pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
อนันต์ กรุแก้ว

ศาสตราจารย์อนันต์ กรุแก้ว (8 มีนาคม พ.ศ. 2468 - 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2564) อดีตอธิการบดีวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา (พ.ศ. 2527 - พ.ศ. 2531)
== ประวัติ ==
ศาสตราจารย์อนันต์ กรุแก้ว เกิดเมื่อวันที่  สมรสกับ รศ.สลวย กรุแก้ว (บุตรของพระยาผดุงวิทยาเสริม (กำจัด พลางกูร)) มีบุตรสาว คือ นางอังสนา กรุแก้ว รศ.ปิยานันต์ ประสารราชกิจ (สมรสกับ พล.ต.อ.วัชรพล ประสารราชกิจ) และนางวรรณวิภา สุขกนิษฐ (สมรสกับ ดร.จักรพงษ์) จบการศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนอัสสัมชัญ (อสช 10749) และโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา จากนั้นเข้าศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาที่ สถาปัตยกรรมศาสตรบัณฑิต และได้รับทุนการศึกษาโครงการความร่วมมือระหว่างสหรัฐอเมริกาและรัฐบาลไทย ศึกษาระดับปริญญาโท สาขา Industrial Education จากมหาวิทยาลัยเวย์นสเตต รัฐมิชิแกน ประเทศสหรัฐอเมริกา และสำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร (วปอ.) รุ่นที่ 22
ในปี พ.ศ. 2550 ได้รับพระราชทานปริญญาสถาปัตยกรรมศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาเทคโนโลยีสถาปัตยกรรม จากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี
== ประสบการณ์การทำงาน ==
ศาสตราจารย์อนันต์ กรุแก้ว เริ่มรับราชการเมื่อปี พ.ศ. 2493 ในตำแหน่งสถาปนิก สังกัดกรมโยธาธิการทหารบก กระทรวงกลาโหม ต่อมาได้ย้ายมาเป็นสถาปนิกประจำการรถไฟแห่งประเทศไทย จากนั้นได้มาปฏิบัติหน้าที่ราชการในด้านการศึกษา ในปี พ.ศ. 2497 ตำแหน่งอาจารย์ตรี แผนกวิชาช่างก่อสร้าง วิทยาลัยเทคนิคกรุงเทพ การปฏิบัติหน้าที่เจริญก้าวหน้าเรื่อยมาอย่างต่อเนื่อง เป็นผู้ร่วมก่อตั้งวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา และเป็นรองอธิการบดี 2 สมัย และอธิการบดีวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา (พ.ศ. 2527 - พ.ศ. 2531)
== ผลงาน ==
=== ด้านการศึกษา ===
ศาสตราจารย์อนันต์ กรุแก้ว เป็นผู้เจรจาขอเวนคืนที่ดินราชพัสดุบริเวณคลองหก จังหวัดปทุมธานี ของกรมธนารักษ์ จำนวน 741 ไร่ เพื่อก่อสร้างศูนย์กลางสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล
=== ด้านสถาปัตยกรรม ===
ศาสตราจารย์อนันต์ กรุแก้ว เป็นสถาปนิกออกแบบอาคารราชการและเอกชนหลายแห่ง อาทิกรมประชาสัมพันธ์  โรงพยาบาลเวชศาสตร์เขตร้อน มหาวิทยาลัยมหิดล  อาคารสังคีตศาลา สวนหลวง ร.9 ฯลฯ
=== ด้านกิจกรรมและสังคม ===
ศาสตราจารย์อนันต์ กรุแก้ว เป็นนายกสโมสรนิสิตคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เคยได้รับคัดเลือกเป็นนักกีฬาดีเด่นของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จากผลงานการเป็นนักกีฬารักบี้ทีมชาติไทย ร่วมแข่งขันกับมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ และมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ในประเทศอื่นๆ เมื่อปี พ.ศ. 2495 และเป็นนายกสโมสรโรตารี่กรุงเทพ นอกจากนี้ยังเคยได้รับรางวัลต่างๆ อาทิ ได้รับรางวัลพ่อตัวอย่าง ในปี พ.ศ. 2528 ได้รับรางวัลครูดีเด่นของกระทรวงศึกษาธิการ 2 ครั้ง เป็นบุคคลดีเด่นจากหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
บุคคลจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร
บุคคลจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ
บุคคลจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี
ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
อาจารย์คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์
ศาสตราจารย์
นักการศึกษาชาวไทย
สถาปนิกชาวไทย
นักกีฬาทีมชาติไทย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
อธิการบดีมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล
นักรักบี้
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี
บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญ
บุคคลจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา
คัมซอฟต์ลีทูมี

"คัมซอฟต์ลีทูมี" (Come Softly to Me) เป็นเพลงป็อปที่เดิมชื่อว่า "คัมซอฟต์ลี" (Come Softly) เขียนโดยเกรตเชน คริสโตเฟอร์ เผยแพร่ในปี ค.ศ. 1959 และขับร้องโดยวงเดอะฟลีตวูดส์ ถือเป็นเพลงแรกที่ออกโดยค่ายใหม่ ดอลฟินเรเคิดส์ และติดชาร์ตอันดับ 1 เดิมเมื่อใช้ชื่อว่า "คัมซอฟต์ลี" เมื่อเพลงฮิตจริงเปลี่ยนมาเป็น "คัมซอฟต์ลีทูมี"  เพลงบันทึกเสียงที่บ้านโดยพวกเขาร้องในลักษณะอะแคปเปลลา กับจังหวะเขย่ากุญแจรถของสมาชิกวงที่ชื่อ โทรเซล จากนั้นเมื่อส่งเทปไปยังลอสแอนเจลิส จึงได้เพิ่มเครื่องดนตรีอื่น บาง ๆ เล็กน้อย คือเสียง อคูสติกกีตาร์ของบอนนี กีตาร์
เจ้าของค่ายดอลฟินเรเคิดส์ ที่ชื่อ บ็อบ ไรส์ดอร์ฟ ให้เปลี่ยนชื่อเพลง เขาคิดว่าคำว่า "คัมซอฟต์ลี" อาจทำให้เข้าใจผิดเป็นเรื่องทะลึ่ง ลามกได้ จึงเปลี่ยนชื่อมาเป็น "คัมซอฟต์ลีทูมี" เพลงออกขายเป็นซิงเกิ้ลในปี ค.ศ. 1959 ติดอันดับ 1 บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 ในเดือนเมษายน
มีศิลปินหลายคนที่นำเพลงนี้ไปทำใหม่ เช่น แซนดี ซาลิสบูรี, บ็อบ เวลช์, แฟรงกี วอแกน ร่วมด้วยเดอะเคย์ซิสเตอร์ส ที่ติดชาร์ตเพลงฮิตในสหราชอาณาจักรด้วย และวงเดอะซีกเกอร์ส ติดอันดับ 95 บนบิลบอร์ดฮอต 100 และอันดับ 20 ในชาร์ตสหราชอาณาจักร ในปี 1972-73
== อ้างอิง ==
เพลงในปี พ.ศ. 2501
เพลงของเดอะฟลีตวูดส์
ซิงเกิลอันดับ 1 ในบิลบอร์ดฮอต 100
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2502
ทอคคาตา แอนด์ ฟิวก์ ในบันไดเสียง ดี ไมเนอร์ (BWV 565)

ทอคคาตา แอนด์ ฟิวก์ ในบันไดเสียง ดี ไมเนอร์, BWV 565 (Toccata and Fugue in D minor, BWV 565) เป็นบทประพันธ์สำหรับบรรเลงด้วยออร์แกน ที่สันนิษฐานว่าแต่งโดยโยฮัน เซบัสทีอัน บัค ในช่วงระหว่าง ค.ศ. 1703 ถึง 1707 เป็นหนึ่งในงานดนตรีคลาสสิกสำหรับออร์แกนที่ได้รับความนิยม และรู้จักกันแพร่หลายที่สุด และปรากฏอยู่ในวัฒนธรรมสมัยนิยมเป็นจำนวนมาก ทั้งในภาพยนตร์ วิดีโอเกม ดนตรีร็อก เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์มือถือ
สืบเนื่องจากต้นฉบับของบทประพันธ์ที่มีลายเซ็นของบัคได้สูญหายไปแล้ว ปัจจุบันมีเพียงสำเนาที่คัดลอกโดยโยฮันน์ ริงค์โดยไม่ได้ระบุวันที่ เพียงแต่ระบุว่าเป็น Toccata Con Fuga  ของ J.S. Bach โดยที่โยฮันน์ ริงค์ ได้ทำสำเนาจากบทประพันธ์ของคีตกวีอีกหลายท่าน เช่น จอร์จ บอห์ม โยฮันน์ พาเคลเบล โยฮันน์ ไฮน์ริก บัตต์สเตตต์ ดีเทอริก บักซเทอฮูด  ปัจจุบันจึงมีข้อโต้แย้งว่าบัคอาจจะไม่ได้เป็นผู้ประพันธ์ผลงานชิ้นนี้
ในยุคปัจจุบัน เพลงนี้ได้รับความนิยมหลังจากถูกบรรจุในภาพยนตร์ของดิสนีย์เรื่องแฟนเทเชีย ในปี 1940 เป็นผลงานอำนวยเพลงและเรียบเรียงเสียงประสานโดยลีโอโปลด์ สโตคอฟสกี  นอกจากนี้ เพลงท่อนนี้ยังถูกวงดนตรีฮาร์ดร็อก ดีพเพอร์เพิล, เรนโบว์  และมอตลีย์ครู นำไปบรรเลงในการแสดงสด  ทั้งยังถูกนำไปบรรเลงโดยวาเนสซา เมย์ โดยซิงเกิลเพลงนี้ขึ้นถึงอันดับ 24 ของป็อปชาร์ตโดยนิตยสารบิลบอร์ดในปี 1995 
นอกเหนือจากบทประพันธ์ชิ้นนี้แล้ว ยังมีผลงานอื่นๆ ของบัค ที่ใช้ชื่อว่า "ทอคคาตา แอนด์ ฟิวก์" ทั้งในบันไดเสียงดี ไมเนอร์ และบันไดเสียงอื่นๆ แต่ผลงานหมายเลข BWV 565 นั้นเป็นที่รู้จักกันแพร่หลายกว่าชิ้นอื่น เช่น
Toccata and Fugue in D minor, BWV 538 แต่เป็นที่รู้จักกันในชื่อ "Dorian"
Toccata and Fugue in F major, BWV 540
Prelude (Toccata) and fugue in E major, BWV 566
Toccata, Adagio and Fugue in C major, BWV 564
== อ้างอิง ==
ผลงานในคริสต์ทศวรรษ 1710
ผลงานของ โยฮัน เซบัสทีอัน บัค
งานประพันธ์ดนตรีสำหรับออร์แกน
ผลงานในคริสต์ทศวรรษ 1700
ทอคคาตา
ฟิวก์
อักษรตัวต้นประดิษฐ์

อักษรตัวต้นประดิษฐ์ (Historiated initial หรือ Inhabited initial) เป็นอักษรตัวแรกของย่อหน้าหรือบางส่วนของบทเขียนที่มีขนาดใหญ่กว่าอักษรตัวที่ตามมาที่จะประกอบด้วยภาพตกแต่ง ส่วนความหมายที่เฉพาะเจาะจงของ “อักษรตัวต้นตกแต่ง” (Inhabited initial) ที่ตกแต่งด้วยรูปลักษณ์ของคนหรือสัตว์จะใช้ในการตกแต่งเท่านั้นโดยไม่มีเนื้อหาเช่น “อักษรตัวต้นประดิษฐ์” อักษรดังกล่าวพบเป็นครั้งแรกในศิลปะเกาะเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 8 ตัวอย่างของงานแรกที่ใช้อักษรตัวต้นประดิษฐ์พบใน “หนังสือเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กบีด” ซึ่งเป็นหนังสือต้นฉบับศิลปะเกาะที่เขียนขึ้นระหว่างราวปี ค.ศ. 731 ถึงปี ค.ศ. 746
อักษรตัวต้นที่นิยมเขียนกันจะเป็น “สีแดงและน้ำเงิน โดยสีทั้งสองจะแผ่ออกไปตกแต่งถึงขอบหนังสือ โดยการเขียนด้วยปากกาและตกแต่งอย่างวิจิตรตามธรรมเนียมนิยมของสมัย” นอกจากนั้นขนาดและการตกแต่งก็ยังเป็นเครื่องแสดงความสำคัญและสถานที่ที่สร้างหนังสืออีกด้วย อักษรตัวต้นที่เริ่มตอนใหม่ของหนังสือ โดยเฉพาะตอนสำคัญอาจจะใช้เนื้อที่มากกว่าปกติและตกแต่งด้วยความบรรจงกว่าปกติ ในหนังสือที่หรูหราก็อาจจะตกแต่งด้วยอักษรตัวต้นประดิษฐ์ทั้งหน้าก็ได้ ทั้งขนาดและความอลังการของหนังสือสะท้อนให้เห็นถึงฐานะของหนังสือเองและผู้เป็นเจ้าของ หนังสือที่สำหรับใช้ประจำวัน หรือใช้โดยนักบวช หรือใช้โดยนักศึกษาของมหาวิทยาลัยมักจะมีการตกแต่งเพียงเล็กน้อย และแทบจะไม่มีการใช้อักษรตัวต้นประดิษฐ์ แต่ถ้าเป็นหนังสือที่ได้รับการสั่งให้ทำโดยผู้จ้างผู้มีฐานะดี หรือสำหรับสำนักสงฆ์สำคัญ ก็จะได้รับการตกแต่งอย่างหรูหราด้วยภาพที่เขียนประดับด้วยทองหรือเงิน วัสดุที่ใช้ในการเขียนภาพก็แตกต่างกันออกไป บางครั้งก็จะเป็นเพียงการตกแต่งด้วยทองหรือเงินเท่านั้น แต่บางครั้งก็จะเพิ่มเติมด้วยวัสดุที่หายากเช่นสีน้ำเงินจากหินลาพิส ลาซูไล หรือสีม่วง หนังสือที่ตกแต่งด้วยวัสดุดังกล่าวมักจะเป็นของผู้เป็นนักสะสมหรือขุนนาง แต่ถ้าแต่งด้วยสีแดง, ดำ หรือหมึกสีน้ำเงินก็จะเป็นหนังสือที่ใช้กันโดยทั่วไป
==ระเบียงภาพ==
ไฟล์:Niccolò da Bologna - 'Tempera and gold on Parchment, 1494-1402.jpg|สีฝุ่นเทมเพอราและทองบนหนังราว ค.ศ. ประเทศ
ไฟล์:Hein van Aken dreaming of a rose.jpg|ไฮน์ ฟาน อเคินฝันถึงดอกกุหลาบ
ไฟล์:Elegia di Madonna Fiammetta 2.jpg|จากหนังสือวิจิตรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา
ไฟล์:Psałterz florianski1.jpg|“หนังสือเพลงสดุดีเซนต์ฟลอเรียน”ราวคริสต์ศตวรรษที่ 14 ถึง 15
ไฟล์:Llyfr Caniad Solomon - Caerwynt 2.jpg|จากหนังสือ “เพลงโซโลมอน”มหาวิหารวินเชสเตอร์
== อ้างอิง ==
==อ่านเพิ่ม==
== ดูเพิ่ม  ==
อักษร
หนังสือวิจิตร
ศิลปะเกาะ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Historiated Initial from the "Song of Songs"
"Making of Illuminated Manuscripts" from the Encyclopedia of Irish and World Art
"Decoration and Illumination" from Manuscript Studies: Medieval and Early Modern
เอกสารตัวเขียนสีวิจิตร
การออกแบบหนังสือ
ศิลปะสมัยกลาง
นกอีเสือสีน้ำตาล

นกอีเสือสีน้ำตาล (Brown shrike; ชื่อวิทยาศาสตร์: Lanius cristatus) เป็นนกขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ Laniidae จัดเป็นนกอพยพย้ายถิ่นอาศัยเข้ามาหากินในประเทศไทย พบได้บ่อยในช่วงปลายฤดูร้อนและปลายฤดูฝน ซึ่งนกอีเสื้อสีน้ำตาลมีถิ่นการกระจายพันธุ์กว้างขวาง โดยพบได้ตั้งแต่เอเชียเหนือจรดยุโรป, เอเชียกลาง, เอเชียตะวันออก, เอเชียใต้ และยังพบได้ที่อเมริกาเหนือ จึงมีชนิดย่อยด้วยกันทั้งหมด 4 ชนิด (ดูในตาราง)
== ลักษณะ ==
หัวโต คิ้วเป็นเส้นสีน้ำตาลอ่อนออกขาว ปากใหญ่หนา ปลายปากแหลมงุ้มเป็นจะงอยสีน้ำตาลเข้มออกดำ ซึ่งเป็นลักษณะที่โดดเด่นและที่แปลกกว่านกทั่ว ๆ ไปคือ มีฟันแหลมอยู่หนึ่งซี่อยู่ที่ขอบปากบน มีแถบสีดำตั้งแต่โคนปากไปถึงหู ดูคล้ายหน้ากาก
ลำตัวเพรียว ขนคลุมลำตัวสีน้ำตาลแดง ปีกสีน้ำตาลเข้มที่ใต้คาง หน้าอกสีน้ำตาลปนขาว หางยาวสีตาลเข้มกว่าลำตัว ใต้หางบริเวณก้นสีน้ำตาลปนเทาอ่อน ขาสีดำ เล็บแข็งแรงแหลมคม ตัวผู้และตัวเมียสีจะคล้ายกัน ขนาดโตเต็มวัยวัดจากหัวถึงปลายหางยาวประมาณ 20 เซนติเมตร
== พฤติกรรม ==
มีนิสัยหวงถิ่นหากิน มักส่งเสียงดัง "แจ้ก... แซ้ก...แจ้ก...แซ็ก" บินวนไปมาเพื่อไล่นกชนิดอื่น ๆ ที่เข้ามาใกล้เขตหากิน ไม่เว้นแม้แต่นกล่าเหยื่ออย่าง เหยี่ยว ปกติชอบหากินตามลำพัง เกาะอยู่ตัวเดียวตามกิ่งไม้, รั้วบ้าน, ทุ่งหญ้า, ท้องนาโล่ง อย่างสงบนิ่งไม่ส่งเสียงหรือเคลื่อนไหว มีเฉพาะเพียงดวงตาที่คอยขยับเขยื้อนจับจ้องมองหาเหยื่อ
ล่าอาหารจำพวก แมลงปีกแข็ง, ตั๊กแตน, กบ, เขียด, จิ้งเหลน, กิ้งก่า, ลูกหนู รวมทั้งลูกนกชนิดอิ่นด้วย  เมื่อล่าเหยื่อได้แล้วจะใช้เขี้ยวที่ปากที่แหลมคมฉีกเนื้อของเหยื่อที่จับได้ออกเป็นชิ้น ๆ กิน นอกจากนี้ยังมีพฤติกรรมที่คล้ายสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมอย่างเสือโคร่งหรือเสือดาว ซึ่งเป็นที่มาของชื่อ  คือ หลังจับเหยื่อได้แล้วจะไม่กินจนหมด  แต่จะใช้ประโยชน์จากต้นไม้ที่มีหนามหรือแม้กระทั่งลวดหนามเพื่อเสียบเหยื่อให้สามารถฉีกกินได้สะดวก จนกระทั่งอิ่ม  ซึ่งพฤติกรรมการล่าเหยื่อนี้ยังใช้เพื่อดึงดูดตัวเมียด้วยเช่นกัน
== การขยายพันธุ์ ==
ฤดูผสมพันธุ์ของนกอีเสือสีน้ำตาลจะอยู่ระหว่างเดือนมกราคมถึงเดือนตุลาคม หลังจากจับคู่แล้ว ทั้งตัวผู้และตัวเมียจะช่วยกันหากิ่งเหมาะบนต้นไม้ที่มีความสูง เพื่อทำรังวางไข่ วางไข่ครั้งละ 3-6 ฟอง ใช้เวลากก 15-16 วัน ลูกนกจึงออกมา ในวัยที่ยังเล็กทั้งพ่อและแม่นกจะช่วยกันหาอาหารมาป้อน กระทั่งผ่านพ้น 2 สัปดาห์ จึงจะเริ่มหัดบิน และแยกออกไปหากินตามลำพัง
ในช่วงที่ยังไม่โตเต็มวัย แถบคาดที่เป็นหน้ากากจะเป็นสีน้ำตาลเข้ม ขนคลุมลำตัวสีน้ำตาลแดง บริเวณใต้คางถึงหน้าอกสีขาวนวล มีลายคล้ายเกล็ดปลาทั่วตัว
นกอีเสือสีน้ำตาลจัดได้ว่าเป็นนกที่มีประโยชน์ต่อมนุษย์อย่างมากชนิดหนึ่ง เพราะช่วยกำจัดศัตรูพืชทางการเกษตร แต่ปริมาณของนกอีเสือสีน้ำตาลในธรรมชาติเริ่มเหลือน้อย จนหมิ่นเหม่ต่อการสูญพันธุ์ ในประเทศไทยจึงจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นกที่พบในประเทศไทย
สัตว์ป่าคุ้มครอง
สีน้ำตาล
เหยี่ยวนกเขาชิครา

เหยี่ยวนกเขาชิครา หรือ เหยี่ยวชิครา (; shikra) เป็นเหยี่ยวขนาดเล็กชนิดหนึ่ง จำพวกเหยี่ยวนกเขา
มีลักษณะปากแหลมปลายปากงุ้มลง ปีกกว้างสั้น ปลายปีกแหลม หางยาว ตัวผู้และตัวเมียมีลักษณะคล้ายกัน แต่ตัวเมียจะมีขนาดใหญ่กว่าเล็กน้อยและลำตัวออกสีน้ำตาลมากกว่า ลำตัวด้านบนมีสีเทาอมฟ้า แก้มสีเทามีสีขาวเป็นลายเล็ก ๆ สีน้ำตาลจาง ๆ อยู่ติดกัน ที่คอมีสีเส้นสีดำลากผ่านกึ่งกลางสันคอ ตามีสีแดงหรือเหลือง หางสีเทามีลายแถบสีคล้ำ 5 แถบ แข้งเป็นสีเหลือง เมื่อเวลาบินจะเห็นปีกด้านล่างเป็นสีขาว ปลายปีกเป็นสีดำและมีลายยาวสีน้ำตาลคล้ำ
ลูกนกที่ยังไม่โตเต็มที่จะมีขนสีน้ำตาลเทาเข้ม มีแถบสีขาวและน้ำตาลแดงที่ท้ายทอย คิ้วสีขาว หน้าอกมีแถบใหญ่สีน้ำตาลแดง ที่สีข้างและต้นขามีสีน้ำตาลแดงเป็นขีดสั้น ๆ
ขนาดเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 30-36 เซนติเมตร จึงจัดเป็นเหยี่ยวขนาดเล็กที่สุดในสกุล Accipiter ชนิดหนึ่ง
มีพฤติกรรมกระพือปีกได้เร็ว และร่อนอยู่กลางอากาศเพื่อหาเหยื่อ ล่าเหยื่อจำพวกสัตว์ชนิดอื่นและนกขนาดเล็ก รวมถึงแมลงขนาดใหญ่เป็นอาหาร มักอยู่ตามลำพังหรืออยู่เป็นคู่ ปกติชอบเกาะนิ่งอยู่ตามยอดไม้สูงชายป่าหรือป่าละเมาะ คอยออกบินโฉบจับเหยื่อไม่ให้รู้ตัว สร้างรังอย่างง่าย ๆ โดยการเอากิ่งไม้มาขัดกันบนคาคบ
เหยี่ยวนกเขาชิครา เป็นนกที่มีการกระจายพันธุ์ค่อนข้างกว้าง โดยพบได้ตั้งแต่ทวีปแอฟริกา, เอเชียใต้, เอเชียอาคเนย์, เอเชียตะวันออกจนถึงเกาะสุมาตรา จึงแบ่งออกเป็นชนิดย่อยด้วยกันทั้งหมด 6 ชนิด (ดูในตาราง) สำหรับในประเทศไทยสามารถพบได้ทุกภูมิภาคยกเว้นภาคใต้
เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองประเภทที่ 1 ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่าแห่งประเทศไทย พุทธศักราช 2535

== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เหยี่ยวนกเขาชิครา
ชิครา
สัตว์ป่าคุ้มครอง
นกล่าเหยื่อ
นกที่พบในทวีปเอเชีย
แบ็บทอนิส

แบ็ททอนิส (Baptornis) เป็นนกที่อยู่ในสกุลเฮสเปอร์รอร์นิสที่ปรับตัวลงไปอาศัยอยู่ในน้ำ พวกมันอยู่ในช่วงยุคครีเทเชียส สัตว์ในสกุลเฮสเปอร์ลอนิส ได้แก่ เฮสเปอร์รอร์นิส, แบ็บทอนิส, พาราเฮสเปอร์รอร์นิส และ อื่นๆ
== รายละเอียด ==
แบ็บทอนิสเป็นนกโบราณตัวยาวเมตรกว่าๆมันเก่าแก่กว่าเฮสเปอร์รอลนิส ซึ่งมีปีกที่ใหญ่กว่า แต่ก็ไม่ดีเท่านกแพนกวินในปัจจุบัน แบ็บทอนิสกินปลาเป็นอาหาร และ นักล่าที่ล่ามันคือฉลาม โมซาซอร์ และปลาขนาดใหญ่อื่นๆ ในช่วงเวลานั้น
== การค้นพบ ==
เช่นเดียวกับเฮสเปอร์รอร์นิสเบ็บทอนิส ถูกพบที่ "อเมริกาเหนือ" - แคนซัสนอกจากนี้สามารถพบได้อีกที่สวีเดน
== อ้างอิง ==
(2007): Oceans of Kansas: Hesperornis regalis Marsh 1872 - Toothed marine birds of the Late Cretaceous seas . Version of 2006-DEC-12. Retrieved 2007-AUG-23.
(2004): A New Species of Diving Bird, Baptornis, from the Lower Pierre Shale (Upper Cretaceous) of Southwestern South Dakota. Paper 33-7, Rocky Mountain (56th Annual) and Cordilleran (100th Annual) Joint Meeting, May 3–5, 2004.
(2005): Aquatic birds from the Upper Cretaceous (Lower Campanian) of Sweden and the biology and distribution of hesperornithiforms. Palaeontology 48(6): 1321–1329.  (HTML abstract)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Mounted skeleton. Lobed feet less likely, but plausible. Retrieved 2007-AUG-23.
Reconstructed skeleton. Retrieved 2007-AUG-23.
Reconstruction in life . Color is based on reasonable assumption of countershading. Retrieved 2007-AUG-23.
นกที่บินไม่ได้ที่สูญพันธุ์ไปแล้ว
พระวรสารบรมราชาภิเษกเวียนนา

พระวรสารบรมราชาภิเษกเวียนนา (Vienna Coronation Gospels หรือ Treasury Gospels - พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ศิลปะ, เวียนนา) เป็นหนังสือพระวรสารวิจิตรจากปลายคริสต์ศตวรรษที่ 8 ตามความเชื่อตามประเพณีนิยมกล่าวว่าเป็นหนังสือเล่มเดียวกับที่พบในที่บรรจุพระบรมศพของจักรพรรดิชาร์เลอมาญเมื่อทำการเปิดในปี ค.ศ.  1000 โดยจักรพรรดิออตโตที่ 3 หน้าหนังสือย้อมเป็นสีม่วงและหมึกที่เขียนเป็นหมึกทอง งานตกแต่งเป็นแบบศิลปะคาโรแล็งเชียงที่มีอิทธิพลมาจากศิลปะไบแซนไทน์ ตรงขอบของหน้าแรกของพระวรสารนักบุญลูคมีชื่อภาษากรีก “Demetrius presbyter” เป็นอักษรตัวใหญ่เขียนด้วยทอง ที่อาจจะเป็นลายเซ็นของนักคัดหรือนักตกแต่งหนังสือวิจิตร ที่อาจจะเป็นศิลปินไบแซนไทน์ของราชสำนักของจักรพรรดิชาร์เลอมาญ หน้าปกทองมาหุ้มภายหลังในปี ค.ศ. 1500 โดยช่างทองแห่งอาเคินฮันส์ ฟอน รอยท์ลิงเง็น
== อ้างอิง ==
De Hamel, Christopher. A History of Illuminated Manuscripts. Boston: David R. Godine, 1986.
Walther, Ingo F. and Norbert Wolf. Codices Illustres: The world's most famous illuminated manuscripts, 400 to 1600. Köln, TASCHEN, 2005.
== ดูเพิ่ม ==
พระวรสาร
หนังสือพระวรสาร
หนังสือวิจิตร
ศิลปะคาโรแล็งเชียง
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วเวียนนา
วรรณกรรมศาสนาคริสต์
วรรณกรรมสมัยกลาง
เอกสารตัวเขียนสีวิจิตร
วรรณกรรมภาษาละติน
เครื่องราชกกุธภัณฑ์จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์‎
หนังสือจากคริสต์ศตวรรษที่ 8
งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ศิลปะ
หนังสือเพลงสวดสดุดีปารีส

หนังสือเพลงสวดสดุดีปารีส (Paris Psalter - หอสมุดแห่งชาติแห่งฝรั่งเศส, ปารีส, MS. gr. 139) เป็นหนังสือวิจิตรไบแซนไทน์ที่มีเนื้อหาเป็นเพลงสวดสดุดี ที่ประกอบด้วย 449 โฟลิโอ และ อีก 14 หน้าเต็มเป็นจุลจิตรกรรมในรูปแบบที่ “ยิ่งใหญ่ที่เกือบจะเช่นแบบคลาสสิก” ตามคำบรรยายของ “สารานุกรมบริตานิกา”
“หนังสือเพลงสวดสดุดีปารีส” และ “หนังสือเซนต์เกรกอรี นาซิอันซัส” ของจักรพรรดิบาซิลที่ 1 เป็นกุญแจสำคัญของยุคฟื้นฟูศิลปะวิทยามาซิโดเนียของศิลปะไบแซนไทน์
จุลจิตรกรรมที่มีชื่อเสียงที่สุดในหนังสือเพลงเล่มนี้คือภาพพระเจ้าเดวิดทรงเล่นฮาร์พ ข้างเมโลดีสตรีที่นั่งอยู่ข้างๆ รอบบุคคลทั้งสองเป็นภาพเทพเอ็คโค, สัตว์ต่างๆ ที่ชื่นชมท่วงทำนองดนตรีที่ทรงเล่น และ แม้แต่บุรุษคนหนึ่งที่เป็นสัญลักษณ์ของเมืองเบธเลเฮม การวางองค์ประกอบของน่าจะจำลองมาจากจิตรกรรมบนผนังกรีก-โรมัน ที่เป็นภาพออร์เฟียสสะกดโลกด้วยดนตรีที่เล่น
ภาพนี้และจุลจิตรกรรมอื่นๆ ในหนังสือเพลงมีลักษณะลม้ายการเขียนงานแบบเฮเลนนิสติค
== อ้างอิง ==
Walther, Ingo F. and Norbert Wolf. Codices Illustres: The world's most famous illuminated manuscripts, 400 to 1600. Köln:Taschen, 2005.
== ดูเพิ่ม ==
หนังสือวิจิตร
ศิลปะไบแซนไทน์
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ปารีส
เอกสารตัวเขียนสีวิจิตร
วรรณกรรมสมัยกลาง
วรรณกรรมภาษาละติน
ศิลปะไบแซนไทน์
หนังสือจากคริสต์ศตวรรษที่ 10
สมเด็จพระราชาธิบดีทีเปนทระแห่งเนปาล

สมเด็จพระราชาธิบดีทีเปนทรพีรพิกรมศาหเทวะ (दीपेन्द्र वीर विक्रम शाह, Dipendra Bir Bikram Shah Dev; 27 มิถุนายน พ.ศ. 2514 — 4 มิถุนายน พ.ศ. 2544) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรเนปาลเป็นเวลาสามวันตั้งแต่วันที่ 1 ถึง 4 มิถุนายน พ.ศ. 2544 ตลอดระยะเวลาที่ครองราชย์สามวัน พระองค์อยู่ในอาการโคม่าหลังจากที่พระองค์ยิงพระราชชนก สมเด็จพระราชาธิบดีพีเรนทรพีรพิกรมศาหเทวะ พระราชชนนี สมเด็จพระราชินีไอศวรรยาราชยลักษมีเทวีศาหะ พระอนุชาและพระขนิษฐาของพระองค์ และพระบรมวงศานุวงศ์  ก่อนที่จะกระทำอัตวินิบาตกรรมในเหตุการณ์สังหารหมู่พระราชวงศ์เนปาล พ.ศ. 2544
เจ้าชายทีเปนทระเป็นมกุฎราชกุมารในฐานะพระราชโอรสองค์โตในสมเด็จพระราชาธิบดีพีเรนทรพีรพิกรมศาหเทวะ และสมเด็จพระราชินีไอศวรรยาราชยลักษมีเทวีศาหะ ภายใต้รัฐธรรมนูญของเนปาล เนื่องด้วยพระราชชนกเสด็จสวรรคตก่อน พระองค์ซึ่งดำรงตำแหน่งมกุฎราชกุมารจึงเสด็จขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์ เมื่อทีเปนทระสวรรคต ทำให้ทางการเนปาลต้องถวายการแต่งตั้งให้เจ้าชายชญาเนนทร พระอนุชาของพระราชชนกของพระองค์ขึ้นเป็นกษัตริย์
== ชีวิตเมื่อทรงพระเยาว์ ==
เจ้าชายทีเปนทระเสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2514 ที่พระราชวังนารายันหิติ โดยเป็นพระราชโอรสของสมเด็จพระราชาธิบดีพีเรนทรพีรพิกรมศาหเทวะและสมเด็จพระราชินีไอศวรรยาราชยลักษมีเทวีศาหะ ในราชวงศ์ของพระองค์ เป็นที่รู้จักในชื่อ "CP" และมีพระนามลำลองในชื่อ "ดิบปี" ในหมู่พระสหาย
== การศึกษา ==
เจ้าชายทีเปนทระทรงได้รับการศึกษาขั้นต้นจากโรงเรียนมัธยมกันติอิชวารี กรุงกาฐมาณฑุ จากนั้นเสด็จไปศึกษาที่โรงเรียนพุทธนิลกัณฐะ ในกรุงกาฐมาณฑุ ต่อมาพระองค์เข้าศึกษาที่วิทยาลัยอีตัน ในสหราชอาณาจักร หลังจากจบการศึกษา พระองค์เข้าเรียนที่วิทยาลัยตรีจันทรา ในเครือมหาวิทยาลัยตริภูวัน แห่งประเทศเนปาล และต่อมาได้เข้าเรียนที่โรงเรียนทหารในคาริปาตี ประเทศเนปาล พระองค์ศึกษาวิชาภูมิศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยตรีภูวัน เพื่อศึกษาระดับปริญญาโท และเป็นผู้ที่ได้รับเหรียญทองระดับสูงสุดของประเทศเนปาลทั้งหมด พระองค์ทรงเป็นนักศึกษาปริญญาเอกในมหาวิทยาลัยเดียวกัน พระองค์ได้รับการฝึกฝนทางทหารจากสถาบันการศึกษาของกองทัพกุรข่าแห่งเนปาล และการฝึกนักบินจากกรมการบินพลเรือน
== ความสนพระทัย ==
เจ้าชายทีเปนทระสนพระทัยด้านการบริการสังคมและด้านกีฬา พระองค์ทรงเคยเข้าร่วมพิธีการกีฬาระดับชาติและระดับนานาชาติที่ผู้เล่นชาวเนปาลเข้าร่วม พระองค์ทรงเป็นนักคาราเต้เมื่อพระองค์เรียนอยู่ที่อังกฤษ และได้รับสายดำเมื่อมีพระชนมายุประมาณ 20 พรรษา พระองค์ทรงเป็นผู้อุปถัมภ์สภากีฬาแห่งชาติและลูกเสือของเนปาล ทีเปนทระ ยังเขียนบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารภาษาเนปาล งานพระราชนิพนธ์ของพระองค์มักสื่อถึงความเป็นชาติและเชื้อชาติ
== การสังหารหมู่ราชวงศ์เนปาล ==
เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2544 เจ้าชายทีเปนทระทรงเปิดฉากกราดยิงที่บ้านหลังหนึ่งในบริเวณพระราชวังนารายันหิติ ซึ่งเป็นที่ประทับของสถาบันกษัตริย์เนปาล ซึ่งเป็นสถานที่จัดงานเลี้ยง พระองค์ยิงและสังหารพระราชชนกของพระองค์ กษัตริย์พิเรนทรพีรพิกรมศาหเทวะ พระราชชนนีของพระองค์ สมเด็จพระราชินีไอศวรรยาราชยลักษมีเทวีศาหะ พระอนุชาและพระขนิษฐาของพระองค์ และพระบรมวงศานุวงศ์ ก่อนที่จะอัตวินิบาตกรรมที่พระเศียร เนื่องจากพระองค์ทรงสังหารผู้สืบสันตติวงศ์เกือบทั้งหมด พระองค์จึงได้ทรงขึ้นเป็นกษัตริย์ในขณะที่อยู่ในอาการโคม่าจากบาดแผลที่พระเศียร
== อ้างอิง ==
ชาวเนปาลที่นับถือศาสนาฮินดู
พระมหากษัตริย์เนปาล
ฆาตกร
ปิตุฆาต
มาตุฆาต
ผู้ฆ่าตัวตายด้วยอาวุธปืน
อาชญากรชาวเนปาล
บุคคลจากวิทยาลัยอีตัน
เกย์เกมส์

เกย์เกมส์ (Gay Games) เป็นการแข่งขันที่ใหญ่ที่สุดในโลก ทางด้านกีฬาและวัฒนธรรมซึ่งจัดและเพื่อนักกีฬากลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ ศิลปิน นักดนตรี และอื่น ๆ ที่ต้อนรับผู้ร่วมแข่งขันในทุก ๆ รสนิยมทางเพศ และทุกระดับความสามารถ เดิมทีเรียกว่า เกย์โอลิมปิกส์ โดยเริ่มต้นที่เมืองซานฟรานซิสโก ในปี พ.ศ. 2525 จากความคิดของทอม แวดเดลล์ ที่มีเป้าหมายเพื่อประชาสัมพันธ์การรวมอยู่ของจิตใจและผู้เข้าแข่งขัน เช่นเดียวกับความต้องการการพัฒนางานด้านกีฬา
เกย์เกมส์เปิดให้ทุกคนที่อยากร่วมเข้าร่วมแข่งขัน โดยไม่มีการแบ่งแยกรสนิยมทางเพศแต่อย่างใด ไม่มีการกำหนดคุณสมบัติผู้เข้าแข่งขันในเกย์เกมส์ ถือเป็นการรวมตัวกันของคนจากทั่วโลก มีหลายประเทศในประเทศที่ชาวรักร่วมเพศยังคงเป็นสิ่งผิดกฎหมายและเรื่องห้าม ก็เข้าร่วม
สมาพันธ์แห่งเกย์เกมส์ (The Federation of Gay Games (FGG)) ผู้สนับสนุนให้เกิดเกย์เกมส์ มีถ้อยแถลงถึงแนวความคิดและวัตถุประสงค์ดังนี้
== ดูเพิ่ม ==
กีฬาโอลิมปิก
== อ้างอิง ==
 
การแข่งขันกีฬาของกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ
การแข่งขันกีฬาหลายประเภท
เข็มขัดพรหมจรรย์

เข็มขัดพรหมจรรย์ (chastity belt) เป็นชื่อเรียกเครื่องประแจโลหะสำหรับนุ่งห่ม ออกแบบขึ้นเพื่อขังบริเวณอวัยวะสืบพันธุ์ของผู้สวมไว้มิให้ถูกย่ำกราย มีความมุ่งประสงค์จะป้องกันผู้สวมมิให้ร่วมประเวณีหรือถูกชำเรา บางประเภทยังมีอุปกรณ์เสริมเพื่อกันมิให้ผู้สวมสำเร็จความใคร่ของตัวด้วย เข็มขัดนี้ใช้ได้กับทั้งชายและหญิง
ตามเรื่องร่ำลือสมัยใหม่ ว่ากันว่า ในยุคสงครามครูเสด มีการใช้เข็มขัดพรหมจรรย์เพื่อป้องกันเหตุต่าง ๆ อันอาจเกิดขึ้นเพราะความใคร่ในกามคุณ เช่น เมื่ออัศวินไปราชการสงคราม ภริยาของเขาจะสวมเข็มขัดพรหมจรรย์เพื่อรักษาตนเองให้ซื่อตรงต่อสามี กล่าวคือ เพื่อป้องกันมิให้ตนเองได้ร่วมเพศกับผู้ใดอันจะเป็นการนอกใจสามี อย่างไรก็ดี ไม่ปรากฏพยานหลักฐานอันชวนเชื่อว่า เข็ดขัดพรหมจรรย์เกิดขึ้นก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 15 นอกจากนี้ ยังปรากฏว่า มีการใช้เข็มขัดพรหมจรรย์กันเป็นที่ประจักษ์ในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา มากกว่าจะเป็นสมัยมัชฌิมยุคที่เกิดสงครามครูเสดนั้น
อนึ่ง กล่าวกันว่า ในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา เข็มขัดพรหมจรรย์ยังบุผ้านวมเป็นซับใน เพื่อป้องกันมิให้แผ่นเหล็กอันใหญ่โตนั้นถูกเนื้อต้องหนังผู้สวม แต่นวมเหล่านี้ต้องเปลี่ยนอย่างสม่ำเสมอ ด้วยเหตุนี้ ในทางปฏิบัติแล้ว จึงไม่สมควรใช้เข็มขัดต่อเนื่องยาวนาน การใช้ต่อเนื่องยาวนานเช่นกล่าวนั้นก่อให้อวัยวะเพศถูกเสียดสีขัดถูจนกลายเป็นแผล ติดเชื้อ เกิดภาวะพิษเหตุติดเชื้อ และถึงตายได้
== ดูเพิ่ม ==
กรงพรหมจรรย์
แหวนพรหมจรรย์
พรหมจรรย์
== อ้างอิง ==
ชุดชั้นใน
กรงพรหมจรรย์

กรงพรหมจรรย์ (chastity cage) เป็นอุปกรณ์ที่ห่อหุ้มอวัยวะเพศชายสำหรับการป้องกันการปลุกเร้าและการแข็งตัวขององคชาต กรงพรหมจรรย์แบบพลาสติกสมัยใหม่มักใช้เพื่อป้องกันทางเพศและการเล่นแบบ BDSM
== การออกแบบ ==

โดยมากแล้ว กรงพรหมจรรย์ จะมี 2 ส่วนคือ ส่วนฐานแหวน ตรงรอบโคนองคชาตหลังถุงอัณฑะ ที่นำองคชาตที่อ่อนตัวรอดแหวน และส่วนที่ 2 คือส่วนครอบหรือกรง จะทำเป็นรูไว้ตรงส่วนปลายเพื่อให้ของเหลวไหลลงได้ ในการบางครั้งจะให้โค้งหรือหักโค้งมุมเพื่อให้การแข็งตัวขององคชาตเป็นไปได้ยากลำบาก 2 ส่วนนี้จะรวมยึดต่อกันด้วยตัวยึดหรือหมุด และยึดแน่นโดยตัวล็อก โดยจะยึดลูกอัณฑะให้สนิทพอที่จะไม่ให้องคชาตออกมาได้
ในการผลิตบางแห่ง จะทำจะพลาสติกล้วน ที่มีหมายเลขผลิตภัณฑ์และยังป้องกันเครื่องตรวจโลหะตรวจพบ และทำให้ง่ายต่อการใส่สำหรับผู้ที่เดินทางบ่อย ๆ
== ความปลอดภัย ==
อวัยวะเพศชายนั้นมีโครงสร้างที่บอบบาง ประกอบด้วยผิวหนัง องคชาตที่เป็นเยื่อรูพรุนที่จะบวมขึ้นด้วยเลือดเมื่อมีการเร้าอารมณ์ทางเพศ กรงพรหมจรรย์นั้นต้องมีขนาดเหมาะสมกับขนาดองคชาต ที่สวมใส่พอดีและปรับให้เข้ารูป และป้องกันการเสียหายของอวัยวะเพศ ขนาดของแหวนและที่ว่าง ก็เป็นข้อสำคัญในการปรับเช่นกัน แหวนที่แน่นไปจะทำให้เลือดไม่ไหลผ่าน ขณะที่หลวมไปก็จะไม่ปลอดภัย
จากการสำรวจข้อมูล พบว่า การถึงจุดสุดยอดบ่อยเกินไปเป็นสาเหตุให้เกิดโรคมะเร็งต่อมลูกหมาก  การใช้กรงพรหมจรรย์ขึ้นอยู่กับลักษณะการใช้งาน เพื่อกันการสำเร็จความใคร่ด้วยตัวเอง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Chaste Male
Altarboy's website  เว็บไซต์ให้ข้อมูล สาระและบทวิจารณ์
The UK's Non-Commercial Chastity Belt Site (ประวัติและข้อมูลทั่วไป)
Chastity belt appearances in movies and TV
การควบคุมทางร่างกาย
ข้าวกล้อง

ข้าวกล้อง, ข้าวซ้อม, ข้าวซ้อมมือ คือเมล็ดข้าวที่ไม่ผ่านการขัดสี ข้าวกล้องมีรสชาติมันปานกลางและมีคุณค่าทางโภชนาการมากกว่าข้าวสาร (ข้าวขาว) ข้าวทุกประเภทอาทิ ข้าวเมล็ดยาว ข้าวเมล็ดสั้น ข้าวเหนียว สามารถทำเป็นข้าวกล้องได้ทั้งสิ้น
ข้าวกล้องและข้าวสารมีปริมาณพลังงาน คาร์โบไฮเดรต และโปรตีนใกล้เคียงกัน แต่ต่างกันที่กระบวนการผลิตและคุณสมบัติทางโภชนาการอื่น เมื่อเปลือกของเมล็ดข้าวเปลือกถูกกะเทาะออกจะได้ข้าวกล้อง ถ้าต้องการได้ข้าวสาร ผิวของเมล็ดข้าวอีกชั้นหนึ่งคือเยื่อหุ้มเมล็ดและจมูกข้าวจะถูกขัดสีออกไป ซึ่งทำให้วิตามินและสารอาหารอื่น ๆ ลดลงเช่น วิตามินบี1 วิตามินบี2 วิตามินบี6 ธาตุเหล็ก และแมกนีเซียม แต่ข้าวกล้องนั้นมีระยะในการเก็บรักษาน้อย เพราะเกิดความชื้นง่ายจึงทำให้เกิดเชื้อรา ข้างเม็ดเท้าแขน
== อ้างอิง ==
ข้าวกล้องกับข้าวสวย อันไหนมีสารอาหารดีกว่า ?
ข้าว