pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ชาติวุฒิ บุณยรักษ์

ชาติวุฒิ บุณยรักษ์ เป็นนักเขียนชาวไทย เกิดวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2518 ที่กรุงเทพฯ  จบการศึกษา ปริญญานิเทศศาสตร์บัณฑิต สาขาวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย และ ปริญญานิเทศศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาสื่อสารการตลาด มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย เมื่อปี 2543
มีผลงานเรื่องสั้นเรื่องแรก “รักลอยลม” ตีพิมพ์ในนิตยสารสุดสัปดาห์ เมื่อปีพ.ศ. 2546 ปลายปีพ.ศ. 2547 ออกหนังสือรวมเรื่องสั้นสองเล่มในชื่อ “ตำนานสุดท้าย-ไอ้มดแดง” และ “วันพิพากษา” ในปีพ.ศ. 2548 รวมเรื่องสั้น “ตำนานสุดท้าย-ไอ้มดแดง” เข้ารอบ 1 ใน 20 เล่มสุดท้ายของการประกวดรางวัลซีไรท์ประจำปี 2548  ปีพ.ศ. 2549 มีรวมเรื่องสั้นลำดับที่สามในชื่อ “นาฏกรรมเมืองหรรษา” ออกกับสำนักพิมพ์มติชน
"ชาติวุฒิ บุณยรักษ์" ได้เสียชีวิตลงเมื่อเวลา 15.00 น.วันที่6 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 จากอาการปอดบวมและติดเชื้อในกระแสเลือด หลังจากพักรักษาตัวจากเหตุอัตวินิบาตกรรมด้วยการลั่นกระสุนใส่ศีรษะตนเองเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม 2553
== เกียรติประวัติ ==
เรื่องสั้น “มุมใหม่” ได้รับรางวัลชมเชยจากการประกวดรางวัล “mBook Contest สนุกคิด สนุกเขียน” โดยบ.โฟธอท จำกัด ร่วมกับ บ.แอดวานซ์ อินโฟร์ เซอร์วิส จำกัด (มหาชน) (2547)
เรื่องสั้น “วูบ” ได้รับรางวัลชนะเลิศอันดับหนึ่งจากการประกวดเรื่องสั้นของนิตยสาร ’m fine ครั้งที่หนึ่ง (2548)
เรื่องสั้น “ทาส” ได้รับรางวัลเรื่องสั้นดีเด่นประจำปี 2548 จากเว็บไซต์ประพันธ์สาส์น (2548)
เรื่องสั้น “คือคำสารภาพ” ได้รับรางวัลจากการประกวดเรื่องสั้นโครงการ “เปลือย” ของสุดสัปดาห์สำนักพิมพ์ (2548)
เรื่องสั้น “รักลอยลม” ได้รับรางวัลจากการประกวดเรื่องสั้นโครงการ “เปลือย” ของสุดสัปดาห์สำนักพิมพ์ (2548)
เรื่องสั้น “รอยเดิม” ได้รับรางวัลชมเชยจากการประกวดเรื่องสั้นโครงการชีวจริยธรรมกับสังคม โดยมูลนิธิสาธารณสุขแห่งชาติ (2548)
เรื่องสั้น “บัวห้าดอก” เป็น 1 ใน 20 เรื่องสุดท้ายของการประกวดเรื่องสั้นวิทยาศาสตร์แนวสืบสวนสอบสวน รางวัล Nation Book Award ครั้งที่ 2 (2548)
เรื่องสั้น “รอยแยก” เป็น 1 ใน 12 เรื่องสุดท้ายของการประกวดรางวัลวรรณกรรมการเมืองพานแว่นฟ้าประจำปี 2548
เรื่องสั้น “คนรัก” ได้รับรางวัลเรื่องสั้นดีเด่นจากการประกวด “โครงการวรรณกรรม-วรรณศิลป์ ครั้งที่ 1” ของนิตยสารสกุลไทย (2549)
เรื่องสั้น “คำถาม” ได้รับรางวัลเรื่องสั้นดีเด่นจากการประกวด “โครงการวรรณกรรม-วรรณศิลป์ ครั้งที่ 1” ของนิตยสารสกุลไทย (2549)
เรื่องสั้น “นาฏกรรมริมฝั่งโขง” เป็นหนึ่งในผลงานจากการประกวดวรรณกรรมลุ่มน้ำโขง โดยเครือข่ายอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและวัฒนธรรมลุ่มน้ำโขง-ล้านนา
เรื่องสั้น “เจตนารมณ์สุดท้ายของชายวิปลาส” (จากหนังสือรวมเรื่องสั้นตำนานสุดท้าย-ไอ้มดแดง) ได้รับการจัดทำเป็นละครเวทีโดยอาจารย์และนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยราชภัฏจันทร์เกษม และจัดแสดงต่อสาธารณชนเป็นครั้งแรกในงานมหกรรมหนังสือทำมือและสื่อทางเลือกแห่งประเทศไทยครั้งที่ 3 ณ สวนสันติชัยปราการ ถนนพระอาทิตย์ เดือนธันวาคม พ.ศ. 2548
เรื่องสั้น “รอยแยก” เป็น 1 ใน 25 เรื่องสั้นยอดเยี่ยมรางวัลนายอินทร์อะวอร์ดครั้งที่ 7 ประจำปี พ.ศ. 2549
เรื่องสั้น “เรื่องกล้วยๆ และหลอดไฟของพ่อ” เป็น 1 ใน 25 เรื่องสั้นยอดเยี่ยมรางวัลนายอินทร์อะวอร์ดครั้งที่ 7 ประจำปีพ.ศ. 2549
นักเขียนชาวไทย
บุคคลจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย
อ้างอิง:ข้อมูลจาก บ. เจเนซิสมีเดียคอม จำกัด สนพ.แรกที่ตีพิมพ์ผลงานของเขา
โขนชักรอก

โขนชักรอก เป็นวิวัฒนาการอีกขึ้นหนึ่งของการแสดงโขน ซึ่งไม่ค่อยมีผู้เขียนไว้เป็นหลักฐาน โขนชักรอกเป็นการแสดงที่ชักรอกตัวโขนให้ลอยขึ้นไปจากพื้นเวที มีทั้งแบบโขนฉากและโขนหน้าจอ ในเรื่องรามเกียรติ์มีบทบาทที่ต้องเหาะเหินเดินอากาศ
โขนชักรอกที่แสดงแบบโขนฉากกำเนิดขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 6 เนื่องจากมีพระราชอาคันตุกะเข้ามาเมืองไทยอยู่เป็นประจำ ทรงจัดให้มีการแสดงโขนรับรองพระราชอาคันตุกะเหล่านั้น ส่วนโขนชักรอกที่แสดงแบบโขนหน้าจอมีคณะเอกชนนำไปแสดง โขนชักรอกแบบการแสดงโขนหน้าจอไม่ค่อยเรียบร้อยและสวยงามเท่าโขนฉาก เพราะโรงโขนหน้าจอไม่มีโครงหลังคาด้านบนที่แข็งแกร่งรับสายรอก เวลาที่ชักรอกจึงเห็นลวดสลิงที่ผูกสายรอกห้อยยานลงมา
โขน
ภาวะคู่หรือคี่

ภาวะคู่หรือคี่ (parity) อาจหมายถึง
ภาวะคู่หรือคี่ (parity) เป็นสถานะของวัตถุหนึ่งๆซึ่งอาจจะเป็นคู่ ไม่ก็เป็นคี่
แพริตีบิต (parity bit) บิตที่เพิ่มเข้าไปในข้อมูลเพื่อใช้ในการตรวจจับและแก้ไขความผิดพลาด
ภาวะคู่หรือคี่
รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 16

พิธีมอบรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 16 ประจำปี พ.ศ. 2549 จัดโดยสมาคมสมาพันธ์ภาพยนตร์แห่งชาติ จัดขึ้นเมื่อคืนวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550  ณ สวนรัก อนุสาวรีย์ท้าวสุรนารี จังหวัดนครราชสีมา โดยมี นายสุวัจน์ ลิปตพัลลภ เป็นประธาน
ภาพยนตร์ที่เข้าประกวดมีทั้งหมด 41 เรื่อง จากภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2549   ภาพยนตร์เรื่อง 13 เกมสยอง เข้าชิงมากที่สุด 13 รางวัล จากทั้งหมด 16 รางวัล โดยไม่มีภาพยนตร์จาก ไฟว์สตาร์ โปรดักชั่น เข้าประกวด เนื่องจากความขัดแย้งในการประกวดประจำปี 2548 ( คือเรื่อง เปนชู้กับผี และ Invisible Waves คำพิพากษาของมหาสมุทร )


ผู้ชนะรางวัล จะเน้นด้วย ตัวหนา
==อ้างอิง==
พ.ศ. 2549
รางวัลสุพรรณหงส์
ฮิปฮอป

ฮิปฮอป (hip hop หรือ hip-hop) เดิมเรียก ดิสโกแร็ป (disco rap) เป็นแนวหนึ่งของเพลงสมัยนิยม เกิดขึ้นในนครนิวยอร์กช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 ประกอบด้วยดนตรีที่เป็นจังหวะ ซึ่งมักดำเนินตามเสียงตีกลอง และมักมีการแร็ป คำว่า "ฮิปฮอป" บางครั้งใช้เป็นไวพจน์ของ "แร็ป" แม้ว่าฮิปฮอปไม่จำเป็นต้องแร็ปเสมอไปก็ตาม องค์ประกอบอื่น ๆ ของฮิปฮอปยังได้แก่เสียงบีตจากแซมพลิง หรือเบสไลน์จากสิ่งบันทึกเสียงหรือการสังเคราะห์เสียง และบีตบ็อกซ์ นอกจากนี้ ฮิปฮอปอาจมีองค์ประกอบจากวัฒนธรรมอื่นอีกได้ เช่น ดีเจอิง สแคร็ตชิง หรือเทิร์นเทบลิสซึม
ฮิปฮอป ทั้งในแง่ที่เป็นแนวเพลง และเป็นวัฒนธรรมนั้น ก่อกำเนิดขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1970 ช่วงที่การรวมตัวแบบบล็อกพาร์ทีได้รับความนิยมทวีขึ้นอย่างยิ่งในนครนิวยอร์ก โดยเฉพาะในหมู่ยุวชนอเมริกันเชื้อสายแอฟริกันที่อาศัยในเดอะบร็องซ์ ในการรวมตัวดังกล่าว ดีเจจะเล่นเพลงป็อปโดยใช้เครื่องเล่นแบบเทิร์นเทเบิลสองตัวพร้อมกับดีเจมิกเซอร์ และการแร็ปก็พัฒนาขึ้นจากการที่ศิลปินพูดหรือร้องไปตามทำนองบีตที่เล่นนี้เอง แต่ฮิปฮอปไมได้รับการบันทึกเสียงอย่างเป็นทางการเพื่อนำไปเล่นตามวิทยุหรือโทรทัศน์จนกระทั่ง ค.ศ. 1979 เหตุผลหลัก คือ ภาวะอัตคัดทางการเงินในช่วงที่ฮิปฮอปถือกำเนิด ประกอบกับฮิปฮอปไม่เป็นที่ยอมรับภายนอกชุมชนแออัด อย่างไรก็ดี ฮิปฮอปยังได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ตลอดมาในปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 จนถึงต้น 2000 ทั้งยังได้รับการใช้เป็นส่วนหนึ่งในเพลงป็อปแนวอื่น เช่น นีโอโซล นูเมทัล และอาร์แอนด์บีร่วมสมัย กระทั่งกลางจนถึงปลายคริสต์ทศวรรษ 2010 และต้น 2020 แนวเพลงย่อยของฮิปฮอปอย่างแทร็ปแร็ปและมัมเบิลแร็ปก็กลายเป็นแนวเพลงฮิปฮอปซึ่งได้รับความนิยมสูงสุด และใน ค.ศ. 2017 ดนตรีร็อกก็ถูกฮิปฮอปแทนที่ในฐานะแนวเพลงอันที่นิยมมากที่สุดในสหรัฐ
ส่วนฮิปฮอปในแง่คำศัพท์นั้น คำว่า "ฮิป" และ "ฮอป" มีประวัติการใช้งานควบคู่กันมายาวนานอยู่แล้ว เช่น ในคริสต์ทศวรรษ 1950 มีการเรียกงานรื่นเริงของวัยรุ่นว่า "ฮิปพิทีฮอป" แต่การนำคำว่า "ฮิปฮอป" มาใช้เรียกแนวดนตรี มักยกให้เป็นผลงานของคีฟ คาวบอย นักแร็ปชาวอเมริกัน โดยครั้งนั้น แนวเพลงนี้ยังเรียกกันด้วยชื่ออื่นว่า "ดิสโกแร็ป" เชื่อกันว่า คีฟ คาวบอย สร้างคำนี้ขึ้นหยอกเย้าเพื่อนคนหนึ่งที่เป็นทหารแล้วร้องคำว่า "ฮิป" และ "ฮอป" เป็นเพลงด้วยวิธีสแคตซิงกิงเพื่อล้อเลียนจังหวะมาร์ชของทหาร
== ดูเพิ่ม ==
แฟชั่นฮิปฮอป
ฮิปฮอปในประเทศไทย
== อ้างอิง ==
 
แนวดนตรี
รูปแบบรายการวิทยุ
รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 15

พิธีมอบรางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 15 ประจำปี พ.ศ. 2549 จัดโดยชมรมวิจารณ์บันเทิง ประกาศผลวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550
ผู้ชนะรางวัล จะเน้นด้วย ตัวหนา
===รางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม===
ก้านกล้วย (กันตนาแอนนิเมชั่น)
เด็กหอ (จีทีเอช)
เปนชู้กับผี (ไฟว์สตาร์ โปรดักชั่น)
Invisible Waves คำพิพากษาของมหาสมุทร (ไฟว์สตาร์ โปรดักชั่น)
Seasons Change เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย (จีทีเอช)
===รางวัลผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม===
ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล - 13 เกมสยอง
ทรงยศ สุขมากอนันต์ -เด็กหอ
นิธิวัฒน์ ธราธร - Seasons Change เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
เป็นเอก รัตนเรือง - Invisible Waves คำพิพากษาของมหาสมุทร
วิศิษฏ์ ศาสนเที่ยง - เปนชู้กับผี
===รางวัลผู้แสดงนำชายยอดเยี่ยม===
กฤษดา สุโกศล แคลปป์ - 13เกมสยอง
ชาลี ไตรรัตน์ - เด็กหอ
ปิติศักดิ์ เยาวนานนท์ - กระสือวาเลนไทน์
อัมรินทร์ นิติพน - มากับพระ
อาซาโน่ ทาดาโนบุ - Invisible Waves คำพิพากษาของมหาสมุทร
===รางวัลผู้แสดงนำหญิงยอดเยี่ยม===
ชุติมา ทีปะนาถ - Seasons Change เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
ณัฐฐาวีรนุช ทองมี - แสบสนิท ศิษย์ส่ายหน้า
รุ้งลาวัณย์ โทนะหงษา - หนูหิ่น เดอะมูฟวี่
วิสา สารสาส - โคตรรักเอ็งเลย
ศิรพันธ์ วัฒนจินดา - เปนชู้กับผี
===รางวัลผู้แสดงประกอบชายยอดเยี่ยม===
เกรียงศักดิ์ เหรียญทอง - เก๋า..เก๋า
โกวิท วัฒนกุล - กระสือวาเลนไทน์
โก๊ะตี๋ อารามบอย - แสบสนิท ศิษย์ส่ายหน้า
ทูน หิรัญทรัพย์ - Invisible Waves คำพิพากษาของมหาสมุทร
ศิรชัช เจียรถาวร - เด็กหอ
===รางวัลผู้แสดงประกอบหญิงยอดเยี่ยม===
จินตหรา สุขพัฒน์ - เด็กหอ
ทัศน์วรรณ เสนีย์วงศ์ - เปนชู้กับผี
น้อย โพธิ์งาม - หมากเตะ รีเทิร์นส
วิสาข์ คงคา -  เปนชู้กับผี
อชิตะ สิกขมานา - 13 เกมสยอง
===รางวัลบทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม===
ก้องเกียรติ โขมศิริ - เปนชู้กับผี
ชลลดา เตียวสุวรรณ, วรรณฤดี พงษ์สิทธิ์ศักดิ์, ทรงยศ สุขมากอนันต์  - เด็กหอ
นิธิวัฒน์ ธราธร, อมราพร แผ่นดินทอง - Seasons Change เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
ปราบดา หยุ่น  - Invisible Waves คำพิพากษาของมหาสมุทร
เอกสิทธิ์ ไทยรัตน์ และ ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล - 13 เกมสยอง
===รางวัลกำกับภาพยอดเยี่ยม===
คริสโตเฟอร์ ดอยส์ - Invisible Waves คำพิพากษาของมหาสมุทร
จิตติ เอื้อนรการกิจ - 13 เกมสยอง
ชาญกิจ ชำนิวิกัยพงศ์, นฤพล โชคคณาพิทักษ์ - เปนชู้กับผี
นิรมล รอสส์ - เด็กหอ
ประภพ ดวงพิกุล - Seasons Change เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
===รางวัลลำดับภาพยอดเยี่ยม===
ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล - 13 เกมสยอง
ม.ร.ว.ปัทมนัดดา ยุคล - เปนชู้กับผี
ม.ร.ว.ปัทมนัดดา ยุคล  - Invisible Waves คำพิพากษาของมหาสมุทร
พงศธร โกศลโพธิทรัพย์, วิชชา โกจิ๋ว - เด็กหอ
นิธิวัฒน์ ธราธร - Seasons Change เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
===รางวัลกำกับศิลป์ยอดเยี่ยม===
พัชนุ โนรี - ก้านกล้วย
วรรณษิษฐา วันทาวิวรรธน์ - เปนชู้กับผี
ศักดิ์ศิริ จันทรังษี - Invisible Waves คำพิพากษาของมหาสมุทร
สุธรรม วิลาวัลย์เดช  - เด็กหอ
วรากร พูลสวัสดิ์ - Seasons Change เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
===รางวัลดนตรีประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม===
ชาติชาย พงษ์ประภาพันธ์ - ก้านกล้วย
นิวัฒน์ สำเนียงเสนาะ - Invisible Waves คำพิพากษาของมหาสมุทร
Wild at Heart - เปนชู้กับผี
จุมพล เสพสวัสดิ์ - เด็กหอ
หัวลำโพง ริดดิม - Seasons Change เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
==อ้างอิง==
http://www.siamzone.com/movie/news/index.php?id=3242
http://www.komchadluek.net/2007/02/23/a001_93400.php?news_id=93400
รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง
รางวัลภาพยนตร์ไทย
К

Ka (К, к) เป็นอักษรหนึ่งในอักษรซีริลลิก มีลักษณะคล้ายอักษรละติน K ไม่ว่าจะเป็นตัวเล็กหรือตัวใหญ่ แตกต่างกันเล็กน้อยตรงที่เส้นขวาบน จะเป็นจะงอยเหมือนวงเล็บปีกกาเปิด { อักษรนี้ใช้สำหรับแทนเสียง // เหมือน k ในภาษาอังกฤษหรือ ค ในภาษาไทย
อักษรนี้มีพัฒนาการมาจากอักษรกรีก แคปปา ชื่อเดิมคือ kako และมีค่าของเลขซีริลลิกเท่ากับ 20
== ตำแหน่งอักขระ ==
== อ้างอิง ==
อักษรซีริลลิก จากยูนิโค้ด
อักษรซีริลลิก
KA

KA หรือ Ka หรือ ka อาจหมายถึง
Ka ชื่ออักษรซีริลลิก
คะ ชื่ออักษรคะนะ
รหัสภาษา ISO-639 ของภาษาจอร์เจีย (ka)
รหัสสายการบิน IATA ของดรากอนแอร์
Mister Mosquito วิดีโอเกมที่เรียกในภาษาญี่ปุ่นว่า Ka
กิโลแอมแปร์ (kA) หน่วยวัดกระแสไฟฟ้า
ค่าคงตัวการแตกตัวของกรด (Ka)
แถบความถี่เคเอ (Ka band)
แม่น้ำคา ประเทศไนจีเรีย
คาร์ลสรู ประเทศเยอรมนี
อะแด็ปเตอร์แพตเทิร์น

อะแด็ปเตอร์แพตเทิร์น (Adapter pattern) เป็นดีไซน์แพตเทิร์น ที่ใช้เชื่อมการทำงานระหว่างคลาสผู้เรียกและคลาสที่ถูกเรียกในกรณีที่คลาสที่ถูกเรียกมีเมธอดที่แตกต่างจากที่ผู้เรียกคาดหวัง ตัวอย่างที่เห็นได้ในชีวิตประจำวันเช่น หม้อแปลงไฟฟ้า หรือปลั๊กไฟที่มีขาต่างรูปทรงต่างกันจะต้องมีตัวแปลงเพื่อต่อเชื่อมเป็นต้น
== การนำไปใช้งาน ==
การสร้างคลาสสำหรับทำหน้าที่เป็นอะแด็ปเตอร์สามารถทำได้สองวิธีดังนี้
วิธีการแบบ inheritance ให้คลาสอะแด็ปเตอร์ซับคลาสจากคลาสที่จะถูกใช้งานจริงและให้อิมพลิเมนท์อินเตอร์เฟสตามที่คลาสผู้เรียกคาดหวัง ความสัมพันธ์ระหว่างผู้แปลงและผู้ถูกแปลงจะเป็นในแบบ is-a ดังภาพประกอบ

วิธีการแบบ delegation ให้คลาสอะแด็ปเตอร์อิมพลิเมนท์อินเตอร์เฟสตามที่คลาสผู้เรียกคาดหวังแต่ไม่ต้องซับคลาส คลาสอะแด็ปเตอร์เรียกเมธอดของคลาสที่จะถูกใช้งานผ่านทางอ็อบเจกต์ของคลาสที่ถูกใช้งานนั้น ความสัมพันธ์ระหว่างผู้แปลงและผู้ถูกแปลงจะเป็นในแบบ has-a ดังภาพ

== ตัวอย่างโปรแกรม ==
=== ภาษาจาวา ===
ซอร์สโค้ดอะแด็ปเตอร์แบบ inheritance
public class Adapter extends Adaptee implements ExpectedInterface {
public void doWork {
actualDoWork;
}
}
ซอร์สโค้ดอะแด็ปเตอร์แบบ delegation
public class Adapter implements ExpectedInterface {
private Adaptee adaptee;
public void doWork {
adaptee.actualDoWork;
}
}
อินเตอร์เฟสที่โค้ดผู้เรียกคาดหวัง
public interface ExpectedInterface {
public void doWork;
}
คลาสที่ถูกแปลง
public class Adaptee {
public void actualDoWork {
// do work
}
}
การเรียกใช้งาน
expectedInterface.doWork;
== อ้างอิง ==
Design Patterns: Elements of Reusable Object-Oriented Software (ISBN 0-201-63361-2) โดย Erich Gamma, Richard Helm, Ralph Johnson และ John Vlissides (Gang of four: GoF)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Adopt Adapter  โดย David Geary 
Design Patterns in Java: Adapter โดย Steven John Metsker 
อะแด็ปเตอร์แพตเทิร์น โดย อนุภาค มาตรมูล
การเขียนโปรแกรม
ภูเขาไฟโกโตปักซี

ภูเขาไฟโกโตปักซี (volcán Cotopaxi) ตั้งอยู่ในประเทศเอกวาดอร์ ห่างจากเมืองหลวงกีโตเพียง 48 กิโลเมตร บนเทือกเขาแอนดีส ภูเขาไฟโกโตปักซีเป็นภูเขาไฟที่ยังไม่ดับที่อยู่สูงที่สุดในโลก มีความสูงกว่า 5,896 เมตร ปากกรวยมีรูปร่างสมมาตรทุกด้านบนยอดเขามีหิมะปกคลุมตลอดปี ระเบิดครั้งล่าสุด เมื่อ ค.ศ. 1877
ไฟล์:Cotopaxi, Normalroute.JPG
โกโตปักซี
โกโตปักซี
โกโตปักซี
โกโตปักซี
Ќ

Kje (Ќ, ќ) เป็นอักษรหนึ่งในอักษรซีริลลิก มีใช้เฉพาะภาษามาซิโดเนีย ใช้แทนเสียง  หรือ  เหมือนเสียง จ ในภาษาไทย สามารถถ่ายอักษรออกมาเป็น ć หรือ kj คำที่ใช้อักษรนี้ส่วนใหญ่จะเป็นคำที่ยืมมาจากภาษาเซอร์เบียซึ่งใช้อักษร Tshe (Ћ, ћ) แทนเสียงดังกล่าว ตัวอย่างเช่นคำว่า น้ำตาล ในภาษามาซิโดเนียสะกดเป็น Шеќер (Šećer/Šekjer เช็จจอร์) ในภาษาเซอร์เบียจะสะกดเป็น Шећер ซึ่งอ่านออกเสียงเดียวกัน
== ตำแหน่งอักขระ ==
== อ้างอิง ==
อักษรซีริลลิก จากยูนิโค้ด
อักษรซีริลลิก
พลอย (ภาพยนตร์)

พลอย ภาพยนตร์ยาวเรื่องที่หกของเป็นเอก รัตนเรือง เป็นภาพยนตร์แนวดราม่า (Drama) เป็นเรื่องของสองสามีภรรยาชาวไทยที่อาศัยอยู่ที่ต่างประเทศที่มางานศพของญาติที่ประเทศไทย และฝ่ายสามีได้ไปช่วยเหลือเด็กสาวคนนึงไว้ มันทำให้ความสัมพันธ์ของคนทั้งคู่เริ่มเข้าสู่วังวนของปัญหา นำแสดงโดย ลลิตา ศศิประภา, อภิญญา สกุลเจริญสุข, พรวุฒิ สารสิน และ อนันดา เอเวอริ่งแฮม
== เรื่องย่อ ==
พลอยเป็นเรื่องของสองสามีภรรยาชาวไทยที่อาศัยอยู่ที่เมืองนอกเป็นเวลาเจ็ดปี เมื่อทั้งสองต้องกลับเมืองไทยเพื่อร่วมงานศพของญาติคนหนึ่ง และเมื่อฝ่ายสามีได้เผอิญไปให้ความช่วยเหลือ พลอย เด็กสาวที่กำลังรอแม่กลับจากสต็อกโฮล์ม ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก็เริ่มเข้าสู่วังวนของปัญหา
พลอยเข้าฉายวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2550 จัดจำหน่ายโดย ไฟว์สตาร์โปรดักชั่น โดยฉายรอบปฐมทัศน์เป็นครั้งแรกที่เทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์
== รายชื่อนักแสดง ==
ลลิตา ปัญโญภาส รับบท แดง
พรวุฒิ สารสิน รับบท วิทย์
อภิญญา สกุลเจริญสุข รับบท พลอย
อนันดา เอเวอร์ริ่งแฮม รบบท นัท (บาร์เทนเดอร์)
พรทิพย์ ปาปะนัย รับบท ตุ้ม
ทักษกร ประดับพงษา รับบท หมู
== การตอบรับ ==
ในนิตยสาร ฟิล์มแมกซ์ มีนักวิจารณ์ให้ดาว "พลอย" ทั้งหมด 11 คน รวม 36 ดาว เฉลี่ยเท่ากับ 3.27 ดาว (จากคะแนนเต็ม 4 ดาว) น่าสังเกตว่าไม่มีนักวิจารณ์คนไหนให้ 4 ดาวเต็ม แต่ขณะเดียวกันก็ไม่มีใครให้ต่ำกว่า 3 ดาว 
== รางวัล ==
ภาพยนตร์เรื่อง พลอย ได้รับรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยมจากสายนักวิจารณ์ ของเทศกาลหนังโอเชี่ยนซีเนแฟน ประจำกรุงเดลลี ประเทศอินเดีย ประจำปี ค.ศ.๒๐๐๗ (fipresci)
โดยคณะกรรมการได้ให้เหตุผลว่า "For its subtle and beguiling representation of fantasy, sexuality, risk, and renewal in a Contemporary urban context evoked with great skill."
นอกจากนี้ ภาพยนตร์เรื่อง พลอย ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง จาก เฉลิมไทยอวอร์ด ครั้งที่ 5 ซึ่งเป็นการลงคะแนนของสมาชิกเว็บไซต์ พันทิปดอตคอม ใน 5 สาขาด้วยกัน นั่นคือ ภาพยนตร์แห่งปี, งานกำกับภาพยนตร์แห่งปี (เป็นเอก รัตนเรือง), สาขานักแสดงหญิงในบทนำจากภาพยนตรไทยแห่งปี (ลลิตา ศศิประภา), นักแสดงหญิงในบทสมทบจากภาพยนตร์ไทยแห่งปี (อภิญญา สกุลเจริญสุข) และ บทภาพยนตร์ไทยแห่งปี (เป็นเอก รัตนเรือง)
== เกร็ด ==
ได้รับการคัดเลือกเข้าสายสมาคมผู้กำกับฝรั่งเศส หรือ Directors' Fortnight ที่เทศกาลหนังเมืองคานส์ ประจำปี 2550
พลอยเป็นภาพยนตร์ไทยเรื่องแรกที่ไปถ่ายทำที่สนามบินสุวรรณภูมิ
เพลงประกอบโดย จ๊อบ บรรจบ พลอินทร์
== อ้างอิง ==
ข้อมูลภาพยนตร์จาก Thai cinema
ข้อมูลภาพยนตร์ 
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ภาพยนตร์พลอย 
พลอย (Ploy) 
ดูหนังมาสเตอร์ออนไลน์
ภาพยนตร์ไทย
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2550
ภาพยนตร์ที่กำกับโดย เป็นเอก รัตนเรือง
เขากรันปาราดีโซ

กรันปาราดีโซ (Gran Paradiso) ยอดเขาตั้งอยู่ในประเทศอิตาลี ทางตะวันตกเฉียงเหนือ ใกล้พรมแดนประเทศฝรั่งเศส เป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาแอลป์ มีความสูง 4,061 เมตร และตั้งอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติกรันปาราดีโซ
กรันปาราดีโซ
เทือกเขาแอลป์
แคว้นวัลเลดาออสตา
แคว้นปีเยมอนเต
ไฟ (แก้ความกำกวม)

ไฟ อาจหมายถึง
ไฟ พลังงานความร้อนที่สามารถมองเห็น
ไฟฟ้า พลังงานจากการเคลื่อนที่ของอิเล็กตรอน
* หลอดไฟฟ้า สิ่งประดิษฐ์
ฟาย ชื่ออักษรกรีก
อุทยานแห่งชาติป่ากิร

อุทยานแห่งชาติป่ากิร  (Gir Forest National Park)  อุทยานแห่งชาติป่ากีร์ ชื่อเดิมคือ อุทยานแห่งชาติกีร์ ไลออน ตั้งอยู่บนคาบสมุทรคาเธียวาร รัฐคุชราต ทางภาคตะวันตกของประเทศอินเดีย มีพื้นที่ 1,412 ตารางกิโลเมตร หรือ 882,500 ไร่อุทยานแห่งนี้ได้ชื่อว่าเป็นแหล่งที่อยู่สุดท้ายของสิงโตอินเดีย ซึ่งเป็นสัตว์ที่หายากซึ่งได้รับการคุ้มครองในป่านี้ตั้งแต่ต้นศตวรรษที่ 20 ซึ่งในขณะนั้นเหลือเพียง 12 ตัวในอินเดีย แต่ในช่วงปลายศตวรรษ 1980 มีสิงโตเอเชียอยู่ราว 300 ตัว นอกจากสิงโตแล้วยังมี เสือดาวอินเดีย หมาป่าไฮยีน่า หมูป่า หมีสลอธ กวาง ลิง นกเงือก และ แร้งสีน้ำตาลที่ใกล้จะสูญพันธ์อีกด้วย
อุทยานแห่งชาติในประเทศอินเดีย
สหัสวรรษ

สหัสวรรษ (millennium) เป็นช่วงของเวลาเท่ากับหนึ่งพันปี คำว่า millennium ในภาษาอังกฤษนั้น มาจากคำภาษาละติน mille แปลว่า พัน และ annus ซึ่งแปลว่าปี
สหัสวรรษมีทั้งคริสต์สหัสวรรษและพุทธสหัสวรรษ
== ดูเพิ่ม ==
คริสต์สหัสวรรษ
ปี
ทศวรรษ (10 ปี)
ศตวรรษ (100 ปี)
==อ้างอิง==
วิทยาการลำดับเวลา
หน่วยเวลา
สหัสวรรษ
อุทยานแห่งชาติเกรตเบซิน

อุทยานแห่งชาติเกรตเบซิน (Great Basin National Park) ตั้งอยู่ในรัฐเนวาดา ประเทศสหรัฐอเมริกา มีเนื้อที่ 312.3 ตารางกิโลเมตร หรือ 195,187.5 ไร่ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2509 อุทยานแห่งชาติเกรตเบซิน ตั้งอยู่ในป่าแห่งชาติฮัมโบลด์ต ทางลาดเขาด้านใต้มีภูมิทัศน์ทีสวยงาม มียอดเขาสูงชื่อว่ายอดเขาวีลเลอร์ ซึ่งสูงถึง 3982 เมตร แม้ฤดูร้อนก็ยังมีหิมะปกคลุม ส่วนทางลาดเขาด้านตะวันออกมีถ้ำเลห์แมนซึ่งจัดเป็นอนุเสาวรีย์สถานแห่งชาติ ภายในถ้ำมีหินงอกหินย้อยที่สวยงาม และมีการค้นพบสิ่งประดิษฐของชาวอินเดียนแดงรวมทั้งที่ฝั่งศพสมัยก่อนประวัติศาสตร์ในถ้ำอีกด้วย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
อุทยานแห่งชาติในสหรัฐ
ภูมิศาสตร์รัฐเนวาดา
Ѯ

Ksi (Ѯ, ѯ) เป็นอักษรซีริลลิกยุคเก่าตัวหนึ่ง ใช้แทนเสียง // อักษรตัวนี้มีพัฒนาการมาจากอักษรกรีก ไซ (Ξ, ξ) มีค่าของเลขซีริลลิกเท่ากับ 60 ปัจจุบันเลิกใช้แล้ว
== ตำแหน่งอักขระ ==
== อ้างอิง ==
อักษรซีริลลิก จากยูนิโค้ด
อักษรซีริลลิก
พระเจ้ามังลอก

พระเจ้ามังลอก (ဒီပဲယင်းမင်း ดีแบยี่นมี่น หรือ နောင်တော်ကြီးမင်း นองดอจี้มี่น) เป็นพระโอรสพระองค์โตในบรรดาพระโอรส 6 พระองค์ของพระเจ้าอลองพญา ขึ้นครองราชย์เนื่องจากทรงเป็น "เอนเฉ่มี่น" หรืออุปราชวังหน้า เมื่อพระเจ้าอลองพญาสวรรคต ในสมัยของพระองค์ได้เกิดการกบฏครั้งสำคัญคือ มังฆ้องนรธา ขุนพลคู่บารมีของพระเจ้าอลองพญา รวมไปถึงการแก่งแย่งอำนาจจากเจ้านายฝ่ายพม่าด้วยกันเอง ทำให้ตลอดรัชสมัยของพระองค์ต้องทำการปราบกบฏอยู่หลายครั้ง แต่ด้วยอุปนิสัยที่มีเมตตาของพระองค์ จึงทำเพียงขับไล่หรือคุมขังผู้ทำผิดเสียเป็นส่วนมาก แต่ไม่ประหารชีวิต บางครั้งก็ถึงกับอภัยโทษให้ผู้ทำผิดอยู่บ่อย ๆ
==ด้านศาสนา==
พระเจ้ามังลอกเป็นผู้ที่สนใจศึกษาพระศาสนามากที่สุดพระองค์หนึ่ง ทั้งยังให้การทำนุบำรุงพระศาสนาด้วยดีมาตลอด มีการสร้างวัดและให้ความสำคัญกับเรื่องพระธรรมคำสอน โดยเผยแพร่ไปทั่วทั้งอาณาจักร ในสมัยของพระองค์ยังไม่มีแนวคิดที่จะเปิดศึกกับอยุธยา มีเพียงการทำสงครามกับเชียงใหม่ที่จะแยกตัวเท่านั้น
==สวรรคต==
พระเจ้ามังลอกทรงพระประชวรอยู่บ่อยครั้งนับตั้งแต่ขึ้นครองราชย์ จนสุดท้ายอาการประชวรของพระองค์หนักขึ้นเรื่อย ๆ และพระองค์สวรรคตลงหลังครองราชย์ได้เพียงสามปี ผู้ที่ขึ้นครองราชย์ต่อมาคือพระเจ้ามังระ พระอนุชาของพระองค์ ซึ่งเป็นผู้ประกาศสงครามกับกรุงศรีอยุธยา พระเจ้ามังลอกมีชื่อเรียกในภาษาพม่าว่า นองดอจี้มี่น
== พงศาวลี ==
==อ้างอิง==
มังลอก
Ѱ

Psi (Ѱ, ѱ) เป็นอักษรซีริลลิกยุคเก่าตัวหนึ่ง ใช้แทนเสียง // มีพัฒนาการมาจากอักษรกรีก พไซ (Ψ, ψ) มีค่าของเลขซีริลลิกเท่ากับ 700 ปัจจุบันเลิกใช้แล้ว
== ตำแหน่งอักขระ ==
== อ้างอิง ==
อักษรซีริลลิก จากยูนิโค้ด
อักษรซีริลลิก
พระเจ้าจิงกูจา

พระเจ้าสิ่นกู้มี่น (စဉ့်ကူးမင်း สิ่นกู้มี่น) หรือจิงกูจา (စဉ့်ကူးစား) เป็นพระราชโอรสของพระเจ้ามังระ และพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 4 แห่งราชวงศ์โก้นบอง
== การขึ้นครองราชย์ ==
พระเจ้าจิงกูจาทรงขึ้นครองราชย์ด้วยพระชันษาเพียง 20 ปี ภายหลังการสวรรคตของพระเจ้ามังระ พระองค์ได้ทรงปราบปราบบรรดาผู้ที่ต่อต้านน้อยใหญ่ซึ่งประกอบไปด้วยเชื้อพระวงศ์ พระญาติ และเหล่าขุนนางด้วยวิธีการที่เด็ดขาด คือ ประหารชีวิตเสียหลายคน และหลายคนก็ถูกลดอำนาจหรือส่งไปอยู่หัวเมืองที่ห่างไกล เช่น พระเจ้าปดุงซึ่งถูกส่งไปอยู่เมืองซะไกง์ และมีผู้ทำการควบคุมอีกชั้นหนึ่ง โดยเมื่อพระองค์ได้อำนาจเบ็ดเสร็จเด็ดขาดแล้วก็ทรงปลดอะแซหวุ่นกี้ แม่ทัพคู่บารมีของพระเจ้ามังระลงแล้วเนรเทศไปอยู่ที่เมืองซะไกง์เช่นเดียวกับพระเจ้าปดุง ทั้งที่แม่ทัพเฒ่าผู้นี้ยกกองทัพกลับมาจากการตีกรุงธนบุรี เพื่อมาควบคุมสถานการณ์ในกรุงอังวะจนเรียบร้อยและมอบพระราชอำนาจเต็มแก่พระองค์ ซึ่งหากวิเคราะห์แล้วก็อาจเป็นเพราะอะแซหวุ่นกี้มีอำนาจบารมีทางการทหารมากเกินไป รวมไปถึงเนเมียวสีหบดี, เนเมียวสีหตู และเหล่าขุนนางเก่าในพระเจ้ามังระพระองค์ก็ประหารทิ้งบ้าง ปลดทิ้งเสียจากตำแหน่งบ้างไปอีกหลายคน การใช้พระเดชเช่นนี้ทำให้ระหว่างการครองราชย์ผู้คนรอบตัวต่างหวาดระแวงภัยที่อาจมาถึงตัวเมื่อใดก็ได้
== การถูกโค่นบัลลังก์ ==
หลังจากพระเจ้าจิงกูจาครองราชย์เพียง 5 ปี ก็ถูกเชื้อพระวงศ์พระองค์หนึ่ง คือ หม่องหม่อง โอรสของพระเจ้ามังลอก ก่อรัฐประหารยึดพระราชวังในระหว่างที่พระองค์เสด็จไปสักการะพระพุทธรูปสิงหดอที่ทางเหนือ โดยความช่วยเหลือของขุนนางและเชื้อพระวงศ์หลายคน (เชื่อว่ารวมทั้งอะแซหวุ่นกี้ที่ทนต่อการบริหารราชการของพระองค์ไม่ได้) แต่แรกพระเจ้าจิงกูจาคิดจะหนีไปอาศัยอยู่เมืองกะแซ แต่เป็นห่วงพระราชชนนีจึงลอบลงมาใกล้เมืองอังวะ แล้วมีหนังสือเข้าไปทูลให้ทราบว่าจะหนีไปเมืองกะแซ แต่พระราชชนนีเขียนห้ามปรามว่า "ลูกเกิดมาในเศวตฉัตรกรุงอังวะนี้ หากจะต้องตาย ก็ตายเสียในกรุงอังวะอย่างพระมหากษัตริย์เถิด ที่จะหนีไปพึ่งใบบุญเมืองน้อย ให้เขาส่งกองทัพตามไปจับนั้นไม่ควร" พระเจ้าจิงกูจาจึงได้สติ เกิดความองอาจ แกล้วกล้า ทรงเดินนำเหล่าข้าราชบริพารกลับมา ประหนึ่งเสด็จกลับจากการประพาสคืนสู่พระนคร พวกไพร่พลที่รักษาประตูเมืองเห็นพระเจ้าจิงกูจาเสด็จกลับมาโดยไม่หวาดหวั่นต่อภัยอันตราย ก็พากันเกรงกลัวในพระบรมเดชานุภาพ ไม่มีใครกล้าจับหรือต่อสู้ แม้เสด็จเข้ามาในตัวเมืองแล้วก็ไม่มีใครต้านทานพระองค์เลย พออะตวนหวุ่นซึ่งมีศักดิ์เป็นพ่อตาคนหนึ่งของพระองค์ทราบเข้าก็เกิดบันดาลโทสะ เนื่องจากพระองค์เคยเมามายแล้วฆ่าพระสนมเอกลูกสาวของอะตวนหวุ่น เขาจึงคุมรี้พลของตนมาล้อมจับพระเจ้าจิงกูจา จากนั้นอะตวนหวุ่นจึงลงมือสังหารพระเจ้าจิงกูจาสิ้นพระชนม์ที่เมืองอังวะนี้เอง พอพระเจ้าปดุงซึ่งมีศักดิ์เป็นอาของพระเจ้าจิงกูจาทราบความว่าอะตวนหวุ่นฆ่าพระเจ้าจิงกูจา ก็ทรงพระพิโรธเป็นอย่างมาก เนื่องจากควรนำตัวมาถวายโดยละม่อม ไม่ควรจะฆ่าฟันเจ้านายโดยพลการ จึงให้เอาตัวอะตวนหวุ่นไปประหารชีวิตเสีย
พระเจ้าจิงกูจามีชื่อเรียกในภาษาพม่าว่า สิ่นกู้มี่น
== พงศาวลี ==
==อ้างอิง==
เทปสนทนาเรื่อง วาระสุดท้าย...ของ อาณาจักรอยุธยาและราชวงศ์อลองพญา โดย ดร.สุเนตร ชุตินธรานนท์ วีระ ธีรภัทร (เมษายน พ.ศ. 2544)
กระโดดขึ้น ↑ "The Konbaung Dynasty Genealogy: King Singu".
สงครามครั้งที่ ๓๕ คราวพม่ายกกองทัพมา ๕ ทาง ปีมะเส็ง พ.ศ. ๒๓๒๘
จิงกูจา
พระมหากษัตริย์ที่ถูกปลงพระชนม์
เสียชีวิตจากอาวุธมีคม
บุคคลในประวัติศาสตร์กรุงธนบุรี
ภัยธรรมชาติ

ภัยธรรมชาติ คือผลกระทบที่เกิดจากอันตรายจากภัยธรรมชาติ (เช่น ภูเขาไฟระเบิด, แผ่นดินไหว, หรือแผ่นดินถล่ม) ซึ่งทำให้เกิดผลกระทบต่อการดำรงชีวิตของมนุษย์ ภัยธรรมชาติมีหลายรูปแบบแตกต่างกันไปบางอย่างร้ายแรงน้อย บางอย่างร้ายแรงมากซึ่งอาจสร้างผลเสียต่อชีวิตและทรัพย์สิน เช่น อุทกภัย หรือน้ำท่วม การเกิดพายุ (วาตภัย) การเกิดแผ่นดินไหว ภูเขาไฟระเบิด ทรายถล่ม ถามว่าพวกสึนามิหรือเกลียวคลื่นนั้นจัดเป็นประเภทอะไร คำตอบนั้นก็คือประเภท  ธรณีพิบัติภัย(พวกเดียวกับแผ่นดินไหว)
== แหล่งค้นคว้าเพิ่มเติม ==
โดม ไกรปกรณ์. (2558). ความคิดเกี่ยวกับ “น้ำท่วม” และการรับมือปัญหาในสังคมไทยก่อน พ.ศ. 2500. กรุงเทพฯ: คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. (รายงานการวิจัย)
ทิวาพร ใจก้อน. (2562, ม.ค.-มิ.ย.). การศึกษาโลกทัศน์เกี่ยวกับภัยธรรมชาติในสังคมไทย พ.ศ. 2410-2469. วารสารปณิธาน: วารสารวิชาการด้นปรัชญาและศาสนา 15(1): 97-131.
อุทยานแห่งชาติคาร์ลสแบดแคเวินส์

อุทยานแห่งชาติคาร์ลสแบดแคเวินส์ (Carlsbad Caverns National Park) ตั้งอยู่ในรัฐนิวเม็กซิโก สหรัฐ บริเวณถ้ำคาร์ลสแบด ซึ่งเป็นถ้ำที่อยู่ภายในเทือกเขากัวดาลูพี ถ้ำนี้เป็นที่อยู่ของค้างคาวฝูงใหญ่ที่สุดในโลก ภายในถ้ำมีทางยาวที่ซ้ำซ้อนเชื่อมต่อกันยาวกว่า 37 กิโลเมตร คูหาที่อยู่ลึกที่สุดลึกลงไปกว่า 309 เมตร มีห้องโถงใหญ่ที่สุดชื่อว่า "เดอะบิกรูม" เป็นคูหาถ้ำที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐ มีเนื้อที่ประมาณ 0.056 ตารางกิโลเมตร หรือ 35 ไร่ ภายในถ้ำมีทะเลสาบใต้ดิน มีน้ำจืดสะอาดมากซึ่งไม่มีสิ่งมีชีวิตใด ๆ อยู่เลย ภายในถ้ำมีหินปูนที่สวยงามมากมาย ทั้งหินงอก หินย้อย ถ้ำแห่งนี้ได้รับการประกาศเป็นอุทยานแห่งชาติใน ค.ศ. 1930 เนื้อที่รวมทั้งหมดกว่า 189 ตารางกิโลเมตร หรือ 118,125 ไร่
อุทยานแห่งชาติในสหรัฐ
แหล่งมรดกโลกในสหรัฐ
แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ
อุทยานแห่งชาติคูเทเน

อุทยานแห่งชาติคูเทเน (Kootenay National Park) ตั้งอยู่ในรัฐบริติชโคลัมเบีย ประเทศแคนาดา อุทยานแห่งชาติคูเทเนมีแหล่งธรรมชาติ หุบเขาอุดมไปด้วยพืชพรรณมากมาย มียอดเขาสูงหลายลูกเนื่องจากอยู่บริเวณเทือกเขาร็อกกี มีหุบผาชัน น้ำพุร้อนเรเดียม และมาร์เบิลแคนยอน ซึ่งเป็นแผ่นผาหินอ่อน
คูเทเน
ภูมิศาสตร์รัฐบริติชโคลัมเบีย
อุทยานแห่งชาติคาคาดู

อุทยานแห่งชาติคาคาดู (Kakadu National Park) เป็นหนึ่งในอุทยานที่ใหญ่ที่สุดในโลก อยู่ทางด้านตะวันออกของเมืองดาร์วินในดินแดนนอร์เทิร์นเทร์ริทอรี ประเทศออสเตรเลีย มีลักษณะเป็นที่ราบน้ำท่วมถึง มีหน้าผา ครอบคลุมเนื้อที่กว่า 12,950 ตารางกิโลเมตร หรือ 8,093,750 ไร่ อุทยานแห่งนี้ตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1979 ซึ่งในที่ชื้นแฉะเขตร้อนนั้น มีนกท้องถิ่นและนกย้ายถิ่นมาแพร่พันธุ์อยู่ ในแม่น้ำเป็นถิ่นที่อยู่ของจระเข้น้ำจืด รวมทั้งปลาหายากหลายชนิด
== อ้างอิง ==
คาคาดู
แหล่งมรดกโลกในประเทศออสเตรเลีย
แหล่งมรดกโลกแบบผสม