pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เทศบาลเมืองท่าโขลง

เทศบาลเมืองท่าโขลง เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งในอำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลคลองหนึ่งและตำบลคลองสอง เฉพาะฟากเหนือของถนนคลองหลวง (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3214)
== ประวัติ ==
เทศบาลเมืองท่าโขลงได้รับการจัดตั้งตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลตำบลท่าโขลงเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 ประกอบด้วย 31 ชุมชน สภาพพื้นที่โดยทั่วไปเป็นที่ราบลุ่ม เดิมนั้นอาชีพของประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม แต่ในปัจจุบันพื้นที่เดิมที่เคยเป็นการเกษตรค่อย ๆ เปลี่ยนแปลงเป็นพื้นที่อยู่อาศัยของประชาชนและโรงงานอุตสาหกรรม สภาพส่วนใหญ่เป็นชุมชนที่มีประชากรอาศัยอยู่ค่อนข้างหนาแน่น มีการขยายตัวอย่างรวดเร็วทั้งทางด้านสังคมและเศรษฐกิจ ต่อมาเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2544 ได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็นเทศบาลเมืองท่าโขลง
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
เทศบาลเมืองท่าโขลงตั้งอยู่ในอำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอคลองหลวงประมาณ 5 กิโลเมตร และอยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดปทุมธานีประมาณ 16 กิโลเมตร มีเนื้อที่ 63.00 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ 2 ตำบล ได้แก่
ตำบลคลองหนึ่ง เฉพาะหมู่ที่ 9–15, 19–20 และบางส่วนของหมู่ที่ 8, 18
ตำบลคลองสอง เฉพาะหมู่ที่ 8–15 และบางส่วนของหมู่ที่ 7
โดยมีอาณาเขตติดต่อดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับเขตเทศบาลตำบลเชียงรากน้อย เขตเทศบาลตำบลพระอินทราชา (อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา) และเขตองค์การบริหารส่วนตำบลพยอม (อำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลคลองสาม (อำเภอคลองหลวง)
ทิศใต้ ติดต่อกับเขตเทศบาลเมืองคลองหลวง (อำเภอคลองหลวง)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบางพูด (อำเภอเมืองปทุมธานี) เขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านปทุม และเขตองค์การบริหารส่วนตำบลเชียงรากน้อย (อำเภอสามโคก)
== การศึกษา ==
=== สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาปทุมธานี ===
ระดับประถมศึกษา
โรงเรียนสังข์อ่ำวิทยา
โรงเรียนลำสนุ่น
โรงเรียนปากคลองสอง
โรงเรียนไทยรัฐวิทยา 69 (คลองหลวง)
โรงเรียนชุมชนวัดบางขัน
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฎวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์
โรงเรียนจารุศรบำรุง
โรงเรียนวันครู 2502
โรงเรียนวัดคุณหญิงส้มจีน
โรงเรียนวัดพืชนิมิตร
โรงเรียนประถมศึกษาธรรมศาสตร์
ระดับมัธยมศึกษา
โรงเรียนธรรมศาสตร์คลองหลวงวิทยาคม
=== สถานศึกษาเอกชน ===
โรงเรียนทวิวิชช์
โรงเรียนยิ่งยศอนุสรณ์
=== สังกัดเทศบาลเมืองท่าโขลง ===
โรงเรียนเทศบาลท่าโขลง 1
ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กเทศบาลเมืองท่าโขลง
=== สถาบันอุดมศึกษา ===
มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต
สถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย (เอไอที)
มหาวิทยาลัยราชภัฎวไลยลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์
== ศาสนา ==
ศาสนาพุทธ มีวัดในเขตเทศบาล ได้แก่ วัดพระธรรมกาย วัดบางขัน วัดคลองสอง วัดทวีการะอนันต์ วัดพืชนิมิต วัดคุณหญิงส้มจีน
ศาสนาอิสลาม มีมัสยิดในเขตเทศบาล ได้แก่ มัสยิดลำสนุ่น มัสยิดเจริญอิสลาม
ศาสนาคริสต์ มีคริสตจักรสัมพันธ์คลองหลวง ระพีพัฒน์
== สาธารณสุข ==

ในเขตเทศบาลเมืองท่าโขลงมีโรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ ซึ่งเป็นโรงพยาบาลของรัฐ และโรงพยาบาลนวนคร ซึ่งเป็นโรงพยาบาลเอกชน มีโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล ได้แก่ โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลคลองหนึ่ง หมู่ 13 และโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลคลองสอง หมู่ 13 และมีศูนย์บริการสาธารณสุขเทศบาลเมืองท่าโขลง
== อ้างอิง ==
ท่าโขลง
อำเภอคลองหลวง
ตรายาง

ตรายาง เป็นงานประดิษฐ์ ที่ใช้หมึกหรือสีให้เกิดภาพหรือลวดลายจากแม่พิมพ์ที่อาจเป็น การแกะสลัก การแกะด้วยเลเซอร์ หรือการหล่อโลหะขึ้นมา ให้เกิดบนแผ่นยางแม่แบบ ยางจะติดผนึกกับบนสิ่งที่แข็งแรงอย่างไม้ หิน บล็อกอะครีลิกที่เป็นสิ่งที่แข็งแรงกว่า ตรายางที่มีหมึก ส่วนมากจะใช้กดทับลงบนกระดาษหรือผ้า
การใช้ตรายางแบ่งเป็น 3 หมวดหมู่คือ ตรายางใช้ในสำนักงาน ตรายางใช้สำหรับการตกแต่งวัตถุ หรือตรายางของเล่น
ศิลปะประดิษฐ์
ศิลปะกระดาษ
งานพิมพ์นูน
ฟิลิป จอห์นสัน

ฟิลิป คอร์เทลยู จอห์นสัน (Philip Cortelyou Johnson) (8 กรกฎาคม ค.ศ. 1906 - 25 มกราคม ค.ศ. 2005) เป็นสถาปนิกผู้ทรงอิทธิพลชาวอเมริกัน ที่มีผลงานสถาปัตยกรรมลักษณะ กระจกมีกรอบมน หนา จอห์นสันเป็นหนึ่งหนึ่งในผู้สร้างสรรค์ผลงานสถาปัตยกรรมมีชื่อเสียงมาหลายทศวรรษ
เขาศึกษาที่บัณฑิตวิทยาลัยฮาร์เวิร์ดด้านการออกแบบ  ในปี ค.ศ. 1930 เขาก่อตั้งแผนกสถาปัตยกรรมและการออกแบบที่ พิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่ ในนครนิวยอร์ก และต่อมาในปี 1978 ในฐานะผู้ดูแล เขายังได้รับเหรียญทองจากสถาบันสถาปนิกอเมริกันและยังเป็นผู้แรกที่รับรางวัลพริตซ์เกอร์สถาปัตยกรรมในปี ค.ศ. 1979
== อ้างอิง ==
สถาปนิกชาวอเมริกัน
บุคคลจากบัณฑิตวิทยาลัยการออกแบบ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
ผู้ได้รับรางวัลพริตซ์เกอร์
บุคคลจากคลีฟแลนด์
ภาพชีวิตวัยเยาว์ของศิลปิน

ภาพชีวิตวัยเยาว์ของศิลปิน (A Portrait of the Artist as a Young Man) เป็นนวนิยายกึ่งอัตชีวประวัติที่เขียนโดยเจมส์ จอยซ์ ที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นครั้งแรกเป็นตอน ๆ ในนิตยสาร ดิอีโกอิสต์ (The Egoist) ระหว่างปี ค.ศ. 1914 ถึง ค.ศ. 1915 และได้รับการตีพิมพ์ทั้งเล่มในสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 1916 และในสหราชอาณาจักรในปี ค.ศ. 1917
ภาพชีวิตวัยเยาว์ของศิลปิน เป็นนวนิยายกึ่งอัตชีวประวัติที่จอยซ์บรรยายชีวิตเบื้องต้นของสตีเฟน เดดาลัส ซึ่งเป็นตัวละครในนวนิยายที่เป็นตัวตายตัวแทน (alter ego) ของจอยซ์เอง ที่จอยซ์ชี้เป็นนัยให้เห็นถึงความมีความสามารถอันลึกซึ้งของเดดาลัสที่เกี่ยวกับเทพปกรณัมกรีก และเทพเดดาลัส
ภาพชีวิตวัยเยาว์ของศิลปิน เป็นงานวรรณกรรมชิ้นสำคัญที่โมเดิร์นไลบรารีจัดให้เป็นลำดับที่สามของนวนิยายดีที่สุดร้อยเรื่องโดยโมเดิร์นไลบรารี (Modern Library 100 Best Novels) ในบรรดานวนิยายที่ถือว่าดีเด่นของคริสต์ศตวรรษที่ 20
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
เจมส์ จอยซ์
นวนิยาย
นวนิยายอิงอัตชีวประวัติ
งานเขียนของเจมส์ จอยซ์
วรรณกรรมภาษาอังกฤษ
เคที โฮลมส์

เคที โฮลมส์ (Katie Holmes) เกิดเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 1978 เป็นนักแสดงหญิงชาวอเมริกา มีชื่อเสียงแรก ๆ จากบทโจอี พอตเตอร์ในซีรีส์ทางโทรทัศน์แนวดราม่าวัยรุ่นทางช่องเดอะดับเบิลยูบีเรื่อง Dawson's Creek ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1998 ถึง 2003 บทบาทการแสดงของเธอมีตั้งแต่หนังอาร์ตอย่างเช่น เรื่อง The Ice Storm ไปจนถึงหนังระทึกขวัญอย่าง Abandon ไปจนถึงหนังระดับบล็อกบัสเตอร์อย่าง Batman Begins
ในช่วงต้นปี ค.ศ. 2005 เธอเริ่มเปิดเผยความสัมพันธ์กับนักแสดงที่มีชื่อเสียงอย่าง ทอม ครูซ ที่เป็นที่จับตามองเนื่องจากอายุห่างของทั้งคู่ที่ต่างกันถึง 16 ปี และในเดือนมิถุนายน หลายเดือนถัดมาหลังจากพบกันครั้งแรก โฮลมส์และครูซก็หมั้นกัน ความสัมพันธ์ของทั้งคู่เป็นที่สนใจต่อสื่อในระดับนานาชาติ แต่ส่วนใหญ่เป็นในทางลบ รวมถึงในเรื่องความสัมพันธ์ที่ดูเป็นการประชาสัมพันธ์แง่ภาพยนตร์ โฮลมส์ที่โตมากับโรมันคาทอลิก ก็เปลี่ยนมานับถือลัทธิไซแอนโทโลจี หลังจากที่เริ่มออกเดตกัน เมื่อวันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 2006 เธอให้กำเนิดบุตรสาวให้ชื่อว่า ซูรี  และเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2006 เธอและครูซแต่งงานกันในอิตาลี ก่อนจะหย่าร้างกัน เมื่อเดือนมิถุนายน 2012
== อ้างอิง ==
นักแสดงอเมริกัน
บุคคลที่เคยนับถือลัทธิไซแอนโทโลจี
บุคคลที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาคริสต์
บุคคลจากรัฐโอไฮโอ
มโนสำนึกของฟินเนกัน

มโนสำนึกของฟินเนกัน (Finnegans Wake) เป็นนวนิยายชวนขัน (Comic novel) และงานชิ้นสุดท้ายที่เขียนโดยเจมส์ จอยซ์ ที่เขียนโดยใช้ลักษณะการเขียนแบบทดลอง ที่มีผลให้ได้ชื่อว่าเป็นงานวรรณกรรมนวนิยายชิ้นที่ยากแก่การเข้าใจมากที่สุดชิ้นหนึ่งของภาษาอังกฤษ จอยซ์ใช้เวลาถึง 17 ปีในการเขียนงานชิ้นนี้ในปารีส และในที่สุดก็ได้รับการตีพิมพ์ในปี  ค.ศ. 1939 สองปีก่อนที่จอยซ์จะเสียชีวิต
หนังสือทั้งเล่มเขียนโดยใช้จินตภาษา (idioglossia/idiosyncratic language) ที่ประกอบด้วยการเล่นคำ และคำสมาสที่จอยซ์สร้างขึ้นเอง (จินตสมาส (portmanteau)) โดยมีวัตถุประสงค์ที่สร้างบรรยากาศของจิตสำนึกที่อยู่ในสภาพระหว่างการหลับและการฝัน การเขียนโดยการใช้การทดลองทั้งโครงสร้างและการใช้ภาษา, การเขียนตามกระแสสำนึก, การใช้นัยยะ, การใช้นัยประหวัดอิสระ (Free association) และการละทิ้งการเขียนแบบที่มีโครงเรื่อง และ ตัวละคร ทำให้ “มโนสำนึกของฟินเนกัน” กลายเป็นหนังสือที่ยังไม่ได้รับการอ่านโดยสาธารณชนส่วนใหญ่
“มโนสำนึกของฟินเนกัน” เป็นงานวรรณกรรมชิ้นสำคัญที่โมเดิร์นไลบรารีจัดให้เป็นลำดับที่เจ็ดสิบเจ็ดของนวนิยายดีที่สุดร้อยเรื่องโดยโมเดิร์นไลบรารี (Modern Library 100 Best Novels) ในบรรดานวนิยายที่ถือว่าดีเด่นของคริสต์ศตวรรษที่ 20
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม  ==
เจมส์ จอยซ์
นวนิยาย
งานเขียนของเจมส์ จอยซ์
วรรณกรรมภาษาอังกฤษ
จินตภาษา

จินตภาษา (Idioglossia) หมายถึงภาษาที่ไร้ความหมาย (idiosyncratic language) ที่ประดิษฐ์ขึ้นและใช้สื่อสารโดยกลุ่มคนเพียงสองหรือสามคน โดยทั่วไปแล้วจินตภาษามักจะหมายถึง “ภาษาส่วนตัว” ของเด็กโดยเฉพาะเด็กฝาแฝด บางครั้งก็เรียกว่า ภาษารหัส (cryptophasia) หรือที่เรียกกันโดยทั่วไปว่า “ภาษาลูกแฝด” (twin talk หรือ twin speech)
เด็กที่เติบโตขึ้นในแวดวงที่ใช้ภาษาหลายภาษามักจะมีแนวโน้มที่จะใช้จินตภาษา แต่จินตภาษามักจะหายไปตั้งแต่เมื่ออายุยังน้อย ไปยังภาษาที่จะมาใช้ต่อมา
นักประพันธ์ชาวไอริชเจมส์ จอยซ์ทดลองการใช้จินตภาษาในนวนิยายเรื่อง “มโนสำนึกของฟินเนกัน” ผสมกับการใช้คำสมาสที่จอยซ์สร้างขึ้นเอง (จินตสมาส (portmanteau)) โดยมีวัตถุประสงค์ที่สร้างบรรยากาศของจิตสำนึกที่อยู่ในสภาพระหว่างการหลับและการฝัน
อีกตัวอย่างหนึ่งของการใช้จินตภาษาคือการใช้ในภาพยนตร์เรื่อง “เนลล์” ที่สร้างและแสดงโดยโจดี ฟอสเตอร์ ซึ่งเป็นเรื่องของสตรีสาวที่ใช้จินตภาษาในการสื่อสารกับคู่แฝดที่ไม่มีผู้ใดทราบว่าเสียชีวิตไปแล้ว หรือทราบว่าเป็นภาษาลับ เนลล์สร้างจากบทละครชื่อเดียวกันโดยมาร์ค แฮนด์ลีย์
== อ้างอิง ==
ภาษาศาสตร์
การเล่นคำ
โลลิตา

โลลิตา (Lolita) เป็นนวนิยายที่เขียนโดยวลาดีมีร์ นาโบคอฟที่เขียนครั้งแรกเป็นภาษาอังกฤษ และได้รับการตีพิมพ์เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1955 ในกรุงปารีส และต่อมาในปี ค.ศ. 1958 ในนครนิวยอร์ก “โลลิตา” ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลายทันทีที่พิมพ์เพราะความแปลกใหม่ของลักษณะการเขียน และมีชื่อเสียงเพราะมีเนื้อหาที่เป็นที่ขัดแย้งอย่างรุนแรงในสังคม เพราะ ฮัมเบิร์ต ฮัมเบิร์ต ชายวัยกลางคน ซึ่งเป็นตัวเอกของเรื่องและเป็นผู้บรรยายเรื่องผู้ไม่น่าเชื่อถือ (Unreliable narrator) ตกหลุมรักอย่างหัวปักหัวปำซึ่ง และมีความสัมพันธ์ทางเพศกับ เดอลอร์ส เฮซ เด็กสาวอายุ 12 ปี บุตรบุญธรรมของตน
หลังจากที่ได้รับการตีพิมพ์แล้ว “โลลิตา” ก็ถือว่าเป็นงานคลาสสิกและกลายมาเป็นงานชิ้นที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดและมีปัญหาที่สุดของวรรณกรรมในคริสต์ศตวรรษที่ 20 คำว่า “โลลิตา” กลายมาเป็นคำที่ปรากฏใน
วัฒนธรรมสมัยนิยมที่หมายถึงเด็กสาวผู้มีความเจริญทางด้านเพศสัมพันธ์เกินวัยที่มีอายุระหว่างเก้าถึงสิบสี่ปี แล้วทำให้ชื่อของโลลิต้า กลายเป็นชื่อที่ผู้คนแทบจะเลิกนำมาตั้งให้ลูกสาวไปเลย ซึ่งนาโบคอฟดูเหมือนจะภูมิใจกับเรื่องนี้ด้วย
“โลลิตา” เป็นงานวรรณกรรมชิ้นสำคัญที่โมเดิร์นไลบรารีจัดให้เป็นลำดับที่สี่ของนวนิยายดีที่สุดร้อยเรื่องโดยโมเดิร์นไลบรารี (Modern Library 100 Best Novels) ในบรรดานวนิยายที่ถือว่าดีเด่นของคริสต์ศตวรรษที่ 20
“โลลิตา” ได้รับการดัดแปลงสร้างเป็นภาพยนตร์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1962 กำกับโดย สแตนลีย์ คูบริก และนาโบคอฟก็ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ในสาขาบทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยมด้วย หลังจากนั้นในปี ค.ศ. 1997 เรื่อง “โลลิตา” ได้ถูกนำกลับมาทำซ้ำในชื่อเดียวกัน แต่เวอร์ชั่นใหม่ไม่ประสบความสำเร็จเท่ากับฉบับคลาสสิกของคูบริกเท่าไรนัก
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
วลาดีมีร์ นาโบคอฟ
ผู้บรรยายเรื่องผู้ไม่น่าเชื่อถือ
นวนิยาย
งานเขียนของวลาดิเมียร์ นาโบคอฟ
วรรณกรรมภาษาอังกฤษ
วรรณกรรมที่สร้างเป็นภาพยนตร์
รักระหว่างรบ

รักระหว่างรบ (A Farewell to Arms) เป็นนวนิยายกึ่งอัตชีวประวัติที่เขียนโดยเออร์เนสต์ เฮมิงเวย์ และได้รับการตีพิมพ์เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1955 “รักระหว่างรบ” เป็นเรื่องราวจากทัศนะของร้อยเอกของกองทัพอเมริกันเฟรเดอริค เฮนรีผู้ทำหน้าที่เป็นพนักงานขับรถพยาบาลในกองทัพอิตาลีระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ชื่อของหนังสือ “A Farewell to Arms” มาจากโคลงที่เขียนโดยจอร์จ พีลกวีและนักเขียนบทละครชาวอังกฤษของคริสต์ศตวรรษที่ 16 กล่าวกันว่านวนิยายเรื่องนี้เขียนขึ้นที่บ้านของครอบครัวทางภรรยาในอาร์คันซอ และที่บ้านของเพื่อนในแคนซัสขณะที่ภรรยาของเพื่อนกำลังรอคลอดลูก
“รักระหว่างรบ” เป็นงานวรรณกรรมชิ้นสำคัญที่โมเดิร์นไลบรารีจัดให้เป็นลำดับที่เจ็ดสิบสี่ของนวนิยายดีที่สุดร้อยเรื่องโดยโมเดิร์นไลบรารี (Modern Library 100 Best Novels) ในบรรดานวนิยายที่ถือว่าดีเด่นของคริสต์ศตวรรษที่ 20
“รักระหว่างรบ” ได้รับการแปลเป็นภาษาไทยสองครั้ง ครั้งแรกโดยอาษา ขอจิตต์เมตต์ และครั้งที่สองโดยสายธาร
== การดัดแปลง ==
“รักระหว่างรบ” ได้รับการสร้างเป็นบทละครในปี ค.ศ. 1930 และภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1932 และต่อมาในปี ค.ศ. 1957
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
เออร์เนสต์ เฮมิงเวย์
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Hemingway Archives at the John F. Kennedy Library
นวนิยาย
งานเขียนของเออร์เนสต์ เฮมิงเวย์
วรรณกรรมภาษาอังกฤษ
วรรณกรรมที่สร้างเป็นภาพยนตร์
วรรณกรรมที่สร้างเป็นละคร
นวนิยายอิงอัตชีวประวัติ
รักเธอสุดที่รัก

รักเธอสุดที่รัก (The Great Gatsby) เป็นนวนิยายที่เขียนโดยเอฟ. สกอตต์ ฟิตซ์เจอรัลด์นักเขียนชาวอเมริกัน ที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 1925
“รักเธอสุดที่รัก” ที่เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นที่นอร์ธชอบนลองไอส์แลนด์และในกรุงนิวยอร์กระหว่างหน้าร้อนปี ค.ศ. 1922 เป็นงานเขียนเสียดสีความฝันอเมริกัน เป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นในสมัยของฟิตซ์เจอรัลด์เองที่เรียกกันว่า “ยุคแจ๊ส” ที่สะท้อนถึงความยุ่งเหยิงและความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สหรัฐอเมริกาประสบกับระดับของความเจริญทางเศรษฐกิจอย่างไม่เคยเห็นกันมาก่อนระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1920 ที่มารู้จักกันว่า “Roaring Twenties” ในยุคเดียวกันสหรัฐก็ตกอยู่ในสมัยการห้ามขายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในสหรัฐอเมริกา (Prohibition in the United States) ที่ทำให้ผู้ลักลอบขายกลายเป็นมหาเศรษฐีกันไปตามๆ กัน ที่นำไปสู่ระบบอาชญากรรม (organized crime) เช่นมาเฟียยิว แม้ว่านิค คาร์ราเวย์ผู้เป็นตัวละครเอกของเรื่องจะชื่นชมกับผู้มีฐานะมั่งคั่งและใช้ชีวิตอย่างหรูหราของสมัย แต่นิคก็มีความรู้สึกไม่สะดวกใจกับการใช้ชีวิตแบบวัตถุนิยมอันปราศจากขอบเขต และความขาดจริยธรรมที่เกิดขึ้นที่นำไปสู่ความเสื่อมโทรมทางจิตใจ
“รักเธอสุดที่รัก” เป็นงานวรรณกรรมชิ้นสำคัญที่โมเดิร์นไลบรารีจัดให้เป็นลำดับที่สองของนวนิยายดีที่สุดร้อยเรื่องโดยโมเดิร์นไลบรารี (Modern Library 100 Best Novels) ในบรรดานวนิยายที่ถือว่าดีเด่นของคริสต์ศตวรรษที่ 20
“รักเธอสุดที่รัก” ได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์หลายครั้ง ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1926 และต่อมาในปี ค.ศ. 1949, ค.ศ. 1974, ค.ศ. 2000 และ ค.ศ. 2013
== ภาพยนตร์ ==
{|class="wikitable"
|- style="background:white; color:black" align=center
| ภาพยนตร์ || 1926 || 1949 || 1974 || 2000 || 2013
|-
| เจย์ แก็ตส์บี้ || Warner Baxter || Alan Ladd || โรเบิร์ต เรดฟอร์ด || โทบี้ สตีเฟนส์ || ลีโอนาร์โด ดิคาปริโอ
|-
| เดซี่ บูชาแนน || Lois Wilson || Betty Field || มีอา ฟาร์โรว์ || มิร่า ซอวิโน่ || แครี่ มัลลิแกน
|-
| นิค คาร์ราเวย์ || Neil Hamilton || Macdonald Carey || Sam Waterston || พอล รัด || โทบีย์ แมไกวร์
|-
| เมอร์เทิล วิลสัน || Georgia Hale || Shelley Winters || Karen Black || ฮีทเธอร์ เกรแฮม || อิซล่า ฟิชเชอร์
|-
| ทอม บูชาแนน || Hale Hamilton || Barry Sullivan || บรู๊ซ เดิร์น || มาร์ติน โดโนแวน || โจล เอ็ดเกอร์ทอน
|-
| จอร์แดน เบเกอร์ || Carmelita Geraghty || Ruth Hussey || Lois Chiles || Francie Swift || เอลิซาเบ็ธ เดบิกกี
|-
|}
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
"An Index to The Great Gatsby"
The Great Gatsby&nbsp;– "A Book by Its Covers" at  The New York Times Style Magazine.
งานเขียนของ เอฟ. สกอตต์ ฟิตซ์เจอรัลด์
วรรณกรรมภาษาอังกฤษ
วรรณกรรมที่สร้างเป็นภาพยนตร์
เรื่องรักใคร่
นวนิยายอิงประวัติศาสตร์
สะพานมรณะ

สะพานมรณะ (The Bridge of San Luis Rey) เป็นนวนิยายเรื่องที่สองของทอร์นตัน ไวล์เดอร์ (Thornton Wilder) นักเขียนชาวอเมริกัน เนื้อหาว่าด้วยบุคคลกลุ่มหนึ่งซึ่งเสียชีวิตร่วมกันในเหตุการณ์สะพานเชือกอินคา (Inca rope bridge) ล่มในประเทศเปรู และพรรณนาถึงเหตุการณ์ที่นำพาให้คนเหล่านั้นต้องมาอยู่บนสะพานจนจบชีวิตพร้อมกัน นักบวชผู้หนึ่งซึ่งเห็นเหตุการณ์สะพานล่มพยายามสืบหาที่มาที่ไปในการเสียชีวิตหมู่ นวนิยายนี้ตีพิมพ์ครั้งแรกใน ค.ศ. 1927 และได้รับการชื่นชมทั่วไป ทั้งได้รับรางวัลพูลิตเซอร์ (Pulitzer Prize) ในปีถัดมา และเป็นหนังสือบันเทิงคดีที่ขายดีที่สุดในปีนั้นด้วย
นวนิยายนี้ สุนีย์ รามอินทรา แปลเป็นภาษาไทย ชื่อ สะพานมรณะ และสำนักพิมพ์ดวงกมลพิมพ์ครั้งแรกใน พ.ศ. 2517
== อ้างอิง ==
วรรณกรรมภาษาอังกฤษ
วรรณกรรมที่สร้างเป็นภาพยนตร์
รางวัลพูลิตเซอร์สาขานวนิยาย
สมมติฐานโลกของ RNA

สมมติฐานโลกของ RNA (RNA world hypothesis) เป็นข้อเสนอเกี่ยวกับโลกที่สิ่งมีชีวิตมีอาร์เอ็นเอเป็นสารพันธุกรรม ซึ่งต่างจากโลกปัจจุบันที่สิ่งมีชีวิตมีสารพันธุกรรมเป็นดีเอ็นเอ อาร์เอ็นเอนี้สามารถเก็บรักษาข้อมูลได้คล้ายดีเอ็นเอ และสามารถเร่งปฏิกิริยาได้เหมือนเอนไซม์ ทำให้อาร์เอ็นเอสามารถดำเนินการต่างๆในเซลล์ของสิ่งมีชีวิต หรือชีวิตก่อนเซลล์ได้ สมมติฐานนี้แสดงจุดกำเนิดของสิ่งมีชีวิตว่าเริ่มจากการเร่งปฏิกิริยาและเก็บข้อมูลด้วยอาร์เอ็นเอซึ่งเป็นวิวัฒนาการขั้นแรกของชีวิต
จากสมมติฐานนี้ เซลล์ได้วิวัฒนาการมาใช้ดีเอ็นเอและโปรตีนในปัจจุบัน ดีเอ็นเอที่มีความคงตัวมากกว่าทำหน้าที่เก็บข้อมูลทางพันธุกรรม ในขณะที่โปรตีนซึ่งมีความยืดหยุ่นมากกว่าในการเร่งปฏิกิริยาเพราะมีความหลากหลายของกรดอะมิโนทำหน้าที่ในการเร่งปฏิกิริยาแทน สมมติฐานนี้เสนอว่า อาร์เอ็นเอในเซลล์ปัจจุบัน เช่น rRNA (RNA ในไรโบโซมที่ทำหน้าที่ในการสังเคราะห์โปรตีน) เป็นส่วนที่เหลืออยู่ของโลกของ RNA
==แหล่งข้อมูลอื่น==
"The RNA world" (2001)  by Sidney Altman, on the Nobel prize website
"Exploring the new RNA world" (2004)   by Thomas R. Cech, on the Nobel prize website
"The Formation of the RNA World"  by James P. Ferris
"Exploring Life's Origins: a Virtual Exhibit"
http://www.hhmi.org/bulletin/pdf/june2002/RNA.pdf  HHMI bulletin
http://www.panspermia.org/rnaworld.htm
อาร์เอ็นเอ
เซลล์
ก่งจินโอว

ก่งจินโอว  เป็นชื่อของเพลงชาติเพลงแรกของประเทศจีน ซึ่งถือกำเนิดขึ้นในระยะสุดท้ายของจักรวรรดิจีนสมัยราชวงศ์ชิง เพลงนี้ได้ใช้เป็นเพลงชาติเพียงระยะเวลาไม่นาน เนื่องจากสาธารณรัฐจีนสามารถโค่นล้มรัฐบาลจีนราชวงศ์ชิงได้สำเร็จ
ชื่อของเพลงก่งจินโอว หากแปลโดยศัพท์จะแปลได้ว่า "ถ้วยทองแกร่ง" แต่ถ้าแปลเอาความหมาย จะหมายความว่า "ขอให้จักรวรรดิของเราจงเข้มแข็ง" ทำนองเพลงประพันธ์โดย ผู่ ถง (溥侗) นายทหารระดับสูงในกรมทหารรักษาพระองค์ ส่วนเนื้อร้องซึ่งเขียนขึ้นด้วยอักษรจีนตัวเต็มนั้นประพันธ์โดย เหยียน ฟู่ (嚴復) ผู้บัญชาการทหารเรือแห่งจักรพรรดินาวีต้าชิง โดยมี กัว เฉิงซิน (郭曾炘) เสนาบดีกระทรวงราชพิธี เป็นผู้ปรับปรุงเล็กน้อยและเรียบเรียงดนตรี
เพลงก่งจินโอวได้รับการรับรองให้เป็นเพลงชาติโดยรัฐบาลต้าชิง เมื่อวันที่ 13 เดือน 8 แห่งรัชกาลจักรพรรดิเซวียนถ่ง ปีที่ 3 (ตรงกับวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1911 ตามปฏิทินเกรกอเรียน) อย่างไรก็ตาม ในอีก 6 วันถัดมาได้เกิดการจลาจลที่เมืองอู่จาง (Wuchang Uprising) ซึ่งนำไปสู่การสิ้นสุดการปกครองของราชวงศ์ชิงด้วยการประกาศสถาปนาสาธารณรัฐจีนขึ้นในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1912 และติดตามด้วยการสละราชสมบัติของจักรพรรดิเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ปีเดียวกัน ซึ่งเหตุการณ์ดังกล่าวทำให้เพลงนี้ไม่มีฐานะเกียรติยศใดๆ อีกต่อไป
เนื่องจากเนื้อหาในเพลงนี้กล่าวสรรเสริญราชวงศ์ชิงโดยเฉพาะ จึงจัดได้ว่าเพลงนี้ควรนับเข้าเป็นเพลงสรรเสริญพระบารมี (Royal anthem) ได้เช่นกัน
== บทร้อง ==
{|
! อักษรจีนตัวเต็ม
! พินอิน
! คำแปล
|- style="vertical-align:top; white-space:nowrap;"
|
鞏金瓯，
承天幬，
民物欣鳧藻，
喜同袍，
清時幸遭。
真熙皞，
帝國蒼穹保。
天高高，
海滔滔。
|
Gǒng Jīn'ōu
Chéng tiān dào,
Mínwù xīn fúzǎo,
Xǐ tóng páo,
Qīng shí xìngzāo.
Zhēn xī hào,
Dìguó cāngqióng bǎo.
Tiān gāogāo,
Hǎi tāotāo.
|
ขอให้จักรวรรดิของเราจงเข้มแข็ง,
ภายใต้การคุ้มครองแห่งสวรรค์,
ทุกสิ่งแห่งอารยธรรมจะสิ้นความลำบาก,
รวมเป็นหนึ่งด้วยความสุขและความเบิกบาน,
ตราบเท่าการปกครองของราชวงศ์ชิง.
อาณาจักรของเราคือการประดับด้วยแสง,
และขอบเขตของเรามีมากมายและเก็บรักษาไว้.
ขยายเหยียดอนันต์,
ท่ามกลางมรสุมในมหาสมุทรอันกว้างใหญ่.
| |
|}
== ดูเพิ่ม ==
เพลงชาติและเพลงสรรเสริญของจีนในอดีต
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์องค์กรฟื้นฟูราชวงศ์ชิง
เพลงสรรเสริญพระบารมี
เพลงชาติจีน
สัญลักษณ์ของประเทศจีน
ราชวงศ์ชิง
เพลงจีน
เพลงภาษาจีน
วิทยาลัยมหาดไทย

วิทยาลัยมหาดไทย เป็นหน่วยงานหลักในการพัฒนาบุคลากร สังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงมหาดไทย ตั้งอยู่เลขที่ 135 หมู่ 3 ถนนสุขุมวิท ซอยบางละมุง 2 ตำบลบางละมุง อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี พื้นที่บริเวณวิทยาลัยมหาดไทย มีลักษณะเป็นเกาะมีน้ำล้อมรอบทั้ง 4 ด้าน อยู่ติดชายทะเล ภายในวิทยาลัยประกอบด้วยอาคารที่พัก 5 ชั้น อาคารฝึกอบรม สนามกีฬา และสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ
วิทยาลัยมหาดไทย มีการจัดการเรียนการสอน เพื่อการพัฒนาบุคลากรของสำนักงานปลัดกระทรวงมหาดไทย และหน่วยงานภายนอก โดยแบ่งออกเป็น 4 โรงเรียน ได้แก่
โรงเรียนนักปกครองระดับสูง (นปส.)
โรงเรียนผู้บริหารระดับกลางของกระทรวงมหาดไทย
โรงเรียนข้าราชการกระทรวงมหาดไทย
โรงเรียนการฝึกอบรมพิเศษ
นอกจากนั้นยังเป็นสถานที่จัดการศึกษาของคณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
== การก่อตั้ง ==
ในอดีตกระทรวงมหาดไทย มีการจัดตั้งวิทยาลัยมหาดไทยขึ้น เพื่อเป็นวิทยาลัยในการพัฒนาข้าราชการของกระทรวงมหาดไทย โดยใช้พื้นที่ศาลากลางจังหวัดนนทบุรี (หลังเก่า) บริเวณท่าน้ำนนทบุรี เป็นที่ตั้งของวิทยาลัยมหาดไทย ต่อมากรมศิลปากรได้ขึ้นบัญชีอาคารดังกล่าว เป็นโบราณสถาน ทำให้วิทยาลัยมหาดไทยต้องย้ายสถานที่ไปยังสถานที่แห่งใหม่
กระทรวงมหาดไทย จึงได้ขอใช้พื้นที่เพื่อก่อสร้างอาคารวิทยาลัยฯ แห่งใหม่ ในพื้นของกรมการพัฒนาชุมชน บริเวณตำบลบางละมุง อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี ซึ่งสถานที่ดังกล่าวมีลักษณะพื้นที่เป็นเกาะล้อมรอบด้วยคลอง 4 ด้าน ติดกับชายทะเลจำนวนเนื้อที่ประมาณ 39 ไร่ โดยใช้งบประมาณก่อสร้างประมาณ 216 ล้านบาท (ตั้งแต่ปีงบประมาณ พ.ศ. 2539-2542)
ไฟล์:พระราชานุสาวรีย์สมเด็จกรมพระยาดำรง.jpg|พระราชานุสาวรีย์สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ
ไฟล์:วิทยาลัยมหาดไทย2.jpg|อาคารที่พักของวิทยาลัยมหาดไทย
== หลักสูตร ==
หลักสูตรนักปกครองระดับสูง (นปส.)
หลักสูตรผู้บริหารระดับกลางของกระทรวงมหาดไทย (บ.มท.)
หลักสูตรการเป็นข้าราชการที่ดี
หลักสูตรพิเศษอื่นๆ
== สถานที่ใกล้เคียง ==
วิทยาลัยการพัฒนาชุมชน
สถานสงเคราะห์คนชราบางละมุง
== อ้างอิง ==
==  แหล่งข้อมูลอื่น ==
วิทยาลัยมหาดไทย
สำนักงานปลัดกระทรวงมหาดไทย
มหาดไทย
สถานศึกษาในอำเภอบางละมุง
โรงเรียนชัยบุรีพิทยา

โรงเรียนชัยบุรีพิทยา เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอชัยบุรี จังหวัดสุราษฎร์ธานี ในสังกัดกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ เปิดสอนในระดับมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลาย
== ประวัติ ==
เปิดทำการเรียนการสอนครั้งแรกเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2525 ในครั้งนั้นยังเป็นสาขาของโรงเรียนพระแสงวิทยา อำเภอพระแสง จังหวัดสุราษฎร์ธานี และไม่มีสถานที่เรียนเป็นของตนเอง ต้องใช้อาคารชั่วคราวของโรงเรียนชุมชนวัดสมัยสุวรรณ ซึ่งเป็นโรงเรียนประถมศึกษา เป็นสถานที่เรียน โดยมีนักเรียนชาย - หญิง เข้าเรียนในปีแรกรวม 47 คน ต่อมาได้ย้ายที่เรียนมาอยู่ที่บ้านคลองศอก เลขที่ 72 หมู่ที่ 2 ตำบลสองแพรก อำเภอชัยบุรี จังหวัดสุราษฎร์ธานี ซึ่งเป็นสถานที่ตั้งปัจจุบัน มีเนื้อที่ 38 ไร่ 2 งาน 20 ตารางวา ต่อมา กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศให้โรงเรียนชัยบุรีพิทยา แยกจากโรงเรียนพระแสงวิทยาเป็นเอกเทศและได้สร้างอาคารเรียนชั่วคราว 1 หลัง พร้อมบ้านพักครู 6 หลัง
ปัจจุบันมี นายพิมล รัตนพันธ์ เป็นผู้อำนวยการ และนายเอกรัตน์ มีพร้อม นายราษฎร์ธานี กิมเสาร์
นางชวนพิศ เทพมณีไชย เป็นรองผู้อำนวยการ
== สัญลักษณ์ ==
อักษรย่อ ช.พ.
ปรัชญา ปัญญา โลกสมิ ปฺชโชโต ปัญญาเป็นแสงสว่างในโลก
สีประจำ เขียว-เหลือง
ดอกไม้ บานบุรี
คติพจน์ กล้าลอง มองไกล ตั้งใจจริง
เพลง มาร์ชโรงเรียนชัยบุรีพิทยา
== การเรียนการสอน ==
=== ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ===
มัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึง มัธยมศึกษาปีที่ 3
มีจำนวน 18 ห้อง
=== ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย ===
มัธยมศึกษาปีที่ 4 ถึง มัธยมศึกษาปีที่ 6
มีจำนวนประมาณ 12 ห้อง
==== แบ่งสายวิชาเป็น ====
วิทย์-คณิต
ศิลป์-คำนวณ
ศิลป์-ทั่วไป
== โครงการ  ==
สภาพปัจจุบัน เป็นโรงเรียนที่เข้าโครงการ
หนึ่งอำเภอ หนึ่งโรงเรียนในฝัน
ยุวชนประกันภัย
โรงเรียนสีขาว (ระดับเพชร)
ชัยบุรีพิทยา
ชัยบุรีพิทยา
ชัยบุรีพิทยา
อำเภอชัยบุรี
รวมดาว 2

รวมดาว ๒ เป็นอัลบั้มเพลงคู่ชุดพิเศษลำดับที่สองของ อาร์เอส ซาวด์ ออกวางแผงครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2528 โดยเป็นการนำเอานักร้องวัยรุ่นชื่อดังของค่ายในขณะนั้นมาร้องเพลงคู่กัน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นนักร้องชุดเดียวกับรวมดาวในชุดแรก(อาทิตย์ นามบุญศรี ไม่ได้ร่วมร้องเพลงในชุดนี้) แต่ได้เพิ่มสมาชิกใหม่อีก 3 คน ได้แก่ สมพร ปรีดามาโนช, เพ็ญโพยม เรืองโรจน์ และ สุชาติ จันทร์ต้น   เพลงที่ใช้ในอัลบั้มนี้ก็ยังคงเป็นเพลงเก่าร้องคู่แนวพลอดรัก พ่อแง่แม่งอน  จากผลงานของศิลปินบรมครูในแนวเพลงลูกทุ่งลูกกรุง เช่น สุนทราภรณ์, สมาน กาญจนะผลิน, พยงค์ มุกดา, ไพบูลย์ บุตรขัน  โดยเลือก 18 เพลง  มาเรียบเรียงเสียงประสานใหม่โดยใช้เครื่องดนตรีมากถึง 30 กว่าชิ้น ภายใต้การควบคุมการบรรเลงโดย คุณณรงค์ อับดุลราฮิม อดีตสมาชิกวงพิงค์แพนเตอร์   ทำการบันทึกเสียงที่ ห้องอัดศรีสยาม โดยมี คุณปราจีน ทรงเผ่า รับหน้าที่มิกซ์เสียง
== สมาชิก ==
รณชัย ถมยาปริวัฒน์ (อ๊อด) วง คีรีบูน
ประวิทย์ เปรื่องอักษร (แซม) วง ซิกเซ้นท์
สุทธิพงษ์ วัฒนจัง (ชมพู) วง ฟรุตตี้
ไพศาล อัญญธนา (ศาล) วง คีรีบูน
โอภาส ทศพร (อ๊อด) วง บรั่นดี
พีระพงษ์ พลชนะ (ต้อม) วง อินทนิล
เรวัติ สระแก้ว (ป๋อง) วง อินทนิล
ธนา ศิริจันทร์สว่าง (โอ๋) วง อ๊อพติก
ชาญชัย บุญรัตนไพลิน (ตั้ม) วง ดิ แอทลาส
มานิตย์ พาชิยานุกูล (นิด) วง เชอรี่พิงค์
สมพร ปรีดามาโนช (ปิง) วง ฟรุตตี้
สุชาติ จันทร์ต้น (อี๊ด) วง เรนโบว์
อัจฉรพรรณี หาญณรงค์ (โอ) วง ปุยฝ้าย
จุฑามาศ อิสสรานุกฤต (บุ๋ม) วง ปุยฝ้าย
อาริดา ปัจฉิมาภิรมย์ (แป๊ก) วง ปุยฝ้าย
ทวินันท์ คงคราญ (จ๊ะโอ๋)
เพ็ญโพยม เรืองโรจน์ (อิ๋ว) วง ดีซี
== ผลงานเพลง ==
==ผู้รวบรวมลิขสิทธิ์==
วรชัย ธรรมสังคีติ
เกรียงไกร เชษฐ์โชติศักดิ์
==ที่ปรึกษา==
คริส สารสิน
บุญสม รดาเจริญ
ทวีชัย  วีระวานิช
ศิริชัย เลิศวิริยะชัย
วิฑูร วทัญญู
มนต์ เมืองเหนือ
ไพบูลย์ ดำรงชัยธรรม
บุษบา ดาวเรือง
==อ้างอิง==
อัลบั้มรวมศิลปิน
อัลบั้มเพลงไทยสากล
อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2528