pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
พระราชวังฤดูร้อนเดิม

พระราชวังฤดูร้อนเดิม (Old Summer Palace)  เป็นที่รู้จักในชื่อ ยฺเหวียนหมิง-ยฺเหวียน (; Gardens of Perfect Brightness) เดิมมีชื่อเรียกว่า ยฺวี่-ยฺเหวียน (; Imperial Gardens) เป็นกลุ่มพระราชวัง และสวนหย่อม ตั้งอยู่บริเวณชานกรุงปักกิ่ง  ห่างจากพระราชวังต้องห้ามไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 8 กิโลเมตร  ในบริเวณใกล้เคียงกับพระราชวังฤดูร้อนอี๋เหอ-ยฺเหวียน
ยฺเหวียนหมิง-ยฺเหวียน สร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 18 ถึงต้นศตวรรษที่ 19 เพื่อเป็นที่ประทับของจักรพรรดิราชวงศ์ชิง มีเนื้อที่ประมาณ 3.5 ตารางกิโลเมตร  พระตำหนักส่วนใหญ่สร้างด้วยหิน ตามแบบสถาปัตยกรรมตะวันตก จากการออกแบบของ Giuseppe Castiglione และ Michel Benoist สถาปนิกเยซูอิตชาวอิตาลี 
พระราชวังยฺเหวียนหมิง-ยฺเหวียน เริ่มสร้างในปี ค.ศ. 1707 ในรัชกาลจักรพรรดิคังซี เพื่อพระราชทานแก่พระราชโอรสองค์ที่สี่ ซึ่งต่อมาได้ครองราชย์เป็นจักรพรรดิหย่งเจิ้น และทรงขยายอาณาเขตพระราชวัง ในปี ค.ศ. 1725 และได้มีการบูรณะอีกครั้งในสมัยจักรพรรดิเฉียนหลง และใช้เป็นพระราชวังที่ประทับของสมเด็จพระจักรพรรดิ เป็นเวลาถึง 150 ปี
พระราชวังยฺเหวียนหมิง-ยฺเหวียน ถูกเผาทำลายในช่วงปลายของสงครามฝิ่นครั้งที่สอง ในปี ค.ศ. 1860 โดยกองทหารฝรั่งเศส บุกเข้ายึดพระราชวัง ซึ่งเป็นที่ประทับของจักรพรรดิเสียนเฟิง ในกลางดึกของคืนวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 1860 ต่อมาในวันที่ 18 ตุลาคม ลอร์ดเจมส์ บรูซ แห่งเอลกิน ผู้สำเร็จราชการของอังกฤษ ได้สั่งการให้กองทหารอังกฤษ จำนวน 3,500 คน บุกเข้าเผาทำลายพระราชวัง เพื่อเป็นการตอบโต้ราชสำนักจีน ที่สั่งทรมานและประหารชีวิตนักโทษชาวยุโรป และอินเดีย จำนวน 20 คน  โดยใช้เวลาเผาทำลายถึง 3 วัน
ในยุคปัจจุบัน ทางการจีนเคยพิจารณาถึงความเป็นไปได้ที่จะสร้างพระราชวังยฺเหวียนหมิง-ยฺเหวียนขึ้นมาใหม่ แต่ในที่สุดก็ได้ตัดสินใจอนุรักษ์ซากปรักหักพังไว้ในสภาพเดิม
== ภาพรวม ==


พระราชอุทยานหรือสวนใหญ่ในพระราชวังฤดูร้อนเดิมประกอบด้วย 3 สวนใหญ่ :
หยวนหมิงหยวน (, Garden of Perfect Brightness)
ฉางชุนหยวน (, Garden of Eternal Spring)
ฉี่ชุนหยวน (, Garden of Elegant Spring)
หยวนหมิงหยวน สร้างขึ้นในปี ค.ศ.1707 (รัชกาลคังซีปีที่ 46) โดยเริ่มแรกจักรพรรดิคังซีมอบสวนแห่งนี้ให้เป็นรางวัลแก่พระโอรสองค์ที่ 4 องค์ชายอิ้นเจิน และได้เขียนแผ่นป้ายคำว่า "หยวนหมิงหยวน" ด้วยพระองค์เอง โดยคำว่า "หยวนหมิง 圆明" นั้น หมายถึงองค์ชายอิ้นเจิน
เมื่อองค์ชายอิ้นเจินหรือจักรพรรดิยงเจิ้งขึ้นครองราชย์ในปี ค.ศ.1722 ก็ได้มีการขยายสวนทางใต้ออกไปอีก โดยมีการสร้างพระที่นั่งเจิ้งต้ากวางหมิง พระที่นั่งฉินเจิ้งเตี้ยน ห้องของคณะขุนนาง (รัฐมนตรี) อาคารทำการ (กระทรวง) สภากลาโหม และอาคารสถานที่อื่นอีกมากมาย จุดประสงค์ก็เพื่อต้องการประชุมบริหารราชการแผ่นดินในช่วงฤดูร้อน โดยปราศจากการสอดแนมแอบฟัง
ในรัชสมัยของจักรพรรดิเฉียนหลง นอกจากจะมีการสร้างขยายเพิ่มเติมเฉพาะจุดภายในหยวนหมิงหยวนแล้ว ยังให้มีการสร้างสวนฉางชุนหยวนขึ้นทางฝั่งตะวันออก และสวนฉี่ชุนหยวนเพิ่มขึ้นทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ด้วย
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์ทางการ 
‘ยฺเหวียนหมิง-ยฺเหวียน’ ความงามที่จากไป  ผู้จัดการออนไลน์, 22 ตุลาคม 2547
พระราชวังในประเทศจีน
ราชวงศ์ชิง
สิ่งก่อสร้างที่ถูกไฟไหม้
ที่ประทับของจักรพรรดิในประเทศจีน
สถานที่ท่องเที่ยวระดับ AAAAA ในประเทศจีน
แม่พระมหาการุณย์ (ปีเอโร เดลลา ฟรันเชสกา)

แม่พระมหาการุณย์ (Madonna della Misericordia&thinsp;) เป็นงานเขียนชิ้นแรก ๆ ของปีเอโร เดลลา ฟรันเชสกา จิตรกรสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาชาวอิตาลี ที่ปัจจุบันตั้งอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ปินาโกเตกา โกมูนาเล ที่เมืองซานเซปอลโกร ประเทศอิตาลี แผงกลางเป็นลักษณะภาพ “แม่พระมหาการุณย์” ที่นิยมเขียนกันในอิตาลี
ในปี ค.ศ. 1445 Compagnia della Misericordia ซึ่งเป็นคณะภราดาฆราวาสของซานเซปอลโกรว่าจ้างปีเอโรเขียนบานพับภาพ ลักษณะที่นิยมสำหรับการเขียนบานพับภาพในสมัยนั้นมักจะเป็นการใช้สีสันที่จัด (precious colours) และฉากหลังเป็นทอง  เขาไม่พอใจที่สัญญาจำกัดเวลาการเขียนให้เสร็จเพราะมีงานอื่นที่กำลังยุ่งอยู่  เขาจึงไม่ได้เขียนให้เสร็จจนอีกสิบเจ็ดปีต่อมาในปี ค.ศ. 1462
แผงที่เก่าที่สุดสองแผงทางด้านซ้ายของแผงหลักเป็นภาพนักบุญเซบาสเตียนและนักบุญยอห์นผู้ให้บัพติศมา แผงนักบุญเซบาสเตียนมีลักษณะที่เกี่ยวข้องกับภาพเปลือยที่เขียนโดยมาซัชโช ปีเอโรมาเขียนจั่ว (tympanum) รอบแผงภายหลัง รวมทั้งภาพการตรึงพระเยซูที่กางเขนเหนือแผงกลาง และนักบุญเบเนดิกต์แห่งเนอร์เซีย ทูตสวรรค์ แม่พระรับสาร และนักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซีรอบด้านข้าง  มาในปี ค.ศ. 1450 ปีเอโรก็เขียนภาพนักบุญอันดรูว์และนักบุญแบร์นาร์ดีโนแห่งซีเอนา เสร็จ  บนฐานฉากแท่นบูชาประกอบด้วยฉากห้าฉากจากชีวิตของพระเยซูที่ส่วนใหญ่วาดโดยผู้ช่วย  ส่วนสุดท้ายที่เขียนคือแผงกลางซึ่งเป็นภาพ “แม่พระมหาการุณย์” ซึ่งเป็นภาพพระแม่มารีแสดงพระกรุณาโดยการกางฉลองพระองค์คลุมผู้อยู่ภายใต้การพิทักษ์ของพระองค์
ปีเอโรมีปัญหาในการวาดภาพบนฉากหลังที่เป็นสีทองล้วน ๆ เขาจึงขอให้ผู้ว่าจ้างอนุญาตให้วางรูปสมาชิกของคณะภราดาที่คุกเข่าภายในช่องของเสื้อคลุมที่กางออกของพระแม่มารีย์  ช่องว่างนี้จึงคล้ายมุขรอบด้านสำหรับทำพิธีของโบสถ์ แต่องค์พระแม่มารีย์ก็ยังมีขนาดใหญ่กว่าและไม่ได้สัดส่วนกับผู้ที่อยู่ภายใต้เสื้อคลุม ซึ่งเป็นลักษณะการวาดภาพของสมัยกลางที่ให้ความสำคัญต่อบุคคลสำคัญในภาพโดยวาดใหญ่กว่าคนอื่น ๆ ในภาพ แต่ลักษณะการวาดรูปคนของปีเอโรมีอิทธิพลมาจากมาซัชโช และมีความลึกที่มีอิทธิพลมาจากฟีลิปโป บรูเนลเลสกี เป็นลักษณะของศิลปะสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
อัลดัส ฮักซลีย์บรรยายภาพ “แม่พระมหาการุณย์” ของปีเอโรว่าเป็นภาพเขียนที่สวยที่สุดในโลก ซึ่งเป็นคำกล่าวที่เชื่อกันว่าทำให้ทหารอังกฤษที่จำได้เลี่ยงการทิ้งระเบิดที่เมืองซานเซปอลโกรระหว่างสงครามโลกครั้งที่  2
== ดูเพิ่ม ==
ปีเอโร เดลลา ฟรันเชสกา
บานพับภาพ
== อ้างอิง ==
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1450
เปียโร เดลลา ฟรานเชสกา
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1460
จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
บานพับภาพ
ศิลปะเกี่ยวกับพระแม่มารีย์
ศิลปะเกี่ยวกับนักบุญ
ฟลายอิ้ง ซูโม่

ฟลายอิ้ง ซูโม่ (Flying Sumo) คือ วงดนตรีแนวป๊อปร็อก สมาชิกวงประกอบด้วย
ฟลุค-พชร ธรรมมล, ร้องนำ
ตอง-สิริยศ จันเทรมะ, เบส
ติว-วีระกิจ วินิตเนตยานนท์, กลอง
แม็ก-วิศรุตม์ อุดมพรวิรัตน์, กีตาร์
บาส-สุวัจน์ อินทะแสง, กีตาร์
เดิมวง ฟลายอิ้ง ซูโม่ มีชื่อวงว่า ม.teen เริ่มรวมตัวกันในปี พ.ศ. 2547 ผลิตงานเพลงชื่อ "ฟันเหล็กเด็กแนว" โดยเปิดให้ได้รับฟังผ่านระบบอินเทอร์เน็ต ซึ่งได้รับการตอบรับเป็นอย่างดี ต่อมาในปี 2550 ทางวงได้ร่วมงานกับค่ายดนตรี
ปลาหมูลายเมฆ

ปลาหมูลายเมฆ (Cloud-pattern loach, Polkadot botia) ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Botia kubotai อยู่ในวงศ์ปลาหมู (Botiidae)  มีรูปร่างแบนข้าง ลำตัวเรียวยาวเล็กน้อย ลำตัวมีสีสันสวยงามมาก โดยเป็นปล้องและดวงสีเหลืองสลับกับสีดำบนพื้นลำตัว ครีบและหางก็มีสีสันแบบนี้ด้วยเช่นกัน โดยปลาแต่ละตัวสีสันจะไม่เหมือนกัน ปากค่อนข้างเรียว  มีหนวด 3 คู่ ใต้ตามีกระดูกแข็งอยู่ข้างละคู่ซึ่งสามารถพับเก็บได้
มีขนาดลำตัวใหญ่เต็มที่ไม่เกิน 8.5 เซนติเมตร
พบอาศัยอยู่เป็นฝูง หากินบริเวณหน้าดินเฉพาะลุ่มแม่น้ำสาละวินเท่านั้น โดยพบระหว่างพรมแดนไทย-พม่า โดยในเขตแดนไทยพบที่แม่น้ำสุริยะ ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวร
เป็นปลาชนิดใหม่ที่เพิ่งถูกค้นพบเมื่อไม่นานมานี้ และถูกอนุกรมวิธานโดย ดร.มัวรีซ คอตเทเลต นักมีนวิทยาชาวสวิตเซอร์แลนด์ เมื่อปี ค.ศ. 2004
จากความที่มีสีสันสวยงาม ทำให้ปลาหมูลายเมฆได้รับความนิยมในฐานะเป็นปลาสวยงามในระยะเวลาไม่นาน  ในสถานที่เลี้ยง ปลาสามารถปรับตัวได้เป็นอย่างดี มีอุปนิสัยไม่ก้าวร้าว สามารถเลี้ยงรวมเป็นฝูงหรือรวมกับปลาอื่นได้เป็นอย่างดี  โดยจะเก็บกินเศษอาหารที่ปลาใหญ่ในตู้กินเหลือ
อนึ่ง มีปลาหมูอีกชนิดหนึ่งที่มีลักษณะคล้ายปลาหมูลายเมฆ และพบในลุ่มแม่น้ำสาละวินเช่นเดียวกัน คือ ปลาหมูพม่า (B. histrionica)
== อ้างอิง ==
ปลาหมู 
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รูปและข้อมูลปลาหมูลายเมฆ
คลิปการให้อาหารปลาหมูลายเมฆ
วงศ์ปลาหมู
ปลาน้ำจืด
ปลาที่พบในประเทศไทย
ปลาตู้
ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำสาละวิน
เหวิน เทียนเสียง

เหวินเทียนเสียง  เป็นเสนาบดีในสมัยราชวงศ์ซ่งใต้ เกิดเมื่อปีค.ศ.1236 ที่ตำบลลู่หลิ่งหรือเมืองจี๋อานในปัจจุบัน
เขาได้รับตำแหน่งเป็นเจ้าเมืองหูหนานและเจียงซี
ปีค.ศ.1276 ในสมัยจักรพรรดิซ่งกงจง กองทัพมองโกลของกุบไลข่านตีได้เมืองต่างๆ ของจีน แล้วยกเข้าใกล้ราชธานีหลินอาน(หางโจว)ห่างจากกำแพงเมืองเพียง 30 ลี้ จักรพรรดิซ่งกงจงและไทเฮาเห็นว่าหมดทางสู้จึงขอสวามิภักดิ์ต่อมองโกล และเหวินเทียนเสียงออกไปเจรจาหย่าศึกแต่ก็ไม่เป็นผล กองทัพมองโกลบุกยึดเมืองหลวงและจับตัวเหวินเทียนเสียงไว้ แต่ก็หาทางหลบหนีออกมาได้ และจัดตั้งกองกำลังต่อต้านกองทัพมองโกล ในขณะที่ขุนนางอื่นที่ไม่ยอมแพ้ได้ย้ายราชธานีลงใต้ไปยังเมืองฝูโจว แล้วพากันยกองค์ชายเจ้าซื่อขึ้นเป็นจักรพรรดิซ่งต้วนจง  มีเหวินเทียนเสียงเป็นอัครเสนาบดีใหญ่
ปีค.ศ.1277 จักรพรรดิซ่งต้วนจงสิ้นพระชนม์อย่างกะทันหัน องค์ชายเจ้าปิ่งได้ขึ้นเป็นจักรพรรดิซ่งตี้ปิง 1 ปีถัดมากองทัพมองโกลก็ยึดเมืองฝูโจวได้สำเร็จ เหล่าขุนนางจึงย้ายราชธานีลงใต้ไปยังเมืองกว่างโจว ปลายปี ค.ศ.1278 ทัพมองโกลได้ยกทัพใหญ่บุกเข้ามาที่เขาอู่พัวหลิ่ง (ทางเหนือของมณฑลกวางตุ้งปัจจุบัน) จับเอาเหวินเทียนเสียง ไปเป็นเชลย แล้วเข้ายึดราชธานีได้ในปี ค.ศ.1279 จักรพรรดิซ่งตี้ปิงและบรรดาขุนนางหนีไปยังภูเขาหยาซานริมทะเลซินฮุ่ย แต่กองทัพมองโกลก็ตามมาโจมตีอีก ลู่ซิ่วฟูขุนนางผู้ใหญ่ จึงแบกองค์ฮ่องเต้ลงเรือหนีฝ่าวงล้อมออกไปแต่ไม่สำเร็จ สุดท้ายจึงจับฮ่องเต้หนีลงทะเลหายสาบสูญไป เมื่อทำลายราชวงศ์ซ่งใต้ได้แล้ว
เหวินเทียนเสียงก็ถูกส่งขึ้นเหนือไปยังต้าตู (ปักกิ่ง)ในวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ.1279 กุบไลข่านขังเหวินเทียนเสียงไว้ในบ้าน เป็นเวลาถึง 4 ปี เพื่อเกลี้ยกล่อมและบังคับให้มารับใช้ราชสำนักมองโกล แต่เขาไม่เคยยอมสวามิภักติ์ต่อราชวงศ์หยวนเลย 9 มกราคม ค.ศ.1283 เหวิน เทียนเสียง ก็ถูกประหารชีวิต ขณะที่เขามีอายุได้ 47 ปี โดยก่อนตายยังได้หันหน้าไปยังทิศใต้แล้วก้มลงคำนับต่อแผ่นดินเกิด
เหวินเทียนเสียงถือเป็นขุนนางและกวีผู้มีชื่อเสียงเลื่องลือในความซื่อสัตย์และภักดี โดยบทกวี กั้วหลิงติงหยาง (过零丁洋)สองวรรคท้ายเป็นประโยคที่คนจีนทุกคนยังท่องจำได้ขึ้นใจจนกระทั่งปัจจุบัน
辛苦遭逢起一经 ยากเย็นแสนเข็ญแตกฉานการรบ
干戈寥落四周星 ตรากตรำกรำศึกโดดเดี่ยวนานปี
山河破碎风飘絮 บ้านเมืองล่มสลายดุจใบไม้ร่วง
身世沉浮雨打萍 ชีวิตล่มจมดั่งแหนกลางลมฝน
惶恐滩头说惶恐 หาดหวางข่งแตกพ่ายขวัญผวา
伶仃洋里叹伶仃 ทอดถอนใจเดียวดายในหลิงติง
人生自古谁无死 แต่โบราณมาใครเล่าอยู่ค้ำฟ้า
留取丹心照汗青 เหลือเพียงใจภักดิ์คงคู่โลก
อย่างไรก็ตามในสองวรรคท้ายนั้น ได้มีการแปลเป็นสำนวนต่างๆอีกมาก ที่โด่งดัง เช่น "นับแต่อดีตมามีผู้ใดบ้างที่เคยหนีจากความตายได้ จะเหลือทิ้งไว้ก็แต่เพียงหัวใจอันสัตย์ซื่อนี้ที่ส่องสว่างอยู่ในประวัติศาสตร์" เป็นต้น
== อ้างอิง ==
 
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1779
ขุนนางจีน
กวีชาวจีน
ราชวงศ์ซ่ง
บุคคลในยุคราชวงศ์ซ่ง
อัครมหาเสนาบดีจีน
คณะบัญชี การเงินและการธนาคาร มหาวิทยาลัยพายัพ

คณะบัญชี การเงินและการธนาคาร มหาวิทยาลัยพายัพ ได้เปิดสอนเป็น สาขาวิชาการบัญชี ในปีการศึกษา 2520 โดยสังกัดภาควิชาบริหารธุรกิจ คณะสังคมศาสตร์ มาในปี พ.ศ. 2528 จึงตั้งเป็นคณะบัญชีและการเงิน และในปี พ.ศ. 2531 จึงได้ใช้ชื่อ "คณะบัญชี การเงินและการธนาคาร" มาจนถึงปัจจุบัน
== ประวัติ ==
มหาวิทยาลัยพายัพ เปิดสอนครั้งแรกเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน 2517 โดยใช้ชื่อว่า “วิทยาลัยพายัพ” ประกอบด้วย 4 คณะ ได้แก่ คณะสังคมศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์ คณะพยาบาลศาสตร์แมคคอร์มิคและคณะศาสนศาสตร์แมคกิลวารี 8 สาขาวิชา คือ ภาษาไทย ภาษาอังกฤษ ดุริยศิลป์ ประวัติศาสตร์ สังคมวิทยาและมานุษยวิทยา บริหารงานบุคคล พยาบาลและผดุงครรภ์ และปรัชญาและศาสนา
พ.ศ. 2520 ได้เปิดสอนสาขาวิชาการบัญชี โดยสังกัดคณะสังคมศาสตร์
พ.ศ. 2527 สาขาวิชาการบัญชีและสาขาวิชาอื่น ๆ อีก 4 สาขาวิชา ที่เคยสังกัดภาควิชาบริหารธุรกิจ คณะสังคมศาสตร์ ได้แยกมาจัดตั้งเป็น คณะบริหารธุรกิจ และในปีเดียวกันทบวงมหาวิทยาลัยได้อนุญาตให้ วิทยาลัยพายัพ เปลี่ยนประเภทเป็น “มหาวิทยาลัย” (เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนแห่งแรกของประเทศไทย)
พ.ศ. 2528 ได้เปิดสอนสาขาวิชาการเงินและการธนาคาร พร้อมกับได้ขอจัดตั้ง “คณะบัญชีและการเงิน” ขึ้น ประกอบด้วยสาขาวิชาการบัญชีและสาขาวิชาการเงินและการธนาคาร
พ.ศ. 2531 ทบวงมหาวิทยาลัยให้ใช้ชื่อของคณะว่า “ คณะบัญชี การเงินและการธนาคาร ” และได้ใช้ชื่อนี้มาจนถึงปัจจุบัน
พ.ศ. 2538 ได้นำคอมพิวเตอร์ มาใช้ประกอบการเรียนการสอน 50 เครื่อง และได้ปรับการบริหารหน่วยงานจาก สาขาวิชา มาเป็น ภาควิชา
ปัจจุบันคณะฯ ได้ย้ายจากอาคารบริหารธุรกิจมาอยู่ที่ อาคารเฉลิมพระเกียรติ มีห้องปฏิบัติการคอมพิวเตอร์ 2 ห้อง รวม 100 เครื่อง มีห้องสอนด้วยคอมพิวเตอร์เชื่อมต่อ Internet จำนวน 11 ห้อง
ภาควิชาการบัญชี มีบัณฑิตจบการศึกษาแล้ว 27 รุ่น จำนวน 4,662 คน ภาควิชาการเงินและการธนาคาร มีบัณฑิตจบการศึกษาแล้ว 19 รุ่น จำนวน 1,836 คน
คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี
บัญชี การเงินและการธนาคาร
ชาลี กางอิ่ม

ชาลี กางอิ่ม (เกิด 1 สิงหาคม พ.ศ. 2485) อดีตนายกเทศมนตรีเทศบาลนครตรัง
== วุฒิการศึกษา ==
ปริญญาตรี ศิลปศาสตรบัณฑิต สาขารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
== ประสบการณ์ ==
ดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาเทศบาล ตั้งแต่ 2523 - 2528
ดำรงตำแหน่งเทศมนตรี 2 สมัย (พ.ศ. 2528-2533 และ พ.ศ. 2533-2538)
ดำรงตำแหน่งนายกเทศมนตรี (สมัยที่ 1 พ.ศ. 2538-2542, สมัยที่ 2 พ.ศ. 2542-2546 และสมัยที่ 3 พ.ศ. 2547 - 2563)
เป็น 1 ใน 100 ของคณะสมัชชาลำดับที่ 020 ผู้ได้รับการคัดเลือกจาก คมช. เป็นผู้ร่างรัฐธรรมนูญให้แผ่นดิน
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากจังหวัดตรัง
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญไทย
บุคคลจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ จ.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ จ.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ จ.ภ.
นายกเทศมนตรีในจังหวัดตรัง
พรรคพลังปวงชนไทย
ฝอยทอง

ฝอยทอง (fios de ovos, ฟียุชดึโอวุช, "เส้นด้ายที่ทำจากไข่") เป็นขนมโปรตุเกส ลักษณะเป็นเส้นฝอยสีทอง ทำจากไข่แดงของไข่เป็ด เคี่ยวในน้ำเดือดและน้ำตาลทราย ชาวโปรตุเกสใช้รับประทานกับขนมปัง กับอาหารมื้อหลักจำพวกเนื้อสัตว์ และใช้รับประทานกับขนมเค้ก โดยมีกำเนิดจากเมืองอาไวรู (Aveiro) เมืองชายฝั่งทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศโปรตุเกส
ฝอยทองเป็นที่รู้จักในประเทศสเปนว่า อูเอโบอิลาโด (huevo hilado "ไข่ที่ปั่นเป็นเส้นด้าย"), ในประเทศญี่ปุ่นว่า เครังโซเม็ง ( "เส้นไข่ไก่"), ในประเทศกัมพูชาว่า วาวี ในประเทศมาเลเซียว่า จาลามัซ (jala mas "ตาข่ายทอง") และในมาลาบาร์เหนือ
ภาษาคัง

ภาษากัง (Kang language) หรือ ภาษาไทกัง (Tay Khang language) มีผู้พูดทั้งหมด 81,701 คน พบในประเทศลาว 47,636 คน (พ.ศ. 2538) ในแขวงหัวพันและเชียงขวาง พบในประเทศจีน 34,065 คน (พ.ศ. 2536) ทางตะวันตกเฉียงใต้ของมณฑลยูนนาน จัดอยู่ในตระกูลภาษาขร้า-ไท กลุ่มภาษากัม-ไท สาขากัม-สุย
== อ้างอิง ==
Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
คัง
คัง
ภาษากะตาง

ภาษากะตาง (Kataang) หรือภาษากะตัง มีผู้พูดทั้งหมด 107,350 คน (พ.ศ. 2543) ทางภาคใต้ของลาวในแขวงสาละวัน สุวรรณเขต และจำปาศักดิ์ อยู่ใกล้เคียงกับจังหวัดอุบลราชธานี จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ภาษากลุ่มมอญ-เขมร สาขามอญ-เขมรตะวันออก สาขาย่อยกะตู
== อ้างอิง ==
Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
กะตาง
สมาคมช่างนักบุญลูกา

ดูองค์การคล้ายคลึงกันที่ สถาบันเซนต์ลูค

สมาคมช่างนักบุญลูกา (Guild of Saint Luke) เป็นชื่อที่ใช้กันโดยทั่วไปสำหรับสมาคมช่างจิตรกรและศิลปินอื่น ๆ ทางตอนเหนือของยุโรปโดยเฉพาะในบริเวณกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำ เป็นชื่อที่ตั้งเป็นเกียรติแก่นักบุญลูกาผู้นิพนธ์พระวรสาร ที่ตำนานกล่าวกันว่าเป็นผู้วาดภาพเหมือนของพระแม่มารีย์ ฉะนั้นนักบุญลูกาจึงกลายมาเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์จิตรกรและศิลปินโดยทั่วไป
สมาคมช่างนักบุญลูกาที่มีชื่อเสียงที่สุดก่อตั้งขึ้นที่แอนต์เวิร์ป และมีบทบาทต่อมาจนปี ค.ศ. 1795 เมื่อมาหมดอำนาจลง ในเมืองต่าง ๆ รัฐบาลท้องถิ่นมอบอำนาจให้สมาคมออกกำหนดเกี่ยวกับอาชีพภายในแต่ละเมืองที่สมาคมตั้งอยู่ ฉะนั้นสมาชิกของสมาคมจึงต้องเป็นมาสเตอร์ที่ต้องได้รับการศึกษาและการฝึกหรือขายภาพเขียนให้แก่สาธารณชน กฎที่คล้ายคลึงกันปฏิบัติที่เดลฟท์ที่ผู้ที่เป็นสมาชิกของสมาคมเท่านั้นที่จะมีสิทธิขายภาพเขียนหรือตั้งห้องเขียนภาพได้ สมาคมแรก ๆ ในแอนต์เวิร์ปและบรูชสร้างหลักเกณฑ์ที่ใช้เป็นตัวอย่างในการก่อตั้งสมาคมในเมืองอื่น ๆ แม้แต่กฎการตั้งห้องเขียนภาพหรือการตั้งแผงขายภาพโดยตรงต่อสาธารณชน
สมาคมช่างนักบุญลูกาไม่แต่เพียงเป็นผู้แทนจิตรกร ประติมากร และทัศนศิลปิน แต่ยังรวมถึงผู้ค้าขายศิลปะ, ศิลปินสมัครเล่น และแม้แต่ผู้รักศิลปะ (liefhebbers) ในยุคกลางสมาชิกส่วนใหญ่ของทุกสมาคมที่เกี่ยวกับศิลปะมักจะเป็นจิตรกรหนังสือวิจิตร ซึ่งเป็นสมาคมเดียวกับจิตรกรที่เขียนบนไม้และผ้า - ในบางเมืองก็อาจจะรวม “ผู้คัดเขียน” (scriveners) ด้วย นอกจากนั้นก็อาจจะรวมช่างทาสีบ้านและช่างตกแต่งด้วย แต่เมื่อศิลปินก่อตั้งเป็นสมาคมนักบุญลูกาขึ้นมาต่างหากโดยเฉพาะในเนเธอร์แลนด์ ความแตกต่างของผู้เป็นสมาชิกก็เปลี่ยนไป นอกจากจากกฎทั่วไปเกี่ยวกับการอาชีพแล้วโดยทั่วไปสมาคมก็ยังมีอำนาจในการตัดสินข้อขัดแย้งระหว่างศิลปินกับศิลปิน หรือศิลปินกับลูกค้าด้วย สรุปแล้วสมาคมก็มีอำนาจควบคุมอาชีพส่วนบุคคลของจิตรกรที่ในเมืองที่ไม่มีสมาคมศิลปินต้องแก่งแย่งกันเอง

== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
อักกาเดเมียดีซันลูกา
สมาคมศิลปิน
ศิลปะตะวันตก
จิตรกร
อักกาเดเมียดีซันลูกา

ดูองค์การคล้ายคลึงกันที่ สมาคมช่างนักบุญลูกา

อักกาเดเมียดีซันลูกา หรือ วิทยาสถานนักบุญลูกา (Accademia di San Luca; Academy of Saint Luke) เป็นสำนักจิตรกรของโรม ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1593 ภายใต้การนำของเฟเดริโค ซุคคาริ (Federico Zuccari) เพื่อเป็นการยกระดับงานของศิลปินจากการเป็นเพียง "ช่าง" ผู้ที่ร่วมก่อตั้งอีกสองคนคือจิโรลาโม มูซิอาโน (Girolamo Muziano) และเปียโร โอลิเวียริ (Pietro Olivieri) พระสันตะปาปาเป็นผู้อุปถัมภ์ มีอิทธิพลต่อการควบคุมของสถาบันในช่วงร้อยปีแรกของการก่อตั้ง สำนักตั้งชื่อตามนักบุญลูกาผู้นิพนธ์พระวรสาร ตำนานกล่าวกันว่าเป็นผู้วาดภาพเหมือนของพระนางมารีย์พรหมจารี ฉะนั้นนักบุญลูกาจึงกลายมาเป็นนักบุญผู้พิทักษ์จิตกรของสมาคมช่างนักบุญลูกา (Guild of Saint Luke) ที่กลายมาเป็นวิทยาสถานนักบุญลูกา (Accademia di San Luca)
ก่อนหน้าจะมาเป็นวิทยาสถานนักบุญลูกา ก็เป็น "Compagnia di San Luca" มาก่อน ซึ่งเป็นสมาคมของจิตรกรและจิตรกรหนังสือวิจิตรที่มีบทบัญญัติและสิทธิมานานก่อนหน้านั้นภายใต้สมเด็จพระสันตะปาปาซิกซ์ตุสที่ 4 เมื่อวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 1478
ในปี ค.ศ. 1605 สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 5 ก็มอบสิทธิและอำนาจแก่สถาบันในการฉลองวันฉลองนักบุญลูกาและในการให้อภัยโทษต่อผู้ถูกกล่าวหาว่าผิด ในคริสต์ทศวรรษ 1620 สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 8 ก็เพิ่มสิทธิให้แก่สำนักในการตัดสินว่าผู้ใดมีสิทธิที่จะเป็นศิลปินในกรุงโรมได้  ต่อมาสถาบันตกอยู่ภายใต้การอุปถัมภ์ของหลานของสมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 8 พระคาร์ดินัลฟรันเชสโก บาร์เบรีนี (ผู้อาวุโส) (Francesco Barberini (seniore)) ผู้แต่งตั้งให้โจวันนี ฟรันเชสโก โรมาเนลลี (Giovanni Francesco Romanelli) เป็นผู้อำนวยการในปี ค.ศ. 1638 ต่อมาในปี ค.ศ. 1633 สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 8 ทรงมอบให้สำนักมีอำนาจในการเก็บภาษีจากศิลปินทุกคนรวมทั้งผู้ค้าขายศิลปะและมีเอกสิทธิ์ในการจ้างการเขียนภาพสำหรับโครงการสำหรับสารธารณชน สิทธิหลังนี้มีผู้ต่อต้านกันมากและไม่มีผลในการบังคับเท่าใดนัก
ในช่วงเวลานี้พระสันตะปาปาก็มีอำนาจในการควบคุมและการเลือกผู้นำของสำนัก นักวิจารณ์สมัยใหม่กล่าวว่าเป็นสำนักที่โดยทั่วไปมีจุดประสงค์ที่จะเพิ่มการศึกษาให้แก่จิตรกร แต่ตามความเป็นจริงแล้วเป็นที่ควบคุมการแสดงออกทางศิลปะโดยสถาบันศาสนา ผู้อำนวยการของสำนักมาจากจิตรกรคนสำคัญ ๆ ที่รวมทั้งโดเมนีโก ซัมปีเอรี และจัน โลเรนโซ แบร์นีนี แต่ก็มีจิตรกรคนสำคัญคนอื่น ๆ ที่มิได้รับการยอมรับเข้าเป็นสมาชิก
ปัญหาความขัดแย้งอื่น ๆ ภายในสถาบันก็รวมทั้งกรณีปีเอโตร ดา กอร์โตนา (Pietro da Cortona) อันเดรอา ซัชชี (Andrea Sacchi) มีความเห็นเกี่ยวกับจำนวนคนที่เหมาะสมที่ควรจะปรากฏในภาพ หรือกรณีกลุ่ม บัมบอชชันติ (Bamboccianti)
ภาษาจื๊ต

ภาษาจื๊ต มีผู้พูดทั้งหมด 4,279 คน อยู่ในเวียดนาม 3,829 คน (พ.ศ. 2542) ตามแนวชายแดนลาว ในลาวมี 450 คน (พ.ศ. 2538) ในแขวงคำม่วน ใกล้ชายแดนเวียดนาม จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตร-เอเชียติก ภาษากลุ่มมอญ-เขมร สาขาเหวียต-เหมื่อง
==การจัดอันดับ==
ข้อมูลกลุ่มย่อยจื๊ตสามกลุ่มได้มีระบุเบื้องต้นแล้วใน Babaev & Samarina (2021).
Mày, Rục, Sách
Arem
Kri, มะแล็ง (Malieng); Alves & Sidwell (2021) จัดให้ Kri และมาแล็งอยู่ในกลุ่มภาษาเวียดติกตะวันตก
==การกระจาย==
มีผู้พูดภาษาจื๊ตในหมู่บ้านในประเทศเวียดนาม
Sách
Lâm Hóa
Hóa Tiến
Lâm Sum
Hóa Hợp
Hóa Lương
Thượng Hóa
Mày
Ca Oóc
Bai Dinh
Cha Lo
Rục
Yên Hợp
Phú Minh
== อ้างอิง ==
Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
==แหล่งข้อมูลอื่น==
The Chứt 05:06 PM 21/01/2016
Người Chứt Committee on Ethnic Minority Affairs 03:44 PM 04/11/2015
จื๊ต
จื๊ต
ภาษาสิลา

ภาษาสิลา (Sila) หรือภาษาสิดา มีผู้พูดทั้งหมด 2,612 คน พบในลาว 1,772 คน (พ.ศ. 2538) ทางภาคเหนือ พบในเวียดนาม 840 คน (พ.ศ. 2542) ในจังหวัดลายเจา เป็นภาษาของชนกลุ่มน้อยในเวียดนามซึ่งอพยพมาจากลาว อยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต ตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า สาขาโลโล-พม่า สาขาย่อยโลโล
== อ้างอิง ==
Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
สิลา
สิลา
บี-โอ-วาย

บี-โอ-วาย (B.O.Y ย่อมาจาก Blood Of Youth) เป็นชื่อของนักร้องกลุ่มบอยแบนด์ในประเทศไทย สังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ปัจจุบัน บี-โอ-วาย ได้ประกาศแยกวงอย่างเป็นทางการแล้ว
==ประวัติ==
บี.โอ.วาย เกิดจากเจมส์ เรืองศักดิ์ ลอยชูศักดิ์ ต้องการจะทำวงบอยแบนด์เสนอทางแกรมมี่จนกระทั่งได้
4 หนุ่มกลุ่มวัยรุ่นรวมตัวกัน  จนกลายมาเป็นเพื่อนกัน ซึ่งบางคนอาจฝากผลงานก่อนหน้านี้
บี.โอ.วาย มีสมาชิก ด้วยกันทั้งหมด 4 คน คือ
กฤษณกัณท์ มณีผกาพันธ์ (เต็งหนึ่ง) จากเวทีดัชชี่บอย 2007
กิจเกษม แมคแฟดเดน (เจมส์) ลูกครึ่ง ไทย-อังกฤษ จากเวทีดัชชี่บอย 2006
เลโอ โซสเซย์ (เลโอ) ลูกครึ่ง ไทย-ฝรั่งเศส
ณัฐชา จันทพันธ์ (เมาส์) จากเวทีดัชชี่บอย 2006
==แยกวง==
“เต็งหนึ่ง” ยอมรับเสียใจเป็นตัวปัญหาทำวง“บี.โอ.วาย” แตก ต้องกลายเป็นตำนานบอยแบนด์ เผยเหตุมีงานรุมทั้งละคร พิธีกรและพรีเซนเตอร์ของช่อง 7 ยันไม่เกี่ยวมีปัญหาทะเลาะกับเพื่อนร่วมวง บอกอนาคตอาจกลับมารวมตัวกันอีก แต่ไม่ใช้ชื่อ “บี.โอ.วาย”
สำหรับวง “บี.โอ.วาย” สมาชิกคนแรก เต็งหนึ่ง ปัจจุบันหันหลังออกจากวงการบันเทิงแล้ว เขาจึงตัดสินใจเลือกเรียนทำขนม เจมส์ กิจเกษม แมคแฟดเดน ปัจจุบันเป็นนักแสดงอิสระ ทางด้าน เลโอ เลโอ โซสเซย์ และ เม้าส์ ณัฐชา จันทพันธ์ ก็เตรียมทำอัลบั้มเดี่ยวและนักแสดง
==สมาชิก==
==เกร็ด==
B.O.Y ย่อมาจาก Blood Of Youth (เลือดวัยรุ่น)
B.O.Y. ได้เป็นพรีเซนเตอร์ ไอศกรีมวอลล์ คอนเนตโต อีกด้วย
เพลง Crazy For U ได้มีไอศกรีมวอลล์ ประกอบฉากในมิวสิกวิดีโอ ของพวกเขา
==ผลงานเพลง==
===ละครโทรทัศน์===
===ละครชุด===
===ซิตคอม===
===ภาพยนตร์===
==ละคร==
====เต็งหนึ่ง====
2551 มรดกบันเทิง
2552 ตลก 6 ฉาก
2552 มือนาง
2553 พ่อหนูเป็นซูเปอร์สตาร์
2553 รักในม่านเมฆ
2553 รักกระหน่ำซัมเมอร์เซล
2555 อสูรน้อยในตะเกียงแก้ว
2557 อันโกะ กลรักสตรอว์เบอร์รี่
2557 เพลิงฉิมพลี
2558 ดอกไม้ลายพาดกลอน
2559-2560 เกย์โอเคแบงค็อก
2560 貼身校花之君臨天夏分集劇情介紹 [https://zh.wikipedia.org/wiki/%E8%B2%BC%E8%BA%AB%E6%A0%A1%E8%8A%B1%E4%B9%8B%E5%90%9B%E8%87%A8%E5%A4%A9%E5%A4%8F]
====เจมส์====
====เลโอ====
====เมาส์====
=== ผลงานเพลง ===
=== เพลงประกอบละคร ===
==โฆษณา==
2551 PAN Acne Whitening Cream (เต็งหนึ่ง-เจมส์)
2552 Wall's Cornetto (ทั้งวง)
2553 Dutchie CM (เมาส์)
2553 PAN Acnicare (เต็งหนึ่ง)
==เพลงที่สร้างชื่อ==
First Love First Hurt
ถ้าหากไม่เคยเจ็บ
Crazy for U
Darling
เหงาจังเลย
Because of You
คืนเดียวกัน
== ผลงานพิธีกร ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
B-O-Y club 
B.O.Y.
กลุ่มดนตรีป็อปสัญชาติไทย
บอยแบนด์ไทย
ศิลปินสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
กลุ่มดนตรีไทยในยุค 2000
พิธีกรชาวไทย
ยูทูบเบอร์ชาวไทย
การยิงธนู

การยิงธนู (archery) เป็นศิลปะการใช้อาวุธประเภทใช้ยิงจากที่ไกล มักใช้กันในสงครามหรือการสู้รบต่างๆ ประกอบด้วยคันธนู (bow) ซึ่งมีไว้เสียบลูกศร (arrow) ที่ปลายเป็นเหล็กแหลม คันธนูจะมีรูปร่างโค้งและขึงด้วยสายธนู (bow string)
ในการยิงธนูจะเริ่มจากการเอาลูกศรมาเสียบไว้ข้างคันธนูกับสายธนู จากนั้นก็จะดึงสายธนูให้ตึงเพื่อสะสมพลังงาน เมื่อปล่อยสายธนู พลังงานที่สะสมในคันธนูจะทำให้ลูกธนูพุ่งไปข้างหน้า ความไกลและความแรงขึ้นอยู่กับผู้ยิง
ธนูมีหลายแบบเช่น ธนูอาบยาพิษ เป็นต้น ปัจจุบันธนูได้พัฒนาเป็นเกมกีฬาในกีฬายิงธนูไป
==== รูปแบบการง้างลูกธนู ====
400px
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
การยิงธนู
กีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน
โรงเรียนสิรินธร

โรงเรียนสิรินธร (อักษรย่อ: ส.ธ.) เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษประเภทสหศึกษา และเป็นส่วนราชการสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาสุรินทร์ สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน  กระทรวงศึกษาธิการ เดิมชื่อ "โรงเรียนสตรีสุรินทร์"
โรงเรียนสิรินธร ก่อตั้งเมื่อ ปี พ.ศ. 2478 ต่อมาเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2506 พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามโรงเรียนใหม่ว่า   " โรงเรียนสิรินธร " ซึ่งเป็นพระนามของ สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี
== ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง ==
อรอุมา  เกษตรพืชผล  : ผู้ประกาศข่าว พิธีกร
วัลลภ ตังคณานุรักษ์ เลขาธิการมูลนิธิสร้างสรรค์เด็ก ที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ และยังเป็นคณะกรรมการเกี่ยวกับเด็กอีกมากมาย
อัญชุลี ธีระวงศ์ไพศาล หรือ แอร์ เป็นรองโฆษกสำนักงานตำรวจแห่งชาติ นักแสดง พิธีกรรายการโทรทัศน์ และจิตแพทย์โรงพยาบาลตำรวจ
โกวิท วัฒนกุล นักแสดง
โรงเรียนประจำจังหวัด
โรงเรียนในอำเภอเมืองสุรินทร์
โรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ
โรงเรียนเฉลิมพระเกียรติ
โรงเรียนที่มีอัตราการแข่งขันสูง
โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุรินทร์
โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2484
สถานที่ที่ตั้งชื่อตามพระนามของสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ