pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ริค ซิโอโดร่า

ริค ซิโอโดร่า (Ric Siodora) เป็นนักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 43 ครั้ง ชนะ 24 (น็อค 6) เสมอ 7 แพ้ 12
== ประวัติ ==
ซิโอโดราขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2530 ชนะน็อค เฟล การ์เมซ ยก 1 จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ในฟิลิปปินส์ จนได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวทที่ว่างเมื่อ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2532 ซึ่งซิโอโดราเป็นฝ่ายชนะคะแนนรอด ไนโกนี ได้แชมป์มาครอง จากนั้น ซิโอโดราได้ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC  เมื่อ 30 มกราคม พ.ศ. 2533 ที่ไทย ซึ่งเขาเป็นฝ่ายแพ้คะแนน สด จิตรลดา ไม่ได้แชมป์ หลังจากนั้น ซิโอโดรา กลับมาชกป้องกันแชมป์ฟิลิปปินส์ได้อีกสองครั้ง ในระหว่างนี้ ซิโอโดราไปชกนอกรอบที่เกาหลีใต้เมื่อ พ.ศ. 2533 แพ้น็อค ชาง จุงกู ยก 8 และใน พ.ศ. 2534 มาชกในไทย แพ้น็อค โอเล่ห์ เกียรติวันเวย์ ยก 9 และแพ้น็อค ฉัตรชัย อีลิทยิม ยก 2 ก่อนจะเสียแชมป์ฟิลิปปินส์เมื่อ 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 แพ้น็อค อีซากานี พูมาร์ ยก 7
หลังจากเสียแชมป์ฟิลิปปินส์ไปแล้ว ซิโอโดราได้ขึ้นชิงแชมป์คืนจากพูมาร์ใน พ.ศ. 2535 แต่ทำได้แค่เสมอ หลังจากนั้น เขาหยุดชกไปสามปี กลับมาชกอีกใน พ.ศ. 2538 และมาชกในไทยสองครั้ง แพ้คะแนนก้องธวัช ส.กิตติ และชนะคะแนน ชาตรี ดัทช์บอยยิม หลังจากนั้นได้ขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2538 แพ้คะแนน เจส มาคา ไม่ได้แชมป์ ซิโอโดราไปชกแพ้ที่เกาหลีใต้และแอฟริกาใต้ จากนั้นมาชกในไทยเมื่อ พ.ศ. 2539 ชนะน๊อค ชม จ.เจริญ ยก 7 ต่อมา ซิโอโดราได้ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นเฟเธอร์เวท WBF เมื่อ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 ชนะน็อค เซดริก มินโก ยก 11 ได้แชมป์มาครอง แต่พอชกป้องกันแชมป์ครั้งแรกเมื่อ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2541 ซิโอโดรากลับเป็นฝ่ายแพ้น็อค ก้องธวัช ส.กิตติไปอย่างพลิกความคาดหมาย จากนั้น ซิโอโดราก็แขวนนวมไป
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวท (2532)
แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวท (2533 – 2535)
แชมป์โลกรุ่นเฟเธอร์เวท WBF (2539 – 2541)
* ชิง 9 พฤศจิกายน 2539 ชนะน็อค เซดริก มินโก  ยก 11 ที่ มะนิลา
* เสียแชมป์ 6 กุมภาพันธ์ 2541 แพ้น็อค ก้องธวัช ส.กิตติ ยก 1 ที่ มะนิลา
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC เมื่อ 30 มกราคม พ.ศ. 2533 แพ้คะแนน สด จิตรลดา ที่ เวทีลุมพินี
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com  
นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวท
นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นเฟเธอร์เวท
แชมป์มวยสากลประเทศฟิลิปปินส์
แชมป์โลก WBF
บุคคลจากจังหวัดซัมบวงกาเดลซูร์
3 ดีเอสแมกซ์

ออโตเดสก์ 3 ดีเอสแมกซ์ (Autodesk 3ds Max) (ในชื่อเดิม3D สตูดิโอแมกซ์ (3D Studio MAX) เป็นซอฟต์แวร์เพื่องานกราฟิกส์สามมิติจากบริษัทออโตเดสก์ด้านกราฟิกสำหรับงานทางด้าน โมเดล 3 มิติ และ แอนิเมชัน
ในปัจจุบันนี้โปรแกรม 3ds Max ได้ถูกปรับปรุงและพัฒนาขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง โดยตัว Version ล่าสุดของโปรแกรมนี้ก็คือ 3D Studio MAX 2017 ซึ่ง Support กับระบบปฏิบัติการ Windows 7,8 และ 10 เฉพาะ 64 bitเท่านั้น และในตัว 3ds Max 2017 นี้ก็ได้มีการพัฒนาและปรับปรุงไปอย่างมาก ไม่ว่าจะเป็นในเรื่องของ Plug-in หรือการสร้าง Animation ต่าง ๆ เนื่องจากว่าโปรแกรม 3ds Max นี้จะเป็นการทำงานในลักษณะของ 3D เป็นหลักดังนั้นจะมีแกน x, y และ Z ซึ่งจำเป็นต้องทำความเข้าใจกันนิดหน่อย
== อ้างอิง ==
คุณสมบัติ 3 ดีเอสแมกซ์ 
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
3 ดีเอสแมกซ์ ที่เว็บไซต์ออโตเดสก์
ซอฟต์แวร์กราฟิกส์สามมิติ
Standard Industrial Classification

Standard Industrial Classification (ย่อว่า SIC) คือระบบจำแนกประเภทอุตสาหกรรมของสหรัฐอเมริกา โดยใช้ตัวเลข 4 ตัวเป็นตัวกำหนด เริ่มใช้เมื่อ ค.ศ. 1937 ปัจจุบันถูกแทนที่ด้วย North American Industry Classification System (NAICS) ซึ่งใช้ตัวเลข 6 หลักตั้งแต่ ค.ศ. 1997 แต่หน่วยงานภาครัฐบางหน่วยงานก็ยังใช้รหัสเดิมอยู่ เช่น U.S. Securities and Exchange Commission (SEC) มีคำกล่าวจาก Investopedia.com ว่า รหัสกลุ่มนี้เคยใช้เพื่อการโฆษณาในเรื่องที่ช่วยทำให้การสื่อสารภาคธุรกิจและระหว่างประเทศดียิ่งขึ้น
รหัส SIC คือรายชื่อของธุรกิจที่เป็นระบบการรวบรวม การวิเคราะห์ และการกู้ข้อมูล โดยเป็นการให้ข้อมูลทางอิเล็กทรอนิกส์ที่ครบถ้วน เพื่อระบุบริษัทเป็นส่วนหนึ่งของอุตสาหกรรมใด ยกตัวอย่างเช่น ถ้าคุณเห็นบริษัทที่มีรหัส 3721 หมายถึงบริษัทนั้นเป็นส่วนหนึ่งของอุตสาหกรรมเครื่องบิน เป็นต้น
== รหัสทั้งหมด ==
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
International Standard Industrial Classification
Global Industry Classification Standard
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
SIC/NAICS ฐานข้อมูลรายชื่อธุรกิจ
US Dept. of Labor - SIC Division Structure
อุตสาหกรรม
ระบบจำแนกทางเศรษฐกิจ
โฮเซลีโต รีเบรา

โฮเซลีโต รีเบรา (Joselito Rivera) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2514 สถิติการชก 25 ครั้ง ชนะ 19 (น็อค 14) แพ้ 6
== ประวัติ ==
โฮเซลีโต รีเบรา ขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 11 กันยายน พ.ศ. 2535 ชนะน็อค รูเอล เฟอร์นานเดซ ยก 2 ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ เคยมาชกในไทยเมื่อ พ.ศ. 2538 แพ้น็อค แสงอาทิตย์ ว.สุธีรา ยก 8 และเคยชกชนะน็อค รูดี คาบิเลส ยก 7 ด้วย รีเบราได้ขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทที่ว่างเมื่อ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 แพ้น็อค ยามาโตะ มิตานิ ยก 12 จากนั้นได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวทเมื่อ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2541 ชนะน็อค เบิร์ต นาวาเรซ ยก 7 และป้องกันตำแหน่งได้ 1 ครั้ง
รีเบราประสบความสำเร็จอีกครั้งเมื่อได้ชิงแชมป์โลก WBF รุ่นจูเนียร์ไลท์เวท ที่ว่าง เมื่อ 23 มีนาคม พ.ศ. 2543 ชนะคะแนน ก้องธวัช ส.กิตติ ได้แชมป์มาครอง จากนั้น เดินทางมาชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทในไทยเมื่อ 2 มกราคม พ.ศ. 2544 แพ้ทีเคโอ ยอดสนั่น ส.นันทชัย ยก 3 ริเวร่าหยุดชกไปถึง 4 ปี กลับมาชกอีกเพียงครั้งเดียวเมื่อ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2548 แพ้น็อค สมชาย นักบาลี ยก 4 จากนั้นก็ไม่ได้ขึ้นชกอีกเลย
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวท (2541 – 2542)
แชมป์โลก WBF รุ่นจูเนียร์ไลท์เวท
* ชิง 23 มีนาคม 2543 ชนะคะแนน ก้องธวัช ส.กิตติ ที่ มะนิลา
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์ OPBF รุ่นจูเนียร์ไลท์เวท เมื่อ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 แพ้น็อค ยามาโตะ มิตานิ (ญี่ปุ่น) ยก  12 ที่ ญี่ปุ่น
* ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท เมื่อ 2 มกราคม พ.ศ. 2544 แพ้ทีเคโอ ยอดสนั่น 3เคแบตเตอรี่ ยก 3 ที่ จ.ระยอง
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
การชิงแชมป์พาบาของ โฮเซลีโต รีเบรา
นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท
แชมป์มวยสากลประเทศฟิลิปปินส์
แชมป์โลก WBF
ธงชาติซิมบับเว

ธงชาติซิมบับเว มีการประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2523 ลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้ากว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ภายในแบ่งริ้วธงออกเป็น 7 แถบ ประกอบด้วยริ้วสีเขียว-เหลือง-แดง-ดำ-แดง-เหลือง-เขียว ตามลำดับ ที่ด้านคันธงนั้นเป็นรูปสามเหลี่ยมพื้นสีขาวขอบสีดำ โดยฐานสามเหลี่ยมนั้นอยู่ที่ด้านคันธง หมายถึง ความต้องการความร่วมมือและสันติสุขของชนผิวดำ ภายในรูปดังกล่าวมีรูปหินนกแกะสลักสีทอง มีชื่อเรียกว่า "นกซิมบับเว" (Zimbabwe Bird) รูปสลักดังกล่าวนี้ค้นพบครั้งแรกในโบราณสถานนครซิมบับเวโบราณ (Great Zimbabwe) มีนัยหมายถึงประวัติศาสตร์อันยาวนานของชาติ เบื้องหลังของรูปนกแกะสลักเป็นรูปดาวแดง 5 แฉก หมายถึง การต่อสู้ในการปฏิวัติเพื่ออิสรภาพและสันติภาพ
== สีของธงชาติ ==
สีบนธงชาติทั้ง 5 สีเป็นสีพันธมิตรแอฟริกา มีความหมายอย่างเป็นทางการดังต่อไปนี้
สีเขียว หมายถึง ความอุดมสมบูรณ์ของพื้นที่การเกษตรและพืชพรรณธัญญาหาร
สีเหลือง หมายถึง ความอุดมสมบูรณ์ของแร่ธาตุในประเทศ
สีแดง หมายถึง เลือดของประชาชนที่หลั่งในการต่อสู้เพื่อรักษาอิสรภาพ
สีดำ หมายถึง มรดกและชนพื้นเมืองผิวดำซึ่งเป็นประชากรหลัก
สีขาว หมายถึง สันติภาพและความสงบ
สีเหล่านี้มาจากสีของพรรคซิมบับเว แอฟริกัน เนชั่นแนล ยูเนียน (ZANU) ซึ่งเป็นพรรคการเมืองสำคัญที่มีบทบาทในการบริหารประเทศซิมบับเว
== ธงชาติซิมบับเวโรดิเซีย ==

ซิมบับเวโรดิเซีย เป็นชื่อของประเทศซิบบับเวตั้งแต่วันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2522 ถึง 18 เมษายน พ.ศ. 2523 ธงชาติของประเทศนี้ออกแบบโดย เรืออากาศเอกเซดริก เฮอร์เบิร์ต (Cedric Herbert) แห่งกองทัพอากาศโรดิเซีย และสมาชิกของสมาคม Rhodesian Heraldry and Genealogy Society โดยออกแบบจากสีพันธมิตรแอฟริกา 4 สี ได้แก่ สีเหลือง สีดำ สีเขียว และสีแดง พร้อมทั้งนิยามความหมายของสีธงชาติ ดังนี้
สีดำ หมายถึง ความสำเร็จของประเทศจากการที่ชนผิวดำ ซึ่งเป็นชนส่วนใหญ่ ได้เป็นผู้ปกครองประเทศ
สีแดง หมายถึง เลือดของประชาชนที่หลั่งในการต่อสู้เพื่อเอกราช
สีเหลือง หมายถึง ความมั่งคั่งของทรัพยากรแร่ธาตุในประเทศ
สีเขียว หมายถึง ความสมบูรณ์ของพื้นที่การเกษตรและพืชพรรณธัญญาหาร,
แถบสีขาวในแนวนอน หมายถึง ชนผิวขาวในประเทศนี้ ส่วนแถบสีขาวในแนวตั้ง หมายถึง สันติภาพและความสงบ.
== ดูเพิ่ม ==
ธงในประเทศซิมบับเว
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ประวัติธงชาติซิมบับบเว
ซิมบับเว
สัญลักษณ์ของประเทศซิมบับเว
กีฬาปัญจกีฬาสมัยใหม่ในโอลิมปิกฤดูร้อน

กีฬาปัญจกีฬาสมัยใหม่ในโอลิมปิก เป็นการแข่งขันที่นักกีฬาเข้าแข่งกีฬารวม 5 ชนิด คือ ยิงปืน ฟันดาบ ว่ายน้ำ ขี่ม้า และวิ่งแข่ง ซึ่งมีเพียงแต่ชื่อชนิดกีฬาที่เหมือนกับกีฬาที่แข่งขันกันมาตั้งแต่ 708 ปี ก่อนคริสตกาล เพราะสมัยกรีกโบราณนั้นหมายถึงการแข่งขันขว้างจักร พุ่งแหลน กระโดดไกล วิ่งแข่ง และมวยปล้ำ ซึ่งคล้ายคลึงกับสัตตกรีฑาและทศกรีฑาในสมัยปัจจุบันมากกว่า
ปัญจกีฬาสมัยใหม่ได้รับการบรรจุเข้าในกีฬาโอลิมปิกตั้งแต่ปี 1912 กรุงสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน ทำให้สวีเดนมักได้เหรียญทองในกีฬาชนิดนี้ตลอดครึ่งศตวรรษแรก
โอลิมปิกที่แอตแลนต้า ปี 1996 ได้ตัดประเภททีมออกไปคงเหลือเฉพาะประเภทบุคคลและแข่งกันให้รู้เรื่องภายในวันเดียว เพราะแรกเริ่มนั้นการแข่งขันใช้เวลามากกว่า 6 วัน ต่อมาลดลงเหลือ 4 วัน และเหลือวันเดียวในที่สุด
และในโอลิมปิกครั้งที่ 27 ปี 2000 มีการบรรจุปัญจกีฬาหญิงเป็นครั้งแรก ทำให้นักกีฬาชายลดจำนวนลงเหลือ 16 คนเท่ากัน เพราะแต่เดิมมีการแข่งขันเฉพาะประเภทชายเท่านั้น ซึ่งจะมีนักกีฬาแข่งขันทั้งหมด 32 คน
== ตารางสรุปเหรียญ ==
ที่มา:
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ชนิดกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬาเรือพายในโอลิมปิกฤดูร้อน

กีฬาเรือพายในโอลิมปิก (Rowing) ได้รับการบรรจุในโอลิมปิกตั้งแต่โอลิมปิกสมัยใหม่ครั้งแรกที่กรุงเอเธนส์ ปี ค.ศ. 1896 แต่โชคไม่ดีเพราะสภาพอากาศไม่เอื้ออำนวยจึงไม่สามารถจัดแข่งได้ อีก 4 ปีต่อมาเมื่อประเทศฝรั่งเศสเป็นเจ้าภาพ จึงมีการแข่งขันเรือพายเป็นครั้งแรกในกีฬาโอลิมปิก ซึ่งในครั้งนั้นมีการแข่งขันเฉพาะประเภทชายรวม 5 รายการ ในระยะแรกอังกฤษครองความเป็นจ้าวอย่างโดดเด่นมาก ต่อมาสหรัฐอเมริกาจึงเข้ามาแทนที่ จนมาถึงช่วงทศวรรษ 1950 โซเวียตและเยอรมนีตะวันออกเริ่มเข้ามาแย่งเหรียญทอง แต่ปัจจุบันนี้ไม่มีใครโดดเด่นพิเศษ ต่างก็มีโอกาสคว้าเหรียญทองเท่าเทียมกัน
== ตารางสรุปเหรียญ ==
ที่มา:
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ชนิดกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬาเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อน

กีฬาเรือใบในโอลิมปิก (Sailing) มีการแข่งขันมาตั้งแต่โอลิมปิกสมัยใหม่ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1896 แต่ก็ต้องหยุดชะงักเพราะสภาพอากาศไม่เอื้ออำนวย ซึ่งมักจะตรงกับเวลาที่จะมีการแข่งขันโอลิมปิก ทำให้เรือยนต์เข้ามาแทนที่ เช่น ในปี ค.ศ. 1908 ที่กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ
== สรุปผล ==
{|
|
{|class=wikitable
|-
!width=50|ครั้งที่
!width=50|ปี ค.ศ.
!width=50|จำนวนรายการ
!width=200|ทีมที่ผลงานดีที่สุด
|-
| align=center|1 || align=center|1896 || align=center|- || align=center|-
|-
| align=center|2 || align=center|1900 || align=center|13 || 
|-
| align=center|3 || colspan=4 bgcolor=silver|
|-
| align=center|4 || align=center|1908 || align=center|4 || 
|-
| align=center|5 || align=center|1912 || align=center|4 || 
|-
| align=center|6 || colspan=4 bgcolor=pink|
|-
| align=center|7 || align=center|1920 || align=center|14 || 
|-
| align=center|8 || align=center|1924 || align=center|3 || 
|-
| align=center|9 || align=center|1928 || align=center|3 || 
|-
| align=center|10 || align=center|1932 || align=center|4 || 
|-
| align=center|11 || align=center|1936 || align=center|4 || 
|-
| align=center|12 || colspan=4 bgcolor=pink|
|-
| align=center|13 || colspan=4 bgcolor=pink|
|-
| align=center|14 || align=center|1948 || align=center|5 || 
|-
| align=center|15 || align=center|1952 || align=center|5 || 
|-
| align=center|16 || align=center|1956 || align=center|5 || 
|}
|valign=top|
{|class=wikitable
|-
!width=50|ครั้งที่
!width=50|ปี ค.ศ.
!width=50|จำนวนรายการ
!width=200|ทีมที่ผลงานดีที่สุด
|-
| align=center|17 || align=center|1960 || align=center|5 || 
|-
| align=center|18 || align=center|1964 || align=center|5 || 
|-
| align=center|19 || align=center|1968 || align=center|5 || 
|-
| align=center|20 || align=center|1972 || align=center|6 || 
|-
| align=center|21 || align=center|1976 || align=center|6 || 
|-
| align=center|22 || align=center|1980 || align=center|6 || 
|-
| align=center|23 || align=center|1984 || align=center|7 || 
|-
| align=center|24 || align=center|1988 || align=center|8 || 
|-
| align=center|25 || align=center|1992 || align=center|10 || 
|-
| align=center|26 || align=center|1996 || align=center|10 || 
|-
| align=center|27 || align=center|2000 || align=center|11 || 
|-
| align=center|28 || align=center|2004 || align=center|11 || 
|-
| align=center|29 || align=center|2008 || align=center|11 || 
|-
| align=center|30 || align=center|2012 || align=center|10 || 
|-
| align=center|31 || align=center|2016 || align=center|10 || 
|-
| align=center|32 || align=center|2020 || align=center|10 || 
|}
|}
หมายเหตุ: การแข่งขันถูกยกเลิกในโอลิมปิก 1896
== อ้างอิง ==
ชนิดกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬาซอฟท์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน

กีฬาซอฟต์บอลในโอลิมปิก (Softball) โดยซอฟต์บอลเป็นกีฬาที่มีวิวัฒนาการมาจากเบสบอล และได้รับการบรรจุเข้าแข่งขันในโอลิมปิกอย่างเต็มตัวในปี 1996 ที่แอตแลนต้า รัฐจอร์เจีย ประเทศสหรัฐอเมริกาเป็นครั้งแรก ในอดีตที่ผ่านมา สหรัฐอเมริกาครองความยิ่งใหญ่ในกีฬาชนิดนี้เรื่อยมา เคยชนะถึง 106 เกมติดต่อกัน ก่อนพ่ายต่อทีมจีนในปี 1995
==สรุปเหรียญ==
{| 
|-
|1||align=left|||3||1||0||4
|-
|2||align=left|||1||1||1||3
|-
|3||align=left|||0||1||3||4
|-
|4||align=left|||0||1||0||1
|}
==ผู้ชนะเลิศ==
{| 
|-
|1996 Atlanta
|
|
|
|-
|2000 Sydney
|
|
|
|-
|2004 Athens
|
|
|
|-
|2008 Beijing
|
|
|
|}
==ประเทศที่เข้าร่วม==
 
กีฬาที่ยกเลิกในโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬาเทควันโดในโอลิมปิกฤดูร้อน

กีฬาเทควันโด้ในโอลิมปิก (Taekwondo) เป็นศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวของชาวเกาหลีที่มีการกระโดดเตะและหมุนตัวเตะเป็นเอกลักษณ์ ในปี ค.ศ. 1973 ได้มีการจัดแข่งขันเทควันโด้ชิงแชมป์โลกขึ้นเป็นครั้งแรก และเข้ามาเป็นกีฬาสาธิตในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 เมื่อเกาหลีใต้ได้รับเกียรติเป็นเจ้าภาพที่โซล และโอลิมปิกครั้งที่ 25 โอลิมปิกฤดูร้อน 1992 ที่บาร์เซโลนา ประเทศสเปน ส่วนที่แอตแลนต้าในโอลิมปิกฤดูร้อน 1996 นั้น ไม่มีการแข่งขันเทควันโด้ จนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 ที่ซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย เทควันโด้กลายเป็นกีฬาชิงเหรียญทองอย่างเต็มตัว
== สรุปผล ==
{|
|valign=top|
{|class=wikitable
|-
!width=50|ครั้งที่
!width=50|ปี ค.ศ.
!width=50|จำนวนรายการ
!width=200|ทีมที่ผลงานดีที่สุด
|- bgcolor=#9acdff
| align=center|24 || align=center|1988 || align=center|16 || 
|- bgcolor=#9acdff
| align=center|25 || align=center|1992 || align=center|16 || 
|-
| align=center|26 || colspan=4 bgcolor=silver|
|-
| align=center|27 || align=center|2000 || align=center|8 || 
|-
| align=center|28 || align=center|2004 || align=center|8 || 
|-
| align=center|29 || align=center|2008 || align=center|8 || 
|-
| align=center|30 || align=center|2012 || align=center|8 || 
|-
| align=center|31 || align=center|2016 || align=center|8 || 
|-
| align=center|32 || align=center|2020 || align=center|8 || 
|}
|}
== อ้างอิง ==
 
ชนิดกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬาเทนนิสในโอลิมปิกฤดูร้อน

กีฬาเทนนิสในโอลิมปิก (Tennis) ได้รับการบรรจุในโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1896 และอยู่มาจนถึงปี 1924 ก็มีปัญหาเกี่ยวกับช่วงเวลาแข่งขันที่ไปตรงกับการแข่งขันเทนนิสวิมเบิลดัน นอกจากนั้นยังมีกรณีโต้แย้งในเรื่องนักกีฬาอาชีพกับสมัครเล่น ทำให้ไม่มีการแข่งขันกีฬาเทนนิสในโอลิมปิกเป็นเวลานานถึง 64 ปี
จนปี 1988 เทนนิสก็กลับเข้าสู่กีฬาโอลิมปิกอีกครั้ง คราวนี้อนุญาตให้นักกีฬาอาชีพลงเล่นได้ โดยที่ไม่มีเงินรางวัล มีแต่เหรียญรางวัลให้ ไม่มีโรงแรมระดับ 5 ดาวให้นักเทนนิสพัก มีแต่หมู่บ้านนักกีฬา ซึ่งในปีนั้น สเตฟี กราฟ ได้เหรียญทองเป็นคนแรก ส่วนประเภทชาย เพิ่งจะเริ่มสนใจเทนนิสโอลิมปิก ในปี 1996 ซึ่งอังเดร อกัสซี่ นักเทนนิสอเมริกันที่มีคุณพ่อเป็นนักมวยโอลิมปิกของอิหร่าน เป็นผู้คว้าเหรียญทอง
== สรุปผล ==
{|
|
{|class=wikitable
|-
!width=50|ครั้งที่
!width=50|ปี ค.ศ.
!width=50|จำนวนรายการ
!width=200|ทีมที่ผลงานดีที่สุด
|-
| align=center|1 || align=center|1896 || align=center|2 || 
|-
| align=center|2 || align=center|1900 || align=center|4 || 
|-
| align=center|3 || align=center|1904 || align=center|2 || 
|-
| align=center|4 || align=center|1908 || align=center|6 || 
|-
| align=center|5 || align=center|1912 || align=center|8 || 
|-
| align=center|6 || colspan=4 bgcolor=pink|
|-
| align=center|7 || align=center|1920 || align=center|5 || 
|-
| align=center|8 || align=center|1924 || align=center|5 || 
|-
| align=center|9 || colspan=4 bgcolor=silver|
|-
| align=center|10 || colspan=4 bgcolor=silver|
|-
| align=center|11 || colspan=4 bgcolor=silver|
|-
| align=center|12 || colspan=4 bgcolor=pink|
|-
| align=center|13 || colspan=4 bgcolor=pink|
|-
| align=center|14 || colspan=4 bgcolor=silver|
|-
| align=center|15 || colspan=4 bgcolor=silver|
|-
| align=center|16 || colspan=4 bgcolor=silver|
|-
|}
|valign=top|
{|class=wikitable
|-
!width=50|ครั้งที่
!width=50|ปี ค.ศ.
!width=50|จำนวนรายการ
!width=200|ทีมที่ผลงานดีที่สุด
|-
| align=center|17 || colspan=4 bgcolor=silver|
|-
| align=center|18 || colspan=4 bgcolor=silver|
|- bgcolor=#9acdff
| align=center|19 || align=center|1968 || align=center|10 || 
|-
| align=center|20 || colspan=4 bgcolor=silver|
|-
| align=center|21 || colspan=4 bgcolor=silver|
|-
| align=center|22 || colspan=4 bgcolor=silver|
|- bgcolor=#9acdff
| align=center|23 || align=center|1984 || align=center|2 || 
|-
| align=center|24 || align=center|1988 || align=center|4 || 
|-
| align=center|25 || align=center|1992 || align=center|4 || 
|-
| align=center|26 || align=center|1996 || align=center|4 || 
|-
| align=center|27 || align=center|2000 || align=center|4 || 
|-
| align=center|28 || align=center|2004 || align=center|4 || 
|-
| align=center|29 || align=center|2008 || align=center|4 || 
|-
| align=center|30 || align=center|2012 || align=center|5 || 
|-
| align=center|31 || align=center|2016 || align=center|5 || 
|-
| align=center|32 || align=center|2020 || align=center|5 || 
|}
|}
== อ้างอิง ==
ชนิดกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬาไตรกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน

กีฬาไตรกีฬาในโอลิมปิก (Triahlon) เป็นการแข่งขันที่รวมเอากีฬา 3 ชนิดเข้าด้วยกัน คือ ว่ายน้ำ จักรยาน และวิ่งแข่ง ได้มีการจัดการแข่งขันในโอลิมปิก ปี 2000 ที่ซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย เป็นครั้งแรก
== สรุปผล ==
{|
|valign=top|
{|class=wikitable
|-
!width=50|ครั้งที่
!width=50|ปี ค.ศ.
!width=50|จำนวนรายการ
!width=200|ทีมที่ผลงานดีที่สุด
|-
| align=center|27 || align=center|2000 || align=center|2 || 
|-
| align=center|28 || align=center|2004 || align=center|2 || 
|-
| align=center|29 || align=center|2008 || align=center|2 || 
|-
| align=center|30 || align=center|2012 || align=center|2 || 
|-
| align=center|31 || align=center|2016 || align=center|2 || 
|-
| align=center|32 || align=center|2020 || align=center|3 || 
|}
|}
== ตารางสรุปเหรียญ ==
ที่มา: 
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ชนิดกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน
ชิงชัน

ชิงชัน เป็นชื่อของไม้ยืนต้นขนาดกลางจนถึงขนาดใหญ่ประเภทไม้ผลัดใบที่อยู่ในวงศ์ Leguminosae ชนิดหนึ่ง (อยู่ในวงศ์เดียวกับประดู่)
ต้นไม้ชนิดนี้ขยายพันธุ์โดยเมล็ดและก็สามารถแพร่กระจายพันธุ์ตามป่าดิบแล้งตลอดจนถึงป่าเบญจพรรณทั่วไปยกเว้นเฉพาะทางภาคใต้เท่านั้นที่ไม่สามารถแพร่กระจายพันธุ์ได้เป็นไม้กลางแจ้งที่สามารถขึ้นได้ดีในดินทุกประเภทและต้องการน้ำเพียงปานกลาง
ลักษณะของต้นไม้โดยรวม เปลือกจะมีความหนาซึ่งเป็นสีน้ำตาลอมเทาสามารถล่อนออกเป็นแว่นๆได้และมีเนื้อภายในเป็นสีเหลือง ใบนั้นจะเป็นใบประกอบแบบขนนก ดอกมีขนาดเล็กที่รวมกันเป็นช่อ ฝักเป็นรูปหอกแต่แบนส่วนหัวท้ายของฝักนั้นจะแหลม ส่วนระบบรากนั้นจะมีความลึกมาก
เนื่องจากไม้ชิงชันนั้นมีลักษณะที่แข็งและเหนียวรวมถึงมีลักษณะที่ดูสวยงามมากดังนั้นจึงนิยมนำมาทำเป็น เครื่องเรือน เครื่องดนตรีต่าง ๆ ฯลฯ นอกจากประโยชน์ทางด้านอุตสาหกรรมพื้นบ้านแล้วต้นไม้ชิงชันยังให้ประโยชน์ทางด้านสมุนไพรอีกด้วย
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อพันธุ์ไม้มงคลพระราชทานประจำจังหวัด
== อ้างอิง ==
ต้นไม้ประจำจังหวัดของไทย
ดอกไม้ประจำจังหวัดของไทย
พืชที่ใช้ทำของใช้
วงศ์ย่อยถั่ว
พะเนียง พูนธรัตน์

พะเนียง พูนธรัตน์ เกิดเมื่อ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2512 ที่อำเภอบางสะพาน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ มีสถิติการชกทั้งหมด 31 ครั้ง ชนะ 30 (น็อค 12) แพ้ 1 เป็นน้องชายแท้ ๆ ของพเยาว์ พูนธรัตน์ อดีตแชมป์โลกในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท สภามวยโลก (WBC) และเหรียญทองแดงโอลิมปิกในรุ่นไลท์ฟลายเวท กีฬาโอลิมปิก 1976 ที่เมืองมอนทรีออล ประเทศแคนาดา
== ประวัติ ==
พะเนียงเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2536 ชนะคะแนนเจฟ บาซิล จากนั้น ขึ้นชกชนะรวด โดยเคยชกชนะคะแนน อีริค ชาเวซ อดีตแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF เมื่อ พ.ศ. 2536 และชนะคะแนน เลดิออน เชนิชา เมื่อ พ.ศ. 2537 ต่อมา ใน พ.ศ. 2539 พะเนียงได้ขึ้นชกในสังกัดของทรงชัย รัตนสุบรรณ และชกชนะสามครั้งรวด รวมทั้งชนะน็อค แมนนี่ เมลชอร์ อดีตแชมป์โลกชาวฟิลิปปินส์ในยกที่ 3 พะเนียงจึงได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นจูเนียร์ฟลายเวทเมื่อ 12 มกราคม พ.ศ. 2540 ชนะคะแนน ริค มากราโม จูเนียร์ ได้แชมป์มาครอง
หลังจากได้แชมป์ พะเนียงขึ้นชกชนะอีก 3 ครั้ง โดยไม่ได้ป้องกันตำแหน่ง จากนั้น เขาก็สละแชมป์และเดินทางไปชกมวยสากลอาชีพที่ญี่ปุ่น ระหว่าง พ.ศ. 2541 – 2544 ในสังกัดโอกูดะยิม ใช้ชื่อว่าพะเนียง โอกูดะ โดยพะเนียงขึ้นชกชนะรวด 5 ครั้ง จนเป็นฝ่ายแพ้คะแนน ทราซ นากามูระ เมื่อ พ.ศ. 2544 พะเนียงก็เดินทางกลับมาชกมวยสากลในไทยอีกครั้ง โดยขึ้นชกชนะรวดอีก 4 ครั้ง หลังจากที่ชกชนะคะแนน เบิร์ต คาโน่ เมื่อ 28 มีนาคม พ.ศ. 2546 แล้วก็แขวนนวมไป ปัจจุบันเป็นเทรนเนอร์ในค่ายมวยศิษย์สองพี่น้อง
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์สมาคมมวยแห่งทวีปเอเชีย (PABA) รุ่นไลท์ฟลายเวท
*ชิง 12 มกราคม 2540 ชนะคะแนน ริค มากราโม จูเนียร์ (ฟิลิปปินส์) ที่ จ.ฉะเชิงเทรา
* มิถุนายน 2541 สละแชมป์
== อ้างอิง ==
สถิติการชก
นักมวยสากลชาวไทยรุ่นไลท์ฟลายเวท
แชมป์ PABA
บุคคลจากอำเภอบางสะพาน
ผู้ฝึกสอนมวยสากล
ดวงเพชร แสงมรกต

ดวงเพชร แสงมรกต หรือ ดวงเพชร ก่อเกียรติยิม มีชื่อจริงว่า มัด ดวงเพชร เกิดเมื่อ 15 มกราคม พ.ศ. 2523 ที่ อำเภอวิหารแดง จังหวัดสระบุรี
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
* ชิง 22 กุมภาพันธ์ 2549 ชนะน็อคยกที่ 9 โธมัส มาร์เทียส (อินโดนีเซีย) ที่ จังหวัดแม่ฮ่องสอน
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 14 กรกฎาคม 2549 ชนะคะแนน อีริค บาร์เซโลนา (ฟิลิปปินส์) ที่ จังหวัดนครสวรรค์
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 11 เมษายน 2550 ชนะคะแนน อาร์ดี วิกูนา (อินโดนีเซีย) ที่ จังหวัดสมุทรปราการ
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 10 สิงหาคม 2550 ชนะน็อค มารินดิน มาร์บุน (อินโดนีเซีย) ยก 6 ที่ จังหวัดสุราษฎร์ธานี
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 21 กันยายน 2550 ชนะคะแนน เซลโซ่ แดงก๊อด (ฟิลิปปินส์)  ที่ จังหวัดมุกดาหาร
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 15 เมษายน 2551 ชนะคะแนน อานิส เซอุฟิน (อินโดนีเซีย) ที่ จังหวัดนครพนม
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 6, 8 สิงหาคม 2551 ชนะน็อคยกที่ 3 อีริค ดิแอซ ซิเรการ์ (ฟิลิปปินส์) ที่ จังหวัดปทุมธานี
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 7, 12 ธันวาคม 2551 ชนะคะแนน เรย์ มิเกรโน่ (ฟิลิปปินส์) ที่ จังหวัดสตูล
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 8, 25 กุมภาพันธ์ 2552 ชนะน็อค ยูดี้ อาเรม่า ยก 2 ที่ชุมพร
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 9, 17 กันยายน 2552 ชนะคะแนน ราฟาเอล ปันการิปวน ที่ ชุมพร
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 10, 10 กันยายน 2553 ชนะน็อค เอ็ดวิน ทุมบากา ยก 2 ที่อุดรธานี
* สละแชมป์
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่ประสบความสำเร็จ
* ชิงแชมป์โลกเฉพาะกาลรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBA, 30 พฤศจิกายน 2553 แพ้น็อค เดรียน ฟรานซิสโก ยก 10 ที่ อำเภอบึงกาฬ จังหวัดหนองคาย
== อ้างอิง ==
สถิติการชก
นักมวยสากลชาวไทยรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
แชมป์ PABA
บุคคลจากอำเภอวิหารแดง
สถานีรถไฟเชียงราก

สถานีรถไฟเชียงราก เป็นจุดลงรถสำหรับผู้ที่ต้องการไปที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต และมหาวิทยาลัยกรุงเทพ เพราะสถานีนี้มีรถสองแถวคอยให้บริการรับส่งผู้โดยสารไปยังมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต และมหาวิทยาลัยกรุงเทพ
สถานีรถไฟเชียงรากเป็นสถานีชั้นที่ 2 งานการเดินรถแขวงกรุงเทพ กองจัดการเดินรถเขต 1 ศูนย์กรุงเทพปริมณฑลและภาคตะวันออก การรถไฟแห่งประเทศไทย กระทรวงคมนาคม สถานีรถไฟเชียงรากเปิดให้บริการเดินรถทุกวันทั้งขาขึ้นและขาล่องวันละ 27 ขบวน สถานีรถไฟเชียงรากยังเป็นสถานีสำคัญในการขนส่งสิ้นค้ามายังตลาดไทอีกด้วยและยังเคยเป็นสถานีรับ-ส่งนักกีฬาในการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ 1998 (ครั้งที่ 13) ที่ไทยเราเป็นเจ้าภาพ ทั้งนี้สถานีเชียงรากยังเป็นที่นิยมในกองถ่ายละครและนักศึกษาในการมาถ่ายทำภาพยนตร์ เรียนการถ่ายภาพและภาพรับปริญญา เพราะมีทัศนียภาพที่สวยงาม
== ตารางเวลาการเดินรถ ==
=== เที่ยวขึ้น ===
=== เที่ยวล่อง ===
==แหล่งข้อมูลอื่น==
สถานีรถไฟในจังหวัดปทุมธานี
สถานีรถไฟ ย่านชานเมือง
สถานีรถไฟฟ้าชานเมือง สายสีแดงเข้ม
สิ่งก่อสร้างในอำเภอคลองหลวง