pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
แจ่มใส ศิลปอาชา

คุณหญิง แจ่มใส ศิลปอาชา เกิดวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2477 ที่ตำบลท่าพี่เลี้ยง อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี
เป็นบุตรของ นายหงวน เลขวัต และนางทับทิม เลขวัต เป็นบุตรคนสุดท้องมีพี่ชายอีก 1 คน
สมรสกับนายบรรหาร ศิลปอาชา อดีตนายกรัฐมนตรี และอดีตหัวหน้าพรรคชาติไทย มีบุตร-ธิดารวม 3 คน เป็นชาย 1 คน คือ นายวราวุธ ศิลปอาชา (สมรสกับ เก๋ - สุวรรณา ไรวินท์ ทายาทตระกูลไรวินท์ เจ้าของธุรกิจ ซุปไก่ก้อนรีวอง) และเป็นหญิง 2 คน คือ น.ส. กัญจนา ศิลปอาชา และ น.ส. ปาริชาติ ศิลปอาชา
== ประวัติการศึกษา ==
พ.ศ. 2487 : สำเร็จการศึกษาชั้นประโยคประถมศึกษา จากโรงเรียนผดุงศิลป์ อำเภอเมือง จังหวัดสุพรรณบุรี
พ.ศ. 2490 : สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จากโรงเรียนสงวนหญิง เป็นโรงเรียนสตรีประจำจังหวัดสุพรรณบุรี
== ประวัติการทำงาน ==
เป็นผู้ก่อตั้งและดำเนินการ มูลนิธิบรรหาร-แจ่มใส ศิลปอาชา
เป็นกรรมการมูลนิธิต่าง ๆ คือ
* กรรมการมูลนิธิกตเวทิน โดยมี ท่านผู้หญิงพูนทรัพย์ นพวงศ์ เป็นประธานกรรมการ
* กรรมการมูลนิธิกฤตานุสรณ์ โดยมี คุณหญิงบุญเลื่อน เครือตราชู เป็นประธานกรรมการ
* กรรมการมูลนิธิอนามัยเฉลิมพระเกียรติ ซึ่งคุณหญิงแจ่มใส เป็นผู้ก่อตั้งร่วมกับกรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข
จัดสร้างสวนเฉลิมภัทรราชินี บนที่ดินราชพัสดุ อ.เมืองสุพรรณบุรี จ.สุพรรณบุรี เพื่อเทิดพระเกียรติสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ในวโรกาศที่มีพระชนมายุครบ 5 รอบ โดยใช้งบประมาณส่วนตัวทั้งหมด
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากอำเภอเมืองสุพรรณบุรี
สกุลศิลปอาชา
คู่สมรสของนายกรัฐมนตรีไทย
คุณหญิง
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ภ.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.จ. (ฝ่ายใน)
คริสโตเฟอร์ โทลคีน

คริสโตเฟอร์ จอห์น รูเอล โทลคีน (Christopher John Reuel Tolkien, 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2467 – 16 มกราคม พ.ศ. 2563) คือบุตรคนสุดท้ายของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ผู้เขียนลอร์ดออฟเดอะริงส์ เขาเป็นที่รู้จักกันดีจากการนำผลงานที่บิดาได้เขียนค้างไว้มาเรียบเรียงและตีพิมพ์ เขายังเป็นผู้วาดแผนที่ในเรื่องลอร์ดออฟเดอะริงส์ด้วย โดยได้ลงชื่อไว้ว่า C. J. R. T. The J.
เมื่อเดือนเมษายน 2550 คริสโตเฟอร์ได้ตีพิมพ์นวนิยายที่บิดาได้เขียนเล่มใหม่ "ตำนานบุตรแห่งฮูริน (The Children of Húrin)" ซึ่งโทลคีนได้ทำการเขียนในช่วงปี พ.ศ. 2494 - 2500 (ช่วงที่เก่าแก่ที่สุดคือที่ขียนเมื่อปี พ.ศ. 2461) ซึ่งเขาเขียนเกือบจะจบแล้วแต่ก็ได้เลิกเขียนก่อน
ผลงาน เล่มสุดท้าย ที่คริสโตเฟอร์ โทลคีนตีพิมพ์ขึ้นมาคือเรื่อง "การล่มสลายของกอนโดลิน (The Fall of Gondolin)" ถูกตีพิมพ์เมื่อปี 2018 ซึ่งเป็นงานเขียนปกรณัม ชิ้นแรก ที่ เจ.อาร์.อาร์.โทลคีนเขียนขึ้นมา
== ประวัติ ==
คริสโตเฟอร์เกิดเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2467 (ค.ศ. 1924) ที่เมืองลีดส์ ประเทศอังกฤษ เป็นลูกคนที่สามและเป็นบุตรชายคนเล็กของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน กับเอดิธ โทลคีน เขาได้เข้ารับการศึกษาที่ดรากอนสคูล (Dragon School) ในเมืองเชอร์เวล และต่อมาจึงเข้าโรงเรียนโอราโทรี (Oratory School) ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 เขาได้เข้าทำงานเป็นนักบินในกองทัพอากาศอังกฤษ ซึ่งก่อนหน้านั้นเขาได้เข้าศึกษาภาษาอังกฤษที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด
== ชีวิตส่วนตัว ==
คริสโตเฟอร์อาศัยอยู่กับภรรยาคนที่สองที่ประเทศฝรั่งเศส คือ เบลลี โทลคีน (สกุลเดิม คลาส) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1975 พวกเขามีบุตรด้วยกันสองคน คือ อดัม โทลคีน และเรเชล แคลร์ โทลคีน นอกจากนั้นเขายังมีบุตรอีกคนกับภรรยาคนแรก ไซมอน โทลคีน ทำงานเป็นทนายและนักเขียน
คริสโตเฟอร์ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 16 มกราคม ค.ศ. 2020 ที่เมือง Draguignan ประเทศฝรั่งเศส
== ผลงาน ==
คริสโตเฟอร์ โทลคีน เป็นผู้เรียบเรียงผลงานของ เจ.อาร์.อาร์.โทลคีน และนำออกตีพิมพ์หลังจากโทลคีนถึงแก่กรรม ดังนี้
ค.ศ.1977 ซิลมาริลลิออน
Unfinished Tales
ประวัติศาสตร์มิดเดิลเอิร์ธ (The History of Middle-earth) เป็นหนังสือชุดมี 12 เล่ม
ค.ศ.2007 ตำนานบุตรแห่งฮูริน (The Children of Húrin)
ค.ศ.2017 เบเรนกับลูธิเอน (Beren and Luthien)
ค.ศ.2018 การล่มสลายของกอนโดลิน (The Fall of Gondolin)
== รายการอ้างอิง ==
นักเขียนชาวอังกฤษ
งานเขียนของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน
บุคคลจากลีดส์
คริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิกชาวอังกฤษ
ฌอร์ฌ ปงปีดู

ฌอร์ฌ ฌ็อง แรมง ปงปีดู (Georges Jean Raymond Pompidou, 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2454 – 2 เมษายน พ.ศ. 2517) อดีตประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสและนายกรัฐมนตรี
ประธานาธิบดีฝรั่งเศส
บุคคลจากจังหวัดก็องตาล
อำเภอเมืองตราด

เมืองตราด เป็นอำเภอหนึ่งใน 7 อำเภอของจังหวัดตราด เป็นที่ตั้งของศาลากลางจังหวัด และหน่วยงานราชการต่าง ๆ และเป็นศูนย์กลางความเจริญของจังหวัด
== ประวัติ ==
ชื่อเมืองตราด หรือเมืองทุ่งใหญ่ปรากฏในทำเนียบหัวเมืองสมัยพระเจ้าปราสาททอง (พ.ศ. 2178) ว่าเป็นหัวเมืองชายทะเล สังกัดฝ่ายการต่างประเทศ ซึ่งเกี่ยวข้องกับด้านการคลัง นอกจากเป็นแหล่งสินค้าแล้ว ตราดยังเป็นหนึ่งในเมืองท่าชายทะเลที่มีชัยภูมิเหมาะกับการแวะจอดเรือ เพื่อขนถ่ายซื้อขายแลกเปลี่ยนสินค้า เติมเสบียงอาหารน้ำจืด บริเวณอ่าวเมืองตราดจึงเป็นที่ตั้งชุมชน พ่อค้าชาวจีนที่เดินทางมาค้าขาย ครั้งเมื่อสงครามกู้เอกราชสมเด็จพระเจ้าตากสินทรงเลือกเมืองตราดเป็นเมืองหน้าด่านกันชน ทำหน้าที่ส่งเสบียงอาหารก่อนเคลื่อนทัพเรือออกจากจันทบุรียกไปขับไล่พม่าเพื่อกอบกู้เอกราชคืนสู่ชาติไทย
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอเมืองตราดมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอบ่อไร่
ทิศตะวันออก ติดต่อกับจังหวัดโพธิสัตว์และจังหวัดเกาะกง (ประเทศกัมพูชา)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอคลองใหญ่และอ่าวไทย
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอแหลมงอบและอำเภอเขาสมิง
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอเมืองตราดแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 14 ตำบล 97 หมู่บ้าน ได้แก่
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอเมืองตราดประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 14 แห่ง ได้แก่
เทศบาลเมืองตราด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางพระทั้งตำบลและบางส่วนของตำบลวังกระแจะ
เทศบาลตำบลท่าพริกเนินทราย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าพริกทั้งตำบลและบางส่วนของตำบลเนินทราย
เทศบาลตำบลตะกาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตะกางทั้งตำบล
เทศบาลตำบลชำราก  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลชำรากทั้งตำบล
เทศบาลตำบลหนองเสม็ด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองเสม็ดทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองโสน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองโสนทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองคันทรง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองคันทรงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลห้วงน้ำขาว  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลห้วงน้ำขาวทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลอ่าวใหญ่  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลอ่าวใหญ่ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลวังกระแจะ  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังกระแจะ (นอกเขตเทศบาลเมืองตราด)
องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยแร้ง  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลห้วยแร้งทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเนินทราย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเนินทราย (นอกเขตเทศบาลตำบลท่าพริกเนินทราย)
องค์การบริหารส่วนตำบลท่ากุ่ม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่ากุ่มทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลแหลมกลัด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแหลมกลัดทั้งตำบล
== เศรษฐกิจ ==
ในพื้นที่ตำบลท่าพริกและเนินทรายมีการปลูกมันเทศจำนวนมาก
== อ้างอิง ==
มเอ
วิฑูรย์ นามบุตร

วิฑูรย์ นามบุตร (เกิด 23 กันยายน 2502) เป็นทนายความและนักการเมืองชาวไทย เคยดำรงตำแหน่งรองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี 6 สมัย สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรระบบบัญชีรายชื่อ 2 สมัย รวม 8 สมัย
== การศึกษา ==
วิฑูรย์ นามบุตร สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขานิติศาสตร์ จาก มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อปี พ.ศ. 2529 และปริญญาโทรัฐประศาสนศาสตร์ (MPA) จากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ เมื่อปี พ.ศ. 2540
เมื่อครั้งเป็นนักศึกษาเคยทำกิจกรรมในพรรคแสงธรรม องค์การนักศึกษา และสภานักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เป็นนักศึกษาร่วมรุ่นกับ สมคิด เลิศไพฑูรย์, อภิชาติ ดำดี, วสันต์ ภัยหลีกลี้, สุรพล นิติไกรพจน์, นพดล ปัทมะ, อัญชลี วานิช เทพบุตร และบุญสม อัครธรรมกุล
== งานการเมือง ==
นายวิฑูรย์ เริ่มงานการเมืองโดยเป็นสมาชิกสภาจังหวัดอุบลราชธานี ปี พ.ศ. 2528 และ 2533 จากนั้นจึงได้เข้าสู่งานการเมืองระดับชาติ เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดอุบลราชธานี ในการเลือกตั้งเดือนมีนาคม พ.ศ. 2535 และได้รับเลือกตั้งมาโดยตลอดถึง ปี พ.ศ. 2548 รวมทั้งสิ้น 6 สมัย
วิฑูรย์ นามบุตร เป็นกำลังสำคัญของพรรคประชาธิปัตย์ ที่มีเพียงไม่กี่คนในพื้นที่ ภาคอีสาน ปัจจุบัน โดยเป็น 1 ใน 2 ส.ส.ภาคอีสาน พรรคประชาธิปัตย์ ที่สามารถชนะการเลือกตั้งเดือน กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 โดยได้เป็น ส.ส.อุบลราชธานี เขต 3 (อีกคนหนึ่งคือ นายอิสสระ สมชัย กรรมการบริหารพรรคประชาธิปัตย์ ส.ส.อุบลราชธานี เขต 8)
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในประเทศไทย พ.ศ. 2550 นายวิฑูรย์ได้รับการแต่งตั้งเป็น หัวหน้าโซน 4 (ภาคอีสานตอนใต้ 6 จังหวัด) ในคณะกรรมการประสานงาน โซนเลือกตั้งต่างๆ ทั่วประเทศของพรรคประชาธิปัตย์ ที่มีทั้งสิ้น 8 โซน พร้อมกับลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.สัดส่วน พรรคประชาธิปัตย์ กลุ่ม 4 ในลำดับที่ 1 และได้รับการเลือกตั้งเป็นสมัยที่ 7
ภายหลังการเลือกตั้ง 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 และมีการจัดตั้งรัฐบาลนายสมัคร สุนทรเวช พรรคประชาธิปัตย์ที่เป็นฝ่ายค้านพรรคเดียวได้ประกาศจัดตั้ง รัฐบาลเงา หรือ ครม.เงา ขึ้น ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 และ นายวิฑูรย์ นามบุตร ได้รับเลือกจากที่ประชุมพรรค ให้ทำหน้าที่ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมเงา
ต่อมาพรรคประชาธิปัตย์ ได้เป็นแกนนำในการจัดตั้งรัฐบาล ทำให้นายวิฑูรย์ นามบุตร ได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์  และได้ลาออกในเวลาต่อมาเพื่อแสดงความรับผิดชอบกรณีการทุจริตสิ่งของบริจาค
ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.อีกสมัย เป็นสมัยที่ 8
ในปี 2562 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ในลำดับที่ 40 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาในปี 2564 นายวิฑูรย์ได้ตัดสินใจลาออกจากพรรคประชาธิปัตย์ โดยให้เหตุผลว่าพรรคไม่ให้ดำรงตำแหน่งใดๆ
ต่อมาในการเลือกตั้งปี 2566 ได้กลับเข้ามาเป็นสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์อีกครั้ง และได้ลงสมัครเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 24
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากอำเภอเขื่องใน
นักกฎหมายชาวไทย
นักการเมืองไทย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอำนาจเจริญ
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบบัญชีรายชื่อ
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบสัดส่วน
พรรคประชาธิปัตย์
บุคคลจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
บุคคลจากคณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
กัญจนา ศิลปอาชา

กัญจนา ศิลปอาชา (เกิด 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503) ชื่อเล่น นา, หนูนา เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตหัวหน้าพรรคชาติไทยพัฒนา ประธานพรรคชาติไทย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ เป็นบุตรีของนายบรรหาร ศิลปอาชา อดีตนายกรัฐมนตรี และคุณหญิงแจ่มใส ศิลปอาชา
== การศึกษา ==
น.ส.กัญจนา ศิลปอาชา สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สถิติศาสตร์บัณฑิต (เกียรตินิยมอันดับหนึ่งเหรียญทอง) จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และปริญญาโท บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยวิสคอนซิน ประเทศสหรัฐอเมริกา
อีกด้านหนึ่ง น.ส.กัญจนา ศิลปอาชา ใช้เวลาในระหว่างถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง (พ.ศ. 2553) เข้ารับการศึกษาหลักสูตรผู้บริหารระดับสูง ของสถาบันวิทยาการตลาดทุน ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ในรุ่นที่ 11 และเป็นรุ่นเดียวกันกับนักการเมืองชื่อดังอีกหลายคน อาทินายสรอรรถ กลิ่นประทุม นายประจวบ ไชยสาส์น นางสาวนริศรา ชวาลตันพิพัทธ์ ร้อยตรีหญิงระนองรักษ์ สุวรรณฉวี นายสมพงษ์ อมรวิวัฒน์ นายแพทย์บุรณัชย์ สมุทรักษ์ ฯลฯ
==การทำงาน==
น.ส.กัญจนา เริ่มทำงานด้วยการเป็นเจ้าหน้าที่ฝ่ายการตลาด บริษัท ปูนซิเมนต์ไทย จำกัด ในช่วงปี พ.ศ. 2527 ถึง พ.ศ. 2528 ก่อนที่จะมาเป็นกรรมการผู้จัดการ บริษัทสยามออกซี่ จำกัด ในปี พ.ศ. 2528 ถึง พ.ศ. 2538 รวมไปถึงดำรงตำแหน่งเป็นประธานกรรมการบริษัทสยามอ็อกซิเดนทอล อิเล็คโตรเคมิ
== งานการเมือง ==
น.ส.กัญจนา ศิลปอาชา เข้าสู่งานการเมืองตามบิดาซึ่งเป็นหัวหน้าพรรคชาติไทย โดยลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดสุพรรณบุรี เมื่อปี พ.ศ. 2538, 2539, 2544 ,2548 และได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีครั้งแรกในปี พ.ศ. 2542 ดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
ในปี พ.ศ. 2544 ได้รับตำแหน่งที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม ประธานคณะกรรมาธิการการสวัสดิการสังคม สภาผู้แทนราษฎร ประธานมูลนิธิพัฒนาคนพิการไทย และกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ สถาบันราชภัฎสวนดุสิต (ปัจจุบัน คือ มหาวิทยาลัยสวนดุสิต) ในปี พ.ศ. 2545 เป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ และปี พ.ศ. 2546 เป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม
ต่อมาเมื่อพรรคชาติไทย ถูกตัดสินยุบพรรค ในปี พ.ศ. 2551 น.ส.กัญจนา ศิลปอาชา ในฐานะคณะกรรมการบริหารพรรคจึงถูกตัดสิทธิ์ทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 น.ส.กัญจนาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคชาติไทยพัฒนา ลำดับที่ 2
==ชีวิตส่วนตัว==
น.ส.กัญจนา เล่นการเมืองครั้งแรกเมื่อทางพรรคชาติไทยหาผู้สมัครลงที่จังหวัดสุพรรณบุรีไม่ได้ จึงได้ลงรับสมัครเป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2538 และได้รับเลือกตั้ง ปัจจุบันได้ทำงานเกี่ยวกับการอนุรักษ์ช้าง และถึงแม้ไม่มีครอบครัวของตัวเอง แต่ก็รับอุปการะเด็กผู้หญิงพิการคนหนึ่งมาตั้งแต่อายุเพียง 3 ขวบ ในปี พ.ศ. 2541 
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ศูนย์ข้อมูลนักการเมือง ThaisWatch.com 
บุคคลจากจังหวัดสุพรรณบุรี
ชาวไทยเชื้อสายแต้จิ๋ว
สกุลศิลปอาชา
บุตรของนายกรัฐมนตรีไทย
นักการเมืองสตรีชาวไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุพรรณบุรี
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบสัดส่วน
สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
หัวหน้าพรรคการเมืองในประเทศไทย
พรรคชาติไทย
พรรคชาติไทยพัฒนา
บุคคลจากโรงเรียนราชินี
บุคคลจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา
นิสิตเก่าคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
บุคคลจากมหาวิทยาลัยวิสคอนซิน แมดิสัน
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
จองชัย เที่ยงธรรม

จองชัย เที่ยงธรรม อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม อดีตรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรี อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุพรรณบุรี หลายสมัย อดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดสุพรรณบุรี และอดีตกรรมการบริหารพรรคชาติไทย จองชัย เที่ยงธรรม มีสโลแกนในการหาเสียงที่เป็นเอกลักษณ์คือ "คิดอะไรไม่ออก บอกจองชัย''"  
== ประวัติ ==
จองชัย มีชื่อเล่นว่า "เผือก" เกิดเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2486 เป็นบุตรไพบูลย์ และเง็กกุ่ย เที่ยงธรรม เป็นชาวตำบลบ้านกล้วย อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี ศิษย์เก่าโรงเรียนอำนวยศิลป์ พระนคร และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี นิติศาสตร์บัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และเคยประกอบอาชีพเป็นทนายความก่อนเข้าสู่วงการเมือง
สมรสกับ มุกดา เที่ยงธรรม (นามสกุลเดิม ธรธรรม) ประธานผู้พิพากษาสมทบศาลเยาวชนฯ จังหวัดสุพรรณบุรี มีบุตรชายคนโตคือ เสมอกัน เที่ยงธรรม สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุพรรณบุรี จำนรรจา เที่ยงธรรม และบารมี เที่ยงธรรม นายกเทศมนตรีเทศบาลตำบลบ้านกร่าง
จองชัย เป็น ส.ส. สุพรรณบุรีหลายสมัย เคยดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม และรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
จองชัย เที่ยงธรรม มีความสนิทสนมกับบรรหาร ศิลปอาชา นายกรัฐมนตรีคนที่ 21 จองชัย เที่ยงธรรม เป็นนักการเมืองในระดับแกนนำพรรคชาติไทย ต่อมาเมื่อพรรคชาติไทยถูกยุบและเขาถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง 5 ปี จึงเว้นวรรคทางการเมืองไประยะหนึ่ง จนกระทั่งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562  เกิดกรณีพื้นที่เลือกตั้งทับซ้อนกันกับ ประภัตร โพธสุธน จองชัยจึงย้ายไปลงสมัคร ส.ส.ในนามพรรคภูมิใจไทย แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ภายหลังจึงย้ายกลับมาสังกัดพรรคชาติไทยพัฒนาเช่นเดิม
== ประวัติการทำงาน ==
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2526, 2529, 2531, 2535/1, 2535/2, 2538, 2539, 2544, 2548
อดีตประธานที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม ประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
ประธานกรรมาธิการการคลัง การธนาคาร และสถาบันการเงินสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2535
รองเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ฝ่ายการเมือง พ.ศ. 2538 – 2539
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม พ.ศ. 2540
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม พ.ศ. 2543
สมาชิกวุฒิสภา จังหวัดสุพรรณบุรี พ.ศ.2557
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ศูนย์ข้อมูลนักการเมือง ThaisWatch.com 
บุคคลจากอำเภอศรีประจันต์
ชาวไทยเชื้อสายจีน
ทนายความชาวไทย
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุพรรณบุรี
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบบัญชีรายชื่อ
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดสุพรรณบุรี
พรรคกิจสังคม
พรรคสหประชาธิปไตย
พรรคชาติไทย
พรรคภูมิใจไทย
พรรคชาติไทยพัฒนา
บุคคลจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ดาวเทียมสปุตนิก 1

สปุตนิก 1 (Sputnik 1, ; Спутник-1) เป็นดาวเทียมดวงแรกของโลก สหภาพโซเวียต ได้ส่งดาวเทียมสปุตนิกขึ้นสู่วงโคจรโลกในรูปวงรีในวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ.1957 ซึ่งโคจรสามสัปดาห์ก่อนที่แบตเตอรีจะเสียอย่างเงียบ ๆ ก่อนที่จะตกลงสู่ชั้นบรรยากาศในอีกสองเดือนต่อมา สปุตนิก 1 มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 58 ซม. (23 นิ้ว) มีเสาอากาศวิทยุภายนอก 4 เสาเพื่อกระจายคลื่นวิทยุ สัญญาณวิทยุสามารถตรวจจับได้โดยนักวิทยุสมัครเล่น และระยะเอียง 65 องศาและระยะเวลาของวงโคจรของมันทำให้เส้นทางการบินครอบคลุมพื้นที่ทั้งโลก ความสำเร็จที่น่าแปลกใจนี้ได้ทำให้เกิดวิกฤติการณ์สปุตนิกในหมู่ชาวอเมริกัน และทำให้การแข่งขันด้านอวกาศเป็นส่วนหนึ่งของสงครามเย็น การเปิดตัวนี้นำมาซึ่งการพัฒนาด้านการเมือง, การทหาร, เทคโนโลยี และวิทยาศาสตร์ใหม่ ๆ
การติดตามและการศึกษาดาวเทียมสปุตนิก 1 จากโลกได้ให้ข้อมูลแก่นักวิทยาศาสตร์ ถึงความหนาแน่นของบรรยากาศชั้นบนซึ่งถูกอนุมานได้จากแรงลากของการเคลื่อนที่ในวงโคจร และการแพร่กระจายของสัญญาณวิทยุจะให้ข้อมูลเกี่ยวกับชั้นบรรยากาศไอโอโนสเฟียร์
ดาวเทียมสปุตนิก 1 ถูกปล่อยในระหว่างปีสากลแห่งธรณีฟิสิกส์ จากไซต์ №1/5 ที่ the 5th Tyuratam range ในสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคาซัค (ปัจจุบันคือ ไบโคนูร์คอสโมโดรม) ดาวเทียมเดินทางประมาณ 29,000 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (18,000 ไมล์ต่อชั่วโมง 8,100 เมตร / วินาที) โดยใช้เวลา 96.2 นาทีในการทำให้ครบรอบวงโคจรเสร็จสมบูรณ์ สปุกนิกส่งคลิ่นที่ 20.005 และ 40.002 เมกะเฮิรตซ์ ซึ่งได้รับการตรวจสอบโดยผู้ให้บริการวิทยุทั่วโลก สัญญาณของสปุกนิกยังคงปรากฏเป็นเวลา 21 วันจนกว่าแบตเตอรีของเครื่องส่งสัญญาณจะหมดลงในวันที่ 26 ตุลาคม ค.ศ. 1957 ดาวเทียมสปุตนิกถูกเผาไหม้ในวันที่ 4 มกราคม ค.ศ. 1958 ขณะที่กลับเข้าสู่ชั้นบรรยากาศของโลก หลังจากได้โคจรรอบโลกสามเดือนเสร็จสิ้นพร้อมกับโคจรครบรอบวงโคจรทั้งหมด 1440 รอบ และระยะทางเดินทางประมาณ 70 ล้านกิโลเมตร (43 ล้านไมล์)
== ลักษณะ ==
ชื่อ สปุตนิก-1 แปลว่า "ดาวเทียม-1" และชื่อย่อภาษารัสเซียว่า ПС-1 ดาวเทียมดวงนี่มีรูปทรงกลมขนาดเท่าลูกบาสเกตบอล ทำด้วยอะลูมิเนียมหนัก 84 กิโลกรัม ถูกส่งขึ้นวงโคจรด้วยจรวด อาร์-7 จากฐานยิงในทะเลทรายคีซิลคุม ไบโคนูร์คอสโมโดรม คาซัคสถาน เมื่อ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2500
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
History of Sputnik 1 at MentalLandscape.com; includes authentic recordings of the satellite signal
Documents related to Sputnik 1 and the Space Race at the Dwight D. Eisenhower Presidential Library
An interview with Sir Arthur C. Clarke on Sputnik 1
Satellite One: The story of the first man-made device in space Tass
NASA's 50th Anniversary of the Space Age & Sputnik – Interactive Media
Sputnik Program Page by NASA's Solar System Exploration
NASA on Sputnik 1
A joint Russian project of Ground microprocessing information systems SRC "PLANETA" and Space Monitoring Information Support laboratory  (IKI RAN) dedicated to the 40th anniversary of Sputnik 1
ดาวเทียมโคจรรอบโลก
ภารกิจอวกาศในปี พ.ศ. 2500
โครงการอวกาศโซเวียต
นีกีตา ครุชชอฟ
ดาวเทียมตงฟังหง 1

ตงฟังหง 1  ในโลกตะวันตกยังเป็นที่รู้จักกันคือ จีน 1 หรือ พีอาร์ซี 1 เป็นดาวเทียมอวกาศดวงแรกของสาธารณรัฐประชาชนจีน(PRC) ซึ่งเปิดตัวได้อย่างประสบความสำเร็จ เมื่อวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 1970 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการดาวเทียมอวกาศตงฟังหงของสาธารณรัฐประชาชนจีน มันเป็นส่วนหนึ่งของโครงการ"ระเบิดสองลูก หนึ่งดาวเทียม" ด้วยน้ำหนักประมาณ 173 กิโลกรัม(381 ปอนด์) ซึ่งหนักกว่าดาวเทียมดวงแรกของประเทศอื่น ดาวเทียมได้ส่งคลื่นสัญญาณวิทยุซึ่งได้กระจายเสียงเพลงชาติของชื่อเดียวกันโดยพฤตินัย การกระจายเสียงได้กินเวลา 20 วันในขณะที่อยู่ในวงโคจร
มันได้รับการพัฒนาภายใต้การดูแลของ Qian Xuesen (Tsien Hsue-shen) คณบดีแห่งสถาบันเทคโนโลยีอวกาศของจีน(CAST) ในเวลาเดียวกัน มีการสร้างดาวเทียมที่เหมือนกันทั้งหมดห้าดวง ดาวเทียมดวงแรกได้เปิดตัวอย่างประสบความสำเร็จ สถาบันศึกษาได้จัดทำ"แผนสามดาวเทียม" ซึ่งประกอบไปด้วยตงฟังหง 1 ดาวเทียมได้กลับเข้าไปใหม่ และดาวเทียมสื่อสารในวงโคจรพ้องคาบโลก Sun Jiadong มีหน้าที่รับผิดชอบในเทคโนโลยีตงฟังหง 1 ใน ค.ศ. 1967  Dang Hongxin ได้คัดเลือกเมมเบรนเสาอากาศทองแดงซึ่งได้ช่วยแก้ไขปัญหาในการกระจายเสียงบนเสาอากาศแบบคลื่นสั้นพิเศษ ระหว่าง 100 °C และ −100 °C วิศวรกรได้ติดตั้งเครื่องเล่นเพลง "ตงฟางหง"(บูรพาแดง) บนดาวเทียม
== อ้างอิง ==
ดาวเทียมโคจรรอบโลก
ภารกิจอวกาศในปี พ.ศ. 2513
องค์การอวกาศแห่งชาติจีน
โครงการอวกาศจีน
เจ้าจอมมารดาดวงคำ ในรัชกาลที่ 4

เจ้าจอมมารดาดวงคำ (เกิด: ไม่มีข้อมูล — อนิจกรรม: 29 ตุลาคม พ.ศ. 2449) เป็นพระสนมในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีนามเดิมว่า เจ้าหนูมั่นแห่งเวียงจันทน์ สืบเชื้อสายมาจากเจ้านายลาวฝ่ายเวียงจันทน์ เป็นธิดาของเจ้าคลี่ พระโอรสในเจ้าอนุวงศ์แห่งเวียงจันทน์ กับเจ้าท่อนแก้ว ธิดาเจ้าอุปราช (ติสสะ)
เมื่อเจ้าอนุวงศ์ ทรงก่อการวุ่นวายขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เจ้าอุปราชไม่ได้ร่วมด้วย เจ้าคลี่ ผู้บิดา จึงได้พาครอบครัวเข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภารอยู่ในกรุงเทพฯ เจ้าหนูมั่นจึงเกิดที่กรุงเทพฯ ท่านมีพี่ชายคนหนึ่ง ชื่อเจ้าพรหมเทวานุเคราะห์วงศ์ (เจ้าหน่อคำ) ดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าเมืองอุบลราชธานี
ครั้นเมื่อถวายตัวเป็นพระสนมในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้รับพระราชทานนามใหม่ว่า ดวงคำ ทรงตรัสเรียกว่า มั่นดวงคำ และให้ประสูติกาลพระราชธิดาสองพระองค์คือ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านารีรัตนา (17 สิงหาคม พ.ศ. 2404 — 16 มิถุนายน พ.ศ. 2468)
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประดิษฐาสารี (19 กรกฎาคม พ.ศ. 2408 — 18 มีนาคม พ.ศ. 2505)
กล่าวกันว่าเจ้าจอมมารดาดวงคำนั้นเล่าลือกันว่าผิวเนื้อนวล ในนิราศวังบางยี่ขันที่คุณพุ่มแต่งเรื่องตามเสด็จพระองค์เจ้านารีรัตนาไปเยี่ยมพระญาติฝ่ายมารดาคือเจ้าจันทรเทพสุริยวงศ์ (เจ้าหนู) เจ้าเมืองมุกดาหาร เมื่อ พ.ศ. 2412 มีกลอนตอนหนึ่งว่า
อนึ่งเจ้าจันทรเทพสุริยวงศ์ เป็นโอรสของเจ้าอุปราช (ติสสะ) และน้องชายของเจ้าท่อนแก้ว มารดาเจ้าจอมมารดาดวงคำ เจ้าจันทรเทพสุริยวงศ์มีบุตรีท่านหนึ่งรับราชการเป็นพระสนมในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวคือ เจ้าจอมประทุม
เจ้าจอมมารดาดวงคำ มีชีวิตอยู่ถึงรัชสมัยรัชกาลที่ 6 ถึงแก่อนิจกรรม เมื่อ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2449การนี้พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จพระราชดำเนินพระราชทานเพลิงศพ เจ้าจอมมารดาดวงคำพร้อมกับศพพี่ชายคือเจ้าพรหมเทวานุเคราะห์วงศ์ ณ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร เมื่อวันที่ 1 เมษายน ร.ศ. 126
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นทุติยจุลจอมเกล้า
 เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 4 ชั้นที่ 3 (ม.ป.ร.3)
== อ้างอิง ==
พระภรรยาในรัชกาลที่ 4
เจ้าจอมมารดา
ชาวไทยเชื้อสายลาว
ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ม.ป.ร.3
สัมพันธ์ ทองสมัคร

นายสัมพันธ์ ทองสมัคร กรรมการที่ปรึกษาพรรคประชาธิปัตย์ อดีต รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ และ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครศรีธรรมราช กับ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ รวม 13 สมัย
== ประวัติ ==
สัมพันธ์ เกิดเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2485 ที่อำเภอท่าศาลา จังหวัดนครศรีธรรมราช สำเร็จ
การศึกษาระดับปริญญาตรี จากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ เมื่อปี พ.ศ. 2514 และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท จากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า) เมื่อปี พ.ศ. 2535
== การทำงาน ==
นายสัมพันธ์ ทองสมัคร ประกอบอาชีพนักหนังสือพิมพ์มาก่อน และเป็นอาจารย์สถาบันราชภัฏนครศรีธรรมราช จากนั้นจึงได้สมัครรับเลือกตั้ง ได้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครศรีธรรมราช รวม 11 สมัย (พ.ศ. 2518, 2519, 2522, 2526, 2529, 2531, 2535/1, 2535/2, 2538, 2539, 2550) โดยในการลงสมัครครั้งแรกเป็นไปโดยไม่ได้เตรียมการไว้ก่อน เนื่องจากผู้สมัครคนเดิมที่ถูกวางตัวไว้ได้ถอนตัวออกไป เคยได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในปี พ.ศ. 2526-2531 (2 วาระ) และเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในปี พ.ศ. 2535-2538
นายสัมพันธ์มีฉายาที่เรียกกันทั่วไปว่า "หมอผี" เนื่องจากมักมาทำงานที่กระทรวงตั้งแต่ยังเช้ามืดประจำ เป็นผู้หนึ่งที่มีบทบาทอย่างมาก ในการจัดสร้างวัตถุมงคล "จตุคามรามเทพ" ร่วมกับ พล.ต.ต.ขุนพันธรักษ์ราชเดช พล.ต.ท.สรรเพชญ ธรรมาธิกุล และนายอะผ่อง สกุลอมร จนเกิดกระแสจตุคามรามเทพฟีเวอร์ไปทั่วประเทศ
นายสัมพันธ์เคยกล่าวว่าจะยุติบทบาททางการเมืองแล้ว แต่ในการเลือกตั้ง 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 นายสัมพันธ์กลับมาลงรับสมัครเลือกตั้งอีกครั้ง ในเขตอำเภอเมือง จังหวัดนครศรีธรรมราช และสามารถชนะการเลือกตั้งเป็นสมัยที่ 13
ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 48 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาจึงได้ลาออกจากพรรคประชาธิปัตย์ เนื่องจากขอสนองงานด้านการศึกษา ในโครงการพระราชดำริ
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากอำเภอท่าศาลา
อาจารย์คณะครุศาสตร์ - ศึกษาศาสตร์
นักการเมืองไทย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครศรีธรรมราช
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบบัญชีรายชื่อ
พรรคประชาธิปัตย์
บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช
บุคคลจากคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
บุคคลจากคณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
เดวิด ลีน

เดวิด ลีน  (David Lean) (25 เมษายน ค.ศ. 1908-16 เมษายน ค.ศ. 1991) ผู้กำกับภาพยนตร์ชื่อดังชาวอังกฤษที่มีผลงานภาพยนตร์มหากาพย์ชื่อดังอย่าง The Bridge on the River Kwai และ Lawrence of Arabia เดวิด ลีน ได้รับการยกย่องจาก BFI (British Film Institute) ให้เป็นหนึ่งสิบผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยมตลอดกาล
เดวิด ลีน เกิดเมื่อวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 1908 ที่นครลอนดอน ประเทศอังกฤษ เขาเริ่มต้นเข้าสู่วงการภาพยนตร์จากการเป็นเจ้าหน้าที่ตัดต่อ (Editor) และต่อมาได้กำกับภาพยนตร์เป็นครั้งแรกในเรื่อง In Which We Serve ร่วมกับ Noel Coward นักแสดงชื่อดังชาวอังกฤษ และได้กำกับภาพยนตร์ต่อมาอีกหลายเรื่อง โดยเรื่องที่ทำให้เขาโด่งดัง และได้รับรางวัลจากการประกวดภาพยนตร์มากมายคือ The Bridge on The River Kwai (สะพานข้ามแม่น้ำแคว) เรื่องราวการสร้างทางรถไฟสายมรณะในประเทศไทยในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 โดยภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับรางวัลออสการ์ถึง 7 รางวัล รวมถึงรางวัลผู้กำกับยอดเยี่ยม รางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และรางวัลกำกับภาพยอดเยี่ยม เช่นเดียวกับภาพยนตร์เรื่องต่อมาของเขา Lawarence of Arabia ที่ได้รับรางวัลออสการ์ ถึง 7 รางวัลเช่นกัน
==ผลงานภาพยนตร์==
==ผลตอบรับ==
ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 16 เรื่องของ เดวิด ลีน
16px 
สีแดง  สีส้ม  สีเขียว 
N/A 
$ 
==รางวัล==
จำนวนรางวัลที่เข้าชิงและได้รับจากภาพยนตร์ของ เดวิด ลีน
==อ้างอิง==
ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอังกฤษ
ผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
บุคคลจากครอยดัน
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ซีบีอี