pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
โอลด์แทรฟฟอร์ด

โอลด์แทรฟฟอร์ด (Old Trafford) เป็นสนามกีฬาฟุตบอลในเขตโอลด์แทรฟฟอร์ด (เกรตเตอร์แมนเชสเตอร์) ประเทศอังกฤษ และเป็นสนามเหย้าของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในพรีเมียร์ลีก มีจำนวนความจุ 74,140 ที่นั่ง โอลด์แทรฟฟอร์ดเป็นสนามกีฬาที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในบรรดาสโมสรในสหราชอาณาจักร โดยเป็นสนามกีฬาฟุตบอลขนาดใหญ่เป็นอันดับที่ 2 (รองจากสนามกีฬาเวมบลีย์) และใหญ่เป็นอันดับที่ 8 ในทวีปยุโรป และเป็นสนามกีฬาขนาดใหญ่เป็นอันดับที่ 3 สนามแห่งนี้อยู่ห่างจากโอลด์แทรฟฟอร์ดคริกเกตกราวนด์ 0.5 ไมล์ (800 เมตร) และอยู่ติดกันกับป้ายรถราง
มีชื่อเล่นว่า "โรงละครแห่งความฝัน" ตั้งโดยเซอร์บ็อบบี ชาร์ลตัน โอลด์แทรฟฟอร์ดเป็นสนามเหย้าของยูไนเต็ดตั้งแต่ปี ค.ศ. 1910 แม้ว่าตั้งแต่ปี ค.ศ. 1941 ถึง ค.ศ. 1949 สโมสรจะใช้เมนโรดร่วมกับสโมสรคู่แข่งร่วมเมืองอย่างแมนเชสเตอร์ซิตี อันเป็นผลมาจากความเสียหายจากระเบิดในสงครามโลกครั้งที่ 2 โอลด์แทรฟฟอร์ดได้ทำการขยายสนามหลายครั้งในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 และ 2000 รวมถึงการเพิ่มชั้นที่ 2 ให้กับอัฒจันทร์ฝั่งเหนือหรืออัฒจันทร์เซอร์ อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน, อัฒจันทร์ฝั่งตะวันตกหรือสเตรตฟอร์ดเอนด์ และอัฒจันทร์ฝั่งตะวันออก ทำให้สนามกลับมาจุได้เกือบ 80,000 ที่นั่ง การขยายสนามในอนาคตน่าจะเกี่ยวข้องกับการเพิ่มชั้น 2 ให้กับอัฒจันทร์ฝั่งใต้หรืออัฒจันทร์เซอร์ บ็อบบี้ ชาร์ลตัน ซึ่งจะเพิ่มความจุเป็นประมาณ 88,000 ที่นั่ง สถิติคนดูมากที่สุดของสนามถูกบันทึกไว้ในปี ค.ศ. 1939 เมื่อมีผู้ชม 76,962 คนชมการแข่งขันเอฟเอคัพรอบรองชนะเลิศระหว่างวุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์และกริมสบีทาวน์
โอลด์แทรฟฟอร์ดเป็นเจ้าภาพการแข่งขันเอฟเอคัพ รอบชิงชนะเลิศ 1 ครั้ง รอบชิงชนะเลิศนัดรีเพลย์ 2 ครั้ง และถูกใช้เป็นสนามกลางสำหรับการแข่งขันรอบรองชนะเลิศเป็นประจำ ยังเคยเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันของทีมชาติอังกฤษในฟุตบอลโลก 1966 ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1996 และโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 รวมถึงฟุตบอลหญิงระดับนานาชาติเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ และแชมเปียนส์ลีกรอบชิงชนะเลิศ 2003 นอกเหนือจากการแข่งขันฟุตบอลแล้วยังเป็นสถานที่จัดการแข่งขันซูเปอร์ลีก แกรนด์ไฟนอล ของรักบี้ลีกทุกปียกเว้นปี ค.ศ. 2020 และรอบชิงชนะเลิศรักบี้ลีกชิงแชมป์โลก ในปี 2000, 2013 และ 2022
==อ้างอิง==
อัตชีวประวัติ
หมายเหตุ
สนามฟุตบอลในประเทศอังกฤษ
สนามฟุตบอลพรีเมียร์ลีก
สนามกีฬาฟุตบอลโลก 1966
สนามกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
สนามกีฬาในแมนเชสเตอร์
เยเรวาน

เยเรวาน (Երևան) บางครั้งเรียกว่า เอเรวาน (Erevan) ชื่อเดิมคือ เอเรบูนี (Erebuni) และ เอรีวาน (Erivan) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศอาร์มีเนีย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำฮรัซดัน (Hrazdan River) กรุงเยเรวานเป็นศูนย์กลางการบริหาร วัฒนธรรม และอุตสาหกรรมของประเทศ ปัจจุบันมีประชากร 1,088,000 คน (ค.ศ. 2004) มีนายตารอน มาร์กาเรียน (Taron Margaryan) เป็นนายกเทศมนตรี
ประวัติศาสตร์ยุคแรกเริ่มของเมืองนี้ย้อนไปถึงในช่วงศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสต์ศักราช โดยมีการตั้งป้อมอูราร์เตียนแห่งเมืองเอเรบูนีเมื่อ 782 ปีก่อนคริสต์ศักราช กรุงเยเรวานเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยเยเรวานสเตต (1919) บัณฑิตยสถานอาร์มีเนีย รวมทั้งพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ โรงอุปรากร ห้องแสดงดนตรี สถาบันเทคโนโลยี ห้องสมุดสาธารณะขนาดใหญ่ สวนพฤกษศาสตร์ และสวนสัตว์อีกหลายแห่ง สถาบันมาเตนาดารัน (Matenadaran) ได้สะสมเอกสารต้นฉบับของอาร์มีเนียโบราณ กรีก ซีเรีย ฮีบรู โรมัน และเปอร์เซียที่มีค่าเอาไว้มากมาย เยเรวานยังเป็นหัวใจของเครือข่ายทางรถไฟและเป็นศูนย์กลางการค้าหลักของสินค้าเกษตรกรรมของประเทศ นอกจากนี้ โรงงานอุตสาหกรรมในเมืองนี้ยังผลิตโลหะ เครื่องมือจักรกล อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ เคมีภัณฑ์ สิ่งทอ และผลิตภัณฑ์อาหารอีกด้วย
== ประวัติ ==
== ภูมิศาสตร์ ==
=== ภูมิอากาศ ===
== เมืองพี่น้อง ==
ปัจจุบัน กรุงเยเรวานมีเมืองพี่น้อง 27 เมือง
{| border="1" cellpadding="2" style="margin: 0 0 1em 1em; background: #ffffff; border: 1px #aaaaaa solid; border-collapse: collapse; font-size: 90%;"
!width="150" bgcolor=#f9f9f9|เมือง
!width="150" bgcolor=#f9f9f9|ประเทศ
!width="150" bgcolor=#f9f9f9|ปี
|-
| มอสโก
|  รัสเซีย
|
|-
| รอสตอฟ-ออน-ดอน
|  รัสเซีย
|
|-
| เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก
|  รัสเซีย
|
|-
| สตัฟโรปอล
|  รัสเซีย
|
|-
| วอลโกกราด
|  รัสเซีย
| ตั้งแต่ 1998
|-
| ลียง
|  ฝรั่งเศส
|
|-
| มาร์แซย์
|  ฝรั่งเศส
|
|-
| ปารีส
|  ฝรั่งเศส
| ตั้งแต่ 1998
|-
| การ์รารา
|  อิตาลี
|
|-
| ฟลอเรนซ์
|  อิตาลี
|
|-
| เคียฟ
|  ยูเครน
|
|-
| โอเดสซา
|  ยูเครน
|
|-
| ลอสแอนเจลิส
|  สหรัฐอเมริกา
| ตั้งแต่ 2006
|-
| เคมบริดจ์
|  สหรัฐอเมริกา
|
|-
| บัวโนสไอเรส
|  อาร์เจนตินา
|
|-
| เซาเปาลู
|  บราซิล
| ตั้งแต่ 1999
|-
| มอนทรีออล
|  แคนาดา
|
|-
| เอเธนส์
|  กรีซ
|
|-
| บราติสลาวา
|  สโลวาเกีย
|
|-
| คีชีเนา
|  มอลโดวา
|
|-
| มินสค์
|  เบลารุส
|
|-
| พอดกอรีตซา
|  มอนเตเนโกร
| ตั้งแต่ 2006
|-
| ทบิลิซี
|  จอร์เจีย
|
|-
| เบรุต
|  เลบานอน
|
|-
| ดามัสกัส
|  ซีเรีย
|
|-
| อิสฟาฮาน
|  อิหร่าน
|
|-
| อันตานานารีโว
|  มาดากัสการ์
|
|}
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์เทศบาลกรุงเยเรวาน   
Yerevan.ru - เว็บไซต์กรุงเยเรวาน 
 
เมืองในประเทศอาร์มีเนีย
เมืองหลวงในทวีปยุโรป
เมืองหลวงในทวีปเอเชีย
บากู

บากู หรือ บากึ (Bakı หรือ Baky; ซีริลลิก: Бакы) เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดของประเทศอาเซอร์ไบจาน ตั้งอยู่ชายฝั่งทางใต้ของคาบสมุทรเล็ก ๆ ที่ยื่นออกไปในทะเลแคสเปียนชื่ออับชิรอน (Abşeron) กรุงบากูประกอบด้วยพื้นที่สามส่วน ได้แก่ ย่านเมืองเก่า (อิตแชรีแชแฮร์) ตัวเมืองปัจจุบัน และตัวเมืองที่สร้างขึ้นในสมัยโซเวียต รวมแล้วมีประชากร 2,074,300 คน (ค.ศ. 2003) แต่มีประมาณ 3 ล้านคนที่อาศัยอยู่ในเขตมหานคร (เนื่องจากมีผู้อพยพและผู้พลัดถิ่นภายในประเทศเป็นจำนวนมาก)
ประวัติศาสตร์บากูย้อนไปถึงช่วง 1,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช ส่วนเอกสารที่อ้างถึงเมืองนี้เป็นครั้งแรกอยู่ในปี ค.ศ. 885 บากูเคยเป็นเมืองหลวงของดินแดนต่าง ๆ ที่เป็นประเทศอาเซอร์ไบจานปัจจุบันในหลายยุคสมัย ได้แก่ แคว้นชีร์วาน (ในสมัยของพระเจ้าอัคซีตันที่ 1 และพระเจ้าคาลีลุลลาห์ที่ 1) รัฐข่านบากู จังหวัดบากูของรัสเซีย สาธารณรัฐประชาธิปไตยอาเซอร์ไบจาน และสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาเซอร์ไบจาน (Azerbaijan SSR) ตั้งแต่อดีต เมืองแห่งนี้ต้องประสบกับการรุกรานของชนชาติต่าง ๆ เสมอ ไม่ว่าจะเป็นมองโกล ซาฟาวิด ออตโตมัน และรัสเซีย ในช่วงครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 19 การค้นพบน้ำมันและแก๊สธรรมชาติได้นำความรุ่งเรืองมั่งคั่งมาสู่เมืองนี้
ผังของเมืองที่ร่ำรวยน้ำมันแห่งนี้เป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า มีเพียงส่วนที่เก่าแก่ที่สุดของเมืองภายในกำแพงป้อมเท่านั้น ที่มีถนนที่มีลักษณะโค้งและแคบ เขตตัวเมืองที่มีความเจริญมั่งคั่ง (ซึ่งอยู่ทางใต้ของเมืองเก่า) ถูกสร้างขึ้นหลังจากมีการนำปิโตรเลียมจำนวนมหาศาลขึ้นมาใช้ประโยชน์เมื่อเกือบศตวรรษที่ผ่านมา และมีสถาปัตยกรรมที่สวยงาม รวมพิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์ ประวัติศาสตร์ และวรรณคดีตั้งอยู่นั่นด้วย ปัจจุบันบากูสมัยใหม่ขยายเขตออกไปนอกกำแพงเมือง อาคารและถนนสายต่าง ๆ จึงเริ่มปรากฏขึ้นบนเนินเขาริมอ่าว
== ภูมิศาสตร์ ==
=== ภูมิอากาศ ===
== เมืองพี่น้อง ==
ปัจจุบันกรุงบากูมีเมืองพี่น้อง (หรือ "เมืองฝาแฝด") 10 เมือง คือ
{|
| valign = "top" |
เจดดะห์ ประเทศซาอุดีอาระเบีย
บัสรา ประเทศอิรัก
บอร์โด ประเทศฝรั่งเศส
ดาการ์ ประเทศเซเนกัล
ฮิวสตัน รัฐเท็กซัส สหรัฐอเมริกา
อิสตันบูล ประเทศตุรกี
| valign = "top" |
อิซมีร์ ประเทศตุรกี
ไมนทซ์ ประเทศเยอรมนี
เนเปิลส์ ประเทศอิตาลี
ซาราเยโว ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
โฮโนลูลู รัฐฮาวาย สหรัฐอเมริกา
คอนยา ประเทศตุรกี
|}
== อ้างอิง ==
 
เมืองในประเทศอาเซอร์ไบจาน
เมืองหลวงในทวีปยุโรป
เมืองหลวงในทวีปเอเชีย
วุ้นเส้น

วุ้นเส้น หรือ เส้นแกงร้อน ทำจากถั่วเขียว น้ำ และส่วนผสมอย่างอื่น เช่นแป้งมันฝรั่ง มีลักษณะเป็นเส้นกลมใสและยาว ปกติมักขายในรูปของวุ้นเส้นอบแห้ง เมื่อจะนำไปประกอบอาหารต้องแช่น้ำหรือต้มให้คืนรูปก่อน ตัวอย่างอาหารที่ใช้วุ้นเส้นคือ แกงจืด ผัดวุ้นเส้น กุ้งอบวุ้นเส้น เป็นต้น
ในภาษาอังกฤษจะเรียกวุ้นเส้นว่า cellophane noodle เนื่องจากมีความใสคล้ายเซลโลเฟน เมื่อวุ้นเส้นถูกอบให้แห้ง วุ้นเส้นจะใสไม่มีสี หรือใสเป็นสีเทาอ่อนหรือสีน้ำตาลอมเทา ไม่ควรสับสนระหว่างวุ้นเส้นและเส้นหมี่ (rice vermicelli) ซึ่งผลิตจากข้าวและสามารถเห็นเส้นเป็นสีขาวมากกว่าความใส
วุ้นเส้นมักเป็นเส้นกลมและมีความหนาแตกต่างกันออกไป วุ้นเส้นที่แบนและกว้างประมาณ 1 เซนติเมตรคล้ายเส้นใหญ่ก็ยังมีขายในต่างประเทศ (แต่ไม่มีขายในประเทศไทย)
== ประวัติ ==
ในอดีตมีการปลูกถั่วเขียวกันเพื่อการเกษตร ในประเทศไทยนิยมปลูกแถบจังหวัดฉะเชิงเทรา ต่อมาถั่วเขียวมีปริมาณผลผลิตมากขึ้น จึงได้นำมาแปรรูป และมีผู้คิดค้นการทำวุ้นเส้นจากถั่วเขียวขึ้น  และได้ปรับปรุงแก้ไขวุ้นเส้นให้เป็นในรูปแบบต่าง ๆ จนถึงปัจจุบัน
== อ้างอิง ==
ก๋วยเตี๋ยว
เอสเทลลา (เก็นโซซุยโคเด็น)

เอสเทลลา (อังกฤษ: Estella) เป็นตัวละครจากเกมเก็นโซซุยโคเด็น ปรากฏตัวในภาค III
== ข้อมูลส่วนตัว ==
ชื่อ: เอสเทลลา 
ดวงดาวประจำตัว: เท็นคิว (Tenkyuu) 
บ้านเกิด: ไม่ปรากฏ 
อายุ: 28 ปี (ซุยโคเด็นภาค III) 
เผ่าพันธุ์: มนุษย์?
รูนที่ถือครอง: รูนไฟขั้นสูง (Rage Rune) 
ครอบครัว: ไม่ปรากฏ 
สถานะ: นักเวทย์ 
สถานที่อยู่ปัจจุบัน: ไม่ปรากฏ 
สงครามที่เข้าร่วม: สงครามทูตแห่งเพลิงครั้งที่สอง 
== ประวัติ ==
เอสเทลลาเป็นนักโกหกตัวยงและเป็นนักเวทย์ที่เก่งกาจมากที่สุดคนหนึ่ง ไม่มีใครรู้อะไรเกี่ยวกับตัวเธอมากนักเพราะว่าเธอมักจะโกหกเสมอ
ตัวอย่างเช่น เธอบอกว่าเธอเกิดจากก้อนหิน โรดีเป็นภูติน้ำ เธอกำลังตามหาดวงดาวคนที่ 109 และเข้ามารวมในกองทัพเพราะกำลังตามหา
หมู่บ้านชายล้วนกอร์เดียส ซึ่งตรงข้ามกับหมู่บ้านหญิงล้วนอัลมา คินัน(และมาพบทีหลังในภาค 5 ว่าเธอพูดจริง) นอกจากนั้นแล้วเธอยังโกหกอีกว่าเธอเป็นลูกศิษย์ของโครวลีย์และสามารถเอาชนะเขาได้
== วิธีการนำเป็นพวก ==
ซุยโคเด็นภาค III: หลังจากจบเหตุการณ์ในอัลมาคินันให้คุยกับเอสเทลลาที่โรงแรม โดยเธอกำลังตามหาหมู่บ้านที่มีแต่ผู้ชายอยู่ ให้เราจะรับปากที่จะช่วยเธอ จากนั้นให้ไปคุยกับผู้หญิงที่ยืนอยู่หน้าแท่นพิธีกรรมด้านในสุดของหมู่บ้าน แล้วกลับมาคุยกับเธออีกครั้งก็จะได้เธอมาเป็นพวก 
เก็นโซซุยโคเด็น
แครี แกรนต์

แครี แกรนต์ 18 มกราคม ค.ศ. 1904 - 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1986 เป็นนักแสดงชาวอังกฤษแต่ไปโด่งดังที่ประเทศอเมริกา มีเอกลักษณ์สำเนียงการพูดแบบ Mid-Atlantic accent มักได้แสดงในบทบาทพระเอกที่มีบุคลิกลักษณะเป็นผู้นำ ฉลาดและมีเสน่ห์ เป็นนักแสดงชายถูกจัดเป็นอันดับที่ 2 ใน AFI's 100 Years Greatest Male Star of All Time โดย American Film Institute
== รายชื่อหนัง ==
This Is the Night (1932)
Sinners in the Sun (1932)
Singapore Sue (1932) (short subject)
Merrily We Go to Hell (1932)
Devil and the Deep (1932)
Blonde Venus (1932)
Hot Saturday (1932)
Madame Butterfly (1932)
Hollywood on Parade (1932) (short subject)
She Done Him Wrong (1933)
The Woman Accused (1933)
Hollywood on Parade No. 9 (1933) (short subject)
The Eagle and the Hawk (1933)
Gambling Ship (1933)
I'm No Angel (1933)
Alice in Wonderland (1933)
Thirty Day Princess (1934)
Born to Be Bad (1934)
Kiss and Make Up (1934)
Ladies Should Listen (1934)
Enter Madame (1935)
Wings in the Dark (1935)
The Last Outpost (1935)
Pirate Party on Catalina Isle (1935) (short subject)
Sylvia Scarlett (1935)
The Amazing Quest of Ernest Bliss (1936)
Big Brown Eyes (1936)
Suzy (1936)
Wedding Present (1936)
When You're in Love (1937)
Topper (1937)
The Toast of New York (1937)
The Awful Truth (1937)
Bringing up Baby (1938)
Holiday (1938)
Gunga Din (1939)
Only Angels Have Wings (1939)
In Name Only (1939)
His Girl Friday (1940)
My Favorite Wife (1940)
The Howards of Virginia (1940)
The Philadelphia Story (1940)
Penny Serenade (1941)
Suspicion (1941)
The Talk of the Town (1942)
Once Upon a Honeymoon (1942)
Mr. Lucky (1943)
Destination Tokyo (1943)
Once Upon a Time (1944)
Road to Victory (1944) (short subject)
None But the Lonely Heart (1944)
Arsenic and Old Lace (1944)
Without Reservations (1946) (Cameo)
Night and Day (1946)
Notorious (1946)
The Bachelor and the Bobby-Soxer (1947)
The Bishop's Wife (1947)
Mr. Blandings Builds His Dream House (1948)
Every Girl Should Be Married (1948)
I Was a Male War Bride (1949)
Crisis (1950)
People Will Talk (1951)
Room for One More (1952)
Monkey Business (1952)
Dream Wife (1953)
To Catch a Thief (1955)
An Affair to Remember (1957)
The Pride and the Passion (1957)
Kiss Them for Me (1957)
Indiscreet (1958)
Houseboat (1958)
North by Northwest (1959)
Operation Petticoat (1959)
The Grass Is Greener (1960)
That Touch of Mink (1962)
Charade (1963)
Father Goose (1964)
A Tribute to the Will Rogers Memorial Hospital (1965) (short subject)
Walk, Don't Run (1966)
Elvis: That's the Way It Is (1970) (documentary)
The Nativity (1982) (short subject, introductory narration)
George Stevens: A Filmmaker's Journey (1984) (voice only)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ชาวอเมริกันเชื้อสายอังกฤษ
นักแสดงอเมริกัน
บุคคลจากบริสตอล
ผู้เขียนอัตชีวประวัติชาวอเมริกัน
ผู้เขียนอัตชีวประวัติชาวอังกฤษ
Cary Grant

Redirect แครี แกรนต์
วินน์-ดิ๊กซี่ สุนัขร้านชำ ทำเหตุ

วินน์-ดิ๊กซี่ สุนัขร้านชำ ทำเหตุ (Because of Winn-Dixie) เป็นวรรณกรรมเยาวชนเขียนโดยเคท ดิคามิลโล และได้ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์เมื่อ ค.ศ. 2005 กำกับโดย Wayne Wang วรรณกรรมเรื่องนี้ได้ถูกตีพิมพ์เมื่อปี ค.ศ. 2000 และได้รับรางวัล Newbery Hornor ใน ค.ศ. 2001 ฉบับภาษาไทยจัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์เพ็ทแอนด์โฮม แปลโดยวาริน นิลศิริสุข พิมพ์ครั้งแรก สิงหาคม พ.ศ. 2545
== เนื้อเรื่อง ==
เด็กหญิงอายุ 10 ขวบนามว่า อินเดีย โอพอล บูโลนี่ ได้ย้ายบ้านมายังเมืองเล็กๆ ชื่อว่านาโอมี รัฐฟลอริดากับคุณพ่อของเธอซึ่งเป็นนักเทศน์ พวกเขาอาศัยอยู่ในลานจอดรถเทรลเลอร์ และจากการย้ายบ้านครั้งนี้ทำให้เธอขาดเพื่อน และเธอก็ได้พบสิ่งที่เข้ามาเติมเต็มเธออีกครั้งหนึ่ง
ระหว่างที่เธออยู่ในร้านขายของชำชื่อวินน์-ดิ๊กซี่ เธอได้พบกับสุนัขมอมแมมตัวหนึ่งที่ทำข้าวของในร้านเสียหาย และกำลังหลบหนีการจับกุมจากพนักงานในร้าน เธอเลยยอมรับว่าเป็นเจ้าของมัน และตั้งชื่อว่า วินน์-ดิ๊กซี่
หลังจากที่คุณพ่อนักเทศน์ยอมให้เลี้ยงสุนัขตัวนี้ โอพอลพบว่าวินน์-ดิ๊กซี่เป็นเหมือนมีมนตร์วิเศษในการผูกมิตรกับทุกคนที่ได้พบเจอ และเธอมีเพื่อนใหม่เพิ่มขึ้นเพราะมัน โอพอลมีเพื่อนที่เป็นผู้ใหญ่หลายคน พวกเขาสอนเธอเรียนรู้สิ่งจากที่ำได้ทำผิดพลาดในอดีต โอพอลเริ่มมีความคิดที่โตขึ้นอีกทั้งมีมุมมองในการใช้ชีวิตที่เปลี่ยนไปจากการคุยกับผู้ใหญ่และเด็กวัยเดียวกัน เธอสามารถพูดคุยกับคุณพ่อนักเทศน์ได้มากกว่าแต่ก่อน และเขาได้เล่าเรื่องเกี่ยวกับแม่ผู้ที่ทิ้งเธอไปเมื่อ 7 ปีก่อนซึ่งเธอแทบจะจำเรื่องราวของแม่ไม่ได้
== รางวัลที่ได้รับ ==
รางวัล Newbery Award Honor Book เมื่อ ค.ศ. 2001
รางวัล ABC (Association of Booksellers for Children) Children's Choices Award
รางวัล Washington State Book Award
รางวัล Bulletin of the Center for Children's Books, Bulletin Blue Ribbons
รางวัล SEBA (Southeast Booksellers Association) Best Books of the Year
รางวัล New York Times Book Review Notable Books of the Year
รางวัล Publishers Weekly Best Children's Books of the Year
รางวัล Smithsonian's Notable Books for Children
รางวัล Not Just for Children Anymore!
รางวัล Judy Lopez Momorial Awards for Children's Literature
รางวัล New York Public Library Children's Books: 100 Titles for Reading and Sharing
รางวัล Book Sense Book of the Year Award
รางวัล Riberbank Review Children's Books of Distinction
รางวัล ALA ( American Library Association) Notable Children's Books
รางวัล Offspring Magazine "Best Books of 2000"
รางวัล Land of Enchantment Book Award, Mater List
รางวัล Texas Bluebonnet Award Winner
รางวัล Publishers Weekly Best Books of the Year
รางวัล Dorothy Canfield Fisher Children's Book Award
รางวัล A New York Times Bestseller
รางวัล IRA Young Adults' Choice
รางวัล School Library Journal Best Books of the Year
รางวัล Massachusett's Children's Book Award Winner
รางวัล Maine Student Book Award Winner
รางวัล Parents' Choice Awards Gold Award
รางวัล Hedgie Award for Best Read-Aloud Chapter Book
รางวัล Pennsylvania Young Reader's Choice Awards 2002
รางวัล Alabama Children's Choice Award Winner
รางวัล Colorada Children's Book Award Nominee
รางวัล Sasquatch Reading Award Nominee (Washington)
รางวัล Sunshine State Young Reader's Award Winner
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ภาพยนตร์ 
http://www.waldenfans.com/movies/because-of-winn-dixie/ วินน์-ดิ๊กซี่ สุนัขร้านชำ ทำเหตุ] ใน Walden Media Fans
วรรณกรรมเยาวชน
วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2543
วรรณกรรมอเมริกัน
เกมพลิกโลก

เกมพลิกโลก (Ender's Game) เป็นนวนิยายที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดของ ออร์สัน สก็อต การ์ด
แต่เดิมนั้นเป็นเรื่องสั้น แต่ได้นำมาขยายความเป็นหนังสือชุดภายหลัง เล่าถึงเหตุการณ์ในอนาคตเมื่อมนุษยชาติต้องต่อสู้กับการรุกรานของพวกแมง (Buggers) ซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตต่างดาวรูปร่างคล้ายแมง
กองยานรบจากทั่วโลกจึงเข้าสู่สงครามแต่ก็ไม่สามารถยับยั้งการรุกรานได้ เพราะกองทัพแมงมีจำนวนมากเกินกว่าที่จะสู้ได้ ทางรอดเดียวนั้นคือการฆ่านางพญาซึ่งเป็นผู้ควบคุมแมงทั้งหมดด้วยโทรจิต
กองทัพจึงเกณฑ์เด็กอัจฉริยะจากทั่วโลกมาฝึกฝนในโรงเรียนสัประยุทธ์ เพื่อเดินทางไปรบที่ดาวแม่ของพวกแมง ซึ่งหลังจากฝึกสำเร็จ เอนเดอร์ วิกกิน ก็ถูกคัดเลือกให้เป็นผู้บัญชาการยานรบ
หนังสือชุดเอนเดอร์ได้ถูกตีพิมพ์เป็นภาษาไทยทั้งหมด 4 เล่ม ได้แก่ เกมพลิกโลก วาทกะแด่ผู้ล่วงลับ วิถีล้างพันธุ์ และ จิตาวตาร นอกจากหนังสือภาคต่อเหล่านี้ ยังมีเรื่อง "A War of Gifts: An Ender Story" เล่าเรื่องราวโดยละเอียดเกี่ยวกับชีวิตของเอนเดอร์ในโรงเรียนสัประยุทธ์ และล่าสุดเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2551 "Ender in Exile" เป็นภาคก่อนหน้าของเรื่อง วาทกะแด่ผู้ล่วงลับ แต่เล่าเหตุการณ์หลังจากสิ้นสุดเรื่องราวในเกมพลิกโลก
เกมพลิกโลก ได้รับรางวัลเนบิวลาเป็นนวนิยายยอดเยี่ยมประจำปี ค.ศ. 1985 และชนะเลิศรางวัลฮิวโกเป็นนวนิยายยอดเยี่ยมประจำปี ค.ศ. 1986 ซึ่งมีนิยายไม่มากนักที่จะชนะเลิศทั้งสองรางวัลใหญ่สำหรับนิยายวิทยาศาสตร์ติดกันอย่างนี้ ยิ่งไปกว่านั้น นิยายภาคต่อคือ วาทกะแด่ผู้ล่วงลับ ก็ชนะเลิศทั้งรางวัลเนบิวลาและรางวัลฮิวโกในปีถัดไปอีกด้วย ออร์สัน สก็อต การ์ด เป็นนักเขียนเพียงคนเดียวที่สามารถชนะเลิศรางวัลทั้งสองพร้อมกันและต่อเนื่องกันถึงสองปี ในปี ค.ศ. 2008 นิยายเรื่องนี้ยังได้รับรางวัลมาร์กาเร็ต เอ็ดเวิร์ด (Margaret Edwards award) สำหรับผลกระทบที่มีต่อวงการนิยายวิทยาศาสตร์อย่างต่อเนื่องยาวนาน
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อนิยายวิทยาศาสตร์
รายชื่อนิยายวิทยาศาสตร์ไทย
== อ้างอิง ==
บันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์
วรรณกรรมแปล
วรรณกรรมเยาวชน
การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ในบันเทิงคดี
ลุยอุตลุดไปกับชุดอวกาศ

==ดูเพิ่ม==
รายชื่อนิยายวิทยาศาสตร์
รายชื่อนิยายวิทยาศาสตร์ไทย
บันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์
วรรณกรรมภาษาอังกฤษ
วรรณกรรมแปล
งานเขียนของไฮน์ไลน์
สนิมสร้อย

สนิมสร้อย เป็นนวนิยายขนาดยาว ของ ศิลปินแห่งชาติ 'รงค์ วงษ์สวรรค์ โดยมีพล๊อตเรื่องหลวมๆแบบจบในตอน เนื้อหาภายในนวนิยายเกี่ยวกับซ่องโสเภณีชั้นสูงแห่งหนึ่งในกรุงเทพ ในยุคที่ยังไม่มีอาบอบนวด ศูนย์การค้าก็ยังไม่มี วังบูรพาเพิ่งจะเป็นแหล่งชุมนุมของวัยรุ่นโดยมีพี่สมรเป็นเจ้าของซ่อง และนายก้าน เป็นแมงดาคุมซ่องผู้มีกิริยาสุภาพ และเป็นคนบอกเล่าเรื่องราวทั้งหมดภายในเรื่อง และได้นำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ในปี46แต่ไม่ทำเงินมากนัก
สนิมสร้อยพิมพ์ครั้งแรกในสยามรัฐสัปดาห์วิจารณ์ เป็นตอนๆ และได้พิมพ์รวมเล่มเป็นครั้งแรกโดยสำนักพิมพ์ผดุงศึกษา มีนาคม พ.ศ. 2504 ขณะนี้ฉบับพิมพ์ครั้งล่าสุดครั้งที่ 8 โดยแพรวสำนักพิมพ์
== ตัวละครภายในสนิมสร้อย ==
พี่สมร เจ้าของซ่อง
นายก้าน แมงดาคุมซ่อง
คุณเชลา
บังอร
วงเดือน
พิศวง
สมทรง
กลีบผกา
นารี
วานี
สิรี
ระชวย
== อ้างอิง ==
นวนิยายไทย
วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2504
วรรณกรรมเชิงสังวาส
กิจจา ทวีกุลกิจ

กิจจา ทวีกุลกิจ (เกิด ? ) หรือที่รู้จักกันโดยทั่วไปว่า หมอนิด เป็น หมอดูชาวไทยมีชื่อเสียงมาจากการทำนายทายทักดวงเมืองและเหตุการณ์ทางการเมือง
== ประวัติ ==
หมอนิดเคยประกอบอาชีพเป็นเซลล์แมนมาก่อน แต่ไม่ประสบความสำเร็จ โดยเฉพาะอย่างในปี พ.ศ. 2523 จนถึงปี พ.ศ. 2531 ชีวิตตกอับเป็นอย่างมาก รวมทั้งมีหนี้สินจำนวนมาก จนกระทั่งวันหนึ่งได้ไปตกปลาที่บ่อตกปลาละแวกกรุงเทพ ฯ ฝั่งตะวันออก ทำให้ได้รู้จักกับเจ้าของสวนอาหารแห่งหนึ่ง ซึ่งกลายมาเป็นผู้ให้ความช่วยเหลือแก่ครอบครัว และภรรยาได้พาไปร่างทรงแถวฝั่งธน ฯ และร่างทรงก็ได้ทักว่ามีองค์ประทับอยู่ในตัว แรกเริ่มเจ้าตัวยังไม่เชื่อ แต่เมื่อกาลเวลาผ่านไปเรื่อย ๆ หลายสิ่งได้พิสูจน์เห็นว่า ทำนายได้แม่นยำ จึงยึดอาชีพเป็นหมอดูมาจนปัจจุบันนี้
หมอนิด มีชื่อเสียงมาจากการทำนายทายทักดวงเมืองและเหตุการณ์การเมืองอย่างตรงไปตรงมา ไม่เกรงใจใคร ไม่หวั่นกลัวอิทธิพลผู้มีอำนาจ เหตุการณ์ที่สร้างชื่อเสียงให้กับหมอนิดและสร้างแรงกระเพื่อมในวงการการเมืองและวงการโหราศาสตร์ไทย ได้แก่การทำนายที่เอาอาชีพเป็นเดิมพันในรายการถึงลูกถึงคน เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2547 ดำเนินรายการโดย สรยุทธ สุทัศนะจินดา ท่ามกลางหมอดูชื่อดังจำนวนมากที่ทำนายว่านายกรัฐมนตรี พ.ต.ท. ทักษิณ ชินวัตร ในขณะนั้นจะสามารถอยู่ครบวาระเป็นสมัยที่สอง แต่หมอนิดกลับทำนายในทางตรงกันข้าม โดยได้กล่าวว่า "นายกทักษิณ จะอยู่ไม่ครบเทอม ถ้าครบมาเผาบ้านตนได้เลย" และ "นายกรัฐมนตรีคนดังกล่าวจะไม่มีแผ่นดินอยู่", "นายกจะต้องขึ้นศาล"ฯลฯ นอกจากนี้ยังมีคำทำนายในรายการคนในข่าว ทาง ASTV ดำเนินรายการโดย อัญชลี ไพรีรัก ว่า "จะมีรถที่ประชาชนไม่มีโอกาสได้ใช้ ออกมาวิ่งบนถนนก่อนเดือนตุลาคม" ซึ่งในอีก 2 สัปดาห์ ก็เกิดเหตุการณ์รัฐประหารในคืนวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2549 และยังทำนายล่วงหน้า 4 ปี ถึง ผลการเลือกตั้งผู้ว่าราชการจังหวัดกรุงเทพฯ ในวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2551 ในรายการ คม ชัด ลึก ช่องเนชั่นแชนแนล ดำเนินรายการ โดยธีระ ธัญไพบูลย์ ว่า "คุณอภิรักษ์ จะได้เป็นผู้ว่า ถึง 2 สมัยติดกัน"
นอกจากเหตุการณ์ทางการเมืองที่สร้างชื่อเสียงให้กับหมอนิด หมอนิดยังได้ทำนายทายทักถึงเหตุการณ์รุนแรงทางสามจังหวัดชายแดนภาคใต้อย่างแม่นยำล่วงหน้า และคอยเตือนทุกคนเรื่องภัยธรรมชาติต่าง ๆ ของเมืองไทยอยู่เสมอ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการเกิดแผ่นดินไหว เรื่องน้ำท่วม ที่สำคัญ ได้เคยทำนายเรื่องคลื่นยักษ์สึนามิ ล่วงหน้าก่อนที่คนไทยจะรู้จักคลื่นยักษ์ชนิดนี้
ทั้งนี้ การทำนายของหมอนิดก็มีส่วนที่ผิดพลาดมากเช่นกัน เช่น ทำนายว่าจะมีการรัฐประหารซ้ำในรัฐบาลพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์, จะไม่มีการเลือกตั้งในเดือนธันวาคม ปี พ.ศ. 2550 อย่างแน่นอน, พรรคพลังประชาชนจะชนะการเลือกตั้ง แต่นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ จะได้เป็นนายก, พล.อ.สพรั่ง กัลยาณมิตรจะได้เป็นผู้บัญชาการทหารบกต่อจาก พล.อ.สนธิ บุญยรัตกลิน, ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 จะมีคนกลางที่มีอักษรย่อ "พ" ขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรี, หลังนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์พ้นตำแหน่งนายกไปแล้ว แต่นายอภิสิทธิ์จะไม่ได้เป็นนายก เป็นต้น
ปัจจุบันหมอนิด มีเว็บไซต์ส่วนตัว ที่มีหน้าแรกทำนายเหตุการณ์บ้านเมือง ซึ่งมีผู้สนใจติดตามอยู่ตลอดเวลา และมีงานเขียนประจำในคอลัมน์ทำนายชะตาบ้านเมือง ในนิตยสาร Who
== อ้างอิง ==
รายการคมชัดลึก ปี พ.ศ. 2547 ช่องเนชั่นแชนแนล ดำเนินรายการโดย ธีระ ธัญไพบูลย์
เศรษฐกิจย่อยยับ - ได้นายกคนกลาง “หมอนิด” กิจจา ทวีกุลกิจ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ส่วนตัวหมอนิด 
นักโหราศาสตร์
คอลัมนิสต์
เส้นหมี่

เส้นหมี่ หรือ หมี่ขาว คือเส้นก๋วยเตี๋ยวที่ทำจากข้าว มีลักษณะเป็นเส้นกลมสม่ำเสมอสีขาว เส้นเล็กและยาว คล้ายวุ้นเส้นแต่ไม่มีความใส เส้นหมี่ใช้เป็นส่วนประกอบในอาหารหลายชนิดในประเทศจีนและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในประเทศไทยมักนำไปทำเป็น ก๋วยเตี๋ยว ราดหน้า ผัดซีอิ๊ว ผัดหมี่ เป็นต้น.  จังหวัดทางภาคใต้ของประเทศไทยจะเรียกเส้นหมี่ว่า หมี่หุ้น หรือ บี่หุ้น
คำว่า หมี่ มาจากภาษาจีน 米 ( หมี่) แปลว่า "ข้าว" ในภาษาจีนนั้นจะเรียกเส้นหมี่ว่า 米粉 (พินอิน: mífěn หมีเฝิ่น) ซึ่งแปลตรงตัวได้ว่า "เส้นข้าว"
== ประวัติ ==
==ดูเพิ่ม==
บะหมี่
ข้าวปุ้น
ลักซา
ปันซิต
เซไว
ชาเหอเฟิ่น
ขนมจีน
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Rice noodles
ก๋วยเตี๋ยว
อาหารเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
เจ้าชายคาร์ล ฟิลิป ดยุกแห่งแวร์มลันด์

เจ้าชายคาร์ล ฟิลิปแห่งสวีเดน หรือ คาร์ล ฟิลิป เอ็ดมุนด์ เบอร์ติล (Prins Carl Philip; ประสูติเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2522 ณ พระราชวังหลวง กรุงสต็อกโฮล์ม) เป็นดยุกแห่งวาร์มลานด์ พระองค์เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองและพระองค์เดียวในพระเจ้าคาร์ลที่ 16 กุสตาฟ และ ราชินีซิลเวีย แรกประสูติพระองค์ทรงเป็นมกุฎราชกุมารแห่งสวีเดนและคงดำรงพระอิสริยยศนี้และรัชทายาทลำดับที่ 1 ในลำดับการสืบราชบัลลังก์เป็นเวลา 7 เดือนจนกระทั่งวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2523 ซึ่งได้ทรงถูกถอดถอนทั้งสองตำแหน่งจากการเปลี่ยนแปลงพระราชบัญญัติการสืบราชสมบัติเพื่อให้ทายาทของกษัตริย์สืบสันตติวงศ์ได้ไม่ว่าจะเป็นเพศใด นับแต่นั้นเจ้าชายทรงอยู่ลำดับที่ 2 ของลำดับการสืบราชบัลลังก์สวีเดน ต่อจากวิกตอเรีย มกุฎราชกุมารี พระเชษฐภคินี แต่อย่างไรก็ดี เจ้าชายก็ทรงอยู่ลำดับก่อนหน้าในสายการสืบราชบัลลังก์อังกฤษเนื่องจากประเทศอังกฤษยังให้สิทธิบุรุษสืบราชสมบัติก่อนหน้าสตรีอยู่
เจ้าชายคาร์ล ฟิลิปทรงเข้ารับศีลจุ่มเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2522 ณ โบสถ์หลวง (Storkyrkan) กรุงสต็อกโฮล์ม โดยทรงมีพ่อและแม่ทูนหัวดังนี้คือ ดยุกแห่งฮัลลันด์ เจ้าชายเลโอโพลด์แห่งบาวาเรีย พระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 และ สมเด็จพระองค์หญิงบีร์กิตตา
== พระอิสริยยศ ==
13 พฤษภาคม – 31 ธันวาคม พ.ศ. 2522: สมเด็จเจ้าฟ้าชาย มกุฎราชกุมารแห่งสวีเดน (His Royal Highness The Crown Prince of Sweden)
1 มกราคม พ.ศ. 2523 – ปัจจุบัน: สมเด็จเจ้าฟ้าชายคาร์ล ฟิลิปแห่งสวีเดน ดยุกแห่งวาร์มลานด์ (His Royal Highness Prince Carl Philip of Sweden, Duke of Värmland)
บุคคลจากสต็อกโฮล์ม
เจ้าชายสวีเดน
ราชวงศ์เบอร์นาดอตต์
ชาวสวีเดนเชื้อสายเยอรมัน
มกุฎราชกุมารแห่งสวีเดน