pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เดอะ เดียร์ ฮันเตอร์

เดอะ เดียร์ฮันเตอร์ (The Deer Hunter) เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวดรามา-สงคราม ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2521 กำกับการแสดงโดยไมเคิล ชิมิโน มีเนื้อหาเกี่ยวกับคนงานโรงงานถลุงเหล็กซึ่งเป็นชาวสลาฟ-อเมริกัน 3 คน ที่ชีวิตผลิกผันหลังเข้าร่วมรบในสงครามเวียดนาม บทบาททหารทั้ง 3 นาย นำแสดงโดย รอเบิร์ต เดอ นิโร, คริสโตเฟอร์ วอลเคน และ จอห์น ซาเวจ โดยมี จอห์น คาซาล, เมอรีล สตรีพ และ จอร์จ ซุนด์ซา รับบทบาทนักแสดงสมทบ กล่าวถึงอิทธิพลจากความรุนแรงของสงคราม ที่มีผลกระทบต่อสภาพจิตใจของอดีตทหารผ่านศึก  ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับรางวัลออสการ์ 5 สาขา รวมทั้งสาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และสาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
เนื้อเรื่องของภาพยนตร์เรื่องนี้ สร้างมาจากบทภาพยนตร์ของ หลุยส์ อลัน การ์ฟิงเกิล ที่ชื่อว่า "The Man Who Came to Play" ซึ่งเป็นบทภาพยนตร์ที่ยังไม่เคยถูกนำมาใช้ มีเนื้อหาเกี่ยวกับเมืองลาสเวกัสและ รัสเซียนรูเล็ตต์ โดย ไมเคิล ดีลีย์ ที่เป็นโปรดิวเซอร์ได้ซื้อบทภาพยนตร์ดังกล่าวและว่าจ้าง ไมเคิล ชิมิโน และ เดริก วอชเบิร์น ให้เขียนและเรียบเรียงบทขึ้นใหม่ โดยให้เหตุการณ์เกิดขึ้นในสงครามเวียดนามรวมถึงมีการใช้รัสเซียนรูเล็ตต์ในเรื่อง
ภาพยนตร์เรื่องนี้ถ่ายทำที่เมืองพิตต์สเบิร์ก, คลีฟแลนด์ ในรัฐเพนซิลเวเนีย รัฐเวสต์เวอร์จิเนีย  ฉากล่ากวาง ถ่ายทำที่อุทยานแห่งชาติในรัฐวอชิงตัน  ฉากย่านโคมแดงในไซ่ง่อน ถ่ายทำที่ถนนพัฒนพงศ์ กรุงเทพ ฉากสงคราม ถ่ายทำที่อำเภอไทรโยค จังหวัดกาญจนบุรี และฉากสถานทูตสหรัฐในไซ่ง่อน ถ่ายทำที่โรงเรียนเซนต์คาเบรียล และสลัมคลองเตย 
ฉากหนึ่งในเรื่องที่เป็นที่จดจำ คือฉากการเล่นรัสเชียนรูเลตต์ มีนักแสดงไทยอาวุโสร่วมแสดงด้วย คือ โป๋ เป่าปี่ ฉากนี้ได้รับการปกปิดต่อสื่อมวลชนในระหว่างการถ่ายทำ
ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายในชีวิตของ จอห์น คาซาล ซึ่งป่วยเป็นโรคมะเร็งกระดูก  โดยไมเคิล ชิมิโน ได้ปรับแผนการถ่ายทำให้ถ่ายฉากที่คาซาลร่วมแสดงก่อน  และเมอรีล สตรีพ ขณะนั้นเป็นนักแสดงที่ยังไม่มีชื่อเสียง เป็นคู่หมั้นของคาซาล รับแสดงเรื่องนี้เพื่อจะได้อยู่ดูแลอย่างใกล้ชิด  หลังการถ่ายทำไม่นาน จอห์น คาซาลก็เสียชีวิต  
== เรื่องย่อ ==
== รางวัล ==
รางวัลออสการ์ ชนะเลิศ 5 รางวัล
* สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
* สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
* สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม
* สาขาลำดับภาพยอดเยี่ยม
* สาขาบันทึกเสียงยอดเยี่ยม
รางวัลลูกโลกทองคำ ชนะเลิศ 1 รางวัล
* สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
รางวัลบาฟต้า ชนะเลิศ 2 รางวัล
* สาขาถ่ายภาพยอดเยี่ยม
* สาขาลำดับภาพยอดเยี่ยม
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
แฟนไซต์ของภาพยนตร์ The Deer Hunter 
ภาพยนตร์อเมริกัน
ภาพยนตร์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับสงครามเวียดนาม
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2521
ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศไทย
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในรัฐเพนซิลเวเนีย
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในรัฐวอชิงตัน
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในรัฐเวสต์เวอร์จิเนีย
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในรัฐโอไฮโอ
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในกรุงเทพมหานคร
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในจังหวัดกาญจนบุรี
ภาพยนตร์อนุรักษ์หอทะเบียนภาพยนตร์แห่งชาติสหรัฐ
พลับพลึง

พลับพลึง  เป็นพรรณไม้ล้มลุกขึ้นเป็นกอ และมีหัวอยู่ใต้ดิน พบได้ในจีน, ฮ่องกง, อินเดีย และ ญี่ปุ่น มีชื่อพื้นเมืองอื่น ๆ คือ ว่านชน (ภาคอีสาน), ลิลัว (ภาคเหนือ), พลับพลึง (ภาคกลาง), วิรงรอง (ชวา) ในใบและหัวพลับพลึงมีสารไลโคริน รับประทานจะทำให้อาเจียน ท้องร่วงอย่างแรง
== ลักษณะทั่วไป ==
พลับพลึงเป็นพรรณไม้ล้มลุกขึ้นเป็นกอ และมีหัวอยู่ใต้ดิน ลำต้นกลมมีความกว้างประมาณ 15 ซม. และยาวประมาณ 30 ซม.ใบจะออกรอบ ๆ ลำต้น ลักษณะใบแคบยาวเรียว ใบจะอวบน้ำ ขอบใบจะเป็นคลื่น ตรงปลายใบจะแหลม ใบจะมีความยาวประมาณ 1 เมตร และกว้างประมาณ 10-15 ซม. ดอกจะออกเป็นช่อ ตรงปลายจะเป็นกระจุกมีประมาณ 12-40 ดอก ตอนดอกยังอ่อนอยู่จะมีกาบเป็นสีเขียวอ่อน ๆ หุ้มอยู่ 2 กาบ ก้านช่อดอกจะมีความยาวประมาณ 90 ซม. ดอกมีความยาวประมาณ 15 ซม. กลีบดอกจะเป็นสีขาว และมีกลิ่นหอม เกสรตัวผู้จะมีอยู่ 6 อัน ติดอยู่ที่หลอดดอกตอนโคน ตรงปลายเกสรมีลักษณะเรียวแหลมยาวเป็นสีแดง โคนเป็นสีขาว ส่วนอับเรณูนั้น จะเป็นสีน้ำตาล ผลเป็นสีเขียวอ่อน และผลค่อนข้างกลม
== สรรพคุณทางยา ==
ใบ  คนโบราณจะรู้กันดีว่าสามารถนำมารักษาอาการปวดเมื่อย กล้ามเนื้ออักเสบ คลายเส้น แก้อาการฟกช้ำปวดบวมได้ และยังสามารถนำไปใช้กับคุณแม่ที่เพิ่งคลอด หรืออยู่ไฟได้ โดยเอามาประคบหน้าท้อง ทำให้มดลูกเข้าที่อยู่ตัว น้ำคาวปลาแห้ง ขจัดไขมันส่วนเกิน และขับของเสียต่าง ๆ ออกจากร่างกายคุณแม่ที่เพิ่งคลอดได้ด้วย นอกจากนั้นยังมีสรรพคุณเป็นยาบำรุงกำลัง ขับเสมหะ เป็นยาระบาย ทำให้คลื่นเหียนอาเจียน รักษาโรคเกี่ยวกับทางเดินปัสสาวะและน้ำดี
เมล็ด  สามารถขับเลือดประจำเดือนให้ออกมาให้หมดได้
ราก  สามารถนำมาตำแล้วพอกแผลก็ได้
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วงศ์พลับพลึง
ไม้ดอกไม้ประดับ
สมุนไพร
พืชมีพิษ
สถาปัตยกรรมภายใน

สถาปัตยกรรมภายในเป็นงานสถาปัตยกรรมสาขาหนึ่งที่แยกออกมาจาก  สถาปัตยกรรมหลัก (อาคาร) ความหมายของคำว่า  สถาปัตยกรรมภายใน จะมีความหมายใกล้เคียงกับคำว่า  "ออกแบบตกแต่งภายในและมัณฑนศิลป์"  ซึ่งมีความหมายค่อนข้างตรงตัวอยู่แล้ว สถาปัตยกรรมภายใน น่าจะหมายรวมถึง  "การก่อเกิดความงามที่ยังประโยชน์  แฝงความหมายแห่งศิลปกรรม จิตรกรรม  ประติมากรรม เพื่อตอบสนองการใช้งานของมนุษย์  ที่เป็นผู้ใช้สอยพื้นที่ว่างภายในอาคาร (space) มนุษย์กับสิ่งแวดล้อม (human and environment) โดยเกี่ยวโยงถึงการพิจารณาถึงระยะและขนาดเนื้อที่ต่างๆ  อันเกี่ยวข้องกับ สัดส่วนของมนุษย์ (human scale in architecture)   ความต้องการระยะและเนื้อที่ใช้สอยภายในอาคาร ( human scale) อันจะเกี่ยวพันกับการ  ยืน  เดิน นั่ง  นอน   และการที่มนุษย์จะทำกิจกรรมต่างๆในพื้นที่ว่างของอาคาร   การที่จะออกแบบให้อาคารมีรูปแบบและพื้นที่เพื่อตอบสองการใช้งานของมนุษย์ โดยการเลือกใช้วัสดุต่างๆ  ตามคุณสมบัติมาใช้งานให้ก่อเกิดเป็นรูปร่าง  ทั้ง  พื้น  ผนัง  เพดาน  ทั้งสามมิติ และห่อหุ้มพื้นที่ว่างเอาไว้ให้มนุษย์ได้ใช้งาน  ทั้งจากร่างกาย  และสายตา  รวมถึงอารมณ์ ความรู้สึก  ผ่านรูปแบบ  สีสัน  ผิวสัมผัส (Texture)ของวัสดุต่างๆ  อาจหมายรวมให้กว้างไปถึงงานระบบต่างๆที่เข้ามามีส่วนร่วมกับการใช้อาคาร เช่น แสง สี เสียง และระบบวิศวกรรมที่เกี่ยวข้อง  ทั้งหลายที่กล่าวมาพอจะประกอบรวมกัน  เป็นคำว่า สถาปัตยกรรมภายใน ในยุคสมัยปัจจุบันได้ หรืออาจกล่าวสั้นๆได้คือ "การออกแบบพื้นที่ว่างภายในอาคาร (space) และการเลือกใช้วัสดุมาก่อสร้างเพื่อห่อหุ้มพื้นที่ว่างภายในอาคารเพื่อตอบสนองการใช้งานของมนุษย์(human scale) รวมถึงการประดับตกแต่ง ศิลปะแขนงต่างๆ (arts)"
"ถ้ากล่าวถึงการประกอบวิชาชีพสถาปัตยกรรมภายใน" ในประเทศไทยก็ให้ยึดถือเอาตามสภาสถาปนิก ถ้ากล่าวถึงความหมายแต่อย่างเดียวมิใช้การประกอบวิชาชีพควบคุม "ให้ยึดถือข้างต้นเป็นหลัก"
ในประเทศไทยสถาปัตยกรรมภายใน เป็นสาขาวิชาชีพควบคุม อยู่ภายใต้ สภาสถาปนิก คำจำกัดความของสถาปัตยกรรมภายในและมัณฑนศิลป์ ถูกระบุใน พรบ.สถาปนิก 2543 และ กฎกระทรวงว่าด้วยการกำหนดวิชาชีพสถาปัตยกรรมควบคุม พ.ศ. 2549  ว่าหมายถึง "วิชาชีพสถาปัตยกรรมที่ใช้ศาสตร์และศิลป์ในการออกแบบเพื่อสร้างสรรค์องค์ประกอบทางกายภาพและสภาพแวดล้อมภายในอาคาร" สถาปนิกที่ออกแบบสถาปัตยกรรมภายใน สำหรับพื้นที่ภายในอาคารสาธารณะที่มีพื้นที่ตั้งแต่ 500 ตารางเมตรขึ้นไป ต้องมีใบอนุญาตประกอบวิชาชีพ มีสมาคมวิชาชีพของสถาปนิกภายใน ชื่อ สมาคมมัณฑนากรแห่งประเทศไทย หรือ TIDA (Thailand Interior Designers' Association)
== อ้างอิง ==
สถาปัตยกรรมภายใน
สถาปัตยกรรม
บ้านชินประชา

บ้านชินประชา เป็นบ้านที่สร้างขึ้นตามแบบสถาปัตยกรรมจีน-โปรตุเกส ตั้งอยู่ที่ถนนกระบี่ ตำบลตลาดเหนือ อำเภอเมืองภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต มีอายุกว่า 100 ปี ภายในมีภาพถ่ายและเครื่องครัวโบราณ
==ประวัติ==
บ้านชินประชาได้เริ่มทำการก่อสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2466 โดยพระพิทักษ์ชินประชา (ตันม่าเสียง) ซึ่งมีบิดาชื่อ หลวงบำรุงจีนประเทศ (ตันเนียวยี่) เป็นชาวฮกเกี้ยนที่ได้รับราชการทหารในประเทศจีน ต่อมาบิดาท่านได้เดินทางมายังมาเลเซีย ตันม่าเสียงเป็นผู้สร้างบ้านหลังนี้ขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2426 ในเกาะภูเก็ต เมื่ออายุได้ 20 ปี ท่านได้เริ่มก่อสร้างบ้านหลังนี้ขึ้นตามสถาปัตยกรรมจีน-โปรตุเกส (หรือที่เรียกว่า อังม่อเหลา) เป็นหลังแรกของจังหวัดภูเก็ต
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น  ==
ข้อมูลบ้านชินประชาพร้อมสถานที่ท่องเที่ยวในจังหวัดภูเก็ต
โบราณสถานในจังหวัดภูเก็ต
สถานที่ท่องเที่ยวในจังหวัดภูเก็ต
สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองภูเก็ต
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก

ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก (FIFA Club World Championship) หรือ ฟีฟ่าคลับเวิลด์คัพ (FIFA Club World Cup) เป็นการแข่งขันฟุตบอลระหว่างทีมสโมสรของแต่ละสมาพันธ์ฟุตบอลจาก 6 ทวีปทั่วโลก เริ่มทำการแข่งขันครั้งแรกในปี ค.ศ. 2000 ที่ประเทศบราซิล ในนาม ฟีฟ่าคลับเวิลด์แชมเปียนชิป โดยฟีฟ่าได้จัดตั้งการแข่งขันรายการนี้ขึ้นเพื่อใช้แทนการแข่งขันรายการเดิมที่ชื่ออินเตอร์คอนติเนนตัลคัพหรือโตโยต้าคัพซึ่งถูกยกเลิกในปี ค.ศ. 2004 เพื่อมารวมรายการนี้ ในปี ค.ศ. 2005 ในนาม ฟีฟ่าคลับเวิร์ดคัพ ทีมที่ชนะเลิศจากทุกทวีปที่จะมาแข่งขันร่วมรายการนี้ โดยทีมชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกจากยุโรปและโกปาลิเบร์ตาโดเรสจากอเมริกาใต้ จะเข้าไปรอแข่งขันในรอบรองชนะเลิศทันที
ทั้งนี้ สโมสรที่ชนะเลิศมากที่สุด คือ เรอัลมาดริด จากสเปน 5 สมัย
สโมสรที่ชนะเลิศล่าสุดในปัจจุบันจะได้รับการติดตราแชมป์สโมสรโลกที่เสื้อสโมสรในรายการแข่งขันของฟีฟ่าไปตลอดจนกว่าจะมีการเปลี่ยนทีมสโมสรที่ชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลกในอนาคต
ทีมสโมสรที่ชนะเลิศครั้งล่าสุด คือ เรอัลมาดริด จากสเปน ซึ่งชนะเลิศได้เป็นสมัยที่ 5 ในรายการนี้โดยเอาชนะอัลฮิลาล จากซาอุดีอาระเบียไป 5-3 ในเวลา 90 นาที ของนัดชิงชนะเลิศ 2022
== ผลการแข่งขัน ==
=== รอบชิงชนะเลิศ ===
คำอธิบาย
aet: ผลการแข่งขัน/ชนะการแข่งขัน หลังต่อเวลาพิเศษ
p: การแข่งขันที่ชนะหลังจากการดวลจุดโทษ
หมายเหตุ
== ทำเนียบผู้ชนะเลิศ ==
=== ชนะเลิศ (จำแนกตามสโมสร) ===
=== ชนะเลิศ (จำแนกตามชาติ) ===
=== ชนะเลิศ (จำแนกตามเมือง) ===
=== ชนะเลิศ (จำแนกตามสมาพันธ์ฟุตบอล) ===
== ดูเพิ่ม ==
ฟุตบอลโลก'''
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 
การแข่งขันฟุตบอลสโมสรระหว่างประเทศ
ฟ
โยคะ

โยคะ (योग) เป็นกลุ่มของการปฏิบัติหรือการประพฤติทางกาย จิตใจ และจิตวิญญาณ โดยมีต้นกำเนิดในประเทศอินเดียสมัยโบราณ โยคะมีอยู่ด้วยกันหลายสำนักซึ่งมีการปฏิบัติและเป้าหมายต่างกันไป ทั้งในศาสนาฮินดู ศาสนาพุทธ และศาสนาเชน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
การแพทย์ทางเลือก
สุขภาพ
มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของมนุษยชาติ
เอช. จี. เวลส์

เฮอร์เบิร์ต จอร์จ เวลส์ หรือ เอช. จี. เวลส์ (Herbert George Wells - H. G. Wells)  (21 กันยายน ค.ศ. 1866 - 13 สิงหาคม ค.ศ. 1946) เป็นนักเขียนนวนิยายแนววิทยาศาสตร์ ที่สำคัญได้แก่
The Time Machine (ค.ศ. 1895)
The Island of Doctor Moreau (ค.ศ. 1896)
The Invisible Man (ค.ศ. 1897)
The War of the Worlds (ค.ศ. 1898)
The Outline of History (ค.ศ. 1920)
The Shapes of Things to Come (ค.ศ. 1933)
==ชีวิตในวัยเด็ก==
เฮอร์เบิร์ต จอร์จ เวลส์ เกิดที่บ้านแอตเลิส, ถนนไฮสตรีทที่ 46, บรอมลี่ย์, ในมณฑลเคนท์  เมื่อ 21 กันยายน 1866  คนในครอบครัวเรียกเขาว่า "เบอร์ดี้" (Bertie), เขาเป็นลูกคนที่สี่และคนสุดท้ายของโจเซฟ แวลส์ (Joseph Wells) (อดีตชาวสวนในประเทศ, และในขณะเดียวกันก็เป็นเจ้าของร้านและเป็นนักคริกเกตมืออาชีพ) และเซราห์ เนียล (Sarah Neal) ภรรยาของเขา (อดีตคนรับใช้ในบ้าน (domestic servant)) ซึ่งได้รับมรดกสืบทอดที่จะอนุญาตให้ครอบครัวในอันที่จะได้มีร้านค้าขายซึ่งทำให้พวกเขาได้ทำการค้าขายสินค้าและเครื่องกีฬากับประเทศจีน, แม้ว่ามันจะไม่ประสบความสำเร็จ: กับสภาพสินค้าในร้านที่เก่าและล้าสมัย, และสถานที่ตั้งก็อยู่ในทำเลที่ไม่ดี  โจเซฟ แวลส์นั้นมีการบริหารจัดการร้านในลักษณะที่จะทำให้ได้รับรายได้ไม่พอเพียง, แต่รายรับส่วนน้อยของมันมาจากร้านและเขาได้รับในปริมาณที่ไม่คงที่ของเงินจากการเล่นคริกเก็ตระดับมืออาชีพสำหรับทีมเขตเคนท์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
,  ก่อน ค.ศ. 1923
ผลงานของ H. G. Wells ที่ โครงการกูเต็นเบิร์ก, หลัง ค.ศ. 1923
นักเขียนชาวอังกฤษ
นักเขียนบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์
นักสังคมนิยม
เอช.จี. เวลส์
บุคคลสมัยวิกตอเรีย
น้ำตา

น้ำตา เกิดจากการหลั่งน้ำตา (Lacrimation หรือ lachrymation) ที่มีหน้าที่ทำความสะอาดและหล่อลื่นดวงตาเพื่อตอบสนองต่ออาการระคายเคืองตา น้ำตาที่เกิดจากการร้องไห้มีผลมาจากความรู้สึกรุนแรงภายใน เช่น ความโศกเศร้า ความปิติยินดี อารมณ์ ความกลัวเกรง หรือความยินดี การหัวเราะและการหาวก็สามารถทำให้เกิดน้ำตาได้
== ส่วนประกอบของน้ำตา ==
น้ำตาประกอบด้วยน้ำและสารต่างๆ ที่เป็นเสมือนอาหารให้เซลล์ผิวดวงตา ช่วยให้ผิวดวงตาแข็งแรง เช่น ออกซิเจน โดยปกติ กระจกตา เป็นอวัยวะที่ไม่มีเลือดมาเลี้ยงเหมือนกล้ามเนื้อส่วนอื่นๆ ในดวงตา จึงต้องการออกซิเจนจากอากาศและน้ำตาเป็นหลัก นอกจากนี้ น้ำตา ยังมีสารอิเล็กโทรไลต์และวิตามินต่างๆ เช่นวิตามินเอ วิตามินอี มีสารต้านจุลชีพ (antimicrobial) และสารต้านอนุมูลอิสระ (anti-oxidant) ที่จำเป็นต่อการคงสภาพที่ปกติของผิวดวงตา
ในภาวะปกติ น้ำตาสร้างมาจากต่อมน้ำตา ต่อมภายในเยื่อบุตา ต่อมบริเวณโคนขนตา ตลอดจนต่อมภายในหนังตา แต่ละต่อมสร้างน้ำตาต่างชนิดกัน โดยเรียงเป็น 3 ชั้น
ชั้นนอกเป็นชั้นไขมัน ชั้นกลางเป็นน้ำ และชั้นที่ชิดผิวตาเป็นชั้นเมือก น้ำตาจะหายไปโดยการระเหยร้อยละ 20 ที่เหลือจะไหลลงท่อบริเวณหัวตา
== อวัยวะสำหรับหลั่งน้ำตา ==
ต่อมน้ำตา อยู่ในเบ้าตาตรงมุมบนหัวตาไปถึงมุมหางตา มีท่อเล็กๆ ประมาณ 3-9 ท่อ เปิดสู่รอยพับบนเยื่อบุตา ทำให้ตาชุ่มชื้นอยู่เสมอ ช่วยชะล้างฝุ่นละออง และสิ่งแปลกปลอมที่เข้าตา
หลอดน้ำตา เป็นหลอดเล็กๆ อยู่ในเปลือกตาบนและล่าง ตรงมุมหัวตา หลอดน้ำตายาวประมาณ 10 มิลลิเมตร ทอดไปสู่ถุงน้ำตา จึงเป็นทางระบายน้ำตาด้านหน้าของลูกตาไปสู่ถุงน้ำตา
ถุงน้ำตา อยู่หลังผิวหนังบริเวณระหว่างมุมหัวตาของเปลือกตากับดั้งจมูก มีท่อยาวประมาณ 18 มิลลิเมตร กว้าง 3-4 มิลลิเมตร เปิดสู่ช่องจมูกส่วนหน้า
== ชนิดของน้ำตา ==
น้ำตาสามารถจำแนกออกได้เป็น 3 ชนิดด้วยกัน ได้แก่
Basal tears ในกระจกตาของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่มีสุขภาพแข็งแรงนั้น จะมีน้ำหล่อเลี้ยงเพื่อปกป้องนัยน์ตาไม่ให้แห้งและยังช่วยปกป้องนัยน์ตาจากฝุ่น ส่วนประกอบของน้ำตาชนิดนี้ประกอบไปด้วย น้ำ มิวซิน ลิพิด ไลโซไซม์ แล็คโตเฟอริน ไลโปคาลิน ลาคริติน อิมมูโนโกลบูลิน กลูโคส ยูเรีย โซเดียม และ โพแทสเซียม ซึ่งสารบางตัวอย่างเช่นไลโซไซม์สามารถช่วยป้องกันแบคทีเรียได้ โดยปกติแล้วน้ำตาชนิดนี้จะถูกหลั่งออกมาในปริมาณ 0.75-1.1 กรัมภายในระยะเวลา 24 ชั่วโมง และจะลดปริมาณลงเรื่อยๆเมื่อมีอายุมากขึ้น
Reflex tears น้ำตาชนิดนี้จะเกิดจากมีสิ่งเร้าภายนอกมากระทำให้ระคายเคือง เช่น ไอของหัวหอมที่ระเหยออกมาหลังการสับ แก๊ซน้ำตา สเปรย์พริกไทย ซึ่งสารเหล่านี้จะไปกระตุ้น Transient receptor potential channels ใน เส้นประสาทอ็อพธาลมิก ให้เกิดปฏิกิริยา ซึ่งตัวกระตุ้นนี้อาจเป็นแสงที่จ้ามาก การได้รับตัวกระตุ้นประเภทพริกไทยยังบริเวณลิ้น หรือเชื่อมโยงกับการสำรอก การหาวและไอ ได้อีกด้วย
Emotional tears หรือเรียกโดยทั่วไปว่าการร้องไห้หรือสะอื้นไห้ เกิดขึ้นจากการเกิดอารมณ์อย่างรุนแรง ไม่ว่าจะเป็นการปลื้มปิติยินดี ความโกรธ หรือความเจ็บปวดทรมาน อันทำให้ระดับการผลิตน้ำตาเพิ่มมากขึ้น น้ำตาชนิดนี้มีส่วนประกอบทางเคมีที่แตกต่างออกไปจากน้ำตาที่หล่อเลี้ยงนัยน์ตา emotional tears นั้นจะมีส่วนประกอบของฮอร์โมนที่มีองค์ประกอบของโปรตีนอย่างโปรแลกติน อะดรีโนคอร์ติโคโทรปิกฮอร์โมน และลูเอนเคฟาลิน ที่มากกว่าสองชนิดแรก ซึ่ง ไฮโปทาลามัสในระบบลิมบิกจะเป็นตัวที่ควบคุมการหลั่งของน้ำตาชนิดนี้ โดยที่ต่อมน้ำตาจะถูกควบคุมด้วยระบบประสาทพาราซิมพาธีติกผ่านทางสารสื่อประสาทอะซีติลโคลีน และส่งไปยังนิโคตินิกรีเซ็ปเตอร์และมัสคารินิกรีเซ็ปเตอร์ ซึ่งหากตัวรับทั้งสองถูกกระตุ้น ต่อมน้ำตาก็จะผลิตน้ำตาออกมา
== อ้างอิง ==
สารน้ำในร่างกาย
ตา
สรีรวิทยา
คนเผ่าบ๊อง ต๊องตะลุยเมือง

ออกฉายเมื่อปี พ.ศ. 2544 กำกับโดย Gray Hofmeyr ความยาวประมาณ 107 นาที
=== นักแสดง ===
Leon Schuster .... นาย .....
David Ramsay .... วินซี่ ลี
Faizon Love .... Pudbedder
Robert Whitehead .... Zach Devlin
Jane Benney .... Laleti
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2544
ตัวระบุวัตถุดิจิทัล

ตัวระบุวัตถุดิจิทัล หรือ ตัวบ่งชี้วัตถุดิจิทัล (digital object identifier: DOI) เป็นระบบสากลที่ใช้ระบุตัวเอกสารอิเล็กทรอนิกส์โดยไม่ขึ้นกับตำแหน่งที่อยู่ของเอกสารนั้น ๆ โดยหน่วยงานชื่อ International DOI Foundation (IDF) DOI เป็นเครื่องหมายการค้าจดทะเบียนของ IDF ประโยชน์ของระบบ DOI คือใช้เป็นข้อความที่ใช้แสดงแทนบทความทางวิชาการ ซึ่งทุกคนสามารถใช้หมายเลขนี้ในการค้นหาเอกสารที่ต้องการนั้น ๆ ในเครือข่ายดิจิตอล
== โครงสร้างของ DOI ==
DOI ประกอบด้วยตัวเลขหรือข้อความ 2 ส่วน ได้แก่ prefix และ suffix ตัวอย่างเช่น
10.1000/182
ความหมาย
10.1000 เป็น prefix:
10 เป็นรหัสของรายชื่อ ซึ่งต้องเป็นตัวเลขที่ตั้งขึ้นโดยหน่วยงานที่ดูแล นั่นคือ International DOI Foundation ในปัจจุบันตัวเลขที่ถูกตั้งขึ้นอย่างถูกต้องคือหมายเลข 10 และ DOI ที่ใช้ในปัจจุบันทุกตัวจึงขึ้นต้นด้วย 10 ทั้งหมด
1000 เป็นรหัสลงทะเบียนของผู้ตีพิมพ์เอกสาร ในกรณีนี้ 1000 เป็นเลขของ International DOI Foundation
182 เป็น suffix หรือเลขประจำเอกสาร ใช้ระบุตัวตนของเอกสารชิ้นนั้น ๆ ในกรณีนี้ doi:10.1000/182 ใช้แทนคู่มือ DOI เวอร์ชัน 4.4.1 (DOI Handbook, Version 4.4.1)
ส่วน Prefix ตั้งขึ้นโดย DOI Registration Agency ให้เฉพาะแก่ผู้ที่ลงทะเบียนนั้น ๆ ส่วน Suffix นั้นตั้งขึ้นเองโดยผู้ที่ลงทะเบียน และต้องใช้แทนเอกสารใดเอกสารหนึ่ง ซึ่งสามารถใช้รวมกับเลขทะเบียนที่ใช้แทนหนังสือหรือเอกสารอื่น ๆ เช่น ISBN หรือ ISSN
ในการอ้างอิง DOI บนเว็บไซต์หรือในสิ่งตีพิมพ์ที่ถูกต้อง คือ doi:10.1000/182
== ประวัติ ==
รหัสทรัพยากร สารสนเทศดิจิทัล หรือ DOI เกิดจากความร่วมมือของสมาคมสำนักพิมพ์แห่งสหรัฐอเมริกาที่ต้องการมาตรฐานการ ให้รหัสของเอกสารดิจิทัล ร่วมกับองค์กรต่าง ๆ เช่น International Publishers Association; International Association of Scientific, Technical and Medical Publishers; Association of American Publishers โดยได้ก่อตั้งองค์กรที่ไม่แสวงหากำไรเรียกว่า มูลนิธิ DOI เรียกว่าThe International DOI® Foundation (IDF) ในปี 1977
ต่อมา IDF ได้ทำงานร่วมกับองค์กร CNRI (Corporation for National Research Initiatives) ในการพัฒนาระบบ Handle System เพื่อใช้เป็นองค์ประกอบสำคัญทางเทคนิคของระบบ DOI
ในปีต่อมาคือ 1998-2000 IDF ร่วมกับ indecs project ได้กำหนด Indecs framework เป็น Data model องค์กรที่เป็น Registration Agency แห่งแรกเริ่มขึ้นในปี 2000 โดยการเชื่อมโยงบทความวารสารเรียกว่า CrossRef Registration Agency
ส่วน DOI syntax เป็นมาตรฐาน ISO ตาม A National Information Standards Organization (US) standard, ANSI/NISO Z39.84-2010 ต่อมาระบบ DOI ได้รับการรับรองเป็นมาตรฐานสากล Information and Documentation ในปี 2012
=== ในประเทศไทย ===
การนำรหัสทรัพยากรสารสนเทศดิจิทัลมาใช้งาน เริ่มมีการดำเนินการไปแล้ว โดยสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ (วช.) ได้สมัครสมาชิกเป็นผู้บริหารจัดการรหัสทรัพยากรสารสนเทศดิจิทัลด้านการวิจัย ของประเทศกับ DataCite ซึ่งเป็น Registration Agencies (RA) และได้รับการยอมรับจากที่ประชุมใหญ่สามัญประจำปีของ DataCite ให้เป็นสมาชิกเต็มรูปแบบลำดับที่ 17 เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม 2555
== อ้างอิง ==
Factsheet: DOI System and Internet Identifier Specifications
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
หน้าหลักของระบบ DOI
The Handle System
ทำความรู้จักตัวระบุวัตถุดิจิทัล (ดีโอไอ) 
มาตรฐานสากล
ตัวระบุ
การจัดพิมพ์ทางวิชาการ
โดมินิก เพอร์เซลล์

โดมินิก โฮกุน เมียร์ตเวด เพอร์เซลล์ (Dominic Haakon Myrtved  Purcell;เกิดเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1970) เป็นนักแสดงชาวบริติช–ออสเตรเลียน เขาเริ่มโด่งดังมาจากการรับบท "เดรก/แดรกคูลา" ตัวร้ายจากภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโรของมาร์เวลเรื่อง เบลด 3 อำมหิต พันธุ์อมตะ (2004) และมาประสบความสำเร็จจนเป็นที่รู้จักในบทบาท "ลินคอล์น เบอร์โรวส์" ตัวละครหลักใน แผนลับแหกคุกนรก (2005–2009; 2017), รับบทนักแสดงนำในภาพยนตร์เรื่อง ไอซ์โซลด์เยอร์ส นักรบเหนือมนุษย์ (2013) นอกจากนี้เขายังรับบทเป็น "มิค รอรี/ฮีต เวฟ" ตัวละครสมทบในละครชุดแนวซูเปอร์ฮีโรเรื่อง เดอะ แฟลช วีรบุรุษเหนือแสง ซีซัน 1–3 (2014–2016) และได้กลายมาเป็นตัวละครหลักใน รวมพลคนเหนือมนุษย์ ซีซัน 1–6 (2016–2021) ซึ่งเป็นภาคแยกของเรื่อง เดอะ แฟลช
== ประวัติ ==
โดมินิก โฮกุน เมียร์ตเวด เพอร์เซลล์ เกิดวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1970 ที่เมืองวัลลาซี มณฑลเชชเชอร์ (ปัจจุบันคือเมอร์ซีไซด์) ประเทศอังกฤษ มีพ่อเป็นชาวบริติช–นอร์วีเจียน (ปู่ของเขาเป็นชาวนอร์เวย์ ส่วนย่าของเขาเป็นชาวอังกฤษ) ส่วนแม่ของเขาเป็นชาวไอริช ต่อมาในปีค.ศ. 1972 ขณะที่เขาอายุได้ 2 ปี ครอบครัวของเขาได้ย้ายมาอยู่แถบหาดบอนได ทางตะวันออกของเมืองซิดนีย์ รัฐนิวเซาท์เวลส์ ประเทศออสเตรเลีย ต่อมาได้ย้ายไปอยู่ที่เมืองเพนริธซึ่งตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันตก เพอร์เซลล์ เข้าเรียนชั้นประถมศึกษาที่ รร.แบล็กซ์แลนด์ ซึ่งเป็นโรงเรียนของรัฐบาล จากนั้นเขาเรียนต่อชั้นมัธยมที่วิทยาลัยเซนต์โดมินิก ซึ่งเป็นวิทยาลัยเอกชนแบบชายล้วน นิกายคาทอลิก ก่อนจะย้ายมาเรียนแบบสหศึกษาที่วิทยาลัยเอกชนมักคาร์ที คาทอลิก (ปัจจุบันคือวิทยาลัยเพโนลา) และมีความคิดอยากจะเป็นนักแสดงหลังจากได้มีโอกาสได้รับชมภาพยนตร์เรื่อง พลาทูน เขาจึงตัดสินใจเข้าเรียนการแสดงที่โรงละครเดอะ ออสเตรเลียน เธียเตอร์ ฟอร์ ยัง พีเพิล (เอทีวายพี) และเรียนต่อด้านการแสดงที่สถาบันการละครเวสเทิร์น ออสเตรเลียน รุ่นเดียวกับ ฮิวจ์ แจ็คแมน ที่ซึ่งเขาได้พบรีเบ็คกา ภรรยาในอนาคต
โดมินิก เพอร์เซลล์ เป็นบุคคลที่ถือ 3 สัญชาติ ได้แก่ อังกฤษ–ออสเตรเลียน–ไอริช โดยเขาได้รับสัญชาติอังกฤษตามหลักสิทธิโดยแผ่นดินจากการเกิดในมณฑลเมอร์ซีไซด์ ประเทศอังกฤษ ได้รับสัญชาติออสเตรเลียจากการมีภูมิลำเนาและอยู่อาศัยในประเทศออสเตรเลียมาตั้งแต่อายุ 2 ปี และ ได้รับสัญชาติไอร์แลนด์จากการที่เกิดจากมารดาที่เป็นชาวไอริช
ในปี 1997 โดมินิกแสดงใน ซีรีส์โทรทัศน์เรื่อง RAW FM และได้รับบทใน Mission Impossible 2 ซึ่งถ่ายทำในออสเตรเลีย  เขากลายเป็นดาราโทรทัศน์ออสเตรเลีย และหลังจากนั้นเขาทำงานที่อเมริกา มีผลงานในภาพยนตร์อย่าง Equilibrium จนมีผลงานในซีรีส์ John Doe ในปี 2002 ,ภาพยนตร์เรื่องBlade 3:Trinity ,เรื่อง 3-Way และละครโทรทัศน์เรื่องใหม่ Strut
== ชีวิตส่วนตัว ==
ในปี 2000 เขาชนะล็อตเตอร์รีกรีนการ์ด ได้ย้ายมาอาศัยกับครอบครัวที่ลอสแอนเจลิส แคลิฟอร์เนีย กับภรรยาของเขา รีเบกกา วิลเลียมสัน (ปัจจุบันหย่าร้าง) กันลูก อีก 4 คนคือ โจเซฟ (เกิด 1999), ออเดรย์ (เกิด 2001) และ ลูกฝาแฝด ลิลี และออกัสตุส (เกิด 2003)
เมื่อ 21 ตุลาคม ค.ศ. 2007 เพอร์เซลล์และภรรยา รีเบกกา วิลเลียมสัน แยกทางกันแล้ว
==รางวัลและการเสนอชื่อ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นักแสดงออสเตรเลีย
บุคคลจากซิดนีย์
ชาวอังกฤษในสหรัฐ
ชาวออสเตรเลียในสหรัฐ
ชาวออสเตรเลียเชื้อสายไอริช
ชาวออสเตรเลียเชื้อสายนอร์เวย์
แคว้นคัมปาเนีย

คัมปาเนีย (Campania) เป็นแคว้นทางตอนใต้ของประเทศอิตาลี ณ ค.ศ. 2018 แคว้นนี้มีประชากรประมาณ 5,820,000 คน ทำให้เป็นแคว้นที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 3 ของประเทศ และมีความหนาแน่นทางประชากรมากที่สุด ด้วยพื้นที่  พื้นที่ของแคว้นตั้งอยู่บนคาบสมุทรอิตาลี ทางทิศตะวันตกจรดทะเลเมดิเตอร์เรเนียน โดยมีหมู่เกาะเฟลเกรเอและกาปรีเป็นส่วนหนึ่งของเขตการปกครองของแคว้นด้วย เมืองหลักของแคว้นคือนาโปลี (เนเปิลส์)
==การแบ่งเขตการปกครอง==
แคว้นคัมปาเนียแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 5 จังหวัด ได้แก่
{| align="center"
|- bgcolor="lightsteelblue"
!align=center|จังหวัด
!align=center|เมืองหลัก
!align=center|พื้นที่ (ตร.กม.)
!align=center|ประชากร (คน)
!align=center|ความหนาแน่น(คน/ตร.กม.)
|-
| จังหวัดคาแซร์ตา
| คาแซร์ตา
| align=right|2,639
| align=right|903,285
| align=right|342.3
|-
| จังหวัดซาแลร์โน
| ซาแลร์โน
| align=right|4,923
| align=right|1,105,601
| align=right|224.5
|-
| จังหวัดนาโปลี
| นาโปลี
| align=right|1,171
| align=right|3,075,010
| align=right|2,625.9
|-
| จังหวัดเบเนเวนโต
| เบเนเวนโต
| align=right|2,071
| align=right|289,091
| align=right|139.6
|-
| จังหวัดอาเวลลีโน
| อาเวลลีโน
| align=right|2,792
| align=right|439,662
| align=right|157.5
|}
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Campania Photo Gallery
แผนที่แคว้นคัมปาเนีย
Vesuvius Observatory
 
คัมปาเนีย
ราชอาณาจักรอิตาลี (แก้ความกำกวม)

ราชอาณาจักรอิตาลี (Kingdom of Italy) สามารถหมายถึง
ราชอาณาจักรอิตาลี (ยุคกลาง)
ราชอาณาจักรอิตาลี (สมัยนโปเลียน)
ราชอาณาจักรอิตาลี
โป๋ เป่าปี่

โผ กู้เกียรติตน หรือ โป๋ เป่าปี่ เป็นคนพื้นเมืองจังหวัดราชบุรี  ก่อนเข้าวงการแสดงได้ประกอบอาชีพหลายหลาก ไม่ว่าจะเป็นแสดงงิ้ว เล่นดนตรีในวงงิ้ว นักมวย รับราชการตำรวจ และลงสมัครเล่นการเมืองท้องถิ่นในจังหวัดราชบุรี (แต่สอบตก) จึงได้หันเหชีวิตเข้าสู่วงการแสดง โดยเริ่มจากความสามารถพิเศษในการเป่าปี่ ที่ถือว่าเป็นพรสวรรค์ติดตัวมา และเริ่มได้รับเชิญมาเป็นตัวประกอบเรื่อยมา และได้ย้ายถิ่นฐานมาประกอบอาชีพในจังหวัดกรุงเทพมหานคร และในปี พ.ศ. 2520 โป๋ เป่าปี่ก็ได้เข้าพิธีสมรสและมีบุตรสาว 1 คน โป๋ เป่าปี่ นั้นยังมีความสามารถในการแสดง และการเขียนบทภาพยนตร์ ซึ่งภาพยนตร์ที่สามารถทำให้มีชื่อเสียงก็คือเรื่อง "เต้าฮวยไล้เหลี่ยว" จัดสร้างโดยนายกำธร  ทัพคัลไลย ในปี 2523
โป๋ เป่าปี่ เป็นชื่อที่ใช้ในการแสดงของนักแสดงตลกอาวุโสชาวไทย ซึ่งมีผลงานเป็นตัวประกอบในภาพยนตร์ไทยเป็นจำนวนมาก เป็นนักแสดงตลกร่วมคณะต๊อกบูมของ ล้อต๊อก ร่วมวงกับ ชูศรี มีสมมนต์, ทองฮะ วงศ์รักไทย, ก๊กเฮง (เฉลิมศักดิ์ พุกกะณะสุต) และทองแถม เขียวแสงใส ในระยะหลังมีบทบาทเป็นที่จดจำจากการเป็นพรีเซนเตอร์ในภาพยนตร์โฆษณาสีทาบ้าน ออกอากาศทางโทรทัศน์
โป๋ เป่าปี่ ได้ร่วมแสดงภาพยนตร์อเมริกันเกี่ยวกับสงครามเวียดนาม เรื่อง เดอะ เดียร์ฮันเตอร์ ออกฉายในปี พ.ศ. 2521 โดยรับบทในฉากสำคัญของเรื่อง เป็นกรรมการในบ่อนรัสเซียนรูเลตต์ ระหว่างโรเบิร์ต เดอ นิโรและคริสโตเฟอร์ วอลเคน โดยก่อนจะได้เล่นบทนี้ โป๋ เป่าปี่ต้องทดสอบบทแข่งขันกับ ดามพ์ ดัสกร, สรพงศ์ ชาตรี, ลักษณ์ อภิชาติ, กรุง ศรีวิไล, ฤทธิ์ ลือชา, ไกรลาศ เกรียงไกร, ชุมพร เทพพิทักษ์, อดุลย์ ดุลยรัตน์, พอเจตน์ แก่นเพชร, มานพ อัศวเทพ, สมศักดิ์ ชัยสงคราม, ทูน หิรัญทรัพย์, นาท ภูวนัย, สมบัติ เมทะนี, ไชยา สุริยัน, ไพโรจน์ ใจสิงห์ และ ยอดชาย เมฆสุวรรณ  และได้เล่นภาพยนตร์อีกเรื่องคือ แรมโบ้ 3
ในปี พ.ศ. 2551 ชื่อ "โป๋ เป่าปี่" เป็นที่รู้จัก เมื่อถูกสื่อมวลชนใช้เป็นฉายาของนายธีรพล นพรัมภา ผู้ใกล้ชิดนายสมัคร สุนทรเวช
== ผลงานการแสดงภาพยนตร์ ==
ไอ้แกละเพื่อนรัก (2515)
เขาชื่อกานต์ (2516) รับบท บุรุษไปรษณีย์
ยอดกะล่อน (2519)
เทวดาเดินดิน (2519)
รถไฟ เรือเมล์ ลิเก ตำรวจ (2520)
นักเลงพลาญชัย (2520)
กำนันเหี้ยม (2520)
แม่นาคพระโขนง (2521)
เดอะ เดียร์ ฮันเตอร์ (2521)
เจ้าป่าบ้าจี้ (2521)
รักนอกตำรา (2522)
ลูกทาส (2522)
คนกลางแดด (2522)
ผู้ใหญ่มากับทุ่งหมาเมิน (2523) รับบท เถ้าแก่เฮง
เต้าฮวยไล้เหลี่ยว (2523) รับบท เฒ่ายาจก
กระต่ายดง (2523)
ซีอุย (2523)
ดุ๊ยดุ่ย (2523)
ตามล่า (2523)
ภูตพิศวาส (2523)
บ้านหนองเสือ (2523)
มนต์รักขนมครก (2523)
ซูเปอร์เก๋าส์ (2524)
ไอ้เสี่ยวหมัดสั่ง (2524)
แก้วกาหลง (2524)
จอมตะบัน (2524)
อุ๊ย!..เขิน (2524)
ศรีธนญชัย (2524)
ขบวนการแก้จน (2524)
ผีตาโบ๋ (2524)
พ่อค้าแม่ขาย (2525)
เทพบุตรข้างถนน (2525)
แว่วเสียงนางพราย (2525)
ลูกเขยกำนัน (2525)
วัยสะรุ่น (2525)
ไอ้ทุยลุยกรุง (2526)
นักเลงร้อยคม (2526)
อิสรภาพของทองพูน โคกโพ (2527)
อินทรี 4 แคว (2527)
ปืนประกาศิต (2527)
ไม้เรียวหัก (2527)
เสือตกถัง (2527)
ลูกสาวป้าแช่ม (2528)
จระเข้ศรีวันทอง (2528)
ตะเพียนทอง (2528)
ขออยู่ถึงพรุ่งนี้ (2529)
รักหน่อยน่า (2529)
ย่องโลกอลเวง (2529)
เจ้าแม่จระเข้ (2530)
กะเหรี่ยงตกดอย (2530)
เพชฌฆาตเดนสงคราม (2531)
แม่จ๋าแม่ (2531)
มูเซอดำ (2533)
บ้านผีสาว (2533)
คนละวัยอลวน (2533)
เจ้าสาวเที่ยงคืน (2533)
แบ๊งค์เถื่อน (2534)
บ้านผีปอบ 6 (2534)
ตั๊กแตนผูกโบว์ (2536)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นักแสดงชาวไทย
นักแสดงตลกไทย
บุคคลจากจังหวัดราชบุรี