pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
อาเคเชีย

อาเคเชีย (Acacia) เป็นไม้สกุลของไม้พุ่มหรือไม้ต้นที่อยู่ในวงศ์ย่อย Mimosoideae ของวงศ์ถั่ว บันทึกเป็นครั้งแรกในแอฟริกาโดยนักชีววิทยาชาวสวีเดน คาโรลัส ลินเนียส ในปี ค.ศ. 1773 มักจะเป็นไม้ที่มีหนามและฝัก ชื่อมาจากคำว่า ภาษากรีก “ακις” (อาคิส) ที่แปลว่าปลายแหลมเพราะเป็นพืชที่มีหนามแหลมของสปีชีส์ Acacia nilotica (อาเคเชียไนล์) ของอียิปต์
ชื่ออื่นที่รู้จักคือ “ต้นหนาม” หรือ “ต้นวัตเติลส์” หรือ “อาเคเชียไข้เหลือง” และ “อาเคเชียร่ม”
อาเคเชียมีด้วยกัน 1,300 สปีชีส์ทั่วโลก ในจำนวนนั้น 960 สปีชีส์อยู่ในออสเตรเลีย นอกจากนั้นก็อยู่ในบริเวณที่มีอากาศอุ่นของทั้งสองซีกโลกที่รวมทั้งทวีปยุโรป, ทวีปแอฟริกา, เอเชียใต้ และ ทวีปอเมริกา
== ชื่อ ==
ชื่อทางวิทยาศาสตร์ของพืชสกุลนี้มาจากภาษากรีก ἀκακία เป็นชื่อของต้นไม้มีหนามชนิดหนึ่ง ซึ่งน่าจะเป็นต้นอาเคเซียบิด (Acacia tortilis) โดยธีโอฟรัสทัสและไดออสโคไรด์
อาเคเซียเรียกอีกอย่างว่า โรส (ที่เรียกว่า อาเคเซียขาว") และ คารากานะ ("อาเคเซียเหลือง") แม้ว่าพวกมันจะอยู่ในตระกูลถั่วสกุลอื่น
== ศัตรูพืช ==
ศัตรูพืชอะคาเซียบนชายฝั่งทะเลดำของเทือกเขาคอเคซัส พบได้ดังต่อไปนี้คือ เพลี้ยหอยนวมฝ้าย (Icerya purchasi), เพลี้ยแป้งรสเปรี้ยว (Pseudococcus Gahani) และเพลี้ยเสื้อหนอนปลอกคล้าน้ำ (Acaniopsyce junodi)
ทำลายใบ ยอดอ่อน กิ่งก้าน ลำต้น เพื่อต่อสู้กับพวกเขา ดำเนินมาตรการต่อไปนี้
ทางชีวภาพ (ใช้ ผู้ฆ่าเพลี้ยแป้ง และ โรโดเลีย หรือ โนเวียส ต่อสู้กับเวิร์ม),
เชิงกล (การทำลายเพลี้ยแป้งและไข่ของพวกมันอย่างสม่ำเสมอ การสะสมของหนอนผีเสื้อ)
ทางสารเคมี (การรมพืชด้วยกรดไฮโดรไซยานิก)
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
วงศ์ถั่ว
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
พืชแบ่งตามสกุล
อาเคเชีย
ไม้พุ่ม
ไม้ยืนต้น
ลูพิน

ลูพิน (Lupin หรือ lupine) เป็นพืชดอกที่อยู่ในสกุลลูพินนัส (Lupinus) ในวงศ์ถั่วที่มีด้วยกันทั้งหมดราว 200 ถึง 600 สปีชีส์ขึ้นอยู่กับแหล่งข้อมูล มีศูนย์กลางอยู่ในอเมริกาใต้, ทางตะวันตกของอเมริกาเหนือ, บริเวณเมดิเตอร์เรเนียน และ แอฟริกา
ลูพินส่วนใหญ่เป็นพืชยืนต้นสูงราว 0.3 ถึง 1.5 เมตร แต่บางชนิตก็เป็นพืชปีเดียว และบางชนิดก็เป็นไม้พุ่มที่สูงถึง 3 เมตร (ลูพินพุ่ม) และมีอยู่สปีชีส์หนึ่งจากเม็กซิโกที่สูงถึง 8 เมตรและมีลำต้นที่มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 20 เซนติเมตร ใบมีลักษณะเด่นที่จำได้ง่ายสีเขียวออกไปทางเขียวอมเทาเล็กน้อย บางสปีชีส์ก็มีขนหนาสีเงินบนใบ ใบมีลักษณะเหมือนใบปาล์มที่แยกออกเป็น 5 ถึง 28 แฉก แต่บางสปีชีส์ก็ไม่มีแฉกเช่นที่พบทางตะวันออกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกา ทรงดอกเหมือนข้าวโพดที่เป็นดอกเหมือนดอกถั่วกระจายออกไปรอบแกนกลางแต่ละดอกก็ยาวราว 1 ถึง 2 เซนติเมตร เมล็ดออกจากฝักแต่ละฝักก็มีหลายเมล็ด
ลูพินก็เช่นเดียวกับพืชวงศ์ถั่วอื่นๆ ที่สามารถเปลี่ยนไนโตรเจนจากบรรยากาศให้เป็นไนโตรเจนให้เป็นแอมโมเนียได้ ซึ่งเป็นการเพิ่มปุ๋ยให้แก่พืชอื่นสกุลลูพินนัสมีไรโซเบียมแบบที่เรียกว่า Bradyrhizobium
ลูพินเป็นทั้งดอกไม้ป่าและไม้บ้าน โครงสร้างของพุ่มและดอกมีลักษณะเด่นเหมาะแก่การปลูกตกแต่งสวน สีก็มีแทบทุกสีที่รวมทั้งเหลือง ชมพู แดง ม่วงน้ำเงิน ม่วงแดง และขาว
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ไม้ดอกไม้ประดับ
พืชแบ่งตามสกุล
วงศ์ย่อยถั่ว
พืชตรึงไนโตรเจน
บานไม่รู้โรย

บานไม่รู้โรย (Globe Amaranth หรือ Bachelor Button) เป็นพืชล้มลุกในสกุลบานไม่รู้โรย ดอกมีสีม่วง แดง ขาว ชมพู และม่วงอ่อน มีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกากลาง แถบประเทศปานามา และประเทศกัวเตมาลา ปัจจุบันกลายเป็นพืชประจำถิ่นทั่วโลก ในประเทศไทยมีชื่อพื้นเมืองอื่นคือ กะล่อม (เหนือ)  ดอกสามปีบ่เหี่ยว (อีสาน) ดอกสามเดือน (เชียงใหม่,ใต้) ตะล่อม (เหนือ) และกุนหยี (ใต้)
== ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ ==
ไม้ล้มลุก (ExH) สูงประมาณ 15-60 ซม. ลำต้นตั้งตรงหรือโคนต้นอาจจะเอนราบกับดิน ที่ข้อของต้นจะพอกออกเล็กน้อย และเกิดรากตามข้อ ลำต้นมักจะมีข้อสีแดงหรือบางต้นมีสีเขียว กิ่งอ่อน ๆ มีขนอยู่ทั่วไป
ใบ เป็นใบเดี่ยว ออกตรงข้ามกันเป็นคู่ ๆ ลักษณะใบรูปใบหอก หรือรูปขอบขนานหรือ รูปขอบขนานแกมรูปรี ปลายใบแหลม โคนใบมน ขอบใบเรียบหรือเป็นคลื่นเล็กน้อย ตัวใบมีขนปกคลุมทั้งสองด้าน ใบกว้าง ก้านใบยาว แต่ใบคู่ยอดที่ติดกับดอกจะไม่มีก้าน
ดอก ออกเป็นกระจุกกลม ๆ ประกอบด้วยดอกเล็ก ๆ มากมาย อยู่บนก้านช่อดอก ออกเดี่ยว ๆ หรือ บางครั้งก็ออกเป็นกลุ่ม 2-4 กระจุก ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 1.75-2.25 ซม. มี 3 สี คือ ขาว ชมพู และม่วงแดงเข้ม ออกดอกตามซอกใบใกล้ยอด แต่ละดอกมีใบประดับ 2 ใบ กลีบรวมมี 5 กลีบ ออกดอกตลอดปี
ผล ลักษณะรูปไข่แกมขอบขนาน มีเปลือกบาง ขนาดเล็ก ยาวเพียง 2-5 มม. เมล็ดแบน สีน้ำตาล เป็นมัน
=== นิเวศวิทยา ===
เป็นไม้ถิ่นเดิมของอเมริกากลางและอเมริกาใต้หรืออเมริกาเขตร้อน ปัจจุบันนิยมปลูกกันแพร่หลายเป็นไม้ประดับ ตามบ้านเรือนหรือตามสวนสาธารณะ
=== การปลูกและขยายพันธุ์ ===
เจริญเติบโตได้ในดินทุกสภาพ ขยายพันธุ์ด้วยการปักชำ หรือการเพาะเมล็ด
=== ประโยชน์ทางยา ===
รสและสรรพคุณในตำรายา  แพทย์แผนไทยใช้ชนิดดอกสีขาวเป็นยา
ราก รสเย็นขื่น แก้โรคระบบทางเดินปัสสาวะอักเสบ ขับระดู รักษาโรคบิดและอาการไอ
ทั้งต้น รสขื่นเล็กน้อย ต้มเอาน้ำดื่มแก้หนองใน กามโรค ขับปัสสาวะ นิ่ว และแก้ระดูขาว
ช่อดอก รสจืด สุขุม ใช้กล่อมตับ แก้ตาเจ็บ แก้ไอ ขับปัสสาวะ แก้บิด แก้ปวดศีรษะ
=== วิธีและปริมาณที่ใช้ ===
แก้หอบหืด บิดมูก โดยใช้ดอกสด 15-20 ดอก ล้างให้สะอาดต้มในน้ำเดือด 1 ลิตร เคี่ยวให้เหลือครึ่งหนึ่ง แล้วกรองเอาน้ำดื่มครั้งละ 1 แก้ว หรือ 200 ซีซี
ขับปัสสาวะ นิ่ว แก้โรคหนองใน โดยใช้ต้นสดชนิดดอกสีขาวทั้งต้น 100 กรัม ล้างให้สะอาดต้มในน้ำเดือด 1 ลิตร นานประมาณ 10-15 นาที กรองเอาน้ำดื่ม วันละ               3 เวลาก่อนอาหาร
=== ข้อควรทราบ ===
ดอกสามารถใช้ทำดอกไม้ประดิษฐ์ และในหมู่เกาะชวาใช้เป็นอาหารจำพวกผักชนิดหนึ่ง
==อ้างอิง==
สกุลบานไม่รู้โรย
ไม้ดอกไม้ประดับ
จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 4 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 4 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (Henry IV, Holy Roman EmperorBritannica online encyclopedia article on Henry IV (Holy Roman emperor)(
หนึ่งฟัดหนึ่ง ใหญ่ต่อใหญ่

หนึ่งฟัดหนึ่ง ใหญ่ต่อใหญ่ (The Forbidden Kingdom; 功夫之王) เป็นภาพยนตร์ที่เฉินหลงร่วมแสดงกับเจท ลีเป็นครั้งแรก โดยเฉินหลงรับบทเป็นไอ้หนุ่มหมัดเมาและชายชรา ส่วนเจท ลีรับบทเป็นซุนหงอคงกับนักบวชนอกลัทธิ (เป็นร่างแยกของซุนหงอคงซึ่งเป่าเส้นผมแยกร่างก่อนที่ร่างตัวเองจะกลายเป็นหิน) โดยภาพยนตร์เรื่องนี้ ผู้จัดทำได้ดัดแปลงเนื้อหาบางส่วนจากวรรณกรรมอมตะของจีนเรื่องไซอิ๋วด้วยนั่นเอง
== รายละเอียดการสร้าง ==
=== การสร้าง ===
การสร้างเริ่มต้นขึ้นในช่วงวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2007 ในพื้นที่โดยรอบทะเลทรายโกบีในประเทศมองโกเลีย
== การตอบรับด้านบ็อกซ์ออฟฟิศ ==
หนึ่งฟัดหนึ่ง ใหญ่ต่อใหญ่ ทำรายได้รวมทั่วโลกที่ 127,906,624 ดอลลาร์สหรัฐ โดยแบ่งออกเป็น 52,075,270 ดอลลาร์สหรัฐในสหรัฐอเมริกา และ 75,831,354 ดอลลาร์สหรัฐในภูมิภาคอื่น ๆ ในการเปิดตัววันหยุดสุดสัปดาห์ที่สหรัฐอเมริกาและแคนาดา ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำรายได้ 21,401,121 ดอลลาร์สหรัฐในโรงภาพยนตร์ 3,151 แห่ง โดยได้รับการจัดให้อยู่ในบ็อกซ์ออฟฟิศอันดับ 1 ช่วงสุดสัปดาห์ โดยทำรายได้เฉลี่ยจากโรงภาพยนตร์แต่ละแห่งที่ 6,792 ดอลลาร์สหรัฐ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
[http://www.jackiechan.com/film_2007forbidden Information from Jackie Chan's website
Information from Jet Li's website 
Info from Collin Chou's website 
Interview with Composer David Buckley at Tracksounds 
Official Kung Fu Magazine "Behind the scenes" article by Gene Ching 
The Forbidden Kingdom Game 
เฉินหลง
หลี่ เหลียนเจี๋ย
ภาพยนตร์อเมริกัน
ภาพยนตร์กังฟู
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2551
ภาพยนตร์กำลังภายใน
ภาพยนตร์แฟนตาซี
ภาพยนตร์ที่มีฉากในประเทศจีน
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศจีน
ภาพยนตร์จีน
คอนเสิร์ตทัวร์เดนเจอรัสลีอินเลิฟ

คอนเสิร์ตทัวร์เดนเจอรัสลีอินเลิฟ (Dangerously In Love Tour) คือคอนเสิร์ตทัวร์เดี่ยวครั้งแรกของบียอนเซ่ เพลงที่ได้ทำการแสดงนั้นมาจากอัลบั้มเดี่ยวอัลบั้มแรกของเธอ เดนเจอรัสลีอินเลิฟ ซึ่งคอนเสิร์ตทัวร์นี้ได้จัดทำการแสดงเพียงแค่ในยุโรปเท่านั้น
== รายชื่อเพลงในการแสดง ==
"Baby Boy"
"Naughty Girl"
"Fever"
"Hip Hop Star"
"Yes"
"Work It Out"
"Gift from Virgo"
"Be with You"
"Speechless"
"Destiny's Child Medley":
# "Bug a Boo"
# "No, No, No Part 2"
# "Bootylicious"
# "Jumpin' Jumpin'"
# "Say My Name"
# "Independent Women Part I"
# "'03 Bonnie & Clyde"
# "Survivor"
"Me, Myself and I"
"Summertime"
"Dangerously in Love 2"
"Crazy in Love"
== กำหนดการ ==
== การแพร่ภาพและการบันทึกภาพ ==
ในวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 โนวส์ได้ทำการแสดงที่ Wembley Arena ใน ลอนดอน,สหราชอาณาจักร โดยต่อมาได้บันทึกการแสดงครั้งนี้ไว้ใน CD และ DVD ซึ่งออกวางจำหน่ายในเดือนเมษายน ค.ศ. 2004.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
http://beyonceonline.com 
ด
มะหลอด

มะหลอด  จังหวัดราชบุรีเรียกสลอดเถา ภาคใต้เรียกส้มหลอด  เป็นไม้ผลในวงศ์ Elaeagnaceae ในไทยพบมากทางภาคเหนือ เป็นไม้เถาเนื้อแข็ง มีเกล็ดละเอียดสีเทาหรือสีเงินอยู่ทั่วไป แผ่นใบสีเขียว ด้านล่างสีน้ำตาล มีเกล็ดเงินติดอยู่ ดอกออกเป็นช่อกระจุก ดอกย่อยสีเหลืองอ่อน ผลทรงรีหรือรูปไข่ เมื่ออ่อนสีเขียว  มีจุดสีขาวหรือสีเงินบนผล เมื่อสุกสีแดงหรือส้มแดง มีสองชนิดคือ ชนิดเปรี้ยว ผลใหญ่ สุกเป็นสีเหลืองส้ม มีรสเปรี้ยว และชนิดหวาน ผลเล็กกว่า สีอ่อนกว่า รสหวานอมฝาด เมล็ดสีน้ำตาลเป็นพู
มะหลอดชนิดเปรี้ยวนิยมบริโภคสดเป็นผลไม้ การนำไปแปรรูปมีน้อย ทางภาคเหนือนำไปทำส้มตำ นอกจากนั้น ยังมีสรรพคุณเป็นยาฝาดสมาน ยาระบาย แก้ท้องผูก เถาใช้แก้ไข้พิษ เปลือกต้นช่วยขับเสมหะ ดอกใช้แก้ริดสีดวงจมูก แก้ปวดศีรษะ และใช้ร่วมกับสมุนไพรอื่นใช้ทำยาแก้ปวด แก้นิ่วได้
ไฟล์:Gardenology.org-IMG 8011 qsbg11mar.jpg
ไฟล์:Gardenology.org-IMG 8012 qsbg11mar.jpg
ไฟล์:Gardenology.org-IMG 8015 qsbg11mar.jpg
== อ้างอิง ==
นิดดา หงส์วิวัฒน์ และทวีทอง หงส์วิวัฒน์. มะหลอด ใน ผลไม้ 111 ชนิด: คุณค่าอาหารและการกิน. กทม. แสงแดด. 2550 หน้า 184
พรพิมล ม่วงไทย นฤมล จินดาเมธี และภิรมยา หวังรักไพบูลย์. การประเมินปริมาณเอทิลแอลกอฮอล์ในน้ำหมักชีวภาพจากผลมะหลอดระหว่างการเก็บรักษา.การประชุมวิชาการนเรศวรวิจัยครั้งที่ 4 28 – 29 กรกฎาคม 2551. มหาวิทยาลัยนเรศวร
ผลไม้
สมุนไพร
วงศ์มะหลอด
เอื้องคำกิ่ว

เอื้องคำกิ่ว  หรือเอื้องตีนเป็ด เอื้องตีนนก เอื้องเค้ากิ่ว เป็นกล้วยไม้สกุลDendrobium ลำต้นเจริญแบบแตกกอ มีลำลูกกล้วย เป็นกล้วยไม้อิงอาศัย ระบบรากเป็นแบบรากอากาศ แผ่นใบค่อนข้างหนา ก้านช่อดอกสั้น บางพันธุ์ดอกสีเหลืองล้วน บางพันธุ์มีแต้มสีม่วงเข้ม ขอบกลีบเป็นคลื่นเล็กน้อย ออกดอกช่วงมีนาคมถึงพฤษภาคม พบในป่าดิบแล้งทางภาคเหนือและภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทย
== อ้างอิง ==
พุทธพงษ์ สร้อยเกษม กตัญชลี ชัยรัตน์ศิริพงศ์ และพีระศักดิ์ ฉายประสาท. ผลของ NAA ร่วมกับ BA ต่อการเจริญและพัฒนาของต้นอ่อนกล้วยไม้เอื้องคำกิ่วในสภาพปลอดเชื้อ. การประชุมวิชาการนเรศวรวิจัยครั้งที่ 3 28 – 29 กรกฎาคม 2550. มหาวิทยาลัยนเรศวร
สกุลหวาย (กล้วยไม้)
ประยงค์

ประยงค์  เป็นไม้ในวงศ์ Meliaceae อยู่ในสกุลเดียวกับลางสาด ลองกอง ใบมีสีเขียวเข้ม หนา มีใบย่อย 5 ใบ ใบรูปร่างโค้งมนปลายแหลม ออกดอกเป็นช่อ ดอกขนาดเล็กรูปร่างเป็นเม็ดกลม ๆ มี 20–30 ดอกต่อช่อ ดอกมีสีเหลือง พบในกัมพูชา จีน อินโดนีเซีย พม่า ไต้หวัน ไทย เวียดนาม และอาจจะมีในลาว
ในประยงค์มีสารออกฤทธิ์หลายชนิด เช่น สารกลุ่ม Cyclopentabenzofuran ซึ่งเป็นอนุพันธ์ของสาร Rocaglamide, Odorine, Aglain, Lignanes และ Triterpenes สารเหล่านี้มีฤทธิ์ในการกำจัดแมลงวันผลไม้ได้ สารสกัดด้วยน้ำจากกิ่งอ่อนยับยั้งการเจริญเติบโตของผักโขมและหญ้าข้าวนกได้ ชาวโอรังอัซลีในรัฐเประ ประเทศมาเลเซียนำดอกไปแช่น้ำใช้ลดไข้
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วงศ์กระท้อน
พืชที่เป็นพิษต่อแมลง
เวอร์ริซอนเลดีส์เฟิสต์ทัวร์

เวอร์ริซอนเลดีส์เฟิสต์ทัวร์ (Verizon Ladies First Tour) คือคอนเสิร์ตทัวร์ในปี พ.ศ. 2547 โดยนักร้องแนวอาร์แอนด์บี ชาวอเมริกัน บียอนเซ่ โนวส์, อลิเชีย คียส์ และแร็ปเปอร์ มิสซี เอลเลียต นอกจากนี้ยังมีนักร้องชาวแคนาเดี่ยนทาเมียเป็นแขกรับเชิญมาเปิดคอนเสิร์ต ซึ่งคอนเสิร์ตทัวร์นี้ได้จัดทำการแสดงเพียงแค่ในสหรัฐอเมริกาเท่านั้น และได้รับการสนับสนุนโดย สตีฟแมดเดน และ ลอเรอัล
== ผู้ที่ได้เปิดมาการแสดง ==
ทาเมีย
==รายชื่อเพลงในการแสดง==
"So Into You"
"Questions"
"Imagination"
"Stranger in My House"
"Officially Missing You"
"You Put a Move on My Heart"
"Let Me Fix My Weave"
"Get Ur Freak On"
"One Minute Man"
"Pass That Dutch"
"Work It"
"She's a Bitch"
"Pussycat"
"I'm Really Hot"
Supa Dupa Fly Medley:
#"Hit Em wit da Hee"
#"Sock It 2 Me"
#"Beep Me 911"
#"The Rain (Supa Dupa Fly)"
"Harlem's Nocturne" (Instrumental Introduction)
"Karma"
"Heartburn"
"A Woman's Worth"
"Rock wit U"
"Butterflyz"
"If I Ain't Got You"
"Apache (Instrumental Interlude)
"Girlfriend"
"Slow Down"
"Fallin'"
"How Come You Don't Call Me"
"Diary"
"You Don't Know My Name"
"Baby Boy"
"Naughty Girl"
"Me, Myself and I"
"Say My Name"
DC Medley:
#"Independent Women Part I"
#"'03 Bonnie & Clyde"
#"Jumpin', Jumpin'"
#"Survivor"
"Hip Hop Star"
"Gift from Virgo"
"Be with You"
"Speechless"
"Summertime"
"Dangerously in Love 2"
"Crazy In Love"
==กำหนดการ==
หมายเหตุ
การแสดงในวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2547 มีบียอนเซ่คนเดียวเท่านั้น (เปิดคอนเสิร์ตโดย ทาเมีย)
== ยอดจำหน่ายบัตรในบ็อกออฟฟิศ  ==
==อ้างอิง==
ว
จอห์น อารีฟ

จอห์น อารีฟ (John Arief) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 12 ครั้ง ชนะ 6 (น็อค 1) เสมอ 2 แพ้ 4
== ประวัติ ==
จอห์น อารีฟขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 25 มกราคม พ.ศ. 2530 ชนะคะแนน เดมมี ที่ อินโดนีเซีย จากนั้นขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นมินิมัมเวทกับสมุทร ศิษย์นฤพนธ์ ปรากฏว่าเสมอกันไปที่จาการ์ตา จากนั้น อารีฟหันไปชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นมินิมัมเวท คราวนี้ อารีฟเป็นฝ่ายชนะคะแนน นานา ซูฮานา คว้าแชมป์มาครองได้สำเร็จในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2530
หลังจากได้แชมป์มาครอง อารีฟขึ้นชกนอกรอบเสมอกับเด็ด ดอนเจดีย์ และแพ้คะแนน นิกโก้ โธมัส แต่หลังจากนั้น อารีฟกลับสามารถป้องกันแชมป์อินโดนีเซียได้สองครั้งรวด ชนะคะแนน จิม เซอร์ยามัน และแก้มือชนะคะแนนนิกโก โทมัสได้สำเร็จ จากนั้น อารีฟขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 ชนะน็อค อัศวิน ศ.ดุสิต ยก 12 ได้ครองแชมป์ จากนั้น อารีฟจึงได้ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532 แต่ไม่สำเร็จ เป็นฝ่ายแพ้คะแนนนภา เกียรติวันชัย ที่ จ. นครราชสีมา อีก 8 เดือนต่อมา อารีฟได้ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBA แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อค คิม บองจุน ยก 9 ที่เกาหลีใต้ จากนั้น อารีฟจึงแขวนนวมไป
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์อินโดนีเซียรุ่นมินิมัมเวท (พ.ศ. 2530 - 2531)
แชมป์เงารุ่นสตรอเวท WBC
* ชิง 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 ชนะน็อค อัศวิน ศ.ดุสิต ยก 12 ที่ อินโดนีเซีย
* สละแชมป์
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์ OPBF รุ่นมินิมัมเวท เมื่อ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2530 เสมอกับ สมุทร ศิษย์นฤพนธ์ ที่ อินโดนีเซีย
* ชิงแชมป์โลกรุ่นสตรอเวท WBC เมื่อ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532 แพ้คะแนน นภา เกียรติวันชัย ที่ นครราชสีมา
* ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBA เมื่อ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2532 แพ้น็อค คิม บองจุน ยก 9 ที่ เกาหลีใต้
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย
แชมป์เงา WBC
แชมป์มวยสากลประเทศอินโดนีเซีย
เจ้าชายเมอร์เซียแห่งโรมาเนีย

เจ้าชายเมอร์เซียแห่งโรมาเนีย(3 มกราคม ค.ศ. 1913 - 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1916)
เจ้าชายเมอร์เซียเป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สามและพระองค์เล็กของสมเด็จพระราชินีมารีแห่งโรมาเนีย กับ เฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งโรมาเนีย เจ้าชายเมอร์เซียทรงสิ้นพระชนม์ด้วยโรคไข้รากสาดน้อย ในฤดูใบไม้ร่วงปี ค.ศ. 1916 ระหว่างเกิดสงครามโลกครั้งที่ 1 ณ พระราชวังบัฟเทีย ที่พักของตระกูลสเตอร์เบย์ ซึ่งเป็นพระสหายของเจ้าหญิงมารี พระมารดา ด้วยพระชนมายุ 4 พรรษา
== พระราชตระกูล ==
== อ้างอิง ==
http://en.wikipedia.org/wiki/Prince_Mircea_of_Romania
Royal House of Romania
ม
ม
ม
เสียชีวิตจากไข้รากสาดน้อย
เฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งโรมาเนีย
มิน ยองชุน

มิน ยองชุน (Yung-Chun Min) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดเมื่อ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2511 ที่เมือง Chung-Bok เกาหลีใต้ สถิติการชก 19 ครั้ง ชนะ 17 (น็อค 12) แพ้ 2
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวท
* ชิงแชมป์เฉพาะกาล 1 มีนาคม 2532 ชนะน็อค แดงเหนือ เกียรติอรดี ยก 5 ที่ เกาหลีใต้
* ชิง 1 มิถุนายน 2534 ชนะน็อค ลี แยฮี ยก 6 ที่ เกาหลีใต้
* เสียแชมป์ 5 ตุลาคม 2534 แพ้น็อค ดาวรุ่ง ชูวัฒนะ ยก 7 ที่ เกาหลีใต้
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com  
นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้
แชมป์ OPBF
บุคคลจากจังหวัดชุงช็องเหนือ
อัตวิสัย

ในมุมมองทางปรัชญา อัตวิสัย, จิตวิสัย หรือบางครั้งทับศัพท์ ความเป็นซับเจ็กต์ (Subjectivity) หมายถึงลักษณะที่ปราศจากความจริงแบบปรวิสัย (objective reality) อัตวิสัยมีการให้คำนิยามที่กำกวมและหลากหลายจากแห่งต่าง ๆ อันเป็นผลจากอัตวิสัยเองมักไม่ค่อยถูกมองเป็นประเด็นหลักในวาทกรรมเชิงปรัชญา อย่างไรก็ตาม แนวคิดของอัตวิสัยมีความสัมพันธ์กับการรับรู้, ความเป็นผู้กระทำการ, ความเป็นบุคคล, ความเป็นจริง และ ความจริง คำนิยามสามรูปแบบของอัตวิสัยที่ปรากฏทั่วไปคือ:
บางสิ่งที่กลายเป็น ซับเจ็กต์ (subject) หรือในมุมแคบหมายถึงปัจเจกที่มีประสบการณ์โดยรับรู้ (conscious experiences) เช่น มุมมอง, ความรู้สึก, ความเชื่อ และความปรารถนา
บางสิ่งในฐานะ ซับเจ็กต์ หมายความในมุมกว้างถึงสิ่ง (entity) ที่มีภาวะความเป็นผู้กระทำ (agency) ซึ่งหมายถึงว่าสิ่งนั้นกระทำต่อหรือใช้อำนาจเหนืออีกสิ่ง (ซึ่งเป็น อ็อบเจ็กต์)
ข้อมูล, แนวคิด, เหตุการณ์ หรือวัตถุทางกายภาพบางประการที่ถือว่าเป็นจริงเฉพาะจากมุมมองของซับเจ็กต์
คำนิยามของอัตวิสัยที่มีอยู่มากมายนั้นมักถูกใช้ร่วมกันหรือแทนกันได้ คำว่า อัตวิสัย ปรากฏใช้บ่อยในฐานะคำอธิบายสำหรับสิ่งที่มีอิทธิพลต่อ, ให้ข้อมูลแก่ และสร้างความโน้มเอียงแก่การตัดสินของผู้คนต่อความจริงหรือความเป็นจริง; เป็นกลุ่มของการรับรู้, ประสบการณ์ และความเข้าใจส่วนบุคคลหรือโดยเฉพาะต่อวัฒนธรรมรวมถึงความเชื่อต่อปรากฏการณ์ภายนอก ซึ่งเฉพาะเจาะจงต่อซับเจ็กต์
== อ้างอิง ==
ปรัชญาการเมือง
ปรัชญา
ปรวิสัย

ปรวิสัย, ปรนัย, วัตถุวิสัย หรือ ภววิสัย (objectivity) คือสิ่งที่มีพื้นฐานอยู่บนข้อเท็จจริง เงื่อนไขที่เป็นความจริง โดยไม่ขึ้นอยู่กับจิตใจ นั่นคือผลของการตัดสินใด ๆ จะไม่ขึ้นอยู่กับความคิดเห็นและความรู้สึก ความเป็นจริงที่เกิดขึ้นตามปรวิสัยมักจะถูกค้นพบมากกว่าที่จะถูกสร้างขึ้นมา ในทางปรัชญา สิ่งที่เป็นปรวิสัยจะเป็นจริงเสมอไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน ในเวลาใด หรือกับบุคคลใด มีความหมายตรงข้ามกับอัตวิสัย ข้อเท็จจริงที่เป็นอัตวิสัยจะเป็นปรวิสัยก็ต่อเมื่อ สิ่งนั้นเป็นข้อเท็จจริงบนเงื่อนไขเฉพาะอย่าง ในเวลาเฉพาะ ในสถานที่เฉพาะ หรือกับบุคคลเฉพาะ
== ดูเพิ่ม ==
การสอบ (ในหัวข้อ ปรนัย)
คุณธรรม
ภววิทยา
ความจริง
ความเป็นจริง
ปรัชญาวิทยาศาสตร์
ปรัชญาประวัติศาสตร์
มโนทัศน์ทางอภิปรัชญา
ฆวน มาร์ติน เดล โปโตร

ฆวน มาร์ติน เดล โปโตร (Juan Martín del Potro) เกิดเมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2531 เป็นนักเทนนิสอาชีพชาวอาร์เจนตินา ปัจจุบันเขาเป็นนักเทนนิสอันดับโลกสูงที่สุดของอาร์เจนตินา โดยอยู่อันดับที่ 7 ของโลก เดล โปโตร คว้าแชมป์แกรนด์สแลมยูเอสโอเพนได้ในปี พ.ศ. 2552 หลังจากที่เขาสามารถเอาชนะราฟาเอล นาดัล ในรอบรองชนะเลิศและโรเจอร์ เฟเดอเรอร์ ได้ในรอบชิงชนะเลิศ ทำให้เขาเป็นคนเดียวที่สามารถเอาชนะทั้งนาดัลและเฟเดอเรอร์ได้ในรายการแกรนด์สแลมเดียวกัน
เดล โปโตร ไต่อันดับเข้าสู่ 10 อันดับแรกของโลกเป็นครั้งแรก ได้เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2551 เมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2551 เดล โปโตร กลายเป็นนักเทนนิสคนแรกในเอทีพีทัวร์ที่ชนะติดต่อกันถึง 4 รายการ นอกจากนี้เขายังสามารถชนะติดต่อกันได้ยาวนานที่สุด รองจากราฟาเอล นาดัล โดยชนะติดต่อกัน 23 นัดในการลงแข่งขัน 5 รายการ เดล โปโตรนับเป็นเพียงคนเดียวเท่านั้นนอกเหนือบิกฟอร์ นอวาก จอกอวิช, แอนดี เมอร์รี, โรเจอร์ เฟเดอเรอร์ และราฟาเอล นาดัล ที่สามารถคว้าแชมป์แกรนด์สแลมชายเดี่ยวได้นับตั้งแต่ปี 2548 และ เดล โปโตรยังได้รับเหรียญทองแดงในการแข่งขันโอลิมปิกเกมส์ 2012 ณ กรุงลอนดอนอีกด้วย
== ชีวิตส่วนตัว ==
ฆวน มาร์ติน เดล โปโตร เกิดในเมืองตันดิล อาร์เจนตินา พ่อของเขาเป็นผู้เล่นกึ่งอาชีพของสมาคมรักบี้ในอาร์เจนตินาและเป็นสัตวแพทย์ แม่ของเขาเป็นครูและเขามีน้องสาวหนึ่งคน เดล โปโตรพูดได้ทั้งภาษาสเปน, อังกฤษ และอิตาลี นอกเหนือจากเทนนิสเขายังสนุกกับการเล่นฟุตบอลและทีมฟุตบอลทีมโปรดของเขา คือทีมโบคาจูเนียในอาร์เจนตินาและยูเวนตุสในอิตาลี เขามักจะใช้เวลาในการเล่นกีฬาทั้งสองตลอดช่วงวัยเด็กของเขา
เดล โปโตรเริ่มเล่นเทนนิสตอนอายุเจ็ดกับผู้ฝึกมาร์เซโล โกเมซ (Marcelo Gómez) พรสวรรค์ในการเล่นเทนนิสของเดล โปโตร ได้รับการค้นพบโดยอดีตนักเทนนิสมืออาชีพชาวอิตาลี อูโก โคลอมบีนี ที่พาเขาย่างก้าวผ่านช่วงเวลาของการแข่งขันในวัยเด็กและวันนี้ยังเป็นตัวแทนและเป็นเพื่อนสนิทของเขา เมื่อถามเกี่ยวกับเป้าหมายในเทนนิสของเดล โปโตร เขาจะตอบว่าตอบ "ผมฝันในการชนะแกรนด์สแลมและถ้วยเดวิสคัพ"
== สถิติการแข่งขันอาชีพ ==
=== โอลิมปิกเกมส์ ชายเดี่ยว ===
==== (1 เหรียญทองแดง) ====
=== แกรนด์สแลม ชายเดี่ยว รอบชิงชนะเลิศ (1) ===
==== ชนะเลิศ (1) ====

=== เวิลด์ทัวร์ไฟนอล ประเภทเดี่ยว รอบชิงชนะเลิศ ===
==== รองชนะเลิศ (1) ====
=== เอทีพี มาสเตอร์ ซีรีส์ ชายเดี่ยว รอบชิงชนะเลิศ ===
==== รองชนะเลิศ (2) ====
== อ้างอิง ==
นักเทนนิสชาวอาร์เจนตินา
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2531
นักเทนนิสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
บุคคลจากรัฐบัวโนสไอเรส
แกรนด์ดยุกฌ็องแห่งลักเซมเบิร์ก

แกรนด์ดยุกฌ็องแห่งลักเซมเบิร์ก (5 มกราคม ค.ศ. 1921 – 23 เมษายน ค.ศ. 2019) (พระนามเต็ม: ฌอง เบอร์นอย กีโยม โรเบิร์ต แอนโตน หลุยส์ มารี อดอล์ฟ มาร์ก เดอ อาเวียโน) เป็นแกรนดยุกแห่งลักเซิมเบิร์ก ทรงปกครองประเทศลักเซมเบิร์กตั้งแต่ ค.ศ. 1964 - 2000 พระองค์เป็นพระบิดาของแกรนด์ดยุกอ็องรีแห่งลักเซมเบิร์ก แกรนดยุกพระองค์ปัจจุบัน และเป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่และพระองค์แรกในแกรนด์ดัชเชสชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์กกับเจ้าชายเฟลิกซ์แห่งบูร์บง-ปาร์มา พระบิดาทูนหัวของพระองค์คือสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 15
พระอิศริยยศเต็มของฌ็องคือ "โดยพระหรรษทานของพระเจ้า, แกรนด์ดยุกแห่งลักเซมเบิร์ก, ดยุกแห่งนัสเซา, เคานต์พาเลนไทน์แห่งไรน์, เคานต์แห่งชายน์, โคนิกสไตน์, เคทเซเนบอเกนและดิเอส, เบอร์เกรฟแห่งแฮมเมอร์สไตน์, ลอร์ดแห่งมาลเบิร์ก, ไวซ์บาเดิน, อิดสไตน์, เมเรนเบิร์กและอิบสไตน์" พระอิศริยยศต่าง ๆ ปราศจากการพิจารณาโดยกฎหมายแซลิก
== ประชวร ==
สำนักพระราชวังของลักเซมเบิร์ก ได้แถลงการณ์เรื่อง แกรนด์ดยุกฌองแห่งลักเซมเบิร์ก พระชันษา 98 ปี เสด็จพระราชดำเนินไปประทับรักษาพระอาการติดเชื้อในพระปัปผาสะ (ปอด) และคณะแพทย์ได้ติดตามพระอาการอย่างใกล้ชิด ต่อมาสำนักพระราชวังของลักเซมเบิร์ก ได้ออกแถลงการณ์ล่าสุดเรื่องแกรนด์ดยุกฌอง เสด็จพระราชดำเนินไปประทับรักษาพระอาการติดเชื้อในพระปัปผาสะ ตั้งแต่วันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 2019 ที่ผ่านมา โดยมีพระอาการโดยทั่วไปดีขึ้น และยังมีการติดตามพระอาการโดยคณะแพทย์ผู้ถวายการรักษาอย่างใกล้ชิดต่อไป จนกระทั่งวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 2019 ได้สิ้นพระชนม์ลงด้วยพระอาการสงบ สิริพระชันษา 98 ปี
== อ้างอิง ==
http://en.wikipedia.org/wiki/Jean,_Grand_Duke_of_Luxembourg
Grand-Ducal House of Luxembourg 
Royal House of Belgium
HRH Grand Duke Jean biography
แกรนด์ดยุกแห่งลักเซมเบิร์ก
แกรนด์ดยุกรัชทายาทแห่งลักเซมเบิร์ก
ราชวงศ์บูร์บง-ปาร์มา
สมาชิกคณะกรรมการโอลิมปิกสากล
พระมหากษัตริย์ผู้ทรงสละราชสมบัติ
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.จ.ก. (ฝ่ายหน้า)
บุคคลในปฏิบัติการโอเวอร์ลอร์ด
คริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิกชาวลักเซมเบิร์ก
ราชวงศ์ลักเซมเบิร์ก
เจ้าชายลักเซมเบิร์ก
ราชวงศ์บูร์บง-ปาร์มา
เจ้าชายบูร์บง-ปาร์มา
เจิ้ง เจี๋ย

เจิ้ง เจี๋ย (Zheng Jie นามสกุลคือ Zheng; จีนย่อ: 郑洁; จีนตัวเต็ม: 鄭潔; พินอิน: Zhèng Jié) เป็นนักเทนนิสหญิงชาวจีน เกิดวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ.1983 ในเมืองเฉินตู มณฑลเสฉวน มีอันดับโลกสูงสุดอันดับที่ 15 ของโลกโดยเป็นนักเทนนิสจีนคนแรกที่มีอันดับโลกสูงที่สุด
ใน วิมเบิลดัน 2008 เจิ้ง เจี๋ย ทำสถิติเป็นนักเทนนิสจีนคนแรกที่สามารถเข้าถึงรอบรองชนะเลิศในรายการแกรนด์สแลม เธอและ แทมมารีน ธนสุกาญจน์ นับเป็นครั้งแรกของประวัติศาสตร์เทนนิสที่มีนักเทนนิสเอเชียอยู่ในรอบก่อนรองชนะเลิศของรายการแกรนด์แสลม รวมถึงการเอาชนะมือ 1 ของโลก ณ ขณะนั้นอย่าง อนา อิวาโนวิช โดยเงินรางวัลที่เธอได้รับมาจากการแข่งขันวิมเบิลดันคราวนั้น เธอได้บริจากเงินช่วยเหลือผู้ประสบภัยพิบัติแผ่นดินไหวมณฑลเสฉวนคราวนั้น
เจิ้ง เจี๋ย ชนะเลิศการแข่งขัน WTA 3 รายการ ที่ Hobart ในปี 2005, Estoril และ Stockholm ในปี 2006 รวมทั้งการคว้าแชมป์ประเภทคู่ 11 กับคู่หู่ของเธอ Zi Yan ประกอบด้วยประเภทแกรนด์สแลม 2 รายการที่ ออสเตรเลียน โอเพ่น และที่ วิมเบิลดัน ในปี 2006 ในการแข่งขันโอลิมปิก ปี 2008 ที่กรุงปักกิ่ง เธอจับคู่กับ Zi Yan คว้าเหรียญทองแดง ในประเภทหญิงคู่ นับว่าเป็นครั้งที่สองที่จีนมีเหรียญในกีฬาเทนนิส
=== 2002 ===
ในเดือนพฤษภาคม ชนะการแข่งขันระดับไอทีเอฟ 25,000 เหรียญดอลลาร์สหรัฐฯ 2 รายการ ที่เซี่ยงไฮ้และเทียนจิน หลังจากนั้นเข้ารอบก่อนรองชนะเลิศ รายการระดับไอทีเอฟ 50,000 เหรียญดอลลาร์สหรัฐฯ เป็นครั้งแรกที่ ฟูกูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น ต่อมาในเดือนกันยายน เจิ้งได้ไวลด์การ์ดเข้าสู่รอบเมนดรอว์ระดับ WTA Tour ในเซี่ยงไฮ้ โดยพ่ายแพ้ให้กับ แอนนา ครูนิโคว่า ในรอบสองของการแข่งขัน
ในปี 2002 เจิ้ง เจี๋ย ปิดฤดูกาลการแข่งขันในอันดับที่ 183 ของโลก
=== 2003 ===
ในการแข่งขันยูเอสโอเพ่น เจิ้งแพ้ให้กับ มาเรีย คิริเลนโก ในรอบคัดเลือก หลังจากนั้น เธอได้ชนะรอบคัดเลือก และชนะ ฟลาเวีย เพนเนตตา ในรอบแรก 6-3, 6-2 แต่พ่ายแพ้ให้กับ แทมมารีน ธนสุกาญจน์ ในรอบรอบที่สอง
ต่อมาในรายการ เจแปน โอเพ่น เธอผ่านรอบรองชนะเลิศในรายการ WTA Tour ได้สำเร็จ โดยสามารถเอาชนะ แทมมารีน ธนสุกาญจน์ ในรอบก่อนรองชนะเลิศ แต่พ่ายแพ้ให้กับ มาเรีย ชาราโปว่า ในรอบรองชนะเลิศ
ในเดิอนธันวาคม เจิ้งได้รางวัลรองชนะเลิศ 2 รายการในระดับไอทีเอฟ 50,000 เหรียญดอลลาร์สหรัฐฯ โดยพ่ายแพ้ให้กับ เปง ชุ๋ย ที่ ชางซา และ เซซิล คาราทานท์เชวา ที่ เมืองเซินเจิน
จบฤดูกาลแข่งขันในปี 2003 เธอสามารถเข้าสู่อันดับหนึ่งใน 100 คนแรกของโลก โดยเธออยู่อันดับที่ 93 ของโลกในตอนนั้น
== เหรียญรางวัลโอลิมปิกและเอเชียนเกมส์ ==
{| class="wikitable" border="1"
== อ้างอิง ==
สถิติจาก WTA Tour 
สถิติจาก ITF Women's Circuit 
นักเทนนิสชาวจีน
บุคคลจากเฉิงตู
นักกีฬาเหรียญทองแดงโอลิมปิก
นักเทนนิสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
นักเทนนิสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
นักเทนนิสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
อ่าวโตเกียว

อ่าวโตเกียว  เป็นอ่าวทางตอนใต้ของภูมิภาคคันโตในประเทศญี่ปุ่น เดิมมีชื่อว่า อ่าวเอโดะ  ตามชื่อเมืองเอโดะเมืองหลวงของประเทศญี่ปุ่น ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นเมืองโตเกียว
บริเวณรอบอ่าวโตเกียวเป็นเขตที่มีจำนวนประชากรมากที่สุดและเป็นเขตอุตสาหกรรมที่ใหญ่ที่สุดของญี่ปุ่น
== ลักษณะทางภูมิศาสตร์ ==

อ่าวโตเกียวล้อมรอบด้วยคาบสมุทรโบโซ (จังหวัดชิบะ) ทางทิศตะวันออก และคาบสมุทรมิอูระ (จังหวัดคานางาวะ) ทางทิศตะวันตก อ่าวโตเกียวแบ่งออกเป็นสองส่วนคือ ด้านเหนือและด้านใต้ ซึ่งแบ่งโดยการลากเส้นจากปลายแหลมคันนง  ในคาบสมุทรมิอูระไปอีกฝั่งถึงปลายแหลมฟุตสึ   ในคาบสมุทรโบโซ บริเวณนี้มีพื้นที่ประมาณ 992 ตารางกิโลเมตร แต่หากรวมพื้นที่อ่าวด้านใต้ตั้งแต่เส้นแบ่งลงมาถึงช่องแคบอูรางะ อ่าวโตเกียวจะมีพื้นที่ทั้งสิ้น 1320 ตารางกิโลเมตร
=== เกาะในอ่าวโตเกียว ===
เกาะความฝัน (ยูเมโนชิมะ)
เกาะโอไดบะ
เกาะซารู (เป็นเกาะธรรมชาติเพียงเกาะเดียวในอ่าวโตเกียว)
เกาะเฮวะ
เกาะคัตสึชิมะ
เกาะโชวะ
เกาะเคฮิง
เกาะฮักเกจิมะ
เกาะฮิงาชิโองิ
ท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียว
== อ้างอิง ==
โตเกียว
ภูมิศาสตร์จังหวัดคานางาวะ
ภูมิศาสตร์จังหวัดชิบะ
โตเกียว
ลี้

ลี้ อาจหมายถึง
อำเภอลี้ อำเภอหนึ่งในจังหวัดลำพูน
แม่น้ำลี้ แม่น้ำในจังหวัดลำพูน
ลี้ (หน่วยวัด) หน่วยวัดในจีนมีความยาวเท่ากับ 500 เมตร