pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ตะพาบหัวกบ

ตะพาบหัวกบ (Cantor's giant soft-shelled turtle|; ) เป็นตะพาบชนิดหนึ่ง มีรูปร่างคล้ายตะพาบทั่วไป จัดเป็นตะพาบขนาดใหญ่ ขนาดใหญ่สุดพบขนาดกระดองยาว 120 เซนติเมตร น้ำหนักถึง 50 กิโลกรัม  นับว่าใหญ่ที่สุดในสกุลตะพาบหัวกบนี้ ลำตัวด้านบนสีน้ำตาลเขียว ด้านล่างสีอ่อน หัวมีลักษณะเล็กสั้นคล้ายกบหรืออึ่งอ่าง จึงเป็นที่มาของชื่อ ตามีขนาดเล็ก
เมื่อยังเล็กสีของกระดอง จะมีสีน้ำตาลปนเขียวอ่อน ๆ มีจุดเล็ก ๆ สีเหลืองกระจายทั่วไป และค่อย ๆ จางเมื่อโตขึ้น รวมทั้งสีก็จะเข้มขึ้นด้วย พบได้ทั่วไปในประเทศแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้รวมถึงทุกภาคของประเทศไทย ในแม่น้ำสายใหญ่ โดยเฉพาะแม่น้ำโขงในภาคอีสาน ปัจจุบันเป็นตะพาบที่พบได้น้อยมาก จนถูกจัดให้เป็นสัตว์น้ำคุ้มครองของกรมประมง และจัดอยู่ในบัญชีประเภทที่ 2 (Appendix II) ของอนุสัญญาว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศซึ่งชนิดสัตว์ป่าและพืชป่าใกล้สูญพันธุ์ หรือ ไซเตส
มีอุปนิสัย ดุร้าย มักฝังตัวอยู่นิ่ง ๆ ในพื้นทรายใต้น้ำเพื่อกบดานรอดักเหยื่อ ซึ่งได้แก่ ปลาและสัตว์น้ำต่าง ๆ โดยโผล่ส่วนจมูกเพื่อขึ้นมาหายใจเพียงวันละ 2–3 ครั้งเท่านั้น ในภาษาอีสานเรียกว่า "ปลาปู่หลู่" ขณะที่ชื่อวิทยาศาสตร์ cantorii ตั้งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแด่นักสัตว์วิทยาชาวเดนมาร์ก ทีโอดอร์ เอ็ดวาร์ด แซนตอร์ และเชื่อว่ามีอายุยืนยาวได้กว่า 100 ปี
ปัจจุบันสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้ว นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง โดยในตัวที่กระดองมีจุดสีเหลืองอ่อนเป็นวงกระจายอยู่บริเวณขอบกระดอง โดยที่ไม่แปรเปลี่ยนไปตามวัย จะถูกเรียกว่า "กริวดาว" พบได้เฉพาะภาคกลางและภาคตะวันตกของไทยเท่านั้น ซึ่งหาได้ยากมาก  สันนิษฐานว่าในอดีตสามารถพบได้ในลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาตั้งแต่ภาคเหนือมาจนถึงภาคกลาง
==อ้างอิง==
==อ่านเพิ่ม==
Das, Indraneil (2002). A Photographic Guide to Snakes and other Reptiles of India. Sanibel Island, Florida: Ralph Curtis Books. 144 pp. . (Pelochelys cantorii, p.&nbsp;139).
==แหล่งข้อมูลอื่น==
สกุลตะพาบหัวกบ
สัตว์ป่าคุ้มครอง
สัตว์เลื้อยคลานที่เป็นสัตว์เลี้ยง
ชนพื้นเมืองอเมริกัน

__NOTOC__
ชนพื้นเมืองอเมริกัน Native Americans อาจจะหมายถึง
ชนพื้นเมืองในทวีปอเมริกา (Indigenous people of the Americas)
* กลุ่มชนพื้นเมืองอเมริกันในสหรัฐอเมริกา (Native Americans in the United States)
** ชนพื้นเมืองอะแลสกา (Alaska Natives)
** ชนพื้นเมืองฮาวาย (Native Hawaiians)
** ชนหมู่เกาะแปซิฟิก (Pacific Islander)
* กลุ่มชนพื้นเมืองแคนาดา (Aboriginal peoples in Canada)
** First Nations
** ชาวเมทิส (Métis people (Canada))
* ชาวอินนิวอิท (Inuit)
* กลุ่มชนพื้นเมืองในบราซิล (Indigenous peoples in Brazil)
* กลุ่มชนพื้นเมืองในเม็กซิโก (Indigenous peoples in Mexico)
* กลุ่มชนพื้นเมืองในภูมิภาคเอเวอร์เกลด (Indigenous people of the Everglades region )
กลุ่มชาติพันธุ์ในอเมริกา
แหลมฮอร์น

แหลมฮอร์น (Cabo de Hornos; Kaap Hoorn; Cape Horn) เป็นส่วนที่อยู่ใต้ที่สุดของเกาะเตียร์ราเดลฟวยโกในประเทศชิลี ตั้งชื่อตามเมืองโฮร์นในประเทศเนเธอร์แลนด์
ฮอร์น
ช่องแคบเดรก

ช่องแคบเดรก (Drake Passage) หรือบางครั้งเรียกว่า ทะเลโอเซส (Mar de Hoces) เป็นน่านน้ำที่อยู่ระหว่างทวีปอเมริกาใต้ (ที่แหลมฮอร์น) กับทวีปแอนตาร์กติกา (ที่หมู่เกาะเซาท์เชตแลนด์) ช่องแคบเดรกเชื่อมต่อระหว่างส่วนตะวันตกเฉียงใต้ของมหาสมุทรแอตแลนติกเข้ากับส่วนตะวันออกเฉียงใต้ของมหาสมุทรแปซิฟิก
ดเดรก
มหาสมุทรใต้
ช่องแคบในทวีปแอนตาร์กติกา
ช่องแคบในมหาสมุทรแปซิฟิก
ช่องแคบในมหาสมุทรแอตแลนติก
เทศบาลตำบลหัวสะพาน

เทศบาลตำบลหัวสะพาน เป็นเทศบาลตำบลในเขตอำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหัวสะพานและตำบลวังตะโกทั้งตำบล
== ประวัติ ==
กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศจัดต้องสุขาภิบาลหัวสะพานเป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในพื้นที่แห่งนี้ เมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2510 ต่อมาได้เปลี่ยนแปลงฐานะจากสุขาภิบาลเป็นเทศบาลตำบล ตามพระราชกฤษฎีกา เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคมพ.ศ. 2542 ต่อมาได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทย ให้ยุบสภาตำบลเข้ารวมกับเทศบาลตำบล 19 แห่ง ใน 7 จังหวัด ซึ่งอาศัยอำนาจตามความในมาตรา 41 แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล ตามมาตรา 12 แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. 2496 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเทศบาล ทั้งนี้มีผลให้สภาตำบลวังตะโกเข้ารวมกับเทศบาลตำบลหัวสะพาน ตั้งแต่ 24 กันยายน พ.ศ. 2547
== ภูมิศาสตร์ ==
เทศบาลตำบลหัวสะพานประกอบด้วย 2 ตำบล จำนวน 17 หมู่บ้าน ได้แก่ ตำบลหัวสะพาน มีเนื้อที่ประมาณ 9,245.625 ไร่ หรือคิดเป็นพื้นที่ประมาณ 14.793 ตารางกิโลเมตร และตำบลวังตะโก มีพื้นที่ประมาณ 8,312 ไร่ คิดเป็นพื้นที่ 13.300 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ในเขตเทศบาลทั้งหมดคิดเป็น 28.093 ตาราง กิโลเมตร หรือประมาณ 17,557.625ไร่
== ประชากร ==
ตามสถิติสำนักทะเบียนท้องถิ่นเทศบาลตำบลหัวสะพาน อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี ณ เดือนมีนาคม พ.ศ. 2549 มีจำนวนประชากรทั้งสิ้น 6,235 คน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์เทศบาลตำบลหัวสะพาน
หัวสะพาน
หัวสะพาน
ฟรีดริช นีทเชอ

ฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม นีทเชอ (Friedrich Wilhelm Nietzsche) เป็นนักปรัชญา, นักวิจารณ์วัฒนธรรม, คีตกวี, นักกวี, ปราชญ์ภาษากรีกและละติน และนักนิรุกติศาสตร์ชาวเยอรมัน ผลงานของเขามีอิทธิพลต่อปรัชญาตะวันตกและองค์ปัญญายุคใหม่อย่างล้นหลาม เขาเริ่มทำงานเป็นนักนิรุกติศาสตร์คลาสสิกก่อนจะผันตัวมาเป็นนักปรัชญา นีทเชอเป็นอาจารย์นิรุกติศาสตร์ที่อายุน้อยที่สุดของมหาวิทยาลัยบาเซิลในปีค.ศ. 1869 ด้วยวัยเพียง 24 ปี เขาลาออกในปีค.ศ. 1879 ด้วยปัญหาสุขภาพเรื้อรัง ต่อมาในปีค.ศ. 1889 นีทเซอในวัย 44 ทุกข์ทรมานจากอาการป่วยจนสภาพจิตใจย่ำแย่ ตั้งแต่นั้นมาเขาก็ใช้ชีวิตภายใต้การดูแลของมารดาและพี่สาวจนเขาเสียชีวิตในปีค.ศ. 1900
เขาเกิดเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 1844 ในหมู่บ้านเริคเคิน (Röcken) ใกล้กับเมืองไลพ์ซิช ในมณฑลซัคเซิน ราชอาณาจักรปรัสเซีย เป็นบุตรคนโตของคาร์ล ลูทวิช นีทเซอ (Carl Ludwig Nietzsche) บาทหลวงนิกายลูเทอแรน กับนางฟรันซิสคา เออเลอร์ (Franziska Oehler) บิดามารดาตั้งชื่อเขาตามพระนามของพระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 4 แห่งปรัสเซีย ซึ่งมีวันคล้ายวันประสูติตรงกับวันที่เด็กชายนีทเชอเกิด เขายังมีน้องอีกสองคนชื่อเอลีซาเบ็ท (Elisabeth) และลูทวิช โยเซฟ (Ludwig Joseph) บิดาของเขาเสียชีวิตในปี 1849 ส่วนน้องชายคนเล็กเสียชีวิตในอีกหกเดือนให้หลังบิดา สมาชิกที่เหลืออยู่จึงย้ายไปอยู่กับครอบครัวฝ่ายแม่ที่เมืองนามบวร์ค (Naumburg)
ผลงานของนีทเซอครอบคลุมอยู่ในหลายศาสตร์วิชา ทั้งศิลปศาสตร์, ปรัชญา, ประวัติศาสตร์, ศาสนา, โศกนาฏกรรม, วัฒนธรรม และวิทยาศาสตร์ งานเขียนของเขามีทั้งบทโจมตีเชิงปรัชญา, บทกวี และบทวิจารณ์วัฒนธรรม ขณะเดียวกันก็แฝงไปด้วยคำคมและคำเสียดสี บุคคลที่เป็นแรงบันดาลใจของนีทเชอในช่วงแรกคือเหล่านักปรัชญาแถวหน้าทั้งหลายของยุคนั้น เช่นอาร์ทัวร์ โชเพินเฮาเออร์, ริชชาร์ท วากเนอร์ และโยฮัน ว็อล์ฟกัง ฟ็อน เกอเทอ เป็นต้น งานด้านปรัชญาชิ้นเด่นของนีทเชอมีทั้งบทวิจารณ์สุดโต่งของความเที่ยงแท้ในแบบมุมมองนิยม (Perspectivism), บทวิจารณ์เชิงวงศ์ตระกูลของศาสนาและศีลธรรมชาวคริสต์ (Christian morality) ตลอดจนทฤษฎีศีลธรรมของนาย–บ่าว (Master–slave morality) นีทเชอยังเป็นเจ้าของวลีสุดคมคายที่ว่า "พระเจ้าตายแล้ว" ("Gott ist tot") เขามองว่าสังคมยุคใหม่ไม่ได้ถูกขับเคลื่อนโดยหลักธรรมคำสอนอีกแล้ว แต่เป็นวิทยาศาสตร์และอุตสาหกรรม แม้แต่ศีลธรรมก็เป็นสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้น
== ผลงาน ==
The Birth of Tragedy (1872)
On Truth and Lies in a Nonmoral Sense (1873)
Untimely Meditations (1876)
Human, All Too Human (1878; เพิ่มเติม 1879, 1880)
Daybreak (1881)
The Gay Science (1882)
คือพจนาซาราทุสตรา  Thus Spoke Zarathustra (1883–1885)
Beyond Good and Evil (1886)
On the Genealogy of Morality (1887)
The Case of Wagner (1888)
Twilight of the Idols (1888)
The Antichrist (1888)
Ecce Homo (1888)
Nietzsche contra Wagner (1888)
The Will to Power (ต้นฉบับยังไม่ได้ตีพิมพ์)
==อ้างอิง==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2387
บุคคลจากไลพ์ซิช
นักปรัชญาชาวเยอรมัน
ตำบลบ้านลาด

บ้านลาด เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอบ้านลาด จังหวัดเพชรบุรี องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในพื้นที่ คือ เทศบาลตำบลบ้านลาด ซึ่งครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบล
== ประวัติ ==
องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในตำบลบ้านลาด เดิมกระทรวงมหาดไทยได้ประกาศจัดตั้งท้องที่แห่งนี้เป็น "สุขาภิบาลบ้านลาด" อำเภอบ้านลาด จังหวัดเพชรบุรี เมื่อ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2499 และได้เปลี่ยนแปลงฐานะจากสุขาภิบาลเป็นเทศบาลตำบล ตามพระราชกฤษฎีกา เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542
== อาณาเขต ==
ทิศเหนือ ติดกับตำบลบ้านหม้อ (อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี)
ทิศตะวันออก ติดกับตำบลท่าเสน และตำบลสมอพลือ (อำเภอบ้านลาด จังหวัดเพชรบุรี)
ทิศใต้ ติดกับตำบลตำหรุ (อำเภอบ้านลาด จังหวัดเพชรบุรี)
ทิศตะวันตก ติดกับตำบลท่าช้าง (อำเภอบ้านลาด จังหวัดเพชรบุรี)
== ประชากร ==
ตำบลบ้านลาดมีประชากรทั้งหมด 2,982 คน เป็นชายทั้งหมด 1,385 คน เป็นหญิงทั้งหมด 1,597 คน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์เทศบาลตำบลบ้านลาด
บ้านลาด
บ้านลาด
อำเภอบ้านลาด
เทศบาลตำบลท่ายาง (จังหวัดเพชรบุรี)

เทศบาลตำบลท่ายาง เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบหนึ่ง เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลท่ายาง ซึ่งได้ก่อตั้งขึ้นตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การจัดตั้งสุขาภิบาลท่ายาง อำเภอท่ายาง จังหวัดเพชรบุรี และได้ประกาศราชกิจจานุเบกษา ฉบับพิเศษ หน้า 71 เล่ม 73 ตอนที่ 45 ลงวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2499 ต่อมาได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะจากสุขาภิบาลเป็นเทศบาล ตามพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะของสุขาภิบาลเป็นเทศบาล พ.ศ. 2542 
== ภูมิศาสตร์ ==
เทศบาลตำบลท่ายางเป็นเทศบาลชั้น 3 เมื่อวันที่ 20 มิถุนายน 2543 ตั้งอยู่ในพื้นที่ตำบลท่ายาง ตำบลท่าคอย และตำบลท่าไม้รวกบางส่วน มีพื้นที่ 79 ตารางกิโลเมตร หรือ 49,375 ไร่ ระยะห่างจากกรุงเทพ 134 กิโลเมตร
ลักษณะภูมิประเทศและลักษณะภูมิอากาศ ลักษณะภูมิประเทศทั่วไปเป็นที่ราบลุ่ม มีลักษณะพื้นที่ลาดเอียงจากทางด้านทิศตะวันตกไปทางทิศตะวันออกเป็นพื้นที่เหมาะแก่การเกษตร เพราะมีแม่น้ำเพชรบุรีและคลองชลประทาน สาย 1, 2, 3 ไหลผ่าน ประกอบกับทางด้านตะวันตกมีทิวเขาสลับซับซ้อน คือ ทิวเขาตะนาวศรี ทำให้เกิดเป็นพรมแดนกั้นทิศทางลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ไว้ได้บ้าง
=== อาณาเขต ===

รายละเอียดเขตเทศบาลตำบลท่ายาง อยู่ในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 75 ตอนที่ 72 ลงวันที่ 16 กันยายน 2501 มีรายละเอียดด้านอาณาเขตดังนี้
ด้านเหนือ ตั้งแต่หลักเขตที่ 1 ซึ่งตั้งอยู่ฝั่งตะวันออก ของปากห้วยยางตรงที่บรรจบกับฝั่งใต้ของแม่น้ำเพชรบุรี จากหลักเขตที่ 1 เลียบตามฝั่งใต้ของแม่น้ำเพชรบุรีไปทางตะวันออกถึงปากคลองม่วงงามตรงที่บรรจบกับฝั่งใต้ของแม่น้ำเพชรบุรี ซึ่งเป็นหลักเขตที่ 2 (ติดต่อตำบลถ้ำรงค์ อำเภอบ้านลาด)
ด้านใต้ จากหลักเขตที่ 3 เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ จากยอดเขากระจิวเป็นหลักเขตที่ 4 จากหลักเขตที่ 4 เป็นเส้นตรงไปยังทิศตะวันตกเฉียงใต้ถึงฝั่งตะวันออกของห้วยยาง (ติดต่อตำบลดอนขุนห้วย อำเภอชะอำ)
ด้านตะวันออก จากหลักเขตที่ 2 เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ถึงฟากเหนือของถนนเพชรเกษม ตรงหลักกิโลเมตรที่ 189.600 ซึ่งเป็นหลักเขตที่ 3 (ติดต่อตำบลบ้านในดง อำเภอท่ายาง)
ด้านตะวันตก จากหลักเขตที่ 5 เลียบตามฝั่งตะวันออกของห้วยยางไปทางทิศตัวันออกเฉียงเหนือจนบบรจบกับหลักเขตที่ 1 (ติดต่อตำบลท่าแลง อำเภอท่ายาง)
== ประชากร ==
เทศบาลตำบลท่ายาง มีประชากรทั้งสิ้น 28,527 คน แบ่งเป็นชาย 13,660 คน หญิง 14,867 คน มีจำนวนครัวเรือนทั้งสิ้น 9,054 ครัวเรือน คิดเป็นประชากรเฉลี่ยต่อพื้นที่ 361 คนต่อตารางกิโลเมตร
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์เทศบาลตำบลท่ายาง
ท่ายาง
ท่ายาง
มิยาบิ

มิยาบิ  สามารถหมายถึง
มิยาบิ นัตสึยากิ นักร้องจากวงเบอร์รีซ์โคโบ
มาเรีย โอซาวะ หรือชื่อในวงการแสดงว่า "มิยาบิ" นักแสดงภาพยนตร์ผู้ใหญ่
มิยาบิ นักร้องเจ-ร็อก อดีตมือกีตาร์จากวง Dué le quartz
การเชื่อมต่อฐานข้อมูลแบบเปิด

== โครงแบบการเชื่อมโยง ==
=== การเชื่อมโยง JDBC-ODBC ===
การเชื่อมโยง JDBC-ODBC ประกอบด้วยตัวขับ JDBC ที่ใช้ตัวขับ ODBC ในการติดต่อกับฐานข้อมูล ตัวขับนี้จะแปลการเรียกเมท็อดใน JDBC ให้เป็นการเรียกฟังก์ชันใน ODBC ปกติแล้วนักเขียนโปรแกรมจะใช้การเชื่อมโยงนี้เมื่อฐานข้อมูลไม่มีตัวขับ JDBC ซึ่ง Sun Microsystems ได้ใส่การเชื่อมโยงนี้ไว้ใน JVM แต่ถ้ามีตัวขับ JDBC อยู่น้อยจะมองการเชื่อมโยงนี้เป็น Stop-gap measure
=== การเชื่อมโยง ODBC-JDBC ===
การเชื่อมโยง ODBC-JDBC ประกอบด้วยตัวขับ ODBC ที่ใช้บริการของตัวขับ JDBC ในการติดต่อฐานข้อมูล ตัวขับนี้จะแปลการเรียกฟังก์ชันใน ODBC ให้เป็นการเรียกเมท็อดใน JDBC ปกติแล้วนักเขียนโปรแกรมจะใช้การเชื่อมโยงนี้เมื่อไม่มีตัวขับ ODBC สำหรับฐานข้อมูลที่ใช้อยู่แต่สามารถเข้าถึงตัวขับ JDBC ได้
== การนำไปใช้ ==
ODBC ใช้งานบนระบบปฏิบัติการได้หลายประเภท เช่น ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ ยูนิกซ์ ลินุกซ์ โอเอส/2 โอเอส400 ไอบีเอ็ม ไอ5/โอเอส และ แมคโอเอสเทน และมีตัวขับ ODBC อยู่มากมาย ทั้งตัวขับสำหรับ Oracle DB2 Microsoft SQL Server Sybase Pervasive SQL MySQL PostgreSQL และผลิตภัณฑ์ Desktop database อย่างเช่น FileMaker และ Microsoft Access
=== Microsoft ODBC ===
Microsoft ได้ออกผลิตภัณฑ์ ODBC ตัวแรกเป็นชุดของ DLLs สำหรับ Microsoft Windows และใน พ.ศ. 2549 Microsoft ได้ติดตั้ง ODBC ที่ผลิตขึ้นไว้ในวินโดวส์ทุกรุ่นที่สนับสนุน
=== iODBC ===
iODBC ได้เสนอ Open source ที่ใช้งานอย่างเป็นอิสระจากแพลตฟอร์ม ซึ่งสามารถใช้งานได้ในแพลตฟอร์มอื่นๆนอกเหนือจาก Microsoft Windows
=== UDBC ===
UDBC เป็นการรวมข้ามแพลตฟอร์มระหว่าง ODBC และ SAG CLI ใช้พัฒนาโปรแกรมประยุกต์อย่างเป็นอิสระจากระบบจัดการฐานข้อมูลและไม่ขึ้นกับวินโดวส์
== อ้างอิง ==
ไมโครซอฟท์ โอดีบีซี
ฐานข้อมูล
การเขียนโปรแกรม
เอพีไอของไมโครซอฟท์
สวนเอเดน

สวนเอเดน (Garden of Eden; ภาษาฮิบรู: גַּן עֵדֶן) คัมภีร์บางเล่มเรียก อุทยานของพระ‍เจ้า เป็นสถานที่บรรยายไว้ในพระธรรมปฐมกาลว่าเป็นสถานที่พักอาศัยของอาดัมกับเอวา มนุษย์สองคนแรกที่พระเจ้าทรงสร้าง
การสร้างโลกในพระธรรมปฐมกาลจะกล่าวถึงที่ตั้งของสวนเอเดนว่าอยู่ในบริเวณแม่น้ำสำคัญสี่สาย : แม่น้ำพิชอน แม่น้ำกิฮอน แม่น้ำไทกริส และแม่น้ำยูเฟรทีสซึ่งอยู่ในบริเวณอาร์มีเนีย, ยอดเขาอารารัต, เยเรวาน หรือที่ราบสูงอาร์มีเนีย)  (พระธรรมปฐมกาล บทที่ 2 ข้อที่ 10-14) ซึ่งอยู่ในบริเวณประเทศอิรักในปัจจุบัน  ซึ่งน่าจะเป็นบริเวณคอเคซัสโบราณโดยเฉพาะบริเวณใกล้กับอาร์มีเนีย
ที่ตั้งของแม่น้ำทั้งสี่ยังเป็นที่ถกเถียงกันและยังไม่มีหลักฐานเป็นที่แน่นอนที่สนับสนุนที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ของแม่น้ำนอกจากที่กล่าวในพระธรรมปฐมกาลเอง และ วรรณกรรมยิว-คริสเตียนเช่น “จูบิลี” สมมุติฐานอื่นก็ว่าตั้งอยู่ที่เมโสโปเตเมีย ทวีปแอฟริกา หรือ อ่าวเปอร์เซีย สมมุติฐานหลังมาจากหลักฐานของลุ่มแม่น้ำสี่สายที่มาพบกันที่เป็นที่ผลิตทองคำ และยางไม้หอม Bdellium แต่ก็ยังต้องมีการตีความหมายของเนื้อหาของพระธรรมปฐมกาลเพิ่มเพื่อยืนยัน
== อ้างอิง ==
พันธสัญญาเดิม
อาดัมกับเอวา
ธงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคีร์กีซ

ธงชาติของคีร์กีเซีย ซึ่งได้ใช้สืบมาจนถึงการล่มสลายของสหภาพโซเวียตใน พ.ศ. 2534 ประกาศใช้โดยรัฐบาลสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคีร์กีซ เมื่อวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2495 ลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า พื้นสีแดง กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน กลางธงมีแถบสีน้ำเงินพาดผ่านตามแนวนอน ซึ่งตอนกลางแถบดังกล่าวนั้น มีแถบสีขาวพาดทับอีกทีหนึ่ง ที่มุมบนด้านคันธงมีรูปค้อนเคียวไขว้และดาวแดงห้าแฉกขอบสีทอง อันเป็นสัญลักษณ์ของขบวนการคอมมิวนิสต์สากล
ก่อนหน้าที่จะใช้ธงดังกล่าว ธงชาติคีร์กีซโชเวียตมีลักษณะเป็นธงแดง มีอักษรซีริลลิกแบบไเชิงสีทองที่มุมบนด้านคันธง เป็นอักษรย่อนามประเทศว่า КЫРГЫЗ ССР (Kirghiz SSR) ต่อมาจึงเปลี่ยนเป็น КИРГИЗСКАЯ ССР (Kyrgyzskaja SSR) ตามลำดับ
== พัฒนาการ ==
ไฟล์:Flag of Kirghiz ASSR (1920-25).svg|จังหวัดปกครองตนเองคารา-คีร์กีซ พ.ศ. 2467-2469
ไฟล์:Flag of Kyrgyzstan (1929-1937).png|พ.ศ. 2462 - 2480
ไฟล์:Flag of the Kyrgyz SSR (1940-1952).svg|พ.ศ. 2480 - 2495
== ดูเพิ่ม ==
ธงชาติสหภาพโซเวียต
ตราแผ่นดินของคีร์กีซโซเวียต
ธงชาติคีร์กีซสถาน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
คีร์กีซโซเวียต
ประเทศคีร์กีซสถาน
ธงชาติในอดีต
Flagge Kirgisistans#Geschichte
ธงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคาซัค

ธงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคาซัค เป็นชื่อของธงชาติคาซัคสถาน ในสมัยที่อยู่ภายใต้การปกครองของสหภาพโซเวียต แบบธงที่ใช้ครั้งสุดท้ายจนถึงการได้รับเอกราชใน พ.ศ. 2534 เป็นแบบที่รัฐบาลประกาศใช้เมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2496 ลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า พื้นสีแดง กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน กลางธงมีแถบสีฟ้าพาดผ่าน ที่มุมบนด้านคันธงมีรูปค้อนเคียวไขว้และดาวแดงห้าแฉกขอบสีทอง อันเป็นสัญลักษณ์ของขบวนการคอมมิวนิสต์สากล
แต่เดิมแล้ว คาซัคโซเวียตได้เริ่มใช้ธงชาติของตนเป็นครั้งแรก ในช่วง พ.ศ. 2480 โดยเป็นธงแดงมีรูปค้อนเคียวไขว้ที่มุมธงด้านคันธง ที่ตอนล่างของรูปดังกล่าวมีอักษรย่อนามประเทศ เขียนด้วยอักษรโรมันและอักษรซีริลลิกสีทองว่า QAZAQ SSR และ КАЗАХСКАЯ ССР (ถ่ายรูปอักษรโรมันได้ว่า KAZACHSKAJA SSR) ต่อมาใน พ.ศ. 2496 จึงเปลี่ยนตัวอักษรในธงใหม่ เป็นอักษรซีรีลลิกแบบไม่มีเชิงสีทอง ความว่า Казак ССР (Kazak SSR) และ Казахская ССР (Kazachskaja SSR) และเปลี่ยนตำแหน่งใหม่ให้อยู่ข้างรูปค้อนเคียวแทน ก่อนที่จะเปลี่ยนแปลงธงครั้งสุดท้ายใน พ.ศ. 2496
== พัฒนาการ ==
ไฟล์:Kazak 1920.jpg|พ.ศ. 2463-2480
ไฟล์:Qazaq ssr 37-40.svg|พ.ศ. 2480-2483
ไฟล์:Qazaq SSR 40-53.svg|พ.ศ. 2483-2496
== ดูเพิ่ม ==
ธงชาติสหภาพโซเวียต
ธงชาติคาซัคสถาน
รายชื่อธงในประเทศคาซัคสถาน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
คาซัคโซเวียต
ประเทศคาซัคสถาน
Flagge Kasachstans#Geschichte
หนี้บัตรเครดิต

หนี้บัตรเครดิต คือ หนี้ที่เกิดจากที่ผู้ใช้บัตรเครดิตไม่ได้ชำระหนี้ตามเวลาที่กำหนดไว้ เมื่อผู้ใช้บัตรเครดิตไม่สามารถใช้หนี้ได้ทันเวลา ผู้ใช้บัตรเครดิตจะต้องจ่ายดอกเบี้ยให้กับบริษัทสินเชื่อ หรือบริษัทเครดิต จนกว่าจะสามารถจะจ่ายเงินที่ค้างไว้จนหมด นอกจากดอกเบี้ยแล้ว บริษัทสินเชื่อยังอาจจะมีค่าปรับอื่น ๆ ในการจ่ายล่าช้า ขึ้นอยู่กับข้อกำหนดที่ตกลงกันไว้ หากผู้ใช้บัตรเครดิตยังละเลย หรือเพิกเฉยต่อการชำระหนี้ บริษัทสินเชื่อสามารถขอเพิ่มดอกเบี้ยได้ด้วย หนี้บัตรเครดิตสามารถครอบคลุมโดยเครดิตด่วน
== ดูเพิ่ม ==
หนี้
หนี้สิน
บัตรเครดิต
กฎหมายหนี้
การเงิน
เทศบาลตำบลเขาย้อย

เทศบาลตำบลเขาย้อย เป็นเทศบาลตำบลในเขตอำเภอเขาย้อย จังหวัดเพชรบุรี
==  ประวัติ ==
ปี พุทธศักราช 2499 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศจัดตั้งสุขาภิบาลเขาย้อย อำเภอเขาย้อย จังหวัดเพชรบุรี มีสถานะเป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ประกาศเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2499  ต่อมาได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะมาจากสุขาภิบาลเขาย้อย ตามพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะสุขาภิบาลเป็นเทศบาล พ.ศ. 2542 ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 116 ตอนที่  9 ก ลงวันที่ 24 กุมภาพันธ์  2542 และมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542  โดยเปลี่ยนแปลงฐานะจากสุขาภิบาลเป็นเทศบาลตำบลเขาย้อย 
== สภาพทั่วไปของพื้นที่ ==
ห่างจากจังหวัดเพชรบุรี 22 กิโลเมตร ห่างจากกรุงเทพมหานครตามถนนเพชรเกษม 137 กิโลเมตร และตามถนนพระรามที่ 2 (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 35 สายธนบุรี–ปากท่อ) 97 กิโลเมตร มีพื้นที่ 40  ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 25,000 ไร่

== ประชากร ==
== สถานที่สำคัญ ==
ที่ว่าการอำเภอเขาย้อย
โรงพยาบาลเขาย้อย
สำนักงานเกษตรอำเภอเขาย้อย
ศูนย์เรียนรู้การเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตสินค้าเกษตรอำเภอเขาย้อย
== ศาสนสถาน ==
วัดเขาย้อย
วัดพระธาตุศิริชัย
วัดทับคาง
== อ้างอิง ==
เขาย้อย
อำเภอเขาย้อย
ธงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทาจิก

ธงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทาจิก มีลักษณะเป็นธงแดงรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน กลางธงมีแถบใหญ่สีขาวและแถบเล็กสีเขียวพาดผ่านตามแนวนอน ที่มุมบนด้านคันธงมีรูปค้อนเคียวไขว้และดาวแดงห้าแฉกขอบสีทอง อันเป็นสัญลักษณ์ของขบวนการคอมมิวนิสต์สากล ประกาศใช้เมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2496 และได้ใช้มาจนถึงการล่มสลายของสหภาพโซเวียตใน พ.ศ. 2534
ประวัติความเป็นมาของธงชาติสาธารณรัฐโซเวียตธงนี้มีความเป็นมาที่ค่อนข้างสลับซับซ้อน เนื่องจากมีการเปลี่ยนแปลงแบบธงมาหลายครั้ง โดยเริ่มแรกสุด สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทาจิกเริ่มคิดธงชาติแบบแรกขึ้นในปี พ.ศ. 2468 แต่ได้ประกาศใช้จริงเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2472 ลักษณะเป็นธงพื้นสีแดงมีรูปตราแผ่นดินที่มุมธงด้านคันธง
2 ปีต่อมา ใน พ.ศ. 2474 ได้มีการเปลี่ยนแปลงธงใหม่ตามรัฐธรรมนูญที่ประกาศใช้ในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ของปีนั้น โดยเปลี่ยนมาใช้รูปอักษรย่อนามประเทศเป็นอักษรลาตินสีทอง ภาษาทาจิก ที่มุมบนด้านคันธง ความว่า ÇSS Toçikiston ต่อมาในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2478 อักษรย่อนามประเทศในภาษารัสเซีย เขียนด้วยอักษรซีรีลลิก จึงถูกเพิ่มเข้ามาในธง ในบริเวณตอนล่างของอักษรย่อเดิม ความว่า Таджикская ССР (Tadzhikskaya SSR)
ปี พ.ศ. 2480 มีการเพิ่มรูปค้อนเคียวไว้เหนืออักษรย่อนามประเทศ และรูปอักษรมีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย โดยคำย่อตอนบนซึ่งเป็นอักษรและภาษาละติน มีใจความว่า RSS Toçikiston ส่วนตอนล่างซึ่งเป็นอักษรซีริลลิกยังคงมีลักษณะเช่นเดิม แบบธงดังกล่าวนี้ได้ใช้ต่อมาจนถึงช่วงทศวรรษที่ 1940 (พุทธทศวรรษที่ 2483) จึงได้เปลี่ยนอักษรย่อนามประเทศในธงทั้งหมดให้เป็นอักษรซีรีลลิกแบบไม่มีเชิง โดยอักษรย่อแถวบนมีข้อความภาษาทาจิก ความว่า РСС Тоҷикистон (RSS Tojikiston) ส่วนตอนล่างเป็นภาษารัสเซีย ความว่า Таджикская ССР (Tadzhikskaya SSR) แบบธงนี้ได้ใช้ต่อมาจนกระทั่งมีการเปลี่ยนธงครั้งสุดท้ายใน พ.ศ. 2496
== พัฒนาการ ==
ไฟล์:Flag of the Tajik Soviet Socialist Republic (1929-1931).svg|04.1929-24.02.1931
ไฟล์:Flag of Tajik SSR (1931-1935).svg|24.02.1931-04.07.1935
ไฟล์:Flag of Tajik SSR (1935-1936).svg|04.07.1935-26.05.1936
ไฟล์:Flag of Tajik SSR (1936-1938).svg|26.05.1936-1938
ไฟล์:Flag of Tajik SSR (1938-1940).svg|1938-28.09 1940
ไฟล์:Flag of Tajik SSR (1940-1953).svg|1940-1953
== ดูเพิ่ม ==
ธงชาติสหภาพโซเวียต
ธงชาติทาจิกิสถาน
รายชื่อธงในประเทศทาจิกิสถาน
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ทาจิกโซเวียต
ประเทศทาจิกิสถาน
ค้อนเคียว

ค้อนเคียว เป็นสัญลักษณ์อย่างหนึ่งของลัทธิคอมมิวนิสต์ มักใช้เพื่อเป็นเครื่องหมายของลัทธิคอมมิวนิสต์ โซเวียสคอมมิวนิสต์ หรือรัฐคอมมิวนิสต์ต่างๆ ทั่วโลก โดยปกติแล้วมักทำเป็นรูปค้อนและเคียวไขว้กันดังภาพ ซึ่งเครื่องหมายทั้งสองอย่างนี้ คือสัญลักษณ์บุคคลในชนชั้นกรรมาชีพและชนชั้นชาวนา การนำสัญลักษณ์ทั้งสองอย่างมารวมกัน จึงหมายถึงเอกภาพของแรงงานในภาคเกษตรกรรมและภาคอุตสาหกรรม ซึ่งเป็นรากฐานสำคัญของสังคมในแบบคอมมิวนิสต์
สัญลักษณ์ดังกล่าวนี้เป็นที่รู้จักกันดีจากการที่นำรูปดังกล่าวไปใช้ในธงชาติสหภาพโซเวียต ควบคู่ไปกับรูปดาวแดง และยังถูกนำไปใช้ในธงและตราสัญลักษณ์ต่างๆ อีกจำนวนมาก
รูปสัญลักษณ์ค้อนเคียวในระบบยูนิโคด (Unicode) อยู่ในตำแหน่งรหัส U+262D 
== ระเบียงภาพ ==
ภาพเหล่านี้เป็นเพียงส่วนหนึ่งของการนำรูปค้อนเคียวไปใช้หรือดัดแปลงเป็นรูปสัญลักษณ์ต่างๆ
ไฟล์:Flag of the Soviet Union.svg|ธงชาติสหภาพโซเวียต
ไฟล์:Coat of arms of the Soviet Union 1.svg|ตราแผ่นดินของสหภาพโซเวียต
ไฟล์:Flag of the Chinese Communist Party.svg|ธงพรรคคอมมิวนิสต์จีน
ไฟล์:Flag_of_the_Lebanese_Communist_Party.svg|ธงพรรคคอมมิวนิสต์เลบานอน
ไฟล์:National Flag of Chinese Soviet Republic.svg|ธงขวานและเคียวของสาธารณรัฐจีนโซเวียต (ค.ศ. 1931 - 1934)
ไฟล์:Flag of PCR.svg|ธงพรรคคอมมิวนิสต์โรมาเนีย
ไฟล์:Flag of Bryansk Oblast.svg|ธงแคว้นบรีอันสค์ ประเทศรัสเซีย
ไฟล์:Flag of Angola.svg|ธงชาติแองโกลา (ดาบกับเสี้ยวฟันเฟืองและดาว)
ไฟล์:Coat of arms of East Germany.svg|ตราแผ่นดินของสาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมัน
ไฟล์:Flag of the Workers' Party of Korea.svg|ธงพรรคแรงงานเกาหลี ของประเทศเกาหลีเหนือ (รูปค้อน เคียว และพู่กัน)
ไฟล์:Logo of the Fourth International.svg|สัญลักษณ์ขององค์การสากลที่สี่
ไฟล์:Austria Bundesadler.svg|ตราแผ่นดินของออสเตรีย ใช้รูปค้อนเคียวหมายถึงอุตสาหกรรมและเกษตรกรรมตามลำดับ
== ดูเพิ่ม ==
ธงแดง
ดาวแดง
สัญลักษณ์ของลัทธิคอมมิวนิสต์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สัญลักษณ์
ลัทธิคอมมิวนิสต์
สหภาพโซเวียต
การห้าม (กฎหมาย)
เก้าอี้อิง

เก้าอี้อิง (Misericord) หรือ  เก้าอี้กรุณา (Mercy seat) เป็นสิ่งที่กล่าวถึงในคัมภีร์ไบเบิล เป็นคันไม้สั้น ๆ ที่ยื่นออกมาจากม้านั่งที่พับได้ที่ตั้งอยู่ในบริเวณสวดมนต์หรือร้องเพลงสวดภายในวัดคริสต์ศาสนาเพื่อใช้ยืนอิงเพื่อผ่อนคลายความเมื่อยระหว่างที่ต้องยืนสวดมนต์นาน ๆ
== ประวัติ ==
ในสมัยกลางนักบวชต้องยืนสวดมนต์วันละหลายครั้งและครั้งละนาน ๆ และอาจจะนานถึงวันละ 7-8 ชั่วโมง ผู้สูงอายุหรือเจ็บป่วยก็จะใช้ไม้ค้ำได้ ต่อมาก็มีการใช้  “เก้าอี้อิง” (Misericordia ซึ่งแปลตรง ๆ ว่า  “ความกรุณา”) การสร้างเก้าอี้ก็เป็นแบบที่พับได้ เมื่อพับขึ้นก็จะมีคันเล็ก ๆ ยื่นออกมาเพื่อให้ผู้ยืนสวนมนต์ยืนอิงลงไปบนคันที่ยื่นออกมาเพื่อช่วยผ่อนคลายความเมื่อย และเมื่อยืนอิงก็จะดูไม่น่าเกลียดว่ากึ่งนั่งสวดมนต์ เพราะคันภายใต้จะมีระดับสูงกว่าที่นั่งเล็กน้อย
งานแกะไม้ทำเก้าอี้อิงก็เช่นงานศิลปะในยุคกลางอย่างอื่นซึ่งจะประณีต และมักจะเป็นฉากที่อาจจะแสดงฐานะของผู้นั่งเป็นนัย โดยเฉพาะที่นั่งที่ใกล้กับแท่นบูชา
เก้าอี้อิงในวัดในอังกฤษเริ่มทำกันมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 13 จนกระทั่งปัจจุบัน แต่งานหลังจากคริสต์ศตวรรษที่ 17 ก็เริ่มเป็นงานเลียนแบบของเก่าซึ่งทำให้ไม่มีค่าทางประวัติศาสตร์ศิลปะเท่าใด  แคทตาลอกของจี แอล เร็มเนนต์ปี ค. ศ. 1969 ไม่ได้กล่าวถึงงานหลังจากคริสต์ศตวรรษที่ 17 และรวมเป็นงานสมัยใหม่ แต่ก็มีข้อยกเว้นบางกรณีของงานจากสมัยวิคตอเรียและแม้แต่งานสมัยใหม่บางชิ้น   งานชุด “เก้าอี้อิง” จากคริสต์ศตวรรษที่ 13 ที่มีให้เห็นก็ได้แก่เก้าอี้อิงที่มหาวิหารเอ็กซีเตอร์ แต่เก้าอี้อิงส่วนใหญ่ในอังกฤษสร้างระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 14 ถึง 15 และจะไม่เป็นศิลปะศาสนาแต่จะเป็นเรื่องชาวบ้านหรือรูปสิ่งนอกศาสนา ซึ่งแปลกสำหรับสิ่งที่เอาไว้ในวัดโดยเฉพาะไว้ใกล้บริเวณที่ถือกันว่าศักดิ์สิทธิ์ที่สุดในวัด
เก้าอี้อิงเหล่านี้ครั้งหนึ่งเคยเป็นส่วนหนึ่งของสำนักสงฆ์แต่เมื่อมีการการปฏิรูปศาสนาที่ประเทศอังกฤษ เก้าอี้เหล่านี้ก็ถูกทำลายบ้างหรือแจกไปตามวัดประจำตำบลหรือหมู่บ้านบ้าง ที่ยังเหลืออยู่ก็มาถูกทำลายเอาเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 17 โดยกลุ่มชนที่สนับสนุนลัทธิการทำลายศาสนศิลป์ และโดยนักปฏิรูปสมัยวิคตอเรีย  เก้าอี้อิงชุดหนึ่งที่เชสเตอร์ถูกทำลายโดยดีน ฮอว์ซันผู้อ้างว่าเป็นสิ่งที่ไม่เหมาะสมที่จะเอาไว้ในวัด แต่ของเดิมจากยุคกลางก็ยังเหลืออยู่อีก 43 ตัว   “เก้าอี้อิง” จากมหาวิหารลิงคอล์นถูกย้ายไปวังเวสท์มินส์เตอร์ (Westminster Hall) กล่าวกันว่าผู้ที่แกะเก้าอี้อิงมักจะเป็นช่างหัดใหม่ ตัวครูจะแกะสิ่งที่เด่น ๆ กว่า
แม้ว่า เก้าอี้อิง จะถูกทำลายไปมากแต่ก็ยังมีบางแห่งที่ยังมีเก้าอี้ฝืมือดีที่ยังเหลือให้เราชมอยู่เช่นที่วัดเซนต์โบทอฟ ที่เมืองบอสตันแขวงลิงคอล์นเชอร์ ที่อังกฤษที่เรียกกันว่า  “ตอ” (The Stump)
==อ้างอิง==
Remnant, G. L. (1969). Misericords in Great Britain (re-issue 1998). Oxford University Press. ISBN 0-19-817164-1
== ข้อมูลเพิ่มเติม  ==
ศิลปะกอธิค
ศิลปะคริสเตียน
สถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนสถาน
เก้าอี้