pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ท้าวสุยาม

ท้าวสุยาม เป็นเทวราชผู้ปกครองสวรรค์ชั้นยามา
ในวิสุทธชนวิลาสินีระบุว่า เมื่อเจ้าชายสิทธัตถะประสูติแล้วทรงพระดำเนินไป 7 ก้าวนั้น ท้าวสุยามได้ถือพัดวาลวีชนีตามเสด็จด้วย ส่วนมธุรัตถวิลาสินีระบุว่า เมื่อท้าววสวัตตียกกองทัพมารมาผจญพระองค์ขณะทรงบำเพ็ญเพียรใต้ต้นพระศรีมหาโพธิ์ ท้าวสุยามได้ถือจามรทิพย์ ซึ่งมีสิริราวกับดวงจันทร์ในฤดูสารท ยาวสามคาวุต ยืนถวายงานพัดอยู่ด้วย และมโนรถปูรณีระบุว่า ในคราวที่พระพุทธเจ้าเสด็จลงจากเทวโลก ท้าวสุยามก็ได้ถือพัดวาลวิชนีตามเสด็จอีก
ในปรมัตถโชติการะบุว่า เมื่อนางสิริมาเสียชีวิตแล้วไปเกิดเป็นเทวีของท้าวสุยาม
== อ้างอิง ==
เทวดาในศาสนาพุทธ
เทวราช
ท้าวสันดุสิต

ท้าวสันดุสิต เป็นจอมเทพผู้ปกครองสวรรค์ชั้นดุสิตและเทพในชั้นนี้ทั้งหมด ในสวรรค์ชั้นนี้ถือเป็นชั้นที่เปี่ยมไปด้วยปีติ และกามคุณเบาบางกว่าสวรรค์ชั้นอื่น เป็นชั้นที่พระโพธิสัตว์อยู่อาศัยมากที่สุด พระเวสสันดรโพธิสัตว์ทรงประทับในสวรรค์ชั้นดุสิตนี้ก่อนได้รับอาราธนาให้เสด็จลงมาเสวยพระชาติสุดท้ายเป็นพระโคตมพุทธเจ้า
เทวดาในศาสนาพุทธ
เทวดาตามความเชื่อของไทย
ท่าอากาศยานนานาชาติโดโมเดโดโว

ท่าอากาศยานนานาชาติโดโมเดโดโว (Международный Аэропорт Москва-Домодедово) ตั้งอยู่ที่ เมืองดามาเดียดดาวา เป็นท่าอากาศยานของ กรุงมอสโก ประเทศรัสเซีย ห่างจากตัวเมืองไปทางใต้ประมาณ 35 กิโลเมตร (22 ไมล์) เปิดให้บริการตั้งแต่ มีนาคม พ.ศ. 2507 เป็นท่าอากาศยานที่มีผู้ใช้บริการมากที่สุด เหนือท่าอากาศยานสำคัญอีกแห่งหนึ่งของกรุงมอสโก คือ เชเรเมเตียโว และยังเป็นท่าอากาศยานหลักของสายการบินเอสเซเว่นแอร์ไลน์, ครัสแอร์, โดโมเดโดโวแอร์ไลน์ และทรานแอโร
ท่าอากาศยานนานาชาติโดโมเดโดโว (Domodedovo International Airport) รหัสท่าอากาศยาน DME เป็นหนึ่งในท่าอากาศยานหลักสามแห่งในกรุงมอสโก สหพันธรัฐรัสเซีย อีกทั้งเป็นท่าอากาศยานเพียงแห่งเดียวในกรุงมอสโกที่บริหารจัดการโดยภาคเอกชน เดิมทีสร้างขึ้นเพื่อรองรับเฉพาะเที่ยวบินภายในสหภาพโซเวียต ภายหลังสหภาพโซเวียตล่มสลาย บริษัทเครืออีสต์ไลน์ (East Line Group) ซึ่งเป็นเครือข่ายธุรกิจด้านโครงสร้างภายในท่าอากาศยานรายใหญ่ของรัสเซีย เข้ามาซื้อกิจการต่อ และเปลี่ยนโดโมเดโดโวให้เป็นท่าอากาศยานนานาชาตินับแต่นั้น โครงสร้างหลักประกอบด้วยอาคารผู้โดยสารเพียงหลังเดียว โดยแบ่งออกเป็นสองฟากสำหรับผู้โดยสารขาเข้าและผู้โดยสารขาออก
เมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2554 ได้เกิดเหตุระเบิดท่าอากาศยานนานาชาติโดโมเดโดโว ซึ่งทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 35 คน และอีกอย่างน้อย 150 คน ได้รับบาดเจ็บ
== อ้างอิง ==
ท่าอากาศยานนานาชาติโดโมเดโดโว (Photos) 
ดโดโมเดโดโว
ท่าอากาศยานนานาชาติเชเรเมเตียโว

ท่าอากาศยานนานาชาติเชเรเมเตียโว (รัสเซีย: Международный аэропорт Москва-Шереметьево) ตั้งอยู่ที่กรุงมอสโก ประเทศรัสเซีย เป็นหนึ่งในท่าอากาศสำคัญของกรุงมอสโก โดยมีจำนวนผู้ใช้บริการเป็นรองท่าอากาศยานนานาชาติโดโมเดโดโว และยังเป็นท่าอากาศยานหลักของสายการบินแอโรฟลอต และการที่ท่าอากาศยานแห่งนี้เกิดปัญหาในหลายด้าน ทำให้สายการบินจำนวนมาก ได้ทยอยเปลี่ยนเที่ยวบินจากเชเรเมเตียโวไปยังโดโมเดโดโว จึงได้มีการปรับปรุงท่าอากาศยานแห่งนี้เป็นการใหญ่ เพื่อให้มีบริการที่ได้ระดับมาตรฐานสากล โดยคาดว่าการปรับปรุงทั้งหมดจะแล้วเสร็จในปีพ.ศ. 2551
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ท่าอากาศยานนานาชาติเชเรเมเตียโว 
ช
เซ็นได

เซ็นได  เป็นเมืองหลวงของจังหวัดมิยางิ ประเทศญี่ปุ่น และเป็นเมืองใหญ่สุดในภาคโทโฮกุ มีประชากรอาศัยอยู่ราวหนึ่งล้านคน และเป็นหนึ่งใน 19 นครที่ตั้งขึ้นโดยข้อบัญญัติรัฐบาลญี่ปุ่น เซ็นไดก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1600 โดยไดเมียวดาเตะ มาซามูเนะ และเป็นที่รู้จักกันดีในฉายา "เมืองแห่งต้นไม้" (杜の都) โดยมีต้นเซลโคว่าราว 60 ต้น บนถนนโจเซ็นจิ (定禅寺通) และถนนอาโอบะ (青葉通)
ในฤดูร้อน มีการจัดเทศกาลทานาบาตะเซ็นได ซึ่งมีขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศญี่ปุ่น ในฤดูหนาว ต้นไม้จะได้รับการตกแต่งด้วยแสงสว่างนับพันในงานเทศกาลที่เรียกว่า Pageant of Starlight (光のページェント) เกือบตลอดเดือนธันวาคม
วันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2554 เมืองและพื้นที่โดยรอบได้รับความเสียหายอย่างหนักจากเหตุแผ่นดินไหวขนาด 9.0-9.1 โมเมนต์แมกนิจูดนอกชายฝั่ง และคลื่นสึนามิสูง 10 เมตรซึ่งพัดเข้าถล่มเมือง เป็นที่คาดการณ์ว่าจะมีผู้เสียชีวิตนับหลายพันคน แต่เป็นการยากที่จะประมาณการเนื่องจากชัดเจนว่ามีร่างจำนวนมากถูกพัดพาลงไปในมหาสมุทรแปซิฟิก
== เขตการปกครอง ==

เซ็นไดแบ่งการปกครองออกเป็น 5 เขต ได้แก่
เขตไทฮากุ 
เขตมิยางิโนะ 
เขตวากาบายาชิ 
เขตอาโอบะ 
เขตอิซูมิ 
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ 
ข้อมูลการท่องเที่ยวเซ็นได
 
เซ็นได
เซ็นได
ยามาโต้ พิฆาตยุทธการ

ยามาโต้ พิฆาตยุทธการ  เป็น ภาพยนตร์ญี่ปุ่น ที่สร้างมาจากประวัติศาสตร์ของ เรือรบยามาโตะ ใช้เงินในการสร้างมากกว่า 600 ล้านเยน  ผลงานการเขียนนิยายของ จุง เฮ็มมิ และผลงานการกำกับโดย จุงยะ ซาโต ออกฉายในวันที่ 17 ธันวาคม ปี พ.ศ. 2548 ใน ประเทศญี่ปุ่น
==โครงเรื่อง==
หลังจากจมไป 40 ปี เรือยามาโตะ ก็ถูกพบอีกครั้ง ในวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1985 ก่อนที่จะมีการสำรวจใหม่อีกครั้งในเดือน สิงหาคม ปี ค.ศ. 1999 ต่อมาในวันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 2005 ก่อนวันครบรอบ 60 ปี การจมเรือยามาโตะเพียง 1 วัน ก็ได้มีผู้หญิงคนหนึ่งมาหาเรือ เพื่อที่จะไปยังจุดหมายที่เรือยามาโตะอยู่ และคนที่พร้อมจะพาเธอไปก็คือหนึ่งในลูกเรือยามาโตะ และยังเป็นเพื่อนเก่ากับพ่อของเธอเองอีกด้วย
==นักแสดง==
เค็งอิจิ มัตสึยามะ .....  คัทซึมิ คามิโอะ (อายุ 15 ปี)
ชินโด นากามูระ .....  มาโมรุ อูชิดะ
ทาเกชิ โซริมาจิ .....  โซฮาชิ โมริวากิ
จุนได ยามาดะ .....  มาซาโอะ คารากิ
ยู อาโออิ .....  ทาเอโกะ
คาโยโกะ ชิราอิจิ .....  สุเอะ คามิโอะ
เค็นตะ อูจิโนะ ..... เท็ตสึยะ นิชิ
ฮิโรมิ ซากิโมโตะ .....  ซูมิโอะ ทสึเนะตะ
อัตสึโกะ ทากาฮาตะ ..... ทสึเนะ ทามากิ
ฮิโรยูกิ ฮิรายามะ ..... ทามากิ
ได วาตานาเบะ .....  โทชิโอะ ดาเตะ
เท็ตสึยะ นากาดาอิ .....  คัทซึมิ คามิโอะ (อายุ 75 ปี)
เคียวกะ ซูซูกิ .....  มากิโกะ อูชิดะ
โซซูเกะ อิเกมัตสึ .....  อัตซูชิ
เค็นจิ คาเนโกะ .....  มาชิมูระ
ฮิซาชิ อิกาวะ .....  ประธานในที่ประชุม
เท็ตสึยะ วาตาริ .....  พลเรือโท เซอิชิ อิโตะ
รีวโซ ฮายาชิ .....  พลเรือตรี ริวโนะสุเกะ คูซากะ
จุงอิจิ ฮารูตะ .....  ฮิซาโอะ โคอิเคะ
เรียว ฮาชิซูเมะ .....  โยชิฮารุ โคจิมะ
ฮิโรตาโร ฮนดะ .....  เท็ตสึโซ ฟุรุมุระ
ฮิโรชิ คัตสึโนะ .....  โนบุเอะ โมริชิตะ
อูมิตาโร โนซากิ .....  จิโระ โนมูระ
เอจิ โอกูดะ .....  โคซากุ อะริกะ
เค็นจิ ทากาโอกะ .....  ชิโระ โมกิ
ทากาชิ โมริมิยะ .....  โอโมริ
คาซูชิเงะ นางาชิมะ .....  อุสุบุชิ
โนโบรุ ทากาชิ .....  คาวาซาเอะ
ชิโนบุ เทราจิมะ .....  อะยาโกะ
คิมิโกะ โย .....  ซาโยะ นิชิ
==เกร็ด==
เรือรบยามาโตะ เป็นเรือรบที่ใหญ่ที่สุดในโลก  จมอยู่ ณ จุดเส้นรุ้งที่ 30.43 องศาเหนือ เส้นแวงที่ 128.04 องศาตะวันออก  เมื่อวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1945 ห่างจากผิวน้ำประมาณ 325 เมตร มีน้ำหนักระวาง 72,800 ตัน ความสูงวัดจากกระดูกงูถึงยอดเสาได้ 51 เมตร (ประมาณตึก 18 ชั้น) ซึ่งเป็นสัญลักษณ์กองทัพเรือแห่งพระจักรพรรดิญี่ปุ่น
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เวปอย่างเป็นทางการ  
IMDb 
หนังดี 
สยามโซน 
ภาพยนตร์ญี่ปุ่น
ภาพยนตร์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับสงครามโลกครั้งที่ 2
ภาพยนตร์ที่สร้างจากเหตุการณ์จริง
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2548
แมกซิส

แมกซิส (Maxis) เป็นบริษัทผลิตวิดีโอเกมจากสหรัฐอเมริกา ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของบริษัท อิเลคโทรนิค อาร์ต ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2530 (ค.ศ. 1987) ตั้งอยู่ที่ เอเมรีวิลล์ รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา เกมคอมพิวเตอร์ที่รู้จักกันดีของบริษัทนี้ก็คือเกมส์ชุด เดอะซิมส์ และ เกมชุดซิมซิตี
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Maxis at MobyGames
Sim series at MobyGames
SIMply Divine: The story of Maxis Software ", circa 2000, on GameSpot by Geoff Keighley
บริษัทของสหรัฐ
บริษัทวิดีโอเกม
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2530
ท่าอากาศยานปูลโกโว

ท่าอากาศยานปูลโกโว (Аэропо́рт Пу́лково) ตั้งอยู่ที่เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ประเทศรัสเซีย ห่างจากตัวเมืองไปทางใต้ประมาณ 16 กิโลเมตร เป็นท่าอากาศยานที่ใหญ่เป็นอันดับ 3 ของรัสเซีย (เป็นรองจากโดโมเดโดโว และเชเรเมเตียโว) เดิมมีชื่อว่าท่าอากาศยานชอสเซนายา และยังเป็นท่าอากาศยานหลักของรอสซิยาแอร์ไลน์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ท่าอากาศยานปูลโกโว
ป
แคว้นลัตซีโย

ลัตซีโย (Lazio, ) เป็นหนึ่งในยี่สิบแคว้นของประเทศอิตาลี ตั้งอยู่ทางตอนกลางของประเทศ มีอาณาเขตจรดแคว้นตอสคานา แคว้นอุมเบรีย แคว้นมาร์เค แคว้นอาบรุซโซ แคว้นโมลีเซ แคว้นคัมปาเนีย และทะเลติร์เรเนียน แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 5 จังหวัด ได้แก่ โฟรซีโนเน (Frosinone), ลาตีนา (Latina), รีเอตี (Rieti), โรม (Roma) และวีแตร์โบ (Viterbo) เมืองหลักของแคว้นคือโรมซึ่งยังเป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของอิตาลีอีกด้วย
ลัตซีโยเป็นแคว้นที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ ศิลปกรรม สถาปัตยกรรม ศาสนา และวัฒนธรรมของอิตาลี ในแคว้นมีสโมสรกีฬาสำคัญสองทีมคือ สโมสรกีฬาลัตซีโยและสโมสรกีฬาโรมา
==อ้างอิง==
 
ลัตซีโย
เอบซีดิก

เอบซีดิก หรือ รหัสสับเปลี่ยนเลขฐานสิบเข้ารหัสฐานสองแบบขยาย  (EBCDIC: Extended Binary Coded Decimal Interchange Code) เป็นรหัสอักขระ 8 บิตที่พัฒนาโดยบริษัท IBM ซึ่งพัฒนาสำหรับระบบปฏิบัติการขนาดใหญ่ โดยเป็นรหัสสำหรับไฟล์ข้อความที่ใช้กับระบบปฏิบัติการ IBM OS-390 สำหรับเครื่องแม่ข่าย S/390 และบริษัทจำนวนมากใช้กับโปรแกรมประยุกต์ legacy application และฐานข้อมูล ในไฟล์เอบซีดิก ตัวอักษรพยัญชนะและตัวเลขได้รับการนำเสนอเป็นเลขฐานสอง 8 บิต (8 ตัวอักษรของ 0 และ 1) ทำให้สามารถสร้างรหัสได้ 256 รหัส (2 ยกกำลัง 8) ได้แก่ ตัวพยัญชนะ ตัวเลข และเครื่องหมายพิเศษ แต่ในปัจจุบันนิยมใช้รหัสแอสกี (ASCII) มากกว่า
== อ้างอิง ==
2.https://www.google.co.th/search?
อักษรย่อ
รหัสอักขระ
การถนอมอาหาร

การถนอมอาหาร รวมถึงกระบวนการเก็บและรักษาอาหาร เพื่อชะลอการเน่าเสียของอาหาร หรือป้องกันโรคอาหารเป็นพิษ ในขณะที่ยังรักษาคุณค่าทางโภชนาการ สีสัน และกลิ่นให้คงอยู่
== กระบวนการถนอมอาหาร ==
การถนอมอาหารมักจะเกี่ยวข้องกับ การยับยั้งการเติบโตของแบคทีเรีย เชื้อรา และจุลินทรีย์อื่นๆ และการหน่วงปฏิกิริยาระหว่างไขมันกับออกซิเจนในอากาศ ซึ่งเป็นสาเหตุของการเน่าเสีย (rancidity) ของอาหาร รวมถึงการรักษาอายุตามธรรมชาติและสีสันของอาหารซึ่งเกิดจากการปรุงอาหาร เช่น การเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลของเนื้อแอปเปิลเมื่อสัมผัสกับอากาศ และการถนอมอาหารบางประเภทจำเป็นต้องปิดผนึกอาหารหลังจากที่ผ่านกระบวนการต่างๆ เพื่อป้องกันการเกิดปัจจัยของการเน่าเสีย ทำให้อาหารนั้นสามารถเก็บไว้ได้นานมากกว่าปกติ
กระบวนการถนอมอาหารอาจประกอบด้วย
การให้ความร้อนเพื่อกำจัดหรือทำจุลินทรีย์ให้เสื่อมสภาพ เช่น การต้ม การรวน
การใช้สารเคมีเพื่อให้เกิดปฏิกิริยากับออกซิเจน เช่น การใช้ซัลเฟอร์ไดออกไซด์
การยับยั้งการเกิดสารพิษ เช่น การรมควัน การใช้คาร์บอนไดออกไซด์ น้ำส้มสายชู แอลกอฮอล์ ฯลฯ
การขจัดน้ำออกจากอาหาร เช่น การตากแห้ง
การยับยั้งการดูดซึมสารอาหารของจุลินทรีย์ เช่น การเชื่อม การดอง
การเก็บรักษาอาหารในอุณหภูมิต่ำ เช่น การแช่แข็ง การทำให้เย็นขึ้น
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
National Center for Home Food Preservation
BBC News Online - US army food... just add urine
Ten Top Reasons For Opposing Food Irradiation
การถนอมอาหาร
จุดหมายปลายทางของสายการบินมาเลเซียแอร์ไลน์

รายชื่อนี้เป็นจุดหมายปลายทางการเดินทางที่สายการบินมาเลเซียแอร์ไลน์เปิดให้บริการ ตามข้อมูลในเดือนมกราคม พ.ศ. 2555
==ภายในประเทศ==
มาเลเซีย
*อาโลร์เซอตาร์
*บินตูลู
*โจโฮร์บะฮ์รู
*โกตาบารู
*โกตากีนาบาลู
*กัวลาลัมเปอร์
*กัวลาเตอเริงกานู
*กวนตัน
*กูชิง
*ลาบวน
*ลังกาวี
*มีรี
*ปีนัง
*ซันดากัน
*ซีบู
*ตาเวา
==เอเชีย==
ไทย
*กรุงเทพมหานคร
*ภูเก็ต
กัมพูชา
*พนมเปญ
*เสียมราฐ
บรูไน
* บันดาร์เซอรีเบอกาวัน
พม่า
*ย่างกุ้ง
เวียดนาม
*โฮจิมินห์
*ฮานอย
สิงคโปร์
*สิงคโปร์
อินโดนีเซีย
*จาการ์ตา
*เดนปาซาร์
* เมดาน
ฟิลิปปินส์
*มะนิลา
อินเดีย
*เดลี
*มุมไบ
*เจนไน
*บังกาลอร์
*ไฮเดอราบัด
ศรีลังกา
*โคลัมโบ
มัลดีฟส์
*มาเล
บังกลาเทศ
*ธากา
จีน
*ปักกิ่ง
*คุนหมิง
*กว่างโจว
*เซี่ยงไฮ้
*เซียะเหมิน
*ฮ่องกง
ไต้หวัน
*ไทเป
ญี่ปุ่น
*โตเกียว นาริตะ
*โอซากา
เกาหลีใต้
*โซล
ซาอุดิอาระเบีย
*เจดดาห์
*ริยาด
==โอเชียเนีย==
ออสเตรเลีย
*บริสเบน
*เพิร์ท
*เมลเบิร์น
*ซิดนีย์
*แอดิเลด
นิวซีแลนด์
*ออกแลนด์
==อเมริกาเหนือ==
สหรัฐอเมริกา
*ลอสแอนเจลิส
*นิวยอร์กซิตี
==ยุโรป==
เนเธอร์แลนด์
*อัมสเตอร์ดัม
ฝรั่งเศส
*ปารีส
เยอรมนี
*แฟรงก์เฟิร์ต 
อังกฤษ
*ลอนดอน 
==จุดหมายปลายทางที่ยกเลิกแล้ว==
===จุดหมายปลายทางที่ยกเลิกภายในประเทศ===
มาเลเซีย
*อีโปะฮ์
===จุดหมายปลายทางที่ยกเลิกแล้วในเอเชีย===
คูเวต
บาห์เรน
อินเดีย
*อาห์เมดาบัด
*โกลกาตา
อินโดนีเซีย
*บาลิกปาปัน
*บันดุง
*มานาโด
*มากัซซาร์
*ปาดัง
*ปอนเตียอานัก
*ทาราคัน
*ยอกยาการ์ตา
*สุราบายา
จีน
*เฉิงตู
*กุ้ยหลิน
*อู่ฮั่น
*ซีอาน
*มาเก๊า
ซาอุดีอาระเบีย
*ดาห์ราน
*ริยาด
*ดัมมาน
เลบานอน
*เบรุต
ลาว
*เวียงจันทน์
ไทย
*เชียงใหม่
*หาดใหญ่
*กระบี่
ฟิลิปปินส์
*เซบู
*ดาเวา
*ซัมโบอังกา
เกาหลีใต้
*ปูซาน
ญี่ปุ่น
*ฟุกุโอะกะ
*นะโงะยะ
*โตเกียว ฮาเนดะ
ไต้หวัน
*เกาซุง
ซีเรีย
*ดามัสกัส
ปากีสถาน
*การาจี
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
*ดูไบ
===จุดหมายปลายทางที่ยกเลิกแล้วในแอฟริกา===
อียิปต์
*ไคโร
แอฟริกาใต้
*โจฮันเนสเบิร์ก
*เคปทาวน์
===จุดหมายปลายทางที่ยกเลิกแล้วในโอเชียเนีย===
ออสเตรเลีย
*ดาร์วิน
*แคนส์
นิวซีแลนด์
*ไครสต์เชิร์ช
===จุดหมายปลายทางที่ยกเลิกแล้วในอเมริกาเหนือ===
สหรัฐอเมริกา
*โฮโนลูลู
*นวร์ก
แคนาดา
*แวนคูเวอร์
เม็กซิโก
*เม็กซิโกซิตี้
===จุดหมายปลายทางที่ยกเลิกแล้วในอเมริกาใต้===
อาร์เจนตินา
*บัวโนสไอเรส
===จุดหมายปลายทางที่ยกเลิกแล้วในยุโรป===
ออสเตรีย
*เวียนนา
เบลเยียม
*บรัสเซลส์
โครเอเชีย
*ซาเกร็บ
สเปน
*มาดริด
สวิตเซอร์แลนด์
*ซูริก
เยอรมนี
*มิวนิก
สวีเดน
*สต็อกโฮล์ม
อังกฤษ
*แมนเชสเตอร์
อิตาลี
*โรม
ตุรกี
*อิสตันบูล
มาเลเซียแอร์ไลน์
รายชื่อ
ม
ภาษาวาไร

ภาษาวาไร (Waray), ซามาร์-เลเต หรือ ซามาร์ เป็นภาษาที่ใช้พูดในจังหวัดซามาร์, นอร์เทิร์นซามาร์, อีสเทิร์นซามาร์, เลเต และบีลีรันในฟิลิปปินส์ จัดอยู่ในภาษาตระกูลวิซายัน มีความเกี่ยวข้องกับภาษาเซบูและใกล้เคียงกับภาษาฮีลีไกโนน
== ไวยากรณ์ ==
=== สรรพนาม ===
=== คำเชื่อม ===
ภาษาวาไรไม่มีคำที่ตรงกับกริยา to be ในภาษาอังกฤษ ตัวอย่างเช่น ในภาษาตากาล็อก Siya ay maganda = หล่อนสวย คำ ay บอกถึงความเชื่อโดยทั่วไปแต่ไม่ได้ตรงกับ is ในภาษาอังกฤษ และเป็บคำเชื่อมบอกถึงการกลับประโยคในภาษาตากาล็อกด้วย แต่ภาษาวาไรไม่มีคำเชื่อมลักษณะนี้ คำว่า หล่อนสวยจะใช้ว่า Mahusay hiya หรือ Mahusay iton hiya โดย iton เป็นคำนำหน้านาม หรือประโยค นี่คือหมา ใช้ว่า Ayam ini คำว่าหมา (ayam) จะวางอยู่หน้าคำว่านี่ (ini) โดยไม่มีคำเชื่อม ภาษาวาไรจึงต่างจากภาษาตากาล็อกที่ไม่สามารถกลับให้ประธานขึ้นต้นประโยคได้
อย่างไรก็ตาม ภาษาวาไรยังมีโครงสร้างบอกถึง การเป็น จะเป็น และกลายเป็น เช่น
Makuri magin estudyante = ยากที่จะเป็นนักเรียน
Ako an magigin presidente = ฉันจะเป็นประธานาธิบดี
Ako an nagin presidente = ฉันกลายเป็นประธานาธิบดี
== สัทวิทยา ==
ภาษาวาไรมีพยัญชนะ 16 ตัว: p, t, k, b, d, g, m, n, ng, s, h, w, l, r และ y. มีสระหลัก 3 ตัว: [a], [/[i], และ [o]/[]. [i]/[ และ []/[o] เสียงคล้ายกันแต่  [o] เป็นเสียงของ[] ในพยางค์ท้าย. แม้ว่าจะมีเสียงแยกกันสำหรับพยัญชนะแต่ละตัว ตัว [d] และ [] มีเสียงคล้ายกันแต่ใช้แทนกันไม่ได้เช่น  palaron (โชคดี) [จาก palad, ปาล์ม] แต่ไม่ใช่ paladon และ tagadiín (จากที่ซึ่ง) [จาก diín, ที่] แต่ไม่ใช่ tagariín.
== ระบบการเขียน ==
ระบบการเขียนที่กำหนดโดยองค์กรวิชาการภาษาวิซายันแห่งซามาร์และเลเต ยังไม่แพร่หลาย คำเดียวกันจึงสะกดต่างกันบ้าง แต่จะต่างเฉพาะสระเท่านั้น เช่น
diri = dire = ไม่
guinhatag = ginhatag = ให้แล้ว
hira = hera = พวกเขา
maopay = maupay = ดี
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
พิพิธภัณฑ์เกี่ยวกับวาไร
พจนานุกรมเลเต-ซามาร์ - อังกฤษ   
บทเรียนภาษาวาไร 
พจนานุกรมภาษาวาไร 
Bansa.org พจนานุกรมภาษาวาไร 
รายงานเกี่ยวกับวัฒนธรรมวาไร
คำอธิบายเกี่ยวกับภาษาวาไร (Online Tutorial)
วาไร
เวียงแว่นฟ้า

เวียงแว่นฟ้าเป็นนวนิยายที่ได้รับรางวัลคณะกรรมการพัฒนาหนังสือแห่งชาติ พ.ศ. 2545 และนวนิยายดีเด่นรางวัล 7 Books Awards พ.ศ. 2547 เป็นบทประพันธ์ของ กฤษณา อโศกสิน
== เรื่องย่อ ==
เจ้าม่อนฟ้า หลานขุนหอคำเมืองนาย ปลอมตัวเข้ามาเมืองเชียงใหม่ ได้พบกับบัวบุรีซึ่งเป็นคนในคุ้มเจ้าหลวง เจ้าม่อนฟ้าหลงรักบัวบุรีจึงตามเข้ามาทำงานในคุ้ม ส่วนเมืองรามเป็นไพร่ ลูกพรานป่ามาจากเมืองลำปาง ได้พบกับบัวบุรีเมื่อตามเสด็จเจ้าหลวงไปดูการลากไม้ เกิดชอบพอกัน เมืองรามจึงเลือกไปทำงานเป็นช่างไม้ในคุ้มหลวง เมื่อเจ้าม่อนฟ้ารู้ว่าบัวบุรีมีใจให้เมืองรามจึงฉุดบัวบุรีหนีกลับไปเมืองนายและแต่งงานกับนางที่นั่น
เมื่อเมืองรามรู้ว่าบัวบุรีถูกฉุดไปเมืองนาย เมื่อสบโอกาสจึงออกเดินทางตามไปและไปพบเจ้าม่อนฟ้าที่เมืองมอกใหม่ ขณะที่เจ้าม่อนฟ้าออกมาดูลาดเลาข่าวศึก เกิดทะเลาะกัน เมืองรามถูกเจ้าม่อนฟ้าแทงบาดเจ็บสาหัส แต่ได้ชาวเมืองมอกใหม่ช่วยไว้ และกลับมาเชียงใหม่เมื่อคราวทัพเมืองมอกใหม่เข้าตีเมืองเชียงใหม่
== ภาพทางประวัติศาสตร์ ==
นวนิยายเรื่องนี้ให้ข้อมูลเกี่ยวกับสภาพของล้านนาในช่วงปลายรัชกาลที่ 4 ถึงต้นรัชกาลที่ 5 ที่เริ่มมีปัญหาจากการคุกคามของชาติตะวันตกและการเผยแผ่ศาสนาคริสต์ ขณะนั้น อังกฤษยึดครองพม่าตอนล่างได้แล้ว ส่วนพม่าตอนบนยังเป็นอิสระแต่มีปัญหากับหัวเมืองไทใหญ่ที่เป็นประเทศราชเนืองๆ ในขณะที่หัวเมืองไทใหญ่ ล้านนา เชียงตุง ก็มีปัญหาขัดแย้งกันเองเป็นระยะๆ เช่น สงครามเชียงใหม่-เชียงตุง และสงครามระหว่างเชียงใหม่-มอกใหม่
== อ้างอิง ==
กฤษณา อโศกสิน. เวียงแว่นฟ้า. พิมพ์ครั้งที่ 3. เพื่อนดี. 2547
นวนิยายอิงประวัติศาสตร์
งานเขียนของกฤษณา อโศกสิน
สมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 1

บุญราศีสมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 1  (John Paul I) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาในปี ค.ศ. 1978
== พระประวัติ ==
สมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 1 มีพระนามเดิมว่า อัลบีโน ลูเชียนี  ถือกำเนิดในครอบครัวที่ค่อนข้างขัดสน ท่านได้อุทิศตนให้กับพระผู้เป็นเจ้าในฐานะนักบวช ได้ดำรงตำแหน่งสำคัญ เช่น บิชอปแห่งวิตโตรีโอเวเนโต (ค.ศ. 1958-1969) และอัครบิดรแห่งเวนิส (ค.ศ. 1969-1978) ตามลำดับ ได้รับแต่งตั้งเป็นพระคาร์ดินัลในปี ค.ศ. 1973 ด้วยความไม่ทะเยอทะยานทำให้ท่านยิ่งเป็นที่รักใคร่ของทุกคน โดยเฉพาะองค์สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6
== การดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปา ==
เมื่อสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่  6  สิ้นพระชนม์ลงด้วยโรคพระหทัยวายเฉียบพลัน พระคาร์ดินัลอัลบีโน ลูเชียนี เป็นผู้ถูกเลือกด้วยฉันทามติจากที่ประชุมคณะพระคาร์ดินัล  ด้วยความถ่อมพระองค์ทรงพยายามขอร้องว่า ไม่ต้องการสวมมงกุฎพระสันตะปาปา หรือนำแห่ขึ้นพระที่นั่งอันศักดิ์สิทธิ์ของพระสันตะปาปาตามสมณประเพณี แต่ก็ไร้ผลเพราะผู้ที่จะเป็นพระสันตะปาปาจำต้องผ่านพิธีศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้ทุกอย่าง คงมีเพียงอย่างเดียวที่เป็นไปตามคำขอคือ การปฏิญาณพระองค์ที่ระเบียงพระบัญชรที่ทำขึ้นอย่างเรียบง่ายโดยมีพระคาร์ดินัลผู้ช่วยทำพิธีคือคาร์ดินัลโยเซฟ รัทซิงเงอร์
== การสิ้นพระชนม์ ==
วันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1978 หลังจากดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาเพียง 33 วัน พระคาร์ดินัลผู้ใกล้ชิดพบร่างของพระสันตะปาปาฟุบอยู่กับโต๊ะทรงงานในพระหัตถ์ยังทรงถือเอกสารค้างอยู่ ครั้นเมื่อเข้าไปถวายการปฐมพยาบาลก็ปรากฏว่าพระองค์สิ้นพระชนม์แล้ว มีข้อสันนิษฐานว่าอาจทรงถูกลอบปลงพระชนม์ หรือเกิดพระอาการเสวยยาเกินขนาด เนื่องด้วยมีโรคประจำพระองค์คือโรคพระหทัย แต่อย่างไรก็ตามไม่ได้มีการชันสูตรพระศพ เพราะถือเป็นเรื่องต้องห้ามของวาติกัน
พระสันตะปาปาชาวอิตาลี
ผู้น่าเคารพ
บุคคลจากแคว้นเวเนโต
เสียชีวิตจากภาวะหัวใจล้มเหลว
สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6

สมเด็จพระสันตะปาปานักบุญปอลที่ 6 (Paulus PP. VI;) ดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1963 ถึง ค.ศ. 1978 สืบต่อจากสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 23 ผู้เรียกประชุมสังคายนาวาติกันครั้งที่สอง เมื่อได้รับตำแหน่งพระสันตะปาปาก็ทรงสืบสานงานการประชุมสังคายนานั้นต่อ ซึ่งมีผลให้พระศาสนจักรโรมันคาทอลิกได้ส่งเสริมและสนับสนุนงานด้านคริสตศาสนสัมพันธ์กับนิกายโปรเตสแตนต์และอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์เรื่อยมาจนปัจจุบัน
ก่อนได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปา พระองค์เคยทำงานรับใช้ใกล้ชิดกับสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12 โดยทำงานที่สำนักเลขาธิการแห่งรัฐวาติกัน และพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12 นี้เองได้แต่งตั้งพระองค์เป็นอัครมุขนายกแห่งมิลาน ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นเลขาธิการสภามุขนายกแห่งอิตาลีอีกด้วย ต่อมาในสมณสมัยของสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 23 พระองค์ได้รับแต่งตั้งเป็นพระคาร์ดินัล และได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปาหลังจากสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 23 ได้สิ้นพระชนม์
พระองค์เลือกใช้พระนามว่า เปาโล เพื่อสื่อถึงการเน้นพันธกิจทางด้านการประกาศข่าวดีเหมือนนักบุญเปาโลอัครทูต นอกจากนี้หลังจากการสิ้นพระชนม์ของสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 23 พระองค์ยังคงสานงานการประชุมสังคายนาวาติกันครั้งที่สองนั้นต่อ ซึ่งมาแล้วเสร็จในสมณสมัยสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2
ในวันพฤหัสบดีที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2555 สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 โดยสมณะกระทรวงการแต่งตั้งนักบุญ ได้ประกาศว่าสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6 ทรงเปี่ยมด้วยวีรคุณธรรม จึงเป็นผู้น่าเคารพ ซึ่งเป็นกระบวนการขั้นต้นก่อนการประกาศเป็นนักบุญในลำดับต่อไป
ต่อมาในวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิสได้ทรงลงนามรับรองในการเกิดอัศจรรย์ ตามที่พระคาร์ดินัลเอนเจโล อามาโต สมณมนตรีว่าการสมณะกระทรวงการแต่งตั้งนักบุญได้เสนอ และประกาศให้มีศาสนพิธีในวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2557 เพื่อแต่งตั้งสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6 ขึ้นเป็นบุญราศี ในขั้นตอนต่อจากนี้สมณะกระทรวงการแต่งตั้งนักบุญจะต้องได้รับรายงานและพิสูจน์การเกิดอัศจรรย์อีกหนึ่งครั้ง ก่อนที่พระสันตะปาปาจะลงนามรับรองและดำเนินการประกาศเป็นนักบุญต่อไป
== อ้างอิง ==
พระสันตะปาปาชาวอิตาลี
พระสันตะปาปานักบุญ
อาร์ชบิชอปแห่งมิลาน
บุคคลจากแคว้นลอมบาร์เดีย
ผู้รอดชีวิตจากการลอบสังหาร
สมเด็จพระสันตะปาปายอห์นที่ 23

สมเด็จพระสันตะปาปานักบุญยอห์นที่ 23 (John XXIII) มีพระนามเดิมว่าอันเจโล จูเซปเป รอนกัลลี (Angelo Giuseppe Roncalli; ) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1958 ถึง ค.ศ. 1963
พระองค์เป็นบุตรคนที่สี่ในบรรดาพี่น้องทั้งหมดสิบสี่คนในครอบครัวเกษตรกรชาวแคว้นลอมบาร์เดีย ได้รับศีลอนุกรมเป็นบาทหลวงเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 1904 ได้ตำรงตำแหน่งสำคัญหลายตำแหน่งในคริสตจักรโรมันคาทอลิก เช่น เอกอัครสมณทูตประจำประเทศฝรั่งเศส บัลแกเรีย กรีซ และตุรกี และในวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 1953 สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12 ได้แต่งตั้งพระองค์เป็นพระคาร์ดินัลประมุขเขตอัครบิดรเวนิส
พระคาร์ดินัลรอนกัลลีได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปาเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 1958 เลือกใช้พระนามยอห์น เป็นพระนามพระสันตะปาปา พระองค์ได้เรียกประชุมสังคายนาวาติกันครั้งที่สอง ซึ่งเปิดประชุมครั้งแรกวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 1962 และสิ้นพระชมน์ก่อนที่สังคายนาครั้งนี้จะสิ้นสุดลง สิริรวมสมณสมัย 4 ปีครึ่ง
พระศพของพระองค์ถูกฝังที่ใต้มหาวิหารนักบุญเปโตรเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1963 และมีการเริ่มกระบวนการประกาศให้พระองค์ได้เป็นนักบุญตั้งแต่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1965 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6 ผู้สืบตำแหน่งพระสันตะปาปาต่อจากพระองค์ ประกาศให้พระองค์เป็นผู้รับใช้พระเป็นเจ้า ต่อมาได้เป็นผู้น่าเคารพตั้งแต่วันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 1999 และได้รับการประกาศเป็นบุญราศีเมื่อวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 2000 โดยสมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 2 และในที่สุดพระองค์ก็ได้รับการประกาศเป็นนักบุญในวันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 2014 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส
== ดูเพิ่ม ==
Pacem in terris
== อ้างอิง ==
พระสันตะปาปาชาวอิตาลี
พระสันตะปาปานักบุญ
นักบุญชาวอิตาลี
นักบุญในคริสต์ศตวรรษที่ 20
ผู้ได้รับอิสริยาภรณ์เหรียญแห่งอิสรภาพของประธานาธิบดี
บุคคลจากแคว้นลอมบาร์เดีย
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12

สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12 (Pius Papa XII) พระสันตะปาปาพระองค์ที่ 260 พระประมุขแห่งนครรัฐวาติกัน ดำรงตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 1939 ถึงวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 1958 มีพระนามเดิมว่า เอวเจนีโอ มาเรีย จูเซปเป โจวันนี ปาเชลลี
ก่อนได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปา พระองค์เคยดำรงตำแหน่งเลขาธิการกรรมการคริสตจักรวิสามัญ เอกอัครสมณทูตประจำประเทศเยอรมนี (ค.ศ. 1917 - 1929) และพระคาร์ดินัลเลขาธิการแห่งรัฐ ในช่วงนี้พระองค์ได้แสดงพระปรีชาสามารถในการทำสนธิสัญญากับชาติยุโรปและละตินอเมริกา โดยเฉพาะอย่างยิ่งการทำความตกลงไรช์คอนคอร์ดัทกับรัฐบาลนาซีเยอรมนี เพื่อปกป้องคริสตจักรโรมันคาทอลิกในประเทศเยอรมนีเวลานั้น และการที่พระองค์ไม่เอ่ยถึงชะตากรรมของชาวยิวต่อสาธารณชน ก็ทำให้พระองค์ถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างมาก แต่นอกจากนั้นเบื้องหลัง พระสันตปาปาได้มีส่วนรู้ร่วมเห็นกับการลอบสังหารฮิตเลอร์ของเหล่าผู้บัญชาการระดับสูงเยอรมันที่มีความเกลียดต่อฮิตเลอร์ทั้งในช่วงก่อนและระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง พระองค์ได้ให้ความช่วยเหลือแก่พวกเขาว่าจะเป็นผู้ประสานงานกับอังกฤษให้ยอมรับรัฐบาลชุดใหม่หลังนาซีถูกโค่นล้ม เนื่องจากความหวังที่จะหยุดยั้งการฆ่าล้างเผ่าของนาซีในทวีปยุโรป  การกระทำของพระองค์นั้นเกือบจะตกเป็นเป้าหมายของนาซี
เมื่อสงครามโลกสิ้นสุดลง พระองค์เน้นพระกรณียกิจด้านการส่งเสริมสันติภาพและการปรองดอง รวมทั้งใช้มาตรการที่อ่อนโยนต่อประเทศฝ่ายอักษะ ในสมณสมัยของพระองค์เป็นช่วงที่มีการเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิกอย่างรุนแรงในประเทศค่ายตะวันออก ในด้านบทบาททางการเมืองในประเทศอิตาลี พระองค์มีส่วนสำคัญในการต่อต้านพรรคคอมมิวนิสต์แห่งอิตาลี และให้ตัดขาดผู้สนับสนุนพรรคนี้ออกจากศาสนจักร
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที 12 ยังใช้สิทธิ์การไม่ผิดพลั้งโดยอำนาจสูงสุดของพระสันตะปาปาเพื่อประกาศในสมณธรรมนูญ Munificentissimus Deus ปี ค.ศ. 1950 ว่าเรื่องแม่พระรับเกียรติยกขึ้นสวรรค์เป็นคำสอนต้องเชื่อ นอกจากนี้ยังทรงออกคำปราศรัยและกระจายเสียงทางวิทยุเกือบ 1,000 ครั้ง ออกพระสมณสาสน์ 41 ฉบับ ที่สำคัญเช่น  Mystici Corporis เกี่ยวกับคริสตจักรเป็นพระกายของพระคริสต์  Mediator Dei เกี่ยวกับการปฏิรูปพิธีกรรม และ Humani generis เกี่ยวกับท่าทีของศาสนจักรต่อหลักเทววิทยาและวิวัฒนาการ
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2009 สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 ได้ประกาศให้สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12 เป็น "ผู้น่าเคารพ" ซึ่งเป็นกระบวนการชั้นต้นของการประกาศเป็นนักบุญต่อไป
== อ้างอิง ==
พระสันตะปาปาชาวอิตาลี
บุคคลจากโรม
ผู้น่าเคารพ
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 7

สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 7 (Pius VII) มีพระนามเดิมว่า บาร์นาบา นิกโกเลาะ มาเรีย ลุยจี กีอารามอนตี (Barnaba Niccolò Maria Luigi Chiaramonti)ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่วันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2343 จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ในวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2366 พระองค์เป็นนักพรตคณะเบเนดิกติน ทรงเชี่ยวชาญด้านเทววิทยา และเคยดำรงตำแหน่งบิชอปแห่งตีโวลีและบิชอปแห่งอีโมลา
ในปี ค.ศ. 2007 สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 ได้ประกาศแต่งตั้งพระองค์เป็นผู้รับใช้พระเป็นเจ้า ซึ่งเป็นกระบวนการขั้นแรกในการประกาศเป็นนักบุญต่อไป
ผู้รับใช้พระเป็นเจ้า
พระสันตะปาปาชาวอิตาลี
พระสันตะปาปาที่เป็นสมาชิกคณะเบเนดิกติน
บุคคลจากแคว้นเอมีเลีย-โรมัญญา
สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 13

สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 13 (Benedict XII) มีพระนามเดิมว่า ปีเอโตร ฟรันเชสโก ออร์ซีนี (Pietro Francesco Orsini) ประสูติวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1649 ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1724 จนกระทั่งสิ้นพระชนม์วันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1730 รวมพระชนมายุได้ 81 พรรษา
เมื่อทรงปฏิญาณตนเป็นไฟรเออร์คณะดอมินิกัน มีพระนามฉายาว่า วินเซนโซ มาเรีย ออร์ซีนี (Vincenzo Maria Orsini) เคยดำรงตำแหน่งอาร์ชบิชอปแห่งมันเฟรโดเนีย อาร์ชบิชอปแห่งเซเซนา และอาร์ชบิชอปแห่งเบเนเวนโต ก่อนขึ้นดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปา หลังจากสิ้นพระชนม์ทรงได้รับแต่งตั้งเป็นผู้รับใช้พระเป็นเจ้า
ผู้รับใช้พระเป็นเจ้า
ตระกูลออร์ซินี
พระสันตะปาปาชาวอิตาลี
พระสันตะปาปาที่เป็นสมาชิกคณะดอมินิกัน
บุคคลจากแคว้นปุลยา