pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
โซเฟีย

โซเฟีย ( ; София|Sofiya,) เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดของประเทศบัลแกเรีย นครตั้งอยู่บริเวณตีนภูเขาวีตอชาทางภาคตะวันตกของประเทศ และตั้งอยู่บริเวณศูนย์กลางของคาบสมุทรบอลข่าน จึงถือเป็นนครทางผ่านที่สำคัญบนเส้นทางระหว่างทะเลดำกับทะเลเอเดรียติก นอกจากนี้ นครยังตั้งอยู่ใกล้กับทะเลอีเจียน
โซเฟียเป็นนครที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 13 ของสหภาพยุโรป สภาพภูมิประเทศล้อมรอบด้วยภูเขาวีตอชาทางทิศใต้ ภูเขาลิวลินทางทิศตะวันตก และเทือกเขาบอลข่านทางทิศเหนือ ทำให้โซเฟียเป็นเมืองหลวงที่มีระดับความสูงมากเป็นอันดับที่สองของทวีปรองจากมาดริด ตัวนครตั้งอยู่ริมแม่น้ำอิสการ์และมีแหล่งน้ำแร่หลายแห่ง รวมถึงโรงอาบน้ำแร่กลางโซเฟีย นครมีสภาพภูมิอากาศชื้นภาคพื้นทวีป โซเฟียเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัย สถาบันทางวัฒนธรรม และบริษัทพาณิชย์ที่สำคัญของประเทศ นครได้รับสมญาว่าเป็น "สามเหลี่ยมแห่งขันติทางศาสนา" ทั้งนี้เป็นเพราะนครมีศาสนสถานที่สำคัญของทั้งสามศาสนา ได้แก่ โบสถ์นักบุญเนเดลยา (คริสต์), มัสยิดบันยา บาชิ (อิสลาม) และธรรมศาลาโซเฟีย (ยูดาห์)
โซเฟียติด 1 ใน 10 สถานที่ที่เหมาะแก่การเริ่มต้นธุรกิจที่ดีที่สุดในโลก โดยเฉพาะในด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ นอกจากนี้ ยังเป็นเมืองหลวงซึ่งมีค่าใช้จ่ายจับต้องได้ที่มีนักท่องเที่ยวมากที่สุดใน ค.ศ. 2013 ใน ค.ศ. 1979 โบสถ์บอยานาในโซเฟียได้รับการขึ้นทะเบียนให้เป็นแหล่งมรดกโลก โบสถ์นี้ถือเป็นสัญลักษณ์ของนิกายออร์โธด็อกซ์ในบัลแกเรีย มันเคยถูกทำลายในช่วงจักรวรรดิบัลแกเรียที่ 2 โซเฟียเป็นที่ตั้งของโรงละครโอเปราและบัลเลต์แห่งชาติ, วังวัฒนธรรมแห่งชาติ, สนามกีฬาแห่งชาติวาซิล เลฟสกี, โรงละครแห่งชาติอิวัน วาซอฟ, พิพิธภัณฑสถานโบราณคดีแห่งชาติ และอัฒจันทร์เซอร์ดิกา จึงทำให้นครเป็นศูนย์กลางทางวัฒนธรรมของยุโรปตะวันตก หอศิลป์สังคมนิยมในโซเฟียแสดงประติมากรรมและจิตรกรรมซึ่งทำให้ผู้เข้าชมได้เข้าใจถึงชีวิตในยุคสังคมนิยมบัลแกเรีย
ประชากรในโซเฟียลดลงจาก 70,000 คนในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 ต่อมาลดลงสู่ 19,000 คนใน ค.ศ. 1870 และลดลงสู่ 11,649 คนใน ค.ศ. 1878 แต่หลังจากนั้น ประชากรก็กลับมาเพิ่มขึ้น จนในปัจจุบัน โซเฟียมีประชากร 1.24 ล้านคน ในพื้นที่ 492 ตารางกิโลเมตร หากนับพื้นที่เขตเมืองที่ล้อมรอบ (จังหวัดนครหลวงโซเฟียและบางส่วนของจังหวัดโซเฟียกับจังหวัดเปอร์นิก) เข้าไปด้วยแล้ว จะมีประชากร 1.54 ล้านคน ในพื้นที่ 5,723 ตารางกิโลเมตร ซึ่งคิดเป็นร้อยละ 5.16 ของพื้นที่ทั้งประเทศ พื้นที่ปริมณฑลของโซเฟียใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงในการเดินทางผ่าน โดยมีถนนสายหนึ่งเชื่อมต่อกับเมืองดีมีตรอฟกราดในประเทศเซอร์เบีย ปริมณฑลแห่งนี้ไม่เหมือนกับแห่งอื่น ๆ ในทวีปยุโรป เพราะมันไม่ถูกจัดว่าเป็นปริมณฑลทางการ แต่เป็นเพียงปริมณฑล "เชิงจำกัด" เท่านั้น ภูมิภาคปริมณฑลของโซเฟียมีประชากร 1.67 ล้านคน
== อ้างอิง ==
=== บรรณานุกรม ===
== หนังสืออ่านเพิ่มเติม ==
The 110 footnotes provide a guide to the literature on the city
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Online guide to Sofia
Official Site of Sofia Public Transport 
Archival images of Sofia
Sofia by Night Light: A Photographic Exhibition
Virtual Guide to Ancient Serdica
More than 25 live webcams from Sofia
Pictures from Vitosha mountain
 
เมืองในประเทศบัลแกเรีย
เมืองหลวงในทวีปยุโรป
อาปีอา

อาปีอา (Apia) เป็นเมืองหลวงของรัฐเอกราชซามัว เมืองตั้งอยู่ทางชายฝั่งตอนเหนือของเกาะยูโปลู ถือเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 2 ของซามัว จากข้อมูลในปี พ.ศ. 2544 อาปีอามีประชากร 58,800 คน ตั้งอยู่ที่บริเวณท่าเรือทางธรรมชาติ ปากแม่น้ำ Vaisigano อาปีอา ถูกค้นพบในคริสต์ทศวรรษ 1850 และเป็นเมืองหลวงอย่างเป็นทางการของรัฐเอกราชซามัว ตั้งแต่ปี 1959
== อ้างอิง ==
เมืองหลวงในเขตโอเชียเนีย
ประเทศซามัว
วีซิง. วีแดนซ์. วีสตีลติงส์.

วีซิง. วีแดนซ์. วีสตีลติงส์. (We Sing. We Dance. We Steal Things.) เป็นผลงานสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 3 ของเจสัน มราซ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 2008 อัลบั้มขึ้นชาร์ตสูงสุดอันดับ 3 บนบิลบอร์ด 200 ถือเป็นอัลบั้มที่ติดชาร์ตสูงที่สุดของมราซ ชื่ออัลบั้มอ้างมาจากผลงานศิลปินของเดวิด ชริกลีย์ที่สะดุดตามราซขณะที่เขาท่องเที่ยวอยู่ในสกอตแลนด์
== รายชื่อเพลง ==
== อ้างอิง ==
อัลบั้มเพลงของเจสัน มราซ
อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2551
โคบราสตาร์ชิป

โคบรา สตาร์ชิป (Cobra Starship) เป็นวงอเมริกัน ก่อตั้งวงโดยมือเบส (และนักร้องนำ) อดีตสมาชิกวงมิดทาวน์ เก๊บ ซาปอร์ตา (Gabe Saporta) โดยทำหน้าที่ร้องนำให้กับวง ส่วนสมาชิกที่เหลือประกอบด้วย มือกีตาร์ ไรแลนด์ แบล็กกินตัน (Ryland Blackinton) มือเบส อเล็กซ์ ซัวเรซ (Alex Suarez) มือกลอง เนท โนวาร์โร (Nate Novarro) และวิกตอเรีย แอชเชอร์ (Victoria Asher) มือคีย์ทาร์
พวกเขามีเพลงฮิต ติดท็อป 10 บนบิลบอร์ดฮอต 100 เพลงแรกคือ "กูดเกิร์ลส์โกแบด" ที่ได้นักแสดงนำในซีรีส์ แสบใสไฮโซ เลห์ตัน มีสเตอร์ มาร่วมร้องในเพลงนี้
== อ้างอิง ==
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2548
กลุ่มดนตรีออลเทอร์นาทิฟแดนซ์
กลุ่มดนตรีป็อปพังก์สัญชาติอเมริกัน
กลุ่มดนตรีซินท์ป็อปสัญชาติอเมริกัน
กลุ่มดนตรีแดนซ์ร็อก
กลุ่มดนตรีจากนครนิวยอร์ก
เลขมาตรฐานสำหรับหนังสือของหอสมุดรัฐสภาอเมริกัน

เลขมาตรฐานสำหรับหนังสือของหอสมุดรัฐสภาอเมริกัน (Library of Congress Control Number หรือ LCCN) เป็นเลขประจำหนังสือแต่ละเล่ม ที่มาจากระบบการออกตัวเลขแก่หนังสือแต่ละเล่มที่เป็นเอกลักษณ์ ที่ใช้โดยระบบของการออกตัวเลขของหอสมุดรัฐสภาอเมริกัน (LCC) ตัวเลขไม่มีความหมายแต่อย่างใดต่อเนื้อหาของหนังสือ ซึ่งเป็นระบบที่ต่างจากระบบการจัดหมวดหมู่หนังสือของหอสมุดรัฐสภาอเมริกันซึ่งเป็นการออกตัวเลขตามเนื้อหาของหนังสือ ซึ่งอาจจะซ้ำกันกับหนังสือเล่มอื่นในหมวดหมู่เดียวกันได้
== ประวัติ ==
ระบบเลขมาตรฐานสำหรับหนังสือ LCCN มีการใช้งานมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2441 ซึ่งในขณะนั้นตัวย่อ LCCN เดิมใช้แทนคำว่า "Library of Congress Card Number" หรืออาจจะหมายถึง "Library of Congress Catalog Card Number" โดยหอสมุดรัฐสภาอเมริกันได้จัดทำบัตรข้อมูลบรรณานุกรมสำหรับรายการห้องสมุดขึ้นและได้จัดทำสำเนาชุดบัตรรายการ จำหน่ายให้กับห้องสมุดอื่น ๆ เพื่อใช้ในการจัดทำรายการของห้องสมุดเหล่านั้น ซึ่งสิ่งนี้ถูกเรียกว่า การจัดทำรายการส่วนกลาง (centralized cataloging) ชุดของบัตรรายการแต่ละชุดจะได้รับหมายเลขลำดับเพื่อช่วยในการระบุที่มา
แม้ว่าข้อมูลบรรณานุกรมส่วนใหญ่จะถูกสร้างจัดเก็บและแบ่งปันทางอิเล็กทรอนิกส์กับห้องสมุดอื่น ๆ แล้ว แต่ก็ยังมีความต้องการที่จะระบุแต่ละระเบียนที่ไม่ซ้ำกันและ LCCN ยังคงใช้เพื่อเหตุดังกล่าวต่อไป
บรรณารักษ์ ทั่วโลกใช้ "ข้อมูลบ่งชี้" ที่ไม่ซ้ำกันนี้ในกระบวนการทำรายการ ของหนังสือส่วนใหญ่ที่ตีพิมพ์ในสหรัฐอเมริกา ซึ่งช่วยให้พวกเขาค้นหาข้อมูลรายการ (cataloging record) ที่ถูกต้อง ซึ่งหอสมุดรัฐสภาอเมริกันและหน่วยงานภายนอกอื่น ๆ มีให้ใช้งานบนเว็บและผ่านสื่อต่าง ๆ
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 หอสมุดรัฐสภาอเมริกันได้สร้างบริการ LCCN Permalink ซึ่งเป็นยูอาร์แอลที่ถาวรสำหรับให้บริการ เลขมาตรฐานสำหรับหนังสือ LCCN ทั้งหมด
== รูปแบบ ==

ในรูปแบบพื้นฐานที่สุดหมายเลขจะประกอบด้วยเลขปี (ค.ศ.) และเลขลำดับ โดยปีจะประกอบด้วยเลขสองหลักท้ายสำหรับปี 1898 ถึง 2000 และเลขสี่หลักเริ่มต้นในปี 2001 โดยสำหรับสามปีที่มีความกำกวม (1898, 1899 และ 1900) จะสามารถบ่งชี้ได้จากขนาดของหมายเลขลำดับ นอกจากนี้ยังมีลักษณะเฉพาะของหมายเลขลำดับที่ขึ้นต้นด้วย "7" เนื่องจากการทดลองเพิ่มเลขโดดตรวจสอบระหว่างปีค.ศ. 1969 ถึงปี 1972
หมายเลขลำดับ (serial numbers) มีความยาวหกหลักและควรมีเลขศูนย์นำหน้า โดยการเติมตัวเลขศูนย์นำหน้าเป็นส่วนเสริมล่าสุดของรูปแบบ ดังนั้นงานบันทึกก่อน ๆ จำนวนมากจะแสดงรหัสน้อยหลักกว่า ยัติภังค์เป็นตัวเลือกที่มักจะใช้ในการแยกปีและหมายเลขลำดับ แต่เมื่อไม่นานมานี้ทางหอสมุดรัฐสภาอเมริกัน ได้ออกข้อกำหนดให้สำนักพิมพ์ต่าง ๆ ไม่ต้องใส่เครื่องหมายยัติภังค์
== ดูเพิ่ม ==
เลขมาตรฐานสากลประจำหนังสือ (ISBN)
ระบบการจัดหมวดหมู่หนังสือของหอสมุดรัฐสภาอเมริกัน (LCC)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Library of Congress Classification and Shelflisting
Library of Congress Classification Outline
Cataloging Distribution Service - source of Library of Congress Classification schedules
How to read a Library of Congress (LC) Call Number
มาตรฐานสากล
หนังสือ
ตัวระบุ
LCCN

__NOTOC__
LCCN เป็นอักษรย่อของระบบสองระบบที่เกี่ยวข้องกัน
Library of Congress Cataloging Newsline (LCCN) - เป็นหนังสือข่าวที่พิมพ์ตามโอกาสเกี่ยวกับกิจการของระบบการจัดหมวดหมู่หนังสือของหอสมุดรัฐสภาอเมริกัน และ
Library of Congress Control Number (LCCN) หรือ เลขมาตรฐานสำหรับหนังสือของหอสมุดรัฐสภาอเมริกัน
ฟาวน์ทินส์แอบบีย์

ฟาวน์ทินส์แอบบีย์ (Fountains Abbey /ˈfaʊntɪns/) เดิมเป็นแอบบีย์โรมันคาทอลิกสังกัดคณะซิสเตอร์เชียนที่ตั้งอยู่ที่เทศมณฑลนอร์ธยอร์กเชอร์ที่ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1132 ปัจจุบันเหลืออยู่เพียงแต่ซาก ฟาวน์ทินส์แอบบีย์เป็นซากแอบบีย์ที่ได้รับการรักษาอยู่ในสภาพที่ดีที่สุดในอังกฤษ ปัจจุบันเป็นขององค์การอนุรักษ์แห่งชาติ
ฟาวน์ทินส์แอบบีย์และสวนหลวงสตัดลีย์ไดัรับเลือกให้เป็นมรดกโลกโดยยูเนสโกในปีค.ศ. 1986 ในฐานะมรดกทางวัฒนธรรม
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม  ==
มรดกโลก
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
==ระเบียงภาพ==
ไฟล์:Fountains_Abbey%2C_Ripon.jpg|
ไฟล์:Fountains_Abbey%2C_North_Yorkshire.jpg|
ไฟล์:Fountains_Abbey%2C_1.jpg|
ไฟล์:Fountains_Abbey_06.jpg|
ไฟล์:StudleyAbbey1.JPG|
ไฟล์:Fountains_Abbey.jpg|
ไฟล์:StudleyAbbey2.JPG|
ไฟล์:The_Monks%27_Refectory.JPG|
ไฟล์:Fountains_Abbey_03.jpg|
โบสถ์คริสต์ในอังกฤษ
อารามคริสต์ในประเทศอังกฤษ
แหล่งมรดกโลกในสหราชอาณาจักร
ทรัพย์สินขององค์การอนุรักษ์แห่งชาติ
สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 12
สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1130
สิ่งก่อสร้างในเทศมณฑลนอร์ทยอร์กเชอร์
เลิฟเทกส์ไทม์

"เลิฟเทกส์ไทม์" (Love Takes Time) เป็นเพลงป็อปเขียนโดยมารายห์ แครีและเบน มาร์กูลีส์ โปรดิวซ์โดยวอลเตอร์ อฟานาเซียฟ ในผลงานอัลบั้มเปิดตัวของแครี ชุด Mariah Carey (1990) ออกขายเป็นซิงเกิลที่ 2 ของอัลบั้มเมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 1990 ถือเป็นเพลงแนวบัลลาด แบบอเดาต์คอนเทมโพแรรีเพลงแรกของเธอที่ออกวางขายเป็นซิงเกิล มีเนื้อหาพูดถึงการสูญเสียคนรักและสารภาพออกมาว่า ความรักนั้นต้องใช้เวลา เพื่อที่จะรักษาและความรู้สึกที่คงอยู่ของอดีตคนรัก ซิงเกิลนี้เป็นซิงเกิลอันดับ 1 เพลงที่ 2 ของเธอในสหรัฐอเมริกาและแคนาดา แต่ไม่ประสบความสำเร็จมากนักในที่อื่น
==อันดับเพลง==
== อ้างอิง ==
เพลงของมารายห์ แครี
เพลงที่แต่งโดยมารายห์ แครี
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2533
ซิงเกิลอันดับ 1 ในบิลบอร์ดฮอต 100
ปวยร์โตอายากูโช

ปวยร์โตอายากูโช (Puerto Ayacucho) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดในรัฐอามาโซนัสของประเทศเวเนซุเอลา ตั้งอยู่ตลอดแนวแม่น้ำโอรีโนโก
== อ้างอิง ==
เมืองในประเทศเวเนซุเอลา
รัฐอามาโซนัส (เวเนซุเอลา)
มาราไกโบ

มาราไกโบ (Maracaibo) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 2 ของประเทศเวเนซุเอลา รองจากเมืองหลวงการากัส เป็นเมืองหลวงของรัฐซูเลีย จากข้อมูลการสำรวจจำนวนประชากรในปี พ.ศ. 2544 มีประชากรอยู่ราว 3,200,000 คน
เมืองในประเทศเวเนซุเอลา
รัฐซูเลีย
ปีเตอร์ ไอเซนมาน

ปีเตอร์ เดวิด ไอเซนมาน (อักษรโรมัน: Peter David Eisenman, เกิด 11 สิงหาคม เป็นสถาปนิก นักเขียน และศาสตราจารย์ชาวอเมริกัน ได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในนิวยอร์กไฟว์ และเป็นที่รู้จักจากการออกแบบที่มีใช้รูปแบบมอเดิร์นและดีคอนสตรักทีฟ (deconstructive) สูง รวมถึงจากผลงานประพันธ์หนังสือทางสถาปัตยกรรมจำนวนมาก เขาได้รับรางวัลจำนวนมาก รวมถึง รางวัลศิลปกรรมวูล์ฟ
ปัจจุบันไอเชนมานเป็นอาจารย์สอนด้านทฤษฎีและการออกแบบขั้นสูงประจำสถาบันสถาปัตยกรรมศาสตร์เยล และเป็นศาสตราจารย์อาวุโส (Professor Emeritus) ประจำวิทยาลัยสถาปัตยกรรมศาสตร์คูเปอร์ยูเนียน
==ผลงานนิพนธ์==
Peter Eisenman, Houses of Cards. New York: Oxford University Press, 1987. 
Peter Eisenman, Diagram Diaries (Universe Architecture Series), Thames and Hudson, 1999. 
Blurred Zones: Investigations of the Interstitial : Eisenman Architects 1988-1998
Peter Eisenman, Giuseppe Terragni: Transformations, Decompositions, Critiques, New York, The Monacelli Press 2003 
Peter Eisenman, Eisenman Inside Out. Selected Writings 1963-1988, New Haven-London, Yale University Press 2004 
Peter Eisenman, Ten Canonical Buildings 1950-2000, New York, Rizzoli International Publications inc. 2008 
Peter Eisenman et al.,  In dialogue with architects and philosopher (Vladan Djokić and Petar Bojanić (eds.)), Mimesis International. 2017, 
Peter Eisenman, Memory Games, Rizzoli. 1996 
Peter Eisenman and Elisa Iturbe, lateness 2020, Princeton University Press. 
==อ้างอิง==
===บรรณานุกรม===
Interview: Peter Eisenman, Threshold, Rizzoli, 1983.
Kari Jormakka, Interview with Peter Eisenman, Datutop 14, 1991.
Pangalos P., Petridou V., The imprint of Eisenman, ed. Futura, Athens, 2013.
Meier A., Peter Eisenman: Machine Critique de l'Architecture , ed. Infolio, Gollion (CH), 2019, 252p. 
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บทางการของ Eisenman Architects
Finding aid for the Peter Eisenman fonds, ศูนย์สถาปัตยกรรมแคนาดา (digitized items)
บทสัมภาษณ์ปี 1996 
บทสัมภาษณ์กับ Archinect.com
บทสัมภาษณ์กับ designboom.com
บทสัมภาษณ์กับ Robert Locke ว่าด้วยการเมือง
บทสนทนากับ Iman Ansari
"Contrasting Concepts of Harmony in Architecture: The 1982 Debate Between Christopher Alexander and Peter Eisenman"
Eisenmania
[aid for Peter Eisenman architectural drawings for House VI, 1972]. Getty Research Institute, Los Angeles. Accession No. 920049. Sixty-three architectural drawings in pencil, pen and marker on paper document the design development of House VI, one of Peter Eisenman's most important early polemical designs.
สถาปนิกชาวอเมริกัน
บุคคลจากนวร์ก
การแบ่งโล่ (มุทราศาสตร์)

การแบ่งโล่ หรือ แบ่งโล่ (Division of the field) เป็นศัพท์ที่ใช้ในมุทราศาสตร์ที่หมายถึงทรงการแบ่งโล่บนตราอาร์มออกเป็นส่วนหรือช่องต่างๆ พื้นตราของโล่อาจจะแบ่งออกเป็นบริเวณที่มากกว่าสองบริเวณที่แต่ละบริเวณอาจจะมีผิวตราที่ต่างกัน ที่มักจะดำเนินตามลักษณะของเรขลักษณ์
การแบ่งแต่ละวิธีก็จะมี นิยามต่างกันไปที่ใช้ศัพท์คล้ายคลึงกับศัพท์ที่ใช้ในเรขลักษณ์ เช่นโล่ที่แบ่งตามเรขลักษณ์ทรงจั่วบ้านก็จะได้รับนิยามว่า “per chevron” หรือ “แบ่งจั่ว” ตามลักษณะแถบจั่วที่ใช้ในเรขลักษณ์
จุดประสงค์ของการแบ่งตราก็มีหลายประการๆ หนึ่งอาจจะเพื่อสร้างความแตกต่างระหว่างตราที่คล้ายคลึงกัน หรือเพื่อ “การรวมตรา” (marshalling) ที่หมายถึงการรวมตราอาร์มมากกว่าสองตราขึ้นไปเป็นตราเดียว หรือ เพียงเพื่อเป็นสร้างความสวยงามให้กับตรา “เส้นแบ่ง” (Line) ที่ใช้ก็ไม่จำเป็นจะต้องเป็นเส้นตรง และเส้นที่ใช้แต่ละแบบก็จะมีนิยามที่เฉพาะเจาะจงที่ใช้โครงสร้างของศัพท์เช่นเดียวกับเรขลักษณ์
นอกจากนั้นการแบ่งก็ไม่จำเป็นจะต้องเป็นเส้นตรงเสมอไป แต่อาจจะเป็นลายหยักต่างๆ คล้ายกับที่ใช้ในเรขลักษณ์
== แบ่งโล่ที่สำคัญ ==
ตามปกติแล้วพื้นตราไม่อาจจะแบ่งได้ตาม “per bordure” (แบ่งขอบ) ได้ หรือตาม “per chief” (แบ่งบน) หรือแบ่ง “เครื่องหมาย” (Charge) แต่ก็มีข้อยกเว้น ที่บันทึกในสำนักงานทะเบียนตราอาร์มของทั้งสกอตแลนด์และแคนาดาที่มีการแบ่งทั้งพื้นตราและขอบโล่ตาม “per chief” ที่บันทึกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1677
โล่อาจจะแบ่งเป็นสามส่วนตามนิยาม “tierced” เช่น “tierced per pall” หรือ “แบ่งวาย” 20px หรือถ้าคว่ำ “Y” ก็จะเป็น “tierced per pall reversed” หรือ “แบ่งวายคว่ำ” 20px
== เส้นแบ่ง ==
“เส้นแบ่ง” ก็เช่นเดียวกับเรขลักษณ์ ที่ไม่แต่จะเป็นเส้นตรงแต่เป็นอาจจะเป็นเส้นที่มีลักษณะต่างออกไปและบางครั้งก็จะมีความซับซ้อน เดิมเส้นแบ่งเหล่านี้ก็ใช้ศัพท์ที่มีใช้อยู่แล้วในเรขลักษณ์ แต่นักออกแบบตราสมัยใหม่โดยเฉพาะในฟินแลนด์สร้างกลุ่มเส้นใหม่ที่ใช้รูปทรงของพันธุ์ไม้ที่พบในท้องถิ่นเป็นแบบ ในบรรดาเส้นที่นิยมใช้เป็นเส้นแบ่งก็ได้แก่ คลื่น, หยัก, หยักแหลม, หยักโค้งเว้า, หยักโค้งนูน, หยักปูด, หยักเชิงเทิน, หยักหางนกพิลาป, หยักตาปู ทรงสมัยใหม่ก็ได้แก่ หยักกิ่งสน (havukoro) หรือ หยักต้นสน (kuusikoro) เป็นต้น ลายใหม่เหล่านี้พบในตราประจำเมืองหลายเมืองในฟินแลนด์
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ตราอาร์ม
นิยามของตรา
มุทราศาสตร์
เรขลักษณ์ในมุทราศาสตร์
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
มุทราศาสตร์
ตราอาร์ม
เครื่องอิสริยาภรณ์
โรลเลอร์โคสเตอร์ไทคูน 3

โรลเลอร์โคสเตอร์ไทคูน 3 เป็นเกมส์แนวจำลองการสร้างและบริหารจัดการออกจำหน่ายเมื่อปี ค.ศ. 2004
== ภาคเสริม ==
Wild
Soaked!
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของ โรลเลอร์ โคสเตอร์ 3  
Tycoon 3 for Mac OS X 
RollerCoaster Tycoon 3'' at GameSpot
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2547
เกมสำหรับวินโดวส์
เกมจำลองธุรกิจ
ตราแผ่นดินของเช็กเกีย

ตราแผ่นดินของเช็กเกีย (Státní znak České republiky) เป็นตราอาร์มของประเทศเช็กเกียที่ประกอบด้วยตราของภูมิภาคในประวัติศาสตร์สามบริเวณที่ประกอบขึ้นเป็นสาธารณรัฐ
ตราอาร์มของโบฮีเมียเป็นสิงโตสีเงินสองหางบนพื้นตราสีแดง1 ที่ปรากฏอีกครั้งในช่องตราด้านล่างซ้าย (ขวาของผู้ดูตรา ซ้ายของผู้ถือโล่) โมราเวียเป็นอินทรีลายหมารุกขาวสลับแดงบนพื้นตราสีน้ำเงิน ตราของไซลีเซียมีพื้นสีทอง อินทรีสีดำแต่งด้วยจิกสามดอก หรือ "clover stalk" บนหน้าอก
ตรานี้ใช้สำหรับเป็นตราสำหรับฟุตบอลทีมชาติและฮอกกี้ทีมชาติของเช็กเกียด้วย
นิยามของตราอย่างเป็นทางการ :
== ดูเพิ่ม ==
ตราแผ่นดินของเชโกสโลวาเกีย
ตราอาร์ม
มุทราศาสตร์
นิยามของตรา
สัญลักษณ์ของประเทศเช็กเกีย
เช็กเกีย
บูเออร์

ในปิศาจวิทยา บูเออร์(Buer)เป็นประมุขแห่งขุมนรก ผู้มีอสูรใต้บังคับบัญชา 50 กองและเป็นปิศาจตนที่ 10 ในบท อาร์สโกเอเทีย จากหนังสือกุญแจย่อยของโซโลมอน
ตำรา Pseudomonarchia Daemonum ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ระบุว่าบูเออร์มีอำนาจในช่วงราศีธนู บูเออร์สามารถสอนผู้อัญเชิญด้านปรัชญาและตรรกศาสตร์เกี่ยวกับศีลธรรมและธรรมชาติ รวมถึงเรื่องของสมุนไพรต่างๆได้ บูเออร์ยังสามารถรักษาอาการร่างกายอ่อนแอและมอบวิญญาณรับใช้ให้ผู้อัญเชิญได้
ลักษณะของบูเออร์นั้นเป็นเซนทอร์ถือธนูและลูกศรซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของราศีธนู แต่ตำราบางเล่มก็กล่าวว่าบูเออร์มีหัวเป็นสิงโตและมีขาเป็นแพะห้าข้างรอบๆตัวซึ่งทำให้บูเออร์สามารถเดินได้ทุกทิศทาง
แม้ว่าต้นกำเนิดของชื่อบูเออร์จะไม่ชัดเจนนัก แต่ในสมัยโบราณก็เคยมีเมืองชื่อ บูเออร์ อยู่ในประเทศเยอรมันด้วย (ปัจจุบันคือเมือง Gelsenkirchen)
==แหล่งข้อมูล==
S. L. MacGregor Mathers, A. Crowley, The Goetia: The Lesser Key of Solomon the King (1904). 1995 reprint: ISBN 0-87728-847-X.
ปิศาจ
ศุภชัย ภู่งาม

นายศุภชัย ภู่งาม (4 มิถุนายน 2488) องคมนตรี และอดีตประธานศาลฎีกา
== ประวัติ ==
นายศุภชัย สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, เนติบัณฑิตไทย และหลักสูตรวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่น 39
== การทำงาน ==
ศุภชัย ภู่งาม เคยเป็นผู้ช่วยผู้พิพากษา ผู้พิพากษาศาลจังหวัดอุดรธานี นครราชสีมา นนทบุรี ก่อนเข้ามาเป็นผู้พิพากษาประจำกระทรวง ช่วยงานศาลแพ่ง หัวหน้าศาลประจำกระทรวง หัวหน้าศาลจังหวัดหนองคาย หัวหน้าศาลชลบุรี ผู้พิพากษาศาลแรงงานกลาง ผู้พิพากษาศาลแพ่ง หัวหน้าคณะในศาลแพ่ง ผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 3 รองปลัดกระทรวงยุติธรรม (ฝ่ายวิชาการ) รองอธิบดีศาลแพ่ง ผู้พิพากษาศาลฎีกา รองอธิบดีศาลอุทธรณ์ภาค 3 หัวหน้าคณะในศาลฎีกา ประธานศาลอุทธรณ์ภาค 3
นายศุภชัย ดำรงตำแหน่งประธานศาลฎีกาเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2547 สืบต่อจากนายอรรถนิติ ดิษฐอำนาจ และเป็นผู้นำคณะผู้พิพากษาเข้ารับพระราชกระแสรับสั่งให้ตุลาการศาล ยุติธรรมช่วยแก้ไขวิกฤตของบ้านเมืองในช่วงกลางปี พ.ศ. 2548
ต่อมาในเดือนเมษายน พ.ศ. 2551 ได้รับพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ แต่งตั้งเป็นองคมนตรี
ปัจจุบันดำรงตำแหน่งรองประธานกรรมการมูลนิธิเพชรรัตน-สุวัทนา
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
องคมนตรีในรัชกาลที่ 9
องคมนตรีในรัชกาลที่ 10
ประธานศาลฎีกาไทย
ข้าราชการฝ่ายตุลาการชาวไทย
ผู้พิพากษาไทย
บุคคลจากโรงเรียนวัดสระเกศ
บุคคลจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย
บุคคลจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
บุคคลจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว. (ฝ่ายหน้า)
ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ว.ป.ร.3 (ร.10)
ผู้ได้รับเหรียญจักรพรรดิมาลา
ที่สุดของแจ้

ที่สุดของแจ้ อัลบั้มพิเศษที่รวมเพลงฮิตของ แจ้ ดนุพล แก้วกาญจน์ ที่ออกวางจำหน่ายบนแผงเทปครั้งแรกเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2530 ภายใต้สังกัด นิธิทัศน์ โปรโมชั่น
อัลบั้มชุดนี้เป็นการรวมเพลงฮิตทั้งสิ้น 13 เพลงของ แจ้ ดนุพล แก้วกาญจน์ ตั้งแต่สมัยเป็น แกรนด์เอ็กซ์ จนแยกตัวออกมาเป็นศิลปินเดี่ยว โดยเพิ่มเพลงใหม่เข้ามาในอัลบั้มนี้ถึง 2 เพลงคือ ครั้งหนึ่งวันนี้ และ จากพี่ถึงน้อง
ต่อมาในวันที่ 2 ธันวาคม ปีเดียวกัน แจ้ ดนุพล จึงได้ปล่อยอัลบั้มรวมเพลงฮิตชุดพิเศษอีกชุดหนึ่งตามออกมาคืออัลบั้ม ที่สุดของที่สุด โดยทั้งอัลบั้ม ที่สุดของแจ้ และ ที่สุดของที่สุด เป็นอัลบั้มพิเศษที่ปล่อยออกมาเรียกน้ำย่อยก่อนที่จะปล่อยสตูดิโออัลบั้มเต็มชุดที่ 3 คือ เทวดาเดินดิน ออกมาในปีถัดมาคือปี พ.ศ. 2531
== รายชื่อเพลงในอัลบั้ม ==
ทุกเพลงเรียบเรียงโดย ดนุพล แก้วกาญจน์ ยกเว้น
* จากพี่ถึงน้อง เรียบเรียงโดย ชาตรี คงสุวรรณ
* ฝันลำเอียง เรียบเรียงโดย ศาสสัณฑ์ บุญญาสัย
* พิษรัก เรียบเรียงโดย ชาตรี คงสุวรรณ
== อ้างอิง ==
อัลบั้มเพลงไทย
อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2530
SOPHIA

SOPHIA หรือ องค์กร European Foundation for the Advancement of Doing Philosophy with Children เป็น มูลนิธิของยุโรปเพื่อความก้าวหน้าของการศึกษาเด็ก โดยมีการเปิดสหกรณ์การศึกษายุโรปและยังมีนักวิชาการทำงานเกี่ยวกับเรื่องการศึกษาเด็ก
== อ้างอิง ==
เว็บทำการ (ภาษาอังกฤษ) 
มูลนิธิ
ทวีปยุโรป
อับดูร์ระฮ์มัน วาฮิด

อับดูร์ระฮ์มัน วาฮิด (Abdurrahman Wahid; 7 กันยายน พ.ศ. 2483-30 ธันวาคม พ.ศ. 2552) เป็นอดีตประธานาธิบดีแห่งอินโดนีเซียระหว่างวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2542 ถึง 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 โดยดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีได้แม้ว่าไม่ได้สังกัดในพรรคการเมืองเสียงข้างมาก กล่าวคือ พรรค PKB ของเขาได้จำนวนที่นั่งในรัฐสภาอินโดนีเซียเพียง 51 ที่นั่ง น้อยกว่าพรรค PDI-P ของนางเมกาวาตี ซูการ์โนปูตรี ที่ได้จำนวนที่นั่งถึง 153 ที่นั่ง แต่เขาสามารถต่อรองดึงเสียงสนับสนุนจากพรรคการเมืองอื่น ๆ ทำให้นางเมกาวาตีต้องยอมรับตำแหน่งรองประธานาธิบดี
ระหว่างการบริหารประเทศ วาฮิดได้รับการยอมรับจากสื่อมวลชนและกลุ่มการเมืองแนวศาสนา แต่เขามีปัญหาความขัดแย้งกับกองทัพเนื่องจากต้องการลดจำนวนผู้แทนในสภาที่มาจากโควตากองทัพ และเปลี่ยนแปลงโครงสร้างกองทัพให้มีส่วนร่วมกับการเมืองน้อยลง ตามแนวทางปฏิรูปการเมือง จึงทำให้ในช่วงหลังกองทัพไปให้การสนับสนุนรองประธานาธิบดีเมกาวาตีแทน เหตุผลที่ทำให้วาฮิดต้องลงจากตำแหน่ง เนื่องจากมีการดำเนินการโดยสภาที่ปรึกษาประชาชนเพื่อถอดถอนเขาออกจากตำแหน่ง ในเรื่องทุจริตยักยอกเงินที่พัวพันกับคนใกล้ชิดของเขาและเรื่องชู้สาวที่อื้อฉาวของเขาเอง จึงทำให้เขาถูกถอดถอนออกจากตำแหน่งในที่สุด
ประธานาธิบดีอินโดนีเซีย
บุคคลจากจังหวัดชวาตะวันออก
ชาวชวา
ชาวอินโดนีเซียเชื้อสายจีน
มุสลิมชาวอินโดนีเซีย
วรรณยศ มิตรานนท์

วรรณยศ มิตรานนท์ เกิดเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2492 เป็นมือกลองรุ่นเก๋า ที่ตีให้กับวงดนตรีหลายๆวง เช่น อินฟินิตี้ เทวัญโนเวลแจ๊ส บางกอกคอนเนคชั่น งานเดี่ยวของ เล็ก คาราบาว และ โซล อาฟเตอร์ซิกซ์ และยังเคยฝากเสียงร้องเอาไว้ในงานของ อินฟินิตี้ ในชุด ปีกฝัน กับเพลง You'll Be Mine และ ชุด Together กับเพลง Lover Matter , Reach Out และ Another Chance
นักดนตรีชาวไทย
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2492
นักตีกลอง
ซูซีโล บัมบัง ยูโดโยโน

พลเอกซูซีโล บัมบัง ยูโดโยโน (Susilo Bambang Yudhoyono) เป็นอดีตประธานาธิบดีอินโดนีเซียคนแรกที่ได้รับการเลือกตั้งโดยตรงจากประชาชนในปี พ.ศ. 2547 ภายหลังการปฏิรูปการเมืองและการแก้ไขรัฐธรรมนูญ
ซึ่งมีการกำหนดให้มีการเลือกตั้งประธานาธิบดีโดยตรงจากประชาชน โดยผู้ที่ได้เป็นประธานาธิบดีต้องได้เสียงมากกว่าร้อยละ 50 ของผู้ออกเสียง และหากไม่มีผู้ได้คะแนนเสียงเกินร้อยละ 50 ในการเลือกตั้งครั้งแรก ให้มีการจัดการเลือกตั้งครั้งที่สอง โดยนำเฉพาะผู้ได้คะแนนเสียงอันดับที่ 1 และ 2 มาแข่งขันกันอีกครั้ง
ประธานาธิบดียูโดโยโน ได้รับชัยชนะเหนือนางเมกาวาตี ซูการ์โนบุตรีในการเลือกตั้งครั้งที่สอง และเข้ามาดำรงตำแหน่งด้วยความคาดหวังอย่างมากจากประชาชน ในการบริหารประเทศและพัฒนาเศรษฐกิจ
ในช่วงแรกอาจไม่ค่อยได้รับการยอมรับจากประชาชน แต่เขาก็สามารถบริหารประเทศได้ดีขึ้นเป็นลำดับ และจัดการแก้ไขปัญหาต่างๆ ได้เป็นอย่างดี เช่น การเจรจากับอาเจะฮ์จนเกิดสันติภาพ และการดูแลความขัดแย้งระหว่างเผ่าพันธุ์ต่างๆ จนยุติความรุนแรง รวมทั้งฟื้นฟูเศรษฐกิจของอินโดนีเซียให้มีความเข้มแข็ง เติบโตอย่างรวดเร็ว จนเป็นหนึ่งในประเทศน่าลงทุนในปัจจุบัน
ในการเลือกตั้งครั้งล่าสุด (พ.ศ. 2552) ประธานาธิบดียูโดโยโน ได้รับความไว้วางใจจากประชาชนให้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเป็นสมัยที่ 2 ด้วยเสียงท่วมท้น และเป็นผู้จุดคบเพลิงในซีเกมส์ครั้งที่26
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2492
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
ประธานาธิบดีอินโดนีเซีย
บุคคลจากจังหวัดชวาตะวันออก
ชาวชวา
มุสลิมชาวอินโดนีเซีย
ภัทรกร ตั้งอนุรัตน์

==ประวัติ==
==สถิติ==
นักฟุตบอลชาวไทย
ผู้รักษาประตูฟุตบอลชาวไทย
บุญมี บุญรอด

บุญมี บุญรอด (เกิด 10 ตุลาคม พ.ศ. 2525) เป็นนักฟุตบอลชาวไทย จังหวัดสุรินทร์ เล่นตำแหน่งกองหลัง  ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลโอสถสภา เอ็ม–150 สระบุรี ในไทยพรีเมียร์ลีก
นักฟุตบอลชาวไทย
บุคคลจากจังหวัดสุรินทร์‎‎
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
ยูกิโอะ ฮาโตยามะ

ยูกิโอะ ฮาโตยามะ  (11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2490 — ) นายกรัฐมนตรีคนที่ 93 ของประเทศญี่ปุ่น และอดีตหัวหน้าพรรคประชาธิปไตยญี่ปุ่น นายฮาโตยามะได้รับคะแนนเสียงอย่างเป็นเอกฉันท์จากสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของญี่ปุ่นให้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2552 หลังชนะคู่แข่ง พรรคเสรีประชาธิปไตย ในการเลือกตั้ง ส.ส. ญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 30 สิงหาคม ปีเดียวกัน ด้วยจำนวน 309 ต่อ 119 ที่นั่ง จากจำนวนที่นั่งในสภาทั้งหมด 480 ที่นั่ง
นายฮาโตยามะเกิดในครอบครัวนักการเมือง โดยปู่ของเขา (นายอิจิโร ฮาโตยามะ) เคยเป็นนายกรัฐมนตรีในช่วงปี พ.ศ. 2497-2499 และบุคคลในครอบครัวหลายคนก็เป็นนักการเมือง โดยทวดของเขา (คาซูโอะ ฮาโตยามะ) เคยเป็นประธานสภาผู้แทนราษฎร พ่อของเขา (อีจิโร ฮาโตยามะ) เคยเป็นรัฐมนตรีกระทรวงต่างประเทศ และน้องชายของเขา (คูนิโอะ ฮาโตยามะ) เคยเป็นรัฐมนตรีกระทรวงกิจการภายใน การดำเนินกิจกรรมทางการเมืองของยูกิโอะและน้องชาย ได้รับการสนับสนุนจากมารดา คือ นางยาซูโกะ ฮาโตยามะ ซึ่งเป็นบุตรสาวของโชจิโร อิชิบาชิ มหาเศรษฐีผู้ก่อตั้งบริษัท บริดจสโตน บริษัทผู้ผลิตยางรถยนต์ที่มียอดขายอันดับหนึ่งของโลก
นายฮาโตยามะจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยโตเกียว และมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด เริ่มเข้าสู่วงการการเมืองด้วยการเป็น ส.ส. ของพรรคเสรีประชาธิปไตยเมื่อปี พ.ศ. 2529 ต่อมาได้ลาออกและก่อตั้งพรรคประชาธิปไตยญี่ปุ่น และได้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรคในเวลาต่อมา
ด้านชีวิตครอบครัว สมรสกับนางมิยูกิ อดีตนักแสดง มีบุตรชายคือ นายคีจิโร ฮาโตยามะ
นายฮาโตยามะได้ประกาศลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2553 เนื่องจากไม่สามารถทำตามนโยบายที่เคยหาเสียงไว้ว่าจะผลักดันให้ย้ายฐานทัพสหรัฐออกจากเกาะโอกินาวะ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ 
นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น
นักการเมืองญี่ปุ่น
บุคคลจากมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด
บุคคลจากโตเกียว
คริสต์ศาสนิกชนชาวญี่ปุ่น
ยุคเฮเซ
รังสรรค์ เอี่ยมวิโรจน์

รังสรรค์ เอี่ยมวิโรจน์ เป็นนักฟุตบอลชาวไทยสังกัดสโมสรฟุตบอลอินทรีเพื่อนตำรวจ
==สถิติ==
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลการท่าเรือ
นักฟุตบอลชาวไทย
ผู้เล่นในไทยลีก
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเพื่อนตำรวจ
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลธนาคารกรุงเทพ
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลโปลิศ เทโร