pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
วิทยาลัยชุมชนมุกดาหาร

วิทยาลัยชุมชนมุกดาหาร เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในกลุ่มสถาบันวิทยาลัยชุมชน ในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2547 ตามนโยบาย "การศึกษาสร้างชาติ สร้างคน สร้างงาน" ของรัฐบาล โดยเฉพาะจังหวัดที่ไม่มีสถาบันอุดมศึกษา โดยการคัดเลือกศูนย์การศึกษานอกโรงเรียนจังหวัดมุกดาหาร ให้ทำหน้าที่วิทยาลัยชุมชนควบคู่ไปกับภารกิจเดิม ปัจจุบัน วิทยาลัยชุมชนมุกดาหาร จัดการศึกษาหลักสูตรอนุปริญญาและหลักสูตรพัฒนาทักษะและเสริมสร้างประสบการณ์ด้านอาชีพและคุณภาพชีวิต (ฝึกอบรมระยะสั้น)จัดโครงการจัดการความรู้เพื่อเสริมสร้างความเข้มแข็งชุมชน
== ประวัติ ==
วิทยาลัยชุมชนมุกดาหาร แรกเริ่มก่อตั้งโดยได้รับอนุญาตจากผู้ว่าราชการจังหวัดมุกดาหารให้ใช้อาคาร ที่ว่าการอำเภอเมืองมุกดาหารหลังเก่า ซึ่งเป็นอาคารสำนักงานวิทยาลัยชุมชนมุกดาหาร จึงย้ายสำนักงานจากศูนย์การศึกษา นอกโรงเรียนจังหวัดมุกดาหาร มาที่อาคารที่ว่าการอำเภอเมืองมุกดาหารหลังเก่า ตั้งแต่วันที่ 26 พฤษภาคม 2547 เป็นต้นมา ขณะเดียวกันสำนักงานบริหารงานวิทยาลัยชุมชน ได้สนับสนุนงบประมาณเพื่อทำการซ่อมแซมอาคารดังกล่าว จำนวน 1,998,000 บาท และทำการซ่อมแซมแล้วเสร็จเมื่อเดือนพฤษภาคม 2547 โดยวิทยาลัยฯ ใช้ประโยชน์ จากอาคารดังกล่าวเป็นสำนักงานวิทยาลัย ศูนย์วิทยบริการ ศูนย์ภาษาแบบพึ่งพาตนเอง บริการนักศึกษา และ ห้องเรียน โดยได้รับเกียรติจาก ฯพณฯ ศาสตราจารย์นายแพทย์เกษม วัฒนชัย องคมนตรี เดินทางมาเป็น ประธานพิธีเปิดอาคารสำนักงานอย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน 2548 
== สถานที่จัดการเรียนการสอน ==
สภาวิทยาลัยชุมชนมุกดาหารและผู้อำนวยการได้ประสานงานกับภาคส่วนต่างๆ ของสังคมในการ จัดการเรียนการสอน โดยมีผู้เข้าร่วมงานในปัจจุบันครบทุกอำเภอ เพื่อจัดการเรียนการสอนในฐานะหน่วยจัดการศึกษารวมทั้งสิ้น 8 แห่ง ได้แก่
หน่วยจัดการศึกษาอำเภอเมืองมุกดาหาร ตั้งอยู่ ณ อาคารที่ว่าการอำเภอเมืองมุกดาหาร (หลังเก่า) อำเภอเมืองมุกดาหาร จังหวัดมุกดาหาร
หน่วยจัดการศึกษาอำเภอคำชะอี ตั้งอยู่ ณ วัดพุทธนคราภิบาล
หน่วยจัดการศึกษาอำเภอดอนตาล ตั้งอยู่ ณ สำนักเนกขัมมนารี
หน่วยจัดการศึกษาอำเภอดงหลวง ตั้งอยู่ ณ สำนักงานการประถมศึกษา (เดิม)
หน่วยจัดการศึกษาโครงการส่งเสริมศิลปาชีพบ้านสานแว้-นาโคกกุง อำเภอดงหลวง
หน่วยจัดการศึกษาอำเภอนิคมคำสร้อย ตั้งอยู่ ณ โรงเรียนคำสร้อยพิทยาสรรค์
หน่วยจัดการศึกษาอำเภอหนองสูง ตั้งอยู่ ณ โรงเรียนหนองสูงสามัคคี
หน่วยจัดการศึกษาอำเภอหว้านใหญ่ ตั้งอยู่ ณ โรงเรียนหว้านใหญ่วิทยา
== หลักสูตร ==
วิทยาลัยชุมชนมุกดาหาร เปิดสอนหลักสูตร ดังนี้
== อ้างอิง ==
==  แหล่งข้อมูลอื่น ==
วิทยาลัยชุมชนมุกดาหาร
ชุมชนมุกดาหาร
มุกดาหาร
สถานศึกษาในอำเภอเมืองมุกดาหาร
ไรโบโซมอล อาร์เอ็นเอ

ไรโบโซมอล อาร์เอ็นเอ (Ribosomal RNA; rRNA) เป็นองค์ประกอบสำคัญของไรโบโซม ที่มีหน้าที่สังเคราะห์โปรตีนภายในเซลล์ การทำงานของ rRNA เกี่ยวข้องกับกลไกการถอดรหัสจาก mRNA ไปเป็นกรดอะมิโน และทำปฏิกิริยากับ tRNAs ที่นำกรดอะมิโนเข้ามาต่อกันระหว่างทรานสเลชัน ด้วยการเร่งปฏิกิริยา peptidyl transferase
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Ribosomal RNA  by Denis LJ Lafontaine and David Tollervey
SILVA rRNA Database Project (also includes Eukaryotes (18S) and LSU (23S/28S))
European database on small subunit ribosomal RNA
Ribosomal Database Project II 
16S rRNA, BioMineWiki 
อาร์เอ็นเอ
ออร์แกเนลล์
รวมดาว 2007

รวมดาว 2007 เป็นอัลบั้มพิเศษจาก บริษัท อาร์เอส จำกัด (มหาชน) โดยในครั้งนี้เป็นการนำเพลงคู่รักอมตะซึ่งเคยเอามาทำใหม่ในอัลบั้ม "รวมดาว" ชุดที่ 1 และ 2 จำนวนหนึ่งที่ได้รับความนิยมเมื่อช่วงปี พ.ศ. 2527-2528  มาทำดนตรีและขับร้องโดยกลุ่มคนรุ่นใหม่ที่กำลังมาแรงแห่งปี พ.ศ. 2550 อันได้แก่ เหล่าดารานักแสดงในสังกัดอาร์เอส และ ช่อง 3 จำนวน 8 คน ร่วมด้วยนักแสดงอารมณ์ดีอีก 2 คน ในภาคดนตรีก็ได้ทำการเรียบเรียงเสียงประสานผ่านเครื่องดนตรีที่เข้ากับยุคสมัยเพียงไม่มากชิ้น ต่างจากครั้งก่อนซึ่งใช้เครื่องดนตรีจำนวนมาก
อัลบั้มชุดนี้เป็นโปรเจกต์หนึ่งในการฉลอง 25 ปี ของบริษัท  และถือเป็นการกลับมาอีกครั้งของอัลบั้ม "รวมดาว"  ซึ่งถือเป็นการเชื่อมต่อระหว่างแฟนเพลงทุกเพศทุกวัย  เพื่อให้คนรุ่นหลังได้รู้จักและอนุรักษ์เพลงคู่อมตะเหล่านี้ไว้  ทั้งในแง่ของอารมณ์ในแต่ละบทเพลง และความสละสลวยของภาษาซึ่งหาฟังกันได้ยาก  แต่ผลปรากฏว่า อัลบั้มชุดนี้กลับไม่ค่อยเรียกความฮือฮาหรือโด่งดังมากเท่าสมัยก่อนนัก  การวางตัวของผู้ร้องก็ยังทำได้ดีไม่เท่ามืออาชีพรุ่นก่อน  ยอดขายเทปก็พลอยน้อยลง  คนรุ่นใหม่บางคนจึงไม่ค่อยให้ความสนใจต่อบทเพลงคู่อมตะที่มีคุณค่านี้เท่าที่ควร
== สมาชิก ==
ทฤษฎี สหวงษ์ (ปอ)
ณปภา ตันตระกูล (แพท)
ชิดจันทร์ รุจิพรรณ(พลอย)
การิน ศตายุ (แมน)
พัชรินทร์ จัดกระบวนพล (น้ำฝน)
ภรัณยู โรจนวุฒิธรรม (แท็ค)
สโรชา ตันจรารักษ์ (บัว)
จักรินทร์ ศิลป์ชัยกิจ (โบกี้)
คืนสิทธิ์ สุวรรณวัฒกี (ปุ๊ย)
ศรีพรรณ ชื่นชมบูรณ์ (อ้น)
==รายชื่อเพลง==
==อ้างอิง==
==ดูเพิ่ม==
รวมดาว
รวมดาว 2
อัลบั้มรวมศิลปิน
อัลบั้มเพลงไทยสากล
อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2550
ลำดับไชน์-ดัลการ์โน

ลำดับไชน์-ดัลการ์โน (Shine-Delgarno sequence) หรือกล่องไชน์-ดัลการ์โน (Shine-Delgarno box) เสนอโดยนักวิทยาศาสตร์ชาวออสเตรเลียคือ จอนน์ ไชน์ (John Shine) และ ลินน์ ดัลการ์โน (Lynn Dalgarno) เป็นตำแหน่งที่ไรโบโซมจับกับ mRNA โดยทั่วไปอยู่ที่ตำแหน่ง 16 นิวคลีโอไทด์ ก่อนรหัสพันธุกรรมเริ่มต้น AUG Shine-Dalgarno sequence พบเฉพาะในโปรคาริโอต ลำดับซ้ำๆกัน 6 นิวคลีโอไทด์ AGGAGG ใน E. coli เป็น AGGAGGU ลำดับนี้ช่วยให้ไรโบโซมเริ่มการสังเคราะห์โปรตีนได้ โดยการจดจำรหัสพันธุกรรมเริ่มต้น ลำดับคู่สม (UCCUCCA) เรียก anti-Shine-Dalgarno sequence อยู่ที่ปลาย 3' ของ 16S rRNA ในไรโบโซม ในยูคาริโอต ส่วนที่ทำหน้าที่เหมือน Shine-Dalgarno sequence เรียก Kozak sequence
การกลายพันธุ์ใน Shine-Dalgarno sequence ลดการทรานสเลชัน เพราะลดประสิทธิภาพการจับกันระหว่างไรโบโซมกับ mRNA เมื่อ Shine-Dalgarno sequence an และ anti-Shine-Dalgarno sequence จับกัน ตัวเริ่มทรานสเลชัน (initiation factors) IF2-GTP, IF1, IF3 และ tRNA fMet-tRNA(fmet) จะเริ่มเข้าทำงานร่วมกับไรโบโซม
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/bv.fcgi?rid=eurekah.section.19320
การแสดงออกของยีน
ดุสิตธานี (แก้ความกำกวม)

ดุสิตธานี อาจหมายถึง
ดุสิตธานี เมืองจำลองการปกครองระบอบประชาธิปไตยในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
วิทยาลัยดุสิตธานี สถานศึกษาเอกชน
เครือดุสิตธานี เครือโรงแรมในประเทศไทย
* โรงแรมดุสิตธานี กรุงเทพ แอท ดุสิต เซ็นทรัล พาร์ค โรงแรมในเครือ
เดอะเจเนอเรชัน~ฟุตะซุโนะคุชิบิรุ~

"เดอะเจเนอเรชัน~ฟุตะซุโนะคุชิบิรุ~"  เป็นซิงเกิลที่ 32 ของเอ็กซ์ไซล์ ออกจำหน่ายวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ในรูปแบบแม็กซี่ซิงเกิล  และรวมไปถึงเพลงรีมิกซ์อย่าง "Someday -House Mix-"
เพลง "ฟุตะสึโนะคุชิบิรุ" (ふたつの唇) เป็นเพลงประกอบละครเรื่อง "โตเกียว ด็อกส์" ทางช่องฟูจิทีวี  และเพลงประกอบโฆษณาโทรศัพท์มือถือ "BRAVIA® PhoneU1" ของโซนี อีริคสัน  ส่วนเพลง "SHOOTING STAR" เป็นเพลงประกอบการแข่งขันวอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก "2009 FIVB Women's World Grand Champions Cup" ที่ประเทศญี่ปุ่น
== รายชื่อเพลง ==
ふたつの唇
SHOOTING STAR
Someday -House Mix-
ROCK THE BEAT
ふたつの唇 (Instrumental)
SHOOTING STAR (Instrumental)
Someday -House Mix- (Instrumental)
== มิวสิกวิดีโอ ==
ふたつの唇 (Video Clip)
== การแสดงสด ==
13 พฤศจิกายน  พ.ศ. 2552 - MUSIC STATION - "Ti Amo" และ "ふたつの唇"
23 พฤศจิกายน  พ.ศ. 2552 - HEY! HEY! HEY! - "ふたつの唇"
2 ธันวาคม  พ.ศ. 2552 - HEY! HEY! HEY! - "Lovers Again" และ "ふたつの唇"
== ชาร์ต ==
ชาร์ตออริกอน (ในญี่ปุ่น)
เพลงของเอ็กซ์ไซล์
อาร์ทัวร์ โชเพินเฮาเออร์

อาร์ทัวร์ โชเพินเฮาเออร์ (Arthur Schopenhauer) เป็นนักปรัชญาชาวเยอรมันที่เป็นที่รู้จักกันดีในความแจ่มแจ้งทางปรัชญาและทุทรรศนนิยมของความไม่มีพระเจ้า เมื่ออายุ 25 ปีโชเพินเฮาเออร์พิมพ์ปริญญานิพนธ์ มูลบัญญัติสี่ประการของเหตุผล (Über die vierfache Wurzel des Satzes vom zureichenden Grunde) ที่เป็นปรัชญาที่พิจารณาคำถามที่ว่าเหตุผลเพียงอย่างเดียวจะสามารถให้คำตอบเกี่ยวกับโลกได้หรือไม่
งานชิ้นที่มีอิทธิพลที่สุดของโชเพินเฮาเออร์ Die Welt als Wille und Vorstellung (The World as Will and Representation) เน้นบทบาทของแรงบันดาลใจ (motivation) ของมนุษย์ที่โชเพินเฮาเออร์เรียกว่า "เจตจำนง" (Will)
การวิจัยของโชเพินเฮาเออร์นำไปสู่การสรุปว่าความต้องการทางอารมณ์, ทางร่างกาย และทางเพศ เป็นสิ่งที่ไม่อาจจะตอบสนองได้อย่างเต็มที่ ฉะนั้นโชเพินเฮาเออร์จึงนิยมวิถีชีวิตที่ลดความต้องการของมนุษย์ ที่คล้ายคลึงกับปรัชญาของศาสนาพุทธและเวทานตะ
== อ้างอิง ==
Schopenhauer, Arthur (1974) On the Fourfold Root of the Principle of Sufficient Reason. Open Court Publishing Co., ISBN 0-87548-187-6
== ดูเพิ่ม ==
อภิปรัชญา
นักปรัชญาชาวเยอรมัน
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยเกิททิงเงิน
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยเยนา
บุคคลจากกดัญสก์
ปลาปักเป้าซีลอน

ปลาปักเป้าซีลอน (Figure eight puffer) ปลาน้ำจืดและน้ำกร่อยชนิดหนึ่ง ในอันดับปลาปักเป้า มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Tetraodon biocellatus ในวงศ์ปลาปักเป้าฟันสี่ซี่ (Tetraodontidae) มีรูปร่างทั่วไปคล้ายปลาปักเป้าจุดดำ (T. nigroviridris) ซึ่งเป็นปลาในสกุลเดียวกัน แต่ว่าปลาปักเป้าซีลอนมีขนาดที่เล็กกว่า ลำตัวมีสีสันสวยงาม สีพื้นลำตัวจนถึงหลังมีสีเขียวอมทองแวววาว มีลวดลายสีดำดูคล้ายเลขแปด
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 10 เซนติเมตร พบในบริเวณปากแม่น้ำที่ติดกับชายทะเลในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ สำหรับในประเทศไทยพบมากที่แม่น้ำในภาคตะวันออก เช่น แม่น้ำบางปะกงและสาขา เป็นต้น
ปลาปักเป้าซีลอนจัดว่าเป็นปลาปักเป้าชนิดหนึ่งที่มีนิสัยไม่ดุร้ายก้าวร้าวเหมือนปลาปักเป้าชนิดอื่น ๆ  ประกอบกับที่มีสีสันสวยงาม จึงทำให้นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รูปและข้อมูลปลาปักเป้าซีลอน
สกุลเตตราโอดอน
ปลาที่พบในประเทศไทย
ปลาน้ำจืด
ปลาน้ำกร่อย
ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำบางปะกง
ปลาตู้
ลูกชายและคนรัก

ลูกชายและคนรัก (Sons and Lovers) เป็นนวนิยายเชิงอัตชีวประวัติที่เขียนโดยนักเขียนชาวอังกฤษดี. เอช. ลอเรนซ์ ที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ ค.ศ. 1913 “ลูกชายและคนรัก” เป็นนวนิยายเล่มที่สามของลอเรนซ์ที่ได้รับการตีพิมพ์ที่เป็นเรื่องราวของพอล โมเรลชายวัยหนุ่มและศิลปินผู้กำลังเริ่มอาชีพ ริชาร์ด อัลดิงทันให้คำอธิบายเนื้อหาด้านอัตชีวประวัติของงานชิ้นนี้ว่า:
หนังสือฉบับที่พิมพ์ในปี ค.ศ. 1913 เป็นฉบับที่เนื้อหาถูกตัดออกไปมากโดยบรรณาธิการเอ็ดเวิร์ด การ์เนทท์ ผู้ตัดเนื้อหาออกไปถึง 80 ย่อหน้าหรือราวหนึ่งในสิบของหนังสือทั้งเล่ม หนังสืออุทิศให้แก่การ์เนทท์ ผู้มีบทบาทในการทำให้ลอเรนซ์เป็นที่รู้จักกันในวงการหนังสือในลอนดอนระหว่างปี ค.ศ. 1911 ถึงปี ค.ศ. 1912 “ลูกชายและคนรัก” ฉบับสมบูรณ์โดยไม่มีการตัดมาได้รับการตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1992 โดยสำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์
“ลูกชายและคนรัก” เป็นงานวรรณกรรมชิ้นสำคัญที่โมเดิร์นไลบรารีจัดให้เป็นลำดับเก้าที่ของนวนิยายดีที่สุดร้อยเรื่องโดยโมเดิร์นไลบรารี (Modern Library 100 Best Novels) ในบรรดานวนิยายที่ถือว่าดีเด่นของคริสต์ศตวรรษที่ 20
“ลูกชายและคนรัก” ได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์และละครโทรทัศน์หลายครั้งรวมทั้งเวอร์ชันที่ได้รับรางวัลออสคาร์ ในปี ค.ศ. 1960
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม  ==
ดี. เอช. ลอเรนซ์
นวนิยาย
งานเขียนของ ดี. เอช. ลอเรนซ์
วรรณกรรมภาษาอังกฤษ
วรรณกรรมที่สร้างเป็นภาพยนตร์
นวนิยายอิงอัตชีวประวัติ
นวนิยายอังกฤษดัดแปลงเป็นภาพยนตร์
เสียงเพรียกจากพงไพร

เสียงเพรียกจากพงไพร (The Call of the Wild) เป็นนวนิยายที่เขียนโดยนักเขียนชาวอเมริกันแจ็ค ลอนดอน ที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1903 โครงเรื่องของ “เสียงเพรียกจากพงไพร” เป็นเรื่องเกี่ยวกับสุนัขที่ได้รับการเลี้ยงดูอย่างดีอย่างสุนัขบ้านชื่อ “บัค” ที่สัญชาตญาณป่าได้รับกระตุ้นขึ้นหลังจากเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นที่ทำให้  “บัค” กลายเป็นสุนัขลากเลื่อนในยูคอนระหว่างสมัยการตื่นทองคลอนไดค์ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่ทำให้มีการซื้อขายสุนัขลากเลื่อนกันด้วยราคาสูง
เมื่อได้รับการตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1903 “เสียงเพรียกจากพงไพร” ก็กลายเป็นหนังสือที่อ่านกันมากที่สุดของลอนดอน และถือกันว่าเป็นงานชิ้นเอกในสมัยการเขียนในช่วงแรกของลอนดอน การที่ตัวเอกของเรื่องเป็นสุนัขทำให้บางครั้ง “เสียงเพรียกจากพงไพร” ได้รับการจัดอยู่ในประเภทวรรณกรรมสำหรับเยาวชน แต่อันที่จริงแล้วเป็นหนังสือเล่มนี้มีเนื้อหาที่เป็นเรื่องที่เป็นเรื่องเครียด (dark in tone) และฉากที่เกิดขึ้นหลายฉากก็เป็นฉากที่เต็มไปด้วยความรุนแรงและทารุณ
“เสียงเพรียกจากพงไพร” เป็นงานวรรณกรรมชิ้นสำคัญที่โมเดิร์นไลบรารีจัดให้เป็นลำดับที่แปดสิบแปดของนวนิยายดีที่สุดร้อยเรื่องโดยโมเดิร์นไลบรารี (Modern Library 100 Best Novels) ในบรรดานวนิยายที่ถือว่าดีเด่นของคริสต์ศตวรรษที่ 20
“เสียงเพรียกจากพงไพร” ได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์หลายครั้งๆ แรกในปี ค.ศ. 1972 สำหรับโทรทัศน์ และต่อมาในปี ค.ศ. 1993 และ ค.ศ. 1997 ในชื่อว่า “The Call of the Wild: Dog of the Yukon”
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
แจ็ค ลอนดอน
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
แหล่งข้อมูล
The Call of the Wild , available at Berkeley's Sunsite (HTML)
The Call of the Wild: a Study Guide
(plain text)
The Call  of the Wild, available at Internet Archive (scanned books first editions illustrated)
The Call of the Wild, available at LibriVox (audiobook)
The Call of the Wild'' , from PublicLiterature.org with embedded audio.
ข้อมูลอื่น
White Fang compared to The Call of the Wild  - Literary analysis
Gabai's "The Call of the Wild"
The Call of the Wild , chapter summaries at Literapedia
นวนิยาย
งานเขียนของแจ็ค ลอนดอน
วรรณกรรมภาษาอังกฤษ
วรรณกรรมที่สร้างเป็นภาพยนตร์
ทางเลือกของโซฟี (นวนิยาย)

ทางเลือกของโซฟี (Sophie's Choice) เป็นนวนิยายที่เขียนโดยนักเขียนชาวอเมริกันวิลเลียม สไตรอน ที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1979
“ทางเลือกของโซฟี” เป็นเรื่องราวของนักเขียนวัยหนุ่มจากตอนใต้ของสหรัฐอเมริกาผู้ทำความรู้จักกับชาวยิวเนธาน แลนเดา และคนรักสาวสวยชื่อโซฟี ชาวโปแลนด์แต่ไม่ใช่ชาวยิวผู้รอดจากการกักขังในค่ายกักกันของนาซี
“ทางเลือกของโซฟี” กลายเป็นหนังสือขายดีติดอันดับ (bestseller) ทันทีที่วางตลาด หนังสือเล่มนี้ถือว่าเป็นงานชิ้นเอกของสไตรอนและเป็นงานชิ้นสำคัญที่สุดของคริสต์ศตวรรษที่ 20 ชิ้นหนึ่ง ความยากในการเลือกของโซฟิระหว่างทางเลือกสองทางทำให้ “ทางเลือกของโซฟี” กลายมาเป็นสำนวนที่หมายถึงการเลือกที่ยากต่อการตัดสินใจ
“ทางเลือกของโซฟี” ได้รับรางวัลหนังสือแห่งชาติในสาขานวนิยายใน ค.ศ. 1980 และได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1982 ที่นำแสดงโดยเมอรีล สตรีป ในบทของโซฟี
“ทางเลือกของโซฟี” เป็นงานวรรณกรรมชิ้นสำคัญที่โมเดิร์นไลบรารีจัดให้เป็นลำดับที่เก้าสิบหกของนวนิยายดีที่สุดร้อยเรื่องโดยโมเดิร์นไลบรารี (Modern Library 100 Best Novels) ในบรรดานวนิยายที่ถือว่าดีเด่นของคริสต์ศตวรรษที่ 20
== อ้างอิง ==
เรื่องรักใคร่
วรรณกรรมภาษาอังกฤษ
วรรณกรรมที่สร้างเป็นภาพยนตร์
รางวัลหนังสือแห่งชาติ
วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2522
ผู้บรรยายเรื่อง

ผู้บรรยายเรื่อง (narrator) ในงานวรรณกรรม, ภาพยนตร์, ละคร, การเล่าเรื่องโดยตรง และอื่น ๆ หมายถึงผู้สื่อหรือถ่ายทอดเรื่องราวแก่ผู้อ่าน/ผู้ฟัง/ผู้ดู เมื่อผู้บรรยายเรื่องเป็นทั้งผู้มีบทบาทในเรื่องด้วย ผู้บรรยายก็อาจจะเรียกว่า “viewpoint character” ผู้บรรยายเรื่องคือองค์ประกอบหนึ่งในสามของการบรรยายเรื่องไม่ว่าจะเป็นเรื่องชนิดใน องค์ประกอบอีกสองอย่างคือนักเขียน และ “ผู้อ่าน/ผู้ฟัง/ผู้ดู”
ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถานกำหนดว่าคำว่า “narrator” แปลว่า “ผู้เล่าเรื่อง” แต่ในภาษาอังกฤษคำว่า “narrator” มีความหมายที่แคบกว่าคำว่า “storyteller” หรือ “
ศูนย์ประชุมนานาชาติฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

ศูนย์ประชุมนานาชาติฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี (The 60th Anniversary of His Majesty the King’s Accession to the Throne International Convention Center) เป็นศูนย์ประชุมของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ตั้งอยู่ที่ตำบลคอหงส์ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา สร้างขึ้นเพื่อเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เนื่องในวโรกาสงานฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี และเพื่อเป็นรองรับการจัดการประชุมทั้งในระดับชาติและระดับนานาชาติ, การจัดแสดงนิทรรศการ และการท่องเที่ยวเพื่อเป็นรางวัล
ศูนย์ประชุมนานาชาติฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี มีชื่อเดิมว่า ศูนย์ประชุมนานาชาติเฉลิมพระเกียรติ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (Prince of Songkla University International Convention Center: PSUICC) ซึ่งต่อมาสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี ได้มีหนังสือที่ นร 0508/ท 6969 ลงวันที่ 12 ตุลาคม 2552 แจ้งเรื่องการขอพระราชทานชื่ออาคารศูนย์ประชุมของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ โดยได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานชื่อว่า "ศูนย์ประชุมนานาชาติฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี"  พร้อมทั้งพระราชทานพระบรมราชานุญาต ให้เชิญตราสัญลักษณ์การจัดงานฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี มาประดิษฐานที่ป้ายชื่อศูนย์ประชุม
* โซน A เป็นที่ตั้งของห้องประชุมรอง (Conference Hall) พื้นที่ 960 ตารางเมตร ความจุสูงสุด 900 คน ห้องประชุมสัมมนา (Seminar Room) จำนวน 8 ห้อง พื้นที่รวม 400 ตารางเมตร ลานเอนกประสงค์ และศูนย์อาหาร
* โซน B ลานกิจกรรม พื้นที่ 3,930 ตารางเมตร ใจกลางของลานเป็นที่ตั้งของประติมากรรมทรงดินสอ ที่ออกแบบโดยคณะศิลปกรรมศาสตร์ ร่วมกับ ศาสตราจารย์ กมล ทัศนาญชลี ศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (จิตรกรรมและสื่อผสม) พ.ศ. 2540
* โซน C เป็นที่ตั้งของห้องประชุมประธาน (Convention Hall) พื้นที่ 3,300 ตารางเมตร ความจุสูงสุด 3,500 คน
สำหรับการบริหารงาน บริษัท เอ็น.ซี.ซี. แมนเนจเม้นท์ แอนด์ ดิเวลลอปเม้นท์  จำกัด ซึ่งเป็นผู้บริหารศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ เป็นผู้ดูแลด้านการบริหารทั้งหมด
== งานที่จัดในศูนย์ประชุม ==
พิธีพระราชทานปริญญาบัตรของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย
พิธีพระราชทานปริญญาบัตรของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ประจำปีการศึกษา 2558 วันที่ 28-30 กันยายน พ.ศ. 2559
พิธีพระราชทานปริญญาบัตรของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ประจำปีการศึกษา 2559 วันที่ 30-2 ตุลาคม พ.ศ. 2560
พิธีพระราชทานปริญญาบัตรของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ประจำปีการศึกษา 2560 วันที่ 21-23 กันยายน พ.ศ. 2561
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ของศูนย์ประชุม
มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่
สิ่งก่อสร้างในอำเภอหาดใหญ่
ศูนย์ประชุมและศูนย์แสดงสินค้าในประเทศไทย
เฮกเซน

เฮกเซน (hexane) เป็นสารประกอบอัลเคนตรงที่มีจำนวนคาร์บอน 6 อะตอม เป็นตัวทำละลายอินทรีย์ที่พบบ่อยในห้องปฏิบัติการและในอุตสาหกรรม เป็นของเหลวใส ไม่มีสี จุดเดือดต่ำ
== อ้างอิง ==
แอลเคน
สารเคมี
ผู้บรรยายเรื่องผู้ไม่น่าเชื่อถือ

ผู้บรรยายเรื่องผู้ไม่น่าเชื่อถือ (Unreliable narrator) ในนวนิยาย (ที่ใช้ในวรรณกรรม, การละคร, ภาพยนตร์ และอื่น ๆ) “ผู้บรรยายเรื่องผู้ไม่น่าเชื่อถือ” (คำที่คิดขึ้นโดยเวย์น ซี. บูธในหนังสือ “The Rhetoric of Fiction” ที่เขียนในปี ค.ศ. 1961) หมายถึงผู้บรรยายเรื่องที่ขาดความน่าเชื่อถือโดยผู้อ่านอย่างเห็นได้ชัด หรือเป็นผู้ขาดความเป็นกลางด้วยเหตุผลใดเหตุผลหนึ่ง
การใช้ผู้บรรยายเรื่องประเภทที่เรียกว่า “ผู้บรรยายเรื่องผู้ไม่น่าเชื่อถือ” อาจจะมาจากเหตุผลหลายประการของผู้ประพันธ์ แต่โดยทั่วไปก็เพื่อสร้างความเคลือบแคลงของเนื้อหาให้แก่ผู้อ่าน โดยการสร้างภาพพจน์ของผู้บรรยายเรื่องในทางที่เป็นผู้ไม่น่าไว้วางใจ  ความไม่น่าเชื่อถืออาจจะมามีสาเหตุจากความเจ็บป่วยทางจิตของผู้บรรยายเรื่อง, ความลำเอียงของผู้บรรยายเรื่อง, ความขาดความรู้ของผู้บรรยายเรื่อง หรืออาจจะมาจากความจงใจของผู้ประพันธ์ที่จะหลอกผู้อ่านหรือผู้ดู “ผู้บรรยายเรื่องผู้ไม่น่าเชื่อถือ” มักจะเป็นผู้บรรยายเรื่องบุคคลที่หนึ่ง แต่บางครั้งก็อาจจะเป็นบุคคลที่สามก็ได้
บางครั้งผู้อ่านก็อาจจะทราบทันทีว่าผู้บรรยายเรื่องเป็นผู้ไม่น่าเชื่อถือ เช่นเมื่อเรื่องเปิดขึ้นโดยคำบรรยายที่ผิดอย่างชัดแจ้ง หรือ การอ้างอันขาดเหตุผล หรือ การยอมรับว่าเป็นผู้มีปัญหาทางจิต หรือบางครั้งโครงร่างของเรื่องก็อาจจะมีตัวละครตัวหนึ่งในเรื่อง ที่มีนัยยะว่าเป็นผู้ที่ไม่มีความน่าเชื่อถือ แต่การใช้ “ผู้บรรยายเรื่องผู้ไม่น่าเชื่อถือ” ที่เป็นนาฏกรรมที่สุดคือการประวิงเวลาในการเปิดเผยว่าผู้บรรยายเรื่องที่ไม่น่าเชื่อถือจนเมื่อเรื่องเกือบจะลงเอย การจบเรื่องที่ผิดจากที่ผู้อ่านคาดทำให้ผู้อ่านต้องกลับไปพิจารณาทัศนคติและประสบการณ์ของตนเองที่มีต่อเนื้อเรื่องที่อ่านมา ในบางกรณีความไม่น่าเชื่อถือของผู้บรรยายเรื่องอาจจะไม่ได้รับการเปิดเผยแต่เพียงบอกเป็นนัยยะ ที่สร้างความพิศวงให้แก่ผู้อ่านว่าจะเชื่อปากคำของผู้บรรยายเรื่องได้มากน้อยเท่าใด หรือ ควรจะตีความหมายของเรื่องอย่างใด
นวนิยายอิงประวัติศาสตร์, นวนิยายคาดการณ์ (speculative fiction) และการบรรยายเรื่องฝัน ไม่ถือว่าเป็นการใช้การบรรยายเรื่องโดยผู้ไม่น่าเชื่อถือ แม้ว่าจะเป็นการบรรยายเหตุการณ์ที่มิได้เกิดขึ้น หรือไม่อาจจะเกิดขึ้นได้
ตัวอย่างของการใช้ “ผู้บรรยายเรื่องผู้ไม่น่าเชื่อถือ” ก็ได้แก่ฮัมเบิร์ต ฮัมเบิร์ตตัวละครเอกในเรื่อง “โลลิตา” โดยวลาดิเมียร์ นาโบคอฟ ผู้หลงรักลูกเลี้ยงสาวอายุ 12 ปี ที่มักจะบรรยายเรื่องที่เป็นการสนับสนุนการกระทำของตนเองว่าไม่เป็นการผิดจริยธรรมในการเป็นโรคใคร่เด็ก (pedophilia) ซึ่งเป็นการบรรยายเรื่องอย่างลำเอียงเข้าข้างตนเอง
== อ้างอิง ==
==ดูเพิ่ม ==
ผู้บรรยายเรื่อง
ผู้เล่าเรื่อง
นวนิยาย
แคนาดาเน็กซ์ท็อปโมเดล

แคนาดาเน็กซ์ท็อปโมเดล (Canada's Next Top Model หรือในชื่อย่อว่า CNTM) เป็นรายการเรียลลิตี้โชว์ที่ทำการคัดเลือกหญิงสาวจากเมืองต่างๆ ของแคนาดา ที่ใฝ่ฝันอยากที่จะเป็นนางแบบ โดยผู้เข้าแข่งขันต้องขับเคี่ยวกันจากบททดสอบมากมาย ตั้งแต่การถ่ายภาพ การถ่ายโฆษณา ที่ล้วนต้องอาศัยความสามารถระดับสูงก่อนจะมาเป็นสุดยอดนางแบบของอเมริกา โดยพิธีกรของรายการก็คือ เจย์ แมนูเอล ผู้ควบคุมด้านศิลป์จากรายการ  อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล นั่นเอง
และผู้ชนะจะได้เข้าสังกัดบริษัท เอลเมอร์ ออลเซน โมเดลลิ่ง เอเจนซี่ เซนต์สัญญามูลค่า 100,000 ดอลล่าห์กับเครื่องสำอาง โพรเทค แอนด์ แกมเบิล (เจ้าของเดียวกับโอเลย์ และ แพนทีน ไนว์ แอนด์ อีซี่ และคัฟเวอร์เกิลร์) และถ่ายแบบขึ้นปกนิตยสารแฟชั่น แม็กกาซีน
รายการนี้เรียกได้ว่าเป็นอีกสาขาหนึ่งของรายการ อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดลเพราะเป็นการจับมือกันระหว่าง CTVglobemedia และ CBS โดยทีมงานผู้จัดส่วนใหญ่ล้วนมาจากรายการ อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ทั้งสิ้น
หลังฤดูกาลที่ 2 ด้วยปัญหาการขอยช่องของ Citytv ทำให้การฉายฤดูกาลที่ 3 ถูกยกเลิกไป แต่ภายหลังจากที่ Citytv ได้ขายให้กับ Rogers Media และแยกออกมาเป็น CTVglobemedia แคนาดาเน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 3 จึงได้ออกอากาศอีกครั้งในวันที่ 26 พฤษภาคม 2552 หลังจากที่หายไปถึง 2 ปี
== ฤดูกาล ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official Site - Model.ctv.ca เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
นิตยสารแฟชั่น ออนไลน์ แหล่งข้อมูลข่าวสารอับเดทแฟชั่นในประเทศไทย http://www.2freshmag.com 
การประกวดนางแบบ
Thermus thermophilus

Thermus thermophilus เป็นแบคทีเรียแกรมลบ หายใจแบบไม่ใช้ออกซิเจน และนำมาใช้ทางเทคโนโลยีชีวภาพมาก รวมทั้งใช้เป็นสิ่งมีชีวิตต้นแบบในพันธุวิศวกรรม การศึกษาโครงสร้างจีโนม และ การจัดจำแนก แบคทีเรียชนิดนี้ทนร้อนได้สูงมาก อุณหภูมิที่เหมาะสมกับการเจริญคือ 65-75℃ คัดแยก Thermus thermophilus ได้ครั้งแรกจากน้ำพุร้อนในญี่ปุ่นโดย Tairo Oshima และ Kazutomo Imahori แบคทีเรียชนิดนี้มีความสามารถในการย่อยสลายสารอินทรีย์ในการหมักปุ๋ยเมื่อมีอุณหภูมิสูง T. thermophilus มีหลายสายพันธุ์ แต่สายพันธุ์ที่รู้จักโดยทั่วไปคือ HB8 และ HB27 และมีการวิเคราะห์จีโนมอย่างสมบูรณ์ใน พ.ศ. 2547
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Thermus thermophilus HB27 genome page. 
Thermus thermophilus HB8 genome page. 
Structural-biological whole cell project of Thermus thermophilus HB8.
Isolation of Thermus strains from hot composts (60-80℃) 
แบคทีเรีย
สิ่งมีชีวิตตัวแบบ
Haloarcula

Haloarcula เป็นสกุลหนึ่งของแบคทีเรียทนเค็ม ในทางอนุกรมวิธานจัดเป็นอาร์เคีย
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
=== วารสารทางวิทยาศาสตร์ ===
จุลินทรีย์
โพลีไรโบโซม

โพลีไรโบโซมหรือโพลีโซม (Polyribosomes หรือ polysomes) เป็นกลุ่มของไรโบโซมที่จับกับ mRNA ค้นพบครั้งแรกโดย Jonathan Warner Paul Knopf และ Alex Rich ใน พ.ศ. 2506  โพลีไรโบโซมอ่านรหัสพันธุกรรมจาก mRNA ช่วยให้สังเคราะห์โปรตีนชนิดเดียวกันที่จุดต่างๆกันบน mRNA  สายเดียวกัน อาจจะพบเป็นกลุ่ม เส้นตรง หรือเป็นชุด  ทำให้มีการสังเคราะห์โปรตีนจาก mRNA ได้มากขึ้น  และทำให้มีวัฏจักรของการนำไรโบโซมกลับมาใช้ใหม่ได้เร็ว 5' 7-methylguanosine cap และปลาย 3' polyA จะช่วยในกระบวนการนี้โพลีไรโบโซมพบได้ 3 แบบ คือ รูปอิสระ จับกับระบบเส้นใยของเซลล์และจับกับเยื่อหุ้ม
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Theoretical and experimental structure of polysome
ออร์แกเนลล์
วัดทุ่งหมื่นน้อย

วัดทุ่งหมื่นน้อย ตั้งอยู่เลขที่ 289 หมู่ 9 บ้านทุ่งหมื่นน้อย ตำบลหนองหาร อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่ ถนนสายเชียงใหม่-พร้าว เขตเทศบาลเมืองแม่โจ้ เดิมวัดทุ่งหมื่นน้อยนี้เป็นวัดร้าง วัดสร้างเมื่อไรนั้นไม่มีประวัติเพียงแต่มีคำบอกเล่าของผู้เฒ่าผู้แก่เท่านั้น อีกข้อสันนิฐานหนึ่งอาจเป็นชื่อของผู้ที่มอบพื้นที่ให้สร้างวัดที่มีตำแหน่งทางราชการเป็นท่านหมื่น ชื่อว่า น้อย จึงเป็นที่มาของชื่อ วัดท่งหมื่นน้อย สมัยก่อนชาวบ้านอาศัยอยู่ท้ายวัด วัดจะอยู่หัวบ้าน แต่มาตอนหลังทางท้ายหมู่บ้านเกิดน้ำท่วมชาวบ้านเลยหนีขึ้นมาปลูกบ้านบนที่ดอน ปัจจุบันวัดเลยอยู่ท้ายหมู่บ้าน วัดนี้ถือว่าเป็นวัดเก่าแก่อีกแห่งหนึ่งในอำเภอสันทราย
ในสมัยก่อนมีพระภิกษุเวียนมาจำพรรษาบ้าง ไม่มีบ้าง จนกลายเป็นวัดร้างไม่มีพระสงฆ์จำพรรษาเป็นช่วงเวลาหนึ่ง ไม่มีคนดูแลวัดชาวบ้านเลยเอาวัวเอาควายมาเลี้ยงที่บริเวณวัด  และวัดนี้ได้เจริญขึ้นมาในสมัยที่หลวงพ่อชัย ชยฺยวุฒฺโฑ ได้เป็นผู้ริเริ่มก่อสร้างถาวรวัตถุภายในวัด ปัจจุบันมีเนื้อที่ 4 ไร่ 3 งาน 49 ตารางวา อาคารเสนาสนะประกอบด้วย วิหาร อุโบสถที่สร้างแบบล้านนา ศาลาอเนกประสงค์ ศาลาบาตร กุฎิสงฆ์ ปูชนียวัตถุมี เจดีย์  วัดทุ่งหมื่นน้อย ได้มีการลงทะเบียนวัดไว้ว่า สร้างเมื่อ พ.ศ. 2440
==รายนามเจ้าอาวาส==
การบริหารและการปกครองมีเจ้าอาวาสเท่าที่ทราบนาม คือ
พระอินตา  สุเมโธ (พ.ศ. 2440 – 2462)
พระบุญเป็ง  ฐานธมฺโม (พ.ศ. 2462 – 2469)
พระปัน  จกฺกธมฺโม (พ.ศ. 2469 – 2475)
พระบุญปั๋น  จนฺทวํโส (พ.ศ. 2475 – 2488)
พระบุญมา  อาภาโส (พ.ศ. 2488 – 2502)
พระไชย  ชยวุฑฺโฒ (พ.ศ. 2502 – 2512)
พระดวงจันทร์  ธมฺมปญฺโญ	(พ.ศ. 2512 – 2517)
พระวิชัย	อคฺควณฺโณ	(พ.ศ. 2517 – 2523)
พระปฐม	ปญฺญาธโร	(พ.ศ. 2523 – 2525)
พระอำนวย  อคฺคธมฺโม (พ.ศ. 2525 – 2527)
พระทศพล  ธมฺมรโต (พ.ศ. 2527 – 2539)
พระอธิการอมร	 ชินวโร (พ.ศ. 2539 – 2547)
พระครูจันทสรการ (พระใบฎีกาชาญณรงค์  จนฺทสโร)	(พ.ศ. 2547 - ปัจจุบัน)
== อ้างอิง ==
ทุ่งหมื่นน้อย