pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
บุญชู ไอ-เลิฟ-สระ-อู

บุญชู ไอ-เลิฟ-สระ-อู หรือ บุญชู 9 เป็นภาพยนตร์ไทย โดยค่ายไฟว์สตาร์โปรดักชั่น กำกับโดย บัณฑิต ฤทธิ์ถกล ซึ่งดูได้แต่เด็กและเยาวชนอายุน้อยกว่า 13 ปี ผู้ใหญ่ควรให้คำแนะนำ ที่ได้นักแสดงภาคเก่าอาทิ สันติสุข พรหมศิริ, จินตหรา สุขพัฒน์, จุรี โอศิริ, ซูโม่เจี๊ยบ วัชระ ปานเอี่ยม, ซูโม่กิ๊ก เกียรติ กิจเจริญ, นฤพนธ์ ไชยยศ, กฤษณ์ ศุกระมงคล, ซูโม่ตุ๋ย อรุณ ภาวิไล, ซูโม่เอ๋ เกรียงไกร อมาตยกุล มาร่วมแสดง อีกทั้งยังได้นักแสดงหน้าใหม่มารับเป็นบทลูกๆ อย่าง อาร์ตี้-ธนฉัตร  ตุลยฉัตร, สายป่าน-อภิญญา สกุลเจริญสุข, ว่าน-รัชชุ สุระจรัส, ซาร่า-นลินธารา โฮเลอร์, แก๊ปเปอร์-วรฤทธิ์ นิลกลม และ ฐา-กิตติ์ลภัส กรสุทธิ์ไรวรรณ ออกฉายวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2551
== เนื้อเรื่อง ==
บุญโชค เป็นลูกชายของบุญชูและโมลี ซึ่งถูกให้บวชเณรตั้งแต่เด็ก โดยบุญชูตั้งใจจะให้บวชไปเรื่อยๆจนเป็นพระ แต่โมลีอยากให้ลูกเข้าเรียนและใช้ชีวิตปกติมากกว่า จึงแอบให้สึกเณรโดยไม่บอกบุญชูและส่งเข้ากรุงเทพ เพื่อฝากให้กลุ่มเพื่อนเก่าช่วยดูแล
เมื่อบุญโชคมาถึงกรุงเทพก็ถูกหลอกมอมยาโดยเด็กหญิงสองคนและปลดทรัพย์ไปหมด โชคดีที่ได้กลุ่มเพื่อนๆใหม่คือ นิ้ง (อภิญญา สกุลเจริญสุข) ลูกสาวของนรา, หยอน (รัชชุ สุระจรัส) ลูกชายของหยอย, ประพาฬ (วรฤทธิ์ นิลกลม) ลูกชายของประพันธ์ และแอ่น (นลินธารา โฮเลอร์) เพื่อนของนิ้ง ช่วยดูแล โดยอาศัยอยู่ด้วยกันระหว่างที่บุญโชคมาอยู่กรุงเทพและอ่านหนังสือเตรียมสอบ
วันหนึ่งขณะที่กำลังไปเที่ยวห้างสรรพสินค้ากัน บุญโชคสังเกตเห็นพิม (กิตติ์ลภัส กรสุทธิ์ไรวรรณ) ซึ่งเป็นพี่สาวของเด็กสองคนที่มอมยาตนเอง กำลังหลอกเอาเงินจากชายวัยกลางคนอยู่ จึงออกไล่ตามและเกิดเรื่องวุ่นๆขึ้น สุดท้ายบุญโชคได้เก็บภาพถ่ายเขากับพิมตอนที่ชุลมุนกันอยู่ในตู้ถ่ายสติ๊กเกอร์ไว้ได้ จึงออกตามหาและได้ทราบว่าพิมกับน้องสาวสองคนนั้นไม่มีพ่อแม่ต้องหาเลี้ยงตนเอง แต่บุญชูและเพื่อนๆก็ไม่เห็นด้วยที่พิมใช้วิธีการหลอกลวงคนอื่น
ในวันสอบก่อนที่บุญโชคจะเข้าห้องสอบนั้นเอง พิมซึ่งมาสอบเหมือนกันถูกแกงค์นักเลงคุมถิ่นจับตัวไปเนื่องจากเข้าไปหากินในพื้นที่ บุญโชคจึงทิ้งการสอบและตามไปช่วย ในตอนที่กำลังจะถูกทำร้าย กลุ่มเพื่อนๆของบุญโชคก็ตามมาช่วยและเกิดชุลมุนขึ้นตามระเบียบ สุดท้ายจึงช่วยกันหนีจากแกงค์นักเลงมาได้ และพิมกับน้องสาวก็ได้รับความช่วยเหลือจากทางสังคมสงเคราะห์เรื่องการศึกษาและที่อยู่อาศัยในที่สุด
ส่วนบุญโชคที่ไม่ได้เข้าสอบ จึงเดินทางกลับบ้านนอกไปหาพ่อแม่และได้รับคำปลอบว่าจะเรียนอะไรก็ได้ ขอให้เป็นคนดีเรื่องสอบเอาไว้ปีหน้าก็ยังไม่สาย
== การตอบรับ ==
=== การออกฉายและรายได้ ===
บุญชู ไอ-เลิฟ-สระ-อู ออกฉายเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2551 เข้าฉาย 4 วันทำเงินได้ 15.52 ล้านบาท  รวมในสัปดาห์แรกเปิดตัวด้วยรายได้ที่ 16.1 ล้านบาท ทั้งๆ ที่จากกระแสน่าจะทำได้เกิน 20 ล้านบาทเป็นอย่างน้อย ทำรายได้รวม 50 ล้านบาท
=== เสียงวิจารณ์ ===
นรา จากผู้จัดการออนไลน์ พูดถึงบุญชูภาคนี้ว่า "เรื่องราวว่าด้วยการผลัดเปลี่ยนตัวละครจากรุ่นหนึ่งสู่อีกรุ่นหนึ่ง โดยมีตัวละครเดิมๆ ในวัยพ่อแม่ คอยประคับประคองดูแล อย่างไรก็ตาม ความเปลี่ยนแปลงนั้น มีเพียงแค่โอนถ่ายภาระในการเล่าเรื่องมายังตัวละครอีกรุ่น แต่บุคลิกและอารมณ์ต่างๆ โดยรวมแล้ว ยังคงมีเสน่ห์ของ “บุญชู” ในแบบดั้งเดิมอันเป็นที่คุ้นเคย"
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
บุญชู ไอ-เลิฟ-สระอู (BOONCHU 9)
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2551
ภาพยนตร์ไทย
ภาพยนตร์ที่กำกับโดย บัณฑิต ฤทธิ์ถกล
บุญชู
ภาพยนตร์ภาคต่อ
ซูว์แรน

ซูว์แรน (Suresnes) เป็นเมืองในจังหวัดโอดแซน (Hauts-de-Seine) ในแคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์ (Île-de-France) ตั้งอยู่ในชานเมืองด้านตะวันออกของกรุงปารีส (Paris) บนฝั่งซ้ายของแม่น้ำแซน (Seine)
เมืองในจังหวัดโอดแซน
ไฟซอล อักบาร์

ไฟซอล อักบาร์ (Faisol Akbar) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 21 ครั้ง ชนะ 12 (น็อค 3) เสมอ 3 แพ้ 6
== ประวัติ ==
อักบาร์ขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 18 มกราคม พ.ศ. 2533 ชนะคะแนน ไมเคิล ตัมปานี ก่อนจะได้ครองแชมป์อินโดนีเซียรุ่นไลท์ฟลายเวทในปีเดียวกันนั้น ด้วยการชนะคะแนน วัสซิสโน ที่อินโดนีเซีย ป้องกันตำแหน่งได้ 1 ครั้ง จึงไปชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 แพ้คะแนน คิม โอห์กอน ที่เกาหลีใต้ อักบาร์หยุดชกไป 1 ปี ก่อนจะกลับมาชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท WBF เมื่อ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2537 แต่แพ้คะแนน รอนนี่ มากราโม ที่ฟิลิปปินส์ ไม่ได้แชมป์มาครอง
อักบาร์ขึ้นชกชนะอีกสองครั้ง ก็ขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 27 เมษายน พ.ศ. 2538 ชนะคะแนน มูฮัมหมัด ราชแมน ป้องกันตำแหน่งได้ 1 ครั้ง จากนั้นเดินทางมาชกนอกรอบในประเทศไทย แพ้คะแนน วันดี สิงห์วังชาที่ สมุทรปราการ และชนะน็อค อัลเบอร์โต นูเนซ ยก 3 ที่ สระบุรี จากนั้น ชกชนะคะแนน ลิงลม พ.ธวัชชัยที่อินโดนีเซีย อักบาร์ได้ขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นมินิมัมเวท IBF เมื่อ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2540 เป็นฝ่ายชนะคะแนนวันดี สิงห์วังชา ที่เขาเคยแพ้มาก่อน คว้าแชมป์มาครองสำเร็จ จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท IBFกับโซลานี่ เปเตโล่ ผู้ที่แย่งแชมป์ไปจากรัตนพล ส.วรพิน เมื่อ 21 มีนาคม พ.ศ. 2541 แต่อัคบาร์เป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป
หลังจากชิงแชมป์ไม่สำเร็จ อักบาร์ขึ้นชกกับนิกโก้ โธมัส อดีตแชมป์โลกชาวอินโดนีเซีย แต่ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป จากนั้นขึ้นชกชนะอีกสองครั้ง รวมทั้งชกชนะ นำชัย รัตนชัยยิม นักมวยชาวไทยด้วย ไปชกนอกรอบที่ ญี่ปุ่น แพ้คะแนน ยาซึโอะ โทคิมิตสุ จากนั้น กลับมาชกชนะในอินโดนีเซียอีกครั้ง ก็ขึ้นชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2544 เสมอกับอีริเบร์โด เกยอนที่อินโดนีเซีย จากนั้นก็ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีกเลย
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์อินโดนีเซียรุ่นไลท์ฟลายเวท (2533 - 2536)
แชมป์อินโดนีเซียรุ่นมินิมัมเวท (2538)
แชมป์เงารุ่นมินิฟลายเวท IBF
* ชิง 30 สิงหาคม 2540 ชนะคะแนน วันดี สิงห์วังชา ที่ อินโดนีเซีย
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้ แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 13 พฤศจิกายน 2536 แพ้คะแนน คิม โอห์กอน ที่ เกาหลีใต้
* ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท WBF เมื่อ 8 ตุลาคม 2537 แพ้คะแนน รอนนี่ มากราโม ที่ ฟิลิปปินส์
* ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF เมื่อ 21 มีนาคม 2541 แพ้คะแนน โซลานี่ เปเตโล  ที่ แอฟริกาใต้
* ชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 12 พฤษภาคม 2544 เสมอกับ เอริเบร์โต เกยอน ที่ อินโดนีเซีย
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com  
นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย
แชมป์มวยสากลประเทศอินโดนีเซีย
แชมป์เงา IBF
อาลัน การ์ซิอา

อาลัน กาบริเอล ลุดวิก การ์ซิอา เปเรซ (Alan Gabriel Ludwig García Pérez) เกิดวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2492 เป็นอดีตประธานาธิบดีของประเทศเปรู โดยชนะการเลือกตั้งเหนือโอยันตา อูมาลา ใน พ.ศ. 2549 ปัจจุบันเป็นหัวหน้าพรรคอาปริสตาเปรู และเป็นสมาชิกคนเดียวของพรรคนี้ที่เคยดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี การ์ซิอาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีครั้งแรกในปี พ.ศ. 2528 ถึง 2533 ซึ่งสมัยแรกในการเป็นประธานาธิบดีของเขาจบลงด้วยวิกฤติเศรษฐกิจ ความวุ่นวายในสังคม และความรุนแรง จนต้องหนีออกนอกประเทศ เขากลับคืนสู่วงการการเมืองอีกครั้งด้วยการลงสมัครเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2544 แต่แพ้อาเลฆันโดร โตเลโด
ชาวเปรู
คริสต์ศาสนิกชนชาวเปรู
ประธานาธิบดีเปรู
หม่อมใหญ่ เทวกุล ณ อยุธยา

หม่อมใหญ่ เทวกุล ณ อยุธยา (27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2401 – 26 มิถุนายน พ.ศ. 2479) เกิดเมื่อวันเสาร์ แรม 7 ค่ำ เดือน 12 ปีมะเมีย ตรงกับวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2401 เป็นธิดาคนที่ 2 ของ เจ้าพระยาสิริรัตนมนตรี (หงส์ สุจริตกุล) (บุตรของหลวงอาสาสำแดง (แตง) และท้าวสุจริตธำรง (นาค)) และคุณหญิงตาด (ธิดาพระยาราชสงคราม (ทองอิน))เป็นพระปัยยิกา(ทวด) ใน สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง
== บุตร-ธิดา ==
ในปี พ.ศ. 2419 สมเด็จพระปิยมาวดี ศรีพัชรินทรมาตา ได้ทรงขอหม่อมใหญ่เพื่อมาเป็นหม่อมในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเทวะวงศ์วโรปการ ซึ่งขณะนั้นดำรงยศเป็น พระเจ้าน้องยาเธอ พระองค์เจ้าเทวัญอุไทยวงศ์ ต่อมาปี พ.ศ. 2436 เกิดวิกฤตการณ์ ร.ศ. 112 พระบรมวงศานุวงศ์และชนชั้นสูงของสังคมได้ร่วมกันจัดตั้งสภาอุณาโลมแดง หม่อมใหญ่ก็ได้รับการแต่งตั้งเป็นกรรมการิณีด้วย 
หม่อมใหญ่มีโอรส-ธิดากับสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเทวะวงศ์วโรปการ 11 พระองค์ ได้แก่
หม่อมเจ้าอัปษรสมาน เทวกุล (พ.ศ. 2420 - พ.ศ. 2482) เสกสมรสกับพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระจันทบุรีนฤนาถ
หม่อมเจ้าบรรสานสนิท เทวกุล (พ.ศ. 2422 - พ.ศ. 2488)
หม่อมเจ้าพิจิตรจิราภา เทวกุล (พ.ศ. 2424 - พ.ศ. 2486)
หม่อมเจ้าสุธาสิโนทัย เทวกุล (พ.ศ. 2425 - พ.ศ. 2509) เสกสมรสกับ หม่อมลมุล สาทรานนท์ และหม่อมฉวี วัชรประหาส
หม่อมเจ้าจันทรนิภา เทวกุล (พ.ศ. 2427 - พ.ศ. 2488)
หม่อมเจ้าพงศ์ทินเทพ เทวกุล (พ.ศ. 2429 - พ.ศ. 2486) เสกสมรสกับ หม่อมเจ้าหญิงสุชาดามณี เทวกุล
หม่อมเจ้าทิพรัตนประภา เทวกุล (พ.ศ. 2431-2508)
หม่อมเจ้าวงศ์นิรชร เทวกุล (พ.ศ. 2432 - พ.ศ. 2490) เจ้ากรมกรมตำรวจภูบาลหรือ ผู้บังคับการตำรวจสันติบาล ในปัจจุบันพระองค์แรก  เสกสมรสกับ หม่อมโกย เกิดสวัสดิ์
หม่อมเจ้าดาราจรัสศรี เทวกุล (พ.ศ. 2435 - พ.ศ. 2484)
หม่อมเจ้าไตรทิพเทพสุต เทวกุล (พ.ศ. 2439 - พ.ศ. 2505) เสกสมรสกับ หม่อมมณี หม่อมเจ้าหญิงบันดาลสวัสดี ดิศกุล หม่อมแบบ และ หม่อมแวว
หม่อมเจ้าอนันตนรไชย เทวกุล (พ.ศ. 2441-2511) เสกสมรสกับ หม่อมเจ้าหญิงอัปภัศราภา ดิศกุล
หม่อมใหญ่ เทวกุล ณ อยุธยา ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2479 อายุ 78 ปี 8 เดือน ณ วังเทเวศร์ ได้รับพระราชทานโกศแปดเหลี่ยม บรรจุศพ
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
พ.ศ. 2452 – เข็มพระชนมายุสมมงคล ชั้นที่ 2 (ทอง)
== ลำดับสาแหรก ==
== อ้างอิง ==
=== หนังสือ ===
หม่อม
ณ อยุธยา
สกุลสุจริตกุล
ราชสกุลเทวกุล
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว. (ฝ่ายใน)
ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ว.ป.ร.3
ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ จ.ป.ร.3
ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ป.ป.ร.3
เทือกเขาแอเพนไนน์

เทือกเขาแอเพนไนน์ (Apennines; Appenninus; Appennini)  เป็นเทือกเขาซึ่งมีขนาดความยาว 1000 กม. และความกว้างสูงสุดอยู่ที่ 80/140 &nbsp;km จากเหนือจรดใต้ของประเทศอิตาลีตามชายฝั่งทางตะวันออก
ชื่อของเทือกเขาสันนิษฐานว่ามาจากรากศัพท์ภาษาละติน "เปนเน" (penne) ซึ่งหมายถึง ขนนก หรือ ขน และยังเป็นรากศัพท์ของคำว่า "pinnacle" (จุดยอด) ในภาษาอังกฤษอีกด้วย ดังนั้นในทางนิรุกติศาสตร์ของเทือกเขาเพนไนน์ในอังกฤษ
ชื่อของเทือกเขาเป็นที่มาของชื่อคาบสมุทรแอเพนไนน์ซึ่งเป็นส่วนประกอบใหญ่ของประเทศอิตาลี ภูเขาส่วนใหญ่มีสีเขียวและเต็มไปด้วยป่าเขาลำนาไพร ถึงแม้ว่ายอดสูงสุดของเทือกเขานี้ กอร์โนกรันเด (2,912 ม.) ปกคลุมไปด้วยธารน้ำแข็งที่อยู่ใต้สุดของทวีปยุโรป ส่วนลาดเอียงของเทือกเขาทางตะวันออกของประเทศอิตาลีไปจนถึงทะเลเอเดรียติกลาดชันมาก ขณะที่ส่วนลาดเอียงของเทือกเขาทางตะวันตกทำให้เกิดที่ราบซึ่งเป็นที่ที่เมืองทางประวัติศาสตร์ของอิตาลีส่วนใหญ่ตั้งอยู่
== การแบ่ง ==
นักภูมิศาสตร์สมัยใหม่ได้แบ่งเทือกเขานี้ออกเป็น 3 ส่วนด้วยกัน: เหนือ กลาง และใต้
เทือกเขาในทวีปยุโรป
ภูมิศาสตร์ยุโรป
ภูเขาในทวีปยุโรป
พระครูพิศิษฐ์อรรถการ (คล้าย จนฺทสุวณฺโณ)

โน
จ.กระบี่ ขาเ
จ้าอาวาสวัดจันดี (ทุ่งปอน,,นยำ
น
ส เมื่อท่านมรณภาพไปแล้ว วัดนี้ก็เป็นที่ประดิษฐานสรีระของท่านไว้ในโลงแก้ว
== โลเวนโรเบิร์ตซีแกลว์โรว์น ==
== อ้างอิง ==
พระครูสัญญาบัตร
ภิกษุจากจังหวัดนครศรีธรรมราช
เจ้าอาวาส
บุคคลจากอำเภอช้างกลาง
เอ็มบริโอ

เอ็มบริโอ (Embryo; ἔμβρυον แปลว่า สิ่งที่เติบโต) คือระยะแรกในพัฒนาการของสิ่งมีชีวิตหลายเซลล์จำพวกยูคาริโอต ซึ่งนับตั้งแต่เริ่มมีการแบ่งเซลล์จนกระทั่งเกิด, ฟักออกจากไข่, หรืองอกในกรณีของพืช สำหรับในมนุษย์ระยะเอ็มบริโอเริ่มหลังจากการปฏิสนธิจนกระทั่งสิ้นสุดสัปดาห์ที่ 8 ซึ่งหลังจากนั้นจะเรียกสิ่งมีชีวิตว่าระยะทารกในครรภ์ หรือฟีตัส (fetus)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Chart of human fetal development
A Comparative Embryology Gallery 
Development of the human embryo
The Visible Embryo from fertilization to birth 
The Human Fertilisation and Embryology Authority (HFEA)
คัพภวิทยา
ชีววิทยาการเจริญ
[עובר האדם]
แชร์พอยต์

แชร์พอยท์ (Microsoft SharePoint) คือชุดผลิตภัณฑ์ของบริษัทไมโครซอฟท์ สำหรับการประสานงานร่วมกันและบริหารเอกสารผ่านเว็บเบราว์เซอร์ รวมทั้งมีความสามารถในการสร้างอย่าง Wikis และ Blogs
โดยทั่วไป คำว่าแชร์พอยต์จะหมายถึง 2 ผลิตภัณฑ์ ได้แก่
Windows SharePoint Services (WSS)
Microsoft Office SharePoint Server (MOSS)
แชร์พอยต์ถูกสร้างด้วยเทคโนโลยีเอเอสพีดอตเน็ต 2.0 ทำงานบน IIS และฐานข้อมูล SQL
== กลุ่มผลิตภัณฑ์แชร์พอยต์ ==
=== Windows Share Point Services (WSS) ===
Windows Share Point Services (WSS) เป็นโปรแกรมที่แถมฟรีมากับ Windows Server มึความสามารถในการประสานงาน รองรับการทำงานผ่านเบราว์เซอร์
=== Microsoft Office SharePoint Server 2007 (MOSS 2007) ===
Microsoft Office SharePoint Server 2007 (MOSS 2007) เป็นโปรแกรมที่พัฒนาเพิ่มจาก WSS โดยสามารถจัดการข้อมูลได้มีประสิทธิภาพมากกว่า ในด้านค้นหาข้อมูล จัดเก็บเอกสาร และความคุมข้อมูล รวมทั้งมีข้อมูลในการวิเคราะห์ธุรกิจ
=== Microsoft SharePoint Designer (SPD) ===
Microsoft SharePoint Designer คือ เครื่องมือที่ใช้ในการออกแบบ ปรับแต่งหน้าจอ และ สร้างลำดับการทำงานภายในแชร์พอยต์ซึ่งสามารถทำงานร่วมกับวิชวลสตูดิโอ 2008
== อ้างอิง ==
Sharepoint Community Portal
Windows SharePoint Services
Microsoft Office SharePoint Server 2007
SharePoint Server Role in Windows Server 2008 
SharePoint
ซอฟต์แวร์
ไมโครซอฟท์
การบดยาง

== การบดยาง ==
เนื่องจากยางธรรมชาติมีขนาดโมเลกุลใหญ่ โดยมีน้ำหนักโมเลกุลเฉลี่ยโดยประมาณ 1 ล้าน การบดยาง (Mastication) จึงเป็นการทำให้โมเลกุลของยางมีขนาดเล็กลง ความหนืดลดลง ทำให้แปรรูปได้สะดวกขึ้น ซึ่งต่างจากยางสังเคราะห์ที่มีการควบคุมขนาดโมเลกุลตามต้องการอยู่แล้วขณะที่สังเคราะห์จึงไม่มีความจำเป็นต้องมีการบด เครื่องมือที่ใช้ในการบดยางมีหลายชนิด ได้แก่ เครื่องบดยางสองลูกกลิ้ง Internal Mixer เป็นต้น 
== การควบคุมความหนืดของยาง ==
ยางแห้งพันธุ์ต่าง ๆ เมื่อนำเอามาทดสอบค่าความหนืดภายใต้อุณหภูมิและเวลาเดียวกัน (ML1+4;100°C) ค่าความหนืดจะอยู่ที่ 43-100 หน่วยมูนี่ แต่ถ้าทิ้งยางแห้งนี้ไว้สัก 2-4 เดือน ยางก็จะมีความหนืดเพิ่มขึ้นจากเดิมเป็น 74-126 หน่วยมูนี่ ดังนั้นจึงต้องมีการปรับสภาพค่าความหนืดของยางให้คงที่หรือสม่ำเสมอ จึงต้องมีการใช้สารเคมีประเภท ไฮดรอกซิลามีนไฮโดรคลอไรด์ ซึ่งเป็นสารเคมีที่ควบคุมความหนืดของยางให้มีค่าค่อนข้างสม่ำเสมอ ซึ่งสารเคมีที่ใส่เข้าไปจะเข้าไปทำปฏิกิริยากับอนุมูลของหมู่อัลดีไฮด์ในโครงสร้างโมเลกุลยาง จึงทำให้ภายในระหว่างโมเลกุลยางที่เก็บไว้ไม่มีพันธะไฮโดรเจนเกิดขึ้น ความหนืดของยางจึงไม่เพิ่มขึ้น โดยค่าความหนืดเมื่อใช้สารควบคุมความหนืดจะอยู่ที่ 37-99 หน่วยมูนี่ ความหนืดถือเป็นเรื่องที่สำคัญมากในทางอุตสาหกรรมที่จะต้องนำเอายางธรรมชาติมาเข้าสู่กระบวนการแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์ จึงต้องมีการปรับสภาพความหนืดของยางธรรมชาติให้มีค่าที่คงที่ 
== อ้างอิง ==
ยาง
ต้นไม้ (แก้ความกำกวม)

ต้นไม้ อาจหมายถึง
ไม้ต้น พืชนานปีที่มีลำต้นยาว
ต้นไม้ (ทฤษฎีกราฟ)
ต้นไม้ (โครงสร้างข้อมูล) ดูเพิ่มที่ ต้นไม้ (โครงสร้างข้อมูล)
* ต้นไม้แบบทวิภาค (binary tree)
* ต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาค (binary search tree)
ต้นไม้การตัดสินใจ (decision tree)
== ดูเพิ่ม ==
พืช ในทางชีววิทยา หมายถึงอาณาจักรสิ่งมีชีวิตอย่างหนึ่ง
ต้นไม้แบบทอดข้าม

ต้นไม้ทอดข้าม หรือ ต้นไม้แผ่ทั่ว (spanning tree) หมายถึง กราฟย่อยซึ่งมีลักษณะเป็นต้นไม้และมีทุกจุดยอดของกราฟเป็นจุดยอดทุกจุดของต้นไม้ด้วย  การหาต้นไม้ทอดข้ามในกราฟใดๆ โดยเฉพาะต้นไม้ทอดข้ามน้อยสุด เป็นปัญหาที่พบบ่อยในวิทยาการคอมพิวเตอร์รูปแบบหนึ่ง
== นิยาม ==
ถ้าต้นไม้ T เป็นกราฟย่อยของกราฟ G และเซ็ตของจุดยอดของ T เท่ากับเซ็ตของจุดยอดของ G เราจะกล่าวว่าต้นไม้ T นั้น ทอดข้าม (spanning) G และเรียก T ว่า ต้นไม้ทอดข้าม ของ G
ทฤษฎีกราฟ
ต้นไม้ทอดข้าม
ปัญหาการคำนวณในทฤษฎีกราฟ
รถจักรไอน้ำ

รถจักรไอน้ำ (Steam locomotive) เป็น รถไฟในยุคแรกที่ใช้กลไกของแรงดันไอ (น้ำ) ในการผลักดันให้ล้อรถหมุนและทำให้รถเคลื่อนที่ ซึ่งในปัจจุบันรถจักรประเภทนี้แทบไม่มีใช้ให้เห็นกันแล้ว
== ที่มาของรถจักรไอน้ำ ==
หลังจากปี ค.ศ. 1768 เจมส์ วัตต์ (James Watt) นักประดิษฐ์ชาวอังกฤษสามารถสร้างเครื่องจักรไอน้ำได้สำเร็จได้มีนักประดิษฐ์จำนวนมากนำเครื่องจักรไอน้ำมาใช้เป็นส่วนประกอบของเครื่องจักรชนิดต่างๆมากมาย แต่ก็ไม่ค่อยได้รับความนิยมกัน ซึ่งหนึ่งในนั้นคือริชาร์ด เทรวิทิก (Richard Trevithick) วิศวกรชาวอังกฤษที่ได้ทำการสร้างรถจักรไอน้ำเป็นผลสำเร็จ ซึ่งรถจักรไอน้ำนี้ยังเป็นล้อธรรมดาและวิ่งบนถนนอยู่ ต่อมาทางเหมืองแร่ที่จอร์จ สตีเฟนสัน (George Stephenson) ทำงานอยู่ได้นำรถจักรไอน้ำนี้มาใช้ในการขนถ่านหิน แต่รถจักรของวิชาร์ดทราวิคนั้นยังมีข้อเสียอยู่หลายอย่างทั้งเรื่องความเร็ว และยังทำความเสียหายแก่ถนนเพราะน้ำหนักการบรรทุกที่มาก จึงได้มีการสร้างรางเหล็กให้รถจักรนี้วิ่งซึ่งเป็นการกำจัดปัญหาการทำให้ถนนพัง แต่เมื่อมีการวิ่งรถบนรางแล้วรถจักรก็ยังคงตกรางอยู่บ่อย ๆ จึงได้มีการปรับปรุงล้อรถจักรเสียใหม่ จากเดิมที่เป็นล้อธรรมดาก็ให้เปลี่ยนเป็นล้อเหล็กและมีร่องสำหรับ วิ่งบนรางเหล็กอีกด้วย
ต่อมา จอร์จ สตีเฟนสัน ได้นำรถจักรนี้ไปพัฒนาให้มีความเร็วมากยิ่งขึ้นในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1814 รถจักรของสตีเฟนสันมีตัวถึงเป็นไม้ มีล้อเหล็ก 4 ล้อ วิ่งได้ 4 ไมล์ต่อชั่วโมงสามารถลากรถถ่านหินได้ถึง 30 ตัน สตีเฟนสันตั้งชื่อรถของเขาว่าบลูเซอร์ (Blueser) ระหว่างนั้นเองเอ็ดเวิร์ด พิส (Edward Piss) ได้สร้างทางรถไฟจากเมืองสตอกตัน (Stockton) ไปยังเมืองดาร์ลิงตัน (Darlington) สตีเฟนสันจึงได้นำรถจักรของเขาไปเสนอแก่พิสเพื่อหวังให้พิสเห็นดีกับรถของเขาและให้การสนับสนุน ซึ่งมันก็เป็นอย่างที่เขาคิด พิสสนับสนุนเขาในการสร้างหัวรถจักรด้วยเงินเดือนปีละ 300 ปอนด์และรถจักรไอน้ำก็เริ่มเป็นที่นิยมมากขึ้นจนทำให้บรรดาเจ้าของรถม้าที่เสียผลประโยชน์ไม่พอใจ และทำการขัดขวางการทำงานของสตีเฟนสันอยู่บ่อยครั้ง จนกระทั่งรัฐบาลอังกฤษเล็งเห็นถึงความสำคัญของการพัฒนาระบบการขนส่งด้วยรถจักร จึงประกาศใช้กฤษฎีกาใช้สร้างทางรถไฟขึ้นในปี ค.ศ. 1826 ระหว่างแมนเชสเตอร์และลิเวอร์พูล ซึ่งการสร้างทางรถไฟสายนี้มีความยากลำบากมากแต่ในที่สุดสตีเฟนสันก็สามารถสร้างทางรถไฟจากแมนเชสเตอร์ไปถึงลิเวอร์พูลได้สำเร็จ กิจการรถไฟจึงเป็นที่นิยมมากขึ้น และเริ่มแพร่ขยายตัวไปยังเมืองต่าง ๆ ในอังกฤษ ในขณะเดียวกันก็เริ่มแพร่กระจายไปยังประเทศต่าง ๆ รวมถึงประเทศไทยด้วย
== อ้างอิง ==
http://siweb.dss.go.th/Scientist/Scientist_1/George%20Stephenson.html 
== ดูเพิ่ม ==
รถจักรไอน้ำแปซิฟิค
รถจักรไอน้ำมิกาโด
รถจักรไอน้ำโมกุล C56
รถจักรไอน้ำแพรรี่ C58
ซี56 31
รถจักรไอน้ำเอเดรียติค C10
เทคโนโลยี
รถไฟ
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุทธวิไลยลักษณา

พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุทธวิไลยลักษณา (9 มิถุนายน พ.ศ. 2425 – 1 มิถุนายน พ.ศ. 2467) มีพระนามลำลองว่า "พระองค์หญิงกลาง" เป็นพระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี กรมพระจักรพรรดิพงษ์ ประสูติแต่หม่อมราชวงศ์สว่าง จักรพันธุ์ มีพระยศเมื่อประสูติเป็น “หม่อมเจ้า” ต่อมา พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาเป็น “พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า” เมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2436 และได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาเป็น “พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า”  เมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2443
== พระประวัติ ==
พระองค์เป็นที่โปรดปรานของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยมีพระราชประสงค์ให้อภิเษกสมรสกับ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราวุธ สยามมกุฎราชกุมาร ได้เคยพระราชทานพระราชปรารภไว้ว่า "จะเลี้ยงหญิงกลางให้เป็นควีน" และได้ทรงขอพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุทธวิไลยลักษณา มาเลี้ยงดูใกล้ชิดพระองค์ ในพระอภิบาลของพระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้าสายสวลีภิรมย์ และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เข้าเฝ้าสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ อยู่เสมอ
เมื่อสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้ายุคลทิฆัมพร เสด็จกลับหลังจบการศึกษาที่ประเทศอังกฤษ ได้ทรงพบกับพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุทธวิไลยลักษณา และทรงพอพระทัยกันและกัน พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงไม่อภิเษกสมรสกับพระองค์เจ้าสุทธวิไลยลักษณา ตามพระราชปณิธานของสมเด็จพระบรมชนกนาถ
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุทธวิไลยลักษณา สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2467 สิริพระชันษา 41 ปี 
==เครื่องราชอิสริยาภรณ์==

== พงศาวลี ==
== อ้างอิง ==
พระเจ้าวรวงศ์เธอ
พระองค์เจ้าหญิง
พระองค์เจ้ายก
ราชสกุลจักรพันธุ์
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้านิพัทธ์พิสิฐพงษ์

พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้านิพัทธ์พิสิฐพงษ์ (สิงหาคม พ.ศ. 2420 - 27 สิงหาคม พ.ศ. 2434) เป็นพระโอรสพระองค์แรกในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี กรมพระจักรพรรดิพงษ์ ประสูติแต่หม่อมทับทิม จักรพันธุ์ ณ อยุธยา เมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2420
พระองค์เจ้านิพัทธ์พิสิฐพงษ์ มีพระอิสริยยศเมื่อแรกประสูติเป็นหม่อมเจ้า ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาเป็นพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า เมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2428
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้านิพัทธ์พิสิฐพงษ์ ทรงเข้าพระราชพิธีโสกันต์เมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2431 และผนวชเป็นสามเณรเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2433 ณ พระอุโบสถ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม โดยมีพระพรหมมุนี (เหมือน สุมิตฺโต) เป็นพระอุปัชฌาย์ พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพระอรุณนิภาคุณากร เป็นพระศีลาจารย์ ผนวชแล้วไปประทับ ณ วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้านิพัทธ์พิสิฐพงษ์ ประชวรปวดพระเศียร ขุนประสิทธิโอสถถวายพระโอสถ พระอาการทรงเรื่อยมาจนถึงวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2434 จึงทรุดลง มีอาการแน่นเฟ้อพระอุทรและชักกระตุก เช้าวันที่ 27 สิงหาคม ทรงหอบและสิ้นพระชนม์ในเช้าวันนั้น สิริพระชันษาราว 14 ปี
== พงศาวลี ==
==อ้างอิง==
พระวรวงศ์เธอ
พระองค์เจ้ายก
ราชสกุลจักรพันธุ์
ทุหศาสัน

ทุหศาสัน เป็นโอรสองค์ที่สองของท้าวธฤตราษฎร์กับพระนางคานธารีแห่งกรุงหัสตินาปุระ และเป็นน้องชายของทุรโยธน์ ครั้งหนึ่งทุรโยธน์เชิญยุธิษฐิระมาเล่นสกา การแข่งขันดำเนินไปอย่างยาวนาน ยุธิษฐิระเริ่มแพ้พนันสกาไปเรื่อย ๆ ทรัพย์สินและบ้านเมืองที่ใช้เดิมพันถูกทุรโยธน์ยึดไว้ทั้งหมด ยุธิษฐิระหน้ามืดตามัวเดิมพันตัวเองและน้อง ๆ ทั้งสี่ (คือ ภีมะ อรชุน นกุลและสหเทพ) แต่ก็แพ้ตกเป็นทาสของทุรโยธน์ ในที่สุดก็นำพระนางเทราปตี พระชายามาเดิมพัน ก็แพ้พนันอีก ทุรโยธน์จึงให้ทุหศาสันลากตัวพระนางเทราปทีมาประจานที่กลางสภาเพื่อให้ทุกคนรับรู้ ทุหศาสันจิกผมนางและลากนางมาที่สภา ทุรโยธน์ออกคำสั่งให้ทุหศาสันเปลื้องผ้านางออก นางจึงขอให้พระกฤษณะ (ซึ่งเป็นพระนารายณ์อวตารปางที่ 8) ช่วยนาง พระองค์จึงเนรมิตผ้าสาหรี่ให้มีความยาวไม่มีที่สิ้นสุด ทุหศาสันดึงผ้านางอยู่นานก็ไม่มีทีท่าที่จะหมดไปจากกายนาง จนกระทั่งทุหศาสันหมดแรงไปเอง จากการกระทำอันชั่วช้าในครั้งนี้ ภีมะประกาศกร้าวที่จะฉีกอกทุหศาสันเอาเลือดจากอกมาดื่มกิน และเอาเลือดมาล้างผมพระนางเทราปทีเป็นการลบล้างมลทิน
ต่อมาเมื่อเกิดศึกมหาภารตะที่ทุ่งราบกุรุเกษตร ระหว่างฝ่ายเการพของทุรโยธน์กับฝ่ายปาณฑพของยุธิษฐิระ ในวันที่ 16 ของสงครามทุ่งราบกุรุเกษตรนี้ ภีมะมีโอกาสได้สู้กับทุหศาสัน ภีมะฟาดกระะบองใส่ทุหศาสันจนล้มฟุบ แล้วตามไปกระชากแขนทั้งสองข้างจนขาดออกมาอย่างโหดเหี้ยม จากนั้นก็ฉีกอกทุหศาสันล้วงเอาเลือดออกมาดื่ม ตามคำสาบานที่เขาประกาศไว้
ตัวละครในมหาภารตะ
คอลเกต

คอลเกต เป็นผลิตภัณฑ์เกี่ยวกับช่องปากอย่างยาสีฟัน แปรงสีฟัน ก่อตั้งโดยวิลเลียม คอลเกต และฟรานซิส สมิธ ในปี 1806 ในชื่อ Smith and Colgate ต่อมาในปี 1813 วิลเลียม คอลเกต ซื้อหุ้นกลับคืนมาและเปลี่ยนชื่อบริษัทเป็น William Colgate and Company เมื่อนายวิลเลียม คอลเกตเสียชีวิตแล้ว ในปี 1857 ชื่อบริษัทก็เปลี่ยนมาเป็น Colgate & Company และในปี 1873 ออกสินค้ายาสีฟันคอลเกต
ต่อมาในปี 1928 ได้รวมตัวกับบริษัท Palmolive-Peet Company ซึ่งเป็นบริษัทผลิตสบู่ Palmolive จึงได้เปลี่ยนชื่อบริษัทเป็น Colgate Palmolive-Peet Company ในปีเดียวกันนั้นเอง ได้ออกสินค้าจำหน่ายไปทั่วโลก หลังจากนั้นได้เปลี่ยนชื่อบริษัทให้สั้นลงเป็น Colgate-Palmolive Company ซึ่งปัจจุบันจำหน่ายสินค้ามากกว่า 200 ประเทศ นอกจากนี้ยังมีแบรนด์อื่นๆที่อยู่ภายใต้ดูแล เช่น Palmolive, Protex, Sorriso, Kolynos, Axion, Soupline,Fab โดยในประเทศไทย บริหารงานโดย บริษัท คอลเกต-ปาล์มโอลีฟ (ประเทศไทย) จำกัด
== อ้างอิง ==
Brand Directory ฉบับ 048 (May 2008) positioningmag.com
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์คอลเกตในประเทศไทย 
ยาสีฟัน
สุดสัปดาห์

สุดสัปดาห์ เป็นนิตยสารรายปักษ์ ของบริษัท อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง จำกัด (มหาชน) ซึ่งก่อตั้งโดย ชูเกียรติ อุทกะพันธุ์ เดิมชื่อ แพรวสุดสัปดาห์ วางตลาดเป็นฉบับปฐมฤกษ์ เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2526 และวางจำหน่ายฉบับสุดท้ายเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2562 เป็นนิตยสารสำหรับผู้หญิงที่มีเนื้อหาด้านแฟชั่น จับกลุ่มผู้อ่านที่เป็นคนรุ่นใหม่ ผู้ทันสมัยก้าวตามแฟชั่นและทันกระแสโลก เนื้อหาครอบคลุมตั้งแต่สัมภาษณ์ ไลฟ์สไตล์ เรื่องเจาะลึก และสาระบันเทิงต่างๆ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
นิตยสารในประเทศไทย
เดอะ พิซซ่า คอมปะนี

เดอะ พิซซ่า คอมปะนี (The Pizza Company) เป็นร้านอาหารประเภทพิซซ่า จัดการโดย The Minor Food Group มีจุดเริ่มต้นเมื่อปี 1981 ครั้งเป็นบริษัทผู้รับเฟรนไชส์ของพิซซ่าฮัทของประเทศไทย ต่อมาในปี 2001 หมดสัญญากับทางพิซซ่าฮัท ทำให้ เดอะ ไมเนอร์ ฟู้ด กรุ๊ป จึงหันมาทำร้านพิซซ่าเป็นของตัวเองในชื่อ "เดอะ พิซซ่า คอมปะนี"
โดยมีแฟรนไชส์ในหลายประเทศ บริหารโดยบริษัทที่กรุงเทพ มีสาขาอย่างเช่นใน คูเวต สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ซาอุดิอาระเบีย จีน ฟิลิปปินส์ และกัมพูชา ซึ่งในปัจจุบันนั้น The Pizza Company เปิดให้สามารถสั่งซื้อสินค้าผ่านทางเว็บไซต์ได้แล้ว และสำหรับในประเทศไทยนั้น สามารถสั่งผ่านเบอร์โทรศัพท์ 1112
==สาขาในต่างประเทศ==
== ดูเพิ่ม ==
พิซซ่าฮัท
โดมิโน่ส์ พิซซ่า
มิสเตอร์พิซซ่า
นารายณ์ พิซเซอเรีย
สกูซี่พิซซ่า
== อ้างอิง ==
==  แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official Facebook Page
Youtube Channel
พาร์ทเนอร์ โปรโมชั่น The Pizza Company 1112
ThePizzaCompany1112™ Twitter
The Pizza Company Store
ธุรกิจอาหาร
อาหารจานด่วนแฟรนไชส์
ภัตตาคารในประเทศไทย
ภัตตาคารในประเทศจีน
ภัตตาคารในประเทศมาเลเซีย
ภัตตาคารในประเทศพม่า
ภัตตาคารในประเทศกัมพูชา
ภัตตาคารในประเทศลาว
ภัตตาคารในประเทศเวียดนาม
บริษัทอาหารของไทย
บริษัทนานาชาติที่มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ไทย
พิซซ่า
อภิมันยุ

อภิมันยุเป็นโอรสของ อรชุน กับ เจ้าหญิงสุภัทรา น้องสาวของ พระกฤษณะ อภิมันยุได้อาศัยอยู่กับพระกฤษณะที่ กรุงทวารกา พระกฤษณะได้สอนอภิมันยุยิงธนูจนเก่งกาจเทียบเท่าอรชุนผู้เป็นพระบิดา เมื่ออภิมันยุเติบโตเป็นหนุ่มก็ได้สมรสกับ นางอุตตรา (มหาภารตะ)ธิดาของท้าววิราฏ กับ พระนางสุเทศนา แห่งแคว้นมัตสยะ อภิมันยุมีลูกกับนางอุตตราคือ ปรีกษิต
ต่อมาได้เกิดศึกมหาภารตะซึ่งเป็นศึกระหว่าง ฝ่ายปาณฑพ ซึ่งเป็นฝ่ายของพระบิดา กับ ฝ่ายเการพของ ทุรโยธน์
ในวันที่ 13 ของการรบ ฝ่ายเการพได้ท้าอรชุนรบไปอีกฟากหนึ่งของสมรภูมิ แต่แล้วยุธิษฐิระก็ต้องตะลึงกับการจัดทัพที่เรียกว่า
จักรพยุหะ ของฝ่ายเการพ ซึ่งอรชุนเป็นผู้รู้ถึงวิธีเข้าโจมตีและวิธีฝ่าออกมาเพียงผู้เดียว  อภิมันยุผู้เป็นโอรสอรชุนก็รู้แต่
วิธีเข้าโจมตีอย่างเดียว ยุธิษฐิระ จึงให้อภิมันยุเข้าโจมตีขบวนทัพนี้ ส่วนยุธิษฐิระกับภีมจะรีบเคลื่อนทัพตามติดเข้าไป
แต่เมื่ออภิมันยุเข้าไปอยู่ท่ามกลางกองทัพของศัตรู ยุธิษฐิระกับ ภีมะ กลับถูก ชัยทรัถ ขัดขวาง
ทางด้านอภิมันยุได้บุกผ่านด่านแต่ละชั้น จนอยู่ตรงกลาง โทรณาจารย์ผู้บัญชาการรบจึงออกคำสั่งให้กฤตวรมา กับ อัศวัตถามา ทำลายรถศึกของอภิมันยุ อภิมันยุจึงใช้ล้อรถเป็นอาวุธ แต่ก็ถูกเหล่าแม่ทัพที่รายล้อมอยู่ คือ ศกุนิ ทุรโยธน์ ทุหศาสัน กรรณะ อัศวัตถามา และกฤตวรมา ได้รุมยิงธนูสังหาร ทั้งยังถูกตะบองของทุรมะเสน โอรสของทุหศาสัน ฟาดใส่จนสิ้นใจตาย
ตัวละครในมหาภารตะ