pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เดซิเบล

เดซิเบล (decibel, dB) เป็นหน่วยวัดเทียบอัตราส่วนระหว่างปริมาณเสียงสองปริมาณ ใช้สำหรับวัดความดังของเสียง คิดค้นโดย Alexander Graham Bell นิยมใช้กันมากในทางอคูสติก ฟิสิกส์และอิเล็กทรอนิกส์ เดซิเบลเป็นหน่วยวัดที่ไม่มีหน่วยเหมือนค่าเปอร์เซ็นต์ หน่วยเดซิเบลเป็นหน่วยที่สามารถแสดงค่าสูงและค่าต่ำเปรียบเทียบกันได้เนื่องจากคำนวณจากการหาลอการิทึม ระดับเดซิเบลที่ถึงขั้นอันตรายของคนหูปกติคือ 85 เดซิเบลขึ้นไป (หลังจากรับฟังหลายชั่วโมง)
== ระดับความเข้มเสียง ==
ระดับความเข้มเสียง มีหน่วยเป็นเดซิเบล สามารถคำนวณได้โดยใช้สูตร ดังนี้:
600px
แต่ความเข้มเสียงนั้นหากนำมาพูดคุยกันคงเข้าใจยาก เพราะความเข้มเสียงที่น้อยที่สุดที่มนุษย์เริ่มได้ยิน คือ 0.000000000001 วัตต์ต่อตารางเมตร ส่วนความเข้มเสียงที่ว่ามาก ๆ คือ 10 วัตต์ต่อตารางเมตร ดังนั้นเพื่อให้เข้าใจง่ายจึงมีคนคิดค้นหน่วยเดซิเบล นั่นคือ อเล็กซานเดอร์ เกรแฮม เบลล์ (หน่วยเบล มาจากชื่อสกุลของเขา) ตามสูตรด้านบน
== ระดับความดันเสียง ==
ระดับความเข้มเสียงนั้นไม่สามารถตรวจวัดได้ แต่ระดับความดันเสียงนั้นสามารถตรวจวัดได้ โดยมีค่าเท่ากันกับระดับความเข้มเสียง ซึ่งมีสูตรคำนวณดังนี้:
600px
ระดับความเข้มเสียงนั้นเป็นค่าที่ไม่สามารถตรวจวัดได้ แต่ความดันเสียงนั้นสามารถตรวจวัดได้ ในการวัดเสียงจึงนิยมใช้ ระดับความดันเสียง (Sound Pressure Level, SPL) มากกว่า ตามสมการด้านบน โดยระดับความดันเสียงนั้น (SPL) มีค่าเท่ากันกับ ระดับความเข้มเสียง (SIL)
== ระดับความดังของเสียง ==
{|class="wikitable"
|-
! เดซิเบล (dB)
! แหล่งกำเนิดเสียง พร้อมระยะทาง
|-
|250 || เสียงของการยืนอยู่กลางทอร์นาโด หรือเสียงของระเบิดนิวเคลียร์ระเบิดที่ระยะ 5 เมตร
|-
|180 || เสียงเครื่องยนต์ของจรวดที่ระยะ 30 เมตร หรือ เสียงของปลาวาฬ ช้างที่ระยะ 1 เมตร
|-
|140 – 150 || คือเสียงของเครื่องบินเทอร์โบเจต เป็นอันตรายต่อระบบการได้ยินเป็นอย่างมาก อาจทำให้สูญเสียการได้ยินได้
|-
|130 || คือเสียงเครื่องสว่านไฟฟ้าที่ใช้แรงอัดอากาศเจาะถนนคอนกรีต จำเป็นต้องใช้เครื่องมือป้องกันเสียง เนื่องจากเป็นเสียงที่มากเกินขนาดเป็นอันตราย
|-
|110 – 120 || คือเสียงของเรือดำน้ำ หรือ ทรัมเป็ต แซกโซโฟน ที่ได้ยินในระยะ 3 ฟุต ควรได้รับไม่เกิน 1 ชั่วโมงหรือน้อยกว่า
|-
|100 – 110 || คือเสียงในโรงงาน  เฟอร์นิเจอร์ไม้ ระยะเวลาที่ปลอดภัย คือไม่ควรได้รับเสียงขนาดนี้เกิน 2 ชั่วโมง
|-
|90 || คือเสียงดังบนท้องถนนขณะนั่งอยู่ในรถ ไม่ควรได้รับเสียงเกิน 8 ชั่วโมง
|-
|80 || คือเสียงจราจรที่จอแจโดยอยู่ห่างออกมาประมาณ 50 ฟุต หรือเสียงใน สำนักงานที่กำลังพิมพ์ดีดด้วยเครื่องพิมพ์ดีดรุ่นเก่าเต็มไปหมด
|-
|60 – 70 || คือเสียงที่คนสนทนากันได้ยินในระยะห่างประมาณ 3 ฟุต หรือความดังเฉลี่ยเมื่อยู่ห่างจากเสียงจราจรประมาณ 100 ฟุต
|-
|10 || เสียงหายใจของคนที่ระยะ 3 เมตร
|-
| 0 || เสียงที่คนสามารถได้ยิน (สำหรับคนหูปกติ)
|}
หรือ ดูตารางระดับความดังของเสียง เทียบกับ ตัวอย่างเสียง และความรู้สึก แบบเข้าใจง่าย ตามตารางด้านล่าง

หมายเหตุ: ตารางด้านบนเป็นหน่วย เดซิเบลเอ (dBA) ที่วัดได้จากเครื่องวัดเสียง
== อ้างอิง ==
ธรรมธร ไกรก่อกิจ (ZEN ACOUSTIC), "เดซิเบลและความดัง" , สืบค้นวันที่ 23 มิถุนายน 2559
สวนศาสตร์
เสียง
หน่วยวัด
โทรคมนาคม
วิศวกรรมโทรคมนาคม
ภาษาลิสป์

ภาษาลิสป์ (Lisp Programming Language) เป็นภาษาคอมพิวเตอร์ขั้นสูง นอกจากนำไปใช้ในการเขียนโปรแกรมทั่วไปแล้วยังสามารถใช้ได้ดีในการประมวลผลสัญลักษณ์ ดังนั้นจึงถูกใช้อย่างแพร่หลายทางด้านปัญญาประดิษฐ์ นอกจากนี้ ในภาษาลิสป์ ไม่จำเป็นต้องประกาศชนิดตัวแปรที่ใช้ในโปรแกรม ดังนั้นจึงง่ายในการเขียนและเรียนรู้
== ประวัติ ==
พัฒนาขึ้นโดย จอห์น แมคคาร์ที ในปี ค.ศ. 1958
== การเขียนโปรแกรมเชิงวัตถุ ==
Common Lisp Object System หรือ CLOS พัฒนาต่อจาก Flavors ของ เอ็มไอที โดยมีจุดเด่นเช่น Multiple dispatch ซึ่งไม่ค่อยได้พบในภาษาอื่นๆ
== อ้างอิง ==
นิตยา นินทรกิจ, เรียนรู้ภาษา LISP : เขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ด้วยภาษาอังกฤษหรือภาษาไทย, กรุงเทพฯ, สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกร์ณ์, 2546. ISBN 974-13-2490-1
ภาษาโปรแกรมที่มีชนิดข้อมูลแบบพลวัต
ภาษาฟังก์ชัน
ตระกูลภาษาลิสป์
 
สิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ
สมบูรณาญาสิทธิราชย์

สมบูรณาญาสิทธิราชย์ (absolute monarchy) เป็นราชาธิปไตยรูปแบบหนึ่งซึ่งพระมหากษัตริย์มีอำนาจสิทธิ์ขาดสูงสุด ซึ่งโดยหลักแล้วไม่ถูกจำกัดด้วยกฎหมายลายลักษณ์อักษร สภานิติบัญญัติ หรือจารีตประเพณีที่ไม่เป็นลายลักษณ์อักษรใด ๆ สมบูรณาญาสิทธิราชย์มักปรากฏในรูปราชาธิปไตยแบบสืบตระกูล ตรงกันข้ามกับราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญที่อำนาจของประมุขแห่งรัฐมาจาก หรือถูกกฎหมายผูกมัดไว้กับ หรือถูกจำกัดไว้ด้วยรัฐธรรมนูญ สภานิติบัญญัติ หรือจารีตประเพณีที่ไม่เป็นลายลักษณ์อักษร
แนวคิดเรื่องสมบูรณาญาสิทธิราชย์ที่แพร่หลายอยู่ในยุโรปตกต่ำลงอย่างมากหลังเกิดการปฏิวัติฝรั่งเศสและสงครามโลกครั้งที่หนึ่งซึ่งหนุนทฤษฎีการปกครองตามแนวคิดเรื่องอำนาจอธิปไตยเป็นของปวงชน
ราชาธิปไตยบางแห่งมีสภานิติบัญญัติและหน่วยงานรัฐอื่น ๆ ซึ่งมีอำนาจน้อยหรือเป็นเพียงสัญลักษณ์ และพระมหากษัตริย์สามารถเปลี่ยนแปลงหรือยุบเลิกได้ตามพระราชอัธยาศัย ประเทศที่พระมหากษัตริย์ยังมีอำนาจเด็ดขาดอยู่ ได้แก่ บรูไน เอสวาตีนี โอมาน ซาอุดีอาระเบีย นครวาติกัน และรัฐเอมิเรตแต่ละรัฐที่ประกอบกันเป็นสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ซึ่งถือเป็นสหพันรัฐของรัฐราชาธิปไตยต่าง ๆ ดังกล่าว เรียกว่า ราชาธิปไตยแบบสหพันธรัฐ
==รายชื่อประเทศที่ปกครองโดยระบอบสมบูรณาญาสิทธิราช==
== ระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ของไทย ==
ประเทศไทยเคยปกครองด้วยระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ พระมหากษัตริย์มีอำนาจสิทธิ์เด็ดขาดในการปกครองแผ่นดิน ดังคำกล่าวที่ว่า
"พระบรมราชานุภาพของพระเจ้าแผ่นดินกรุงสยามนี้ ไม่ได้ปรากฏในกฎหมายอันหนึ่งอันใด ด้วยเหตุที่ถือว่าเป็นที่ล้นพ้น ไม่มีข้อสั่งอันใดจะเป็นผู้บังคับขัดขวางได้"
ในทัศนะของ นครินทร์ เมฆไตรรัตน์ อดีตคณบดีคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เห็นว่าระบอบสมบูรณาสิทธิราชย์ของไทยนั้น ไม่ได้เป็นระบอบที่มีมาแต่สมัยโบราณ แต่เพิ่งมีมาในสมัยรัชกาลที่ 5 เนื่องจากในรัชกาลนี้ พระองค์ทรงรวบอำนาจจากเหล่าขุนนาง ข้าราชการ ที่เคยมีอำนาจและบทบาทมาก่อนหน้านั้น มาไว้ที่ศูนย์กลางการปกครอง คือ ตัวพระองค์ และพระประยูรญาติ ทำให้พระมหากษัตริย์ทรงดำรงสถานะเป็นทั้งประมุขของรัฐและประมุขของฝ่ายบริหารอย่างแท้จริง เท่ากับว่าระบอบสมบูรณาสิทธิราชย์ของไทยมีเพียง 3 รัชกาลเท่านั้น คือ รัชกาลที่ 5, รัชกาลที่ 6 และรัชกาลที่ 7
== คำศัพท์ ==
"สมบูรณาญาสิทธิราชย์" บัญญัติมาจาก "absolute monarchy"  มีความหมายตรงตัวว่า ความเป็นกษัตริย์ซึ่งมีอาญาสิทธิ์ (อำนาจเด็ดขาด) โดยสมบูรณ์
== อ้างอิง ==
== บทอ่านเพิ่มเติม ==
Anderson, Perry.  Lineages of the Absolutist State.  London: Verso, 1974.
Beloff, Max. The Age of Absolutism From 1660 to 1815 (1961)
Blum, Jerome et al. The European World (vol 1 1970) pp 267–466
Kimmel, Michael S. Absolutism and Its Discontents: State and Society in Seventeenth-Century France and England.  New Brunswick, NJ: Transaction Books, 1988.
Méttam, Roger. Power and Faction in Louis XIV's France. New York: Blackwell Publishers, 1988.
Miller, John (ed.). Absolutism in Seventeenth Century Europe.  New York: Palgrave Macmillan, 1990.
Wilson, Peter H. Absolutism in Central Europe. New York: Routledge, 2000.
Zmohra, Hillay. Monarchy, Aristocracy, and the State in Europe - 1300-1800.  New York: Routledge, 2001
== ดูเพิ่ม ==
ราชาธิปไตย
เทวสิทธิ์ของพระมหากษัตริย์
ระบบฟิวดัล, รูปแบบการปกครองสมัยก่อนที่กษัตริย์มีสิทธิ์ขาดในที่ดิน
ราชาธิปไตย
ทฤษฎีการเมือง
อียิปต์โบราณ
จักรวรรดิจีน
อังกฤษ
เซ็กเธาว์

เซ็กเธาว์ (Red Hare; ; กระต่ายแดง) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก สุดยอดของม้าในยุคสามก๊ก มีเอกลักษณ์คือขนสีแดงเพลิง
ในสามก๊กได้กล่าวถึง เซ็กเธาว์ ว่าสามารถวิ่งได้วันละพันลี้ เดิมทีเป็นม้าของตั๋งโต๊ะ ซึ่งต่อมาได้มอบให้กับ ลิโป้พร้อมกับเครื่องบรรณาการมากมาย เพื่อให้ลิโป้ทรยศพ่อบุญธรรม คือเต๊งหงวน ชื่อเซ็กเธาว์นั้นแท้ที่จริงแล้วไม่ใช่ชื่อม้า แต่เป็นชื่อสายพันธุ์แกะ เชื่อว่ามีถิ่นกำเนิดแถบตะวันออกกลางหรือเติร์กเมนิสถาน
ลิโป้นั้นเป็นคนเห็นแก่ลาภยศจึงได้บุกลอบเข้าไปฆ่าพ่อบุญธรรมของตนจนตายเสีย และจึงเข้าร่วมกับตั๋งโต๊ะในที่สุด  ต่อมาหลังจาก ลิโป้ถูกโจโฉประหารที่เมืองเสียวพ่าย ม้าเซ็กเธาว์ก็ตกไปเป็นของโจโฉจนกระทั่ง เมื่อ กวนอูมาอยู่กับโจโฉระยะนึง โจโฉต้องการมัดใจกวนอูและมอบเครื่องบรรณาการมากมายให้รวมทั้งม้าเซ็กเธาว์ด้วย และกวนอูก็ใช้ม้าเซ็กเธาว์ได้เป็นอย่างดี ภายหลังเมื่อกวนอู ถูกจับตัวโดย ลิบอง และ ลกซุน เซ็กเธาว์ก็ตกเป็นของซุนกวน แต่ในที่สุดเมื่อกวนอูถูกประหาร มันก็ไม่ยอมกินอะไรและอดตายในที่สุด ขณะที่บันทึกในประวัติศาสตร์จริง ระบุว่าม้าเซ็กเธาว์หายไปพร้อมกับลิโป้ถูกจับ
สายพันธุ์ของม้าเซ็กเธาว์นั้น มีผู้สันนิษฐานมากมาย บ้างว่าเป็นม้าสายพันธุ์เปอร์เซีย บ้างว่ามาจากอินเดีย แต่ความเป็นไปได้ล่าสุด ม้าเซ็กเธาว์น่าจะเป็นม้าสายพันธุ์ Akhal-Teke หรือ ม้าเหงื่อโลหิตต้าหยวน จากเมือง Ferghana ประเทศอุซเบกิสถาน และลักษณะของม้าเซ็กเธาว์จากวรรณคดีสามก๊ก ที่ได้รับการบันทึกไว้ คือ เป็นม้าสีแดงเพลิง สูง 8 ฟุต ความยาวลำตัว 10 ฟุต และในยามศึก สามารถวิ่งได้มากกว่าพันลี้ต่อวัน (520 กิโลเมตร)
== อ้างอิง ==
Chen Shou. Sanguo Zhi.
Luo Guanzhong. Romance of the Three Kingdoms/Chapter 3.
== ดูเพิ่ม ==
ตัวละครในสามก๊ก
ตั๋งโต๊ะ
ลิโป้
กวนอู
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ม้าเซ็กเธาว์มาจากไหน
Red Hare (Chituma) at Kongming’s Archives
บุคคลในยุคสามก๊ก
ม้าที่มีชื่อเสียง
กวนอู
สาธารณรัฐประชาธิปไตยโซมาลี

สาธารณรัฐประชาธิปไตยโซมาลี (Jamhuuriyadda Dimuqraadiga Soomaaliya, الجمهورية الديمقراطية الصومالية, al-Jumhūrīyah ad-Dīmuqrāṭīyah aṣ-Ṣūmālīyah, Repubblica Democratica Somala) เป็นชื่อรัฐคอมมิวนิสต์ ของอดีตประธานาธิบดีโซมาเลีย พลตรีโมฮัมเหม็ด ไซอัด บาร์รี ให้กับประเทศโซมาเลีย ในช่วงสมัยของตนหลังจากการรัฐประหารยึดอำนาจในปี พ.ศ. 2512 รัฐประหารที่เกิดขึ้นไม่กี่วันหลังการลอบสังหารอับดิราชิด อาลี เชอมาร์กี ประธานาธิบดีคนที่สองของประเทศโดยผู้อารักขาของเขาเอง บาร์รีปกครองประเทศโซมาเลียถึง 21 ปี จนกระทั่งเกิดสงครามกลางเมืองในปีพ.ศ. 2534
== อ้างอิง ==
รัฐสิ้นสภาพในทวีปแอฟริกา
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2512
สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2534
ซ
ซ
ซ
ซ
ซ
บ้านจันทร์ส่องหล้า

บ้านจันทร์ส่องหล้า คือ บ้านพักส่วนตัวของดร.ทักษิณ ชินวัตร นายกรัฐมนตรีคนที่ 23 ของไทย กับคุณหญิงพจมาน ณ ป้อมเพชร ตั้งอยู่ที่ซอยจรัญสนิทวงศ์ 69 เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร
นอกจากนี้คำว่า "บ้านจันทร์ส่องหล้า" ที่ใช้เรียกในหนังสือพิมพ์ หรือในวงการเมืองไทย อาจหมายถึง กลุ่มสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคไทยรักไทย ที่สังกัดโดยตรงต่อ ดร.ทักษิณ ชินวัตร ซึ่งเป็นมุ้งทางการเมือง (Fraction) ในพรรคไทยรักไทย
บ้านจันทร์ส่องหล้าเคยเป็นสถานที่รับรองนายจอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช อดีตประธานาธิบดีคนที่ 41 ของสหรัฐอเมริกา เมื่อครั้งมาเยือนประเทศไทย
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เขตบางพลัด
เทคโนโลยีอุตสาหกรรม

เทคโนโลยีอุตสาหกรรม (industrial technology) คือศาสตร์หนึ่งที่เกี่ยวข้องเทคโนโลยี การนำเทคโนโลยีไปใช้ประยุกต์กับงานด้านต่าง ๆ ในอุตสาหกรรม นอกจากนี้ยังรวมถึงการบริหารจัดการ การควบคุมคุณภาพ การวางผังโรงงาน
นักเทคโนโลยีอุตสาหกรรม จะมีความรู้ทั้งด้านเทคโนโลยีและด้านการบริหารจัดการ จะสามารถทำงานประสานงานกับวิศวกรและฝ่ายต่าง ๆ ได้เป็นอย่างดี
สถาบันการศึกษาที่เปิดสอนหลักสูตรเทคโนโลยีอุตสาหกรรมในประเทศไทย คือมหาวิทยาลัยราชภัฎต่างๆ
การศึกษาแบ่งตามหัวเรื่อง
เทคโนโลยี
อุตสาหกรรม
วิยุตคณิต

วิยุตคณิต ภินทนคณิตศาสตร์ หรือ คณิตศาสตร์ไม่ต่อเนื่อง (discrete mathematics)  หรือบางครั้งเรียกว่า คณิตศาสตร์จำกัด (finite mathematics)   เป็นการศึกษาโครงสร้างทางคณิตศาสตร์ซึ่งมีลักษณะเป็นค่าเฉพาะเจาะจง และไม่ต่อเนื่อง  ซึ่งไม่ต้องใช้แนวคิดเกี่ยวกับความต่อเนื่อง  วัตถุที่ศึกษาส่วนมากในสาขานี้มักเป็นเซตนับได้ เช่น เซตของจำนวนเต็ม
วิยุตคณิตได้รับความสนใจมากขึ้นในปัจจุบันเนื่องจากการประยุกต์ใช้ในวิทยาการคอมพิวเตอร์ แนวคิดและสัญกรณ์จากวิยุตคณิตนั้นมีประโยชน์ในการศึกษา หรืออธิบายวัตถุหรือปัญหาในขั้นตอนวิธี และภาษาโปรแกรม  ในหลาย ๆ หลักสูตรทางคณิตศาสตร์วิชาด้านคณิตศาสตร์จำกัด จะเน้นเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกับด้านธุรกิจ ส่วนวิยุตคณิตเน้นแนวคิดสำหรับวิทยาการคอมพิวเตอร์
เพื่อการเปรียบเทียบ ดู ภาวะต่อเนื่อง ทอพอลอยี และ คณิตวิเคราะห์
== วิยุตคณิตมักรวมถึง ==
ตรรกและการพิสูจน์ - การศึกษาเกี่ยวกับการให้เหตุผล
ทฤษฎีเซต - การศึกษาเกี่ยวกับกลุ่มของวัตถุ
ทฤษฎีจำนวน
คณิตศาสตร์เชิงการจัด - การศึกษาเกี่ยวกับการนับ
ทฤษฎีกราฟ
ขั้นตอนวิธี - วิธีการคำนวณ
ทฤษฎีข้อมูล
ทฤษฎีการคำนวณได้และทฤษฎีความซับซ้อน - การศึกษาเกี่ยวกับขีดจำกัดของขั้นตอนวิธี
ทฤษฎีความน่าจะเป็นพื้นฐาน และลูกโซ่มาร์คอฟ
พีชคณิตเชิงเส้น - การศึกษาเกี่ยวกับสมการเชิงเส้น
ตัวอย่างการประยุกต์ใช้: ทฤษฎีเกม — ทฤษฎีแถวคอย — ทฤษฎีกราฟ — เรขาคณิตเชิงการจัด และ ทอพอลอยีเชิงการจัด — กำหนดการเชิงเส้น — วิทยาการเข้ารหัสลับ  — ทฤษฎีการคำนวณ — การวิเคราะห์ดนตรี
== เอกสารอ้างอิงและอ่านเพิ่มเติม ==
The Art of Computer Programming - โดนัลด์ คนุท
Kenneth Discrete Mathematics and Its Applications - H. Rosen,  5th ed. McGraw Hill.  ISBN 0-07-293033-0.
Discrete Mathematics  5th ed. Macmillan.  Richard Johnsonbaugh, ISBN 0-13-089008-1.
Discrete Mathematics - Norman L. Biggs,  2nd ed. Oxford University Press. ISBN 0-19-850717-8.
Mathematics Archives  - Discrete Mathematics links to syllabi, tutorials, programs, etc.
Essence of Discrete Mathematics - Neville Dean, Prentice Hall.  ISBN 0-13-345943-8. Not as in depth as above texts, but a gentle intro.
Concrete Mathematics - โรนัลด์ เกรแฮม, โดนัลด์ คนุท, โอเรน พาตาชนิค
*
วิทยาการคอมพิวเตอร์
บัณฑิต จุลาสัย

ศาสตราจารย์ ดร.บัณฑิต จุลาสัย (เกิด 28 มีนาคม พ.ศ. 2495) เป็นกรรมการสภาสถาปนิกสถาปนิกชาวไทย อาจารย์และอดีตคณบดีคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อดีตหัวหน้าภาควิชาสถาปัตยกรรมศาสตร์  ที่ปรึกษาบริษัทสถาปนิกจุลาสัย เป็นคนภาคเหนือจากจังหวัดเชียงใหม่ กรรมการสภาสถาปนิก  กรรมการผังเมือง (10 มีนาคม พ.ศ. 2552 - ) ผู้เขียนหนังสือเกี่ยวกับสถาปัตยกรรม ที่อยู่อาศัย สภาพแวดล้อม  เจ้าของผลงาน หนอนคอนกรีต ซึ่งเคยเข้าชิงรางวัลซีไรต์เรื่องสั้นภายใต้นามปากกา ปริญญา ตรีน้อยใส
งานออกแบบส่วนใหญ่ของบัณฑิต จุลาสัย เป็นงานออกแบบแนวอนุรักษ์และงานออกแบบปรับปรุง (renovate) อาทิเช่น โรงแรมรถไฟ หัวหิน เรือนภะรตราชา และพิพิธภัณฑ์พระตำหนักดาราภิรมย์ จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งทำให้เขาได้รางวัลอนุรักษ์ศิลปสถาปัตยกรรมดีเด่น จากสมาคมสถาปนิกสยามฯ นอกจากนี้ยังมีงานออกแบบ โรงแรมเซ็นทรัลโซฟิเทล หัวหิน อาคารจุลจักรพงศ์ และศาลาราชการุณย์ สภากาชาดไทย จังหวัดตราด ที่ทำให้เขาได้รางวัลสถาปัตยกรรมยอดเยี่ยมและดีเด่น สมาคมสถาปนิกสยามฯ
บัณฑิต จุลาสัย ยังติดโผเป็นหนึ่งในสามสถาปนิกจากประเทศไทย ในหนังสือ "พจนานุกรมสถาปัตยกรรมแห่งศตวรรษที่ 20" (Dictionnaire de l'Architecture du XXe Siecle) จัดพิมพ์โดยสถาบันสถาปัตยกรรมแห่งฝรั่งเศส ประจำปี พ.ศ. 2539 ซึ่งรวบรวมประวัติและผลงานของสถาปนิกเอกทั่วโลกแห่งศตวรรษที่ 20 อีกด้วย
== ผลงานออกแบบ ==
งานอนุรักษ์พระตำหนักดาราภิรมย์ ถนนแม่ริม-สะเมิง อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่ (ร่วมกับ รศ.ดร.ปิ่นรัชฎ์ กาญจนัษฐิติ)
ศาลาราชการุณย์ สภากาชาดไทย
โรงแรมเซ็นทรัลโซฟิเทล อำเภอหัวหิน
อาคารจุลจักรพงศ์
อาคารสถาบัน 2  จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
โรงแรมรถไฟหัวหิน
เรือนภะรตราชา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
สะพานพระราม 8 (ร่วมออกแบบ; ออกแบบตกแต่งในงานสถาปัตยกรรม)
อาคารเฉลิมพระเกียรติ สวนมิ่งมงคล
อาคารบรมราชกุมารี
ไฟล์:Pharotracha House Day.jpg|  เรือนภะรตราชา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ไฟล์:Dara Pirom Palace (II).jpg|  พระตำหนักดาราภิรมย์ จังหวัดเชียงใหม่
ไฟล์:Dara Pirom Palace (I).jpg|  พระตำหนักดาราภิรมย์ จังหวัดเชียงใหม่
ไฟล์:On the Rama VIII Bridge.jpg|  สะพานพระราม 8 (ออกแบบตกแต่งสะพาน)
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
ศาสตราจารย์
สถาปนิกชาวไทย
อาจารย์คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์
นักเขียนชาวไทย
บุคคลจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
บุคคลจากจังหวัดเชียงใหม่
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเหรียญจักรพรรดิมาลา
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีชแชตชิน
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยอิลลินอย เออร์แบนา-แชมเปญจน์
โสกราตีส

โสกราตีส หรือ ซอกราแตส (Σωκράτης, ; Socrates; 4 มิถุนายน 470 ปีก่อนคริสตกาล — 7 พฤษภาคม 399 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นนักปราชญ์ของกรีกโบราณและเป็นชาวเมืองเอเธนส์ ซึ่งถือกันว่าเป็นผู้วางรากฐานของปรัชญาตะวันตก
== ประวัติ ==
โสกราตีสเป็นบุคคลในประวัติศาสตร์ที่ไม่ได้มีผลงานการเขียนอะไร แต่ตัวตนและความคิดของเขายังคงอยู่ถึงปัจจุบันผ่านงานเขียนของบุคคลอย่าง อริสโตเติล (Aristotle) เพลโต (Plato) อริสโตฟานเนส (Aristophanes) หรือ ซีโนฟอน (Xenophon) นอกจากนั้นยังมีทั้งนักเขียน นักคิด และนักปราชญ์ที่เก็บเรื่องราวของโสกราตีส อย่างไรก็ตาม เราไม่สามารถรู้ว่าข้อมูลเรื่องเล่าถึงชีวิตของโสกราตีสนั้นจริงหรือเท็จได้อย่างแน่นอน
ตามธรรมเนียมโบราณ โสกราตีสนั้นเป็นลูกของโสโฟรนิกัส (Sophronicus) ผู้เป็นพ่อ และ แฟนาเรต (Phaenarete) ผู้เป็นแม่ โสกราตีสได้แต่งงานกับซานทิปป์ (Xanthippe) และมีลูกชายถึง 3 คน เมื่อเทียบกับสังคมสมัยนั้นซานทิปป์ถึงได้ว่าเป็นผู้หญิงอารมณ์ร้าย และโสกราตีสเองได้กล่าวว่าเพราะเขาสามารถใช้ชีวิตกับซานทิปป์ได้ เขาใช้ชีวิตกับมนุษย์คนใดก็ได้ เหมือนกับผู้ฝึกม้าที่สามารถทนกับม้าป่าได้ โสกราตีสได้เห็นและร่วมรบในสมรภูมิ และ ตามสิ่งที่เพลโตได้กล่าวว่า โสกราตีสได้รับเหรียญเกียรติยศสำหรับความกล้าหาญในสมรภูมิรบ
ข้อมูลทางประวัติศาสตร์ไม่กล่าวอย่างชัดเจนว่าโสกราตีสประกอบอาชีพใด ใน"ซิมโพเซียม" (Symposium) ซีโนฟอนกล่าวว่าโสกราตีสใช้ชีวิตกับการสนทนาปรัชญา โสกราตีสไม่น่าที่จะมีเงินมรดกจากครอบครัวเพราะบิดาของโสกราตีสเป็นเพียงศิลปิน และตามการบรรยายของพลาโต โสกราตีสไม่ได้รับเงินจากลูกศิษย์ อย่างไรก็ตามซีโนฟอนกล่าวใน "ซิมโพเซียม" ว่าโสกราตีสรับเงินจากลูกศิษย์ของเขา และอาริสโตฟานเนสก็เล่าว่าโสกราตีสได้เปิดโรงเรียนของตนเอง ข้อสันนิษฐานอีกอย่างหนึ่งที่เป็นไปได้ก็คือ โสกราตีสเลี้ยงชีพผ่านเพื่อนที่ร่ำรวยของเขา เช่น เอลซีไบเดส (Alcibiades)
== การไต่สวนและเสียชีวิต ==

โสกราตีสใช้ชีวิตอยู่ในช่วงเวลาของการเปลี่ยนแปลงในอาณาจักรเอเธนส์ จากจุดสูงสุดของอาณาจักรเอเธนส์ถึงยุคเสื่อมภายหลังการพ่ายแพ้ให้กับกรุงสปาร์ตา (Sparta) มีบุคคลสามคนสำคัญที่ยุให้ศาลสาธารณะของกรุงเอเธนส์ไต่สวนโสกราตีส โดยกล่าวหาว่าโสกราตีสเป็นผู้ที่สร้างความเสื่อมศรัทธาในศาสนา และเยาวชนในกรุงเอเธนส์ เรื่องราวทั้งหมดนี้สามารถอธิบายได้ เมื่อนึกถึงสถานการณ์ในเมืองเอเธนส์ภายหลังการพ่ายแพ้ให้กับสปาร์ตานั้น ชาวเมืองเอเธนส์ ผู้ยังเชื่อถือในเทพเจ้าผู้ปกป้องเมืองต่าง ๆ มองว่าการพ่ายแพ้ของเอเธนส์เป็นเพราะเทพเจ้าเอเธนา (Athena) ผู้เป็นเทพปกครองเมืองเอเธนส์นั้นประสงค์จะลงโทษเมืองเอเธนส์เพราะผู้คนในเมืองเสื่อมศรัทธาในศาสนา การที่โสกราตีสตั้งคำถามและสนทนาเกี่ยวกับปรัชญาจึงเท่ากับเป็นการทรยศชาติ จากการไส่ร้ายป้ายสีของอีกฝ่ายที่พยายามรวบอำนาจโดยการติดสินบน ใช้อำนาจทางการเมือง และการปล่อยข่าวเท็จ ต่อการตัดสินด้วยการลงคะแนนของสภาเอเทนส์ว่าให้ประหารโสกราตีส(สมัยนั้นยังไม่มีระบบศาลไต่สวนหรือการสืบสวนคดี) ก่อนถึงการประหารเพลโต้ใด้เข้าพบและใด้ขอให้หนีไปกับเขาด้วยแผนที่วางใว้แล้วแต่โซกราตีสใด้บอกกับเพลโต้ว่า ฉันยอมตายใด้แต่ฉันไม่อาจยอมให้ประชาธิปไตยตายเพิ่อรักษาชีวิต เขาเต็มใจเข้าสู่การประหารโดยการดื่มยาพิษและเสียชีวิตในที่สุด
== อ้างอิง ==
== ข้อมูล ==
== อ่านเพิ่ม ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The Dialogues of Plato ที่ Project Gutenberg
นักปรัชญาชาวกรีก
บุคคลในศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาล
ชาวกรีกโบราณ
ผู้ถูกบังคับให้ฆ่าตัวตาย
ผู้ถูกประหารชีวิตด้วยยาพิษ
นักปรัชญาในศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาล
คลื่นยักษ์

คลื่นยักษ์ (ในภาษาอังกฤษมีชื่อเรียกหลายชื่ออาทิ ฟรีกเวฟ (freak wave) โรกเวฟ (rogue wave) หรือ มอนสเตอร์เวฟ (monster wave)) เป็นคลื่นผิวน้ำขนาดใหญ่และฉับพลัน สามารถล่มเรือขนาดกลางถึงใหญ่ได้ ในอดีตเชื่อกันว่าเป็นเพียงเรื่องเล่าแต่ในปัจจุบันได้มีการยืนยันว่าเป็นหนึ่งในปรากฏการณ์ธรรมชาติทางทะเลที่ไม่พบบ่อยนัก
ข้อถกเถียงเกี่ยวกับการมีอยู่จริงของคลื่นประเภทนี้ได้จบลงใน ค.ศ. 2004 หลังจากโครงการแมกซ์เวฟ (Project MaxWave) และศูนย์วิจัย GKSS (GKSS Research Centre) ได้ใช้ดาวเทียมเก็บข้อมูลและถ่ายภาพถึง 30,000 ภาพโดยแต่ละภาพครอบคลุมพื้นที่ขนาด 10 x 5 กิโลเมตร รวมทั้งหมดครอบคลุมพื้นที่ 1.5 ล้านตารางกิโลเมตร และสามารถตรวจจับการเกิดคลื่นยักษ์ใน 10 รูป หรือเท่ากับคลื่นยักษ์ 1 ลูกใน 150,000 ตารางกิโลเมตร จึงมีข้อสังเกตว่าคลื่นยักษ์จะเกิดขึ้นบริเวณมหาสมุทรกว้างและด้วยความถี่ที่กล่าวมานี้จึงนับว่าเป็นเหตุการณ์ที่พบเห็นได้ยาก  มีความเป็นไปได้สูงที่ คลื่นประเภทนี้เป็นเหตุที่ทำให้เรือเดินสมุทรหายสาบสูญโดยไม่ทราบสาเหตุ
== สาเหตุที่เป็นไปได้ของการเกิดคลื่นยักษ์ ==
เนื่องจากปรากฏการณ์การเกิดคลื่นยักษ์นี้ยังอยู่ในช่วงของการศึกษาวิจัย ดังนั้นจึงยังไม่ได้มีข้อสรุปว่าสาเหตุหลักของการเกิดคลื่นยักษ์นี้คืออะไรและอาจมีสาเหตุการเกิดที่แตกต่างกันไปตามแต่ละสถานที่หรือไม่ บริเวณที่มีโอกาสเกิดมักอยู่ทางตอนใต้ของทวีปแอฟริกา แต่คุณลักษณะดังกล่าวก็ไม่ได้อธิบายถึง สาเหตุของคลื่นยักษ์ที่เกิดขึ้นในบริเวณอื่น ซึ่งอาจเกิดจาก รูปร่างของชายฝั่ง หรือ พื้นดินก้นทะเล
การรวมตัวที่จุดร่วมจากกระแสน้ำ* ผลจากความไม่เชิงเส้น (ในลักษณะเดียวกัน
=== ประเภท ===
"กำแพงน้ำ" (walls of water) เป็นคลื่นที่เคลื่อนตัวในทะเลไกลถึง 10 กิโลเมตร
"สามอนงค์" (three sisters) มีลักษณะเป็นกลุ่มคลื่น 3 ลูก
คลื่นมรสุมเดี่ยวขนาดยักษ์ ก่อตัวสูงถึง 4 เท่าของคลื่นมรสุมปกติ
== รายงานการพบคลื่นยักษ์ ==
Bremen (แอตแลนติกใต้, ค.ศ. 1989)
RMS Queen Elizabeth 2 (แอตแลนติกเหนือ, ค.ศ. 1995)
Caledonian Star (แอตแลนติกใต้, ค.ศ. 2001)
Norwegian Dawn, (นอกชายฝั่งของ รัฐจอร์เจีย, 16 เมษายน, ค.ศ. 2005)
รายงานข่าว
รายงานข่าว
Caledonian Star report 2 มีนาคม ค.ศ. 2001, ) สลายตัวภายในไม่กี่วินาที
MS Breme report 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2001, )
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
โครงการแมกซ์เวฟ (Project MaxWave) 
คลื่นน้ำ
ภัยธรรมชาติ
สคริปต์ด้านเซิร์ฟเวอร์

สคริปต์ด้านเซิร์ฟเวอร์ (Server-side scripting) เป็นเทคโนโลยีที่สคริปต์ทำงานบนบนฝั่งเซิร์ฟเวอร์ ซึ่งแตกต่างกับสคริปต์ด้านไคลเอนต์ อย่างJavascriptที่ทำงานบนฝั่งไคลเอนต์ และยังใช้สำหรับสร้างเว็บเพจแบบมีการตอบสนอง (dynamic) ซึ่งอยู่ในรูปแบบเว็บแอปพลิเคชัน ซึ่งมีใช้อยู่แพร่หลายในปัจจุบัน เช่น Web-base อีเมล การทำรายการบัญชีออนไลน์ (online banking) รายงานข่าว พยากรณ์อากาศ หรือ Search Engine
== รายชื่อเทคโนโลยีที่ใช้สคริปต์ด้านเซิร์ฟเวอร์ ==
ทุกภาษาสามารถสร้างเว็บเว็บเพจได้โดยใช้โพรโทคอล Common Gateway Interface (CGI) รายชื่อนี้นั้นสำหรับเทคโนโลยีที่ออกแบบและรองรับสคริปต์ด้านเซิร์ฟเวอร์โดยเฉพาะ:
ASP - ใช้ภาษาสคริปต์อย่าง VBScript หรือ  JScript พัฒนาโดยไมโครซอฟท์
PHP - ใช้ภาษา PHP ของมันเองในการพัฒนา ซึ่งเป็นโอเพนซอร์ส
JSP - ใช้โค้ด Java ของมันเองในการพัฒนา พัฒนาโดยซัน ไมโครซิสเต็มส์
Python - ใช้โค้ดภาษา Python พัฒนา
ภาษาสคริปต์
อสมการของมาร์คอฟ

ในทฤษฎีความน่าจะเป็น อสมการของมาร์คอฟ เป็นข้อความทางคณิตศาสตร์ที่ให้ขอบเขตบนของความน่าจะเป็นที่ตัวแปรสุ่มที่มีค่าบวกจะมีมากกว่าหรือเท่ากับจำนวนจริงบวกคงที่หนึ่งๆ ชื่อของอสมการตั้งตามนักคณิตศาสตร์ชาวรัสเซียชื่อ อังเดร มาร์คอฟ
อสมการของมาร์คอฟมีใจความดังต่อไปนี้: ให้ X \, เป็นตัวแปรสุ่มที่มีค่าไม่เป็นลบและ t \, เป็นจำนวนจริงใด ๆ ที่มากกว่าศูนย์ แล้ว
\Pr[X \geq t] \leq \frac{\mathrm{E}[X]}{t}
เห็นได้ว่า อสมการของมาร์คอฟแสดงความสัมพันธ์ระหว่างความน่าจะเป็นกับค่าคาดหมาย เนื่องจากตัวอสมการเองไม่ได้กำหนดว่าตัวแปรสุ่มต้องมีสมบัติพิเศษประการใดเลย ขอบเขตบนที่ได้จากอสมการของมาร์คอฟมักจะมีค่าสูงกว่าความเป็นจริงมาก อย่างไรก็ดีเราสามารถใช้อสมการของมาร์คอฟพิสูจน์ข้อความทางคณิตศาสตร์อื่นๆ ที่ให้ขอบเขตบนที่แน่นขึ้นได้ เช่น อสมการของเชบิเชฟ และขอบเขตเชอร์นอฟ
== การพิสูจน์ ==
กำหนดฟังก์ชัน f: \mathbb{R} \rightarrow \mathbb{R} ดังต่อไปนี้ f(x) = 1 เมื่อ x \geq t มิฉะนั้น f(x) = 0 เราได้ว่า
\mathrm{E}[f(X)] = \Pr[X \geq t]
เนื่องจาก f(x) \leq x/t สำหรับทุกๆ จำนวนจริง x เราได้ว่า
\Pr[X \geq t] \leq \mathrm{E}[X/t] = \frac{\mathrm{E}[X]}{t}
ตามต้องการ
=== อีกบทพิสูจน์หนึ่ง ===
ในกรณีที่ตัวแปรสุ่ม X เป็นตัวแปรสุ่มแบบไม่ต่อเนื่อง และมีค่าเป็นจำนวนเต็ม บทพิสูจน์ที่ใช้การคำนวณอย่างง่ายด้านล่างอาจเข้าใจได้ง่ายกว่า
จากนิยามของค่าคาดหมาย และเงื่อนไขที่ว่าตัวแปรสุ่ม X มีค่าไม่เป็นลบ เราได้ว่า
\mathrm{E}[X]=\sum_{i=0}^{\infty}i\cdot\Pr[X=i]
=\sum_{i=0}^{t-1}i\cdot\Pr[X=i]
+\sum_{i=t}^{\infty}i\cdot\Pr[X=i] &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;(กระจายเทอม โดยแยกกรณี i กับ i\geq t)
\geq\sum_{i=t}^{\infty}i\cdot\Pr[X=i] &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;(ทิ้งเทอมหน้าซึ่งมีค่ามากกว่าหรือเท่ากับศูนย์)
\geq\sum_{i=t}^{\infty}t\cdot\Pr[X=i] &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;(เนื่องจาก i\geq t)
=t\cdot\left(\sum_{i=t}^{\infty}\cdot\Pr[X=i]\right) &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;(แยก t)
=t\cdot\Pr[X\geq t]. &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;(เนื่องจากเป็นผลรวมของความน่าจะเป็นของเหตุการณ์ที่ไม่เกิดร่วมกัน)
นั่นคือเราได้ \Pr[X\geq t]\leq\mathrm{E}[X]/t ตามต้องการ
== รูปแบบอื่นของ อสมการของมาร์คอฟ ==
บางครั้งเราอาจพบเห็น การใช้อสมการของมาร์คอฟ ในรูปแบบอื่น ๆ เช่น
เมื่อ g(x)\uparrow , g(x) \geq 0  คือ เป็นฟังก์ชันที่มีค่าไม่เป็นลบ และ มีค่าไม่ลดลงแล้ว
\Pr[X \geq t] \leq \frac{\mathrm{E}[g(X)]}{g(t)}
ซึ่งในกรณีที่ g(x) = e^{tx}  จะนำไปสู่ ขอบเขตเชอร์นอฟ
ทฤษฎีความน่าจะเป็น
อสมการ