pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
กระมล ทองธรรมชาติ

ศาสตราจารย์ กระมล ทองธรรมชาติ อดีตประธานศาลรัฐธรรมนูญ อดีตสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2539 และอดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี เกิดเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2478 เป็นตุลาการศาลรัฐธรรมนูญแต่งตั้งจากตุลาการศาลปกครองสูงสุด
== การศึกษา ==
ศ.กระมล ทองธรรมชาติ หรือที่รู้จักกันในนาม ศ.ดร.กระมล ทองธรรมชาติ เกิดเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2478 สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษา จากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ระดับปริญญาตรีจากคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ระดับปริญญาโท M.A. (Government) Oberlin, Ohio สหรัฐอเมริกา และปริญญาเอก Ph.D (Government & Foreign Affairs) มหาวิทยาลัยเวอร์จิเนีย สหรัฐอเมริกา เคยผ่านการศึกษาอบรมจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 25
== การทำงาน ==
=== งานวิชาการ ===
กระมล ทองธรรมชาติ เริ่มรับราชการเป็นอาจารย์ประจำคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และได้ดำรงตำแหน่งคณบดีคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 2 สมัย ในระหว่างปี พ.ศ. 2517 ถึง พ.ศ. 2525 และในปี พ.ศ. 2529 ถึงปี พ.ศ. 2533 และเป็นประธานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ สาขารัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ ในระหว่างปี พ.ศ. 2532 ถึงปี พ.ศ. 2543
=== งานการเมือง ===
กระมล ทองธรรมชาติ ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516 ต่อมาในปี พ.ศ. 2526 ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลพลเอก เปรม ติณสูลานนท์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2539 ได้รับแต่งตั้งเป็นรองประธานสภาร่างรัฐธรรมนูญ (สสร.) ทำหน้าที่ร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540
=== งานอื่น ๆ ===
ในปี พ.ศ. 2543 ได้รับแต่งตั้งเป็นตุลาการศาลปกครองสูงสุด และเป็นตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ ในปีเดียวกัน (29 กันยายน พ.ศ. 2543 - 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2548) และเป็นประธานศาลรัฐธรรมนูญ  ในเวลาต่อมา กระทั่งในปี พ.ศ. 2549 เขาได้รับตำแหน่งประธานคณะกรรมการสิทธิเสรีภาพและยุติธรรม (กสย.) (16 มกราคม พ.ศ. 2549 - พ.ศ. 2560)
== ถึงแก่อนิจกรรม ==
ถึงแก่อนิจกรรมในวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2560 มีพิธีพระราชทานเพลิงศพ ในวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2560 ณ วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรีไทย
สมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญไทย
สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
ประธานศาลรัฐธรรมนูญไทย
ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ
ตุลาการศาลปกครองไทย
บุคคลจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร
บุคคลจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
นิสิตเก่าคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.ภ.
ผู้ได้รับเหรียญจักรพรรดิมาลา
บุคคลจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย
ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
สดุดีมหาราชา

เพลงสดุดีมหาราชา เป็นเพลงที่เกิดจากการประพันธ์ทำนองและคำร้องร่วมกันโดย ชาลี อินทรวิจิตร, สมาน กาญจนะผลิน และสุรัฐ พุกกะเวส เพื่อประกอบภาพยนตร์เรื่อง "ลมหนาว" ของ ชรินทร์ นันทนาคร นำแสดงโดย มิตร ชัยบัญชา, เพชรา เชาวราษฎร์ และอรัญญา นามวงศ์ เมื่อ พ.ศ. 2509
ต่อมาเพลงนี้มีการขับร้องเพื่อถวายพระพรพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ เนื่องในวโรกาสวันเฉลิมพระชนมพรรษาของทั้งสองพระองค์อยู่เสมอ โดยถือเป็นธรรมเนียมทั่วไปว่าเพลงนี้ต้องขับร้องหลังการร้องเพลงสรรเสริญพระบารมี และมีการจุดเทียนชัยถวายพระพร
รัฐบาลได้จัดเพลงนี้ให้เป็น 1 ใน 6 เพลงสำคัญของแผ่นดิน ตามมติคณะรัฐมนตรีลงวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2546
== เนื้อเพลงสดุดีมหาราชา ==
=== เนื้อเพลงประกอบภาพยนตร์ลมหนาว (2509) ===
คำร้อง: ชาลี อินทรวิจิตร, สุรัฐ พุกกะเวส, ชรินทร์ นันทนาคร
ทำนอง: สมาน กาญจนะผลิน
ขับร้อง: สุเทพ วงศ์กำแหง, จินตนา สุขสถิตย์, มีศักดิ์ นาครัตน์ นำหมู่
ขอเดชะองค์พระประมุขภูมิพล
มิ่งขวัญปวงชนประชาชาติไทย
มหาราชขัตติยภูวไนย
ดุจร่มโพธิ์ร่มไทรขวัญใจประชา
:ขอเดชะองค์สมเด็จพระราชินี
:คู่บุญบารมีจักรีเกริกฟ้า
:องค์สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาราชา
:ข้าพระพุทธเจ้าขอสดุดี
อ่าองค์พระสยมบรมราชันขวัญหล้า
เปล่งบุญญาสมสง่าบารมี
ผองข้าพระพุทธเจ้า
ขอน้อมเกล้าอัญชุลี
สดุดีมหาราชา สดุดีมหาราชินี
=== เนื้อเพลงปัจจุบัน ===
คำร้อง: ชาลี อินทรวิจิตร, สุรัฐ พุกกะเวส
ทำนอง: สมาน กาญจนะผลิน
ขอเดชะองค์พระประมุขภูมิพล
มิ่งขวัญปวงชนประชาชาติไทย
มหาราชขัตติยภูวไนย
ดุจร่มโพธิ์ร่มไทรของปวงประชา
:ขอเดชะองค์สมเด็จพระราชินี
:คู่บุญบารมีจักรีเกริกฟ้า
:องค์สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาราชา
:ข้าพระพุทธเจ้าขอสดุดี
อ่าองค์พระสยมบรมราชันขวัญหล้า
เปล่งบุญญาสมสง่าบารมี
ผองข้าพระพุทธเจ้า
น้อมเกล้าขออัญชุลี
สดุดีมหาราชา สดุดีมหาราชินี
(ซ้ำ)
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เพลงสำคัญของแผ่นดิน  จากเว็บไซต์ กรมประชาสัมพันธ์
ฟังเพลงสำคัญของแผ่นดิน บรรเลงโดยวงดนตรีต่างๆ จาก เว็บไซต์ของสำนักงานเสริมสร้างเอกลักษณ์ของชาติ 
เพลงสดุดีมหาราชา โดยเว็บไซต์ของสำนักงานเสริมสร้างเอกลักษณ์ของชาติ
ที่มาของเพลง "สดุดีมหาราชา" คอลัมน์ ซูมซอกแซก 21 สิงหาคม 2554 จากเว็บไซต์ไทยรัฐออนไลน์
สดุดีมหาราชา...ประเทศไทยมีผู้นำสูงสุดเพียงพระองค์เดียว โดย ต่อพงษ์ ผู้จัดการรายวัน 15 กรกฎาคม 2548 จากเว็บไซต์ผู้จัดการออนไลน์
ครูสมาน กาญจนะผลิน (9) : กำเนิดเพลงสดุดีมหาราชา(1) โดย คีตา พญาไท 22 สิงหาคม 2550 จากเว็บไซต์ผู้จัดการออนไลน์
ครูสมาน กาญจนะผลิน (จบ) : สดุดีมหาราชา โดย โดย คีตา พญาไท 29 สิงหาคม 2550 จากเว็บไซต์ผู้จัดการออนไลน์
เพลงเฉลิมพระเกียรติ
เพลงสำคัญของแผ่นดิน
เพลงที่ประพันธ์คำร้องโดยชาลี อินทรวิจิตร
เพลงที่ประพันธ์คำร้องโดยสุรัฐ พุกกะเวส
เพลงที่ประพันธ์ทำนองโดยสมาน กาญจนะผลิน
ไซเบอร์สเปซ

ไซเบอร์สเปซ (Cyberspace) หรือ ปริภูมิไซเบอร์ เป็นภาวะนามธรรมเชิงอุปลักษณ์ ใช้ในด้านปรัชญา หรือ คอมพิวเตอร์ เป็นความจริงเสมือนซึ่งแทนโลกในทฤษฎีทางปรัชญาของ คารล์ ปอปเปอร์ (Karl Popper) ซึ่งรวมทั้งสิ่งต่างๆ ในคอมพิวเตอร์จนถึงระบบเครือข่าย
==นามธรรม==
ความหมายมีหลากหลายรูปแบบ เช่น หมายถึงปริภูมิของวัตถุและเอกลักษณ์หรือความเป็นตัวตนของมันในโลกอินเทอร์เน็ต หรือพื้นที่ ช่องว่างในโลกของเกม รวมถึงสภาวะแวดล้อมสามมิติที่ผู้ใช้เหมือนจมลึกเข้าไปข้างใน ประกอบด้วยสิ่งสังเคราะห์ต่างๆ หรือบางครั้งก็หมายถึงแหล่งที่อยู่ที่สร้างขึ้น แต่งเติมขึ้นเอง ไม่มีอยู่จริง เป็นต้น โดยอาจมีตัวตนของผู้ใช้งาน โดยในการพัฒนาตัวตนของ ไซเบอร์สเปซ นั้นมีความสามารถในการยืนยันตัวตน สามารถตรวจสอบและนำพาไปยังผู้ใช้จริงในโลกจริง ที่มิใช่ ไซเบอร์สเปซ
==รูปธรรม==
ในทางสังคมมีการนำไซเบอร์สเปซ มาใช้ในชีวิตประจำวันเรียกว่ากลุ่มคน หรือสมาคมหนึ่งที่มีการเชื่อมต่อทางระบบอินเทอร์เน็ตผ่านทางไซเบอร์สเปซ รูปแบบใดก็ตาม ที่สามารถพบเจอได้ในชีวิตประจำวัน และกำลังเป็นที่นิยมเช่น facebook Twitter หรือ สมาคมกลุ่มคนที่มีความชอบ ความต้องการในทางเดียวกัน เช่น กลุ่มผู้นิยมดนตรี เพลง ละคร ตัวนักแสดง หรือสิ่งใดสิ่งหนึ่งที่มีการเผยแพร่ในทางสาธารณะและมีผู้คนนิยม เป็นจำนวนหนึ่งก็จะมีการก่อตัวขึ้นในโลกไซเบอร์สเปซ
==รายการอ้างอิง==
 
ความเป็นจริงเสมือน
ประวัติอินเทอร์เน็ต
บริตป็อป

บริตป็อป (Britpop) เป็นแนวเพลงย่อยของป็อปร็อกและออลเทอร์นาทิฟร็อกที่เกิดขึ้นในสหราชอาณาจักร ซึ่งเป็นการเคลื่อนไหวทางวัฒนธรรมครั้งใหญ่ครั้งหนึ่งของอังกฤษช่วงกลางยุค 1990 ในเพลงจะเน้นความเป็นอังกฤษ ท่าทางและสว่างไสวแบบเพลงป็อป ที่ต้องการแสดงปฏิกิริยาต่อเพลงแนวกรันจ์จากอเมริกาและชูเกซซิงจากอังกฤษ วงบริตป็อปที่ประสบความสำเร็จและรู้จักกันมากที่สุดคือ โอเอซิส, เบลอ, พัลป์, และ สเวด ถึงแม้ว่าบริตป็อปจะถูกมองว่าเป็นเครื่องมือสื่อสารการตลาดมากกว่าทางวัฒนธรรมในการอ้างถึงแนวดนตรี แต่มีวงบริตป็อปได้อิทธิพลจากดนตรีอื่นเช่นองค์ประกอบจากเพลงป็อปอังกฤษในยุค 1960 แกลมร็อกและพังก์ร็อกในยุค 1970 และอินดี้ป็อปในยุค 1980 แม้กระทั่งทัศนคติและเครื่องแต่งกายที่ได้อิทธิพลจากมอร์ริสซีย์นักร้องนำวงเดอะสมิธส์ที่ได้ทำให้นึกถึงบริเตน บริตป็อปมุ่งเน้นวงดนตรีจากพวกเพลงใต้ดินในช่วงต้นยุค 1990 ที่เกี่ยวข้องกับคูลบริทานเนียซึ่งต่อจากแฟชันแบบสวิงกิงซิกซ์ตีส์และความเสื่อมคลายของดนตรีแบบกีตาร์ป็อปของอังกฤษ
การตื่นตัวในการบุกอังกฤษโดยวงกรันจ์จากอเมริกา วงดนตรีอังกฤษที่เกิดขึ้นมาใหม่ เช่น สเวดและเบลอ ได้เริ่มทำการเคลื่อนไหวทันที มักกล่าวถึงดนตรีแบบกีต้าร์ของอังกฤษในอดีตและการเขียนเพลงเกี่ยวกับเรื่องที่สำคัญของอังกฤษ วงดนตรีอื่นซึ่งต่อมาก็ได้แก่ โอเอซิส, เดอะเวิร์ฟ, พัลป์, พลาซีโบ, ซูเปอร์กราส, แคสต์, สเปซ, สลีปเปอร์ และ อีลาสติกา
บริตป็อปนำวงออลเทอร์นาทิฟร็อกของอังกฤษเข้าสู่กระแสะหลัก ก่อให้เกิดแกนนำการเคลื่อนไหวทางวัฒนธรรมในอังกฤษ เรียกว่า คูลบริทานเนีย (Cool Britannia)
การแข่งขันชิงความเป็นใหญ่ในทำเนียบเพลงชาร์จเพลงกับวงบริตป็อประหว่างเบลอและโอเอซิส ได้ให้ขนานนามว่า "The Battle of Britpop" ซึ่งสื่อมวลชนของอังกฤษได้ให้ความสนใจในปี 1995 อย่างไรก็ตามในปี 1997 การเคลื่อนไหวของบริตป็อปได้เริ่มโรยรา หลายวงก็เริ่มถึงจุดสะดุดและเริ่มแยกวง สไปซ์เกิลส์ได้เข้าเป็นที่นิยมแทนบริตป็อป แม้ว่าบางวงได้ประสบความสำเร็จในต่างประเทศโดยเฉพาะอย่างยิ่งสหรัฐอเมริกา ซึ่งทำให้การเคลื่อนไหวของบริตป็อปมาถึงจุดสิ้นสุด
==ดูเพิ่ม==
รายชื่อศิลปินแนวบริตป็อป
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
All Music Guide entry for Britpop 
BBC News article on Britpop's 10th anniversary
ดนตรีร็อก
แนวเพลงออลเทอร์นาทิฟร็อก
โทชิยาซุ ลอว์เรนซ์ คูนิอิ

โทชิยาซุ ลอว์เรนซ์ คูนิอิ (Tosiyasu Laurence Kunii) เป็นบิดาแห่งวงการคอมพิวเตอร์กราฟิกส์หรือเรขภาพคอมพิวเตอร์แห่งเอเชีย ผู้นำเสนอแนวคิดโลกไซเบอร์ขึ้นในปี  ค.ศ. 1968 สำเร็จการศึกษาปี ค.ศ. 1967 และเป็นศาสตราจารย์อยู่ที่มหาวิทยาลัยโตเกียว ระหว่างปี ค.ศ. 1978-1993 เคยได้รับรางวัลด้านการศึกษาเทย์เลอร์ แอล บูธ ในปี ค.ศ. 1998 (Taylor L. Booth Education Award ) ของสมาคมคอมพิวเตอร์ไอทริปเปิลอี (IEEE Computer Society) ซึ่งเป็นรางวัลสูงสุดทางด้านการศึกษาของสมาคมฯ ที่มอบให้เฉพาะบุคคลสำหรับ "การเป็นผู้ริเริ่มและสนับสนุนการศึกษาวิทยาการคอมพิวเตอร์และสารสนเทศ และการผนวกรวมการเรียนรู้ด้วยคอมพิวเตอร์สำหรับการศึกษาแขนงอื่น ๆ" อีกทั้งได้รับเลือกเป็นวุฒิบัณฑิตทางด้านคอมพิวเตอร์วิทัศน์ (Visual Computer) และการคำนวณวิทัศน์ (Visual Computation) ของสมาคมไอทริปเปิลอี และยังได้รับรางวัล "ผู้มีส่วนร่วมในระดับนานาชาติในการบุกเบิกและก่อตั้งศาสตร์การคำนวณด้านคอมพิวเตอร์วิทัศน์"จากประเทศญี่ปุ่น
นอกจากนี้ศาสตราจารย์ คูนิอิ ยังเป็นผู้ริเริ่มโครงการด้าน แรสเตอร์กราฟิกส์ (Raster Graphics) เป็นคนแรก และได้รับเลือกเป็นหนึ่งในกลุ่มนักวิจัยกลุ่มแรกของโลกที่ได้นำเสนอบทความเปิดการประชุมเรื่อง "อินแฟดส์ : ระบบออกแบบแฟชั่นเชิงโต้ตอบ" ในการประชุมวิชาการซิกกราฟ (SIGGRAPH) ครั้งแรกของโลกในปี ค.ศ. 1975
ปัจจุบันศาสตราจารย์ คูนิอิ ดำรงตำแหน่งเป็นศาสตราจารย์ทางด้านคอมพิวเตอร์ผู้ยิ่งใหญ่ของประเทศญี่ปุ่น โดยเป็นผู้ดูแลโครงการสำคัญอย่าง โครงการการบูรณาการและปฏิบัติการข้ามระบบสารสนเทศ โครงการคลังชุดคำสั่งเปิดเผยในระดับนานาชาติ และยังนำเสนองานวิจัยแนวคิดการจำลองแบบเชิงแนวคิดโลกไซเบอร์อย่างต่อเนื่อง
คอมพิวเตอร์กราฟิกส์
บุคคลในวงการคอมพิวเตอร์
นักวิทยาการคอมพิวเตอร์ชาวญี่ปุ่น
บุคคลจากมหาวิทยาลัยโตเกียว
รางวัลด้านการศึกษาเทย์เลอร์ แอล บูธ

รางวัลด้านการศึกษาเทย์เลอร์ แอล บูธ (Taylor L. Booth Education Award) เป็นรางวัลสูงสุดทางด้านการศึกษาของสมาคมคอมพิวเตอร์ไอทริปเปิลอี (IEEE) ที่มอบให้กับผู้ที่มีผลงานโดดเด่นในวงการศึกษาด้านวิทยาการคอมพิวเตอร์และวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ โดยผู้ได้รับรางวัลต้องมีคุณสมบัติตามเกณฑ์ต่อไปนี้อย่างน้อยสองข้อในสาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์และวิศวกรรมคอมพิวเตอร์
ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางในฐานะอาจารย์ หรือนักแต่งตำราหรือนักเขียนผู้มีชื่อเสียงและอิทธิพลในด้านนั้น ๆ
เป็นผู้นำ สร้างแรงบันดาลใจให้กับเนื้อหาด้านการศึกษาในช่วงการสร้างหลักสูตรในสาขานั้นๆ
เป็นแรงบันดาลใจให้กับบุคคลอื่น ๆในแวดวงการศึกษาด้านวิทยาการคอมพิวเตอร์และวิศวกรรมคอมพิวเตอร์
== ดูเพิ่ม ==
IEEE
== แหล่งข้อมูลอื่น==
Taylor L. Booth Education Award 
การศึกษา
รางวัลด้านวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมศาสตร์
รางวัลที่เกี่ยวกับคอมพิวเตอร์
อ.เถิน

redirect อำเภอเถิน
อำเภอท่าขนอน

redirect อำเภอคีรีรัฐนิคม
รัฐบาลเงา

รัฐบาลเงา (Shadow Government) หรือ คณะรัฐมนตรีเงา (Shadow Cabinet) คือกลุ่มนักการเมืองอาวุโสที่เป็นกระบอกเสียงของฝ่ายค้าน ซึ่งในระบบการเมืองอังกฤษที่เรียกว่า ระบบเวสต์มินสเตอร์ ซึ่งอยู่ภายใต้การนำของผู้นำฝ่ายค้าน ที่ได้รวมตัวกันตั้งตนเป็น รัฐมนตรีเงา ประกบรัฐมนตรีตัวจริงของรัฐบาล และเมื่อฝ่ายพรรคฝ่ายค้านมีโอกาสได้เป็นรัฐบาล รัฐมนตรีเงามักได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรี ทำหน้าที่ความรับผิดชอบของรัฐมนตรีเงา คือการทำหน้าที่วิพากษ์วิจารณ์การทำงานของรัฐบาลและรัฐมนตรีจริง การออกหรือการแก้ไขกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการบริหารงาน ตลอดจนให้ข้อเสนอแนะเกี่ยวกับแนวนโยบายทางเลือกต่าง ๆ ต่อสาธารณะ
== รัฐบาลเงาในประเทศต่าง ๆ ==
ในอังกฤษและแคนาดา พรรคฝ่ายค้านหลัก โดยเฉพาะคณะรัฐมนตรีเงา จะเรียกว่าเป็น ฝ่ายค้านผู้ภักดีในสมเด็จฯ (His Majesty's Loyal Opposition) เหตุที่ใช้คำว่า ผู้จงรักภักดี นั้นเนื่องจากถึงแม้บทบาทของฝ่ายค้านคือการติติงคัดค้าน รัฐบาลในสมเด็จฯ (His Majesty's Government) แต่ฝ่ายค้านไม่ปฏิเสธสิทธิ์ของพระมหากษัตริย์ในราชบัลลังก์ ดังนั้นฝ่ายค้านจึงไม่ปฏิเสธความชอบธรรมของรัฐบาลในสมเด็จฯ อย่างไรก็ตาม ในบางประเทศที่ใช้ระบบเวสต์มินสเตอร์ เช่น ออสเตรเลีย และนิวซีแลนด์ จะเรียกฝ่ายค้านเพียงว่า ฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎร โดยละเว้นการกล่าวถึงสมเด็จฯ พรรคการเมืองในระบอบรัฐสภาบางพรรค เช่น พรรคแรงงานของอังกฤษ และพรรคแรงงานออสเตรเลียจะมีการออกเสียงเลือกรัฐมนตรีเงาโดยการหย่อนบัตรคะแนนเลือกผู้สมควรเป็นรัฐมนตรีเงา จากนั้นหัวหน้าพรรคฝ่ายค้านจะเป็นผู้กำหนดขอบเขตการปฏิบัติหน้าที่ของรัฐมนตรีเงาที่ได้รับเลือก แต่สำหรับพรรคการเมืองในระบอบรัฐสภาในประเทศอื่นนอกเหนือจากนี้ให้อำนาจสิทธิ์ขาดแก่หัวหน้าพรรคฝ่ายค้านเป็นผู้เจาะจงเลือกแต่ผู้เดียวก็มี
ประเทศที่มีระบบรัฐบาลเงามีทั้งประเทศในเครือจักรภพที่ใช้การเมืองระบบเวสต์มินสเตอร์ เช่น ประเทศแคนาดา ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ อินเดีย จาเมกา มาเลเซีย สิงคโปร์ และมอลตา ประเทศที่ใช้ระบอบกึ่งประธานาธิบดี เช่น ฝรั่งเศส ประเทศที่เปลี่ยนมาใช้การปกครองแบบรัฐสภา เช่น ญี่ปุ่น รวมทั้งประเทศประชาธิปไตยเกิดใหม่ เช่น โปแลนด์ ยูเครน คอซอวอ เป็นต้น
== รัฐบาลเงาในประเทศไทย ==
สำหรับประเทศไทย เริ่มมีการจัดตั้งคณะรัฐมนตรีเงาเป็นครั้งแรกในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 เมื่อ นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ผู้นำฝ่ายค้านจากพรรคประชาธิปัตย์ ประกาศจัดตั้งคณะรัฐมนตรีเงา เพื่อติดตามการทำงานของรัฐบาลผสมที่มีพรรคพลังประชาชนเป็นแกนนำ และมีนายสมัคร สุนทรเวชเป็นนายกรัฐมนตรี
รัฐบาล
บัวขาว (แก้ความกำกวม)

บัวขาว อาจหมายถึง ชื่อต่อไปนี้
บัวขาว เพลงไทยสากล เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์ไทยเรื่อง "ถ่านไฟเก่า"
บัวขาว ป.ประมุข (สมบัติ บัญชาเมฆ) หรือที่รู้จักกันในนาม บัวขาว บัญชาเมฆ นักมวยไทยเกิด พ.ศ. 2525
บัวขาว ศิษย์จ่ากุ้ง นักมวยไทย
บัวขาว วีระศักดิ์เล็ก นักมวยไทยเกิด พ.ศ. 2528
หมู่บ้านบัวขาว
วัดลาดบัวขาว เขตสะพานสูง กรุงเทพมหานคร
สัทธรรมปุณฑรีกสูตร หรือ พระสูตรบัวขาว เป็นคัมภีร์สำคัญในพุทธศาสนาฝ่ายมหายาน
เทศบาลเมืองบัวขาว อำเภอกุฉินารายณ์ จังหวัดกาฬสินธุ์
ลัทธิบัวขาว ขบวนการทางศาสนาและการเมืองในประเทศจีนสมัยราชวงศ์หยวน
== ดูเพิ่ม ==
บัว (แก้ความกำกวม)
สำเนียงอิงแลนด์

ภาษาอังกฤษสำเนียงอิงแลนด์ (English English : EngEng) หรือ ภาษาอังกฤษถิ่นอิงแลนด์ เป็นคำที่ใช้เรียก ภาษาถิ่นย่อย หรือสำเนียงย่อย ของภาษาอังกฤษ ที่พูดกันในอังกฤษ สำหรับในประเทศที่พูดภาษาอังกฤษนอกจากสหราชอาณาจักรนั้น มักจะใช้คำว่า ภาษาอังกฤษสำเนียงบริเตน (British English) เพื่อหมายถึงภาษาถิ่นย่อยนี้ของภาษาอังกฤษ แต่มีข้อเสนอจาก Peter Trudgill ในหนังสือ Language in the British Isles ให้ใช้คำว่า "ภาษาอังกฤษสำเนียงอิงแลนด์" นี้ และในปัจจุบันคำนี้เริ่มมีการรับรู้และใช้ทั่วไปในงานวิชาการจำนวนมาก พอๆ กับ การใช้คำว่า "Anglo-English" และ "English in England" (ซึ่งล้วนหมายถึงภาษาถิ่นเดียวกันนี้ทั้งสิ้น)
ในการใช้เช่นนี้ คำว่า "ภาษาอังกฤษสำเนียงอิงแลนด์" จึงมีความหมายที่กว้างกว่า และใช้เพื่อบรรยายคุณลักษณะที่มีร่วมกันในภาษาถิ่นภาษาอังกฤษสำเนียงอิงแลนด์, อังกฤษเวลช์ (Welsh English) , อังกฤษไฮเบอร์โน (Hiberno-English) และอังกฤษสกอตแลนด์ (Scottish English) ด้วย
ภาษาอังกฤษ
ภาษาย่อย
วัฒนธรรมอังกฤษ
ภาษาอังกฤษแบบบริติช

ภาษาอังกฤษแบบบริติช (British English, BrE) หรือ ภาษาอังกฤษแองโกล (Anglo-English) เป็นคำที่ใช้แยกแยะรูปแบบของภาษาอังกฤษที่ใช้ในหมู่เกาะบริเตน (British Isles) และที่ใช้ในภูมิภาคอื่น ๆ
คำว่า "ภาษาอังกฤษแบบบริติช" นี้ ยังหมายรวมถึงภาษาถิ่นย่อยทั้งหมดของภาษาอังกฤษ ทั้งที่ใช้ในหมู่เกาะบริเตนทั้งหมด (รวมสกอตแลนด์ ไอร์แลนด์ และเวลส์ด้วย) คำนี้มักจะนิยมใช้เป็นพิเศษในหมู่ชาวอเมริกัน (รวมทั้งนักภาษาศาสตร์และนักเขียนพจนานุกรม) ส่วนชาวอังกฤษนั้น ปกติแล้วจะใช้คำว่า "ภาษาอังกฤษมาตรฐาน" (Standard English) หรือเรียกสั้น ๆ ว่า "ภาษาอังกฤษ" (English) เท่านั้น
ความแตกต่างเด่นที่สุดของภาษาอังกฤษแบบบริติชกับภาษาอังกฤษแบบอเมริกันคือ แบบบริติชจะออกเสียงคำอย่างตรงตัว a จะออกเป็น อา ตรง ๆ ไม่ออกว่า แอ อย่างแบบอเมริกัน เสียง t จะเน้นมาก และชาวสหราชอาณาจักรจะไม่นิยมการออกเสียงตัว r ท้ายคำ ถึงออกก็เพียงออกไปนิดเดียว นอกจากนั้นอังกฤษแบบบริติชจะออกเสียงลงคอดั่งเช่นภาษาเยอรมันและภาษาฝรั่งเศส เช่นคำว่า schedule ซึ่งภาษาอังกฤษแบบบริติชจะมีออกเสียงลงคอตรงท่อน sche ซึ่งเป็นเสียงควบระหว่าง ซ กับ ค
ภาษาอังกฤษ
ภาษาย่อย
วิลเลียม กิลเบิร์ต

วิลเลียม กิลเบิร์ต (William Gilbert; เกิด: 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1544 ที่โคลเชสเตอร์, อังกฤษ, ถึงแก่กรรมเมื่อ 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1603 (อาจจะในลอนดอน)) เป็นนักวิทยาศาสตร์, นายแพทย์หลวงประจำพระราชินี อะลิซาเบธที่ 1 และพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ ทั้งยังเป็นนักดาราศาสตร์และนักค้นคว้าวิจัยด้านวิทยาศาสตร์ เกี่ยวกับแม่เหล็กและไฟฟ้า ที่สำคัญคือ เขาเป็นคนค้นคิดคำ "electricity" หรือ ไฟฟ้า นั่นเอง
ผลงานชิ้นแรกของเขา คือ De Magnete, Magneticisque Corporibus, et de Magno Magnete Tellure (ว่าด้วยแม่เหล็ก และวัตถุสภาพแม่เหล็ก และว่าด้วยแม่เหล็กใหญ่ของโลก) ตีพิมพ์เมื่อ ค.ศ. 1600 ในงานชิ้นนี้ เขาได้บรรยายถึงการทดลองของเขามากมายด้วยลูกโลกจำลอง ที่เรียกว่า "เทอร์เรลลา" (terrella)
จากการทดลองของเขา เขาสรุปได้ว่าโลกนั้น ก็คือตัวแม่เหล็กเอง และสรุปว่า นี่คือเหตุผลที่ทำให้เข็มทิศชี้ไปทางทิศเหนือ (ก่อนนี้บางคนเชื่อว่า เข็มทิศชี้ไปหาดาวเหนือ หรือเกาะแม่เหล็กขนาดใหญ่ทางขั้วโลกเหนือ ซึ่งเป็นตัวดึงดูดเข็มทิศ)
ในหนังสือเล่มนี้ เขายังได้ศึกษาถึงไฟฟ้าสถิต โดยการใช้แท่งอำพัน (อำพัน เป็นยางไม้แข็ง สีเหลืองอมน้ำตาล ในภาษากรีกเรียกว่า อิเล็กตรอน (elektron) ด้วยเหตุนี้ กิลเบิร์ตจึงเรียกปรากฏการณ์ที่ตนค้นพบว่า "electric force" (แรงไฟฟ้า)
สิ่งที่กิลเบิร์ตเรียกว่า สภาพแม่เหล็ก นั้น คือแรงที่มองไม่เห็น ที่นักปรัชญาธรรมชาติคนอื่น ๆ จำนวนมาก เช่น โยฮันเนิส เค็พเพลอร์ เคยเชื่อมั่น ว่าเป็นตัวควบคุมการเคลื่อนไหวต่าง ๆ ของสิ่งที่สังเกตเห็นได้
หน่วย "กิลเบิร์ต" อันเป็นหน่วยของ แรงเคลื่อนแม่เหล็ก (magnetomotive force) ซึ่งเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า magnetic potential นั้น ก็ตั้งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่วิลเลียม กิลเบิร์ตนี่เอง
== อ้างอิง ==
Stephen Pumfrey & David Tilley, "William Gilbert: forgotten genius", Physics World, November 2003; ฉบับออนไลน์ 
"De Magnete" ("ว่าด้วยแม่เหล็ก") โดย วิลเลียม กิลเบิร์ต แปลเมื่อ ค.ศ. 1893 จากภาษาละติน เป็นภาษาอังกฤษ โดย Paul Fleury Mottelay สำนักพิมพ์ Dover Books
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
โครงการ Galileo Project — ชีวประวัติของวิลเลียม กิลเบิร์ต
The Great Magnet, the Earth — ประวัติศาสตร์ของแม่เหล็กโลก
On the Magnet — แปลจาก De Magnete โดย Silvanus Thompson ฉบับเต็ม อ่านได้ฟรี
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2087
กิลเบิร์ต, วิลเลียม
บุคคลจากโคลเชสเตอร์
อ.ดอกคำใต้

redirect อำเภอดอกคำใต้
อ.ห้างฉัตร

redirect อำเภอห้างฉัตร
อ.วังเหนือ

redirect อำเภอวังเหนือ
อ.เมืองอุบลราชธานี

redirect อำเภอเมืองอุบลราชธานี
ลมหวน

สำหรับ ลมหวน ความหมายอื่น ดูได้ที่ ลมหวน (แก้ความกำกวม)
เพลง "ลมหวน" เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "แม่สื่อสาว" ประพันธ์คำร้องและทำนองโดย หม่อมหลวงพวงร้อย สนิทวงศ์ และหม่อมหลวงประพันธ์ สนิทวงศ์  ขับร้องโดย โสภา อุณหกะ เมื่อ พ.ศ. 2481  ภายหลังมีการนำมาขับร้องใหม่ เช่น สวลี ผกาพันธ์, ศรีไศล สุชาตวุฒิ , ดนุพล แก้วกาญจน์  ,นัดดา วิยกาญจน์ และ อรวรรณ เย็นพูนสุข
"แม่สื่อสาว" เป็นภาพยนตร์ขาวดำ สร้างโดย บริษัทไทยฟิล์ม นำแสดงโดย ศักดิ์ วีรศร  และ โสภา อุณหกะ ฉายเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2481
== เนื้อเพลง ==
คำร้องโดย พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธ์ยุคล ทำนองโดย หม่อมหลวงพวงร้อย สนิทวงศ์ และหม่อมหลวงประพันธ์ สนิทวงศ์
ลมหวนชวนให้คิดถึงความหลัง
ภวังค์จิตคิดขื่นขมระทมใจ
ตัวใครเป็นคนผิดอยากถามนัก
รักไยใจจะกลับดังลมหวน
:ใกล้เรากล่าวถ้อยนัยที่รัก
:เจ็บนักพอถึงอื่นก็คืนคำ
:มาทำชิดสนิทใหม่ใครจะเชื่อ
:เบื่อแล้วไยจะมารับกลับคืน
ใกล้เรากล่าวถ้อยนัยที่รัก
เจ็บนักพอถึงอื่นก็คืนคำ
มาทำชิดสนิทใหม่ใครจะเชื่อ
เบื่อแล้วไยจะมารับกลับคืน...
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ฟังเพลงลมหวน (นัดดา วิยะกาญจน์)
ฟัง MIDI เพลงลมหวน  [http://www.thaipoem.com/forever/song.php?songid=822
== อ้างอิง ==
เพลงลูกกรุง
ลมหวน (นวนิยาย)

ลมหวน เป็นชื่อนวนิยายของโสภาค สุวรรณ สร้างเป็นภาพยนตร์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2508 โดยดอกดิน กัญญามาลย์ นำแสดงโดยมิตร ชัยบัญชา, เพชรา เชาวราษฎร์, วิไลวรรณ วัฒนพานิช
ล่าสุดถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ ฉายทางไทยทีวีสีช่อง 3 เมื่อ พ.ศ. 2549 ผลิตโดย ทีวีซีน นำแสดงโดย อธิชาติ ชุมนานนท์, พรชิตา ณ สงขลา
== ละครโทรทัศน์ ==
ลมหวน เป็นละครโทรทัศน์แนวดราม่า บทประพันธ์ของ โสภาค สุวรรณ บทโทรทัศน์โดย เอกลิขิต กำกับการแสดงโดย กฤษณ์ ศุกระมงคล ผลิตโดย บริษัท ทีวีซีน จำกัด ออกอากาศทุกวันศุกร์–อาทิตย์ เวลา 20.30 - 22.30 น. ทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 นำแสดงโดย อธิชาติ ชุมนานนท์, พรชิตา ณ สงขลา และนักแสดงชั้นนำอีกมากมาย เริ่มตอนแรกวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2549–15 เมษายน พ.ศ. 2549
== เรื่องย่อ ==
==รายชื่อนักแสดงและการสร้าง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ลมหวน : sanook.com
== ลำดับรายการโทรทัศน์ ==
นวนิยายไทย
ภาพยนตร์ไทย
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2508
ภาพยนตร์ที่กำกับโดย ดอกดิน กัญญามาลย์
ละครโทรทัศน์ไทย
รายการโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2549
รายการโทรทัศน์ช่อง 3
ตัณหา

ตัณหา เป็นหลักธรรมข้อหนึ่งในพุทธศาสนา หมายถึง ความติดใจอยาก ความยินดี ยินร้าย หรือติดในรสอร่อยของโลก ประกอบด้วย ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจ เพลิดเพลินยิ่งนักในอารมณ์นั้นๆ และ ตัณหาย่อมเจริญแก่ผู้ประพฤติประมาท ซ่านไปในอารมณ์ต่างๆ ครอบงำบุคคลใด ความโศกทั้งหลายย่อมเจริญแก่บุคคลนั้น ดังนั้น ความทุกข์ย่อมเกิดขึ้นบ่อยๆ เมื่อบุคคลยังถอนเชื้อตัณหาไม่ได้
ในหลักปฏิจจสมุปบาท ตัณหาเกิดจากเวทนาเป็นปัจจัย โดยมี อวิชชาเป็นมูลราก ควรเห็นตัณหา เป็นดังเครือเถาที่เกิดขึ้น แล้ว จงตัดรากเสียด้วยปัญญา
== ประเภทของตัณหา ==
=== ตัณหาแบ่งออกเป็น 3 อย่าง ===
กามตัณหา คือ ความทะยานอยากในกาม ความอยากหรือไม่อยาก ใน สัมผัสทั้ง 5 เพราะความยินดีพอใจในกามคุณ5 ที่ตนปรารถนา
ภวตัณหา คือ ความทะยานอยากในความอยากมีอยากเป็น คือความอยากเป็นเป็นนั่นเป็นนี่ หรืออยากได้สิ่งนั้นสิ่งนี้ เมื่อได้เป็นแล้วหรือได้สิ่งนั้นมาแล้ว ไม่ต้องการให้มันเปลี่ยนแปลงไป
วิภวตัณหา คือ ความทะยานอยากในความไม่อยากมีไม่อยากเป็น  ไม่อยากเป็นนั่นไม่อยากเป็นนี่  หรือไม่อยากได้สิ่งนั้นสิ่งนี้ ตลอดจนความอยากดับสูญ
ควรเจริญอริยมรรคอันประกอบด้วยองค์ 8 เพื่อความรู้ยิ่ง เพื่อกำหนดรู้ เพื่อความสิ้นไป เพื่อละตัณหา 3 อย่างนี้
ตัณหาได้ชื่อว่าเป็นเหตุแห่งทุกข์ ดังอรรถว่าตัณหาเพียงดังเนิน คือความทะยานอยากนั้นไม่มีที่สิ้นสุด ความอยากเสพความสุขทุกอย่างทุกชนิดที่มีอยู่บนโลก ที่แปลกใหม่อยู่เสมอ แล้วเชื่อว่าจะพอใจ หรือปรารถนาความสุขที่ไม่รู้จัก แต่คิดเอาเองว่ามีอยู่ เชื่อว่าถ้าได้เสพทุกอย่างครบถ้วน แล้วเชื่อว่าจะพอใจ หรืออาจเพียงแค่ติดใจยินดีพอใจในบางสิ่งบางอย่างเพียงแค่นั้น พอใจแค่นั้น แต่ต้องได้เสพสิ่งนั้นตลอด ไม่งั้นจะเกิดความทุกข์ได้ บางครั้งเสพนานๆไปก็เกิดความเบื่อหน่าย นำไปสู่ความทุกข์เช่นกัน
ถ้าได้ทุกสิ่งที่ปรารถนา จะเอาสิ่งเหล่านั้นไปวางกองไว้ที่ไหน โลกย่อมไม่เพียงพอต่อความต้องการที่ไม่มีที่สิ้นสุด ทรัพยากรโลกก็มีให้ใช้ ไม่เพียงต่อความต้องการที่ไม่มีที่สิ้นสุด และอายุขัยก็ไม่ยืนยาวพอที่จะเสพทุกความปรารถนาที่ไม่สิ้นสุดได้
=== ตัณหา ===
ตัณหา 6 หมวด ได้แก่
รูปตัณหา คือ อยากได้รูป (ที่มองเห็นด้วยตา)
สัททตัณหา คือ อยากได้เสียง
คันธตัณหา คือ อยากได้กลิ่น
รสตัณหา คือ อยากได้รส
โผฏฐัพพตัณหา คือ อยากได้โผฏฐัพพะ (ความรู้สึกทางกายสัมผัส)
ธัมมตัณหา คือ อยากในธรรมารมณ์ (สิ่งที่ใจนึกคิด)
ความเกิดขึ้น ความตั้งอยู่ ความบังเกิด ความปรากฏแห่งตัณหาทั้ง6นี้ เป็นความเกิดขึ้นแห่งทุกข์ ความดับโดยไม่เหลือ ความสงบระงับ ความสูญแห่งตัณหาทั้ง6นี้ เป็นความดับโดยไม่เหลือแห่งทุกข์ ตัณหาทั้ง 6 นี้ ไม่เที่ยง มีอันแปรปรวนเป็นอย่างอื่นเป็นธรรมดา ผู้เห็นอยู่อย่างนี้ ย่อมเบื่อหน่าย ย่อมคลายกำหนัด
== ธรรมะที่เกี่ยวข้อง ==
== อ้างอิง ==
พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต). "พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์".
พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต). "พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลธรรม".
ธรรมโฆษณ์ของพุทธทาส. "อริยสัจจากพระโอษฐ์ ภาคต้น".
วิภังคสูตร พระไตรปิฎก เล่มที่ 16
ตัณหาสูตร พระไตรปิฎก เล่มที่ 16
ตัณหาสูตร พระไตรปิฎก เล่มที่ 17
ขันธสูตร พระไตรปิฎก เล่มที่ 19
ตัณหาสูตร พระไตรปิฎก เล่มที่ 19
คาถาธรรมบท ตัณหาวรรคที่ 24 พระไตรปิฎก เล่มที่ 25
หลักธรรมของศาสนาพุทธ
คำศัพท์ศาสนาพุทธ
กิเลส
ลมหวน (แก้ความกำกวม)

ลมหวน อาจหมายถึง
ลมหวน เพลงไทยสากล ประพันธ์คำร้องและทำนองโดย ท่านผู้หญิงพวงร้อย อภัยวงศ์
ลมหวน (นวนิยาย) นวนิยายของ โสภาค สุวรรณ
เงาไม้

เพลงเงาไม้ เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "ลูกทุ่ง" ของบริษัทไทยฟิล์ม ประพันธ์คำร้องโดยพระยาโกมารกุลมนตรี (ชื่น โกมารกุล ณ นคร) ทำนองโดยหม่อมหลวงพวงร้อย สนิทวงศ์ เมื่อ พ.ศ. 2483 ร้องโดยนภา หวังในธรรม
ในปี พ.ศ. 2503 พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล ทรงนำเพลงเงาไม้มาใส่ในภาพยนตร์เรื่อง เรือนแพ ที่อัศวินภาพยนตร์กำลังสร้าง ร้องโดยสวลี ผกาพันธ์ เป็นเพลงประกอบคู่กับเพลงเรือนแพ ซึ่งชรินทร์ นันทนาคร ร้องไว้ด้วย
== คำร้อง ==
แสงจันทร์วันนี้นวล ใคร่ชวนให้น้องเที่ยว
จะให้เหลียวไปแห่งไหน
ชลใสดูในน้ำ เงาดำนั้นเงาใด
อ๋อ ไม้ริมฝั่งชล
:สวยแจ่ม...แสงเดือน...
:หมู่ปลาเกลื่อนดูเป็นทิว
:หรรษ์รมย์...ลมริ้ว...
:จอดเรืออาศัยเงาไม้ฝั่งชล
:(ซ้ำ)
== แหล่งข้อมูลอื่น==
ฟังเพลงเงาไม้  (รัดเกล้า อามระดิษ และวงดุริยางค์ซิมโฟนีกรุงเทพ, อำนวยเพลงโดยวานิช โปตะวนิช )
ฟัง MIDI เพลงเงาไม้
เพลงเงาไม้ในภาพยนตร์เรื่องเรือนแพ