pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ซาปา

ซาปา (Sa Pa) เป็นเมืองชายแดนตอนเหนือของประเทศเวียดนาม ในจังหวัดหล่าวกาย มีจุดเด่นคือมีการทำนาขั้นบันไดมาก ทำให้มีภูมิทัศน์สวยงามแก่การท่องเที่ยว เดิมซาปาเป็นเมืองตากอากาศของเจ้านายชั้นสูงชาวฝรั่งเศสที่มาทำงานในเวียดนาม จึงมีสถาปัตยกรรมอาคารบ้านเรือนและการวางผังเมืองแบบอาณานิคมฝรั่งเศส (French Colonial) มีจุดเด่นที่ตั้งอยู่กลางเมืองคือ โบสถ์คาทอลิก
== ภูมิศาสตร์  ==

เมืองซาปาตั้งอยู่ในจังหวัดหล่าวกาย บริเวณภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศเวียดนาม ซึ่งห่างจากชายแดนประเทศจีนประมาณ 380 กิโลเมตรมีภูมิประเทศแบบเทือกเขา โดยเป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาฮวงเหลียนเซิน (The Hoàng Liên Son) ซึ่งอยู่ทางตะวันออกสุดของเทือกเขาหิมาลัย เทือกเขาแห่งนี้เป็นที่ตั้งของยอดเขาฟานซีปัง ซึ่งเป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในเวียดนามที่ระดับความสูง 3,143 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล
สำหรับชุมชนเมืองซาปานั้น ตั้งอยู่ที่ระดับความสูงโดยเฉลี่ย 1,500 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล มีลักษณะภูมิอากาศตามการแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิปเปน (Köppen climate classification) แบบ Cwb มีลักษณะโดยทั่วไปคืออบอุ่นชื้นและมีฝนตกในฤดูร้อน (เดือนพฤษภาคม-สิงหาคม) อบอุ่นและแห้งในฤดูหนาว โดยเมืองซาปาบางปีนั้นจะมีหิมะตกได้ในบางวัน
เมืองซาปาเป็นชุมชนชาวเขาขนาดเล็กและเป็นบ้านเกิดของชนกลุ่มน้อยหลายเผ่าพันธุ์ มีประชากรทั้งหมด 36,000 คน ประกอบไปด้วย กลุ่ม Kinh (Viet) ร้อยละ 15 และกลุ่มชาติพันธุ์หลักอีก 5 กลุ่มด้วยกัน ประกอบด้วยกลุ่ม Hmong ร้อยละ 52 กลุ่ม Dao ร้อยละ 25 กลุ่ม Tay ร้อยละ 5 กลุ่ม Giay ร้อยละ 2 และกลุ่ม Xa Pho จำนวนเล็กน้อย โดยประมาณ 7,000 คนอาศัยอยู่ในตัวเมือง ส่วนประชากรกลุ่มที่เหลือกระจายไปอาศัยอยู่ตามชุมชนย่อยในเขตชนบท
ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพโดยอาศัยภูมิประเทศที่ลาดชันคล้ายขั้นบันได โดยมีผลผลิตทางเกษตรกรรมหลักคือข้าวและข้าวโพด
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ซาปา เมืองแห่งลมหนาว สายหมอก และดอกไม้ (ผู้จัดการออนไลน์) 
สุดยอดอากาศหนาวทั้งปีที่ซาปา (สนุก! ท่องเที่ยว)
จังหวัดหล่าวกาย
เมืองในประเทศเวียดนาม
สามเจ้าผู้พรอง

สามเจ้าผู้พรอง (พรอง แปลว่า "ปกครอง") เป็นตำแหน่งขุนนางชั้นผู้ใหญ่ของอาณาจักรอาหม มีทั้งหมดสามตำแหน่งจึงเรียกกันว่า "สามเจ้าผู้พรอง" เรียงตามลำดับดังนี้
เจ้าพรองเมือง (Burhagohain) ปกครองดินแดนทางตอนบนของแม่น้ำทีเคาถึงเมืองซาดียา (Sadia)
เถ้าเมืองหลวง (Borgohain) ปกครองดินแดนทางตอนใต้ของแม่น้ำทีเคาจนถึงโกลีอาบอร์ (Koliabor)
เจ้าสึงหลวง (Barpatragohain) ปกครองตั้งแต่ทิวเขาทาฟารา (Dafara) แถบลุ่มน้ำพรหมบุตร และระหว่างเมืองเคเรลัวกับแม่น้ำปิจาลัว
== ประวัติ==
สามเจ้าผู้พรองจะผูกขาดอยู่แต่ในบุคคลตระกูลเดียวกันตามปกติตำแหน่งนี้สืบจากบิดาจนถึงบุตร แต่กษัตริย์ก็ทรงมีสิทธิที่จะเลือกสมาชิกคนหนึ่งคนใดในตระกูลนั้นแทนก็ได้หรืออาจจะปลดขุนนางออกก็ทรงทำได้ แต่เดิมเมื่อก่อตั้งอาณาจักรอาหมเจ้าหลวงเสือก่าฟ้าทรงสถาปนาตำแหน่งนายทหารชั้นผู้ใหญ่สองตำแหน่ง คือ เถ้าเมืองหลวง และเจ้าพรองเมือง แต่ในรัชสมัยของเจ้าฟ้าเสือห่มเมือง ได้แต่งตั้งตำแหน่ง เจ้าสึงหลวง ขึ้นอีกหนึ่งตำแหน่ง ซึ่งผู้ที่ได้รับตำแหน่งคนแรกก็คืออนุชาต่างชนนีของพระองค์เอง แต่ภายหลังตำแหน่งดังกล่าวตกไปอยู่กับบุคคลที่มิใช่ชาวอาหม
สามเจ้าผู้พรองแต่ละคนได้รับมอบชาวอาหมหลายครัวเรือนในอยู่ในการครอบครอง คนเหล่านี้ขึ้นตรงต่อเจ้าผู้พรองผู้เป็นนาย ขุนนางอื่นจะพิจารณาพิพากษาลงโทษไม่ได้ ตามคำบอกเล่าของ เดวิด สกอต เจ้าผู้พรองทั้งสามใช้จ่ายเงินสำหรับไพร่ (paiks) 10,000 คน เป็นจำนวนเงิน 90,000 รูปีต่อหนึ่งปี
อนึ่งชื่อตำแหน่ง เถ้าเมืองหลวง นั้น ใกล้เคียงกับตำแหน่ง "เถ้าหลวง" หรือ "เถ้าเมือง" ซึ่งเป็นตำแหน่งข้าราชการของอาณาจักรล้านนาในอดีต
== อ้างอิง ==
ฉัตรทิพย์ นาถสุภา และเรณู วิชาศิลป์. การศึกษาประวัติศาสตร์ไทอาหม. พิมพ์ครั้งที่ 2, กรุงเทพฯ:สร้างสรรค์, 2552. ISBN 978-974-9936-15-3
Barua, S L (1993) Last Days of Ahom Monarchy, New Delhi
อาณาจักรอาหม
ภาษามาลากาซี

ภาษามาลากาซี (Malagasy, ) เป็นภาษาตระกูลออสโตรนีเซียนที่เป็นภาษาประจำชาติของประเทศมาดากัสการ์ ภาษามาลากาซีเป็นภาษากลุ่มมาลาโย-โพลีเนเซียทางตะวันตกสุด ซึ่งมีที่มาจากชาวออสโตรนีเซียที่อาศัยอยู่ที่หมู่เกาะซุนดาช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 5 ภาษานี้มีคำยืมจำนวนมากจากภาษามลายูและภาษาชวา ซึ่งมีมาตั้งแต่การตั้งถิ่นฐานของชาวออสโตรนีเซียช่วงแรกและการค้าระหว่างมาดากัสการ์กับหมู่เกาะซุนดา หลังประมาณ ค.ศ. 1000 ภาษามาลากาซียืมคำจากกลุ่มภาษาบันตูและภาษาอาหรับจากผู้ตั้งถิ่นฐานและผู้ค้าจำนวนมากมาใช้
ในอดีต ภาษามาลากาซีเคยเขียนด้วยอักษรซูราเบซึ่งเป็นอักษรที่พัฒนาจากอักษรอาหรับ หลังจากนั้นในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 มิชชันนารีจากตะวันตกนำอักษรละตินมาใช้งาน
== คุณสมบัติทางไวยากรณ์ ==
มาลากาซีมีวากยสัมพันธ์ดังนี้ กริยา-กรรม-ประธาน
การเน้นเสียงจะเน้นที่พยางค์รองสุดท้าย ยกเว้นในคำที่ลงท้ายด้วย ka, tra หรือ na ซึ่งจะเน้นที่พยางค์ก่อนรองสุดท้าย พยางค์ที่ไม่เน้นมักจะถูกลด (elision) ฉะนั้น fanorona (ฟาโนโรนา การละเล่นพื้นเมืองของสาดากัสการ์) จะอ่านว่า [fa'nurn] ("ฟะนูร์น") และ Malagasy จะอ่านว่า "มาลกาช" ซึ่งตรงกับชื่อภาษาฝรั่งเศสของภาษามาลากาซี คือ Malgache
==อ้างอิง==
==ข้อมูล==
Biddulph, Joseph (1997). An Introduction to Malagasy. Pontypridd, Cymru. .
Houlder, John Alden, Ohabolana, ou proverbes malgaches. Imprimerie Luthérienne, Tananarive 1960.
Ricaut et al. (2009) "A new deep branch of eurasian mtDNA macrohaplogroup M reveals additional complexity regarding the settlement of Madagascar", BMC Genomics.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Malagasy-English, English–Malagasy bilingual frequency dictionary
Large audio database of Malagasy words with recorded pronunciation 
Searchable Malagasy–French–English Dictionary/Translator
Malagasy–English Dictionary
Malagasy–French dictionary
Malagasy Swadesh list of basic vocabulary words (from Wiktionary's Swadesh-list appendix)
Malagasy Vocabulary List (from the World Loanword Database)
La Bible Malgache en texte intégral  – the complete text of the 1865 Malagasy Bible
List of references on Malagasy language (with links to online resources).
Oxford University: Malagasy Language
Paper on Malagasy clause structure
มาลากาซี
ประเทศมาดากัสการ์
มาลากาซี
เรือมด

เรือมด หรือ เรือใบมด เป็นเรือใบที่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงออกแบบและทรงต่อขึ้นมาด้วยพระองค์เอง และได้จดลิขสิทธิ์เป็นสากล ประเภท International Moth Class ที่ประเทศอังกฤษ และพระราชทานชื่อ เรือใบมดแปลงมาจากเรือใบ "ม็อธ"  ซึ่งที่มาของชื่อทรงมีรับสั่งว่า "ที่ชื่อมดนั้น เพราะมันกัดเจ็บ ๆ คัน ๆ ดี" ต่อมาทรงพัฒนาเรือแบบต่อๆมาอีกโดยได้พระราชทาน ชื่อว่าเรือใบซูเปอร์มด และเรือใบไมโครมด
== เรือใบมด ==
เรือใบมด มีความยาว 11 ฟุต กว้าง 4 ฟุต 11 นิ้ว เนื้อที่ใบเรือ 72 ตารางฟุต พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงเรือใบมด เข้าทดลองแข่งขันที่ประเทศอังกฤษและได้อันดับที่หนึ่งในบรรดาเรือขนาดเดียวกัน
== เรือใบซูเปอร์มด ==

เรือใบขนาดเล็กที่ทรงออกแบบมาให้เหมาะกับคนไทย ตัวเรือยาว 11 ฟุต กว้าง 4 ฟุต 11 นิ้ว เสาเดี่ยว เนื้อที่ใบ 72 ตารางฟุต ท้องแบนน้ำหนักเบาประมาณ 34 กิโลกรัม ซุปเปอร์มดเคยเข้าร่วมแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ครั้งที่ 13 เมื่อปี พ.ศ. 2541
== เรือใบไมโครมด ==
พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงเรือใบ "ไมโครมด" ในการแข่งขันกีฬาแหลมทอง ครั้งที่ 4 มีความยาว 7 ฟุต 9 นิ้ว กว้าง 3 ฟุต 4 นิ้ว

มวลสารวัตถุ เช่น สี ชัน จากเรือใบไมโครมดใช้ทำพระสมเด็จจิตรลดา
== อ้างอิง ==
งานนิทรรศการ กษัตริย์นักต่อเรือ โดยกองทัพเรือ ที่เซ็นทรัลเวิลด์ 15-20 พฤษภาคม พ.ศ. 2550
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ตะลุยแดด กินลม "ซูเปอร์มด" เทิดพระเกียรติ 
เรือใบกับ "ในหลวง" 
สิ่งประดิษฐ์ไทย
เรือใบ
รัชกาลที่ 9
เลโก้

เลโก้ (Lego   ; ในรูปแบบ LEGO) เป็นของเล่นในรูปแบบตัวต่อพลาสติก ซึ่งเริ่มผลิตครั้งแรกที่เมืองบิลลุนด์ (Billund) ประเทศเดนมาร์ก โดยช่วงแรกผลิตจากไม้ เลโก้มีลักษณะเป็นชิ้นพลาสติก หลายสีและลักษณะเหมือนก้อนอิฐมีขนาดต่าง ๆ กันที่มีปุ่มและร่องเพื่อการประกอบ โดยไม่ต้องใช้กาว เพื่อให้ผู้เล่นนำไปสร้างสรรค์ต่อเป็นรูปร่างต่าง ๆ ปัจจุบันมีมากกว่า 6,000 ชุด
== ประวัติของเลโก้ ==

ในราวปี ค.ศ. 1932 โอเล เคิร์ก คริสเตียนเสน ชาวเดนมาร์ก เริ่มผลิตและจำหน่ายของเล่นซึ่งทำจากไม้ ต่อมาในปี ค.ศ. 1949 ก็เปลี่ยนรูปแบบสินค้า เป็นของเล่นประเภทตัวต่อ พร้อมทั้งเปลี่ยนวัสดุการผลิตเป็นพลาสติก เรียกว่า ออโตเมติก ไบน์ดิง บริกส์ (Automatic Binding Bricks) และเมื่อปี ค.ศ. 1954 เปลี่ยนชื่อสินค้ามาเป็นเลโก้ ดังเช่นทุกวันนี้ ต่อมา เลโก้เปลี่ยนมาใช้วัสดุพลาสติกแบบ อะคริโลไนไตรล์ บิวทาไดอีน สไตรีน (ABS) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1963 จนถึงปัจจุบัน
=== ธีมและหมวด ===

ตัวต่อเลโก้ มีธีมหลักที่มากมายและมีหลากหลายขนาด โดยแบ่งเป็นหมวดตามอายุของผู้เล่น และในแต่ละหมวด ยังมีธีมย่อยแตกต่างมากน้อยไม่เท่ากัน ตามรูปแบบที่นำเสนอในแต่ละปี ตัวอย่างหมวดเช่น เลโก้ ซิสเต็ม, เลโก้ ดูโป, เลโก้ เทคนิค, เลโก้ ดักตา (DACTA), เลโก้ เบบี (ตั้งแต่แรกเกิด-6 เดือน) เป็นต้นถึงตอนนี้ธีมเลโก้ทะลุ50ธีมเเล้ว
== เลโก้แลนด์ ==
เลโก้แลนด์ เป็นสวนสนุกที่บริษัทเดอะเลโก้กรุ๊ปจัดสร้างขึ้น เพื่อรองรับการเติบโตของธุรกิจของเล่น และเพื่อสร้างความสนุกสนานแก่ลูกค้าและผู้ชื่นชอบของเล่นตัวต่อ โดยจุดเด่นของเลโก้แลนด์ จะนำเสนอประติมากรรมจากการประกอบตัวต่อเลโก้นานาชนิด ซึ่งเลโก้แลนด์แห่งแรก เปิดขึ้นที่เมืองบิลลุนด์ เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2511 บนพื้นที่ 3 เอเคอร์ และจำนวนตัวต่อทั้งหมด 18 ล้านชิ้น โดยอีก20ปีต่อมา จึงมีการขยายพื้นที่สวนสนุกแห่งนี้ออกไป
ปัจจุบัน เลโก้แลนด์เปิดเพิ่มขึ้นอีก 5 แห่งคือ เลโก้แลนด์ วินเซอร์ ในสหราชอาณาจักร เมื่อปี พ.ศ. 2539, เลโก้แลนด์ แคลิฟอร์เนีย ในสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2542 เลโก้แลนด์ ด็อยช์ลันด์ ในเยอรมนี ต่อมาเปิดที่ ฟลอริดาในสหรัฐอเมริกาล่าสุดเปิดที่ นุสาจายาในมาเลเซีย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เลโก้
ของเล่น
สิ่งประดิษฐ์ของเดนมาร์ก
ตราสินค้าเดนมาร์ก
ผลิตภัณฑ์ที่ออกในปี พ.ศ. 2492
รหัสมอร์ส

รหัสมอร์ส (Morse code) เป็นวิธีการส่งข้อความเป็นชุดสัญญาณเสียง, ไฟ หรือเสียงเคาะ และจะมีลักษณะเป็นขีด และจุด เป็นภาษาที่ใช้กันได้ทั่วโลก สามารถเทียบเคียงเสียงอักษรได้ เริ่มแรกรหัสนี้เริ่มต้นขึ้นในราวกลาง ค.ศ. 1830 โดย  ซามูเอล เอฟ. บี. มอร์ส (Samuel F. B. Morse) และ อัลเฟรต เวล (Alfred Vail) ได้คิดค้นเครื่องส่งโทรเลขโดยใช้กระแสไฟฟ้าควบคุมสนามแม่เหล็กของเครื่องรับปลายทางผ่านทางสายส่งสัญญาณ แต่ไม่ค่อยนิยม เนื่องจากมีโอกาสผิดพลาดสูง
== รหัสมอร์สในปัจจุบัน ==
ปัจจุบันยังมีการใช้งานรหัสมอร์สอย่างมากในวงการวิทยุสมัครเล่น การติดต่อบางรูปแบบรหัสมอร์สยังสามารถใช้งานได้ดีที่สุด เช่นการติดต่อ สะท้อนออโรรา เป็นต้น ข้อดีอีกประการของการติดต่อแบบรหัสมอร์สผ่านวิทยุสื่อสารคือ ใช้แถบความถี่น้อยมากเมื่อเทียบกับการสื่อสารระบบอื่น ๆ เป็นการประหยัดความถี่ สามารถใช้งานพร้อม ๆ กันได้โดยไม่มีการรบกวนกัน
== รหัสมอร์สมาตรฐานสากล ==
=== ตัวอักษรและตัวเลข ===
=== เครื่องหมาย ===
== รหัสมอร์สภาษาไทย ==
รหัสสัญญาณมอร์สภาษาไทย เกิดขึ้นครั้งแรกในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
เมื่อแรกเริ่มกิจการโทรเลขในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประเทศไทยใช้วิธีการรับส่งโทรเลขด้วยรหัสสัญญาณมอร์สสากล อักษรโรมัน ข้อความที่ใช้ในการส่งโทรเลขจึงต้องเขียนด้วยภาษาอังกฤษเท่านั้น หากต้องการส่งข้อความเป็นภาษาไทย ก็ต้องแปลข้อความนั้นเป็นภาษาอังกฤษก่อน แล้วส่งไปเป็นตัวอักษรโรมัน หรือเขียนเป็นข้อความภาษาไทยด้วยตัวอักษรโรมัน ซึ่งวิธีดังกล่าวทำให้ล่าช้า และอาจคลาดเคลื่อนได้ง่าย
กรมไปรษณีย์โทรเลข จึงเล็งเห็นความจำเป็นที่จะต้องใช้รหัสสัญญาณมอร์สภาษาไทย เพื่ออำนวยความสะดวกแก่ประชาชน อีกทั้งทหารกับกรมรถไฟหลวง ก็จำเป็นต้องใช้รหัสสัญญาณโทรเลขแบบเดียวกัน จึงได้ตั้งคณะกรรมการประกอบด้วย ฝ่ายกลาโหม ฝ่ายกรมรถไฟหลวง และฝ่ายกรมไปรษณีย์โทรเลข เพื่อพิจารณาจัดทำรหัสสัญญาณมอร์สภาษาไทย กระทั่งสำเร็จและประกาศใช้อย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2455 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
การจัดทำรหัสสัญญาณมอร์สภาษาไทยนั้น คณะกรรมการได้อาศัยรหัสสัญญาณมอร์สสากลเป็นหลัก โดยเพิ่มเติมรหัสสัญญาณให้มากขึ้น เนื่องจากภาษาไทยมีจำนวนตัวพยัญชนะและสระมากกว่าตัวอักษรโรมันในภาษาอังกฤษ รหัสสัญญาณมอร์สภาษาไทยจึงมีพยัญชนะ 30 ตัว สระและวรรณยุกต์ 21 ตัว ทั้งนี้ คณะกรรมการมิได้กำหนดรหัสสัญญาณประจำทุกตัวพยัญชนะและสระในภาษาไทย เพราะหากพยัญชนะหรือสระตัวใดมีเสียงเหมือนกัน เช่น ค – ฆ , ด – ฎ , ส – ศ – ษ , ท – ธ – ฑ – ฒ , สระ ไ - ไ ก็จะกำหนดให้ใช้สัญญาณเดียวกัน ส่วนตัวเลขและเครื่องหมายวรรคตอน ยังคงใช้อย่างรหัสสัญญาณมอร์สสากล
กิจการโทรเลขของไทย ได้มีระบบวิธีการรับส่งด้วยรหัสสัญญาณมอร์สภาษาไทยที่ครบถ้วนสมบูรณ์เป็นครั้งแรก ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ช่วยให้หน่วยงานราชการ และประชาชน สามารถติดต่อสื่อสารด้วยโทรคมนาคมสมัยใหม่ได้อย่างสะดวกรวดเร็วและถูกต้องแม่นยำมากยิ่งขึ้น
=== พยัญชนะ ===
โปรดสังเกตว่ารหัสมอร์สอักษรไทยบางตัวตรงกับอักษรโรมัน โดยเฉพาะอักษรที่อ่านออกเสียงอย่างเดียวกัน เช่น M กับ ม หรือ N กับ น เป็นต้น
=== สระ ===
=== วรรณยุกต์ ===
=== เครื่องหมาย ===
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
โปรแกรมแปลรหัสมอร์ส เสียง และสัญญาณแฟลช 
รหัสมอร์ส และตารางรหัสมอร์สภาษาไทย  ภาควิชาฟิสิกส์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล
 
วิชาลูกเสือ
วิทยุสมัครเล่น
เขาฟานซีปัง

ฟานซีปัง (Phan Xi Păng) เป็นภูเขาที่มีความสูงที่สุดในประเทศเวียดนามด้วยความสูง 3,143 เมตร โดยได้ฉายาว่า "หลังคาแห่งอินโดจีน" อยู่ในเมืองซาปา จังหวัดหล่าวกายในประเทศเวียดนาม ฟานซีปังอยู่บนทิวเขาฮหว่างเลียนเซิน (Hoàng Liên Sơn)
== อ้างอิง ==
ฟานซีปัง
คอคอดกระ

คอคอดกระ หรือ กิ่วกระ เป็นส่วนที่แคบที่สุดของคาบสมุทรมลายู อยู่ในเขตบ้านทับหลี ตำบลมะมุ อำเภอกระบุรี จังหวัดระนอง กับอำเภอสวี จังหวัดชุมพร ประมาณกิโลเมตรที่ 545 ของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4 ห่างจากเขตเทศบาลเมือง 66 กิโลเมตร ในบริเวณนี้มีแผ่นป้ายคอนกรีตขนาดใหญ่จำลอง
คอคอดกระ มีระยะทางจากฝั่งทะเลตะวันตกจรดฝั่งตะวันออกกว้างเพียง 50 กิโลเมตร พื้นที่ส่วนนี้นับเป็นยุทธศาสตร์สำคัญ ที่ได้รับความสนใจตั้งแต่ในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ในการที่จะขุดคลองตัดผ่านจนกระทั่งถึงรัชกาลที่ 4 ฝรั่งเศสคิดจะขุดคอคอดกระเพื่อร่นระยะทางในการเดินเรือจากฝั่งทะเลอันดามันข้ามมายังฝั่งอ่าวไทย โดยไม่ต้องอ้อมไปทางแหลมมลายู แต่เนื่องด้วยความขัดแย้งทางผลประโยชน์กับอังกฤษที่เป็นเจ้าของกิจการท่าเรือในปีนังและสิงคโปร์โครงการนี้จึงต้องระงับไป
ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สองในสนธิสัญญาสมบูรณ์แบบไทยยินยอมที่จะไม่ขุดคลองคอคอดกระหากไม่ได้รับความยินยอมจากอังกฤษก่อน
ปรีดี พนมยงค์ได้เสนอให้ขุดคลอง เมื่อกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2501 แต่ยังคงไม่มีการขุดคลองแต่อย่างใดจวบจนปัจจุบัน ซึ่งมีหลายเหตุผลคัดค้านรวมถึงไม่ต้องการให้ประเทศไทยแยกออกเป็นสองส่วน ผนวกกับประเทศสิงคโปร์กลัวจะเสียผลประโยชน์ด้วย
ใน พ.ศ. 2544 วุฒิสภาได้ตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญเพื่อศึกษาความเป็นไปได้ของโครงการขุดคอคอดกระ ผลการศึกษาที่รายงานต่อที่ประชุมมีสาระสำคัญให้เรียกชื่อคลองว่า "คลองไทย" และบริเวณที่ขุดมิใช่คอคอดกระ เนื่องด้วยเหตุผลทางวิศวกรรมศาสตร์ อันได้แก่สภาพพื้นที่ที่ต้องขุดที่คอคอดกระนั้นเป็นหินและภูเขา และความมั่นคงเนื่องจากบริเวณคอคอดกระอยู่ที่ชายแดนพม่าปากแม่น้ำกระบุรี บริเวณที่วุฒิสภาเห็นว่ามีความเป็นไปได้และเกิดประโยชน์สูงสุดในการขุดคลองไทย คือ เส้นทาง 9A ผ่านจังหวัดกระบี่ ตรัง พัทลุง นครศรีธรรมราช และสงขลา ระยะทาง 120 กิโลเมตร
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
โครงการคลองไทย
ส่วนที่แคบที่สุดในแหลมมลายู คอคอดกระ 
ภูมิศาสตร์ของจังหวัดระนอง
ภูมิศาสตร์ของจังหวัดชุมพร
 
ทะเลอันดามัน
อำเภอกระบุรี
อำเภอสวี
ตลาดบั๊กห่า

ตลาดบั๊กห่า (Chợ Bắc Hà) เป็นตลาดนัดทุกวันอาทิตย์ในอำเภอบั๊กห่า จังหวัดหล่าวกาย ทางตอนเหนือของประเทศเวียดนาม ซึ่งขายของทุกประเภทรวมถึงเนื้อสุนัขที่เป็นที่นิยมของคนท้องถิ่น เป็นจุดท่องเที่ยวจุดหนึ่งของนักท่องเที่ยวที่มาเที่ยวที่เมืองซาปาและภูเขาฟานซีปัง
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
seebeforeyoudie.net  
บั๊กห่า
จังหวัดหล่าวกาย
มัลพิเกียน

มัลพิเกียน (Malpighian) อาจหมายถึงหนึ่งโครงสร้างทางกายวิภาคศาสตร์ที่พบโดย มาร์เซลโล มัลพิกิ ดังต่อไปนี้:
มัลพิเกียนคอร์พัสเซิล (แก้ความกำกวม) ยังอาจหมายถึง:
* รีนัลคอร์พัสเซิล - หน่วยการสารตัวแรกของหน่วยไต
* splenic lymphoid nodules หรือ ไวท์โนดูล -  กลุ่มก้อนเนื้อเยื่อน้ำเหลืองที่พบใน white pulp ของม้าม ภายในมีลิมโฟไซต์อยู่เป็นจำนวนมาก
มัลพิเกียนแลร์ ซึ่งพบบนผิวหนัง
ระบบท่อมัลพิเกียน ระบบขับถ่ายและรักษาสมดุลสารละลายชนิดหนึ่งของสัตว์ในกลุ่มยูนิราเมีย (uniramia; แมลงและไมเรียโพดา), อะแรคนิดและทาร์ดิเกรด
การถ่ายฝากตัวอ่อน

การถ่ายฝากตัวอ่อน (อังกฤษ: embryo transfer) เป็นการนำตัวอ่อนที่เกิดจากการผสมพันธุ์ระหว่างตัวอสุจิของพ่อพันธุ์และไข่ของแม่พันธุ์ที่คัดเลือกไว้ แล้วเก็บออกมาจากมดลูกของแม่พันธุ์ ต่อจากนั้นนำไปฝากใส่ไว้ให้เติบโตในมดลูกของตัวเมียอีกตัวหนึ่งจนคลอด
การถ่ายฝากตัวอ่อนประกอบด้วยสัตว์เพศเมียที่เป็นตัวให้ (donor) และตัวรับ (recipients) ซึ่งมีได้หลายตัว
ตัวให้จะเป็นแม่พันธุ์ที่คัดเลือกไว้ ซึ่งสัตว์บางประเภท เช่นโค กระบือ จะตกไข่ครั้งละ 1 ใบ แต่ถ้าต้องการให้ตกไข่มากขึ้น ก็ต้องใช้ฮอร์โมนกระตุ้นรังไข่ให้สร้างไข่ได้มากกว่าปกติ ซึ่งจะทำให้แม่พันธุ์มีไข่ตกมากกว่าครั้งละ 1 ใบ เมื่อแม่พันธุ์สามารถตกไข่ได้ครั้งละหลายใบ ก็จะมีโอกาสผสมเป็นตัวอ่อนได้หลายตัวในคราวเดียวกัน
ตัวรับเป็นสัตว์เพศเมียที่ไม่ได้รับการเลือกเป็นแม่พันธุ์ ตัวรับมีได้หลายตัว เพื่อรับตัวอ่อนจากแม่พันธุ์ให้มาเจริญเติบโตในมดลูกของตัวรับจนถึงกำหนดคลอด ตัวรับจะต้องมีสภาพร่างกายที่เป็นปกติ มีมดลูกที่พร้อมจะรับการฝังตัวของตัวอ่อน ดังนั้น ตัวรับมักจะเป็นพันธุ์พื้นเมืองเพราะจะแข็งแรงกว่า ในบางกรณีก่อนการถ่ายฝากตัวอ่อนอาจต้องมีการฉีดฮอร์โมนให้ตัวรับ เพื่อเตรียมสภาพของมดลูกให้พร้อมที่ตั้งท้องตามปกติ
ภาวะเจริญพันธุ์
ชีววิทยา
อนุภาค

อนุภาค หมายถึงสสารที่มีปริมาณน้อยมากหรือเล็กมาก อาจหมายถึง
ในเคมี
อิเล็กตรอน
โมเลกุล
อะตอม
นิวตรอน
โปรตอน
อนุภาคคอลลอยด์ ใน colloid chemistry คือ a one-phase system ขององค์ประกอบสองอย่างขึ้นไป
ในฟิสิกส์
อนุภาคที่เล็กกว่าอะตอม ซึ่งอาจหมายถึงอย่างใดอย่างหนึ่งต่อไปนี้:
* อนุภาคมูลฐาน คืออนุภาคซึ่งเป็นองค์ประกอบของอนุภาคที่ใหญ่กว่า หรือเรียกอีกอย่างว่า อนุภาคพื้นฐาน
* Composite particle คือสถานะที่ติดตรึงกันระหว่างอนุภาคมูลฐานต่าง ๆ
* อนุภาคจุด คือ อนุภาคในอุดมคติที่ไม่มีปริมาตร
ดูเพิ่มเติมที่ รายชื่อของอนุภาค หรือบทนำที่ไม่เป็นเชิงเทคนิคของหัวข้อดังกล่าว บทนำสู่อนุภาค
ในบริบทอื่น ๆ:
คำอนุภาค คำที่ไม่ถูกจัดอยู่ในชนิดของคำใด
อนุภาค (นิเวศวิทยา) ในนิเวศวิทยาทะเลหรือน้ำสะอาด หมายถึงวัตถุเล็ก ๆ
เมเจอร์ลีก

เมเจอร์ลีก (Major League) สามารถหมายถึง
เมเจอร์ลีกซอกเกอร์ ลีกการแข่งขันฟุตบอลของสหรัฐฯ
เมเจอร์ลีกเบสบอล ลีกการแข่งขันเบสบอลของสหรัฐฯ
งานรักบี้ฟุตบอลประเพณีจุฬาฯ–ธรรมศาสตร์

งานรักบี้ฟุตบอลประเพณีจุฬาฯ–ธรรมศาสตร์ (CU–TU Traditional Rugby–Football Match) เป็นการแข่งขันรักบี้ฟุตบอลระหว่างจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กับมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เพื่อกระชับความสัมพันธ์ระหว่างมหาวิทยาลัยและศิษย์เก่า ซึ่งการแข่งขันได้เริ่มมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2503 เป็นต้นมา โดยสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ได้พระราชทานถ้วยรางวัล “มหิดล” เป็นรางวัลสำหรับทีมที่ชนะการแข่งขัน
==ประวัติ==
การแข่งขันรักบี้ฟุตบอลประเพณีจุฬาฯ–ธรรมศาสตร์ได้มีการจัดการแข่งขันกันมาตั้งแต่ พ.ศ. 2480 ณ สนามศุภชลาศัย โดยคณะกลุ่มบุคคลจากนักรักบี้ฟุตบอลที่เคยเป็นนิสิตนักศึกษาเก่าของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยและมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ได้ร่วมกันจัดการแข่งขันรักบี้ฟุตบอลประเพณีขึ้น โดยวัตถุประสงค์ เพื่อสร้างความสัมพันธ์และความสามัคคีของนักกีฬารักบี้ฟุตบอลของทั้งสองมหาวิทยาลัยและผู้เกี่ยวข้องซึ่งประกอบด้วย คณาจารย์ ศิษย์เก่า และนิสิตนักศึกษาปัจจุบัน ซึ่งทำหน้าที่ร่วมกันในการจัดการแข่งขันเป็นประจำทุกปี โดยหมุนเวียนผลัดเปลี่ยนกันเป็นผู้จัดการแข่งขัน และเป็นแบบอย่างที่ดี ในการแข่งขันรักบี้ฟุตบอลให้แก่เยาวชนของชาติ ซึ่งผู้เข้าแข่งขันประกอบไปด้วยนิสิตหรือนักศึกษาที่กำลังศึกษาอยู่หรือเคยศึกษาหรือจบการศึกษาแล้ว
หลังจากนั้น ในปี พ.ศ. 2503 สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนีได้พระราชทานถ้วยรางวัล “มหิดล” แก่ผู้ชนะในการแข่งขัน พร้อมทั้งเสด็จพระราชดำเนินเป็นองค์ประธานเปิดการแข่งขันด้วยพระองค์เอง โดยพระองค์ท่านเสร็จพระราชดำเนินเป็นประธานการแข่งขัน พระราชทานถ้วยรางวัลแก่ผู้ชนะและของที่ระลึกแก่กรรมการผู้ตัดสินและนักกีฬาของทั้งสองทีมด้วยพระองค์เองในช่วงแรกอยู่หลายปี ทั้งสองมหาวิทยาลัยจึงถือว่าการแข่งขันในปี พ.ศ. 2503 เป็นการแข่งขันรักบี้ประเพณีจุฬาฯ–ธรรมศาสตร์ ครั้งที่ 1 ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
การแข่งขันรักบี้ฟุตบอลประเพณีนี้ มีการแข่งขันครั้งที่ 1 พ.ศ. 2503 และมีการแข่งขันตลอดมาเป็นครั้งที่ 22 เมื่อ พ.ศ. 2527 แล้วได้หยุดการแข่งขันไป เนื่องจากมีการทำกิจกรรมอื่น จึงได้มีการรื้อฟื้นการแข่งขันรักบี้ฟุตบอลประเพณีชิงถ้วยพระราชทาน “มหิดล” อีกครั้งหนึ่งโดยกลับมาแข่งขันอีกประจำปี พ.ศ. 2549 เป็นครั้งที่ 23 ในยุคแรกแข่งขันที่สนามศุภชลาศัย กรีฑาสถานแห่งชาติ โดยครั้งที่ 2 ถึงครั้งที่ 7 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชทรงเสด็จมาเป็นประธานในพิธีและทอดพระเนตรการแข่งขัน มีนิสิตนักศึกษาของทั้งสองสถาบัน และประชาชนเฝ้ารับเสด็จฯ มากกว่า 30,000 คน ผลการแข่งขัน 28 ครั้ง ธรรมศาสตร์ชนะ 11 ครั้ง จุฬาฯ ชนะ 15 ครั้ง เสมอ 5 ครั้ง และในปีล่าสุดที่ทีมรักบี้ธรรมศาสตร์เป็นผู้ชนะ
== การแข่งขัน ==
== อ้างอิง ==
กีฬารักบี้ ได้รับการขนานนามว่า “กีฬาเถื่อนของสุภาพบุรุษ” 
== ดูเพิ่ม ==
งานฟุตบอลประเพณีจุฬาฯ–ธรรมศาสตร์
งานรักบี้ฟุตบอลประเพณีราชวิทย์-วชิราวุธ
รักบี้
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
กิจกรรมมหาวิทยาลัย
กีฬานักเรียนในประเทศไทย
หูดข้าวสุก

หูดข้าวสุก (Molluscum contagiosum) คือโรคที่เกิดจากเชื้อไวรัส Molluscum contagiosum virus (MCV) ทำให้เกิดเป็นตุ่มนูนบนผิวหนัง ขนาดประมาณ 2-5 มิลลิเมตร จะพบมากขึ้นในรายที่มีการติดเชื้อ HIV
== สาเหตุ ==
เกิดจากเชื้อไวรัสชื่อ Molluscum contagiosum virus (MCV) ซึ่งเป็นเชื้อในตระกูล poxvirus จำแนกอยู่ในจีนัส Molluscipoxvirus
== อาการและอาการแสดง ==
หูดข้าวสุกมีลักษณะเป็นตุ่มนูนบนผิวหนัง ขนาดประมาณ 2-5 มิลลิเมตร มีลักษณะเฉพาะตัวคือมีรอยบุ๋มตรงกลาง มีการอักเสบและการตายของเนื้อเยื่อที่เป็นโรคน้อย เมื่อเทียบกับโรคที่เกิดจาก poxvirus ชนิดอื่น ๆ ลักษณะการกระจายของตุ่มมีทั้งแบบเดี่ยวและแบบกลุ่ม พบได้ทั่วร่างกาย ยกเว้นที่ฝ่ามือและฝ่าเท้า
== การดำเนินโรค ==
หูดข้าวสุกติดต่อได้โดยการสัมผัสและทางเพศสัมพันธ์ นอกจากนี้ยังสามารถติดต่อได้โดยการใช้สระว่ายน้ำร่วมกัน หากมีโรคภูมิแพ้ของผิวหนังอยู่ก่อนจะมีความเสี่ยงต่อการเกิดโรคมากขึ้น
ระยะฟักตัวของโรคใช้เวลา 2 สัปดาห์ถึง 6 เดือน (เฉลี่ยอยู่ที่ 2-7 สัปดาห์) ในผู้ที่มีภูมิคุ้มกันปกติโรคนี้สามารถหายได้เอง ภายในเวลา 3-4 เดือนโดยไม่มีภาวะแทรกซ้อน แต่รอยโรคที่ผิวหนังอาจจะคงอยู่ได้นาน 3-5 ปี
หูดข้าวสุกจะพบมากขึ้นในรายที่มีการติดเชื้อ HIV ในระยะที่ภูมิคุ้มกันเริ่มต่ำ พบได้ 5-18% ในผู้ติดเชื้อ HIV ซึ่งมักจะเป็นทั่วทั้งตัวและคงอยู่นานในรายที่อยู่ในระยะภูมิคุ้มกันบกพร่อง (AIDS) แล้ว นอกจากนี้ยังพบว่าโรคหูดข้าวสุกมีความสัมพันธ์กับภาวะภูมิคุ้มกันบกพร่องแบบอื่น ๆ ด้วย
== การวินิจฉัยโรค ==
โดยทั่วไปวินิจฉัยจากอาการและอาการแสดงข้างต้น สามารถวินิจฉัยยืนยันได้จากการตรวจทางพยาธิวิทยาซึ่งจะพบ Cytoplasmic eosinophilic inclusions หรือที่เรียกว่า molluscum bodies ซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะที่บ่งบอกถึงการแบ่งตัวของ poxvirus
== การรักษา ==
ขณะนี้ยังไม่มีการรักษาเฉพาะสำหรับโรคนี้ แต่สามารถรักษาด้วยการทำลายที่รอยโรคโดยตรงได้
ในผู้ติดเชื้อ HIV หากได้รับการรักษาด้วย Highly Active AntiRetroviral Therapy (HAART) อย่างมีประสิทธิภาพ หูดข้าวสุกก็สามารถหายได้เองเหมือนในรายที่มีภูมิคุ้มกันปกติ
มีบางกรณีศึกษา พบว่าการให้ Cidofovir ในรูปยาทาหรือยาฉีดมีประสิทธิภาพในการรักษาโรคในรายที่มีภูมิคุ้มกันบกพร่อง
โรค
โรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์
โรคติดเชื้อไวรัส
โชเคศวร

เจ้าชายโชเคศวร หรือ โชเคศวร สิงห์ เป็นกษัตริย์ที่ทางพม่าให้มาปกครองอาณาจักรอาหม ซึ่งโชเคศวร สิงห์เองมีฐานะเป็นพระอนุชาในพระมเหสีในพระเจ้าบาจีดอแห่งพม่า ทางพม่าแต่งตั้งให้พระองค์ขึ้นครองราชย์ เพื่อใช้ข้ออ้างว่า ที่ให้พระองค์ขึ้นเป็นกษัตริย์นั้น ก็เพราะเจ้าเสือเดือนฟ้า (จันทรกานต์ สิงห์) ไม่เสด็จกลับตามคำเชิญของพม่า ต่อมาเจ้าเสือเดือนฟ้าจึงเสด็จกลับ แต่เมื่อมาถึงโยรหัต เจ้าเสื้อเดือนฟ้ากลับถูกจับและถูกขังไว้ที่รังปุระ โดยมีพระองค์เป็นกษัตริย์ต่อไป ท้ายที่สุดโชเคศวรถูกปลดและสิ้นสุดตำแหน่ง ราชาแห่งอัสสัม ในเดือนมิถุนายน ในปี พ.ศ.๒๓๖๕ เมื่ออังกฤษเข้ามายึดอัสสัมตอนใต้จากพม่าจากสนธิสัญญายันดาโบ
== อ้างอิง ==
Baruah, S. L. (1993), Last Days of Ahom Monarchy, Munshiram Manoharlal Publishers Pvt Ltd, New Delhi
งานค้นคว้าเรื่องชนชาติไทย ของ พลตรี หลวงวิจิตรวาทการ
== ดูเพิ่ม ==
ราชวงศ์อาหม
พระมหากษัตริย์อาหม
มุม

มุม (angle) เกิดจากปลายรังสี 2 เส้น เชื่อมกันที่จุดจุดหนึ่ง ซึ่งเรียกว่า จุดยอดมุม และหน่วยในการวัดมุมอาจมีหน่วยเป็นองศาซึ่งเขียนในสัญลักษณ์ "°" หรือในหน่วยเรเดียน ซึ่งในหน่วยเรเดียนจะพิจารณาความยาวของส่วนโค้งของวงกลมที่รองรับมุมนั้น จากความยาวรอบรูปของวงกลม(รัศมี 1 หน่วย) คือ 2\pi มุมฉากจะมีมุม \frac{\pi}{2} เรเดียน ในหน่วยองศา วงกลมจะมี 360 องศา ดังนั้นมุมฉากจะมีมุม 90 องศา
== ชนิดของมุม ==
มุมขนาด 90° (หรือ π/2 เรเดียน หรือหนึ่งส่วนสี่ของรูปวงกลม) เรียกว่า มุมฉาก (right angle)
มุมที่เล็กกว่ามุมฉาก (น้อยกว่า 90°) เรียกว่า มุมแหลม (acute angle)
มุมที่ใหญ่กว่ามุมฉากแต่เล็กกว่าสองมุมฉาก (ระหว่าง 90° กับ 180°) เรียกว่า มุมป้าน (obtuse angle)
มุมที่มีขนาดเท่ากับสองมุมฉาก (180°) เรียกว่า มุมตรง (straight angle)
มุมที่ใหญ่กว่ามุมตรงแต่น้อยกว่ารูปวงกลมเต็มวง (ระหว่าง 180° กับ 360°) เรียกว่า มุมกลับ (reflex angle)
มุมที่วัดแล้วได้ขนาดของมุมเท่ากัน เรากล่าวว่ามุมทั้งสองสมภาคกัน (congruence)
เมื่อเส้นตรงสองเส้นตัดกันคล้ายตัว X มุมที่อยู่ฝั่งตรงข้ามของจุดตัดเรียกว่า มุมตรงข้าม (vertical/opposite angle) มุมตรงข้ามแต่ละคู่จะสมภาคกันเสมอ
มุมที่มีจุดยอดและรังสีด้านหนึ่งร่วมกัน แต่ไม่กินพื้นที่ซึ่งกันและกัน มุมทั้งสองนั้นเรียกว่า มุมประชิด (adjacent angle)
มุมสองมุมที่มีผลรวมของขนาดเท่ากับหนึ่งมุมฉาก (90°) จะเรียกทั้งสองว่าเป็น มุมประกอบมุมฉาก (complementary angles)
มุมสองมุมที่มีผลรวมของขนาดเท่ากับสองมุมฉาก (180°) จะเรียกทั้งสองว่าเป็น มุมประกอบสองมุมฉาก (supplementary angles)
มุมสองมุมที่มีผลรวมของขนาดเท่ากับหนึ่งรอบรูปวงกลม (360°) จะเรียกทั้งสองว่าเป็น มุมประกอบสี่มุมฉาก (explementary angles)
{|class = wikitable style="text-align:center;"
!style = "width:5em;" | ชื่อ
!style = "width:5em;" | ศูนย์
!style = "width:5em;" | มุมแหลม
!style = "width:5em;" | มุมฉาก
!style = "width:5em;" | มุมป้าน
!style = "width:5em;" | มุมตรง
!style = "width:5em;" | มุมกลับ
!style = "width:5em;" | มุมรอบจุด
|-
! หน่วย
! colspan=10 | ช่วง
|-
! รอบ
| 
| 
| 
| 
| 
| 
| 
|-
! เรเดียน
| 
| 
| 
| 
| 
| 
| 
|-
! องศา
| 0°
| (0,&nbsp;90)°
| 90°
| (90,&nbsp;180)°
| 180°
| (180,&nbsp;360)°
| 360°
|-
! ก็อน
| 0g
| (0,&nbsp;100)g
| 100g
| (100,&nbsp;200)g
| 200g
| (200,&nbsp;400)g
| 400g
|-
|}
== มุมภายในรูปหลายเหลี่ยม ==
เราสามารถหามุมภายในของรูปสามเหลี่ยมได้โดยพิจารณาจุดยอด (A) ของสามเหลี่ยม ลากเส้นตรงที่ผ่านจุด A และขนานกับด้านที่อยู่ตรงข้ามจุด A สมมติเป็น BC จะได้ว่าผลรวมของมุมภายในรูปสามเหลี่ยม คือ 180° เราสามารถหาผลรวมของมุมภายในของรูป n เหลี่ยม ได้โดยอาศัยมุมภายในของรูปสามเหลี่ยม นั่นคือ เลือกจุดยอดใด ๆ ของรูป n เหลี่ยม ลากเส้นเชื่อมจุดยอดนั้นกับจุดยอดที่เหลือ จะเกิดสามเหลี่ยม n-2 รูป ดังนั้นมุมภายในของรูป n เหลี่ยม คือ 180(n-2) องศา
เรขาคณิตมูลฐาน
ตรีโกณมิติ