pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
นักสู้ผู้ยิ่งใหญ่

นักสู้ผู้ยิ่งใหญ่ เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 23 ของคาราบาว
== ข้อความบนปกอัลบั้ม ==
== รายชื่อเพลง ==
== เกร็ดของอัลบั้ม ==
เป็นอัลบั้มที่ทางวงคาราบาว ทำออกมาพร้อมกับผลิตภัณฑ์เครื่องดื่มชูกำลังยี่ห้อ คาราบาวแดง
ออกวางจำหน่ายในวันครบรอบวันเกิดของ แอ๊ด คาราบาว ปีที่ 48
คอนเสิร์ตที่ประชันกับพระพยอม ที่แอ๊ดเขียนถึงในปกอัลบั้ม คือ คอนเสิร์ตปิดทองหลังพระ แสดงที่มหาวิทยาลัยสยาม เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2545
ปกอัลบั้มมี 2 ชั้น ปกหน้าเป็นกระดาษแข็งครอบทั้งอัลบั้มสีแดง ขณะที่ปกด้านในจะเป็นสีขาว (แบบในตาราง) แต่ภาพและตัวหนังสือเป็นแบบเดียวกันแต่ในปกหน้าจะเป็นตัวนูนสีเงิน
กำนันบวชแพะ ท่อนโซโล่มีทำนองเพลง Jingo ของซานตาน่าอยู่ด้วย
ช้างไม่มีป่า เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง ช้างเพื่อนแก้ว
ดอกไม้สีชมพู เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง พรางชมพู
เรากระทบตุ๊ด เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง พรางชมพู
เป็นอัลบั้มชุดแรกที่ทางคาราบาว อยู่ในสังกัด วอร์นเนอร์ มิวสิก ไทยแลนด์ อย่างแท้จริง
คอนเสิร์ตใหญ่ปิดท้ายการโปรโมตอัลบั้ม คือ 20 ปี คาราบาว เรื่องราวของคน ดนตรี และเขาควาย'' ที่จัดขึ้นเมื่อวันที่ 21 - 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546 ที่ห้องเพลนารี ฮอลล์ ภายในศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ นับเป็นคอนเสิร์ตใหญ่ครั้งแรกของคาราบาวในรอบ 4 ปีด้วยเช่นกัน
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
แฟนเพจอย่างเป็นทางการของคาราบาว
อัลบั้มเพลงไทยสากล
อัลบั้มเพลงของคาราบาว
อัลบั้มเพลงของค่ายวอร์นเนอร์ มิวสิก ไทยแลนด์
สามัคคีประเทศไทย

สามัคคีประเทศไทย อัลบั้มชุดที่ 24 ของคาราบาว
===อรัมภบท===
ปลายฤดูหนาวที่โหดร้าย ได้พรากชีวิตผู้คนนับแสน
ยังชายหาดอันดามัน สวรรค์ของคนทั้งโลก
ความเศร้าโศกและความร่วมมือเร่งระดม
ปี 2548 เป็นปีที่ 24 ของคาราบาว
เราได้ทำงานในสิ่งที่เรารักมานาน
ไม่มีใครรู้ว่าเราจะยังคงทำงานต่อไปได้อีกนานเท่าไร
ชีวิตเปราะบางคล้ายขนนก ล่องลอยไปตามลมอย่างไร้ทิศทาง
แต่เราก็สามารถควบคุมมันได้เช่นกัน
บทเพลงและบทกวีจึงเป็นเสมือนเพื่อนในยามเหงา
เป็นกำลังใจในยามท้อแท้ เป็นสิ่งเติมเต็มให้กับความฝันหากว่าเรามี
ถ้าชีวิตคล้ายดังขนนกแล้ว บทเพลงอาจคล้ายสายลมที่เอื่อยไหล
นำพาชีวิตไปสู่ความไม่ร้อนรน
เชื่อกันว่าบนโลกใบนี้ ยังมีสิ่งที่น่าอภิรมย์อีกเยอะ
ไม่เฉพาะอันดามัน
และวันหนึ่งเสียงเพลงจะนำพาเราไปถึงยังที่แห่งนั้น
แอ๊ด คาราบาว (ลายเซ็น)
24 มี.ค. 48
===รายชื่อเพลง===
==อ้างอิง==
ปกอัลบั้ม สามัคคีประเทศไทย
อัลบั้มเพลงไทยสากล
อัลบั้มเพลงของคาราบาว
อัลบั้มเพลงของค่ายวอร์นเนอร์ มิวสิก ไทยแลนด์
วันสตรีสากล

วันสตรีสากลเป็นการเฉลิมฉลองในวันที่ 8 มีนาคมของทุกปีทั่วโลก และเป็นจุดสำคัญในการเคลื่อนไหวเพื่อสิทธิสตรี
หลังพรรคสังคมนิยมอเมริกันจัดงานวันสตรีขึ้นในนิวยอร์กซิตีเมื่อ 28 กุมภาพันธ์ 1909 ผู้แทนชาวเยอรมัน คลารา เซตคิน, เคท ดันเกอร์, พอลา เธียด และคนอื่น ๆ ได้เสนอแก่งานสัมมนาสตรีสังคมนิยมสากล ปี 1910 ให้มี "วันสตรีเป็นพิเศษ" จัดขึ้นในทุก ๆ ปี ภายหลังสตรีจำนวนมากทุกข์ทนภายใต้การปกครองของโซเวียตรัสเซียในปี 1917 วันที่ 8 มีนาคม ได้กลายเป็นวันหยุดทางการของที่นั่น นับแต่นั้นมา วันสตรีได้เป็นที่เฉลิมฉลองในบรรดากลุ่มเรียกร้องสังคมนิยมและประเทศคอมมิวนิสต์จนกระทั่งในราวปี 1967 ที่ซึ่งกลุ่มเรียกร้องสิทธิสตรีได้เริ่มนำวันนี้มาใช้ สหประชาชาติได้เริ่มฉลองวันสตรีสากลครั้งแรกในปี 1977
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สิทธิสตรี
ผู้หญิง
วันสหประชาชาติ
ฟืม

ฟืมเป็นอุปกรณ์อย่างหนึ่งในการทอผ้า ประกอบด้วยซี่แนวตั้งวางเรียงกัน อยู่ในกรอบไม้ ใช้สำหรับกระทบเส้นด้ายพุ่งให้ชิดเป็นระเบียบ หากไม่มีฟืมแล้ว ไม่สามารถทอผ้าให้เป็นผืนได้เลย โดยเฉพาะผ้าที่มีความกว้างและมีเส้นด้ายที่เล็กละเอียด
ฟืมสำหรับทอผ้าไหม หรือเส้นด้ายที่ละเอียด จะมีซี่ฟันถี่ ส่วนฟืมสำหรับทอผ้าฝ้าย หรือเส้นด้ายขนาดใหญ่ จะมีฟันฟืม หรือฟันหวีที่ห่าง ตามขนาดของเส้นด้าย ในอดีตฟันฟืม หรือซี่ฟืมทำด้วยไม้ แต่การทอผ้าด้วยกี่พื้นเมืองทั่วไปในปัจจุบันนิยมใช้ฟันฟืมที่เป็นโลหะ เพราะมีความแข็งแรง และทนทานสูง ส่วนเครื่องทอผ้าในโรงงานอุตสาหกรรมจะใช้ฟืมโลหะทั้งสิ้น
สำหรับการทอผ้าหน้าแคบ หรือการทอด้วยกี่เอวอาจไม่จำเป็นต้องใช้ฟืม แต่มีวัสดุสำหรับตีแนวด้ายพุ่งให้ชิดเป็นแนวแทน
ในการทอผ้านั้น ฟืมจะถูกร้อยด้ายยืนเข้าไปตั้งแต่แรกก่อนจะทอ เรียกว่า ร้อยรูฟืม ความตึงของเส้นด้ายยืนจะช่วยพยุงน้ำหนักของฟืมเอาไว้
การทอผ้า
โคซูเกะ ฟูจิชิมะ

โคซูเกะ ฟูจิชิมะ (; เกิด 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2507 ที่จังหวัดชิบะ) เป็นนักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น
== ผลงาน ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 
นักวาดการ์ตูนญี่ปุ่น
บุคคลจากจังหวัดชิบะ
นกพญาไฟสีเทา

นกพญาไฟสีเทา (Ashy Minivet ;ชื่อวิทยาศาสตร์:Pericrocotus divaricatus) เป็นนกอยู่ในวงศ์ย่อย อีกา มีขนาดเล็กมากจนถึงขนาดกลาง ความยาวจากปลายปากจดหาง 20 ซม. มักพบอยู่เป็นฝูง และ อาจพบหากินร่วมกับ นกกินแมลง ชนิดอื่น
นกตัวผู้ หน้าผากและลำตัวด้านล่างสีขาว มีเส้นสีดำลากผ่านตากลางกระหม่อม และท้ายทอยสีดำ โคนขนปีกมีลายแถบสีขาว บางตัวอาจไม่มีลายสีขาวที่กลางปัก ขนหางคู่นอก ส่วนใหญ่เป็นสีขาว ไหล่ และ ขนคลุมหางด้านบน สีเทา
นกตัวเมีย ตั้งแต่ กระหม่อมลงไปถึงท้ายทอย และ ลำตัวด้านล่าง สีเทา บางส่วนของกระหม่อมจะมีสีเข้ม มีแถบสีขาวลากจากหน้าผากผ่านตา และ มีแถบสีดำจางๆบริเวณหน้าผาก
== อ้างอิง ==
http://www.zyworld.com/NAKARIN/HTMLashyminivet.htm 
พญาไฟสีเทา
สัตว์ป่าคุ้มครอง
นกในประเทศอินเดีย
จุลมงกุฎ

จุลมงกุฎ (Coronet) คือมงกุฎสำหรับผู้มีตำแหน่งรองจากพระมหากษัตริย์ที่มีเครื่องตกแต่งบนวงแหวนโลหะ จุลมงกุฎต่างจากมงกุฎตรงที่ส่วนใหญ่จะไม่มีโค้งเหนือมงกุฎเช่นที่เห็นในมงกุฎเซนต์เอ็ดเวิร์ด คำว่า “Coronet” มาจากภาษาฝรั่งเศสเก่า “Coronete” ที่มาจาก “Co(u)ronne” (Crown) จากคำว่า “Corona” ในภาษาละตินที่แปลว่าพวงหรีด
จุลมงกุฎมิได้หมายความว่าเป็นมงกุฎขนาดเล็กเช่นมงกุฎเพชรพระราชินีนาถวิคตอเรียซึ่งเป็นมงกุฎขนาดจิ๋ว แต่คำว่า “จุลมงกุฎ” เป็นมงกุฎที่แสดงตำแหน่งของผู้เป็นเจ้าของว่ารองจากพระมหากษัตริย์ ตามธรรมเนียมแล้วเช่นในภาษาเยอรมันของคำว่า “Adelskrone” (มงกุฎของขุนนาง) ใช้สำหรับขุนนางและเจ้าชายหรือเจ้าหญิงในตราอาร์ม แทนที่จะเป็นพระมหากษัตริย์ผู้ที่จะใช้คำว่า “มงกุฎ” (Crown) ซึ่งเป็นคำที่ตามปกติจะใช้กับพระมหากษัตริย์ นอกจากจะเป็นมงกุฎเล็กแล้วก็ยังบอกฐานะหรือตำแหน่งของผู้สวมด้วย ฉะนั้นในภาษาเยอรมันจึงมีคำว่า “Rangkrone” (มงกุฎประจำตำแหน่ง) การเรียก “มงกุฎ” หรือ “จุลมงกุฎ” เป็นการบ่งฐานะอย่างเป็นทางการ แต่ในทางปฏิบัติโดยทั่วไปบางครั้งคำว่า “มงกุฎ” ก็จะใช้เรียกรวมๆ ระหว่างทั้ง “มงกุฎ” หรือ “จุลมงกุฎ”
ในสหราชอาณาจักรขุนนางสืบตระกูลจะสวมจุลมงกุฎในโอกาสวันที่มีพระราชพิธีบรมราชาภิเษกซึ่งเป็นโอกาสเดียวเท่านั้นขุนนางจะสวมมงกุฎได้
== อ้างอิง ==
A great deal of information about coronets, with illustrations
Heraldica.org French heraldry
Illustration of the coat of arms of the Duke of Norfolk, showing the design of coronet 
Illustration of the coat of arms of the Earl of Annandale and Hartfell, showing the design of coronet
The Crowns, Coronets and Crests of the Ladies and Knights of the Garter
== ดูเพิ่ม ==
พระราชพิธีบรมราชาภิเษกพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร
มงกุฎ
พระเกี้ยว
== ระเบียงภาพ ==
ไฟล์:Phra Kiao at CU Memorial Hall 20081106.jpg|พระเกี้ยว
ไฟล์:Coronet of the British Heir Apparent.svg|จุลมงกุฎเจ้าชายจอร์จแห่งเวลส์
ไฟล์:Coronet of a Child of the Sovereign.svg|จุลมงกุฎสำหรับเจ้าชายหรือเจ้าหญิงหรือพระราชโอรสหรือธิดาของพระมหากษัตริย์
ไฟล์:Coronet of a Child of the Heir Apparent.svg|จุลมงกุฎสำหรับสำหรับเจ้าชายหรือเจ้าหญิงที่เป็นพระโอรสธิดาของรัชทายาทโดยนิตินัย
ไฟล์:Coronet of a Grandchild of the Sovereign.svg|จุลมงกุฎสำหรับเจ้าชายหรือเจ้าหญิงที่เป็นพระนัดดาของพระมหากษัตริย์
ไฟล์:Coronet of a British Duke.svg|จุลมงกุฎสำหรับตำแหน่งดยุก
ไฟล์:Coronet of a British Marquess.svg|จุลมงกุฎสำหรับตำแหน่งมาควิส
ไฟล์:Coronet of a British Earl.svg|จุลมงกุฎสำหรับตำแหน่งเอิร์ล
ไฟล์:Coronet of a British Viscount.svg|จุลมงกุฎสำหรับตำแหน่งไวท์เคานท์
ไฟล์:Coronet of a British Baron.svg|จุลมงกุฎสำหรับตำแหน่งบารอน
*
เครื่องหมายทางการ
แซนโฮเซ (รัฐแคลิฟอร์เนีย)

แซนโฮเซ (San Jose) มีชื่ออย่างเป็นทางการคือ ซิตี้ออฟแซนโฮเซ (City of San José) (; ) เป็นเมืองเศรษฐกิจ วัฒนธรรม และศูนย์กลางของซิลิคอนแวลลีย์ และเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในแคลิฟอร์เนียตอนเหนือ (ทั้งประชากรและพื้นที่) มีประชากรประมาณ 1,035,317 คน (ข้อมูลเมื่อ พ.ศ. 2560) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสามในรัฐแคลิฟอร์เนีย (รองจากลอสแอนเจลิส และแซนดีเอโก) และเป็นเมืองขนาดใหญ่อันดับสิบในสหรัฐ แซนโฮเซตั้งอยู่บริเวณใจกลางของแซนตาแคลราแวลลีย์ และอยู่ทางทิศใต้ของอ่าวซานฟรานซิสโก แซนโฮเซมีพื้นที่ทั้งสิ้น 197.97 ตารางไมล์ (446.1 ตารางกิโลเมตร)
แซนโฮเซตั้งอยู่ในซิลิคอนแวลลีย์ ซึ่งเป็นแหล่งรวมของบริษัทด้านเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์กว่า 6,600 แห่ง อันประกอบด้วยบุคคลชั้นนำด้านไอทีจำนวนมากของโลกมารวมอยู่ในที่เดียวกัน
จากบันทึกทางประวัติศาสตร์ระบุว่า มีอารยชนอพยพมาตั้งหลักปักฐานตั้งแต่ปี ค.ศ. 1777
== เชิงอรรถ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์เมืองแซนโฮเซ
ถามทางไป 'ซาน โฮเซ'  bangkokbiznews.com
เมืองในเทศมณฑลแซนตาแคลรา
เลิฟแมชีน

เลิฟแมชีน (, Love Machine) เป็นเพลงซิงเกิลลำดับที่ 7 ของ"มอร์นิงมูซูเมะ" วางจำหน่ายวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2542 ในรูปแบบซีดีขนาด 8 เซนติเมตร
ต่อมาในปี พ.ศ. 2547 ซิงเกิลนี้ได้รวมเอาไว้ในชุดรวมอัลบั้ม "เออร์ลีซิงเกิลบอกซ์" และในปี พ.ศ. 2548 ได้วางจำหน่ายในรูปแบบของซีดีขนาด 12 เซนติเมตร
"เลิฟแมชีน" ได้สร้างยอดจำหน่ายรวมในประเทศญี่ปุ่นได้ทั้งหมด 1,646,630 ชุด ซึ่งถือเป็นยอดจำหน่ายเพลงซิงเกิลที่สูงที่สุดในบรรดาทุกเพลงซิงเกิลของมอร์นิงมูซูเมะ
เพลงซิงเกิลนี้เป็นการเปิดตัวของมากิ โกะโต สมาชิกรุ่นที่ 3 และเป็นผลงานสุดท้ายของอายะ อิชิงูโระ ในฐานะสมาชิกมอร์นิงมูซูเมะ
== รายชื่อเพลง ==
=== ซีดี 8 เซนติเมตร ===
เลิฟแมชีน – 5:02 นาที
21 เซกิ (21世紀) – 4:45 นาที
เลิฟแมชีน (บรรเลง) – 5:01 นาที
=== แผ่นเสียง ===
หน้าเอ
เลิฟแมชีน
เลิฟแมชีน (บรรเลง)
หน้าบี
เลิฟแมชีน ~อนาล็อกรีมิกซ์~ (Loveマシーン ～Analog Remix～)
เลิฟแมชีน ~อนาล็อกรีมิกซ์~ (บรรเลง)
ซีเคร็ตแทร็ก (シークレットトラック)
=== ซีดี 12 เซนติเมตร และอัลบั้มใน เออร์ลีซิงเกิลบอกซ์ ===
เลิฟแมชีน
21 เซกิ
เลิฟแมชีน (บรรเลง)
เลิฟแมชีน (เออร์ลียูนิชันเวอร์ชัน)
== สมาชิก ==
รุ่นที่ 1
ยูโกะ นากาซาวะ
อายะ อิชิงูโระ (ผลงานซิงเกิลสุดท้าย)
คาโอริ อีดะ
นัตสึมิ อาเบะ
รุ่นที่ 2
เค ยาซูดะ
มาริ ยางูจิ
ซายากะ อิจิอิ
รุ่นที่ 3
มากิ โกะโต (ปรากฏตัวครั้งแรก)
== เลิฟแมชีนในสื่ออื่นๆ ==
=== วิดีโอเกม ===
Just Dance Wii U (Ubisoft, 2014)
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อผลงานของมอร์นิงมูซูเมะ
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2542
เพลงภาษาญี่ปุ่น
มอร์นิงมูซูเมะ
เพลงของมอร์นิงมูซูเมะ
โดเบ ซิกฟรีด

โดเบ ซิกฟรีด แห่งดาวอัลฟา  ตัวละครจากเรื่องเซนต์เซย่า เป็นหนึ่งในก็อดวอริเออร์ทั้ง 7
== ประวัติตามท้องเรื่อง ==
ก็อดวอริเออร์ที่มีฝีมือกล้าแข็งที่สุดในเหล่าก็อดวอริเออร์ทั้งเจ็ด  สวมก็อดโร้บรูปมังกร 2 หัว ฟาฟเนียร์ มีท่าไม้ตายคือ ดราก้อน เบรเวสต์ บลิซซาร์ด ซิกฟรีดเป็นองครักษ์คนสนิทที่ทำหน้าที่คุ้มครองฮิลด้ามาตั้งแต่สมัยเด็กๆ และได้สาบานว่าจะจงรักภักดีต่อฮิลด้าจนถึงที่สุด เขามีร่างกายอันเป็นอมตะเช่นเดียวกับ ซิกฟรีด ผู้กล้าแห่งยุโรปเหนือในสมัยเทพนิยายที่ได้อาบเลือดของมังกร ทว่าบนร่างกายของเขาก็ยังมีจุดอ่อนเล็กๆ อยู่จุดหนึ่ง ทำให้เซย์ย่ากับชิริว ร่วมมือกันจนสามารถเอาชนะได้ จากนั้นเมื่อได้ล่วงรู้ความจริงว่าโปไซดอนเป็นผู้บงการอยู่เบื้องหลังฮิลด้า เขาจึงมอบโอดีนแซฟไฟร์ของตนเองให้เซย์ย่า และยอมสละชีวิตเพื่อจัดการกับ ไซเรน โซเรนต์ หนึ่งในขุนพลแห่งโปเซดอน (พากย์เสียงโดย อากิระ คามิยะ)
=== ภาคอัศวินแห่งแอสการ์ด ===
ซิกฟรีดเข้าต่อสู้กับชิริวโดยที่ชิริวได้สามารถทำให้จุดอ่อนที่อยู่ตรงหัวใจของซิกฟรีดพอดี เพื่อบอกเซย่า เมื่อความจริงปรากฏ และรู้ว่าโปไซดอน เป็นผู้อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ในครั้งนี้ ซิกฟรีดก็ได้มอบโอดีนแซฟไฟร์ ชิ้นสุดท้ายแก่พวกเซย่า และสละชีวิตตนเองไปพร้อมกับ ไซเรน โซเรนต์ ในที่สุด
== อ้างอิง ==
ไทยเซนต์เซย่าดอตคอม
ก็อดวอริเออร์แห่งแอสการ์ด
ตัวละครที่เป็นองครักษ์
ตัวละครในบันเทิงคดีที่มีความเป็นอมตะ
จูเลี่ยน โซโล

จูเลี่ยน โซโล ( หมายถึง "เจ้ามหาสมุทร" หรือ "จักรพรรดิแห่งมหาสมุทร") เป็นตัวละครการ์ตูนญี่ปุ่นจากเรื่องเซนต์เซย์ย่า เขาเป็นทายาทมหาเศรษฐีแห่งตระกูลโซโล ผู้ดำเนินกิจการทางทะเลมาหลายชั่วอายุคน ผู้เป็นร่างจุติของ เจ้าสมุทรโพไซดอน ซึ่งโพไซดอนจะเลือกใช้ร่างของคนในตระกูลโซโลเท่านั้นในการลงมาจุติในทุกยุคทุกสมัย
== บทบาท ==
ผู้พิทักษ์เสาหลัก เมนเบรดวินเนอร์
=== ภาคเจ้าสมุทรโพไซดอน ===
โพไซดอนได้จับตัวอาเธน่าลงไปยังโลกใต้สมุทร หลักจากนั้นไชน่าเดินทางมาที่วิหารโปเซดอน เขาเกือบฆ่าไชน่าแต่พอเซย่ามาถึงวิหารโปเซดอน เซย่าได้สวมโกลด์คล็อธซาจิทาเรียสแล้วเซย่าก็ยิงศรใส่โปเซดอนจากการยิงทำให้โพไซดอนตื่นขึ้นโดยสมบูรณ์ แต่ในขณะเดียวกันเซย่าก็ช่วยอาธีน่าได้สำเหร็จ จนทำให้โพไซดอนกลับสู่ห่วงนิทราอีกครั้ง (จูเลี่ยน ก็กลับมาเป็นเหมือนเดิมด้วย) แล้วจากนั้นจูเลี่ยนก็นำมรดกมาเป็นทุนกุศลในบ้านรับเลี้ยงเด็กกำพร้า โดยมีโซเรนเป็นผู้ติดตาม
=== ภาคเจ้านรกฮาเดส ===
จูเลี่ยน โซโลมีบทบาทอีกครั้งในภาคเจ้านรกฮาเดส ขณะที่อยู่ ณ แหลมสุนิอ้อน จู่ ๆ วิญญาณของโพไซดอนก็ได้เข้าสิงร่างของจูเลี่ยน โซโล อีกครั้ง และได้บอกกับไซเรนท์ โซเรนท์ ว่า ได้ส่งโกลด์คล็อธข้ามห้วงจักรวาลที่ผันแปรไปช่วยพวกเซย์ย่า ซึ่งกำลังสู้กับทานาทอส ที่เอริเซี่ยน  หลังจากนั้นวิญญาณของโพไซดอนก็ได้ไปยังเอริเซี่ยน และนิทราตลอดกาล
มารีนเนอร์แห่งโปเซดอน
ดาวร้ายในแอนิเมชัน
ตัวละครที่เป็นเทพเจ้า
ตัวละครชาวกรีก
ตัวละครชายในอนิเมะและมังงะ
ตัวละครวัยทีนในอนิเมะและมังงะ
List of Saint Seiya antagonists#The Marine Realm
海闘士#ポセイドン
Lista de personagens de Os Cavaleiros do Zodíaco#Marinas
โลซก

โลซก (Lu Su; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก เสนาธิการของง่อก๊ก มีชื่อรองว่า จื้อจิง  ปรากฏตัวครั้งแรกเมื่อซุนกวนส่งตัวไปเกงจิ๋วเพื่อคารวะศพเล่าเปียวที่เพิ่งเสียชีวิตไม่นาน ขณะนั้นเล่าปี่กำลังลำบากเนื่องจากหาเมืองอาศัยไม่ได้ เพราะถูกรุกรานอย่างหนักจากโจโฉ ขงเบ้งจึงว่านี่เป็นโอกาสดีที่จะได้ความช่วยเหลือจากซุนกวน โดยจะชักชวนซุนกวนให้ร่วมรบกับโจโฉ อันเป็นที่มาของศึกเซ็กเพ็กอันลือลั่น
== ประวัติ ==
โลซกเกิดในปี พ.ศ. 715 ในครอบครัวเศรษฐีทำการค้าขายที่อพยพลงมายังกังตั๋ง ได้รู้จักกับทางฝ่ายง่อก๊กเมื่อจิวยี่และซุนเซ็กต้องการตั้งตัว จิวยี่ได้ไปขอยืมเสบียงและทุนทรัพย์จากโลซก โลซกก็ยกให้มากกว่าที่จิวยี่คาดเสียอีก
โลซกเป็นคนซื่อสัตย์ บุคลิกเป็นคนตรงไปตรงมา ไม่มีเล่ห์เหลี่ยม แต่ก็ถือได้ว่าเป็นคนมีปัญญาและได้ขึ้นเป็นแม่ทัพใหญ่หลังจากจิวยี่ เมื่อขงเบ้งมาเป็นที่ปรึกษาให้กับง่อก๊กในศึกเซ็กเพ็ก จิวยี่ได้แย้มกรายให้โลซกรู้ว่า ตนต้องการกำจัดขงเบ้งเสียขณะนี้เพื่อไม่ให้เป็นศัตรูที่ยากต่อการต่อมาในภายหลัง โลซกตกใจและได้ห้ามปรามจิวยี่หลายครั้ง แต่โลซกก็ไม่เคยบอกแก่ขงเบ้งตรง ๆ เลยว่าจิวยี่ต้องการฆ่าขงเบ้ง ซ้ำโลซกยังได้ให้การช่วยเหลือขงเบ้งหลายต่อหลายครั้งระหว่างที่อยู่กังตั๋ง จนขงเบ้งตอนหนีกลับได้ขอบคุณโลซกที่ได้ช่วยเหลือหลายครั้ง
ครั้งหนึ่ง เมื่อจิวยี่ไปเยี่ยมโลซกถึงบ้านพัก เห็นสภาพบ้านพักทรุดโทรมทั้งที่เป็นขุนนางใหญ่ เมื่อจิวยี่มาถึง โลซกไม่มีทรัพย์สินเงินทองใด ๆ ที่จะเลี้ยงรับรองจิวยี่ โลซกให้คนรับใช้นำเสื้อคลุมของตนไปขายเพื่อซื้อสุรามาเลี้ยงจิวยี่
เมื่อจิวยี่เสียชีวิตไปแล้ว โลซกได้ขึ้นเป็นแม่ทัพใหญ่แทน เมื่อขงเบ้งที่เสมือนเป็นคู่ปรับจิวยี่ และเป็นเหตุให้จิวยี่ต้องกระอักเลือดตาย ได้มาคารวะศพจิวยี่ ขงเบ้งได้ร้องไห้คร่ำครวญเสียใจต่อการตายของจิวยี่ จนขุนศึกหลายคนที่คิดจะล้างแค้นให้จิวยี่ ต้องเปลี่ยนใจไปตาม ๆ กันเพราะเชื่อว่า ขงเบ้งเสียใจจริง ๆ แม้แต่โลซกเองก็ยังคิดว่า ขงเบ้งจริงใจต่อจิวยี่ แต่จิวยี่เองที่ใจแคบ คิดร้ายต่อขงเบ้ง ก่อนจิวยี่ตาย โลซกมักเป็นบุคคลที่จิวยี่ใช้ให้ไปทวงถามเรื่องการคืนเมืองเกงจิ๋วของเล่าปี่ตามที่เคยได้ให้สัญญากันไว้ แต่ก็ไม่สำเร็จสักครั้งเดียว เนื่องจากความเป็นคนซื่อของโลซกนี่เอง ซ้ำโลซกยังต้องกลายมาเป็นผู้ลงชื่อรับประกันสัญญาเองเสียด้วย จิวยี่ถึงกับออกปากว่า ท่านนี่ซื่อจริง ๆ หลงกลขงเบ้งกับเล่าปี่แล้วโดยไม่รู้ตัว แต่โลซกกลับไม่คิดเช่นนั้น
โลซกมีบทบาทอีกครั้ง ตอนที่เล่าปี่เดินทัพสู่เสฉวนเพื่อหาทางยึดเป็นที่มั่นให้ได้ และเมืองเกงจิ๋วที่เคยเป็นของซุนกวน ก็ยกให้กวนอูรักษา โลซกวางแผนให้กวนอูข้ามฟากมายังง่อก๊ก เพื่อกินเลี้ยงแล้วใช้โอกาสนี้สังหารกวนอูเสีย แต่กวนอูรู้ทัน และด้วยความห้าวหาญของกวนอู ทำให้ทหารของโลซกไม่อาจกล้าทำตามแผนได้ และกวนอูก็เดินทางกลับมาอย่างปลอดภัย หลังจากนั้นไม่นาน โลซกก็ได้ล่มป่วยและเสียชีวิตโดยผู้ที่มาแทนที่เขาในตำแหน่งแม่ทัพใหญ่นั่นก็คือลกซุนซึ่งจะมีบทบาทในศึกอิเหลง
คำว่า “โลซก” เคยได้นำมาเป็นคำสแลงในยุคสมัยหนึ่ง โดยเป็นการเปรียบเปรยหมายถึงคนที่ซื่อมากๆ
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อตัวละครในสามก๊ก
ซุนกวน
จิวยี่
จูกัดเหลียง
== อ้างอิง ==
ลโซก
ลโซก
บุนทิว

บุนทิว ตามสำเนียงกลาง (Wen Chou ; ) เป็นแม่ทัพของอ้วนเสี้ยว เป็นหนึ่งในสองขุนพลของอ้วนเสี้ยวทีมีฝีมือเลื่องชื่อ แต่ก่อนได้รับฉายาว่าเจ้าแห่งทวนเพราะใช้ทวนเก่งมาก (ขุนพลของอ้วนเสี้ยวอีกคนคือ งันเหลียง) เคยประมือกับจูล่งถึง 60 เพลงก่อนหนีกลับค่ายไป และเมื่อรู้ว่างันเหลียงถูกฆ่าตายในสนามรบก็คิดจะออกไปแก้แค้น บุนทิวถูกฆ่าตายในการศึกกับทัพของโจโฉ เมื่อ ค.ศ. 200 ในสามก๊กของหลอกว้านจง เล่าว่าบุนทิวถูกกวนอูสังหาร แต่บางตำรากล่าวว่าบุนทิวถูกอาวุธของเตียวเลี้ยวขณะทำการรบติดพันจนเสียชีวิต
บุคคลที่เกิดในคริสต์ศตวรรษที่ 2
บุคคลในยุคสามก๊ก
ง่อก๊ก
บุคคลในยุคราชวงศ์ฮั่นที่ถูกสังหารในยุทธการ
เจียวก้าน

เจียวก้าน (Jiang Gan; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก ที่ปรึกษาคนหนึ่งของโจโฉ เป็นชาวเมืองกังหวย เป็นนักพูด และเป็นทั้งเพื่อนร่วมชั้นเรียนในวัยเยาว์กับจิวยี่ ปรากฏตัวในศึกเซ็กเพ็ก   เมื่อเจียวก้านขออาสาตัวเองไปเจรจาเกลี้ยกล่อมจิวยี่ให้ยอมแพ้  แต่จิวยี่รู้ทันจึงทำอุบายซ้อนกลเจียวก้านอีกต่อ โดยหลอกว่า ซัวมอและเตียวอุ๋น แม่ทัพเรือคนใหม่ของโจโฉที่ทรยศต่อเล่าเปียวมาเข้ากับโจโฉ  หักหลังโจโฉ โดยเจียวก้าน เหลือบไปเห็นจดหมายของซัวมอ และเตียวอุ๋น ที่จิวยี่ทำปลอมไว้ ขณะนอนหลับในกระโจมเดียวกับจิวยี่  เจียวก้านขโมยจดหมายแล้วกลับไปรายงานโจโฉ โจโฉเชื่อตามนั้น สั่งตัดหัวซัวมอและเตียวอุ๋นทันที แต่มารู้ทีหลังว่าเป็นแผนของจิวยี่ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว
และอีกครั้งหนึ่งที่ โจโฉ ต้องการคนไปหาข่าวจากกังตั๋ง เจียวก้านรับอาสาไปอีกครั้งเอง เพื่อขอแก้ตัวที่เคยทำพลาดจากครั้งที่แล้ว จิวยี่รู้ทันอีกครั้ง คราวนี้จึงแกล้งทำเป็นโกรธเจียวก้าน ที่เจียวก้านครั้งก่อนลาไปโดยไม่ได้บอกกล่าว  จึงสั่งให้โลซกจำกัดบริเวณเจียวก้านอยู่ที่เขาเมืองซงหยง  จึงทำให้เจียวก้านได้พบกับบังทอง ซึ่งบังทองเจตนาอ่านคัมภีร์เสียงดัง ๆ เพื่อให้เจียวก้านเข้าใจว่าเป็นผู้มีความรู้สูง เมื่อได้สนทนากัน เจียวก้านเชื่ออย่างเต็มเปี่ยมว่า บังทองคือผู้มีความรู้ความสามารถจริง ๆ จึงชักนำมาหาโจโฉ และเป็นที่มาของแผน "ห่วงโซ่สัมพันธ์" ที่ผูกมัดกองเรือของโจโฉเป็นหนึ่ง ซึ่งเป็นเงื่อนไขสำคัญที่ทำให้จิวยี่สามารถเผาทัพเรือโจโฉให้ราบคาบได้
จีเยวก้าน
จีเยวก้าน
ขอบแนวกลางของกระดูกสะบัก

ขอบแนวกลางของกระดูกสะบัก หรือ ขอบด้านกระดูกสันหลังของกระดูกสะบัก เป็นขอบที่ยาวที่สุดในบรรดาขอบทั้งสามของกระดูกสะบัก เชื่อมตั้งแต่มุมด้านบน (medial angle) ลงมาถึงมุมด้านล่างของกระดูกสะบัก (inferior angle)
ขอบนี้มีลักษณะโค้ง มีความหนามากกว่าขอบด้านบนแต่บางกว่าขอบด้านข้าง และส่วนของขอบที่อยู่เหนือแนวสันกระดูกสะบัก (spine) ทำมุมป้านกับส่วนด้านล่าง
ขอบนี้ประกอบด้วยแนวด้านหน้า (anterior lip) และแนวด้านหลัง (posterior lip) และมีบริเวณแคบๆ ระหว่างแนวทั้งสอง
แนวด้านหน้า เป็นจุดยึดเกาะของกล้ามเนื้อเซอร์ราตัส แอนทีเรียร์ (Serratus anterior) และแนวด้านหลัง แบ่งออกเป็นส่วนที่เหนือแนวสันกระดูกสะบัก เป็นจุดยึดเกาะของกล้ามเนื้อซุปปราสไปนาตัส (Supraspinatus) และส่วนใต้แนวสันกระดูกสะบักเป็นจุดยึดเกาะของกล้ามเนื้ออินฟราสไปนาตัส (Infraspinatus)
ส่วนบริเวณระหว่างแนวทั้งสองเป็นจุดยึดเกาะของกล้ามเนื้อหลายมัด ส่วนเหนือบริเวณรูปสามเหลี่ยมซึ่งเป็นจุดเริ่มของแนวสันกระดูกสะบักเป็นจุดเกาะของกล้ามเนื้อลีเวเตอร์ สแคปูเล (Levator scapulæ) ที่ขอบของพื้นผิวนั้นเป็นจุดเกาะของกล้ามเนื้อรอมบอยด์ ไมเนอร์ (Rhomboideus minor) และส่วนใต้ลงมาเป็นที่เกาะของกล้ามเนื้อรอมบอยด์ เมเจอร์ (Rhomboideus major) ซึ่งมีลักษณะเป็นโค้งพังผืด (fibrous arch) เชื่อมส่วนบนของพื้นผิวรูปสามเหลี่ยมส่วนล่างที่ฐานของแนวสันกระดูกสะบัก และส่วนล่างของบริเวณล่างขอบนี้
== ภาพอื่นๆ ==
ไฟล์:Gray204.png|มุมมองด้านหลังของกระดูกส่วนอกและไหล่
== แหล่งข้อมูลอื่น ==

ไหล่
มุมด้านบนของกระดูกสะบัก

มุมด้านบนของกระดูกสะบัก เป็นมุมที่เกิดจากขอบด้านบนและขอบแนวกลางของกระดูกสะบัก มีลักษณะบาง เรียบ โค้งมน เอนไปทางด้านข้างลำตัว และเป็นที่ยึดเกาะของใยกล้ามเนื้อบางใยของกล้ามเนื้อลีเวเตอร์ สแคปูเล (Levator scapulae)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ไหล่
มุมด้านล่างของกระดูกสะบัก

มุมด้านล่างของกระดูกสะบัก เป็นมุมที่มีความหนาและขรุขระ เกิดจากการทำมุมกันของขอบแนวกลางและขอบด้านข้างของกระดูกสะบัก พื้นผิวด้านหลังเป็นที่ยึดเกาะของกล้ามเนื้อเทเรส เมเจอร์ (Teres major) และอาจมีใยบางส่วนของกล้ามเนื้อแลททิสซิมุส ดอร์ไซ (Latissimus dorsi)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==

ไหล่
ทวารหนักของมนุษย์

ทวารหนักของมนุษย์ (human anus) เป็นอวัยวะหนึ่ง เป็นส่วนท้ายสุดของระบบย่อยอาหาร ซึ่งทำหน้าที่เป็นช่องทางขับถ่ายอุจจาระ ประกอบด้วยกล้ามเนื้อหูรูด 2 ส่วน คือ หูรูดภายใน (Internal Sphincter) และหูรูดภายนอก  (External Sphincter) โดยเป็นส่วนภายในร่างกายที่เป็นส่วนต่อจากลำไส้ และ ภายนอกลักษณะเป็นรูอยู่กลางร่างกายระหว่างก้น
โรคที่เกี่ยวข้องเช่น ริดสีดวงทวาร
อวัยวะ
ทวารหนัก
ระบบทางเดินอาหาร
ร่างกายของมนุษย์
มุมด้านข้างของกระดูกสะบัก

มุมด้านข้างของกระดูกสะบัก หรือ หัวกระดูกสะบัก (head of the scapula) เป็นส่วนที่หนาที่สุดของกระดูกสะบัก
บริเวณนี้มีพื้นผิวที่เป็นข้อต่อ มีลักษณะตื้น รูปชมพู่หรือลูกแพร์ เรียกว่า แอ่งกลีนอยด์ (glenoid cavity) ซึ่งชี้ไปทางด้านข้างลำตัวและด้านหน้า เป็นข้อต่อกับส่วนหัวของกระดูกต้นแขน (head of the humerus) พื้นผิวของแอ่งนี้ปกคลุมด้วยกระดูกอ่อน ที่ขอบซึ่งยกสูงขึ้นเล็กน้อยยึดติดกับโครงสร้างที่เป็นไฟโบรคาร์ทิเลจ (fibrocartilage) เรียกว่า กลีนอยด์ ลาบรัม (glenoid labrum) ซึ่งช่วยในการยกขอบให้แอ่งนี้ลึกขึ้น ที่ยอดของแอ่งมีการยกสูงเล็กน้อยเป็นปุ่มเรียกว่า ปุ่มเหนือแอ่งกลีนอยด์ (supraglenoid tuberosity) เป็นจุดเกาะของปลายจุดเกาะต้นด้านยาว (long head) ของกล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรคิไอ (biceps brachii)
ที่คอของกระดูกสะบัก (neck of the scapula) มีลักษณะคอดเล็กน้อย ซึ่งบริเวณด้านล่างและด้านหลังจะแตกต่างกับด้านบนและด้านหน้าอย่างชัดเจน
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ไหล่
คอกระดูกเชิงกายวิภาคของกระดูกต้นแขน

คอกระดูกเชิงกายวิภาคของกระดูกต้นแขน (anatomical neck of the humerus) เป็นส่วนของกระดูกต้นแขน อยู่ในแนวเฉียง เกิดเป็นมุมป้านกับส่วนกลางของกระดูก จะเห็นได้เด่นชัดที่สุดทางครึ่งล่างของเส้นรอบคอกระดูก ครึ่งบนของคอกระดูกจะเห็นเป็นร่องแคบๆ ที่แยกระหว่างส่วนหัวกระดูกและปุ่มกระดูก
คอกระดูกนี้เป็นที่ยึดเกาะของแคปซูลข้อต่อของข้อต่อไหล่ และยังมีช่องสำหรับหลอดเลือดเข้ามาเลี้ยงอีกมากมาย
== ภาพอื่นๆ ==
ไฟล์:Gray326.png|ไหล่ซ้ายและข้อต่ออโครมิโอคลาวิคิวลาร์ แสดงเอ็นต่างๆของบริเวณไหล่
== แหล่งข้อมูลอื่น ==

ระบบโครงกระดูก
กระดูกของรยางค์บน
คอกระดูกเชิงศัลยศาสตร์ของกระดูกต้นแขน

คอกระดูกเชิงศัลยศาสตร์ของกระดูกต้นแขน (Surgical neck of the humerus) เป็นรอยคอดของกระดูกต้นแขนที่อยู่ใต้ปุ่มใหญ่ (greater tubercle) และปุ่มเล็กของกระดูกต้นแขน (lesser tubercle) เป็นบริเวณที่กระดูกมักจะหักได้บ่อยมากกว่าคอกระดูกเชิงกายวิภาคของกระดูกต้นแขน (anatomical neck of the humerus) การหักของกระดูกต้นแขนบริเวณนี้มักจะทำให้เกิดความเสียหายต่อเส้นประสาทรักแร้ (axillary nerve)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
surgical_neck_of_humerus article at GE's Medcyclopaedia

กระดูกของรยางค์บน
นุ้ย อักษรชื่น

นุ้ย  ชัยภิรมย์  หรือ นายนุ้ย อักษรชื่น เป็นศิษย์ของหมื่นมวยมีชื่อ  เป็นนักชกชั้นดี ขั้นครูบาอาจารย์ที่สามารถถ่ายทอดความรู้วิชามวยไทยได้เป็นเยี่ยม  ศิษย์ฝีมือเยี่ยมของนายนุ้ย จึงมีอย่างมากมาย เพราะตนเองมีประสบการณ์การต่อสู้มามาก และส่วนใหญ่ผลการต่อสู้ก็มีเสมอกับชนะ  เมื่อมาตั้งคณะมวย “ชัยภิรมย์” ที่ได้กล่าวมาแล้วนอกจากนั้นแล้วศิษย์ชั้นยอดเยี่ยมอีกผู้หนึ่งของนายนุ้ย  คือ นายสม เวชวิสุทธิ์   อดีตนายกเทศมนตรีเทศบาลเมืองสุราษฎร์ธานี
นักมวยไทยชาวไทยยุคคาดเชือก
บุคคลจากจังหวัดสุราษฎร์ธานี‎‎
จ้อย เหล็กแท้

นายจ้อย เหล็กแท้  เป็นผู้ตั้งค่ายมวยวงค์ไชยา
== ประวัติ ==
เริ่มชกที่อำเภอไชยา บ้านเกิดก่อน เพราะฝึกหัดมวยมาตั้งแต่เด็ก หลังจากบวชเรียนก็เดินทางไปทำการประมงในเขตชุมพร เมื่อมีรายการชกมวย จึงขึ้นประลองกับเขาบ้าง ได้รับชัยชนะติดต่อกัน 4 ครั้ง พอดีกับคุณนายชื่น ศรียาภัยลงมาจากกรุงเทพฯ มาธุระที่เมืองชุมพร และได้ให้คุณหลวงศรี (เป็นผู้แทนในสมัยนั้น) เรียกตัวนักมวยเมืองชุมพรเข้าพบ นายจ้อย ถูกกำนันที่นั่นเรียกตัวให้เข้าพบด้วย เมื่อคุณนายชื่น ทราบประวัติการชกที่เมืองชุมพร รวมทั้งทราบว่า เป็นนักมวยจากไชยาบ้านเกิด จึงนำตัวนายจ้อยเข้ากรุงเทพฯแต่เพียงผู้เดียว และเปลี่ยนชื่อในการชกมวยมาเป็น “นายเนียม วงค์ไชยา”
ครั้นวันเปรียบคู่มวยครั้งแรก ได้คู่กับนายแก้ว นักมวยชาวอุตรดิตถ์ แต่ถูกสบประมาทจากนายวร พระประแดง จึงจับเอานายวรด้วยโดยชกกันคนละอาทิตย์ ซึ่งทางสนามก็ยอมตกลง ผลการชกทั้งสองครั้งได้รับชัยชนะ ในช่วงนั้นมีการชกมวยเพื่อที่จะนำเงินไปบำรุงกองทัพ จึงเสนอตัวเข้าทำการชกโดยไม่ขอเงินรางวัล จนเพื่อนนักมวยด้วยกันต้องออกปากถามว่า “ชกทำไมไม่เอาเงิน” นายจ้อยตอบอย่างภาคภูมิใจเสมอว่า “นายเนียม วงค์ไชยา เป็นเด็กของแม่ชื่น เมื่อแม่ชื่นให้กินให้ใช้ ให้ที่อยู่ เงินรางวัลจึงไม่จำเป็น โดยเฉพาะอย่างยิ่งเป็นการชกเพื่อนำเงินบำรุงกองทัพ” และรางวัลทุกครั้งที่ขึ้นชกเพื่อเป็นเกียรติ จะได้เหรียญหรือเข็มเชิดชูเกียรติเท่านั้นเอง
นายจ้อยอยู่ตระเวนชกในกรุงเทพฯ เป็นเวลา 3 ปี 5 เดือน ซึ่งส่วนใหญ่ไม่เคยเพลี่ยงพล้ำ มีอยู่ครั้งหนึ่งที่ถูกตัดสินให้แพ้ฟาล์ว เพราะใช้หัวขวิดคู่ต่อสู้จนเป็นแผลแตกฉกรรจ์แต่มีการโต้เถียงกันขึ้น จนปรมาจารย์กิมเส็ง ทวีสิทธิ์ ต้องขึ้นมาตัดสินเอง หลังจากที่ได้พูดเรื่องแม่ไม้มวยไทยกันจนเพียงพอ ก็ได้กลับคำตัดสินให้นายจ้อยเป็นผู้ชนะได้
ครั้นกลับมาบ้านเกิดเมืองไชยา ก็ได้ตั้งคณะมวย “วงค์ไชยา” ฝึกหัดศิษย์ให้รู้แม่ไม้มวยไทยเป็นต้นมา ปัจจุบันจ้อย เหล็กแท้ มีบ้านพักอยู่บ้านเลขที่ 78 หมู่ที่ 1 ตำบลทุ่ง อำเภอไชยา
นักมวยไทยชาวไทย
บุคคลจากอำเภอไชยา
ปุ่มใหญ่ของกระดูกต้นแขน

ปุ่มใหญ่ของกระดูกต้นแขน (greater tubercle of the humerus) เป็นปุ่มกระดูกที่อยู่ด้านข้างต่อหัวกระดูกและปุ่มเล็กของกระดูกต้นแขน
== พื้นผิว ==
พื้นผิวด้านบน (upper surface) มีลักษณะกลม และมีรอยประทับแบนๆ 3 รอย ได้แก่
หน้าประกบด้านบน (superior facet) เป็นรอยประทับที่อยู่บนสุด เป็นจุดเกาะปลายของกล้ามเนื้อซุปปราสไปนาตัส (Supraspinatus)
หน้าประกบตรงกลาง (middle facet) เป็นจุดเกาะปลายของกล้ามเนื้ออินฟราสไปนาตัส (Infraspinatus)
หน้าประกบด้านล่าง (inferior facet) อยู่ล่างสุด รวมยาวลงมาถึงส่วนตัวกระดูกประมาณ 2.5 เซนติเมตร เป็นจุดเกาะปลายของกล้ามเนื้อเทเรส ไมเนอร์ (Teres minor)
พื้นผิวด้านข้าง (lateral surface) ของปุ่มกระดูกใหญ่มีลักษณะนูน ขรุขระ และต่อเนื่องกับพื้นผิวด้านข้างของตัวกระดูก
== ภาพอื่นๆ ==
ไฟล์:Gray326.png|ไหล่ซ้ายและข้อต่ออโครมิโอคลาวิคิวลาร์ แสดงเอ็นต่างๆของบริเวณไหล่
ไฟล์:Human arm bones diagram.svg|แผนภาพแสดงกระดูกแขนของมนุษย์
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Bioweb at UWLAX aplab 
กระดูกของรยางค์บน