pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ดิสคัฟเวอรี (อัลบั้ม)

Discovery เป็นสตูดิโออัลบั้มแรกของศิลปิน กรู๊ฟไรเดอร์ส ชื่ออัลบั้มเป็นการเล่นคำ มาจากคำว่า Disco Very ซึ่งแปลตรงตัว คือ ดิสโก้มากๆ ซึ่งเป็นแนวเพลงของอัลบั้มนี้
== ข้อมูลอัลบั้ม ==
Discovery สตูดิโออัลบั้มแรกของศิลปิน กรู๊ฟไรเดอร์ส เป็นอัลบั้มเพลงแนวดิสโก้ มีเพลงที่เป็นที่นิยมมากมาย อย่าง "ฮอร์โมน (Hormone)" ที่มีเนื้อหาเพลงสะดุดหู ตามมาด้วยเพลง "ได้ไหม?" ซึ่งถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "อย่าให้ฉันรักคนเดียว" ในอัลบั้มเต็ม นอกจากนี้ ยังมีเพลงที่นำกลับมาร้องใหม่อย่าง "พบกันบนดวงดาว" เพลงโด่งดังในอดีตจาก รอยัลสไปรท์ส เสียงร้องของ สุนทร สุจริตฉันท์ โดยได้ สันติ เศวตวิมล หรือที่รู้จักกันในนามของ แม่ช้อยนางรำ และกรวิก เป็นผู้แต่งเนื้อร้อง
== รายชื่อเพลง ==
เริ่มต้นนับถอยหลัง (Lift off)
ฮอร์โมน (Hormone)
คนใจร้าย (She's so wild)(ร่วมกับ ตู้ - ดิเรก อมาตยกุล)
คอสเมติกส์ (Cosmetics)
อย่าให้ฉันรักคนเดียว (Possible?)
แค่เธอก็พอ (Enough)(ร่วมกับ บอย โกสิยพงษ์)
พบกันบนดวงดาว (Nasa)
สบาย (Zalux)
ระหว่าง 2 เรา (Let's start over)
รักที่เพิ่งผ่านพ้นไป (Song for a past love)
อัลบั้มเพลงไทยสากล
ดิสคัฟเวอรี 2

ดิสคัฟเวอรี 2 เป็นอัลบั้มที่นำมาออกวางจำหน่ายอีกครั้งของอัลบั้ม Discovery อัลบั้มแรกของศิลปิน กรู๊ฟไรเดอร์ส โดยอัลบั้มนี้ได้เพิ่มเติมเพลงใหม่อีก 4 เพลง ได้แก่ "เมาไม่ขับ", "หยุด", "ไม่ได้คิดแบบนั้น" และ "ก่อนที่มันจะสาย" ซึ่งยังคงเป็นแนวดิสโก้เช่นเดิม และในอัลบั้มนี้ยังมีคำสอนของพระพยอม เรื่องเมาไม่ขับ แถมไปให้ฟังเตือนสติกันอีกด้วย
== รายชื่อเพลง ==
เริ่มต้นนับถอยหลัง Lift off
เมาไม่ขับ Don't drive drunk (บอย โกสิยพงษ์ / ณฐพล ศรีจอมขวัญ)
Hormone (บอย โกสิยพงษ์ / ณฐพล ศรีจอมขวัญ)
คนใจร้าย She's so wild featuring ตู้-ดิเรก อมาตยกุล (บอย โกสิยพงษ์ / ณฐพล ศรีจอมขวัญ)
Cosmetics (คงเดช จาตุรันต์รัศมี / ณฐพล ศรีจอมขวัญ)
หยุด Since I met you (บอย โกสิยพงษ์ / ณฐพล ศรีจอมขวัญ)
อย่าให้ฉันรักคนเดียว Possible (จักรธร ขจรไชยกูล / ณฐพล ศรีจอมขวัญ)
แค่เธอก็พอ Enough featuring บอย โกสิยพงษ์ (บอย โกสิยพงษ์ / ณฐพล ศรีจอมขวัญ)
ฉันไม่ได้คิดแบบนั้น I didn't mean to (บอย โกสิยพงษ์ / บอย โกสิยพงษ์)
NASA (สันติ เศวตวิมล / สันติ เศวตวิมล)
สบาย Zalux (คงเดช จาตุรันต์รัศมี / ณฐพล ศรีจอมขวัญ)
ระหว่าง 2 เรา Let's start over (บอย โกสิยพงษ์, จักรธร ขจรไชยกูล / ณฐพล ศรีจอมขวัญ)
รักที่เพิ่งผ่านพ้นไป Song for a past love (Zentrady / Zentrady, ณฐพล ศรีจอมขวัญ)
ก่อนที่มันจะสาย Can't we start over (Zentrady / Zentrady, ณฐพล ศรีจอมขวัญ)
กลับสู่ดาวโลก Back to planet earth
Bonus Track ธรรมะจากพระพยอม
Bonus Track ธรรมะจากพระพยอม
Bonus Track เมาไม่ขับ (AlternateVersion) Don't drive drunk (บอย โกสิยพงษ์ / ณฐพล ศรีจอมขวัญ)
==รายละเอียดอัลบั้ม==
โปรดิวเซอร์: ณฐพล ศรีจอมขวัญ
ควบคุมการร้องโดย นภ พรชำนิ
ทุกเพลงเรียบเรียงโดย กรู๊ฟไรเดอร์ส
วิศวกรเสียง:
* ม.ล. ธนชาติ ประวิตร
* ณฐพล ศรีจอมขวัญ
* พีท ตันสกุล
* สุรชัย เยื้องทับ
* วีรพัฒน์ บุบผาคำ
* มนตรี พงษ์พิสิฐวงศ์
* สุภาพรรณ อิศรางกูล ณ อยุธยา
ห้องบันทึกเสียง:
* Underground Control
* T n' Crave
* Flying Tomato
* Varop Studio
บุรินทร์ บุญวิสุทธิ์ - ร้องนำ
อดิศักดิ์ หัตถกุลโกวิท - กีตาร์
มาตรชัย มะกรูดทอง - กลอง
ณฐพล ศรีจอมขวัญ - เบส, คีย์บอร์ด, โปรแกรม, เรียบเรียงเครื่องสาย, โปรแกรมเครื่องสาย
นักดนตรีรับเชิญ:
* สมิทธิ์ ปุญญะยันต์ - เปียโน
* เอกพงศ์ เชิดธรรม - เครื่องเคาะจังหวะ
* นภ พรชำนิ - ร้องประสาน
* จักรธร ขจรไชยกูล - ร้องประสาน
* Grace - ร้องประสาน (Cosmetics)
* Bryan Thep Woytowich - เสียงกัปตัน
* Mr.Z - โปรแกรมกลอง (ก่อนที่มันจะสาย)
* เกรียงไกร สันติพจนา - ทรัมเป็ต
* วัลลภ เจียรสถิต - แซ็กโซโฟน
* ชยันต์ แก้วแบน - ทรอมโบน
* ณัฐนันท์ สังขะทรัพย์ - เรียบเรียงเครื่องเป่า
อัลบั้มเพลงไทยสากล
เดอะลิฟต์

เดอะลิฟต์ (The Lift) เป็นสตูดิโออัลบั้มที่ 2 ของศิลปินกรู๊ฟไรเดอร์ส วางจำหน่ายเมื่อ วันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ภายใต้สังกัดสไปซีดิสก์
== ข้อมูลอัลบั้ม ==
เดอะลิฟต์สตูดิโออัลบั้มที่ 2 ของกรู๊ฟไรเดอร์ส ที่ทิ้งระยะเวลาจากอัลบั้มแรกนานถึง 6 ปี ชื่ออัลบั้ม "The Lift" ให้ความหมายเปรียบเทียบพวกเขาเป็นยานพาหนะ พาผู้ฟังไปสู่งานใหม่ที่มีการพัฒนาดนตรีอย่างไม่หยุดนิ่ง
นอกจากแนวดิสโก้ ฟังก์ โซล ดนตรีแนวถนัดของ กรู๊ฟไรเดอร์ส แล้ว พวกเขายังได้นำเครื่องสายของวงออร์เคสตราจากฝีมือของนักดนตรีที่ส่วนใหญ่เล่นอยู่ในวง Bangkok Symphony Orchestra มาใส่ผสมเข้าไปในหลายๆ เพลง พร้อมทั้งการบันทึกเสียงแบบสดๆ ในห้องอัด เพื่อเพิ่มความไพเราะและสีสันให้กับเพลง
อัลบั้มนี้บันทึกเสียงที่เมืองไทย แต่นำไปมิกซ์และมาสเตอร์ต่อที่อเมริกา โดยมือมิกซ์อย่าง Eric Ferguson แห่ง Bluecupmusic (Hollywood, CA) และมาสเตอร์โดย Dave Collins (Los Angeles, CA) ซึ่งทั้งสองคนล้วนมีผลงานร่วมกับศิลปินชื่อดังของโลกมาแล้วทั้งนั้น
อัลบั้มนี้มีศิลปินรับเชิญมาร่วมงานด้วยมากมาย อาทิ บอย โกสิยพงษ์, ตรัย ภูมิรัตน และ คงเดช จาตุรันต์รัศมี ที่มาร่วมเขียนเนื้อร้องให้ นภ พรชำนิ มาช่วยร้องประสานในเพลง "น้องคะ" จักรธร ขจรไชยกูล มาช่วยร้องประสานในเพลง "Lift" และยังได้ เอกพงศ์ เชิดธรรม มือกลองจาก เครสเชนโด้ (Crescendo) มาเล่นเพอร์คัสชั่นให้ในเพลง "น้องคะ", "She's Hot" อีกด้วย
== รายชื่อเพลง ==
Going Up
Lift (ณฐพล ศรีจอมขวัญ / ณฐพล ศรีจอมขวัญ)
Superstar (ณฐพล ศรีจอมขวัญ / ณฐพล ศรีจอมขวัญ)
Disco พาเพลิน Feat. คงเดช จาตุรันต์รัศมี (คงเดช จาตุรันต์รัศมี / ณฐพล ศรีจอมขวัญ)
รักไม่ได้ (Zentrady / ณฐพล ศรีจอมขวัญ)
"น้องคะ" (บอย โกสิยพงษ์ / บอย โกสิยพงษ์, มาตรชัย มะกรูดทอง, ณฐพล ศรีจอมขวัญ)
น้องคะ...อีกที
She's Hot (Zentrady / อดิศักดิ์ หัตถกุลโกวิท, ณฐพล ศรีจอมขวัญ)
เธอทั้งนั้น (บอย โกสิยพงษ์ / ณฐพล ศรีจอมขวัญ)
ถ้าปล่อยให้เธอเดินผ่าน (บอย โกสิยพงษ์ / บอย โกสิยพงษ์, ณฐพล ศรีจอมขวัญ)
== อ้างอิง ==
อัลบั้ม The Lift Siamzone
อัลบั้มเพลงไทยสากล
อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2550
ตำบลหนองไข่น้ำ (อำเภอเมืองนครราชสีมา)

หนองไข่น้ำ เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองไข่น้ำทั้งตำบล คือ เทศบาลตำบลหนองไข่น้ำ
== ประวัติ ==
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองไข่น้ำ ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลตำบลหนองไข่น้ำ ตามร่างประกาศกระทรวงมหาดไทย  ครั้งที่ 57/2550 พิจารณาเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2550
== ที่ตั้ง ==
ตำบลหนองไข่น้ำตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของอำเภอเมืองนครราชสีมา มีระยะห่างจากอำเภอเมืองนครราชสีมาประมาณ 25 กิโลเมตร มีเนื้อที่ทั้งหมด 43.44 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 22,949 ไร่ แต่เดิมการปกครองขึ้นกับตำบลโคกสูง ปัจจุบันได้มีการแยกออกมาจัดตั้งเป็นตำบลหนองไข่น้ำ และแบ่งการปกครองออกเป็น 8 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ 1 บ้านหนองไข่น้ำพัฒนา
หมู่ 2 บ้านบึงรี
หมู่ 3 บ้านคลองหนองบัว
หมู่ 4 บ้านคอหนองบัว
หมู่ 5 บ้านสนวน
หมู่ 6 บ้านโกรกพัฒนา
หมู่ 7 บ้านหนองไข่น้ำ
หมู่ 8 บ้านกระโดน
== อาณาเขต ==
ตำบลหนองไข่น้ำตั้งอยู่ที่อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา มีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่ใกล้เคียงดังนี้
ทิศเหนือ ติดกับ ตำบลจันอัด อำเภอโนนสูง
ทิศใต้ ติดกับ ตำบลบ้านโพธิ์, ตำบลตลาด และ ตำบลจอหอ อำเภอเมืองนครราชสีมา
ทิศตะวันออก ติดกับ ตำบลด่านคล้า อำเภอโนนสูง
ทิศตะวันตก ติดกับ เทศบาลตำบลโคกสูง และ ตำบลพุดซา อำเภอเมืองนครราชสีมา
== ประชากร ==
ตำบลหนองไข่น้ำมีจำนวนประชากรทั้งสิ้น 6,678 คน เป็นชาย 3,417 คน หญิง 3,261 คน จำนวนบ้าน 1,407 หลัง
== การคมนาคมขนส่ง ==
มีทางหลวงสาย 205 สุรนารายณ์ เป็นเส้นทางหลักในการคมนาคมทางบก ใช้เวลาเดินทางจากตำบลหนองไข่น้ำ ถึง อำเภอเมืองนครราชสีมา ประมาณ 30 นาที มีรถโดยสารสองแถววิ่งบริการภายใน และมีรถโดยสารประจำทางวิ่งผ่านเชื่อมต่อไปยังพื้นที่อื่น ๆ อย่างสะดวก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์เทศบาลตำบลหนองไข่น้ำ 
http://www.nongkainamyukmai.com
หนองไข่น้ำ
หนองไข่น้ำ
ภาษาโย้ย

ภาษาโย้ย เป็นภาษาในตระกูลภาษาขร้า-ไท ผู้พูดภาษานี้ตั้งถิ่นฐานในจังหวัดสกลนคร ประเทศไทย และในประเทศลาว มีผู้พูดในประเทศไทยประมาณ 50,000 คน (พ.ศ. 2547) ปัจจุบันภาษาโย้ยตกอยู่ในสถานะใกล้สูญหายเนื่องจากการเปลี่ยนภาษาอย่างกระทันหัน ซึ่งอาจทำให้ภาษานี้สูญหายถาวร
ภาษาโย้ยมีไวยากรณ์คล้ายกับภาษาไทยถิ่นอีสานแต่ใช้คำศัพท์และไวยากรณ์ที่แตกต่างกันอยู่บ้าง แต่เดิมใช้คู่กับอักษรธรรมลาวและอักษรไทน้อยซึ่งเป็นตัวอักษรของอาณาจักรล้านช้าง
== การกระจายตัวทางภูมิศาสตร์ ==

== อ้างอิง ==
Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
โย้ย
โย้ย
อี กู

อี กู (; 29 ธันวาคม พ.ศ. 2474 — 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2548) หรือพระนามในภาษาญี่ปุ่นว่า ริ คีว  มีพระนามหลังสิ้นพระชนม์ว่า โฮอึนฮวังแทซน  เป็นพระโอรสในเจ้าชายอึยมิน มกุฎราชกุมารแห่งเกาหลี กับเจ้าหญิงมาซาโกะแห่งนาชิโมโตะ เป็นพระราชนัดดาในจักรพรรดิโคจงและเป็นผู้อ้างสิทธิในราชสันตติวงศ์เกาหลีช่วงปี พ.ศ. 2513–2548
== พระประวัติ ==

อี กู ประสูติ ณ วังคิตาชิรากาวะในกรุงโตเกียว (ปัจจุบันคือแกรนด์ปรินซ์โฮเทลอากาซากะ) เป็นพระโอรสในเจ้าชายอึน มกุฎราชกุมารแห่งเกาหลี กับเจ้าหญิงพังจา มกุฎราชกุมารีแห่งเกาหลี (พระนามเดิม เจ้าหญิงมาซาโกะแห่งนาชิโมโตะ) มีพระเชษฐาคือ อี จิน ซึ่งถูกลอบปลงพระชนม์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ พระองค์ทรงเข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนขุนนางกากูชูอิงในกรุงโตเกียว ก่อนเข้าศึกษาต่อที่วิทยาลัยกลางในเมืองแดนวิลล์ รัฐเคนทักกี สหรัฐ และศึกษาสาขาสถาปัตยกรรม สถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ หลังสำเร็จการศึกษาจึงทรงงานเป็นสถาปนิกของสำนักงานไอ. เอ็ม. เพและเพื่อน (I.M. Pei & Assocs) ช่วงปี 2503–2507
จากการที่พระองค์ประทับอยู่ในสหรัฐ จึงไม่มีสัญชาติญี่ปุ่นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2490 เจ้าหญิงพังจาเคยบันทึกถึงเรื่องราวดังกล่าวไว้ว่า "[อี กู] ไม่ใช่ทั้งชาวเกาหลีและญี่ปุ่นเพราะทั้งสองประเทศต่างไม่ยอมรับเขา เขาต้องต่อสู้กับความยากลำบากเพียงลำพัง..." ภายหลังพระองค์รับสัญชาติอเมริกันในปี พ.ศ. 2502 และสัญชาติเกาหลีใต้ในปี พ.ศ. 2507 พระองค์เสกสมรสกับจูเลีย มุลล็อก (Julia Mullock) เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2502 ณ โบสถ์ยูเครนคาทอลิกนักบุญจอร์จในนิวยอร์กแต่ไม่มีพระบุตรด้วยกัน ต่อมาจึงรับยูจีเนีย อึนซุก (Eugenia Unsuk) หรือ อี อึน-ซุก (이은숙, 李恩淑) เป็นพระธิดาบุญธรรม และทรงรับอี ว็อน พระญาติฝ่ายพระชนกเป็นพระโอรสบุญธรรม
หลังอี ซึง-มัน ประธานาธิบดีคนแรกของประเทศเกาหลีใต้พ้นจากตำแหน่ง อี กูได้นิวัตแผ่นดินเกาหลีอันเป็นมาตุภูมิจากการช่วยเหลือของพัก ช็อง-ฮีซึ่งเป็นประธานาธิบดีคนใหม่ พระองค์ประทับ ณ พระตำหนักนักซ็อนในพระราชวังชังด็อกร่วมกับพระชนนีและพระชายา หลังจากนั้นพระองค์จึงเป็นพระอาจารย์ด้านสถาปัตยกรรมที่มหาวิทยาลัยแห่งชาติโซล และมหาวิทยาลัยย็อนเซ มีผู้อ้างว่าพระองค์มีสัมพันธ์ชู้สาวกับยู วี-จินยาวนานนับสิบปี ภายหลังพระองค์ได้บริหารสายการบินชินฮันแต่กลับล้มละลายในปี พ.ศ. 2522 ด้วยเหตุนี้พระองค์จึงเสด็จกลับประเทศญี่ปุ่นเพื่อทรงหารายได้ จากนั้นก็ทรงขาดการติดต่อกับยู วี-จิน และทรงหย่ากับพระชายาในปี พ.ศ. 2525 ด้วยเหตุผลที่ว่าพระชายาทรงเป็นหมัน หลังเจ้าหญิงพังจาพระชนนีสิ้นพระชนม์ในปี พ.ศ. 2532 พระองค์จึงใช้ชีวิตร่วมกับคินูโกะ อาริตะ  หรือชื่อเกาหลีว่าอี กย็อน-จา (이견자, 李絹子) หญิงชาวญี่ปุ่นที่ประกอบกิจเป็นคนทรง
อี กูสิ้นพระชนม์ด้วยพระหทัยพิการเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 ณ แกรนด์ปรินซ์โฮเทลอากาซากะ ซึ่งเคยเป็นที่ตั้งของอดีตวังคิตาชิรากาวะอันเป็นประสูติของพระองค์และเป็นที่ประทับของพระชนกชนนีเมื่อครั้งทรงอยู่ในญี่ปุ่น สิริพระชันษา 73 ปี มีพิธีปลงพระศพในประเทศเกาหลีใต้ด้วยคติขงจื๊อตามพระราชประเพณี และมีพระนามหลังสิ้นพระชนม์ว่าโฮอึนฮวังแทซน
== พงศาวลี ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ราชวงศ์โชซ็อน
จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิเกาหลี
ชาวเกาหลีใต้เชื้อสายญี่ปุ่น
ชาวอเมริกันเชื้อสายเกาหลี
ชาวอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่น
ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์
บุคคลจากโตเกียว
เสียชีวิตจากภาวะหัวใจล้มเหลว
ศิษย์เก่าจากสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์
คริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิกชาวเกาหลีใต้
บุคคลจากมหาวิทยาลัยแห่งชาติโซล
บุคคลจากมหาวิทยาลัยย็อนเซ
พระเจ้าโคจง (แก้ความกำกวม)

พระเจ้าโคจง สามารถหมายถึงกษัตริย์เกาหลีหลายพระองค์ ได้แก่
พระเจ้าโคจง (ค.ศ. 1195–1259) กษัตริย์องค์ที่ 23 แห่งราชวงศ์โครยอ
พระเจ้าโคจง (ค.ศ. 1852–1919) กษัตริย์องค์ที่ 26 แห่งราชวงศ์โชซ็อน และปฐมจักรพรรดิแห่งเกาหลี
==ดูเพิ่ม==
จักรพรรดิเกาจง (จักรพรรดิจีน)
ค
พระมหากษัตริย์เกาหลี
ธงชาติซูดาน

ธงชาติซูดาน (علم السودان) ลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ภายในเป็นแถบธง 3 สี แบ่งตามแนวยาว พื้นสีแดง-ขาว-ดำ อันเป็นสีพันธมิตรอาหรับ ที่ด้านต้นธงนั้นมีรูปสามเหลี่ยมสีเขียว โดยฐานของรูปดังกล่าวติดกับด้านคันธง ธงนี้เริ่มบังคับใช้เป็นธงชาติซูดานเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2513
ในธงนี้ สีแดงหมายถึงลัทธิสังคมนิยม เลือดและการต่อสู้ของชาวซูดาน และความเป็นชาติอาหรับ สีขาวหมายถึงความบริสุทธิ์และการมีมุมมองในเชิงบวก สีดำหมายถึงชาวซูดาน และการปฏิวัติมาห์ดี (Mahdist Revolution) ในปี พ.ศ. 2427 สามเหลี่ยมสีเขียวหมายถึงความวัฒนาถาวร เกษตรกรรม และศาสนาอิสลาม
ธงที่มีลักษณะคล้ายคลึงกับธงชาติซูดาน ได้แก่ ธงชาติลิเบียในช่วงปี พ.ศ. 2512 - 2515 (เว้นแต่ว่าไม่มีรูปสี่เหลี่ยมสีเขียวที่ด้านคันธง) และธงชาติปาเลสไตน์
== ดูเพิ่ม ==
ธงชาติซูดานใต้
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ซูดาน
สัญลักษณ์ของประเทศซูดาน
นะฮ์นุญุนดัลลอฮ์ญุนดุลวะฏ็อน

นะฮ์นุญุนดัลลอฮ์ญุนดุลวะฏ็อน (نحن جند الله جند الوطن; Nahnu Jund Allah Jund Al-Watan) เป็นเพลงชาติของสาธารณรัฐซูดาน แปลว่า "เราคือกองทัพแห่งอัลลอฮ์และแผ่นดินของเรา" เพลงนี้ประพันธ์คำร้องโดยซัยยิด อะฮ์มัด มุฮัมมัด ศอลิฮ์ (Sayed Ahmad Muhammad Salih) ทำนองโดย อะฮ์มัด มุรญัน (Ahmad Murjan) เพลงนี้เดิมใช้เป็นเพลงประจำกองทัพซูดานสมัยก่อนได้รับเอกราชและเริ่มใช้เป็นเพลงชาติมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1958
==ประวัติเพลงชาติ==
เพลงชาติของประเทศซูดานในปัจจุบันนั้นเดิมเป็นเพลงประจำของกองกำลังป้องกันซูดานก่อนได้รับเอกราช. มีบทกวีที่นามว่า “เราคือทหารของอัลลอฮ์ เราคือทหารของมาตุภูมิ” นั้นได้รับเลือกจากจากบทกวีอื่นที่เข้าร่วมการแข่งขันงานกวีนิพนธ์ที่ยกย่องความแข่งแกร่งของกองกำลังป้องกันตัวเองประเทศซูดานในปี ค.ศ. 1955. และเมื่อซูดานได้รับเอกราชในปี ค.ศ. 1956 สี่ท่อนแรกของบทกวีนั้นได้รับเลือกให้เป็นเพลงชาติ. 
== เนื้อร้อง ==
== ทำนองเพลง ==
X:1
L:1/8
Q:1/4=90
M:4/4
I:linebreak $
K:Eb
V:1
B,/-B,/C/D/ E/=E/F/^F/ G4 | A2 G>G F2 z2 | B>c Bc | e2 c>G B2 z2 | z B/B/ cB G2 z2 | %5
B2 G>F E2 z2 | B>c Be c2 z A | G2 F>E E2 z2 | e>e d2 c>c B2 | B>d cB e>e e2 |  c3/2c/ B2 e2 c>B | %11
B z z2 z4 | c>B G>E G2 z2 | G>E G>F E2 z2 | B>B B>c B2 z B | e>c B>G E2 z2 |] %16
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ธงชาติและเพลงชาติซูดาน
เพลงชาติซูดาน - david.national-anthems.net 
Sudan: Nahnu Jund Allah Jund Al-watan - Audio of the national anthem of Sudan, with information and lyrics
National anthem of Sudan - Instrumental
ซูดาน
สัญลักษณ์ของประเทศซูดาน
เพลงภาษาอาหรับ
พิณน้ำเต้า

พิณน้ำเต้า เป็นเครื่องดนตรีประเภทดีด พิณน้ำเต้าเป็นพิณสายเดียว ทำมาจากผลของน้ำเต้าที่ถูกผ่าครึ่ง
โดยทั่วไปแล้วผู้ดีดพิณน้ำเต้าจะต้องไม่สวมเสื้อหมายความว่าผู้ที่ดีดส่วนมากจะเป็นผู้ชาย โดยผู้ดีดจะนำเอากะโหลกเสียง หรือกะโหลกน้ำเต้าวางประกบแนบติดกับอกซ้าย มือซ้ายจะจับที่ทวน ส่วนมือขวาใช้ดีดพิณ
ผู้ดีดพิณน้ำเต้าที่มีความชำนาญในการเล่นจะขยับกะโหลกน้ำเต้าให้เปิด-ปิด อยู่ตรงหน้าอกข้างซ้ายในบางครั้ง เพื่อให้เกิดเสียงก้องกังวาน ตามความประสงค์ของผู้ดีด แล้วใช้นิ้วซ้ายช่วยกดให้สายตึงหรือหย่อน
ดนตรีไทย
วัดนางนองวรวิหาร

วัดนางนองวรวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดวรวิหาร ตั้งอยู่ในเขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร
== ประวัติ ==

วัดนางนองวรวิหาร เป็นวัดเก่าแก่แห่งนี้ไม่ปรากฏหลักฐานของการสร้าง  แต่สันนิษฐานว่ามีมาตั้งแต่กรุงศรีอยุธยา  ประมาณสมัยพระเจ้าเสือ (ขุนหลวงสรศักดิ์)  ราวปี (พ.ศ. 2245–2252)
ในสมัยรัชกาลที่ 3 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ เมื่อ พ.ศ. 2375 ได้โปรดให้ทำเป็นงานใหญ่ รื้อของเก่า  และปฏิสังขรณ์ใหม่ทั้งพระอารามดังปรากฏงานศิลปกรรมแบบพระราชนิยมในพระองค์ที่พระอุโบสถและพระวิหารคู่ และเพราะในแขวงบางนางนอง เดิมเป็นนิวาสถานของสมเด็จพระศรีสุลาลัย หรือเจ้าจอมมารดาเรียม พระราชชนนี พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งต่อมาตระกูลของสมเด็จพระศรีสุลาลัย ย้ายข้ามฟากไปอยู่บริเวณวัดหนัง จึงทรงบูรณะวัดนางนอง เนื่องในสมเด็จพระราชมารดาที่ว่าศิลปแบบพระราชนิยมในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นศิลปกรรมที่เลียนแบบศิลปะจีน การบูรณปฏิสังขรณ์ใช้เวลาหลายปีจึงแล้วเสร็จได้สถาปนาเป็นพระอารามหลวง พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้ประกอบพิธีผูก  พัทธสีมาพระอุโบสถเมื่อ พ.ศ.  2384
== ศิลปกรรมและสถาปัตยกรรม ==
มีลักษณะศิลปะ และสถาปัตยกรรมไทยที่สร้างสรรค์ผสมผสานศิลปะจีน อาคารภายในวัดได้แก่ พระอุโบสถ พระวิหาร งานศิลปกรรมจะอยู่ที่ส่วนหลังคา หน้าจั่วหรือหน้าบัน  มีรูปแบบเป็นงานก่ออิฐถือปูนทำเลียนแบบจีน ที่ทนทานต่อสภาพภูมิอากาศ ที่เดิมมักใช้งานเครื่องไม้ และถึงแม้จะสร้างขึ้นเลียนแบบจีนก็ตาม แต่ก็ยังคงลักษณะความเป็นไทยไว้เช่น การซ้อนหลังคาในส่วนที่เด่นของอาคาร และมุงกระเบื้องตามลักษณะของไทย
== เจ้าอาวาส ==
พระภาวนาโกศลเถระ นามเดิม รอด (พ.ศ. 2397–2410)
พระวิสุทธิโสภณ นามเดิม โล้ (พ.ศ. 2410–2433)
พระสีลาจารพิพัฒน์ (พ.ศ. 2433–2457)
พระครูสุนทราวาสกิจ (พ.ศ. 2457–2486)
พระวุฒิญาณมุนี นามเดิม เลื่อน ฉายา ญาณวุฑโฒ (พ.ศ. 2486–2532)
พระเทพสิทธิเวที นามเดิม สำราญ ฉายา รตนธมฺโม (พ.ศ. 2532–2558)
พระราชวชิรนายก นามเดิม อั้น ฉายา ปญฺญาสิริ (พ.ศ. 2558–ปัจจุบัน)
== อ้างอิง ==
นางนองวรวิหาร
นางนองวรวิหาร
สิ่งก่อสร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยา
โบราณสถานในเขตจอมทอง
แอนนากับพระเจ้ากรุงสยาม

แอนนากับพระเจ้ากรุงสยาม  (Anna and the King of Siam)  เป็นนวนิยายที่เขียนโดยมาร์กาเร็ต แลนดอน นักเขียนชาวอเมริกัน ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2487 (ค.ศ. 1944) โดยดัดแปลงมาจากหนังสืออัตชีวประวัติของนางแอนนา ลีโอโนเวนส์ 2 เล่ม คือ "The English Governess at the Siamese Court"  และ "The Romance of the Harem"
== การดัดแปลง ==
ต่อมาถูกนำมาดัดแปลงเป็นละครเพลง และสร้างเป็นภาพยนตร์ ออกฉายในปี พ.ศ. 2489 กำกับโดย จอห์น ครอมเวล นำแสดงโดย เร็กซ์ แฮริสัน (รับบท คิงมงกุฎ) ไอรีน ดันน์ (รับบท แอนนา) และลินดา ดาร์เนล (รับบท ทับทิม)
ในปี พ.ศ. 2494 ริชาร์ด ร็อดเจอร์ และ ออสการ์ แฮมเมอร์สไตน์ที่ 2 ได้ดัดแปลงเป็นละครบรอดเวย์ ชื่อเรื่อง "เดอะคิงแอนด์ไอ" (The King and I)  เล่นที่โรงละครเซนต์เจมส์ นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา นำแสดงโดย ยูล บรินเนอร์ (รับบท คิงมงกุฎ) และเกอร์ทรูด ลอว์เรนซ์ (รับบท แอนนา)  ได้รับความนิยมมาก เล่นซ้ำถึง 1,246 รอบ และได้รับรางวัลโทนี ประจำปี พ.ศ. 2495  และมีผู้นำไปจัดแสดงที่โรงละครเวสต์เอนด์ ลอนดอน ประเทศอังกฤษ ในปี พ.ศ. 2496  และสร้างเป็นภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2499 นำแสดงโดย ยูล บรินเนอร์ และ เดบอราห์ เคอร์ (รับบท แอนนา)  เดอะคิงแอนด์ไอ ฉบับภาพยนตร์ ได้รับรางวัลออสการ์ถึง 5 สาขา
ละครเพลง แอนนากับพระเจ้ากรุงสยาม ได้รับความนิยมและถูกนำมาจัดแสดงใหม่อีกหลายครั้งทั้งที่นิวยอร์ก และลอนดอน รวมทั้งภาพยนตร์แอนิเมชั่น ในปี พ.ศ. 2542 ซีรีส์ฉายทางโทรทัศน์ ในปี พ.ศ. 2515  และภาพยนตร์ Anna and the King ในปี พ.ศ. 2542 นำแสดงโดย โจวเหวินฟะ (รับบท คิงมงกุฎ)  โจดี ฟอสเตอร์ (รับบท แอนนา) และ ไป่ หลิง (รับบท ทับทิม)
Anna and the King of Siam ฉบับภาษาไทย มีการแปลหลายครั้ง ใช้ชื่อว่า "แอนนากับพระเจ้ากรุงสยาม" โดย อ. สนิทวงศ์ (นามแฝง) และ กัณหา แก้วไทย  มีการสร้างเป็นละครเวที โดยสุพรรณ บูรณะพิมพ์ รับบทแอนนา 
ภาพยนตร์ Anna and the King of Siam เข้ามาฉายในประเทศไทยครั้งแรกที่ศาลาเฉลิมกรุง เมื่อกลางปี พ.ศ. 2490 และจะเข้ามาฉายอีกครั้งในปี พ.ศ. 2494 แต่ไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าฉายในครั้งหลัง 
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
แอนนา กับ พระเจ้ากรุงสยาม 
ภาพยนตร์ Anna and the King of Siam (1946)
นวนิยายที่มีฉากในประเทศไทย
อาณาจักรรัตนโกสินทร์
วรรณกรรมอเมริกัน
วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2487
นวนิยายอิงอัตชีวประวัติ
ประวัติศาสตร์ไทยในบันเทิงคดี
ราชาธิปไตยในบันเทิงคดี
ดอนนา ซัมเมอร์

ดอนนา ซัมเมอร์  (Donna Summer) (ชื่อเกิด LaDonna Adrian Gaines) เกิดเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 1948 เป็นนักร้อง นักประพันธ์เพลง ศิลปิน ชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในงานเพลงแบบแด๊นซ์ มีเพลงดังในช่วงปลายทศวรรษที่ 1970 ได้แก่เพลง  "Love to Love You Baby", "I Feel Love", "Hot Stuff", "MacArthur Park" และ "Bad Girls"  เป็นเจ้าของฉายาว่า "ราชินีแห่งดิสโก้"
นอกจากเพลงดิสโก้แล้ว ดอนนา ยังมีเพลงแบบอาร์แอนด์บีร่วมสมัย ร็อก ป็อป หรือแม้แต่กอสเปล ดอนนา ซัมเมอร์ เป็นศิลปินหญิงที่มีเพลงดังในช่วง ทศวรรษที่ 1970-1980 มีอัลบั้มที่อันดับ 1 บนนิตยสารบิลบอร์ดถึง 3 ครั้งติดต่อกัน และยังเป็นศิลปินหญิงคนแรกที่มีเพลงอันดับ 1 ถึง 4 เพลงในช่วงระยะเวลา 12 เดือน และมียอดขายอัลบั้มทั่วโลกรวมมากกว่า 100 ล้านชุด
ชื่อ ดอนนา ซัมเมอร์ ที่เธอใช้ในการแสดง มาจากนามสกุล ซอมเมอร์ (Sommer) หลังจากเธอสมรสครั้งแรกกับ เฮลมุต ซอมเมอร์ นักแสดงชาวเยอรมนี ระหว่างปี ค.ศ. 1973 ถึง 1975 
ซัมเมอร์เสียชีวิตในวัย 63 ปี ด้วยโรคมะเร็งปอดที่ไม่เกี่ยวข้องกับการสูบบุหรี่   เธอเชื่อว่าอาการเจ็บป่วยของเธอเกิดจากการสูดดมสารพิษเนื่องจากเหตุการณ์ 9/11 ในนครนิวยอร์ก ที่เธอเป็นหนึ่งในผู้รอดชีวิตพร้อมกับสามีและบุตรสาว 
== อ้างอิง ==
นักร้องอเมริกัน
นักร้องเสียงเมซโซ-โซปราโน
บุคคลจากบอสตัน
เสียชีวิตจากมะเร็งปอด
เดอะคิงแอนด์ไอ

เดอะคิงแอนด์ไอ หรือ พระราชากับข้าพเจ้า  (The King and I)  เป็นละครบรอดเวย์ ที่ออกแสดงครั้งแรกเมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2494 ที่โรงละครเซนต์เจมส์ นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา  แต่งบทร้องโดย ออสการ์ แฮมเมอร์สไตน์ที่ 2 และประพันธ์ดนตรีโดย ริชาร์ด ร็อดเจอร์  โดยดัดแปลงมาจากนวนิยาย  Anna and the King of Siam (แอนนากับพระเจ้ากรุงสยาม) ฉบับปี พ.ศ. 2487 ของมาร์กาเร็ต แลนดอน  ซึ่งดัดแปลงมาจากหนังสืออัตชีวประวัติของนางแอนนา ลีโอโนเวนส์ 2 เล่ม คือ "The English Governess at the Siamese Court"  และ "The Romance of the Harem"
ละครบรอดเวย์ เดอะคิงแอนด์ไอ นำแสดงโดย ยูล บรินเนอร์ (รับบท คิงมงกุฎ) และเกอร์ทรูด ลอว์เรนซ์ (รับบท แอนนา)  ได้รับความนิยมมาก เล่นซ้ำถึง 1,246 รอบ และได้รับรางวัลโทนี ประจำปี พ.ศ. 2495  และมีผู้นำไปจัดแสดงที่โรงละครเวสต์เอนด์ ลอนดอน ประเทศอังกฤษ ในปี พ.ศ. 2496  และสร้างเป็นภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2499 นำแสดงโดย ยูล บรินเนอร์ และ เดบอราห์ เคอร์ (รับบท แอนนา)  เดอะคิงแอนด์ไอ ฉบับภาพยนตร์ ได้รับรางวัลออสการ์ถึง 5 สาขา
บทคิงมงกุฎ สร้างชื่อเสียงให้กับยูล บรินเนอร์ เป็นอย่างมาก จากนักแสดงที่ไม่มีชื่อเสียง ทำให้เขาได้รับบทหลากหลาย ทั้งในละครเพลงและภาพยนตร์ เช่นรับบทเป็น ฟาโรห์รามเสสที่สอง ในภาพยนตร์ The Ten Commandments (1956) (ชื่อไทย บัญญัติสิบประการ)  บทคาวบอย ใน The Magnificent Seven (1960) (ชื่อไทย เจ็ดสิงห์แดนเสือ)  ยูล บรินเนอร์ รับบทคิงมงกุฎ ห้าครั้ง ในปี พ.ศ. 2494 ในภาพยนตร์ปี พ.ศ. 2499 ละครเพลงฉบับสร้างใหม่ในปี พ.ศ. 2520 และ 2528 และละครทางโทรทัศน์ในปี พ.ศ. 2515 (ใช้ชื่อว่า Anna and the King) ได้รับรางวัลออสการ์ และรางวัลโทนีจากบทนี้
ละครเพลง เดอะคิงแอนด์ไอ ได้รับความนิยมและถูกนำมาจัดแสดงใหม่อีกหลายครั้งทั้งที่นิวยอร์ก และลอนดอน รวมทั้งภาพยนตร์แอนิเมชั่น ในปี พ.ศ. 2542 ซีรีส์ฉายทางโทรทัศน์ ในปี พ.ศ. 2515  และภาพยนตร์ Anna and the King ในปี พ.ศ. 2542 นำแสดงโดย โจวเหวินฟะ (รับบท คิงมงกุฎ)  โจดี ฟอสเตอร์ (รับบท แอนนา) และ ไป่ หลิง (รับบท ทับทิม)
ภาพยนตร์ เดอะคิงแอนด์ไอ เข้ามาในประเทศไทย ทดลองฉายที่โรงภาพยนตร์เฉลิมเขตร์  และผ่านการพิจารณาจากแผนกพิจารณาภาพยนตร์ กองทะเบียนกรมตำรวจ เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2499   แต่ไม่ได้รับอนุญาตให้ออกฉาย จากคำสั่งของจอมพล ป. พิบูลสงคราม  การครอบครองภาพยนตร์เรื่องนี้อาจผิดกฎหมาย เนื่องจากนำเสนอข้อมูลที่ไม่ตรงกับข้อเท็จจริง และไม่เหมาะสม เกี่ยวกับพระมหากษัตริย์ไทย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ละครบรอดเวย์ The King and I ฉบับปี 2000
ตัวอย่างภาพยนตร์ The King and I (1956)  (Quicktime) 
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2499
ภาพยนตร์ที่ถูกห้ามฉายในประเทศไทย
ภาพยนตร์ที่มีฉากในประเทศไทย
ประเทศไทยในบันเทิงคดี
ละครเพลงโดย ร็อดเจอร์ส และแฮมเมอร์สไตน์
ประวัติศาสตร์ไทยในบันเทิงคดี
ราชาธิปไตยในบันเทิงคดี
الملك وأنا (فيلم)
Kuningas ja minä (vuoden 1956 elokuva)
[ואני]
Il re ed io
王様と私
Король и я
ชาวแองโกล-แซกซัน

แองโกล-แซกซัน (Anglo-Saxons) หรือ อังเงิลซัคเซิน (Angelsachsen) เป็นคำที่ใช้เรียกชนที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ทางใต้และตะวันออกของสหราชอาณาจักรระหว่างต้นคริสต์ศตวรรษที่ 5 จนกระทั่งถึงการรุกรานของนอร์มัน ในปี ค.ศ. 1066 ปัจจุบันคำว่า "แองโกล-แซกซัน" มีความหมายรวมถึงชนพื้นเมืองชาวบริตันโบราณที่รับเอาบางส่วนของวัฒนธรรม และภาษาของพวกแองโกล-แซกซันมาใช้
นักบุญบีดนักบวชนิกายเบ็นเนดิคตินกล่าวว่าแองโกล-แซกซันสืบเชื้อสายมาจากชนเผ่าเจอร์แมนิก, แองเกิล (Angles) และจูต และชาวแซกซัน ซึ่งเดิมมาจากคาบสมุทรจัตแลนด์และบริเวณนีเดอร์ซัคเซินในประเทศเยอรมนีปัจจุบัน. ชาวแองเกิลอาจจะมาจากอังเงิลน์หรือแองเกลียทางเหนือสุดของประเทศเยอรมนีติดกับประเทศเดนมาร์ก บีดกล่าวต่อไปว่าชาวแองโกล-แซกซันละทิ้งดินแดนเดิมไว้ให้ว่างเปล่าแล้วมาตั้งถิ่นฐานอยู่ที่อังกฤษ ทั้งภาษาพูดของชาวแองโกล-แซกซันก็มีความเกึ่ยวข้องใกล้ชิดกับตระกูลภาษาเยอรมันท้องถิ่น. ชาวแองโกล-แซกซันเรียกตนเองว่า "Englisc" (อิงกลิสก์) ซึ่งเพี้ยนมาเป็นคำว่า "English" (อิงกลิช)
การรวมตัวของชนแองโกล-แซกซันอาจจะเกิดขึ้นในสมัยของพระเจ้าออฟฟาแห่งเมอร์เซีย ผู้ครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 755 ถึงปี ค.ศ. 759 หรือในสมัยของสมเด็จพระเจ้าอัลเฟรดมหาราชผู้ทรงราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 871 ถึงปี ค.ศ. 899 และผู้สือเชื้อสายต่อจากพระองค์ การรวมตัวของราชอาณาจักรแองโกล-แซกซันที่กลายมาเป็นอังกฤษเกิดขึ้นในสมัยของพระเจ้าแอเทลสแตนแห่งอังกฤษ ผู้ครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 924 ถึงปี ค.ศ. 939. ภัยคุกคามจากการบุกรุกของชาวเดนมาร์ก, ซึ่งเข้ารุกรานและยึดครองพื้นที่ทางตะวันออกของเกาะอังกฤษ, ทำให้ชาวแองโกล-แซกซันที่แต่เดิมอยู่กันกระจัดกระจาย หันมารวมตัวกันเพื่อต่อสู้ผู้รุกราน อันเป็นจุดกำเนิดของอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมร่วมกันของชาวแองโกล-แซกซัน. ลักษณะพิเศษของวัฒนธรรมแองโกล-แซกซัน คือความสัมพันธ์ที่เข้มแข็งระหว่างเผ่า และกับเจ้าผู้ปกครอง (lordship). พวกชนชั้นเจ้านายจะประกาศตนเป็นกษัตริย์เพื่อก่อตั้งเมือง หรือ "เบอร์ซ" (Burh). ความเกี่ยวดองกันในลักษณะเครือญาติ (kin) ที่ขยายออกเป็นวงกว้างนี้ ยังคงมีสืบเนื่องมาจนปัจจุบัน และปรากฏให้เห็นได้จากข้อมูลทางพันธุกรรมของชาวอังกฤษที่อาศัยอยู่ตามภูมิภาคต่างๆ
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ชาวแซกซัน
ประวัติศาสตร์อังกฤษ
ราชวงศ์เวสเซ็กซ์
เจ็ดอาณาจักร
ประวัติศาสตร์ของหมู่เกาะอังกฤษ
ศิลปะแองโกล-แซกซัน
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Fides Angliarum Regum: the faith of the English kings (ความเชื่อของกษัตริย์อังกฤษ)
Anglo-Saxon Origins: The Reality of the Myth  (ที่มาของแองโกล-แซกซัน: ความเป็นจริงของตำนาน โดยแมลคัม ทอดด์)
Origins of the British language: an alternative view  (ที่มาของภาษาอังกฤษ: อึกมุมมองหนึ่ง)
An Anglo-Saxon Dictionary (พจนานุกรมแองโกล-แซกซัน)
Simon Keynes' bibliography of Anglo-Saxon topics  (บรรณานุกรมเกื่ยวกัยแองโกล-แซกซันโดยไซมอน คีนส์)
กลุ่มชาติพันธุ์ในอังกฤษ
*
ชาวแองโกล-แซกซัน