pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
พระเจ้าชาร์ลที่ 5 แห่งฝรั่งเศส

พระเจ้าชาร์ลที่ 5 แห่งฝรั่งเศส (Charles V of France หรือ Charles the Wise หรือ Charles le Sage; 21 มกราคม ค.ศ. 1338 - 16 กันยายน ค.ศ. 1380) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสแห่งราชวงศ์วาลัว ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ฝรั่งเศสระหว่างวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 1364 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 1380 รัชสมัยของพระองค์เป็นรัชสมัยของสงครามร้อยปีที่ทรงยึดดินแดนที่เสียไปแก่ราชอาณาจักรอังกฤษในสนธิสัญญาเบรทินยี (Treaty of Brétigny)
พระเจ้าพระเจ้าชาร์ลที่ 5 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 1338 ที่แว็งแซนในประเทศฝรั่งเศส พระองค์เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าจอห์นที่ 2 แห่งฝรั่งเศสและ โบนนีแห่งโบฮีเมีย ดัชเชสแห่งนอร์ม็องดีผู้ที่สิ้นพระชนม์ไม่นานก่อนที่พระสวามีจะขึ้นครองราชย์ ต่อมาพระองค์ทรงเสกสมรสกับฌานแห่งบูร์บง ในปี ค.ศ. 1350 และมีพระราชโอรสธิดาด้วยกันเก้าพระองค์ที่รวมทั้งพระเจ้าชาร์ลที่ 6 แห่งฝรั่งเศส, หลุยส์ที่ 1 ดยุคแห่งออร์เลอ็อง และกาเตอรีนแห่งวาลัว
== อ้างอิง ==
Christine de Pisan, Livre des Faits et Bons Meurs du Sage Roi Charles
Deslile (ed), Grandes Chroniques de France
Philippe de Meziers, Songe du Viel Pelerin
Autrand, Françoise, Charles V
Cazelles, Raymond, Société Politique, Noblesse et Couronne
Delachenal, Roland, Charles V
Henneman, John Bell, Olivier de Clisson
——, Taxation in Fourteenth Century France
Quillet, Jeannine, Charles V, Le Rois Lettre
Tuchman, Barbara, A Distant Mirror: The Calamitous 14th Century, New York; Ballantine Books, 1978.
== ดูเพิ่ม ==
ราชวงศ์วาลัว
สงครามร้อยปี
ดยุกแห่งนอร์ม็องดี
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1881
พระมหากษัตริย์ฝรั่งเศส
โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส
ราชวงศ์วาลัว
บุคคลในสงครามร้อยปี
เมืองออโกก๊ก

เมืองออโกก๊ก  กล่าวว่าเจ้าเมืองคือลุดตัดกุด ชาวเมืองนี้จะขุดถ้ำเพื่ออาศัย เลี้ยงสัตว์ร้ายต่างๆเพื่อทำสงคราม หนังสือบางเล่มก็บอกว่ากินงูดิบด้วย
สามก๊ก
อิสซาเบลลาแห่งวาลัวส์

__NOTOC__
อิสซาเบลลาแห่งวาลัวส์ อาจจะหมายถึง
อิสซาเบลลาแห่งวาลัวส์ สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ (9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1389 – 13 กันยายน ค.ศ. 1409)
อิสซาเบลลาแห่งวาลัวส์ (ค.ศ. 1348–1372) (Isabella of Valois (1348–1372)) - พระราชธิดาในพระเจ้าจอห์นที่ 2 แห่งฝรั่งเศส
เบ้งเจียด

เบ้งเจียด  มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เมิ่ง เจี๋ย  เป็นตัวละครในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนเรื่องสามก๊กในศตวรรษที่ 14 เป็นพี่ชายของเบ้งเฮ็กผู้เป็นกษัตริย์ของชนเผ่าลำมัน
เบ้งเจียดเป็นตัวละครสมมติในนวนิยายสามก๊ก ไม่ปรากฏชื่อในบันทึกทางประวัติศาสตร์อย่างเป็นทางการ
== ในนิยายสามก๊ก ==
เบ้งเจียดปรากฏเป็นตัวละครในนวนิยายสามก๊กตอนที่ 89 เบ้งเจียดเป็นพี่ชายของเบ้งเฮ็กผู้เป็นมันอ๋อง (蠻王 หมานหวาง) หรือกษัตริย์ของชนเผ่าลำมัน (南蠻 หนานหมาน) กับเบ้งฮิวที่เป็นน้องชายอีกคน เบ้งเจียดไม่พอใจที่เบ้งเฮ็กและเบ้งฮิวน้องชายทั้งสองคนเป็นคนหยาบช้า เบ้งเจียดจึงปลีกตัวไปอาศัยอย่างสันโดษริมธารน้ำบั้นอั๋น (萬安 ว่านอัน) เป็นที่รู้จักในนามว่า "ผู้เร้นกายแห่งบั้นอั๋น" (万安隐者 ว่านอันอิ๋นเจ่อ) คอยช่วยเหลือคนที่เกิดอาการพิษจากน้ำพุพิษเป็นเวลาหลายปี
เมื่อทัพจ๊กก๊กนำโดยจูกัดเหลียงยกทัพมุ่งไปยังถ้ำอิมตองสัน (禿龍洞 ทูหลงต้ง) เบ้งเจียดได้พบกับจูกัดเหลียงและช่วยรักษาทหารที่เกิดอาการพิษจากการดื่มน้ำพุพิษ เบ้งเจียดยังช่วยขงเบ้งโดยได้บอกวิธีการในการป้องกันตัวจากน้ำพุพิษและหมอกพิษนอกถ้ำอิมตองสัน และให้ทหารจ๊กก๊กอมใบหุยเหียบ (薤葉芸香 เซี่ยเย่อยฺหวินเซียง) ไว้ในปากเพื่อป้องกันไข้ป่า
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
รายชื่อตัวละครสมมติในยุคสามก๊ก
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
=== บรรณานุกรม ===
ล่อกวนตง (ศตวรรษที่ 14). สามก๊ก (ซันกั๋วเหยี่ยนอี้).
ตัวละครสมมติในยุคสามก๊ก
พระเจ้าฌ็องที่ 2 แห่งฝรั่งเศส

พระเจ้าฌ็องที่ 2 แห่งฝรั่งเศส (John II of France หรือ John the Good หรือ Jean le Bon) (16 เมษายน ค.ศ. 1319 - 8 เมษายน ค.ศ. 1364) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสองค์ที่สองของราชวงศ์วาลัว ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ฝรั่งเศสระหว่างวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 1364 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 1364 พระองค์ทรงได้รับความพ่ายแพ้ในยุทธการปัวตีเย (Battle of Poitiers) ในสงครามร้อยปีและทรงถูกจับตัวนำไปยังราชอาณาจักรอังกฤษ และเสด็จสวรรคตในอังกฤษหลังจากที่ทรงตัดสินพระทัยกลับไปเป็นนักโทษเป็นครั้งที่สองหลังจากเสด็จกลับไปฝรั่งเศสเพื่อหาทุนในการไถ่พระองค์คืนตามที่ฝ่ายอังกฤษเรียกร้องเป็นจำนวน 3,000,000 คราวน์แต่ไม่ทรงสามารถทำได้
พระเจ้าฌ็องที่ 2 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 1319 ที่เลอมองส์ในประเทศฝรั่งเศส พระองค์เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าฟิลิปที่ 6 แห่งฝรั่งเศส และฌานน์แห่งเบอร์กันดี ในปี ค.ศ. 1332 ทรงได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นเคานท์แห่งอองชู, เคานท์แห่งแมน และดยุคแห่งนอร์ม็องดี; ต่อมาในปี ค.ศ. 1344 พระองค์ก็ทรงได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นเคานท์แห่งปัวตีเย; ปีต่อมาดยุคแห่งอากีแตน และระหว่างปี ค.ศ. 1361 ถึงปี ค.ศ. 1363 ก็ทรงดำรงตำแหน่งเป็นดยุคแห่งเบอร์กันดี (ในชื่อจอห์นที่ 1) นอกจากนั้นแล้วการเสกสมรสของพระองค์กับฌานน์เคานเทสแห่งโอแวร์ญและบูโลญน์ก็ทำให้ทรงได้เป็นเคานท์แห่งโอแวร์ญและบูโลญน์ระหว่างปี ค.ศ. 1349 ถึงปี ค.ศ. 1360
พระเจ้าจอห์นเสด็จขึ้นครองราชย์ในปี ค.ศ. 1350 ในฐานะพระมหากษัตริย์ทรงล้อมรอบพระองค์ด้วยผู้บริหารที่ไม่มีสมรรถภาพ และพระองค์เองก็พอพระทัยในการหาความสำราญส่วนพระองค์จากเงินในพระคลัง แต่ต่อมาก็ทรงทำหน้าที่การบริหารประเทศด้วยพระองค์เอง
== อ้างอิง ==
J. Deviosse, Jean Le Bon, Paris, 1985
== ดูเพิ่ม ==
ราชวงศ์วาลัว
สงครามร้อยปี
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1862
พระมหากษัตริย์ฝรั่งเศส
ราชวงศ์วาลัว
บุคคลในสงครามร้อยปี
เคานต์แห่งอ็องฌู
ดยุกแห่งนอร์ม็องดี
ซีไอเอ็มบี

ซีไอเอ็มบี (CIMB) เป็นหนึ่งในกิจการบริหารการเงินโดยเฉพาะที่ใหญ่ที่สุด เป็นอันดับ 2 ของประเทศมาเลเซีย โดยมี บริษัท บูมิปุตรา - คอมเมช โฮลดิ้ง จำกัด กิจการที่ใหญ่ที่สุดในมาเลเซีย เป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2517 ที่ นครหลวงกัวลาลัมเปอร์ สหพันธรัฐมาเลเซีย โดยซีเอ็มไอบี ถือว่าเป็นกลุ่มสายงานการเงิน ประเภทยูนิเวอร์แซล (Universal) ที่ครบครันที่สุดในมาเลเซีย มีกิจการที่ครอบคลุมในต่างประเทศ และประเทศไทย อีกด้วย
== กิจการในประเทศมาเลเซีย ==
ธนาคาร
ธนาคารซีไอเอ็มบี
ธนาคารซีไอเอ็มบี วาณิชธนกิจ
ธนาคารอิสลาม ซีไอเอ็มบี
กิจการร่วม หรือกิจการต่างๆ
บริษัท ซีไอเอ็มบี - มาเปิ้ลทรี จำกัด(ลงทุนในอสังหาริมทรัพย์)
บริษัท ซีไอเอ็มบี - อวีว่า ประกันภัย จำกัด
บริษัท ซีไอเอ็มบี - จีเค จำกัด (ประเทศสิงคโปร์)
บริษัท ซีไอเอ็มบี  - เนียกา จำกัด (ประเทศอินโดนีเซีย)
== ระหว่างประเทศ ==
ประเทศบาห์เรน
ประเทศบรูไน
ประเทศพม่า
ประเทศอินโดนีเซีย
ประเทศสิงคโปร์
สหราชอาณาจักร
สหรัฐอเมริกา
เขตบริหารพิเศษฮ่องกง
ประเทศไทย
== กิจการในประเทศไทย ==
บริษัท ศูนย์วิจัย ซีไอเอ็มบี - จีเค จำกัด
บริษัท หลักทรัพย์ ซีไอเอ็มบี - จีเค (ประเทศไทย) จำกัด
ธนาคารซีไอเอ็มบี ไทย จำกัด (มหาชน)
== รางวัลที่ได้รับ==
ธนาคารยอดเยื่ยมแห่งปี 2006(พ.ศ. 2549)จากนิตยสาร เดอะแบงเกอร์
การบันทึกรายงานประจำปียอดเยี่ยมแห่งปี ของมาเลเซีย ในปี 2007 (พ.ศ. 2550)
รางวัลการติดต่อทางธุรกิจยอดเยี่ยมแห่งปี  2008(พ.ศ. 2551) ซึ่งเป็นหนึ่งในสาขารางวัลว่าด้วยองค์กร และการบริหารจัดการลงทุน ของประเทศมาเลเซีย
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
กลุ่มซีไอเอ็มบี
ธนาคารซีไอเอ็มบี ไทย จำกัด (มหาชน)
ธุรกิจเงินทุนและหลักทรัพย์
เศรษฐกิจของประเทศมาเลเซีย
พระเจ้าฟีลิปที่ 1 แห่งฝรั่งเศส

พระเจ้าฟีลิปที่ 1 แห่งฝรั่งเศส (Philip I of France หรือ Philip the Amorous หรือ Philippe I de France) (23 พฤษภาคม ค.ศ. 1052 - 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1108) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสในราชวงศ์กาเปเตียง ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ฝรั่งเศสระหว่างวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1059 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1108 รัชสมัยของพระองค์ก็เช่นเดียวกับรัชสมัยของกษัตริย์ของราชวงศ์กาเปเตียงเป็นรัชสมัยที่ยืดยาว พระองค์ทรงได้รับราชบัลลังก์ที่เพิ่งเริ่มฟื้นตัวจากสมัยที่ตกต่ำของพระราชบิดาและทรงได้ดินแดน เวอแซ็ง (Vexin) และ บูร์ก (Bourges) เข้ามาเป็นทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์
พระเจ้าฟีลิปที่ 1 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1052 เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าอ็องรีที่ 1 แห่งฝรั่งเศสและอานแห่งเคียฟ (Anne of Kiev) พระนามของพระองค์มาจากภาษากรีก “Philippos” ที่แปลว่า “ผู้รักม้า” ซึ่งเป็นชื่อที่แปลกสำหรับยุโรปตะวันตกในขณะนั้น เป็นชื่อที่ได้รับพระราชมารดาผู้ทรงมาจากยุโรปตะวันออก ฟีลิปขึ้นครองราชสมบัติเมื่อมีพระชนมายุได้ 7 พรรษา โดยมีพระราชมารดาเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์จนพระชนมายุได้ 14 พรรษาในปี ค.ศ. 1066 อานแห่งเคียฟจึงเป็นพระราชินีแห่งฝรั่งเศสองค์แรกที่ทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ อานทรงเป็นเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ร่วมกับบอลด์วินที่ 5 เคานต์แห่งแฟลนเดอร์ส (Baldwin V, Count of Flanders)
พระเจ้าฟีลิปอภิเษกสมรสครั้งแรกกับเบอร์ธาแห่งฮอลแลนด์บุตรีของฟลอริสที่ 1 เคานต์แห่งฮอลแลนด์ (Floris I, Count of Holland) ในปี ค.ศ. 1072 แม้ว่าจะมีพระราชโอรสที่เป็นรัชทายาทตามพระราชประสงค์ แต่พระเจ้าฟีลิปทรงหันไปหลงรักกับแบร์ทราด เดอ มงฟอร์ ภริยาของฟุลก์ที่ 4 เคานต์แห่งอ็องชู (Fulk IV, Count of Anjou) พระองค์จึงทรงหย่ากับเบอร์ธาแห่งฮอลแลนด์โดยทรงกล่าวหาว่าเบอร์ธาอ้วนเกินไป พระเจ้าฟีลิปทรงเสกสมรสกับเบอร์เทรด์เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1092 ในปี ค.ศ. 1094 พระองค์ทรงถูกตัดขาดจากศาสนา (excommunicate) โดยอูกแห่งดี (Hugh of Die) อาร์ชบิชอปแห่งลียงเป็นครั้งแรก หลังจากไม่มีข่าวอะไรอยู่เป็นเวลานานสมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 2 ก็ทรงประกาศคว่ำบาตรเป็นครั้งที่สองในสภาสังคายนาแห่งแคลร์มง (Council of Clermont) ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1095 การคว่ำบาตรถูกยกเลิกหลายครั้ง เมื่อพระเจ้าฟีลิปทรงสัญญาว่าจะหันหลังให้แบร์ทราด แต่ทุกครั้งพระองค์ก็ทรงกลับไปหาแบร์ทราด หลังจากปี ค.ศ. 1104 ก็ไม่มีการคว่ำบาตรอีก ในฝรั่งเศสเองอีโวแห่งชาร์ตร์ (Ivo of Chartres) อาร์ชบิชอปแห่งชาร์ตร์ก็ต่อต้านพระเจ้าฟีลิป
สังคายนาแห่งแคลร์มงต์เป็นจุดเริ่มของสงครามครูเสดครั้งที่ 1 เมื่อเริ่มแรกพระเจ้าฟีลิปก็มิได้ทรงสนับสนุนเพราะทรงมีความขัดแย้งกับสมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 2 และถึงอย่างไรก็ตามพระสันตะปาปาเออร์บันก็ไม่ทรงสามารถให้พระเจ้าฟีลิปเข้าร่วมได้เพราะทรงไปประกาศคว่ำบาตรในสภาการประชุมแต่อูกที่ 1 แห่งแวร์ม็องดัว (Hugh I of Vermandois) พระอนุชาเป็นผู้มีส่วนสำคัญในการเข้าร่วมสงคราม
พระเจ้าฟีลิปเสด็จสวรรคตที่ปราสาทที่เมอเลิง (Melun) และทรงได้รับการบรรจุที่แซ็ง-เบอนัว-เซอร์-ลัวร์ (Saint-Benoît-sur-Loire) ไม่ใช่ที่มหาวิหารแซ็ง-เดอนีที่บรรจุพระมหากษัตริย์และพระประยูรญาติองค์อื่นๆ หลังจากการเสด็จสวรรคตแล้วพระราชโอรสก็ขึ้นครองราชย์ต่อเป็นพระเจ้าหลุยส์ที่ 6 แห่งฝรั่งเศส ซึ่งก็มิได้เป็นไปอย่างราบรื่นเพราะมีผู้ท้าทายสิทธิ ตามคำกล่าวของอธิการซูว์เฌแห่งแซ็ง-เดอนีที่ว่า:
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ราชวงศ์กาเปเตียง
ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1595
พระมหากษัตริย์ฝรั่งเศส
ราชวงศ์กาเปเซียง
ฟีลิปแห่งฝรั่งเศส

__NOTOC__
ฟีลิปแห่งฝรั่งเศส อาจจะหมายถึง
พระเจ้าฟีลิปที่ 1 แห่งฝรั่งเศส (23 พฤษภาคม ค.ศ. 1052 - 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1108)
พระเจ้าฟีลิปแห่งฝรั่งเศส (ค.ศ. 1116–1131) - พระราชโอรสในพระเจ้าหลุยส์ที่ 6 แห่งฝรั่งเศส พระมหากษัตริย์คู่กับพระราชบิดาเป็นพระเจ้าฟีลิปองค์ที่สองของฝรั่งเศสแต่ไม่ได้รับการลำดับ
ฟีลิปแห่งฝรั่งเศส อัครพันธบริกรแห่งปารีส - พระราชโอรสในพระเจ้าหลุยส์ที่ 6 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าฟีลิปที่ 2 แห่งฝรั่งเศส (21 สิงหาคม ค.ศ. 1165 - 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1223)
พระเจ้าฟีลิปที่ 3 แห่งฝรั่งเศส (30 เมษายน ค.ศ. 1245 - 5 ตุลาคม ค.ศ. 1285)
พระเจ้าฟีลิปที่ 4 แห่งฝรั่งเศส (เมษายน–มิถุนายน ค.ศ. 1268 –  29 พฤศจิกายน 1314)
พระเจ้าฟีลิปที่ 5 แห่งฝรั่งเศส (1292/1293 –  3 มกราคม ค.ศ. 1322)
พระเจ้าฟีลิปที่ 6 แห่งฝรั่งเศส (ค.ศ. 1293 – 22 สิงหาคม ค.ศ. 1350)
ฟีลิปแห่งวาลัว ดยุกแห่งออร์เลอ็อง (1 กรกฎาคม ค.ศ. 1336 – 1 กันยายน ค.ศ. 1376) พระราชโอรสในพระเจ้าฟีลิปที่ 6 แห่งฝรั่งเศส
ฟิลิปที่ 1 ดยุกแห่งออร์เลอ็อง (21 กันยายน ค.ศ. 1640 – 9 มิถุนายน ค.ศ. 1701) พระราชโอรสในพระเจ้าหลุยส์ที่ 13 แห่งฝรั่งเศส
มาร์กาเร็ตแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งสเปนและโปรตุเกส

มาร์กาเร็ตแห่งออสเตรีย (1584-1611) (Margarita de Austria-Estiria) (25 ธันวาคม ค.ศ. 1584 - 3 ตุลาคม ค.ศ. 1611) เป็นพระราชธิดาใน อาร์คดยุคชาร์ลส์ที่ 2 แห่งออสเตรีย กับ มาเรีย แอนนาแห่งบาวาเรีย อาร์คดัชเชสแห่งออสเตรีย และยังเป็นพระชายาใน พระเจ้าฟิลิปที่ 3 แห่งสเปน ทำให้พระองค์ดำรงพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสเปนและโปรตุเกส
== พระราชวงศ์ ==
พระราชตระกูลฝ่ายพระชนกของพระองค์คือ สมเด็จพระจักรพรรดิเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ กับ แอนนาแห่งโบฮีเมียและฮังการี ส่วนพระราชตระกูลฝ่ายพระชนนีคือ
อัลเบิร์ตที่ 5 ดยุคแห่งบาวาเรีย กับ อาร์คดัชเชสแอนนาแห่งออสเตรีย นอกจากนี้พระองค์ยังมีพระญาติมากมายเช่น พระเชษฐาคือ สมเด็จพระจักรพรรดิเฟอร์ดินานด์ที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และ พระเชษภคินีทั้งสองพระองค์ คือ แอนนาแห่งออสเตรีย (1573-1598), คอนสแตนซ์แห่งออสเตรีย ซึ่งทั้งสองพระองค์นี้ดำรงพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งโปแลนด์ เนื่อจากทรงอภิเษกสมรสกับพระเจ้าซิกิสมันด์ที่ 3 วาซา พระมหากษัตริย์แห่งโปแลนด์ ทั้งสองพระองค์
== การอภิเษกสมรส ==
พระองค์เข้าพิธีอภิเษกสมรสกับ พระเจ้าฟิลิปที่ 3 แห่งสเปน เมื่อวันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 1599 ต่อมาพระองค์ก็กลายเป็นผู้อุปถัมภ์รายใหญ่ของวงการศิลปะ ที่ซึ่งต่อมาพระนัดดาของพระองค์ พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส รับช่วงมรดกทางศิลปะนี้ต่อ ส่วนชีวิตในพระราชวังพระองค์ทรงเป็นผู้ที่มีอิทธิพลอย่างมากในพระราชวัง พระองค์สิ้นพระชนม์ขณะกำลังให้กำเนิดพระราชโอรสองค์สุดท้อง อัลฟองโซ และพระราชสวามีก็มิเคยอภิเษกสมรสอีกเลย หลังจากนั้นสิบปีพระราชสวามีก็สวรรคต
== พระราชตระกูลในสามรุ่น ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2127
ราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค
ราชินีแห่งสเปน
เสียชีวิตจากการคลอดบุตร
จักรพรรดิฉงเจิน

จักรพรรดิฉงเจิน (6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1610-25 เมษายน ค.ศ. 1644) พระนามรอง เต๋อเย่ว์ (德約) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 9 และองค์สุดท้ายของราชวงศ์หมิง พระองค์ครองราชย์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1627 ถึง ค.ศ. 1644 "ฉงเจิน" ซึ่งเป็นนามรัชสมัยของพระองค์ แปลว่า "มีเกียรติและเป็นสิริมงคล" เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิไท่ชาง และเป็นพระราชอนุชาในจักรพรรดิเทียนฉี เมื่อพระเชษฐาสวรรคตในปี ค.ศ. 1627 พระองค์จึงขึ้นครองราชย์สืบต่อมา จักรพรรดิฉงเจินมุ่งมั่นที่จะกอบกู้สถานการณ์ระส่ำระสายยุ่งเหยิงที่เกิดขึ้นในราชสำนักจากความขัดแย้งระหว่างขันทีกับขุนนางราชสำนัก ทรงขับไล่ขันทีเว่ย์ จงเสียนที่กำลังเรืองอำนาจยิ่งออกจากตำแหน่ง และเริ่มลดทอนอิทธิพลของขันที แต่งตั้งแม่ทัพนายกองที่มีความสามารถกลับสู่ตำแหน่งเดิม โดยเฉพาะกรณีแม่ทัพหยวน ชงหวน ที่มีชัยชนะต่อกองทัพแมนจูมาก่อนหน้า อย่างไรก็ตามจีนต้องประสบภาวะภัยธรรมชาติครั้งใหญ่ในช่วงเวลาดังกล่าว ผู้คนล้มตายเป็นจำนวนมาก ความไม่พอใจของประชาชนแผ่ขยายอย่างกว้างขวางรวดเร็ว ราชสำนักไม่อาจแก้ไขปัญหาได้ทันท่วงทีและมีประสิทธิภาพ ขุนนางในหัวเมืองฉ้อฉล ขูดรีดทรัพย์สิน กลั่นแกล้งประชาชนอย่างต่อเนื่อง กระทั่งในปี ค.ศ. 1644 หลี่จื้อเฉิง อดีตนายทหารผู้น้อย เริ่มรวบรวมสมัครพรรคพวกก่อการต่อต้านราชสำนักขึ้นจนสามารถยึดเมืองซีอานได้ตั้งตนเป็นจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ซุ่น กองกำลังหลี่จื้อเฉิงเคลื่อนทัพไปปิดล้อมปักกิ่งได้อย่างรวดเร็วโดยที่กองทหารของราชสำนักไม่อาจต้านทานได้เลย หลี่จื้อเฉิงยื่นคำขาดให้จักรพรรดิฉงเจินยอมจำนนบรรดาขุนนางและแม่ทัพนายกองส่วนมากยอมแพ้หรือไม่ก็หลบหนีออกจากเมืองหลวงไปก่อนหน้านั้น ในที่สุดขันทีผู้หนึ่งได้ลอบเปิดประตูเมืองให้กองทัพของหลี่จื้อเฉิงเข้าสู่เมืองหลวงได้ จักรพรรดิฉงเจินเสด็จหนีขึ้นไปยังเขาเจียงซาน ด้านเหนือของพระราชวังหลวง และผูกพระศอพระองค์เองกับต้นไม้ เสด็จสวรรคตขณะมีพระชนมพรรษาเพียง 34 พรรษา
== อ้างอิง ==
Wu Luxing. 100 จักรพรรดิจีนที่โลกไม่ลืม แปลโดย ปรียานุช ปาริ. กรุงเทพฯ:ดอกหญ้า,2541.
ฉงเจิน
ฉงเจิน
ฉงเจิน
พระยามนตรีสุริยวงศ์ (ชุ่ม บุนนาค)

พระยามนตรีสุริยวงศ์ มีนามเดิมว่า ชุ่ม บุนนาค สกุลบุนนาค ชั้นที่สาม เป็นบุตรคนที่ 9 ของสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยุรวงศ์ (ดิศ บุนนาค) กับท่านผู้หญิงจันทร์ และเป็นน้องชายแท้ๆ ของสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค) ในรัชสมัย พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ได้เป็นราชทูตไปยังราชสำนักอังกฤษเพื่อถวายพระราชสาส์นของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวแก่ สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร ในปี พ.ศ. 2400 และในการเดินทางครั้งนี้ หม่อมราโชทัยล่ามของคณะทูตได้ประพันธ์ "นิราศลอนดอน" ขึ้นด้วย
พระยามนตรีสุริยวงศ์ (ชุ่ม บุนนาค) มีบุตรชาย 18 คน และบุตรหญิง 10 คน
ท่านมีพี่น้องร่วมบิดามารดารวม 9 คน แต่มีชีวิตจนเติบใหญ่มาพร้อมกับท่านเพียง 4 คน ได้แก่ เจ้าคุณหญิงแข (เจ้าคุณตำหนักใหม่) เจ้าคุณหญิงปุก (เจ้าคุณกลาง) เจ้าคุณหรุ่น (เจ้าคุณน้อย) และ สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ การศึกษาในวัยเยาว์ของท่านนั้น คงเล่าเรียนที่วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร เนื่องจากการเล่าเรียนของผู้ดีสมัยก่อนนั้นมักจะเรียนกันที่วัด เมื่อเติบใหญ่จึงเล่าเรียนวิชาที่บ้านจากบุคคลในตระกูลของท่านเอง โดยสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยุรวงศ์ บิดาของท่านนั้นดำรงตำแหน่งเป็นพระยาพระคลังเสนาบดีว่าการต่างประเทศและได้ว่าการปกครองหัวเมืองชายทะเลฝ่ายตะวันออก ดังนั้น ท่านจึงได้ศึกษาราชการต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการต่างประเทศและการปกครองมาจากบิดาของท่านเอง
== อ้างอิง ==
บรรดาศักดิ์ชั้นพระยา
สกุลบุนนาค
นักการทูตชาวไทย
คีปทรายอิน'

"คีปทรายอิน" (Keep Tryin') เป็นซิงเกิ้ลเพลงญี่ปุ่นที่ 16 (จากทั้งหมด 22) ของอุทาดะ ฮิคารุ ถูกเปิดทางวิทยุครั้งแรกเมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2549 และเปิดตัวมิวสิกวิดีโอครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 ไม่เพียงแต่ยอดขายซีดีที่ประสบความสำเร็จเท่านั้น ยอดการดาวน์โหลดถึง 2.5 ล้านครั้ง ภายใน 2 เดือนครึ่ง เนื่องจากเนื้อเพลงเป็นลักษณะการให้กำลังใจแก่ชาวญี่ปุ่นว่า "ให้สู้ต่อไป" โดยเฉพาะช่วงที่ปล่อยซิงเกิ้ลเป็นช่วงที่นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายในญี่ปุ่นจะเอ็นทรานซ์ ทำให้เป็นที่นิยมอย่างมาก
== รายการแทรค ==
Keep Tryin' - 4:54
WINGS - 4:53
Keep Tryin' (Original Karaoke) - 4:53
== ชาร์ต ==
=== ออริกอนชาร์ต ===
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็ปไซด์ของอุทาดะ ฮิคารุ 
"Keep Tryin'" 
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2549
เพลงญี่ปุ่น
เพลงของฮิการุ อูตาดะ
คัมแบ็กทูมี (เพลงของฮิการุ อูตาดะ)

คัมแบ็กทูมี (Come back to me) เป็นซิงเกิลแรกของอัลบั้มดิสอิสเดอะวัน อัลบั้มภาษาอังกฤษของฮิการุ อูตาดะ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2552
== รายชื่อเพลง ==
เวอร์ชันอื่น
"Come Back to Me (Instrumental)" (3:57)
"Come Back to Me (Quentin Harris Radio Edit)" (4:24)
"Come Back to Me (Quentin Harris Club Mix)" (8:03)
"Come Back to Me (Quentin Harris Dub)" (8:01)
"Come Back to Me (Mike Rizzo Radio Edit)" (3:15)
"Come Back to Me (Mike Rizzo Funk Generation Club Mix)" (7:57) - ไมค์ ริซโซเป็นคนสร้างมิกซ์นี้ด้วย อย่างไรก็ตาม ริซโซเองยังไม่ได้ปล่อยเพลงออกมาแบบทางการ
== ชาร์ต ==
=== ชาร์ตประจำสัปดาห์ ===
===การรับรอง===
== ประวัติการจำหน่าย ==
== อ้างอิง ==
เพลงในปี พ.ศ. 2552
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2552
เพลงญี่ปุ่น
เพลงของฮิการุ อูตาดะ
บีน เดอะมูฟวี่

บีน เดอะมูฟวี่ ในอดีตมีชื่อว่า มิสเตอร์บีน เรื่องนี้ไม่มีชื่อไทย (อังกฤษ : Bean: The Ultimate Disaster Movie) เป็นภาพยนตร์ ที่แสดงนำโดย โรวัน แอทคินสัน ผู้รับบทเป็นมิสเตอร์บีน ออกฉายเมื่อ ค.ศ. 1997 โดยมีคำโปรยว่า  Be afraid. Be very afraid. Mr. Bean has a passport ในฉบับภาษาไทยแปลว่า จงกลัว จงกลัวซะดีๆ เพราะคราวนี้เขาอาละวาดถึงอเมริกา
== เนื้อเรื่อง ==
ฤดูใบไม้ร่วงปี ค.ศ. 1997 มหาเศรษฐีผู้หนึ่งได้อุทิศเงิน 50 ล้านเหรียญสหรัฐ ให้แก่หอศิลป์แห่งชาติเพื่อได้ภาพวาดมารดาของวิสต์เลอร์ แต่ภาพนั้นกลับไปอยู่ที่หอศิลป์แห่งชาติ แคลิฟอร์เนีย (สหรัฐอเมริกา) และผู้ที่ดูแลภาพนั้นก็ต้องการนักวิชาการที่มีชื่อเสียงมาร่วมเปิดพิธี โดยเลือกสมาชิกจาก หอศิลป์แห่งชาติ ลอนดอน (อังกฤษ) แต่เหตุการณ์พลิกผัน เมื่อทางอังกฤษส่ง บีน ชายงุ่มง่ามมาสร้างความยุ่งเหยิงแทน เพื่อกำจัดเขา และเมื่อ บีน อยู่ในครอบครัวของเดวิดคู่หูของมิสเตอร์บีน ทำให้ครอบครัวของเดวิดแยกกัน ความสนุกสนานและความหายนะมากมายจึงบังเกิดขึ้นเมื่อบีนทำภาพวาดมารดาของวิสต์เลอร์พังจนสีลอกทำให้บีนกับเดวิดเครียดมากทั้งคู่ไปดื่มเหล้าจนเมาพอกลับมาถึงบ้านเดวิดก็ถูกเอลิสันโกรธ
ขณะที่บีนกำลังสิ้นหวังลูกชายของเดวิดชวนบีนขึ้นไปดูโปสเตอร์ทำให้บีนเกิดความคิดขึ้นมา บีนนำโปสเตอร์มารดาของวิสต์เลอร์พร้อมกับยาถ่ายและอุปกรณ์ชนิดต่างๆไปหอศิลป์บีนใช้ยาถ่ายผสมในกาแฟของยามแล้วก็ไปนำภาพจริงออกพร้อมกับเปลี่ยนเป็นโปสเตอร์ที่ลงกาวผสมไข่เพื่อให้สมจริงใส่ไป รุ่งเช้าในวันเปิดภาพวาดของวิสต์เลอร์ เดวิดซึ่งเครียดจัดพยายามจะสารภาพแต่ก็ไม่มีโอกาสจนถึงช่วงเปิดภาพ เดวิดเห็นภาพแล้วดีใจมากและบีนต้องขึ้นไปพูดบนเวทีบีนพูดได้ดีมากจนได้รับการชื่นชมแต่ตำรวจก็มาบอกทั้งคู่ว่าเจนนิเฟอร์ ลูกสาวเดวิดรถล้มเข้ารักษาอยู่ในโรงพยาบาลซึ่งที่โรงพยาบาลบีนเก็บอุปกรณ์ของหมอได้จึงทำให้พยาบาลเข้าใจผิดคิดว่าเป็นหมอจึงพาเข้าไปห้องผ่าตัดซึ่งตำรวจที่มาบอกข่าวถูกคนร้ายยิงซึ่งตอนนี้พยาบาลไปดูห้องอื่นปล่อยบีนให้อยู่ตามลำพังบีนล้วงไปเจอลูกกระสุนแต่ตกใจยัดกลับเข้าไปที่เดิมหลังจากพยาบาลกลับมาก็หากระสุนไม่เจอซึ่งขณะที่ตำรวจกำลังจะหมดลมหายใจบีนได้ใช้มือเข้าไปล้วงกระสุนออกมาทำให้ตำรวจปลอดภัย ขณะบีนจะเดินไปเปลี่ยนชุดเดวิดซึ่งดูอาการลูกสาวอยู่ก็เรียกบีนเข้ามาและปล่อยให้บีนดูลูกสาวที่อยู่ในอาการโคม่าตามลำพังบีนจึงพยายามปลุกแต่ก็ไม่ฟื้นเลยลองเครื่องปั๊มหัวใจแต่บีนกลับทำพลาดทำให้ตัวเขากระเด็นไปทับเจนนิเฟอร์ฟื้นขึ้นมาเดวิดและเอลิสันบอกว่าให้ได้ทุกอย่างบีนจึงเปิดเผยตัวพร้อมกับขออยู่ต่อ ทำให้ทุกคนในครอบครัวเดวิดต่างก็รักบีน
== เกร็ดความรู้ ==
จริงแล้วเรื่องนี้ในอดีตมีชื่อว่า มิสเตอร์บีน:รวมหายนะสุดยอด แต่ภายหลังได้เปลี่ยนชื่อ บีน เดอะมูฟวี่ เนื่องมาจากการ ผู้สร้างที่มองว่า  ภาพยนตร์ของมิสเตอร์บีนน่าจะมีอะไรที่มากกว่า มิสเตอร์บีนฉบับโทรทัศน์ 
== อ้างอิง ==
ภาพยนตร์ที่สร้างจากภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์
ภาพยนตร์อังกฤษ
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2540
ภาพยนตร์อเมริกัน
ภาพยนตร์ที่มีฉากในลอสแอนเจลิส
วัดปุรณาวาส

วัดปุรณาวาส ตั้งอยู่เลขที่ 21 คลองมหาสวัสดิ์ หมู่ที่ 3 แขวงศาลาธรรมสพน์ เขตทวีวัฒนา กรุงเทพมหานคร สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ลักษณะพื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบอยู่ริมคลองมหาสวัสดิ์ มีถนนแยกจากสะพานปื่นเกล้าไปทางคลองทวีวัฒนา โดยรอบมีชุมชนวัดปุรณาวาส
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
ตั้งอยู่เลขที่ 21 คลองมหาสวัสดิ์ หมู่ที่ 3 แขวงศาลาธรรมสพน์ เขตทวีวัฒนา กรุงเทพมหานคร
ทิศเหนือ ยาว 158.85 เมตร ติดต่อกับคลองมหาสวัสดิ์
ทิศตะวันออก ยาว 127.45 เมตร ติดต่อกับบ้านเรือนราษฎร
ทิศใต้ ยาว 153.30 เมตร ติดต่อกับทางรถไฟสายใต้
ทิศตะวันตก ยาว 122.20 เมตร ติดต่อกับอาคารพาณิชย์ มีธรณีสงฆ์ 1 แปลง
เนื้อที่ 11 ไร่ 1 งาน 82 ตารางวา โฉนดเลขที่ 4836
== ประวัติ ==
วัดปุรณาวาส สร้างขี้นประมาณ พ.ศ. 2397 ในสมัยรัชกาลที่ 4 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง แต่เดิมมีนามเรียกกันว่า "'วัดนก"' บ้าง "'วัดกลางคลอง'" บ้าง พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 เมื่อคราวเสด็จตรวจคลองขุดมหาสวัสดิ์ ได้พระราชทานพระราชทรัพย์ร่วมก่อสร้างเสนาสนะกับนายบุญ แล้วพระราชทานนามว่า"'วัดราชบุญธรรม'" ต่อมานายบุญ ซึ่งได้อุปถัมภ์บำรุงวัดมาโดยตลอด ได้สร้างอุโบสถขึ้นอีก ทางวัดได้เห็นความสำคัญจึงขนานนามวัดใหม่ว่า "'วัดบุญญาวาสน์ราชศรัทธาธรรม'" ครั้นราว พ.ศ. 2480 ได้เปลี่ยนนามใหม่อีกครั้งหนึ่งว่า "'วัดปุรณาวาส'"
ปุรณาวาส
เทพปกรณัม (แก้ความกำกวม)

__NOTOC__
เทพปกรณัม อาจหมายถึง
==ความหมายทั่วไป==
ปรัมปราวิทยา (Mythology)
เทพปกรณัมกรีก (Greek mythology)
เทพปกรณัมโรมัน (Roman mythology)
เทพปกรณัมนอร์ส (Norse mythology)
เทพปกรณัมไอริช (Irish mythology)
เทพปกรณัมเวลส์ (Welsh mythology)
ทูเดย์โชว์

ทูเดย์โชว์ (ชื่อเดิม ทูไนท์โชว์) เดิมรายการนี้เป็นรายการโทรทัศน์ประเภทวาไรตี้ทอล์กโชว์ ที่นำเสนอสาระและความบันเทิงในช่วงเวลากลางคืน ดำเนินรายการโดย ไตรภพ ลิมปพัทธ์ (พิธีกรหลัก) ออกอากาศทุกวันจันทร์ เวลา 23.15-00.45 น.  เริ่มออกอากาศเป็นครั้งแรก เมื่อวันจันทร์ที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 ทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 โดยเริ่มแรกออกอากาศเพียง 1ชั่วโมง คือรายการจบเวลา 00.00 น. จนถึงวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2552 รายการจบ 00.30 น.
ในช่วงหนึ่ง รายการทูไนท์โชว์ ออกอากาศ 2 ประเทศ คือประเทศไทย และประเทศกัมพูชา โดยในประเทศกัมพูชา ออกอากาศเป็นภาษาเขมร ซึ่งไม่ได้เอาเทปจากไทยและไม่ได้ใช้พิธีกรเดียวกันกับไทย ซึ่งจะทำการตัดต่อบางส่วนเฉพาะเนื้อหาในรายการและใช้พิธีกรจากในประเทศของตนเอง
ในประเทศกัมพูชาออกอากาศทาง สถานีโทรทัศน์กองยุทธพลเขมรภูมินทร์ ทุกวันศุกร์ 22:30-22:45 และ สถานีโทรทัศน์ใหม่กัมพูชา ทุกวันอาทิตย์ 00:30-00:55 เป็นรายการสุดท้าย
จนกระทั่งวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2558 ในประเทศไทยได้ย้ายเวลาออกอากาศของรายการมาเป็นช่วงเวลากลางวันในทุกวันอาทิตย์ เวลา 14.45 น. - 16.00 น. โดยใช้ชื่อว่า ทูเดย์โชว์ (Today Show) ปัจจุบัน ออกอากาศในเวลา 15.00 - 16.00 น.
อนึ่ง ในช่วงที่มีพระราชพิธีฉลองสิริราชสมบัติครบ 70 ปี ทางสถานีและเจ้าของรายการตัดสินใจงดการออกอากาศของรายการไปก่อนในช่วงเดือนมิถุนายนในวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2559 และกลับมาออกอากาศปกติในวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2559
== ทูไนท์โชว์ ==
รายการได้แบ่งการออกอากาศเป็น 2 หรือ 3 ช่วง ได้แก่
=== ช่วงที่ 1 ===
ช่วงอเมซิ่ง ต่างแดน โดย ณวัฒน์ อิสรไกรศีล พาเที่ยวเมืองแปลก เรื่องราวที่ไม่เคยเห็นมาก่อน  โดยแบ่งเป็น  30 นาที
=== ช่วงที่ 2 ===
ช่วงสัมภาษณ์ โดยแขกรับเชิญ ที่จะมาให้สัมภาษณ์เรื่องราวต่างๆ ของตัวเองและปิดท้ายช่วงนี้ด้วยการแจกรูปภาพของแขกรับเชิญที่มาออกรายการ ในกรอบขนาดใหญ่ไว้เป็นที่ระลึก โดยแบ่งเป็น 45-60 นาที
=== ช่วงที่ 3 ===
ช่วงร้องเพลง โดยจะเชิญนักร้องมาร้องเพลงเป็นการปิดรายการ (บางครั้งถ้าช่วงสัมภาษณ์ใช้เวลา 60 นาทีจะไม่มีช่วงร้องเพลงนี้)
== ทูเดย์โชว์ ==
ในปัจจุบัน รายการได้แบ่งการออกอากาศเป็น 2 ช่วง ได้แก่
=== ช่วงที่ 1 ===
ช่วงสัมภาษณ์ โดยแขกรับเชิญ ที่จะมาให้สัมภาษณ์เรื่องราวต่างๆ ของตัวเองและปิดท้ายช่วงนี้ด้วยการแจกรูปภาพของแขกรับเชิญที่มาออกรายการ ในกรอบขนาดใหญ่ไว้เป็นที่ระลึก โดยแบ่งเป็น 45 นาที
=== ช่วงที่ 2 ===
ช่วง เยี่ยมๆมองๆ เมื่อเหล่าพิธีกรสองคน จะเดินทางออกไปสัมภาษณ์กับแขกรับเชิญนอกสถานที่ เพื่อเสาะหาว่า เหล่าศิลปินดาราเมื่อไม่ได้ร้องเพลงหรือรับเล่นละคร เขาหรือเธอจะมีอาชีพเสริมอะไรกันบ้าง โดยมานำเสนอแทนช่วงเก่าที่มีชื่อช่วงว่า แปลก เฮ ซ่าส์ ไม่น่าเชื่อ
== ระยะเวลาในการออกอากาศ ==
== ดูเพิ่ม ==
ทไวไลท์โชว์
คลับเซเวน
รายการโทรทัศน์ช่อง 3
รายการโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2552