pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
กล้ามเนื้อเรียบ

กล้ามเนื้อเรียบ (smooth muscle) เป็นกล้ามเนื้อชนิดหนึ่งที่พบอยู่ที่ผนังของอวัยวะกลวง (hollow organs) และบริเวณอื่นๆ เช่น กระเพาะปัสสาวะและช่องท้อง, มดลูก, ท่อทางเดินในระบบสืบพันธุ์เพศชายและหญิง, ทางเดินอาหาร, ทางเดินหายใจ, หลอดเลือด, ผิวหนัง, กล้ามเนื้อซิลิอารี และม่านตา ที่โกลเมอรูลัส (glomerulus) ในไตยังมีเซลล์ที่มีลักษณะเหมือนเซลล์กล้ามเนื้อเรียบ เรียกว่า เซลล์มีแซนเจียล (mesangial cell) กล้ามเนื้อเรียบมีความแตกต่างจากกล้ามเนื้อโครงร่างและกล้ามเนื้อหัวใจทั้งในด้านโครงสร้างและหน้าที่
== ดูเพิ่ม ==
กล้ามเนื้อโครงร่าง
กล้ามเนื้อหัวใจ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
"Smooth Muscle"
BBC - baby born with smooth muscle condition has 8 organs transplanted
Smooth muscle antibody 
Stomach smooth muscle identified using antibody 
ระบบกล้ามเนื้อ
การุญ จันทรางศุ

รองศาสตราจารย์ การุญ จันทรางศุ เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อพรรคไทยรักไทย (เลื่อนขึ้นมาแทนคนที่เป็นรัฐมนตรี ร้อยเอก สุชาติ เชาว์วิศิษฐ) เมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2544 อุปนายกสภาวิศวกร คนที่ 1 , กรรมาธิการกิจการสภาผู้แทนราษฎร, กรรมการบริษัท บีทีเอส กรุ๊ป โฮลดิ้งส์ จำกัด (มหาชน), รองประธานคณะกรรมาธิการการสื่อสารและโทรคมนาคม คนที่ 5 เมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2544, อดีตนายกวิศวกรรมสถานแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์, อดีตกรรมการสภาวิศวกร, อดีตนายกสมาคมนักเรียนเก่าเตรียมอุดมศึกษา ในพระบรมราชูปถัมภ์
== ประวัติ ==
การุญ จันทรางศุ เกิดเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2492  จบการศึกษามัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย, มัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา, ปริญญาตรีวิศวกรรมศาสตร์บัณฑิต เกียรตินิยม จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย แล้วไปเรียนต่อทางด้านโยธาจบปริญญาโท และปริญญาเอกด้านวิศวกรรมโครงสร้างที่มหาวิทยาลัยโอไฮโอสเตต สหรัฐอเมริกา 
การุญเคยเป็นอาจารย์คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เคยเป็นรองคณบดีฝ่ายกิจกรรม คณะวิศวกรรมศาสตร์ และรองคณบดีฝ่ายวางแผนและพัฒนา คณะเดียวกัน เป็นหัวหน้าภาควิศวกรรมโยธา คณะวิศวกรรมศาสตร์ และรักษาการหัวหน้าภาควิชาวิศวกรรมแหล่งน้ำ ควบคู่ไปด้วย และดำรงตำแหน่งรองผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ฝ่ายโยธา เมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2535
นอกจากนั้น การุญยังเคยเป็นกรรมการอำนวยการ บริษัท ระบบขนส่งมวลชนกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) อยู่ในระยะหนึ่ง และยังเป็นกรรมการสภาวิศวกรหลายสมัย
ในทางการเมือง การุญเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งพรรคไทยรักไทยและเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ (พ.ศ. 2544 - 2547) ทั้งนี้ในกลางปี พ.ศ. 2547 การุญได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร โดยสังกัดพรรคพลังประชาชน ซึ่งได้เบอร์ 11 และเรียกชื่อตัวเองในการเลือกตั้งครั้งนี้ว่า "ดร.เค" ซึ่งไม่ได้รับการเลือกตั้ง
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
สกุลจันทรางศุ
วิศวกรชาวไทย
วิศวกรโยธา
อาจารย์คณะวิศวกรรมศาสตร์
นักการเมืองไทย
พรรคไทยรักไทย
บุคคลจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย
บุคคลจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา
นิสิตเก่าคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบบัญชีรายชื่อ
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.จ.ว.
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยโอไฮโอสเตต
กอบศักดิ์ ชุติกุล

ดร.กอบศักดิ์ ชุติกุล อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคชาติไทย และอดีตผู้สมัครผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ในปี พ.ศ. 2547 จาก พรรคชาติไทย
== ประวัติ ==
กอบศักดิ์ ชุติกุล เกิดวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2494 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรคนโตในจำนวนพี่น้อง 3 คน ของนายพยงค์ ชุติกุล และหม่อมราชวงศ์เลิศลักษณา ชยางกูร เมื่อมีอายุ 1 ปี บิดาได้พาไปอยู่ที่โตเกียว พออายุได้ 4 ขวบ กลับมาเข้าเรียนที่โรงเรียนสมถวิล และได้ศึกษาต่อ ปริญญาตรี ศิลปศาสตร์ (เกียรตินิยม) มหาวิทยาลัยแห่งชาติออสเตรเลีย, ปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตร์มหาวิทยาลัยจอนส์ฮอปกินส์ สหรัฐอเมริกา จนจบปริญญาเอก สาขาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ ที่มหาวิทยาลัยเซาท์อีสต์เทิร์น วอชิงตัน ดี.ซี. สมรสกับหม่อมหลวงลักษสุภา กฤดากร
== การทำงาน ==
กองศักดิ์ ชุติกุล เริ่มรับราชการเป็น เลขานุการตรี ประจำกรมการเมือง เมื่อปี พ.ศ. 2515 ต่อมาอยู่กองเอเชียตะวันออก รัฐบาลไทยกำลังจะเปิดสัมพันธ์กับจีน ถูกจับปลอมตัวแอบแฝงกับคณะนักกีฬาของไทยไปปักกิ่งหลายครั้ง จนเปิดสัมพันธ์ทางการทูตสำเร็จ เคยเป็นล่ามประจำตัวนายกรัฐมนตรี (พล.อ.เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์) เมื่อปี พ.ศ. 2521
ดำรงตำแหน่ง ส.ส. แบบบัญชีรายชื่อ (ปาร์ตี้ลิสต์) พรรคชาติไทย เมื่อวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2544, รองประธานคณะกรรมาธิการการต่างประเทศ คนที่ 4 เมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2544 และ รองหัวหน้าพรรคชาติไทย เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2544
นอกจากนี้ยังเป็นผู้ร่างคำแถลงลาออกของนายกรัฐมนตรี (พล.อ.เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์) เมื่อวันที่ 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523, เลขานุการเอกสถานทูตไทยประจำกรุงวอชิงตัน ดี.ซี., เลขานุการเอกคณะผู้แทนถาวรไทยประจำสหประชาชาติ, รองอธิบดีกรมการเมือง และขึ้นเป็นข้าราชการ ระดับ 10 เอกอัครราชทูต ประจำกระทรวง ปี พ.ศ. 2531, เอกอัครราชทูต สถานเอกอัคราชทูต ณ กรุงปราก ปี พ.ศ. 2533, เอกอัครราชทูตประจำสาธารณรัฐเชกและสโลวัก ปี พ.ศ. 2534 และเป็น อธิบดีกรมอาเซียน ปี พ.ศ. 2537, อธิบดีกรมเศรษฐกิจปี พ.ศ. 2538, อธิบดีกรมสารนิเทศ กระทรวงการต่างประเทศ เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 และโฆษกกระทรวงการต่างประเทศ, อธิบดีกรมเศรษฐกิจ กระทรวงการต่างประเทศ เมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2542, กรรมการที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2544
ในกลางปี พ.ศ. 2547 ดร.กอบศักดิ์ ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็น ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร โดยได้รับการสนับสนุนจากนายสมัคร สุนทรเวช อดีตผู้ว่าฯคนก่อน แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
นักการทูตชาวไทย
ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบบัญชีรายชื่อ
พรรคชาติไทย
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยแห่งชาติออสเตรเลีย
บุคคลจากมหาวิทยาลัยจอนส์ ฮอปคินส์
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยเซาท์อีสเทิร์น
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ราชสกุลชยางกูร
ราชสกุลกฤดากร
พีระพงศ์ ถนอมพงษ์พันธุ์

นายพีระพงศ์ ถนอมพงษ์พันธ์ เกิดวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2491 สมรสกับ นางอุษา ถนอมพงษ์พันธ์ มีบุตร-ธิดา 2 คน
สำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษา จากโรงเรียนเทศบาลวัดจักรวรรดิ, มัธยมศึกษา จากโรงเรียนปทุมคงคา, ปริญญาตรี วิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาเคมีฟิสิกส์ทางทะเล จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และปริญญาโท วิศวอุตสาหกรรม (IIT) สถาบันเทคโนโลยีของอิลลินอยส์ ประเทศสหรัฐอเมริกา
เป็นอาจารย์ที่สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้า บางมด 1 ปี, ธนาคารหวั่งหลี 2 ปี ออกมาทำกิจการค้าเงินตราต่างประเทศ 1 ปี แล้วมาทำงานที่ธนาคารกรุงเทพ จำกัด, ผู้จัดการสำนักค้าเงินตราต่างประเทศ ธนาคารกรุงเทพ เชี่ยวชาญด้านการเงินจนได้รับฉายาจากสื่อมวลชนว่า "ขงเบ้งการเงิน"
เป็น ส.ส.กรุงเทพฯ เขต 8 พรรคพลังธรรม ปี พ.ศ. 2531 และ 22 มีนาคม พ.ศ. 2535 กทม.เขต 8 และเป็นที่ปรึกษารองนายกรัฐมนตรี เมื่อ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2535, เป็น ส.ส.กรุงเทพฯ เขต 8 พรรคพลังธรรม สมัยที่ 2 จากการเลือกตั้งี่ 2 ก.ค.2538, ดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม เมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 (รับผิดชอบดูแล องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ, บริษัทขนส่ง จำกัด, การรถไฟแห่งประเทศไทย เฉพาะในส่วนเกี่ยวกับงานแก้ปัญหาจราจร กทม.) ลาออกจากการร่วมรัฐบาลนายบรรหาร ศิลปอาชา เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2539, ดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2539 (ต่อมาลาออกเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2539) , ดำรงตำแหน่ง นายกสภาประจำสถาบันราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2542
ในปี พ.ศ. 2547 นายพีระพงศ์ ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ได้เบอร์ 8 ในกลุ่ม ฅ.คนรักกรุงเทพ โดยไม่สังกัดพรรคการเมืองใด แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง
ปัจจุบัน นายพีระพงศ์ได้ทำกิจกรรมส่วนตัวที่ชื่นชอบ คือ การก่อตั้งและดูแลพิพิธภัณฑ์ปลากัด ซึ่งเก็บรวบรวมปลากัดไว้เป็นจำนวนมาก เพื่อการศึกษาและอนุรักษ์ รวมทั้งเป็นแหล่งให้ข้อมูลความรู้เกี่ยวกับปลากัดด้วย ณ ที่ดินของตัวเองกว่า 40 ไร่ ที่ อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เทคนิคสมัครงานของผู้สมัครผู้ว่า ฯ พีระพงษ์ ถนอมพงษ์พันธ์
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2491
ชาวไทยเชื้อสายจีน
อาจารย์คณะวิทยาศาสตร์
นักการธนาคารชาวไทย
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร
พรรคประชาธิปัตย์
พรรคพลังธรรม
บุคคลจากโรงเรียนปทุมคงคา
นิสิตเก่าคณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
บุคคลจากคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี‎
อ.นาแห้ว

redirect อำเภอนาแห้ว
อ.ภูกระดึง

redirect อำเภอภูกระดึง
อ.ผาขาว

redirect อำเภอผาขาว
อ.ห้วยกระเจา

redirect อำเภอห้วยกระเจา
อ.ลาขวัญ

redirect อำเภอเลาขวัญ
อ.พนมทวน

redirect อำเภอพนมทวน
อ.บ่อพลอย

redirect อำเภอบ่อพลอย
อ.ทองผาภูมิ

redirect อำเภอทองผาภูมิ
อ.ศรีสวัสดิ์

redirect อำเภอศรีสวัสดิ์
วนิดา นิรมร

วนิดา นิรมร เป็นนักวาดการ์ตูนแนวสารคดี และสร้างเสริมทักษะสำหรับเยาวชนที่มีผลงานตีพิมพ์แล้วมากมาย เช่น DreamPatcher การ์ตูนแนวผจญภัยสอดแทรกความรู้เรื่องต่าง ๆ รอบตัวทั้งด้านวิทยาศาสตร์ ประวัติศาสตร์ สิ่งมีชีวิตต่าง ๆ  PomPom The Unlucky Hedgehog การ์ตูนเพื่อความปลอดภัยสำหรับเยาวชนที่นำเสนอทักษะการดูแลตนเองผ่านตัวการ์ตูนเม่นน้อยจอมซุ่มซ่าม และการ์ตูนชุด กบนอกกะลา หนังสือการ์ตูนที่สร้างจากกลุ่มพิธีกรกบฯ และเนื้อหาสารคดีรายการกบนอกกะลาอีกหลายเล่ม
ปัจจุบัน วนิดา เป็นกรรมการผู้จัดการ และ Creative director ให้กับบริษัท Polygon Wizard Co.,Ltd
นักวาดการ์ตูนไทย
ปฏิกิริยาลูกโซ่พอลิเมอเรส

ปฏิกิริยาลูกโซ่พอลิเมอเรส (polymerase chain reaction; ตัวย่อ: PCR) เป็นกระบวนการสังเคราะห์ชิ้นส่วนดีเอ็นเอในหลอดทดลอง ซึ่งกระบวนการนี้เลียนแบบกระบวนการสังเคราะห์ดีเอ็นเอในสิ่งมีชีวิต ผู้คิดค้นเทคนิคพีซีอาร์ คือ Kary Mullis พีซีอาร์ประกอบไปด้วยขั้นตอนต่าง ๆ ดังต่อไปนี้
การแยกสายดีเอ็นเอเกลียวคู่ออกจากกัน (Denaturation)  ใช้อุณหภูมิ ประมาณ 94 องศาเซลเซียส เมื่อเริ่มต้นดีเอ็นเอแม่แบบ จะอยู่ในลักษณะที่เป็นเกลียวคู่ เมื่อเพิ่มอุณหภูมิถึงประมาณ 94 องศาเซลเซียส จะทำให้พันธะไฮโดรเจนระหว่างคู่เบสของดีเอ็นเอถูกทำลาย ทำให้เส้นดีเอ็นเอแยกออกจากกัน โดยขั้นตอนนี้จะแตกต่างจากการสังเคราะห์ดีเอ็นเอในธรรมชาติ คือ ในสิ่งมีชีวิติจะมีเอนไซม์เฮลิเคส (Helicase) ช่วยในการแยกสายและคลายเกลียวดีเอ็นเอ
การจับของไพร์เมอร์กับดีเอ็นเอแม่แบบ (Annealing)  ใช้อุณหภูมิประมาณ 40-62 องศาเซลเซียส เมื่อแยกสายดีเอ็นเอออกจากกันแล้ว จะลดอุณหภูมิลงเหลือ 40-62 องศาเซลเซียส เพื่อให้ดีเอ็นเอสังเคราะห์ขนาดสั้นประมาณ 15-25 เบส ที่เรียกว่า ไพร์เมอร์ (Primer) เข้ามาจับบริเวณที่มีลำดับเบสคู่สมกัน ในการสังเคราะห์ดีเอ็นเอ ไม่สามารถที่จะเริ่มจากศูนย์ได้เนื่องจากเอ็นไซม์ดีเอ็นเอพอลิเมอร์เรส (DNA polymerase) ต้องการปลาย-OH ทางด้าน 3'เพื่อนำ นิวคลีโอไทด์ตัวต่อมาต่อ ซึ่งในสิ่งมีชีวิตจะมีเอ็นไซม์ที่มีชื่อว่า ไพรเมส (Primase) เป็นตัวสร้างอาร์เอ็นเอไพรเมอร์ขึ้น
การสังเคราะห์ดีเอ็นเอสายใหม่ต่อจากไพรเมอร์ (Extension)  ใช้อุณหภูมิ ประมาณ 68-72 องศาเซลเซียส ในขั้นตอนนี้จะเป็นการสร้างสายดีเอ็นเอต่อจากไพร์เมอร์ โดยอุณหภูมิที่ใช้จะพอเหมาะกับ การทำงานของ Taq DNA polymerase
== องค์ประกอบ ==
องค์ประกอบที่สำคัญในการทำ PCR ได้แก่
ดีเอ็นเอแม่แบบ (Template DNA)
ไพรเมอร์ Primer
เอ็นไซม์DNA Polymerase ชนิดทนความร้อน (Taq DNA polymerase)
Deoxy nucleotide triphosphate(dNTP)
บัฟเฟอร์สำหรับเอ็นไซม์ดีเอ็นเอพอลิเมอเรส (PCR Buffer)
แมกนีเซียมคลอไรด์(MgCl2)
เครื่องมือที่สำคัญในการทำพีซีอาร์ได้แก่ Thermal cycler หรือ PCR machine
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
PCR at Home - Amateur Scientist article in the July 2000 issue of Scientific American on performing PCRs with low-cost household materials.
US Patent for PCR 
Narrated animation and step-through animation of PCR - From the educational multimedia company Sumanas. Adobe Flash required.
Step-through animation of PCR - From Cold Spring Harbor's Dolan DNA Learning Center. Adobe Flash required.
เทคโนโลยีชีวภาพ
อณูชีววิทยา
เทคนิคทางห้องปฏิบัติการ
สิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ
แคท

แคท หมายถึง บุคคลที่น่ารัก และสวยมากกกก ยิ้มที่ตายเป็นแถว รวมถึงคนๆนี้ด้วย
นอกจากนี้ คำว่าแคท (cat) ในภาษาอังกฤษหมายถึงแมว
== ดูเพิ่ม ==
CAT
อะยะกะ (แก้ความกำกวม)

อะยะกะ  เป็นชื่อบุคคลญี่ปุ่น และอาจหมายถึง
นักร้อง
อะยะกะ คิมุระ (Ayaka Kimura)
อะยะกะ นิชิวะกิ (Ayaka Nishiwaki)
อะยะกะ โยะชิมุระ (Ayaka Yoshimura)
อะยะกะ วะดะ (Ayaka Wada)
อะยะกะ ไอดะ (Ayaka Iida)
อะยะกะ ฮิระฮะระ (Ayaka Hirahara)
นักแสดง
อะยะกะ โคะมะสึ (Ayaka Komatsu)
อะยะกะ นะโอะมิ (Ayaka Naomi)
อะยะกะ ฮิบิกิ (Ayaka Hibiki)
นักพากย์
อะยะกะ คิมุระ (Ayaka Kimura)
อะยะกะ ไซโต (Ayaka Saitō)
บุคคลสมมุติ
อะยะกะ คุโระเอะ (Ayaka Kuroe) - ตัวละครจากมังงะเรื่อง สไตรก์วิตเชส Strike Witches
อะยะกะ ยุกิฮิโระ (Ayaka Yukihiro) - ตัวละครจากมังงะเรื่อง คุณครูจอมเวท เนกิมะ! (Negima! Magister Negi Magi)
อะยะกะ อุซะมิ (Ayaka Usami) - ตัวละครจากมังงะเรื่อง แกรวิเทชัน (Gravitation)
อื่น ๆ
อะยะกะ ยะมะชิตะ (Ayaka Yamashita) - เด็กหญิงวัยสิบปีซึ่งถูกฆ่าในคดีฆ่าเด็กที่เมืองโคเบะ
อะยะกะ วิลสัน (Ayaka Wilson) - นางแบบ
กอญสกอวอลา

กอญสกอวอลา (Końskowola, ) เป็นหมู่บ้านที่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศโปแลนด์ มีประชากร 2,188 คน 
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Sobibor transport list
United States Holocaust Memorial Museum
หมู่บ้านในประเทศโปแลนด์
เขื่อนแม่งัดสมบูรณ์ชล

เขื่อนแม่งัดสมบูรณ์ชล เป็นเขื่อนที่สร้างขึ้นตามพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เดิมชื่อว่า เขื่อนแม่งัด ตั้งอยู่บนลำน้ำแม่งัด สาขาแม่น้ำปิง ตำบลช่อแล  อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่ และยังตั้งอยู่ในอุทยานแห่งชาติศรีลานนา สำหรับทางเข้าเขื่อนอยู่ประมาณหลักกิโลเมตรที่ 41 บนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 107 (สายเชียงใหม่-ฝาง) เลี้ยวขวาไปอีกประมาณ 11 กิโลเมตร
== การก่อสร้าง ==
เขื่อนแม่งัดเริ่มก่อสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2520 โดยกรมชลประทาน การก่อสร้างตัวเขื่อนแล้วเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2527 ต่อมา กฟผ. ได้เข้ามาดำเนินการก่อสร้างโรงไฟฟ้าพลังน้ำในปี พ.ศ. 2528 แล้วเสร็จในปีเดียวกัน
พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามเขื่อนว่า เขื่อนแม่งัดสมบูรณ์ชล เมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2529 และเสด็จพระราชดำเนินทรงประกอบพิธีเปิดเขื่อน เมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2529
== ข้อมูลทั่วไป ==
ประเภทเขื่อน:  เขื่อนดิน
ตัวเขื่อน: สร้างปิดกั้นลำน้ำแม่งัด ที่บ้านใหม่ ตำบลช่อแล อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่
ลักษณะเขื่อน: เป็นเขื่อนดินถม สูง 59 เมตร ยาว 1,950 เมตร อ่างเก็บน้ำมีพื้นที่ 16 ตารางกิโลเมตร สามารถเก็บกักน้ำได้สูงสุด 264.7 ล้านลูกบาศก์เมตร&nbsp; มีปริมาณน้ำไหลเข้าอ่างเฉลี่ยปีละ 332 ล้านลูกบาศก์เมตร ติดตั้งเครื่องกำเนิดไฟฟ้า ขนาดกำลังผลิตเครื่องละ 4,500 กิโลวัตต์ จำนวน 2 เครื่อง รวมกำลังผลิตทั้งสิ้น 9,000 กิโลวัตต์ สามารถผลิตพลังงานไฟฟ้าได้ปีละ 24.5 ล้านกิโลวัตต์ชั่วโมง
== ประโยชน์ ==
ด้านการชลประทาน - สามารถส่งน้ำเข้าสู่พื้นที่เพาะปลูกในเขตโครงการได้ประมาณ 30,000 ไร่ และช่วยส่งน้ำสนับสนุนพื้นที่ เพาะปลูกของฝายสินธุกิจปรีชา (ฝายแฝก) จังหวัดเชียงใหม่ โครงการแม่ปิงเก่า จังหวัดลำพูน และพื้นที่เพาะปลูกโดยฝายของราษฎรอีกด้วย รวมพื้นที่ทั้งสิ้น 188,000 ไร่
ด้านพลังงานไฟฟ้า - เขื่อนสามารถผลิตกระไฟฟ้าได้ประมาณ 24.50 ล้านกิโลวัตต์
ด้านการประมง - เป็นแหล่งประมงน้ำจืดขนาดใหญ่ เป็นแหล่งผลิตอาหาร สร้างรายได้ให้แก่คนในท้องถิ่น
การท่องเที่ยว - เขื่อนแม่งัดเป็นแหล่งท่องเที่ยวอีกแห่งหนึ่งของจังหวัดเชียงใหม่ เหมาะแก่การท่องเที่ยวพักผ่อน อ่างน้ำเหนือเขื่อนมีทัศนียภาพที่งดงาม มีบริการนั่งแพ ร้านอาหาร
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
แม่งัดสมบูรณ์ชล
โครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ
สิ่งก่อสร้างในอำเภอแม่แตง
พาไพรัส (กระดาษ)

กระดาษพาไพรัส (Papyrus) เป็นกระดาษทำจากลำต้นกกอียิปต์ (พาไพรัส) ซึ่งเป็นกกชนิดหนึ่ง และเป็นที่มาของ "paper" ซึ่งแปลว่ากระดาษ กระดาษพาไพรัสยืดหยุ่นและคงต่อสภาพอากาศอันแห้งแล้งของอียิปต์ได้ดี
กระดาษพาไพรัสทำโดยการเฉือนต้นกกอียิปต์บาง ๆ ตามแนวยาวแล้วนำไปตากแดด นำลำเลียงของลำต้นจะทำให้เยื่อไม้ติดกันเป็นแผ่น ส่วนขนาดก็จะขึ้นอยู่กับจำนวนแผ่นของลำต้น เมื่อเสร็จแล้วก็ม้วนเก็บไว้ได้
พ
อียิปต์โบราณ
อำเภอภูเรือ

ภูเรือ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดเลย
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอภูเรือตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับแขวงไชยบุรี (ประเทศลาว) และอำเภอท่าลี่
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเมืองเลยและอำเภอวังสะพุง
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอภูหลวงและอำเภอด่านซ้าย
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอด่านซ้าย
== ประวัติ ==
ท้องที่อำเภอภูเรือแต่เดิมนั้นเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอท่าลี่ อำเภอเมืองเลย และอำเภอด่านซ้าย ต่อมาเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2511 จึงได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกบางตำบลของทั้ง 3 อำเภอออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอภูเรือ และต่อมาเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2517 อำเภอภูเรือจึงได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอภูเรือ ตามพระราชกฤษฎีกาลงวันที่ 28 มีนาคม
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองท้องที่ ===
อำเภอภูเรือแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 6 ตำบล 47 หมู่บ้าน ได้แก่
{|
|-
||1.||หนองบัว || || (Nong Bua)  || ||8 หมู่บ้าน||
|-
||2.||ร่องจิก || || (Rong Chik)   || ||10 หมู่บ้าน||
|-
||3.||ท่าศาลา || || (Tha Sala) || ||7 หมู่บ้าน||
|-
||4.||ปลาบ่า || || (Pla Ba) || ||7 หมู่บ้าน||
|-
||5.||ลาดค่าง  || ||(Lat Khang) || ||6 หมู่บ้าน||
|-
||6.||สานตม  || ||(San Tom) || ||9 หมู่บ้าน||
|}
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอภูเรือประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลภูเรือ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลหนองบัว
เทศบาลตำบลร่องจิก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลร่องจิกทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองบัว  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองบัว (นอกเขตเทศบาลตำบลภูเรือ)
องค์การบริหารส่วนตำบลท่าศาลา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าศาลาทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลปลาบ่า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปลาบ่าทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลลาดค่าง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลลาดค่างทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลสานตม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสานตมทั้งตำบล
== สถานที่ท่องเที่ยว ==
อุทยานแห่งชาติภูเรือ
น้ำตกสองคอน
น้ำตกปลาบ่า
ภูบักได
สถานีทดลองเกษตรที่สูง ภูเรือ
น้ำตกสายธารธรรม
== อ้างอิง ==
 
ภูเรือ
กกอียิปต์

กกอียิปต์ หรือ พาไพรัส (Egyptian papyrus)เป็นพืชน้ำชนิดหนึ่ง ที่เติบโตในพื้นที่ราบลุ่มริมแม่น้ำไนล์ เป็นพืชในวงศ์ Cyperaceae
== ลักษณะ ==
กกอียิปต์จัดอยู่ในกลุ่มไม้ล้มลุกหลายฤดู ส่วนของลำต้นอยู่ใต้ดิน ลักษณะภายนอกดูคล้ายกกลังกา แต่จะสูงและใหญ่กว่า ลำต้นตรงและขึ้นเป็นกอ ลำต้นส่วนที่โผล่ขึ้นพ้นผิวดินยาวประมาณ 1.2 - 2.40 เมตร ส่วนปลายของลำต้นมีริ้วรูปร่างกลมยาวออกจากส่วนปลายของลำต้นประมาณ 12 - 24 เซนติเมตร ในหนึ่งต้นมีประมาณ 50 - 100 เส้น ออกดอกเป็นช่อ มีสีน้ำตาลแดง
== ประโยชน์ ==
เนื้อต้นไม้ มีลักษณะชุ่มน้ำ และ เหนียวมีความสามารถในการตีเป็นเส้นและเชื่อมต่อด้วยยางของมันเอง สมัยโบราณ ชาวอียิปต์ในสมัยโบราณนำมาทำเป็นกระดาษ จะนำมาตากทำเป็นกระดาษและสานเป็นหลังคาบ้านและประดิษฐ์เป็นเครื่องใช้อื่น ๆ
กกอียิปต์มีสรรพคุณทางยาต่างๆ เช่นใบและดอก แก้อาเจียน ถ่ายพิษไข้ ยาระบายอ่อน ๆ 
ลำต้น นำมาตีด้วยไม้ นำน้ำยางมาสมานแผลโดยใช้ หรือนำลำต้นที่ตีเป็นเส้น มาดามกับโคลนเพื่อเป็นการเข้าเฝือก
== ไม้ประดับ ==
ปัจจุบันนำมาปลูกเป็นไม้ประดับ กกอียิปต์เจริญเติบโตได้ดีในพื้นที่ชื้นแฉะ ความต้องการแสงระดับปานกลาง ขยายพันธุ์โดยการแตกหน่อ
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
พืชที่ให้เส้นใย
ไม้ประดับ
พืชน้ำ
สกุลกก
สมุนไพร
พืชที่ใช้ทำของใช้
ไม้น้ำ
ศาลเจ้าคาซูงะ

ศาลเจ้าคาซูงะ  เป็นศาลเจ้าชินโตในเมืองนาระ จังหวัดนาระ ประเทศญี่ปุ่น สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 1311 และได้มีการซ่อมแซมอีกหลายครั้ง ศาลเจ้าแห่งนี้เป็นศาลเจ้าประจำตระกูลฟูจิวาระ และยังได้รับการยกย่องจากองค์การยูเนสโกให้เป็นมรดกโลกแห่งหนึ่งด้วย
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ
สิ่งก่อสร้างในนาระ
แหล่งมรดกโลกในประเทศญี่ปุ่น
คาซูงะ
อำเภอปากชม

ปากชม เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดเลย

== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอปากชมมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับแขวงเวียงจันทน์ และนครหลวงเวียงจันทน์ (ประเทศลาว)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอสังคม (จังหวัดหนองคาย) อำเภอนายูง และอำเภอน้ำโสม (จังหวัดอุดรธานี)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอนาด้วงและอำเภอเมืองเลย
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเชียงคาน
== ประวัติ ==
อำเภอปากชม เดิมเป็นตำบลหนึ่งขึ้นอยู่กับอำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย เนื่องจากสภาพภูมิประเทศของตำบลปากชมเป็นเขตทุรกันดาร การคมนาคมไม่สะดวก ประกอบกับเขตการปกครองของอำเภอเชียงคานกว้างขวางเกินไป จังเป็นปัญหาด้านการปกครอง กระทรวงมหาดไทยจึงได้ประกาศยกฐานะตำบลปากชม และตำบลใกล้เคียงอีก 2 ตำบล คือ ตำบลเชียงกลม และตำบลหาดคัมภีร์ ขึ้นเป็น กิ่งอำเภอปากชม ในวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2510 โดยมีผลตั้งแต่วันที่ 26 กันยายน ปีเดียวกัน
และอีก 4 ปี ต่อมากล่าวคือเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 รัฐบาลในขณะนั้นได้ออกพระราชกฤษฎีกายกฐานะกิ่งอำเภอปากชม ขึ้นเป็น อำเภอปากชม จึงมีฐานะเป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดเลย ซึ่งมีสภาพภูมิประเทศเป็นอำเภอชายแดน มีอาณาเขตติดต่อกับสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว โดยมีแม่น้ำโขงเป็นแม่น้ำแสดงการแบ่งเขตแดน เนื่องจากพื้นที่อำเภอปากชมเป็นเขตงานที่ผู้ก่อการร้านปฏิบัติการแทรกซึม และบ่อนทำลายทั้งทางด้านการทหาร และด้านการเมืองอย่างรุนแรง กองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร (กอ.รมน.) ร่วมกับกระทรวงมหาดไทย จึงได้กำหนดให้อำเภอปากชมเป็นอำเภอตัวอย่าง ตามแนวความคิดในการต่อสู้เพื่อเอาชนะคอมมิวนิสต์ยุทธการที่ 115 กอ.รมน. ตั้งแต่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2519 ซึ่งต่อมาได้มีการปรับปรุงแนวความคิดการปรับปรุงอำเภอให้เป็นอำเภอราษฎร์รัฐพัฒนา (อ.รรพ.) ของ กอ.รมน.
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอปากชมแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 6 ตำบล 50 หมู่บ้าน ได้แก่
{|
|-
||1.||ปากชม || ||||(Pak Chom)  || ||||12 หมู่บ้าน||
|-
||2.||เชียงกลม || ||||(Chiang Klom)   || ||||10 หมู่บ้าน||
|-
||3.||หาดคัมภีร์ || ||||(Hat Khamphi) || ||||6 หมู่บ้าน||
|-
||4.||ห้วยบ่อซืน || ||||(Huai Bo Suen) || ||||6 หมู่บ้าน||
|-
||5.||ห้วยพิชัย|| |||| (Huai Phichai) || ||||10 หมู่บ้าน||
|-
||6.||ชมเจริญ || ||||(Chom Charoen) || ||||6 หมู่บ้าน||
|}
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอปากชมประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลปากชม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปากชม เฉพาะหมู่ที่ 10 และบางส่วนของหมู่ที่ 1, 3
เทศบาลตำบลเชียงกลม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเชียงกลม เฉพาะบางส่วนของหมู่ที่ 1–2, 6
เทศบาลตำบลคอนสา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเชียงกลม เฉพาะหมู่ที่ 3–5, 7–10 และบางส่วนของหมู่ที่ 1–2, 6
องค์การบริหารส่วนตำบลนครหงษ์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปากชม เฉพาะหมู่ที่ 2, 4–9, 11–12 และบางส่วนของหมู่ที่ 1, 3
องค์การบริหารส่วนตำบลหาดคัมภีร์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหาดคัมภีร์ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยบ่อซืน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลห้วยบ่อซืนทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยพิชัย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลห้วยพิชัยทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลชมเจริญ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลชมเจริญทั้งตำบล
==อ้างอิง==
ปากชม
วิกิพีเดียภาษาปีเยมอนเต

วิกิพีเดียภาษาปีเยมอนเต เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาปีเยมอนเต เริ่มสร้างเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2549 ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษาปีเยมอนเตมีบทความมากกว่า 49,800 บทความ (ธันวาคม 2554)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วิกิพีเดียภาษาปีเยมอนเต
ปีเยมอนเต
ภาษาปีเยมอนเต

ภาษาปีเยมอนเต (piemontese; piemontèis) มีผู้พูดประมาณ 700,000 คนซึ่งส่วนใหญ่อยู่ในแคว้นปีเยมอนเตทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของอิตาลี ในทางภาษาศาสตร์ ภาษานี้รวมอยู่ในกลุ่มภาษาแกลโล-อิตาลิกทางภาคเหนือของอิตาลี (ร่วมกับภาษาลอมบาร์ด, ภาษาเอมีเลีย-โรมัญญา และภาษาลีกูเรีย) ซึ่งเป็นสาขาหนึ่งของกลุ่มภาษาโรมานซ์ตะวันตกซึ่งรวมภาษาฝรั่งเศส ภาษาอุตซิตา และภาษากาตาลาไว้ด้วย มีผู้พูดภาษาปีเยมอนเตในแคว้นปีเยมอนเต (ยกเว้นพื้นที่ที่อยู่ถัดจากแม่น้ำเซเซียไปทางทิศตะวันออก) แคว้นลีกูเรีย (พื้นที่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ใกล้เมืองซาโวนา) และแคว้นลอมบาร์เดีย (ในเทศบาลบางแห่งทางด้านตะวันตกสุดของเขตโลเมลลีนาในจังหวัดปาวีอา)
แม้ว่านักภาษาศาสตร์หลายคนจะถือว่าภาษาปีเยมอนเตเป็นภาษาเอกเทศและรัฐบาลแคว้นปีเยมอนเตให้การสนับสนุนบางประการแก่ภาษานี้ แต่รัฐบาลกลางของอิตาลีมองว่าภาษานี้เป็นภาษาถิ่นภาษาหนึ่งของภาษาอิตาลี ผู้ย้ายถิ่นออกจากปีเยมอนเตไปยังประเทศต่าง ๆ เช่น ฝรั่งเศส บราซิล สหรัฐ อาร์เจนตินา อุรุกวัย ในช่วง ค.ศ. 1850–1950 หลายคนใช้ภาษาปีเยมอนเตเป็นภาษาแม่
== อ้างอิง ==
 
ปีเยมอนเต
อำเภอนาด้วง

นาด้วง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดเลย
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอนาด้วงมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอปากชม และอำเภอน้ำโสม (จังหวัดอุดรธานี)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอสุวรรณคูหา (จังหวัดหนองบัวลำภู)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอนากลาง อำเภอนาวัง (จังหวัดหนองบัวลำภู) และอำเภอเอราวัณ
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเมืองเลย
== ประวัติ ==
ท้องที่อำเภอนาด้วง เดิมเป็นหมู่บ้านหนึ่งของตำบลนากลาง อำเภอหนองบัวลำภู จังหวัดอุดรธานี ในปี พ.ศ. 2480 ทางราชการได้มีการเปลี่ยนแปลงเขตจังหวัดอุดรธานีกับจังหวัดเลย โดยโอนพื้นที่หมู่ 6 และ 12 ของตำบลนากลาง  อำเภอหนองบัวลำภู จังหวัดอุดรธานี มาขึ้นกับท้องที่ตำบลทุ่งโพธิ์ อำเภอกุดป่อง จังหวัดเลย  ในปี พ.ศ. 2488 พื้นที่บ้านนาด้วงได้ย้ายมาขึ้นกับตำบลน้ำสวย อำเภอเมืองเลย พื้นที่ฝั่งตะวันออกของอำเภอเมืองเลย ของตำบลน้ำสวยมีบริเวณกว้างขวางและห่างไกลจากพื้นที่ราชการจึงมีการแยกหมู่ 5–6,10–12 (ในขณะนั้น) ตำบลน้ำสวย ตั้งขึ้นเป็นตำบลนาด้วง ในปี พ.ศ. 2510 และในปี พ.ศ. 2518 กำนัน ผู้ใหญ่บ้าน และราษฎรในตำบลนาด้วง ได้พิจารณาว่าสภาพทางภูมิศาสตร์ ลักษณะความเป็นอยู่ การประกอบอาชีพ แนวโน้มมีความเจริญในอนาคต จึงได้ตั้งตำบลเพิ่ม 3 ตำบลเพื่อเตรียมจัดตั้งกิ่งอำเภอ โดยแยกพื้นที่หมู่ 3,6,8 (ในขณะนั้น) ตำบลนาด้วง กับหมู่ 4 (ในขณะนั้น) ตำบลน้ำสวย ตั้งเป็นตำบลนาดอกคำ แยกพื้นที่หมู่ 1–2,7 (ในขณะนั้น) ตำบลนาด้วง ตั้งเป็นตำบลท่าสะอาด และแยกพื้นที่หมู่ 6,8 ของตำบลนาดินดำ ตั้งเป็นตำบลท่าสวรรค์
ก่อนที่ในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2520 ได้ผ่านความเห็นชอบของคณะกรรมการหมู่บ้าน สภาตำบล หัวหน้าส่วนราชการประจำอำเภอ จังหวัด สภาจังหวัด สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และกระทรวงมหาดไทยจึงได้ประกาศเขตท้องที่ ตำบลนาด้วง ตำบลนาดอกคำ ตำบลท่าสะอาด และตำบลท่าสวรรค์ อำเภอเมืองเลย รวมตั้งเป็น กิ่งอำเภอนาด้วง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 7 มกราคม ปีเดียวกัน โดยชื่อ "นาด้วง" ตั้งตามทุ่งนาที่นายพรานด้วงอพยพมาตั้งถิ่นฐานเมื่อประมาณ ปี พ.ศ. 2424 จนกระทั่งเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2534 จึงมีพระราชกฤษฎีกาฯ ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอนาด้วง จนถึงปัจจุบัน
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอนาด้วง แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 40 หมู่บ้าน ได้แก่
{|
|-
||1.||นาด้วง  || ||(Na Duang)  || ||11 หมู่บ้าน||
|-
||2.||นาดอกคำ  || ||(Na Dok Kham)   || ||17 หมู่บ้าน||
|-
||3.||ท่าสะอาด || || (Tha Sa-at) || ||7 หมู่บ้าน||
|-
||4.||ท่าสวรรค์ || || (Tha Sawan) || ||5 หมู่บ้าน||
|-
|}
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอนาด้วงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลนาด้วง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลนาด้วง
เทศบาลตำบลนาดอกคำ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาดอกคำทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลแก้วเมธี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาด้วง (นอกเขตเทศบาลตำบลนาด้วง)
องค์การบริหารส่วนตำบลท่าสะอาด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าสะอาดทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลท่าสวรรค์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าสวรรค์ทั้งตำบล
==อ้างอิง==
นาด้วง