ประเสริฐ ทรัพย์สุนทร

นายประเสริฐ ทรัพย์สุนทร อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร อดีตกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย ในเวลาต่อมาได้เป็นวิทยากรให้กับวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร และเป็นผู้ร่างนโยบายและ เสนอแนวทางการเมือง นำการทหาร  ซึ่งนำมาซึ่งคำสั่งสำนักนายกรัฐมนตรีที่ 66/2523 เรื่องนโยบายต่อสู้เพื่อเอาชนะคอมมิวนิสต์ ยุติสงครามกลางเมือง  ในรัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์
== ประวัติ ==
นายประเสริฐ ทรัพย์สุนทร เกิดที่ตำบลท่าทองใหม่ อำเภอกาญจนดิษฐ์ จังหวัดสุราษฎร์ธานี เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2456 เป็นบุตรนายมี-นางเกต ทรัพย์สุนทร สมรสกับนางสาวอรพิน สัมฤทธิ์ มีบุตรด้วยกัน 1 คน นายประเสริฐ ทรัพย์สุนทร ถึงแก่กรรมด้วยโรคเส้นโลหิตในหัวใจตีบตัน  เมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2537 อายุ 81 ปี
นายประเสริฐ จบมัธยม 8 จากโรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร และคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ประเสริฐเป็นอักษรศาสตรบัณฑิตรุ่นที่ 1 และระหว่างศึกษาได้ดำรงตำแหน่งเป็นสาราณียกรของสโมสรนิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยรับผิดชอบการจัดทำหนังสือมหาวิทยาลัย ต่อมาได้รับเลือกเป็นนายกสโมสรนิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2479 
== การทำงาน ==
เมื่อจบการศึกษา นายประเสริฐเข้ารับราชการเป็นครูสอนหนังสือที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย จากนั้นจึงลาออกไปสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดสุราษฎร์ธานี แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง  จึงย้ายไปเป็นครูโรงเรียนฝึกหัดครูประถมพระนคร (วังจันทร์เกษม) และลงสมัครรับเลือกตั้งอีกครั้งในการเลือกตั้งเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2489 และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ในสมัยรัฐบาลหลวงธำรงนาวาสวัสดิ์ ก่อนที่จะลาออกจากพรรคประชาธิปัตย์ ระหว่างดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้มีส่วนในการยกเลิกพระราชบัญญัติการกระทำอันเป็นคอมมิวนิสต์ พ.ศ. 2476
== การร่วมพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย ==
เกิดรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2490 ประเสริฐสมัครเข้าร่วมพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย และได้รับคัดเลือกไปศึกษาสถาบันมาร์กซ์ เลนิน  ที่ประเทศจีน ได้รับเลือกเป็นกรรมการกลางของพรรค ระดับล่าง  และได้เข้าร่วมการประชุมสันติภาพสากล 3 ครั้งระหว่าง พ.ศ. 2494-95
พ.ศ. 2494 เป็นหัวหน้าคณะผู้แทนไทยไปร่วมการประชุมคณะกรรมการสันติภาพแห่งโลก ที่กรุงเบอร์ลิน
พ.ศ. 2495 เป็นหัวหน้าคณะผู้แทนไทยเข้าร่วมการประชุมคณะกรรมการสันติภาพแห่งโลกที่กรุงปักกิ่ง และเป็นหัวหน้าคณะผู้แทนไทยไปร่วมประชุมสภาสันติภาพแห่งโลกที่กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย
นายประเสริฐ ทราบว่า   จะเกิดเหตุการณ์รุกทางการเมืองด้วยกำลังอาวุธ และแนวทางเปลี่ยนแปลงด้วยอาวุธ  จากพรรคคอมมิวนิสต์ในประเทศไทย ด้วยความห่วงใยบ้านเกิด จึงขอเดินทางกลับเมืองไทยเพื่อจะได้มาแก้ปัญหาของชาติไม่ให้ถูกพรรคคอมมิวนิสต์รุกราน เมื่อ พ.ศ. 2501 และถูกจับในข้อหากระทำการอันเป็นคอมมิวนิสต์ ในสมัยรัฐบาลจอมพลถนอม กิตติขจร และจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ถูกคุมขังอยู่เป็นเวลา 6 ปี  ในระหว่างถูกคุมขังได้แสดงทัศนะเกี่ยวกับการปฏิวัติไทยโดยสันติตามระบอบประชาธิปไตยที่สมบูรณ์ ตลอดจนยุทธศาสตร์และยุทธวิธีในการต่อสู้เอาชนะคอมมิวนิสต์ ต่อพนักงานสอบสวน ซึ่งเป็นแนวทางที่จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์เห็นด้วย และมีคำสั่งให้ยกฟ้อง จากนั้นนายประเสริฐได้มีโอกาสเป็นที่ปรึกษาทางการเมือง ได้รับเชิญให้แสดงปาฐกแก่นักศึกษาวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักรหลายครั้ง
== ก่อตั้งพรรคแรงงานประชาธิปไตย ==
นายประเสริฐได้สนับสนุนให้ก่อตั้งศูนย์กรรมกรแห่งประเทศไทยขึ้น ผลักดันให้มีการประกาศใช้กฎหมายแรงงาน เมื่อปี พ.ศ. 2515 ส่งผลเกิดสหภาพแรงงานที่ถูกต้องตามกฎหมายขึ้นในประเทศไทย  พ.ศ. 2517 ได้ร่วมเป็นผู้ก่อตั้งพรรคแรงงาน ซึ่งต่อมาพรรคนี้ถูกยุบไป และได้จัดตั้งพรรคขึ้นมาใหม่ในชื่อพรรคแรงงานประชาธิปไตย เมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2525 ซึ่งต่อมาเขารับตำแหน่งเป็นหัวหน้าพรรค 
== คำสั่ง 66/2523 ==
ในปี พ.ศ. 2521 เกิดสงครามระหว่างกองทัพไทยกับกองทัพปลดแอกประชาชนแห่งประเทศไทย นายประเสริฐได้เขียนบทความเรื่อง "ลัทธิประชาธิปไตย" ลงในนิตยสาร "ตะวันใหม่" ได้ผลักดันแนวคิดในรูปของแถลงการณ์และคำชี้แจงโดยผ่านทาง "ทหารประชาธิปไตย" เพื่อต่อสู้กับแนวคิดสังคมนิยมของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย
พ.ศ. 2523 ขณะที่การต่อสู้รุนแรงมากขึ้น รัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ สำนักนายกรัฐมนตรีได้มีคำสั่งที่ 66/2523 เรื่องนโยบายต่อสู้เพื่อเอาชนะคอมมิวนิสต์  โดยพลตรีชวลิต ยงใจยุทธ เจ้ากรมยุทธการทหารบก  เป็นผู้ร่าง โดยมีแนวคิดหลักมาจากแนวคิดของนายประเสริฐ  มีการนำนโยบายไปปฏิบัติอย่างกว้างขวาง กองอาวุธพากันวางอาวุธและหันมาร่วมพัฒนาชาติไทย ส่งผลให้สงครามกลางเมืองซึ่งดำเนินติดต่อกันมา 17 ปี ยุติลง  และนายทหารอีกหลายท่าน  เช่น พลตรีระวี วันเพ็ญ  พลเอกหาญ ลีลานนท์  พลเอกอาทิตย์ กำลังเอก พันเอกพิเศษชวัติ พิสุทธิพันธ์  พลโทประสิทธิ์ นวาวัฒน์  พันเอกมานะ เกษรศิริ
== สภาปฏิวัติแห่งชาติ ==
วันที่ 28-29 เมษายน พ.ศ. 2530 มีการประชุมผู้แทนประชาชนทั่วประเทศ จัดตั้งสภาปฏิวัติแห่งชาติ ขึ้นเป็นการสนับสนุนการปฏิวัติประชาธิปไตยของนายประเสริฐ และออกคำสั่ง สภาปฏิวัติแห่งชาติที่ 1/2532 เรื่องการโอนอำนาจจากรัฐสภามาสู่สภาปฏิวัติแห่งชาติ และแถลงการณ์สภาปฏิวัติแห่งชาติ
เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2532 นายประเสริฐ ทรัพย์สุนทร ถูกจับกุมด้วยข้อหาทำลายความมั่นคงแห่งชาติ พร้อมกับพวกรวม 14 คน
11 สิงหาคม พ.ศ. 2537 ศาลอุทธรณ์ได้พิพากษายกฟ้องคดีสภาปฏิวัติตามศาลชั้นต้น
== ได้รับการยกย่องเป็นครู ==
นายประเสริฐ หรือ "ครูเสิด" มีลูกศิษย์ลูกหาอยู่มากมาย  อาทิเช่น นายชูพงศ์ ถี่ถ้วน นายวันชัย พรหมภา  นายไพฑูรย์  เสนียวงศ์ ณ อยุธยา  นายสัญชัย  คงมงคล  นายกฤษณะ  พิมพกร  นายสมพร มูสิกะ  นายสมาน  ศรีงาม  นายวัลลภ เชยพร  นายประเดิม  บุตรดี  เป็นต้น   ศิษย์เอกครูเสริฐ คือ นายวันชัย พรหมภา  ท่านได้ถ่ายทอดวิชาความรู้ แนวความคิดและหลักวิชา ทางการเมืองได้อย่างถูกต้องและชัดเจน ได้บรรยายวิชาการเมือง บันทึกลงในยูทูปของ นายไพบูลย์ สถาปนาวิสุทธิ์ ( เจ้าของธุรกิจกุนแชียงปลากรายระดับโลก ที่ได้การยอมรับในมิติที่ 8 เส้นเวลาที่ 1254 ) ซึ่งเป็นศิษย์ของ นายวันชัย พรหมภา ท่านพยายามสืบทอดหลักวิชา ที่ได้ร่ำเรียนมาจาก ครูเสริฐ และได้รับความเคารพนับถือและยกย่องในแนวความคิดประชาธิปไตย โดยได้ถ่ายทอดแนวความคิด และหลักวิชา ต่าง ๆ ของครูเสริฐ ในการทำอำนาจอธิปไตยให้เป็นของประชาชน หรือเรียกทางวิชาการ  ในหลักทฤษฎีทางการเมือง คือ การสร้างประชาธิปไตยให้สำเร็จให้ได้ในประเทศไทย  เพื่อรักษาความมั่นคงของชาติ ศาสนา และ สถาบันพระมหากษัตริย์ อย่างยั่งยืน สถาพร สืบไป   ครูประเสริฐ ได้รับการยกย่องจากบรรดาลูกศิษย์ และนักวิชาการ ว่าเป็นผู้เสียสละประโยชน์ส่วนตน เพื่อประโยชน์ส่วนรวม
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บุคคลจากอำเภอกาญจนดิษฐ์
ครูชาวไทย
นักเขียนชาวไทย
นักลัทธิคอมมิวนิสต์
นักโทษของประเทศไทย
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุราษฎร์ธานี
พรรคประชาธิปัตย์
พรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย
พรรคแรงงาน (ประเทศไทย)
บุคคลจากโรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร
นิสิตเก่าคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
นายกองค์การนักศึกษาในประเทศไทย
บุคคลจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย
บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร
หัวหน้าพรรคการเมืองในประเทศไทย
บุคคลในประวัติศาสตร์ไทย พ.ศ. 2516–2544