pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
โยทสึบะ หนูเด๋อจอมป่วน!

โยทสึบะ หนูเด๋อจอมป่วน!  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยคิโยฮิโกะ อาซูมะ ตีพิมพ์ในนิตยสารเด็งเงกิ ไดโอของสำนักพิมพ์แอสกีเมเดียเวิกส์ตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2546  และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 15 เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับชีวิตของเด็กผู้หญิงที่ชื่อ โยทสึบะ และการเรียนรู้สิ่งที่อยู่รอบตัวของเธอ ชื่อการ์ตูนในภาษาญี่ปุ่น (ยตสึบะ โตะ!') มีความหมายว่า "โยทสึบะ กับ" ซึ่งจะสอดคล้องกับชื่อตอนต่างๆ ในการ์ตูนเรื่องนี้ว่าเธอไปพบเจออะไรในตอนนั้นบ้าง ซีรีส์มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เนชั่น เอ็ดดูเทนเมนท์
== เนื้อเรื่อง ==
โยทสึบะ หนูเด๋อจอมป่วน!'' จะดำเนินเรื่องผ่านทางตัวละครที่ชื่อ โคอิวาอิ โยทสึบะ ซึ่งเป็นเด็กผู้หญิงอายุ 5 ขวบ ที่มีความกระปรี้กระเปร่า ร่าเริง อยากรู้อยากเห็น และการพูดจาแปลกๆ ซึ่งเธอเองก็ยังไม่รู้ในหลายๆ เรื่องที่เด็กวัยเท่าๆ กับเธอควรจะรู้ เช่น กริ่งประตู บันไดเลื่อน ลิฟต์ เครื่องปรับอากาศ หรือแม้แต่ชิงช้า ซึ่งความไร้เดียงสาของเธอนำมาสู่ความตลกในแต่ละตอนที่เธอได้ไปพบเจอและเรียนรู้กับสิ่งของในชีวิตประจำวัน
ในตอนเริ่มเรื่อง โยทสึบะและพ่อของเธอ โคอิวาอิ ได้ย้ายเข้าสู่บ้านใหม่ของพวกเขา ซึ่งได้รับการช่วยเหลือจาก ชายตัวสูงใหญ่ที่โยทสึบะเรียกว่า จัมโบ้ (จริงๆ แล้วชื่อ ทาเคชิ ทาเคดะ) และในวันแรกของการย้ายเข้า โยทสึบะได้ทำให้ตนเองเป็นที่จดจำกับลูกสาวของเพื่อนบ้านทั้ง 3 คนหรือครอบครัว อายาเสะ ได้แก่ อายางิ ฟูกะ และเอนะ โดยหลังจากนี้พวกเขาต้องเข้าไปเกี่ยวข้องกับความไร้เดียงสาของโยทสึบะที่ก่อเรื่องขึ้นมาอยู่เสมอ
การดำเนินเรื่องของการ์ตูนเรื่องนี้จะไม่มีพล๊อต โดยเป็นการเล่าเรื่องสิ่งที่โยทสึบะได้พบเจอมาในแต่ละวัน และการดำเนินชีวิตประจำวันของตัวละครในเรื่องแต่ละตัว ซึ่งมีหลายๆ ตอนที่ต่อเนื่องกัน และจะดำเนินเนื้อเรื่องต่อๆ กันไปเรื่อย ๆ
== ตัวละคร ==
== อ้างอิง==
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2546
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง‎
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรม
เนชั่น เอ็ดดูเทนเมนต์
ดร. เดร

ดร. เดร (Dr. Dre) หรือมีชื่อจริงว่า แอนเดร โรเมลล์ ยัง (Andre Romelle Young) เกิดเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1965 เป็นโปรดิวเซอร์ แร็ปเปอร์ ผู้บริหารค่ายเพลง ชาวอเมริกัน เขาเป็นผู้ก่อตั้งและปัจจุบันดำรงตำแหน่งซีอีโอของค่าย Aftermath Entertainment และเคยร่วมก่อตั้งและศิลปินให้กับค่าย Death Row Records เขายังร่วมโปรดิวซ์อัลบั้มและเฟ้นหาเหล่าแร็ปเปอร์มากมายให้เซ็นสัญญากับค่ายเพลงอย่างเช่น สนูปด็อกก์ และ เอ็มมิเน็ม ในฐานะโปรดิวเซอร์แล้วเขายังเป็นแนวหน้าของความโด่งดังของดนตรีเวสต์โคสต์ฮิปฮอป จี-ฟังก์ แนวเพลงแร็ปที่มีชุดเด่นในด้านเสียงสังเคราะห์ที่มีจังหวะช้าและหนัก
ดร. เดร เริ่มต้นอาชีพในด้านดนตรีจากการเป็นสมาชิกวง World Class Wreckin' Cru และต่อมามีชื่อเสียงกับการเป็นสมาชิกวงแนวแก็งสตาแร็ปที่ชื่อ N.W.A ที่โด่งดังจากเนื้อเพลงแร็ปที่เด่นชัดเรื่องรุนแรงของชีวิตคนบนถนน ผลงานเดี่ยวอัลบั้มแรกของเขาออกในปี 1992 ในชุด The Chronic ภายใต้สังกัด Death Row Records ได้ทำให้เขาเป็นศิลปินอเมริกันที่มียอดขายมากที่สุดในปี 1993 และทำให้เขาได้รับรางวัลแกรมมี่จากซิงเกิล "Let Me Ride" ในปี 1996 เขาออกจากค่าย Death Row เพื่อตั้งค่ายของตัวเองที่ชื่อ Aftermath Entertainment ผลิตงานรวมเพลงที่ชื่อ Dr. Dre Presents the Aftermath ในปี 1996 และออกผลงานเดี่ยวที่ชื่อ 2001 ในปี 1999 และต่อมาในปีถัดมาเขาได้รับรางวัลแกรมมี่ในสาขาโปรดิวเซอร์กับผลงานอัลบั้มชุดนี้
ในช่วงยุค 2000 เขาเริ่มทำงานให้กับศิลปินอื่นในฐานะโปรดิวเซอร์ ซึ่งในบางครั้งเขาก็ร่วมร้องในเพลงของศิลปินอื่นบ้าง นิตยสารโรลลิงสโตน เรียกเขาว่าเป็น  highest-paid performers ของปี 2001 และปี 2004 ดร. เดรยังมีผลงานแสดงในภาพยนตร์ปี 2001 เรื่อง  The Wash and Training Day
== ผลงานเพลง ==
The Chronic (1992), Death Row
2001 (1999), Aftermath
Compton (2015), Aftermath
== ผลงานภาพยนตร์ ==
{| border="2" cellpadding="4" cellspacing="0" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaa solid; border-collapse: collapse; font-size: 90%;"
|-style="background:#B0C4DE;"
! ปี
! ชื่อ
! บทบาท
! หมายเหตุ
|-
| 1992 ||  The Only Home Video || เป็นตัวเอง || Documentary
|-
| 1996 || Set It Off || Black Sam ||
|-
| 2000 || Up in Smoke Tour || เป็นตัวเอง || Documentary
|-
|rowspan="2"| 2001 || Training Day || Paul ||
|-
|The Wash || Sean ||
|}
== อ้างอิง ==
แร็ปเปอร์ชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 21
ชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา
โปรดิวเซอร์เพลงชาวอเมริกัน
ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
ผู้กำกับมิวสิกวิดีโอชาวอเมริกัน
บุคคลจากลอสแอนเจลิส
แร็ปเปอร์ชายชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา
โปรดิวเซอร์เพลงชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา
ฮัสเทอร์

ฮัสเทอร์ (Hastur) หรือฮัสทูลหรือฮัสโทล เป็นหนึ่งในสิ่งที่เรียกว่า เกรทโอลด์วัน ในเรื่องชุดตำนานคธูลู มีฉายาว่า ผู้มิอาจเอ่ยนาม (the Unspeakable และ Him Who Is Not to be Named)
ฮัสเทอร์ปรากฏตัวครั้งแรกในเรื่องสั้น ไฮตา คนเลี้ยงแกะ (Haïta the Shepherd) ของแอมโบรส เบียร์ซซึ่งตีพิมพ์ในปีพ.ศ. 2436 โดยเป็นเทพของคนเลี้ยงแกะ ต่อมา โรเบิร์ต ดับเบิลยู. แคมเบอร์ได้นำฮัสเทอร์มาใช้ในงานประพันธ์ของตนเองโดยเป็นทั้งชื่อของบุคคลและสถานที่ซึ่งเชื่อมโยงกับดวงดาวต่างๆ รวมถึงดาวอัลดิบาแรน
== ในตำนานคธูลู ==
ในเรื่องไฮตา คนเลี้ยงแกะ ซึ่งอยู่ในรวมเรื่องสั้นชุด Can Such Things Be?นั้น ฮัสเทอร์มีลักษณะเป็นเทพผู้ดีงามยิ่งกว่าที่ปรากฏในงานประพันธ์ยุคหลังมาก ในเรื่องสั้น An Inhabitant of Carcosa ที่รวมไว้ในชุดเดียวกันนี้ ได้กล่าวถึงนครคารโคซา(Carcosa)และบุคคลชื่อ 'ฮาลิ' ซึ่งต่อมาล้วนเป็นชื่อที่ถูกเชื่อมโยงเข้ากับฮัสเทอร์
ในรวมเรื่องสยองขวัญของแคมเบอร์ชุด เดอะคิงอินเยลโล (พ.ศ. 2438) ฮัสเทอร์เป็นทั้งตัวละครเหนือธรรมชาติในเรื่อง The Demoiselle D'Ys สถานที่ในเรื่อง The Repairer of Reputations และกล่าวถึงโดยไม่มีการขยายความใน The Yellow Sign สองเรื่องหลังยังกล่าวถึงนครคารโคซา, ฮาลิ, ดาวอัลดิบารัน, และกระจุกดาวไฮยาดีส รวมถึง ดวงตราเหลือง และบทละคร เดอะคิงอินเยลโล
เอช. พี. เลิฟคราฟท์ ได้อ่านเรื่องของแคมเบอร์ในปีพ.ศ. 2470 และรู้สึกประทับใจจนได้นำมาเขียนไว้ในงานประพันธ์ของตนเอง ในเรื่อง ผู้กระซิบในความมืด (The Whisperer in Darkness) แต่ก็เพียงแต่กล่าวชื่อโดยไม่ได้ระบุว่าฮัสเทอร์นี้เป็นอะไร
ออกัสต์ เดอเลธได้ทำให้ฮัสเทอร์กลายเป็นเกรทโอลด์วันอย่างเต็มตัว โดยเป็นหนึ่งในเชื้อสายของยอก โซธอทและพี่น้องของคธูลู ฮัสเทอร์ยังมีร่างอวตารต่างๆ เช่น
ผู้กัดกินจากแดนไกล (The Feaster from Afar) อสูรกายสีดำเต็มไปด้วยหนวดระยางซึ่งส่วนปลายเป็นจะงอยแหลมสำหรับเจาะกะโหลกศีรษะของเหยื่อและดูดกินสมอง
ราชาอาภรณ์เหลือง
นักบวชผู้มิอาจบรรยาย นักบวชผู้สวมหน้ากากไหมสีเหลือง
ร่างจริงของฮัสเทอร์นั้นไม่เคยได้รับการกล่าวถึง แต่เชื่อว่าเป็นสิ่งที่คล้ายกับปลาหมึกยักษ์ขนาดใหญ่ซึ่งอยู่ในทะเลสาบฮาลิ ฮัสเทอร์ถูกเดอเลธเชื่อมโยงเข้ากับอากาศธาตุ ตามทฤษฏีธาตุทั้งสี่ และเป็นปฏิปักษ์ต่อคธูลูซึ่งเป็นธาตุน้ำ ฮัสเทอร์ถูกเอลเดอร์ก็อดขังไว้บนดาวอัลดิบารันในกระจุกดาวไฮยาดีส ณ ทะเลสาบดำ ฮาลิ ใกล้กับคารโคซา และมีเหล่าเบียกีเป็นอสูรรับใช้
== ในสื่ออื่นๆ ==
ในเกมเล่นตามบทบาท ชุดดันเจี้ยนแอนด์ดราก้อน ได้ขยายความจากฉายา "ผู้มิอาจเอ่ยนามของฮัสเทอร์ไว้ใน Deities and Demigods Cyclopedia(TSR, ISBN 0-935696-22-9) ว่าเพียงแต่เรียกชื่อของฮัสเทอร์ก็จะนำภัยพิบัติมาสู่ผู้ที่พูดได้ แนวคิดนี้ยังปรากฏในเกมเล่นตามบทบาท ชุด Call of Cthulhu อีกด้วย
ในเกมเล่นตามบทบาท เดลต้ากรีน ฮัสเทอร์และ ราชาอาภรณ์เหลือง เป็นตัวแทนของเอนโทรปี
ในวิดีโอเกม เพอร์โซนา 2: เอเทอนัลพันนิชเมนต์ ซึ่งเป็นหนึ่งในเกมชุดเมกามิเทนเซย์ ฮัสเทอร์ปรากฏตัวเป็นเพอโซนาที่ผู้เล่นสามารถนำมาใช้ได้ หลังจากที่ได้การ์ด ราชาอาภรณ์เหลือง
== อ้างอิง ==
===หมายเหตุ===
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Haita the Shepherd 
เทพในตำนานคธูลู
จักรกลอัจฉริยะ

A.I. Artificial Intelligence (หรือ Artificial Intelligence: A.I.  หรือ A.I.) เป็นภาพยนตร์ไซไฟ ที่กำกับโดยสตีเวน สปีลเบิร์ก ออกฉายในปี พ.ศ. 2544  ในประเทศไทยใช้ชื่อว่า "จักรกลอัจฉริยะ"
ภาพยนตร์เรื่องนี้ แต่เดิมเป็นโครงการของสแตนลีย์ คูบริก ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอังกฤษ โดยได้รับการสนับสนุนทางการเงินจากวอร์เนอร์ บราเทอร์ส มีที่มาจากเรื่องสั้นในชุด "หัวใจหุ่นยนต์" ชื่อ Super-Toys Last All Summer Long (ของเล่นวิเศษอยู่ได้ตลอดฤดูร้อน)  ของไบรอัน อัลดิส  นักเขียนชาวอังกฤษ ที่ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 1969   คูบริกได้ซื้อลิขสิทธิ์การสร้างภาพยนตร์เรื่องนี้จากอัลดิส และว่าจ้างให้อัลดิสขยายเรื่องออกเป็นเรื่องยาว และเขียนบทสำหรับสร้างภาพยนตร์ ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1982 
อัลดิสเขียนบทร่วมกับคูบริกอยู่เป็นเวลา 8 ปี  จนถึงปี ค.ศ. 1990 แต่เกิดขัดแย้ง และแยกทางกัน คูบริกว่าจ้างนักเขียนชื่อ เอียน วัตสัน มาเขียนบทแทน เปลี่ยนชื่อเรื่องเป็น "A.I." และดำเนินโครงการต่อไป โดยแนวคิดบางส่วนในเรื่อง เช่น บทบาทของ Blue Fairy (นางฟ้าสีน้ำเงิน) คูบริกได้แรงบันดาลใจมาจากนิทานเรื่องพิน็อกคิโอ  แต่แล้วเขาก็เสียชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 1999 ก่อนจะเริ่มการถ่ายทำ
หลังจากคูบริกเสียชีวิต อัลดิสได้เขียนเรื่องสั้นตอนใหม่ในชุด  "หัวใจหุ่นยนต์" คือเรื่อง Super-Toys When Winter Comes  (ของเล่นวิเศษเมื่อฤดูหนาวมาเยือน) และ  Super-Toys in Other Seasons (ของเล่นวิเศษในฤดูอื่นๆ)   และนำไปเสนอให้กับแจน ฮาร์แลน ผู้อำนวยการสร้าง ซึ่งเป็นพี่ของภรรยาคูบริก
สตีเวน สปีลเบิร์ก ได้เข้ามารับช่วงต่อจากสแตนลีย์ คูบริก และได้เขียนบทภาพยนตร์ต่อ โดยใช้โครงเรื่องจากเรื่องสั้นทั้งสามเรื่องของอัลดิส โดยคงชื่อภาพยนตร์ว่า A.I. ตามความตั้งใจเดิมของคูบริก
ภาพยนตร์เริ่มถ่ายทำเมื่อ ค.ศ. 2000 แล้วเสร็จออกฉายเมื่อ ค.ศ. 2001
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ 
ภาพยนตร์ไซไฟ
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2544
ภาพยนตร์ที่กำกับโดย สตีเวน สปีลเบิร์ก
ภาพยนตร์โดยแอมบลินเอ็นเตอร์เทนเมนต์
ภาพยนตร์โดยดรีมเวิร์กส
ภาพยนตร์ที่มีฉากในอนาคต
ภาพยนตร์หุ่นยนต์
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในรัฐออริกอน
ภาพยนตร์ที่มีฉากในนครนิวยอร์ก
คริสเตียน สเลเทอร์

คริสเตียน ไมเคิล ลีโอนาร์ด สเลเทอร์ (Christian Michael Leonard Slater) เิกิดเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 1969 ที่นิวยอร์กซิตี เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน มีผลงานการแสดงภาพยนตร์อย่างเช่นเรื่อง Heathers, Kuffs, True Romance และ He Was a Quiet Man เขายังแสดงใน My Own Worst Enemy ทางเอ็นบีซี
== ผลงานแสดง ==
The Legend of Billie Jean (1985)
The Name of the Rose (film) (1986)
 The Man and His Dream (1988)
The Wizard (1989)
Heathers (1989)
Gleaming the Cube (1989)
Pump Up The Volume (1990)
Young Guns II (1990)
 Prince of Thieves (1991)
Mobsters (1991)
 The Undiscovered Country (1991)
Kuffs (1992)
Untamed Heart (1993)
True Romance (1993)
 The Vampire Chronicles (1994)
Jimmy Hollywood (1994)
Murder in the First (1995)
Bed of Roses (1996)
Broken Arrow (1996)
 International Man Of Mystery (1997)
Julian Po (1997)
Hard Rain (1998)
Very Bad Things (1998)
Home Team (1999)
The Contender (2000)
Who Is Cletis Tout (2001)
3000 Miles to Graceland (2001)
Hard Cash (2002)
Windtalkers (2002)
Prehistoric Planet (2002) TV narrator, Season 2
Dinosaur Planet (2003) TV narrator
 Jet Fusion, Parts 1 & 2 (2003)
 The Hollywood Years (2004)
The Good Shepherd/The Confessor (2004)
Alone in the Dark (2005)
Mindhunters (2005)
My Name is Earl (2006) (TV)
Bobby (2006)
Hollow Man 2 (2006)
He Was a Quiet Man (2007)
Slipstream (2007)
The Ten Commandments (2007)
Igor (2008)
My Own Worst Enemy (2008) (TV)
 A Cassini Space Odyssey (2009)
Dolan's Cadillac (2009)
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Christian Slater's Official Site
นักแสดงอเมริกัน
บุคคลจากนครนิวยอร์ก
อึนฮย็อก

อี ฮย็อก-แจ (; เกิด 4 เมษายน ค.ศ. 1986) หรือชื่อในการแสดงว่า อึนฮย็อก (Eunhyuk; ) เป็นแร็ปเปอร์ นักร้อง นักเต้นชาวเกาหลีใต้ เป็นสมาชิกของซูเปอร์จูเนียร์ และอยู่ในกลุ่มซูเปอร์จูเนียร์ทีและซูเปอร์จูเนียร์แฮปปี และในปี 2011 อึนฮย็อกและซ็องมินได้เป็นสมาชิกใหม่ในซูเปอร์จูเนียร์เอ็ม
== ผลงานเพลง ==
== ผลงาน ==
ชนะเลิศ Goyang City Youth Dance competition (พ.ศ. 2543)
SBS 'Saturday is Coming' showdown of the century (มีนาคม พ.ศ. 2545)
MBC 'In Saturday Night' ChuGyukNamYoe (สิงหาคม พ.ศ. 2547)
== รายการวิทยุ ==
{| border="2" cellpadding="4" cellspacing="0" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaa solid; border-collapse: collapse; font-size: 95%;"
|-bgcolor="#CCCCCC" align="center"
|วันที่ || ชื่อ || หมายเหตุ
|-
| 21 สิงหาคม 2549 - 5 ธันวาคม 2554 || Super Junior's Kiss the Radio (슈퍼주니어 키스 더 라디오) || จัดร่วมกับอีทึก
|-
|22 เมษายน 2564 - 16 มีนาคม 2566
|대니쇼
|จัดร่วมกับทงเฮ
|}
== รายการวาไรตี้ ==
== แฟนมีต ==
== แต่งเนื้อเพลง ==
==== SUPER JUNJOR ====
==== SUPER JUNIOR D&E ====
==== EUNHYUK ====
==== อื่น ๆ ====
== แต่งแร็ป ==
==== SUPER JUNIOR ====
==== SUPER JUNIOR-T ====
==== SUPER JUNIOR-HAPPY ====
==== SUPER JUNIOR-D&E ====
== แต่งเพลง ==
==== SUPER JUNIOR-D&E ====
==== EUNHYUK ====
==รางวัลและการเสนอชื่อ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2529
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
ไอดอลชายชาวเกาหลีใต้
นักร้องชายชาวเกาหลีใต้
คริสต์ศาสนิกชนชาวเกาหลีใต้
บุคคลจากจังหวัดคย็องกี
แร็ปเปอร์ชายชาวเกาหลีใต้
สมาชิกของซูเปอร์จูเนียร์
สมาชิกของซูเปอร์จูเนียร์-ที
สมาชิกของซูเปอร์จูเนียร์-เอ็ม
สมาชิกของซูเปอร์จูเนียร์-เอช
สมาชิกของซูเปอร์จูเนียร์-ดีแอนด์อี
พระเจ้ามินดง

พระเจ้ามินดง (မင်းတုန်းမင်း, , มี่นโด้นมี่น; 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1808 – 1 ตุลาคม ค.ศ. 1878) มีพระนามตอนเสด็จพระราชสมภพว่า มองลวีน (မောင်လွင်) เป็นพระมหากษัตริย์พม่าแห่งราชวงศ์โก้นบองระหว่าง ค.ศ. 1853–1878 พระองค์เป็นผู้ย้ายเมืองหลวงไปอยู่ที่อมรปุระและมัณฑะเลย์ พระองค์เป็นผู้ปฏิรูปการปกครองให้ทันสมัยขึ้น ตอนที่พระองค์ขึ้นเสวยราชสมบัติ ทรงสถาปนาพระนางจักราเทวี น้องร่วมพระบิดาคือพระเจ้าแสรกแมง ขึ้นเป็นอัครมเหสี และสถาปนาเจ้าหญิงราชธิดาพระเจ้าจักกายแมง คือ พระนางอเลนันดอเป็นมเหสี
ในสมัยของพระองค์ต้องประสบปัญหาความขัดแย้งกับอังกฤษ การสูญเสียดินแดนของพม่าตอนล่าง และปัญหาการแย่งชิงอำนาจภายในประเทศ
==ปัญหาผู้สืบทอด==

===พระมเหสี พระราชโอรส และพระราชธิดา===
พระเจ้ามินดงทรงมีพระชายา 45 พระองค์ พระราชโอรส 53 พระองค์ พระราชธิดา 81 พระองค์
==หมายเหตุ==
== อ้างอิง ==
==บรรณานุกรม==
Candier, Aurore (December 2011). "Conjuncture and Reform in the Late Konbaung Period". Journal of Burma Studies 15 (2).
==แหล่งข้อมูลอื่น==
มินดง
เจ้าสาวชาวยิว

เจ้าสาวชาวยิว (Het Joodse bruidje; The Jewish Bride) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยแร็มบรันต์ จิตรกรสมัยบาโรกชาวดัตช์ ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ อัมสเตอร์ดัม (Rijksmuseum) ในกรุงอัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์
แร็มบรันต์เขียน "เจ้าสาวชาวยิว" เสร็จราวปี ค.ศ. 1667 ภาพเขียนได้ชื่อปัจจุบันเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 เมื่อผู้สะสมศิลปะชาวอัมสเตอร์ดัมบ่งว่าชายที่อยู่ในภาพที่กำลังมอบสร้อยคอให้ลูกสาวในวันแต่งงานเป็นชาวยิว แต่การตีความหมายนี้ไม่เป็นที่ยอมรับกันในปัจจุบันและใครคือตัวแบบในภาพก็ยังไม่เป็นที่ทราบกันอย่างแน่นอน ความกำกวมยิ่งเพิ่มมากขึ้นเมื่อไม่มีรายละเอียดอื่น ๆ ในภาพที่สามารถให้คำอธิบายได้ เพียงแต่หัวข้อหลักของภาพเป็นการแสดงความรักระหว่างคนสองคน การสันนิษฐานว่าคนในรูปเป็นใครก็มีตั้งแต่ตีตึส (ลูกชายของแร็มบรันต์) และเจ้าสาว หรือกวีชาวอัมสเตอร์ดัม มิเกล เด บาร์ริโอส (Miguel de Barrios) และภรรยา ไปจนถึงคู่จากพันธสัญญาเดิม รวมทั้งอับราฮัมและซาราห์, หรือโบอาซและรูธ แต่ที่น่าจะเป็นไปได้ที่สุดคือไอแซ็คและรีเบคคาที่บรรยายในพระธรรมปฐมกาล 26:8 ซึ่งสนับสนุนโดยภาพร่างโดยศิลปินในหัวเรื่องเขียนเดียวกัน
ขณะที่หลักฐานลักษณะการเขียนบ่งว่าแร็มบรันต์ตั้งใจจะเขียนภาพที่ใหญ่และหรูหรากว่า แต่ตำแหน่งลายเซ็นตรงมุมล่างซ้ายของภาพแสดงว่าขนาดภาพปัจจุบันมิได้แตกต่างไปจากขนาดที่เมื่อวาดเสร็จ องค์ประกอบของภาพคือ
== อ้างอิง ==
==ดูเพิ่ม==
แร็มบรันต์
จิตรกรรมสีน้ำมัน
==แหล่งข้อมูลอื่น==
"เจ้าสาวชาวยิว  " ที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ อัมสเตอร์ดัม, อัมสเตอร์ดัม
แร็มบรันต์
จิตรกรยุคทองของเนเธอร์แลนด์
จิตรกรรมสีน้ำมัน
ภาพเหมือน
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1660
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานควีนสคัพ ครั้งที่ 33 รอบคัดเลือก

การแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานควีนสคัพ ครั้งที่ 33 รอบคัดเลือก จัดการแข่งขันขึ้นโดยความร่วมมือระหว่าง สโมสรฟุตบอลชลบุรี กับสโมสรฟุตบอลส่วนภูมิภาค 5 สโมสร ได้แก่ สโมสรฟุตบอลจังหวัดสมุทรสงคราม สโมสรฟุตบอลการไฟฟ้า-อยุธยา สโมสรฟุตบอลสุพรรณบุรี สโมสรฟุตบอลพัทยา ยูไนเต็ด และสโมสรฟุตบอลฮากกา โดยจัดการแข่งขันใน 5 สนามกีฬา ใน 4 จังหวัด ระหว่างวันที่ 1 - 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 โดยการแข่งขันแบ่งออกเป็น 5 กลุ่ม และจะคัดเอาทีมที่มีคะแนนดีที่สุด 2 ทีมในแต่ละกลุ่ม ทำการแข่งขัน เพลย์ออฟ คัดเอา 5 ทีม เข้าทำการแข่งขันในรอบสุดท้ายต่อไป
==สโมสรเข้าร่วมรอบคัดเลือก==
===สโมสรเจ้าภาพ===
ประกอบไปด้วย  5 สโมสรในส่วนภูมิภาค ได้แก่
{| table width=100%
| width=40% valign="top" |
พัทยา ยูไนเต็ด
สมุทรสงคราม
นครปฐม (ภายหลังถอนตัวให้ ฮากกา-ศรีราชาจัดแทนเนื่องจากสโมสรไม่พร้อมด้านงบประมาณ)
| width=40% valign="top" |
ไฟฟ้า-อยุธยา
สุพรรณบุรี
|}
===สโมสรภาคีควีนส์คัพ===
{| table width=100%
| width=40% valign="top" |
การท่าเรือ
ทหารบก
ธ.กรุงไทย (รายการสุดท้ายก่อนจะยุบสโมสร)
บีอีซี เทโรศาสน
ม.กรุงเทพ
ราชประชา
สินธนา
ฮากกา-ศรีราชา
| width=40% valign="top" |
ตำรวจ
ทหารอากาศ
ทีโอที
พนักงานยาสูบ
ราชนาวี-ระยอง
ราชวิถี-บางกอกกล๊าส
โอสถสภา เอ็ม-150
|}
==รอบแบ่งกลุ่ม==
=== กลุ่ม เอ ===

กลุ่ม เอ มีสโมสรฟุตบอลพัทยา ยูไนเต็ด เป็นเจ้าภาพการแข่งขัน
====ผลการแข่งกัน====
----
----
=== กลุ่ม บี ===

กลุ่ม บี มีสโมสรฟุตบอลการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค เป็นเจ้าภาพการแข่งขัน
====ผลการแข่งกัน====
----
----
=== กลุ่ม ซี ===
กลุ่ม ซี มีสโมสรฟุตบอลสมุทรสงคราม เป็นเจ้าภาพการแข่งขัน
====ผลการแข่งกัน====
----
----
=== กลุ่ม ดี ===

กลุ่ม ดี มีสโมสรฟุตบอลสุพรรณบุรี เป็นเจ้าภาพการแข่งขัน
====ผลการแข่งกัน====
----
----
----
=== กลุ่ม อี ===
กลุ่ม อี มีสโมสรฟุตบอลฮากกา เป็นเจ้าภาพการแข่งขัน โดยใช้ผู้เล่นของศรีราชา เอฟซี
====ผลการแข่งกัน====
----
----
===รอบสอง===
ฟุตบอลในประเทศไทย
การแข่งขันกีฬาในจังหวัดชลบุรี
การแข่งขันกีฬาในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
การแข่งขันกีฬาในจังหวัดสมุทรสงคราม
การแข่งขันกีฬาในจังหวัดสุพรรณบุรี
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานควีนสคัพ
อาหารค่ำมื้อสุดท้าย

อาหารค่ำมื้อสุดท้าย (Last Supper, Lord's Supper, Mystical Supper) ตามพระคัมภีร์ไบเบิลคือพระกระยาหารมื้อสุดท้ายที่พระเยซูทรงเสวยร่วมกับสาวกของพระองค์ ก่อนจะมีการตรึงพระเยซูที่กางเขน และเป็นการตั้งพิธีศีลมหาสนิทของพระเยซู
เมื่อถึงเวลา พระองค์ประทับลงและเสวยพร้อมกับพวกอัครทูต พระองค์ตรัสกับเขาทั้งหลายว่า “เรามีความปรารถนาอย่างยิ่งที่จะรับประทานปัสกานี้กับท่านก่อนที่เราจะต้องทนทุกข์ เราบอกท่านทั้งหลายว่า เราจะไม่รับประทานปัสกานี้อีกจนกว่าจะสำเร็จความหมายของปัสกานั้นในแผ่นดินของพระเจ้า” พระองค์ทรงหยิบถ้วย เมื่อขอบพระคุณแล้วตรัสว่า “จงรับเหล้าองุ่นถ้วยนี้ไปดื่มให้ทั่วกัน  เราบอกท่านทั้งหลายว่า เราจะไม่ดื่มจากผลของเถาองุ่นอีกต่อไปจนกว่าแผ่นดินของพระเจ้าจะมา” พระองค์ทรงหยิบขนมปัง เมื่อขอบพระคุณแล้วก็ทรงหักส่งให้พวกเขา ตรัสว่า "จงรับแผ่นปังนี้ไปทานให้ทั่วกัน เพราะนี้คือกายของเรา” เมื่อรับประทานแล้ว จึงทรงหยิบถ้วยและทรงทำเหมือนกันตรัสว่า “ถ้วยนี้ที่เทออกเพื่อท่านทั้งหลาย เป็นพันธสัญญาใหม่โดยโลหิตของเรา] ลูกา 22:14-20
ตามคำกล่าวของนักบุญเปาโลอัครทูตในหนังสือ 1 โครินธ์  ระหว่างเสวยพระกระยาหารที่มีขนมปังและเหล้าองุ่น พระเยซูตรัสต่อสาวกว่า “จงดื่มเป็นที่ระลึกถึงเรา” เหตุการณ์อื่นและบทสนทนาบันทึกในพระวรสารสหทรรศน์และพระวรสารนักบุญยอห์น คริสต์ศาสนิกชนบางคนถือว่าเป็นรากฐานของศีลมหาสนิท
ถ้วยที่ใช้ใส่ไวน์บางทีก็เรียกว่าจอกศักดิ์สิทธิ์ (Holy Chalice) และเป็นหนึ่งในวรรณกรรมเกี่ยวกับเรื่องถ้วยศักดิ์สิทธิ์ (Holy Grail) ในปรัมปราวิทยาในศาสนาคริสต์
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม  ==
ชีวิตของพระเยซู
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
==ระเบียงภาพ==
ไฟล์:Giotto - Scrovegni - -29- - Last Supper.jpg|จอตโต ดี บอนโดเน
ไฟล์:Andrea del Castagno 001.jpg|ราวปี ค.ศ. 1445-1450อันเดรีย เดล คาสตาโย(Andrea del Castagno)
ไฟล์:Altar of Holy Sacrament.jpg|ฉากประดับแท่นบูชาราวปี ค.ศ. 1464-1467เดียริค เบาท์
ไฟล์:Frankfurt Am Main-Leonhardskirche-Ausstattung-Hauptschiff-Marienaltar-Predellengemaelde.jpg|ราวปี ค.ศ. 1480ฐานแท่นบูชา
ไฟล์:Abendmahl-1547-LC.jpg|ราวปี ค.ศ. 1547ลูคัส ครานัค
ไฟล์:El Greco 020.jpg|ค.ศ. 1596เอลเกรโก
ไฟล์:Rossakiewicz Last Supper.jpg|ค.ศ. 1989Jacek Andrzej Rossakiewicz
ไฟล์:DomMuseum-01-1a.jpg|Bremer Dom-Museum
ไฟล์:Rothenburg BW 16.JPG|ฉากประดับแท่นบูชาไม้แกะสลักทิลมัน รีมันชไนเดอร์(Tilman Riemenschneider)
ไฟล์:St Neot Cornwall 009.JPG|หน้าต่างประดับกระจกสีโบสถ์เซนต์นีออตอังกฤษ
พระเยซู
แม่พระแห่งดอกคาร์เนชัน

ดูบทความหลักที่ แม่พระและพระกุมาร
แม่พระแห่งดอกคาร์เนชัน (Madonna of the Carnation) หรือ แม่พระกับแจกัน (Madonna with vase) หรือ แม่พระกับพระกุมาร  (Madonna with child) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยเลโอนาร์โด ดา วินชีจิตรกรคนสำคัญสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในอิตาลี ปัจจุบันจัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะเดิม, มิวนิกในประเทศเยอรมนี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1889 หลังจากอยู่ในมือผู้สะสมส่วนบุคคล
ดา วินชี เขียน “แม่พระแห่งดอกคาร์เนชัน” ราวระหว่างปี ค.ศ. 1478 ถึงปี ค.ศ. 1480 ซึ่งเป็นสมัยเรอเนซองส์ตอนต้น ใจกลางภาพเป็นพระนางมารีย์พรหมจารีและพระกุมารเยซูบนพระเพลา แม่พระทรงแต่งองค์ด้วยเครื่องทรงที่หรูหราและทรงสวมอัญมณี ในพระหัตถ์ซ้ายทรงถือดอกคาร์เนชั่นซึ่งตีความหมายว่าเป็นสัญลักษณ์ของการหายจากความเจ็บป่วย พระพักตร์ของพระองค์ฉายด้วยแสงที่สว่างกว่าส่วนอื่น ๆ ของภาพเช่นดอกคาร์เนชั่นที่บังอยู่ในเงา พระกุมารทรงแหงนมองมาทางพระพักตร์พระมารดาขณะที่พระมารดาทรงมองสวนลงมาแต่มิได้ทรงสบพระเนตรกัน ตัวแบบนั่งอยู่ในห้องที่มีหน้าต่างสองบานสองข้าง
เดิมเชื่อกันว่าเป็นภาพที่เขียนโดยอันเดรอา เดล แวร์รอกกีโอแต่นักประวัติศาสตร์ศิลปะตกลงกันว่าเป็นงานของดา วินชี
แม่พระและพระกุมารเป็นหัวเรื่องของศิลปะศาสนาคริสต์ที่นิยมเขียนกันในสมัยกลาง ภาพเขียนนี้เป็นภาพเดียวของเลโอนาร์โด ดา วินชีที่ตั้งแสดงอย่างถาวรในประเทศเยอรมนี
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
เลโอนาร์โด ดา วินชี
ภาพเขียนสีน้ำมัน
แม่พระและพระกุมาร
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1470
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1480
เลโอนาร์โด ดา วินชี
ศิลปะเกี่ยวกับแม่พระและพระกุมาร
จิตรกรรมสีน้ำมัน
จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
งานสะสมของอัลเทอพีนาโคเทค
อาร์ชดัชเชสมาเรีย อันนาแห่งออสเตรีย (ค.ศ. 1738–1789)

อาร์ชดัชเชสมาเรีย แอนนา (6 ตุลาคม พ.ศ. 2281 - 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2332) เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 2 ในจักรพรรดินีมาเรีย เทเรซา และดยุคฟรานซิสที่ 3 สตีเฟนแห่งลอร์เรน ทรงเป็นองค์รัชทายาทหญิงในปี พ.ศ. 2283 ต่อจากพระเชษฐภัคินีที่ทรงสิ้นพระชนม์กระทันหันถึงปี พ.ศ. 2284 หลังจากการประสูติของพระอนุชาซึ่งภายหลังขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิโจเซฟที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ทรงสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2332 พระชันษา 51 ปี ไม่ทรงอภิเษกสมรส
==ราชตระกูล==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2281
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2332
อาร์ชดยุกรัชทายาทแห่งออสเตรีย
อาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย
เจ้าหญิงฮังการี
ราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค-ลอแรน
เจ้าหญิงโบฮีเมีย
เจ้าหญิงตอสคานา
ภาษาบิต

ภาษาบิต (Bit) มีผู้พูดทั้งหมด  2,030 คน พบในลาว 1,530 คน (พ.ศ. 2528) ตามแนวชายแดนด้านเหนือติดกับจีน แขวงหลวงน้ำทา พงสาลี พบในจีน 500 คน อยู่ทางใต้ของยูนนาน จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ภาษากลุ่มมอญ-เขมร สาขามอญ-เขมรเหนือ สาขาย่อยขมุ ใกล้เคียงกับภาษาเขาในเวียดนาม
== อ้างอิง ==
Gordon, Raymond G., Jr. (ed.) , 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/
บิต
ภาษาอาเร็ม

ภาษาอาเร็ม (Arem) มีผู้พูดทั้งหมดราว 40 คน พบในเวียดนาม 20 คน (พ.ศ. 2539) พูดภาษาเวียดนามได้ด้วย มีผู้พูดในลาวราว 20 คน (พ.ศ. 2538) ตามแนวชายแดนลาว-เวียดนาม เป็นภาษาที่ใกล้ตาย จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ภาษากลุ่มมอญ-เขมร สาขาเหวียด-เมื่อง สาขาชุต
== อ้างอิง ==
Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/
อาเร็ม
อาเร็ม
ฟาทาอิ โอนิเคเค

ฟาทาอิ โอนิเคเค (Fatai Onikeke) หรือ ฟาทาอิ โอนิเคเค อีเซียกา นักมวยสากลชาวไนจีเรีย เกิดเมื่อ 2 เมษายน พ.ศ. 2526 สถิติการชก 25 ครั้ง ชนะ 22 (น็อค 19) แพ้ 3
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ไนจีเรียรุ่นเวลเตอร์เวท (2545 - 2546)
แชมป์สหภาพแอฟริการุ่นเวลเตอร์เวท
* ชิง 15 มีนาคม 2547 ชนะคะแนน เซมิอู เบลโล ที่ ไนจีเรีย
แชมป์จักรภพอังกฤษรุ่นเวลเตอร์เวท
* ชิง 17 กันยายน 2547 ชนะคะแนน ฮันซัน มาทุมลาห์ ที่ ไนจีเรีย
เสียแชมป์ 4 มีนาคม 2548 แพ้น็อค โยซัว โอกิเน ยก 8 ที่ กานา
แชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่นซูเปอร์ไลท์เวท
* ชิง 11 พฤษภาคม 2550 ชนะน็อค ก้องธวัช ส.กิตติ ยก 6 ที่ ออสเตรเลีย
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 27 กรกฎาคม 2550  ชนะน็อค จักรกฤษณ์ สุวรรณเลิศ ยก 3 ที่ ออสเตรเลีย
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวไนจีเรีย
แชมป์ IBF แพนแปซิฟิก
สไปก์ จอนซ์

สไปก์ จอนซ์ (Spike Jonze) ชื่อเกิด แอดัม สปีเกิล (Adam Spiegel) เกิดเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1969 เป็นผู้กำกับมิวสิกวิดีโอ ผู้กำกับภาพยนตร์โฆษณา ชาวอเมริกัน เคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ในฐานะผู้กำกับและผู้สร้างภาพยนตร์และโทรทัศน์ มีผลงานโดดเด่นอย่างเช่นภาพยนตร์ในปี 1999 เรื่อง ตายละหว่า...ดูดคนเข้าสมองคน และภาพยนตร์ในปี 2002 เรื่อง แฝดนอกบท ทั้งสองเรื่องเขียนโดย ชาร์ลี คอฟแมน นอกจากนี้เขายังมีเครดิตเป็นผู้คิดร่วมในรายการของ เอ็มทีวี ซีรีส์เรื่อง แจ็กแอส
== ผลงาน ==
===ภาพยนตร์===
===บทบาทการแสดง===
==ผลตอบรับ==
ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 4 เรื่องของ สไปก์ จอนซ์
16px 0–59% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ 16px 60–74% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 16px 75–100% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก 
สีแดง 0–19 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบเลย 20–39 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ สีส้ม 40–60 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ให้ปานกลาง สีเขียว 61–80 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 81–100 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก 
N/A ไม่ปรากฏ, หาข้อมูลไม่ได้ 
$ ดอลลาร์สหรัฐ 
== อ้างอิง ==
ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
ผู้อำนวยการสร้างรายการโทรทัศน์ชาวอเมริกัน
ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
ผู้กำกับมิวสิกวิดีโอชาวอเมริกัน