pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
สมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย

สมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย เป็นองค์กรวิชาชีพของสื่อมวลชนไทย ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2543 โดยการรวมกันของสมาคมนักข่าวแห่งประเทศไทยกับสมาคมนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย โดยมีเป้าหมายเพื่อเสริมสร้างความเป็นเอกภาพในองค์กรวิชาชีพสื่อสารมวลชน ให้สามารถทำหน้าที่ผดุงไว้ซึ่งมาตรฐานทางวิชาชีพ และจริยธรรมของสื่อมวลชนไทยได้อย่างเข้มแข็งยิ่งขึ้น
== ทำเนียบนายกสมาคม ==
ทำเนียบนายกสมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย เรียงลำดับตามปีที่ดำรงตำแหน่ง
== หมายเหตุ ==
==  อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย
สื่อมวลชน
น
องค์กรวิชาชีพ
องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2543
เพ็ญนภา ทรัพย์เจริญ

แพทย์หญิงเพ็ญนภา ทรัพย์เจริญ เป็นแพทย์แผนปัจจุบันคนแรกของไทยที่บุกเบิกนำเอาสมุนไพรมาใช้ร่วมกับการรักษาแบบแผนปัจจุบัน ในโรงพยาบาลวังน้ำเย็นจังหวัดสระแก้วและเป็นผู้ก่อตั้งสถาบันการแพทย์แผนไทยซึ่งทำให้ศาสตร์องค์ความรู้ด้านการแพทย์แผนไทยที่ถึงหลงลืมไปนานกลับมาได้ความนิยมอีกครั้งหนึ่ง อีกทั้งยังได้รับเลือกเป็นแพทย์ดีเด่นชนบท ประจำปี พ.ศ. 2529 จากคณะแพทย์ศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล และแพทย์ดีเด่นในโรงพยาลประจำอำเภอ ประจำปี 2527 จากแพทยสมาคมแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูถัมภ์ และแพทย์สตรีที่มีผลงานดีเด่นทางด้านสังคมชนบทประจำปี 2529 จากสมาคมแพทย์สตรีแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์
== ประวัติ ==
เกิดเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2495
การศึกษา: ปริญญาตรี แพทย์ศาสตร์บัณฑิต (เกียรตินิยม) มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ปริญญาโท  บริหารการสาธารณสุขมูลฐานมหาบัณฑิต  มหาวิทยาลัยมหิดล
ประวัติทำงาน: ผู้อำนวยการโรงพยาบาลวังน้ำเย็น จังหวัดสระแก้ว นายแพทย์สาธารณสุขจังหวัดปราจีนบุรี นายแพทย์ใหญ่กรมการแพทย์ และผู้อำนวยการสถาบันการแพทย์แผนไทย ช่วยอธิบดีกรมแพทย์แผนไทย  และผู้อำนวยการสถาบันการแพทย์แผนไทย
ผู้อำนวยการสถาบันการแพทย์แผนไทย สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข รองอธิบดีกรมพัฒนาการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก สาธารณสุขนิเทศสำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข (Senior Medical Supervisors)
ถึงแก่กรรมด้วยโรคมะเร็งท่อน้ำดี เมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2551 สิริรวมอายุได้ 56 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2551 ณ วัดชลประทานรังสฤษดิ์
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
http://www.siamherbtech.com/?cid=137117 
ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
แพทย์ชาวไทย
บุคคลจากคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
บุคคลจากคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล
เสียชีวิตจากมะเร็งท่อน้ำดี
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเหรียญจักรพรรดิมาลา
แพทย์หญิงชาวไทย
นาท ภูวนัย

นายกองเอก อุดมพร คชหิรัญ หรือ นาท ภูวนัย อดีตรองผู้ว่าราชการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์  เป็นนักแสดงชาวไทยที่เคยได้รับรางวัลตุ๊กตาทอง สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ประจำปีพุทธศักราช 2516-2517 จากเรื่องไม่มีสวรรค์สำหรับคุณ คู่กับ ภาวนา ชนะจิต และ ภัทราวดี ศรีไตรรัตน์
== ประวัติ ==
นาท ภูวนัย เป็นบุตรของ พันตำรวจเอก(พิเศษ) ศิริ คชหิรัญ ป.ม.,ป.ช.,ท.จ. อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดยะลา กับ นางพรรณพิมพ์ คชหิรัญ เป็นหลานปู่ ขุนจงใจหาญ (แม้น คชหิรัญ) จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาปีที่ 8 ที่โรงเรียนสันติราษฏร์บำรุง และคณะรัฐศาสตร์การปกครอง ที่มหาวิทยาลัยซีบาสเตียน กรุงมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ แล้วจึงได้รับราชการกรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย ดำรงตำแหน่งปลัดอำเภอและแสดงภาพยนตร์กับละครในเวลาเดียวกันโดยเริ่มจากละครการกุศลทางช่อง 7 เรื่อง ลาก่อนน่านเจ้า และภาพยนตร์เรื่อง แม่ศรีไพร คู่กับ เพชรา เชาวราษฎร์ จากนั้นจึงมีผลงานทางจอเงินและจอแก้วต่อมาอีกหลายเรื่องโดยรับบทเป็นพระเอก, พระรอง และบทประกบ ต่อมาได้ออกจากวงการบันเทิงและรับราชการจนเกษียณอายุในปีพุทธศักราช 2549 ในตำแหน่งรองผู้ว่าราชการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์
เมื่อ พ.ศ. 2550 ได้ลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดชัยภูมิ เขต 2 ในนามพรรคเพื่อแผ่นดิน แต่ไม่ได้รับเลือก
ชีวิตส่วนตัว สมรสกับ นิตยา ปานะถึก มีบุตรธิดารวม 4 คน หนึ่งในนั้น คือ จารุศิริ ภูวนัย ซึ่งเป็นนักแสดงเช่นกัน ปัจจุบันยังมีผลงานทางละครเป็นระยะๆ
==รับราชการ==
รองผู้ว่าราชการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์
ผู้ตรวจราชการกรมการปกครอง
นายอำเภอเมืองชัยภูมิ จังหวัดชัยภูมิ
นายอำเภอเมืองชัยนาท จังหวัดชัยนาท
นายอำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา
นายอำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม
นายอำเภอพร้าว จังหวัดเชียงใหม่
นายอำเภอพระยืน จังหวัดขอนแก่น
ปลัดอำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก
== ผลงานทางภาพยนตร์ ==
==ผลงานละคร==
== กำกับการแสดง==
แผ่นดินสีทอง ปี 2521
==รางวัล ==
รางวัลตุ๊กตาทอง (พระสุรัสวดี) ประเภทนักแสดงนำฝ่ายชาย จากภาพยนตร์เรื่อง "ไม่มีสวรรค์สำหรับคุณ" ประจำปี พ.ศ. 2516
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
นาท ภูวนัย พระเอกมาดเท่ห์ สุดสมาร์ท 
นาท ภูวนัย
บุคคลจากจังหวัดพระนคร
ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
นักการเมืองไทย
พรรคเพื่อแผ่นดิน
นักแสดงชายชาวไทย
นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวไทย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.จ. (ฝ่ายหน้า)
จตุพล ภูอภิรมย์

จตุพล ภูอภิรมย์ (25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2494 – 20 มีนาคม พ.ศ. 2524)  เป็นอดีตนักแสดงชายชาวไทย
จตุพลได้รับรางวัลตุ๊กตาเงิน สาขานักแสดงหน้าใหม่ ประจำปี พ.ศ. 2520 จากเรื่อง ทองพูน โคกโพ ราษฎรเต็มขั้น และได้รับรางวัลตุ๊กตาทอง สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม จากเรื่อง เงาะป่า ประจำปี พ.ศ. 2523
== ประวัติ ==
จตุพล ภูอภิรมย์ ภูมิลำเนา เกิดที่ จังหวัดชัยนาท เข้าศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาที่ โรงเรียนวัดสุทธิวราราม โรงเรียนสันติราษฎร์บำรุง แล้วเดินทางไปศึกษาต่อที่ประเทศอินเดียเป็นเวลาสั้นๆ ก่อนจะกลับมาศึกษาต่อที่โรงเรียนวัดสุทธิวราราม และคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง เข้าสู่วงการจากการเป็นนายแบบโฆษณายาสีฟันใกล้ชิด เมื่อ พ.ศ. 2518-2519 และได้งานแสดงละครโทรทัศน์ทางช่อง 4 บางขุนพรหม 
จตุพล ภูอภิรมย์ แสดงภาพยนตร์เรื่องแรก เรื่อง ทองพูน โคกโพ ราษฎรเต็มขั้น (2520) กำกับโดยหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล โดยได้แสดงบทบาทที่เดิมสรพงศ์ ชาตรี จะเป็นผู้เล่น แต่บังเอิญไม่มีคิวแสดงว่าง จากภาพยนตร์เรื่องนี้จตุพลได้รับรางวัลตุ๊กตาเงิน ในสาขานักแสดงดาวรุ่ง 
== การเสียชีวิต ==
จตุพล ภูอภิรมย์ มีผลงานแสดงภาพยนตร์ประมาณ 25 เรื่อง ก่อนจะเสียชีวิตอย่างกะทันหันในปี พ.ศ. 2524 เนื่องจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ โดยภาพยนตร์เรื่อง "เงาะป่า"  กำกับโดย พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล และ เปี๊ยก โปสเตอร์  ได้รับรางวัลตุ๊กตาทอง สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ประจำปี พ.ศ. 2523 แต่จตุพลไม่ได้รับรางวัล เนื่องจากประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์เสียชีวิตเสียก่อน ต่อมาได้นักแสดงรุ่นน้องที่มีหน้าตาคล้ายกัน อโนเชาว์ ยอดบุตร มารับช่วงแทน
==ผลงานภาพยนตร์ ==
ทองพูน โคกโพ ราษฎรเต็มขั้น (2520) รับบท ทองพูน โคกโพ
ชาติผยอง (2521) รับบท ลัคกี้ แจ๊ค
เมียหลวง (2521) รับบท ดร อนิรุทธิ์
อีหนูเขี้ยวเสน่ห์ (2521) รับบท ตุ๊
กัปตันเรือปู (2521) รับบท ขาน
สัญชาตญาณโหด (2522) รับบท ทศ
พรุ่งนี้ก็สายเกินไป (2522)
ดอกโสนบานเช้า (2523) รับบท พีนา
พรุ่งนี้ฉันจะรักคุณ (2523) รับบท นนท์
อารีดัง (2523) รับบท ร อ พงษ์พันธ์ เทวาพิทักษ์
วัยสวิง (2523) รับบท พัลลภ มโนรส (เอ็ด)
หลวงตา (2523) รับบท บุญหลง
ถึงอย่างไรก็รัก (2523) รับบท ลอย
ภูตพิศวาส (2523) รับบท มารุต
เงาะป่า (2523) รับบท ซมพลา
นักเลงตาทิพย์ (2523) รับบท ร.ต.อ.ไชยยันต์
ขบวนการแก้จน (2524) รับบท ประชา
นานแค่ไหนก็ยังรัก (2524) รับบท จักรี วานิชกุล
ทัดดาวบุษยา (2524) รับบท ยอดขวัญ
เงินปากผี (2524) รับบท ภพ
รักพยาบาท (2524) รับบท สันต์
เจ้าแม่สาริกา (2524)
ยอดรักผู้กอง (2524) รับบท พัน น้ำสุพรรณ
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นักแสดงชายชาวไทย
นักแสดงชายชาวไทยในศตวรรษที่ 20
บุคคลจากจังหวัดชัยนาท
บุคคลจากโรงเรียนวัดสุทธิวราราม
บุคคลจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
เสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางถนนในประเทศไทย
ฮิเดกิ โทดากะ

ฮิเดกิ โทดากะ  นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 16 มีนาคม พ.ศ. 2516 ที่เมืองมิยาซากิ‎ จังหวัดมิยาซากิ‎ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 26 ครั้ง ชนะ 21 (น็อค 10) เสมอ 1 แพ้ 4
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ญี่ปุ่นรุ่นไลท์ฟลายเวท (2539)
แชมป์โลก WBA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
* ชิง 31 กรกฎาคม 2542 ชนะคะแนน เฮซุส โรฮัส ที่ ญี่ปุ่น
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 7 พฤศจิกายน 2542 ชนะคะแนน อากิฮิโกะ นาโงะ ที่ โตเกียว
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 23 เมษายน 2543 ชนะทีเคโอ หยกไท ศิษย์ อ. ยก 11 ที่ ญี่ปุ่น
* เสียแชมป์ 9 ตุลาคม 2543 แพ้น็อก เลโอ กาเมซ ยก 7 ที่ นาโงยะ
แชมป์เฉพาะกาล WBA รุ่นแบนตัมเวท
* ชิง (ที่ว่าง) 4 ตุลาคม 2546 ชนะคะแนน เลโอ กาเมซ ที่ โตเกียว
* เสียแชมป์ 6 มีนาคม 2547 แพ้คะแนน ฆูลิโอ ซาราเต ที่ ญี่ปุ่น
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท เมื่อ 28 มีนาคม 2542 เสมอโดยเทคนิค กับ เฮซุส โรฮัส ยก 4 ที่ ญี่ปุ่น
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น
แชมป์โลก WBA
บุคคลจากมิยาซากิ‎
วอลอดือมือร์ ซือดอแรนกอ

วอลอดือมือร์ แปตรอวึช ซือดอแรนกอ (Володи́мир Петро́вич Сидоре́нко) นักมวยสากลชาวยูเครน สถิติการชก 27 ครั้ง ชนะ 22 (น็อก 7) เสมอ 2 แพ้  3
== ประวัติ ==
ได้เหรียญทองแดงในการแข่งขันมวยสากลสมัครเล่นรุ่นฟลายเวท กีฬาโอลิมปิกที่ ซิดนีย์ พ.ศ. 2543 และได้เหรียญเงินในการแข่งขันมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์โลกเมื่อ พ.ศ. 2544 ไซโดเรนโกได้ครองแชมป์โลกที่ว่าง WBA รุ่นแบนตัมเวท ใน พ.ศ. 2548 และป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 6 ครั้ง ก่อนจะเสียตำแหน่งใน พ.ศ. 2551
== เกียรติประวัติ ==
เหรียญทองแดงมวยสากลสมัครเล่นกีฬาโอลิมปิกที่ ซิดนีย์ พ.ศ. 2543 (แพ้ วิจารณ์ พลฤทธิ์ ของ ไทย)
แชมป์ WBA Intercontinental (แชมป์เงา WBA) และแชมป์สมาคมมวยทวีปยุโรป (EBA) รุ่นแบนตัมเวท
* ชิง (ที่ว่าง) , 17 กุมภาพันธ์ 2547 ชนะคะแนน มอยเซส กัสโตร  ที่ ฮันเซฮัลเลอ ลือเบ็ค ประเทศเยอรมนี
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1 , 18 พฤษภาคม 2547 ชนะคะแนน โจเซฟ อักเบโก  ที่ ฮันเซฮัลเลอ ลือเบ็ค ประเทศเยอรมนี
* สละแชมป์
คัดเลือกผู้ท้าชิงแชมป์โลก WBA รุ่นแบนตัมเวท
* ชิง (ที่ว่าง) , 26 ตุลาคม 2547 ชนะคะแนน เลโอ กาเมซ  ที่ ออแอ็สพีเออาเรนา ร็อสท็อค ประเทศเยอรมนี (เพื่อหาผู้ท้าชิงแชมป์โลกตำแหน่งว่างกับแชมป์เฉพาะกาล)
แชมป์โลก WBA รุ่นแบนตัมเวท
* ชิง (ที่ว่าง) , 26 กุมภาพันธ์ 2548 ชนะคะแนน ฆูลิโอ ซาราเต  ที่ บาร์เคลย์การ์ดอาเรนา ฮัมบวร์ค ประเทศเยอรมนี
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1 , 26 พฤศจิกายน 2548 ชนะคะแนน โฆเซ เด เฆซุส โลเปซ  ที่ อ็อสเทอมันน์อาเรนา เลเวอร์คูเซิน ประเทศเยอรมนี
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2 , 11 มีนาคม 2549 เสมอกับ ริการ์โด กอร์โดบา  ที่ บาร์เคลย์การ์ดอาเรนา ฮัมบวร์ค ประเทศเยอรมนี
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3 , 15 กรกฎาคม 2549 ชนะคะแนน พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม  ที่ บาร์เคลย์การ์ดอาเรนา ฮัมบวร์ค ประเทศเยอรมนี
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4 , 17 มีนาคม 2550 เสมอกับ ริการ์โด กอร์โดบา  ที่ ฮันส์ มาร์ติน ชเลอเยอร์ ฮัลเลอ ชตุทการ์ท ประเทศเยอรมนี
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5 , 29 มิถุนายน 2550 ชนะน็อก เฌโรม อาร์นูลด์  ยก 7 ที่ ปาเลส เดสปอร์ต เด มาร์แซย์ มาร์แซย์ ประเทศฝรั่งเศส
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 6 , 10 มกราคม 2551 ชนะคะแนน โนบูโตะ อิเกฮาระ  ที่ ศูนย์กีฬาในร่มจังหวัดโอซากะ โอซากะ ประเทศญี่ปุ่น
* เสียแชมป์ , 31 พฤษภาคม 2551 แพ้คะแนน อันเซลโม โมเรโน  ที่ คัสเตโลดึสเซิลดอร์ฟ ดึสเซิลดอร์ฟ ประเทศเยอรมนี
แชมป์ WBC International (แชมป์เงา WBC) รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
* ชิง (ที่ว่าง) , 28 สิงหาคม 2553 ชนะคะแนน มึบวานา มาทุมลา  ที่ จตุรัสเอกราช เคียฟ ประเทศยูเครน
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นแบนตัมเวท , 2 พฤษภาคม 2552 แพ้คะแนน อันเซลโม โมเรโน  ที่ ฮัลเลอซีเบ็น เบรเมิน ประเทศเยอรมนี
* ชิงแชมป์ WBC Continental Americas รุ่นแบนตัมเวท (ที่ว่าง) , 4 ธันวาคม 2553 แพ้ทีเคโอ โนนิโต โดแนร์  ยก 4 ที่ ฮอนด้าเซนเตอร์ แอนะไฮม์ สหรัฐ
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com
sportenote.com 
วิดีโอการชกชิงรองแชมป์โลกกับ เลโอ การ์เมซ
นักมวยสากลชาวยูเครน
แชมป์โลก WBA
นักมวยสากลสมัครเล่นชาวยูเครน
นักกีฬาเหรียญทองแดงโอลิมปิก
ฝาแฝด
บุคคลจากแคว้นซาปอริฌเฌีย
นักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติยูเครน
แชมป์เงา WBC
แชมป์เงา WBA
มาลินี สุขเวชชวรกิจ

แพทย์หญิง มาลินี สุขเวชชวรกิจ รองผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบสัดส่วน สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และอดีตสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดนครสวรรค์
== ประวัติ ==
มาลินี เกิดเมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2480 สำเร็จการศึกษาแพทยศาสตรบัณฑิต จากคณะแพทย์ศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ ประกาศนียบัตรอายุรกรรมทั่วไป (Residency Training in Internal Medicine ) Beekman Downtown Hospital,NYC, USA และประกาศนียบัตรอบรมสาขาโรคหัวใจ โดยได้รับทุนจากองค์การอนามัยโลก WHO จาก Green Lane Hospital ประเทศนิวซีแลนด์
นอกจากนั้นยังผ่านการศึกษาอบรมหลักสูตรการเมืองการปกครองระบอบประชาธิปไตย สำหรับนักบริหารระดับสูง รุ่นที่ 4 สถาบันพระปกเกล้า หลักสูตรประกาศนียบัตรกฎหมายมหาชน รุ่น 13 มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และปริญญาโท รัฐศาสตร์ (การเมืองการปกครอง) จากมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับนายแพทย์ สุนทร สุขเวชชวรกิจ
== การทำงาน ==
แพทย์หญิง มาลินี รับราชการเป็นแพทย์อายุรศาสตร์ สังกัดกระทรวงสาธารณสุข ประจำโรงพยาบาลพระปกเกล้า จังหวัดจันทบุรี และโรงพยาบาลสวรรค์ประชารักษ์ จังหวัดนครสวรรค์ เคยดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงพยาบาลปากน้ำโพ โรงพยาบาลสวรรค์ประชารักษ์ และเป็นผู้ทรงคุณวุฒิระดับ 10 ด้านเวชกรรม กระทรวงสาธารณสุข เป็นผู้ร่วมก่อตั้งสถาบันรับรองคุณภาพสถานพยาบาล (องค์การมหาชน)
ต่อมาได้เริ่มต้นทำงานการเมือง โดยการสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดนครสวรรค์ ในการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2543 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยแรก และได้ดำรงตำแหน่งประธานกรรมาธิการประธานคณะกรรมาธิการการสาธารณสุข วุฒิสภา ต่อมาได้เข้าร่วมงานกับพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบสัดส่วนกลุ่ม 2 ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550
=== สมาชิกวุฒิสภา ===
การเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2543 จังหวัดนครสวรรค์
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ส่วนตัวของพ.ญ.มาลินี สุขเวชชวรกิจ 
แพทย์ชาวไทย
แพทย์หญิงชาวไทย
นักการเมืองสตรีชาวไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบสัดส่วน
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดนครสวรรค์
รองผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร
พรรคประชาธิปัตย์
บุคคลจากคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล
บุคคลจากสาขาวิชารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
บุคคลจากสถาบันพระปกเกล้า
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ฮุซเซน อนน์

ตุน ฮุซเซน บิน ดาโตะก์ อนน์ (Tun Hussein bin Dato' Onn, حسين بن عون|label=ยาวี|script=arab|italic=unset; 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1922 – 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1990) เป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 3 ของประเทศมาเลเซีย
ฮุซเซน อนน์ เป็นบุตรของดาโตะก์ อนน์ จาอ์ฟาร์ (หนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งพรรคอัมโน) กับดาติน ฮาลีมะฮ์ ฮุซเซน เขาได้รับการศึกษาเบื้องต้นจากประเทศสิงคโปร์ และจบการศึกษาจากโรงเรียนภาษาอังกฤษจากเมืองโจโฮร์บะฮ์รู
== ครอบครัว ==
ฮุซเซน บิน อนน์เกิดในวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1922 ที่โจโฮร์บะฮ์รู เป็นลูกของอนน์ จาอ์ฟาร์ (1895–1962) กับฮาลีมะฮ์ ฮุซเซน (1899–1988) พ่อของเขาเป็นนักสู้เพื่อเอกราชมาเลเซียและผู้ร่วมก่อตั้งองค์การมลายูรวมแห่งชาติ จาอ์ฟาร์ มูฮัมมัด ปู่ของเขา เป็นเมินเตอรีเบอซาร์แห่งรัฐยะโฮร์คนแรก ส่วนโรกายะฮ์ ฮานิม ย่าของเขา มาจากภูมิภาคคอเคซัสของจักรวรรดิออตโตมัน เธอน่าจะถูกเสนอเป็นนางสนมจากราชสำนักออตโตมันต่อสุลต่านแห่งรัฐยะโฮร์
นอกจากนี้ ฮุซเซนยังเป็นพี่เขยของอับดุล ราซัก ฮุซเซน ผู้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนก่อนหน้า ซึ่งฮุซเซนแต่งงานกับซูไฮละฮ์ นูฮ์ ลูกสาวของโมฮาเม็ด นูฮ์ โอมาร์ ประธานเดวันรักยัตคนแรก ใน ค.ศ. 1948 ส่วนอับดุล ราซักแต่งงานกับราฮะฮ์ นูฮ์ ลูกสาวอีกคนของโมฮาเม็ด นูฮ์
ฮุซเซนกับซูไฮละฮ์มีลูก 6 คน ซึ่งรวมถึงฮีชามมุดดิน ฮุซเซน ลูกคนที่ 4 ที่เป็นนักการเมืองอาวุโสของพรรคองค์การมลายูรวมแห่งชาติตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1990 ดาติน โรไกยา ฮานิม ลูกสาวคนแรก (เกิด ค.ศ. 1949) เสียชีวิตจากมะเร็งเต้านมในวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 2005
== เสียชีวิต ==
ฮุซเซนเสียชีิวิตจากโรคหัวใจในวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1990 ที่ศูนย์การแพทย์ซีตัน เซาท์ซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย ตอนอายุ 68 ปี ศพของเขาถูกฝังถัดจากอับดุล ราซัก ผู้ดำรงตำแหน่งคนก่อน ที่มากัมปะฮ์ลาวันใกล้มัสยิดเนอการา กัวลาลัมเปอร์
==อ้างอิง==
ชาวมาเลเซียเชื้อสายตุรกี
ชาวมาเลเซียเชื้อสายเซอร์แคเชีย
ชาวมาเลเซียเชื้อสายมลายู
มุสลิมชาวมาเลเซีย
นายกรัฐมนตรีมาเลเซีย
บุคคลจากโจโฮร์บะฮ์รู
อับดุล ราซัก ฮุซเซน

ตุน ฮาจี อับดุล ราซัก บิน ดาโตะก์ ฮาจี ฮุซเซน (Tun Haji Abdul Razak bin Dato' Haji Hussein, عبد الرزاق بن حسين|label=ยาวี|script=arab|italic=unset; 11 มีนาคม ค.ศ. 1922 – 14 มกราคม ค.ศ. 1976) เป็นนักการเมืองชาวมาเลเซียที่ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีมาเลเซียคนที่ 2 ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1970 จนกระทั่งเสียชีวิตในเดือนมกราคม ค.ศ. 1976 เขายังดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีมาเลเซียคนแรกในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1957 ถึงกันยายน ค.ศ. 1970 เขาได้รับการกล่าวถึงในฐานะบิดาแห่งการพัฒนา
อับดุล ราซักมีส่วนเกี่ยวข้องต่อการจัดตั้งแนวร่วมแห่งชาติ ซึ่งเป็นพรรคการเมืองรัฐบาลผสมที่มีอำนาจในประเทศมาเลเซีย อับดุล ราซัดยังมีชื่อเสียงจากการเปิดตัวนโยบายเศรษฐกิจใหม่มาเลเซีย (MNEP)
นาจิบ ราซัก ลูกชายคนแรกของเขา กลายเป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 6 ใน ค.ศ. 2009 นาจิบกลายเป็นนายกรัฐมนตรีมาเลเซียคนแรกที่เป็นผู้สืบสันดานของอดีตนายกรัฐมนตรี
==ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา==
อับดุล ราซักเกิดที่หมู่บ้านกัมปุงปูเลาเกอลาดี ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเปอกัน รัฐปะหัง ในวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1922 โดยเป็นลูกคนแรกจากสองคนของยังดีโฮร์มัต โอรังกายา อินเดรา ชะฮ์บันดาร์ เกอ-9, ดาโตะก์ ฮุซเซน บิน โมฮ์ด ตาอิบ กับดาติน ฮาจะฮ์ เตะฮ์ ฟาตีมะฮ์ บินต์ ดาวุด ชนชั้นสูงที่สืบตระกูลจาก โอรังกายา อินเดรา ชะฮ์บันดาร์ อับดุล ราซักศึกษาที่วิทยาลัยมลายูกัวลากังซาร์
หลังเข้าร่วมบริการการจัดการมาเลย์ (Malay Administrative Service) ใน ค.ศ. 1939 เขาได้รับรางวัลทุนการศึกษาที่วิทยาลัยราฟเฟิลส์ในสิงคโปร์เมื่อ ค.ศ. 1940 แต่ต้องหยุดเรียนในช่วงเริ่มต้นของสงครามโลกครั้งที่สอง ในช่วงสงคราม เขาช่วยจัดการหน่วยต่อต้านวาตานียะฮ์ในรัฐปะหัง
หลังสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลง อับดุล ราซักเดินทางออกจากสหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1947 เพื่อศึกษากฎหมาย ใน ค.ศ. 1950 เขาได้รับปริญญาทางกฎหมายและมีคุณสมบัติเป็นทนายความที่ Lincoln's Inn ในลอนดอน ในช่วงที่ศึกษาในอังกฤษ อับดุล ราซักเข้าเป็นสมาชิกพรรคแรงงานอังกฤษแลพเป็นหัวหน้านักศึกษาคนสำคัญในสมาคมมลายูแห่งบริเตนใหญ่ (Malay Association of Great Britain) เขายังเป็นผู้จัดตั้งมาลายันฟอรัมด้วย
==เสียชีวิต==
อับดุล ราซักได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาว แต่เก็บไว้เป็นความลับตั้งแต่ ค.ศ. 1969
ตอนที่กำลังหาวิธีการรักษาทางการแพทย์ในลอนดอนนั้น อับดุล ราซักเสียชีวิตขณะดำรงตำแหน่งในวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 1976 เขาได้รับฉายาหลังเสียชีวิตว่า บาปะเปิมบางูนัน ('บิดาแห่งการพัฒนา') จากนั้นจึงมีการฝังศพของเขาที่สุสานวีรบุรุษ (Makam Pahlawan) ใกล้มัสยิดเนอการา กัวลาลัมเปอร์.
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Tun Razak’s legacy – his vision, The Star, 2 March 2008.
The band of brothers C. S. TAN, The Star, 2 March 2008.
ชาวมาเลเซียเชื้อสายบูกิส
ชาวมาเลเซียเชื้อสายมลายู
มุสลิมชาวมาเลเซีย
นายกรัฐมนตรีมาเลเซีย
บุคคลจากรัฐปะหัง
เคลพี

เคลพี (Kelpie) ปีศาจจำพวกพรายน้ำในนิทานพื้นบ้านของสกอตแลนด์ มีลักษณะเป็นม้าสีขาวหรือกึ่งคนกึ่งม้า  สิงสถิตย์อยู่ยังแม่น้ำ, ทะเลสาบ หรือ หนองน้ำ แหล่งน้ำจืดขนาดใหญ่
เคลพี จะล่อลวงคนที่หยุดพักที่ริมน้ำที่มันอาศัยอยู่  ขณะที่หยุดพักดื่มน้ำ มันจะปรากฏตัวเป็นม้าสีขาวที่สงบเสงี่ยม แต่เมื่อขึ้นขี่หลังมัน มันจะพาดำดิ่งสู่ก้นน้ำทันที จนบุคคลนั้นจมน้ำตาย ซึ่งเคลพีจะกินซากศพจนเหลือเพียงหัวใจหรือตับไว้ แต่ก็มีเรื่องของเคลพีที่แปลงร่างเป็นมนุษย์เพื่อแต่งงานกับหญิงสาว
เคลพี ยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ ตามท้องถิ่นต่าง ๆ เช่น นักเกิล (Nuggle) ชูพิลที (Shoopiltee) โยเกิล (Njogel) แทงกี (Tangi) ในตำนานสแกนดิเนเวียเรียกว่า Bäckahästen (แปลว่า ม้าลำธาร) ในนอร์เวย์เรียก nøkken (หมายถึง พรายน้ำ)
เคลพี มีลักษณะคล้ายคลึงกับเซนทอร์, ลิมนาเดส และสคิลลา ในเทพปกรณัมกรีก และม้าบ้อง ในคติความเชื่อพื้นบ้านของล้านนา
== อ้างอิง ==
McPherson, J. M. Primitive Beliefs in the North-East of Scotland. (London: Longmans, Green and Co., 1929.) Pages 61, 62, and 63.
Rhys, John. Celtic Folklore: Welsh and Manx. (NY: Benjamin Blom, 1972.) Pages 243, 244, 285, and 434.
Henderson, William. Notes on the Folklore of the Northern Counties of England and the Border. (Hendeln, Germany: Kraus Reprint Limited, 1967.) Page 272.
ค
ค
จัตุรัสทราฟัลการ์

จัตุรัสทราฟัลการ์ (Trafalgar Square;  ) เป็นจัตุรัสสาธารณะในซิทีออฟเวสท์มินส์เตอร์, ลอนดอนกลาง ตั้งขึ้นในสตวรรษที่ 19 ในพื้นที่ที่ในอดีตรู้จักในชื่อแชร์ริงครอสส์ ชื่อของจัตุรัสนั้นตั้งขึ้นเพื่อระลึกถึงยุทธนาวีที่ตราฟัลการ์ ที่ซึ่งเป็นชัยชนะของกองทัพเรือหลวงของอังกฤษในสงครามนโปเลียนิก เหนือฝรั่งเศส และ สเปน เมื่อปี 1805 ที่หาดของแหลมตราฟัลการ์
บริเวณรอบ ๆ จัตุรัสนี้เป็นสถานที่สำคัญมาตั้งแต่ทศวรรษที่ 1200 ระยะทางที่วัดจากแชร์ริงครอสส์ถูกใช้เป็นหมุดสถานที่เป็นเวลาหลายศตวรรษ ใจกลางของจัตุรัสคือเนลซันส์คอลัมน์ซึ่งสูง 52 เมตร ล้อมรอบด้วยรูปปั้นสิงโตสี่ตัว อาคารหลัก ๆ ที่หันหน้าเข้าสู่จัตุรัสนี้ได้แก่ หอศิลป์แห่งชาติ, เซนท์มาร์ตินอินเดอะฟีลดส์, แคนาดาเฮาส์ และ เซาธ์แอฟริกาเฮาส์
== ชื่อ ==
จัตุรัสนี้ได้ชื่อมาจากยุทธนาวีที่ตราฟัลการ์ สงครามที่ราชนาวีอังกฤษชนะฝรั่งเศสกับสเปนในสงครามนโปเลียนในวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1805 ที่ริมชายฝั่งแหลมตราฟัลการ์ แม้ว่าก่อน ค.ศ. 1835 แหลมนี้ยังไม่มีชื่อ
คำว่า "ตราฟัลการ์" เป็นคำศัพท์ภาษาสเปนที่มีต้นตอจากภาษาอาหรับ ซึ่งน่าจะสืบมาจากคำว่า เฏาะเราะฟุลฆอร (طرف الغار 'แหลมถ้ำ/ใบกระวาน') หรือ เฏาะเราะฟุลฆ็อรบ์ (طرف الغرب 'ตะวันตกปลายสุด')
== อ้างอิง ==
 
ถนนในลอนดอน
สิ่งก่อสร้างในนครเวสต์มินสเตอร์
ท
ยุทธนาวีที่ตราฟัลการ์
โฮราชิโอ เนลสัน ไวเคานต์เนลสันที่ 1
ฌ็อง นูแวล

ฌ็อง นูแวล (Jean Nouvel; 12 สิงหาคม พ.ศ. 2488 — ) สถาปนิกชาวฝรั่งเศสที่มีชื่อเสียงระดับโลก เจ้าของรางวัลพริตซ์เกอร์ ทางสถาปัตยกรรมแห่งปี ค.ศ. 2008
== ประวัติ ==
ฌ็อง นูแวล เกิดเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2488 ที่เมืองฟูว์แมล จังหวัดลอเตการอน ประเทศฝรั่งเศส เป็นบุตรชายของนายโรแชร์ และนางเรอเน นูแวล ที่เป็นครูทั้งคู่ ครอบครัวของนูแวลต้องย้ายถิ่นฐานบ่อยครั้งเมื่อบิดาของเขาได้ตำแหน่งผู้อำนวยการการศึกษาประจำเขตปกครอง บิดามารดาของนูแวลสนับสนุนให้เขาเรียนคณิตศาสตร์ และภาษา แต่เมื่อเขาอายุย่างเข้า 16 ปี ก็เริ่มหลงใหลในศิลปะ เมื่อได้เรียนวาดรูปกับคุณครูท่านหนึ่ง ที่บอกว่าครอบครัวของนูแวลสนับสนุนให้บุตรชายเรียนไปทางด้านการศึกษาหรือไม่ก็วิศวกรรม แต่ก็ยอมประนีประนอมให้เขาเรียนสถาปัตยกรรมได้ เพราะเห็นว่ามีความเสี่ยงน้อยกว่าการเรียนศิลปะ
นูแวลสอบเอ็นทรานซ์เข้าโรงเรียนวิจิตรศิลป์แห่งเมืองบอร์โดไม่ผ่าน เขาจึงย้ายเข้ากรุงปารีส และได้ชนะเลิศการสอบคัดเลือกเพื่อเข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนศิลปะชั้นสูงแห่งชาติ จากปี ค.ศ. 1960 ถึง 1970 นูแวลเลี้ยงชีพด้วยการเป็นผู้ช่วยสถาปนิกของโกลด ปาร็อง และปอล วีรีลีโอ ผู้ซึ่งภายในระยะเวลาเพียงปีเดียว ได้เลื่อนตำแหน่งให้นูแวลขึ้นเป็นผู้จัดการโครงการก่อสร้างอพาร์ตเมนต์คอมเพล็กซ์ขนาดใหญ่
นูแวลได้สมรสกับออดีล ฟีลียง นักสร้างภาพยนตร์ และมีบุตรชายด้วยกันสองคน คนโตชื่อแบร์ทร็อง เป็นนักวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ระดับ post-doctorate ปัจจุบันทำงานให้กับมหาวิทยาลัยแห่งเมืองชิบะ ประเทศญี่ปุ่น ส่วนปีแยร์ ลูกชายคนรองเป็นนักผลิตละครเวทีและนักออกแบบให้กับบริษัทของตนเองที่ชื่อว่า Factoid นูแวลมีบุตรสาวหนึ่งคน (ซาร่า) กับแคทรีน ริชาร์ด ภรรยาคนที่สอง ปัจจุบัน นูแวลอยู่กินกับมีอา ฮักก์ สถาปนิกชาวสวีเดนผู้ซึ่งทำงานที่สำนักงานสถาปนิก Habiter Autrement (HA) ในกรุงปารีส
== ผลงาน ==

หลังจากที่ได้โครงการก่อสร้างสถาบันโลกอาหรับ และโครงการปรับปรุงห้างสรรพสินค้าฟอรั่ม เลส์อาล ได้สิ้นสุดลงในปีค.ศ. 2004  นูแวลได้เปิดตัวอาคารพิพิธภัณฑ์แห่งเก บร็องลีย์เมื่อวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 2006 ที่กรุงปารีส และได้เป็นผลงานเลื่องชื่อชิ้นล่าสุดในเมืองหลวงของประเทศฝรั่งเศส
ในช่วงต้นปี ค.ศ. 2006 บริษัทเนสต์เล่ ของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ภายใต้การบริหารของนายเนลลี เวนเจอร์ ได้นำเสนอรูปแบบบรรจุหีบห่อช็อกโกแลตแบบใหม่ ภายใต้ยี่ห้อ ไกเยอร์ ที่เป็นผลงานออกแบบของฌ็อง นูแวล ชาวสวิสที่คุ้นเคยกับห่อกระดาษ ไม่ตอบรับห่อพลาสติกดีเท่าที่ควร เนื่องจากมันไม่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม และแสดงภาพลักษณ์ฟุ่มเฟือยกว่าห่อที่ทำจากกระดาษที่เป็นวุสดุห่อแบบดั้งเดิมของผลิตภัณฑ์ ร้านค้าปลีกเดนแนร์ได้ทำให้เรื่องนี้บานปลายด้วยการปฏิเสธการวางจำหน่ายช็อกโกแลตนี้ และกล่าวหาว่าบริษัทขายผลิตภัณฑ์นี้แพงกว่าเดิม ปลายปี ค.ศ. 2006 บริษัทเนสต์เล่ได้ประกาศยกเลิกหีบห่อบรรจุที่ออกแบบโดยฌ็อง นูแวล
วันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 2008 ฌ็อง นูแวล ได้รางวัลพริตซ์เกอร์ จากผลงานตลอดชีวิตโดยรวมที่โดดเด่น และได้รับคำชมเชยจาก โธมัส พริตซ์เกอร์ ว่า "มีการคิดค้นที่แปลกใหม่และกล้าหาญ และตั้งข้อสงสัยกับรูปแบบที่เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไป และยังก้าวพ้นขอบเขตการสร้างสรรค์ผลงานของตนเอง"
แฟรนไชส์ใหม่ของพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ สาขาอาบูดาบี ตั้งอยู่บนเกาะ Saadiyat ซึ่งเป็นเกาะที่สร้างโดยมนุษย์ และได้ฌ็อง นูแวล เป็นผู้ออกแบบให้ ว่ากันว่าการลงนามในครั้งนี้จะทำให้ฝรั่งเศสร่ำรวยขึ้นอีก 700 ล้านยูโร โดย 400 ล้านยูโรคิดเป็นค่าลิขสิทธิ์ในการใช้ชื่อลูฟวร์ ฝรั่งเศสวางแผนจะนำเงินนี้มาปรับปรุงพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ในกรุงปารีส
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
สถาปนิกชาวฝรั่งเศส
ผู้ได้รับรางวัลพริตซ์เกอร์
บุคคลจากจังหวัดลอเตการอน
ธงตริสตันดากูนยา

ธงชาติตริสตันดากูนยา เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าพื้นสีน้ำเงิน กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ที่มุมบนด้านคันธงมีภาพธงชาติสหราชอาณาจักร ที่ตอนปลายธงมีตราราชการของตริสตันดากูนยา เริ่มใช้เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2545 ตามประกาศของผู้ว่าการแห่งเซนต์เฮเลนาภายใต้พระปรมาภิไธยสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2
สิ่งสำคัญที่ควรกล่าวถึงก็คือรายละเอียดของตราราชการที่ปรากฏในธงนี้ ตราดังกล่าวเป็นตราโล่ ภายในมีรูปนกอัลบาทรอสสีขาว 2 ตัวบนพื้นครึ่งบนสีฟ้า และนกอย่างเดียวกันอีก 2 ตัวสีฟ้าบนพื้ขาวครึ่งล่าง กลางโล่มีรูปคล้ายสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนแบ่งครึ่งตอนบนเป็นสีขาว ตอนล่างเป็นสีฟ้า เบื้องบนของโล่มีรูปชุดเกราะส่วนศีรษะมีริ้วสะบัดประดับมงกุฎนาวีรูปเรือทริสตัน ซ้ายขวาของโล่ขนาบด้วยรูปกุ้งมังกรข้างละ 1 ตัว ตอนล่างสุดเป็นม้วนแพรแถบสีขาว จารึกคำขวัญประจำดินแดนของตนเองไว้ว่า "Our faith is our strength" แปลว่า "ความศรัทธาคือกำลังแห่งเรา"
ธงนี้ออกแบบโดย เกรแฮม บาร์แทรม (Graham Bartram) นักธัชวิทยาชาวสกอต
อนึ่ง ก่อนหน้านี้ตริสตันดากูนยาใช้ธงชาติเซนต์เฮเลนาประจำดินแดนของตน เพราะเป็นดินแดนภายใต้การปกครองของเซนต์เฮเลนา
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ตริสตันดากูนยา
ตริสตันดากูนยา
ปืนฉีดน้ำ

ปืนฉีดน้ำ เป็นปืนของเล่นชนิดหนึ่งที่ใช้แรงอัดในการฉีดน้ำและในปัจจุบันนี้ปืนฉีดน้ำยังมีหลายขนาดและหลายแบบให้เลือกมีตั้งแต่ขนาดเล็กที่มีแรงอัดน้อยไม่แรง จนไปถึงขนาดที่เป็นถังแกลลอนที่บรรจุน้ำได้มากและมีแรงอัดสูงที่มีอัตรายิงไกลและแรงโดยปืนฉีดน้ำ ปัจจุบันมักใช้ในการเล่นน้ำสงกรานต์เพราะสนุกและพกพาง่ายกว่าขันน้ำ
ปืนฉีดน้ำส่วนใหญ่เด็กในประเทศไทยจะเล่นในประเพณีสงกรานต์
ในอดีตปืนฉีดน้ำทำจากโลหะและใช้ลูกยางในการบีบอัดน้ำสู่หัวฉีด
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ของเล่น