ประเทศเลบานอน

เลบานอน (Lebanon; لُبْنَان; Liban) หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ สาธารณรัฐเลบานอน (Republic of Lebanon, Lebanese Republic; ٱلْجُمْهُورِيَّةُ ٱللُّبْنَانِيَّةُ; République libanaise) เป็นประเทศในภูมิภาคเอเชียตะวันตกเฉียงใต้ ติดกับทะเลเมดิเตอร์เรเนียน และถือเป็นหนึ่งใน 15 ดินแดนที่ประกอบเป็น "แหล่งกำเนิดแห่งมนุษยชาติ" (Cradle of Humanity) เลบานอนมีพรมแดนติดกับประเทศซีเรียและประเทศอิสราเอล พรมแดนที่ติดกับประเทศอิสราเอลได้รับการรับรองจากองค์การสหประชาชาติแล้ว แต่พื้นที่บางส่วน เรียกว่า "ชีบาฟามส์" (Shebaa Farms) ตั้งอยู่ในที่ราบสูงโกลันยังคงครอบครองโดยอิสราเอล ซึ่งอ้างว่าเป็นพื้นที่ของซีเรีย กองทัพต่อต้านอ้างว่า "ชีบาฟามส์" เป็นพื้นที่ของเลบานอน และในบางโอกาสก็โจมตีที่มั่นของอิสราเอลภายในพื้นที่ดังกล่าว นอกจากนี้ ซีเรียบำรุงรักษากองทัพที่มีทหารประมาณ 14,000 นายในเลบานอน ชาวเลบานอนที่สนับสนุนเลบานอนอ้างว่าเป็นการอยู่อย่างถูกต้องเนืองจากรัฐบาลเลบานอนได้ขอไว้ ตอนเริ่มสงครามกลางเมืองเมื่อ พ.ศ. 2518 (ค.ศ. 1975) ผู้ที่ไม่เห็นด้วยอ้างว่า การอยู่ของซีเรียเป็นประหนึ่งการยึดครองโดยอำนาจต่างชาติ
== ประวัติศาสตร์ ==

เลบานอนอยู่ภายใต้การปกครองของฝรั่งเศส และได้รับเอกราชเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม 1943 หลังจากนั้น เลบานอนได้พัฒนาประเทศจนสามารถรักษาความเป็นศูนย์กลางด้านการค้า การเงินศิลปะและวัฒนธรรมของภูมิภาคตะวันตกเฉียงใต้นับตั้งแต่อดีตไว้ได้ อย่างไรก็ดี ในช่วง ค.ศ. 1975 – 1991 เลบานอนตกอยู่ภายใต้ภาวะสงครามกลางเมือง มีความขัดแย้งระหว่างกลุ่มอาหรับและกลุ่มคริสเตียนในเลบานอน ในที่สุด ทุกฝ่ายสามารถหาข้อยุติและร่วมกันพัฒนาฟื้นฟูประเทศหลังจากภาวะสงครามกลางเมืองอีกครั้ง
ซีเรียเป็นประเทศที่มีอิทธิพลต่อเลบานอนมากที่สุด โดยเฉพาะด้านความมั่นคงและการต่างประเทศ โดยซีเรียได้ส่งกองกำลังรักษาความสงบอยู่ในเลบานอนประมาณ 30,000 คน และจากความสัมพันธ์ที่แนบแน่นดังกล่าว ทำให้กรณีพิพาทเรื่องดินแดนระหว่างซีเรีย เลบานอนกับอิสราเอลไม่มีความคืบหน้า
== การเมืองการปกครอง ==
เลบานอนมีระบอบการปกครองแบบสาธารณรัฐ มีประธานาธิบดีเป็นประมุข
=== บริหาร ===
ฝ่ายบริหารประกอบด้วยคณะรัฐมนตรี 16 นาย มีนายกรัฐมนตรีเป็นหัวหน้าฝ่ายบริหาร
=== นิติบัญญัติ ===
รัฐสภาแห่งชาติ (National Assembly) มีสมาชิก 128 คน มีวาระดำรงตำแหน่ง 4 ปี (ประธานรัฐสภาแห่งชาติควรเป็นมุสลิมนิกาย Shi’a)
=== ตุลาการ ===
ฝ่ายตุลาการมี 4 ศาล ได้แก่ ศาลที่พิจารณาคดีเกี่ยวกับพลเรือนและการพาณิชย์ 3 ศาล และศาลที่พิจารณาคดีเกี่ยวกับคดีอาญาอีก 1 ศาล
== การแบ่งเขตการปกครอง ==

เลบานอนแบ่งเป็น 6 เขตผู้ว่า หรือ มุฮาฟาซอต (mohafazat, เอกพจน์ มุฮาฟาเซาะห์ - mohafazah) ซึ่งแบ่งเป็นเขตย่อยลงไปอีก 25 เขต หรือ อักฎิยะห์ (Aqdya, เอกพจน์ - กอฎออ์ &#91;qadaa&#93;) , และแบ่งเป็นเทศบาลต่าง ๆ ที่รวมหลายเมืองหรือหมู่บ้าน (เมืองหลวงของเขตผู้ว่าจะเป็นตัวเอน)
เขตผู้ว่าเบรุต (Beirut Governorate) :
เบรุต
เขตผู้ว่าภูเขาเลบานอน (Governorate of Mount Lebanon) :
บาบดา (Baabda) (บาบดา [Baabda]) 
อเลย์ (Aley) (อเลย์ [Aley])
เมตน์ (Metn) (จเดเดห์ [Jdeideh])
เคเซอร์วัน (Keserwan) (จูนิเยะห์ [Jounieh])
ชูฟ (Chouf) (เบเตดดีน [Beiteddine])
จเบล (Jbeil) (บิบลอส [Byblos])
เขตผู้ว่าเลบานอนเหนือ (Governorate of North Lebanon) :
ตรีโปลี (Tripoli) (ตรีโปลี [Tripoli]) 
อัคคาร์ (Akkar) (ฮัลบา [Halba])
ซการ์ตา (Zgharta) (ซการ์ตา [Zgharta] / เอห์เดน [Ehden])
บชาร์ริ (Bsharri) (บชาร์ริ [Bsharri])
บาตรูน (Batroun) (บาตรูน [Batroun])
คูรา (Koura) (อัมยูน [Amyoun])
มานเยห์-ดานน์เยห์ (Manyeh-Dannyeh) (มานเยห์ [Manyeh] / เซร์ดดานน์เยห์ [Seirddanyeh])
เขตผู้ว่าเบกา (Governorate of Beqaa) :
ซาห์เลห์ (Zahleh) (ซาห์เลห์ [Zahleh]) 
บะอัลเบค (Baalbek) (บะอัลเบค [Baalbek])
เฮอร์เมล (Hermel) (เฮอร์เมล [Hermel])
ราชายา (Rashaya) (ราชายา [Rashaya])
เบกาตะวันตก (Western Beqaa) (เจบเจนนีน [Jebjennine]/ ซากบีน [Saghbine])
เขตผู้ว่าเลบานอนใต้ (Governorate of South Lebanon) :
ซีดอนหรือไซดา (Sidon, Saida) (ซีดอน [Sidon]) 
เจซซีน  (Jezzine) (เจซซีน [Jezzine])
ไทร์ (Tyre) (ไทร์ [Tyre])
เขตผู้ว่านาบาตีเยะห์ (Governorate of Nabatyeh) :
นาบาตีเยะห์ (Nabatyeh) (นาบาตเยห์ [Nabatyeh]) 
มาร์เจยูน  (Marjeyoun) (มาร์เจยูน [Marjeyoun])
ฮัสบายา (Hasbaya) (ฮัสบายา [Hasbaya])
เบนต์จเบล (Beintjbeil) (เบนต์จเบล [Beintjbeil])
== กองทัพ ==
== ประชากร ==
ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวอาหรับ
=== ศาสนา ===
ศาสนาอิสลามร้อยละ 10 ศาสนาคริสต์ร้อยละ 90
==หมายเหตุ==
== อ้างอิง ==
===ผลงานอ้างอิง===
===ข้อมูลทั่วไป===
Arkadiusz, Plonka. L’idée de langue libanaise d’après Sa‘īd ‘Aql, Paris, Geuthner, 2004 (French) 
Firzli, Nicola Y. Al-Baath wa-Lubnân [Arabic only] ("The Baath and Lebanon"). Beirut: Dar-al-Tali'a Books, 1973
Fisk, Robert. Pity the Nation: The Abduction of Lebanon. New York: Nation Books, 2002.
Glass, Charles, "Tribes with Flags: A Dangerous Passage Through the Chaos of the Middle East", Atlantic Monthly Press (New York) and Picador (London), 1990 
Gorton, TJ and Feghali Gorton, AG. Lebanon: through Writers' Eyes. London: Eland Books, 2009.
Hitti Philip K. History of Syria Including Lebanon and Palestine, Vol. 2 (2002) 
Norton, Augustus R. Amal and the Shi'a: Struggle for the Soul of Lebanon. Austin and London: University of Texas Press, 1987.
Sobelman, Daniel. New Rules of the Game: Israel and Hizbollah After the Withdrawal From Lebanon, Jaffee Center for Strategic Studies, Tel-Aviv University, 2004.
Riley-Smith, Jonathan. The Oxford Illustrated History of the Crusades. New York: Oxford University Press, 2001.
Salibi, Kamal. A House of Many Mansions: The History of Lebanon Reconsidered. Berkeley: University of California Press, 1990.
Schlicht, Alfred. The role of Foreign Powers in the History of Syria and Lebanon 1799–1861 in: Journal of Asian History 14 (1982)
Georges Corm, Le Liban contemporain. Histoire et société (La découverte, 2003 et 2005)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official Government of Lebanon information site
Lebanon. The World Factbook. Central Intelligence Agency.
 
ล
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2486