pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ต่อมทอนซิล

ต่อมทอนซิลเป็นอวัยวะส่วนหนึ่งของระบบภูมิคุ้มกันของร่างกายอยู่ในคอ จัดเป็นเนื้อเยื่อชนิดลิมฟอยด์ในระบบน้ำเหลืองที่ปกคลุมด้วยเซลล์เยื่อบุทางเดินหายใจ มีหน้าที่กำจัดเชื้อโรค แต่บ่อยครั้งที่ตัวมันเองถูกเชื้อโรคเล่นงาน จนเกิดการอักเสบของต่อมเอง ผู้ป่วยจะมีอาการเจ็บคอมีไข้ กลืนลำบาก เบื่ออาหารร่วมกับต่อมน้ำเหลืองที่คอโต
== ลักษณะ ==
ต่อมทอนซิล (Tonsil) เป็นต่อมน้ำเหลือง 2 ต่อมที่ตั้งอยู่ในช่องปาก มีหน้าที่หลักคือ การจับและทำลายเชื้อโรค ที่จะเข้าสู่ร่างกายทางช่องทางเดินอาหารว่าเป็นด่านแรก หน้าที่รองคือ สร้างภูมิคุ้มกันแต่ไม่ใช่ส่วนที่สำคัญ หน้าที่หลักคือ การทำลายเชื้อโรคในช่องปากมากกว่า เป็นกับดักของเชื้อโรค ต่อมทอนซิลจะทำงานร่วมกับต่อมน้ำเหลืองอีก 2 ต่อมบริเวณคอ คือ ต่อมอดีนอยด์และต่อมน้ำเหลืองที่โคนลิ้น ต่อมอดีนอยด์และต่อมทอนซิลจะหลั่งอิมมูโนโกลบูลิน ซึ่งทำหน้าที่ดักจับเชื้อโรคที่ลงมาในลำคอ เพื่อคอยต่อสู้กับเชื้อโรคที่มาทางจมูกและลำคอ ต่อมทอนซิลจะทำหน้าที่ด้านระบบภูมิคุ้มกันมากที่สุดเมื่ออายุ 4-10 ปี หลังจากนั้นจะมีขนาดเล็กลง แต่ยังทำงานเกือบตลอดชีวิต ถ้าต่อมทอนซิลมีการอักเสบบ่อยๆ การอักเสบจะทำให้เม็ดเลือดขาวในต่อมทอนซิลลดลง ต่อมทอนซิลจะฆ่าเชื้อโรคและสร้างภูมิคุ้มกันได้ลดลง และในบางครั้งแทนที่ต่อมทอนซิลจะเป็นที่กินเชื้อโรค แต่กลับกลายเป็นที่เก็บเชื้อโรคแทน ทำให้เกิดการอักเสบขึ้นมาใหม่ ซึ่งเป็นสาเหตุของการกลับมาเป็นซ้ำบ่อยๆ
== อ้างอิง ==
ต่อมทอนซิลอักเสบ ไทยคลินิก
ทอนซิลอักเสบ นายแพทย์ชูฤทธิ์ เต็งไตรสรณ์ โรงพยาบาลบำราศนราดูร
การผ่าตัดทอนซิลอักเสบ นพ. ประสงค์ พฤกษานานนท์
ช่องคอ
โสตศอนาสิกวิทยา
ระบบน้ำเหลือง
มลาบรี

thumb
มลาบรี เป็นชื่อของกลุ่มชาติพันธุ์พวกหนึ่ง ที่อาศัยอยู่ในประเทศไทย และประเทศลาว เเละไม่ควรเรียกเขาว่า "ผีตองเหลือง" เพราะมลาบรีแปลว่ามนุษย์ปัจจุบันมีประชากรอยู่ประมาณ 300 หรือน้อยกว่านี้ นับเป็นชาวเขาเผ่าหนึ่งในภาคเหนือของประเทศไทย อาศัยใกล้ชายแดนไทยลาว นับเป็นชนเร่ร่อนเก็บของป่าและล่าสัตว์
การวิเคราะห์กลุ่มมลาบรีในทางพันธุกรรม พบว่า พวกเขามีลักษณะเอกพันธุ์ (homogeneous) สูงมาก และไม่มีความหลากหลายของ mtDNA แสดงว่าชาวมลาบรีนั้น ก่อกำเนิดขึ้นเมื่อ 500-800 ปีที่ผ่านมา จากกลุ่มชนที่อาศัยอยู่เฉพาะกลุ่ม และมีจำนวนน้อยมาก
== อ้างอิง ==
Hiroki Oota and others, "Recent Origin and Cultural Reversion of a Hunter-Gatherer Group", PLoS biology, 2005 March, volume 3, number 3.
Jørgen Rischel, Minor Mlabri. A Hunter-Gatherer Language of Northern Indochina, 1995, ISBN 87-7289-294-3.
Jørgen Rischel, Pan-dialectal databases: Mlabri, an oral Mon-Khmer language, 2004 May, Lexicography Conference, Chiangmai.
JørgenRischel, In what sense is Mlabri a West Khmuic language? 
Bryan Watts, MlaBri People  - page with photographs of Mlabri people.
ชนเผ่ามละ “Mla” หรือที่คนอื่นเข้าใจในชื่อเผ่าตองเหลืองหรือ มลาบรี “Mlabri” โครงการพิพิธภัณฑ์ชนเผ่าออนไลน์ www.hilltribe.org
ชนกลุ่มน้อยในประเทศลาว
ชนกลุ่มน้อยในประเทศไทย
ชาวเขาในประเทศไทย
เบียร์ไทเกอร์

เบียร์ไทเกอร์ (Tiger beer) เป็นเบียร์ของสิงคโปร์ ผลิตและจำหน่ายโดยบริษัท เอเชียแปซิฟิกบริวเวอรีส์ โดยบริษัทก่อตั้งในปี พ.ศ. 2474 (ค.ศ. 1931) โดยผู้ผลิตเบียร์ชื่อดังของเนเธอร์แลนด์คือ บริษัท ไฮเนเก้น ร่วมกับบริษัท Fraser & Neave ก่อตั้งบริษัทร่วมทุนชื่อ Malayan Breweries Limited (ขณะนี้คือบริษัท Asia Pacific Breweries (APB) ผู้ผลิตและทำตลาดเบียร์ไทเกอร์) ซึ่งปัจจุบันบริษัทนี้มีการขายเบียร์ใน 9 ประเทศในเขตเอเชียแปซิฟิกและอยู่ในตลาดหุ้นของสิงคโปร์ ในปี 2004 APB ได้เริ่มผลิตเบียร์ไทเกอร์ในไทย
ในอดีตเป็นผู้สนับสนุนหลักของการแข่งขันฟุตบอลไทเกอร์คัพ ไทเกอร์เบียร์ใช้กลยุทธ์ในการโฆษณาโดยนำเสนอภาพลักษณ์ความเป็นผู้สนับสนุนงานศิลปะและดนตรี ด้วยการจัดกิจกรรม Tiger Translate มาอย่างต่อเนื่องทั้งในตลาดต่างประเทศและในประเทศ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
เว็บไซต์บริษัท 
ตราสินค้าเบียร์
เบียร์และโรงเบียร์ในประเทศสิงคโปร์
เครื่องดื่มแอลกอฮอล์สิงคโปร์
ทากาฮิโระ โมริอูจิ

ทากาฮิโระ โมริอูจิ (; เกิดวันที่ 17 เมษายน ค.ศ. 1988) เป็นที่รู้จักในชื่อ ทากะ เป็นนักร้องนำและนักแต่งเพลงของวงดนตรีร็อกชาวญี่ปุ่น วันโอเคร็อก ก่อนหน้านั้นเขาได้อยู่ในวงบอยแบนด์ นิวส์ ในปี ค.ศ. 2003 จนกระทั่งออกจากวง เขาสามารถพูดภาษาอังกฤษอย่างคล่องแคล่วมาก เขาจึงร้องเพลงเป็นภาษาอังกฤษและภาษาญี่ปุ่น
== ประวัติ ==
ทากะเป็นสมาชิกของจอห์นนีส์จูเนียร์ พร้อมกับน้องชายฮิโระกิ โมะริอุชิ ในปี ค.ศ. 2002 ต่อมาในเดือนกันยายน ค.ศ. 2003 ได้เปิดตัวในวงบอยแบนด์ นิวส์ แต่ออกจากวงในเดือนธันวาคมปีเดียวกัน หลังจากนั้นในช่วงปลายปี ค.ศ. 2005 ได้รวมกลุ่มกับเพื่อนตั้งวงวันโอเคร็อก โดยมีโทรุและเรียวตะ อดีตสมาชิกวงเฮดส์ ซึ่งเป็นวงดนตรีเด็ก และอเล็กซ์ โดยใช้ชื่อในวงว่าทากะ และปล่อยอีพีแรกชื่อเดียวกับชื่อวงในวันที่ 26 กรกฎาคม ค.ศ. 2006
== ผลงาน ==
NEWS Nippon November 7, 2003
ONE OK ROCK (Mini Album-2006/07/26)
Keep It Real (Mini Album-2006/12/16)
Naihi Shinsho「内秘心書」(Single Debut-2007/04/25)]
Yume Yume「努努-ゆめゆめ-」(2007/07/25)
Et Cetera「エトセトラ」(2007/10/24)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
อินสตาแกรมทางการของทากะ
เว็บไซต์ทางการของวันโอเคร็อก 
เว็บไซต์ทางการของวันโอเคร็อก 
ช่องยูทูปทางการของวันโอเคร็อก
การสัมภาษณ์ทากะจากวันโอเคร็อก ในเว็บไซต์เจม-เวิลด์
นักดนตรีชาวญี่ปุ่น
นักร้องญี่ปุ่น
ขิม

ขิม พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถานให้คำอธิบายไว้ว่า "เครื่องดนตรีจีนชนิดหนึ่ง รูปคล้ายพระจันทร์ครึ่งซีกใช้ตี" ขิมถูกนำเข้ามาในประเทศไทยในสมัยรัชกาลที่ 6 โดยชาวจีนนำมาบรรเลงรวมอยู่ในวงเครื่องสายจีน
และประกอบการแสดงงิ้วบ้าง บรรเลงในงานเทศกาล และงานรื่นเริงต่าง ๆ บ้าง
คำว่า ขิม มาจากภาษาจีนฮกเกี้ยน ซึ่งมาจากอักษรจีน 琴 ซึ่งในภาษาจีนกลางอ่านว่า ฉิน
นักดนตรีไทยนำขิมมาบรรเลงในสมัยต้นรัชกาลที่ 6 โดยแก้ไขบางอย่าง คือเปลี่ยนสายลวดทองเหลืองให้มีขนาดโตขึ้น เทียบเสียงเรียงลำดับ ไปตลอดจน ถึงสายต่ำสุด เสียงคู่แปดมือซ้ายกับมือขวามีระดับเกือบตรงกัน เปลี่ยนไม้ตีให้ใหญ่และก้านแข็งขิ้น หย่องที่หนุนสาย มีความหนา กว่าของเดิมเพื่อให้เกิดความสมดุล และมีความประสงค์ให้เสียงดังมากขึ้น และไม่ให้เสียงที่ออกมาแกร่งกร้าวเกินไปให้ทาบสักหลาดหรือหนังตรงปลายไม้ตี ส่วนที่กระทบกับสาย ทำให้เสียงเกิดความนุ่มนวล และได้รับความนิยม บรรเลงร่วมอยู่ในวงเครื่องสายผสมจนถึงปัจจุบัน
เพลงที่นิยมบรรเลงกันมากคือ เพลงขิมเล็ก และเพลงขิมใหญ่ ซึ่งเป็นเพลงสำเนียงจีนที่เกิดขึ้นในราวปลายรัชสมัยรัชกาลที่ 4 โดยพระประดิษฐ์ไพเราะ ได้จำทำนองการตีขิมของคนจีนแล้วมาแต่งเป็นเพลงในอัตรา 2 ชั้นได้ 2 เพลง ตั้งชื่อว่า เพลงขิมเล็ก และเพลงขิมใหญ่ สำหรับเพลงขิมเล็ก พระประดิษฐ์ไพเราะได้แต่งขยายเป็นอัตรา 3 ชั้น ส่วนเพลงขิมใหญ่ ครูช้อย สุนทรวาทิน ได้แต่งขึ้นเป็น อัตรา 3 ชั้น เช่นกัน และทั้ง 2 เพลงนี้ ครูมนตรี ตราโมทได้แต่งตัดลงเป็นอัตราชั้นเดียว จนครบเป็นเพลงเถา เมื่อประมาณปี พุทธศักราช 2478 และได้รับความนิยมมาจนถึงปัจจุบันนี้
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ประวัติขิม จากเว็บดนตรีไทย
ประวัติขิม  จากเว็บไทยคิด
เครื่องดนตรีไทย
เครื่องสาย
แคน

แคน เป็นเครื่องดนตรีพื้นเมืองชนิดหนึ่งของประเทศลาวและภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (อีสาน) ในประเทศไทย และถือเป็นสัญลักษณ์ประจำกลุ่มชาติพันธุ์ลาวอีกด้วย เครื่องดนตรีชนิดนี้จะใช้ไม้ซางขนาดต่าง ๆ ประกอบกันเข้าเป็นตัวแคน  แคนเป็นเครื่องเป่ามีลิ้นโลหะ เสียงเกิดจากลมผ่านลิ้นโลหะไปตามลำไม้ที่เป็นลูกแคน การเป่าแคนต้องใช้ทั้งเป่าลมเข้าและดูดลมออกด้วย จึงเป่ายากพอสมควรและแคนมีหลายขนาด ถือเป็นเครื่องดนตรีชนิดหนึ่งที่ให้เสียงไพเราะ เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว สร้างเสียงประสานได้ในตัวเอง บ่งบอกถึงวิถีชีวิตของชาวพื้นเมืองบริเวณลุ่มแม่น้ำโขงได้เป็นอย่างดี
ใครเป็นผู้คิดประดิษฐ์เครื่องดนตรีที่เรียกว่า "แคน" เป็น คนแรก และทำไมจึงเรียกว่า "แคน" นั้น ยังไม่มีหลักฐานที่แน่นอนยืนยันได้
== ประวัติ ==
ประวัติความเป็นมาของเครื่องดนตรีแคนนั้นยังไม่มีความชัดเจนแต่ว่าคำว่า แคน ถูกกล่าวถึงครั้งแรกตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาตอนต้น ในวรรณคดีประเภทกาพย์ เรื่องอนิรุทธ์คำฉันท์
== ประเภทของแคน ==
แคนมีหลายประเภทตามจำนวนลูกแคน คือ
แคนหก มีลูกแคน 6 คู่ (12 ลูก) เป็นแคนขนาดเล็กที่สุด สำหรับเด็กหรือผู้เริ่มฝึกหัดใช้เป่าเพลงง่าย ๆ เพราะเสียงไม่ครบ บางทีก็จะทำเป็นของที่ระลึกสำหรับนักท่องเที่ยว
แคนเจ็ด มีลูกแคน 7 คู่ (14 ลูก) เป็นแคนขนาดกลาง มีเสียงครบ 7 เสียง  ตามระบบสากล และมีระดับเสียงสูง ต่ำ ทั้ง 7 เสียง หรือที่เรียกว่า คู่แปด คือ โด เร มี ฟา ซอล ลา ที (คู่แปด คือทุกเสียงเช่นเสียงโด ก็จะมีทั้งเสียงโดสูง และโดต่ำ ทุกเสียงมีคู่เสียงทั้งหมด) แคน 7 ไม่มีเสียงเสพที่เป็นเสียง ซอลสูง ด้านแพซ้าย และไม่มีเสียงเสพที่เป็นเสียง ลาสูง ทางด้านแพขวา
แคนแปด ใหญ่กว่าแคนเจ็ด มีลูกแคน 8 คู่ (16 ลูก) คือ โด เร มี ฟา ซอล ลา ที โด เพิ่มคู่เสียงระดับสูงขึ้นไปให้เป็นเสียงประสานในการเล่นเพลงพื้นเมือง ได้แก่ เสียง ซอลสูง ด้านแพซ้าย และเสียงเสพที่เป็นเสียง ลาสูง ทางด้านแพขวา
แคนเก้า มีลูกแคน 9 คู่ (18 ลูก) ใหญ่ที่สุด มีเสียงต่ำที่สุด เวลาเป่าต้องใช้ลมมาก มีจำนวนคู่เสียงครบเช่นเดียวกับแคนแปด แต่ที่เพิ่มขึ้นมาอีกก็คือเพิ่มเสียงเสพประสานด้านแพซ้ายที่เป็นเสียงซอลสูงอีกหนึ่งเสียง และเพิ่มเสียงเสพประสานที่แพขวาซึ่งเป็นเสียงลาสูงอีกหนึ่งเสียง สรุปแล้วจึงมีลูกแคนทั้งหมด 9 คู่ และที่สำคัญคือเป็นแคนเสียงต่ำที่ใช้เป่าให้เป็นเสียงเบสในการเป่าแบบแคนวง แต่ในปัจจุบันวงดนตรีพื้นเมืองนิยมใช้พิณเบสหรือเบสของดนตรีสากล แคน 9 จึงไม่เป็นนิยมอีก จึงทำให้เยาวชนรุ่นหลังไม่มีโอกาสได้เห็นได้ยินการบรรเลงของแคน 9 อีกเลย
แคนสิบ เป็นแคนที่ปรับปรุงมาจากแคนแปด โดยผู้ประดิษฐ์และออกแบบ ชื่อ สำเร็จ คำโมง แต่ในระยะหลังไม่เป็นที่นิยมมากนักจึงไม่มีผู้สืบทอดผลงานนี้ไว้
แคนนอกจากบรรเลงเป็นวงแล้ว ก็ยังใช้บรรเลงประกอบการลำ (การขับร้อง) หรือใช้บรรเลงร่วมกับพิณ โปงลาง ฯลฯ
== ประเภทของลิ้นแคน ==
ใช้ทองแดงผสมเงิน ช่างที่มีฝีมือนิยมใช้เหรียญสมัยรัชกาลที่ห้า น้ำหนักเงิน 1 บาท ผสมกับเหรียญสตางค์ แบ่งออกเป็น
ลิ้นเงิน แบ่งออกเป็น
#เงินสองทองหนึ่ง มีเนื้อเงินมากที่สุดให้เสียงนุ่มละมุน มีน้ำหนักลงลึกมีมิติ ส่วนมากมีในช่างอุบลรุ่นก่อน ๆ ปัจจุบันแทบไม่มีทำแล้ว
# เงินสองทองสาม มีเนื้อเงินน้อยกว่าแบบแรก ให้เสียงที่สดใสขึ้น แต่น้ำหนักเสียงลดลง
ลิ้นเงินสับทอง (สลับหรือผสม) มีทองแดง 50% ขึ้นไป มีอัตราไม่แน่นอนแล้วแต่ช่างจะคิดขึ้นมาเฉพาะตัว ให้เสียงที่ดังกังวาน ดังไกล แต่น้ำหนักเสียงเบา เป่ายาก ใช้ลมมาก การอยู่ตัวของลิ้นยากขึ้นเช่น เงินหนึ่งทองสี่ เงินหนึ่งทองหก เงินหนึ่งทองสิบ
ลิ้นทอง อาจเป็นทองแดง ทองสำริด ปลอกกระสุน ฯลฯ
== อ้างอิง ==
เครื่องดนตรีไทยภาคอีสาน
เครื่องลมลิ้นอิสระ
หมอลำ
จังหวัดบาหลี

บาหลี
 
บาหลี
จีทีโอ คุณครูพันธุ์หายาก

จีทีโอ คุณครูพันธุ์หายาก ( Great Teacher Onizuka) เป็น การ์ตูนญี่ปุ่นและแอนิเมชัน รวมทั้ง ละครญี่ปุ่น เรื่องและภาพโดย โทรุ ฟุจิซาวะ ตีพิมพ์ในประเทศญี่ปุ่นโดยสำนักพิมพ์โคดันฉะ ตีพิมพ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ รวมทั้งหมด 25 เล่ม
== เนื้อเรื่อง ==
โอนิซึกะ เอคิจิ เป็นนักเลงที่โด่งดังในโชนัน แต่กลับตั้งความหวังไว้ว่าจะเป็นอาจารย์อันดับหนึ่งของญี่ปุ่นเพื่อจะหาแฟนเป็นเด็กสาวนักเรียนสวยๆ(แต่ภายหลังเกิดติดใจและรักในความเป็นอาจารย์สอนหนังสือมากกว่า) จึงได้เดินทางมาโตเกียวกับเพื่อนตายที่ชื่อ ดันมะ ริวจิ(มีสาเหตุที่ต้องมาโตเกียว ติดตามได้ในภาค คู่คนลุยเลอะ) โดยดันมะมาเปิดร้านซ่อมมอเตอร์ไซด์ที่โตเกียว ส่วนโอนิซึกะได้ไปฝึกสอนที่โรงเรียน และโดนนักเรียนในห้องที่เขามาเป็นอาจารย์ประจำชั้นแกล้ง เขาจึงต้องสั่งสอนนักเรียนเหล่านั้นด้วยนิสัยนักเลงเก่า จนทำให้พวกเขากลับมาเป็นเด็กดีและเคารพโอนิซึกะมาก
ต่อมาโอนิซึกะได้ไปสมัครเป็นอาจารย์ในโรงเรียนมัธยมเซรินซึ่งเป็นโรงเรียนเอกชนชื่อดัง และได้ไปทำร้ายร่างกายรองอาจารย์ใหญ่เข้าในวันสัมภาษณ์งาน จนเขาคิดว่าคงจะไม่ได้เป็นอาจารย์แล้ว แต่ผู้อำนวยการซากุไร กลับเรียกตัวเขามาสอนที่โรงเรียน เพราะหวังจะให้โอนิซึกะขจัดปัญหาในโรงเรียนให้ โอนิซึกะจึงได้เป็นอาจารย์ประจำชั้น ม.3 ห้อง 4 ซึ่งเป็นห้องที่มีปัญหามากที่สุดของโรงเรียน
ในอดีตนักเรียนชั้น ม.2 ห้อง 4 เคยมีกรณีสมาชิกในห้องคนหนึ่งถูกอาจารย์ที่เชื่อใจหักหลังทำเรื่องเลวร้ายอย่างรุนแรง โอนิซึกะมีหน้าที่จะต้องทำให้เหล่านักเรียนที่มืดมนเหล่านี้เดินออกมาสู่ทางสว่างให้ได้ ปริศนาที่เกิดขึ้นกับเหล่าอดีตห้องเรียน ม.2 ห้อง 4 มันคืออะไรกันแน่ นี่คือสิ่งท้าทายที่รอคอยโอนิซึกะอยู่ในวันเปิดภาคเรียน !!
การ์ตูนเรื่องนี้สะท้อนถึงสภาวะสังคมได้เป็นอย่างดี ทั้งสภาพสังคมที่แต่ละคนต่างหันหลังให้แก่กัน ความสกปรกของสังคมญี่ปุ่นโดยเฉพาะหลังฉากของเหล่าผู้ใหญ่ทั้งหลาย และความไม่เอาใจใส่ของผู้ปกครอง หรือคุณครูนั่นเอง
== ในภาคต่างๆ ==
=== ภาคอนิเมะ ===
การ์ตูนเรื่องจีทีโอเวอร์ชันอนิเมะ นั้นมีทั้งสิ้น 43 ตอน ออกอากาศครั้งแรกที่ญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ปี 1999 โดยสถานีโทรทัศน์ฟูจิ โดยฉายจบเมื่อวันที่ 24 กันยายน ปี 2000 เนื่อเรื่องของภาคนี้มีแก่นโครงเรื่องมาจากเวอร์ชันมังงะ แต่จะมีเนื้อเรื่องไปจนถึงเล่มที่ 14
=== ภาค Shonan 14 Days ===
เป็นเนื้อหาที่อาจารย์โทรุ เขียนขึ้นมาใหม่ โดยเป็นเนื้อหาในช่วงระยะเวลาที่โอนิซึกะถูกอาจารย์เทชิงาวาระยิงเข้าที่ท้อง ในระหว่างพักฟื้นที่โรงพยาบาล เขาได้หนีไปออกรายการทอล์กโชว์ ซึ่งในรายการได้มีการบอกให้เผยถึงความผิดของตัวเองในอดีต ซึ่งโอนิซึกะดันไปสารภาพว่า ตัวเองเคยเกือบฝังเด็กนักเรียนในภูเขาทั้งเป็น(คันซากิ อุรุมิ) ทำให้ถูกไล่ล่า และถ้ากลับไปโรงเรียน ก็คงไม่แคล้วได้ถูกไล่ออกไปเป็นแน่ โอนิซึกะจึงหนีกลับไปที่บ้านเกิดของตน โชนัน เพื่อรอให้เรื่องราวสงบลงไปก่อน และได้พบกับสถานรับเลี้ยงเด็ก "ไวท์สวอน" ที่เต็มไปด้วยเด็กมีปัญหาหลายๆด้าน จึงเป็นหน้าที่ของเขาที่จะต้องเปิดใจเด็กพวกนั้น ให้กลับกลายเป็นคนดี เปิดใจให้กับสังคมอีกครั้ง
== เพลงประกอบ ==
=== เพลงเปิด ===
Driver's High ขับร้องโดยวง L'Arc~en~Ciel
Hitori no Yoru ขับร้องโดย Porno Graffitti
=== เพลงปิด ===
Last piece ขับร้องโดย KIRARI
Shizuku ขับร้องโดย MIWAKO OKUDA
Cherished Memories ขับร้องโดย Hong Kong Knife
== อ้างอิง ==
การ์ตูนญี่ปุ่น
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง‎
ละครโทรทัศน์ญี่ปุ่น
ละครโทรทัศน์ของสถานีโทรทัศน์ฟูจิ
ภาพยนตร์ญี่ปุ่น
ปิเอโร (บริษัท)
แอนิแมกซ์
โรงเรียนในวรรณกรรม
พยาธิ

พยาธิ เป็นสิ่งมีชีวิตที่ต้องอาศัยในร่างกายของสัตว์อื่นโดยเรียกว่า ปรสิต  
== การดำรงชีวิต ==
ดำรงชีวิตอยู่ได้โดยการแย่งและดูดซึมสารอาหารจากร่างกาย และสืบพันธุ์ในร่างกายของคนและสัตว์ บางชนิดก็ไม่ก่อความเดือดร้อนต่อร่างกายคนและสัตว์ที่มันอาศัยอยู่ เพียงแต่แย่งดูดซึมอาหารเท่านั้น บางชนิดก็ก่อให้เกิดพยาธิสภาพรุนแรงถึงชีวิตได้ถ้าไม่ได้รับการรักษา
== กลุ่ม ==
พยาธิมีอยู่จำนวน 3200 ชนิด (varieties)  แบ่งเป็น 4 กลุ่ม ดังนี้ 
โปรโตซัว เป็นสัตว์เซลล์เดียวที่มีโครงสร้างไม่ยุ่งยากซับซ้อนเช่น Entamoeba sp., Trypanosome sp., Plasmodium sp.
ตัวกลม จัดอยู่ในอาณาจักรสัตว์ (Kingdom: Animalia) ไฟลัม (Phylum) Nematoda มี 2 ชั้น (Class) โดย Rudolphi ในปี 1808
ตัวตืด จัดอยู่ในอาณาจักรสัตว์ (Kingdom: Animalia) ไฟลัม (Phylum) Platyhelminthes หนอนตัวแบน (flatworms) (Platyhelminthes, Greek "platy"': flat; "helminth": worm) ชั้น (Class) Trematoda  โดย Rudolphi ในปี 1808
ใบไม้ จัดอยู่ในอาณาจักรสัตว์ (Kingdom: Animalia) ไฟลัม (Phylum) Platyhelminthes ชั้น (Class) Cestoda
== พยาธิก่อโรค  ==
นีมาโทดา (Nematodes)  จะมีลำตัวไม่แบ่งเป็นปล้องๆ รูปร่างทรงกระบอก หัวท้ายเรียวแหลม ตัวอย่างเช่น พยาธิไส้เดือนกลม  พยาธิเส้นด้าย  พยาธิปากขอ  พยาธิตัวจี๊ด ชนิดที่พบผู้ป่วยในประเทศไทยมากคือ พยาธิเส้นด้าย (เข็มหมุด) ซึ่งผู้ป่วยรับพยาธิได้ง่ายจากการบริโภคอาหารดิบหรือปรุงสุก ๆ ดิบ ๆ จากเนื้อสัตว์และหอยชนิดต่าง ๆ นอกจากนั้นยังอาจได้รับพยาธิจากการใช้มือที่ไม่สะอาดหรือไม่ได้ล้างมือให้สะอาดหยิบอาหารรับประทาน
พยาธิตัวแบน หรือ พยาธิตัวตืด (Cestodes หรือ Tapeworm)  จะมีลำตัวแบน แบ่งเป็นปล้องๆ  ตัวอย่างเช่น  พยาธิตืดหมู  พยาธิตืดวัว  เป็นต้นชนิดที่พบผู้ป่วยในประเทศไทยมากคือ  พยาธิตืดหมูและพยาธิตืดวัว ซึ่งผู้ป่วยรับพยาธิได้ง่ายจากการบริโภคอาหารดิบหรือปรุงสุกๆดิบๆ จากเนื้อหมูและเนื้อวัว
พยาธิใบไม้ (Trematodes หรือ Fluke)  จะมีลำตัวแบนไม่แบ่งเป็นปล้อง  ตัวอย่างเช่น  พยาธิใบไม้ในเลือด  พยาธิใบไม้ในตับ ติดต่อได้ง่ายจากการบริโภคอาหารประเภทปลาและสัตว์น้ำจืด ในลักษณะดิบหรือปรุงสุก ๆ ดิบ ๆ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ปรสิต
พยาธิ
ตำบลท่าข้าม (อำเภอปะเหลียน)

ตำบลท่าข้าม เป็นตำบลในอำเภอปะเหลียน จังหวัดตรัง
== ประวัติ ==
ตำบลท่าข้ามมีประวัติชุมชนเดิมโดยส่วนใหญ่อยู่ที่บ้านหยงสตาร์  เพราะก่อนที่จะเกิดชุมชนท่าข้ามนั้นจะมีชุมชนหยงสตาร์อยู่ก่อนหน้านี้แล้ว  จนถึงพุทธศตวรรษที่ 15  หัวเมืองทางภาคใต้แยกตัวออกมาจากอาณาจักรศรีวิชัย  มาจัดการปกครองเป็นเมือง  12  นักษัตร  เมืองปะลันตาขณะนั้นตกเป็นอาณานิคมเมืองพัทลุงที่ใช้ตรางูเล็กเป็นตราประจำเมือง  และก็ขึ้นกับพัทลุงตลอดมา  หลังจากนั้นเมืองปะลันตาขาดตอนจากการบันทึกแต่กลายมาเป็นกล่าวถึงปะเหลียนในช่วง พ.ศ. 1800-1890  สมัยกรุงสุโขทัยเป็นราชธานี  พุทธศาสนาเริ่มเข้ามาเผยแพร่ในแถบภาคใต้ทางเมืองพัทลุง (นางเลือดขาว) ได้ไปติดต่อสมณทูตจากเมืองลังกาให้มาเผยแพร่ศาสนาหลังจากที่เมืองลังกาได้ทำการสังคายนาพระไตรปิฎกในครั้งนั้นผ่านไปแล้วตามประวัติกล่าวว่า  คณะทูตมาขึ้นเรือที่ท่าเรือปะเหลียนซึ่งเป็นเมืองด่านหน้าของเมืองพัทลุงก่อนที่จะเดินทางผ่านไปยังเมืองต่างๆ  สันนิษฐานว่าจะเป็นท่าเรือตันหยงสตาร์  หรือท่าเรือบ้านควนสระ (ตำบลสุโสะ)  หรือท่าเรือลิพัง
== ประชากร ==
ท
อำเภอปะเหลียน
แถวคอยลำดับความสำคัญ

ในแถวคอยปกติ ข้อมูลที่เข้ามาก่อนจะมีสิทธิ์ออกก่อน (First In First Out:FIFO) อย่างไรก็ตาม มีบางครั้งที่เราต้องยกให้สมาชิกบางประเภทได้ทำงานก่อนทั้งที่มาทีหลัง เช่นการให้คิวงานที่เล็กกว่าได้ทำก่อน หรือ การให้สิทธิพิเศษแก่การทำงานบางประเภท เช่นนี้เราจะสร้าง แถวคอยลำดับความสำคัญ (Priority Queue) เป็นคิวที่ถึงแม้เข้าก่อน แต่สิ่งที่มีความสำคัญมากกว่าจะได้ออกก่อน ถ้ามีความสำคัญเท่ากัน ข้อมูลที่เข้ามาก่อนจะได้ออกก่อนเช่นเดียวกับแถวคอยปกติ
แถวคอยลำดับความสำคัญทำให้เราสามารถประยุกต์ใช้คิวได้ดีขึ้น เนื่องจากเพิ่มการให้ความสำคัญของสมาชิกที่แตกต่างกัน ส่งผลให้เราสามารถจัดเรียงแถวคอยได้ใหม่ให้เหมาะสมกับการทำงานได้ เราใช้แถวคอยลำดับความสำคัญในการจัดการทำงาน การตรวจนับ ฯลฯ
== จุดเด่น ==
แถวคอยลำดับความสำคัญสามารถดึงตัวที่สำคัญที่สุดลัดแถวออกมาก่อน โดยใช้เวลาคงที่ จึงทำให้จัดการทำงานได้อย่างสอดคล้องกับความเป็นจริงมากยิ่งขึ้น ทำให้สามารถจัดลำดับในการทำงานได้ดี เช่น การจัดการทำงานของเครื่องพิมพ์ที่อนุญาตให้งานเล็กๆได้พิมพ์ก่อน เพื่อจะได้ไม่เสียเวลา
== บริการที่มักจะมี ==
เพิ่มรายการแนบด้วยระดับไว้ในแถวคอย (enqueue)
ลบรายการที่มีความสำคัญสูงสุดและคืนค่านั้นออกมา (prioritized dequeue)
ดึงค่ารายการที่มีความสำคัญสูงสุดโดยไม่ลบรายการนั้นออก (peek)
== ตัวอย่างการเขียนโปรแกรม (ภาษา C++) ==
include 
using namespace std;
class node{
public:
int age;
string name;
node(int a, string b){
age = a;
name = b;
}
};
bool operator b.age;
else{
return temp1.name.append(temp2.name) > temp2.name.append(temp1.name);
}
}
int main{
priority_queue pq;
node b(23,"Somchai");
node a(22,"Pongsak");
node c(22,"Manee");
pq.push(b);
pq.push(a);
pq.push(c);
int size = pq.size;
for (int i = 0; i จากโปรแกรมข้างต้น เราจะทำการสร้าง แถวคอย โดยโปรแกรมมีเงื่อนไขว่า ใครที่อายุ(Age)น้อยที่สุด จะถูกเรียกชื่อก่อนเสมอ โดยหากมีหลายคนที่อายุเท่ากัน คนที่ถูกเพิ่มเข้าไปในคิวภายหลังจากถูกเรียกก่อนเสมอ
=== ลำดับการเพิ่มข้อมูล ===
Somchai อายุ 23 ปี >> node a(23,"Somchai");
Pongsak อายุ 22 ปี >> node b(22,"Pongsak");
Manee อายุ 22 ปี >> node c(22,"Manee");
=== ผลการทำงานของโปรแกรม ===
22 Manee
22 Pongsak
23 Somchai
จากผลการทำงานของโปรแกรมข้างต้น จะสังเกตได้ว่า ถึงแม้ Somchai จะมาก่อน แต่ว่าจะถูกเรียกท้ายสุดเพราะอายุมากที่สุด ส่วน Manee จะถูกเรียกเป็นอันดับแรก ถึงแม้ว่าจะอายุเท่ากันกับ Pongsak แต่ว่า Manee มาทีหลังสุด ดังนั้นจึงได้ความสำคัญมากกว่า Pongsak ตามหลักการของ "แถวคอยลำดับความสำคัญ (Priority queue)"
== ความเร็วที่ใช้ในการทำงาน ==
ถึงแม้ว่าการเอาออกของข้อมูลที่สำคัญที่สุดอาจยุ่งยาก แต่ด้วยการจัดการที่เหมาะสม เราสามารถรักษาความเร็วการทำงานของแถวคอยลำดับความสำคัญไว้ที่ O (1) ได้
== โครงสร้างข้อมูล ==
การใช้แถวคอยธรรมดาแต่ค้นหาตัวสำคัญที่สุด วิธีนี้จะทำให้การคืนค่ารายการใช้เวลา O (1)
การใช้แถวคอยตะกร้า (bucket queue) โดยการสร้างแถวคอยธรรมดาหลายๆแถว แต่ละแถวเก็บลำดับความสำคัญที่เท่าๆกัน และเรียงลำดับที่สำคัญมากสุดลงมา วิธีนี้จัดการยากพอสมควร
วิธีที่นิยมที่สุดคือ ฮีป (heap) เป็นการนำแนวคิดต้นไม้ในเชิงการเรียงลำดับให้ตัวที่สำคัญที่สุดอยู่บนๆ และนำตัวบนสุดมาตอบ การจัดการเช่นนี้ทำให้ การทำงานค่อนข้างจะใช้เวลาคงที่  (O (1))
== ดูเพิ่ม ==
แถวคอย
แถวคอยสองหน้า
แบบชนิดข้อมูลนามธรรม
อวสานเซลส์แมน

อวสานเซลส์แมน (Death of a Salesman) เป็นบทละคร ผลงานประพันธ์ของอาร์เธอร์ มิลเลอร์ เมื่อปี พ.ศ. 2492 และได้รางวัลพูลิตเซอร์ และรางวัลโทนี ในปีนั้น
บทละครกล่าวถึงชีวิตของวิลลี่ โลแมน เซลส์แมนที่ต้องวิ่งหาลูกค้า เพื่อความก้าวหน้าในหน้าที่การงาน ยอมทำทุกอย่างแม้กระทั่งการโกหกพกลม แต่แล้วในที่สุดก็ต้องยอมพ่ายแพ้ต่อโชคชะตาด้วยความขมขื่น โลแมนกอบกู้ศักดิ์ศรีของตัวเองโดยการฆ่าตัวตาย เพื่อการยอมรับจากลูกเมียของตัวเอง
อวสานเซลส์แมน ได้รับการยกย่องว่าเป็นละครแห่งยุค มิลเลอร์สามารถสะท้อนสภาพสังคม และความฝันของคนอเมริกันชนได้อย่างถึงแก่น และเป็นผลงานชิ้นเอกของมิลเลอร์ ถูกนำมาแสดงเป็นละครเวที และภาพยนตร์หลายครั้ง
== ในประเทศไทย ==
บทละครเรื่องนี้ ภาควิชาวรรณคดีและภาษาต่างประเทศ ชื่อปัจจุบันคือ ภาควิชาภาษาและวรรณคดีอังกฤษ คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ได้นำมาแสดงละครเวทีสมัยใหม่ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2513  หอประชุมเล็กมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ผลงานการแสดงละครเรื่องนี้ นับว่าเป็นการรื้อฟื้นและแนะนำการแสดงละครเวทีสมัยใหม่แบบสมจริงที่ประสบความสำเร็จอย่างสูง การละคอนสมัยได้รับความสนใจแพร่หลายในวงกว้างขึ้นนอกเหนือจากรั้วมหาวิทยาลัย อีกทั้งทำให้มีการละครเวทีสมัยใหม่เรื่องอื่น ๆ ติดตามมา
ทีมงานและนักแสดงประกอบด้วยอาจารย์ นักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ทั้งที่กำลังศึกษาอยู่และสำเร็จการศึกษาแล้ว (กลุ่มพระจันทร์เสี้ยว) ทั้งจากภาควิชานี้ และคณะอื่น ๆ จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ โดยมีอาจารย์มัทนี รัตนิน เป็นผู้อำนวยการสร้างและควบคุมการแสดง อาจารย์แกรี่ การ์คิน (Gary Carkin) เป็นผู้กำกับการแสดง ทั้งสองเป็นอาจารย์ภาควิชาวรรณคดีและภาษาต่างประเทศในขณะนั้น สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ซึ่งทรงเป็นพระอาจารย์คณะศิลปศาสตร์ในสมัยนั้นได้เสด็จทอดพระเนตรการแสดงด้วย การแสดงละครเวทีเรื่องนี้ได้รับความสนใจและคำชมเชยอย่างกว้างขวาง หลังจากการแสดงรอบสุดท้ายสิ้นสุดลง ก็มีเสียงเรียกร้องให้กลับมาอีก จึงทำให้มีการจัดแสดงอีกครั้งในปีต่อมาคือ พ.ศ. 2514 การแสดงครั้งที่สองนี้ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถได้แสด็จพระราชดำเนินไปทอดพระเนตรอีกด้วย
ทีมงานและผู้แสดงส่วนหนึ่งได้ทำงานสานต่อด้านการละครสมัยใหม่ หรืองานที่เกี่ยวข้องในระยะต่อมา
ผู้รับบทส่วนหนึ่ง ได้แก่ เกริกเกียรติ พันธุ์พิพัฒน์ (วิลลี่ โลแมน) นฤมล เทพไชย (ลินดา โลแมน) คำรณ คุณะดิลก (บิฟ) วีรประวัติ วงศ์พัวพันธ์ (แฮปปี้) ยุทธนา มุกดาสนิท (เบอร์นาร์ด) เป็นต้น
เคยมีการนำบทละครเรื่องนี้มาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ ฉายทางช่อง 3 รับบทโดย พิศาล อัครเศรณี ศรัณยู วงษ์กระจ่าง พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง สุเชาว์ พงษ์วิไล ดนตรีประกอบโดย ศิริศักดิ์ นันทเสน (ติ๊ก ชิโร่)
== รางวัลที่ได้รับ ==
1949 New York Drama Critics' Circle Best Play
1949 Pulitzer Prize for Drama
1949 Tony Award for Best Play
1984 Drama Desk Award Outstanding Revival
1984 Tony Award for Best Reproduction
1999 Tony Award for Best Revival of a Play
1999 Drama Desk Award Outstanding Revival of a Play
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
อวสานเซลส์แมน ที่ ibdb
อวสานของเซลส์แมน/ต่อพงษ์ 
บทละคร
จำนง วิบูลย์ศรี

รองศาสตราจารย์ จำนง วิบูลย์ศรี คณบดีคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยสยาม ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2544 จนถึงปี พ.ศ. 2551
== การศึกษา ==
จบการศึกษาระดับมัธยมจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย
สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาสังคมศึกษา จากคณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อปี พ.ศ. 2506
สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท 3 สาขา จาก มหาวิทยาลัยฮาวาย สหรัฐอเมริกา โดยทุน East-West Center ของรัฐบาลอเมริกัน คือ ปริญญาโททางอเมริกันศึกษา (M.A. in American Studies) เมื่อปี พ.ศ. 2511
ปริญญาโททางการสื่อสารด้านวาทนิเทศ (M.A. in Speech Communication) เมื่อปี พ.ศ. 2515
ปริญญาโททางจิตวิทยาการศึกษา (M.Ed. in Educational Psychology) เมื่อปี พ.ศ. 2515
ปริญญาเอกทางการสื่อสารด้านวาทนิเทศ (Ph.D. in Speech Communication) จาก มหาวิทยาลัยเดนเวอร์ สหรัฐอเมริกา โดยทุนของมหาวิทยาลัยเอง เมื่อปี  พ.ศ. 2521
== การทำงาน ==
รศ.ดร.จำนง วิบูลย์ศรี เริ่มรับราชการเป็นอาจารย์ประจำคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อปี พ.ศ. 2517 เคยดำรงตำแหน่งหัวหน้าภาควิชาวาทวิทยา และสื่อสารการแสดง คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย  ได้รับวิทยะฐานะเป็น รองศาสตราจารย์ ระดับ 9 ประจำภาควิชาวาทวิทยาและสื่อสารการแสดง คณะนิเทศศาสตร์ และเป็นประธานกรรมการเฉพาะกิจพิจารณากิจกรรมรณรงค์เพื่อภาษาไทย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ภายหลังเกษียณ  ดำรงตำแหน่งคณบดีคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยสยาม ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2544 จนถึงปี พ.ศ. 2551
== ผลงานทางด้านวิชาการ ==
มีงานวิจัยซึ่งตีพิมพ์เผยแพร่แล้วทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษ ในวารสารนิเทศศาสตร์ และวารสารอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องหลายโครงการ รวมทั้งโครงการวิจัยเรื่อง "อิทธิพลของภาษาต่อการคิดเชิงเหตุผลในเด็กไทย : การวิจัยเชิงทดลอง" ซึ่งได้รับรางวัลประจำปี พ.ศ. 2527 จากเงินทุนวิจัยรัชดาภิเษกสมโภช สาขาสังคมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
หนังสือหลักปฏิบัติทางวาทนิเทศ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2538 โดย รศ.ดร.จำนง วิบูลย์ศรี
รองศาสตราจารย์
อาจารย์คณะนิเทศศาสตร์ - วารสารศาสตร์ - การสื่อสาร
บุคคลจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยสยาม
นิสิตเก่าคณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
บุคคลจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย
บุคคลจากคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเหรียญจักรพรรดิมาลา
ฟุตบอลทีมชาติคูเวต

ฟุตบอลทีมชาติคูเวต (منتخب الكويت لكرة القدم) เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนจากประเทศคูเวต อยู่ภายใต้การดูแลของสมาคมฟุตบอลคูเวต ทีมชาติคูเวตนี้มีผลงานในระดับโลกมาแล้ว โดยร่วมเล่นในฟุตบอลโลกหนึ่งครั้งใน ฟุตบอลโลก 1982 โดยในการแข่งขันได้เสมอกับ ทีมชาติเช็กโกสโลวาเกีย แต่แพ้สองครั้งให้กับทีมชาติอังกฤษ และทีมชาติฝรั่งเศส สำหรับในระดับทวีปเอเชียนั้น ทีมคูเวตได้แชมป์การแข่งขันเอเชียนคัพหนึ่งครั้งใน เอเชียนคัพ 1980
== ผลงาน ==
=== ฟุตบอลโลก ===
1930-1970 - ไม่ได้ร่วมเล่น
1974-1978 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
1982 - รอบแรก
1986-2014 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
2018 - ถูกตัดสิทธิ์จากรอบคัดเลือก
2022 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
=== เอเชียนคัพ ===
1956-1968 - ไม่ได้ร่วมเล่น
1972 - รอบแรก
1976 - อันดับสอง
1980 - ชนะเลิศ
1984 - อันดับสาม
1988 - รอบแรก
1992 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
1996 - อันดับสี่
2000 - รอบก่อนรองชนะเลิศ
2004 - รอบแรก
2007 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
2019 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
2023 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
=== กัล์ฟคัพ ===
ฟุตบอลกัล์ฟคัพสำหรับทีมชาติในเอเชียตะวันตก
ชนะเลิศ 9 ครั้ง - 1970, 1972, 1974, 1976, 1982, 1986, 1990, 1996, 1998
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์ทางการ
 
คูเวต
ประเทศคูเวต
ค