pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ดา คาโปะ

ดา คาโปะ  เป็นเอโรเกะแนววิชวลโนเวลของญี่ปุ่นพัฒนาโดยเซอร์คัส ชุด limited ออกขายในวันที่ 28 มิถุนายน 2002 เล่นบนคอมพิวเตอร์เป็น CD-ROM ส่วนที่เป็น  DVD-ROM เริ่มวางขายวันที่ 26 กรกฎาคม 2002 version ภาษาอังกฤษเริ่มขายวันนี้ 25 ธันวาคม 2008 Da Capo เริ่มจากการเป็นเนื้อเรื่องสั้นๆใน fandisc ของ  Archimedes no Wasuremono หลังจากนั้นก็มีการออกภาคต่างๆตามมาอีกมากมายทั้งที่เป็น PC และ PlayStation 2 โดยในแต่ละภาคได้มีการปรับปรุงเนื้อเรื่องและ Gameplay โดยเนื้อเรื่องจะเปลี่ยนไปตามตัวเลือกต่างๆ โดยจะเป็นเนื้อเรื่องของตัวละครหญิงทั้งหมด 6 คน
เกมญี่ปุ่น
เอโรเกะ
ซีบีเอส

ซีบีเอส (CBS) หรือ บริษัทแพร่สัญญาณซีบีเอส (CBS Broadcasting Inc.) เป็นเครือข่ายสถานีโทรทัศน์อเมริกัน หนึ่งในสามผู้ยิ่งใหญ่ แห่งวงการโทรทัศน์ของสหรัฐอเมริกา โดยอีกสองสถานีคือ เอ็นบีซี และเอบีซี และเช่นเดียวกับทั้งเอ็นบีซี ทางซีบีเอสเริ่มจากการเป็นสถานีวิทยุมาก่อน ชื่อมาจากชื่อเก่าของสถานีที่ใช้ชื่อว่า  ระบบแพร่สัญญาณโคลัมเบีย (Columbia Broadcasting System , โคลัมเบีย บรอดแคสติง ซิสเตม) ในบางครั้งจะเรียกว่าสถานี "เครือข่ายดวงตา" (Eye Network, อายเน็ตเวิร์ก) หรือเรียกง่าย ๆ ว่า "ดวงตา" (The Eye, ดิอาย) เนื่องจากรูปร่างโลโก้ของบริษัทที่มีลักษณะเป็นดวงตา หรือในบางครั้งก็เรียกว่า "เครือข่ายทิฟฟานี" (Tiffany Network, ทิฟฟานีเน็ตเวิร์ก) เช่นกัน ที่หมายถึงความมีคุณภาพสูงของรายการของซีบีเอสในช่วงระยะเวลาที่ดำรงตำแหน่งของผู้ก่อตั้ง วิลเลียม เอส. แพเลย์ (1927–1990) (พ.ศ. 2470-2533) และยังอาจหมายถึงการเริ่มออกอากาศทางโทรทัศน์สีครั้งแรกของช่องอีกด้วย ที่เกิดขึ้นในตึก ทิฟฟานี แอนด์ โค. ในนครนิวยอร์ก ในปี 1950 (พ.ศ. 2493) ดังนั้นจึงได้ฉายานามว่าเป็นระบบการออกอากาศโทรทัศน์สี (Color broadcasting system) ในช่วงที่เกิดนวัตกรรมนี้มา
เดิมสถานีเกิดจากยูไนเต็ดอินดีเพนเดนต์บรอดแคสเตอร์สอิงก์ ที่มีสถานีวิทยุ 16 สถานี ที่ซื้อมาจากวิลเลียม เอส. แพเลย์ ในปี 1928 (พ.ศ. 2471)และเปลี่ยนชื่อมาเป็น ระบบแพร่สัญญาณโคลัมเบีย และภายใต้การแนะนำของแพเลย์ ซีบีเอสก็เป็นเครือข่ายสถานีวิทยุที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐอเมริกา และเป็นบิ๊กทรีของเครือข่ายสถานีโทรทัศน์ในสหรัฐอเมริกา ในปี 1974 ซีบีเอสลดชื่อเต็มให้เหลือชื่อสั้น ๆ ว่า ซีบีเอส อิงก์ (CBS, Inc.) และต่อมาเดอะ เวสติงเฮาส์ อีเลกทริก คอร์โปเรชัน  ได้ครอบครองสถานีในปี 1995 (พ.ศ. 2538) และเปลี่ยนชื่อบริษัทที่ซื้อมาเป็น ซีบีเอส คอร์โปเรชัน (CBS Corporation) ในปี 2000 (พ.ศ. 2543) ซีบีเอสอยู่ใต้การควบคุมของ ไวอาคอม ในปลายปี 2005 (พ.ศ. 2548) ไวอาคอมแยกตัวเองและก่อตั้งซีบีเอส คอร์โปเรชันใหม่กับสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส เป็นสถานีหลัก ซึ่งทั้งซีบีเอส คอร์โปรเรชัน และไวอาคอมใหม่ อยู่ภายใต้การควบคุมของ ซัมเนอร์ เรดสโตน ผ่าน เนชันนอลอมิวส์เมนต์ส บริษัทแม่ของทั้งสองบริษัท ก่อนที่จะควบกิจการเป็น ไวอาคอมซีบีเอส ในปลายปี 2019 (พ.ศ. 2562)
รายการที่มีชื่อเสียง ได้แก่  ไครม์ซีนอินเวสติเกชัน เอ็นซีไอเอส ฯลฯ
== สัญลักษณ์ประจำสถานี ==
ในช่วงแรกของสถานี สัญลักษณ์ของสถานีจะเป็นตัวอักศรซีบีเอส ตัวพิมพ์ใหญ่ พร้อมไฟสปอตไลท์ส่องลงมา ใช้จนกระทั่ง วันทื่ 20 ตุลาคม 1951 ทางสถานีจึงเปลี่ยนสัญลักษณ์เป็นรูปดวงตา ทื่ออกแบบโดย บิล โกลเด้น ซึ่งแรงบัลดาลใจได้มาจากการทื่เค้าได้ไปท่องเทื่ยวทื่เพนซิวาเนีย ดักซ์ คันทรื่ เขาได้พบกับสัญลักษณ์ดวงตาต่างๆ ทื่ชาวนาวาดไว้บนยุ้งฉางเพื่อไล่วิญญาณอันชั่วร้าย บิลจึงนำแรงบัลดาลใจนั้น มาทำโลโก้ของซีบีเอส
สัญลักษณ์ดวงตาของซีบีเอส กลายเป็นสัญลักษณ์ที่ทางสถานีใช้มานานมากที่สุด โดยที่ไม่เคยเปลี่ยนโลโก้เลย ต่างจากหลายๆช่อง ที่เปลี่ยนบ่อยๆ
== ดูเพิ่ม ==
เอ็นบีซี
เอบีซี
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
CBS Eye-dentity Logo Guidelines website
พาราเมาต์โกลบอล
สถานีโทรทัศน์ในสหรัฐ
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2470
บริษัทแพร่สัญญาณอเมริกัน

บริษัทแพร่สัญญาณอเมริกัน (The American Broadcasting Company; ชื่อย่อ : เอบีซี; ABC) เป็นเครือข่ายสถานีโทรทัศน์ ในสหรัฐอเมริกา ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2486 โดยมีที่มาจากเครือข่ายบลูเนตเวิร์ก (Blue Network) ของเอ็นบีซี เอบีซีเป็นกิจการของบริษัทเดอะวอลต์ดิสนีย์ และเป็นองค์กรในสายงานโทรทัศน์ดิสนีย์-เอบีซี ออกอากาศครั้งแรกในปี พ.ศ. 2491 มีสำนักงานใหญ่อยู่บริเวณอัปเปอร์เวสต์ไซด์ (Upper West Side) ของแมนแฮตตัน ในนครนิวยอร์ก ขณะที่สำนักงานด้านรายการของสถานีฯ อยู่ที่เมืองเบอร์แบงก์ รัฐแคลิฟอร์เนีย ซึ่งมีพื้นที่ติดกับสตูดิโอของวอลต์ดิสนีย์ และสำนักงานใหญ่ของบริษัทเดอะวอลต์ดิสนีย์ นอกจากนี้ยังมีสตูดิโออีกแห่ง ณ อาคาร 1500 Broadway ในไทม์สแควร์ในชื่อ Times Square Studios สำหรับออกอากาศรายการข่าวและวาไรตี้ยามเช้า Good Morning America และรายการในการเคาท์ดาวน์สู่ปีใหม่ชื่อดัง Dick Clark's New Year's Rockin' Eve with Ryan Secreat
== ดูเพิ่ม ==
เอ็นบีซี
ซีบีเอส
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
ดิสนีย์
สถานีโทรทัศน์ในสหรัฐ
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2486
แอดิวาเล แอคินูเย-อากบาเจ

แอดิวาเล แอคินูเย-อากบาเจ (Adewale Akinnuoye-Agbaje, เกิดวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1967) เป็นนักแสดงและอดีตนายแบบชาวอังกฤษเชื้อสายไนจีเรีย เป็นที่รู้จักจากการแสดงในบทบาท "ไซมอน อเดบีซี" ตัวละครหลักจากละครชุดทางช่องเอชบีโอเรื่อง เดนคน คุกเดือด ในฤดูกาลที่ 1–4 (ค.ศ. 1997–2001), บทบาท "ล็อก-นาห์" จากภาพยนตร์เรื่อง เดอะมัมมี่ รีเทิร์น ฟื้นชีพกองทัพมัมมี่ล้างโลก (ค.ศ. 2001), บทบาท "นิกวานา วอมโบซี" จาก ล่าจารชน ยอดคนอันตราย (ค.ศ. 2002), บทบาท "มร.เอโค ทันเด" จากละครชุดของช่องเอบีซีเรื่อง อสุรกายดงดิบ ในฤดูกาลที่ 2–3 (ค.ศ. 2005–2007), บทบาท "เคิร์ส" ใน ธอร์ เทพเจ้าสายฟ้าโลกาทมิฬ (ค.ศ. 2013), บทบาท "มัลโก" จากละครชุดเรื่อง มหาศึกชิงบัลลังก์ ฤดูกาลที่ 5 (ค.ศ. 2015), บทบาท "เดฟ ดูเออร์สัน" จากภาพยนตร์ชีวประวัติเรื่อง คนเปลี่ยนเกม (ค.ศ. 2015) และ บทบาท "เวย์ลอน โจนส์ / คิลเลอร์ครอค" จาก ทีมพลีชีพ มหาวายร้าย (ค.ศ. 2016)
==ประวัติ==
แอดิวาเล แอคินูเย-อากบาเจ เกิดที่เมืองอีสลิงตัน, เกรเทอร์ลอนดอน ประเทศอังกฤษ พ่อกับแม่ของเขาเป็นนักเรียนชาวไนจีเรียที่กำลังศึกษาอยู่ในสหราชอาณาจักร เมื่อเขาอายุได้เพียงแค่ 6 สัปดาห์ พ่อและแม่ชาวไนจีเรียของเขาได้ยกเขาให้กับครอบครัวคนผิวขาวในเมืองทิลบิวรี มณฑลเอสเซกซ์ ไปเลี้ยงดูแทน โดยพ่อบุญธรรมที่รับเขาไปเลี้ยงมีอาชีพขับรถบรรทุก
ต่อมาเมื่อเขาอายุได้ 8 ขวบ พ่อและแม่ของเขานำเขากลับไปอยู่ด้วยที่ประเทศไนจีเรีย แต่เขากลับประสบปัญหาไม่สามารถพูดภาษาโยรูบาซึ่งเป็นภาษาท้องถิ่นของชาวแอฟริกาตะวันตกได้ ประกอบกับพ่อและแม่ของเขาไม่อนุญาตให้พูดภาษาอังกฤษ ทำให้เขาถูกส่งตัวกลับมายังเมืองทิลบิวรี ประเทศอังกฤษ โดยการถูกส่งกลับมาจากไนจีเรียทำให้เขาต้องประสบปัญหาความขัดแย้งทางอัตลักษณ์ส่วนตัว คือการเป็นบุคคลที่มีพื้นเพเป็นชาวแอฟริกันแต่กลับไม่สามารถพูดภาษาท้องถิ่นของตัวเองและไม่สามารถใช้ชีวิตในประเทศของตัวเองได้ ซ้ำยังต้องอยู่ในสภาพแวดล้อมของชาวยุโรปผิวขาวทั้งที่เป็นชาวแอฟริกันผิวดำและมีความแตกต่างจากคนอื่น ทำให้เขาไปเข้าร่วมกับแก็งค์อันธพาลเพื่อหนีจากการถูกรังแก จนกระทั่งเมื่ออายุ 16 ปีเขาเริ่มมีพฤติกรรมลักทรัพย์ ทำให้พ่อบุญธรรมของเขาต้องส่งเขาไปเรียนที่โรงเรียนประจำในเซอร์รีย์
เขาตัดสินใจศึกษาในระดับปริญญาตรีทางด้านนิติศาสตร์จนจบหลักสูตรนิติศาสตรบัณฑิตจากคิงส์คอลเลจลอนดอน และศึกษาต่อในระดับปริญญาโทจนจบหลักสูตรนิติศาสตรมหาบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยลอนดอน โดยในช่วงที่เขาเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยเขาได้ทำงานในร้านขายเสื้อผ้าที่แนะนำและชักชวนเขาให้เป็นนักเดินแบบ
== ผลงานแสดง ==
===ภาพยนตร์===
===ละครโทรทัศน์===
== อ้างอิง ==
นักแสดงอังกฤษ
นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวสหราชอาณาจักร
พุทธศาสนิกชนชาวอังกฤษ
ชาวอังกฤษเชื้อสายไนจีเรีย
บุคคลจากศาสนาคริสต์ที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาพุทธ
บุคคลที่เป็นสมาชิกของสมาคมสร้างคุณค่า
บุคคลจากลอนดอนโบโรอิสลิงตัน
บุคคลจากเทศมณฑลเอสเซกซ์
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยลอนดอน
แมกกี เกรซ

มาร์กาเรต เกรซ ดีนิก (Margaret Grace Denig) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ แมกกี เกรซ (Maggie Grace) เกิดเมื่อวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1983 เป็นนักแสดงและนางแบบชาวอเมริกันจากเวอร์ธิงตัน รัฐโอไฮโอ เธอหยุดเรียนระดับไฮสคูลและย้ายมาลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนียกับแม่ของเธอหลังจากที่พ่อแม่เธอหย่าร้างกัน ขณะที่มีปัญหาด้านการเงิน เธอมีบทบาทในซีรีส์  Rachel's Room ในปี 2001 เธอได้รับการเสนอเข้าชิงรางวัลยังอาร์ติส ในปี 2002 กับบทสาวน้อยอายุ 15 ปีที่เป็นเหยื่อฆาตกรรมในซีรีส์เรื่อง Murder in Greenwich
ในปี 2004 เธอรับบทแชนนอน รัทเทอร์ฟอร์ด ในซีรีส์โด่งดังเรื่อง อสุรกายดงดิบ ที่เธอเป็นตัวละครหลักในสองฤดูกาลแรก ได้รับรางวัลร่วมในสาขานักแสดงกลุ่มจากรางวัลแซกอวอร์ดส เกรซยังแสดงร่วมกับทอม เวลลิง ใน The Fog ในปี 2005 เธอยังปรากฏตัวในเรื่อง Suburban Girl, The Jane Austen Book Club (ทั้งสองเรื่องปี 2007) และ Taken (2008)
==ผลงานด้านการแสดง==
=== ภาพยนตร์ ===
=== ละครโทรทัศน์ ===
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
นักแสดงอเมริกัน
บุคคลจากรัฐโอไฮโอ
จดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวเอเฟซัส

จดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวเอเฟซัส (Epistle to the Ephesians) เรียกโดยย่อว่าพระธรรมเอเฟซัส เป็นเอกสารฉบับที่ 10 ของคัมภีร์ไบเบิล ภาคพันธสัญญาใหม่
จากหลักฐานโดยทั่วไปถือว่าผู้เขียนพระธรรมเล่มนี้คือ นักบุญเปาโล เอเฟซัส เป็นจดหมายที่นักบุญเปาโลไม่ได้เขียนถึงคริสตจักรในเมืองเอเฟซัสเพียงเมืองเดียวเท่านั้น แต่ยังถูกส่งไปถึงคริสตจักรในเมืองอื่น ๆ แถบเอเซียด้วย นักบุญเปาโลน่าจะเขียนจดหมายฉบับนี้ขึ้นในราวปีค.ศ. 60 และจากเนื้อความในจดหมายที่ว่า "เพราะข่าวประเสริฐนี้เองทำให้ข้าพเจ้าเป็นทูตผู้ต้องติดโซ่อยู่ เพื่อข้าพเจ้าจะเล่าข่าวประเสริฐด้วยใจกล้าตามที่ข้าพเจ้าควรจะกล่าว" ทำให้ทราบได้ว่า ในขณะที่เขียนจดหมายนั้น นักบุญเปาโลกำลังถูกจำคุกอยู่เป็นระยะเวลา 2 ปีในกรุงโรม
เอเฟซัส เป็นเมืองที่ตั้งอยู่บนฝั่งทะเลตะวันตกของเอเชียไมเนอร์ (ปัจจุบันคือประเทศตุรกี) ในสมัยนั้นเป็นจุดตัดของเส้นทางการค้าที่สำคัญหลายสาย จึงทำให้เมืองนี้กลายเป็นศูนย์กลางธุรกิจ นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งวิหารเทพเจ้าไดอาน่าของชาวโรมันด้วย (ชาวกรีกเรียกว่า อารเทมิส) นักบุญเปาโลได้เดินทางมาที่นี่ เมื่อครั้งการเดินทางเพื่อประกาศข่าวประเสริฐครั้งที่สอง และให้ปริสสิลลากับอาควิลลาอยู่ที่เมืองนี้ ส่วนนักบุญเปาโลเองได้เดินทางต่อไป ภายหลังได้มีโอกาสกลับมายังเมืองนี้อีกครั้ง และได้ทำการประกาศข่าวประเสริฐในเมืองนี้อยู่ระยะเวลาหนึ่ง ก่อนที่จะเกิดการจลาจลในเมือง เพราะวิหารเทพเจ้าในเมืองนั้นขาดรายได้ เนื่องจากนักบุญเปาโลเทศนาว่ารูปเคารพไม่มีความหมาย ประชาชนจึงไม่บริจาคเงินเข้าวิหารเทพเจ้าอารเทมิส ส่งผลให้นักบุญเปาโลถูกบีบบังคับให้ออกจากเมืองไป
เอเฟซัส แตกต่างไปจากจดหมายฉบับอื่นที่นักบุญเปาโลเขียน เนื่องจากเนื้อหาในจดหมายไม่ได้เจาะจงถึงปัญหา หรือความขัดแย้งที่เกิดขึ้นในคริสตจักร แต่นักบุญเปาโลเขียนจดหมายฉบับนี้ขึ้น เพื่อช่วยให้ผู้อ่านเข้าใจถึงพระคุณของพระเจ้า แนวทางในการปฏิบัติต่อกันและกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งจุดมุ่งหมายสูงสุดของพระเจ้าที่มีต่อมนุษย์ นักบุญเปาโลให้ความสำคัญกับความสามัคคีมาก โดยสรุปว่าคริสเตียนทุกคนเป็นครอบครัวเดียวกันในพระเยซู จึงควรปฏิบัติต่อกันและกันด้วยความรักที่มีต่อกัน นอกจากนี้ นักบุญเปาโลยังได้เขียนเกี่ยวกับคริสตจักร ที่ไม่ใช่อาคารหรือสิ่งก่อสร้าง แต่หมายถึงคริสตจักรที่เป็นการอยู่ร่วมกันของกลุ่มคริสเตียน ซึ่งภายในกลุ่มมีความแตกต่างกันทั้งทางอายุ ฐานะ เชื้อชาติ ฯลฯ แต่สามารถอยู่ร่วมกันได้อย่างสันติสุข
นักบุญเปาโลมีวัตถุประสงค์อยู่ 3 ประการในการเขียนพระธรรมเล่มนี้ ประการแรกคือ ต้องการเน้นให้ผู้อ่านทราบถึงความคิดรวบยอดของความรอดที่มาจากพระเจ้า คือพระเจ้าทรงรักมนุษย์ จึงประทานความรอดผ่านทางความเชื่อในพระเยซู
ประการที่สอง คือ นักบุญเปาโลต้องการอธิบายว่า ไม่ว่าจะเป็นชาวยิวหรือชาวต่างชาติก็สามารถรับความรอดได้เหมือนกัน เพราะทุกคนเหมือนกันในสายพระเนตรของพระเจ้า ความรักจากพระเจ้าไม่ได้เลือกเชื้อชาติหรือสีผิว
ประการสุดท้าย นักบุญเปาโลต้องการสอนเรื่องการดำเนินชีวิตคริสเตียนที่ดี โดยกล่าวถึงคริสเตียนที่อยู่ในสถานะต่างๆว่า ควรจะปฏิบัติต่อผู้ที่อยู่ในอีกสถานะหนึ่งอย่างไร เช่น การปฏิบัติตัวระหว่างสามีและภรรยา ระหว่างบุตรและบิดามารดา ระหว่างทาสและนายของตน เป็นต้น
== โครงร่าง ==
1. ลักษณะอันทรงสิริของความรอด 1:1 - 23
2. เอกภาพของทุกคนที่เชื่อในพระคริสต์ 2:1 - 22
สบฃฃฃบว
3. ความลี้ลับแห่งความรักของพระคริสต์ 3:1 - 21
4. ลักษณะชีวิตคริสเตียน 4:1 - 6:24
== อ้างอิง ==
Thai Holy Bible, Thailand Bible Society, 1998
Walter A. Elwell, The Pocket Bible Handbook, Harold Shaw Publisher, 1997
== ดูเพิ่ม ==
พันธสัญญาใหม่
นักบุญพอล
หนังสือของพันธสัญญาใหม่
เดจาวู (เพลงของบียอนเซ่ โนวส์)

"เดจาวู" (Déjà Vu) คือเพลงของบียอนเซ่ โนวส์ นักร้อง-นักแต่งเพลง แนวอาร์แอนด์บี ชาวอเมริกัน ร่วมกับศิลปินแนวฮิปฮอปอย่างเจย์-ซี ซึ่งได้ผลิตขึ้นโดย Rodney "Darkchild" Jerkins และโนวส์สำหรับอัลบั้มเดี่ยวชุดที่สองของเธอ อัลบั้มบี'เดย์ เพลงนี้ได้ผสมผสานดนตรีแนวอาร์แอนด์บีร่วมสมัยและแนวฟังก์ยุค 70 และได้ใช้เครื่องดนตรีหลายๆชนิด โดยมีกีตาร์เบส,
จอยซ์ แคโรล โอทส์

จอยซ์ แคโรล โอทส์ (Joyce Carol Oates) (16 มิถุนายน ค.ศ. 1938 - ) จอยซ์ แคโรล โอทส์เป็นนักเขียนนวนิยาย เรื่องสั้น บทละคร โคลงกลอน วิพากษ์วรรณกรรม, ศาสตราจารย์ และ บรรณาธิการคนสำคัญชาวอเมริกัน งานเขียนหนังสือของโอทส์ได้รับการตีพิมพ์เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1963 และตั้งแต่นั้นมาก็มีงานเขียนนวนิยายกว่าห้าสิบเล่ม นอกไปจากนั้นก็ยังมีงานเขียนเรื่องสั้น โคลงกลอน และบทความ นวนิยายเรื่อง them ที่เขียนในปี ค.ศ. 1969 ได้รับรางวัลหนังสือแห่งชาติในปี ค.ศ. 1970 นวนิยาย Black Water (ค.ศ. 1992), What I Lived For (ค.ศ. 1994) และ Blonde (ค.ศ. 2000) ได้รับการเสนอชื่อสำหรับรางวัลพูลิตเซอร์ จอยซ์ แคโรล โอทส์เป็นนักเขียนนวนิยายคนสำคัญคนหนึ่งของสหรัฐอเมริกามาตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1960
จอยซ์ แคโรล โอทส์เป็นศาสตราจารย์สอนวิชาการเขียนสร้างสรรที่มหาวิทยาลัยพรินซ์ทันมาตั้งแต่ปี 1978
นามปากกาที่ใช้ในการเขียนรวมทั้ง "Rosamond Smith" และ "Lauren Kelly"
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ประเภทของงานวรรณกรรม
นักเขียนชาวอเมริกัน
กวีชาวอเมริกัน
บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 20
ผู้ได้รับรางวัลหนังสือแห่งชาติ
ผู้ได้รับรางวัลโอ เฮนรี
นักเขียนบทละคร
นักเขียนเรื่องสั้นชาวอเมริกัน
นักเขียนนวนิยายชาวอเมริกัน
สมาชิกเมนซา
บุคคลจากรัฐนิวยอร์ก
วันอังคารแห่งความทรงจำกับครูมอร์รี

วันอังคารแห่งความทรงจำกับครูมอร์รี (Tuesdays with Morrie) เป็นงานเขียนเชิงชีวประวัติ-ปรัชญา ของมิตช์ อัลบอม (Mitch Albom) นักข่าวชาวสหรัฐอเมริกา เล่าถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงกับอาจารย์และนักสังคมวิทยาชื่อ มอร์รี ชวอตซ์ (Morrie Schwartz) ได้แก่เรื่องราวความผูกพันของอาจารย์ท่านนี้กับบรรดาลูกศิษย์ วรรณกรรมเรื่องนี้ได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์โทรทัศน์โดยใช้ชื่อเดียวกัน กำกับการแสดงโดย มิค แจ็กสัน ออกอากาศที่ประเทศสหรัฐอเมริกาตั้งแต่วันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1999 นำแสดงโดย Hank Azaria
หัวใจสำคัญของทั้งหนังสือและภาพยนตร์สื่อถึงสิ่งที่มิตช์ ได้เรียนรู้จากครูมอร์รีผู้ำกำลังจะตาย เกี่ยวกับแง่มุมในการใช้ชีวิต
หนังสือตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1997 เป็นฉบับปกแข็ง ต่อมาได้ตีพิมพ์ฉบับปกอ่อนในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2002 และ ค.ศ. 2006 โดยในครั้งหลังนี้ได้ตีพิมพ์ไปแล้วมากกว่า 11 ล้านฉบับ ติดอันดับหนังสือขายดีตลอดกาลของ New York Times
ฉบับแปลภาษาไทยแปลโดย อมรรัตน์ โรเก้ โดยสำนักพิมพ์ซีเอ็ดยูเคชั่น เมื่อ พ.ศ. 2543 ได้รับรางวัลชมเชย หนังสือแปลดีเด่น กลุ่มหนังสือนวนิยาย จากกระทรวงศึกษาธิการ เมื่อปี พ.ศ. 2544
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Tuesdays with Morrie.com - เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
วรรณกรรมทั่วไป
ชีวประวัติ
[שלישי עם מורי]
รางวัลโอ เฮนรี

รางวัลโอ เฮนรี (O. Henry Award) เป็นรางวัลประจำปีที่มอบให้แก่เรื่องสั้นที่ได้รับการตัดสินว่ามีคุณค่า ชื่อของรางวัลมาจากชื่อของนักเขียนชาวอเมริกันผู้มีความสามารถในการเขียนเรื่องสั้นชื่อโอ. เฮนรี ชื่อของรางวัลคือ “O. Henry Award” ไม่ใช่ “O. Henry Prize” ส่วนงานรวมเล่มของเรื่องสั้นเรียกว่า “PEN/O. Henry Prize Stories” เป็นงานพิมพ์ประจำปีของเรื่องสั้นที่ได้รับการคัดเลือกว่าเป็นเรื่องที่ดีที่สุดประจำปียี่สิบเรื่องที่เขียนเป็นภาษาอังกฤษและได้รับการพิมพ์ในนิตยสารในสหรัฐอเมริกาและแคนาดา
งานรวมเล่มๆ แรกชื่อ Prize Stories 1919: The O. Henry Memorial Awards (เรื่องได้รับรางวัลประจำปี ค.ศ. 1919: รางวัลอนุสรณ์โอ. เฮนรี)
== ประวัติ ==
รางวัลโอ เฮนรีมอบกันเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1919  จนกระทั่งมาถึงปี ค.ศ. 2003 บรรณาธิการจะเลือกเรื่องสั้นยี่สิบเรื่องแต่ละเรื่องก็จะได้รับรางวัลโอ เฮนรี เรื่องที่เขียนเป็นภาษาอังกฤษเป็นครั้งแรกที่ได้รับการพิมพ์ในนิตยสารในสหรัฐอเมริกาและแคนาดาทุกเรื่องมีสิทธิที่จะได้รับการพิจารณา แต่ละปีก็จะมีผู้ตัดสินสามคนที่ได้รับแต่งตั้งให้ทำหน้าที่เป็นผู้เลือก ผู้ตัดสินแต่ละคนก็จะได้รับเรื่องสั้นทั้งยี่สิบเรื่องโดยไม่มีการระบุว่าผู้ใดเป็นผู้เขียน และต่างคนก็จะเลือกเรื่องสั้นที่มีเห็นว่ามีคุณค่า และออกความเห็นเกี่ยวกับเรื่องที่เลือก
จุดประสงค์ของรางวัลโอ เฮนรีก็เพื่อเป็นการส่งเสริมศิลปะของการเขียนเรื่องสั้น เมื่อมาถึงปี ค.ศ. 2003 ก็ได้มีการเพิ่มรางวัลใหม่ The O. Henry Prize Stories ซึ่งเป็นรางวัลที่อุทิศให้แก่นักเขียนผู้มีประวัติการเขียนเรื่องสั้นอันดีเด่น The O. Henry Prize Stories ของปี ค.ศ. 2007 เป็นรางวัลที่มอบให้แก่เชอร์วูด แอนเดอร์สัน (Sherwood Anderson) นักเขียนเรื่องสั้นชาวอเมริกัน
== อ้างอิง ==
*
อัปเปอร์เวสต์ไซด์

อัปเปอร์เวสต์ไซด์ (Upper West Side) เป็นย่านในแมนแฮตตันในนิวยอร์กซิตี ตั้งอยู่ระหว่างเซ็นทรัลพาร์กและแม่น้ำฮัดสัน เหนือถนนที่ 59
เช่นเดียวกับอัปเปอร์อีสต์ไซด์ บริเวณอัปเปอร์เวสต์ไซด์โดยมาเป็นย่านอยู่อาศัยและย่านธุรกิจ ที่ส่วนใหญ่ที่เป็นที่อยู่อาศัยในบริเซณนี้จะทำงานในย่านที่เป็นย่านธุรกิจมากกว่าอย่างในมิดทาวน์และโลเวอร์แมนแฮตตัน จุดเด่นย่านนี้คือไม่เคยมีกฎระเบียบที่เคร่งครัด และปัจจุบันก็มีเพิ่มมาบ้าง และยังมีชื่อเสียงด้านเป็นบ้านของคนทำงานที่ร่ำรวย มีวัฒนธรรม มีรสนิยมศิลปะ ซึ่งตรงข้ามกับโลเวอร์เวสต์ไซด์ ที่เป็นบ้านคนไร้แบบแผนของคนทำงานด้านธุรกิจ การค้า ผู้อยู่อาศัยในย่านนี้มีรายได้เหนือกว่าเกณฑ์เฉลี่ยของชาวแมนแฮตตัน
แมนแฮตตัน
ซีจีทีเอ็น รุสสกีย์

ซีจีทีเอ็น รุสสกีย์   (CGTN Russkiy) เป็นเป็นช่องรายการข่าวโทรทัศน์ภาคภาษารัสเซียของสถานีวิทยุโทรทัศน์กลางแห่งประเทศจีน ภายใต้เครือข่ายโทรทัศน์ภาคบริการโลกแห่งประเทศจีน หรือ China Global Television Network ออกอากาศครั้งแรกเมื่อ 10 กันยายน ค.ศ. 2009 นำเสนอรายการข่าวในรัสเซียและทั่วโลกรวมถึงรายการที่นำเสนอศิลปวัฒนธรรมและภาพลักษณ์ของประเทศจีน ในรูปแบบภาษารัสเซีย
ซีซีทีวี รุสสกีย์ ได้เปลี่ยนชื่อเป็น ซีจีทีเอ็น รุสสกีย์ พร้อมกับช่องโทรทัศน์ภาคภาษาต่างประเทศของซีซีทีวีทั้งหมด พร้อมกับการจัดตั้งเครือข่ายโทรทัศน์ภาคบริการโลกแห่งประเทศจีน หรือ China Global Television Network เพื่อแยกเอาช่องโทรทัศน์ภาคภาษาต่างประเทศของซีซีทีวีทั้งหมด มาขึ้นกับ CGTN เพื่อความคล่องตัวในการบริหารงาน โดยทั้งนี้ กราฟิก เพลงประกอบ ยังคงใช้ต่อเนื่องมาจากซีซีทีวีรุสสกีย์เดิม เพียงแต่กราฟิกมีการปรับสีจากเดิมสีแดงเป็นสีน้ำเงิน
== ดูเพิ่ม ==
ซีจีทีเอ็น
ซีจีทีเอ็น เอสปาญอล
ซีจีทีเอ็น ฟร็องแซ
ซีจีทีเอ็น อะรอบียะฮฺ
สถานีโทรทัศน์
ร
อิริโอโมเตะ

อิริโอโมเตะ (; Irimutī; Iriumuti) เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในหมู่เกาะยาเอยามะ และใหญ่เป็นอันดับสองในจังหวัดโอกินาวะ รองจากเกาะโอกินาวะ
เกาะนี้มีพื้นที่ 289 กม.2 มีประชากรน้อยกว่า 2,000 คน และมีโครงสร้างพื้นฐานเฉพาะบนถนนเลียบชายหาดสายเดียวที่เชื่อมต่อหมู่บ้านทางด้านเหนือกับชายทะเลด้านตะวันออก บนเกาะไม่มีสนามบิน นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่จึงมาทางเรือข้ามฟากจากเกาะอิชิงากิ ซึ่งใน พ.ศ. 2546 มีนักท่องเที่ยวเดินทางมามากกว่า 150,000 คน เกาะนี้อยู่ในเขตของเมืองทาเกโตมิ จังหวัดโอกินาวะ
==ภูมิประเทศและภูมิอากาศ==
เกาะอิริโอโมเตะมีภูมิอากาศแบบทะเลกึ่งโซนร้อน มีอุณหภูมิเฉลี่ยตลอดทั้งปี 23.4°C และมีอุณหภูมิเฉลี่ยในแต่ละเดือนตั้งแต่ 17.6°C ในเดือนมกราคม จนถึง 28.4°C ในเดือนกรกฎาคม มีฤดูไต้ฝุ่นที่โดยเฉลี่ยจะอยู่ระหว่างเดือนมิถุนายนจนถึงกันยายน
พื้นที่ส่วนใหญ่ของเกาะเป็นป่ากึ่งโซนร้อนหนาทึบและป่าชายเลน พื้นที่ 80% เป็นเขตอนุรักษ์ และพื้นที่ 34.3% ได้รับการประกาศให้เป็นอุทยานแห่งชาติอิริโอโมเตะ จุดที่สูงที่สุดบนเกาะคือ ภูเขาโคมิ (古見岳 Komidake) มีความสูง 470 เมตร
เกาะอิริโอโมเตะมีชื่อเสียงจากแมวป่าอิริโอโมเตะ (Prionailurus iriomotensis; ) ซึ่งเป็นแมวป่าที่ออกหากินตอนกลางคืนที่ใกล้สูญพันธุ์ พบเฉพาะบนเกาะอิริโอโมเตะ ประเมินว่ามีแมวป่าอิริโอโมเตะเพียงประมาณ 100 ตัวที่อาศัยอยู่ในธรรมชาติ
==ประวัติศาสตร์==
ก่อนสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง เกาะอิริโอโมเตะแทบไม่มีประชากรอาศัยอยู่เนื่องจากมาลาเรียระบาด แรกเริ่มนั้นพื้นที่บนเกาะถูกใช้เป็นแหล่งเพาะปลูกข้าว ในระหว่างสงคราม ผู้ที่อาศัยอยู่บนเกาะอิชิงากิบางส่วนต้องลี้ภัยมายังเกาะอิริโอโมเตะ และบางคนก็ติดเชื้อมาลาเรีย
หลังสิ้นสุดสงคราม กองทัพสหรัฐอเมริกาในญี่ปุ่นกำจัดมาลาเรียออกไปจากเกาะ และไม่เคยปรากฏการติดเชื้ออีกเลย รายได้ของเกาะส่วนใหญ่มาจากการท่องเที่ยวและผลผลิตทางเกษตรกรรม โดยเฉพาะสับปะรดและการประมง
==ภาพ==
ไฟล์:Urauchi River Iriomote 2007-04-05.jpg|แม่น้ำอูราอูจิ
ไฟล์:Mariyudo iriomote 2007-04-05.jpg|น้ำตกมาริยูโด
ไฟล์:Kampire iriomote 2007-04-05.jpg|น้ำตกคัมปิเระ
ไฟล์:Pinaisara iriomote 2007-04-05.jpg|น้ำตกพิไนซาระ
ไฟล์:Iriomote mangrove 2007-04-04.jpg|ป่าชายเลนริมแม่น้ำนากาวะ
ไฟล์:Heritiera littoralis - Sakishimasuo - Iriomote island Japan2.jpg|ต้นซากิชิมะซูโอ
ไฟล์:Hoshizuna-no-hama 2007-04-04.jpg|หาดโฮชิซูนะ
ไฟล์:Star sand Iriomote.jpg|ทรายรูปดาวจากหาดโฮชิซูนะ
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เกาะในจังหวัดโอกินาวะ
ป้อมปืนนาวาโรน

ป้อมปืนนาวาโรน (The Guns of Navarone) เป็นภาพยนตร์สงครามที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1961 สร้างจากนวนิยายในชื่อเดียวกันของแอลิสแตร์ แมกลีน นักเขียนชาวสกอตแลนด์ อดีตทหารเรือในสงครามโลกครั้งที่สอง  มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับเหตุการณ์สมมุติในยุทธการโดเดคานีส ในปี ค.ศ. 1943 เมื่อทหารสัมพันธมิตรพยายามบุกเข้ายึดหมู่เกาะโดเดคานีสกลางทะเลอีเจียนของกรีซ ที่ตกอยู่ใต้การยึดครองของนาซีเยอรมัน  แต่ไม่สามารถรุกคืบหน้าไปได้ เนื่องจากถูกระดมยิงจากป้อมปืนที่ตั้งอยู่บนยอดเขานาวาโรน  ประกอบกับมีข่าวว่าทัพนาซีจะยกพลบุกที่มั่นของสัมพันธมิตร  ฝ่ายสัมพันธมิตรจึงชิงส่งจารชนเข้าแทรกซึม และทำลายป้อมปืนลงเสียก่อน
ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จด้านรายได้ เป็นภาพยนตร์ทำเงินสูงสุดในปี 1961 ด้วยยอดรายได้ 18 ล้านเหรียญ  ภาพยนตร์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง 7 รางวัลออสการ์  และได้รับรางวัลออสการ์สาขาเทคนิคพิเศษยอดเยี่ยม  นอกจากนั้นยังได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และดนตรีประกอบยอดเยี่ยม 
จากความสำเร็จของภาพยนตร์ ทำให้แอลิสแตร์ แมกลีนเขียนนวนิยายภาคต่อ ชื่อ Force 10 from Navarone ในปี 1968 และนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ในปี 1978 นำแสดงโดยโรเบิร์ต ชอว์, เอดเวิร์ด ฟ็อกซ์, บาร์บารา บาก และแฮริสัน ฟอร์ด  ภาพยนตร์ภาคต่อประสบความล้มเหลวอย่างสิ้นเชิง ทั้งรายได้และคำวิจารณ์
==อ้างอิงและเชิงอรรถ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ป้อมปืนนาวาโรน หนามแหลมมีพิษที่ยอกอกอังกฤษ
ภาพยนตร์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับสงครามโลกครั้งที่ 2
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2504
ภาพยนตร์เทคนิคพิเศษยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
ภาพยนตร์อังกฤษ
ภาพยนตร์อเมริกัน
ภาพยนตร์ที่มีฉากในประเทศกรีซ
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศกรีซ
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศมอลตา
รางวัลหนังสือแห่งชาติ

รางวัลหนังสือแห่งชาติ (National Book Award) เป็นรางวัลทางวรรณกรรมที่เด่นที่สุดรางวัลหนึ่งในสหรัฐอเมริกา ที่เริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1950 รางวัลหนังสือแห่งชาติเป็นรางวัลประจำปีที่มอบให้แก่นักเขียนชาวอเมริกันกับวรรณกรรมที่ได้รับการตีพิมพ์ในปีก่อนหน้านั้น และรางวัลสำหรับความสำเร็จตลอดชีพ (lifetime achievement award) ที่รวมทั้ง "เหรียญสำหรับผู้มีผลงานทางวรรณกรรมอเมริกันอันดีเด่น" (Medal of Distinguished Contribution to American Letters) และ "รางวัลนักเขียนวรรณกรรม" (Literarian Award) จุดมุ่งหมายของรางวัลก็เพื่อ "แสดงถึงความเห็นในคุณค่าของสิ่งที่ดีที่สุดในวรรณกรรมอเมริกัน, เพื่อเผยแพร่ผู้มีความสนใจในวรรณกรรมให้มากขึ้น และ เพื่อส่งเสริมคุณค่าทางวัฒนธรรมของงานเขียนที่ดีในอเมริกา ในปี ค.ศ. 1988 มูลนิธีหนังสือแห่งชาติ (National Book Foundation) ก็ได้รับการก่อตั้งให้เป็นองค์กรผู้บริหารรางวัลหนังสือแห่งชาติ
รางวัลหนังสือแห่งชาติมีด้วยกันสี่สาขา: นวนิยาย, สารคดี, กวีนิพนธ์ และ วรรณกรรมเยาวชน เดิมมีสาขามากกว่าสี่แต่ถูกยุบเลิกไปหรือรวมเข้ากับสี่สาขาในปัจจุบัน
ผู้ได้รับรางวัลของแต่ละสาขาจะได้รับเลือกโดยกลุ่มผู้เชี่ยวชาญอิสระและอาสาสมัครห้าคน กลุ่มผู้เลือกจะพิจารณาหนังสือเป็นจำนวนร้อยในแต่ละสาขา ประธานของแต่ละกลุ่มประกาศผู้ได้รับรางวัลที่หนึ่งและผู้ได้รับรางวัลอันดับรองในงานประกาศรางวัลที่จัดขึ้นในเดือนพฤศจิกายนของทุกปี ผู้ได้รับรางวัลได้รับรางวัลเงินสดเป็นจำนวน $10,000 และประติมากรรมสัมฤทธิ์ ผู้เข้ารอบสุดท้ายได้รับเงินสมนาคุณ $1,000, เหรียญ และประกาศนียบัตร
== ผู้ได้รับรางวัลในปี ค.ศ. 2008 ==
Shadow Country โดย ปีเตอร์ แมทเธียสเซ็น (Peter Matthiessen)
The Hemingses of Monticello: An American Family โดย แอนเน็ท กอร์ดอน-รีด (Annette Gordon-Reed)
Fire to Fire: New and Collected Poems โดย มาร์ค โดที (Mark Doty)
What I Saw and How I Lied โดย จูดี บลันเดลล์ (Judy Blundell)
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม  ==
ผู้ได้รับรางวัลหนังสือแห่งชาติ
*