pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
อาสนวิหารมูแล็ง

อาสนวิหารมูแล็ง (Cathédrale de Moulins) หรือชื่อทางการคือ อาสนวิหารแม่พระรับสารแห่งมูแล็ง (Cathédrale Notre-Dame-de-l'Annonciation de Moulins) เป็นโบสถ์คริสต์นิกายโรมันคาทอลิกชนิดอาสนวิหาร ประจำอัครมณฑลมูแล็ง ที่สร้างอุทิศแด่แม่พระรับสาร ตั้งอยู่ที่เมืองมูแล็ง จังหวัดอาลีเย ประเทศฝรั่งเศส อาสนวิหารมูแล็งได้รับการสถาปนาเป็นอาสนวิหารในปี ค.ศ. 1822
สถาปัตยกรรมที่เห็นอยู่ในปัจจุบันโดยทั่วไปเป็นแบบกอทิกวิจิตรและฟื้นฟูกอทิกที่ใช้เวลาสร้างถึงสี่ศตวรรษ ตัวอาคารเป็นแบบสถาปัตยกรรมกอทิกวิจิตรของปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 ทางเดินกลางเป็นสถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอทิกที่ออกแบบโดย ลาส์ซุสและมิลเลต์ที่มาเพิ่มเติมในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19
งานศิลปะอันมีค่าของอาสนวิหารคือบานพับภาพโดยฌอง เฮย์ ที่ดยุกแห่งบูร์บงจ้างให้ทำราว ค.ศ. 1500
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น  ==
พจนานุกรมศัพท์สถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนา
Location
==ระเบียงภาพ==
ไฟล์:Blason chapitre moulins.png|ตราอาร์มของสังฆมณฑล
ไฟล์:FR-03-Moulins02.JPG|อาสนวิหารน็อทร์-ดามแห่งมูแล็ง
ไฟล์:FR-03-Moulins13.JPG|ด้านหน้าอาสนวิหารมูแล็ง
ไฟล์:Nef grandes orgues.jpg|ทางเดินกลาง
ไฟล์:Hey Moulins Triptych.jpg|บานพับภาพโดยฌอง เฮย์
มูแล็ง
คริสต์ศาสนสถานแบบกอทิก
สิ่งก่อสร้างในจังหวัดอาลีเย
อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์แห่งฝรั่งเศส
สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 15
การคลอดลำบาก

การคลอดลำบาก (Dystocia) เป็นความผิดปกติของการคลอดหรือการเจ็บครรภ์ที่ช้าหรือยากกว่าปกติ ประมาณการณ์ว่าทุก 1 ใน 5 ของการเจ็บครรภ์คลอดเป็นการคลอดลำบาก ภาวะนี้อาจเกิดจากการทำงานไม่สัมพันธ์กันของกล้ามเนื้อมดลูก ทารกอยู่ในท่าหรือส่วนนำที่ผิดปกติ สัดส่วนของศีรษะทารกและเชิงกรานมารดาไม่ได้สัดส่วนกัน หรือที่พบน้อยมากคือเนื้องอกของทารกในครรภ์ขนาดใหญ่เช่นเนื้องอกวิรูปบริเวณก้นกบร่วมกระเบนเหน็บ (sacrococcygeal teratoma)
ออกซีโทซิน (Oxytocin) มักใช้เป็นยาเพื่อแก้ไขการทำงานไม่สัมพันธ์กันของกล้ามเนื้อมดลูก อย่างไรก็ตามการตั้งครรภ์ที่มีภาวะแทรกซ้อนอย่างการคลอดลำบากมักจบลงด้วยการใช้อุปกรณ์ช่วยคลอดเช่นคีม เครื่องดูดสุญญากาศ หรือการผ่าท้องทำคลอด ภาวะแทรกซ้อนที่อาจพบได้ในการคลอดลำบากได้แก่ทารกเสียชีวิต การกดการหายใจของทารก โรคสมองขาดเลือด (Hypoxic Ischaemic Encephalopathy; HIE) และเส้นประสาทในข่ายประสาทแขนบาดเจ็บ ภาวะที่สัมพันธ์กับการเพิ่มความเสี่ยงของการคลอดลำบากคือ ระยะห่างระหว่างการตั้งครรภ์แต่ละครั้งยาวนานผิดปกติ (prolonged interval between pregnancies), หญิงมีครรภ์แรก, และการตั้งครรภ์แฝด
การคลอดไหล่ยาก (Shoulder dystocia) เป็นการคลอดยากชนิดหนึ่งซึ่งไหล่หน้าของทารกไม่สามารถผ่านแนวประสานกระดูกหัวหน่าว (pubic symphysis) หรือต้องอาศัยการดึงอย่างมากเพื่อให้ไหล่ผ่านใต้แนวประสานกระดูกหัวหน่าว
== อ้างอิง ==
การคลอด
สูติศาสตร์
หัตถการทางศัลยศาสตร์
Taglio cesareo#Distocia
สายสะดือย้อย

สายสะดือย้อย (Umbilical cord prolapse) เป็นภาวะฉุกเฉินทางสูติศาสตร์เกิดระหว่างการตั้งครรภ์หรือการเจ็บครรภ์ซึ่งอาจเป็นอันตรายต่อทารกในครรภ์จนถึงชีวิตได้ เกิดขึ้นเมื่อสายสะดือยื่นมาต่ำกว่าหรือนำส่วนนำออกของทารก ภาวะนี้พบได้น้อย สถิติของอุบัติการณ์ของสายสะดือย้อยนั้นมีหลากหลาย แต่ในการศึกษาส่วนใหญ่พบว่าอยู่ระหว่างร้อยละ 0.14 และ 0.62 ของการคลอดทั้งหมด
สายสะดือย้อยมักเกิดร่วมกับการแตกของถุงน้ำคร่ำ หลังจากที่ถุงน้ำคร่ำแตกแล้วทารกจะเคลื่อนต่ำลงในอุ้งเชิงกรานและกดทับสายสะดือ ทำให้เลือดและออกซิเจนที่ไปเลี้ยงทารกลดลงหรือหายไป และทารกจะต้องคลอดโดยทันที แพทย์บางท่านอาจพยายามลดแรงกดต่อสายสะดือและให้คลอดทางช่องคลอดตามปกติ ซึ่งบ่อยครั้งที่ความพยายามลดแรงกดและให้คลอดทางช่องคลอดล้มเหลวและต้องผ่าท้องทำคลอดฉุกเฉินทันที
เมื่อผู้ป่วยกำลังถูกเตรียมเพื่อผ่าท้องทำคลอดเนื่องจากภาวะนี้ ผู้ป่วยจะถูกจัดให้อยู่ในท่าศีรษะต่ำและใช้หมอนรองก้นให้สูง (ท่า Trendelenburg) หรือท่าเข่า-ศอก (knee-elbow position)  และใช้มือดันเข้าไปในช่องคลอดและดันส่วนนำของทารกให้กลับเข้าไปในเชิงกรานเพื่อลดแรงกดต่อสายสะดือ หากการคลอดทารกล้มเหลว ทารกจะขาดอากาศและเลือดมาเลี้ยงและสมองทารกจะถูกทำลายหรือทารกอาจถึงแก่ชีวิตได้
อัตราการเสียชีวิตของทารกในภาวะนี้อยู่ราวร้อยละ 11-17 ซึ่งเป็นสถิติที่เก็บในการคลอดในโรงพยาบาลและมีการส่งต่อผู้ป่วยรวดเร็วในประเทศพัฒนาแล้ว มีรายงานถึงการไม่มีผู้เสียชีวิตเลยในผู้ป่วย 24 รายที่ได้รับการช่วยเหลือโดยการใส่น้ำเกลือเข้าไป 500 มิลลิลิตรทางสายสวนปัสสาวะเข้าไปในกระเพาะปัสสาวะของมารดาเพื่อให้กระเพาะปัสสาวะโป่งและดันส่วนนำของทารกให้ลอยสูงขึ้น และช่วยลดแรงกดต่อสายสะดือที่ย้อย
== ปัจจัยเสี่ยง ==
ปัจจัยเสี่ยงที่สำคัญของภาวะสายสะดือย้อย ได้แก่
ภาวะถุงน้ำคร่ำแตกก่อนเจ็บครรภ์
ภาวะครรภ์มานน้ำ (polyhydramnios) คือมีปริมาณน้ำคร่ำมาก สายสะดือจะถูกกดด้วยแรงดันน้ำ
สายสะดือยาวผิดปกติ
ท่าทารกผิดปกติ
ครรภ์หลัง
ครรภ์แฝด
== อ้างอิง ==
การคลอด
ภาวะฉุกเฉินทางการแพทย์
สูติศาสตร์
ภาวะแทรกซ้อนของการเจ็บครรภ์และการคลอด
เดวิด เพตโค

เดวิด อี. เพตโค (David E. Paetkau) เกิดเมื่อวันที่ เกิด 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2521 ที่เมืองแวนคูเวอร์ รัฐบริติชโคลัมเบีย เป็นนักแสดงชาวแคนาดา เป็นที่รู้จักกันจากบทบาท อีวาน เลวิส ในภาพยนตร์ เรื่อง ไฟนอล เดสติเนชัน2 
== ผลงานการแสดง ==
มีดังนี้ 
== อ้างอิง ==
นักแสดงแคนาดา
บุคคลจากแวนคูเวอร์
ธีร์ วณิชนันทธาดา

ธีร์ วณิชนันทธาดา เกิดวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2528 เดิมชื่อ "ธรณธันย์ วณิชนันทธาดา" เป็นชาวอำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี เป็นนักแสดงชาวไทย จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะศึกษาศาสตร์ เอกจิตวิทยา มหาวิทยาลัยศิลปากร
== ผลงาน ==
=== ละครโทรทัศน์ ===
ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่อง 7
=== ละครเทิดพระเกียรติ ===
=== พิธีกร ===
T-Tech (ช่อง 7)
=== มิวสิกวิดีโอ ===
มีดังนี้
เหตุผลที่ทนเหงา ของ แอมไฟน์
ยิ่งดึกยิ่งหนาว ของ พั้นช์-วรกาญจน์
เบอร์นี้ไม่มีคนของเธอ ของ ปาน ธนพร 
จากนี้ไปจนนิรันดร์ ของ เอ๊ะ จิรากร
เรื่องเก่า เศร้าใหม่ ของ ซันไชน์
=== เพลงประกอบละคร ===
เพลง"ยิ่งชัดเจน" เพลงประกอบละคร เรื่อง รักซ่อนรส 
== รางวัล ==
The Most Street Smart Bachelor By Giodano ของนิตยสารคลีโอ ปี 2007
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ประวัติส่วนตัว 
พุทธศาสนิกชนชาวไทย
บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
บุคคลจากคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
นักแสดงชายชาวไทย
นักแสดงละครโทรทัศน์ชาวไทย
นักแสดงละครโทรทัศน์ชาวชาวไทย
นักแสดงชายชาวไทยในศตวรรษที่ 21
พระราชวังช็องบอร์

พระราชวังช็องบอร์ (Château de Chambord) เป็นวังที่ตั้งอยู่ที่บนฝั่งแม่น้ำลัวร์ในช็องบอร์ในจังหวัดลัวเรแชร์ ประเทศฝรั่งเศส พระราชวังช็องบอร์เป็นวังที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดวังหนึ่งในโลกจากลักษณะสถาปัตยกรรมฟื้นฟูศิลปวิทยาที่เป็นเอกลักษณ์ของสิ่งก่อสร้างที่มีลักษณะผสานระหว่างการก่อสร้างแบบยุคกลางของฝรั่งเศสกับสถาปัตยกรรมคลาสสิกของอิตาลี
พระราชวังช็องบอร์สร้างโดยพระเจ้าฟร็องซัวที่ 1 แห่งฝรั่งเศสสำหรับเป็นที่ประทับที่ตั้งอยู่ไม่ไกลจากโกลด โรอ็อง พระสนมเคาน์เทสส์แห่งตูรี ภรรยาของฌูว์เลียง เคานต์แห่งแกลร์มง ซึ่งเป็นตระกูลสำคัญตระกูลหนึ่งของฝรั่งเศส ที่พำนักอยู่ที่วังมุยด์ที่ตั้งอยู่ไม่ไกลนัก ตราอาร์มของโคลดใช้ตกแต่งพระราชวัง
ช็องบอร์เป็นพระราชวังที่ใหญ่ที่สุดในบรรดาวังต่าง ๆ ในลุ่มแม่น้ำลัวร์ แต่เดิมเป็นเพียงตำหนักล่าสัตว์ของพระเจ้าฟร็องซัว ผู้ทรงมีที่ประทับอยู่ที่พระราชวังบลัวและพระราชวังอ็องบวซ กล่าวกันว่าช็องบอร์เดิมออกแบบโดยโดเมนีโก ดา กอร์โตนา ผู้ที่มีจำลองไม้ที่มีอายุยืนพอที่จะให้อ็องเดร เฟลีเบียงวาดในคริสต์ศตวรรษที่ 16 แต่นักเขียนบางท่านกล่าวว่าผู้มีส่วนสำคัญในการออกแบบคือสถาปนิกยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาชาวฝรั่งเศสฟีลีแบร์ เดอลอร์ม ในระยะยี่สิบปีของการก่อสร้างระหว่างปี ค.ศ. 1519 และ ค.ศ. 1547 โครงสร้างช็องบอร์ก็เปลี่ยนไปจากที่ออกแบบไว้เป็นอันมาก โดยมี Pierre Nepveu เป็นผู้ควบคุมดูแลการก่อสร้าง ในปี ค.ศ. 1913 มาร์แซล แรมงเสนอว่า เลโอนาร์โด ดา วินชี ผู้เป็นแขกของพระเจ้าฟร็องซัวที่ Clos Lucé ไม่ไกลจากอ็องบวซเป็นผู้มีส่วนในการออกแบบ ที่สะท้อนให้เห็นในแผนสำหรับวังโรโมรองแตงที่ดา วินชีเตรียมสำหรับพระราชมารดาของพระเจ้าฟร็องซัว และความสนใจในการออกแบบลักษณะการก่อสร้างแบบช็องบอร์ และบันไดกลางที่เป็นบันไดเวียนสองวงซ้อน แต่ข้อเสนอนี้ก็ยังไม่เป็นที่เห็นพ้องกันโดยทั่วไป เมื่อสร้างใกล้เสร็จ พระเจ้าฟร็องซัวก็ทรงเป็นเจ้าภาพจัดงานเพื่อแสดงความโอ่อ่าของพระราชวัง ต่อคู่อริเก่าสมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ช็องบอร์
ช็องบอร์
สิ่งก่อสร้างในจังหวัดลัวเรแชร์
สถาปัตยกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 16
สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1540
วังโชมง

วังโชมง (Château de Chaumont) เป็นวังที่ตั้งอยู่ที่บนฝั่งแม่น้ำลัวร์ในโชมง-ซูร์-ลัวร์ในจังหวัดลัวเรแชร์ ประเทศฝรั่งเศส ปราสาทโชมงก่อสร้างโดย Eudes II เคานต์แห่งบลัว ในคริสต์ศตวรรษที่ 10 เพื่อใช้เป็นป้อมสำหรับป้องกันบลัวจากการโจมตี
== ประวัติ ==
ในปี ค.ศ. 1465 โชมงถูกเพลิงไหม้หมดตามพระบรมราชโองการของพระเจ้าหลุยส์ที่ 11 แห่งฝรั่งเศส และต่อมาสร้างใหม่โดยชาร์ลที่ 1 แห่งอ็องบวซระหว่าง ค.ศ. 1465 ถึง ค.ศ. 1475 และมาเสร็จในสมัยของโอรส ชาร์ลที่ 2 แห่งอ็องบวซแห่งโชมงระหว่าง ค.ศ. 1498 ถึง ค.ศ. 1510 โดยความช่วยเหลือของลุงจอร์จแห่งอ็องบวซ
ในปี ค.ศ. 1560 แคทเธอรีน เดอ เมดิชิซื้อโชมงหลังจากการเสด็จสวรรคตของพระสวามีพระเจ้าอองรีที่ 2 และทรงใช้เป็นที่จัดงานเลี้ยงต่างที่รวมแขกเช่นนอสตราดามุส แต่ไม่นานหลังจากนั้นแคทเธอรีนก็บังคับให้ไดแอนน์เดอปัวตีเยพระสนมของพระสวามีให้แลกวังเชอนงโซกับวังโชมง ไดแอนน์เดอปัวติเยร์พำนักอยู่ที่นี่ได้ไม่นาน
ในปี ค.ศ. 1750 ฌัก-ดอนาเตียง เลอ แร (Jacques-Donatien Le Ray) ซื้อวังนี้สำหรับเป็นที่พำนักในชนบท และก่อตั้งโรงงานทำแก้วและเครื่องปั้นดินเผาขึ้น ดอนาเตียง เลอ แรได้ชื่อว่าเป็น "บิดาแห่งการปฏิวัติอเมริกัน" ของฝรั่งเศสเพราะความที่รักอเมริกา  เบนจามิน แฟรงคลินมาเป็นแขกของวังโชมง แต่ใน ค.ศ. 1789 รัฐบาลของคณะการปฏิวัติฝรั่งเศสก็ทำการยึดทรัพย์ของดอนาเตียง เลอ แรรวมทั้งวังโชมง
ต่อมาใน ค.ศ. 1810 นักประพันธ์ชาวสวิสอาน หลุยส์ แฌร์แมน เดอ สตาแอล (Anne Louise Germaine de Staël) ก็ซื้อวัง และต่อมา เซย์ ซูการ์ก็มาซื้อต่อใน ค.ศ. 1875 ปลายปีเดียวกัน ซูการ์สมรสกับเจ้าแห่งเบรย (Broglie) ผู้เป็นเจ้าของต่อมาจนถึงปี ค.ศ. 1938 เมื่อตกไปเป็นสมบัติของรัฐบาล วังโชมงในปัจจุบันเป็นพิพิธภัณฑ์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
==ระเบียงภาพ==
ไฟล์:Chaumont02.jpg|
ไฟล์:ChaumontRundgang07.jpg|
ไฟล์:ChaumontRundgang08.jpg|
ไฟล์:ChaumontRundgang06.jpg|
ไฟล์:ChaumontRundgang05.jpg|
ชโชมง
ชโชมง
สถาปัตยกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
สิ่งก่อสร้างในจังหวัดลัวเรแชร์
บลัว

บลัว (Blois) เป็นเมืองหลวงของจังหวัดลัวเรแชร์ในแคว้นซ็องทร์-วาลเดอลัวร์ ประเทศฝรั่งเศส เมืองบลัวตั้งอยู่ทางตอนกลางของฝรั่งเศสบนฝั่งแม่น้ำลัวร์ระหว่างออร์เลอ็องกับตูร์
== สถานที่สำคัญ ==
พระราชวังบลัว เป็นวังยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา ที่เคยเป็นที่ประทับของพระเจ้าหลุยส์ที่ 12 แห่งฝรั่งเศส ตั้งอยู่กลางเมือง
สะพานหินข้ามแม่น้ำลัวร์ที่สร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 18
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เมืองในจังหวัดลัวเรแชร์
เมืองโบราณในประเทศฝรั่งเศส
จังหวัดโอแวร์ญ

โอแวร์ญ (Auvergne; Auvèrnhe, Auvèrnha) เป็นอดีตจังหวัดที่ตั้งอยู่ในบริเวณทางตอนกลางใต้ของประเทศฝรั่งเศสปัจจุบัน เดิมเป็นอาณาจักรที่ปกครองโดยเคานต์แห่งโอแวร์ญ ในปัจจุบันจังหวัดโอแวร์ญใกล้เคียงกับบริเวณทางภูมิศาสตร์และวัฒนธรรมของแคว้นโอแวร์ญ
ทุกวันนี้จังหวัดโอแวร์ญอยู่ภายในบริเวณการปกครองระดับแคว้นแห่งโอแวร์ญ ที่รวมทั้งจังหวัดและดินแดนที่เดิมมิได้เป็นส่วนหนึ่งของอดีตจังหวัดโอแวร์ญในประวัติศาสตร์ มีเมืองหลวงอยู่ที่แกลร์มง-แฟร็อง
จังหวัดในประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
จักรพรรดิอ็อทโทที่ 4 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

สมเด็จพระจักรพรรดิอ็อทโทที่ 4 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (Otto IV, Holy Roman Emperor) (ค.ศ. 1175 หรือ ค.ศ. 1176 - 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1218) ทรงเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แห่งราชวงศ์เวลฟ ระหว่างปี ค.ศ. 1198 แต่ถูกปลดจากตำแหน่งในปี ค.ศ. 1215  อ็อทโทเป็นพระราชโอรสในไฮน์ริคที่ 12 ดยุคแห่งบาวาเรีย และ มาทิลดา แพลนทาเจเน็ท เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1218
== พระอิสริยยศ ==
สมเด็จพระจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (ค.ศ. 1198 - ค.ศ. 1215)
พระมหากษัตริย์แห่งเยอรมนี (ค.ศ. 1198 - ค.ศ. 1215)
พระมหากษัตริย์แห่งอิตาลี (ค.ศ. 1208 - ค.ศ. 1215)
== อ้างอิง ==
"Otto IV". Encyclopædia Britannica (11th ed.). 1911
== ดูเพิ่ม ==
ราชวงศ์เวลฟ
จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
รายพระนามกษัตริย์และจักรพรรดิเยอรมัน
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1718
จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
พระมหากษัตริย์เยอรมนี
พระมหากษัตริย์อิตาลี
พระมหากษัตริย์บูร์กอญ
ตระกูลเวลฟ
จักรพรรดิรูด็อล์ฟที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

สมเด็จพระจักรพรรดิรูด็อล์ฟที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (Rudolf II, Holy Roman Emperor) (18 กรกฎาคม ค.ศ. 1552 - 20 มกราคม ค.ศ. 1612) ทรงเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แห่งราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค ผู้ทรงครอจักรวรรดิระหว่างปี ค.ศ. 1576 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1612 พระองค์เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระจักรพรรดิแม็กซิมิเลียนที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และ มาเรียแห่งสเปน
รัชสมัยของพระองค์สรุปได้เป็นสามประการ ประการแรกทรงเป็นผู้นำผู้ไม่มีประสิทธิภาพที่ความพลาดพลั้งนำไปสู่สงครามสามสิบปี ประการที่สองทรงเป็นผู้มีบทบาทสำคัญในอุปถัมภ์ลัทธิแมนเนอริสม์เหนือ  (Northern Mannerism) และประการสุดท้ายทรงเป็นผู้นิยมศิลปะการเล่นแร่แปรธาตุและการศึกษาที่ช่วยปูทางไปสู่การปฏิวัติทางวิทยาศาสตร์ต่อมา
== พระอิสริยยศ ==
สมเด็จพระจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (ค.ศ. 1576 - ค.ศ. 1612)
พระมหากษัตริย์แห่งเยอรมนี (ค.ศ. 1575 - ค.ศ. 1612)
พระมหากษัตริย์โบฮีเมีย (ค.ศ. 1576 - ค.ศ. 1611)
พระมหากษัตริย์แห่งฮังการี (ค.ศ. 1576 - ค.ศ. 1608)
พระมหากษัตริย์แห่งออสเตรีย[Archduke of Austria http://encarta.msn.com/encyclopedia_761574578/Rudolf_II_(Holy_Roman_Empire).html ](
ฟลุค (แก้ความกำกวม)

ฟลุค (Fluke) อาจหมายความได้ว่า
ฟลุค วงดนตรีแดนซ์จากประเทศอังกฤษ
ฟลุค พชร นักร้องและนักแสดงชาวไทย
วงศ์ชบา

พืชวงศ์ฝ้ายหรือวงศ์ชบา เป็นวงศ์พืชดอกที่ประกอบไปด้วย 200 สกุล ประมาณ 2,300 ชนิด ที่รู้จักกันดีก็คือกระเจี๊ยบเขียวและโกโก้  สกุลใหญ่ๆในวงศ์ประกอบด้วย สกุลชบา (300 ชนิด), Sterculia (250 ชนิด), Dombeya (225 ชนิด), Pavonia (200 ชนิด) และ Sida (200 ชนิด)
== ลักษณะทางพฤษศาสตร์ ==
พืชวงศ์ฝ้ายเป็นไม้ล้มลุก บางชนิดเป็นไม้ยืนต้น  ส่วนอ่อนของพืชมีขนอ่อนปลายหลายแฉก  เปลือกในมีใยเหนียวมียางเมือก ใบเป็นใบเดี่ยว  ติดเรียงแบบสลับ  ตัวใบอาจมีขนนุ่มคลุมขอบใบเป็นจักฟันเลื่อยหรือขอบเรียบ  หรือรูปฝ่ามือ ดอกมีทั้งแบบดอกเดี่ยว  เป็นพวงหรือเป็นช่อดอกแบบช่อกระจะ เกิดที่ปลายยอดหรือซอกกิ่ง  มีวงริ้วประดับรองรับดอก เป็นดอกสมบูรณ์เพศ  ดอกสมมาตร ก้านดอกยาว กลีบรองมี 5 กลีบ  ติดกันเป็นรูปถ้วย  มีปลายแยกเป็น 5 แฉก  กลีบสีเขียว  ขณะดอกตูมชั้นกลีบรองจะหุ้มดอกไว้จนมิด กลีบดอก มี 5 กลีบ  โคนกลีบเชื่อมติดกับหลอดกลุ่มเกสรตัวผู้  กลีบมีสีสด  มักบิด  ชายกลีบมักเป็นลอนย่นและเป็นจัก เกสรตัวผู้มีก้านเชื่อมรวมกันเป็นหลอดหุ้มล้อมก้านเกสรตัวเมีย  โคนของหลอด เชื่อมติดกับโคนของกลีบดอกอับเกสรสีเหลืองรูปไต  ละอองเกสรขนาดใหญ่  กลม หรือ รี  และมีผิวเป็นหนาม  อับเกสรมี  1 ห้อง เกสรตัวเมียอยู่สูงกว่า ภายในห้อง 5 ห้อง  เชื่อมติดกัน ผลเป็นแบบผลแห้งแตกกลางพู, ผลแยกแล้วแตก, ผลมีเนื้อหลายเมล็ด หรือมีปุยขนหุ้ม
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Malvaceae in Topwalks
Alverson, William S., Barbara A. Whitlock, Reto Nyffeler, Clemens Bayer and David A. Baum. 1999. Phylogeny of the core Malvales: evidence from  ndhF sequence data. American Journal of Botany 86: 1474-1486.
Core Malvales  from Tree of Life
Malvaceae: plants of Hawaii (image gallery)  from HEAR
Malvaceae Gallery
Malvaceae in FloraGREIF 
== อ้างอิง ==
(abstract online here ).
Bayer, C. and K. Kubitzki 2003. Malvaceae, pp. 225-311. In K. Kubitzki (ed.), The Families and Genera of Vascular Plants, vol. 5, Malvales, Capparales and non-betalain Caryophyllales.
Judd, W. S., C. S. Campbell, E. A. Kellogg and P. F. Stevens. Plant Systematics: A Phylogenetic Approach.
Maas, P. J. M. and L. Y. Th. Westra. 2005. Neotropical Plant Families (3rd edition).
(abstract online here).
(abstract online here ).
วงศ์ชบา
การพาความร้อน

การพาความร้อน (heat convection) เป็นการถ่ายเทความร้อนที่เกิดขึ้นได้ในสสารสองสถานะก็คือ ของเหลวและก๊าซ เนื่องจากเป็นสิ่งที่สามารถเคลื่อนที่ได้โดยจะมีทิศทางลอยขึ้นเท่านั้น เมื่อสสารได้รับความร้อนจะมีการขยายตัว ทำให้ความหนาแน่นต่ำลง และสสารที่มีอุณหภูมิต่ำกว่า (ความหนาแน่นสูงกว่า) ก็จะลงมาแทนที่ ปรากฏการณนี้มีตัวอย่างคือ การเกิดลมบก ลมทะเล, การไหลเวียนของสภาพอากาศและกระแสน้ำ และการไหลเวียนของแมนเทิลใต้เปลือกโลก เป็นต้น
มีการประยุกต์การพาความร้อนเพื่อใช้งาน เช่น การพาความร้อนเรย์ลีห์–แบนาร์ ซึ่งเป็นการพาความร้อน.ที่เกิดจากความแตกต่างของความหนาแน่น, ปรากฏการณ์สแต็ก ซึ่งเป็นการพาความร้อนที่เกิดจากการไหลเวียนของอากาศในปล่องไฟ และเตาอบอาหารที่ใช้พัดลมในการกระจายความร้อน ความเย็น เป็นต้น
กลศาสตร์ของไหล
ความร้อน
หลักการสำคัญของฟิสิกส์
การถ่ายเทความร้อน
บาวาเรีย-ลันทซ์ฮูท

ดัชชีบาวาเรีย-ลันทซ์ฮูท (Bayern-Landshut, Bavaria-Landshut) เป็นอาณาจักรบริวารของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์Holy Roman Empireอาณาจักรก่อตั้งขึ้นในปี
อุปกรณ์ป้องกันส่วนบุคคล

อุปกรณ์ป้องกันส่วนบุคคล (personal protective equipment: PPE) หรือเรียกโดยย่อว่า อุปกรณ์นิรภัย หรือ เซฟตี้ เป็นอุปกรณ์เพื่อความปลอดภัยในการทำงานใช้สวมใส่ร่างกาย หรือ ติดตั้งเพื่อวัตถุประสงค์ให้เกิดความปลอดภัย ทั้งในบ้าน, ที่ทำงาน, ที่สาธารณะ, อาคาร และพื้นที่ที่ต้องการความปลอดภัย
ความปลอดภัย
โอเบอร์ไบเอิร์น

โอเบอร์ไบเอิร์น (Oberbayern) หรือในภาษาอังกฤษคือ อัปเปอร์บาวาเรีย (Upper Bavaria) เป็นหนึ่งในเจ็ดส่วนภูมิภาค (เรกีรุงชเบเซิร์ค) ของรัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของบาวาเรียรอบบริเวณเมืองมิวนิก อัปเปอร์บาวาเรียแบ่งย่อยออกเป็นสี่เขต (Planungsverband) คือ อิงก็อลชตัท (Ingolstadt), มิวนิก, อัปเปอร์บาวาเรีย (Bayerisches Oberland) และเซาท์อีสต์อัปเปอร์บาวาเรีย (Südostoberbayern) ที่เขตการปกครองนี้ว่า "อัปเปอร์บาวาเรีย" เพราะระดับของที่ตั้งเป็นภูมิภาคที่สูงมิใช่เพราะที่ตั้งบนแผนที่
ดัชชีโอเบอร์ไบเอิร์นก่อตั้งขึ้นเป็นครั้งแรกในการแบ่งบาวาเรียในปี ค.ศ. 1255 ในสมัยของลุดวิกที่ 2 ดยุกแห่งบาวาเรีย หลังจากการรวมตัวในปี ค.ศ. 1340 บาวาเรียก็มาถูกแบ่งแยกอีกครั้งในปี ค.ศ. 1349 และในปี ค.ศ. 1392 ดัชชีแห่งบาวาเรีย-มิวนิกและบาวาเรีย-อิงก็อลชตัท ก็ได้รับการก่อตั้งขึ้นในอัปเปอร์บาวาเรีย ในปี ค.ศ. 1505 บาวาเรียก็กลับมารวมตัวกันอีกครั้ง ในปี ค.ศ. 1837 พระเจ้าลุดวิกที่ 1 แห่งบาวาเรีย ก็ทรงก่อตั้งโอเบอร์ไบเอิร์นขึ้นเป็นเรกีรุงชเบเซิร์ค
== ดูเพิ่ม ==
บาวาเรีย
รายนามประมุขแห่งบาวาเรีย
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official website  
Official website 
Tourism website  
รัฐไบเอิร์น
กูดบาย เลนิน!

กูดบาย เลนิน! (Good Bye, Lenin!, ในประเทศไทย วางจำหน่ายวีซีดีในชื่อ "คุณแม่จู้จี้ คุณลูกขี้จุ๊") เป็นภาพยนตร์ภาษาเยอรมันที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2546 เนื้อเรื่องกล่าวถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในเยอรมนีตะวันออกช่วงปี ค.ศ. 1989–1990 ระหว่างการล่มสลายของลัทธิคอมมิวนิสต์ การทลายกำแพงเบอร์ลิน และการรวมประเทศกับเยอรมนีตะวันตก ในมุมมองผ่านชีวิตความเป็นอยู่ของครอบครัวหนึ่งที่ใช้ชีวิตอยู่ในกรุงเบอร์ลิน ท่ามกลางการเปลี่ยนแปลงของสังคมที่ขับเคลื่อนไปตามกลไกทุนนิยมและกระแสบริโภคนิยมอย่างกะทันหัน
ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จด้านรายได้อย่างถล่มทลายในประเทศเยอรมนีและยุโรป ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม รางวัลบาฟตา และรางวัลลูกโลกทองคำ และได้รับรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม รางวัลโกยา รางวัลซีซาร์ และรางวัลยูโรเปียนฟิล์ม
ในเรื่อง ผู้กำกับภาพยนตร์ได้อ้างถึงฉากที่มีชื่อเสียงในภาพยนตร์เรื่องอื่นหลายเรื่อง เช่นจาก 2001 จอมจักรวาล และ อะคล็อกเวิร์กออรินจ์ ของสแตนลีย์ คูบริก, ลาดอลเชวีตา ของเฟเดรีโก เฟลลีนี, ลาดูบล์วีเดอเวรอนิก และ ทรัวกูเลอร์: เบลอ ของกชึชตอฟ กีแยชลอฟสกี นอกจากนั้นยังมีกล่าวถึงตัวอักษรสีเขียวแบบในภาพยนตร์  เพาะพันธุ์มนุษย์เหนือโลก 2199
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official site 
Promotional website in English
ภาพยนตร์เยอรมัน
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2546
ภาพยนตร์ที่มีฉากในเบอร์ลิน
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในเบอร์ลิน
การรวมประเทศเยอรมนี
นีเดอร์ไบเอิร์น

นีเดอร์ไบเอิร์น (Niederbayern) หรือชื่อในภาษาอังกฤษคือ โลว์เออร์บาวาเรีย (Lower Bavaria) เป็นหนึ่งในเจ็ดส่วนภูมิภาค (เรกีรุงชเบเซิร์ค) ของรัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางตะวันออกของบาวาเรีย นีเดอร์ไบเอิร์นยังแบ่งย่อยออกเป็นสามเขต (Planungsverband) คือ ลันด์สฮูท, พัสเซา และโดเนา-วัลด์ บริเวณนี้รวมป่าบาวาเรียซึ่งเป็นบริเวณที่เป็นที่นิยมของนักท่องเที่ยว
ดัชชีนีเดอร์ไบเอิร์นก่อตั้งขึ้นเป็นครั้งแรกในการแบ่งบาวาเรียในปี ค.ศ. 1255 ในสมัยของลุดวิกที่ 2 ดยุกแห่งบาวาเรีย หลังจากการรวมตัวในปี ค.ศ. 1340 นีเดอร์ไบเอิร์นก็มาถูกแบ่งแยกอีกครั้งในปี ค.ศ. 1349 และในปี ค.ศ. 1353 ก็แบ่งเป็นดัชชีแห่งบาวาเรีย-ชเตราบิงและบาวาเรีย-ลันด์ชุท ก็ได้รับการก่อตั้งขึ้นในนีเดอร์ไบเอิร์น ในปี ค.ศ. 1505 บาวาเรียก็กลับมารวมตัวกันอีกครั้ง  ในปี ค.ศ. 1837 พระเจ้าลุดวิกที่ 1 แห่งบาวาเรีย ก็ทรงก่อตั้งนีเดอร์ไบเอิร์นขึ้นเป็นเรกีรุงชเบเซิร์ค
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
บาวาเรีย
รายนามประมุขแห่งบาวาเรีย
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official website of government 
Official website of region  
รัฐไบเอิร์น
เวลฟที่ 1 ดยุคแห่งบาวาเรีย

เวลฟที่ 1 ดยุกแห่งบาวาเรีย (Welf I, Duke of Bavaria) (? - 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1101) เวลฟที่ 1เป็นดยุกแห่งบาวาเรียของตระกูลเวลฟระหว่างปี ค.ศ. 1070 จนถึงปี ค.ศ. 1077 และระหว่างปี ค.ศ. 1096 จนกระทั่งเสียชีวิต เวลฟที่ 1 เป็นผู้ก่อตั้งตระกูลเวลฟซึ่งเป็นสาขาของตระกูลเอสเต ในผังของตระกูลเวลฟ เวลฟที่ 1 เป็นลำดับที่ 4 ของตระกูล
== ชีวิต ==
เวลฟเป็นบุตรของอัซโซที่ 2 เอสเต (Albert Azzo II, Margrave of Milan) และภรรยาชิซินาแห่งอัลท์ดอร์ฟ เมื่อลุงทางแม่ของเวลฟ เวลฟ ดยุกแห่งคารินเทีย (หรือเวลฟที่ 3) เสียชีวิตโดยไม่มีทายาท เวลฟก็ได้รับมรดกทั้งหมด  เวลฟแต่งงานกับเอเธลินเดอบุตรีของออตโตที่ 2 ดยุกแห่งบาวาเรีย
แม้ว่านโยบายของมาร์ควิสแห่งเอสเตจะเป็นนโยบายที่สนับสนุนผลประโยชน์ของพระสันตะปาปา แต่ลูกชายเวลฟได้รับอิทธิพลจากทางฝ่ายเยอรมันที่สนับสนุนจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งเป็นนโยบายที่แตกต่างออกไปและทำให้ได้รับดัชชีแห่งบาวาเรียจากพ่อตาเป็นรางวัล เมื่อออตโตที่ 2 ดยุกแห่งบาวาเรียไปเป็นปฏิปักษ์ต่อสมเด็จพระจักรพรรดิไฮนริคที่ 4 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เวลฟหย่ากับเอเธลินเดอก่อนที่จะได้รับอาณาจักรบาวาเรีย
== อ้างอิง ==
Genealogie Mittelalter
Sir Andrew Halliday Annals of the House of Hannover, v.1, London, 1826. at Google Books
Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America Before 1700 by Frederick Lewis Weis, Line 166-23
The Plantagenet Ancestry by William Henry Turton, Page 40
== ดูเพิ่ม ==
ตระกูลเวลฟ
บุคคลที่เกิดในคริสต์ศตวรรษที่ 11
ดยุกแห่งบาวาเรีย
บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 12
ตระกูลเวลฟ
รัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์

รัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์ (Rheinland-Pfalz) หรือในภาษาอังกฤษเรียก ไรน์แลนด์-พาลาทิเนต (Rhineland-Palatinate) เป็นหนึ่งในสิบหกรัฐของประเทศเยอรมนี ที่มีเนื้อที่ 19,847 ตารางกิโลเมตรและมีประชากรราว 4 ล้านคน โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่ไมนทซ์
== อ้างอิง ==
ไรน์ลันท์-ฟัลทซ์
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2489
อินซิลิโก้ (อัลบั้ม)

อินซิลิโก้ (In Silico) เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่สองของเพนดูลั่มออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2551 โดยวอร์เนอร์มิวสิกกรุ๊ปเป็นผู้จัดจำหน่าย และได้ขึ้นชาร์ตอัลบั้มอันดับสูงสุดคืออันดับที่ 2 ในสหราชอาณาจักร และได้ปลอยซิงเกิลออกจากอัลบั้มชุดนี้ได้แก่  "Granite", "Propane Nightmares", "The Other Side" และ "Showdown".
==รายชื่อเพลง==
===เพลงทั้งหมดถูกแต่งโดย ร็อบ สไวร์ส.===
"Showdown" – 5:27
"Different" – 5:51
"Propane Nightmares" – 5:13
"Visions" – 5:36
"Midnight Runner" – 6:55
"The Other Side" – 5:15
"Mutiny" – 5:09
"9,000 Miles" – 6:26
"Granite" – 4:41
"The Tempest" – 7:27
===สเปเชียลอีดีชัน===
"Propane Nightmares" (VIP remix) – 5:22
"Propane Nightmares" (Celldweller remix) – 5:34
"Propane Nightmares" music video (edit)
"Granite" live video (from the Electric Ballroom)
== อ้างอิง ==
อัลบั้มเพลงของเพนดูลั่ม
อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2551
อนึ่ง คิดถึงพอสังเขป รุ่น 2

อนึ่ง คิดถึงพอสังเขป รุ่น 2 เป็นภาพยนตร์ไทยแนววัยรุ่นจาก ไฟว์สตาร์ โปรดักชั่น กำกับและอำนวยการสร้างโดย บัณฑิต ฤทธิ์ถกล เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกของ โดม ปกรณ์ ลัม ที่ตอนนี้ถูกนำมารีมาสเตอร์ใหม่ภายใต้บริษัทบีเคพีร่วมกับไฟว์สตาร์ในโปรเจกต์ The Legend Collection
== เรื่องย่อ ==

เกี่ยวกับเด็กนักเรียนกลุ่มหนึ่งที่ต้องมาอยู่ในวงโยธวาทิตทั้ง ๆ ที่พวกเขาไม่ชอบวงโยธวาฑิตเลยเพราะว่ามันล้าสมัยมันเชย อย่างไรก็ตาม นั่นคือจุดเริ่มต้นของความสนุกสนาน ในมิตรภาพที่พัฒนาจากการเป็นปรปักษ์ของทั้ง 2 กลุ่ม ที่ต้องร่วมกันรักษาศักดิ์ศรีแชมป์โลกวงโยธวาธิตของโรงเรียน ซึ่งแน่นอนว่าต้องใช้ความสมัครสมานสามัคคีกันและกันเหนือสิ่งอื่นใด
== อ้างอิง ==
ภาพยนตร์ไทย
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2539
ภาพยนตร์ที่กำกับโดย บัณฑิต ฤทธิ์ถกล
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในจังหวัดเชียงใหม่
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี สตูดิโอส

ดับเบิลยูดับเบิลยูอี สตูดิโอส (WWE Studios) เป็นบริษัทในเครือของ WWE ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 2002 ในชื่อ WWE Films ทำหน้าที่ผลิตภาพยนตร์ ต่อมาในปี ค.ศ. 2006 ได้เปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น WWE Studios จนถึงปัจจุบัน
==ผลงานทั้งหมด==
ในฐานะผู้ร่วมผลิต
The Scorpion King (2002)
The Rundown (2003)
Walking Tall (2004)
 Colombia (2009, Direct-to-DVD)
เป็นผู้ผลิต แต่เพียงผู้เดียว
The Mania of WrestleMania (2004) - A documentary film following the WWE roster through WrestleMania XIX
เกี่ยว ลาก กระชากนรก (ค.ศ. 2006)
คนคลั่งล่าทะลุสุดขีดนรก (ค.ศ. 2006)
The Condemned (2007)
ฝ่าวิกฤติ 12 รอบระห่ำนรก (ค.ศ. 2009)
The Marine 2 (2009, Direct-to-DVD)
Legendary (2010)
Knucklehead (2010)
The Chaperone (2011)
That's What I Am (2011)
===สมรรถนะบ็อกซ์ออฟฟิศ===
===สมรรถนะบริการเช่า===
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
WWE Studios at WWE.com
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี สตูดิโอส
บริษัทผลิตภาพยนตร์ในสหรัฐอเมริกา
เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2545
โปรแกรมบริหารงานบุคคล

โปรแกรมบริหารงานบุคคล หรือชื่อเรียกภาษาอังกฤษว่า HRMS (Human Resource Management System) หรือ HRIS (Human Resource Management System) เป็นโปรแกรมที่ออกแบบมาเพื่อช่วยงานของฝ่ายบุคคลในองค์กรต่างๆ ในเรื่องทะเบียนประวัติพนักงาน การมาปฏิบัติงานของพนักงาน เงินเดือน ฝึกอบรม สวัสดิการ การวางโครงสร้างองค์กร การสรรหาพนักงานใหม่ การประเมินผลพนักงาน การให้บริการข้อมูลพนักงานด้วยตนเอง เป็นต้น
ซอฟต์แวร์