pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
S/2007 S 2

S/2007 S 2 เป็นดาวบริวารของดาวเสาร์ การค้นพบได้มีการประกาศโดย Scott S. Sheppard, David C. Jewitt, Jan Kleyna และ Brian G. Marsden วันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 จากการสังเกตภาพในช่วงระหว่าง 18 มกราคมจนถึง 19 เมษายน พ.ศ. 2550 S/2007 S 2 มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางราว 6 กิโลเมตรและโคจรรอบดาวเสาร์โดยมีระยะห่างโดยเฉลี่ย 16,560,000 กิโลเมตร โดยการโคจรครบหนึ่งรอบใช้เวลา 792.96 วัน โดยมีความเอียงของวงโคจรทำมุม 176.68° กับสุริยวิถี มีการเคลื่อนที่ย้อนทางและมีความเยื้องศูนย์กลางของวงโคจรอยู่ที่ 0.218
== อ้างอิง ==
Institute for Astronomy Saturn Satellite Data
MPEC 2007-J09: S/2007 S 2, S/2007 S 3 May 1, 2007 (discovery and ephemeris)
IAUC 8836: S/2007 S 1, S/2007 S 2, and S/2007 S 3 (subscription-only) May 11, 2007 (discovery)
ดาวบริวารของดาวเสาร์
คณะกลาริส

คณะพัวร์แคลร์ส (Order of Poor Clares) หรือที่ชาวคาทอลิกในประเทศไทยเรียกว่า คณะกลาริส (Clarisse) เป็นคณะนักบวชคาทอลิกหญิงประเภทคณะนักบวชอารามิก ก่อตั้งโดยนักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซีและนักบุญกลาราแห่งอัสซีซี นักบวชในคณะนี้เน้นการดำเนินชีวิตแบบยากจน เน้นการสวดภาวนา
== ประวัติ ==

เมื่อนักบุญฟรังซิสได้ก่อตั้งคณะภราดาน้อย (Order of Friar Minors) สำเร็จลงแล้ว ต่อมาปรากฏว่ามีสุภาพสตรีหลายคนสนใจดำเนินชีวิตเป็นนักบวชหญิงเช่นนั้นบ้าง เริ่มตั้งแต่นางกีอารา ออฟเฟรดุชโช (Chiara Offreduccio) บุตรสาวขุนนางเมืองอัสซีซี ซึ่งครอบครัวของเธอได้พยายามหาคู่ครองให้เพราะเธออายุได้ 18 ปี แต่กีอารา (หรือ แคลร์ในภาษาอังกฤษ) สนใจชีวิตนักบวชตามแบบอย่างภราดาฟรันเชสโก (ต่อมาได้รับการประกาศเป็นนักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซี) มากกว่า ในปี ค.ศ. 1212 เธอจึงหนีออกจากคฤหาสน์ แล้วไปที่โบสถ์แม่พระแห่งปวงทูตสวรรค์ (Church of Our Lady of Angels) ภราดาฟรันเชสโกและภราดาอื่น ๆ ในคณะภราดาน้อยได้รออยู่ที่นั้นแล้ว แล้วจัดการบวชเธอเป็นนักบวชหญิง แล้วให้เธอเปลี่ยนมาสวมผ้าเนื้อหยาบ โกนผมทั้งหมดแล้วคลุมด้วยผ้าสีดำ ใช้เชือกคาดเอวแทนเข็มขัด หลังจากนั้น 15 วัน อักเนสน้องสาวของเธอก็ตามมาบวชด้วย ทั้งสองย้ายมาอยู่ที่โบสถ์นักบุญดาเมียน (Church of San Damiano) สตรีชาวเมืองอัสซีซีได้มาตามบวชด้วยอีกหลายคน จึงเกิดคณะนักบวชหญิงซึ่งได้ชื่อว่าคณะสตรียากจน (Order of Poor Ladies) ถือเป็นคณะชั้นสองของนักบุญฟรันซิส (Second Order of St. Francis) โดยมีคณะภราดาน้อยเป็นคณะชั้นหนึ่ง (First order)
ต่อมา 10 ปีหลังจากมรณกรรมของภคินีกลารา (ค.ศ. 1263) สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 4 ได้เปลี่ยนชื่อคณะใหม่เป็นคณะนักบุญกลารา (Order of Saint Clare) และต่อมาได้พัฒนาจนกลายเป็นคณะพัวร์แคลร์ส (Order of Poor Clares) หรืออีกชื่อหนึ่งคือคณะกลาริส (Clarisse) ในปัจจุบัน
== การแตกคณะ ==
ต่อมาคณะกลาริสได้แตกออกเป็นคณะย่อยอีกหลายคณะ แต่ละคณะมีผู้ปกครองเป็นเอกเทศ แต่ยักคงยึดถือวินัยของนักบุญแคลร์ คณะเหล่านี้ได้แก่ คณะกลาริส (Poor Clares) ซึ่งเป็นคณะดั้งเดิม คณะกลาริสแห่งการนมัสการนิรันดร์ (Poor Clares of Perpetual Adoration) คณะกลาริส กาปูชิน (the Capuchin Poor Clares) และคณะกลาริส กอเลตติน (the Colettine Poor Clares)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการคณะซิสเตอร์กลาริส กาปูชิน ประเทศไทย 
คณะนักบวชคาทอลิกหญิง
คณะนักบวชอารามิก
คณะฟรันซิสกัน
ก่อตั้งในปี พ.ศ. 1755
ผ้าผูกคอหูกระต่าย

ผ้าผูกคอหูกระต่าย (Bow tie) หมายถึงผ้าผูกคอชนิดหนึ่ง ผูกเป็นรูปโบ นิยมใส่ในพิธีการ หรือใส่กับชุดสูท
==ต้นตำรับและประวัติ==
มีต้นกำเนิดมาจากทหารรับจ้างโครเอเชียในสงครามปรัสเซีย ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 17
==ลักษณะโดยรวมผู้สวมผ้าผูกคอหูกระต่าย==
==ปัจจุบัน==
==ประเภทผ้าผูกคอหูกระต่าย==
==ระเบียงภาพ==
ไฟล์:Jim-rogers-madrid-160610.jpg|จิม รอเจอร์ส ขณะสวมผ้าผูกคอหูกระต่าย ในปี 2010
ไฟล์:Elio Di Rupo 2012.jpg|เอลีโย ดี รูโป, อดีตนายกรัฐมนตรีเบลเยียม ขณะสวมผ้าผูกคอหูกระต่ายแบบปกติ
ไฟล์:Colonel Harland Sanders in character.jpg|ผู้พันแซนเดอส์สวมผ้าผูกคอหูกระต่าย
ไฟล์:Bill Nye with trademark blue lab coat and bowtie.jpg|บิล ไน ในการแสดงของเขา ได้สวมเสื้อคลุมแล็บสีน้ำเงินอ่อนและผ้าผูกคอหูกระต่าย
ไฟล์:Pee-Wee_Herman_(1988).jpg|พอล รอวเบนส์ ในบทบาท พีวีเฮอร์แมน ได้สวมผ้าผูกคอหูกระต่ายสีแดงที่เป็นสัญลักษณ์เด่นประจำบทบาทตัวละครนี้
ไฟล์:MichaelMaxey2.jpg|ไมเคิล เมซีย์ ประธานวิทยาลัยรอแอนอก เป็นที่รู้จักจากการสวมผ้าผูกคอหูกระต่าย
ไฟล์:Tucker Carlson (5222916).jpg|ทักเกอร์ คาร์ลสัน, ผู้ประกาศข่าวช่องฟ็อกซ์นิวส์ สวมผ้าผูกคอหูกระต่าย ในช่วงก่อนปี 2004
เครื่องแต่งกาย
สนธิสัญญาแบร์น

สนธิสัญญาแบร์น ( Traité de Berne;  Treaty of Bern) ซึ่งมีการลงนามเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 1874 เป็นสนธิสัญญาซึ่งก่อตั้งสหภาพไปรษณีย์ทั่วไป ซึ่งในปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็นสหภาพสากลไปรษณีย์นับตั้งแต่ ค.ศ. 1878 เนื่องจากมีประเทศสมาชิกเพิ่มขึ้น
สนธิสัญญาดังกล่าวมีการลงนามในกรุงแบร์น ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ซึ่งเป็นที่มาของชื่อสนธิสัญญา เป็นผลมาจากการประชุมระหว่างประเทศซึ่งจัดขึ้นโดยรัฐบาลสวิสเมื่อวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 1874 ในการประชุมมีผู้แทนจาก 22 ประเทศเข้าร่วม แผนสำหรับการประชุมได้ถูกร่างขึ้นโดยเฮนริช ฟอน สเตฟาน เจ้าหน้าที่ไปรษณีย์ชาวเยอรมัน
จุดประสงค์ของสนธิสัญญาเพื่อประสานและวางระเบียบบริการไปรษณีย์ เพื่อให้การแลกเปลี่ยนไปรษณีย์ระหว่างประเทศเป็นไปอย่างเสรี ประเทศผู้ลงนามในสนธิสัญญา ณ ขณะนั้น ได้แก่ จักรวรรดิเยอรมัน จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี เบลเยี่ยม เดนมาร์ก อียิปต์ สเปน สหรัฐอเมริกา ฝรั่งเศส สหราชอาณาจักร กรีซ อิตาลี ลักเซมเบิร์ก เนเธอร์แลนด์ โปรตุเกส โรมาเนีย จักรวรรดิรัสเซีย เซอร์เบีย สหราชอาณาจักรสวีเดนและนอร์เวย์ สวิตเซอร์แลนด์ และจักรวรรดิออตโตมัน
วันที่ 9 ตุลาคมของทุกปีจะมีการจัดงานวันไปรษณีย์โลก เพื่อรำลึกถึงวันที่มีการลงนามในสนธิสัญญาดังกล่าว
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Universal Postal Union - About us 
สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับสหรัฐ
สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับสหราชอาณาจักร (ค.ศ. 1801–1922)
สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับเบลเยียม
สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับเดนมาร์ก
สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับอียิปต์
สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับลักเซมเบิร์ก
สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับจักรวรรดิรัสเซีย
สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับจักรวรรดิออตโตมัน
สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับจักรวรรดิเยอรมัน
สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี
สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับจักรวรรดิญี่ปุ่น
สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับจักรวรรดิเกาหลี
สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับอินเดีย
สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับเวียดนามเหนือ
สนธิสัญญาไปรษณีย์
บั้งไฟ สตูดิโอ

บั้งไฟ สตูดิโอ เป็นบริษัทลูกของ เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ บริหารงานโดย เพ็ชรทาย วงษ์คำเหลา รับผลิตรายการโทรทัศน์ทุกรูปแบบ ซึ่งจะสร้างรายการโทรทัศน์ทุกรายการคู่กับ เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์
== สัญลักษณ์ ==
สัญลักษณ์บั้งไฟ สตูดิโอ คือ บั้งไฟ ที่วางบนพื้น
== ผู้กำกับการแสดง ==
เพ็ชรทาย วงษ์คำเหลา
ฯลฯ
== นักแสดง ==
หม่ำ จ๊กมก
สายสิน วงษ์คำเหลา
ทอฟฟี่ สามบาทห้าสิบ
* แวววาว จ๊กมก(เสียชีวิตแล้ว)
สุดารัตน์ บุตรพรม(ตุ๊กกี้ ชิงร้อย)
ฯลฯ
==ผลงาน==
=== ผลงานละคร/รายการ/ซิตคอม ===
เดอะหม่ำ
วงษ์คำเหลา โชว์ ทางบั้งไฟ แชนแนล
เกมบั้งไฟท้าโชว์ ทางบั้งไฟ แชนแนล
สองทุ่มสี่สิบ ทางบั้งไฟ แชนแนล
* ซิตคอม
วงษ์คำเหลา เดอะซีรีส์
=== ในอดีต ===
หม่ำโชว์
บิ๊กหม่ำ
แฟกทอรีที่รัก
เกมตลาด
บริษัท(ไม่)จำกัดโชว์
== ภายในบริษัท ==
สตูดิโอเพ็ชรทาย
* สตูดิโอเพ็ชรทายแบ่งเป็น 6 ห้องส่ง
รายการ บิ๊กหม่ำ
ละครซิตคอม วงษ์คำเหลา เดอะซีรีส์
รายการ เดอะหม่ำ
รายการ สองทุ่มสี่สิบ
รายการ ค่ำคืนราตรี
รายการ วงษ์คำเหลาโชว์
ห้องจัดแต่งภาพ/เสียง
== แหล่งที่มา ==
บั้งไฟ สตูดิโอ 
ผู้ผลิตรายการโทรทัศน์
อาคาร
เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2548
ศักดา แซ่เอียว

ศักดา แซ่เอียว (ชื่อเล่น: เซีย หรือ รู้จักในนาม เซียไทยรัฐ) เป็นนักเขียนการ์ตูนล้อการเมือง และ พิธีกรชาวไทย เขาเขียนการ์ตูนล้อการเมืองประจำหน้า 3 หนังสือพิมพ์ไทยรัฐ (เขาขอลาพักการทำงานดังกล่าว ระหว่างวันพุธที่ 29 พฤษภาคม - วันอังคารที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2556 เพื่อรักษาตัวจากโรคหลอดเลือดสมอง) 
== ประวัติ ==
ศักดา เกิดเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2497 เป็นชาวกรุงเทพมหานคร จบการศึกษามัธยมศึกษาตอนปลาย จากโรงเรียนวัดนวลนรดิศ (รุ่น 80) ปริญญาตรี ครุศาสตรบัณฑิต (ศิลปศึกษา) จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
== การงาน ==
2521 - ทำงานที่ นสพ.อาทิตย์รายวัน ตำแหน่งบรรณาธิกรและฝ่ายศิลป์
2522 - เริ่มเขียนการ์ตูนการเมืองจริงจังใน หนังสือสยามนิกรรายสัปดาห์ และ เขียนการ์ตูนใน นสพ.พิมพ์ไทยรายวัน
2524 - ทำงานและเขียนการ์ตูนที่ นสพ.มาตุภูมิรายวัน
2530 - ทำงานและเขียนการ์ตูนที่ นสพ.สยามรัฐรายสัปดาห์, นสพ.สยามรัฐรายวัน
2533 - ได้รับเชิญจากยูซิสไปสหรัฐอเมริกา เพื่อแลกเปลี่ยนวัฒนธรรม/เป็นอาจารย์บรรยายพิเศษวิชาวาดภาพการ์ตูน และภาพล้อที่คณะมัณฑนศิลป์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
2534 - เขียนการ์ตูนใน นสพ.บ้านเมือง
2535 - เขียนการ์ตูนใน นสพ.ไทยไฟแนนเชี่ยล และ นสพ.สถานการณ์
2536 - เขียนการ์ตูนใน นสพ.ไทยรัฐ
2539 - ร่วมงาน "นิทรรศการการ์ตูนเอเชีย" ครั้งที่ 2 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
2541 - เป็นอุปนายกสมาคมการ์ตูนไทย
2544 - ร่วมประชุม "Workshop on the Development of ASEAN Cartoon Characters for the Promotion of ASEAN" ที่กรุงจาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย
2546 - รับรางวัล "บุคคลตัวอย่าง" สาขาสื่อมวลชนเพื่อเยาวชน ประจำปี 2546 จากมูลนิธิเพื่อสังคมไทย
2551 - ร่วมงาน "THAILAND FESTIVAL 2008" ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น/รับรางวัล "นักบริหารการศึกษาดีเด่น" จากมูลนิธิเพื่อสังคมไทย
2563 - เป็นพิธีกรรับเชิญในรายการข่าวของ เอเชียอัปเดต
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
การ์ตูน เซีย ไทยรัฐ
ศักดา แซ่เอียว บทเขียน การ์ตูน
ไม่พอใจการ์ตูน "เซีย ไทยรัฐ" ประชาธิปัตย์เตรียมร้องสภาการหนังสือพิมพ์
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2497
บุคคลจากจังหวัดพระนคร
นิสิตเก่าคณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
นักวาดการ์ตูนไทย
บุคคลจากคณะมัณฑนศิลป์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
หนังสือพิมพ์ไทยรัฐ
พิธีกรชาวไทย
จารุพรรณ กุลดิลก

ผู้ช่วยศาสตราจารย์ จารุพรรณ กุลดิลก อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สังกัดพรรคเพื่อไทย อดีตรองคณบดีคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล เป็น บุตรสาว ของพลตำรวจโท ชัจจ์ กุลดิลก
== ประวัติ ==
จารุพรรณ กุลดิลก จบการศึกษาระดับปริญญาตรี วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (เกียรตินิยม) สาขาวิศวกรรมเคมี จากมหาวิทยาลัยมหิดล ระดับปริญญาโททางด้านวิศวกรรมเคมี จากมหาวิทยาลัยเบอร์มิงแฮม สหราชอาณาจักร และปริญญาเอก สาขาวิศวกรรมกระบวนการชีวภาพและเทคโนโลยีอาหาร จากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี
== การทำงาน ==
ดร.จารุพรรณ กุลดิลก เคยรับราชการเป็นอาจารย์ประจำภาควิชาวิศวกรรมเคมี คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ในระหว่างปี พ.ศ. 2546 ถึง พ.ศ. 2552 โดยมีตำแหน่งทางวิชาการสูงสุดเป็น ผู้ช่วยศาสตราจารย์ นอกจากนั้นแล้วยังได้รับแต่งตั้งให้ปฏิบัติหน้าที่เป็นผู้บริหารในตำแหน่งผู้ช่วยคณบดี ในระหว่างปี พ.ศ. 2547 ถึง พ.ศ. 2549 และเป็นรองคณบดี ในระหว่างปี พ.ศ. 2549 ถึง พ.ศ. 2551 ต่อมาจึงได้ลาออกจากราชการ และเข้าสู่งานการเมืองโดยการร่วมงานกับพรรคเพื่อไทย
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ดร.จารุพรรณ ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 56 และได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยแรก
ในวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2555 เขากล่าวว่าคณะตุลาการศาลรัฐธรรมนูญลุแก่อำนาจ
ในวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 เขาถูกคณะรักษาความสงบแห่งชาติออกคำสั่งที่ 14/2557 ให้ไปรายงานตัว
นอกจากงานวิชาการ และงานการเมือง ดร.จารุพรรณ ได้ทำงานเป็นนักเขียน และนักจัดรายการวิทยุ มีผลงานอาทิ คอลัมภ์จิตวิวัฒน์ หนังสือพิมพ์มติชน คอลัมภ์พรมแดนแห่งความรู้ เครือข่ายจิตตปัญญาศึกษา รายการวิทยุชุมชนคนแท๊กซี่ รายการวิทยุชุมชนเสียงคนไทย เป็นวิทยากรรายการ มหาประชาชน People Channel และเป็นวิทยากรรายการ ที่นี่ความจริง Asia Update
ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 49 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง เนื่องจากพรรคเพื่อไทยมีจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมากกว่าจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรพึงมีตามที่กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญ
== รางวัล ==
พ.ศ. 2541 - 2543 Doctoral Fellowship, EU-Commission on Food Technology Project, Berlin University of Technology
พ.ศ. 2537 - 2538 Reseach Fellowship, The University of Birmingham, UK
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ผศ. ดร. จารุพรรณ กุลดิลก 
ผศ.ดร.จารุพรรณ กุลดิลก ดาวเด่น เสื้อแดง
ดร.จารุพรรณ กุลดิลก ไพร่ดาวเด่น "ถ้ามีปฏิวัติอีกเราจะสู้จนตาย" 
ผศ.ดร. จารุพรรณ กุลดิลก "ผู้ก่อการร้ายไม่ใช่คนเสื้อแดง"
จารุพรรณ กุลดิลก, สัมภาษณ์พิเศษ, "หากเพื่อไทยได้เป็นรัฐบาล... จะไม่ทำลายกระบวนการยุติธรรม เพื่อเอาผิดคนๆ เดียว และระบบพรรคทั้งหมด" 
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
ผู้ช่วยศาสตราจารย์
อาจารย์คณะวิศวกรรมศาสตร์
นักเขียนชาวไทย
นักจัดรายการวิทยุ
นักการเมืองสตรีชาวไทย
พรรคเพื่อไทย
แนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ
บุคคลจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบบัญชีรายชื่อ
ขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า 2 ตอน ถล่มวิหารเจ้าแม่กาลี

ขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า 2 ตอน ถล่มวิหารเจ้าแม่กาลี (Indiana Jones and the Temple of Doom) เป็นภาพยนตร์แอ็กชันและผจญภัยในชุดอินเดียน่า โจนส์ ถัดจาก Raiders of the Lost Ark (1981) จัดจำหน่ายโดย พาราเมาท์ พิกเจอร์ส ผลิตโดยลูคัสฟิล์ม กำกับโดย สตีเวน สปีลเบิร์ก ฉายตั้งแต่วันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1984
== เรื่องย่อ ==
เรื่องราวก่อนภาคแรกประมาณ 1 ปี ในปี 1935 ดร."อินเดียน่า โจนส์"(แฮริสัน ฟอร์ด) ที่ได้ไปเจรจากับกลุ่ม "ลาวเช" มาเฟียจีนที่เซี่ยงไฮ้ ก่อนที่จะถูกไล่ยิงและขึ้นเครื่องหนีมาพร้อมกับ "วิลลี่ สกอตต์" และ "ชอร์ต ราวด์" ก่อนที่เครื่องบินจะตกที่อินเดีย ทำให้มาพบกับหมู่บ้านที่แห้งแล้ง ดร.โจนส์ จึงต้องตามหาศิวลึงค์และเด็กๆที่ถูกจับไปเป็นทาส จากวังค์ปันกอต ซึ่งเป็นที่กบดานของพวก ตั้กกี ลัทธิบูชาเจ้าแม่กาลี เพื่อนำกลับมาที่หมู่บ้านให้ได้
== นักแสดงนำ ==
แฮร์ริสัน ฟอร์ด รับบท อินเดียน่า โจนส์ / อินดี้
Kate Capshaw รับบท วิลลี่ สก็อตต์
Jonathan Ke Quan รับบท ชอตราว
แอมริช พูริ รับบท โมรา เรม
== งานสร้างภาพยนตร์ ==
ภาคนี้เล่นกับเรื่องความเชื่อและไสยศาสตร์ รวมไปถึงลัทธิบูชายัญ การผจญภัย ประเด็นต่าง ๆ ในเรื่องเช่นความเชื่อ หรือการเล่าถึงตำนานต่างๆ เป็นไปอย่างเรียบง่าย เรื่องราวตำนานในภาคนี้เป็นของฮินดู เช่น พระศิวะ เจ้าแม่กาลี ศิวลึงค์ สังฆรา
ภาคแรกเรื่องหีบศักดิ์สิทธิ์ที่บรรจุบพระคัมภีร์ 10 ประการที่โมเสสนำลงมาจากยอดเขา ส่วนภาค 3 หนังก็เล่นเรื่องจอกศักดิ์สิทธิ์หรือจอกกาลิสที่พระเยซูใช้ในการเสวยพระกระยาหารมื้อสุดท้าย ซึ่งตำนานนี้ยังเกี่ยวโยงมาถึงเรื่องของสงครามครูเสดและอัศวันโต๊ะกลมอีกด้วย นอกจากนี้ก็ยังมีดารารับเชิญ Dan Aykroyd เจ้าหน้าที่สนามบินที่เดินไปคุยไปกับอินดี้
== ดูเพิ่ม ==
ขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า
ขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า 3 ตอน ศึกอภินิหารครูเสด
 อาณาจักรกะโหลกแก้ว
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ
Indiana Jones and the Temple of Doom ที่เว็บไซต์ IMDb
Indiana Jones and the Temple of Doom ที่เว็บไซต์ Allmovie
Indiana Jones and the Temple of Doom (1984) ที่เว็บไซต์ สยามโซน
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2527
ภาพยนตร์อเมริกัน
ภาพยนตร์โลดโผน
ภาพยนตร์ที่กำกับโดย สตีเวน สปีลเบิร์ก
ภาพยนตร์โดยลูคัสฟิล์ม
ภาพยนตร์ภาคต่อ
ภาพยนตร์โดยพาราเมาต์พิกเจอส์
ภาพยนตร์ที่มีฉากในเซี่ยงไฮ้
ภาพยนตร์ที่มีฉากในประเทศอินเดีย
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในรัฐแอริโซนา
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศจีน
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในรัฐฟลอริดา
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในรัฐวอชิงตัน
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในรัฐแคลิฟอร์เนีย
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศศรีลังกา
อนุสาวรีย์วอชิงตัน

อนุสาวรีย์วอชิงตัน (Washington Monument) เป็นอนุสาวรีย์ที่สร้างเพื่อเป็นเกียรติแก่จอร์จ วอชิงตัน ประธานาธิบดีคนแรกของสหรัฐอเมริกา  ตั้งอยู่ ณ กรุงวอชิงตัน ดีซี สหรัฐอเมริกา มีลักษณะเป็นแท่งโอเบลิสก์ ทำด้วยหินอ่อน หินแกรนิต และหินทราย สูง 555 ฟุต 5 ½ นิ้ว (169 เมตร) เป็นสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดในวอชิงตัน ดี.ซี. ออกแบบโดยโรเบิร์ต มิลส์ สถาปนิกในยุคนั้น เริ่มสร้างในปี ค.ศ. 1848 แต่กว่าจะสร้างเสร็จก็ล่วงเข้ามาจนถึงปี ค.ศ. 1884 ใช้เวลาสร้างนานถึง 36 ปี เนื่องจากเงินบริจาคหมด ประกอบกับเกิดสงครามกลางเมืองอเมริกัน ได้ทำพิธีเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อ 9 ตุลาคม ค.ศ. 1888 ใช้หินไป 36,491 ก้อน หนัก 90,854 ตัน ใช้เงินไปทั้งสิ้น 1,187,710 ดอลลาร์สหรัฐ ข้างบนเป็นจุดชมวิว มีลิฟต์และบันได 897 ขั้น หินแต่ละก้อนที่นำมาสร้างบันไดในอนุสาวรีย์ได้มาจากที่ต่างๆทุกรัฐของอเมริกา และจากการบริจาคจากองค์กรเอกชนและรัฐบาลมิตรประเทศต่างๆของอเมริกา อาจเรียกว่าเป็นหินนานาชาติ
อนุสาวรีย์วอชิงตัน ตั้งอยู่ทางตะวันออกของอนุสรณ์สถานลินคอล์น ทางตะวันตกของอาคารรัฐสภาสหรัฐอเมริกา และทางใต้ของทำเนียบขาว
== อ้างอิง ==
สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ ค.ศ. 1885
อนุสาวรีย์ในสหรัฐ
จอร์จ วอชิงตัน
สิ่งก่อสร้างในวอชิงตัน ดี.ซี.
เขตโอตะ

เขตโอตะ  เป็น 1 ใน 23 เขตพิเศษของโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2551 มีจำนวนประชากรประมาณ 677,341 มีพื้นที่ทั้งสิ้น 59.46 ตารางกิโลเมตร ถือเป็นเขตที่มีขนาดพื้นที่ใหญ่ที่สุดในโตเกียว
เขตโอตะเป็นสถานที่ตั้งเป็นเขตที่ตั้งของท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียว และสำนักงานใหญ่บริษัทต่าง ๆ เช่น แอร์แจแปน, แคนนอน, นัมโค, เซก้า, สกายมาร์กแอร์ไลน์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการโอตะ ภาษาญี่ปุ่น
เว็บไซต์มหาวิทยาลัยโทโฮ ภาษาอังกฤษ
 
โอตะ
โอบุ

โอบุ  เป็นนครที่ตั้งอยู่ในจังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2548 มีจำนวนประชากรประมาณ 80,981 คน ความหนาแน่น 2,404.42 คนต่อตารางกิโลเมตร
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์ทางการ ภาษาญี่ปุ่น
เมืองพี่น้อง  - ข้อมูลเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างเมืองโอบุกับเมืองพอร์ทฟิลลิป
นครในจังหวัดไอจิ
จ้าว เปิ่นชาน

จ้าว เปิ่นชาน (; เกิด 2 ตุลาคม ค.ศ. 1957) นักแสดงตลก ละครสั้น และซิทคอมชาวจีน นอกจากนี้ยังเป็นช่างภาพ และกำลังผันตัวไปเป็นผู้กำกับรายการโทรทัศน์
เปิ่นชานเกิดในครอบครัวชนบทนอกเมืองเถียหลิ่ง มณฑลเหลียวหนิง ได้รับการฝึกฝนศิลปะการแสดงพื้นเมืองจากผู้เป็นลุง โดยมีความสามารถในการร้องเพลง แสดง และเล่นซอ เปิ่นชานเริ่มมีชื่อเสียงจากการแสดงในรายการพิเศษของสถานีโทรทัศน์ซีซีทีวีในวันตรุษจีนของปี ค.ศ. 1987 ซึ่งมีการถ่ายทอดสดไปทั่วประเทศจีน และได้แสดงเป็นประจำต่อมาทุกปีจนถึงปัจจุบัน ยกเว้นในปี ค.ศ. 1994
เปิ่นชานได้รับบทตัวประกอบในภาพยนตร์ของจาง อี้โหมว เรื่อง Keep Cool (1997) และภาพยนตร์ของเฉิน ข่ายเกอ เรื่อง The Emperor and the Assassin (1998)  จากนั้นได้รับบทนำในเรื่อง Happy Times (2000) ของจาง อี้โหมว และ Getting Home (2007) ของจาง หลาง
จ้าว เปิ่นชานได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลม้าทองคำ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมจากเรื่อง Getting Home แต่พ่ายแพ้ให้กับเหลียง เฉาเหว่ย จากเรื่อง Lust, Caution 
ในปี 2010 เปิ่นชานได้รับการจัดอันดับให้ติดอันดับ 5 จาก 100 อันดับบุคคลที่มีชื่อเสียงชาวจีน โดยนิตยสารฟอร์บส 
==ผลงานด้านภาพยนตร์==
Don't Kidding Me (1987)
Xian Shi Huo Bao (1990)
Whoever Comes Is a Guest (1990)
Keep Cool (1997) - Poet reader
The Emperor and the Assassin (1999) - Gao Jianli
Happy Times (2000) - Zhao
Getting Home (2007)
A Simple Noodle Story (2009)
Just Call Me Nobody (2010)
The Founding of a Party (2011) - Duan Qirui
The Grandmasters (2012)
The Lion Roars 2 (2012)
Accidental Hero (2012)
The New Year's Eve of Old Lee (2016)
==ผลงานด้านละครโทรทัศน์==
Liu Laogen - (2002), title character
Ma Dashuai - (2004), title character
Xiangcun Aiqing (2006−2014), recurring character
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
นักแสดงจีน
ช่างภาพชาวจีน
บุคคลจากมณฑลเหลียวหนิง
ทเว็นตี้จูน เอนเตอร์เทนเมนท์

ทเว็นตี้จูน เอนเตอร์เทนเมนท์ จำกัด (อังกฤษ: 20th June Entertainment Co., Ltd.) เป็นบริษัทผู้ผลิตและจำหน่ายภาพยนตร์ไทย, ละครโทรทัศน์, ภาพยนตร์โฆษณาและสื่อวีดิทัศน์ จดทะเบียนขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2546 มีที่ตั้งอยู่ที่เลขที่ 355/24 ซอยลาดพร้าว 122 (ซอยมหาดไทย) ถนนลาดพร้าว แขวงวังทองหลาง เขตวังทองหลาง กรุงเทพมหานคร
โดยมีบุคลากรหลักของบริษัท ได้แก่ ทรนง ศรีเชื้อ เป็นกรรมการผู้จัดการและ นุกูล สุขถาวร เป็นผู้จัดการฝ่ายการตลาดลูกค้าต่างประเทศ
ทเว็นตี้จูน เอนเตอร์เทนเมนท์ มีผลงานชิ้นแรก คือ ภาพยนตร์เรื่อง 2022 สึนามิ วันโลกสังหาร ซึ่งออกฉายในกลางปี พ.ศ. 2552 โดยเป็นภาพยนตร์แนวไซไฟใช้ทุนสร้างถึง 160 ล้านบาท แต่ทว่าเมื่อเข้าฉายแล้วไม่ประสบความสำเร็จเลยทั้งทางรายได้และคำวิจารณ์ โดยภาพยนตร์ทำรายได้ในการเข้าฉายไปเพียงแค่ 3.7 ล้านบาทเท่านั้น
==ภาพยนตร์==
==ดูเพิ่ม==
เมเจอร์ซีนีเพล็กซ์ กรุ๊ป
==อ้างอิง==
บริษัทผู้สร้างภาพยนตร์ไทย
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2546
หูกระต่าย (แก้ความกำกวม)

หูกระต่าย สามารถหมายถึง
ผ้าผูกคอหูกระต่าย - ผ้าผูกคอที่ใช้ในพิธีการ
หมวกหูกระต่าย เครื่องแต่งกายที่มีลักษณะเหมือนหูของกระต่าย พบได้ใน
* เพลย์บอยบันนี (Playboy Bunny) - พนักงานเสิร์ฟในเพลย์บอยคลับ
* อุซะงิมิมิ - ผู้ใส่ชุดเหมือนกระต่ายในการ์ตูนญี่ปุ่น
พรรณไม้หลายชนิด
* หวายหูกระต่าย
* กระบองเพชรหูกระต่าย
* กล้วยไม้หูกระต่าย
* ลีลาวดีขาวพวง
เงื่อนหูกระต่าย - ลักษณะของการผูกเชือกอย่างหนึ่ง
ไม้ขวางเรืออันที่สุดของหัวเรือหรือท้ายเรือ หรือเรียกว่า กระทงเหิน
พร้อมมิตร โปรดักชั่น

บริษัท พร้อมมิตร โปรดักชั่น จำกัด (อังกฤษ: Prommitr Production Co., Ltd.) เดิมชื่อ พร้อมมิตรภาพยนตร์ เป็นบริษัทจำกัด สร้างภาพยนตร์ไทยและผลิตสื่อบันเทิงประเภทต่าง ๆ ก่อตั้งโดย หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล หรือ ท่านมุ้ย  ชื่อบริษัทมาจากชื่อซอยที่ตั้งของ วังละโว้และโรงถ่าย ของ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอนุสรมงคลการ
ปัจจุบัน มีสำนักงาน ณ เลขที่ 52/25 หมู่ 13 ถนนกรุงเทพกรีฑา แขวงและเขตสะพานสูง กรุงเทพมหานคร  และมีโรงถ่ายทำภาพยนตร์ขนาดใหญ่ (พร้อมมิตร สตูดิโอ) ที่ตำบลลาดหญ้า อำเภอเมือง จังหวัดกาญจนบุรี
ผลิตและจัดจำหน่ายภาพยนตร์ไทยและละครโทรทัศน์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2512 จนถึงปัจจุบัน ผลงานเรื่องเด่น ๆ ได้แก่ สุริโยไท ในปี พ.ศ. 2544 และภาพยนตร์ชุด ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ระหว่างปี พ.ศ. 2550-พ.ศ. 2557
นอกจากนี้ยังเป็นตัวแทนจำหน่ายการ์ดเกมที่มีเนื้อหาจากภาพยนตร์และภาพยนตร์การ์ตูนต่าง ๆ อีกด้วย เช่น ยูกิโอ เป็นต้น
==อ้างอิง==
บริษัทผู้สร้างภาพยนตร์ไทย
ท่าอากาศยานมัตสึยามะ

ท่าอากาศยานมัตสึยามะ  เป็นท่าอากาศยานระดับสอง ตั้งอยู่ห่างจากเมืองมัตสึยามะ จังหวัดเอฮิเมะ ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ 5.6 กิโลเมตร
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อท่าอากาศยานในประเทศญี่ปุ่น
มัตสึยามะ
การขนส่งในจังหวัดเอฮิเมะ
สิ่งก่อสร้างในจังหวัดเอฮิเมะ
พระทัตตาเตรยะ

"พระทัตตาเตรยะ" (दत्तात्रेय, ) เป็นบุตรของพระฤาษีอัตริและนางอนุสุยา เป็นอวตารแห่งพระตรีมูรติทั้ง 3 องค์ได้แก่ พระพรหม พระวิษณุ และพระศิวะ ในนารายณ์สิบปาง และเป็นอาจารย์ของท้าวการตวีรยะ อรชุน คู่ปรับของปรศุราม
ตามตำนานในปุราณะ "ทัตตาเตรยะ" เป็นบุตรของ "ฤษีอัตริ" และ "นางอนสุยา" ฤษีอัตริผู้นี้ เชื่อว่าเป็นผู้รจนาพระเวทท่านหนึ่งและอยู่ในกลุ่ม "สัปตฤษี" หรือฤษีทั้งเจ็ดตนผู้เป็นบรรพชนของคนและสิ่งทั้งหลายในโลก
ตำนานเล่าว่า "ฤษีอัตริ" ชราภาพแล้ว และนางอนสูยาเป็น "ปดิวรดา" คือผู้ภักดีในสามี พระตรีมูรติทั้งสามองค์ คือพระพรหม พระวิษณุ และพระศิวะ จึงได้ลงมา "อวตาร" รวมกันเป็นบุตรคนเดียวของท่าน (บางตำนานก็ว่า ทั้งสามพระองค์อวตารมาเป็น "บุตรทั้งสาม" โดยทัตตะเป็นพระวิษณุอวตาร)
คนในแคว้นมหาราษฎร์ (หรือคนมาราฐา) เชื่อกันว่าบ้านเกิดของพระทัตตาเตรยะคือ "เมืองมหูร" (Mahur) ทางทิศตะวันออกของแคว้นมหาราษฎร์ ดังนั้น ตำนานนี้คงแพร่หลายอยู่ในชาวมาราฐาก่อน และแพร่ไปสู่ส่วนอื่นๆ เช่น รัฐอานธรประเทศ และเตลังคนา เรื่อยไปจนถึงรัฐทมิฬนาฑู
รูปเคารพของพระทัตตาเตรยะที่นิยมสร้างกันในแคว้นมหาราษฎร์และอันธรประเทศ เป็นรูปนักบวช (สันยาสี) มีสามเศียร (ซึ่งคือพระพรหม พระวิษณุ และพระศิวะ) มีหกกร แต่ละกรถือข้าวของของพระตรีมูรติทั้งสาม คือจักรและสังข์ (ของพระวิษณุ) ตรีศูลและกลองบัณเฑาะว์ (พระศิวะ) และประคำกับหม้อน้ำกมัณฑลุ (ของพระพรหม)
ท่านยืนโดยมีโคหนึ่งตัวให้พิงและมีสุนัขสี่ตัวอยู่รายรอบ บางท่านตีความว่าสุนัขคือพระเวททั้งสี่ (ฤค ยชุ สามะ และอถรวะ) แต่บางท่านก็ว่า พระเวทไม่ควรแทนที่ด้วยสัญลักษณ์ของสัตว์ชั้นต่ำ (ในวัฒนธรรมฮินดู) อย่างสุนัข รูปนี้จึงควรตีความเพียงว่า คำสอนของพระทัตตะนั้นไม่มีแบ่งชนชั้น ไม่ว่าจะเป็นสัตว์แสนประเสริฐอย่างโคไปจนถึงสุนัข
ความหมายของสุนัขทั้งสี่ที่แท้จริง สายสัจธรรมสมาธิซึ่งท่านมหาคุรุศรีทัตตัตเตรย์หรือคุรุทัตตะ เป็นปรมาจารย์สอนธรรมโลกุตตรที่ถ่ายทอดโดยมหาคุรุมาจนถึงปัจจุบันนั้นหมายถึงธาตุทั้งสี่(ดิน น้ำ ลม ไฟ)ที่ร่างประกอบให้จิตวิญญาณอาศัย
พระทัตตาเตรยะเป็นเทพเจ้าในรูปนักบวช จึงไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับ "ความรัก" แต่มีบทบาทครู เชื่อว่าท่านได้สอนสั่งธรรมชั้นสูงขั้นโลกุตระ เฉกเช่นพระกฤษณะสอน "ภควัทคีตา" แก่อรชุนในทุ่งกุรุเกษตร ด้วยเหตุนี้ท่านจึงถูกเรียกด้วยความเคารพว่า "คุรุทัตตะ" หรือ "ทัตตคุรุ"
คำสอนของคุรุทัตตะปรากฏในคัมภีร์ชื่อ "อวธูตคีตา" (ใช้คำว่า "คีตา" แบบเดียวกับภควัทคีตาและคีตาอื่นๆ) "อวธูต" แปลว่า ผู้เสรี หรือเป็นอิสระ บางครั้งหมายถึงนักบวชจำพวกหนึ่ง ซึ่งไม่สังกัดลัทธินิกายใดและมีอิสระจากประเพณีธรรมเนียมปฏิบัติทั้งหลาย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เทพเจ้าฮินดู
โตเกียวโดม

โตเกียวโดม  เป็นสนามกีฬาในร่ม ตั้งอยู่ในเขตบุงเกียว โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เปิดใช้งานเมื่อวันที่ 17 มีนาคม 1988 มีควาจุเต็มที่ 55,000 ที่นั่งขึ้นอยู่กับการจัดวาง
== การใช้งาน ==
เป็นสนามเหย้าของทีมเบสบอลโยมิอูริไจแอนส์  นอกจากนี้ยังเคยใช้ในการแข่งขันกีฬาเบสบอล อเมริกันฟุตบอล ฟุตบอล เค-วัน  และการแสดงคอนเสิร์ต รวมถึงใช้เป็นสถานที่ ๆ ไมก์ ไทสัน ชกป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกรุ่นเฮฟวี่เวท กับ เจมส์ "บัตเตอร์" ดักลาส เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1990 ซึ่งไทสันเสียตำแหน่งด้วยการแพ้น็อกในยกที่ 10 ไปอย่างไม่มีใครคาดคิด 
รูปแบบของโตเกียวโดมได้รับอิทธิพลมาจากฮูเบิร์ด เอช ฮัมฟรีย์ เมโทรโดม เมืองมินนีแอโพลิส รัฐมินนิโซตา สหรัฐอเมริกา
== ขนาด ==
มีความจุ 55,000 ที่นั่ง
== สถานที่ตั้ง ==
ตั้งอยู่ในเขตบุงเกียว โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เปิดใช้ครั้งแรกในวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2531 ตั้งอยู่ใกล้กับโครากูเอ็งฮอล
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการโตเกียวโดม
อนุสรณ์สถานโตเกียวโดม 
นำชมโตเกียวโดม 
สนามอเมริกันฟุตบอลในประเทศญี่ปุ่น
สนามในร่มในประเทศญี่ปุ่น
สิ่งก่อสร้างในเขตบุงเกียว
สนามเบสบอลในประเทศญี่ปุ่น
สนามบาสเกตบอลในประเทศญี่ปุ่น
โดม
แจนยูอารี่ 4 โตเกียวโดมโชว์
สนามกีฬาในโตเกียว
สนามมวยในประเทศญี่ปุ่น
สนามในนิปปงโปรเฟสชันแนลเบสบอล
สนามในเมเจอร์ลีกเบสบอล
เมกะโลซอรัส

เมกะโลซอรัส หรือ เมกาโลซอรัส  เป็นไดโนเสาร์กินเนื้อหรือเทอโรพอด มีชีวิตอยู่ในยุคจูแรสซิกตอนกลาง เมื่อประมาณ 166 ล้านปีมาแล้ว ฟอสซิลของเมกาโลซอรัสถูกค้นพบในประเทศแถบยุโรปเป็นส่วนใหญ่ ค้นพบโดย บาทหลวงโรเบิร์ต พล็อต ลักษณะของเมกะโลซอรัสคือ มีหัวที่มีขนาดใหญ่ ฟันแบบสัตว์กินเนื้อ เดินด้วยสองข้าหลังอันทรงพลัง มีหางที่ยาวและใหญ่เพื่อรักษาสมดุลของร่างกาย เคลื่อนไหวคอได้อย่างอิสระ ยืดหยุ่น ขาหน้าเล็กและสั้น ประกอบด้วยกล้ามเนื้อแข็งแรง

เมกาโลซอรัสมีลำตัวยาวประมาณ 9-10 เมตร และมีน้ำหนักราว 1.5 ตัน ชื่อของเมกะโลซอรัสเป็นภาษากรีก ที่มีความหมายว่า กิ้งก่าตัวใหญ่ เมกาโลซอรัสมีสักษณะนิสัยล่าเหยื่อตัวคนเดียว หรือบางครั้งพวกมันก็จะออกล่าเป็นฝูงถ้าล่าไดโนเสาร์กินพืชตัวใหญ่ เนื่องจากเมกะโลซอรัสมีร่างกายที่ใหญ่โตและทรงพลัง เมกะโลซอรัสนั้นเป็นไดโนเสาร์ตัวแรกของโลกทีถูกตั้งชื่ออย่างเป็นทางการโดยมีความหมายว่า กิ้งก่ายักษ์

ไดโนเสาร์ในยุคจูแรสซิก