pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ความกลัว

ความกลัว เป็นอารมณ์ที่เกิดจากการรับรู้ภัยคุกคามของสิ่งมีชีวิต ซึ่งเป็นสาเหตุให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางสมองและการทำงานของอวัยวะ และการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมในที่สุด เช่น การวิ่งหนี การหลบซ่อน หรือการช็อคจากเหตุการณ์ที่ทำร้ายจิตใจ ความกลัวอาจเป็นการตอบสนองต่อตัวกระตุ้นที่เกิดขึ้นในสถานการณ์ปัจจุบัน หรือในอนาคต ซึ่งรับรู้ว่าเป็นความเสี่ยงต่อสุขภาพหรือชีวิต สถานภาพ อำนาจ ความปลอดภัย หรือความมั่งคั่ง หรือสิ่งมีค่าใด ๆ การตอบสนองความกลัวเกิดขึ้นได้จากการรับรู้อันตรายที่นำไปสู่การเผชิญหน้าหรือการหลบหนีจากภัยคุกคาม ซึ่งในกรณีความกลัวสุดโต่ง อาจทำให้ช็อคหรือชาได้
ในมนุษย์และสัตว์ ความกลัวเกิดขึ้นจากกระบวนการประชานและเรียนรู้ ดังนั้นความกลัวจึงสามารถประเมินได้ว่ามีเหตุผลหรือเหมาะสม และไม่มีเหตุผลหรือไม่เหมาะสม ความกลัวที่ไม่มีเหตุผลเรียกว่า โรคกลัว (phobia)
นักจิตวิทยาหลายคน เช่น จอห์น บี. วัตสัน โรเบิร์ต พลุตชิก และพอล เอ็กแมน แนะว่ามีอารมณ์พื้นฐานหรืออารมณ์ที่มีตั้งแต่เกิดอยู่จำนวนหนึ่ง หนึ่งในนั้นคือความกลัว กลุ่มความรู้สึกที่เป็นสมมุติฐานนี้รวมถึงอารมณ์ต่าง ๆ เช่น ความสุข ความเศร้า ความสยองขวัญ ความตื่นตระหนก ความกังวล ปฏิกิริยาเฉียบพลันต่อความเครียด และความโกรธ
ความกลัวมีความหมายใกล้เคียงกับ "ความกังวล" แต่แตกต่างกัน โดยความกังวลเกิดขึ้นเป็นผลจากภัยคุกคามที่รับรู้ว่าควบคุมไม่ได้หรือหลีกเลี่ยงไม่ได้
การตอบสนองความกลัวเป็นการเอาตัวรอดโดยสร้างการตอบสนองพฤติกรรมที่เหมาะสม คงสภาพเช่นนี้ด้วยวิวัฒนาการ
== ดูเพิ่ม ==
ความกังวล
อาการตื่นตระหนก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
How Stuff Works - Fear
The Scent of Fear, a Research Study
Quotations on Fear 
Catholic Encyclopedia "Fear (in Canon Law)"
Catholic Encyclopedia "Fear (from a Moral Standpoint)"
The Problem of Fear  A site exploring J. Krishnamurti's views on the whole structure of the mind, including fear.
อารมณ์
ความกลัว
ดิโอลด์สยามพลาซ่า

ดิโอลด์สยามพลาซ่า (The Old Siam Plaza) เป็นห้างสรรพสินค้าและศูนย์การค้า เป็นการร่วมทุนระหว่างธนาคารไทยพาณิชย์กับบริษัทแลนด์ แอนด์ เฮ้าส์ บนเนื้อที่ 14 ไร่ ซึ่งเป็นที่ดินของสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ ตั้งอยู่ที่แยกพาหุรัด ด้านถนนพาหุรัดตัดกับถนนบูรพา ตลอดแนวจนถึงถนนตีทอง แขวงวังบูรพาภิรมย์ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร บริเวณใกล้เคียงมีศาลาเฉลิมกรุง, ห้างไนติงเกล และตลาดพาหุรัด
เดิมเป็นที่ตั้งของตลาดมิ่งเมือง ซึ่งเป็นแหล่งจำหน่ายเสื้อผ้าสำเร็จรูป และร้านรับตัดเย็บเสื้อผ้า จนกระทั่ง บริษัท สยามพาณิชย์พัฒนาอุตสาหกรรม จำกัด เข้าปรับปรุงพื้นที่ โดยสร้างอาคาร 4 ชั้นขึ้นใหม่ ตามรูปแบบสถาปัตยกรรมโบราณของย่านนั้น เพื่อเปิดเป็นห้างสรรพสินค้าดิโอลด์สยามพลาซ่า มีงานเปิดตัวอย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2536

ปัจจุบัน ดิโอลด์สยามพลาซ่า เปิดให้เช่าพื้นที่ เพื่อจำหน่ายเสื้อผ้า, เครื่องใช้ไฟฟ้า, สินค้าทั่วไป รวมถึงอาวุธปืนที่บริเวณด้านนอกของตัวห้าง นอกจากนี้ ยังได้จัดบริเวณภายในห้าง เป็น ลานเฟื่องนคร ให้เป็นที่จำหน่ายอาหารไทยและขนมไทย หลากหลายประเภท รวมถึง ลานมิ่งเมือง สำหรับจำหน่ายเสื้อผ้า  อีกทั้งชั้น 3 ของห้างยังเป็นศูนย์อาหาร ที่มีบริการคาราโอเกะ ซึ่งเป็นที่นิยมอย่างมากของผู้สูงอายุที่นิยมมารวมตัวเพื่อร้องเพลงในแนวย้อนยุค เพื่อย้อนรำลึกถึงยุคที่ย่านวังบูรพากำลังเป็นที่นิยมของวัยรุ่นในยุคสมัยนั้น รวมถึงยังมีร้านค้าอมร ซึ่งเป็นร้านขายอุปกรณ์ไฟฟ้าขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่บนชั้น 3 ของห้างด้วย
ลักษณะสถาปัตยกรรมมีรูปแบบสถาปัตยกรรมสมัยรัชกาลที่ 5 ที่ผสมผสานระหว่างความเป็นไทย และ ศิลปะตะวันตกเข้าด้วยกัน
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
ศูนย์การค้าในกรุงเทพมหานคร
เศรษฐกิจของเขตพระนคร
สิ่งก่อสร้างในเขตพระนคร
การใช้ปากกับอวัยวะเพศชายของตัวเอง

การใช้ปากกับอวัยวะเพศชายของตัวเอง (Autofellatio) คือการปลุกเร้าตัวเองด้วยการใช้ปากหรือลิ้นสัมผัสกับอวัยวะเพศของตัวเองในฝ่ายชาย ด้วยวิธีการต่าง ๆ จึงถือได้ว่าเป็นรูปแบบหนึ่งของการสำเร็จความใคร่ด้วยตัวเอง มีผู้ชายจำนวนไม่มากที่สามารถทำแบบนี้ได้
== ประวัติ ==
เดวิด ลอร์ตัน ผู้เชี่ยวชาญทางด้านอียิปต์ กล่าวถึงว่า มีตัวอักษรโบราณหลายตัวที่พูดถึงการใช้ปากกับอวัยวะเพศชายของตัวเองในกิจกรรมทางศาสนาของอียิปต์ ทั้งในอาณาจักรแห่งพระเจ้าและสาวกผู้ประกอบพิธีกรรมทางศาสนา เกี่ยวกับที่ลอร์ตันพูดไว้ คือ "รา" พระเจ้าแห่งดวงอาทิตย์พูดว่า เพื่อที่จะสร้างพระเจ้าแห่ง ชู และเทพธิดา เทฟนัต โดยการการอมหรือเลียลึงค์ของตัวเอง และพ่นอสุจิออกลงสู่พื้น
มีแชล ฟูโก อ้างว่า อาร์เทมิโดรัส (Artemidorus) ได้พบการกระทำที่เป็นการนำเอาอวัยวะเพศ (ของคนคนนั้น) มาใส่ปาก (ของคนคนนั้นเอง) และการที่มีความสัมพันธ์กับตัวเอง มาร์เทมิโดรัสคิดว่า นี่เป็นสิ่งที่ผิดธรรมชาติ และเป็นลางบอกเหตุแห่งความตายของเด็ก การสูญเสียนายผู้หญิง หรือความอัตคัตถึงที่สุด
== การอ้างถึง ==
ในวงการหนังโป๊ ผู้แสดงที่มีชื่อเสียง ที่สามารถใช้ปากกับอวัยวะเพศชายของตัวเองได้คนหนึ่งคือ รอน เจเรมี ซึ่งมีผลงานในช่วงยุคทศวรรษ 1970 โดยมีการใช้ปากกับอวัยวะเพศของเขาเองปรากฏในภาพยนตร์บางเรื่องของเขา
ในหนังสือกึ่งอัตชีวประวัติของเขาเรื่อง The Hand-Reared Boy (1970) ผู้เขียน ไบรอัน ดับเบิลยู. อัลดิส เขียนไว้ถึง การฝึกสำเร็จความใคร่ด้วยตัวเองหมู่ที่โรงเรียนประจำชาย ที่มีเด็กชายคนหนึ่งมีองคชาตขนาดใหญ่เป็นพิเศษ สามารถอมของตัวเองได้
ในเรื่องมุกตลกพื้นฐานที่มักใช้ในการแสดงตลก บิล ฮิกส์ อธิบายเพิ่มเติมว่า มักมีคำพูดบ่อย ๆ เกี่ยวกับเรื่องนี้ว่า: เมื่อผู้หญิงคนหนึ่งตะโกนออกไป "คุณเคยแล้วรึยัง" ผมก็พูดว่า ใช่ หลังเกือบหักแน่ะ ต่อมาเควิน สมิธ ซึ่งได้พัฒนาเนื้อเรื่องทำนองนี้ ในภาพยนตร์เรื่องแรกของเขาเรื่อง Clerks ผู้เขียนบทและผู้กำกับ แลร์รี เดวิด ในผลงานภาพยนตร์ปี 1998 เรื่อง Sour Grapes ก็นำเนื้อเรื่องทำนองนี้มาใช้ ในฉากเงียบของนักแสดงนำ กำลังใช้ปากกับอวัยวะเพศชายของตัวเอง ในบางครั้ง (และเกิดปัญหากับหลัง) ตลอดทั้งเรื่อง
ในภาพยนตร์เรื่อง Saving Silverman ตัวละคร เวยน์ เลอเฟสซิเออร์ แสดงโดย สตีฟ ซาห์น พยายามฝึกการใช้ปากกับอวัยวะเพศชายของตัวเอง
ในภาพยนตร์ดราม่า-ตลก เรื่อง Shortbus (2006) กำกับโดย จอห์น แคเมรอน มิตเชล มีฉากหนึ่งที่พอล ดอว์สัน หนึ่งในนักแสดงนำ ใช้ปากกับตัวเองโดยจัดท่าทางให้ช่วยตัวเองได้ง่ายขึ้นด้วยแรงโน้มถ่วง 
== อัตราการปรากฏ ==
มีผู้ชายเพียงจำนวนไม่มากที่มีความสามารถพอ และความโค้งงอของร่างกาย และ/หรือ ความยาวขององคชาตที่สามารถทำได้โดยปลอดภัย อย่างไรก็ตามความยืดหยุ่นของร่างกายสามารถทำได้โดยการจัดการด้านตำแหน่งและความเกี่ยวข้องของแรงดึงดูดโลก และการฝึกหัดทางร่างกาย อย่างเช่น ยิมนาสติก การดัดตัว หรือ โยคะ ที่อาจทำให้เกิดความเป็นไปได้ นักชีววิทยาชาวอเมริกันที่ชื่อ เครก บาร์เทิล และ อัลเฟร็ด ชาร์ลส คินเซย์ รายงานว่า มีน้อยกว่า 1% ของผู้ชายที่สามารถใช้ปากสัมผัสกับอวัยวะเพศตัวเองได้ ก่อนหน้านี้ การใช้ปากกับอวัยวะเพศชายของตัวเองนั้น ในทางพฤติกรรมศาสตร์มองว่าเป็นปัญหาทางด้านพฤติกรรม มากกว่าที่จะเป็นความหลากหลายในการทำกิจกรรมทางเพศ
== ดูเพิ่ม ==
เฟอเลชิโอ
การร่วมเพศทางปาก
== อ้างอิง ==
การสำเร็จความใคร่ด้วยตนเอง
วอลเดน

วอลเดน (Walden) หนังสือที่รู้จักกันมากเล่มหนึ่ง เขียนโดย เฮนรี เดวิด ทอโร ชาวอเมริกัน วอลเดนได้รับการตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1854 พูดถึงการกลับไปใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายแนบชิดกับธรรมชาติ กลับไปหาคุณค่าดั้งเดิมของหยาดเหงื่อและการใช้แรงงาน เป็นบันทึกเรื่องราวและรายละเอียดการใช้ชีวิตของทอโรในช่วงเวลาที่เขาอาศัยอยู่ที่กระท่อมที่สร้างขึ้นด้วยตัวเองบริเวณชายป่าชานเมืองริมสระน้ำวอลเดน ซึ่งเป็นที่ดินของ ราล์ฟ วอลโด เอเมอร์สัน กวีผู้มีชื่อเสียง เพื่อนของทอโร ในเมืองคองคอร์ด รัฐแมสซาชูเซตส์ ทอโรไม่ได้มีจุดประสงค์ในการใช้ชีวิตอย่างสันโดษ เขาได้ต้อนรับผู้มาเยือนและออกไปเยี่ยมผู้อื่น และอยู่ไม่ไกลจากบ้านของครอบครัว สิ่งที่เขาหวังคือการทำความเข้าใจชีวิตอย่างเป็นรูปธรรม การใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายและไม่ฟุ่มเฟือยก็เป็นสิ่งที่เขาต้องการด้วยเช่นกัน
วรรณกรรมอเมริกัน
วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2397
แอฟเตอร์ฟอร์เอเวอร์

แอฟเตอร์ฟอร์เอเวอร์ (After Forever) เป็นวงแนวซิมโฟนิกเมทัล, กอธิกเมทัล จากประเทศเนเธอร์แลนด์ ก่อตั้งตั้งแต่ปี 1995 - ปัจจุบันในสังกัด Nuclear Blast
พวกเขาออกอัลบั้มแรก ปี 2000 Prison of Desire มีนักร้องนำหญิงเสียงโซปราโน ชื่อ Floor Jansen ทำให้ดนตรีออกมาในสไตล์กอธิกเมทัล อัลบั้มแรกนี้ทำให้พวกเขาก้าวขึ้นอยู่ในระดับแนวหน้าของดนตรีเมทัล บ้านเกิดอย่างเนเธอร์แลนด์ อัลบั้มที่ 2 ชื่อ Decipher (2001) ออกได้ไม่นาน Mark Jansen มือกีตาร์และนักแต่งเพลงหลักได้ลาออกจากวงเพื่อไปตั้งวง Epica สมาชิกที่เหลือจึงดึง Bas Maas เข้ามาแทน พร้อมทำคอนเสปต์อัลบั้มชื่อ Invisible Circles ออกมา ประสบความสำเร็จอย่างสูงในสแกนดิเนเวีย และเป็นการก้าวไปสู่ความสำเร็จของวง ต่อมา Lando van Gils มือคีย์บอร์ดลาออกไป วงต้องประสบปัญหาไม่หยุดหย่อน André Borgman มือกลองเป็นมะเร็ง Sander Gommans ผ่าไส้ติ่ง แต่ก็ฟันฝ่าไปได้ และออกอัลบั้ม Remagine ในปี 2005
== ผลงาน ==
=== สตูดิโอ อัลบั้ม ===
Prison of Desire (2000)
Decipher (2001)
Invisible Circles (2004)
Remagine (2005)
After Forever (2007)
=== EPs และ singles ===
Follow in the Cry (2000)
Emphasis/Who Wants To Live Forever (2002)
Monolith Of Doubt (2002)
Exordium (2003)
My Choice/The Evil That Men Do (2003)
Digital Deceit (2004)
Being Everyone (2005)
Two Sides/Boundaries Are Open (2006)
Energize Me (2007)
Equally Destructive (2007)
=== เดโม ===
Ephemeral (1999)
Wings of Illusion (1999)
กลุ่มดนตรีสัญชาติเนเธอร์แลนด์
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2538
แอลไคน์

แอลไคน์ (alkyne) เป็นสารประกอบไฮโดรคาร์บอนชนิดหนึ่ง ซึ่งในโมเลกุลจะมีพันธะสามระหว่างอะตอมของคาร์บอนหนึ่งที่หรือมากกว่าจัดเป็นสารประกอบไฮโดรคาร์บอนชนิดไม่อิ่มตัว มีสูตรทั่วไปคือ CnH2n-2 แอลไคน์ตัวแรกคือ C2H2 (หรือที่เรียกว่า ethyne)
== คุณสมบัติ ==
มีความหนาแน่นน้อยกว่าน้ำ
มีทุกสถานะ C1-C4 จะมีสถานะเป็นแก๊ส C5-C17 จะมีสถานะเป็นของเหลว C18 ขึ้นไป จะมีสถานะเป็นของแข็ง
จุดเดือด จุดหลอมเหลวต่ำ เมื่อเทียบกับสารอินทรีย์อื่น แต่จะสูงสุดในบรรดาไฮโครคาร์บอนด้วยกันเอง คือ แลคไคน์ > แอลแคน > แอลคีน เมื่อมีจำนวนคาร์บอนในโมเลกุลเท่ากัน เช่น C3H4 จะมีจุดเดือดสูงกว่า C3H8 และ C3H6
ไม่ละลายน้ำ เพราะเป็นโมเลกุลไม่มีขั้ว
เมื่อเกิดการเผาไหม้จะให้พลังงานและเขม่ามาก
เคมี
เอพิกา

เอพิกา (Epica) วงดนตรีแนว ซิมโฟนิกเมทัล จากประเทศเนเธอร์แลนด์ ในสังกัดของ Nuclear Blast ตั้งแต่ปี 2003 - ถึงปัจจุบัน
== ประวัติ ==
Mark Jansen มือกีตาร์/คนแต่งเพลงหลักของ After Forever ต้องการแสวงหาแนวทางที่ตัวเองต้องการจึงลาออกจาก After Forever เมื่อปี2002 แล้วมาตั้งโปรเจกต์ส่วนตัวชื่อ Sahara Dust ทำเดโมไปด้วย ตลอดจนเปลี่ยนแปลงสมาชิกหลายครั้ง กระทั่งได้สาววัย 17 ในขณะนั้นชื่อ Simone Simons มาเป็นนักร้องนำและเปลี่ยนชื่อวงเป็น Epica ร่วมกันทำอัลบั้มแรกชื่อ The Phantom Agony ออกในปี 2003 ซึ่ง Mark Jansen นำงานภาคต่อจาก The Embrace That Smothers อันเป็นคอนเสปต์จากสมัยทำวง After Forever มาสานต่อ โดยเพิ่มทีมร้องคอรัสและเครื่องสายคลาสสิกเพื่อให้ซาวน์ดละเอียดและกว้างขึ้น จนกลายเป็นงานที่แฟนเพลง Gothic Metal ในยุโรปยอมรับ 
ทัวร์หลังจากอัลบั้มแรกออกไม่นาน ถูกนำมาจำหน่ายเป็นดีวีดี ปี 2005 ออกอัลบั้มที่ 2 Consign to Oblivion จากนั้นไม่นาน ต้นสังกัด Transmission Records ล้มละลาย มือกลองก็ลาออกไป แต่พวกเขาก็ยังมุ่งมั่นบันทึกเสียงอัลบั้มใหม่ และหามือกลองรับจ้างมาช่วยงานไปก่อน เมื่อบันทึกเสียงเสร็จ มาร์กและวงก็ได้เซ็นสัญญากับ Nuclear Blast Records สังกัดเดียวกับ After Forever วงเก่าของ Mark และ The Divine Conspiracy ที่เรียบเรียงอย่างยิ่งใหญ่และสเกลเพลงกว้างขึ้น
== ผลงาน ==
=== เดโม ===
2003: Cry for the Moon
=== อัลบั้ม ===
2003: The Phantom Agony
2005: Consign to Oblivion
2007: The Divine Conspiracy
2009: Design Your Universe
2012: Requiem for the Indifferent
2014: The Quantum Enigma
2016: The Holographic Principle
=== อีพีและซิงเกิล ===
2003: "The Phantom Agony"
2004: "Feint"
2004: "Cry for the Moon"
2005: "Solitary Ground"
2005: "Quietus (Silent Reverie)"
2007: "Never Enough"
2008: "Chasing the Dragon"
2009: "Unleased"
=== การบันทึกการแสดง ===
2004: We Will Take You With Us
2005: The Score - An Epic Journey
2006: The Road to Paradiso
2009: The Classical Conspiracy
=== ดีวีดี ===
2004: We Will Take You with Us
=== มิวสิกวิดีโอ ===
2003: "The Phantom Agony"
2004: "Feint"
2005: "Solitary Ground"
2005: "Quietus"
2007: "Never Enough"
2009: "Unleased"
กลุ่มดนตรีสัญชาติเนเธอร์แลนด์
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2546
นายทองสุก

นายทองสุก หรือมักรู้จักในชื่อ สุกี้พระนายกอง หรือ สุกี้ เป็นชาวมอญเก่า
== ประวัติ ==
=== การเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง ===
ระหว่างสงครามคราวเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง นายทองสุก เดิมเป็นมอญเก่า ได้เข้ากับฝ่ายพม่า ช่วยทำการรบอย่างแข็งขัน จนเนเมียวสีหบดีตั้งให้เป็นตำแหน่งสุกี้หรือสูกี้ สันนิษฐานว่ามาจากภาษาพม่า สูกรี (Thugyi သူကြီး) แปลว่า นายกอง ได้อาสาตีค่ายบางระจันจนสำเร็จ เมื่อพม่าตีได้กรุงศรีอยุธยาแล้วจะยกทัพกลับ เนเมียวสีหบดีแต่งตั้งให้นายทองสุกเป็นนายทัพคุมพลพม่าและมอญตั้งค่ายอยู่ที่ค่ายโพธิ์สามต้น คอยสืบจับผู้คนและเก็บทรัพย์สินสิ่งของต่างๆ ส่งตามไปภายหลัง
=== ชุมนุมสมัยธนบุรี ===
ในพระราชพงศาวดารและพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว กล่าวตรงกันถึงการปฏิบัติต่อพระเจ้าเอกทัศอย่างพระมหากษัตริย์ ถึงขนาดทูลสัญญาว่าจะ "สถาปนากลับขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์สยาม" ซึ่ง นิธิ เอียวศรีวงศ์ อธิบายว่า นายทองสุกหวังตั้งตัวเป็นใหญ่ในอาณาจักรอยุธยา โดยอาศัยอดีตพระมหากษัตริย์เป็นเครื่องมือทางการเมือง จึงถือได้ว่า นายทองสุกมีความคิดรื้อฟื้นอาณาจักรอยุธยา
=== หลังการรบที่ค่ายโพธิ์สามต้น ===
พระราชพงศาวดาร ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) เป็นพระราชพงศาวดารฉบับเก่าแก่ที่สุดที่กล่าวถึงเหตุการณ์นี้ และจดหมายเหตุโหร ฉบับพระอมราภิรักขิต (เกิด) กล่าวตรงกันว่า เมื่อสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีเข้าตีค่ายโพธิ์สามต้นฟากตะวันออก และเตรียมที่จะเข้าตีค่ายโพธิ์สามต้นฟากตะวันตก นายทองสุกให้พระยาธิเบศร์บริรักษ์ผู้เป็นที่เจ้าพระยาศรีธรรมาธิราช มาขอยอมสวามิภักดิ์ เชิญเสด็จพระราชดำเนินไปยังจวน พระเจ้ากรุงธนบุรีพระราชทานทรัพย์เสื้อผ้าต่างๆ แก่นายทองสุก เมื่อถวายพระเพลิงพระบรมศพสมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์แล้ว จึงตั้งให้นายทองสุกเป็นเสนาบดีผู้รักษากรุงเก่าต่อไป
ภายหลัง พระยาวรวงศาธิราชแห่งชุมนุมเจ้าพิมาย ให้ลงมารับนายทองสุกกับมองย่าขึ้นไปเมืองพิมาย สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีจึงขึ้นไปตีชุมนุมเจ้าพิมาย หลังจากนั้นก็ไม่ปรากฏกล่าวถึงนายทองสุกอีกเลย
สังคีติยวงศ์ พงศาวดารเรื่องสังคายนาพระธรรมวินัย ชำระสมัยโดยสมเด็จพระวันรัตน์ วัดพระเชตุพน กล่าวว่า นายทองสุกหนีไป แต่ภายหลังถูกจับได้ โดนฆ่าพร้อมด้วยญาติมิตร
พระราชพงศาวดาร ฉบับสมเด็จพระพนรัตน์ วัดพระเชตุพน ฉบับตัวเขียน และพระราชพงศาวดาร ฉบับพระราชหัตถเลขา ซึ่งชำระในสมัยหลัง กล่าวว่า นายทองสุกสู้จนตัวตายภายในค่ายโพธิ์สามต้น แต่มองย่าพาพรรคพวกหนีไปหาพระยาวรวงศาธิราช ชุมนุมเจ้าพิมาย
== อ้างอิง ==
ชาวไทยเชื้อสายมอญ
ยูเอสแอร์เวย์ เที่ยวบินที่ 1549

วันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2552 ยูเอสแอร์เวย์ เที่ยวบินที่ 1549 (AWE1549) ซึ่งเป็นเครื่องแอร์บัส เอ320 ที่กัปตัน เชสลีย์ บี. "ซัลลี" ซัลเลนเบอร์เกอร์ (Chesley B. "Sully" Sullenberger) และผู้ช่วยนักบินเจฟฟรี สไคลส์ (Jeffrey Skiles) เป็นผู้ขับลงจอดบนน้ำฉุกเฉินแบบไม่เดินเครื่องในแม่น้ำฮัดสันหลังจากการชนฝูงนกเป็นเหตุให้เครื่องยนต์เจ็ตทั้งสองเครื่องหยุดทำงาน ผู้โดยสารและลูกเรือทั้งหมด 155 คนบนเครื่องได้รับการอพยพจากลำตัวเครื่องที่จมน้ำบางส่วนในแม่น้ำ โดยได้รับการกู้ภัยจากเรือที่อยู่ในละแวกนั้น มีคนบนเครื่องได้รับบาดเจ็บหลายคน บางคนบาดเจ็บสาหัส แต่มีเพียงคนเดียวที่ต้องนอนรักษาตัวที่โรงพยาบาล เหตุการณ์นี้ถูกเรียกว่า "ปาฏิหาริย์แม่น้ำฮัดสัน" และหลายคนได้ยกย่องกัปตันซัลเลนเบอร์เกอร์ให้เป็นวีรบุรุษ
อากาศยานลำนี้เป็นแอร์บัส เอ320-200 เลขทะเบียน N106US กำลังปฏิบัติงานเป็นเที่ยวบินพาณิชย์โดยสารในประเทศตามกำหนดของยูเอสแอร์เวย์จากท่าอากาศยานลากวาร์เดียในนครนิวยอร์กสู่ท่าอากาศยานนานาชาติชาร์ล็อตต์/ดักลาส ในชาร์ลอตต์ รัฐนอร์ทแคโรไลนา หลังเริ่มบินได้ประมาณสามนาที เมื่อเวลา 15:27 น. ตามเขตเวลาตะวันออก เครื่องบินได้ชนกับฝูงห่านแคนาดาระหว่างการไต่ระดับช่วงแรกจากท่าอากาศยานลากวาร์เดีย อยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของสะพานจอร์จ วอชิงตันไม่มากนัก อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นทำให้เครื่องยนต์เจ็ตทั้งสองเสียพลังงานอย่างรวดเร็ว
เมื่อเครื่องยนต์ทั้งคู่ดับลง ลูกเรือบนเครื่องของเที่ยวบินตัดสินใจว่าเครื่องไปไม่ถึงสนามบินที่ใกล้ที่สุด พวกเขาจึงหันลงใต้และเลื่อนเหนือแม่น้ำฮัดสัน สุดท้ายลงจอดนอกใจกลางแมนแฮตตัน ใกล้พิพิธภัณฑ์อินเทอร์พิดซี-แอร์-สเปซ (Intrepid Sea-Air-Space Museum) ประมาณสามนาทีหลังเสียพลังงาน
ลูกเรือของเที่ยวบินที่ 1549 ได้รับรางวัลเหรียญของสมาคมนักบินทางอากาศและต้นหนอากาศ (Master's Medal of the Guild of Air Pilots and Air Navigators) คำประกาศกิตติคุณของรางวัลเขียนว่า "การลงจอดและอพยพฉุกเฉินโดยปราศจากการเสียชีวิตนี้เป็นความสำเร็จทางการบินอย่างวีรชน" สมาชิกคณะกรรมการความปลอดภัยการขนส่งแห่งชาติ คิตตี ฮิกกินส์ อธิบายเหตุการณ์นี้ว่า "การลงจอดฉุกเฉินที่ประสบความสำเร็จที่สุดในประวัติศาสตร์การบิน"
== อ้างอิง ==
อุบัติเหตุทางการบินในสหรัฐ
อุบัติเหตุทางการบินในปี พ.ศ. 2552
อุบัติเหตุของเครื่องบินแอร์บัส เอ320
โรงเรียนบางพลีราษฎร์บำรุง

โรงเรียนบางพลีราษฎร์บำรุง ตั้งอยู่เลขที่ 154 หมู่ 8 ต.บางพลีใหญ่ อ.บางพลี จ.สมุทรปราการ 10540  เปิดสอนตั้งแต่ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่1-6 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาสมุทรปราการ เขต 2
== ทำเนียบผู้บริหาร ==
== ประวัติโรงเรียน ==
โรงเรียนบางพลีราษฎร์บำรุงก่อตั้งปี พ.ศ. 2452(ร.ศ.128) ตรงกับสมัยรัชกาลที่ 5 โดยริเริ่ม คือ พระครูอรรถโกวิทวุฒิคุณ (กิ่ม แจ่มแจ้ง) หรือหลวงปู่กิ่ม เจ้าอาวาสวัดบางพลีใหญ่กลาง ร่วมกับ ปลัดกรมราชบัณฑิตย์ขวา คือ พระราชาภิรมย์ และนายบุญ กาญจนพันธ์ ได้จัดตั้งโรงเรียนภาษาไทย ทำนองโรงเรียนราษฎร์อนุบาลเชลยศักดิ์ในเขตวัดบางพลีใหญ่กลางโดยอาศัยศาลาวัดเป็นที่เรียน เปิดสอนตั้งแต่ชั้นมูลถึงชั้นประถมเบื้องต้น มีพระฉัตรเป็นครูใหญ่ ต่อมาเปิดสอนถึงชั้นประโยคมัธยมศึกษาตอนต้น
ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 (พ.ศ. 2486 ถึง พ.ศ. 2488) กรุงเทพฯ ถูกระเบิดอย่างรุนแรง โรงเรียนเทพศิรินทร์ โรงเรียนสวนกุหลาบ และโรงเรียนไตรมิตรได้อพยพหลบภัยมาเรียนที่โรงเรียนบางพลีราษฎร์บำรุง แต่เมื่อสงครามสงบนักเรียนที่มีภูมิลำเนาอยู่อำเภอบางพลีไม่ยอมอพยพกลับโรงเรียนเดิม กระทรวงศึกษาธิการจึงได้อนุมัติให้เปิดสอนถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ตั้งแต่ปีการศึกษา 2498 ต่อมากระทรวงศึกษาธิการยกฐานะให้เป็นโรงเรียนขนาดใหญ่พิเศษเมื่อ พ.ศ. 2537
ปัจจุบัน โรงเรียนบางพลีราษฎร์บำรุง อยู่เขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต  6 ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา โรงเรียนบางพลีราษฎร์บำรุง ได้มีการพัฒนามาอย่างต่อเนื่อง นับเป็นโรงเรียนที่เก่าแก่และมีชื่อเสียงของจังหวัดสมุทรปราการ เป็นที่ยอมรับของผู้ปกครองและชุมชนบางพลีตลอดมา
== คณะสี ==
มี6คณะสีดังนี้
* ██ชมพู:ปทุมชาติ
* ██เขียว:นิลปัทม์
* ██ส้ม:โกมุท
* ██ฟ้า:นิลุบล
* ██ม่วง:บัวขาบ
* ██แดง:สัตบงกช
==เกียรติประวัติ==
พ.ศ. 2553
ได้รับการคัดเลือกให้เป็นโรงเรียนในโครงการโรงเรียนมาตรฐานสากล (World - Class Standard School) รุ่นที่ 1 เป็น 1 ใน 369 โรงเรียนทั่วประเทศ
พ.ศ. 2554
เป็น 1 ในโรงเรียนที่มีอัตราการแข่งขันสูงของประเทศ ระดับมัธยมศึกษา ปีการศึกษา 2554
==ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง==
พลตำรวจเอก ดร.วิระชัย ทรงเมตตา - อดีตรองผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ
โรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอในจังหวัดสมุทรปราการ
โรงเรียนที่มีอายุเกิน 100 ปีในประเทศไทย
โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสมุทรปราการ
โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2452
โรงเรียนในอำเภอบางพลี
ซีโมเนอ ซีโมนส์

ซีโมเนอ โยฮันนา มารียา ซีโมนส์ (Simone Johanna Maria Simons) เป็นนักร้องชาวเนเธอร์แลนด์แนวดนตรีซิมฟอนิกเมทัล (symphonic metal) ชื่อ Epica เธอมีเสียงร้องแบบเมซโซ-โซปราโน (mezzo-soprano) ที่ทรงพลังและโดดเด่น
== ผลงาน ==
=== กับ Epica ===
==== อัลบั้ม ====
The Phantom Agony (2003)
Consign to Oblivion (2005)
The Score - An Epic Journey (2005)
The Divine Conspiracy (2007)
Design Your Universe (2009)
==== ซิงเกิล ====
"The Phantom Agony" (2003)
"Feint" (2004)
"Cry for the Moon" (2004)
"Solitary Ground" (2005)
"Quietus (Silent Reverie)" (2005)
"Never Enough" (2007)
"Chasing the Dragon" (2008)
==== ดีวีดี ====
We Will Take You with Us (2004)
==== อื่น ๆ ====
Cry for the Moon (demo, 2003)
The Road to Paradiso (book and compilation, 2006)
นักร้องดัตช์
นักร้องเสียงเมซโซ-โซปราโน
บุคคลจากจังหวัดลิมบืร์ค (ประเทศเนเธอร์แลนด์)
ชารอน เด็น อเดล

ชารอน แจนนี เด็น อเดล (Sharon Janny den Adel) หรือรู้จักในชื่อ ชารอน เด็น อเดล (Sharon den Adel) เกิดเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1974 มีภูมิลำเนาอยู่ที่ Waddinxveen, South Holland เป็นนักร้อง-แต่งเพลง,แฟชั่น ดีไซเนอร์ ชาวเนเธอร์แลนด์ เป็นนักร้องนำวงวิทอินเท็มเทชัน  มีเสียงร้องแบบ Mezzo-soprano.
== ผลงานกับ วิทอินเท็มเทชัน ==
=== อัลบั้ม ===
Enter (1997)
The Dance (1998)
Mother Earth (2001)
The Silent Force (2004)
The Heart of Everything (2007)
The Unforgiving (2011)
Hydra (2014)
=== ซิงเกิล ===
Restless (1997)
Our Farewell (2001)
Ice Queen (2001)
Mother Earth (2003)
Never Ending Story (2003)
Running Up That Hill (2003)
Stand My Ground (2004)
Memories (2005)
Angels (2005)
Jillian (I'd Give My Heart) (2005)
What Have You Done (2007)
Frozen (2007)
The Howling (2007)
All I Need (2007)
Forgiven (2008)
=== ดีวีดี ===
Mother Earth Tour (2002)
The Silent Force Tour (2005)
Black Symphony (2008)
นักร้องดัตช์
นักร้องเสียงเมซโซ-โซปราโน
บุคคลจากจังหวัดเซาท์ฮอลแลนด์
โจวันนี ปีซาโน

จิโอวานนี ปิซาโน (ภาษาอังกฤษ: Giovanni Pisano)  (ราวปี ค.ศ. 1250 – ราวปี ค.ศ. 1315) เป็นประติมากร จิตรกร และ สถาปนิกชาวอิตาลีผู้เป็นลูกของประติมากรผู้มีชื่อเสียงอีกคนหนึ่งของอิตาลี--นิโคลา ปิซาโน จิโอวานนีได้รับการศึกษาและฝึกฝนในเวิร์คช็อพของพ่อ
== ชีวิตและงาน ==
ระหว่างปี ค.ศ. 1265 ถึงปี ค.ศ. 1268 ปิซาโนทำงานแกะสลักแท่นเทศน์ในมหาวิหารเซียนนาร่วมกับพ่อ  โครงการต่อมาที่ทำร่วมกับพ่ออีกชิ้นหนึ่งก็คือการแกะสลักน้ำพุ  “ฟอนทานา มายอเร” และฐานรอบน้ำพุที่เปรูเจีย เมื่อใกล้จะจบโครงการในปี ค.ศ. 1278 พ่อของปิซาโนอาจจะเสียชีวิตไปแล้วก็ได้ หรืออาจจะมาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1284 เมื่อจิโอวานนีย้ายไปตั้งบ้านเรือนอยู่ที่เซียนนา งานชิ้นแรกเป็นงานที่มีลักษณะคล้ายงานของนิโคลาซึ่งทำให้แยกได้ยากใครเป็นคนทำส่วนใด แต่งาน “พระแม่มารีและพระบุตร” เป็นงานที่บ่งได้แน่นอนว่าเป็นงานของจิโอวานนีเพราะเป็นงานที่แสดงลักษณะใหม่ที่แสดงความสัมพันธ์ระหว่างพระแม่มารีและพระบุตร
งานชิ้นต่อมาเป็นงานที่ปิซาเป็นงานแกะสลักรูปสองแถวบนหน้าบันฉลุบนด้านหน้าของหอศีลจุ่ม (ค.ศ. 1277-ค.ศ. 1284) ความมีชีวิตชีวาของรูปสลักเป็นการย้ำให้เห็นว่าลักษณะงานของจิโอวานนีแยกตัวมาจากลักษณะงานแกะสลักที่สงบสำรวมตามแบบของนิโคลาอย่างเต็มตัว
จิโอวานนีได้รับแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้าสถาปนิกที่มหาวิหารเซียนนาระหว่างปี ค.ศ. 1287 ถึงปี ค.ศ. 1296 ซึ่งทำให้ต้องเดินทางไปๆ มาๆ ระหว่างเซียนนาและปิซาบ่อยๆ งานแกะสลักที่หรูหราและลักษณะสถาปัตยกรรมด้านหน้ามหาวิหารเซียนนาแสดงให้เห็นแนวโน้มในการผสมระหว่างศิลปะกอธิคและบางส่วนของศิลปะกรีกโรมันที่ยังหลงเหลืออยู่บ้าง  ลักษณะงานทำให้เฮนรี มัวร์ (Henry Moore) สถาปนิกชาวอังกฤษเรียกจิโอวานนีว่าเป็น “ประติมากรสมัยใหม่คนแรก”
ในปี ค.ศ. 1296 ปิซาโนย้ายกลับไปปิซาและเริ่มงานที่วัดซานจิโอวานนี ในปี
ลาซีย์ มอสลีย์

ลาซีย์ นิโคล มอสลีย์ (Lacey Nicole Mosley) เกิดเมื่อวันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 1981 ที่อาร์ลิงตัน รัฐเท็กซัส สหรัฐอเมริกา  เป็นนักร้องนำและเล่นกีต้าร์เบสให้วงฟลายลีฟ วงดนตรีแนวคริสเตียนร็อก, อัลเทอร์เนทีฟร็อก, โพสต์-กรันจ์ และฮาร์ดร็อก ตั้งแต่ปี 2000-ปัจจุบัน ในสังกัด J Records,A&M/Octone Records
มอสลีย์ แต่งงานเมื่อวันที่ 6 กันยายน 2008 กับโจชัวร์ สเติร์ม มือกีตาร์ของวง ไครอส
== อ้างอิง ==
นักร้องอเมริกัน
บุคคลจากอาร์ลิงตัน (รัฐเท็กซัส)‎
ไฟร์ไฟลต์

ไฟร์ไฟลต์ (Fireflight) คือวงดนตรีแนวคริสเตียน โพสต์-กรันจ์  ก่อตั้งขึ้นที่ Eustis รัฐฟลอริดา ในปี ค.ศ.1999 และเซ็นสัญญากับค่าย Flicker Records พวกเขาได้เล่นใน Shoutfest และทัวร์ที่เหลือกับ Disciple, Family Force 5, Decyfer Down ระหว่างทัวร์พวกเขาก็เขียนอัลบัมที่สองมีชื่อว่า Unbreakable และปล่อยซิงเกิลแรกของอัลบั้มคือเพลง Unbreakable
==สมาชิก==
สมาชิกปัจจุบัน
Dawn Michele – ร้องนำ (1999–ปัจจุบัน)
Wendy Drennen – กีตาร์เบส, นักร้องสนับสนุน (1999–ปัจจุบัน)
Glenn Drennen – กีตาร์ (1999–ปัจจุบัน)
อดีตสมาชิก
Phee Shorb – กลอง (1999-2011)
Justin Cox –  กีตาร์ลีด, นักร้องสนับสนุน, คีย์บอร์ด (1999–2013)
Adam McMillion – กลอง (2011–2015)
== ผลงาน ==
อัลบั้ม
The Healing of Harms (2006)
Unbreakable (2008)
For Those Who Wait (2010)
Now (2012)
Innova (2015)
==== มิวสิกวิดีโอ ====
= แหล่งข้อมูลอื่น =
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
กลุ่มดนตรีร็อกสัญชาติอเมริกัน
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2542
มาร์ก ยันเซิน

มาร์ก ยันเซิน (Mark Jansen) เกิดเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 1978 ในเนเธอร์แลนด์ เป็นนักดนตรีแนวเฮฟวีเมทัล เคยเล่นกีตาร์ให้กับวงอาฟเทอร์ฟอร์เอเวอร์ร่วมกับซันเดอร์ โคมมันส์ และเขียนเพลงในอัลบั้ม Prison of Desire เขาออกจากวงอาฟเทอร์ฟอร์เอเวอร์ในปี 2002 และตั้งวงนตรีใหม่แนวซิมฟอนิกเมทัลที่มีชื่อเรียกว่า สะฮาราดัสต์ ต่อมาเปลี่ยนชื่อใหม่เป็นเอพิกา แฟนสาวของเขาในขณะนั้นคือ ซีโมเนอ ซีโมนส์ เข้ามาร่วมวงในปี 2003 ทั้งในวงอาฟเทอร์ฟอร์เอเวอร์และเอพิกา เขาก็ยังร้องเสียงคำราม เสริมเสียงร้องหลักที่ร้องในลักษณะโซปราโน
นักดนตรีชาวดัตช์
บุคคลจากจังหวัดลิมบืร์ค (ประเทศเนเธอร์แลนด์)
สูตรฮิต เมนูฮ็อต

สูตรฮิต เมนูฮ็อต (ญี่ปุ่น: 華麗なる食卓) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นวาดโดยคาซึกิ ฟุนัตสึ ตีพิมพ์ในนิตยสารยังก์จัมป์รายสัปดาห์ของสำนักพิมพ์ชูเอชะ
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวตลก
การทำอาหารในอนิเมะและมังงะ
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง
รายชื่อตอนในเนตรเพลิงชานะ

บทความนี้เป็นรายชื่อตอนของอะนิเมะเรื่อง เนตรเพลิงชานะ ฉายครั้งแรกในญี่ปุ่นระหว่างวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2548 ถึงวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2549 โดยมีตอนพิเศษ 4 ตอน และโอวีเอ จำหน่ายเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2548
==อะนิเมะ==
===เนตรเพลิงชานะ===
{|class="wikitable" width="98%"
|-
! # !! ชื่อตอน !!วันที่ช่อง MBS ฉายครั้งแรก
|-
| colspan="5" bgcolor="#DCBCFF"|
|-
|}
==มินิสเปเชียลส์==
===ชานะ-ตัน===
{|class="wikitable" width="98%"
|-
! # !! รายชื่อตอน !! วันจำหน่าย
|-
| colspan="5" bgcolor="#DCBCFF"|
|-
|}
===เฮคาเต-ตัน===
{|class="wikitable" width="98%"
|-
! # !! รายชื่อตอน !! วันจำหน่าย
|-
| colspan="5" bgcolor="#DCBCFF"|
|-
|}
===คาร์เมล-ซัง===
{|class="wikitable" width="98%"
|-
! # !! รายชื่อตอน !! วันจำหน่าย
|-
| colspan="5" bgcolor="#DCBCFF"|
|-
|}
==โอวีเอ==
{|class="wikitable" width="98%"
|-
! # !! รายชื่อตอน !! วันจำหน่าย
|-
| colspan="5" bgcolor="#DCBCFF"|
|-
|}
น
รายชื่อตอน
ดั๊บสเตป

ดั๊บสเตป (Dubstep) เป็นดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ ที่มีต้นกำเนิดในลอนดอน ช่วงต้นยุค 2000 ในช่วงที่ดนตรียูเคการาจกำลังเฟื่องฟู ดั๊บสเตปมีอารมณ์ที่มืดมน จังหวะอันบางตา และการเน้นเสียงเบส ดั๊บสเตปเริ่มแพร่กระจายในเมืองเล็ก ๆ ในอังกฤษในช่วงปี 2005 ถึงต้นปี 2006
ดั๊บสเตปเป็นที่รู้จักกว้างขวางหลังจากที่ดีเจ แมรี แอนน์ ฮ็อบส์ แห่งสถานีวิทยุ บีบีซีเรดิโอวัน สนับสนุนแนวเพลงนี้ โดยใช้ชื่อช่วงว่า "Dubstep Warz" ในเดือนมกราคม 2006
== อ้างอิง ==
ดนตรีในคริสต์ทศวรรษ 2000
ดนตรีในคริสต์ทศวรรษ 2010
แนวดนตรี
ประเภทดนตรีอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์