pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
กลุ่มกัช

กลุ่มกัช (כך, แปลตรงตัว: "ดังนั้น") เป็นกลุ่มที่พัฒนามาจากสันนิบาตพิทักษ์ชาวยิวของนายร็อบบี แมร์ กาบาเนา ชาวสหรัฐหัวรุนแรง ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2511 เพื่อต่อสู้กับลัทธิต่อต้านชาวเซมิติกและสนับสนุนการจัดตั้งรัฐอิสราเอล รวมทั้งการขับไล่ชาวอาหรับออกจากอิสราเอล
พ.ศ. 2515 กลุ่มกัชลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกรัฐสภาของอิสราเอลแต่ไม่ได้รับเลือกจึงกลับไปต่อสู้ด้วยความรุนแรงต่อไป นายกาบาเนถูกลอบสังหารในนิวยอร์กเมื่อ พ.ศ. 2533 บุตรชายของเขาได้จัดตั้งกลุ่มกาฮาเน ซาย (, "กาฮาเนมีชีวิต") เพื่อสืบทอดเจตนารมณ์ของพ่อ พรรคนี้ถูกห้ามไม่ให้หาเสียงในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2535 และทั้งสองกลุ่มถูกแบนถาวรใน พ.ศ. 2537
ในปัจจุบัน ประเทศอิสราเอล ประเทศแคนาดา สหภาพยุโรป ประเทศญี่ปุ่น และประเทศสหรัฐพิจารณาว่าทั้งสองกลุ่มเป็นกลุ่มก่อการร้าย เชื่อว่ากลุ่มนี้มีสมาชิกแกนกลางทับซ้อนกันน้อยกว่า 100 คน ซึ่งมีส่วนเกี่ยวโยงกับพรรคโอตซ์มาเยฮูดิต
== อ้างอิง ==
ศราวุฒิ อารีย์ (2550). ก่อการร้าย มุมมองของโลกอิสลาม. กรุงเทพฯ: สถาบันเอเชียศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. หน้า 103–104. .
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Kach Knesset website 
Terrorist Group Profiles: Kach and Kahane Chai United States State Department
List of incidents attributed to Kach on the START database
List of incidents attributed to the Kahane Chai on the START database
Kach and Kahane Chai  International Policy Institute for Counter-Terrorism
State Department Brief to DC Court of Appeals Defending Redesignation of Kach/Kahane Chai as FTO
DC Circuit Court of Appeals Opinion Denying Kach/Kahane Chai's Motion to Overturn Their FTO Designation DC Indymedia
ขบวนการทางการเมืองในประเทศอิสราเอล
ขบวนการก่อการร้าย
กองทัพแดงญี่ปุ่น

กองทัพแดงญี่ปุ่น (Japanese Red Army, JRA; 日本赤軍, โรมะจิ: Nihon Sekigun) เป็นกลุ่มปฏิบัติการข้ามชาติที่ก่อตั้งตั้งแต่พ.ศ. 2513 โดยแยกตัวออกมาจากสันนิบาตคอมมิวนิสต์มีจุดมุ่งหมายเพื่อโค่นล้มราชวงศ์ญี่ปุ่น เครือข่ายของกลุ่มได้แพร่หลายอยู่ในหลายประเทศในเอเชีย เชื่อกันว่าฐานที่มั่นอยู่ในประเทศเลบานอนตั้งแต่พ.ศ. 2520 และมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับกลุ่มติดอาวุธในปาเลสไตน์
ปฏิบัติการโจมตีที่สำคัญของกลุ่มได้แก่ การสังหารหมู่ที่ท่าอากาศยานลอด ประเทศอิสราเอลเมื่อพ.ศ. 2515 การจี้เครื่องบินของสายการบินญี่ปุ่น ความพยายามยึดสถานทูตสหรัฐในประเทศมาเลเซีย สมาชิกของกองทัพแดงญี่ปุ่นถูกจับในสหรัฐเมื่อพ.ศ. 2521 ระหว่างการวางแผนโจมตีนิวเจอร์ซีย์เทิร์นไพค์ และยังถูกจับเป็นจำนวนมากในประเทศเลบานอนเมื่อพ.ศ. 2540 ปัจจุบันความเคลื่อนไหวของกลุ่มนี้ลดลง
== อ้างอิง ==
ศราวุฒิ อารีย์. ก่อการร้าย มุมมองของโลกอิสลาม. กทม. สถาบันเอเชียศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 2550. หน้า 104 - 105
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Video of 1974 Mitsubishi Heavy Industries building bombing.
ญ
ญ
ญ
กองกำลังติดอาวุธอิสลาม

กองกำลังติดอาวุธอิสลาม (Armed Islamic Group จาก Groupe Islamique Armé; الجماعة الإسلامية المسلّحة|al-Jamāʿa l-ʾIslāmiyya l-Musallaḥa) เป็นกลุ่มนิยมอิสลามหัวรุนแรงในประเทศแอลจีเรีย มีเป้าหมายเพื่อต่อต้านสหรัฐอเมริกา หลังจากที่สหรัฐและฝรั่งเศสให้การสนับสนุนให้กองทัพแอลจีเรียปฏิวัติล้มล้างรัฐบาลแอลจีเรียที่มาจากพรรคนิยมอิสลาม ในช่วงพ.ศ. 2534 – 2535 กลุ่มนี้ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2535 เน้นการต่อสู้ด้วยความรุนแรงโดยการฆ่าชาวต่างชาติชาวแอลจีเรีย โจมตีพลเรือนและสังหารนักข่าว
== ปฏิบัติการ ==
โจมตีพลเรือนและคนงานของรัฐบ่อยในช่วง พ.ศ. 2535 – 2541 ในบางพื้นที่มีการสังหารหมู่ประชาชนหรือฆ่าล้างหมู่บ้าน ใน พ.ศ. 2536 ทางกลุ่มได้สังหารชาวต่างชาติ ส่วนใหญ่เป็นชาวยุโรปกว่า 100 คน ใน พ.ศ. 2537 ได้จี้เครื่องบินสายการบิน Air France ที่บินไปยังแอลจีเรีย มีสมาชิกกลุ่มบางส่วนถูกจับได้ในฝรั่งเศสในข้อหาวางระเบิดเมื่อ พ.ศ. 2538
== สมาชิก ==
ไม่ทราบจำนวนแน่นอน ประมาณว่ามีราว 100 คน ฐานที่มั่นอยู่ในแอลจีเรีย ได้รับการสนับสนุนจากชาวแอลจีเรียที่อพยพไปอยู่ในยุโรป รัฐบาลแอลจีเรียกล่าวหาว่าอิหร่านและซูดานให้การสนับสนุนกลุ่มนี้
== อ้างอิง ==
==อ่านเพิ่ม==
ดลยา เทียนทอง. ปฐมบทการก่อการร้าย. กทม: สถาบันเอเชียศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 2550 หน้า 90 - 91
ศราวุฒิ อารีย์. ก่อการร้าย มุมมองของโลกอิสลาม. กทม. สถาบันเอเชียศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 2550. หน้า 125 – 126
ขบวนการก่อการร้าย
ขบวนการทางการเมืองในประเทศแอลจีเรีย
ขบวนการอิงศาสนาอิสลาม
ญิฮาดอิสลามอียิปต์

ญิฮาดอิสลามอียิปต์ (Egyptian Islamic Jihad; الجهاد الإسلامي المصري) เป็นกลุ่มก่อการร้ายลัทธิอิสลามอียิปต์ที่ก่อตั้งตึ้งแต่ปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 สหประชาชาติแบนกลุ่มนี้ทั่วโลกในฐานะกลุ่มที่มีความเกี่ยวข้องกับอัลกออิดะฮ์ และรัฐบาลหลายแห่งทั่วโลกแบนกลุ่มนี้ด้วย
เป้าหมายหลักดั้งเดิมขอองค์กรคือโค่นล้มรัฐบาลอียิปต์และแทนที่ด้วยรัฐอิสลาม ภายหลังขยายเป้าหมายรวมการโจมตีผลประโยชน์ของสหรัฐและอิสราเอลในอียิปต์และทั่วโลก
หลังการปฏิวัติอียิปต์ อดีตหัวหน้ากลุ่มในอียิปต์หันไปก่อตั้งพรรคการเมืองชื่อพรรคอิสลาม ซึ่งกลายเป็นสมาชิกพันธมิตรต่อต้านรัฐประหารหลังรัฐประหารในประเทศอียิปต์ ค.ศ. 2013
== ปฏิบัติการ ==
ทางกลุ่มออกมาอ้างความรับผิดชอบในการลอบสังหารประธานาธิบดีอันวาร์ ซาดัตเมื่อ พ.ศ. 2534 และการลอบสังหารนายฮัสซัน อัล อัสฟิ รัฐมนตรีมหาดไทยของอียิปต์เมื่อ พ.ศ. 2536 การลอบวางระเบิดสถานทูตอียิปต์ในปากีสถานเมื่อ พ.ศ. 2538 รวมทั้งการพยายามโจมตีสถานทูตสหรัฐในแอลเบเนียเมื่อ พ.ศ. 2541 แต่ไม่สำเร็จ
== หัวหน้า ==
ถึงแม้ว่าอัยมัน อัซเซาะวาฮิรีเป็น "หนึ่งในแนวหน้า" ผู้นำที่แท้จริงคืออัชชะรีฟ นะบีล นะอีมเคยเป็นหัวหน้ากลุ่มนี้ใน ค.ศ. 1988 ถึง 1992
== อ้างอิง ==
==อ่านเพิ่ม==
Jamaat al-Islamiyya (and) Egyptian Islamic Jihad, Council on Foreign Relations, October 2005
, Center for Defense Information, 17 September 2002
, Center for Nonproliferation Studies, Monterey Institute of International Studies
Egyptian Islamic Jihad, Australian National Security, Australian Government
Egypt's Jihad Group leader wants end to violence
Violence won't work: how author of 'jihadists' bible' stirred up a storm
ดลยา เทียนทอง. ปฐมบทการก่อการร้าย. กรุงเทพฯ: สถาบันเอเชียศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550, หน้า 72-73.
ขบวนการทางการเมืองในประเทศอียิปต์
ขบวนการอิงศาสนาอิสลาม
ขบวนการก่อการร้าย
อัลญะมะอะหฺ อัลอิสลามียะหฺ (อียิปต์)

อัลญะมะอะหฺ อัลอิสลามียะหฺ (Al Gama a al Islamiyyah; ภาษาอาหรับ الجماعه الإسلاميه) เป็นกลุ่มนิยมอิสลามและกลุ่มติดอาวุธที่ใหญ่ที่สุดในอียิปต์ มีจุดมุ่งหมายเพื่อเปลี่ยนการปกครองในประเทศอียิปต์ให้เป็นรัฐอิสลาม กิจกรรมของกลุ่มเริ่มปรากฏตั้งแต่ พ.ศ. 2522 – 2523 และประกาศยุติบทบาทใน พ.ศ. 2542 และกลับมาปฏิบัติการอีกครั้งใน พ.ศ. 2543 โดยได้รับแรงบันดาลใจจากแนวคิดของบินลาเดน ทำให้กลุ่มนี้แตกออกเป็นสองส่วน ส่วนหนึ่งนำโดย มุสตาฟา ฮัมซา ต้องการหยุดยิง กับส่วนของ ริฟา อิทาซา มูซา ต้องการต่อสู้ต่อไป
== ปฏิบัติการ ==
ปฏิบัติของกลุ่มนี้ เช่นการลอบสังหาร อันวาร์ อัล-ซาดากา ประธานาธิบดีอียิปต์เมื่อ พ.ศ. 2522 การโจมตีเจ้าหน้าที่รัฐ ชาวคริสต์ในอียิปต์ และชาวตะวันตก กลุ่มนี้มีส่วนร่วมในการวางระเบิดตึกเวิลด์เทรด เซนเตอร์เมื่อ พ.ศ. 2536 เน้นการโจมตีหน่วยงานของรัฐและนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ โดยเฉพาะใน พ.ศ. 2540 การโจมตีที่เมืองลูซอร์ทำให้มีผู้เสียชีวิต 58 คน นอกจากนั้น ยังประกาศรับผิดชอบต่อความพยายามลอบสังหารประธานาธิบดีฮอสนี มูบารักของอียิปต์ขณะอยู่ในเอธิโอเปีย
== สมาชิก ==
ก่อนการประกาศหยุดยิง คาดว่ามีสมาชิก 1,000 – 2,000 คน แต่จำนวนน่าจะลดลงในปัจจุบันเพราะความแตกแยกภายในองค์กร เขตปฏิบัติการอยู่ทางใต้ของอียิปต์ และปรากฏในประเทศอื่น เช่น อังกฤษ อัฟกานิสถาน เยเมนและออสเตรีย
== อ้างอิง ==
ดลยา เทียนทอง. ปฐมบทการก่อการร้าย. กทม: สถาบันเอเชียศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 2550 หน้า 71 - 72
ศราวุฒิ อารีย์. ก่อการร้าย มุมมองของโลกอิสลาม. กทม. สถาบันเอเชียศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 2550. หน้า 124 - 125
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Al-Ghuroba (Followers of Ahlus Sunnah wal Jama'ah)
Al-Gama'a al-Islamiyya  (Center for Nonproliferation Studies, Monterey Institute of International Studies)
Article about Islamist resistance in Egypt 
Article in the Economist about more recent developments
al-Gama'a al Islam  home page
Egypt's Jihad Group leader wants end to violence 
Violence won't work: how author of 'jihadists' bible' stirred up a storm
The Rebellion Within a New Yorker article about terrorists renouncing violence, with significant attention paid to the Islamic Group]
ขบวนการก่อการร้าย
ขบวนการอิงศาสนาอิสลาม
ขบวนการทางการเมืองในประเทศอียิปต์
กลุ่มซาลาฟิสต์เพื่อการเรียกร้องและการสู้รบ

กลุ่มซาลาฟิสต์เพื่อการเรียกร้องและการสู้รบ (The Salafist Group for Call and Combat) เป็นกลุ่มที่แยกตัวออกมาจากกองกำลังติดอาวุธอิสลามเมื่อ พ.ศ. 2539 ปัจจุบันเป็นกลุ่มติดอาวุธที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดในแอลจีเรีย กลุ่มนี้ไม่เน้นเป้าหมายที่เป็นพลเรือนจึงได้รับการสนับสนุนมาก เป้าหมายหลักเป็นทหารและเจ้าหน้าที่ของรัฐบาลแอลจีเรีย เน้นการโจมตีในชนบท เชื่อว่ามีความเกี่ยวข้องกับอัลกออิดะฮ์ คาดว่ามีสมาชิกประมาณ 1,000 – 2,000 คน ฐานที่มั่นอยู่ในแอลจีเรีย รัฐบาลแอลจีเรียกล่าวหาว่าอิหร่านและซูดานให้การสนับสนุนกลุ่มนี้
== อ้างอิง ==
ดลยา เทียนทอง. ปฐมบทการก่อการร้าย. กรุงเทพฯ: สถาบันเอเชียศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550. หน้า 91-92.
ขบวนการทางการเมืองในประเทศแอลจีเรีย
ขบวนการก่อการร้าย
กองกำลังร่วมป้องกันตนแห่งโคลอมเบีย

กองกำลังร่วมป้องกันตนแห่งโคลอมเบีย (Autodefensas Unidas de Colombia) ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2540 เพื่อรวบรวมกองกำลังทางทหารต่อสู้กับกองกำลังติดอาวุธปฏิวัติโคลอมเบียเพื่อป้องกันผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจของท้องถิ่น ได้รับการสนับสนุนจากพ่อค้ายาเสพติดด้วย ผู้นำคือการ์โลส กัสตัญโญ ปฏิบัติการมีตั้งแต่การลอบสังหารจนถึงสงครามกองโจร มีสมาชิกประมาณ 6,000–8,150 คน เข้มแข็งทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของโคลอมเบียและเริ่มขยายตัวไปทางเหนือและตะวันตกเฉียงใต้ตั้งแต่ พ.ศ. 2542 ใน พ.ศ. 2543 กลุ่มนี้ได้ปะทะกับกองกำลังติดอาวุธปฏิวัติโคลอมเบียในเขตปาตูมาโย กองกำลังนี้เลิกระดมพลไปใน พ.ศ. 2549
== อ้างอิง ==
ดลยา เทียนทอง. ปฐมบทการก่อการร้าย. กรุงเทพฯ : สถาบันเอเชียศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550, หน้า 94.
ขบวนการทางการเมืองในประเทศโคลอมเบีย
ขบวนการก่อการร้าย
เทศบาลตำบลพนม

เทศบาลตำบลพนม อยู่ในอำเภอพนม จังหวัดสุราษฎร์ธานี
== คำขวัญอำเภอ พนม==
บัวผุดสวย รวยเขาเสียบหมอก
== ประวัติเทศบาลตำบลพนม ==
เทศบาลตำบลพนมมาจากสุขาภิบาลพนมเดิมสุขาภิบาลพนมตั้งอยู่บริเวณคลองบางท่อนบรรจบกับคลองสก ห่างจากทางหลวงสาย 401 (สุราษฏร์ - ตะกั่วป่า) ลงไปทางใต้ประมาณ 4.5 กิโลเมตร มีเนื้อที่ประมาณ 2 ตารางกิโลเมตร ต่อมาในปี 2513 -2514 ได้มีการย้ายที่ว่าการอำเภอพนมมาอยู่ริมทางหลวงสาย 401 หลังจากนั้นสถานที่ราชการ ร้านค้า และกิจกรรมต่าง ๆ ได้ย้ายและก่อตั้งขึ้นในบริเวณรอบ ๆ ที่ว่าการอำเภอจนก่อให้เกิดศูนย์กลางใหม่ขึ้นบริเวณนั้น ดังนั้นคณะกรรมการสุขาภิบาลจึงได้ขอขยายเขตสุขาภิบาลออกมาครอบคลุมที่ว่าการอำเภอ จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2528 ได้มีกฤษฎีกาขยายเขตสุขาภิบาลให้มีเนื้อที่ 20.29 ตารางกิโลเมตร โดยมีพื้นที่ในเขตปกครองได้แก่ หมู่ที่ 1 หมู่ที่ 2 หมู่ที่ 3 และหมู่ที่ 13 ตำบลพนม มีสำนักงานที่ทำการอยู่บนที่ว่าการอำเภอพนม ต่อมาสุขาภิบาลพนมได้ยกฐานะเป็นเทศบาลตำบล เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2542 มีสำนักงานอยู่บนที่ว่าการอำเภอ ทางผู้บริหารท้องถิ่นเห็นว่าเทศบาลน่าจะมีสำนักงานเพื่อความสะดวกและคล่องตัวในการบริหารงานบวกกับมีพนักงานเพิ่มมากขึ้น จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2546 จึงได้ก่อสร้างสำนักงานขึ้น บนถนนสาย 401 (สุราษฎร์-ตะกั่วป่า หมู่ที่ 1 บริเวณหลักกิโลเมตรที่ 71 และได้ย้ายมามาอยู่สำนักงานใหม่เมื่อปี พ.ศ. 2547 ซึ่งมีระยะทางห่างจากตัวจังหวัดสุราษฎร์ธานี ประมาณ 82 กิโลเมตร ต่อมาในปี พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยได้ยุบรวมองค์การบริหารส่วนตำบลพังกาญจน์กับเทศบาลตำบลพนมตามประกาศกระทรวงมหาดไทย ลงวันที่ 24 กันยายน 2547 เรื่องยุบรวมองค์การบริหารส่วนตำบลพังกาญจน์กับเทศบาล ซึ่งประกาศในราชกิจจานุเบกษา ทำให้เทศบาลตำบลพนมในปัจจุบันมีพื้นที่เพิ่มขึ้นอีกประมาณ 56 ตารางกิโลเมตร รวมแล้วเป็นพื้นที่ในเขตปกครองทั้งหมดของเทศบาลตำบลพนม ประมาณ 75 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 46,800 ไร่
== สถานศึกษา ==
สถานศึกษาในเขตเทศบาล อ.พนม ประกอบด้วยโรงเรียนมัธยมศึกษา 1 แห่ง โรงเรียนระดับประถมศึกษา 3 แห่ง  ประกอบด้วย
โรงเรียนพนมศึกษา
โรงเรียนชุมชนบ้านช่องม้าเหลียว
โรงเรียนบ้านพังกาญจน์
โรงเรียนวัดพนม เป็นโรงเรียนที่เก่าแก่ที่สุดในอำเภอ
== ศาสนสถาน ==
เนื่องจากอำเภอพนม เป็นเมืองโบราณที่มีความเจริญมานาน จึงมีศาสนสถานเป็นจำนวนมาก ในเขตอำเภอพนมนั้น มีศาสนสถานหลายแห่งด้วยกัน ประกอบด้วยเช่น
ศาสนสถาน
โบสถ์โรมันคาทอลิก
วัดพนม
วัดถ้ำวราราม
วัดถ้ำนางพันธุรัติ์
พนม
อำเภอพนม
กองกำลังติดอาวุธปฏิวัติโคลอมเบีย

กองกำลังติดอาวุธปฏิวัติโคลอมเบีย—กองทัพประชาชน (Fuerzas Armadas Revolucionarias de Colombia—Ejército del Pueblo), ฟาร์ก-เอป (FARC–EP) หรือ ฟาร์ก (FARC) เป็นอดีตกลุ่มกองโจรในประเทศโคลอมเบีย ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2507 มีจุดมุ่งหมายเพื่อสถาปนาการปกครองระบอบคอมมิวนิสต์และต่อต้านสหรัฐ
== ปฏิบัติการ ==
ปฏิบัติการทางทหารอยู่ในประเทศโคลอมเบียเป็นหลัก แต่ก็มีการเข้าไปโจมตีประเทศเพื่อนบ้านบ้าง ปฏิบัติการของกลุ่มมีทั้งการลักพาตัว ปล้นธนาคารและค้ายาเสพติด เน้นที่การลอบวางระเบิด ข่มขู่ จี้เครื่องบิน และสงครามกองโจร ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2542 กลุ่มนี้ได้ลอบสังหารชาวอเมริกันอินเดียน 3 คน ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของการโจมตีเป้าหมายที่เป็นชาวต่างชาติของกลุ่ม
== สมาชิก ==
ใน พ.ศ. 2556 ฟาร์กมีสมาชิกราว 7,000–10,000 คน ส่วนใหญ่อยู่ในชนบท มีพื้นที่ปฏิบัติการในโคลอมเบีย เวเนซุเอลา ปานามา และเอกวาดอร์ ได้รับการสนับสนุนจากคิวบา
== การสลายตัว ==
ในวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2560 ฟาร์กประกาศยุติการเป็นกลุ่มติดอาวุธและส่งมอบอาวุธของตนให้แก่สหประชาชาติ ในเดือนถัดมา ฟาร์กประกาศปฏิรูปตนเองเป็นพรรคการเมืองตามกฎหมาย อย่างไรก็ตาม สมาชิกของฟาร์กหลายพันคนซึ่งไม่เห็นด้วยกับการปลดอาวุธยังคงยึดมั่นอุดมการณ์ดั้งเดิมของกลุ่มและลักลอบค้ายาเสพติดต่อไป
== อ้างอิง ==
ดลยา เทียนทอง. ปฐมบทการก่อการร้าย. กรุงเทพฯ : สถาบันเอเชียศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550, หน้า 92–93.
ศราวุฒิ อารีย์. ก่อการร้าย มุมมองของโลกอิสลาม. กรุงเทพฯ : สถาบันเอเชียศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550, หน้า 113–114.
ขบวนการทางการเมืองในประเทศโคลอมเบีย
พรรคคอมมิวนิสต์
ขบวนการก่อการร้าย
เซนเดโรลูมิโนโซ

เซนเดโรลูมิโนโซ (Sendero Luminoso; "ทางสว่าง") หรือชื่อเป็นทางการว่า พรรคคอมมิวนิสต์แห่งเปรู (Partido Comunista del Perú) เป็นขบวนการลัทธิเหมาติดอาวุธในประเทศเปรูที่มีปฏิบัติการทางทหารที่โหดเหี้ยม ก่อตั้งโดยอาบิมาเอล กุซมัน เมื่อราว พ.ศ. 2503 จุดมุ่งหมายเพื่อล้มล้างรัฐบาลเปรูและก่อตั้งรัฐบาลปฏิวัติชาวนาขึ้น การต่อสู้ของขบวนการนี้ใช้การเข่นฆ่าพลเรือน เจ้าหน้าที่รัฐบาล และโจมตีสถานทูต โดยอาจได้รับการสนับสนุนจากขบวนการค้ายาเสพติด กลุ่มนี้เริ่มอ่อนแอลงในช่วง พ.ศ. 2535–2538 เมื่อกุซมันและสมาชิกระดับแกนนำถูกจับตัว รวมทั้งการใช้กฎหมายนิรโทษกรรมของเปรู
== ปฏิบัติการ ==
เน้นการโจมตีด้วยการวางระเบิดทั่วไป เช่นใน พ.ศ. 2533 ได้ลอบวางระเบิดสถานทูตหลายแห่งในประเทศเปรู รวมทั้งสถานทูตสหรัฐอเมริกา รัฐบาลเปรูพยายามกวาดล้างอย่างต่อเนื่องมาตั้งแต่ พ.ศ. 2544
== สมาชิก ==
ไม่ทราบจำนวนที่แน่นอน แต่คาดว่ามาราว 200 คน ปัจจุบันสมาชิกถูกจับกุมหรืออยู่ระหว่างการหลบหนี ทำให้ประสิทธิภาพของกลุ่มอ่อนแอลง
== อ้างอิง ==
ดลยา เทียนทอง. ปฐมบทการก่อการร้าย. กรุงเทพฯ: สถาบันเอเชียศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550, หน้า 93-94.
ศราวุฒิ อารีย์. ก่อการร้าย มุมมองของโลกอิสลาม. กรุงเทพฯ: สถาบันเอเชียศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550, หน้า 113.
ขบวนการทางการเมืองในประเทศเปรู
ขบวนการก่อการร้าย
พรรคคอมมิวนิสต์
ขบวนการปฏิวัติตูปัก อามารู

ขบวนการปฏิวัติตูปัก อามารู (Movimiento Revolucionario Túpac Amaru, MRTA) เป็นขบวนการนิยมลัทธิคอมมิวนิสต์ในประเทศเปรู ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2527 เพื่อจัดการปกครองระบอบคอมมิวนิสต์ในเปรู พื้นที่เคลื่อนไหวสำคัญอยู่ในเขตป่าของหุบเขาฮวลลากา ปฏิบัติการของกลุ่มเน้นการต่อสู้กับรัฐบาลด้วยความรุนแรงและต่อต้านอิทธิพลของสหรัฐอเมริกาด้วย
ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2539 กลุ่มนี้ได้เข้ายึดสถานทูตญี่ปุ่นในกรุงลิมา มีการจับตัวประกันหลายร้อยคน ทางรัฐบาลเปรูตัดสินใจส่งทหารเข้าปราบเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2540 ฝ่ายขบวนการปฏิวัติเสียชีวิตไป 14 คนรวมทั้งนายเนสตอร์ เซร์ปา ผู้นำกลุ่ม จากนั้นมากลุ่มนี้ก็อ่อนแอลง
== อ้างอิง ==
ศราวุฒิ อารีย์. ก่อการร้าย มุมมองของโลกอิสลาม. กรุงเทพฯ: สถาบันเอเชียศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550, หน้า 112.
ขบวนการทางการเมืองในประเทศเปรู
ขบวนการก่อการร้าย
องค์กรปฏิวัติ 17 พฤศจิกายน

องค์กรปฏิวัติ 17 พฤศจิกายน (Revolutionary Organization 17 November) เป็นกลุ่มฝ่ายซ้ายในกรีซที่นิยมความรุนแรง ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2518 แต่ตั้งชื่อกลุ่มจากเหตุการณ์การลุกฮือของนักศึกษากรีกเพื่อต่อต้านระบบทหารเมื่อ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2516 แนวคิดของกลุ่มต่อต้านสหรัฐ นาโต และระบบการปกครองของกรีซ รวมทั้งต้องการให้ตุรกีถอนตัวออกจากไซปรัส
กลุ่มนี้เริ่มออกปฏิบัติการตั้งแต่ พ.ศ. 2523 โดยการวางระเบิดสังหารเจ้าหน้าที่ชาวสหรัฐ และตั้งแต่ พ.ศ. 2533 กลุ่มนี้ได้ขยายเป้าการโจมตีไปยังสหภาพยุโรป และชาวต่างชาติที่เข้ามาลงทุนในกรีซ ไม่ทราบจำนวนสมาชิกที่แน่นอน ฐานที่มั่นอยู่ในกรุงเอเธนส์
== อ้างอิง ==
ดลยา เทียนทอง. ปฐมบทการก่อการร้าย. กทม: สถาบันเอเชียศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 2550 หน้า 89 - 90
ขบวนการทางการเมืองในประเทศกรีซ
กลุ่มศูนย์กลางปฏิวัติ

กลุ่มศูนย์กลางปฏิวัติ (Revolutionary Neclei) เป็นกลุ่มฝายซ้ายที่มีนโยบายต่อต้านสหรัฐ นาโต และสหภาพยุโรป เป็นกลุ่มก่อการร้ายในกรีซที่มีปฏิบัติการอย่างเข้ม แข็งในช่วง พ.ศ. 2538 – 2541 ทางกลุ่มเคยออกมารับผิดชอบการวางระเบิดผลประโยชน์ของสหรัฐและยุโรปในกรีซ เช่นการวางระเบิดธนาคารในกรุงเอเธนส์เมื่อ พ.ศ. 2541 และวางระเบิดโรงแรมเมื่อ พ.ศ. 2542 สมาชิกมีไม่มาก ส่วนใหญ่มาจากกลุ่มฝ่ายซ้ายอื่นๆ ฐานที่มั่นอยู่ในกรุงเอเธนส์
== อ้างอิง ==
ดลยา เทียนทอง. ปฐมบทการก่อการร้าย. กทม: สถาบันเอเชียศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 2550 หน้า 88 -89
ขบวนการก่อการร้าย
ขบวนการทางการเมืองในประเทศกรีซ
จอห์น คูแซก

จอห์น พอล คูแซก (John Paul Cusack) เกิดเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 1966 เป็นนักแสดง นักเขียนชาวอเมริกัน
== ประวัติ ==
จอห์น คูแซก เกิดในเมืองอีแวนสตัน ในรัฐอิลลินอย ในครอบครัวอเมริกัน-ไอริช ที่นับถือคาทอลิก เขาได้เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยนิวยอร์ก เป็นเวลาหนึ่งปีก่อนที่จะได้หยุดการเรียนและหันมาให้กับงานภาพยนตร์อย่างเต็มที่ เขามีผลงาน ภาพยนตร์เรื่องแรกของเขาคือเรื่อง Class (1983)  ซึ่งเป็นหนังเซ็กส์เบาสมองเกี่ยวกับวัยรุ่น หลังจากนั้นก็ได้รับบทนำครั้งแรกกับเรื่อง The Sure Thing (1985) กำกับโดยร็อบ ไรเนอร์ ซึ่งเขาได้ถ่ายทอดบุคลิก ตลกแบบไร้เดียงสาเป็นครั้งแรก และในปีต่อมาก็ได้ร่วมงานกับร็อบ ไรเนอร์อีกครั้งกับภาพยนตร์เรื่อง สแตนด์บายมี โดยเขาแสดงเป็นพี่ชายผู้ล่วงลับของ วิล วีตัน เป็นบทเล็กๆ แต่มีความสำคัญต่อเนื้อเรื่องไม่น้อย จากนั้นมีผลงานเรื่อง Say Anything (1989) ซึ่งนับว่าเป็นหนังวัยรุ่นที่ยอดเยี่ยมที่สุดเรื่องหนึ่ง แสดงร่วมกับน้องสาวของเขาเอง โจแอน หลังจากนั้นก็ได้แสดงภาพยนตร์อีกหลายเรื่องอย่าง เช่น The Grifters (1990), Bob Roberts (1992), Money For Nothing (1993) และ City Hall (1996) แต่เขาก็ได้กลับไปแสดงละครเวที โดยเขาเป็นสมาชิกของคณะนักแสดงละครเวทีของ ทิม ร็อบบิน ในลอสแอนเจลิส
จนเขากลับมาสู่วงการภาพยนตร์อีกครั้ง โดยเริ่มจาก The Thin Red Line (1998) ที่ได้รับเสียงชื่นชมเป็นอย่างมาก และก็รับบทนำใน Being John Malkovich (1999), High Fidelity (2000) และใน America’s Sweethearts (2001) ที่เขาแสดงคู่กับ จูเลีย โรเบิร์ตส์
== อ้างอิง ==
นักแสดงอเมริกัน
ชาวอเมริกันเชื้อสายไอริช
บุคคลจากรัฐอิลลินอย
บุคคลจากมหาวิทยาลัยนิวยอร์ก
ฌอนน์ วิลเลียม สก็อตต์

ฌอนน์ วิลเลียม สก็อตต์ (Seann William Scott) เกิดเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม ค.ศ. 1976 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในบท สตีฟ สติฟเลอร์ ในภาพยนตร์ตลกเรื่อง American Pie
== ประวัติ ==
ฌอนน์ วิลเลียม สก็อตต์  เกิดในเมืองเล็กๆ ในคอตเทจ โกรฟ รัฐมินนิโซตา มีมารดาชื่อแพท เป็นแม่บ้าน ส่วนพ่อชื่อ บิล สก็อต เป็น คนงานในโรงงาน  เขาเข้าเรียนในโรงเรียนมัธยม Park High School ด้วยความเป็นคนมีมนุษยสัมพันธ์ดีจึงได้รับการโหวตจากเพื่อนร่วมชั้นให้เป็นนักเรียนที่มีมนุษยสัมพันธ์ดีที่สุดของห้อง และยังเป็นตัวตั้งตัวตีสำหรับงานชุมนุมศิษย์เก่าเสมอมา เขาเล่นเป็นกองหลังของทีมฟุตบอลอีกด้วย
เขาตัดสินใจเดินทางมารัฐแคลิฟอร์เนียเมื่อ ค.ศ. 1996 เพื่อก้าวสู่วงการภาพยนตร์ เขาได้ทดสอบการแสดงอยู่หลายเรื่องไม่ว่าจะเป็น Baywatch และเรื่องอื่นๆ อีกมากมาย แต่ก็ไม่ได้รับคัดเลือกสักครั้ง หลังจากที่วิ่งหางานทางด้านการแสดงอยู่พักหนึ่ง เขาไปทำงานหลายๆ อย่าง เช่น เป็นครูฝึกในโรงยิมแห่งหนึ่ง ผู้จัดการร้าน California Pizza Kitchen ซ่อมห้องน้ำให้กับสำนักงานทนายความแห่งหนึ่ง ทำงานในสวนสัตว์ในแอลเอ และแผนกท่อน้ำของ Home Depot แต่ช่วงนั้นเขาก็มี ผลงานบนทีวีหลายเรื่องด้วยกัน และยังแสดงในมิวสิกวิดีโอเพลง Hole in My Soul ของวงร็อกแอโรสมิธ ในบทนักฟุตบอล จากนั้นก็ได้ไปแคสต์หนังเรื่อง American Pie ซึ่งในเรื่องนี้ ผู้กำกับสองพี่น้องตระกูล Weitz ยังได้เปิดโอกาสให้ฌอนสามารถออกไอเดียได้อีกด้วยว่า บทของเขาน่าจะออกมาอย่างไร ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้ก็ได้สร้างชื่อให้กับเขา
เขามีผลงานต่อมาคือ Final Destination และก็ยังมีเรื่องอื่นๆ อีก แต่จะเป็นลักษณะภาพยนตร์สั้น อย่างเรื่อง Switch เป็นต้น นอกจากนี้ ก็ยังมีเรื่องอื่นๆ อีก เช่น Road Trip, Dude, Where’s My Car?, Evolution, Jay and Silent Bob Strike Back, Bulletproof Monk และยังมีผลงาน ในเรื่อง The Rock และภาพยนตร์แนวผจญภัยในป่า เรื่อง The Rundown อีกด้วย
== อ้างอิง ==
ฌอนน์ วิลเลี่ยม สก๊อตต์ (Seann William Scott)  movieseer.com
นักแสดงอเมริกัน
บุคคลจากรัฐมินนิโซตา
ซาชา บารอน โคเฮน

ซาชา บารอน โคเฮน (Sacha Baron Cohen) เกิดเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 1971 เป็นนักแสดงตลกชาวอังกฤษ นักเขียน เคยได้รับรางวัลลูกโลกทองคำจากบทบาท อาลี จี
== ประวัติ ==
ซาช่า บารอน โคเฮน เป็นลูกชายคนสุดท้ายในจำนวน 3 คน เกิดที่แฮมเมอร์สมิธ ลอนดอน ประเทศอังกฤษ ในครอบครัวยิว-ออโธด็อกซ์ บารอน โคเฮน จบการศึกษาจาก Haberdashers' Aske's Boys' School ซึ่งเป็นโรงเรียนประจำเอกชน ระดับอุดมศึกษาและมัธยมศึกษา จากนั้นไปศึกษาระดับปริญญาตรีสาขาประวัติศาสตร์ต่อที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์
บารอน โคเฮนได้เป็นผู้ริเริ่มตัวละครของ อาลี จีขึ้นในปี 1998 ทางโชว์คอมมิดี้ทางโทรทัศน์ของอังกฤษที่ชื่อว่า The 11 O’Clock Show ต่อมาอีก 2 ปี โทรทัศน์ช่อง 4 ได้เปิดตัวรายการโชว์ Da Ali G. Show ซึ่งได้รับการกล่าวขวัญถึงอย่างรวดเร็ว พระราชินีของประเทศอังกฤษยอมรับว่าท่านติดตามซีรีส์ชุดนี้ด้วย เขาทำหน้าที่เป็น ผู้อำนวยการบริหารของซีรีส์ชุดนี้นอกจากจะร่วมแสดงและเขียนเรื่องอีกด้วย ต่อมาก็เริ่มออกอากาศ Da Ali G. Show ในอเมริกา ในปี 2003 รายการ Da Ali G Show ได้รับการเสนอชื่อเข้ารับรางวัลเอ็มมี่อวอร์ดถึงหกครั้ง และได้รับรางวัลบาฟตา ถึงสองรางวัล (ในฐานะ Best Comedy Performance และ Best Comedy Program)
หลังจากจบโชว์ปีที่สอง บารอน โคเฮน ได้สร้างภาพยนตร์เรื่อง  Cultural Learnings of America for Make Benefit Glorious Nation of Kazahkstan โดยเขารับบทเป็น โบแรต ซาดิเยฟ นักข่าวชาวคาซัคสถาน นิตยสารโรลลิงสโตนเขียนไว้ว่า "หนึ่งในงานคอมมิดี้ที่ดีที่สุดของทศวรรษนี้และบางทีอาจจะเป็นเรื่องราวใหม่ของภาพยนตร์ก็ได้" ภาพยนตร์เปิดตัวที่อันดับ 1 ใน 24 ประเทศโดยทำรายได้มากกว่า 250 ล้านเหรียญจากทั่วโลกและได้รับรางวัลลูกโลกทองคำในฐานะ Best Actor in a Comedy or Musical รวมไปถึงการเสนอชื่อเข้ารับรางวัลออสการ์ ในฐานะ Best Adapted Screenplay และยังได้รับรางวัลอื่นอีกมากมายรวมไปถึง ได้รับการกล่าวขานว่าเป็น 10 Most Outstanding Motion Pictures of the Year by AFI และได้รับการเสนอชื่อเข้ารับรางวัลลูกโลกทองคำในฐานะ Best Picture Comedy/Musical โดยส่วนตัวแล้ว ซาช่า บารอน โคเฮนได้รับรางวัลจากสถาบัน Los Angeles Films Critics Association Award ในฐานะนักแสดงยอดเยี่ยม
โปรเจกต์ภาพยนตร์ต่อมาของบารอน โคเฮน อย่างเช่น ภาพยนตร์คอมมิดี้เรื่อง Talladega Nights: The Ballad of Ricky Bobby แสดงร่วมกับ  วิลล์ ฟาร์เรลล์และจอห์น ซี ไรลี่ย์และให้เสียง คิง จูเลี่ยน ตัวละครในการ์ตูนของบริษัท ดรีมเวิร์คเรื่อง Madagascar และล่าสุดภาพยนตร์เรื่อง จอมเผด็จการ(The Dictator)ซึ่งเขารับบทเป็นนายพล อลาดีน
เขายังเป็นพิธีกรในงาน MTV Europe Music Awards ถึงสองครั้ง ครั้งแรกในรูปลักษณ์ของ อาลี จีในเดือน พฤศจิกายน 2001 ที่แฟรงค์เฟิร์ต เยอรมัน อีกครั้งในรูปลักษณ์ของโบเร็ตในเดือน พฤศจิกายน 2005 ในลิสบอน ประเทศโปรตุเกส
บารอน โคเฮน สมรสกับนักแสดงหญิงชาวออสเตรเลีย ไอล่า ฟิชเชอร์ (Isla Fisher) และมีลูกสาว 2คน
== อ้างอิง ==
นักแสดงอังกฤษ
บุคคลจากแฮมเมอร์สมิท
ชาวอังกฤษเชื้อสายเวลส์
นักเล่นแผลง ๆ
หม่อมราชวงศ์แสงสูรย์ ลดาวัลย์

หม่อมราชวงศ์แสงสูรย์ ลดาวัลย์ (5 ตุลาคม พ.ศ. 2453 – 2 สิงหาคม พ.ศ. 2536) เป็นโอรสคนเล็กในหม่อมเจ้าเพิ่ม ลดาวัลย์ กับหม่อมหวาน ลดาวัลย์ ณ อยุธยา เป็นน้องชายต่างมารดาของเจ้าจอมหม่อมราชวงศ์สดับ ในรัชกาลที่ 5 เข้ารับราชการในกรมวัง กระทรวงวัง เมื่อปี พ.ศ. 2471 จนเกษียณอายุเมื่อปี พ.ศ. 2513 และมีพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งที่ปรึกษาประจำสำนักพระราชวัง จนกระทั่งถึงแก่อนิจกรรมเมื่อปี พ.ศ. 2536 โดยมีตำแหน่งราชการพิเศษในกรรมการคณะต่าง ๆ อีกมากมาย
หม่อมราชวงศ์แสงสูรย์ ลดาวัลย์ สมรสกับสุมิตร ลดาวัลย์ ณ อยุธยา (สกุลเดิม บุญฤทธิ์เรืองพงศ์) ธิดาเจ้านางแดง (ธิดาเจ้าฟ้าเมืองหมอกใหม่) มีบุตร-ธิดา 5 คนคือ
ดร. หม่อมหลวงพันธุ์สูรย์ ลดาวัลย์
หม่อมหลวงพูนแสง สูตะบุตร
หม่อมหลวงเติมแสง สรรพโส
หม่อมหลวงเพ็ญแสง ลดาวัลย์
หม่อมหลวงฐิติรัตน์ ลดาวัลย์
== ผลงานหนังสือ ==
กระบวนพยุหยาตรา
ชุมทางภาษาไทย
ฐานันดรแห่งราชวงศ์ไทย
บรมธรรมิกมหาราชาธิราชรำลึก
ประวัติสำนักพระราชวัง
ประเพณีการเก็บรักษาพระบรมอัฐิ และพระอัฐิในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์
พระมหาปราสาท และพระราชมณเฑียรสถานในพระบรมมหาราชวัง
พระราชพิธี
พระราชพิธีบรมราชาภิเษกสมัยกรุงรัตนโกสินทร์
พระราชศรัทธา
วัดพระศรีรัตนศาสดาราม
ศรุตานุสรณ์
สมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ พระปิยมเหสี ในรัชกาลที่ 5
สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร และฐานันดรศักดิ์แห่งพระราชวงศ์ไทย
== ลำดับสาแหรก ==
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
หม่อมราชวงศ์แสงสูรย์ ลดาวัลย์. สมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ พระปิยมเหสี ในรัชกาลที่ 5 -- กรุงเทพฯ. สำนักพิมพ์พัฒนศึกษา พฤศจิกายน 2548
หม่อมราชวงศ์
ราชสกุลลดาวัลย์
นักเขียนชาวไทย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว. (ฝ่ายหน้า)
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ช.