ชัก เยเกอร์

ชาลส์ เอลวูด เยเกอร์ (Charles Elwood Yeager, ; 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1923 – 7 ธันวาคม ค.ศ. 2020) เป็นทั้งอดีตเจ้าหน้าที่กองทัพอากาศสหรัฐ และเสืออากาศ ในปีค.ศ. 1947 เขากลายเป็นคนแรกที่ยืนยันว่าสามารถฝ่าอัตราเร็วของเสียงในเวลาบิน
==ชีวิตช่วงต้น==
เยเกอร์เกิดในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1923 มีพ่อแม่ชื่อว่าอัลเบิร์ด ฮาล เยเกอร์ (Albert Hal Yeager) และซูซี เม (ไซส์มอร์) (Susie Mae (Sizemore)) ซึ่งเป็นชาวไร่ในไมรา, รัฐเวสต์เวอร์จิเนีย และจบไฮสคูลที่แฮมลิน, รัฐเวสต์เวอร์จิเนีย ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1941 เขามีพี่น้องชายสองคนชื่อรอย และฮาล จูเนียร์ และพี่น้องสาวสองคนชื่อดอริส แอนน์ (เสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุตอนอายุ 2 ขวบ โดยรอยตอนที่เขาอายุ 6 ขวบที่กำลังเล่นปืนลูกซอง) และแพนซี ลี ในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1945 เยเกอร์แต่งงานกับเกลนนิส ดิกเฮาส์ (Glennis Dickhouse) แล้วมีลูกสี่คน เธอเสียชีวิตในปีค.ศ. 1990
ชื่อ "เยเกอร์" (Yeager, ) เป็นคำที่ถูกแปลงเป็นภาษาอังกฤษจากภาษาเยอรมันว่า ยีการ์ (Jäger หรือ Jaeger (แปล: "นักล่า")) เขามีลูกพี่ลูกน้องที่เป็นอดีตนักรับเบสบอลชื่อว่า สตีฟ เยเกอร์
==อาชีพ==
===สงครามโลกครั้งที่สอง===

เขาเข้าร่วมกองทัพอากาศทหารบกสหรัฐ (USAAF) ในวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1941 และกลายเป็นช่างซ่อมอากาศยานที่ฐานทัพอากาศจอร์จในวิกเตอร์วิลล์, รัฐแคลิฟอร์เนีย ในตอนสมัครนั้น เยเกอร์ไม่เหมาะสมที่จะทำการบินเพราะอายุและพื้นเพการศึกษา แต่ยังคงรับเขาเพราะมีสายตาที่ไม่ธรรมดา (อัตราของสายตาปกติคือ 20/10) จึงทำให้เขาสามารถยิงกวางที่อยู่ห่างไป 600 หลา
===หลังสงครามโลกครั้งที่สอง===
====นักบินทดสอบ – ทลายกำแพงเสียง====

หลังสงครามโลก เยเกอร์ยังคงอยู่ในกองทัพอากาศสหรัฐ โดยเขากลายเป็นนักบินทดสอบที่สนามกองทัพอากาศมูร็อก (Muroc Army Air Field; ปัจจุบันคือฐานทัพอากาศเอ็ดเวิร์ด) แล้วได้รับปริญญาจาก Air Materiel Command Flight Performance School (Class 46C) หลังโครงการ X-1 อันเป็นโครงการทดลองอากาศยานเครื่องยนต์จรวจของบริษัทเบลล์แอร์คราฟต์เปลี่ยนมาดูแลโดยกองทัพอากาศสหรัฐ และชาลเมอร์ส สลิก กูดลิน นักบินทดสอบของเบลล์แอร์คราฟต์เรียกร้องเงิน 150,000 ดอลลาร์สหรัฐ (มากกว่า 1.7 ล้านดอลลาร์สหรัฐในปีค.ศ. 2020) เพื่อให้บินทลายกำแพงเสียง ทาง USAAF จึงเลือกเยเกอร์ให้ขับเครื่องบินเบลล์ เอ็กซ์วัน

เยเกอร์ทลายกำแพงเสียงในวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 1947 โดยการใช้ X-1 Glamorous Glennis ที่มัค 1.05 ที่ระดับความสูง  เหนือทะเลสาบแห้งโรเจอร์ (Rogers Dry Lake) ในทะเลทรายโมฮาวี ความสำเร็จยังไม่เป็นที่รู้จักต่อสาธารณะจนกระทั่งเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1948
===หลังเกษียณ===

ในวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1975 หลังทำปฏิบัติการในเยอรมันและปากีสถาน เยเกอร์เกษียณจากกองทัพอากาศที่ฐานทัพอากาศนอร์ตันหลังรับใช้ชาติเป็นเวลา 33 ปี
ในวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 2012 ในวันครบรอบ 65 ปีของการทลายกำแพงเสียง เขาทำการทลายกำแพงเสียงอีกครั้งตอนอายุ 89 ปี ด้วยเครื่องบินแมคดอนเนลล์ ดักลาส เอฟ-15 อีเกิลที่ขับโดยกัปตันเดวิด วินเซนต์ ที่ฐานทัพอากาศเนลลิส
ชัก เยเกอร์เสียชีวิตเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 2020 ด้วยวัย 97 ปี
==หมายเหตุ==
==อ้างอิง==
==  ดูเพิ่ม ==
Wolfe, Tom The Right Stuff New York: Farrar-Straus-Giroux, 1979 
Yeager, Chuck, Bob Cardenas, Bob Hoover, Jack Russell and James Young The Quest for Mach One: A First-Person Account of Breaking the Sound Barrier New York: Penguin Studio, 1997 
Yeager, Chuck and Leo Janos, Yeager: An Autobiography New York: Bantam, 1985 
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Biography from ChuckYeager.org
U.S. Air Force: Chuck Yeager biography
Yeager in Biography.com
Biography in the National Aviation Hall of Fame 
General Chuck Yeager, USAF, Biography and Interview with American Academy of Achievement
Airport Journals' "Chuck Yeager: Booming And Zooming" Part 1 and Part 2
"Chuck Yeager & the Sound Barrier" in Aerospaceweb.org
Space.com: Chuck Yeager
Yeager obituary via The New York Times
กองทัพอากาศสหรัฐทั่วไป
เสืออากาศสัญชาติอเมริกันในสงครามโลกครั้งที่สอง
นักบินผู้บุกเบิก
ทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
นักบินชาวอเมริกัน
ทหารอากาศชาวอเมริกัน
เสืออากาศชาวอเมริกัน
ผู้ได้รับรางวัลฮาร์มอน
ผู้ได้รับรางวัลคอลเลียร์
ผู้ได้รับรางวัลเพรซิเดนทัลมีดัลออฟฟรีดอม
ผู้ได้รับรางวัลซิลเวอร์สตาร์
ผู้ได้รับรางวัลดิแอร์ฟอร์ซดิสติงกวิชด์เซอร์วิส
ผู้ได้รับรางวัลเดอะดิสติงกวิชด์ฟลายอิงครอส (สหรัฐ)
ผู้ได้รับรางวัลลีเจียนออฟเมริต
ผู้ได้รับรางวัลแอร์มีดัล
บุคคลจากรัฐเวสต์เวอร์จิเนีย
ศิษย์จากโรงเรียนนักบินทดสอบฐานทัพอากาศสหรัฐ
นักบินทดสอบสัญชาติอเมริกัน
ทหารในกองทัพอากาศทหารบกสหรัฐ
เจ้าหน้าที่ในกองทัพอากาศทหารบกสหรัฐ
กองทัพอากาศทหารบกสหรัฐในสงครามโลกครั้งที่สอง
นักบินจากรัฐเวสต์เวอร์จิเนีย
ผู้ได้รับรางวัลแมคเคย์
ผู้รอดชีวิตจากอุบัติเหตุทางการบิน