pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เจพีมอร์แกนเชส

เจพีมอร์แกนเชส (JPMorgan Chase) เดิมชื่อว่า เจ.พี. มอร์แกน แอนด์ โค (J.P. Morgan & Co.) เป็นบริษัทให้บริการทางการเงิน และการลงทุน ก่อตั้งโดย จอห์น เพียร์พอนต์ มอร์แกน นักการเงินชาวนิวยอร์ก และแอนโทนี เดร็กเซิล นักการเงินชาวฟิลาเดลเฟีย เมื่อปี ค.ศ. 1871 เดิมใช้ชื่อว่า "เดร็กเซิล มอร์แกน แอนด์ โค" (Drexel, Morgan & Co.) ก่อนจะเปลี่ยนชื่อเป็น "เจ.พี. มอร์แกน แอนด์ โค" (J.P. Morgan & Co.) ในปี ค.ศ. 1895
ในปี ค.ศ. 1935 หลานชายของจอห์น เพียร์พอนต์ มอร์แกน ผู้ก่อตั้งเจพี มอร์แกน คือ เฮนรี มอร์แกน ได้แยกตัวออกไปตั้งบริษัทใหม่ ชื่อ มอร์แกน สแตนลีย์ ซึ่งปัจจุบันเป็นหนึ่งในผู้ให้บริการด้านการลงทุนขนาดใหญ่
ในปี ค.ศ. 2000 เจ.พี. มอร์แกน แอนด์ โค ได้ควบรวมกิจการกับธนาคารเชสแมนฮัตตัน และเปลี่ยนชื่อเป็น "เจพีมอร์แกนเชส" (JPMorgan Chase) เป็นผู้ให้บริการด้านการเงินการธนาคาร การลงทุน และการบริหารทรัพย์สิน ที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก
== อ้างอิง ==
ธนาคารในสหรัฐอเมริกา
บริษัทให้บริการทางการเงิน
คนทรง

คนทรง หรือ ร่างทรง หมายถึง คนที่ให้เจ้าหรือผีมาเข้าสิงในตัว การเข้าสิงนั้นเรียกว่า "การเข้าทรง"
== อ้างอิง ==
บุคคลในศาสนา
ปรจิตวิทยา
รอยัลไนท์

รอยัลไนท์ (ロイヤルナイツ) เป็นชื่อกลุ่มตัวละครของ ดิจิตอลมอนสเตอร์ เป็นอัศวินที่ทำหน้าที่ดูแลโลกดิจิตอล ให้สงบสุขภายใต้อำนาจของอิกดราชิล โดยกลุ่มรอยัลไนท์นั้น อิมพีเรียลดรามอน พาลาดิน โหมด เป็นผู้ก่อตั้งกลุ่มรอยัลไนท์ขึ้นมา
== ประวัติ ==
== รายชื่อสมาขิก ==
อัลฟามอน (アルファモン) หัวหน้าของรอยัลไนท์
โอเมกามอน (オメガモン) หัวหน้าชั่วคราวของรอยัลไนท์
แมกนามอน (マグナモン)
ดุ๊กมอน (デュークモン)
เครเนียมมอน (クレニアムモン)
ดูนัสมอน (デュナスモン)
ลอร์ดไนท์มอน (ロードナイトモン)
สเลปมอน (スレイプモン)
ดุฟต์มอน (ドゥフトモン)
เอ็กซามอน (エグザモン)
อัลฟอร์ซ วีดรามอน (アルフォースブイドラモン)
กันคูมอน (ガンクゥモン)
เจสมอน (ジエスモン)
== บทบาทที่ปรากฏในเรื่อง ==
=== ดิจิมอนฟรอนเทียร์ ===
ในภาคนี้ จะมีรอยัลไนท์ ปรากฏตัวออกมา 2 ตัวด้วยกัน คือ ลอร์ดไนท์มอน กับ ดูนัสมอน ออกมาเป็นฝ่ายร้ายรับใช้ลูเจมอนเพื่อที่พวกตนจะได้ครอบครองโลก
=== ดิจิตอลมอนสเตอร์ X-Evolution ===
ภาคนี้จะมี เหล่ารอยัลไนท์แค่ 4 ตัว คือ อัลฟามอน (アルファモン) โอเมกามอน (オメガモン) ดุ๊กมอน (デュークモン) และ แมกนามอน (マグナモン) ซึ่งภาคนี้โดยโอเมกามอนและแมกนามอนนั้นได้รับคำสั่งให้กวาดล้างดิจิมอนที่อยู่โลกทั้งหมด และดุ๊กมอนเป็นคนแรกที่ไม่สนต่อคำสั่งจากอิกดราชิล แล้วต่อสู้กับโอเมกามอนจนตาย(แท้จริงแล้วเป็นการยอมตายเพื่อหาความจริงเกี่ยวกับโดรุมอนซึ่งร่างจริงคืออัลฟามอนที่ถูกอิกดราซิลจับไป) ซึ่งตอนหลังอัลฟามอนกับโอเมกามอนได้ร่วมมือกันจนกำจัดอิกดราซิลได้สำเร็จในที่สุด
=== ดิจิมอนเซฟเวอร์ส ===
ดิจิมอน
องค์กรสมมุติ
List of Digimon Data Squad characters#Royal Knights
สารไทย

สารไทย (Santhai) เป็นวิดีโอเกมประเภทอาร์พีจี แบบ 2 มิติ สารไทยผลิตและพัฒนาโดยฮาร์ดเวิร์คเกอร์สตูดิโอ สารไทยเป็นเกมที่แสดงถึงเอกลักษณ์และลักษณะของความเป็นไทยได้เป็นอย่างดี โดยเกมจะดำเนินไปด้วยตัวละครหลักที่ผู้เล่นควบคุมจนมีการเจริญเติบโตและการพัฒนาทักษะไปตามระยะเวลา โดยภายในเกมมีการตกปลา การแต่งงาน การบวช การทำบุญตักบาตร การทำภารกิจ (เควส) การล่ามอนสเตอร์ ฯลฯ ซึ่งสารไทยเป็นเกมที่มีลักษณะคล้ายกับเกมเมเปิลสตอรีและโกสต์ออนไลน์มาก
== รายชื่อภาค ==

ชุดสารไทยภาคแรก
สารไทย Adventure Game
ชุดสารไทยภาคสอง
สารไทย 2 ตำนานแห่งป่าสีเขียว
สารไทย 2 แกรนด์ฟาร์เมอร์
Santhai Mobile
ทั้งนี้เกมสารไทย 2 ยังได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งในเกมส่งเสริมวัฒนธรรมไทย ที่มีโอกาสจัดแสดงในนิทรรศการเกมดี ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของงานไทยแลนด์เกมโชว์ 2009 มหกรรมเด็กเล่นเกมครั้งที่ 3 ที่จัดขึ้นในศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ ช่วงเดือนมกราคม พ.ศ. 2554 ด้วยเช่นกัน
== สายอาชีพ ==
นักรบ อาชีพพื้นฐาน ได้มาตั้งแต่เริ่มเกม
นายพราน สามารถเปลี่ยนอาชีพโดยการทำเควสทั้งหมดของพรานหม่อง และใช้ความดีแลกที่พ่อมด
ชาวนา สามารถเปลี่ยนอาชีพโดยการทำเควสกับลุงทิศ และใช้ความดีแลกที่พ่อมด
หมอผี สามารถเปลี่ยนอาชีพโดยการทำเควสทั้งหมดกับหมอผี และใช้ความดีแลกที่พ่อมด
ช่าง สามารถเปลี่ยนอาชีพโดยการทำเควสกับช่างตีดาบ และใช้ความดีแลกที่พ่อมด
== ค่าต่างๆที่สำคัญ ==

ความดี สัญลักษณ์รูปดาวด้านบน เอาไว้เพื่อใช้แลกเปลี่ยนทักษะบางอย่าง หากค่านี้น้อยกว่า 0 นั้นหมายถึงผู้เล่นมีบาปแล้วจะทำให้ตัวละครอยู่ในสถานะต้องโทษจะมีตัวละครตามล่าผู้เล่น และเมื่อผู้เล่นตายจะถูกส่งไปในดินแดนปริศนาที่ผู้เล่นจะต้องทุบหินแห่งกรรมให้แตก ถึงจะออกมาได้ ยิ่งทำบาปมาก หินแห่งกรรมจะก้อนใหญ่ และทำลายยากไปด้วย
สุขภาพ หลอดสีเขียว จะบอกถึงสภาพของตัวละครว่าใกล้ตายแล้วหรือยัง ยิ่งแถบสีเขียวเหลือน้อย ก็ยิ่งเสี่ยงต่อการตาย เมื่อผู้เล่นตายจะถูกส่งมาที่หน้าบ้าน แต่ในกรณีที่ผู้เล่นมีบาป จะถูกส่งไปในที่ดินแดนปริศนา
พลัง หลอดสีแดง เมื่อผู้เล่นออกแรงหรือใช้สกิลพิเศษ จะทำให้พลังลด เมื่อพลังหมด ตัวละครจะตกอยู่ในสภาวะหมดสติ เคลื่อนไหวไม่ได้ แต่จะนอนนิ่งอยู่เฉยๆ แต่เมื่อผู้เล่นนอนสักพัก ผู้เล่นจะฟื้นขึ้นมาเอง
ความรัก ความรักนี้ผู้เล่นจะได้ใช้กับ NPC ชื่ออิ๋ววี้ (AewWy) เมื่อผู้เล่นทำเควสกับเธอจบ ผู้เล่นจะได้ตัวละครอิ๋ววี้เดินตามมาช่วยสู้ ยิ่งค่าความรักมาก ตัวละครอิ๋ววี้ก็จะยิ่งเก่ง แต่ค่าความรักจะลดลงทุกวันๆ ผู้เล่นสามารถเพิ่มความรักได้ด้วยการคลิกเมาส์ที่ตัวอิ๋ววี้บ่อยๆ
เงิน G. คือค่าเงินที่ใช้ซื้อขายของในเกมกับตัวละครอื่นๆ
EXPbase หลอดสีขาว มุมล่างขวาของหน้าจอ จะคิดเป็น % ความคืบหน้าของการเจริญเติบโตของตัวละคร เมื่อครบ 100% ผู้เล่นจะมีค่า Level เพิ่มขึ้นอีกหนึ่ง เมื่อเปิดหน้าต่างสถานะ มีค่าให้คุณเพิ่มคุณสมบัติของตัวละครในแต่ละด้าน
EXPjob หลอดสีเขียวมุมล่างขวาของหน้าจอ เหมือนกับ EXPbase เมื่อถึงกำหนดผู้เล่นจะมีค่า Job เพิ่มขึ้นอีกหนึ่ง เมื่อเปิดหน้าต่างสกิล ผู้เล่นสามารถเพิ่ม level ของทักษะที่ต้องการได้
FPS มุมล่างซ้ายของหน้าจอ ค่าปกติจะอยู่ที่ 35 - 48 ถือว่าปกติ ยิ่งเลขมากยิ่งเล่นได้ลื่นไม่กระตุก
== รางวัล ==
รางวัลชนะเลิศ โครงการ "TK Park-Acer Game Challenge" 
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของฮาร์ดเวิร์คเกอร์สตูดิโอ
ไฮไฟฟ์ของเกม
วิดีโอเกมเล่นตามบทบาท
วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศไทย
เกมสำหรับวินโดวส์
เครื่องเรือน

เครื่องเรือน (furniture) เป็นสิ่งของที่สามารถเคลื่อนย้ายได้ ที่อาจรองรับการใช้งานของร่างกายมนุษย์ (เช่นเครื่องเรือนการนั่งและเตียงนอน) หรือมีไว้สำหรับเก็บของ หรือเก็บวัตถุทางแนวตั้งเหนือพื้นผิวของพื้นดิน เครื่องเรือนสำหรับเก็บของมักมีประตู บานเลื่อน และชั้นเก็บของ ที่อาจเก็บของชิ้นเล็ก ๆ อย่างเสื้อผ้า อุปกรณ์ หนังสือ ข้าวของเครื่องใช้
เครื่องเรือนอาจเป็นผลิตผลที่เกิดจากการออกแบบทางด้านศิลปะ และอาจถือได้ว่าเป็นงานศิลปะประดับตกแต่ง นอกจากนี้อาจมีความหมายในทางเชิงสัญลักษณ์หรือทางด้านศาสนา  เครื่องเรือนอาจมีส่วนประกอบร่วมอื่นอย่างเช่นนาฬิกาหรือโคมไฟ เพื่อประโยชน์ใช้สอยพื้นที่ภายใน เครื่องเรือนสามารถทำได้จากวัสดุหลากหลายประเภท เช่น เหล็ก พลาสติก ไม้
เครื่องอุปโภค
บ้าน
เครื่องเรือน
การออกแบบเชิงอุตสาหกรรม
เกมบอยคัลเลอร์

เกมบอยคัลเลอร์ (Game Boy Color;  เรียกสั้น ๆ ว่า GBC) เป็นเครื่องเกมของนินเทนโด อีกรุ่นหนึ่งของเกมบอย ออกวางขายในญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1998 ในอเมริกาเหนือเมื่อ 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1998 และในยุโรปเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1998 มีจอสีและมีขนาดหนาและยาวกว่าเกมบอยพ็อกเก็ตเล็กน้อย แต่เล็กกว่าเกมบอยรุ่นดั้งเดิม เกมบอยและเกมบอยคัลเลอร์มียอดขายรวมกันทั่วโลก 118.69 ล้านเครื่อง
== อ้างอิง ==
สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2546
เครื่องเล่นวิดีโอเกม
สวิสอินเตอร์เนชันแนลแอร์ไลน์

สวิสอินเตอร์เนชันแนลแอร์ไลน์ (Swiss International Air Lines) เป็นสายการบินของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เป็นบริษัทลูกของลุฟต์ฮันซา มีฐานบินหลักอยู่ที่ท่าอากาศยานซูริค ให้บริการเที่ยวบินกว่า 120 เส้นทางในทวีปอเมริกาเหนือ อเมริกาใต้ แอฟริกา และเอเชีย
== กิจการองค์กร ==
=== สำนักงานใหญ่ ===
สวิสอินเตอร์เนชั่นแนลแอร์ไลน์มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ท่าอากาศยานยูโร บาเซิล - มัลเฮาส์ - ไฟรเบิร์ก ใกล้เมืองบาเซิล ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ สำนักงานใหญ่ของสวิสตั้งอยู่ในพื้นที่ฝั่งสวิตเซอร์แลนด์ของสนามบิน และสามารถเข้าถึงได้จากสวิตเซอร์แลนด์เท่านั้น
สวิสอินเตอร์เนชั่นแนลแอร์ไลน์ยังมีสำนักงานอยู่ที่ท่าอากาศยานซูริคและท่าอากาศยานนานาชาติเจนีวาอีกด้วย
=== บริษัทลูก ===
สวิสอินเตอร์เนชั่นแนลแอร์ไลน์กรุ๊ปมีบริษัทลูกดังนี้:
เอเดลไวส์แอร์
สวิสเอวิเอชันซอฟต์แวร์
สวิสเอวิเอชันเทรนนิ่ง
สวิสเวิลด์คาร์โก้
สวิสทัวร์
== จุดหมายปลายทาง ==
=== ข้อตกลงการบินร่วม ===
สวิสอินเตอร์เนชันแนลแอร์ไลน์ได้มีข้อตกลงการบินร่วมกับสายการบินดังต่อไปนี้:
แอร์แคนาดา
แอร์ไชน่า
แอร์ฟรานซ์
แอร์อินเดีย
แอร์มอลตา
ออลนิปปอนแอร์เวย์
เอเชียน่าแอร์ไลน์
ออสเตรียนแอร์ไลน์
อาเบียงกา
บรัสเซลส์แอร์ไลน์
คาเธ่ย์แปซิฟิค
โครเอเชียแอร์ไลน์
เอเดลไวส์แอร์ (สายการบินลูก)
อียิปต์แอร์
แอล อัล
ยูโรวิงส์
ล็อตโปแลนด์
ลุฟท์ฮันซ่า
สแกนดิเนเวียนแอร์ไลน์ซิสเต็ม
สิงคโปร์แอร์ไลน์
เซาท์แอฟริกันแอร์เวย์
ตัปปูร์ตูกัล
การบินไทย
ยูไนเต็ดแอร์ไลน์
วิสตารา
===ข้อตกลงระหว่างสายการบิน===
สวิสอินเตอร์เนชันแนลแอร์ไลน์ได้ทำข้อตกลงระหว่างสายการบินดังต่อไปนี้:
แอโรลีเนียสอาร์เจนตินา
แอโรเม็กซิโก
แอร์อัสทรัล
แอร์โดโลมิติ
แอร์มอริเชียส
อเมริกันแอร์ไลน์
บางกอกแอร์เวย์
บริติชแอร์เวย์
ไชน่าแอร์ไลน์
ไชน่าอีสเทิร์นแอร์ไลน์
ไชน่าเซาท์เทิร์นแอร์ไลน์
ค็อนดอร์
เดลต้าแอร์ไลน์
เอมิเรตส์
ฟินน์แอร์
โกว์ลีญัสอาแอเรียส
กัลฟ์แอร์
เฮลเวติกแอร์ไลน์
ไอบีเรีย
ไอซ์แลนด์แอร์
เจแปนแอร์ไลน์
เจ็ตสตาร์แอร์เวย์
เคนยาแอร์เวย์
เคแอลเอ็ม
โคเรียนแอร์
ลาตัม ชิลี
ลักซ์แอร์
มาเลเซียแอร์ไลน์
แมนดารินแอร์ไลน์
มิดเดิลอีสต์แอร์ไลน์
โอมานแอร์
ปากีสถานอินเตอร์เนชันแนลแอร์ไลน์
พรีซิชันแอร์
ควอนตัส
กาตาร์แอร์เวย์
รอซิยะห์แอร์ไลน์
ซาอุเดีย
ช่างไห่แอร์ไลน์
ซันเอกซ์เพรส
ศรีลังกันแอร์ไลน์
เตอร์กิชแอร์ไลน์
เวียดนามแอร์ไลน์
เวอร์จิน แอตแลนติก
== ฝูงบิน ==
ณ เดือนตุลาคม ค.ศ. 2022 สวิสอินเตอร์เนชันแนลแอร์ไลน์มีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้: 
อายุเฉลี่ยของฝูงบินสวิสอินเตอร์เนชันแนลแอร์ไลน์ คือ 10.2 ปี (2022)
ไฟล์:HB-JCJ CDG (49756391066).jpg|แอร์บัส เอ220-300
ไฟล์:Berlin Brandeburg Airport Swiss Airbus A320-271N HB-JDC (DSC08519).jpg|แอร์บัส เอ320นีโอ
ไฟล์:Swiss International Airlines A330 HB-JHM at LSZH (14907324377).jpg|แอร์บัส เอ330-300
ไฟล์:Swiss International Airlines A340 HB-JMC at LSZH.jpg|แอร์บัส เอ340-300
ไฟล์:SWISS Boeing 777-300ER (HB-JNL).jpg|โบอิง 777-300อีอาร์
== อุบัติเหตุและอุบัติการณ์ ==
10 กรกฎาคม ค.ศ. 2002 : สวิสอินเตอร์เนชันแนลแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 850 ซึ่งเป็นเครื่องบินของ ซาบ 2000 ได้ตกที่ลานบินเวอร์นูเชิน เนื่องจากข้อมูลสภาพอากาศที่และสัญลักษณ์รันเวย์ที่ไม่เหมาะสม ส่งผลให้ล้อลงจอดเสียหายและไฟลามไปทั่วเครื่องบิน ไม่มีผู้เสียชีวิต เครื่องบินถูกปลดในเวลาต่อมา
== อ้างอิง ==
สายการบิน
สายการบินประจำชาติ
สตาร์อัลไลแอนซ์
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2544
บริษัทของสวิตเซอร์แลนด์
สายการบินที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2544
โต๊ะ

โต๊ะ เป็นเครื่องเรือนที่มีพื้นผิวด้านบนเรียบขนานกับพื้น รองรับน้ำหนักโดยขาโต๊ะ โดยอาจใช้สำหรับวางสิ่งของอย่างเช่นอาหาร โดยความสูงมีความพอเหมาะสำหรับการนั่ง และโดยมากจะใช้คู่กับเก้าอี้ โต๊ะในยุคก่อนหน้านี้ จะแตกต่างจากปัจจุบันซึ่งโต๊ะสมัยใหม่มักไม่มีลิ้นชัก โต๊ะสำหรับมีไว้เขียนและทำงานในสำนักงานจะเรียกว่า โต๊ะทำงาน (desk) ซึ่งจะมีลิ้นชักอย่างน้อย 1 อันหรือมากกว่านั้นข้างใต้ บางชิ้นส่วนของโต๊ะอาจขยับปรับเปลี่ยนได้
เครื่องเรือน
คำและวลีภาษาแต้จิ๋ว
อกหัก

อกหัก คือวลีทั่วๆไปที่ใช้อธิบายความเจ็บปวดทางอารมณ์อย่างรุนแรง หรือความเจ็บปวดจากการสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รักจากความตาย, การหย่าร้าง, การโยกย้ายที่อยู่, ถูกปฏิเสธ ฯลฯ คำๆนี้เป็นคำที่มีใช้มาแต่โบราณและถูกใช้อย่างกว้างขวาง อย่างน้อยก็มีการกล่าวถึงในวรรณคดีเรื่องรามายณะของอินเดีย ซึ่งถูกแต่งในช่วง พ.ศ. 300-743
โดยทั่วไปแล้ว อกหักมักจะเกี่ยวข้องกับการสูญเสียคู่สมรส หรือ คนที่รัก การสูญเสียผู้ให้กำเนิด, ลูก, สัตว์เลี้ยง หรือ เพื่อนสนิท ก็อาจเรียกได้ว่าอกหักเช่นกัน วลีนี้เกี่ยวข้องถึงความเจ็บปวดบริเวณหน้าอกจากการสูญเสีย และโดยทั่วไป วลีนี้ก็มักจะใช้ในสภาพอาการนี้ ซึ่งถูกเรียกว่า Broken Heart Syndrome (หรือ Takotsubo cardiomyopathy อันมีสาเหตุมาจากการที่สมองหลั่งสารเคมีออกมาเพื่อทำให้เนื้อเยื่อหัวใจอ่อนแอลง
== มุมมองในเชิงปรัชญา ==
คนหลายๆคนไม่รู้ตัวถึงอาการอกหักในทันที แต่ใช้เวลาระยะหนึ่งในการรับรู้ถึงความเจ็บปวดทั้งทางอารมณ์และกายภาพอย่างสมบูรณ์ดั่งที่ Jeffrey Moussaieff Masson กล่าวเอาไว้ว่า:
มนุษย์หาได้รับรู้ถึงความรู้สึกที่ตนมีตลอดเวลา เช่นเดียวกับเดรฉานที่ไม่สามารถแสดงความรู้สึกของมันออกมาเป็นคำพูดได้ นี่มิได้หมายความว่าพวกมันไม่มีความรู้สึก ซิกมุนด์ ฟรอยด์เคยกล่าวเอาไว้ว่า ผู้ชายอาจจะตกหลุมรักผู้หญิงสักคนหนึ่งได้ถึงเวลา 6 ปี โดยไม่รู้ตัวจนกระทั่งหลายอีกปีผ่านไป ด้วยความรู้สึกที่ดีต่อโลก เขาไม่สามารถบรรยายความรู้สึกที่เขาไม่รู้ออกมาเป็นคำพูดได้ เขามีความรู้สึกแต่เขาไม่รู้จักมัน อาจจะดูเหมือนเป็นการขัดแย้งในตัวเองเพราะเราคิดถึงสิ่งที่เรารู้สึก คิดถึงบางสิ่งที่เรารับรู้อย่างมีสติ ดั่งที่ฟรอยด์กล่าวเอาไว้ในบทความ The Unconscious (จิตไร้สำนึก) "เป็นที่แน่นอนที่สุดว่าแก่นแท้ของอารมณ์ที่เราควรจะตระหนักถึง แต่ก็อีกนั่นแหละ มันยิ่งกว่าคำถามที่ว่าเราสามารถ "มี" ความรู้สึกที่เราไม่รู้..."
== ในมุมมองของพุทธศาสนา ==
ตามแนวคิดของพุทธศาสนานั้น การพลัดพรากจากบุคคลที่รักนั้นเป็นเรื่องธรรมดาของโลก อันมีผลมาจากผลกรรม ดังที่กล่าวเอาไว้ในพระไตรปิฎกดังนี้
== ในวรรณกรรมคลาสสิก ==
== อาการ ==
อาการอกหักสามารถปรากฏได้โดยความเจ็บปวดทางจิต แต่ก็มีหลายๆผลกระทบที่ส่งผลเชิงกายภาพ ประสบการณ์อกหักนี้มักจะถูกคำนึงถึงในลักษณะที่อธิบายไม่ได้ รายการต่อไปนี้เป็นรายการของอาการโดยทั่วไปที่อาจเกิดขึ้น
ปวดแน่นหน้าอก ซึ่งคล้ายคลึงกับ Panic attack
ปวดท้อง และ/หรือ ไม่อยากอาหาร
นอนไม่หลับ
โกรธ
ตกใจ
ระลึกถึงเหตุการณ์ในอดีต
เซื่องซึม
รู้สึกเหงา
สูญเสียความหวัง และแรงขับเคลื่อน
สูญเสียความเคารพและความเชื่อมั่นในตนเอง
ความเจ็บป่วยทางการแพทย์และจิตวิทยา
มีความต้องการฆ่าตัวตาย
เคลื่อนไส้อาเจียน
เหนื่อยล้า
Thousand-yard stare
ร้องไห้ถี่ๆ หรือต่อเนื่อง
รู้สึกอ้างว้าง
ร้ายแรงที่สุดคือ ตรอมใจตาย 
== ดูเพิ่ม ==
ทุกขัง
ตัณหา
วิภวตัณหา
ความรัก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
อารมณ์
ความรัก
ชัง ฮี-บิน

จาง ฮี-บิน หรือ ชัง ฮี-บิน (; ค.ศ. 1659–ค.ศ. 1701) เป็นพระสนมและพระมเหสีในพระเจ้าซุกจง พระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรโชซ็อน ต่อมาได้เลื่อนขึ้นมาเป็นพระอัครมเหสีทรงดำรงตำแหน่งสมเด็จพระราชินี แต่ภายหลังถูกถอดพระยศเป็นสามัญชนและถูกประหารชีวิต เรื่องราวของพระองค์ได้รับการดัดแปลงและนำเสนอในละครและภาพยนตร์หลายครั้ง เช่น ทงอี จอมนางคู่บัลลังก์
== ประวัติ ==
จาง ฮี-บิน มีชื่อแต่กำเนิดว่า "จาง อก-จ็อง" (Jang Ok-jeong) เป็นธิดาของจาง ฮย็อง  กับภรรยาคนที่สองชื่อ ยุน (Yun) จากตระกูลพาพย็องยุน 
อก-จ็อง ได้เข้าเป็นนางพระกำนัลในพระนางชังรย็อล (Jangryeol) พระมเหสีพระองค์ที่สองของพระเจ้าอินโจ ตามที่พระองค์เจ้าทงพย็อง  ทรงแนะนำ ครั้น ค.ศ. 1686 พระเจ้าซุกจงเสด็จไปทรงเยี่ยมพระนางชังรย็อล และได้พบกับจาง อก-จ็อง จึงทรงรับนางมาเป็นสนมขั้นสี่ ตำแหน่ง "ซุก-ว็อน"  ต่อมาใน ค.ศ. 1688 ก็โปรดเลื่อนให้เป็นสนมเอกขั้นสองที่ตำแหน่ง "โซ-อึย"  และใน ค.ศ. 1688 อก-จ็อง ประสูติพระโอรส (ต่อมา คือพระเจ้าคย็องจง) จึงโปรดอวยยศให้เป็นสนมเอกขั้นหนึ่ง ตำแหน่ง "ฮี-บิน" 
เป็นไปได้ว่า จาง อก-จ็องให้ประสูติกาลพระโอรสอีกพระองค์ คือ เจ้าชายซ็องซู  แต่ข้อสันนิษฐานนี้ยังไม่เป็นที่ยุติ
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1688 พระเจ้าซุกจงทรงถอดพระนางอินฮย็อน  พระอัครมเหสี ออกจากตำแหน่งและให้เนรเทศเสีย กลุ่มการเมืองที่เรียกตัวว่า "ทฤษฎีใหม่"  จึงสนับสนุนให้ทรงตั้งจาง อก-จ็อง ขึ้นเป็นพระอัครมเหสีแทน พระโอรสที่นางประสูติจึงได้รับแต่งตั้งเป็นองค์ชายรัชทายาทด้วย
อย่างไรเสีย ใน ค.ศ. 1694 พระเจ้าซุกจงทรงโปรดให้อดีตพระมเหสีสกุลมินกลับสู่ตำแหน่งพระมเหสี ทรงดำรงพระยศพระมเหสีอินฮย็อนดังเดิม จาง อก-จ็อง จึงต้องคืนสู่ตำแหน่งพระสนมเอกขั้นหนึ่ง “ฮี-บิน” ครั้น ค.ศ. 1701 พระนางอินฮย็อนสิ้นพระชนม์โดยไม่ทราบเหตุ พระเจ้าซุกจงทรงให้ประหารชีวิตจางฮีบิน เนื่องจากทรงได้ยินนางหัวเราะชอบใจในระหว่างสวดมนต์สาปแช่งพระมเหสีอินฮย็อน แต่เมื่อพระโอรสที่นางประสูติได้ครองราชย์เป็นพระเจ้าคย็องจงแล้ว พระโอรสของพระนางก็โปรดให้เฉลิมพระนามพระมารดาว่า "พระนางอ๊กซาน บูแทพิน พระมหาเทวีในพระราชมนเทียร พระอัครราชเทวีแห่งตระกูลจาง แห่งอินดง" (; "Lady Oksan, Great Concubine of the Palace; Prefectural Great Concubine of the Indong Jang clan")
==เชิงอรรถ==
บุคคลที่เกิดในปี ค.ศ. 1659
บุคคลในยุคราชวงศ์โชซ็อน
เสียชีวิตจากยาพิษ
ผู้ถูกประหารชีวิตด้วยยาพิษ
แอนต์เวิร์ป

แอนต์เวิร์ป (Antwerp), อันต์แวร์เปิน (Antwerpen) หรือ อ็องแวร์ส (Anvers) เป็นเมืองในประเทศเบลเยียมและเป็นเมืองหลวงของจังหวัดแอนต์เวิร์ปในฟลานเดอส์ หนึ่งในสามบริเวณของเบลเยียม แอนต์เวิร์ปมีประชากรทั้งสิ้น 472,071 (1 มกราคม 2008) และมีเนื้อที่ 204.51 ตารางกิโลเมตรซึ่งเท่ากับว่ามีความหนาแน่นของประชากร 2,308 ต่อหนึ่งตารางกิโลเมตร บริเวณตัวเมืองและปริมณฑลมีประชากรทั้งหมด 1,190,769 (1 มกราคม 2008)
แอนต์เวิร์ปเป็นเมืองที่มีความสำคัญมานานในกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำของทั้งทางเศรษฐกิจและทางวัฒนธรรมโดยเฉพาะก่อนการการปล้นเมืองแอนต์เวิร์ป (Sack of Antwerp) ของการลุกฮือของชาวดัตช์ (Dutch Revolt) ระหว่างสงครามแปดสิบปี เมืองแอนต์เวิร์ปตั้งอยู่บนฝั่งขวาของแม่น้ำสเกลต์ (Scheldt) ที่เชื่อมกับทะเลเหนือที่ปากน้ำเวสเทิร์นสเกลต์ (Western Scheldt)
โดยชื่อ "แอนต์เวิร์ป" เพี้ยนมาจากคำว่า "อันต์แวร์เปิน" (Antwerpen) ที่มาจากคำว่า "Hand Werpen" ซึ่งแปลว่า "โยนมือลงแม่น้ำ" ที่มาจากปรัมปราพื้นบ้านที่เล่าถึงยักษ์ตนหนึ่งชื่อ ดรูโอน อันติโกน (Druon Antigoon) อาศัยอยู่ใกล้กับแม่น้ำสเกลท์ คอยเก็บส่วยหรือค่าผ่านทางจากนักเดินเรือที่ใช้เส้นทางสัญจรผ่านแม่น้ำสเกลท์ หากนักเดินเรือคนใดไม่ยอมจ่ายค่าผ่านทางก็จะถูกจับตัดมือและโยนมือทิ้งแม่น้ำ ต่อมา ซิลวิอุส บราโบ (Silvius Brabo) ทหารโรมันที่ไม่พอใจกับการกระทำของดรูโอน อันติโกน จึงวางแผนฆ่ายักษ์และตัดมือของยักษ์ทิ้งลงในแม่น้ำ เหมือนกับที่เคยทำกับผู้อื่น ในปัจจุบันสัญลักษณ์ต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับปรัมปราเรื่องนี้ยังปรากฏให้เห็นอยู่ทั้งช็อกโกแลตรูปมือ หรือประติมากรรม
== อ้างอิง ==
 
เมืองในประเทศเบลเยียม
เมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรป
กลุ่มสิบเจ็ดมณฑล
สันนิบาตฮันเซอ
จังหวัดแอนต์เวิร์ป
บรูช

บรูช (Bruges) หรือ บรึคเคอ (Brugge) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดและเป็นเมืองหลวงของจังหวัดฟลานเดอร์ตะวันตกในบริเวณเฟลมมิชในประเทศเบลเยียม ตัวเมืองตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ
ศูนย์ประวัติศาสตร์ของเมืองได้รับเลือกให้เป็นเมืองในมรดกโลกของยูเนสโก ตัวเมืองรูปไข่มีเนื้อที่ประมาณ 430 เฮกตาร์ เนื้อที่ทั้งหมดของตัวเมืองมีประมาณกว่า 13,840 เฮกตาร์รวมทั้งอีก 1,075 เฮกตาร์ริมฝั่งทะเลที่เซบรึคเคอ (Zeebrugge) บรูชมีประชากรทั้งสิ้น  117,073 คน (1 มกราคม 2008) ในจำนวนนั้น 20,000 คนอยู่ในศูนย์ประวัติศาสตร์กลางเมือง บริเวณตัวเมืองและปริมณฑลมีเนื้อที่ 616 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรทั้งหมด 255,844 คน (1 มกราคม 2008)
ทางตอนเหนือของเมืองมีลำน้ำที่ใช้ในการคมนาคมรอบ ๆ ได้ ทำให้บรูชเป็นที่รู้จักกันในชื่อ "เวนิสเหนือ"
บรูชมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์เพราะเคยเป็นเมืองท่าและมีความสำคัญในทางศิลปะในยุคจิตรกรรมยุคเนเธอร์แลนด์ตอนต้นในระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 15 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16
== ที่มาของชื่อ ==
ชื่อของบรูชในบันทึกคือ Bruggas, Brvggas, and Brvccia ในช่วง ค.ศ.840–875 หลังจากนั้นได้ชื่อว่า Bruciam และ Bruociam (892);  Brutgis uico (ศัตวรรษที่ 9 ตอนปลาย); in portu Bruggensi (ประมาณ 1010); Bruggis (1012); Bricge ในบันทึกเหตุการณ์ของชาวแองโกล-แซกซัน (1037); Brugensis (1046); Brycge ในบันทึกเหตุการณ์ของชาวแองโกล-แซกซัน (1049–1052); Brugias (1072); Bruges (1080–1085); Bruggas (ประมาณ ค.ศ.1084); Brugis (1089); และ Brugge (1116).
== อ้างอิง ==
เมืองในประเทศเบลเยียม
เมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรป
แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
แหล่งมรดกโลกในประเทศเบลเยียม‎
จังหวัดเวสต์ฟลานเดอส์
แคลนนาด (แก้ความกำกวม)

แคลนนาด (Clannad) อาจหมายถึง
แคลนนาด - กลุ่มดนตรีในประเทศไอร์แลนด์
* แคลนนาด (อัลบั้ม) - อัลบั้มแรกของกลุ่มดนตรีดังกล่าว
* แคลนนาด 2 - อัลบั้มที่สองของกลุ่มดนตรีดังกล่าว
แคลนนาด (เกม) - เกมคอมพิวเตอร์และการ์ตูนญี่ปุ่นของคีย์
* แคลนนาด (ภาพยนตร์) - ภาพยนตร์ที่สร้างขึ้นจากเกมดังกล่าว
เกนต์

เกนต์ (Ghent เดิม Gaunt), เคนต์ (Gent) หรือ ก็อง (Gand) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดและเป็นเมืองหลวงของจังหวัดฟลานเดอร์ตะวันออกในบริเวณเฟลมมิชของประเทศเบลเยียม เดิมตัวเมืองเริ่มจากการตั้งถิ่นฐานที่ปากแม่น้ำสเกลต์และแม่น้ำลูส ในยุคกลางเกนต์เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดและมั่งคั่งที่สุดในตอนเหนือของยุโรป ในปัจจุบันเป็นเมืองท่าและเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยเกนต์
เกนต์เป็นเมืองที่ใหญ่เป็นลำดับสองของประเทศเบลเยียมโดยจำนวนประชากร บริเวณตัวเมืองและปริมณฑลมีเนื้อที่ 1,205 ตารางกิโลเมตรและมีประชากรทั้งหมด 594,582 คน (1 มกราคม 2008)
ทุกปีเป็นเวลาสิบวัน เกนต์จะเป็นที่จัดงาน “เทศกาลเกนต์” ที่มีผู้เข้าร่วมงานราวสองล้านคน
== อ้างอิง ==
เมืองในประเทศเบลเยียม
จังหวัดอีสต์ฟลานเดอส์
จิตรกรรมเฟลมิช

{|style="float:right; margin-left:4em; font-size: 100%; width:300px" class="toccolours"
| colspan=2 style="background:IndianRed;"|จิตรกรรมเฟลมิช
|-
| 250px
|-
| "ภาพเหมือนของครอบครัว" (ค.ศ. 1621) โดยยาโคป จอร์แดงส์
|-
| colspan=2 style="background:Moccasin;"|ประวัติศาสตร์ของจิตรกรรมของเนเธอร์แลนด์และฟลานเดอส์
|-
| เนเธอร์แลนด์เริ่มแรก&nbsp;&nbsp; (ค.ศ. 1400-1500)
|-
| เรอแนซ็องส์แบบดัตช์และเฟลมิช&nbsp;&nbsp; (ค.ศ. 1500-84)
|-
| ยุคทองของเนเธอร์แลนด์&nbsp;&nbsp; (ค.ศ. 1584-1702)
|-
| บาโรกแบบเฟลมิช&nbsp;&nbsp; (ค.ศ. 1585-1700)
|-
| colspan=2 style="background:Moccasin;"|รายชื่อจิตรกรชาวดัตช์
|-
| colspan=2 style="background:Moccasin;"|รายชื่อจิตรกรชาวเฟลมิช
|}
จิตรกรรมเฟลมิช (Flemish painting) รุ่งเรืองตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 15 จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 17 บริเวณฟลานเดอส์เป็นบริเวณที่มีจิตรกรสำคัญ ๆ ทางตอนเหนือของยุโรปและเป็นที่ดึงดูดจิตรกรจากประเทศข้างเคียง จิตรกรเหล่านี้นอกจากจะมีผลงานในฟลานเดอส์แล้วยังได้รับการเชิญให้ไปเป็นช่างเขียนประจำราชสำนักและสำนักต่าง ๆ ในยุโรป
== ปลายกอทิก ==
จิตรกรรมเนเธอร์แลนด์เริ่มแรกหรือบางครั้งเรียกว่า "จิตรกรรมสมัยดั้งเดิมของฟลานเดอส์" เป็นศิลปะยุคแรกที่สร้างความนิยมในการเขียนภาพโดยใช้สีน้ำมัน ที่มีรากฐานมาจากจุลจิตรกรรมของปลายสมัยกอทิก จิตรกรคนสำคัญของยุคนี้ก็ได้แก่ยัน ฟัน ไอก์, ฮันส์ แม็มลิง, ฮือโค ฟัน เดอร์คุส, โรเบิร์ต กัมปิน และโรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดิน
== สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา ==
จากต้นคริสต์ศตวรรษ 16 เรอแนซ็องส์แบบอิตาลีก็เริ่มเข้ามามีอิทธิพลต่อจิตรกรเฟลมิช แต่ผลงานของจิตรกรเฟลมิชแตกต่างกับงานเขียนเรอแนซ็องส์ของอิตาลีจิตรกรคนสำคัญของยุคนี้ก็ได้แก่ปีเตอร์ เบรอเคิล (ผู้พ่อ)
== บาโรก ==
หลังจากการล้อมเมืองแอนต์เวิร์ป (Siege of Antwerp (1584-1585) ) บริเวณทางใต้ของเนเธอร์แลนด์ (ฟลานเดอส์) ยังอยู่ภายใต้การปกครองของสเปนและแยกตัวจากสาธารณรัฐดัตช์ แม้ว่าจิตรกรหลายคนจะหนีสงครามศาสนาและย้ายจากเนเธอร์แลนด์ใต้ไปยังสาธารณรัฐดัตช์ จิตรกรรมบาโรกแบบเฟลมิชจึงรุ่งเรืองโดยเฉพาะของตระกูลการเขียนแบบแอนต์เวิร์ประหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 17 ที่นำโดยเปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์, อันโตนี ฟัน ไดก์ และยาโกบ ยอร์ดานส์
== ความเสื่อมโทรม ==
หลังจากการเสียชีวิตของจิตรกรคนสำคัญ ๆ เช่นรูเบนส์ในปี ค.ศ. 1640 และสงครามแปดสิบปี ในปี ค.ศ. 1648 ความสำคัญทางวัฒนธรรมของฟลานเดอส์ก็เริ่มเสื่อมโทรมลง
การฟื้นฟูจิตรกรรมในบริเวณฟลานเดอส์เริ่มขึ้นอีกครั้งหนึ่งหลังจากการปฏิวัติเบลเยียม ในปี ค.ศ. 1830 แต่จิตรกรจากยุคนี้เรียกว่า "เบลเยียม" มิใช่ "ฟลานเดอส์"
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ศิลปะดัตช์
ศิลปะตะวันตก
จิตรกรรม
พระนางช็องฮี

พระนางช็องฮี  (Hangeul:정희왕후, Hanja:貞熹王后, Revised Romanization: Jeonghui Wanghu) (8 ธันวาคม 1418 – 6 พฤษภาคม 1483) เป็นพระมเหสีของพระเจ้าเซโจ รัชกาลี่ 7 แห่งโชซ็อนและยังเป็นพระราชมารดาของพระเจ้าเยจงแห่งโชซ็อน รัชกาลที่ 8 ภายหลังการสวรรคตของพระราชสวามีในปี ค.ศ. 1468 พระนางทรงขึ้นดำรงตำแหน่งผู้สำเร็จราชการให้กับพระราชโอรสในปี ค.ศ. 1468 - 1469 และยังทรงเป็นผู้สำเร็จราชการให้กับพระราชนัดดาซึ่งก็คือพระเจ้าซ็องจงแห่งโชซ็อนในปี ค.ศ. 1469 ถึง ค.ศ. 1477 พระนางทรงเป็นธิดาจากตระกูลยุนแห่งพาพยอง
==พระราชประวัติ==
พระนางช็องฮีประสูติในวันที่สิบเอ็ดเดือนที่สิบเอ็ดตามปฏิทินจันทรคติในปีที่สิบแปดของการของราชของพระเจ้าแทโจแห่งโชซ็อน พระบิดาคือ ยุน พยอน (Hangul: 윤번, Hanja: 尹璠) (ค.ศ.1384–ค.ศ.1448) ดำรงตำแหน่งผู้ว่าการเมืองหลวงในขณะนั้น มารดาเป็นสตรีจากสายสกุลลี  (Hangul: 이씨, Hanja: 李氏) พระนางทรงเข้าพิธีอภิเษกสมรสกับเจ้าชายซูยาง ในปี ค.ศ. 1428 ในวันที่สามสิบเดือนที่สิบสองตามปฏิทินจันทรคติในปีที่สิบของการครองราชย์ของพระเจ้าเซจงมหาราช พระนางขึ้นดำรงตำแหน่งพระมเหสีหลังจากที่พระราชสวามีเสด็จขึ้นครองราชย์ในปี ค.ศ. 1455
พระนางช็องฮีกลายเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินเมื่อพระราชโอรสเจ้าชายแฮยางเสด็จขึ้นครองราชย์เนื่องจากร่างกายทรงไม่แข็งแรง ในปี ค.ศ. 1468 ตามประวัติศาสตร์พระนางทรงเป็นนักปกครองที่ดีดังเช่นสมัยที่พระราชสวามียังมีพระชนม์ชีพทรงปกครองราชอาณาจักรจนทำให้เกิดความรุ่งเรืองมากมาย
ในปี ค.ศ. 1469 พระเจ้าเยจงสวรรคตจากอาการประชวรขณะมีพระชนมายุเพียง 20 พรรษา ทำให้พระโอรสของเจ้าชายรัชทายาทอึยคยองซึ่งเป็นพระราชนัดดาของพระนางขึ้นดำรงตำแหน่งกษัตริย์นามว่าพระเจ้าซ็องจงแห่งโชซ็อน ในขณะนั้นมีพระชนมายุเพียง 13 พรรษา พระนางช็องฮีทรงเป็นผู้สำเร็จราชการร่วมกับพระนางอินซูซึ่งเป็นพระราชมารดาของพระเจ้าซ็องจง พระนางทรงอนุญาตให้เกษตรกรของประเทศสามารถปลูกพืชในพื้นที่ที่พระนางประทานให้ซึ่งเคยเป็นพื้นที่ของการทหาร และในปี ค.ศ. 1474 ทรงร่างกฎหมายที่ใช้ปกครองประเทศเสร็จสมบูรณ์ซึ่งใช้เวลาร่างขึ้นมาตั้งแต่สมัยพระเจ้าเซโจ
พระนางช็องฮีทรงลงจากการเป็นผู้สำเร็จราชการของพระเจ้าซองจงในปี ค.ศ. 1477 ซึ่งตามกฎมนเทียรบาลระบุให้กษัตริย์เมื่อมีพระชนมายุครบ 20 พรรษา สามารถว่าราชการแผ่นดินได้ด้วยพระองค์เอง พระนางสวรรคตในปี ค.ศ. 1483 ในวันที่สามสิบเดือนที่สามในปีที่สิบสี่ของการครองราชย์ของพระเจ้าซ็องจงขณะพระชนมายุได้ 65 พรรษา ซึ่งนักประวัติศาสตร์ได้สันนิษฐานว่า พระนางทรงได้รับความกระทบกระเทือนพระทัยจากการสูญเสียพระนางเชฮ็อนซึ่งสิ้นพระชนม์ไปก่อนหน้านั้น ประกอบกับมีพระชนมายุมากแล้ว ทำให้พระวรกายไม่ค่อยแข็งแรงนัก
พระมเหสีราชวงศ์โชซ็อน
ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ที่เป็นสตรี
ตัวละครในบันทึกรักคิมชูซ็อน สุภาพบุรุษมหาขันที