pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
รัศมี

รัศมี (อังกฤษ: radius พหูพจน์: radii) ของรูปวงกลมหรือทรงกลม คือส่วนของเส้นตรงใดๆ ที่เชื่อมต่อระหว่างจุดศูนย์กลาง ไปยังเส้นรอบวงหรือพื้นผิวของทรงกลม อีกนัยหนึ่งหมายถึงความยาวของส่วนของเส้นตรงนั้น รัศมีเป็นส่วนครึ่งหนึ่งของเส้นผ่านศูนย์กลาง ในทางวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมศาสตร์ มีการใช้คำว่า รัศมีความโค้ง (radius of curvature) แทนความหมายที่คล้ายกับรัศมี
ในกรณีทั่วไปที่ไม่ใช่สำหรับรูปวงกลมหรือทรงกลม อาทิ ทรงกระบอก รูปหลายเหลี่ยม กราฟ หรือชิ้นส่วนจักรกลต่างๆ รัศมีสามารถหมายถึงระยะทางที่วัดจากจุดกึ่งกลางหรือแกนสมมาตรไปยังจุดอื่นที่อยู่ภายนอก ซึ่งในกรณีนี้รัศมีอาจมีความยาวมากกว่าครึ่งหนึ่งของเส้นผ่านศูนย์กลางก็ได้
ความสัมพันธ์ระหว่างรัศมี r กับเส้นรอบวง c ของรูปวงกลมคือ
:r = \frac{c}{2\pi}
==รัศมีจากพื้นที่==
รัศมีของวงกลมที่มีพื้นที่เป็น A คือ
r = \sqrt{\frac{A}{\pi}}.
รัศมีเป็นครึ่งหนึ่งของเส้นผ่าศูนย์กลาง
==รัศมีจากจุดสามจุด==
ความยาวรัศมีของรูปวงกลมที่ผ่านจุดสามจุดใดๆ P_1, P_2, P_3 \,\! ที่ไม่อยู่บนเส้นตรงเดียวกัน คำนวณได้จาก
:r = \frac{| P_1 - P_3 |}{2 \sin \theta}
โดยที่ \theta คือขนาดของมุม \angle P_1 P_2 P_3
สูตรต่อไปนี้ใช้กฎของไซน์
ถ้าจุดสามจุดกำหนดให้มีพิกัด  (x_1,y_1) ,  (x_2,y_2)  และ  (x_3,y_3) , ดังนั้นจะสามารถใช้สูตรดังต่อไปนี้:
r={\frac {\sqrt{ \left(  \left( {\it x_2}\it x_1} \right) ^{2}+ \left( {\it y_2{\it y_1} \right) ^{2} \right)  \left(  \left( {\it x_2}\it x_3} \right) ^{2}+ \left( {\it y_2{\it y_3} \right) ^{2} \right)  \left( \left( {\it x_3}\it x_1} \right) ^{2}+ \left( {\it y_3{\it y_1} \right) ^{2} \right)} }{ 2 \left| {\it x_1}\,{\it y_2}+{\it x_2}\,{\it y_3}+{\it x_3}\,{\it y_1}\it x_1}\,{\it y_3{\it x_2}\,{\it y_1}-{\it x_3}\,{\it y_2} \right| }}
==สูตรสำหรับรูปหลายเหลี่ยมปกติ==
สูตรเหล่านี้ถือว่าเป็นรูปหลายเหลี่ยมปกติกับด้าน n ด้าน
===รัศมีจากด้านข้าง===
รัศมีสามารถคำนวณได้จากด้าน  s  โดย:
r = R_n\, s&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;เมื่อ&nbsp;&nbsp;&nbsp; R_n = \frac{1}{2 \sin \frac{\pi}{n}} \quad\quad
\begin{array}{r|ccr|c}
n & R_n & & n & R_n\\
\hline
2 & 0.50000000 & & 10 & 1.6180340- \\
3 & 0.5773503- & & 11 & 1.7747328- \\
4 & 0.7071068- & & 12 & 1.9318517- \\
5 & 0.8506508+ & & 13 & 2.0892907+ \\
6 & 1.00000000 & & 14 & 2.2469796+ \\
7 & 1.1523824+ & & 15 & 2.4048672- \\
8 & 1.3065630- & & 16 & 2.5629154+ \\
9 & 1.4619022+ & & 17 & 2.7210956-
\end{array}
==สูตรสำหรับไฮเพอร์คิวบ์ (hypercubes)==
===รัศมีจากด้านข้าง===
รัศมีของไฮเพอร์คิวบ์  d  มิติที่มีด้าน  s  คือ
r = \frac{s}{2}\sqrt{d}.
วงกลม
เรขาคณิต
ความยาว
อำเภอดอนมดแดง

ดอนมดแดง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดอุบลราชธานี ตั้งอยู่บริเวณตอนกลางของจังหวัดอุบลราชธานี เป็นเมืองทางประวัติศาสตร์ของจังหวัดอุบลราชธานี มีสภาพพื้นที่เป็นเขตเกษตรกรรม มีลำน้ำล้อมรอบทั้งสี่ด้านของอำเภอ ดังนี้ ทิศใต้มีแม่น้ำมูลไหลผ่าน ทิศตะวันออกและทิศเหนือมีลำเซบกไหลผ่าน ทิศตะวันตกมีลำห้วยนาคำไหลผ่าน
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอดอนมดแดงตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอตระการพืชผล
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอตาลสุม
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอสว่างวีระวงศ์
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเมืองอุบลราชธานีและอำเภอเหล่าเสือโก้ก
== ประวัติ ==
พ.ศ. 2311 พระวอ พระตา ได้ตั้งเมืองนครเขื่อนขันธ์กาบแก้วบัวบาน (หนองบัวลำภู) พระเจ้าสิริบุญสารได้ยกทัพมาตีเมืองนครเขื่อนขันธ์ฯ พระวอ พระตา จึงอพยพประชาชนและครอบครัวมาที่บ้านดู่บ้านแก (เวียงดอนกอง) อาณาจักรล้านช้างจำปาศักดิ์ ต่อมาอพยพมาที่เมืองดอนมดแดง พ.ศ. 2326 ได้เกิดน้ำท่วมเมืองบริเวณเกาะดอนมดแดงซึ่งเป็นที่ตั้งเมือง พระปทุมวรราชสุริยวงส์จึงอพยพไปที่ดงอู่ผึ้ง ขอพึ่งพระบรมโพธิสมภารสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช และขอตั้งดงอู่ผึ้งเป็นเมืองอุบลราชธานีศรีวนาลัยประเทศราช
ท้องที่อำเภอดอนมดแดง ได้รับการจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอ เพื่อเตรียมความพร้อมการเป็นอำเภอ เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2533 โดยมีผลตั่งแต่วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2534 โดยตั้งเป็น กิ่งอำเภอดอนมดแดง ขึ้นกับอำเภอเมืองอุบลราชธานี
อำเภอดอนมดแดง ได้รับการประกาศจัดตั้งโดยแยกพื้นที่จากอำเภอเมืองอุบลราชธานี ขึ้นเป็นอำเภอลำดับที่ 19 ของจังหวัดอุบลราชธานี   โดยมีผลตั่งแต่วันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2539
== ภูมิศาสตร์ ==
อำเภอดอนมดแดงมีสภาพพื้นที่เป็นที่ราบอุดมสมบูรณ์ตลอดทั้งปี บางแห่งเป็นเนินเขาเล็ก ๆ พื้นที่ทางด้านทิศใต้มีหนองน้ำขนาดใหญ่และมีเกาะดอนมดแดงสถานที่สำคัญของอำเภอ
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอดอนมดแดงประกอบไปด้วย 4 ตำบล 47 หมู่บ้าน ได้แก่
{|
|-
||1.||ดอนมดแดง||||||(Don Mot Daeng)||||||14 หมู่บ้าน||
|-
||2.||เหล่าแดง||||||(Lao Daeng)||||||13 หมู่บ้าน||
|-
||3.||ท่าเมือง||||||(Tha Mueang)||||||10 หมู่บ้าน||
|-
||4.||คำไฮใหญ่||||||(Kham Hai Yai)||||||10 หมู่บ้าน||
|}
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอดอนมดแดงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
องค์การบริหารส่วนตำบลคำไฮใหญ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคำไฮใหญ่ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลดอนมดแดง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดอนมดแดงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลท่าเมือง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าเมืองทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเหล่าแดง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเหล่าแดงทั้งตำบล
== การคมนาคม ==
อำเภอดอนมดแดงห่างจากตัวจังหวัดอุบลราชธานี 32 กิโลเมตร
ทางถนนอุบลราชธานี-ตระการพืชผล 20 กิโลเมตร
ทางถนนแต้ใหม่-ดงบัง 6 กิโลเมตร
ทางถนนคำไฮใหญ่-ท่าศิลา 6 กิโลเมตร
== โรงเรียน ==
โรงเรียนมัธยม สพฐ.
โรงเรียนดอนมดแดงวิทยาคม
โรงเรียนประถม สพฐ.
โรงเรียนบ้านเหล่าแดง
โรงเรียนดอนมดแดง (บ้านดงบัง)
โรงเรียนบ้านคำไฮใหญ่
โรงเรียนบ้านท่าเมือง
โรงเรียนบ้านวังพระวังไฮ
โรงเรียนบ้านยาง
โรงเรียนบ้านหนองแล้ง
โรงเรียนบ้านหนองหิน
โรงเรียนบ้านแคน (สมเด็จอุปถัมภ์)
โรงเรียนบ้านกุดกั่ว
== อ้างอิง ==
ดอนมดแดง
อำเภอดอนมดแดง
สกินเฮด

สกินเฮด (Skinhead) คือทรงผมทรงติดหนังหัว เริ่มแรกผู้นิยมไว้ทรงนี้จะเป็น หมู่ชนชั้นกรรมาชีพ ในสหราชอาณาจักร ในช่วงยุคทศวรรษที่ 60 (ปลายปี 2503 และพัฒนาเรื่อยมาจนถึงขีดสุดในอังกฤษช่วงปี 2513) โดยได้รับอิทธิพลมาจากพวกรู้ดบอยส์ในเวสต์อินดีส์ และพวกม็อด ในสหราชอาณาจักร
ในทศวรรษถัดมาสกินเฮดแพร่หลายในยุโรป อเมริกาเหนือ และ ทวีปอื่นๆ ต่อมาในช่วงปลายปี 2523 ในสหรัฐอเมริกา เกิดภาวะเศรษฐกิจถดถอย พวกสกินเฮด เริ่มเกลียดชังชาวต่างชาติที่อพยพเข้ามาและประสบความสำเร็จในการดำเนินชีวิต พวกสกินเฮดจึงเป็นพวกเหยียดผิว นิยมความรุนแรง และมีส่วนในการฆาตกรรมชาวต่างชาติ พวกรักร่วมเพศ ฯลฯ ในเมืองต่างๆ ของสหรัฐฯ ซึ่งต่อมาก็ได้ที่มาของชื่อสกินเฮด และจะมีรอยสักตามแขนหรือลำตัว ชอบใส่เสื้อแขนยาวของนักบินและรองเท้าหุ้มข้อ มีเชือกรองเท้าสีสันต่างๆกัน เช่น ขาว แดง และเหลือง
== รูปแบบของสกินเฮด ==
Traditional skinheads อาจเรียกว่า (Trads หรือ Trojan Skinheads) - สกินเฮดดั้งเดิม เป็นลักษณะของวัฒนธรรมในหมู่ชั้นกรรมาชีพ มีลักษณะการฟังเพลง วัฒนธรรม สไตล์ ที่เหมือนๆกัน
Oi! skins และ Punk-skinheads - พัฒนามาจากพังก์ร็อก พวกนี้จะนิยมฟังเพลงแนว Oi! และ พังค์อาจจะมีรอยสัก,มีอุปกรณ์การแต่งตัวเช่น รองเท้าบู้ตสูงๆ กางเกงยีนส์ฟิต ๆ ใส่ทีเชิร์ท ใส่แจ็กเก็ต เป็นต้น
Hardcore skins - แพร่หลายในอเมริกา ส่วนใหญ่จะฟังเพลงแนวฮาร์ดคอร์พังก์ เช่นวง Iron Cross, Agnostic Front, Cro-mags, Sheer Terror, Warzone และ Murphy's Law เป็นต้น เกิดขึ้นในยุค 70s จะแตกต่างจาก Traditional skinheads ตรงรสนิยมการฟังเพลง
Gay Skinhead - อาจเรียกว่า gayskin หรือ queerskin เป็นอีกรสนิยมหนึ่งของเกย์บางกลุ่ม
== สกินเฮดที่มีจุดมุ่งหมายทางการเมือง ==
White Power, Nazi-Skinheads - Racist - พวกเหยียดสีผิว ,ลัทธินาซี
Anti-racist (SHARP) - พวกต่อต้านพวกเหยียดสีผิวและชนชั้น และ นีโอนาซี
Left wing - ต่อต้าน ผู้ยึดถือลัทธิfascism และ พวกเหยียดสีผิวและชนชั้น
Right wing - กลุ่มอนุรักษนิยม และ ผู้รักชาติ ดูเป็นสิ่งปกติในสหรัฐอเมริกา
Apolitical หรือ Centrist - ไม่เกี่ยวข้องกับการเมือง
== อ้างอิง ==
สกินเฮด-ที่มา  คอลัมน์รู้ไปโม้ด น้าชาติ ประชาชื่น
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Skinhead Nation 
ทรงผม
ทะเล

ทะเล เป็นแหล่งน้ำเค็มขนาดใหญ่ที่ล้อมรอบด้วยพื้นดินทั้งหมดหรือบางส่วน. เมื่อกล่าวถึงกว้าง ๆ ทะเล คือระบบที่เชื่อมกันระหว่างผืนน้ำมหาสมุทรน้ำเค็มบนโลก ถือเป็นมหาสมุทรโลก หรือแยกเป็นมหาสมุทรหลาย ๆ แห่ง ทะเลบรรเทาภูมิอากาศของโลก และมีบทบาทสำคัญในวัฏจักรน้ำ  และวัฏจักรคาร์บอน แม้ว่ามีการเดินทางและสำรวจทะเลตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ การวิจัยทางวิทยาศาสตร์สมัยใหม่เกี่ยวกับทะเลที่เรียกว่า สมุทรศาสตร์ สืบย้อนไปได้ถึงคณะเดินทางแชลเลนเจอร์ของชาวอังกฤษในคริสต์ทศวรรษ 1870 ทะเลถูกแบ่งออกเป็นส่วน ๆ ได้ 5 ส่วน รวมถึงมหาสมุทร 4 แห่ง ที่ตั้งชื่อโดยองค์การอุทกศาสตร์สากล (มหาสมุทรแอตแลนติก มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรอินเดีย และมหาสมุทรอาร์กติก) และมหาสมุทรใต้ ทะเลที่มีขนาดเล็กกว่า และอยู่ในระดับรองลงมา เช่น ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อทะเล
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
National Oceanic and Atmospheric Administration—NOAA website 
มหาสมุทร
 
สมุทรศาสตร์
แหล่งน้ำ
ธรณีสัณฐานชายฝั่งและมหาสมุทร
นินจาคาบูโตะ

นินจาคาบูโตะ  เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น เรื่องและภาพโดยเทราซาวา บุอิจิ ผู้เขียน คอบร้า เห่าไฟสายฟ้า อีกเรื่องที่เข้าฉายในบ้านเรา เคยฉายทางช่อง 9 ตอนเย็นวันพฤหัสบดีในปี พ.ศ. 2533 - พ.ศ. 2534 เป็นการ์ตูนแอ็คชั่นแบบนินจา โดยพระเอกจะไปผจญภัยร่วมกับพรรคพวก ออกต่อสู้ร่วมปราบปีศาจ
== เนื้อเรื่อง ==
== ตัวละคร ==
ฝ่ายธรรมะ 
คาบูโตะ และสหาย 
คาบูโตะ และผองเพื่อน สี่เทวะ เป็นนินจาที่ใช้ศาสตร์ของเท็งกุ (เท็งกุริว นินจุตสึโฮ 天狗流忍術法)
คาบูโตะ (รุ่นที่หนึ่ง และรุ่นที่สอง) 
(カブト, Kabuto) 
ในภาคต้นนี้คือ คาบูโตะ รุ่นที่2 มีชื่อเต็มว่า คาระสึเท็งกู คาบูโตะ (鴉天狗カブト, Karasu Tengu Kabuto), เขารับรู้ได้ว่า คุโระยะฉะ โดกิ ได้คลายผนึกเปิดประตูโลกปีศาจ บุกเข้ามายังแดนมนุษย์, คาบูโตะจึงได้เรียกระดมสี่เทวะให้มาร่วมกันต่อสู้ปราบปีศาจ
ฮิริว  
(飛龍, ひりゅう, Hiryu sword) 
คือกระบี่ใบดาบตรง ปลายแหลม มีคมสองด้าน ถูกจองจำโดยพ่อของคาบูโตะรุ่นที่หนึ่ง มันมีชีวิตจิตใจ สนทนาได้ มีพลังเวทย์ในตัว เป็นกระบี่คู่กายของคาบูโตะ ทั้งรุ่นที่หนึ่ง และรุ่นที่สอง ผู้ที่ครอบครองกระบี่เล่มนี้จะตกอยู่ใต้พันธะ คราใดที่ไม่สามารถให้กระบี่นี้เสพเลือดศัตรูได้ จะต้องถูกสูบพลังชีวิตแทน
สี่เทวะ ชิชิน (สี่เทพารักษ์, จตุรเทพ, จตุทวารบาล)  
(四神, ししん, ShiShin) 
สี่นินจาผู้มีฉายาเป็นเทพ เทพารักษ์ ทวารบาล เป็นผู้พิทักษ์ทิศทั้งสี่ เหนือ ใต้ ออก ตก เมื่อผนึกกำลังประจำจตุรทิศใช้เป็นค่ายกล สยบมารไว้ได้
เบนิเท็งกู เก็นบุ อุดร (ทิศเหนือ) 
(紅天狗 玄武} べにてんぐ げんぶ, BeniTengu GenBu of the North) 
สัญญลักษณ์ เต่านิล ลำตัวในกระดองเป็นงู
ซุซากุ ทักษิณ (ทิศใต้) หรือ ชุจากุ 
(朱雀, すざく, South SuZaKu) 
สัญญลักษณ์ หงส์เพลิง, วิหคอัคคี, นกฟีนิกซ์
เซย์ริว บูรพา (ทิศตะวันออก) 
(青龍, せいりゅう, SeiRyu Azure Dragon of the East) 
สัญญลักษณ์ มังกรฟ้า
จิรายยะ เบียคโกะ ประจิม (ทิศตะวันตก) 
(地雷屋白虎, じらいや びゃっこ, Jiraiya Byakko White Tiger of the West) 
สัญญลักษณ์ พยัคฆ์ขาว
ฝ่ายอธรรม 
คุโระยะฉะ โดกิ (ยักษาทมิฬ) 
(黒夜叉道鬼, くろやしゃ どうき, KuroYasha Douki)
โอนิโจะโร่ นางปีศาจแมงมุม 
(鬼女郎, おにじょろう) 
== รายชื่อตอน ==
การ์ตูนญี่ปุ่น
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง‎
ตัวละครที่เป็นนินจา
ชูศรี ทองแย้ม

ชูศรี ทองแย้ม เป็นนักร้องเพลงลูกทุ่งที่โดดเด่นของวงดนตรีสุรพล สมบัติเจริญ
== ประวัติ ==
เป็นบุตรสาวคนที่สามของ ร.ต.อ.ชุ่ม ทองแย้ม อดีตผู้ฝึกสอนวงดุริยางค์ตำรวจ
== ชีวิตนักร้อง ==
ต่อมาคุณพ่อของเธอได้พาเธอมาสมัครเป็นนักร้องที่วงดนตรีสุรพล สมบัติเจริญพร้อมกับชูจิตร ทองแย้มพี่สาวเธอ และฉวีวรรณ ทองแย้มน้องสาว ซึ่งตอนนั้นเธออายุราว13-14 ปี โดยครูสุรพลเห็นว่าแนวเสียงของชูศรีร้องเพลงลูกทุ่งไม่ได้จึงให้แผ่นเสียงเพลงญี่ปุ่นเธอไปฟังและหัดร้องโดยบอกกับเธอว่าถ้าร้องได้แล้วให้มาหา
ชูศรีเพียรพยามยามจนร้องเพลงญี่ปุ่นนั้นได้ ครูสุรพลจึงแต่งเพลงให้โดยแปลงมาจากเพลงญี่ปุ่นเพลงนั้น ด้วยความอัจฉริยะของครูสุรพลคุณชูศรีได้เล่า"อาพลใช้ให้ไปซื้อบุหรี่เกล็ดทองให้บอกว่าถ้าไปซื้อจะแต่งเพลงให้ พอเราซื้อเสร็จครูท่านสูบไปสองมวนแล้วเพลงก็เสร็จเลย" ชูศรีบันทึกเสียงเพลงแรกชื่อรักเหนือขอบฟ้า เมื่ออายุ 14 ปี โดยเพลงขายดีมากจนครูให้เงินรางวัลพิเศษ 200 บาท(สมัยนั้นถือว่าเยอะพอสมควร)
คุณชูศรีร้องเพลงไปด้วยและเรียนไปด้วย จนอายุ 20 จึงลาออกมาแต่งงาน แล้วไม่ได้กลับมาร้องเพลงอีก ชูศรีบันทึกเสียงไว้ไม่มากนักโดยมากเป็นเพลงแปลงจากทำนองญี่ปุ่นและเกาหลี ตามกระแสนิยมในสมัยนั้น (นับจากเพลง "เสียงครวญจากเกาหลี" ของเบญจมินทร์ ขับร้องโดย สมศรี ม่วงศรเขียว) ตัวอย่างผลงาน เช่น รักเหนือขอบฟ้า โตเกียวแห่งความหลัง คอยเธอที่โตเกียว (ทำนองเพลงสุกิยากี้)
== ปัจจุบัน ==
ชูศรีสมรสกับ นาวาอากาศเอกสุนทร สอนพา อดีตผู้ฝึกสอนวงดุริยางค์ทหารอากาศ มีบุตรธิดา 4 คน โดยยังรับงานร้องเพลงอยู่บ้างเป็นครั้งคราว
== อ้างอิง ==
วงดนตรีสุรพลฯ (ภาพในอดีต-ปัจจุบัน)
บุคคลจากจังหวัดพระนคร
นักร้องเด็กชาวไทย
นักร้องหญิงชาวไทย
นักร้องลูกทุ่งหญิงชาวไทย
คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของชีวิต

คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของชีวิต (The classic)เป็นภาพยนตร์เกาหลีแนวดรามาโรแมนติก เข้ามาฉายในประเทศไทยวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546
== ตัวละครหลัก ==
ซน เย-จิน รับบทเป็น ยุน จี-แฮ (ลูก) และ ซ็อง จู-ฮี (แม่)
โช อิน-ซ็อง รับบทเป็น ซัง-มิน
โช ซึง-อู รับบทเป็น โอ จุน-ฮา
อี กี-อู รับบทเป็น ยุน เท-โซ คู่หมั้นของ จู-ฮี และเป็นเพื่อนสนิทของ โอ จุน-ฮา
== เนื้อเรื่องย่อ ==
ภาพยนตร์เรื่องนี้จะมีเรื่องราวความรักของคน 2 ช่วงเวลา
ช่วงเวลาปัจจุบัน จี-แฮ (รับบทโดย ซน เย-จิน) มีเพื่อนสนิทชื่อ ซู-กย็อง ทั้งสองเข้าร่วมกิจกรรมกับชมรมละครเวที เพราะ ซู-กย็อง อยากใกล้ชิดกับ คนที่แอบปลื้ม คือ ซัง-มิน (รับบทโดย โช อิน-ซ็อง) ซู-กย็อง ให้ จี-แฮ ช่วยเขียนจดหมายรักส่งให้ ซัง-มิน อยู่หลายครั้ง จี-แฮก็ช่วยเขียนทั้ง ๆ ที่แอบมีใจให้ซัง-มิน จี-แฮพยายามหลบหน้า ซัง-มิน เพื่อให้ซู-กย็อง และ ซัง-มิน ได้คบหากัน แม้ว่าเธอจะปวดใจแค่ไหนก็ตาม จนกระทั่งวันหนึ่งเธอได้ค้นพบสมุดบันทึก และจดหมายรักของแม่ในตู้เก็บของ เธอใช้เวลาอ่านข้อความเหล่านั้นอย่างตั้งใจ จนทำให้เธอได้รู้ความรักที่เก็บเอาไว้ของแม่ ซึ่งเป็นความรักที่ต้องแอบซ่อนเหมือนกัน
ช่วงเวลาในปี ค.ศ. 1968 จู-ฮี (รับบทโดย ซน เย-จิน) พบรักแรกกับ จุน-ฮา (รับบทโดย โช ซึง-อู) ในวันหยุดฤดูร้อนที่ชนบท แต่เธอถูกผู้ใหญ่หมั้นหมาย ให้แต่งงานกับลูกชายพ่อค้าใหญ่ ซึ่งเป็นเพื่อนกับ จุน-ฮา ทั้งคู่จึงต้องเก็บงำความรู้สึกที่มีต่อกัน ปิดบังทั้งเพื่อนและพ่อ เพื่อแอบพบกันอย่างลับ ๆ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ข้อมูลภาพยนตร์ The Classic  ที่ jkdramas
The Classic (2003) ที่ สยามโซน.คอม
ภาพยนตร์เกาหลี
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2546
โซโจจิ

โซโจจิ เป็นวัดพุทธตั้งอยู่ในย่านชิบาอูระ เขตมินาโตะ โตเกียว เป็นวัดศูนย์กลางของสายจินไซ พระประธานคือ พระพุทธรูปอมิตาภะ ผู้ก่อตั้งวัด คือ ยูโยะ โชโซ



ในสมัยเอโดะ โซโจจิถือว่าเป็นวัดประจำตระกูลโทกูงาวะ เมื่อแรกเริ่ม โทกูงาวะ อิเอยาซุ ได้ย้ายวัดไปที่ฮิบิยะ ต่อมาในปี 1590 มีการขยายอาณาเขตของปราสาทเอโดะจึงได้ย้ายวัดมา ณ ที่ตั้งปัจจุบัน
หลังจากตระกูลโทกูงาวะเริ่มเสื่อมอำนาจลง บริเวณลานวัดได้กลายเป็นสวนสาธารณะ ในสงครามโลกครั้งที่สอง บริเวณวัดถูกทำลายอย่างหนัก แต่ได้มีการบูรณะขึ้นอีกครั้ง
== สุสานโชกุนโทกูงาวะ ==
หลังจากโทกูงาวะ อิเอยาซุเริ่มปกครองภูมิภาคคันโต ก็ได้ถือว่าโซโจจิเป็นวัดประจำตระกูลโทกูงาวะ และริเริ่มก่อสร้างอาคารใหญ่ต่าง ๆ ในวัด หลังจากนั้น โซโจจิก็เป็นที่รู้จักในฐานะศูนย์กลางของพระพุทธศาสนาแห่งหนึ่งในญี่ปุ่น ภายในวัดเป็นที่ตั้งของสุสานประจำตระกูลโทกูงาวะ ซึ่งศพของโชกุนโทกูงาวะ 6 รุ่น รวมทั้งภริยาและบุตรถูกฝังที่นี่ โดยหลุมฝังศพของโทกูงาวะ ฮิเดตาดะ, โทกูงาวะ อิเอโนบุ และโทกูงาวะ อิเอยาซุ ได้รับการยกย่องให้เป็นสมบัติประจำชาติ
วัดในโตเกียว
สิ่งก่อสร้างในเขตมินาโตะ (โตเกียว)
ไดคลอโรมีเทน

ไดคลอโรมีเทน หรือ เมทิลีนคลอไรด์ (Dichloromethane หรือ Methylene chloride) คือ สารประกอบชนิดหนึ่ง มีสูตรเป็น CH2Cl2 เป็นของเหลวไม่มีสี ระเหยได้ง่าย มีกลิ่นหอม มักใช้เป็นตัวทำละลาย เนื่องจากเป็นที่รู้กันว่าเป็นสารประกอบคลอโรคาร์บอนที่มีอันตรายน้อยที่สุดชนิดหนึ่ง
การเตรียมไดคลอโรมีเทนสามารถทำได้เป็นครั้งแรกเมื่อปี 1840 โดยนักเคมีชาวฝรั่งเศสชื่อว่า อองรี วิกเตอร์ เรโญลต์ (Henri Victor Regnault) โดยแยกไดคลอโรมีเทนออกจากของผสมของคลอโรมีเทนกับคลอรีนระหว่างที่ถูกแสงอาทิตย์
== ปฏิกิริยาและผลิตภัณฑ์ ==
ในทางอุตสาหกรรม ไดคลอโรมีเทนถูกผลิตขึ้นจากปฏิกิริยาระหว่างเมทิลคลอไรด์ หรือมีเทน กับแก๊สคลอรีน ที่อุณหภูมิ 400-500 °C ที่อุณหภูมิในช่วงนี้ ทั้งมีเทนและเมทิลคลอไรด์จะผ่านปฏิกิริยาที่ทำให้เกิดผลิตภัณฑ์ที่มีคลอรีนขึ้น
CH4 + Cl2 → CH3Cl + HCl
CH3Cl + Cl2 → CH2Cl2 + HCl
CH2Cl2 + Cl2 → CHCl3 + HCl
CHCl3 + Cl2 → CCl4 + HCl
ผลิตภัณฑ์ที่ได้จากกระบวนการเหล่านี้ ได้แก่ เมทิลคลอไรด์ ไดคลอโรมีเทน คลอโรฟอร์ม และคาร์บอนเตตระคลอไรด์ สารประกอบเหล่านี้จะถูกแยกโดยการกลั่น
== การนำไปใช้ประโยชน์ ==
เนื่องจากไดคลอโรมีเทนระเหยได้ง่าย และสามารถละลายสารประกอบอินทรีย์ได้หลายชนิด จึงเป็นตัวทำละลายที่มีประโยชน์มากในหลาย ๆ กระบวนการทางเคมี โดยทั่วไปมักใช้สำหรับล้างสีออกจากภาพวาด ในทางอุตสาหกรรมอาหาร จะใช้ในการสกัดคาเฟอีนจากกาแฟ และใช้ผลิตสารปรุงแต่งกลิ่นหรือรส หรือล้างคราบนำ้มัน
== สภาพความเป็นพิษ ==
แม้ว่าไดคลอโรมีเทนจะเป็นสารคลอโรไฮโดรคาร์บอนที่มีความเป็นพิษน้อยที่สุด แต่เนื่องจากมีสมบัติระเหยได้ง่าย จึงเกิดอันตรายจากการสูดดมได้ เมื่อร่างกายเผาผลาญไดคลอโรมีเทน จะได้แก๊สคาร์บอนมอนอกไซด์ซึ่งเป็นแก๊สพิษ และเมื่อไดคลอโรมีเทนสัมผัสกับผิวหนัง จะทำละลายไขมันบางส่วนบนผิวหนัง ทำให้เกิดการระคายเคืองหรือแห้งแตก
ไดคลอโรมีเทนยังถือได้ว่าเป็นสารก่อมะเร็ง เนื่องจากผลการทดลองในห้องปฏิบัติการพบว่ามีส่วนทำให้เกิดมะเร็งที่ปอด ตับ และตับอ่อนในสัตว์ และยังมีส่วนทำให้เกิดความผิดปกติทางพันธุกรรม และเป็นพิษต่อทารกหรือตัวอ่อนในครรภ์
ในหลาย ๆ ประเทศ ผลิตภัณฑ์ที่มีไดคลอโรมีเทนเป็นส่วนประกอบต้องมีข้อความเตือนถึงอันตรายต่อสุขภาพ
ออร์กาโนคลอไรด์
ตัวทำละลาย
ลำไส้เล็ก

ลำไส้เล็ก เป็นอวัยวะซึ่งมีหน้าที่ย่อยอาหารประเภทคาร์โบไฮเดรต โปรตีน และไขมัน โดยวิลไล (มีหน้าที่เพิ่มพื้นที่ในการย่อยอาหารในลำไส้เล็ก) เอนไซม์ย่อยในลำไส้เล็กนั้นมาจากลำไส้เล็กหลั่งเองส่วนหนึ่งและตับอ่อนหลั่งส่วนหนึ่ง อาหารที่ย่อยแล้วบางส่วนและที่ยังไม่ถูกย่อยจะเคลื่อนที่ผ่านกล้ามเนื้อหูรูดระหว่างกระเพาะอาหารกับลำไส้เล็ก
==โครงสร้าง==
ความยาวโดยเฉลี่ยของลำไส้เล็กในผู้ชายอยู่ที่  และ  ในผู้หญิง
ลำไส้เล็กสามารถแบ่งออกได้เป็น 3 ส่วน ส่วนแรกคือ ลำไส้เล็กส่วนต้น เป็นส่วนที่สั้นที่สั้นสุด ยาวประมาณ 20–25 เซนติเมตร มีรูปร่างคล้ายตัว C ต่อมาจากกระเพาะอาหาร โดยลำไส้เล็กส่วนต้นเป็นส่วนที่มีรูเปิดร่วมจากตับอ่อนและตับ, มีต่อมสร้างน้ำย่อย, ต่อมสร้างเมือก และมีการย่อยอาหารมากที่สุด ส่วนลำไส้อีกสองส่วนที่เหลือคือ ลำไส้เล็กส่วนกลางและลำไส้เล็กส่วนปลาย
== อ้างอิง ==
อวัยวะ
ระบบทางเดินอาหาร
ท้อง
โรงเรียนสอนคนตาบอด

โรงเรียนสอนคนตาบอด คือโรงเรียนที่จัดการเรียนการสอน กิจกรรม และสิ่งอำนวยความสะดวกแก่ผู้ที่มีความบกพร่องทางการเห็น เพื่อให้ผู้ที่มีความบกพร่องได้รับความรู้ และทักษะเพื่อนำไปใช้ในชีวิตประจำวันได้
== โรงเรียนสอนคนตาบอดในประเทศไทย ==
โดยมากแล้วโรงเรียนสอนคนตาบอดในประเทศไทยจะเป็นสถานศึกษาที่จัดการศึกษาในระบบ ตามหลักสูตรในพระราชบัญญัติการศึกษา
โรงเรียนสอนคนตาบอดในประเทศไทย มีทั้งโรงเรียนประจำและไปกลับ โดยมากแล้วหลังจากจบจากชั้นสูงสุดในโรงเรียนสอนคนตาบอดที่สังกัดอยู่แล้ว ทางโรงเรียนจะพิจารณาส่งต่อเด็กในระดับการเรียนที่สูงขึ้นในโรงเรียนปกติ เป็นการเรียนร่วมในโรงเรียนทั่วไป นอกจากจะเป็นการพัฒนาระดับความรู้ทางการเรียนที่สูงขึ้นแล้ว ยังเป็นการช่วยให้เด็กที่มีความบกพร่องได้เรียนรู้การใช้ชีวิตกับคนปกติ ฝึกฝนทักษะการใช้ชีวิตในสังคมจริงอีกด้วย
โรงเรียนสอนคนตาบอดแห่งแรกที่จัดตั้งอย่างเป็นทางการในประเทศไทย คือ โรงเรียนสอนคนตาบอดกรุงเทพ 
โรงเรียน
สถานที่เพื่อคนพิการ
โรงแรมมณเฑียร

โรงแรมมณเฑียร (Montien Hotels) เป็นหนึ่งในโรงแรมแห่งแรก ๆ ของประเทศไทยที่บริหารจัดการโดยชาวไทยทั้งหมด อาคารออกแบบโดยหม่อมราชวงศ์มิตรารุณ เกษมศรี ซึ่งยังได้เสนอให้ตั้งชื่อโรงแรมแห่งนี้ว่า "มณเฑียร" ซึ่งแปลว่า "เรือนหลวง" เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2510 โดยสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เสด็จพระราชดำเนินทรงเปิดโรงแรม
ปัจจุบันโรงแรมมณเฑียรมีทั้งสิ้น 2 สาขา ได้แก่
โรงแรมมณเฑียรกรุงเทพ ตั้งอยู่บนถนนพระรามที่ 4 ตรงข้ามกับสถานเสาวภา อีกด้านของที่ตั้งเปิดออกสู่ถนนสุรวงศ์ตรงข้ามกับถนนพัฒน์พงศ์
โรงแรมมณเฑียร ริเวอร์ไซด์ ตั้งอยู่บนถนนพระรามที่ 3 ด้านหน้าติดถนนพระราม 3 ด้านหลังติดแม่น้ำเจ้าพระยา
ตระกูลที่เป็นเจ้าของและบริหารงานโรงแรมมณเฑียร มาตั้งแต่อดีต จนถึงปัจจุบัน คือตระกูล "ตันตกิตติ์" นำโดย บุญเนตร ตันตกิตติ์
== บทบาทต่อวงการบันเทิงไทย ==
โรงแรมมณเฑียร เป็นสถานที่สาธารณะที่แรกๆ ที่ยอมให้ศิลปินหน้าใหม่ที่ไม่มีชื่อเสียง เข้าไปทำการแสดงได้ในโรงแรม ศิลปินเหล่านี้ ตัวอย่างเช่น เรวัต พุทธินันทน์และวง Oriental Funk, ภูสมิง หน่อสวรรค์, วงอีสซึ่น (Isn't), ฐิติมา สุตสุนทร, อัญชลี จงคดีกิจ ส่วนนักแสดงได้แก่ เกรียงไกร อุณหะนันท์, แสงระวี อัศวรักษ์, หม่ำ จ๊กมก, เทพ โพธิ์งาม เป็นต้น
นอกจากนี้ โรงแรมยังจัดส่วนหนึ่งเป็น โรงละครมณเฑียรทอง สำหรับให้คณะละครเวทีเปิดทำการแสดง นับเป็นโรงละครเอกชนแห่งแรก ๆ ของไทย
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บโรงแรมมณเฑียร 
เว็บโรงแรมมณเฑียร ริเวอร์ไซด์
มณเฑียร
ลามี่

ลามี่ (Lamy) เป็นยี่ห้อของปากกาจากประเทศเยอรมนี พัฒนาขึ้นโดย ยอเซฟ ลามี่ (Josef Lamy) ผู้ซึ่งเป็นนักทำปากการายแรกที่นำวัสดุพลาสติกสังเคราะห์เข้ามาใช้ในการผลิตส่วนห้อหุ้มปากกา ปัจจุบันบริษัทได้รับการบริหารโดยลูกของเขาคือ  แมนเฟรด ลามี่ (Manfred Lamy)
== สัญลักษณ์ของความเป็นสถาปนิก ==
ปากกาหมึกซึมลามี่ รุ่น AL-star และ Sky ที่มีส่วนที่ใช้เหน็บเสื้อเป็นเส้นโค้งต่อเนื่องซึ่งเป็นเอกลักษณ์พิเศษของยี่ห้อนี้ เป็นที่นิยมมากใน กลุ่มนิสิตนักศึกษาในคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และภาควิชาการออกแบบต่างๆ ในประเทศไทย มาตั้งแต่ในช่วงต้นยุค 90
อุปกรณ์สำนักงาน
ตราสินค้าเยอรมัน
บริษัทของเยอรมนี
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2473
อาตาริ จากัวร์

อาตาริ จากัวร์ (Atari Jaguar) เป็นเครื่องเล่นวิดีโอเกมที่ผลิตโดยบริษัทอาตาริ เปิดตัวเมื่อเดือนพฤศจิกายน 1993 อาตาริ จากัวร์ ถูกวางตัวให้เป็นคู่แข่งของเซกา เมกาไดรฟ์ และ ซูเปอร์แฟมิคอม และยังเป็นเครื่องเล่นเกมรุ่นแรกที่มีความสามารถในการประมวลผลแบบ 64 บิต แต่เครื่องเล่นเกมนี้ประสบความล้มเหลวในการทำตลาด และทำให้อาตาริถอนตัวจากธุรกิจฮาร์ดแวร์ในเวลาต่อมา
== ประวัติ ==
เครื่องอาตาริจากัวร์เป็นเครื่องเกมคอนโซลเครื่องสุดท้ายของบริษัทอาตาริ โดยมีจุดมุ่งหมายจะให้เป็นเครื่องเกมที่เหนือกว่าเครื่องซูเปอร์แฟมิคอมของนินเทนโดและเครื่องเมกาไดรฟ์ของเซกา โดยทางอาตาริมอบเงินทุนให้บริษัท "แฟลร์ เทคโนโลยี" เป็นผู้พัฒนา ต่อมาภายหลังเปลี่ยนชื่อบริษัทเป็น "แฟลร์ II"
บริษัทแฟลร์ II ได้ออกแบบเครื่องเกมไว้ 2 แบบด้วยกัน เครื่องแรกเป็นเครื่องเกม 32 บิท ใช้ชื่อว่า "แพนเทอร์" ส่วนอีกเครื่องเป็นเครื่องเกม 64 บิท ใช้ชื่อว่า "จากัวร์" และผลปรากฏว่าการพัฒนาจากัวร์เร็วกว่าที่คาดการณ์ไว้ อาตาริจึงยกเลิกการพัฒนาแพนเทอร์ และหันมาทุ่มให้กับการพัฒนาจากัวร์
จากัวร์ออกวางตลาดในปี ค.ศ. 1993 ในราคา 250 ดอลลาร์สหรัฐ โดยใช้สโลแกนว่า "คำนวณดูสิ" (Do the Math) เพื่อเป็นการโปรโมทว่าเครื่อง 64 บิทของตน เหนือกว่าเครื่องเกมอื่นที่เป็น 16 บิท ในช่วงแรกเครื่องจากัวร์ขายได้ค่อนข้างดี สามารถขายได้มากกว่าเครื่อง 3DO แต่ก็ได้รับการติติงในเรื่องเกมที่คุณภาพต่ำซึ่งบริษัทอาตาริมีชื่อเสียงที่ไม่ค่อยดีในเรื่องที่เครื่องเกมที่อาตาริผลิตส่วนมากมักจะมีแต่เกมคุณภาพต่ำ แต่เครื่องจากัวร์ก็ยังมีเกมที่มีคุณภาพอย่างเกม "เทมเพส 2000", "อเลี่ยน เวอซัส พรีเดเตอร์" และ "ดูม"
เครื่องจากัวร์ประสบปัญหาในเรื่องมีเกมให้เล่นน้อย เนื่องจากเครื่องเกมที่ออกมามีปัญหาบั๊ก และขาดแคลนเครื่องมือในการพัฒนาเกม การพัฒนาเกมในจากัวร์จึงค่อนข้างยาก รวมทั้งนักเล่นเกมต่างก็บ่นว่าคอนโทรลเลอร์ของจากัวร์นั้นซับซ้อนเกินไป เนื่องจากมีปุ่มถึง 15 ปุ่ม
ในปี 1995 เครื่องเพลย์สเตชันของโซนี่และแซทเทิร์นของเซกาก็ออกวางตลาด ทำให้สถาณภาพของจากัวร์ง่อนแง่นเข้าไปอีก ทางอาตาริพยายามเอาตัวรอดโดยให้สัมภาษณ์ว่าเครื่องจากัวร์นั้นมีประสิทธิภาพสูงกว่าเครื่องแซทเทิร์นและต่ำกว่าเครื่องเพลย์สเตชันเพียงนิดเดียว ซ้ำยังทำนายว่าเครื่องเพลย์สเตชันจะวางจำหน่ายในราคา 500 ดอลลาร์สหรัฐ และถ้าเกิดเพลย์สเตชันจะขายในราคาที่ต่ำกว่านี้ ทางอาตาริจะฟ้องร้องฐานกีดกันทางการค้า ซึ่งปรากฏว่าเครื่องเพลย์สเตชันวางขายในราคา 299 ดอลลาร์สหรัฐ แต่ทางอาตาริก็ไม่เคยดำเนินการฟ้องศาลดังที่ให้สัมภาษณ์ไว้ ทางอาตาริกล่าวอ้างว่าเครื่องจากัวร์ของตนเหนือกว่าเครื่องเพลย์สเตชันเพราะเครื่องจากัวร์นั้นเป็นเครื่องเกม 64 บิท แต่คำกล่าวอ้างนั้นเป็นคำกล่าวอ้างเกินความจริง เพราะเครื่องจากัวร์นั้นไม่ได้ใช้ CPU แบบ 64 บิทอย่างแท้จริง แต่ใช้ CPU 32 บิท 2 ตัวทำงานร่วมกัน
การเข้าสู่ตลาดของเครื่องเพลย์สเตชันส่งผลเสียอย่างมหันต์ต่อเครื่องจากัวร์ บริษัทอาตาริมีรายได้ลดลงถึงครึ่งหนึ่งภายใน 1 ปี ในที่สุดบริษัทอาตาริก็ยุติการผลิตจากัวร์หลังจากที่ต้องรวมกิจการกับบริษัท JT Storage
== คำวิจารณ์ ==
อาตาริจากัวร์ ถูกจัดอันดับให้เป็นเครื่องเกมคอนโซลที่แย่ที่สุดในปี 2004 จากนิตยสาร EGM
== อ้างอิง ==
สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2539
เครื่องเล่นวิดีโอเกม