pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ธีระ สูตะบุตร

ศาสตราจารย์ ธีระ สูตะบุตร นายกสภามหาวิทยาลัยเกริก อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาล พล.อ.สุรยุทธ์ จุลานนท์ เป็นเจ้าของกิจการโรงเรียนพิชญศึกษา เกิดวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2484 เป็นบุตรนายหิรัญ สูตะบุตรอดีตอธิบดีกรมสรรพากรและนางเเรณู สูตะบุตร อดีตอาจารย์ใหญ่โรงเรียนสมถวิลราชดำริ
==ชีวิตส่วนตัว==
สมรสกับ อาจารย์ ดร. สุนงนาท สูตะบุตร ผู้อำนวยการโรงเรียนพิชญศึกษา มีบุตรชื่อ เด็กหญิง ธนิดา สูตะบุตร (เสียชีวิตตั้งแต่ 3 ขวบ) ดร.หรินทร์ สูตะบุตร นักทรัพยากรบุคคลเชี่ยวชาญ สำนักพัฒนาบุคลากร สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร นาย ธีร์ภัทร สูตะบุตร อดีตผู้ช่วยรองนายกรัฐมนตรีด้านเศรษฐกิจ ซึ่งเสียชีวิตในวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 อาจารย์ ดร.ธนัย สูตะบุตร รองผู้อำนวยการโรงเรียนพิชญศึกษา และนาย ธีรทัศ สูตะบุตร
== การศึกษา ==
ศาสตราจารย์ ธีระ สูตะบุตร หรือที่รู้จักกันในนาม ศ.ดร.ธีระ สูตะบุตร สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และได้รับทุนรัฐบาลไปศึกษาต่อที่ประเทศสหรัฐอเมริกา กระทั่งสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอก สาขา Plant Pathology จากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย
ในปี พ.ศ. 2560 ธีระ สูตะบุตร ได้รับปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ (นวัตกรรมและเทคโนโลยีการเกษตร) จากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน
== การทำงาน ==
ศ.ดร.ธีระ สูตะบุตร ได้รับราชการเป็นอาจารย์ที่ ภาควิชาโรคพืช คณะเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2511 และได้รับการเลื่อนตำแหน่งตามลำดับ โดยได้ดำรงตำแหน่ง ศาสตราจารย์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2534 ในช่วงระหว่างปี พ.ศ. 2539 ถึง พ.ศ. 2545 ศ.ดร.ธีระ สูตะบุตร ได้ดำรงตำแหน่ง อธิการบดีมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ อย่างต่อเนื่องถึงกว่า 6 ปี กระทั่งเกษียณอายุราชการเมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2545 ในระหว่างที่ดำรงตำแหน่งอธิการ ศ.ดร.ธีระ สูตะบุตร ได้รับตำแหน่งประธานกรรมการบริหารกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย และได้เป็นผู้ที่มอบปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ให้กับนายไทเกอร์ วูดส์ ถึงโรงแรมที่พักด้วยตัวเอง
ภายหลังเหตุการณ์รัฐประหาร 19 กันยายน พ.ศ. 2549 ศ.ดร.ธีระ สูตะบุตร ในวัย 65 ปีได้รับเชิญเข้าร่วมรัฐบาลพล.อ.สุรยุทธ์ จุลานนท์ โดยได้ดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ 
ภายหลังพ้นตำแหน่งรัฐมนตรีแล้ว ศ.ดร.ธีระ สูตะบุตร ได้กลับไปบริหารกิจการโรงเรียนเอกชนในย่านปากเกร็ดเป็นประธานโรงเรียนพิชญศึกษา ของตนเองโดยไม่ยุ่งเกี่ยวกับการเมือง
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ไทย
ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
อาจารย์คณะเกษตรศาสตร์
อธิการบดีมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
บุคคลจากคณะเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญ
ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.จ.ว.
ผู้ได้รับเหรียญจักรพรรดิมาลา
มูลนิธิซอฟต์แวร์เสรี

มูลนิธิซอฟต์แวร์เสรี (Free Software Foundation, ชื่อย่อ: FSF) เป็นองค์กรไม่แสวงหากำไรที่ก่อตั้งโดย ริชาร์ด สตอลล์แมน เมื่อวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2528 (ค.ศ. 1985) เพื่อสนับสนุนแนวทางซอฟต์แวร์เสรี มีจุดประสงค์ต้องการให้สามารถเผยแพร่และแก้ไขซอฟต์แวร์คอมพิวเตอร์ได้โดยปราศจากข้อจำกัดใดๆ มูลนิธินี้จดทะเบียนในรัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐอเมริกา
ตั้งแต่เริ่มก่อตั้งจนถึงราวกลางคริสต์ทศวรรษที่ 1990 ทุนส่วนใหญ่ของมูลนิธินำไปใช้จากนักพัฒนามาเขียนซอฟต์แวร์เสรีสำหรับโครงการกนู แต่นับจากกลางคริสต์ทศวรรษที่ 1990 เป็นต้นมา พนักงานและอาสาสมัครของมูลนิธิส่วนใหญ่ทำงานด้านกฎหมาย และปัญหาทางโครงสร้างของแนวทางซอฟต์แวร์เสรีและชุมชนของซอฟต์แวร์เสรี
เพื่อให้สอดคล้องกับเป้าหมาย คอมพิวเตอร์ของมูลนิธิทุกเครื่องใช้แต่ซอฟต์แวร์เสรีเท่านั้น
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
โครงการกนู
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ของมูลนิธิซอฟต์แวร์เสรี
ซอฟต์แวร์เสรี
ซอฟต์แวร์เสรี
สงครามสืบราชบัลลังก์สเปน

สงครามสืบราชบัลลังก์สเปน (War of the Spanish Succession) (ค.ศ. 1702–ค.ศ. 1714) ซึ่งรวมทั้งสงครามพระนางแอนน์ (Queen Anne's War) ใน ทวีปอเมริกาเหนือเป็นสงครามครั้งสำคัญครั้งหนึ่งของทวีปยุโรปเกี่ยวกับปัญหาการสืบสันติวงศ์ของบัลลังก์สเปน ซึ่งเป็นผลให้มีการเปลี่ยนความสมดุลทางอำนาจในยุโรป ผู้เป็นผู้นำทางทหารที่สำคัญๆ ในสงครามครั้งนี้ก็ได้แก่โคลด ลุยส์ เฮคเตอร์ แห่งวิลลาร์ส, เจมส์ ฟิทซเจมส์ ดยุกแห่งเบอร์วิก,  จอห์น เชอร์ชิล ดยุกแห่งมาร์ลบะระ และเจ้าชายเออแฌนแห่งซาวอย
ในปี ค.ศ. 1700 พระเจ้าการ์โลสที่ 2 แห่งสเปนสวรรคตและทรงทิ้งทุกสิ่งทุกอย่างให้ดยุกแห่งอองชู พระนัดดาในพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส และผู้กลายมาเป็นพระเจ้าเฟลีเปที่ 5 แห่งสเปน สงครามจึงค่อยๆ ประทุขึ้นโดยจักรพรรดิเลโอโปลด์ที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ราชวงศ์ฮับส์บูร์ก ทรงต่อสู้เพื่อรักษาบัลลังก์สเปนไว้กับฮับส์บูร์ก เมื่อพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 เริ่มขยายดินแดนอย่างรวดเร็ว ประเทศอื่นๆ ในยุโรปโดยเฉพาะราชอาณาจักรอังกฤษ โปรตุเกส และเนเธอร์แลนด์จึงเข้าร่วมเป็นพันธมิตรกับจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์เพื่อต่อต้านฝรั่งเศส รัฐอื่นๆ เข้าร่วมในสงครามต่อต้านฝรั่งเศสและสเปนเพื่อจะหวังที่ได้ดินแดนเพิ่ม หรือเพื่อป้องกันการเสียดินแดนที่ครองอยู่  สงครามไม่จำกัดอยู่แต่ในยุโรปเท่านั้นแต่ในทวีปอเมริกาเหนือซึ่งรู้จักระหว่างชาวอาณานิคมอังกฤษในนามว่า “สงครามพระราชินีนาถแอนน์” และจากทหารคอร์แซรส์และโจรสลัดหลวง (privateers) ตามแนวสเปน  (Spanish Main) — แนวฝั่งทะเลของสเปนในทวีปอเมริกาเหนือตั้งแต่บริเวณริมฝั่งรัฐฟลอริดาปัจจุบันเรื่อยลงไปทางเม็กซิโกลงไปจนถึงทางตอนเหนือของทวีปอเมริกาใต้ มีการประมาณการว่ายอดผู้เสียชีวิตในสงครามครั้งนี้อาจสูงถึง 400,000 คน
== สนธิสัญญา ==
สงครามสงบลงด้วยการลงนามในสนธิสัญญาอูเทร็คท์เมื่อวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 1713 และ การประชุมราสชตัทครั้งที่ 1 ค.ศ. 1714 (First Congress of Rastatt 1714) ผลจากสงครามคือพระเจ้าเฟลีเปที่ 5 ยังคงเป็นพระเจ้าแผ่นดินสเปนแต่ถูกยกเลิกสิทธิในการสืบราชบัลลังก์ฝรั่งเศสซึ่งเป็นการป้องการการรวมตัวระหว่างราชอาณาจักรสเปนและฝรั่งเศส ออสเตรียไดัรับดินแดนที่เคยเป็นของสเปนในอิตาลีและเนเธอร์แลนด์ทั้งหมด ความมีอิทธิพลเหนือกว่า (Hegemony) ประเทศใดๆ ในยุโรปของฝรั่งเศสต่อยุโรปก็สิ้นสุดลงและปรัชญาการสร้างความสมดุลทางอำนาจ (balance of power) กลายมาเป็นส่วนหนึ่งของความสัมพันธ์ระหว่างประเทศซึ่งกล่าวถึงในสนธิสัญญาอูเทรชท์
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
ประวัติศาสตร์ออสเตรีย
ประวัติศาสตร์อังกฤษ
จอห์น เชอร์ชิล ดยุกแห่งมาร์ลบะระ
 
สเปน
สงครามสืบราชบัลลังก์สเปน
สงครามเกี่ยวข้องกับสเปน
สงครามเกี่ยวข้องกับฝรั่งเศส
สงครามเกี่ยวข้องกับราชาธิปไตยฮาพส์บวร์ค
ความขัดแย้งในระดับโลก
สงครามในคริสต์ทศวรรษ 1700
สงครามในคริสต์ทศวรรษ 1710
สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักร

สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักร (George IV of the United Kingdom หรือ George Augustus Frederick) (12 สิงหาคม ค.ศ. 1762 – 26 มิถุนายน ค.ศ. 1830) เป็นพระมหากษัตริย์ราชวงศ์ฮันโนเฟอร์ของสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ และพระมหากษัตริย์แห่งฮาโนเวอร์ แห่งราชอาณาจักรฮันโนเฟอร์ ระหว่างวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 1820 จนสวรรคตเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 1830
พระเจ้าจอร์จที่ 4 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 1762 ที่พระราชวังวินด์เซอร์ บาร์คเชอร์ สหราชอาณาจักร เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร และ สมเด็จพระราชินีชาร์ล็อทเทอแห่งสหราชอาณาจักร ทรงเสกสมรสกับคาโรลีเนอแห่งเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิล ก่อนขึ้นครองราชย์สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 4 ทรงเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์เมื่อพระราชบิดา มีพระอาการหนักจากโรคที่ขณะนั้นไม่ทราบสาเหตุที่พระอาการคล้ายกับผู้เป็นโรคจิต แต่ในปัจจุบันเชื่อกันว่าทรงเป็นโรคพอร์ฟิเรีย (porphyria) 
สมัยรีเจ็นซี (English Regency)  หรือช่วงระยะเวลา 9 ปีที่เจ้าชายผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์สิ้นสุดลงเมื่อพระเจ้าจอร์จที่ 3 เสด็จสวรรคตเมื่อปี ค.ศ. 1820 และเป็นปีที่ได้รับชัยชนะในสงครามนโปเลียน (Napoleonic Wars) ในยุโรป
พระเจ้าจอร์จที่ 4 เป็นพระมหากษัตริย์ที่มีพระนิสัยดื้อรั้นและมักจะทรงเข้ายุ่งเกี่ยวทางการเมืองโดยเฉพาะในเพิ่มเสรีภาพให้แก่โรมันคาทอลิก แต่ไม่เท่าพระราชบิดา เกือบตลอดสมัยที่ทรงเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์และสมัยที่ครองราชย์ผู้ที่ควบคุมรัฐบาลในฐานะนายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักรคือโรเบิร์ต เจ็นคินสัน เอิร์ลแห่งลิเวอร์พูลที่ 2
พระเจ้าจอร์จที่ 4 เป็นที่รู้จักในประวัติศาสตร์ในการที่ทรงเป็นแบบอย่างของการใช้ชีวิตอย่างฟุ่มเฟือยตลอดพระชนม์ชีพ ในปี ค.ศ. 1797 ทรงมีน้ำหนักถึง 17 สโตน (111 กิโลกรัม หรือ 245 ปอนด์)  ในปี ค.ศ. 1824 เครื่องรัดพระองค์ (corset) ต้องทำสำหรังรอบเอว 50 นิ้ว (127 เซนติเมตร)  พระเจ้าจอร์จที่ 4 ไม่ทรงมีความสัมพันธ์ที่ดีนักกับพระราชบิดาและพระมเหสีผู้ที่ทรงห้ามมิให้เข้าพิธีราชาภิเษกของพระองค์  ทรงเป็นผู้อุปถัมภ์ลักษณะการใช้ชีวิตอันหรูหราฟุ้งเฟ้อ ในระหว่างรัชสมัยของพระองค์ทรงจ้างให้สถาปนิกจอห์น แนช ให้สร้างวังหลวง(Royal Pavilion) ที่หรูหราแบบจินตนาการที่
ตะกรุด

ตะกรุด เป็นหนึ่งในเครื่องรางของขลังที่ผูกพันกับคติความเชื่อในสังคมไทยมาช้านาน เพื่อความเข้มขลัง ศักดิ์สิทธิ์ ดีในทางแคล้วคลาด คงกระพันชาตรี ป้องกันภยันตราย ภัยพิบัติทั้งปวง รวมทั้งด้านเมตตามหานิยม ค้าขาย โชคลาภ กลับดวง พลิกชะตา เลื่อนยศ ร้ายกลายเป็นดี ฯลฯ ตะกรุดได้ถูกสร้างโดยอ้างถึงพุทธคุณ ธรรมคุณ สังฆคุณ เพราะหากทำวัตถุบูชาเป็นรูปพระพุทธเจ้าแล้ว เมื่อนำไปในสถานที่ต่าง ๆ เช่น สนามรบ อาจจะไม่บังควร
ตะกรุดทำมาจากวัสดุต่าง ๆ ตามตำราของครูบาอาจารย์แต่ละท่าน แต่ที่พบโดยทั่วไปจะเป็นการนำโลหะแผ่นบางๆ อาจจะเป็น ทองคำ เงิน นาก ตะกั่ว หรือโลหะผสมอื่น ๆ มาลงอักขระเลขยันต์ด้วยเหล็กจารแสดงความหมายที่แตกต่างกันออกไป แล้วม้วนให้เป็นท่อกลมโดยมีช่องว่างตรงแกนกลางสำหรับร้อยเชือกติดตัว อาจนำมาหลอมรวมกันแล้วทำเป็นตะกรุดหล่อโบราณ ทำจากรางน้ำฝน ทำจากกาน้ำ ทำจากใบลาน ตัดเป็นแผ่นก่อนแช่น้ำแล้วนำมาม้วนเป็นท่อกลม ทำจากหนังสัตว์ เช่น หนังเสือ หนังหน้าผากเสือ หนังงู หนังเสือดาว หนังลูกวัวอ่อนตายในท้องแม่ หรือจากกระดูกสัตว์ ตะกรุดกระดูกช้าง ตะกรุดจากเขาวัวเผือก หรือจากไม้มงคลต่างๆ เช่น ไม้ไผ่ ซึ่งมีทั้งไผ่ตันและไผ่รวก ไม้คูน ไม้ขนุน ตะกรุดส่วนใหญ่ที่เป็นโลหะ จะมีความเชื่อที่แตกแขนงออกไปอีก เช่น ถ้าเป็นตะกรุดที่ต้องการให้เกิดผลทางด้านเมตตา มักจะทำโดยใช้แผ่นทองหรือแผ่นเงิน ตะกรุดที่ต้องการให้เกิดผลทางคงกระพัน จะใช้แผ่นทองแดง ตะกรุดที่ต้องการให้เกิดผลทางด้านแคล้วคลาด มักจะใช้แผ่นตะกั่ว เป็นต้น
รูปแบบของตะกรุดก็มีพัฒนาการเรื่อยมาจากดอกใหญ่หนาสำหรับการออกศึกสงคราม ก็ค่อย ๆ ลดขนาดลง บางทีก็จัดทำเป็นดอกเล็ก ๆ ในลักษณะเครื่องรางติดตัวหรือสามารถตอกฝังเข้าไปในร่างกายได้ ปัจจุบันก็มีรูปแบบใหม่ขึ้นมาโดยทำมาจากปลอกลูกปืน อาศัยนัยว่า แม่ไม่ฆ่าลูก แล้วอาจจะถักด้วยเชือก ด้ายมงคล พอกด้วยผงยาจินดามณี แล้วนำไปจุ่มหรือชุบรักปิดทองตามตำรา ตะกรุดใช้บูชาอยู่ 2 แบบ คือใช้คล้องคอ หรือใช้คาดเอว โดยดอกตะกรุดจะขนานกันไปในแนวนอน ตะกรุดหากเป็นดอกเดียว เรียกว่า ตะกรุดโทน หากเป็นสองดอกจะเป็น ตะกรุดแฝด หรือเป็นโลหะสามชนิดเรียกว่า ตะกรุดสามกษัตริย์ หาก 16 ดอกเรียกว่า ตะกรุดโสฬส ดังจะเห็นได้จากพระบรมรูปสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ในมหาวิทยาลัยนเรศวร จังหวัดพิษณุโลก คล้องไว้ด้วยตะกรุดดอกใหญ่ เรียงเป็นแนวยาวพาดพระอังสะ ในลักษณะการเฉียงลงถึงบั้นพระองค์ มีสายตะกรุด 16 ดอก คล้องเป็นแนวยาวทั้งด้านหน้าและด้านหลัง ซึ่งพระองค์ท่านสะพาย 2 เส้น
วัตถุมงคล
เครื่องราง
เวียงโบราณเวียงลอ

เวียงโบราณเวียงลอ ตั้งอยู่ที่ตำบลลอ อำเภอจุน จังหวัดพะเยา สันนิษฐานว่าเคยเป็นเมืองโบราณขนาดใหญ่ มีอายุราว 1500-1600 ปีตามหลักฐานศิลาจารึกและพระพุทธรูปหินทราย ที่ขุดพบในตัวเมืองโบราณเวียงลอภายในคูเมือง กำแพงเมือง พบโบราณสถาน ประมาณ 10 แห่ง และพบซากโบราณสถาน นอกคูเมือง-กำแพงเมืองอีกประมาณ 40 แห่งที่สำคัญ คือ มีวัดร้างอยู่มากมาย พระธาตุและวัดเก่าแก่ คือวัดศรีปิงเมือง และใกล้เวียงลอยังเป็นจุดที่ลำน้ำจนไหลลงน้ำแม่อิง  ด้วยเหตุนี้จึงเรียกบริเวณนี้เรียกว่า "สบอิง"
เวียงลอ ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์โดยกรมศิลปากร พบโบราณสถานภายในเวียงกว่า ๑๐ แห่ง นอกเวียง ๓๓ แห่ง ปัจจุบันโบราณสถานเวียงลอที่ได้ดำเนินการขุดแต่งและบูรณะไปแล้วทั้งสิ้น ๑๖ แห่ง คือ
๑. วัดศรีปิงเมือง
๒. วัดพระเจ้าเข้ากาด
๓. วัดมะม่วงแก้มแดง
๔. วัดพระธาตุหนองห้า
๕. กู่พระแก้ว
๖. วัดพระธาตุบุนนาค
๗. วัดเวียงป่าสัก
๘. วัดท่าแฉะ
๙. กู่ล้อมธาตุ
๑๐. วัดกู่บวกกู่
๑๑. กู่หนองผำ
๑๒. วัดศรีชุม
๑๓. กู่เกือกม้า
๑๔. วัดสารภี
๑๕. กู่ขะจ้าว
๑๖. โบราณสถานใกล้วัดศรีปิงเมือง
โบราณสถานในจังหวัดพะเยา
เวียงโบราณ
สิ่งก่อสร้างในอำเภอจุน
ลุยจิ คัสติโยเน

ลุยจิ คัสติโยเน (Luigi Castiglione) นักมวยสากลชาวอิตาลี เกิดเมื่อ 8 เมษายน พ.ศ. 2510 ที่เมืองซาน เซเวโร ประเทศอิตาลี สถิติการชก 26 ครั้ง ชนะ 22 (น็อค 5) แพ้ 4
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์อิตาลีรุ่นฟลายเวท (2538)
แชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBU
* ชิง 19 เมษายน 2540 ชนะคะแนน จิโอวานนี อันดราเด้ ที่ อิตาลี
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 19 กรกฎาคม 2540 ชนะคะแนน สุวัจชัย นครหลวงโปรโมชั่น ที่ อิตาลี
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 8 พฤศจิกายน 2540 ชนะคะแนน แอบเบ มนีซี ที่ อิตาลี
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 9 พฤษภาคม 2541 ชนะคะแนน โฮเซ่ ฮัมเบอร์โต ลากอส ที่ อิตาลี
* เสียแชมป์ 1 สิงหาคม 2541 แพ้น็อค มาซูกิซี สกาลี ยก 8 ที่ อิตาลี
แชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBU
* ชิง 19 มิถุนายน 2542 ชนะคะแนน มาซูกิซี สกาลี ที่ อิตาลี
แชมป์ยุโรปรุ่นแบนตัมเวท
* ชิง 6 ตุลาคม 2543 ชนะคะแนน เจสเปอร์ เจนเซ่น ที่ เดนมาร์ก
* เสียแชมป์ 12 มีนาคม 2544 แพ้คะแนน ฟาเบียง กุยแลร์เมอ ที่ ฝรั่งเศส
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBU เมื่อ 8 สิงหาคม 2539 แพ้คะแนน ศรพิชัย พิษณุราชันย์ ที่ อิตาลี
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com  
นักมวยสากลชาวอิตาลี
แชมป์โลก WBU
แชมป์มวยสากลทวีปยุโรป
บุคคลจากแคว้นปุลยา
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2510
แชมป์มวยสากลประเทศอิตาลี
หน่วยพิทักษ์ป่าห้วยชมพู-ผาเทวดา

หน่วยพิทักษป่าที่ วล.2 (ห้วยชมภู) เป็นหน่วยพิทักษ์สังกัดเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเวียงลอ ตั้งอยู่ที่ ต.สันโค้ง อ.ดอกคำใต้ ห่างจากตัวอำเภอประมาณ 11 กม.ได้กำหนดเส้นทางเดินทางไกลและผจญภัยเนื่องจากลักษณะภูมิประเทศเป็นภูเขาสูงผาชัน ทอดยาวจากทิศเหนือไปทิศใต้ ตลอดเส้นทางจะพบเห็นสภาพป่า 3ชนิดคือ ป่าเต็งรัง  ป่าเบญจพรรณ  และป่าดิบแห้ง รวมทั้งน้ำตกห้วยชมพู  และถ้ำน้อยใหญ่ที่สวยงามเรียงรายตามเทือกเขาผาเทวดา
สถานที่ท่องเที่ยวในประเทศไทย
ปฏิทินจันทรคติ

ปฏิทินจันทรคติ (อังกฤษ: lunar calendar) ใช้เรียกรูปแบบการใช้ปฏิทินรูปแบบหนึ่ง โดยใช้ดิถีของดวงจันทร์เพื่อบอกข้างขึ้นข้างแรมบอกเดือน ซึ่งในปัจจุบันระบบปฏิทินที่ใช้รูปแบบนี้ได้เปลี่ยนมาใช้ในรูปแบบปฏิทินสุริยจันทรคติแทนที่ โดยส่วนของจันทรคติใช้งานเฉพาะอ้างอิงวันสำคัญทางศาสนา หรือเทศกาลฉลองตามประเพณีดั้งเดิม เช่น ปฏิทินจีน ปฏิทินฮิบรู ปฏิทินฮินดู
ปฏิทินจันทรคติในหนึ่งเดือนจะนับตามการโคจรรอบโลกของดวงจันทร์ ซึ่งประมาณ 29.5วัน ซึ่งในหนึ่งปีจะแบ่งเป็น 12 เดือนซึ่งมีทั้งหมด 354 วัน โดยวันจะน้อยกว่าปฏิทินสุริยคติ 10 วันเศษ ซึ่งเมื่อถึงปีที่จำนวนวันที่เกินมาครบประมาณ 26.5 วันเศษ จะมีการเพิ่มเดือนเข้ามาอีกหนึ่งเดือน ซึ่งทำให้ปีนั้นมี 384 วัน ตัวอย่างเช่นในปฏิทินจันทรคติไทย จะเรียกว่าอธิกมาส โดยจะเพิ่มเดือน 8 เข้ามาอีกหนึ่งเดือนซึ่งเรียกว่า เดือน 8/8 (หรือ 8-8 หรือ 88 ก็เขียน) โดยในปีนั้นจะมี 13 เดือน ในปีที่ 3, 6, 9, 11, 14, 17 และ 19
ในปีทางจันทรคติ จะมี 12 เดือน ได้แก่ เดือนอ้าย เดือนยี่ เดือนสาม เดือนสี่ เดือนห้า เดือนหก เดือนเจ็ด เดือนแปด เดือนเก้า เดือนสิบ เดือนสิบเอ็ด เดือนสิบสอง โดยเดือนคู่จะมี 30 วัน คือวันขึ้น 1 ค่ำ ถึง วันขึ้น 15 ค่ำ และวันแรม 1 ค่ำ ถึง วันแรม 15 ค่ำ ส่วนเดือนคี่มี 29 วัน คือวันขึ้น 1 ค่ำ ถึง วันขึ้น 15 ค่ำ และวันแรม 1 ค่ำ ถึง วันแรม 14 ค่ำ นอกจากนี้ยังมีบางปีที่มีวันแรม 15 ค่ำ เดือน 7 เรียกว่าอธิกวาร โดยจะมีในปีที่ 6, 12, 17, 22, 28, 33 และ 38 ทั้งนี้ เพื่อให้เดือนแต่ละเดือนมีค่าเฉลี่ยของวันในเดือนเข้าใกล้ 29.530588 วันมากที่สุด
== ดูเพิ่ม ==
ปฏิทินสุริยคติ
ปฏิทินสุริยจันทรคติ
เวลามาตรฐานไทย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ปฏิทิน
ริค มากราโม จูเนียร์

ริค มากราโม จูเนียร์ (Ric Magramo) หรือ เรนาโต มากราโม นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2504 สถิติการชก 61 ครั้ง ชนะ 34 (น็อค 9) เสมอ 5 แพ้ 22
== ประวัติ ==
ริค มากราโม จูเนียร์ขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2525 ชนะน็อค แมนนี่ โอกายอน ยก 1 จากนั้นก็ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ เคยชกชนะ แดน เนียเตส นิค เซียนทอย ผลัดแพ้ชนะกับไฮเม่ อาลีควิน และเคยชกแพ้แมนนี่ เมลชอร์ และเจอร์รี่ พีญาโลซา มากราโมเคยมาชกในไทย แพ้คะแนน ชนะ ป.เปาอินทร์ เมื่อ พ.ศ. 2534 และได้ชิงแชมป์เงารุ่นฟลายเวท WBC เมื่อ 20 มีนาคม พ.ศ. 2535 แพ้น็อค ฉัตรชัย อีลิทยิม ยก 8 หลังจากนั้น มากราโมมาชกนอกรอบในไทยบ่อยครั้งระหว่าง พ.ศ. 2535- 2537 โดย แพ้น็อค โตโต้ ป.พงษ์สว่าง ยก 8 แพ้น็อค จ้าวสิงห์ทอง นครหลวงโปรโมชั่นยก 5 แพ้คะแนน พะเนียง พูนธรัตน์ และแพ้น็อค พิชิต ช.ศิริวัฒน์ ยก 3 มากราโมได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2537 เมื่อเป็นฝ่ายชนะคะแนนโดยเทคนิค จอห์น เมดินา ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 1 ครั้ง มากราโมก็ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท WBO เมื่อ 28 มกราคม พ.ศ. 2538 ที่สกอตแลนด์ ซึ่งมากราโมเป็นฝ่ายแพ้คะแนน พอล เวียร์ ไม่ได้แชมป์
หลังจากชิงแชมป์โลกไม่สำเร็จ มากราโมไปชกนอกรอบที่ญี่ปุ่น แพ้คะแนน ชิโร ยาชิโร จากนั้นชกชนะน็อค โตโต้ ป.พงษ์สว่าง ยก 4 ที่ฟิลิปปินส์ มากราโมได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวทกับชิโร ยาชิโร ที่ญี่ปุ่นเมื่อ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539 ซึ่งผลปรากฏว่าเสมอกันไป มากราโมได้ชิงแชมป์ OPBF ที่ว่างอีกครั้งในอีก 5 เดือนต่อมา แต่ทำได้เพียงแพ้คะแนนโดยเทคนิค ทากาชิ ชิโอฮาม่า ต่อมา มากราโมได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 12 มกราคม พ.ศ. 2540 ที่ไทย แต่ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนพะเนียง พูนธรัตน์ มากราโมขึ้นชกแก้มือกับพะเนียงอีกครั้งในอีก 2 เดือนต่อมาแต่ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนอีก มากราโมได้ชิงแชมป์เงารุ่นไลท์ฟลายเวท WBC อีกครั้งเมื่อ 17 กันยายน พ.ศ. 2540 แต่ก็เป็นฝ่ายแพ้น็อค ยัง ซางอิก ยก 8 ที่เกาหลีใต้ หลังจากนั้น มากราโมไม่ได้ขึ้นชิงแชมป์ใดๆอีกเลย ได้ไปชกนอกรอบกันจาคอป มัตลาลาก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน หลังจากที่เสียแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวทไปเมื่อ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2541 โดยแพ้คะแนน โลลิโต โลรัวแล้ว มากราโมก็แขวนนวมไป
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวท (2537 – 2541)
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์เงารุ่นฟลายเวท WBC International เมื่อ 20 มีนาคม 2535 แพ้ทีเคโอ ฉัตรชัย อีลิทยิม ยก 8 ที่ สนามมวยเวทีลุมพินี กทม.
* ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท WBO เมื่อ 5 เมษายน 2538 แพ้คะแนน พอล เวียร์ ที่ อังกฤษ
* ชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 3 กุมภาพันธ์ 2539 เสมอกับ ชิโร ยาฮิโระ ที่ ญี่ปุ่น
* ชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 17 กรกฎาคม 2539 แพ้คะแนน ทากาชิ ชิโอฮามา ที่ ญี่ปุ่น
* ชิงแชมป์ PABA รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 12 มกราคม 2540 แพ้คะแนน พะเนียง พูนธรัตน์ ที่ ฉะเชิงเทรา
* ชิงแชมป์เงารุ่นไลท์ฟลายเวท WBC เมื่อ 17 กันยายน พ.ศ. 2540 แพ้น็อก ยัง ซังอิก ยก 8 ที่เกาหลีใต้
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com  
นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวท
นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวท
แชมป์มวยสากลประเทศฟิลิปปินส์
บุคคลจากจังหวัดโอเรียนตัลมินโดโร
เทศบาลตำบลน้ำจืด

เทศบาลตำบลน้ำจืด เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแห่งหนึ่งซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 3 และบางส่วนของหมู่ 2, 4 ตำบลน้ำจืด ในอำเภอกระบุรี จังหวัดระนอง เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลน้ำจืดที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2498 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ในปี พ.ศ. 2564 เขตเทศบาลตำบลน้ำจืดมีประชากรทั้งหมด 3,603 คน
พื้นที่เทศบาลตำบลอยู่บริเวณเขตศูนย์ราชการต่าง ๆ ของอำเภอกระบุรี อยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดระนองประมาณ 66.1 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 520 กิโลเมตรตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4 (ถนนเพชรเกษม) มีพื้นที่รับผิดชอบทั้งหมด 4.20 ตารางกิโลเมตรหรือคิดเป็น 2,625.0 ไร่
== อ้างอิง ==
น้ำจืด
อำเภอกระบุรี
โมเน เดกูเอ้

โมนี เดอกัวเน (Monie DeGuia) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 19 ครั้ง ชนะ 11 (น็อค 3) แพ้ 8
== ประวัติ ==
เดอกูเอขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 22 กันยายน พ.ศ. 2536 ชนะคะแนน เฟรด นาปารัม จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ที่ฟิลิปปินส์ เคยชนะน็อค แรนดี้ แมนกูบัท ยก 2 เมื่อ พ.ศ. 2537 เขามาชกในไทยครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2538 แพ้คะแนน จะเด็ด เฉลิมศรี เขาขึ้นชกเรื่อยมาจนถึง พ.ศ. 2539 หลังจากที่ชกแพ้คะแนนอาร์ชี วิลลามอร์ เมื่อ 4 กรกฎาคม แล้ว เขาหยุดชกไป 3 ปี กลับมาชกอีกครั้งเมื่อ 15 มกราคม พ.ศ. 2542 แพ้คะแนนโดยเทคนิค โรเดล โอราอิส หลังจากนั้น เขาเดินทางมาชกชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทในไทยเมื่อ 12 มีนาคม พ.ศ. 2542 แพ้น็อค ศรพิชัย กระทิงแดงยิม ยก 5 จากนั้นก็ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีกเลย
== เกียรติประวัติ ==
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 12 มีนาคม 2542 แพ้น็อค ศรพิชัย พิษณุราชันย์ ยก 5 ที่ เชียงใหม่
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
บุคคลจากจังหวัดซูรีเกาเดลนอร์เต
เซซุโน เดลกาโด้

โซซิโน เดลกาโด (Zosimo Delgado) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 4 เมษายน พ.ศ. 2517 สถิติการชก 22 ครั้ง ชนะ 17 (น็อค 11) แพ้ 5
== ประวัติ ==
เซซุโน เดลกาโด เดลกาโดขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2537 ชนะน็อค โรเบิร์ต แคมโปส ยก 1 จากนั้นขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ ก่อนจะเดินทางมาชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทในไทยเมื่อ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2541 แพ้น็อค ศรพิชัย พิษณุราชันย์ ยก 2 ไม่ได้แชมป์ จากนั้นกลับไปชกที่ฟิลิปปินส์ ชนะคะแนน แฟลช อีราแฮม ชนะรอย ทาราโซนา 2 ครั้ง และชนะน็อค นาร์ธาน บาร์เซโลนา ยก 1 แล้วจึงได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทในไทยอีกครั้งเมื่อ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2542 แพ้คะแนน เมจิ ซีพียิม ไม่ได้แชมป์ จากนั้น เดลกาโดก็แขวนนวมไป
== เกียรติประวัติ ==
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 28 สิงหาคม 2541 แพ้น็อค ศรพิชัย พิษณุราชันย์ ยก 2 ที่ ราชบุรี
* ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 17 ธันวาคม 2542 แพ้คะแนน เมจิ ซีพียิม
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com  
นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
บุคคลจากเมโทรมะนิลา
วัดแสนเมืองมา

วัดแสนเมืองมา ตั้งอยู่บ้านมาง ตำบลหย่วน อำเภอเชียงคำ จังหวัดพะเยา เดิมชื่อว่า วัดมาง เป็นวัดที่สร้างขึ้น ในสมัยรัชกาลที่ 1 ราว พ.ศ. 2351 สร้างโดยชาวเมืองมาง มณฑลยูนานที่ถูกเจ้าเมืองน่านกวาดต้อนมา วัดสร้างตามแบบสถาปัตยกรรมไทลื้อลวดลายบนหน้าบ้น  ภายในวิหารมีภาพเขียนวิถีชีวิตของชาวไทลื้อ หลังคาวิหารที่ซ้อนลดกันหลายชั้น ประดับด้วยช่อฟ้า ซึ่งทำเป็นรูปหงษ์แกะสลัก หรือตัวนาคคาบแก้ว นอกนั้นมีการประดับประดาด้วยไม้แกะสลัก
== อ้างอิง ==
แสนเมืองมา
โบราณสถานในจังหวัดพะเยา
โรงพยาบาลอุตรดิตถ์

โรงพยาบาลอุตรดิตถ์  เป็นโรงพยาบาลศูนย์ สังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข  กระทรวงสาธารณสุข เริ่มก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2483 ช่วงก่อนยุติสงครามโลกครั้งที่ 2  โดยพระสมัครสโมสร (เสงี่ยม บุรสมบูรณ์) ผู้ว่าราชการจังหวัดอุตรดิตถ์ในขณะนั้น ได้ประชุมคณะกรรมการจังหวัดอุตรดิตถ์ อนุมัติเงินบำรุงท้องที่จัดซื้อที่ดิน เนื้อที่ 28 ไร่ 50 ตารางวา  และเป็นสถาบันร่วมผลิตแพทย์ชั้นคลินิกของคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ตามโครงการร่วมผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบท
== ประวัติ ==
โรงพยาบาลอุตรดิตถ์  เปิดทำการอย่างเป็นทางการเมื่อ 12 เมษายน พ.ศ. 2494  โดยมีเนื้อที่รวมทั้งสิ้นในปัจจุบันจำนวน 46 ไร่ 1 งาน 99 ตารางวา ตั้งอยู่เขตภาคเหนือตอนล่าง ในอำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์  โรงพยาบาลอุตรดิตถ์ถือเป็นโรงพยาบาลศูนย์แห่งที่ 2 ในเขตกลุ่มจังหวัดภาคเหนือตอนล่าง และเป็นโรงพยาบาลประจำภูมิภาคที่มีขีดความสามารถระดับตติยภูมิ (Tertiary Care)    ในปัจจุบันได้เปิดทำการสาขานอกโรงพยาบาล 1 แห่ง คือ โรงพยาบาลอุตรดิตถ์ สาขา 1 บริเวณทางหลวงหมายเลข 1045(ถนนย่านศิลาอาสน์)  เปิดศูนย์สุขภาพชุมชนโรงพยาบาลอุตรดิตถ์ 1 แห่งที่ ถนนสำราญรื่นใกล้กับวัดท้ายตลาด  และได้มีการก่อสร้างตึกอุบัติเหตุ-ฉุกเฉินขึ้นใหม่แล้วเสร็จในปีพ.ศ. 2555 มีผลทำให้โรงพยาบาลฯมีจำนวนเตียงผู้ป่วยเพิ่มจากเดิม 500 เตียงเป็น 647 เตียง
นอกจากนี้โรงพยาบาลอุตรดิตถ์ได้ร่วมผลิตแพทย์กับคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร  โดยจัดตั้งหน่วยงานศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลอุตรดิตถ์ และเป็นสถาบันร่วมผลิตแพทย์แห่งคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร โดยก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2541 โดยจัดการเรียนการสอนให้แก่นิสิตแพทย์ในระดับชั้นคลินิก (ชั้นปี 4 - 6) ในหลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยนเรศวร รวมปีละประมาณ 30 คน ตามโครงการร่วมผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบทของสำนักงานบริหารโครงการร่วมผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบท กระทรวงสาธารณสุข
== รายนามผู้อำนวยการโรงพยาบาลอุตรดิตถ์ ==
== หน่วยงานภายใน ==
โรงพยาบาลอุตรดิตถ์ มีการแบ่งส่วนราชการ ดังต่อไปนี้
กลุ่มงานอายุรกรรม
กลุ่มงานศัลยกรรม
กลุ่มงานสูติ-นรีเวชกรรมฯ
กลุ่มงานกุมารเวชกรรม
กลุ่มงานศัลยกรรมกระดูก
กลุ่มงานจักษุวิทยา
กลุ่มงานโสต ศอ นาสิก ลาริงซ์วิทยา
กลุ่มงานวิสัญญีวิทยา
กลุ่มงานรังสีวิทยา
กลุ่มงานเวชกรรมฟื้นฟู
กลุ่มงานพยาธิวิทยา
กลุ่มงานเภสัชกรรม
กลุ่มงานทันตกรรม
กลุ่มงานการพยาบาล
กลุ่มงานออร์โธปิดิกส์
กลุ่มงานจิตเวช
กลุ่มงานเวชกรรมสังคม
กลุ่มงานอุบัติเหตุและฉุกเฉิน
กลุ่มงานผู้ป่วยนอก
กลุ่มงานฝ่ายการเจ้าหน้าที่
กลุ่มงานพัฒนาคุณภาพบริการและวิชาการ
ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก
ศูนย์พัฒนาคุณภาพ
ศูนย์สิทธิประโยชน์
ศูนย์เยี่ยมบ้านโรงพยาบาลอุตรดิตถ์
ฝ่ายธุรการ
ฝ่ายการเงินและบัญชี
ฝ่ายพัสดุและบำรุงรักษา
ฝ่ายโภชนาการ
ฝ่ายสุขศึกษา
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==

ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลอุตรดิตถ์
กระทรวงสาธารณสุข
คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
โรงพยาบาลอุตรดิตถ์ 
ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลอุตรดิตถ์ 
สำนักงานบริหารโครงการร่วมผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบท  
โรงพยาบาลในจังหวัดอุตรดิตถ์
อุตรดิตถ์
อุตรดิตถ์
สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองอุตรดิตถ์
วัดพระนั่งดิน

วัดพระนั่งดิน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่บ้านพระนั่งดินหมู่ที่ 7 ตำบลเวียง อำเภอเชียงคำ จังหวัดพะเยา เป็นวัดที่มีองค์พระประธานของวัดไม่มีฐานชุกชีรองรับเหมือนพระประธานในวัดอื่น ๆ เคยมีราษฎร์สร้างฐานชุกชีและอัญเชิญพระประธานขึ้นประดิษฐาน แต่ปรากฏว่าพยายามอย่างไรก็ยกไม่ขึ้นจึงเรียกสืบต่อกันว่า พระเจ้านั่งดิน สันนิษฐานว่าพระพุทธรูปองค์นี้สร้างตั้งแต่ครั้งสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้ายังทรงพระชนม์อยู่ หรือมีอายุกว่า 2,500 ปี ในการสร้างใช้เวลา 1 เดือน 7 วัน จึงแล้วเสร็จ
==อ้างอิง==
พระนั่งดิน
จักรวรรดิกุษาณะ

อาณาจักรกุษาณะ (กุชาน หรือ กุษาณ) ทางตะวันตกเฉียงเหนือของอินเดีย (เมืองหลวงของอาณาจักรนี้ปัจจุบันคือเมืองเปศวาร์ ในประเทศปากีสถาน)
== ราชอาณาจักรยุคกลางของอินเดีย ==
== ดูเพิ่ม ==
พระเจ้ากนิษกะ
ก
รัฐสิ้นสภาพในทวีปเอเชีย
รัฐสิ้นสภาพในประเทศปากีสถาน
รัฐสิ้นสภาพในประเทศอินเดีย
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล
สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 4
วัดพระธาตุดอยหยวก

วัดพระธาตุดอยหยวก ตั้งอยู่บ้านหนุน  หมู่ที่ 6 ตำบลปง อำเภอปง จังหวัดพะเยา เป็นปูชนียสถานที่มีความสำคัญคู่อำเภอปง และเป็นที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ พระเกศา และพระอัฐิจักษุ (กระดูกริมตาข้างขวา) ของพระพุทธเจ้า ระยะทางจากตัวอำเภอ 2 กิโลเมตร
แต่เดิมมีวัดอยู่ 2 วัดในบริเวณใกล้กันคือ วัดที่ตั้งอยู่บนเนินเขาเรียกว่า วัดบน คือวัดพระธาตุดอยหยวกปัจจุบัน แต่เป็นวัดร้างและวัดที่ตั้งอยู่ด้านล่างเรียกว่า วัดล่าง ต่อมามีพระสังฆะมณฑลเดินทางมาจากจังหวัดน่าน มาตรวจกิจการพระศาสนาเห็นว่าวัดบนมีปูชนียสถานที่สำคัญกว่าคือพระธาตุภูเติม (พระธาตุ ดอยหยวก) แต่ขาดการเอาใจใส่บำรุงรักษา จึงสั่งให้รวมวัดทั้งสองแห่ง ให้เป็นวัดเดียวกัน โดยให้วัดล่างไปรวมกับวัดบนให้ชื่อว่า "วัดพระธาตุดอยหยวก"
==อ้างอิง==
โบราณสถานในจังหวัดพะเยา
พระธาตุดอยหยวก
อำเภอปง
ดอยหยวก