pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
สโรชา วาทิตตพันธ์

สโรชา วาทิตตพันธ์ (เกิด 30 ธันวาคม พ.ศ. 2521) ชื่อเล่น เต๋า เป็นนักแสดงและพิธีกรหญิงชาวไทย เข้าสู่วงการครั้งแรกด้วยการเป็นนางเอกมิวสิควิดีโอเพลง "รักคืออะไร" ของ วราวุธ บูรพาชยานนท์ ในสังกัดกลิทซ์ ของจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ โดยการชักนำของ พชร์ อานนท์ ในรุ่นเดียวกับ สิทธิพร นิยม, ชาช่า อัลเทอร์เมท, ชฎาธิรัฏฐ์ เลิศทวีสิน เคยได้รับรางวัลโทรทัศน์ทองคำสาขานักแสดงสนับสนุนหญิงดีเด่น จากละคร รักแผลงฤทธิ์ 
==ประวัติ==
สโรชา วาทิตตพันธ์เป็นคนกรุงเทพมหานครตั้งแต่กำเนิด เป็นลูกสาวคนเล็กของครอบครัววาทิตตพันธ์ โดยเต๋ามีพี่ชาย 2 คน เข้าศึกษาชั้นอนุบาลที่โรงเรียนบพิตรวิทยา จากนั้นจึงมาต่อชั้นประถมศึกษาที่โรงเรียนดาราคาม ขณะที่เข้าสู่วงการบันเทิงในช่วงแรกของการเป็นนักแสดงเธอศึกษาชั้นมัธยมปลายที่โรงเรียนสายน้ำผึ้ง และเข้าวงการครั้งแรกด้วยการเป็นนางเอกมิวสิควิดีโอเพลง "รักคืออะไร" ของ วราวุธ บูรพาชยานนท์ ในสังกัดกลิทซ์ ของแกรมมี่ เมือช่วงเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2537 (อายุใกล้ 16 ปี) โดยการชักนำ ของ พจน์ อานนท์ ในรุ่นเดียวกับ สิทธิพร นิยม ชาช่า อัลเทอร์เมท ชฎาธิรัฏฐ์ เลิศทวีสิน เคยได้รับรางวัลโทรทัศน์ทองคำสาขานักแสดงสนับสนุนหญิงดีเด่น จากละคร รักแผลงฤทธิ์  
สโรชา วาทิตตพันธ์ ได้รับการกล่าวขานว่าหน้าตาเหมือน ศิริลักษณ์ ผ่องโชค ผสมกับ สุวนันท์ คงยิ่ง
ชีวิตครอบครัว ได้สมรสกับหนุ่มนอกวงการ “เบอร์ - มนตรี ศิริชู” ครีเอทีฟ ไดเรคเตอร์ บริษัท เจ เอส แอล โกลบอล มีเดีย จำกัด โดยจัดพิธีทางศาสนาคริสต์ตามที่เจ้าบ่าวนับถือ ที่โรงแรมเดอะสยาม เมื่อเช้าวันอาทิตย์ ที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2558 
== ผลงาน ==
===ละครโทรทัศน์ ===
===ละครซีรีส์-ซิทคอม===
=== ละครสั้น ===
พี่รักน้องเลี้ยง (ละครสั้นปากกาทอง) ช่อง 7 (2540)
โจร (ละครสั้นยมบาลเจ้าขา) ช่อง 7 (2557)
===ภาพยนตร์===
แรงเป็นไฟ ละลายแค่เธอ
กู๊ดบายซัมเมอร์ เอ้อเหอ...เทอมเดียว
เขี้ยวอาฆาต
18 ฝนคนอันตราย
สติแตกสุดขั้วโลก
=== ภาพยนตร์สั้น ===
ไทยนิยม เรื่อง เจ้าชายป้อม
=== ละครเวที ===
พินัยกรรมกำกวม
สามสาวทรามทราม
=== มิวสิควิดีโอ ===
=== เพลงประกอบละคร ===
เพลง แค่คำร่ำลา  OST.แรงเป็นไฟ ละลายแค่เธอ
=== โฆษณา ===
พิซซ่าฮัท
ขนมปังหน้าเนย เลอแปง
12 พลัส
สบู่ Lux
เครื่องปรับอากาศ Panasonic
น้ำยาปรับผ้านุ่ม Comford
น้ำผสมวิตามิน B'lue
พัดลม Sharp
โออิชิ บุฟเฟ่
น้ำปลาแท้ ตราคนแบกกุ้ง
รถไฟฟ้ามหานคร สายสีน้ำเงิน
Central Rama 2
The Mall Lifestore ท่าพระ
แชมพู Clear
ควิกแสบ รสต้มยำมันกุ้ง
===พิธีกร===
รายการสโร-โก ( saro-go ) ทางช่อง travel channel true vision ช่อง 73
===อื่นๆ===
หัวหน้าทีมสอนการแสดงรายการ ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 12
==รางวัล==
รางวัลโทรทัศน์ทองคำ ครั้งที่ 19 สาขานักแสดงสนับสนุนหญิงดีเด่น จากละครเรื่อง รักแผลงฤทธิ์ (ช่อง 3)
เข้าชิงรางวัล คมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 2 สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม จากละครเรื่อง เรือนไม้สีเบจ (ช่อง3)
เข้าชิงรางวัล คมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 4 สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม จากละครเรื่อง นางบาป (ช่อง3)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
บุคคลจากโรงเรียนสายน้ำผึ้ง ในพระอุปถัมภ์ฯ
พุทธศาสนิกชนชาวไทย
นักแสดงหญิงชาวไทย
นักแสดงละครโทรทัศน์หญิงชาวไทย
นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวไทย
นางแบบไทย
พิธีกรชาวไทย
นักแสดงหญิงชาวไทยในศตวรรษที่ 20
นักแสดงหญิงชาวไทยในศตวรรษที่ 21
เติ้ง อิ่งเชา

เติ้ง อิ่งเชา  (4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1904 - 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1992) เป็นภริยาของอดีตนายกรัฐมนตรีของสาธารณรัฐประชาชนจีน โจว เอินไหล ดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมาธิการสภาที่ปรึกษาประชาชนแห่งชาติสาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างปี ค.ศ. 1983 ถึง 1988 และเป็นสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์จีน
แกนนำพรรคคอมมิวนิสต์จีน
พิกโกโล

redirectปิคโคโล
เขตไทโต

เขตไทโต  เป็น 1 ใน 23 เขตพิเศษของกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
เขตไทโตมีพื้นที่ 10.08 ตารางกิโลเมตร ใน ค.ศ. 2008 มีประชากร 175,346 คน และความหนาแน่นประชากร 17,395 คนต่อตารางกิโลเมตร
==ที่ตั้ง==
เขตไทโตตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของกรุงโตเกียว ล้อมรอบด้วยเขตพิเศษ 5 เขต ได้แก่ ชิโยดะ บุงเกียว อารากาวะ ซูมิดะ และชูโอ
==สถานที่สำคัญ==
===ย่าน===
อูเอโนะ (上野 Ueno)
อากิฮาบาระ (秋葉原 Akihabara)
อาเมโยโกะ (アメ横 Ameyoko)
ยานากะ
อาซากูซะ (浅草 Asakusa)
อาซากูซาบาชิ (浅草橋 Asakusabashi)
===วัดและศาลเจ้า===
วัดเซ็นโซ (浅草寺 Sensō-ji) และ คามินาริมง (雷門 Kaminarimon) หรือประตูสายฟ้า
ศาลเจ้าอาซากูซะ (浅草神社 Asakusa-jinja)
อาเมโยโกะ (アメ横 Ameyoko)
ศาลเจ้าอากิบะ
วัดคันเอจิ (東叡山寛永寺円頓院 Tōeizan Kan'ei-ji Endon'in)
คิชิโมจิง (鬼子母神 Kishimojin)
===สวนสาธารณะ===
สวนอาซากูซะ
สวนอูเอโนะ (上野公園 Ueno Kōen)
สวนซูมิดะ
สวนยานากะ
===พิพิฑภัณฑ์และสวนสัตว์===
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ โตเกียว (東京国立博物館 Tōkyō Kokuritsu Hakubutsukan)
พิพิธภัณฑ์ศิลปะตะวันตกแห่งชาติ (国立西洋美術館 Kokuritsu Seiyō Bijutsukan)
สวนสัตว์อูเอโนะ (恩賜上野動物園 Onshi Ueno Dōbutsuen)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ของเขตไทโต
 
ไทโต
เยอรมันเรควีม (บราห์ม)

A German Requiem, To Words of the Holy Scriptures, Op. 45 (Ein deutsches Requiem, nach Worten der heiligen Schrift, op. 45) ผลงานประพันธ์ของโยฮันเนิส บรามส์ระหว่างปี ค.ศ. 1865 ถึง 1868 เป็นผลงานชิ้นใหญ่สำหรับบรรเลงด้วยวงออร์เคสตรา ขับร้องประสานเสียง และขับร้องเดี่ยว  ประกอบด้วย 7 มูฟเมนต์มีความยาวทั้งสิ้นประมาณ 65 ถึง 80 นาที ผลงานชิ้นนี้แตกต่างจากเรควีเอ็มโดยทั่วไปที่มีบทร้องเป็นภาษาละติน ฉบับของบรามส์มีคำร้องเป็นภาษาเยอรมัน โดยนำมาจากคัมภีร์ไบเบิลฉบับภาษาเยอรมันโดย มาร์ติน ลูเทอร์  เป็นผลงานของบรามส์ที่มีความยาวที่สุด และประสบความสำเร็จที่สุด
บรามส์เริ่มแต่งผลงานชิ้นนี้เพื่อเป็นการไว้อาลัยมารดาของเขาที่ถึงแก่กรรมเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1865  และนำผลงานเก่าบางส่วนที่เคยแต่งไว้ในปี ค.ศ. 1854 มาใช้เป็นมูฟเมนต์ที่สอง ขณะนั้นเป็นช่วงที่บรามส์กำลังเศร้าโศก เนื่องจากโรแบร์ท ชูมันเพื่อนสนิทของเขากำลังประสบภาวะยากลำบากในชีวิต และพยายามฆ่าตัวตาย   บรามส์แต่งเสร็จ 6 มูฟเมนต์ (คือมูฟเมนต์ที่ 1-4 และ 6-7 ยกเว้นมูฟเมนต์ที่ 5) ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1866  และออกแสดงรอบปฐมทัศน์บางส่วนเฉพาะสามมูฟเมนต์แรกเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 1867 ที่กรุงเวียนนา การแสดงรอบแรกไม่ประสบความสำเร็จนัก  และเปิดแสดงครบทั้ง 6 มูฟเมนต์ในหกเดือนถัดมา เมื่อวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 1968 ที่มหาวิหารเบรเมน ตรงกับวันกูดฟรายเดย์ การแสดงครั้งหลังนี้ได้รับคำชื่นชมเป็นอย่างดี 
บรามส์ได้แต่งมูฟเมนต์ที่ห้าเพิ่มเติมในเดือนพฤษภาคม และนำออกแสดงเป็นครั้งแรกที่ซูริกในวันที่ 12 กันยายน  ผลงานเยอรมันเรควีเอ็มออกแสดงครบทั้ง 7 มูฟเมนต์เป็นครั้งแรกที่เมืองไลพ์ซิจ บรรเลงโดยวงออเคสตร้าเกวานเฮ้าส์ เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1869
ผลงานทั้งเจ็ดมูฟเมนต์ ประกอบด้วย
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
The ghost of the Free Music project  has a recording available under a  Creative Commons license.
ผลงานของ โยฮันเนิส บรามส์
งานประพันธ์ดนตรีสำหรับวงออร์เคสตรา
งานประพันธ์ดนตรีสำหรับการร้องประสานเสียง
ผลงานในคริสต์ทศวรรษ 1860
เรควีเอ็ม
คะเนะโกะ อิเกะดะ

คะเนะโกะ อิเกะดะ  เกิดเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2475 เป็นภรรยาของ ดร.ไดซาขุ อิเคดะ ประธานสมาคมโซคา งัคไก สากล ปัจจุบันคาเนโกะดำรงตำแหน่งเป็นหัวหน้าฝ่ายผู้ใหญ่หญิงกิตติมศักดิ์ของสมาคมสร้างคุณค่า และเป็นหัวหน้าฝ่ายสตรีกิตติมศักดิ์ของสมาคมโซคา งัคไก สากล
== ประวัติ ==
เกิดเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ปีโชวะที่ 7 บิดาชื่อ ชิเงจิ ชิราขิ มารดาชื่อ ชิสึโกะ ชิราขิ มีพี่น้อง 4 คนได้แก่
1.โยชิ ชิราขิ
2.ฟุมิโอะ ชิราขิ
3.คาเนะ ชิราขิ(ตัวเอง)
4.ชูจิ ชิราขิ
== เข้าศรัทธาในพุทธธรรมของพระนิชิเรนไดโชนิน ==
การเข้าเป็นสมาชิกเริ่มจากการตัดสินใจของชิสึโกะ ผู้เป็นมารดา เนื่องจากมารดาได้ป่วยโรคหลอดเลือดอุดตัน ต่อมาได้รับการชักชวนคิดอยู่ประมาณ 1 ปีก็ได้เข้าศรัทธา ทุกคนในครอบครัวก็ได้เข้าศรัทธาพร้อมกัน เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2484 นอกจากนั้นยังได้จัดประชุมที่บ้าน ได้มีโอกาสพบจึเนะซาบุโร่ มาคิงุจิ นายกสมาคมโซคา งัคไก ท่านแรก
== แต่งงาน ==
แต่งงานกับ ไดซาขุ อิเคดะ ซึ่งเป็นสมาชิกของสมาคมสร้างคุณค่าด้วยกัน แต่งงานเมื่อวันที่3 พฤษภาคม พ.ศ. 2495 หลังจากโจเซอิ โทดะ นายกสมาคมโซคา งัคไก ท่านที่2 เข้ารับตำแหน่ง 1 ปี โจเซอิ โทดะ ได้เติมคำว่า โกะ ให้ข้างหลัง และให้หนังสือธรรมนิพนธ์ฉบับรวมเล่มของพระนิชิเรนไดโชนิน โดยเขียนกำกับไว้ว่า ภายในภาพลักษณ์ที่อ่อนโยนดุจแสงจันทร์ ซ่อนจิตใจที่เข้มแข็งของธรรมมหัศจรรย์ไว้
== รางวัลและเกียรติยศ ==
ได้รับรางวัลดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ ศาสตราจารย์กิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยทั่วโลก 6 แห่งเช่น มหาวิทยาลัยฟลอเลส ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยชั้นนำของอาร์เจนตินา และได้รับรางวัลพลเมืองกิตติมศักดิ์จากเมืองต่างๆมากกว่า 100 เมืองทั่วโลก
== อ้างอิง ==
ท่วงทำนองชีวิตของคาเนโกะ,สร้างคุณค่า,2553
สมาคมสร้างคุณค่า
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2475
ปริโม

เอดวิน การ์โลส โกลอน (Edwin Carlos Colón; 21 ธันวาคม ค.ศ. 1982) นักมวยปล้ำอาชีพชาวปวยร์โตรีโก เป็นลูกชายของคาร์ลอส โคลอน ซีเนียร์ น้องชายของการ์ลิโตและญาติพี่น้องกับเอปิโก ปี2007 เซ็นสัญญากับWWEในนาม ปริโม (Primo) ฝึกค่ายFCWในปี 2008 เปิดตัวขึ้นค่ายหลักในปีเดียวกัน ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 25ได้คว้าแชมป์โลกแท็กทีมและแชมป์แท็กทีม WWEร่วมกับการ์ลิโต ทำให้กลายเป็นแชมป์แท็กทีมยูนิฟายด์ ก่อนเสียให้เอดจ์และคริส เจริโค จากนั้นได้ถูกการ์ลิโตหักหลัง ปี 2011 ได้ร่วมทีมกับเอปิโกโดยมีโรซา เมนเดสเป็นผู้จัดการทีม และได้แชมป์แท็กทีมในเฮาส์โชว์ มกราคม 2012 ก่อนจะเปลี่ยนกิมมิคอยู่หลายครั้งและออกในปี 2020
== แชมป์และรางวัล ==
Florida Championship Wrestling
*Florida Tag Team Championship (3 times, inaugural) – with Eric Pérez
Funking Conservatory
*FC Tag Team Championship (1 time) – with Carlos Colón
Pro Wrestling Illustrated
*PWI ranked him #72 of the best 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 2012
World Wrestling Council
*WWC Puerto Rico Heavyweight Championship (5 times)
*WWC Universal Heavyweight Championship (5 times)
*WWC World Junior Heavyweight Championship (5 times)
*WWC World Tag Team Championship (1 time) – with Carly Colón
World Wrestling Entertainment / WWE
*World Tag Team Championship (1 time) – with Carlito
*WWE Tag Team Championship (2 times) – with Carlito (1) and Epico (1)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Online World of Wrestling profile
นักมวยปล้ำอาชีพชาวปวยร์โตรีโก
การแตกหน่อ

การแตกหน่อ (budding) เป็นการสืบพันธุ์แบบไม่อาศัยเพศชนิดหนึ่ง การแตกหน่อเป็นการสร้างตัวอ่อนแล้วจึงทำให้ตัวอ่อนเจริญเติบโตเอง
การสืบพันธุ์แบบนี้ พบมากในสัตว์ชั้นต่ำ ที่มีโครงสร้างไม่ซับซ้อน เช่น ยีสต์ ไฮดร้า แต่ก็พบได้บ้างในพืชบางชนิดเช่น กล้วย ไผ่ เป็นต้น
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
T or Shield Budding 
การสืบพันธุ์
คิกสตาตส์

"คิกสตาตส์" (Kickstarts) เป็นเพลงของแร็ปเปอร์ชาวอังกฤษ เอกแซมเพิล เป็นซิงเกิ้ลที่ 3 จากอัลบั้มชุดที่ 2 ของเอกแซมเพิล ที่ชื่อชุด Won't Go Quietly เพลงนี้เริ่มให้ดาวน์โหลดเมื่อวันที่ 13 มิถุนายน ค.ศ. 2010 และออกเป็นซิงเกิลแผ่น เมื่อวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 2010 เพลงนี้ได้รับความช่วยเหลือจากนักดนตรีแนวดรัมแอนด์เบส ที่ชื่อ ซับโฟกัส
== รายชื่อเพลง ==
Digital download 
== อันดับเพลง ==
"คิกสตาตส์" เข้าชาร์ตไอริชซิงเกิลส์ชาร์ต ที่อันดับ 8 เมื่อวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 2010 ถือเป็นซิงเกิลที่ประสบความสำเร็จของเขาในไอร์แลนด์ ถัดจากเพลง "Won't Go Quietly"  ที่ติดอันดับสูงสุดที่อันดับ 36 เมื่อเดือนมกราคม 2010 เช่นเดียวกับในสหราชอาณาจักรที่ประสบความสำเร็จบน ยูเคซิงเกิลส์ชาร์ต เข้าชาร์ตสัปดาห์แรกที่อันดับ 3 ชนะซิงเกิลก่อนหน้านี้ที่สูงสุดที่อันดับ 6 แต่ทั้ง 2 เพลงก็ติดอันดับ 1 บนยูเคแดนซ์ชาร์ตและยูเคอินดี้ชาร์ต ซิงเกิลนี้ยังขึ้นอันดับสูงสุดที่อันดับ 11 บนยูโรเปียนฮอต 100 ซิงเกิ้ส์ชาร์ต
{|class="wikitable sortable"
!ชาร์ต (2010)
!อันดับสูงสุด
|-
|European Hot 100 Singles
| align = "center"|11
|-
|-
|-
|-
|-
|}
== อ้างอิง ==
เพลงของเอกแซมเพิล
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2553
พาราไดซ์ พาร์ค

พาราไดซ์ พาร์ค (เดิม: เสรีเซ็นเตอร์) และ พาราไดซ์ เพลส (เดิม: ฮ่า ฮ่า) เป็นศูนย์การค้าขนาดใหญ่แห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร ตั้งอยู่ที่ 61 ถนนศรีนครินทร์ แขวงหนองบอน เขตประเวศ
พาราไดซ์ พาร์ค เปิดดำเนินการตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2537 ซึ่งเดิมเคยเป็นที่ตั้งของห้างสรรพสินค้าแพรงตองและไทยไดมารู จนเมื่อ พ.ศ. 2551 กลุ่มสยามพิวรรธน์ และเอ็มบีเค ดีเวลอปเมนท์ ได้เข้ามาบริหารศูนย์การค้าแทนผู้บริหารเดิม และได้เปลี่ยนภาพลักษณ์ศูนย์การค้าใหม่ทั้งหมด ชูจุดเด่นเป็นศูนย์การค้าระดับกลางถึงบนในเขตกรุงเทพตะวันออก โดยสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินทรงเปิดศูนย์การค้า เมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2553
== การจัดสรรพื้นที่ ==
พาราไดซ์ พาร์ค แบ่งพื้นที่ออกเป็นทั้งหมดสองอาคารได้แก่อาคารพาราไดซ์ พาร์ค หรือเสรีเซ็นเตอร์เดิมที่เปิดดำเนินการตั้งแต่ พ.ศ. 2537 และอาคารพาราไดซ์ เพลส (ฮ่า ฮ่า เดิม) ที่สร้างขึ้นใหม่ใน พ.ศ. 2555 โดยทั้งสองอาคารมีรายละเอียดดังนี้
=== พาราไดซ์ พาร์ค ===
พาราไดซ์ พาร์ค ประกอบด้วยพื้นที่สำคัญดังนี้
วิลล่า มาร์เก็ต
ตลาดเสรีมาร์เก็ต
โฮมโปร
* เดอะเพาเวอร์ บาย โฮมโปร
ลอฟท์
สปอร์ตเวิลด์
ศูนย์สุขภาพรามาเฮลธ์สเปซ โดยความร่วมมือกับคณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล (เปิดให้บริการในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2566)
=== พาราไดซ์ เพลส ===
พาราไดซ์ เพลส ประกอบด้วยพื้นที่สำคัญดังนี้
เซเว่น อีเลฟเว่น สาขาพาราไดช์ เพลส (เปิดบริการ 24 ชั่วโมง)
โรงเรียนกวดวิชา
บริษัท หลักทรัพย์ เอเชีย เวลท์ จำกัด
สำนักงานให้เช่า
=== พื้นที่จัดสรรในอดีต ===
ห้างสรรพสินค้าไทยไดมารู สาขาเสรีเซ็นเตอร์ ปิดกิจการเมื่อ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2543
ห้างสรรพสินค้าแพรงตองส์ สาขาเสรีเซ็นเตอร์
โรงภาพยนตร์เมเจอร์ ซีนีเพล็กซ์ สาขาเสรีเซ็นเตอร์
ห้างสรรพสินค้าแอทอีซ
ห้างสรรพสินค้าโตคิว สาขาพาราไดซ์ พาร์ค ปิดกิจการ
โรงภาพยนตร์พาราไดซ์ ซีนีเพล็กซ์ 8 โรงภาพยนตร์ ปิดเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2565
== การคมนาคม ==
รถไฟฟ้ามหานคร สายสีเหลือง  สถานีสวนหลวง ร.9
รถเมล์ ขสมก. สาย 145, 206, 3-26E
รถเมล์เอกชน สาย 133, 207, 3-27, 3-34
รถสองแถว สาย 1013, 1014
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
พาราไดซ์ พาร์ค 
ศูนย์การค้าในกรุงเทพมหานคร
กลุ่มเอ็มบีเค
สิ่งก่อสร้างในเขตประเวศ
สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2537
ซิมโฟนีหมายเลข 1 (ชูมัน)

ซิมโฟนีหมายเลข 1 ในบันไดเสียง บี แฟลต เมเจอร์ (Symphony No. 1 in B flat major, op. 38 "Spring") ผลงานประพันธ์ซิมโฟนีชิ้นแรกของโรแบร์ท ชูมัน เขาเริ่มร่างซิมโฟนีเป็นครั้งแรกโดยการสนับสนุนจากคลารา ชูมัน ในช่วงฤดูใบไม้ร่วงของ ค.ศ. 1840 ขณะนั้นคนทั้งคู่กำลังอยู่ในห้วงแห่งความสุขหลังจากได้รับอนุญาตให้แต่งงานกันใหม่ ๆ ก่อนหน้านั้นความรักของทั้งสองถูกขัดขวางจากฟรีดริช วีค บิดาของเธอมาโดยตลอด
ชูมันเริ่มร่างซิมโฟนีบทนี้ช่วงต้นปี ค.ศ. 1841 ราววันที่ 23 ถึง 26 มกราคม และใช้เวลาประมาณหนึ่งเดือนในการเรียบเรียงสำหรับวงออร์เคสตรา ผลงานชิ้นนี้ออกแสดงครั้งแรกเมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1841 ที่เมืองไลพ์ซิช โดยวงออเคสตราเกอวันท์เฮาส์ อำนวยเพลงโดยเฟลิคส์ เม็นเดิลส์โซน
ผลงานชิ้นนี้มีอีกชื่อหนึ่งว่า "ซิมโฟนีแห่งฤดูใบไม้ผลิ" จากบันทึกของคลารา ชูมัน ที่ระบุว่าได้รับแรงบันดาลใจมาจากบทกวีฤดูใบไม้ผลิของ Adolph Boettger  ในขณะที่ตัวชูมันเคยกล่าวไว้ว่า เขาได้รับแรงบันดาลใจในการเขียนบทเพลงนี้จาก Liebesfrühling (ฤดูใบไม้ผลิแห่งรัก) ของตัวเขาเอง 
ซิมโฟนีหมายเลข 1 ในบันไดเสียง บี แฟลต เมเจอร์ ประกอบด้วย 4 มูฟเมนต์ ความยาวทั้งสิ้นประมาณ 29 ถึง 32 นาที
I. Andante un poco maestoso – Allegro molto vivace (B flat major)
II. Larghetto (E flat major)
III. Scherzo: Molto vivace – Trio I: Molto piu vivace – Trio II (G minor)
IV. Allegro animato e grazioso (B flat major)
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Schumann: Symphony No.1 "Spring" (Bernstein) [http://www.youtube.com/watch?v=LrhjOJev4wU [http://www.youtube.com/watch?v=BLrfDdTxc94] อำนวยเพลงโดย เบิร์นสไตน์
ซิมโฟนี
ผลงานของ โรแบร์ท ชูมัน
อาซากูซะ

อาซากูซะ  เป็นย่านสำคัญของเขตไทโต กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เป็นที่ตั้งของวัดเซ็นโซ (浅草寺 Sensō-ji) ที่มีชื่อเสียง วัดนี้เป็นที่ประดิษฐานของพระโพธิสัตว์กวนอิม หรือที่ชาวญี่ปุ่นเรียกกันว่า "คันนง" (観音 Kannon) อันเป็นที่เคารพบูชาของชาวญี่ปุ่นอย่างมาก นอกจากนี้ยังมีงานเทศกาลประจำปีที่มีชื่อเสียงระดับประเทศด้วย
== ที่ตั้ง ==
ย่านอาซากูซะตั้งอยู่ในเขตไทโต ทางตะวันออกเฉียงเหนือของกรุงโตเกียว อยู่สุดทางด้านตะวันออกของโตเกียวเมโทรสายกินซะ ใกล้แม่น้ำซูมิดะ (隅田川 Sumida-gawa)
ย่านในโตเกียว
อากิฮาบาระ

อากิฮาบาระ  เป็นคำทั่วไปที่ใช้เรียกพื้นที่โดยรอบสถานีอากิฮาบาระในเขตชิโยดะ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ในเชิงการปกครอง พื้นที่ที่รู้จักกันในนามอากิฮาบาระนั้นตั้งอยู่ในแขวงโซโตกันดะ  และแขวงคันดะ-ซากูมาโจ  ในเขตชิโยดะ ส่วนเขตการปกครองที่เรียกว่าอากิฮาบาระอย่างเป็นทางการนั้นตั้งอยู่ในเขตไทโต ทางทิศเหนือของสถานีอากิฮาบาระ แต่ผู้คนมักไม่ได้เรียกพื้นที่นี้ว่าอากิฮาบาระ
อากิฮาบาระเป็นชื่อสั้นของ อากิบากาฮาระ  ซึ่งก็มาจาก อากิบะ  ซึ่งตั้งตามชื่อของเทพเจ้าผู้ปัดเป่าอัคคีภัยในศาลเจ้าที่สร้างขึ้นหลังเหตุเพลิงไหม้ในพื้นที่เมื่อปี 1869
อากิฮาบาระได้รับการขนานนามว่าเป็น ย่านเครื่องใช้ไฟฟ้า (; Akihabara Electric Town) ซึ่งได้รับการขนามนามในช่วงเวลาไม่นานหลังสงครามแปซิฟิก จากการที่เป็นย่านศูนย์การค้าเครื่องใช้ไฟฟ้าในครัวเรือนและย่านตลาดมืดหลังสงคราม
อากิฮาบาระมักถือกันว่าเป็นศูนย์กลางของวัฒนธรรมสมัยนิยมของญี่ปุ่นและย่านการค้าหลักของวิดีโอเกม อนิเมะ มังงะ เครื่องใช้ไฟฟ้า และสินค้าเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของย่านอากิฮาบาระ (ภาษาอังกฤษ)
ย่านอากิฮาบาระ กรุงโตเกียว 
 
ย่านในโตเกียว
เขตเมงูโระ

เขตเมงูโระ  เป็น 1 ใน 23 เขตพิเศษของกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เขตเมงูโระเป็นที่ตั้งของสถานทูตและสถานกงสุลต่างประเทศ 15 แห่ง มีย่านคากิโนกิซากะ (Kakinokizaka) ซึ่งย่านพักอาศัยที่หรูหราที่สุดแห่งหนึ่งของกรุงโตเกียว มีพื้นที่ 14.70 ตารางกิโลเมตร ในพ.ศ. 2551 เขตเมงูโระมีประชากร 261,033 คน คิดเป็นความหนาแน่นประชากร 17,757 คนต่อตารางกิโลเมตร
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของเขตเมงูโระ  
 
เมงูโระ
วัดถ้ำตะโก

วัดถ้ำตะโก หรือ ถ้ำตะโกพุทธโสภา ตั้งอยู่ในตำบลเขาสมอคอน  อำเภอท่าวุ้ง จังหวัดลพบุรี
==ประวัติและความสำคัญ==
วัดถ้ำตะโก หรือ วัดถ้ำตะโกพุทธโสภา นี้อยู่ถัดจากวัดบันไดสามแสน ไปตามเทือกเขาสมอคอน ด้านทิศตะวันออกประมาณ 1 กิโลเมตร ตั้งอยู่บนเชิงเขา รอบๆ บริเวณวัดมีต้นไม้ใหญ่ขึ้นปกคลุม ให้ความร่มรื่น ที่วัดนี้มีถ้ำวิปัสสนา เรียกว่า "ถ้ำตะโก" เนื่องจากมีต้นตะโกอยู่หน้าถ้ำ (ปัจจุบันไม่มีแล้ว) ภายในถ้ำจะมีแท่นที่หลวงพ่อเภา พระเกจิอาจารย์อันเป็นที่เคารพนับถือของชาวลพบุรี เคยนั่งวิปัสสนาและมีพระพุทธรูปอีกหลายองค์ มีพิพิธภัณฑ์ มีเจดีย์ และศาลาทรงไทย วิหารเก่าแก่ตั้งอยู่ภายในบริเวณวัดและยังมีลิงมากมาย นอกจากนั้นก็มีเครื่องปั้นดินเผา เครื่องลายครามต่างๆ เก็บรักษาไว้ และยังมีพระเจดีย์ ซึ่งตั้งอยู่บนเรือสำเภา ซึ่งเรียกว่า "พระเจดีย์ทรงเรือมรรคสัจจ์" อยู่บนยอดเขา คล้ายกับที่วัดเขาวงกตแต่ที่นี่สร้างก่อน วัดถ้ำตะโกพุทธโสภา ตำบลเขาสมอคอน อำเภอท่าวุ้ง จังหวัดลพบุรี เป็นวัดนำร่องในการป้องติดตั้งกล้องวงจรปิดเป็นวัดแรก เนื่องจากวัดดังกล่าวเป็นวัดที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ตั้งแต่สมัยพ่อขุนรามคำแหงมหาราช ที่ได้ทรงมาศึกษาศิลปวิทยา จนมาถึงสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์และมีโบราณวัตถุสำคัญเป็นจำนวนมาก
== ดูเพิ่ม ==
สถานที่ท่องเที่ยวในตำบลเขาสมอคอน อำเภอท่าวุ้ง จังหวัดลพบุรี 
==  อ้างอิง ==
ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรมจังหวัดลพบุรี วัดถ้ำตะโก อำเภอท่าวุ้ง ลพบุรี
ถ้ำตะโก
โบราณสถานในจังหวัดลพบุรี
ทักษิณาวรรต

ทักษิณาวรรต หมายถึงการเวียนขวา, วนรอบไปทางขวา, หรือเดินเลี้ยวขวาไปรอบๆสิ่งๆหนึ่ง กล่าวคือ เป็นการเดินวนไปข้างหน้าในขณะที่แขนขวาหรือร่างกายทางด้านขวาหันเข้าหาจุดศูนย์กลางหรือแกนกลาง จึงเท่ากับเป็นการเวียนตามเข็มนาฬิกา (clockwise)  อีกนัยหนึ่งคือ เป็นการเดินเลี้ยวขวาไปตลอดเวลาอย่างเข็มนาฬิกา
คำ "ทักษิณาวรรต" เป็นคำผสมระหว่างคำว่าทักษิณที่หมายความถึงทิศใต้, โดยอ้างถึงการเคลื่อนที่ของดาวในซีกฟ้าใต้ ที่เคลื่อนที่ตามเข็มนาฬิกาเมื่อมองจากผู้สังเกตการณ์บนโลก, รวมกับคำว่าอาวรรต ที่มีความหมายถึงการเวียนเป็นวงกลม เป็นคำว่า "ทักษิณาวรรต", ทักขิณาวัฏ ก็ว่า ใช้ร่วมกับคำกิริยาและการกระทำ ความหมายตามพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน หมายถึง การเวียนขวา เวียนไปทางขวา
คำทักษิณาวรรต ตรงข้ามกับคำว่า อุตราวรรตหรืออุตราวัฏ คือการเดินเวียนซ้าย, วนเลี้ยวซ้ายไปตลอด, เดินทวนเข็มนาฬิกา (counterclockwise)
คำ "ทักษิณาวรรต" นี้ มักใช้บ่อยในขนบธรรมเนียมประเพณีและคติความเชื่อของผู้ที่นับถือศาสนาพราหมณ์และศาสนาพุทธว่า การเดินทักษิณาวรรต หรือเวียนขวา 3 รอบสิ่งของหรือบุคคลใดก็ตามแต่ ถือเป็นบุญบารมีและสิ่งมงคลชีวิตเป็นอย่างมาก การเวียนขวา 3  รอบตามคติความเชื่อนั้น ชาวอินเดียในสมัยโบราณเชื่อกันว่า ถ้าหากเดินเวียนขวารอบสิ่งของครบทั้ง 3 รอบ จะเท่ากับเดินเวียนรอบพระรัตนตรัยทั้ง 3 คือพระพุทธ พระธรรมและพระสงฆ์ แต่ถ้าหากเดินเวียนรอบบุคคล นอกจากผู้เวียนจะได้รับบุญบารมีและสิ่งมงคลแก่ชีวิตแล้ว ตัวผู้ถูกเวียนก็จะได้ร่วมรับบุญและความเป็นสิริมงคลจากการเดินเวียนขวาเช่นกัน
ต่อมาภายหลังคติความเชื่อแบบทักษิณาวรรตของชาวอินเดียโบราณ ได้แพร่หลายเข้ามาในประเทศไทย ทำให้เกิดการเดินเวียนรอบพุทธศาสนสถานเช่น เจดีย์ พระปรางค์ พระอุโบสถ พระพุทธรูป ฯลฯ แทนการเดินเวียนรอบบุคคลของชาวอินเดีย ซึ่งนอกจากจะหมายความถึงการเวียนเป็นรูปวงกลมทางด้านขวาแล้ว ทักษิณาวรรตยังหมายถึงหอยสังข์ ที่ใช้ในการประกอบพระราชพิธีบรมราชาภิเษกอีกด้วย
== อ้างอิง ==
คำและวลีภาษาไทย
ศาสนาพราหมณ์
ศาสนาพุทธ
วัดบันไดสามแสน

วัดบันไดสามแสน  วัดนี้ตั้งอยู่บนเชิงเขาสมอคอน มีทัศนียภาพที่สวยงามจะมองเห็นพระอุโบสถได้แต่ไกล และบนยอดเขาจะมีมณฑป ภายในมณฑปจะมีพระพุทธรูปประดิษฐานอยู่ เพื่อให้ผู้ที่แวะชมได้นมัสการ นอกจากนี้ยังมีถ้ำอีก 2 แห่ง คือ ถ้ำวิหาร และถ้ำแสนสุข วัดบันไดสามแสนตั้งอยู่ในตำบลเขาสมอคอน อำเภอท่าวุ้ง จังหวัดลพบุรี
== ดูเพิ่ม ==
สถานที่ท่องเที่ยวในตำบลเขาสมอคอน อำเภอท่าวุ้ง จังหวัดลพบุรี 
==  อ้างอิง ==
ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรมจังหวัดลพบุรี วัดบันไดสามแสน อำเภอท่าวุ้ง ลพบุรี
บันไดสามแสน
โบราณสถานในจังหวัดลพบุรี
บูมบอกซ์

บูมบอกซ์ (Boombox) หรือรู้จักในชื่ออื่นว่า เกตโตบลาสเตอร์ (ghetto blaster) แจมบอกซ์ (jambox) หรือ เรดิโอคาสเซต (radio-cassette) เป็นเครื่องรับวิทยุและเล่นที่บันทึกเสียง (โดยมากเป็นตลับเทปและซีดี) มักใช้เปิดในระดับเสียงที่ดัง ในบางรุ่นสามารถบันทึกเสียงได้ (บันทึกลงเทป) จากวิทยุและ (ในบางครั้ง) จากแหล่งอื่น การออกแบบสามารถพกพาได้ บูมบอกซ์ส่วนใหญ่สามารถใส่แบตเตอรี่ และต่อมีสายไฟต่อกับปลั๊ก
== อ้างอิง ==
วิทยุ
เปียโนคอนแชร์โตหมายเลข 2 (ชอแป็ง)

เปียโนคอนแชร์โตหมายเลข 2 ในบันไดเสียง เอฟ ไมเนอร์ (Piano Concerto No. 2 in F minor, Op. 21) ผลงานประพันธ์ของเฟรเดริก ชอแป็ง ซึ่งแต่งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1830 ขณะอายุเพียง 20 ปี เป็นคอนแชร์โตสำหรับเปียโนชิ้นแรกที่เขาแต่งขึ้น แต่เป็นชิ้นที่สองที่ได้ตีพิมพ์ จึงได้ชื่อว่าเป็นคอนแชร์โต "หมายเลข 2"
คอนแชร์โตชิ้นนี้ออกแสดงครั้งแรกเมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1830 ที่วอร์ซอ โปแลนด์ โดยเขาเป็นผู้บรรเลงเดี่ยวเปียโนด้วยตนเอง และได้บรรเลงครั้งที่สองเมื่อวันที่ 30 มีนาคม
ชอแป็งแต่งเพลงนี้โดยได้แรงบันดาลใจมาจากความรักที่มีต่อหญิงสาวชื่อ คอนสแตนซา แกลดคอฟสกา  (Konstancja Gładkowska; 1810-1899) นักร้องโอเปราซึ่งศึกษาที่สถาบันดนตรีแห่งวอร์ซอ เช่นเดียวกับชอแป็ง เขาหลงรักหญิงสาวผู้นี้ตั้งแต่แรกพบในการแสดงครั้งหนึ่งเมื่อปี 1829 แต่ด้วยความขี้อาย จึงไม่เคยได้เปิดเผยความในใจต่อเธอ มีเพียงจดหมายที่เขียนบรรยายความในใจถึงเพื่อนสนิทเท่านั้น  ต่อมาคอนสแตนซาได้แต่งงานไปในปี ค.ศ. 1832 
คอนแชร์โตบทนี้ ประกอบด้วย 3 มูฟเมนต์
I. Maestoso
II. Larghetto
III. Allegro vivace
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เปียโนคอนแชร์โต
ผลงานของ เฟรเดริก ชอแป็ง
กัล โฮ นา โฮ โอ้รักสุดชีวิต

กัล โฮ นา โฮ โอ้รักสุดชีวิต (कल हो ना हो; کل ہو نہ ہو) เป็นภาพยนตร์ของบอลลีวู้ด ที่ถ่ายทำในนครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา นำแสดงโดย ศาห์รุข ข่าน แซฟ อลี ข่าน ปรีติ ซิณฏา ชยา พัจจัน และ ดารา ซิงห์
== เนื้อเรื่องย่อ ==
ในมหานครนิวยอร์ก แห่งสหรัฐอเมริกาอันวุ่นวาย และเต็มไปด้วยผู้คนหลากหลายเชื้อชาติ ยังคงมีครอบครัวของสาวน้อยลูกครึ่งอินเดีย-ปากีสถาน นัยนา แคทเธอรีน กาปูร์ (ปรีตี้ ซินต้า) คือชื่อของเธอ เธออาศัยอยู่ในบ้านที่มีความแตกต่างทั้งเชื้อชาติ ศาสนา และทัศนคติส่วนตัว โดยเฉพาะ ลัชโช กาปูร์ (สุษมา เศษฐ) ผู้เป็นย่าของนัยนา กับ เจนนิเฟอร์ กาปูร์ (ชยา บาจจัน) ผู้เป็นแม่ของนัยนาและลูกสะใภ้ของลัชโช ที่ลัชโชตั้งอคติมาด้วยตั้งแต่ที่เจนนิเฟอร์รับ กิญา (ชนกะ ศุขลา) เด็กหญิงมาเลี้ยงเป็นลูกบุญธรรม ทำให้ลัชโชจงเกลียดจงชังเจนนิเฟอร์และกิญาเป็นอย่างมาก ผิดกับ ศิวะ (อธิต เนกขะ) หลานชายตัวจริงที่ลัชโชทุ่มเทความรักให้อย่างสุดหัวใจ นอกจากอคติที่มีให้กันแล้ว ลัชโชยังเป็นชาวปัญจาบที่นับถือศาสนาซิกข์ ทุกเช้าเธอต้องตื่นขึ้นมาแท็กทีมกับเพื่อนสาวอีกสองคนนั่นคือ กัมโม และ ลัมโม เพื่อสวดบูชาแด่องค์คุรุนานักเทพ ในขณะที่เจนนิเฟอร์เป็นคริสตชนและนับถือพระเยซูและพระผู้เป็นเจ้า นอกจากปัญหาภายในบ้านแล้ว ครอบครัวนี้ยังต้องรับมือกับปัญหาภายนอกบ้านอีกด้วย เพราะร้านอาหารที่พวกเขาเปิดกิจการอยู่นั้นใกล้จะเจ๊งเต็มที จนแบงค์จะมายึดบ้านอยู่รอมร่อ พวกเขาได้แต่สวดภาวนาขอให้สวรรค์ส่งเทวดามาช่วยเหลือให้พวกเขาพ้นทุกข์ไปซะที
และแล้ววันหนึ่งสวรรค์ก็ส่งเทวดามาให้แก่พวกเขา เขาชื่อ อามัน มธุระ (ชาห์รุข ข่าน) เป็นหลานชายของ จัดดา (ดารา ซิงห์) ตาแก่ข้างบ้านที่ตามจีบลัชโชอยู่ ภายนอกอามันคือชายหนุ่มมาดกวนที่วุ่นวายจนนัยนาไม่ชอบขี้หน้าเขาตั้งแต่แรกเห็น แต่พอนานวันเข้า นัยนาก็เริ่มเห็นความดีในตัวอามัน แท้จริงแล้วเขาเป็นหนุ่มจิตใจดี มองโลกในแง่ดี ทั้งยังมีหัวคิดสุดครีเอท เขาเข้ามาคอยช่วยเหลือครอบครัวของนัยนาจนดีวันดีคืน ไม่ว่าจะเป็นการช่วยฟื้นฟูกิจการร้านอาหารของนัยนาจนกลับมารุ่งเรืองอีกครั้ง ทั้งยังให้ความรักแก่ทุกคนในครอบครัวของเธออย่างเท่าเทียม จนนัยนาค่อย ๆ รับอามันเข้ามาอยู่ในหัวใจของเธอไปโดยไม่รู้ตัว โดยหารู้ไม่ว่า โรฮิต ปาเตล (เซฟ อาลี ข่าน) เพื่อนชายที่เรียนเซคชั่นเดียวกันกับเธอ และเป็นเพื่อนที่เธอสนิทที่สุด กำลังแอบหลงรักเธออยู่ อามันเองก็รู้ดีว่านัยนารู้สึกกับเขาอย่างไร ทว่าเขารู้ตนเองดีว่าเขาไม่สามารถที่จะครองคู่กับเธอได้ เพราะอามันเป็นโรคหัวใจที่อาจจะอยู่ได้อีกไม่นานนัก และอามันก็รู้ดีว่าโรฮิตรู้สึกอย่างไรกับนัยนา เขาจึงตัดสินใจที่จะใช้ช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิต ทำทุกอย่างให้นัยนาได้ลงเอยกับโรฮิต คนที่ยังมี “โอกาส” มากกว่าเขา
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Unofficial website 
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2547
ภาพยนตร์อินเดีย
ศาห์รุข ข่าน
ภาพยนตร์ภาษาฮินดี