pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
อุโบสถ

อุโบสถ (อ่านว่า อุ-โบ-สด) ถือเป็นอาคารที่สำคัญภายในวัดเนื่องจากเป็นสถานที่ที่พระภิกษุสงฆ์ใช้ทำ สังฆกรรมซึ่งแต่เดิมในการทำสังฆกรรมของ พระภิกษุสงฆ์จะ
ใช้เพียงพื้นที่โล่ง ๆ ที่กำหนดขอบเขตพื้นที่สังฆกรรมโดยการกำหนดตำแหน่ง“สีมา” เท่านั้น แต่ในปัจจุบันจากการมีผู้บวชมากขึ้น อีกทั้งภายใน พระอุโบสถมักประดิษฐานพระประธานที่เป็นพระพุทธรูปองค์สำคัญ ๆ ทำให้มีผู้มาสักการบูชาและร่วมทำบุญเป็นจำนวนมาก พระอุโบสถจึงถูกสร้าง
ขึ้นเป็นอาคารถาวรและมักมี การประดับตกแต่งอย่างสวยงาม
คำว่า อุโบสถ มาจากรากศัพท์ว่า อุป + วส + อถ ปัจจัย โดยมีการแปลงรูปตามภาษาบาลีดังต่อไปนี้
“อุโบสถ” บาลีเป็น “อุโปสถ” อ่านว่า อุ-โป-สะ-ถะ รากศัพท์มาจาก อุป- อุปสรรค (เข้าไป, ใกล้, มั่น) + วสฺ ธาตุ (อยู่) + -อถ ปัจจัย, แปลง อะ ที่ (อุ)-ป กับ ว-(สฺ) เป็น โอ (อุป + วสฺ > อุโปสฺ)
อุป + วสฺ = อุปวสฺ > อุโปสฺ + อถ = อุโปสถ (ปุงลิงค์) (อุโปสโถ) แปลตามศัพท์ว่า (1) “ธรรมเป็นที่เข้าจำ”, “กาลเป็นที่เข้าจำ” (คือเข้าไปอยู่โดยการถือศีลหรืออดอาหาร) (2) “กาลเป็นที่เข้าถึงการอดอาหารหรือเข้าถึงศีลเป็นต้นแล้วอยู่”
และยังมีอีกมีหลายความหมาย คือ หมายถึง
สถานที่ที่พระสงฆ์ประชุมทำสังฆกรรมตามพระวินัย เรียกตามคำวัดว่า อุโบสถาคาร บ้าง อุโบสถัคคะ บ้าง แต่เรียกโดยทั่วไปว่า โบสถ์
การเข้าจำ คือการรักษาศีล ๘ ของอุบาสก อุบาสิกา ในวันขึ้นและแรม ๘ ค่ำ ๑๕ ค่ำ เรียกว่า รักษาอุโบสถ และรักษาอุโบสถศีล
วันพระหรือวันฟังธรรมของคฤหัสถ์ วันขึ้นและแรม ๘ ค่ำ ๑๕ ค่ำ ซึ่งเป็นวันที่คฤหัสถ์รักษาอุโบสถกัน เรียกว่า วันอุโบสถ
วันที่พระสงค์ลงฟังพระปาติโมกข์ทุกกึ่งเดือน เรียกว่าวันอุโบสถ
การสวดพระปาติโมกข์ทุกกึ่งเดือนหรือทุกวันอุโบสถของพระสงฆ์ เรียกว่า การทำอุโบสถ
โบสถ์ เป็นคำเรียกสถานที่สำหรับพระสงฆ์ใช้ประชุมกันทำสังฆกรรมตามพระวินัย เช่นสวดพระปาติโมกข์ ให้อุปสมบท มีสีมาเป็นเครื่องบอกเขต คำว่า โบสถ์ เป็นคำที่ใช้เฉพาะในพระพุทธศาสนา
โบสถ์ เรียกเต็มคำว่า อุโบสถ หรือ โรงอุโบสถ ถ้าเป็นของพระอารามหลวงเรียกว่า พระอุโบสถ บางถิ่นเรียกว่า สีมา หรือ สิม
โบสถ์ เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ เป็นที่ประทับของพระพุทธเจ้า เป็นเขตแดนที่พระเจ้าแผ่นดินพระราชทานให้แก่สงฆ์เป็นพิเศษ เรียกว่า วิสุงคามสีมา
ก่อนที่จะมาเป็นโบสถ์ที่ถูกต้องตามพระวินัยจะต้องมีสังฆกรรมที่เรียกว่า ผูกสีมา หรือ ผูกพัทธสีมาก่อน
* เดิมทีมีผู้อธิบายว่า อุโบสถ มาจากคำว่า อุป + โอสถ แล้วแปลว่า เข้าถึงยาแก้โรค หรือ เข้าไปใกล้ยารักษาโรค ซึ่งเป็นความเข้าใจผิดและไม่ถูกต้องตามหลักภาษาบาลี
ที่ถูกคือ อุป + วสฺ ธาตุ + อถ ปัจจัย สำเร็จรูปเป็น อุโบสถ ดังอธิบายข้างต้นแล้ว
== อ้างอิง ==
พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช) ป.ธ. ๙ ราชบัณฑิต พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ ชุด คำวัด,'' วัดราชโอรสาราม กรุงเทพฯ พ.ศ. 2548
พระอุโบสถ
พุทธศาสนสถาน
คำศัพท์ศาสนาพุทธ
องค์ประกอบของพุทธศาสนสถาน
สถาปัตยกรรมไทย
ลกข้อง

ลกข้อง (陆抗) ชื่อรอง โหย่วเจี๋ย (幼節) เป็นขุนพลและขุนนางของง่อก๊กในยุคสามก๊ก เขาเป็นบุตรชายคนที่สองของลกซุนอัครมหาเสนาบดีคนที่สามของง่อก๊ก ลกข้องสืบทอดตำแหน่งต่อจากบิดาของเขา แต่เขาไม่ยุ่งเกี่ยวกับการเมืองมากนัก เนื่องจากเขาทำหน้าที่ส่วนใหญ่ในกองทัพง่อ เขามีชื่อเสียงโด่งดังในรัชสมัยของจักรพรรดิง่อองค์ที่สี่และองค์สุดท้ายคือพระเจ้าซุนโฮ
== ครอบครัว ==
บิดา ลกซุน
ตา ซุนเซ็ก
ยาย ไต้เกี้ยว
ขุนพลของง่อก๊ก
ขุนนางของง่อก๊ก
โบสถ์

โบสถ์ หมายถึง สถานที่ประกอบพิธีกรรมของศาสนาต่าง ๆ  เช่น
อุโบสถ หรือ โบสถ์ พุทธศาสนสถานที่พระภิกษุใช้ทำสังฆกรรม
โบสถ์พราหมณ์ ศาสนสถานที่พราหมณ์ใช้ประกอบพิธีกรรมบูชาเทพเจ้าฮินดู
โบสถ์คริสต์ ศาสนสถานที่คริสต์ศาสนิกชนใช้ประกอบพิธีการนมัสการพระยาห์เวห์
โบสถ์ซิกข์ หรือ คุรุทวารา ศาสนสถานที่ประดิษฐานคุรุครันถสาหิพของชาวซิกข์
โบสถ์บาไฮ หรือสักการสถานบาไฮ สถานที่บาไฮศาสนิกชนสวดอธิษฐานและอ่านธรรมนิพนธ์
== อ้างอิง ==
โกะหยง

โกะหยง (Gu Yong; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ในยุคสามก๊ก เสนาธิการง่อก๊ก มีนิสัยตรงไปตรงมา ยึดมั่นในกฎระเบียบ เคร่งครัดเป็นนิสัย  โกะหยงเป็นขุนนางที่บริหารบ้านเมืองได้ดีเยี่ยม ตำแหน่งสุดท้ายคือเฉิงเซี่ยง หรือตำแหน่งขุนนางยศสูงที่สุดของฝ่ายง่อ โดยโกะหยงเป็นเฉิงเสี่ยงคนที่สองต่อจากซุนเสียว โกะหยงตายเพราะถูกอาของตนวางยาพิษในอาหารด้วยความอิจฉา
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ประวัติโกะหยง 
อัครมหาเสนาบดีจีน
บุคคลในยุคสามก๊ก
ง่อก๊ก
ซุนเจ้ง

ซุนเจ้ง  (Sun Jing ; ) เป็นพระอนุชาของพระเจ้าซุนเกี๋ยน  ช่วยฮ่องเต้ซุนเซ็กในการยึดดินแดนกังตั๋ง  มีผลงานในการแนะนำในการสู้กับอองลอง  พระเจ้าซุนเซ็กทรงต้องการจะแต่งตั้งตำแหน่งที่สำคัญให้เขา  แต่เขากลับไม่ยอมรับ  และพอใจที่จะอยู่เฝ้าสุสานของตระกูล
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ประวัติซุนเจ้ง 
บุคคลในยุคสามก๊ก
ง่อก๊ก
เทียเภา

เทียเภา (Cheng Pu; ) เป็นแม่ทัพนายกองคนสำคัญของขุนศึก ซุนกวน ในสมัยปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ของประเทศจีน โดยทำหน้าที่รับใช้ตระกูลซุนถึงสามรุ่นด้วยกัน นับตั้งแต่ซุนเกี๋ยน (บิดาของซุนกวน) และซุนเซ็ก (พี่ชายของซุนกวน)
== ชีวิตและการทำงานสมัยซุนเกี๋ยน ==
เทียเภาเดิมเป็นชาวเมืองปักเป๋ง (มณฆลเหอเป่ย์ในปัจจุบัน)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ประวัติเทียเภา 
บุคคลที่เกิดในคริสต์ศตวรรษที่ 2
ทีเยเภา
ทีเยเภา
เล่งทอง

เล่งทอง (Ling Tong; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก บุตรของเล่งโฉ เมื่อกำเหลงมาอยู่กับง่อ ทำให้เล่งทองไม่พอใจจนซุนกวนต้องส่งกำเหลงไปประจำยังที่ห่างไกลเพื่อกันสองคนทะเลาะกัน  ซึ่งต่อมาได้เกิดศึกที่มีชื่อว่าศึกหับป๋าทหารของงักจิ้นยิงธนูใส่ตาม้าของเล่งทอง ทำให้หกล้มไป แล้วกำเหลงก็มายิงธนูใส่ศัตรูช่วยเล่งทองทำให้ทั้งสองเป็นมิตรกันในที่สุด เล่งทองมีผลงานที่โดดเด่นในการรบหลายครั้ง  ครั้งที่สำคัญที่สุดคือการช่วยซุนกวนหนีในศึกหับป๋า เมื่อเล่งทองตาย  ซุนกวนเสียใจมาก จัดงานศพให้อย่างสมเกียรติ ซึ่งนับว่าเป็นงานศพที่ยิ่งใหญ่ที่สุด หนึ่งในสามของง่อ เทียบเท่ากับของลิบอง และจูเหียน
== แหล่งข้อมูลอื่น==
ประวัติเล่งทอง 
ขุนพลของง่อก๊ก
จูเหียน

จูเหียน  (เกิด พ.ศ.725 – พ.ศ.792) เดิมเป็นบุตรของน้องสาวจูตี  แต่จูตีไม่มีบุตรจึงรับเขาเป็นบุตรบุญธรรม  เป็นเพื่อนกับซุนกวนตั้งแต่เด็ก  เรียนหนังสือมาด้วยกัน  มีผลงานในการสู้รบหลายครั้ง เป็นเจ้าเมืองเกงจิ๋วต่อจากลิบอง  เป็นกองหน้าที่เข้าตีเล่าปี่ในศึกอิเหลง ในสามก๊กฉบับพระยาคลังหน  จูล่งมาช่วยและฆ่าจูเหียน  แต่ในประวัติศาสตร์  จูเหียนไม่ได้ตายในศึกนั้นและมีผลงานมากมายจนตำแหน่งสุดท้ายเป็นแม่ทัพใหญ่ของง่อ เมื่อจูเหียนถูกเตียวเปาสังหารตาย  ซุนกวนร้องไห้เสียใจมาก
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
จูเหียน สหายเรียนซุนกวน
บุคคลในยุคสามก๊ก
ง่อก๊ก
ไนน์

ไนน ( Nine) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นวาดโดยมิซึรุ อะดะจิ โดยคำว่าไนน์ หมายถึง จำนวนผู้เล่นหลักในทีมเบสบอล 9 คน
== เนื้อเรื่อง ==
ไนน เป็นเรื่องราวของคัตซึยะและซึซึมุ ซึ่งแอบชอบสาวน่ารักคนหนึ่งในโรงเรียน ทั้งสองคนเลยตามไปจีบ และได้รู้มาว่าสาวน่ารักคนนั้นเป็นลูกสาวของโค้ชทีมเบสบอลของโรงเรียน ทั้งสองคนจึงได้เข้าร่วมชมรม และได้เป็น 1 ใน 9 ตัวหลักของทีมเบสบอล
== ตัวละคร ==
== รายชื่อตอน ==
การ์ตูนญี่ปุ่น
อนิเมะและมังงะเกี่ยวกับเบสบอล‎
รักพลิกล๊อค

รักพลิกล๊อค  เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นของ "มิซึรุ อะดะจิ" ในช่วงปี พ.ศ. 2523-2524 ในหนังสือการ์ตูนโชโจะ ซึ่งภายหลังได้ถูกนำมาทำเป็นละครโทรทัศน์และภาพยนตร์การ์ตูน
== เนื้อเรื่อง ==
รักพลิกล๊อคเป็นเรื่องราวภายในโรงเรียนไฮสคูลเมียวโจ สาวน้อยตัวเอกของเรื่อง ชื่อ คาสึมิ คิชิโมโตะ ต้องย้ายมาพักอยู่กับญาติ ที่เปิดบ้านให้เช่า กลายเป็นว่าเธอต้องมาพักอยู่ใต้ชายคาเดียวกันกับชายหนุ่ม (เพื่อนร่วมโรงเรียน) ถึงสี่คน โดยเฉพาะคนนึงเธอเกลียดมากตั้งแต่แรกเจอ นายยูซาคุ ทากาสึกิ
แม้ว่าคาสึมิจะมีแฟนเป็นตัวเป็นตนอยู่แล้ว แต่แฟนของเธอก็ต้องเรียนอยู่ไกลกัน และเมื่อเวลาผ่านไป คาสึมิก็พบว่า เธอเริ่มผูกพันกับหนึ่งในชายหนุ่มผู้พักอยู่ในบ้านเดียวกันกับเธอ มากขึ้นเรื่อยๆ
การ์ตูนญี่ปุ่น
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชโจะ
คันโต

คันโต  เป็นภูมิภาคของประเทศญี่ปุ่นบนเกาะฮนชู ในภาคคันโตประกอบด้วย 7 จังหวัด ได้แก่กุมมะ คานางาวะ ชิบะ ไซตามะ โตเกียว โทจิงิ และอิบารากิ คันโตมีขนาดประมาณ 32,423.85 ตารางกิโลเมตร  ลักษณะเป็นที่ราบลุ่มประมาณร้อยละ 40 และที่เหลือมีลักษณะเป็นภูเขา ภาคคันโตมีประชากรประมาณ 41,487,171 คน （วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2548）อัตราความหนาแน่น 1,279.53 คน/ตารางกิโลเมตร
คันโตตั้งอยู่ในที่ราบคันโตเป็นดินแดนแห่งพื้นที่ราบลุ่มที่ใหญ่ที่สุดของญี่ปุ่น ทำให้เป็นพื้นที่ที่มีประชากรหนาแน่นที่สุด คือ 39.6 ล้านคน กล่าวคือ 15,600 คนต่อตารางกิโลเมตร เป็นที่ตั้งของกรุงโตเกียวเมืองหลวงของประเทศซึ่งเป็นที่ตั้งของพระราชวังอิมพีเรียลที่ประทับของพระมหาจักรพรรดิ เป็นศูนย์กลางของหน่วยงานรัฐบาล ธุรกิจ สถาบันการศึกษา รวมทั้งสิ่งบันเทิงและความทันสมัยต่าง ๆ แต่เนื่องจากที่ดินและที่พักอาศัยในกรุงโตเกียวมีราคาแพงมาก ผู้คนส่วนใหญ่จึงพักอาศัยอยู่บริเวณชานเมืองหรือจังหวัดใกล้เคียงเช่นคานางาวะ ชิบะ หรือไซตามะ แล้วเดินทางโดยรถไฟเข้ามาทำงานหรือเรียนที่โตเกียว นอกจากกรุงโตเกียวแล้ว เมืองโยโกฮามะซึ่งเป็นเมืองท่าที่สำคัญเนื่องจากมีท่าเรือพาณิชย์นานาชาติที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคตะวันออกไกลก็อยู่ในภูมิภาคนี้เช่นกัน บริเวณชายฝั่งของอ่าวโตเกียวเป็นที่ตั้งของเขตอุตสาหกรรมอันได้แก่โรงงานผลิตเหล็ก ต่อเรือ ปิโตรเลียม และเครื่องใช้ไฟฟ้า ในส่วนที่เป็นที่ราบลุ่มแม่น้ำบางแห่งเป็นแหล่งเกษตรกรรม ทุ่งนา เพาะปลูกพืชผัก ผลไม้ ฟาร์มสุกร และฟาร์มโคนม ฤดูร้อนในแถบคันโตค่อนข้างร้อนชื้นและเหนอะหนะ ฤดูหนาวอากาศเย็น มีหิมะตกบางเบา ทางตอนใต้ของโยโกฮามะอากาศอบอุ่น
== ดูเพิ่ม ==
ที่ราบคันโต
ภาคคันโต
ภาคในประเทศญี่ปุ่น
ขั้วโลกเหนือ

ขั้วโลกเหนือ (North Pole) หรือ ขั้วโลกเหนือภูมิศาสตร์ (Geographical North Pole) เป็นจุดบนผิวโลกในซีกโลกเหนือที่ตั้งฉากกับแกนหมุดของโลก บางครั้งเรียกว่าขั้วโลกเหนือจริง (True North) เพื่อแยกกับขั้วโลกเหนือแม่เหล็ก
ขั้วโลกเหนือเป็นจุดเหนือสุดของโลกและอยู่ตรงข้ามกับขั้วโลกใต้ตามแนวทะแยง มีการกำหนดให้ขั้วโลกเหนืออยู่ตรงกับละติจูด 90 องศาเหนือ ที่ขั้วโลกเหนือทุกทิศทางจะเป็นทิศใต้ การที่เส้นลองจิจูดทุกเส้นต้องผ่านขั้วโลกเหนือเราจึงสามารถกำหนดให้เป็นค่าลองจิจูดองศาใดก็ได้ ภายในวงกลมละติจูด 90° แคบ ๆ นั้นทวนเข็มนาฬิกาคือทิศตะวันออกส่วนตามเข็มนาฬิกาคือทิศตะวันตก ขั้วโลกเหนือเป็นจุดศูนย์กลางของซีกโลกเหนือ แผ่นดินที่ใกล้กับขั้วโลกเหนือที่สุดคือเกาะคาเฟอคลูเปิน อันเป็นเกาะที่อยู่นอกชายฝั่งทางเหนือของเกาะกรีนแลนด์ เกาะครัฟเฟเคเบนนั้นห่างจากขั้วโลกเหนือราว 700 กม. ที่อยู่อาศัยถาวรที่อยู่ใกล้ที่สุดคืออะเลิร์ท นูนาวุต ประเทศแคนาดาซึ่งห่างจากขั้วโลกเหนือราว 817 กม.
ขั้วโลกใต้นั้นอยู่ในแผ่นดิน แต่ว่าขั้วโลกเหนือนั้นอยู่กลางมหาสมุทรอาร์กติกที่เป็นน่านน้ำปกคลุมด้วยน้ำแข็งทะเลเกือบถาวร ใน ค.ศ. 2007 มีร์เรือดำน้ำสัญชาติรัสเซียวัดความลึกของทะเลที่ขั้วโลกเหนือได้ที่ 4,261 ม. และวัดได้ 4,087 ม. จากเรือยูเอสเอส นอติลุสใน ค.ศ. 1958 การที่มีลักษณะภูมิประเทศเช่นนี้ทำให้ไม่สามารถสร้างสถานีถาวรที่ขั้วโลกเหนือได้ อย่างไร้ก็ตามสหภาพโซเวียตหรือรัสเซียในเวลาต่อมา ได้สร้างสถานีลอยน้ำแข็งเป็นประจำเกือบทุกปีตั้งแต่ ค.ศ. 1937 ซึ่งบางแห่งได้ลอยผ่านและใกล้กับขั้วโลกมาก ตั้งแต่ ค.ศ. 2002 เป็นต้นมารัสเซียได้สร้างแคมป์บาเนียวใกล้กับขั้วโลกเป็นประจำทุกปี
การพยายามพิชิตขั้วโลกเหนือเริ่มขึ้นในปลายศตวรรษที่ 19 โดยมีสถิติที่ถูกบันทึกไว้หลายครั้ง การเดินทางถึงขั้วโลกเหนือโดยไม่ประสบปัญหาเกิดขึ้นครั้งแรกในปี 1926 การสำรวจครั้งนี้เดินทางโดยการใช้เรือเหาะนอร์ส บินสำรวจ คณะเดินทางชุดนี้มีทั้งหมด 16 คนโดยนับรวมรูอาล อามึนเซินผู้เป็นหัวหน้าคณะสำรวจด้วย
== ข้อมูลภูมิอากาศของขั้วโลกเหนือ ==
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ขั้วโลกใต้
มหาสมุทรอาร์กติก
การเดินเรือ
อาร์กติก
ขั้วโลก
จุดที่สุดในโลก
อะนาล็อกเทเลโฟนนีอะแด็ปเตอร์

อะนาล็อกเทเลโฟนนีอะแด็ปเตอร์ (analog telephony adapter) หรือ เอทีเอ เป็นอุปกรณ์ที่ใช้แทนคอมพิวเตอร์ในการเชื่อมต่อโทรศัพท์อะนาล็อก (โทรศัพท์ปกติทั่วไป) เพื่อการใช้งานวีโอไอพี
ปกติ เอทีเอ จะเป็นกล่องขนาดฝ่ามือ มีช่องต่อแลนหรืออีเทอร์เน็ต ช่องต่อเครื่องโทรศัพท์ หรือ FXS และมีช่องเสียบไฟฟ้ากระแสตรงสำหรับป้อนอุปกรณ์
== การใช้งาน ==
ต่อสายแลน (RJ45) ที่ช่องแลนเข้ากับอินเทอร์เน็ต ซึ่งอาจจะเป็นเอดีเอสแอลโมเด็ม แลนของสำนักงาน หรืออื่นๆ
ต่อสายโทรศัพท์ที่ช่องต่อสายโทรศัพท์กับเครื่องโทรศัพท์ทั่วไป
ต่อสายป้อนกระแสไฟฟ้าเข้าอุปกรณ์
โดยปกติเอทีเอจะถูกตั้งค่าให้ใช้งานกับบริการวีโอไอพีรายใดรายหนึ่งไว้ล่วงหน้าแล้ว ซึ่งถ้าเป็นเช่นนั้น เมื่อเชื่อต่อสายต่างๆ และเปิดเครื่อง เอทีเอก็จะรายงานตัวต่อโครงข่าย ภายในไม่เกิน 5 นาทีก็สามารถใช้งานโทรศัพท์ผ่านวีโอไอพีได้ แต่ถ้ายังไม่มีการตั้งค่าล่วงหน้า ผู้ใช้งานจะต้องขอข้อมูลการตั้งค่าจากผู้ให้บริการวีโอไอพี และเข้าไปตั้งค่าเอง ซึ่งทำได้ 2 ทางคือโดยป้อนค่าผ่านปุ่มโทรศัพท์ หรือโดยผ่านเว็บอินเทอร์เฟสกับเอทีเอ
อนึ่ง เอทีเอทั่วไปจะได้รับไอพีแอดเดรสแบบไดนามิคจากเราเทอร์หรืออุปกรณ์ที่ใช้เชื่อมต่อกับอินเทอร์เน็ต แต่ถ้าไม่เป็นเช่นนั้น ก็อาจจะจำเป็นต้องมีการกำหนดไอพีแอดเดรสให้ในแบบคงที่
อุปกรณ์โทรศัพท์
มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย

มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย (University of California) เป็นระบบของกลุ่มมหาวิทยาลัย 10 แห่งในรัฐแคลิฟอร์เนีย ซึ่งมีนักศึกษาทั้งหมด 191,000 คน และศิษย์เก่าในปัจจุบันมากกว่า 1,340,000 คน โดยมหาวิทยาลัยที่ตั้งแห่งแรกคือ มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2411 และล่าสุดคือ มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เมอร์เซด ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2548 ในปัจจุบันมีอยู่ 10 มหาวิทยาลัย ได้แก่
มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ซานดิเอโก
มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ซานฟรานซิสโก
มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ซานตาบาร์บารา
มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ซานตาครูซ
มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เดวิส
มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์
มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เมอร์เซด
มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ริเวอร์ไซด์
มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ลอสแอนเจลิส
มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เออร์ไวน์
กลุ่มมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนียทั้งสิบแห่งนี้ มีผู้ได้รับรางวัลโนเบลรวมทั้งหมด 32 คน (2552)
== อ้างอิง ==
คแคลิฟอร์เนีย
พุทธศาสนสถาน

พุทธศาสนสถาน แปลโดยตรงได้ความว่า  สถานที่ หรือสิ่งก่อสร้าง ซึ่งสร้างขึ้นเพื่อใช้ในกิจการ หรือเกี่ยวข้องกับ พระพุทธศาสนา ได้แก่ สำนักสงฆ์ วัดวาอาราม โบสถ์ วิหาร เจดีย์ และสถูป เป็นต้น เป็นสถานที่ซึ่งใช้ประกอบพิธีทางศาสนา เป็นที่พำนักของพระภิกษุ และเป็นอนุสรณ์ให้ระลึกถึงคุณพระรัตนตรัย ซึ่งพุทธศาสนิกชนนิยมไปกราบไหว้บูชา และร่วมกิจกรรมต่างๆ
วัด
วิหาร
อุโบสถ
เจดีย์
พุทธศาสนสถาน
ห้องเชียร์

ห้องเชียร์คือสถานที่ที่ใช้เพื่อกิจกรรมการรับน้อง เป็นห้องที่มีลักษณะปิด อาจเป็นเป็นห้องเรียนหรือหอประชุม โดยจะมีรุ่นพี่เข้ามาทำกิจกรรมต่างๆ กับรุ่นน้อง กิจกรรมเช่น อบรมน้องใหม่ให้ทราบถึงประวัติมหาวิทยาลัย ประวัติคณะ หรือสาขา รวมทั้งลักษณะการประพฤติปฏิบัติอันดี และยังรวมถึงการสอนร้องเพลงประจำสถาบันด้วย ห้องเชียร์จึงได้ชื่อว่าเป็นสถานที่สำคัญแห่งหนึ่งที่จะทำให้นักศึกษาใหม่ได้ทราบประวัติของคณะและมหาวิทยาลัย และยังเป็นโอกาสทำกิจกรรมร่วมกันกับทั้งรุ่นพี่และเพื่อนๆ ในรุ่นเดียวกันอีกด้วย
ลักษณะการจัดกิจกรรมมีความแตกต่างกันไปในแต่ละคณะหรือมหาวิทยาลัย โดยห้องเชียร์นี้เป็นกิจกรรมที่แสดงถึงลักษณะของระบบ SOTUS ระหว่างรุ่นพี่และรุ่นน้องแตกต่างกันไปในแต่ละมหาวิทยาลัย
== ดูเพิ่ม ==
รับน้อง
กิจกรรมมหาวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยเพอร์ดู

มหาวิทยาลัยเพอร์ดู (Purdue University) เป็นมหาวิทยาลัยรัฐบาลโดยมีพื้นที่ส่วนใหญ่ตั้งอยู่ในเมือง เวสต์ลาเฟียตต์ ในรัฐอินดีแอนา ซึ่งอยู่เหนือแม่น้ำวอแบช เพอร์ดูมีชื่อเสียงในด้าน วิศวกรรมศาสตร์ เกษตรศาสตร์ บริหารธุรกิจ ภูมิสถาปัตยกรรม และการจัดการโรงแรม ในปี 2551 คณะวิศวกรรมศาสตร์ได้ถูกจัดอันดับที่ 10 ของประเทศ โดยวิศวกรรมอวกาศอยู่อันดับ 5 ขณะที่ด้านวิศวกรรมโยธาและวิศวกรรมเครื่องกล อยู่ที่อันดับ 7 ของประเทศ และในคณะวิทยาศาสตร์ เคมีวิเคราะห์คงอยู่ที่อันดับ 2 ในขณะที่ด้านสถิติศาสตร์ขึ้นมาเป็นอันดับ 10 และด้านระบบคอมพิวเตอร์ ภาษาโปรแกรม วิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ และด้านคณิตศาสตร์ประยุกต์ได้ถูกจัดอันดับอยู่ที่ 16, 18, 19, และ 19 ของประเทศตามลำดับ
นักศึกษาในเพอร์ดูมีประมาณ 38,000 คน (ปี พ.ศ. 2551)
== ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง ==
นีล อาร์มสตรอง (Neil Armstrong) นักบินอวกาศคนแรกที่เหยียบดวงจันทร์
จอห์น บลาฮา (John Blaha) นักบินอวกาศในสถานีอวกาศมีร์
แซลลี เมสัน (Sally Mason) ประธานมหาวิทยาลัยไอโอวา
เอดเวิร์ด มิลส์ เพอร์เซลล์ (Edward Mills Purcell) นักฟิสิกส์ผู้ได้รับรางวัลโนเบล ในปี ค.ศ. 1952
เบน รอย มอตเทลสัน (Ben Roy Mottelson) นักฟิสิกส์ผู้ได้รับรางวัลโนเบล ในปี ค.ศ. 1975
วอร์ด คันนิงแฮม (Ward Cunningham) ผู้คิดค้นคอนเซ็ปต์ของระบบวิกิ
เอียน เมอร์ด็อก (Ian Murdock) ผู้ก่อตั้งโครงการเดเบียน
รัสเซล เกม สเลเตอร์ (Russell Games Slayter) ผู้คิดค้นไฟเบอร์กลาส
จอห์น ที. แมคคัตเชิน (John T. McCutcheon) นักเขียนการ์ตูนได้รับรางวัลพูลิตเซอร์ ในปี ค.ศ. 1931
เรย์ ยูรี (Ray Ewry) นักกรีฑาเหรียญทองโอลิมปิก 10 สมัย
สุวัจน์ ลิปตพัลลภ อดีตรองนายกรัฐมนตรีของประเทศไทย
สุมนต์ สกลไชย อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยขอนแก่น2 สมัย พ.ศ. 2547-2554
จุติพันธุ์ มงคลสุธี นักธุรกิจชาวไทย
รศ.ดร.สมชอบ ไชยเวช อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ อดีตสมาชิกวุฒิสภา
ศ. เกียรติคุณ ดร. ศุภชัย ตั้งวงศ์ศานต์ อดีตประธานกรรมการบริหารสำนักงานส่งเสริมอุตสาหกรรมซอฟต์แวร์แห่งชาติ และอดีตรองอธิการบดีฯ มหาวิทยาลัยมหิดล
ศุภลักษณ์ อัมพุช รองประธานกรรมการบริหาร  กลุ่มเดอะมอลล์ บริษัท เดอะมอลล์กรุ๊ป จำกัด มีสาขา ได้แก่ รามคำแหง ท่าพระ งามวงศ์วาน บางแค บางกะปิ และนครราชสีมา นอกจากนี้บางสาขายังมีสวนน้ำและสวนสนุกด้วย
รศ.ดร.จีรเกียรติ อภิบุณโยภาส ที่ปรึกษาหลักสูตรเศรษฐศาสตร์ และ คณบดีสำนักวิชาการจัดการ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์มหาวิทยาลัยเพอร์ดู
เว็บไซต์สมาคมนักเรียนไทยในเพอร์ดู
เพอร์ดู
มหาวิทยาลัยเท็กซัสเอแอนด์เอ็ม

มหาวิทยาลัยเท็กซัสเอแอนด์เอ็ม (Texas A&M University) หรือย่อว่า TAMU เป็นมหาวิทยาลัยรัฐบาลตั้งอยู่ในเมือง คอลเลจสเตชัน ในรัฐเท็กซัส ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2419 (ค.ศ. 1876) ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยรัฐบาลแห่งแรกของรัฐเท็กซัส ในปัจจุบัน (พ.ศ. 2562) มีนักศึกษาประมาณ 59,000 คน
== อันดับมหาวิทยาลัย ==
เท็กซัสเอแอนด์เอ็ม มีชื่อเสียงในด้าน วิศวกรรมศาสตร์ และเกษตรศาสตร์ โดยมีอันดับที่จัดตามยูเอสนิวส์แอนด์เวิลด์รีพอร์ต ในปี พ.ศ. 2548 วิศวกรรมศาสตร์ อันดับที่ 14 โดยแบ่งเป็นสาขาย่อยดังนี้
วิศวกรรมการเกษตร (1)
วิศวกรรมปิโตรเลียม (1)
วิศวกรรมอุตสาหการ (7)
วิศวกรรมโยธา (10)
วิศวกรรมอากาศยาน (11)
วิศวกรรมเครื่องกล (17)
วิศวกรรมเคมี (19)
วิศวกรรมไฟฟ้า (19)
วิศวกรรมคอมพิวเตอร์ (21)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์มหาวิทยาลัยเท็กซัสเอแอนด์เอ็ม
สมาคมนักเรียนไทย ของมหาวิทยาลัยเท็กซัสเอแอนด์เอ็ม
ทเกซัสเอแอนด์เอ็ม
อุทยานแห่งชาติสาละวิน

อุทยานแห่งชาติสาละวิน เป็นอุทยานแห่งชาติ มีสภาพป่าไม้สมบูรณ์ ทิวทัศน์และลักษณะทางธรรมชาติที่สวยงาม ซึ่งแต่เดิมเป็นป่าสงวนแห่งชาติ "ป่าสาละวิน" ตั้งอยู่ในจังหวัดแม่ฮ่องสอน ในเขตอำเภอสบเมย และ อำเภอแม่สะเรียง มีพื้นทีทั้งหมด 450,950 ไร่ (721.25 ตารางกิโลเมตร) มีพื้นที่ติดชายแดนระหว่างประเทศไทย และ ประเทศพม่า หลังจากรัฐบาลได้ยกเลิกสัมปทานป่าไม้แล้ว ได้ประกาศจัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติสาละวิน เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2537
== ภูมิประเทศ ==
อุทยานแห่งชาติสาละวิน มีภูมิประเทศเป็นเทือกเขาสลับซับซ้อน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาถนนธงชัย กับที่ราบริมฝั่งน้ำ มีความสูงจากระดับน้ำทะเล สูงสุด 1,027 เมตร ต่ำสุด 200 เมตร ยอดเขาที่สูงที่สุด อยู่ทางทิศเหนือ บริเวณอุทยาน ปกคลุมไปด้วยสภาพป่าที่อุดมของป่าเบญจพรรณ ป่าเต็งรัง ป่าดิบแล้ง และยังเป็นแหล่งต้นน้ำลำธารของแม่น้ำยวม แม่น้ำสาละวิน แม่น้ำกองคา แม่น้ำแม่แงะ และแม่น้ำหาร มีแหล่งน้ำอุปโภคบริโภคตามธรรมชาติ ได้แก่ แม่น้ำสาละวิน น้ำแม่ก๋อน น้ำแม่กองคา น้ำแม่แง น้ำแม่ปอ น้ำแม่เวน น้ำแม่สามแลบ แม่น้ำยวม ห้วยกองก๊าด ห้วยแม่สะเกิบ ห้วยแม่ละมอง ห้วยแม่สะลาบ ห้วยวอก ห้วยบง ห้วยอีนวล ห้วยโผ ห้วยแม่แต๊ะ ห้วยแม่อมลอง และ ห้วยแม่สามบาก
=== อาณาเขต ===
ทิศเหนือ ติดกับ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าสาละวิน ตำบลเสาหิน อำเภอแม่สะเรียง
ทิศตะวันออก ติดกับ ป่าสงวนแห่งชาติป่าสาละวิน ตำบลแม่คง อำเภอแม่สะเรียง
ทิศตะวันตก ติดกับ แม่น้ำสาละวิน ตำบลแม่คง และ ตำบลแม่ยวม อำเภอแม่สะเรียง
ทิศใต้ ติดกับ ทางหลวงหมายเลข 1194 (ห้วยโผ-แม่สามแลบ) ตำบลแม่สามแลบ อำเภอสบเมย
== ภูมิอากาศ ==
อุทยานแห่งชาติสาละวิน มีภูมิอากาศ แบ่งออกเป็น 3 ฤดู คือ
ฤดูร้อน เริ่มในระหว่างเดือนมีนาคม - เดือนพฤษภาคม
ฤดูฝน เริ่มในระหว่างเดือนมิถุนายน - เดือนตุลาคม
ฤดูหนาว เริ่มในระหว่างเดือนพฤศจิกายน - เดือนกุมภาพันธ์
==พืชพรรณและสัตว์ป่า==
สภาพป่าในอุทยานแห่งชาติสาละวิน เป็นป่าที่มีความสมบูรณ์เป็นอย่างมาก ทำให้มีทั้ง ป่าดิบแล้ง ป่าเต็งรัง และป่าเบญจพรรณ พันธุ์ไม้ส่วนใหญ่ที่พบ ได้แก่ สัก แดง ประดู่ ชิงชัน มะค่าโมง รัง ตะเคียนหนู ตะเคียนทอง เต็ง เหียง พลวง เป็นต้น
สัตว์ป่าที่พบเห็นได้แก่
สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ได้แก่ เสือปลา วัวแดง กระทิง เสือโคร่ง หมี เลียงผา กวางป่า เก้ง หมูป่า ชะนี อีเห็น ชะมด นาก เม่น อ้น  ลิง ค่าง กระต่ายป่า กระรอก กระแต หนูหริ่ง ค้างคาว  เป็นต้น
สัตว์ปีก ได้แก่ นกยูง ด้วงปีกแข็ง ผีเสื้อ และนกชนิดต่าง ๆ เป็นต้น
สัตว์เลื้อยคลาน  งูชนิดต่างๆ กิ้งก่า ตะกวด จิ้งเหลน เต่า ตะพาบน้ำ เป็นต้น
สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก ได้แก่ กบ เขียด อึ่งอ่าง ปาด เป็นต้น
สัตว์น้ำที่อาศัยในแม่น้ำสาละวินมีปลา จำแนกป็น 2 ชนิด คือ
*ปลาเฉพาะถิ่น ได้แก่ ปลาแปบสาละวิน ปลาตะเพียนสาละวิน ปลารากกล้วยสาละวิน ปลาแขยงใบข้าว ปลาคม ปลากดคัง ปลาหมู ปลาแค้ เป็นต้น
*ปลาทั่วไป ได้แก่ ปลาสะตือ ปลาดุก ปลาสวายหนู ปลาดุกด้าน ปลาดุกอุย เป็นต้น
== สถานที่ท่องเที่ยว ==
อุทยานแห่งชาติสาละวิน มีสถานที่ท่องเที่ยวมากมาย เช่น หาดแท่นแก้ว, หมู่บ้านท่าตาฝั่ง, แม่น้ำกองคา, บ้านโพซอ-เสาหิน, วนอุทยานแห่งชาติถ้ำแก้วโกมล, ทุ่งดอกบัวตองดอยแม่เหาะ, วัดกิตติวงศ์, วัดจองสูง, วัดจอมทอง,
บ้านกะเหรี่ยงพะมอลอ, พระธาตุจอมมอญ และ ถ้ำเงา เป็นต้น
== อ้างอิง ==
Welcome to อุทยานแห่งชาติสาละวิน  จากเว็บไซต์ กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช
อุทยานแห่งชาติสาละวิน
สาละวิน
อำเภอสบเมย
อำเภอแม่สะเรียง
วัดสุวรรณดารารามราชวรวิหาร

วัดสุวรรณดารารามราชวรวิหาร ตั้งอยู่ริมป้อมเพชร อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา พระอัยกาในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช โปรดให้สร้างวัดนี้ขึ้นตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา ให้ชื่อว่าวัดทอง เป็นวัดของฝ่ายวังหน้า ต่อมาเมื่อพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ทรงขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ก็โปรดเกล้าให้บูรณะวัดนี้ทั้งหมด เป็นวัดของสมเด็จพระปฐมบรมมหาชนกต้นพระบรมราชวงศ์จักรี
ลักษณะสถาปัตยกรรมของวัด ตัวโบสถ์จะตกท้องช้าง ทำให้คล้ายท้องเรือสำเภา ซึ่งเป็นการเปรียบพระพุทธศาสนาดั่งนาวาธรรม อันเป็นเอกลักษณ์ของโบสถ์สมัยอยุธยา
==จิตรกรรมฝาผนัง==

ภายในวัดมีจิตรกรรมฝาผนังรูปยุทธหัตถีของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ต้นฉบับที่เคยเห็นกันในหนังสือเรียน วาดโดยพระยาอนุศาสน์จิตรกร จิตรกรเอกของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 ด้านบนของผนังภายในพระอุโบสถรายล้อมไปด้วยภาพเทพพนมนับร้อยองค์ลอยอยู่ในวิมาน ที่มีขนาดลดหลั่นกันตามระยะใกล้-ไกล ตามลักษณะของทัศนียภาพแบบตะวันตก ที่เคยมีการวาดขึ้นเป็นครั้งแรกในประเทศไทยสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 ส่วนด้านล่างของผนังเป็นภาพเรื่องราวของมหาเวสสันดรชาดกและสุวรรณสามชาดก
== ลำดับเจ้าอาวาส ==
วัดสุวรรณดารารามมีเจ้าอาวาสตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันทั้งหมด 14 รูป โดยส่วนใหญ่อดีตเจ้าอาวาสได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญพระนามว่า พระสุวรรณวิมลศีล
== อ้างอิง ==
วิไลรัตน์. 2546. กรุงศรีอยุธยา. อมรินทร์พริ้นติ้ง
==แหล่งข้อมูลอื่น==
สวัดสุวรรณดารารามราชวรวิหาร
ส
อุทยานประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา
โบราณสถานในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
พิธีไหว้ครู

พิธีไหว้ครู เป็นพิธีกรรมที่เป็นประเพณีของไทยที่นิยมปฏิบัติมาแต่สมัยโบราณ แสดงถึงความระลึกถึงบุญคุณของครู การไหว้ครูเป็นการแสดงตนว่าขอเป็นศิษย์ของท่านโดยตรง
การไหว้ครูมีใช้ในหลายกิจกรรม เช่น การไหว้ครูในโรงเรียน พิธีกรรมของโรงเรียนในวันครู การไหว้ครูมวย เป็นการไหว้ครูด้วยลีลาของศิลปะมวยไทย เช่นเดียวกับกระบี่กระบอง การไหว้ครู ก่อนการแสดงศิลปะดนตรี เช่น หนังตะลุง และการไหว้ครูในงานประพันธ์ เรียกว่า บทไหว้ครู หรือ อาเศียรวาท (อาเศียรพาท ก็ว่า) เป็นการกล่าวระลึกถึงบุญคุณครู และขอความเป็นมงคล
== พิธีไหว้ครูในโรงเรียน ==
โดยปกติสถานศึกษามักจัดพิธีไหว้ครูขึ้นในวันพฤหัสบดีที่สองของเดือนมิถุนายน
=== ดอกไม้ที่ใช้ในการไหว้ครู ===
ในพิธีไหว้ครูนับตั้งแต่สมัยก่อน จะใช้ดอกไม้หลัก 4 อย่างในการทำพาน ซึ่งดอกไม้ ความหมายในการระลึกคุณครู ได้แก่
หญ้าแพรก สื่อถึง ขอให้เรียนได้เร็วเหมือนหญ้าแพรก ที่โตได้เร็วและทนต่อสภาพดินฟ้า อากาศ ทนต่อการเหยียบย่ำ ซึ่งเปรียบเสมือน คำสั่งสอนของครูบาอาจารย์
ดอกเข็ม สื่อถึง ขอให้มีสติปัญญาเฉียบแหลม เหมือนชื่อของดอกเข็ม ซึ่งเป็นปริศนาธรรมว่า ครูต้องจัดการเรียนการสอนเพื่อปลูกฝังความคิด ให้นักเรียนนักศึกษาเป็นคนฉลาด (หัวแหลม) รู้จักวิเคราะห์วิจารณ์
ดอกมะเขือ สื่อถึง การเปรียบเทียบว่า มะเขือนั้น จะคว่ำดอกลงเสมอเมื่อจะออกลูก แสดงถึง นักเรียนที่จะเรียนให้ได้ผลดีนั้นต้องรู้จักอ่อนน้อม ถ่อมตน เป็นคนสุภาพเรียบร้อย เหมือนมะเขือที่โน้มลง
ข้าวตอก  เนื่องจากข้าวตอกเกิดจากข้าวเปลือกที่คั่วด้วยไฟอ่อน ๆ ให้ร้อนเสมอกันจนถึงจุดหนึ่งที่เนื้อข้างในขยายออก จนดันเปลือกให้แยกออกจากกัน ได้ข้าวสีขาวที่ขยายเม็ดออกบาน ซึ่งสามารถนำไปประกอบพิธีกรรม หรือทำขนมต่าง ๆ ได้ ดังนั้น ข้าวตอกจึงเป็นสัญลักษณ์ของความมีระเบียบวินัย หากใครสามารถทำตามกฎระเบียบ เอาชนะความซุกซนและความเกียจคร้านของตัวเองได้ ก็จะเหมือนข้าวตอกสีขาวที่ถูกคั่วออกจากข้าวเปลือก
=== สถานที่ ===
โต๊ะหมู่บูชา โดยตั้งไว้ที่สูงบนเวทีชิดด้านหลัง ข้างหน้ามีกระถางดอกไม้และธูปเทียน และ โต๊ะ เพื่อวางพานดอกไม้และธูปเทียนที่นำมาบูชา
หนังสือ เพื่อให้ประธานเจิม โดยเอาหนังสือวางไว้บนพาน บนโต๊ะเล็กหน้าที่บูชา
ที่นั่งประธานและคณาจารย์ จัดไว้ข้าง ๆ ที่บูชา
=== พิธีการ ===
เมื่อประธานมาถึง ให้กราบทำความเคารพ จนกว่าคุณครูทุกท่านจะผ่านไปหมดทุกคน
ให้ประธานจุดธูปเทียน นมัสการพระพุทธรูปที่แท่นหมู่บูชา
เริ่มพิธีโดยการสวดมนต์ ตามด้วยเจิมหนังสือเพื่อความเป็นสิริมงคล
หลังจากนั้นกล่าวคาถาไหว้ครู และวรรคแรกของคำไหว้ครู
เมื่อกล่าวคำไหว้ครูเสร็จแล้ว ให้ว่าคาถาไหว้ครูตอนท้าย
ตัวแทนนักเรียนกล่าวคำปฏิญาณตน
ให้ตัวแทนของแต่ละห้องนำพานไปให้คุณครูแต่ละท่าน
== วันครู ==
สำหรับในวันครู (วันที่ 16 มกราคม ของทุกปี) เป็นวันที่มีการจัดพิธีไหว้ครูอีกอย่างหนึ่ง ผู้ร่วมงานคือบรรดาครูบาอาจารย์ที่สอนนักเรียนในปัจจุบัน มาร่วมไหว้ครูเพื่อรำลึกถึงบูรพาจารย์ผู้ประสิทธิ์ประสาทวิชาการให้ และมีการท่องบทไหว้ครูเป็นภาษาบาลี อาจมีครูอาวุโส เป็นประธานในงานด้วย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
พิธีไหว้ครู จากเว็บไซต์ เทวาลัย
วันไหวครู  ประวัติวันไหว้ครู จาก เอ็มไทย
ประเพณีการไหว้ครู 
พิธีกรรม
การศึกษา
มารยาท