pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
อาร์ดา

อาร์ดา (Arda) เป็นชื่อดินแดนในจินตนิยายของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ในปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ ซึ่งใช้ในความหมายแทนโลกของเราทั้งหมด อาร์ดาประกอบด้วยทวีปใหญ่ๆ ที่สำคัญคือ มิดเดิลเอิร์ธ อามัน และ กาฬทวีป มีมหาสมุทรหลายแห่ง ที่สำคัญคือ มหาสาคร (The Great Sea) หรืออีกชื่อหนึ่งว่า เบเลกายร์ ในทะเลเบเลกายร์นี้เคยมีเกาะนูเมนอร์ ซึ่งล่มจมสมุทรไปตั้งแต่ยุคที่สองของอาร์ดา ดินแดนส่วนอื่นๆ ในอาร์ดามิได้ถูกเอ่ยถึง
ตามปกรณัมของโทลคีน อาร์ดาเป็นส่วนหนึ่งของ เออา (Ea) คือจักรวาลแห่งพิภพที่มหาเทพอิลูวาทาร์สร้างขึ้นในสุญญภูมิ ด้วยการบรรเลงบทเพลงมหาคีตา ซึ่งมีจิตวิญญาณแรกเริ่ม (หรือไอนัวร์) ช่วยในการสร้างด้วย การสร้างครั้งนั้นเรียกว่า มหาคีตาแห่งไอนัวร์ เมื่อเออาถือกำเนิดขึ้น ไอนัวร์บางส่วนได้ลงมาอยู่ในโลกนี้เพื่อปกปักรักษาและตระเตรียมสถานที่ไว้ให้พร้อมสำหรับบุตรแห่งอิลูวาทาร์ ไอนัวร์ที่ลงมายังอาร์ดา พวกที่มีพลังอำนาจสูง เรียกว่า วาลาร์ ส่วนพวกที่มีฤทธิ์น้อยกว่า เรียกว่า ไมอาร์ ไอนัวร์เหล่านี้บางครั้งเรียกรวมๆ กันว่า ปวงเทพ
โลกอาร์ดาแต่ดั้งเดิมเมื่อเริ่มสร้างนั้นเป็นแผ่นดินแบนๆ ที่ล้อมรอบด้วยทะเลวัฏฏะ (Encircling Sea) มีชื่อเรียกว่า เอคไคอา (Ekkaia) ข้างใต้เป็นโถงถ้ำมากมาย ข้างบนเป็นเขตห้วงเวหามีชื่อว่า อิลเมน แผ่นดินดั้งเดิมเป็นทวีปเดี่ยวตั้งอยู่ตรงกลาง มีทะเลสาบอยู่ใจกลางทวีป และมีเกาะอยู่กลางทะเลสาบนั้น ชื่อว่า เกาะอัลมาเรน เป็นที่อยู่อาศัยของเหล่าวาลาร์และไมอาร์
เมื่อเกิดสงครามระหว่างปวงเทพขึ้น ทำให้แผ่นดินเกิดวินาศวอดวาย แตกเป็นทวีปต่างๆ พวกวาลาร์และไมอาร์จึงย้ายถิ่นฐานไปอาศัยอยู่บนทวีปอามัน ซึ่งอยู่ทางสุดตะวันตกของอาร์ดา ส่วนทวีปมิดเดิลเอิร์ธที่อยู่บริเวณกึ่งกลางอาร์ดา ได้กลายเป็นถิ่นฐานที่อาศัยของบรรดาบุตรแห่งอิลูวาทาร์ คือพวกเอลฟ์ และมนุษย์ มีมหาสาครหรือเบเลกายร์ กั้นกลางระหว่างสองทวีปนี้
ในช่วงปลายยุคที่สอง เมื่อมนุษย์ชาวนูเมนอร์เหิมเกริมจะบุกรุกทวีปอามันเพื่อช่วงชิงความเป็นอมตะ ปวงเทพจึงจมเกาะนูเมนอร์เสีย และย้ายทวีปอามันออกไปเสียจากโลก บันดาลให้โลกกลายเป็นโลกกลม แม้แล่นเรือไปทางตะวันตกจนสุดหล้า ก็จะหวนกลับมายังจุดตั้งต้นได้อีกครั้ง การจะไปถึงทวีปอามันได้ต้องเดินทางผ่านเส้นทางมุ่งตรง ซึ่งจะไปได้โดยพวกเอลฟ์เท่านั้น
== ดูเพิ่ม ==
ตารางเวลาแห่งอาร์ดา
ซิลมาริลลิออน และ ไอนูลินดาเล - ตำนานการสร้างโลกอาร์ดา
== อ้างอิง ==
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน, ซิลมาริลลิออน, ลอนดอน: ฮาร์เปอร์คอลลินส์.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Encyclopedia of Arda
ดินแดนในตำนานของโทลคีน
สเคาน์เตอร์

สเคาน์เตอร์ คือ อุปกรณ์ครื่องกลที่มีรูปร่างคล้ายกับแว่นข้างเดียวใส่ไว้ที่ลูกตาโดยจะมี่ที่ครอบติดกับหู ที่ปรากฏในเนื้อเรื่องมีผู้ที่ใช้เพียงแค่ชาวไซย่า และ พวกของฟรีเซอร์เท่านั้น
ใช้บอกพิกัดกับค่าพลังของสิ่งมีชีวิตแปลงเป็นเลขเท่านั้น รวมถึงยังใช้เป็นเครื่องมือสื่อสาร ซึ่งใครพูดคุยโดยใส่อยู่จะทำฝห้อีกฝ่ายที่มีเหมือนกันได้ยิน แต่ถ้าถอดออก เครื่องจะหยุดการทำงาน
ดราก้อนบอล
กะรุน

กะรุน (corundum; Al2O3) เป็นแร่รัตนชาติประเภทอะลูมิเนียมออกไซด์ ประกอบขึ้นด้วยธาตุอะลูมิเนียมและออกซิเจน
== คุณสมบัติ ==
มีค่าความแข็งที่ 9 ตามมาตราของโมส (Moh's scale)
มีค่าความถ่วงจำเพาะที่ 3.95–4.1
มีลักษณะเป็นระบบเฮ็กแซกะนัล รูปผลึกหกเหลี่ยม
สี
* มีหลายสีเช่น ใส ขาว เขียว เหลือง ชมพู แดง ฟ้า สีขาว โปร่งใส ถึง โปร่งแสง วาวแบบแก้ว ถึงวาวแบบเพชร
* ถ้าเป็นสีฟ้าหรือน้ำเงินเรียกว่าไพลิน
* ถ้าเป็นสีแดงจะเรียกว่าทับทิม
* ถ้าเป็นสีเหลืองเรียกว่าบุษราคัม
* ถ้าเป็นสีเขียวเรียกว่าเขียวส่อง
* ถ้าเป็นสีชมพูอมส้มเรียกว่าพัดพารัดชา
* ถ้าสีไม่สดจะเป็นขี้พลอย หรือเรียกว่ากากกะรุน
== ประวัติ ==
มาจากภาษาकुरुविन्द|translit=Kuruvinda หมายถึง ทับทิม
== การกำเนิด ==
พบในหินหลายชนิด ในประเทศไทยพบในหินภูเขาไฟชนิดหินบะซอลต์ ต่างประเทศพบในหินแปร หินเปกมาไทต์ หินอัคนีชนิดหินไซอีไนต์ และหินเนฟีลีนไซอีไนต์
== แหล่งที่พบ ==
ในประเทศไทย พบได้ทั่วไปในจังหวัดจันทบุรี ตราด แพร่ เพชรบูรณ์ ศรีสะเกษ อุบลราชธานี กาญจนบุรี และลพบุรี
ในต่างประเทศ สามารถพบในประเทศพม่า กัมพูชา ศรีลังกา ออสเตรเลีย และสหรัฐอเมริกา
== อ้างอิง ==
Tripod
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
แร่อะลูมิเนียม
แร่
สารประกอบอะลูมิเนียม
รัตนชาติ
แชมป์ เกียรติเพชร

แชมป์ เกียรติเพชร สถิติการชก 10 ครั้ง ชนะ 6 (น็อค 5) แพ้ 4
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ประเทศไทยรุ่นฟลายเวท
* ชิง 11 กันยายน 2531 ชนะน็อค เพชรชัยนาท ดอนเจดีย์ ยก 4
* เสียแชมป์ 2 กรกฎาคม 2532 แพ้คะแนน ลิงลม ส.ทศพล
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวไทยรุ่นฟลายเวท
ภาษาเอร์เซีย

ภาษาเอร์เซีย (эрзянь кель, , ) มีผู้พูด 360,000 คนทางเหนือและทางตะวันออกของสาธารณรัฐมอร์โดเวียในประเทศรัสเซียและบริเวณใกล้เคียง เขียนด้วยอักษรซีริลลิก อยู่ในตระกูลฟินโน-ยูริก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ตระกูลภาษายูรัล
ภาษาในประเทศรัสเซีย
ภาษาในประเทศอาร์มีเนีย
ภาษาในประเทศอาเซอร์ไบจาน
ภาษาในประเทศคาซัคสถาน
ภาษาในประเทศคีร์กีซสถาน
ภาษาในประเทศเติร์กเมนิสถาน
ภาษาในประเทศอุซเบกิสถาน
ภาษาอุดมูร์ต

ภาษาอุดมูร์ต เป็นภาษาตระกูลฟินโน-อูกริก ใช้พูดในสาธารณรัฐอุดมูร์ต ประเทศรัสเซีย เขียนด้วยอักษรซีริลลิก ใกล้เคียงกับภาษาโกมี
ตระกูลภาษายูรัล
ภาษาในประเทศรัสเซีย
ภาษาในประเทศคาซัคสถาน
ฆวน เบาติสตา เด โตเลโด

ฆวน เบาติสตา เด โตเลโด (Juan Bautista de Toledo; เสียชีวิตเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1567) เป็นสถาปนิกและประติมากรชื่อดังจากกรุงมาดริด
เขาเกิดในกรุงมาดริดโดยที่ไม่มีข้อมูลในวัยเด็กของเขา ในปี ค.ศ. 1547 โตเลโดเดินทางไปที่กรุงโรม และเข้าเป็นนักเรียนของมีเกลันเจโล บัวนาร์โรตี หลังจากนั้นเขาได้เดินทางไปที่เมืองเนเปิลส์ ณ ที่นี่เขาได้รับคำสั่งให้เข้าพบอุปราชสเปนแห่งเนเปิลส์นามว่า เปโดร อัลบาเรซ เด โตเลโด เพื่อรับงานเป็นสถาปนิกให้กับจักรพรรดิชาลส์ที่ 5 เขาได้ออกแบบอาคารหลายหลังที่นั่น รวมทั้งสตราดาดีโตเลโด (Strada di Toledo) [ในปี ค.ศ. 1870 เปลี่ยนชื่อมาเป็น สตราดาดีโรมา (Strada di Roma)] โบสถ์ซานจาโกโมเดลยีสปัญญูโวลี (St. Giacomo degli Spagnuoli) และอาคารอื่น ๆ อีกหลายหลัง
ในปี ค.ศ. 1559 พระเจ้าเฟลิเปที่ 2 ทรงเรียกตัวโตเลโดกลับมาที่มาดริด และทรงแต่งตั้งให้เป็นสถาปนิกหลวงแห่งสเปน เงินรายได้ต่อปีของเขาในช่วงแรกอยู่ในระดับที่น้อย ตามนโยบายของวังที่ต้องการทดสอบความสามารถของสถาปนิกและศิลปินที่รับเข้ามาใหม่ในเมืองมาดริด เขาได้ทำการออกแบบปราสาทมีเซรีกอร์เดีย (Casa de la Misericordia) และโครงการปรับปรุงด้านหน้าโบสถ์เดสกัลซัสเรอาเลส (Church de las Descalzas Reales) แห่งวังกัมโป (Casa de Campo) โตโลโดยังได้ทำการออกแบบที่เมืองอาเซกา (Aceca) ที่วังอารังฆูเอซ (Aranjuez) ผลงานชิ้นเอกของโตเลโด คือ เอลเอสโกเรียล แต่ไม่มีโอกาสสร้างเสร็จ เพราะเขาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1567 ฆวน เด เอร์เรรา ได้เข้ามารับงานต่อจนสำเร็จในเวลาต่อมา
บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1510
สถาปนิกชาวสเปน
สถาปนิกในคริสต์ศตวรรษที่ 16
เอ็นบีทีเวิลด์

สถานีโทรทัศน์ดาวเทียมเอ็นบีที (National Broadcasting Television) เป็นสถานีโทรทัศน์ผ่านดาวเทียม ในการกำกับดูแลของสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย กรมประชาสัมพันธ์ และถือว่าเป็นเคเบิลโทรทัศน์ ที่ทางกรมฯ ได้ว่าจ้างให้ภาคเอกชน หรือระหว่างกรมฯกับเอกชนร่วมผลิต, ก่อตั้งสถานีและออกอากาศกันเอง ออกอากาศในระบบบอกรับสมาชิก (เคเบิลทีวี) มีทั้งสิ้น 9 ช่อง ได้แก่
== ช่องรายการในปัจจุบัน ==
เอ็นบีทีเวิลด์ (NBT World) เป็นช่องโทรทัศน์ที่ไม่ใช้คลื่นความถี่ในประเทศไทย นำเสนอข่าวสารและรายการเชิงสาระ เป็นภาษาอังกฤษตลอด 24 ชั่วโมง ผลิตโดย สำนักข่าวกรมประชาสัมพันธ์ สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย (สทท.) ออกอากาศผ่านช่องสัญญาณดาวเทียม ของสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย (สทท.) ส่วนกลาง และออกอากาศคู่ขนานผ่านเครือข่ายสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย ส่วนภูมิภาค ระหว่างเวลา 01:00-04:00 น. ของทุกวัน รวมถึงนำรายการบางส่วนไปออกอากาศทาง ไทยทีวีโกลบอลเน็ตเวิร์ก เอ็มคอตเวิลด์ อีกด้วย ทั้งนี้ ในวันที่ 1 ตุลาคม 2565 เอ็นบีทีเวิลด์ ได้ยุติการออกอากาศผ่านทางโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมและโทรทัศน์เคเบิล แต่ยังคงมีการออกอากาศสถานีฯตามปกติและสามารถรับฟังและรับชมรายการต่างๆได้ผ่านทางเว็บไซต์ของสำนักข่าวกรมประชาสัมพันธ์ ในหน้าเพจเอ็นบีทีเวิลด์(ภาษาอังกฤษ)เพียงช่องทางเดียวเท่านั้น
== ช่องรายการในอดีต ==
Newsline เสนอข่าว และสาระบันเทิง 24 ช.ม. ผลิตโดย บริษัท ทราฟฟิก คอร์เนอร์ โฮลดิ้ง จำกัด (มหาชน)
Nation Channel ทันข่าว 24 ช.ม. ผลิตโดย บริษัท เนชั่น บรอดแคสติง คอร์เปอเรชั่น จำกัด (มหาชน)
EarthOne ช่องรายการถ่ายทอดความเคลื่อนไหวของโลก
Filmagix ช่องรายการภาพยนตร์
ASIA HITS ผลิตรายการเพลงลูกทุ่ง ผลิตโดย บริษัท เอ็มวี เทเลวิชั่น (ไทยแลนด์) จำกัด
สถานีวิทยุโทรทัศน์รัฐสภา ผลิตโดย สำนักเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร
เน็กซ์สเตป เทเลวิชั่น
สำรวจโลก
สยามกีฬาทีวี รายการทีวีกีฬา โดยทีมงานสยามกีฬารายวัน ผลิตโดย บริษัท สยามสปอร์ต เทเลวิชั่น จำกัด
THAI VARIETY รายการแฟชั่น
== ดูเพิ่ม ==
กรมประชาสัมพันธ์
สำนักข่าวกรมประชาสัมพันธ์
สถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย
สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย
สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย ส่วนภูมิภาค
==  อ้างอิง ==
สำนักข่าวกรมประชาสัมพันธ์ 
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
สถานีโทรทัศน์ในประเทศไทย
อำเภอภูพาน

ภูพาน  เป็นอำเภอลำดับที่ 18 ของจังหวัดสกลนคร ตั้งชื่อตามชื่อเทือกเขาภูพานซึ่งเป็นที่ตั้งของอำเภอ
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอภูพานตั้งอยู่ทางตอนใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอกุดบากและอำเภอเมืองสกลนคร
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเมืองสกลนครและอำเภอเต่างอย
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอนาคู อำเภอห้วยผึ้ง และอำเภอสมเด็จ (จังหวัดกาฬสินธุ์)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอสมเด็จ อำเภอคำม่วง (จังหวัดกาฬสินธุ์) และอำเภอกุดบาก
== ประวัติ ==
พื้นที่ของอำเภอภูพานเดิมเป็นท้องที่ของตำบล โคกภู ซึ่งเป็นตำบลเก่าแก่ อยู่ในเขตการปกครองของอำเภอธาตุเชิงชุม จังหวัดสกลนครในขณะนั้น ต่อมาในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2507 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกตำบลกุดบาก ตำบลโคกภู และตำบลนาม่อง ออกจากการปกครองของอำเภอเมืองสกลนคร รวมตั้งเป็น กิ่งอำเภอกุดบาก และเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2510 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะกิ่งอำเภอกุดบากขึ้นเป็นอำเภอกุดบาก ทำให้ท้องที่แห่งนี้อยู่ในเขตการปกครองของอำเภอกุดบาก
กระทรวงมหาดไทย ได้พิจารณาเห็นว่าราษฎรทั้งสามตำบล ได้แก่ ตำบลโคกภู ตำบลหลุบเลา และตำบลสร้างค้อ เป็นตำบลที่อยู่ไกลท้องที่ทุรกันดาร และห่างไกลจากตัวอำเภอ เจ้าหน้าที่มีโอกาสตรวจเยี่ยมเยือนดูแลทุกข์สุข ของราษฎรน้อยมาก เพราะทางคมนาคมไม่สะดวก ซึ่งอาจเป็นการเสียหายในด้านการปกครอง ประกอบกับหมู่บ้านดังกล่าวมีโอกาสที่จะเจริญในอนาคต เพราะราษฎรอาศัยอยู่กันหนาแน่นมาก และมีพื้นที่ทำมาหากินได้ โดยเฉพาะมีทรัพยากรทางธรรมชาติ พอที่จะยกระดับการครองชีพของราษฎรทั้งสามตำบลดังกล่าวนี้ให้ดียิ่งขึ้น จึงแนะนำประชุมชี้แจงร่วมกับทางอำเภอกุดบาก รายงานต่อกระทรวงมหาดไทย ขอจัดตั้งที่ว่าการกิ่งอำเภอภูพานขึ้น
ต่อมาเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2537 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกตำบลสร้างค้อ ตำบลหลุบเลา และตำบลโคกภู ออกจากการปกครองของอำเภอกุดบาก รวมตั้งเป็น กิ่งอำเภอภูพาน และในวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2539 มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้โอนย้ายตำบลกกปลาซิวออกมาจากการปกครองของอำเภอเมืองสกลนคร มาขึ้นกับกิ่งอำเภอภูพาน จนกระทั่งเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2540 จึงมีพระราชกฤษฎีกาฯ ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอภูพาน จนถึงปัจจุบัน
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอภูพาน แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 ตำบล 66 หมู่บ้าน
{|
|-
||1.||||สร้างค้อ|||| (Sang Kho)||||23 หมู่บ้าน||||||
|-
||2.||||หลุบเลา|||| (Lup Lao)||||15 หมู่บ้าน||||||
|-
||3.||||โคกภู|||| (Khok Phu)||||18 หมู่บ้าน||
|-
||4.||||กกปลาซิว|||| (Kok Pla Sio)||||10 หมู่บ้าน||
|}
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอภูพานประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลโคกภู ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกภูทั้งตำบล
เทศบาลตำบลสร้างค้อ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสร้างค้อทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหลุบเลา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหลุบเลาทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลกกปลาซิว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกกปลาซิวทั้งตำบล
== อ้างอิง ==
 
ภูพาน
อ.ภูพาน

redirect อำเภอภูพาน
กลูตาไธโอน

กลูตาไธโอน (glutathione, GSH) เป็นสารต้านอนุมูลอิสระที่สำคัญในพืช สัตว์ เห็ดราและแบคทีเรียและอาร์เคียบางชนิด ทำหน้าที่ป้องกันองค์ประกอบสำคัญของเซลล์ที่เกิดจากออกซิเจนที่ไวต่อปฏิกิริยา (reactive oxygen species) เช่น อนุมูลอิสระหรือเปอร์ออกไซด์ กลูตาไธโอนประกอบด้วยเพปไทด์สามโมเลกุล (tripeptide) คือ ซีสเตอีน กรดกลูตามิก และไกลซีน  มีพันธะเพปไทด์แกมมาระหว่างหมู่คาร์บอกซิลของหมู่ข้างกลูตาเมตและหมู่เอมีนของซิสทีน และพันธะเพปไทด์ธรรมดาระหว่างซีสทีนกับไกลซีน
หมู่ไธออลเป็นตัวรีดิวซ์ ซึ่งมีอยู่ที่ความเข้มข้นประมาณ 5 มิลลิโมลาร์ในเซลล์สัตว์ กลูตาไธโอนรีดิวซ์พันธะไดซัลไฟด์ที่เกิดขึ้นในโปรตีนไซโทพลาสซึมไปยังซีลเตอีนโดยทำหน้าที่เป็นตัวให้อิเล็กตรอน ในกระบวนการนี้ กลูตาไธโอนจะถูกเปลี่ยนเป็นรูปออกซิไดซ์ กลูตาไธโอนไดซัลไฟด์ (GSSG) หรืออีกชื่อหนึ่งว่า แอล-(–)-กลูตาไธโอน
เมื่อถูกออกซิไดซ์แล้ว กลูตาไธโอนสามารถถูกรีดิวซ์กลับได้โดยกลูตาไธออนรีดักเทส (glutathione reductase) โดยอาศัย NADPH เป็นตัวให้อิเล็กตรอน อัตรากลูตาไธโอนรูปรีดิวซ์ต่อกลูตาไธโอนรูปออกซิไดซ์มักใช้เป็นการวัดความเป็นพิษของเซลล์
นอกจากนี้ กลูตาไธโอนช่วยให้ตับขจัดสารพิษออกจากร่างกาย และยังนำมารักษาโรคมะเร็ง โรคหัวใจ ข้ออักเสบ โรคพาร์กินสัน โรคตับ โรคไต โรคเอดส์ ภาวะเป็นหมันในเพศชาย และภาวะหูตึงจากเสียงดัง ผลข้างเคียงยับยั้งการสังเคราะห์เมลานิน
== อ้างอิง ==
เกลือแร่
สารต้านอนุมูลอิสระ
เพปไทด์
ไธออล
ชันโรง

ชันโรง เป็นแมลงชนิดหนึ่ง พฤติกรรมคล้ายผึ้งมิ้ม ไม่มีเหล็กไน ชอบตอมเกสรดอกไม้ ทางเหนือเรียกว่า ขี้ย้า ชอบทำรังอยู่ใต้ดิน รังของชันโรง มีลักษณะเหมือนขี้ผึ้ง เหนียวเป็นมัน คนสมัยก่อนเชื่อว่าเป็นของหายากและศักดิ์สิทธิ์ บรรดาเกจิอาจารย์มักจะนำมาสร้างวัตถุมงคลต่าง ๆ เช่น หลวงปู่บุญ วัดกลางบางแก้ว นครชัยศรี สร้างเบี้ยแก้ แล้วอุดด้วยชันโรง เป็นต้น ทางเหนือ ใช้ยาเรือ หรือ ทำภาชนะ ที่สานด้วยไม้ไผ่ แล้วยาด้วยชันโรง ใช้ตักน้ำจากบ่อน้ำ เป็นต้น
แมลง
อ.โคกเจริญ

redirect อำเภอโคกเจริญ
อ.สระโบสถ์

redirect อำเภอสระโบสถ์
ธงชาติเจอร์ซีย์

ธงชาติเจอร์ซีย์ ได้มีการรับรองโดยรัฐเจอร์ซีย์เมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2522 ได้รับพระบรมราชานุญาตจากสมเด็จพระบรมราชินีนาถแห่งสหราชอาณาจักรให้ใช้ได้เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2523 และมีการใช้อย่างเป็นทางการครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2524
ธงนี้เป็นธงสีเหลี่ยมผืนผ้าพื้นสีขาว กลางมีรูปกากบาทแนวทแยงมุมสีแดง ปลายของกากบาทนั้นจดกับขอบธงทุกด้าน เหนือกากบาทนั้นมีตรามงกุฎแห่งแพลนตาเจอเนตสีเหลือง กับตราอาร์มรูปสิงโตสามตัวแห่งนอร์ม็องดี ซึ่งเป็นตราแผ่นดินของประเทศนี้
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ธงชาติเจอร์ซีย์ (Flags of the Worlds)
จเอร์ซีย์
เจอร์ซีย์
จเอร์ซีย์
ธงชาติเกาะแมน

ธงชาติเกาะแมน (Isle of Man) เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าพื้นสีแดง กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน กลางธงเป็นรูปสัญลักษณ์เกราะขาของมนุษย์ 3 ขา ต่อกันในลักษณะเป็นกงจักรที่บริเวณส่วนโคนขา ส่วนเท้าของขาทั้งสามนั้นหมุนไปตามเข็มนาฬิกา สัญลักษณ์ดังกล่าวมานี้มีชื่อเรียกว่า "ไทรสเกเลียน" (triskelion) ถือเป็นภาพตราสัญลักษณ์ประจำเกาะแมน ซึ่งมาจากภาพตราประจำพระองค์ของพระเจ้าแมกนัสที่ 3 (King Magnus III) กษัตริย์ชาวนอร์สเมนองค์สุดท้าย (ปัจจุบันยังปรากฏว่าใช้เป็นตราประจำตระกูล Skanke ในประเทศนอร์เวย์ ซึ่งเป็นเชื้อสายที่สืบทอดต่อมาจนถึงปัจจุบัน) รูปดังกล่าวนี้ปรากฏอยู่บนธงทั้งสองด้าน
สำหรับเรือพลเรือนในบังคับของเกาะแมนนั้น จะใช้ธงเรือพลเรือนสหราชอาณาจักร (ธงพื้นแดงมีภาพธงชาติสหราชอาณาจักรที่มุมธงบนด้านคันธง) ประดับภาพตราประจำเกาะแมนที่พื้นสีแดงเป็นเครื่องหมายสำคัญ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ธงชาติเกาะแมน (Flags of the Worlds)
เกาะแมน
เกาะแมน
กเกาะแมน
การลงประชามติสนธิสัญญามาสทริชต์ในฝรั่งเศส พ.ศ. 2535

การลงประชามติสนธิสัญญามาสทริชต์ (Référendum sur le traité de Maastrich) จัดขึ้นเมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2535 เป็นการลงประชามติเห็นชอบหรือไม่เห็นชอบในการอนุมัติสนธิสัญญามาสทริชต์
ฝ่ายตรงข้ามประกอบไปด้วยพรรคคอมมิวนิสต์ฝรั่งเศส (PCF) และพรรคการเมืองซ้ายจัด เช่น พรรค Ligue communiste révolutionnaire (LCR) หรือจะเป็น Lutte Ouvrière (LO) ซึ่งได้ขัดขวางและต่อต้านสิ่งที่พวกเขาคิดว่าเป็นการขยายของเศรษฐกิจลัทธิเสรีนิยมแบบใหม่ รวมทั้งพวกยูโร-สเก็ปติกส์ เช่น พวกขวาจัด เช่น พรรค Front national (FN) หรือ ฟิลิป เดอ วิลลีเยร์ และอีกส่วนหนึ่งที่ต่อต้านก็เช่น ผู้เชี่ยวชาญด้านประชากรศาสตร์ อองมานูเอล ทอดด์ ฯลฯ
{| width = 100% cellspacing=0 cellpadding=0 style="text-align: center;"
| width = 10% style="background-color: #FA8072;" | ไม่เห็นชอบ :12 626 700 (48.96%)
| width = 12627 style="background-color: Red;" | 
| width = 13165 style="background-color: Blue;" | 
| width = 10% style="background-color: #4169E1;" | เห็นชอบ :13 165 475 (51.04%)
|-
| colspan = 4 style="text-align: center; line-height: 80%;" | ▲
|}
== อ้างอิง ==
Référendums, Traité de Maastricht (1992)
การเมืองฝรั่งเศส
การลงประชามติในประเทศฝรั่งเศส
การเลือกตั้งใน พ.ศ. 2535
นูเมนอร์

นูเมนอร์ (Númenor) เป็นชื่อเกาะแห่งหนึ่งในโลกจินตนาการของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ชุด เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ เป็นแผ่นดินที่แยกต่างหากออกมาจาก มิดเดิลเอิร์ธ มีแนวคิดในการประพันธ์มาจากแผ่นดินจมสมุทรแอตแลนติส  ชื่อนูเมนอร์มาจากภาษาเควนยา ว่า Númenórë ซึ่งมีความหมายว่า แผ่นดินตะวันตก โทลคีนเขียนไว้ว่า เมื่อแปลงจากคำภาษาเควนยาเป็นภาษานูเมนอเรียน ชื่อนี้ออกเสียงเป็น อนาดูเน (Anadûnê)
==ประวัติ==
นูเมนอร์เป็นอาณาจักรของมนุษย์ชาวเอไดน์ หลังสิ้นสุดสงครามในยุคที่หนึ่ง ทำให้แผ่นดินเบเลริอันด์จมลงสู่ใต้ทะเล ปวงเทพจึงสร้างเกาะแห่งนี้ให้เป็นรางวัลแก่มนุษย์ที่ช่วยเหลือการศึกกับฝ่ายเทพ โดยยกแผ่นดินขึ้นเป็นเกาะกลางมหาสมุทรใหญ่ ระหว่างทวีปอามันกับมิดเดิลเอิร์ธ  เรียกชื่อดินแดนนี้ว่า อันดอร์ (Andor) หมายถึง 'แผ่นดินอันเป็นกำนัล'  มนุษย์ชาวเอไดน์ออกเดินทางมาสู่ดินแดนนี้โดยแล่นเรือติดตามดวงดาวของเออาเรนดิล ดังนั้นดินแดนนี้จึงมีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า เอเลนนา (Elenna) ซึ่งแปลว่า 'มุ่งสู่ดวงดาว'
เอลรอส บุตรแห่งเออาเรนดิล ผู้เลือกชะตาชีวิตเยี่ยงมนุษย์ ได้เป็นกษัตริย์องค์แรกของชาวนูเมนอร์ ทรงพระนามว่า 'ทาร์-มินยาทัวร์' ทรงครองราชย์ตั้งแต่ปีที่ 32 ถึง 442 ของยุคที่สอง ทายาทในสายวงศ์ของพระองค์ล้วนมีอายุยืนยาวมากกว่ามนุษย์โดยปกติทั่วไปมาก
ปวงเทพสั่งห้ามชาวนูเมนอร์มิให้ล่องเรือไกลไปทางตะวันตกจนกระทั่งมองไม่เห็นแผ่นดินของตน เพื่อป้องกันมิให้พวกเขาคิดเดินทางมาสู่แผ่นดินอมตะ แต่ด้วยใจรักการเดินทางทำให้ชาวนูเมนอร์ออกสำรวจโลกไปกว้างไกลทั้งทางตะวันออก ทางเหนือ และทางใต้ กษัตริย์นักเดินเรือคนสำคัญของนูเมนอร์คือ ทาร์-อัลดาริออน ทรงบุกเบิกดินแดนบนมิดเดิลเอิร์ธกว้างและไกล และทรงเจริญสัมพันธไมตรีกับกิล-กาลัด ที่สร้างอาณาจักรอยู่ที่ชายฝั่งทางเหนือ คือที่ลินดอน
รัชสมัยของ อาร์-ฟาราโซน (หรือ ทาร์-คาลิออน) ทรงยกทัพไปครองมิดเดิลเอิร์ธ เซารอนไม่กล้าสู้ด้วย จึงแสร้งเป็นยอมจำนน และมาอยู่นูเมนอร์ในฐานะเชลย แต่แล้วก็สร้างความเชื่อถือของตัวขึ้นจนได้เป็นที่ปรึกษาสำคัญขององค์กษัตริย์ เซารอนในร่างแปลงของ 'อันนาทาร์' ยุยงให้อาร์-ฟาราโซน คิดเหิมเกริมจะไปช่วงชิงความเป็นอมตะจากปวงเทพ จนเป็นเหตุแห่งความพินาศของอาณาจักรในที่สุด
==ภูมิประเทศ==
บทบรรยายเรื่องลักษณะภูมิประเทศของนูเมนอร์ แสดงไว้ในหนังสือ Unfinished Tales ตอน "บทพรรณนาว่าด้วยลักษณะของเกาะนูเมนอร์" กล่าวว่า ตัวเกาะตั้งอยู่กลางมหาสาคร (The Great Sea) ค่อนไปทางทวีปอามันมากกว่ามิดเดิลเอิร์ธ ลักษณะของเกาะรูปร่างคล้ายดาวห้าแฉก แบ่งเป็นแคว้นต่างๆ ดังนี้
โฟโรสตาร์ ฆรือ "แคว้นอุดร"
อันดูสตาร์ หรือ "แคว้นปัจจิม"
ฮยาร์นูสตาร์ หรือ "แคว้นหรดี"
ฮยาร์โรสตาร์ หรือ "แคว้นอาคเนย์"
ออร์โรสตาร์ หรือ "แคว้นบูรพา"
มิททัลมาร์ หรือ "แผ่นดินใน"
===เมืองและสถานที่สำคัญ===
อาร์เมเนลอส เมืองหลวงของอาณาจักร ตั้งอยู่ที่แคว้นมิททัลมาร์
อันดูนิเอ
โรเมนนา
เอลดาลอนเด
ฮยาร์รัสโตนิ
อีลิกราบส์
==ดูเพิ่ม==
อคัลลาเบธ
ราชวงศ์นูเมนอร์
==อ้างอิง==
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน. ลอร์ดออฟเดอะริงส์ ภาคผนวก, ลอนดอน: ฮาร์เปอร์คอลลินส์.
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน. Unfinished Tales ว่าด้วยนูเมนอร์และยุคที่สอง, ลอนดอน: ฮาร์เปอร์คอลลินส์.
ดินแดนในตำนานของโทลคีน
เกาะสมมติ
ภาษาซินดาริน

ภาษาซินดาริน (Sindarin) เป็นภาษาที่ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ประดิษฐ์ขึ้นใช้ในนวนิยายของเขาในชุดมิดเดิลเอิร์ธ แรงบันดาลใจของการสร้างภาษานี้มาจากพื้นฐานของภาษาเวลช์ (Welsh) ซึ่งโทลคีนพบในการศึกษาโคลงโบราณ เขาได้ใช้เวลาประดิษฐ์ภาษานี้จนสมบูรณ์ใช้งานได้จริง เทียบเคียงกับภาษาเควนยา เดิมทีโทลคีนตั้งใจประดิษฐ์ภาษานี้ขึ้นเป็นภาษาของชาวโนลดอร์ แต่เปลี่ยนใจภายหลัง
ภาษาซินดาริน ตามฉบับนิยาย เป็นภาษาของพวกเอลฟ์ ชาวเทเลริ ที่มิได้เข้าร่วมการเดินทางครั้งใหญ่ไปได้ตลอดรอดฝั่ง แต่ยังคงตกค้างอยู่บนมิดเดิลเอิร์ธ และตั้งถิ่นฐานขึ้นในแผ่นดินเบเลริอันด์ ภายใต้การปกครองของกษัตริย์ธิงโกล และ เมลิอัน ไมอาเทวี  ในอาณาจักรโดริอัธ  เอลฟ์กลุ่มนี้เรียกตัวเองว่า ชาวซินดาร์ หรือเอลฟ์แห่งสนธยา ภาษาของพวกเขาจึงเรียกว่า ภาษาซินดาริน
ภาษาซินดารินมีกำเนิดมาจากคอมมอนเอลดาริน หรือภาษาดั้งเดิมของพวกเควนดิ จึงมีรากเดียวกันกับภาษาเควนยา
ในยุคที่สาม ของโลกอาร์ดา คือเหตุการณ์ในเรื่องเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์นั้น ภาษาซินดารินเป็นภาษาที่พวกเอลฟ์ใช้กันแพร่หลายทั่วไป ดังนั้นภาษาเอลฟ์ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่ว่าจะเป็นชื่อคน ชื่อสถานที่ต่างๆ รวมทั้งอักขระที่จารึกบนประตูทางเข้าเหมืองมอเรีย ก็ล้วนเป็นภาษาซินดารินทั้งสิ้น
==ตัวอย่างคำศัพท์==
เการ์ (gaur) - หมาป่า
โทล (tol) - เกาะ
อารา หรือ อาร์ (ara-หรือar) - ผู้สูงศักดิ์
เวน (wen-) - ผู้หญิง
เนน (nen) - น้ำ
เอเดล (Edhel) - ผู้รักแสงดาว หมายถึง เอลฟ์ (ภาษาเควนยาเรียก เอลดาร์)
==ดูเพิ่ม==
ภาษาเควนยา
อักษรเทงกวาร์
== อ้างอิง ==
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน, ประวัติศาสตร์มิดเดิลเอิร์ธ เล่ม 5 และ 12, ว่าด้วย Etymology of Middle-earth Languages
==แหล่งข้อมูลอื่น==
The Elvish Linguistic Fellowship]  เว็บชุมชนที่รวบรวมข้อมูลความรู้เกี่ยวกับภาษาเอลฟ์ไว้มากที่สุด
SpringOfArda  เป็นเว็บไทย ที่มีเรื่องเกี่ยวกับ ซิลมาริลลิออน ลอร์ดออฟเดอะริงส์ และเรื่องอื่นๆ ของคุณโทลคีน
ภาษาประดิษฐ์ของโทลคีน
อ.ห้วยผึ้ง

redirect อำเภอห้วยผึ้ง
อ.สมเด็จ

redirect อำเภอสมเด็จ
อ.คำม่วง

redirect อำเภอคำม่วง
อ.ร่องคำ

redirect อำเภอร่องคำ
อ.นามน

redirect อำเภอนามน
อ.เขาวง

redirect อำเภอเขาวง
อ.ห้วยเม็ก

redirect อำเภอห้วยเม็ก
อ.ท่าคันโท

redirect อำเภอท่าคันโท
อ.เมืองกาฬสินธุ์

redirect อำเภอเมืองกาฬสินธุ์
อ.สหัสขันธ์

redirect อำเภอสหัสขันธ์
อ.กุฉินารายณ์

redirect อำเภอกุฉินารายณ์
อ.ยางตลาด

redirect อำเภอยางตลาด
กอลลัม

{|align = right
|-
| 
|}
กอลลัม (Gollum) เป็นตัวละครเอกในจินตนิยายเรื่อง เดอะฮอบบิท และ เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน เป็นชนเผ่าฮอบบิท มีชื่อเดิมว่า สมีโกล ปรากฏตัวครั้งแรกในเดอะฮอบบิท และปรากฏตัวในเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ตอนหอคอยคู่พิฆาต
== ข้อมูลทั่วไปของตัวละคร ==
กอลลัมเดิมชื่อสมีโกล เป็นฮอบบิทธรรมดาคนหนึ่ง วันหนึ่งไปตกปลากับเพื่อนชื่อ ดีเอโกล แล้วดีเอโกลบังเอิญเก็บแหวนเอกได้จากในน้ำ ทั้งสองแย่งชิงแหวนเอกกันด้วยความลุ่มหลง ในที่สุดสมีโกลฆ่าดีเอโกลตาย เขาได้ครองแหวนเอก แต่ถูกอัปเปหิออกจากชุมชน
สมีโกลหนีไปอยู่ในภูเขา ร่อนเร่ไปเรื่อยจนในที่สุดก็จมอยู่กับความลุ่มหลงแหวน ซ่อนตัวอยู่ในทะเลสาบใต้เทือกเขามิสตี้ อำนาจแหวนทำให้สมีโกลมีอายุยืนยาวกว่าฮอบบิททั่วไป สมีโกลแก่มาก แต่เขาไม่ตาย เขาแก่มากจนกระทั่งลืมชื่อของตัวเองไป เหลือแต่เสียงไอโขลก ๆ ดัง กอลลัม! กอลลัม! อันเป็นที่มาของชื่อใหม่ของเขา
ในเรื่อง เดอะฮอบบิท บิลโบ แบ๊กกิ้นส์ หลงทางไปใต้เทือกเขามิสตี้จนได้พบกับกอลลัม กอลลัมคิดจะฆ่าบิลโบ แต่มีข้อตกลงในการเล่นเกมทายปริศนากัน หากบิลโบทายผิด บิลโบต้องตาย แต่หากกอลลัมทายไม่ได้ ต้องยอมปล่อยบิลโบเป็นอิสระ (แต่ก่อนหน้านี้บิลโบบังเอิญเก็บแหวนเอกได้ในการพบกันครั้งนั้น) ในระหว่างที่กำลังทายปริศนาไปมานั้น บิลโบได้ทายกอลลัมว่า อะไรอยู่ในกระเป๋า จนทำให้กอลลัมตอบไม่ได้จึงกลับไปยังรังเพื่อจะเอาแหวนเอกมาใช้แต่กลับพบว่าแหวนหายไปทำให้เขาร้องอย่างโหยหวนแต่ก็นึกถึงคำปริศนาของบิลโบว่า อะไรอยู่ในกระเป๋า ทำให้กอลลัมคิดว่าในกระเป๋าของบิลต้องมีแหวนเอกอันที่เขารักเป็นแน่ จึงรีบพุ่งเข้าหาบิลโบเพื่อฆ่าและแย่งชิงแหวนคืน แต่บิลโบรู้ทันก่อนจึงรีบวิ่งหนี ในระหว่างหนี บิลโบได้หกล้มลงและบังเอิญแหวนเอกได้ถูกสวมบนนิ้วของบิลโบทำให้การหายตัวได้ กอลลัมได้ตามบิลโบทันแต่มองไม่เห็น ในระหว่างกอลลัมค้นหาบิลโบ บิลโบคิดจะฆ่ากอลลัมแต่ก็ทำไม่ได้เพราะมองเห็นกอลลัมมีแววตาที่รู้สึกน่าสงสารในตัวมัน บิลโบได้ตัดสินใจกระโดดเตะหน้ากอลลัมและหนีออกถ้ำในเทือกเขามิสตี้ไปได้ในที่สุด ทำให้กอลลัมโกรธและเคียดแค้นชิงชังบิลโบและตระกูลแบ๊กกิ้นส์มาก
การประพันธ์เรื่อง เดอะฮอบบิท ของโทลคีนในครั้งแรก มีเรื่องการเผชิญเหน้าของบิลโบกับกอลลัม และแหวนเอกเพียงเท่านี้ ซึ่งแต่เดิมแหวนนั้นไม่มีชื่อ เป็นเพียงแหวนวิเศษธรรมดา ๆ เท่านั้น จนเมื่อโทลคีนคิดจะประพันธ์ภาคต่อของ เดอะฮอบบิท จึงได้คิดเอาแหวนวิเศษวงนี้มาขยายความต่อ
กอลลัมจึงกลับมามีบทบาทในเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ เขาถูกพวกภูตแหวนจับตัวไปทรมานเพื่อให้บอกที่ซ่อนของแหวน ด้วยความเจ็บปวดที่ไม่อาจทนรับไว้จึงได้ตะโกนว่า "ไชร์ แบ๊กกิ้นส์" ทำให้เหล่าภูตแหวนเดินทางไปยังไชร์เพื่อตามล่าบิลโบ แบ๊กกิ้นส์และชิงแหวนเอกมาคืน เมื่อถูกปล่อยตัวออกมาก็ถูกอารากอร์นจับตัวไว้ได้ และนำไปขังไว้ในป่าเมิร์ควูด กอลลัมหนีออกมาได้อีกครั้งและพยายามติดตามแหวนอันเป็นที่รักของตัว จนพบโฟรโดกับแซมไวส์ แกมจีจึงเข้าใกล้เพื่อชิงแหวนแต่โดนจับได้ และต่อมาก็กลายไปเป็นผู้นำทางของโฟรโดเพื่อเข้าสู่มอร์ดอร์
กอลลัมพยายามชิงแหวนคืนจากโฟรโด ในที่สุดเขาก็แย่งคืนมาได้ในเมาท์ดูม แต่ตัวเองก็ตกลงไปในอัคคีแห่งภูมรณะพร้อมกับแหวน ทำให้แหวนสูญสิ้นไป
ตัวละครในเดอะฮอบบิท
ตัวละครในเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์