pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
การเสด็จสู่แดนผู้ตาย

การเสด็จสู่แดนผู้ตาย (Descensus Christi ad Inferos, Harrowing of Hell) เป็นหลักความเชื่อหนึ่งในเทววิทยาคริสเตียนตามหลักข้อเชื่อของอัครทูตและหลักข้อเชื่ออะทาเนเซียนที่กล่าวว่า “พระเยซูเสด็จสู่แดนผู้ตาย” ซึ่งเป็นนรกภูมิแบบหนึ่งตามความเชื่อของชาวยิว แต่เพราะความที่ขาดการอ้างอิงที่ชัดแจ้งในบทบันทึกทางศาสนาทำให้ความเชื่อนี้ยังยังคงเป็นที่ถกเถียงและตีความแตกต่างกันอยู่
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ปากนรกภูมิ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Catholic Encyclopedia: Harrowing of Hell
Encyclopedia Britannica: Harrowing of Hell 
Gospel of Nicodemus: Descensus Christ ad inferos
The Gospel of Nicodemus including the Descent into Hell
Harrowing of Hell  in the Chester Cycle
Le Harrowing of Hell dans les Cycles de York, Towneley et Chester, by Alexandra Costache-Babcinschi (ebook, French)
Lord's Descent into Hell, The
Russian Orthodox iconography of the Harrowing of Hell
Summa Theologica: Christ's descent into hell 
พระเยซู
คำศัพท์ศาสนาคริสต์
สัญลักษณ์ในศาสนาคริสต์
ปรัชญาศาสนาคริสต์
วัดสะแก (จังหวัดปทุมธานี)

วัดสะแก ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 2 บ้านธาตุ ตำบลสามโคก อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 6 กิโลเมตร สร้างในราว พ.ศ. 2115 สมัยอยุธยาตอนกลาง (รัชสมัยสมเด็จพระมหาธรรมราชา) จึงมีสิ่งเก่าแก่ในวัดมากมายได้แก่ หมู่เจดีย์ เจดีย์แบบจีน (ถะ) พระประธานที่งดงาม วิหารเก่า พระเจดีย์เก่า พระพุทธรูป และเรือนไทย ภายในวัดมีกุฏิสงฆ์ อาคารทรงไทยแบบรามัญ เป็นอาคารเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองและเจดีย์แบบอื่น มีโบสถ์และหอระฆังเก่าสมัยอยุธยา
สะแก
สะแก
โบราณสถานในจังหวัดปทุมธานี
พระคริสต์ทรงพระสิริ

พระคริสต์ทรงพระสิริ (Christ in Glory) หรือ พระคริสต์ผู้ยิ่งใหญ่ (Christ in Majesty Majestas Domini),  เป็นภาพพระเยซูประทับบนบัลลังก์ในฐานะประมุขของโลก ในการวางองค์ประกอบของงานศิลปะจะเป็นภาพที่จะมองจากด้านหน้าเสมอ และมักจะขนาบด้วยคนหรือสิ่งศักดิ์สิทธิ์ต่างๆ ที่เปลี่ยนไปแล้วแต่บริบท ลักษณะ
ภาพ “พระคริสต์ทรงพระสิริ” เป็นภาพที่วิวัฒนาการมาตั้งแต่ศิลปะคริสเตียนยุคแรกที่นำมาโดยตรงจากภาพจักรพรรดิโรมันบนบัลลังก์ ในศิลปะไบแซนไทน์จะมีลักษณะที่ต่างออกไปเล็กน้อยเป็นภาพครึ่งพระองค์ “พระคริสต์ผู้ทรงสรรพานุภาพ” (Christ Pantocrator) และจะไม่มีสิ่งอื่นใดประกอบ และภาพ “เดอีซิส” (Deesis) ที่เป็นภาพทั้งพระองค์บนบัลลังก์ขนาบด้วยพระแม่มารีย์และนักบุญยอห์นผู้ให้บัพติศมาและนักบุญองค์อื่น ๆ ทางตะวันตกองค์ประกอบของภาพวิวัฒนาการมาโดยตลอดจนกระทั่งถึงสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา และยังคงดำรงความสำคัญจนมาถึงปลายศิลปะบารอกที่เป็นภาพที่ลอยอยู่บนฟ้า
==ระเบียงภาพ==
ไฟล์:Bildhuggarkonst, Junius Bassus sarkofag, Nordisk familjebok.png|งานสร้างแทนของเดิมของโลงหินของจูนิอัส บาสซัส พร้อมด้วย Traditio Legis
ไฟล์:9818 - Milano - Sant'Ambrogio - Sarcofago di Stilicone - Foto Giovanni Dall'Orto 25-Apr-2007.jpg|รายละเอียดของโลงหินของคริสต์ศตวรรษที่ 4บาซิลิกาซานอัมโบรจิโอมิลาน, อิตาลี
ไฟล์:Lucca.San Frediana02.JPG|งานโมเสกแบบไบแซนไทน์ของคริสต์ศตวรรษที่ 11ด้านหน้าบาซิลิกาซานเฟรดิอาโน ลูคคา, อิตาลี
ไฟล์:Stift Innichen, Skulptur über dem Südportal.JPG|“พระคริสต์ผู้ยิ่งใหญ่”และสัญลักษณ์ของประกาศกทั้งสี่บนประตูด้านใต้ของอารามเบเนดิกตินอินนิเคน, ไทโรลใต้
ไฟล์:Vezelay Tympan11.jpg|“พระเยซูผู้ตัดสิน”แอบบีเวเซอเล, ฝรั่งเศส
ไฟล์:Conques - Abbatiale Sainte-Foy - Tympan 3.jpg|“พระเยซูผู้ตัดสิน”แอบบีแซ็งต์ฟัว, คองค์สฝรั่งเศส
ไฟล์:Chartres2006 092.jpg|“พระคริสต์ทรงพระสิริ”บนหน้าบันของมหาวิหารโนเทรอดามแห่งชาร์ทร์ฝรั่งเศส
ไฟล์:Bern Muenster Portal.jpg|“พระคริสต์ทรงพระสิริ”ล้อมรอบด้วยอัครทูตกรอบตกแต่งประตูและการตัดสินครั้งสุดท้ายบนหน้าบันแบร์น, สวิตเซอร์แลนด์
ไฟล์:Fra Angelico 009.jpg|การพิพากษาครั้งสุดท้ายฟราอันเจลิโคค.ศ. 1425-ค.ศ. 1431
ไฟล์:Oberrheinischer Meister um 1240 001.jpg|หน้าต่างประดับกระจกสีพิพิธภัณฑ์ที่ไฟรบูร์กอิมไบรสเกาเยอรมนี
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม  ==
ศิลปะศาสนาคริสต์
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
http://commons.wikimedia.org/wiki/Majestas_Domini
http://commons.wikimedia.org/wiki/Reliefs_of_Majestas_Domini
Christ in Majesty 
(Getty Museum,); Christ in Majesty, manuscript illumination, German, (Hildesheim), about 1170s
Christ in Majesty, with apocalypse details: chancelk painting, Kempley, Gloucestershire c.1120
Christ in Majesty: illumination in the Aberdeen Bestiary, late twelfth century
Definition of Deesis -- Includes photos of the Deesis in the Hagia Sophia.
คำศัพท์ศาสนาคริสต์
ศิลปะไบแซนไทน์
ศิลปะเกี่ยวกับพระเยซู
ศิลปะคริสเตียน
สัญลักษณ์ในศาสนาคริสต์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแสงจันทร์

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแสงจันทร์ (พ.ศ. 2359 – 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2421) เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาสุดใหญ่ มีพระโสทรเชษฐภคินี คือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าดวงเดือน (พ.ศ. 2354—2414) พระองค์เจ้าแสงจันทร์ได้รับราชการสนองพระเดชพระคุณเป็นพนักงานพระสุคนธ์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแสงจันทร์ สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2421 ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว สิริพระชันษา 62 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุ วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร เมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2422
== พระอิสริยยศ ==
พ.ศ. 2359 – 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2367 : หม่อมเจ้าแสงจันทร์
21 กรกฎาคม พ.ศ. 2367 – 2 เมษายน พ.ศ. 2394 : พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าแสงจันทร์
2 เมษายน พ.ศ. 2394 – 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2421 : พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแสงจันทร์
15 กรกฎาคม พ.ศ. 2454 : พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแสงจันทร์
==พงศาวลี==
== อ้างอิง ==
พระองค์เจ้าหญิง
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 3
พระราชธิดาในรัชกาลที่ 3
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุบงกช

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุบงกช (30 สิงหาคม พ.ศ. 2360 — 28 ตุลาคม พ.ศ. 2424) เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 23 ในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาน้อยลาว
==พระประวัติ==
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุบงกช ประสูติเมื่อวันเสาร์ที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2360 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาน้อยลาว พระธิดาพระมหาอุปราช (เจ้าติสสะ) มีพระเชษฐาร่วมเจ้าจอมมารดาพระองค์หนึ่ง คือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าชาย (ไม่ปรากฏพระนาม) (11 มิถุนายน พ.ศ. 2358 - พ.ศ. 2364)
พระองค์ประสูติในขณะที่พระราชบิดายังดำรงพระยศเป็นพระเจ้าลูกยาเธอ กรมหมื่นเจษฎาบดินทร์ เมื่อแรกประสูติจึงมีพระยศเป็น หม่อมเจ้าสุบงกช ต่อมาเมื่อพระราชบิดาได้บรมราชาภิเษกเป็นพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงทรงเลื่อนเป็น พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าสุบงกช ทั้งนี้พระองค์เจ้าสุบงกชได้รับราชการสนองพระเดชพระคุณในการกำกับการแจกเบี้ยหวัด
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุบงกช สิ้นพระชนม์เมื่อเวลา 22.07 น. ของวันศุกร์ที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2424 ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว สิริพระชนมายุได้ 64 พรรษา
== พระอิสริยยศ ==
30 สิงหาคม พ.ศ. 2360 — 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2367 : หม่อมเจ้าสุบงกช
21 กรกฎาคม พ.ศ. 2367 — 2 เมษายน พ.ศ. 2394 : พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าสุบงกช
2 เมษายน พ.ศ. 2394 — 28 ตุลาคม พ.ศ. 2424 : พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุบงกช
15 กรกฎาคม พ.ศ. 2454 : พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุบงกช
==พงศาวลี==
==อ้างอิง==
พระองค์เจ้า
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 3
พระราชธิดาในรัชกาลที่ 3
ชาวไทยเชื้อสายลาว
นิรันดร์ ธรรมปรีชา

นิรันดร์ ธรรมปรีชา เกิดเมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2501 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย หนึ่งในผู้กำกับภาพยนตร์ กลุ่มคนไท มีผลงานกำกับภาพยนตร์เรื่องแรกคือ ไผ่ปล้องเดียว ในปี พ.ศ. 2529 จากนั้นสร้างชื่อเสียงกับภาพยนตร์เรื่อง กะเหรี่ยงตกดอย (2530) และ ผลุบโผล่ (2533)  ที่สร้างรายได้ดีในสมัยนั้น จากนั้นเขากำกับในภาพยนตร์แนวชีวิตเรื่อง ก้อนหินในดินทราย (2533) และต่อมากำกับในภาพยนตร์ตลกที่เขาถนัดเรื่อง 3กบาล (2533) และในปี 2552 ร่วมกับกับภาพยนตร์เรื่อง โยมผีพ่อ กับติ๊ก กลิ่นสี
==ผลงานกำกับภาพยนตร์==
รักน่ารัก (2525)
กุนซืออ้วน (2525)
วันนี้ยังมีเธอ (2526)
วันวานยังหวานอยู่ (2526)
หยุดหัวใจไว้ที่รัก (2527)
สยามสแควร์ (2527)
18 กะรัต (2528)
ฝันที่เป็นจริง (2528)
ไผ่ปล้องเดียว (2529)
เคหาสน์ดาว (2529)
กะเหรี่ยงตกดอย (2530)
กะเหรี่ยงลอยฟ้า (2531)
กระชุ่มกระชวย (2531)
ผิดฝาไม่ผิดตัว (2531)
ผลุบโผล่ (2533)
ก้อนหินในดินทราย (2533)
3กบาล (2533)
ตามล่าแต่หาไม่เจอ (2535)
เท่ ส้ม อ๋อง (2535)
นะมะปะสุ (2538)
รักไม่ถึง 100  (2543)
นรกสาวตะรุเตา  (2546)
สั่งตายห้ามตาย  (2546)
กาม  (2547)
มิดะ (2547)
ผู้หญิงซอยทรัพย์ (2549)
โยมผีพ่อ (2552)
โด๋-นัท (2554)
===ผลงานแสดงละคร===
โลกสองใบของนายเดียว (2550) รับบท จิ๋ม บางจาก
===ผลงานกำกับละคร===
ตลาด โรงเจ ลิเก ความรัก (2546) ช่อง 7
ฟ้าสวย เลนส์ใส (2549) ช่อง 7
สะใภ้ไร้เงา (2559)  ช่อง 7
ภูตสาวสื่อรัก (2560) ช่อง 7
สุภาพบุรุษ บ้านทุ่ง (2556) ช่อง 7
== อ้างอิง ==
ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย
ไชนาเน็ทเวิร์กเทเลวิชั่น

ไชนาเน็ทเวิร์กเทเลวิชั่น หรือ ซีเอ็นทีวี(中国网络电视台;China Network Television) เป็นเว็บไซต์ของสถานีวิทยุโทรทัศน์กลางแห่งประเทศจีน และสถานีโทรทัศน์ในประเทศจีน เป็นเว็บไซต์ที่สามารถรับชมรายการสด และรายการย้อนหลังได้ โดยผ่านเว็บไซต์ http://www.cntv.cn หรือ http://www.cntv.com.cn 
== ส่วนประกอบของเว็บไซต์ ==
หน้าหลัก
ส่วนชมรายการสดและรายการย้อนหลัง 
ส่วนข่าว
ส่วนเศรษฐกิจ
ส่วนกีฬา
ส่วนบันเทิง
ส่วนภาพยนตร์
ส่วนละครชุด
ส่วนสารคดี
ส่วนรายการเด็ก
ส่วนวิทยาศาสตร์
ส่วนการศึกษา
ส่วนสุขภาพ
ส่วนยานยนต์
ส่วนไอที
ส่วนแฟชั่น
ส่วนอาหาร
เกม
ซีบอกซ์
ศูนย์บริการ
== ดูเพิ่ม ==
สถานีวิทยุโทรทัศน์กลางแห่งประเทศจีน
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
ช
*
เคานต์นิโคไลแห่งมงเปอซา

เคานต์นิโคไลแห่งมงเปอซา หรือเดิมคือ เจ้าชายนิโคไล วิลเลียม อเล็กซานเดอร์ เฟรเดอริกแห่งเดนมาร์ก (Prins Nikolai William Alexander Frederik til Danmark, greve af Monpezat; 28 สิงหาคม พ.ศ. 2542) เป็นพระโอรสคนโตในเจ้าชายโจอาคิมแห่งเดนมาร์ก กับเคาน์เตสอเล็กซันดราแห่งเฟรเดอริกสบอร์ก อดีตพระชายา มีน้องชายและน้องสาวร่วมบิดา คือ เคานต์เฟลิกซ์แห่งมงเปอซา เคานต์เฮนริกแห่งมงเปอซาและเคาน์เตสอะธีนาแห่งมงเปอซา
== ประวัติ ==
เคานต์นิโคไลแห่งมงเปอซาเกิดเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2542 ณ โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยโคเปนเฮเกน (Rigshospitalet) ในพระอิสริยยศ เจ้าชายนิโคไลแห่งเดนมาร์ก เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ในเจ้าชายโจอาคิมแห่งเดนมาร์ก กับเคาน์เตสอเล็กซันดราแห่งเฟรเดอริกสบอร์ก อดีตพระชายา เป็นพระราชนัดดาพระองค์แรกในสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก กับเจ้าชายเฮนริกแห่งเดนมาร์ก พระราชสวามี
เคานต์นิโคไลได้ทำพิธีบัพติศมาในโบสถ์น้อยในพระราชวังเฟรเดนสบอร์ก เมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2542 มีพ่อทูนหัว ซึ่งเป็นพระปิตุลาฝ่ายพระชนก เจ้าชายเฟรเดอริก มกุฎราชกุมารแห่งเดนมาร์ก, เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด เอิร์ลแห่งเวสเซ็กส์ และปีเตอร์ สทีนทรัป (Peter Steentrup) ส่วนแม่ทูนหัวที่เป็นพระมาตุจฉาฝ่ายพระมารดา ได้แก่ นิโคลา แบร์ด (Nicola Baird) และคามิลลา ฟลินต์ (Camilla Flint)
บิดาและมารดาของเคานต์นิโคไลได้ประกาศว่าทรงแยกกันอยู่เมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2547 ก่อนที่จะทรงหย่ากันเมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2548 โดยก่อนการหย่าเคาน์เตสอเล็กซานดราไม่มีแผนที่จะเสด็จออกจากเดนมาร์ก อย่างไรก็ตามหลังจากการหย่า เคานต์เตสอเล็กซานดรา ก็ยังทรงพำนักและทรงงานในเดนมาร์กต่อไปเพื่อที่ร่วมกับเจ้าชายโจอาคิมใช้สิทธิในการดูแลพระโอรสทั้งสอง แม้ว่าภายหลังเคาน์เตสจะสมรสใหม่และเสียอิสริยยศชั้นเจ้าหญิงไปก็ตาม
ส่วนบิดาของเคานต์นิโคไล ทรงหมั้นกับมารี กาวัลลีเย วันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2550 ก่อนที่จะทรงอภิเษกสมรสในวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 โดยในความสัมพันธ์ระหว่างเจ้าหญิงมารีแห่งเดนมาร์ก ซึ่งถือเป็นพระมารดาเลี้ยงของเคานต์และน้องชาย คือ เคานต์เฟลิกซ์ และทั้งคู่เข้ากันได้ดีกับแม่เลี้ยง
ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2565 สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 ทรงตัดสินพระทัยถอดพระอิสริยยศพระโอรสธิดาในเจ้าชายโจอาคิม ทำให้ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2566 เจ้าชายนิโคไลจึงทรงดำรงพระอิสริยยศ เคานต์นิโคไลแห่งมงเปอซา
== ยศ ==
28 สิงหาคม พ.ศ. 2542 – 29 เมษายน พ.ศ. 2551 : ฮิสไฮนิส เจ้าชายนิโคไลแห่งเดนมาร์ก
29 เมษายน พ.ศ. 2551 – 1 มกราคม พ.ศ. 2566 : ฮิสไฮนิส เจ้าชายนิโคไลแห่งเดนมาร์ก เคานต์แห่งมงเปอซา
1 มกราคม พ.ศ. 2566 - ปัจจุบัน ฮิสเอ็กเซลเลนซี เคานต์นิโคไลแห่งมงเปอซา
== พงศาวลี ==
== อ้างอิง ==
เจ้าชายเดนมาร์ก
บุคคลจากโคเปนเฮเกน
ชาวเดนมาร์กเชื้อสายจีน
ชาวเดนมาร์กเชื้อสายสหราชอาณาจักร
ชาวเดนมาร์กเชื้อสายออสเตรีย
ชาวเดนมาร์กเชื้อสายเช็ก
กอสซิปแคนดี้

"กอสซิป แคนดี้"  เป็นผลงานซิงเกิลที่ 47 ของคุมิ โคดะ ในรูปแบบควอดรุพเพิล เอ ไซด์ซิงเกิล มีกำหนดวางจำหน่ายวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ในรูปแบบซีดีและซีดีคู่กับดีวีดี ประกอบไปด้วยเพลงหลัก 4 เพลง คือ Lollipop, Inside Fishbowl, Outside Fishbowl และ For you พร้อมกับเพลงพิเศษ Got To Be Real ที่มีในเฉพาะซีดีในการผลิตครั้งแรกเท่านั้น และซิงเกิล Gossip Candy มีคล้ายคลึงกับซิงเกิล 4 hot wave, FREAKY และ MOON ที่มีเพลงหลังในซิงเกิล 4 เพลง
เพลง Inside Fishbowl และเพลง Outside Fishbowl เป็นเพลงที่มีทำนองเดียวกัน แต่ต่างเนื้อร้องเหมือนกับซิงเกิล ยูเมโนะอุตะ / ฟูตาริเดะ...
เพลง "Lollipop" เป็นเพลงประกอบโฆษณา music.jp โฆษณาโทรศัพท์มือถือโซนี่ อีริคสันรุ่น XPERIA X10 ของ docomo และโฆษณาเซเว่นเน็ตของเซเว่น อีเลฟเว่น และนอกจากนี้ยังเป็นเพลงประกอบรายการ "แฮปปี้มิวสิก" ทางช่องนิปปอนทีวี เพลง "Inside Fishbowl" เป็นเพลงประกอบรายการ "กุรุกุรุไนน์ตี้ไนน์" ทางช่องนิปปอนทีวี เพลง "Outside Fishbowl" ประกอบละครซีรีส์สช่วงเที่ยงคืนของช่องนิปปอนทีวี และเพลง "Got To Be Real" เป็นเพลงประกอบโฆษณาเครื่องดื่มเป๊ปซี่
== รายชื่อเพลง ==
=== ซีดี ===
Lollipop
Inside Fishbowl
Outside Fishbowl
For you
Got To Be Real (เฉพาะซีดีในการผลิตครั้งแรกเท่านั้น)
=== ดีวีดี ===
Lollipop -Music Video-
Inside Fishbowl -Music Video-
Outside Fishbowl -Music Video-
== การแสดงสด ==
4 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 - Dream Music Park - Lollipop
5 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 - HEY! HEY! HEY! - "Can We Go Back"
9 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 - MUSIC STATION - "Lollipop"
11 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 - MUSIC JAPAN - "Lollipop"
11 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 - CDTV - "Lollipop"
== ชาร์ต ==
ออริกอนชาร์ต (ในญี่ปุ่น)
=== ชาร์ตบิลบอร์ดเจแปน ===
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ข้อมูลซิงเกิล Gossip Candy
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2553
เพลงญี่ปุ่น
เพลงของคูมิ โคดะ
พหุนามกำลังสอง

ในทางคณิตศาสตร์ พหุนามกำลังสอง คือพหุนามที่มีดีกรีเท่ากับ 2 นั่นคือ เลขชี้กำลังของตัวแปรทุกตัวมีค่าไม่เกิน 2 เช่น  เป็นพหุนามกำลังสอง แต่  ไม่เป็นพหุนามกำลังสอง
==สัมประสิทธิ์==
สัมประสิทธิ์ของพหุนามกำลังสองมักเป็นจำนวนจริง หรือจำนวนเชิงซ้อน แต่ในความเป็นจริงแล้วพหุนามสามารถนิยามบนริงใด ๆ ได้
==ตัวแปร==
พหุนามกำลังสองอาจมีตัวแปรเพียงตัวแปรเดียว หรือหลายตัวแปรก็ได้
===พหุนามกำลังสองตัวแปรเดียว===
พหุนามกำลังสองตัวแปรเดียวใด ๆ สามารถเขียนในรูป
ax^2 + bx + c\!
เมื่อ x เป็นตัวแปร และ a, b, c เป็นสัมประสิทธิ์
===พหุนามกำลังสองสองตัวแปร===
พหุนามกำลังสองสองตัวแปรใด ๆ สามารถเขียนได้ในรูป
ax^2 + bxy + cy^2 + dx + ey + f\!
โดยที่ x และ y เป็นตัวแปร และ a , b , c , d , e , f เป็นสัมประสิทธิ์ พหุนามกำลังสองสองตัวแปรเป็นรากฐานของการศึกษาภาคตัดกรวย
==อ้างอิง==
Algebra 1, Glencoe, ISBN 0-07-825083-8
Algebra 2, Saxon, ISBN 0-939798-62-X
พหุนาม
เศรษฐศาสตร์ธุรกิจ

เศรษฐศาสตร์ธุรกิจ หรือ เศรษฐศาสตร์พาณิชย์ (Business economics) เป็นส่วนหนึ่งของทฤษฎีทางเศรษฐศาสตร์ที่มุ่งเน้นไปยังหน่วยธุรกิจ และวิเคราะห์ไปยังส่วนต่างๆขององค์กรที่หลากหลาย รวมถึงการสร้างสายสัมพันธ์อันดีกับกลุ่มแรงงาน, ส่วนกลาง และผลิตผลทางการตลาด
== วัตถุประสงค์หลัก ==
เศรษฐศาสตร์ธุรกิจ มีความเกี่ยวข้องกับประเด็นต่างๆที่เกี่ยวข้องกับทางเศรษฐศาสตร์ รวมทั้งการแก้ปัญหา, การจัดการ, ยุทธวิธีในองค์กรธุรกิจ, ประเด็นและปัญหาดังเช่น : การอธิบายว่าทำไมจึงเกิดผลลัพธ์เช่นนี้, สาเหตุที่ทำให้องค์กรประสบกับความเจริญรุ่งเรือง ทั้งในส่วนของ การจัดการในแนวตั้งและแนวนอน, บทบาทของนักลงทุนกับคณะผู้บริหาร; ความสำคัญในโครงสร้างขององค์กร; การรักษาความสัมพันธ์ต่อลูกจ้าง, นายจ้าง, ผู้จัดการส่วนกลาง, ลูกค้า, รัฐบาล; ตลอดจนปฏิกิริยาที่มีต่อความมั่นคงกับสภาพแวดล้อมทางธุรกิจ
== ความกำกวมในการนำไปใช้ ==
คำศัพท์"เศรษฐศาสตร์ธุรกิจ" ถูกนำไปใช้ในหลายทาง บางครั้งนำไปพ้องกับความหมายของคำว่า เศรษฐศาสตร์อุตสาหกรรม, เศรษฐศาสตร์การจัดการ และเศรษฐศาสตร์เพื่อการธุรกิจ โดย เศรษฐศาสตร์อุตสาหกรรม นั้นมีนิยามที่ใกล้เคียงที่สุด ในขณะที่สาระสำคัญมีความหมายแตกต่างมากมายกว่า ทั้งเศรษฐศาสตร์เพื่อการธุรกิจ กับ เศรษฐศาสตร์การจัดการ 
อีกหนึ่งมุมมองให้นิยามถึงเศรษฐศาสตร์ธุรกิจนั้น มีความหมายกินขอบเขตกว้างกว่าเศรษฐศาสตร์อุตสาหกรรม ซึ่งมิได้เกี่ยวข้องกับ "อุตสาหกรรม" เพียงอย่างเดียว แต่รวมถึง"ภาคธุรกิจบริการ" ที่นำมาใช้อย่างจริงจังในงานประพันธ์ด้าน "กลยุทธ์ทางธุรกิจ" อีกด้วย ส่วนเศรษฐศาสตร์เพื่อการธุรกิจ จะมองไปที่ทฤษฎีทางเศรษฐกิจเป็นใหญ่ แต่มุ่งจุดสนใจการนำทฤษฎีทางเศรษฐศาสตร์เหล่านี้ไปใช้ในโลกธุรกิจของจริง และเศรษฐศาสตร์การจัดการ มีความสัมพันธ์กับการดำเนินการโดยมุ่งเน้นการตัดสินใจเกี่ยวกับการจัดการเป็นหลัก
== การตีความหมายของเศรษฐศาสตร์ธุรกิจในแต่ละมหาวิทยาลัย ==
== Notes ==
== อ้างอิง ==
ความหมายของวิชาเศรษฐศาสตร์ธุรกิจ (North Eastern University) 
Business Economics, quarterly journal. Links to article titles. 
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับวิชาเศรษฐศาสตร์ธุรกิจ (North Eastern University) 
National Association for Business Economics (NABE, United States): Homepage 
Canadian Association for Business Economics (CABE)
Australian Business Economists 
การจัดการ
เศรษฐศาสตร์ธุรกิจ
การศึกษาธุรกิจ
สาธารณรัฐประชาชนจีนในกีฬาภูมิภาคเอเชียตะวันออก 1993

สาธารณรัฐประชาชนจีนได้เป็นเจ้าภาพจัดแข่งขันกีฬาภูมิภาคเอเชียตะวันออก 1993 จัดขึ้น ณ เมืองเซี่ยงไฮ้ มีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการในวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2546 และมีพิธีปิดในวันที่18 พฤษภาคม พ.ศ. 2546
หลังจบสิ้นการแข่งขัน สาธารณรัฐประชาชนจีนได้รับเหรียญรวมทั้งสิ้น 213 เหรียญ แบ่งเป็น 105 เหรียญทอง 74 เหรียญเงิน และ 34 เหรียญทองแดง ซึ่งได้เป็นเจ้าเหรียญทองสมัยแรก
กีฬาภูมิภาคเอเชียตะวันออก
ยูดิมอร์โฟดอน

ยูดิมอร์โฟดอน (Eudimorphodon) เป็นเทอโรซอร์ชนิดหนึ่ง ถูกค้นพบในปี 1973 โดย Mario Pandolfi ที่เมืองเบอร์กาตา ประเทศอิตาลี และอธิบายในปีเดียวกันโดย Rocco Zambelli โครงกระดูกที่สมบูรณ์ครั้งแรกของมัน ถูกดึงมาจากหินดินดานฝากในช่วงยุคไทรแอสซิก ทำให้ ยูดิมอร์โฟดอนกลายเป็นเทอโรซอร์ที่เก่าแก่ที่สุด มันกางปีกได้ประมาณ 100 ซม. (3.3 ฟุต) และปลายหางกระดูกที่ยาวอาจใช้เพื่อทำให้มันบินได้เร็วขึ้น และถ่วงน้ำหนักตัว อย่างแรมโฟริงคัส ยูดิมอร์โฟดอน ในปัจจุบันนี้เราพบฟอสซิลของมัน 2 สปีชีส์ สปีชีส์ที่ 1 คือ E. ranzii ได้อธิบายครั้งแรกโดย Zambelli ในปี 1973 สปีชีส์ที่สอง คือ E. rosenfeldi ถูกตั้งชื่อโดย Dalla Vecchia ในปี 1995 สำหรับสองตัวอย่างที่พบในอิตาลี
เทอโรซอร์
ประเทศไทยในซีเกมส์ 2003

ประเทศไทย ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ 2003 (ซีเกมส์ ครั้งที่ 22) ณ ฮานอยและโฮจิมินห์ซิตี ประเทศเวียดนาม ซึ่งมีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2546 และพิธีปิดในวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2546
หลังจบสิ้นการแข่งขัน นักกีฬาไทยได้รับเหรียญทอง 90 เหรียญ เหรียญเงิน 93 เหรียญ และเหรียญทองแดง 98 เหรียญ รวม 281 เหรียญ ได้อยู่ในอันดับ 2 ของตารางสรุปเหรียญรองจากเจ้าภาพเวียดนามที่ได้เหรียญทองไปครอง 158 เหรียญทอง
== อ้างอิง ==
ประเทศไทยในซีเกมส์
ประเทศไทยในกีฬาแหลมทอง 1959

ประเทศไทย ได้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาแหลมทอง 1959 ถือเป็นการแข่งขันกีฬาแหลมทองครั้งที่ 1 มีการจัดขึ้นที่กรุงเทพมหานคร ซึ่งมีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการในวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2502 และพิธีปิดในวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2502
หลังจบสิ้นการแข่งขัน นักกีฬาไทยได้รับเหรียญทอง 35 เหรียญ เหรียญเงิน 26 เหรียญ และเหรียญทองแดง 15 เหรียญ รวม 76 เหรียญ เป็นการได้ครองเจ้าเหรียญทองจากการแข่งขันกีฬานานาชาติครั้งแรกของประเทศไทย
== รายนามนักกีฬาไทยที่ได้เหรียญทอง ==
กรีฑา
สุทธิ มัณยากาศ (100 ม. ชาย และ 200 ม. ชาย)
สมศักดิ์ ทองอร่าม (400 ม. ชาย และ 800 ม. ชาย)
สำเภา ปลอดโปร่ง (1,500 ม. ชาย)
สมนึก ศรีสมบัติ (10,000 ม. ชาย)
ทีมชาย 4×100 เมตร และ 4×400 เมตร
ประเวช อาชสมิท (กระโดดไกล)
สำเภา พลลาตัน (พุ่งแหลน)
ประดิษฐ์ แสงงาน (ทุ่มน้ำหนัก)
รัตนา สุประดิษฐ์ (200 ม. หญิง)
ทีมหญิง 4×100 เมตร
พรศรี สงเปีย (ขว้างจักร)
กุศลวรรณ โสรัชต์ (ทุ่มน้ำหนัก)
แบดมินตัน
ธนู ขจัดภัย
เจริญ วรรธนะสิน-กมล สุทธวนิช
บาสเกตบอล
ทีมชาย
มวยสากลสมัครเล่น
รุ่นไลท์ฟลายเวท บำเหน็จ อินทรีรัตน์
รุ่นฟลายเวท กิจจา พัลลภ
รุ่นไลท์เวท สืบ จุลทเกาศลย์
รุ่นไลท์เวลเตอร์เวท สวงศ์ มงคลฤทธิ์
รุ่นเวลเตอร์เวท ทองสาย เทพธานี
จักรยาน
ถาวร จีระพันธ์
วันชัย วีระศนียกุล
เทนนิส
สุธีพันธ์ กรลักษณ์
สงวน สุจารีกุล
สงวน สุจารีกุล-พะเนาว์ สุดสวัสดิ์
สงวน สุจารีกุล-สุธีพันธ์ กรลักษณ์
ยิงปืน
เฉลิมศักดิ์ อินทรสว่าง
นภา ธนูสิงห์
ประทีป ผลพันธ์ทิน
กฤษฎา อรุณวงษ์ ณ อยุธยา
วอลเลย์บอล
ทีมชาย
ยกน้ำหนัก
ชัยยะ สุขจินดา
== อ้างอิง ==
ประเทศไทยในซีเกมส์
เจษฎากร เหมแดง

เจษฎากร เหมแดง  เกิดวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2529 ที่จังหวัดอุบลราชธานี เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวไทย สังกัดอุบล ครัวนภัส ในตำแหน่ง กองหลังฝั่งขวาและกองกลางฝั่งขวา ถนัดเท้าขวา
==เกียรติประวัติ==
===สโมสร===
ชลบุรี
ไทยแลนด์พรีเมียร์ลีก (1): 2007
ไทยเอฟเอคัพ (1): 2010
ถ้วยพระราชทาน ก. (3): 2008, 2009, 2011
บางกอกกล๊าส
ไทยเอฟเอคัพ (1): 2014
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เจษฎากร เหมแดง จากเว็บไซต์สโมสรฟุตบอลชลบุรี เอฟซี
นักฟุตบอลชาวไทย
บุคคลจากจังหวัดอุบลราชธานี‎
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลชลบุรี
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลสงขลา ยูไนเต็ด
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบีจี ปทุม ยูไนเต็ด
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลพีทีที ระยอง
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอุบล ยูไนเต็ด
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลสีหมอก
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแอร์ฟอร์ซ ยูไนเต็ด
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอุทัยธานี
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอุบล ครัวนภัส
การให้เอกราช

การให้เอกราช (decolonization หรือ decolonisation) หมายถึงล้มล้างลัทธิล่าอาณานิคม การก่อตั้งวิธีการปกครองหรือองค์กรบริการอำนาจผ่านทางการสร้างข้อตกลงกับประเทศอื่น ๆ หรือเขตอำนาจศาล คำดังกล่าวมักหมายถึงการได้รับเอกราชของอาณานิคมและรัฐในอารักขาของชาติตะวันตกในทวีปเอเชียและแอฟริกาหลังจากสงครามโลกครั้งที่สอง การบรรลุการให้เอกราชเป็นผลมาจากการได้รับเอกราช การผสมผสานเข้ากับอำนาจการบริหารหรือรัฐอื่น หรือการสร้างสถานะ "การรวมตัวเสรี" คณะกรรมการพิเศษด้านการให้เอกราชของสหประชาชาติ ระบุว่า กระบวนการให้เอกราชนั้น ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากแนวคิดของการกำหนดการปกครองด้วยตนเอง การให้เอกราชอาจรวมไปถึงการเจรจาอย่างสันติ และ/หรือการปฏิบัติอย่างรุนแรง และการต่อสู้ด้วยกำลังของประชากรพื้นเมือง การให้เอกราชอาจเป็นกิจการภายในหรืออาจเกี่ยวข้องกับการแทรกแซงจากอำนาจต่างประเทศหรือองค์กรระหว่างประเทศ เช่น สันนิบาติชาติหรือสหประชาชาติ ก็ได้
ถึงแม้ว่าตัวอย่างของการให้เอกราชจะพบได้นับแต่สมัยโบราณเป็นต้นมา ในช่วงเวลาสมัยใหม่ มีช่วงเวลาการให้เอกราชที่เฉพาะเป็นจำนวนมาก อาทิ การล่มสลายของจักรวรรดิสเปนในคริสต์ศตวรรษที่ 19 การล่มสลายของจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี จักรวรรดิออตโตมัน และจักรวรรดิรัสเซียภายหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง การล่มสลายของจักรวรรดิอังกฤษ จักรวรรดิฝรั่งเศส จักรวรรดิเยอรมัน และจักรวรรดิอาณานิคมอิตาลี ในช่วงต้นของสงครามโลกครั้งที่สอง และการล่มสลายของสหภาพโซเวียตภายหลังกำแพงเบอร์ลินถูกพังทลาย ในปี ค.ศ. 1989
 
ลัทธิล่าอาณานิคม
ผลที่ตามมาหลังสงครามโลกครั้งที่สอง
พระวรสารลินดิสฟาร์น

พระวรสารลินดิสฟาร์น (Lindisfarne Gospels, Lindisfarne Gospels - หอสมุดบริติช, ลอนดอน) เป็นหนังสือพระวรสารวิจิตรที่เขียนเป็นภาษาละติน ที่เขียนขึ้นที่ลินดิสฟาร์นในนอร์ทธัมเบรียเมื่อปลายคริสต์ศตวรรษที่ 7 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 8  “พระวรสารลินดิสฟาร์น” ประกอบด้วยพระวรสารทั้งสี่ฉบับของพันธสัญญาใหม่   พระวรสารฉบับนี้ถือว่าเป็นงานศิลปะชิ้นที่งดงามที่สุดของงานศิลปะอันเป็นเอกลักษณ์ของราชอาณาจักร ซึ่งเป็นลักษณะงานศิลปะที่ผสานระหว่างศิลปะแองโกล-แซ็กซอนและศิลปะเคลติกที่เรียกว่าศิลปะไฮเบอร์โน-แซ็กซอนหรือศิลปะเกาะ พระวรสารเป็นงานฉบับสมบูรณ์ขาดก็แต่หน้าปกดั้งเดิม และอยู่ในสภาพที่ดีเมื่อคำนึงถึงอายุของหนังสือ
== ประวัติ==
“พระวรสารลินดิสฟาร์น” เชื่อกันว่าเป็นงานของนักบวชเอดฟริธแห่งลินดิสฟาร์นผู้ต่อมามีตำแหน่งเป็นพระสังฆราชที่นั่นในปี ค.ศ. 698 และเสียชีวิตในปี ค.ศ. 721 นักวิชาการปัจจุบันระบุว่าปีที่เขียนคือราวปี ค.ศ. 715 และเชื่อกันว่าเป็นงานที่สร้างเพื่อเป็นเกียรติแก่นักบุญคัธเบิร์ต แต่อาจจะเป็นได้ว่าเอดฟริธสร้างงานขึ้นก่อนปี ค.ศ. 698 เพื่อเป็นการฉลองการยกฐานะของนักบุญคัธเบิร์ตของนักบุญคัธเบิร์ตในปีนั้น  งานพระวรสารฉบับนี้เต็มไปด้วยภาพประกอบที่ตกแต่งอย่างวิจิตรงดงามตามแบบฉบับของศิลปะเกาะ เดิมมีหน้าปกเป็นหนังที่ประดับด้วยอัญมณีและโลหะที่สร้างโดยบิลฟริธเดอะอังคอไรท์ในคริสต์ศตวรรษที่ 8 ระหว่างการรุกรานของไวกิงที่ลินดิสฟาร์นหน้าปกก็สูญหายไป และหน้าปกใหม่ได้รับการสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1852 อักขระที่ใช้เขียนเป็นอักขระแบบเกาะ
ในคริสต์ศตวรรษที่ 10 ก็ได้มีการแปลพระวรสารเป็นภาษาอังกฤษเก่า--โดยแทรกคำต่อคำระหว่างเนื้อหาที่เป็นภาษาละติน โดยอัลเฟรด โพรโวสต์แห่งเชสเตอร์-เลอ-สตรีท ซึ่งเป็นงานแปลพระวรสารเป็นภาษาอังกฤษฉบับที่เก่าแก่ที่สุด
ระหว่างการยุบอารามสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษก็มีพระบรมราชโองการให้นำพระวรสารจากมหาวิหารเดอแรม ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 เซอร์โรเบิร์ต ค็อตตอนก็ซื้อพระวรสารจากทอมัส วอล์คเคอร์ราชเลขาธิการของรัฐสภา งานสะสมหนังสือของค็อตตอนตกมาเป็นของพิพิธภัณฑ์บริติชในคริสต์ศตวรรษที่ 18 และต่อมาหอสมุดบริติชเมื่อแยกตัวจากพิพิธภัณฑ์
== อ้างอิง ==
==บรรณานุกรม==
Calkins, Robert G. Illuminated Books of the Middle Ages. Ithaca, New York: Cornell University Press, 1983.
De Hamel, Christopher. A History of Illuminated Manuscripts. Boston: David R. Godine, 1986.
Walther, Ingo F. and Norbert Wolf. Codices Illustres: The world's most famous illuminated manuscripts, 400 to 1600. Köln, TASCHEN, 2005.
== ดูเพิ่ม ==
พระวรสาร
หนังสือพระวรสาร
หนังสือวิจิตร
ศิลปะเกาะ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The Lindisfarne Gospels , a free online seminar from the British Library.
Lindisfarne Gospels: information, zoomable image  British Library website
British Library Digital Catalogue of Illuminated Manuscripts entry 
Lindisfarne Gospels , from the Northumbrian Association.
ลินดิสฟาร์น
วรรณกรรมศาสนาคริสต์
วรรณกรรมสมัยกลาง
เอกสารตัวเขียนสีวิจิตร
วรรณกรรมภาษาละติน
ศิลปะไฮเบอร์โน-แซ็กซอน
หนังสือจากคริสต์ศตวรรษที่ 8
งานสะสมของหอสมุดบริติช