pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ทฤษฎีทำเลที่ตั้ง

ทฤษฎีทำเลที่ตั้ง (Location theory) เป็นทฤษฎีว่าด้วยทำเลที่ตั้งของกิจกรรมทางเศรษฐกิจ ซึ่งเป็นส่วนของภูมิศาสตร์เศรษฐกิจ (economic geography) ภูมิภาควิทยา (regional science) และ เศรษฐศาสตร์เชิงพื้นที่ (spatial economics) ทฤษฎีทำเลที่ตั้งอธิบายถึงเหตุผลที่ว่าเหตุใดกิจกรรมทางเศรษฐกิจเฉพาะประเภทหนึ่งจึงไปตั้งอยู่เฉพาะ ณ ที่แห่งหนึ่ง เช่นเดียวกับทฤษฎีเศรษฐศาสตร์จุลภาค - ทฤษฎีทำเลที่ตั้งอาศัยสมมุติฐานที่ว่าผู้ประกอบการทั้งที่เป็นบริษัทและบุคคลทำไปก็เพื่อประโยชน์ของตนเองจึงได้เลือกทำเลที่ตั้งที่จะทำให้เกิดผลกำไรมากที่สุด คือการลดค่าใช้จ่ายด้านสาธารณูปโภค
==ที่มา==
มีหลายคนที่ควรได้รับการยกย่องในการให้กำเนิดทฤษฎีนี้ (เช่น ริชาร์ด แคนทิลลอน, Étienne Bonnot de Condillac, เดวิด ฮูม, เซอร์เจมส์ สจวต, และเดวิด ริคาโด) แต่เมื่อจนกระทั่ง โจฮันน์ ไฮน์ริช วอน ทูเนน (Johann Heinrich von Thünen) ได้ตีพิมพ์หนังสือ Der Isolierte Staat เล่มแรกขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2369 จึงจะนับได้ว่าทฤษฎีทำเลที่ตั้งได้เริ่มมีตัวตนชัดเจนขึ้น  ความจริงแล้ว วอลเตอร์ ไอสาร์ด (Walter Isard) นักภูมิภาควิทยา (regional scientist) ได้ยกย่องให้ทูเนนว่าเป็น “บิดาแห่งนักทฤษฎีทำเลที่ตั้ง” ในหนังสือเล่มดังกล่าว ทูเนนให้ข้อสังเกตว่าค่าใช้จ่ายในการขนส่งสินค้าเป็นตัวการที่ทำให้ผลตอบแทนทางเศรษฐกิจตาม ทฤษฎีของริคาโด ลดลง ทูเนนให้ข้อสังเกตอีกด้วยว่า เนื่องจากค่าใช้จ่ายในการขนส่งและผลตอบแทนเชิงเศรษฐกิจที่มีความผันแปรไปตามประเภทของสินค้า ตามประเภทการใช้ที่ดินและความเข้มในการใช้การขนส่งนี่เองเกิดจากระยะทางของแหล่งผลิตสินค้ากับตลาด
ความเป็นเจ้าผู้ครองตลาดหลายชนิดสินค้าของเยอรมันดูเหมือนจะเป็นผลจากทฤษฎีทำเลที่ตั้งนับแต่สมัยของฟอนทูเนนไปถึงสมัยของหนังสือเรื่อง Die Zentralen Orte in Sűddeutschland  ของวอลเตอร์ คริสทัลเลอร์ซึ่งตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2476 ที่แสดงให้เห็นว่าสิ่งเรารู้จักในชื่อ “ทฤษฎีทำเลกลาง” (central place theory) อีกแนวหนึ่งที่มีส่วนมากได้แก่หนังสือของ อัลเฟรด เวเบอร์ ชื่อ Über den Standort der Industrien  ตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2452 โดยปรับแนวคิดของกรอบทางกายภาพคล้ายความคิด Varignon frame ของ Pierre Varignon โดยเวเบอร์ประยุกต์อัตราค่าขนส่งวัตถุดิบและสินค้าไปพร้อมกับการผลิตสินค้าที่สำเร็จแล้วพัฒนาให้เป็นขั้นตอนวิธีที่ใช้ในการบ่งชี้ว่าตำแหน่งที่ตั้งที่เหมาะสมที่สุดของแหล่งผลิตควรอยู่ที่ใด นอกจากนี้ยังบ่งบอกถึงความคลาดเคลื่อนที่เกิดจากแรงงานที่เกาะกลุ่มและกระจาย จากนั้นเวเบอร์จึงอภิปรายถึงการรวมกลุ่มของหน่วยการผลิตโดยอาศัยการคาดการณ์แหล่งตลาด
คาร์ล วิลเฮม เฟรดริช ลุนฮาร์ต (Carl Wilhelm Friedrich Launhardt Launhardt) มีส่วนให้แนวคิดนี้แก่เวเบอร์ผู้ได้รับการยกย่องเป็นอย่างมากก่อนงานตีพิมพ์ของเวเบอร์ นอกจากนี้ความคิดของลุนฮาร์ตยังมีความเป็นสมัยใหม่ในเชิงของการวิเคราะห์มากกว่าของเวบเบอร์เสียอีก ซึ่งชี้ให้เห็นว่าลุนฮาร์ตก้าวหน้าเกินสมัยทำให้ไม่มีผู้ในร่วมสมัยเข้าใจผลงานของตนมากนัก ไม่เป็นที่ชัดแจ้งว่าเวเบอร์รู้เรื่องงานของลุนฮาร์ตมากน้อยเพียงใด เป็นที่แน่ชัดว่าเวเบอร์ได้รับอิทธิพลจากคนอื่นๆ โดยเฉพาะจากวิลเฮล์ม รอชเชอร์ (Wilhelm Roscher) และอัลเบิร์ต แชฟเฟิล (Albert Schäffle) ซึ่งดูเหมือนจะได้เคยอ่านงานของเวเบอร์มาก่อน แต่อย่างก็ดี การแพร่หลายของทฤษฎีทำเลที่ตั้งที่อย่างเป็นที่รู้จักกันมากนั้น ได้เกิดขึ้นหลังการตีพิมพ์ผลงานของเวเบอร์
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Günter Krumme on the history of Location Theory
เศรษฐศาสตร์
ภูมิศาสตร์เศรษฐกิจ
ภูมิภาควิทยา
มาม่าซัง

มาม่าซัง คือ ผู้หญิงที่ทำหน้าที่ควบคุมดูแลงานที่เกี่ยวข้องกับการค้าประเวณี คำนี้ส่วนใหญ่จะใช้ในเอเชียตะวันออก ในบางครั้งคำว่า "มาม่าซัง" ก็ใช้กับผู้หญิงที่ควบคุมดูแลงานในร้านเหล้าหรือบาร์ด้วย ส่วนผู้ชายที่ทำงานลักษณะนี้จะเรียกว่า ป๊ะป๋าซัง โดยป๊ะป๋าซังมักจะใส่สูทสีสันฉูดฉาดและเป็นเจ้าของบาร์เกย์ด้วย มาม่าซังมีตำแหน่งเทียบเท่ากับแม่เล้าหรือแมงดา แต่ส่วนแบ่งค่าธรรมเนียมบาร์ที่ให้กับผู้ขายบริการทางเพศในเอเชียนั้นต่างจากสหรัฐอเมริกาหลายเท่า
คำว่า "มาม่าซัง" มีต้นกำเนิดจากประเทศญี่ปุ่น ซึ่งใช้เรียกผู้หญิงที่เป็นหัวหน้าบาร์ สถานบันเทิงยามค่ำคืน ซ่อง หรือกิจการอื่นๆ ที่คล้ายกับสถานบันเทิง คำว่า "ซัง" เป็นคำเรียกเพื่อให้เกียรติกับบุคคลหรือชื่อนั้นๆ แต่คำว่า "มาม่าซัง" ก็เป็นคำที่กล่าวถึง "แม่" อย่างไม่สุภาพในภาษาญี่ปุ่นด้วยเช่นกัน เนื่องจากปัจจุบันเด็กญี่ปุ่นจะเรียกแม่ของตัวเองว่า "มาม่า" แต่ในผู้ที่เป็นผู้ใหญ่แล้วจะไม่เรียกแม่ของตนเช่นนั้น ซึ่งคำที่ใช้กล่าวถึง "แม่" อย่างสุภาพในภาษาญี่ปุ่นคือ "โอกาซัง"
นอกจากนี้ คำว่า มาม่าซัง ยังมีความหมายอื่นๆ เช่น ใช้เรียกสาวใช้หรือคนทำความสะอาดบ้าน และใช้เรียกหัวหน้าผู้หญิงที่ดูแลงานบริการนวดแบบเอเชียในสหรัฐอเมริกา มักใช้คำย่อว่า MMS เป็นต้น
การค้าประเวณี
อาชีพ
ระบบสารสนเทศเพื่อการจัดการ

ระบบสารสนเทศเพื่อการจัดการ หรือ เอ็มไอเอส (management information system - MIS) หมายถึง ระบบคอมพิวเตอร์ หรือขั้นตอนที่ช่วยในการจัดเก็บสารสนเทศเพื่อใช้ในการบริหารและการจัดการองค์กรได้อย่างมีประสิทธิภาพ ระบบสารสนเทศเพื่อการจัดการนี้จะมีส่วนครอบคลุมถึง บุคคล เอกสาร เทคโนโลยี และขั้นตอนในการทำงาน เพื่อที่จะแก้ปัญหาทางธุรกิจไม่ว่าทาง ราคา สินค้า บริการ หรือกลยุทธต่างๆ ระบบสารสนเทศเพื่อการจัดการจะแตกต่างจากระบบสารสนเทศทั่วไป กล่าวคือระบบนี้จะใช้ในการวิเคราะห์ระบบอื่นๆ เพื่อนำมาประยุกต์ใช้ ในทางวิชาการคำว่าระบบสารสนเทศเพื่อการจัดการนี้ถูกใช้ในส่วนของรูปแบบการจัดการข้อมูล เช่น ระบบผู้เชี่ยวชาญ หรือ ระบบช่วยในการตัดสินใจ
==การพัฒนาระบบสารสนเทศ==
"การกระทำที่จะถูกนำไปสร้างระบบข้อมูลที่แก้ปัญหาขององค์กรที่เรียกว่าการพัฒนาระบบ". [8] เหล่านี้รวมถึงการวิเคราะห์ระบบการออกแบบระบบการเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ / การดำเนินการทดสอบการแปลง, การผลิตและการบำรุงรักษาในที่สุด การกระทำเหล่านี้มักจะเกิดขึ้นในลำดับที่กำหนด แต่บางคนอาจจำเป็นต้องทำซ้ำหรือจะประสบความสำเร็จไปพร้อม ๆ กัน
แปลงเป็นกระบวนการของการเปลี่ยนแปลงหรือการแปลงระบบเก่าเป็นใหม่ ซึ่งสามารถทำได้ในสามวิธีขั้นพื้นฐาน แต่วิธีการใหม่ (ต้นแบบการเขียนโปรแกรมมาก, JAD, ฯลฯ ) จะเปลี่ยนวิธีการแปลงเหล่านี้แบบดั้งเดิมในหลายกรณี:
ตัดตรง - ระบบใหม่แทนที่เก่าเวลาได้รับการแต่งตั้ง
การศึกษานำร่อง - แนะนำระบบใหม่ที่จะเป็นส่วนเล็ก ๆ ของการดำเนินการเพื่อดูว่าค่าโดยสารมัน ถ้าดีก็ระบบใหม่จะขยายส่วนที่เหลือของ บริษัท
วิธี - ระบบใหม่ที่มีการแนะนำในขั้นตอน
== ดูเพิ่มเติม ==
ระบบสารสนเทศขององค์กร
ปริญญาตรีสาขาคอมพิวเตอร์ระบบสารสนเทศ
ปัญญาธุรกิจ
การจัดการประสิทธิภาพธุรกิจ
กฎธุรกิจ
การกำกับดูแลกิจการของเทคโนโลยีสารสนเทศ
การทำเหมืองข้อมูล
ทำนายวิเคราะห์
ขอสั่งซื้อ
สถาปัตยกรรมองค์กร
ระบบการวางแผนขององค์กร
การจัดการโดยวัตถุประสงค์
การประมวลผลการวิเคราะห์ออนไลน์
ชุดสำนักงานออนไลน
การตลาดแบบ Real-time
ระบบสารสนเทศ
ทฤษฎีการตัดสินใจ
การจัดการเทคโนโลยีสารสนเทศ
ระบบการจัดการ
ซอฟต์แวร์ทางธุรกิจ
ระบบสารสนเทศโรงพยาบาล

ระบบสารสนเทศโรงพยาบาล ถูกพัฒนาขึ้นเพื่อรวบรวมและจัดเก็บข้อมูลจากแหล่งข้อมูลต่างๆ ทั้งภายในและภายนอกโรงพยาบาลอย่างมีหลักเกณฑ์ ตามกฎ ระเบียบ ข้อบังคับและมาตรฐานของระบบรับรองคุณภาพต่างๆ เพื่อนำมาประกอบผลและจัดรูปแบบให้ได้สารสนเทศที่ช่วยสนับสนุนการทำงาน และการตัดสินใจในด้านต่างๆของผู้บริหาร เพื่อให้การดำเนินงานของโรงพยาบาลเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพทำให้บุคลากรปฏิบัติงานได้สะดวกและรวดเร็ว ทำให้มีเวลาในการให้บริการแก่ผู้ป่วยมากขึ้น มีเวลามาพัฒนาคุณภาพบริการให้ดีขึ้น
โดยส่วนใหญ่แล้ว ระบบสารสนเทศโรงพยาบาลจะเป็นโปรแกรมคอมพิวเตอร์ที่ได้รับการพัฒนาขึ้นจากโปรแกรมระบบฐานข้อมูล ประสบการณ์และความรู้ของผู้บริหารและผู้ดำเนินการ โดยมีการเชื่อมโยงข้อมูลต่างๆ ที่เกิดขึ้นภายในโรงพยาบาลเข้าด้วยกัน เช่น ข้อมูลผู้ป่วย ค่าใช้จ่ายต่างๆ ที่เกิดขึ้นในโรงพยาบาล โดยการทำงานของระบบจะเป็นการทำงานแบบ Interactive คือ จัดการข้อมูลที่เกิดขึ้นจากแต่ละหน่วยงาน เช่น แผนกผู้ป่วยนอก ห้องผ่าตัด ฯลฯ และสามารถรวบรวมข้อมูลต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นทันทีจากแต่ละหน่วยงานมาใช้ประมวลผลได้ทันทีทันใด ซึ่งจะทำให้ประสิทธิภาพในการบริการและการบริหารจัดการในโรงพยาบาลเพิ่มมากขึ้น
ระบบย่อยของระบบสารสนเทศโรงพยาบาล แบ่งเป็น 3 กลุ่มงานใหญ่ๆ คือ กลุ่มงานบริการด้านการรักษาพยาบาล, กลุ่มงานบริหาร/วิชาการ, กลุ่มงานวิศวกรรมการแพทย์
ระบบสารสนเทศ
โรงพยาบาล
ท่าอากาศยานโคเบะ

ท่าอากาศยานโคเบะ  (หรือ ท่าอากาศยานโกเบ) เป็นท่าอากาศยานที่ถมทะเลสร้างบนเกาะเทียมบริเวณชายฝั่งเมืองโคเบะ ประเทศญี่ปุ่น รองรับเที่ยวบินภายในประเทศเป็นหลัก และเครื่องเช่าเหมาระหว่างประเทศในบางครั้ง จัดอยู่ในท่าอากาศยานระดับสามในญี่ปุ่น
== สายการบินและจุดหมายปลายทาง ==
ท่าอากาศยานโคเบะมีอาคารผู้โดยสารหลังเดียวและมี 4 เกท ,ที่จอด(เครื่องบินขนาดเล็ก) 18 ที่จอด
ออลนิปปอนแอร์เวย์ (นาฮะ, ซัปโปโระ-ชิโตเซะ, โตเกียว-ฮาเนดะ)
เจแปนแอร์ไลน์ ยกเลิกเส้นทางในปี พ.ศ.2553
สกายมาร์กแอร์ไลน์ (นาฮะ (ฤดูกาล) ,โตเกียว-ฮาเนดะ , อิบารากิ , คาโงชิมะ, นางาซากิ, โตเกียว-นาริตะ)
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อท่าอากาศยานในประเทศญี่ปุ่น
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
แนะนำประเทศญี่ปุ่น : ท่าอากาศยานโคเบะ
อาคารผู้โดยสารท่าอากาศยานโคเบะ
Kobe Airport Marine Air 
แนะนำท่าอากาศยานโคเบะ  โดย เจแปนแอร์ไลน์
โคเบะ
เกาะที่มนุษย์สร้างขึ้น
การขนส่งในจังหวัดเฮียวโงะ
สิ่งก่อสร้างในโคเบะ
รายชื่อท่าอากาศยานในประเทศญี่ปุ่น

รายชื่อท่าอากาศยานในประเทศญี่ปุ่น
== การจำแนกประเภท ==
ในญี่ปุ่นมีการจัดลำดับประเภทของท่าอากาศยานไว้ 3 ระดับ ภายใต้กฎหมายเดินอากาศญี่ปุ่นเพื่อความปลอดภัยและลดมลพิษทางเสียง รัฐบาลได้ออกกฎหมายลดมลพิษทางเสียงและกฎหมายพัฒนาท่าอากาศยานเพื่อการพัฒนาเศรษฐกิจ  จากกฎหมายดังกล่าวทำให้ท่าอากาศยานในญี่ปุ่นแบ่งออกเป็น 4 ประเภท ดังนี้
ระดับที่ 1 : ท่าอากาศยานนานาชาติ รองรับเที่ยวบินระดับประเทศ เที่ยวบินสำคัญต่าง ๆ และเที่ยวบินที่อยู่ในสถานการณ์ฉุกเฉินที่ต้องการมาตรการรักษาความปลอดภัยที่เข้มงวด เช่น ถูกสลัดอากาศจี้ มีทั้งสิ้น 5 แห่ง
ระดับที่ 2 : ท่าอากาศยานภูมิภาค ท่าอากาศยานในระดับจังหวัดหรือชุมชนที่รัฐบาลเห็นว่ามีความสำคัญ รองรับเที่ยวบินระดับภูมิภาคและบางเที่ยวบินระหว่างประเทศ
ระดับที่ 3 : ท่าอากาศยานท้องถิ่น เป็นท่าอากาศยานที่ใช้งานร่วมกันระหว่างสายการบินพาณิชย์และกองกำลังป้องกันตนเองทางอากาศ รองรับเที่ยวบินภายในประเทศ
ท่าอากาศยานอื่น ๆ ที่มิได้อยู่ในรายการดังกล่าว
== รายชื่อท่าอากาศยาน ==
== ดูเพิ่ม ==
การขนส่งในประเทศญี่ปุ่น
== อ้างอิง ==
 
ญ
ท่าอากาศยานฟูกูโอกะ

ท่าอากาศยานฟูกูโอกะ  ชื่อเดิมคือ ฐานทัพอากาศอิตาซูเกะ เป็นท่าอากาศยานในนครฟูกูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ห่างจากสถานีรถไฟฮากาตะ 3 กิโลเมตรทางทิศตะวันออก จัดเป็นท่าอากาศยานระดับสองในญี่ปุ่น ปัจจุบันรองรับเที่ยวบินภายในประเทศและระหว่างประเทศ มีการใช้งานเต็มอัตราการรองรับของท่าอากาศยานและไม่สามารถขยายได้แล้ว ปิดการขึ้นลงของเที่ยวบินเวลา 22.00 น. ทุกวันเพื่อลดเสียงรบกวนต่อผู้อยู่อาศัยบริเวณใกล้เคียงในเวลากลางคืน และจะเปิดให้เที่ยวบินขึ้นลงอีกครั้งเวลา 7.00 น.
ท่าอากาศยานตั้งอยู่ที่เขตฮากาตะ ทางตะวันออกเฉียงใต้ของศูนย์กลางของเมือง เชื่อมต่อกับส่วนอื่นของเมืองด้วยรถไฟใต้ดินและถนน รถไฟใต้ดินวิ่งจากท่าอากาศยานไปยังย่านธุรกิจใช้เวลาไม่ถึง 10 นาที
ท่าอากาศยานฟูกูโอกะเป็นท่าอากาศยานที่มีผู้โดยสารคับคั่งเป็นอันดับสี่ของญี่ปุ่น ใน พ.ศ. 2549 มีผู้โดยสาร 18.1 ล้านคน และมีเที่ยวบินขึ้นลง 137,000 เที่ยว
ระหว่างปี พ.ศ. 2495 ถึง พ.ศ. 2515 ท่าอากาศยานแห่งนี้ได้ใช้เป็นที่ตั้งของฐานทัพของกองทัพอากาศสหรัฐอเมริกา มีชื่อว่าฐานทัพอากาศอิตาซูเกะ
== สายการบินและจุดหมายปลายทาง ==
=== ภายในประเทศ ===
ออลนิปปอนแอร์เวย์ (นาโงยา-เซ็นแทรร์, โอกินาว่า, โอซะกะ-อิตะมิ, โอซะกะ-คันไซ, ซัปโปโร-จิโตะเสะ, โตเกียว-ฮาเนดะ, โตเกียว-นาริตะ)
* แอร์นิปปอน (ฟุกุเอะ, ฟุกุชิมะ, โคมัตซุ, เซ็นได, ทสึชิมะ)
อามะคุสะแอร์ไลน์ (อามะคุสะ)
เจแปนแอร์ไลน์ (มัตสุยะมะ, มิยะซะกิ, นาโงยา-เซ็นแทรร์, โอกินาว่า, โอซะกะ-อิตะมิ, โอซะกะ-คันไซ, ซัปโปโร-จิโตะเสะ, โตเกียว-ฮาเนดะ, โตเกียว-นาริตะ)
* เจแอร์ (โกจิ, นาโงยา-โคมะกิ)
* เจแปนแอร์คอมมิวเตอร์ (อิซุโมะ, คาโงชิมะ, มัตสุโมโตะ, มัตสุยะมะ, โอซะกะ-อิตะมิ, โทกุชิมะ)
* เจแปนทรานส์โอเชียนแอร์ (โอกินาว่า)
สกายมาร์กแอร์ไลน์ (โตเกียว-ฮาเนดะ)
=== ระหว่างประเทศ ===
แอร์ไชนา (ปักกิ่ง, ต้าเหลียน, เซี่ยงไฮ้-ผู่ตง)
เอเชียนาแอร์ไลน์ (ปูซาน, เชจู, โซล-อินชอน)
คาเธ่ย์แปซิฟิค (ฮ่องกง, ไทเป)
ไชนาแอร์ไลน์ (ไทเป)
ไชนาอีสเทิร์นแอร์ไลน์ (ปักกิ่ง, เซี่ยงไฮ้-ผู่ตง, ชิงเตา)
ไชนาเซาต์เทิร์นแอร์ไลน์ (ต้าเหลียน, กวางโจว, เฉินหยาง)
คอนติเนนตัลแอร์ไลน์
* คอนติเนนตัลไมโครนีเชีย (กวม)
ดราก้อนแอร์ (ฮ่องกง)
อีวาแอร์ (ไทเป)
ฟินน์แอร์ (เฮลซิงกิ)
เจแปนแอร์ไลน์ (เซี่ยงไฮ้-ผู่ตง)
โคเรียนแอร์ (ปูซาน, โซล-อินชอน)
ฟิลิปปินส์แอร์ไลน์ (มะนิลา)
สิงคโปร์แอร์ไลน์ (สิงคโปร์)
การบินไทย (กรุงเทพฯ-สุวรรณภูมิ)
เวียดนามแอร์ไลน์ (โฮจิมินห์ซิตี้)
เจ็ตสตาร์แอร์เวย์ (กรุงเทพฯ-สุวรรณภูมิ,สิงคโปร์)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Fukuoka Airport Building Co.,Ltd 
* แผนที่ท่าอากาศยานฟูกูโอกะ 
* เที่ยวกับท่าอากาศยานฟูกูโอกะ 
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อท่าอากาศยานในประเทศญี่ปุ่น
ฟูกูโอกะ
สิ่งก่อสร้างในฟูกูโอกะ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวาณีรัตนกัญญา

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวาณีรัตนกัญญา (27 มกราคม พ.ศ. 2401 – 24 มกราคม พ.ศ. 2479) เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาแก้ว
== พระประวัติ ==
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวาณีรัตนกัญญา ประสูติเมื่อวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2400 (แบบสากลคือ พ.ศ. 2401) เป็นพระราชธิดาองค์ที่ 39 ในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาแก้ว (สกุลเดิม บุรณศิริ) เมื่อครั้งยังทรงพระเยาว์มีโรคไข้หวัดระบาดภายในพระบรมมหาราชวัง พระองค์ประชวรไข้อย่างรุนแรง พร้อมกับเจ้าจอมเขียน ในรัชกาลที่ 4 ซึ่งเป็นบาทบริจาริกา ต้องรักษาพระอาการประชวรอยู่หลายวันจึงหายจากพระอาการประชวร ดังปรากฏในพระราชหัตถเลขาของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ถึงพระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปัทมราช ความว่า "วาณีรัตนกัญญา บุตร์หญิงของหม่อมฉันคนหนึ่ง ซึ่งเปนบุตร์มารดาชื่อแก้วนั้น ป่วยลงคนหนึ่ง อาการมากหมอไม่รับ อยู่หลายวันก็หาย หาตายไม่..." เหตุการณ์ดังกล่าวทำให้ชาววังตายมากถึง 43 คน
เจ้าจอมมารดาแก้วยักยอกนำทรัพย์สินของพระองค์เจ้าวาณีรัตนกัญญาไปผลาญเพราะติดการพนัน ทำให้พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวกริ้วคุณจอมนางนี้และพาลไม่โปรดพระราชธิดาพระองค์นี้ด้วย ด้วยเหตุนี้พระองค์เจ้าวาณีรัตนกัญญาจึงทรงตั้งใจเล่าเรียนกับแอนนา ลีโอโนเวนส์ ด้วยหวังว่าพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจะทรงพอพระทัย และทรงนำความรู้ที่ได้ถ่ายทอดแก่เน้ย นางทาสในพระองค์จนถึงขั้นอ่านและแปลภาษาอังกฤษได้ ต่อมาเจ้าจอมมารดาแก้วเล่นพนันอีกและเสียนางทาสชื่อเน้ยของพระองค์เจ้าวาณีรัตนกัญญาไป คราวนี้พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงสั่งลงโบยคุณจอมท่านนี้
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวาณีรัตนกัญญามีพระทัยเอื้อเฟื้อพระราชทานสิ่งของแก่เสือป่า เมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2463 ครั้นในช่วงการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 เหล่าพระบรมวงศานุวงศ์ทรงพากันอพยพออกจากพระบรมมหาราชวัง โดยเฉพาะพระตำหนักฝ่ายในแทบไม่มีเจ้านายประทับอยู่เลย ครั้งนั้นพระองค์ยังคงประทับอยู่ในพระบรมมหาราชวัง ด้วยมีพระชันษาสูงและทรงพี ทำให้เสด็จพระดำเนินไม่สะดวกนัก พระองค์พำนักอยู่ร่วมกันกับพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าผ่องประไพ พระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระองค์ทรงดำรงตำแหน่งเป็นองค์กุลเชษฐ์แห่งพระบรมวงศานุวงศ์ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว และรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร เป็นเวลาสองปี ตั้งแต่วันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2476 ต่อจากพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอรุณวดี พระเชษฐภคินีต่างพระมารดา ตราบจนสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2478 (แบบสากลคือ พ.ศ. 2479) สิริพระชันษา 77 ปี มีพระราชพิธีพระราชทานเพลิงพระศพเมื่อวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2479 (แบบสากลคือ พ.ศ. 2480) ณ พระเมรุ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร
== พระเกียรติยศ ==
=== พระอิสริยยศ ===
27 มกราคม พ.ศ. 2400 — 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2411 : พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าวาณีรัตนกัญญา
11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2411 — 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 : พระเจ้าน้องนางเธอ พระองค์เจ้าวาณีรัตนกัญญา
23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 — 24 มกราคม พ.ศ. 2478 : พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวาณีรัตนกัญญา
===เครื่องราชอิสริยาภรณ์===
== พงศาวลี ==
== อ้างอิง ==
พระราชธิดาในรัชกาลที่ 4
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 4
พระองค์เจ้าหญิง
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว. (ฝ่ายใน)
ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ม.ป.ร.3
ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ จ.ป.ร.3
ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ป.ป.ร.2‎
พระกุลเชษฐ์ในราชวงศ์จักรี
สกุลบุรณศิริ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอรุณวดี

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอรุณวดี (13 มกราคม พ.ศ. 2401 – 26 สิงหาคม พ.ศ. 2476) เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาหรุ่น
==พระประวัติ==
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอรุณวดี เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 38 ในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาหรุ่น (เจ้าจอมมารดาหรุ่นเป็นหลานปู่ของ เจ้าพระยาอรรคมหาเสนา (บุญมา) พี่ชายของเจ้าพระยาอรรคมหาเสนา (บุนนาค) ต้นราชนิกุล บุนนาค) ประสูติเมื่อวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2400 (แบบสากลคือ พ.ศ. 2401) พระองค์ทรงดำรงตำแหน่งเป็นองค์กุลเชษฐ์แห่งพระบรมวงศานุวงศ์ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ตราบจนสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2476 สิริพระชันษา 75 ปี
==พระเกียรติยศ==
=== พระอิสริยยศ ===
13 มกราคม พ.ศ. 2401 – 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2411 : พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าอรุณวดี
11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2411 – 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 : พระเจ้าน้องนางเธอ พระองค์เจ้าอรุณวดี
23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 – 26 สิงหาคม พ.ศ. 2476 : พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอรุณวดี
=== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ===
== พงศาวลี ==
== อ้างอิง ==
พระราชธิดาในรัชกาลที่ 4
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 4
พระองค์เจ้าหญิง
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว. (ฝ่ายใน)
ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ม.ป.ร.3
ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ จ.ป.ร.3
ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ว.ป.ร.2‎
ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ป.ป.ร.2‎
พระกุลเชษฐ์ในราชวงศ์จักรี
สมมาตรยิ่งยวด

ในวิชาฟิสิกส์พลังงานสูง สมมาตรยิ่งยวด (Supersymmetry ; หรือมักย่อว่า SUSY) คือสมมาตรที่กล่าวถึงความสัมพันธ์ ระหว่างอนุภาคที่มี สปินเป็นเลขจำนวนเต็ม กับ อนุภาคที่มีสปินเป็นครึ่งหนึ่งของจำนวนเต็มซึ่งเรียกว่า ซูเปอร์คู่หู (superpartner, ซูเปอร์พาร์ทเนอร์) หรือกล่าวอีกนัยหนึ่ง ตามทฤษฎีสมมาตรยิ่งยวด อนุภาคโบซอนทุกประเภทจะมีคู่ซูเปอร์พาร์ทเนอร์เป็นอนุภาคเฟอร์มิออน รวมถึงในทางกลับกัน
ฟิสิกส์
ฟิสิกส์อนุภาค
ฟิสิกส์ทฤษฎี
หลักการสำคัญของฟิสิกส์
ฟองจันทร์ ศิริวัติ

ฟองจันทร์ ศิริวัติ มีชื่อเดิมว่า หม่อมฟองจันทร์ ยุคล ณ อยุธยา มีชื่อเมื่อแรกเกิดว่า เจ้าฟองจันทร์ อินทขัติย์ (5 พฤษภาคม พ.ศ. 2456 — 15 ตุลาคม พ.ศ. 2540) เป็นลูกหลานในตระกูลเจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ มีชื่อเสียงจากการเป็นนางสาวเชียงใหม่ประจำปี พ.ศ. 2477 และเป็นหม่อมในพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอนุสรมงคลการ ก่อนหย่ากัน
==ประวัติ==
ฟองจันทร์เป็นธิดาคนสุดท้องในจำนวน 11 คน ของเจ้าน้อยอินทร์ถา อินทขัติย์ และเจ้าแม่บัวจิ๋น อินทขัติย์ เชื้อสายราชสกุล ณ เชียงใหม่ เมื่อเกิดใช้คำนำหน้านามว่า "เจ้า" ตามบิดามารดา
เมื่ออายุ 10 ปี เจ้าฟองจันทร์ได้ย้ายเข้าไปอยู่ในตำหนักเจ้าดารารัศมี พระราชชายา และเป็นนางฟ้อนในคณะละครคุ้มหลวง รุ่นราวคราวเดียวกับ เจ้าจำรัส ณ เชียงใหม่ เจ้าพันพิสิธ ณ เชียงใหม่ และแสงหล้า โอชเจริญ จนกระทั่งเจ้าดารารัศมี พระราชชายา สิ้นพระชนม์ใน พ.ศ. 2476 จึงย้ายมาอยู่บ้านตนเอง ปีนั้น มีงานฤดูหนาวประจำจังหวัดเชียงใหม่ และงานเฉลิมฉลองรัฐธรรมนูญ เจ้าฟองจันทร์ได้รับการทาบทามให้เป็นนางงามประจำร้านเกษตร และเข้าร่วมประกวดนางสาวเชียงใหม่ในปีถัดมา ชื่องานคือ "การประกวดความงามสตรีในงานต้อนรับและฉลองรัฐธรรมนูญเชียงใหม่ พ.ศ. 2477" และได้รางวัลที่หนึ่งด้วย
เจ้าฟองจันทร์ได้พบกับพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอนุสรมงคลการ พระสหายต่างวัยของเจ้าแก้วนวรัฐ เจ้านครเชียงใหม่ องค์ที่ 9 ที่คุ้มเจ้าแก้วนวรัฐ  และเสกสมรสตามแบบล้านนา ก่อนย้ายตามสวามีไปอยู่ที่กรุงเทพมหานคร และเปลี่ยนฐานันดรศักดิ์เป็น หม่อมฟองจันทร์ ยุคล ณ อยุธยา
หม่อมฟองจันทร์มีพระธิดาด้วยพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอนุสรมงคลการ สองพระองค์ คือ 
จันทรจรัสศรี ไพบูลย์เลิศ (2 กรกฎาคม พ.ศ. 2480 — 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548) เป็นผู้ถวายงานแด่พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ ทรงลาออกจากฐานันดรศักดิ์เพื่อสมรสกับประพันธุ์ ไพบูลย์เลิศ
ภุมรีภิรมย์ เชลล์ (ประสูติ 22 มีนาคม พ.ศ. 2481) ทรงลาออกจากฐานันดรศักดิ์เพื่อสมรสกับโรมาโน ลุคโก และชอง มารี เชลล์ ปัจจุบันพำนักอยู่ ณ ประเทศฝรั่งเศส
ต่อมา หม่อมฟองจันทร์หย่ากับพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอนุสรมงคลการ และสมรสใหม่กับทวน ศิริวัติ มีบุตรสาวด้วยกันหนึ่งคน ชื่อ เพียงจันทร์ ภูมมะภูติ
ฟองจันทร์ ศิริวัติถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2540  ณ โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า
== อ้างอิง ==
วิศเวศ วัฒนสุข. 2549. 8 ทศวรรษดอกเอื้องเวียงพิงค์สายสัมพันธ์แห่งอารยธรรม.กรุงเทพฯ : ม.ป.พ.
คัมภีร์ คัมภีรญาณนนท์ , นาวาอากาศเอก. เจ้านายฝ่ายเหนือ. อยุธยา]
ราชสกุลยุคล
สกุล ณ เชียงใหม่
ราชวงศ์ทิพย์จักร
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2456
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2540
บุคคลจากจังหวัดเชียงใหม่
เจ้าหญิงเชียงใหม่
โบซอน

ในฟิสิกส์ของอนุภาค โบซอน (boson) หมายถึง อนุภาคที่เป็นไปตาม สถิติแบบโพส–ไอน์สไตน์ มีสปินเป็นจำนวนเต็ม สามารถมีโบซอนหลายๆ ตัวอยู่ในสถานะควอนตัมเดียวกันได้ คำว่า "โบซอน" มาจากชื่อของนักวิทยาศาสตร์ชาวอินเดีย คือ สัตเยนทระ นาถ โพส
โบซอนมีลักษณะตรงกันข้ามกับเฟอร์มิออน ที่เป็นไปตาม สถิติแบบแฟร์มี–ดิแรก เฟอร์มิออนตั้งแต่สองตัวหรือมากกว่านั้นจะไม่สามารถอยู่ในสถานะควอนตัมเดียวกันได้
โบซอนเป็นได้ทั้งอนุภาคมูลฐาน เช่น โฟตอน หรือเป็นอนุภาคประกอบ เช่น เมซอน โดยโบซอนส่วนมากจะเป็นอนุภาคแบบประกอบ โดยตาม "แบบจำลองมาตรฐานของฟิสิกส์เชิงอนุภาค" มีโบซอน 6 ชนิดที่เป็นอนุภาคมูลฐาน คือ
เกจโบซอน 4 ชนิด ได้แก่ โฟตอน กลูออน W โบซอน และ Z โบซอน
ฮิกส์โบซอน
กราวิตอน
ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2555 องค์การวิจัยนิวเคลียร์ยุโรป (CERN) ประกาศการค้นพบโบซอนชนิดใหม่ซึ่งเรียกได้ว่าเป็น "อนุภาคที่สอดคล้องกับอนุภาคฮิกส์" มากที่สุด โดยทางเซิร์นจะทำการตรวจสอบต่อไป
โบซอนแบบอนุภาคประกอบ มีความสำคัญมากในการศึกษาของไหลยิ่งยวด และการประยุกต์ใช้ของเหลวผลควบแน่นโพส–ไอน์สไตน์ชนิดอื่น ๆ
== อ้างอิง ==
ฟิสิกส์อะตอม
ฟิสิกส์สสารควบแน่น
โบซอน
บ
บ
บ
หม่อมเจ้าพัฒนายุคุณวรรณ ดิศกุล

หม่อมเจ้าพัฒนายุคุณวรรณ ดิศกุล หรือ หม่อมเจ้าพัฒนายุ ดิศกุล (8 มกราคม พ.ศ. 2441 (2440) – 3 ธันวาคม พ.ศ. 2516) เป็นพระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ประสูติแต่หม่อมลำดวน ดิศกุล ณ อยุธยา (สกุลเดิม วสันต์สิงห์) มีพระนามลำลองว่า ท่านหญิงเหลือ
หม่อมเจ้าพัฒนายุคุณวรรณ เป็นพระธิดาสององค์แรกที่ประสูติแต่หม่อมลำดวน เมื่อแรกประสูติทรงมีคู่แฝด แต่สิ้นชีพตักษัยเมื่อชันษาเพียง 3 เดือน  เมื่อชันษา 6 ปี ก็เข้าถวายตัวอยู่ในสำนักของพระวิมาดาเธอ พระองค์เจ้าสายสวลีภิรมย์ กรมพระสุทธาสินีนาฏ ปิยมหาราชปดิวรัดา ในพระบรมมหาราชวังจนเติบใหญ่
หม่อมเจ้าพัฒนายุคุณวรรณ เป็นผู้ติดตามใกล้ชิดสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ พร้อมกับหม่อมเจ้าพูนพิศมัย ดิศกุล และหม่อมเจ้าพิไลยเลขา ดิศกุล เมื่อครั้งที่ทรงลี้ภัยไปประทับที่ปีนัง ภายหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 ระหว่าง พ.ศ. 2476 – 2485 จนสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ เสด็จกลับมาสิ้นสิ้นพระชนม์ที่วังวรดิศ เมื่อ พ.ศ. 2486
หม่อมเจ้าพัฒนายุคุณวรรณ สิ้นชีพตักษัยเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2516 สิริชันษา 76 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2517 ณ เมรุวัดเทพศิรินทราวาส
== พงศาวลี ==
==อ้างอิง==
หม่อมเจ้าหญิง
ราชสกุลดิศกุล
บุคคลฝาแฝดจากประเทศไทย
หลุมดำเชิงควอนตัม

หลุมดำเชิงควอนตัม หรือ หลุมดำจิ๋ว เป็นสมมติฐานของหลุมดำที่มีขนาดเล็กมาก ๆ ระดับควอนตัม ทฤษฎีควอนตัมจึงมีบทบาทสำคัญในหลุมดำประเภทนี้ เช่น การแผ่รังสีฮอว์คิง
ในทางฟิสิกส์ทฤษฎี หลุมดำจิ๋วอาจเกิดได้ในช่วงแรกของ เอกภพ เรียกว่า หลุมดำยุคเริ่มแรก (primordial black holes) หรือในเครื่องเร่งอนุภาคพลังงานสูง เช่น LHC
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เมื่อมนุษย์จะสร้างหลุมดำขึ้นมาเอง !  
Quantum Black Holes จาก SCIAM 
เซิร์น (CERN), LHC และ หลุมดำจิ๋ว (mini black hole)จากVcharkarn.com 
หลุมดำ
ฟิสิกส์
อันพาร์ทิเคิลฟิสิกส์

อันพาร์ทิเคิลฟิสิกส์ (unparticle physics) เป็นทฤษฎีใหม่ที่ทำนายถึงการมีอยู่ของ สสาร ที่ไม่สามารถอธิบายได้ในเชิงอนุภาค ทฤษฎีนี้ถูกเสนอโดย ฮาเวิร์ด จอร์จี (Howard Georgi) ศาสตราจารย์จากมหาวิทยาลัยฮาร์เวิร์ด ในปี พ.ศ. 2550
ทฤษฎีนี้กล่าวถึงสสารที่ไม่สามารถอธิบายได้ในเชิงอนุภาค เนื่องจากมีคุณสมบัติ "ไม่เปลี่ยนตามสเกล (scale invariant)" ซึ่งปกติอนุภาคที่มีมวล จะมีสมบัติเปลี่ยนไปตามเสกล
ทฤษฎีนี้เสนอโดย Howard Georgi ใน พ.ศ. 2550 ในเปเปอร์ Unparticle Physics และ Another Odd Thing About Unparticle Physics ทฤษฎีนี้ มีผลกระทบกับฟิสิกส์หลาย สาขาเช่น ฟิสิกส์อนุภาค, ฟิสิกส์ดาราศาสตร์, จักรวาลวิทยา, CP violation, lepton flavor violation, การสลายตัวของมิวออน, การแกว่งของนิวตริโน และสมมาตรยิ่งยวด อนุภาคเหล่านี้ยังไม่สามารถตรวจจับได้นักฟิสิกส์กำลังพิจารณาความเป็นไปได้ ที่จะได้เบาะแสของมันจาก LHC
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ฟิสิกส์เชิงอนุภาค
ฟิสิกส์ทฤษฎี
ฟิสิกส์อนุภาค
ฟิสิกส์
ท่าอากาศยานอากิตะ

ท่าอากาศยานอากิตะ  เป็นท่าอากาศยานที่ตั้งอยู่บริเวณเมืองอากิตะ จังหวัดอากิตะ ประเทศญี่ปุ่น
จัดอยู่ในท่าอากาศยานระดับที่สองในญี่ปุ่น
== สายการบินและจุดหมายปลายทาง ==
ออลนิปปอนแอร์เวย์ (นาโงยา-เซ็นแทร์, โตเกียว-ฮาเนดะ)
เจแปนแอร์ไลน์ (โอซะกะ-อิตะมิ, โอซะกะ-คันไซ, ซัปโปโระ-จิโตเสะ, โตเกียว-ฮาเนดะ)
* เจแอร์ (นาโงยา-โคมะกิ)
โคเรียนแอร์ (โซล-อินชอน) 
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Ministry of Land, Infrastructure and Transport
แนะนำท่าอากาศยานอากิตะ โดย เจแปนแอร์ไลน์
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อท่าอากาศยานในประเทศญี่ปุ่น
อ
การขนส่งในจังหวัดอากิตะ
สิ่งก่อสร้างในจังหวัดอากิตะ