pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ลูเซียโน เบกิโอ

ลูเซียโน เอกตอร์ เบกิโอ (Luciano Héctor Becchio; เกิด 28 ธันวาคม พ.ศ. 2526) เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวอาร์เจนตินา เขาลงเล่นในตำแหน่งกองหน้าตัวเป้า ปัจจุบันเขาเป็นผู้ช่วยผู้ฝึกสอนให้กับเซเด อัตเลติโกบาเรียเรสในเซกุนดาดิบิซิออน
เบกิโอ เริ่มต้นอาชีพนักฟุตบอลในบัวโนสไอเรสกับโบกายูนิออร์ส เข้าย้ายเข้าร่วมทีมในยุโรปเมื่อเขาอายุ 20 หลังจากเขาไม่ได้ลงเล่นในลีกเลยกับทีมเป็นเวลา 1 ปี เบกิโอ ถือสิทธิ์ในหนังสือเดินทางอิตาลีและสัญชาติของสหภาพยุโรป ทำให้เขาเซ็นสัญญากับสโมสรสเปนได้ซึ่งเขาได้ร่วมทีม มายอร์กา เบ ในปี ค.ศ. 2003 เขาลงเล่นในลีกระดับล่างของประเทศสเปนเป็นเวลาถึง 5 ปี รวมถึงกับบาร์เซโลนา เบ อีกด้วย
หลังจากการทำ 22 ประตูให้กับทีม เมริดา ในฤดูกาล 2007–08, มาร์เซลิโน เอเลนา อดีตกองหลังทีมชาติสเปน ได้แนะนำเขากับ กวิน วิลเลียมส์ ผู้อำนวยการฟุตบอลของ ลีดส์ยูไนเต็ดเขาได้ผ่านการพิจารณาและได้รับการเซ็นสัญญาในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2008
เขาลงเล่นให้กับลีดส์ถึง 5 ปี โดยลงเล่นทั้งสิ้น 221 นัดและทำไป 86 ประตู ในปี ค.ศ. 2010 เขายังพาทีมเลื่อนชั้นสู่ลีกแชมเปียนชิป ได้อีกด้วยจากการจบลำดับที่ 2 ในปี ค.ศ. 2013 เบกิโอ ย้ายเข้าสู่ นอริชซิตี สโมสรในพรีเมียร์ลีก จากข้อตกลงแลกเปลี่ยนตัวกับ สตีฟ มอริสัน และเขาได้ย้ายออกจากทีมในปี ค.ศ. 2015หลังจากตัวเขาถูกปล่อยยืมตัวให้กับทีมในลีกล่างของสเปนและอังกฤษในฤดูกาลสุดท้ายของเขากับทีม หลังจากนั้นเขาได้ลงเล่นให้กับทีมในลีกล่างของสเปนและอังกฤษ 3 ทีมเป็นเวลา 2 ปี และจึงเลิดเล่นฟุตบอล และผันตัวเองไปเป็นผู้ช่วยผู้จัดการทีมอัตเลติโกบาเรียเรส จนถึงปัจจุบัน
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
นักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินา
ชาวอาร์เจนตินาเชื้อสายอิตาลี
บุคคลจากกอร์โดบา (อาร์เจนตินา)
กองหน้าฟุตบอล
ทิลมัน รีเมินชไนเดอร์

ทิลมัน รีเมินชไนเดอร์ (Tilman Riemenschneider; ราว ค.ศ. 1460 – 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1531) เป็นประติมากรและช่างสลักไม้คนสำคัญชาวเยอรมัน ที่ทำงานอยู่ที่เวือทซ์บวร์ค ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1483 รีเมินชไนเดอร์เป็นประติมากรผู้มีความสามารถระหว่างสมัยคาบเกี่ยวระหว่างสมัยกอทิกและสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
== ประวัติ ==
ทิลมัน รีเมินชไนเดอร์เกิดราวระหว่างปี ค.ศ. 1445 ถึงปี ค.ศ. 1462 ที่ไฮล์บัด ไฮลีเกนสตัดท์ในรัฐทือริงเงินในประเทศเยอรมนีปัจจุบัน เมื่อรีเมินชไนเดอร์อายุได้ห้าขวบบิดาก็ถูกยึดทรัพย์เพราะเข้าไปพัวพันกับความขัดแย้งทางการเมืองอันรุนแรง ครอบครัวต้องออกจากไฮลิเกนชตัท ไปตั้งหลักแหล่งอยู่ที่โอสเตอโรดเดออัมฮาร์ซ (Osterode am Harz)  บิดาของทิลมันได้รับหน้าที่ใหม่เป็นมาสเตอร์ของโรงกษาปณ์ซึ่งเป็นตำแหน่งดีสำหรับยุคนั้น ทิลมันจึงเติบโตขึ้นที่นั่น
กล่าวกันว่ารีเมินชไนเดอร์เดินทางไปเวือทซ์บวร์คครั้งแรกเมื่ออายุได้ 18 ปีเพื่อไปเยี่ยมลุงผู้เป็นนายทะเบียนและที่ปรึกษาทางการเงินของบิชอปแห่งเวือทซ์บวร์ค แต่ก็ไม่ได้ไปพำนักอยู่นาน ราวปี ค.ศ. 1473 รีเมินชไนเดอร์ก็เริ่มการศึกษาและฝึกงานในด้านการประติมากรรมและการแกะสลักไม้ในบริเวณชวาเบียและตอนเหนือของแม่น้ำไรน์ ที่อาจจะเป็นที่สตราสบวร์ก และ อุล์มก็เป็นได้ ขณะสมาคมช่างสลักระบุว่าผู้ที่จะได้รับประกาศนียบัตรได้ต้องผ่านการศึกษาเล่าเรียนเดินทางไปหาประสบการณ์กับห้องช่างต่างๆ แต่นอกไปจากนั้นแล้วก็ไม่มีอะไรที่เป็นที่ทราบมากนักเกี่ยวกับชีวิตเบื้องต้นนอกไปจากว่าทิลมันอาจจะได้เห็นงานของมาร์ติน เชินเกาเออร์ ที่เชินเกาเออร์ใช้เป็นตัวอย่างในการสร้างงานสลักทองแดงต่อมา
ในปี ค.ศ. 1483 รีเมินชไนเดอร์ก็ไปตั้งหลักแหล่งอยู่ที่เวือทซ์บวร์คและเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 1483 ก็ได้เข้าเป็นสมาชิกในฐานะผู้ช่วยจิตรกรของสมาคมเซนต์ลูคสำหรับจิตรกร, ประติมากร และ ช่างแก้ว เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1485 ทิลมันก็สมรสกับอันนา ชมิดท์แม่หม้ายของช่างทองกับลูกชายสามคน การแต่งงานครั้งนี้ไม่แต่จะรีเมินชไนเดอร์มีฐานะดีขึ้นแต่ยังทำให้เปลี่ยนฐานะจากการเป็นช่างฝึกหัดเป็นช่างเต็มตัวด้วย (master craftsman) หลังจากแต่งงานกันได้สิบปีอันนาก็เสียชีวิตทิ้งทิลมัลไว้กับลูกสาวคนหนึ่ง จากนั้นทิลมันก็แต่งงานอีกสามครั้ง ในขณะเดียวกันกับที่สร้างและขยายกิจการทางงานศิลปะของตนเอง งานชิ้นแรกที่สุดที่ทราบเป็นงานสลักหินสำหรับหลุมศพของเอเบอร์ฮาร์ด ฟอน กรุมบาคที่โบสถ์ประจำท้องถิ่นที่ริมพาร์ ซึ่งอาจจะเป็นงานประเภทที่รับทำก่อนที่จะมาได้งานชิ้นใหญ่กับคริสต์ศาสนสถาน ทิลมันเริ่มได้รับงานหลายชิ้นจากเทศบาลเมืองเวือทซ์บวร์คและเมืองใกล้เคียง งานชิ้นใหญ่ชิ้นแรกที่เชื่อกันว่าเป็นงานของทิลมันคืองานฉากแท่นบูชาที่โบสถ์นักบุญยากอบที่เมืองโรเตนบวร์กอบเดอร์เทาเบอร์ที่บรรยายในหนังสือท่องเที่ยวว่าแกะสลักราวปี ค.ศ. 1490 แต่เมื่อเปรียบลักษณะกับงานอื่นแล้วก็ดูจะเป็นงานที่ยังไม่สมบูรณ์เต็มที่ ที่ทำให้สันนิษฐานว่าอาจจะเป็นงานที่ทำขึ้นก่อนหน้านั้น ในปี ค.ศ. 1490 เทศาภิบาลเมืองมึนเนอร์ชตัดท์ก็สั่งฉากแท่นบูชาแมรีแม็กดาเลนสำหรับโบสถ์ประจำเมืองที่รวมทั้งการแกะนักบุญ
เวือทซ์บวร์ค

เวือทซ์บวร์ค (Würzburg, ) เป็นเมืองในรัฐไบเอิร์นของประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำไมน์ เป็นเมืองเอกของส่วนภูมิภาคอุนเทอร์ฟรังเคิน ภาษาท้องถิ่นที่ใช้กันคือภาษาเยอรมันฟรังเคิน เวือทซ์บวร์คตั้งอยู่ห่างจากนครแฟรงก์เฟิร์ตและเนือร์นแบร์คราว 120 กิโลเมตร ใน ค.ศ. 2018 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 130,000 คน
== ภูมิศาสตร์ ==
=== ภูมิอากาศ ===
==เมืองพี่น้อง==
เวือทซ์บวร์คเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
เบรย์ ประเทศไอร์แลนด์
ก็อง ประเทศฝรั่งเศส
ดันดี ประเทศสกอตแลนด์ สหราชอาณาจักร
อึมวันซา ประเทศแทนซาเนีย
โอตสึ ประเทศญี่ปุ่น
รอเชสเตอร์ สหรัฐ
ซาลามังกา ประเทศสเปน
ซูล ประเทศเยอรมนี
ตรุตนอฟ ประเทศเช็กเกีย
อือมิยอ ประเทศสวีเดน
เทศมณฑลวิกโลว์ ประเทศไอร์แลนด์
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เอาคส์บวร์ค

เอาคส์บวร์ค (Augsburg) เป็นนครที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของรัฐบาวาเรียในประเทศเยอรมนี เอาคส์บวร์คเป็นเมืองมหาวิทยาลัยและเป็นที่ตั้งของที่ทำการบริหารของส่วนภูมิภาคชวาเบิน ในปี ค.ศ. 2008 เอาคส์บวร์คเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นที่สามของประเทศเยอรมนีโดยมีประชากรทั้งสิ้นกว่า 264,000 คน เอาคส์บวร์คเป็นเมืองที่เก่าเป็นที่สองรองจากเทรียร์
== ระเบียงภาพ ==
Augsburg-226-Maximilianstr 25-35-gje.jpg
Augsburg-252-Maximilianstr 46-Schaezler-Palais-Herkulesbrunnen-gje.jpg
Augsburg-272-Maximilianstr 52-gje.jpg
Augsburg-Dom-04-gje.jpg
Augsburg-Dom-32-Christophorus-gje.jpg
Augsburg-Fuggerei-06-gje.jpg
Augsburg-402-Fuggerplatz 1-gje.jpg
Augsburg-St Ulrich+Afra-18-gje.jpg
Augsburg-St Ulrich+Afra-64-Orgel-gje.jpg
Augsburg-512-Kapuzinergasse 16-12-gje.jpg
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ราชรัฐมุขนายกเอาคส์บวร์ค
เครือราชรัฐชวาเบีย
เมืองโบราณในประเทศเยอรมนี
รัฐในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
รัฐสิ้นสภาพในประเทศเยอรมนี
เสรีนครจักรวรรดิ
เมืองโรมันในประเทศเยอรมนี
ปรีชา เร่งสมบูรณ์สุข

ปรีชา เร่งสมบูรณ์สุข อดีตหัวหน้าพรรคเพื่อประชาชน อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ในรัฐบาลของนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร เป็นอดีต สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดเลย พรรคเพื่อไทย และเป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลของนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ พรรคพลังประชาชน
== ประวัติ ==
นายปรีชา เร่งสมบูรณ์สุข เกิดเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2500 ที่ตำบลวังสะพุง อำเภอวังสะพุง จังหวัดเลยจบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนอำนวยศิลป์ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ด้านวิศวกรรมโยธา จากสถาบันเทคโนโลยีมาปัว ประเทศฟิลิปปินส์ และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท ด้านการศึกษาเพื่อการพัฒนา จากมหาวิทยาลัยราชภัฏเลย
ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับนางเปล่งมณี เร่งสมบูรณ์สุข (สกุลเดิม มัธยัสถ์สิน) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดเลย สังกัดพรรคเพื่อไทย มีบุตรด้วยกัน 4 คน คือ ศโรธร เร่งสมบูรณ์สุข มณีรัตน์ เร่งสมบูรณ์สุข เมธินี เร่งสมบูรณ์สุข และเศรษฐา เร่งสมบูรณ์สุข
== การทำงาน ==
นายปรีชา เร่งสมบูรณ์สุข เริ่มต้นทำงานโดยการเป็นวิศวกรโยธา ประจำกองควบคุมการก่อสร้าง สำนักงานเร่งรัดพัฒนาชนบท ในระหว่างปี พ.ศ. 2526-พ.ศ. 2528 ต่อมาได้เข้าสู่วงการการเมืองโดยการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดเลย สังกัดพรรคสหประชาธิปไตย ในปี พ.ศ. 2529 ต่อมาได้ย้ายมาสังกัดพรรคกิจสังคม ในปี พ.ศ. 2535 จากนั้นได้ดำรงตำแหน่งรองหัวหน้าพรรคเสรีธรรม ในปี พ.ศ. 2544 (ซึ่งต่อมาได้ยุบรวมพรรคเข้ากับพรรคไทยรักไทย) เคยดำรงตำแหน่งสำคัญอาทิ ผู้ช่วยรัฐมนตรี เลขานุการรัฐมนตรีหลายกระทรวง
ในช่วงที่ดำรงตำแหน่งเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข (นายรักเกียรติ สุขธนะ) เคยถูกกล่าวหากรณีพัวพันการทุจริตยามูลค่า 1,400 ล้านบาท แต่ไม่มีหลักฐานชัดเจนเอาผิดได้
ต่อมาในรัฐบาลของนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ จึงได้รับโปรดเกล้าฯ ให้เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย และได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ในรัฐบาลของนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร แต่จากการสำรวจความพึงพอใจของประชาชน โดยสำนักเอแบคโพล เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2555 เขาเป็นรัฐมนตรีที่ประชาชนไม่รู้จัก เป็นลำดับที่ 6 ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2556 เขาได้รับโปรดเกล้าฯ ให้พ้นจากตำแหน่งรัฐมนตรี
กระทั่ง พ.ศ. 2561 นายปรีชาได้ย้ายมาร่วมงานกับ พรรคพลังประชารัฐ ในนามกลุ่มสามมิตรพร้อมกับนางเปล่งมณีและนายวันชัย บุษบา ต่อมา นายปรีชา นางเปล่งมณี นายวันชัย ได้ลาออกจากการเป็นสมาชิกพรรคพลังประชารัฐ และได้ก่อตั้งพรรคการเมืองใหม่ชื่อ พรรคเพื่อประชาชน
ต่อมาในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 ปรีชาตัดสินใจลาออกจากการเป็นหัวหน้าพรรคและสมาชิกพรรคเพื่อประชาชน และได้ย้ายมาสังกัดพรรครวมไทยสร้างชาติ
== เกียรติยศ ==
เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม พระราชทานยศแก่ปรีชา เร่งสมบูรณ์สุข ให้เป็นที่ "นายกองเอก" ประจำกองอาสารักษาดินแดน
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากจังหวัดเลย
วิศวกรชาวไทย
นักการเมืองไทย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเลย
พรรคสหประชาธิปไตย
พรรคเอกภาพ
พรรคกิจสังคม
พรรคเสรีธรรม (พ.ศ. 2535)
พรรคไทยรักไทย
พรรคพลังประชาชน (พ.ศ. 2541)
พรรคเพื่อไทย
พรรคพลังประชารัฐ
พรรคเพื่อประชาชน
พรรครวมไทยสร้างชาติ
บุคคลจากโรงเรียนอำนวยศิลป์
บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏเลย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
รสนิยมทางเพศ

รสนิยมทางเพศ (sexual orientation) มีความหมายถึงรูปแบบพื้นฐานของอารมณ์ ความใคร่ และ/หรือ ความสนใจทางเพศต่อชาย หญิง หรือทั้งสองเพศ หรือไม่ใช่เพศไหน หรือเพศหลากหลาย จากข้อมูลของสมาคมจิตวิทยาอเมริกัน รสนิยมทางเพศ คือความมีอยู่ และอาจหมายถึง ความรู้สึกของบุคคล เรื่อง ลักษณะเฉพาะตัวและอัตลักษณ์ทางสังคม ที่ดูจากด้านความสนใจ การปลดปล่อยพฤติกรรม และการเป็นสมาชิกของสังคมที่พวกเขาใช้ชีวิตอยู่
รสนิยมทางเพศ เป็นสิ่งที่จำแนกอัตลักษณ์ทางเพศของคนที่รับรู้เรื่องเพศของตนและเช่นเดียวกับคนอื่นที่อาจแยกแยกเรื่องเพศเหล่านี้ ส่วนใหญ่แล้วรสนิยมทางเพศจะมีการแบ่งแยกออกเป็น 3 ประเภทคือ รักต่างเพศ รักร่วมเพศและรักสองเพศ และไม่ฝักใจทางเพศ (asexuality) ก็เริ่มเป็นที่รู้จักในฐานะรสนิยมทางเพศที่ 4
แนวความคิดในการแยกแยะความต้องการความเพศหรือจำแนกคนในด้านรสนิยมทางเพศนี้ เป็นแนวความคิดแผลง ๆ ของชาวตะวันตกที่คิดขึ้นในยุคสมัยใหม่นี้ เมื่อมีคำถามเกิดขึ้นเกี่ยวกับหลักฐานแนวความคิดในสังคมของชาวพื้นเมือง ที่ไม่ใช่ชาวตะวันตก เช่นเดียวกับยุคก่อนตะวันตกสมัยใหม่ หลักฐานเกี่ยวกับการแบ่งแยก รักต่างเพศและรักเพศเดียวกับ ในเรื่องปรากฏการณ์ทางชีวภาพมากกว่าการระบุเจาะจงโครงสร้างสังคมของแต่ละท้องที่และเวลา ก็มักมีข้อสงสัยเกิดขึ้นในยุคอุตสาหกรรมตะวันตก
มีการรายงานว่า รสนิยมทางเพศ เกิดขึ้นส่วนใหญ่จากทางด้านชีววิทยาและจิตวิทยา รวมถึงเพศวิทยา
== อ้างอิง ==
 
มนุษยสัมพันธ์
วนอุทยานเขากระโดง

วนอุทยานภูเขาไฟกระโดง หรือ ภูกระโดง ตั้งอยู่ที่บ้านเขากระโดง ตำบลเสม็ด อำเภอเมืองบุรีรัมย์ จังหวัดบุรีรัมย์ เป็นภูเขาไฟที่ดับสนิทแล้ว มีปากปล่องทะลุเห็นได้ชัดเจน (มีความสูงประมาณ 265 เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลาง) รอบบริเวณแวดล้อมด้วยป่าไม้ที่อุดมสมบูรณ์ เป็นแหล่งอาศัยของสัตว์ป่าขนาดเล็ก โดยเฉพาะนกนานาชนิด บนเขากระโดงยังมีโบราณสถานสมัยขอม รอยพระพุทธบาทจำลอง และพระพุทธรูปขนาดใหญ่ ชื่อว่า พระสุภัทรบพิตร เป็นที่เคารพสักการะของคนในท้องถิ่น นักท่องเที่ยวนิยมขึ้นไปชมทิวทัศน์ของตัวเมืองบุรีรัมย์ และไหว้พระเพื่อเป็นสิริมงคล เดิมชื่อ พนมกระดอง เป็นภาษาเขมร แปลว่า ภูเขากระดอง (เต่า) เป็นภูเขาที่มีรูปลักษณ์คล้ายกระดองเต่า ต่อมาเรียกเพี้ยนเป็น กระโดง
ป่าเขากระโดงเดิมมีพื้นที่ 6,212 ไร่ กรมป่าไม้ได้ประกาศให้เป็นวนอุทยานเขากระโดง เนื้อที่ 1,450 ไร่ เมื่อวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2521 และได้จัดพิธีเปิดให้เข้าเยี่ยมชมตั้งแต่ วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2526 ปัจจุบันอยู่ในความดูแลของกรมอุทยานแห่งชาติ
== ความหลากหลายทางชีวภาพ ==
=== พืชพรรณ ===
พืชพรรณส่วนใหญ่เป็นป่าโปร่ง และประกอบไปด้วยป่าเต็งรัง เนื่องจากลักษณะดินตื้น และมีหินผสมอยู่มาก ดินขาดความสมบูรณ์ เป็นไม้เล็กถึงกลาง ป่าเต็งรังในเขากระโดง เรือนยอดห่างกันทำให้แดดส่องลงมาถึงพื้นได้มาก พันธุ์ไม้ที่พบ ได้แก่ เต็ง รัง มะกอกเลื่อม ตะคร้อ ขี้เหล็กป่า สมอพิเภก งิ้วป่า ปอ และยาบ สำหรับไม้พื้นล่างเป็นพันธุ์พืชที่ชอบแสงจำพวกหญ้าชนิดต่าง ๆ เช่น หญ้าเพ็ก หญ้าคมบาง ในระดับไม้ชั้นรองจะพบไม้พุ่มเบิกนำหลายชนิด เช่น มะขามป้อม ติ้วขาว ติ้วแดง และยังมีพันธุ์ไม้ที่นำมาปลูกได้แก่ จามจุรี ลั่นทม สนประดิพัทธ์ โพธิ์ มะม่วง มะขาม และ ยูคาลิปตัส
=== สัตว์ป่า ===
สัตว์ที่พบมากจะเป็นประเภทสัตว์ปีก คือ พวกนกต่าง ๆ เช่น นกแอ่นบ้าน นกกินปลีอกเหลือง นกเอี้ยงสาลิกา เป็นต้น ซึ่งนกจำพวกนี้สามารถพบได้ง่ายทั่วไป ในบริเวณพื้นที่วนอุทยานเขากระโดง ส่วนนกอพยพมากในช่วงฤดูหนาว นอกจากนกแล้วสัตว์ที่สามารถพบได้ในพื้นที่เป็นพวกสัตว์ขนาดเล็ก พวกสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม เช่น กระรอกหลากสีกระรอกบินจิ๋วท้องขาว กระแตธรรมดา กระเล็น อีเห็นธรรมดา พังพอนธรรมดา
== สิ่งที่น่าสนใจ ==

พระสุภัทรบพิตร เป็นพระพุทธรูปคู่เมืองของบุรีรัมย์ ซึ่งเป็นพระพุทธรูปก่ออิฐฉาบปูนขนาดใหญ่ หันหน้าไปทางทิศเหนือ ภายในเศียรบรรจุพระธาตุ จากจุดที่ตั้งขององค์พระสามารถมองเห็นทัศนียภาพของตัวเมืองบุรีรัมย์ได้
ปราสาทเขากระโดง และพระพุทธบาทจำลอง ตั้งอยู่บนปากปล่องภูเขาไฟกระโดง เป็นศาสนสถาน สร้างขึ้นก่อนสมัยสุโขทัย เดิมเป็นปรางค์หินทราย ก่อบนฐานศิลาแลงองค์เดียวโดดๆ ฐานสี่เหลี่ยมขนาด 4×4 เมตร มีช่องทางเข้า 4 ด้าน ต่อมาหินพังหรือถูกรื้อลงมา มีผู้นำหินมาเรียงขึ้นมาใหม่ แต่ไม่ตรงตามรูปแบบเดิม ในสมัยรัตนโกสินทร์ ตระกูลสิงห์เสนีย์ได้ประดิษฐานพระพุทธบาทจำลองไว้ในองค์ปรางค์ แล้วสร้างมณฑปครอบทับ
ปากปล่องภูเขาไฟ
สะพานพิสูจน์ศรัทธาสาธุชน (บันไดนาคราช)
สะพานแขวนลาวา (สะพานข้ามปล่องภูเขาไฟ)
สิไหลเด้อ (แผลงจากคำว่า “สไลเดอร์” ในภาษาอังกฤษ)
ต้นโยนีปีศาจ(ต้นหีผี)
หินลอยน้ำ
== อ้างอิง ==
ภูมิศาสตร์ของจังหวัดบุรีรัมย์
เขากระโดง
พระพุทธรูปในจังหวัดบุรีรัมย์
พระพุทธรูปขนาดมหึมาในประเทศไทย
อำเภอเมืองบุรีรัมย์
เทรียร์

เทรียร์ (Trier) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำมอแซลในประเทศเยอรมนี เทรียร์ซึ่งเป็นเมืองที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศเยอรมนีก่อตั้งขึ้นเมื่อก่อนปี 16 ก่อนคริสต์ศักราช
บันทึกเจสตา เทรเวโรรุมกล่าวว่าเทรียร์เป็นเมืองที่ก่อตั้งขึ้นโดยเทรบีทา พระราชโอรสพระเจ้าไนนัสแห่งอัสซีเรียกับพระชายาองค์ก่อนที่จะเสกสมรสกับพระราชินีเซมิรามิส เซมิรามิสทรงเกลียดชังเทรบีทา เมื่อทรงขึ้นครองราชย์หลังจากการเสด็จสวรรคตของไนนัสแล้ว ไนนัสก็ออกจากอัสซีเรียไปยังยุโรป หลังจากที่เร่ร่อนอยู่พักหนึ่งแล้วไนนัสก็นำผู้คนไปตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเวณเทรียร์ราว 2000 ก่อนคริสต์ศักราชที่ในปัจจุบันอยู่ในประเทศเยอรมนี เมื่อเสียชีวิตร่างของไนนัสก็ได้รับการเผาบนเพทริสแบร์กโดยประชากรชาวเทรียร์
เทรียร์ตั้งอยู่ในหุบเขาเตี้ย ๆ ที่ปกคลุมไปด้วยไร่องุ่นของดินที่เป็นหินทรายทางตะวันตกของรัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์ไม่ไกลจากพรมแดนที่ติดกับประเทศลักเซมเบิร์กและเป็นเมืองสำคัญในภูมิภาคที่มีชื่อในการทำไร่องุ่นที่ใช้ในการผลิตไวน์มอแซล
เทรียร์เป็นที่ตั้งของมุขมณฑลที่เก่าแก่ที่สุดทางตอนเหนือของเทือกเขาแอลป์ ในยุคกลางอาร์ชบิชอปแห่งเทรียร์เป็นตำแหน่งเจ้าชายมุขนายกที่มีอำนาจปกครองดินแดนตั้งแต่พรมแดนประเทศฝรั่งเศสไปจนถึงแม่น้ำไรน์ นอกจากนั้นก็ยังเป็นหนึ่งในเจ็ดเจ้านครรัฐผู้คัดเลือกจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
การที่มีประชากรประมาณ 100,000 ทำให้เทรียร์เป็นเมืองที่ใหญ่เป็นที่สี่เท่ากับไคเซิร์สเลาเทิร์น มาจนถึงปี ค.ศ. 2005 รองจากไมนทซ์ ลูทวิชส์ฮาเฟิน และโคเบล็นทซ์
== ดูเพิ่ม ==
รัฐผู้คัดเลือกเทรียร์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 
เมืองโรมันในประเทศเยอรมนี
แหล่งมรดกโลกในประเทศเยอรมนี
วัดหน้าพระธาตุ (จังหวัดนครราชสีมา)

วัดหน้าพระธาตุ หรือชาวบ้านเรียกวัดแห่งนี้อีกชื่อหนึ่งว่าวัดตะคุ เป็นวัดเก่าแก่ของชาวปักธงชัย สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2330 หรือในช่วงรัชกาลพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ตั้งอยู่ที่ หมู่ 1 ตำบลตะคุ อำเภอปักธงชัย จังหวัดนครราชสีมา ห่างจากเทศบาลเมืองเมืองปักประมาณ 4 กม.
== ประวัติ ==
ปี พ.ศ. 2330
ก่อสร้างวัดหน้าพระธาตุ อยู่ในช่วงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช (รัชกาลที 1)
ปี พ.ศ. 2521
สร้างโบสถ์หลังใหม่ อยู่ข้างโบสถ์หลังเดิม เนื่องจากโบสถ์หลังเดิมมีอายุค่อนข้างมาก โดยพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 9 และสมเด็จพระนางเจ้าฯพรบรมราชีนีนาถ เสด็จฯพร้อมด้วยสมเด็จพระเทพรัตราชสุดา สยามบรมราชกุมารี และสมเด็จพระเจ้าลูกเธอเจ้าฟ้าจุฬาภรณ์วลัยลักษณ์ในขณะนั้น ทรงเสด็จประกอบพิธีตัดลูกนิมิตอุโบสถวัดหน้าพระธาตุ เมื่อวันที่ 22 เมษายน 2521
==ปูชนียสถานภายในวัด==
===โบสถ์หลังเก่า===
ตั้งอยู่ข้างโบสถ์ใหม่ เป็นหลังดั้งเดิมมีมาแต่ครั้งสร้างวัด ฐานโบสถ์มีลักษณะแอ่นโค้ง ที่ศัพท์ทางช่างเรียกว่า ตกท้องสำเภา หรือท้องช้าง หรือท้องเชือกซึ่งเป็นรูปแบบสถาปัตยกรรมที่ช่างนิยมทำกันในช่วงปลายกรุงศรีอยุธยา และต้นกรุงรัตนโกสินทร์ ที่น่าสนใจคือส่วนของหลังคาซึ่งไม่มีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์เช่นโบสถ์ที่พบเห็นทั่วไป ซึ่งคล้าย "ศิลปะพระราชนิยม" ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว  ภายในโบสถ์มีภาพเขียนซึ่งอยู่ในสภาพสมบูรณ์น่าชม เป็นภาพแสดงเรื่องราวต่าง ๆ เช่น ภาพชาดกตอนต่าง ๆ ภาพพระบฏ (พระพุทธเจ้าทรงยืน) ภาพการนมัสการรอยพระพุทธบาท ภาพพิธีศพหรืออสุภกรรมฐาน พระมาลัย นอกจากนี้ยังสอดแทรกวิถีชีวิตชาวบ้านด้วย ในอดีตมีภาพเขียนทางด้านนอก แต่ปัจจุบันลบเลือนไปมากแล้ว เหลือเพียงบางส่วนที่เหนือประตูทางเข้าด้านหน้า
===หอไตรกลางน้ำ===
ตั้งอยู่หน้าโบสถ์หลังเก่า หอไตรหลังนี้ยกพื้นสูงชั้นเดียวตั้งอยู่ในสระน้ำ มีลักษณะสถาปัตยกรรมแบบเรือนไทยหลังคาจั่วภาคกลาง ผนังอาคารเป็นแบบฝาปะกน เหตุที่ต้องสร้างอยู่ในน้ำเพราะหอไตรเป็นที่เก็บพระไตรปิฎก ตำราคัมภีร์โบราณซึ่งทำจากใบลานเป็นส่วนใหญ่ มอดมดปลวกจึงมักมาแทะกัดกินทำให้เกิดความเสียหาย คนโบราณจึงได้สร้างสระน้ำ ป้องกันไม่ให้สัตว์ต่าง ๆ ขึ้นไปทำลายพระธรรมคัมภีร์เหล่านั้น เมื่อถึงเวลาที่ต้องไปหยิบไปใช้ก็จะมีสะพานพาดไปที่บันไดทางขึ้นหอไตร เสร็จแล้วก็ยกออก ปัจจุบันหอไตรนี้ไม่ได้ใช้ประโยชน์ตามหน้าที่เดิมแล้ว
หอไตรหลังนี้มีภาพเขียนให้ชม ด้านนอกตั้งแต่ประตูทางเข้าเป็นลายรดน้ำปิดทอง ส่วนตามผนังเป็นภาพพุทธประวัติ เทพชุมนุม ลายพุ่มข้าวบิณฑ์ก้านแย่ง แม่พระธรณีซึ่งอยู่ในสภาพลบเลือนไปมาก  ส่วนด้านในหอไตรเป็นเทพชุมนุม ดอกไม้ร่วง เป็นต้น
===พระธาตุ===
อยู่หน้าโบสถ์หลังเก่า เป็นปูชนียสถานที่ชาวปักธงชัยให้ความเคารพศรัทธา ตามประวัติของวัดกล่าวว่า ชาวบ้านซึ่งเป็นคนลาวที่อพยพมาจากเวียงจันทน์ได้ร่วมกันสร้างขึ้น เพื่อให้เป็นศูนย์กลางของชุมชน องค์พระธาตุมีรูปทรงคล้ายพระธาตุเจดีย์ที่พบเห็นในภาคอีสาน คือฐานธาตุเป็นทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัส ส่วนบนสูงเรียวขึ้นไปสอบเข้าหากันมีลักษณะคล้ายกลีบดอกบัว จึงเรียกกันในศิลปะลาวว่าทรงบัวเหลี่ยม ซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของพระธาตุแบบพื้นบ้านลาว 
== งานประจำปี ==
ประเพณีนมัสการพระธาตุ
เป็นงานประจำปีที่ทำสืบต่อกันมาหลายชั่วอายุหลาย100ปี ซึ่งจะจัดขึ้นในวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 3 เดือนกุมภาพันธ์ของทุกปี
== อ้างอิง ==
โบราณสถานในจังหวัดนครราชสีมา
หน้าพระธาตุ
แอฟริกา (มณฑลของโรมัน)

แอฟริกา หรือ อาฟรีกา (อังกฤษ, Africa) เป็นจังหวัดหนึ่งของจักรวรรดิโรมัน ก่อตั้งขึ้นหลังจากที่ชาวโรมันสามารถเอาชนะคาร์เทจได้ในสงครามพิวนิกครั้งที่สาม จังหวัดแอฟริกาประกอบด้วยดินแดนที่ในปัจจุบันคือทางตอนเหนือของตูนิเซีย ตะวันออกเฉียงเหนือของแอลจีเรีย และริมฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนทางตะวันตกของลิเบีย ในเวลาต่อมา ชาวอาหรับก็เรียกบริเวณที่เคยเป็นจังหวัดนี้ว่า "อิฟริกียะห์" ซึ่งมาจากคำว่าแอฟริกานั่นเอง
== อ้างอิง ==
Lennox Manton, Roman North Africa, 1988
A. I. Wilson, Urban Production in the Roman World: The View from North Africa, 2002
Monique Seefried Brouillet, From Hannibal to Saint Augustine: Ancient Art of North Africa from the Musée Du Louvre, 1994
Michael Mackensen and Gerwulf Schneider. Production centres of African Red Slip Ware (2nd-3rd c.) in northern and central Tunisia: Archaeological provenance and reference groups based on chemical analysis, 2006
== ดูเพิ่ม ==
จักรวรรดิโรมัน
อแอฟริกา
ประวัติศาสตร์แอฟริกา
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล
121 (ตัวเลข)

121 เป็น จำนวนธรรมชาติ อยู่ถัดจาก 120 (หนึ่งร้อยยี่สิบ) และอยู่ก่อนหน้า 122 (หนึ่งร้อยยี่สิบสอง)
== ความหมาย ==
121 เป็นเลขอะตอมของ อูนไบอันเนียม
== อ้างอิง ==
จำนวนเต็ม
1 E+11 m²

1 E+11 m² เป็นอันดับของขนาดของสิ่งที่มีพื้นที่ระหว่าง 100,000 ถึง 1,000,000 ตารางกิโลเมตร
----
พื้นที่ขนาดน้อยกว่า 100,000 ตารางกิโลเมตร
----
100,000 ตารางกิโลเมตร เทียบได้ดังนี้:
* 1 E+11 m² หรือ 1 E11 m² หรือ 1×1011 ตร.ม. ในรูป สัญกรณ์วิทยาศาสตร์
* ประมาณ 38,600 ตารางไมล์
* วงกลมที่มีรัศมีประมาณ 316 กิโลเมตร
* สี่เหลี่ยมจัตุรัสที่มีความยาวด้านประมาณ 178 กิโลเมตร
== ตัวอย่าง ==
100,032 ตร.กม. — ประเทศเกาหลีใต้
100,250 ตร.กม. — ประเทศไอซ์แลนด์
101,800 ตร.กม. — มณฑลเจ้อเจียง ประเทศจีน
104,659 ตร.กม. — รัฐเคนทักกี สหรัฐอเมริกา
111,002 ตร.กม. — ประเทศบัลแกเรีย
111,390 ตร.กม. — เกาะนิวฟันด์แลนด์ แคนาดา
124,450 ตร.กม. — รัฐซาราวัก รัฐที่ใหญ่ที่สุดในประเทศมาเลเซีย
130,395 ตร.กม. — ประเทศอังกฤษ
135,000 ตร.กม. — พื้นที่ป่าแห้งตายใน รัฐบริติชโคลัมเบีย ประเทศแคนาดา หลังถูกด้วงสนทำลายเมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2008140,800 ตร.กม. —
1 E+12 m²

1 E+12 m² เป็นอันดับของขนาดของสิ่งที่มีพื้นที่ระหว่าง 1,000,000 ถึง 10,000,000 ตารางกิโลเมตร
----
พื้นที่ขนาดน้อยกว่า 1 ล้านตารางกิโลเมตร
----



1 ล้านตารางกิโลเมตร เทียบได้ดังนี้:
* 1 E+12 m² หรือ 1 E12 m² หรือ 1×1012 ตร.ม. ในรูป สัญกรณ์วิทยาศาสตร์
* 1 ตารางเมกะเมตร
* ประมาณ 386,000 ตารางไมล์
* วงกลมที่มีรัศมีประมาณ 564 กิโลเมตร
* สี่เหลี่ยมจัตุรัสที่มีความยาวด้านประมาณ 1,000 กิโลเมตร
* พื้นผิวของลูกบาศก์ที่มีขอบยาว 408 กิโลเมตร
* พื้นผิวของทรงกลมที่มีรัศมี 282 กิโลเมตร
== ตัวอย่าง ==
1,002,450 ตร.กม. — ประเทศอียิปต์ (ประเทศที่ใหญ่ที่สุดอันดับที่ 28 ของโลก)
1,076,395 ตร.กม. — รัฐออนแทรีโอ แคนาดา
1,228,400 ตร.กม. — เขตปกครองตนเองทิเบต
1,285,216 ตร.กม. — ประเทศเปรู
1,542,056 ตร.กม. — รัฐควิเบก แคนาดา
1,717,854 ตร.กม. — รัฐอะแลสกา สหรัฐอเมริกา
1,919,440 ตร.กม. — ประเทศอินโดนีเซีย
2,166,086 ตร.กม. — กรีนแลนด์ เกาะที่ใหญ่ที่สุดของโลก
2,500,000 ตร.กม. — ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
2,766,890 ตร.กม. — ประเทศอาร์เจนตินา
2,800,000 ตร.กม. — พื้นผิวดาวเซเรส ดาวเคราะห์แคระที่เล็กที่สุดในระบบสุริยะ
3,287,590 ตร.กม. — ประเทศอินเดีย
4,324,782 ตร.กม. — สหภาพยุโรป
4,464,322 ตร.กม. — สมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (อาเซียน)
7,686,850 ตร.กม. — ประเทศออสเตรเลีย (ประเทศที่ใหญ่ที่สุดอันดับที่ 6 ของโลก)
7,800,000 ตร.กม. — พื้นผิวดวงจันทร์ไททาเนียของดาวยูเรนัส
8,514,876 ตร.กม. — ประเทศบราซิล
9,700,000 ตร.กม. — ทวีปยุโรป
9,826,630 ตร.กม. — ประเทศสหรัฐอเมริกา
9,984,670 ตร.กม. — ประเทศแคนาดา (ประเทศที่ใหญ่ที่สุดอันดับที่ 2 ของโลก)
----
พื้นที่ขนาดมากกว่า 10 ล้านตารางกิโลเมตร
----
== อ้างอิง ==
อันดับของขนาด (พื้นที่)
วิหารหลวงพ่อโต

มูลนิธิสมเด็จพระพุฒาจารย์ โต พรหมรังสี เมตตาบารมี หรือที่รู้จักในชื่อ มหาวิหารสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี) หรือ วิหารหลวงพ่อโต หรือ วัดหลวงพ่อโต เป็นที่ประดิษฐานองค์สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) ตั้งอยู่ในเขตบ้านโนนกุ่ม บริเวณริมถนนมิตรภาพ ตำบลมิตรภาพ อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา ห่างจากตัวเมืองนครราชสีมาประมาณ 42 กิโลเมตร เป็นที่ประดิษฐานรูปหล่อทองเหลืองสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) (หลวงพ่อโต) ขนาดใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศไทย โดยมีสรพงษ์ ชาตรี ดาราภาพยนตร์ชื่อดังเป็นผู้ดำเนินการก่อสร้าง บริเวณโดยรอบตกแต่งเป็นสวนไม้ดอกไม้ แต่เดิมมูลนิธิมีพื้นที่ 3 ไร่ ภายหลังด้วยแรงศรัทธาจากประชาชนที่ช่วยกันบริจาคเงินเข้ามา ทำให้เนื้อที่ของมูลนิธิขยายไปถึง 150 ไร่ บ้างเรียกมูลนิธินี้ว่า วัดสรพงษ์ เพราะเป็นผู้ริเริ่มสร้าง
สถานที่แห่งนี้มักถูกเข้าใจผิดว่าคือ วัดโนนกุ่ม หรือ วัดบ้านโนนกุ่ม เนื่องจากมูลนิธิฯ ตั้งอยู่ในเขตบ้านโนนกุ่ม และมีที่ดินติดกับเขตวัดโนนกุ่มซึ่งเป็นวัดประจำหมู่บ้าน
==อาคารและรูปปั้นหลวงพ่อโต==
มหาวิหารเป็นแบบกุฎาคาร (เรือนยอดเจดีย์เพื่อประดิษฐานพระพุทธรูป)
รูปหล่อหลวงพ่อโตประกอบพิธีเททองหล่อส่วนเท้าตั้งแต่สะเอวลงมา ที่วัดเกตุไชยโยวรวิหาร จังหวัดอ่างทอง รวม 3 ส่วน 127 ชิ้น แล้วนำส่วนนั้นๆ มาประกอบเป็นรูปหล่อ แล้วเสร็จเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2543 รูปหล่อหน้าตักกว้าง 8 เมตร 1 นิ้ว สูง 13 เมตร หนัก 61 ตันค่าก่อสร้าง 9 ล้านบาทเศษ
==อ้างอิง==
พุทธศาสนสถานในประเทศไทย
ศาสนสถานในอำเภอสีคิ้ว
พรเดชา สุขารมณ์

นายแพทย์พรเดชา สุขารมณ์ (ชื่อเดิม อัมพร สุขารมณ์) หรือ แจ๊ค สุขารมณ์ เกิดเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515 เป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาลเดชาและนักร้อง เป็นบุตรคนกลาง ในจำนวนพี่น้อง 3 คน ของ นาวาโท นายแพทย์ เดชา สุขารมณ์ และนางทิพย์สุดา สุขารมณ์ สมรสกับ วีรินท์ อนันตพัฒนาวงศ์ (เชอรี่) ในปี พ.ศ. 2550 มีธิดาด้วยกัน 1 คน ชื่อ ทาช่า สุขารมณ์ และต่อมามีบุตรกับ รสริน จันทร์เลขา อีก 1 คนโดยมิได้สมรส ชื่อ พลเดชา สุขารมณ์ (มาร์ธา)
ด้านการศึกษาจบการศึกษาระดับอุดมศึกษาจากคณะแพทย์ศาสตร์ ศิริราชพยาบาล และวิศวกรรมการแพทย์ จากมหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย
แจ๊ค สุขารมณ์เคยออกผลงานอัลบั้มเพลงชุด Revolution of Love กับสังกัด เฮ้าส์ ออฟ ฟัน เรคคอร์ด และในปี 2547 ออกอัลบั้ม โซล เซิร์ชชิ่ง สังกัด จีราฟ เรคคอร์ด ในเครือแกรมมี่
ในปี 2552 เคยตกเป็นข่าวหลังถูกสาวลูกจ้างสถาบันเสริมความงาม ร้องมูลนิธิปวีณา ว่าถูกทำร้ายร่างกายจนบอบช้ำไปทั้งตัว หลังโดนหาว่ายักยอกทรัพย์ แต่เขาก็ปฏิเสธทำร้ายร่างกายลูกจ้างสาว อ้างว่าบันดาลโทสะ เพราะเชื่อว่าถูกยักยอกทรัพย์ไป
แจ๊ค สุขารมณ์ นอกจากจะเป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาลเดชา ยังทำธุรกิจส่วนตัว เอนวี อีสเตติก ศูนย์ปรึกษาปัญหาด้านรูปร่างและผิวพรรณอยู่ที่ เอราวัณแบงค็อก
== การเสียชีวิต ==
เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 นายแพทย์พรเดชา เสียชีวิตเนื่องจากการตกจากที่สูง ภายหลังได้ถูกนำตัวส่งโรงพยาบาล แต่เสียชีวิตในเวลาต่อมาเนื่องจากทนพิษบาดแผลไม่ไหว ซึ่งเจ้าหน้าที่ได้สืบสวนหาสาเหตุการตายที่แท้จริง ว่าเป็นอุบัติเหตุหรือการฆ่าตัวตาย
==ผลงาน==
===อัลบั้มเพลง===
Revolution Of Love (2541) สังกัด เฮ้าส์ ออฟ ฟัน เอนเตอร์เทนเม้นท์
Soul Searching (2547) สังกัด จีราฟเรคคอร์ดส / จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
== อ้างอิง ==
ผู้ฆ่าตัวตาย
นักร้องชายชาวไทย
แพทย์ชาวไทย
นักธุรกิจชาวไทย
บุคคลจากคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล
เสียชีวิตจากการตก