pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เทวสิทธิราชย์

เทวสิทธิราชย์ (Divine Right of Kings) เป็นหลักความเชื่อทางการเมืองและทางศาสนาของระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ว่าพระมหากษัตริย์ไม่ทรงอยู่ภายใต้อำนาจใดภายในโลกียวิสัยเพราะทรงเป็นผู้ที่ได้รับอำนาจโดยตรงจากพระเจ้า ฉะนั้นพระมหากษัตริย์จึงไม่ทรงอยู่ภายใต้อำนาจของประชาชน ขุนนาง หรือสถาบันใดใดทั้งสิ้น (ทั้งนี้ผู้นับถือนิกายโปรแตสแตนท์ส่วนมากเชื่อว่าพระมหากษัตริย์ไม่อยู่ใต้อำนาจพระศาสนจักรอีกด้วย ส่วนผู้นับถือนิกายคาทอลิกถือว่าพระศาสนจักรไม่ขึ้นต่อพระมหากษัตริย์) หลักความเชื่ออันนี้เป็นนัยว่าความพยายามในการโค่นล้มราชบัลลังก์หรือความพยายามในการจำกัดสิทธิของพระมหากษัตริย์เป็นการกระทำที่ไม่ถูกต้อง และเป็นการขัดต่อพระประสงค์ของพระเจ้า มีผลด้านการเมืองคือทำให้ประชาชนเข้าใจว่าผู้ทำพยายามกระทำการดังกล่าวเป็นพวกนอกรีต
หลักความเชื่อนี้มีมาตั้งแต่ยุคกลางที่กล่าวว่าพระเจ้าทรงมอบอำนาจทางโลกให้แก่พระมหากษัตริย์ เช่นเดียวกับที่ทรงมอบอำนาจทางธรรมให้แก่สถาบันศาสนาโดยมีประมุขเป็นพระสันตะปาปา ผู้ประพันธ์ทฤษฎีนี้คือฌอง โบแดง (Jean Bodin) ผู้เขียนจากการตีความหมายของกฎหมายโรมัน เมื่อการขยายตัวของรัฐอิสระต่างๆ และการปฏิรูปศาสนาของนิกายโปรเตสแตนต์มีอิทธิพลมากขึ้น ทฤษฎี “เทวสิทธิ์” ก็กลายมาเป็นเครื่องมือที่ใช้ในการสนับสนุนในการให้เหตุผลในเอกสิทธิ์ในการปกครองของพระมหากษัตริย์ทั้งในด้านการเมืองและทางด้านศาสนา
ทฤษฎี “เทวสิทธิ์” ที่สนับสนุนโดยสถาบันโรมันคาทอลิกมามีบทบาทสำคัญระหว่างรัชสมัยการปกครองของสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ (ค.ศ. 1603–1625) และพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส (ค.ศ. 1643–1715)  ทฤษฎี “เทวสิทธิ์” มาเริ่มลดความสำคัญลงในระหว่างสมัยการปฏิวัติอันรุ่งโรจน์ของอังกฤษระหว่างปี ค.ศ. 1688 ถึงปี ค.ศ. 1689 นอกจากนั้นการปฏิวัติในสหรัฐอเมริกาและฝรั่งเศสในคริสต์ศตวรรษที่ 18 ก็ยิ่งทำให้ความเชื่อในปรัชญานี้หมดความหมายลงไปมากยิ่งขึ้น และเมื่อมาถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่  20 ทฤษฎีนี้ก็ถูกละทิ้งโดยสิ้นเชิง
ความเชื่อนี้แพร่หลายในกลุ่มประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษ ที่เกี่ยวข้องกับการปกครองของราชวงศ์ทิวดอร์และต้นราชวงศ์สจวตในบริเตนและคริสต์ศาสนปรัชญาของกลุ่มนักปรัชญาคาโรไลน์ (Caroline divines) ผู้มีอิทธิพลและมีตำแหน่งหน้าที่สูงในรัชสมัยของพระเจ้าเจมส์ที่ 1  พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 และสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ
สมเด็จพระเจ้าเจมส์ทรงประพันธ์หนังสือบทเรียนเทวสิทธิราชย์เป็นภาษาสกอตระหว่างปี ค.ศ. 1597 ถึงปี ค.ศ. 1598 ก่อนที่จะเสด็จขึ้นครองราชบัลลังก์อังกฤษ “คู่มือการปกครองบาซิลิคอนโดรอน” (Basilikon Doron) ที่ทรงเขียนเป็นตำราที่ระบุหน้าที่ของพระมหากษัตริย์ที่พระเจ้าเจมส์ทรงเพื่อเป็นตำราสำหรับการสั่งสอนถึงหน้าที่แก่เฮ็นรี เฟรดเดอริค เจ้าชายแห่งเวลส์ พระราชโอรสผู้มีพระชนมพรรษาสี่พรรษาผู้มาสิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ ตามความเห็นของพระองค์แล้วพระมหากษัตริย์ที่ดีต้อง: “ทราบว่าได้รับอำนาจในการปกครองประชาชนมาจากพระเจ้าในการรับผิดชอบต่อรัฐบาลซึ่งต้องรับผิดชอบ” ทฤษฎี “เทวสิทธิ์” ปรากฏในหลายวัฒนธรรมทั้งทางตะวันออกและตะวันตกที่ย้อนไปถึงสมัยของเทวกษัตริย์กิลกาเมชผู้ครองราชย์ตั้งแต่ 2,700 ปีก่อนคริสต์ศักราช
== อ้างอิง ==
The Divine Right of Kings, from the BBC programme In our Time.
== ดูเพิ่ม  ==
ประวัติศาสตร์อังกฤษ
คู่มือการปกครองบาซิลิคอนโดรอน
ปรัชญาการเมือง
กฎหมายสหราชอาณาจักร
รัฐธรรมนูญแห่งสหราชอาณาจักร
ราชาธิปไตย
ภาวะเสียสำนึกความพิการ

ภาวะเสียสำนึกความพิการ (Anosognosia) เป็นภาวะที่ผู้ป่วยมีความพิการหรือบกพร่องแต่ไม่รับรู้หรือปฏิเสธความบกพร่องของตนเอง ภาวะนี้พบได้แม้กระทั่งในผู้พิการสายตาหรืออัมพาต ผู้ที่ตั้งชื่อโรคนี้เป็นคนแรกคือนักประสาทวิทยาชื่อ โจเซฟ บาบินสกี (Joseph Babinski) ในปี ค.ศ. 1914 โดยชื่อโรคมีรากศัพท์จากภาษากรีก "nosos" โรค และ "gnosis" ความรู้
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ความผิดปกติทางประสาทวิทยา
อาการ
การถ่ายภาพรังสีระนาบด้วยการปล่อยโพซิตรอน

โพซิตรอนอีมิสชันโทโมกราฟี (Positron emission tomography; PET) หรือ การตรวจเอกซ์เรย์ด้วยโพสิตรอน หรือ การถ่ายภาพรังสีจากอนุภาคโพสิตรอนหลายระบบ เป็นเทคนิคทางการแพทย์นิวเคลียร์ที่ช่วยสร้างภาพทางการแพทย์ (medical imaging) ซึ่งแสดงผลเป็นภาพสามมิติและให้ข้อมูลเกี่ยวกับกระบวนการชีวเคมีของร่างกายหรือเมตาบอลิซึม (metabolism) ที่เฉพาะเจาะจง (metabolic information) เพื่อใช้วิเคราะห์ความผิดปกติต่าง ๆ ของร่างกาย และติดตามความก้าวหน้าของการรักษาทางการแพทย์ (therapy monitoring) นอกจากนี้ยังสามารถใช้เทคนิคนี้ในการช่วยศึกษาและติดตามกระบวนการชีวเคมีที่เฉพาะเจาะจงได้อีกด้วย
== หลักการ ==
ถึงแม้ว่าเทคนิคนี้จะสามารถใช้เพื่อตรวจความผิดปกติของกระบวนการต่าง ๆ ในร่างกายได้อย่างเฉพาะเจาะจงและแม่นยำในระดับโมเลกุล ก่อนการเกิดโรคต่าง ๆ แต่การตรวจร่างกายด้วยวิธีนี้ได้นั้น ต้องอาศัยโมเลกุลที่ติดกับกัมมันตรังสี หรือเรียกในภาษาทางเคมีนิวเคลียร์ว่า "เรดิโอเทรเซอร์" (radiotracer) โดยโมเลกุลที่ใช้นั้นต้องมีความเฉพาะเจาะจงต่อเอนไซม์ที่ต้องการศึกษา เมื่อฉีดเรดิโอเทรเซอร์เข้าสู่ร่างกาย เทรเซอร์จะกระจายไปสู่อวัยวะหรือส่วนของร่างกายที่มีเอนไซม์ที่จับเทรเซอร์ได้ดี ส่วนของกัมมันตรังสีที่ไม่เสถียรจะสลายตัวและปลดปล่อยโพซิตรอนออกมา โพซิตรอนจะเดินทางได้ไม่กี่มิลลิเมตร (ขึ้นอยู่กับพลังงาน) จะไปชนและรวมตัวกับอิเล็กตรอน (annihilation) ได้รังสีแกมมา 2 โฟตอนที่มีพลังงาน 511 keV ในทิศทางตรงกันข้าม เครื่องตรวจจับรังสีแกมมาที่รายล้อมอยู่นั้นก็จะได้รับสัญญาณนั้น ส่งไปที่คอมพิวเตอร์เพื่อประมวลผลเป็นภาพสามมิติ
== การใช้งาน ==
โมเลกุลแรกที่ถูกนำมาใช้เป็นเรดิโอเทรเซอร์คือ [18F]ฟลูออโรดิออกซีกลูโคส หรือ [18F]-FDG ซึ่งเป็นโมเลกุลที่มีโครงสร้างคล้ายกลูโคส สามารถได้ภาพทางการแพทย์ของกระบวนการเผาผลาญกลูโคสในร่างกาย (glucose metabolism) ได้อย่างชัดเจน ซึ่งช่วยวิเคราะห์ความผิดปกติของการผิดปกติของการเผาผลาญกลูโคส เช่น ถ้าได้สัญญาณของการเผาผลาญกลูโคสที่สมองและกระเพาะปัสสาวะเท่านั้น ก็ถือได้ว่าเป็นปกติ แต่ถ้าพบที่จุดอื่นของร่างกายที่มีการเผาผลาญมากกว่าปกติ อาจสันนิษฐานได้ว่าบริเวณนั้นอาจจะเป็นเซลล์ที่เจริญเติบโตผิดปกติและอาจจะนำไปสู่มะเร็งก็เป็นได้ นอกจากนี้สำหรับผู้ป่วยที่ได้รับการรักษา อาจจะใช้วิธีนี้เพื่อติดตามความก้าวหน้าของการรักษา หรือสำหรับนักวิจัย สามารถใช้เทคนิคนี้ในการติดตามกระบวนการชีวเคมีอื่น ๆ ของร่างกายได้อีกด้วย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
PET Images  Search MedPix (r)
Seeing is believing: In vivo functional real-time imaging of transplanted islets using positron emission tomography (PET) (a protocol) 
The nuclear medicine and molecular medicine podcast - Podcast
Positron emmission particle tracking  (PEPT) - engineering analysis tool based on PET that is able to track single particles in 3D within mixing systems or fluidised beds. Developed at the University of Birmingham, UK.
ปฏิสสาร
เวชศาสตร์นิวเคลียร์
รังสีวิทยา
การตรวจทางการแพทย์
สิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ
ลิงคอล์น (ประเทศอังกฤษ)

ลิงคอล์น (ภาษาอังกฤษ: Lincoln) เป็นนครและเมืองหลวงของมณฑลลิงคอล์นเชอร์ในภาคการปกครองมิดแลนด์สตะวันออกของอังกฤษ
ลิงคอล์นมีเนื้อที่ทั้งหมด 35.69 ตารางกิโลเมตร จากสำมะโนประชากรในปี ค.ศ. 2007 ลิงคอล์นมีประชากรทั้งหมดประมาณ 87,800 คน โดยมีความหนาแน่นถัวเฉลี่ยเป็นจำนวน 2,460 คนต่อหนึ่งตารางกิโลเมตร เมื่อรวมปริมณฑลแล้วลิงคอล์นก็มีประชากรด้วยกันทั้งหมด 250,000 คน
ลิงคอล์นมีเมืองพี่น้องหลายเมืองที่ได้แก่: พอร์ตลิงคอล์นในออสเตรเลีย; Radomsko ในโปแลนด์;Tangshan ในประเทศจีน;  และน็อยชตัทอันเดอร์ไวน์สตราสเซอร์ในเยอรมนี
== ประวัติ ==
ประวัติแรกสุดของลิงคอล์นมาจากการพบหลักฐานการตั้งถิ่นฐานของชนสมัยเหล็กของบ้านกลมที่พบในปี ค.ศ. 1972 ที่มีอายุมาตั้งแต่ราวศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสต์ศักราช บ้านเหล่านี้ตั้งอยู่ในบ่อลึกที่ปัจจุบันเรียกว่าเบรย์ฟอร์ดพูล ในแม่น้ำวิทแธม (River Witham) ที่ฐานของเนินใหญ่ที่ต่อมาเป็นที่ก่อสร้างมหาวิหารลิงคอล์นและปราสาทลิงคอล์นโดยชาวนอร์มัน
ที่มาของคำว่าลิงคอล์นอาจจะมาจากคำที่มาจากภาษาไบรธอนิค (Brythonic language) ว่า “Lindon” ที่แปลว่าบ่อหรือสระ ที่คงจะหมายถึงเบรย์ฟอร์ดพูล แต่ไม่อาจจะทราบถึงขนาดของถิ่นฐานที่ตั้งเดิมที่แท้จริงได้ เพราะหลักฐานของผู้ตั้งหลักแหล่งเดิมฝังลึกอยู่ภายใต้หลักฐานของผู้ตั้งถิ่นฐานชาวโรมัน, ของยุคกลางต่อมา และของผู้พำนักอาศัยอยู่ในปัจจุบันด้วย
== ระเบียงภาพ ==
ไฟล์:LincolnCathedralWest01.jpg|มหาวิหารลิงคอล์น
ไฟล์:Lincoln Cathedral from Castle Hill.jpg|ลานหน้ามหาวิหารลิงคอล์น
ไฟล์:Lincoln-BrayfordPool.jpg|เบรย์ฟอร์ดพูล
ไฟล์:LincolnCastleGatehouseInterior.jpg|ปราสาทลิงคอล์น
ไฟล์:High Bridge -High Street -Lincoln-22May2007 (2).jpg|สะพานในตัวเมือง
ไฟล์:High Bridge -High Street -Lincoln-22May2007 (1).jpg|เรือนไม้จากยุคกลาง
ไฟล์:Lincoln Bishop's Palace.jpg|วังบาทหลวง
ไฟล์:Lincoln Christ’s Hospital School, Lincoln, England 9s2007.jpg|โรงพยาบาล
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
มณฑลลิงคอล์นเชอร์
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
City of Lincoln Council
University of Lincoln
Bishop Grosseteste University
นครในสหราชอาณาจักร
เมืองในเทศมณฑลลิงคอล์นเชอร์
ดวงตา ตุงคะมณี

ดวงตา ตุงคะมณี (เกิด 12 ธันวาคม พ.ศ. 2497) ชื่อเล่น ตุ๊ก เป็นนักแสดงหญิงเจ้าบทบาทที่มีผลงานทั้งทางละครโทรทัศน์และภาพยนตร์ พิธีกรชาวไทย มีผลงานสร้างชื่อเสียงคือเป็นพิธีกรรายการ สี่ทุ่มสแควร์ ทางช่อง 7 ร่วมกับวิทวัส สุนทรวิเนตร์ และเด๋อ ดอกสะเดา เคยได้รับรางวัลเทพทอง สาขานักวิทยุและโทรทัศน์ดีเด่น และยังเป็นพิธีกรรายการ "สีสันวันสบาย" และ "ดวงตาพาชิม"
==ประวัติ==
ดวงตา ตุงคะมณีเกิดเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2497 ที่โรงพยาบาลมิชชั่น อำเภอดุสิต จังหวัดพระนคร เป็นลูกคนที่สองในจำนวน 4 คนของคุณเฉลิม และ คุณแน่งน้อย ตุงคะมณี เรียนชั้นอนุบาลที่โรงเรียนอนุบาลละอออุทิศ จากนั้นจึงเรียนชั้นมัธยมต้นที่โรงเรียนเซนต์ฟรังซีสซาเวียร์คอนแวนต์ ระดับมัธยมปลายที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา จากนั้นเธอจึงเดินทางไปศึกษาต่อในด้านแฟชั่นและการดีไซน์ที่ Lucie Clayton Charm Academy ประเทศอังกฤษ เป็นเวลา 2 ปี หลังเรียนจบกลับมายังประเทศไทย จึงเข้าพิธีสมรส และเริ่มอาชีพในวงการแฟชั่น โดยทำงานเป็นนางแบบแฟชั่น นางแบบผม แต่งหน้า ถ่ายภาพลงในนิตยสาร ภาพโฆษณา โฆษณาทางโทรทัศน์ และเดินแบบในงานแสดงเสื้อผ้า
จากนั้นเธอเริ่มอาชีพการแสดง โดยเริ่มจากละครโทรทัศน์ จากการเชิญชวนของทาริกา ธิดาทิตย์ โดยรับบทเด่นในละคร ไฟอารมณ์ ทางช่อง 3 แต่เรื่องที่ได้ออกอากาศก่อนคือเรื่องที่สองของเธอ มณิมนตรา ทางช่อง 9 ที่สร้างชื่อให้กับเธอโดยทันที จากนั้นก็มีผลงานเด่น ๆ ตามมาอีกหลายเรื่อง และรับงานแสดงมาจนถึงปัจจุบัน
ด้านชีวิตส่วนตัว เธอสมรสกับ ผู้บริหารบริษัทไทยประกันชีวิต เมื่อปี 2518 และหย่าเมื่อปี 2525 มีบุตรชายเพียงคนเดียว ชื่อ นาย รุจโรจน์ ตุงคะมณี 
==ผลงาน==
===ภาพยนตร์===
=== ซิตคอม ===
2561 ศึกรักข้ามรั้ว
===พิธีกร===
ประตูดวง ช่อง 7 พิธีกรร่วมกับ อาคม มกรานนท์ , ธรรมรัตน์ นาคสุริยะ , เรวัต พุทธินันทน์ , เด๋อ ดอกสะเดา , ทูน หิรัญทรัพย์ , ชลิต เฟื่องอารมย์
หัวใจสีแดง คุณคือคนเก่ง
คลื่นใต้น้ำ
จานเด็ด
สี่ทุ่มสแควร์ ช่อง 7 พิธีกรคู่กับ วิทวัส สุนทรวิเนตร
กู๊ดมอร์นิ่ง โชว์ ช่อง 9
ชีวิตไม่สิ้นหวัง ช่อง 3
อร่อยบาทเดียว
เปิดอก ช่อง 3
เพลงหวานวันวาน
กาลิเลโอเกม ช่อง 9 พิธีกรร่วมกับ พิสิทธิ์ กีรติการกุล , เทพ โพธิ์งาม
ตุ๊กตาสาธุ
ครอบจักรวาล คิทเช่น ช่อง 9
พูดกันสนั่นเมือง
รวมญาติวันหยุด ททบ. 5
แม่บ้านเหรียญทอง ช่อง 3
สีสันวันสบาย ช่อง 3
ดวงตาพาชิม ททบ. 5
คู่ทรหด ช่อง 5
โปรแกรม ฟ. ฟัน ช่อง 9 พิธีกรร่วมกับ วรุฒ วรธรรม , หนู คลองเตย
ผู้หญิงอยากรู้ ช่อง 3
ผู้หญิงอยากรู้ 100% ช่อง 3
พยากรณ์พยาเกม ททบ. 5 พิธีกรคู่กับ ยุรนันท์ ภมรมนตรี
สมาคมเมียจ๋า ททบ. 5
===ละครโทรทัศน์ ===
== รางวัล ==
ได้รับรางวัลเมขลา ครั้งที่ 2  ปี 2525 สาขานักแสดงประกอบหญิงดีเด่น จากละคร เรื่อง สนิมสังคม
ได้รับรางวัลเมขลา ครั้งที่ 7  ปี 2530 สาขานักแสดงประกอบหญิงดีเด่น จากละคร เรื่อง แต่ปางก่อน
ได้รับรางวัล คมชัดลึก อวอร์ด 2553 สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม จากละคร เรื่อง ไทรโศก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บุคคลจากเขตดุสิต
นักแสดงหญิงชาวไทย
นักแสดงละครโทรทัศน์หญิงชาวไทย
นักแสดงหญิงชาวไทยในศตวรรษที่ 20
นักแสดงหญิงชาวไทยในศตวรรษที่ 21
พิธีกรชาวไทย
ผู้มีชื่อเสียงทางโทรทัศน์ชาวไทย
ศิลปินที่เป็นแนวร่วมกปปส.
บุคคลจากโรงเรียนเซนต์ฟรังซีสซาเวียร์คอนแวนต์
บุคคลจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา
วินเชสเตอร์ (แก้ความกำกวม)

__NOTOC__
วินเชสเตอร์ อาจจะหมายถึง
วินเชสเตอร์ (Winchester) - เมืองวินเชสเตอร์ทางภาคใต้ของอังกฤษ
นครวินเชสเตอร์ (City of Winchester)
มหาวิหารวินเชสเตอร์ (Winchester Cathedral)
วิทยาลัยวินเชสเตอร์ (Winchester College)  -  โรงเรียนเอกชนในวินเชสเตอร์
==สถานที่==
วินเชสเตอร์เป็นชื่อที่นิยมใช้ตั้งเป็นชื่อเมืองโดยเฉพาะในสหรัฐอเมริกา
==ชื่อคน ==
วินเชสเตอร์เป็นนามสกุลที่พบบ่อย
==ความหมายอื่น==
ปืนวินเชสเตอร์ ปืนไรเฟิลแบบคานเหวี่ยง (lever-action) ที่ผลิตโดยบริษัท วินเชสเตอร์ รีพีททิง อาร์มส สัญชาติอเมริกัน ตั้งแต่ ค.ศ. 1873 - 1919
ปลาปิรันยาแดง

ปลาปิรันยาแดง หรือ ปลาปิรันยาท้องแดง (Red piranha, Red-bellied piranha; ) จัดเป็นปลาปิรันยาที่มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักดี อยู่ในวงศ์ Characidae มีรูปร่างคล้ายกับปลาในวงศ์นี้โดยทั่วไป แต่กรามล่างยื่นยาวออกมาเห็นได้ชัด ภายในปากมีฟันแหลมคม ส่วนหัวมีขนาดใหญ่ และข้างกระพุ้งแก้มมีกล้ามเนื้อที่แข็งแรงหนาแน่นใช้สำหรับออกแรงกรามเพื่อใช้ในการกัดกินอาหาร เกล็ดมีขนาดเล็กมีสีแดงอมชมพูแวววาวดูสวยงามเหมือนกากเพชร
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 33 เซนติเมตร น้ำหนักราว 3.5 กิโลกรัม
ปลาปิรันยาแดงมีถิ่นกำเนิดที่ลุ่มแม่น้ำอเมซอนและแม่น้ำขนาดใหญ่ใกล้เคียง บริเวณภาคตะวันออกเฉียงเหนือของบราซิลและปารากวัย มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ ว่ายน้ำและล่าเหยื่อด้วยความรวดเร็วและดุดัน จึงขึ้นชื่อว่าเป็นปลาที่ดุร้าย สามารถจู่โจมสัตว์ที่มีขนาดใหญ่กว่าได้ แต่โดยมากหากจะโจมตีสัตว์ที่มีขนาดใหญ่กว่าแล้ว สัตว์ตัวนั้นต้องได้รับบาดเจ็บและอ่อนแออยู่แล้ว  แต่ก็มีรายงานจากแม่น้ำยาตาทางตอนเหนือของโบลิเวีย ปลาปิรันยาแดงโจมตีมนุษย์ที่กำลังว่ายน้ำอยู่จนเสียชีวิต โดยกัดแทะที่บริเวณใบหน้าโดยเฉพาะ และมีการโจมตีม้าจนท้องทะลุด้วย นอกจากนี้แล้วยังเป็นปลาที่กินซากหรือแทะเล็มกินปลาปิรันยาด้วยกันที่ตายหรือได้รับบาดเจ็บหรือติดแหติดอวนได้ด้วย

ในวัยอ่อน จะมีจุดกลมสีแดงกระจายอยู่ทั่วตัว และจุดเหล่านั้นจะเล็กลงเมื่อปลาโตขึ้นเรื่อย ๆ ตามลำดับ ปลาตัวเมียวางไข่ได้ทีละ 6,000 ฟอง และเป็นปลาที่มีความอดทนมาก สามารถมีชีวิตอยู่บนบกที่ไม่มีน้ำได้นานถึง 2 ชั่วโมง และสามารถทนอยู่ในน้ำที่มีอุณหภูมิต่ำได้ถึง 50 องศาฟาเรนไฮต์
แม้จะขึ้นชื่อในเรื่องความดุร้าย แต่ที่จริงแล้ว ปลาปิรันยาแดงเป็นปลาที่ขี้ตกใจมาก จึงต้องอยู่รวมเป็นฝูงใหญ่เพื่อที่จะโจมตีเหยื่อได้ เป็นปลาที่ชาวพื้นเมืองนิยมกินเป็นอาหาร และตกเป็นเหยื่อของสัตว์ที่มีขนาดใหญ่กว่า เช่น ปลาอะราไพม่า หลายประเทศได้มีกฎหมายห้ามนำเข้าปลาที่ยังมีชีวิตหรือนำมาเลี้ยงในประเทศเพราะเกรงว่าอาจจะหลุดลงไปแหล่งน้ำธรรมชาติ เช่น ประเทศไทย มีโทษปรับไม่เกิน 200,000 บาท และจำคุกไม่เกิน 6 ปี กระนั้นก็มียังมีลักลอบนำเข้ามาจำหน่ายและแอบเลี้ยงกันอยู่ แต่ในบางประเทศอนุญาตให้เลี้ยงได้ เช่น ประเทศญี่ปุ่น  เป็นต้น  
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รูปและข้อมูลของปลาปิรันยาแดง
ปลาปิรันยา
ปลาทวีปอเมริกาใต้
สัตว์กินซาก
วินเชสเตอร์

วินเชสเตอร์ (ภาษาอังกฤษ: Winchester) เป็นเมืองหลวงของมลฑลแฮมป์เชอร์ในภาคการปกครองตะวันออกเฉียงใต้ของอังกฤษ วินเชสเตอร์ตั้งอยู่กลางนครวินเชสเตอร์ซึ่งเป็นเมืองเทศบาลมณฑลที่ตั้งอยู่ระหว่างทางตะวันตกของเซาท์ดาวน์ตามฝั่งแม่น้ำอิตเค็น วินเชสเตอร์มีเนื้อที่ 4.8 ตารางกิโลเมตร จากการสำรวจสำมโนประขากรในปี ค.ศ. 2001 วินเชสเตอร์มีประชากรทั้งหมดประมาณ 40,000 คน
วินเชสเตอร์ในสมัยโบราณมีชื่อว่า “Winton” เป็นเมืองมหาวิหารและเดิมเป็นเมืองหลวงของราชอาณาจักรเวสเซ็กซ์และต่อมาราชอาณาจักรอังกฤษ วินเชสเตอร์เจริญเติบโตมาจากเมืองโรมัน ชื่อ “Venta Belgarum”
สิ่งสำคัญที่น่าสนใจในเมืองวินเชสเตอร์คือมหาวิหารวินเชสเตอร์ซึ่งเป็นมหาวิหารที่ใหญ่ที่สุดมหาวิหารหนึ่งในอังกฤษที่มีทางเดินกลางที่ยาวที่สุดในบรรดามหาวิหารกอธิคในยุโรป
สถานีรถไฟวินเชสเตอร์มีบริการจากสถานีวอร์เตอร์ลูในลอนดอนไปยัง, เวย์มัธในดอร์เซ็ท, พอร์ทสมัธ, เซาท์แธมป์ตันทางด้านตะวันตกเฉียงใต้ และทางด้านเหนือของประเทศ
== ระเบียงภาพ ==
ไฟล์:Winchester cathedral 001.JPG|มหาวิหารวินเชสเตอร์
ไฟล์:Winchester cathedral 010.JPG|ภายในมหาวิหาร
ไฟล์:Winchester Round Table 04.JPG|โต๊ะกลมของพระเจ้าอาร์เธอร์
ไฟล์:Hospital of St Cross2.JPG|Hospital of St Cross
ไฟล์:Winchester, england, august 2008.JPG|วินเชสเตอร์
== ดูเพิ่ม ==
มหาวิหารวินเชสเตอร์
วิทยาลัยวินเชสเตอร์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Winchester City Council
www.geograph.co.uk: photos of Winchester and surrounding area
เมืองในเทศมณฑลแฮมป์เชอร์
เมืองเทศมณฑลในอังกฤษ
นครในสหราชอาณาจักร
เมืองหลวงเก่า
ปลาคู้แดง

ปลาคู้แดง หรือ ปลาเปคูแดง (Red bellied pacu; ) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาคาราซิน (Characidae) วงศ์ย่อย Serrasalminae มีรูปร่างเหมือนกับปลาปิรันยาแดง (Pygocentrus nattereri)   แต่ปลาคู้แดงมีขนาดลำตัวที่ใหญ่กว่า กรามล่างไม่ยื่นยาวออกมาและลักษณะของฟันไม่แหลมคมเหมือนกับปลาปิรันยาแดง  เกล็ดมีขนาดเล็กละเอียด มีสีสันแวววาวเหมือนกับปลาปิรันยาแดง แต่ในส่วนของสีแดงไม่เข้มเท่า แต่ลูกปลาวัยอ่อนมีจุดกลมสีแดงเหมือนกัน และจุดเหล่านี้จะค่อย ๆ เล็กลงและหายไปเมื่อปลาโตขึ้น
ปลาคู้แดง มีขนาดโตเต็มที่ยาวได้ 80 เซนติเมตร น้ำหนักหนัก 25 กิโลกรัม (ขนาดและน้ำหนักโดยเฉลี่ยคือ 45 เซนติเมตร และน้ำหนัก 2-3 กิโลกรัม) มีถิ่นกำเนิดในลุ่มแม่น้ำอเมซอนและแม่น้ำโอริโนโคในประเทศอาร์เจนตินา
นิยมอยู่รวมกันเป็นฝูง กินอาหารได้ทั้งพืชและสัตว์ โดยเฉพาะพืชเช่นเมล็ดพืชหรือลูกไม้ที่ร่วงหล่นจากต้น โดยจะไปรอกินถึงบริเวณผิวน้ำเลยทีเดียว

เป็นปลาที่นิยมทำเป็นอาหารของชนพื้นถิ่น มีชื่อเรียกในภาษาพื้นเมืองว่า Pirapitinga  ในประเทศไทยปลาคู้แดงถูกนำเข้ามาครั้งแรกในฐานะปลาสวยงาม เมื่อปี พ.ศ. 2530 โดยเอกชนรายหนึ่ง และต่อมาทางภาครัฐถือเป็นปลาเศรษฐกิจที่ทางกรมประมงส่งเสริมให้เกษตรเลี้ยง โดยมีชื่อเรียกว่า "ปลาจะละเม็ดน้ำจืด" เพราะมีรูปร่างคล้ายปลาจะละเม็ดในทะเล ซึ่งปลาคู้แดงเป็นปลาที่โตไว กินง่าย เลี้ยงง่าย ผสมพันธุ์ง่าย อีกทั้งมีเนื้อรสชาติอร่อย
ในส่วนของการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม นิยมเลี้ยงกันในเมื่อปลายังเล็กอยู่ แต่เนื่องจากเมื่อปลาโตขึ้น ผู้เลี้ยงไม่สามารถเลี้ยงต่อไปได้ จึงมีการปล่อยลงสู่แหล่งน้ำธรรมชาติ จนกลายเป็นปัญหาสิ่งแวดล้อม คือ เป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่นที่มาแย่งและทำลายถิ่นที่อยู่อาศัยของสัตว์น้ำพื้นเมืองของไทย
==ดูเพิ่ม==
ปลาคู้ดำ
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รูปและข้อมูลปลาคู้แดง
ชนิดพันธุ์ต่างถิ่น
ปลาตู้
ปลาทวีปอเมริกาใต้
วงศ์ปลาคาราซิน
ปลาเศรษฐกิจ
วงศ์ปลาปิรันยา
พลิมัท

พลิมัท (Plymouth) เป็นนครและเป็นเมืองที่มีการปกครองโดยรัฐบาลท้องถิ่นระดับเดียวที่อยู่ในมณฑลเดวอนในภาคการปกครองตะวันตกเฉียงใต้ของอังกฤษ ที่อยู่ใกลจากลอนดอนไปทางตะวันตกเฉียงใต้ 310 กิโลเมตร พลิมัธตั้งอยู่ระหว่างปากแม่น้ำพลิมทางตะวันออกและแม่น้ำเทมาร์ทางตะวันตกที่มารวมกันที่พลิมัธซาวนด์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1967 พลิมัธมีเทศบาลปกครองเป็นของตนเองที่รวมทั้งพลิมพ์ตัน และพลิมสต็อคที่อยู่ทางตะวันออกของแม่น้ำพลิม
ประวัติของพลิมัธย้อนไปถึงยุคสัมริดเมื่อมีผู้มาตั้งถิ่นฐานที่เมาท์แบตเต็น บริเวณที่ตั้งถิ่นฐานเจริญขึ้นมาเป็นเมืองค้าขายกับจักรวรรดิโรมันจนมาแทนที่ด้วยหมู่บ้านซัตตันที่เป็นเมืองพลิมัทปัจจุบันที่มีฐานะดีกว่า  ในปี ค.ศ. 1620 “Pilgrim Fathers” หรือกลุ่มผู้ตั้งถิ่นฐานจากพลิมัธเดินทางไปอเมริกาและไปก่อตั้งอาณานิคมพลิมัท (Plymouth Colony) ในรัฐแมสซาชูเซตส์ปัจจุบัน—ซึ่งเป็นอาณาบริเวณการตั้งถิ่นฐานในอเมริกาที่แห่งที่สองของชาวอังกฤษที่ต่อมาก่อตั้งขึ้นเป็นสหรัฐระหว่างสงครามกลางเมืองอังกฤษพลิมัธถูกยึดโดยฝ่ายรัฐสภาและถูกล้อมระหว่างปี ค.ศ. 1642 ถึง ค.ศ. 1646
ตลอดสมัยการปฏิวัติอุตสาหกรรมพลิมัธเจริญขึ้นเป็นเมืองท่าสำคัญที่มีการขนส่งสินค้าขาเข้าและผู้โดยสารจากสหรัฐ และเป็นเมืองที่มีการต่อเรือสำหรับราชนาวีอังกฤษ ซึ่งทำให้กลายเป็นจุดยุทธศาสตร์ในการทำลายของข้าศึกระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ภายหลังสงครามพลิมัทก็สร้างศูนย์กลางเมืองใหม่แทนส่วนที่ถูกทำลายไประหว่างสงคราม
พลิมัทมีเนื้อที่ 79.29 ตารางกิโลเมตร จากการสำรวจสำมะโนประชากรในปี ค.ศ. 2007 พลิมัทมีประชากรทั้งหมดประมาณ 250,700 คน โดยมีความหนาแน่นถัวเฉลี่ยเป็นจำนวน 3,142 คนต่อหนึ่งตารางกิโลเมตร ซึ่งทำให้เป็นเมืองที่มีจำนวนพลเมืองมากเป็นลำดับที่ 15 ของอังกฤษ พลิมัทมีเทศบาลการปกครองเป็นของตนเองและมีตัวแทนในรัฐสภาสามคน เศรษฐกิจในพลิมัทยังคงเป็นการต่อเรือแต่ก็เริ่มเปลี่ยนไปเป็นเศรษฐกิจการบริการตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1990 และมีมหาวิทยาลัยที่ใหญ่เป็นลำดับที่ 11 ในสหราชอาณาจักร และเป็นที่ตั้งของราชนาวีที่ใหญ่ที่สุดในยุโรปตะวันตก พลิมัธมีเรือข้ามประจำไปยังฝรั่งเศสและสเปนและมีสนามบินนานาชาติ
== ระเบียงภาพ ==
ไฟล์:Royal Citadel, Plymouth.jpg|เนินป้อม
ไฟล์:Fort Bovisand 1.jpg|ป้อมโบวิแซนด์
ไฟล์:Plymouth Hoe.jpg|พลิมัธ
ไฟล์:Plymouth Sound.jpg|พลิมัธซาวนด์
ไฟล์:Council offices, Plymouth.jpg|
ไฟล์:Cornwall Street, Plymouth.jpg|ถนนคอร์นวอลล์
ไฟล์:Drake circus interior.jpg|ศูนย์การค้าเดรคเซอร์คัส
ไฟล์:National Marine Aquarium.jpg|พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ
ไฟล์:Royal Albert and Tamar Bridge from Cornwall.jpg|สะพานข้ามแม่น้ำเทมาร์
ไฟล์:Pont aven plymouth.jpg|เรือข้ามติดต่อกับยุโรป
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
มณฑลเดวอน
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Plymouth City Council website – at Internet Archive Wayback Machine
The Encyclopaedia of Plymouth History – at Internet Archive Wayback Machine
Plymouth City Council website
Plymouth City Council's open data website
นครในสหราชอาณาจักร
เมืองในเทศมณฑลเดวอน
เมืองชายฝั่ง
พลิมัธ (แก้ความกำกวม)

__NOTOC__
พลิมัธ อาจจะหมายถึง
พลิมัธ (Plymouth) - เมืองในมณฑลเดวอนในสหราชอาณาจักร
พลิมัธ (รัฐแมสซาชูเซตส์) (Plymouth, Massachusetts) - เมืองที่มาตั้งถิ่นฐานโดยผู้มาจากเมืองพลิมัธในอังกฤษ
พลิมัธเคาน์ตี (รัฐแมสซาชูเซตส์)
อาณานิคมพลิมัธ
พลิมัธ (รัฐแคลิฟอร์เนีย)
พลิมัธ (รัฐคอนเนกทิคัต)
พลิมัธ (รัฐฟลอริดา)
พลิมัธ (รัฐอิลลินอยส์)
พลิมัธเคาน์ตี (รัฐไอโอวา)
พลิมัธ (รัฐไอโอวา)
พลิมัธ (รัฐเมน)
พลิมัธ (รัฐมิชชิแกน)
พลิมัธ (รัฐมินนิโซตา)
พลิมัธ (รัฐมิสซูรี)
พลิมัธ (รัฐมิสซิสซิปปี)
พลิมัธ (รัฐเนแบรสกา)
พลิมัธ (รัฐนิวแฮมป์เชียร์)
พลิมัธ (รัฐนิวยอร์ก)
พลิมัธ (รัฐนอร์ทแคโรไลนา)
พลิมัธ (รัฐโอไฮโอ)
พลิมัธ (รัฐเพนซิลเวเนีย)
พลิมัธ (รัฐยูทาห์)
พลิมัธ (รัฐเวอร์มอนต์)
พลิมัธ (รัฐเวสต์เวอร์จิเนีย)
พลิมัธ (จูโนเคาน์ตี รัฐวิสคอนซิน)
พลิมัธ (ร็อคเคาน์ตี รัฐวิสคอนซิน)
พลิมัธ (ชีบอยแกนเคาน์ตี รัฐวิสคอนซิน)
* พลิมัธ (รัฐวิสคอนซิน)
พลิมัธทาวน์ชิป (แก้ความกำกวม)
หน้าแก้ความกำกวมชื่อสถานที่
ดนตรีโฟล์ก

ดนตรีโฟล์ก (Folk music) มีความหมายที่แตกต่าง หลากหลาย อาทิ
เพลงพื้นบ้าน หรือ เพลงท้องถิ่น (Traditional music) ซึ่งมักจะจัดอยู่ในดนตรีประเภทเวิลด์มิวสิกด้วย
ดนตรีโฟล์กสามารถหมายถึง ดนตรีที่นำดนตรีพื้นบ้านมาประกอบในดนตรีร่วมสมัย โดยมักจะแสดงโดยนักดนตรีอาชีพ แนวเพลงใกล้เคียงเช่น โฟล์กร็อก, อีเลกทริกโฟล์ก และโพรเกสซีฟโฟล์ก
ในวัฒนธรรมอเมริกา ดนตรีโฟล์กจะมีความหมายถึง ดนตรีแนว อเมริกันโฟล์กมิวสิกรีไววอล (American folk music revival) ตัวอย่างเช่นศิลปินอย่าง วูดี กัธรี, ลีดเบลลี, พีท ซีเกอร์, แรมบลิน แจ็ก เอลเลียต, บ็อบ ดีแลน, ฟิล ออชส์, ทอม แพกซ์ทัน และโจนแอน บาเอซ ที่ได้รับความนิยมและช่วยส่งเสริมในการเขียนเนื้อเพลงในทศวรรษ 1950 และ 1960 ที่ทำให้เกิดแนวเพลงอย่าง อิงลิชโฟล์กรีไววอล ในทศวรรษ 1960 มีตัวอย่างศิลปินเช่น แม็กนา คาร์ทา, แฟร์พอร์ต คอนเวนชัน, สตีเลย์ สแปน, ราล์ฟ แม็กเทลล์, โดนาแวน และฟลีตวูดแม็ก
เพลงพื้นเมือง
แนวดนตรี
ปีเตอร์, บียอร์น แอนด์ จอห์น

ปีเตอร์ บียอร์น แอนด์ จอห์น (Peter, Bjorn and John) เป็นศิลปินกลุ่มอินดี้ร็อกจากสวีเดน ก่อตั้งวงที่สต็อกโฮล์ม ในปี 1999 ชื่อวงมาจากชื่อต้นของสมาชิกแต่ละคนคือ Peter Morén (ร้อง, กีตาร์และฮาร์โมนิก้า), Björn Yttling (กีตาร์เบส, คีย์บอร์ดและร้อง) และ John Eriksson (กลอง, เพอร์คัชชันและร้อง)
พวกเขามีผลงานเป็นที่รู้จักกับซิงเกิลในปี 2006 ที่ชื่อ "Young Folks" ที่ได้ร่วมงานกับ Victoria Bergsman แห่งวงเดอะคอนกรีตส์ ซิงเกิลนี้ติดท็อป 20 ในชาร์ทซิงเกิลสหราชอาณาจักร และเพลงยังใช้ประกอบภาพยนตร์ในปี 2008 เรื่อง 21 และนิตยสารเอ็นเอ็มอียังจัดว่าเป็นเพลงที่ดีที่สุดอันดับ 2 ในปี 2006 แพ้เพลง "Over and Over" ของวงฮ็อตชิป
== ผลงานเพลง ==
=== อัลบั้ม ===
Peter Bjorn and John (2002)
Falling Out (2005)
Writer's Block (2006) #68 UK, #114 US
Seaside Rock (2008)
Living Thing (March 2009)
Peter Bjorn and John – Gimme Some [2011]
=== ซิงเกิล ===
"Young Folks" (2006) #13 UK, #26 CAN, US #110, US Alternative #22
"Let's Call It Off" (2006) #130 UK
"Objects of My Affection" (2007)
"Nothing to Worry About" (2009)
=== อื่น ๆ ===
Acoustic 07 (2007, V2 Records) - "Young Folks"
== อ้างอิง ==
กลุ่มดนตรีสัญชาติสวีเดน
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2542
สุมณีนงเยาว์ วินิจฉัยกุล

สุมณีนงเยาว์ วินิจฉัยกุล (เดิม: หม่อมเจ้าสุมณีนงเยาว์ ดิศกุล; 16 มีนาคม พ.ศ. 2452 – พ.ศ. 2546) มีพระนามลำลองว่า ท่านหญิงโสฬส เป็นพระธิดาลำดับที่ 27 ในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ลำดับที่ 6 ในหม่อมลำดวน ดิศกุล ณ อยุธยา (สกุลเดิม วสันต์สิงห์) มีเจ้าพี่ร่วมหม่อมมารดา 5 องค์ คือ หม่อมเจ้าหญิง(แฝด), หม่อมเจ้าพัฒนายุคุณวรรณ ดิศกุล(แฝด), หม่อมเจ้าสิวลีวิลาศ ดิศกุล, หม่อมเจ้าทักษิณาธร ดิศกุล และหม่อมเจ้านิพัทธ์พันธุดิศ ดิศกุล
หม่อมเจ้าสุมณีนงเยาว์ ทรงกราบบังคมทูลลาออกจากฐานันดรศักดิ์แห่งพระราชวงศ์ เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2487 เพื่อสมรสกับพันเอกสุวัฒน์ วินิจฉัยกุล
== อ้างอิง ==
หม่อมเจ้าที่ทรงลาออกจากฐานันดรศักดิ์
ราชสกุลดิศกุล
ไตรทิพย์สุดา วิเศษกุล

ไตรทิพย์สุดา วิเศษกุล (เดิม: หม่อมเจ้าไตรทิพย์สุดา เกษมสันต์; 30 มกราคม พ.ศ. 2453 – 21 มกราคม พ.ศ. 2557) เป็นพระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงพรหมวรานุรักษ์ กับหม่อมอั๋น เกษมสันต์ ณ อยุธยา
==พระประวัติ==
หม่อมเจ้าไตรทิพย์สุดา เกษมสันต์ มีพระนามลำลองว่า ท่านหญิงไอซ์ เป็นพระธิดาลำดับที่ 53 ในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงพรหมวรานุรักษ์ และลำดับที่ 5 ในหม่อมอั๋น เกษมสันต์ ณ อยุธยา ประสูติเมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2452 (แบบสากลคือ พ.ศ. 2453) มีโสทรภาดาและโสทรภคินีรวมห้าองค์ คือ หม่อมเจ้าวิมลมาศ เกษมสันต์, หม่อมเจ้าวรรณวิจิตร เกษมสันต์, หม่อมเจ้าลักษณากร เกษมสันต์, หม่อมเจ้าพรพิพัฒน์ เกษมสันต์ และหม่อมเจ้าเกษมพันธ์พิสุทธ์ เกษมสันต์
หม่อมเจ้าไตรทิพย์สุดาทรงกราบบังคมทูลลาออกจากฐานันดรศักดิ์แห่งพระราชวงศ์เมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2478 เพื่อสมรสกับสุรินทร์ วิเศษกุล (อดีตปลัดกระทรวงคมนาคม) มีโอรสและธิดาสองคน คือ สมเกษม วิเศษกุล และวลัยทิพย์ ชาติสุวรรณ
ไตรทิพย์สุดา วิเศษกุล ถึงชีพิตักษัย ณ โรงพยาบาลเลิดสิน เมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2557 สิริชันษา 103 ปี พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมศพ ณ วัดพระศรีมหาธาตุวรมหาวิหาร ถึงวันที่ 28 มกราคม ปีเดียวกัน และพระราชทานเพลิงศพในวันต่อมา นับเป็นหม่อมเจ้าองค์สุดท้ายของราชสกุลเกษมสันต์
==เครื่องราชอิสริยาภรณ์==
== อ้างอิง ==
หม่อมเจ้าหญิง
หม่อมเจ้าที่ทรงลาออกจากฐานันดรศักดิ์
ราชสกุลเกษมสันต์
ชาวไทยที่มีอายุเกิน 100 ปี