เก๋า..เก๋า

เก๋า..เก๋า เป็นภาพยนตร์ไทยแนวตลกและดนตรี ฉายเมื่อปี พ.ศ. 2549 กำกับโดย วิทยา ทองอยู่ยง แสดงนำโดย โจอี้ บอย (อภิสิทธิ์ โอภาสเอี่ยมลิขิต) เป็นผู้นำวงดนตรีแนวสตริงคอมโบในปี พ.ศ. 2512 โดยเขาและสมาชิกในวงถูกนำตัวมาสู่โลกยุคปัจจุบันด้วยเครื่องย้อนเวลาที่มีลักษณะคล้ายไมโครโฟน วงดิพอสซิเบิ้ลในภาพยนตร์ ดัดแปลงจากวง ดิอิมพอสซิเบิ้ล
== โครงเรื่อง ==
ในปี พ.ศ. 2512 วงสตริงคอมโบชื่อพอสซิเบิ้ล (Possible) สมาชิกประกอบด้วยต๋อย นักร้องนำ, โบ้ มือกีตาร์, สอง เบบี้ มือเบส, เบ๊ มือกลอง, น็อต แซมบ้า มือคีย์บอร์ด รวมถึงแก๊งเครื่องเป่าประกอบด้วยจ๊อด มือเป่าแซ็กโซโฟน, อเนก มือเป่าทรอมโบน และอำนวย มือเป่าทรัมเป็ต เป็นวงดนตรีที่ได้รับความนิยมสูงสุดในช่วงเวลานั้น แต่ด้วยชื่อเสียงที่ได้รับทำให้พวกเขาล้วนมีอัตตาสูง หยิ่งยโส ขาดความรับผิดชอบและไม่สนใจแฟนเพลง
สตรอว์เบอรี่ แอร์โฮสเตสซึ่งเป็นแฟนสาวของต๋อยได้เดินทางมาหาวงพอสซิเบิ้ลที่ห้องอัดเสียงเนื่องจากต๋อยไม่ได้ไปรับเธอที่สนามบินตามที่สัญญาไว้ และพบว่าต๋อยได้พาสาวฝรั่งเข้ามาด้วย ทำให้เธอเสียความรู้สึกเป็นอย่างมากเนื่องจากต๋อยทำให้เธอเสียใจหลายครั้ง ในระหว่างการเดินทางของวงพอสซิเบิ้ลไปยังคาเฟ่แห่งหนึ่ง พวกเขาได้สำรวจของขวัญที่ได้รับจากแฟนเพลงบนรถตู้โดยหนึ่งในของขวัญนั้นคือไมโครโฟนของเล่นสีชมพูที่มีชื่อว่าฮิตเทสเตอร์ (Hit Tester) ในคาเฟ่นั้นวงพอสซิเบิ้ลได้พบกับวงดนตรีที่ใช้ชื่อว่าดิอิมพอสซิเบิ้ล (The Impossibles) ซึ่งสมาชิกวงพอสซิเบิ้ลไม่พอใจเป็นอย่างมากเนื่องจากเข้าใจว่าเป็นวงเลียนแบบ ซึ่งต๋อยได้ใช้ไมโครโฟนสีชมพูที่หยิบติดมือมาร้องเพลงล้อเลียนเพลง  "เป็นไปไม่ได้" โดยเปลี่ยนเนื้อร้องในเชิงลบ ซึ่งวงดิอิมพอสซิเบิ้ลไม่สามารถที่จะทำอะไรได้เลย
ในการแสดงดนตรีที่โรงภาพยนตร์พระโขนง ซีเนม่า วงพอสซิเบิ้ลได้แสดงดนตรีโดยต๋อยได้นำไมโครโฟนสีชมพูมาใช้อีกครั้ง ซึ่งในระหว่างการเล่นดนตรีสมาชิกเครื่องเป่าทั้งสามล้วนอยู่ในสภาพมึนเมาจนทำให้พลัดตกจากเวทีอีกทั้งไมโครโฟนสีชมพูได้ติดแสงไฟเป็นระยะจนเกิดแสงสว่างจ้าทำให้ต๋อยและสมาชิกวงที่เหลืออยู่หายไปจากเวทีและโผล่ขึ้นมาอีกครั้งในเวทีเดิมซึ่งมีสภาพเก่าทรุดโทรมและกำลังฉายภาพยนตร์ลามก พวกเขาต่างตกใจและถูกผู้ชมโห่ไล่ออกจากโรงภาพยนตร์
เมื่อออกมาข้างนอก พวกเขาได้พบกับกรุงเทพที่มีสภาพแตกต่างจากก่อนที่เข้ามาแสดงดนตรีไม่ว่าจะเป็นรถไฟฟ้า การจราจรที่ติดขัดและเต็มไปด้วยมลพิษ สมาชิกวงยังได้รับรู้ว่าพวกเขากำลังอยู่ในปี พ.ศ. 2549 ต๋อยได้ตระหนักว่าไมโครโฟนน่าจะเป็นสาเหตุที่ทำให้พวกเขาเดินทางข้ามเวลามายังอนาคตเป็นเวลากว่า 37 ปี พวกเขายังได้มีเรื่องทะเลาะวิวาทกับพนักงานร้านก๋วยเตี๋ยวหลังจากรับประทานบะหมี่เนื่องจากตกใจกับราคาที่สูงกว่าอดีตและไม่สามารถใช้เงินตรารุ่นเก่าที่มีอยู่จ่ายได้ ทำให้พวกเขาถูกจับขังที่โรงพัก เมื่อชายวัยกลางคนชื่ออู๋มาทำธุระที่โรงพัก เขาเจอกับสมาชิกวงพอสซิเบิ้ลโดยบังเอิญและจำพวกเขาทั้งหมดได้เนื่องจากในอดีตอู๋เคยเป็นแฟนพันธุ์แท้ของวงพอสซิเบิ้ลมาก่อน อู๋จึงได้ประกันตัวสมาชิกวงทุกคนออกมาจากโรงพัก
ในระหว่างที่ตั้งหลักอยู่ที่บ้านของอู๋ สมาชิกวงได้ทราบถึงวงดิอิมพอสซิเบิ้ลที่ประสบความสำเร็จในปัจจุบันและพยายามที่จะหาวิธีการให้ไมโครโฟนพาพวกเขากลับสู่อดีตอีกครั้ง ในที่สุดพวกเขาจึงตัดสินใจว่าต้องจัดการแสดงดนตรีขึ้นอีกครั้ง พวกเขาพบว่าเพลงแนวสตริงคอมโบไม่ได้รับความนิยมในปัจจุบันและวงยังขาดสมาชิกเครื่องเป่า เมื่อล้มเหลวในการรับสมัครสมาชิกใหม่ พวกเขาตัดสินใจตามหาสมาชิกเครื่องเป่าที่ยังเหลือ โดยสามารถตามตัวเอนกที่บวชเป็นพระสงฆ์และจ๊อดที่อยู่ในวัยชราซึ่งยินดีกลับมาช่วยพวกเขาได้ เว้นแต่อำนวยที่เสียชีวิตด้วยโรคพิษสุราเรื้อรังและทิ้งลูกสาวชื่อหนูมาลีไว้เพียงลำพัง โดยเธอปฏิเสธที่จะเชื่อว่าวงพอสซิเบิ้ลได้เดินทางข้ามเวลามา
ในขณะที่อู๋พาสมาชิกวงพอสซิเบิ้ลเข้าชมการแสดงดนตรีของวงบอดี้แสลม ต๋อยเผลอทำไมโครโฟนหลุดมือโดยตูน นักร้องนำของวงบอดี้แสลมสามารถรับไมโครโฟนไว้ได้ทำให้สมาชิกวงบอดี้แสลมเกิดการเดินทางข้ามเวลาแต่สามารถกลับมายังที่เดิมได้ในไม่กี่วินาที สมาชิกวงพอสซิเบิ้ลพยายามแย่งไมโครโฟนจนเกิดเหตุชุลมุนแต่ในท้ายที่สุดพวกเขาก็ได้รับไมโครโฟนคืนกลับมาและวงบอดี้แสลมไม่ได้เอาผิดแต่อย่างใด แต่เหตุการณ์นี้ทำให้พวกเขาพวกเขารู้ว่าไมโคโฟนแสดงเลขปี พ.ศ. และพวกเขาสามารถที่จะย้อนอดีตได้หากปรับ พ.ศ. ให้ตรงตามปีที่พวกเขาจากมา ขณะเดียวกันหนูมาลีได้ดูภาพถ่ายเก่าของอำนวยจึงตระหนักได้ว่าสมาชิกวงพอสซิเบิ้ลมาจากอดีตจริงและได้ยินดีเข้ามาช่วยเหลือวงอีกคน
วงพอสซิเบิ้ลได้ซ้อมและตระเวนเล่นดนตรีตามที่ต่าง ๆ เพื่อประชาสัมพันธ์ให้ผู้ชมเข้ามาชมการแสดงดนตรีใหญ่ที่จะจัดในโรงภาพยนตร์ที่พวกเขาข้ามเวลามาอีกครั้งแต่ไม่ประสบความสำเร็จมากนัก ต่อมาอู๋ได้พาสมาชิกวงไปยังผับแห่งหนึ่งซึ่งพวกเขาได้พบกับวงดิอิมพอสซิเบิ้ลที่เล่นดนตรีก่อนหน้า สมาชิกวงเกิดความไม่พอใจและขณะที่ขึ้นแสดงดนตรีต่อ ต๋อยได้ร้องเพลงแปลงล้อเลียนเพลงของวงดิอิมพอสซิเบิ้ลเช่นเดียวกับเมื่อครั้งอดีต ทำให้ได้รับเสียงโห่ไล่จากผู้ฟัง เมื่อต้อย นักร้องนำของวงดิอิมพอสซิเบิ้ลได้รู้ว่านี้คือวงพอสซิเบิ้ล จึงได้ตกใจและสลบล้มลงในจังหวะที่ต๋อยผลักอกของต้อยพอดี ทำให้ผู้ที่อยู่ในเหตุการณ์เข้าใจผิดว่าต๋อยทำรายต้อย (ต๋อยต่อยต้อย) หลักจากนั้นต๋อยได้ทะเลาะกับอู๋อย่างรุนแรงและพาลใส่สมาชิกวงคนอื่น ๆ ซึ่งเริ่มยอมรับในความสามารถของวงดิอิมพอสซิเบิ้ลและข้อบกพร่องของวงพอสซิเบิ้ลเอง
ต๋อยได้เดินทางมาหาสตรอว์เบอรี่ซึ่งเธอตกใจกับการปรากฏตัวของต๋อยจนสลบลง ต๋อยได้ติดโปสเตอร์ชวนสตรอว์เบอรี่มาดูการแสดงดนตรีและกลับไปขอโทษกับสมาชิกวงรวมถึงอู๋ เมื่อทุกคนเดินทางไปแสดงดนตรีที่โรงภาพยนตร์ ทางวงพบว่าที่ผู้คนที่มาฟังการแสดงดนตรีนั้นตั้งใจมาเพื่อที่จะรับแผ่นซีดีที่มีภาพยนตร์ลามกอันเป็นแผนของอู๋ ต๋อยเลือกที่ให้อภัยอู๋แต่อู๋นั้นถูกตำรวจจับกุมตัว ก่อนขึ้นแสดงดนตรีต๋อยและสมาชิกวงได้เจอกับต้อยซึ่งได้ปรับความเข้าใจกัน
การแสดงดนตรีของวงพอสซิเบิ้ลประสบความสำเร็จและไมโครโฟนสามารถนำพวกเขากลับมายังปี พ.ศ. 2512 ได้ในท้ายที่สุด และพวกเขาก็ได้ปรับปรุงแก้ไขข้อบกพร่องของวงตนเองเพื่อสร้างชื่อเสียงในฐานะตำนานของสตริงคอมโบไทยอีกครั้ง
== นักแสดง ==
โจอี้ บอย : อภิสิทธิ์ โอภาสเอี่ยมลิขิต รับบท ต๋อย (นักร้องนำวง Possible)
รถเมล์ : คะนึงนิจ จักรสมิทธานนท์ รับบท สตรอว์เบอรี่ (แฟนของต๋อย)
โป้ โยคีเพลย์บอย : ปิยะ ศาสตรวาหา รับบท โบ้ (มือกีตาร์วง Possible)
สอง Paradox : จักรพงษ์ สิริริน รับบท สอง เบบี้ (มือเบสวง Possible)
โบ : ธนากร ชินกูล  รับบท เบ๊ (มือกลองวง Possible)
น็อต : ยุทธนา ธุวะประดิษฐ์ : น็อต แซมบ้า (มือคีย์บอร์ดวง Possible)
เกรียง พันธมิตร : เกรียงศักดิ์ เหรียญทอง รับบท อู๋
โฟกัส : โฟกัส จีระกุล รับบท หนูมาลี
แจ๊ค แฟนฉัน : เฉลิมพล ทิฆัมพรธีรวงศ์ รับบท เพื่อนของหนูมาลี
นักแสดงรับเชิญ
เก้ง : จิระ มะลิกุล : คนดูหนังโป๊ (ชุดคาวบอย)
สิน : ยงยุทธ ทองกองทุน : เจ้าขอวร้านข้าวต้ม
ประเสริฐ วิวัฒนานนท์พงษ์ รับบท นายห้าง
กร๋อย : กิตติพงษ์ ทุมวิภาต : คนดูหนังโป๊
ชิงกำ แช่ล่ำ รับบท อาแปะ (เจ้าของโรงหนัง)
บุญถิ่น ทวยแก้ว รับบท ดาบแหลม
อดิเรก วัฎลีลา รับบท หมวดผึ้ง
ธนากร ชมภูหลงกุลเดช รับบท อู๋ (ตอนเด็ก)
มงคล รื่นเริง รับบท โกโก้
กบ TAXI : รหัส ราชคำ รับบท กบ TAXI
ปู BACKHEAD : อานนท์ สายแสงจันทร์ รับบท ปู BACKHEAD
เสริมเวช ช่วงยรรยง รับบท พิธีกรคอนเสิร์ต Possible
อุ๋ย นที เอกวิจิตร, เอ็ม กิตติพงษ์ คำสาตร์, โต้ง สุรนันต์ ชุ่มธาราธร บุดด้า เบลส รับบท คนขายบะหมี่
วง ดิ อิมพอสซิเบิ้ล (วัยรุ่น)
บอล : วิทยา ทองอยู่ยง
ปิ๊ง : อดิสรณ์ ตรีสิริเกษม
ต้น : นิธิวัฒน์ ธราธร
ย้ง : ทรงยศ สุขมากอนันต์
เดียว : วิชชพัชร์ โกจิ๋ว
เอส : คมกฤษ ตรีวิมล
วง ดิ อิมพอสซิเบิ้ล (ปัจจุบัน)
ต้อย : เศรษฐา ศิระฉายา
ต๋อย : วินัย พันธุรักษ์
แก๊งตันโจ
เต๋อ : ฉันทวิชช์ ธนะเสวี
เมษ : เมษ ธราธร
แก๊งเครื่องเป่าขี้เมา
วิฑูรย์ ลิ่วลักษณ์ รับบท จ๊อด (วัยรุ่น)
สัณหณัฐ มาตุเรศ รับบท อเนก (วัยรุ่น)
นนรัณย์พัชร ศรีทองมาศ รับบท อำนวย (วัยรุ่น)
วิโรจน์ สายะวัฒนะ รับบท จ๊อด (ปัจจุบัน)
พนม ศิริสุวรรณ รับบท เอนก (ปัจจุบัน)
== เพลงประกอบภาพยนตร์ ==
ไอ้บ้า ไอ้บี้ ไอ้โบ้ ไอ้เบ้ - แปลงมาจากเพลง A-Ba-Ni-Bi ของ Izhar Cohen & Alphabeta ซึ่งได้รางวัลชนะเลิศในการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 1978
โทร  - แปลงมาจากเพลง Go ของ Tina Charles ปี 1978
ดวงใจยังมีรัก - แปลงมาจากเพลง Bad Time ของวง Grand Funk Railroad ปี 1975
กางเกงลิงลอยฟ้า  - แปลงมาจากเพลง Ring My Bell ของ Anita Ward ปี 1979
รินมา - แปลงมาจากเพลง Linda Linda ของวง Tee Set ปี 1979 
วันเกิด - แปลงมาจากเพลง runaway ของ Gary Allan
รักอลังการ
เก๋า แปลงมาจากเพลง เหงา ของ พีซเมกเกอร์ ปี พ.ศ. 2546
ขมิบตูด - แปลงมาจากเพลง เป็นไปไม่ได้ ของ ดิอิมพอสซิเบิ้ล ปี พ.ศ. 2515
== รางวัล ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เก๋า..เก๋า ที่ สยามโซน.คอม
ภาพยนตร์ไทย
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2549
365 ฟิล์ม
ภาพยนตร์โดยจีทีเอช
ภาพยนตร์ที่กำกับโดย วิทยา ทองอยู่ยง
ภาพยนตร์เดินทางข้ามเวลา
ภาพยนตร์ที่มีฉากในกรุงเทพมหานคร