pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
อำเภอจอมบึง

จอมบึง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดราชบุรี
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอจอมบึงตั้งอยู่ทางตอนกลาง ค่อนไปทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอด่านมะขามเตี้ยและอำเภอท่าม่วง (จังหวัดกาญจนบุรี)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอโพธารามและอำเภอเมืองราชบุรี
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอปากท่อและอำเภอบ้านคา
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอสวนผึ้ง
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอจอมบึงแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 ตำบล 90 หมู่บ้าน
{|
|-
||1.||จอมบึง|||| (Chom Bueng)||||13 หมู่บ้าน
|-
||2.||ปากช่อง|||| (Pak Chong)||||16 หมู่บ้าน
|-
||3.||เบิกไพร|||| (Boek Phrai)||||11 หมู่บ้าน
|-
||4.||ด่านทับตะโก|||| (Dan Thap Tako)||||20 หมู่บ้าน
|-
||5.||แก้มอ้น|||| (Kaem On)||||15 หมู่บ้าน
|-
||6.||รางบัว|||| (Rang Bua)||||15 หมู่บ้าน
|}
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอจอมบึงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
เทศบาลเมืองจอมพล ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลจอมบึง (เขตองค์การบริหารส่วนตำบลจอมบึงเดิม)
เทศบาลตำบลจอมบึง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลจอมบึง (เขตสุขาภิบาลจอมบึงเดิม)
เทศบาลตำบลด่านทับตะโก ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลด่านทับตะโก
องค์การบริหารส่วนตำบลปากช่อง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปากช่องทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเบิกไพร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเบิกไพรทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลด่านทับตะโก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลด่านทับตะโก (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลด่านทับตะโก)
องค์การบริหารส่วนตำบลแก้มอ้น ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแก้มอ้นทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลรางบัว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลรางบัวทั้งตำบล
==สถานที่สำคัญ==
พระพุทธฉายถ้ำฤๅษีเขางู
ถ้ำเขาบิน
ถ้ำจอมพล
สวนรุกขชาติถ้ำจอมพล
วัดวาปีสุทธาวาส  ( ตลาดอมยิ้ม )
วัดนิยมธรรมาราม ( ด่านทับตะโก )
มหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง
ตลาดนัดด่านทับตะโก
 
จอมบึง
รายชื่อนครในประเทศจีนเรียงตามจำนวนประชากร

ประเทศจีนเป็นประเทศที่มีประชากรมากที่สุดในโลก จากข้อมูลของกลุ่มวิจัยด้านประชากรศาสตร์ (Demographia) ในปี 2017 พบว่ามีนครของจีน 102 แห่ง ที่มีประชากรใน "เขตเมือง" มากกว่า 1 ล้านคน
== คำจำกัดความและการจำแนกประเภท ==
เขตการปกครองของประเทศจีนมีนครอยู่ 3 ระดับ ได้แก่ นครปกครองโดยตรง (直辖市), นครระดับจังหวัด (地级市), และนครระดับอำเภอ (县级市) โดยที่เขตบริหารพิเศษ (特别行政区) ทั้ง 2 แห่ง ซึ่งได้แก่ ฮ่องกง และมาเก๊า รวมถึงสาธารณรัฐจีน (หรือไต้หวัน) จะไม่รวมอยู่ในการจำแนกประเภทนี้
แต่ละนครปกครองโดยตรงและนครระดับจังหวัดนั้น ไม่ได้เป็น "นคร" ตามความหมายที่แท้จริงของมัน แต่เป็นหน่วยการปกครองที่ประกอบไปด้วย ศูนย์กลางเขตเมือง (นครในความหมายที่แท้จริง) และพื้นที่ชนบทโดยรอบหรือพื้นที่ที่ความเป็นเมืองน้อย ซึ่งโดยปกติจะมีขนาดพื้นที่ใหญ่กว่าใจกลางเมืองหลายเท่า
นครระดับจังหวัดมักจะแบ่งออกเป็น อำเภอ (县), นครระดับอำเภอ, และเขตการปกครองประเภทอื่น ๆ การที่จะแยกนครระดับจังหวัดกับพื้นที่เขตเมืองจริง ๆ (นครในความหมายที่แท้จริง) จะมีการใช้คำว่า "ชื่อชวี" (市区; shì qū; urban area; เขตเมือง) อย่างไรก็ตาม คำว่า "ชื่อชวี" นี้มักจะครอบคลุมพื้นที่ชานเมืองด้วย ซึ่งอาจมีพื้นที่ขนาดใหญ่กว่า 3,000 ตารางกิโลเมตร หรือบางครั้งก็ครอบคลุมเพียงแค่ศูนย์กลางเขตเมืองในขณะที่ชุมชนเมืองจริง ๆ ได้ขยายขนาดจนเกินเขตของเมืองแล้ว ดังนั้นคำว่า "ศูนย์กลางเขตเมือง" ในความหมายของจีนจึงเทียบเท่ากับ "เขตของเมือง" (city limit) ในความหมายของอเมริกา ส่วนคำว่า "ชื่อชวี" หรือ "เขตเมือง" (urban area) ในความหมายของจีน ก็อาจเทียบเท่ากับคำว่า "เขตมหานคร" (metropolitan area) ในความหมายของอเมริกา ส่วนคำว่านครปกครองโดยตรงในความหมายของจีน เป็นการกำหนดขึ้นทางการเมืองที่กำหนดให้พื้นที่นั้น ๆ อยู่ภายใต้การควบคุมของรัฐบาล ซึ่งไม่มีคำที่มีความหมายเทียบเท่า
== รายชื่อนครเรียงตามจำนวนประชากร 50 อันดับแรก ==










หมายเหตุ: ในแหล่งข้อมูลไม่มีนครซูโจวในรายชื่อนี้ ซึ่งมีประชากร 4,242,500 คน ซูโจวเป็นนครใหญ่อันดับสองในมณฑลเจียงซู เป็นรองเพียงหนานจิง ซึ่งเป็นเมืองหลวงของมณฑล ถ้ารวมซูโจวในรายชื่อ ซูโจวจะอยู่ในอันดับที่ 25 โดยอยู่ก่อนเหอเฝย์ ซึ่งเป็นเมืองหลวงของมณฑลอานฮุย
== ที่ตั้งของนครที่มีประชากรมากสุด 50 อันดับแรกในจีนแผ่นดินใหญ่ ==
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อเมืองหลวงในประเทศจีน
รายชื่อนครในประเทศจีน
รายชื่อนครที่ใหญ่ที่สุดในโลก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
National Bureau of Statistics of China official website
Mongabay.com: Largest Cities in China (unofficial)
 
 
จีน
ยางรถยนต์

ยางรถยนต์ (tire, tyre; สะกด tire (แบบอเมริกัน), tyre (แบบบริติช)) คือชิ้นส่วนที่ประกอบเป็นล้อของรถยนต์หรือล้อของรถประเภทต่าง ๆ ยางรถยนต์มีสีดำ รูปร่างกลมมีรูตรงกลาง เป็นวงแหวน ภายในกลวงบรรจุอากาศที่มีความดันสูง หรือ ก๊าซไนโตรเจนเพื่อเพิ่มความปลอดภัย หรือ ยางในรถยนต์สำหรับรับน้ำหนักบรรทุกมาก ยางรถยนต์มีหน้าที่ต้องรับน้ำหนักรถและสัมภาระต่าง ๆ โดยเป็นเพียงส่วนเดียวของรถยนต์ที่สัมผัสพื้นถนน
ชาลส์ กู๊ดเยียร์ นักประดิษฐ์ชาวอเมริกัน เป็นผู้ค้นพบโดยบังเอิญในปี พ.ศ. 2382 โดยค้นพบว่าเนื้อยางเพียงอย่างเดียว ไม่สามารถที่จะทนทานต่อสภาพดินฟ้าอากาศได้ เขาจึงได้นำยางดิบ (ยางธรรมชาติ) ผสมกับกำมะถันและตะกั่วแล้วลนด้วยไฟ โดยกำมะถันจะสร้างพันธะโคเวเลนต์เชื่อมระหว่างโมเลกุลยาง ได้เป็นยางที่มีความยืดหยุ่น คงตัวที่อุณหภูมิต่าง ๆ คงทนต่อความร้อนและแสงแดด และถูกละลายด้วยตัวทำละลายได้ยากขึ้น ซึ่งปฏิกิริยานี้เรียกว่ากระบวนการวัลคาไนเซชัน(vulcanization) ได้เป็นยางรถยนต์ที่เราใช้กันอยู่มาถึงทุกวันนี้
== รายชื่อยี่ห้อยางรถยนต์ ==
บริดจสโตน
ไฟร์สโตน
มิชลิน
โตโย ไทร์
กู๊ดเยียร์
แม็กซิส
ฮันกุ๊ก
ดันลอป
โรดสโตน
ดีสโตน
ธันเดอร์เรอร์
ฟิเรนซ่า
โยโกฮามา ไทร์
คอนติเนนทัล ไทร์
นิตโตะ
ออโรรา ไทร์
วี รับเบอร์
สยามไทร์
โนเกียน ไทร์
ไซหลุน ไทร์
บีเอฟกู๊ดริช
== อ้างอิง ==
หนังสือครั้งแรกของโลกเล่ม 1
ชิ้นส่วนยานยนต์
ยาง
อำเภอวัดเพลง

วัดเพลง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดราชบุรี และเป็นอำเภอที่มีพื้นที่และจำนวนประชากรน้อยที่สุดในจังหวัดราชบุรีและในภาคตะวันตกของประเทศไทย มีระยะเวลาการเป็นกิ่งอำเภอยาวนานถึง 48 ปี ตั้งขึ้นเป็นกิ่งอำเภอในปี พ.ศ. 2457 ขึ้นตรงต่ออำเภอปากท่อของเมืองราชบุรี และยกฐานะเป็นอำเภอในปี พ.ศ. 2506
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอวัดเพลงมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเมืองราชบุรี
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภออัมพวาและอำเภอบางคนที (จังหวัดสมุทรสงคราม)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอปากท่อ
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอปากท่อและอำเภอเมืองราชบุรี

== ประวัติ ==
ตามจดหมายเหตุราชบุรี ท้องที่อำเภอวัดเพลงเดิมเป็น อำเภอท่านัด–วัดประดู่ และเมื่อย้ายมาตั้งที่ริมฝั่งแม่น้ำอ้อม เรียกว่า อำเภอแม่น้ำอ้อม ต่อมาเมื่อ ร.ศ. 128 ทางราชการเห็นว่าอำเภอในจังหวัดราชบุรีมีมากเกินสมควร จึงได้ตัดอำเภอแม่น้ำอ้อมไปขึ้นอยู่กับจังหวัดสมุทรสงคราม แต่ในปีเดียวกันนั้นเองราษฎรอำเภอแม่น้ำอ้อมได้ร้องเรียนต่อมณฑลราชบุรีว่าการไปมาติดต่อกับสมุทรสงครามไม่สะดวก เพราะราษฎรไม่สันทัดทางเรือ ทำให้ได้รับอันตราย จึงขอให้โอนกลับมาจังหวัดราชบุรีตามเดิม กระทรวงมหาดไทยจึงให้อำเภอแม่น้ำอ้อมมาตั้งเป็นอำเภอปากท่อ ย้ายที่ว่าการอำเภอแม่น้ำอ้อม จากตำบลวัดเพลง ไปตั้งที่ตำบลปากท่อ และเรียกชื่ออำเภอว่า อำเภอปากท่อ และที่ว่าการอำเภอเดิม ให้ตั้งเป็นกิ่งอำเภอ เรียกชื่อกิ่งอำเภอว่า "กิ่งอำเภอวัดเพลง" ตั้งเป็นกิ่งอำเภอขึ้นแทนอำเภอแม่น้ำอ้อม และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอปากท่อ เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2457 แต่ยังคงให้สถานีตำรวจภูธรไว้ตามเดิมด้วยเกรงว่าเหตุการณ์โจรผู้ร้ายจะกำเริบขึ้น กิ่งอำเภอวัดเพลงได้ยกฐานะเป็นอำเภอ เมื่อ พ.ศ. 2506
== การปกครองส่วนภูมิภาค ==
อำเภอวัดเพลงแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 3 ตำบล 28 หมู่บ้าน
{|
|-
||1.||ตำบลเกาะศาลพระ|เกาะศาลพระ||||(Ko San Phra)||||10 หมู่บ้าน
|-
||2.||ตำบลจอมประทัด|จอมประทัด||||(Chom Prathat)||||8 หมู่บ้าน
|-
||3.||ตำบลวัดเพลง|วัดเพลง||||(Wat Phleng)||||10 หมู่บ้าน
|}
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอวัดเพลงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลวัดเพลง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเกาะศาลพระ (เฉพาะบางส่วนของหมู่ที่ 9–10) และตำบลวัดเพลง (เฉพาะหมู่ที่ 2, 5 และบางส่วนของหมู่ที่ 1, 3–4, 7)
องค์การบริหารส่วนตำบลเกาะศาลพระ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเกาะศาลพระ (เฉพาะหมู่ที่ 1–8 และบางส่วนของหมู่ที่ 9–10)
องค์การบริหารส่วนตำบลจอมประทัด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลจอมประทัดทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลวัดเพลง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวัดเพลง (เฉพาะหมู่ที่ 6, 8–10 และบางส่วนของหมู่ที่ 1, 3–4, 7)
==อ้างอิง==
วัดเพลง
อ.ย่านตาขาว

redirect อำเภอย่านตาขาว
อ.เมืองราชบุรี

redirect อำเภอเมืองราชบุรี
อ.ศรีบุญเรือง

redirect อำเภอศรีบุญเรือง
อ.สุวรรณคูหา

redirect อำเภอสุวรรณคูหา
อ.นาโยง

redirect อำเภอนาโยง
อ.วังวิเศษ

redirect อำเภอวังวิเศษ
อ.โพธาราม

redirect อำเภอโพธาราม
อ.ปากท่อ

redirect อำเภอปากท่อ
อ.วัดเพลง

redirect อำเภอวัดเพลง
อ.บางแพ

redirect อำเภอบางแพ
อ.ดำเนินสะดวก

redirect อำเภอดำเนินสะดวก
อ.จอมบึง

redirect อำเภอจอมบึง
อ.สวนผึ้ง

redirect อำเภอสวนผึ้ง
อ.สิเกา

redirect อำเภอสิเกา
อ.เมืองหนองบัวลำภู

redirect อำเภอเมืองหนองบัวลำภู
อ.โนนสัง

redirect อำเภอโนนสัง
เหตุระเบิดในการาจี พ.ศ. 2550

เหตุระเบิดในนครการาจี พ.ศ. 2550 เป็นเหตุระเบิดพลีชีพที่เกิดขึ้นในวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2550 ในนครการาจี ประเทศปากีสถาน ระหว่งที่มีการต้อนรับขบวนของอดีตนายกรัฐมนตรี เบนาซี บุตโต ที่เดินทางกลับประเทศ ทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 136 คน และบาดเจ็บอย่างน้อย 450 คน ผู้เสียชีวิตส่วนมากเป็นสมาชิกของพรรคประชาชนปากีสถาน
== อ้างอิง ==
การก่อการร้ายในประเทศปากีสถาน
การก่อการร้ายใน พ.ศ. 2550
เหตุระเบิดในประเทศปากีสถาน
การระเบิด
อ.เขาค้อ

redirect อำเภอเขาค้อ
อ.วังโป่ง

redirect อำเภอวังโป่ง
อ.บึงสามพัน

redirect อำเภอบึงสามพัน
อำเภอหนองไผ่

หนองไผ่ เป็นอำเภอหนึ่งตั้งอยู่ทางตอนใต้ของจังหวัดเพชรบูรณ์ มีพื้นที่ 1,360.2 ตารางกิโลเมตร ในปี พ.ศ. 2564 มีประชากรอาศัยอยู่ 110,480 คน
== ประวัติ ==
บริเวณหนองไผ่ในสมัยก่อนเรียกว่า "โคกหมาหิว" หรือ "ทุ่งหมาหิว" อยู่ในเขตตำบลกองทูล อำเภอวิเชียรบุรี เมื่อมีผู้คนอพยพเข้ามาอยู่มากขึ้นจึงเรียกกันต่อ ๆ มาว่า "บ้านหนองไผ่" ซึ่งมีที่มาจากภายในบริเวณหมู่บ้านมีหนองน้ำเดิมเป็นหนองช้างนอนในสมัยโบราณจึงเกิดเป็นแอ่งน้ำหรือหนองน้ำเล็ก ๆ มีต้นไผ่ขึ้นล้อมรอบ ซึ่งปัจจุบันเทศบาลตำบลหนองไผ่ได้ปรับปรุงเป็นสวนสาธารณะ มีชื่อว่า สระหลวง
เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2504 หนองไผ่ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นกิ่งอำเภอหนองไผ่ โดยมีนายสมบูรณ์ อมรบุตร เป็นหัวหน้ากิ่งอำเภอหนองไผ่คนแรก มีเขตการปกครอง 3 ตำบล ได้แก่ ตำบลกองทูล ตำบลกันจุ และตำบลบ้านโภชน์ และในวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2504 ได้รับโอนตำบลนาเฉลียง ตำบลท่าแดง ของอำเภอเมืองเพชรบูรณ์มาขึ้นกับกิ่งอำเภอหนองไผ่ด้วย และเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2506 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะกิ่งอำเภอหนองไผ่เป็นอำเภอหนองไผ่ โดยมี ร.ต.ต.ประทวน สิทธิธูรณ์ (หรือสิทธิกุล) เป็นนายอำเภอคนแรกและมีการจัดตั้งเป็นสุขาภิบาลตามประกาศกระทรวงมหาดไทยในราชกิจจานุเบกษา ต่อมาในปี พ.ศ. 2513 รัฐบาลได้ตัดถนนเป็นเส้นทางจากตำบลวังชมภู อำเภอเมืองเพชรบูรณ์ ไปอำเภอชัยบาดาล จังหวัดลพบุรี ซึ่งต่อมาเรียกว่า ถนนสระบุรี–หล่มสัก
ต่อมา ได้แบ่งพื้นที่ในตำบลซับสมอทอดได้แยกออกมาจากตำบลบ้านโภชน์ เมื่อปี พ.ศ. 2509 ต่อมาเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2518 ตำบลซับสมอทอด พร้อมด้วยตำบลซับไม้แดง ตำบลหนองแจง และตำบลกันจุ ได้แยกออกมาจากอำเภอหนองไผ่และจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอบึงสามพัน และยกฐานะเป็นอำเภอโดยสมบูรณ์เมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2522
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอหนองไผ่ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเมืองเพชรบูรณ์
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอหนองบัวแดงและอำเภอภักดีชุมพล (จังหวัดชัยภูมิ)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอบึงสามพัน
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอชนแดน
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอหนองไผ่แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 13 ตำบล 142 หมู่บ้าน ได้แก่
== การปกครองส่วนท้องถิ่น ==
ท้องที่อำเภอหนองไผ่ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 15 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลนาเฉลียง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลนาเฉลียงและตำบลยางงาม
เทศบาลตำบลหนองไผ่ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลหนองไผ่
เทศบาลตำบลเฉลียงทอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาเฉลียง (นอกเขตเทศบาลตำบลนาเฉลียง)
เทศบาลตำบลบ่อไทย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ่อไทยทั้งตำบล
เทศบาลตำบลบัววัฒนา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบัววัฒนาทั้งตำบล
เทศบาลตำบลบ้านโภชน์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านโภชน์ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลกองทูล ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกองทูลทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลท่าแดง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าแดงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเพชรละคร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเพชรละครทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่ง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลห้วยโป่งทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลวังท่าดี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังท่าดีทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองไผ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองไผ่ (นอกเขตเทศบาลตำบลหนองไผ่)
องค์การบริหารส่วนตำบลวังโบสถ์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังโบสถ์ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลยางงาม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลยางงาม (นอกเขตเทศบาลตำบลนาเฉลียง)
องค์การบริหารส่วนตำบลท่าด้วง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าด้วงทั้งตำบล
== รายชื่อนายอำเภอ/ปลัดอำเภอผู้เป็นหัวหน้าประจำกิ่งอำเภอ ==
== อ้างอิง ==
 
หนองไผ่
อำเภอเมืองเพชรบูรณ์

เมืองเพชรบูรณ์ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดเพชรบูรณ์
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอเมืองเพชรบูรณ์ตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเขาค้อและอำเภอหล่มสัก มีคลองอมกงและคลองห้วยน้ำเดื่อเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอคอนสาร มีห้วยพรมเป็นเส้นแบ่งเขต และอำเภอหนองบัวแดง (จังหวัดชัยภูมิ)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอหนองไผ่ มีคลองห้วยโป่งเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอชนแดน อำเภอวังโป่ง และอำเภอเนินมะปราง (จังหวัดพิษณุโลก)
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอเมืองเพชรบูรณ์แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 16 ตำบล 221 หมู่บ้าน 1 เทศบาลเมือง ได้แก่
{|
|-
||1.||ในเมือง||||||(Nai Mueang)|| - หมู่บ้าน  || || || || || 10.||ชอนไพร|||||| (Chon Phrai) || 11 หมู่บ้าน
|-
||2.||ตะเบาะ|||||| (Tabo)|| 11 หมู่บ้าน  || || || || ||11.||นาป่า ||||||(Na Pa) || 17 หมู่บ้าน
|-
||3.||บ้านโตก|||||| (Ban Tok) || 13 หมู่บ้าน || || || || ||12.||นายม|||||| (Na Yom) || 15 หมู่บ้าน
|-
||4.||สะเดียง ||||||(Sadiang) || 13 หมู่บ้าน || || || || ||13.||วังชมภู|||||| (Wang Chomphu) || 14 หมู่บ้าน
|-
||5.||ป่าเลา|||||| (Pa Lao) || 16 หมู่บ้าน || || || || ||14.||น้ำร้อน|||||| (Nam Ron) || 11 หมู่บ้าน
|-
||6.||นางั่ว|||||| (Na Ngua) || 13 หมู่บ้าน || || || || ||15.||ห้วยสะแก|||||| (Huai Sakae) || 14 หมู่บ้าน
|-
||7.||ท่าพล|||||| (Tha Phon) || 21 หมู่บ้าน || || || || ||16.||ห้วยใหญ่ ||||||(Huai Yai) || 14 หมู่บ้าน
|-
||8.||ดงมูลเหล็ก|||||| (Dong Mun Lek)|| 11 หมู่บ้าน || || || || ||17.||ระวิง|||||| (Rawing) || 10 หมู่บ้าน
|-
||9.||บ้านโคก|||||| (Ban Khok)|| 16 หมู่บ้าน
|}
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอเมืองเพชรบูรณ์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 19 แห่ง ได้แก่
เทศบาลเมืองเพชรบูรณ์  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลในเมืองทั้งตำบล
เทศบาลตำบลท่าพล ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลท่าพล
เทศบาลตำบลวังชมภู ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลวังชมภู
เทศบาลตำบลนางั่ว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนางั่วทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลตะเบาะ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตะเบาะทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านโตก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านโตกทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลสะเดียง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสะเดียงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลป่าเลา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลป่าเลาทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลท่าพล ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าพล (นอกเขตเทศบาลตำบลท่าพล)
องค์การบริหารส่วนตำบลดงมูลเหล็ก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดงมูลเหล็กทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านโคก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านโคกทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลชอนไพร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลชอนไพรทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลนาป่า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาป่าทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลนายม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนายมทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลวังชมภู ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังชมภู (นอกเขตเทศบาลตำบลวังชมภู)
องค์การบริหารส่วนตำบลน้ำร้อน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลน้ำร้อนทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยสะแก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลห้วยสะแกทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยใหญ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลห้วยใหญ่ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลระวิง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลระวิงทั้งตำบล
มืเอง
พ่อขุนรามกำแหงมหาราช

Redirectพ่อขุนรามคำแหงมหาราช
แบ็กดอร์มบอยส์

แบ็กดอร์มบอยส์ (Back Dorm Boys; ) หมายถึงคู่ดูโอชาวจีนที่โด่งดังจากการลิปซิงค์วิดีโอเพลงโดยแบ็คสตรีท บอยส์ และกลุ่มศิลปินป็อปอื่น ชื่อของพวกเขาอาจปรากฏในนาม "Back Dormitory Boys", "Chinese Backstreet Boys", "Dormitory Boys", และ "Two Chinese Boys"
เริ่มจากประมาณปี 2005 เว่ย เว่ย และ ฮวง อี้ซิน นักศึกษาเอกช่างประติมากรรมจากสถาบันศิลปะกวางโจวทางใต้ของจีน  เกิดว่า ไม่มีอะไรทำในหอพักแคบๆ ที่อยู่กัน 4 คน จึงคิดหาอะไรสนุก ๆ ทำเล่น และเคยเห็นคลิปพวกลิปซิงค์สั้นๆ ทางอินเทอร์เน็ต จึงคิดทำบ้าง แบบร้องจบเพลง โดยได้ลิปซิงค์เพลงแรกคือเพลง "As Long As You Love Me" คือแบ็คสตรีท บอยส์ จากนั้นจึงตามมาด้วย "I Want It That Way" โดยได้โหลดขึ้นเซิร์ฟเวอร์จของสถาบันศิลปะให้เพื่อน ๆ ดูกันเล่น
เมื่อเพลงเริ่ม เว่ย เว่ย และ ฮวง อี้ซิน จะออกลีลาทำปากลิปซิงค์ โดยมีเพื่อนคนที่สามคือ เสี่ยวจิง หันหลังให้กล้อง เล่นเกมเคาเตอร์สไตรค์ประกอบอยู่หลักฉากแบบไม่ได้ตั้งใจ เสี่ยวจิงเพื่อนร่วมห้องจะหันหลังให้กล้องตลอดเวลาเกือบทุกวิดีโอที่เผยแพร่ไป
ปรากฏว่าเพื่อน ๆ ร่วมสถาบันเห็นและชอบกันมาก เลยบอกต่อ โพสต์ต่อกันไปเรื่อย ส่งต่อให้เพื่อนดู และกระจายระบาดต่อไปเรื่อยๆ จนคลิปวิดีโอชุดนี้ถูกโพสต์ขึ้นเน็ตตามเว็บต่างๆ ที่เปิดบริการโฮสต์ภาพ วิดีโอ รวมทั้ง ยูทูบ สิ่งที่ตามมาคือ กลายเป็นคนดังหลังจากการเผยแพร่
ทั้งสองหนุ่มเว่ย เว่ย และ ฮวง อี้ซิน ได้รับงานเป็นพรีเซ็นเตอร์โฆษณาโทรศัพท์มือถือให้กับบริษัทโมโตโรลา ไชน่า และเป็นเจ้าภาพจัดกิจกรรมประกวดลิปซิงค์ คอนเทสต์ในจีน ตามมาด้วยโฆษณาเป๊ปซี่ รับงานเป็นพรีเซ็นเตอร์ให้เว็บ sina.com นอกจากนั้นยังตระเวนโชว์ตัวตามที่ต่างๆ ทั่วจีนและในต่างประเทศแล้ว ทั้งคู่ยังได้เริ่มตั้งสตูดิโอของตนเองขึ้นที่ปักกิ่ง เซ็นสัญญากับเอเยนซี่วงการบันเทิงอีกห้าปี และ เตรียมออกอัลบั้มแรกของตัวเอง
== อ้างอิง ==
นิตยสาร Positioning ฉบับที่ 40 เดือน ตุลาคม 2550
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
后舍男生的BLOG บล็อกอย่างเป็นทางการของ แบ็กดอร์มบอยส์
Sina BDB site เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของแบ็กดอร์มบอยส์ ภาษาจีน
คลิปเพลง I Want It That Way บนเว็บไซต์ youtube.com
ยูทูบ
กลุ่มดนตรีสัญชาติจีน
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2550
อ.เมืองเพชรบูรณ์

redirect อำเภอเมืองเพชรบูรณ์
อ.ชนแดน

redirect อำเภอชนแดน
อ.หล่มสัก

redirect อำเภอหล่มสัก
อ.วิเชียรบุรี

redirect อำเภอวิเชียรบุรี
ฉางเอ๋อ

ฉางเอ๋อ (嫦娥;) เป็นเทพธิดาแห่งดวงจันทร์ตามความเชื่อปรัมปราของจีนและลัทธิเต๋ารวมถึงลัทธิขงจื๊อ โดยที่นางประทับเฉพาะแต่บนดวงจันทร์เท่านั้น.
ฉางเอ๋อ เป็นคนรักของโฮวอี้ ซึ่งเป็นนักยิงธนูแห่งสวรรค์ ในยุคพระเจ้าเหยา ดวงอาทิตย์พร้อมกันส่องแสงอย่างสนุกสนานพร้อมกันถึง 10 ดวง ยังความเดือดร้อนแก่ผู้คนบนโลกมนุษย์อย่างมาก เง็กเซียนฮ่องเต้จึงมีบัญชาให้โฮวอี้ไปจัดการ ด้วยความคะนองโฮวอี้จึงใช้ธนูยิงดวงอาทิตย์ตกลงไปถึง 9 ดวงด้วยกัน เป็นการกระทำเกินกว่าเหตุ จึงมีบัญชาให้เนรเทศโฮวอี้และฉางเอ๋อลงไปอยู่บนโลกมนุษย์ เฉกเช่นมนุษย์ธรรมดาทั่วไป ทั้งคู่จึงตกลงกันที่จะไปใช้ชีวิตอยู่บนโลกเช่นมนุษย์ธรรมดาทั่วไป แต่โฮวอี้ได้ใช้ฝีมือยิงธนูปราบปรามสัตว์ร้ายต่าง ๆ ราบคาบจนผู้คนยกย่องให้เป็นผู้นำ โฮวอี้ลำพองใจจนลืมตัว ฉางเอ๋อสังเกตเห็นการเปลี่ยนไปอันนี้ แต่มิอาจทัดทานได้ วันหนึ่ง โฮวอี้ได้น้ำอมฤตมาจากเจ้าแม่หว่างมู่  หากใครได้ดื่มกินแล้วจะมีชีวิตเป็นอมตะ เป็นหนุ่มสาวตลอดไป แต่โฮวอี้ได้ถูกเฟิงเมิ่ง ชายผู้แอบอิจฉาเขามาตลอดดักยิงตายที่หน้ากระโจมที่พัก ส่วนฉางเอ๋อเศร้าโศกเสียใจต่อการตายของโฮวอี้ และนางก็ได้ดื่มน้ำอมฤตนี้แต่เพียงผู้เดียว และเหาะกลับไปยังดวงจันทร์เหมือนเดิม แต่เพียงผู้เดียวด้วยความเศร้าสร้อย ซึ่งเรื่องราวของนางเป็นส่วนหนึ่งที่เป็นที่มาของเทศกาลไหว้พระจันทร์ในคืนวันเพ็ญเดือน 8 (กันยายนตามปฏิทินสากล) แต่อย่างไรก็ดี เรื่องราวเกี่ยวกับนางก็มีแตกต่างกันออกไป เช่น ดั้งเดิมฉางเอ๋อมิใช่เทพธิดา แต่เป็นมนุษย์ธรรมดาบนโลก เป็นต้น 
ปัจจุบัน ได้มีการตั้งชื่อดาวเทียมของจีนตามชื่อของนาง คือ ฉางเอ๋อ 1 และฉางเอ๋อ 2
==อ้างอิง==
==ดูเพิ่ม==
เทพธิดาแห่งดวงจันทร์
ไท้อิมแชกุน
เทวรูปจีน
ศาลเจ้าจีน
วัดจีน
วิหารแห่งพระจันทร์
เทพเจ้าจีน
เทพแห่งดวงจันทร์
โดราเอมอน ตอน โนบิตะนักบุกเบิกอวกาศ

โดราเอมอน ตอน โนบิตะนักบุกเบิกอวกาศ  เป็นโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว ผลงานของ ฟูจิโกะ เอฟ. ฟูจิโอะ สร้างโดยชินเอโดงะ โชงะกุกัง และทีวีอาซาฮี มีความยาวทั้งสิ้น 90 นาที ภาพยนตร์ชุดนี้ถือเป็นตอนที่ 2 ของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ ออกฉายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1981 โดยฉายควบกับเรื่อง "ไคบุทสึคุง ตอน ขอเชิญชวนสู่ไคบุทสึแลนด์" (怪物くん 怪物ランドへの招待) และเข้าฉายในประเทศไทยเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1982 (พ.ศ. 2525) ซึ่งใช้ชื่อตอนว่า " โดเรม่อนบุกพิภพอวกาศ" ส่วนฉบับหนังสือการ์ตูน ได้ลิขสิทธิ์จัดพิมพ์โดยเนชั่นเอ็ดดูเทนเมนท์
โดราเอมอน ตอน โนบิตะนักบุกเบิกอวกาศ ทำรายได้ในประเทศญี่ปุ่นไป 1,750 ล้านเยน แต่สำหรับการฉายในประเทศไทย กลับไม่ได้รับการตอบรับจากผู้ชมมากเท่าที่ควร เนื่องจากในขณะนั้น โดราเอมอนฉบับการ์ตูนทีวี ได้เริ่มออกอากาศทาง ช่อง 9 อ.ส.ม.ท. แล้ว  ทำให้ไม่ค่อยมีผู้สนใจเดินทางไปชมที่โรงภาพยนตร์มากนัก
== เรื่องย่อ ==
เนื่องจากอุบัติเหตุในการวาร์ป ทำให้ยานอวกาศของโรพอลเกิดเสียหาย มิหนำซ้ำประตูห้องเก็บของในยานก็ไปเชื่อมต่อเข้ากับเสื่อในห้องนอนของโนบิตะอีกด้วย โรพอล และจามี่ ซึ่งเป็นทั้งสัตว์เลี้ยงและคู่หู ต้องติดอยู่ในห้วงอวกาศโดยที่ไม่สามารถไปไหนได้ จามี่เลยตัดสินใจเปิดประตูห้องเก็บของ ข้ามมิติมาที่โลกในช่วงกลางดึกเพื่อหาของกินไปเป็นเสบียง จนได้พบกับโนบิตะและโดราเอมอน พอรู้เรื่องราวทั้งหมด โดราเอมอนจึงเอาผ้าคลุมกาลเวลาออกมาซ่อมยานอวกาศให้ ทำให้โรพอลและจามี่สามารถเดินทางกลับดาวโคยะโคยะ ดาวบ้านเกิดของพวกเขาได้สำเร็จ
หลังจากนั้นโนบิตะกับโดราเอมอนก็พากันไปเที่ยวที่ดาวของโรพอลอยู่เสมอ จนกระทั่งได้รู้ว่าบนดาวโคยะโคยะ บ้านเกิดของโรพอลนั้น มักจะมีเหล่าร้ายเข้ามาทำร้ายผู้คน และทำลายธรรมชาติบนดาวเป็นประจำ โดยมีเป้าหมายคือขับไล่ให้พวกผู้คนบนดาวอพยพไปอาศัยที่อื่น เพื่อที่พวกมันจะได้ยึดครองเหมืองแร่การ์ไทต์ ซึ่งเป็นแร่อันมีค่าที่เป็นเหมือนชีวิตของดาวโคยะโคยะ ด้วยเหตุนี้ โนบิตะและเพื่อนๆ จึงต้องหาทางช่วยเหลือและปกป้องความสงบสุขของดาวดวงนี้เอาไว้ให้ได้
== ตัวละครพิเศษในภาคนี้ ==
โรพอล (ロップル)
เด็กหนุ่มชาวดาวโคยะโคยะ ที่กำลังเดินทางดาวโคโคยะซึ้งเป็นบ้านเกิดของเขา จู่ๆเครื่องยานอวกาศก็ได้ตกลงไปติดกับเสื่อห้องนอนของโนบิตะไปยังโลกมนุษย์ทำให้เขาติดในเสื่อห้องนอนโนบิตะ ออกจากไม่ได้ พร้อมกับจามี่ กระต่ายคู่หูของเขา โดยเขากับจามี่ได้พบกับโดราเอมอนและโนบิตะโดยบัญเอิล
จามี่     (チャミー)
สิ่งมีชีวิตที่มีรูปร่างคล้ายกระต่าย สัตว์เลี้ยงคู่หูของโรพอล
เครม    (クレム)
น้องสาวของโรพอล
แม่
คาโมรัน  (ボーガント)
บูบู
โบกันต์
กอส
เมส
กิลาร์มิน   (ギラーミン)
== เพลงประกอบ ==
"โคโคโระ โอะ ยุราชิเตะ" (心をゆらして)
เนื้อร้อง : เท็ตสึยะ ทาเคดะ / ทำนอง : ชุนสุเกะ คิคุจิ / ขับร้อง : มาโคโตะ อิวาบุจิ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
โดราเอมอน ตอน โนบิตะนักบุกเบิกอวกาศ Film History 
โนบิตะนักบุกเบิกอวกาศ
ภาพยนตร์ญี่ปุ่น
ภาพยนตร์อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2524
ไสว หัพนานนท์

ไสว หัพนานนท์ (13 ตุลาคม พ.ศ. 2450 - 13 ตุลาคม พ.ศ. 2558)  สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย โดยเรียนร่วมรุ่นเดียวกับ หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช โดยผลัดกันเรียนได้ที่หนึ่งกับที่สองกับหม่อมราชวงศ์เสนีย์จากนั้นสอบชิงทุนของกรมรถไฟหลวง เมื่อปี พ.ศ. 2466 ไปศึกษาต่อสาขาวิชาวิศวกรรมโยธา ที่ Victoria College Manchester University เมื่อจบการศึกษาแล้ว ในปีพ.ศ. 2471 จึงเข้ารับราชการที่กรมรถไฟหลวง ตำแหน่ง นายช่างผู้ช่วย กองแบบแผน กรมรถไฟหลวง อัตราเงินเดือน 250 บาท พ.ศ. 2481 เป็น หัวหน้ากองสื่อสาร ราชการฝ่ายการช่างโยธา กรมรถไฟ พ.ศ. 2494 ออกจากราชการกรมรถไฟ (กรมรถไฟเปลี่ยนสถานะเป็นรัฐวิสาหกิจ) เข้าทำงานในการรถไฟแห่งประเทศไทย ในตำแหน่งเดิม พ.ศ. 2503 เป็นวิศวกรใหญ่ฝ่ายการช่างโยธา การรถไฟแห่งประเทศไทย พ.ศ. 2512 ออกราชการเนื่องจากสูงอายุ  พ.ศ. 2512 ถึง พ.ศ. 2517 เป็นกรรมการรถไฟแห่งประเทศไทย
นายไสวเป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งพรรคกิจสังคม กับ หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช ในปี พ.ศ. 2517  โดยนายไสวมีบุตรชายคนหนึ่งเป็นนักการเมืองและนักธุรกิจชื่อดัง คือ ร้อยเอกขจิต หัพนานนท์ ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บริษัท วัน ทู โก จำกัด
นายไสว หัพนานนท์ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2558 สิริรวมอายุ 108 ปี
== อ้างอิง ==
นักการเมืองไทย
พรรคกิจสังคม
ชาวไทยที่มีอายุเกิน 100 ปี
บุคคลจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย
อำเภอภักดีชุมพล

ภักดีชุมพล เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดชัยภูมิ
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอภักดีชุมพลตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอหนองไผ่ (จังหวัดเพชรบูรณ์) และอำเภอหนองบัวแดง
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอหนองบัวแดง อำเภอหนองบัวระเหว และอำเภอเทพสถิต
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอลำสนธิ (จังหวัดลพบุรี) และอำเภอวิเชียรบุรี (จังหวัดเพชรบูรณ์)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอวิเชียรบุรี อำเภอบึงสามพัน และอำเภอหนองไผ่ (จังหวัดเพชรบูรณ์)
== ประวัติ ==
ท้องที่อำเภอภักดีชุมพลเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอหนองบัวแดง ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอภักดีชุมพล เมื่อ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2531 โดยแยกการปกครองออกมาจำนวน 3 ตำบล คือ ตำบลบ้านเจียง ตำบลเจาทอง และตำบลวังทอง รวม 36 หมู่บ้าน ปัจจุบันได้แยกเพิ่มอีก 1 ตำบล คือ ตำบลแหลมทอง โดยตั้งที่ว่าการกิ่งอำเภอและศูนย์ราชการที่บ้านลาดชุมพล หมู่ที่ 1 ตำบลเจาทอง และได้ยกฐานะเป็นอำเภอเมื่อ 7 กันยายน พ.ศ. 2538
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอภักดีชุมพลแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 47 หมู่บ้าน ได้แก่
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอภักดีชุมพลประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเจียง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านเจียงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเจาทอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเจาทองทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลวังทอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังทองทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลแหลมทอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแหลมทองทั้งตำบล
== แหล่งน้ำสำคัญ ==
ลำน้ำเจา  เป็นลำน้ำสายหลักของอำเภอ ไหลผ่านทั้ง 4 ตำบล
ลำน้ำเจียง เป็นลำน้ำสายหลักของตำบลบ้านเจียงและตำบลแหลมทอง
อ่างเก็บน้ำห้วยเสือดาว เป็นแอ่งน้ำธรรมชาติที่สำคัญในเขตตำบลวังทอง
== สถานที่ท่องเที่ยว ==
จุดชมวิวเขาพังเหย ตำบลเจาทอง ตั้งอยู่ยอดเขาพังเหย ริมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 225 ห่างจากตัวเมืองชัยภูมิ 75 กิโลเมตร  เป็นที่แวะพักผ่อนระหว่างเดินทาง  มีร้านอาหารของชาวบ้านและศูนย์บริการนักท่องเที่ยว
น้ำตกสายรุ้ง หมู่ที่ 7 บ้านซับประสิทธิ์ ตำบลเจาทอง
ถ้ำแก้ว ตำบลแหลมทอง ห่างจากอำเภอภักดีชุมพลไปทางทิศเหนือ 9 กิโลเมตร ตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2359 ถึงบ้านซับเจริญมีทางแยกซ้ายไปอีก 5 กิโลเมตร ถ้ำแห่งนี้อยู่ภายในบริเวณวัดถ้ำแก้ว ลักษณะของถ้ำคล้ายห้องโถงลึกลงไปในภูเขา บรรยากาศเย็นและชื้นตลอดเวลา มีไฟฟ้าให้แสงสว่างภายในถ้ำ จากปากถ้ำมีทางเดินลงลึกไปถึงด้านล่าง ซึ่งมีพระพุทธรูปประดิษฐานอยู่ และมีหินย้อย อยู่ตามผนังถ้ำ เมื่อต้องแสงเกิดเป็นประกาย
ภักดีชุมพล
 
สถานที่ที่ตั้งชื่อตามนามของบุคคลสำคัญของไทย