pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
สภาพด่าง

สภาพด่าง หรือ อัลคาไลนิตี้ หรือ ค่าอัลคาไลน์ (Alkalinity; AT) เป็นการวัดความสามารถของสารละลายในการเปลี่ยนสภาพกรดให้เข้าสู่จุดสะเทินของคาร์บอเนตหรือไบคาร์บอเนต สภาพด่างเท่ากับผลรวมของปริมาณสัมพันธ์ของเบสในสารละลายนั้น ในสิ่งแวดล้อมธรรมชาติ สภาพด่างคาร์บอเนตมีผลกระทบต่อสภาพด่างรวมมากที่สุดเนื่องจากการพบได้ทั่วไปและการสลายตัวของหินคาร์บอเนตและการมีอยู่ของคาร์บอนไดออกไซด์ในชั้นบรรยากาศ สารประกอบทางธรรมชาติอื่นที่สามารถมีผลต่อสภาพด่างได้ คือ บอเรต ไฮดรอกไซด์ ฟอสเฟต ซิลิเกต ไนเตรด แอมโมเนียละลาย คู่ของเบสที่จับกับกรดอินทรีย์บางชนิดและซัลเฟต ค่าสภาพด่างมักระบุในหน่วย mEq/L (มิลลิอิควิวาเลนท์ต่อลิตร) ในทางพาณิชย์ อย่างเช่นในอุตสาหกรรมสระน้ำ สภาพด่างอาจระบุในหน่วยส่วนต่อล้านส่วน (ppm) ได้ด้วย
== การวัดสภาพด่างตามทฤษฎี ==
ในการวัดสภาพด่างของน้ำบาดาลหรือน้ำทะเล สามารถหาได้จากสูตร
AT = [HCO3−]T + 2[CO3−2]T + [B(OH)4−]T + [OH−]T + 2[PO4−3]T + [HPO4−2]T + [SiO(OH)3−]T − [H+]sws − [HSO4−]
ตัวห้อย T หมายถึง ความหนาแน่นของเคมิกอลสปีซีที่พบในสารละลาย
สภาพด่างสามารถวิเคราะห์ได้จากการไตเตรดตัวอย่างสารละลายกับกรดเข้มข้นจนกระทั่งไอออนข้างต้นมีคุณสมบัติเป็นบัฟเฟอร์ทั้งหมดเหนือค่า pH ของไบคาร์บอเนตหรือคาร์บอเนตที่ใช้ไป เมื่อถึงจุดนี้ เบสทั้งหมดที่สนใจศึกษาจะได้รับโปรตอนเข้ามาจนถึงสปีซีระดับศูนย์ ซึ่งจะไม่ก่อให้เกิดสภาพด่างอีกต่อไป ยกตัวอย่างเช่น ปฏิกิริยาด้านล่างนี้เกิดขึ้นระหว่างการเติมกรดเข้าไปในสารละลายน้ำทะเล:
HCO3− + H+ → CO2 + H2O
CO3−2 + 2H+ → CO2 + H2O
B(OH)4− + H+ → B(OH)3 + H2O
OH− + H+ → H2O
PO4−3 + 2H+ → H2PO4−
HPO4−2 + H+ → H2PO4−
[SiO(OH)3−] + H+ → [Si(OH)40]
จะสังเกตจากปฏิกิริยาการรับโปรตอนข้างต้นได้ว่าเบสส่วนใหญ่จะได้รับโปรตอน (H+) หนึ่งตัวเพื่อให้ตัวเองกลายมาเป็นสปีซีที่เป็นกลาง และเพิ่มสภาพด่างหนึ่งต่อสมมูล อย่างไรก็ตาม  CO3−2 จะได้รับโปรตอนสองตัวก่อนที่จะเข้าสู่สปีซีระดับศูนย์ (CO2) จึงเพิ่มสภาพด่างทีละสองต่อโมลของ CO3−2 [H+] และ [HSO4−] ลดสภาพด่าง เนื่องจากทั้งสองทำหน้าที่ให้โปรตอน ซึ่งมักใช้แสดงร่วมกับ [H+]T
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Holmes-Farley, Randy. "Chemistry and the Aquarium ," Advanced Aquarist's Online Magazine. Alkalinity as it pertains to salt-water aquariums.
DOE (1994) "[http://132.239.122.17/co2qc/handbook.html] ,"Handbook of methods for the analysis of the various parameters of the carbon dioxide system in sea water. Version 2, A. G. Dickson & C. Goyet, eds. ORNL/CDIAC-74.
เคมีกรด-เบส
Buffer (scheikunde)
Щелочность
ฟุตบอลชายหาดในเอเชียนบีชเกมส์ 2010

ฟุตบอลชายหาดในเอเชียนบีชเกมส์ 2010 ได้จัดขึ้นในวันที่ 8 ธันวาคม ถึง 16 ธันวาคม ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ในมัสกัต ประเทศโอมาน
== สรุปเหรียญรางวัล ==
{|
|-
|ชาย
|
|
|
|}
== รอบแรก ==
==== สายเอ ====
----
----
----
----
----
==== สายบี ====
----
----
----
----
----
==== สายซี ====
----
----
----
----
----
==== สายดี ====
----
----
----
----
----
=== รอบตัดสิน ===
== อ้างอิง ==
Official site 
เอเชียนบีชเกมส์ 2010
หมาไม้ต้นสนยุโรป

หมาไม้ต้นสนยุโรป  หรือที่รู้จักกันโดยทั่วไปว่า หมาไม้ต้นสน ในประเทศยุโรปที่พูดภาษาอังกฤษ เป็นสัตว์ท้องถิ่นในยุโรปเหนือ อยู่ในวงศ์เพียงพอน (Mustelidae) ซึ่งเป็นวงศ์เดียวกับมิงค์, นาก, แบดเจอร์ และวูล์ฟเวอรีน และวีเซิล มีขนาดใหญ่ประมาณแมวบ้าน ลำตัวยาว 53 เซนติเมตร และหางของมันสามารถยาวได้ถึง 25 เซนติเมตร ตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่าตัวเมียเล็กน้อย โดยเฉลี่ย มีน้ำหนักประมาณ 1.5 กิโลกรัม ขนของมันมักมีสีน้ำตาลอ่อนไปจนถึงน้ำตาลเข้ม และจะมีขนาดใหญ่ขึ้นและนุ่มขึ้นระหว่างฤดูหนาว พวกมันมีช่วงลำคอสีครีมไปจนถึงเหลือง
== ที่อยู่อาศัย ==
ที่อยู่อาศัยของหมาไม้ต้นสนมักเป็นพื้นที่ป่าทึบ หมาไม้ต้นสนมักจะสร้างรังของตนในโพรงต้นไม้หรือทุ่งที่มีพุ่มไม้ปกคลุม หมาไม้เป็นสัตว์ในวงศ์เพียงพอนสกุลเดียวที่มีกรงเล็บกึ่งสามารถย้อนกลับได้ ซึ่งทำให้หมาไม้มีการใช้ชีวิตเกี่ยวข้องกับต้นไม้มากขึ้น อย่างเช่น การปีนหรือการวิ่งบนกิ่งไม้ แม้ว่ามันจะสามารถวิ่งได้อย่างรวดเร็วบนพื้นด้วยเช่นกัน ส่วนใหญ่มักออกหากินในเวลาเย็นหรือกลางคืน หมาไม้มีหูกลมขนาดเล็กและไวต่อสัมผัสและฟันแหลมคมสำหรับกินสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็ก นก แมลง กบ และซากสัตว์ นอกจากนี้ยังเป็นที่ทราบกันว่ามันกินเบอร์รี่ ไข่ของนก เนื้อ ถั่วและน้ำผึ้ง หมาไม้ยุโรปเป็นสัตว์แสดงความเป็นเจ้าของอาณาเขตโดยอุจจาระไว้ตำแหน่งต่าง ๆ
== ศัตรูตามธรรมชาติ ==
ถึงแม้ว่าหมาไม้ต้นสนจะเป็นเหยื่อของอินทรีสีทองในบางครั้ง และหมาจิ้งจอกแดงไม่บ่อยครั้งหนัก มนุษย์กลับเป็นภัยคุกคามที่ใหญ่ที่สุดต่อหมาไม้ต้นสนยุโรป ขนคุณภาพดีของมาร์เท็นมีราคาสูง และการสูญเสียถิ่นที่อยู่ นำไปสู่การไล่ล่าของคนดูแลสัตว์ การก่อกวนโดยมนุษย์ การวางยาพิษผิดกฎหมาย และการถูกยิง ได้ทำให้จำนวนประชากรของหมาไม้ต้นสนยุโรปลดจำนวนลงอย่างมาก ในสหราชอาณาจักร หมาไม้ต้นสนและรังของมันได้รับการคุ้มครองภายใต้พระราชบัญญัติสัตว์ป่าและชนบท (1981) และพระราชบัญญัติป้องกันสิ่งแวดล้อม
== นักล่า ==
ล่าสุด (ธันวาคม ค.ศ. 2007) หมาไม้ต้นสนได้รับการระบุว่าลดจำนวนประชากรของสายพันธุ์ต่างถิ่นรุกรานกระรอกสีเทาตะวันออกในสหราชอาณาจักร ด้วยจำนวนที่เพิ่มมากขึ้นของหมาไม้ต้นสนยุโรปทันกับจำนวนของกระรอกสีเทา จำนวนของกระรอกจึงได้ลดลงอย่างรวดเร็ว มีทฤษฎีอธิบายว่าที่เป็นเช่นนี้เพราะกระรอกสีเทาใช้เวลาบนพื้นดินนานกว่ากระรอกสีแดง จึงมีโอกาสที่จะพบกับนักล่าตามธรรมชาติมากกว่า
== อายุขัย ==
หมาไม้ต้นสนยุโรปสามารถมีอายุได้ถึง 18 ปีในการเลี้ยงดูของสวนสัตว์ แต่ในธรรมชาติ อายุขัยของมันมักจะอยู่ระหว่าง 8-10 ปี หมาไม้ต้นสนเจริญเติบโตถึงวัยเจริญภัยในช่วงสองถึงสามปีแรก ตัวอ่อนมักจะเกิดขึ้นในช่วงเดือนมีนาคมหรือเมษายนหลังจากอยู่ในครรภ์มานานกว่าเจ็ดเดือน โดยเกิดครอกละหนึ่งถึงห้าตัว หมาไม้ต้นสนยุโรปตัวอ่อนมีน้ำหนักแรกเกิด 30 กรัม ตัวอ่อนจะเริ่มต้นออกจากรังของมันช่วงกลางเดือนมิถุนายน และมีอิสระเต็มที่หกเดือนหลังจากเกิดมา
== อ้างอิง ==
== บรรณานุกรม ==
Aigas Field Centre European Pine Marten ecology page 
Database entry includes a brief justification of why this species is of least concern
Wilderness Classroom- Pine Marten 
ARKive  Information, movies and images of the European Pine Marten
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สัตว์ที่พบในสหราชอาณาจักร
สกุลหมาไม้
เขื่อนห้วยตาเกาว์ใหม่

อ่างเก็บน้ำห้วยตาเกาว์ เป็นเขื่อนดิน  อยู่ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยทับทัน-ห้วยสำราญ อำเภอกาบเชิง จังหวัดสุรินทร์ อยู่ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 86 กิโลเมตร
อ่างเก็บน้ำห้วยตาเกาว์ สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2528 โดยรัฐบาลญี่ปุ่นมอบให้ ปิดกั้นห้วยทับทันและห้วยสำราญ ที่บ้านตาเกาว์เก่า และบ้านบุ (ปัจจุบันย้ายหมู่บ้านไปอยู่บ้านตาเกาว์ใหม่) ที่รับน้ำมาจากน้ำตก 5 แห่งสร้างขึ้นเพื่อบรรเทาอุทกภัยและเพื่อการเกษตรโดยเฉพาะ
อ่างเก็บน้ำห้วยตาเกาว์ใหม่มีความสูงจากท้องน้ำ 21 เมตร สันเขื่อนยาว 600 เมตร สามารถกักเก็บน้ำได้ 10.20 ล้านลูกบาศก์เมตร
ปัจจุบัน อ่างเก็บน้ำห้วยตาเกาว์ เป็นแหล่งเพาะพันธุ์ปลา มีสถานที่พักผ่อนหย่อยใจ และมีร้านอาหารริมเขื่อนอยู่มากมาย  ซึ่งเปรียบเสมือนเป็นสวรรค์ชายหาดของคนชาวสุรินทร์ และในฤดูร้อน น้ำจะลดและมีหาดทรายเหมือนทะเล ลงเล่นน้ำได้โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย
== แหล่งข้อมูล ==
http://www.safetydam.net/dam.php?QDam_ID=14332&QMode=E&QList=1
ห้วยตาเกาว์ใหม่
อำเภอกาบเชิง
เฝิง ยิงฉี

เฝิง ยิงฉี (馮英騏; Fung Ying Ki) เป็นนักกีฬาฟันดาบบนรถวีลแชร์ในกีฬาพาราลิมปิกจากเขตการปกครองพิเศษฮ่องกง ประเทศจีน ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2000 เขาชนะการแข่งขันโดยได้รับเหรียญทองสามรายการในประเภทชายเดี่ยวฟอยล์, ทีมฟอยล์ และเดี่ยวเซเบอร์ และได้รับเหรียญทองแดงในประเภททีมเซเบอร์ สี่ปีต่อมาที่เอเธนส์พาราลิมปิก เขาชนะการแข่งขันโดยได้รับเหรียญทองสองรายการในประเภทชายเดี่ยวฟอยกับทีมเซเบอร์ และหนึ่งเหรียญเงินในประเภททีมฟอยล์
เฝิงได้สูญเสียการใช้ขาได้ตามปกติตั้งแต่ครั้งยังเด็กเนื่องจากติดไวรัสซึ่งได้ทำลายไขสันหลังของเขา (โรคกระดูกสันหลังอักเสบเฉียบพลันใน ค.ศ. 1994 ด้วยภาวะอัมพาตของร่างกายส่วนล่าง) ในวัย 15 ปี เขาเริ่มฝึกกีฬาฟันดาบบนรถวีลแชร์ที่สถาบันฝึกอบรมระดับชาติของฮ่องกง (Hong Kong Sports Institute) หลังจากพาราลิมปิกฤดูร้อน 2004 สิ้นสุดลง เขาได้ฟื้นความสามารถในการเดินและวางมือจากกีฬาฟันดาบ
ในเดือนที่มีการจัดพาราลิมปิกฤดูร้อน 2008 ในปักกิ่ง เฝิงได้เป็นโค้ชให้กับโทโยอากิ ฮิซากาว่า ซึ่งเป็นนักกีฬาฟันดาบบนรถวีลแชร์ชาวญี่ปุ่น ในช่วงการเตรียมตัวก่อนแข่ง
== การศึกษา ==
เฝิง ยิงฉี ได้ศึกษาในวิทยาลัยซาเถียนซูเจ้อกง (沙田蘇浙公學) ในช่วงต้นปี และได้รับวุฒิปริญญาตรีเกียรตินิยมในสาขาพลศึกษาและการจัดการนันทนาการจากมหาวิทยาลัยฮ่องกงแบบติสต์ (香港浸會大學) และได้รับปริญญาโทสาขาชีวกลศาสตร์การกีฬาจากมหาวิทยาลัยเนชั่นแนลไทวานนอร์มอล (國立臺灣師範大學) ปัจจุบันเขาสมัครเข้าศึกษาต่อในระดับปริญญาเอกที่ภาควิชาศัลยกรรมกระดูกและวิทยาการการบาดเจ็บ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยไชนีสออฟฮ่องกง (香港中文大學)
ในค.ศ. 2010 ช่วงฤดูร้อน เฝิง ยิงฉี ได้รับรางวัลโพสท์เกรดูเอท ทราเวล จากชมรมระหว่างประเทศว่าด้วยชีวกลศาสตร์ในการกีฬา (International Society on Biomechanics in Sports) และเขายังเป็นสมาชิกคณะกรรมการของสมาคมเวชศาสตร์การกีฬาและวิทยาศาสตร์การกีฬาของฮ่องกง ตั้งแต่ค.ศ. 2010 จนถึงปัจจุบัน โดยมีงานวิจัยที่สนใจได้แก่: ระบบการจัดหมวดหมู่ในกีฬาพาราลิมปิก, การแบ่งกลุ่มข้อมูล, การจำลองด้วยคอมพิวเตอร์, เทคโนโลยีอุปกรณ์กีฬา (SET), กลศาสตร์ของกล้ามเนื้อ และการวิเคราะห์การเคลื่อนที่ในกีฬา
== หนังสืออ่านเพิ่ม ==
Fung YK, Chow BC, Fong DTP, Chan KM (2010). A kinematic analysis of trunk ability in wheelchair fencing: a pilot study.  In Proceedings of XXVIII International Conference on Biomechanics in Sports (pp. 126-129), Marquette, USA. [Jul 19-23, 2010].
Fung YK, Chan KM (2010). Functional ability between different categories of wheelchair fencer. In Proceedings of The 3rd HKASMSS Student Conference on Sport Medicine, Rehabilitation and Exercise Science (pp. 21-22), Hong Kong, China. [Jun 19, 2010].
Fung YK, Shiang TY, Huang CF (2008). Kinetic analysis to poweriser (An energy storage and return spring device) . In Proceedings of XXVI International Conference on Biomechanics in Sports, (pp. 366-369), Seoul, Korea. [Jul 14-18, 2008].
== อ้างอิง ==
นักฟันดาบสากลชาวฮ่องกง
นักฟันดาบวีลแชร์พาราลิมปิก
ผู้เข้าแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2000
ผู้เข้าแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2004
นักกีฬาเหรียญทองพาราลิมปิก
นักกีฬาเหรียญเงินพาราลิมปิก
นักกีฬาเหรียญทองแดงพาราลิมปิก
เทศบาลตำบลลาดบัวขาว

เทศบาลตำบลลาดบัวขาว เป็นเทศบาลแห่งหนึ่งในอำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา
== ภูมิศาสตร์ ==
=== ที่ตั้ง ===
เทศบาลตำบลลาดบัวขาว อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา โดยตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของอำเภอสีคิ้ว ถนนมิตรภาพ หลักกิโลเมตรที่ 201 - 203 อยู่ห่างจากอำเภอสีคิ้ว ประมาณ 10 กิโลเมตร และอยู่ทางทิศตะวันตกของตัวเมืองนครราชสีมา ระยะทางห่างจากตัวจังหวัดนครราชสีมา ประมาณ 59 กิโลเมตร เทศบาลตำบลลาดบัวขาว มีพื้นที่ 7.54 ตารางกิโลเมตรหรือประมาณ 4,712.5 ไร่ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลลาดบัวขาว อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา มีจำนวน 4 หมู่บ้าน ดังนี้
หมู่ที่ 5 ชุมชนโคกไม้แดง (บางส่วนของบ้านคลองตะแบก หมู่ที่ 5)
หมู่ที่ 6 บ้านน้ำเมา
หมู่ที่ 9 บ้านโนนทอง
หมู่ที่ 16 บ้านแผ่นดินธรรม
=== อาณาเขต ===
ทิศเหนือ ติดต่อกับ บ้านใหม่สำโรง (หมู่ 3) องค์การบริหารส่วนตำบลลาดบัวขาว อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา
ทิศใต้ ติดต่อกับ บ้านซับตะเคียน (หมู่ 13) องค์การบริหารส่วนตำบลลาดบัวขาว อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา
ทิศตะวันออก ติดต่อกับ บ้านคลองตะแบก (หมู่ 5) องค์การบริหารส่วนตำบลลาดบัวขาว อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา
ทิศตะวันตก ติดต่อกับ บ้านเลิศสวัสดิ์ (หมู่ 12) องค์การบริหารส่วนตำบลลาดบัวขาว อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา
== ประวัติ ==
เทศบาลตำบลลาดบัวขาว เดิมทีมีฐานะเป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบสุขาภิบาลมีชื่อว่า สุขาภิบาลลาดบัวขาว เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2528 และได้รับการยกฐานะเป็น เทศบาลตำบลลาดบัวขาว เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542
== ชุมชน ==
ชุมชนในเขตเทศบาลตำบลลาดบัวขาวมีทั้งหมด 11 ชุมชน ดังต่อไปนี้
ชุมชนกุดกระสังข์
ชุมชนโนนทองใต้
ชุมชนโนนทองเหนือ
ชุมชนแผ่นดินธรรมใต้
ชุมชนแผ่นดินธรรมเหนือ
ชุมชนอีสานเขียว
ชุมชนน้ำเมาใต้
ชุมชนน้ำเมาเหนือ
ชุมชนศาลตาปู่
ชุมชนมิตรภาพ
ชุมชนโคกไม้แดง
== การศึกษา ==
=== สถาบันการศึกษาสังกัด สพท.นครราชสีมา เขต 4 ===
โรงเรียนเจียรวนนท์อุทิศ 1
โรงเรียนถนนมิตรภาพ
== สาธารณสุข ==
ในเขตเทศบาลตำบลลาดบัวขาวไม่มีโรงพยาบาลและสถานีอนามัย ประชาชนสามารถใช้บริการสถานีอนามัยที่ใกล้ที่สุด คือ สถานีอนามัยคลองตะแบก อยู่ห่างจากเทศบาลประมาณ 2 กิโลเมตร และโรงพยาบาลที่อยู่ใกล้ที่สุด คือ โรงพยาบาลสีคิ้ว อยู่ห่างจากเทศบาลประมาณ 8 กิโลเมตร
== การคมนาคม ==
เนื่องจากเป็นชุมชนที่อยู่ริมถนนมิตรภาพ สามารถเดินทางเชื่อมต่อกับ อำเภอต่างๆ ในจังหวัดนครราชสีมา หรือว่า เดินทางไปที่จังหวัดต่างๆ ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ได้อย่างทั่วถึง สะดวกและรวดเร็ว มีถนนมิตรภาพเป็นเส้นทางคมนาคมหลัก
=== บริการขนส่งสาธารณะ ===
การบริการขนส่งสาธารณะทางรถยนต์โดยสารประจำทางในเขตเทศบาล
==== รถโดยสารของบริษัท ขนส่ง จำกัด ====
:* สาย 21 (กรุงเทพ - นครราชสีมา)
== วัด ==
วัดในเขตเทศบาลตำบลลาดบัวขาว มีทั้งหมด 2 วัดคือ
วัดต้นทองน้ำเมา
วัดโนนทอง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์เทศบาลตำบลลาดบัวขาว 
ลาดบัวขาว
เทศบาลตำบลคลองไผ่

คลองไผ่ เป็นเทศบาลตำบลแห่งหนึ่งในอำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา
==ที่ตั้งอาณาเขต==
===ที่ตั้ง===
เทศบาลตำบลคลองไผ่ ตั้งอยู่ในท้องที่ ของ ตำบลคลองไผ่  อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา  โดยตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของอำเภอสีคิ้ว ถนนมิตรภาพ อยู่ห่างจากอำเภอสีคิ้ว ประมาณ 10 กิโลเมตร และอยู่ทางทิศตะวันตกของตัวเมืองนครราชสีมา ระยะทางห่างจากตัวจังหวัดนครราชสีมา ประมาณ 59 กิโลเมตร    เทศบาลตำบลคลองไผ่  มีพื้นที่ 7.68 ตารางกิโลเมตรหรือประมาณ 4,712.5 ไร่ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลคลองไผ่  อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา มีจำนวน 2 หมู่บ้าน ดังนี้
หมู่ที่ 1  บ้านคลองไผ่
หมู่ที่ 7  บ้านเขาพริก
===อาณาเขต===
ทิศเหนือ ติดต่อกับ บ้านมะค่างาม (หมู่ 4) องค์การบริหารส่วนตำบลคลองไผ่ อำเภอสีคิ้ว  จังหวัดนครราชสีมา
ทิศใต้ ติดต่อกับ บ้านเขายายเที่ยงเหนือ (หมู่ 6)  องค์การบริหารส่วนตำบลคลองไผ่ อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา
ทิศตะวันออก ติดต่อกับ บ้านเลิศสวัสดิ์ และ บ้านหนองบัว องค์การบริหารส่วนตำบลลาดบัวขาว  อำเภอสีคิ้ว  จังหวัดนครราชสีมา
ทิศตะวันตก ติดต่อกับ บ้านซับศรีจันทร์ (หมู่ 2) องค์การบริหารส่วนตำบลคลองไผ่ อำเภอสีคิ้ว และ องค์การบริหารส่วนตำบลหนองสาหร่าย อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา
==ประวัติ==
เทศบาลตำบลคลองไผ่ เดิมทีมีฐานะเป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบสุขาภิบาลมีชื่อว่า สุขาภิบาลคลองไผ่ เมื่อวันที่ 23 ธันวาคม 2528  และได้รับการยกฐานะเป็น เทศบาลตำบลคลองไผ่ เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542
==ชุมชนในเขตเทศบาลตำบลคลองไผ่==
ชุมชนในเขตเทศบาลตำบลคลองไผ่มีทั้งหมด 10 ชุมชน ดังต่อไปนี้
ชุมชนมิตรภาพคลองไผ่สามัคคี
ชุมชนมิตรภาพลำตะคอง
ชุมชนคลองซอยหม่อนไหม
ชุมชนขุนนิยมพัฒนา
ชุมชนบ้านเสน่ห์ร่วมใจพัฒนา
ชุมชนอุดมทรัพย์
ชุมชนสามัคคีชุมชน
ชุมชนซอย  1  เขาพริก
ชุมชนร่วมใจพัฒนา
ชุมชนชาวแฟลต
==ประชากร==
ปี 2552 จำนวนทั้งสิ้น 3,874 คน  และ ยังมีประชากรแฝง อีกจำนวน  5,963 คน โดย จำแนกได้ดังนี้
* เรือนจำกลางคลองไผ่  มีผู้ต้องขัง 2,840 คน และ เจ้าหน้าที่  178  คน
* ทัณฑสถานหญิงนครราชสีมา  มีผู้ต้องขัง (หญิง)  2,540 คน  และ เจ้าหน้าที่ 98 คน
* ศูนย์ชุมชนบำบัดคลองไผ่  มีผู้ต้องขัง 286 คน และ เจ้าหน้าที่ 21 คน
==การศึกษา==
โรงเรียนคลองไผ่วิทยาคาร  สังกัด องค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา
โรงเรียนนิยมมิตรวิทยาคาร  สังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา นครราชสีมา เขต 4
โรงเรียนกมลวิชญ์ศึกษา    สังกัด เอกชน
==การสาธารณสุข==
ในเขตเทศบาลตำบลคลองไผ่  มีสถานีอนามัย 1 แห่ง  คือ
สถานีอนามัยคลองไผ่
== การคมนาคม ==
เนื่องจากเป็นชุมชนที่อยู่ริมถนนมิตรภาพ สามารถเดินทางเชื่อมต่อกับ อำเภอต่างๆ ในจังหวัดนครราชสีมา หรือว่า เดินทางไปที่จังหวัดต่างๆ ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ได้อย่างทั่วถึง สะดวกและรวดเร็ว มีถนนมิตรภาพเป็นเส้นทางคมนาคมหลัก และมีการบริการขนส่งสาธารณะทางรถยนต์โดยสารประจำทางในเขตเทศบาล
===รถโดยสารของบริษัท ขนส่ง จำกัด===
สาย 21 (กรุงเทพ - นครราชสีมา)
==อ้างอิง==
คลองไผ่
เขตชินางาวะ

เขตชินางาวะ  เป็น 1 ใน 23 เขตพิเศษของโตเกียว ซึ่งเป็นที่ตั้งของสถานทูตต่างชาติ 9 ประเทศ  เขตนี้มีประชากรประมาณ 380,293 คนและมีความหนาแน่นประชากรที่ 16,510 คนต่อตารางกิโลเมตร รวมแล้วมีพื้นที่ 22.84 ตารางกิโลเมตร
==การเมืองและรัฐบาล==
ชินางาวะมีสภาที่มีสมาชิกที่ได้รับการเลือกตั้ง 40 คน
===สถานทูตในชินางาวะ===
ประเทศเบลารุส
ประเทศบรูไน
ประเทศกัมพูชา
ประเทศอินโดนีเซีย
ประเทศมอริเตเนีย
ประเทศพม่า
ประเทศนอร์ทมาซิโดเนีย
ประเทศไทย
ประเทศแซมเบีย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Shinagawa City Official Website 
 
ชินางาวะ
ฟีลิป อามอรี

ฟีลิป อามอรี (Philippe Amaury; 6 มีนาคม ค.ศ. 1940 - 23 พฤษภาคม ค.ศ. 2006) เป็นนักธุรกิจสื่อสิ่งพิมพ์ชาวฝรั่งเศส เป็นเจ้าของสื่อรายใหญ่ที่มีอิทธิพลที่สุดในฝรั่งเศส เขาเป็นผู้ก่อตั้งบริษัทการพิมพ์ฟีลิป อามอรี (Éditions Philippe Amaury, EPA)  ผู้ตีพิมพ์หนังสือพิมพ์เลอปารีเซียง (Le Parisien) หนังสือพิมพ์ท้องถิ่นของปารีส และเลกิป (L'Équipe) นิตยสารกีฬารายใหญ่ของฝรั่งเศส
บริษัทลูกของอีพีเอ ชื่อว่า องค์การกีฬาอามอรี (Amaury Sport Organisation - ASO) เป็นบริษัทผู้จัดการแข่งขันกีฬารายการสำคัญหลายรายการ เช่น การแข่งขันจักรยานตูร์เดอฟร็องส์, บูเอลตาอาเอสปัญญา, ปารีส-นิส, การแข่งขันรถวิบากปารีส-ดาการ์ 
==อ้างอิง==
นักธุรกิจชาวฝรั่งเศส
นักหนังสือพิมพ์ชาวฝรั่งเศส
เขื่อนแม่กลอง

เขื่อนแม่กลอง เดิมชื่อ เขื่อนวชิราลงกรณ เป็นเขื่อนกั้นน้ำบนแม่น้ำแม่กลองในอำเภอท่าม่วง จังหวัดกาญจนบุรี โดยเป็นส่วนหนึ่งของโครงการชลประทานแม่กลองใหญ่และสร้างเสร็จใน พ.ศ. 2513
เขื่อนกั้นน้ำนี้มีโครงสร้างเป็นคอนกรีตเสริมเหล็กที่ยาว 150 เมตรและสูง 14 เมตร โดยมีประตูบานโค้ง 8 บานที่มีอัตราส่วน 12.5 ต่อ 7.5 เมตรที่ควบคุมการไหลของแม่น้ำ ส่วนเครือข่ายคลองชลประทานจัดหาน้ำเพื่อการเกษตรในพื้นที่  ใน 6 จังหวัด นอกจากนี้ยังมีโรงไฟฟ้าพลังน้ำขนาดเล็กสองอันที่ผลิตพลังงานได้ 6 เมกะวัตต์ สร้างขึ้นใน พ.ศ. 2549 เขื่อนนี้เป็นเขื่อนที่กรมชลประทานและการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยบริหารร่วมกัน
เขื่อนแม่กลองสร้างกระแสไฟฟ้าได้ 33.32 กิกะวัตต์ต่อชั่วโมง ใน พ.ศ. 2557 โดยมีเป้าหมายที่จะผลิตไฟฟ้ารายปีให้ได้ 74 กิกะวัตต์ต่อชั่วโมง และเคยมีการทดสอบว่าเขื่อนนี้สามารถผลิตไฟฟ้าได้ถึง 124.39 กิกะวัตต์ต่อชั่วโมง
==ประวัติ==
พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้ขนานนามเขื่อนที่จะสร้างว่า เขื่อนวชิราลงกรณ ตั้งแต่ พ.ศ. 2508 จากนั้นจึงทรงเสด็จพร้อมด้วย พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงวางศิลาฤกษ์เขื่อนวชิราลงกรณเมื่อวันอาทิตย์ที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2510
ต่อมาพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เปลี่ยนชื่อเป็น เขื่อนแม่กลอง เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 จนถึงปัจจุบัน
== อ้างอิง ==
แม่กลอง
สิ่งก่อสร้างในอำเภอท่าม่วง
สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2513
คิง แคมป์ ยิลเลตต์

คิง แคมป์ ยิลเลตต์ (King Camp Gillette; 5 มกราคม ค.ศ. 1855 - 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1932) เป็นนักธุรกิจชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงในฐานะเป็นผู้ประดิษฐ์มีดโกนหนวดแบบนิรภัย (Safety razor) ที่สามารถโกนหนวดโดยไม่จำเป็นต้องระวังมีดบาด และผลิตมีดโกนหนวดแบบเปลี่ยนใบมีด ใช้แล้วทิ้ง วางจำหน่ายในราคาถูกเป็นคนแรก เมื่อ ค.ศ. 1903 ในชื่อผลิตภัณฑ์ "ยิลเลตต์ เขาได้ทำงานร่วมกับวิลเลียม เอเมอลีย์ นิสเคอสัน(William Emery Nickerson)
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2398
นักธุรกิจชาวอเมริกัน
นักประดิษฐ์ชาวอเมริกัน
บุคคลจากบรุกไลน์
การตีโฉบฉวยอ่าวซูดา

การจู่โจมอ่าวซูดา (Raid on Souda Bay) เป็นการโจมตีขนาดเล็กของกองทัพเรืออิตาลีบริเวณอ่าวซูดา เกาะครีต ระหว่างช่วงเช้ามืดของวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 1941 เรือลาดตระเวนหนัก เอชเอ็มเอส ยอร์ก ของกองทัพเรืออังกฤษ และเรือลำเลียงนอร์เวย์ เพริเคิลส์ ถูกทุ่นระเบิดของอิตาลีจนไร้สมรรถภาพและจมลงในที่สุด
การตีโฉบฉวยในสงครามโลกครั้งที่สอง
ยุทธการและปฏิบัติการทางทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
ดาการ์แรลลี

ดาการ์แรลลี หรือ เดอะ ดาการ์ ในอดีตรู้จักกันในชื่อ ปารีส-ดาการ์ เป็นการแข่งขันรถประจำปี ที่จัดการแข่งขันโดยองค์กรกีฬาอามอรี (Amaury Sport Organisation - ASO) บริษัทสัญชาติฝรั่งเศสที่ก่อตั้งโดยฟิลิปเป อามอรี จัดการแข่งขันครั้งแรกในปี ค.ศ. 1978
เส้นทางการแข่งขันส่วนใหญ่เริ่มต้นจากปารีส ประเทศฝรั่งเศส มีเส้นทางผ่านภูมิประเทศทุรกันดารหลากหลายชนิดทั้งทะเลทราย บ่อโคลน ทุ่งหญ้า ทุ่งหิน หุบผาสูงชัน เนินทรายในทวีปยุโรปและทวีปแอฟริกา ไปสิ้นสุดที่ดาการ์ ประเทศเซเนกัล แต่หลังจากเกิดเหตุการณ์สังหารนักท่องเที่ยวชาวฝรั่งเศสในประเทศมอริเตเนียในช่วงปลายปี ค.ศ. 2007 โดยกลุ่มก่อการร้ายอัลกออิดะฮ์ ทำให้เกิดความกังวลเรื่องความปลอดภัยของผู้ร่วมแข่งขัน จนต้องงดการแข่งขันในช่วงต้นปี ค.ศ. 2008 และย้ายการแข่งขันไปจัดในทวีปอเมริกาใต้ ที่อาร์เจนตินาและชิลี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2009 จนถึง ค.ศ. 2019 ในปี ค.ศ. 2020 ดาการ์แรลลีย้ายไปแข่งขันที่ประเทศซาอุดีอาระเบีย
การแข่งขันแบ่งออกเป็น 5 ระดับ คือ รถจักรยานยนต์ รถยนต์ (น้ำหนักต่ำกว่า 3,500 กิโลกรัม) รถบรรทุก (น้ำหนักมากกว่า 3,500 กิโลกรัม) ควอดไบค์ และยูทีวี เส้นทางการแข่งขันในแต่ละวัน มีตั้งแต่ระยะทางสั้น ๆ จนถึงเฉลี่ย 800-900 กิโลเมตร
เคยมีนักแข่งชาวไทย 2 คน ที่เข้าร่วมการแข่งขันรายการนี้จนจบ ได้แก่ พรสวรรค์ ศิริวัฒนกุล ในปี ค.ศ. 1992-1995 และมานะ พรศิริเชิด ในปี ค.ศ. 2009 ทั้งสองคนสังกัดทีมมิตซูบิชิ มอเตอร์ส


== เส้นทางในแต่ละปี ==
ค.ศ. 1979–1980: ปารีส–ดาการ์
ค.ศ. 1981–1988: ปารีส–แอลเจียร์–ดาการ์
ค.ศ. 1989: ปารีส–ตูนิส–ดาการ์
ค.ศ. 1990–1991: ปารีส–ทริโปลี–ดาการ์
ค.ศ. 1992: ปารีส–เคปทาวน์
ค.ศ. 1993: ปารีส–ดาการ์
ค.ศ. 1994: ปารีส–ดาการ์–ปารีส
ค.ศ. 1995–1996: กรานาดา–ดาการ์
ค.ศ. 1997: ดาการ์–อากาเดซ–ดาการ์
ค.ศ. 1998: ปารีส–กรานาดา–ดาการ์
ค.ศ. 1999: กรานาดา–ดาการ์
ค.ศ. 2000: ดาการ์–ไคโร
ค.ศ. 2001: ปารีส–ดาการ์
ค.ศ. 2002: อารัส–มาดริด–ดาการ์
ค.ศ. 2003: มาร์แซย์–ซาร์มอัล-ชีค
ค.ศ. 2004: แกลร์มง-แฟร็อง–ดาการ์
ค.ศ. 2005: บาร์เซโลนา–ดาการ์
ค.ศ. 2006–2007: ลิสบอน–ดาการ์
ค.ศ. 2008: งดการแข่งขัน
ค.ศ. 2009: บัวโนสไอเรส–บัลปาราอีโซ–บัวโนสไอเรส
ค.ศ. 2010: บัวโนสไอเรส-อันโตฟากาสตา-บัวโนสไอเรส
ค.ศ. 2011: บัวโนสไอเรส-อารีกา-บัวโนสไอเรส
ค.ศ. 2012: มาร์เดลปลาตา-อารีกา-ลิมา
ค.ศ. 2013: ลิมา–ตูกูมัน–ซานเตียโก
ค.ศ. 2014: โรซารีโอ-ซัลตา–บัลปาราอิโซ
ค.ศ. 2015: บัวโนสไอเรส–อิกิเก-บัวโนสไอเรส
ค.ศ. 2016: บัวโนสไอเรส–ซัลตา–โรซารีโอ
ค.ศ. 2017: อาซุนซีออน–ลาปาซ–บัวโนสไอเรส
ค.ศ. 2018: ลิมา–ลาปาซ–กอร์โดบา
ค.ศ. 2019: ลิมา– ลิมา (เปรู)
ค.ศ. 2020: ญิดดะฮ์–รียาด–คิตฎิยา (ซาอุดีอาระเบีย)
ค.ศ. 2021: ญิดดะฮ์–ฮาอิล (ซาอุดีอาระเบีย)
ค.ศ. 2022: ฮาอิล–ญิดดะฮ์ (ซาอุดีอาระเบีย)
ค.ศ. 2023: กาตาร์–ซาอุดีอาระเบีย–ยูเออี
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Dakar Rally Live Streaming 
dakar.com (multilingual)
marathonrally.com Dakar Live Online (multilingual)
outbacktodakar.com Living the Dream
การแข่งรถ
ก็อทลีพ ไดม์เลอร์

ก็อทลีพ วิลเฮ็ล์ม ไดม์เลอร์ (Gottlieb Wilhelm Daimler; 17 มีนาคม ค.ศ. 1830 – 6 มีนาคม ค.ศ. 1900) เป็นวิศวกรชาวเยอรมัน เป็นผู้บุกเบิกการผลิตเครื่องยนต์สันดาปภายในและพัฒนารถยนต์ และร่วมกับวิลเฮ็ล์ม ไมบัค ผลิตรถจักรยานยนต์เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1885 ต่อมาทั้งสองได้ร่วมกันก่อตั้งบริษัทเดมเลอร์มอเตอร์ (Daimler Motors Corporation) ซึ่งต่อมารวมตัวกับบริษัทของคาร์ล เบ็นทซ์ กลายเป็นไดม์เลอร์-เบนซ์ (ไดม์เลอร์ อาเก ในปัจจุบัน) ผู้ผลิตรถยนต์เมอร์เซเดส-เบนซ์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Gottlieb Daimler and Karl Benz-Foundation 
Mercedes Benz USA 
Mercedes Benz Canada 
Encarta article(  2009-10-31)
The workaholic who made the automotive revolution possible
วิศวกรชาวเยอรมัน
นักประดิษฐ์ชาวเยอรมัน
บุคคลจากรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค
ไลโพโปรตีน

ไลโพโปรตีน (Lipoprotein) เป็นสารประกอบเชิงซ้อนที่มีหน้าที่ทำให้ร่างกายสามารถขนส่งไขมันไปในน้ำ (ได้แก่ เลือด และของเหลวภายนอกเซลล์) ได้ มีชั้นของฟอสโฟไลปิดและคอเลสเตอรอลอยู่ที่ขอบชั้นนอก โดยหันด้านไฮโดรฟิลิกหรือด้านที่ละลายน้ำได้ออกไปด้านนอกเพื่อสัมผัสกับน้ำ และมีด้านไฮโดรโฟบิกหรือด้านที่ละลายน้ำไม่ได้หันเข้ามาด้านใน
ลิพิด
โปรตีน
כולסטרול#ליפופרוטאינים
โรเบิร์ต โอ วิลสัน

โรเบิร์ต โอ วิลสัน แพทยศาสตรบัณฑิต (5 ตุลาคม 1906 — ) เป็นแพทย์ชาวอเมริกันและมิชชันนารีนิกายโปรแตสแตนท์ วิลสันเข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยพรินซ์ตันและได้รับการฝึกทางการแพทย์จากสถาบันแพทยศาสตร์ฮาร์วาร์ด และสำเร็จการศึกษาในปี ค.ศ. 1929 เขาเดินทางกลับนานกิงใน ค.ศ. 1936 โดยเข้าทำงานในโรงพยาบาลนานกิง ท่ามกลางความโกลาหลและการนอกเลือดเมื่อกองทัพญี่ปุ่นเข้ายึดครองนานกิง วิลสันได้ทำงานอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยในหน้าที่ของเขา และเป็นเพียงหนึ่งในแพทย์เพียงหยิบมือที่ยังอาศัยอยู่ในเมือง ณ ค.ศ. 1937
แพทย์ชาวอเมริกัน
บุคคลจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
การสังหารหมู่ที่หนานจิง
อาเลกซันโดรส นีโกลาอีดิส

ที่ 5 - เวิลด์เทควันโดแชมเปียนชิป โคเปนเฮเกน 2009 เฮฟวีเวต
ที่ 5 - เวิลด์เทควันโดแชมเปียนชิป ปักกิ่ง 2007 เฮฟวีเวต
ที่ 5 - เวิลด์เทควันโดแชมเปียนชิป การ์มิช 2003 เฮฟวีเวต
อาเลกซันโดรส นีโกลาอีดิส (Αλέξανδρος Νικολαΐδης; Alexandros Nikolaidis) เกิดวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1979 ในเทสซาโลนีกี ประเทศกรีซ เป็นนักกีฬาเทควันโดโอลิมปิก เขาได้รับรางวัลเหรียญเงินในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 ที่จัดขึ้นในเอเธนส์ ภายหลังจากที่แพ้ต่อมุน แท-ซ็อง จากเกาหลีใต้ซึ่งเป็นผู้ที่ได้รับรางวัลเหรียญทอง
เมื่อวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 2008 อาเลกซันโดรส นีโกลาอีดิส ได้รับเกียรติให้เป็นผู้ถือคบเพลิงคนแรกของการวิ่งคบเพลิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ต่อมาในวันที่ 11 เมษายนของปีเดียวกันนี้ เขาชนะรายการยูโรเปียนแชมเปียนชิปในกรุงโรมหลังจากแสดงฝีมือการต่อสู้สี่ครั้ง
ภายหลังจากนั้น อาชีพของเขาได้เริ่มขึ้นในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่ปักกิ่ง นีโกลาอีดิสได้รับรางวัลเหรียญเงินโอลิมปิกในรุ่น 80 กิโลกรัม ภายหลังจากที่แพ้ต่อชา ทง-มิน จากเกาหลีใต้ในรอบชิงชนะเลิศ
== อ้างอิง ==
นักเทควันโดชาวกรีก
นักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติกรีซ
นักกีฬาเหรียญเงินโอลิมปิก
ผู้เข้าแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2000
นักเทควันโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
นักเทควันโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
นักเทควันโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
บุคคลจากเทสซาโลนีกี