pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เบญจมาศ

เบญจมาศ หรือ สกุลเบญจมาศ (Chrysanthemum; , เดิมชื่อ Dendranthemum; ) เป็นสกุลไม้ตัดดอกในวงศ์ทานตะวัน ที่นิยมปลูกประดับ ตัดขาย และใช้กิน มีการซื้อขายมากที่สุดเป็นอันดับ 2 ของโลก รองจากกุหลาบ (2537)  เนื่องจากเป็นไม้ดอกที่มีรูปทรงสวยงาม สีสันสดใส ปลูกเลี้ยงง่าย และมีหลายพันธุ์ให้เลือก มีถิ่นกำเนิดในประเทศญี่ปุ่นและจีน
ดอกเบญจมาศโดยทั่วไปมักหมายถึง ชนิดที่เป็นที่รู้จักดีคือ เบญจมาศสวน (Chrysanthemum indicum Linn.) กับเบญจมาศหนู (Chrysanthemum morifolium Ramat.) ซึ่งเรียกรวมกันว่า "ดอกเก๊กฮวย"  นิยมนำมาตากแห้ง ใช้ชงกับใบชา หรือต้มกับน้ำตาลทำน้ำเก๊กฮวย มีอยู่หลายสายพันธุ์
== ประเภท ==
เบญจมาศที่นิยมปลูกเป็นไม้ตัดดอก มี 4 ประเภท คือ
Exhibition Type เป็นเบญจมาศที่มีดอกขนาดใหญ่มาก ดอกมีรูปทรงกลม ลำต้นสูงใหญ่ แต่ละต้นเลี้ยงให้มีเพียง 1 ดอก ปกติจะปลูกสำหรับการโชว์
Standard Type เป็นเบญจมาศที่มีดอกขนาดเล็กกว่า Exhibition Type แต่ละต้นเลี้ยงให้มี 3-4 กิ่ง และแต่ละกิ่งให้มีเพียง 1 ดอก
Spray Type เป็นเบญจมาศที่มีดอกขนาดเล็กกว่า Standard Type แต่ละกิ่งมีหลายดอก และมี 3-4 กิ่งต่อต้น หรืออาจมีมากกว่านี้ ตัดดอกขายในลักษณะเป็นกิ่งหรือต้องขายทั้งต้น
potted Type เป็นเบญจมาศที่มีดอกขนาดเล็กกว่า Spray Type ใช้ปลูกเป็นไม้กระถาง มีทรงพุ่มกระทัดรัด แตกกิ่งก้านได้มากดอกดก
== สายพันธุ์ ==
พันธุ์เบญจมาศอยู่กว่า 1,000 พันธุ์ปลูก ที่นิยมปลูกในประเทศไทยเป็นประเภท  Standard Type สีเหลืองและสีขาว  พันธุ์ที่นิยมปลูกในขณะนี้คือ พันธุ์ขาวการะเกด พันธุ์ขาวเมืองตาก และพันธุ์ TW12 (Pui Tsin-Shin) ซึ่งให้ดอกสีขาว พันธุ์เหลืองตาก พันธุ์เหลืองทอง พันธุ์เหลืองอินทนนท์ พันธุ์เหลืองเกษตร และพันธุ์ TW17 (Shin-Fan-Tsu-Ri) ซึ่งมีดอกสีเหลือง
== การขยายพันธุ์ ==
การปักชำ ใช้ส่วนของกิ่ง (จากกิ่งส่วนล่างหรือส่วนโคนของพุ่มต้น) ตัดยาว 5 - 10 ซม. มีใบติด 3-4 ใบ ปลิดใบล่างๆออก ผึ่งไว้จนแห้ง จากนั้นจุ่มในสารเคมีเร่งราก รากจะออกประมาณ 10 - 15 วัน
การแยกหน่อ หลังจากให้ดอกแล้ว จะแตกหน่อจำนวนมากสามารถแยกเอาหน่อซึ่งมีรากติดอยู่ไปปลูกได้
== การปลูกเลี้ยง ==
ควรปลูกในดินที่มีความอุดมสมบูรณ์ ระบายน้ำได้ดี pH ดิน 6 - 7 ได้รับแสงแดดเต็มที่ ให้น้ำในระยะ 7 - 10 วัน หลังย้ายปลูกควรรดน้ำ เช้า - เย็น เมื้อต้นกล้าตั้งตัวดีแล้ว จะรดน้ำตอนเช้าวันละครั้ง และให้ปุ๋ยในอัตรา 3 : 2: 1 ทุก 7 วันเพื่อเร่งการเติบโตของลำต้น หลังปลูก 2 เดือนจะให้ปุ๋ยอัตรา 1 : 2: 1 ทุก 10 วัน เพื่อช่วยในการออกดอก ใส่จนกระทั่งเก็บดอกใส่ต้นละ 1 ช้อนชา ถ้าต้องการให้ดอกเบญจมาศมีขนาดใหญ่ จะต้องปลิดดอกที่ล้อมรอบดอกยอดและดอกที่แตกตามซอกใบทั้งหมด ให้แต่ละกิ่งเหลือดอกยอดเพียงดอกเดียว ควรปลิดดอกข้างเมื่อมีขนาดเท่าหัวไม้ขีดไฟ มิฉะนั้นดอกยอดจะมีขนาดเล็กและก้านดอกจะเหนียวขึ้น ถ้าปลิดเร็วเกินไปจะปลิดลำบากเพราะดอกยังมีขนาดเล็กเกินไปและจะเสียเวลาหลายครั้ง เนื่องจากดอกข้างจะทะยอยออกมาเรื่อยๆ
== ศัตรูเบญจมาศ ==
โรคใบจุด โรคใบเหี่ยว โรคใบแห้ง โรคดอกเน่า เพลี้ยไฟ เพลี้ยอ่อน หนอนผีเสื้อกินดอก ไรแดง
==การตัดดอก==
ใช้กรรไกรตัดก้านดอกเหนือพื้นดินประมาณ 10 ซม. แต่พันธุ์ที่ก้านดอกยาวอาจตัดสูงกว่านั้น (ถ้าปลายก้านดอกมีเส้นใยมากจะดูดน้ำได้น้อย) ควรเด็ดใบทิ้ง 1 ใน 3 ของก้านดอกจากข้างล่าง ควรตัดดอกเมื่อกลีบดอกด้านนอกบานเต็มที่แต่กลีบตรงใจกลางดอกยังไม่บาน ถือว่าเป็นระยะเหมาะสมที่สุดและสวยที่สุด
== อ้างอิง ==
ไม้ตัดดอก
พืชเศรษฐกิจ
วงศ์ทานตะวัน
ด้วงก้นกระดก

ด้วงก้นกระดก หรือ ด้วงปีกสั้น หรือ ด้วงก้นงอน  เป็นด้วงขนาดเล็กประมาณ 7 มิลลิเมตร ส่วนหัวมีสีดำ ปีกสีน้ำเงินเข้ม และส่วนท้องมีสีส้มมีความสามารถในการเคลื่อนไหวได้รวดเร็ว และมักจะงอส่วนท้องส่ายขึ้นลงเมื่อเกาะอยู่กับพื้น จึงมักเรียกว่า "ด้วงก้นกระดก" จัดอยู่ในอันดับ Coleoptera วงศ์ Staphylinidae พบกระจายทั่วโลก กว่า 20 ชนิด สำหรับชนิดที่พบได้ในประเทศไทย ด้วงชนิดนี้อาศัยบริเวณพงหญ้าที่มีความชื้น ชอบออกมาเล่นไฟ จะมีมากโดยเฉพาะในฤดูฝน
== พิษ ==
ด้วงชนิดนี้สามารถปล่อยสารที่เรียกว่า พีเดอริน (Paederin) ออกมา สารชนิดนี้มีความเป็นพิษทำลายเนื้อเยื่อ ผู้ที่สัมผัสลำตัวด้วงชนิดนี้จะมีอาการปวดแสบปวดร้อน คัน ในรายที่เป็นมาก อาจมีไข้ปวดศีรษะ หากเข้าตาอาจทำให้ตาบอดได้ แผลจะมีลักษณะเป็นทางยาว อาจจะพบเป็นตุ่มใส (vesicle) อาการเหล่านี้จะหายเองได้ภายใน 7-10 วัน ควรทำความสะอาดแผลและปิดปากแผลเพื่อป้องกันการติดเชื้อ อาจใช้ยาสมานแผลพวกยาแก้แพ้ได้ เบื้องต้นหลังจากทราบว่าสัมผัสด้วงชนิดนี้ควรล้างด้วยน้ำสะอาดทันที หากอาการไม่ดีขึ้นให้พบแพทย์
== ทางการเกษตร ==
มีประโยชน์ในทางเป็นการควบคุมการระบาดของแมลงศัตรูพืช โดยด้วงก้นกระดกจะช่วยกำจัดไข่หนอนผีเสื้อ ทำลายไข่และหนอนของแมลงวัน
== อ้างอิง ==
http://www.ku.ac.th/e-magazine/sep50/agri/rove%20beetle.htm 
http://www.ento.agri.kps.ku.ac.th/ento/article/rove_beetle.php 
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพด้วงก้นกระดก
ด้วง
สัตว์มีพิษ
อำเภอพระพรหม

พระพรหม เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดนครศรีธรรมราช
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอพระพรหมตั้งอยู่ทางตอนกลาง ค่อนไปทางทิศตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียงดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเฉลิมพระเกียรติและอำเภอร่อนพิบูลย์
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอลานสกา
== ประวัติ ==
ท้องที่อำเภอพระพรหมเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศเมื่อปี พ.ศ. 2537 แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอพระพรหม และต่อมาใน พ.ศ. 2540 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอพระพรหม
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอพระพรหมแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 40 หมู่บ้าน ได้แก่
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอพระพรหมประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลนาสาร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาสารทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลนาพรุ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาพรุทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลท้ายสำเภา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท้ายสำเภาทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลช้างซ้าย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลช้างซ้ายทั้งตำบล
พระ
อำเภอตาพระยา

ตาพระยา เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสระแก้ว เดิมพื้นที่อำเภอเป็นเขตของตำบลโคกสูงทั้งหมด ต่อมาได้แยกตำบลโคกสูงออกเป็นตำบลตาพระยา พ.ศ. 2470 และตั้งเป็นกิ่งอำเภอในปี พ.ศ. 2502 โดยแยกการปกครองออกจากอำเภออรัญประเทศ ภายหลังได้ยกฐานะเป็นอำเภอตาพระยา
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอตาพระยามีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอโนนดินแดงและอำเภอละหานทราย (จังหวัดบุรีรัมย์)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับจังหวัดบันทายมีชัย (ประเทศกัมพูชา)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอโคกสูง
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอวัฒนานคร
== ประวัติ ==
ตั้งชื่อจากประวัติการพักทัพของเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ขณะเดินทัพไปรบกับเขมร เดิมตาพระยาขึ้นกับอำเภออรัญประเทศ ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2502 มีประชากรเพิ่มขึ้น จึงได้แยกเป็นกิ่งอำเภอ โดยมีร้อยโทมนตรี  มณีเลิศ เป็นปลัดอำเภอผู้เป็นหัวหน้าประจำกิ่งอำเภอตาพระยา เป็นคนแรก (16 มีนาคม 2502 - 29 ธันวาคม 2503) ยกฐานะเป็นอำเภอตาพระยาเมื่อ พ.ศ. 2506 มีนายประเทือง เวียรศิลป์ เป็นนายอำเภอคนแรก พื้นที่นี้เป็นสมรภูมิรบระหว่างรัฐบาลกับพรรคคอมมิวนิสต์ (ชาวบ้านเรียกทหารป่า) รบกับเขมรแดงที่ทิวเขาพนมมาลัยและตลอดแนวชายแดน
วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2470 ยุบตำบลหนองแวง และแยกเอาหมู่บ้านไปรวมขึ้นกับตำบลโคกสูง และรวมหมู่บ้านบางส่วนของตำบลโคกสูงตั้งเป็นตำบลตาพระยา แยกออกจากตำบลโคกสูง
วันที่ 10 พฤศจิกายน 2502 แยกพื้นที่ตำบลตาพระยา และตำบลโคกสูง จากอำเภออรัญประเทศ มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอตาพระยา และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภออรัญประเทศ
วันที่ 16 กรกฎาคม 2506 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอตาพระยา อำเภออรัญประเทศ เป็น อำเภอตาพระยา
วันที่ 7 กรกฎาคม 2507 จัดตั้งสุขาภิบาลตาพระยา ในท้องที่บางส่วนของตำบลตาพระยา
วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2511 ตั้งตำบลทัพเสด็จ แยกออกจากตำบลตาพระยา
วันที่ 26 กรกฎาคม 2520 ตั้งตำบลหนองแวง แยกออกจากตำบลโคกสูง ตั้งตำบลหนองม่วง แยกออกจากตำบลโคกสูง
วันที่ 23 ตุลาคม 2527 ตั้งตำบลทัพราช แยกออกจากตำบลตาพระยา
วันที่ 15 กันยายน 2532 ตั้งตำบลทัพไทย แยกออกจากตำบลทัพเสด็จ
วันที่ 12 กันยายน 2533 ตั้งตำบลโนนหมากมุ่น แยกออกจากตำบลโคกสูง
วันที่ 27 พฤศจิกายน 2535 ตั้งตำบลโคคลาน แยกออกจากตำบลหนองแวง
วันที่ 2 กันยายน 2536 แยกพื้นที่อำเภอสระแก้ว อำเภอคลองหาด อำเภอตาพระยา อำเภอวังน้ำเย็น อำเภอวัฒนานคร และอำเภออรัญประเทศ จังหวัดปราจีนบุรี มาตั้งเป็น จังหวัดสระแก้ว และเปลี่ยนชื่ออำเภอสระแก้ว เป็นอำเภอเมืองสระแก้ว
วันที่ 26 มิถุนายน 2539 แยกพื้นที่ตำบลโคกสูง ตำบลหนองม่วง ตำบลหนองแวง และตำบลโนนหมากมุ่น จากอำเภอตาพระยา ไปตั้งเป็น กิ่งอำเภอโคกสูง และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอตาพระยา
วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะสุขาภิบาลตาพระยา เป็นเทศบาลตำบลตาพระยา ด้วยผลของกฎหมาย
วันที่ 8 กันยายน 2550 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอโคกสูง อำเภอตาพระยา เป็น อำเภอโคกสูง
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอตาพระยาแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 64 หมู่บ้าน ได้แก่
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอตาพระยาประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลตาพระยา ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลตาพระยา
องค์การบริหารส่วนตำบลตาพระยา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตาพระยา (นอกเขตเทศบาลตำบลตาพระยา)
องค์การบริหารส่วนตำบลทัพเสด็จ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทัพเสด็จทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลทัพราช  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทัพราชทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลทัพไทย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทัพไทยทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลโคคลาน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคคลานทั้งตำบล
== อ้างอิง ==
คลองหาด
อำเภอวังน้ำเย็น

วังน้ำเย็น เป็น 1 ใน 9 อำเภอของจังหวัดสระแก้ว เดิมเป็นหมู่บ้านที่ 5, 8–9, 13–14 และหมู่ที่ 16–17 ในตำบลเขาฉกรรจ์ อำเภอสระแก้วทั้งหมด ต่อมาแยกพื้นที่ตำบลเขาฉกรรจ์ตั้งเป็นตำบลวังน้ำเย็นและตำบลตาหลังใน ในปี พ.ศ. 2519 และตั้งเป็นกิ่งอำเภอในปีเดียวกัน ต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็นอำเภอในปี พ.ศ. 2526
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอวังน้ำเย็นมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเขาฉกรรจ์
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอคลองหาด
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอวังสมบูรณ์
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอท่าตะเกียบ (จังหวัดฉะเชิงเทรา)
== ประวัติ ==
ท้องที่อำเภอวังน้ำเย็น เดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลเขาฉกรรจ์ อำเภอสระแก้ว ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองของตำบลเขาฉกรรจ์ออกมาตั้งเป็นตำบลทั้งหมด 3 ตำบล ได้แก่ ตำบลวังน้ำเย็น ตำบลวังสมบูรณ์ และตำบลตาหลังใน ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2519 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 26 ตุลาคม ปีเดียวกัน
และในปีเดียวกันกระทรวงมหาดไทยได้แยกพื้นที่ตำบลวังน้ำเย็น ตำบลวังสมบูรณ์ และตำบลตาหลังใน ของอำเภอสระแก้ว ได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอวังน้ำเย็น ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2519 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 30 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน
และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอวังน้ำเย็น ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2526 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 31 มีนาคม ปีเดียวกัน
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอวังน้ำเย็นแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 ตำบล 84 หมู่บ้าน
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอวังน้ำเย็นประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
เทศบาลเมืองวังน้ำเย็น ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังน้ำเย็นทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลตาหลังใน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตาหลังในทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลคลองหินปูน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองหินปูนทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งมหาเจริญ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งมหาเจริญทั้งตำบล
== อ้างอิง ==
 
วังน้ำเย็น
อำเภอคลองหาด

คลองหาด เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสระแก้ว
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอคลองหาดตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเขาฉกรรจ์และอำเภอวัฒนานคร
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภออรัญประเทศ และจังหวัดพระตะบอง (ประเทศกัมพูชา)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอสอยดาว (จังหวัดจันทบุรี)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอวังสมบูรณ์และอำเภอวังน้ำเย็น
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอคลองหาดแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 ตำบล 69 หมู่บ้าน
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอคลองหาดประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลคลองหาด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองหาดทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลไทยอุดม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลไทยอุดมทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลซับมะกรูด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลซับมะกรูดทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลไทรเดี่ยว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลไทรเดี่ยวทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลคลองไก่เถื่อน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองไก่เถื่อนทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเบญจขร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเบญจขรทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลไทรทอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลไทรทองทั้งตำบล
คลองหาด
อำเภอจุฬาภรณ์

จุฬาภรณ์ เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดนครศรีธรรมราช เดิมเป็นเขตท้องที่ของอำเภอร่อนพิบูลย์ทั้งหมด ก่อนที่พื้นที่บางส่วนจะย้ายมาขึ้นกับอำเภอชะอวดในปี พ.ศ. 2496 (ตำบลบ้านควนมุด ตำบลบ้านชะอวด) ก่อนที่จะขอจัดตั้งเป็นอำเภอซึ่งตั้งขึ้นเป็นกรณีพิเศษ เนื่องในโอกาสที่สมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี เจริญพระชนมายุครบ 3 รอบ เมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2537 โดยแยกการปกครองบางส่วนออกจากอำเภอร่อนพิบูลย์ และอำเภอชะอวด
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอจุฬาภรณ์ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียงดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอร่อนพิบูลย์
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอร่อนพิบูลย์และอำเภอชะอวด
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอชะอวด
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอทุ่งสงและอำเภอร่อนพิบูลย์
== ประวัติ ==
อำเภอจุฬาภรณ์ จังหวัดนครศรีธรรมราช เดิมเป็นพื้นที่รอยต่อระหว่างอำเภอร่อนพิบูลย์กับอำเภอชะอวด โดยเป็นพื้นที่ตำบลบ้านควนมุด ตำบลบ้านชะอวด อำเภอชะอวด และตำบลควนหนองคว้า ตำบลทุ่งโพธิ์ ตำบลสามตำบล ตำบลนาหมอบุญ อำเภอร่อนพิบูลย์ ทั้งนี้พื้นที่ดังกล่าวเดิมเป็นพื้นที่มีความกันดารและห่างไหลจากอำเภอ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งมีปัญหาความมั่นคงและความสงบเรียบร้อย จำเป็นที่จะต้องได้รับการพัฒนาแก้ไขโดยเร่งด่วน ทั้งด้านโครงสร้างพื้นฐาน การปกครอง การอาชีพ สังคมจิตวิทยา และการให้บริการประชาชน จึงมีการขอจัดตั้งพื้นที่ดังกล่าวเป็นอำเภอจุฬาภรณ์ (กรณีพิเศษ) พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาตั้งอำเภอ เพื่อเป็นประโยชน์แก่การปกครองและความสะดวกของประชาชน เมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2537 และได้รับพระราชทานพระอนุญาตให้ใช้พระนามศาสตราจารย์ ดร. สมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณ์วลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี เป็นชื่ออำเภอ โดยได้ทำพิธีเปิดอำเภอและเริ่มบริการประชาชนเมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2537
พื้นที่บริเวณที่ตั้งอำเภอจุฬาภรณ์ปัจจุบันคือตำบลสามตำบล โดยมีประวัติว่าหมายถึงสามวัง ได้แก่ วังฆ้อง วังใส และวังนาหมอบุญ ซึ่งทั้งสามวังเป็นที่อยู่อาศัยของเชื้อพระวงศ์แต่โบราณที่ได้เข้ามาบุกเบิกตั้งถิ่นฐานยังบริเวณนี้ ต่อมาเมื่อยุคหนึ่งในอดีต พื้นที่แถบนี้กลายเป็นเขตเคลื่อนไหวและต่อสู้ ของสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย ทำให้บริเวณนี้ซึ่งทุรกันดารอยู่แล้วต้องประสบกับปัญหาด้านความมั่นคงและความสงบเรียบร้อยเพิ่มขึ้นอีก นอกจากนี้การพัฒนาและการบริการของทางราชการก็ไม่สามารถเข้าถึงยังจุดนี้ได้
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอจุฬาภรณ์แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 6 ตำบล 30 หมู่บ้าน ได้แก่
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอจุฬาภรณ์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
องค์การบริหารส่วนตำบลนาหมอบุญ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาหมอบุญทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านชะอวด  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านควนมุดและตำบลบ้านชะอวดทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลควนหนองคว้า  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลควนหนองคว้าทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งโพธิ์  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งโพธิ์ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลสามตำบล  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสามตำบลทั้งตำบล
== อ้างอิง ==
อำเภอในจังหวัดนครศรีธรรมราช
สถานที่ที่ตั้งชื่อตามพระนามของสมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี
ภาษาฟรีเจีย

ภาษาฟริเจีย เป็นภาษาตระกูลอินโด-ยุโรเปียน ใช้พูดโดยชาวฟริเจีย ซึ่งอาจจะอพยพจากเทรซเข้าสู่เอเชียน้อยในช่วง 657 ปีก่อนพุทธศักราช ภาษาฟริเจียแบ่งเป็นสองกลุ่มคือ ภาษายุคเก่า (257 ปีก่อนพุทธศักราช) และภาษายุคใหม่ เริ่มใช้เมื่อราว พ.ศ. 543 ภาษานี้กลายเป็นภาษาตายเมื่อราว พ.ศ. 1143 . การศึกษาจารึกภาษานี้ทำได้ไม่ยากนักเพราะใช้อักษรใกล้เคียงกับอักษรกรีก
== การจัดจำแนก ==
ภาษาฟรีเจียมีลักษณะใกล้เคียงกับภาษากรีกและภาษาทราเซีย ในหลายแห่งพบว่าภาษาฟรีเจียใช้อักษรที่มีต้นกำเนิดมาจากอักษรฟินิเชียน
== ไวยากรณ์ ==
ลักษณะโดยทั่วไปเหมือนภาษาในตระกูลอินโด-ยุโรเปียน คำศัพท์ส่วนใหญ่ใกล้เคียงกับภาษาอินโด-ยุโรเปียนดั้งเดิมที่สร้างขึ้นมา
== คำศัพท์ ==
คำศัพท์เกี่ยวกับร่างกายของภาษาฟรีเจียเป็นที่รู้จักในทางทฤษฎี แต่ความหมายและรูปแบบที่ถูกต้องของคำโดยเฉพาะจากจารึกยังเป็นที่โต้เถียง คำภาษาฟรีเจียที่เป็นที่รู้จักกันดีคือ bekos หมายถึงขนมปัง จากบันทึกของเฮโรโดตัส ฟาโรห์เซมเมติอุสที่ 1 ต้องการรู้ว่าภาษาดั้งเดิมของมนุษย์คืออะไร จึงให้นำเด็กสองคนไปเลี้ยงไว้โดยไม่ให้ได้ยินเสียงใดๆ เมือผ่านไป 2 ปี เด็กพูดคำว่า bekos ซึ่งเป็นศัพท์ภาษาฟรีเจียแปลว่าขนมปังสีขาว ชาวอียิปต์จึงเชื่อว่าชาวฟรีเจียเป็นชนชาติที่เก่าแก่กว่าตน คำว่า bekos นี้อาจจะมีที่มาเดียวกันกับคำว่า bukë  "ขนมปัง"ในภาษาอัลเบเนีย และ bake "อบ" ในภาษาอังกฤษ ภาษาที่มีอิทธิพลต่อคำศัพท์ภาษาฟรีเจีย ได้แก่ ภาษาฮิตไตต์ ภาษาลูเวีย ภาษากาลาเทีย และภาษากรีก
คำภาษาฟรีเจียอื่นๆได้แก่
anar, 'สามี', จาก PIE *ner- 'ผู้ชาย';
:cf. ภาษากรีก:anḗr "ผู้ชาย, สามี", ภาษาเคิร์ด: nēr (nêr) "ความเป็นผู้ชาย", ภาษาอาร์มีเนีย: aner "brides father", ภาษาอัลเบเนีย: njeri "ผู้ชาย คน", ภาษาเปอร์เซีย nær "สัตว์ตัวผู้"
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Corpus of Phrygian inscriptions
Lubotsky's Phrygian Etymological Database (incomplete) 
Phrygian language-Britannica.com
Translation of Phrygian scripts-maravot.com/
Linguistic Bibliography Online
Dictionary, history and translations of the Phrygian language - www.palaeolexicon.com
ฟรีเจีย
คอฟ

คอฟ (Qoph, Qop) เป็นอักษรตัวที่ 19 ของอักษรตระกูลเซมิติก ได้แก่ อักษรฟินิเชีย อักษรอราเมอิก อักษรฮีบรู ק‎ และอักษรอาหรับ ق (กอฟ)‎ ใช้แทนเสียงเน้นจากคอหอย เกิดที่เพดานอ่อน  หรือจากลิ้นไก่  อักษรตัวนี้กลายเป็นอักษรละติน Q และอักษรกรีก มาจากอักษรภาพรูปลิงที่แสดงลำตัวและหาง (ในภาษาฮีบรู, Qoph, สะกดด้วยอักษรฮีบรูเป็น קוף, หมายถึง "ลิง" และ K'of ในภาษาอียิปต์โบราณหมายถึงลิงชนิดหนึ่ง) หรืออาจจะมาจากอักษรภาพรูปหัวและคอของคน (Qaph ในภาษาอาหรับหมายถึงลำคอ)
อักษรอาหรับ
อายิน

อายิน (Ayin) เป็นอักษรตัวที่ 16 ของอักษรตระกูลเซมิติก ได้แก่ อักษรฟินิเชีย อักษรแอราเมอิก อักษรฮีบรู ע‎ และอักษรอาหรับ ع (อัยน์)‎ เริ่มแรกใช้แทนเสียงก้อง เกิดจากคอหอยและเป็นเสียงเสียดแทรก  มักแทนด้วยอักษรละติน ʿ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์จากอักษรกรีก spiritus asper ʽ, อายินใช้แทนเสียงที่ต่างจาก /อ/ ซึ่งแทนด้วยอะลิฟ ในภาษาโซมาเลียแสดงอายินด้วยอักษร  c, และนักวิทยาอียิปต์นิยมแทนเสียงนี้ด้วย c
อักษรฟินิเชียตัวนี้พัฒนาไปเป็นอักษรกรีก Omicron (Ο), และอักษรละติน O, รวมทั้งในอักษรซีริลลิกด้วย อักษรเหล่านี้ใช้แสดงเสียงสระทั้งหมด อักษรนี้มาจากภาษาเซมิติกตะวันตก ʿen "ตา" (ในภาษาอาหรับสมัยใหม่แปลตรงตัวว่า "ตา" ในภาษาฮีบรู: ayin), และอักษรคานาอันไนต์ รูปตาที่อาจจะมาจากไฮโรกลิฟ (ỉr)
อักษรอาหรับ
เทท

เทท  (Teth) เป็นอักษรตัวที่ 9 ของอักษรตระกูลเซมิติก ได้แก่ อักษรฟินิเชีย อักษรอราเมอิก อักษรฮีบรู ט‎, อักษรซีเรียค ܛ และอักษรอาหรับ (ﻁ; ฏออ์)‎ ใช้แทนเสียง  ซึ่งเป็นเสียงพยัญชนะเน้น อักษรนี้พัฒนาไปเป็นอักษรกรีก Theta (Θ) ต้นกำเนิดมาจากอักษรฟินิเชีย ชื่อ ṭēth หมายถึง  "ล้อ" แต่อาจจะมาจากอักษรภาพชื่อ  ṭab "ดี" ที่มาจากไฮโรกลิฟ nfr "ดี"
อักษรอาหรับ
เพ (ตัวอักษร)

เพ (Pe) เป็นอักษรตัวที่ 17 ของอักษรตระกูลเซมิติก ได้แก่ อักษรฟินิเชีย อักษรอราเมอิก อักษรฮีบรู פ‎ และอักษรอาหรับ ف (ฟาอ์) ใช้แทนเสียงไม่ก้อง เกิดจากริมฝีปาก ไม่มีลม: IPA  อักษรฟินิเชียตัวนี้ไปเป็นอักษรกรีก Pi (Π), อักษรละติน P, และอักษรซีริลลิก Pe จุดกำเนิดมาจากอักษรภาพรูปปาก (ภาษาฮีบรู pe; ภาษาอาหรับ, fem)
พเพ
อาชญากรรมคอมพิวเตอร์

อาชญากรรม(ทาง)คอมพิวเตอร์ หรือ อาชญากรรมไซเบอร์ หมายถึงอาชญากรรมใด ๆ ที่เกี่ยวข้องกับคอมพิวเตอร์และเครือข่ายคอมพิวเตอร์  อาชญากรรม(บน)อินเทอร์เน็ต ก็เป็นอีกคำหนึ่งซึ่งหมายถึงการแสวงหาผลประโยชน์อย่างผิดกฎหมายบนอินเทอร์เน็ต  คอมพิวเตอร์นั้นอาจถูกใช้เป็นเครื่องมือก่ออาชญากรรม หรืออาจตกเป็นเป้าหมายของการกระทำก็ได้  Dr. Debarati Halder และ Dr. K. Jaishankar ได้นิยามอาชญากรรมไซเบอร์ไว้ว่าเป็น "ความผิดที่กระทำขึ้นต่อปัจเจกบุคคลหรือกลุ่มของปัจเจกบุคคล ด้วยเหตุจูงใจทางอาญา ที่เจตนาทำให้เหยื่อเสื่อมเสียชื่อเสียง หรือทำร้ายร่างกายหรือจิตใจของเหยื่อ โดยทางตรงหรือทางอ้อม โดยใช้เครือข่ายโทรคมนาคมสมัยใหม่ อาทิ อินเทอร์เน็ต (ห้องแช็ต อีเมล กระดานประกาศ และกลุ่มข่าว) และโทรศัพท์เคลื่อนที่ (เอสเอ็มเอส/เอ็มเอ็มเอส)"  อาชญากรรมเช่นนั้นอาจคุกคามความมั่นคงและสภาวะทางการคลังของรัฐ  ปัญหาต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับอาชญากรรมชนิดนี้ได้กลายมาเป็นปัญหาสำคัญ โดยเฉพาะที่เกี่ยวข้องกับการเจาะระบบเครือข่าย การละเมิดลิขสิทธิ์ สื่อลามกอนาจารเด็ก และการล่อลวงเด็ก นอกจากนี้ยังมีปัญหาเรื่องความเป็นส่วนตัวเมื่อสารสนเทศที่เป็นความลับถูกสกัดกั้นหรือถูกเปิดเผย โดยทางกฎหมายหรือไม่ก็ตาม
== อ้างอิง ==
 
การคุกคาม
เทอร์รี ดีทซ์

เทอร์รี่ ดีทซ์ (Terry Deitz) เกิดเมื่อ 10 ตุลาคม ค.ศ. 1959  เป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์ เป็นผู้เข้าแข่งขันในรายการ เซอร์ไวเวอร์ ปานามา เขาเป็นที่แข็งมากคนหนึ่งในรายการ ในการรวมเผ่าเขาเป็นคนที่สามารถชนะสิทธิ์คุ้มกันส่วนตัวได้ถึง 6 ครั้ง
ผู้เข้าแข่งขันในรายการเซอร์ไวเวอร์
การ์โลส ซันตานา

การ์โลส ซันตานา (Carlos Santana) มีชื่อเต็มว่า การ์โลส เอากุสโต อัลเบส ซันตานา (Carlos Augusto Alves Santana) เกิดเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1947 เป็นนักกีตาร์ละตินร็อก ที่ได้รับฉายาว่า ราชาละตินร็อก เป็นชาวอเมริกัน-เม็กซิกัน  เกิดที่ประเทศเม็กซิโก โดยเป็นลูกชายของนักไวโอลินชาวเม็กซิกัน
ซันตานา เริ่มเล่นดนตรีครั้งแรกเมื่ออายุครบ 5 ขวบ โดยเริ่มจากไวโอลินที่พ่อซื้อเป็นของขวัญวันเกิดให้ ต่อมาครอบครัวได้ย้ายมาอยู่ที่ติฆัวนา ซึ่งใกล้กับพรมแดนสหรัฐอเมริกา ทำให้ได้รับอิทธิพลทางดนตรีจากอเมริกาทั้ง ร็อกแอนด์โรลและบลูส์ ซึ่งเป็นจุดที่ทำให้ซันตานาพยายามที่จะรวบรวมดนตรีแบบละตินเข้าไว้กับร็อกและบลูส์
ต่อมาเมื่อครอบครัวย้ายมาอยู่ที่ซานฟรานซิสโกในปี ค.ศ. 1960 ซันตานาย้ายตามมาในปีถัดมา และที่ซานฟรานซิสโกนี่เอง ที่ซันตานาได้พบกับวัฒนธรรมแปลกใหม่และแนวดนตรีที่ไม่เคยพบมาก่อน  ต่อมาในปี ค.ศ. 1966 ซันตานา จึงรวบรวมเพื่อนนักดนตรีก่อตั้งเป็นวงดนตรีชื่อ Santana Blues Band ซึ่งสมาชิกประกอบด้วย เดวิด บราวน์ (เบส), ร็อด ฮาร์เปอร์ (กลอง), ทอม  เฟรเซอร์ (ริธึมกีตาร์), เกรก โรลี (คีย์บอร์ด) เล่นดนตรีตามไนต์คลับทั่วไป จนกระทั่งอีก  2 ปีต่อมา ได้ไปเล่นที่คลับอวาลอนบอลรูม เปลี่ยนชื่อวงมาเป็น Santana แบบในปัจจุบัน โดยเน้นจังหวะริธึ่มแบบละติน
ซันตานาเริ่มมีชื่อเสียงกับการเล่นเพลงในแบบละตินร็อก ได้รับการกล่าวขวัญเป็นศิลปินแนวหน้าคลื่นลูกใหม่ไฟแรง  และมีชื่อเสียงขึ้นมาในทศวรรษที่ 70 จากเทศกาลดนตรีวูดสต็อก มีผลงานเพลงที่รู้จักกันมาจนปัจจุบันนี้ ได้แก่ Black Magic Woman, Oye Como Va, Europa, Jingo, Samba Pa Ti, Corazon Espinado, El Farol    เป็นต้น โดยที่ซันตานาเป็นผู้ที่เล่นกีตาร์เอง มีเอกลักษณ์เป็นของตัวเอง เต็มไปด้วยสีสันและเครื่องประกอบจังหวะมากมาย และหลายเพลงเป็นเพลงบรรเลง ได้ร่วมงานกับนักดนตรีระดับโลกหลายคน เช่น อีริค แคลปตัน และได้มีชื่อบรรจุไว้ในร็อกแอนด์โรลฮอลออฟเฟม ด้วย
ในปี  ค.ศ. 1999 การ์โลส ซันตานา กลับมามีชื่อเสียงอีกครั้งจากอัลบั้ม "Supernatural" มีเพลงที่โด่งดังจากการร่วมงานกับศิลปินรุ่นใหม่ เช่น ร็อบ โทมัส จากแมทช์บ็อก ทเวนตี คือ Smooth และมีเพลงอื่นที่โด่งดังเช่น Maria Maria ซึ่งอัลบั้มชุดนี้ได้รับรางวัลแกรมมี่ อัลบั้มยอดเยี่ยม และ Smooth ก็ได้รับรางวัลเพลงยอดเยี่ยมแห่งปีด้วย
จากนั้นในปี ค.ศ. 2002 การ์โลส ซันตานา ก็ได้ออกอัลบั้มอีกชุดคือ "Shaman" มีเพลงที่โด่งดัง คือ The Game of Love จากเสียงร้องของ มิเชลล์ บรานช์
ซันตานา เคยมาแสดงดนตรีในประเทศไทย 4 ครั้ง ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1986 ครั้งที่ 2 ในวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 2003 ครั้งที่ 3 ในวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2011 และครั้งที่ 4 ในวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 2013 โดยสามครั้งหลังจัดที่อิมแพค อารีนา เมืองธานี  รวมทั้งแนวดนตรียังเป็นที่ชื่นชอบและเป็นแรงบันดาลใจของ คาราบาว โดยทางวงได้ออกอัลบั้มพิเศษในปี ค.ศ. 1999 ชื่อชุด ซันตานา (กีต้าร์แกล้มเหล้า) และคาราบาวก็ได้ร่วมแสดงคอนเสิร์ตในการมาเยือนเมืองไทยครั้งที่สี่ของซันตานาด้วย
ชีวิตส่วนตัว หย่ากับภรรยาชาวอินเดียที่ชื่อ เดบอรา ในปี ค.ศ. 2007 ซึ่งทั้งคู่อยู่กินกันมานานถึง 39 ปี มีบุตรชาย 3 คน  อีกทั้งมีมูลนิธิที่ช่วยเหลือเด็กด้อยโอกาสชื่อ Milagro ด้วย ก่อนที่จะแต่งงานใหม่อีกครั้งกับ ซินดี้ แบล็คแมน ซึ่งเป็นมือกลองของวงในระหว่างการเล่นคอนเสิร์ต ในปี ค.ศ. 2010 โดยเป็นการขอแต่งงานบนเวที
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ส่วนตัว 
นักดนตรีชาวอเมริกัน
ชาวอเมริกัน-เม็กซิกัน
ศิลปินสังกัดแอริสตาเรเคิดส์
นักกีตาร์
ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
บุคคลจากรัฐฮาลิสโก
บุคคลจากซานฟรานซิสโก