pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ระบบขับถ่ายปัสสาวะ

ระบบขับถ่ายปัสสาวะ หรือ ระบบทางเดินปัสสาวะ ประกอบด้วยไต ท่อไต กระเพาะปัสสาวะ และท่อปัสสาวะ หน้าที่ของระบบขับถ่ายปัสสาวะ คือ กำจัดของเสียออกจากร่างกาย ควบคุมความดันเลือดและปริมาตรเลือดในกาย ควบคุมระดับอิเล็กโทรไลต์และเมแทบอไลต์ และควบคุมค่าความเป็นกรดเบสของเลือด ทางเดินปัสสาวะเป็นระบบระบายน้ำของร่างกายโดยการขับปัสสาวะออกในท้ายที่สุด ที่ไตมีปริมาณเลือดไหลเข้าจำนวนมากโดยผ่านหลอดเลือดแดงไต และออกจากไตโดยผ่านหลอดเลือดดำไต ไตแต่ละข้างประกอบด้วยหน่วยการทำงานขนาดเล็ก เรียกว่า หน่วยไต เลือดจะถูกกรองและผ่านกระบวนการต่าง ๆ ทำให้ได้ของเสียในรูปของปัสสาวะและออกจากไตทางท่อไต ซึ่งเป็นท่อที่ประกอบด้วยเส้นใยกล้ามเนื้อเรียบที่ดันให้ปัสสาวะไหลสู่กระเพาะปัสสาวะ ซึ่งเป็นที่เก็บปัสสาวะและขับออกนอกร่างกายโดยการถ่ายปัสสาวะ ระบบขับถ่ายปัสสาวะของเพศหญิงและเพศชายคล้ายกันมาก ต่างกันเพียงความยาวของท่อปัสสาวะ
โดยปกติแล้วจะมีปัสสาวะที่ถูกขับออกมา 8002,000 มิลลิลิตรต่อวันในมนุษย์สุขภาพดี ปริมาณนี้จะแตกต่างกันไปตามการได้รับของเหลวเข้าสู่ร่างกายและการทำงานของไต
== โครงสร้าง ==

ไต (kidney) ทำหน้าที่กรองของเสียออกจากเลือด ขับออกมาเป็นน้ำปัสสาวะไหลไปตามท่อเล็กๆในไต  โดยไปรวมกันที่กรวยไต  จากนั้นก็ไหลผ่านท่อไตลงสู่กระเพาะปัสสาวะ พร้อมที่จะขับออกมานอกร่างกายทางท่อปัสสาวะ
ท่อไต (ureter) เป็นท่อที่ออกมาจากไตในแต่ละข้างไปสู่กระเพาะปัสสาวะ
กระเพาะปัสสาวะ (bladder) สามารถบรรจุน้ำปัสสาวะได้ประมาณ 500–1,000 มิลลิลิตร
ท่อปัสสาวะ (urethra) เป็นท่อเล็ก ๆ ที่ออกมาจากกระเพาะปัสสาวะเพื่อจะนำน้ำปัสสาวะออกไปนอกร่างกาย
== จุลกายวิภาคศาสตร์ ==
ภายใต้กล้องจุลทรรศน์ ผนังด้านในของระบบขับถ่ายปัสสาวะจะถูกคลุมด้วยเนื้อเยื่อบุผิวชนิดแปรเปลี่ยน แตกต่างกับเนื้อเยื่อบุผิวที่บุอวัยวะส่วนใหญ่ในร่างกาย เนื้อเยื่อบุผิวชนิดแปรเปลี่ยนนี้มีลักษณะทั้งราบเรียบและโป่งขยายได้ โดยจะคลุมส่วนใหญ่ของระบบขับถ่ายปัสสาวะ รวมไปถึงกรวยไต ท่อไต และกระเพาะปัสสาวะ
== อ้างอิง ==
ระบบขับถ่ายปัสสาวะ
นิทานแห่งมหาสมุทร: เธอคือคนที่ชั้นจะอยู่เคียงข้างตลอดไป

นิทานแห่งมหาสมุทร : เธอคือคนที่ชั้นจะอยู่เคียงข้างตลอดไป  เป็นอนิเมะจำนวน 12 ตอน กำกับโดย จุนอิจิ ซาโตะ และผลิตโดย Zexcs เริ่มออกอากาศเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน 2009 ทางช่อง Chubu-Nippon Broadcasting  โดยตอนที่ 13 ซึ่งไม่ได้ออกอากาศนั้นจะถูกบรรจุลงในแผ่นดีวีดีแผ่นสุดท้าย ซึ่งวางจำหน่ายวันที่ 26 มีนาคม 2010
อนิเมะนี้ถูกสร้างมาจาก ตู้ปาจิงโกะของบริษัท Sanyo Bussan ซึ่งได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก
สำหรับเพลงประกอบได้แก่ เพลงเปิดก็คือ "violet" ขับร้องโดย Marble วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม 2009 และเพลงปิดก็คือ "Tōmei na Inori"  ขับร้องโดย มาสึมิ อิโต วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม 2009 และ เพลงประกอบเว็บเรดิโอก็คือ "Treasure!? ~Kimi to Deaeta koto~"  วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม 2009
== มังงะ ==
มังงะของ อุมิ โมโนกาตาริ ปัจจุบันมีอยู่ 2 แบบโดยตีพิมพ์ลงในนิตยสารและสำนักพิมพ์ต่างกัน
โดยแบบแรกวาดโดย อากิระ คัทสึระกิ ตีพิมพ์ลงในนิตยสาร Monthly Comic Blade ของสำนักพิมพ์ Mag Garden ส่วนแบบที่สองวาดโดย โทนมิ นาริฮาระ ตีพิมพ์ลงในนิตยสาร Comic High! ของสำนักพิมพ์ Futabasha's
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บอย่างเป็นทางการ  
Official HICBC site 
Official Lantis Net Radio website  
Interview transcript  
Another interview transcript  
Broadcast info  
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2552
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2552
การ์ตูนสาวน้อยเวทมนตร์
หลอน...ไม่หลับ

หลอน...ไม่หลับ (The Machinist, El Maquinista)  เป็นภาพยนตร์ระทึกขวัญ พูดภาษาอังกฤษ  ถ่ายทำในบาร์เซโลนา ประเทศสเปน โดยทีมงานสร้างชาวสเปน กำกับโดยแบรด แอนเดอร์สัน ผู้กำกับชาวอเมริกัน และนำแสดงโดยคริสเตียน เบล
==เรื่องย่อ==
ภาพยนตร์กล่าวถึงช่างคุมเครื่องจักรในโรงงาน ชื่อ "เทรเวอร์ เรซนิก" (รับบทโดย เบล) ที่ป่วยเป็นโรคนอนไม่หลับมานานแรมปี จนกระทั่งร่างกายผ่ายผอมจนเหลือแต่หนังหุ้มกระดูก เรซนิกมีพฤติกรรมแปลกๆ จนเพื่อนร่วมงานสงสัยว่าติดยาเสพติด และพากันหนีห่าง เขากลายเป็นคนเก็บเนื้อเก็บตัว คบหากับคนรู้จักเพียงไม่กี่คน ได้แก่ "สตีวี" โสเภณีคู่ขา (รับบทโดย เจสัน ลีห์) "มาเรีย" สาวเสิร์ฟในร้านกาแฟ (รับบทโดย ซานเชซ-กีฮอน) และ "นิโคลัส" ลูกชายของมาเรีย  อาการของเรซนิกเริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ มองเห็นภาพซ้ำๆ กัน จนมีอาการจิตหลอน
ภาพยนตร์เฉลยในตอนจบว่า เมื่อปีก่อนหน้านั้นเกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์ขึ้น  โดยเรซนิกขับรถสปอร์ตด้วยความเร็วสูง ชนเด็กชายคนหนึ่งเสียชีวิต แล้วขับรถหนีไป  ด้วยความรู้สึกผิดในส่วนลึกของจิตใจ ทำให้เขาเกิดอาการนอนไม่หลับตลอดมาจนร่างกายทรุดโทรม และเกิดอาการประสาทหลอน  ในตอนท้ายของเรื่อง เรซนิกเข้ามอบตัวกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ และนอนหลับได้เป็นครั้งแรกในเวลาหลายปี
==งานสร้าง==
ก่อนหน้าการถ่ายทำภาพยนตร์เรื่องนี้ คริสเตียน เบลที่มีความสูง 6 ฟุต ต้องใช้เวลา 4 เดือนในการลดน้ำหนักโดยการอดอาหาร ในแต่ละวันเขารับประทานเพียงกาแฟ 1 แก้ว และแอปเปิล 1 ผล (รับพลังงานวันละ 275 แคลอรี)   น้ำหนักของเบลลดลงถึงประมาณ 27 - 28 กิโลกรัม จากเดิม 82 กิโลกรัม เหลือเพียงประมาณ 55 - 54 กิโลกรัม
หลังจากแสดงภาพยนตร์เรื่องนี้ คริสเตียน เบล รับบทเป็นแบทแมนใน แบทแมน บีกินส์ เขาทำการเพิ่มน้ำหนัก และเล่นกล้ามจนมีน้ำหนัก 86 กิโลกรัม
บทภาพยนตร์โดยสกอตต์ โคซาร์ ได้รับอิทธิพลจากผลงานเรื่อง The Double: A Petersburg Poem ของฟีโอดอร์ ดอสโตเยฟสกี และยังอ้างอิงถึงผลงานอีกหลายเรื่องของเขา ไม่ว่าจะเป็นเรื่อง พี่น้องคารามาซอฟ (The Brothers Karamazov), อาชญากรรมและการลงทัณฑ์ (Crime and Punishment), The Idiot และ Notes from Underground   ตัวละคร เทรเวอร์ เรซนิก นำมาจากชื่อของ เทรนต์ เรซเนอร์ แห่งวงไนน์อินช์เนลส์
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์ของภาพยนตร์ 
ภาพยนตร์สเปน
ภาพยนตร์ฟิล์มนัวร์
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2547
ภาพยนตร์ระทึกขวัญ
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศสเปน
แอนแทรกซ์ (วงดนตรี)

แอนแทรกซ์ (Anthrax) เป็นวงดนตรีเฮฟวีเมทัลอเมริกัน จากนครนิวยอร์ก ก่อตั้งวงในปี 1981 เป็นวงหนึ่งที่มีความโด่งดังมากที่สุดในคริสต์ทศวรรษ 1980 ในกระแสเพลงแทรชเมทัล และเป็นที่รู้จักในฐานะวงที่นำเพลงเฮฟวีเมทัลและแร็ปมารวมกันเป็นวงแรก และขณะที่แทรชเมทัลเริ่มก้าวสู่กระแสหลักในช่วงกลางถึงปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 แอนแทรกซ์ก็ได้รับขนานนามว่าเป็นหนึ่งใน "บิ๊กโฟร์" ของเพลงแทรชเมทัล ร่วมไปกับเมทัลลิกา เมกาเดธ และสเลเยอร์
== อ้างอิง ==
กลุ่มดนตรีแทรชเมทัลสัญชาติอเมริกัน
กลุ่มดนตรีแทรชเมทัล
กลุ่มดนตรีเฮฟวีเมทัลสัญชาติอเมริกัน
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2524
วงกลุ่มห้าสัญชาติอเมริกัน
กลุ่มดนตรีจากนครนิวยอร์ก
สปีดเมทัล

สปีดเมทัล (Speed metal) เป็นแนวเพลงย่อยของเฮฟวีเมทัล เริ่มมีตั้งแต่ต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 มีที่มาจาก NWOBHM และฮาร์ดคอร์พังก์ ในเว็บไซต์ออลมิวสิกอธิบายแนวเพลงนี้ไว้ว่า "เร็ว เกรี้ยวกราด และต้องใช้ความสามารถทางเทคนิค อย่างสุดขีด" และสปีดเมทัลในท้ายสุดก็หย่อนจังหวะความรุนแรงลง และค่อย ๆ พัฒนามาเป็นแนวเพลงแทรชเมทัลในที่สุด
เพลง "Stone Cold Crazy" ของวงควีน จากอัลบั้มปี 1974 ชุด Sheer Heart Attack ก็เป็นเครื่องแสดงถึงเพลงสปีดเมทัล เพลงนี้ยังถูกมาทำใหม่โดยเมทัลลิกา ส่วนเพลงที่ถือเป็นเพลงสปีดเมทัลเพลงแรก โดยแฟนเพลงแนวนี้พูดถึงคือ เพลง "Highway Star" โดยวงดีปเพอร์เพิล จากอัลบั้มในปี 1972 ชุด Machine Head รวมถึงเพลง "Kill the King" ของวงเรนโบว์ จากอัลบั้มในปี 1978 ชุด Long Live Rock 'n' Roll ที่เชื่อว่าเป็นหนึ่งในบรรดาเพลงแนวสปีดเมทัลเพลงแรก ส่วนวงดนตรีที่มีอิทธิพลแนวเพลงนี้มากที่สุด 2 วงคือวงมอเตอร์เฮด และจูดาสพรีสต์
== อ้างอิง ==
แนวดนตรี
ดนตรีร็อก
แนวเพลงย่อยเฮฟวีเมทัล
อนาสตาเชีย (นักร้อง)

อนาสตาเชีย (Anastacia) เกิดเมื่อวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 1968 เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เธอประสบความสำเร็จอย่างสูงในยุโรป เอเชีย โอเชียเนีย แอฟริกาใต้ อเมริกาใต้ แต่ไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควรในประเทศบ้านเกิด สหรัฐอเมริกา ในปี 2005 เธอมียอดขายทั่วโลกมากกว่า 20 ล้านชุด เธอเป็นคนตัวเล็ก (สูง 160 ซม.) แต่มีเสียงอันทรงพลัง และมีเอกลักษณ์ที่เธอมักสวมแว่นตา แต่เธอได้ผ่าตัดตาถาวรแล้วในเดือนสิงหาคม 2005
เธอปรากฏบนหัวข้อข่าวอีกครั้งในปี 2003 เมื่อเธอเป็นมะเร็งเต้านม และเมื่อวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 2007 เธอแต่งงานกับบอดี้การ์ดของเธอเอง เวย์น นิวตัน ในเม็กซิโก
=== Album ===
1999 - Not That Kind
2001 - Freak of Nature
2004 - Anastacia
2008 - Heavy Rotation
2012 - It's a Man's World
2014 - Resurrection
2015 - Ultimate Collection
1993: One More Chance
1993: Forever Luv (duet with David Morales)
1998: Mi Negra, Tu Bombón (duet with Omar Sosa)
1998: Not That Kind
1999: Tienes Un Solo (duet with Omar Sosa)
1999: I'm Outta Love
2000: Saturday Night's Alright for Fighting (duet with Elton John)
2001: Let It Be (duet with Paul McCartney, Anastacia other artists)
2001: I Ask of You (duet with Luciano Pavarotti)
2001: What More Can I Give (duet with Michael Jackson and other artists)
2001: Love Is Alive (duet with Vonda Shepard)
2001: 911 (duet with Wyclef Jean)
2001: Cowboys And Kisses
2001: Made For Lovin' You
2001: Paid My Dues
2002: One Day in Your Life
2002: Boom
2002: Why'd You Lie To Me
2002: You'll Never Be Alone
2002: I Thought I Told You That (duet with Faith Evans)
2002: You Shook Me All Night Long (duet with Celine Dion)
2002: Bad Girls (duet with Jamiroquai)
2003: Love Is a Crime
2003: We Are the Champions, We Will Rock You, Amandla (duet with Queen, Beyoncé, Bono, Cast and David A. Stewart)
2004: Left Outside Alone
2004: Sick And Tired
2004: Welcome To My Truth
2004: Heavy On My Heart
2004: I Do (duet with Sonny Sandoval)
2005: Everything Burns (duet with Ben Moody)
2005: Pieces Of A Dream
2006: I Belong To You (duet with Eros Ramazzotti)
2007: Sing (duet with Annie Lennox and other artists)
2008: I Can Feel You
2008: Absolutely Positively
2009: Holding Back the Years (duet with Simply Red)
2009: Defeated
2009: Stalemate (duet with Ben's Brothers)
2010: Safety (duet with Dima Bilan)
2010: Burning Star (duet with Natalia Druyts)
2011: What Can We Do (A Deeper Love) (duet with Tiësto)
2012: If I Was Your Boyfriend (duet with Tony Moran)
2012: Dream on
2012: Best Of You
2014: Stupid Little Things
2014: Staring at the Sun
2014: Lifeline
2015: Take This Chance
2015: Army of Me
== อ้างอิง ==
นักร้องอเมริกัน
ศิลปินสังกัดโซนี่ มิวสิค
ชาวอเมริกันเชื้อสายเยอรมัน
บุคคลจากชิคาโก
ทัศน์สุดท้ายของอังกฤษ (บราวน์)

ทัศน์สุดท้ายของอังกฤษ (The Last of England) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันบนไม้ที่เขียนโดยฟอร์ด แมดด็อกซ บราวน์ (Ford Madox Brown) จิตรกรสมัยพรีราฟาเอลไลท์ชาวอังกฤษ ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะที่เมืองเบอร์มิงแฮมในสหราชอาณาจักร
ฟอร์ด แมดด็อกซ บราวน์เขียนภาพ “ทัศน์สุดท้ายของอังกฤษ” ในปี ค.ศ. 1855 เป็นภาพของผู้อพยพสองคนที่กำลังออกจากอังกฤษเพื่อไปตั้งรกรากในต่างประเทศ
==เบื้องหลัง==
บราวน์เริ่มเขียนภาพนี้ในปี ค.ศ. 1852 หลังจากที่ได้รับแรงบันดาลใจจากเพื่อนสนิททอมัส วูลเนอร์ (Thomas Woolner) ประติมากรพรีราฟาเอลไลท์ผู้เพิ่งออกเดินทางในเดือนกรกฎาคมในปีเดียวกันเพื่อไปตั้งถิ่นฐานใหม่ในออสเตรเลีย การอพยพจากอังกฤษถึงจุดสูงสุดเมื่อประชากรกว่า 350,000 คนอพยพออกจากอังกฤษในปีนั้น บราวน์ผู้ถือตนเองว่าเป็นผู้อดทนและออกจะวิปริตเล็กน้อยก็ตรึกตรองว่าจะไปเริ่มชีวิตใหม่ในอินเดียอยู่เช่นกัน
==ภาพเขียน==
แม้ว่าฟอร์ด แมดด็อกซ บราวน์จะไม่เคยเป็นสมาชิกของกลุ่มพรีราฟาเอลไลท์ แต่ภาพ “ทัศน์สุดท้ายของอังกฤษ” ก็เช่นเดียวกับภาพเขียนอื่นๆ อีกหลายภาพของบราวน์ก็แสดงลักษณะที่เป็นเอกลักษณ์ของศิลปะพรีราฟาเอลไลท์ ภาพเขียนเป็นภาพสามีภรรยาผู้กำลังจะเดินทางออกจากอังกฤษเป็นครั้งสุดท้าย บุคคลหลักสองคนในภาพเป็นภาพเหมือนของบราวน์เองและภรรยาเอ็มมาจ้องตรงไปข้างหน้าด้วยสายตาที่ปราศจากความรู้สึก ไม่ได้หันไปสนใจกับผาขาวแห่งโดเวอร์ (white cliffs of Dover) ซึ่งเป็นสัญลักษณ์สิ่งแรกที่เห็นที่เป็นอังกฤษที่เริ่มจะจะลับสายตาไปทางตอนบนขวาของภาพ จากการแต่งกายทำให้ทราบได้ว่าเป็นชนชั้นกลาง ฉะนั้นจึงไม่ได้อพยพจากอังกฤษด้วยเหตุผลที่กดดันทางเศรษฐกิจเช่นเดียวกับชนชั้นแรงงานอื่นๆ บราวน์บรรยายว่า:
เด็กผมสีอ่อนในฉากหลังข้างหลังไหล่ชายทีนั่งข้างหน้าชื่อแคทเธอรินเป็นลูกของบราวน์ ผู้ที่เกิดในปีค.ศ. 1850 ส่วนมือของทารกที่เอ็มมากุมอยู่เป็นมือของโอลิเวอร์ลูกคนที่สอง
เพื่อจะให้ภาพเขียนแสดงถึงสภาวะที่ตรากตรำบราวน์เขียนภาพนี้ในสวนนอกบ้าน ยิ่งอากาศไม่ดีเท่าไหร่บราวน์ก็ยิ่งมีความพอใจมาขึ้นเท่านั้น จนถึงกับบันทึกความรู้สึกเมื่อมือเย็นจนซีดขาว ที่บราวน์ต้องการจะให้ปรากฏในภาพ เพื่อนบ้านมีความเห็นว่าบราวน์เป็นคนที่ออกจะแปลกโดยเฉพาะเมื่อไปนั่งเขียนภาพนอกบ้านในสภาวะอากาศต่างๆ
ภาพนี้มีด้วยกันสองภาพๆ หนึ่งอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะที่เมืองเบอร์มิงแฮม อีกภาพหนึ่งอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ฟิทซ์วิลเลียมที่เคมบริดจ์ ภาพเขียนสีน้ำที่เขียนจากภาพนี้ระหว่างปี ค.ศ. 1864–ค.ศ. 1866 อยู่ที่เททบริเตน นอกจากนั้นก็ยังมีภาพอื่นที่เป็นภาพศึกษาของภาพนี้ ภาพทุกภาพเป็นจิตรกรรมทรงกลมแบบที่นิยมเขียนกันในยุคฟื้นฟูศิลปะวิทยา
== อ้างอิง ==
==ดูเพิ่ม==
ฟอร์ด แมดด็อกซ บราวน์
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1850
ฟอร์ด แมดด็อกซ บราวน์
จิตรกรรมแบบก่อนราฟาเอล
ภาพชีวิตประจำวัน
จิตรกรรมประวัติศาสตร์
ทาร์ทัน

ทาร์ทัน หรือ ลายสกอต (Tartan) คือลายไขว้แถบแนวตั้งและแนวนอนหลายสี ทาร์ทันมาจากผ้าทอที่ในปัจจุบันมาจากวัสดุหลายชนิดที่มีความเกี่ยวข้องโดยเฉพาะกับสกอตแลนด์ คิลท์สกอตแลนด์ส่วนใหญ่จะเป็นลายทาร์ทัน หรือที่เรียกว่า “ลายสกอต” ในประเทศไทย หรือ “plaid” ในสหรัฐอเมริกา แต่ในสกอตแลนด์ “plaid” เป็นผ้าใช้พาดบนไหล่หรือผ้าห่ม ทาร์ทันทำด้วยแถบสลับสีด้วยด้ายที่ย้อมสีแล้วที่เป็นลายขวางฉากระหว่างเส้นพุ่งและเส้นยืน
จนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 19 ลักษณะของลายทาร์ทันไฮห์แลนด์มากจะบ่งได้ว่ามาจากบริเวณใดแทนที่จะเป็นลายประจำตระกูลสกอต (Scottish Clan) ใดตระกูลหนึ่ง เพราะในสมัยนั้นการทอทาร์ทันทำกันในท้องถิ่นที่ทำให้มีสีและลายตามรสนิยมและสีธรรมชาติตามที่มีในท้องถิ่นที่ทอ ต่อมาในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 ลายทาร์ทันก็วิวัฒนการมาเป็นเครื่องหมายประจำตระกูล ประจำสถาบัน หรือประจำกองทหาร เช่นในลายน้ำเงินเขียวเข้มของกองทหารไฮห์แลนด์แบล็คว็อช เป็นต้น
== ระเบียงภาพ ==
ไฟล์:Black Watch or Campbell tartan.png|ทาร์ทันของกองทหารไฮห์แลนด์แบล็คว็อชหรือตระกูลแคมพ์เบลล์
ไฟล์:ThomsonTartan.jpg|ทาร์ทันลายทอมสัน
ไฟล์:TartanClanMunro.gif|ทาร์ทันของตระกูลมันโร
ไฟล์:TartanClanHannay.gif|ทาร์ทันของตระกูลฮันเนย์
ไฟล์:Cornish National Tartan.png|ทาร์ทันของคอร์นวอลล์
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
คิลท์
ประวัติของคิลท์
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
การทอผ้า
สัญลักษณ์ของสกอตแลนด์
คิลต์

คิลต์ (Kilt) เครื่องแต่งกายครึ่งน่องที่อัดจีบด้านหลังเดิมเป็นเครื่องแต่งกายตามประเพณีของชาวสกอตที่ราบสูง (Scottish highlands)  หรือชาวสกอตทางตอนเหนือของสกอตแลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 เมื่อมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 19 คิลต์ก็มามีความหมายทางวัฒนธรรมที่เป็นสัญลักษณ์ประจำชาติของสกอตแลนด์โดยทั่วไป หรือสิ่งที่มีความสัมพันธ์ทางประวัติศาสตร์กับเคลต์ (โดยเฉพาะเกล (Gaels)) คิลต์มักจะทำจากผ้าที่ทอจากขนแกะลายทาร์ทัน
คิลต์ในปัจจุบันมักจะแต่งกันในโอกาสที่เป็นทางการหรือในการแข่งขันกีฬาที่ราบสูง (Highland games) แต่เมื่อไม่นานมานี้ก็มีการเริ่มใช้คิลต์ในโอกาสที่ไม่เป็นทางการด้วย
คิลต์มีสองชนิด “คิลต์ใหญ่” ซึ่งเป็นคิลต์ที่ท่อนล่างมีความยาวครึ่งน่อง ท่อนบนใช้พันรอบตัว หรือเหน็บไว้กับเข็มขัด หรือคลุมหัว และ “คิลต์สั้น” ซึ่งคือส่วนล่างของ “คิลต์ใหญ่” ที่เป็นคิลต์ที่นิยมใช้กันในปัจจุบัน
== ระเบียงภาพ ==
ไฟล์:Belted plaid 07SV 401.jpg|“คิลต์ใหญ่” ด้านหน้า
ไฟล์:Belted plaid 07SV 402.jpg|“คิลต์ใหญ่” ด้านหลัง
ไฟล์:David McLeod.JPG|คิลต์เป็นเครื่องแต่งกายในโอกาสพิเศษ
ไฟล์:Captain Gilbert004.jpg|คิลต์เป็นเครื่องแบบทหาร
ไฟล์:George IV in kilt, by Wilkie.jpg|พระเจ้าจอร์จที่ 4ทรงคิลต์ในปี ค.ศ. 1829
== อ้างอิง ==
Barbara Tewksbury and Elsie Stuehmeyer, The Art of Kiltmaking (Celtic Dragon Press, Rome, NY, 2001 ISBN 0-9703751-0-7)
J. Charles Thompson, So You're Going to Wear the Kilt (Heraldic Art Press, Arlington, VA, 1979 ISBN 0-86228-017-6)
Gordon Teall of Teallach and Philip D Smith Jr, District Tartans  (Shepheard-Walwyn London, UK 1992 ISBN 0-85683-085-2)
== ดูเพิ่ม ==
ทาร์ทัน
ประวัติของคิลต์
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เครื่องแต่งกายประจำชาติ
สัญลักษณ์ของสกอตแลนด์
แจกเคอไบต์

แจกเคอไบต์ (Jacobite) เป็นผู้สนับสนุนการนำราชวงศ์สทิวเวิร์ตกลับคืนสู่ราชบัลลังก์บริเตน ขบวนการของบุคคลดังกล่าว ซึ่งส่วนใหญ่แล้วเกิดขึ้นในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17 และ 18 เรียกว่า แจกเคอไบทิซึม (Jacobitism) มาจากคำว่า "ยาโคบุส" (Iacobus) ภาษาละตินของคำว่า "เจมส์" (James) ซึ่งหมายถึง พระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ ผู้ถูกถอดจากราชบัลลังก์ในการปฏิวัติอันรุ่งโรจน์เมื่อ ค.ศ. 1688 เนื่องจากรัฐสภาอังกฤษเห็นว่า พระองค์ทรงทอดทิ้งราชบัลลังก์ และยกพระราชธิดาของพระองค์ คือ แมรีที่ 2 กับพระสวามีของพระนาง คือ วิลเลียมที่ 3 ขึ้นสู่ราชบัลลังก์แทน
การปฏิวัติดังกล่าวก่อให้เกิดสัญญาระหว่างกษัตริย์กับราษฎร ซึ่งถ้ากษัตริย์ละเมิด จะต้องถูกถอดจากราชบัลลังก์ แต่กลุ่มแจกเคอไบต์เห็นว่า กษัตริย์มาจากการแต่งตั้งของพระเจ้าตามทฤษฎีเทวสิทธิ์ และจะถูกถอดถอนด้วยมนุษย์ไม่ได้ จึงมองว่า ระบอบปกครองหลังจาก ค.ศ. 1688 เป็นต้นมาขาดความชอบธรรม อย่างไรก็ดี แจกเคอไบต์ยังเห็นไม่ลงรอยกันในหลาย ๆ เรื่อง เช่น ในราชอาณาจักรไอร์แลนด์ แจกเคอไบต์มุ่งหมายปลดแอกไอร์แลนด์เป็นรัฐอิสระและยกเลิกการตั้งนิคมเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 17 ซึ่งเป็นเรื่องที่พระเจ้าเจมส์ที่ 2 เองทรงไม่เห็นด้วย และใน ค.ศ. 1745 มีการปะทะกันระหว่างชาลส์ เอดเวิร์ด สทิวเวิร์ด กับกลุ่มแจกเคอไบต์จากสกอตแลนด์ เนื่องด้วยการผนวกดินแดนเมื่อ ค.ศ. 1707 และมีเรื่องเทวสิทธิ์เป็นหัวใจหลักของความขัดแย้งภายใน
ภายนอกไอร์แลนด์ ขบวนการแจกเคอไบต์เกิดขึ้นอย่างเข้มข้นในภาคตะวันตกของที่สูงสกอต เพิร์ทเชอร์ และแอเบอดีนเชอร์ รวมถึงในหลายพื้นที่ของนอร์เทิร์นอิงแลนด์ซึ่งมีประชากรคาทอลิกมาก เช่น แลงคาเชอร์ นอร์ทอัมเบอร์แลนด์ และเดอรัม นอกจากนี้ ยังมีผู้สนับสนุนในบางส่วนของเวลส์ เวสต์มิดแลนส์ และเซาท์เวสต์อิงแลนด์ ทั้งยังมีผู้สนับสนุนในระดับระหว่างประเทศ เช่น มหาอำนาจยุโรปบางแห่งที่ให้การอุปถัมภ์แก่แจกเคอไบต์เพื่อกระพือความขัดแย้ง และแจกเคอไบต์เองก็ยังเข้าเป็นทหารในกองทัพต่างชาติหลายชาติ
แจกเคอไบต์ก่อการกำเริบหลายครั้ง เช่น สงครามวิลเลียมในไอร์แลนด์ช่วง ค.ศ. 1689–1691 และการลุกฮือของแจกเคอไบต์ในสกอตแลนด์ช่วง ค.ศ. 1689 ที่รุนแรงได้แก่การลุกฮือของแจกเคอไบต์ ค.ศ. 1715 1719 และ 1745 นอกเหนือไปจากการรุกรานที่ฝรั่งเศสหนุนหลังในค.ศ. 1708 และ 1744 ตลอดจนแผนดำเนินการที่ไม่สำเร็จอีกหลายแผน การลุกฮือเมื่อ ค.ศ. 1745 นั้นส่งผลให้ราชวงศ์แฮนโนเวอร์ซึ่งกำลังอยู่ในอำนาจต้องหวาดหวั่นอยู่ชั่วระยะหนึ่งและถอนทหารคืนจากยุโรปภาคพื้นทวีป แต่เมื่อฝรั่งเศสเลิกสนับสนุนใน ค.ศ. 1748 ก็ทำให้แจกเคอไบต์ค่อยสลายและสูญสิ้นความเป็นขบวนการทางการเมืองที่รุนแรง ปัจจุบัน แจกเคอไบต์ยังมีอยู่ในฐานะที่เป็นขบวนการทางวัฒนธรรมสกอตเพื่อเฉลิมฉลองประเพณีของที่สูงสกอต
==อ้างอิง==
==บรรณานุกรมและแหล่งค้นคว้าเพิ่มเติม==
=== ภาษาอังกฤษ ===
=== ภาษาไทย ===
รัชตพงศ์ มะลิทอง. (2566, พฤษภาคม-สิงหาคม). การต่อต้านสหราชอาณาจักรโดยพวกจาโคไบต์ในศตวรรษที่ 18: ภัยคุกคามต่อการรวมเป็นสหราชอาณาจักรระหว่างอังกฤษกับสก็อตแลนด์. วารสารอักษรศาสตร์และไทยศึกษา. 45(2): 1-18.
ทฤษฎีการเมือง
ขบวนการทางการเมืองในทวีปยุโรป
ประวัติศาสตร์สกอตแลนด์
ประวัติศาสตร์อังกฤษ
พระเจ้าเจมส์ที่ 2 และ 7
จาโคเบียน

__NOTOC__
จาโคเบียน อาจจะหมายถึง
สมัยจาโคเบียน (Jacobean era )
สถาปัตยกรรมจาโคเบียน (Jacobean architecture)
วรรณกรรมจาโคเบียน (Jacobean literature)
จาโคเบียน (คณิตศาสตร์) เมทริกซ์ของอนุพันธ์ย่อยของฟังก์ชันหลายตัวแปร
จาโคไบต์ (แก้ความกำกวม)

__NOTOC__
จาโคไบต์ อาจจะหมายถึง
ขบวนการจาโคไบต์ (Jacobitism)
การลุกฮือจาโคไบต์ (Jacobite rising) -
อิเล็กทรอนิกา

อิเล็กทรอนิกา (electronica) เป็นคำที่ใช้รวมกับแนวดนตรีอิเล็กทรอนิกส์หลายประเภท เช่น เทคโน เฮาส์ แอมเบียนต์ ดรัมแอนด์เบส จังเกิล อินดัสเทรียลแดนซ์ คำนี้นำมาใช้เพื่ออธิบายรูปแบบดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ที่ไม่ได้จัดเป็นเพียงแค่เพลงเต้นรำ แต่ยังเน้นในการฟังเพลงมากกว่า
==อ้างอิง==
ประเภทดนตรีอิเล็กทรอนิกส์
สโตน (หน่วยมวล)

สโตน (stone) สัญลักษณ์ st เป็นหน่วยวัดมวลและน้ำหนักในระบบอังกฤษ เคยเป็นที่นิยมใช้ในประเทศเครือจักรภพแห่งชาติ โดยใช้ในการวัปริมาณผลผลิตทางการเกษตร มีค่าเทียบเท่ากับ 14 ปอนด์  หรือประมาณ 6.35 กิโลกรัม
ตั้งแต่ ค.ศ. 1985 สหราชอาณาจักรได้ออกกฎหมายยกเลิกการใช้งานหน่วยวัดน้ำหนักนี้ในการพาณิชย์ 1985 Weights and Measures Act แต่ในความเป็นจริงยังเป็นที่ใช้กันทั่วไปใน
ชาวเคิร์ด

ชาวเคิร์ด (کورد ,Kurd|italic=yes|rtl=yes) เป็นกลุ่มชนอิหร่าน ที่อาศัยอยู่ในภูมิภาคบนภูเขาของเคอร์ดิสถานในเอเชียตะวันตก ซึ่งกินพื้นที่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของตุรกี, ทางตะวันตกเฉียงเหนือของอิหร่าน, ทางเหนือของอิรัก และทางเหนือของซีเรีย โดยมีดินแดนส่วนแยกของชาวเคิร์ดในอานาโตเลียกลาง, โฆรอซอน และคอเคซัส เช่นเดียวกันกับสังคมชาวเคิร์ดพลัดถิ่นในเมืองทางตะวันตกของตุรกี (โดยเฉพาะอิสตันบูล) และยุโรปตะวันตก (โดยเฉพาะในประเทศเยอรมนี) ประชากรชาวเคิร์ดมีประมาณ 30 ถึง 45 ล้านคน
ชาวเคิร์ดพูดภาษาเคิร์ดและกลุ่มภาษาซาซา–โกรานี ซึ่งอยู่ในสาขาอิหร่านตะวันตกของกลุ่มภาษาอิหร่านในตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน
หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและการพ่ายแพ้ของจักรวรรดิออตโตมัน ฝ่ายสัมพันธมิตรได้ทำข้อกำหนดสำหรับรัฐเคิร์ดตามสนธิสัญญาแซฟร์ใน ค.ศ. 1920 อย่างไรก็ตาม มีการละเมิดสัญญาในสามปีต่อมา เพราะมีการแบ่งดินแดนตามสนธิสัญญาโลซาน ทำให้ชาวเคิร์ดมีสถานะเป็นชนกลุ่มน้อยในประเทศใหม่ทั้งหมด
==อ้างอิง==
===หมายเหตุ===
===อ้างอิง===
===บรรณานุกรม===
Barth, F. 1953. Principles of Social Organization in Southern Kurdistan. Bulletin of the University Ethnographic Museum 7. Oslo.
Hansen, H.H. 1961. The Kurdish Woman's Life. Copenhagen. Ethnographic Museum Record 7:1–213.
Leach, E.R. 1938. Social and Economic Organization of the Rowanduz Kurds. London School of Economics Monographs on Social Anthropology 3:1–74.
Longrigg, S.H. 1953. Iraq, 1900–1950. London.
Masters, W.M. 1953. Rowanduz. Ph.D. dissertation, University of Michigan.
McKiernan, Kevin. 2006. The Kurds, a People in Search of Their Homeland. New York: St. Martin's Press. 
==อ่านเพิ่ม==
Samir Amin (October 2016). The Kurdish Question Then and Now, in Monthly Review, Volume 68, Issue 05
Dundas, Chad. "Kurdish Americans." Gale Encyclopedia of Multicultural America, edited by Thomas Riggs, (3rd ed., vol. 3, Gale, 2014), 3:41-52. online
Eppel, Michael. A People Without a State: The Kurds from the Rise of Islam to the Dawn of Nationalism, 2016, University of Texas Press
Maisel, Sebastian, ed. The Kurds: An Encyclopedia of Life, Culture, and Society. Abc-Clio, 2018.
Shareef, Mohammed. The United States, Iraq and the Kurds: shock, awe and aftermath (Routledge, 2014).
===ประวัติศาสตร์นิพนธ์===
Meho, Lokman I., ed. The Kurdish Question in U.S. Foreign Policy: A Documentary Sourcebook (Praeger, 2004).
==แหล่งข้อมูลอื่น==
The Kurdish Institute of Paris Kurdish language, history, books and latest news articles.
The Encyclopaedia of Kurdistan
Istanbul Kurdish Institute
The Kurdish Center of International Pen
Kurdish Library, supported by the Swedish Government.
Ethnic Cleansing and the Kurds
The Kurds in the Ottoman Hungary by Zurab Aloian
"The Other Iraq" Kurdish Information Website
=== รายงานชาวเคิร์ดในตุรกี===
A report on the Kurdish IDP's – 2005
A German newspaper's take on the Kurdish issue – 2005
The Guardian – What's in a name? Too much in Turkey – 2001
กลุ่มชาติพันธุ์ในเอเชีย
ค
กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศอิหร่าน
กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศอิรัก
กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศซีเรีย
กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศตุรกี
กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศอาเซอร์ไบจาน
 
คิร์ด
เดอะแกรดูเอท พิษรักแรงสวาท

เดอะแกรดูเอท พิษรักแรงสวาท (The Graduate)  เป็นภาพยนตร์โรแมนติก คอเมดี-ดรามา ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1967 กำกับการแสดงโดยไมค์ นิโคลส์ เขียนบทภาพยนตร์โดย บัค เฮนรี และ คัลเดอร์ วิลลิงแฮม นำแสดงโดย แอนน์ แบนครอฟต์ และ ดัสติน ฮอฟแมน ภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างจากนวนิยายขายดีของ ชาร์ลส์ เว็บบ์ เรื่อง พิษรักแรงสวาท ที่ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1963 โดยเป็นผลงานการแสดงเรื่องที่สองของฮอฟแมน และสร้างชื่อเสียงเป็นอย่างมากให้กับเขา โดยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนักแสดงยอดเยี่ยมรางวัลออสการ์และรางวัลลูกโลกทองคำ
ภาพยนตร์กล่าวถึงเบนจามิน แบรดด็อก (รับบทโดย ฮอฟแมน) เด็กหนุ่มที่เพิ่งจบจากมหาวิทยาลัย ไม่มีความทะเยอทะยาน และยังไม่มีเป้าหมายในชีวิต เบนจามินปฏิเสธคำขอของบิดาที่จะให้เรียนต่อ และมีความสัมพันธ์ชู้สาวกับคุณนายโรบินสัน (รับบทโดย แบนครอฟต์) สาวใหญ่ที่พบในงานเลี้ยง เหตุการณ์ยุ่งยากเกิดขึ้นเมื่อเบนจามินถูกบิดาบังคับให้ออกไปนัดเที่ยวกับอีเลน (รับบทโดย รอสส์) ลูกสาวของคุณโรบินสัน เพื่อนทนายของพ่อ (ซึ่งเป็นลูกสาวของคุณนายโรบินสัน) และเกิดความรักต่อกัน
ภาพยนตร์ถูกนำออกฉายในโรงภาพยนตร์เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ. 1967 และประสบความสำเร็จอย่างมหาศาลด้วยการทำรายได้เฉพาะในทวีปอเมริกาเหนือมากถึง 104 ล้านดอลลาร์สหรัฐ จากทุนสร้างเพียง 3 ล้าน โดยเป็นภาพยนตร์ที่สามารถทำเงินได้มากที่สุดอันดับ 1 ในปี 1967 ซึ่งหากคิดรายได้ของภาพยนตร์โดยรวมกับอัตราเงินเฟ้อในปี ค.ศ. 2021 แล้ว ภาพยนตร์เรื่องนี้จะมีรายได้ในปีที่เข้าฉายมากถึง 857 ล้านดอลลาร์สหรัฐ นอกจากนี้ในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 40 ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์มากถึง 7 สาขารางวัล ซึ่งถือว่าเข้าชิงรางวัลออสการ์มากที่สุดเป็นอันดับ 4 ของปีดังกล่าว รองจากเรื่อง หนุ่มห้าว สาวเหี้ยม และ ถนอมรักไว้ในหัวใจ ที่เข้าชิง 10 สาขารางวัล และ ด็อกเตอร์ ดูลิตเติ้ล ที่เข้าชิง 9 สาขารางวัล โดย ไมค์ นิโคลส์ ได้รับรางวัลออสการ์ สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม นอกจากนี้ยังได้รับเลือกให้เข้าสู่หอทะเบียนภาพยนตร์แห่งชาติของสหรัฐอเมริกา และได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในภาพยนตร์ยอดเยี่ยมตลอดกาล 100 เรื่องของสถาบันภาพยนตร์อเมริกัน
เพลงประกอบของภาพยนตร์เรื่องนี้ คือเพลง Mrs. Robinson  แต่งโดยพอล ไซมอน ขับร้องโดยไซมอน แอนด์ การ์ฟังเกล ได้รับความนิยมเป็นอย่างสูง ซิงเกิลติดอันดับหนึ่งของนิตยสารบิลบอร์ด และได้รับรางวัลแกรมมี สาขาบันทึกเสียงแห่งปี ประจำปี 1969
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บทางการ
เบื้องหลังการสร้าง จากนิตยสารแวนิตีแฟร์
ภาพยนตร์อเมริกัน
ภาพยนตร์ตลก
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2510
ภาพยนตร์ที่กำกับโดย ไมค์ นิโคลส์
ภาพยนตร์ที่มีฉากในลอสแอนเจลิส
ภาพยนตร์ที่มีฉากในซานฟรานซิสโก
ภาพยนตร์อนุรักษ์หอทะเบียนภาพยนตร์แห่งชาติสหรัฐ