pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
คิม แท-ย็อน

คิม แท-ย็อน (김태연; Kim Tae-yeon; เกิด 9 มีนาคม ค.ศ. 1989) เป็นนักร้องชาวเกาหลีใต้ และเป็นสมาชิกวงดนตรีหญิงเกิลส์เจเนอเรชันกับกลุ่มย่อยเกิลส์เจเนอเรชันแททีซอ (TaeTiSeo)
== ประวัติ ==
แทย็อน เกิดที่ช็อนจู มีพี่ชาย 1 คน น้องสาว 1 คน
ระหว่างเรียนมัธยม แทย็อนกับพ่อเทียวไปเทียวมาระหว่างช็อนจูกับโซลทุก ๆ วันอาทิตย์ เพื่อให้เธอไปฝึกหัดร้องเพลงที่สถาบันเอสเอ็ม ครูสอนร้องเพลงของเธอ คือ ช็อง ซุน-ว็อน หรือเรียกกันว่า เดอะวัน (The One) ต่อมาในปี 2004 แทย็อน ได้ร้องเพลง "ยูบริงมีจอย" (You Bring Me Joy) กับเดอะวัน เขากล่าวว่า "ผมจะร้องคู่กับนักร้องคนดังคนไหนก็ได้ แต่ผมอยากรับรู้ศักยภาพของแทย็อน" ในปีเดียวนั้น เธอได้รางวัลที่ 1 ในการประกวดยุวชนดีเด่นของสถาบันเอสเอ็มและได้ทำสัญญากับบริษัทเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ เธอยังฝึกหัดในสถาบันต่อไปจนได้เป็นสมาชิกเกิลส์เจเนอเรชันซึ่งเปิดตัวเมื่อปี 2007 ในปี 2008 แทย็อน เรียนจบจากโรงเรียนศิลปะมัธยมปลายช็อนจู และได้รางวัลความสำเร็จสูงสุดจากโรงเรียน
ก่อนเข้าเป็นสมาชิกเกิลส์เจเนอเรชัน แทย็อนได้แรงบันดาลใจจากศิลปินโบอา แทย็อน กล่าวว่า "ฉันอยากเป็นเหมือนเธอและอยากทำงานในญี่ปุ่นและรอบโลกมาตลอด" ความอยากของเธอเป็นจริงเมื่อเกิลส์เจเนอเรชันเปิดตัวในญี่ปุ่นในปี 2010
==การงาน==
ความสามารถร้องเพลงของแทย็อน เป็นที่ตอบรับอย่างดีในหมู่ผู้ประกอบวิชาชีพอุตสาหกรรม พัก จิน-ย็อง ประธานเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ กล่าวว่า อยากทำงานกับแทย็อน เพราะเธอมีพลังในการแสดงอารมณ์มาก เขากล่าวว่า "ถ้าจะให้ทำงานกับนักร้องที่ร้องเก่ง ผมขอเลือกนักร้องอย่างแทย็อน ซึ่งคุณจะแยกไม่ออกว่าอันไหนคือเสียงร้องอันไหนคือเสียงพูด" ยู ย็อง-ซ็อง นักแต่งเพลง กล่าวว่า "แทย็อน เหมือนหย่ามาแล้ว 7 ครั้ง" เพราะเสียงของเธอฟังแล้วเศร้าโศกเหมือนสู้ชีวิตมาโชกโชน ส่วนอัน ย็อง-มิน นักแต่งเพลง กล่าวตอนทำเพลง "ไอเลิฟยู" (I Love You) ว่า "ผมตกใจเพราะความสามารถร้องเพลงของแทย็อน เพลงนี้ร้องยาก ผมก็เป็นห่วง แต่เธอร้องดีจนผมน้ำตาร่วง...ผมจำได้ว่าผมตบมือให้เธอด้วย"
แทย็อน กล่าวถึงวิธีร้องเพลงของตัวเองว่า "ตอนร้องเพลง คุณต้องมีความสามารถในการแสดงและอาศัยจินตนาการหน่อยหนึ่ง คุณต้องเห็นค่าในอารมณ์ และต้องไม่หนีห่างจากสีสันของเพลงในเวลาที่คุณเอาใจใส่ในเพลง"
==ผลงานเพลง==
มายวอยซ์ (2017)
เพอร์เพิส (2019)
ไอเอ็นวียู (2022)
==ผลงานการแสดง==
===ภาพยนตร์===
===มิวสิกวิดีโอ===
===ละครเพลง===
==ทัวร์คอนเสิร์ต==
===เกาหลี===
Butterfly Kiss (2016)
The Magic of Christmas Time (2017)
===เอเชีย===
Persona (2017)
's... Taeyeon Concert (2018–2019)
The Unseen (2020)
The Odd of Love (2023)
===ญี่ปุ่น===
Japan Tour 2019 ~Signal~ (2019)
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
คิม แท-ย็อน ที่เอสเอ็มทาวน์
นักร้องป็อปหญิงชาวเกาหลีใต้
สมาชิกของเกิลส์เจเนอเรชัน
บุคคลจากช็อนจู
ไอดอลหญิงชาวเกาหลีใต้
ศิลปินสังกัดเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์
นักร้องหญิงชาวเกาหลีใต้ในศตวรรษที่ 21
ผู้ชนะมามาอะวอดส์
ผู้ชนะเมลอนมิวสิกอะวอดส์
ผู้ชนะโกลเดนดิสก์อะวอดส์
อูดง

อูดง  เป็นอาหารญี่ปุ่นที่เป็นที่นิยมชนิดหนึ่ง ทำจากแป้งสาลี ลักษณะเป็นเส้นหนา ยาว และมีสีขาว
อูดงนิยมรับประทานทานร้อน ๆ ในซุปใส ซึ่งทำจากดาชิ (หัวเชื้อน้ำซุป) และโชยุ (ซีอิ๊วญี่ปุ่น) และมิริง (เหล้าสำหรับปรุงอาหาร)
อูดงมีชื่อเรียกหลายชื่อ ขึ้นอยู่กับอาหารที่นำมาวางบนเส้นอูดง เช่น เท็มปูระอูดง  คือ อูดงหน้ากุ้งชุบแป้งทอด และคิตสึเนะอูดง  คือ อูดงหน้าเต้าหู้หวาน เป็นต้น
== ต้นกำเนิด ==

เส้นอูดงมีต้นกำเนิดมาจากเส้นชูเมี่ยน (ภาษาจีน: 粗麵, พินอิน: Cū miàn) ของประเทศจีน เป็นเส้นทำจากแป้งสาลียาว หนาประมาณ 2-3 เซนติเมตร นิยมทานในซุปผสมเต้าเจี้ยว ถือเป็นอาหารภาคเหนือของจีน
เส้นอูดงได้เข้าสู่ประเทศญี่ปุ่นโดยพระสงฆ์ชาวญี่ปุ่นที่เดินทางไปจาริกยังประเทศจีน ชาวญี่ปุ่นได้ยกย่องพระคูไก  และพระเอ็นนิ  ให้เป็นต้นตำรับการปรุงเส้นอูดงของญี่ปุ่น พระคูไคเดินทางไปยังประเทศจีนในช่วงต้นของคริสต์ศตวรรษที่ 9 เพื่อศึกษาพุทธศาสนา โดยอดีตจังหวัดซานูกิ  หรือปัจจุบันคือจังหวัดคางาวะบนเกาะชิโกกุ ประกาศตัวเป็นผู้สืบทอดสูตรการทำอูดงจากพระคูไก ส่วนพระเอ็นนิ ซึ่งเป็นพระนิกายเซน สำนักรินไซ  ได้เดินทางไปประเทศจีนเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 13 โดยมีเมืองฮากาตะ จังหวัดฟูกูโอกะ เป็นผู้ประกาศว่าสืบทอดสูตรของพระเอ็นนิ
== อาหารที่ทำจากเส้นอูดง ==


เช่นเดียวกับอาหารเส้นอื่น ๆ ของญี่ปุ่น อูดงจะนิยมรับประทานแบบเย็นในฤดูร้อน และรับประทานแบบร้อนในฤดูหนาว อาหารต่าง ๆ ที่นำมาวางบนเส้นอูดงแสดงถึงฤดูกาลนั้น ๆ และความสมดุลกับส่วนผสมอื่น ๆ อาหารที่นำมาวางบนเส้นอูดงนั้นถูกปรุงอย่างเรียบง่าย บางครั้งนำไปทานกับเส้นโซบะได้เช่นกัน
=== อูดงร้อน ===
คาเกะอูดง  อูดงร้อนในน้ำซุปใส โรยต้นหอมญี่ปุ่นซอยบาง ๆ อาจมีคามาโบโกะหรือลูกชิ้นปลาเส้นญี่ปุ่น ฝาน 1 ชิ้น วางบนเส้นอูดง
คิตสึเนะอูดง  อูดงร้อนหน้าเต้าหู้หวานทอด หรืออาบูราอาเงะ  คำว่า คิตสึเนะ แปลว่า สุนัขจิ้งจอกหรือปีศาจจิ้งจอก ชื่อนี้ได้จากเต้าหู้หวานที่วางบนหน้าอูดง ซึ่งมีรูปร่างเหมือนหูสุนัขจิ้งจอก
เท็มปูระอูดง  อูดงร้อนหน้าอาหารชุบแป้งทอดหรือเท็มปูระ เช่น กุ้ง หรือคากิอาเกะ (ผักรวมชิ้นเล็ก ๆ ผสมแป้งแล้วทอด)
ทานูกิอูดง  อูดงร้อนหน้าเศษแป้งเท็มปูระ (Tenkasu) ชื่อได้จากทานูกิ ซึ่งเป็นแรคคูนญี่ปุ่น และเชื่อว่ามีพลังวิเศษ
สึกิมิอูดง  อูดงหน้าไข่สดที่ตกลงบนอูดงร้อน ๆ จากชื่อ แปลได้ว่า อูดงชมจันทร์ เหมือนไข่แดงสีเหลืองกลมเหมือนพระจันทร์
วากาเมะอูดง  อูดงร้อนหน้าสาหร่ายวากาเมะ
คาเรอูดง  อูดงร้อนหน้าแกงกะหรี่ญี่ปุ่น
=== อูดงเย็น ===
ซารุอูดง  อูดงแช่เย็น โรยสาหร่ายโนริฝอย เสิร์ฟในซารุ  (ภาชนะสานจากไม้ไผ่ รูปร่างคล้ายกระด้ง แต่ก้นบุ๋ม ใช้สะเด็ดน้ำ) พร้อมกับซอสแช่เย็น มีส่วนผสมเข้มข้นของดาชิ มิริง และโชยุ เมื่อจะรับประทาน ให้ใช้ตะเกียบคีบเส้นอูดงพอคำจุ่มลงในซอสดังกล่าว แล้วจึงรับประทาน อาจใส่ต้นหอมซอย วาซาบิบด และขิงบดลงในซอสเพื่อเพิ่มรสชาติได้ เมื่อเสิร์ฟคู่กับเท็มปูระจะเรียก เท็นซารุอูดง 
อาหารญี่ปุ่น
วัดธรรมิการาม (จังหวัดลพบุรี)

วัดธรรมิการาม หรือวัดค้างคาว ตั้งอยู่ริมแม่น้ำบางขามฝั่งตะวันตก ตำบลบางขาม อำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี เป็นวัดที่มีประวัติการสร้างที่ยาวนาน ตั้งแต่สมัยรัตนโกสินทร์ สาเหตุที่ชื่อวัดค้างคาวเพราะว่าเดิมมีค้างคาวอาศัยอยู่มาก ปัจจุบันไม่มีแล้วและได้เปลี่ยนชื่อใหม่ว่า วัดธรรมิการาม วัดนี้เป็นวัดเก่าแก่อยู่ริมฝั่งคลองในหมู่ไม้ร่มรื่น และในปัจจุบันยังเป็นสถานที่ฝึกและปฏิบัติอบรมพระพุทธศาสนาแก่นักเรียนและนักศึกษา มีทัศนียภาพที่สวยงาม และสภาพบริเวณในวัดยังมีความร่มรื่น เงียบสงบ มีศาสนสถานที่เก่าแก่มากมาย เช่นพระอุโบสถหลังเก่าที่มีประวัติการสร้างมาตั้งแต่สมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 ดังปรากฏให้เห็นภายในพระอุโบสถ นั่นคือภาพจิตรกรรมฝาผนังที่มีความงดงามยิ่ง สิ่งที่น่าสนใจของวัดนี้ คือ มีภาพเขียนที่ผนังโบสถ์ ซึ่งเป็นภาพเขียนเรื่องพุทธประวัติทั้ง 4 ด้าน ลักษณะของภาพเขียนมีลักษณะแบบตะวันตกเข้ามาปนบ้างแล้ว เช่น การแรเงาต้นไม้ และอื่น ๆ เป็นภาพเขียนในสมัยรัชกาลที่ 4 ฝีมือช่างพื้นบ้านที่งดงามมาก
วัดธรรมิการาม เป็นวัดเก่าแก่อยู่ริมคลอง สามารถเข้าได้ 2 ทางคือ ทางรถ สามารถเข้าได้จากบริเวณใกล้ทางเข้าวัดไลย์ อำเภอท่าวุ้ง และทางเท้า ผ่านหมู่บ้าน ข้ามสะพานไม้เข้าไปก็สามารถเข้าถึงวัดนี้ได้โดยสะดวก
==จารึกจิตรกรรมฝาผนังวัดธรรมิการาม==
จิตรกรรมฝาผนังวัดธรรมมิการามหรือวัดค้างคาว หมู่ ๔ ตำบลบางขาม อำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี
ที่วัดดังกล่าวนั้น มีจิตรกรรมฝาผนังภายในอาคารของวัดสองแห่งคือ
จิตรกรรมฝาผนังภายในพระอุโบสถ เป็นภาพวาดอยู่เหนือระดับกรอบบนของประตูแและหน้าต่างภายในพระอุโบสถทั้งสี่ด้าน เป็นเรื่องพุทธประวัติโดยเริ่มเนื้อหาแรกที่ผนังด้านหลังพระพุทธรูปประธานคือ เรื่องพระราชพิธีอภิเษกสมรสของเจ้าชายสิทธัตถะ และพระนางพิมพา จากนั้นเป็นเรื่องเสด็จออกผนวช ผจญมา ตรัสรู้ ประทานธรรม เสด็จดับขันธ์ปรินิพพาน และสมโภชแบ่ง พระบรมสารีริกธาตุ ไม่ปรากฏชื่อศิลปินผู้วาด
จิตรกรรมฝาผนังภายในพระวิหาร เป็นภาพวาดอยู่เหนือระดับกรอบบนของประตูและหน้าต่างภายในพระวิหารทั้งสี่ด้าน เป็นภาพวาดเรื่องทศชาติชาดกโดยมีชื่อแต่ละพระชาติกำกับคือ เตมียชาดก มหาชนกชาดก สุวรรณสามชาดก เนมิราชชาดก มโหสถชาดก ภูริทัตชาดก จันทกุมารชาดก พระนารทพรหมชาดก พระวิธูรชาดก และพระเวสสันดรชาดก ที่ผนังด้านตรงข้ามกับพระประธาน มีข้อความเขียนไว้ว่า เขียนเดือน ๑๑ ขึ้น ๘ ค่ำ ปีกุน สำเร็จแล้วปีชวด พ.ศ. ๒๔๖๗ ราคา ๙๔ บาท ช้าง (ช่าง) เพงเป็นผู้เขียนไว้ใน พระพุทธศาสนา  รูปแบบของการวาดเป็นแบบท้องถิ่น จิตรกรรมทั้งสองแห่งอยู่ในสภาพที่ค่อนข้างสมบูรณ์ จากการพิจารณาจึงน่าจะเป็นภาพที่วาดอยู่ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว - รัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (พ.ศ. ๒๓๙๔ - ๒๔๕๓) รูปแบบจิตรกรรมเป็นแบบ "หลวง"

== ดูเพิ่ม ==
วัดธรรมิการาม ลพบุรี
== อ้างอิง ==
วัดธรรมิการาม อำเภอบ้านหมี่ ลพบุรี
ธรรมิการาม
โบราณสถานในจังหวัดลพบุรี
สมมาตร

สมมาตร (symmetry) ทั่วไปจะหมายถึงสองความหมาย ความหมายแรกคือการรับรู้ถึงการเข้ากันได้ หรือความงามได้สัดส่วน และความสมดุล ดังความสวยงามหรือความสมบูรณ์แบบที่สะท้อนออกมา ในความหมายที่สองคือความเที่ยงตรงและความคิดที่ชัดเจนของความสมดุลหรือ"รูปแบบความคล้ายคลึงในตัวเอง" ที่สามารถพิสูจน์หรือตรวจสอบได้ตามกฎของระบบในเชิงรูปนัย โดยใช้เรขาคณิต, จนถึงฟิสิกส์ หรืออื่นๆ
ถึงแม้ว่าความหมายจะต่างกันในบางบริบท แต่ทั้งคู่เกี่ยวข้องกันและถูกอภิปรายโต้แย้งกันในการเปรียบเทียบ
แนวความคิดเรื่องความเที่ยงตรงถูกต้องของสมมาตรมีหลากหลายวิธีตัดสินและนิยาม เช่น สมมาตรอาจจะใช้:ในประเด็นของเวลาที่ผ่านไป ตามความสัมพันธ์ของตำแหน่ง ตามการแปลงทางเรขาคณิต เช่น ขนาด, การสะท้อน, และการหมุน ตลอดจนการแปลงฟังก์ชันชนิดอื่นๆ และตามมุมมองของวัตถุนามธรรม, แบบจำลองตามทฤษฎี, ภาษา, ดนตรี และความรู้
สมมาตรสามารถมีคำนิยามที่แตกต่างกันได้ เช่น
สมมาตรในทางเรขาคณิตซึ่งคุ้นเคยกันดี
ในทางคณิตศาสตร์ตามความสมบูรณ์
ความสมมาตรในทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ในบริบทนี้ ความสมมาตรที่รองรับผลเชิงลึกที่พบในฟิสิกส์สมัยใหม่ รวมถึงในแง่มุมมิติและเวลา
ในทางมนุษยศาสตร์, ครอบคลุมและหลากหลายในประวัติศาสตร์, สถาปัตยกรรม, ศิลปะ, และศาสนา
==เส้นสมมาตร==
เส้นสมมาตรมี 2 ประเภท ดังนี้
สมมาตรด้านข้าง คือเส้นตรงที่ใช้คำนวณความสมมาตรของวัตถุหรือรูปร่างที่ไม่ใช่ทรงกลม เส้นสมมาตรประเภทนี้มีเพียงเส้นเดียว
สมมาตรรัศมี คือเส้นตรงที่ใช้คำนวณความสมมาตรของวัตถุหรือรูปร่างที่เป็นทรงกลม เส้นสมมาตรประเภทนี้มีมากกว่า 1 เส้น
ดูวิธีคำนวณความสมมาตรได้ที่วิกิตำรา การคำนวณความสมมาตร
== เชิงอรรถ ==
==อ้างอิง==
Jan Jenner และ Ph.D.  สำรวจโลกวิทยาศาสตร์ ชีวิตสัตว์โลก.  พิมพ์ครั้งที่ 1 : บริษัท เพียร์สัน เอ็ดดูเคชั่น อินโดไชน่า จำกัด, 2546
สมมาตร
คณิตศาสตร์
วิทยาศาสตร์
เทคโนโลยี
โซบะ

โซบะ  เป็นอาหารญี่ปุ่นที่ได้ความนิยมชนิดหนึ่ง ทำจากแป้งบักวีต (ไม่ใช่แป้งสาลี) มีลักษณะเป็นเส้นยาว สีน้ำตาล
โซบะนิยมรับประทานทั้งแบบเย็น จุ่มกับซอส และแบบร้อนในซุป ซึ่งมีชื่อเรียกต่างกันไป ขึ้นอยู่กับวิธีนำเส้นโซบะไปประกอบอาหารนั้น
นอกจากนี้ ในประเทศญี่ปุ่นเองยังนิยมเรียกอาหารเส้นที่เป็นเส้นขนาดเล็กว่า โซบะ อีกด้วย ซึ่งต่างจากอูดงซึ่งมีลักษณะเส้นหนา ทำจากแป้งสาลี โซบะมีขายในหลากหลายสถานที่ ตั้งแต่ในร้านอาหารจานด่วนราคาถูกตามสถานีรถไฟต่าง ๆ ไปจนถึงร้านอาหารหรูหราราคาแพง นอกจากนี้ เส้นโซบะยังมีขายแบบเส้นแห้งและบะหมี่สำเร็จรูปตามซูเปอร์มาร์เก็ตอีกด้วย
ในประเทศไทย มักเรียกเส้นบะหมี่ฮกเกี้ยนซึ่งมีลักษณะเส้นใหญ่ หนา สีเหลืองว่า เส้นโซบะ เนื่องจากร้านอาหารในประเทศไทยนิยมนำบะหมี่ชนิดนี้มาผัด คล้ายอาหารญี่ปุ่นที่เรียกว่า ยากิโซบะ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
อาหารญี่ปุ่น
วัดท่าโขลง

วัดท่าโขลง  เป็นวัดในตำบลเขาสมอคอน อำเภอท่าวุ้ง จังหวัดลพบุรี
== ประวัติ ==
วัดท่าโขลงตามทำเนียบวัดในวัดจังหวัดลพบุรี ระบุว่าประกาศตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2226 ต่อมาได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาใน พ.ศ. 2420 อดีตเจ้าอาวาสที่เป็นที่ศรัทธารูปหนึ่งได้แก่พระครูสนิธวินัยการ หรือ หลวงพ่อสนิธ ยโสธโร ซึ่งเคยจำพรรษาอยู่ที่วัดไลย์ก่อนจะมาเป็นเจ้าอาวาสวัดท่าโขลง
==  อ้างอิง ==
ประวัติวัดท่าโขลง ลพบุรี
ท่าโขลง
วัดคีรีบัววนาราม

วัดคีรีบัววนาราม  เป็นวัดในตำบลเขาน้อย อำเภอลำสนธิ จังหวัดลพบุรี
==ประวัติวัด==
วัดคีรีบัววนาราม (วัดถ้ำสุพรรณคูหา)
วัดคีรีบัววนาราม เป็นวัดที่ตั้งอยู่บนภูเขา สภาพโดยทั่วไปและบริเวณของวัดคีรีบัววนารามมีความเงียบสงบ และมีทัศนียภาพที่สวยงาม นั้นภายใต้ภูเขาซึ่งเป็นที่ตั้งของวัดมีถ้ำตามธรรมชาติ ขนาดใหญ่ 4 ถ้ำ มีพระพุทธรูปไว้สำหรับบูชา ฤดูร้อนจะเย็นสบาย ฤดูหนาวก็จะอบอุ่น สามารถเดินทะลุออกอีกทางด้านหนึ่งของถ้ำได้ และเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่น่าสนใจอีกแหล่งหนึ่งสำหรับผู้ชื่นชอบธรรมชาติ เป็นสถานที่ประกอบพิธีกรรม กิจกรรมทางศาสนา เป็นหน่วยอบรมคุณธรรมจริยธรรมตั้งอยู่บนเขาสวยงามมาก
== ดูเพิ่ม ==
อำเภอลำสนธิ
==  อ้างอิง ==
วัดคีรีบัววนาราม ลพบุรี 
คีรีบัววนาราม
สิ่งก่อสร้างในอำเภอลำสนธิ
พรรณสิริ กุลนาถศิริ

ดร.พรรณสิริ กุลนาถศิริ นามเดิม รำเพย เทพสุทิน (เกิด 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2502) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุโขทัย อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสุโขทัย อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาลของนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ เป็นน้องสาวของนายสมศักดิ์ เทพสุทิน แกนนำกลุ่มมัชฌิมา
== ประวัติ ==
ดร.พรรณสิริ กุลนาถศิริ เกิดเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2502 เป็นน้องสาวของนายสมศักดิ์ เทพสุทิน อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุโขทัย แกนนำกลุ่มมัชฌิมา พรรคภูมิใจไทย สำเร็จการศึกษาระดับประกาศนียบัตรการศึกษา (ปกศ.) จากวิทยาลัยครูพิบูลสงคราม ระดับปริญญาตรีด้านการศึกษา จากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ พิษณุโลก (พ.ศ. 2523) ปริญญาโทสาขาวิทยาศาสตร์ศึกษา และสาขาบริหารการศึกษา จากมหาวิทยาลัยนเรศวร และปริญญาเอก สาขาพัฒนาสังคม จากมหาวิทยาลัยนเรศวร (พ.ศ. 2553)
== การทำงาน ==
ดร.พรรณสิริ กุลนาถศิริ เริ่มรับราชการครู ในปี พ.ศ. 2523 ในตำแหน่ง อาจารย์ 1 ระดับ 3 โรงเรียนสุโขทัยวิทยาคม สังกัดกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ตำแหน่งสุดท้ายหลังจากเกษียณอายุราชการก่อนกำหนด ในปี พ.ศ. 2552 คือ รองผู้อำนวยการโรงเรียนอุดมดรุณี จังหวัดสุโขทัย
=== งานการเมือง ===
ต่อมาภายหลังจากที่นายมานิต นพอมรบดี ลาออกจากตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ได้มีกระแสข่าวในการแต่งตั้งบุคคลเป็นรัฐมนตรีแทนตำแหน่งที่ว่างหลายคน อาทิ ประศาสตร์ ทองปากน้ำ อุดมลักษณ์ เพ็งนรพัฒน์ แต่สุดท้ายเพื่อเป็นทางออกของปัญหาภายในพรรคภูมิใจไทย จึงมีมติเสนอชื่อ ดร.พรรณสิริ กุลนาถศิริ ดำรงตำแหน่งนี้แทน ตั้งแต่วันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2553 แต่จากการสำรวจของสำนักวิจัยเอแบคโพล ในปี พ.ศ. 2553 กลับพบว่า ดร.พรรณสิริ ยังเป็นรัฐมนตรีที่ประชาชนไม่รู้จัก ในอันดับที่ 3 (ร้อยละ 40.1) ต่อมาในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2554 ได้ลาออกจากตำแหน่งรัฐมนตรี (ในขณะรักษาการ) เพื่อลงสมัครรับเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสุโขทัย และได้รับเลือกตั้งเป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสุโขทัยในการเลือกตั้งครั้งดังกล่าว
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลจากอำเภอศรีสำโรง
พุทธศาสนิกชนชาวไทย
ครูชาวไทย
ผู้บริหารสถานศึกษาชาวไทย
นักการเมืองสตรีชาวไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุโขทัย
นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดของประเทศไทย
พรรคภูมิใจไทย
พรรคพลังประชารัฐ
พรรคเพื่อไทย
บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม
บุคคลจากคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร
บุคคลจากคณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเหรียญจักรพรรดิมาลา
Nepenthes spathulata

Nepenthes spathulata เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงพื้นเมืองของเกาะชวาและเกาะสุมาตรา ขึ้นที่ระดับความสูง 1100 ถึง 2900 ม.จากระดับน้ำทะเล ชื่อ spathulata มาจากภาษาละตินจากคำว่า spathulatus หมายถึง "มีรูปร่างเหมือนช้อนปากแบนกว้าง" ซึ่งหมายถึงรูปทรงของแผ่นใบ
== ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ ==
Nepenthes spathulata เป็นไม้เลื้อยไต่ ลำต้นยาวได้ถึง 5 ม. เส้นผ่าศูนย์กลาง 8&nbsp;มม. ปล้องยาว 15&nbsp;ซม. เป็นทรงกระบอกหรือสี่เหยี่นมขนมเปียกปูนเมื่อตัดขวาง
ใบไร้ก้าน-กึ่งมีก้านใบ แผ่นใบคล้ายแผ่นหนังรูปช้อน ยาว 30&nbsp;ซม. กว้าง 10&nbsp;ซม. และค่อยๆสอบเรียวไปทางฐานใบ ปลายมล เรียวแหลมสั้นๆ หรือ เว้าตื้น มีสามถึงห้าเส้นใบตามยาวในแต่ละฝั่งของเส้นกลางใบ เส้นใบแบบขนนกไม่เด่นชัด สายดิ่งยาว 20 ซม. เป็นแบบกึ่งแบบก้นปิด

หม้อใบกระจุกและหม้อล่างทรงรูปไข่ในส่วนล่างหนึ่งถึงสองในสามส่วน ส่วนบนเป็นทรงกระบอกแคบ N. spathulata อาจเป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงที่มีหม้อใหญ่ที่สุดในสุมาตรา ด้วยขนาดที่สูง 30 ซม. กว้าง 10 ซม. มีปีกตะเข็บ 1 คู่ (กว้าง ≤25&nbsp;มม.) อยู่ด้านหน้าของหม้อ มีต่อมปกคลุมที่ผิวภายในบริเวณทรงรูปไข่ ปากกลม เอียงยาวไปทางคอ เพอริสโตมแคบในด้านหน้า (กว้าง ≤5&nbsp;มม.) ก่อนที่จะแผ่กว้างไปด้านหลัง (กว้าง ≤25&nbsp;มม.) และบานออกในด้านข้างคล้ายหอยแครง ซึ่งเป็นลักษณะที่ผิดแปลกออกไป ขอบด้านในของเพอริสโตมเป็นเส้นมีฟันสั้นแยกกัน ฝาเป็นรูปไข่-รูปหัวใจเล็กน้อย ไม่มีรยางค์ มีเดือยกิ่งที่ฐานฝา ยาว 10 มม.
หม้อบนพบเห็นไม่บ่อยนัก เป็นทรงรูปไข่แคบในหนึ่งในสี่ หรือ หนึ่งในสามของด้านล่าง ด้านบนเป็นทรงกระบอกแคบ มีขนาดเล็กกว่าหม้อล่างมาก สูง 15 ซม. กว้าง 3ซม. ปากเกือบกลมไม่เฉียงยาวไปทางคอ เพียงเฉียงเล็กน้อย เพอริสโตมบาง (กว้าง ≤7&nbsp;มม.) เป็นคลื่นที่ขอบ เป็นสันแทนที่ตำแหน่งของปีก ลักษณะอื่นๆคล้ายกับหม้อล่าง
Nepenthes spathulata มีช่อดอกแบบช่อกระจะ ก้านช่อดอกยาว 5 ซม. แกนกลางยาว 15 ซม. ในช่อดอกเพศเมียจะสั้นกว่า ก้านดอกย่อยยาว 10 มม. มีใบประดับย่อยรูปเส้นด้าย กลีบเลี้ยงรูปไข่กลับ ยาว 4 มม.
ช่อดอกมีขนสั้นปกคลุมหนาแน่น หม้อเมื่อยังเล็กจะปกคลุมด้วยขนสั้นแต่จะร่วงไปหมดเมื่อโตเต็มที่ ลำต้น แผ่นใบ สายดิ่ง ไม่มีขน
ลำต้น แผ่นใบมีสีเขียว หม้อล่างมีสีเขียวสว่าง เพอริสโตมสีม่วงเข้ม จนถึงสีทองแดงข่อนไปทางเหลือง เพอริสโตมสีแดงสว่าง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Nepenthes spathulata  at ARKive
หม้อข้าวหม้อแกงลิง
Nepenthes spectabilis

Nepenthes spectabilis เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของสุมาตรา เติบโตที่ระดับความสูง 1400 ถึง 2200 ม.จากระดับน้ำทะเล ชื่อ spectabilis มาจากภาษาละตินแปลว่า "เด่น" หรือ "สะดุดตา"
== ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ ==
N. spectabilis เป็นไม้เลื้อยไต่ ลำต้นอาจยาวถึง 6 ม.มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 7&nbsp;มม. ปล้องเป็นทรงกระบอกเมื่อตัดขวาง ยาว 10&nbsp;ซม.
ใบคล้ายแผ่นหนัง ไร้ก้าน แผ่นใบรูปขอบขนานยาว 16&nbsp;ซม. กว้าง 6&nbsp;ซม. ปลายแหลมมล และสอบเรียวไปทางฐาน อาจมีเส้นใบตามยาวถึง 6 เส้นที่แต่ละด้านของเส้นกลางใบ เส้นใบแบบขนนกไม่เด่นชัด สายดิ่งยาว 25&nbsp;ซม.

หม้อกระจุกและหม้อล่าง ทรงรูปไข่แคบหนึ่งในสามถึงครึ่งหนึ่งของหม้อ เหนื่อเอวเป็นรูปทรงกระบอกแคบ หม้อข่อนค้างเล็ก สูง 12&nbsp;ซม. กว้าง 4&nbsp;ซม. มีปีกตะเข็บคู่ (กว้าง ≤4&nbsp;มม.) ด้านหน้าของหม้อ มีต่อมปกคลุมพื้นที่ทรงรูปไข่ของหม้อบริเวณผิวด้านใน ปากกลมเฉียงขึ้นไปด้านหลัง เพอริสโตมทรงกระบอกเมื่อตัดขวาง กว้าง 4&nbsp;มม. ขอบในมีฟันขนาดเล็กแยกกันเป็นแถว ฝาทรงกึ่งวงกลม ไม่มีรยางค์ เป็นรูปหัวใจ เดือยเดี่ยวยาว (≤30&nbsp;มม.) อยู่ใกล้ฐานฝา
หม้อบนรูปกรวยแคบในครึ่งล่างถึงสามในสี่ส่วน เหนือเอวเป็นทรงกระบอกหรือรูปกรวยแคบ หม้อบนมีขนาดใหญ่กว่าหม้อล่าง สูง 26&nbsp;ซม. กว้าง 4.5&nbsp;ซม. มีปีกสันคู่ แม้ว่าอาจเป็นปีกตะเข็บเมื่อใกล้กับเพอริสโตม ต่อมปกคลุมผิวภายในบริเวณที่ต่ำกว่าเอว ปากกลม เฉียงเป็นรูปไข่เล็กน้อย เพอริสโตมทรงกระบอก กว้าง 3&nbsp;มม. ส่วนอื่นๆคล้ายกับหม้อล่าง
N. spectabilis มีช่อดอกเป็นช่อกระจะ ก้านช่อดอกยาว 12&nbsp;ซม. แกนกลางอาจยาวถึง 15&nbsp;ซม. ปกติจะสั้นกว่าและหนาแน่นกว่าในช่อดอกเพศเมีย ก้านดอกบางส่วนมีใบประดับย่อยและมีสองดอก กลีบเลี้ยงรูปรี-รูปขอบขนาน ยาว 5&nbsp;มม.

N. spectabilis แสดงถึงความแปรปรวนที่สำคัญในการพัฒนาสิ่งปกคลุม ในพืชส่วนมากสิ่งปกคลุมจะสั้น เป็นขนรูปดาวสีน้ำตาลสนิม แม้ว่าจะร่วงง่าย ช่อดอกและขอบแผ่นใบ ขนรูปดาวสีน้ำตาลสนิมจะขึ้นปกคลุมหนานแน่น หลุดร่วงยาก ที่ผิวใต้เส้นกลางใบจะมีขนสั้นรูปดาวสีน้ำตาลสนิม หลุดร่วงยาก ปกคลุมอยู่เช่นกัน
ลำต้นและแผ่นใบสีเขียว หม้อมีสีเขียวสว่างมีจุดจำนวนมากสีน้ำตาลเข้ม เพอริสโตมสีค่อนข้างเหลือง-เขียว มีขีดสีน้ำตาล
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Danser, B.H. 1928. 42. Nepenthes spectabilis DANS., spec. nova. In: The Nepenthaceae of the Netherlands Indies. Bulletin de Jardin de Botanique, Buitenzorg, Série III, 9(3–4): 249–438.
หม้อข้าวหม้อแกงลิง
เลดี้แห่งชาลอตต์ (วอเทอร์เฮาส์)

เลดี้แห่งชาลอตต์ (The Lady of Shalott) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยจอห์น วิลเลียม วอเทอร์เฮาส์ จิตรกรคนสำคัญชาวอังกฤษของกลุ่มพรีราฟาเอลไลท์ ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์เทตในกรุงลอนดอนในสหราชอาณาจักร
ภาพ "เลดี้แห่งชาลอตต์" ที่เขียนโดยจอห์น วิลเลียม วอเทอร์เฮาส์ในปี ค.ศ. 1888  เป็นภาพที่มาจากฉากหนึ่งจากกวีนิพนธ์ชื่อเดียวกันที่เขียนโดยลอร์ดอัลเฟรด เทนนีสัน ที่เทนนีสันบรรยายถึงการหนีของสตรีสาว (ที่มาจากพื้นฐานอย่างคร่าว ๆ ของเรื่องราวของอีเลนแห่งแอสโทลัท ผู้โหยหาความรักอันสมบูรณ์แบบจากอัศวินเซอร์ลันซล็อต) ผู้พยายามติดตามเซอร์ลันซล็อตไปยังคาเมลอตของกษัตริย์อาเธอร์ วอเทอร์เฮาส์เขียนภาพนี้สามแบบในปี ค.ศ. 1888 1894 และ 1916
ตามตำนานแล้วเลดี้แห่งชาลอตต์ถูกห้ามไม่ให้มองตรงไปยังความเป็นจริงหรือโลกภายนอก ซึ่งทำให้นางต้องมองโลกจากกระจก และสานสิ่งที่เห็นเป็นพรม เมื่อเห็นหนุ่มสาวที่รักกันเดินเกี่ยวก้อยกันแต่ไกล ๆ ก็ยิ่งทวีความความสิ้นหวังให้แก่เลดี้แห่งชาลอตต์ยิ่งขึ้นไปอีก นางรอเวลาทั้งกลางวันและกลางคือให้ทุกอย่างกลับเป็นปกติอีก วันหนึ่งเลดี้แห่งชาลอตต์มองเห็นเซอร์ลันซล็อตเดินทางผ่านไปในกระจก นางก็หนีโดยเรือระหว่างที่พายุลงในฤดูใบไม้ร่วง ระหว่างที่แล่นเรือไปยังคาเมลอตและไปยังความตายที่จะมาถึงนางก็ร้องเพลงโศก ไม่นานเท่าใดนักอัศวินและเลดี้แห่งคาเมลอต รวมทั้งเซอร์ลันซล็อตก็มาพบร่างของเลดี้แห่งชาลอตต์แข็งเป็นน้ำแข็ง เซอร์ลันซล็อตจึงสวนมนต์ขอพรให้แก่วิญญาณของเลดี้แห่งชาลอตต์ พรมที่นางทอระหว่างที่ถูกจำขังก็ห้อยอยู่ข้างเรือ
จากตอนที่สี่ของกวีนิพนธ์:

กวีนิพนธ์นี้เป็นที่นิยมในบรรดากวีและจิตรกรกลุ่มพรีราฟาเอลไลท์เป็นอันมาก และได้รับการวาดโดยจิตรกรหลายคนที่รวมทั้งดานเต เกเบรียล รอสเซ็ตติ, วิลเลียม มอว์ เอ็กลีย์และวิลเลียม โฮลแมน ฮันท์ ตลอดอาชีพการงานวอเทอร์เฮาส์หมกมุ่นอยู่กับกวีนิพนธ์ของทั้งเทนนีสันและจอห์น คีตส์ และระหว่างปี ค.ศ. 1886 ถึงปี ค.ศ. 1894 วอเทอร์เฮาส์ก็เขียนภาพสามภาพจากกวีนิพนธ์ของทั้งเทนนีสัน
แม้ว่าจะเป็นภาพและโทนจะมีโครงสร้างของศิลปะพรีราฟาเอลไลท์ หัวใจของภาพและรายละเอียดที่สะท้อนระหว่างใบไม้ของต้นไม้ที่ระน้ำและผมและรอยจีบของเสื้อผ้าและพรมเป็นแนวที่เปลี่ยนไปจากองค์ประกอบที่นำมาจากลักษณะของศิลปะฟื้นฟูคลาสสิก ภาพนี้เป็นภาพพรีราฟาเอลไลท์ตรงที่เป็นภาพที่แสดงความเปราะบางและชะตากรรมของสตรีในภาพที่อาบด้วยแสงยามพลบค่ำ สตรีในภาพมองไปยังกางเขนที่วางอยู่ข้างเทียนสามเล่มที่หัวเรือ ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 19 เทียนมักจะใช้เป็นสัญลักษณ์ของชีวิต แต่ในภาพนี้มีเทียนเพียงเล่มเดียวที่ยังคงจุดสว่างอยู่
เฮนรี เทตอุทิศภาพ "เลดี้แห่งชาลอตต์" ให้แก่สาธารณชนในปี ค.ศ. 1894
== อ้างอิง ==
Casteras, Susan. "The Victorians: British Painting, 1837-1901". Washington, D.C.: National Gallery of Art, 1997.
==ดูเพิ่ม==
ศิลปะพรีราฟาเอลไลท์
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Waterhouse at Tate Britain 
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1880
จิตรกรรมแบบก่อนราฟาเอล
จิตรกรรมสีน้ำมัน
จิตรกรรมจากวรรณกรรม
งานสะสมของหอศิลป์เทต
ขยัน วิพรหมชัย

ขยัน วิพรหมชัย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน และกรรมการบริหารพรรคประชาธิปัตย์ โดยเป็น 1 ใน 2 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของพรรคประชาธิปัตย์ในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 23 ในเขตภาคเหนือตอนบน 9 จังหวัด (อีกคนหนึ่งคือ นายสมบัติ ยะสินธุ์ ของจังหวัดแม่ฮ่องสอน) ซึ่งเป็นฐานเสียงสำคัญของกลุ่มผู้สนับสนุน พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร และพรรคเพื่อไทย
== ประวัติ ==
นายขยัน วิพรหมชัย เกิดเมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2503 ที่ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษา จากโรงเรียนจักรคำคณาทร จังหวัดลำพูน ระดับปริญญาตรี สาขาสังคมวิทยา-มานุษยวิทยา จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยขอนแก่น
นายขยัน วิพรหมชัย สมรสกับนางจารุวรรณ วิพรหมชัย มีบุตร คือ นายสุกฤษฏิ์ วิพรหมชัย
== การทำงาน ==
นายขยัน วิพรหมชัย เข้าสู่การเมืองโดยการสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดลำพูน หลายครั้ง ตั้งแต่ พ.ศ. 2535 พ.ศ. 2538 และ พ.ศ. 2539 แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง กระทั่งการเลือกตั้งซ่อมแทนตำแหน่งที่ว่าง เนื่องจากนายอนุสรณ์ วงศ์วรรณ กรรมการบริหารพรรคพลังประชาชน ซึ่งถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง ในปี พ.ศ. 2550 นายวิชัย วิพรหมชัย จึงได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เป็นครั้งแรก โดยได้ 102,785 คะแนน ชนะนายเพชรวรรต วัฒนพงศ์ศิริกุล ประธานที่ปรึกษาคนเสื้อแดงกลุ่มรักเชียงใหม่ 51 ผู้สมัครจากพรรคเพื่อไทย ซึ่งได้คะแนน 93,522 คะแนน และนางสาวอาภาภรณ์ พุทธปวน อดีต ส.ส. ส่งผลให้เป็นหนึ่งในสองคน ที่สามารถชนะการเลือกตั้งในเขตภาคเหนือตอนบน ซึ่งเป็นฐานคะแนนเสียงสำคัญของพรรคเพื่อไทย (กลุ่มผู้สนับสนุน พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร) แต่ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 นายขยัน วิพรหมชัย พ่ายให้กับนายสถาพร มณีรัตน์ จากพรรคเพื่อไทย จากนั้นจึงได้กลับมาลงสมัครรับเลือกตั้งระดับท้องถิ่น และได้รับเลือกตั้งเป็นนายกเทศมนตรีตำบลอุโมงค์อีกสมัย ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555
นายขยัน วิพรหมชัย ได้ทำงานการเมืองท้องถิ่น และงานสังคมต่าง ๆ ในระหว่างที่ไม่ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร โดยเป็นนายกเทศมนตรีตำบลอุโมงค์ อำเภอเมืองลำพูน และสมาชิกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูน ตลอดจนงานสังคมต่างๆ ได้แก่ นายกสโมสรไลออนส์ลำพูน เลขาธิการหอการค้าจังหวัดลำพูน และประธานสหกรณ์ไวน์อุโมงค์ลำพูน จำกัด
โดยขณะที่ดำรงตำแหน่ง ส.ส. นายขยัน ได้รับฉายาว่า "ส.ส.ลำไย" เนื่องจากเป็นผู้แทนฯ ที่ให้ความสำคัญแก่ผลผลิตและราคาซื้อขายของลำไย อันเป็นผลไม้เศรษฐกิจที่มีสำคัญมากอย่างหนึ่งของพื้นที่ภาคเหนือ ถึงขนาดเคยนำพวงลำไยเข้าไปในสภาฯ เพื่ออภิปรายมาแล้ว
ในปี พ.ศ. 2563 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูน แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์พรรคประชาธิปัตย์ 
บุคคลจากอำเภอเมืองลำพูน
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน
นายกเทศมนตรีในจังหวัดลำพูน
พรรคประชาธิปัตย์
บุคคลจากโรงเรียนจักรคำคณาทร
บุคคลจากคณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
บุคคลจากคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ช.