pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ห้าอัครบุคคล (คีตกวี)

ห้าอัครบุคคล (The Mighty Five) บ้างเรียก กลุ่มห้าคน (Могучая кучка) เป็นกลุ่มคีตกวีชาวรัสเซียที่ยิ่งใหญ่ห้าคนในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ซึ่งที่คบหากันที่เซนต์ปีเตอร์สเบิร์กในช่วงปี ค.ศ. 1856 ถึง 1870 ประกอบด้วย:
มีลี บาลาคิเรฟ (Mily Balakirev) เป็นผู้นำกลุ่ม
เซซาร์ คูอี (César Cui)
โมเดสต์ มูสซอร์กสกี (Modest Mussorgsky)
นีโคไล ริมสกี-กอร์ซากอฟ (Nikolai Rimsky-Korsakov)
อะเลคซันดร์ โบโรดีน (Alexander Borodin)
นักดนตรีทั้งห้ารวมกลุ่มกันเพื่อศึกษาทฤษฎีดนตรีร่วมกัน ฝึกซ้อม วิจารณ์และร่วมกันกำหนดแนวทางดนตรีคลาสสิกของรัสเซียในลักษณะชาตินิยมเป็นของตนเอง  แทนที่จะให้เป็นไปตามขนบดั้งเดิมดนตรีแบบยุโรป เหมือนในประเทศอื่นๆ  บาลาคิเรฟ, คูอี, มูสซอร์สกี, กอร์ซากอฟ และโบโรดีน มักจะมาชุมนุมกันที่บ้านของบาลาคิเรฟ หรือบ้านของอเล็กซานเดอร์ ดาร์กอมิชกี (Alexander Dargomyzhsky) ร่วมกับบุคคลอื่นๆ เช่น วลาดีมีร์ สตาซอฟ นักวิจารณ์ดนตรี (Vladimir Stasov), สองพี่น้องอเล็กซานดรา พูร์โกลด์ (Alexandra Purgold) นักร้อง และนาเดชดา พูร์โกลด์ (Nadezhda Nikolayevna Purgold) นักเปียโน ที่ต่อมาแต่งงานกับกอร์ซากอฟ
นักดนตรีกลุ่มนี้ ได้มีอิทธิพลต่องานดนตรีของคีตกวีรัสเซียในยุคหลัง เช่น ผลงานของอะเลคซันดร์ กลาซูนอฟ, มีคาอิล อิปโปลิตอฟ-อีวานอฟ, เซียร์เกย์ โปรโคเฟียฟ, อิกอร์ สตราวินสกี และ ดมีตรี ชอสตโกวิช
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The Five Encyclopædia Britannica
ไฟล์:Milij Aleksejevič Balakirev (Милий Алексеевич Бала́кирев).jpg|บาลาคิเรฟ
ไฟล์:Cesar cui.jpg|คูอี
ไฟล์:Modest Musorgskiy, 1870.jpg|มูสซอร์กสกี
ไฟล์:Rimsky-Korsakov 1866.jpg|ริมสกี-กอร์ซากอฟ
ไฟล์:Borodin.jpg|โบโรดีน
คีตกวีชาวรัสเซีย
ฮอรัสซอร์นิทเด

ฮอรัสซอร์นิทเด (Horusornithidae) เป็นนกล่าเหยื่อในยุคก่อนประวัติศาสตร์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งในอันดับทางชีววิทยาของฟัลคอนิฟอร์มส ชื่อของมันหมายถึง "นก-ฮอรัส" ซึ่งเป็นเทพตามความเชื่อของอียิปต์ที่ได้พรรณาถึงนกเหยี่ยวฟอลคอน
ฮอรัสซอร์นิส เวียนีเลียอูเด เป็นเพียงสปีชีส์เดียวที่รู้จักกันในปัจจุบัน ซึ่งมันได้ใช้ชีวิตกันอยู่ในช่วงประมาณปลายยุคอีโอซีน ราว 35 ล้านปีก่อน ที่ซึ่งตรงกับตำแหน่งของประเทศฝรั่งเศสในปัจจุบัน โดยซากฟอสซิลของมันถูกค้นพบในตำบลเควอซี
ความสัมพันธ์ที่มีระหว่างเหยี่ยวฟอลคอนกับนกล่าเหยื่ออื่นๆ (เช่น เหยี่ยวฮอว์ค และนกอินทรี) ต่างไม่ได้มีการสรุปมติเป็นที่น่าพอใจนัก ซึ่ง ฮอรัสซอร์นิส อาจเกิดการเชื่อมโยงที่หายไปต่อการรวมเข้ากับเหยี่ยวฟอลคอน, เหยี่ยวฮอว์ค ตลอดจนนกเลขานุการ หากเหยี่ยวฟอลคอนมีส่วนเกี่ยวข้องอย่างเด่นชัดมากกว่านกล่าเหยื่อชนิดอื่น ฮอรัสซอร์นิสก็จะมีความสัมพันธ์ขั้นมูลฐานต่อเหยี่ยวฮอว์คมากกว่า ซึ่งคล้ายกับว่าเหยี่ยวฟอลคอนมีวิวัฒนาการที่มาบรรจบกันในภายหลัง
== อ้างอิง ==
Haaramo, Mikko (2005): Mikko's Phylogeny Archive : Accipitridae . Version of 2005-NOV-15. Retrieved 2007-MAY-17.
นกล่าเหยื่อ
นกดึกดำบรรพ์
อะลี อิบน์ ริฎวาน

อบูลฮัสซัน อะลี อิบน์ ริฎวาน อัลมิศรี  (أبو الحسن علي بن رضوان المصري) หรือรู้จักกันในชื่อ อะลี อิบน์ ริฎวาน (علي بن رضوان; ป. ค.ศ.988 - ป. ค.ศ.1061) เป็นชาวอาหรับสัญชาติอียิปต์ที่เกิดในกีซา เขาเป็นผู้วิจารณ์แพทยศาสตร์กรีกโบราณ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งต่อกาเลน การออกความเห็นต่อ Ars Parva ของกาเลนได้รับการแปลโดยเกราโด เครโมเนเซ อย่างไรก็ตาม เขาเป็นที่รู้จักมากกว่าในฐานะที่เป็นผู้อธิบายซูเปอร์โนวา ซึ่งรู้จักกันว่า SN 1006 เป็นเหตุการณ์ของเทหวัตถุที่สว่างที่สุดเท่าที่เคยมีบันทึกมาในประวัติศาสตร์ ในปี ค.ศ. 1006 นอกจากนี้ ยังมีการเขียนการออกความเห็นต่อ Tetrabiblos ของทอเลมี
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
History of Islamic Science
2001 Columbia dissertation by Jennifer Ann Seymore The Life of Ibn Ridwan and his commentary of Ptolemy's Tetrabiblos; not open link 
นักดาราศาสตร์ชาวอียิปต์
แพทย์ชาวอียิปต์
บุคคลจากกีซา
หลักของเลชาเตอลิเย

หลักของเลชาเตอลิเย ใช้ในกระบวนการผลิตในอุตสาหกรรม เพื่อให้สารตั้งต้นเปลี่ยนไปเป็นผลิตภัณฑ์ให้มากที่สุด โดยใช้เวลาน้อยที่สุดเพื่อความประหยัดเวลาและเงินลงทุนโดยพิจารณาจากความดันและอุณหภูมิ ว่ามีผลต่อผลิตภัณฑ์อย่างไรและสามารถนำไปใช้ได้อย่างไร เช่น การผลิตก๊าซซัลเฟอร์ไตรออกไซด์ เพชรสังเคราะห์ ฯลฯ
สมดุลเคมี
ภาวะธำรงดุล
อัตราการตกตะกอนของเม็ดเลือดแดง

อัตราการตกตะกอนของเม็ดเลือดแดง หรือ อัตราเลือดนอนก้น (erythrocyte sedimentation rate, ESR) คือปริมาณเม็ดเลือดแดงที่ตกตะกอนได้ใน 1 ชั่วโมง เป็นการตรวจทางโลหิตวิทยาที่ทำกันทั่วไปโดยใช้เป็นการตรวจแบบไม่จำเพาะเพื่อตรวจหาการอักเสบในร่างกาย
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Interpret ESR BLood Test 
Erythrocyte Sedimentation Rate
การตรวจเลือด
โลหิตวิทยา
ยินดีที่ไม่รู้จัก

"ยินดีที่ไม่รู้จัก" เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง กวน มึน โฮ โดยวงทเวนตีไฟฟ์อาวส์ ประพันธ์เนื้อร้องโดยปิยวัฒน์ มีเครือ ทำนองโดยประทีป สิริอิสสระนันท์ และเรียงเรียงโดยทเวนตีไฟฟ์อาวส์
ที่มาของเพลงผู้กำกับภาพยนตร์ บรรจง ปิสัญธนะกูล กล่าวว่า เมื่อตอนเลือกเพลงประกอบ เนื้อเรื่องซึ่งมีคำในภาพยนตร์คือคำว่า ยินดีที่ไม่รู้จัก เป็นเนื้อหาหลัก ผู้กำกับและจิระ มะลิกุล ซึ่งพอรู้จักวงอยู่แล้วก็เห็นด้วย ถึงแม้ว่าจะเป็นวงอินดี้ ส่วนในการถ่ายทำมิวสิกวิดีโอที่ใช้งบร่วมสามแสนบาท ได้ผู้กำกับคือ นิธิวัฒน์ ธราธร มากำกับมิวสิกวิดีโอ มีแนวความคิดการเสนอภาพด้วยเทคนิคของมุมกล้องที่แตกต่างจากมิวสิกวิดีโอที่เคยผ่านมา
โดยต่อยอดแนวคิดจากโปสเตอร์ภาพยนตร์ และปรับเทคนิคให้สนุกยิ่งขึ้นโดยการเล่นมุมกล้องกับแรงโน้มถ่วงของโลก โดยเซทสตูดิโอคัลเลอร์เฟรม ให้กลายเป็นห้องใหญ่ๆ หนึ่งห้อง เป็นฉาก 5 ด้าน ใช้เฟอร์นิเจอร์ติดบนเพดานและผนัง เมื่อถ่ายเสร็จก็รื้อฉากมาใหม่ และหมุนจนครบด้าน โดยในมิวสิกวิดีโอได้ 2 พระนาง เต๋อ และหนูนา จากภาพยนตร์เป็นตัวแสดง
ด้านอันดับเพลง เพลงนี้ติดชาร์ตซี๊ดชาร์ต ที่อันดับ 2
== อ้างอิง ==
เพลงไทยสากล
เพลงของทเวนตีไฟฟ์อาเวอส์
เพลงในปี พ.ศ. 2553
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2553
เพลงที่ประพันธ์คำร้องโดยปิยวัฒน์ มีเครือ
อูกแห่งปาแย็ง

อูกแห่งปาแย็ง (Hugues de Payens, Hughes de Payns หรือ Hughes de Pagan; Hugh of Payens หรือ Hugh Pagan) (c. 1070-1136) เป็นอัศวินชนแฟรงค์จากจังหวัดช็องปาญ ผู้ก่อตั้งและผู้นำคนแรกของอัศวินเทมพลาร์  เขากับนักบุญแบร์นาร์แห่งแกลร์โวได้ตั้งกฎปฏิบัติสำหรับภาคีที่ชื่อ กฎละติน (Latin Rule)
==แหล่งข้อมูลอื่น==
The Crusades and the Knights Templar
Hugues de Payns Museum  Payns, France
==บรรณานุกรม==
Leroy Thierry, Hugues de Payns, chevalier champenois, fondateur de l'ordre des templiers, 2e édition, Maison du Boulanger, 2001, ISBN 2-913052-10-X
Leroy Thierry P.F., Hugues de Payns, la naissance des Templiers, Thebookedition, mars 2011, ISBN 978-2-7466-3049-9
บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1070
อัศวินเทมพลาร์
ทรัพย์อนันต์ เยนเนอรัลฟู้ด

ทรัพย์อนันต์ เยนเนอรัลฟู้ด (Sapanan General Food) ผู้ผลิตและจำหน่ายเครื่องดื่มแบรนด์ “โมกุโมกุ” และ “เซ็ปเป้” ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2544 โดยมีอนันต์ รักอริยะพงศ์ เป็นประธานกรรมการ/กรรมการผู้จัดการ และอดิศักดิ์ รักอริยะพงศ์  กรรมการผู้จัดการ ปัจจุบันได้ผลิตเครื่องดื่มเพื่อสุขภาพออกมาภายใต้แบรนด์ "เซ็ปเป้" ได้แก่ บิวติ ดริ้งค์, บิวติ ชอท, จูซมี, ฟอร์ วัน เดย์, สมาร์ทที ชอท และอโร เวร่า  และผลิตภัณฑ์อื่นๆ อีกมากมาย เช่น โมกุโมกุ, เซนต์ แอนนา, เพรียว คอฟฟี่ และ สลิมฟิต เป็นต้น
== ประวัติ ==
ปี พ.ศ. 2516 คุณพ่อและคุณแม่ของคุณอดิศักดิ์ เริ่มต้นธุรกิจด้วยการซื้อเตาอบเล็กๆ เพื่อใช้ในการผลิต "คุกกี้" ขายตามสถานีรถไฟและสถานีขนส่ง ด้วยความใส่ใจในเรื่องคุณภาพและรสชาติ ทำให้มีสินค้าหลากหลายมากขึ้น ภายใต้แบรนด์ "ปิยจิต" กิจการได้เติบโตอย่างต่อเนื่อง จนในปี พ.ศ. 2531 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น บริษัท ทรัพย์อนันต์ เยนเนอรัลฟู้ด และได้ย้ายฐานการผลิตไปยังโรงงานในนิคมอุตสาหกรรมบางชัน
ปี พ.ศ. 2544 บริษัท ทรัพย์อนันต์ เยนเนอรัลฟู้ด จำกัด เริ่มเข้าสู่อุตสาหกรรมเครื่องดื่ม โดยเริ่มต้นจาก "โมกุโมกุ" น้ำผลไม้ผสมวุ้นมะพร้าวรายแรกของตลาด ซึ่งมีพนักงานเริ่มต้นเพียง 40 คน โดยมีเจตนารมณ์ที่ต้องการผลิตสินค้าคุณภาพ รสชาติอร่อย และเป็นทางเลือกใหม่ให้แก่ผู้บริโภค ซึ่งในขณะนั้นตลาดเครื่องดื่มในเมืองไทยยังมีความหลากหลายน้อยมากเมื่อเทียบกับตลาดต่างประเทศ ทำให้ "โมกุโมกุ" ได้รับการตอบรับเป็นอย่างดีจากผู้บริโภค และได้ดำเนินการผลิตต่อเนื่องมาเป็นระยะเวลา 7 ปี
ปี พ.ศ. 2549 หลังจากที่ "โมกุโมกุ" ประสบความสำเร็จเป็นอย่างดี ต่อมาคุณอดิศักดิ์ รักอริยะพงศ์ กรรมการผู้จัดการ บริษัท ทรัพย์อนันต์ เยนเนอรัลฟู้ด จำกัด ผู้บริหารรุ่นที่ 2 ของครอบครัว ก็ได้ผลิตเครื่องดื่มเพื่อสุขภาพแนวใหม่ ภายใต้แบรนด์ "เซ็ปเป้ บิวติ ดริ้งค์" ภายใต้แบรนด์ที่ชื่อว่า "เซ็ปเป้" เป็นเครื่องดื่มเพื่อสุขภาพ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทรัพย์อนันต์ เยนเนอรัลฟู้ด จำกัด 
ประวัติของบริษัท ทรัพย์อนันต์ เยนเนอรัลฟู้ด จำกัด 
เว็บไซต์เซ็ปเป้ 
บริษัทของไทย
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2531
ลาแมร์ (เพลง)

ลาแมร์ (La Mer แปลว่า "ทะเล") เป็นเพลงภาษาฝรั่งเศสที่แต่งโดยชาลส์ เทรเนต์ นักร้อง นักแต่งเพลงชาวฝรั่งเศส มีคำร้องบรรยายความงดงามของชายฝั่งทะเล ท่ามกลางคลื่นและลมฝนในฤดูร้อน
เทรเนต์แต่งคำร้องเพลงนี้เมื่อปี ค.ศ. 1943 ขณะโดยสารรถไฟสายเอสเอ็นซีเอฟ เลียบชายฝั่งเมดิเตอเรเนียนจากปารีส กลับบ้านที่นาร์บอนน์ ว่ากันว่าเขาใช้เวลาแต่งเพลงนี้เพียงสิบนาที โดยจดเนื้อเพลงลงบนกระดาษชำระที่มีไว้ให้บริการบนรถ  เขาแต่งทำนองเพลงนี้ร่วมกับลีโอ ชาวเลียค
หลังจากแต่งเพลงนี้เสร็จ เทรเนต์และเพื่อนๆ ต่างคิดว่าเพลงนี้ไม่น่าจะประสบความสำเร็จ เขาจึงไม่ได้บันทึกเสียงเพลงนี้จนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1946 ปรากฏว่าเพลงนี้กลับได้รับความนิยมอย่างสูง เป็นหนึ่งในสามเพลงฮิตของเทรเนต์และชาวเลียค 
ในเวลาต่อมาแจ็ก ลอว์เรนซ์ นักแต่งเพลงชาวอเมริกันได้แต่งคำร้องภาษาอังกฤษสำหรับทำนองเพลงนี้ ใช้ชื่อเพลงว่า "Beyond the Sea" คำร้องกล่าวถึงชายหนุ่มที่ต้องพลักพรากจากคนรัก ซึ่งไม่ได้เกี่ยวข้องกับคำร้องต้นฉบับภาษาฝรั่งเศส ไปปรากฏอยู่ในภาพยนตร์รักเรื่อง Every Girl Should Be Married (1948) นำแสดงโดยแครี แกรนต์และเบ็ตซี เดรก  บรรเลงโดยวงดนตรีของเบนนี กูดแมนในปี ค.ศ. 1948 ขับร้องโดยเพ็กกี ลี   ขับร้องโดยโรเจอร์ วิลเลียมส์ ในปี ค.ศ. 1956   และกลายเป็นเพลงฮิตขึ้นถึงอันดับ 6 ของบิลบอร์ดฮอต 100 จากการขับร้องโดยบ็อบบี ดาริน ในปี ค.ศ. 1959
==อ้างอิง==
เพลงฝรั่งเศส
เพลงภาษาฝรั่งเศส
มะแข่น

มะแข่น ( Alston) ชื่อพื้นเมืองอื่น ๆ คือ มะกรูดตาพราหมณ์ (นครราชสีมา); กำจัดต้น, พริกหอม, หมากมาศ (กรุงเทพฯ); มะข่วง, มะแขว่น, บ่าแข่น (ภาคเหนือ); มะแข่น (ไทสิบสองพันนา); มะแขว่น (ลาว); ลูกระมาศ (ภาคกลาง); หมักข่วง (แม่ฮ่องสอน); มะเข่น, มะแข่สะ (กะเหรี่ยงแม่ฮ่องสอน) (50px) เป็นพืชสมุนไพรสกุลเดียวกับพริกไทยเสฉวน (Sichuan pepper) ผลและใบใช้เป็นเครื่องเทศชูรสอาหาร โดยผลใช้ผลสดหรือผลแห้งหรือทั้งสองอย่าง แล้วแต่ชนิดอาหาร เช่น ลาบ หลู้ แกง และอาหารพื้นเมืองและอาหารท้องถิ่น เช่น ตำหวาย หลามบอน ตำน้ำพริก ฯลฯ มะแข่นมีรสชาติเผ็ด กลิ่นฉุนแต่หอม มีสรรพคุณทางยาคือสามารถแก้หวัดได้
ต้นและกิ่งเป็นหนาม ใบเป็นใบประกอบมีใบย่อย 6–8 คู่ ก้านใบสีแดง ใบย่อยรูปไข่หรือรูปรี ปลายแหลม ต้นที่เก็บเกี่ยวผลผลิตได้จะมีอายุตั้งแต่ 3–15 ปี ผลค่อนข้างกลมผลเล็ก ๆ ขนาดผลพริกไทย ผิวขรุขระ สีเขียว มีกลิ่นฉุน คล้ายกลิ่นเมล็ดผักชียี่หร่า ผลแก่เปลือกหุ้มเมล็ดสี แดง แก่จัดสีดำ ออกผลเดือนกันยายนถึงธันวาคม เมล็ดกลม ๆ ดำเป็นมัน ใช้เปลือกผลผสมชูรสอาหาร ใช้รากและเนื้อไม้ เป็นยาขับลมในลำไส้ ลดความดัน เป็นยาขับโลหิตระดูของสตรี ผลเป็นยาบำรุงหัวใจ บำรุงโลหิต บำรุงธาตุ พบมากหรือปลูกมากในเขตพื้นที่ หมู่บ้านผาสิงห์ บ้านผาหลัก บ้านปางส้าน บ้านยอด ตำบลยอด อำเภอสองแคว จังหวัดน่าน
==เทศกาล==
มะแข่นถือได้ว่าเป็นพืชเศรษฐกิจอันดับต้น ๆ ของตำบลยอด ทางเทศบาลตำบลยอดจะมีการจัดงาน "วันมะแข่นหอมรสดี ชมวิถีชนเผ่า" ขึ้นเป็นประจำทุกปี โดยจะจัดในช่วงปลายเดือนพฤศจิกายนของทุกปี ในงานจะมีการออกร้านแสดงสินค้าพื้นเมือง และสินค้าที่แสดงถึงภูมิปัญญาชาวบ้านในตำบล ชมการแห่ขบวนรถบุปผชาติ การแสดงศิลปวัฒนธรรมพื้นบ้าน การประกวดธิดามะแข่น ร่วมชิมอาหารพื้นเมืองที่มีมะแข่นเป็นส่วนประกอบฟรี การเลี้ยงรับรองแขกผู้มีเกียรติแบบขันโตก และพบกับการแสดงมหรสพอีกมากมาย โดยงาน "วันมะแข่นหอมรสดี ชมวิถีชนเผ่า" ถือว่าเป็นอีกงานประเพณีสำคัญ ที่ได้รับการบรรจุอยู่ในปฏิทินท่องเที่ยวของจังหวัดน่าน
== อ้างอิง ==
สมุนไพร
เครื่องเทศ
สกุลมะแข่น
บลูฮาวาย (อัลบั้ม)

บลูฮาวาย (Blue Hawaii) เป็นอัลบั้มชุดที่ 14 ของเอลวิส เพรสลีย์ จำหน่ายโดยอาร์ซีเอวิกเตอร์เรเคิดส์ ในระบบเสียงโมโนและสเตอริโอ LPM/LSP 2426 ออกขายเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1961 วันจำหน่ายที่แน่นอนยังเป็นข้อสงสัยว่าเป็นวันที่ 1 ตุลาคม หรือไม่ อัลบั้มบันทึกเสียงที่เรดิโอเรเคิดเดอร์สในฮอลลีวูดเมื่อวันที่ 21 - 23 มีนาคม ค.ศ. 1961 อัลบั้มติดชาร์ตอันดับ 1 ป็อปอัลบั้มส์ชาร์ตนาน 20 สัปดาห์ ถือเป็นอัลบั้มที่มียอดขายมากที่สุดของเขา และได้รับการยืนยันจาก RIAA ในระดับแผ่นเสียงทองคำขาว 3 แผ่น
== อ้างอิง ==
อัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์
อัลบั้มเพลงของเอลวิส เพรสลีย์
อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2504
วีทาลี อบาลาคอฟ

วีทาลี มีไฮโลวิช อบาลาคอฟ (Вита́лий Миха́йлович Абала́ков; 13 มกราคม (ปฏิทินเก่า: 31 ธันวาคม) ค.ศ. 1906 ในเยนีเซยสก์ — 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1986 ในมอสโก) เป็นนักปีนเขาและนักประดิษฐ์ชาวโซเวียต/รัสเซีย
เขาเป็นพี่ชายของเยฟเกนี อบาลาคอฟ ผู้เป็นนักปีนเขาที่มีชื่อเสียงอีกคนหนึ่ง เขาสามารถนำการปีนเลนินพีคของโซเวียตได้สำเร็จเป็นคนแรกในปี ค.ศ. 1934 และได้ปีนภูเขาลูกนี้อีกสองครั้ง ในปี ค.ศ. 1936 เขายังได้ปีนข่านเทนกรี
ในปี ค.ศ. 1938 เขาและทีมงานของเขาคนอื่น ๆ ถูกจับกุมโดย NKVD และถูกควบคุมตัวเพื่อสืบสวนจนถึง ค.ศ. 1940 เขาถูกกล่าวหาว่า "โฆษณาชวนเชื่อต่อสาธารณชน" เกี่ยวกับเทคนิคการปีนเขาแบบตะวันตก และ "ลิดรอน" ความก้าวหน้าของนักปีนเขาภายในประเทศ และ "สายลับเยอรมัน" นักปีนเขาหลายคนที่ถูกจับกุมพร้อมกับวีทาลีถูกประหารชีวิต
ถือได้ว่าอบาลาคอฟได้ประดิษฐ์อุปกรณ์ต่าง ๆ เช่น  camming devices ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1930 และ Abalakov thread และนวัตกรรมอุปกรณ์ปีนเขาอีกมากมาย
เขาได้รับเหรียญตรา Order of Lenin (1957) Order of the Badge of Honor (1972) และได้รับแต่งตั้งให้เป็น Honoured Master of Sports of the USSR (1943) และ Honoured Trainer of the USSR (1961)
== อ้างอิง ==
นักประดิษฐ์ชาวรัสเซีย
นักสำรวจชาวรัสเซีย
นักปีนเขาชาวรัสเซีย
บุคคลจากดินแดนครัสโนยาสค์
นักกีฬาชาวโซเวียต
ลาแมร์ (เดอบูว์ซี)

La mer, trois esquisses symphoniques pour orchestre - L 109 (The sea, three symphonic sketches for orchestra) หรือเรียกสั้นๆ ว่า ลาแมร์ (La mer) เป็นงานประพันธ์ดนตรีสำหรับบรรเลงด้วยวงออร์เคสตรา ผลงานของโกลด เดอบูว์ซี เริ่มแต่งในปี ค.ศ. 1903 ขณะเดอบูว์ซีอยู่ในฝรั่งเศส ใช้เวลาแต่งสองปี แล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1905 ที่เมืองอีสต์บอร์น ทางใต้ของเกาะอังกฤษแถบชายฝั่งช่องแคบอังกฤษ
การแสดงรอบปฐมทัศน์ของผลงานชิ้นนี้ บรรเลงโดยวง Orchestre Lamoureux ที่กรุงปารีสเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 1905 การแสดงรอบแรกได้รับการตอบรับจากผู้ชมไม่ดีนัก  เนื่องจากนักดนตรีซักซ้อมการเล่นไม่เพียงพอ ประกอบกับชาวปารีสบางส่วนพากันต่อต้านพฤติกรรมส่วนตัวของเดอบูว์ซี ที่เพิ่งแยกทางจากเอ็มมา บาร์แดค นักร้องและภรรยาคนแรก ในเวลาต่อมา ผลงานชิ้นนี้กลับได้รับความชื่นชอบ และเป็นผลงานสำหรับออร์เคสตราของเดอบูว์ซี ที่ได้รับความนิยมมากที่สุด ได้รับการยกย่องว่าเป็นผลงานชิ้นเอกของเขา
เดอบูว์ซีประพันธ์งานชิ้นนี้จากความประทับใจในทัศนียภาพชายทะเล และยังได้รับอิทธิพลจากศิลปะและดนตรีตะวันออกของญี่ปุ่น ที่ได้ชมจากการแสดงนิทรรศการนานาชาติ Exposition Universelle 1900 ที่ปารีส เขาตั้งใจเรียกชื่อผลงานนี้ว่าเป็น "งานร่างดนตรีซิมโฟนิกสามชิ้น" (trois esquisses symphoniques) แทนที่จะระบุว่าเป็น "ซิมโฟนี" หรือ "ซิมโฟนิกโพเอ็ม" 
ผลงานชิ้นนี้ แบ่งออกเป็น 3 มูฟเมนต์ ความยาวทั้งสิ้นประมาณ 24 นาที
"De l'aube à midi sur la mer" (From dawn to midday on the sea)  - très lent (si mineur)  animated and tumultuous (C sharp minor) ความยาว 9 นาที
"Jeux de vagues" (Play the waves) - allegro (do dièse mineur) allegro (C sharp minor) ความยาว 6-7 นาที
"Dialogue du vent et de la mer" (Dialogue of the wind and the sea) - animé et tumultueux (do dièse mineur) animated and tumultuous (C sharp minor) ความยาว 8 นาที
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Live recording of "La mer" 
ผลงานของ โกลด เดอบูว์ซี
งานประพันธ์ดนตรีสำหรับวงออร์เคสตรา
ลาแมร์

ลาแมร์ (La mer แปลว่า The Sea, ทะเล)  สามารถหมายถึง
ลาแมร์ (เดอบุซซี) ผลงานประพันธ์สำหรับวงออร์เคสตราในปี ค.ศ. 1905 โดยโคล้ด เดอบุซซี
ลาแมร์ (เพลง) เพลงภาษาฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1946 โดยชาลส์ เทรเนต์  ต่อมากลายเป็นเพลงภาษาอังกฤษชื่อ  "Beyond the Sea" ขับร้องโดยบ็อบบี ดาริน
ลาแมร์ เพลงจากอัลบัม The Fragile ของไนน์อินช์เนลส์ ในปี ค.ศ. 1999
ลาแมร์ เพลงจากอัลบัม Dive ของซาราห์ ไบรท์แมน ในปี ค.ศ. 1993
ลาแมร์ (เครื่องสำอาง) ผลิตภัณฑ์ของเอสเต ลอเดอร์
ALL

All หรือ ALL อาจหมายถึง
== การแพทย์ ==
มะเร็งเม็ดเลือดขาวเฉียบพลันชนิดลิมโฟบลาสติก
Anterior longitudinal ligament
น้ำใสใจจริง (นวนิยาย)

น้ำใสใจจริง เป็นนวนิยายไทย โดย ว.วินิจฉัยกุล ถ่ายทอดเรื่องราวเกี่ยวกับความผูกพันของนักเรียน นักศึกษากลุ่มหนึ่งซึ่งเป็นผู้บุกเบิกรุ่นแรกในรั้วมหาวิทยาลัยเปิดใหม่นอกกรุงเทพมหานคร แต่ละคนมาจากคนละที่ ต่างถิ่น ต่างความคิด และต่างนิสัย แต่ไม่มีวันทอดทิ้งกัน แม้ในยามเกิดปัญหา ความเป็นเพื่อนที่คอยช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ในยามทุกข์ยากก็คอยให้กำลังใจกัน ร่วมสุขร่วมทุกกัน มีความจริงใจมอบให้แก่กัน ก็จะสามารถฝ่าฟันอุปสรรคหรือปัญหามาด้วยกันได้
==สื่ออื่นๆ==
ละครโทรทัศน์ น้ำใสใจจริง (2537) ทางช่อง 7 - นำแสดงโดย ศรราม เทพพิทักษ์, สมชาย เข็มกลัด, แคทรียา อิงลิช, นัท มีเรีย
ละครโทรทัศน์ น้ำใสใจจริง (2543) ทางช่อง 3 - นำแสดงโดย สราวุฒิ มาตรทอง, ศรีริต้า เจนเซ่น, อัษฎา พานิชกุล, คณิตกุล เนตรบุตร, รุษยา เกิดฉาย
ละครเวที น้ำใสใจจริง เดอะ มิวสิคัล (2553) - นำแสดงโดย ภพธร สุนทรญาณกิจ, ณัฏฐพัชร  วิพัธครตระกูล, รัชพล  แย้มแสง, สาธิกา ศิริปุญโญทัย, อารมณ์  โพธิ์หาญรัตนกุล
== นักแสดง ==
{|class="wikitable"
| รูปแบบการนำเสนอ || ปี พ.ศ.  || จุมพล (โจม) || มนสา (ครีม) || ทัดภูมิ (ทัด/เท็ดดี้) || อ้อมพร(อ้อม)
|-
| ละครโทรทัศน์ ช่อง 7  ||พ.ศ. 2537|| ศรราม เทพพิทักษ์ || แคทรียา อิงลิช || สมชาย เข็มกลัด || นัท มีเรีย
|-
| ละครโทรทัศน์ ช่อง 3  ||พ.ศ. 2543|| สราวุฒิ มาตรทอง || ศรีริต้า เจนเซ่น || อัษฎา พานิชกุล || คณิตกุล เนตรบุตร
|-
| ละครเวที  ||พ.ศ. 2553|| ภพธร สุนทรญาณกิจ || ณัฏฐพัชร วิพัธครตระกูล || สิทธิชัย ผาบชมพู || มุรธา ปริญญาจารย์
|-
| ละครโทรทัศน์ ช่อง Mono29 ||พ.ศ. 2558''|| ชิติพัทธ์ สรรพยานนท์ || ชลนที อักษรสิงห์ชัย || ชนกันต์ พูนศิริวงศ์ || กรรณาภรณ์ เอี่ยมวิบูลย์
|-
|}
==อ้างอิง==
นวนิยาย
นวนิยายไทย
นวนิยายไทยที่ประพันธ์โดย ว.วินิจฉัยกุล
น้ำใสใจจริง

น้ำใสใจจริง อาจหมายถึง สิ่งต่อไปนี้
น้ำใสใจจริง นวนิยายไทยโดย ว.วินิจฉัยกุล
น้ำใสใจจริง ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2537 ทางช่อง 7
น้ำใสใจจริง ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2543 ทางช่อง 3
น้ำใสใจจริง เดอะ มิวสิคัล ละครเวที พ.ศ. 2553
กลุ่มอาการเดอ เกอแวง

กลุ่มอาการเดอ เกอแวง (de Quervain syndrome) หรือโรคปลอกเอ็นกล้ามเนื้อเรเดียล สไตลอยด์อักเสบ (radial styloid tenosynovitis) เป็นการอักเสบของปลอกเอ็นกล้ามเนื้อของเอ็นกล้ามเนื้อสองชิ้นที่ควบคุมการเคลื่อนไหวของนิ้วหัวแม่มือ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Hand University: A Patient's Guide to de Quervain Tenosynovitis
DeQuervain's Syndrome: Medical Imagery - Medical Art and Illustration 
Computer related diseases and prevention methods
Overuse injuries
Disorders of synovium and tendon
การอักเสบ
ตำบลร้องกวาง

ตำบลร้องกวาง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอร้องกวาง จังหวัดแพร่ เป็นที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอ และสถานที่ราชการต่างๆ ของอำเภอร้องกวาง
== ที่ตั้ง ==
ทิศเหนือติดต่อตำบลแม่ทราย อำเภอร้องกวาง ทิศตะวันออกติดต่อตำบลไผ่โทน อำเภอร้องกวาง ทิศใต้ติดต่อตำบลทุ่งศรี อำเภอร้องกวาง ทิศตะวันตกติดต่อตำบลแม่ยางฮ่อ อำเภอร้องกวาง
== การปกครองส่วนภูมิภาค ==
ตำบลร้องกวางแบ่งออกเป็น 13 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ 1 บ้านร้องกวาง
หมู่ 2 บ้านร้องกวาง
หมู่ 3 บ้านแม่ยางโพธิ์
หมู่ 4 บ้านกาศผาแพร่
หมู่ 5 บ้านวังโป่ง
หมู่ 6 บ้านห้วยกุลัว
หมู่ 7 บ้านร้องกวาง
หมู่ 8 บ้านผาหมู
หมู่ 9 บ้านร้องกวาง
หมู่ 10 บ้านผาหมูเหนือ
หมู่ 11 บ้านแม่ยางโพธิ์
หมู่ 12 บ้านกาศใต้
หมู่ 13 บ้านร้องกวาง
== การปกครองส่วนท้องถิ่น ==
แบ่งการปกครองเป็น 1 เทศบาลตำบล และ 1 องค์การบริหารส่วนตำบล คือ
เทศบาลตำบลร้องกวาง มีพื้นที่ครอบคลุม 8 หมู่บ้าน คือ หมู่ 1 บ้านร้องกวาง, หมู่ 2 บ้านร้องกวาง, หมู่ 4 บ้านกาศผาแพร่, หมู่ 5 บ้านวังโป่ง, หมู่ 7 บ้านร้องกวาง, หมู่ 9 บ้านร้องกวาง, หมู่ 12 บ้านร้องกวาง และหมู่ 13 บ้านกาศใต้
องค์การบริหารส่วนตำบลร้องกวาง มีพื้นที่ครอบคลุมหมู่บ้านที่เหลือ
== สถานที่สำคัญ ==
มหาวิทยาลัยแม่โจ้-แพร่ เฉลิมพระเกียรติ
ที่ว่าการอำเภอร้องกวาง
วัดร้องกวาง
== อ้างอิง ==
ร้องกวาง
อำเภอร้องกวาง
ตำบลกลางเวียง

กลางเวียง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน ตั้งอยู่บริเวณกึ่งกลางของพื้นที่อำเภอ เป็นศูนย์กลางความเจริญและที่ตั้งของสถานที่ราชการต่าง ๆ ของอำเภอเวียงสา
== ที่ตั้ง ==
ทิศเหนือ ติดต่อตำบลน้ำปั้ว อำเภอเวียงสา
ทิศตะวันออก ติดต่อตำบลไหล่น่านและตำบลขึ่ง อำเภอเวียงสา
ทิศใต้ ติดต่อตำบลส้านและตำบลอ่ายนาไลย อำเภอเวียงสา
ทิศตะวันตก ติดต่อตำบลปงสนุกและตำบลแม่สา อำเภอเวียงสา
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
แบ่งการปกครองออกเป็น 15 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ 1 บ้านไชยสถาน
หมู่ 2 บ้านดอนแท่น
หมู่ 3 บ้านกลางเวียง
หมู่ 4 บ้านบุญยืน
หมู่ 5 บ้านต้นหนุน
หมู่ 6 บ้านภูเพียง
หมู่ 7 บ้านดอนไชยใต้
หมู่ 8 บ้านหนองนก-บุญนาค
หมู่ 9 บ้านหนอง
หมู่ 10 บ้านสันติสุข
หมู่ 11 บ้านใหม่ดินแดน
หมู่ 12 บ้านร้องเย็น
หมู่ 13 บ้านดอนไชยใต้
หมู่ 14 บ้านดอนแท่น
หมู่ 15 บ้านโพธิ์ชัย
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
แบ่งการปกครองเป็น 2 เทศบาลตำบล ได้แก่
เทศบาลตำบลเวียงสา มีพื้นที่ครอบคลุม 2 หมู่บ้าน คือ หมู่ 3 บ้านกลางเวียง และหมู่ 4 บ้านบุญยืน
เทศบาลตำบลกลางเวียง มีพื้นที่ครอบคลุมหมู่บ้านที่เหลือ และตำบลปงสนุกทั้งตำบล
== สถานที่สำคัญ ==
ที่ว่าการอำเภอเวียงสา
โรงพยาบาลเวียงสา
สถานีตำรวจภูธรเวียงสา
สำนักงานขนส่งจังหวัดน่าน สาขาเวียงสา
สำนักงานที่ดินจังหวัดน่าน สาขาเวียงสา
สำนักงานเทศบาลตำบลเวียงสา
สำนักงานเทศบาลตำบลกลางเวียง
โรงเรียนศึกษาสงเคราะห์น่าน
โรงเรียนสา
วัดบุญยืน
== อ้างอิง ==
กลางเวียง
ตำบลขึ่ง

ขึ่ง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของตัวอำเภอบนฝั่งซ้ายแม่น้ำน่าน
== ที่ตั้ง ==
ทิศเหนือ ติดต่อตำบลไหล่น่าน อำเภอเวียงสา
ทิศตะวันออก ติดต่อตำบลส้านนาหนองใหม่และตำบลน้ำมวบ อำเภอเวียงสา
ทิศใต้ ติดต่อตำบลน้ำมวบ อำเภอเวียงสา
ทิศตะวันตก ติดต่อตำบลส้าน อำเภอเวียงสา
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
แบ่งการปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ 1 บ้านศรีมงคล
หมู่ 2 บ้านงิ้วงาม
หมู่ 3 บ้านขึ่ง
หมู่ 4 บ้านท่าลี่
หมู่ 5 บ้านผาโพธิ์ทอง
หมู่ 6 บ้านขึ่งใต้
หมู่ 7 บ้านศรีมงคลเหนือ
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
เทศบาลตำบลขึ่งมีพื้นที่ครอบคลุมตำบลขึ่งทั้งหมด
== สถานที่สำคัญ ==
สำนักงานเทศบาลตำบลขึ่ง
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลขึ่ง บ้านขึ่ง
== อ้างอิง ==
ขึ่ง
ขึ่ง
ขึ่ง
วอลซ์

วอลซ์ (Waltz) เป็นการเต้นรำแบบพื้นเมืองในจังหวะ  กำเนิดขึ้นในออสเตรียและเยอรมนี โดยพัฒนามาจากการเต้นลีลาศหมุนตัว เป็นการเต้นรำแบบคู่ชายหญิง คู่เต้นจะต้องเกาะแขนกันและสืบเท้าไปด้านข้างพร้อมกับหมุนตัวอย่างรวดเร็ว การที่คู่เต้นเกาะแขนกันนี้ก็เพื่อช่วยในการทรงตัว ทำให้นักเต้นไม่จำเป็นต้องกระโดดสูงเพื่อหมุนตัว เหมือนการเต้นหมุนตัวในสมัยก่อนหน้านั้น  ถือกำเนิดขึ้นแถบแคว้นบาวาเรีย ราวทศวรรษ 1750 เรียกว่าการเต้น วอลต์เซอร์ (Waltzer) 
การเต้นรำแบบวอลซ์นี้แตกต่างการเต้นแบบมินูเอตที่นิยมอยู่ก่อน ซึ่งคู่เต้นรำเพียงแค่แตะปลายนิ้วกันเท่านั้น การที่ชายหญิงต้องสัมผัสร่างกายอย่างใกล้ชิด โดยฝ่ายชายต้องโอบแขนไปรอบเอวของฝ่ายหญิง ทำให้เกิดคำวิพากษ์วิจารณ์ในช่วงแรก  แต่ต่อมาการเต้นแบบนี้ก็ได้รับความนิยมไปทั่วทั้งกรุงเวียนนา เมื่อราวทศวรรษ 1770
ในศตวรรษที่ 19 ได้มีผู้เรียกจังหวะดนตรีที่ใช้ในการเต้นวอลซ์ ว่า ดนตรีวอลซ์
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
การเต้นรำ
วอลซ์
มิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนล

มิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนล (Miss Tourism Queen of the Year International) เป็นการจัดประกวดความงามเวที 1 ของโลกดำเนินการโดย D’ Touch International s Sdn Bhd Foundation มิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนลจัดประกวดครั้งแรกที่ประเทศมาเลเซีย
ปัจจุบันผู้ที่ดำรงตำแหน่งมิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนลคือ ลอร่า ซาบาเลต้า จากประเทศเวเนซูเอล่า
== ประวัติ ==
การประกวดเวทีมิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนลนั้นได้เริ่มจัดการประกวดตั้งแต่ปี 2536 โดย ดาตุก โออิ แดนนี จัดขึ้นเพื่อเฟ้นหาสาวงามไปเป็นทูตประชาสัมพันธ์การท่องเที่ยวให้กับประเทศมาเลเซียและประเทศของผู้ที่ได้ตำแหน่งในปีนั้น การประกวดเวทีมิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนลนั้นส่วนมากจะจัดขึ้นที่ประเทศมาเลเซีย และที่ประเทศจีน
การประกวดมิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนลไม่ได้มีการจัดประกวดในปี 2542, 2544-46, 2551-52, 2556-57 ,2561-ปัจจุบัน
== รูปแบบการจัดประกวด ==
การจัดประกวดทีมิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนลนั้น จะมีการจัดประกวดคล้ายกับเวทีการประกวดนางงามทั่วไปคือ จะมีการเก็บคะแนนระหว่างการทำกิจกรรมการจัดประกวด และมีการประกาศตำแหน่งต่างๆในการแข่งรอบสุดท้าย และในปี 2558 ได้กำหนดให้ผู้ชนะและรองอันดับต่าง ๆ โดยบางปีจะมีการแยกจัดการประกวด ซึ่งมีตำแหน่งต่างๆ
== มิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันเนล  ==
=== รายชื่อผู้ชนะเรียงตามปี ===
หมายเหตุ
เป็นตำแหน่งรองอันดับ 1 เวทีมิสทัวริซึมอินเตอร์เนชันแนล ในปี 1999, 2001-03, 2008-09, 2013-14, 2019-ปัจจุบัน
==== เรียงลำดับสัญชาติของผู้ชนะเลิศ ====
====  รองชนะเลิศ  ====
สัญลักษณ์สี
{|
|valign="top" width=10%|
 มิสทัวริซึมเมโทรโพลิแทนอินเตอร์เนชันแนล
มิสทัวริซึมคอสโมโพลิแทนอินเตอร์เนชันแนล
|valign="top" width=10%|
มิสทัวริซึมโกลบอลอินเตอร์เนชันแนล
ดรีมเกิร์ลสออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนล
|}
== ตัวแทนประเทศไทย ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
การประกวดนางงาม
มิสทัวริซึมอินเตอร์เนชันแนล
มิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนล
ฟรันซิสโก บาราโย

ฟรันซิสโก อันโตเนียว "ปันโช" บาราโย (Francisco Antonio "Pancho" Varallo; 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1910 - 30 สิงหาคม ค.ศ. 2010) เป็นนักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินาตำแหน่งกองหน้า เขาร่วมเล่นกับฟุตบอลทีมชาติอาร์เจนตินา ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1930 ถึง 1937 เขาเป็นผู้ร่วมเข้าแข่งขันกับทีมอาร์เจนตินาในฟุตบอลโลก 1930 เมื่ออายุได้ 20 ปีในขณะนั้น ถือเป็นผู้เล่นที่อายุน้อยที่สุดในการแข่งขันครั้งนั้น ในอาชีพของเขาชนะ 3 การแข่งขันกับสโมสรโบกาจูเนียส์ ทำประตูได้ 194 ประตู ถือเป็นผู้ทำประตูได้สูงสุดของสโมสรเป็นอันดับที่ 2
บาราโยเสยชีวิตในบ้านเกิดที่ลาปลาตา เมื่อวันที่ 30 สิงหาคม ค.ศ. 2010 มีอายุ 100 ปี ถือเป็นผู้ร่วมเข้าแข่งขันฟุตบอลโลก 1930 คนสุดท้ายที่เสียชีวิต
== อ้างอิง ==
นักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินา
ชาวอาร์เจนตินาที่มีอายุเกิน 100 ปี
ชาวอาร์เจนตินาเชื้อสายอิตาลี
นักฟุตบอลทีมชาติอาร์เจนตินา
บุคคลจากลาปลาตา