pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
อุทยานแห่งชาติพนมกุเลน

อุทยานแห่งชาติพนมกุเลน (ឧទ្យានជាតិព្រះជ័យវរ្ម័ន-នរោត្តម ភ្នំគូលែន) เป็นอุทยานในเทือกเขาพนมกุเลน จังหวัดเสียมราฐ ประเทศกัมพูชา บนยอดเขาเป็นต้นแม่น้ำลำธารที่ไหลผ่านแผ่นทับหลังรูปสลัก น้ำในลำธารนี้ชาวกัมพูชาเชื่อว่าเป็นแม่น้ำที่ศักดิ์สิทธิ์ ใช้ในการพระราชพิธีถือน้ำพิพัฒน์สัตยาและพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระบาทสมเด็จพระบรมนาถนโรดมสีหมุนี อีกด้วย ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1993 และมีพื้นที่  โดยมีชื่อทางการในภาษาเขมรว่า อุทยานแห่งชาติพระชัยวรมัน-นโรดมพนมกุเลน
ในสมัยจักรวรรดิเขมร พื้นที่นี้มีชื่อว่า มเหนทรบรรพต และเป็นที่ที่พระเจ้าชัยวรมันที่ 2 ประกาศตัวพระองค์เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ซึ่งถือเป็นจุดเริ่มต้นของจักรวรรดิขแมร์
==โบราณสถาน==

อุทยานแห่งชาติพนมกุเลนตั้งอยู่ในอำเภอสวายเลอ โดยอยู่ห่างจากเสียมราฐประมาณ  และห่างจากปราสาทบันทายศรีประมาณ  อุทยานนี้มีลักษณะธรรมชาติ พื้นที่ทางประวัติศาสตร์ และจุดสังเกตอื่น ๆ ที่ทำให้อุทยานนี้เป็นสถานที่สำคัญที่ควรไปเยี่ยมชม
==น้ำตก==
อุทยานนี้มีน้ำตกหลักสองแห่ง (ទឹកធ្លាក់ភ្នំគូលែន):
น้ำตกแรก: สูง  และกว้างประมาณ  ในช่วงฤดูฝน
น้ำตกที่สอง: สูง  และกว้างประมาณ  ในช่วงฤดูฝน
==อ้างอิง==
==บรรณานุกรม==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
page on Phnom Kulen from the official website of Kingdom of Cambodia
AngkorGuide.Net 
PeaceOfAngkorWeb.com
Andy Brouwer's blog on the less-visited angkorian temples of Phnom Kulen
Andy Brouwer's blog on newest archeological activities in Phnom Kulen
website of Phnom Kulen Program and a documentary on its activities
Protected areas in Cambodia 
ภูเขาในทวีปเอเชีย
ภูเขาในประเทศกัมพูชา
สุมาลี บำรุงสุข

สุมาลี บำรุงสุข เป็นนักเขียนและนักแปลหนังสือสำหรับเด็กชาวไทย มีผลงานแปลเช่น แฮร์รี่ พอตเตอร์ นิทานของบีเดิลยอดกวี และผลงานเขียนเช่น เรื่องของม่าเหมี่ยว... และ ใครดีที่สุด
สุมาลีเกิดที่กรุงเทพมหานคร เมื่อ พ.ศ. 2498 เธอเริ่มเส้นทางนักเขียนอาชีพตั้งแต่อายุ 15 ปี ด้วยการเขียนเรื่องสำหรับเด็กส่งให้นิตยสาร สตรีสารภาคพิเศษ
จากนั้นเมื่อจบจากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ก็ได้ทำงานในกองบรรณาธิการวารสารสำหรับเด็กชื่อ สวิตา อยู่พักหนึ่ง ก่อนเปลี่ยนไปทำงานสายวิชาการ แต่ในระหว่างนั้นก็ยังเขียนและแปลหนังสือสำหรับเด็กอยู่อย่างสม่ำเสมอ ปัจจุบันประกอบอาชีพนักเขียนอิสระเต็มตัว และอาศัยอยู่ที่เมืองแมนเชสเตอร์ สหราชอาณาจักร สุมาลีเป็นพี่น้องกับ สุรชาติ บำรุงสุข อาจารย์ประจำคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และ สุกัญญา บำรุงสุข อาจารย์ประจำภาควิชาประวัติศาสตร์ คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
== ผลงาน ==
ผลงานเขียน
เรื่องของม่าเหมี่ยว...
ม่าเหมียวและเพื่อน
นิทานเจ้าหญิง
เรื่องเล่าก่อนเข้านอน
ปริศนาหน้าร้อน
ม๊อก แมวมหัศจรรย์
ใครดีที่สุด
ลวงรัก
อยู่วังสระปทุม
ผลงานแปล
แปลหนังสือชุดแฮร์รี่ พอตเตอร์ ภาค แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์, แฮร์รี่ พอตเตอร์กับห้องแห่งความลับ, แฮร์รี่ พอตเตอร์กับภาคีนกฟีนิกซ์, แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเจ้าชายเลือดผสม และ แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเครื่องรางยมทูต
แปลหนังสือเรื่อง นิทานของบีเดิลยอดกวี
แปลหนังสือเรื่อง ผจญภัยในแดนเงือก
== อ้างอิง ==
นิสิตเก่าคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
นักเขียนชาวไทย
นักแปลชาวไทย
บุคคลจากโรงเรียนบางกอกพัฒนา
สถาปัตยกรรมไบแซนไทน์

สถาปัตยกรรมไบแซนไทน์ หรือ สถาปัตยกรรมไบแซนทีน (Byzantine architecture; /bī-ˈzanˌtēn/) หรือ สถาปัตยกรรมบีเซินทีน (/ˈbɪzənˌtin/) เป็นสถาปัตยกรรมที่เริ่มประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 5 ลักษณะอาคารส่วนใหญ่เป็นโดมคลุมบนเนื้อที่กลม สี่เหลี่ยม หรือรูปหลายเหลี่ยม บางครั้งมีการจัดรูปทรงภายนอกเป็นโดมหลายอัน ต่างขนาดกัน ลดหลั่นกันไป โดยส่วนใหญ่ยึดหลักสมดุลชนิด 2 ข้างเท่ากันรอบแกนใดแกนหนึ่ง เช่น โบสถ์เซนต์มาร์ค ที่เวนิส ประเทศอิตาลี
ยุคไบแซนไทน์มักเริ่มตันขึ้นใน ค.ศ. 330 เมื่อจักรพรรดิคอนสแตนตินมหาราชย้ายเมืองหลวงของจักรวรรดิโรมันไปยังบิแซนเทียม ซึ่งในภายหลังได้กลายเป็นคอนสแตนติโนเปิล จนกระทั่งการล่มสลายของจักรวรรดิไบแซนไทน์ ใน ค.ศ. 1453 อย่างไรก็ตาม ในขั้นต้นยังไม่มีเส้นแบ่งที่ชัดเจนระหว่างจักรวรรดิไบแซนไทน์และจักรวรรดิโรมัน สถาปัตยกรรมไบแซนไทน์ยุคแรกมีลักษณะเฉพาะและดูแยกไม่ออกจากสถาปัตยกรรมโรมันยุคก่อน คำศัพท์นี้ได้รับการแนะนำโดยนักประวัติศาสตร์ยุคใหม่ เพื่อระบุจักรวรรดิโรมันยุคกลาง ในขณะที่มีการวิวัฒนาการเป็นเอกลักษณ์ทางศิลปะและวัฒนธรรมที่โดดเด่น โดยศูนย์กลางอยู่ที่เมืองหลวงใหม่แห่งคอนสแตนติโนเปิล (ปัจจุบันนี้คืออิสตันบูล) มากกว่าโรมและบริเวณโดยรอบ
== อ้างอิง ==
ผุสดี ทิพทัส, หลักเบื้องต้นในการจัดองค์ประกอบในงานสถาปัตยกรรม,สำนักพิมพ์ ไทยวัฒนาพานิช,2530
 
สถาปัตยกรรมสมัยกลาง
สถาปัตยกรรมตะวันตก
ประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรม
รูปแบบสถาปัตยกรรม
ออสซิริอันด์

ออสซิริอันด์ (Ossiriand) เป็นชื่อดินแดนในปกรณัมชุด มิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ถูกกล่าวอ้างถึงอยู่ใน เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ซิลมาริลลิออน และ Unfinished Tales มีชื่อเรียกอื่นๆ ว่า ดินแดนแห่งแม่น้ำทั้งเจ็ด หรือ ลินดอน ตั้งอยู่ทางฟากตะวันตกของเทือกเขาเอเร็ดลูอิน เป็นดินแดนส่วนหนึ่งในแผ่นดินเบเลริอันด์ ซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยของพวกเอลฟ์ในยุคที่หนึ่งของอาร์ดา
== ลักษณะทางภูมิศาสตร์ ==
ออสซิริอันด์เป็นชื่อเรียกดินแดนที่เป็นส่วนหนึ่งอยู่ในแผ่นดินเบเลริอันด์ มีเทือกเขาเอเร็ดลูอินอยู่ทางตะวันออก และมีแม่น้ำเกลิออนเป็นแนวพรมแดนธรรมชาติทางด้านตะวันตก แคว้นออสซิริอันด์มีแม่น้ำอื่นไหลผ่านอีกหกสาย ตั้งต้นจากเทือกเขาเอเร็ดลูอินผ่านดินแดนออสซิริอันด์ไปลงแม่น้ำเกลิออน ได้แก่
แม่น้ำอัสคาร์ (รัธโลริเอล)
แม่น้ำธาลอส
แม่น้ำเลโกลิน
แม่น้ำบริลธอร์
แม่น้ำดุยล์เวน
แม่น้ำอดูรันท์
เมื่อรวมกับแม่น้ำเกลิออน เป็นเจ็ดสาย จึงมักเรียกแคว้นออสซิริอันด์อีกชื่อหนึ่งว่า ดินแดนแห่งแม่น้ำทั้งเจ็ด หรือ ดินแดนสัตตนที
แคว้นออสซิริอันด์เป็นผืนป่าอุดมสมบูรณ์ เป็นที่อาศัยของเอลฟ์ชาวเทเลริกลุ่มหนึ่งชื่อว่า ชาวนันดอร์ เอลฟ์กลุ่มนี้หลังจากสงครามครั้งแรกแห่งเบเลริอันด์ ได้รับความเสียหายล้มตายไปมาก จึงพากันหลบซ่อนพรางตัวอยู่ในป่าไม่สู้รบซึ่งหน้า ภายหลังเรียกชื่อว่า ไลเควนดิ หรือกรีนเอลฟ์ (เอลฟ์เขียว) นอกจากนี้ยังมีชื่อเรียกเอลฟ์เหล่านี้อีกชื่อว่า ลินดาร์ (เนื่องจากพวกเขาชอบขับร้องลำนำเพลง) ดินแดนออสซิริอันด์จึงมีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งตามชื่อชาวลินดาร์ว่า แคว้นลินดอน
ทรีเบียร์ด เอนท์แห่งป่าฟังกอร์น ก็เคยร้องเพลงให้เมอร์รี่และปิ๊ปปิ้นฟัง ใน เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ว่า ครั้งหนึ่งเขาเคยเดินเล่นอยู่ในป่า นันทาซาริออน ซึ่งหมายถึงแคว้นออสซิริอันด์นี้เอง
ดินแดนด้านใต้ของออสซิริอันด์แถบแควอดูรันท์ เป็นดินแดนซึ่ง เบเรน และ ลูธิเอน ได้กลับมาใช้ชีวิตอยู่หลังจากฟื้นคืนจากความตาย จึงมีชื่อเรียกว่า 'แผ่นดินของผู้ฟื้นคืนชนม์' ทั้งสองปลูกบ้านอยู่บนเกาะกลางแควอดูรันท์ ชื่อว่าเกาะโทลกาเลน
แคว้นออสซิริอันด์ด้านใต้บางส่วน รอดพ้นจากเหตุวินาศปลายยุคที่หนึ่งเมื่อแผ่นดินเบเลริอันด์จมลงสู่ใต้สมุทร กิลกาลัด เคียร์ดัน และเอลฟ์จำนวนหนึ่งมาตั้งอาณาจักรอยู่ที่นี่ในยุคที่สอง เรียกว่าอาณาจักรลินดอน  ภายหลังเมื่อกิลกาลัดสิ้นพระชนม์และอาณาจักรลินดอนล่มสลาย ยังคงเหลือเมืองท่าสำคัญ มิธลอนด์ ซึ่งเอลฟ์ทั้งปวงจะต้องมาเยือนเพื่อออกเดินทางกลับสู่แผ่นดินอมตะ
== อ้างอิง ==
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน, ซิลมาริลลิออน, ลอนดอน: ฮาร์เปอร์คอลลินส์.
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน, Unfinished Tales, ลอนดอน: ฮาร์เปอร์คอลลินส์.
ดินแดนในตำนานของโทลคีน
เดนนิส หวัง

เดนนิส หวัง หรือ หวัง จงมก (Dennis Hwang; ; เกิด พ.ศ. 2521) เป็นนักออกชาวอเมริกัน-เกาหลี ของบริษัทกูเกิล เป็นที่รู้จักในฐานะผู้ออกแบบโลโก้สัญลักษณ์วันพิเศษและวันหยุดให้กับเว็บไซต์กูเกิล งานออกแบบครั้งแรกที่ออกมาคือ สัญลักษณ์กูเกิลวันชาติอเมริกัน เมื่อ 4 กรกฎาคม 2543 หลังจากที่แลร์รี เพจ และเซอร์เกย์ บริน ได้ขอร้องให้เขาช่วยออก นับแต่นั้นมา เขาได้รับหน้าที่เป็นผู้ออกแบบโลโก้ทั้งหมดของกูเกิลสำหรับวันหยุด  โดยโลโก้อื่นที่ออกแบบรวมถึง วันคริสต์มาส วันขอบคุณพระเจ้า รวมถึงวันเกิดของบุคคลสำคัญของโลกเช่นกัน
เดนนิสเกิดที่เมืองนอกซ์วิลล์ ในรัฐเทนเนสซี เมื่ออายุ 5 ปี เขาได้ย้ายไปอยู่ที่จังหวัดเกียงกี ประเทศเกาหลีใต้ ซึ่งเขาได้เรียนในระดับประถมที่นั่นและกลับมาที่นอกซ์วิลล์จบการศึกษาในระดับมัธยม
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1970
กูเกิล
โยฮัน มิชชาเอล ฟ็อยชท์ไมเออร์ (ผู้ลูก)

โยฮัน มิชชาเอล ฟ็อยชท์ไมเออร์ (ผู้ลูก) (Johann Michael Feuchtmayer der Jüngere) หรือบางครั้งสะกด Johann Michael Feuchtmayr; ค.ศ. 1709–1772) เป็นประติมากรและช่างปูน (plasterer) แบบโรโกโกเว็สโซบรุน (Wessobrunn) ที่มีชื่อเสียงของประเทศเยอรมนี และเป็นสมาชิกของตระกูลฟ็อยชท์ไมเออร์ที่มีชื่อเสืยงทางศิลปะแบบโรโกโก
โยฮัน มิชชาเอล ฟ็อยชท์ไมเออร์ มีผลงานร่วมกับโยฮัน มิชชาเอล ฟิชเชอร์ (Johann Michael Fischer), โยฮัน โยเซ็ฟ คริสทีอัน (Johann Joseph Christian) และฟรันทซ์ โยเซ็ฟ ชปีเกลอร์ (Franz Joseph Spiegler) ศิลปินกลุ่มนี้สร้างสิ่งก่อสร้างสำคัญ ๆ บนทางบารอก Upper Swabian (Baroque Route) ในรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์คทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศเยอรมนี
== การก่อสร้างและสถาปัตยกรรม ==


=== ประเทศออสเตรีย ===
วิลเฮริง (Wilhering) —Stiftskirche Mariä Himmelfahrt (ปูนปั้นที่ transepts และ choir)
=== ประเทศเยอรมนี - บาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ===
บาทเซ็คคิงเงิน (Bad Säckingen) — คอนแวนต์เซนต์ฟริโดลิน (Convent Church of St. Fridolin) (ค.ศ. 1751) (ปุนปั้น)
วิลเฮริง (Wilhering) — วัดแสวงบุญเซนต์แอน (Pilgrimage Church of St. Anne) (ค.ศ. 1755) (ปูนปั้น และแท่นบูชาด้านข้าง)
คิสเล็ค (Kisslegg) — ปราสาทใหม่ (Neues Schloss) (ค.ศ. 1721–1727) (ปูนปั้นซิบิลบนบันได)
เซอ็อนอิมคีมเกา (Seeon im Chiemgau) — ชาเปลเซนต์นิโคลัสที่สำนักสงฆ์เซนต์แลมเบิร์ต (Chapel of St. Nicholas) (ปูนปั้น)
ซีคมาริงเงิน (Sigmaringen) — วัดเซนต์จอห์นดิอีแวนเจลิสต์ (Church of St. John the Evangelist) (แท่นบูชา)
ซวีฟัลเทิน (Zwiefalten) — สำนักสงฆ์ซวีฟัลเทิน (Zwiefalten Abbey) (ค.ศ. 1741–1747) (ปูนปั้น)
=== ประเทศเยอรมนี - ไบเอิร์น ===
อามอร์บัค (Amorbach) — วัดเซนต์มารีอา (Abbey Church of St. Maria) (แท่นบูชาเอกและรอง)
เอาคส์บวร์ค (Augsburg) — วัดเซนต์แมกดาเลนา (Dominican Church of St. Magdalena) (ค.ศ. 1716) (ปูนปั้น)
ดีเซินอัมอัมเมอร์เซ (Dießen am Ammersee) — วัดเซนต์มารีอา (Church of St. Maria) (ค.ศ. 1739) (ปูนปั้น)
อ็อทโทบ็อยเริน (Ottobeuren) — อารามอ็อทโทบ็อยเริน (Monastery Church of the Holy Trinity) (ค.ศ. 1737–1766) (ปูนปั้น)
บาทชตัฟเฟิลชไตน์ (Bad Staffelstein) — วัดเฟียร์ทเซนไฮลีเกิน (Church of Vierzehnheiligen) (ปูนปั้นที่แท่นบูชา)
เวือทซ์บวร์ค (Würzburg) — วัดเซนต์มารีอา (Church of St. Maria) (ค.ศ. 1747–1750) (ปูนปั้น)
== ข้อมูลเพิ่มเติม  ==
ศิลปะโรโกโก
อารามอ็อทโทบ็อยเริน
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ของสำนักสงฆ์อ็อทโทบ็อยเริน 
== สมุดภาพ ==
ผลงานบางชิ้นของโยฮัน มิชชาเอล ฟ็อยชท์ไมเออร์ (ผู้ลูก) ทำร่วมกับพี่ชาย ฟรานซ์ ซาเวียร์ ฟ็อยชท์ไมเออร์ (ผู้พ่อ)
ภาพ:Ottobeuren-basilika flickr-2.jpg|ภายในสำนักสงฆ์อ็อทโทบ็อยเรินวัดโฮลีทรินิตี (Monastery Church of the Holy Trinity) ที่อ็อทโทบ็อยเริน (Ottobeuren)
ภาพ:Ottobeuren-interieur.JPG|ภายในสำนักสงฆ์อ็อทโทบ็อยเริน
ภาพ:Zwiefalten5.jpeg|ปูนปั้นที่สำนักสงฆ์ซวีฟัลเทิน (Zwiefalten Abbey)
ภาพ:14HeiligenGnadenaltar.jpg|ภาพวาดแสดงให้เห็นปูนปั้นภายในวัดเฟียร์ทเซนไฮลีเกิน (Vierzehnheiligen) ที่ บาทชตัฟเฟิลชไตน์  (Bad Staffelstein)
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2252
สถาปนิกในคริสต์ศตวรรษที่ 18
ประติมากรชาวเยอรมัน
บุคคลจากรัฐไบเอิร์น
โยเซ็ฟ อันโทน ฟ็อยชท์ไมเออร์

โยเซ็ฟ อันโทน ฟ็อยชท์ไมเออร์ (Joseph Anton Feuchtmayer) ทำพิธีศีลจุ่มเมื่อวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 1696 ที่เมืองลินทซ์ ประเทศออสเตรีย เสียชีวิตเมื่อวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 1770 ที่มิมเมินเฮาเซิน (Mimmenhausen) ใกล้เมืองซาเล็ม (Salem) ประเทศเยอรมนี โยเซ็ฟ อันโทน เป็นประติมากรและช่างปูนปั้น (stuccoist) แบบโรโกโกเวสโซบรุน (Wessobrunn) ที่มีชื่อเสียงของ
คืนบาป พรหมพิราม

คืนบาป พรหมพิราม เป็นภาพยนตร์อาชญากรรม ที่สร้างจากนวนิยายเชิงอาชญวิทยา ของนที สีทันดร (สันติ เศวตวิมล) ซึ่งมีเค้าโครงจากคดีข่มขืนแล้วฆ่าที่อำเภอพรหมพิรามเมื่อ พ.ศ. 2520
ภาพยนตร์เขียนบทและกำกับโดยมานพ อุดมเดช อำนวยการสร้างโดยหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล ภาพยนตร์ถ่ายทำที่จังหวัดอุทัยธานี เพื่อหลีกเลี่ยงความขัดแย้งที่อาจเกิดขึ้นหากถ่ายทำในสถานที่จริง  เดิมภาพยนตร์จะใช้ชื่อว่า คนบาป พรหมพิราม  แต่ถูกประท้วงอย่างหนักจากชาวอำเภอพรหมพิราม จังหวัดพิษณุโลก ที่ถูกพาดพิงและไม่ยอมให้ภาพยนตร์เข้าฉาย  ต่อมาจึงได้เปลี่ยนชื่อเป็น คืนบาป พรหมพิราม
ภาพยนตร์ได้รับรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม บทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ลำดับภาพยอดเยี่ยม และดนตรีประกอบยอดเยี่ยม จากรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ประจำปี พ.ศ. 2546  และรางวัลการลำดับภาพยอดเยี่ยม รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง
== เนื้อเรื่อง ==
ผู้หมวดหนุ่มหน้าใหม่ (กมล ศิริธรานนท์) ถูกบรรจุเป็นตำรวจครั้งแรกที่ อ.พรหมพิราม จ.พิษณุโลก เมื่อเดินทางมาถึง เขาก็ได้พบกับคดีแรกในชีวิต คือ การฆาตกรรมหญิงสาวเสียสติคนหนึ่งที่ไม่มีใครรู้ที่มาที่ไป  (พิมพ์พรรณ ชลายนคุปต์) ที่ข้างทางรถไฟสถานีพรหมพิราม ซึ่งมีผู้พบเห็นอ้างว่า เธอบอกว่าจะไปหาสามีที่ต่างอำเภอ โดยมี สารวัตรใหญ่ (สมภพ เบญจาธิกุล) นายตำรวจตงฉิน ผู้ทำงานตรงไปตรงมา ต้องรับแรงกดดันทั้งหมดจากคดีนี้
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพยนตร์ไทย
ภาพยนตร์โดยสหมงคลฟิล์ม
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2546
ภาพยนตร์ที่กำกับโดย มานพ อุดมเดช
ภาพยนตร์ที่สร้างจากเหตุการณ์จริง
ภาพยนตร์ที่สร้างจากนิยาย
ภาพยนตร์+ภาพยนตร์ใส่สี
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในจังหวัดอุทัยธานี
จังหวัดพิษณุโลกในบันเทิงคดี
อำเภอพรหมพิราม
ภาษาอูบึก

ภาษาอูบึก (Ubykh language หรือ Ubyx) เป็นภาษากลุ่มคอเคซัสตะวันตกเฉียงเหนือที่ใช้พูดโดยชาวอูบึก ซึ่งเคยอาศัยอยู่ในบริเวณชายฝั่งตะวันออกของทะเลดำก่อนเนรเทศหมู่ไปที่ตุรกีในช่วงการสังหารหมู่ชาวเซอร์แคสเซีย
== ไวยากรณ์ ==
ภาษาอูบึกเป็นภาษารูปคำติดต่อ เช่น /ʃəkʲʼaajəfanamət/ เราไม่อาจจะกลับไปได้ , /awqʼaqʼajtʼba/ ถ้าคุณเคยพูด การแบ่งแยกระหว่างคำนามกับคำกริยาไม่ชัดเจน คำนามบางคำใช้เป็นรากศัพท์ของคำกริยา เช่น /məzə/ เด็ก, /səməzəjtʼ/ ฉันเป็นเด็กคนหนึ่ง และคำกริยาที่เป็นคำนามได้ โดยเติมคำอุปสรรคสำหรับคำนาม เช่น /qʼa/ พูด, /səqʼa/ คำพูดของฉัน
=== คำนาม ===
ระบบคำนามของภาษาอูบึกไม่ซับซ้อน มีสามการก โดยการกกรรมตรง-เกี่ยวพันมีโครงสร้างเหมือนกันแต่มีหน้าที่ต่างกัน ทำให้มีทั้งหมด 4 การก
การกสัมบูรณ์ แสดงด้วยรากศัพท์ ใช้แสดงประธานของอกรรมกิริยาและกรรมตรงของสกรรมกิริยา เช่น /tət/ ผู้ชาย
การกกรรมตรง-เกี่ยวพัน แสดงด้วย -/n/; แสดงประธานของสกรรมกิริยา เป้าหมายของกรรมรองหรือกรรมรองที่ไม่มีปัจจัยอื่น เช่น /məzən/ เด็ก (ในตำแหน่งกรรมของประโยค)
การกสถานที่ แสดงด้วย -/ʁa/, ตรงกับคำว่า ใน บน หรือ ที่
การแสดงความเป็นเครื่องมือบางครั้งจัดเป็นอีกการกหนึ่ง คำปรบทจัดเป็นกรรมรอง คำนามไม่มีการแบ่งเพศ คำนำหน้านามคือ /a/- จำนวนแสดงเฉพาะนามในการกเกี่ยวพัน นามในการกสมบูรณ์แสดงรากศัพท์หรือปัจจัยของคำกริยา คำคุณศัพท์โดยทั่วไปใช้ปัจจัยคล้ายกับคำนาม
=== คำกริยา ===
มีการแบ่งกาลเป็นอดีต ปัจจุบันและอนาคต และมีจุดมุ่งหมายไม่สมบูรณ์ กริยาสถานะและกริยาต่อเนื่องมีความแตกต่างกันแบบเดียวที่พบในภาษาอาหรับ คำกริยามีรูปประธานหลายรูป คำสันธาน และ แต่ แสดงโดยปัจจัยของคำกริยา คำกริยาวิเศษณ์และกริยาช่วยแสดงโดยปัจจัยของคำกริยาเช่นเดียวกัน
=== คำถาม ===
แสดงโดยอุปสรรคหรือปัจจัยของคำกริยา เช่น
คำถามใช่-ไม่ใช่ ใช้ -/ɕ/: /wana awbjaqʼaɕ/? คุณเห็นนั่นไหม?
คำถามต้องการรายละเอียด ใช้ -/j/: /saakʲʼa wəpʼtsʼaj/? คุณชื่ออะไร?
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Two proposals for a practical orthography for Ubykh
อูบึก
แนวหน้าปกป้องอิสลาม

แนวหน้าปกป้องอิสลาม (Front to Defend Islam) เป็นกลุ่มการเมืองนิยมอิสลามในอินโดนีเซีย มีแนวความคิดแบบสุดโต่งโดยต้องการนำกฎหมายอิสลามมาใช้ในอินโดนีเซียอย่างเต็มรูปแบบ ก่อตั้งโดย มูฮัมหมัด ริเซียก ไซฮับ ซึ่งจบการศึกษาทางด้านศาสนาจากซาอุดิอาระเบีย เมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2541 กลุ่มนี้เน้นที่ปฏิบัติการทางการทหาร โจมตีบาร์ อาบอบนวด และบ่อนการพนัน ซึ่งถือเป็นสิ่งเลวร้ายในศาสนาอิสลาม และเชื่อว่าเป็นแกนนำในการขับไล่ชาวสหรัฐออกจากอินโดนีเซียเมื่อ พ.ศ. 2544
== อ้างอิง ==
ขบวนการทางการเมืองในประเทศอินโดนีเซีย
ขบวนการอิงศาสนาอิสลาม
ย้อด

ย้อด (Yod อาจสะกดเป็น Yud หรือ Yodh) เป็นอักษรตัวที่สิบของอักษรตระกูลเซมิติกส่วนใหญ่ เช่น อักษรฟินิเชีย อักษรอราเมอิก อักษรฮีบรู י‎, อักษรซีเรียค และอักษรอาหรับ ﻱ‎ (ยาอ์) แทนด้วยสัทอักษร  อักษรฟินิเชียตัวนี้พัฒนาไปเป็นอักษรกรีก (Ι) , อักษรละติน I, อักษรซีริลลิกสำหรับภาษายูเครนและภาษาเบลารุส І, (Ⲓ) และอักษรกอทิก eis (̹) เชื่อว่ามาจากอักษรภาพรูปมือ (จากภาษาอาหรับและภาษาฮีบรูสมัยใหม่, yad) หรืออาจจะมาจากอักษรไฮโรกลิฟรูปแขน
อักษรอาหรับ
ی
ي
เอจิ โคจิมะ

เอจิ โคจิมะ  นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2519 ที่เมืองฮิโรชิมะ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 15 ครั้ง ชนะ 12 (น็อก 3) แพ้ 3
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ OPBF รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท
* ชิง 3 ธันวาคม 2544 ชนะคะแนน ลี คึน-ชิก ที่โอซากะ
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 14 เมษายน 2545 ชนะคะแนน ฮายาโตะ อาซาอิ ที่นาโงยะ
* สละแชมป์
แชมป์ OPBF รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท
* ชิง 16 สิงหาคม 2546 ชนะคะแนน แหวนเพชร ชูวัฒนะ ที่โอซากะ
* สละแชมป์
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBA เมื่อ 31 กรกฎาคม 2545 แพ้น็อก อาเลกซันเดร์ มูญโญซ ยก 2 ที่โอซากะ
* ชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBA เมื่อ 3 มกราคม 2547 แพ้น็อก อาเลกซันเดร์ มูญโญซ ยก 10 ที่โอซากะ
* ชิงแชมป์ OPBF รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท เมื่อ 2 พฤษภาคม 2547 แพ้น็อก แหวนเพชร ชูวัฒนะ ยก 2 ที่ญี่ปุ่น
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น
แชมป์ OPBF
บุคคลจากฮิโรชิมะ
ชิง โองาตะ

ชิง โองาตะ (Shin Ogata) นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2523 ที่เมืองกิฟุ ประเทศญี่ปุ่น  สถิติการชก 23 ครั้ง ชนะ 19 (น็อค 8) เสมอ 2 แพ้ 2
== เกียรติประวัติ ==
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์ OPBF รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท 29 กุมภาพันธ์ 2547 แพ้คะแนน แหวนเพชร ชูวัฒนะ ที่ นาโงยะ
* ชิงแชมป์ OPBF รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท 3 ตุลาคม 2547 แพ้คะแนน แหวนเพชร ชูวัฒนะ ที่ นาโงยะ
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น
บุคคลจากกิฟุ
เฮท

เฮท (Heth) เป็นอักษรตัวที่ 8 ของอักษรคานาอันไนต์ ซึ่งพัฒนาต่อมาเป็นอักษรฟินิเชีย อักษรฮีบรู อักษรอาหรับ (ح: หาอ์ /ħ/) อักษรซีเรียค ใช้แทนเสียงไม่ก้อง และเป็นเสียงในลำคอซึ่งอาจเป็นทั้งเสียงที่เกิดจากคอหอย ( หรือเพดานอ่อน  ส่วนภาษาอาหรับแยกความแตกต่างโดยใช้ ح แทนเสียง  และใช้ خ แทนเสียง  อักษรฮีบรูเริ่มแรกใช้ ח แทน  และ כ แทน  ต่อมาทั้ง 2 ตัวใช้แทนเสียงไม่ก้องเกิดจากลิ้นไก่ และเป็นเสียงในลำคอ  อักษรคานาอันไนต์ตัวนี้พัฒนาไปเป็นอักษรกรีก “Η”, อักษรละติน "H” และอักษรซีริลลิก “И” โดย H ในอักษรละตินยังใช้แทนเสียงพยัญชนะ ส่วน Η ในอักษรกรีกและ И ใช้แทนเสียงสระ
ในคำทับศัพท์จะแทนด้วย ฮ
ฮเฮ
Het
Ḥet
Heth
Ḥet
Heth
Chet
Het
Heth
ฮิโรชิ นากาโนะ

ฮิโรชิ นากาโนะ  นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2517 ที่จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 24 ครั้ง ชนะ 21 (น็อค 12) แพ้ 3
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ OPBF รุ่นฟลายเวท
* ชิง 23 พฤศจิกายน 2542 ชนะคะแนน เมลวิน มากราโม ที่นาโงยะ
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 2 เมษายน 2543 ชนะคะแนน คัง พิล-กู ที่นาโงยะ
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 3 พฤศจิกายน 2543 ชนะคะแนน เมลวิน มากราโม ที่นาโงยะ
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 7 กรกฎาคม 2544 ชนะน็อค ชาง อู-ฮี ยก 10 ที่นาโงยะ
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 4 พฤศจิกายน 2544 ชนะคะแนน พนมเดช อ.ยุทธนากร ที่นาโงยะ
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 23 มิถุนายน 2545 ชนะคะแนน แอนโทนี่ วิลลามอร์ ที่นาโงยะ
* สละแชมป์
แชมป์ญี่ปุ่นรุ่นฟลายเวท (2548)
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น
แชมป์ OPBF
บุคคลจากจังหวัดไอจิ
นูน

นูน (Nun) เป็นอักษรตัวที่ 14 ของอักษรตระกูลเซมิติกส่วนใหญ่ ได้แก่ อักษรฟินิเชีย อักษรอราเมอิก อักษรฮีบรูנ‎ และอักษรอาหรับ  ﻥ‎  และเป็นอักษรตัวที่สามของอักษรทานะ (ނ)- มีชื่อว่านูนุ แทนด้วยสัทอักษร: [n] อักษรฟินิเชียตัวนี้ไปเป็นอักษรกรีก (Ν), อักษรอีทรัสคัน ̍, อักษรละติน N, และอักษรซีริลลิก Н
คาดว่านุนมาจากอักษรภาพรูปงู (คำว่างูในภาษาฮีบรู, nachash เริ่มด้วยนุน และคำว่างูในภาษาอราเมอิกคือ nun) หรือปลาไหล แต่บางกลุ่มเชื่อว่ามาจากไฮโรกลิฟฟิกของอียิปต์รูปปลาในน้ำ  (ในภาษาอาหรับ, nūn หมายถึงปลาหรือวาฬ). อักษรฟินิเชียตัวนี้ชื่อ nūn "ปลา" แต่รูปร่างของอักษรเหมือนจะมาจากอักษรคานาอันไนต์ naḥš "งู", ที่มาจากไฮโรกลิฟิกรูปงู  Naḥš ในวรรณกรรมภาษาอาหรับสมัยใหม่หมายถึง  "โชคร้าย" อักษรตัวนี้ในอักษรเอธิโอปิกและภาษากลุ่มเซมิติกในเอธิโอเปียใช้ nehas, หมายถึงทองเหลือง และ อักษรรูน ที่ใช้ชื่อว่า Naudiz มีความหมายว่า ความทุกข์ แต่ความหมายในการทำนายว่า ความสงสัย ไม่มั่นใจในความปลอดภัย
อักษรอาหรับ
ן
ነሐስ (ፊደል)
ܢܘܢ
Nun
Nun
Nun (Hebräisch)
Nun (letter)
נ
Nun (kirjain)
Nun (lettre)
Nun (litir)
[(lettera)]
Noen (letter)
Nun (bokstav)
Нун (буква еврейского алфавита)
Nun (bokstav)
நன் (எழுத்து)
Nun
Nun
พระเจ้าชีซงเตแจ็น

พระเจ้าชีซงเตแจ็น  หรือ ชื่อซงเต๋อจ้าน  เป็นพระโอรสของพระเจ้ามีอาธอมซึ่งเป็นพระราชโอรสของพระเจ้าซงแจ็นกัมโป พระมารดาคือเจ้าหญิงจินเจินจากจีน ครองราชย์เมื่อ พ.ศ. 1295 - 1340 ตรงกับสมัยจักรพรรดิหมิงฮวางแห่งราชวงศ์ถัง
== การขยายอำนาจ ==
ในสมัยเดียวกันนี้ ประเทศจีนกำลังอ่อนแอเนื่องจากกบฏภายในประเทศ ส่วนทิเบตในสมัยพระเจ้าชีซงเตแจ็นได้ขยายอิทธิพลไปในเอเชียกลาง และสร้างความสัมพันธ์กับชาติอาหรับ กองทัพทิเบตเข้ายึดครองฉางอัน เมืองหลวงของราชวงศ์ถังได้นานถึง 15 วัน เมื่อ พ.ศ. 1306 และเกิดข้อขัดแย้งกันนาน 40 ปี กว่าทิเบตจะยอมถอนทหารออกไป ทางทิศใต้ ทิเบตแผ่อำนาจลงมาถึงแคว้นเบงกอลและพิหารในอินเดีย
== งานด้านพุทธศาสนา ==
พระเจ้าชีซงเตแจ็นทรงนิมนต์พระศานตรักษิตจากอินเดียให้เข้ามาเผยแผ่พุทธศาสนา แต่พระศานตรักษิตเห็นว่าชาวทิเบตเดิมนับถือศาสนาบอนที่นิยมการทรงเจ้าเข้าผี พระศานตรักษิตจึงเสนอให้เชิญพระปัทมสัมภวะซึ่งมีความชำนาญทางตันตระเข้ามา พระปัทมสัมภวะสามารถปราบภูตผีปีศาจและทำให้ปีศาจเหล่านั้นหันมาคุ้มครองพระพุทธศาสนาได้สำเร็จ
นอกจากนี้ พระเจ้าชีซงเตแจ็น ได้นิมนต์พระสงฆ์นิกายสรวาสติวาทมา 12 องค์ และเลือกชาวทิเบตให้เข้าอุปสมบทเป็นพระภิกษุรวม 5 รูป ซึ่งถือเป็นการวางรากฐานการบวชของทิเบต ต่อมามีชาวทิเบตบวชพระเพิ่มอีกถึง 300 รูป พระเจ้าติสองเดซันทรงอุปภัมภ์พระบวชใหม่เหล่านี้ ทำให้ศาสนาพุทธในทิเบตมั่นคงสืบมา
== อ้างอิง ==
จักรพรรดิทิเบต
บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 8
พระมหากษัตริย์ทิเบต
คีย์สทูอิเมจิเนชัน

คีย์สทูอิเมจิเนชัน (Keys To Imagination) เป็นอัลบั้มลำดับที่ 2 ของยานนี ในดนตรีแนวนิวเอจ ในปี พ.ศ. 2529 ภายใต้การควบคุมดูแลของ ไปรเวตมิวสิก
== อัลบั้ม ==
คีย์สทูอิเมจิเนชัน ผลงานอัลบั้มเพลงชุดที่ 2 เป็นการนำเสนอผลงานเพลงสไตล์ยานนี ที่ผสมผสานระหว่างแนวดนตรีและเครื่องดนตรีหลากหลายประเภท เช่นวงเครื่องสายซิมโฟนี ซึ่งเป็นวงดนตรีหลักของยานนี  ทำให้ Key To Imgination เป็นอัลบั้มที่ได้รับเสียงตอบรับจากแฟนเพลงดนตรีแนวนิวเอจเป็นอย่างยิ่ง 
=== รายชื่อเพลง ===
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Yanni Official Website
Key To Imagination By Allmusic.com
อัลบั้มเพลงของยานนี
อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2529
อัลบั้มเพลงอำนวยการสร้างโดยยานนี
อัลบั้มเพลงของค่ายไปรเวตมิวสิก
อัลบั้มเพลงแนวนิวเอจ
อัลบั้มเพลงภาษาอังกฤษ
นภคปภา นาคประสิทธิ์

นภคปภา นาคประสิทธิ์ (19 เมษายน พ.ศ. 2523) ชื่อเล่น มะหมี่ เป็นนักแสดงชาวไทยเชื้อสาย ไทย, มอญ, อินเดีย, จีน มีผลงานการแสดงทั้งผลงานภาพยนตร์, ละครโทรทัศน์, ละครเวที, งานโฆษณา, ถ่ายแบบ เดินแบบทั้งในเมืองไทยและต่างประเทศ  สำเร็จการศึกษาสาขาธุรกิจต่างประเทศ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต
== ประวัติ ==
ผลงานเรื่องแรกคือภาพยนตร์กึ่งสารคดีเรื่อง ปมไหม และเป็นที่รู้จักในผลงานการแสดงภาพยนตร์ไทยเรื่อง แม่เบี้ย และต่อมากับภาพยนตร์เรื่อง เจ้าสาวผัดไท ต่อจากนั้นได้ร่วมแสดงภาพยนตร์ของประเทศอังกฤษเรื่อง บัตเตอร์ ฟราย์ แมน ซึ่งทำให้เธอได้รับรางวัลดารานำหญิงยอดเยี่ยมจากการประกวดใน เทศกาลสแลมดั๊ง ฟิล์ม เฟสติวัล ของอเมริกา จากนั้นเธอได้ร่วมงานกับ ภาพยนตร์ของแคนาดาเรื่อง เฟริท์ ไบต์  และต่อด้วยภาพยนตร์สารคดีเกี่ยวกับเพื่อนเรื่อง ทรี เฟรนด์ ซึ่งได้รับคัดเลือกฉายโชว์ในงานเทศกาลโตรอนโต อินเตอร์เนชั่นแนล ฟิล์ม เฟสติวัล ปี 2005
นอกจากนั้นยังมีผลงานแสดงในมิวสิกวิดีโออย่าง  เพลงรักเธอเท่าฟ้า วงเอกมัย,เพลงยิ่งโตยิ่งสวย วงแบล็คเฮด ,เพลงไม่ได้รักเธอ บูโดกัน ,เพลงสุดที่รัก ออดี้ ,เพลงหลับตาสิที่รัก มอร์กระจาย ,เพลงสาละวัน โจอี้ บอย ,เพลงไม่ขึ้นใจ และ ฟูมฟาย มิ้นท์ อรรถวดี
== ผลงาน ==
===ละครโทรทัศน์===
=== ภาพยนตร์ ===
== อ้างอิง ==
นภคปภา นาคประสิทธิ์ 
instagram มะหมี่ นภคปภา นาคประสิทธิ์
ชาวไทยเชื้อสายอินเดีย
บุคคลจากคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์
ชาวไทยเชื้อสายมอญ
นักแสดงหญิงชาวไทย
นักแสดงหญิงจากกรุงเทพมหานคร
นักแสดงหญิงชาวไทยเชื้อสายอินเดีย
เรือ (หมากรุก)

เรือ หรือ รูก (rook) เป็นตัวหมากรุกที่ใช้ในหมากรุกไทยและหมากรุกสากล (ในหมากรุกสากล เรียกว่า rook) เรือสามารถเดินได้ในแนวตั้งและแนวนอน 4 ทิศทาง ในระยะยาวจนสุดกระดาน หรือจนกว่าจะมีตัวยืนขวาง
== ดูเพิ่ม ==
หมากรุก
หมากรุก
หาดปึกเตียน

หาดปึกเตียน เป็นชายหาดในจังหวัดเพชรบุรี ห่างจากอำเภอเมืองเพชรบุรี 21 กิโลเมตร อยู่ในเขตของตำบลปึกเตียน อำเภอท่ายาง จังหวัดเพชรบุรี ซึ่งหาดแห่งนี้อยู่ด้านทิศเหนือของหาดชะอำ อำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี ด้านทิศเหนือของหาดปึกเตียนคือหาดเจ้าสำราญ
== ชายฝั่งทะเลสมเด็จพระนเรศมหาราช ==
ชายฝั่งทะเลสมเด็จพระนเรศมหาราช เป็นชายฝั่งทะเลในพื้นที่แหลมผักเบี้ย ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระบรมราชานุญาตให้เรียกชื่อชายฝั่งทะเลของจังหวัดเพชรบุรี-จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ซึ่งมีความยาว 200 กิโลเมตร   มีความยาวคอดไปถึงอำเภอบางสะพาน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์   เพื่อแสดงถึงวีรกรรม  พระปรีชาสามารถของสมเด็จพระนเรศวรมหาราชและเพื่อประกาศพระเกียรติคุณของพระมหากษัตริย์ไทย ให้ปรากฏพระนามบนแผนที่ 
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ป
สถานที่ท่องเที่ยวในจังหวัดเพชรบุรี
อำเภอท่ายาง
บิชอป (หมากรุก)

บิชอป (Bishop) เป็นตัวหมากรุกที่ใช้ในหมากรุกสากล บิชอปสามารถเดินได้ในแนวทแยงมุม 4 ทิศทาง (X) ในระยะยาวจนสุดกระดาน หรือจนกว่าจะมีตัวยืนขวาง
==หมากรุกไทย==
เรียกว่า โคน
== ดูเพิ่ม ==
หมากรุก
หมากรุก
ควีน (หมากรุก)

ควีน (Queen) เป็นตัวหมากรุกที่ใช้ในหมากรุกสากล ควีนสามารถเดินได้ในแนวตั้ง แนวนอน และแนวทแยง 8 ทิศทาง ในระยะยาวจนสุดกระดาน หรือจนกว่าจะมีตัวยืนขวาง

==หมากรุกไทย==
เรียกว่า เม็ด
== ดูเพิ่ม ==
หมากรุก
หมากรุก
ขุน (หมากรุก)

ขุน เป็นตัวหมากรุกที่ใช้ในหมากรุกไทยและหมากรุกสากล (ในหมากรุกสากล เรียกว่า king หรือ คิง) ขุนสามารถเดินได้ไปยังช่องที่อยู่ติดกับช่องที่ตั้งอยู่รอบตัว 8 ช่องแต่เดินไปที่ตากินของฝ่ายตรงข้ามไม่ได้
== ดูเพิ่ม ==
หมากรุก
หมากรุก
เบี้ย (หมากรุก)

เบี้ย หรือ พอน (pawn) เป็นตัวหมากรุกที่ใช้ในหมากรุกไทยและหมากรุกสากล


== เบี้ยในหมากรุกไทย ==
ในหมากรุกไทย เบี้ยสามารถเดินไปทางข้างหน้าและกินในแนวทแยงด้านหน้า เมื่อเดินเบี้ยไปถึงแนววางเบี้ยของฝ่ายตรงข้ามจะกลายเป็นเบี้ยหงาย และมีการเดินและกินเช่นเดียวกับเม็ดทุกประการ
== เบี้ยในหมากรุกสากล ==
ในหมากรุกสากล เบี้ย (pawn) สามารถเดินไปทางข้างหน้าและกินในแนวทแยงด้านหน้า แต่เฉพาะก้าวแรกของเบี้ยแต่ละตัวสามารถเลือกเดิน 1 ตา หรือ 2 ตาก็ได้ และเมื่อเดินเบี้ยไปถึงช่องสุดกระดาน สามารถเปลี่ยนเบี้ยให้เป็นควีน เรือ บิชอป หรือม้าก็ได้
== ดูเพิ่ม ==
หมากรุก
หมากรุก