pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ไฟติง ฮาราดะ

มาซาฮิโกะ ฮาราดะ  ฉายา ไฟติง มักถูกเรียกว่า ไฟติง ฮาราดะ  นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 5 เมษายน พ.ศ. 2486  สถิติการชก 62 ครั้ง ชนะ 55 (น็อค 22) แพ้ 7 เป็นนักมวยที่มีลีลาการชกบุกตะลุยตลอด ได้รับฉายาจากแฟนมวยชาวไทยว่า "ไอ้กระทิงเผือก"
== ประวัติ ==
ฮาราดะขึ้นชิงแชมป์โลกครั้งแรกเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2505 กับโผน กิ่งเพชร ซึ่งก่อนการชก โผนเป็นฝ่ายได้เปรียบทั้งในด้านจังหวะฝีมือและประสบการณ์ แต่เมื่อชกกันจริงๆ ปรากฏว่าฮาราดะใช้ความหนุ่มแน่น บุกตะลุยเข้าชกตั้งแต่ยกแรกจนโผนตั้งตัวไม่ติด จนอ่อนแรงและแพ้น็อคฮาราดะไปในยกที่ 11 อย่างเหลือเชื่อ ได้เป็นแชมป์โลกเดอะริงกับไลนีล และเป็นแชมป์โลก WBA คนแรกของญี่ปุ่นและทวีปเอเชีย ในรุ่นฟลายเวท
เมื่อฮาราดะเปิดโอกาสให้โผนแก้มืออีกครั้งที่กรุงเทพฯ ฮาราดะยังคงเดินหน้าบุกตะลุยเข้าชกในแบบเดิม ส่วนโผนใช้เชิงชกที่เหนือกว่าและใช้หมัดแย็บเก็บคะแนนไปเรื่อยๆ ฮาราดะบุกตะลุยจนโผนอ่อนแรงยืนเท้าตาย หนีไม่ออก ขณะนั้น พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเสด็จมาถึงสนามมวยพอดี เมื่อโผนทราบว่าพระองค์ท่านเสด็จมาถึงแล้วเกิดกำลังใจกลับมาชกในแบบเดิม ใช้จังหวะฝีมือจนฮาราดะเข้าไม่ติด และแพ้คะแนนไปเมื่อครบ 15 ยก
หลังจากเสียแชมป์ให้โผน ฮาราดะเลื่อนขึ้นไปชกรุ่นแบนตัมเวท จนมีโอกาสได้ชิงแชมป์โลก WBA,WBC และเดอะริงรุ่นแบนตัมเวท ชนะคะแนน เอเดร์ ฌูเฟร ชาวบราซิล ป้องกันตำแหน่งได้ 4 ครั้ง ก่อนจะเสียตำแหน่งให้ ลีโอเนล โรเซ หลังจากนั้น ฮาราดะเลื่อนขึ้นไปชกรุ่นเฟเธอร์เวท เพื่อสร้างประวัติศาสตร์เป็นแชมป์โลก 3 รุ่นคนแรกของญี่ปุ่น ขึ้นชิงแชมป์โลกอีก 2 ครั้ง ไม่สำเร็จจึงแขวนนวมไปในที่สุด หลังแขวนนวมแล้ว ไฟติง ฮาราดะได้มีชื่อบรรจุอยู่ในหอเกียรติยศ (Hall of Fame) ของสมาคมมวยโลก (WBA) และทางญี่ปุ่นถือว่าเป็นนักมวยที่เก่งกาจที่สุดคนหนึ่งของญี่ปุ่นเท่าที่เคยมีมา
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์โลก WBA เดอะริงและไลนีลรุ่นฟลายเวท (2505 - 2506)
* ชิง (WBA ที่ว่าง) , 10 ตุลาคม 2505 ชนะน็อก โผน กิ่งเพชร  ยก 11 ที่สนามกีฬาแห่งชาติคูรามาเอะ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
* เสียแชมป์, 12 มกราคม 2506  แพ้คะแนน โผน กิ่งเพชร  ที่อาคารยิมเนเซียม 1 จังหวัดพระนคร ประเทศไทย
แชมป์โลก WBA WBC เดอะริงและไลนีลรุ่นแบนตัมเวท (2508 – 2511)
* ชิง, 18 พฤษภาคม  2508  ชนะคะแนน แอแดร์ โชเฟร์  ที่ศูนย์กีฬาในร่มจังหวัดไอจิ นาโงยะ ประเทศญี่ปุ่น
* ป้องกันครั้งที่ 1, 30 พฤศจิกายน 2508 ชนะคะแนน แอลัน รัดกิน  ที่สนามกีฬาต่อสู้ญี่ปุ่น โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
* ป้องกันครั้งที่ 2, 31 พฤษภาคม  2509 ชนะคะแนน แอแดร์ โฌแฟร์  ที่สนามกีฬาต่อสู้ญี่ปุ่น โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
* ป้องกันครั้งที่ 3, 3 มกราคม 2510 ชนะคะแนน โฮเซ เมเดล  ที่ศูนย์กีฬาในร่มจังหวัดไอจิ นาโงยะ ประเทศญี่ปุ่น
* ป้องกันครั้งที่ 4, 4 กรกฎาคม 2510 ชนะคะแนน เบร์นาโด การาบาโย  ที่สนามกีฬาต่อสู้ญี่ปุ่น โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
* เสียแชมป์,  27  กุมภาพันธ์  2511 แพ้คะแนน ลิโอเนล โรเซ  ที่สนามกีฬาต่อสู้ญี่ปุ่น โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นเฟเธอร์เวท 28 กรกฎาคม 2512 แพ้คะแนน จอห์นนี ฟาเมชอน  ที่สนามกีฬาซิดนีย์ ซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย
* ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นเฟเธอร์เวท 6 มกราคม 2513 แพ้น็อก จอห์นนี ฟาเมชอน  ยก 14 ที่ศูนย์กีฬาในร่มโตเกียว โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
== อ้างอิง ==
คนเหล็ก. ย้อนอดีตมวยดัง:มาซาฮิโกะ ไฟติ้ง ฮาราดะ ผู้เขี่ยโผนหล่นจากบัลลังก์โลก. นิตยสารมวยโลก. ฉบับที่ 1197 สิงหาคม 2550 หน้า 40-41
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น
แชมป์โลก WBA
แชมป์โลก WBC
แชมป์โลก เดอะริง
นักกีฬาจากโตเกียว
สีเทา

สีเทา เป็นสีที่อยู่ระหว่างสีขาวและสีดำซึ่งเป็นสีที่ไม่มีสีสัน
สีเทาในภาษาอังกฤษสะกดได้สองอย่างคือ grey (อังกฤษบริเตน) และ gray (อังกฤษอเมริกัน)
ไทยสมัยโบราณมีคำเรียก "สีเหล็ก" หมายถึงสีเทาออกดำ
== รหัสสีในเว็บ ==
{| border="1" align="center"
|-
|
{|
!HTML Color Name
!Sample
!
!Hex triplet
|-
|
|  (rendered by name) 
|  (rendered by hex triplet) 
|-
| lightgrey
| style = "background-color:lightgrey;" |
| style = "background-color:#D3D3D3;" |
| #D3D3D3
|-
| gray
| style = "background-color:gray;" |
| style = "background-color:#808080;" |
| #808080
|-
| darkgray
| style = "background-color:darkgray;" |
| style = "background-color:#A9A9A9;" |
| #A9A9A9
|-
| dimgray
| style = "background-color:dimgray;" |
| style = "background-color:#696969;" |
| #696969
|-
| lightslategray
| style = "background-color:lightslategray;" |
| style = "background-color:#778899;" |
| #778899
|-
| slategray
| style = "background-color:slategray;" |
| style = "background-color:#708090;" |
| #708090
|-
| darkslategray
| style = "background-color:darkslategray;" |
| style = "background-color:#2F4F4F;" |
| #2F4F4F
|}
|}
== สัญลักษณ์ ==
สีเทาเป็นสีประจำเครือสถาบันของมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒเดิม ประกอบด้วย มหาวิทยาลัยบูรพา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม มหาวิทยาลัยนเรศวร มหาวิทยาลัยทักษิณ
สีเทาเป็นสีประจำของงาน "เทางามสัมพันธ์" "เทางามวิชาการ" "พัฒนเบญจภาคี"
สีเทาเป็นสีของ "สมอง" หมายถึง ความคิดหรือปัญญา หรือ ความเจริญทางสติปัญญา
สีเทาคู่กับสีฟ้าเป็นสีประจำของ "จังหวัดราชบุรี"
สีเทาเป็นสีประจำของอัญมณี "โมรา" หรือ "อาเกต" (อังกฤษ: agate) (SiO2) และ "บลูเลซอาเกต"
สีเทาเป็นสีประจำของโปเกมอน วันริกี้, โกริกี้, ไคริกี้, คอยล์, แรคอยล์, อิวาร์ค, ไซฮอร์น, ไซดอน, มุมะ, ฮากาเนล, ฮารีเซน, ฮัซซัม, เทปโปอุโอะ, แอร์มุโด้, ดอนแฟน, ซานากิราส, ซึจินิน, โนสพาส, โคโคโดระ, โคโดระ, บารุบีโตะ, อาโนพุสุ, อามัลโด้, ยูคิวาราชิ, โอนิโกริ, จีรันสุ, เรจิสตีล, ทาเตทอปส์, โทริเดปุส, มิโนมุตชิ, มิโนมาดาม, เนียร์ม่า, บุเนียตโตะ, จิบะคอยล์, โดไซดอน, ไดโนส, โยโนวารุ และอารุเซอุส
== สีประจำสถาบันการศึกษา ==
สีเทา เป็นสีประจำคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
สีเทาคู่กับสีแดง เป็นสีประจำมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
สีเทาคู่กับสีทอง เป็นสีประจำมหาวิทยาลัยบูรพา
สีเทาคู่กับสีเหลือง เป็นสีประจำมหาวิทยาลัยมหาสารคาม
สีเทาคู่กับสีแสด เป็นสีประจำมหาวิทยาลัยนเรศวร
สีเทาคู่กับสีฟ้า เป็นสีประจำมหาวิทยาลัยทักษิณ
สีเทาคู่กับสีชมพู เป็นสีประจำภาควิชาสังคมวิทยา คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา และเป็นสีประจำมหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี
สีเทาคู่กับสีส้ม เป็นสีประจำภาควิชาจิตวิทยา คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
สีเทาคู่กับสีน้ำเงิน เป็นสีประจำคณะวิทยาการสารสนเทศ มหาวิทยาลัยบูรพา
สีเทา เป็นสีประจำคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
สีเทาคู่กับ สีม่วง เป็นสีประจำโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ องครักษ์
== อ้างอิง ==
สเปกตรัมแสง
ทเ
ปลาแดงน้อย

ปลาแดงน้อย ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Discherodontus ashmeadi อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
== ลักษณะ ==
ลักษณะคล้ายปลาตะเพียน แต่เพรียวยาวกว่า หัวโต ปากเล็ก เกล็ดเล็ก ครีบหลังมีแต้มสีคล้ำขนาดใหญ่เป็นจุดเด่น และมีแถบสีดำพาด ลำตัวสีเงินอมเขียว ครีบอื่น ๆ ใส และมีแต้มสีแดงเรื่อ ครีบหางมีขลิบสีคล้ำและสีแดงทั้งปลายบนและล่าง มีขนาดประมาณ 10 เซนติเมตร
อยู่รวมเป็นกลุ่มเล็ก ๆ 5-10 ตัว กระโดดได้สูง อาหารได้แก่ แพลงก์ตอนและสัตว์หน้าดิน
== ที่อยู่ ==
อาศัยอยู่ในลำธารที่มีน้ำใสในป่าร่มครึ้มของลุ่มน้ำโขงเท่านั้น โดยไม่พบในลุ่มน้ำเจ้าพระยา เป็นปลาที่พบน้อย
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม มีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า "ปลาหางแดง" 
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รูปและข้อมูลปลาแดงน้อย
วงศ์ปลาตะเพียน
ปลาที่พบในประเทศไทย
ปลาน้ำจืด
ปลาตู้
ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำโขง
ปลาน้ำตกและลำธาร
ปลากระมังครีบสูง

ปลากระมังครีบสูง (Sicklefin barb; ) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)  มีรูปร่างคล้ายปลากระมังชนิดอื่น ๆ  เพียงแต่ปลากระมังครีบสูง มีครีบหลังที่แหลมและยกสูงกว่า มีขนาดประมาณ 40 เซนติเมตร
พบเฉพาะแม่น้ำโขง ที่เดียวเท่านั้น เป็นปลาที่พบน้อย ใช้บริโภคในท้องถิ่น และเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
มีชื่อเรียกเป็นภาษาอีสานว่า "สะกางเกสูง" หรือ "สะกาง"
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
รูปและข้อมูลปลากระมังครีบสูง
สกุลปลากระมัง
กระมังครีบสูง
กระมังครีบสูง
กระมังครีบสูง
กระมังครีบสูง
สัตว์ที่พบในประเทศไทย
ปาปารัสซี

ปาปารัสซี (paparazzi, paparazzo แปลว่า ยุง) เป็นการเรียกนักข่าวสายบันเทิง ที่เสนอข่าวในแนวแอบถ่าย โดยนำเรื่องราวชีวิตส่วนตัวของดาราหรือผู้มีชื่อเสียงมาเปิดเผยต่อสาธารณะ
ศัพท์คำนี้มาจากคำว่า "ปาปาราซโซ" (Paparazzo) เป็นชื่อตัวละครช่างภาพ เพื่อนของตัวเอกในภาพยนตร์ของเฟเดอริโก เฟลลินี เรื่อง ลา ดอลเช วิตา (1960) รับบทโดยวอลเตอร์ ซานเตสโซ 
== อ้างอิง ==
นักข่าว
การบันเทิง
โกอิ้ง เมอร์รี่

โกอิ้ง  แมรี่ เป็นเรือของกลุ่มโจรสลัดหมวกฟางซึ่งมันก็ดูเล็กมากเลยถ้าเทียบกับค่าหัวของแต่ละคนอ่ะนะ   โดยเรือโกอิ้งแมรี่ ไม่ได้มาจากตอนที่ลูฟี่ออกจากหมู่บ้านเลย  แต่ได้หลังจากที่ไปเจอกับอุซปแล้วได้อุซปมาเป็นพรรคพวกพ้อง  โดยเรือโกอิ้งแมรี่มีหัว
เรือเป็นแพะ  หรือแกะนี่แหละดูไม่ออกแถมบางตอนก็คล้ายกับว่ามันมีชีวิตด้วย  และมีความพิเศษอีกอย่างหนึ่งคือมีกระดูกมังกรอยู่ด้วยไว้ควบคุม
จึงทำให้แตกหักยากและมีอายุนานมากๆ
กลุ่มโจรสลัดหมวกฟาง
วงศ์ปลายอดม่วง

วงศ์ปลายอดม่วง (Tonguefishes) ปลาในวงศ์นี้เป็นปลาที่อยู่ในอันดับ Pleuronectiformes ใช้ชื่อวงศ์ว่า Cynoglossidae (/ไซ-โน-กลอส-ซิ-ดี้/)
มีรูปร่างแปลกอย่างเห็นได้เด่นชัดจากปลาในอันดับเดียวกัน  เพราะมีลำตัวที่แบนราบ เรียวยาวส่วนท้ายแหลมดูคล้ายใบของมะม่วง ตามีขนาดเล็กอยู่ชิดกันที่ด้านเดียวกัน เมื่อยังเล็กตาจะอยู่ด้านละข้าง แต่เมื่อโตขึ้นกะโหลกจะบิด จึงทำให้รูปร่างศีรษะบิดตาม ตาจึงเปลี่ยนมาอยู่ข้างเดียวกัน จะงอยปากงุ้มและเบี้ยว ปลายริมฝีปากบนเป็นติ่งแหลมโค้ง ปากค่อนข้างกว้าง ส่วนหัวหันไปทางซ้ายได้โดยที่ซีกขวาอยู่ด้านบน ซึ่งจะแตกต่างไปจากวงศ์ปลาลิ้นหมา (Soleidae) อาศัยอยู่บริเวณพื้นท้องน้ำ ว่ายน้ำโดยขนานกับพื้นดินและพริ้วตัวตามแนวขึ้นลง สามารถมุดลงใต้ทรายได้เร็วเวลาตกใจ อาหารได้แก่สัตว์หน้าดินขนาดเล็ก เช่น ลูกกุ้ง, ลูกปลาและอินทรียสารต่าง ๆ
มีทั้งสิ้น 3 สกุล ประมาณ 110 ชนิด มีขนาดแตกต่างกันไปตามชนิด เล็กสุดเพียง 5 เซนติเมตร ใหญ่สุดถึง 60 เซนติเมตร ส่วนมากเป็นปลาทะเล ที่พบในทะเลเช่น ปลายอดม่วงหงอนยาว (Cynoglossus lingua), ปลายอดม่วงเกล็ดใหญ่ (C. macrolepidotus) พบในน้ำจืดไม่กี่ชนิด พบในประเทศไทยมากกว่า 20 ชนิด พบในน้ำจืดเพียง 2 ชนิด ได้แก่ ปลายอดม่วงเกล็ดถี่ (C. microlepis) และปลายอดม่วงลาย (C. fledmanni)
เป็นปลาที่ใช้บริโภคเป็นปลาเศรษฐกิจเช่นเดียวกับปลาในวงศ์ปลาลิ้นหมา  และมักจะถูกเรียกซ้ำซ้อนกับปลาในวงศ์ปลาลิ้นหมาด้วย
==อ้างอิง==
==ดูเพิ่ม==
วงศ์ปลาลิ้นหมา
==แหล่งข้อมูลอื่น==
อันดับปลาซีกเดียว
 
ปลาน้ำจืด
ปลาน้ำเค็ม
ปลาน้ำกร่อย
ปลายอดม่วงเกล็ดถี่

ปลายอดม่วงเกล็ดถี่ (Smallscale tonguesole) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Cynoglossus microlepis อยู่ในวงศ์ปลายอดม่วง (Cynoglossidae) มีรูปร่างคล้ายใบมะม่วง ตาเล็กอยู่ชิดกัน ปลายจะงอยปากงุ้ม เฉพาะด้านบนท้องเล็กมาก ครีบหลัง ครีบหาง และครีบก้นยาวตลอดลำตัว ครีบหางมีปลายแหลม เกล็ดเล็กมีขอบหยัก มีเส้นข้างลำตัว 3 เส้นบนลำตัวด้านบนและต่อเนื่องกันบริเวณหัว ตัวมีสีน้ำตาลอ่อนอมแดงโดยไม่มีลวดลายใด ๆ  ครีบค่อนข้างใส ลำตัวด้านล่างมีสีขาว ขนาดที่พบเฉลี่ยประมาณ 25 เซนติเมตร ใหญ่สุดประมาณ 1 ฟุต
อาศัยตามชายฝั่งแม่น้ำที่เป็นพื้นทราย พบในตอนล่างของแม่น้ำแม่กลอง, เจ้าพระยา, บางปะกง และภาคใต้ พบมากในแม่น้ำเจ้าพระยาตั้งแต่จังหวัดชัยนาทจนถึงพิษณุโลก บริโภคโดยทำปลาแห้ง มีราคาขายค่อนข้างสูง และพบเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย
มีชื่อเรียกอื่นว่า "ปลายอดม่วง",  "ปลายอดม่วงแม่น้ำ" หรือ "ปลายอดม่วงน้ำจืด" เป็นต้น
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
รูปและข้อมูลปลายอดม่วงเกล็ดถี่
ยอดม่วงเกล็ดถี่
ยอดม่วงเกล็ดถี่
ยอดม่วงเกล็ดถี่
ยอดม่วงเกล็ดถี่
ยอดม่วงเกล็ดถี่
ยอดม่วงเกล็ดถี่
ยอดม่วงเกล็ดถี่
ยอดม่วงเกล็ดถี่
ยอดม่วงเกล็ดถี่
ปลายอดม่วงลาย

ปลายอดม่วงลาย (River tonguesole) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Cynoglossus fledmanni ในวงศ์ปลายอดม่วง (Cynoglossidae) มีรูปร่างคล้ายปลายอดม่วงเกล็ดถี่ (C. microlepis) ซึ่งเป็นปลาในสกุลเดียวกัน  แต่มีสีลำตัวมีสีเหลืองอ่อนหรือเขียวอ่อน ตามตัวมีลายเส้นสีดำคล้ายลายเสือพาดตามตัว ขนาดที่พบโดยเฉลี่ยประมาณ 25 เซนติเมตร
ถิ่นอาศัยอยู่ที่เดียวกับปลายอดม่วงเกล็ดถี่ แต่พบน้อยกว่า พบได้ในแม่น้ำโขง และปากแม่น้ำใกล้ทะเล ในประเทศไทยพบได้ที่ลุ่มน้ำโขง, ลุ่มน้ำเจ้าพระยา ไปจนถึงเกาะบอร์เนียวและเกาะสุมาตรา
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รูปและข้อมูลปลายอดม่วงลาย
ยอดม่วงลาย
ยอดม่วงลาย
ยอดม่วงลาย
ยอดม่วงลาย
ยอดม่วงลาย
ยอดม่วงลาย
ยอดม่วงลาย
ยอดม่วงลาย
ยอดม่วงลาย
ยอดม่วงลาย
ตัวละคร ตำนานเกราะ คิโคเท

== ตัวละคร ==
=== มุคาล่า ===

เด็กหนุ่มนักรบแห่งเผ่าทาอุรางิ ดินแดนมายาแห่ง แทนซาเนีย ซึ่งเป็นอาณาจักรโบราณ ถิ่นกำเนิดของเกราะคิโคเทสีขาวและดำ มุคาล่าเป็นนักรบที่ได้รับคัดเลือกให้สวมเกราะคิโคเทสีดำเพื่อทำหน้าที่พิทักษ์ปกป้องหมู่บ้านให้ปลอดภัย เขามีสาย เลือด นักรบ ไหลเวียนอยู่ภายในกายทำใหถูกเกราะสีดำเข้าครอบงำได้อย่างง่ายดาย จิตใจที่เต็มไปด้วยการต่อสู้ของมุคาล่าและเกราะคิโคเทสีดำ เป็นสิ่งชักนำให้เหล่า ซามูไรทรูปเปอร์ ต้องเผชิญหน้ากับความเป็นจริงของชุดเกราะใน ตำนาน คิโคเทสีขาว และได้สัมผัสถึงจิตใจของ เกราะเกียร์ ของแต่ละคนด้วยลูกแก้วแห่งจิต สุดท้ายการต่อสู้ระหว่างมุคาล่าที่มีเกราะคิโคเทสีดำครองงำจิตใจกับเกราะเกียร์ทั้งห้าที่ปราศจากจิตใจของเจ้าของ และเหล่านักรบเกราะที่มีจิตใจแห่งคุณธรรมเป็นสิ่งค้ำจุนพวกเขาไว้ เกราะคิโคเทในตำนานทั้งสองถูกเหล่าซามูไรทรูปเปอร์ทำลายรวมทั้งเกราะเกียร์ทั้งห้าซึ่งเป็นสิ่งให้กำเนิดเกราะคิโคเทสีขาวด้วย
=== นาเลีย ===

เด็กสาวผู้มีจิตใจงดงาม เธอคือ คู่หมั้น ของมุคาล่าเด็กหนุ่มผู้เป็น นักรบ แห่งเผ่าทาอุรางิ เธอไม่เห็นด้วยกับการที่มุคาล่าลักพาตัวเรียวและเซจิมาจาก ญี่ปุ่น เธอพยายามช่วยเหลือคนทั้งคู่ให้ปลอดภัยจากการต่อสู้กับมุคาล่า พยายามยับยั้งการต่อสู้ระหว่างเกราะคิโคเทสีดำและขาว ความผูกพันที่ไม่ต้องการให้คู่หมั้นของตนเองตกไปอยู่ในทางที่ผิด เกราะสีดำไม่ใช่ เทพเจ้า อย่างที่ทุกคนในเผ่าเข้าใจ เธอรับรู้ถึงพลังอำนาจชั่วร้ายที่แอบแฝงอยู่ภายในเกราะดำ นาเลียพยายามโน้มน้าวจิตใจของมุคาล่าให้เลิกคิดถึงแต่การต่อสู้แต่ก็ไม่เป็นผล นาเลียเป็นคนให้การช่วยเหลือเหล่า ซามูไรทรูปเปอร์ ที่ถูกทำร้ายจากเกราะที่ไร้ซึ่งจิตใจรวมทั้งจุน นาสตี้และเบียคุเอ็น แต่สุดท้ายความพยายามของเธอก็ไม่เป็นผล เกราะคิโคเททั้งสองต่างต้องเผชิญหน้ากันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ การต่อสู้อย่างดุเดือดเริ่มต้นขึ้นโดยที่เธอไม่สามารถห้ามปรามได้ จึงตัดสินใจเข้าห้ามปรามมุคาล่าที่ถูกเกราะคิโคเทสีดำควบคุมจิตใจทำให้ถูกทำร้ายพร้อมกับเบียคุเอ็น แต่สุดท้ายพลังแห่งจิตใจของเด็กหนุ่มทั้งห้าเป็นสิ่งที่ปกป้องเธอจากพลังอันชั่วร้ายจากเกราะคิโคเทสีดำรวมทั้งคืนจิตใจให้กับมุคาล่า
ซามูไรทรูปเปอร์
ไชยวัฒน์ อนุตระกูลชัย

ไชยวัฒน์ อนุตระกูลชัย   (แอ๊ด) พิธีกรชาวไทย
เกิดวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2511 ที่ตำบลโคกสี อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น
จบการศึกษาระดับมัธยมจากโรงเรียนขอนแก่นวิทยายน
ระดับอุดมศึกษาจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปี พศ.2535
Theatre Design Course จาก The Slade School of Art, University College London (UCL) ปี  พศ. 2537
== ผลงานในอดีต ==
พิธีกร รายการโฮมรูม Homeroom ช่อง ไทยพีบีเอส
พิธีกร รายการ ครอบครัวเดียวกัน Big Family ช่อง ไทยพีบีเอส
พีธีกร รายการ เจียดเวลาหาสุข ช่อง สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย
พีธีกร รายการ ม.ปลายสายเก่ง ช่อง ไทยรัฐทีวี, ช่อง3
พิธีกร รายการ The Chair เก้าอี้มีเรื่อง ช่อง อมรินทร์ทีวี
พีธีกร รายการสถานีประชาชน ช่อง ไทยพีบีเอส
พิธีกร รายการ ห้องเรียนที่ใหญ่ที่สุดในโลก ช่อง โทรทัศน์ครู, ไทยพีบีเอส
พิธีกร รายการ teacher's network ช่อง โทรทัศน์ครู
พิธีกร รายการ สยามทูเดย์  ททบ.5
พิธีกร รายการ วิกสยาม ช่อง  ไทยพีบีเอส
พิธีกร รายการ ไทยมุง ช่อง ไทยพีบีเอส
พิธีกรรายการ บ้านเลขที่ 5  ททบ.5
พิธีกรรายการ ที่นี่... ประเทศไทย  ททบ.5
พิธีกรรายการ 9 ร่วมใจ คนไทยไม่ทิ้งกัน โมเดิร์นไนน์ทีวี
พิธีกรรายการ The Legend of Tata
เคยเป็นนักแสดงร่วมในละครซิทคอม 3 หนุ่ม 3 มุม ช่วงปี 2540 - 2541
ออกแบบ ปกเทป อัลบั้ม โชะ ไชโย ของ ติ๊ก ชีโร่ ปี 2534
== ผลงานละคร ==
จุดนัดฝัน
อยากหยุดตะวันไว้ที่ปลายฟ้า
แอบเก็บใจไว้ใกล้เธอ
พิสูจน์รักจากสวรรค์ (นักแสดงรับเชิญ)
เงามรณะ
แต่งกับงาน
รอยรัก รอยอดีต
เงา
ดารายัณ (2539) รับบท ปณต (ปัจจุบัน), ลม (อดีต)
3 หนุ่ม 3 มุม
สามี 2542
เจ้ากรรมนายเวร (นักแสดงรับเชิญ)
ซีรีส์ อัศจรรย์คุณครูเทวดา
ละครสั้น ขอให้ฉัน...ดูแลเธอ ซีซั่น1และ2 รับบท อาสิน
== ผลงานภาพยนตร์ ==
วัยรุ่นพันล้าน (2554)
== เพลง ==
คนขอนแก่น - รวมศิลปินชาวจังหวัดขอนแก่น
== รางวัลที่ได้รับ ==
รางวัลโทรทัศน์ทองคำ ประจำปี 2545 จาก รายการที่นี่...ประเทศไทย 
รางวัลแฮมเบอร์เกอร์อวอร์ดส์ ครั้งที่ 1 จาก รายการที่นี่...ประเทศไทย
== อ้างอิง ==
พิธีกรชาวไทย
นิสิตเก่าคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
บุคคลจากอำเภอเมืองขอนแก่น
บุคคลจากโรงเรียนขอนแก่นวิทยายน
ธงชัย วินิจจะกูล

ศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร. ธงชัย วินิจจะกูล เป็นนักวิชาการด้านประวัติศาสตร์เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์กิตติคุณประจำภาควิชาประวัติศาสตร์เอเชียตะวันออกเฉียงใต้และประวัติศาสตร์ไทย ที่มหาวิทยาลัยวิสคอนซิน แมดิสัน
==ประวัติ==
เกิดและโตที่กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย ครอบครัวมีภูมิลำเนาที่อำเภอพระนคร ธงชัยจบการศึกษาระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนอัมพรไพศาล จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีได้รับพระราชทานปริญญาศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาประวัติศาสตร์ เกียรตินิยมอันดับ 1 จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาโทและเอก สาขาวิชาประวัติศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย อดีตรองนายกองค์การบริหารองค์การนักศึกษามหาวิทยาธรรมศาสตร์อดีตเป็นผู้นำนักศึกษาซึ่งถูกจับกุมในเหตุการณ์ 6 ตุลาคม 2519 ต่อมาย้ายไปสหรัฐอเมริกาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2534 และได้ทำงานในตำแหน่งศาสตราจารย์ประจำภาควิชาประวัติศาสตร์เอเชียตะวันออกเฉียงใต้และประวัติศาสตร์ไทย ที่มหาวิทยาลัยวิสคอนซิน แมดิสัน สหรัฐอเมริกา โดยในปัจจุบันมีตำแหน่งศาสตราจารย์กิตติคุณ
เขามีความเชี่ยวชาญเป็นพิเศษในด้านประวัติศาสตร์วัฒนธรรมและวิทยาการของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ยุคต้นสมัยใหม่และสมัยใหม่ (คริสต์ศตวรรษที่ 19 และต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20) โดยเฉพาะประเด็นเกี่ยวกับการปะทะกันทางภูมิปัญญาและวัฒนธรรมของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้กับอารยธรรมตะวันตก ประวัติศาสตร์ความคิดและการเมืองวัฒนธรรมของสยาม/ไทย ตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถึงปัจจุบัน ประวัติศาสตร์ชาตินิยม ประวัติศาสตร์ภูมิศาสตร์ ประวัติศาสตร์ความทรงจำ ประวัติศาสตร์บาดแผล และวิธีที่สังคมจัดการกับอดีตที่เป็นปัญหาเหล่านั้น
== ผลงาน ==
Siam Mapped: A History of the Geo-Body of a Nation. Honolulu: University of Hawaii Press, 1994. (Winner of the 1995 Harry J. Benda Prize in Southeast Asian Studies)
"The Quest for 'Siwilai': A geographical discourse of Civilizational Thinking in the Late 19th and early 20th Century Siam", Journal of Asian Studies 59, 3 (August 2000): 528–549.
== รางวัล ==
==== พ.ศ. 2566 ====
รางวัลฟุกุโอกะ (Fukuoka Prize) ประเภทรางวัลสูงสุด (Grand Prize) ประจำปี 2023 จากการสร้างผลงานวิชาการเพื่อขับเคลื่อนการตระหนักถึงประชาธิปไตยในนักเรียน นักศึกษา และประชาชน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รวบรวมงานเขียนของ ธงชัย วินิจจะกูล, BioLawCom
เรื่องราว 6 ตุลา 2519
Thongchai Winichakul ธงชัย วินิจจะกูล
บุคคลจากเขตพระนคร
นักประวัติศาสตร์ชาวไทย
บุคคลจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย
บุคคลจากคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ศาสตราจารย์
ชาวไทยเชื้อสายจีน
อาจารย์คณะอักษรศาสตร์ - ศิลปศาสตร์ - มนุษยศาสตร์
บุคคลที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ 14 ตุลา
บุคคลที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ 6 ตุลา
บุคคลจากมหาวิทยาลัยซิดนีย์
บุคคลจากมหาวิทยาลัยวิสคอนซิน แมดิสัน
นักประวัติศาสตร์ประเทศไทย
เหล้าส้ม

เหล้าส้ม (cointreau กวงโทร) เป็นเหล้าไร้สีที่ทำจากส้มของฝรั่งเศส นิยมนำมาทำค็อกเทล และใส่ในขนมเค้ก พุดดิง เยลลี่ของญี่ปุ่น
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
http://www.cointreau.com/
สุรา
อาหาร
เทศกาลกิอง

เทศกาลกิอง (祇園祭) เป็นเทศกาลที่โดดเด่นของญี่ปุ่นอย่างหนึ่งในเกียวโต ในเทศกาลนี้เริ่มต้นกันมาตั้งแต่ต้นเดือนกรกฎาคม มีลักษณะเป็นการเฉลิมฉลองโดยจัดการปิดถนนและมีร้านค้าขายกับอาหารมากมายมาวางขายเพื่อดึงดูดลูกค้ากัน วัยรุ่นสาวหนุ่ม รวมถึงดาราดัง ๆ ของญี่ปุ่นมักพูดถึงและอยากใส่ชุดยูกาตะกับรองเท้าเกี๊ยะมาเดินเล่นถือได้ว่าเป็นเทศกาลส่งท้ายหน้าร้อนที่เกียวโตที่น่าสนใจมากเลยทีเดียว
== ประวัติ ==
เมื่อสมัยศตวรรษที่ 869 ที่เกียวโตเคยเกิดโรคระบาดครั้งใหญ่ ผู้คนล้มตายมากมายเป็นจำนวนมากประชาชนแถบเกียวโตไม่มีที่พึ่งทางใจ จึงจัดขบวนแห่บูชาเทพเจ้าในลัทธิชินโตและมีการปล่อยสิ่งที่เรียกว่าโฮโกะและยามะลงสู่แม่น้ำด้วย หลังจากนั้นโรคระบาดที่ว่าก็หายไป เทศกาลดังกล่าวก็เลยยังถูกจัดขึ้นเพื่อฉลองเป็นประจำทุกปีมาจนถึงปัจจุบัน
เทศกาลญี่ปุ่น
เกียวโต
โดรายากิ

โดรายากิ  เป็นขนมหวานของญี่ปุ่น โดยลักษณะเป็นแพนเค้กสองชิ้นประกบกันและสอดไส้ถั่วแดงกวน โดรายากิส่วนใหญ่ทำมาจากแป้งสาลีผสมกับเนย ไข่ และนมสด และนำส่วนผสมมาทอดเป็นแผ่นคล้ายแพนเค้ก เมื่อทอดจนสุกเหลืองจะนำมาประกบกัน 2 แผ่น โดยสอดไส้ถั่วแดงกวนน้ำตาลไว้ตรงกลาง ซึ่งลักษณะคล้ายกับอิมางาวายากิ เพียงแต่ว่าไส้ของโดรายากิจะถูกประกบด้วยขนม 2 แผ่น แต่ไส้อิมางาวายากิจะสอดไส้ข้างในตัวขนม
แต่เดิมตัวขนมจะมีเพียงชั้นเดียว ส่วนแบบที่เห็นในปัจจุบันถูกทำขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1914
คำว่า โดระ ในภาษาญี่ปุ่นจะแปลว่า ฆ้อง ซึ่งมาจากลักษณะของตัวขนมที่คล้ายกับฆ้อง
== ชื่อเรียกอื่น ๆ ==
ในเขตคันไซเช่นโอซากะหรือนาระจะเรียกว่า มิกาซะ (三笠) ซึ่งเดิมแปลได้ว่าหมวกฟางสามใบ
== ในวัฒนธรรมร่วมสมัย ==
ตัวละครในมังงะและอนิเมะชื่อโดราเอมอนชอบรับประทานโดรายากิมากและมักจะมีฉากที่โดราเอมอนกำลังรับประทานโดรายากิอยู่บ่อย ๆ ซึ่งทำให้ขนมโดรายากิเป็นที่รู้จักกันมากขึ้น
วางาชิ
นิรุกติศาสตร์

นิรุกติศาสตร์ คำว่า "นิรุกติ" แปลว่า "ภาษา" ส่วนคำว่า "ศาสตร์" แปลว่า "วิชา" หรือแปลให้เข้าใจง่ายขึ้นคือ "การเรียนรู้สิ่ง ๆ หนึ่ง" ตามพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 ระบุไว้คือแม่คำของ "นิรุกติศาสตร์" คือ นิรุกติ และนิรุกติ คือ ภาษา, คำพูด โดยมี "นิรุกติศาสตร์" เป็นลูกคำ นิรุกติศาสตร์ จึงมีความหมายในภาษาไทยคือ ศาสตร์หรือวิชาที่เกี่ยวกับการเรียนรู้ด้านภาษา เช่น นิรุกติศาสตร์ ภาษาไทย หมายถึง การเรียนรู้ศึกษาประวัติ ความเป็นมา รูปแบบ วิธีใช้ วิธี พูด อ่าน เขียน เกี่ยวกับภาษาไทย ที่ใช้มาตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน รวมไปถึงวิวัฒนาการของภาษาและการเปลี่ยนแปลง ในแต่ละช่วงเวลาที่สำคัญ
== ประวัติความเป็นมา ==
นิรุกติศาสตร์ การเรียนรู้ด้านประวัติศาสตร์ของภาษา เป็นลูกคำของคำว่า "นิรุกติ" แปลว่า ภาษา ตามพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 ให้ความหมายไว้ ซึ่งคำว่า นิรุกติศาสตร์ หรือ การเรียนรู้เกี่ยวกับที่มาของภาษา ซึ่งตรงกับศัพท์บัญญัติ จากคำว่า philology ในภาษาอังกฤษ ซึ่งมีการเริ่มใช้ในระหว่าง ค.ศ. 1350-1400 โดยก่อนหน้านั้นในอดีตมีการใช้คำว่า "linguistics" ซึ่งคำว่า philology มีรากศัพท์มาจากภาษาละติน และภาษากรีก ก็คือ การเรียนรู้ถึงภูมิหลัง และการใช้ในปัจจุบัน ของการสื่อสารของมนุษย์ ไม่ว่าด้วยวิธีการพูดหรือการเขียน แม้ว่าคุณลักษณะทั่วไปของภาษาที่ถูกศึกษา จะมีความสำคัญมากกว่าที่มา หรืออายุ แต่การศึกษาเรื่องที่มาและอายุของคำก็มีความสำคัญเช่นกัน
คำว่า ฟิโลโลจี (philology) ในภาษาอังกฤษ มาจากคำศัพท์ภาษากรีก ฟิลอส (Φιλος) ความรักอย่างพี่น้อง และ โลกอส (λογος) สนใจ หมายถึง ความรักในคำศัพท์ การศึกษาเชิงนิรุกติศาสตร์ คือการทำความเข้าใจถึง ที่มาของภาษา และมักใช้ในการศึกษาภาษา หรือคัมภีร์โบราณ
คำนี้ มักจะใช้สับสนกับคำว่า ศัพทมูลวิทยา (etymology) ซึ่งเป็นการศึกษาที่มาของคำศัพท์
== ดูเพิ่ม ==
ศัพทมูลวิทยา
ภาษาไทย
ศัพท์บัญญัติ
== บรรณานุกรม ==
Zuckermann, Ghil'ad (กิลอัด สุขเคอร์แมน), 2008. Language Contact and Lexical Enrichment in Israeli Hebrew. Palgrave Macmillan. ISBN 978-1403917232.
== อ้างอิง ==
ภาษาศาสตร์เชิงประวัติ
การเขียน
นิรุกติศาสตร์
ศัพทมูลวิทยา

ศัพทมูลวิทยา เป็นศัพท์บัญญัติจากภาษาอังกฤษ etymology หมายถึง การศึกษาที่มาของคำศัพท์ โดยอาศัยเอกสารโบราณ และการเปรียบเทียบกับภาษาอื่น ๆ นักศัพทมูลวิทยาจะสืบสร้างประวัติของคำนั้น ๆ ว่าคำนั้นมีการใช้ในภาษานั้นเมื่อใด มาจากแหล่งใด และมีการพัฒนา และเปลี่ยนแปลงความหมายอย่างไร
คำนี้มักจะใช้สับสนกับคำว่า นิรุกติศาสตร์ ซึ่งหมายถึงการศึกษาที่มาของภาษา
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
.
ภาษาศาสตร์เชิงประวัติ
ศัพทมูลวิทยา
ตำบลปากน้ำ (อำเภอหลังสวน)

ตำบลปากน้ำ อำเภอหลังสวน จังหวัดชุมพร เป็นชุมชนชาวประมง ตั้งอยู่บริเวณปากแม่น้ำหลังสวน ชายทะเล อ่าวไทย ภาคใต้ มีสภาพบ้านเมืองที่สงบสุข  และมีชื่อเสียงด้านสถานที่ ท่องเที่ยว พักผ่อนชายทะเล แห่งหนึ่งของจังหวัดชุมพร รวมทั้งเป็นสถานที่ที่ประชาชนทั่วไปนิยมไปกราบไหว้ "เสด็จเตี่ย" กรมหลวงชุมพร ปากน้ำหลังสวน ยังเป็นศูนย์กลางเชื่อมต่อไปยังแหล่งท่องเที่ยวทางทะเล ภูเขา น้ำตก อื่น ๆ ได้สะดวก เช่น ปากน้ำตะโก สวี ละแม พะโต๊ะ และระนอง
==ที่ตั้งเเละอาณาเขต==
ตำบลปากน้ำ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลบางน้ำจืด อำเภอหลังสวน
ทิศตะวันออก ติดกับอ่าวไทย
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลบางมะพร้าว อำเภอหลังสวน
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลแหลมทราย อำเภอหลังสวน
== ประวัติ ==
ชุมชนปากน้ำหลังสวน ตั้งอยู่ปากแม่น้ำหลังสวน และชายทะเลฝั่งอ่าวไทย ห่างจากตัว อำเภอหลังสวน ประมาณ 9 กิโลเมตร เป็นชุมชนประมง มีการตั้งถิ่นฐานทั้งสองฟากฝั่งแม่น้ำ สืบสานวิถีชีวิต และวัฒนธรรม มายาวนานกว่าร้อยปี ด้วยลักษณะทางภูมิศาสตร์ มีแม่น้ำหลังสวน เป็นแม่น้ำสายหลัก วิถีชีวิตคนไทยในสมัยก่อน ที่อาศัยผูกพันอยู่กับสายน้ำ การสัญจรทางน้ำจึงเป็นเส้นเลือดหลักในการคมนาคมระหว่างหัวเมืองต่างๆ เมืองหลังสวนเป็นเมืองสำคัญบนเส้นทางค้าขาย ภายในและระหว่างประเทศ ร่องรอยจากอดีตหลังสวนเคยเป็นจังหวัดหลังสวน และที่ปากน้ำหลังสวนยังเป็นที่ตั้งของด่านศุลกากร รวมทั้งบันทึกจากประวัติศาสตร์ เมื่อครั้งพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จพระราชดำเนินทางชลมารค ประพาสหัวเมืองภาคใต้ และแหลมมลายู พ.ศ. 2432 (ร.ศ.108) พ.ศ. 2441 (ร.ศ.117) และ พ.ศ. 2452 (ร.ศ.128) เสด็จเยี่ยมพสกนิกร ที่เมืองหลังสวน และปากน้ำหลังสวน จากลักษณะดังกล่าว สภาพทางสังคมของปากน้ำหลังสวน จึงประกอบด้วยประชากรที่ตั้งถิ่นฐานเดิม และประชากรที่อพยพมาทำมาหากิน ทั้งจากถิ่นใกล้เคียง รวมทั้งคนจีนจากโพ้นทะเลที่อพยพมาเมื่อครั้งอดีต ผสมผสานพัฒนาต่อเนื่องเป็นชุมชนขนาดใหญ่ และมีสถานะเป็นเทศบาลตำบล
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
ตำบลปากน้ำ แบ่งเขตการปกครองย่อย เป็น 6 หมู่บ้าน
== การเดินทาง ==
รถไฟ: สามารถนั่งรถไฟมาลงได้ที่สถานีหลังสวน แล้วต่อรถมอเตอร์ไซค์รับจ้าง หรือรถตุ๊กตุ๊กรับจ้าง หรือรถสองแถวในตลาดหลังสวน (มีบริการถึง 5 โมงเย็น)
รถทัวร์: จากสายใต้ถึงขนส่งหลังสวน แล้วต่อรถมอเตอร์ไซค์รับจ้าง หรือรถตุ๊กตุ๊กรับจ้าง หรือรถสองแถวในตลาดหลังสวน (มีบริการถึง 5 โมงเย็น) บ. สุวรรณทีทัวร์ส่งถึงปากน้ำหลังสวนบริเวณหน้าที่ทำการไปรษณีย์ซึ่งอยู่บริเวณเขตตลาดของตำบล
== อ้างอิง ==
ปากน้ำหลังสวน.. ชุมพร 
เทศบาลตำบลปากน้ำหลังสวน 
ตำบลในจังหวัดชุมพร
ปากน้ำหลังสวน
อำเภอหลังสวน