pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
บ็อน

บ็อน (Bonn, ) เป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 19 ของประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ห่างออกไปประมาณ 25 กิโลเมตร ทางใต้ของโคโลญ บนแม่น้ำไรน์ในรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน บ็อนเคยเป็นเมืองหลวงของอดีตประเทศเยอรมนีตะวันตก ในช่วง ค.ศ. 1949 ถึง ค.ศ. 1990
และเป็นที่ตั้งอย่างเป็นทางการของรัฐบาลจนถึง ค.ศ. 1990 เริ่มตั้งแต่ ค.ศ. 1998 องค์กรรัฐบาลแห่งชาติหลายแห่งได้ย้ายจากบ็อนไปเบอร์ลิน สภาทั้งสองแห่งของรัฐสภาแห่งชาติเยอรมัน คือ บุนเดิสทาค (Bundestag - สภาล่าง) และบุนเดิสราท (Bundesrat - สภาสูง) ได้ย้ายไป พร้อมกับสำนักนายกรัฐมนตรี (Chancellery) และบ้านพักประธานาธิบดี อย่างไรก็ตาม บ็อนยังคงเป็นศูนย์กลางการเมืองและการปกครองแห่งหนึ่งอยู่ ประมาณครึ่งหนึ่งของตำแหน่งงานในรัฐบาลไม่ได้ย้ายไปไหน เนื่องจากหน่วยงานรัฐบาลหลายแห่งยังคงอยู่ที่บ็อนและหน่วยงานระดับเล็กกว่ากระทรวงจำนวนมากได้ย้ายมาจากเบอร์ลินและส่วนอื่น ๆ ของเยอรมนีเพื่อเป็นการแสดงความสำคัญ เมืองหลวงเก่าแห่งนี้จึงได้ชื่อว่า นครสหพันธ์ (Bundesstadt)
== เขตเทศบาล ==
ในปี ค.ศ. 1969 เขตบาทโกเดิสแบร์คและเขตบ็อยเอิล และอีกหลายเขตถูกผนวกเข้ากับเขตเทศบาลกรุงบ็อน จากการผนวกครั้งนี้ยังผลให้เขตเทศบาลมีพื้นที่ใหญ่ขึ้นมากกว่าสองเท่าของขนาดพื้นที่เดิม จึงทำให้เขตบาทโกเดิสแบร์คและเขตบ็อยเอิล กลายมาเป็นเขตเทศบาลนคร (Stadtbezirke) และยังได้รับสิทธิปกครองตนเองบางส่วนกับจำนวนประชากรประมาณ 70,000 คน ในทั้งสองเขต
ซึ่งในแต่ละเขตเทศบาลนครก็ยังมีแขวงเป็นของตนเองอีก ดังนี้:
== ภูมิอากาศ ==
== การคมนาคม ==
บ็อนเชื่อมกับทางหลวงสหพันธ์ (เอาโทบาน) 3 เส้น และเครือข่ายรถไฟ ด็อยท์เชอบาน รถไฟสาย InterCityExpress จำนวนหนึ่ง และสาย InterCity เกือบทั้งหมดให้บริการที่สถานีบ็อน เฮาพท์บาฮ์นฮอฟ
สนามบินนานาชาติของบ็อนคือสนามบินโคโลญบ็อน ซึ่งเชื่อมกับเมืองในยุโรปหลายเมือง และมีเที่ยวบินตรงไปท่าอากาศยานนานาชาตินูอาร์ก ลิเบอร์ตี รัฐนิวเจอร์ซีย์, สหรัฐอเมริกา โดยสายการบินคอนติเนนตัลแอร์ไลน์
== ภาพมุมกว้าง ==
== สมุดภาพ ==
ไฟล์:Karneval Bonn 2006.jpg|งานคาร์นิวัลในบ็อน
ไฟล์:Posttower Bonn 001.jpg|ตึกสำนักงานใหญ่ของดอยช์โพสต์ เอจี และดีเอชแอล
ไฟล์:Altes Rathaus Bonn.jpg|ศาลากลางหลังเดิม
ไฟล์:BEETHAL.jpg|บีโทเฟนฮอลล์
== เมืองพี่น้อง ==
บ็อนเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองต่าง ๆ ทั่วโลกดังนี้
เบลฟาสต์ - สหราชอาณาจักร
ออกซฟอร์ด - สหราชอาณาจักร
ออปอแล - โปแลนด์ 
เทลอาวีฟ - อิสราเอล
มินสค์ - เบลารุส  (ตั้งแต่ ค.ศ. 1993)  
บูดาโฟก - ฮังการี
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
เส้นเวลาอย่างเป็นทางการ  
ข้อมูลท่องเที่ยว  
"The Museum Mile"    เส้นทางพิพิธภัณฑ์
Germany's Museum of Art in Bonn   พิพิธภัณฑ์ศิลปะแห่งสหพันธรัฐเยอรมัน ที่บ็อน
แผนที่บ็อน 
 
บ
ตำหนักพระองค์เจ้าอัพภันตรีปชาและพระองค์เจ้าทิพยาลังการ

พระตำหนักพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอัพภัณตรีปชาและพระองค์เจ้าทิพยาลังการ  พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นเพื่อเป็นที่ประทับของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอัพภันตรีปชา และ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าทิพยาลังการ ซึ่งทรงประสูติแต่ เจ้าจอมมารดาแส พระตำหนักหลังนี้ตั้งอยู่หลังพระมหามณเฑียร คู่กับพระตำหนักสมเด็จพระปิตุจฉาเจ้า สุขุมาลมารศรี พระอัครราชเทวี ในรัชกาลที่ 5 ซึ่งมีลักษณะทางสถาปัตยกรรมที่คล้ายคลึงกัน
== ลักษณะของพระตำหนัก ==
เป็นพระตำหนักก่ออิฐถือปูนขนาดใหญ่ มีแผนผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า รูปแบบสถาปัตยกรรมเป็นแบบนีโอคลาสสิค มีทางเข้าสองทางอยู่ทางด้านทิศตะวันตกของตัวอาคาร โดยซุ้มประตูประดับด้วยลวดลายปูนปั้นสวยงามโดดเด่น ลักษณะที่โดดเด่นคือหอคอยตรงกลางพระตำหนัก เมื่อเข้าไปจะเป็นห้องโถงใหญ่ มีอัฒจรรย์แยกเป็นกลุ่มห้องทั้งปีกขวาและปีกซ้าย เช่นเดียวกับผังของชั้นที่สอง ต่างกันตรงที่ห้องโถงกลางของชั้นสองจะมีสะพานทางเดินเชื่อมกับเรือนของเจ้าจอมเอี่ยม เอิบ อาบ เอื้อน ซึ่งอยู่ติดกัน พระตำหนักหลังนี้ปัจจุบันได้รับการบูรณะและได้ใช้เป็นที่เก็บรวบรวมผ้าไทยโบราณ
พระตำหนัก
พระบรมมหาราชวัง
พระตำหนักสมเด็จพระปิตุจฉาเจ้าสุขุมาลมารศรี พระอัครราชเทวี

พระตำหนักสมเด็จพระนางเจ้าสุขุมาลมารศรี พระอัครราชเทวี เป็นตำหนักที่ตั้งอยู่หลังพระมหามณเฑียรตรงกับประตูสนามราชกิจ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้า ฯ ให้สร้างเพื่อเป็นที่ประทับของสมเด็จพระปิตุจฉาเจ้าสุขุมาลมารศรี พระอัครราชเทวี และ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าสุทธาทิพยรัตน์ สุขุมขัตติยกัลยาวดี กรมหลวงศรีรัตนโกสินทร
== ลักษณะของพระตำหนัก ==
ตำหนักนี้เป็นตำหนักก่ออิฐถือปูนสูง 2 ชั้น ทาสีชมพูลักษณะเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าหักข้อศอกเป็นรูปตัวอีนอนหงาย ( E ) ภายในขอบรูปตัวอีด้านทิศตะวันตกเป็นลานโล่งขนาดใหญ่ ทำหน้าที่เหมือนลานกลางของตำหนักหลังอื่น ๆ มีทางเข้าอยู่ทางด้านทิศเหนือทำเป็นมุขมีหลังคาคลุมอัฒจรรย์ทางขึ้น มีทางเข้ารองอยู่ด้านทิศตะวันออก ลักษณะเป็นสถาปัตยกรรมแบบตะวันตกประเทศอิตาลีตอนใต้ หลังคาทรงปั้นหยามุงด้วยกระเบี้องซีเมนต์ ฦาผนังแต่งด้วยการฉาบปูนแต่งผิวมีลักษณะเหมือนอาคารที่ก่อด้วยหินรูปสี่เหลี่ยมแท่งใหญ่ เน้นตามของและมุมของตำหนักทุกด้าน
ชั้นล่างด้านนอก มีการเน้นขอบหน้าต่างโดยปั้นปูนเป็นบัวตรงกลางหน้าต่างตอนบน และมีขอบข้างอีกด้านละ 3 แห่ง ทาสีขาวโดยรอบ บานหน้าต่างเป็นบานเปิดคู่ ตรงกลางเป็นบานเกล็กไม้แบบบานกระทุ้ง ด้านในเป็นระเบียงทางเดินหน้าห้อง มีลูกกรงทำด้วยไม้
ชั้นบนด้านนอก ซุ้มหน้าต่างตอนบนทำเป็นจั่วสามเหลี่ยม ตอนล่างทำบัวปูนปั้น ทาสีขาวโดยรอบ ตัวบานหน้าต่างเป็นบานเปิดคู่ ตอนกลางเป็นบานเกล็ดแบบบานกระทุ้ง ด้านในเป็นระเบียงทางเดินเหมือนชั้นล่าง แต่ได้มีการทำหน้าต่างกระจกใสเพิ่มขึ้นบนลูกกรง โครงสร้างเป็นไม้ทั้งหลัง เสา คาน พื้น และหลังคา ปูพื้นด้วยหินอ่อน ภายในห้องปูด้วยไม้เข้าลิ้น
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
พระตำหนัก
พระบรมมหาราชวัง
ตำหนักเจ้าดารารัศมี พระราชชายา

ตำหนักเจ้าดารารัศมี พระราชชายา หรือ ตำหนักพระราชชายา เจ้าดารารัศมี เป็นตำหนักที่พระเจ้าอินทวิชยานนท์ พระเจ้านครเชียงใหม่ ขอพระราชทานพระบรมราชานุญาต พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว สร้างขึ้นพระราชทานแด่เจ้าดารารัศมี พระราชชายา เป็นตำหนักขนาดใหญ่ 3 ชั้น ก่อสร้างเต็มพื้นที่ มีถนนโดยรอบทั้งสี่ด้าน ผนังด้านนอกทำหน้าที่เป็นขอบเขตของพระตำหนัก ทาสีชมพูสลับกับสีเขียว หลังคาทรงปั้นหยา
ระหว่างที่ทรงประทับอยู่ ณ พระตำหนักแห่งนี้ เจ้าดารารัศมี พระราชชายา ได้โปรดเกล้าฯ ให้พระประยูรญาติและเจ้านายฝ่ายเหนือเสด็จมาประทับอยู่ด้วย ทั้งนี้โปรดเกล้าฯ ให้ทุกพระองค์แต่งกายด้วยผ้าซิ่นแบบล้านนาไว้ผมมวย รวมทั้งยังโปรดฯ ให้ศึกษาศิลปะดนตรีไทย ดนตรีสากล การขับร้อง และการฟ้อนรำ
อนึ่งหลังจากเจ้าดารารัศมี พระราชชายา เสด็จกลับไปประทับ ณ นครเชียงใหม่ ตำหนักหลังก็นี้ว่างลง ต่อมาพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประดิษฐาสารี พระราชธิดาในรัชกาลที่ 4 ได้มาประทับที่ตำหนักแห่งนี้จนสิ้นพระชนม์ในปี พ.ศ. 2505
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
พระบรมมหาราชวัง
ตำหนัก
แทรวิส

แทรวิส (Travis) เป็นวงดนตรีแนวอินดี้ร็อก จากกลาสโกว์ สกอตแลนด์ ประกอบด้วย Fran Healy (นักร้องนำ, กีตาร์, เปียโน), Dougie Payne (เบส, เสียงประสาน, ร้องคอรัส), Andy Dunlop (ลีดกีตาร์, บันโจ, คียบอร์ด, เสียงประสาน) และ Neil Primrose (กลอง, เพอร์คัชชัน) แทรวิสเคยได้รับรางวัล 2 ครั้งจากอัลบัมบริติชในรายการรางวัล BRIT และเป็นต้นแบบของวงอย่าง โคลด์เพลย์, คีน และ สโนว์เพทรอล ปัจจุบันพวกเขามีอัลบัมเพลง 5 อัลบัม อันประกอบไปด้วยอัลบัมแรก กูดฟิลลิง (Good Feeling) อัลบัมในปี พ.ศ. 2540 และอัลบัมล่าสุดของพวกเขา เดอะบอยวิธโนเนม ที่ออกจำหน่ายเมื่อปี พ.ศ. 2550 และในวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2551 แทรวิสเตรียมออกจำหน่ายอัลบัมใหม่ของพวกเขา ออดทูเจสมิธ (Ode To J. Smith) ซึ่งพวกเขากล่าวว่าจะเป็นอัลบัมที่มีความร็อกมากที่สุดเท่าที่พวกเขาเคยออกอัลบัมมา
== ประวัติ ==
สมาชิกทั้ง 4 คนได้ ร่วมก่อตั้งวงมาตั้งแต่อัลบัมชุดแรก “Good Feeling”(1997)
แทรวิส เริ่มต้นอาชีพกับอัลบัมแรก  ‘Good Feeling’ ขายได้พียง 40,000 ชุดเท่านั้น แต่แล้ว 2 อัลบัมต่อมาของพวกเขาก็ขายได้มากถึงระดับ multi-platinum คืออัลบัม ‘The Man Who’ (1999) และ ‘The Invisible Band’ (2001)
“12 Memories” คือผลงานชุดที่ 4 ของ แทรวิส ซึ่งถือเป็นอัลบัมที่แฟนเพลงเฝ้ารอและเอาใจช่วยลุ้นกันสุดๆ หลังจากที่ แทรวิส ต้องหยุดพักกิจกรรมต่างๆของทางวงถึง 6 เดือนเนื่องจาก Neil มือกลอง ประสบอุบัติเหตุที่หลังจนเกือบไม่สามารถร่วมงานต่อได้ และการหยุดพักครั้งนี้จึงเป็นการหยุดพักครั้งแรกนับจากความสำเร็จเกินคาดของ ชุดนี้เป็นผลงานที่สมาชิกทั้ง 4 ร่วมกันโปรดิวซ์เอง มีเพลง “Re-Offender” เป็นซิงเกิ้ลแรก
อัลบัมชุดที่ 5 ของวง แทรวิส มี Nigel Godrich มานั่งแท่น executive producer โดยมี Mike Hedges และ Brian Eno มาร่วมงานด้วย ที่มาของชื่ออัลบัมมาจากลูกชายของ Fran Healy นักร้องนำ ที่เขาและภรรยายังหาชื่อดีๆ ให้กับลูกชายไม่ได้จนกระทั่งลูกชายลืมตาออกมาดูโลกได้หลายอาทิตย์
‘The Boy with No Name’ เสร็จสมบูรณ์เมื่อเดือนธันวาคมปี 2006 เปิดอัลบัมด้วยเพลง ‘Three Times And you Lose’ ที่เป็นเพลงแบบคลาสสิก แทรวิส พูดถึงการติดอยู่ในเมืองใหญ่ของคนที่คนอื่นมองไม่เห็นตัวตน เพลง ‘Selfish Jean’ ได้รับแรงบันดาลใจมาจาก Iggy Pop และสังกัดโมทาวน์ เป็นเพลงที่พูดถึงเรื่องราวของมิตรภาพที่ล่มสลาย
ส่วนซิงเกิ้ลแรกของอัลบัมนี้คือเพลง  ‘Closer’  ที่ได้ Ben Stiller เพื่อนสนิทของวงมาเล่นเป็นดารารับเชิญให้ รับบทเป็นผู้จัดการซูเปอร์มาร์เก็ต
== เกร็ด ==
คริส มาร์ติน แห่ง โคลด์เพลย์ ยอมรับว่าแทรวิสเป็นวงที่ “ทำให้เกิด” โคลด์เพลย์ ขึ้นมา (เขากล่าวไว้ในรายการวิทยุ Radio 1  เมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2550 ว่า  “เราจะปิดรายการด้วยเพลงเอ็กคลูซีฟมากๆ เราได้รับสิทธิพิเศษที่จะได้เล่นเพลงนี้ก่อนใคร เพลงใหม่ของแทรวิส วงที่ทำให้วงของผมและอีกหลายๆ วงได้เกิดขึ้นมา”
== ผลงาน ==
2540 : กูดฟิลลิง
2542 : เดอะแมนฮู
2543 : ดิอินวิสซิเบิลแบนด์
2546 : 12 เมมโมรี
2550 : เดอะบอยวิธโนเนม
2551 : ออดทูเจสมิธ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
กลุ่มดนตรีออลเทอร์นาทิฟร็อกสัญชาติสกอตแลนด์
กลุ่มดนตรีจากกลาสโกว์
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2533
กลุ่มดนตรีอินดี้ร็อกสหราชอาณาจักร
การท่องเที่ยวเชิงนิเวศ

การท่องเที่ยวเชิงนิเวศ หรือ การท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ (ecotourism) หมายถึงการท่องเที่ยวที่คำนึงถึงสภาพแวดล้อม และผู้ที่มาท่องเที่ยวนั้นจะต้องเป็นบุคคลเฉพาะกลุ่มโดยรู้และไม่ทำลายสภาพแวดล้อม เช่น ทรัพยากรธรรมชาติ ทรัพยากรชุมชน หรือสิ่งที่น่าจะทำให้การท่องเที่ยวนั้นเสียหาย ซึ่งการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์นี้รวมไปถึงรูปแบบการท่องเที่ยวในเชิงวัฒนธรรม หรือการท่องเที่ยวในรูปแบบ MICE
การท่องเที่ยว
สิ่งแวดล้อม
การอนุรักษ์
เทศบาลเมืองอโยธยา

อโยธยา เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในอำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 8.4 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลไผ่ลิง ตำบลคลองสวนพลู และตำบลหันตรา เป็นเมืองที่ตั้งศาลากลางจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
== ประวัติ ==
เมืองอโยธาในอดีตมีชื่อว่า "เมืองอโยธยาศรีรามเทพนคร" ซึ่งตั้งมาก่อนที่จะมีการตั้งกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี โดยเมืองอโยธยา มีฐานะเป็นเมืองลูกหลวงของอาณาจักรละโว้ในอดีต โดยเมืองได้เสื่อมอำนาจลงเนื่องจากการเสื่อมอำนาจของอาณาจักรขอม
เทศบาลเมืองอโยธยาได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะจากเทศบาลตำบลเป็นเทศบาลเมือง ตั้งแต่วันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 ตามเงื่อนไขหลักเกณฑ์แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. 2496 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเทศบาล (ฉบับที่ 12) พ.ศ. 2546 มาตรา 10 "เทศบาลเมืองได้แก่ท้องถิ่นอันเป็นที่ตั้งศาลากลางจังหวัด หรือท้องถิ่นชุมนุมชนที่มีราษฎรตั้งแต่หนึ่งหมื่นคนขึ้นไป ทั้งมีรายได้พอควรแก่การที่จะปฏิบัติหน้าที่อันต้องทำตามพระราชบัญญัตินี้ และซึ่งมีประกาศกระทรวงมหาดไทยยกฐานะเป็นเทศบาลเมือง ประกาศกระทรวงมหาดไทยนั้นให้ระบุชื่อและเขตของเทศบาลไว้ด้วย"
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
เมืองอโยธยา  มีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 8.4 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ 3 ตำบล ได้แก่ ตำบลไผ่ลิง 7 หมู่บ้าน ตำบลคลองสวนพลู 2 หมู่บ้าน และตำบลหันตรา 1 หมู่บ้าน
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลหันตรา อำเภอพระนครศรีอยุธยา
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลคลองสวนพลู อำเภอพระนครศรีอยุธยา
ทิศตะวันออก ติดกับองค์การบริหารส่วนตำบลธนู อำเภออุทัย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ทิศตะวันตก ติดต่อกับเทศบาลนครพระนครศรีอยุธยา
== ภูมิประเทศ ==
พื้นที่ทั่วไปเป็นที่ราบ ไม่มีป่า ไม่มีภูเขา อยู่นอกเกาะเมืองพระนครศรีอยุธยา ซึ่งเป็นเขตเทศบาลนครพระนครศรีอยุธยา โดยมีสะพานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช สะพานสมเด็จพระเอกาทศรถ และสะพานปรีดีธำรง เป็นสะพานทอดข้ามแม่น้ำป่าสักที่เป็นจุดเชื่อมระหว่างเกาะเมือง เข้าสู่เทศบาลเมืองอโยธยา และมีทางรถไฟจากกรุงเทพมหานคร มุ่งสู่สายเหนือและสายตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นแนวแบ่งเขตพื้นที่ของทั้งสองเทศบาล เมืองอโยธยายังมีลำคลองไหลผ่านหลายสาย อาทิ คลองปากข้าวสาร คลองดุสิต คลองหันตรา คลองกระมัง คลองกุฎีดาว คลองเตาอิฐ คลองไผ่ลิง คลองมเหยงค์ เป็นต้น
== ตราเทศบาล ==

ดวงตราเป็นรูปวงกลมมีขอบ ข้างบนระบุข้อความว่า "เทศบาลเมืองอโยธยา" และมีกิ่งใบโพธิ์ปรกลงมา ตรงกลางเป็นรูปวิหารและพระปรางค์ 3 องค์ ส่วนขอบข้างล่างเป็นรูปกำแพงเมือง และระบุข้อความว่า "จังหวัดพระนครศรีอยุธยา" การกำหนดตราเทศบาลแบบนี้ เนื่องจากเขตเทศบาลเมืองอโยธยามีประวัติความเป็นมาว่า เป็นที่ตั้งเมืองอโยธยาในสมัยที่กรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานีของประเทศไทย และในสมัยนั้น มีการสร้างวัดวาอารามขึ้นมากมายซึ่งยังคงมีอยู่ในปัจจุบันนี้
รูปวิหารและพระปรางค์ 3 องค์ เป็นสัญลักษณ์แสดงความหมายทางประวัติศาสตร์ ความเจริญรุ่งเรือง และความสมบูรณ์ สำหรับกิ่งใบโพธิ์ที่ปรกลงมา เป็นตราสัญลักษณ์ของความร่มเย็นเป็นสุข ส่วนกำแพงเมือง เป็นสัญลักษณ์ของความเป็นระเบียบเรียบร้อยในเขตเมืองอโยธยา
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์เทศบาลเมืองอโยธยา
เทศบาลเมืองในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
อำเภอพระนครศรีอยุธยา
เทศบาลเมืองบ้านบึง

เทศบาลเมืองบ้านบึง หรือ เมืองบ้านบึง เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ในอำเภอบ้านบึง จังหวัดชลบุรี ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลบ้านบึง มีประชากรในปี พ.ศ. 2561 จำนวน 21,133 คน
== ประวัติ ==
ซึ่งตามตำนานการตั้งชุมชนครั้งแรกของบ้านบึง ตั้งขึ้นรอบ ๆ บริเวณบึงใหญ่ของวัดบึงบน หรือ วัดบุญญฤทธยราม ในปัจจุบันไม่สามารถพบเห็นบึงใหญ่นั้นได้แล้ว การตั้งชุมชนครั้งนั้น ถือเป็นการเริ่มต้นของเมืองบ้านบึง เทศบาลตำบลบ้านบึงได้ยกฐานะมาจากสุขาภิบาลบ้านบึง เมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2530 และเมื่อปี พ.ศ. 2544 จึงได้ยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลเมืองบ้านบึง
== สัญลักษณ์ ==
ดวงตราของเทศบาล มีสัญลักษณ์ของบ้านและบึงใหญ่ ในตราเทศบาลปรากฏรูปเขาสองลูก คือ เทือกเขาเขียวและเขาโหม่ง ซึ่งเป็นภูเขาที่กั้นอำเภอบ้านบึงกับอำเภอเมืองชลบุรีและอำเภอศรีราชา ส่วนรูปต้นอ้อยเป็นซึ่งเป็นพืชเศรษฐกิจของบ้านบึง และนำรายได้มาสู่บ้านบึงเป็นจำนวนมาก จึงขาดไม่ได้ที่จะอยู่ในตราสัญลักษณ์
== ชุมชน ==
เทศบาลเมืองบ้านบึงมีชุมชนในเขต 59 ชุมชน
ชุมชนเซิดน้อย
ชุมชนวัดบึงบน
ชุมชนมาบกรูด
ชุมชนหน้าสภาตำบล
ชุมชนหนองปลาไหล
ชุมชนหนองโคลน
ชุมชนสวนผัก
ชุมชนบุญประทีป
ชุมชนเนื่องจำนงค์
ชุมชนวิลล่า3
ชุมชนคู่ขวัญ
ชุมชนตะวันออก
ชุมชนธารนที
ชุมชนแสนรัก
ชุมชนบ้านบึงสันติ
ชุมชนวัฒนานุกิจ
ชุมชนบวรธรรม
ชุมชนวิฑูรย์ดำริ
ชุมชนมังกร
ชุมชนแสนสบาย1
ชุมชนแสนสบาย2
ชุมชนบึงทอง
ชุมชนรัตนไพลิน
ชุมชนสราญชล
ชุมชนศาลเจ้ากวนอู
ชุมชนศูนย์การค้า
ชุมชนหน้าโรงเจ
ชุมชนตลาดใหม่
ชุมชนเซิดน้อย2
ชุมชนกลองยาว
ชุมชนรุ่งเรืองยิ่ง
ชุมชนหลังวัดบึงล่าง
ชุมชนตะวันออกเฟส 5
ชุมชนหลังโรงเรียน
ชุมชนหนองปลาไหล 2
ชุมชนวิฑูรย์ดำริ 2
ชุมชนเซิดน้อยเจริญธรรม
ชุมชนอยู่สบาย
ชุมชนตะวันออกประกายทอง
ชุมชนวิลล่า3
ชุมชนทรายทองโฮม
ชุมชนทรายทองวิลเลจ
ชุมชนพูนพิศ
ชุมชนวิลล่าสมนาคุณ
ชุมชนชวนใจ
ชุมชนเทศบาลพัฒนา
ชุมชนพูนพิศวิลล่า 3
ชุมชนวิลล่า 3 พัฒนา
ชุมชนทรายทองธานี
ชุมชนสว่างธรรม
ชุมชนวิศิษฐ์ชัย
ชุมชนศีลธรรมสมาคม
ชุมชนปรีชาราษฎร์รังสรรค์
ชุมชนหนองโคลนฝั่งใต้
ชุมชนกลางเมือง
ชุมชนประสานใจ
ชุมชนประชาร่วมใจ
ชุมชนพระพรหม
ชุมชนทรายทองวิลล์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์เทศบาลเมืองบ้านบึง 
บ้านบึง
อำเภอบ้านบึง
เซกอแลน รัวยาล

มารี-เซกอแลน รัวยาล หรือรู้จักในนาม เซกอแลน รัวยาล (Marie-Ségolène Royal, ; เกิดเมื่อวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 1953) เป็นนักการเมืองหญิงจากพรรคสังคมนิยม ซึ่งเป็นพรรคฝ่ายซ้ายของประเทศฝรั่งเศส เธอได้รับการส่งชื่ออย่างเป็นทางการจากพรรคสังคมนิยมให้เป็นตัวแทนชิงตำแหน่งประธานาธิบดีฝรั่งเศส ในวันที่ 22 เมษายน เธอสามารถชนะเข้าถึงการเลือกตั้งรอบ 2 ได้ แต่ก็ต้องพ่ายให้กับนายนีกอลา ซาร์กอซีไป
==ชีวิตส่วนตัว==
นับตั้งแต่ปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 มารีเป็นคู่อาศัยของฟร็องซัว ออล็องด์ อดีตประธานาธิบดีฝรั่งเศส ทั้งคู่มีลูกสี่คน: Thomas (เกิด ค.ศ. 1984), Clémence (เกิด ค.ศ. 1985), Julien (เกิด ค.ศ. 1987) และ Flora (เกิด ค.ศ. 1992) ทั้งคู่ไม่ได้แต่งงาน (โดยถือว่าเป็น"ชนชั้นกลาง"เกินไป) และไม่มีส่วนเกี่ยวโยงกับ PACS (pacte civil de solidarité ซึ่งให้ผู้ใหญ่สองคนอยู่กินด้วยกันโดยไม่แบ่งเพศ) ตามข่าวลือ
เดอะการ์เดียนจัดให้มารีเป็นหนึ่งใน 50 หญิงที่แต่งตัวได้ดีที่สุดในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2013
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Ségolène Royal official page French National Assembly 
นักการเมืองฝรั่งเศส
บุคคลจากดาการ์
บาปฆาตกร

บาปฆาตกร (Midnight in the Garden of Good and Evil) เป็นภาพยนตร์ฆาตกรรมสอบสวน นำแสดงโดย จอห์น คูแซค, เควิน สเปซี่ย์, อลิสัน อีสต์วูด, เลดี้ชาบลิส, จูด ลอว์ กำกับการแสดงโดย คลินต์ อีสต์วูด ความยาว 155 นาที เข้าฉายในประเทศไทยเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2541
== เนื้อเรื่องย่อ ==
จอห์น เคลโซ่ (จอห์น คูแซค) นักข่าวหนุ่มจากนิวยอร์กถูกส่งไปเมืองเล็ก ๆ แห่งหนึ่งที่ชื่อ ซาวานน่าห์ ที่อยู่ทางตอนใต้ของสหรัฐอเมริกา เพื่อไปทำข่าวงานเลี้ยงวันเกิดของเศรษฐีผู้ใจบุญของเมือง ที่ชื่อ จิม วิลเลี่ยมส์ (เควิน สเปซี่ย์) ในคืนวันงานเลี้ยง ได้มีเด็กหนุ่มคนหนึ่ง ชื่อ บิลลี่ คาร์ล แฮนสัน (จูด ลอว์) เสียชีวิตในงานด้วยถูกฆาตกรรม ไม่มีใครรู้ว่าเป็นฝีมือใคร แต่เชื่อว่าจิมมีส่วนพัวพัน จอห์น เคลโซ่ ได้สัมภาษณ์หลายคนในเมืองเกี่ยวกับจิม ซึ่งหลายคนก็ได้พูดถึงจิมในแง่มุมก็แตกต่างกันออกไป ซึ่งตลอดระยะเวลาที่จอห์นได้ทำข่าวสืบสวนอยู่ที่นี่ เขาก็ได้เรียนรู้และเติบโตขึ้น และในที่สุด ก็รู้ตัวฆาตกรซึ่งเป็นบุคคลที่ทุกคนคาดไม่ถึงและเบื้องหลังที่ไม่น่าเชื่อ
== คำวิจารณ์ ==
Midnight in the Garden of Good and Evil สร้างจากนวนิยายชื่อเดียวกับภาพยนตร์ที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2537 (ค.ศ. 1994) ในหนังสือพิมพ์ นิวยอร์ก ไทม์ โดย จอห์น เบเรนด์ เมื่อ คลินต์ อีสต์วูด ได้นำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ จัดเป็นภาพยนตร์สืบสวนสอบสวนในแบบฟิล์มนัวร์เรื่องหนึ่ง แต่มีเสียงวิพากษ์วิจารณ์ว่านวนิยายทำได้ดีกว่า ในขณะที่ภาพยนตร์ในบางช่วงมีจังหวะสนุกและอารมณ์ดูจะหลุดไปจากเนื้อหา
== อ้างอิง ==
ข้อมูลและรายละเอียดภาพยนตร์
ภาพยนตร์อเมริกัน
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2541
ภาพยนตร์ฟิล์มนัวร์
ภาพยนตร์ที่สร้างจากนิยาย
ภาพยนตร์ที่มีฉากในรัฐจอร์เจีย
ภาพยนตร์ที่กำกับโดย คลินต์ อีสต์วูด
ภาพยนตร์เกี่ยวกับความหลากหลายทางเพศ
อัสตรุด ชิลเบร์ตู

อัสตรุด ชิลเบร์ตู (Astrud Gilberto, เกิด 29 มีนาคม ค.ศ. 1940) นักร้องเพลงบอสซาโนวาชาวบราซิล เจ้าของเสียงในเพลง "The Girl from Ipanema"
อัสตรุดเดิมชื่อ อัสตรุด ไวแนร์ท (Astrud Weinert) เป็นลูกครึ่งเยอรมัน-บราซิล สมรสกับชูเอา ชิลเบร์ตู เมื่อ ค.ศ. 1959 ทั้งคู่ย้ายไปอาศัยอยู่ในสหรัฐอเมริกาเมื่อปี ค.ศ. 1963 และหย่าขาดกันในช่วงกลางทศวรรษ 1960
อัสตรุด ชิลเบร์ตู ไม่เคยมีผลงานร้องเพลงอาชีพมาก่อน จนกระทั่งสามีคะยั้นคะยอให้เธอร้องเพลง "The Girl from Ipanema" ลงในอัลบั้ม เก็ตส์/ชิลเบร์ตู ผลงานร่วมกันของสแตน เก็ตซ์, ชูเอา ชิลเบร์ตู และอังโตนีอู การ์ลูช โชบิง ปรากฏว่าเพลงนี้ฮิตติดอันดับ เป็นที่นิยมไปทั่วโลก ได้รับรางวัลแกรมมีในปี ค.ศ. 1965 ส่งผลให้เธอมีผลงานเพลงบอสซาโนวาและแจ๊สสืบเนื่องมาอีกหลายชุด
อัสตรุด ชิลเบร์ตู เป็นนักวาดภาพและนักรณรงค์เพื่อสิทธิสัตว์ ปัจจุบันเธองดแสดงดนตรีต่อสาธารณะตั้งแต่ปี ค.ศ. 2002
==ผลงาน==
งานเพลงที่เป็นที่นิยม
The Girl from Ipanema
The Shadow of your Smile
It might as Well be Spring
Love Story
Fly me to the Moon
Day by Day
Here's that Rainy Day
Look to the Rainbow
===อัลบั้ม===
Getz Au-Go-Go (Verve, 1964)
The Astrud Gilberto Album (Verve, 1965)
The Shadow of Your Smile (Verve, 1965)
Look to the Rainbow (Verve, 1965)
Beach Samba (Verve, 1966)
A Certain Smile, a Certain Sadness with Walter Wanderley (Verve, 1967)
Windy (Verve, 1968)
September 17, 1969 (Verve, 1969)
Gilberto Golden Japanese Album (Verve, 1969)
I Haven't Got Anything Better to Do (Verve, 1970)
Astrud Gilberto with Stanley Turrentine (CTI, 1971)
Astrud Gilberto Now (Perception, 1972)
That Girl from Ipanema (Audio Fidelity, 1977)
Astrud Gilberto Plus James Last Orchestra (Polygram, 1987)
Live in New York (Pony Canyon, 1996)
Temperance (Pony Canyon, 1997)
Jungle (Magya, 2002)
Coffee & Bossa: The Chillout Sound of Astrud Gilberto (Compilation album) (Universal, 2006)
==อ้างอิง==
Astrud Gilberto 1960s Fan Page
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บทางการ
ฟังเพลงของอัสตรุด ชิลเบร์ตู จาก bossanova.fm 
ตัวอย่างผลงานจากอัลบั้มล่าสุด 
นักร้องบราซิล
ดนตรีบอสซาโนวา
ศิลปินสังกัดเวิร์ฟเรเคิดส์
ศิลปินสังกัดเอ็มจีเอ็มเรเคิดส์
ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
บุคคลจากรัฐบาเยีย
นักร้องแจ๊ส
บุคคลจากรีโอเดจาเนโร
หม่อมหลวงศิริเฉลิม สวัสดิวัตน์

หม่อมหลวงศิริเฉลิม สวัสดิวัตน์ (16 กรกฎาคม พ.ศ. 2496) หรือนามปากกาที่รู้จักกัน คือ หมึกแดง เป็นผู้เชี่ยวชาญในการทำอาหาร โดยเฉพาะอาหารไทย
ปัจจุบันเป็นเจ้าของภัตตาคาร กรรมการผู้จัดการ ผู้ดำเนินรายการทางโทรทัศน์ ที่ปรึกษาทางด้านอาหาร คอลัมนิสต์ และวิทยากร
== ประวัติ ==
หม่อมหลวงศิริเฉลิม สวัสดิวัตน์ เกิดเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2496 ณ วังศุโขทัย เป็นบุตรชายของหม่อมราชวงศ์ถนัดศรี สวัสดิวัตน์ กับหม่อมหลวงประอร จักรพันธุ์ (ราชสกุลเดิม: มาลากุล) มีน้องชายร่วมบิดามารดาหนึ่งคนคือ หม่อมหลวงเพิ่มวุทธ์ สวัสดิวัตน์ และน้องชายต่างมารดาซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีในวงการอาหารคือ หม่อมหลวงภาสันต์ สวัสดิวัตน์ มารดาเป็นนางสนองพระโอษฐ์ในสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินีซึ่งมีศักดิ์เป็นสมเด็จย่า(น้องสาวของปู่) ขณะหม่อมหลวงศิริเฉลิมมีอายุราว 3-4 ปี หม่อมหลวงประอรผู้มารดาได้หย่าร้างกับบิดาและสมรสใหม่กับหม่อมเจ้าการวิก จักรพันธุ์
เบื้องต้น หม่อมหลวงศิริเฉลิมเข้าศึกษาที่โรงเรียนสมถวิล และโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร จนอายุได้ 12 ปี พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุทธสิริโสภาที่ทรงมีศักดิ์เป็นป้าได้ส่งให้เรียนต่อต่างประเทศที่วิทยาลัยเชลเทนแฮม (Cheltenham College) สหราชอาณาจักร แล้วเรียนต่อด้านการทูตที่มหาวิทยาลัยจอร์จวอชิงตัน (George Washington University) แต่เรียนได้เพียงสามปีก็ลาออก เพราะพบว่าตนมีความสุขเมื่อทำอาหารมากกว่า
ในปี พ.ศ. 2565 หม่อมหลวงศิริเฉลิมได้เปิดเผยว่าตนเองเป็นเกย์ในรายการของวุฒิธร มิลินทจินดา
== พิธีกร ==
2540 ครอบจักรวาล ช่อง 9
== ลำดับสาแหรก ==
== อ้างอิง ==
ประวัติ ม.ล.ศิริเฉลิม  จากเว็บไซต์ หมึกแดงดอตคอม 
หม่อมหลวง
ราชสกุลสวัสดิวัตน์
ชาวไทยที่มีความหลากหลายทางเพศ
นักโภชนาการ
เชฟชาวไทย
นามปากกา
คอลัมนิสต์
นักธุรกิจชาวไทย
บุคคลจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร
หิรัณยากษะ

หิรันตยักษ์ (อิงจากชื่อที่ปรากฏในเรื่อง รามเกียรติ์) หรือ หิรัณยากษะ (Hiranyaksha हिरण्याक्ष, "ตาทอง") หรืออีกชื่อว่า หิรัณยเมตตระ (हिरण्यनेत्र) เป็นจอมอสูรที่เป็นสาเหตุให้พระวิษณุต้องอวตารลงมาปราบในโลกมนุษย์เป็นครั้งที่ 3 เพราะอสูรตนนี้ได้รับพรพิเศษจากพระพรหมว่าไม่มีผู้ใดสังหารได้ ด้วยความอหังการในพรวิเศษจึงบุกโจมตีแดนสวรรค์ และม้วนแผ่นดินโลกแล้วนำไปไว้ยังโลกบาดาล ในวัฒนธรรมไทย หิรันตยักษ์มีลักษณะหนึ่งพักตร์ สองกร กายสีขาว ทรงมงกุฎน้ำเต้า มีตะบองวิเศษเป็นอาวุธ
==ตำนาน==
บางปุราณะ นำเสนอว่าหิรันตยักษ์ เป็นลูกของ นางธิติ กับ ฤๅษีกัสยปะ ฤๅษีกัสสปะเอง (สันสดฤต: कश्यप kaśyapa) เป็น 1 ในกลุ่ม สัปตฤๅษี อันประกอบด้วย ฤๅษีอตรี, ฤๅษีวสิษฐ์, ฤๅษีวิศวามิตร, โคตมะมหาฤาษี, ฤาษีจามาทะกนี และ ฤๅษีภารทวาชะ ฤๅษีผู้นี้เป็นบิดาของเหล่าเทวดา, อสูร, พญานาค และเหล่ามวลมนุษยชาติ เขาแต่งงานกับ นางอธิติ มีลูกด้วยกันคือ พระอัคนี และ พระอาทิตย์ และเมื่อเขาแต่งงานกับนางธิติ (ภารรยาคนที่ 2) ก็ให้กำเนิดเหล่าอสูร และหลังจากนั้น อสูรกับเทวดาก็รบราฆ่าฟันกันเรื่อยมา
ครั้งหนึ่ง หิรัณยากษะโจมตีพระแม่ธรณี ด้วยไม่มีผู้ใดคุ้มครอง หรัณยากษะจึงพานางจมลึกลงไปในมหาสมุทรจักรวาล เหล่าทวยเทพต่างวิงวอนต่อพระวิษณุให้พาพระแม่ธรณีกลับคืนมาเพื่อสรรพสัตว์ทุกชีวิต พระนารายณ์ทรงรับคำขอ และอวตารไปเป็นหมูป่า (วราหะ) เพื่อช่วยเหลือพระแม่ธรณี หิรัญยักษะขวางทางเขาไว้ สุดท้ายจึงถูกพระวิษณุสังหาร
หิรัณยากษะมีพี่ชายชื่อหิรัณยกศิปุ ซึ่งพยายามข่มเหงและทำร้าย Prahlada ลูกชายของเขา เพราะเป็นสาวกที่ซื่อสัตย์ของพระวิษณุ ขณะที่หิรัณยากษะถูกฆ่าโดย วราหาวตาร พี่ชายของเขาคือหิรัณยกศิปุก็ถูกฆ่าโดยนรสิงห์ อวตารร่างครึ่งมนุษย์ครึ่งสิงโตของพระวิษณุ
==อ้างอิง==
ตัวละครในรามเกียรติ์
เปิงมาง กลองผีหนังมนุษย์

เปิงมาง กลองผีหนังมนุษย์ เป็นภาพยนตร์ไทยผลิตโดย พระนครฟิล์ม เริ่มฉาย  19 เมษายน พ.ศ. 2550
== เนื้อเรื่องย่อ ==
พิง หนุ่มที่มีใจรักในเสียงดนตรี ออกจากราชการ มาฝากตัวเป็นลูกศิษย์ ครูด้วง เจ้าของสำนักปี่พาทย์ในจังหวัดปทุมธานี ซึ่งมีเรื่องเล่าสืบต่อกันมา ถึงกลองเปิงมางศักดิ์สิทธิ์ที่ชาวสำนักใช้กราบไหว้บูชามาช้านาน และเรื่องการตายของลูกวงที่คิดทรยศ  พิงมาเพื่อศึกษาร่ำเรียนวิชาเปิงมางตามที่บรรพบุรุษของพิงได้สั่งเสียไว้ก่อนตาย พิงได้พบกับหญิงสาวนางหนึ่งที่ชอบทำตัวลึกลับ เธอชื่อ ทิพย์ ตลอดเวลาพิงและทิพย์พบกันในเวลากลางคืน และสร้างสัมพันธ์ที่ดีร่วมกันจนเกิดเป็นความรัก
ปลัดเหมือน นักเลงปี่พาทย์ผู้มีอาคม ที่ปรากฏตัววางแผนทำลายสำนักครูด้วง และหวังแย่งชิงเปิงมางศักดิ์สิทธิ์เพื่อให้ตัวเองได้เป็นที่หนึ่งในด้านดนตรีไทย ปลัดเหมือนใช้เงินหว่านล้อมจนลูกวงของครูด้วง หลายคนสับสนและทรยศย้ายสำนักไปอยู่กับปลัดเหมือน แต่ในที่สุดพวกลูกวงเหล่านี้ก็พบจุดจบอย่างสยดสยอง ต่อมาปลัดเหมือนก็กระทำการล้มครูด้วงจนสำเร็จ และ แย่งชิงเปิงมางศักดิ์สิทธิ์ไปได้
ทิพย์หายตัวไป ครูด้วงขอให้พิงสืบทอดวงต่อไป และเล่าความจริงว่า เปิงมางศักดิ์สิทธิ์นั้นได้ถูกสร้างมาจากผิวหนังของหญิงสาวคนหนึ่งชื่อทิพย์ ทำให้พิงรู้ว่าการตายของพวกลูกวงเป็นฝีมือของทิพย์ พิงเป็นคนเดียวที่จะกุมชะตาสำนักนี้ต่อไป หลายปีต่อมา พิงกลายเป็น ครูพิง ซึ่งตอนนี้ชราลงและพิงเห็นนางรําคนนึงรําจึงนึกถึงตอนที่เจอทิพย์และเมื่อการแสดงจบลง พิง ก็ได้เสียชีวิตด้วยวัยชราภาพ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เปิงมาง กลองผีหนังมนุษย์ มาสเตอร์
ภาพยนตร์ไทย
ภาพยนตร์โดยพระนครฟิลม์
ภาพยนตร์ที่กำกับโดย ณัฐพีระ ชมศรี
ภาพยนตร์ที่กำกับโดย สรัญญา น้อยไทย
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2550
ภาพยนตร์ผี
ภาพยนตร์ที่มีฉากในจังหวัดปทุมธานี
ประธานาธิบดีเยอรมนี

ประธานาธิบดีเยอรมนี (President of Germany) หรือชื่อตำแหน่งอย่างเป็นทางการว่า ประธานาธิบดีสหพันธ์ (Bundespräsident) เป็นประมุขแห่งรัฐของประเทศเยอรมนี ตั้งแต่การสละราชบัลลังก์ของจักรพรรดิเยอรมันในปี ค.ศ. 1918 และการประกาศใช้รัฐธรรมนูญไวมาร์ ประธานาธิบดี ก็เป็นประมุขแห่งรัฐของเยอรมนี
ตำแหน่งประธานาธิบดีเยอรมนีเป็นตำแหน่งพิธีการและถูกจำกัดบทบาทด้วยองค์ประกอบกฎหมายและจารีตธรรมนูญ มีวาระครั้งละ 5 ปี ส่วนประมุขฝ่ายบริหารคือนายกรัฐมนตรีเยอรมนี
== เชิงอรรถ ==
 ในขณะนั้นเรียกว่า Reichspräsident - ประธานาธิบดีไรช์
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
Germany: Heads of State: 1949-2005   เยอรมนี: ประมุขแห่งรัฐ: ค.ศ. 1949-2005
 
เยอรมนี