pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
สุรพงศ์ อำพันวงษ์

นายแพทย์สุรพงศ์ อำพันวงษ์ เกิดเมื่อวันที่  เป็นนายแพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านประสาทศัลยศาสตร์  มีชื่อเสียงจากการจัดรายการตอบปัญหาทางการแพทย์ ออกอากาศทางโทรทัศน์ สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 9 ชื่อรายการ "ปัญหาชีวิตและสุขภาพ" ตั้งแต่ครั้งแรก วันอาทิตย์ที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2518  และยังออกอากาศอย่างต่อเนื่องจนถึง พ.ศ. 2550 ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย นับเป็นรายการโทรทัศน์ไทยที่ออกอากาศยาวนานที่สุดถึง 32 ปี และรายการ "หมอประจำบ้าน" ทาง สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2525 ถึง พ.ศ. 2540 โดยผู้ดำเนินรายการเพียงคนเดียว 
นายแพทย์สุรพงศ์เป็นบุตรคนสุดท้องในจำนวน 4 คนของหลวงประสานสินธุ์ (ทองคำ อำพันวงษ์) และนางพิสมัย อำพันวงษ์  บิดาเสียชีวิตตั้งแต่เด็กเนื่องจากป่วยเป็นวัณโรค  นายแพทย์สุรพงศ์จบชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนและโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา จบการศึกษาจากคณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย  จบแพทยศาสตร์จากคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล เมื่อ พ.ศ. 2505 จบปริญญาเอกด้านศัลยกรรมประสาทจากสหรัฐอเมริกา และแคนาดา เมื่อ พ.ศ. 2514  เริ่มรับราชการที่โรงพยาบาลสมเด็จเจ้าพระยา จนดำรงตำแหน่งหัวหน้าแผนกโรคประสาทในปี พ.ศ. 2518  และย้ายไปปฏิบัติงานที่โรงพยาบาลพญาไท 1 ในตำแหน่งผู้อำนวยการฝ่ายการแพทย์   ปัจจุบันยังคงตรวจรักษาโรค และเป็นรองประธานเจ้าหน้าที่บริหาร กลุ่มการแพทย์และธุรกิจต่างประเทศ บริษัท ประสิทธิ์พัฒนา จำกัด (มหาชน) เครือโรงพยาบาลพญาไท
นายแพทย์สุรพงศ์ สมรสกับนางสดศรี อำพันวงษ์ (บุญยะโชติ) ที่นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา มีบุตรชายสองคนชื่อ สรโชติ อำพันวงษ์ (สมรสกับ ธีรดา โชควัฒนา บุตรสาวของบุณยสิทธิ์ โชควัฒนา ประธานเครือสหพัฒน์)และ รัฐพงษ์ อำพันวงษ์ ปัจจุบันเป็น ผู้อำนวยการโรงพยาบาลกรุงเทพอินเตอร์เนชั่นแนล (ภายในสาขาสำนักงานใหญ่ ซ.ศูนย์วิจัย)
ปัจจุบันนายแพทย์สุรพงศ์ ยังเขียนบทความด้านสุขภาพตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์เดลินิวส์ และหนังสือพิมพ์บ้านเมือง
== พิธีกรรายการโทรทัศน์ ==
รายการปัญหาชีวิตและสุขภาพ ทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 9 (พ.ศ. 2518 - พ.ศ. 2547) ต่อมาออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย (ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2548 - พ.ศ. 2550)
รายการหมอประจำบ้าน ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ออกอากาศตั้งแต่ปี พ.ศ. 2525 ถึง  พ.ศ. 2540
== ฉายาของนายแพทย์สุรพงษ์ในวัฒนธรรมสมัยนิยม ==
หมอยาคูลท์ เนื่องจากทำรายการใดก็ตาม จะมีนมเปรี้ยวยาคูลท์เป็นผู้สนับสนุนรายการอยู่เสมอ (อนึ่ง ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2548 รายการปัญหาชีวิตและสุขภาพ มีบมจ.เจริญโภคภัณฑ์อาหาร เป็นผู้สนับสนุนรายการเข้ามาแทนที่ จนกระทั่งยุติรายการ แต่อย่างไรก็ตาม ฉายานี้จึงไม่เกี่ยวข้องใดๆทั้งสิ้น)
หมอเอลวิส เนื่องจากทรงผมคล้ายคลึงกับเอลวิส เพรลลีย์ นักร้องเพลงร็อคชาวอเมริกันที่เสียชีวิตไปแล้ว
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ประวัติจากเว็บไซต์รายการ ปัญหาชีวิตและสุขภาพ (จาก กูเกิลแคช)
แพทย์ชาวไทย
บุคคลจากคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล
ร็อกเซ็ตต์

ร็อกเซ็ตต์ (Roxette) เป็นคู่ดูโอชาวสวีเดน แนวป็อป ประกอบด้วยสมาชิกคือ แมรี เฟรดริกสัน และเพอร์ เกสเสิล
ทั้งคู่ประสบความสำเร็จไปทั่วโลกในช่วงปลายยุคทศวรรษ 1980 และต้นทศวรรษ 1990 กับเพลงฮิต "The Look", "Listen To Your Heart", "It Must Have Been Love" และ "Joyride" ทั้ง 4 เพลงเป็นซิงเกิลอันดับ 1 ในสหรัฐอเมริกา และยังอันดับ 1 ในอีกหลายประเทศทั่วโลก อัลบั้มของพวกเขา Look Sharp! และ Joyride ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาวทั้ง 2 ฝั่งทะเลแอตแลนติก ขณะที่ซิงเกิล "The Look" และ "It Must Have Been Love" ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำจาก RIAA
หลังจากประสบความสำเร็จในช่วงแรก ร็อกเซ็ตต์ออกผลงานสตูดิโออัลบั้มอีก 3 ชุดคือ Crash! Boom! Bang! (1994), Have a Nice Day (1999) และ Room Service (2001) แต่สองอัลบั้มหลังไม่ได้ออกวางขายในสหรัฐอเมริกา และจากที่เฟรดริกสันป่วยในปี 2002 และเข้ารับการบำบัด ทำให้ต้องขาดหายการทำงานจนมีผลงานใหม่ ในปี 2006 พวกเขาออกอัลบั้ม The Rox Box ที่เป็น 4 ซีดีบ็อกซ์เซ็ต พวกเขามีผลงานยอดขายรวมประมาณ 45 ล้านชุดอัลบั้ม และ 25 ล้านชุดซิงเกิลทั่วโลก และมียอดขายอัลบั้มในอเมริกา 3.1 ล้านชุด
== ผลงาน ==
1986: Pearls of Passion
1988: Look Sharp!
1991: Joyride
1992: Tourism
1994: Crash! Boom! Bang!
1999: Have A Nice Day
2001: Room Service
2011: Charm School
2012: Travelling
2016: Good Karma
== อ้างอิง ==
กลุ่มดนตรีสัญชาติสวีเดน
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2529
วงกลุ่มสองสัญชาติสวีเดน
อันเดรอา เดล แวร์รอกกีโอ

อันเดรอา เดล แวร์รอกกีโอ (Andrea del Verrocchio ชื่อเมื่อเกิด: Andrea di Michele di Francesco de' Cioni) (ราว ค.ศ. 1435 - ค.ศ. 1488) เป็นจิตรกร, ประติมากร และช่างทองสมัยเรอเนซองส์ตอนต้นชาวอิตาลี ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางจิตรกรรมและประติมากรรม
อันเดรอา เดล แวร์รอกกีโอเกิดเมื่อราว ค.ศ. 1435 ที่เมืองฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี เป็นผู้ทำงานในสำนักของลอเรนโซ เดอ เมดิชิ และเสียชีวิตเมื่อราว ค.ศ. 1488 ลูกศิษย์ของเวอร์โรชชิโอก็ได้แก่เลโอนาร์โด ดา วินชี, เปียโตร เปรูจิโน, โดเมนนิโค เกอร์ลันเดา และ ซานโดร บอตติเชลลี  แต่ก็มีอิทธิพลต่อ ไมเคิล แอนเจโลด้วย
== ดูเพิ่ม ==
จิตรกรรม
ประติมากรรม
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1430
*
จิตรกรชาวอิตาลี
จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 15
จิตรกรสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
บุคคลจากฟลอเรนซ์
ประทักษ์ ประทีปะเสน

ประทักษ์ ประทีปะเสน นักไวโอลิน และวาทยากรที่มีชื่อเสียง เป็นผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้านดนตรีสากล สังกัดกองการสังคีต กรมศิลปากร และเป็นผู้อำนวยเพลง วงดุริยางค์เครื่องลม แห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ประทักษ์ ประทีปะเสน จบการศึกษาจากวชิราวุธวิทยาลัย  แล้วไปศึกษาต่อด้านดนตรีที่ประเทศอังกฤษ และได้รับทุนรัฐบาลไทยไปศึกษาต่อที่สหรัฐอเมริกา ด้านไวโอลินและการอำนวยเพลง จนสำเร็จปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย  ได้รับเชิญให้เป็นสมาชิกกิตติมศักดิ์ A.R.A.M. (Associate of the Royal Academy of Music) ในปี พ.ศ. 2528 
ประทักษ์ ประทีปะเสน เข้ารับราชการที่กรมศิลปากร มีความสามารถในการเล่นดนตรีทั้งแนวดนตรีคลาสสิก แจ๊ส ไลท์มิวสิก และดนตรีไทย จนกระทั่งเกษียณอายุราชการ ในตำแหน่งนักวิชาการละครและดนตรี 10 (ผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้าน วิชาการละครและดนตรี (โขน ละคร และดนตรี)) กรมศิลปากร กระทรวงศึกษาธิการ
ประทักษ์ ประทีปะเสน สมรสกับแพทย์หญิง มันทนา ประทีปะเสน 
==อ้างอิง==
นักดนตรีชาวไทย
วาทยกรชาวไทย
นักไวโอลิน
นักดนตรีคลาสสิก
สโมสรฟุตบอลเชฟฟีลด์เวนส์เดย์

สโมสรฟุตบอลเชฟฟีลด์เวนส์เดย์ (Sheffield Wednesday F.C.) เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในอังกฤษ ตั้งอยู่ที่เมืองเชฟฟีลด์ เทศมณฑลยอร์กเชอร์ ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1867 ปัจจุบันลงแข่งขันในอีเอฟแอลแชมเปียนชิป โดยถูกจัดให้เป็นหนึ่งในสโมสรฟุตบอลระดับอาชีพที่เก่าแก่ที่สุดสโมสรหนึ่งของโลก และมีอายุมากที่สุดเป็นลำดับที่ 3 ในระบบฟุตบอลลีกของอังกฤษ มีฉายาว่า The Owls หรือ "นกเค้าแมว"
ในอดีตสโมสรฟุตบอลเชฟฟีลด์ เวนส์เดย์ เคยเป็นแชมป์ลีกสูงสุดของอังกฤษมาแล้ว 4 สมัย, เอฟเอคัพ 3 สมัย และฟุตบอลลีกคัพอีก 1 สมัย มีสนามเหย้าของตัวเอง คือฮิลส์โบโร สเตเดียม
==ประวัติ==
ในปี ค.ศ. 1820 ได้มีการก่อตั้งสโมสรคริกเก็ตขึ้นภายใต้ชื่อ สโมสรคริกเก็ต เดอะ เวนส์เดย์
ในปี ค.ศ. 2014 เชฟฟีลด์เวนส์เดย์ได้ถูกเดชพล จันศิริ นักธุรกิจชาวไทยซื้อกิจการด้วยเงิน 37.5 ล้านปอนด์ (ราว 1,875 ล้านบาท) ซึ่งเป็นเงินส่วนตัวไม่เกี่ยวกับธุรกิจ และตั้งเป้าพาสโมสรขึ้นสู่พรีเมียร์ลีกให้ได้ภายในปี ค.ศ. 2017 ซึ่งเป็นเวลาก่อนสโมสรก่อตั้งครบรอบ 150 ปี โดยสโมสรเชฟฟีลด์เวนส์เดย์จบฤดูกาล 2016–17 ในอันดับที่ 4 ต้องไปเล่นเพลย์ออฟกับทีมสโมสรฟุตบอลฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์ ผลปรากฏว่าพ่ายแพ้ต่อฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์ทำให้ไม่สามารถทำได้ตามเป้าหมายที่วางไว้  ซึ่งต่อมาฮัตเดอร์ฟิลด์สามารถเลื่อนชั้นสู่พรีเมียร์ลีกเป็นทีมสุดท้าย
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ช
ช
 
ช
ช
ช
พระแม่มารีแห่งเซนิกาลเลีย

“พระแม่มารีแห่งเซนิกาลเลีย” เป็นงานที่เขียนโดยเปียโร เดลลา ฟรานเชสกาที่เสร็จในปี ค.ศ. 1474 ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์แห่งชาติแห่งมาร์เค ภายในวังของดยุคแห่งเออร์บิโนที่เออร์บิโนในประเทศอิตาลี เดิมเป็นภาพเขียนที่ตั้งอยู่ภายในวัดซานตา มาเรีย เดลเล กราซีนอกกำแพง (Extra moenia) ที่เมืองเซนิกาลเลีย (Senigallia) ซึ่งเป็นที่มาของชื่อของภาพ
จากการซ่อมแซมภาพในคริสต์ทศวรรษ 1950 ทำให้พบการใช้แสงของเปียโรและอิทธิพลที่ได้รับจากศิลปินชั้นเอกของเฟลมมิชในรายละเอียดเช่นตะกร้าที่คลุมด้วยผ้าลินนินบนฉากหลัง, ปะการังและผ้าคลุมผมของพระแม่มารี แสงที่ส่องอย่างเหมือนจริงเข้ามาทางหน้าต่างทางด้านซ้ายของภาพเป็นสัญลักษณ์ของจุดเริ่มต้นของการทรงครรภ์พระเยซู (Conception)  ผ้าลินนินหมายถึงความบริสุทธิ์ของพระองค์  จากกล่องขนมปังศักดิ์สิทธิ์ (Host) บนชั้นและสร้อยประคำบนพระศอของพระบุตรแนะให้เห็นถึงความเกี่ยวข้องกับพิธีศีลศักดิ์สิทธิ์ การยืนนิ่งคิดของผู้อยู่ในภาพก็ให้ความหมายในทำนองเดียวกัน
== อ้างอิง ==
==ดูเพิ่ม==
เปียโร เดลลา ฟรานเชสกา
จิตรกรรมแผง
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1470
เปียโร เดลลา ฟรานเชสกา
จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
ศิลปะเกี่ยวกับแม่พระและพระกุมาร
คุณธรรมสามอย่าง (ราฟาเอล)

ดูบทความหลักที่ ห้องราฟาเอล
คุณธรรมสามอย่าง (ภาษาอังกฤษ: Cardinal and Theological Virtues ) เป็นจิตรกรรมฝาผนังที่เขียนโดยราฟาเอลWeb Gallery of Art: Raphael
มิวส์ (แก้ความกำกวม)

มิวส์ อาจจะหมายถึง
มิวส์  - เทพเจ้ากรีก
มิวส์ (วงดนตรี)
µ's - วงไอดอลเกิร์ลกรุ๊ปในเรื่องเลิฟไลฟ์ ปฏิบัติการไอดอลจำเป็น
มิวส์ - บริษัทผู้ถือลิขสิทธิ์อนิเมะญี่ปุ่นจากประเทศไต้หวัน
__NOTOC__
คาโรลีเนอแห่งบรันเดินบวร์ค-อันส์บัค

คาโรลีเนอแห่งบรันเดินบวร์ค-อันส์บัค (Caroline von Brandenburg-Ansbach) หรือที่ในอังกฤษเรียกว่า แคโรลีนแห่งอันส์บัค (Caroline of Ansbach) เป็นเจ้าหญิงเยอรมันจากราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์นซึ่งอภิเษกสมรสเข้าสู่พระราชวงศ์อังกฤษ เป็นธิดาของโยฮัน ฟรีดริช มาร์คกราฟแห่งบรันเดินบวร์ค-อันส์บัค กับเจ้าหญิงเอเลโอโนเรอ แอร์ดมุทเทอ แห่งซัคเซิน-ไอเซอนัค
ก่อนที่จะทรงเสกสมรสกับพระเจ้าจอร์จที่ 2 แห่งบริเตนใหญ่ ทรงได้รับข้อเสนอให้เป็นพระราชินีแห่งสเปนแต่ไม่ทรงยอมรับ เพราะถ้าทรงยอมรับพระองค์ก็ต้องเปลี่ยนไปเป็นโรมันคาทอลิก หลังจากนั้นไม่นานก็ทรงพบพระเจ้าจอร์จผู้ที่ทรงเสกสมรสด้วยเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1705 และทรงได้รับการราชาภิเษกเป็นพระราชินีเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 1727 เป็นพระราชินีระหว่างวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 1727 ถึงวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1737  พระราชินีคาร์โรไลน์เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1737 ที่พระราชวังเซนต์เจมส์ในอังกฤษ เมื่อพระชนมพรรษาได้ 54 พรรษา
== ดูเพิ่ม ==
พระเจ้าจอร์จที่ 2 แห่งบริเตนใหญ่
ราชวงศ์ฮาโนเวอร์
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2226
ราชินีแห่งสหราชอาณาจักร
ราชวงศ์ฮันโนเฟอร์
ราชวงศ์โฮเอินโซลเลิร์น
ดัชเชสแห่งเบรเมินและแวร์เดิน
เจ้าหญิงแห่งเวลส์
ดัชเชสแห่งเคมบริดจ์
ดัชเชสแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค
ผู้คัดเลือกแห่งแฮโนเวอร์
ดัชเชสแห่งโรธเซย์
พระเจ้าจอร์จที่ 2 แห่งบริเตนใหญ่
รายชื่อประเทศเรียงตามจำนวนผู้ใช้อินเทอร์เน็ต

รายชื่อประเทศเรียงตามจำนวนผู้ใช้อินเทอร์เน็ต


==รายชื่อ==
== อ้างอิง ==
==ดูเพิ่ม==
รายชื่อประเทศเรียงตามความเร็วของอินเทอร์เน็ตความเร็วสูง
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
World stats
รายชื่อประเทศ
อินเทอร์เน็ต
การเสด็จเยี่ยม (ราฟาเอล)

ดูบทความหลักที่ การเสด็จเยี่ยม
การเสด็จเยี่ยม (Visitation) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยราฟาเอลจิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ปราโด มาดริดในประเทศสเปน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1837
ราฟาเอลเขียน “การเสด็จเยี่ยม” เสร็จราวปี ค.ศ. 1517 ที่เป็นภาพพระแม่มารีย์เสด็จไปเยี่ยมนักบุญเอลิซาเบธเพื่อจะบอกข่าวการทรงครรภ์ของนาง เป็นงานที่จ้างโดยโจวันบัตติสตา บรันโกนีโอ เดลลากวีลา (Giovanbattista Branconio dell'Aquila) ตามคำขอจากมารีโนบิดาสำหรับชาเปลประจำตระกูลที่โบสถ์ซันซิลเวสเตรเดโอกีลา (ภรรยาของมาริโนชื่อเอลิซาเบธ) ต่อมาพระเจ้าเฟลีเปที่ 4 แห่งสเปนทรงซื้อในปี ค.ศ. 1655 และทรงนำไปไว้ที่เอลเอสโกเรียล (El Escorial)
== ดูเพิ่ม ==
ราฟาเอล
การเสด็จเยี่ยม
ชีวิตของพระแม่มารี
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1510
ราฟาเอล
จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
ศิลปะเกี่ยวกับพระแม่มารีย์
ศิลปะเกี่ยวกับนักบุญ
งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ปราโด
จักรพรรดิเหลียวไท่จง

สมเด็จพระจักรพรรดิเหลียวไท่จง (เย่ว์ลู่เต๋อกวง) (902-947) เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 ในจักรพรรดิเหลียวไท่จู่ โดยเป็นพระอนุชาในองค์ชายเย่ว์ลู่ทู่อี้ พระราชบิดาของจักรพรรดิเหลียวซื่อจง เมื่อเย่ว์ลู่ทู่อี้ พระเชษฐาซึ่งเป็นองค์รัชทายาท ถูกฮองเฮาสู้ลี่ว์พระมารดาและข้าราชสำนักบีบบังคับ ให้ลี้ภัยไปยังราชสำนักโฮ่วถัง และตั้ง เย่ว์ลู่เต๋อกวง พระราชโอรสองค์รองที่ทรงพระปรีชาสามารถด้านการทหาร ขึ้นเป็นองค์รัชทายาทแทน เมื่อจักรพรรดิเหลียวไท่จู่สวรรคตในปี พ.ศ. 1469 (ค.ศ. 926) องค์รัชทายาทเย่ว์ลู่เต๋อกวง พระชนม์ 24 พรรษา จึงขึ้นครองราชย์เป็น จักรพรรดิเหลียวไท่จง จักรพรรดิองค์ที่ 2 แห่งราชวงศ์เหลียว
จักรพรรดิเหลียวไท่จงทรงสานนโยบายการปกครองของเหลียวไท่จู่พระราชบิดา และทรงศึกษาวัฒนธรรมของชาวฮั่น ส่วนการปกครองได้นำระบอบการปกครองของราชวงศ์ถังมาใช้ และสนับสนุนการเกษตร จึงทำให้เศรษฐกิจของต้าเหลียวและขุมกำลังเจริญรุดหน้าและเข้มแข็งขึ้น
ปี ค.ศ. 936 (พ.ศ. 1479) เหลียวไท่จงทรงสบโอกาสเข้ามาขยายอิทธิพลในภาคกลาง โดยกองทัพเหลียว (ชิตัน) ได้ยกทัพเข้ามาช่วยสือจิ้งถัง
ล้มล้างราชวงศ์โฮ่วถัง (หนึ่งในห้าราชวงศ์) และสถาปนาราชวงศ์โฮ่วจิ้นขึ้น โดยโฮ่วจิ้นได้รับดินแดนแถบมณฑลเหอเป่ยและมณฑลซานซี 16 เมือง (ปัจจุบันคือปักกิ่งและต้าถง) อีกทั้งบรรณาการประจำปีเป็นการตอบแทน
แต่เมื่อสือจิ้งถังสิ้นชีพลง ผู้สืบทอดตำแหน่งต้องการเป็นอิสระจากต้าเหลียว จักรพรรดิเหลียวไท่จงจึงยกกองทัพลงใต้บุกยึดเมืองไคฟง เมืองหลวงของราชวงศ์โฮ่วจิ้นได้สำเร็จ แต่เนื่องจากทรงไม่ได้เตรียมกองเสบียงมา เหล่าทหารจึงต้องออกปล้นเสบียงของชาวบ้านตลอดทางที่ผ่าน จึงทำให้ได้รับการต่อต้านอย่างหนักจากชาวบ้าน กองทัพเหลียวจึงต้องถอยร่นกลับขึ้นเหนือ และจักรพรรดิเหลียวไท่จงสวรรคตอย่างกะทันหันระหว่างการถอยร่นกลับขึ้นเหนือในครั้งนี้
เมื่อกองทัพเหลียวกลับถึงเมืองหลวง ก็เกิดการแย่งชิงราชสมบัติกันระหว่างหลี่หู พระราชอนุชาในจักรพรรดิเหลียวไท่จง และเย่ว์ลี่หร่วนพระโอรสในองค์รัชทายาทองค์ก่อน ที่ร่วมรบในสงครามครั้งนี้  นายทัพได้ยกเขาให้ขึ้นครองราชสมบัติเป็นจักรพรรดิเหลียวซื่อจง ปรากฏว่าหลี่หู ที่ซู่ว์ลี่ฮองเฮาสนับสนุนพ่ายแพ้ จึงตกลงกันทำสัญญาว่าจะให้ทายาทของทั้ง 2 สายสลับกันขึ้นครองราชสมบัติ ส่วนเหลียวซื่อจง ฮองเฮาก็สนับสนุนให้ครองราชย์ต่อไป
ด้านครอบครัว
==พระมเหสีและพระโอรส==
พระมเหสี
*พระมเหสีเซียวหวิน
*พระสนมเซียว
พระโอรส
*เย่ว์ลู่จิง (จักรพรรดิเหลียวมู่จง)
*เย่ว์ลู่เหยียนเฉอเกอ
*เย่ว์ลู่เทียนเต๋อ
*เย่ว์ลู่ตี้เลี่ย
*เย่ว์ลู่ปี้เซ่อ
ไท่จง
โลงหิน

โลงหิน (ภาษาอังกฤษ: Sarcophagus) หมายถึงที่บรรจุศพที่ส่วนใหญ่แกะหรือตัดจากหิน คำว่า “sarcophagus” มาจากภาษากรีก “σαρξ sarx” ที่แปลว่า “เนี้อสด” และ “φαγειν phagein” ที่แปลว่า “กิน” เมื่อรวมกันเป็น “sarkophagus” จึงหมายถึง “กินเนื้อสด” จากวลี “lithos sarkophagos (λιθος σαρκοφάγος)” กลายมาหมายถึงหินปูนที่เชื่อว่าสามารถทำให้ศพที่บรรจุไว้เน่าสลายไปได้
== การใช้ที่นิยมกัน ==
“โลงหิน” ส่วนใหญ่จะออกแบบให้วางเหนือดินฉะนั้นจึงมักจะแกะสลักอย่างสวยงาม, ตกแต่ง หรือ สร้างอย่างงดงาม บางครั้งก็จะสร้างแบบลอยตัว หรือเป็นส่วนหนึ่งของที่บรรจุศพที่หรูหรา หรือเป็นชุด หรือบางครั้งก็จะใช้ตั้งภายในคริพต์เช่นภายในสิ่งก่อสร้างทางคริสต์ศาสนา ในสมัยอียิปต์โบราณโลงหินใช้เป็นเปลือกนอกเพื่อปกป้องจุโลงอีกหลายชั้นข้างในของมัมมี่ และมักจะแกะจากอะลาบาสเตอร์
“โลงหิน” บางครั้งอาจจะทำจากโลหะหรือพลาสเตอร์หรือหินปูนใช้ในสมัยโรมันจนกระทั่งมาถึงสมัยการฝังศพใต้ดินของผู้นับถือคริสต์ศาสนา ซึ่งมักจะทำกันในที่บรรจุศพที่ทำจากหินปูน ที่ทำให้การใช้โลงหินหมดความนิยมลงไป
== ความหมายอื่น ==
โลงหินอาจจะใช้บรรยายสิ่งก่อสร้างที่เป็นคอนกรีตขนาดใหญ่ที่สร้างรอบโรงงานพลังงานนิวเคลียร์ที่เชอร์โนบิลหลังจากการเกิดอุบัติเหต
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ที่เก็บศพ
== สมุดภาพ ==
ภาพ:Coperchio del sarcofago di Ibi, grande intendente di Nitocris, divina adoratrice di Amon 13S8390-HDR.tif|โลงหินอียิปต์
ภาพ:Louvre, sarcofago degli sposi 00.JPG|โลงหินของอิทรัสกัน
ภาพ:Greek Soldiers.jpg|โลงหินโรมัน
ภาพ:The 5th century BC Amathus sarcophagus.jpg|โลงหินจากคริสต์ศตวรรษที่ 5
ภาพ:Conques abbaye de ste foy 004.JPG|โลงหินจากยุคกลางหลังวัดที่เมืองคองท์ส (Conques) ในฝรั่งเศส
ลโงหิน
จักรพรรดิเหลียวมู่จง

สมเด็จพระจักรพรรดิเหลียวมู่จง (ค.ศ. 931-969) จักรพรรดิองค์ที่ 4 แห่งราชวงศ์เหลียว เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิเหลียวไท่จง ครองราชย์ตั้งแต่ ค.ศ. 951-969 สืบต่อจากจักรพรรดิเหลียวซื่อจงที่ถูกปลงพระชนม์ไปตั้งแต่ ค.ศ. 951 (พ.ศ. 1494)
== กบฏ ==
ในรัชกาลของพระองค์มีข่าวลือว่าเกิดกบฏและโรคระบาดขึ้น ซึ่งเป็นการปล่อยข่าวจากฝ่ายตรงข้ามกับพระองค์ ซึ่งก็คือราชสกุลเย่ว์ลี่ทั้ง 2 สายของพระองค์และสกุลเซี่ยวของพระชายาเซี่ยว
และโปรดให้ปลดขุนนางที่เคยรับราชการในรัชสมัยจักรพรรดิเหลียวซื่อจงออกจนหมดและโปรดให้ใช้กองทัพนี้ป้องกันการกบฏจากฝั่งตรงข้ามของพระองค์และทรงใช้ความโหดร้าย
ในการปกครองกองทัพนี้ทรงใช้ความมั่นคงและความมั่นคงในการปกครองบ้านเมืองในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 952 (พ.ศ. 1495) มีพระปิตุลา (อา) พระองค์หนึ่ง
ได้ทรงเขียนจดหมายไปยังราชวงศ์โฮ่วโจวเนื้อความบอกว่า "มู่จงนั้นเป็นคนเมาและไม่มีความทะเยอทะยาน" แต่เหลียวมู่จงนั้นได้ค้นพบจดหมายฉบับนี้และสั่งประหารพระปิตุลาองค์นั้น
เดือนต่อมาทรงสั่งประหารพระเชษฐาหรือพระราชอนุชาของจักรพรรดิองค์ก่อนองค์หนึ่งคือเย่ว์ลี่หลูกัวที่พยายามก่อกบฏแต่เหลียวมู่จงทรงปราบได้ต่อมาเดือนตุลาคม ค.ศ. 953 (พ.ศ. 1496)
มีเชื้อพระวงศ์ทั้งพระเชษฐาพระราชอนุชาและขุนนางข้าราชการชั้นผู้ใหญ่หลายคนวางแผนก่อกบฏแต่เหลียวมู่จงทรงค้นพบแผนนี้จึงสั่งประหารขุนนางเหล่านั้นส่วนเชื้อพระวงศ์เหล่านั้นให้
คุมขังแทนการประหารและเหตุการณ์คล้ายคลึงนี้ได้เกิดขึ้นอีกครั้งในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 959 (พ.ศ. 1502) เมื่อเชื้อพระวงศ์ชุดเดิมได้รับการปล่อยตัวแต่ผู้ก่อการถูกฆ่าหมด
จักรพรรดิเหลียวมู่จงสวรรคตด้วยการถูกปลงพระชนม์ในปี ค.ศ. 969 (พ.ศ. 1512) ขณะพระชนม์เพียง 38 พรรษาเย่ว์ลี่เสียนพระราชโอรสในจักรพรรดิเหลียวซื่อจงขึ้นครองราชย์สืบต่อมามีพระนามว่าจักรพรรดิเหลียวจิ่งจง
มู่จง
เหลียวมู่จง
จูเซปเป กวาร์นีเอรี

บาร์โตโลเมโอ จูเซปเป อันโตนีโอ กวาร์นีเอรี "เดล เกซุ" (Bartolomeo Giuseppe Antonio Guarnieri, del Gesù) (21 สิงหาคม ค.ศ. 1698 - 17 ตุลาคม ค.ศ. 1744)  เป็นช่างทำไวโอลินที่มีชื่อเสียงจากเมืองเกรโมนา ประเทศอิตาลี มีชื่อเสียงเทียบเคียงได้กับอันโตนีโอ สตราดีวารี (1644-1737) โดยจูเซปเปเป็นหลานชายของอันเดรอา กวาร์นีเอรี (1626-1698) ที่เคยเรียนรู้วิชาทำไวโอลินในตระกูลอามาตี และเป็นลูกศิษย์ของนีโกลา อามาตี เช่นเดียวกับอันโตนีโอ สตราดีวารี

จูเซปเป กวาร์นีเอรี มีฉายาว่า "เดล เกซู" (del Gesù, of Jesus) เนื่องจากไวโอลินที่เขาผลิต จะใช้ตรา เป็นรูปกางเขนละตินและอักษรย่อ IHS ของคณะเยสุอิต

ไวโอลินตัวที่มีชื่อเสียงที่สุดของเดล เกซู คือไวโอลินชื่อว่า Il Cannone Guarnerius (The Cannon)  ผลิตขึ้นในปี ค.ศ. 1743 เคยเป็นไวโอลินที่นิกโกเลาะ ปากานีนี ใช้เล่นจนวาระสุดท้าย ปัจจุบันเป็นสมบัติของเมืองเจนัว และได้รับการจดทะเบียนเป็นสมบัติแห่งชาติของอิตาลี 
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2241
ชาวอิตาลี
ช่างทำเครื่องดนตรี
ไวโอลิน
บุคคลจากเครโมนา
ลัทธิสัญลักษณ์นิยม

ลัทธิสัญลักษณ์นิยม (ภาษาอังกฤษ: Symbolism in arts) คือขบวนการทางศิลปะที่เกิดขึ้นในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่มาจากฝรั่งเศสและเบลเยียมในการเขียนกวีนิพนธ์และการสร้างศิลปะอื่นๆ
== ที่มา ==
ลัทธิสัญลักษณ์นิยมเป็นปฏิกิริยาต่อลัทธิธรรมชาตินิยม (Naturalism) และ ลัทธิสัจจะนิยม (Realism) เป็นขบวนการที่ต่อต้านขบวนการอุดมคตินิยมที่พยายามจับความเป็นจริงอย่างละเอียดละออและพยายามยกระดับความธรรมดาขึ้นมาเหนืออุดมการณ์ ขบวนการเหล่านี้สนับสนุนความคิดทางเจตภาพ (spirituality), ทางจินตนาการ และทางความฝัน ทางที่นำไปสู่สัญลักษณ์นิยมเริ่มด้วยปฏิกิริยา นักเขียนบางคนเช่นยอรีส-คาร์ล อุยสมองส (Joris-Karl Huysmans) เริ่มด้วยการเป็นนักธรรมชาตินิยมก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นนักสัญลักษณ์นิยม การเปลี่ยนแปลงของอุยสมองสมาจากความตื่นตัวในความสนใจทางศาสนาและทางเจตนิยม
ในวรรณคดีขบวนการมีรากฐานมาจาก “ดอกไม้แห่งความชั่วร้าย” (Les Fleurs du mal) ที่เขียนในปี ค.ศ. 1857 โดยชาร์ลส์ โบเดอแลร์ (Charles Baudelaire). การวิวัฒนาการดำเนินต่อมาโดยสเตฟแฟน มาล์ลาร์เม (Stéphane Mallarmé) และพอล แวร์แลน (Paul Verlaine) ระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1860 และ 1870 ต่อมาในคริสต์ทศวรรษ 1880 ขบวนการก็แสดงออกด้วยการออกคำแถลงอุดมการณ์และการสร้างความนิยมในหมู่นักเขียนในยุคนั้น งานของเอ็ดการ์ แอลเล็น โป (Edgar Allan Poe) ผู้โบเดอแลร์ชื่นชมและแปลงานเป็นภาษาฝรั่งเศส มีอิทธิพลต่อและเป็นแหล่งของภาพพจน์ต่างๆ สาหรับผู้ติดตามขบวนการนี้
สัญลักษณ์นิยมของศิลปะแตกต่างจากขบวนการทางวรรณกรรมตรงที่ สัญลักษณ์นิยมของศิลปะแตกมาจากทางด้านกอธิคของศิลปะจินตนิยม แต่จินตนิยมเป็นศิลปะที่เต็มไปด้วยอารมณ์และการมีปฏิกิริยาต่อสิ่งต่างๆ และสัญลักษณ์นิยมเป็นศิลปะที่คงที่และขลัง
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ศิลปะจินตนิยม
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ปรัชญาศิลปะ
กวีนิพนธ์
คตินิยมเส้นกั้นสี

คตินิยมเส้นกั้นสี (cloisonnism) เป็นลักษณะการเขียนภาพของลัทธิประทับใจยุคหลังที่เด่น (bold) และราบ (flat) แยกจากสิ่งแวดล้อมด้วยขอบสีเข้ม ๆ เป็นคำที่นักวิจารณ์เอดัวร์ ดูว์ฌาร์แด็ง (Édouard Dujardin) เริ่มใช้ในปี ค.ศ. 1888 ศิลปินเช่นเอมีล แบร์นาร์ (Émile Bernard), หลุยส์ อ็องเกอแต็ง (Louis Anquetin), ปอล โกแก็ง และคนอื่น ๆ ใช้วิธีการเขียนเช่นนี้ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 คำว่า "กลัวซอเน" (cloisonné) หมายถึงเทคนิคในการใช้ลวดเชื่อมชิ้นต่าง ๆ ของฝุ่นแก้วเข้าด้วยกันก่อนที่จะเผา
"พระเยซูเหลือง" (Le Christ jaune) ที่เขียนในปี ค.ศ. 1889 ถือกันว่าเป็นตัวอย่างที่ดีของงานเขียนแบบคตินิยมเส้นกั้นสี ปอล โกแก็ง ลดบริเวณต่างในภาพลงมาเหลือเพียงสีเหลืองโดยแยกพระเยซูออกมาด้วยขอบสีดำหนัก งานลักษณะนี้เกือบจะไม่ให้ความสนใจในทฤษฎีการเขียนภาพแบบทัศนียภาพที่เคยทำกันมาและลบการลดหลั่นของสีต่าง ๆ ในภาพจนแบนราบ ซึ่งเป็นสองลักษณะที่เด่นของการเขียนภาพอย่างสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยายุคหลัง
การแยกสีของคตินิยมเส้นกั้นสีสะท้อนให้เห็นความขาดการต่อเนื่องซึ่งเป็นลักษณะของการเขียนภาพแบบศิลปะสมัยใหม่ (เอเวอร์เดลล์, ค.ศ. 1997)
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม  ==
ลัทธิประทับใจยุคหลัง
==สมุดภาพ==
ไฟล์:Paul Gauguin 112.jpg|"ภาพเหมือนตนเอง" โดยปอล โกแก็ง
ไฟล์:Vincent Willem van Gogh 086.jpg|"ภาพเหมือนของปาซีย็องส์ แอ็สกาลีเย" โดยฟินเซนต์ ฟัน โคค
ไฟล์:Breton Women.jpg|งานก๊อบปี้ของฟัน โคค
ไฟล์:Paul Gauguin 137.jpg|"การมองเห็นการเทศนา" โดยโกแก็ง
ปรัชญาศิลปะ
ลิฟต์

ลิฟต์ (lift, elevator) เป็นพาหนะเคลื่อนที่ในแนวดิ่งชนิดหนึ่ง มีประสิทธิภาพในการเคลื่อนย้ายคนหรือสิ่งของระหว่างชั้นในอาคาร ลิฟต์ในปัจจุบันใช้พลังงานมอเตอร์ไฟฟ้าในการทำงาน
การขนส่ง
อุปกรณ์การขนส่งในแนวตั้ง
ทะเลสาบออนแทรีโอ

ทะเลสาบออนแทรีโอ (Lake Ontario) เป็นทะเลสาบหนึ่งในจำนวนห้าทะเลสาบในภูมิภาคเกรตเลกส์ ทางด้านทิศเหนือติดกับรัฐออนแทรีโอ ประเทศแคนาดา ส่วนทางด้านใต้ติดกับคาบสมุทรไนแอการาและรัฐนิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นทะเลสาบที่เล็กที่สุดและเป็นทะเลสาบเดียวที่ไม่มีพรมแดนติดกับรัฐมิชิแกนของสหรัฐอเมริกา
== ลักษณะทางภูมิศาสตร์ ==
ทะเลสาบออนแทรีโอ เป็นทะเลสาบที่มีขนาดเล็กที่สุดในภูมิภาคเกรตเลกส์ โดยมีพื้นที่ประมาณ 19,529 ตารางกิโลเมตร แต่มีปริมาณน้ำมากกว่าทะเลสาบอีรี โดยมีปริมาณทั้งสิ้น 1,640 ลูกบาศก์กิโลเมตร มีความยาวชายฝั่งเป็นอันดับที่ 14 ของโลก คือมีความยาวทั้งสิ้น 1,146 กิโลเมตร
ทะเลสาบออนแทรีโอตั้งอยู่ที่ความสูง  75 เมตร เหนือระดับน้ำทะเล มีความกว้าง 85 กิโลเมตร และมีความยาว 311 กิโลเมตร มีระดับความลึกเฉลี่ย 86 เมตร จุดที่ลึกที่สุดมีความลึก 244 เมตร
มีแม่น้ำไนแอการาไหลเข้ามาจากทะเลสาบอีรี มีแม่น้ำเซนต์ลอว์เรนซ์ไหลออกจากทะเลสาบสู่มหาสมุทรแอตแลนติก นอกจากนี้ยังมีแม่น้ำอื่นๆที่สำคัญ ได้แก่ แม่น้ำดอน แม่น้ำฮัมเมอร์ แม่น้ำเทรนท์ สถานที่ทางภูมิศาสตร์ที่น่าสนใจอีก เช่น อ่าวแฮร์มิลตัน อ่าวควินตี เกาะโทรอนโต เกาะทาวแซนด์ และเกาะวูลฟ ซึ่งเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในทะเลสาบออนแทรีโอ ตั้งอยู่ไกล้กับเมืองคิงสตัน ปากแม่น้ำเซนต์ลอว์เรนซ์ ซึ่งเป็นจุดที่มีเรือโดยสารข้ามฝากระหว่างสหรัฐอเมริกาและแคนาดา
== อ้างอิง ==
===บรรณานุกรม===
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Lake Ontario NOAA nautical chart #14820 online
แผนที่ภูมิศาสตร์ของ EPA
สำรวจชายฝั่งทะเลสาบ
ความลึกทะเลสาบออนแทรีโอ
เกรตเลกส์
ออนแทรีโอ
ออนแทรีโอ
ออนแทรีโอ
แหล่งน้ำในรัฐนิวยอร์ก
เส้นทางเดินเรือเซนต์ลอว์เรนซ์
กำเนิดวีนัส (บอตติเชลลี)

กำเนิดวีนัส (The Birth of Venus) เป็นจิตรกรรมที่เขียนโดยซานโดร บอตติเชลลีWeb Gallery of Art: Sandro Botticelli
กลางวัน

กลางวัน (Daytime) โดยทั่วไปหมายถึงช่วงเวลาที่แสงอาทิตย์ได้ฉายลงบนพื้นผิวโลก หรือเท่ากับช่วงเวลาที่ดวงอาทิตย์ขึ้นไปจนถึงดวงอาทิตย์ตก เมื่อโลกหมุนไปตำแหน่งของกลางวันก็จะเปลี่ยนไป ความยาวนานของกลางวันขึ้นอยู่กับตำแหน่งบนโลกและความเอียงของแกนโลกที่หันเข้าหาดวงอาทิตย์ ส่วนด้านที่แสงอาทิตย์ไม่ได้ฉายลงบนโลกเรียกว่ากลางคืน
ทำนองเดียวกับดาวเคราะห์อื่น ๆ กลางวันคือช่วงเวลาที่พื้นผิวของดาวเคราะห์นั้นได้รับแสงสว่างจากดาวฤกษ์ในระบบสุริยะของตนเอง
พื้นผิวประมาณครึ่งหนึ่งของโลกนั้นถูกส่องสว่างตลอดเวลาโดยดวงอาทิตย์ โดยทั้งนี้พื้นผิวประมาณเกือบครึ่งหนึ่งของโลกจะได้รับแสงจากดวงอาทิตย์โดยตรง และส่วนที่เหลือได้รับแสงทางอ้อมจากปรากฏการณ์ต่างๆ ในชั้นบรรยากาศ ทำให้เมื่อรวมทั้งสองบริเวณเข้าด้วยกันแล้วถือว่าพื้นผิวบริเวณที่ได้รับอิทธิพลแสงสว่างจากดวงอาทิตย์นั้นมีมากกว่าครึ่งหนึ่งของพื้นผิวโลกทั้งหมดเพียงเล็กน้อย
กลางวันเป็นช่วงเวลาที่ผู้คนส่วนใหญ่บนโลกจะใช้ชีวิต ทั้งทำงานและทำกิจกรรมต่าง ๆ เนื่องจากเป็นช่วงเวลาที่สว่าง สามารถมองเห็นสิ่งต่าง ๆ ได้ง่ายโดยไม่ต้องใช้ตัวช่วย
== ดูเพิ่ม ==
กลางคืน
สุริยุปราคา
จันทรุปราคา
ส่วนของวัน
ทัศนวิสัย
เวลาทางดาราศาสตร์