pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
วิกิพจนานุกรม

วิกิพจนานุกรม (Wiktionary, วิกชันนารี)  เป็นโครงการหนึ่งของมูลนิธิวิกิมีเดียที่มีเป้าหมายรวบรวมคำศัพท์ วลี หรือประโยค พร้อมคำอ่าน ความหมาย คำที่เกี่ยวข้อง และคำแปลในภาษาอื่น เปรียบเสมือนพจนานุกรมทุกภาษาในที่เดียวกัน โดยมีให้ใช้งานถึง 182 ภาษา การทำงานของเว็บไซต์คล้ายกับวิกิพีเดียที่เปิดให้ใครก็ได้สามารถเพิ่มและแก้ไขเนื้อหา โดยรับรองตัวอักษรของทุกภาษาที่รหัสยูนิโคดรองรับ วิกิพจนานุกรมใช้ซอฟต์แวร์มีเดียวิกิเช่นเดียวกับวิกิพีเดีย
เนื่องจากวิกิพจนานุกรมไม่มีข้อจำกัดในการพิจารณาพื้นที่พิมพ์ ทำให้วิกิพจนานุกรมส่วนใหญ่มีคำอธิบายและคำแปลของศัพท์จากหลายภาษา และบางรุ่นยังมีข้อมูลเพิ่มเติมที่มักพบในอรรถาภิธานด้วย
==อ้างอิง==
===ข้อมูล===
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รายชื่อวิกิพจนานุกรมทั้งหมด
หน้าหลักของวิกิพจนานุกรม
*วิกิพจนานุกรมภาษาไทย
[//en.wiktionary.org/wiki/Wiktionary:Multilingual_statistics Wiktionary's multilingual statistics]
หน้าวิกิพจนานุกรมในวิกิมีเดีย (รวมรายชื่อวิกิพจนานุกรมที่มีอยู่ทั้งหมด)
หน้าเกี่ยวกับวิกิพจนานุกรมในเมตา
พจนานุกรม
เว็บไซต์พจนานุกรม
เวิลด์ไวด์เว็บ

เวิลด์ไวด์เว็บ (World Wide Web, WWW, W3; หรือที่เรียกกันสั้น ๆ ว่า เว็บ) คือพื้นที่ที่เก็บข้อมูลข่าวสารที่เชื่อมต่อกันทางอินเทอร์เน็ต โดยการกำหนดยูอาร์แอล คำว่าเวิลด์ไวด์เว็บมักจะใช้สับสนกับคำว่า อินเทอร์เน็ต จริง ๆ แล้วเวิลด์ไวด์เว็บเป็นเพียงแค่บริการหนึ่งบนอินเทอร์เน็ต
== คำจำกัดความ ==
ไฮเปอร์เท็กซ์ (Hypertext) หรือข้อมูลที่มีการจัดรูปแบบบนเว็บ สามารถเรียกดูด้วยโปรแกรมที่เรียกว่า เว็บเบราว์เซอร์ ซึ่งอ่านข้อมูลที่เรียกว่าเว็บเพจมาจากเว็บเซิร์ฟเวอร์ ข้อมูลที่เรียกอ่านจะมาแสดงผลบนจอคอมพิวเตอร์ เพื่อให้ผู้ใช้สามารถอ่านและดูเว็บได้ เมื่อผู้ใช้ต้องการดูหน้าอื่น สามารถเลือกไฮเปอร์ลิงก์เพื่อเชื่อมโยงไปยังเว็บหน้าอื่น ๆ หรือทั้งยังส่งข้อมูลกลับไปที่เว็บเซิร์ฟเวอร์เพื่อประมวลผล เว็บเพจหลาย ๆ หน้าที่จัดการเก็บข้อมูลที่ใกล้เคียงกันเรียกว่าเว็บไซต์ การอ่านเว็บจากหน้าหนึ่งไปยังอีกหน้าหนึ่ง นิยมเรียกกันว่า "เซิร์ฟฟิงเว็บ" หรือ "บราว์ซิงเว็บ"
== มาตรฐานที่ใช้ในเว็บ ==
มาตรฐานหลักที่ใช้ในเว็บประกอบด้วย 3 มาตรฐานหลักดังต่อไปนี้ :
Uniform Resource Locator (URL) เป็นระบบมาตรฐานที่ใช้กำหนดตำแหน่งที่อยู่ของเว็บเพจแต่ละหน้า
HyperText Transfer Protocol (HTTP) เป็นตัวกำหนดลักษณะการสื่อสารระหว่างเว็บเบราว์เซอร์ และเซิร์ฟเวอร์
HyperText Markup Language (HTML) เป็นตัวกำหนดลักษณะการแสดงผลของข้อมูลในเว็บเพจ
องค์กรเวิลด์ไวด์เว็บคอนซอร์เทียมเป็นผู้พัฒนาและดูแลระบบมาตรฐานหลักและมาตรฐานอื่น ๆ ที่ใช้กันในเวิลด์ไวด์เว็บ
== ดูเพิ่ม ==
เว็บ 2.0
 
ประวัติอินเทอร์เน็ต
ข้อความหลายมิติ
ปฏิสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์และคอมพิวเตอร์
บึงสีไฟ

บึงสีไฟ เป็นแหล่งน้ำจืดขนาดใหญ่ของประเทศไทย ตั้งอยู่ในจังหวัดพิจิตร โดยเป็นแหล่งน้ำขนาดใหญ่เป็นอันดับสาม หรืออันดับห้าของประเทศ รองจาก บึงบอระเพ็ด ทะเลสาบหนองหาน บึงละหานและ กว๊านพะเยา ตามลำดับ โดยบึงสีไฟมีเนื้อที่ 5,390 ไร่ ซึ่งลดลงมาภายหลังจากการสร้างเขื่อนสิริกิติ์ ที่เดิมบึงสีไฟมีเนื้อที่มากกว่า 10,000 ไร่ บึงสีไฟเป็นแหล่งเพาะพันธุ์สัตว์น้ำจืด แหล่งอาศัยของนกหลายชนิด และยังเป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจที่สำคัญของจังหวัดพิจิตรด้วย บึงสีไฟเป็นทะเลสาบรูปแอก ซึ่งเกิดจากแม่น้ำน่าน 
บึงสีไฟถือได้ว่าเป็นสัญลักษณ์แห่งแรกของจังหวัดพิจิตร ซึ่งตั้งอยู่ในตำบลในเมือง อำเภอเมือง อยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดพิจิตรไปทางทิศตะวันตกเพียง 1 กิโลเมตร บึงแห่งนี้มีอาณาเขตติดต่อกับ 4 ตำบลในอำเภอเมืองพิจิตร ได้แก่ ตำบลท่าหลวง ตำบลโรงช้าง ตำบลคลองคะเชนทร์ และตำบลเมืองเก่า บึงมีความลึกเฉลี่ยประมาณ 1.5–2 เมตร ซึ่งถือว่าไม่ลึกมากนัก
== ภายในบริเวณบึงสีไฟ ==
มีจุดที่น่าสนใจหลายแห่ง ดังนี้
สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ พิจิตร สร้างขึ้นเพื่อเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี เนื่องในวโรกาสพระชนมายุครบ 80 พรรษา เมื่อ พ.ศ. 2527 มีเนื้อที่ 170 ไร่ เป็นสวนพักผ่อนริมบึงสีไฟ มีสะพานทอดลงน้ำสู่ศาลาใหญ่ที่จัดไว้เป็นที่พักย่อน  นักท่องเที่ยวนิยมมาให้อาหารปลาและชมอาทิตย์อัสดง
รูปปั้นพญาชาลวัน ตามตำนานเรื่องไกรทอง ที่เล่าว่ามีจระเข้ใหญ่ชื่อพญาชาลวัน เคยอาละวาดกินผู้คน และในที่สุดถูกไกรทองปราบลง รูปปั้นดังกล่าวตั้งอยู่ที่ด้านหน้าของบึงสีไฟ จัดสร้างเป็นอาคารขนาดย่อม มีความยาวถึง 38 เมตร กว้าง 6 เมตร สูง 5 เมตร ภายในตัวจระเข้นี้ทำเป็นห้องประชุมขนาด 25-30 ที่นั่ง และยังเป็นรูปปั้นจระเข้ที่ใหญ่ที่สุดในโลกอีกด้วย
สถานแสดงพันธุ์ปลาเฉลิมพระเกียรติ หรือที่นิยมเรียกกันว่า ศาลาเก้าเหลี่ยม เป็นอาคารรูปดาวเก้าแฉก ยื่นลงไปในบึงสีไฟ ภายในประกอบด้วยตู้แสดงพันธุ์ปลามากกว่า 20 ชนิด  และมีการสับเปลี่ยนชนิดของปลาเป็นประจำ นอกจากนั้นตรงส่วนกลางของอาคารยังทำเป็นช่องเปิด สำหรับชมปลาในบึงสีไฟ ซึ่งมีพันธุ์ปลาชนิดต่างๆ มาชุมนุมเป็นจำนวนมาก  เพื่อรอกินอาหารที่นักท่องเที่ยวโปรยให้กิน  สถานแสดงพันธุ์ปลาเฉลิมพระเกียรติ อยู่ในความดูแลของ ศูนย์วิจัยและพัฒนาประมงน้ำจืดพิจิตร
ศาลากลางน้ำ คือศาลาที่ตั้งอยู่บนบึงสีไฟ มีทั้งหมด 4 ศาลา นักท่องเที่ยวนิยมมาให้อาหารสัตว์น้ำบนศาลาแห่งนี้ โดยเฉพาะศาลาใหญ่ และยังใช้เป็นคูหาเลือกตั้งของจังหวัดพิจิตรอีกด้วย
บ่อจระเข้ ในบริเวณเขตบึงสีไฟยังมีบ่อจระเข้ตั้งอยู่ด้วย โดยมีบ่อจระเข้ถึง 2 บ่อ คือ บ่อเก่า และบ่อใหม่ ซึ่งปัจจุบันบ่อจระเข้เก่าซึ่งมีขนาดเล็กได้ถูกยกเลิกการใช้งานไปแล้ว เพราะมีการสร้างบ่อจระเข้ใหม่ขึ้นมาแทนที่มีขนาดใหญ่มากขึ้นในบริเวณเขตบึงสีไฟเช่นเดียวกัน
ภาพวาดพญาชาละวัน และภาพวาดน้ำตก เป็นงานศิลปะบนพื่นดิน เพื่อให้ถ่ายภาพให้เหมือนภาพสถานที่จริงแบบสามมิติ
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บึงสีไฟ  เว็บไซต์จังหวัดพิจิตร
บึงสีไฟจากเว็บกาญจนาภิเษก 
แหล่งน้ำในจังหวัดพิจิตร
สีไฟ
อำเภอเมืองพิจิตร
เทือกเขาร็อกกี

เทือกเขาร็อกกี (Rocky Mountains หรือ Rockies) เป็นเทือกเขาในอเมริกาเหนือ พาดผ่านตั้งแต่บริติชโคลัมเบียในแคนาดา ไปจนถึงรัฐนิวเม็กซิโกในสหรัฐอเมริกา รวมความยาวประมาณ 4,800 กิโลเมตร โดยมียอดเขาที่สูงที่สุดคือ เมาท์เอลเบิร์ต ในรัฐโคโลราโด ซึ่งมีความสูงประมาณ 4,401 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล
เป็นเทือกเขาใหญ่ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของทวีปอเมริกาเหนือ เทือกเขาร็อกกีทอดยาวเป็นเส้นตรงกว่า 3,000 กิโลเมตร (1,900 ไมล์) จากส่วนเหนือสุดของบริติชโคลัมเบียในแคนาดา ไปจนถึงนิวเม็กซิโกในสหรัฐอเมริกา ทางด้านเหนือติดกับแม่น้ำลียาร์ดในขณะที่จุดใต้สุดติดกับเมืองแอลบูเคอร์คีใกล้กับภูเขาซานเดีย-มันซาโน เทือกเขาร็อกกีเป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาในทวีปอเมริกาเหนือ เทือกเขาร็อกกีไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาชายฝั่งแปซิฟิก, เทือกเขาคาสเคดและเทือกเขาเซียร่าเนวาดาซึ่งอยู่ห่างออกไปทางทิศตะวันตก
เทือกเขาร็อคกี้ก่อตัวเมื่อ 80 ล้านถึง 55 ล้านปีก่อน อยู่ในช่วงสมัยลาราไมต์ ซึ่งมีแผ่นเปลือกโลกจำนวนหนึ่งเริ่มเลื่อนตัวอยู่ใต้แผ่นอเมริกาเหนือ ผลของการมุดตัวคือทำให้เกิดภูเขาที่ในบริเวณทางทิศตะวันตกบนทวีปอเมริกาเหนือ ตั้งแต่นั้นมาการแปรสัณฐานและการกัดเซาะของธารน้ำแข็ง ได้ทำให้เทือกเขาร็อกกีกลายเป็นยอดเขาและหุบเขาอันน่ามหัศจรรย์ ในช่วงท้ายของยุคน้ำแข็งยุคสุดท้าย มนุษย์เริ่มอาศัยอยู่ในเทือกเขา หลังจากนั้นชาวยุโรปเช่น เซอร์อเล็กซานเดอร์ แม็คเคนซี่และชาวอเมริกันเช่น การเดินทางของลูอิสและคลาร์ก เริ่มสำรวจจำพวกแร่ธาตุ เป็นการเริ่มต้นการแสวงหาผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจจากภูเขาแม้ว่าจะมีประชากรไม่มากก็ตาม
จากยอดเขาสูงสุด 100 แห่งในบรรดายอดเขาสูงสุดของเทือกเขาร็อคกี้ 78 แห่ง (รวมจุดสูงสุด 30 แห่ง) ตั้งอยู่ในรัฐโคโลราโด  ในรัฐไวโอมิงสิบแห่ง ในนิวเม็กซิโกหกแห่งและสามแห่งในรัฐมอนทานา สวนสาธารณะและเขตพื้นที่ป่าสงวนบนเทือกเขากลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวยอดนิยมโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับนักปีนเขา ตั้งแคมป์ ตกปลา ล่าสัตว์ ปั่นจักรยานเสือภูเขา เล่นสกีและสโนว์บอร์ด
== อ้างอิง ==
 
ร็อกกี
ร็อกกี
ธรณีสัณฐานในรัฐบริติชโคลัมเบีย
ธรณีสัณฐานในรัฐแอลเบอร์ตา
รัฐไอดาโฮ
ธรณีสัณฐานในรัฐมอนแทนา
ธรณีสัณฐานในรัฐไวโอมิง
ธรณีสัณฐานในรัฐยูทาห์
ธรณีสัณฐานในรัฐโคโลราโด
ธรณีสัณฐานในรัฐนิวเม็กซิโก
มหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง

มหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง (Muban Chombueng Rajabhat University) เป็นมหาวิทยาลัยราชภัฏในอำเภอจอมบึง จังหวัดราชบุรี
== ประวัติ ==
มหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2497 ในชื่อว่า "วิทยาลัยหมู่บ้านจอมบึง" ซึ่งได้ต้นแบบมาจาก Village Institute ของประเทศตุรกี  โดย พลเอกมังกร พรหมโยธี  รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการในขณะนั้น  เพื่อรับนักเรียนที่จบชั้นประถมศึกษาตอนปลายที่เรียนดีจากชนบททั่วประเทศ  มาเป็นนักเรียนทุนเรียน 5 ปี จบประกาศนียบัตรวิชาชีพครู ไปสอนในท้องถิ่นของตน  ต่อมาได้รับการยกฐานะเป็นวิทยาลัยครู  สถาบันราชภัฏ  และมหาวิทยาลัยราชภัฏ ตามลำดับ
ในปีการศึกษา 2547 พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯทรงลงพระปรมาภิไธยในพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ. 2547 เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2547 ซึ่งได้ลงประกาศในราชกิจจานุเบกษาเล่ม 1 ตอนที่พิเศษ 23 ก เมื่อวันที่ 14 มิถุนายน 2547 มีผลให้สถาบันราชภัฏทุกแห่งเปลี่ยนสถานภาพเป็นมหาวิทยาลัยราชภัฏ ตั้งแต่วันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2547 เป็นต้นไป สถาบันราชภัฏหมู่บ้านจอมบึงจึงมีชื่อใหม่เป็น มหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง ตามพระราชบัญญัตินั้นเป็นต้นมา
=== สัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัย ===
สีน้ำเงิน แทนค่า สถาบันพระมหากษัตริย์ผู้ให้กำเนิด และพระราชทาน “สถาบันราชภัฏ”
สีเขียว แทนค่า แหล่งที่ตั้งของสถาบันฯ 36 แห่งในแหล่งธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมที่สวยงาม
สีทอง แทนค่า ความเจริญรุ่งเรืองทางภูมิปัญญา
สีส้ม แทนค่า ความรุ่งเรืองทางศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่น ที่ก้าวไกลใน 36 สถาบัน
สีขาว แทนค่า ความคิดอันบริสุทธิ์ของนักปราชญ์แห่งพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
ดอกไม้ประจำสถาบัน ดอกราชพฤกษ์
=== สีประจำมหาวิทยาลัย ===
สีประจำสถาบัน น้ำเงิน - เขียว - เหลือง
== คณะ ==
คณะครุศาสตร์
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
คณะวิทยาการการจัดการ
คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์
วิทยาลัยมวยไทยศึกษาและการแพทย์แผนไทย
คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม
คณะพยาบาลศาสตร์(โครงการจัดตั้ง)
== สถาบัน/ศูนย์และหน่วยงานในมหาวิทยาลัย ==
สำนักศิลปะและวัฒนธรรม
สำนักวิทยบริการและเทคโนโลยีสารสนเทศ
สถาบันวิจัยและพัฒนา
ศูนย์ภาษาและความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ
== ศูนย์ให้การศึกษา ==
ศูนย์ให้การเรียนรู้ในเมือง ถนนเลี่ยงเมืองราชบุรี ตำบลดอนตะโก อำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี
วิทยาลัยเทคนิคสมุทรสงคราม
โรงเรียนรัตนราษฎร์บำรุง อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี
โรงเรียนราชโบริกานุเคราะห์ อำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี
วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี จังหวัดราชบุรี
บ้านแม่ต้าน
== อ้างอิง ==
http://www.mcru.ac.th/m_about_new.php?action=history 
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
มหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง
ราชภัฎหมู่บ้านจอมบึง
หมู่บ้านจอมบึง
สถานศึกษาในอำเภอจอมบึง
ปราสาทเวทมนตร์ของฮาวล์ (นวนิยาย)

ฮาวล์สมูฟวิงแคสเติล (Howl's Moving Castle) เป็นนิยายสำหรับเด็กแนวแฟนตาซี เขียนโดยนักเขียนชาวอังกฤษ ไดแอนา ไวนน์ โจนส์ (Diana Wynne Jones) ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1986 และมีการดัดแปลงทำเป็นภาพยนตร์แอนิเมชันในปี ค.ศ. 2004 โดยผู้กำกับชาวญี่ปุ่น ฮายาโอะ มิยาซากิในสตูดิโอจิบลิ
ได้รับการตีพิมพ์เป็นภาษาไทยครั้งแรกในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2550 โดยสำนักพิมพ์มติชน แปลโดยเศรษฐศิริ วงศ์ศรานนท์ และใช้ชื่อภาษาไทยว่า ปราสาทเวทมนตร์ของฮาวล์
== โครงเรื่อง ==
นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับเด็กผู้หญิง ชื่อ โซฟี แฮตเตอร์ (Sophie Hatter) ซึ่งเป็นพี่คนโตของน้องสาวอีกสองคน อาศัยอยู่ในอาณาจักรที่เต็มไปด้วยเวทมนตร์และเรื่องราวของเทพนิยายแห่งอินการี (Ingary) น้องสาวคนรองของโซฟีชื่อ เล็ตตี้ เป็นคนที่สวย ในขณะที่น้องคนเล็กชื่อ มาร์ทา เป็นคนที่ฉลาด โซฟีจึงมักจะคิดว่าตัวเองเป็นคนไม่น่าสนใจและไม่ฉลาด โซฟีได้สืบทอดกิจการร้านขายหมวกของครอบครัว จนกระทั่งวันหนึ่ง เมื่อแม่มดแห่งทุ่งร้าง ได้สาปให้โซฟีกลายเป็นหญิงชราอายุ 90 ปี เพราะไปทำให้แม่มดโกรธ โซฟีเลยต้องออกจากบ้าน และได้ไปพบกับปราสาทเคลื่อนที่ของพ่อมดฮาวล์ ผู้ซึ่งถูกร่ำลือว่าชอบสะสมหัวใจของเด็กผู้หญิง แต่โซฟีในสภาพหญิงชราก็ได้เป็นแม่บ้านในปราสาทแห่งนี้ และได้เรียนรู้ว่าจริงๆ แล้วพ่อมดฮาวล์เป็นคนดีชอบช่วยเหลือผู้อื่น แต่ก็เป็นคนเจ้าชู้ และชอบปล่อยข่าวลือเกี่ยวกับตัวเองในแง่ลบ เพื่อความเป็นส่วนตัวของตัวเองโดยป้องกันไม่ให้ผู้คนมาให้ความสนใจมากนัก ปราสาทของฮาวล์ประกอบด้วยประตูสี่ด้าน ซึ่งแต่ละประตูเปิดออกสู่สถานที่ต่างกันถึงสี่แห่ง คือ ส่วนที่โซฟีเข้ามา บ้านเกิดของฮาวล์ในเวลส์ (ชื่อจริงของฮาวล์คือ โฮเวลล์ เจนกินส์) เมืองชายทะเลซึ่งฮาวล์ได้ค่าจ้างจากการทำมนตร์วิเศษต่างๆ และด้านที่เปิดออกสู่เมืองหลวงของอาณาจักร
โซฟีได้ต่อรองกับปิศาจไฟ ชื่อ คาลซิเฟอร์ (Calcifer) ว่า ถ้าโซฟีสามารถทำลายสัญญาระหว่างคาลซิเฟอร์และฮาวล์ได้ คาลซิเฟอร์จะต้องทำให้โซฟีกลับไปเป็นเด็กดังเดิม แต่ในสัญญาระบุว่าทั้งฮาวล์และคาลซิเฟอร์ไม่สามารถเปิดเผยรายละเอียดในสัญญาให้บุคคลอื่นรับรู้ได้ โซฟีจึงต้องเดาเอาเองว่าสัญญานั้นเป็นอย่างไร
ไมเคิล (Michael) เด็กฝึกงานของฮาวล์ เป็นผู้ทำหน้าที่จัดการกิจการต่างๆ ของฮาวล์ ซึ่งได้มาหลงรักผู้หญิงคนเดียวกับฮาวล์ คือ เล็ตตี้ (Lettie) น้องสาวคนรองของโซฟี ซึ่งเล็ตตี้ของไมเคิลจริงๆ แล้วคือ มาร์ทา (Martha) น้องสาวคนเล็กของโซฟี ที่ได้ใช้เวทมนตร์ให้ตัวเองดูคล้ายเล็ตตี้
เมื่อเจ้าชายจัสติน (Prince Justin) ได้หายสาบสูญไปจากการตามหาตัวพ่อมดซูลิมาน (Wizard Suliman) พระราชาจึงแต่งตั้งให้ฮาวล์ไปตามหาตัวทั้งสองคน พร้อมกับกำจัดแม่มดแห่งทุ่งร้าง แต่ฮาวล์พยายามหลีกเลี่ยงภารกิจนี้ โดยการให้โซฟีแสร้งเป็นแม่ของฮาวล์และไปพูดกับพระราชาเพื่อเปลี่ยนแปลงการแต่งตั้งนี้ อย่างไรก็ตาม ฮาวล์มีเหตุผลที่จะตามหาบุคคลทั้งสามอยู่แล้ว เนื่องจากแม่มดแห่งการทำลายได้สาปฮาวล์ให้เป็นคนมากรักและฆ่าอาจารย์ของฮาวล์
ฮาวล์ได้สู้กับแม่มดแห่งการทำลาย และชนะในที่สุด โซฟีก็คืนร่างเป็นเด็กดังเดิมและแต่งงานกับฮาวล์ โซฟีก็ได้ช่วยให้คาลซิเฟอร์หลุดพ้นจากสัญญาได้ด้วย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ปราสาทเวทมนตร์ของฮาวล์ ในไดแอนา ไวนน์ โจนส์วิกิ
วรรณกรรมเยาวชน
วรรณกรรมภาษาอังกฤษ
นวนิยายแฟนตาซี
วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2529
โนว์ฮาว

โนว์ฮาว (Know-how แปลตามตัวอักษรได้ว่า "รู้-อย่างไร") หรือ ความรู้เชิงขั้นตอน (Procedural knowledge) คือความรู้เกี่ยวกับลำดับขั้นตอนในการทำงานของงานหนึ่งๆ โนว์ฮาวแตกต่างจากความรู้ทั่วไป ที่ความรู้ของโนว์ฮาวสามารถนำมาใช้ในการทำงานได้โดยตรง ลักษณะของความรู้ชนิดนี้จะใช้ในการแก้ปัญหาในการทำงานเป็นส่วนใหญ่ ในบางองค์กร โนว์ฮาวได้ถือว่าเป็นลิขสิทธิ์ของทางบริษัท ซึ่งสามารถเปลี่ยนมือได้ถ้ามีการซื้อขายบริษัท
== ดูเพิ่ม ==
การจัดการความรู้
กฎหมายทรัพย์สินทางปัญญา
Licensing
วัจนปฏิบัติศาสตร์

วัจนปฏิบัติศาสตร์ (Pragmatics, จากภาษากรีก Pragma แปลว่า "สิ่งของ" หรือ "การกระทำ") เป็นทฤษฎีทางภาษาศาสตร์ที่ว่าด้วยการใช้ภาษาของมนุษย์ที่เกิดขึ้นในสถานการณ์หรือบริบทต่าง ๆ กัน (ศึกษาว่าในสถานการณ์หนึ่ง ๆ ทำไมเราจึงพูดอย่างนั้นและไม่ใช่อย่างอื่น) รวมถึงศึกษาว่าการใช้ภาษาของมนุษย์นั้นมีจุดประสงค์อะไร
ภาษาศาสตร์
สัญศาสตร์
การเข้ารหัส

การเข้ารหัสลับ (encryption) เป็นการเปลี่ยนรูปแบบของระบบการอ่านที่เป็นภาษาอัตโนมัติให้เป็นภาษาเครื่องหรือสัญญาณอื่น โดยเกี่ยวข้องกับวิธีการทางคณิตศาสตร์
== จุดประสงค์ ==
ข้อมูลการเข้ารหัสเป็นความลับ เพื่อให้ยากต่อการเข้าถึงข้อมูล
มีความสมบูรณ์ในการเข้ารหัส เพื่อให้มีความครบถ้วนในการส่งให้ผู้รับ ได้รับข้อมูลที่ถูกต้องตามที่ผู้ส่งเข้ารหัสมา
หากเกิดความเสียหายยังคงสามารถเข้ารหัสได้ เพื่อให้มีความทนทานและยากต่อการปลอมแปลง
ป้องกันการปฏิเสธ เพื่อป้องกันการแอบอ้างและปลอมแปลง
== รูปแบบการเข้ารหัสลับ ==
รูปแบบการเข้ารหัสลับมีการใช้มากมายหลายแบบแต่มีรูปแบบที่ต้องใช้เป็นการแปลงสภาพของรหัสที่ไม่สามารถใช้งานได้ให้กลับมาเป็นภาษาอัตโนมัติที่เป็นได้ทั้งตัวเลขและตัวอักษรตามสิ่งที่ได้ตั้งใว้
=== การเข้ารหัสลับ ===
การเข้ารหัสลับเป็นการนำ ภาษาอัตโนมัติที่เป็นทั้งตัวเลขและ ตัวอักษรให้กลับไปเป็นภาษาเครื่องหรือสัญลักษณอื่น เช่น แปลงตัวเลขเป็นรูปภาพ ตัวอักษร หรือลายเส้นบางประเภท เป็นการแปลงด้วยเครื่องมือบ้างประเภท หรือเทียบได้เป็น แม่กุญแจ
=== การถอดรหัสลับ ===
การถอดรหัสลับเป็นการนำข้อมูลที่ได้รับการเข้ารหัสลับ มาถอดด้วยโปรแกรมภาษาอัตโนมัติที่เป็นแบบเดียวกันหรือรูปแบบการคำนวณชนิดเดียวกันมาใช้ ถือได้ว่าเป็นแม่กุญแจต้องมีลูกกุญแจที่เป็นแบบเดียวกันเท่านั้นจึงจะสามารถ ถอดแม่กุญแจออกมาเป็นภาษาซีได้
== รุปแบบการเข้ารหัสลับแบบสัญญาณ ==
=== สัญลักษณะ ===
การแปลงแบบภาษาระดับเดียวกันตรงกันข้าม คือ การนำอักษรหรือตัวเลขมาสลับกันในการปรับข้อความ
การแปลงแบบขนาน เป็นการแปลงแบบระดับเดียวกัน เช่น
* การแปลง ภาษาอัตโนมัติเป็นคำสั่งซีพียู
* การแปลง ตัวอักษรในซีพียูเป็นถอดรหัสคอม
=== สัญญาณค้นคว้า ===
การแปลงจากภาษาอัตโนมัติเป็นระบบสั่งการคอมพิชเชอร์คอมค้นคว้า
การแปลงสัญญานมีคุณเป็นส่วนรักษาบำรุงปลูกถ่ายขับซ่อมแซมเสริมให้มนุษย์
== รูปแบบ ==
=== แบบสมการ ===
เป็นการเข้ารหัสลับ ข้อมูลด้วยกุญแจเดี่ยว ทั้งงผู้ส่งและผู้รับ โดยวิธีการจำเป็นต้องมีการใช้การเข้ารหัสและถอดรหัสแบบเดียวกันโดยมี คีย์ลับ เพื่อป้องกันการเข้ารหัสลับใหม่ระหว่างทาง
=== แบบอสมการ ===
พ.ศ. 2518 นายวิทฟิลด์ ดิฟฟี นักวิจัยแห่งมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด สหรัฐอเมริกา คิดค้นการเข้ารหัสลับโดยใช้กุญแจส่วนตัวและกุญแจสาธารณะ โดยหลักการทำงาน คือ ถ้าใช้กุญแจลูกใดเข้ารหัส ก็ต้องใช้กุญแจอีกลูกหนึ่งถอดรหัส
== อ้างอิง ==
http://www.ku.ac.th/e-magazine/august44/it/encryp.html 
http://www.blmiacec.ac.th/E-learning/digital/UNIT7/A6.HTM 
http://www.thaicert.org/paper/encryption/intro_crypt.php
เข้ารหัส

redirect การเข้ารหัส
ไพป์

ไพป์ (pipe) หรือ ขีดตั้ง (vertical bar) เป็นชื่อของสัญลักษณ์ของตัวอักษร ASCII ที่ตำแหน่ง 124 ตัวอักษรนี้ใช้สัญลักษณ์เส้นในแนวตั้ง ( | ) หรือในบางครั้งใช้เส้นตั้งที่มีแยกตรงกลาง ( ¦ - broken bar) ในคีย์บอร์ดของคอมพิวเตอร์ไอบีเอ็ม จะใช้สัญลักษณ์ broken bar เป็นส่วนมาก แต่อย่างไรก็ตาม broken bar เป็นตัวอักษรที่อยู่ต่างออกไปที่ตำแหน่งของ U+00A6 (¦)
== การใช้งาน ==
=== ทางคณิตศาสตร์ ===
ในทางคณิตศาสตร์ ใช้เครื่องหมายสำหรับ
ค่าสัมบูรณ์ |x|
เซต เป็นตัวคั่นบอกเงื่อนไขของสมาชิก \{x|x
ความน่าจะเป็น แสดงถึงความข้องเกี่ยวต่อเนื่อง P (X|Y) 
ตัวหาร หรือการหารลงตัว 3 | 12 (3 หาร 12 ได้ลงตัว)
=== ทางตรรกศาสตร์ ===
ภาษาคอมพิวเตอร์หลายภาษาใช้ไพป์เป็นตัวดำเนินการ "หรือ" เพื่อตรวจสอบตรรกะ หรือใช้เป็นตัวดำเนินการแบบบิตสำหรับค่าตัวเลขเช่น
if (a  9) { ... }
x = 3 | 5;
ในนิพจน์ปรกติ ใช้บ่งบอกข้อความทางเลือก เช่น "SMS|gmail" หมายความว่าสามารถเป็นข้อความ "SMS" หรือ "gmail" ก็ได้
ในบรรทัดคำสั่ง การใช้ระหว่างโปรแกรมหรือคำสั่ง หมายถึงการนำค่าส่งออกจากโปรแกรมหรือคำสั่งข้างซ้าย ไปเป็นค่าป้อนเข้าสำหรับอีกโปรแกรมหรือคำสั่งข้างขวา เช่น
a.exe | b.exe
ls | more
ในโปรแกรมมีเดียวิกิ ใช้เครื่องหมายสำหรับแบ่งค่าพารามิเตอร์ในแม่แบบ และแบ่งเซลล์ในตาราง
ภาษาไทย
มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (North Eastern University) เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ตั้งอยู่ที่อำเภอเมืองขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น ก่อตั้งขึ้นเป็นวิทยาลัยเมื่อปี พ.ศ. 2531 และได้รับการเปลี่ยนสถานะเป็นมหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2542
== ประวัติ ==
มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ได้รับอนุมัติจากทบวงมหาวิทยาลัยให้จัดตั้งเป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชน
เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2531 โดย นายสุบิน ปิ่นขยัน ซึ่ง เป็นรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยในขณะนั้น เป็นผู้ลงนาม ออกใบอนุญาตจัดตั้งในนามของ วิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (ว.ภ.น.) หรือ North Eastern College (N.E.C.)
ผู้ริเริ่มในการก่อตั้งซึ่งได้รับอนุมัติเป็น ผู้รับใบอนุญาต คือ ดร.ประภา ภักดิ์โพธิ์ พร้อมด้วยความสนับสนุนของ ดร.มังกร ภักดิ์โพธิ์ ซึ่ง ได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานสภาวิทยาลัยในขณะนั้นจึงถือว่าบุคคลทั้งสองเป็น ผู้ให้กำเนิดแก่สถาบันการศึกษาแห่งนี้ เปรียบเสมือนเป็นผู้เปิดโอกาสทางการศึกษาและสัมมาชีพในระดับสูงให้แก่ กุลบุตรกุลธิดาของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ได้มีทางเลือกในการเข้าศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษาได้อย่างน่าภาคภูมิใจ
วิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เริ่มก่อตั้งโดยการแนะนำของคณะที่ปรึกษา ซึ่งเป็นทั้งนักวิชาการและนักบริหาร โดยได้เตรียมการก่อตั้ง ตั้งแต่ พ.ศ. 2522 เริ่มปรับพื้นที่ริมถนนมิตรภาพ ตำบลในเมือง อำเภอเมืองขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น ซึ่งอยู่ห่างจากขอบถนนมิตรภาพประมาณ 200 เมตร บนเนื้อที่ 47 ไร่ 3 งาน 51.1 ตารางวา
ได้วางศิลาฤกษ์อาคารบริหาร ซึ่งปัจจุบันคือ อาคารสำนักงานอธิการบดี เมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2530 แล้วลงมือก่อสร้างและจัดหาอุปกรณ์ต่างๆ รวมเป็นเงินลงทุนระยะเริ่มต้น จำนวน 90 ล้านบาท
== สัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัย ==
=== ตราสัญลักษณ์ ===
รูปแผนที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ภายในอาณาเขตแผนที่ประเทศไทย บรรจุอยู่ในวงกลมรูปฟันเฟืองจำนวน 19 เฟือง มีชื่อมหาวิทยาลัยเป็นภาษาไทยอยู่ด้านบน และมีชื่อภาษาอังกฤษอยู่ด้านล่าง
รูปอุณาโลม และประกายแสงสว่าง จำนวน 19 แฉก
รูปโบว์ บรรจุคติพจน์ของมหาวิทยาลัย ว่า "คุณวุฒิ คุณธรรม คุณภาพ"
=== สีประจำมหาวิทยาลัย ===
สีเหลือง ชมพู ฟ้า
== คณะ ==
คณะวิศวกรรมศาสตร์
คณะบริหารธุรกิจ
คณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์
คณะศึกษาศาสตร์
คณะพยาบาลศาสตร์
== พิธีประสาทปริญญาบัตร ==

หมายเหตุ ประธานในพิธี อาจมีการเปลี่ยนแปลง
=== แถบสีครุยวิทยฐานะ ===
██ สีเหลือง หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต
██ สีเขียวแก่ หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรบัณฑิต
██ สีส้ม หลักสูตรศึกษาศาสตรบัณฑิต
██ สีฟ้า หลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต
██ สีม่วง หลักสูตรนิเทศศาสตรบัณฑิต
██ สีแดงเลือดหมู หลักสูตรวิศวกรรมมศาสตรบัณฑิต
██ สีชมพู หลักสูตรเศรษฐศาสตรบัณทิต
██ สีขาว หลักสูตรนิติศาสตรบัณฑิต
หมายเหตุ
== ศิษย์ปัจจุบัน,เก่าที่มีชื่อเสียง ==
ศริญญา สุขประเสริฐ : รองอันดับ 3 มิสไทยแลนด์เวิลด์ 2553
วีระยุตย์ วรรณวิจิตร : 24คนสุดท้าย ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 8
ฐาปไพพรรณ ไชยศรี : นักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย
ทัดดาว นึกแจ้ง : นักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย
แก้วกัลยา กมุลทะลา : นักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย
เกียรติยศ แฉล้มเขตร์ : นักกีฬาฟุตซอลทีมชาติไทย
เตชินท์ ปิ่นชาตรี : ดารานักแสดง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
เทพลิขิต

เทพลิขิต หรือ โองการของพระเจ้า (Manifest Destiny) เป็นความเชื่อทางวัฒนธรรมในสหรัฐช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ว่าผู้ตั้งถิ่นฐานชาวอเมริกันได้รับการกำหนดให้ขยายไปทั่วอเมริกาเหนือ
หลักการพื้นฐานสำหรับแนวคิดนี้มีสามประการ คือ:
คุณธรรมพิเศษของชาวอเมริกันและสถาบันของตน
ภารกิจของสหรัฐในการไถ่และสร้างตะวันตกในแบบกสิกรรมทางตะวันออกใหม่
การทำหน้าที่สำคัญนี้ให้สำเร็จเป็นสิ่งที่โชคชะตาต้านทานได้ยาก
นักประวัติศาสตร์ได้เน้นย้ำว่า "เทพลิขิต" ถูกโต้แย้งเสมอ โดยมีหลายคนรับรองความคิดนี้ แต่สมาชิกพรรควิกส่วนใหญ่ และชาวอเมริกันที่มีชื่อเสียงหลายคน (เช่น อับราฮัม ลินคอล์นกับยูลิสซีส เอส. แกรนต์) ปฏิเสธแนวคิดนี้
จอห์น โอซัลลิแวน บรรณาธิการหนังสือพิมพ์ โดยทั่วไปถือเป็นผู้คิดค้นวลีนี้ใน ค.ศ. 1845 เพื่ออธิบายสาระสำคัญของความคิดนี้ นักประวัติศาสตร์บางส่วนเชื่อว่าวลีนี้ปรากฏเป็นครั้งแรกในบทบรรณาธิการ "การผนวก" ที่ไม่ได้ลงนาม ผลิตโดย Jane Cazneau นักข่าวและผู้สนับสนุนการผนวกดินแดน
== การเสริมสร้างรากฐานปรัชญา ==
ผู้บุกเบิกอเมริกันจำนวนมากมีสำนึกที่แข็งแกร่งว่า เสรีภาพของชาติและอุดมคตินั้นมีความสำคัญมาก และจำเป็นที่จะต้องนำไปเผยแพร่ในดินแดนใหม่โดยการขยายขอบเขตของชาติและพรมแดนของประเทศให้กว้างขวางออกไปจนสุดขอบฟ้า สองศตวรรษก่อนหน้านั้น จอห์น วินโทรพ ข้าหลวงแห่งอาณานิคมอ่าวแมซซาชูเสตต์ ได้อ้างเหตุผลสนับสนุนแนวคิดนี้ว่า อาณานิคมของเขานั้นจะเป็นเสมือน เมืองบนยอดเขา ที่แสดงให้ดินแดนส่วนที่เหลือของโลกได้เห็นว่า สังคมเสรีในวิถีของพระผู้เป็นเจ้านั้นเป็นอย่างไร คนจำนวนหนึ่งได้ออกมาเสนอแนวคิดเพิ่มเติมว่าการแพร่ขยายหลักการนี้ออกไป เนื่องเพราะมันเป็นโชคชะตาที่กำหนดไว้และหลีกเลี่ยงไม่ได้นั้น สหรัฐอเมริกาควรจะขยายอาณาเขตออกไปให้ครอบคลุมทั่วทั้งทวีปอเมริกาเหนือ ขบวนการอเมริกันหนุ่ม (The Young America movement) ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากแฟรงกลิน เพียรซ ได้เคลื่อนไหวส่งเสริมทรรศนะดังกล่าวนี้อย่างคึกคักยิ่ง
== อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
President Polk's Inaugural Address
Collection: "Manifest Destiny and the American West" from the University of Michigan Museum of Art
คติข้อยกเว้นอเมริกัน
ชาตินิยมอเมริกัน
วลีติดปากทางการเมืองอเมริกัน
ภูมิรัฐศาสตร์
ประวัติศาสตร์อเมริกาเหนือ
ทฤษฎีความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ
ความสัมพันธ์เม็กซิโก–สหรัฐ
การเมืองสหรัฐ
ทัชมาฮาล

ทัชมาฮาล หรือ ตาชมหัล (Taj Mahal; ; , ) เป็นอาคารฝังศพสร้างด้วยหินอ่อนสีขาวงาช้าง ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำทางใต้ของแม่น้ำยมุนา ในเมืองอัคระ รัฐอุตตรประเทศ ประเทศอินเดีย ทัชมาฮาลเริ่มสร้างขึ้นในปี 1632 โดยจักรพรรดิโมกุล จักรพรรดิชาห์ชะฮัน (ครองราชย์ 1628 ถึง 1658) เพื่อตั้งศพของพระสนมเอก มุมตาช มหัล และเป็นที่ตั้งพระศพของจักรพรรดิชาห์ชะฮันเอง ทัชมาฮาลประกอบด้วยตัวอาคารสุสาน, มัสยิด และเกสต์เฮาส์ รายล้อมด้วยสวน การก่อสร้างทัชมาฮาลสำเร็จสมบูรณ์ในปี 1643 แต่มีการก่อสร้างในเฟสอื่น ๆ ของโครงการที่ดำเนินต่อไปอีกกว่า 10 ปี
ทัชมาฮาลได้รับสถานะเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโกในปี 1983 ในฐานะ "เพชรน้ำเอกของศิลปะมุสลิมในอินเดีย และเป็นหนึ่งในงานชิ้นเอกที่ได้รับการชื่นชมในระดับสากล" และได้รับการยกย่องโดยหลายบุคคลให้เป็นผลงานชิ้นเอกของสถาปัตยกรรมโมกุล และสัญลักษณ์ของประวัติศาสตร์อินเดียอันร่ำรวย ทัชมาฮาลมีผู้เดินทาวมาเยี่ยมเยียนราว 7–8&nbsp;ล้านคนต่อปีในปี 2007
== อ้างอิง ==
=== บรรณานุกรม ===
Havell, E.B. (1913). Indian Architecture: Its Psychology, Structure and History, John Murray.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
of the Taj Mahal
Description of the Taj Mahal at the Archaeological Survey of India
Profile of the Taj Mahal at UNESCO
เจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลก
แหล่งมรดกโลกในประเทศอินเดีย
สิ่งก่อสร้างในอาครา
 
สถาปัตยกรรมโมกุล
มหาวิทยาลัยภาคกลาง

มหาวิทยาลัยภาคกลาง (อังกฤษ: The University of Central Thailand) เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนในประเทศไทย ตั้งอยู่ที่อำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์ ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2529 และได้รับการเปลี่ยนสถานะเป็นมหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2545
== ประวัติ ==
มหาวิทยาลัยภาคกลาง (ม.ภก.) เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชนที่ได้รับอนุญาตให้จัดตั้งเป็นลำดับที่ 19 อยู่ภายใต้การกำกับและควบคุมของทบวงมหาวิทยาลัย ตั้งอยู่ที่ตำบลนครสวรรค์ตก อำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2529 โดย อาจารย์สุรีย์ และ ดร.โสภิต เหลืองสุภาพันธ์ จากการเริ่มต้นเพียงคณะวิชาเดียว คือ คณะบริหารธุรกิจ ในปี พ.ศ. 2529 มหาวิทยาลัยภาคกลางได้มีการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง  และได้รับการเปลี่ยนสถานะเป็นมหาวิทยาลัยเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2545 ซึ่งในปัจจุบันเปิดสอนในระดับปริญญาตรี ปริญญาโทและปริญญาเอก

== สัญลักษณ์มหาวิทยาลัย ==
รูปวงกลม  ๓  ห่วง  	หมายถึง		ความผูกพันกันทางสังคม
ชาติ  ศาสน์  กษัตริย์	หมายถึง		สิ่งเทิดทูนไว้เหนือเกล้า
เทียนจุดไฟ		หมายถึง		แสงสว่างของชีวิต
รัศมีแสงเทียน	หมายถึง		ความเบ่งบานแห่งปัญญา
แท่นเทียน		หมายถึง		ความมั่นคงแห่งคุณธรรม
== คณะวิชา ==
คณะวิทยาศาสตร์
* สาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์ 
คณะเศรษฐศาสตร์
* สาขาเศรษฐศาสตร์ 
คณะนิติศาสตร์
* สาขานิติศาสตร์ 
คณะบัญชี
* สาขาการบัญชี 
คณะบริหารธุรกิจ
* สาขาการเงินการธนาคาร
* สาขาการตลาด
* สาขาการจัดการ
* สาขาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ 
บัณฑิตวิทยาลัย
* บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต (MBA) 
* รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต (MPA) 
* ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต   สาขาวิชาการบริหารอุดมศึกษา (Ph.D.) 
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดนครสวรรค์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
มหาวิทยาลัยภาคกลาง
ภาคกลาง
ภาคกลาง
สถานศึกษาในอำเภอเมืองนครสวรรค์