pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
สปิริตออฟเซนต์หลุยส์

{|
|}
สปิริตออฟเซนต์หลุยส์ (Spirit of St. Louis) ชื่อของเครื่องบินสร้างเองที่ ชาลส์ ลินด์เบิร์ก ใช้ในเดินทางคนเดียวโดยไม่หยุดพัก ข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก จากนครนิวยอร์กไปยังปารีส
เป็นเครื่องบินใบพัด ปีกชั้นเดียว ออกแบบโดยนาย โดนัลด์ ฮอลล์ โดยดัดแปลงมาจากเครื่องบินแบบ Ryan M-2 strut-braced monoplane
ใช้เครื่องยนต์แบบ Wright Whirlwind J-5C มีกำลัง 223 แรงม้า มีความกว้างปีก 14 m ยาว 8 m สูง 3 m น้ำหนักรวมสัมภาระและผู้โดยสาร 2,330 kg น้ำหนักเครื่องเปล่า 975 kg ผู้ผลิตคือ บริษัท ไรอัน แอร์ไลน์ส จำกัด
==อ้างอิง==
เครื่องบิน
เกมโชว์

เกมโชว์ (Game Show) เป็นรูปแบบหนึ่งของรายการโทรทัศน์ นำเสนอโดยให้แขกรับเชิญซึ่งอาจจะเป็นดารานักแสดงหรือคนจากทางบ้าน เล่นเกมหรือเปิดป้ายเพื่อรับของรางวัลหรือเงินรางวัลต่าง ๆ บางรายการอาจจะเปิดโอกาสให้ผู้ชมทางบ้านมีส่วนร่วมด้วยการโทรศัพท์เข้ามาร่วมสนุกหรือส่งข้อความสั้นเข้ามาตอบคำถาม ปัจจุบันมีอยู่หลายรูปแบบ เช่น ควิซโชว์ เรียลลิตี้โชว์ ฯลฯ
== ประวัติ ==
สำหรับประวัติของรายการเกมโชว์ที่เริ่มในสหรัฐอเมริกานั้น มีต้นกำเนิดมาจากรายการวิทยุ เมื่อราวทศวรรษ 1930 โดยเริ่มจากผู้จัดรายการวิทยุมักจะสอดแทรกเกมการแข่งขันต่าง ๆ ในรายการ และให้ผู้ฟังมีส่วนร่วมเล่นเกมด้วยรายการประเภทนี้ได้รับความนิยมมาก ดังนั้น ในราวทศวรรษ 1940 ผู้ผลิตรายการโทรทัศน์ เช่น รายการ Cash and Cary หรือ Play the game และได้รับความนิยมจากผู้ชมเป็นอย่างมาก ในทศวรรษดังกล่าว จึงมีการขยายตัวของทั้งรายการประเภท Game show และ Quiz show มากกว่า 15 รายการ
ในช่วงทศวรรษ 1950 เมื่อมีรายการประเภท Game show มากขึ้น แต่ละรายการจึงได้พยายามหารูปแบบแปลก ๆ เนื้อหาใหม่ ๆ มาเป็นจุดขาย เช่น การเชิญบุคคลที่มีชื่อเสียงมาร่วมรายการ หรือการให้ผู้ชมมาเล่าเรื่องชีวิตอันรันทดของตนเอง แล้วให้ผู้ชมในห้องส่งเป็นคนตัดสิน เป็นต้น กลยุทธ์ที่ถูกนำมาใช้ต่อมาคือ การนำรางวัลมาเป็นสิ่งเร้าใจมากยิ่งขึ้น แต่ต่อมารายการเกมโชว์ประเภทแจกรางวัลมหาศาล คือ Twenty one ถูกจับได้ว่าเป็นรายการที่หลอกลวงคนดู ดังนั้น สภานิติบัญญัติของอเมริกาจึงได้ออกกฎหมายพิจารณาและควบคุมรายการชองรางวัลแบบนี้
การแสวงหากลยุทธ์ใหม่ ๆ ของรายการเกมโชว์ยังคงดำเนินต่อมาพร้อมกับการขยายตัวของรายการตลอดช่วงทศวรรษ 1970 การใช้พิธีกรคู่หญิงชายที่มีการพูดจาหยอกล้อกันบ้าง เสียดสีในเรื่องเพศบ้าง หรือการนำเอาความลับของตนมาเล่า แต่แม้กระนั้นก็ไม่มีการสร้างสรรค์อะไรใหม่ขึ้นมาในช่วงทศวรรษ 1980 ผู้ชมจึงเริ่มเกิดความเบื่อหน่าย และทำให้รายการเกมโชว์จำนวนมากต้องยุบเลิกไป อย่างไรก็ตาม ในช่วงทศวรรษ 1980 นี้ มีสถานีโทรทัศน์เกิดขึ้นมากมายและยังออกอากาศตลอด 24 ชั่วโมง ทำให้ทางสถานีต้องพยายามผลิตและสร้างสรรค์รายการที่มีต้นทุนการผลิตต่ำ รายการเกมโชว์ก็คือตัวเลือกตัวหนึ่งในช่วงนี้ มีรายการเกมโชว์บางรายการที่ได้รับความนิยมอย่างมาก เช่น Wheel of Fortune, Jeopardy!, The Price is Right, Let's Make A Deal, Hollywood Squares
จากประวัติที่ผ่านมาของรายการเกมโชว์ในสหรัฐฯ จะเห็นได้ว่า แม้รายการประเภทนี้อาจจะได้รับความนิยมแบบขึ้น ๆ ลง ๆ จากผู้ชม แต่สิ่งหนึ่งที่แน่นอนก็คือ รายการประเภทนี้ได้คงอยู่คู่กับโทรทัศน์มาตลอดเวลานับแต่ถือกำเนิดมาจนถึงปัจจุบัน
ส่วนประวัติของรายการเกมโชว์ในประเทศไทยนั้น เริ่มต้นเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2500 โดยได้นำเอาแนวความคิดมาจากรายการเกมโชว์ในต่างประเทศ และมาดัดแปลงให้เข้ากับลักษณะของไทย เช่น ปัญหาผะหมี 20 คำถาม หรือนาทีทอง จนมาถึงยุคของรายการมาตามนัด เมื่อปี พ.ศ. 2527 ผลิตโดยรัชฟิล์มทีวี ซึ่งถือเป็นเกมโชว์แรกของไทยที่ประสบความสำเร็จอย่างสูง และปลุกกระแสเกมโชว์ในไทยอย่างแท้จริง ต่อมาได้มีการพัฒนาในหลากหลายรูปแบบ เช่น ควิซโชว์ เรียลลิตี้เกมโชว์ เป็นต้น
ลักษณะของรายการก็จะเป็นการทายปัญหาในทุกรูปแบบ ทั้งปัญหาที่เป็นความรู้แบบวิชาการ เช่น รายการช่องนำโชค หรือความรู้รอบตัวเช่น รายการบะหมี่ ต่อมาได้มีรายการเสี่ยงโชคเข้ามาผสมด้วยเช่น รายการกล่องวิเศษ ประตูดวง นาทีทอง ประวัติศาสตร์ของรายการเกมโชว์ในสังคมไทยก็มีเส้นทางที่คล้ายคลึงกับต้นตำรับคือ สหรัฐอเมริกา กล่าวคือแม้จะมีกระแสความนิยมสูงบ้างต่ำบ้าง แต่ก็เป็นรายการคู่ขวัญกับโทรทัศน์มาโดยตลอด
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อเกมโชว์ไทย
 
ประเภทของรายการโทรทัศน์
นักดนตรี

นักดนตรี หมายถึง บุคคลที่เล่นเครื่องดนตรี หรือผู้ที่มีความสามารถทางด้านดนตรี ไม่ว่าจะเป็นนักประพันธ์ วาทยากร หรือนักแสดงดนตรี ก็สามารถเรียกว่านักดนตรีได้ นักดนตรีมีความสามารถเฉพาะบางแนวเพลง หรือบางคนอาจเล่นในแนวเพลงที่แตกต่างกันออกไป ตัวอย่างทักษะต่าง ๆ ของนักดนตรี ได้แก่ การแสดง การอำนวยเพลง การร้องเพลง องค์ประกอบ การจัดการ และการเรียบเรียงเพลง
== ดูเพิ่ม ==
การร้องเพลง
คีตกวี
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เหล็กกล้า

เหล็กกล้า (steel) คือ เหล็ก ที่ผ่านกรรมวิธีเพิ่มสาร เช่น คาร์บอน และโลหะชนิดอื่น ๆ เข้าไปเพื่อปรับปรุงคุณสมบัติของเหล็กให้ดีขึ้น แบ่งเป็น:
เหล็กกล้าคาร์บอน (carbon steel) คือเหล็กกล้าที่มีการเพิ่มธาตุคาร์บอน(สัญลักษณ์ทางเคมี : C) เข้าไป เพื่อเพิ่มคุณสมบัติทางกลให้กับเหล็ก
เหล็กกล้าประสม (alloy steel)
เหล็กกล้า 	มีการผลิตเหล็กกล้าคุณภาพต่ำในช่วงก่อนยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาการ และเริ่มมีวิธีผลิตที่มีประสิทธิภาพตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 22 และเริ่มเป็นสินค้าที่มีต้นทุนการผลิตต่อหน่วยถูกตั้งแต่ช่วงพุทธศตวรรษที่ 24 และการลดต้นทุนการผลิตยังช่วยเพิ่มคุณภาพของเหล็กกล้าด้วย ทุกวันนี้ เหล็กกล้าเป็นวัตถุดิบทั่วไปในการก่อสร้างอาคารและเครื่องมือต่าง ๆ
== คุณสมบัติของวัตถุดิบ ==
เหล็กเป็นเช่นเดียวกับโลหะส่วนใหญ่คือพบบนพื้นผิวของโลกในรูปของธาตุ และพบได้ในบริเวณที่มีออกซิเจนหรือกำมะถัน แร่ที่มีเหล็กได้แก่ Fe2O3 ซึ่งอยู่ในรูปไอรอนออกไซด์ พบในแร่ฮีมาไทต์ และ FeS หรือไพไรต์ เหล็กอาจสกัดออกจากสินแร่อโลหะโดยการย้ายออกซิเจนออกด้วยธาตุที่ทำปฏิกิริยากับคาร์บอน กระบวนการนี้เรียกว่าการถลุงแร่ ใช้กับโลหะด้วยอุณหภูมิต่ำกว่าจุดหลอมเหลว ทองแดงหลอมเหลวที่อุณหภูมิสูงกว่า 1,000 องศาเซลเซียส ในขณะที่ดีบุกหลอมเหลวประมาณ 250 องศาเซลเซียส โลหะผสมของเหล็กที่มีคาร์บอนมากกว่า 1.7% หลอมเหลวที่อุณหภูมิ 1,370 องศาเซลเซียส  อุณหภูมิเหล่านี้สามารถจัดให้มีได้ด้วยวิธีโบราณที่ใช้กันมาอย่างน้อย 6,000 ปี (ตั้งแต่ยุคทองแดง) เพราะอัตราการเกิดออกซิเดชันเพิ่มขึ้นได้เองอย่างรวดเร็วเมื่อถึง 800 องศาเซลเซียส จึงมีความสำคัญที่ว่าการถลุงแร่ต้องทำในสภาพแวดล้อมที่มีออกซิเจนน้อย เหล็กหลอมเหลวต่างจากทองแดงและดีบุกที่ว่าสามารถละลายคาร์บอนได้ ทำให้ผลที่ได้จากการถลุงเป็นโลหะผสมที่มีคาร์บอนมากที่เรียกว่าเหล็กกล้า 

แม้ว่าความเข้มข้นที่ใช้ผลิตเหล็กกล้าอยูในช่วงแคบ ส่วนผสมระหว่างคาร์บอนและเหล็กเกิดได้ในโครงสร้างที่ต่างกัน ซึ่งมีคุณสมบัติต่างกัน ซึ่งเป็นสิ่งที่ต้องเข้าใจในการผลิตเหล็กกล้าคุณภาพดี ที่อุณหภูมิห้อง รูปแบบที่เสถียรที่สุดของเหล็กเหล็ก a ซึ่งเป็นโลหะที่มีความอ่อนนุ่มปานกลางที่ละลายคาร์บอนได้ด้วยความเข้มข้นที่ต่ำ (น้อยกว่า 0.021% ที่ 910 ๐C) อุณหภูมิสูงกว่านี้ เฟอร์ไรต์จะเปลี่ยนรูปไปเป็นรูปแบบอัสเทไนต์หรือเหล็ก y ซึ่งมีความอ่อนนุ่มใกล้เคียงกันแต่ละลายคาร์บอนได้มากกว่า เมื่ออัสเทไนต์ที่มีคาร์บอนมากเย็นตัวลง ส่วนผสมพยายามจะกลับไปจัดตัวแบบเฟอร์ไรต์ ทำให้มีคาร์บอนที่มากเกินไป วิธีหนึ่งที่คาร์บอนส่วนเกินจะออกมาจากอัสเทไนต์คือการเกิดซีเมนไตต์เพื่อตกตะกอนส่วนผสม ทำให้โลหะที่เหลือมีความบริสุทธิ์และกลับไปอยู่ในรูปเฟอร์ไรต์ได้ ทำให้ได้เป็นส่วนผสมของเฟอร์ไรต์-ซีเมนไตต์ ซีเมนไตต์มีสูตรโครงสร้างเป็น Fe3C รูปแบบของซีเมนไตต์เกิดในบริเวณที่มีคาร์บอนสูงในขณะที่บริเวณอื่นรอบ ๆเปลี่ยนรูปไปเป็นเฟอร์ไรต์
== ประวัติการผลิตเหล็กกล้า ==

==== เหล็กกล้าโบราณ ====
เหล็กกล้าเป็นสิ่งที่ผลิตได้ตั้งแต่สมัยโบราณ บางส่วนของเหล็กกล้าในยุคแรกพบที่แอฟริกาตะวันออก เมื่อ 1,400 ปีก่อนคริสตกาล ในศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสตกาลมีการผลิตอาวุธด้วยเหล็กกล้าในคาบสมุทรไอบีเรีย ส่วนเหล็กกล้านอริกมีใช้ในกองทัพโรมัน ในจีนสมัยที่มีสงครามระหว่างรัฐ (403 – 221 ปีก่อนคริสตกาล) มีการใช้เหล็กกล้าแล้วเช่นกัน ในสมัยราชวงศ์ฮั่นมีการผลิตเหล็กกล้าโดยการหลอมเหล็กหลอมควบคู่กับแร่เหล็กได้เป็นเหล็กกล้าที่มีคาร์บอนปานกลาง
== อ้างอิง ==
วัสดุก่อสร้าง
พริกขี้หนู

พริกขี้หนู  อยู่ในวงศ์ Solanaceae  มีลักษณะเป็นไม้ต้น ความสูง 30-120 cm ใบมีลักษณะแบนและเรียบมัน ผลมีขนาดเล็กเรียวยาวประมาณ 2-3 ซ.ม. เมื่อดิบผลมีสีเขียวเข้ม เมื่อสุกจะค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีแดง มีรสเผ็ดจัด นิยมใช้เป็นส่วนประกอบในอาหารไทยหลากหลายชนิด ชื่อในภาษาอังกฤษมีหลายชื่อ ได้แก่ Chilli Padi, Bird's Eye Chilli, Bird Chilli, Thai pepper, พริกขี้หนู
== อ้างอิง ==
ผัก
พริก
สมุนไพร
เครื่องเทศ
วงศ์มะเขือ
เซเรียอา ฤดูกาล 1996-1997

{| align=center style="font-size: 90%; border-collapse:collapse" border=0 cellspacing=0 cellpadding=2
|- align=center bgcolor=#98A1B2
|
| !width = 220|เซเรียอาฤดูกาล 1996-97
!width=55|แต้ม
!width=40|เล่น
!width=40|ชนะ
!width=40|เสมอ
!width=40|แพ้
!width=40|ได้
!width=40|เสีย
|- align=center style="background:#DDEEFF;"
|1.||style="text-align:left;"|ยูเวนตุส
||65||34||17||14||3|||51||24
|- align=center style="background:#FFFFFF;"
|2.||style="text-align:left;"|20px ปาร์ม่า
||63||34||18||9||7||41||26
|- align=center style="background:#F5F5F5;"
|3.||style="text-align:left;"|20px อินเตอร์
||59||34||15||14||5||51||35
|- align=center style="background:#FFFFFF;"
|4.||style="text-align:left;"|ลาซิโอ
||55||34||15||10||9||54||37
|- align=center style="background:#F5F5F5;"
|5.||style="text-align:left;"|20px อูดิเนเซ่
||54||34||15||10||9||53||41
|- align=center style="background:#FFFFFF;"
|6.||style="text-align:left;"|20px ซามป์โดเรีย
||53||34||14||11||9||60||46
|- align=center style="background:#F5F5F5;"
|7.||style="text-align:left;"|20px โบโลญญ่า
||49||34||13||10||11||50||44
|- align=center style="background:#FFFFFF;"
|8.||style="text-align:left;"|20px วีเซนซ่า
||47||34||12||11||11||43||38
|- align=center style="background:#F5F5F5;"
|9.||style="text-align:left;"|20px ฟิออเรนติน่า
||45||34||10||15||9||46||41
|- align=center style="background:#FFFFFF;"
|10.||style="text-align:left;"|20px อาตาลันต้า
||44||34||11||11||12||44||46
|- align=center style="background:#F5F5F5;"
|11.||style="text-align:left;"|20px มิลาน
||43||34||11||10||13||43||45
|- align=center style="background:#FFFFFF;"
|12.||style="text-align:left;"|20px โรม่า
||41||34||10||11||13||46||47
|- align=center style="background:#F5F5F5;"
|12.||style="text-align:left;"|20px นาโปลี
||41||34||9||14||11||38||45
|- align=center style="background:#FFFFFF;"
|14.||style="text-align:left;"| ปีอาเซนซ่า
||37||34||7||16||11||29||45
|- align=center style="background:#FFA0C0;"
|14.||style="text-align:left;"|20px กายารี
||37||34||9||10||15||45||55
|- align=center style="background:#FFC0E0;"
|14.||style="text-align:left;"|20px เปรูจา ||37||34||10||7||17||48||62
|- align=center style="background:#FFA0C0;"
|17.||style="text-align:left;"|20px เวโรน่า
||27||34||6||9||19||38||64
|- align=center style="background:#FFC0E0;"
|18.||style="text-align:left;"|20px เรจจินา
||19'''||34||2||13||19||28||67
|}
ซ
เซเรียอา ฤดูกาล 1999-2000

{| align=center style="font-size: 90%; border-collapse:collapse" border=0 cellspacing=0 cellpadding=2
|- align=center bgcolor=#98A1B2
!width=20|
!width=40|
!width=220|เซเรียอา ฤดูกาล 1999-00
!width=55|แต้ม
!width=40|เล่น
!width=40|ชนะ
!width=40|เสมอ
!width=40|แพ้
!width=40|ได้
!width=40|เสีย
|- align=center style="background:#DDEEFF;"
| ||1.||style="text-align:left;"|ลาซิโอ
||72||34||21||9||4|||64||33
|- align=center style="background:#FFFFFF;"
|||2.||style="text-align:left;"|ยูเวนตุส
||71||34||21||8||5||46||20
|- align=center style="background:#F5F5F5;"
|||3.||style="text-align:left;"|20px มิลาน
||61||34||16||13||5||65||40
|- align=center style="background:#FFFFFF;"
|||4.||style="text-align:left;"|20px อินเตอร์
||58||34||17||7||10||58||36
|- align=center style="background:#F5F5F5;"
|||4.||style="text-align:left;"|20px ปาร์ม่า
||58||34||16||10||8||52||37
|- align=center style="background:#FFFFFF;"
|||6.||style="text-align:left;"|20px โรม่า
||54||34||14||12||8||57||34
|- align=center style="background:#F5F5F5;"
|||7.||style="text-align:left;"|20px ฟิออเรนติน่า
||51||34||13||12||9||48||38
|- align=center style="background:#FFFFFF;"
|||8.||style="text-align:left;"|20px อูดิเนเซ่
||50||34||13||11||10||55||45
|- align=center style="background:#F5F5F5;"
|||9.||style="text-align:left;"|20px เวโรน่า
||43||34||10||13||11||40||45
|- align=center style="background:#FFFFFF;"
|||10.||style="text-align:left;"|20px เปรูจา
||42||34||12||6||16||36||52
|- align=center style="background:#F5F5F5;"
|||11.||style="text-align:left;"|20px โบโลญญ่า
||40||34||9||13||12||32||39
|- align=center style="background:#FFFFFF;"
|||11.||style="text-align:left;"|20px เรจจินา
||40||34||9||13||12||31||42
|- align=center style="background:#F5F5F5;"
|||11.||style="text-align:left;"| เลชเช่
||40||34||10||10||14||33||49
|- align=center style="background:#FFFFFF;"
|||14.||style="text-align:left;"| บารี
||39||34||10||9||15||34||48
|- align=center style="background:#FFA0C0;"
| ||15.||style="text-align:left;"|20px โตริโน่
||36||34||8||12||14||35||47
|- align=center style="background:#FFC0E0;"
| ||16.||style="text-align:left;"|20px เวเนเซีย
||26||34||6||8||20||30||60
|- align=center style="background:#FFA0C0;"
| ||17.||style="text-align:left;"|20px กายารี
||22||34||3||13||18||29||54
|- align=center style="background:#FFC0E0;"
| ||18.||style="text-align:left;"| ปีอาเซนซ่า
||21||34||4||9||21||19||45
|}
ฟุตบอลในประเทศอิตาลี
ฤดูกาลในเซเรียอา
ท่าอากาศยานนานาชาติฟีนิกซ์สกายฮาร์เบอร์

ท่าอากาศยานนานาชาติฟินิกซ์ สกาย ฮาร์เบอร์ (Phoenix Sky Harbor International Airport) ตั้งอยู่ที่เมืองฟินิกซ์ ในมาริโคปา เคาน์ตี รัฐแอริโซนา สหรัฐอเมริกา ห่างจากตัวเมืองไปทางตะวันออกประมาณ 4.8 กิโลเมตร (3 ไมล์) โดยเป็นท่าอากาศยานที่สำคัญของภูมิภาคอเมริกาตะวันตกเฉียงใต้ และมีผู้ใช้บริการมากเป็นอันดับ 8 ของสหรัฐอเมริกา นอกจากนี้ฟินิกซ์ยังเป็นท่าอากาศยานหลักของ
โรงเรียนบ้านคุ้งตะเภา

โรงเรียนบ้านคุ้งตะเภา เป็น โรงเรียนประจำหมู่บ้านคุ้งตะเภา ตั้งอยู่ที่ บ้านคุ้งตะเภา ตำบลคุ้งตะเภา อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาอุตรดิตถ์เขต 1 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน  กระทรวงศึกษาธิการ โรงเรียนบ้านคุ้งตะเภาเป็นโรงเรียนในกลุ่มคุ้งตะเภา-ถ้ำฉลอง แบ่งการเปิดการสอนเป็น ระดับประถมศึกษา และระดับก่อนประถมศึกษา
== ที่ตั้ง ==
โรงเรียนบ้านคุ้งตะเภา ตั้งอยู่ที่ บ้านคุ้งตะเภา ตำบลคุ้งตะเภา อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์ ตั้งอยู่ในที่ราชพัสดุมีพื้นที่ 3 ไร่ 2 งาน
== ประวัติ ==
โรงเรียนบ้านคุ้งตะเภา เริ่มทำการเปิดการเรียนการสอนครั้งแรก เมื่อ พ.ศ. 2465 โดยใช้ศาลาการเปรียญวัดคุ้งตะเภาเป็นสถานที่ทำการเรียนการสอน โดยเริ่มเปิดการเรียนการสอนตั้งแต่ชั้น ป.1 - 5 และเมื่อปี พ.ศ. 2475 ได้ปิดโรงเรียนไปชั่วคราว เนื่องจากขาดงบประมาณ พร้อมกับทำการเปิดสอนอีกครั้ง  ใน พ.ศ. 2476 สังกัดกระทรวงศึกษาธิการ

1 ตุลาคม พ.ศ. 2509 โรงเรียนได้โอนไปสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัด กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย จนกระทั่งปี พ.ศ. 2523 ได้โอนมาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ กระทรวงศึกษาธิการ
ในปี พ.ศ. 2513 ได้รับงบประมาณสร้างอาคารเรียน แบบ ป. 1ฉ ขนาด 4 ห้องเรียน งบก่อสร้าง 120,000 บาทและได้ย้ายนักเรียนจากศาลาการเปรียญวัดคุ้งตะเภา มาเรียนอาคารหลังใหม่ เมื่อวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2514 โดยใช้ชื่อว่า "โรงเรียนวัดคุ้งตะเภา" ต่อมาได้ขออนุญาตเปลี่ยนชื่อเป็น "โรงเรียนบ้านคุ้งตะเภา" เมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2514 และในปี พ.ศ. 2521 ได้รับงบประมาณสร้างอาคารเรียนแบบ ป.1 ฉ เพิ่มเติมอีก 2 ห้องเรียน รวมเป็น  6 ห้องเรียน
ในปี พ.ศ. 2538 ได้รับงบประมาณสร้างอาคารเรียนเอนกประสงค์ เพื่ออำนวยความสะดวกในกิจการต่าง ๆ สะดวกขึ้น พร้อมทั้งได้งบประมาณสร้างห้องสุขาแบบสามัญ จำวนวน 1 หลัง และในปีเดียวกันนี้ เมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2538 ที่ประชุมหมู่บ้านคุ้งตะเภาครั้งที่ 1/2538 กรรมการหมู่บ้านได้ประชุมกัน มีมติมอบที่ดินสาธารณประโยชน์ จำนวน 10 ไร่ ให้กับโรงเรียน เพื่อสร้างสนามกีฬา
ในปี พ.ศ. 2540 ได้รับงบประมาณก่อสร้างอาคารเรียนแบบ สปช.105/29 จำนวน 4 ห้องเรียน จำนวนเงิน 1,940,000 บาท โดยการสนับสนุนจาก ส.ส. กนก ลิ้มตระกูล และในปีนี้ได้สร้างถนนคอนกรีตผ่านหน้าอาคารเรียน ป.1 ฉ เป็นจำนวนเงิน 80,000 บาท โดยไม่ใช้งบประมาณจากทางราชการ
โรงเรียนบ้านคุ้งตะเภาได้ดำเนินการจัดการเรียนการสอน โดยทำการสอนครั้งแรก ตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 มี นายเอี่ยม ศาสตร์จำเริญ เป็นครูใหญ่คนแรก ปัจจุบันเปิดทำการสอนเป็น  2 ระดับชั้น คือระดับก่อนประถมศึกษา และระดับประถมศึกษา มีนายสุชีพ เสาเกิด ดำรงตำแหน่ง ผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านคุ้งตะเภา
== รายนามผู้บริหาร ==
=== สีประจำโรงเรียนบ้านคุ้งตะเภา ===
██ สีเขียว หมายถึง ธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อมอุดมสมบูรณ์ด้วยคุณธรรม เลิศล้ำวิชาการ
== อาคารสถานที่ ==
อาคารเรียน แบบ ป. 1ฉ จำนวน 1 หลัง
หอประชุม จำนวน 1 หลัง
อาคารเรียนแบบ ป.1 ฉ จำนวน  หลัง
หอประชุมโรงอาหาร จำนวน 1 หลัง
บ้านพักครู จำนวน 1 หลัง
ห้องน้ำ ห้องสุขา จำนวน 1 หลัง
ไฟล์:Khung Taphao School.jpg|อาคารเรียนโรงเรียนบ้านคุ้งตะเภาในปัจจุบัน
ไฟล์:Khung Taphao School 2.jpg|บริเวณหน้าโรงเรียนบ้านคุ้งตะเภา
ไฟล์:Thawai Thian Phansa 2.JPG|นักเรียนโรงเรียนบ้านคุ้งตะเภา
ไฟล์:Khung Taphao School 3.jpg|ประตูโรงเรียนบ้านคุ้งตะเภาด้านติดถนนสายเอเชีย
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
วัดคุ้งตะเภา
หมู่บ้านคุ้งตะเภา
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของโรงเรียนบ้านคุ้งตะเภา 
ข้อมูลภาพรวมของโรงเรียน บ้านคุ้งตะเภา 
บ้านคุ้งตะเภา
บ้านคุ้งตะเภา
บ้านคุ้งตะเภา
เซเรียอา ฤดูกาล 2000-2001

{| align=center style="font-size: 90%; border-collapse:collapse" border=0 cellspacing=0 cellpadding=2
|- align=center bgcolor=#98A1B2
!width=20|
!width=40|
!width=220|เซเรียอา ฤดูกาล 2000-01
!width=55|แต้ม
!width=40|เล่น
!width=40|ชนะ
!width=40|เสมอ
!width=40|แพ้
!width=40|ได้
!width=40|เสีย
|- align=center style="background:#DDEEFF;"
| ||1.||style="text-align:left;"|20px โรม่า
||75||34||22||9||3|||68||33
|- align=center style="background:#FFFFFF;"
|||2.||style="text-align:left;"|ยูเวนตุส
||73||34||21||10||3||61||27
|- align=center style="background:#F5F5F5;"
|||3.||style="text-align:left;"|ลาซิโอ
||69||34||21||6||7||65||36
|- align=center style="background:#FFFFFF;"
|||4.||style="text-align:left;"|20px ปาร์ม่า
||66||34||19||9||6||51||31
|- align=center style="background:#F5F5F5;"
|||5.||style="text-align:left;"|20px อินเตอร์
||51||34||14||9||11||47||47
|- align=center style="background:#FFFFFF;"
|||6.||style="text-align:left;"|20px มิลาน
||49||34||12||13||9||56||46
|- align=center style="background:#F5F5F5;"
|||7.||style="text-align:left;"|20px อาตาลันต้า
||44||34||10||14||10||38||34
|- align=center style="background:#FFFFFF;"
|||7.||style="text-align:left;"|20px เบรสชา
||44||34||10||14||10||44||42
|- align=center style="background:#F5F5F5;"
|||9.||style="text-align:left;"|20px ฟิออเรนติน่า
||43||34||10||13||11||53||52
|- align=center style="background:#FFFFFF;"
|||9.||style="text-align:left;"|20px โบโลญญ่า
||43||34||11||10||13||49||53
|- align=center style="background:#F5F5F5;"
|||11.||style="text-align:left;"|20px เปรูจา
||42||34||10||12||12||49||53
|- align=center style="background:#FFFFFF;"
|||12.||style="text-align:left;"|20px อูดิเนเซ่
||38||34||11||5||18||49||59
|- align=center style="background:#F5F5F5;"
|||13.||style="text-align:left;"| เลชเช่
||37||34||8||13||13||40||54
|- align=center style="background:#FFFFFF;"
|||13.||style="text-align:left;"|20px เวโรน่า
||37||34||10||7||17||40||59
|- align=center style="background:#FFA0C0;"
| ||13.||style="text-align:left;"|20px เรจจินา
||37||34||10||7||17||32||49
|- align=center style="background:#FFC0E0;"
| ||16.||style="text-align:left;"|20px วีเซนซ่า
||36||34||9||9||16||37||51
|- align=center style="background:#FFA0C0;"
| ||16.||style="text-align:left;"|20px นาโปลี
||36||34||8||12||14||35||51
|- align=center style="background:#FFC0E0;"
| ||18.||style="text-align:left;"| บารี
||20||34||5||5||24||31||68
|}
ฟุตบอลในประเทศอิตาลี
ฤดูกาลในเซเรียอา
ไส้เดือนยักษ์กีนาบาลู

ไส้เดือนยักษ์กีนาบาลู (Kinabalu giant earthworm)  เป็นสัตว์จำพวก Annelid มีสีเทาออกน้ำเงิน พบได้เฉพาะแถบยอดเขากีนาบาลูบนเกาะบอร์เนียว เมื่อโตเต็มที่จะมีความยาวราว 70 ซม. อาศัยอยู่ในโพรงในดินที่หนานุ่มบนระดับความสูง 3,000 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ผิวหนังปกคลุมด้วยขนขนาดเล็กที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า ทำให้ผิวเป็นเงามันสีเหลือบออกเขียว นักล่าตามธรรมชาติของไส้เดือนชนิดนี้คือ ปลิงแดงยักษ์กีนาบาลู ซึ่งเป็น annelid ขนาดใหญ่อีกชนิดหนึ่ง สัตว์ทั้งสองชนิดนี้พบเห็นได้เฉพาะเวลาฝนตกหนักหรือหลังฝนหยุดตกไม่นาน
== อ้างอิง ==
ปลิงยักษ์และหนอนยักษ์ในอุทยานกีนาบาลู, บอร์เนียว, มาเลเซีย (ภาษาอังกฤษ)
สัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง
สิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่น
หลี่เถียไกว่

หลี่เถียไกว่ (; "หลี่ไม้เท้าเหล็ก") เป็นบุคคลในประมวลเรื่องปรัมปราจีน ลัทธิเต๋าจัดเข้าเป็นเซียนองค์หนึ่งในกลุ่มโป๊ยเซียน (แปดเซียน) ได้รับการพรรณนาว่า เป็นบุคคลอารมณ์ร้อน แต่มีเมตตาต่อผู้ยากไร้หรือเจ็บป่วย และมักปรุงยาวิเศษด้วยน้ำเต้า นอกจากนี้ ยังได้รับการแสดงภาพเป็นชายแก่อัปลักษณ์ หนวดเครารุงรัง ผมเผ้ายุ่งเหยิง สวมมงคลทองคำบนศีรษะ ถือไม้เท้าเหล็กอันหนึ่ง และถือหรือสะพายน้ำเต้าลูกหนึ่ง อนึ่ง ยังมีการพรรณนาว่า เขาจุติลงมายังโลกมนุษย์ในร่างขอทาน แล้วใช้อำนาจวิเศษช่วยเหลือผู้เข็ญใจหรือถูกกดขี่
ตำนานว่า หลี่เกิดในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ช่วงราชวงศ์ยฺเหวียน (ค.ศ. 1279–1368) และมีชื่อจริงว่า "หลี่ เสฺวียน" (李玄) แต่บางตำนานก็ว่า เขาเป็นศิษย์ของเหลาจึ (老子; "ครูเฒ่า") ซึ่งหมายความว่า เขามีชีวิตอยู่ในคริสต์ศตวรรษที่ 6
==อ้างอิง==
โป๊ยเซียน
ทวินซิกแนล

ทวินซิกแนล  เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็น เรื่องราวเกี่ยวกับหุ่นยนต์เหมือนมนุษย์ที่สามารถแปลงร่างกลายเป็นหุ่นยนต์ตัวเล็กเนื่องจากบั๊กภายในตัว และการต่อสู้ระหว่างมนุษย์ผู้สร้าง
== เนื้อเรื่อง ==
== ตัวละคร ==
== รายชื่อตอน ==
การ์ตูนญี่ปุ่น
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง‎
อุทยานแห่งชาติชิเรโตโกะ

อุทยานแห่งชาติชิเรโตโกะ  มีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของคาบสมุทรชิเรโตโกะที่ปลายสุดทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น คำว่า "ชิเรโตโกะ" เป็นคำในภาษาไอนุ มีความหมายว่า "จุดสุดขอบโลก"
คาบสมุทรแห่งนี้อยู่ในพื้นที่ที่ห่างไกลจากเมืองมากที่สุดแห่งหนึ่งในญี่ปุ่น ทำให้มีพื้นที่หลายส่วนบนคาบสมุทรที่เข้าถึงได้จากการเดินเท้าและทางเรือเท่านั้น อุทยานนี้เป็นที่รู้จักกันว่าเป็นแหล่งที่พบประชากรหมีเป็นจำนวนมากที่สุดในญี่ปุ่น
เมื่อ พ.ศ. 2548 องค์การยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนพื้นที่บนคาบสมุทรนี้ให้เป็นแหล่งมรดกโลก และได้เสนอให้ญี่ปุ่นพัฒนาพื้นที่นี้ร่วมกับหมู่เกาะคูริลของรัสเซียให้เป็น "อุทยานสันติภาพมรดกโลก"
== มรดกโลก ==
ชิเรโตโกะได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 29 เมื่อ พ.ศ. 2548 (2005) ที่เมืองเดอร์บัน ประเทศแอฟริกาใต้ ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้
(ix) - เป็นแหล่งที่เกิดจากปรากฏการณ์ทางธรรมชาติที่มีเอกลักษณ์หายากหรือสวยงามเป็นพิเศษ เช่น แม่น้ำ น้ำตก ภูเขา
(x) - เป็นถิ่นที่อยู่อาศัยของชนิดสัตว์และพันธุ์พืชที่หายากหรือที่ตกอยู่ในสภาวะอันตราย แต่ยังคงสามารถดำรงชีวิตอยู่ได้ ซึ่งรวมถึงระบบนิเวศอันเป็นแหล่งรวมความอุดมสมบูรณ์ของพืชและสัตว์ที่ทั่วโลกให้ความสนใจด้วย
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
IUCN ประเภท II
ชิเรโตโกะ
แหล่งมรดกโลกในประเทศญี่ปุ่น
แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ
กิ่งจังหวัดโอค็อตสค์
ริเวนเดลล์

ริเวนเดลล์ (Rivendell) เป็นชื่ออาณาจักรแห่งหนึ่งของพวกเอลฟ์ ในจินตนิยายเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ชื่อในภาษาซินดารินเรียกว่า อิมลาดริส (Imladris) ซึ่งมีความหมายว่า 'หุบเขาลึก'  บางครั้งถูกเอ่ยถึงด้วยชื่อ คฤหาสน์ลาสต์โฮมลี่เฮ้าส์ ในหุบเขาฟากตะวันตกของเทือกเขามิสตี้  อาณาจักรนี้ก่อตั้งขึ้นโดยเอลฟ์กึ่งมนุษย์ชื่อว่า เอลรอนด์ ตั้งแต่ยุคที่สองของโลกอาร์ดา  (ประมาณ 4-5 พันปี ก่อนเหตุการณ์ในเรื่อง ลอร์ดออฟเดอะริงส์)
ริเวนเดลล์ตั้งอยู่เชิงเขาทางฟากตะวันตกของฮิธายเกลียร์ หรือเทือกเขามิสตี้ ใกล้กับโตรกแคบของแม่น้ำบรุยเนน ซ่อนตัวมิดชิดอยู่ในหุบเขา เส้นทางเข้าออกสำคัญของอาณาจักรนี้คือทางข้ามแม่น้ำบริเวณที่เรียกว่า ฟอร์ดบรุยเนน  ภูมิอากาศทั่วไปค่อนข้างเย็น มีช่วงฤดูร้อนที่อบอุ่นและหิมะเล็กน้อยในฤดูหนาว
อาณาจักรริเวนเดลล์ก่อตั้งขึ้นในปีที่ 1697 ของยุคที่สอง ในระหว่างสงครามเมืองเอเรกิออน เมื่อกองทัพจากลินดอนที่กิล-กาลัดส่งมาช่วยเอเรกิออน นำทัพโดยเอลรอนด์ ต้องพาผู้ลี้ภัยที่หนีออกมาจากนครเอเรกิออนถอยขึ้นไปทางเหนือ  ทัพของเซารอนปิดล้อมริเวนเดลล์อยู่ถึงสามปี จนกระทั่งกิล-กาลัดและทัพจากนูเมนอร์ส่งมาช่วย ทัพจากริเวนเดลล์ยกออกตีกระหนาบจนสามารถเอาชนะเซารอนในการศึกครั้งนั้นได้  ริเวนเดลล์ถูกทัพของวิชคิงปิดล้อมอีกครั้งในราวศตวรรษที่ 14 ของยุคที่สาม และสามารถขับไล่ทัพของวิชคิงไปได้เมื่อได้รับกำลังเสริมมาจากลอธลอริเอน
ในเรื่อง เดอะฮอบบิท  บิลโบ แบ๊กกิ้นส์ มาแวะพักที่ริเวนเดลล์นี้พร้อมกับพวกคนแคระ ในระหว่างการเดินทางไปยังภูเขาโลนลี่ และยังแวะพักในขากลับระหว่างเดินทางกลับไชร์พร้อมกับแกนดัล์ฟ
ในเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์  โฟรโด แบ๊กกิ้นส์ กับผองเพื่อนฮอบบิทของเขา เดินทางมายังริเวนเดลล์พร้อมกับอารากอร์น และได้ใช้เวลาพักฟื้นอยู่ที่นี่หลายเดือน  ที่นี้ยังเป็นที่ชุมนุมเผ่าพันธุ์ต่างๆ ที่ยังเป็นอิสระชนแห่งมิดเดิลเอิร์ธ คือพวกเอลฟ์ มนุษย์ และคนแคระ  ในที่ประชุมของเอลรอนด์ เผ่าพันธุ์ทั้งหลายได้ลงมติให้นำแหวนเอกไปทำลายเสียที่เมาท์ดูม  โดย โฟรโด เป็นผู้รับอาสาทำหน้าที่นี้   เอลรอนด์ได้เลือกตัวแทนแต่ละเผ่าพันธุ์เข้าร่วมในคณะพันธมิตรแห่งแหวน เพื่อปฏิบัติภารกิจนี้
ครอบครัวของเอลรอนด์ทุกคนพำนักอยู่ที่ริเวนเดลล์ ได้แก่ เคเลบรีอัน ภรรยาของเขา  เอลลาดาน และ เอลโรเฮียร์ บุตรชายฝาแฝด และธิดาคนสุดท้องคือ อาร์เวน นอกจากนี้เอลรอนด์ยังเลี้ยงดูทายาทวงศ์กษัตริย์มนุษย์ คือ อารากอร์น ในฐานะบุตรบุญธรรมของตนด้วย  แต่เคเลบรีอันได้รับบาดเจ็บในระหว่างเดินทางข้ามเทือกเขามิสตี้ครั้งหนึ่งแล้วถูกพวกออร์คซุ่มโจมตี นางจึงเดินทางไปรักษาตัวที่แผ่นดินอมตะ  ในระหว่างยุคสงครามแหวน เคเลบรีอันจึงมิได้อยู่ที่ริเวนเดลล์แล้ว
ในช่วงต้นของยุคที่สี่  หลังจากอาร์เวนได้อภิเษกกับอารากอร์น ขึ้นเป็นราชา-ราชินีของอาณาจักรกอนดอร์แล้ว  เอลรอนด์เดินทางออกจากริเวนเดลล์เพื่อกลับไปยังแผ่นดินตะวันตก คงเหลือแต่เพียงเอลลาดานและเอลโรเฮียร์พำนักอยู่ที่นี่ ต่อมา เคเลบอร์น ได้ละลอธลอริเอนและมาสมทบกับพวกเขาที่นี่  แต่ไม่มีบันทึกใดระบุว่า สุดท้ายแล้วพวกเอลฟ์อพยพออกจากริเวนเดลล์ไปจนหมดสิ้นเมื่อใด
==อ้างอิง==
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน, ลอร์ดออฟเดอะริงส์, ลอนดอน:สำนักพิมพ์ฮาร์เปอร์คอลลินส์
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน, Unfinished Tales, ลอนดอน:สำนักพิมพ์ฮาร์เปอร์คอลลินส์
ดินแดนในตำนานของโทลคีน