pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ปลาฉลามกบ

ปลาฉลามกบ หรือ ปลาฉลามปล้องอ้อย เป็นปลาฉลามขนาดเล็กชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Chiloscyllium punctatum อยู่ในวงศ์ Hemiscylliidae มีลำตัวและหางเรียวยาว จะงอยปากกว้างอยู่บริเวณด้านหน้าของตาทั้ง 2 ข้าง ตามีขนาดเล็ก ครีบหางแฉกบนโค้งเรียวยาวกว่าแฉกล่าง ในลูกปลาวัยอ่อนจะมีลายเป็นแถบสีขาวสลับดำคาดตามขวางลำตัวและจะค่อย ๆ จางลงเมื่อโตขึ้นและกลายเป็นสีน้ำตาลแทน  และมีอวัยวะคล้ายหนวดบริเวณส่วนหน้าด้วย จึงได้อีกชื่อเรียกหนึ่งว่า "ปลาฉลามแมว"
ขนาดเมื่อโตเต็มที่ความยาวที่เคยพบสูงสุด คือ 121 เซนติเมตร พบทั่วไปตามพื้นทรายแนวปะการังในเขตน่านน้ำอินโด-แปซิฟิก ตั้งแต่อินเดีย, มาเลเซีย, สิงคโปร์, อินโดนีเซีย, เวียดนาม, จีน, ไต้หวัน, ญี่ปุ่น, ฟิลิปปินส์ จนถึงตอนเหนือของออสเตรเลีย ส่วนในไทยพบทั้งฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน
เป็นปลาฉลามที่หากินอยู่บริเวณหน้าดิน มีพฤติกรรมชอบอยู่นิ่ง ๆ กินแต่พืชและสัตว์น้ำขนาดเล็กเป็นอาหาร ออกลูกเป็นไข่ โดยที่ตัวเมียจะไม่ดูแลไข่ แต่จะวางไข่อยู่บริเวณแนวปะการังที่มีสาหร่ายล้อมรอบอยู่ และสร้างเปลือกไข่ที่แข็งแรงเพื่อปกป้องตัวอ่อน จัดเป็นปลาทะเลอีกชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม จากการที่เป็นปลาขนาดเล็กและสีสันที่สวยงาม ปัจจุบันสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในตู้เลี้ยง ตั้งแต่ยังเป็นไข่ โดยมีการเพาะฟักจนกลายเป็นปลาวัยอ่อนและนำไปปล่อยคืนสู่ทะเลเพื่อเป็นการอนุรักษ์
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Compagno, Dando, & Fowler, Sharks of the World, Princeton University Press, New Jersey 2005 
Bamboo Shark Hatched at Australia's Melbourne Aquarium via In-Vitro Fertilization  FishChannel.com
ฉลามกบ
ฉลามกบ
ฉลามกบ
ฉลามกบ
สัตว์น้ำประจำจังหวัดของไทย
นอติเกิร์ล

"นอติเกิร์ล" (Naughty Girl) คือเพลงอาร์แอนด์บี-ดิสโก้ โดยบียอนเซ่ โนวส์ นักร้องเพลงอาร์แอนด์บี ชาวอเมริกัน แต่งขึ้นโดยโนวส์, Scott Storch, โรเบิร์ต วอลเลอร์ และ Angela Beyincé สำหรับอัลบั้มเปิดตัวของโนวส์ เดนเจอรัสลีอินเลิฟ ดูแลการผลิตโดยโนวส์ และ Storch ควบคู่กันไปกับการได้รับรางวัลต่างๆตลอดมา เพลงนี้ก็ได้รับความตอบรับที่ดีจากนักวิจารณ์ต่างๆ
ซิงเกิลนี้ได้วางจำหน่ายในช่วงต้นปี 2547 โดยเป็นซิงเกิลที่ 4 และซิงเกิลสุดท้ายจากอัลบั้ม ถึงแม้ว่าความสำเร็จของซิงเกิลนี้จะแตกต่างจากความสำเร็จของ 2 ซิงเกิลก่อนมาอย่าง "เครซีอินเลิฟ" และ "เบบี้บอย" แต่อย่างไรก็ตาม ซิงเกิลนี้ก็ยังสามารถขึ้ไปได้ถึงอันดับที่ 3 บนชาร์ตบิลบอร์ด ฮอต 100 และซิงเกิลนี้ยังได้ความตอบรับที่คล้ายๆกันในตลาดของต่างประเทศและส่วนมากจะสามารถเข้าไปใน 20 อันดับแรกได้
== รายชื่อเพลงและรูปแบบ ==
ดิจิทัลอีพียุโรป
"นอติเกิร์ล" – 3:28
"นอติเกิร์ล" (feat. Lil' Kim) – 3:47
"นอติเกิร์ล" (Calderone Quayle Club Mix) – 9:38
"I Know" (Destiny's Child) – 3:32
ซีดีซิงเกิลแคนาดา
"นอติเกิร์ล" – 3:30
"นอติเกิร์ล" (feat. Lil' Kim) – 3:50
"นอติเกิร์ล" (Calderone Quayle Naughty Dub) – 7:21
แม็กซีซิงเกิลเยอรมนี
"นอติเกิร์ล" – 3:28
"นอติเกิร์ล" (Calderone Quayle Club Mix Edit) – 3:56
"นอติเกิร์ล" (feat. Lil' Kim) – 3:47
"นอติเกิร์ล" (Enhanced Musicvideo) – 3:28
"นอติเกิร์ล" (DMS12 Mix) – 3:17
"นอติเกิร์ล" (Live from Headliners) (Enhanced Video) – 3:23
ซีดีซิงเกิลเยอรมนี (ไอทูนส์ )
"นอติเกิร์ล" – 3:29
"นอติเกิร์ล" (Calderone Quayle Club Mix Edit) – 3:56
ซีดีพ็อคอิต 3 นิ้วลิมิเต็ด ออสเตรเลีย เยอรมนี และสหราชอาณาจักร
"นอติเกิร์ล" – 3:30
"นอติเกิร์ล" (feat. Lil' Flip) – 4:07
ดิจิทัลดาวน์โหลดออสเตรเลียและนิวซีแลนด์
"นอติเกิร์ล" (feat. Lil' Flip) – 4:07
แม็กซีซิงเกิลสหราชอาณาจักร
"นอติเกิร์ล" – 3:28
"นอติเกิร์ล" (featuring Lil' Flip) – 4:07
"นอติเกิร์ล" (feat. Lil' Kim) – 3:47
"Naïve" (HR Crump Remix feat. Da Brat Solange) – 4:02
"นอติเกิร์ล" (Live from Headliners) – 3:23
ซีดีซิงเกิลสหราชอาณาจักรและสหรัฐ
"นอติเกิร์ล" – 3:28
"Everything I Do" (Beyoncé and Bilal) – 4:21
แม็กซีซิงเกิล 12 นิ้ว สหรัฐ
"นอติเกิร์ล" – 3:28
"นอติเกิร์ล" (feat. Lil' Kim) – 3:50
"นอติเกิร์ล" (feat. Lil' Flip) – 4:07
"นอติเกิร์ล" (Instrumental) – 3:30
"นอติเกิร์ล" (A Cappella) – 3:26
"นอติเกิร์ล" (feat. Lil' Kim A Capella) – 3:48
"นอติเกิร์ล" (feat. Lil' Flip A Capella) – 4:05
== ชาร์ต ==
== การรับรอง ==
== ประวัติการวางจำหน่าย ==
== อ้างอิง ==
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2547
เพลงของบียอนเซ่ โนวส์
เวิลด์ไซเบอร์เกมส์

เวิลด์ไซเบอร์เกมส์ (World Cyber Games; ตัวย่อ: WCG) เป็นชื่อเรียกของการจัดการแข่งขันกีฬาอิเล็กทรอนิกส์ระหว่างประเทศ ดำเนินการโดยบริษัทเวิลด์ไซเบอร์เกมส์ สัญชาติเกาหลีใต้ โดยได้รับการสนับสนุนจากซัมซุง และไมโครซอฟท์ นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549 จัดขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2544
กิจกรรมเวิลด์ไซเบอร์เกมส์ถือได้ว่าเป็นกิจกรรมเกมที่ใหญ่ที่สุดที่จัดขึ้นในแต่ละปี ซึ่งมีผู้เข้าเยี่ยมชมมากกว่า 1 ล้านคน ประเทศผู้เข้าร่วมการแข่งขันจะมีการคัดเลือกนักเล่นเกมที่ดีที่สุดเพื่อที่จะมาเข้าร่วมกิจกรรมในครั้งนี้ โดยในปี พ.ศ. 2552 ซึ่งจัดขึ้นที่เฉิงตู ประเทศจีน มีผู้เข้าร่วมการแข่งขัน 600 คน จาก 65 ประเทศ
== การจัดแข่งขัน ==
== สรุปเหรียญรางวัลตลอดกาล ==
== ระเบียงภาพ ==
ไฟล์:WCG 2007 Ceremony 01.jpg|พิธีเปิดงาน WCG 2007
ไฟล์:WCG 2007 Trophy.jpg|ถ้วยรางวัล WCG
ไฟล์:WCG 2006 Warcraft 3 Winners.jpg|WCG 2006 ผู้ชนะ (Warcraft III)
ไฟล์:World Cyber Games, Singapore, 2005.jpg|WCG 2005 จัดขึ้นที่ประเทศสิงคโปร์
ไฟล์:World Cyber Games 2004 Auditorium.jpg|WCG 2004 จัดขึ้นที่ Bill Graham Civic Auditorium ใน ซานฟรานซิสโก สหรัฐ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official Website
ไซเบอร์เกม
อีสปอร์ต
พระเจ้าสเน่ห์มิน

พระเจ้าสเน่ห์มิน (စနေမင်း, ; ประมาณ 1 เมษายน ค.ศ. 1673 – ) เป็นพระมหากษัตริย์พม่าองค์ที่ 12 แห่งราชวงศ์ตองอูครองราชย์ต่อจากพระเจ้ามังกะยอดินพระบิดาของพระองค์เมื่อ ค.ศ. 1698 ในรัชสมัยของพระองค์ประเทศพม่าได้มีขนาดเล็กลงมากบ้านเมืองอ่อนแอลงซึ่งมีผลทำให้ราชวงศ์ตองอูล่มสลายลง
==อ้างอิง==
พระมหากษัตริย์ราชวงศ์ตองอู
หลุยส์ คาห์น

หลุยส์ อิซาดอร์ คาห์น (Louis Isadore Kahn) (20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1901 หรือ 1902 - 17 มีนาคม ค.ศ. 1974) เป็นสถาปนิกผู้มีชื่อเสียงระดับโลก มีพื้นเพเป็นคนยิวเอสโตเนีย อาศัยอยู่ในฟิลาเดลเฟีย สหรัฐอเมริกา หลังจากทำงานจำนวนมากหลายชิ้นให้กับหลายบริษัทในฟิลาเดลเฟีย เขาก็ก่อตั้งห้องศิลปะของตัวเองในปี 1935 ขณะที่ทำงานส่วนตัว เขาก็ยังเป็นนักวิจารณ์ด้านการออกแบบและอาจารย์โรงเรียนสถาปัตยกรรมศาสตร์เยล ตั้งแต่ปี 1947 ถึง 1957 และจากปี 1957 จนกระทั่งเสียชีวิตเขาเป็นอาจารย์สอนที่โรงเรียนออกแบบที่มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย งานของเขาได้รับอิทธิพลจากซากโบราณ มีลักษณะไปทางอนุสรณ์และสิ่งใหญ่โต ตึกอันหนัก วัสดุ ของเขารวมกันดูไม่ได้ซ่อนรูปน้ำหนัก
== อ้างอิง ==
สถาปนิกชาวอเมริกัน
ชาวเอสโตเนีย
บุคคลจากฟิลาเดลเฟีย
บุคคลจากมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย
รัฐการาโบโบ

การาโบโบ (Carabobo) เป็น 1 ใน 23 รัฐของประเทศเวเนซุเอลา  ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศ ราว 2 ชั่วโมงโดยรถจากกรุงการากัส มีเมืองหลวงของรัฐคือเมืองบาเลนเซีย ที่เป็นเมืองหลักในด้านศูนย์กลางอุตสาหกรรม รัฐมีพื้นที่ครอบคลุม 4,650 ตร.กม. มีประชากรราว 2,227,000 คน (ข้อมูลปี 2007)
รัฐการาโบโบเป็นที่เกิดเหตุของยุทธการที่การาโบโบ เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1821 เป็นชัยชนะในสงครามให้ได้ซึ่งอิสรภาพจากสเปน นำโดยซีมอง โบลีวาร์
== อ้างอิง ==
การาโบโบ
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2407
รัฐการาโบโบ
เอลแพโซ (รัฐเท็กซัส)

เอลแพโซ (El Paso) เป็นเมืองและที่ตั้งเทศมณฑลของเทศมณฑลเอลแพโซ รัฐเท็กซัส สหรัฐ เป็นเมืองตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐ จากข้อมูลสำรวจสำมะโนประชากรในปี 2006 เมืองมีประชากรอยู่ที่ 606,913 คน เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 6 ของรัฐเท็กซัสและเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐอเมริกาในอันดับที่ 21 ในเขตเมืองครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของเทศมณฑลเอลแพโซ เขตเมืองมีประชากรราว 736,310 คน เอลแพโซตั้งอยู่ริมแม่น้ำรีโอแกรนด์
== อ้างอิง ==
เมืองในรัฐเท็กซัส‎
วัลเลตตา

วัลเลตตา (Valletta) เป็นเมืองหลวงของประเทศมอลตา หรือเรียกอย่างไม่เป็นทางการในภาษามอลตาว่า Il-Belt (แปลว่า เมือง) ตั้งอยู่ตอนตะวันตก-กลาง ของเกาะมอลตาและมีประชากรราว 6,315 คน
วัลเลตตามีอาคารสถาปัตยกรรมของศตวรรษที่ 16 ลงมา สร้างในช่วงที่ปกครองโดยอัศวินเซนต์จอห์นแห่งเยรูซาเลม เมืองมีเอกลักษณ์พื้นฐานแบบสถาปัตยกรรมบาโรก กับองค์ประกอบของสถาปัตยกรรมฟื้นฟูศิลปวิทยา สถาปัตยกรรมฟื้นฟูคลาสสิก และสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ ในบางพื้นที่ และถึงแม้ว่าจะเกิดความเสียหายครั้งใหญ่กับเมืองหลังสงครามโลกครั้งที่สอง แต่เมืองวัลเลตตาก็ได้รับประกาศอย่างเป็นทางการจากยูเนสโก เป็นมรดกโลกในปี 1980.
== อ้างอิง ==
เมืองในประเทศมอลตา
เมืองหลวงในทวีปยุโรป
วัล
เมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรป
นาตาลี วูด

นาตาลี วูด (Natalie Wood; 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1938 — 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1981) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน
หลังจากที่เธอปรากฏตัวครั้งแรกในปี 1943 ทำให้เธอเป็นนักแสดงเด็กที่ประสบความสำเร็จ อย่างภาพยนตร์เรื่อง Miracle on 34th Street (1947) ได้รับเสียงตอบรับด้านการแสดงที่ประกบคู่กับเจมส์ ดีน ใน Rebel Without a Cause (1955) ทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ในสาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม และเปลี่ยนภาพให้หลุดจากนักแสดงเด็กได้ เธอแสดงในภาพยนตร์เพลงเรื่อง West Side Story (1961) และ Gypsy (1962) เธอยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์จากการแสดงในเรื่อง Splendor in the Grass (1961) และ Love With the Proper Stranger (1963)
เธอยังประสบความสำเร็จอย่างต่อเนื่องในปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 กับบทนำในภาพยนตร์อย่าง Bob & Carol & Ted & Alice (1969) หลังจากเรื่องนี้เธอมีผลงานน้อยลง เริ่มใช้ชีวิตกับครอบครัว เธอแต่งงานกับนักแสดง โรเบิร์ต แวกเนอร์ 2 ครั้งและมีลูกสาว 2 คนคือ นาตาชา เกรกสันและคอร์ตนีย์ แวกเนอร์ วูดได้แสดงในละครโทรทัศน์ รวมถึงเรื่องที่สร้างใหม่จากภาพยนตร์เรื่อง From Here to Eternity (1979) ซึ่งทำให้เธอได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ
วูดเสียชีวิตจากการจมน้ำ ใกล้กับเกาะแซนตาแคทาลินา รัฐแคลิฟอร์เนีย ผลงานภาพยนตร์เรื่องสุดท้าย คือหนังดราม่าแนวนวนิยายวิทยาศาสตร์เรื่อง Brainstorm (1983) แสดงร่วมกับคริสโตเฟอร์ วอลเคน ออกฉายหลังจากเธอเสียชีวิต
== อ้างอิง ==
นักแสดงอเมริกัน
ชาวอเมริกันเชื้อสายรัสเซีย
ชาวอเมริกันเชื้อสายยูเครน
บุคคลจากซานฟรานซิสโก
นักแสดงเด็กชาวอเมริกัน
เสียชีวิตจากการจมน้ำ
บูคาเรสต์

บูคาเรสต์ (Bucharest; București, ) เป็นเมืองหลวง เมืองอุตสาหกรรมและเศรษฐกิจของประเทศโรมาเนีย เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของโรมาเนีย ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศและตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำดึมบอวิตซา ทางตอนเหนือของแม่น้ำดานูบและพรมแดนประเทศบัลแกเรียประมาณ 60 กิโลเมตร
เมืองบูคาเรสต์มีระบุไว้ในเอกสารมาตั้งแต่ปี 1459 จากนั้นก็หายไปอันเนื่องจากการเปลี่ยนแปลงบ่อยครั้ง จนกลางเป็นเมืองหลวงของโรมาเนียในปี 1862 เป็นเมืองที่มีจุดแข็งในเรื่องเป็นศูนย์กลางของสื่อ วัฒนธรรม และศิลปะ มีสถาปัตยกรรมหลายรูปแบบ รวมถึงสถาปัตยกรรมประวัติศาสตร์ (สถาปัตยกรรมฟื้นฟูคลาสสิกและอาร์นูโว), สถาปัตยกรรมสมัยระหว่างสงคราม (เบาเฮาส์และอาร์ตเดโค), ยุคคอมมิวนิสต์ และยุคใหม่
ในช่วงระหว่าง 2 สงครามโลก ความงามด้านสถาปัตยกรรมของเมืองทำให้เมืองมีชื่อเล่นว่า "ปารีสแห่งตะวันออก" (Parisul Estului) หรือ "ปารีสน้อย" ( Micul Paris) และถึงแม้อาคารหลายหลังและเขตในศูนย์กลางประวัติศาสตร์จะถูกทำลายในช่วงสงครามหรือแผ่นดินไหว รวมถึงโครงการปรับปรุงโครงสร้างเมืองของนิโคไล เชาเชสกู แต่ก็มีอาคารสวยงามหลงเหลืออยู่ ในยุคปัจจุบัน เมืองมีความรุ่งเรืองทางด้านเศรษฐกิจและวัฒนธรรม
จากข้อมูลเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2011 บูคาเรสต์มีประชากรอยู่ราว 1,883,425 คน  เขตเมืองขยายเกินไปกว่าเมืองบูคาเรสต์และมีประชากรอยู่ 2 ล้านคน บูคาเรสต์เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 4 ของสหภาพยุโรป นับจากจำนวนประชากรในเขตเมือง
ด้านเศรษฐกิจ ถือเป็นเมืองที่เจริญมั่งคั่งที่สุดในโรมาเนีย และเป็นหนึ่งในศูนย์กลางด้านอุตสาหกรรมและการขนส่งของยุโรปตะวันออก รวมถึงเป็นเมืองที่ครอบคลุมสิ่งอำนวยความสะดวกด้านการประชุม การศึกษา งานทางด้านวัฒนธรรม ศูนย์การค้า และบริเวณสันทนาการ
== อ้างอิง ==
 
เมืองในประเทศโรมาเนีย
เมืองหลวงในทวีปยุโรป
รัฐตรูฮิโย

ตรูฮิโย (Trujillo) เป็น 1 ใน 23 รัฐของประเทศเวเนซุเอลา มีเมืองหลวงของรัฐคือตรูฮิโย มีพื้นที่ครอบคลุม 7,400 ตร.กม. จากข้อมูลในปี 2007 มีประชากรราว 711,400 คน
== อ้างอิง ==
ตรูฮิโย
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2442
เช็ค

เช็ค (cheque) เป็นหนังสือตราสาร ซึ่งบุคคลคนหนึ่ง เรียกว่า "ผู้สั่งจ่าย" (drawer) สั่งธนาคารให้ใช้เงินจำนวนหนึ่งเมื่อทวงถาม ให้แก่บุคคลอีกคนหนึ่งหรือให้ใช้ตามคำสั่งของบุคคลอีกคนหนึ่ง เรียกว่า "ผู้รับเงิน" (payee)
ชเช็ค
คำศัพท์การธนาคาร
เบาเฮาส์

เบาเฮาส์ (Bauhaus) คือโรงเรียนในประเทศเยอรมนี ที่สอนเรื่องศิลปะและวิจิตรศิลป์ และถือเป็นแนวทางที่โด่งดังในเรื่องการออกแบบที่เผยแพร่ออกไปและแนวคิดการสอน เปิดระหว่างปี 1919 ถึง 1933 ปรัชญาสำคัญของเบาเฮาส์คือศิลปินนักออกแบบและนักคิดต้องสามารถทำงานด้วยตัวเองได้ โดยเน้นการลงมือปฏิบัติจริง
โรงเรียนเบาเฮาส์ก่อตั้งโดยวอลเตอร์ โกรเปียสในเมืองไวมาร์ แม้ว่าชื่อของโรงเรียน รวมถึงความจริงที่ผู้ก่อตั้งเป็นสถาปนิก แต่โรงเรียนไม่มีแผนกการสอนด้านสถาปัตยกรรมในช่วงแรกที่ก่อตั้ง ถึงกระนั้นก็ได้ก่อตั้งในแนวความคิดที่จะสร้างสรรผลงานศิลปะที่เป็นศิลปะทุกแขนง รวมถึงสถาปัตยกรรมด้วย สไตล์ของเบาเฮาส์เป็นอิทธิพลให้กับสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ และการออกแบบสมัยใหม่ เบาเฮาส์ได้มีอิทธิพลอย่างมากในการพัฒนาในด้านศิลปะ สถาปัตยกรรม กราฟิกดีไซน์ การออกแบบภายใน การออกแบบอุตสาหกรรมและการออกแบบตัวอักษร
โรงเรียนมีอยู่ใน 3 เมืองของเยอรมนี (ไวมาร์ จากปี 1919 ถึง 1925, เดสโซ จากปี 1925 ถึง 1932 และเบอร์ลิน จากปี 1932 ถึง 1933) ภายใต้ผู้บริหารสถาปนิกที่แตกต่างกัน 3 คน คือ วอลเตอร์ โกรเปียส จากปี 1919 ถึง 1927, ฮานส์ เมเยอร์ จากปี 1927 ถึง 1930 และลุดวิก มีส ฟาน เดอร์ โรห์ จากปี 1930 จนปี 1933 จนโรงเรียนปิดตัวไปเพราะระบอบนาซี
การเปลี่ยนสถานที่สอนและผู้บริหาร ทำให้มีการเปลี่ยนแปลงบ้างทั้งด้าน เทคนิก ครูสอน และด้านการเมือง เช่นร้านขายศิลปะการปั้นเครื่องปั้นดินเผาปิดไปเมืองย้ายโรงเรียนจากไวมาร์ไปเดสโซ หรือแม้กระทั่งเมื่อมีส ฟาน เดอร์ โรห์เปลี่ยนโรงเรียนไปเป็นโรงเรียนเอกชน เมื่อเขาบริหารในปี 1930 และยังไม่อนุญาตให้ผู้สนับสนุนในฮานส์ เมเยอร์เข้าร่วมด้วย
== อ้างอิง ==
แหล่งมรดกโลกในประเทศเยอรมนี
แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
โรงเรียนสถาปัตยกรรม
รูปแบบสถาปัตยกรรม
สมัยใหม่นิยม
สถาปัตยกรรมสมัยใหม่
คำและวลีภาษาเยอรมัน
การออกแบบกราฟิกส์
การออกแบบเชิงอุตสาหกรรม
แววมยุรา

แววมยุรา เป็นพืชไม้ดอกล้มลุก สูงประมาณ 15-50 เซนติเมตร จะมีสีดอกหลายสี ทั้งสีแดง สีชมพู สีม่วงเข้ม สีม่วงอ่อน โคนกลีบจะมีสีขาว กลีบล่างอาจมีแต้มสีเหลือง จะออกเป็นช่อ กระจายตามซอกใบที่ปลายกิ่ง ปลายแยกเป็น 5 แฉก จะมีขนาดไม่เท่ากัน  ดอกจะบานทุกฤดูกาล
ชื่อวิทยาศาสตร์ : Torenia fournieriLinden. ex E. Fourn.
ชื่อวงศ์ : Scrophulariaceae
ชื่อสามัญ : Wishbone flower, Bluewings, Torenia
ชื่อพื้นเมือง : เกล็ดหอย แววมยุเรศ สามสี หญ้าลิ้นเงือก หญ้าลำโพง
ชนิดพืช [Plant Type] : ไม้ดอกล้มลุก
ขนาด [Size] : สูง 15-50 เซนติเมตร
สีดอก [Flower Color] :  สีแดง ชมพู ม่วงเข้ม ม่วงอ่อน โคนกลีบสีขาวกลีบล่างอาจมีแต้มสีเหลือง
ฤดูที่ดอกบาน [Bloom Time] : ตลอดปี
อัตราการเจริญเติบโต [Growth Rate] : ปานกลาง
ลักษณะนิสัย [Habitat] : ดินร่วน ระบายน้ำได้ดี
ความชื้น [Moisture] : ปานกลาง
แสง [Light] : แดดเต็มวัน
ลักษณะทั่วไป (Characteristic) :   ไม้ดอกล้มลุก ลำต้นและกิ่งเป็นเหลี่ยม แตกกิ่งก้านมาก
ใบ (Foliage) :   ใบเดี่ยว  เรียงตรงข้ามสลับตั้งฉาก  ใบรูปไข่ถึงรูปรีแคบ  กว้าง 1.5-4.5 เซนติเมตร  ยาว 5-7 เซนติเมตร ปลายใบแหลม โคนใบมน ขอบใบจักฟันเลื่อย แผ่นใบบาง สีเขียว เส้นใบเป็นร่อง
ดอก (Flower) :  สีแดง ชมพู ม่วงเข้ม ม่วงอ่อน โคนกลีบสีขาวกลีบล่างอาจมีแต้มสีเหลือง ออกเป็นช่อแบบช่อกระจะตามซอกใบที่ปลายกิ่ง โคนกลีบดอกเชื่อมกันเป็นหลอด ปลายแยกเป็น 5 แฉก ขนาดไม่เท่ากัน ดอกบานเต็มที่กว้าง 1.5-2.5 เซนติเมตร
ผล (Fruit) : ผลแห้งแตก รูปรีหรือทรงกระบอก มีเมล็ดจำนวนมาก
การใช้งานด้านภูมิทัศน์ (Landscape Used) :   ปลูกคลุมดินในสวน   ดอกช่วยสร้างสีสัน เหมาะกับสวนในบ้าน ริมน้ำตก ลำธาร
ไม้ล้มลุก
ไม้ดอกไม้ประดับ
วงศ์มณเฑียรทอง
ชื่อศิลปิน

ชื่อศิลปิน หรือ โก (, Art-name) เป็นนามแฝงหรือนามปากกาที่ศิลปินชาวญี่ปุ่นเลือกใช้ ซึ่งบางครั้งก็จะเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ
ในบางกรณีศิลปินก็จะใช้ “โก” หลายชื่อในช่วงต่าง ๆ ของชีวิต ที่มักจะเป็นสัญญาณของความเปลี่ยนแปลงอันสำคัญในชีวิต ตัวอย่างของการเปลี่ยนแปลงที่บ่อยครั้งที่สุดคือการเปลี่ยน “โก” ของคัตสึชิกะ โฮกูไซผู้ที่เปลี่ยนชื่ออย่างน้อยก็หกครั้งระหว่าง ค.ศ. 1798 ถึง ค.ศ. 1806
==ชื่อศิลปินและตระกูลการเขียน==
“โก” ของจิตรกรภาพพิมพ์แกะไม้อูกิโยะมักจะเป็นชื่อที่ได้รับการตั้งให้โดยโรงเรียนศิลปะที่ประกอบด้วยครูและกลุ่มลูกศิษย์ผู้ฝึกงาน ที่เป็นโรงเรียนแรกที่เริ่มการศึกษา “โก” นี้มักจะมีส่วนหนึ่งของชื่อของ “โก” ของอาจารย์รวมอยู่ด้วย เช่น “โก” แรกของโฮกูไซคือ “ชุนโร” (Shunrō) ที่มาจากชื่อปรมาจารย์ “คัตสึกาวะ ชุนโช” (Katsukawa Shunshō) ที่โฮกูไซได้เข้ารับการฝึกเป็นครั้งแรก
ชื่อศิลปินที่ว่านี้ทำให้สามารถสืบประวัติความสัมพันธ์ระหว่างศิลปินได้ โดยเฉพาะในปีหลัง ๆ เมื่อการตั้ง “โก” ดูเหมือนจะมีระบบอยู่บ้าง โดยเฉพาะการตั้งของสำนักศิลปินอูตางาวะ ที่พยางค์แรกของ “โก” ของลูกศิษย์จะเป็นพยางค์สุดท้ายของ “โก” ของอาจารย์
ตัวอย่างเช่นศิลปินชื่อโทโยฮารุ (Utagawa Toyoharu) มีลูกศิษย์ชื่อโทโยฮิโระ (Utagawa Toyohiro) ผู้ไปมีลูกศิษย์ผู้มีชื่อเสียงชื่อฮิโรชิเงะ
ลูกศิษย์อีกคนหนึ่งที่ศึกษากับโทโยฮารุ โทโยฮิโระ (Utagawa Toyohiro) กลายมาเป็นผู้นำคนสำคัญของสำนักศิลปินอูตางาวะ โทโยกูนิมีลูกศิษย์ชื่อคูนิซาดะ และ คูนิโยชิ คูนิโยชิไปมามีลูกศิษย์ชื่อโยชิโตชิผู้มีลูกศิษย์คนหนึ่งชื่อโทชิกาตะ
==การรับชื่อศิลปินมาใช้หรือการใช้ชื่อศิลปินของผู้อื่น==
ในโรงเรียนศิลปะบางโรงเรียนโดยเฉพาะสำนักศิลปินอูตางาวะ “โก” ของลูกศิษย์ผู้มีอาวุโสที่สุดของปรมาจารย์จะเป็นผู้รับหน้าที่ของอาจารย์ต่อเมื่ออาจารย์มาเสียชีวิตไป เพื่อที่จะเป็นการแสดงความเคารพอาจารย์ลูกศิษย์ผู้รับหน้าที่ก็อาจจะใช้ “โก” ของอาจารย์ ซึ่งบางครั้งก็ทำให้เป็นปัญหาต่อการระบุจิตรกร แต่ตราประทับช่วยให้สามารถระบุวันที่พิมพ์ได้ ลักษณะการเขียนก็เป็นสิ่งสำคัญ เช่นงานเขียนของคูนิซาดะเมื่อเปลี่ยน “โก” เป็นโทโยกูนิก็เริ่มลงชื่อเป็นตรารูปไข่ที่ยาวออกไปเป็น “โทชิดามะ” ของสำนักศิลปินอูตางาวะ ซึ่งเป็นตราชื่อที่แปลกกว่าปกติและมีหยักทางตอนขวาบนของตรา ลูกศิษย์ต่อมาก็เลียนแบบตราของโทโยกูนิ
ในการเขียนสมัยใหม่ใช้การลำดับ “โก” ด้วยเลขโรมัน ฉะนั้น “คูนิซาดะ I” ก็รู้จักกันในชื่อ “โทโยกูนิ III” ด้วยเพราะเป็นศิลปินคนที่สามที่ใช้ “โก” โทโยกูนิ
== อ้างอิง ==
Frederic, Louis (2002). "Gō." Japan Encyclopedia. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press.
Lane, Richard (1978). Images of the Floating World. Old Saybrook, CT: Konecky & Konecky.
== ดูเพิ่ม  ==
นามแฝง
นามปากกา
ศิลปินญี่ปุ่น
นามปากกา
ชื่อ
เจ้าหญิงซาจิโกะ ฮิซะโนะมิยะ

เจ้าหญิงซาจิโกะ ฮิซาโนมิยะ (; 10 กันยายน พ.ศ. 2470 – 8 มีนาคม พ.ศ. 2471) เป็นพระราชธิดาในจักรพรรดิโชวะ กับจักรพรรดินีโคจุง และเป็นพระเชษฐภคินีในสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
== พระประวัติ ==
เจ้าหญิงซาจิโกะเป็นพระราชธิดาองค์ที่สองในจักรพรรดิโชวะ และจักรพรรดินีโคจุง ประสูติเมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2470 สร้างความโสมนัสแก่จักรพรรดินีโคจุงเป็นอย่างมาก แม้จะมีเสียงซุบซิบนินทาเกี่ยวกับการสืบทอดราชบัลลังก์เนื่องจากองค์จักรพรรดินียังมิได้ให้พระประสูติกาลพระราชโอรสเลยในขณะนั้น
== สิ้นพระชนม์ ==
โดยต่อมาอีก 4 เดือนหลังจากพระประสูติกาล พระธิดาองค์น้อยนี้ก็มีพระอาการพระโลหิตเป็นพิษ ทำให้พระวรกายบวมผิดปกติ แม้จะอยู่ภายใต้การดูแลอย่างใกล้ชิดจากแพทย์และพยาบาลในโรงพยาบาล ต่อมา 2 เดือน เจ้าหญิงซาจิโกะจึงสิ้นพระชนม์อย่างสงบเมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2471 สร้างความโศกเศร้าระทมพระทัยแก่จักรพรรดินีโคจุงเป็นอย่างมาก
== พงศาวลี ==
== อ้างอิง ==
พระราชธิดาในจักรพรรดิญี่ปุ่น
มิยะแห่งญี่ปุ่น
เจ้านายที่สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ทรงพระเยาว์
วันเมืองเพื่อชีวิต

วันเมืองเพื่อชีวิต (Cities for Life Day) ตรงกับวันที่ 30 พฤศจิกายน ของทุกปี ซึ่งเมืองทั่วโลกจัดขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองการยกเลิกโทษประหารชีวิต โดยรัฐในทวีปยุโรปเป็นครั้งแรก ตามพระบรมราชโองการของสมเด็จพระจักรพรรดิลีโอโพลด์ที่ 2 แห่งราชวงศ์ฮับส์บูร์ก เมื่อปี พ.ศ. 2329 ในโอกาสดังกล่าว เมืองที่เข้าร่วมจะแสดงการไม่เห็นด้วยกับโทษประหารชีวิต ซึ่งในปี พ.ศ. 2552 มีเมืองกว่า 1,000 แห่ง และเมืองหลวงอีกกว่า 60 แห่งทั่วโลกเข้าร่วม
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วันเมืองเพื่อชีวิต 
การประชุม "Africa for Life" พ.ศ. 2548 
รายชื่อเมืองที่เข้าร่วม 
การประหารชีวิต
วันสำคัญ
สถานพักตากอากาศ

สถานพักตากอากาศ หรือ รีสอร์ต (resort) เป็นสถานที่ที่ใช้พักผ่อนหรือนันทนาการ ผู้พักใช้ในวันหยุดหรือวันพักผ่อน รีสอร์ตเป็นสถานที่หรืออาจเป็นเมืองหรือในบางครั้งอาจะเป็นสิ่งก่อสร้างการค้าที่บริหารโดยบริษัทเดียว เป็นสถานที่ที่มีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครันสำหรับผู้มาพัก ทั้งอาหาร ที่พัก กีฬา สิ่งบันเทิงและศูนย์การค้า
เมืองที่มีรีสอร์ตอยู่หรือสถานที่ท่องเที่ยวหรือพักผ่อนเป็นส่วนสำคัญของกิจกรรมในเมือง มักจะเรียกว่าเมืองพักตากอากาศ (สถานที่พักตากอากาศ) หรือรีสอร์ตทาวน์ เมืองอย่างเช่น โซชีในรัสเซีย, ชาร์ม เอล-ชีคในอียิปต์, บาริโซในสเปน, กอร์ตีนาดัมเปซโซในอิตาลี, Druskininkai ในลิทัวเนีย, นิสหรือเฟรนช์ริวีเอราของฝรั่งเศส หรือนิวพอร์ต, โรดไอแลนด์ หรือเซนต์มอริตซ์, สวิตเซอร์แลนด์ หรือในเขตที่ใหญ่กว่าอย่าง ภูเขาอดีรอนเดค หรืออิตาเลียนริวีเอรา ที่เป็นที่รู้จักดี ส่วนวอลต์ดิสตีย์เวิลด์รีสอร์ตเป็นตัวอย่างที่โด่งดังของรีสอร์ตสมัยใหม่
รีสอร์ตถือเป็นจุดหมายปลายทางที่เพิ่มมากขึ้นกับนักท่องเที่ยวทั่วโลก ตัวอย่างเช่นประเทศไทยก็เป็นหนึ่งในจุดหมายปลายทางที่มีชื่อเสียง และรีสอร์ตในแถบอเมริกากลางและทะเลแคริบเบียนก็มีอยู่มากมาย
== อ้างอิง ==
โรงแรม
สถานพักตากอากาศ
รางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ ครั้งที่ 2

รางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ ครั้งที่ 2 ประจำปี พ.ศ. 2523  เป็นรางวัลภาพยนตร์ไทยซึ่งจัดโดยสมาคมผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ไทย โดยมี นายพร้อมสิน สีบุญเรือง (พันคำ) เป็นนายกสมาคม  มีพิธีประกาศผลและมอบรางวัลเมื่อวันเสาร์ที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2524 ณ โรงละครแห่งชาติ ถ่ายทอดสดทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 9 อ.ส.ม.ท. โดยมี พล.อ.ประจวบ สุนทรางกูร รองนายกรัฐมนตรี(ในขณะนั้น) เป็นประธานในพิธี
==ผู้ได้รับรางวัล==
===รางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ===
{| width=90% cellpadding="3" cellspacing="0" border="0" style="border:#435877 solid 1px; border-collapse: collapse;"
|- bgcolor="#d1e4fd"
!align=left width=35% | สาขา
!align=left width=35% | ผู้ได้รับรางวัล
!align=left | ภาพยนตร์เรื่อง
|-
| ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
| ไฟว์สตาร์
| เงาะป่า
|- bgcolor=#edf3fe
| ผู้แสดงนำฝ่ายชายยอดเยี่ยม
| จตุพล ภูอภิรมย์
| เงาะป่า 
|-
| ผู้แสดงนำฝ่ายหญิงยอดเยี่ยม
| จารุณี สุขสวัสดิ์
| ช่างเขาเถอะ
|- bgcolor=#edf3fe
| ผู้แสดงประกอบฝ่ายชายยอดเยี่ยม
| ส.อาสนจินดา
| เลือดสุพรรณ
|-
| ผู้แสดงประกอบฝ่ายหญิงยอดเยี่ยม
| ภัทรา ไวซ์
| ปราสาทมืด
|- bgcolor=#edf3fe
| ผู้กำกับการแสดงยอดเยี่ยม
| ภาณุพันธุ์, เปี๊ยก โปสเตอร์
| เงาะป่า
|-
| บทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
| ภาณุพันธุ์
| เงาะป่า
|- bgcolor=#edf3fe
| รางวัลถ่ายภาพยอดเยี่ยม
| พูนสวัสดิ์ ธีมากร
| ขุนเดช
|-
| รางวัลลำดับภาพยอดเยี่ยม
| สามารถ วงศ์เวียน
| นักเลงตาทิพย์
|- bgcolor=#edf3fe
| รางวัลออกแบบและสร้างฉากยอดเยี่ยม
| ชูรัตน์ แสงเดือนฉาย
| ไกรทอง
|-
| รางวัลออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม
| ม.จ.ปัทมนรังสี เสนาณรงค์
| เงาะป่า
|- bgcolor=#edf3fe
| รางวัลดนตรีประกอบยอดเยี่ยม
| บุญยงค์ เกตุคง
| เงาะป่า
|-
| รางวัลเพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
| ชาลี อินทรวิจิตร, ภาณุพันธุ์
| บ้านทรายทอง
|- bgcolor=#edf3fe
| รางวัลบันทึกเสียงยอดเยี่ยม
| สุนิตย์ อัศวินิกุล
| คนภูเขา
|-
| รางวัลภาพยนตร์สร้างสรรค์สังคมยอดเยี่ยม
| ไฟว์สตาร์
| หลวงตา
|- bgcolor=#edf3fe
|}
===รางวัลพิเศษ สุพรรณหงส์เงิน===
{| width=90% cellpadding="3" cellspacing="0" border="0" style="border:#435877 solid 1px; border-collapse: collapse;"
|- bgcolor="#d1e4fd"
!align=left width=35% | สาขา
!align=left width=35% | ผู้ได้รับรางวัล
!align=left | ภาพยนตร์เรื่อง
|-
| รางวัลพิเศษ ดาราอาวุโสยอดเยี่ยม
| สุลาลีวัลย์ สุวรรณทัต
| ก่องข้าน้อยฆ่าแม่
|- bgcolor=#edf3fe
| รางวัลพิเศษ ดาราบู๊ยอดเยี่ยม
| สะอาด เปี่ยมพงษ์สานต์
| ผ่าปืน
|-
| รางวัลพิเศษ ดาราตลกยอดเยี่ยม
| ล้อต๊อก
| ทหารเกณฑ์
|- bgcolor=#edf3fe
| รางวัลพิเศษ ดาราเด็กยอดเยี่ยม
| เดชดวง อนุศาสน์นันท์
| สุดรักสุดอาลัย
|}
==อ้างอิง==
จากสูจิบัตรงานประกาศผลการประกวดภาพยนตร์ไทยยอดเยี่ยม รางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ
 
พ.ศ. 2523
เพิ่มพล เชยอรุณ

เพิ่มพล เชยอรุณ เกิดเมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2487 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ไทย มีภูมิลำเนาอยู่อำเภอแปลงยาว จังหวัดฉะเชิงเทรา มีพี่น้อง 7 คน เป็นคนที่ 2 มีบุตรชาย2คน คนที่1 พิบูลย์ เชยอรุณ คนที่2 เป็นนักแสดง พิธีกรคือ เบญจพล เชยอรุณ
อดีตเคยสมรสกับ สีตลา เรืองศิริ อดีตนางเอกละครโทรทัศน์ ภายหลังได้หย่าร้างกัน เพิ่มพลเสียชีวิตจากการถูกลอบยิงที่จังหวัดเชียงใหม่ เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534
ในร้อยเรื่องหนังไทยที่คนไทยควรดู โดยหอภาพยนตร์แห่งชาติ  มีหนังของเพิ่มพล ถึง 3 เรื่อง คือเรื่อง ชีวิตบัดซบ, เมืองในหมอก และ ระย้า
== ผลงานกำกับ ==
ชีวิตบัดซบ (2520)
เมืองในหมอก (2521)
เมืองขอทาน ขี้กลากคอนกรีต (2521)
สัญชาตญาณโหด (2522)
ไผ่แดง (2522)
หลวงตา (2523)
ระย้า (2524)
หลวงตา ภาค 2 (2525)
สงครามปาก (2526)
คนขวางโลก (2527)
หลวงตาน้อย ธุดงค์ชายแดน (2528)
ผัวเชลย (2528)
พยาบาลที่รัก (2528)
เธอร้องไห้เมื่อคืนนี้ (2530)
คำพิพากษา (2532)
หยุดตัณหาซาดิสต์ (2533)
กระสือซิ่ง (2533)
หลวงตา ภาค 3 (2534)
== อ้างอิง ==
บุคคลจากอำเภอแปลงยาว
ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย
ชาวไทยที่ถูกลอบสังหาร
เสียชีวิตจากอาวุธปืน
ศึกวังค้างคาว

ถล่มวังค้างคาว หรือ ศึกวังค้างคาว (楚留香新傳之蝙蝠傳奇) เป็นหนึ่งในตอนย่อยของชุด ชอลิ้วเฮียง ผลงานการประพันธ์ของยอดนักประพันธ์นวนิยายแนวกำลังภายใน โกวเล้ง ซึ่ง น.นพรัตน์ ได้นำมาแปลเป็นภาษาไทยใช้ชื่อว่า ศึกวังค้างคาว โดยชอลิ้วเฮียงตอนนี้ได้ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์จีนชุดหลายครั้งแต่เวอร์ชันที่ผู้ชมรู้จักมากที่สุดคือเวอร์ชันที่สร้างโดย ทีวีบี และออกฉายเมื่อปี ค.ศ. 1984
== เนื้อเรื่อง ==
ศึกวังค้างคาว เล่าถึง ชอลิ้วเฮียง โจรหนุ่มรูปหล่อผู้ผดุงคุณธรรมซึ่งได้เข้าไปช่วย 2 ตระกูลในการสืบหาสาเหตุการป่วยอย่างน่าพิศวงของลูกสาวทั้ง 2 ตระกูลจนได้รู้ความจริงว่าแท้ที่จริงแล้วลูกสาวของทั้ง 2 ตระกูลแกล้งป่วยและแกล้งตายเพื่อหนีไปกับชายคนรักหลังจากนั้นเขาได้ช่วยท่านซิในการออกตามหา ดาบอสรพิษ ของท่านซิซึ่งหายไปจากห้องศิลาผลจากสืบหาทำให้ชอลิ้วเฮียงถูกกล่าวหาว่าเป็นฆาตกรแต่โชคยังเข้าข้างชอลิ้วเฮียงเมื่อคนรักทั้ง 3 ของเขาได้ไปพา โอ๊วทิฮวย เพื่อนสนิทของชอลิ้วเฮียงมาช่วยแก้ต่างหลังจากนั้นเขาและพรรคพวกจึงได้เริ่มออกเดินทางสืบหาดาบอสรพิษจนได้เข้าไปพัวพันกับ วังค้างคาว ซึ่งมีคุณชายค้างคาวเป็นผู้นำ
งานเขียนของโก้วเล้ง
วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2514
ชอลิ้วเฮียง