pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
คว็อน ยู-รี

คว็อน ยู-รี (Kwon Yu-ri; ; เกิด 5 ธันวาคม ค.ศ. 1989) หรือชื่อในการแสดงว่า ยูรี (Yuri) เป็น 1 ในสมาชิกเกิร์ลกรุปของเกาหลีใต้ เกิลส์เจเนอเรชัน โดยรับตำแหน่งนักร้องสนับสนุน ภาพลักษณ์เสริมและนักเต้นนำ ยูรีเข้าสู่สังกัด เอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ จากการประกวดเต้นเมื่อ ค.ศ. 2001 โดยเธอได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับ 1 ทางต้นสังกัดจึงรับเธอเข้าเป็นศิลปินฝึกหัดจนใน ค.ศ. 2007 ก็ได้เดบิวต์ในนามเกิลส์เจเนอเรชัน อีกทั้งมีความสามารถในการแต่งเพลง โดยเพลงแรกในชีวิตที่เธอแต่งได้บรรจุอยู่ในมินิอัลบั้มชุดที่ 3 ฮูต ในชื่อเพลงว่า "Mistake" ซึ่งเป็นแนวบัลลาด
== ประวัติ ==
เธอสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมปลายนึงกกใน ค.ศ. 2008  และจบการศึกษามหาวิทยาลัยจุงอังพร้อมกับเพื่อนสมาชิกคนอื่น ซึ่งได้แก่ ซูยอง กับซึงรี แห่งวงบิ๊กแบง หรือชื่อในการแสดงว่า ยูรี เป็น 1 ในสมาชิกเกิร์ลกรุปชื่อดังของเกาหลีใต้ เกิลส์เจเนอเรชัน โดยรับตำแหน่งนักร้องเสริม แร็ปเปอร์และนักเต้นนำ
เข้าสู่สังกัด เอสเอ็มเอ็นเตอร์เทนเมนต์ จากการประกวดเต้นเมื่อ ค.ศ. 2001 โดยเธอได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับ 1 ทางต้นสังกัดจึงรับเธอเข้าเป็นศิลปินฝึกหัดจนใน ค.ศ. 2007 ก็ได้เดบิวต์ในนาม Girls' Generation นอกจากจะมีความสามารถทางการเต้นในระดับสูงแล้ว ยังเป็นสมาชิกที่มีความสามารถทางการสายเต้นของวงอีกด้วย อีกทั้งมีความสามารถในการแต่งเพลง เพลงแรกในชีวิตที่เธอแต่งได้บรรจุอยู่ในมินิอัลบั้มชุดที่ 3 ฮูต ในชื่อเพลงว่า "Mistake" ซึ่งเป็นแนวบัลลาด
== ผลงานเพลง ==
=== อีพี ===
=== ซิงเกิล ===
== ผลงานการแสดง ==
=== ภาพยนตร์  ===
===ละครโทรทัศน์===
=== รายการเรียลลิตี ===
== รางวัลและการเสนอชื่อ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ไอดอลหญิงชาวเกาหลีใต้
นักร้องป็อปหญิงชาวเกาหลีใต้
พุทธศาสนิกชนชาวเกาหลีใต้
สมาชิกของเกิลส์เจเนอเรชัน
บุคคลจากโคยัง
ศิลปินสังกัดเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยจุงอัง
Nepenthes × mirabilata

Nepenthes × mirabilata (เป็นการผสมคำระหว่าง mirabilis และ alata) เป็นลูกผสมตามธรรมชาติของ N. alata และ N. mirabilis
N. × mirabilata ถูกจัดเป็นลูกผสมตามธรรมชาติอยู่ใน Guide to Nepenthes Hybrids (คู่มือลูกผสมตามธรรมชาติของหม้อข้าวหม้อแกงลิง)  (1995) ลูกผสมนี้ถูกจำกับวงอยู่ในเขตมินดาเนา ประเทศฟิลิปปินส์ ซึ่งเป็นที่เดียวที่พ่อและแม่กระจายพันธ์ซ้อนทับกันอยู่
== อ้างอิง ==
CP Database: Nepenthes × mirabilata
หม้อข้าวหม้อแกงลิง
ลูกผสม
Nepenthes × bauensis

Nepenthes × bauensis (ได้ชื่อตามเมืองเบา รัฐซาราวัก) เป็นลูกผสมตามธรรมชาติระหว่าง N. gracilis และ N. northiana
N. × bauensis มีลักษณะกึ่งกลางระหว่างพ่อกับแม่ ขึ้นเป็นกอเถาคล้าย N. gracilis แต่มีใบและลำต้นที่ใหญ่กว่า ส่วนที่คล้าย N. northiana แสดงออกให้เห็นที่ลักษณะของหม้อ โดยเฉพาะเพอริสโตมที่กว้างกว่า N. gracilis และมีขีดสีแดง หม้อสูงถึง 15 ซม. มีสีเขียวซีดจนถึงแดงอมม่วง
N. × bauensis เป็นพืชพื้นราบ เติบโตสูงจากระดับน้ำทะเล 100 ม. พบบนพื้นดินและริมหนองน้ำที่ล้อมรอบด้วยผาหินปูนที่มี N. northiana อาศัยอยู่
ลูกผสมนี้พบได้ยาก N. × bauensis เป็นหนึ่งในสามลูกผสมตามธรรมชาติของ N. northiana, ชนิดอื่นๆคือ N. × cincta ที่ผสมกับ N. mirabilis
ไฟล์:Nepenthes bauensis11.jpg|หม้อล่าง
ไฟล์:Nepenthes bauensis22.jpg|หม้อบน
== อ้างอิง ==
Lee, C. C. 2004. Nepenthes. In: Sarawak Bau Limestone Biodiversity. H.S. Yong, F.S.P. Ng and E.E.L. Yen (eds). The Sarawak Museum Journal Vol. LIX, No. 80; Special Issue No. 6: 71-77.
WildBorneo: Nepenthes × bauensis 
หม้อข้าวหม้อแกงลิง
น้ำปู๋

น้ำปู๋ หรือ น้ำปู เป็นเครื่องปรุงรสที่สำคัญในอาหารไทยภาคเหนือ ทำจากปูนา โดยนำปูนาที่ล้างสะอาด ใส่ครกตำกับตะไคร้ เพื่อดับกลิ่นคาว อาจใส่ใบขมิ้น ใบมะกอกหรือใบฝรั่งด้วยก็ได้ น้ำที่ได้นำมากรองกากออก นำมาเคี่ยวให้ข้น ใส่เกลือ น้ำมะกรูด น้ำปู๋ที่เคี่ยวจนได้ที่แล้วจะเป็นสีดำ ข้นหยดลงบนใบมะม่วงแล้วไม่ไหล ทางจังหวัดน่าน มีน้ำปู๋ที่เรียกน้ำปู๋พริก ซึ่งใส่พริกป่นกับกระเทียมลงในน้ำปู๋ที่เคี่ยวจนเกือบแห้ง แล้วเคี่ยวต่อจนได้ที่ น้ำปู๋เป็นเครื่องปรุงรสที่สำคัญของอาหารไทยภาคเหนือ ใช้แทนกะปิ น้ำปลา ปลาร้า และเป็นส่วนประกอบสำคัญของน้ำพริกน้ำปู๋ ส้มตำ และใช้ปรุงรสในส้าหรือยำชนิดต่าง ๆ
== อ้างอิง ==
สิริรักษ์ บางสุด และพลวัฒน์ อารมณ์. โอชะล้านนา. กรุงเทพฯ : แสงแดด, 2558, หน้า 89–91.
อาหารไทยภาคเหนือ
เครื่องปรุงรส
Nepenthes northiana

Nepenthes northiana หรือ Miss North's Pitcher-Plant เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของเกาะบอร์เนียว ขึ้นที่ระดับความสูง 0 ถึง 500 ม.จากระดับน้ำทะเล ชื่อ northiana ถูกตั้งเป็นเกียรติแก่มาร์เรียนน์ นอร์ท (Marianne North) ผู้วาดภาพหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดนี้เป็นคนแรก N. northiana เป็นหนึ่งในหม้อข้าวหม้อแกงลิงที่มีชื่อเสียงและถูกค้นพบช่วงครึ่งหล้งของศตวรรษที่ 19 ทำให้รัฐซาราวักมีชื่อเสียงในด้านพืชต่างแดนที่น่าตื่นเต้น
== ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ ==
N. northiana เป็นไม้เลื้อยไต่ ลำต้นอาจยาวถึง 10 ม. มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 15 มม. ปล้องยาว 25 ซม.เป็นทรงกระบอกถึงสามเหลี่ยม เมื่อตัดขวาง

ใบคล้ายกระดาษ ไร้ก้านถึงกึ่งมีก้านใบ แผ่นใบรูปขอบขนาน-รูปไข่กลับ ยาว 40 ซม.กว้าง 10 ซม. ปลายแหลม สอบเรียวไปทางฐาน ฐานหุ้มลำต้นเล็กน้อย และเป็นครีบปีกหนึ่งคู่ มีเส้นใบตามยาวมากกว่า 4 เส้นในแต่ละด้านของเส้นกลางใบ เส้นใบแบบขนนกไม่ชัดนัก มีต่อมน้ำต้อย 30 ถึง 60 ต่อมที่ใต้แผ่นใบ สายดิ่งอาจยาวถึง 100 ซม.
หม้อล่างและหม้อใบกระจุกทรงรูปไข่ บางครั้งอาจเป็นทรงกระบอกในครึ่งบน มีขนาดใหญ่ สูงถึง 40 ซม. กว้าง 15 ซม. สามารถจุของเหลวได้ถึงหนึ่งควอร์ต (946 ml) มีปีกตะเข็บหนึ่งคู่ (≤15&nbsp;มม.) ด้านหน้าของหม้อ ปากรูปไข่ยกตัวเฉียงไปด้านหลัง เพอริสโตมแผ่ไปด้านข้างกว้างเป็นพิเศษ (กว้าง ≤25&nbsp;มม.) ขอบเป็นคลื่น ขอบด้านในมีฟันแยกกัน สั้น ฝารูปไข่ถึงรูปขอบขนาน ไม่มีรยางค์ ปลายแหลม มีเดือยเดี่ยว (ยาว ≤20&nbsp;มม.) ที่ใกล้ฐานฝา หม้อบนคล้ายหม้อล่าง แต่เป็นรูปกรวย ปีกตะเข็บลดรูปลงเหลือแค่สัน
N. northiana มีช่อดอกแบบกระจะ ก้านช่อดอกยาว 60 ซม.ขณะที่แกนกลางยาว 40 ซม. ในช่อดอกเพศผู้จะสั้นกว่า ก้านดอกมักมีสองดอก ยาว 50 มม. เมล็ดค่อนข้างจะผิดแบบไปจากสกุลที่มีรยางค์สั้น เอ็มบริโอมีขนาดใหญ่ ผิวเหมือนเนื้อไม้ โครงสร้างนี้จะช่วยปกป้องเมล็ดจากการแพร่กระจายพันธุ์โดยลมไปในที่ไกลๆ ไม่มีสิ่งปกคลุม

ลำต้นและใบมีสีเขียวอ่อน หม้อสีแกมเขียว-ขาว มีจุดสีแดง เพอริสโตมสีขาวถึงแดงมีขีดสีเข้ม
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Danser, B.H. 1928. 10. Nepenthes decurrens MACF. In: The Nepenthaceae of the Netherlands Indies. Bulletin de Jardin de Botanique, Buitenzorg, Série III, 9(3–4): 249–438.
Danser, B.H. 1928. 31. Nepenthes Northiana HOOK. F. In: The Nepenthaceae of the Netherlands Indies. Bulletin de Jardin de Botanique, Buitenzorg, Série III, 9(3–4): 249–438.
หม้อข้าวหม้อแกงลิง
แกงมัสมั่น

แกงมัสมั่น เป็นอาหารประเภทแกงที่ได้รับอิทธิพลมาจากอาหารมลายู ชาวไทยมุสลิมเรียกแกงชนิดนี้ว่า ซาละหมั่น แกงมัสมั่นแบบมุสลิมไทยออกรสหวานในขณะที่ตำรับดั้งเดิมของชาวมุสลิมออกรสเค็มมัน ในไทยมีวิธีการทำสองแบบคือ แบบไทย น้ำพริกแกงมี พริกแห้ง ข่า ตะไคร้ หอม กระเทียม ลูกผักชี ยี่หร่า ดอกจันทน์ กานพลู ปรุงรสให้หวานนำ เค็มและอมเปรี้ยว เป็นแกงมีน้ำมากเพื่อรับประทานกับข้าว อีกแบบเป็นแบบมุสลิม น้ำขลุกขลิก ใช้จิ้มขนมปังหรือโรตี ในน้ำพริกแกงไม่ใส่ข่า ตะไคร้ ส่วนผสมที่เป็นพริกแห้ง หอม กระเทียม ถั่วลิสงจะทอดก่อน ใส่ผงลูกผักชี ยี่หร่า ใส่มันฝรั่ง บางสูตรใส่มะเขือยาว ก่อนจะมีมันฝรั่งมาปลูกแพร่หลายในไทย จะนิยมใส่มันเทศ สันนิษฐานว่าคำว่า "มัสมั่น" มาจากภาษาเปอร์เซียคำว่า  مسلمان (มุสลิมมาน) ซึ่งหมายถึง ชาวมุสลิม
แกงมัสมั่นจัดเป็นอาหารชนิดแรกที่ปรากฏในกาพย์เห่เรือชมเครื่องคาวหวาน พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ในช่วงต้นกรุงรัตนโกสินทร์ ความว่า
แกงมัสมั่นแบบชาวมุสลิมปักษ์ใต้ ต่างจากการปรุงแกงมัสมั่นของชาวไทยภาคกลางคือ จะไม่ทำเป็นน้ำพริกแกงมัสมั่น แต่จะผสมลูกผักชีป่น ยี่หร่าป่น พริกป่นอินเดียและพริกไทยป่นไว้เป็นผงเครื่องแกง จากนั้นจึงนำลงไปผัดกับน้ำมันที่เจียวหัวหอมแล้ว  ส่วนแกงมัสมั่นแบบมลายู-ชวา จะใส่กานพลู อบเชย ลงไปผัดกับน้ำมันและหอมแดงจนหอม แล้วจึงใส่พริกป่นอินเดีย ลูกผักชีป่น ยี่หร่าป่น พริกไทยป่นลงไปผัดให้เข้ากัน นอกจากนั้นยังใส่มะพร้าวคั่ว ผงขมิ้น ดอกไม้จีนและหน่อไม้จีนด้วย
เว็บไซต์ CNNGo ได้จัดอันดับ 50 เมนูอาหารที่อร่อยที่สุดในโลกโดยการลงคะแนนเสียงทางเฟซบุ๊ก ปรากฏว่า แกงมัสมั่นได้รับเลือกให้เป็นอาหารที่อร่อยที่สุดในโลก
== ดูเพิ่ม ==
แกงที่ได้รับอิทธิพลจากชาติอื่น
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ญดา ศรีเงินยวง; ชนิรัตน์ สำเร็จ, แกงไทย, 300 หน้า, กรุงเทพฯ: แสงแดด, ตุลาคม 2556, 
David Thompson, Classic Thai Cuisine, 145 pages, Berkeley, California: Ten Speed Press, September 1993, 
Joe Cummings, Lonely Planet World Food Thailand, 288 pages, London: Lonely Planet Publications, March 2000, 
แกง
อาหารจากเนื้อไก่
อาหารจากเนื้อวัว
อาหารไทย
แฮกเกอร์สเปซ

แฮกเกอร์สเปซ (hackerspace) หรือ แฮกสเปซ (hackspace) (จากคำว่า "แฮกเกอร์" และ "สเปซ") คือพื้นที่ทางกายภาพที่คนที่มีความสนใจร่วมกัน โดยมากเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี ศิลปะดิจิทัล หรือ ศิลปะอิเล็กทรอนิกส์ สามารถพบปะกัน เข้าสังคม และทำงานร่วมกัน แฮกเกอร์สเปซนั้นเหมือนเป็นห้องปฏิบัติการ ห้องทำงาน โรงช่าง หรือ ห้องศิลปะ ของชุมชน ที่เปิดให้คนจากหลากหลายภูมิหลัง ได้สามารถเจอกัน และแบ่งปันความรู้และทรัพยากรต่าง ๆ เพื่อสร้างสิ่งต่าง ๆ ด้วยกัน
รายได้หลักของแฮกเกอร์สเปซมาจากค่าธรรมเนียมสมาชิก แฮกเกอร์สเปซบางที่ยังรับการสนับสนุนจากภายนอกด้วย
== กิจกรรม ==
กิจกรรมโดยทั่วไปในแฮกเกอร์สเปซนั้นรวมถึง:
การเรียนและแบ่งปันความรู้
การนำเสนอและบรรยาย
กิจกรรมทางสังคม รวมถึงเกมและงานสังสรรค์ ปาร์ตี้
งานของโครงการส่วนบุคคลหรือโครงการกลุ่ม
แฮกเกอร์สเปซเตรียมโครงสร้างพื้นฐานที่จำเป็นสำหรับกิจกรรมเหล่านี้ เช่น ห้อง อาหารและเครื่องดื่ม ไฟฟ้า คอมพิวเตอร์เซิร์ฟเวอร์และเครือข่ายภายใน อินเทอร์เน็ต อุปกรณ์เครื่องเสียง เครื่องฉายภาพวิดีโอ เครื่องเกม อุปกรณ์ช่าง และอุปกรณ์อื่น ๆ
กิจกรรมที่สามารถทำได้นั้นถูกจำกัดโดยเครื่องมือที่มีในแต่ละแฮกเกอร์สเปซ ด้วยจำนวนสมาชิกและความสามารถในการจัดหาเครื่องมือของแฮกเกอร์สเปซที่เติบโดขึ้นทั่วโลก ความสามารถของแฮกเกอร์สเปซก็เติบโตขึ้นไปด้วย:
งานโครงการ DIY เล็ก ๆ
พัฒนาโครงการโอเพนซอร์สฮาร์ดแวร์ที่มีอยู่แล้วหรือโครงการใหม่
งานประดิษฐ์ส่วนตัวหรืองานกลุ่ม
งานโครงการศิลปะ เช่น จลนศิลป์ หรือ ศิลปะเชิงความเคลื่อนไหว (kinetic art)
การพัฒนาเกมและแอนิเมชัน
== ตัวอย่างแฮกเกอร์สเปซ ==
bangspace บนถนนเอกมัย กรุงเทพ
C4 ใน โคโลญ
c-base ใน เบอร์ลิน
Metalab ใน เวียนนา
NYC Resistor ใน นครนิวยอร์ก
Noisebridge ใน ซานฟรานซิสโก
HackerDojo ใน เมาเทนวิว แคลิฟอร์เนีย
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Hackerspaces.org  มีรายการแฮกเกอร์สเปซทั่วโลก
The Hackspace Foundation มูลนิธิแฮกเกอร์สเปซ
Hackers need space to innovate - The Irish Times - October 24, 2008
DIY Freaks - Wired - March 29, 2009
Hackers seek physical space outside the virtual world - The Irish Times - April 10, 2009
Where tinkerers take control of technology - Washington Post - April 19, 2009
People Doing Strange Things With Soldering Irons: A Visit to Hackerspace - Xconomy - May 22, 2009
DIY Gadgetry - BBC News - June 19, 2009
ชมรม
ศูนย์ชุมชน
จลนศิลป์

จลนศิลป์ เป็นศิลปะที่ประกอบด้วยชิ้นส่วนเคลื่อนที่หรือขึ้นอยู่กับการเคลื่อนไหวเพื่อให้ชิ้นงานนั้น 'ออกฤทธิ์' สร้างผลกระทบ ชิ้นส่วนเคลื่อนไหวมักได้รับพลังจากลม มอเตอร์ หรือจากผู้สังเกต
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
Frank Popper Origins and Development of Kinetic Art, Studio Vista and New York Graphic Society, 1968
Frank Popper, Kinetics, Arts Council of Great Britain, 1970
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Kineticus - Database of kinetic artists by Bernward Frank.
Kinetic Art Organization (KAO)  - KAO - Largest International Kinetic Art Organisation (Kinetic Art film and book library, KAO Museum planned)
ประเภทศิลปะ
ศิลปะสมัยใหม่
ศิลปะร่วมสมัย
การเคลื่อนที่
ประเภทประติมากรรม
แกงกะหรี่

แกงกะหรี่ (கறி) เป็นอาหารประเภทแกงที่ได้รับอิทธิพลจากแกงแบบมัสล่าหรือแกงกุรุหม่าของอินเดียใต้ ซึ่งมีน้ำมากกว่าแกงกุรุหม่าทางอินเดียเหนือ เครื่องเทศหลักที่ใช้ในแกงกะหรี่แบบอินเดีย-ปากีสถาน ได้แก่ ลูกผักชี ยี่หร่า พริกป่นอินเดีย พริกไทยป่น ขมิ้น ลูกกระวานเทศ กานพลู อบเชย นิยมโรยหน้าด้วยใบสำมาหลุย ถ้าเป็นกะหรี่ไก่เพิ่มลูกซัด แกงกะหรี่ปูเพิ่มโป๊ยกั้ก
== อ้างอิง ==
อาหารมุสลิม. กทม. แสงแดด. พ.ศ. 2547. หน้า 14
== ดูเพิ่ม ==
Curry Club Indian Restaurant Cookbook, Piatkus, London — ISBN 0-86188-378-0 & ISBN 0-86188-488-4 (1984 to 2009)
K.T. Achaya. A Historical Dictionary of Indian Food (Delhi: Oxford University Press) 1998
Pat Chapman India: Food & Cooking, New Holland, London — ISBN 978-1-84537-619-2 (2007)
Indian Food: A Historical Companion]. (Delhi: Oxford University Press) 1994
New Curry Bible, republished by John Blake Publishers	 ISBN 978-1-84358-159-8 (2005)
David Burton. The Raj at Table (London: Faber & Faber) 1993
Pat Chapman’s Curry Bible, Hodder & St — ISBN 0-340-68037-7 & ISBN 0-340-68037-7 & ISBN 0340 68562 X & ISBN 0-340-68562-X (1997)
E.M. Collingham. Curry: A biography (London: Chatto & Windus) 2005
Madhur Jaffrey. An Invitation to Indian Cooking (London: Penguin) 1975
Petit Plats Curry, Hachette Marabout, Paris — ISBN 2-501-03308-6 (2000)
แกง
อาหารไทย
อาหารมาเลเซีย
อาหารญี่ปุ่น
อาหารอินเดีย
อาหารอินโดนีเซีย
บรรพศิลป์

บรรพศิลป์ หรือ อนารยศิลป์ (Primitive art หรือ Tribal art)  เป็นคำศัพท์กว้างๆ ที่ใช้บรรยายวัตถุหรือสิ่งที่สร้างโดยชนพื้นเมืองผู้มีวัฒนธรรมแบบดั้งเดิม (Primitive culture) ที่อาจจะเรียกว่า  “'Ethnographic art” หรือ  “Arts Primitive” (“บรรพศิลป์”) บรรพศิลป์แบ่งออกเป็นสามกลุ่ม
:* ศิลปะแอฟริกัน
:* ศิลปะโลกใหม่ หรือ ศิลปะอเมริกา (ไม่ใช่ “ศิลปะอเมริกัน”)
:* ศิลปะโอเชียเนีย
== นิยามและลักษณะ ==
“บรรพศิลป์” อาจจะถือว่าเป็นศิลปะพื้นบ้านที่มักจะเป็นศิลปะที่มีความสำคัญทาง ประเพณี/ศาสนาที่เกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมเฉพาะของชนเผ่าใดชนเผ่าหนึ่ง โดยทั่วไปแล้วก็จะเป็นศิลปะที่เกิดขึ้นในท้องถิ่นที่ห่างไกลออกไป และจะเป็นศิลปะที่คำนึงถึงหัวข้อที่ทำ และ ฝีมือในการสร้างจากประชาคมกลุ่มเล็ก (ชนเผ่า) ที่มักจะไม่มีประเพณีการอ่านการเขียน
“บรรพศิลป์” ที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดมาจากทวีปอเมริกา (ตัวอย่างเช่นงานของอินนิวอิท, อเมริกันอินเดียนเกรตเพลน (Plains Indians--อเมริกันอินเดียนจากตอนกลางของสหรัฐอเมริกา) และจากดินแดนที่ห่างไกลจากผู้คนในอเมริกากลาง และ อเมริกากลางใต้), โอเชียเนีย (โดยเฉพาะจากออสเตรเลีย, เมลานีเซีย, นิวซีแลนด์ และ โพลีนีเซีย) และ แอฟริกาซับซาฮารา ลักษณะของสังคมที่สร้างศิลปะตระกูลนี้ก็ได้แก่:
:* สังคมที่แยกจากสังคมอารยธรรมหลักของยุโรป, แอฟริกาเหนือ หรือ เอเชียทั้งทางที่ตั้ง, ทางการเมือง และทางเศรษฐกิจ
:* สังคมที่ใช้ประเพณีมุขปาฐะ (oral tradition) เป็นหลัก ไม่มีการอ่านการเขียน
:* สังคมขนาดเล็กและเป็นอิสระที่มักจะอยู่ในรูปของหมู่บ้านที่มีประชากรราวสองสามร้อยคนและการติดต่อสัมพันธ์แบบตัวต่อตัวโดยตรงโดยปราศจากการจัดระเบียบสังคม (social organization) หรือมารยาทการสังคมที่วางไว้อย่างเป็นทางการ
:* งานจำนวนน้อย/เชี่ยวชาญศิลปะเฉพาะทาง
:* สังคมล่าสัตว์-เก็บพืชผัก (Hunter-gatherer) ที่ดำรงชีวิตแบบยังชีพ หรือ ถ้าทำการเกษตรก็เป็นการเกษตรขนาดเล็กระดับพอกิน
:* ขาดเทคโนโลยีที่เกินไปกว่าเครื่องมือง่ายๆ ที่อาจจะทำจากหินแทนที่จะเป็นโลหะ
:* สังคมที่มีแทบจะไม่มีการเปลี่ยนแปลงทางวัฒนธรรมจนมาถึงก่อนหน้าที่จะมีการติดต่อกับชาวยุโรป
== อ้างอิง ==
== บรรณานุกรม ==
Edmund Snow Carpenter, The Tribal Terror of Self-Awareness. In Paul Hockings (editor), Principles of Visual Anthropology, 1975, pages 451–461.
Dennis Dutton, Tribal            Art and Artifact . Journal of Aesthetics and Art Criticism,            51(1):13–21, Winter 1993.
Dennis Dutton, Mythologies            of Tribal Art . African Arts, 28(3):32–43, Summer 1995.
== ดูเพิ่ม  ==
ศิลปะคนนอก
ศิลปะไร้มายา
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Tribal Art Magazine
Tribal Arts magazine
Tribal Art Brokers , Australia
Paleobree  — Tribal Art Information Service
Tribal Art Gallery, San Francisco, USA
TAD: Tribal Art and Design Gallery, Santa Fe, USA
Tribal arts  Great Britain.
ศิลปะ
จิตรกรรม
ประติมากรรม
ปรัชญาศิลปะ
*
ภาพพิมพ์หิน

ภาพพิมพ์หิน หรือ กลวิธีพิมพ์หิน (Lithography) “Lithography” มาจากภาษากรีกว่า “λίθος” (lithos) ที่แปลว่า “หิน” สมาสกับคำว่า “γράφω” (graphο) ที่แปลว่า “เขียน” คือเทคนิคการพิมพ์ที่ใช้หินปูนพิมพ์หิน (lithographic limestone) หรือแผ่นโลหะที่มีผิวเรียบ เดิมเทคนิคการพิมพ์ใช้น้ำมันหรือไขมัน แต่ในสมัยใหม่ภาพสร้างขึ้นโดยการใช้พอลิเมอร์ทำปฏิกิริยากับแผ่นพิมพ์อะลูมิเนียม พื้นผิวที่ราบเรียบแบ่งออกเป็น
บริเวณซับน้ำ (Hydrophilic) ที่ซับฟิล์มหรือน้ำขณะที่ยังชื้น แต่ไม่ซับหมึก
บริเวณ ต้านน้ำ (Hydrophobic) ที่ซับหมึกเพราะเป็นบริเวณที่มีแรงดึงของผิว (surface tension) สูงกว่าบนบริเวณของภาพที่มันกว่าที่ยังคงแห้งเพราะน้ำจะไม่เกาะตัวในบริเวณที่มัน
กระบวนการทำภาพพิมพ์หินค่อนข้างจะแตกต่างกับการพิมพ์แกะลาย (Intaglio printmaking) ที่แผ่นพิมพ์จะได้รับการแกะหรือทำเป็นลายเช่นในการทำภาพพิมพ์มัชฌิมรงค์ (Mezzotint) ที่จะทำเป็นร่องให้ซับหมึก หรือในการทำภาพพิมพ์แกะไม้ และใช้หมึกที่ไม่ใช่หมึกกันน้ำทาบนผิวส่วนที่นูนที่เป็นตัวอักษรหรือภาพก่อนที่จะทำการพิมพ์
ภาพพิมพ์หินเป็นเทคนิคที่ประดิษฐ์ขึ้นโดยนักเขียนชาวบาวาเรีย อล็อยส์ เซอเนอเฟลเดอร์ ในปี ค.ศ. 1796 เพื่อใช้เป็นการลดต้นทุนในการพิมพ์งานศิลปะ ภาพพิมพ์หินสามารถใช้ในการพิมพ์ตัวอักษรหรืองานศิลปะบนกระดาษหรือวัสดุอื่นที่เหมาะสม หนังสือหรือหนังสือพิมพ์ที่พิมพ์เป็นจำนวนมากทั้งหมดในปัจจุบัน ใช้วิธีพิมพ์ที่เรียกว่า “offset lithography” นอกจากนั้นคำว่า “lithography” ก็ยังอาจจะหมายถึง photolithography ซึ่งเป็นเทคนิค microfabrication ที่ใช้ในการทำ integrated circuits และ microelectromechanical systems แม้ว่าเทคนิคที่ใช้จะใกล้เคียงกับการพิมพ์กัดกรด มากกว่าก็ตาม
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ศิลปะตะวันตก
การพิมพ์
ศิลปะสมัยใหม่
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Lithography and other printmaking definitions 
Museum of Modern Art information on printing techniques and examples of prints
The Invention of Lithography , Aloys Senefelder, (Eng. trans. 1911)(a searchable facsimile at the University of Georgia Libraries; DjVu and layered PDF  format)
Theo De Smedt's website, author of "What's lithography"
Extensive information on Honoré Daumier and his life and work, including his entire output of lithographs
Digital work catalog to 4000 lithographs and 1000 wood engravings
Detailed examination of the processes involved in the creation of a typical scholarly lithographic illustration in the 19th century
Nederlands Steendrukmuseum
Delacroix's Faust lithographs at the Davison Art Center, Wesleyan University 
A brief historic overview of Lithography. University of Delaware Library. Includes citations for 19th century books using early lithographic illustrations.
*
การพิมพ์
การออกแบบกราฟิกส์
แลนโซเมโดส์

แลนโซเมโดส์ (L'Anse aux Meadows,  เพี้ยนมาจาก L'Anse-aux-Méduses แปลว่า "หุบผาแมงกะพรุน") เป็นแหล่งโบราณคดีที่ปลายสุดด้านทิศเหนือของเกาะนิวฟันด์แลนด์ ในรัฐนิวฟันด์แลนด์และลาบราดอร์ ประเทศแคนาดา ค้นพบเมื่อ ค.ศ. 1960 เป็นหมู่บ้านของชาวนอร์สที่เป็นที่รู้จักเพียงแห่งเดียวในอเมริกาเหนือนอกจากที่กรีนแลนด์ ถือว่าเป็นตัวอย่างของการติดต่อข้ามมหาสมุทรก่อนสมัยโคลัมบัสที่เป็นที่ยอมรับอย่างกว้างของเพียงแห่งเดียว และมีชื่อเสียงเนื่องจากเป็นไปได้ว่าจะเกี่ยวข้องกับอาณานิคม Vindland ที่ก่อตั้งโดยเลฟ เอริกสันเมื่อประมาณ ค.ศ. 1003 หรืออาจเกี่ยวข้องกับการสำรวจทวีปอเมริกาของชาวนอร์สด้วย
== การค้นพบและความสำคัญ ==
เมื่อ ค.ศ. 1960 Helge Ingstad นักสำรวจชาวนอร์เวย์ และ Anne Stine Ingstad ภรรยา ได้ค้นพบซากของหมู่บ้านชาวนอร์สที่นี่
แลนโซเมโดส์เป็นแหล่งโบราณคดีของนอร์สที่เป็นที่รู้จักเพียงแหล่งเดียวในอเมริกาเหนือนอกเหนือจากที่กรีนแลนด์ และแสดงให้เห็นการสำรวจและตั้งถิ่นฐานโดยชาวยุโรปที่ไกลที่สุดในโลกใหม่ก่อนการเดินทางของคริสโตเฟอร์ โคลัมบัส เกือบ 500 ปี เมื่อ ค.ศ. 1978 ยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนแหล่งโบราณคดีนี้ให้เป็นแหล่งมรดกโลก
== การตั้งถิ่นฐาน ==
การขุดสำรวจทางโบราณคดีมีขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1960 โดยคณะนานาชาติที่นำโดย Anne Stine Ingstad และต่อมาอยู่ภายใต้การควบคุมของ Parks Canada เมื่อคริสต์ทศวรรษ 1970 หลังจากการขุดสำรวจในแต่ละระยะ สถานที่จะถูกกลบฝังอีกครั้งเพื่อปกป้องและอนุรักษ์ทรัพยากรทางวัฒนธรรม
== ระเบียงภาพ ==
ไฟล์:Carlb-ansemeadows-vinland-03.jpg|แลนโซเมโดส์
ไฟล์:Viking landing.jpg|การทดลองนำเรือแบบไวกิงเข้าเทียบฝั่งที่แลนโซเมโดส์ ค.ศ. 2000
ไฟล์:VikingBarracklookingoutside.JPG|มองจากบ้านไวกิง ค.ศ. 2006
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
L'Anse aux Meadows National Historic Site  - official site at Parks Canada
UNESCO
Skálholt Map 
+ 1001wonders.org : World Heritage sites in panophotographies - immersive and interactive panoramic images
แหล่งมรดกโลกในประเทศแคนาดา
แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
การสวมมงกุฎพระนางพรหมจารี (เบลัซเกซ)

การสวมมงกุฎพระนางพรหมจารี (Coronation of the Virgin) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยดิเอโก เบลัซเกซ จิตรกรคนสำคัญชาวสเปนของสมัยบาโรก ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ปราโดในกรุงมาดริดในประเทศสเปน
ภาพ “การสวมมงกุฎพระนางพรหมจารี” ที่เขียนโดยดิเอโก เบลัซเกซ ราวระหว่างปี ค.ศ. 1641 ถึงปี ค.ศ. 1644 เป็นภาพที่อาจจะได้รับการจ้างโดยชาเปลของราชสำนักของเอลิซาเบธแห่งฝรั่งเศส สมเด็จพระราชินีแห่งสเปนใน Real Alcázar of Madrid ภาพนี้เป็นภาพคู่กับภาพพระแม่มารีสำหรับเทศกาลพระแม่มารีโดยจิตรกรชาวเนเปิลส์อันเดรีย วัคคาโร ผู้เป็นแบบสำหรับพระแม่มารีอาจจะเป็นนางแบบคนเดียวกับนางแบบที่เบลัซเกซใช้ในภาพ “วีนัสแห่งโรเคอบี”
== เนื้อหา ==
งานชิ้นนี้เป็นงานทางศาสนาซึ่งตามปกติแล้วไม่ใช่หัวเรื่องหลักของงานเขียนหลักเบลัซเกซผู้ที่ตามปกติแล้วมักจะเขียนภาพเหมือน และเป็นงานเขียนที่มีบรรยากาศที่เป็นธรรมชาติและบรรยากาศอย่างง่ายที่หาดูได้ยากในงานเขียนภาพศาสนาของยุคบาโรก การวางภาพมีลักษณะเป็นสามเหลี่ยมคว่ำ ที่ให้ความรู้สึกของความมีสมมาตรและความกลมกลืนของเส้น และ เป็นทั้งรูปทรงและการใช้สีเป็นที่เป็นนัยยะถึงรูปทรงของหัวใจ ตัวเอกของภาพคือพระแม่มารีที่ดูถ่อมพระองค์ น่าสักการะ และ แสดงอารมณ์ การใช้รูปทรงที่ทำให้นึกถึงหัวใจเป็นการทำให้ผู้ดูนึกถึงความเคร่งครัดของพระแม่มารีผู้ทรงชี้ไปที่หัวใจในพระอุระของพระองค์เอง
ทางด้านขวาของภาพเป็นพระเจ้าผู้เป็นพระบิดาที่เป็นภาพของชายสูงอายุ ขณะที่ทางซ้ายเป็นภาพพระเยซูในภาพของชายหนุ่มผมยาว ทั้งสองคนประคองมงกุฎของพระแม่มารีเหนือพระเศียร กลางภาพเหนือขึ้นไปเป็นพระวิญญาณบริสุทธิ์ที่ใช้สัญลักษณ์ของนกพิราบขาวมีรัศมี พระเศียรของพระเจ้า พระเยซู และ พระวิญญาณบริสุทธิ์ อยู่ในระเดับเดียวกันซึ่งเป็นเส้นฐานของสามเหลี่ยมที่เป็นสัญลักษณ์ของความเท่าเทียมกันของตรีเอกานุภาพ สิ่งอื่นที่น่าสังเกตในภาพคือดรุณเทพที่ฐานของพระแม่มารี ที่คุณภาพเท่าเทียมกับภาพเขียนของบาร์โตโลเม เอสเตบัน มูรีโยผู้มีชื่อเสียงในการเขียนภาพที่เกี่ยวกับดรุณเทพ
เบลัซเกซใช้สีน้ำเงินและม่วงแดง และสีสีแดงคาร์มีน (โดยเฉพาะสีแดงคาร์มีนเวนิส) แทนที่จะใช้สีแดงที่ใช้กันตามปกติ ตามคำแนะนำของอาจารย์ Pacheco ที่บันทึกไว้ในหนังสือ “Arte de la Pintura” แม้ว่าขณะนั้นเบลัซเกซจะเป็นจิตรกรผู้มีชื่อเสียงจนเกินกว่าที่จะเป็นลูกศิษย์ไปแล้วก็ตาม
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ดิเอโก เบลัซเกซ
ศิลปะบาโรก
ดิเอโก เบลัซเกซ
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1640
จิตรกรรมบาโรก
จิตรกรรมสีน้ำมัน
ศิลปะเกี่ยวกับพระแม่มารีย์
ศิลปะคริสเตียน
งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ปราโด
Nepenthes tobaica

Nepenthes tobaica เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของเกาะสุมาตรา ในประเทศอินโดนีเซีย โดยเฉพาะอย่างยิ่งรอบทะเลสาบตูบา (Toba) จึงถูกตั้งชื่อตามทะเลสาบ
Nepenthes tobaica เป็นญาติใกล้ชิดกับ N.&nbsp;angasanensis, N.&nbsp;gracilis, N.&nbsp;mikei, และ N.&nbsp;reinwardtiana.
== ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ ==
Nepenthes tobaica เป็นไม้เลื้อยไต่ ลำต้นอาจยาวถึง 7 ม.มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 6 มม. ปล้องยาว 25 ซม. เป็นวงกลมเมื่อตัดขวาง อย่างไรก็ตามในต้นที่โตเต็มที่ลำต้นอาจเป็นเหลี่ยมเพราะร่องที่เกิดจากข้ออาจขยายไปตามความยาวของปล้อง

ใบคล้ายแผ่นหนัง ไร้ก้านถึงกึ่งมีก้านใบ แผ่นใบรูปขอบขนานถึงรูปช้อน ยาวถึง 20 ซม.กว้าง 4 ซม. ปลายใบรูปรีถึงกลมแต่แคบมล ต้นที่แข็งแรงบางครั้งมีสายดิ่งแบบกึ่งก้นปิด แผ่นใบค่อยๆสอบเรียวไปทางฐานหรือสอบเรียวทันที ฐานใบหุ้มลำต้นประมาณครึ่งหนึ่งของเส้นรอบวง มีเส้นใบตามยาวหนึ่งถึงสามเส้นในแต่ละด้านของเส้นกลางใบ เส้นใบแบบขนนกไม่ชัดเจน สายดิ่งยาว 30 ซม.
หม้อล่างและหม้อใบกระจุกทรงรูปไข่ในส่วนล่าง ส่วนบนเป็นทรงกระบอก สูง 20 ซม.กว้าง 4 ซม. มีปีกหนึ่งคู่บริเวณด้านบนของหม้อ โดยมีขอบตะเข็บตลอดความยาวหรือแค่เฉพาะส่วนบน มีต่อมที่ผิวภายในหม้อบริเวณที่เป็นทรงรูปไข่เท่านั้น บางครั้งมี"จุดตา"คู่หนึ่งปรากฏอยู่ที่ผิวภายในที่บริเวณต่ำกว่าปาก ปากรูปไข่เฉียง เพอริสโตมทรงกระบอกแคบ (กว้าง ≤5 มม.) หรือแผ่ออกเล็กน้อย มีฟันไม่แยกกัน ฝารูปไข่ถึงกึ่งรูปวงกลม มีรูปหัวใจที่ฐาน ไม่มีรยางค์ มีเดือยยาว 5 มม.ที่ฐานฝา อาจเป็นเดือยเดี่ยว สองแฉก หรือ สามแฉก

หม้อบนเป็นรูปกรวยที่ด้านล่างสุด ที่ด้านล่างหนึ่งส่วนสามของหม้อเป็นทรงรูปไข่แคบ ส่วนบนสุดจะเป็นทรงกระบอกแคบ มีขนาดค่อนข้างใหญ่ สูง 25 ซม.กว้าง 5 ซม. มีสันแทนที่ปีก ส่วนที่เหลือคล้ายกับหม้อล่าง
Nepenthes tobaica มีช่อดอกแบบกระจะ ก้านช่อดอกและแกนกลางยาว 20 ซม. ก้านดอกย่อยมีสองดอกและไม่มีใบประดับย่อย ในช่อดอกเพศผู้ กลีบเลี้ยงรูปรี-ป้าน ในเพศเมียจะแคบกว่า พืชจะมีดอกในช่วงเดือนเมษายน และผลจะแก่หลังจากนั้น
Nepenthes tobaica มีสิ่งปกคลุมบ้างบางส่วน ส่วนใหญ่จะไม่มีสิ่งปกคลุม ถึงแม้ว่าอาจจะมีขนที่เส้นกลางใบ มีขนรูปดาวสีขาวที่ซอกใบ กลีบเลี้ยงมีขนสั้นหนานุ่มปกคลุมหนาแน่น ส่วนที่เหลือของช่อดอกปกคลุมด้วยขนสั้นบางๆ
ในบางรูปแบบ ใต้ฝาจะมีสีแดงสด ทำให้โดดเด่นเมื่ออยู่ท่ามกลางต้นไม้อื่น
== อ้างอิง ==
Salmon, B. & R. Maulder 1999. Notes on Nepenthes from Northern Sumatra. Carnivorous Plant Newsletter 28 (1) : 14-18.
Thornhill, A.H., I.S. Harper & N.D. Hallam 2008. The Development of the Digestive Glands and Enzymes in the Pitchers of Three Nepenthes Species: N. alata, N. tobaica, and N. ventricosa (Nepenthaceae). International Journal of Plant Sciences 169 (5) : 615–624.
Hopkins, M., R. Maulder & B.[R.] Salmon 1990.  Carnivorous Plant Newsletter 19 (1–2) : 19–28.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Nepenthes tobaica  at NPGS/GRIN
หม้อข้าวหม้อแกงลิง