pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
จังหวัดเอฮิเมะ

จังหวัดเอฮิเมะ  ตั้งอยู่บนเกาะชิโกกุ มีมัตสึยามะเป็นเมืองหลวง เป็นแหล่งต่อเรือที่สำคัญ รวมไปถึงอุตสาหกรรมสิ่งทอ กระดาษ เคมีภัณฑ์ และขุดเจาะน้ำมัน และมีส้มเป็นสินค้าขึ้นชื่อ
== ภูมิศาสตร์ ==
จังหวัดเอฮิเมะตั้งอยู่ทางตะวันตกของเกาะชิโกกุ มีพรมแดนติดต่อกับจังหวัดอื่นอีกสามจังหวัดบนเกาะชิโกกุได้แก่จังหวัดคางาวะและจังหวัดโทกูชิมะทางทิศตะวันออกและจังหวัดโคจิทางทิศใต้ ในขณะที่ด้านทิศเหนือและทิศตะวันตกเป็นชายฝั่งทะเล ทิศเหนือติดกับทะเลเซโตะใน ทิศตะวันตกติดกับช่องแคบบุงโงะ โดยทางตะวันตกของจังหวัดมีคาบสมุทรซาดามิซากิซึ่งเป็นคาบสมุทรที่แคบที่สุดในญี่ปุ่น
== การปกครอง ==
จังหวัดเอฮิเมะประกอบด้วย 11 นคร 7 อำเภอ และ 9 เมือง ได้แก่
=== นคร ===
ชิโกกุจูโอ 
เซโยะ 
ไซโจ 
โทอง 
นิอิฮามะ 
มัตสึยามะ (; เมืองหลวง)
ยาวาตาฮามะ 
อิโยะ 
อิมาบาริ 
อูวาจิมะ 
โอซุ 
=== อำเภอและเมือง ===
อำเภอคามิอูเกนะ 
* เมืองคูมาโกเง็ง 
อำเภอคิตะ 
* เมืองอูจิโกะ 
อำเภอคิตะอูวะ 
* เมืองคิโฮกุ 
* เมืองมัตสึโนะ 
อำเภอนิชิอูวะ 
* เมืองอิกาตะ 
อำเภอมินามิอูวะ 
* เมืองไอนัง 
อำเภออิโยะ 
* เมืองโทเบะ 
* เมืองมาซากิ 
อำเภอโอจิ 
* เมืองคามิจิมะ 
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 
เอฮิเมะ
จังหวัดโคจิ

จังหวัดโคจิ  เป็นจังหวัดในประเทศญี่ปุ่นตั้งอยู่บริเวณชายฝั่งภาคใต้ของเกาะชิโกกุ มีเมืองหลวงอยู่ที่นครโคจิ
== ประวัติศาสตร์ ==
บริเวณที่เป็นจังหวัดโคจิในปัจจุบันนั้นเคยเป็นแคว้นชื่อแคว้นศักดินาโทซะ ซึ่งปกครองโดยตระกูลโชโซกาเบะในยุคเซ็งโงกุ และตระกูลยามาอูจิในยุคเอโดะ ก่อนที่ระบบแคว้นจะถูกยกเลิกภายหลังการฟื้นฟูเมจิ
จังหวัดโคจิเป็นบ้านเกิดของซากาโมโตะ เรียวมะ ซามูไรที่มีบทบาทสำคัญในการล้มล้างรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ และอิวาซากิ ยาตาโร ผู้ก่อตั้งบริษัทมิตซูบิชิ
== ภูมิศาสตร์ ==
จังหวัดโคจิตั้งอยู่ทางใต้ของเกาะชิโกกุและมีพื้นที่มากที่สุดในเกาะ พื้นที่ของจังหวัดโคจิเป็นลักษณะโค้งไปตามชายฝั่งด้านใต้ของเกาะ โดยมีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดโทกูชิมะและจังหวัดเอฮิเมะทางด้านเหนือ และติดต่อกับมหาสมุทรแปซิฟิกทางด้านใต้
== การปกครอง ==
จังหวัดโคจิประกอบด้วย 11 นคร 6 อำเภอ 17 เมือง และ 6 หมู่บ้าน ได้แก่
=== นคร ===
คามิ 
โคจิ (; เมืองหลวง)
โคนัง 
ชิมันโตะ 
ซูกูโมะ 
ซูซากิ 
โทซะ 
โทซาชิมิซุ 
นังโกกุ 
มูโรโตะ 
อากิ 
=== อำเภอ เมือง และหมู่บ้าน ===
อำเภอทากาโอกะ 
* เมืองชิมันโตะ 
* เมืองซากาวะ 
* เมืองนากาโตซะ 
* เมืองยูซูฮาระ 
* เมืองสึโนะ 
* เมืองโอจิ 
* หมู่บ้านฮิดากะ 
อำเภอโทซะ 
* เมืองโทซะ 
* หมู่บ้านโอกาวะ 
อำเภอนางาโอกะ 
* เมืองโมโตยามะ 
* เมืองโอโตโยะ 
อำเภออากิ 
* เมืองทาโนะ 
* เมืองโทโย 
* เมืองนาฮาริ 
* เมืองยาซูดะ 
* หมู่บ้านเกเซ 
* หมู่บ้านคิตางาวะ 
* หมู่บ้านอูมาจิ 
อำเภออางาวะ 
* เมืองนิโยโดงาวะ 
* เมืองอิโนะ 
อำเภอฮาตะ 
* เมืองคูโรชิโอะ 
* เมืองโอตสึกิ 
* หมู่บ้านมิฮาระ 
== อ้างอิง ==
 
โคจิ
จังหวัดฟูกูโอกะ

จังหวัดฟูกูโอกะ  เป็นจังหวัดในประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่บริเวณภาคคีวชู มีเมืองหลวงอยู่ที่ฟูกูโอกะ นอกจากนี้ยังมีความสัมพันธ์เป็นเมืองพี่น้องกับกรุงเทพมหานคร
== ภูมิศาสตร์ ==
จังหวัดฟูกูโอกะมีพื้นที่ติดกับทะเลด้านเหนือติดต่อกับจังหวัดยามางูจิบนเกาะฮนชู และมีอาณาเขตติดต่อกับ 3 จังหวัดบนเกาะคีวชู ได้แก่ จังหวัดซางะ จังหวัดโออิตะ และจังหวัดคูมาโมโตะ
จังหวัดฟูกูโอกะเป็นที่ตั้งของ 2 เมืองใหญ่ ๆ บนเกาะคีวชู ได้แก่ฟูกูโอกะและคิตะกีวชู โดยเป็นเมืองอุตสาหกรรมที่มีความสำคัญบนเกาะคีวชู นอกจากนี้ยังรวมถึงเกาะขนาดเล็กจำนวนหนึ่งใกล้กับชายฝั่งทางเหนือของเกาะคีวชู
== การปกครอง ==

จังหวัดฟูกูโอกะประกอบด้วย 29 นคร, 11 อำเภอ, 29 เมือง และ 2 หมู่บ้าน ได้แก่
=== นคร ===
คาซูงะ 
คามะ 
คิตะกีวชู 
คูรูเมะ 
โคงะ 
ชิกูโงะ 
ชิกูชิโนะ 
ดาไซฟุ 
ทางาวะ 
นากางาวะ 
นากามะ 
โนงาตะ 
บูเซ็ง 
ฟูกุตสึ 
ฟูกูโอกะ (; เมืองหลวง)
มิยามะ 
มิยาวากะ 
มูนากาตะ 
ยานางาวะ 
ยาเมะ 
ยูกูฮาชิ 
อาซากูระ 
อิโตชิมะ 
อีซูกะ 
อูกิฮะ 
โอกาวะ 
โอโงริ 
โอโนโจ 
โอมูตะ 
=== อำเภอ เมือง และหมู่บ้าน ===
อำเภอคาซูยะ 
* เมืองคาซูยะ 
* เมืองชิงงู 
* เมืองชิเมะ 
* เมืองซาซางูริ 
* เมืองซูเอะ 
* เมืองอูมิ 
* เมืองฮิซายามะ 
อำเภอคาโฮะ 
* เมืองเคเซ็ง 
อำเภอคูราเตะ 
* เมืองคูราเตะ 
* เมืองโคตาเกะ 
อำเภอชิกูโจ 
* เมืองโคเงะ 
* เมืองชิกูโจ 
* เมืองโยชิโตมิ 
อำเภอทางาวะ 
* เมืองคาวาซากิ 
* เมืองคาวาระ 
* เมืองโซเอดะ 
* เมืองฟูกูจิ 
* เมืองอิโตดะ 
* เมืองโอโต 
* หมู่บ้านอากะ 
อำเภอมิซูมะ 
* เมืองโอกิ 
อำเภอมิยาโกะ 
* เมืองคันดะ 
* เมืองมิยาโกะ 
อำเภอมิอิ 
* เมืองทาจิอาราอิ 
อำเภอยาเมะ 
* เมืองฮิโรกาวะ 
อำเภอองงะ 
* เมืองมิซูมากิ 
* เมืององงะ 
* เมืองอาชิยะ 
* เมืองโอกางากิ 
อำเภออาซากูระ 
* เมืองชิกูเซ็ง 
* หมู่บ้านโทโฮ 
== ภูมิภาคพี่น้อง ==
ฮาวาย สหรัฐอเมริกา
มณฑลเจียงซู จีน
เดลี อินเดีย
กรุงเทพมหานคร ไทย
ฮานอย เวียดนาม
== เศรษฐกิจ ==
จังหวัดฟูกูโอกะมีสินค้าที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจ จัดเป็นสินค้าส่งออกอันดับหนึ่ง คือ หอยนางรม ที่มีการเลี้ยงกันในน่านน้ำแถบนี้ โดยเนื้อหอยจะมีรสชาตินุ่มละมุนกว่าหอยนางรมจากที่อื่น เนื่องจากอุณหภูมิของน้ำที่ค่อนข้างเย็น
== อ้างอิง ==
 
ฟูกูโอกะ
จังหวัดคูมาโมโตะ

จังหวัดคูมาโมโตะ  เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในภาคคีวชูของประเทศญี่ปุ่น มีเมืองหลวง คือ คูมาโมโตะ
== ประวัติศาสตร์ ==

จังหวัดคูมาโมโตะในอดีตใช้ชื่อว่า แคว้นฮิโงะ  ก่อนจะเปลี่ยนชื่อมาเป็นจังหวัดคูมาโมโตะหลังจากการยกเลิกระบบแคว้น
ใน พ.ศ. 2559 เกิดเหตุการณ์แผ่นดินไหวขนาด 7.0 แมกนิจูด มีผู้เสียชีวิต 42 คน
== ภูมิศาสตร์ ==

จังหวัดคูมาโมโตะตั้งอยู่ทางตะวันตกของเกาะคีวชูและมีอาณาเขตครอบคลุมหมู่เกาะอามากูซะที่อยู่ทางตะวันตกด้วย ชายฝั่งด้านตะวันตกของจังหวัดคูมาโมโตะส่วนที่อยู่บนเกาะคีวชูติดต่อกับทะเลอาริอาเกะ ทิศเหนือติดต่อกับจังหวัดฟูกูโอกะและจังหวัดโออิตะ ทิศตะวันออกติดต่อกับจังหวัดโออิตะและจังหวัดมิยาซากิ ทิศใต้ติดต่อกับจังหวัดคาโงชิมะ
== เขตการปกครอง ==
จังหวัดคูมาโมโตะประกอบด้วย 14 นคร, 9 อำเภอ, 23 เมือง และ 8 หมู่บ้าน ได้แก่
=== นคร ===



คามิอามากูซะ 
คิกูจิ 
คูมาโมโตะ (; เมืองหลวง)
โคชิ 
ทามานะ 
มินามาตะ 
ยัตสึชิโระ 
ยามางะ 
อาโซะ 
อามากูซะ 
อาราโอะ 
อูกิ 
อูโตะ 
ฮิโตโยชิ 
=== เมืองและหมู่บ้าน ===

อำเภอคามิมาชิกิ 
* เมืองคาชิมะ 
* เมืองโคซะ 
* เมืองมาชิกิ 
* เมืองมิฟูเนะ 
* เมืองยามาโตะ 
อำเภอคิกูจิ 
* เมืองคิกูโย 
* เมืองโอซุ 
อำเภอคูมะ 
* เมืองทารางิ 
* เมืองนิชิกิ 
* เมืองยูโนมาเอะ 
* เมืองอาซางิริ 
* หมู่บ้านคูมะ 
* หมู่บ้านซางาระ 
* หมู่บ้านมิซูกามิ 
* หมู่บ้านยามาเอะ 
* หมู่บ้านอิตสึกิ 
อำเภอชิโมะมาชิกิ 
* เมืองมิซาโตะ 
อำเภอทามานะ 
* เมืองเกียวกูโต 
* เมืองนังกัง 
* เมืองนางาซุ 
* เมืองนาโงมิ 
อำเภอยัตสึชิโระ 
* เมืองฮิกาวะ 
อำเภออาชิกิตะ 
* เมืองสึนางิ 
* เมืองอาชิกิตะ 
อำเภออาโซะ 
* เมืองทากาโมริ 
* เมืองมินามิโองูนิ 
* เมืองโองูนิ 
* หมู่บ้านนิชิฮาระ 
* หมู่บ้านมินามิอาโซะ 
* หมู่บ้านอูบูยามะ 
อำเภออามากูซะ 
* เมืองเรโฮกุ 
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
โฮมเพจทางการ ของจังหวัดคูมาโมโตะ 
Kumamoto Links. kumagaku.ac.jp.
Kumamoto – แนะนำคูมาโมโตะโดยวิกิแทรเวล
Kumamoto – หอจดหมายเหตุแห่งชาติญี่ปุ่น
คูมาโมโตะ
จังหวัดโออิตะ

จังหวัดโออิตะ  ตั้งอยู่บริเวณภาคคีวชูของประเทศญี่ปุ่น มีเมืองหลวงอยู่ที่นครโออิตะ
== ประวัติศาสตร์ ==
== ภูมิศาสตร์ ==
จังหวัดโออิตะตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะคีวชู ทิศตะวันตกติดต่อกับจังหวัดฟูกูโอกะในขณะที่ทิศใต้ติดต่อกับจังหวัดคูมาโมโตะและจังหวัดมิยาซากิ ชายฝั่งด้านทิศเหนือและทิศตะวันออกติดต่อกับช่องแคบบุงโงะ
== การปกครอง ==
จังหวัดโออิตะประกอบด้วย 14 นคร 3 อำเภอ 3 เมือง และ 1 หมู่บ้าน ได้แก่
=== นคร ===
คูนิซากิ 
คิตสึกิ 
ไซกิ 
ทาเกตะ 
นากัตสึ 
บุงโงตากาดะ 
บุงโงโอโนะ 
เบ็ปปุ 
ยูฟุ 
สึกูมิ 
อูซะ 
อูซูกิ 
โออิตะ 
ฮิตะ 
=== อำเภอ เมือง และหมู่บ้าน ===
อำเภอคูซุ 
* เมืองคูซุ 
* เมืองโคโกโนเอะ 
อำเภอฮายามิ 
* เมืองฮิจิ 
อำเภอฮิงาชิกูนิซากิ 
* หมู่บ้านฮิเมชิมะ 
== เศรษฐกิจ ==
== วัฒนธรรม ==
=== กีฬา ===
จังหวัดโออิตะมีสโมสรกีฬาต่าง ๆ ดังนี้
ฟุตบอล – โออิตะ ทรินิตา
บาสเกตบอล – โออิตะ ฮีตเดวิลส์
วอลเลย์บอล – โออิตะมิโยชิไวส์เซออัดเลอร์
ฟุตซอล – วาซาเจย์ โออิตะ
 
โออิตะ
จังหวัดมิยาซากิ

จังหวัดมิยาซากิ ตั้งอยู่บริเวณภาคคีวชูของญี่ปุ่น มีเมืองหลวงคือมิยาซากิ
== ภูมิศาสตร์ ==
จังหวัดมิยาซากิตั้งอยู่ทางตะวันออกของเกาะคีวชู มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดโออิตะทางทิศเหนือ จังหวัดคูมาโมโตะทางทิศตะวันตก และจังหวัดคาโงชิมะทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ชายฝั่งด้านตะวันออกของจังหวัดมิยาซากิติดต่อกับมหาสมุทรแปซิฟิก
== การปกครอง ==
จังหวัดมิยาซากิประกอบด้วย 9 นคร 6 อำเภอ 14 เมือง และ 3 หมู่บ้าน ได้แก่
=== นคร ===
นครคูชิมะ 
นครโคบายาชิ 
นครไซโตะ 
นครนิจินัง 
นครโนเบโอกะ 
นครมิยาโกโนโจ 
นครมิยาซากิ (; เมืองหลวง)
นครเอบิโนะ 
นครฮีวงะ 
=== อำเภอ เมือง และหมู่บ้าน ===
อำเภอคิตะโมโรตากะ 
* เมืองมิมาตะ 
อำเภอโคยุ 
* เมืองคาวามินามิ 
* เมืองคิโจ 
* เมืองชินโตมิ 
* เมืองทากานาเบะ 
* เมืองสึโนะ 
* หมู่บ้านนิชิเมระ 
อำเภอนิชิโมโรกาตะ 
* เมืองทากาฮารุ 
อำเภอนิชิอูซูกิ 
* เมืองโกกาเซะ 
* เมืองทากาจิโฮะ 
* เมืองฮิโนกาเงะ 
อำเภอฮิงาชิโมโรกาตะ 
* เมืองคูนิโตมิ 
* เมืองอายะ 
อำเภอฮิงาชิอูซูกิ 
* เมืองคาโดงาวะ 
* เมืองมิซาโตะ 
* หมู่บ้านชีบะ 
* หมู่บ้านโมรตสึกะ 
 
มิยาซากิ
ผู้รับจ้างก่อสร้าง

ผู้รับจ้างก่อสร้าง หรือชื่อเรียกทั่วไปว่า ผู้รับเหมา (contractor) หมายถึง ผู้ชนะการประกวดราคา หรือผู้ที่เจ้าของงาน (ผู้ว่าจ้าง) เลือกให้เป็นผู้ทำงานก่อสร้างตามที่ระบุไว้เอกสารสัญญา
== ประเภทของผู้รับจ้างก่อสร้าง ==
ผู้รับจ้างก่อสร้างหลัก คือ ผู้รับจ้างที่ลงนามในเอกสารสัญญา ซึ่งยอมรับและตกลงที่จะดำเนินการก่อสร้างให้ลุล่วงแล้วเสร็จด้วยดี เป็นไปตามวัตถุประสงค์ที่ระบุไว้ในเอกสารสัญญา รวมทั้งต้องรับผิดชอบในผลของงานของผู้รับจ้างช่วงด้วย
ผู้รับจ้างช่วง คือ ผู้รับจ้างที่รับทำงานให้ผู้รับจ้างหลักอีกทอดหนึ่ง ในการทำงานก่อสร้างใด ๆ การที่ผู้รับจ้างก่อสร้างหลักจะจ้างผู้รับจ้างช่วงให้ทำงานส่วนใดส่วนหนึ่งนั้น ต้องได้รับความเห็นชอบจากเจ้าของงาน หรือผู้ว่าจ้างก่อนเสมอ และสำหรับงานก่อสร้างของราชการ จะต้องมีหนังสืออนุมัติเป็นลายลักษณ์อักษรจากผู้ว่าจ้าง
== สิ่งสำคัญสำหรับผู้รับจ้างก่อสร้าง ==
ผู้รับจ้างก่อสร้างจะต้องปฏิบัติงานทุกอย่างให้เป็นไปตามเอกสารสัญญา ด้วยวัสดุและฝีมือแรงงาน ตามที่กำหนดไว้ในเอกสารสัญญา โดยเฉพาะอย่างยิ่งต้องเป็นไปตาม ข้อกำหนดทางเทคนิค และแบบ
== สมาคมที่เกี่ยวข้อง ==
สมาคมอุตสาหกรรมก่อสร้างไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์
อาชีพทางสถาปัตยกรรมและวิศวกรรม
อสังหาริมทรัพย์
จังหวัดคาโงชิมะ

จังหวัดคาโงชิมะ ตั้งอยู่บนเกาะคีวชูทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของญี่ปุ่น มีคาโงชิมะเป็นเมืองหลวง ซึ่งในอดีตนั้นก็เป็นเมืองหลวงของแคว้นซัตสึมะ และเป็นบ้านเกิดของท่านเท็นโชอิง ที่นี้นั้นมี มันเทศ หัวไชเท้า ข้าว ถ้วยชามดินเผา เป็นสินค้าขึ้นชื่อ นอกจากนั้นยังมีแหล่งมรดกโลกอีกแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในจังหวัดนี้ คือ เกาะยากุ
== ภูมิศาสตร์ ==
จังหวัดคาโงชิมะตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะคีวชู โดยมีพื้นที่อยู่บนคาบสมุทรสองคาบสมุทร ได้แก่คาบสมุทรซัตสึมะและคาบสมุทรโอซูมิ และมีอ่าวคาโงชิมะตั้งอยู่ระหว่างคาบสมุทรทั้งสอง ทิศเหนือของจังหวัดติดต่อกับจังหวัดคูมาโมโตะ ทิศตะวันออกของจังหวัดติดต่อกับจังหวัดมิยาซากิ ส่วนทิศใต้และทิศตะวันตกติดต่อกับทะเลจีนตะวันออก
นอกจากนี้เขตการปกครองของจังหวัดคาโงชิมะยังครอบคลุมหมู่เกาะนอกชายฝั่งของเกาะคีวชูด้วย ซึ่งบางส่วนของเกาะเหล่านี้อยู่ในการปกครองของกิ่งจังหวัดสองกิ่งจังหวัดได้แก่กิ่งจังหวัดโอชิมะและกิ่งจังหวัดคูมาเงะ
ไฟล์:Oshima_Subprefecture_in_Kagoshima_Prefecture.png|กิ่งจังหวัดโอชิมะ
ไฟล์:Kumage_Subprefecture_in_Kagoshima_Prefecture.png|กิ่งจังหวัดคูมาเงะ
ในอ่าวคาโงชิมะมีภูเขาไฟซากูราจิมะซึ่งเป็นภูเขาไฟที่มีพลังมากที่สุดในญี่ปุ่น ซากูราจิมะเคยเป็นเกาะแยกกับแผ่นดินใหญ่ของเกาะคีวชู แต่การปะทุใน พ.ศ. 2457 ทำให้ลาวาไหลออกมาเชื่อมต่อกับเกาะคีวชูเป็นแผ่นดินผืนเดียวกัน
== ประวัติศาสตร์ ==
จังหวัดคาโงชิมะเคยเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นซัตสึมะซึ่งเป็นแคว้นไดเมียวที่ทรงอิทธิพลที่สุดแคว้นหนึ่งในยุคเอโดะ
ใน พ.ศ. 2405 เกิดเหตุการณ์กรณีนามามูงิ เมื่อชาลส์ เลนน็อกซ์ ริชาร์ดสัน พ่อค้าชาวอังกฤษถูกสังหาร ซึ่งนำไปสู่การปะทะทางทหารระหว่างแคว้นซัตสึมะและสหราชอาณาจักร
== การปกครอง ==
จังหวัดคาโงชิมะประกอบด้วย 19 นคร 8 อำเภอ 20 เมือง และ 4 หมู่บ้าน ได้แก่
=== นคร ===
คาโงชิมะ (; เมืองหลวง)
คาโนยะ 
คิริชิมะ 
ชิบูชิ 
ซัตสึมะเซ็นได 
โซโอะ 
ทารูมิซุ 
นิชิโนโอโมเตะ 
มากูราซากิ 
มินามิกีวชู 
มินามิซัตสึมะ 
อากูเนะ 
อามามิ 
อิจิกิกูชิกิโนะ 
อิซะ 
อิซูมิ 
อิบูซูกิ 
ไอระ 
ฮิโอกิ 
=== อำเภอ เมือง และหมู่บ้าน ===
อำเภอคาโงชิมะ 
* หมู่บ้านโทชิมะ 
* หมู่บ้านมิชิมะ 
อำเภอคิมตสึกิ 
* เมืองคิงโก 
* เมืองคิมตสึกิ 
* เมืองมินามิโอซูมิ 
* เมืองฮิงาชิคูชิระ 
อำเภอคูมาเงะ 
* เมืองนากาตาเนะ 
* เมืองมินามิตาเนะ 
* เมืองยากูชิมะ 
อำเภอซัตสึมะ 
* เมืองซัตสึมะ 
อำเภอโซโอะ 
* เมืองโอซากิ 
อำเภออิซูมิ 
* เมืองนางาชิมะ 
อำเภอโอชิมะ 
* เมืองคิไก 
* เมืองชินะ 
* เมืองเซโตอูจิ 
* เมืองทัตสึโง 
* เมืองโทกูโนชิมะ 
* เมืองโยรง 
* เมืองวาโดมาริ 
* เมืองอามางิ 
* เมืองอิเซ็ง 
* หมู่บ้านยามาโตะ 
* หมู่บ้านอูเก็ง 
อำเภอไอระ 
* เมืองยูซูอิ 
== อ้างอิง ==
 
คาโงชิมะ
ถนนอังรีดูนังต์

ถนนอังรีดูนังต์ (Thanon Henri Dunant) เป็นถนนในท้องที่แขวงปทุมวัน เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร เริ่มต้นจากถนนพระรามที่ 1 (สามแยกเฉลิมเผ่า) ถึงถนนพระรามที่ 4 (สี่แยกอังรีดูนังต์) เดิมเรียกถนนสายนี้ว่า "ถนนสนามม้า" เนื่องจากผ่านสนามม้าปทุมวัน (ปัจจุบันคือราชกรีฑาสโมสร) ตัดผ่านสถานที่สำคัญ คือ สถานเสาวภา สภากาชาดไทย โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปทุมวัน สยามสแควร์ โรงพยาบาลตำรวจ และ สำนักงานตำรวจแห่งชาติ
==ประวัติ==
ในวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2508 ซึ่งตรงกับวันกาชาดสากล ทางการได้เปลี่ยนชื่อถนนสนามม้าเป็นถนนอังรีดูนังต์ หลังจากที่สภากาชาดสากลได้เสนอให้ประเทศสมาชิกจัดทำอนุสรณ์เนื่องในโอกาสครบรอบ 100 ปีกาชาดสากล และระลึกถึงอ็องรี ดูว์น็อง (Henri Dunant) ชาวสวิส ผู้ริเริ่มกิจการกาชาดสากล
แต่เดิมถนนสายนี้จะมี "คลองอรชร" ขนานอยู่ด้านตะวันตกหน้าจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ซึ่งเป็นคลองที่เชื่อมระหว่างคลองหัวลำโพง (โดยมีถนนหัวลำโพงนอกตัดข้ามคลองอรชรที่สะพานเฉลิมศักดิ์ 43 ปัจจุบันคือสี่แยกอังรีดูนังต์ ถนนพระรามที่ 4) และคลองบางกะปิ หรือคลองแสนแสบ (ส่วนบริเวณสุดถนนอังรีดูนังต์ ยังมีถนนพระรามที่ 1 ข้ามคลองอรชร ที่สะพานเฉลิมเผ่า 52 ปัจจุบันคือสามแยกเฉลิมเผ่า) แต่ปัจจุบันได้ถมคลองตลอดช่วงถนนอังรีดูนังต์ไปแล้ว และขยายเป็นพื้นที่การจราจรแทน
บนถนนสายนี้มีท่าปล่อยรถประจำทาง สาย 16, 21 และ 141 บริเวณหน้าสถานเสาวภา และช่วงจากประตูรัฐศาสตร์ ถึงสามแยกเฉลิมเผ่ายังเป็นเส้นทางรถโดยสารภายในจุฬาฯ สาย 1, 3 และ 4
== สถานที่สำคัญ ==
เรียงลำดับจากแยกอังรีดูนังต์ถึงแยกเฉลิมเผ่า
=== ด้านตะวันตกของถนน (ซ้ายมือ) ===
สถานเสาวภา สภากาชาดไทย
คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หอประชุมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปทุมวัน
คณะสัตวแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
คณะทันตแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
สยามสแควร์
=== ด้านตะวันออกของถนน (ขวามือ) ===
โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สภากาชาดไทย
วิทยาลัยพยาบาลสภากาชาดไทย
คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ราชกรีฑาสโมสร
วิทยาลัยพยาบาลตำรวจ
โรงพยาบาลตำรวจ
สำนักงานตำรวจแห่งชาติ
== กายภาพ ==
ความยาว 1,600 เมตร (1.6 กิโลเมตร) จากถนนพระรามที่ 4 ถึงถนนพระรามที่ 1
เขตถนน 36.50 เมตร
ผิวจราจร 29 เมตร แบบ คสล.
ทางเท้า ด้านซ้าย 5 เมตร ด้านขวา 2.5 เมตร
== อ้างอิง ==
กนกวลี ชูชัยยะ. พจนานุกรมวิสามานยนามไทย : วัด วัง ถนน สะพาน ป้อม. กรุงเทพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน, 2548.
สถิติจราจร ปี 2548 สำนักการจราจรและขนส่ง กรุงเทพมหานคร
==แหล่งข้อมูลอื่น==
อังรีดูนังต์
อังรีดูนังต์
อ็องรี ดูว์น็อง
หลวงบรรณสารประสิทธิ์ (สิทธิ โรจนวิภาต)

พระภิกษุ หลวงบรรณสารประสิทธิ์ ปรฺณสาโร ชื่อจริง สิทธิ โรจนวิภาต (นามเดิม"เนื่อง")  อดีตขุนนางและข้าราชการชาวไทย เคยดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการหลายจังหวัด รวมถึงได้เข้าไปดูแลรักษาในพระราชวังและคอยรับและดูแลรับใช้พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวอยู่เสมอ
== ประวัติ ==
สิทธิเป็นบุตรของหลวงพิจารณาคดีราษฎร์ (สมบุญ โรจนวิภาต) และนางอั๊ว โรจนวิภาต(เกิดศร) (นางอั๊วเป็นลูกพี่ลูกน้องกับนางพิจารณาคดีราษฎร์(วรรณ โรจนวิภาต)มารดาพระยาอาชญาจักร์ (บุญมา โรจนวิภาต))  เกิดเมื่อวันพฤหัสบดีขึ้น 4 ค่ำ เดือนยี่ ปีมะโรง ตรงกับวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2435 ที่จังหวัดอ่างทอง มีพี่น้องรวม 8 คน
พระยาอาชญาจักร์ (บุญมา โรจนวิภาต)
นางถนอม สุขีโมกข์
นายสวัสดิ์ โรจนวิภาต
ร้อยตำรวจเอก ชั้น โรจนวิภาต
พระชัยปริญญา (เชื้อ โรจนวิภาต) พันธุสมบุญ
ร้อยตรี สุวรรณ โรจนวิภาต
นายจำรัส โรจนวิภาต
นายพ่วง โรจนวิภาต
== การศึกษา ==
ท่านได้รับเบื้องต้นที่จังหวัดตัวอย่างกรุงเก่าฯ (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา) ต่อมาบิดาได้ส่งเข้าเรียนที่กรุงเทพฯที่โรงเรียนวัดเบญจมบพิตร (โรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตรในปัจจุบัน) สอบไล่วิชาปกครองชั้นสำรองปลัดอำเภอ ได้ที่ 1 ต่อมาได้เรียนวิชากฎหมายและ สอบไล่เนติบัณฑิตไทย
== รับราชการ ==

เมื่อพระยาบรรหารทัณฑกิจ (ลำใย โรจนวิภาต) รับราชการเป็นผู้ช่วยอธิบดีกรมราชทัณฑ์ได้เอาตัวหลวงบรรณสารประสิทธิ์มาใช้สอยใกล้ชิดและได้ฝากให้รับราชการในกระทรวงนครบาล
พ.ศ. 2460 - รองสารวัตรอำเภอขลุง จังหวัดจันทบุรี
พ.ศ. 2461 - ปลัดอำเภอท่าใหม่ จังหวัดจันทบุรี
พ.ศ. 2462 - ปลัดอำเภอขลุง จังหวัดจันทบุรี
พ.ศ. 2469 - พนักงานอัยการ กรมอัยการ
พ.ศ. 2470 - อัยการจังหวัดชลบุรี
พ.ศ. 2471 - ปลัดกรมทะเบียน กรมพลำภังค์
พ.ศ. 2475 - ผู้ตรวจการเรือนจำ
พ.ศ. 2477 - รักษาการหัวหน้ากองทะเบียน และกองทัณฑวิทยา
พ.ศ. 2478 - หัวหน้ากองทัณฑวิทยา กรมราชทัณฑ์
พ.ศ. 2478 - ข้าหลวงประจำจังหวัดนครนายก
พ.ศ. 2482 - ข้าหลวงประจำจังหวัดบุรีรัมย์
พ.ศ. 2486 - ผู้ว่าราชการจังหวัดอ่างทอง
ต่อมาท่านได้ลาออกจากราชการ เพราะรับราชการนาน
== ปัจฉิมวัย ==
ภายหลังที่ได้ได้ลาออกจากราชการแล้ว หลวงบรรณสารประสิทธิ์ ได้พิจารณาเห็นว่าถ้าไปอุปสมบทแล้ว จะทำให้ความเป็นอยู่ในชีวิตสงบราบรื่น จึงได้อุปสมบท ณ วัดเบ็ญจมบพิตร เมื่อ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2490 และระหว่าง 2-3 ปีที่แล้วมา พระภิกษุหลวงบรรณสารประสิทธิ์ได้อาพาธ ซึ่งเป็นไปตามวาระของผู้มีอายุสูง อาการหนักบ้าง จนถึงแก่มรณภาพเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม 2513 เวลาประมาณ 04.00 น. ด้วยโรคหัวใจ รวมอายุได้ 74 ปีเศษ
== ครอบครัว ==
หลวงบรรณสารประสิทธิ์ มีบุตรธิดาต่างมารดากันรวม 6 คน
นางสุรี จารุศร
นายสุทัน โรจนวิภาต
นายสุธี โรจนวิภาต
นางสุนทรี พิทักษ์ราษฎร์
นายประหยัด โรจนวิภาต
นางสาวทรัพย์สิริ โรจนวิภาต
== ยศและบรรดาศักดิ์ ==
23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2469 - รองอำมาตย์ตรี
7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2471 - รองอำมาตย์โท
7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2472 - หลวงบรรณสารประสิทธิ์ ถือศักดินา ๖๐๐
7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2473 - รองอำมาตย์เอก
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บรรณสารประสิทธิ์ (หลวง). ที่ระลึกในงานพระราชทานเพลิงศพ พระภิกษุ หลวงบรรณสารประสิทธิ์ ปรฺณสาโร (สิทธิ โรจนวิภาต). พระนคร :โรงพิมพ์ประจักษ์การพิมพ์, 2513
บุคคลจากจังหวัดอ่างทอง‎‎
ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
บรรดาศักดิ์ชั้นหลวง
บุคคลจากโรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร
ผู้ว่าราชการจังหวัดบุรีรัมย์
ผู้ว่าราชการจังหวัดนครนายก
ผู้ว่าราชการจังหวัดอ่างทอง
พาราเวิลด์

พาราเวิลด์ (ParaWorld) เป็นเกมส์ชนิด Real-Time Strategy ของเกมส์คอม ผลิตเมื่อ 25 กันยายน ค.ศ. 2006 (2549) เป็นเกมส์จากประเทศเยอรมนี ตัวเกมส์ของพาราเวิลด์นี้เป็นเกมส์คนขี่ไดโนเสาร์หรือสู่รบกันเองตัวต่อตัว มีให้เลือก 3 เผ่าพันธุ์ ด้วยกันคือ
Norsemen (เผ่าชาวนอร์ส)
Dragon clan (เผ่าชาวเอเชีย)
Dustrider (เผ่าเร่ร่อน)
== โซนของเกมส์ Paraworld ==
=== โซนป่า (Jungle) ===
ป่าเต็มไปด้วยพืชพรรณมากมาย มีสิ่งมีชีวิตอาศัยอยู่และเป็นที่ตั้งของหมู่บ้านเผ่ามังกร
=== โซนทุ่งซาวันน่า (Savannah) ===
เป็นโซนทะเลทราย และเป็นที่อยู่ของเผ่า dustrider
=== โซนหิมะ (Northland) ===
ดินแดนทางตอนเหนือ มีสัตว์ที่อยู่ในนี้ เช่น ช้างแมมมอธ กวางตัวผู้ แมวเขี้ยวดาบ ไทรันโนซอรัส เป็นที่ตั้งของ norsemen
== สัตว์ในเรื่อง ==
ไทรันโนซอรัส เร็กซ์
เมก้าโลดอน
ช้างแมมมอธ
แรดขน
หมูป่า
Eusmilus
Tsintaosaurus
Ankylosaurus
Baryonyx
Dilophosaurus
Pteranodon
Velociraptor
Archeopteryx
Brachiosaurus
Smilodon
Giganotosaurus
Allosaurus
Liopleurodon
Edmontosaurus
Apatosaurus
Deinonychus
Parasaurolophus
อิกัวโนดอน
Gallimimus
Mosasaurus
Tarbosaurus
Euoplocephalus
Spinosaurus
Carnotaurus
Polacanthus
Panoplosaurus
Heterodontosaurus
Ceratosaurus
Gastornis
Carcharodontosaurus
Diplodocus
Achelousaurus
สเตโกซอรัส
Maiasaura
Parasaurolophus
Kronosaurus
Saltasaurus
Amargasaurus
Muraenosaurus
Bothriolepis
Dunkleosteus
Ornithocheirus
วิดีโอเกมวางแผนเวลาจริง
เกมสำหรับวินโดวส์
ไดโนเสาร์ในวิดีโอเกม
ที-28

ที-28 เป็นรถถังขนาดกลางที่มีป้อมปืนหลายป้อมของโซเวียต รุ่นต้นแบบได้เสร็จสมบูรณ์ในปี ค.ศ. 1931 และเริ่มต้นการผลิตในปลายปี ค.ศ. 1932 มันเป็นรถถังสนับสนุนทหารราบที่มีเป้าหมายในการบุกทะลวงผ่านแนวป้องกัน ที-28 เป็นการออกแบบมาเพื่อเสริมเข้ากับรถถังที-35 ที่มีน้ำหนักมาก(แถมยังมีป้อมปืนหลายป้อม) ซึ่งได้มีแบ่งกันในการออกแบบป้อมปืน รถถังประเภทนี้ไม่ประสบความสำเร็จอย่างมากในการสู้รบ แต่มันมีบทบาทที่สำคัญในโครงการการพัฒนาสำหรับนักออกแบบรถถังโซเวียต หนึ่งในแนวคิดใหม่และทางแก้ปัญหาที่ได้พยายามที่จะลองใช้กับที-28 ที่จะถูกรวมเข้ากับรุ่นโมเดลในอนาคต
== อ้างอิง ==
George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006
รถถังจากสหภาพโซเวียต
รถถังโซเวียตในสงครามโลกครั้งที่สอง
รถถังขนาดกลางในสงครามโลกครั้งที่สอง
นันโทปนันทะ

นันโทปนันทะ เป็นพญานาคตนหนึ่งซึ่งอาศัยอยู่บนสวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกา มีพลพรรคมากเป็นหนึ่งในสัตว์ในตำนานอ้างอิงของพระพุทธศาสนาตนหนึ่งซึ่งมีมิจฉาทิฏฐิ แต่ภายหลังถูกพระมหาโมคคัลลานะปราบ จึงละมิจฉาทิฏฐิ และนับถือพระพุทธเจ้าเป็นสรณะ
== พระมหาโมคคัลลานะปราบพญานาค ==
นันโทปนันทนาคราช เป็นพญานาคผู้มีมิจฉาทิฏฐิ และมีฤทธิ์มาก ครั้งหนึ่งพระผู้มีพระภาคพร้อมพระสาวกเหาะไปในอากาศด้วยกำลังอภิญญาผ่านเศียรของนันโทปนันทนาคราช ด้วยความโกรธพญานาคตนนี้จึงแสดงฤทธิ์ พระพุทธองค์จึงมีพุทธบัญชาให้พระมหาโมคคัลลานะไปปราบ พระมหาโมคคัลลานะจึงแปลงเป็นนาคราช อันมีอัตภาพใหญ่โตกว่านันโทปนันทนาคราชถึงสองเท่า ทั้งสองได้แสดงฤทธิ์สู้กัน แต่นันโทปนันทนาคราชสู้ไม่ได้ในที่สุดจึงยอมแพ้ นันโทปนันทนาคราชทราบว่าพญานาคแปลงนี้ คือพระอรหันต์สาวกของพระบรมศาสดา จึงมีอานุภาพมากเกินที่ตนจะต้านทานได้
== นันโทปนันทะเข้าสู่พระพุทธศาสนา ==
เมื่อนันโทปนันทนาคราชสำนึกผิด พระเถระจึงคลายฤทธิ์เนรมิตกลับกลายเป็นร่างเดิม นันโทปนันทนาคราชได้แปลงกายเป็นมาณพหนุ่มยืนถวายอัญชลีด้วยความเคารพ พระมหาโมคคัลลานะจึงนำพญานาคผู้คลายมิจฉาทิฐิไปเข้าเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้า นันโทปนันทนาคราชได้นับถือพระรัตนตรัยและตั้งอยู่ในธรรม งดการกระทำปาณาติบาต ล่วงซึ่งชีวิตของสัตว์อื่น และพระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า ท่านจงเป็นสุขเถิด นาคราช
พญานาค
วิคเกอร์-6 ตัน

ประเทศผู้ผลิต สหราชอาณาจักร
ปีที่ใช้งาน 1928
พลประจำรถ 3 นาย
น้ำหน้ก 7,115 กิโลกรัม/ 7 ตัน
ความยาว 4.57 เมตร
ความสูง 2.08 เมตร
ความกว้าง 2.42 เมตร
เกราะหนาที่สุด 13 มม./0.51 นิ้ว
เครื่องยนต์ อาร์มสตรอง-ซิดเดลี่ย์ ให้กำลัง 87 แรงม้า
ความเร็ว 32 กิโลเมตร/ชั่วโมง
ระยะปฏิบัติการ 200 กิโลเมตร
อาวุธ ปืนกลขนาด 7.7 มม./ 0.303 นิ้ว 2 กระบอก
== อ้างอิง ==
George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006
รถถัง
รถถังสหราชอาณาจักรในสงครามโลกครั้งที่สอง
รถถังเบาในสงครามโลกครั้งที่สอง
เอเอสยู-85

ประเทศผู้ผลิต สหภาพโซเวียต
ปีที่ใช้งาน 1962
เจ้าหน้าที่ 4 นาย
หน้ก 15,500 กิโลกรัม/ 15.26 ต้น
ยาว 6 เมตร
สูง 2.1 เมตร
กว้าง 2.8 เมตร
เกราะหนาที่สุด 40 มม./ 1.58 นิ้ว
เครื่องยนต์ ดีเซล วี6 ให้กำลัง 87 แรงม้า
ความเร็ว 45 กิโลเมตร/ชั่วโมง
รัศมีทำการ 260 กิโลเมตร
อาวุธ
อาวุธหลัก ปืนใหญ่ขนาด 85 มม./ 3.35 นิ้ว 1 กระบอก
อาวุธรอง ปืนกลขนาด 12.7 มม./ 0.5 นิ้ว และ 7.62 มม./ 0.3 นิ้ว อย่างละ 1 กระบอก
== อ้างอิง ==
George Forty & Jack Livesey, the World Encyclopedia of Tanks, Anness, 2006
ปืนจู่โจมของสหภาพโซเวียต
ชาลเลนเจอร์ 1

เอฟวี 4030/4 ชาลเลนเจอร์ 1 (FV4030/4 Challenger 1) เป็นรถถังที่เคยประจำการอยู่ในกองทัพสหราชอาณาจักรระหว่างปี ค.ศ. 1983 ถึงกลางทศวรรษ 1990  ปัจจุบันปลดประจำการในกองทัพสหราชอาณาจักทั้งหมดแล้ว และถูกแทนที่ด้วยรถถังชาลเลนเจอร์ 2 และยังคงมีประจำการในกองทัพจอร์แดน
==ประเทศผู้ใช้งาน==

===ปัจจุบัน===
===อดีต===

== ข้อมูลจำเพาะ ==
ประเทศผู้ผลิต สหราชอาณาจักร
ปีที่ใช้งาน 1982
เจ้าหน้าที่ 4 นาย
หน้ก 62,000 กิโลกรัม/ 61.02 ต้น
ยาว 8.33 เมตร
สูง 2.5 เมตร
กว้าง 3.52 เมตร
เกราะหนาที่สุด ความลับ
เครื่องยนต์ ดีเซล รอลส์-รอยซ์ ซีวี12 ให้กำลัง 1,200 แรงม้า
ความเร็ว 57 กิโลเมตร/ชั่วโมง
รัศมีทำการ 450 กิโลเมตร
อาวุธ
อาวุธหลัก ปืนใหญ่ขนาด 120 มม./ 4.72 นิ้ว 2 กระบอก
อาวุธรอง ปืนกลขนาด 7.62.7 มม./ 0.3 นิ้ว 2 กระบอก
== อ้างอิง ==
George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006
รถถัง
อีอี ที1 โอโซริโอ

ประเทศผู้ผลิต บราซิล
ปีที่ใช้งาน 1985
เจ้าหน้าที่ 4 นาย
หน้ก 43,690 กิโลกรัม/ 43 ต้น
ยาว 7.13 เมตร
สูง 2.89 เมตร
กว้าง 3.26 เมตร
เกราะหนาที่สุด ความลับ
เครื่องยนต์ ดีเซล เอ็มดับลิว ทีบีกี 234 ให้กำลัง 1,040 แรงม้า
ความเร็ว 70 กิโลเมตร/ชั่วโมง
รัศมีทำการ 550 กิโลเมตร
อาวุธ
อาวุธหลัก ปืนใหญ่ขนาด 120 มม./ 4.72 นิ้ว
อาวุธรอง ปืนกลขนาด 12.7 มม./ 0.5 นิ้ว และ 7.62 มม./ 0.3 นิ้ว อย่างละ 1 กระบอก
== อ้างอิง ==
George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006
รถถัง