pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
พระคริสต์รับศีลจุ่ม (แวร์รอกกีโอ)

ดูบทความหลักที่ พระคริสต์รับศีลจุ่ม
พระคริสต์รับศีลจุ่ม (The Baptism of Christ)  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยอันเดรอา เดล แวร์รอกกีโอและห้องเขียนภาพ แวร์รอกกีโอเป็นจิตรกรสมัยเรอเนซองส์ชาวอิตาลี ภาพเขียนปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์อุฟฟิซิ, ฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี
แวร์รอกกีโอเขียนภาพ “พระคริสต์รับศีลจุ่ม” เสร็จราวปี ค.ศ. 1475 เป็นภาพที่ได้รับจ้างโดยวัดซานซาลวิในฟลอเรนซ์ และตั้งอยู่ที่วัดจนปี ค.ศ. 1530 เป็นภาพที่เขียนในห้องเขียนภาพของอันดรีย เดล แวร์รอกกีโอที่เห็นลักษณะการเขียนได้จากพระวรกายของพระเยซูและนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์ ชื่อเสียงของภาพอยู่ที่ผู้ช่วยแวร์รอกกีโอเขียนภาพ เทวดาผมสีทองทางด้านซ้ายเป็นงานเขียนของเลโอนาร์โด ดา วินชี ผู้ที่ทำงานอยู่กับแวร์รอกกีโอราวปี ค.ศ. 1470 นักวิจารณ์ศิลปะบางคนกล่าวว่าเทวดาองค์ที่สองวาดโดยจิตรกรฟลอเรนซ์ซานโดร บอตติเชลลี
ภาพเขียนแสดงภาพของนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์เทน้ำบนพระเศียรพระเยซูในการทำพิธีศีลจุ่ม ด้านบนสุดของภาพเป็นภาพมือของพระเจ้ายื่นลงมาและพระจิตที่กางปีกเหนือพระเศียรพระเยซูและรัศมีกางเขนที่แสดงว่าพระเยซูเป็นพระบุตรของพระเจ้าและส่วนหนึ่งของตรีเอกานุภาพ เทวดาสององค์ริมแม่น้ำถือฉลองพระองค์ของพระเยซู การวางรูปโดยทั่วไปว่าสร้างโดยแวร์รอกกีโอผู้เป็นครูและเจ้าของห้องเขียนภาพ และถือว่าเป็นงานชิ้นเอกชิ้นหนึ่งของแวร์รอกกีโอ
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
เลโอนาร์โด ดา วินชี
อันเดรีย เดล เวร์โรชโช
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1470
จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
จิตรกรรมสีน้ำมัน
ศิลปะเกี่ยวกับพระเยซู
ศิลปะเกี่ยวกับนักบุญ
งานสะสมของหอศิลป์อุฟฟีซี
อูมิ เท็นจิง

อุมิ เท็นจิง เกิดวันที่ 25 มีนาคมที่จังหวัดโทจิงิ ประเทศญี่ปุ่น เป็นนักพากย์การ์ตูนญี่ปุ่น
== อะนิเมะ ==
ฮันเตอร์ X ฮันเตอร์ (ปอนซู,ซูชิ,โครุโทปิ)
มาโฮราบะ (คุโรซากิ อาซามิ)
ดิจิม่อน แอดวานซ์ (โคอุชิโร่ อิซูมิ)
ดิจิม่อน แอดวานซ์2 (โคอุชิโร่ อิซูมิ)
โกะริโกะริ (ฮาเระฮาเระ)
== OVA ==
ฮันเตอร์ X ฮันเตอร์(โครุโทปิ)
== ภาพยนตร์ ==
ดิจิม่อน แอดวานซ์  (โคอุจิโร่ อิซูมิ)
ดิจิม่อน แอดวานซ์2 (โคอุจิโร่ อิซูมิ)
== เกม ==
Summon Night (อาคาเนะ)
Digimon World (Main Character)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Umi Tenjin at Anime News Network
Umi Tenjin  at Ryu's Seiyuu Infos
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
นักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น
บุคคลจากจังหวัดโทจิงิ
ตำบลหนองกอมเกาะ

ตำบลหนองกอมเกาะ เป็นตำบลในอำเภอเมืองหนองคาย จังหวัดหนองคาย เดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลมีชัย และได้แยกออกมาในปี พ.ศ. 2524 แบ่งการปกครองเป็น 11 หมู่บ้าน
== อาณาเขตติดต่อ ==
ทิศเหนือ ตำบลมีชัยและตำบลโพธิ์ชัย อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย
ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลโพธิ์ชัย อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลค่ายบกหวาน อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลปะโคและตำบลเมืองหมี อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย
== ลักษณะภูมิประเทศ ==
พื้นที่ส่วนมากเป็นพื้นที่ราบลุ่ม มีคลื่นลอนตื้นสลับเป็นบางส่วน ลักษณะพื้นดินเป็นดินทรายและดินร่วนปนทราย บางส่วนเป็นดินร่วนปนลูกรัง สูงจากระดับน้ำทะเล 170 เมตร ริมตำบลมีหนองน้ำขนาดใหญ่ โดยน้ำจากหนองกอมเกาะเป็นน้ำผิวดินมีอนุภาคดินเหนียวลอยอยู่ และมีค่าความนำไฟฟ้าที่ 100 ms ประชากรมีไฟฟ้าและน้ำประปารวมถึงโทรศัพท์สาธารณะครบทุกหมู่บ้าน
== เขตการปกครอง ==
ตำบลหนองกอมเกาะแบ่งออกเป็น 11 หมู่บ้าน ดังนี้
หมู่ที่  1  บ้านดอนดู่ (Ban Don Du)
หมู่ที่  2  บ้านนาไก่ (Ban Na Kai)
หมู่ที่  3  บ้านคุยนางขาว (Ban Khui Nang Khao)
หมู่ที่  4  บ้านนาเหลาทอง (Ban Na Lao Thong)
หมู่ที่  5  บ้านนาทา (Ban Na Tha)
หมู่ที่  6  บ้านโนนธาตุ (Ban Non That)
หมู่ที่  7  บ้านหนองเดิ่น (Ban Nong Doen)
หมู่ที่  8  บ้านแจ้งสว่าง (Ban Chaeng Sawang)
หมู่ที่  9  บ้านหนองกอมเกาะ (Ban Nong Kom Ko)
หมู่ที่  10  บ้านหนองขาม (Ban Nong Kham)
หมู่ที่  11  บ้านศรีเจริญ (Ban Si Charoen)
== องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ==
พื้นที่ตำบลหนองกอมเกาะอยู่ในความดูแลขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 2 แห่ง ได้แก่
เทศบาลเมืองหนองคาย ตั้งอยู่ที่ เลขที่ 252 ถนนประจักษ์ศิลปาคม ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย 43000
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองกอมเกาะ ตั้งอยู่ที่หมู่ที่ 3 ตำบลหนองกอมเกาะ อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย 43000
== ประชากร ==
พื้นที่ตำบลหนองกอมเกาะในเขตเทศบาลเมืองหนองคายมีประชากร 1,652 คน และมีบ้าน 1,652 หลังคาเรือน ส่วนพื้นที่ตำบลในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลหนองกอมเกาะมีประชากร 6,413 คน และมีบ้าน 1,871 หลังคาเรือน รวมทั้งตำบลมีประชากร 11,005 คน 3,623 หลังคาเรือน
== สถานศึกษา ==
มหาวิทยาลัยขอนแก่น วิทยาเขตหนองคาย
โรงเรียนหนองคายวิทยาคาร
โรงเรียนธนากรสงเคราะห์
โรงเรียนกีฬาจังหวัดหนองคาย
โรงเรียนปทุมเทพวิทยาคาร
== สถานที่สำคัญ ==
ศูนย์ราชการจังหวัดหนองคาย
สำนักงานเกษตรจังหวัดหนองคาย
สำนักงานประมงจังหวัดหนองคาย
ด่านตรวจสัตว์น้ำจังหวัดหนองคาย
สนามกีฬากลางจังหวัดหนองคาย
หนองกอมเกาะ
วัดพระธาตุราษฎ์บำรุง
ตลาดสดแจ้งสว่าง
พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำหนองคาย มหาวิทยาลัยขอนแก่น วิทยาเขตหนองคาย
== อ้างอิง ==
หนองกอมเกาะ
อำเภอเมืองหนองคาย
แม่พระรับสาร (ดา วินชี)

ดูบทความหลักที่ แม่พระรับสาร
แม่พระรับสาร (ภาษาอังกฤษ: Annunciation) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยเลโอนาร์โด ดา วินชีจิตรกรสมัยเรอเนซองส์ชาวอิตาลี ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์อุฟฟิซิ, ฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี
เลโอนาร์โดเขียนภาพ “แม่พระรับสาร” ระหว่างปี ค.ศ. 1472 ถึงปี ค.ศ. 1475 เป็นภาพเหตุการณ์เทวดาเกเบรียลต่อพระแม่มารีย์ว่าจะทรงให้กำเนิดแก่พระเยซู เป็นฉากที่ดา วินชีตั้งในลานในสวนในวิลลาที่ฟลอเรนซ์
เทวดาถือดอกลิลลิ[http://commons.wikimedia.org/wiki/File:LiliumAuratumVVirginaleBluete2Rework.jpg] ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความบริสุทธิ์ของพระแม่มารี กล่าวกันว่าปีกที่วาดดาวิชิวาดจากปีกของนกที่กำลังบิน แต่ปีกถูกวาดให้ยาวขึ้นโดยจิตรกรรุ่นต่อมา
เมื่อหอศิลป์อุฟฟิซิได้ภาพมาในปี ค.ศ. 1867 จากสำนักสงฆ์ซานบาร์โทโลเมโอแห่งมอนเตโอลิเวโตไม่ไกลจากฟลอเรนซ์ เป็นภาพที่ระบุว่าวาดโดยโดเมนนิโค เกอร์ลันเดา ที่เหมือนกับดา วินชีที่ฝึกงานกับอันดรีย เดล เวอร์โรชชิโอ ในปี ค.ศ. 1869 นักวิจารณ์ศิลปะบางคนเห็นว่าเป็นงานของดา วินชีเมื่อเพิ่งเริ่มเขียน
เวอร์โรชชิโอใช้สีที่มีตะกั่วและฝีแปรงที่หนัก และทิ้งจดหมายไว้ไห้ดา วิชีเขียนฉากหลังและเทวดาให้เสร็จ ดา วินชีใช้ฝีแปรงที่เบากว่าและสีที่ไม่มีตะกั่ว เมื่อเอ็กซเรย์ภาพงานของเวอร์โรชชิโอเห็นได้ชัดขณะที่งานของดา วินชีไม่ปรากฏ
โต๊ะหินอ่อนหน้าพระแม่มารีอาจจะเป็นที่เก็บศพของเปียโร ดิ โคสิโม เดอ เมดิชิในบาซิลิกาซานโลเร็นโซที่เวอร์โรชชิโอกำลังแกะอยู่ในช่วงนั้น
== เกร็ดความรู้ ==
เป็นที่กล่าวถึงความอัจฉริยะในตัวของ ดา วินซี ว่า ภาพของพระแม่มารีส่วนบนจะอยู่กึ่งกลางของพนังด้านหลังพอดี ราวกับว่าอยู่ในกรอบรูปที่กำหนด
== อ้างอิง ==
เลโอนาร์โด ดา วินชี
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1470
จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
จิตรกรรมสีน้ำมัน
ศิลปะเกี่ยวกับพระแม่มารีย์
งานสะสมของหอศิลป์อุฟฟีซี
เรือหลวงแวนการ์ด (S28)

เรือหลวงแวนการ์ด (S28) (HMS Vanguard (S28)) เป็น เรือดำน้ำติดหัวรบขีปนาวุธนิวเคลียร์ของอังกฤษ ติดหัวรบขีปนาวุธนิวเคลียร์แบบพร้อมยิงทันที 16 ลูก มีความยาว 492 ฟุต ระวางขับน้ำ 16,000 ตัน และความเร็ว 25 นอต ถูกปล่อยสู่ท้องทะเลในปี พ.ศ. 2535 มีลูกเรือ 145 คน 
== อ้างอิง ==
เรือดำน้ำชั้นแวนการ์ด
เรือดำน้ำ
เรือในสังกัดกองทัพเรือสหราชอาณาจักร
เรือดำน้ำของกองทัพเรือสหราชอาณาจักร
เรือที่ต่อในอังกฤษ
เรือดำน้ำชั้นทรียงฟ็อง

เรือดำน้ำชั้นทรียงฟ็อง (Triomphant class submarine) เป็นเรือดำน้ำหัวรบขีปนาวุธนิวเคลียร์ของประเทศฝรั่งเศส ติดหัวรบขีปนาวุธนิวเคลียร์พร้อมยิงทันที 16 ลูก ความยาว 452 ฟุต ระยะทางขับน้ำ 14,000 ตัน ทำความเร็วได้เร็ว 25 นอต บรรจุลูกเรือ 110 คน 
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 
ทรียงฟ็อง
ชั้นทรียงฟ็อง
เรือดำน้ำของกองทัพเรือฝรั่งเศส
ปฏิญญากรุงเทพฯ

ปฏิญญาอาเซียน (ASEAN Declaration) หรือ ปฏิญญากรุงเทพฯ (Bangkok Declaration) เป็นเอกสารในการก่อตั้งสมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งได้รับการลงนาม ณ กรุงเทพมหานคร ในวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2510 โดยในขณะนั้นมีสมาชิกผู้ก่อตั้งจำนวน 5 ประเทศ ได้แก่ ไทย อินโดนีเซีย สิงคโปร์ มาเลเซีย และฟิลิปปินส์ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อที่จะสกัดการแพร่ขยายของลัทธิคอมมิวนิสต์ในเวียดนาม โดยกำหนดหลักการเบื้องต้นของอาเซียน อย่างเช่น การร่วมมือกัน มิตรภาพและการไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวต่อสถานการณ์ภายในประเทศสมาชิกทั้งหมด วันดังกล่าวมีการจัดการเฉลิมฉลองเป็น วันอาเซียน
== ดูเพิ่ม ==
ทฤษฎีโดมิโน
กฎบัตรอาเซียน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ปฏิญญากรุงเทพ
ปฏิญญา
กฎหมายสมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
สนธิสัญญาในคริสต์ศตวรรษที่ 20
สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับไทย
สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับอินโดนีเซีย
สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับสิงคโปร์
สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับมาเลเซีย
สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับฟิลิปปินส์
เวลามาตรฐานอาเซียน

เวลามาตรฐานอาเซียน (ASEAN Common Time) คือ แนวคิดของกลุ่มประเทศสมาชิกอาเซียนในการกำหนดเวลามาตรฐานของประเทศสมาชิกทั้งหมดอยู่ที่ UTC+8 ชั่วโมง โดยที่ธุรกิจบางแห่งได้ปรับใช้เวลามาตรฐานอาเซียนไปเรียบร้อยแล้ว และจะปรากฏตัวย่อ "ACT" ในเอกสารทางการ การติดต่อสื่อสารและการแจ้งข่าว และยังมีพลเมืองชาวอาเซียนบางส่วนที่ปรับใช้เวลามาตรฐานอาเซียนแล้วเช่นกัน
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
==เว็บไซต์ที่ใช้เวลามาตรฐานอาเซียน==
Companies
Asian media Development Group 
Sites
Lineage II South-East Asia (L2-SEA) official site 
ASEAN - Asia's Perfect 10
gameshogun.ws Blognet
เขตเวลา
ต่อหัว

ต่อหัว หรือ รายหัว  (per capita) เป็นคำศัพท์ที่มักจะถูกใช้ในเชิงสถิติ โดยเป็นการเฉลี่ยค่าสถิติในหัวเรื่องที่จะศึกษา
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Per capita definition and explanation in simple terms, with examples 
สถิติศาสตร์
เคลาส์ เอบเนอร์

เคลาส์ เอบเนอร์ (Klaus Ebner; 8 สิงหาคม พ.ศ. 2507, เวียนนา) เป็นนักเขียนและนักแปลชาวออสเตรีย ที่มีผลงานทั้งในภาษาเยอรมันและภาษากาตาลา
== ผลงาน ==
=== หนังสือ (ในภาษาเยอรมัน) ===
Vermells; กวีนิพนธ์, SetzeVents Editorial, Urús พ.ศ. 2552, ISBN 978-84-92555-10-9
Hominide; เรื่องสั้นนวนิยาย, FZA Verlag, เวียนนา พ.ศ. 2551, ISBN 978-3-9502299-7-4
Auf der Kippe; เรื่องสั้นร้อยแก้ว, Arovell Verlag, Gosau พ.ศ. 2551, ISBN 978-3-902547-67-5
Lose; เรื่องสั้น, Edition Nove, Neckenmarkt พ.ศ. 2550, ISBN 978-3-85251-197-9
=== เรียงความ ===
"Josep Pla"; Zitig (นิตยสารออนไลน์) , เวียนนา พ.ศ. 2551
"Was blieb vom Weißen Ritter?"; Wordshop X - Wiener Werkstattpreis พ.ศ. 2550, FZA Verlag, เวียนนา 2008
"Die Stadt und das Meer"; Reisenotizen, FZA Verlag, เวียนนา พ.ศ. 2550, ISBN 978-3-9502299-4-3
"Die Freiheit ist eine Funzel"; Lichtungen 109 (ISSN 1012-4705) , Graz พ.ศ. 2550
"Von der Legende zur Modernität"; Literatur und Kritik 411/412 (ISSN 0024-466x) , ซัลทซ์บวร์ค พ.ศ. 2550
"Die Kunst ist der Anfang"; Literarisches Österreich 1/2007 (นิตยสารวรรณกรรม, ZVR 295943463) , เวียนนา พ.ศ. 2550
"Das Reizvolle der Prophezeiung"; Sterz 99 (นิตยสารวรรณกรรม, GZ 02Z033378M) , Graz พ.ศ. 2549
"Das Gfrett mit der Reform"; Literarisches Österreich 2/2004 (นิตยสารวรรณกรรม, ZVR 295943463) , เวียนนา พ.ศ. 2547
== รางวัล ==
พ.ศ. 2551 Wiener Werkstattpreis 2007, เวียนนา
พ.ศ. 2550 Premio Internazionale di Poesia Nosside – บทกล่าวคำโคลง, Reggio Calabria
พ.ศ. 2548 Feldkircher Lyrikpreis
พ.ศ. 2547 La Catalana de Lletres 2004 – บทกล่าวคำโคลง, บาร์เซโลนา
พ.ศ. 2525 Erster Österreichischer Jugendpreis, เวียนนา
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ ส่วนใหญ่เป็นภาษาเยอรมันและภาษากาตาลา บางข้อความในดัชนีและวรรณกรรมเป็นภาษาอังกฤษ (27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552)
รายการเกี่ยวกับงานเขียน Grazer Autorinnen Autorenversammlung (GAV) สมาคมนักเขียนชาวออสเตรีย (27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552)
ชีวประวัติ, Schreiblust-Verlag, เยอรมนี (27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552)
นักเขียนชาวออสเตรีย
บุคคลจากเวียนนา
พัก จิน-ย็อง

พัก จิน-ย็อง (박진영; เกิด 13 ธันวาคม ค.ศ. 1971) ชื่อในการแสดงว่า เจ.วาย พัก และดิเอเชียนโซล หรือย่อว่า เจวายพี เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์เพลง ผู้บริหารเพลงชาวเกาหลีใต้ ในปี ค.ศ. 1997 เขาก่อตั้งและเป็นซีอีโอของเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ หนึ่งในบริษัทด้านความบันเทิงที่ทำกำไรได้มากที่สุดในเกาหลีใต้ ซึ่งเจวายพีได้สร้างศิลปินที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงมากมายในบริษัทของเขา ได้แก่ เรน, วันเดอร์เกิลส์, ทูพีเอ็ม, มิสเอ, ก็อตเซเวน, เดย์ซิกซ์, ทไวซ์, สเตรย์คิดส์, อิดจี และเอ็นมิกซ์ เช่นเดียวกับกลุ่มแมนโดป็อป บอยสตอรี และกลุ่มเจป็อป นิจยู
==ผลงานเพลง==
===สตูดิโออัลบั้ม===
1994: Blue City
1995: Tantara
1997: Summer Jingle Bell
1998: Even After 10 Years
1998: Kiss Me
2001: Game
2007: Back To Stage
=== อีพี ===
2009: Sad Freedom
2012: Spring - 5 Songs for 1 New Love
2013: Halftime
2015: 24/34
2016: Still Alive
2019: FEVER
==รายการโทรทัศน์==
รันนิงแมน (รับเชิญ ตอนที่ 92)
เคป็อปสตาร์ ฤดูกาลที่ 1 และ 2 ร่วมกับโบอา และยัง ฮย็อน-ซ็อก
==งานเบื้องหลัง==
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2514
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
ชาวเอแอนด์อาร์
นักร้องภาษาอังกฤษจากเกาหลีใต้
ศิลปินสังกัดเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์
นักร้องเคป็อป
ผู้ชนะเมลอนมิวสิกอะวอดส์
ผู้ชนะมามาอะวอดส์
นักดนตรีจากโซล
ผู้บริหารระดับสูงชาวเกาหลีใต้
คริสต์ศาสนิกชนชาวเกาหลีใต้
นักดนตรีแดนซ์ชาวเกาหลีใต้
นักเต้นชายชาวเกาหลีใต้
นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวเกาหลีใต้
นักร้องป็อปชายชาวเกาหลีใต้
นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวเกาหลีใต้
ผู้บริหารอุตสาหกรรมดนตรีเกาหลีใต้
โปรดิวเซอร์เพลงชาวเกาหลีใต้
โปรดิวเซอร์รายการโทรทัศน์ชาวเกาหลีใต้
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยย็อนเซ
นักร้องชายชาวเกาหลีใต้ในศตวรรษที่ 20
นักร้องชายชาวเกาหลีใต้ในศตวรรษที่ 21
อัลเทอพีนาโคเทค

อัลเทอพีนาโคเทค (Alte Pinakothek, "พิพิธภัณฑ์ศิลปะเก่า") เป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะที่ตั้งอยู่ที่คุนสท์อาเรอาล เมืองมิวนิก ประเทศเยอรมนี "อัลเทอพีนาโคเทค" ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1836
พิพิธภัณฑ์เดิมเป็นพิพิธภัณฑ์ที่เก่าที่สุดแห่งหนึ่งในโลกที่เป็นหนึ่งในสามพิพิธภัณฑ์ของกลุ่มพีนาโคเทค (Pinakothek) ได้แก่ "น็อยเออพีนาโคเทค" (Neue Pinakothek, "พิพิธภัณฑ์ศิลปะใหม่") ที่แสดงงานสะสมงานที่สร้างตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 19 และ "พีนาโคเทคเดอร์โมแดร์เนอ" (Pinakothek der Moderne, "พิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่") ที่แสดงงานสะสมศิลปะสมัยใหม่ ทั้งสามพิพิธภัณฑ์เป็นส่วนหนึ่งของ "คุนสท์อาเรอาล" (Kunstareal) หรือบริเวณพิพิธภัณฑ์ของมิวนิก
== สิ่งก่อสร้าง ==
พระเจ้าลุดวิกที่ 1 แห่งบาวาเรีย มีพระราชโองการให้เลโอ ฟ็อน เคล็นเซอ (Leo von Klenze) สร้างสิ่งก่อสร้างใหม่สำหรับเป็นที่เก็บงานสะสมศิลปะของราชวงศ์วิทเทิลส์บัค (Wittelsbach) ในปี ค.ศ. 1826 พิพิธภัณฑ์ออกแบบเพื่อที่จะแสดงงาน "การตัดสินครั้งสุดท้าย" โดยเปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์ ซึ่งเป็นงานเขียนบนผืนผ้าใบที่ใหญ่ที่สุดที่เคยเขียนกันมา สิ่งก่อสร้างถือกันว่าเป็นสิ่งก่อสร้างที่สมัยใหม่ในเวลานั้นและเป็นตัวอย่างของการก่อสร้างพิพิธภัณฑ์ในเยอรมนีต่อมาหลังจากที่เปิดในปี ค.ศ. 1836 และเป็นแบบอย่างแก่หอศิลป์ใหม่ ๆ ในกรุงโรม, เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก, บรัสเซลส์ และคัสเซิล
พิพิธภัณฑ์ได้รับความเสียหายอย่างหนักในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง แต่ได้รับการก่อสร้างใหม่และเปิดให้ประชาชนเข้าชมได้อีกครั้งในปลายคริสต์ทศวรรษ 1950 แต่การตกแต่งภายในอย่างหรูหรามิได้รับการสร้างใหม่
== ดูเพิ่ม ==
พิพิธภัณฑ์
งานสะสมของอัลเทอพีนาโคเทค
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
== สมุดภาพ ==
ไฟล์:Peter Paul Rubens 105.jpg|"นั่งในสวนฮันนีย์ซัคเคิล"ราวปี ค.ศ. เปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์
ไฟล์:Leonardo da Vinci Madonna of the Carnation.jpg|"แม่พระแห่งดอกคาร์เนชัน"ค.ศ. 1478 - 1480 เลโอนาร์โด ดา วินชี
ไฟล์:Sandro Botticelli 016.jpg|"โทมนัสกับร่างพระเยซู"ราว ค.ศ. 1490ซันโดร บอตตีเชลลี
ไฟล์:Tempi Madonna by Raffaello Sanzio - Alte Pinakothek - Munich - Germany 2017.jpg|"พระแม่มารีเท็มปิ"ค.ศ. 1508ราฟาเอล
ไฟล์:Pieter Bruegel d. Ä. 037.jpg|"ดินแดนแห่งความอุดมสมบูรณ์"ราวปี ค.ศ. 1567ปีเตอร์ เบรอเคิล (ผู้พ่อ)
ไฟล์:Bartolomé Esteban Perez Murillo 004.jpg|"เด็กกินองุ่นกับแตง"ราวปี ค.ศ. 1645-1655บาร์โตโลเม เอสเตบัน มูรีโย
ไฟล์:Bouts anoiting.jpg|"เช็ดพระบาทพระเยซู"คริสต์ทศวรรษ 1440ดีร์ก เบาตส์
ไฟล์:Lucas van Leyden-aria mit dem Kinde, der hl. Maria Magdalena und einem Stifter.jpg|"พระแม่มารีและพระบุตร"ปี ค.ศ. 1522 ลือกัส ฟัน ไลเดิน
พิพิธภัณฑ์ในประเทศเยอรมนี
สิ่งก่อสร้างในมิวนิก
พิพิธภัณฑ์คาปิโตลิเน

พิพิธภัณฑ์คาปิโตลิเน (Musei Capitolini; Capitoline Museums) เป็นกลุ่มพิพิธภัณฑ์ศิลปะและโบราณคดีที่ตั้งอยู่ที่เนเปิลส์ในประเทศอิตาลี “พิพิธภัณฑ์คาปิโตลิเน” ตั้งอยู่ในพาลัซโซสามพาลัซโซรอบจตุรัสที่ผังที่ออกแบบโดยไมเคิล แอนเจโล ในปี ค.ศ. 1536 และสร้างต่อมาอีก 400 ปี ประวัติของพิพิธภัณฑ์เริ่มมาตั้งแต่ปี ค.ศ.  เมื่อสมเด็จพระสันตะปาปาซิกส์ตุสที่ 4 อุทิศงานสะสมบรอนซ์ให้แก่ประชาชนชาวโรมและตั้งอยู่บนเนินคาปิโตลิเน ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมางานสะสมก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้น ที่รวมทั้งประติมากรรมโรมันโบราณ, ศิลปะจากยุคกลางและยุคเรอเนซองต์, งานสะสมอัญมณี, เหรียญ และอื่นๆ  ปัจจุบันพิพิธภัณฑ์เป็นของและบริหารโดยรัฐบาลโรม
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
พิพิธภัณฑ์
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
พิพิธภัณฑ์ในประเทศอิตาลี
สถานที่ท่องเที่ยวในประเทศอิตาลี
สิ่งก่อสร้างในนาโปลี
ภาพที่ระบุว่าเขียนโดยการาวัจโจ

ภาพที่ระบุว่าเขียนโดยการาวัจโจ เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เคยได้รับการระบุว่าเขียนโดยการาวัจโจ จิตรกรสมัยบาโรกชาวอิตาลี ภาพเหล่านี้เขียนระหว่าง ค.ศ. 1571 - 1610 การาวัจโจเป็นจิตรกรผู้มีชื่อเสียงมากระหว่างที่มีชีวิตอยู่แต่ถูกละเลยทันทีที่เสียชีวิตซึ่งทำให้เป็นการยากที่จะแยกงานเขียนที่การาวัจโจเขียนเองกับงานเขียนที่เลียนแบบโดยผู้ติดตามผู้มีฝีมือ
== “คนถอนฟัน”  ==
มินา เกรกอริ สนับสนุนว่าเป็นงานของการาวัจโจในปี ค.ศ. 1992 และจอห์น แกชถกเถียงกรณีนี้ใน “Melita Historica” ในปี ค.ศ. 1998 ฝ่ายผู้สนับสนุนกล่าวว่าทุกคนในภาพเป็นบุคคลเดียวกับบุคคลในภาพอื่นที่เชื่อกันว่าเขียนโดยการาวัจโจ และยากจะเป็นไปได้ว่าผู้ที่วาดเลียนแบบจะหาแบบที่เหมือนกับแบบของการาวัจโจเอง นอกจากนั้นก็ยังเป็นลักษณะการเขียนของการาวัจโจ โดยเฉพาะเมื่อพำนักอยู่ที่มอลตาระหว่างปี ค.ศ. 1607 - 1608 และเป็นภาพประเภทเดียวกับเมื่อเริ่มงานเขียนภาพที่โรม
ฝ่ายที่ค้านว่าไม่ใช่งานของการาวัจโจกล่าวว่าการาวัจโจไม่ได้เขียนงานเขียนชีวิตประจำวันหลังจากราว ค.ศ. 1600 และไม่มีหลักฐานใดๆ ที่บ่งถึงภาพเขียนภาพนี้ หรือภาพเขียนชีวิตประจำวันสมัยหลังในแหล่งข้อมูลเช่นจิโอวานนิ เปียโตร เบลโลริ ผู้ที่เที่ยวเสาะหาภาพเขียนของการาวัจโจ [http://melitahistorica.250free.com/files/1998cara.html#_ftnref16]
== “นักบุญจอห์นแบ็พทิสต์” ==
“นักบุญจอห์นแบ็พทิสต์” จากบาเซิลมีลักษณะหลายอย่างที่คล้ายงานของการาวัจโจ - การใช้แสงเงาที่มืดลึก, รูปโดดของนักบุญ - แต่เป็นภาพที่ไม่ยอมรับกันโดยทั่วไปว่าเขียนโดยการาวัจโจ การเปรียบเทียบกับภาพเขียนของคาร์โล เซลลิตโต (Carlo Sellitto) แสดงให้เห็นว่าผู้ที่ได้รับอิทธิพลของการาวัจโจที่มีพรสวรรค์สามารถที่จะเขียนภาพที่ไม่แต่เพียงเหมือนภาพที่การาวัจโจเขียนแต่ยังสามารถถ่ายทอดความรู้สึกในการสื่อความหมายของภาพได้ด้วย และดีจนกระทั่งยากที่แยกออกได้ว่าเป็นงานเขียนเลียนแบบ
“นักบุญจอห์นแบ็พทิสต์” จากบาเซิลเป็นภาพที่มีคุณภาพดีในทางจิตรกรรมแต่เป็นภาพที่เป็นรูปสัญลักษณ์ที่เขียนกันทั่วไปในสมัยการปฏิวัติซ้อนของโรมันคาทอลิก ที่นักบุญจอห์นถือช่อกุหลาบซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของทุกขกิริยาของพระเยซูต่อหน้าลูกแกะที่เป็นสัญลักษณ์ของความเสียสละของพระเยซูที่จะมาถึง แต่ไม่มีความหมายลึกซึ้งและความสับสนที่ปนเประหว่างความมีเสนห์ทางเพศและความศรัทธาที่การาวัจโจเขียนในภาพ “นักบุญจอห์นแบ็พทิสต์” อื่นๆ อีกหลายภาพ
== “ภาพนิ่งของดอกไม้และผลไม้” ==
ตามที่เชื่อกันการาวัจโจเขียนภาพดอกไม้และผลไม้เมื่อมาถึงโรมใหม่ๆ ดอกไม้และผลไม้แต่ละชิ้นในภาพ “ภาพนิ่งของดอกไม้และผลไม้” เขียนอย่างละเอียดและด้วยฝีมืที่ดีมากที่ทำให้นึกถึงงาน “เด็กชายกับตะกร้าผลไม้” ของการาวัจโจและความเห็นที่ว่าการเขียนภาพดอกไม้ก็ใช้เวลาพอกับการเขียนคน แต่อย่างไรก็ตามเมื่อดูโดยทั่วไปแล้วการวางภาพดูเก้งก้างเกินกว่าที่จะยอมรับได้ว่าเป็นงานของการาวัจโจ ภาพเขียนได้รับการบ่งว่าเป็นงานเขียนของจิตรกรแห่งภาพนิ่งแวดสเวิร์ธ เอเธนเนียมตามงานเขียนที่พิพิธภัณฑ์แวดสเวิร์ธ เอเธนเนียม (Wadsworth Athenaeum) ที่ฮาร์ทฟอร์ด รัฐคอนเนตทิคัต[http://www.wga.hu/index1.html]
== อ้างอิง ==
==ดูเพิ่ม==
การาวัจโจ
นักบุญจอห์นแบ็พทิสต์
ภาพชีวิตประจำวัน
จิตรกรรมภาพนิ่ง
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1590
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1600
*
จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
บานพับภาพ
จิตรกรรมสีน้ำมัน
ศิลปะเกี่ยวกับนักบุญ
ภาพชีวิตประจำวัน
ทะเลสาบอิรี

ทะเลสาบอิรี (Lake Erie) เป็นทะเลสาบที่มีพื้นที่ผิวน้ำใหญ่เป็นอันดับที่ 4 ในหมู่ทะเลสาบของภูมิภาคเกรตเลกส์ และใหญ่เป็นอันดับที่ 10 ของโลก แต่อย่างไรก็ตามทะเลสาบอิรีก็เป็นทะเลสาบที่ตื้นที่สุดและมีปริมาตรน้ำน้อยที่สุดในหมู่ทะเลสาบทั้งห้า 
ในทางภูมิศาสตร์เป็นพรมแดนธรรมชาติระหว่างแคนาดากับสหรัฐอเมริกา โดยทิศเหนือติดกับรัฐออนแทรีโอของแคนาดา ทิศตะวันตกติดกับรัฐมิชิแกน ทิศใต้และทิศตะวันออกติดกับรัฐโอไฮโอ รัฐเพนซิลเวเนีย และรัฐนิวยอร์กของสหรัฐอเมริกา ชื่อของทะเลสาบมาจากชื่อของชนเผ่าอิรี ซึ่งเป็นชาวพื้นเมืองอาศัยอยู่ชายฝั่งทางตอนใต้ของทะเลสาบ
== อ้างอิง ==
== อ่านเพิ่ม ==
Assel, R.A. (1983). Lake Erie regional ice cover analysis: preliminary results  [NOAA Technical Memorandum ERL GLERL 48]. Ann Arbor, MI: U.S. Department of Commerce, National Oceanic and Atmospheric Administration, Environmental Research Laboratories, Great Lakes Environmental Research Laboratory.
Saylor, J.H. and G.S. Miller. (1983). Investigation of the currents and density structure of Lake Erie [NOAA Technical Memorandum ERL GLERL 49]. Ann Arbor, MI: U.S. Department of Commerce, National Oceanic and Atmospheric Administration, Environmental Research Laboratories, Great Lakes Environmental Research Laboratory.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
มีจำนวนเกาะเท่าไรในทะเลสาบอิรี?
แผนที่ทะเลสาบโดย EPA
Great Lakes Coast Watch
Lake Erie Bathymetry – ศูนย์ข้อมูลธรณีฟิสิกส์แห่งชาติ
Frozen lighthouse video via Slate Magazine
Explore the Lake Erie Islands
Lake Erie Nautical Chart
เกรตเลกส์
อิรี
พรมแดนธรรมชาติแคนาดา–สหรัฐ
อิรี
อิรี
แหล่งน้ำในรัฐโอไฮโอ
แหล่งน้ำในรัฐเพนซิลเวเนีย
แหล่งน้ำในรัฐนิวยอร์ก
เส้นทางเดินเรือเซนต์ลอว์เรนซ์
ชีปีโอเน บอร์เกเซ

สคิปิโอเน บอร์เกเซ (Scipione Borghese หรือ Scipione Caffarelli; ค.ศ. 1576 - (2 ตุลาคม ค.ศ. 1633)
พระคาร์ดินัล สคิปิโอเน บอร์เกเซเป็นบาทหลวงโรมันคาทอลิกและนักสะสมศิลปะของยุคเรอเนสซองซ์และเป็นสมาชิกของตระกูลบอร์เกเซ
thumbnail
== ชีวิต ==
สคิปิโอเน บอร์เกเซเดิมชื่อสคิปิโอเน คัฟฟาเรลลิ  เกิดเมื่อ ค.ศ. 1576 ที่โรมในประเทศอิตาลี เป็นบุตรของฟรานซิสโค คัฟฟาเรลลิและออร์เท็นเซีย บอร์เกเซ บิดาของสคิปิโอเนประสบปัญหาทางการเงินฉะนั้นคามิลโล บอร์เกเซลุงทางมารดาจึงเป็นผู้จ่ายค่าเล่าเรียนให้ เมื่อได้รับเลือกให้เป็นสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 5 ในปี ค.ศ. 1605 คามิลโลก็แต่งตั้งสคิปิโอเนให้เป็นคาร์ดินัลและมอบสิทธิให้ใช้สกุลบอร์เกเซพร้อมทั้งตราประจำตัว
และตามธรรมเนียมของคติเห็นแก่ญาติ (nepotism) คาร์ดินัลบอร์เกเซก็ใช้อำนาจในฐานะเลขาธิการของพระสันตะปาปาและในนามของพระสันตะปาปาในการเพิ่มพูนฐานะทางการเงินโดยการเก็บค่าธรรมเนียมและภาษีต่างๆ และสะสมที่ดินเป็นจำนวนมากแก่ตระกูลบอร์เกเซ
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2120
พระคาร์ดินัลชาวอิตาลี
บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 16
บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 17
นักสะสมศิลปะ
บุคคลจากโรม
คนครุ่นคิด (รอแด็ง)

คนครุ่นคิด (Le Penseur; The Thinker) เป็นประติมากรรมที่สร้างโดยโอกุสต์ รอแด็ง ประติมากรชาวฝรั่งเศส ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์รอแด็ง กรุงปารีส ในประเทศฝรั่งเศส
"คนครุ่นคิด" เป็นประติมากรรมบรอนซ์และหินอ่อนที่เป็นรูปชายนั่งคิดเหมือนมีความขัดแย้งภายใน รูปปั้นมักจะใช้เป็นสัญลักษณ์ของปรัชญา
== ประติมากรรม ==
ประติมากรรม "คนครุ่นคิด" เดิมชื่อ "กวี" เป็นงานที่จ้างโดยพิพิธภัณฑ์มัณฑนศิลป์ (Musée des Arts Décoratifs) ในกรุงปารีสเพื่อเป็นรูปปั้นสำหรับประตูทางเข้าพิพิธภัณฑ์ รอแด็งได้รับแรงบันดาลใจจากไตรภูมิดันเตของดันเต อาลีกีเอรี และตั้งชื่อประตูว่า "ประตูนรก" ประติมากรรมแต่ละชิ้นเป็นตัวแทนของตัวละครจากมหากาพย์ เดิม "คนครุ่นคิด" ตั้งใจจะให้เป็นดันเต อาลีกีเอรี หน้า "ประตูนรก" ครุ่นคิดถึงมหากาพย์ ในประติมากรรมชิ้นสุดท้าย รูปปั้นเล็กนั่งอยู่เหนือประตูคิดถึงชะตาของผู้อยู่ข้างใต้ ประติมากรรมเป็นรูปเปลือยเพราะรอแด็งต้องการสร้างผู้ที่มีลักษณะเป็นวีรบุรุษทำนองเดียวกับมีเกลันเจโล ที่แสดงให้เห็นทั้งด้านสติปัญญาที่เกิดขึ้นจากความยำเกรงในพระเจ้าและความสามารถทางกวีนิพนธ์
รอแด็งสร้างปูนหล่อขนาดเล็กใน ค.ศ. 1880 รูปใหญ่หล่อเสร็จเมื่อ ค.ศ. 1902 แต่มิได้ตั้งแสดงให้ประชาชนชมจนปี ค.ศ. 1904 ต่อมางานชิ้นนี้ตกไปเป็นของกรุงปารีส และถูกนำไปตั้งอยู่หน้าตึกป็องเตอง (Panthéon) ใน ค.ศ. 1906 และใน ค.ศ. 1922 ก็ถูกย้ายไปหน้าโรงแรมบีรงที่ต่อมาเป็นพิพิธภัณฑ์รอแด็ง
ประติมากรรมชิ้นนี้เป็นชิ้นที่เป็นที่รู้จักกันมากที่สุดชิ้นหนึ่งของรอแด็ง และมักจะใช้เป็นสัญลักษณ์ที่เกี่ยวกับความมีสติปัญญา และต่อมาก็เป็นหัวเรื่องการเสียดสีที่เกิดขึ้นเมื่อรอแด็งยังมีชีวิตอยู่
== หล่อเพิ่ม ==
ประติมากรรม "คนครุ่นคิด" ถูกหล่ออีกห้าสิบรูป และนำไปตั้งหน้าพิพิธภัณฑ์ในหลายประเทศ ขนาดรูปก็ต่างกันไป บ้างก็ใหญ่กว่ารูปเดิม บ้างก็เล็กกว่า
== อ้างอิง ==
โอกุสต์ รอแด็ง
งานประติมากรรม
รูปหลายเหลี่ยมนูนและเว้า

ในทางเรขาคณิต รูปหลายเหลี่ยมรูปหนึ่งอาจจัดว่าเป็น รูปหลายเหลี่ยมนูน หรือ รูปหลายเหลี่ยมเว้า อย่างใดอย่างหนึ่ง
== รูปหลายเหลี่ยมนูน ==

รูปหลายเหลี่ยมนูน (convex polygon) คือรูปหลายเหลี่ยมเชิงเดียวที่มีเนื้อที่ภายในเป็นเซตนูน (convex set)  สมบัติต่อไปนี้ของรูปหลายเหลี่ยมเชิงเดียว ซึ่งเทียบเท่าได้กับสมบัติของรูปหลายเหลี่ยมนูน
มุมภายในทุกมุมมีขนาดน้อยกว่า 180 องศา
ส่วนของเส้นตรงทุกเส้นที่เชื่อมระหว่างจุดยอดสองจุดใดๆ จะวางตัวอยู่ภายในขอบเขตของรูปหลายเหลี่ยม
รูปหลายเหลี่ยมเชิงเดียวจะเป็น รูปหลายเหลี่ยมนูนโดยแท้ (strictly convex) ถ้ามุมภายในทุกมุมน้อยกว่า 180 องศา และส่วนของเส้นตรงทุกเส้นที่เชื่อมระหว่างจุดยอดสองจุด ที่ไม่อยู่ติดกัน และไม่ใช่จุดเดียวกัน วางตัวอยู่ภายในขอบเขตของรูปหลายเหลี่ยม
รูปสามเหลี่ยมทุกรูปที่ไม่ได้อยู่ในภาวะลดรูป เป็นรูปหลายเหลี่ยมนูนโดยแท้
== รูปหลายเหลี่ยมเว้า ==

รูปที่ไม่ได้เป็นรูปหลายเหลี่ยมนูนจะเรียกว่าเป็น รูปหลายเหลี่ยมเว้า (concave polygon)  หรือ รูปหลายเหลี่ยมวกเข้า (reentrant polygon)  รูปหลายเหลี่ยมเว้าจะมีมุมภายในมุมหนึ่งที่มีขนาดมากกว่า 180 องศาเสมอ
รูปหลายเหลี่ยมเว้าเป็นไปได้ที่จะสามารถตัดแบ่งให้เป็นรูปหลายเหลี่ยมนูนหลายรูป ขั้นตอนวิธีสำหรับการแยกส่วนเป็นรูปย่อยไม่กี่รูป โดยใช้เวลาคำนวณเชิงพหุนาม สามารถทำได้และได้อธิบายไว้แล้วโดย Chazelle กับ Dobkin 
== อ้างอิง ==
นูนและเว้า
พระราชวังคย็องฮี

คย็องฮีกุง หรือ พระราชวังคย็องฮี เป็นหนึ่งในห้าพระราชวังที่สำคัญที่สุดของราชวงศ์โชซ็อนและเกาหลี ปัจจุบันตั้งอยู่ที่โซล ประเทศเกาหลีใต้ สร้างในช่วงราชวงศ์โชซ็อนตอนปลาย และพระราชวังแห่งนี้ได้เป็นพระราชวังแห่งที่ 2 ขององค์พระมหากษัตริย์ โดยพระราชวังแห่งนี้ตั้งอยู่ทางตะวันตกของโซลจึงเรียกว่า ซอ-กว็อล (พระราชวังตะวันตก) โดยตั้งแต่รัชกาลพระเจ้าอินโจถึงรัชกาลพระเจ้าชอลจงเป็นเวลา 10 รัชกาลที่ประทับที่นี่
ราชวงศ์โชซ็อน
คย็องฮึย
สิ่งก่อสร้างในเขตชงโน