pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
การประสูติของพระเยซู (ศิลปะ)

สำหรับเรื่องราวทางประวัติศาสตร์ศาสนาคริสต์ที่เกี่ยวกับการประสูติของพระเยซูดูที่: “การประสูติของพระเยซู”

การประสูติของพระเยซู (Nativity หรือ Nativity of Jesus) เป็นหัวเรื่องที่วาดกันบ่อยที่สุดหัวข้อหนึ่งในศิลปะศาสนาเกตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 4 องค์ประกอบของศิลปะที่สร้างขึ้นเพื่อฉลองวันเกเรตามข้อมูลในพระวรสารนักบุญมัทเกและพระวรสารนักบุญลูกา และต่อมาก็มีการเพิ่มเรื่องราวจากข้อเขียนอื่น ๆ หรือเรื่องเล่าต่าง ๆ ศิลปะคริสต์ศาสนามักจะมีรูปเคารพของพระนางมารีย์พรหมจารีและพระกุมารเยซู งานศิลปะแบบนี้จะเรียกว่า “แม่พระและพระกุมาร” หรือ “พระนางพรหมจารีและพระกุมาร” แต่รูปนี้จะไม่รวมอยู่ในชุด “การประสูติของพระเยซู” ฉากการประสูติของพระเยซูจะมีคำบรรยายอย่างชัดเจนจากหลักฐานหลายแห่ง
การกำเนิดของพระเยซูเป็นฉากที่ใช้ในการสร้างศิลปะหลายแบบทั้งทางจักษุศิลป์และประติมากรรม และศิลปะแบบอื่น ๆ ในรูปของจักษุศิลป์ก็อาจจะเป็น ไอคอน, จิตรกรรมฝาผนัง, บานพับภาพ, ภาพเขียนสีน้ำมัน, หนังสือวิจิตร และ หน้าต่างประดับกระจกสี บางครั้งการแสดงภาพก็อาจจะผสมระหว่างจักษุศิลป์และประติมากรรม ที่ตั้งของภาพหรืองานศิลปะก็อาจจะเป็น ฉากประดับแท่นบูชา (Altarpiece) ศิลปะแบบอื่น ๆ ก็อาจจะเป็นจุลจิตรกรรม งานแกะงาช้าง การแกะภาพบนโลงหิน การสลักบนหน้าบันเหนือประตูทางเข้าโบสถ์ หรือคานเหนือประตู หรืออาจจะเป็นรูปปั้นแบบลอยตัว
รูปปั้นแบบลอยตัวของ “การประสูติของพระเยซู” มักจะทำเป็น “Creche” หรือ “Presepe” ซึ่งเรียกว่า “ฉากพระเยซูประสูติ”(Nativity scene) ซึ่งอาจจะใช้ตั้งตรงมุมใดมุมหนึ่งของโบสถ์ หน้าหรือในสถานที่สาธารณะ, บ้าน หรือกลางแจ้งเป็นการชั่วคราว ขนาดของกลุ่มรูปปั้นก็มีตั้งแต่ขนาดเล็ก ๆ ไปจนขนาดเท่าคนจริง ที่มาของการสร้าง “ฉากพระเยซูประสูติ” อาจจะมาจากการแสดงกลุ่มรูปปั้น ที่เรียกว่า “
เอลเกรโก

โดเมนิคอส เทโอโทโคพูลอส (Δομήνικος Θεοτοκόπουλος; Doménicos Theotokópoulos ; ค.ศ. 1541 7 เมษายน ค.ศ. 1614) หรือที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางในชื่อ เอลเกรโก (El Greco; "ชาวกรีก") เป็นจิตรกร ประติมากร และสถาปนิกสมัยเรอเนซองซ์คนสำคัญของประเทศสเปนในคริสต์ศตวรรษที่ 16 และ 17 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพสีน้ำมัน เอลเกรโกมักจะลงนามในภาพเขียนด้วยชื่อเต็มเป็นภาษากรีก
เอลเกรโกเกิดที่เกาะครีตซึ่งในสมัยนั้นเป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐเวนิสและเป็นศูนย์กลางของศิลปะไบแซนไทน์ยุคปลาย เอลเกรโกได้รับการฝึกฝนลักษณะศิลปะไบแซนไทน์ก่อนที่เดินทางไปเวนิสเมื่ออายุ 26 ปึเช่นเดียวกับศิลปินชาวกรีกคนอื่น ๆ ในปี ค.ศ. 1570 เอลเกรโกก็ย้ายไปโรมไปเปิดโรงฝึกงานและสร้างงานเขียน ระหว่างที่อยู่ในอิตาลี เอลเกรโกก็ปรับปรุงงานของตนเองโดยการใช้วิธีการเขียนภาพแบบลัทธิแมนเนอริสม์ (Mannerism) และเรอเนซองซ์อิตาลี

ในปี ค.ศ. 1577 เอลเกรโกก็ย้ายไปโตเลโดในประเทศสเปนซึ่งเป็นที่ที่เอลเกรโกอาศัยอยู่จนตลอดชีวิต ที่โตเลโด เอลเกรโกได้รับงานเขียนหลายชิ้นและเป็นที่สร้างผลงานที่รู้จักกันดีที่สุด
เอลเกรโกเป็นผู้ที่เป็นแนวทางต่อลัทธิแสดงพลังอารมณ์ (Expressionism) และลัทธิบาศกนิยม (Cubism) ในสมัยต่อมา นอกจากนั้นงานของเอลเกรโกยังมีแรงบันดาลใจต่อกวีและนักเขียนเช่น ไรเนอร์ มาเรีย ริลค์ (Rainer Maria Rilke) และนิคอส คาแซนท์ซาคิส (Nikos Kazantzakis) นักวิชาสมัยใหม่กล่าวว่าเอลเกรโกมีลักษณะเป็นตัวของตัวเองอย่างเด่นชัด จนไม่สามารถจัดเข้าอยู่ในกลุ่มศิลปะกลุ่มหนึ่งได้ งานที่เป็นลักษณะที่รู้จักกันคือรูปแบบที่สูงยาวอย่างบิดเบือนและการใช้สีหนักและจัดโดยผสมผสานระหว่างศิลปะไบแซนไทน์กับศิลปะตะวันตก
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ศิลปะไบแซนไทน์
ศิลปะเรอเนซองซ์
== สมุดภาพ ==
ภาพ:Annunciation by El Greco (1570-1575, Prado).jpg|“การประกาศของเทพ”ราว ค.ศ. 1570-1575
ภาพ:El Greco Pietà.jpg|“ปีเอตา”ราว ค.ศ. 1571-1576
ภาพ:El Greco 018.jpg|“พระเยซู”ราว ค.ศ. 1580-1585
ภาพ:Coronacion de la Virgen.jpg|“พระแม่มารีสวมมงกุฏ”ราว ค.ศ. 1591
ภาพ:El Greco 028.jpg|“ครอบครัวศักดิ์สิทธิ์”ราว ค.ศ. 1594-1604
ภาพ:Crucifixion Prado.jpg|“พระเยซูบนกางเขน”ราว ค.ศ. 1595-1600
ภาพ:El Greco – St James.jpg|“นักบุญเจมส์ใหญ่”(Jacobus Major)ราว ค.ศ. 1600
ภาพ:El Greco 060.jpg|“วิทัศน์ของนักบุญอิลดิฟองโซ”ราว ค.ศ. 1600-1604
ภาพ:El Greco 038.jpg|“นักบุญแอนดรูว์และนักบุญฟรานซิสแห่งอาซิซิ”ราว ค.ศ. 1604
ภาพ:El Greco 050.jpg|“สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 5”ราว ค.ศ. 1600-1610
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เอลเกรโก (El Greco)
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2084
อเลกเรกโ
อเลกเรกโ
อเลกเรกโ
อเลกเรกโ
อเลกเรกโ
บุคคลจากเกาะครีต
ดอน ดอน ลาปุส

ดอนดอน ลาปุส (Dondon Lapuz) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 43 ครั้ง ชนะ 11 (น็อค 7) แพ้ 32
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวท (2548 – 2549)
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 25 มีนาคม 2547 แพ้คะแนน สมศักดิ์ ศิษย์ชัชวาลย์ ที่ ตราด
* ชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 9 สิงหาคม 2547 แพ้น็อค ฟ้าประกอบ รักเกียรติยิม ยก 7 ที่ กทม.
* ชิงแชมป์ ABCO รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 27 ตุลาคม 2547 แพ้คะแนน แสงหิรัญ ลูกบ้านใหญ่ ที่ ศรีสะเกษ
* ชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 9 มีนาคม 2548 แพ้น็อค เทอดศักดิ์ จันทร์แดง ยก 4 ที่ กทม.
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวท
นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นเฟเธอร์เวท
บุคคลจากจังหวัดมีซามิสโอเรียนตัล
รามา ชาติบัณฑิต

ทนหน่อย ต่อยใช้หนี้ ศ.หลังสวบ บัณฑิต สถิติการชก มากมาย/ ครั้ง/ ชนะ /  แพ้
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ประเทศไทยรุ่น wdc รอบยาฆ่าหญ้าตราหมาแดง
*
* สละแชมป์
== อ้างอิง ==
อันเล่า"อันลือ "อ้าง"" อันใดกันพี่เฮย
มวยไทย,ไก่เดือย
เดชสยาม ศิษย์พ่อดำ

เดชสยาม ศิษย์พ่อดำ สถิติการชก 27 ครั้ง ชนะ 8 (น็อค 4) แพ้ 19
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ประเทศไทยรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
* ชิง 4 สิงหาคม 2548 ชนะน็อค ฤทธิเดช ศูนย์กีฬาน้อยใน ยก 5
* สละแชมป์
== อ้างอิง ==
สถิติการชก 
นักมวยสากลชาวไทยรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
ดวงประเสริฐ ส.สมบูรณ์

ดวงประเสริฐ ส.สมบูรณ์ สถิติการชก 5 ครั้ง ชนะ 3 (น็อค 2) แพ้ 2
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ประเทศไทยรุ่นเฟเธอร์เวท
* ชิง 17 เมษายน 2526 ชนะคะแนน นักพระจันทร์ เกียรติกำชัย
* สละแชมป์
== อ้างอิง ==
สถิติการชก
นักมวยสากลชาวไทยรุ่นเฟเธอร์เวท
เกล็น โดเนียรี่

เกล็น โดแนรี่ หรือ เกล็น กอนซาเลซ โดแนรี่ (Glenn Donaire) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2522 ที่เมือง Gen. Santos City สถิติการชก 20 ครั้ง ชนะ 16 (น็อค 9) เสมอ 1 แพ้ 3
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ WBO เอเชียรุ่นฟลายเวท
ชิง 22 พฤศจิกายน 2545 ชนะคะแนน วังพนม ว.สระกวี ที่ กวม
แชมป์ WBO NABO และ NABA รุ่นฟลายเวท
ชิง 5 พฤษภาคม 2549 ชนะคะแนน เซซาร์ โลเปซ ที่ สหรัฐ
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท IBF แพ้คะแนนโดยเทคนิค วิค ดาร์ชิเนียน ที่ สหรัฐ
== อ้างอิง ==
boxrec.com 
นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวท
แชมป์ WBO เอเชีย
บุคคลจากเฮเนรัลซันโตส
นักกีฬาชาวอเมริกันเชื้อสายเอเชีย
ปลากรายอินเดีย

ปลากรายอินเดีย (চিতল, அம்பட்டன்வாளை, சொட்டைவாளை, அம்புட்டன் வாழ; )  ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง  ในวงศ์ปลากราย (Notopteridae) มีรูปร่างทั่วไปคล้ายปลากราย (C. ornata) เพียงแต่ปลากรายอินเดียจะมีรูปร่างที่เพรียวกว่า  เกล็ดมีขนาดเล็กกว่า บริเวณสันหลังยังมีสีเหลือบทองและยังมีแถบสีเงินเป็นบั้ง ๆ  ซึ่งในปลากรายจะไม่มี ลายจุดจะมีลักษณะคล้ายปลาตองลาย (C. blanci) คือ เป็นจุดเล็กกว่าปลากราย แต่ปลากรายอินเดียจะไม่มีจุดมากเท่าปลาตองลาย หรือในบางตัวอาจไม่มีเลย และจุดดังกล่าวเป็นแต้มสีดำไม่มีขอบขาวเป็นวงรอบ และอยู่ค่อนข้างไปทางท้ายลำตัว   ปลาในวัยเล็กจะยังไม่มีบั้งสีเงิน
พบในภูมิภาคเอเชียใต้ ซึ่งปลาชนิดนี้ในความเชื่อของศาสนาฮินดู พระนารายณ์ได้อวตารลงมาเป็นปลากรายทองในชื่อปาง "มัตสยาวตาร" ชาวฮินดูจึงถือว่าปลาชนิดนี้เป็นปลาศักดิ์สิทธิ์ แต่ก็นิยมใช้บริโภคในท้องถิ่น  
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม แต่มีราคาสูง เนื่องจากเป็นปลาที่หายาก
อนึ่ง โดยมากแล้วในการอ้างอิงทางอนุกรมวิธาน มักจะจัดให้ปลากรายอินเดียเป็นชนิดเดียวกับปลากราย โดยใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ซ้ำซ้อนกัน แต่ความจริงแล้ว ปลาทั้งสองชนิดนี้เป็นปลาคนละชนิดกัน
== ดูเพิ่ม ==
ปลากราย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ข้อมูลปลากรายอินเดีย
กรายอินเดีย
กรายอินเดีย
สกุลปลากราย
ปลาที่พบในประเทศอินเดีย
แคว้นเบรอตาญ

เบรอตาญ (Bretagne, ), แบรย์ส (Breizh, ) หรือ บริตทานี (Brittany) เป็นแคว้นที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกสุดของประเทศฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่ ครอบคลุมพื้นที่ประมาณสี่ในห้าของจังหวัดเบรอตาญในอดีต โดยมีเมืองหลักคือแรน เบรอตาญเป็นหนึ่งในสองแคว้นของฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่ที่ทุกจังหวัดมีทางออกสู่ทะเล เช่นเดียวกับแคว้นคอร์ซิกา
เบรอตาญเป็นแคว้นที่ตั้งอยู่บนคาบสมุทรที่ติดต่อกับช่องแคบอังกฤษทางทิศเหนือ และติดต่อกับอ่าวบิสเคย์ทางทิศใต้ โดยมีแคว้นข้างเคียงคือแคว้นนอร์ม็องดีทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ และแคว้นเปอีเดอลาลัวร์ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ เพลงประจำแคว้นเบรอตาญคือ "โบรโกซมาซาดู" ซึ่งมีทำนองเพลงเหมือนกันและมีเนื้อร้องคล้ายกันกับเพลง "เฮนวลาดเวอนาได" ซึ่งเป็นเพลงชาติของประเทศเวลส์ ในฐานะที่เป็นแคว้นหนึ่งของประเทศฝรั่งเศส เบรอตาญมีสภาแคว้นซึ่งจัดการเลือกตั้งครั้งล่าสุดเมื่อ พ.ศ. 2564
== อ้างอิง ==
แคว้นของประเทศฝรั่งเศส
กล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส

ในทางกายวิภาคศาสตร์ กล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส (Flexor carpi radialis muscle; FCR) เป็นกล้ามเนื้อในปลายแขนของมนุษย์ ทำหน้าที่งอและกางมือออก
== จุดเกาะต้นและจุดเกาะปลาย ==
กล้ามเนื้อนี้เริ่มจากปุ่มมีเดียล อีพิคอนไดล์ของกระดูกต้นแขน (medial epicondyle of humerus) (เช่นเดียวกับกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ อัลนาริส) และเกาะกับด้านหน้าของฐานกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 2 (2nd metacarpal)
กล้ามเนื้อนี้วิ่งในแนวด้านข้างของกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ ดิจิทอรุม ซุเปอร์ฟิเชียลิส (flexor digitorum superficialis) และเอ็นของกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิสสามารถเห็นได้จากด้านหน้าของปลายแขนตอนปลายๆ ใกล้ข้อมือ
ที่บริเวณปลายแขนบริเวณปลายๆ ใกล้ข้อมือ ทางขวาก่อนถึงข้อมือ จะเห็นเอ็นกล้ามเนื้อ 2-3 อัน ได้แก่ เอ็นกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิสอยู่ทางด้านข้างมากที่สุด (ใกล้กับนิ้วโป้งมากที่สุด) (ส่วนเอ็นที่อยู่ใกล้กลางที่สุดคือเอ็นกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ อัลนาริส ส่วนอันตรงกลาง (ถ้ามี) คือเอ็นกล้ามเนื้อปาล์มาริส ลองกัส)
== เส้นประสาทและหลอดเลือดแดง ==
กล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิสเลี้ยงโดยเส้นประสาทมีเดียน (median nerve) เช่นเดียวกับกล้ามเนื้อในกลุ่มกล้ามเนื้องอของมือส่วนใหญ่ และได้รับเลือดมาเลี้ยงจากหลอดเลือดแดงอัลนา (ulnar artery)
== การออกกำลังกาย ==
เช่นเดียวกับกล้ามเนื้อกลุ่มงออื่นๆ ในปลายแขน กล้ามเนื้อนี้สามารถฝึกความแข็งแรงได้จากการออกกำลังการต้านการงอ โดยใช้ wrist roller และ wrist curls ร่วมกับดัมบ์เบลล์ (dumbbell)
== ดูเพิ่ม ==
เฟลกเซอร์เรตินาคิวลัมของมือ (Flexor retinaculum of the hand)
== ภาพอื่นๆ ==
ไฟล์:Gray417_color.PNG|ภาพตัดขวางผ่านตรงกลางของปลายแขน
ไฟล์:Gray421.png|ภาคตัดขวางของปลายกระดูกปลายแขน แสดงการวางตัวของเอ็นและโครงสร้างอื่นๆที่เข้าสู่ข้อมือ
ไฟล์:Gray422.png|ภาคตัดขวางผ่านข้อมือและนิ้วมือ
ไฟล์:Gray423.png|แผ่นเมือกของเอ็นกล้ามเนื้อด้านหน้าของข้อมือและนิ้วมือ
ไฟล์:Gray426.png|กล้ามเนื้อของนิ้วหัวแม่มือ
ไฟล์:Gray427.png|กล้ามเนื้อของมือซ้าย พื้นผิวด้านฝ่ามือ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
กล้ามเนื้อของรยางค์บน
ปลายแขน
ภาคเศรษฐกิจขั้นที่ 3

ภาคเศรษฐกิจขั้นที่ 3 (บางครั้งเรียกว่า อุตสาหกรรมบริการ) เป็นภาคเศรษฐกิจที่มิได้ผลิตสิ่งบริโภคหรือผลิตสิ่งใด แต่บริการให้กับอุตสาหกรรมอื่น ๆ หรือ คนทั่วไป การธนาคาร การแต่งผม การขนส่ง และ โรงละคร เป็นต้น เหล่านี้ล้วนเป็นส่วนหนึ่งของอุตสาหกรรมบริการ
ในระบบเศรษฐกิจที่พัฒนาแล้ว อุตสาหกรรมบริการมีแนวโน้มที่จะเพิ่มความสำคัญมากขึ้นในสังคม ยกตัวอย่างเช่นในประเทศอังกฤษ (ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2488) เนื่องจากมาตรฐานการครองชีพของประชาชนที่สูงขึ้น ดังนั้นมันจึงทำให้ผู้บริโภคต้องการบริการต่าง ๆ มากขึ้น อุตสาหกรรมบริการจึงกลายเป็นแหล่งจ้างงานของคนในแต่ละประเทศมากขึ้นด้วย
== อ้างอิง ==
อุตสาหกรรม
เศรษฐศาสตร์
โทรโพสเฟียร์

โทรโพสเฟียร์ (Troposphere) (คำว่าโทรโพ (Tropo) มาจากภาษากรีกแปลว่า หมุน หรือ ผสม) บรรยากาศชั้นล่างสุดสูงจากผิวโลก 8 - 15 กิโลเมตร มีอิทธิพลต่อมนุษย์และสิ่งแวดล้อมมากที่สุด อากาศที่มนุษย์หายใจเข้าไปคืออากาศชั้นนี้ เมฆ  พายุ  ลม และลักษณะอากาศต่าง ๆ  เกิดขึ้นในบรรยากาศชั้นนี้  อุณหภูมิจะเปลี่ยนแปลงบ่อยครั้งและรวดเร็วกว่าบรรยากาศชั้นอื่น ๆ อยู่ระหว่าง 0-10 กม. โดยอุณหภูมิจะค่อย ๆ ลดลงตามความสูง โดยเฉลี่ยกม.ละ 6.5 องศา c เป็นชั้นที่สำคัญมากเพราะเป็นบริเวณที่มีไอนำ เมฆ หมอก และพายุ  มีก๊าซที่สำคัญคือ ไอ น้ำ มีไอน้ำมหาศาล ก่อให้เกิดเมฆ หมอก พายุ และฝน
== อ้างอิง ==
https://sites.google.com/site/jumpa7536/1-chan-thor-pho-sfeiyr-troposphere 
ท
สนธิสัญญาเบอร์ลิน (ค.ศ. 1878)

สนธิสัญญาเบอร์ลิน เป็นบัญญัติสุดท้ายแห่งการประชุมใหญ่เบอร์ลิน (13 มิถุนายน – 13 กรกฎาคม ค.ศ. 1878) ซึ่งสหราชอาณาจักร ออสเตรีย-ฮังการี ฝรั่งเศส อิตาลี รัสเซียและจักรวรรดิออตโตมันภายใต้สุลต่านอับดุล ฮามิดที่ 2 ภาระสำคัญที่สุดของการประชุมใหญ่นี้คือ ตัดสินชะตาของราชรัฐบัลแกเรียซึ่งสถาปนาขึ้นในสนธิสัญญาซันสเตฟาโน แม้บัลแกเรียเองจะไม่ได้รับเชิญให้เข้าร่วมประชุมเพราะการยืนกรานของรัสเซีย ในขณะนั้น บัลแกเรียยังไม่มีอยู่บนแผนที่โลก จึงไม่อยู่ในบังคับของกฎหมายระหว่างประเทศ เช่นเดียวกับชาวบัลแกเรีย การกีดกันนี้เคยมีขึ้นแล้วในการประชุมมหาอำนาจคอนสแตนติโนเปิล ซึ่งจัดขึ้นเมื่อหนึ่งปีก่อน โดยบัลแกเรียไม่ได้เข้าร่วมเช่นกัน
สนธิสัญญาดังกล่าวรับรองเอกราชของราชรัฐเอกราชโดยพฤตินัยโรมาเนีย เซอร์เบียและมอนเตเนโกร ร่วมกับอัตตาณัติของบัลแกเรีย แม้บัลแกเรียจะทำหน้าที่เป็นเอกราชโดยพฤตินัยและถูกแบ่งเป็นสามส่วน คือ ราชรัฐบัลแกเรีย จังหวัดปกครองตนเองรูเมเลียตะวันออก และมาซิโดเนีย ซึ่งคืนให้แก่ออตโตมัน ฉะนั้นจึงทำลายแผนการของรัสเซียสำหรับ "เกรทเทอร์บัลแกเรีย" เอกราชที่นิยมรัสเซีย สนธิสัญญาซันสเตฟาโนได้สร้างรัฐบัลแกเรีย ซึ่งเป็นสิ่งที่บริเตนใหญ่และออสเตรีย-ฮังการีเกรงมากที่สุด
== อ้างอิง ==
==อ่านเพิ่ม==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
พ.ศ. 2421
สนธิสัญญาในคริสต์ศตวรรษที่ 19
ประวัติศาสตร์บัลแกเรีย
สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับสหราชอาณาจักร (ค.ศ. 1801–1922)
สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี
สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 3
สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับจักรวรรดิเยอรมัน
สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับราชอาณาจักรอิตาลี
สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับจักรวรรดิรัสเซีย
สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับจักรวรรดิออตโตมัน
เบอร์ลิน
รัฐสภาฝรั่งเศส

รัฐสภาฝรั่งเศส (Parlement français) เป็นสถาบันฝ่ายนิติบัญญัติในระบบการปกครองของประเทศฝรั่งเศส โดยยึดระบบสองสภา ซึ่งประกอบไปด้วยสภาสูง (Chambre haute) หรือเรียกว่า วุฒิสภา (Sénat) ซึ่งทำหน้าที่เป็นผู้แทนท้องถิ่นมาจากการเลือกตั้งโดยอ้อม และสภาล่าง (Chambre basse) หรือเรียกว่า สมัชชาแห่งชาติ (Assemblée nationale) ซึ่งมาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน โดยแต่ละสภามีที่ประชุมตั้งอยู่คนละสถานที่ โดยวุฒิสภาประชุมที่พระราชวังลุกซ็องบูร์ และสมัชชาแห่งชาติที่พระราชวังบูร์บง กรุงปารีส
แต่ละสภานั้นมีกฎระเบียบและขั้นตอนการนิติบัญญัติเป็นของตน อย่างไรก็ตามในบางโอกาสอาจมีการประชุมร่วมสองสภาพร้อมกัน ซึ่งเรียกว่า การประชุมรัฐสภาแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส (Congrès du Parlement français) โดยมีที่ประชุม ณ พระราชวังแวร์ซาย โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อการแก้ไขเปลี่ยนแปลงรัฐธรรมนูญฝรั่งเศส
โดยผู้มีสิทธิเลือกตั้งคือชาวฝรั่งเศสทั้งหญิงและชาย มีอายุไม่ต่ำกว่า 18 ปี และไม่เป็นบุคคลต้องห้ามมิให้ใช้สิทธิเลือกตั้งตามที่กฎหมายกำหนด
== ประวัติ ==
== ดูเพิ่ม ==
รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส
การเมืองประเทศฝรั่งเศส
ระบบการปกครองของประเทศฝรั่งเศส
ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของรัฐสภาฝรั่งเศส 
ประวัติและการเมืองรัฐสภาฝรั่งเศส 
ข้อมูลรัฐสภาประเทศฝรั่งเศสโดยสำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา 
ระบบการปกครองของประเทศฝรั่งเศส
การเมืองฝรั่งเศส
ฝ
ฝ
งานเลี้ยงน้ำชาที่บอสตัน

งานเลี้ยงน้ำชาที่บอสตัน (Boston Tea Party) เป็นการประท้วงทางการเมืองของกลุ่มซันส์ออฟลิเบอร์ตี (Sons of Liberty) ในบอสตันเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 1773 เพื่อต่อต้านพระราชบัญญัติชา ลงวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1773  ของรัฐสภาบริเตนใหญ่ ผู้ประท้วง ซึ่งบางคนแต่งกายเป็นชาวอเมริกันพื้นเมือง ทำลายการลำเลียงชาทั้งหมดที่บริษัทอินเดียตะวันออก (East India Company) จัดส่งมา โดยขึ้นเรือและโยนหีบชาลงทะเลที่ท่าบอสตัน รัฐบาลบริเตนโต้ตอบอย่างรุนแรง จนสถานการณ์บานปลายกลายเป็นการปฏิวัติอเมริกา งานเลี้ยงน้ำชานี้จึงเป็นเหตุการณ์เชิงสัญลักษณ์ในหน้าประวัติศาสตร์อเมริกา และนับแต่นั้นก็มีผู้ประท้วงทางการเมืองหลายรายอ้างตนเป็นผู้สืบทอดเชิงประวัติศาสตร์ของการประท้วงที่บอสตัน เช่น กลุ่มขบวนการงานเลี้ยงน้ำชา (Tea Party movement)
งานเลี้ยงน้ำชาดังกล่าวเป็นความสุกงอมของขบวนการต่อต้านพระราชบัญญัติชาที่เกิดขึ้นทั่วดินแดนอเมริกาของบริเตน ชาวอาณานิคมต่อต้านพระราชบัญญัตินี้ เพราะเชื่อว่า ขัดต่อสิทธิของพวกเขาในฐานะชาวอังกฤษ ที่จะ "ไม่จ่ายภาษีถ้าไม่มีผู้แทน" กล่าวคือ จะยอมจ่ายภาษีให้แก่ผู้แทนที่พวกตนเลือกตั้งมาเท่านั้น ไม่ใช่แก่รัฐสภาบริเตนที่พวกตนไม่มีผู้แทนอยู่เลย เหล่าผู้ประท้วงประสบความสำเร็จในการขัดขวางไม่ให้ขนถ่ายชาภาษีจากบริเตนเข้าสู่อาณานิคมสามแห่ง แต่ในอาณานิคมบอสตัน ธอมัส ฮัตชิงสัน (Thomas Hutchinson) ผู้ว่าการซึ่งเตรียมพร้อมรบอยู่แล้ว ได้สั่งห้ามส่งชากลับคืนไปยังบริเตน
ใน ค.ศ. 1774 รัฐสภาบริเตนตอบสนองด้วยการตรากฎหมายที่เรียก "พระราชบัญญัติเหลือทน" (Intolerable Acts) หรือ "พระราชบัญญัติบีบคั้น" (Coercive Acts) ซึ่งให้การปกครองตนเองในแมสซาชูเซตส์สิ้นสุดลง และเลิกการค้าในบอสตัน นอกเหนือไปจากบทบัญญัติอื่น ๆ พลเมืองทั่วทั้งสิบสามอาณานิคมตอบโต้พระราชบัญญัติดังกล่าวโดยประท้วงหนักขึ้น และเรียกประชุมใหญ่ประจำทวีปครั้งที่หนึ่ง (First Continental Congress) ซึ่งมีมติให้ถวายฎีกาต่อพระมหากษัตริย์บริเตนให้ทรงยกเลิกพระราชบัญญัติและไกล่เกลี่ยการต่อต้านพระราชบัญญัติเหล่านั้น ทว่า วิกฤติการณ์ยากจะยุติ นำไปสู่สงครามปฏิวัติอเมริกาใน ค.ศ. 1775
==แหล่งข้อมูลอื่น==
สหรัฐ
การประท้วงในสหรัฐ
จินตนิมิตระดับสูง

จินตนิมิตระดับสูง (High fantasy) เป็นสาขาย่อยแขนงหนึ่งของบันเทิงคดีแนวจินตนิมิต ซึ่งมีพื้นฐานบนโลกที่สร้างขึ้นใหม่หรือโลกคู่ขนาน งานจินตนิมิตประเภทนี้เกิดขึ้นจากผลงานแนวจินตนิมิตอันมีชื่อเสียงของนักเขียนหลายคน เช่น ผลงานของ ซี. เอส. ลิวอิส เป็นต้น โดยผลงานชิ้นสำคัญในงานจินตนิมิตแขนงนี้คือ ผลงานของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ผู้ประพันธ์ ลอร์ดออฟเดอะริงส์ ที่เผยแพร่ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 แม้ว่าจินตนิมิตแขนงนี้จะเป็นแขนงใหม่ ไม่เก่าแก่เหมือนอย่างจินตนิมิตดั้งเดิมที่ประกอบด้วยดาบและเวทมนตร์ (ซึ่งมีที่มาจากงานเขียนของ โรเบิร์ต อี. โฮเวิร์ด) แต่ก็ได้เป็นหนึ่งในสองสาขาของนวนิยายจินตนิมิตที่เป็นที่รู้จักกันกว้างขวางมากที่สุด
จินตนิมิต
คำศัพท์และเทคนิคทางวรรณกรรม
รัศมี กัลยาณมิตร

รัศมี กัลยาณมิตร   (มักอ่านผิดเป็น รัศมี กัลยาณมิตตา) หรือ ฝน (31 มีนาคม พ.ศ. 2519 - ) นักกอล์ฟหญิงชาวไทย เริ่มเล่นในแอลพีจีเอทัวร์เป็นฤดูกาลแรกในปี พ.ศ. 2551 และได้อันดับสองร่วมในรายการเอสบีเอส โอเพ่น ที่ฮาวาย สหรัฐอเมริกา  ในรายการแรกที่ลงแข่งขัน
รัศมี กัลยาณมิตร จบการศึกษาจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อ พ.ศ. 2541 เริ่มเล่นอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2544 ในระดับฟิวเจอร์สทัวร์  ก่อนเริ่มเล่นอาชีพเธอได้ตำแหน่งรองชนะเลิศ U.S. Women's Amateur Public Links Championship ในปี พ.ศ. 2543 พ่ายแพ้ให้กับ Catherine Cartwright จากสหรัฐอเมริกา
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ประวัติจาก LPGA
รู้จักเธอให้มากขึ้น “โปรฝน-รัศมี กัลยาณมิตร”
รายการเดียว “โปรฝน” ทำเงินมากกว่า “น้องอุ๋ย” ทั้งปี
บุคคลจากจังหวัดระยอง‎
นักกอล์ฟหญิงชาวไทย
สกุลกัลยาณมิตร
นิสิตเก่าคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
นักกอล์ฟในแอลพีจีเอ
ยางเอสพี

ยางเอสพี (SP Rubber) : หมายถึงยางที่มีส่วนผสมของยางวัลคาไนซ์หรือ ยางที่มีพันธะเชื่อมโยงแล้ว ปัจจุบันมีการผลิตยางเอสพีเกรดต่าง ๆ เช่น SP20, SP40, SP50, PA57, PA80 เป็นต้น   ซึ่งยางเอสพี หรือ SP นี้ย่อมาจาก superior processing ได้มีการพัฒนาขึ้นมาตั้งแต่ทศวรรษที่ 1950 แต่ก็ยังไม่มีจำหน่ายมากในปัจจุบัน
ขั้นตอนการเตรียมยางเอสพี เริ่มจากเตรียมน้ำยางวัลคาไนซ์ หรือน้ำยางที่มีพันธะเชื่อมโยง คือ การนำน้ำยางธรรมชาติที่เก็บรักษาด้วยแอมโมเนีย มาใส่สารเคมีวัลคาไนซ์ ได้แก่ ซิงออกไซด์, กำมะถัน, ZDC และ MBT ให้ความร้อนเพื่อให้เกิดการวัลคาไนซ์ที่อุณหภูมิประมาณ 85 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 2-3 ชั่วโมง และต่อจากนั้นก็นำมาผสมกับน้ำยางสด เมื่อผสมกันเรียบร้อยแล้วจึงนำมาจับตัวเป็นยางแผ่นหรือยางเครพ
ยางเอสพีนี้จะเรียกชื่อตามปริมาณพันธะเชื่อมโยง หากมีพันธะเชื่อมโยงร้อยละ 50 ลงมาจะเรียกยางเอสพีนั้นว่า SP เช่น SP40 หรือ SP20 หมายถึงยางที่มีส่วนผสมของยางที่วัลคาไนซ์อยู่ 20 ส่วนในยาง 100 ส่วน เป็นต้น แต่ถ้าหากว่ามีปริมาณพันธะเชื่อมโยงร้อยละ 50 ขึ้นไปจะเรียกว่ายางพีเอ เช่น PA80 เป็นต้น ยางเอสพีจะมีคุณสมบัติในการรักษาขนาดและรูปทรงในการเอกทรูดซ์ ซึ่งจากการนำยางธรรมชาติ, SP20 และ PA80ผสมยางธรรมชาติ มาเอกทรูดซ์เปรียบเทียบกันแล้วจะพบว่ายางธรรมชาติจะพองตัวมากกว่า SP20 และ PA80ผสมยางธรรมชาติ
โดยสรุป หากเราต้องการยางที่มีคุณสมบัติยางที่ออกจากเอกทรูดซ์ให้เรียบและรักษารูปทรงที่ดี โดยเฉพาะกรณีที่มีการเติมสารตัวเติมน้อย การเลือกใช้ยางเอสพีเป็นทางเลือกที่ดีในการนำไปใช้
== อ้างอิง ==
อาร์ซีเอ (สถานบันเทิง)

อาร์ซีเอ หรือชื่อเต็มว่า รอยัล ซิตี้ อเวนิว (RCA, Royal City Avenue) เป็นแหล่งย่านสถานบันเทิง อยู่ในเขตห้วยขวาง และอาร์ซีเอเป็นถนนสายเชื่อมระหว่างถนนพระราม 9 กับถนนเพชรบุรี มีชื่อเสียงทางด้านเป็นแหล่งสถานบันเทิงมากมาย ไม่ว่าจะเป็น บาร์ ไนท์คลับ และ งานแสดงดนตรีต่าง ๆ โดยมากนักท่องเที่ยวจะเป็นวัยรุ่น ส่วนใหญ่เป็นนักศึกษามหาวิทยาลัย
โครงการรอยัล ซิตี้ อเวนิว เนื้อที่  มีบริษัท นารายณ์ร่วมพิพัฒน์ จำกัด ของกลุ่มธนาคารกรุงเทพเป็นผู้บริหาร โดยเช่าที่ดิน 30 ปี จากการรถไฟแห่งประเทศไทย โดยสัญญาเช่าสิ้นสุดเมื่อเดือนตุลาคม 2565 ที่ผ่านมา การรถไฟแห่งประเทศไทยได้ต่อสัญญาเช่าให้เป็นการชั่วคราวแบบปีต่อปี ระหว่างรอให้บริษัท เอสอาร์ที แอสเสท จำกัด ศึกษารูปแบบพัฒนาโครงการและเปิดประมูลใหม่ สัญญาเช่าชั่วคราวจะสิ้นสุดในปี 2567
== ลักษณะถนน ==
ถนนรอยัลซิตี้อเวนิว หรือ ถนนอาร์ซีเอ มีสะพานข้ามคลองอยู่ 3 จุด และมีจุดเริ่มต้นที่บริเวณถนนพระราม 9 ที่แยกผังเมือง บริเวณขาเข้าแยกผังเมืองออกไปทางถนนพระราม 9 มีสะพานข้ามคลองสาธารณะอยู่ 1 จุด เมื่อเข้ามาในพื้นที่แล้ว ถนนจะไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้แล้วข้ามคลองสามเสน จากนั้นไปตัดกับถนนจตุรทิศที่แยกอาร์ซีเอ ที่แยกอาร์ซีเอรถยนต์ที่มาจากแยกผังเมืองจะไม่สามารถตรงไปได้ ต้องไปกลับรถหน้าโรงพยาบาลปิยเวทเพื่อไปเข้าถนนอาร์ซีเอต่อ จากนั้นผ่านรูท 66 แล้วผ่านอาคารสำนักงานใหญ่ของบริษัท กรุงเทพประกันชีวิต จำกัด (มหาชน) และ บริษัท ปูนซีเมนต์เอเซีย จำกัด (มหาชน) เมื่อเลยสำนักงานใหญ่ทั้ง 2 บริษัทแล้ว จะมีสะพานข้ามคลองสาธารณะอยู่อีก 1 จุดซึ่งอยู่ตรงหน้าร้านอาหารเสฉวนและอยู่ตรงข้ามออฟฟิศเมทสาขาอาร์ซีเอ เมื่อข้ามสะพานมาแล้ว จะมีทางแยกไปสิ้นสุดสุดบนถนนเพชรบุรี ส่วนเส้นทางหลักนั้นจะไปสิ้นสุดที่ซอย เพชรบุรี 47 (ซอยศูนย์วิจัย)
== สถานที่ ==
ในสถานบันเทิงต่าง ๆ มีโรงภาพยนตร์ยูเอ็มจี อาร์ซีเอ รวมถึงโรงภาพยนตร์เฮาส์ที่ฉายภาพยนตร์ศิลปะ เช่นเดียวกับสนามแข่งรถโกคาร์ท ลานโบว์ลิ่ง ร้านอาหาร และท็อปส์ ซูเปอร์มาร์เก็ต อาร์ซีเอยังเป็นที่รู้จักจากไนต์คลับและดิสโก้เทคที่ตั้งอยู่ที่นั่น และมีอาคารสำนักงานใหญ่ของ บริษัท กรุงเทพประกันชีวิต จำกัด (มหาชน) และ บริษัท ปูนซีเมนต์เอเซีย จำกัด (มหาชน) ซึ่งเป็นผู้ผลิตและจัดจำหน่ายปูนดอกบัว
== สถานบันเทิงที่มีชื่อเสียง ==
รูท 66
ฟลิกซ์
สลิม
ฮ็อบบ์
เอสเซ่
ดิ โอเวอร์โทน มิวสิก เคฟว์
โนสเปซ
808
อินช์
แจ๊สอิท
บาโรคคลับ
เลิฟโบ๊ทคลับ
ดู๊ด ไนท์คลับ
ทีดีซีคลับ
== อ้างอิง ==
http://www.bkknight.com/n-rca.html 
เขตห้วยขวาง
ถนนในเขตห้วยขวาง
ย่านในกรุงเทพมหานคร
เบนอซโซ กอซโซลี

เบนนอซโซ กอซโซลิ (Benozzo Gozzoli ชื่อเมื่อแรกเกิด: Benozzo di Lese, ราว ค.ศ. 1421 - ค.ศ. 1497) เป็นจิตรกรสมัยศิลปะเรอเนซองส์คนสำคัญของประเทศอิตาลีจากฟลอเรนซ์ ของคริสต์ศตวรรษที่ 15 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง งานของกอซโซลิที่สุดคือจิตรกรรมฝาผนังภายในวังเมดิชิ (Palazzo Medici) ซึ่งแสดงขบวนที่หรูหราที่เต็มไปด้วยรายละเอียดและมีอิทธิพลจากศิลปะกอธิคนานาชาติ (International Gothic)
==ชีวิต==
ชื่อเมื่อแรกเกิดของเบนนอซโซ กอซโซลิ คือ: “เบนนอซโซ ดิ เลเซ” (“กอซโซลิ” มาเติมภายหลังโดยจอร์โจ วาซารี ในหนังสือ  “ชีวิตศิลปิน”  เมื่อพิมพ์ครั้งที่สองเมื่อ ค.ศ. 1568) เกิดที่หมู่บ้านซานอิลาริโอ โคลอมบาโนราวปี ค.ศ. 1421 และย้ายไปฟลอเรนซ์พร้อมกับครอบครัวราวปี ค.ศ. 1427 ตามคำเขียนของวาซารี กอซโซลิเป็นลูกศิษย์และผู้ช่วยของฟราแอนเจลิโค งานจิตรกรรมฝาผนังในคอนแวนต์ซานมาร์โค (San Marco di Firenze) ที่ฟลอเรนซ์เขียนโดยกอซโซลิตามแบบของฟราแอนเจลิโค ระหว่างปี ค.ศ. 1444 ถึงปี ค.ศ. 1447 กอซโซลิทำงานร่วมกับลอเร็นโซ กิเบอร์ติ (Lorenzo Ghiberti) และ วิตโตริโอ กิเบอร์ติ ในการสร้าง “ประตูสวรรค์” ของหอศีลจุ่มซานจิโอวานนี (Battistero di San Giovanni)
เมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม  ปี ค.ศ. 1447 กอซโซลิไปโรมกับฟราแอนเจลิโคผู้ถูกเรียกตัวโดยสมเด็จพระสันตะปาปายูจีนที่ 4เพื่อไปตกแต่งชาเปลในวังวาติกัน ต่อมากอซโซลิก็เขียนภาพในชาเปลนิโคลินี (Niccoline Chapel) ให้กับสมเด็จพระสันตะปาปานิโคลัสที่ 5จนกระทั่งเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1448 กอซโซลิอาจจะเป็นผู้เขียนงานที่วัดซานตามาเรียอาราโคลี (Santa Maria in Aracoeli) งานจิตรกรรมฝาผนัง “นักบุญแอนโทนีและนักบุญสององค์” งานหลังเป็นงานร่วมกับฟราแอนเจลิโคบนเพดานมหาวิหารออร์เวียตโต (Duomo di Orvieto) ในแคว้นอุมเบรีย
== ดูเพิ่ม  ==
ศิลปะเรอเนซองส์
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ชีวประวัติของเบนนอซโซ กอซโซลิที่ พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ
ภาพเขียนของเบนนอซโซ กอซโซลิที่ พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ
==สมุดภาพ== 
ภาพ:AugustineBaptism.jpg|“ออกัสตินแห่งฮิปโปทำพิธีศึลจุ่มให้นักบุญแอมโบรสแห่งมิลาน”
ภาพ:Cappella dei magi, galeazzo maria sforza (dx).jpg|“กาลิอาซโซ ซฟอร์ซา” (Galeazzo Maria Sforza) รายละเอียดจากจิตรกรรมฝาผนังภายในชาเปลแมไจในวังเมดิชิ
ภาพ:Cappella dei magi, pseudo pier francesco fiorentino, copia della natività di filippo lippi.jpg|“การประสูติของพระเยซู” รายละเอียดจากจิตรกรรมฝาผนังภายในชาเปลแมไจในวังเมดิชิ
ภาพ:Gozzoli z02.jpg|“พระแม่มารีและพระบุตร” ที่คอนแวนต์ฟอร์ชูนาโต (Convento di San Fortunato) ที่เมืองมองเตฟาลโก
ภาพ:Benozzo Gozzoli 003.jpg|“การลักตัวเฮเล็นแห่งทรอยโดยปารีส”
บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1420
กอซโซลิ
กอซโซลิ
กอซโซลิ
บุคคลจากฟลอเรนซ์
หอล้างบาป

หอล้างบาป หรือ หอบัพติศมา ( Baptistery หรือ  BaptistryCatholic Encyclopedia. Baptistery. เป็น