pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ปลากะพงแม่น้ำไนล์

ปลากะพงแม่น้ำไนล์ (Nile perch, African snook; ) หรือชื่อในภาษาพื้นเมืองว่า อิมพิวทา (Imputa) เป็นปลาน้ำจืดขนาดใหญ่ อยู่ในวงศ์ปลากะพงขาว (Latidae) มีรูปร่างคล้ายปลากะพงขาว (L. calcarifer) ซึ่งเป็นปลาอยู่ในวงศ์เดียวกัน สกุลเดียวกัน  ต่างกันที่ปลากะพงแม่น้ำไนล์มีครีบหลังที่ยกสูงกว่า และมีขนาดตัวเมื่อโตเต็มที่ได้ใหญ่กว่ามาก โดยยาวได้ถึง 2 เมตร หนักได้ถึง 200 กิโลกรัม หนักสุดพบ 230 กิโลกรัม จัดเป็นปลาที่มีความใหญ่ที่สุดในวงศ์นี้
อาศัยอยู่ในแม่น้ำไนล์ ในทวีปแอฟริกา พบในอียิปต์, ชาด, เซเนกัล, คองโก, เคนยา เป็นต้น นิยมตกเป็นเกมกีฬา โดยถูกจัดให้เป็นปลาที่สามารถตกด้วยเบ็ดได้ที่ใหญ่ที่สุดในโลก ใช้เนื้อบริโภคเป็นอาหารขึ้นชื่อในท้องถิ่น และส่งออกต่างประเทศ เช่น ญี่ปุ่น เป็นต้น
นอกจากนี้ยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย ด้วยความใหญ่ในรูปร่าง ในแง่ของปัญหาสิ่งแวดล้อม ปลากะพงแม่น้ำไนล์ถือเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่นที่คุกคามสิ่งมีชีวิตชนิดอื่น ๆ ในทะเลสาบแทนกันยีกาและทะเลสาบวิกตอเรีย โดยเพาะอย่าง ปลาในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae) เพราะเป็นปลาขนาดใหญ่ที่กินปลาและสัตว์น้ำชนิดอื่นที่เล็กกว่าเป็นอาหาร และกินเป็นจำนวนมาก จึงเป็นต้นเหตุที่ทำให้หลายชนิดต้องอยู่ในภาวะใกล้สูญพันธุ์ เพราะปลากะพงแม่น้ำไนล์มิได้เป็นปลาพื้นถิ่นของทะเลสาบทั้งสองแห่งนี้ แต่ทว่าถูกนำไปปล่อยโดยเมื่อทศวรรษที่ 50
== รูปภาพ ==
ภาพ:Capitaine Nile Perch.jpg|ภาพวาดลูกปลาวัยอ่อน
ภาพ:Lates niloticus.jpg|ส่วนหัว
ภาพ:Perche du nil filets artlibre jnl.jpg|เนื้อปลาเมื่อถูกแล่แล้ว
== อ้างอิง ==
==อ่านเพิ่ม==
Beuving, J. J. 2010. "Playing pool along the shores of Lake Victoria. Fishermen, careers and capital accumulation in the Ugandan Nile perch business" Africa: Journal of the International African Institute 80 (2): 224–248.
Beuving, J. J. 2013. "Chequered Fortunes in Global Exports: The Sociogenesis of African Entrepreneurship in the Nile Perch Business at Lake Victoria, Uganda" 
Pringle, R.M. 2005. "The origins of the Nile perch in Lake Victoria." BioScience 55:780-787. 
Pringle, R.M. 2005. "The Nile Perch in Lake Victoria: local responses and adaptations." Africa 75:510-538. 
Masciarelli, Alex. "The rise and fall of the Nile Perch." March 15, 2007. Socio-economic effects of the evolution of Nile perch fisheries in Lake Victoria: a review. J. Eric Reynolds and D.F. Greboval, CIFA Technical paper 17, FAO 1988,  ([http://www.fao.org/docrep/005/T0037E/T0037E00.htm online version)
M.L. Bianchini (1995). Species introductions in the aquatic environment: changes in biodiversity and economics of exploitation. Proc. World Fish. Congress (Athens, 1992), 3: 213–222.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Lipton, David. "Lates niloticus: Information". Animal Diversity Web. Ann Arbor: University of Michigan Museum of Zoology, 2003.
Snoeks, Jos. "Ecology of Lates niloticus". Global Invasive Species Database. Updated 22 September 2004.
IUCN. "Alien Species Invade the Planet". Press release, 11 May 2001.
Species Profile - Nile Perch (Lates niloticus), National Invasive Species Information Center, United States National Agricultural Library.
กะพงแม่น้ำไนล์
กะพงแม่น้ำไนล์
กะพงแม่น้ำไนล์
กะพงแม่น้ำไนล์
ภาษาฟิลิปปินส์

ภาษาฟิลิปปินส์ (Wikang Filipino, ) เป็นภาษาประจำชาติและภาษาราชการภาษาหนึ่งของประเทศฟิลิปปินส์คู่กับภาษาอังกฤษ กำหนดเมื่อ พ.ศ. 2530 ภาษานี้เป็นสำเนียงมาตรฐานของภาษาตากาล็อก เมื่อ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2480 สถาบันภาษาแห่งชาติเลือกภาษาตากาล็อกซึ่งเป็นภาษาท้องถิ่นที่มีการใช้เป็นภาษาเขียนมากที่สุด มาเป็นพื้นฐานของภาษาประจำชาติภาษาใหม่ใน พ.ศ. 2504 ภาษานี้เป็นที่รู้จักในชื่อ ปิลิปีโน และเปลี่ยนชื่อเป็นภาษาฟิลิปปินส์เมื่อ พ.ศ. 2515
== ประวัติ ==
เริ่มแรก Balarila ng Wikang Pambansa นำอักษร 20 ตัวที่แสดงเสียงในภาษาตากาล็อก ได้แก่ a b k d e g h i l m n ng (ng ถือเป็นอักษรตัวเดียว) o p r s t u w y สถาบันภาษาแห่งชาติเริ่มภาษาใหม่เมื่อ พ.ศ. 2516 และเพิ่มอักษรเป็น 31 ตัวเมื่อ พ.ศ. 2519 คืออักษร 26 สำหรับภาษาอังกฤษ และอักษรจากภาษาสเปนคือ ñ, ll, rr, และ ch, และ ng จากภาษาตากาล็อก ต่อมา พ.ศ. 2530 ตัดอักษร rr, ll และ ch ออกไปทำให้เหลือ 28 ตัว
== ความแตกต่างระหว่างภาษาฟิลิปปินส์กับภาษาตากาล็อก ==
คำว่าฟิลิปปินส์และตากาล็อกเป็นชื่อของภาษาที่ใกล้เคียงกัน อาจจะหมายถึงภาษาเดียวกันหรือคนละภาษาก็ได้ ภาษาฟิลิปปินส์เป็นภาษาประจำชาติของฟิลิปปินส์ มีผู้พูดเป็นภาษาแม่ราวร้อยละ 30 ของประชากร 84 ล้านคน และเป็นภาษาที่สองของประชากรอีกราวร้อยละ 80 ส่วนภาษาตากาล็อกมีสถานะเป็นภาษาพื้นเมืองของชาวตากาล็อกโดยผู้พูดเป็นภาษาแม่น้อยกว่าภาษาฟิลิปปินส์ เพราะผู้ที่ไม่ใช่ชาวตากาล็อกซึ่งอยู่ห่างออกไปจากเขตของชาวตากาล็อกคือภาคกลางและภาคใต้ของเกาะลูซอน ใช้ภาษาฟิลิปปินส์เป็นภาษาแม่แต่เรียกตัวเองว่าเป็นชาวตากาล็อกด้วย โดยทั่วไปผู้ที่พูดภาษาฟิลิปปินส์เป็นภาษาแม่จะไม่มีใครพูดว่าใช้ภาษาตากาล็อกเป็นภาษาที่สอง แต่มักถือว่าเป็นผู้พูดของทั้งสองภาษา ความแตกต่างที่สำคัญอยู่ที่การเขียนและการแปรผันของคำศัพท์มากกว่า
ภาษาฟิลิปปินส์เป็นภาษาราชการในโรงเรียนและใช้ในสื่อต่าง ๆ แต่มีความสำคัญน้อยกว่าภาษาอังกฤษ รวมทั้งในการเรียนการสอนด้านวิทยาศาสตร์ แต่ถือว่าคู่คี่กับภาษาอังกฤษในด้านการค้าขายและการติดต่อราชการ ภาษาฟิลิปปินส์ใช้เป็นภาษากลางทั่วประเทศฟิลิปปินส์ โดยเฉพาะการบริการสาธารณะในเขตที่ไม่ใช้ภาษาตากาล็อก
ภาษาตากาล็อกเป็นภาษาที่เก่ากว่า มีศูนย์กลางอยู่ในเขตของชาวตากาล็อกในเกาะลูซอน ภาษาฟิลิปปินส์มีประวัติย้อนหลังไปเพียง พ.ศ. 2473 ในชื่อภาษาปิลิปิโนซึ่งขณะนั้นยังไม่ต่างจากภาษาตากาล็อกมากนัก ความแตกต่างเริ่มชัดเจนเมื่อ พ.ศ. 2515 ก่อนจะเป็นภาษาราชการเมื่อ พ.ศ. 2530 ภาษาฟิลิปปินส์มีอักษร 28 ตัว (รวม "ng" ที่ถือเป็นอักษรเดี่ยวและอักษรที่มาจากภาษาสเปน ñ) และมีระบบของหน่วยเสียงและคำยืมที่เปิดกว้างสำหรับคำยืมจากภาษาต่างชาติและภาษาพื้นเมืองอื่น ๆ ภาษาตากาล็อกมีอักษร 20 ตัว (ไม่มี c, f, j, q, v, x, z; แต่ใช้ "ng" เป็นอักษรเดี่ยว) และระบบของหน่วยเสียงที่ไม่เปิดกว้างสำหรับภาษาอื่นนอกจากภาษาละตินของวาติกัน
เนื่องจากตากาล็อกเป็นชื่อของกลุ่มชนด้วย จึงมีความอ่อนไหวทางการเมืองหากจะกล่าวว่าภาษาฟิลิปปินส์เป็นภาษาเดียวกับภาษาตากาล็อก คำว่าฟิลิปปินส์เป็นคำที่เป็นกลางโดยมาจากชื่อของประเทศไม่ได้มาจากชื่อชนกลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง ภาษาฟิลิปปินส์มีบทบาทเป็นภาษากลางในบริเวณที่เคยใช้ภาษาอื่น ๆ มาก่อน เช่น ในเกาะมินดาเนาที่เคยใช้ภาษาเซบูเป็นภาษากลาง และเมืองบาเกียวที่เคยใช้ภาษาอีโลกาโนเป็นภาษากลาง เนื่องจากภาษาฟิลิปปินส์เป็นภาษาในโรงเรียน การศึกษาจะทำให้ช่องว่างระหว่างภาษาตากาล็อกกับภาษาฟิลิปปินส์ห่างไกลกันยิ่งขึ้น
== อ้างอิง ==
ภาษามาตรฐาน
ภาษาตากาล็อก
โลโบ

โลโบ (Lobo) อาจหมายถึง
หมาป่าเม็กซิกัน ในสายพันธุ์ Canis lupus baileyi
โลโบ ตัวนำโชคของมหาวิทยาลัยนิวเม็กซิโก
แซมโบ, คำพ้องเสียงของโลโบในภาษาถิ่นของเม็กซิโก
ลอส โลบอส, วงดนตรีร็อกอเมริกัน
โลโบ (ดีซีคอมิกส์) ยอดมนุษย์แอนติฮีโร่ที่ตีพิมพ์โดยดีซีคอมิกส์
โลโบ (เดลคอมิกส์)
บุคคล
โลโบ (นักร้อง) (ชื่อจริงคือ Roland Kent Lavoie)
อลอนโซ โลโบ
เจอโรนิโม โลโบ
โลโบ (เวสเลอร์)
บริษัท
โลโบ (อาหาร) บริษัทผลิตผลิตภัณฑ์ประกอบอาหาร
Vilkas (reikšmės)
แมงมัน

แมงมัน (subterranean ants) เป็นชื่อเรียกของมดชนิดหนึ่งซึ่งทำหน้าที่เป็นมดราชินีสามารถนำมารับประทานเป็นอาหารได้ และมีชื่อวิทยาศาสตร์คือ Carebara sp. 1 of AMK
== วรรณะ ==
มดในตระกูลนี้มีการแบ่งวรรณะเป็น 6 วรรณะคือ
วรรณะราชินีที่เรียกว่าแมงมันแม่หรือแม่เพ้อ
วรรณะเจ้าหญิงทายาทที่เรียกว่าเต้งใหญ่
วรรณะสวามีที่เรียกว่าเต้งรอง
วรรณะมดงานเรียกว่าแย็บ
วรรณะทหารเรียกว่าแย็บใหญ่
วรรณะสร้างรังเรียกว่ามดแม่หมัน
== ลักษณะทั่วไป ==
แมงมันตัวเมีย มีสีแดงคล้ำ ตัวใหญ่ มีรสมันนิยมนำมาบริโภคเป็นอาหาร เรียกกันทั่วไปว่า "แมงมันแม่"
แมงมันตัวผู้ มีสีเหลือง ตัวเล็กกว่าแมงมันตัวเมีย ไม่นิยมรับประทานเพราะมีรสขม เรียกกันทั่วไปว่า "แมงมันปู๊" หรือ "แมงมันคา"
== ประโยชน์/โทษ ==
แมงมัน เป็นอาหารตามฤดูกาลที่หาได้ไม่ง่ายนักจึงเป็นที่ต้องการของชุมชน ที่นิยมรับประทานทั้งไข่ และลูกแมงมัน เฉพาะตัวเมีย ดังนั้นแมงมันจึงมีราคาดีพอสมควรเพราะนอกจากจะมีน้อยแล้วปีหนึ่งๆ จะมีให้รับประทานเพียงครั้งเดียว ไข่แมงมันที่ เรียกว่า "แมงมันจ่อม" ขายเป็นช้อน (คาว) ๆละ 20 บาท ลูกแมงมันที่คั่วแล้วใส่ถ้วยน้ำจิ้มเล็กๆ เป็นถ้วยตวงถ้วยละ 60 บาท ถ้าเป็น ขีดๆละ 100 บาท ส่วนแมงมันตัวผู้จะใช้เป็นเหยื่อตกเบ็ดปลาช่อน,ปลาสลิด
== ที่อยู่อาศัย ==
แมงมันชอบอาศัยอยู่ตามที่ดินที่เป็นที่ดอนน้ำท่วมไม่ถึง ชอบดินแข็งและชอบอยู่ใกล้รากไม้ใหญ่ๆ คล้ายปลวก แต่ไม่ก่อดิน หรือพูนดินขึ้นเป็นจอมปลวก ในรอบหนึ่งปีแมงมันจะออกจากรูเฉพาะเดือนพฤษภาคม คือฤดูฝน เพราะน้ำฝนที่ซึมลงดินทำให้ แมงมันอยู่ไม่ได้จะออกจากรูขึ้นมาอยู่บนผิวดิน แมงมันจะไม่ย้ายรังถ้าไม่ถูกรบกวนจากคน ก่อนที่ลูกแมงมันจะออกมาแม่จะออกมา ก่อนเพื่อขยายรูให้กว้างขึ้น เพราะลูกแมงมันตัวโตกว่า แม่แมงมันจะใช้เวลาขยายรูประมาณ 3 ชั่วโมง ลูกแมงมันถึงจะต้องออกมา
== อ้างอิง ==
แมงมัน  สารานุกรมสำหรับเยาวชน
มดแมลงมัน 
มด
แมลง
แมลงที่รับประทานได้
พาวเวอร์เรนเจอร์ ลอสท์ กาแล็คซี่

พาวเวอร์ เรนเจอร์ ลอส์ท กาแล็คซี่ (Power Rangers Lost galaxy) เป็นซีรีส์ที่6  ของพาวเวอร์เรนเจอร์ ซึ่งออกอากาศเมื่อ 6 กุมภาพันธ์ ถึง 18 ธันวาคม ค.ศ. 1999 มีตอนทั้งหมด 45 ตอน
== ตัวละครหลัก PRLG==
Red Galaxy ranger / leo Corbett
ชายหนุ่มนักรบผู้นำทีมแห่งดาวทางช้างเผือก ทำหน้าที่เป็น Red ranger แทนพี่ชายของเขาที่หายสาบสูญในระยะหนึ่ง
Green Galaxy ranger / Damon Henderson
นักซ่อม Terra Venture
Blue Galaxy ranger / Kai Chen
เขามีอาชีพเป็นทหารและทำงานอยู่ที่ Terra Venture
Yellow Galaxy ranger / Maya
หญิงสาวชาวป่า มาจากดาว Mirinoi
Pink Galaxy ranger (คนแรก) / Kendrix Morgan
สมาชิกในTerra Venture
Pink Galaxy ranger (คนที่2) / Karone
ทำหน้าที่แทน Kendrix ที่บาดเจ็บสาหัสโดยก่อนหน้านั้นในอดีตเคยเป็นAstronemaมาก่อน
Magna Defender / Mike Corbett
พี่ชายของLeo ได้ถูกวางตัวให้เป็นหัวหน้าทีม แต่ได้หายสาบสูญไปในการต่อสู้กับScorpius' army ภายหลังเขากลับมาในฐานะMagna Defender
=== ตัวละครอื่นๆ ===
Jera
ผู้เฒ่าประจำเผ่าแห่งป่า Mirinoi forest ซึ่งเขาได้สาปให้กลายเป็นหิน พร้อมกับมนุษย์ในเผ่าหลายคน
Alpha Six
หุ่นยนต์ผู้ช่วยจาก Pris
Power ranger in Space
เรนเจอร์รุ่นพี่ ได้เข้ามาช่วยเหลือ Lost Galax team ให้รอดพ้นจากการโจมตีของ ไซโคเรนเจอร์
== อาวุธ อุปกรณ์และพาหนะของ PRLG ==
Transmorpher
อุปกรณ์แปลงร่างของ PRLG รหัสที่ใช้ในการแปลงร่างคือ Go Galactic
Magna Defender Morpher
อุปกรณ์แปลงร่างของMagna Defender / Mike
Quasar Saber
Magna Blaster
Transdaggers
:Magna Talon ดาบสั้นที่เกิดจาก Transdaggers โดยไม่มีการเปลี่ยนแปลงรูปแบบ
:Trans Blaster ปืนหน้าไม้ที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงรูปแบบของ Transdaggers
:Cosma Claw กงเล็บที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงรูปแบบของ Transdaggers
:Delta Daggers มีดสั้นคู่ที่เกิดจากการแยกส่วนของ Transdaggers
:Beta Bow ธนูที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงรูปแบบของ Transdaggers
Quasar Launchers บาซูก้าแบบประทับบ่า มีทั้งหมด5กระบอก
Lights of Orion
Red Armored Ranger
Astro Megaship
Jet Jammers
Astro Cycles
มอเตอร์ไซด์ทั้งสามสามารถขับได้เฉพาะ เรด เรนเจอร์ บลู เรนเจอร์ และ กรีนเรนเจอร์
Capsular Cycle
== Megazord ==
Galaxy Megazord
:Lion Galactazords
:Condor Galactazords
:Gorilla Galactazords
:Wolf Galactazords
:Wild Cat Galactazords
Galaxy Megazord powered up (by the Lights of Orion)
Torozord
:Riding Torozord
:Magna Defender Grow
Centaurus Megazord
:C1 Zord
:C2 Zord
:C3 Zord
:C4 Zord
:C5 Zord
Stratoforce Megazord
:S1 Zord
:S2 Zord
:S3 Zord
:S4 Zord
:S5 Zord
Zenith Zords
:Zenith Carrier Zord
== ศัตรูของPRLG ==
Trakeena
Scorpius
กัปตัน Mutiny
Furio
Treacheron
Villamax
Deviot
Hexuba
Treacheron
== เกร็ดความรู้ ==
อุปกรณ์แปลงร่างของMagna Defender ที่ปรากฏในทีวี เป็นอุปกรณ์แปลงร่างแบบเดียวกับ ออร่าเชนเจอร์ (ไดเรนเจอร์)
เมื่อ PRLG ได้ไปฉายที่ญี่ปุ่น สิ่งที่น่าสนใจคือ ผู้ที่พากย์เสียง Red Galaxy ranger คือ โองาวะ เทรุอาคิ  (เฮียวกะ /อัศวินดำ) และ Blue Galaxy ranger คือ มาเอฮาระ คาซึคิ (เรียวมะ/กิงกะเรด)
ลอส์ท กาแล็คซี่
ท่าอากาศยานเมลเบิร์น

: บทความนี้กล่าวถึงท่าอากาศยานในประเทศออสเตรเลีย สำหรับกรณีอื่นดูที่ ท่าอากาศยานเมลเบิร์น (แก้ความกำกวม)
ท่าอากาศยานเมลเบิร์น หรือ ท่าอากาศยานทัลลามารีน ตั้งอยู่ที่เมืองทัลลามารีน ในรัฐวิกตอเรีย ประเทศออสเตรเลีย เป็นท่าอากาศยานหลักอันดับสองของออสเตรเลีย เป็นรองจากท่าอากาศยานนานาชาติคิงส์ฟอร์ดสมิธ และยังเป็นฐานบริการของควอนตัส และสายการบินลูกอย่างเจ็ตสตาร์แอร์เวย์ รวมถึงไทเกอร์แอร์เวย์ออสเตรเลียซึ่งจะเริ่มเปิดฐานบริการที่เมลเบิร์นในช่วงปลายปีพ.ศ. 2550
== อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน ==
=== อาคารผู้โดยสาร 1 ควอนตัส ===
ควอนตัส
* ควอนตัสลิงก์
* เจ็ตสตาร์แอร์เวย์
=== อาคารผู้โดยสาร 2 ระหว่างประเทศ ===
การบินไทย
การูดาอินโดนีเซีย
คาเธย์แปซิฟิก
ควอนตัส
* เจ็ตสตาร์แอร์เวย์
ไชน่าเซาเทิร์นแอร์ไลน์
ไชน่าอิสเทิร์นแอร์ไลน์
ฟิลิปปินส์แอร์ไลน์
มาเลเซียแอร์ไลน์
ยูไนเต็ดแอร์ไลน์
เวอร์จิ้นบลู
* แปซิฟิกบลู
เวียดนามแอร์ไลน์
สิงคโปร์แอร์ไลน์
เอมิเรตส์
แอร์อัสตานา
แอร์ไชน่า
แอร์อินเดีย
แอร์นิวซีแลนด์
* ฟรีดอมแอร์
แอร์แปซิฟิก
แอร์มอริเชียส
=== อาคารผู้โดยสาร 3 ภายในประเทศ ===
เรจินัลเอกซ์เพรส
เวอร์จิ้นบลู
=== อาคารผู้โดยสาร 4 ===
ไทเกอร์แอร์เวย์ออสเตรเลีย
=== สายการบินขนส่งสินค้า ===
คาเธย์แปซิฟิกคาร์โก
คาร์โกลักซ์
โทลล์โฮลดิ้ง
มาเลเซียแอร์ไลน์คาร์โก
สิงคโปร์แอร์ไลน์คาร์โก
ออสเตรเลียนแอร์เอกซ์เพรส
แอตลาสแอร์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ท่าอากาศยานเมลเบิร์น  
มเมลเบิร์น
สิ่งก่อสร้างในเมลเบิร์น
วัดนรนาถสุนทริการาม

วัดนรนาถสุนทริการาม เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ ตั้งอยู่เชิงสะพานเทเวศร์นฤมิตร  ตรงมุมคลองผดุงกรุงเกษม ตัดกับถนนสามเสน แขวงวัดสามพระยา เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร
== ประวัติ ==
วัดนรนาถสุนทริการาม  เดิมชื่อว่า  “วัดเทพยพลี”  บางคนเรียกเพื้ยนไปเป็น  วัดฉิมพลี  สันนิษฐานว่าน่าจะสร้างขึ้นระหว่างปลายรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ถึงก่อน พ.ศ. 2394 ซึ่งเป็นปีที่รัชกาลที่ 4 โปรดเกล้าฯให้ขุดคลองผดุงกรุงเกษม และคลองนี้ได้ตัดผ่าน พื้นที่ของวัดเทพยพลีด้วย  ต่อมาสมัยต้นรัชกาลที่ 5 พระยาโชฎีกราชเศรษฐี (เถียน โชติกเสถียร)  ครั้งยังเป็นพระยานรนาถภักดี กับคุณหญิงสุ่น (ภรรยา) ได้มีจิตศรัทธาสละทรัพย์ทำการปฏิสังขรณ์วัด แทบจะกล่าวได้ว่าเป็นการสร้างวัดขึ้นใหม่เพราะ ได้สร้างพระอุโบสถ  พระวิหาร  ศาลาการเปรียญ  พระเจดีย์ และกุฏิสงฆ์ใหม่หมด แม้แผ่นศิลาสี่เหลี่ยมจำนวนมากที่ปูภายใน บริเวณวัดก็สั่งมาจากเมืองจีน  ครั้นปฏิสังขรณ์เสร็จเรียบร้อย  ก็ได้น้อมเกล้าฯ ถวายแด่รัชกาลที่ 5 ซึ่งพระองค์ท่านก็ทรงรับไว้ เป็นพระอารามหลวงและได้ทรงแปลงให้เป็นวัดฝ่ายธรรมยุติกนิกาย  พระราชทานนามวัดใหม่ว่า  “วัดนรนาถสุนทริการาม”  ตั้งแต่ พ.ศ. 2418  เป็นต้นมา
ครั้นต่อมา ในสมัยรัชกาลที่ 7 ได้ทรงเห็นความทรุดโทรมของวัดในคราวเสด็จพระราชดำเนินไปทรงถวายผ้าพระกฐิน  จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ทำการซ่อมแซมหมดทั้งวัด ต่อมา พ.ศ. 2475 สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้านิภานภดล วิมลประภาวดี กรมขุนอู่ทองเขตขัติยนารี พระราชธิดาในพระวิมาดาเธอ พระองค์เจ้าสายสวลีภิรมย์ กรมพระสุทธาสินีนาฎ ปิยมหาราชปดิวรัดา ได้ทรงช่วยซ่อมพระอุโบสถ พระวิหาร และกุฏิสงฆ์อีกครึ่งหนึ่ง ในสมัยสงครามเอเชียบูรพา ปูชนียวัตถุภายในวัดแตกร้าวหักพังเพราะแรงสะเทือน ภายหลังเมื่อสงครามสงบแล้ว ต่อมาใน ระยะหลังๆ ทางวัดได้ทำการบูรณะซ่อมแซมบ้างและสร้างกุฏิสงฆ์ศาลาการเปรียญ  และตึกสามัคคีเนรมิตเพิ่ม
== ลำดับเจ้าอาวาส ==
นับตั้งแต่ก่อตั้งมา เท่าที่ปรากฏหลักฐานสืนค้นได้ วัดนรนาถฯ มีเจ้าอาวาสตามลำดับดังนี้
{|class="wikitable" align="center" style="text-align:center"
|- style="background:#cccccc"
| ลำดับที่ || รายนาม || width=20%|เริ่มวาระ || width=20%|สิ้นสุดวาระ
|-
| 1 || พระครูปัณฑรธรรมสโมทาน (สด) || พ.ศ. 2418 || ?
|-
| รักษาการ || พระครูพันธสีลาจารย์ (พันธ์) || พ.ศ. 2436 || ?
|-
| 2 || พระศรีจันทรคุณ (ศรีจันทร์ กนฺตสีโล) || พ.ศ. 2436 || พ.ศ. 2444
|-
| 3 || สมเด็จพระมหามุนีวงศ์ (สนั่น จนฺทปชฺโชโต) || พ.ศ. 2501 || พ.ศ. 2541
|-
| 4 || พระธรรมบัณฑิต (ศิลา สิทฺธิธมฺโม) || พ.ศ. 2541 || พ.ศ. 2550
|-
| รักษาการ || พระพรหมมุนี (จุนท์ พฺรหฺมคุตฺโต) || พ.ศ. 2550 || พ.ศ. 2551
|-
| 5 || พระราชสารเมธี (สุริยันต์ จนฺทปญฺโญ) || พ.ศ. 2551 || ปัจจุบัน
|}
== อ้างอิง ==
เชิงอรรถ
บรรณานุกรม
==แหล่งข้อมูลอื่น==
พระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ
วัดในเขตพระนคร
วัดไทยในสังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย
โบราณสถานในเขตพระนคร
กระเจียว

กระเจียว, กระเจียวแดง, อาวแดง หรือ ว่านมหาเมฆ  เป็นไม้ล้มลุกในวงศ์ขิง (Zingiberaceae) ลำต้นเป็นเหง้าใต้ดิน ช่อดอกชูออกจากปลายลำต้นเทียมโดยมีริ้วประดับ ริ้วประดับตอนปลายมีสีแดงอมม่วง กลีบดอกสีครีม ปลายกลีบปากมีแต้มสีเหลือง ช่อดอกนำไปลวกจิ้มน้ำพริก หน่อใช้ประกอบอาหาร ภาษากะเหรี่ยงเรียกเพาะพอ ชาวกะเหรี่ยงนำช่อดอกอ่อนและหน่ออ่อนไปลวกจิ้มน้ำพริก
== อ้างอิง ==
สกุลขมิ้น
พืชที่รับประทานได้
ท่าอากาศยานนานาชาติเมลเบิร์น

: บทความนี้กล่าวถึงท่าอากาศยานในประเทศสหรัฐอเมริกา สำหรับกรณีอื่น ดูที่ ท่าอากาศยานเมลเบิร์น (แก้ความกำกวม)
ท่าอากาศยานนานาชาติเมลเบิร์น ตั้งอยู่ที่เมืองเมลเบิร์น ในเบรวาร์ดเคาน์ตี รัฐฟลอริดา สหรัฐอเมริกา
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ท่าอากาศยานนานาชาติเมลเบิร์น 
เมลเบิร์น
ผจญภัยล่าโจรสลัดสุดขอบโลก

ผจญภัยล่าโจรสลัดสุดขอบโลก (Pirates of the Caribbean: At World's End) เป็นภาพยนตร์ไตรภาคกำกับโดยกอร์ เวอร์บินสกี นำแสดงโดยจอห์นนี เดปป์, ออร์แลนโด บลูม, โจว เหวินฟะ, เจฟฟรี่ย์ รัช และ คีร์รา ไนท์ลีย์
== เนื้อเรื่องย่อ ==
ลอร์ด คัทเลอร์ เบ็คเก็ตต์ แห่งบริษัทอินเดียตะวันออก ได้เข้าควบคุมฟลายอิ้งดัทช์แมน เรือโจรสลัดผีอันน่าสะพรึง และกัปตันปีศาจประจำเรือ เดวี่ โจนส์ ล่องทะเลเจ็ดคาบสมุทรเพื่อกำจัดเหล่าโจรสลัดอย่างไร้ความปราณี ภายใต้คำสั่งของผู้บังคับการ เจมส์ นอร์ริงตัน
วิลล์ เทิร์นเนอร์ , อลิซาเบ็ท สวอร์น และกัปตันบาบอสซา ได้เริ่มออกเดินทางสู่ภารกิจสุดอันตรายเพื่อรวบรวมลอร์ดทั้ง 9 แห่งกลุ่มคณะลูกขุน ซึ่งเป็นความหวังเดียวของพวกเขาเพื่อที่จะเอาชนะเบ็คเก็ตต์ เรือฟลายอิ้งดัทช์แมน และเหล่ากองทัพเรือของเขา แต่หนึ่งในสมาชิกของลอร์ดทั้ง 9 ได้หายตัวไป นั่นก็คือ กัปตันแจ็ก สแปร์โรว์ ที่ถูกจับขังไว้ในห้องจองจำของเดวี่ โจนส์
สิ่งแรกที่เหล่าผู้กล้าทั้งหลายรวมทั้ง เทีย ดัลม่า , พินเทล และ ราเก็ตตี้ จะต้องทำ คือออกเดินทางไปสิงค์โปร์ที่แสนอันตราย และเผชิญหน้ากับกัปตันแห่งคาบสมุทรจีน กัปตันเซา เฟ็ง เพื่อที่จะได้เรือที่สามารถพาพวกเขาไปที่สุดขอบโลก เพื่อช่วยเหลือแจ็ค
กัปตันแจ็กถูกช่วยออกมาได้ ถึงแม้การถูกจองจำจะทำให้เขาเสียสติมากไปกว่าเดิม แต่เขาก็ตกลงที่จะช่วย เขาล่องเรือแบล็คเพิร์ลออกจากดินแดนแห่งความตาย ถึงแม้ว่าจะรวบรวมลอร์ดทั้ง 9 แห่งกลุ่มคณะลูกขุนมาได้ ก็ยังไม่เพียงพอที่จะต่อกรกับกองกำลังของเบ็คเก็ตต์และเดวี่ โจนส์ได้ ถ้าไม่สามารถปลดปล่อย “คาลิปโซ่” เทพธิดาแห่งท้องทะเลผู้แปรปรวน เพื่อที่จะหว่านล้อมให้มาร่วมมือกัน กำจัดภัยแห่งโจรสลัดในครั้งนี้ได้ แต่เมื่อการทรยศหักหลังได้เผยโฉม เห็นได้ชัดว่า กัปตันแจ็ก, วิลล์, อลิซาเบ็ท, กัปตันเซา เฟ็ง และกัปตันบาบอสซา ต่างมีจุดประสงค์ต่างกัน และไม่สามารถไว้ใจใครได้อีกต่อไป ต่างคนต่างต้องเลือกฝ่ายที่จะเข้าร่วม เพื่อการต่อสู้ครั้งครั้งใหญ่ครั้งสุดท้าย ที่อาจจะทำลายอิสรภาพอันหอมหวลของโจรสลัดไปตลอดกาล
เป็นหนังที่ลงทุนสูงที่สุดในโลกด้วยทุนสร้าง $300 ล้านดอลล่าร์สหรัฐฯ
== นักแสดง ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพยนตร์ซีรีส์
ภาพยนตร์อเมริกัน
ภาพยนตร์ดิสนีย์
ภาพยนตร์ที่อำนวยการสร้างโดย เจอร์รี บรัคไฮเมอร์
ภาพยนตร์ภาคต่อ
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในรัฐแคลิฟอร์เนีย
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในรัฐฮาวาย
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในรัฐยูทาห์
ภาพยนตร์ที่มีฉากในประเทศสิงคโปร์
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศบาฮามาส
ภาพยนตร์โจรสลัด
ภาพยนตร์มหากาพย์อเมริกัน
ภาพยนตร์ภาคต่ออเมริกัน
เขื่อนกิ่วลม

เขื่อนกิ่วลม  เป็นเขื่อนในการดูแลของกรมชลประทาน ตั้งอยู่ห่างจากตัวเมืองลำปางขึ้นไปทางทิศเหนือตามถนนพหลโยธิน ประมาณ 38 กิโลเมตรเศษ แยกซ้ายกิโลเมตรที่ 623 เข้า ไปอีก 14 กิโลเมตร ปิดกั้น แม่น้ำวัง ซึ่งเป็นแควที่มีขนาดเล็กและสั้นที่สุดของแม่น้ำเจ้าพระยา อยู่ในท้องที่จังหวัดลำปางเพียงจังหวัดเดียวเกือบตลอดสาย และไหลลงสู่แม่น้ำปิงในเขตจังหวัดตาก แม่น้ำวังมีพื้นที่ลุ่มน้ำแคบ ประกอบกับมีฝนน้อยกว่าลุ่มน้ำอื่น ๆ ในภาคนี้ แม่น้ำจึงเล็ก แต่น้ำขึ้นและลงในเวลาอันรวดเร็ว กับมีระยะเวลาขาดแคลนน้ำค่อนข้างมาก การทำนาจึงขึ้นอยู่กับฝนเป็นส่วนใหญ่ ทำให้เกษตรกรได้รับความเดือดร้อนเป็นอันมาก และข้าวที่ปลูกได้ก็น้อยจนไม่พอบริโภคในจังหวัด เพื่อเป็นการแก้ไขความเดือดร้อนเกี่ยวกับเรื่องน้ำเพื่อการเพาะปลูกของราษฎรในขั้นแรกนั้น กรมชลประทานได้พิจารณาสร้างโครงการชลประทานแม่วังซึ่งเป็นโครงการประเภททดและส่งน้ำแบบเหมืองฝายขึ้นเป็นโครงการแรกเมื่อ พ.ศ. 2478 ต่อมา เมื่อความต้องการน้ำเพื่อการเพาะปลูกเพิ่มขึ้น กรมชลประทานจึงสร้างเขื่อนเก็บกักน้ำกิ่วลมที่ตำบลบ้านแลง อำเภอเมือง จังหวัดลำปาง เพื่อเก็บกักน้ำบนแม่น้ำวัง และสามารถส่งให้ราษฎรทำการเพาะปลูกได้ตลอดปี เขื่อนกิ่วลมเป็นเขื่อนเก็กน้ำแห่งแรกในภาคเหนือ และเริ่มเก็บน้ำได้ในปี 2515
== ลักษณะตัวเขื่อน ==
เป็นเขื่อนเก็บกักน้ำคอนกรีตเสริมเหล็ก
สูง 26.50 ม. ยาว 135 ม. มีช่องระบายกว้าง 13.00 ม. จำนวน 5 ช่อง
ระดับสันเขื่อน + 236.00 ร.ท.ก.
ระดับเก็บกัก + 285.00 ร.ท.ก. ระดับน้ำเก็บกักสูงสุด 285.00 ร.ท.ก.
ปริมาณน้ำที่ระดับเก็บกัก 112 ล้าน ลบ.ม.ปริมาณน้ำที่ระดับเก็บกักสูงสุด 112 ล้าน ลบ.ม.
อาณาเขตรับน้ำ 2,700 ตร.กม. พื้นที่อ่าง ฯ ที่ระดับเก็บกักสูงสุด 19 ตร.กม. ปริมาณฝนเฉลี่ย 1,200 มม./ปี
Service  Spillway ขนาด 1.25 x 2.00 ม. ระบายน้ำได้ 12.00 ลบ.ม./วินาที
ทางระบายน้ำฉุกเฉิน ขนาด 13.00 x 8.00 ม. ระบายน้ำได้ 3,000 ลบ.ม./วินาที
คลองส่งน้ำสายใหญ่ฝั่งขวา ยาว 40.30 กม. ปริมาณน้ำผ่านเต็มที่ 25.00 ลบ.ม./วินาที คลองซอยและคลองแยกซอย 31 สาย ยาวรวม 71.60 กม.
เขื่อนกิ่วลมขณะก่อสร้างถูกใช้เป็นฉากของเรื่องสั้นชุดชาวเขื่อนโดย มนันยา มีเนื้อหาเกี่ยวข้องกับชีวิตของข้าราชการกรมชลประทานและเหล่าคนงานก่อสร้าง เธอได้รับแรงบันดาลใจในการแต่งจากการติดตามสามีของเธอที่เป็นหนึ่งในข้าราชการควบคุมการก่อสร้าง เรื่องสั้นถูกตีพิมพ์เป็นตอนๆ ในนิตยสาร สตรีสาร และต่อมาได้มีการรวมเล่มเป็นหนังสือ 3 เล่ม ในชื่อ ชาวเขื่อน, เอ แมน คอลด์ เป๋ง และ ลาก่อนกิ่วลม
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
กิ่วลม
สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองลำปาง
อมรรตยะ เสน

อมรรตยะ กุมาร เสน (Amartya Kumar Sen; অমর্ত্য কুমার সেন Ômorto Kumar Shen) นักเศรษฐศาสตร์ ได้รับรางวัลโนเบลสาขาเศรษฐศาสตร์ เมื่อ พ.ศ. 2541
== ประวัติ ==
เป็นชาวอินเดีย เกิดเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 ที่เมืองศานตินิเกตัน  และได้เข้าศึกษาใน วิทยาลัยเพรสซิเดนซี อินเดีย จากนั้นศึกษาต่อด้านเศรษฐศาสตร์-ปรัชญาในระดับปริญญาโทและปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ประเทศอังกฤษ และเคยดำรงตำแหน่งเป็นศาสตราจารย์ในมหาวิทยาลัยหลายแห่ง อาทิ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ประเทศสหรัฐอเมริกา มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ โรงเรียนเศรษฐศาสตร์และการบริหารรัฐกิจแห่งลอนดอน (London School of Economics and Political Science) ประเทศอังกฤษ
== ผลงาน ==
อมรรตยะ เสน เป็นผู้คิดทฤษฎีด้านการเลือกทางสังคมและความเสมอภาค และผลงานของเขาหลายเรื่องได้เน้นวิเคราะห์ความสัมพันธ์ของการพัฒนาคุณภาพชีวิตและการพัฒนาด้านเศรษฐกิจควบคู่กันไป ทำให้ได้รับการยอมรับว่าเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านเศรษฐศาสตร์การพัฒนาคนหนึ่งของโลก
เขาเสนอวิธีการมองปัญหา และแก้ปัญหาความอับจนที่ครอบคลุม โดยเสนอว่าการมีรายได้เพิ่มเป็นเพียงองค์ประกอบหนึ่ง ของการแก้ปัญหาความยากจน ที่สำคัญกว่าคือ ทำอย่างไรจึงจะช่วยสร้างความสามารถให้แก่ผู้คนโดยตรง เพื่อให้เขามีเสรีภาพที่จะเลือกชีวิตที่เขาต้องการ
เขาเป็นหนึ่งในนักวิชาการที่มีส่วนสำคัญในการทำโครงร่างรายงานการพัฒนาคน จัดทำโดยโครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ ซึ่งเสนอแนวคิดด้านเศรษฐศาสตร์และสังคม เพื่อเป็นมาตรวัดปัญหาความยากจนและความไม่เท่าเทียมกันในสังคม ผลงานโดดเด่นและสามารถนำมาประยุกต์ปฏิบัติเพื่อช่วยเหลือและพัฒนาสังคมได้จริง กระทั่งอมรรตยะ เสน ได้รับรางวัลโนเบลสาขาเศรษฐศาสตร์ ใน พ.ศ. 2541
== อ้างอิง ==
อมาตยา เซน นักเศรษฐศาสตร์รางวัลโนเบลกับทฤษฎีพัฒนาคนให้มีสุข
คิดใหม่ เรื่องการแก้ปัญหาความอับจน (ความยากจน)  
อมาตยา เซน A Great Man in Economics
ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาเศรษฐศาสตร์
นักเศรษฐศาสตร์ชาวอินเดีย
บุคคลจากรัฐเบงกอลตะวันตก
ชาวเบงกอล
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์
บุคคลจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
บุคคลจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์
บุคคลจากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด
บุคคลจากวิทยาลัยเศรษฐศาสตร์และรัฐศาสตร์แห่งลอนดอน
Scorpions

redirect สกอร์เปียนส์
ธีระ ห้าวเจริญ

พลเรือเอก ธีระ ห้าวเจริญ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม สมัย พล.อ.สุรยุทธ์ จุลานนท์ และเป็นอดีตสมาชิกวุฒิสภา อดีตราชองครักษ์พิเศษ  และอดีตผู้บัญชาการทหารเรือ
== ประวัติ ==
เกิดเมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2483 เป็นบุตรของนาวาโท กระวี กับนางพยงค์ ห้าวเจริญ เข้ารับการศึกษาที่ โรงเรียนเซนต์คาเบรียล และโรงเรียนนายเรือ ต่อด้วย โรงเรียนปราบเรือดำน้ำ สหรัฐอเมริกา และโรงเรียนเสนาธิการทหารเรือ ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับคุณหญิงมัญชุมาศ ห้าวเจริญ (สกุลเดิม สุทธิวารี) มีบุตร 1 คน คือ นายเกล้า ห้าวเจริญ
== การรับราชการ ==
พ.ศ. 2518 เป็นผู้บังคับการเรือหลวงช้าง ต่อมาในปี พ.ศ. 2521 เป็นนายธงผู้บัญชาการทหารเรือและในปี พ.ศ. 2526 นายทหารฝ่ายเสนาธิการประจำเสนาธิการทหารเรือ ต่อมาขยับเป็นนายทหารฝ่ายเสนาธิการ ประจำผู้บัญชาการทหารรเรือในปี พ.ศ. 2527 ในปี พ.ศ. 2529 ผู้ช่วยทูตฝ่ายทหารรเรือ ประจำสถานเอกอัครราชทูตไทย ณ กรุงวอชิงตัน สหรัฐอเมริกา พ.ศ. 2533 เลขานุการกองทัพเรือ ในปี พ.ศ. 2535 เป็นรองผู้บัญชาการโรงเรียนนายเรือ และขยับเป็นผู้บัญชาการวิทยาลัยการทัพเรือ ในปี พ.ศ. 2536 ต่อมาในปี พ.ศ. 2537 ผู้ช่วยเสนาธิการทหารเรือฝ่ายยุทธบริการ ก่อนจะมาเป็น รองเสนาธิการทหารเรือ ในปี พ.ศ. 2538 และขยับเป็นเสนาธิการทหารเรือ ในปี พ.ศ. 2539 ต่อมาในปี พ.ศ. 2540 เป็นรองผู้บัญชาการทหารเรือ และตำแหน่งสูงสุดคือ เป็นผู้บัญชาการทหารเรือ พ.ศ. 2541 - 2543
== การเมือง ==
เป็น สมาชิกวุฒิสภา ช่วงปี พ.ศ. 2539-2542 และปี พ.ศ. 2549 หลังการรัฐประหาร ได้เข้าเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม สมัย พล.อ.สุรยุทธ์ จุลานนท์ 
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
=== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย ===
=== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ ===
* พ.ศ. 2533 - 80x80px ลีเจียนออฟเมอริต ชั้นนายทหาร 
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ประวัติจากรัฐบาลไทย
ประวัติจาก ผู้จัดการออนไลน์ 
ประวัติคณะรัฐมนตรี จาก กรุงเทพธุรกิจ 
ทหารเรือชาวไทย
ผู้บัญชาการทหารเรือไทย
สมาชิกวุฒิสภาไทยแบบแต่งตั้ง
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมไทย
บุคคลจากโรงเรียนนายเรือ
บุคคลจากโรงเรียนเสนาธิการทหารเรือ
บุคคลจากวิทยาลัยการทัพเรือ
บุคคลจากโรงเรียนเซนต์คาเบรียล
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ. (ฝ่ายหน้า)
ผู้ได้รับเหรียญจักรมาลา
วัดท้ายตลาด

วัดท้ายตลาด อาจหมายถึง:
วัดโมลีโลกยารามราชวรวิหาร พระอารามหลวงชั้นโท ชนิดราชวรวิหาร  (มีชื่อลำลองว่า วัดท้ายตลาด) 
วัดท้ายตลาด (จังหวัดอุตรดิตถ์) ตำบลท่าอิฐ อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์
วัดท้ายตลาด (จังหวัดเพชรบุรี) ตำบลเขาย้อย อำเภอเขาย้อย จังหวัดเพชรบุรี