pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
อย่าหน่วงเหนี่ยวเราไว้

อย่าหน่วงเหนี่ยวเราไว้"พระเยซูตรัสกับเธอว่า อย่าหน่วงเหนึ่ยวเราไว้ เพราะเรายังมิได้ขึ้นไปหาพระบิดาของเรา แต่จงไปหาพวกพี่น้องของเรา และบอกเขาว่า เราจะขึ้นไปหาพระบิดาของเราและพระบิดาของท่านทั้งหลาย ไปหาพระเจ้าของเราและพระเจ้าของท่านทั้งหลาย" หรือเดิมใช้ว่า อย่าแตะต้องเรา"พระเยซูตรัสกับเธอว่า อย่าแตะต้องเรา เพราะเรายังมิได้ขึ้นไปหาพระบิดาของเรา แต่จงไปหาพวกพี่น้องของเรา และบอกเขาว่า เราจะขึ้นไปหาพระบิดาของเราและพระบิดาของท่านทั้งหลาย และไปหาพระเจ้าของเราและพระเจ้าของท่านทั้งหลาย"" (Noli me tangere; Do not cling to me"Jesus said to her, Do not cling to me, for I have not yet ascended to the Father; but go to my brothers and say to them, 'I am ascending to my Father and your Father, to my God and your God." หรือ Do not touch me หรือ Touch me not) เป็นถ้อยคำที่พระเยซูกล่าวกับมารีย์ชาวมักดาลา เมื่อทรงพบนางหลังจากที่ทรงฟื้นขึ้นจากความตายตามที่บันทึกใน 
ประโยคนี้เป็นที่นิยมในเพลงสวดเกรกอเรียน (Gregorian chant) ในยุคกลาง และเป็นหัวข้อที่นิยมกันในงานจิตรกรรมที่เกี่ยวกับการคืนพระชนม์ของพระเยซู (Resurrection)
ประโยคเดิม “Μή μου ἅπτου” ในพระวรสารนักบุญยอห์นซึ่งเป็นภาษากรีกแปลว่า “จะหยุดยั้งเรานั้นหาได้ไม่” หรือ “จงอย่าหยุดยั้งเรา” มากกว่าที่จะแปลว่า “อย่าแตะต้องเรา” (Don't touch me) เช่นที่เคยแปลกันในบางฉบับ
== การใช้อย่างอื่น ==
noli-me-tangere หรือ touch me not ต้นไม้ชนิดหนึ่ง
อันล่วงละเมิดมิได้ (Noli me tangere) เป็นนวนิยายเรื่องหนึ่งของฟิลิปปินส์ ประพันธ์โดยโฆเซ่ ริซัล นักเขียนและนักปฏิวัติในยุคเรียกร้องเอกราชจากสเปน
กวีทอมัส ไวแอ็ทใช้ในโคลง (sonnet) 'hoso list to hunt “Whoso list to hunt” ซึ่งสันนิษฐานว่าเกี่ยวกับแอนน์ โบลีน
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
พระเยซู
มารีย์ชาวมักดาลา
== สมุดภาพ ==
ไฟล์:Riemenschneider Erscheinung des auferstandenen Christus.jpg|“อย่าหน่วงเหนี่ยวเราไว้” ราว ค.ศ. 1490–1492โดยทิลมัน รีเมนชไนเดอร์ (Tilman Riemenschneider)
ไฟล์:Duccio di Buoninsegna 001.jpg|“อย่าหน่วงเหนี่ยวเราไว้” ราว ค.ศ. 1308-1311โดยดุชโช
ไฟล์:Tizian 050.jpg|“อย่าหน่วงเหนี่ยวเราไว้” ราว ค.ศ. 1512โดยทิเชียน
ไฟล์:Correggio Noli Me Tangere.jpg|“อย่าหน่วงเหนี่ยวเราไว้” ราว ค.ศ. 1518 โดยอันโตนีโอ ดา กอร์เรจโจ
ไฟล์:Tintoretto; Noli me tangere.jpg|“อย่าหน่วงเหนี่ยวเราไว้” ราว ค.ศ. 1524โดยตินโตเรตโต
ศิลปะเกี่ยวกับนักบุญ
ศิลปะเกี่ยวกับพระเยซู
เอพีไอ

เอพีไอ หรือ ส่วนต่อประสานโปรแกรมประยุกต์ (application programming interface: API) หมายถึงวิธีการที่ระบบปฏิบัติการ ไลบรารี หรือบริการอื่น ๆ เปิดให้โปรแกรมคอมพิวเตอร์สามารถติดต่อเรียกใช้งานได้ เอพีไอ แบ่งเป็น
เอพีไอที่ขึ้นกับภาษา (language-dependent API) คือ เอพีไอ ที่สามารถการเรียกใช้จากโปรแกรมที่เขียนขึ้นด้วยภาษาเพียงภาษาใดภาษาหนึ่ง
เอพีไอไม่ขึ้นกับภาษา (language-independent API) คือ เอพีไอ ที่สามารถเรียกได้จากโปรแกรมหลายๆภาษา
 
ไลบรารีคอมพิวเตอร์
มารีศ

มารีศ หรือ ม้ารีด เป็นยักษ์กายสีขาว เป็นบุตรของนางกากนาสูร เมื่อทศกัณฐ์ได้ฟังคำยอโฉมนางสีดาจากนางสำมนักขา ก็ให้หลงใหลอยากได้นางเป็นชายา จึงบังคับมารีศให้แปลงเป็นกวางทองเดินไปให้นางสีดาเห็น นางสีดาอยากได้กวางทองจึงอ้อนวอนให้พระรามออกไปจับมาให้ พระรามรู้ว่าเป็นยักษ์จึงใช้ศรยิงมารีศล้มลง มารีศแกล้งดัดเสียงเป็นพระรามร้องขึ้นดัง ๆ เหมือนได้รับบาดเจ็บ นางสีดาได้ยินคิดว่าพระรามมีอันตรายขอให้พระลักษมณ์ตามไปช่วย แล้วมารีศก็ขาดใจตาย
มารีศมีภรรยาชื่อแก้วเจษฎา มีบุตรสามคนคือ ชิวหา นนยวิก และวายุเวก
อนึ่งในจิตรกรรมฝาผนังที่วัดพระศรีรัตนศาสดาราม สะกดชื่อมารีศว่า "ม้ารีด" โดยภาพของมารีศมีลักษณะคือตัวเป็นม้า หน้าเป็นยักษ์
== ลักษณะหัวโขน ==
กายสีขาว สวมมงกุฎ 3 กลีบ
== อ้างอิง ==
ตัวละครในรามเกียรติ์
พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ (ปัญญา อินฺทปญฺโญ)

พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ นามเดิม ปัญญา ทิพย์มณฑา ฉายา อินทปญฺโญ (8 ตุลาคม พ.ศ. 2465 - 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551) อดีตเจ้าอาวาสวัดไร่ขิง และผู้สร้างโรงพยาบาลเมตตาประชารักษ์
== ประวัติ ==
พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ เดิมชื่อ ปัญญา ทิพย์มณฑา เป็นบุตรของนายไป๋และนางแช่ม ทิพย์มณฑา อาชีพกสิกรรม เกิดเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2465 ที่อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม ได้บรรพชาเป็นสามเณรเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2477 ขณะมีอายุได้ 12 ปี ณ วัดกลางบางแก้ว อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม พระครูปัจฉิมทิศบริหาร (เกิด) วัดงิ้วลาย ตำบลงิ้วลาย อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม เป็นพระอุปัชฌาย์  ต่อมาเมื่ออายุได้ 20 ปี จึงได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุที่วัดเดิม เมื่อวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2485 โดยมีพระพุทธวิถีนายก (เพิ่ม ปุญฺญวสโน) เป็นพระอุปัชฌาย์ และได้รับฉายาว่า "อินทฺปญฺโญ"
พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ ดำรงตำแหน่งในทางปกครองคณะสงฆ์ อาทิ เจ้าอาวาสวัดไร่ขิง อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม และที่ปรึกษาเจ้าคณะภาค 14 เป็นต้น สำหรับสมณศักดิ์ชั้นสุดท้ายเป็นที่พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ พระราชาคณะเจ้าคณะรอง ชั้นหิรัญบัฏ เมื่อ พ.ศ. 2539 ตลอดชีวิตของท่าน ได้ทุ่มเทเวลาให้กับการพัฒนาด้านบริการชุมชนและสาธารณสุข โดยเฉพาะการสร้างโรงพยาบาลเมตตาประชารักษ์ (วัดไร่ขิง) ซึ่งมีชื่อเสียงในด้านการรักษาดวงตา
พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ (ปัญญา อินทปญฺโญ) มีโรคประจำตัวคือโรคเบาหวาน โรคหัวใจ และความดันโลหิตสูง และป่วยเรื้อรังมานานนับสิบปี ท่านได้เข้ารักษาตัวครั้งสุดท้ายที่โรงพยาบาลธนบุรี เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 และมรณภาพเมื่อกลางดึกวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ด้วยอาการสงบจากอาการติดเชื้อที่ปอดและกระแสโลหิต สิริรวมอายุได้ 85 ปี 4 เดือน 5 วัน พรรษา 65 พรรษา พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานน้ำสรงศพและพระราชทานโกศแปดเหลี่ยม ตามสมณศักดิ์
== สมณศักดิ์ ==
5 ธันวาคม พ.ศ. 2500 เป็นพระครูสัญญาบัตรที่ พระครูทักษิณานุกิจ
5 ธันวาคม พ.ศ. 2504 เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญที่ พระปัญญาวิมลมุนี
5 ธันวาคม พ.ศ. 2511 เป็นพระราชาคณะชั้นราชที่ พระราชปัญญาภรณ์ สุนทรธรรมวาที ศรีปริยัติกิจ ยติคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
5 ธันวาคม พ.ศ. 2524 เลื่อนเป็นพระราชาคณะชั้นเทพที่ พระเทพวรเวที นรสีห์ธรรมานุนายก ตรีปิฎกวิภูษิต ยติคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
5 ธันวาคม พ.ศ. 2533 เลื่อนเป็นพระราชาคณะชั้นธรรมที่ พระธรรมมหาวีรานุวัตร พิพัฒนกิจโกศล โสภณธรรมสุธี ศรีปริยัติกิจจานุกิจ มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
5 ธันวาคม พ.ศ. 2539 รับสถาปนาเป็นพระราชาคณะเจ้าคณะรองที่ พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ ญาณวิสุทธจริยาปริณายก ดิลกศีลาทิขันธสุนทร บวรธรรมภาณ๊ สาธุการีธรรมากร มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
== อ้างอิง ==
วัดไร่ขิงจะเปิดให้พุทธศาสนิกชนสรงน้ำศพเจ้าอาวาสวันพรุ่งนี้ (หนังสือพิมพ์เสียงใต้ วันพฤหัสบดีที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551)
เจ้าคณะภาค 14
ภิกษุในสังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย
ปัญญา
เปรียญธรรม 6 ประโยค
เจ้าอาวาสวัดไร่ขิง
ภิกษุจากจังหวัดนครปฐม
บุคคลจากอำเภอนครชัยศรี
สถานีเสียงประชาชนแห่งประเทศไทย

สถานีวิทยุเสียงประชาชนแห่งประเทศไทย เป็นสถานีวิทยุซึ่งพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย ใช้เป็นกระบอกเสียงในการเผยแพร่ข่าวสารและแนวคิดอุดมการณ์คอมมิวนิสต์  สถานีนี้ใช้ความถื่คลื่นสั้น (short wave)ในการส่งออกอากาศ รับฟังได้ชัดเจนทั่วประเทศไทย  เริ่มส่งกระจายเสียงประมาณปี พ.ศ. 2508 ระยะแรกส่งสัญญาณจากกรุงฮานอย ประเทศเวียดนามเหนือ (ประเทศเวียดนามในปัจจุบัน) ก่อนจะย้ายไปส่งสัญญาณที่เมืองคุนหมิง ประเทศจีน ในปี พ.ศ. 2508 จนกระทั่งวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2522 มีการเจรจาความสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างไทยกับจีน พรรคคอมมิวนิสต์จีน โดยไทยได้ขอให้สถานีวิทยุดังกล่าวในจีน หยุดส่งกระจายเสียงเพื่อแลกกับการที่ไทยยอมให้จีนส่งอาวุธผ่านไทยไปให้เขมรแดงสู้กับเวียดนามที่เข้ามายึดกัมพูชาการ ทำให้พรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย ต้องจัดตั้งสถานีวิทยุขี้นมา และส่งกระจายเสียงโดยใช้สถานีส่งต่างๆ เช่น ผาจิ จังหวัดพะเยา ภูหินร่องกล้า จังหวัดพิษณุโลก ฯลฯ  ส่งได้ไม่กี่เดือน ก็ถูกทหารไทยบุกยึดเครื่องส่ง เป็นการยุติบทบาทของสถานีวิทยุเสียงประชาชนแห่งประเทศไทย
== อ้างอิง ==
ถ้ำวิทยุ ถ้ำคอมมิวนิสต์แห่งภูหินร่องกล้า
== แหล่งข้อมูล ==
บทเพลงต่างๆที่ออกอากาศทางสถานีเสียงประชาชนแห่งประเทศไทย
พรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย
สถานีวิทยุในอดีต
แม็คโคร

บทความนี้เกี่ยวกับบริษัทข้ามชาติ สำหรับห้างค้าส่งแบบสมาชิกดูที่ สยามแม็คโคร
แม็คโคร (Makro) เป็นบริษัทที่ก่อตั้งในประเทศเนเธอร์แลนด์ โดยสมาคมโกดังสินค้า เรียกอีกชื่อว่าซื้อสินค้าด้วยเงินสดแล้วขนสินค้าไปเอง (cash and carries) ประกอบกิจการค้าส่งแบบสมาชิก เปิดสาขาแรกในปี พ.ศ. 2511 ที่กรุงอัมสเตอร์ดัม จากนั้นในปีต่อมาจึงได้เปิดสาขาเพิ่มในประเทศและขยายสู่ประเทศอื่น ๆ ในทวีปยุโรป
== ดูเพิ่ม ==
แม็คโคร (ประเทศไทย)
== อ้างอิง ==
บริษัทของเยอรมนี
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2511
บริษัทข้ามชาติ
ปีเตอร์ แพน

ปีเตอร์ แพน (Peter Pan) เป็นตัวละครตัวหนึ่งที่สร้างขึ้นโดยนักประพันธ์ชาวสก๊อต ชื่อ เจ. เอ็ม. แบร์รี่ เป็นเด็กชายผู้หนึ่งที่สามารถบินได้ และมีมนต์พิเศษในการปฏิเสธการเติบโตเป็นผู้ใหญ่ แต่กลับเป็นเด็กตลอดกาล เขาใช้ชีวิตวัยเด็กตลอดกาลของเขาท่องเที่ยวผจญภัยอยู่ในเกาะเล็ก ๆ แห่งหนึ่งในดินแดนเนเวอร์แลนด์ เป็นหัวหน้าของแก๊งเด็กหลง อยู่กับหมู่นางฟ้า และต่อสู้กับโจรสลัด ปีเตอร์ แพนจะมาพบปะกับเด็กธรรมดา ๆ ในโลกภายนอกบ้างเป็นครั้งคราว
ตัวละคร ปีเตอร์ แพน ปรากฏตัวครั้งแรกในตอนหนึ่งของ "The Little White Bird" ซึ่งเป็นนวนิยายสำหรับผู้ใหญ่ ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1902 หลังจากนั้นจึงได้พิมพ์แยกเป็นเรื่องของตนเองในปี ค.ศ. 1906 ในฐานะหนังสือเด็ก ใช้ชื่อเรื่องว่า Peter Pan in Kensington Gardens ปีเตอร์ แพนมีชื่อเสียงโด่งดังขึ้นมาจากการแสดงละครเวทีเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม 1904 เรื่อง Peter Pan หรือ The Boy Who Wouldn't Grow Up ต่อมามีการดัดแปลงละครเวทีเรื่องนี้ไปเป็นนวนิยาย ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1911 ใช้ชื่อเรื่องว่า ปีเตอร์กับเวนดี้ ภายหลังเปลี่ยนชื่อเรื่องเป็น ปีเตอร์ แพน กับเวนดี้ ชื่อสกุลของ "แพน" มาจากชื่อของเทพกรีกองค์หนึ่งผู้เป็นเทพแห่งดนตรี ซึ่งปีเตอร์มักเป่าขลุ่ยชนิดหนึ่งที่เรียกว่า "ขลุ่ยแพน"
ในเวลาต่อมา ปีเตอร์ แพน ถูกดัดแปลงและสร้างเหตุการณ์ต่อเนื่องทั้งก่อนและหลังเรื่องเล่าเดิมไปอีกมากมาย ผลงานดัดแปลงวรรณกรรมเรื่องนี้ที่มีชื่อเสียงมากที่สุด คือการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์การ์ตูนของ วอลท์ ดิสนีย์ เรื่อง ปีเตอร์ แพน ในปี ค.ศ. 1953 นอกจากนี้มีการแสดงละครเพลงบรอดเวย์ เรื่อง ปีเตอร์ แพน ภาพยนตร์เรื่อง ฮุค ในปี ค.ศ. 1991 ภาพยนตร์เรื่อง ปีเตอร์ แพน ในปี ค.ศ. 2003 และนวนิยายภาคต่อ เรื่อง Peter Pan in Scarlet'' ในปี ค.ศ. 2006 นอกจากนี้ ปีเตอร์ แพน ยังปรากฏในผลงานอื่น ๆ อีกมากมาย
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ปีเตอร์แพน Peter Pan หนังสือนิทานคลาสสิก 2 ภาษา 
ปีเตอร์ แพน
ตัวละครที่เป็นนักดาบ
ตัวละครชายในแอนิเมชัน
สดายุ

นกสดายุ หรือ พระยาสดายุเป็นพระยาปักษาชาติ (นก)หนึ่งในตัวละครในเรื่องรามเกียรติ์ เป็นสหายกับท้าวทศรถ เมื่อทศกัณฐ์ไปลักนางสีดาจากบรรณศาลา พาอุ้มเหาะจะนำไปไว้ ณ สวนขวัญ กรุงลงกา ขณะที่พระรามไม่อยู่ในอาศรม แต่นกสดายุบินผ่านมาเห็นเหตุการณ์จึงเข้ามาสกัดไว้ ผลสุดท้าย พระยาสดายุหรือ นกสดายุถูกขว้างด้วยแหวนของนางสีดาปีกหักตกลงมายังพื้นดินแต่ยังไม่ตาย ทศกัณฐ์พานางสีดาหนีไปได้ สดายุรอคอยแจ้งเหตุกับ พระรามที่ออกติดตามหานางสีดา เมื่อพระรามมาเจอสดายุก็ได้มอบแหวนของนางสีดาให้แล้วจึงสิ้นชีพไป
== ข้อมูลเพิ่มเติม ==
สัตว์หิมพานต์ประเภทนก-นกสดายุ
รามเกียรติ์-หอมรดกไทย-เดริ่มศึกทศกกรรฐ์ 
ตัวละครรามเกียรติ์-นางสำมนักขา, สุพรรณมัจฉา, นางเบญกาย, นางมณโฑ, สดายุ 
เล่าเรื่องรามเกียรติ์ผ่านบานหน้าต่างอุโบสถวัดคลองแห 
บ้านจอมยุทธ - รามเกียรติ์ฉบับร้อยแก้ว-ทศกรรฐ์ลักนางสีดา
อนุรักษ์ไทย-พญานกสดายุ
ส
ชีวิตศิลปิน

ชีวิตศิลปิน หรือ ชีวิตจิตรกร, ประติมากร, และสถาปนิกผู้ดีเด่น (Le Vite delle più eccellenti pittori, scultori, ed architettori; Lives of the Most Excellent Painters, Sculptors, and Architects) เป็นหนังสือชีวประวัติที่เขียนในคริสต์ศตวรรษที่ 16 โดย จิตรกรและสถาปนิก จอร์โจ วาซารี ซึ่งถือกันว่าอาจจะเป็นหนังสือเกี่ยวกับศิลปะที่สำคัญที่สุดและยังใช้อ้างอิงกันมากที่สุดในวงการศิลปะ “เป็นงานเขียนเกี่ยวกับศิลปะที่สำคัญที่สุดในสมัยเรอเนซองส์” และ “เป็นรากฐานของการเขียนประวัติศาสตร์ศิลปะ” ชื่อหนังสือมักจะเรียกกันสั้นๆ ว่า “Vite” หรือ “Lives” หรือ “ชีวิตศิลปิน”
== อ้างอิง ==
จิตรกร
สถาปนิก
ประติมากร
ชีวประวัติ
วรรณกรรมทั่วไป
การแยกใช้อำนาจ

การแยกใช้อำนาจ เป็นแบบจำลองวิธีการปกครองรัฐ มีขึ้นครั้งแรกในกรีซโบราณ ภายใต้แบบจำลองนี้ รัฐแบ่งออกเป็นอำนาจต่าง ๆ ซึ่งแต่ละอำนาจมีอำนาจแยกเป็นเอกเทศต่อกัน และมีขอบเขตความรับผิดชอบต่างกัน เพื่อที่อำนาจของอำนาจหนึ่งจะไม่ไปขัดกับอำนาจที่สัมพันธ์กับอีกอำนาจหนึ่ง การแยกใช้อำนาจนี้ปกติแบ่งเป็นอำนาจนิติบัญญัติ อำนาจบริหารและอำนาจตุลาการ
กฎหมายรัฐธรรมนูญ
ปรัชญากฎหมาย
 
คำศัพท์การเมือง
ฮาร์พี

ฮาร์พี (harpy, /hɑrpi/) เป็นสิ่งมีชีวิตตามตำนานกรีกซึ่งมีรูปกายเป็นมนุษย์ผู้หญิง มีท่อนล่างอย่างนก และมีปีก
กล่าวกันว่าแต่เดิมฮาร์ปีมีเพียงสองตนเท่านั้น คือเอลโล และโอไซพีเทส ธิดาแห่งเธามาส และโอเชียนิดนามอิเล็กตร้า (โอเชียนิดคือนิมฟ์แห่งทะเล) เธามาสผู้นี้เป็นโอรสของพอนทัสและไกอา ทั้งพอนทัสและไกอาต่างก็เป็นเทพเจ้าโบราณของกรีก โดยพอนทัสเป็นเทพแห่งทะเล ส่วนไกอาเป็นเทพแห่งพิภพ ฮาร์ปีทั้งสองเป็นพี่น้องกับเทวีไอริส ซึ่งเป็นเทวีผู้ทำหน้าที่นำสารให้กับเหล่าเทพเจ้าต่างๆ เช่นเดียวกับเฮอร์เมส หากแต่เฮอร์เมสนั้นขึ้นตรงต่อเทพบดีซูส ในขณะที่ไอริสเป็นเทวีใต้บัญชาของเฮร่า เทวีไอริสยังมีปีกเป็นนกเช่นเดียวกับอีรอส และมักถูกกล่าวถึงในลักษณะของสาวน้อยมีปีก ถือคทานำสาร นอกจากนี้ไอริสยังเป็นเทวีพรหมจรรย์ และถือเป็นเทวีแห่งสะพานสายรุ้งอีกด้วย
เรื่องที่เป็นที่รู้จักกันดีเกี่ยวกับฮาร์ปีคือเรื่องเมื่อครั้งเรืออาร์โกมาขึ้นฝั่งที่เธรส ในตอนนั้นมีนักพยากรณ์ตาบอดผู้หนึ่งนามว่าฟีนูสนำความลับของสวรรค์มาบอกแก่คนนอกมากเกินไป เทพเจ้าซูสจึงทรงสั่งให้พวกฮาร์ปีมาขโมยอาหารของฟีนูสเป็นการทรมาน เซเทสและคาลาอีสบุตรของเทพเจ้าแห่งสายลมเหนือโบรีอัสจึงทำหน้าที่ขับไล่เหล่าฮาร์ปีนี้ไป ยังมีบางตำนานกล่าวว่าฮาร์ปีถูกเซเทสและคาลาอีสฆ่าตาย นอกนั้นเล่าว่าเทวีไอริสได้ลงมาห้ามไว้ทัน หากแต่เหล่าฮาร์ปีก็ต้องตายเพราะอดอยากอาหารอยู่ดี
ในเรื่องเจสันกับขนแกะทองคำนั้น ฮาร์พีได้ถูกกล่าวถึงว่าเป็นสุนัขล่าเนื้อของซูส การปรากฏตัวของฮาร์พีจะสร้างความน่าขยะแขยงไว้ในทุกๆที่ที่มันไป ฮาร์พีจะกินทุกสิ่งทุกอย่างที่ขวางหน้าและทิ้งมูลที่มีกลิ่นเหลือรับจนไม่ว่าสิ่งมีชีวิตใดก็ทนไม่ได้
ในเทพปกรณัมกรีกยังมีการกล่าวถึงฮาร์ปีตนอื่นๆ อีก ซึ่งคาดว่าเป็นการเสริมแต่งเข้ามาภายหลังเช่นฮาร์ปีที่มีชื่อว่าโพดาร์กซึ่งเป็นมารดาของม้าศักดิ์สิทธิ์สองตัวชื่อซานธุสและบาเลียส (ม้าของอะคิลลีส) โดยมีเทพเจ้าแห่งสายลมตะวันตกเซฟเฟอรุสเป็นบิดา
บางตำนานกล่าวว่าเป็นสมุนรับใช้ของเทพเจ้าฮาเดส โดยทำหน้าที่หาวิญญาญที่เป็นอาหารมาสังเวยให้ที่นรกทาทาร์ลัส อาศัยอยู่ที่ชั้นบรรยากาศ (หรือว่ากันว่าตามหมู่เมฆนั้นเอง) มีความสามารถเกี่ยวกับลม และมักจะเป็นตัวร้ายที่มักจะโผล่มาในการโกรษแค้นของเหล่าเทพ โดยยกตัวอย่างจากตำนานที่ทำให้นกฮาร์พีโด่งดังอันหนึ่งคือ ตำนานเจสันและขนแกะทองคำ โดนตำนานกล่าวว่า คิงเพเนอุสถูกพระเจ้า สาปไม่ให้กินอาหารได้ เพราะทุกครั้งที่จะกินอาหาร จะมีเหล่านกฮาร์พีมาบินวนโฉบแย่งอาหารไป ทำให้ไม่สามารถกินอาหารได้เลย จนกระทั่งได้รับการช่วยเหลือจากพวกเจสัน หลังจากนำเรืออาร์โก้เทียบท่า โดยการฆ่านกฮาร์พีทิ้งเสีย ว่ากันว่าฮาร์พีมี3พี่น้อง นามว่า Aello Celaeno และ Ocypete
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ฮาร์พี กินรีฝรั่ง
สิ่งมีชีวิตในตำนานกรีก
ปฏิบัติการโอเวอร์ลอร์ด

ปฏิบัติการโอเวอร์ลอร์ด (Operation Overlord) เป็นรหัสนามสำหรับยุทธการที่นอร์ม็องดี ปฏิบัติการของฝ่ายสัมพันธมิตรที่ได้เปิดฉากการบุกครองที่ประสบความสำเร็จในดินแดนยุโรปตะวันตกที่อยู่ภายใต้การยึดครองของเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ปฏิบัติการครั้งนี้ได้เปิดฉากขึ้นเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1944 ด้วยการยกพลขึ้นบกที่นอร์ม็องดี (ปฏิบัติการเนปจูน, ยังเป็นที่รู้จักกันทั่วไปคือ ดี-เดย์) การโจมตีทางอากาศโดยเหล่าพลร่มที่มาพร้อมกับเครื่องบินบรรทุกจำนวน 1,200 ลำที่ล่วงหน้าออกไปก่อนที่จะมีการโจมตีด้วยการยกพลสะเทิ้นน้ำสะเทิ้นบกด้วยเรือจำนวน 5,000 ลำ จำนวนทหารเกือบ 160,000 นายได้ข้ามช่องแคบอังกฤษเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน และทหารของฝ่ายสัมพันธมิตรมีจำนวนมากกว่าสองล้านนายในฝรั่งเศสในช่วงสิ้นเดือนสิงหาคม
การตัดสินใจที่จะรับรองว่าจะบุกครองข้ามช่องแคบในปี ค.ศ. 1944 ได้ถูกจัดขึ้นที่การประชุมไทรเดนท์ในกรุงวอชิงตันในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1943 นายพล ดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์ ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้บัญชาการแห่งกองบัญชาการทหารสูงสุดของกองกำลังพันธมิตรรบนอกประเทศ (Supreme Headquarters Allied Expeditionary Force-SHAEF) และนายพล เบอร์นาร์ด มอนต์โกเมอรี ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้บัญชาการแห่งกองทัพที่ 21 ซึ่งประกอบไปด้วยทั้งหมดของกองกำลังทางภาคพื้นดินที่เกี่ยวข้องที่จะบุกครอง ชายฝั่งของนอร์ม็องดีบนทางด้านตะวันตกเฉียงเหนือของฝรั่งเศสได้ถูกเลือกให้เป็นที่ตั้งของการบุกครอง ด้วยฝ่ายอเมริกันได้กำหนดพื้นที่คือส่วนหนึ่งของรหัสนามว่า ยูทาห์ และโอมาฮ่า ส่วนฝ่ายอังกฤษที่ซอร์ด และโกลด์ และฝ่ายแคนาดาที่จูโน เพื่อให้เป็นไปตามสภาพที่ได้คาดหวังไว้ในหัวหาดนอร์ม็องดี เทคโนโลยีพิเศษได้ถูกพัฒนาขึ้น รวมทั้งท่าเรือเทียมสองแห่งที่ถูกเรียกว่า มัลเบอร์รี่ ฮาร์เบอร์ และขบวนของรถถังที่ศึกษาเป็นพิเศษที่มีชื่อว่า Hobart's Funnies ในช่วงเดือนที่นำไปสู่การบุกครอง ฝ่ายสัมพันธมิตรได้ดำเนินการล่อลวงทางทหารอย่างเป็นรูปธรรม ปฏิบัติการบอดีการ์ด การให้ข้อมูลข่าวสารที่ผิดทั้งอิเล็กทรอนิกส์และภาพ ด้วยเหตุนี้ทำให้เยอรมันเกิดเข้าใจผิดเกี่ยวกับวันที่และสถานที่ของการยกพลขึ้นบกหลักของฝ่ายสัมพันธมิตร ฟือเรอร์ อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ได้มอบหมายให้จอมพล แอร์วีน ร็อมเมิล ในความรับผิดชอบของการพัฒนาป้อมปราการตลอดแนวทั้งหมดของกำแพงแห่งแอตแลนติกที่ฮิตเลอร์ได้ป่าวประกาศเอาไว้ในความคาดหมายของการบุกครอง
ฝ่ายสัมพันธมิตรไม่สามารถบรรลุวัตถุประสงค์ได้เลยสำหรับวันแรก แต่พวกเขาได้ปักหลักทางภาคพื้นดินที่พวกเขาได้ค่อยๆขยายมากขึ้น เมื่อพวกเขาสามารถเข้ายึดครองท่าเรือแชร์บัวก์ เมื่อวันที่ 26 มิถุนายน และเมืองก็อง เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม การโจมตีตอบโต้กลับที่ล้มเหลวโดยกองทัพเยอรมัน เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม จำนวนทหารที่เหลือ 50,000 นายของกองทัพที่เจ็ดถูกดักล้อมอยู่ในวงล้อมฟาเลส์ ฝ่ายสัมพันธมิตรได้เปิดฉากการบุกครองที่สองจากทะเลเมดิเตอร์เรเนียนจากทางตอนใต้ของฝรั่งเศส(รหัสนามว่า ปฏิบัติการดรากูน) เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม และการปลดปล่อยกรุงปารีสที่ตามมา เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม กองทัพเยอรมันได้ล่าถอยไปยังตะวันออกข้ามแม่น้ำแซน เมื่อวันที่ 30 สิงหาคม ค.ศ. 1944 อันเป็นการยุติของปฏิบัติการโอเวอร์ลอร์ด
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
 
แนวรบด้านตะวันตก (สงครามโลกครั้งที่สอง)
การบุกครองในสงครามโลกครั้งที่สอง
การบุกครองโดยออสเตรเลีย
การบุกครองโดยแคนาดา
การบุกครองโดยสหราชอาณาจักร
การบุกครองโดยสหรัฐ
การบุกครองฝรั่งเศส
ยุทธการและปฏิบัติการทางทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
ชื่อรหัส
เอช. ไรเดอร์ แฮ็กการ์ด

เอช. ไรเดอร์ แฮ็กการ์ด หรือชื่อเต็มว่า เซอร์ เฮนรี ไรเดอร์ แฮ็กการ์ด (Sir Henry Rider Haggard) (22 มิถุนายน ค.ศ. 1856 - 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1925) เป็นนักเขียนนวนิยายแนวผจญภัย ที่มีฉากหลังของเรื่องอยู่ในดินแดนอันแปลกประหลาด เช่น ในแอฟริกา เป็นต้น เขายังเป็นหนึ่งในผู้ปฏิรูประบบเกษตรกรรมในดินแดนต่างๆ ในอาณาเขตของสหราชอาณาจักรด้วย เขาได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นอัศวิน ในปี ค.ศ. 1919
งานเขียนชิ้นสำคัญของแฮ็กการ์ดได้แก่ "สมบัติพระศุลี" (King Solomon's Mines) พร้อมภาคต่อคือ "อัลลัน ควาเตอร์ไมน์" (Allan Quatermain) และเรื่อง "She" กับภาคต่อคือ "Ayesha" ซึ่งทั้งหมดเป็นนวนิยายผจญภัยในดินแดนอันลึกลับแห่งแอฟริกา นอกจากนี้เขายังมีชื่อเสียงจากนวนิยายเชิงมหากาพย์ของไวกิ้ง เรื่อง "Eric Brighteyes"
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2399
นักเขียนชาวอังกฤษ
แนวรบด้านตะวันตก เหตุการณ์ไม่เปลี่ยนแปลง

แนวรบด้านตะวันตก เหตุการณ์ไม่เปลี่ยนแปลง (Im Westen nichts Neues; All Quiet on the Western Front) เป็นนวนิยายของเอริช มาเรีย เรอมาร์ค ทหารผ่านศึกชาวเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่ 1 สะท้อนถึงความสยดสยองของสงคราม และความรู้สึกของเหล่าทหารเมื่อต้องกลับมาใช้ชีวิตแบบพลเรือนอีกครั้ง หนังสือตีพิมพ์ครั้งแรกในเยอรมัน ใช้ชื่อเรื่องว่า Im Westen nichts Neues ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1929 และต่อมาได้แปลออกไปกว่า 25 ภาษา ตีพิมพ์จำหน่ายมากกว่า 2 ล้าน 5 แสนเล่ม ภายในเวลาเพียงสิบแปดเดือนหลังจากพิมพ์ครั้งแรก
นวนิยายฉบับภาษาไทย ใช้ชื่อว่า แนวรบด้านตะวันตก เหตุการณ์ไม่เปลี่ยนแปลง เป็นพระนิพนธ์แปลโดยหม่อมเจ้าขจรจบกิตติคุณ กิติยากร ตีพิมพ์ครั้งแรกในหนังสือพิมพ์รายเดือนชื่อ "ทหารราบ" ในปี พ.ศ. 2472 (ค.ศ. 1929) และรวมเล่มจำหน่ายครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2478 โดยสำนักพิมพ์จำหน่าย "โชติ แพร่พันธุ์"
ในปี ค.ศ. 1930 มีการดัดแปลงจากนวนิยายไปเป็นภาพยนตร์ กำกับโดย ลิวอิส ไมล์สโตน ใช้ชื่อเดียวกันกับชื่อหนังสือและได้รับรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และผู้กำกับยอดเยี่ยม

== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
แนวรบด้านตะวันตกเหตุการณ์ไม่เปลี่ยนแปลง - ฉบับพิมพ์เป็นอนุสรณ์ในงานพระราชทานเพลิงศพ หม่อมเจ้าขจรจบกิตติคุณ กิติยากร ท.จ. ณ เมรุหน้าพลับพลาอิสริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส วันที่ 22 มีนาคม พุทธศักราช 2510
นวนิยายอิงประวัติศาสตร์
วรรณกรรมภาษาเยอรมัน
วรรณกรรมแปล
ภาพยนตร์อนุรักษ์หอทะเบียนภาพยนตร์แห่งชาติสหรัฐ
อันเดรอา เดล ซาร์โต

อันเดรอา เดล ซาร์โต (Andrea del Sarto, ราว ค.ศ. 1486 - ค.ศ. 1531) เป็นจิตรกรสมัยศิลปะเรอเนซองส์และแมนเนอริสม์ยุคต้นของประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 16 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพสีน้ำมัน จิตรกรร่วมสมัยยกย่องอันเดรอา เดล ซาร์โตว่า  "Senza errori”"หรือผู้ไม่ทำผิดและถือกันว่ามีความสามารถไม่ด้อยไปกว่าราฟาเอล
== ชีวิตเบื้องต้น ==
อานเดรอาเกิดที่เมืองกวาลฟอนโดไม่ไกลจาก ฟลอเรนซ์ราวปี ค.ศ. 1486 หรือ 1487 เป็นหนึ่งในพี่น้องสี่คนของอักโนโลช่างตัดเสื้อ  ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1494 อันเดรียฝึกงานกับช่างทองและต่อมากับช่างแกะสลักไม้ และจิอาน บาริเล จิตรกรผู้ไม่ค่อยมีฝีมือดีนักแต่อานเดรอาก็ฝึกอยู่จนถึงปี ค.ศ. 1498 จอร์โจ วาซารีกล่าวถึงอานเดรอาในหนังสือ “ชีวิตศิลปิน” ว่าต่อมาอานเดรอาก็ไปฝึกกับ เปียโร ดิ โคสิโม (Piero di Cosimo) และต่อมาอีกกับราฟาเอลลิโน เดล การ์โบ (Raffaellino del Garbo)
อานเดรอาและเพื่อนผู้อายุมากกว่า ฟรานเชียบิจิโอ (Franciabigio) ตัดสินใจเปิดสติวดิโอด้วยกันที่จตุรัสกราโน งานชิ้นแรกที่ทำด้วยกันอาจจะเป็น “การรับศีลจุ่มของพระเยซู” สำหรับคอมพานเยีย เดลโล สกาลโซชาวฟลอเรนซ์ซึ่งเป็นงานแรกของจิตรกรรมฝาผนังชุดแบบสีเดียว จนกระทั่งเมื่ออานเดรอาแยกตัวออกมา ลักษณะงานของอานเดรอาก็เป็นเอกลักษณ์ของตนเอง โดยเฉพาะการใช้สีและบรรยากาศที่ง่ายๆ ที่ทำให้การแสดงออกทางอารมณ์เป็นธรรมชาติ [http://www.britannica.com/eb/article-9007474]
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ศิลปะเรอเนซองส์
แมนเนอริสม์
==สมุดภาพ== 
ภาพ:Sarto, Andrea del — St. John the Baptist — 1517 circa.jpg|“บาคคัส” (Bacchus) ราว ค.ศ. 1517
ภาพ:Wga andrea del Sarto madonna and child with the young st john.jpg|“พระแม่มารีและพระบุตรและนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์ ” ราว ค.ศ. 1518 โรม
ภาพ:Wga andrea del Sarto charity.jpg|“ความกรุณา” (Charity)สัญลักษณ์แฝงคติราว ค.ศ. 1518 พิพิธภัณฑ์ลูฟว์ กรุงปารีส ฝรั่งเศส
ภาพ:Annunciation - Sarto.jpg|“การประกาศของเทพ”ราว ค.ศ. 1528
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2029
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2030
ซาร์โต
ซาร์โต
ซาร์โต
ซาร์โต
ซาร์โต
บุคคลจากฟลอเรนซ์
การขัดเกลาทางสังคม

การขัดเกลาทางสังคม  (Socialization) เป็นคำที่เริ่มมีมาตั้งแต่พจนานุกรมสมัยกรีก โดยเพลโตเป็นผู้บัญญัติใช้ แต่คำนี้เป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางในกลุ่มนักสังคมวิทยาชาวอเมริกันในช่วงทศวรรษ 1920 มีความหมายถึงการเรียนรู้ทางสังคมของมนุษย์ที่ได้รับมาจากครอบครัว สภาพแวดล้อม ระบบโครงสร้างทางประเพณี สังคม บรรทัดฐานของกลุ่มคน หล่อหลอมให้มนุษย์เข้าใจภาษา มาตรฐาน จริยธรรม ความคิด ทัศนคติต่อสังคม
ซิกมันด์ ฟรอยด์ อธิบายไว้ว่า ตัวตนของบุคคลมี 3 ส่วน คือส่วนที่เรียกว่า id เป็นตัวตนที่มีมาตั้งแต่เกิด และตัวตนอีก 2 ส่วนได้แก่ ego และ superego เกิดจากการขัดเกลาของสังคม โดยเฉพาะในช่วง 5 ปีแรกของชีวิต
== อ้างอิง ==
สังคม
มาซัชโช

มาซัชชีโอพิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ: ชีวประวัติมาซาชิโอหรือ ตอมมาโซ มาซัชชีโอ (Masaccio; ชื่อเมื่อแรกเกิด: Tommaso Cassai หรือ Tommaso di Ser Giovanni di Mone,
ท้าวอัศกรรมมาลา

ท้าวอัศกรรณมารา เจ้าเมืองดุรัม เป็นเพื่อนอีกตนหนึ่งของทศกัณฐ์ ได้ขอทศคีรีวัน ทศคีรีธร โอรสฝาแฝดของทศกัณฐ์ที่เกิดกับนางช้าง ไปเป็นลูกบุญธรรม เมื่อลูกบุญธรรมทั้งสองและทศกัณฐ์ตาย ท้าวอัศกรรณมาราก็ยกทัพไปช่วยแก้แค้น จึงถูกพระรามแผลงศรตัดตัวขาด แต่แทนที่จะตายกลับมีร่างกายทวีคูณขึ้นเรื่อย ๆ พิเภกจึงบอกความลับว่าท้าวอัศกรรณมาราได้พรจากพระอิศวร ถึงร่างกายจะถูกตัดเป็นกี่ท่อนก็จะทวีคูณขึ้นมา ไม่มีวันตาย วิธีฆ่าคือ ต้องนำร่างทั้งหมดไปทิ้งน้ำ พระรามจึงแผลงศรพรหมมาศไปตัดหัวขาด และนำร่างไปทิ้งน้ำ
ท้าวอัศกรรณมารา เป็นหนึ่งในทวารบาลในพระบรมมหาราชวัง
== ลักษณะ ==
หน้าสีม่วงแก่ ๗ หน้า ๒ กร แบ่งเป็น ๒ ชั้นด้วยกัน ชั้นแรกเป็นหน้าปกติ ๑ หน้า และหน้าเล็ก ๆ  ๓ หน้า เรียงอยู่ตรงท้ายทอย ส่วนชั้นที่ ๒ เป็นหน้าเล็ก ๓ หน้า แสดงอาการปากขบตาโพลงหรือปากแสยะตาโพลงสวมชฎามนุษย์หรือมงกุฎชัย
ตัวละครในรามเกียรติ์
เพลย์เมกเกอร์

เพลย์เมกเกอร์ หรือ ตัวทำเกมในทางฟุตบอลนั้นคือผู้เล่นตัวรุกที่มีหน้าที่ควบคุมเกมรุกของทีมและมักจะมีส่วนในการจ่ายบอลเพื่อให้เพื่อนร่วมทีมทำประตู นอกจากนั้น หลายคนอาจจะเข้าใจว่าเพลย์เมกเกอร์คือมิดฟิลด์ตัวรุก แต่ความจริงแล้ว เพลย์เมกเกอร์ไม่ได้เป็นได้เพียงตำแหน่งนี้ตำแหน่งเดียวเท่านั้น เพลย์เมกเกอร์จะต้องเป็นคนที่มีความคิดสร้างสรรค์ มีทักษะการจ่ายบอลที่ดี จ่ายบอลฉลาด มีเทคนิคการเอาตัวรอดที่ดี เนื่องจากว่ามิดฟิลด์ส่วนใหญ่จะมีทักษะเหล่านี้ ตำแหน่งเพลย์เมกเกอร์จึงมักจะตกอยู่ที่มิดฟิลด์ เพลย์เมกเกอร์ที่มีชื่อเสียงตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันส่วนใหญ่จะสวมเสื้อหมายเลข 10 เช่น โบบัน รุย คอสต้า ซีดาน เป็นต้น
== คุณสมบัติของเพลย์เมกเกอร์ที่ดี ==
บางที คุณสมบัติที่สำคัญที่สุดสำหรับเพลย์เมกเกอร์คือความสามารถในการอ่านเกม การยืนตำแหน่งที่ถูกต้องเพื่อรับและจ่ายบอลอย่างมีประสิทธิภาพ สัญชาติญานยังเป็นส่วนประกอบที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งสำหรับเพลย์เมกเกอร์ เพลย์เมกเกอร์จะต้องรู้ว่าผู้เล่นแต่ละคนยืนอยู่ที่ไหนบ้างในแต่ละสถานการณ์โดยไม่ต้องใช้เวลาคิดมากเกินไป เพลย์เมกเกอร์ที่ดีนั้นมักจะเป็นคนครองบอลที่เหนียวแน่น ทำให้เพื่อนร่วมทีมคนอื่นๆสามารถวิ่งทำทางเพื่อทำเกมรุกได้ หน้าที่ที่เห็นได้ชัดอีกอย่างหนึ่งของเพลย์เมกเกอร์ก็คือการจ่ายแบบเฉียบขาดเพื่อให้เพื่อนได้ทำประตู ในทางฟุตบอลมักจะรู้จักกันในชื่อคิลเลอร์พาสหรือไฟนอลบอลซึ่งมักจะนำไปเก็บสถิติเป็นลูกแอสซิสต์ แม้ว่าเพลย์เมกเกอร์จะเป็นผู้เล่นที่คอยช่วยเหลือให้เพื่อนทำประตู แต่ฟุตบอลสมัยใหม่นั้น เพลย์เมกเกอร์มักจะมีชื่อเสียงมาจากการเป็นผู้ทำประตูหรือที่เรียกว่า El Goleador อีกด้วย เช่น ริคาร์โด้ กาก้า เอเดน อาซาร์ ชาบี้ เฮอนันเดส
== เพลย์เมกเกอร์และแทคติกส์ ==
เพลย์เมกเกอร์ไม่ใช่ผู้เล่นที่ต้องเข้าปะทะหรือไม่ค่อยมีหน้าที่ในเกมรับเท่าไหร่ เพลย์เมกเกอร์เป็นคนสำคัญในการเปลี่ยนเกมของทีม ในระบบ 4-4-2 นั้น เพลย์เมกเกอร์มักจะเล่นเคียงข้างกับมิดฟิลด์ตัวรับเพื่อไม่ให้เป็นจุดอ่อนในการโจมตี อย่างไรก็ตาม แผนการเล่นแบบอื่นๆนั้นอาจจะใช้เพลย์เมกเกอร์หลายคน ในครั้งที่เควิน คีแกนคุมทีมแมนเชสเตอร์ซิตีอยู่นั้น เขามักจะใช้เพลย์เมกเกอร์สองคนอย่าง Ali Bernarbia และ Eyal Berkovic ในระบบ 3-5-2 อย่างไรก็ตาม ส่วนใหญ่แล้วมักจะใช้เพลย์เมกเกอร์แค่คนเดียวเท่านั้นเพื่อลดจุดอ่อนในเกมรับและการใช้เพลย์เมกเกอร์มากกว่าหนึ่งคนนั้นอาจจะทำให้เพลย์เมกเกอร์แต่ละคนไม่ได้เล่นด้วยสไตล์ของตัวเองอย่างเต็มที่เท่าไรนัก
ฟุตบอล
คำศัพท์ฟุตบอล