ปูซาน

ปูซาน หรือ พูซัน (부산시) หรือทางการเรียกว่า มหานครปูซาน (부산광역시) เป็นเมืองท่าที่ใหญ่ที่สุดในประเทศเกาหลีใต้ มีประชากรประมาณ 3.65 ล้านคน และปูซานยังคงเป็นเมืองที่ใหญ่อันดับ 2 ของประเทศรองจาก โซล บริเวณที่แออัดของปูซานตั้งอยู่บริเวณหุบเขาแคบระหว่างแม่น้ำ นักดง และ แม่น้ำซูย็อง
ปูซานได้เคยเป็นเจ้าภาพการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ 2002 และงานเอเปค 2005 ที่ผ่านมา และยังคงเป็นเมืองหนึ่งที่ร่วมจัดการแข่งขัน ฟุตบอลโลก 2002 นอกจากนี้ในวันที่ 14 พฤศจิกายน 2548 ปูซานได้เสนอตัวเป็นเจ้าภาพจัดงานแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 แต่สุดท้ายก็พ่ายแพ้ให้กับโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
== ประวัติศาสตร์ ==
ภูเขาคอชิล (거칠산국, คอชิลซันกุก) ได้รับการบันทึกในฐานะผู้นำของสมาพันธ์จินฮั่น ในศตวรรษที่ 2-4 ถูกครอบงำโดยอาณาจักรชิลลาและจัดเป็นอำเภอ (คุน) ของฝังศพที่ขุดได้จากสุสานที่พกช็อนดง ระบุว่ามีมหาอำนาจที่ซับซ้อนซึ่งปกครองโดยบุคคลที่มีอำนาจอยู่ในพื้นที่ปูซานในศตวรรษที่ 4 ในขณะที่สามราชอาณาจักรเกาหลีกำลังก่อตัวขึ้น กองฝังศพของพกช็อนดงถูกสร้างขึ้นบนสันเขาที่มองเห็นพื้นที่กว้างซึ่งประกอบขึ้นเป็นส่วนหนึ่งของเขตทงแนและเขตย็อนเจในยุคปัจจุบัน นักโบราณคดีได้ขุดพบอาวุธและแท่งเหล็กมากกว่า 250 ชิ้นจากการฝังศพหมายเลข 38 a หลุมฝังศพในห้องไม้ที่พกช็อนดง
ตั้งแต่ต้นศตวรรษที่ 15 เป็นต้นมา รัฐบาลเกาหลีกำหนดให้ปูซานเป็นท่าเรือการค้ากับญี่ปุ่นและอนุญาตให้ตั้งถิ่นฐานได้ การตั้งถิ่นฐานของญี่ปุ่นอื่น ๆ ในมหานครอุลซันและเขตจินแฮลดลงในภายหลัง แต่การตั้งถิ่นฐานในปูซานดำเนินต่อไปจนกระทั่งญี่ปุ่นบุกเกาหลีในปี ค.ศ. 1592 (พ.ศ. 2135) หลังสงครามการบุกรุก ความสัมพันธ์ทางการทูตกับโชกุนใหม่ในญี่ปุ่นก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1607 (พ.ศ. 2150) และปูซานได้รับอนุญาตให้สร้างขึ้นใหม่ การตั้งถิ่นฐานของญี่ปุ่น แวควันแม้ว่าจะย้ายไปอยู่ที่โชรยังในภายหลัง ยังคงมีอยู่จนกระทั่งเกาหลีเปิดโปงการทูตสมัยใหม่ใน ค.ศ. 1876 (พ.ศ. 2419) ในปี ค.ศ. 1876 ปูซานกลายเป็นท่าเรือระหว่างประเทศแห่งแรกในเกาหลีภายใต้เงื่อนไขของสนธิสัญญาคังฮวา
ในช่วงการปกครองของญี่ปุ่น ปูซานพัฒนาจนเป็นศูนย์กลางการค้ากับญี่ปุ่น ปูซานเป็นเมืองเดียวในเกาหลีที่ใช้รถรางไอน้ำก่อนที่จะมีการเปิดตัวรถไฟฟ้าในปี ค.ศ. 1924.
ในช่วงสงครามเกาหลี ปูซานเป็นหนึ่งในสองเมืองในเกาหลีใต้ที่กองทัพเกาหลีเหนือไม่ได้ยึดครองในช่วงสามเดือนแรกของสงคราม อีกเมืองคือแทกู ผลที่ตามมา เมืองต่าง ๆ กลายเป็นสถานที่พักพิงหรือค่ายผู้อพยพสำหรับชาวเกาหลีในช่วงสงคราม ตามรายงานของ Korea Times ผู้ลี้ภัยประมาณ 500,000 คนอาศัยอยู่ในปูซานในต้นปี ค.ศ. 1951 (พ.ศ. 2494)
เนื่องจากปูซานเป็นหนึ่งในไม่กี่พื้นที่ในเกาหลีที่อยู่ภายใต้การควบคุมของเกาหลีใต้ตลอดช่วงสงครามเกาหลี บางครั้งก็ทำหน้าที่เป็นเมืองหลวงชั่วคราวของสาธารณรัฐเกาหลี กองทหารของสหประชาชาติได้จัดตั้งแนวป้องกันรอบเมืองที่เรียกว่าปริมณฑลปูซานในฤดูร้อนและฤดูใบไม้ร่วงปี ค.ศ. 1950 ตั้งแต่นั้นมา เมืองนี้ก็กลายเป็นมหานครที่ปกครองตนเองและได้สร้างเอกลักษณ์ของเมืองที่เข้มแข็ง
ในปี ค.ศ. 1963 (พ.ศ. 2506) ปูซานแยกจากจังหวัดคย็องซังใต้กลายเป็นเมืองปกครองโดยตรง ในปี ค.ศ. 1983 (พ.ศ. 2526) เมืองหลวงของจังหวัดคย็องซังใต้ถูกย้ายจากปูซานไปยังชางวอน ในปี ค.ศ. 1995 (พ.ศ. 2538) ปูซานกลายเป็นเมืองมหานคร
== เขตการปกครอง ==
ปูซานมี  15 คู (구; เขต) และ 1  คุน (군; อำเภอ)
{|
|-
| valign="top" |
เขตชุง (중구)
เขตซอ (서구)
เขตทง (동구)
เขตย็องโด (영도구)
เขตปูซานจิน (부산진구)
เขตโทงแน (동래구)
เขตนัม (남구)
เขตปูก (북구)
| valign="top" |
เขตแฮอุนแด (해운대구)
เขตซาฮา (사하구)
เขตคึมจอง (금정구)
เขตคังซอ (강서구)
เขตย็อนเจ (연제구)
เขตซูย็อง (수영구)
เขตซาซัง (사상구)
อำเภอคีจัง (기장군)
|}
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Busan Metropolitan Government
Map of Busan
All About Busan  - The Official Korea Tourism Guide Site
Busan Haps - The English Magazine for What's Happening in Busan
 
นครพิเศษและมหานครของประเทศเกาหลีใต้
เมืองท่าในประเทศเกาหลีใต้