pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เดอะริชแมนทอย

เดอะริชแมนทอย (The Richman Toy) หรือเรียกย่อ ๆ ว่า TRMT วงดนตรีในสังกัดสมอลล์รูม มีเพลงที่ได้รับความนิยม เช่น แดนสวรรค์คอยอยู่ ม้าป่า สะดุดรัก กระเป๋าแบนแฟนยิ้ม และ อ๊อด อ๊อด
== ประวัติ ==
== สมาชิก ==
=== สมาชิกปัจจุบัน ===
=== สมาชิกในอดีต ===
== ผลงาน ==
=== ซิงเกิล ===
=== สตูดิโออัลบั้ม ===
=== ผลงานอื่น ๆ ===
เพลง "สาวรำวง" และ "ดาวเด่น" ในอัลบั้ม Showroom สังกัด จีนี่เรคอร์ดส (พ.ศ. 2547)
เพลง "คนใจง่าย" เป็นเพลง Cover ของไอซ์ ศรัณยู ในอัลบั้ม Sanamluang Connect 02 สังกัด สนามหลวงมิวสิก (พ.ศ. 2550)
เพลง "ผู้ชนะที่พ่ายแพ้" แต่งขึ้นเนื่องจากสถานการณ์ความขัดแย้งทางการเมือง (พ.ศ. 2551)
เพลง "แต่งงานกันเด้อ" feat. หม่ำ จ๊กมก เพลงประกอบภาพยนตร์ แหยม ยโสธร 2 (พ.ศ. 2552)
เพลง "ซุปเปอร์แฟน" เพลงประกอบภาพยนตร์ 8E88 แฟนลั้ลลา (พ.ศ. 2553)
เพลง "หัวใจไม่กระดึ๊บ" เพลงประกอบภาพยนตร์ กระดึ๊บ (พ.ศ. 2553)
มิวสิกวิดีโอ เพลง "ขอความสุขคืนกลับมา" (พ.ศ. 2553)
เพลง "แบ่ง" เพลงประกอบภาพยนตร์ ยักษ์ (พ.ศ. 2555)
เพลง "แฟนคันแรก" (ร่วมกับ โฟร์-มด ในอัลบั้ม "Club FM" ของโฟร์-มด) (พ.ศ. 2556)
เพลง "บัวลอย" OST. คาราบาว เดอะซีรีส์ (พ.ศ. 2556)
เพลง "คนจนผู้ยิ่งใหญ่" OST. คาราบาว เดอะซีรีส์ (พ.ศ. 2556)
เพลง "อยากบอกรัก" (เพลงประกอบโฆษณา เดนทีน ร่วมกับ อุรัสยา เสปอร์บันด์) (พ.ศ. 2556)
เพลง "มหาลัย" OST. คาราบาว เดอะซีรีส์ (พ.ศ. 2557)
เพลง "ลบ" ประกอบโฆษณา ปากกาลบคำผิด ตราช้าง
เพลง "บินถลาลม" OST. โปรเจกต์ เอส เดอะซีรีส์ ตอน SOS Skate ซึม ซ่าส์
== คอนเสิร์ต ==
กระทิงแดง [V] The Richman Toy อ๊อดทะลุเป้า คอนเสิร์ตกลางแจ้ง แต่แสดงในร่ม โดย แชนแนลวีไทยแลนด์ 5 มิถุนายน 2553 ณ อินดอร์สเตเดียม สนามกีฬาหัวหมาก
35 ปี คาราบาว 27 สิงหาคม 2559 ณ อิมแพ็ค อารีน่า เมืองทองธานี
199X Concert 21 มกราคม 2560 ณ สถานีรถไฟฟ้าแอร์พอร์ต เรล ลิงก์ มักกะสัน
== รางวัล ==
รางวัลศิลปินกลุ่มยอดเยี่ยม คมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 7
รางวัลศิลปินกลุ่มยอดเยี่ยม สตาร์เอนเตอร์เทนเมนต์อวอร์ดส 2009
== ข้อมูลเพิ่มเติม ==
เสียงเหน่อของแจ๊ปได้แรงบันดาลใจมาจาก บ๊อบ ดีแลน
ปกอัลบั้ม ลำนำสะดิ้งเลิฟยู และมิวสิกวิดีโอเพลง กระเป๋าแบนแฟนยิ้ม ถ่ายทำที่สถานีรถไฟกรุงเทพ (หัวลำโพง)
การออกแบบแพ็กเกจซิงเกิล "กระเป๋าแบนแฟนยิ้ม" ได้แรงบันดาลใจจากเช็คช่วยชาติของรัฐบาล
เพลง กฎแห่งกรรม ในอัลบั้ม ลำนำสะดิ้งเลิฟยู แต่งโดย รัฐ พิฆาตไพรี มือกีตาร์แทททูคัลเลอร์ เพื่อตอบแทนที่แจ๊ปแต่งเพลง Cinderella ให้วงของเขาในอัลบั้ม "ชุดที่ 8 จงเพราะ" ซึ่งต่อมาได้นำไปประกอบภาพยนตร์เรื่อง 9 วัด
อัคราวิชญ์มีอีกหน้าที่หนึ่งเป็นครูสอนเบสและการรวมวงขนาดเล็กที่วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล
วีรณัฐ (แจ๊ป) เป็นเจ้าของร้านขายเสื้อผ้า "ม้าป่า" ที่ตลาดนัดจตุจักร ซึ่งเสื้อผ้าของร้านแจ๊ปได้นำมาใช้ในวงด้วย
กิฟท์ วสุ ปาลิโพธิ เรียนดนตรีที่โรงเรียนดนตรีเกษตรศิลป์ ถนนสามัคคี จังหวัดนนทบุรี
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
มายสเปซของเดอะ ริชแมน ทอย
กลุ่มดนตรีอินดี้ร็อกสัญชาติไทย
กลุ่มดนตรีไทยในยุค 2000
กลุ่มดนตรีอินดี้ร็อก
ศิลปินสังกัดสมอลล์รูม
เดอะไทมส์

เดอะไทมส์ (The Times) เป็นหนังสือพิมพ์รายวันภาษาอังกฤษ ที่ตีพิมพ์ในสหราชอาณาจักรตั้งแต่ ค.ศ. 1785 เดิมใช้ชื่อว่า The Daily Universal Register ก่อตั้งโดยจอห์น วอลเทอร์ ตีพิมพ์ฉบับแรกวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1785 และเปลี่ยนชื่อเป็น The Times ตั้งแต่ฉบับที่ 941 วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1788
ในปี ค.ศ. 1931 เดอะไทมส์ได้มอบหมายให้สแตนลีย์ มอร์ริสัน นักออกแบบตัวอักษรชาวอังกฤษ เป็นผู้ออกแบบไทป์เฟซชื่อ ไทมส์นิวโรมัน (Times New Roman) ร่วมกับบริษัทโมโนไทพ์ เพื่อใช้กับหนังสือพิมพ์มาจนถึงปัจจุบัน 
เดอะไทมส์ตีพิมพ์ด้วยกระดาษขนาดบรอดชีต เป็นเวลา 219 ปี และเปลี่ยนเป็นขนาดคอมแพค ตั้งแต่ ค.ศ. 2004 เพื่อดึงดูดผู้อ่านที่มีอายุน้อย และผู้โดยสารระบบขนส่งสาธารณะ ปัจจุบันตีพิมพ์ขนาดคอมแพคเฉพาะฉบับวันจันทร์-เสาร์ และขนาดบรอดชีตเฉพาะฉบับวันอาทิตย์
เดอะไทมส์เป็นหนังสือพิมพ์ในเครือเดียวกับ เดอะซันเดย์ไทมส์ จัดพิมพ์โดย Times Newspapers Limited บริษัทลูกของบริษัทนิวส์คอร์ปอเรชัน ของรูเพิร์ต เมอร์ด็อก ที่ซื้อหัวหนังสือพิมพ์ทั้งสองฉบับมาจากรอย ทอมสัน ตั้งแต่ ค.ศ. 1981 มียอดตีพิมพ์ฉบับละประมาณ 600,000 - 700,000 ฉบับ  เป็นหนังสือพิมพ์แนวเป็นกลาง และอนุรักษนิยม
เว็บไซต์ออนไลน์ของเดอะไทมส์ ใช้ชื่อว่า ไทมส์ออนไลน์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บทางการ
หนังสือพิมพ์ในสหราชอาณาจักร
หนังสือพิมพ์รายวัน
หมึกตะขอหนวดยาว

หมึกตะขอหนวดยาว (Giant Warty Squid หรือ Longarm Octopus Squid) หมึกตะขอหนวดยาวเป็นสปีชีส์ใหญ่ของ[squid|หมึกตะขอ] (Hooked squid (Onychoteuthidae) ) ที่เป็นสัตว์ทะเลประเภทที่ไม่มีกระดูกสันหลัง ที่อยู่ในชั้นเซฟาโลพอดซึ่งเป็นชั้นของสัตว์ที่มีลำตัวอ่อนนิ่ม ลำตัวของหมึกตะขอหนวดยาวมีความยาวอย่างต่ำ 85 เซนติเมตร และบางครั้งอาจจะกว่า 1.15 เมตร ตัวที่ยาวที่สุดที่พบที่ในบริเวณแอนตาร์กติกาในปี ยาว ค.ศ. 2000 ยาว 2.3 เมตร หมึกตะขอหนวดยาวเป็นอาหารของปลาฉลามหลับ และ ปลาฉลามพอร์บีเกิล ที่บริโภคราว 21% และ 19% ของปริมาณเซฟาโลพอดตามลำดับ
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
Jarre, A., M.R. Clarke & D. Pauly 1991. Re-examination of growth estimates in oceanic squids: the case of Kondakovia longimana (Onychoteuthidae). ICES Journal of Marine Science 48: 195–200.
Lu, C.C. & R. Williams. 1994. Kondakovia longimana Filippova, 1972 (Cephalopoda: Onychoteuthidae) from the Indian Ocean sector of the Southern Ocean. Antarctic Science 6 (2) : 231–234.
มหสัตว์
เซฟาโลพอด
หมึกกล้วย
หมึกเกลเชีย

หมึกเกลเชีย (Glacial Squid) หมึกเกลเชียเป็นสัตว์ทะเลสปีชีส์เดียวเท่าที่ทราบของสกุล Psychroteuthis ของวงศ์ Psychroteuthidae  เป็นสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง ที่อยู่ในชั้นเซฟาโลพอดซึ่งเป็นชั้นของสัตว์ที่มีลำตัวอ่อนนิ่ม ถิ่นฐานธรรมชาติอยู่ในบริเวณริมฝั่งแอนตาร์กติกาและอเมริกาใต้ ลำตัวเมื่อโตเต็มที่ยาวราว 44 เซนติเมตร
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
Tree of Life web project: Psychroteuthis glacialis
เซฟาโลพอด
หมึกกล้วย
จูเลีย มุลล็อก

จูเลีย มุลล็อก (Julia Mullock, 줄리아 멀록; 18 มีนาคม พ.ศ. 2471 – 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560) หรือชื่อภาษาเกาหลีว่า อี จู-อา  เป็นหญิงชาวอเมริกันผู้เคยเป็นพระชายาของเจ้าชายกูแห่งเกาหลี ภายหลังได้หย่าร้างกัน
== ประวัติ ==

=== ชีวิตตอนต้น ===
จูเลียเกิดที่รัฐเพนซิลเวเนีย สหรัฐในครอบครัวชาวอเมริกันเชื้อสายยูเครน บางแห่งว่าเธอเป็นชาวอเมริกันเชื้อสายเยอรมัน เธอพบกับเจ้าชายกูครั้งแรกขณะทำงานสถาปนิกในสำนักงานของไอ. เอ็ม. เพ เธอออกจากงานและตัดสินใจจะย้ายไปอยู่ประเทศสเปน จึงปิดประกาศขายห้องชุด เมื่อเจ้าชายกูเห็นใบปิดดังกล่าวจึงเข้าไปดูห้องชุดนั้น แทนที่พระองค์จะซื้อแต่กลับกลายเป็นว่าพระองค์ชวนให้จูเลียอยู่ต่อ ทั้งนี้บิดามารดาของจูเลียซึ่งมาจากยูเครนสนใจในตัวเจ้าชายกูที่สามารถตรัสคำรัสเซียได้ไม่กี่คำจากที่ทรงทราบมาจากสหายร่วมชั้นเรียนชาวยูเครน
=== เสกสมรส ===
จูเลียเข้าพบกับมกุฎราชกุมารอึนและมกุฎราชกุมารีพังจาในปี พ.ศ. 2501 ต่อมาเจ้าชายกูและจูเลียได้หมั้นหมายกันในเดือนพฤษภาคมปีเดียวกัน ก่อนเสกสมรสกัน ณ โบสถ์ยูเครนคาทอลิกนักบุญจอร์จในนิวยอร์ก เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2502 แต่ไม่เคยประกอบพิธีเสกสมรสตามประเพณีเกาหลีเลย
จูเลียได้ตามเสด็จเจ้าชายกูกลับประเทศเกาหลีใต้เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2506 โดยประทับอยู่ในพระตำหนักนักซ็อนภายในพระราชวังชังด็อกในโซล ร่วมกับพระสวามีและเจ้าหญิงพังจา ระหว่างนี้เธอได้ทำงานกับองค์กรการกุศลหลายแห่ง ทั้งรับยูจีเนีย อึนซุก (Eugenia Unsuk) หรือ อี อึน-ซุก (이은숙, 李恩淑) และอี ว็อน (이원, 李源) เป็นบุตรบุญธรรม เธอปฏิบัติตนในฐานะเจ้าหญิงในการช่วยเหลือคนพิการและผู้ยากไร้ กระนั้นเธอกลับมีความสัมพันธ์ที่ไม่ราบรื่นกับอี พัง-จา พระชนนีของอี กูสักเท่าไร
ภายหลังเจ้าชายกูได้ขอหย่ากับจูเลียเมื่อปี พ.ศ. 2525 หลังได้รับแรงกดดันจากพระราชวงศ์เรื่องการประสูติกาลพระทายาท เธอได้เดินทางกลับไปฮาวายเมื่อปี พ.ศ. 2538
=== ปัจฉิมวัย ===
ในปี พ.ศ. 2541 เธอมีภาวะสมองขาดเลือด ส่งผลให้เป็นอัมพาตซีกซีกขวา กระนั้นเธอยังคงใช้ชีวิตไปมาระหว่างฮาวายกับเกาหลีใต้อยู่เป็นนิจ หลังการหย่ากับภัสดา เธอยังคงเปิดร้านขายเสื้อโดยนำรายได้ไปช่วยเหลือด้านการกุศล ต่อมาจูเลียได้ประกอบพิธีกรรมคติขงจื๊อตามพระราชประเพณี ณ ศาลเจ้าชงมโย เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 ร่วมกับคว็อน ฮี-ซุน นางสนองพระโอษฐ์ และเจ้าหญิงแฮว็อน พระธิดาในเจ้าชายอีฮวา
จูเลีย มุลล็อกเสียชีวิตอย่างเดียวดายเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 ณ สถานพยาบาลแห่งหนึ่งในรัฐฮาวาย สหรัฐ ศาสตราจารย์อี นัม-จู สหายคนสนิทของจูเลียกล่าวว่า "เธอ [จูเลีย] มีความประสงค์ที่จะถูกฝังศพในเกาหลีใต้ แต่ฉันได้ยินมาว่าศพถูกฌาปนกิจไปแล้ว ส่วนเถ้ากระดูก บุตรสาวบุญธรรมของเธอจะนำไปลอยอังคารในมหาสมุทรแปซิฟิก"
== ในวัฒนธรรมร่วมสมัย ==
ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2549 ยูนิเวอร์แซลสตูดิโอ (Universal Studios) ได้สนใจที่จะทำภาพยนตร์ชีวประวัติของจูเลีย มุลล็อกในชื่อ The Julia Project ด้วยความร่วมมือกับ แอลเจ. ภาพยนตร์ ของประเทศเกาหลีใต้ โดยในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2549 ได้ประกาศว่าดีปา เมห์ตา (Deepa Mehta) ได้คัดเลือกเป็นผู้กำกับ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Digital Chosunilbo  — English edition
An interview, 2006, with Princess Julia 
ชาวอเมริกันเชื้อสายยูเครน
ราชวงศ์โชซ็อน
บุคคลจากรัฐเพนซิลเวเนีย
เจ้าหญิงเกาหลี
แอนตาร์กติกซิลเวอร์ฟิช

แอนตาร์กติกซิลเวอร์ฟิช (Antarctic silverfish) แอนตาร์กติกซิลเวอร์ฟิชเป็นปลาทะเลประเภทปลากระดูกแข็งในอันดับปลากะพง ปลาในมหาสมุทรแอนตาร์กติกาเป็นปลาที่สามารถผลิตโปรตีนต้านความแข็งตัวเป็นน้ำแข็งเพื่อทำให้ปรับตัวอยู่ได้ในบริเวณที่มีน้ำเย็นจัด
== อ้างอิง ==
ปลาที่พบในมหาสมุทรแอนตาร์กติก
ปลาน้ำเค็ม
บอลด์โนโทเธน
โรเบิร์ต เวนทูรี

โรเบิร์ต ชาร์ล เวนทูรี จูเนียร์ (Robert Charles Venturi, Jr.) เกิดเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1925 ในฟิลาเดลเฟีย เป็นสถาปนิกชาวอเมริกัน ผู้ก่อตั้งบริษัท เวนทูรี, สก็อต บราวน์และเพื่อน โรเบิร์ต เวนทูรีและภรรยาของเขา เดนิส สก็อต บราวน์ ถือว่าเป็นผู้มีบทบาทกับสถาปนิกในศตวรรษที่ 20 ผ่านผลงานของทั้งคู่ด้านสถาปัตยกรรมและผัง และทฤษฎีการเขียนและการสอน เวนทูรีได้รับรางวัลพริตซ์เกอร์ ในด้านสถาปัตยกรรมในปี ค.ศ. 1991 เขายังเป็นคนคิดหลักปฏิบัติ "น้อยเป็นการน่าเบื่อ" (Less is a bore) ซึ่งต่อต้านคำกล่าวอันมีชื่อเสียงของลุดวิก มีส ฟาน เดอร์ โรห์ ที่ว่า"น้อยดีกว่ามาก" (less is more) เวนทูรีอาศัยอยู่ในฟิลาเดลเฟียกับเดนิส สก็อต บราวน์ มีบุตรด้วยกัน 1 คนชื่อ เจมส์ เวนทูรี
== อ้างอิง ==
สถาปนิกชาวอเมริกัน
ผู้ได้รับรางวัลพริตซ์เกอร์
ชาวอเมริกันเชื้อสายอิตาลี
บุคคลจากฟิลาเดลเฟีย
ภาษาเชโรกี

ภาษาเชโรกี หรือ จาลากี (ᏣᎳᎩ ᎦᏬᏂᎯᏍᏗ, Tsalagi Gawonihisdi ) เป็นภาษาที่อยู่ในความเสี่ยงถึงใกล้สูญ ภาษาอิระควอย และภาษาแม่ของชาวเชโรกี Ethnologue ระบุว่ามีผู้พูดภาษาเชโรกี 1,520 คนจากชาวเชโรกี 376,000 คนใน ค.ศ. 2018 ในขณะที่การนับโดยสามเผ่าเชอโรกีใน ค.ศ. 2019 บันทึกได้ประมาณ 2,100 คน จำนวนผู้ที่สามารถพูดภาษานี้ได้มีจำนวนลดลง แต่ละเดือนมีผู้พูดภาษาเชโรกีอย่างชำนาญเสียชีวิตประมาณ 8 คน และในบรรดาผู้ที่มีอายุไม่เกิน 40 ปีมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่พูดภาษานี้ได้ชำนาญ ยูเนสโกรายงานว่า ภาษาย่อยเชโรกีมรโอคลาโฮมาอยู่ในสถานะ "มีความเสี่ยงแน่นอน" และอีกภาษาย่อยหยึ่งทางตอนเหนือในรัฐนอร์ทแคโรไลนามีสถานะ "มีความเสี่ยงอย่างมาก" ภาษาย่อยตอนล่างที่เคยมีผู้พูดในชายแดนรัฐเซาท์แคโรไลนา–จอรเจีย สูญหายไปตั้งแต่ประมาณ ค.ศ. 1900 สถานการณ์เลวร้ายเกี่ยวกับอนาคตของภาษาย่อยที่เหลืออีกสองภาษา ทำให้สภาสามเผ่าเชโรกีประกาศภาวะฉุกเฉินในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2019 เพื่อเรียกร้องให้เพิ่มความพยายามในการฟื้นฟูภาษานี้
ภาษาเชโรกีเป็นภาษาคำควบกล้ำมากพยางค์ (polysynthetic language) ซึ่งเป็นภาษาเดียวในภาษากลุ่มอิระควอยตอนใต้ แบะใช้ระบบการเขียนที่เป็นชุดตัวหนังสือพยางค์จำเพาะ เนื้องจากเป็นภาษาคำควบกล้ำมากพยางค์ ทำให้ภาษาเชโรกีมีความแตกต่างจากตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียนอย่างมาก และอาจเป็นเรื่องยากสำหรับผู้เรียนที่เป็นผู้ใหญ่
==ตัวอย่าง==
จากปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน:
ᏂᎦᏓ ᎠᏂᏴᏫ ᏂᎨᎫᏓᎸᎾ ᎠᎴ ᎤᏂᎶᏱ ᎤᎾᏕᎿ ᏚᏳᎧᏛ ᎨᏒᎢ.
Nigada aniyvwi nigeguda'lvna ale unihloyi unadehna duyukdv gesv'i.
มนุษย์ทั้งปวงเกิดมามีอิสระและเสมอภาคกันในศักดิ์ศรี และสิทธิ
ᎨᏥᏁᎳ ᎤᎾᏓᏅᏖᏗ ᎠᎴ ᎤᏃᎵᏍᏗ
Gejinela unadanvtehdi ale unohlisdi
ต่างในตนมีเหตุผลและมโนธรรม
ᎠᎴ ᏌᏊ ᎨᏒ ᏧᏂᎸᏫᏍᏓᏁᏗ ᎠᎾᏟᏅᏢ ᎠᏓᏅᏙ ᎬᏗ.
ale sagwu gesv junilvwisdanedi anahldinvdlv adanvdo gvhdi.
และควรปฏิบัติต่อกันด้วยจิตวิญญาณแห่งภราดรภาพ
==หมายเหตุ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Cherokee-English Dictionary Online Database
Cherokee wordlist lookup
Cherokee Nation Dikaneisdi (Word List)
Cherokee numerals
Cherokee&nbsp;– Sequoyah transliteration system&nbsp;– online conversion tool
Unicode Chart
Cherokee Nation ᏣᎳᎩ ᎦᏬᏂᎯᏍᏗ ᏖᎩᎾᎶᏥ ᎤᎾᏙᏢᏅᎢ (Tsalagi Gawonihisdi teginalotsi unadotlvnvi / Cherokee Language Technology
เชโรกี
เชโรกี
พิพิธภัณฑ์โซโลมอน อาร์. กุกเกนไฮม์

พิพิธภัณฑ์ โซโลมอน อาร์. กุกเกนไฮม์ (Solomon R. Guggenheim Museum) เปิดเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1959 เป็นหนึ่งในพิพิธภัณฑ์ที่เป็นที่รู้จักที่สุดในนครนิวยอร์กและเป็นจุดสังเกตทางสถาปัตยกรรมที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่ง ออกแบบโดยแฟรงก์ ลอยด์ ไรต์ โดยอาจเรียกง่าย ๆ ว่า "กุกเกนไฮม์" เป็นพิพิธภัณฑ์ที่มีผลงานศิลปะแบบ ศิลปะอิมเพรสชันนิสม์ ศิลปะอิมเพรสชันนิสม์สมัยหลัง ศิลปะสมัยใหม่ยุคแรก และศิลปะร่วมสมัย และยังมีการจัดนิทรรศการพิเศษระหว่างปี อาคารตั้งอยู่แถบอัปเปอร์อีสต์ไซด์ในนครนิวยอร์ก และเป็นพิพิธภัณฑ์แห่งที่ 2 ที่เปิดโดยมูลนิธิโซโลมอน อาร์. กุกเกนไฮม์ที่ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1937
อาคารพิพิธภัณฑ์โซโลมอน อาร์. กุกเกนไฮม์ และอาคารอีกเจ็ดแห่งที่ออกแบบโดยแฟรงก์ ลอยด์ ไรต์ได้รับขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก "สถาปัตยกรรมศตวรรษที่ 20 ของแฟรงก์ ลอยด์ ไรต์" เมื่อเดือนกรกฎาคม 2019
==อ้างอิง==
สิ่งก่อสร้างโดยแฟรงก์ ลอยด์ ไรต์
พิพิธภัณฑ์ในสหรัฐ
สิ่งก่อสร้างในรัฐนิวยอร์ก
แหล่งมรดกโลกในสหรัฐ
แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
กึนเทอร์ กรัส

กึนเทอร์ วิลเฮ็ล์ม กรัส (Günter Wilhelm Grass; 16 ตุลาคม ค.ศ. 1927 – 13 เมษายน ค.ศ. 2015) เป็นนักเขียนและนักเขียนบทละครคนสำคัญชาวเยอรมัน ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมใน ค.ศ. 1999 กรัสเกิดที่เสรีนครดันท์ซิช (ปัจจุบันคือกดัญสก์ ประเทศโปแลนด์) ใน ค.ศ. 1945 กรัสเดินทางมายังเยอรมนีตะวันตกในฐานะผู้ลี้ภัย แต่ในนวนิยายที่เขียนกรัสมักจะกลับไปเขียนถึงดันท์ซิชในวัยเด็ก
งานชิ้นที่มีชื่อเสียงคือ The Tin Drum ซึ่งเป็นนวนิยายประเภทที่เรียกว่าสัจนิยมแนวมายา ซึ่งเป็นเรื่องแรกใน
วลาดีมีร์ นาโบคอฟ

วลาดีมีร์ นาโบคอฟ (Владимир Владимирович Набоков, Vladimir Vladimirovich Nabokov) (22 เมษายน ค.ศ. 1899 – 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1977) วลาดีมีร์ นาโบคอฟเป็นนักประพันธ์ชาวรัสเซีย เป็นนักเขียนนวนิยายและนักเขียนเรื่องสั้นชาวรัสเซีย
“โลลิตา” (ค.ศ. 1955) ถือกันว่าเป็นงานชิ้นสำคัญที่สุดชิ้นหนึ่งของนาโบคอฟที่แสดงความสามารถในการเล่นคำและรายละเอียดที่เป็นลักษณะการเขียนที่มีชื่อเสียงของนาโบคอฟ Modern Library ลำดับโลลิตาเป็นอันดับสี่ของนวนิยายดีที่สุดร้อยเรื่องโดยโมเดิร์นไลบรารี (Modern Library 100 Best Novels) และบันทึกความทรงจำชื่อ “Speak, Memory” อยู่ในอันดับที่แปดของประเภทงานเขียนทั่วไปโดยโมเดิร์นไลบรารี (Modern Library nonfiction list)
== อ้างอิง ==
== ข้อมูลเพิ่มเติม ==
Biography
Zembla  - The "official site of the International Vladimir Nabokov Society": Includes hyperlinked "Biography"  (2 pages) and comprehensive bibliography of works by and about Nabokov (accessible from its lefthand menu).
Museums and exhibitions
* Nabokov Museum - in Saint Petersburg
* Nabokov Museum in Saint Petersburg 
* Nabokov under Glass - New York Public Library exhibit.
Interviews
* page with English interviews collection
* The Paris Review - Nabokov interview
The Atlantic Monthly - Review of Nabokov's Butterflies
The Life and Works of Vladimir Nabokov  - a seminar from the New York Public Library
ABC Radio National - The Book Show Dimitri discusses the fate of Nabokov's last unfinished work. 24 February 2008
Nabokov 'Bookweb'  - with suggestions for further reading.
Nabokov Family Web Online genealogy of the Nabokov family, by Dieter E. Zimmer.
Nabokov Online Journal 
Nabokov Bibliography: All About Vladimir Nabokov in Print - By the author of the standard bibliography
Images of Nabokov First Editions 
- Russia Profile - A Literary Legend Resurfaces - about the last and unfinished work, “The Original of Laura.” 
"Mr. Nabokov is not in his room" - Doron Rosenblum's pilgimage to Montreux, Ha'aretz, Sept. 18., 2009
นักเขียนนวนิยายชาวรัสเซีย
นักเขียนบทละครชาวรัสเซีย
กวีชาวรัสเซีย
กวีชาวอเมริกัน
นักแปล
นักวิพากษ์วรรณกรรม
นักเขียนนวนิยายชาวอเมริกัน
ชาวอเมริกันเชื้อสายรัสเซีย
*
บุคคลจากเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก
จุฬารัตน์ (วงดนตรี)

จุฬารัตน์ เป็นวงดนตรีลูกทุ่งที่ประสบความสำเร็จมากวงหนึ่งในช่วงปี พ.ศ. 2500-2516 ก่อตั้งวงโดยครู มงคล อมาตยกุล ซึ่งท่านได้ตั้งขึ้นแทนวงดนตรีรำวงของครูมงคลที่ได้ยุบวงไป โดยในวงจุฬารัตน์นั้น ประกอบด้วย นักแต่งเพลง นักดนตรี และนักร้องมากมาย เช่น พร ภิรมย์, ปอง ปรีดา, ชาย เมืองสิงห์ และพนม นพพร เป็นต้น โดยมีนักร้องดัง 4 คนซึ่งมีฉายาว่า 4 ทหารเสือ วงจุฬารัตน ได้แก่ ปอง ปรีดา, กุง กาดิน (นคร ถนอมทรัพย์), พร ภิรมย์ และทูล ทองใจ เมื่อทางวงออกเดินสายเปิดการแสดงตามต่างจังหวัดก็ได้รับการตอบรับที่ดีจากแฟนเพลงอย่างดี ต่อมา เมื่อนักร้องที่มีชื่อเสียงของวงได้ลาออกไปเปิดวงดนตรีของตนเอง เช่น ชาย เมืองสิงห์ ครูมงคลก็อนุญาตและได้ตั้งชื่อวงดนตรีของศิษย์เอกว่า จุฬาทิพย์ และกระแสความนิยมของทางวงจุฬารัตน์ก็เริ่มแผ่วเบาลง ในที่สุดครูมงคลก็ประกาศยุบวงจุฬารัตน์เป็นอันปิดตำนานวงดนตรีลูกทุ่งที่ประสบความสำเร็จมายาวนานกว่า 16 ปี
== ประวัติ ==
ก่อนหน้าที่จะตั้งวงดนตรีจุฬารัตน์นั้นเพลงไหนซึ่งอยู่ภายใต้การดูแลและเรียบเรียงเพลงของ ครูมงคล อมาตยกุล นักร้องท่านใดที่อยู่ภายใต้การดูแลเรียบเรียงของครูมงคล ครูมักจะใช้นามวงดนตรีชมพูฟ้าและวงดนตรีมงคล อมาตยกุลหรือวงดนตรีของผู้แต่งเพลง
วงดนตรีชมภูฟ้า (ชมพูฟ้า) และ วงดนตรีมงคล อมาตยกุลจึงใช้ เป็นนามวงดนตรีใช้บรรจุลงบนแผ่นเสียง ก่อนปี พ.ศ. 2500  ก่อนที่จะมาเป็นวงดนตรีจุฬารัตน์ อย่างเต็มตัวเมื่อปี พ.ศ. 2500
ต่อมาเมื่อก่อตั้งวงดนตรีจุฬารัตน์ ก็จะมีชื่อวงดนตรีหลังเขา และ วงดนตรีลิงแดง เป็นนามวงดนตรีที่ถูกบรรจุลงในแผ่นเสียงอยู่หลายเพลงและหลายตราของแผ่นเสียง ซึ่งนามเหล่านี้เป็นการลงทุนทำเพลงของนักร้องในวงดนตรีจุฬารัตน์ นั่นคือ คุณชาย เมืองสิงห์ แต่ยังอยู่ภายใต้การดูแลเรียบเรียงเพลงจาก ครูมงคล อมาตยกุล เป็นบางเพลง และส่วนมากจะเป็นผลงานการแต่งเพลงของ สมเศียร พานทอง คือชื่อนามสกุลจริงของชาย เมืองสิงห์นั่นเอง
== รายชื่อสมาชิกวงจุฬารัตน์ ==
มงคล อมาตยกุล
สัมพันธ์ อุมากูล
ร้อยแก้ว รักไทย
ชาญชัย บัวบังศร
พีระ ตรีบุปผา
มนตรี แสงเอก
เกษม สุวรรณเมนะ
สมสกุล ยงประยูร
วัลลภ วิชุกร
ไชยยศ อมาตยกุล
วงจันทร์ ไพโรจน์
ทูล ทองใจ (น้อย ทองใจ)
พร ภิรมย์
นคร ถนอมทรัพย์
ปอง ปรีดา
เริง รัตนะ (แฉล้ม โกยทา)
พล พรภักดี (สุรพล พรภักดี)
ชัย อนุชิต
ฉลอง วุฒิวัย (เด่น ดวงดี)
สุชาติ เทียนทอง
ชาย เมืองสิงห์ (สมเศียร พานทอง)
สัญญา จุฬาพร
ประจวบ จำปาทอง
ลพ บุรีรัตน์ (วิเชียร คำเจริญ)
กนก เกตุกาญจน์
โฆษิต นพคุณ
นที นพพร
ชนะ ชิดชนก (วิชัย คำเจริญ)
ณรงค์ นามชัย
วัชระ มานะชัย
เริง รัตนะ (สถาพร นิลเลื่อม)
สังข์ทอง สีใส (เปี๊ยก ศรีเหรา)
ปัญญา เปี่ยมโชติ
แชน ชิดชนก
รุ่ง กรุงเก่า
นพดล ดวงพร (ณรงค์ พงษ์ภาพ)
ศรีไพร ใจพระ
อมร อมาตยกุล
สรวง สันติ (จำนงค์ เป็นสุข)
แมน เนรมิตร
สมพร เฟื่องฟู
เรสัติ เรืองวิทย์
ไพโรจน์ โรจน์รังษี
ชาติ ชูชีพ
ลิขิต วิริยะ
นิตยา วราพันธ์
เทวี นิมิตร
ดวงรัตน์ แสงอุทัย
วัทนา สังข์กังวาล
ญาณี ชุติมา
พนม นพพร (ชาตรี ชินวุฒิ)
เสียงทิพย์ ปทุมทอง
ดวงใจ เมืองสิงห์
สายรุ้ง มุ่งดี
ชื่นใจ เตือนจิต
วรรณภา บุปผาสุข
บุปผา สายชล (สงกรานต์ พยนต์เลิศ)
หฤทัย หิรัญญา
นันทวัน สมสมร
นฤมล สมสมร
ตันหยง นงลักษณ์
เรณู เบญจวรรณ
เพทาย แสงเอก
บงกช ทศพร
เกษร โกสุม
หยาด นภาลัย
== อ้างอิง ==
ประวัติ จุฬารัตน์ (วงดนตรี)
เวนิส (แก้ความกำกวม)

เวนิส (Venice) เป็นเมืองหลวงของแคว้นเวเนโต ประเทศอิตาลี  ในความหมายทางประวัติศาสตร์ อาจหมายถึง สาธารณรัฐเวนิส
เวนิส ยังสามารถหมายถึง
เวนิส (รัฐแคลิฟอร์เนีย)
เวนิส (รัฐฟลอริดา)
เวนิส (รัฐอิลลินอยส์)
เวนิส (รัฐลุยเซียนา)
เวนิส (รัฐนิวยอร์ก)
เวนิส บ.ข.ส. นักมวยชาวไทย
เวนิสวานิช (The Merchant of Venice) บทละครของวิลเลียม เชกสเปียร์
หน้าแก้ความกำกวมชื่อสถานที่
นาฬิกาปลุก

นาฬิกาปลุก คือ นาฬิกาที่ถูกออกแบบมาเพื่อสร้างเสียงที่ดังเป็นพิเศษในเวลาที่กำหนด โดยมีจุดประสงค์เพื่อปลุกผู้ที่นอนหลับหรืองีบหลับเป็นเวลาสั้น ๆ ให้ตื่นขึ้น หรืออาจใช้ในการเตือนความจำก็ได้เช่นกัน สำหรับการปิดเสียงของนาฬิกาปลุก จะต้องกดปุ่มหรือด้ามบนตัวนาฬิกา รวมไปถึงนาฬิกาที่สามารถปิดเสียงเองได้เมื่อเวลาผ่านไป นาฬิกาปลุกแบบอนาล็อกอาจมีเข็มนาฬิกาพิเศษที่สามารถใช้กำหนดเวลาปลุกได้
นาฬิกาปลุกในสมัยโบราณใช้เสียงกระดิ่ง และในยุคดิจิตอล นาฬิกาสามารถใช้เสียงอื่นแทนได้ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นเสียงบี๊บ นอกจากนั้นเป็นเสียงหัวเราะ เสียงดนตรี เสียงไก่ขัน นาฬิกาปลุกสมัยใหม่อาจมีให้เลือกมากกว่า 1 เสียง นาฬิกาปลุกอีกประเภทใช้เสียงจากวิทยุ ซึ่งจะเริ่มเล่นเมื่อถึงเวลาที่กำหนด
การนอน
นาฬิกา
คูลแอนด์เดอะแก๊ง

คูลแอนด์เดอะแก๊ง (Kool & The Gang) เป็นวงดนตรีอเมริกันแนวอาร์แอนด์บี โซล ฟังก์และดิสโก้ ก่อตั้งวงในเจอร์ซีย์ซิตี รัฐนิวเจอร์ซีย์ สหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 1964 วงมียอดขายผลงานอัลบั้มมากกว่า 120 ล้านชุด
สมาชิกของวงประกอบด้วย คริส แกร์ชาวอังกฤษ, พี่น้อง โรเบิร์ต เบลล์ (หรือ "Kool") ตำแหน่งเบสและโรนัลด์ เบลล์ ตำแหน่งเทเนอร์แซกโซโฟน, จอร์จ บราวน์ ตำแหน่งกลอง, โรเบิร์ต มิกเคนส์ ตำแหน่งทรัมเปต, เดนนิส โทมัส ตำแหน่งอัลโตแซกโซโฟน, เคลย์เดส ชาร์ล สมิธ ตำแหน่งกีตาร์ และริก เวสต์ฟลิด์ ตำแหน่งคีย์บอร์ด
ในปี ค.ศ. 1964 โรเบิร์ตก่อตั้งวงดนตรีที่ชื่อ Jazziacs ร่วมกับเพื่อน ๆ ในสมัยไฮสคูล พวกเขาเปลี่ยนชื่อมาเป็น Kool & the Gang และได้เซ็นสัญญากับจีน เรดด์ กับสังกัดใหม่ของเขาที่ชื่อ เรดโคชเรเคิดส์ ในปี ค.ศ. 1969 มีเพลงฮิตติดชาร์ตป็อปในผลงานอัลบั้มแรก
กับอัลบั้มในปี ค.ศ. 1973 ชุด Wild and Peaceful มีเพลงดังอย่าง "Jungle Boogie" และ "Hollywood Swinging" ต่อจากนั้นได้รับกระแสตอบรับที่ดีจากอัลบั้ม  Light of Worlds  ในปี 1974 และชุด Spirit of the Boogie ในปี 1975 ที่ถือเป็นอัลบั้มที่ประสบความสำเร็จที่สุดของวง กับซิงเกิ้ลในปี 1975 ที่ชื่อ "Summer Madness" ทำให้วงเป็นที่จับตามอง หลังจากออกอัลบั้มนี้แล้ววงได้เปลี่ยนแนวเพลงจากฟังก์มาเป็นป็อปฟังก์แทน
ในปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 ได้เปลี่ยนนักร้องนำคนใหม่เป็น เจมส์ "เจที" เทย์เลอร์ กับผลงานอัลบั้มในปี ค.ศ. 1979 ชุด Ladies' Night และในอัลบั้มในปี ค.ศ. 1980 ชุด Celebrate! ที่มีเพลงฮิตอันดับ 1 อย่างเพลง "Celebration" ได้ร่วมงานกับโปรดิวเซอร์ ยูเมียร์ ดีโอดาโต และยังมีเพลงดังในระดับนานาชาติเพลงอื่นในต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 อย่างเช่น  "Big Fun," "Get Down on It" และ "Joanna"  ในอัลบั้มปี 1984 พวกเขายังมีเพลงฮิตอื่นอย่าง  "Fresh" และ "Cherish"
== อ้างอิง ==
ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
กลุ่มดนตรีริธึมแอนด์บลูส์สัญชาติอเมริกัน
กลุ่มดนตรีแจ๊สสัญชาติอเมริกัน
กลุ่มดนตรีแดนซ์สัญชาติอเมริกัน
ศิลปินสังกัดเมอร์คิวรีเรเคิดส์
กลุ่มดนตรีฟังก์สัญชาติอเมริกัน
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2507
ซีซีทีวี 22

ซีซีทีวี 22 (中国中央电视台高清综合频道) เป็นช่องใน สถานีวิทยุโทรทัศน์กลางแห่งประเทศจีน ที่ออกอากาศด้วยระบบ HD โดยออกอากาศครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2551 นำเสนอรายการสารคดี ละครโทรทัศน์ และได้ทำการถ่ายทอดรายการสำคัญ ๆ ได้แก่ โอลิมปิกฤดูร้อน 2008 พาราลิมปิกเกมส์ 2008 กีฬาแห่งชาติครั้งที่ 11 ที่ซานตง เอเชียนเกมส์ 2010 และ เอเชียนพาราเกมส์ 2010 ปัจจุบันได้ยุติการออกอากาศแล้ว โดยมีช่องซีซีทีวี 5+ มาแทนที่ เมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2556
ซีซีทีวี
ไอเวอร์ โนเวลโล

เดวิด ไอเวอร์ เดวีส์ (David Ivor Davies) (15 มกราคม ค.ศ. 1893 - 6 มีนาคม ค.ศ. 1951) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ ไอเวอร์ โนเวลโล (Ivor Novello) เป็นนักประพันธ์เพลง นักร้องและนักแสดง ชาวเวลส์ เป็นที่รู้จักในฐานะหนึ่งดาราบันเทิงสหราชอาณาจักรที่มีชื่อเสียงในต้นศตวรรษที่ 20
นักร้องเวลส์
นักแสดงเวลส์
บุคคลจากคาร์ดิฟฟ์
ยูลิสซีส

ยูลิสซีส (Ulysses) เป็นนวนิยายที่เขียนโดยเจมส์ จอยซ์ ที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นครั้งแรกเป็นตอน ๆ ในนิตยสารอเมริกัน “The Little Review” ตั้งแต่เดือนมีนาคม ค.ศ. 1918 จนถึงเดือนธันวาคม ค.ศ. 1920 ต่อมาพิมพ์ทั้งเล่มโดยซิลเวีย บีชเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1922 ที่ปารีส “ยูลิสซีส” เป็นงานวรรณกรรมชิ้นสำคัญที่สุดของวรรณกรรมสมัยใหม่นิยม (Modernist literature) ที่ได้รับการบรรยายว่าเป็นนวนิยายที่ “สรุปสะท้อนให้เห็นถึงสถานภาพของขบวนการทั้งสมัยทั้งหมด”
“ยูลิสซีส” บรรยายเรื่องราวชีวิตของตัวละครเลโอโพลด์ บลูมในดับลินในวัน ๆ เดียววันที่ 16 มิถุนายน  ค.ศ. 1904 ชื่อนวนิยายพ้องและเป็นนัยถึงโอดิสเซียส (ภาษาละตินของคำว่า “ยูลิสซีส”) ผู้เป็นตัวเอกในมหากาพย์ “โอดิสเซียส” โดยโฮเมอร์ (ตัวอย่าง, การติดต่อระหว่างเลโอโพลด์ บลูมกับโอดิสเซียส, มอลลี บลูม (ภรรยา) และ เพเนโลพี และ สตีเฟน เดดาลัส และ เทเลมาคัส) ในปัจจุบันผู้นิยมงานเขียนของจอยซ์ ฉลองวันที่ 16 มิถุนายนเป็น “วันบลูม” (Bloomsday)
หนังสือ “ยูลิสซีส” ที่มีทั้งหมด 265,000 คำจากศัพท์ 30,030 คำ (รวมทั้งชื่อ, พหูพจน์ และคำกิริยาในรูปต่าง ๆ) แบ่งเป็น 18 ตอน ตั้งแต่ได้รับการพิมพ์เป็นต้นมา “ยูลิสซีส” ก็เป็นต้นตอของความโต้เถียงกันอย่างรุนแรง (controversy), การวิจัยอย่างละเอียดตั้งแต่การดำเนินคดีของเนื้อหาที่ถูกกล่าวหาว่าหยาบโลน ไปจนถึงความขัดแย้งระหว่างผู้มีความเห็นแตกแยกกันที่ดำเนินต่อมา ลักษณะการเขียนที่เรียกว่าการเขียนตามกระแสสำนึก (Stream of consciousness) ของ “ยูลิสซีส” ที่วางโครงร่างอย่างระมัดระวัง และการเขียนเนื้อหาแบบทดลอง—ที่เต็มไปด้วยการเล่นคำ, วรรณกรรมล้อ และ นัย รวมทั้งการสร้างตัวละครที่เต็มเป็นด้วยสาระ และอารมณ์ขัน ทำให้หนังสือได้รับสรรเสริญว่าเป็นงานชิ้นเอกของงานเขียนของวรรณกรรมสมัยใหม่นิยม ในปี ค.ศ. 1999 Modern Library จัด “ยูลิสซีส”  ให้เป็นลำดับแรกของบรรดานวนิยายดีที่สุดร้อยเรื่องโดยโมเดิร์นไลบรารี (Modern Library 100 Best Novels) ของคริสต์ศตวรรษที่ 20
== ที่มา ==
จอยซ์ได้รับแรงบันดาลใจในการเขียน “ยูลิสซีส” เป็นครั้งแรกจากงานเขียน “การผจญภัยของยูลิสซีส” โดยชาร์ลส์ แลมบ์ ซึ่งเป็นงานแปลงโอดิสเซียสสำหรับเด็ก ซึ่งทำให้จอยซ์ได้ความคิดในการใช้ชื่อภาษาโรมันของยูลิสซีส เมื่อยังเป็นนักเรียนจอยซ์เขียนบทความเกี่ยวกับโอดิสเซียสในฐานะที่เป็นวีรบุรุษผู้เป็นที่นิยมที่สุดของตนเอง จอยซ์กล่าวกับจิตรกรชาวอังกฤษแฟรงค์ บัดเจนว่ามีความเห็นว่ายูลิสซีสเป็นตัวละครสมบูรณ์แบบทุกด้านตัวเดียวในวรรณกรรมทั้งหลาย จอยซ์ถึงกับคิดว่าจะตั้งชื่อ “Dubliners” (ชาวดับลิน) ว่า “ยูลิสซีสในดับลิน” แต่ความคิดในการเขียน “Dubliners” ในปี ค.ศ. 1906 เปลี่ยนจาก 'หนังสือขนาดสั้น' ในปี ค.ศ. 1907 มาเป็นหนังสือขนาดเต็มตัวที่จอยซ์เริ่มเขียนในปี ค.ศ. 1914
เรื่อง ยูลิสซีส ถูกแบ่งโครงสร้างงานเขียนเป็น 3 เล่ม ทั้งหมด 18 บท แต่ละบทไม่มีชื่อหัวข้อหรือพาดหัวเรื่อง ลักษณะโครงสร้างของภาษาในเรื่องถูกวิจารณ์ว่าเป็นแบบ ไร้โครงสร้างแบบแผน เต็มไปด้วยความสับสนอลหม่าน จอยซ์กล่าวถึงประเด็นนี้ว่าเป็นความตั้งใจของเขาที่จะทำให้เหล่านักวิจารณ์วุ่นวายไปกับเรื่องนี้ นับว่าเป็นอีกหนึ่งต้นแบบของงานวรรณกรรมทดลองชิ้นสำคัญของโลก
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
เจมส์ จอยซ์
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
James Joyce's Ulysses 
The Little Review, March 1918, contains original publication of Ulysses, via Internet Archive (scanned books)
Schemata of Ulysses 
The text of Joseph Collins's 1922 New York Times review of Ulysses
Publication history of Ulysses
นวนิยาย
วรรณกรรมสมัยใหม่นิยม
วรรณกรรมภาษาอังกฤษ
งานเขียนของเจมส์ จอยซ์
วรรณกรรมภาษาอังกฤษ