pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
วัดซับชะอม

วัดซับชะอม เป็นวัดในสังกัดของคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ที่หมู่ที่ 4 ตำบลขุนโขลน อำเภอพระพุทธบาท  จังหวัดสระบุรี  มีความสำคัญในฐานะที่เป็นวัดในพระพุทศาสนา และเป็นศูนย์กลางของชุมชนบ้านซับชะอม และบริเวณใกล้เคียง
==ประวัติ==
วัดซับชะอมเป็นวัดในสังกัดของคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ที่บ้านซับชะอม หมู่ 4 ตำบลขุนโขลน อำเภอพระพุทธบาท จังหวัดสระบุรี  โดยที่มาของวัดตั้งตามชื่อหมู่บ้าน คือ หมู่บ้านซับชะอม  มีพื้นที่สำหรับตั้งวัด จำนวน 6 ไร่  โดยวัดได้รับการยกเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2535 โดยมีพื้นที่ในเขตบริการจำนวน 2 หมู่บ้าน คือ หมู่ 4 ตำบลขุนโขลน และหมู่ 9 ตำบลเขาวง จำนวน 160 หลังคาเรือน มีจำนวนประชากรประมาณ 1,300 คน โดยมีพื้นที่ทิศเหนือจรดที่ดินเอกชน  ทิศใต้ติดภูเขา ทิศตะวันออกจรดโรงเรียนวัดซับชะอม และสถานพยาบาลประจำตำบลเขาวง ทิศตะวันตกติดถนนสาธารณะและที่ดินเอกชน
==ศาสนสถาน/สิ่งก่อสร้าง==

อุโบสถ (กำลังก่อสร้าง)
ฌาปนสถาน /ศาลาคู่เมรุ
ศาลาการเปรียญ
กุฎิที่พักสงฆ์
หอสวดมนต์
หอระฆัง / หอกลอง
===ลำดับเจ้าอาวาส===
{| border="1" cellpadding="4" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;"
| colspan=7 bgcolor=#e0951d| ลำดับเจ้าอาวาสวัดซับชะอม ต.ขุนโขลน อ.พระพุทธบาท จ.สระบุรี 
|- style="background:#cccccc"
! width="20"| ที่|| width="225"| รายนาม/สมณศักดิ์ ||width="200"| ตำแหน่ง|| width="80"| เริ่มวาระ|| width="80"| สิ้นสุดวาระ || หมายเหตุ
|-
| 1  || พระครูเกษมธรรมธร (สุชิน แซ่ซิ้ม) ||เจ้าอาวาส|| 11 เมษายน พ.ศ. 2499 || พ.ศ. 2547 || align=left|มรณภาพ
|-
| 2 || พระครูพิพิธปริยัติกิจ (ชยันต์ พุทฺธธมฺโม) ||เจ้าอาวาส  เจ้าคณะตำบลเขาวง|| พ.ศ. 2547 ||  || align=left|
|}
== อ้างอิง ==
ซับชะอม
วัดไทยนอร์เวย์

วัดไทยนอรเวย์ เป็นวัดของคณะสงฆ์เถรวาทไทย สังกัดมหานิกาย ที่ตั้งขึ้นเพื่อรองรับชุมชนชาวพุทธในประเทศนอร์เวย์ ทั้งชุมชนชาวไทย ศรีลังกา จีน กัมพูชา ลาว หรือชาวต่างชาติอื่น ๆ ที่นับถือพระพุทธศาสนา
==ที่ตั้ง==
วัดไทยนอรเวย์ (Den Thailandske Buddhistforening) ตั้งอยู่ที่ Trondheimsvegen 582 2016 Frogner Norway 
==ประวัติ==
วัดไทยนอร์เวย์  ได้เริ่มก่อตั้งจากการรวมตัวของชาวพุทธ ในรูปของสมาคม  เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม 2534 โดยใช้ชื่อว่า “สมาคมชาวพุทธไทย”  ที่มีรูปวงล้อธรรมจักรเป็นตราสัญลักษณ์  สมาชิกเริ่มต้นในวันจดทะเบียน 16 คน  การบริหารดำเนินของสมาคม ฯ มีความเจริญก้าวหน้ารวดเร็วพอสมควร ได้รับการยอมรับส่งเสริมสนับสนุนเป็นอย่างดีจากสถานเอกอัครราชทูตไทย ณ กรุงออสโล  ประชาชนชาวไทยและชาวต่างประเทศในประเทศนอรเวย์ ที่ประสงค์อยากให้มีวัดไทยเกิดขึ้นในประเทศนอร์เวย์ อีกส่วนหนึ่งได้รับการสนับสนุนด้านการเงินช่วยเหลือจากรัฐบาลประเทศนอร์เวย์ ตามอัตราส่วนของประชาชนที่อาศัยอยู่ถาวรในประเทศนอร์เวย์ สมัครเข้าเป็นสมาชิกกับสมาคม ฯ เพื่อนำเสนอขอรับเงินช่วยเหลือจากรัฐบาลตามสิทธิ์ทางกฎหมาย ซึ่งปัจจุบันมีสมาชิกทั่วประเทศทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศมากกว่า 3,300 คน
==ลำดับเจ้าอาวาส/พระธรรมทูต==
พระครูวิทิตธรรมวิเทศ (สำรวจ กมโล)  (ตั้งแต่ พ.ศ. 2540-ปัจจุบัน)
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วัดไทยนอรเวย์ 
ไทยนอร์เวย์
สิ่งก่อสร้างในประเทศนอร์เวย์
ความสัมพันธ์ไทย–นอร์เวย์
นาฬิกาหกชั่วโมง

นาฬิกาหกชั่วโมง เป็นระบบการนับเวลาแต่โบราณซึ่งใช้ในภาษาไทยและภาษาลาว ควบคู่กันไปกับนาฬิกายี่สิบสี่ชั่วโมงที่ใช้อย่างเป็นทางการ เช่นเดียวกับระบบอื่นที่ใช้กันทั่วไป ระบบดังกล่าวนับว่าหนึ่งวันมียี่สิบสี่ชั่วโมง แต่ในหนึ่งวันจะแบ่งออกเป็นสี่ส่วน ส่วนละหกชั่วโมง
== การเรียก ==
วิธีนับเวลาตามประเพณี แบ่งเป็น 3 ช่วงหลัก คือ โมง ทุ่ม และตี
โมง หมายถึง วิธีนับเวลาตามประเพณีในเวลากลางวัน ถ้าเป็นเวลาก่อนเที่ยงวัน ตั้งแต่ 7 นาฬิกา ถึง 11 นาฬิกา เรียกว่า โมงเช้า ถึง 5 โมงเช้า ถ้าเป็น 12 นาฬิกา นิยมเรียกว่า เที่ยงวัน ถ้าหลังเที่ยงวัน ตั้งแต่ 13 นาฬิกา ถึง 17 นาฬิกา เรียกว่า บ่ายโมง ถึง บ่าย 5 โมง ถ้า 18 นาฬิกา นิยมเรียกว่า 6 โมงเย็น หรือ ยํ่าคํ่า
ทุ่ม หมายถึง วิธีนับเวลาตามประเพณีสำหรับ 6 ชั่วโมงแรกของกลางคืน ตั้งแต่ 19 นาฬิกา ถึง 24 นาฬิกา เรียกว่า 1 ทุ่ม ถึง 6 ทุ่ม แต่ 6 ทุ่ม นิยมเรียกว่า สองยาม หรือ เที่ยงคืน และจะเรียกไปตามลำดับตัวเลข  7 ทุ่ม 8 ทุ่ม 9 ทุ่มเป็นต้น
"ตี หมายถึง วิธีนับเวลาตามประเพณีในเวลากลางคืน หลังเที่ยงคืน ตั้งแต่ 1 นาฬิกา ถึง 6 นาฬิกา เรียกว่า ตี 1 ถึง ตี 6 แต่ตี 6 นิยมเรียกว่า ยํ่ารุ่ง 
ชื่อเรียกต่าง ๆ เหล่านี้มาจากเสียงของการบอกเวลาแต่โบราณ ซึ่งใช้ฆ้องในการบอกโมงยามในเวลากลางวัน และใช้กลองในเวลากลางคืน คำว่า "โมง" อันเป็นเสียงเลียนธรรมชาติของเสียงฆ้อง และ "ทุ่ม" ซึ่งเป็นการเลียนเสียงกลอง ตี เป็นคำกริยาสามารถหมายถึงทำให้เกิดเสียง  ส่วน "เช้า" และ "บ่าย" เป็นคำช่วยแบ่งครึ่งช่วงกลางวัน
ชั่วโมงที่หกของแต่ละส่วนนั้นเรียกโดยใช้คำแตกต่างกัน ชั่วโมงที่หกที่ตรงกับรุ่งเช้านั้นจะเรียกว่า ย่ำรุ่ง ชั่วโมงที่หกในช่วงเย็นนั้นจะเรียกว่า ย่ำค่ำ ซึ่งทั้งสองคำหมายถึงการตีฆ้องหรือกลองเป็นลำดับเพื่อบอกให้ทราบถึงการเปลี่ยนช่วงเวลา (ย่ำ) ส่วน รุ่ง และ ค่ำ หมายถึง ช่วงเช้าและช่วงเย็น ที่ใช้แสดงถึงเวลา ช่วงที่อยู่กลางกลางวันและกลางคืนเรียกว่า เที่ยงวัน และ เที่ยงคืน ตามลำดับ
เที่ยงคืนยังเรียกว่า สองยาม ซึ่งหมายความว่าเป็นจุดสิ้นสุดของการนับยามช่วงที่สอง นอกเหนือจากนี้ หกทุ่ม และ ตีหก ยังอาจใช้หมายถึงเที่ยงคืนหรือหกโมงเช้า
== ประวัติ ==
ระบบนี้ใช้กันมาในบางรูปแบบตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา แต่ได้รับการจัดให้เป็นหมวดหมู่คล้ายกับในปัจจุบันในปี พ.ศ. 2444 โดยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ในราชกิจจานุเบกษาเล่ม 17 หน้า 206 ปัจจุบันระบบดังกล่าวใช้ในการสนทนาระดับไม่เป็นทางการเท่านั้น
== ตารางเปรียบเทียบ ==
== อ้างอิง ==
. 
วัฒนธรรมไทย
วัดขวัญมงคล

วัดขวัญมงคล ตั้งอยู่ที่ บ้านจันทัย   ตำบลวาริน   อำเภอศรีเมืองใหม่   จังหวัดอุบลราชธานี    สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย
== ประวัติ ==
วัดขวัญมงคล   เริ่มสร้างเมื่อ ปี พ.ศ. 2399  สถานที่สร้างเดิมเป็นที่ดิน  ของ  นายพรมมา  พิมพกรรณ์  มีเนื้อที่  2  ไร่  ต่อมาปี  พ.ศ. 2404  นายหนู    จิตธรรม  ก็ได้ถวายที่ดินมีเนื้อที่  1  ไร่  30   ตารางวา  และ  ต่อมาปี  พ.ศ. 2496   นายเนียม    ศิริเทพ  ก็ได้ถวายที่ดินอีก  30 วา  รวมที่ดินของวัดขวัญมงคลทั้งหมดมี  จำนวน  2 ไร่  43  ตารางวา   อนุญาตสร้างวัดเมื่อ ปี 2409   ตั้งเป็นวัดเมื่อปี  พ.ศ. 2412   สร้างอุโบสถเมื่อปี  พ.ศ. 2420  ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาถูกต้องตามกฎหมาย   เมื่อปี  พ.ศ. 2425  โดยมีหนังสือแสดงกรรมสิทธิ์ที่ดินเป็น  น.ส.3 ก เลขที่ดิน 117 กรรมสิทธิ์เป็นของวัด
== อาณาเขต ==
ทิศเหนือ                 ยาว     เส้น     วา   จด    ถนนสาธารณะ
ทิศใต้                     ยาว     เส้น     วา   จด    ถนนสาธารณะ
ทิศตะวันออก           ยาว     เส้น     วา   จด    ถนนสาธารณะ/ที่ว่าง
ทิศตะวันตก             ยาว     เส้น    วา     จด    ถนนสาธารณะ
== ศาสนสถาน/สิ่งก่อสร้าง ==
อุโบสถ
ศาลาการเปรียญ
กุฎิที่พักสงฆ์
วิหาร
หอระฆัง
ศูยน์เด็กเล็ก
== ลำดับเจ้าอาวาส ==
ลำดับที่	ชื่อ	ฉายา	ตั้งแต่  พ.ศ.  -  พ.ศ.
พระอาจารย์สอน		๒๔๐๐	-   ๒๔๓๒
พระอาจารย์แก้ว		๒๔๓๒	-  ๒๔๓๗
พระอาจารย์กา	วรปญโญ	๒๔๓๗	-  ๒๔๔๐
พระอาจารย์กูด	ขนฺติธโร	๒๔๔๐	-  ๒๔๔๘
พระอาจารย์ฝั่น	สุชีโว	๒๔๔๘	-  ๒๔๕๙
พระอาจารย์พรมมา	มหาวีโร	๒๔๕๙	-  ๒๔๘๙
พระอาจารย์บุญยัง	จนฺทสโร	๒๔๘๙	-  ๒๔๙๑
พระอาจารย์แดง	ฐิติสมฺปนฺโน	๒๔๙๑	-  ๒๔๙๓
พระอาจารย์โสม	โอวาทกฺขโม	๒๔๙๓	-  ๒๕๐๐
ได้ย้ายไปจำพรรษาที่อำเภอหนองบัวลำภู
พระอาจารย์เขียน	เขมิโก	๒๕๐๐	-  ๒๕๐๑
พระอาจารย์น้อย	สุจิตฺโต	๒๕๐๑	-  ๒๕๐๒
พระอาจารย์น้อย	เตชธโร	๒๕๐๒	-  ๒๕๐๓
พระอาจารย์มี	อตฺตคุตฺโต	๒๕๐๓	-  ๒๕๐๔
พระอาจารย์มุข	อคฺคธมฺโม	๒๕๐๔	-  ๒๕๐๕
พระอาจารย์คำแสน	สิริจนฺโท	๒๕๐๕	-  ๒๕๒๔
ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดขวัญมงคลในปี  พ.ศ. ๒๕๑๖
ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าคณะตำบลวาริน  ปีพ.ศ.  ๒๕๑๘
พระอาจารย์สิงห์โต	ถิรธมฺโม	๒๕๒๔	-  ๒๕๒๕
พระอาจารย์ไพบูรณ์	สมาจาโร	๒๕๒๕	-  ๒๕๒๖
พระอาจารย์พลอย	อนงฺคโน	๒๕๒๖	-  ๒๕๓๓
พระครูโสภณธรรมาทร (สุกรี ธมฺมธโร/พ.ศ. 2533-ปัจจุบัน)
=== แหล่งข้อมูลอื่น ===
วัดขวัญมงคล โดยมูลนิธิพระครูธรรมสมาจารย์ (พัก ธมฺมทตฺโต) 
วัดขวัญมงคล โดยมูลนิธิพระครูธรรมสมาจารย์ (พัก ธมฺมทตฺโต)
วัดในจังหวัดอุบลราชธานี
อำเภอศรีเมืองใหม่
ทูตสวรรค์

ทูตสวรรค์ หรือ เทวทูต (angel) คือชาวสวรรค์จำพวกหนึ่งตามความเชื่อทางศาสนาและในเทพปกรณัมต่าง ๆ โดยมีหน้าที่เป็นผู้แจ้งข่าวสารจากสวรรค์มายังโลก บ้างก็ทำหน้าที่อารักขา แนะนำ หรือมอบหมายภารกิจแก่มนุษย์
คำนี้แปลมาจากคำว่า ἄγγελος ในภาษากรีก ซึ่งตรงกับคำว่า מלאך (มลัก) ในคัมภีร์ฮีบรู (ทานัค) และเป็นคำเดียวกับคำว่า ملائكة (มลาอิกะฮ์) ที่ปรากฏในคัมภีร์อัลกุรอาน ศัพท์เดิมในภาษาฮีบรูและภาษากรีกนี้แปลว่า ผู้แจ้งข่าว ซึ่งอาจเป็นมนุษย์ (ทั้งผู้เผยพระวจนะ ปุโรหิต และคนสามัญ) หรืออมนุษย์ก็ได้แล้วแต่บริบทในคัมภีร์  ที่เป็นอมนุษย์นั้นเป็นได้ทั้ง ผู้แจ้งข่าวจากพระเจ้า ลักษณะเฉพาะด้านของพระเจ้า (เช่น กฎจักรวาล) หรือแม้แต่พระเป็นเจ้าเองที่ทรงเป็นผู้แจ้งข่าว (theophanic angel)
คำว่า "ทูตสวรรค์" ยังถูกใช้หมายถึงวิญญาณในศาสนาอื่น ๆ ด้วย นอกจากการแจ้งข่าวแล้ว ทูตสวรรค์ยังมีหน้าที่ปกป้องและนำทางมนุษย์ รวมถึงปฏิบัติหน้าที่ตามที่พระเจ้ามอบหมายให้สำเร็จลุล่วง
เทววิทยาที่ศึกษาเกี่ยวกับทูตสวรรค์เรียกว่า “วิทยาการทูตสวรรค์” (angelology) ในงานศิลปะทูตสวรรค์มักปรากฏภาพเป็นชายมีปีก ซึ่งอาจมาจากหนังสือวิวรณ์เรื่องสัตว์สี่ตัว (4:6-8) และคัมภีร์ฮีบรูเรื่องเครูบและเสราฟิม แต่คัมภีร์ไบเบิลระบุว่าเครูบและเสราฟิมมีปีก ไม่เคยกล่าวถึงทูตสวรรค์ว่ามีปีกด้วย 
== คริสต์ศาสนา ==

คริสต์ศาสนิกชนยุคแรกได้รับมรดกทางความคิดเกี่ยวกับทูตสวรรค์มาจากศาสนายูดาห์ ซึ่งศาสนายูดาห์ก็อาจรับมาจากศาสนาอียิปต์โบราณบ้างเช่นกัน ในเบื้องต้นคริสตชนมองว่าทูตสวรรค์คือผู้แจ้งข่าวของพระเจ้า ทูตสวรรค์เป็นสิ่งสร้างแห่งความดี วิญญาณแห่งความรัก และผู้แจ้งข่าวของพระเยซูคริสต์ซึ่งเป็น
ราชวงศ์พระร่วง

ราชวงศ์พระร่วง เป็นราชวงศ์ที่ปกครองอาณาจักรสุโขทัยซึ่งเคยมีอำนาจครอบคลุมพื้นที่ลุ่มแม่น้ำยม แม่น้ำน่าน แม่น้ำปิง แม่น้ำเจ้าพระยา แม่น้ำน้อย แม่น้ำเมย แม่น้ำป่าสัก แม่น้ำโขง และ จรดชายฝั่งทะเลทั้งสองด้าน
ศูนย์กลางของราชวงศ์พระร่วงอยู่ที่เมืองสุโขทัยและเมืองศรีสัชนาลัยในลุ่มแม่น้ำยม อันเป็นเมืองศูนย์กลางราชธานีของราชอาณาจักรสุโขทัยในพุทธศตวรรษที่ 19 ก่อนย้ายราชธานีไปยังเมืองสองแควหรือพิษณุโลกในพุทธศตวรรษที่ 20
ราชวงศ์พระร่วงนับจากรัชกาลพ่อขุนศรีอินทราทิตย์จนถึงรัชกาลพระมหาธรรมราชาที่ 4 ได้ปกครองราชอาณาจักรสุโขทัยอย่างต่อเนื่องโดยการสืบราชสันตติวงศ์เกือบ 200 ปี ก่อนที่จะมีการยกเลิกไปเมื่อสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถแห่งกรุงศรีอยุธยาเสด็จขึ้นมาครองอยู่ที่เมืองพิษณุโลก
พระมหากษัตริย์ราชวงศ์พระร่วงมีหลายพระองค์แต่ที่ทรงมีชื่อเสียงมีพระบรมเดชานุภาพมากและพระเกียรติคุณเป็นที่ปรากฏไปยังแว่นแคว้นดินแดนต่างๆมีอยู่ 2 พระองค์ คือพ่อขุนรามคำแหงมหาราชและพระมหาธรรมราชาที่ 1 (พญาลิไทย) ซึ่งเป็นสองรัชสมัยที่ทำให้ราชอาณาจักรสุโขทัยมีความเจริญรุ่งเรืองทางด้านต่าง ๆ เป็นอันมากทั้งการปกครอง การสร้างบ้านแปงเมือง การแผ่ขยายดินแดน การส่งเสริมศาสนา การเกษตร อักษรศาสตร์ ขนบธรรมเนียมจารีตประเพณี เศรษฐกิจการค้า การทูตการต่างประเทศ ศิลปกรรม วัฒนธรรม และอื่นๆ ซึ่งทำให้ความเป็นอยู่ของอาณาประชาราษฎรในราชอาณาจักรสุโขทัยยุคนั้นสมบูรณ์พูลสุขเป็นอย่างยิ่ง จึงทรงเป็นที่เคารพเทิดทูนบูชากันสืบมา
== รายพระนามพระมหากษัตริย์ ==
{| width=100% class="wikitable" style="text-align:center;"
!style="background-color:#F0DC82" width=3%|ลำดับ
! style="background-color:#F0DC82" width=10% | พระบรมรูปหรือตราแผ่นดิน
! style="background-color:#F0DC82" width=27% | พระนาม
! style="background-color:#F0DC82" width=9% | พระราชสมภพ
! style="background-color:#F0DC82" width=9% | เริ่มครองราชย์
! style="background-color:#F0DC82" width=9% | สิ้นรัชกาล
! style="background-color:#F0DC82" width=9% | สวรรคต
! style="background-color:#F0DC82" width=20% | ระยะเวลาครองราชย์
|-
| 1
| 100px
| พ่อขุนศรีอินทราทิตย์(พ่อขุนบางกลางหาว)(กมรเตงอัญศรีอินทรบดินทราทิตย์)
| พ.ศ. 1731
| พ.ศ. 1781
| colspan=2| พ.ศ. 1811(พระชนมายุ 80 พรรษา)
| 30 ปี
|-
| 2
| 
| พ่อขุนบานเมือง
| พ.ศ.1780
| พ.ศ. 1811
| colspan=2| พ.ศ. 1822(พระชนมายุ 42 พรรษา)
| 11 ปี
|-
| 3
| 100px
| พ่อขุนรามคำแหงมหาราช(ขุนรามราช)(พระบาทกมรเตงอัญศรีรามราช)
| พ.ศ. 1790
| พ.ศ. 1822
| colspan=2| พ.ศ. 1842(พระชนมายุ 52 พรรษา)
| 20 ปี
|-
| 4
| 
| พระยาเลอไทย
| พ.ศ. 1805
| พ.ศ. 1842
| colspan=2| พ.ศ. 1866(พระชนมายุ 61 พรรษา)
| 24 ปี
|-
| 5
| 
| พระยางั่วนำถุม
| ไม่ปรากฏ
| พ.ศ. 1866
| colspan=2| พ.ศ. 1890
| 24 ปี
|-
| 6
| 150x150px
| พระมหาธรรมราชาที่ 1(ลิไทย)(พระบาทกมรเตงอัญศรีสุริยพงศ์รามมหาราชาธิราช)
| พ.ศ. 1843
| พ.ศ. 1890
| colspan=2| 1911(พระชนมายุ 68 พรรษา)
| 21 ปี
|-
| colspan=8 style="background-color:#D8BFD8"| ภายใต้การปกครองของอาณาตุล
|-
| 7
| 
| พระมหาธรรมราชาที่ 2(ลือไทย)
| พ.ศ. 1901
| พ.ศ. 1911
| พ.ศ. 1942
| พ.ศ. 1952(พระชนมายุ 51 พรรษา)
| 31 ปี
|-
| 8
| 
| พระมหาธรรมราชาที่ 3(ไสลือไทย)
| พ.ศ. 1923
| พ.ศ. 1943
| colspan=2| พ.ศ. 1962(พระชนมายุ 39 พรรษา)
| 19 ปี
|-
| 9
| 
| พระมหาธรรมราชาที่ 4(บรมปาล)
| พ.ศ. 1944
| พ.ศ. 1962
| colspan=2| พ.ศ. 1981(พระชนมายุ 37 พรรษา)
| 19 ปี
|-
| colspan=8 style="background-color:#D8BFD8"| สิ้นสภาพการปกครองตนเองถูกรวมเป็นหนึ่งอาณาจักรอยุธยา
|-
|}
== พระราชพงศาวลี ==
== แผนผัง ==
== อ้างอิง ==
 
ประเทศไทยในปี พ.ศ. 1781
อ่าวฮัดสัน

อ่าวฮัดสัน (Hudson Bay) เป็นทะเลภายในน้ำเค็มขนาดใหญ่ ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศแคนาดา มีเนื้อที่ 4,041,400 ตร.กม. (1,560,400 ตร.ไมล์) อยู่ในรัฐออนแทรีโอ รัฐควิเบก รัฐซัสแคตเชวัน รัฐแอลเบอร์ตา ส่วนใหญ่ของรัฐแมนิโทบา ทางตะวันออกเฉียงใต้ของดินแดนนูนาวุต และเป็นในรัฐนอร์ทดาโคตา ตอนใต้ของรัฐเซาท์ดาโคตา รัฐมินนิโซตา รัฐมอนแทนา
== อ้างอิง ==
ทะเลในมหาสมุทรแอตแลนติก
ทะเลในมหาสมุทรอาร์กติก
เฮอร์เซอลียา

เฮอร์เซอลียา (הֶרְצְלִיָּה; Herzliya) เป็นเมืองชายฝั่งในประเทศอิสราเอล บนฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน มีประชากร 87,000 คน เป็นเมืองที่อยู่อาศัย ตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1924 โดยตั้งชื่อเป็นเกียรติแก่ ทีโอดอร์ เฮอร์เซิล ผู้ให้กำเนิดลัทธิการเมืองไซออนิสต์
== อ้างอิง ==
เมืองในประเทศอิสราเอล
กระแสน้ำแลบราดอร์

กระแสน้ำแลบราดอร์ (Labrador Current) เป็นกระแสน้ำเย็นในมหาสมุทรแอตแลนติกตอนเหนือ ไหลเลียบชายฝั่งทางตะวันตกของเกาะกรีนแลนด์ลงมาทางใต้ผ่านชายฝั่งของแลบราดอร์และเกาะนิวฟันด์แลนด์ในประเทศแคนาดา จนบรรจบกับกระแสน้ำกัลฟ์สตรีมที่บริเวณแกรนด์แบงส์ เมื่อกระแสน้ำเย็นแลบราดอร์ปะทะกับกระแสน้ำอุ่นกัลฟ์สตรีมทำให้เกิดหมอกบ่อยครั้งในทะเลแถบนั้น
ภูมิศาสตร์แคนาดา
กระแสน้ำมหาสมุทร
ฟรานซ์โจเซฟแลนด์

ฟรานซ์โจเซฟแลนด์ (Franz Josef Land, Franz Joseph Land, หรือ Francis Joseph's Land) หรือ ซิมเลียฟรันต์ซาโยซีฟา (Земля Франца-Иосифа, Zemlya Frantsa-Iosifa) เป็นกลุ่มเกาะในมหาสมุทรอาร์กติก เป็นส่วนหนึ่งของอาร์คันเกลสค์โอบลาสต์ ในประเทศรัสเซียในส่วนที่อยู่ในทวีปยุโรป ทางตอนเหนือของเกาะโนวายาเซมเลีย ทางตะวันออกของหมู่เกาะสฟาลบาร์ ประกอบด้วยเกาะที่ปกคลุมด้วยน้ำแข็ง 191 เกาะ มีพื้นที่รวม 16,134 กม2 (6,229 ตร.ไมล์) ตั้งอยู่ละติจูด 80.0° ถึง 81.9° เหนือ
จูเลียส ฟอนปาเยอร์ และคาร์ล เวเปรชต์ นักสำรวจจากจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีเป็นผู้ค้นพบใน ค.ศ. 1873 และสหภาพโซเวียตได้อ้างกรรมสิทธิ์เหนือกลุ่มเกาะนี้ใน ค.ศ. 1926
กลุ่มเกาะในประเทศรัสเซีย
กลุ่มเกาะในมหาสมุทรอาร์กติก
แคว้นอาร์ฮันเกลสค์
จักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 แห่งออสเตรีย
แอสมารา

แอสมารา (Asmara, ) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในประเทศเอริเทรีย เนื่องจากตั้งอยู่ที่ความสูง  ทำให้เมืองนี้เป็นเมืองหลวงที่สูงอันดับ 6 ของโลกตามระดับความสูง ใน ค.ศ. 2017 เมืองนี้ได้สถานะแหล่งมรดกโลกของยูเนสโกสำหรับการรักษาสถาปัตยกรรมสมัยใหม่อย่างดี มีผู้อยู่อาศัยในพื้นที่แอสมารามาตั้งแต่ 800 ปีก่อนคริสต์ศักราช โดยมีประชากรตั้งแต่ 100 ถึง 1,000 คน เมืองนี้ก่อตั้งขึ้นจากการรวมหมู่บ้าน 4 แห่งเข้าด้วยกันหลังผ่านพ้นช่วงที่มีความขัดแย้งในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ในช่วงที่อิตาลีครอบครอง แอสมารากลายเป็นเมืองหลวงของเอริเทรียในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19
==อ้างอิง==
==อ่านเพิ่ม==
Peter Volgger and Stefan Graf: "Architecture in Asmara. Colonial Origin and Postcolonial Experiences", DOM publishers, Berlin 2017,
Stefan Boness: "Asmara – Africa´s Jewel of Modernity". Jovis Verlag, Berlin 2016,  (photo book; German, English)
Stefan Boness: "Asmara – The Frozen City". Jovis Verlag, Berlin 2006. 96 pages.  (photo book; German, English)
Edward Denison, Guang Yu Ren, Naigzy Gebremedhin, and Guang Yu Ren, Asmara: Africa's Secret Modernist City (2003) 
Gianluca Rossi, Renzo Martinelli inviato de "La Nazione", 2009, 
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Asmara, Eritrea Documentary Film about the city by filmmaker Caterina Borelli
History of Asmara
Asmara inscription in UNESCO
เมืองหลวงในทวีปแอฟริกา
ประเทศเอริเทรีย
แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
อาสเซิน

อาสเซิน (Assen) เป็นนครบาลและเมืองในประเทศเนเธอร์แลนด์ เป็นเมืองหลักในจังหวัดเดรนเทอ ตั้งเป็นเมืองเมื่อปี ค.ศ. 1809 มีคลองเชื่อมต่อกับเมืองโกรนิงเงินและน่านน้ำวัดเดนเซ มีสถานีรถไฟอาสเซิน
เมืองในประเทศเนเธอร์แลนด์
จังหวัดเดรนเทอ
หมู่เกาะไอโอเนียน

หมู่เกาะไอโอเนียน (Ionian Islands) เป็นหมู่เกาะในประเทศกรีซ ในทะเลไอโอเนียน ประกอบด้วย 7 เกาะ คือ เกาะคอร์ฟู แพกซอส เลฟคอส อิทิกา เซฟาโลเนีย ซาเคนทอส (นอกชายฝั่งตอนใต้ของแคว้นเพโลพอนนีส) และเกาะคีทีรา (นอกชายฝั่งตอนใต้ของแคว้นเพโลพอนนีส) พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นภูเขา ปลูกไม้ผล ผลิตน้ำมันมะกอก ธัญพืช และเหล้าองุ่น
เดิมเป็นอาณานิคมของกรีกโบราณ ต่อมาเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมันและจักรวรรดิไบแซนไทน์ ระหว่าง ค.ศ. 1386-1797 ชาวเวนิสเข้าครอบครองเกาะคอร์ฟู ต่อมาฝรั่งเศสได้เข้ายึดครองหมู่เกาะนี้ในปี ค.ศ. 1797 แต่ต้องยกให้กองกำลังของรัสเซียและเติร์กใน ค.ศ. 1799 และจัดการปกครองเป็นสาธารณรัฐเซปตินซูลาร์ภายใต้การคุ้มครองของรัสเซียระหว่าง ค.ศ. 1800-1867 เปลี่ยนเป็นดินแดนใต้อารักขาของอังกฤษระหว่าง ค.ศ. 1815-1864 และรวมเข้ากับกรีซในปี ค.ศ. 1864
== อ้างอิง ==
เกาะในประเทศกรีซ
แคว้นในประเทศกรีซ
หมู่เกาะไอโอเนียน
โยอานนีนา

โยอานนีนา (Ιωάννινα; Ioannina) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของแคว้นอิไพรัส ประเทศกรีซ ใกล้เขตแดนประเทศแอลเบเนีย เมืองมีประชากรราว 140,000 คน ตั้งอยู่เหนือระดับน้ำทะเลปานกลางราว 500 เมตร ตั้งอยู่ห่างจากกรุงเอเธนส์ไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ 450 กม.
เมืองก่อตั้งโดยจักรพรรดิจัสติเนียนที่ 1 ในศตวรรษที่ 6 เจริญรุ่งเรืองหลังสงครามครูเสดครั้งที่ 4 เมื่อครอบครัวไบแซนไทน์ผู้ร่ำรวยเข้ามาในต้นศตวรรษที่ 13 ชาวเติร์กเข้ายึดครองเมื่อ ค.ศ. 1430 ตกเป็นของกรีซใน ค.ศ. 1913 ในสงครามโลกครั้งที่ 2 เยอรมนีเข้ายึดครองระหว่าง ค.ศ. 1941-1944
== ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ ==
=== เมืองฝาแฝดและเมืองพี่น้อง ===
โยอานนีนาเป็นเมืองฝาแฝดและเมืองพี่น้องกับ
Požarevac เซอร์เบีย
Ayia Napa ไซปรัส
ลีมาซอล ไซปรัส
Himara แอลเบเนีย
Kiryat Ono อิสราเอล
Nizhyn ยูเครน
== อ้างอิง ==
== แหล่งค้นคว้าต้นฉบับ ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
===ทางการ ===
Municipality of Ioannina 
=== ท่องเที่ยว ===
Ioannina – The Greek National Tourism Organization
Ioannina travel guide
=== ประวัติศาสตร์ ===
"Here Their Stories Will Be Told..." The Valley of the Communities at Yad Vashem, Ioannina, at Yad Vashem website
เมืองในประเทศกรีซ
แกร์ท มึลเลอร์

แกร์ฮาร์ท "แกร์ท" มึลเลอร์ (Gerhard "Gerd" Müller, 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1945 – 15 สิงหาคม ค.ศ. 2021) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวเยอรมัน เป็นหนึ่งในนักฟุตบอลที่ทำประตูสูงสุด เขาทำสถิติยิงประตูในนัดทีมชาติ 68 ประตูในการลงแข่ง 62 นัด ยิงประตู 365 ประตูในบุนเดิสลีกา มึลเลอร์ติดอยู่ในอันดับ 6 ของผู้ทำประตูสูงสุดตลอดกาล เนื่องจากเขาลงแข่งน้อยกว่าผู้เล่นอื่นใน 15 อันดับแรก
==อ้างอิง==
 
นักฟุตบอลชาวเยอรมัน
นักฟุตบอลทีมชาติเยอรมนี
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลไบเอิร์นมิวนิก
ผู้เล่นในบุนเดิสลีกา
บุคคลจากรัฐไบเอิร์น
กองหน้าฟุตบอล
ฟีฟ่า 100
ผู้ชนะเลิศบาลงดอร์
ผู้เล่นในชุดชนะเลิศฟุตบอลโลก
ฌ็อง-ปีแยร์ ปาแป็ง

ฌ็อง-ปีแยร์ ปาแป็ง (Jean-Pierre Papin; เกิดเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส เคยได้รับรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของทวีปยุโรปในปี ค.ศ. 1991 เขาประสบความสำเร็จอย่างมากเมื่อเล่นกับสโมสรออแล็งปิกเดอมาร์แซย์ ระหว่างปี ค.ศ. 1986 ถึง 1992
นักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส
นักฟุตบอลทีมชาติฝรั่งเศส
ผู้เล่นในลีกเอิง
ผู้เล่นเอซี มิลาน
ผู้เล่นในเซเรียอา
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลไบเอิร์นมิวนิก
ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวฝรั่งเศส
ผู้เล่นในบุนเดิสลีกา
บุคคลจากจังหวัดปาดกาแล
ฟีฟ่า 100
ผู้ชนะเลิศบาลงดอร์
เหยี่ยวทุ่งแถบเหนือ

เหยี่ยวทุ่งแถบเหนือ (Hen Harrier, Northern Harrier) เป็นนกล่าเหยื่อ ที่มีการขยายพันธุ์เหนือเส้นศูนย์สูตร ในประเทศแคนาดาและตอนเหนือสุดของสหรัฐอเมริกา และในตอนเหนือของทวีปยูเรเชีย นกชนิดนี้มีสองชนิดย่อย Marsh Hawk เป็นชื่อในอดีตของชนิดย่อยอเมริกา
เหยี่ยวชนิดนี้เป็นนกอพยพ โดยจะอพยพสู่พื้นที่ตอนใต้ในฤดูหนาว นกในทวีปยูเรเชียจะเคลื่อนย้ายสู่ตอนใต้ของยุโรปและตอนใต้ของเขตอบอุ่นในเอเชีย ส่วนชนิดย่อยอเมริกาจากเคลื่อนย้ายสู่ตอนใต้สุดของสหรัฐอเมริกา ประเทศเม็กซิโก และ อเมริกากลาง ในพื้นที่ตอนกลาง เช่น ประเทศฝรั่งเศส บริเตนใหญ่ และตอนใต้ของสหรัฐอเมริกา จะพบเหยี่ยวทุ่งแถบเหนือได้ตลอดทั้งปี ซึ่งจะต่างจากนกในเขตเหนือที่จะอพยพย้ายถิ่นในฤดูหนาว
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Cornell Lab of Ornithology: Northern Harrier
South Dakota Birds and Birding: Northern Harrier
Field Guide Page on Flickr
เหยี่ยว
เหยี่ยวทุ่งแถบเหนือ
เหยี่ยวดำท้องขาว

เหยี่ยวดำท้องขาว (Blyth's Hawk-Eagle), Nisaetus alboniger (เดิมจัดเป็นสกุล Spizaetus) เป็นนกล่าเหยื่อ ในวงศ์ Accipitridae มีการกระจายพันธุ์ในมาเลเซียตะวันตก, ประเทศสิงคโปร์, เกาะสุมาตรา, เกาะบอร์เนียว พบในป่าเปิดโล่ง แม้ว่านกตามเกาะจะพบในป่าที่มีความหนาทึบมากกว่า นกทำรังด้วยกิ่งไม้บนต้นไม้และวางไข่เพียงฟองเดียว
เหยี่ยวดำท้องขาวเป็นนกล่าเหยื่อขนาดกลาง ยาวประมาณ 51–58&nbsp;ซม. นกเต็มวัยมีแถบสีขาวหนาบนหางส่วนบนและใต้หาง ลำตัวสีดำ อกสีขาวมีจุดสีดำ มีแถบดำด้านล่าง มีหงอนที่หัวคล้ายเหยี่ยวกิ้งก่า นกวัยอ่อนมีสีน้ำตาลเข้มในส่วนบน หัวและท้องมีสีน้ำตาลอ่อน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
BirdLife Species Factsheet 
เหยี่ยว
เหยี่ยวดำท้องขาว
นกที่พบในประเทศอินโดนีเซีย
รายชื่อรัฐและดินแดนของสหรัฐเรียงตามจำนวนประชากร

รายชื่อด้านล่างนี้คือรัฐในสหรัฐอเมริกาเรียงตามจำนวนประชากร (รวมเขตอำนาจไม่ใช่รัฐที่มีผู้อยู่อาศัยเพื่อการเปรียบเทียบ) เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2553 ซึ่งเป็นวันทำสำมะโนสหรัฐอเมริกาประจำปี พ.ศ. 2553 รัฐที่มีประชากรมากที่สุดเก้าอันดับแรกมีประชากรรวมกันมากกว่าครึ่งหนึ่งของจำนวนประชากรทั้งประเทศเล็กน้อย ขณะที่รัฐที่มีประชากรน้อยที่สุด 25 อันดับแรกมีประชากรน้อยกว่าหนึ่งในหกของทั้งประเทศ
== ระเบียบวิธี ==
การทำสำมะโนของสหรัฐอเมริกาจะนับผู้อยู่อาศัยส่วนใหญ่ในสหรัฐอเมริกา ซึ่งได้แก่พลเมือง ผู้มีถิ่นที่อยู่ถาวรที่ไม่ใช่พลเมือง และผู้มาเยือนระยะยาวที่ไม่ใช่พลเมือง พลเรือนและเจ้าหน้าที่ทหารที่ปฏิบัติหน้าที่อยู่ในต่างประเทศ รวมถึงผู้ใต้บังคับบัญชา จะถูกนับในรัฐที่เป็นภูมิลำเนา
== การกำหนดจำนวนผู้แทน ==
จำนวนผู้แทนในสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐอเมริกาทั้งหมด 435 คนจะถูกจัดสรรสัดส่วนให้แต่ละรัฐโดยอิงตามข้อมูลจากการทำสำมะโนในระยะเวลาสิบปี กระนั้นแต่ละรัฐก็ถูกกำหนดให้ต้องมีผู้แทนอย่างน้อยหนึ่งคนไม่ว่าจะมีจำนวนประชาการเท่าใดก็ตาม การกำหนดจำนวนผู้แทนเช่นนี้อิงตามสัดส่วนของประชากรในแต่ละรัฐต่อจำนวนประชากรรวมในห้าสิบรัฐ (ไม่นับจำนวนประชากรในเขตปกครองพิเศษโคลัมเบีย เครือรัฐเปอร์โตริโก หรือเขตสังกัดอื่น ๆ ของสหรัฐอเมริกา) ทุกสี่ปีคณะผู้เลือกตั้งจะเลือกประธานาธิบดีและรองประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา ผู้แทนในคณะผู้เลือกตั้งจากแต่ละรัฐจะมีจำนวนเท่ากับจำนวนสมาชิกจากรัฐนั้น ๆ ในสภาทั้งสองของรัฐสภา การแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญครั้งที่ยี่สิบสามได้กำหนดให้เขตปกครองพิเศษโคลัมเบียซึ่งแยกต่างหากจากรัฐใด ๆ มีสิทธิลงคะแนนเสียงได้สามเสียง หรือกล่าวได้ว่า มีสิทธิออกเสียงในคณะผู้เลือกตั้งมากเท่ากับรัฐหนึ่ง แต่จะมีไม่เกินคะแนนเสียงของรัฐที่มีสิทธิออกเสียงน้อยที่สุด ซึ่งปัจจุบันคือสามเสียง (เช่น ไวโอมิง) ในคณะจะมีสมาชิกทั้งหมด 538 คน (เท่ากับสมาชิกวุฒิสภา 100 คน รวมกับผู้แทนราษฎร 435 คน และอีกสามคนจากเขตปกครองพิเศษโคลัมเบีย) รัฐที่มีประชากรมากที่สุด 11 อันดับแรกมีประชากรรวมกันเป็นร้อยละ 56 ของประชากรทั้งประเทศ จึงมีคะแนนเสียงข้างมากในคณะผู้เลือกตั้งและสามารถเลือกประธานาธิบดีได้
== รัฐและดินแดน ==

มีผู้อยู่อาศัยน้อยกว่า 300 คน ซึ่งส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับกิจกรรมของกองทัพอากาศ และไม่ถือว่าเป็นผู้มีถิ่นที่อยู่ถาวร  พื้นที่อื่นๆ ที่เป็นเกาะภายใต้อำนาจอธิปไตยของสหรัฐอเมริกาไม่มีผู้อยู่อาศัย
==อ้างอิง==
ทั่วไป
"2010 Apportionment Population", U.S. Census Bureau. ค้นคืน 6 มกราคม พ.ศ. 2554
Statistical Abstract of the United States, 1995, U.S. Census Bureau, Section 29: Outlying Areas, Table No. 1347. Land Area and Population Characteristics, by [Outlying] Area: 1990 (page 828). ค้นคืน 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2554
เฉพาะทาง
รัฐของสหรัฐ
กฎหมู่

กฎหมู่ (mob rule, mobocracy, หรือ ochlocracy) เป็นศัพท์ทางการเมืองซึ่งมีผู้นิยามไว้ต่าง ๆ กัน เช่น พจนานุกรมของเวบสเตอร์ ว่า ได้แก่ การปกครองโดยฝูงชนวุ่นวาย (mob) พจนานุกรมออกซ์ฟอร์ด ว่า ได้แก่ การที่สถานการณ์ทางการเมืองถูกควบคุมโดยบรรดาผู้ปราศจากความถูกต้องตามกติกาหรือกฎหมาย ซึ่งมักมีการใช้ความรุนแรงหรือการขู่เข็ญ และ พจนานุกรมคอลลินส์ ว่า ได้แก่ สภาพที่บุคคลกลุ่มใหญ่กระทำการโดยขัดต่อความยินยอมของรัฐบาลหรือเจ้าหน้าที่
บางครั้งการปกครองด้วยกฎหมู่อาจสะท้อนเจตนารมณ์ที่แท้จริงของคนส่วนใหญ่ในลักษณะใกล้เคียงกับประชาธิปไตย แต่การปกครองด้วยกฎหมู่มุ่งหมายถึงกรณีที่ขาดกระบวนการทางประชาธิปไตยหรือกระบวนการแบบอารยะ หรือมีกระบวนการดังกล่าวแต่ไม่สมบูรณ์
กรณีในหน้าประวัติศาสตร์ที่ได้รับการยกขึ้นเป็นตัวอย่างของการปกครองด้วยกฎหมู่ คือ การพิจารณาคดีแม่มดที่ซาเลมในคริสต์ทศวรรษ 1690 ซึ่งอาศัยด้วยความเชื่อของคนส่วนใหญ่มากกว่าจะดำเนินตามตรรกะของกฎหมาย
การใช้ความรุนแรงโดยฝูงชนวุ่นวาย (mob violence) ในขบวนการแลตเทอร์เดย์เซนต์สมัยแรก ๆ ก็ได้รับการยกเป็นตัวอย่างเช่นกัน เหตุการณ์ดังกล่าวรวมกรณีที่ฝูงชุนวุ่นวายรุมขับไล่และสังหารชาวมอรมอน เช่น การขับชาวมอรมอนและสังหารหมู่ชาวมอรมอนที่ในมิสซูรีใน ค.ศ. 1838 การฆ่าโจเซฟ สมิท ใน ค.ศ. 1844 และการฆ่าโจเซฟ สแตนดิง ใน ค.ศ. 1879
นอกจากนี้ การรุมประชาทัณฑ์ก็ได้รับการยกว่า เป็นอีกตัวอย่างหนึ่งของการปกครองด้วยกฎหมู่
== หมายเหตุ ==
 "กฎหมู่" เป็นคำที่เกษียร เตชะพีระ เสนอ นอกจากนี้ มีผู้เสนอคำอื่น เช่น ณัฐภาณุ นพคุณ ว่า "กฎของคนหมู่มาก" เสนีย์ คำสุข ว่า "หมู่มนุษยาธิปไตย" และโสภณ ศุภมั่งมี ว่า "การปกครองโดยมวลชน"
==อ้างอิง==
== ดูเพิ่ม ==
ลัทธิอิงสามัญชน
ระบอบการปกครอง
กลุ่มเกาะมะริด

กลุ่มเกาะมะริด (မြိတ်ကျွန်းစု) เป็นกลุ่มเกาะในประเทศพม่า ประกอบด้วยเกาะมากกว่า 800 เกาะ มีขนาดใหญ่เล็กแตกต่างกันไป ตั้งแต่ขนาดเล็กมากไปจนถึงพื้นที่ 100 ตารางกิโลเมตร อยู่ในทะเลอันดามัน นอกชายฝั่งทางใต้ของประเทศ เกาะใหญ่สุดคือ เกาะมะลิหรือเกาะทวาย ตั้งอยู่ทางตอนเหนือสุด และเกาะขนาดใหญ่อื่น ๆ ได้แก่ เกาะกะดาน เกาะตะยอตะดานจี เกาะด้อง เกาะซะก้านติ เกาะเบ็นทิงก์ เกาะกานมอ เกาะและซุออ เกาะลานบิ และเกาะย่านเชือกหรือเกาะซาแดะจี้ กลุ่มเกาะเหล่านี้มีประชากรอาศัยอยู่เบาบาง
มะริด
สถานที่ท่องเที่ยวในประเทศพม่า
กลุ่มเกาะมะริด
แหล่งดำน้ำใต้น้ำในประเทศพม่า