pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
วัดพระธาตุดอยคำ

วัดพระธาตุดอยคำ เป็นวัดสำคัญในจังหวัดเชียงใหม่ อายุเก่าแก่กว่า 1,300 ปี ตั้งอยู่บริเวณดอยคำ ด้านหลังอุทยานหลวงราชพฤกษ์ ห่างจากตัวเมืองประมาณ 10 กิโลเมตร วัดพระธาตุดอยคำมีความสูงจากระดับที่ราบเชียงใหม่ราว 140 เมตร และมีความสูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง 465 เมตร วัดพระธาตุดอยคำมีลานชมวิวที่สามารถมองเห็นวิวทิวทัศน์รอบเมืองเชียงใหม่ และยังเป็นที่ประดิษฐานพระเจ้าทันใจซึ่งมีอายุเก่าแก่กว่าห้าร้อยปี
==ประวัติ==
วัดพระธาตุดอยคำสร้างในปี พ.ศ. 1230 รัชสมัยพระนางจามเทวีกษัตริย์แห่งหริภุญชัย โดยพระโอรสทั้ง 2 เป็นผู้สร้าง ประกอบด้วยเจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุของพระพุทธเจ้า ศาลาการเปรียญกุฏิสงฆ์ และพระพุทธรูปปูนปั้น เดิมชื่อวัดสุวรรณบรรพต แต่ชาวบ้านเรียกว่า "วัดดอยคำ"
พ.ศ. 2509 ขณะนั้นวัดดอยคำเป็นวัดร้าง ต่อมากรุแตกชาวบ้านพบโบราณวัตถุหลายชิ้น เช่น พระรอดหลวง พระหินทรายปิดทององค์ใหญ่ พระสามหมอ (เนื้อดิน) ซึ่งนำมาประดิษฐานไว้ ณ วัดพระธาตุดอยคำ พระธาตุดอยคำนอกจากจะเป็นที่สักการบูชาของคนท้องถิ่นแล้ว ยังเป็นสัญลักษณ์อีกแห่งหนึ่งของการบินไทยที่ใช้กำหนดพื้นที่ทางสายตา ก่อนที่จะนำเครื่องบินลงจอดที่สนามบินเชียงใหม่
ประจำทุกปี โดยยึดถือเอาวันแรม 7 ค่ำ 8 ค่ำ หลังวันวิสาขบูชาทุกปี เป็นวันสรงน้ำพระธาตุ ซึ่งถือว่าเป็นวันถวายพระเพลิงพระพุทธศรีระของ สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า (หลังเสด็จดับขันธปรินิพพานได้ 8 วัน) ถือเป็นวันสำคัญในพระพุทธศาสนาวันหนึ่ง ตรงกับวันแรม 8 ค่ำ เดือนวิสาขะ (เดือน 6 ของไทย) ทางวัดพระธาตุดอยคำ จึงยึดถือเอาวันนี้จัดงาน และพิธีสรงน้ำเพื่อรำลึกนึกถึง พุทธคุณ ธรรมคุณ สังฆคุณ ที่ท่านได้สร้างเผยแพร่พระพุทธศาสนาเอาไว้
==ตำนาน==
เทือกเขาถนนธงชัย ด้านทิศตะวันตกบนเทือกเขาเหล่านั้นจะเป็นที่ประดิษฐานขององค์พระเจดีย์สำคัญและเก่าแก่ คู่บ้านคู่เมืองเชียงใหม่ถึง 2 องค์พระเจดีย์ แต่ละแห่งถูกสถาปนาขึ้นโดยพระมหากษัตริย์ในสมัยหริภุญชัยและล้านนาตามลำดับ หนึ่งในนั้นคือพระธาตุดอยคำ อยู่บนยอดเขาเล็กๆ ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของตัวเมืองเชียงใหม่ เรียกว่า “พระธาตุดอยคำ” เคยเป็นที่อยู่อาศัยของยักษ์สองผัวเมีย ชื่อ จิคำและตาเขียวมาก่อน ซึ่งต่อมาชาวบ้านได้เรียกยักษ์ทั้งสองนี้ว่า “ปู่แสะย่าแสะ” ปู่แสะย่าแสะมีลูก 1 คน ชื่อว่า “สุเทวฤๅษี” เหตุที่ได้ชื่อว่าดอยคำ เนื่องจากศุภนิมิตที่ยักษ์ทั้งสองได้รับพระเกศาธาตุจากพระพุทธเจ้า เกิดฝนตกหนักหลายวัน ทำให้น้ำฝนเซาะและพัดพาแร่ทองคำบนไหล่เขา และลำห้วยไหลลงสู่ปากถ้ำเป็นจำนวนมาก จึงเรียกภูเขาลูกนี้ว่า “ดอยคำ”
จากตำนานหลายฉบับได้กล่าวว่า เทวดาได้นำพระเกศาธาตุที่พระพุทธเจ้าได้ประทานแก่ปู่แสะและย่าแสะ นำขึ้นมาฝังและก่อสถูปไว้บนดอยแห่งนี้ และต่อมาในปี พ.ศ. 1230  เจ้ามหันตยศและเจ้าอนันตยศ สองพระโอรสแฝดของพระนางจามเทวีแห่งหริภุญชัยได้ขึ้นมาก่อเจดีย์ครอบพระสถูปเกศานั้นไว้
==ภาพภายในวัด==
ไฟล์:Doi Kham 01.jpg|พระพุทธรูปองค์โต
ไฟล์:Doi Kham 02.jpg|ลานชมวิว
ไฟล์:Doi Kham 03.jpg|ทัศนียภาพ
== อ้างอิง ==
พระธาตุดอยคำ
ดอยคำ
โบราณสถานในจังหวัดเชียงใหม่
1.
ข้อมูลจากตำนานวัดพระธาตุดอยคำ ฉบับวัดพระธาตุดอยคำ
หลิว เจียหลิง

เหล่า ก๊าเหล่ง หรือ หลิว เจียหลิง ในสำเนียงจีนกลาง (จีนตัวเต็ม: 劉嘉玲, จีนตัวย่อ: 刘嘉玲, พินอิน: Liú Jiālíng, อังกฤษ: Carina Lau, Carina Lau Kar-ling) เป็นนักแสดงหญิงชาวฮ่องกงที่มีชื่อเสียง เกิดเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 1965 ที่เมืองซูโจว มณฑลเจียงซู ประเทศจีน
หลิว เจียหลิงเป็นพี่สาวคนโตโดยมีน้องชายและน้องสาวอีกอย่างละหนึ่งคน ได้เดินทางเข้าสู่ฮ่องกงเมื่ออายุ 15 ปี  จากการย้ายตามครอบครัวโดยพ่อเดินทางมาทำงานที่นี่  ซึ่งแรก ๆ  เธอต้องฝึกเรียนภาษากวางตุ้ง จากที่เคยพูดแต่จีนกลางมาตลอด
เข้าสู่วงการบันเทิงด้วยการเป็นนักเรียนโรงเรียนการแสดงของ TVB รุ่นที่ 12 โดยเธอมีความโดดเด่นเหนือกว่าเพื่อนร่วมชั้นคนอื่น ๆ  จึงได้มีโอกาสแสดงครั้งแรกจากละครโทรทัศน์ชุด The Duke of Mount Deer หรือ อุ้ยเสี่ยวป้อ ประกบคู่กับ เหลียง เฉาเหว่ย และหลิว เต๋อหัว ที่เป็นพระเอก และตามมาด้วย Police Cadet '84 หรือ นักสู้ผู้พิทักษ์ ในปี ค.ศ. 1984 พร้อมกับมีชื่อเสียงขึ้นมา
ต่อมาจึงได้แสดงนำในภาพยนตร์แอ๊คชั่นหลายเรื่อง เช่น Project A Part II  ในปี ค.ศ. 1986 และ Armour of God ในปี ค.ศ. 1987 คู่กับ เฉินหลง นักแสดงระดับซูเปอร์สตาร์ทั้งสองเรื่อง
ในส่วนของผลงานดราม่า ได้แก่ Days of Being Wild ร่วมกับนักแสดงชื่อดังของฮ่องกงหลายคน ในปี ค.ศ. 1991 จากการกำกับของหว่อง กาไว, The Eagle Shooting Heroes ในปี ค.ศ. 1993, Ashes of Time และC'est la vie, mon chéri ในปี ค.ศ. 1994 เป็นต้น
ปัจจุบัน แม้หลิว เจียหลิงจะมีอายุมากขึ้น แต่เธอก็ยังคงรักษาสุขภาพร่างกายให้งดงามเสมอ  จึงได้เป็นพรีเซ็นเตอร์ในโฆษณาผลิตภัณฑ์ประเภทบำรุงผิวหรือรักษาความงามเสมอ ๆ 
ด้านชีวิตส่วนตัว เมื่อปี ค.ศ. 2007 เธอตกเป็นข่าวฮือฮาเมื่อยอมรับอย่างตรงไปตรงมาว่าเมื่อปี ค.ศ. 1990 ได้ถูกแก๊งยากูซ่าฉุดไปถ่ายรูปเปลือย ซึ่งในช่วงนั้นได้มีวิดีโอคลิปนี้ออกมา
เธอสมรสกับ เหลียง เฉาเหว่ย นักแสดงชายชื่อดังอีกราย หลังจากที่คบหาและร่วมงานกันมากว่า 19 ปี ในกลางปี ค.ศ. 2008 ที่ประเทศภูฏาน ซึ่งทั้งคู่ได้เดินทางมาสู่ประเทศไทยด้วยกันก่อนหน้านั้นด้วย
แต่ต่อมาในกลางปี ค.ศ. 2011 ก็ปรากฏภาพถ่ายของเธอกับนักแสดงรุ่นหลัง คือ เฉิน กวานซี ที่มีข่าวอื้อฉาวทำนองนี้ก่อนหน้านี้มาแล้วด้วย พร้อมกับยอมรับว่าชีวิตสมรสของเธอกับเหลียง เฉาเหว่ย กว่า 2 ปีนั้นเริ่มมีปัญหา
ผลงานในระยะหลัง ๆ ได้แก่ Infernal Affairs II,  Infernal Affairs III และ 2046 ในปี ค.ศ. 2003, และรับบท พระนางบูเช็คเทียน ในDetective Dee and the Mystery of the Phantom Flame จากการกำกับของ ฉีเคอะ ซึ่งเธอได้รับรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม และLet the Bullets Fly ในปี ค.ศ. 2010
==ผลงานด้านการแสดง==
===ภาพยนตร์===
===ละครโทรทัศน์===
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
จากIMDb
นักแสดงจีน
นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวฮ่องกง
บุคคลจากซูโจว
พุทธศาสนิกชนชาวฮ่องกง
เอดิธ คาเวล

เอดิธ คาเวล (Edith Louisa Cavell, 4 ธันวาคม ค.ศ. 1865 – 12 ตุลาคม ค.ศ. 1915) เป็นนางพยาบาลและสายลับชาวอังกฤษ มีชื่อเสียงจากการช่วยช่วยชีวิตทหารทุกฝ่ายโดยไม่แบ่งแยก และในการช่วยทหารฝ่ายสัมพันธมิตรราว 200 นาย ให้หลบหนีจากเบลเยียมที่ถูกเยอรมนียึดครองไว้ระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ก่อนถูกจับกุมหลังจากนั้น เธอถูกตัดสินว่ามีความผิดในข้อหากบฏหลังมีการพิจารณาโดยศาลทหาร เธอได้รับโทษประหารชีวิตและถูกยิงด้วยชุดยิง
เธอเป็นที่รู้จักกันดีจากคำกล่าวของเธอที่ว่า "ความรักชาตินั้นไม่เพียงพอ" (patriotism is not enough) ความเชื่ออย่างแรงกล้าในนิกายแองกลิกันของเธอทำให้เธอช่วยเหลือทุกคนที่ต้องการความช่วยเหลือ ทั้งทหารเยอรมันและฝ่ายสัมพันธมิตร คำคมหนึ่งของเธอมีว่า "ฉันหยุดไม่ได้ในเมื่อมีชีวิตอีกมากที่ต้องช่วยเหลือ" (I can’t stop while there are lives to be saved) คาเวลยังเป็นผู้บุกเบิกในการพยาบาลสมัยใหม่ในเบลเยียมผู้ทรงอิทธิพลอีกด้วย
== เชิงอรรถ ==
==อ้างอิง==
The Daily News & Leader.  "The Death of Edith Cavell"  London: H.C. & L., Ltd., 1915.
Hill, William Thomson.  The Martyrdom of Nurse Cavell: The Life Story of the Victim of Germany's Most Barbarous Crime.  London: Hutchinson & Co., 1915.
Hoehling, A.A. "The Story of Edith Cavell": The American Journal of Nursing. 57.10 (Apr. 1955).
Hughes, Anne-Marie Claire.  "War, Gender and National Mourning: The Significance of the Death and Commemoration of Edith Cavell in Britain":  European Review of History.  12.3 (Nov. 2005) 425-444. EBSCOhost. 5 November 2007.
Judson, Helen. "Edith Cavell": The American Journal of Nursing. 41.7 (July 1941).
Lasswell, Harold.  Propaganda Technique in World War I.  London: Kegan Paul, Trench, Trubner & Co., Ltd., 1927.
 
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2408
นักบุญชาวอังกฤษ
พยาบาลศาสตร์
บุคคลจากบรัสเซลส์
ตัวแสบสุดป่วน

ตัวแสบสุดป่วน  เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น แต่งโดย นิชิโมริ ฮิโระยูกิ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับ มาซายะ ฟุบานาชิ เด็กหนุ่มสุดเฮี้ยวผู้ถูกขนานนามอย่างน่าสะพรึงกลัวว่า “เดวิล” ลงตีพิมพ์ในนิตยสารโชเนนซันเดย์ ของสำนักพิมพ์ โชงะกุกัง ตั้งแต่ฉบับที่ 18 ของ พ.ศ. 2550 จนถึง ฉบับที่ 35 ของ พ.ศ. 2552  และทำเป็น มังงะ จำนวน 11 เล่ม
== เนื้อเรื่อง ==
== ตัวละคร ==
=== ตัวละครหลัก ===
มาซายะ ฟุบานาชิ (船橋 雅矢): นักเรียนชาย ม.ปลาย ปี 1 แห่งโรงเรียนไคกะ มีฉายาว่า "เดวิล" มาคุง สมัยอยู่ ม.ต้น ถูกขนานนามว่าเป็นนักเลงที่ร้ายกาจที่สุด มีคนมาท้าต่อยมากมายไปหมด และส่วนใหญ่ก็ชนะทุกครั้ง เมื่อได้ขึ้น ม.ปลาย มีแผนอยากที่จะเปลี่ยนชีวิตให้สงบสุข จึงเข้าชมรมชงชา
ยามาดะ วาตารุ (山田航) : นักเรียนชาย ม.ปลาย ปี 1 แห่งโรงเรียนไคกะ หนุ่มใจเย็น แต่เมื่ออารมณ์เดือดเมื่อไหร่ก็น่ากลัวไม่ใช่น้อย อยู่ชมรมชงชาเช่นเดียวกับฟุบานาชิ เป็นเพื่อนสนิทของฟุบานาชิ รู้จักกันมาตั้งแต่สมัยประถม ช่วงนั้น วาตารุ ยังคงอ่อนแอ และชอบแมลงมาก แต่ทุกอย่างเปลี่ยนไปเพราะฟุบานาชิ
อาเนซากิ นาโอะมิ (姉崎奈緒美) : ประธานชมรมชงชาผู้อ่อนโยน แห่งโรงเรียนไคกะ เป็นรุ่นพี่ฟุบานาชิ ท่าทางกิริยาวาจาราวกับนางฟ้าแห่งชมรมชงชา ฟุบานาชิจึงหลงเสน่ห์
อาซาคาวะ คาโฮะ (浅川夏帆) : นักเรียนหญิง ม.ปลาย ปี 1 แห่งโรงเรียนไคกะ เป็นคนไม่ยอมใคร เกลียดความชั่วร้าย มักชอบแอบทะเลาะกับฟุบานาชิ ฟุบานาชิจึงตั้งฉายาให้ว่า "หมาบ้า" แต่จริงๆแล้วเป็นคนจิตใจดีงาม
คาชิซาว่า โคกิ (樫沢光輝) : นักเรียนชาย ม.ปลาย ปี 1 แห่งโรงเรียนเคย์เคียว ลูกชายเจ้าของโรงเรียน ซ้ำยังเป็นคนหล่อ เรียนเก่ง จิตใจกว้าง เรียกได้ว่าสมบูรณ์แบบ เสียอย่างเดียวเคราครึ้ม
=== ตัวละครสมทบ ===
อิคุระ จิคะ (飯倉智花)
โนะฮาระ คิมิ (野原樹実)
ชินไดจิ ทะมามิ (慎大寺珠美)
โอะคุนุมะ ทามิโกะ (奥沼民子)
ทาเตะจิมะ ฮิโรชิ (縦島洋)
==รูปแบบต่างๆ==
===มังงะ===
การ์ตูนเรื่องนี้การ์ตูนญี่ปุ่น แต่งโดย นิชิโมริ ฮิโระยูกิ ลงตีพิมพ์ในนิตยสารโชเนนซันเดย์ ของสำนักพิมพ์ โชงะกุกัง ตั้งแต่ฉบับที่ 18 ของ พ.ศ. 2550 จนถึง ฉบับที่ 35 ของ พ.ศ. 2552  และทำเป็น มังงะ จำนวน 11 เล่ม ส่วนฉบับภาษาไทยทาง  บงกช ได้ลิขสิทธิ์ มีจำนวน 10 เล่ม
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์การ์ตูนของบงกช
การ์ตูนญี่ปุ่น
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง‎
ดราก้อน เอจ

ดราก้อน เอจ (Dragon Age) เป็นชุดวิดีโอเกมสมมติบทบาท สร้างโดย ไบโอแวร์ เกมแรก คือ  ออริจินส์ จัดจำหน่ายในปี 2552 และ ดราก้อน เอจ II เป็นภาคต่อของ ออริจินส์ จัดจำหน่ายในเดือนมีนาคม 2554
ดราก้อน เอจ เป็นเกมแนวแฟนตาซีที่ถูกใช้ในสื่ออื่น ๆ อย่างกว้างขวาง รวมถึงหนังสือและเกมกระดาน เกมหลักสองเกมแรกมีทั้งภาคเสริมและเนื้อหาเสริมที่สามารถดาวน์โหลดได้
== เกมและภาคเสริม ==
== สื่อประเภทอื่น ๆ ==
เนื้อหาของดราก้อน เอจ ยังถูกใช้ในสื่ออื่น ๆ อีกมากมาย
=== นวนิยาย ===
ขณะนี้มี้หนังสือสองเล่มที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับโลกของดราก้อน เอจ เล่มแรกคือ เดอะ สโตเล่น โทรนจัดจำหน่ายเมื่อวันที่ 3 มีนาคม 2552 หนังสือเล่มที่สองคือ เดอะ คอลลิ่งจัดจำหน่ายเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม 2552
หนังสือเล่มที่สามคือ อซันเดอร์วางแผนที่จะจัดจำหน่ายในวันที่ 3 ธันวาคม 2554 หนังสือทั้งหมดเขียนโดย เดวิด ไกด์เดอร์ และตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ทอร์
=== เกมเฟซบุ๊ค ===
ดราก้อน เอจ เลเจนส์ เป็นเกมสมมติบทบาทแนววางแผนยุทธศาสตร์ สร้างโดยอิเล็คโทรนิค อาร์ตส เกมนี้เปิดโอกาสให้ผู้เล่นผจญภัยไปใน ฟรี มาร์ชเชส อันเป็นสถานที่หลักของเกม ดราก้อน เอจ II เกมนี้มีเนื้อหาและการปรับปรุงลักษณะตัวละครคลายคลึงกับเกมหลัก
=== เกมแฟลช ===
ดราก้อน เอจ เจอร์นี่ส์ เป็นเกมส์สามมติบทโดยใช้แฟลช พัฒนาโดย อีเอ ทูดี ขณะนี้อยู่ระหว่างการพัฒนา บทแรกของเกมคือเดอะ ดีพ โรดส์ เปิดให้เล่นได้ฟรี ผู้เล่นสามารถปลดล็อกตราความสำเร็จได้ในเกม ซึ่งจะปลดล็อกไอเทมพิเศษใน ดราก้อน เอจ: ออริจินส์ เนื้อหาบทที่สองและสามจะต้องซื้อเท่านั้น
=== เกมกระดานเล่นตามบทบาท ===
ดราก้อน เอจ เป็นเกมกระดานเล่นตามบทบาท จัดจำหน่ายเมื่อ 25 มกราคม 2553 โดยกรีน โรนิน.
=== อนิเมะ ===
ดราก้อน เอจ ภาคอนิเมะ ประกาศขึ้นในวันที่ 7 มิถุนายน 2552 จากการร่วมมือระหว่าง ไบโอแวร์, อิเล็คโทรนิค อาร์ตส และฟันนิเมชั่น เอ็นเตอร์เทนเมนท์ ตามแผนการจะแล้วเสร็จสมบูรณ์ในปี 2555 ภาพยนตร์เรื่องนี้จะใช้ชื่อว่า 'ดราก้อน เอจ: ดอวน์ ออฟ เดอะ ซีคเกอร์'
=== หนังสือการ์ตูน ===
ดราก้อน เอจ: ออริจินส์ ฉบับเว็บคอมิคโดย เพ็นนี อาร์เคด ในปี 2552 มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับเทมพล่าร์ที่ถูกส่งออกไปเพื่อจัดการ ฟลีเมธ หรือ แม่มดแห่งอรัญ เนื้อเรื่องเกิดขึ้นก่อน ดราก้อน เอจ: ออริจินส์ โดยมอริแกนยังไม่ได้พบเจอกับวอร์เดน
เว็บคอมิคอีกเรื่องคือ ดราก้อน เอจ: ออริจินส์ - อเวคเค่นนิ่ง จัดจำหน่ายในปี 2552 โดย เพ็นนี อาร์เคด เรื่องสั้นเรื่องนี้เกี่ยวกับ นาตาเนล ฮาว บุกรุกเข้าไปในไวจิล คีพ และถูกจับก่อนที่จะพบกับวอร์เดน
ดราก้อน เอจ: เดอะ รีเวอเลชั่น เขียนโดย เดวิด ไกเดอร์ จัดจำหน่ายในปี 2553 ทางเว็บไซต์ของไบโอแวร์ ซึ่งมีเรื่องอยู่บนฐานของ ดราก้อน เอจ: ออริจินส์ ที่ไม่ได้รวมไว้ในตอนสุดท้าน เนื้อหาเกี่ยวกับการพบกันระหว่างอลิสแตร์กับมอริแกน หลังจากที่เกรย์ วอร์เดน รับรู้จาก ริออร์เดน ว่าผู้ที่สังหาร อาร์ช ดีมอน จะต้องตาย
มอริแกนถามอลิสแตร์เกี่ยวกับวิธีช่วย เกรย์ วอร์เดน ให้รอดพ้นจากคำสาป
=== แอคชั่น ฟิกเกอร์ส์ ===
ฟิกเกอร์ตัวละครจัดจำหน่ายโดย ดีซี ไดเรคท์ ประกอบด้วยตัวละครจากเนื้อเรื่อง คือ มอริแกน, ดันแคน, โลเกน และเจนล็อก
=== ภาพยนตร์ชุดทางอินเทอร์เน็ต ===
นักแสดงหญิง เฟลิเซีย เดย์ ได้ประกาศการเผยแพร์ในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2554 ด้วยความร่วมมือจากไบโอแวร์ ชื่อเรื่องคือ รีเดมพ์ชั่น มีทั้งหมดหกตอน
ภาพยนตร์ชุดนี้วางแผนออกอากาศทางอินเทอร์เน็ต ในช่วงเวลาเดียวกันกับที่ ดราก้อน เอจ II มาร์ก ออฟ ดิ แอสซาซิน วางจำหน่าย
== อ้างอิง ==
วิดีโอเกมเล่นตามบทบาท
เหตุการณ์รถไฟตกเหวที่จังหวัดลำปาง พ.ศ. 2532

เหตุการณ์รถไฟตกเหวที่จังหวัดลำปาง พ.ศ. 2532 เป็นอุบัติเหตุทางรถไฟที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2532 เวลาประมาณ 20.30 น. ขบวนรถเร็วที่ 38 (เชียงใหม่-กรุงเทพ) (ปัจจุบันคือขบวนรถด่วนที่ 52 เชียงใหม่-กรุงเทพ) ตกรางช่วงระหว่างสถานีรถไฟปางป๋วย อำเภอแม่เมาะ จังหวัดลำปาง กับสถานีรถไฟผาคัน อำเภอลอง จังหวัดแพร่ (กม.ที่ 585-586) หัวรถจักรชนกับหน้าผาข้างทางอย่างรุนแรง ทำให้พนักงานขับรถไฟเสียชีวิต ส่วนช่างเครื่องและพนักงานรักษารถได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย ขบวนรถไฟได้ตกลงไปในเหว จำนวน 8 คัน มูลค่าความเสียหายของการรถไฟฯ 3,539,677.63 บาท มีผู้โดยสารเสียชีวิต 8 คน ได้รับบาดเจ็บสาหัส 32 คน และบาดเจ็บเล็กน้อย 107 คน
== การสอบสวนหาสาเหตุ ==
ผลการสอบสวนหาสาเหตุพบว่า ระบบห้ามล้อของหัวรถจักรมีปัญหาติดขัด และมีการตรวจซ่อมแก้ไขที่สถานีรถไฟนครลำปางจนใช้การได้ แต่เกิดอาการขัดข้องอีกช่วงผ่านสถานีรถไฟแม่เมาะ เมื่อขบวนรถวิ่งผ่านสถานีรถไฟปางป๋วย เจ้าหน้าที่สังเกตว่าขบวนรถมีอาการสะบัด โคลงตัว และได้แจ้งพนักงานขับรถทราบ และพยายามดึงเบรกฉุกเฉิน ในช่วงนั้นเป็นทางลงเขามีความลาดชัน จากเทปบันทึกการเดินรถในหัวรถจักรระบุว่า ขบวนรถวิ่งด้วยความเร็วถึง 75 กิโลเมตรต่อชั่วโมง โดยความเร็วปลอดภัยที่กำหนดไว้เพียง 45 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ขบวนรถจึงหลุดจากราง และพุ่งเข้าชนหน้าผา
อุบัติเหตุครั้งนี้เป็นข่าวใหญ่ เพราะมีนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติได้รับบาดเจ็บในที่เกิดเหตุด้วย 2 ราย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพ-ข่าวในอดีต : ข.38 ตกรางที่ผาคัน (23/05/2532)
อุบัติเหตุทางรถไฟในประเทศไทย
ประเทศไทยในปี พ.ศ. 2532
เหตุการณ์ในจังหวัดลำปาง
การขนส่งในจังหวัดลำปาง
อำเภอแม่เมาะ
ไอดับเบิลยูจีพี อินเตอร์คอนติเนนทัล แชมเปี้ยนชิพ

ไอดับเบิลยูจีพี อินเตอร์คอนติเนนทัล แชมเปี้ยนชิพ (IWGP Intercontinental Championship) เป็นเข็มขัดแชมป์จากนิวเจแปนโปรเรสต์ลิง (NJPW) ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 2011
==รายนามการครองแชมป์==
==สถิติ==
As of  , .
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
New Japan Pro Wrestling.co.jp
เข็มขัดแชมป์ของนิวเจแปนโปรเรสต์ลิง
เอ็มม่า ลำนำรักข้ามวรรณะ

เอ็มม่า ลำนำรักข้ามวรรณะ  เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น แต่งโดย โมริ คาโอรุ จัดพิมพ์ในประเทศญี่ปุ่นเป็นครั้งแรกภายใต้ลิขสิทธิ์ของ เอ็นเตอร์เบรน และตีพิมพ์ในนิตยสาร คอมมิกส์เบรน และในประเทศไทยโดย สำนักพิมพ์ทีเคโอคอมิกส์ ในวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2548 ได้ถูกสร้างเป็นอนิเมะ จนถึงวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2548
== ตัวละคร ==
เอ็มม่า (エマ|Emma): หญิงสาวใช้ที่ทำงานอยู่กับครูสอนพิเศษ เคลลี่ สโตวเนอร์ ในกรุงลอนดอน เมื่อครูสอนพิเศษเสียชีวิต เธอจึงต้องกลับบ้านเกิดไปหางานทำใหม่ แต่ในขณะนั้นเอ็มม่าก็รักกับ วิลเลี่ยม โจนส์ ซึ่งเป็นบุตรคนโตของตระกูลโจนส์ ที่เป็นตระกูลชนชั้นสูง
วิลเลี่ยม โจนส์ (ウィリアム・ジョーンズ|William Jones): บุตรชายคนโตแห่งตระกูลโจนส์ ที่เป็นตระกูลชนชั้นสูง ตั้งแต่สมัยเด็ก วิลเลี่ยมได้รับการอบรมสั่งสอนจาก เคลลี่ อย่างเข้มงวด เมื่อเติบโตขึ้นมาก็ได้กลับมาเยี่ยม เคลลี่ และนั้นเป็นครั้งแรกที่พบกับ เอ็มม่า ทำให้ตกหลุมรักเอ็มม่าตั้งแต่แรกพบ
เคลลี่ สโตวเนอร์ (ケリー・ストウナー|Kelly Stowner): แต่งงานเมื่ออายุ 18 ปี และเป็นหม้ายตั้งแต่อายุ 20 ปี หลังจากนั้นมาจึงมีอาชีพเป็นครูสอนพิเศษตามพวกตระกูลชนชั้นสูง เป็นระยะเวลา 30 ปี หลังจากเกษียณก็ได้ใช้ชีวิตอยู่กับสาวใช้เอ็มม่าอย่างเรียบง่าย
ฮาคิม อาตาวารี (ハキム・アタワーリ|Hakim Atawari): เพื่อนชายของวิลเลี่ยม เป็นเจ้าชายลำดับที่ 2 ของมหาราชาแห่งเมืองชัยปุระ มีพี่น้องต่างมารดาทั้งสิ้น 18 คน ชอบเดินทางด้วยช้าง และมีกลุ่มนักเต้นระบำสาว 4 คน ที่คอยติดตามฮาคิมไปทุกที่
เอเลนอร์ แคมป์เบลล์ (エレノア・キャンベル|Eleanor Campbell): เป็นบุตรสาวคนที่ 3 ของตระกูลไวส์เคานท์ แคมป์เบลล์ ซึ่งเป็นตระกูลชนชั้นสูงเช่นเดียวกับวิลเลี่ยม และหลงรักวิลเลี่ยม
ริชาร์ด โจนส์ (リチャード・ジョーンズ|Richard Jones): ผู้นำตระกูลโจนส์คนปัจจุบัน และเป็นบิดาของวิลเลี่ยม เป็นคนฉลาดที่ให้ความสำคัญกับกฎและขนบธรรมเนียมมาก ทำให้ต่อต้านความสัมพันธ์ของวิลเลี่ยมลูกชายของตัวเองกับสาวใช้เอ็มม่าเต็มที่
อัล (アル |Aru): เพื่อนสนิทของเคลลี่ และสามีของเคลลี่ที่เสียชีวิตไป เป็นช่างซ่อม อาศัยอยู่แถบย่านค้าขายของกรุงลอนดอน
== รายชื่อตอน ==
== เพลงประกอบ ==
เพลงเปิด "Silhouette of a Breeze"
เนื้อร้อง-เรียบเรียง: Ryokuni Hiko
เพลงปิด "Menuet for EMMA"
เนื้อร้อง: Ryokuni Hiko / ทำนอง: Kaneko Kenji  / บรรเลง : Tokyo Recorder Orchestra
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Emma anime official website 
2021 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }} TKO Comics 
การ์ตูนญี่ปุ่น
แอนิแมกซ์
ตัวละครที่เป็นเมด
ปูก้ามดาบ

ปูก้ามดาบ หรือ ปูเปี้ยว (Fiddler crabs, Ghost crabs) เป็นปูทะเลขนาดเล็กสกุลหนึ่ง อยู่ในสกุล Uca ในวงศ์ Ocypodidae
==ลักษณะ==
มีลักษณะโดยรวมคือ กระดองรูปสี่เหลี่ยมคางหมู มีก้านตายาว  กระดองมีสัสันสวยงามต่าง ๆ  ตัวผู้มีลักษณะเด่นอันเป็นที่มาของชื่อเรียก คือ มีก้ามข้างใดข้างหนึ่ง ขึ้นอยู่กับชนิดใหญ่กว่าอีกข้างอย่างเห็นได้ชัด ซึ่งจะใช้ก้ามข้างนี้ในการโบกไปมาเพื่อขู่ศัตรูและเรียกร้องความสนใจจากตัวเมีย อีกทั้งยังใช้เป็นอาวุธในการต่อสู้กันอีกด้วย ขณะที่ปูตัวเมียก้ามทั้ง 2 ข้างจะเล็กเท่ากัน
==ถิ่นที่อยู่==
ปูก้ามดาบอาศัยอยู่ในป่าชายเลนหรือหาดทรายริมทะเล พบได้ทั่วไปในเขตแอฟริกาตะวันตก, มหาสมุทรแอตแลนติก, มหาสมุทรแปซิฟิก และอินโด-แปซิฟิก  โดยใช้ก้ามข้างเล็กนั้นคีบหาอาหารและป้อนอาหารเข้าปาก อาศัยโดยการขุดรูอยู่ ต่อเมื่อน้ำลงก็จะออกมาหาอาหาร โดยเวลาจะลงรูจะใช้ข้างที่เล็กกว่าลงก่อน ซึ่งก้ามข้างที่ใหญ่ขึ้น เมื่อขาดไป ข้างที่เล็กกว่าจะใหญ่ขึ้นมาแทน และข้างที่เคยใหญ่ขึ้นอาจงอกมาเป็นเล็กกว่าหรือสลับกันไปก็ได้
ปูก้ามดาบ เป็นปูขนาดเล็กที่ไม่ใช้บริโภคกันเหมือนปูทะเลชนิดอื่น แต่ด้วยความที่มีสีสันสวยงาม และรูปลักษณ์ที่แปลก จึงนิยมนำมาเลี้ยงกันเป็นสัตว์เลี้ยง โดยอาจเลี้ยงได้ในน้ำที่มีความเค็มต่ำ แต่มิอาจจะรอดให้รอดได้ในน้ำจืด
ปูก้ามดาบเวลาผสมพันธุ์ ตัวเมียอาจเลือกตัวผู้เป็นร้อยตัว เมื่อจับคู่ได้แล้ว ตัวผู้จะเป็นฝ่ายนำตัวเมียลงไปผสมพันธุ์ในรู และตัวผู้จะเป็นฝ่ายดูแลตัวเมียและไข่ที่บริเวณปากรู รอจนกว่าให้ตัวเมียฟักไข่จนออกมาเป็นตัวสมบูรณ์
==การจำแนก==
แบ่งออกได้ราว 100 ชนิด ใน 9 สกุลย่อย
Australuca
*Uca bellator
*Uca elegans
*Uca hirsutimanus
*Uca longidigitum
*Uca polita
*Uca seismella
*Uca signata
Austruca
*Uca albimana
*Uca annulipes
*Uca cryptica
*Uca iranica
*Uca lactea
*Uca mjoebergi
*Uca perplexa
Cranuca
*Uca inversa
Gelasimus
*Uca borealis
*Uca dampieri
*Uca hesperiae
*Uca jocelynae
*Uca neocultrimana
*Uca tetragonon
*Uca vocans
*Uca vomeris
Leptuca
*Uca batuenta
*Uca beebei
*Uca crenulata
*Uca coloradensis
*Uca cumulanta
*Uca deichmanni
*Uca dorotheae
*Uca festae
*Uca helleri
*Uca inaequalis
*Uca latimanus
*Uca leptodactyla
*Uca limicola
*Uca musica
*Uca oerstedi
*Uca panacea
*Uca panamensis
*Uca pugilator
*Uca pygmaea
*Uca saltitanta
*Uca speciosa
*Uca spinicarpa
*Uca stenodactylus
*Uca subcylindrica
*Uca tallanica
*Uca tenuipedis
*Uca terpsichores
*Uca tomentosa
*Uca uruguayensis
Minuca
*Uca argillicola
*Uca brevifrons
*Uca burgersi
*Uca ecuadorensis
*Uca galapagensis
*Uca herradurensis
*Uca longisignalis
*Uca marguerita
*Uca minax
*Uca mordax
*Uca osa
*Uca pugnax
*Uca rapax
*Uca thayeri
*Uca umbratila
*Uca victoriana
*Uca virens
*Uca vocator
*Uca zacae
Paraleptuca
*Uca bengali
*Uca chlorophthalmus
*Uca crassipes
*Uca sindensis
*Uca triangularis
Tubuca
*Uca acuta
*Uca arcuata
*Uca capricornis
*Uca coarctata
*Uca demani
*Uca dussumieri
*Uca flammula
*Uca forcipata
*Uca formosensis
*Uca paradussumieri
*Uca rhizophoriae
*Uca rosea
*Uca typhoni
*Uca urvillei
Uca
*Uca heteropleura
*Uca insignis
*Uca intermedia
*Uca major
*Uca maracoani
*Uca monilifera
*Uca ornata
*Uca princeps
*Uca stylifera
*Uca tangeri
สำหรับในประเทศไทยพบปูก้ามดาบทั้งได้หมด 11 ชนิด ทั้งด้านอ่าวไทยและทะเลอันดามัน      เช่น ปูก้ามดาบก้ามยาว (U. spingata) และปูก้ามดาบก้ามขาว (U.  perplexa) เป็นต้น
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วงศ์ปูลม
ครัสเตเชียนที่เป็นสัตว์เลี้ยง
น้ำตกรางจาล

น้ำตกรางจาล  หรือ น้ำตกรางจาน อยู่ที่บ้านห้วยลึก ตำบลบ่อเกลือเหนือ อำเภอบ่อเกลือ จังหวัดน่าน ในเขตหน่วยจัดการต้นน้ำขุนน่าน หน่วยย่อยที่ 1 โดยอยู่ห่างจากที่ทำการหน่วยจัดการต้นน้ำ ประมาณ 500 เมตร
ตัวน้ำตกมีความสูงกว่า 50 เมตร ลักษณะเป็นร่องน้ำแล้วตกลงในแอ่งเหมือนจานจึงเรียกว่า น้ำตกรางจาน  ในช่วงฤดูฝนจะมีปริมาณน้ำมาก ทำให้ยากต่อการเข้าไปเที่ยวชมน้ำตก  ควรไปในช่วงเดือนตุลาคมถึงเดือนธันวาคม
== การเดินทาง ==
เส้นทางหลักจากตัวเมืองน่านไปยังอำเภอบ่อเกลือ ไปตามถนนสายบ่อเกลือ - เฉลิมพระเกียรติ  ซึ่งเป็นถนนลาดยางสภาพค่อนข้างดี เป็นระยะทางประมาณ 25 กิโลเมตร ถึงป้ายหน่วยจัดการต้นน้ำขุนน่าน หน่วยย่อยที่ 1 เลี้ยวขวาตามถนนลูกรังไปอีก 6 กิโลเมตร โดยเหมาะสำหรับการเดินทางแบบออฟโรด
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เดินป่าภูเข้ 2,079 ม. 
== อ้างอิง ==
รางจาล
อำเภอบ่อเกลือ
เหตุระเบิดในบาหลี พ.ศ. 2545

เหตุระเบิดในบาหลี พ.ศ. 2545 เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2545 ในย่านท่องเที่ยวกูตา (Kuta) บนเกาะบาหลีของประเทศอินโดนีเซีย การโจมตีดังกล่าวเป็นพฤติการณ์ก่อการร้ายครั้งนองเลือดที่สุดในประวัติศาสตร์อินโดนีเซีย ซึ่งสังหารประชาชนไป 202 คน (ชาวออสเตรเลีย 88 คน และพลเมืองอินโดนีเซีย 38 คน) และมีผู้ได้รับบาดเจ็บอีก 240 คน
เหตุโจมตีดังกล่าวเกี่ยวข้องกับการจุดระเบิดสามลูกด้วยกัน ลูกที่หนึ่งเป็นอุปกรณ์ติดกับเป้สะพายหลังซึ่งมือระเบิดพลีชีพนำติดตัวไปด้วย ลูกที่สองเป็นคาร์บอมบ์ขนาดใหญ่ ซึ่งทั้งสองลูกนั้นถูกจุดระเบิดในหรือใกล้กับไนท์คลับที่ได้รับความนิยมในกูตา ส่วนระเบิดลูกสุดท้าย เป็นอุปกรณ์ขนาดเล็กกว่ามาก ซึ่งจุดระเบิดนอกสถานกงสุลสหรัฐอเมริกาในเด็นปาซาร์ (Denpasar) แต่เคราะห์ดีก่อให้เกิดความเสียหายเพียงเล็กน้อยกับสถานที่เท่านั้น
สมาชิกหลายคนของกลุ่มญะมาอะห์ อิสลามียะห์ กลุ่มอิสลามหัวรุนแรง ถูกพิพากษาว่ามีส่วนเกี่ยวข้องกับเหตุระเบิด โดยมีสามคนถูกตัดสินประหารชีวิต อาบู บาการ์ บาชีร์ (Abu Bakar Bashir) ผู้นำทางจิตวิญญาณที่ถูกกล่าวหาของญะมาอะห์ อิสลามียะห์ ถูกตัดสินว่ามีความผิดและรับโทษจำคุกสองปีครึ่ง อย่างไรก็ดี บาชีร์รับโทษเพียง 18 เดือน เพราะเขาไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องโดยตรงกับเหตุการณ์ดังกล่าว ปัจจุบันบาชีร์กำลังรับโทษ 15 ปีจากการช่วยจัดตั้งและหาทุนแก่ค่ายฝึกจีฮัด เมื่อคนที่จะมาเป็นมือระเบิดเข้าหาเขา และแสดงความปรารถนาของพวกเขาอันคลุมเครือในการที่จะปฏิบัติการจีฮัดบนเกาะบาหลี ตามรายงานว่า เขาไม่ทราบว่าผู้ติดตามวางแผนโจมตีด้วยระเบิดขนาดใหญ่ หรือเห็นชอบต่อการกระทำนั้น แม้ว่าเขาจะสนับสนุนสิทธิของพวกเขาในการดำเนินการจีฮัดตามแต่พวกเขาเห็นสมควร การขาดความรู้โดยตรงต่อปฏิบัติการวางระเบิดของบาชีร์เป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้เขาหลีกเลี่ยงโทษหนักได้ถึงสองครั้ง โดยได้รับโทษจำคุกเป็นระยะเวลาสั้น ๆ เท่านั้น หลังถูกตั้งข้อหาเกี่ยวข้องกับการก่อการร้าย
วันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 มีการประหารชีวิตสามคนด้วยชุดยิง และวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2553 ดัลมาติน (Dulmatin) ซึ่งเชื่อกันว่าอยู่เบื้องหลังการจุดระเบิดระเบิดลูกหนึ่งที่บาหลีด้วยโทรศัพท์เคลื่อนที่ ถูกสังหารโดยตำรวจอินโดนีเซียในกรุงจาการ์ตา
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Remember Bali: a memorial website
การก่อการร้ายอิสลาม
การก่อการร้ายในประเทศอินโดนีเซีย
การก่อการร้ายใน พ.ศ. 2545
ญะมาอะห์ อิสลามียะห์
เหตุระเบิดในประเทศอินโดนีเซีย
หลวงปู่เขียว อินฺทมุนี

พ่อท่านเขียว อินทมุนี เป็นพระเกจิอาจารย์อดีตเจ้าอาวาสวัดหรงบน ก่อนที่ท่านจะมรณภาพนั้นก็สามารถบอกถึงกำหนดวันมรณภาพล่วงหน้าได้อย่างแม่นยำ นอกจากสังขารไม่เน่าเปื่อยแล้วยังเผาไม่ไหม้อีกด้วย
พระเครื่องและวัตถุมงคลของท่านได้รับความนิยมสูงมาก เช่น เหรียญรูปเหมือน, รูปหล่อลอยองค์, ผ้ายันต์รอยมือรอยเท้า, เชือกคาดเอว, ลูกอม, ตะกรุด และพระปิตตา ฯลฯ
== ประวัติ ==
พ่อท่านเขียว เกิดเมื่อวันอาทิตย์ เดือนยี่ ปีมะเมีย พ.ศ. 2424 ที่บ้านหนองยาว ต.ไสหมาก อำเภอเชียรใหญ่ จังหวัดนครศรีธรรมราช เมื่อยังเยาว์วัย พ่อท่านเขียวอาศัยพระในบ้านช่วยสอนหนังสือให้อ่านเขียนได้ตามอักขระสมัย ท่านชอบศึกษาเล่าเรียนเป็นชีวิตจิตใจ รวมทั้งการศึกษาวิชาอาคมตามประเพณีนิยมของชาติไทยสมัยก่อน จนเมื่อมีอายุได้ 18 ปี ท่านจึงได้ตัดสินใจบวชเป็นสามเณร จนเมื่ออายุครบ 20 ปีบริบูรณ์จึงอุปสมบทในปีฉลู พ.ศ. 2444 ณ วัดคงคาวดี (วัดกลาง) ปีเถาะ พ.ศ. 2446 พระครูสมัยนั้น เป็นพระอุปัชฌายะ พระครูบริหารสังฆกิจ (เต็ง) เป็นพระอนุสาวนาจารย์ พระเกื้อเป็นพระกรรมวาจา ได้รับฉายาว่า "อินทมุนี"
หลังจากอุปสมบทแล้ว ท่านก็อยู่รับใช้ปรนนิบัติพระอุปัชฌาย์ รับฟังโอวาทจากพระอุปัชฌายะชั่วระยะเวลาหนึ่ง จากนั้นท่านก็กราบลาพระอุปัชฌาย์ ไปศึกษาเล่าเรียนต่อกับพระอาจารย์เอียด วัดบน พระอาจารย์เอียดเก่งทั้งทางโลกและทางธรรม อบรมสั่งสอนให้รู้จักตัดกิเลสออกไปจากจิตใจได้ จนท่านตั้งใจว่า ขอถือบวชอยู่ในพุทธศาสนาตลอดไป หลวงปู่เขียวท่านตัดสินใจเดินธุดงค์เป็นวัตร คือ ถือผ้านุ่งห่มบังสกุล 3 ชิ้น มีผ้าสบง อังสะ จีวร บิณฑบาตร และฉันอาหารมื้อเดียว (เอกา) เป็นวัตร จึงกราบลาอาจารย์เดินธุดงค์สู่ป่าเขาลำเนาไพร และธุดงค์ไปบำเพ็ญสมาธิ ฝึกจิตให้แก่กล้าขึ้น ผู้ที่ร่วมเดินทางไปกับท่านก็คือ พระครูนนทจรรยาวัตรหรือพระครูนนท์ ยอดพระเกจิอาจารย์อีกรูปหนึ่งของภาคใต้ ด้วยวัตถุมงคลของท่าน ประชาชนชาวสยาม (ชาวไทย) ในปัจจุบัน ได้นำวัตถุมงคลของท่านไปบูชา ท่านได้สร้างลูกอมและผ้ายันต์รอยมือรอยเท้ามีหลายแบบ ผ้ายุคแรก ๆ จะประทับด้วยผงขมิ้นละลายน้ำ รุ่นหลังจากนั้นจะประทับด้วยคราม หมึกน้ำเงิน และหมึกดำ ผ้าบางผืนก็มีแต่รอยเท้าอย่างเดียว เป็นที่นิยมกันมาก ผืนที่มีสภาพสมบูรณ์เช่าหากันหมื่นกว่าบาทและมีประสบการณ์ไม่แพ้ไปกว่าลูกอม ส่วนเหรียญรุ่นแรกและรุ่นเดียวของท่านก็อ เหรียญปี 2513
พ่อท่านเขียวถึงแก่มรณภาพเมื่อวันเสาร์ที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2519 เวลา 17.15 น. สิริอายุได้ 95 ปี พรรษา 74
== อ้างอิง ==
วัดหรงบน (พ่อท่านเขียว)
เกจิอาจารย์
เจ้าอาวาส
ภิกษุในสังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย
ภิกษุชาวไทยที่มรณภาพแล้วศพไม่เน่าเปื่อย
บุคคลจากอำเภอเชียรใหญ่
ภิกษุจากจังหวัดนครศรีธรรมราช