pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
พระมหาธรรมราชาที่ 2

พระมหาธรรมราชาที่ 2 (พ.ศ. 1901–1952) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรสุโขทัยในราชวงศ์พระร่วง ครองราชย์ พ.ศ. 1911–1942 แล้วจึงออกผนวชจนสวรรคตใน พ.ศ. 1952
== พระราชประวัติ ==
พระมหาธรรมราชาธิราชที่ 2 ประสูติใน พ.ศ. 1901 และครองราชสมบัติใน พ.ศ. 1911 เป็นพระราชโอรสในพระมหาธรรมราชาที่ 1 (ลิไท) กับสมเด็จพระราชชนนีศรีธรรมราชมาดา ได้ศึกษาจนจบศิลปศาสตร์ขณะพระชนมายุ 16 พรรษา เมื่อพระชนมายุได้ 38 พรรษา ทรงขยายพระราชอาณาเขตไปอย่างกว้างขวาง
พระอัครมเหสีของพระองค์คือสมเด็จพระราชเทวีศรีจุฬาลักษณ์ มีพระราชโอรสด้วยกัน 2 พระองค์ พระองค์ใหญ่ได้ขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จรามราชาธิราช ส่วนพระองค์รองมีพระนามว่าศรีธรรมาโศกราช
ใน พ.ศ. 1912 พระมหาธรรมราชาที่ 2 ทรงส่งพระมหาสุมนเถระไปเผยแผ่พระพุทธศาสนาที่อาณาจักรล้านนาตามที่พญากือนาทรงขอมา ถึง พ.ศ. 1921 สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 1 (ขุนหลวงพะงั่ว) ทรงยกทัพมาตีเมืองกำแพงเพชร ฝ่ายสุโขทัยต้านทานไม่ได้ พระมหาธรรมราชาที่ 2 ทรงยอมออกจากเมืองมาถวายบังคม สมเด็จพระบรมราชาธิราชโปรดให้ครองกรุงสุโขทัยต่อไปในฐานะประเทศราช ถึง พ.ศ. 1931 จึงกลับเป็นเอกราชได้ และขยายอาณาเขตกว้างขวางขึ้นดังปรากฏว่าใน พ.ศ. 1939 อาณาจักรสุโขทัยมีอาณาเขตครอบคลุมถึงน่าน หลวงพระบาง นครสวรรค์ เพชรบูรณ์ เชียงแสน เป็นต้น
ต่อมาพระมหาธรรมราชาที่ 2 ออกผนวชที่ทุ่งชัย พระราชเทวีจึงสำเร็จราชการแทนและเตรียมจะให้พระรามราชาธิราชขึ้นครองราชย์ แต่ในปี พ.ศ. 1943 พญาไสยลือไทยก็ได้ชิงปราบดาภิเษกเป็นพระมหาธรรมราชาที่ 3 เสียก่อน หลังจากนั้น พระมหาพญาลือไทย ครองสมณเพศ จนถึงแก่มรณภาพในปี พ.ศ. 1952
== พงศาวลี ==
== อ้างอิง ==
เชิงอรรถ
บรรณานุกรม
== ดูเพิ่ม ==
รายพระนามพระมหากษัตริย์ไทย
พระมหากษัตริย์ในราชวงศ์พระร่วง
ภิกษุชาวไทย
อเวสตะ

อเวสตะหรือ เซนต์ อเวสตะ เป็นคัมภีร์สำคัญในศาสนาโซโรอัสเตอร์ แบ่งออกเป็น 5 หมวด คือ
ยัสนา(Yasna) แปลว่า การบูชาหรือพลีกรรม เป็นคัมภีร์ที่เก่าแก่สุด และสำคัญที่สุดของศาสนาโซโรอัสเตอร์ ประกอบด้วย 17 คาถา และเชื่อว่าโซโรอัสเตอร์เป็นผู้ประพันธ์เอง
วิสเปรัท(Visperad) เป็นบทสวดอ้อนวอนต่อพระเจ้า เป็นบทสั้นๆนิยมใช้กับยัสนา นอกจากนี้ยังว่าด้วยศาสตร์ต่างๆ เช่น วิทยาศาสตร์ ดาราศาสตร์ เกษตรศาสตร์ และแพทยศาสตร์ เป็นต้น ซึ่งมีลักษณะคล้ายเวทางคศาสตร์ในศาสนาพราหมณ์-ฮินดู
เวทิทัท(Vendidad) กฎที่เป็นปฏิปักษ์ต่อหมู่มาร เป็นระเบียบวินัยและพิธีกรรมของพระ นอกจากนี้ยังว่าด้วยเรื่องจักรวาล ประวัติศาสตร์ และนรก สวรรค์อีกด้วย
โขรทะ อเวสตะ (Khorta Avesta) หรืออเวสตะน้อย เป็นหนังสือคู่มือสำหรับศาสนิกชนทั่วไปใช้สวดมนต์
== อ้างอิง ==
ฟื้น ดอกบัว, รองศาสตราจารย์.ศาสนาเปรียบเทียบ (พิมพ์ครั้งที่ 3) กรุงเทพฯ : โสภณการพิมพ์, 2549. หน้า 84.
ศาสนาโซโรอัสเตอร์
คัมภีร์
หมวกไอ้โม่ง

หมวกไอ้โม่ง (ภาษาอังกฤษ : Balaclava) เป็นหมวกที่คลุมทั้งหัวโดยสามารถใส่ได้หลายแบบ เช่น
มีช่อง 3 ช่องด้านหน้า สำหรับ ตาและปาก ส่วนมากจะทำจากไหมพรม โดยนิยมทำสีดำและสีเขียวขี้ม้าเท่านั้น สวมใส่แล้วจะกระชับกับใบหน้าใส่สบาย
หมวกไอ้โม่งแบบกรรมกรมีจุกอยู่ด้านบน ส่วนมากทำจากไหมพรม นิยมทำหลายสีเช่น ดำ แดง มีทั้งอย่างหนา และอย่างบาง แต่ส่วนใหญ่นิยมใช้ชนิดบาง และมักจะเย็บรั้งช่วงระหว่างตาเป็นลักษณะสองรู ทำให้กระชับกับใบหน้ามากขึ้น ซึ่งทำจากไหมพรมเส้นเล็ก เวลาสวมใส่แล้วทำให้หายใจสะดวกกว่า ทำให้สามารถสวมใส่ได้ทั้งวัน
หมวกไอ้โม่งแบบนักแข่งรถหรือหน่วยงานราชการ(หมวกซัพพอร์ท) ทำจากผ้ายืด เจาะช่องเฉพาะดวงตา พวกมอเตอร์ไซค์รับจ้างในปัจจุบันมักนิยมใช้หมวกไอ้โม่งแบบนี้เช่นกัน
หมวกไอ้โม่งที่ทำจากผ้า เช่น ลายผ้าขาวม้า (นิยมใช้ในกรรมกร, ชาวนา) หรือแบบสีพื้น เช่น สีดำ สีกรมท่า เจาะช่องสำหรับตาและรูจมูก (นิยมใช้ในชาวประมง)
หมวกไอ้โม่งแบบใหม่ คือมีลวดลายต่างๆอยู่บนผืนหน้า เช่นรูปผี ฯ มักใช้ในการแสดงละครหรือการยกพวกตีกันในละคร
หมวกไอ้โม่งที่ใช้ผ้าที่เป็นผืนมาพันใบหน้า เช่น ใช้เสื้อคลุมหัวเป็นไอ้โม่ง (นิยมใช้ในกรรมกร)หรือใช้ผ้าขาวม้าทั้งผืนโพกหน้าเป็นหมวกไอ้โม่งเป็นต้น
บุคคลที่นิยมใส่ได้แก่ กรรมกร ชาวประมง โจร นักแข่งรถ หน่วยคอมมานโด หน่วยนเรศวร มอเตอร์ไซค์รับจ้าง
เครื่องแต่งกาย
หน้ากาก
Pipo#Kommandopipo
สโมสรฟุตบอลฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์

สโมสรฟุตบอลฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์ (Huddersfield Town Football Club) เป็นสโมสรฟุตบอลในประเทศอังกฤษโดยตั้งอยู่ที่เมืองฮัดเดอส์ฟีลด์ เวสต์ยอร์กเชอร์
== ประวัติ ==
ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1908 จัดว่าเป็นสโมสรฟุตบอลที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งของอังกฤษ โดยถือว่าเป็นสโมสรแรกด้วยที่ได้แชมป์ลีกสูงสุดติดต่อกันถึง 3 ฤดูกาล คือ ฤดูกาล 1923–24, 1924–25 และ 1925–26
ฉายาของสโมสรคือ เดอะเทร์เรียส์ (The Terriers) ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของสโมสร สีประจำสโมสรคือ สีน้ำเงินและขาว โดยชุดแข่งขันจะเป็นลายทางตั้งของสีนี้ มีมาสคอตหรือนำโชค ชื่อ Terry(เมีย) และ Tilly (ผู้) เป็นมาสคอตสุนัข
หลังจบฤดูกาล 2016–17 ที่สโมสรได้อันดับที่ 5 แต่ได้เลื่อนชั้นไปเล่นในระดับพรีเมียร์ลีก หรือลีกสูงสุดของประเทศเป็นครั้งแรกในรอบ 45 ปี หลังจากเอาเพลย์ออฟชนะเรดิงไปได้ 4–3 จากการดวลจุดโทษ ที่สนามเวมบลีย์ เพื่อหาสโมสรที่เป็นสโมสรที่ 3 ที่จะได้เลื่อนชั้นขึ้นไปเล่นในระดับพรีเมียร์ลีก ในการแข่งครั้งที่ 2 สโมสรแห่งนี้เคยมีนักเตะชาวไทยไปค้าแข้งในช่วงปี 1999-2000 คือ เกียรติศักดิ์ เสนาเมือง ทำให้สื่อมวลชนและชาวไทยตั้งฉายาและเรียกทีมนี้ติดปากว่า "ทีมซิโก้"
== ผู้เล่น ==
===ผู้เล่นชุดแรก===
 (ยืมจาก นอริช ซิตี)
 (ยืมจาก เชลซี)
===ย้ายออกหรือยืมตัว===
===เกียรติประวัติ===
แชมป์ลีกสูงสุด (3 ครั้ง)
*1923–24, 1924–25, 1925–26
แชมป์ลีกทู (1 ครั้ง)
*1969–70
เอฟเอคัพ (1 ครั้ง)
*1921–22
==อ้างอิง==
== แห่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
สโมสรฟุตบอลในประเทศอังกฤษ
สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2451
สโมสรฟุตบอลฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์
ฮ
สโมสรฟุตบอลฮหว่างอัญซาลาย

สโมสรฟุตบอลฮหว่างอัญซาลาย (Câu lạc bộ bóng đá Hoàng Anh Gia Lai) เป็นสโมสรฟุตบอลจากเมืองเปล็ยกู จังหวัดซาลาย ประเทศเวียดนาม โดยปัจจุบันเล่นในวี-ลีก ลีกสูงสุดของเวียดนาม ชื่อสโมสรตั้งชื่อตามผู้สนับสนุนหลักคือบริษัท ฮหว่างอัญซาลายกรูป (HAGL Group) ซึ่งเป็นบริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ เหมืองแร่ ยางพารา และธุรกิจพลังงานรายใหญ่ของเวียดนาม
ผู้ฝึกสอนปัจจุบันคือ เกียรติศักดิ์ เสนาเมือง นอกจากนี้ในอดีตเคยมีผู้เล่นชาวไทย 5 คนที่สร้างชื่อเสียงในทีมนี้ได้แก่ เกียรติศักดิ์ เสนาเมือง, ตะวัน ศรีปาน, โชคทวี พรหมรัตน์, ดุสิต เฉลิมแสน และศักดา เจิมดี โดยทางสโมสรได้ยกเลิกเบอร์เสื้อหมายเลข 13 ของผู้เล่นเพื่อเป็นเกียรติแก่ เกียรติศักดิ์ เสนาเมือง อีกด้วย
== ผลงาน ==
วี-ลีก:
ชนะเลิศ: 2003, 2004
เวียดนามซูเปอร์คัพ:
ชนะเลิศ: 2003, 2004
เวียดนามคัพ:
ชนะเลิศ: 2010
== หัวหน้าผู้ฝึกสอน ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รายละเอียดทีมฮหว่างอัญซาลาย 
รายละเอียดทีมฮหว่างอัญซาลาย  
 
สโมสรฟุตบอลในประเทศเวียดนาม
สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2545
เปล็ยกู
ทรัมเป็ต

ทรัมเป็ต (trumpet) เป็นเครื่องดนตรีสากลในกลุ่มเครื่องลมทองเหลือง (แตร) ประเภทเสียงสูง (high brass) เช่นเดียวกับเฟรนช์ฮอร์น  กำเนิดเสียงโดยอาศัยลมจากการเป่าของผู้เล่นทำให้เกิดการสั่นสะเทือนของริมฝีปาก โดยทั่วไปมีปุ่มกด (valve) 3 อัน เรียงอยู่ในระนาบเดียวกัน มีทั้งที่เคลือบผิวด้วยทอง, เงิน, นิกเกิล, และแลกเกอร์
ทรัมเป็ตมีวิวัฒนาการมายาวนานตั้งแต่สมัยโบราณ โดยเริ่มจากแตรสัญญาณที่ใช้ในการล่าสัตว์หรือในทางทหารแต่แตรลักษณะนั้นโดยมากจะไม่มีปุ่มกดเพื่อเปลี่ยนระดับเสียงทำให้ไม่สามารถสร้างระดับเสียงที่แตกต่างกันได้มากนัก จนกระทั่งมีการคิดประดิษฐ์ปุ่มกดและกลไกต่าง ๆ เข้าไปภายหลังในสมัยยุคกลาง โดยเป็นเครื่องดนตรีที่ได้รับความนิยมในวงกว้าง สามารถพบเห็นได้ในวงหลากหลายรูปแบบตั้งแต่วงพื้นบ้านของเม็กซิกัน (mariachi) วงแจ๊ซ วงโยธวาทิต วงดนตรีลูกทุ่ง จนถึงวงออเคสตรา และแตรวงขนาดใหญ่ หรือแม้แต่วงดนตรีป๊อป-ร็อคสมัยใหม่
ระดับเสียงของทรัมเป็ตมีช่วงเสียงประมาณ 2-3 ออกเตฟ ขึ้นอยู่กับความสามารถของผู้เล่น ตั้งแต่ F# ต่ำกว่า middle C จนถึง E สูงเหนือบรรทัด 5 เส้นหรือสูงกว่านั้น เสียงของทรัมเป็ตโดยธรรมชาติมีลักษณะดังกังวาน สดใส และเข้มแข็ง แต่ขณะเดียวกันก็สามารถใช้สร้างเสียงที่แสดงออกถึงอารมณ์หม่นเศร้าได้เช่นกัน
ที่นิยมใช้กันทั่วไปคือทรัมเป็ตในคีย์ Bb และคีย์ C  อาจพบเห็นทรัมเป็ตที่มีขนาดและระดับเสียงแตกต่างกันได้อีกหลายชนิดตั้งแต่"เบส-ทรัมเป็ต" จนถึง "พิคโคโลทรัมเป็ต" โดยเฉพาะในบทเพลงคลาสสิก
ในประเทศไทยมีผู้เล่นทรัมเป็ตที่มีชื่อเสียงหลายคน เช่น อ. วานิช โปตะวณิช, อ. เลิศเกียรติ จงจิรจิต เป็นต้น
เครื่องลมทองเหลือง
เครื่องดนตรีออร์เคสตรา
ดนตรีของกองทัพเรือ
ปลาน้ำเงิน

ปลาน้ำเงิน (コモンシート) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Phalacronotus apogon อยู่ในวงศ์ปลาเนื้ออ่อน (Siluridae) มีรูปร่างคล้ายปลาเนื้ออ่อนชนิดอื่นที่อยู่ในวงศ์เดียวกัน คือลำตัวเรียวยาวและแบนข้าง ไม่มีเกล็ด พื้นลำตัวสีขาวเงิน ส่วนหลังมีสีดำอมเขียว หัวแบนสั้นและตาเล็ก ปากค่อนข้างกว้าง มีฟันแหลมคมอยู่บนขากรรไกรทั้งสองข้าง ครีบหูใหญ่ปลายมน ครีบท้องมีขนาดเล็ก ครีบก้นเป็นแผงยาว แต่ไม่มีครีบหลัง สันหลังบริเวณต้นคอสูงและลาดต่ำลงไปทางปลายหาง ครีบหางยาวเป็นแฉกเว้าลึก มีขนาดความยาวประมาณ 15-77 เซนติเมตร พบใหญ่สุดถึง 1.5 เมตร
อาศัยตามแม่น้ำสายใหญ่ของภาคเหนือ, ภาคอีสาน และภาคกลาง เช่น แม่น้ำเจ้าพระยา, แม่น้ำโขง  เป็นต้น โดยมักอยู่รวมกันเป็นฝูงในระดับกลางน้ำ อาหารได้แก่ ปลา สัตว์น้ำขนาดเล็ก และแมลงต่าง ๆ และจะชอบอาหารกลิ่นแรง เช่น แมลงสาบ เป็นที่รู้จักกันดีของนักตกปลาที่ใช้เป็นเหยื่อ
เป็นปลาที่มีรสชาติอร่อยมาก สามารถนำมาปรุงเป็นอาหารได้หลากหลาย เช่น ทอดพริก, ทอดกระเทียม เป็นต้น ของจังหวัดตามริมแม่น้ำ และยังสามารถเลี้ยงเป็นปลาสวยงามได้อีกด้วย จัดเป็นปลาที่เมื่ออยู่ในตู้แล้วจะมีความแวววาวสวยงามมากชนิดหนึ่ง
เคยพบชุกชุมในธรรมชาติ ปัจจุบันพบน้อยลงเพราะการจับมากเกินไปและสภาวะแวดล้อมที่เปลี่ยนไป แต่ปัจจุบันกรมประมง โดยสถานีประมงน้ำจืดจังหวัดชัยนาทสามารถเพาะพันธุ์ปลาชนิดนี้ได้สำเร็จแล้ว โดยวิธีการผสมเทียม
==อ้างอิง==
ปลาน้ำเงิน 
== แหล่งข้อมูลอื่น==
รูปและข้อมูลปลาน้ำเงิน
น้ำเงิน
น้ำเงิน
น้ำเงิน
น้ำเงิน
ปลาเศรษฐกิจ
น้ำเงิน
น้ำเงิน
น้ำเงิน
น้ำเงิน
ปลาแค้งู

ปลาแค้งู (Crocodile catfish; ) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ปลาแค้ (Sisoridae) มีรูปร่างเหมือนปลาแค้ทั่วไป แต่มีสีลำตัวอ่อนกว่า และมีส่วนหัวแบนราบกว่า และมีกระอยู่ทั่วลำตัวมากกว่าเห็นได้ชัด มีขนาดประมาณ 70 เซนติเมตร โดยมีอาหารและถิ่นที่อยู่เหมือนกับปลาแค้อีก 2 ชนิด คือ ปลาแค้วัว (B. bagarius)  และปลาแค้ยักษ์ (B. yarrelli) ที่อยู่ในสกุลเดียวกันแต่พบในส่วนที่เป็นหน้าดินกว่า
เป็นปลาแค้ชนิดที่พบได้น้อย นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ซึ่งเป็นปลาที่มีราคาสูง และมีชื่ออื่นอีกว่า "ปลาแค้หัวแบน"
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รูปและข้อมูลปลาแค้งู (เพิ่มเติม)  
วงศ์ปลาแค้
ปลาน้ำจืด
ปลาที่พบในประเทศไทย
ปลาตู้
วัดมหาธาตุวรวิหาร

วัดมหาธาตุวรวิหาร  อาจหมายถึง
วัดมหาธาตุวรวิหาร เพชรบุรี เดิมชื่อวัดหน้าพระธาตุ ถนนดำเนินเกษม ตำบลคลองกระแชง อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี
วัดมหาธาตุวรวิหาร (ราชบุรี)
วัดพระธาตุ
วัดไทย
เวอร์จิเนียเทค

สถาบันโพลีเทคนิคและมหาวิทยาลัยรัฐเวอร์จิเนีย (Virginia Polytechnic Institute and State University)  หรือเรียกย่อว่า เวอร์จิเนียเทค (Virginia Tech) ตั้งอยู่ที่เมืองแบล็กสเบิร์ก (Blacksburg) ทางตะวันตกเฉียงใต้ของรัฐเวอร์จิเนีย เวอร์จิเนียเทคเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยที่ได้รับการจัดสรรที่และเงินทุน (land-grant) จากทางรัฐบาลกลางและรัฐบาลของรัฐให้จัดตั้งมหาวิทยาลัยขึ้น มหาวิทยาลัยเวอร์จิเนียเทค จัดตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1872 ซึ่งในตอนแรกเป็นมหาวิทยาลัยสำหรับนักเรียนทหารผู้ชายเท่านั้น ต่อมาได้เปลี่ยนเป็นมหาวิทยาลัยสำหรับคนทั่วไป และเป็นมหาวิทยาลัยซึ่งเรียนรวมหญิงชายในที่สุด
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
การสังหารหมู่ที่มหาวิทยาลัยเวอร์จิเนียเทค
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์เวอร์จิเนียเทค
Virginia Tech Innovation: 2009 Halftime Spot
สมาคมนักเรียนไทยแห่งเวอร์จิเนียเทค 
วเอร์จิเนียเทค
สโมสรฟุตบอลด่งเติมล็องอาน

สโมสรฟุตบอลด่งเติมล็องอาน (Gạch Đồng Tâm Long An) เป็นสโมสรฟุตบอลในประเทศเวียดนาม จากเมืองเตินอาน ปัจจุบันเล่นในวี.ลีก ดิวิชัน 2
สโมสรเคยเข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลควีนส์คัพ ครั้งที่ 32 ที่ประเทศไทย ในปี พ.ศ. 2549
== ผลงาน ==
วีลีก(2) - ชนะเลิศ - 2005, 2006
เวียดนามคัพ - ชนะเลิศ - 2005
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ  (ภาษาเวียดนาม)
ผลการแข่งของทีม  (ภาษาเวียดนาม)
ด่งเติมล็องอาน
สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2543
จังหวัดล็องอาน
สโมสรฟุตบอลกมบักยูไนเต็ด

สโมสรฟุตบอลกมบักยูไนเต็ด เป็นอดีตสโมสรฟุตบอลอาชีพในเอสลีกของประเทศสิงคโปร์ กมบักยูไนเต็ดเคยเล่นสนามเหย้าที่สนามกีฬาบูกิตกมบักก่อนที่จะย้ายไปที่สนามกีฬาจูรงตะวันตกใน ค.ศ. 2006 จนกระทั่งยุบตัวลงใน ค.ศ. 2012
อดีตมีนักฟุตบอลชาวไทยร่วมทำหน้าที่กับสโมสรแห่งนี้ด้วยคือ โชคทวี พรหมรัตน์
==ฤดูกาล==
กมบักยูไนเต็ดออกจากสิงคโปร์ลีกใน ค.ศ. 2003 ถึง 2005 และออกครั้งที่สองนับตั้งแต่ ค.ศ. 2013 เป็นต้นมา
อัปเดตครั้งสุดท้ายในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014
==ผู้จัดการ==
เดวิด โอคอนเนอร์ (1999)
Moey Yoke Ham (มกราคม 2000 – สิงหาคม 2001)
อีวัน รัซเนวิช (มกราคม 2002 – กุมภาพันธ์ 2002)
จิมมี เพียร์สัน (พฤษภาคม 2002 – สิงหาคม 2002)
ซาลิม โมอิน (มกราคม 2006 – ธันวาคม 2007)
ซวันดี อะฮ์มัด (มกราคม – 8 กรกฎาคม 2008)
A. Shasi Kumar (ชั่วคราว) (8 กรกฎาคม&nbsp;– มกราคม 2009)
แดร์เรน สจวต (มกราคม – 11 ธันวาคม 2009)
K Balagumaran (มกราคม – 13 ธันวาคม 2012)
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Official website
S.League profile on Gombak United FC 
สโมสรฟุตบอลในประเทศสิงคโปร์
สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในคริสต์ทศวรรษ 1960
สโมสรฟุตบอลฮันยัง

สโมสรฟุตบอลฮันยัง (FC한양) เป็นสโมสรฟุตบอลสมัครเล่น ของมหาวิทยาลัยฮันยัง ในประเทศเกาหลีใต้ ปัจจุบันเล่นอยู่ใน เอชเอลีก
ชื่อ ฮันยัง เป็นชื่อเก่าของโซลเมืองหลวงของประเทศเกาหลีใต้
== ผลงาน  ==
ควีนส์คัพ - ชนะเลิศ 7 ครั้ง - 2520 (แชมป์ร่วม), 2527,  2531, 2532, 2533, 2534, 2542
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บบอร์ดพูดคุยเกี่ยวกับ ทีม ฮันยัง  
ฮ
ฟุตบอลในประเทศเกาหลีใต้
ห้องปฏิบัติการทางการแพทย์

ห้องปฏิบัติการทางการแพทย์ คือ ห้องปฏิบัติการสำหรับตรวจสิ่งส่งตรวจ (Specimens) ของผู้เข้ามารับบริการตรวจทางสุขภาพ เพื่อให้ได้ข้อมูลต่าง ๆ เกี่ยวกับสุขภาพร่างกาย สำหรับประเทศไทย ห้องปฏิบัติการทางการแพทย์ อาจจะมีชื่อเรียกได้หลายแบบ ได้แก่ ห้องปฏิบัติการทางเทคนิคการแพทย์ ห้องปฏิบัติการพยาธิวิทยาคลินิค และห้องปฏิบัติการเวชศาสตร์ชันสูตร เป็นต้น
== แผนก ==

ห้องปฏิบัติการทางการแพทย์ส่วนใหญ่จะแบ่งออกเป็นหลายแผนก เนื่องจากการตรวจสิ่งส่งตรวจแต่ละแผนกนั้น มีขั้นตอนที่แตกต่างกัน โดยทั่วไปแล้ว เราสามารถแบ่งเป็นแผนกได้ ดังนี้
แผนกจุลชีววิทยา เป็นแผนกที่รับสิ่งส่งตรวจ เช่น อุจจาระ ปัสสาวะ เลือด เพื่อตรวจหาจุลชีพที่ก่อให้เกิดโรค
แผนกโลหิตวิทยา เป็นแผนกที่ทดสอบสิ่งต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับเลือด เช่น การตรวจเลือดแบบสมบูรณ์ (Complete blood count, CBC) การตรวจการแข็งตัวของเลือด เป็นต้น
แผนกเคมีคลินิค เป็นแผนกที่ตรวจถึงส่วนประกอบต่าง ๆ ในน้ำเหลือง เช่น ระดับเกลือแร่ต่าง ๆ
แผนกภูมิคุ้มกันวิทยา เป็นแผนกที่ตรวจถึงระดับภูมิคุ้มกันของร่างกาย
แผนกธนาคารเลือด เป็นแผนกที่ตรวจเกี่ยวกับการเข้ากันได้ของผู้บริจาคเลือด และผู้รับบริจาคเลือด รวมถึงกรุ๊ปเลือด
แผนกปรสิตวิทยา เป็นแผนกที่ตรวจหาพยาธิ
== ประเภทของห้องปฏิบัติการทางการแพทย์ ==
ห้องปฏิบัติการทางการแพทย์ สามารถแบ่งออกได้ 2 ประเภท ได้แก่ ห้องปฏิบัติการทางการแพทย์ที่อยู่ในโรงพยาบาล ซึ่งมีหน้าที่หลักในการตรวจสิ่งตรวจของผู้ป่วยที่เข้ามารับบริการในโรงพยาบาลนั้น ๆ และห้องปฏิบัติการทางการแพทย์เอกชน เป็นห้องปฏิบัติการทางการแพทย์ที่ไม่ได้ตั้งอยู่ในโรงพยาบาล แต่เปิดให้บริการโดยเอกชน เช่น ห้องปฏิบัติการทางการแพทย์ของบริษัทประกันชีวิต
== ขั้นตอนการตรวจทางห้องปฏิบัติการทางการแพทย์ ==
== สารสนเทศภายในห้องปฏิบัติการทางการแพทย์ ==
== ดูเพิ่ม ==
เทคนิคการแพทย์
 
แพทยศาสตร์
เทคนิคการแพทย์
ปลาชะโอนหิน

ปลาชะโอนหิน (Leaf catfish) เป็นสกุลของปลาน้ำจืดขนาดเล็กสกุลหนึ่ง ในวงศ์ปลาเนื้ออ่อน (Siluridae) ใช้ชื่อสกุลว่า Silurichthys (/ไซ-เลอร์-อิค-ธีส/)
มีลักษณะสำคัญ คือ นัยน์ตามีเยื่อเหมือนวุ้นคลุม ปลายของครีบหางแยกเป็นสองแฉกและยาวไม่เท่ากัน ครีบก้นยาวและติดต่อรวมกันกับครีบหาง ครีบหลังอยู่หน้าครีบท้อง ครีบท้องมีก้านครีบแขนง 7 ก้าน ฟันที่เพดานปากชิ้นกลางมีขนาดเล็กอยู่รวมกันเป็นกลุ่มกลม มีหนวดค่อนข้างยาว 2 คู่ ที่ริมฝีปากบน 1 คู่ และที่คาง 1 คู่ มีสีลำตัวคล้ำ มีขนาดยาวเต็มที่ประมาณ 14-15 เซนติเมตร พบในทวีปเอเชีย ในลำธารน้ำตกหรือพื้นที่ป่าพรุ
==การจำแนก==
Silurichthys citatus H. H. Ng & Kottelat, 1997
Silurichthys gibbiceps H. H. Ng & P. K. L. Ng, 1998
Silurichthys hasseltii Bleeker, 1858
Silurichthys indragiriensis Volz, 1904
Silurichthys ligneolus H. H. Ng & H. H. Tan, 2011
Silurichthys marmoratus H. H. Ng & P. K. L. Ng, 1998
Silurichthys phaiosoma (Bleeker, 1851)
Silurichthys sanguineus T. R. Roberts, 1989
Silurichthys schneideri Volz, 1904 
==อ้างอิง==
วงศ์ปลาเนื้ออ่อน
สกุลปลาชะโอนหิน
ปลาหางบ่วง

ปลาหางบ่วง (Golden carp, Sucker carp) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Barbichthys laevis อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีรูปร่างเพรียวยาว ส่วนหัวเล็ก ด้านหลังค่อนข้างลึก ลำตัวแบนข้างเล็กน้อย จะงอยปากยื่น มีริมฝีปากหนาอยู่ด้านล่าง มีหนวดสั้น 2 คู่ ตาเล็ก ครีบหลังและครีบหางใหญ่ เกล็ดเล็ก ลำตัวสีเงินอมเทาหรือเหลืองอ่อน ที่ด้านข้างลำตัวใกล้ครีบอกมีแต้มเล็ก ๆ สีคล้ำ ครีบมีสีเหลืองอ่อนหรือชมพูเรื่อ ขอบบนและขอบล่างของครีบหางมีแถบสีคล้ำ มีขนาดประมาณ 35 เซนติเมตร พบใหญ่สุด 40 เซนติเมตร
นับเป็นปลาเพียงชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล Barbichthys
อาศัยอยู่ในแม่น้ำที่ไหลแรงและลำธารในป่า พบตั้งแต่แม่น้ำแม่กลองถึงแม่น้ำโขง มีพฤติกรรมอพยพย้ายถิ่นเป็นครั้งคราวในฤดูน้ำหลาก โดยอาหารได้แก่ อินทรียสารและตะไคร่น้ำ พบขายเป็นครั้งคราวในตลาดสด นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
ปัจจุบัน พบได้เฉพาะลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาที่เดียวเท่านั้น และเป็นปลาที่ใกล้จะสูญพันธุ์แล้ว ซึ่งในอดีตจะพบชุกชุมที่แม่น้ำสะแกกรัง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รูปและข้อมูลปลาหางบ่วง
หางบ่วง
หางบ่วง
วงศ์ย่อยปลาเลียหิน
หางบ่วง
ปลาค้าวขาว

ปลาค้าวขาว หรือ ปลาเค้าขาว  เป็นชื่อปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ปลาเนื้ออ่อน (Siluridae) มีส่วนหัวและจะงอยปากปากยื่นแหลม ปากกว้างมาก มุมปากอยู่เลยด้านหลังของลูกตา มีฟันแหลมเล็กบนขากรรไกร ตาเล็ก มีหนวดที่ริมฝีปากยาวถึงครีบก้น หัวและลำตัวตอนหน้าแบนข้างเล็กน้อย แต่ตอนท้ายแบนข้างมาก ส่วนหลังป่องออก ครีบหลังอันเล็กมีปลายแหลม ครีบหางเว้า ตื้น ครีบก้นยาว ครีบอกใหญ่ ตัวมีสีเงินวาวอมเขียวอ่อนที่ด้านหลัง ในปลาบางตัวมีแถบยาวสีคล้ำที่ด้านข้างลำตัว ด้านท้องสีจาง บางตัวอาจมีครีบสีคล้ำอมเหลืองอ่อน มีขนาดโดยเฉลี่ย 70–80 เซนติเมตร พบใหญ่สุดถึง 2 เมตร มักหากินในเวลากลางคืน อาหารได้แก่ ปลาและสัตว์น้ำขนาดเล็กกว่า เวลาล่าเหยื่อจะว่องไวและดุดันมาก ในบางครั้งที่ล่าเหยื่อบนผิวน้ำกระแทกตัวกับน้ำจนเกิดเสียงดัง
พบในแม่น้ำสายใหญ่ ตั้งแต่ประเทศอินเดีย, ปากีสถาน, บังกลาเทศ, แม่น้ำสาละวินถึงแม่น้ำโขง พบน้อยในภาคใต้และคาบสมุทรมลายู เป็นปลาที่นิยมบริโภคโดยปรุงสด รมควัน มีราคาค่อนข้างสูง นอกจากนี้แล้วยังนิยมตกเป็นเกมกีฬาและเลี้ยงเป็นปลาสวยงามได้ โดยมีชื่อเรียกในภาคอีสานว่า "ค้าวคูน"
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รูปและข้อมูลปลาค้าวขาว
ปลาน้ำจืด
ปลาที่พบในประเทศไทย
วงศ์ปลาเนื้ออ่อน
ปลาตู้
ปลาแดง

ปลาแดง เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Phalacronotus bleekeri อยุ่ในวงศ์ปลาเนื้ออ่อน (Siluridae) มีรูปร่างลักษณะคล้ายปลาน้ำเงิน (P.  apogon) ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน แต่ปากล่างยื่นน้อยกว่า ตาโต ปากกว้าง แต่ส่วนคางไม่เชิดขึ้น มีหนวดสั้น ๆ 2 คู่ที่มุมปากและใต้คาง ส่วนหลังไม่ยกสูง และครีบหางเว้าตื้น ฟันบนเพดานเป็นแผ่นรูปโค้ง ตัวค่อนข้างใสและมีสีเงินวาวอมแดงเรื่อ หรือมีสีเหลืองอ่อนเหลือบเขียวที่ด้านบนลำตัว หรือสีขาวอมชมพู โดยสีเหล่านี้จะแตกต่างกันไปในแต่ละแหล่งน้ำ ครีบก้นสีจาง ไม่มีแถบสีคล้ำ มีขนาดลำตัวประมาณ 30 เซนติเมตร พบใหญ่สุด 80 เซนติเมตร มีน้ำหนักได้ถึง 8.3 กิโลกรัม
มีพฤติกรรมคล้ายคลึงกับปลาน้ำเงิน โดยมักอาศัยในแหล่งน้ำเดียวกันและอาจปะปนกันในฝูง  แต่พบในภาคใต้มากกว่า ซึ่งในการตกปลาชนิดนี้ (รวมถึงปลาน้ำเงินด้วย) พรานเบ็ดมักใช้เหยื่อกลิ่นฉุนเช่น แมลงสาบ เป็นต้น เนื่องจากเป็นปลาที่ชอบกินอาหารกลิ่นแรง ทำให้ในบางคนไม่นิยมรับประทานโดยอ้างว่าเนื้อมีกลิ่นฉุน
มีชื่อเรียกในภาคอีสานแถบแม่น้ำโขงว่า "เซือม",  "นาง" หรือ "นางแดง" เป็นต้น
ปลาแดงถือเป็นปลาที่มีราคาซื้อขายกันสูงโดยเฉพาะในพื้นที่บึงบอระเพ็ด โดยขายกันในราคากิโลกรัมละ 200 กว่าบาท ถือเป็นปลาที่มีราคาซื้อขายสูงที่สุดในพื้นที่นี้ด้วย
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น ==
Phalacronotus bleekeri  (Günther, 1864) - Planet Catfish
แดง
แดง
แดง
แดง
สัตว์น้ำประจำจังหวัดของไทย
ปลาขาไก่

ปลาขาไก่ (blue sheatfish; ) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาเนื้ออ่อน (Siluridae) มีรูปร่างเพรียว ลำตัวแบนข้าง ส่วนหัวสั้น ปากเล็ก ตาโตอยู่ต่ำกว่ามุมปาก ส่วนหลังไม่ยกสูง มีหนวดยาว 2 คู่ หนวดที่ริมฝีปากยาวถึงบริเวณขอบฝาปิดเหงือก หนวดใต้คางสั้น ครีบหลังเล็กมากเห็นเป็นเส้นสั้น ๆ ครีบอกใหญ่มีก้านแข็งที่ยาวเกือบเท่าความยาวของครีบ ครีบก้นยาว มีหางเว้าตื้น ตัวมีสีเหลืองอ่อนเหลือบเขียว ตัวค่อนข้างใส ครีบสีจาง ขอบครีบก้นมีสีคล้ำเช่นเดียวกับครีบหาง ครีบอกในตัวผู้ที่โตเต็มวัยมีสีคล้ำ มีความยาวประมาณ 10 เซนติเมตร พบใหญ่สุด 20 เซนติเมตร
อาศัยอยู่เป็นฝูงใหญ่ มักย้ายถิ่นขึ้นมาในบริเวณน้ำหลากในฤดูฝน โดยกินอาหารได้แก่ แมลงและสัตว์น้ำขนาดเล็ก พบในแม่น้ำของทุกภาค ยกเว้นแม่น้ำสาละวิน บริโภคโดยการปรุงสด หรือนำมาทำเป็นปลาแห้ง ปลารมควัน นอกจากนี้ยังมีการรวบรวมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามอีกด้วย แค่ค่อนข้างเลี้ยงยาก เนื่องจากเป็นปลาขี้ตกใจ ตายง่าย
ปลาขาไก่ มีชื่อเรียกที่เรียกกันหลากหลายแตกต่างกันออกไป เช่น "ปลาเพียว" ที่ภาคอีสาน "ปลากะปิ๋ว" ที่ จังหวัดปราจีนบุรี "ปลาปีกไก่" หรือ  "ปลานาง" หรือ "ปลาดอกบัว" ในแถบแม่น้ำโขงและแม่น้ำมูล หรือบางครั้งเรียก "ปลาหางไก่" หรือ "ปลาไส้ไก่" เป็นต้น  ซึ่งนอกจากปลาชนิดนี้แล้ว ชื่อเหล่านี้ยังเป็นชื่อที่เรียกปลาชนิดอื่น ๆ ในสกุลเดียวกันที่มีลักษณะคล้ายคลึงกันอีกด้วย
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รูปและข้อมูลปลาขาไก่
ขาไก่
ขาไก่
ขาไก่
ขาไก่
ขาไก่
ขาไก่
ขาไก่
ปลาชะโอน

ปลาชะโอน เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Ompok bimaculatus อยู่ในวงศ์ปลาเนื้ออ่อน (Siluridae) มีรูปร่างหัวสั้นและแบนข้างเล็กน้อย ลำตัวแบนข้าง ส่วนหลังยกสูงเล็กน้อย ปากเล็ก ตาโตอยู่เหนือมุมปาก หนวดที่ริมฝีปากยาวถึงบริเวณท้อง หนวดใต้คางสั้น ครีบหลังเล็ก ครีบอกใหญ่ ครีบหางเว้าตื้นมีปลายแฉกมน ตัวมีสีตามสภาพน้ำ ปลาที่อาศัยในแหล่งน้ำใส ตัวมักมีสีคล้ำและมีจุดประสีคล้ำ ที่เหนือครีบอกมีแต้มกลมสีคล้ำ ในบริเวณน้ำขุ่นมักมีตัวสีขุ่น ขาวซีด ครีบใส มีแต้มสีคล้ำบริเวณโคนหาง มีขนาดประมาณ 15–20 เซนติเมตร พบใหญ่สุดถึง 40 เซนติเมตร
ปลาชะโอนอาศัยเป็นฝูงเล็ก ๆ ในแหล่งน้ำนิ่งและแม่น้ำของทุกภาค ตั้งแต่แม่น้ำแม่กลองถึงแม่น้ำโขง บริโภคโดยปรุงสด โดยเฉพาะทอดกรอบ มีรสชาติดีมาก ปลารมควัน และปลาเค็ม เคยเป็นสินค้ามีชื่อของทะเลสาบเขมรด้วย อีกทั้งยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะปลาที่เป็นสีเผือก
ปลาชะโอนมีชื่อเรียกต่างออกไปตามถิ่นต่าง ๆ เช่น "ปลาสยุมพร", "ปลาเนื้ออ่อน" ในภาษาอีสานเรียก "ปลาเซือม" และเรียกสั้น ๆ ในภาษาใต้ว่า "ปลาโอน" เป็นต้น
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รูปและข้อมูลปลาชะโอน
ชะโอน
ชะโอน
ชะโอน
ชะโอน
ชะโอน
ชะโอน
สัตว์น้ำประจำจังหวัดของไทย
อุปาทาน

อุปาทาน หมายถึง การยึดมั่นถือมั่น
ในจูฬสีหนาทสูตร พระโคตมพุทธเจ้าตรัสว่าอุปาทานมี 4 อย่าง ได้แก่
กามุปาทาน ความยึดมั่นในกาม
ทิฏฐุปาทาน ความยึดมั่นในทิฏฐิ
สีลัพพัตตุปาทาน ความยึดมั่นในศีลและวัตร
อัตตวาทุปาทาน ความยึดมั่นในวาทะว่ามีอัตตา
==อ้างอิง==
ธรรมหมวด 4
คำศัพท์ศาสนาพุทธ
แม่น้ำกระบุรี

แม่น้ำกระบุรี หรืออีกชื่อหนึ่งของคนในท้องถิ่นว่า แม่น้ำปากจั่น ภาษาพม่าเรียก แม่น้ำจัน (မြစ်ကြီးနား, BGN/PCGN: myitkyina) เป็นพรมแดนธรรมชาติระหว่างประเทศไทยกับประเทศพม่า มีความยาวตลอดสายประมาณ 60 กิโลเมตร บางแห่งว่า 95 กิโลเมตร บางแห่งว่า 125 กิโลเมตร มีต้นน้ำมาจากเทือกเขาตะนาวศรี ไหลผ่านพื้นที่อำเภอกระบุรี อำเภอละอุ่น และอำเภอเมือง จังหวัดระนอง
แม่น้ำสายนี้มีลักษณะพิเศษทางภูมิประเทศที่เป็นเอกลักษณ์ เรียกว่า ชะวากทะเล หมายถึงบริเวณปากแม่น้ำมีระยะห่างระหว่างฝั่งทั้งสองค่อย ๆ ขยายกว้างออกไปจนเป็นอ่าว อันเกิดจากแผ่นดินมีการยุบตัวลง มีอิทธิพลน้ำเค็มจากทะเลเข้าไปได้ สองฝั่งแม่น้ำจึงมีสภาพนิเวศแบบป่าชายเลนไปตลอดจนถึงเขตอำเภอละอุ่น บริเวณปากคลองละอุ่นจึงเริ่มเป็นบริเวณที่แม่น้ำมีความกว้างเป็นปรกติ โดยมีความกว้างสุด 6 กิโลเมตร ก่อนออกสู่ทะเลนั้นก็มีลำน้ำสาขาไหลออกสู่แม่น้ำกระบุรี คือ คลองบางหมี คลองขี้นาค คลองลำเลียง คลองบางสองรา คลองบางใหญ่เหนือ คลองบางใหญ่ คลองละอุ่น คลองจิก คลองหลุมถ่าน คลองเส็ตกวด และคลองหินช้าง
ประชาชนทั้งสองฝั่งแต่เดิมเป็นคนพื้นเมืองปักษ์ใต้ หมู่บ้านที่อยู่ตรงข้ามกับอำเภอกระบุรี (เมืองตระในอดีต) คือหมู่บ้านหมาราง หมู่บ้านตลิ่งชัน ขึ้นกับเมืองมะลิวัลย์ ซึ่งแต่เดิมเป็นดินแดนของราชอาณาจักรสยาม ได้เสียให้แก่อังกฤษไปในสมัยรัชกาลที่ 4 พร้อมกับเมืองมะริด ทวาย และตะนาวศรี แม่น้ำสายนี้ตั้งอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติลำน้ำกระบุรี
== อ้างอิง ==
กระบุรี
ก
กระบุรี
กระบุรี
กระบุรี
ทะเลอันดามัน
พื้นที่แรมซาร์ในประเทศไทย
พรมแดนธรรมชาติพม่า–ไทย
อำเภอกระบุรี
อำเภอละอุ่น
อำเภอเมืองระนอง
ภาคตะนาวศรี
ซูเปอร์ฮีโร

ซูเปอร์ฮีโร (superhero) หรือ ยอดมนุษย์ ในภาษาไทย เป็นลักษณะของตัวละครที่แต่งขึ้นที่มีลักษณะพิเศษ และมีความสามารถพิเศษเหนือมนุษย์ทั่วไป โดยมักจะมีลักษณะเสื้อผ้าเครื่องแต่งกายที่มีสีโดดเด่น โดยตัวละครซูเปอร์ฮีโรตัวแรกที่สร้างจากค่ายดีซีคอมิกส์คือซูเปอร์แมน ในปี พ.ศ. 2481
ค่ายการ์ตูนที่มีชื่อเสียงคือ ดีซีคอมิกส์  ที่สร้างซูเปอร์แมนและแบทแมน และอีกค่ายที่มีชื่อเสียงคือ มาร์เวลคอมิกส์ ที่เป็นผู้สร้าง สไปเดอร์แมน และ เอ็กซ์เมน
โดยคำว่า "ยอดมนุษย์" ในภาษาไทย ผู้บัญญัติศัพท์นี้ขึ้นมาคือสมโพธิ แสงเดือนฉาย นักสร้างภาพยนตร์ชาวไทยที่มีส่วนในการสร้างซีรีส์อุลตร้าแมน โดยมีความหมายสื่อถึง พระพุทธเจ้าที่สามารถผจญเอาชนะมาร คือ ความชั่ว ได้ เพราะแก่นของซูเปอร์ฮีโรคือความดีย่อมชนะความชั่ว
== ดูเพิ่ม ==
ตัวเอกปฏิลักษณ์ (antihero)
ตัวร้ายที่มีพลังพิเศษ
โทกูซัตสึ ซูเปอร์ฮีโรของญี่ปุ่น
นักสู้พันธุ์ข้าวเหนียว ซูเปอร์ฮีโรของไทย
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วิมุตติ

วิมุตติ คือ ความหลุดพ้น เป็นวัตถุประสงค์มุ่งหมายของการปฏิบัติธรรมในพระพุทธศาสนา ดังพุทธภาษิตว่า 
ตทังควิมุตติ คือ การพ้นไปจากอำนาจของ "ตัวข้าพเจ้า-ของข้าพเจ้า" ด้วยอำนาจของสิ่งที่บังเอิญประจวบเหมาะ
วิกขัมภนวิมุตติ คือความดับแห่ง "ตัวข้าพเจ้า" ซึ่งเป็นไปด้วยอำนาจของการประพฤติหรือการกระทำทางจิต หมายถึง ขณะนั้นมีการกระทำจิตให้ติดอยู่กับอารมณ์ของสมาธิอย่างใดอย่างหนึ่งตามแบบของการทำสมาธิ
สมุจเฉทวิมุตติ คือความดับ"ตัวข้าพเจ้า" ด้วยการกระทำทางปัญญา คือการทำลายอวิชชาลงอย่างสิ้นเชิง
เปรียบเทียบได้ว่า อย่างแรกนั้นอาศัยอำนาจของการประจวบเหมาะ อย่างที่ 2 หรืออย่างกลางนั้นอาศัยอำนาจของจิตที่ปฏิบัติถูกวิธี ส่วนอย่างที่ 3 หรืออย่างสูงนั้นอาศัยอำนาจของปัญญา
==วิมุตติ 2==
วิมุตติ 2 คือ ความหลุดพ้นด้วยสมาธิและปัญญา ได้แก่
เจโตวิมุตติ หมายถึง ความหลุดพ้นแห่งจิต ความหลุดพ้นด้วยอำนาจการฝึกจิต ความหลุดพ้นแห่งจิตจากราคะ ด้วยกำลังแห่งสมาธิ
ปัญญาวิมุตติ หมายถึง ความหลุดพ้นด้วยปัญญา ความหลุดพ้นด้วยอำนาจการเจริญปัญญา ความหลุดพ้นแห่งจิตจากจากอวิชชา ด้วยปัญญาที่รู้เห็นตามเป็นจริง
นอกจากนี้ยังมี วิมุตติ 5 มีความหมายเดียวกับ นิโรธ 5
==ดูเพิ่ม==
นิโรธ
==อ้างอิง==
พุทธทาสภิกขุ. ธรรมะ ๙ ตา.
พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต). "พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์".
ศาสนาพุทธ
หลักธรรมของศาสนาพุทธ
คำศัพท์ศาสนาพุทธ