pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ทาเกชิ คาเนชิโระ

ทาเกชิ คาเนชิโระ  เป็นนักแสดงและนักร้องลูกครึ่งญี่ปุ่น-ไต้หวัน เริ่มต้นอาชีพด้วยการเป็นป๊อปไอดอลในวงการเพลง และเข้าสู่วงการภาพยนตร์ในเวลาต่อมา เขาได้ร่วมงานกับผู้กำกับที่มีชื่อเสียงในเอเซีย อาทิ ปีเตอร์ ชาน (ภาพยนตร์ Perhaps Love อยากร้องบอกโลกว่ารัก, The Warlords อหังการ์เจ้าสุริยา และ Wuxia นักฆ่าเทวดาแขนเดียว), จางอี้โหม่ว (House of Flying Daggers จอมใจบ้านมีดบิน ) และจอห์น วู (จากผลงานภาพยนตร์ สามก๊ก โจโฉแตกทัพเรือ ในบทบาท "ขงเบ้ง") คาเนชิโร่ เป็นที่รู้จักกันดีจากผลงานการเป็นนายแบบและพากย์เสียงให้กับ ตัวละครซามูไร "ซามาโนะสุเกะ อาเกะชิ" (Samanosuke Akechi) วิดีโอเกมซีรีส์ชื่อดัง Onimusha ของ Capcom
== ประวัติ ==
คาเนชิโร่ เกิดที่ไทเป ประเทศไต้หวัน แม่ของเขาเป็นชาวไต้หวัน และพ่อของเขามาจาก โอกินาวา ประเทศญี่ปุ่น เขาเกิดและเติบโตในไทเป แต่ถือสัญชาติญี่ปุ่น  เขาเป็นลูกชายคนสุดท้องของนักธุรกิจชาวญี่ปุ่นและแม่บ้านชาวไต้หวัน คาเนชิโร่ มีพี่ชายสองคน คนหนึ่งอายุมากกว่าเจ็ดปี และอีกคนแก่กว่าเพียงหนึ่งปี  หลังจากจบการศึกษาชั้นมัธยมต้นจากโรงเรียนภาษาญี่ปุ่น Taipei Japanese Junior High School เขาเรียนต่อชั้นมัธยมปลายที่โรงเรียนนานาชาติ Taipei American School คาเนชิโร่ เริ่มมีผลงานถ่ายโฆษณาทางโทรทัศน์ เขาตัดสินใจลาออกจากโรงเรียนเพื่อทำงานเต็มเวลาทางงานเพลงและงานการแสดง คาเนชิโร่ มีความสามารถและทักษะทางภาษา  เขาสามารถฟังพูดอ่านเขียนได้ดีในภาษาต่างๆ ได้แก่ ภาษาจีนกลาง, จีนฮกเกี้ยน, ญี่ปุ่น, จีนกวางตุ้ง, อังกฤษ และภาษาอื่นๆ โดยภาษาจีนกลางเป็นภาษาแรกที่เขาพูดในขณะที่เติบโตในไต้หวัน
==ขีวิตส่วนตัว==
คาเนชิโร่ นับถือศาสนาพุทธ โดยเริ่มนับถือศาสนาพุทธในปี พ.ศ. 2540  เขากล่าวว่า แม่ของเขาก็นับถือศาสนาพุทธเช่นกัน ตลอดอาชีพการงานของเขา คาเนชิโร่ ได้รับการกล่าวถึงว่าเป็น "นักแสดงขวัญใจสาวๆ" หรือ"ผู้ชายในฝัน" แต่เขายังคงรักษาความอ่อนน้อมถ่อมตนอยู่เสมอ คาเนชิโร่ ยังเป็นที่รู้จักในเรื่องการไม่ปรากฏตัวออกสู่สายตาสื่อมวลชน นอกจากเวลาทำงาน เขาเคยกล่าวไว้ว่า "ถ้าวันหนึ่งผมแต่งงานและมีลูก ผมจะเป็นหนึ่งในผู้ชายที่ดูแลครอบครัวจริงๆ ผมจะทานข้าวที่บ้านทุกวัน ช่วยทำงานบ้าน และดูแลลูกๆ"
==ผลงานด้านการแสดง==
ในปี 2011 คาเนชิโร่ ปรากฏตัวในภาพยนตร์ระทึกขวัญ ศิลปะการต่อสู้อิงประวัติศาสตร์ เรื่อง "Wuxia นักฆ่าเทวดาแขนเดียว" ซึ่งกำกับโดย ปีเตอร์ ชาน ภาพยนตร์เรื่องนี้เปิดตัวในเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ ปี 2554 ต่อมาในปี 2560 คาเนชิโร่ ได้รับรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมจากงาน Golden Screen Awards ประจำปีครั้งที่สอง ในผลงานภาพยนตร์โรแมนติกคอมเมดี้ เรื่อง "This Is Not What I Expected เมนูรัก หอมกรุ่นหัวใจ" ซึ่งกำกับโดย Derek Hui และอำนวยการสร้างโดย ปีเตอร์ ชาน
คาเนชิโร่ และ หลิว เต๋อหัว เป็นสมาชิกของสถาบันศิลปะและวิทยาการภาพยนตร์ (Academy of Motion Picture Arts and Sciences) ในปี พ.ศ. 2561
===ภาพยนตร์===
===ละครโทรทัศน์===
===วีดีโอเกม===
== อ้างอิง ==
ทาเกชิ คาเนชิโระ sanook.com
ทาเกชิ คาเนชิโระ (Takeshi Kaneshiro) 
ทาเกชิ คาเนชิโระ : หนุ่มไต้หวัน หัวใจซามูไร / หมิงซิงคลับ 
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ข้อมูลจาก IMDb
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
นักแสดงญี่ปุ่น
นักแสดงไต้หวัน
นักแสดงจีน
นักร้องญี่ปุ่น
นักร้องไต้หวัน
นายแบบญี่ปุ่น
ชาวญี่ปุ่นเชื้อสายไต้หวัน
บุคคลจากไทเป
นักร้องเพลงภาษาจีนกลาง
นักร้องเพลงภาษาญี่ปุ่น
นักร้องเพลงภาษาจีนกวางตุ้ง
นักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น
บุคคลที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาพุทธ
ตราแผ่นดินของหมู่เกาะบริติชลีเวิร์ด

ตราแผ่นดินหมู่เกาะบริติชลีเวิร์ดแบบที่ปรากฏในธงชาติ เริ่มมีการใช้ในช่วงพ.ศ. 2413 จนถึง พ.ศ. 2499 ออกแบบโดย เซอร์ เบนจามิน ไพน์ (Sir Benjamin Pine) ข้าหลวงคนแรกของหมู่เกาะแห่งนี้ ลักษณะเป็นตราวงกลม ภายในเป็นรูปชายฝั่งทะเลมีผลสับปะรดขนาดใหญ่อยู่างกลางชายฝั่งนั้น 1 ลูก และมีผลสับปะรดขนาดเล็กอีก 3 ลูก อยู่ทางขวาของลูกใหญ่ ในทะเลนั้นมีเรือใบ 2 ลอยลำอยู่หน้าเกาะขนาดใหญ่ เหนือรูปเกาะนั้นมีรูปตราแผ่นดินของสหราชอาณาจักรอย่างย่อ
ส่วนตราแผ่นดินที่ใช้สำหรับเอกสารของทางราชการนั้น เริ่มมีการใช้เมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2452 ลักษณะเป็นตราโล่อาร์มขนาดใหญ่พื้นเป็นลายคด 8 แถวตามแนวนอน ภายในมีตราอาร์มของดินแดนต่างๆ ภายใต้การปกครองของหมู่เกาะบริติชลีเวิร์ด ทั้ง 5 แห่ง ดังนี้
ทางซ้ายบนของโล่ เป็นภาพตราแผ่นดินของแอนติกาและบาร์บูดา
ทางขวาบนของโล่ เป็นภาพตราแผ่นดินของดอมินีกา
ทางซ้ายล่างของโล่ เป็นภาพตราแผ่นดินของมอนเซอร์รัต
ทางขวาล่างของโล่ เป็นภาพตราแผ่นดินของบริติชเวอร์จิน
ที่กลางโล่ใหญ่นั้น มีตราแผ่นดิน 2 ตราวางอยู่เคียงกัน หมายถึง ดินแดนเซนต์คริสโตเฟอร์-เนวิส-แองกวิลลา โดยตราอาร์มทางซ้ายนั้น เป็นตราแผ่นดินของเซนต์คริสโตเฟอร์ ทางขวาเป็นตราแผ่นดินของเนวิส ส่วนตราแผ่นดินของแองกวิลลานั้นไม่ปรากฏในที่นี้
เบื้องบนสุดของตราอาร์มนี้ เป็นรูปมงกุฎมียอดเป็นผลสับปะรด
==ดูเพิ่ม==
ธงชาติหมู่เกาะบริติชลีเวิร์ด
ตราแผ่นดินของหมู่เกาะบริติชวินเวิร์ด
ตราแผ่นดินของแอนติกาและบาร์บูดา
ตราแผ่นดินของดอมินีกา
ตราแผ่นดินของมอนเซอร์รัต
ตราแผ่นดินของเซนต์คริสโตเฟอร์-เนวิส-แองกวิลลา
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
หมู่เกาะบริติชลีเวิร์ด (Flags of the World)
บริติชลีเวิร์ด
ตราแผ่นดินประจำดินแดนอาณานิคมของสหราชอาณาจักร
ตราแผ่นดินในอดีต
บาราคูดัส

บาราคูดัส เป็นวงดนตรีของไทยในแนวสตริง ระหว่างช่วง พ.ศ. 2523 - 2528 มีผลงานบันทึกเสียงออกมาหนึ่งชุดในปี พ.ศ. 2527 ชื่อชุด "วันอาทิตย์"
== สมาชิก ==
สมาชิกในวงมีอยู่ 7 คน ประกอบด้วย
มาโนช โรจน์เสรี (เบิร์ด) - ร้องนำ (เสียชีวิตแล้ว)
กริช ทอมมัส (ตี่) - คีย์บอร์ด, แต่งทำนอง
นพดล ทิพยโอสถ (อ๊อด) - คีย์บอร์ด
ณัฐ บุญญะเวช (นกเขา) - กลอง (เสียชีวิตแล้วเมื่อ 24 ต.ค. 2561)
สิรินทร กีรติบุตร (จุ๋ม) - เบส
บัญชา พรรณวิไล (ชา) - กีตาร์
ศิริศักดิ์ ศิริโชตินันท์ (หมู) - กีตาร์
==  ประวัติ ==
ทางวงรวมตัวกันเล่นดนตรีตั้งแต่ พ.ศ. 2522 หัวหน้าวงคนแรกคือ สมชาย ศักดิกุล ต่อมาสมชายลาออกจากวงไปทำดนตรีร่วมกับศรายุทธ สุปัญโญ กริช ทอมมัส จึงเป็นหัวหน้าวงแทน   เคยมีนักร้องนำหญิงอยู่ช่วงสั้นๆ คือ อัญชลี จงคดีกิจ เคยร่วมวงหลังจากเดินทางกลับจากเรียนต่อที่สหรัฐอเมริกาใหม่ ๆ 
ผลงานอัลบั้ม"วันอาทิตย์"ที่ออกมาในปี พ.ศ. 2527 อำนวยการผลิตโดย เรวัต พุทธินันทน์ และ ไพบูลย์ ดำรงชัยธรรม แต่งทำนองโดย กริช ทอมมัส  แต่งคำร้องโดย เรวัติ พุทธินันทน์, นิติพงษ์ ห่อนาค และปรัชญ์ สุวรรณศร  เป็นผลงานชิ้นแรกๆ ของ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
หลังจากออกอัลบั้มแรก บาราคูดัส ออกตระเวนเล่นคอนเสิร์ต และเล่นดนตรีแบคอัพให้กับวง สาว สาว สาว  บาราคูดัสกำลังเตรียมบันทึกเสียงผลงานอัลบั้มที่สอง ก็เกิดแตกวงเสียก่อน สมาชิกในวงจึงแยกย้ายจากกัน  กริช ทอมมัส ไปเป็นนักแต่งเพลงให้กับแกรมมี่ (ปัจจุบัน เป็นกรรมการผู้จัดการ บริษัท แกรมมี่ โกลด์ ในเครือแกรมมี่)  มาโนช โรจน์เสรี (เสียชีวิตแล้ว)ไปเป็นครูสอนหนังสือโรงเรียนมัธยม   สิรินทร กีรติบุตร ไปทำงานที่กรมกิจการพลเรือนทหารเรือ กองทัพเรือ และเป็นนักจัดรายการวิทยุ   ศิริศักดิ์ ศิริโชตินันท์ ไปร่วมวงกับ คาไลโดสโคป และร็อคเคสตร้า เป็นที่รู้จักในชื่อ หมู คาไลโดสโคป ณัฐ บุญญะเวช ไปรวมตัวกับ วงอินโดจีน เป็นที่รู้จักในชื่อ นกเขา อินโดจีน
วงบาราคูดัส กลับมารวมตัวเล่นดนตรีเป็นกรณีพิเศษ เมื่อวันอาทิตย์ที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 ในคอนเสิร์ต "โลกดนตรี เพื่อนช่วยเพื่อนแด่ เสกสรรค์ ภู่ประดิษฐ์"  ที่ศูนย์การค้าเสรีเซ็นเตอร์ เพื่อหารายได้ช่วยเหลือครอบครัวของเสกสรรค์ ภู่ประดิษฐ์ 
== ผลงาน ==
บาราคูดัส ''ชุด วันอาทิตย์
ไก่กับไข่
เช้าวันอาทิตย์
ฟีล-ลา-เฟ้ยย
ขอโทษที
เตะฝุ่น
ภาพถ่าย
เด็กกับฝน
ก้างขวางคอ
บางสิ่งบางอย่าง
ฉันผิดเอง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ฟังเพลง บาราคูดัส ชุดวันอาทิตย์ 
กลุ่มดนตรีร็อกสัญชาติไทย
กลุ่มดนตรีป็อปสัญชาติไทย
กลุ่มดนตรีไทยในยุค 1980
ศิลปินสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2523
เอเรบอร์

เอเรบอร์ (Erebor) เป็นอาณาจักรของพวกคนแคระ ในปกรณัมชุด มิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ชื่อ เอเรบอร์ เป็นคำในภาษาซินดาริน ซึ่งเป็นชื่อเรียกภูเขาโลนลี่ เทือกเขาทางตะวันออกเฉียงเหนือของดินแดนโรห์วานิออน  และยังเป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำรันนิ่ง หรือแม่น้ำเคลดูอิน
อาณาจักรเอเรบอร์ก่อตั้งโดยกษัตริย์ ธราอิน ที่ 1 ซึ่งนำพาชาวคนแคระจำนวนหนึ่งอพยพออกจากคาซัดดูมมาตั้งถิ่นฐานใหม่ พระองค์ยังเป็นผู้ค้นพบเพชรอาร์เคนสโตน ซึ่งกลายเป็นสมบัติตกทอดต่อมาในวงศ์กษัตริย์คนแคระ โอรสของธราอินคือ ธอรินที่ 1 ทรงนำคนแคระจำนวนหนึ่งไปบุกเบิกตั้งอาณาจักรอยู่แถบเทือกเขาสีเทา (Grey Mountain) แต่ภายหลังดินแดนนั้นถูกพวกมังกรเข้าโจมตี ธรอร์ โอรสของธอริน จึงนำพลเมืองหนีกลับมายังเอเรบอร์
ในยุคสมัยของธรอร์  เอเรบอร์เป็นอาณาจักรคนแคระที่ยิ่งใหญ่ที่สุด มีคนแคระเข้ามาอยู่ด้วยเป็นจำนวนมาก และมีชื่อเสียงเลื่องลือในการสร้างเครื่องเกราะและอาวุธ สันนิษฐานว่า เสื้อเกราะมิธริล ที่โฟรโด ได้รับจากบิลโบ ในเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ก็สร้างขึ้นโดยเหล่าคนแคระแห่งเอเรบอร์นี้เอง อาณาจักรเอเรบอร์ร่ำรวยมาก นอกจากนี้ แหวนวงหนึ่งของคนแคระ ก็เชื่อว่าตกอยู่ในความครอบครองของธรอร์ด้วย และแหวนวงนี้เองที่ดึงดูดให้เหล่ามังกร สมุนของมอร์กอธ ติดตามมารังควาน
==เอเรบอร์ในเรื่อง เดอะฮอบบิท==
ในปีที่ 2770 ของยุคที่สาม กษัตริย์คนแคระ ธอริน โอเคนชิลด์ (เวลานั้นเขายังเป็นเพียงหนุ่มน้อย) ออกไปเที่ยวล่าสัตว์ข้างนอก มังกรสม็อก (ซึ่งเวลานั้นยังมีอายุไม่มาก) ได้เดินทางมาจากเทือกเขาสีเทา เข้ายึดเอาทรัพย์สมบัติของพวกเขาไว้ และโจมตี (จับกิน) คนแคระชาวเอเรบอร์ รวมถึงมนุษย์ที่เมืองเดล  กษัตริย์ธรอร์ และธราอิน พระโอรส ได้หนีรอดจากการบุกทำลายล้างครั้งนั้น แต่ก็สิ้นพระชนม์ไปหลังจากนั้นไม่นาน ธอริน โอเคนชิลด์ จึงได้กลายเป็นกษัตริย์ของคนแคระ แต่ต้องทรงซ่อนตัวลี้ภัยอยู่ในแถบเทือกเขาสีน้ำเงิน ไม่สามารถหวนกลับอาณาจักรได้ จนกระทั่งวันหนึ่ง พระองค์ได้พบกับแกนดัล์ฟ พ่อมดเทา จึงร่วมมือกันวางแผนทวงเอาเอเรบอร์คืนจากมังกร แกนดัล์ฟยืนยันให้ธอรินพาตัว บิลโบ ชาวฮอบบิท ร่วมคณะไปด้วย ภารกิจทวงคืนอาณาจักรเอเรบอร์นี้เอง คือเรื่องราวที่ปรากฏอยู่ในหนังสือเรื่อง เดอะฮอบบิท
ในท้ายที่สุดพวกคนแคระสามารถยึดเมืองของพวกเขาคืนมาได้ โดยได้รับความช่วยเหลือจากพวกมนุษย์และเอลฟ์ สงครามครั้งนั้นเรียกว่า 'สงครามห้าทัพ' ธอรินได้รับบาดเจ็บสาหัสในการศึก และสิ้นพระชนม์หลังจากนั้นไม่นาน ตำแหน่งกษัตริย์แห่งคนแคระจึงตกทอดต่อมายัง ดาอิน
==เอเรบอร์ในเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์==
เอเรบอร์ได้กลับคืนเป็นอาณาจักรอันยิ่งใหญ่ของคนแคระอีกครั้ง เมื่อถึงยุคสงครามแหวน เอเรบอร์ได้ส่งคณะทูตมายังที่ประชุมของเอลรอนด์ ซึ่งมีโกลอิน และกิมลี ร่วมคณะมาด้วย กิมลีได้รับเลือกให้เข้าร่วมคณะพันธมิตรแห่งแหวน และเป็นกำลังสำคัญในการสงครามในยุคนั้น
เซารอนได้ส่งทัพออร์คบุกโจมตีเอเรบอร์ในระหว่างสงครามแหวนด้วย กษัตริย์ดาอิน สิ้นพระชนม์ในการศึกคราวนี้ ราชบัลลังก์คนแคระสืบทอดต่อไปยัง ธอรินที่สาม
==ดูเพิ่ม==
อาณาจักรอื่นๆ ของคนแคระ
คาซัดดูม
โนกร็อด
เบเลกอสต์
==อ้างอิง==
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน, ฮอบบิท, ลอนดอน:สำนักพิมพ์ฮาร์เปอร์คอลลินส์
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน, ลอร์ดออฟเดอะริงส์, ลอนดอน:สำนักพิมพ์ฮาร์เปอร์คอลลินส์
ดินแดนในตำนานของโทลคีน
โนกร็อด

โนกร็อด (Nogrod) เป็นชื่ออาณาจักรของคนแคระ ในปกรณัมชุด มิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ปรากฏในเรื่อง ซิลมาริลลิออน ชื่อ โนกร็อด เป็นคำในภาษาซินดาริน ซึ่งในภาษาเวสทรอนจะเรียกว่า ฮอลโลว์โบลด์ สำหรับชื่อเรียกในภาษาคุซดุลของเหล่าคนแคระ เรียกชื่อนครของตัวเองว่า ทูมุนซาฮาร์ กษัตริย์คนแคระผู้ก่อตั้งนครนี้คือ หนึ่งในเจ็ดบรรพชนของคนแคระ เป็นต้นตระกูลคนแคระในสายวงศ์ ไฟร์เบียร์ด (Firebeard) ซึ่งเดินทางมาทางตะวันตกนับตั้งแต่ยุคที่หนึ่งของโลกอาร์ดา
โนกร็อดตั้งอยู่ทางด้านทิศใต้ของภูโดลเมด บนเทือกเขาเอเร็ดลูอิน เป็นนครคู่กันกับ เบเลกอสต์ ซึ่งเป็นอาณาจักรของคนแคระด้านทิศเหนือ  อาณาจักรคนแคระทั้งสองแห่งนี้เป็นคู่ค้าสำคัญกับเหล่าเอลฟ์แห่งเบเลริอันด์
โนกร็อดมีชื่อเสียงด้านการช่างและการฝีมือมาก ด้วยเป็นที่พำนักของครูช่างคนสำคัญของเหล่าคนแคระ คือ เทลฅาร์ (Telchar) จนแม้ เอโอล เอลฟ์มืด ก็นิยมมาสมาคมกับเหล่าคนแคระแห่งโนกร็อดเสมอ  เทลฅาร์ได้สร้างอาวุธและสิ่งมีค่าหลายประการ เช่น ดาบนาร์ซิล มีดอังกริสต์ หมวกเกราะมังกรแห่งดอร์-โลมิน และ สร้อยพระศอเนากลามีร์ ซึ่งได้ถวายเป็นของขวัญแด่กษัตริย์ฟินร็อด เฟลากุนด์ ในโอกาสเถลิงนครนาร์โกธรอนด์ สร้อยพระศอชิ้นนี้ในภายหลังได้ตกทอดมาถึงมือกษัตริย์ธิงโกลแห่งโดริอัธ พระองค์โปรดให้เหล่าคนแคระแห่งโนกร็อด (ซึ่งมีชื่อเสียงเลื่องลือด้านงานฝีมือ) แก้ไขปรับแต่งสร้อยพระศอเสียใหม่ โดยนำเอาดวงมณีซิลมาริล ที่เบเรนและลูธิเอนชิงคืนมาจากมงกุฎของมอร์กอธได้ดวงหนึ่ง เข้าประดับลงในสร้อยพระศอนั้นด้วย
เมื่อเหล่าคนแคระทำงานสำเร็จ อำนาจแห่งดวงมณีก็บันดาลให้พวกเขาบังเกิดความโลภ คิดจะครองซิลมาริลไว้เอง จึงแสร้งอ้างสิทธิ์ในสร้อยพระศอเนากลามีร์ ที่พวกตนทำถวายแด่ฟินร็อด และว่าธิงโกลไม่มีสิทธิ์ในสร้อยนั้น ฝ่ายธิงโกลไม่ยินยอม และบันดาลโทสะด่าว่าเหล่าช่างของคนแคระ พวกคนแคระจึงสังหารพระองค์ แล้วชิงสร้อยพระศอพร้อมดวงมณีหนีกลับแผ่นดินของตน
ฝ่ายเอลฟ์แจ้งข่าวไปยังเบเรน และดิออร์ บุตรของเขา ทั้งสองนำทัพเอลฟ์ไล่ติดตามเหล่าช่างของคนแคระไปจนถึงซาร์นอาธรัด เกิดการรบย่อยๆ ขึ้นที่นั่น โดยมีเหล่าเอนท์เข้าให้ความช่วยเหลือฝ่ายเอลฟ์ด้วย เหล่าคนแคระแห่งโนกร็อดถูกสังหารจนเกือบหมด ที่เหลือรอดนำข่าวกลับไปแจ้งยังนครของตนว่า กษัตริย์ธิงโกลผิดสัญญาไม่ยอมจ่ายค่าจ้าง และยังสังหารเหล่าช่างเกือบหมด ทัพโนกร็อดจึงยกมาหมายล้างแค้น แม้ทางเบเลกอสต์จะห้ามปราม ด้านโนกร็อดก็ไม่ฟัง เกิดเป็นสงครามระหว่างเผ่าพันธุ์เอลฟ์และคนแคระ ซึ่งสร้างรอยร้าวฉานอยู่ในความสัมพันธ์ของสองเผ่าพันธุ์มาตลอดจนถึงยุคที่สาม
อาณาจักรโนกร็อดกลายเป็นเมืองร้างไปหลังจากเหตุการณ์วินาศในตอนปลายยุคที่หนึ่ง ในสงครามแห่งความโกรธา ซึ่งทำให้แผ่นดินเบเลริอันด์จมลงสู่มหาสมุทร เหล่าคนแคระพากันอพยพกลับไปยังคาซัดดูม
==ดูเพิ่ม==
อาณาจักรอื่นๆ ของคนแคระ
คาซัดดูม
เอเรบอร์
เบเลกอสต์
==อ้างอิง==
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน, ซิลมาริลลิออน, ลอนดอน:สำนักพิมพ์ฮาร์เปอร์คอลลินส์
ดินแดนในตำนานของโทลคีน
Minor places in Beleriand#N
เบเลกอสต์

เบเลกอสต์ (Belegost) เป็นชื่ออาณาจักรของคนแคระ ในปกรณัมชุด มิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ปรากฏในเรื่อง ซิลมาริลลิออน ชื่อ เบเลกอสต์ เป็นคำในภาษาซินดาริน ซึ่งในภาษาเวสทรอนจะเรียกว่า มิคเคิลเบิร์ก หมายถึง 'ปราการอันยิ่งใหญ่' สำหรับชื่อเรียกในภาษาคุซดุลของเหล่าคนแคระ เรียกชื่อนครของตัวเองว่า กาบิลกาโธล กษัตริย์คนแคระผู้ก่อตั้งนครนี้คือ หนึ่งในเจ็ดบรรพชนของคนแคระ เป็นต้นตระกูลคนแคระในสายวงศ์ บรอดบีม (Broadbeam) ซึ่งเดินทางมาทางตะวันตกนับตั้งแต่ยุคที่หนึ่งของโลกอาร์ดา
เบเลกอสต์ตั้งอยู่ทางด้านทิศเหนือของภูโดลเมด บนเทือกเขาเอเร็ดลูอิน เป็นนครคู่กันกับ โนกร็อด ซึ่งเป็นอาณาจักรของคนแคระด้านทิศใต้  อาณาจักรคนแคระทั้งสองแห่งนี้เป็นคู่ค้าสำคัญกับเหล่าเอลฟ์แห่งเบเลริอันด์
กษัตริย์แห่งเบเลกอสต์ที่ปรากฏชื่อในนิยาย คือ อซากาล (Azaghâl) ทรงนำทัพคนแคระเข้าร่วมในทัพพันธมิตรแห่งมายดรอส ร่วมในการรบกับมอร์กอธ ซึ่งในที่สุดกลายเป็นสงครามเนียร์นายธ์อาร์นอยดิอัด  ทัพคนแคระของอซากาลได้รับการขับขานอยู่ในบทลำนำการรบครั้งนี้ ด้วยเป็นทัพอันแข็งแกร่งที่สามารถต่อรบกับเกลารุง เจ้ามังกร บริวารของมอร์กอธ ได้อย่างแข็งขัน เพราะเหล่าคนแคระมักสวมหน้ากากในเวลาต่อสู้ ประกอบกับความทรหดอดทนของเผ่าพันธุ์คนแคระเอง จึงต้านทานเพลิงมังกรของเกลารุงได้  อซากาลยังสามารถใช้มีดจ้วงแทงเข้าที่ท้องของมังกร ทำให้เกลารุงได้รับบาดเจ็บจนหนีกลับไปอังก์บันด์ พาให้กองทัพของเกลารุงแตกตื่นหนีกลับไปด้วย เป็นวีรกรรมอันสำคัญยิ่งจนทำให้ ทูริน ทูรัมบาร์ คิดหาญสู้กับเกลารุงอีกครั้ง
สำหรับความขัดแย้งระหว่างอาณาจักรโนกร็อดกับอาณาจักรโดริอัธ แม้ทางโนกร็อดจะแจ้งขอทัพเสริมจากเบเลกอสต์ด้วย แต่เบเลกอสต์ก็ไม่ได้ให้ความร่วมมือ ทั้งยังห้ามปรามทัพโนกร็อดด้วย แต่ไม่สำเร็จ
อาณาจักรเบเลกอสต์กลายเป็นเมืองร้างไปหลังจากเหตุการณ์วินาศในตอนปลายยุคที่หนึ่ง ในสงครามแห่งความโกรธา ซึ่งทำให้แผ่นดินเบเลริอันด์จมลงสู่มหาสมุทร เหล่าคนแคระพากันอพยพกลับไปยังคาซัดดูม ในจำนวนนี้ปรากฏภายหลังว่า ไบเฟอร์ โบเฟอร์ และบอมเบอร์ สามคนแคระผู้เข้าร่วมในภารกิจเอเรบอร์ (เรื่องราวใน เดอะฮอบบิท) ก็เป็นคนแคระผู้สืบเชื้อสายแห่งบรอดบีมด้วย
==ดูเพิ่ม==
อาณาจักรอื่นๆ ของคนแคระ
คาซัดดูม
เอเรบอร์
โนกร็อด
==อ้างอิง==
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน, ซิลมาริลลิออน, ลอนดอน:สำนักพิมพ์ฮาร์เปอร์คอลลินส์
ดินแดนในตำนานของโทลคีน
เพอร์เซฟะนี

ในเทพปกรณัมกรีก เพอร์เซโฟเน่ (Persephone /pərˈsɛfəniː/; Περσεφόνη) หรือเรียก คอรี (Kore /ˈkɔəriː/; "หญิงโสด") เป็นพระธิดาของซูส และเทพเจ้าแห่งการเก็บเกี่ยว ดีมิเทอร์ และราชินีแห่งโลกหลังความตาย โฮเมอร์อธิบายว่าพระองค์เป็นราชินีแห่งโลกหลังความตายผู้น่าเกรงขามและน่าเคารพนับถือ ผู้บันดาลให้คำสาปของมนุษย์บังเกิดผลต่อวิญญาณของผู้วายชนม์ เพอร์เซฟะนีถูกเฮดีส ราชาแห่งโลกบาดาล ลักพาตัว ตำนานการลักพาของพระองค์เป็นการแสดงว่าหน้าที่ของพระองค์เป็นบุคคลวัตของพืชพรรณซึ่งงอกในฤดูใบไม้ผลิและถอนคืนสู่พิภพหลังเก็บเกี่ยว ฉะนั้นพระองค์จึงยังสัมพันธ์กับฤดูใบไม้ผลิและความอุดมสมบูรณ์ของพืชพรรณ
== อ้างอิง ==
เทพเจ้ากรีก
อ.เมืองสงขลา

redirect อำเภอเมืองสงขลา
อ.สทิงพระ

redirect อำเภอสทิงพระ
อ.สะเดา

redirect อำเภอสะเดา
อ.รัตภูมิ

redirect อำเภอรัตภูมิ
อ.จะนะ

redirect อำเภอจะนะ
อ.ควนเนียง

redirect อำเภอควนเนียง
อ.บ้านไร่

redirect อำเภอบ้านไร่
อ.หนองขาหย่าง

redirect อำเภอหนองขาหย่าง
อ.หนองฉาง

redirect อำเภอหนองฉาง
อ.เมืองลพบุรี

redirect อำเภอเมืองลพบุรี
แลมป์

แลมป์ (LAMP) เป็นอักษรย่อของชุดซอฟต์แวร์เสรีสำหรับการทำเว็บไซต์ โดยตัวย่อต้นฉบับนั้นย่อมาจาก
Linux - ระบบปฏิบัติการ
Apache - เว็บเซิร์ฟเวอร์
MySQL - ระบบจัดการฐานข้อมูล (DBMS)
PHP - ภาษาโปรแกรม (ในบางครั้งอาจหมายถึง Perl หรือ Python)
ถึงแม้เทคโนโลยีแต่ละอย่างในแลมป์ จะไม่ถูกออกแบบให้ทำงานร่วมกันได้ตั้งแต่แรก แต่ LAMP ก็เป็นที่นิยมในวงกว้างเนื่องจากค่าใช้จ่ายของตัวซอฟต์แวร์มีราคาต่ำมาก (เนื่องจากเป็นซอฟต์แวร์เสรี) และชุดแลมป์สามารถหาได้ง่าย (มากับลินุกซ์ดิสทริบิวชันแทบทุกยี่ห้อ)
คนที่คิดคำว่า แลมป์ เป็นครั้งแรกคือ Michael Kunze ซึ่งเขียนลงในนิตยสารคอมพิวเตอร์ภาษาเยอรมันตั้งแต่ ค.ศ. 1998  โดยบทความนั้นแสดงการใช้งานซอฟต์แวร์เสรีร่วมกัน เพื่อทดแทนซอฟต์แวร์เชิงพาณิชย์ราคาแพง
== ชุดดัดแปลง ==
=== แวมป์ ===
แวมป์ (WAMP) คือ ชุดของ software ที่ประกอบด้วย Windows, Apache, MySQL และ PHP(หรือจะเป็น Perl, Python) อาจจะเรียกว่า WAMP stack หรือ WAMP Suite เป็น software ที่ช่วยในการลง Apache, MySQL และ PHP บนระบบปฏิบัติการ Windows
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
OnLamp  - เว็บไซต์รวมข่าวการพัฒนาบน LAMP ของสำนักพิมพ์ O'Reilly
ซอฟต์แวร์เสรี
ซอฟต์แวร์พัฒนาเว็บ
อรอนงค์ คล้ายนก

นางอรอนงค์ คล้ายนก (ชื่อเล่น: แจง; เกิดเมื่อวันที่  6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2512) จบการศึกษาระดับอาชีวศึกษาจากวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี ระดับปริญญาตรีบริหารธุรกิจ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง ปริญญาโทบริหารธุรกิจ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
มีประสบการณ์ทำงานเป็นพนักงานของการไฟฟ้านครหลวง และเป็นผู้ช่วยของนายสุพิน คล้ายนก สมาชิกสภากรุงเทพมหานคร (ส.ก.) เขตบางแค ผู้เป็นสามี  และมีกิจการของตัวเองเกี่ยวกับพลาสติกและบริษัทโฆษณา
ปัจจุบัน ได้สมัครเป็นสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์ ในการเลือกตั้งในปลายปี พ.ศ. 2550 นางอรอนงค์ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในเขต 11 กรุงเทพมหานคร ซึ่งประกอบด้วย เขตภาษีเจริญ เขตบางแค และ เขตหนองแขม คู่กับ นายโกวิทย์ ธารณา และ นายวัชระ เพชรทอง ซึ่งนางอรอนงค์และนายโกวิทย์ได้รับเลือกตั้ง
และในการเลือกตั้งในกลางปี พ.ศ. 2554 นางอรอนงค์ได้รับเลือกตั้งอีกครั้ง โดยเป็นฝ่ายชนะ ร.ท.หญิง สุณิสา เลิศภควัต จากพรรคเพื่อไทยไป 48,362 คะแนน ต่อ 43,420 คะแนน
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
อรอนงค์ คล้ายนก ประวัติจากเว็บไซต์รัฐสภาไทย
พนักงานรัฐวิสาหกิจชาวไทย
นักการเมืองสตรีชาวไทย
คู่สมรสของนักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร
พรรคประชาธิปัตย์
บุคคลจากคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
บุคคลจากคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
มนูญ ลีเชวงวงศ์

นายแพทย์มนูญ ลีเชวงวงศ์ (เกิด พ.ศ. 2492) ประธานทุนง่วงอย่าขับ ในพระอุปถัมภ์สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ มูลนิธิรามาธิบดี
ประธานทุนวิจัยวัณโรคดื้อยา  ในพระอุปถัมภ์สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ศิริราชมูลนิธิ
== ประวัติ ==
น.พ.มนูญ เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2492 ในครอบครัวคนไทยเชื้อสายจีนที่ยากจน ในกรุงเทพมหานคร จบการศึกษาระดับมัธยมจากโรงเรียนเซนต์คาเบรียล ก่อนจะเข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยมหิดล ในสาขาวิทยาศาสตร์การแพทย์ จากนั้นเข้ารับการศึกษาต่อคณะแพทย์ศาสตร์ โรงพยาบาลรามาธิบดี จนสำเร็จการศึกษาในปี พ.ศ. 2515 ก่อนไปศึกษาต่อยังประเทศสหรัฐอเมริกา แผนกวิชาอายุรกรรม โรคทางเดินหายใจ โรคผู้ป่วยหนัก ที่ Mount Sinai School of Medicine มหานครนิวยอร์ก กระทั่งสำเร็จการศึกษา และได้รับการติดต่อให้เป็นอาจารย์ผู้สอน Assistant clinical professor ณ สถาบันแห่งนี้ในปี พ.ศ. 2523
น.พ.มนูญ เดินทางกลับสู่ประเทศไทยในปี พ.ศ. 2534 และเข้าทำงานเป็นแพทย์ประจำโรงพยาบาลวิชัยยุทธ จนถึงปัจจุบัน โดยมีตำแหน่งเป็นหัวหน้าประจำห้องไอซียู เฉพาะทางด้านโรคทางเดินหายใจ ผู้ป่วยหนัก และโรคผู้สูงอายุ
น.พ.มนูญ มีชื่อเสียงมาจากการเป็นหัวหน้าคณะแพทย์ที่รักษาอาการของ บิ๊ก ดีทูบี หรือ นายปาณรวัฐ กิตติกรเจริญ นักร้องวัยรุ่นชื่อดังที่ประสบอุบัติเหตุรถคว่ำที่คูน้ำข้างถนนศรีนครินทร์ขาออก ในปี พ.ศ. 2546 โดย น.พ.มนูญ ได้ให้การรักษาฝีในสมองตัวยาฆ่าเชื้อราตัวใหม่ชื่อ voriconazole จากประเทศออสเตรเลีย
น.พ.มนูญ เป็นนายกสมาคมโรคเอดส์แห่งประเทศไทยสองสมัย พ.ศ. 2550 - 2554 และปัจจุบันเป็นที่ปรึกษาสมาคมโรคเอดส์แห่งประเทศไทย เป็นประธานชมรมเชื้อราทางการแพทย์ประเทศไทย พ.ศ. 2558 ถึงปัจจุบัน
กิจกรรมด้านสังคม น.พ.มนูญ เป็นประธานทุนวิจัยวัณโรคดื้อยา ในพระอุปถัมภ์สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ศิริราชมูลนิธิ ทำการตรวจเสมหะเพื่อเพาะเชื้อวัณโรคและตรวจหาความไวต่อยาให้ฟรีกับคนไข้จากสถานพยาบาลของรัฐตั้งแต่ พ.ศ. 2544 เพื่อให้ผู้ป่วยได้รับการรักษาด้วยยาที่ถูกต้อง รณรงค์ลดการแพร่เชื้อโรคทางเดินหายใจด้วยการใส่หน้ากากอนามัยและล้างมือ และเริ่มโครงการป้องกันวัณโรคจากคนสู่ช้างร่วมกับสัตวแพทย์
น.พ.มนูญ เป็นประธานทุนง่วงอย่าขับ ในพระอุปถัมภ์สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ มูลนิธิรามาธิบดี ซึ่งรณรงค์เรื่องการง่วงแล้วไม่ขับรถ ตั้งแต่ พ.ศ. 2547 และเริ่มโครงการเด็กไทยรักษ์สมองในปี พ.ศ. 2555  รณรงค์เด็กไทยนอนหลับให้เพียงพอ และเริ่มรณรงค์จุดธูปแล้วรีบดับเพื่อลดโลกร้อนและการป่วยเป็นมะเร็ง
== รางวัลที่ได้รับ ==
นพ.มนูญ เป็นแพทย์โรงพยาบาลเอกชนคนแรกของประเทศที่ได้รับรางวัลแพทย์ดีเด่นของแพทยสภา พ.ศ. 2561 ด้านผู้ปฏิบัติงานจากการอุทิศตนและเสียสละเวลาทำงานเพื่อส้งคม และมีผลงานเป็นที่ประจักษ์เมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2561 ในว้นสถาปนาแพทยสภา 50 ปี
นพ.มนูญ ได้รับรางวัลศิษย์เก่าดีเด่นโรงเรียนเซนต์คาเบรียล ในงานฉลอง 99 ปีโรงเรียนเซนต์คาเบรียลเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธุ์ พ.ศ. 2562
นพ.มนูญ ได้รับมอบโล่เกียรติยศ รางวัล “บุคคลคุณภาพแห่งปี 2021” ด้านวิทยาศาสตร์ จากมูลนิธิสภาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย (มสวท.)
นพ.มนูญ ได้รับโล่ประกาศเกียรติคุณเป็น “ค่าของแผ่นดิน” ประเภทบุคคล ที่มีผลงานด้านการส่งเสริมและพัฒนาสาธารณสุข ซึ่งเป็นรางวัลสำหรับผู้ที่ได้ทำคุณประโยชน์ให้แก่ประชาชน สังคม และประเทศชาติ จากคณะกรรมการเอกลักษณ์ของชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี พ.ศ. 2565
==อ้างอิง==
แพทย์ชาวไทย
บุคคลจากคณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล
บุคคลจากโรงเรียนเซนต์คาเบรียล
ชาวไทยเชื้อสายจีน
ภาษาโมโคล

ภาษาโมโคล เป็นภาษากลุ่มมองโกลที่ใช้พูดในอัฟกานิสถาน โดยกลุ่มชนจำนวนน้อยในเฮรัต เมื่อ พ.ศ. 2513 เมื่อนักภาษาศาสตร์ชาวเยอรมัน Michael Weiers ศึกษาภาษานี้ในภาคสนาม พบผู้พูดภาษานี้จำนวนน้อย ส่วนใหญ่อายุมากกว่า 40 ปี เป็นภาษาที่ใกล้จะเลิกใช้พูดแล้ว
มโโคล
เพชรคลองไผ่ ส.ธารทิพย์

เพชรคลองไผ่ ส.ธารทิพย์ เกิดเมื่อ 4 มีนาคม พ.ศ. 2529 สถิติการชก 29 ครั้ง ชนะ 8 (น็อค 2) เสมอ 1 แพ้ 20
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ประเทศไทยรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
* ชิง 27 ตุลาคม 2547 ชนะคะแนน ชิคาระ ฮาชิโมโต้
* เสียแชมป์ 28 มิถุนายน 2550 แพ้น็อค นรสิงห์ เกียรติประสานชัย ยก 1
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์ภาคฯรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 11 ธันวาคม 2549 แพ้น็อค คูนิยูกิ ไอซาว่า (ญี่ปุ่น) ยก 6 ที่ โตเกียว ญี่ปุ่น
== อ้างอิง ==
สถิติการชก 
นักมวยสากลชาวไทยรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
ชิการะ ฮาชิโมโตะ

 นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2524 ที่จังหวัดมิยาซากิ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 26 ครั้ง ชนะ 22 (น็อค 9) แพ้ 4
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ประเทศไทยรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท
ชิง 9 มิถุนายน 2547 ชนะคะแนน หนองคาย ปฐวิกรณ์ยิม
เสียแชมป์ 27 ตุลาคม 2547 แพ้คะแนน เพชรคลองไผ่ ส.ธารทิพย์
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com  
นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น
บุคคลจากจังหวัดมิยาซากิ
ภาษาพาเซนด์

ภาษาพาเซนด์ (𐭯𐭠𐭰𐭭𐭣; 𐬞𐬀𐬌𐬙𐬌 𐬰𐬀𐬌𐬥𐬙𐬌) เป็นภาษาที่พัฒนามาจากภาษาเปอร์เซียกลาง โดยตัดคำยืมจากภาษากลุ่มเซมิติกเช่น ภาษาอราเมอิกออกไป เริ่มแรกพบในข้อความศักดิ์สิทธิ์ของศาสนาโซโรอัสเตอร์ ภาษานี้เป็นภาษาเขียนหลังจากสิ้นสุดยุคซัสซาเนียน และลดความสำคัญลงเมื่อศาสนาอิสลามแพร่เข้ามาถึง จนกลายเป็นภาษาตายในที่สุด
== อ้างอิง ==
Dhalla, Maneckji Nusservanji (1938), History of Zoroastrianism, New York: OUP
พาเซนด์
ก้าวหน้า คล่องผจญ

ก้าวหน้า คล่องผจญ หรือนายทวีโชค โสสีทา เกิดเมื่อ 24 มกราคม พ.ศ. 2527 สถิติการชก ชนะ 30 (น็อค 9) เสมอ 3 แพ้ 15
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ประเทศไทยรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
* ชิง 19 กันยายน 2548 ชนะน็อค สายชล อ.เอื้อสุวรรณ ยก 3
แชมป์ประเทศไทยรุ่นแบนตัมเวท
* ชิง 21 มิถุนายน 2549 ชนะน็อค ชิคาระ ฮาชิโมโต้ (ญี่ปุ่น) ยก 1
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 4 พฤษภาคม 2552 ชนะน็อค ซาไก จ๊อกกี้ยิม ยก 4 ที่ เวทีราชดำเนิน
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 23 กุมภาพันธ์ 2554 ชนะน็อค บิ๊กเอ็ม อ.บุญช่วย ยก 4 ที่ เวทีราชดำเนิน
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 2 สิงหาคม 2551 แพ้คะแนน รอลลี่ มัตสุชิตะ (ญี่ปุ่น) ที่ ญี่ปุ่น
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com  
นักมวยสากลชาวไทยรุ่นแบนตัมเวท
นักมวยสากลชาวไทยรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
อ.บ้านหมี่

redirect อำเภอบ้านหมี่