pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
สาธารณรัฐฝรั่งเศส

สาธารณรัฐฝรั่งเศส (French Republic) สามารถหมายถึง
สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 1 (1792–1804)
สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 2 (1848–1852)
สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 3 (1870–1940)
สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 4 (1946–1958)
สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 5 (1958–ปัจจุบัน)
== ดูเพิ่ม ==
สาธารณรัฐโปรตุเกส
สาธารณรัฐสเปน
สาธารณรัฐโปแลนด์
สาธารณรัฐออสเตรีย
สาธารณรัฐเกาหลี
สาธารณรัฐฟิลิปปินส์
เอ็ม4 เชอร์แมน

เอ็ม4 เชอร์แมน (M4 Sherman) เป็นรถถังหลักที่ใช้โดยสหรัฐอเมริกาในสงครามโลกครั้งที่ 2 มันยังได้ทำหน้าที่ในกองกำลังของสัมพันธมิตรในอีกหลายประเทศเช่นกัน มันพัฒนามาจากรถถังขนาดกลางและเบาที่เกิดขึ้นก่อนหน้าโดยเป็นรถถังคันแรกของอเมริกาที่มีป้อมปืนซึ่งสามารถหมุนได้รอบทิศทาง เชอร์แมนคันแรกก็มากเกินที่จะเอาชนะยานเกราะของเยอรมนีในแอฟริกาเหนือ
การผลิตเชอร์แมนมีมากกว่า 5 หมื่นคันและเชสซีของมันได้เป็นพื้นฐานของยานเกราะมากมายอย่างรถถังพิฆาต รถกู้รถถัง และปืนใหญ่อัตตาจร ในอังกฤษเอ็ม4 ถูกเรียกว่าเชอร์แมนตามชื่อของนายพลวิลเลียม เทคัมเซ เชอร์แมน เพราะว่าอังกฤษชอบนำชื่อของนายพลที่มีชื่อเสียงจากสงครามกลางเมืองอเมริกามาตั้งเป็นชื่อรถถังที่พวกอเมริกันเป็นคนสร้าง ต่อมาชื่อที่อังกฤษใช้ก็เริ่มถูกนำไปใช้โดยสหรัฐ
การใช้เชอร์แมนตามหลักยุทธวิธีนั้นคือเน้นไปที่จำนวนและความคล่องตัว เพราะว่ามันมักด้อยกว่าเมื่อต่อต้องเจอกับรถถังไทเกอร์ 1 และรถถังพันเทอร์ที่มีเกราะหนากว่าและอำนาจการยิงที่เหนือกว่า มีเพียงรถถังที-34 ของโซเวียตเท่านั้นที่สร้างมากกว่าเชอร์แมน รถถังที่ก้าวหน้าที่สุดของอเมริกาคือเอ็ม 26 เพอร์ชิง แต่มันถูกสร้างขึ้นมาช้าเกินไปที่จะเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่ 2 การพัฒนารถถังหลังจากสงครามจะเริ่มบนพื้นฐานของเอ็ม26 แต่เชอร์แมนและแบบอื่นๆ ของมันยังคงถูกใช้ฝึกและรบต่อไปในสงครามเกาหลีและสงคราม 6 วันเมื่อเข้าศตวรรษที่ 20
== อ้างอิง ==
อ
รถถังสหรัฐในสงครามโลกครั้งที่สอง
รถถังขนาดกลางในสงครามโลกครั้งที่สอง
เปรียญธรรม 5 ประโยค

เปรียญธรรม 5 ประโยค  (ชื่อย่อ ป.ธ.5)  เป็นระดับชั้นการศึกษาแผนกบาลีของคณะสงฆ์ไทย เรียกผู้สอบผ่านได้ในชั้นนี้ว่า เปรียญโท
ผู้สอบได้ในชั้นนี้สามารถนำใบประกาศนียบัตรมาขอใบเทียบวุฒิการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลายจากกระทรวงศึกษาธิการได้ ถ้าผู้ที่สอบได้ชั้นนี้ได้รับแต่งตั้งให้เป็นครูสอน 1 ปี และทำการสอนมาแล้วไม่ต่ำกว่า 300 ชั่วโมง
== หลักสูตรการศึกษาพระปริยัติธรรมบาลีในชั้นเปรียญธรรม 5 ประโยค ==
ในชั้นนี้ แม่กองบาลีสนามหลวง กำหนดวิชาในการศึกษาไว้ 2 วิชา คือ
=== วิชาแปลมคธเป็นไทย (วิชาแปล) ===
วิชาแปลมคธเป็นไทย ใช้หนังสือ มงฺคลตฺถทีปนี (ทุติโย ภาโค - ภาคสอง) 
=== วิชาแปลไทยเป็นมคธ (วิชาแต่ง) ===

วิชาแปลไทยเป็นมคธในชั้น ป.ธ. 5 นี้  ใช้หนังสือ อรรถกถาธรรมบทแปล ภาคที่ 2 - 4
อรรถกถาธรรมบทแปล (ทุติโย ภาโค - ภาคสอง)
อรรถกถาธรรมบทแปล (ตติโย ภาโค - ภาคสาม)
อรรถกถาธรรมบทแปล (จตุตฺโถ ภาโค - ภาคสี่)
ในชั้นนี้ผู้เรียนต้องศึกษาวิธีการแต่งภาษาไทยเป็นภาษาบาลีโดยใช้หนังสือ อรรถกถาธรรมบทแปล ภาค 2 -4 (ธัมมปทัฏกถา ภาษาไทย)  เพื่อฝึกแปลเป็นภาษามคธ เหมือนกับชั้นประโยค ป.ธ. 4 แต่ในชั้นนี้กรรมการจะออกข้อสอบให้ผู้สอบแต่ง คาถาบาลี ที่ปรากฏในหลักสูตรด้วย
== หลักเกณฑ์ของผู้มีสิทธิ์สอบไล่ในชั้นเปรียญธรรม 5 ประโยค ==
ระดับเปรียญธรรม 5 ประโยค  เรียกว่า เปรียญโท คือ ผู้ที่จะมีสิทธิสอบเปรียญธรรม 5 ประโยค   จะต้องสอบได้เปรียญธรรม 4 ประโยค และนักธรรมชั้นโทก่อน
== ผู้สอบไล่ได้เปรียญธรรม 5 ประโยค ==
พระภิกษุสามเณรผู้สอบไล่ได้ในชั้นนี้จะได้รับประกาศนียบัตร เลขพัดเปรียญ มีสมณศักดิ์อันดับในงานพระราชพิธี - รัฐพิธี  เหนือกว่า พระครูปลัดของพระราชาคณะ ชั้นเทพ 
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
การสอบสนามหลวง
สำนักงานแม่กองบาลีสนามหลวง
สำนักงานแม่กองธรรมสนามหลวง
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ข้อมูลบาลีประโยค 1-2 ถึง 9 .จากบาลีดอตเน็ต
 
ระดับชั้นเปรียญธรรม
ภาษาบาลี
การศึกษาแผนกบาลีของคณะสงฆ์ไทย
เอ็ม3 ลี

เอ็ม3 ลี หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า รถถังกลาง, เอ็ม 3 เป็นรถถังขนาดกลางของสหรัฐอเมริกาที่ถูกใช้งานในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ในประเทศอังกฤษ, รถถังนี้ได้ถูกเรียกออกมาเป็นสองชื่อขึ้นอยู่กับรูปทรงป้อมปืนและขนาดจำนวนพลขับ รถถังนี้ได้ใช้รูปทรงป้อมปืนของสหรัฐที่ถูกเรียกว่า "ลี" ชื่อนี้มาจากนายพลแห่งสมาพันธรัฐอเมริกา โรเบิร์ต อี. ลี อีกรูปแบบหนึ่งที่ถูกใช้โดยอังกฤษนั้นมีรูปทรงป้อมปืนที่เป็นที่รู้จักกันคือ "แกรนต์" ชื่อนี้มาจากนายพลแห่งสหรัฐ ยูลิสซีส เอส. แกรนต์
การออกแบบได้เริ่มต้นขึ้นในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1940 และเอ็ม 3 คันแรกได้เริ่มขับออกตัวในปลายปี ค.ศ. 1941 กองทัพสหรัฐต้องการรถถังขนาดกลางที่ติดอาวุธด้วยปืนขนาด 75 มม. และควบคู่กับความต้องการรถถังขนาดกลางจำนวน 3,650 คันของสหราชอาณาจักรในทันที ลีได้เริ่มผลิตขึ้นในปลายปี ค.ศ. 1940 การออกแบบครั้งนี้เป็นการออมชอมเพื่อผลิตรถถังโดยเร็วที่สุดเท่าที่เป็นไปได้  เอ็ม 3 นั้นมีพลังการยิงอย่างมากและเกราะที่ดี แต่มีข้อเสียอย่างร้ายแรงในการออกแบบทั่วไปและรูปร่าง รวมทั้งโครงสูง ที่เป็นป้อมปืนรถถังเก่าที่ติดตั้งบนปืนหลักนั้นขัดขวางรถถังจากการวางตำแหน่งของรถถัง(hull-down) การสร้างที่แข็งทื่อ และมีประสิทธิภาพในขับเคลื่อนที่บนถนนได้แย่มาก
ประสิทธิภาพโดยรวมแล้วไม่เป็นที่น่าพอใจและรถถังถูกถอนออกจากการสูรบในเขตสงครามส่วนใหญ่ทันที่รถถังเอ็ม4 เชอร์แมนมีจำนวนมากขึ้น แม่มันจะเป็นเช่นนั้น มันได้ถูกพิจารณาโดย ฮันส์ ฟอน ลักค์(Oberst-พันเอกในกองทัพบกแห่งแวร์มัคท์และเป็นผู้เขียนหนังสือเรื่องผู้บัญชาการแห่งพันเซอร์)เพื่อให้มีความเหนือกว่ารถถังเยอรมันที่ดีที่สุดในช่วงการแนะนำรถถังพันเซอร์ 4 (อย่างน้อยจนถึงรุ่น F2)
แม้ว่าจะถูกแทนที่ด้วยคันอื่น บริติซยังคงใช้รถถังเอ็ม3 ในการสู้รบกับญี่ปุ่นในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้จนถึงปี ค.ศ. 1945 เอ็ม3 จำนวนเกือบหนึ่งพันคันได้ถูกส่งไปยังกองทัพโซเวียตภายใต้สัญญาให้ยืม-เช่า ระหว่างปี ค.ศ. 1941-1943
เอ็ม3 ลียังเป็นรถถังกลางเคียงคู่กับรถถังเบา เอ็ม3 สจวต
==รายละเอียด==
ประเทศผู้ผลิต สหรัฐอเมริกา
ปีที่ใช้งาน 1941
เจ้าหน้าที่ 6 นาย
หน้ก 27,219 กิโลกรัม/ 26.7 ต้น
ยาว 5.64 เมตร
สูง 3.12 เมตร
กว้าง 2.72 เมตร
เกราะหนาที่สุด 57 มม./2.24 นิ้ว
เครื่องยนต์ คอนติเนลต้ล อาร์-975-อีซี2 ให้กำลัง 340 แรงม้า
ความเร็ว 42 กิโลเมตร/ชั่วโมง
รัศมีทำการ 193 กิโลเมตร
อาวุธ
* อาวุธหลัก ปืน ขนาด 75 มม./ 2.95 นิ้ว
* อาวุธรอง ปืน 37 มม./ 1.46 และ ปืนกลขนาด 7.62 มม./ 0.3 นิ้ว 4 กระบอก
== อ้างอิง ==
George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006
อ
รถถังสหรัฐในสงครามโลกครั้งที่สอง
รถถังขนาดกลางในสงครามโลกครั้งที่สอง
เรอโน แอ็ฟเต

เรอโน แอ็ฟเต (มักจะถูกอ้างอิงในวรรณกรรมหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งว่า แอ็ฟเต-17, แอ็ฟเต17 หรือคล้ายกัน) เป็นรถถังเบาสัญชาติฝรั่งเศสที่เป็นการออกแบบรถถังที่มีการปฏิวัติและมีอิทธิพลมากที่สุดในประวัติศาสตร์ แอ็ฟเตเป็นรถถังที่ถูกผลิตเป็นคันแรกที่มีอาวุธป้อมปืนที่สามารถหมุนได้อย่างเต็มที่ องค์ประกอบของเรอโน แอ็ฟเต-ห้องพลขับรถถังจะอยู่ด้านหน้า ห้องเครื่องจะอยู่ด้านหลัง และอาวุธปืนหลักจะอยู่ในป้อมปืนที่หมุนได้-กลายเป็นและยังคงไว้ต่อรูปแบบรถถังมาตรฐาน ดังนั้นนักประวัติศาสตร์บางคนของการสงครามยานเกราะได้เรียกเรอโน แอ็ฟเตว่าเป็นรถถังที่ทันสมัยรุ่นแรกของโลก
เรอโน แอ็ฟเตจำนวนกว่า 3,000 คันถูกผลิตขึ้นโดยโรงงานอุตสาหกรรมฝรั่งเศส ส่วนใหญ่ในช่วงปี ค.ศ. 1918 อีก 950 คันที่ได้รับอนุญาตในการลอกเลียนแบบรถถังแอ็ฟเต (รถถังเบา เอ็ม1917) ที่ถูกทำขึ้นในสหรัฐอเมริกา แต่ไม่ได้อยู่ในช่วงเวลาที่จะเข้าร่วมในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
==รายละเอียด==
ประเทศผู้ผลิต ฝรั่งเศส
ปีที่ใช้งาน 1917
เจ้าหน้าที่ 2 นาย
หน้ก 6,604 กิโลกรัม/ 6.5 ต้น
ยาว 4.09 เมตร
สูง 2.13 เมตร
กว้าง 1.7 เมตร
เกราะหนาที่สุด 22 มม./0.87 นิ้ว
เครื่องยนต์ เรโนลต์  ให้กำลัง 35 แรงม้า
ความเร็ว 20 กิโลเมตร/ชั่วโมง
รัศมีทำการ 65 กิโลเมตร
อาวุธ
* อาวุธหลัก ปืนกล ขนาด 8 มม./ 0.315 นิ้ว หรือ ขนาด 37 มม./ 1.46 นิ้ว
== อ้างอิง ==
George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006
ร
รถถังฝรั่งเศสในสงครามโลกครั้งที่สอง
รถถังเบาในสงครามโลกครั้งที่สอง
7ทีพี

7ทีพี (7TP) เป็นรถถังเบาของประเทศโปแลนด์ที่ถูกใช้งานในสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งพัฒนามาจากรถถัง วิคเกอร์-6 ตัน ของอังกฤษ รถถังแบบมาตรฐานในกองทัพโปแลนด์ในช่วงการบุกครองโปแลนด์ ปี ค.ศ. 1939 มันถูกผลิตขึ้นไม่เกิน 150 คัน ฐานรถถังนั้นถูกใช้งานเป็นฐานของรถแทรกเตอร์ลากจูงปืนใหญ่อย่าง ซี7พี
== รายละเอียด 7ทีพี ==
ประเทศผู้ผลิต โปแลนด์
ปีที่ใช้งาน 1937
เจ้าหน้าที่ 3 นาย
หน้ก 9,550 กิโลกรัม/ 9.4 ต้น
ยาว 4.6 เมตร
สูง 2.02 เมตร
กว้าง 2.16 เมตร
เกราะหนาที่สุด 17 มม./0.67 นิ้ว
เครื่องยนต์ ดีเซล ให้กำลัง 110 แรงม้า
ความเร็ว 32 กิโลเมตร/ชั่วโมง
รัศมีทำการ 160 กิโลเมตร
อาวุธ
อาวุธหลัก ปืนต่อต้านรถถัง ขนาด 37 มม./1.46 นิ้ว
อาวุธรอง ปืนกลขนาด 7.92 มม./ 0.312 นิ้ว 1- 2 กระบอก
== อ้างอิง ==
George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006
รถถัง
รถถังเบาในสงครามโลกครั้งที่สอง
แอลที-38

ประเทศผู้ผลิต เชคโกสโลวาเกีย
ปีที่ใช้งาน 1938
เจ้าหน้าที่ 4 นาย
หน้ก 9,400 กิโลกรัม/ 9.25 ต้น
ยาว 4.6 เมตร
สูง 2.4 เมตร
กว้าง 2.11 เมตร
เกราะหนาที่สุด 25 มม./0.98 นิ้ว
เครื่องยนต์ ปราก้า อีพีเอ ให้กำลัง 125 แรงม้า
ความเร็ว 42 กิโลเมตร/ชั่วโมง
รัศมีทำการ 250 กิโลเมตร
อาวุธ
* อาวุธหลัก ปืน ขนาด 37 มม./ 1.46 นิ้ว
* อาวุธรอง ปืนกล ขนาด 7.92 มม./ 0.312 นิ้ว 2 กระบอก
== อ้างอิง ==
George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006
อ
ประโยค 1–2

ประโยค 1–2 (ชื่อย่อ ป. 1-2) เป็นระดับชั้นเริ่มต้นของการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีของคณะสงฆ์ไทย ที่ภิกษุสามเณรผู้เรียนต้องทำความเข้าใจและศึกษาไวยากรณ์บาลีและฝึกการแปลภาษามคธในระดับให้เข้าใจพอแปลภาษาบาลีเริ่มต้นได้
ในอดีตชั้นเริ่มต้นในการสอบไล่เปรียญนั้นจะเริ่มแต่ชั้นเปรียญธรรม 3 ประโยคขึ้นไป โดยการสอบไล่ประโยค 1–2 นี้ยังไม่ถือว่าผู้สอบได้เป็นเปรียญ และไม่สามารถเก็บประโยคชั้นที่สอบได้ เอาไว้สอบในปีต่อไปได้ แต่เมื่อเปลี่ยนการสอบไล่บาลีมาเป็นแบบข้อเขียน ก็เริ่มมีการจัดสอบเก็บประโยคนี้ขึ้น เพื่อเป็นการแบ่งเนื้อหาในการเรียนการสอนให้ไม่ยากและหนักเกินไป
ในชั้นนี้ ผู้สอบได้จะยังไม่ได้เข้ารับพระราชทานสมณศักดิ์พัดยศทรงตั้งเป็นเปรียญ แต่ในอดีตนั้นพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยขณะดำรงพระยศเป็นกรมพระราชวังบวรสถานมงคล ทรงเคยรับพระราชภาระอุปถัมภ์ผู้สอบผ่านในชั้นนี้ โดยมีการถวายพัดไตรจีวรให้แก่ผู้สอบได้เป็นกำลังใจ เรียกกันในสมัยนั้นว่า "เปรียญวังหน้า" ซึ่งปัจจุบันไม่มีแล้ว
ปัจจุบันผู้สอบได้ประโยค 1–2 จะได้รับใบ "วุฒิบัตร" รับรองจากสำนักงานแม่กองบาลีสนามหลวง ซึ่งต่างจากผู้สอบได้ในชั้น ป.ธ. 3 ขึ้นไปที่จะได้รับ "ประกาศนียบัตร" เพราะได้รับการตั้งเป็นเปรียญแล้ว
== หลักสูตรการศึกษาพระปริยัติธรรมบาลีในชั้นประโยค 1–2 ==
ในชั้นนี้ แม่กองบาลีสนามหลวงกำหนดวิชาในการศึกษาไว้ 2 วิชา คือ
=== วิชาแปลมคธเป็นไทย  ===
วิชาแปลมคธเป็นไทย คือ วิชาแปลภาษาบาลีเป็นภาษาไทย ในชั้นนี้กำหนดเป็น แปลโดยพยัญชนะและอรรถ โดยให้ฝึกการแปลภาษาบาลีจากหนังสือ ธมฺมปทฏกถา  
==== การศึกษาวิชาแปลมคธเป็นไทย   ====
ใช้หนังสืออรรถกถาธรรมบท 4 เล่ม คือ
ธมฺมปทฏฺกถา  (ปฐโม ภาโค - ภาคหนึ่ง)
ธมฺมปทฏฺกถา  (ทุติโย ภาโค - ภาคสอง)
ธมฺมปทฏฺกถา  (ตติโย ภาโค - ภาคสาม)
ธมฺมปทฏฺกถา  (จตุตฺโถ ภาโค - ภาคสี่)
==== การสอบไล่วิชาแปลมคธเป็นไทย  ====
แบ่งข้อสอบในวิชานี้ออกเป็น 2 ชั้นคือ
แปลโดยพยัญชนะ
แปลโดยอรรถะ
การตรวจข้อสอบ กำหนดจากเกณฑ์การทำข้อสอบผิด หากผิดมากกว่า 18 คะแนนขึ้นไป ถือว่าตกในวิชานี้
ผิดศัพท์ แปลผิดคำศัพท์ ปรับผิด 2 คะแนน
ผิดสัมพันธ์ ปรับผิด 3 คะแนน
ผิดประโยค แปลเรียงรูปประโยคผิด ประธานและกรรมไม่สอดคล้องกัน ปรับผิด 6 คะแนน (หากผิด 2 ประโยค ถือว่าตก) 
=== วิชาบาลีไวยากรณ์  ===
ใช้หลักสูตรหนังสือบาลีไวยากรณ์ ของสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส จำนวน 4 เล่ม คือ
นาม - อัพยยศัพท์
อาขยาต - กิตก์
สมาส - ตัทธิต
สมัาภิธาน - สนธิ
การสอบในวิชานี้จะเน้นการจำเป็นหลัก
กล่าวคือ ผู้เรียนประโยค 1–2 ต้องท่องหนังสือทั้ง 4 เล่มให้ได้จึงสามารถสอบวิชานี้ผ่านได้
== หลักเกณฑ์ของผู้มีสิทธิ์สอบไล่ในชั้นประโยค 1–2 ==
พระภิกษุสามเณรที่มีสิทธิ์สอบไล่ในชั้นประโยค 1–2 นี้ ต้องสอบไล่ได้นักธรรมชั้นตรีก่อนจึงจะมีสิทธิ์สอบไล่ในชั้นนี้ได้
== ผู้สอบไล่ได้ประโยค 1–2 ==
ภิกษุสามเณรผู้สอบไล่ได้ในชั้นนี้จะได้รับวุฒิบัตร รับรองจากแม่กองบาลีสนามหลวง โดยมีการจัดพิธีมอบวุฒิบัตรอย่างสมเกียรติ เพื่อเป็นการถวายกำลังใจ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ข้อมูลบาลีประโยค 1–2 ถึง 9 .จากบาลีดอตเน็ต
1-2
ยอดสายลับ007

ยอดสายลับ007 หรือ ยอดจารชน  (Casino Royale) เป็นชื่อของนวนิยายเรื่องหนึ่งของ เอียน เฟลมมิ่ง เป็นเรื่องแรกในนวนิยายชุด เจมส์ บอนด์ เป็นเรื่องเกี่ยวกับสายลับอังกฤษ ที่ทำงานให้กับองค์กร MI6 และเขามีใบอนุญาตฆ่าคนซึ่งทำให้เขาสามารถฆ่าคนได้ไม่ผิดกฎหมาย และใช้รหัส 007 ซึ่ง 00 เป็นรหัสที่แสดงว่าเขาฆ่าได้ไม่ผิดกฎหมาย และเลข 7 ก็เป็นเลขที่เขาได้ในฐานะสายลับ หนังสือเล่มนี้ตีพิมพ์ครั้งแรกใน พ.ศ. 2496 โดย โจนาธาน เคป (Jonathan Cape)
หนังสือเล่มนี้ ได้รับการนำไปตีพิมพ์หลายครั้ง
การตีพิมพ์ใน พ.ศ. 2512 เป็นการตีพิมพ์โดย แพน บุ๊คส์ (Pan Books)
การตีพิมพ์ใน พ.ศ. 2545 เป็นการตีพิมพ์โดย เพนกวิน บุ๊คส์ (Penguin Books)
และนวนิยายเรื่องนี้ ได้ถูกดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์ 1 ครั้ง ในปี พ.ศ. 2497 นำแสดงโดยแบร์รี เนลสัน และภาพยนตร์ 2 ครั้ง ในปี พ.ศ. 2510 นำแสดงโดยเดวิด นิเวน, วูดดี อัลเลน, และปีเตอร์ เซลเลอร์ และในปี พ.ศ. 2549 นำแสดงโดยแดเนียล เคร็ก
นวนิยาย เจมส์ บอนด์ เล่มก่อนหน้า : ไม่มี
นวนิยาย เจมส์ บอนด์ เล่มถัดไป : Live and Let Die
หนังสือเจมส์ บอนด์
มิล เอ็มไอ-28

มิล เอ็มไอ-28 (Mil Mi-28 Havoc) (นาโต้ใช้ชื่อรหัสว่าฮาว็อค) เป็นเฮลิคอปเตอร์จู่โจมต่อต้านยานเกราะ ทุกสภาพอากาศ กลางวันและกลางคืน สองที่นั่งเรียงเดี่ยวของรัสเซีย มันเป็นเฮลิคอปเตอร์จู่โจมที่มีความสามารถในการต่อสู้ยานเกราะด้วยอาวุธที่หนัก มันเหนือกว่ามิล เอ็มไอ-24 ในด้านการต่อต้านยานรถถัง มันมีปืนที่ใต้จมูกพร้อมกับอาวุธอีกมากที่ปีกทั้งสองข้างของมัน
==รายละเอียดของเอ็มไอ-28==

ยาว 17.01
สูง 4.70
เส้นผ่าศูนย์กลางใบพัดหลัก 17.20
พื้นที่ใบพัดหลัก 232.35 ตารางเมตร
น้ำหนักเปล่า 8,095 กิโลกรัม
น้ำหนักสูงสุด 11,660 กิโลกรัม
เครื่องยนต์ 2 เครื่องยนต์ คลิมอฟ ทีวี3-117วีเอ็ม ให้กำลังรวม 4,140 แรงม้า
เพดานบินใช้งาน 5,800 เมตร
ความเร็วสูงสุด 300 กิโลเมตร/ชั่วโมง
รัศมีทำการ 200 กิโลเมตร
อาวุธ' ปืนใหญ่ขนาด 30 มม. Shipunov 2A42
== อ้างอิง ==
Octavio Diez:Combat Helicopters,Udyat,Spain,2006.ISBN 84-931055-2-x
เครื่องบินมิล
เฮลิคอปเตอร์จู่โจม
เฮลิคอปเตอร์ทางการทหาร
มิล เอ็มไอ-24

มิล เอ็มไอ-24 (Mil Mi-24; Миль Ми-24) ชื่อรายงานนาโต: ไฮนด์) เป็นเฮลิคอปเตอร์ติดตั้งปืนและเฮลิคอปเตอร์โจมตีขนาดใหญ่ และอากาศยานลำเลียงพลขีดความสามารถต่ำซึ่งสามารถบรรทุกผู้โดยสารได้ 8 คน ผลิตโดย มิล มอสโก เฮลิคอปเตอร์ แพลนท์ และทำหน้าที่ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2515 โดยกองทัพอากาศโซเวียต, ในประเทศที่แยกตัวออกมาจากสหภาพโซเวียต และประเทศอื่นอีกมากกว่าสามสิบประเทศ
== รายละเอียดของเอ็มไอ-24 ==
ยาว 17.5
สูง 6.5
เส้นผ่าศูนย์กลางใบพัดหลัก 17.3
พื้นที่ใบพัดหลัก 235 ตารางเมตร
น้ำหนักเปล่า 8,500 กิโลกรัม
น้ำหนักสูงสุด 12,000 กิโลกรัม
เครื่องยนต์ 2 เครื่องยนต์ ไอโซตอฟ ทีวี3-117 ให้กำลังเครื่องละ 2,200 แรงม้า
เพดานบินใช้งาน 4,500 เมตร
ความเร็วสูงสุด 335 กิโลเมตร/ชั่วโมง
รัศมีทำการ 450 กิโลเมตร
อาวุธ
== อ้างอิง ==
Octavio Diez:Combat Helicopters,Udyat,Spain,2006.ISBN 84-931055-2-X
เครื่องบินมิล
เฮลิคอปเตอร์จู่โจม
เฮลิคอปเตอร์ทางการทหาร
โลกของจอม

โลกของจอม เป็นนวนิยายโดย ทินกร หุตางกูล นำเสนอเรื่องราวจินตนาการและวิทยาศาสตร์ ผ่านความคิดของ จอม เด็กชายกำพร้าอายุสิบแปดปี ผอม ผิวซีด และไม่เคยออกจากห้องพักบนชั้นที่ 58 ของตึกสูง 60 ชั้นใจกลางกรุงเทพ เนื่องจากเป็นโรคกลัวที่กว้าง
เรื่องในหนังสือเล่มนี้เคยผ่านการตีพิมพ์เป็นตอน ๆ ในเซคชั่น เสาร์สวัสดี ของหนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจ มาแล้ว
โดยได้นำมาลำดับใหม่ในหนังสือ จนมีลักษณะเหมือนนิยาย
นักวิจารณ์วรรณกรรมจำนวนหนึ่งเห็นว่า ลักษณะการคัดเลือกข้อมูลและกลวิธีในการเล่าเรื่องใน "โลกของจอม" นั้น ได้ทำลายเส้นแบ่งระหว่างวรรณกรรมและสารคดีลง
หนังสือเล่มนี้ เข้ารอบสุดท้ายรางวัลซีไรต์ประเทศไทย พ.ศ. 2546
== อ้างอิง ==
ลโลกของจอม
ละครโทรทัศน์ไทย
แมกซ์ทอน

แมกซ์ทอน (Maxthon: ['mækstən] th อ่านเป็น t) เดิมชื่อ มายไออี2 (MyIE2) เป็นเว็บเบราว์เซอร์ของจีนประเภทฟรีแวร์ หรือระบุให้เจาะจงคือซอฟต์แวร์รับบริจาค (donateware) เริ่มต้นพัฒนาโดยชาวจีนชื่อ ช่างโหยว (畅游 Chàngyóu) ปัจจุบันแมกซ์ทอนพัฒนาถึงรุ่นที่ 2 เบตา แมกซ์ทอนใช้ตัววาดหน้าเว็บ Trident เหมือนอินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์ แต่ในขณะเดียวกันก็สามารถเปลี่ยนไปใช้ตัววาดหน้าเว็บ Gecko ที่ใช้ในไฟร์ฟอกซ์ได้เช่นกัน
แมกซ์ทอนเป็นเว็บเบราว์เซอร์ที่ได้รับความนิยมเป็นอันดับสองในประเทศจีน และมีการดาวน์โหลดไปใช้งานมากกว่า 85.8 ล้านครั้ง
== อ้างอิง ==
ซอฟต์แวร์ในปี พ.ศ. 2546
เว็บเบราว์เซอร์
ฟรีแวร์
ซอฟต์แวร์บนแอนดรอยด์
ที-26

รถถัง ที-26 (Т-26) เป็นรถถังเบาสัญชาติโซเวียตที่ถูกใช้งานในช่วงความขัดแย้งหลายครั้งในช่วงสมัยระหว่างสงครามและสงครามโลกครั้งที่สอง มันถูกพัฒนาขึ้นมาจากรถถัง วิคเกอร์-6 ตัน ของอังกฤษ และเป็นหนึ่งในการออกแบบรถถังที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในช่วงปี ค.ศ. 1930 จนกระทั่งเกราะที่บางเบาของมันที่มีความเสี่ยงต่อปืนต่อต้านรถถังแบบใหม่ มันถูกผลิตในจำนวนที่มากกว่ารถถังคันอื่นๆ ในช่วงเวลานั้น โดยมีการผลิตที่มากกว่า 11,000 คัน ในช่วงปี ค.ศ. 1930 สหภาพโซเวียตได้พัฒนารถถัง ที-26 จำนวน 53 แบบ รวมทั้งรถถังที่สามารถพ่นไฟได้ ยานพาหนะวิศวกรในการรบ รถถังที่ถูกควบคุมจากระยะไกล ปืนใหญ่อัตตาจร รถแทรกเตอร์ลากจูงปืนใหญ่ และยานหุ้มเกราะลำเลียงพล ยี่สิบสามรายการเป็นแบบรุ่นที่ถูกผลิต ส่วนรุ่นอื่นๆ ล้วนเป็นต้นแบบที่ถูกทดลอง
ที-26 และบีที เป็นรถถังหลักของกองกำลังยานเกราะของกองทัพแดงในช่วงสมัยระหว่างสงคราม ที-26 เป็นรถถังที่มีความสำคัญที่สุดในสงครามกลางเมืองสเปนและมีบทบาทที่สำคัญในช่วงยุทธการทะเลสาบคาซานในปี ค.ศ. 1938 เช่นเดียวกับในสงครามฤดูหนาวในปี ค.ศ. 1939-40 แม้ว่าเกือบที่จะล้าสมัยไปแล้วในช่วงต้นของสงครามโลกครั้งที่สอง ที-26 เป็นรถถังที่มีจำนวนมากที่สุดในกองกำลังยานเกราะของกองทัพแดงในช่วงที่เยอรมันบุกครองสหภาพโซเวียตในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1941 ที-26 ต้องต่อสู้รบกับเยอรมันและประเทศพันธมิตรในช่วงยุทธการที่มอสโกในปี ค.ศ. 1941-42 ยุทธการที่สตาลินกราดและยุทธการที่คอเคซัสในปี ค.ศ. 1942-1943 หน่วยรถถังบางส่วนของแนวรบเลนินกราดซึ่งพวกเขาใช้งานรถถัง ที-26 จนถึงปี ค.ศ. 1944 รถถังเบา ที-26 ของโซเวียตซึ่งแสดงให้เห็นถึงการใช้งานครั้งสุดท้ายในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1945 ในช่วงการเอาชนะกองทัพคันโตของญี่ปุ่นในแมนจูเรีย
ที-26 ได้ถูกส่งออกนอกประเทศและถูกใช้งานอย่างกว้างขวางโดยสเปน จีน และตุรกี รถถัง ที-26 ที่ถูกยึดครองมาซึ่งถูกใช้งานโดยกองทัพฟินแลนด์ เยอรมัน โรมาเนีย และฮังการี รถถังคันนี้มีความน่าเชื่อถือและดูแลรักษาง่าย และมีการออกแบบให้ทันสมัยอย่างต่อเนื่องในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1931 - ค.ศ. 1941 ไม่มีรุ่นใหม่ของที-26 ที่ถูกพัฒนาขึ้นในช่วงหลังปี ค.ศ. 1940
== อ้างอิง ==
George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006
รถถังจากสหภาพโซเวียต
รถถังโซเวียตในสงครามโลกครั้งที่สอง
รถถังเบาในสงครามโลกครั้งที่สอง
ลิฟแอนด์เล็ตดาย

ลิฟแอนด์เล็ตดาย (Live And Let Die) เป็นนวนิยายเรื่องที่ 2 ในนวนิยายชุด เจมส์ บอนด์ ที่ เอียน เฟลมมิ่ง แต่งขึ้น พิมพ์จำหน่ายครั้งแรกใน พ.ศ. 2497 และจนถึงปัจจุบัน มีการตีพิมพ์จำหน่ายไปแล้วหลายครั้ง จากหลายสำนักพิมพ์ที่ซื้อลิขสิทธิ์ต่อกันเป็นทอดๆ เช่น โจนาธาน เคป (Jonathan Cape) ที่เป็นบริษัทและสำนักพิมพ์ที่พิมพ์จำหน่ายเป็นสำนักพิมพ์แรก และตามด้วย แม็คมิลลัน (Macmillan) , เปอร์มาบุ๊คส์ (Permabooks) , แพนบุ๊คส์ (Pan Books) , ไทรแอด/แพนเทอร์ (Triad/Panther) , ไทรแอด/แกรนาด้า (Triad/Granada) , โคโรเน็ตบุ๊คส์ (Coronet Books) , วิคิง/เพ็นกวิน (Viking/Penguin) และ เพนกวินบุ๊คส์ (Penguin Books) ตามลำดับ
นวนิยาย เจมส์ บอนด์ เล่มก่อนหน้า : Casino Royale
นวนิยาย เจมส์ บอนด์ เล่มถัดไป : Moonraker
หนังสือเจมส์ บอนด์
ที-37

ประเทศผู้ผลิต สหภาพโซเวียต
ปีที่ใช้งาน 1933
เจ้าหน้าที่ 2 นาย
หน้ก 3,200 กิโลกรัม/ 3.15 ต้น
ยาว 3.75 เมตร
สูง 1.82 เมตร
กว้าง 2.1 เมตร
เกราะหนาที่สุด 4 มม./0.157 นิ้ว
เครื่องยนต์ แกซ เอเอ ให้กำลัง 65 แรงม้า
ความเร็ว 56.3 กิโลเมตร/ชั่วโมง
รัศมีทำการ 185 กิโลเมตร
อาวุธ ปืนกลขนาด 7.62 มม./ 0.3 นิ้ว 2-3  กระบอก
== อ้างอิง ==
George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
T-37 
รถถังจากสหภาพโซเวียต
รถถังสะเทินน้ำสะเทินบก
รถถังโซเวียตในสงครามโลกครั้งที่สอง
รถถังเบาในสงครามโลกครั้งที่สอง
โรเบิร์ต บราวน์ (นักแสดง)

โรเบิร์ต บราวน์ (Robert Brown) เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ มีชื่อเต็มว่า โรเบิร์ต เจมส์ บราวน์ (Robert James Brown) เกิดเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2464 ที่เมืองสวาร์เนจ (Swanage) , ดอร์เซต (Dorset) , สหราชอาณาจักร
ก่อนจะมาเข้าวงการภาพยนตร์เจมส์ บอนด์ เขาเคยแสดงภาพยนตร์ที่โด่งดังมา 2 เรื่อง คือ The Third Man ในค.ศ. 1949 และ Ben-Hur ใน ค.ศ. 1959
และเคยแสดงในละครโทรทัศน์ที่โด่งดังเรื่องหนึ่ง คือ Ivanhoe ใน ค.ศ. 1958
บทที่เป็นที่รู้จักกันมากที่สุดในชีวิตของเขา คือบท เอ็ม ในภาพยนตร์ชุด เจมส์ บอนด์ เป็นจำนวน 4 ตอน ตั้งแต่ตอน เพชฌฆาตปลาหมึกยักษ์ ซึ่งเป็นเรื่องที่ 13 ไปจนถึงตอน รหัสสังหาร ซึ่งเป็นตอนที่ 16
แต่โรเบิร์ต เริ่มเข้าสู่วงการภาพยนตร์เจมส์ บอนด์ครั้งแรกในตอน พยัคฆ์ร้ายสุดที่รัก ซึ่งเป็นเรื่องที่ 10 โดยรับบทเป็น แอดไมรัล ฮาร์เกรฟส์ และต่อมาเมื่อ เบอร์นาร์ด ลี เสียชีวิตไปหลังจากที่ตอน พยัคฆ์ร้ายเหนือเมฆ ออกฉายเล็กน้อย ทำให้ตอน เจาะดวงตาเพชฌฆาต ไม่มีเอ็ม และในช่วงเวลานั้นเอง เขาก็ได้รับคัดเลือกให้รับบทเป็น เอ็ม ต่อจาก เบอร์นาร์ด ลี เขาแสดงไปได้ 4 ตอน แต่เมื่อถึงตอน พยัคฆ์ร้าย 007 รหัสลับทลายโลก บท เอ็ม ก็ถูกแทนที่โดย จูดี้ เด็นช์ และเขาก็ไม่ได้มีผลงานเด่นๆชิ้นอื่นอีกนัก จนเสียชีวิตในวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546
นักแสดงอังกฤษ
บุคคลจากเทศมณฑลดอร์เซต
จังหวัดทตโตริ

จังหวัดทตโตริ  เป็นจังหวัดหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่บริเวณภูมิภาคชูโงกุ มีเมืองหลวงอยู่ที่นครทตโตริ
== ภูมิศาสตร์ ==
จังหวัดทตโตริตั้งอยู่ทางตะวันตกของเกาะฮนชู ทิศเหนือติดต่อกับทะเลญี่ปุ่น ทิศตะวันออกติดต่อกับจังหวัดเฮียวโงะ ทิศใต้ติดต่อกับจังหวัดโอกายามะและจังหวัดฮิโรชิมะ และทิศตะวันตกติดต่อกับจังหวัดชิมาเนะ
== การปกครอง ==
จังหวัดทตโตริประกอบด้วย 4 นคร 5 อำเภอ 14 เมือง และ 1 หมู่บ้าน ได้แก่
=== นคร ===
คูราโยชิ 
ซาไกมินาโตะ 
ทตโตริ 
โยนาโงะ 
=== อำเภอ เมือง และหมู่บ้าน ===
อำเภอไซฮากุ 
* เมืองไดเซ็ง 
* เมืองนัมบุ 
* เมืองโฮกิ 
* หมู่บ้านฮิเอซุ 
อำเภอโทฮากุ 
* เมืองโคโตอูระ 
* เมืองมิซาซะ 
* เมืองยูริฮามะ 
* เมืองโฮกูเอ 
อำเภอยาซุ 
* เมืองชิซุ 
* เมืองยาซุ 
* เมืองวากาซะ 
อำเภออิวามิ 
* เมืองอิวามิ 
อำเภอฮิโนะ 
* เมืองโคฟุ 
* เมืองนิจินัง 
* เมืองฮิโนะ 
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official Tottori Prefecture homepage
ทตโตริ
จังหวัดโอกายามะ

จังหวัดโอกายามะ  ตั้งอยู่บริเวณภาคชูโงกุบนเกาะฮนชู ประเทศญี่ปุ่น มีเมืองหลวงอยู่ที่นครโอกายามะ
== ภูมิศาสตร์ ==
จังหวัดโอกายามะอยู่ทางตะวันตกของเกาะฮนชู ทิศเหนือติดต่อกับจังหวัดทตโตริ ทิศตะวันออกติดต่อกับจังหวัดเฮียวโงะ ทิศใต้ติดต่อกับทะเลเซโตะในซึ่งกั้นระหว่างจังหวัดโอกายามะและจังหวัดคางาวะบนเกาะชิโกกุ และทิศตะวันตกติดต่อกับจังหวัดฮิโรชิมะ
== การปกครอง ==
จังหวัดโอกายามะประกอบด้วย 15 นคร 10 อำเภอ 10 เมือง และ 2 หมู่บ้าน ได้แก่
=== นคร ===
คาซาโอกะ 
คูราชิกิ 
เซโตอูจิ 
โซจะ 
ทากาฮาชิ 
ทามาโนะ 
นีมิ 
บิเซ็ง 
มานิวะ 
มิมาซากะ 
สึยามะ 
อากาอิวะ 
อาซากูจิ 
อิบาระ 
โอกายามะ  (เมืองหลวง)
=== อำเภอ เมือง และหมู่บ้าน ===
อำเภอคัตสึตะ 
* เมืองโชโอ 
* เมืองนางิ 
อำเภอคางะ 
* เมืองคาบิจูโอ 
อำเภอคูเมะ 
* เมืองคูเมนัง 
* เมืองมิซากิ 
อำเภอโทมาตะ 
* เมืองคางามิโนะ 
อำเภอมานิวะ 
* หมู่บ้านชินโจ 
อำเภอวาเกะ 
* เมืองวาเกะ 
อำเภอสึกูโบะ 
* เมืองฮายาชิมะ 
อำเภออาซากูจิ 
* เมืองซาโตโช 
อำเภอโอดะ 
* เมืองยากาเงะ 
อำเภอไอดะ 
* หมู่บ้านนิชิอาวากูระ 
== สโมสรกีฬา ==
จังหวัดโอกายามะมีสโมสรฟุตบอลอาชีพได้แก่ฟาเจียโน โอกายามะในเจลีก ดิวิชัน 2 และมิตซูบิชิ มิซูชิมะในชูโงกุซ็อกเกอร์ลีก และมีสโมสรวอลเลย์บอลอาชีพได้แก่โอกายามะซีกัลส์ในวี.ลีก 1
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official tourism site
 
โอกายามะ
จังหวัดยามางูจิ

จังหวัดยามางูจิ  เป็นจังหวัดในประเทศญี่ปุ่นในภูมิภาคชูโกกุบนเกาะฮนชู ยามางูจิเป็นเมืองหลวงของจังหวัด แต่เมืองใหญ่ที่สุดคือชิโมโนเซกิ
== ภูมิศาสตร์ ==
จังหวัดยามางูจิตั้งอยู่ทางด้านตะวันตกสุดของเกาะฮนชู โดยทิศเหนือของจังหวัดติดต่อกับทะเลญี่ปุ่น จังหวัดชิมาเนะ และจังหวัดฮิโรชิมะ ทิศตะวันตกติดต่อกับทะเลญี่ปุ่น ส่วนทิศใต้และทิศตะวันออกติดต่อกับทะเลเซโตะใน ทางตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัดติดต่อกับช่องแคบคัมมงซึ่งกั้นระหว่างเกาะฮนชูและเกาะคีวชู โดยมีสะพานแขวนคัมมงทอดข้ามระหว่างชิโมโนเซกิและคิตะกีวชู
== การปกครอง ==
จังหวัดยามางูจิประกอบด้วย 13 นคร 4 อำเภอ และ 6 เมือง ได้แก่
=== นคร ===
คูดามัตสึ 
ชิโมโนเซกิ 
ชูนัง 
ซังโยโอโนดะ 
นางาโตะ 
มิเนะ 
ยานาอิ 
ยามางูจิ 
อิวากูนิ 
อูเบะ 
ฮางิ 
ฮิการิ 
โฮฟุ 
=== อำเภอและเมือง ===
อำเภอคูงะ 
* เมืองวากิ 
อำเภอคูมาเงะ 
* เมืองคามิโนเซกิ 
* เมืองทาบูเซะ 
* เมืองฮิราโอะ 
อำเภออาบุ 
* เมืองอาบุ 
อำเภอโอชิมะ 
* เมืองซูโอโอชิมะ 
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official Yamaguchi Prefecture homepage 
 
ยามางูจิ
จังหวัดโทกูชิมะ

จังหวัดโทกูชิมะ  ตั้งอยู่บริเวณภาคชิโกกุ  ของญี่ปุ่น มีเมืองหลวงอยู่ที่โทกูชิมะ
== ภูมิศาสตร์ ==
จังหวัดโทกูชิมะตั้งอยู่ทางตะวันออกของเกาะชิโกกุ มีอาณาเขตติดต่อกับบริเวณต่าง ๆ ดังนี้
ทิศเหนือติดต่อกับจังหวัดคางาวะ ทะเลเซโตะใน และช่องแคบนารูโตะ โดยมีสะพานแขวนโอนารูโตะเชื่อมกับเกาะอาวาจิ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดเฮียวโงะและเชื่อมต่อกับเกาะฮนชูผ่านทางสะพานอากาชิไคเกียวอีกทอดหนึ่ง
ทิศตะวันออกติดต่อกับช่องแคบคิอิซึ่งกั้นระหว่างเกาะชิโกกุและคาบสมุทรคิอิ
ทิศใต้ติดต่อกับมหาสมุทรแปซิฟิกและจังหวัดโคจิ
ทิศตะวันตกติดต่อกับจังหวัดคางาวะ
== การปกครอง ==
จังหวัดโทกูชิมะประกอบด้วย 8 นคร 8 อำเภอ 15 เมือง และ 1 หมู่บ้าน ได้แก่
=== นคร ===
โคมัตสึชิมะ 
โทกูชิมะ (; เมืองหลวง)
นารูโตะ 
มิมะ 
มิโยชิ 
โยชิโนงาวะ 
อานัง 
อาวะ 
=== อำเภอ เมือง และหมู่บ้าน ===
อำเภอคัตสึอูระ 
* เมืองคัตสึอูระ 
* เมืองคามิกัตสึ 
อำเภอไคฟุ 
* เมืองไคโย 
* เมืองมินามิ 
* เมืองมูงิ 
อำเภอนากะ 
* เมืองนากะ 
อำเภอมิมะ 
* เมืองสึรูงิ 
อำเภอมิโยชิ 
* เมืองฮิงาชิมิโยชิ 
อำเภอเมียวโด 
* หมู่บ้านซานาโงจิ 
อำเภอเมียวไซ 
* เมืองคามิยามะ 
* เมืองอิชิอิ 
อำเภออิตาโนะ 
* เมืองคามิอิตะ 
* เมืองคิตาจิมะ 
* เมืองมัตสึชิเงะ 
* เมืองอิตาโนะ 
* เมืองไอซูมิ 
== กีฬา ==
จังหวัดโทกูชิมะเคยเป็นเจ้าภาพการแข่งขันบาสเกตบอลชิงแชมป์เอเชียใน พ.ศ. 2550 นอกจากนี้จังหวัดโทกูชิมะยังมีสโมสรฟุตบอลอาชีพได้แก่โทกูชิมะ วอร์ติส ซึ่งแข่งขันในเจลีก ดิวิชัน 2 ในฤดูกาล 2018 และมีสโมสรเบสบอลอาชีพได้แก่โทกูชิมะ อินดิโกซ็อกซ์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
English language pages of the official Tokushima Prefecture website 
English Living Guide to Tokushima 
English Guide AWANAVI 
โทกูชิมะ