pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
สุวิทย์ ธาระรูป

พลเรือเอก สุวิทย์ ธาระรูป (เกิด 23 ตุลาคม พ.ศ. 2493) เป็นนายทหารเรือและนักการเมืองชาวไทย เคยดำรงตำแหน่งสูงสุดทางทหารเรือคือผู้ช่วยผู้บัญชาการทหารเรือ และเคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ เมื่อปี พ.ศ. 2549 ปัจจุบันเป็นรองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดชัยภูมิ
== ประวัติและการศึกษา ==
สุวิทย์เกิดเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2493 เป็นบุตรของนายสอาด และนางทวี ธาระรูป สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนวัดเขมาภิรตาราม, โรงเรียนเตรียมทหารรุ่นที่ 11 (ตท.11-ร่วมรุ่นเดียวกับ พล.อ.อ.อิทธพร ศุภวงศ์, พล.อ.วิชญ์ เทพหัสดิน ณ อยุธยา, พล.อ.พิเชษฐ์ วิสัยจร, พล.ต.ขัตติยะ สวัสดิผล), โรงเรียนนายเรือ รุ่นที่ 68 ระหว่างรับราชการได้เข้ารับการศึกษาอบรมในหลักสูตรที่สำคัญ ๆ อาทิ หลักสูตรจู่โจมจากโรงเรียนสงครามพิเศษ กองทัพบก, หลักสูตรส่งทางอากาศนาวิกโยธิน รุ่นที่ 1, หลักสูตรการรบพิเศษ แขนงการลาดตระเวนสะเทินน้ำสะเทินบกและจู่โจมนาวิกโยธิน รุ่นที่ 15, หลักสูตรผู้ควบคุมการกระโดดร่ม จากโรงเรียนสงครามพิเศษ กองทัพบก, หลักสูตรเสนาธิการทหารบก หลักสูตรหลักประจำ ชุดที่ 64 จากโรงเรียนเสนาธิการทหารบก, หลักสูตรวิทยาลัยการทัพเรือ รุ่นที่ 25 จากสถาบันวิชาการทหารเรือชั้นสูง, หลักสูตรป้องกันราชอาณาจักรภาครัฐเอกชนและการเมือง จากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร (วปรอ.) เป็นต้น นอกจากนั้นยังสำเร็จการศึกษาอบรมจากต่างประเทศ ได้แก่ หลักสูตรนายทหารสื่อสาร นาวิกโยธินสหรัฐอเมริกา, หลักสูตรการยุทธสะเทินน้ำสะเทินบก นาวิกโยธินสหรัฐอเมริกา และหลักสูตรเสนาธิการทหารนาวิกโยธิน สหรัฐอเมริกา เป็นต้น
== การทำงาน ==
สุวิทย์ถือได้ว่า เป็นนายทหารที่เติบโตมาจากหน่วยบัญชาการนาวิกโยธินโดยตรง โดยเริ่มจากตำแหน่ง ผู้บังคับหมวดปืนเล็ก ร้อยปืนเล็กที่ 1 กองพันทหารราบที่ 1 กรมผสมนาวิกโยธิน เรื่อยมาจนถึงผู้บังคับบัญชา, รองผู้บัญชาการหน่วยบัญชาการนาวิกโยธิน
จากนั้นในวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2550 ได้รับการแต่งตั้งในผู้บัญชาการหน่วยบัญชาการนาวิกโยธิน
จากนั้นในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2553 ได้รับการเลื่อนยศเป็น พลเรือเอก (พล.ร.อ.) และดำรงตำแหน่งผู้ช่วยผู้บัญชาการทหารเรือ นอกจากนี้ยังดำรงตำแหน่งประธานกรรมการกิจการศูนย์พัฒนากีฬาราชนาวี อีกด้วย ปัจจุบันเกษียณราชการแล้ว ตั้งแต่วันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2554
หลังเกษียณอายุราชการแล้วได้ลงเล่นการเมือง โดยสมัครเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ พรรคประชาธิปัตย์ แต่ไม่ได้รับเลือก ต่อมาเมื่อมีการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดทั่วประเทศ ปี พ.ศ. 2563 พล.ร.อ.สุวิทย์ ได้รับการแต่งตั้งจากนายอร่าม โล่ห์วีระ นายก อบจ.ชัยภูมิ ให้ดำรงตำแหน่งเป็นรองนายกองคืการบริหารส่วนจังหวัดชัยภูมิ
== ชีวิตส่วนตัว ==
สุวิทย์สมรสกับ นางฐิติปรางค์ ธาระรูป มีบุตรชาย 2 คน คือ ร.อ.จักษ์ และ ดร.ปรบ ธาระรูป
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ประวัติจากหน่วยบัญชาการนาวิกโยธิน
คอลัมน์ ส่องแว่นโฟกัส ประจำวันเสาร์ที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2553 จากหนังสือพิมพ์เดลินิวส์
ทหารเรือชาวไทย
บุคคลจากโรงเรียนนายเรือ
ผู้บัญชาการหน่วยบัญชาการนาวิกโยธิน
บุคคลจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร
สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
บุคคลจากโรงเรียนวัดเขมาภิรตาราม
บุคคลจากวิทยาลัยการทัพเรือ
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
วัดยางเอน

วัดยางเอน เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ หมู่ที่ 3  ตำบลตาลเตี้ย  อำเภอเมือง   จังหวัดสุโขทัย   เขตการปกครองคณะสงฆ์ตำบลบ้านสวน  อำเภอเมือง  จังหวัดสุโขทัย   มีเนื้อที่  7  ไร่  98  ตารางวา   วัดนี้ประชาชนร่วมกันสร้างขึ้น  เมื่อ  พ.ศ. 2480  มีชื่อตามชื่อหมู่บ้าน ว่าวัดยางเอน  ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา  เมื่อวันที่  24  มิถุนายน  พ.ศ. 2539
== อ้างอิง ==
ยางเอน
ประชาธิปไตย (อัลบั้ม)

ประชาธิปไตย  เป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 7 ของ คาราบาว ออกจำหน่ายในเดือน ธันวาคม พ.ศ. 2529 โดยทำขึ้นมาตามกระแสการเรียกร้องประชาธิปไตย โดยมีเพลงที่สะท้อนปัญหาประชาธิปไตยไว้ในชุด คือ ประชาธิปไตย และ ผู้ทน และยังมีบทเพลงอื่น ๆ ซึ่งล้วนเป็นบทเพลงที่มีคุณค่าต่อสังคมไทย โดยอัลบั้มชุดนี้เป็นชุดแรกที่ทางวงได้ทำมิวสิกวิดีโออย่างเป็นทางการขึ้น และมีเพลงดังที่มีการร้องต่ออยู่บ่อยครั้ง คือ เจ้าตาก ซึ่งได้รับรางวัลรองชนะเลิศสาขามิวสิกวิดีโอดีเด่นจากงานประกาศผลรางวัลโทรทัศน์ทองคำ ครั้งที่ 1 และถือเป็นอัลบั้มชุดแรกของวงที่ได้รับรางวัลประเภทมิวสิกวิดีโออีกด้วย
รายชื่อเพลงในชุดนี้ตามลำดับ ได้แก่ ตาตี๋, ประชาธิปไตย, ผู้ทน, เจ้าตาก, พ่อ, ถึกควายทุย ภาค 7, วันเด็ก, มหาจำลอง รุ่น 7, มรดกเฮงซวย และ ค.ควาย ค.คน โดยเพลง ผู้ทน, วันเด็ก และ ค.ควาย ค.คน ถูก คณะกรรมการบริหารวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ หรือ กบว. สั่งห้ามออกอากาศ แต่เพลง ผู้ทน ได้มีการทำเป็นมิวสิกวิดีโอ โดยเปลี่ยนเนื้อร้องส่วนที่ห้ามแล้วสามารถออกอากาศได้
หน้าปกเทปอัลบั้มนี้เป็นภาพวาดหม้อข้าวตั้งอยู่บนเตาแบบจีน อันเป็นส่วนหนึ่งของเพลง เจ้าตาก พิมพ์ลงบนกระดาษแข็งเคลือบฟอยล์ ออกแบบโดย แอ๊ด - ยืนยง โอภากุล โดยไม่มีเนื้อเพลงหรือรายละเอียดไว้บนปกเลย จนเมื่อมีการผลิตเป็นซีดีโดย วอร์นเนอร์ มิวสิก ไทยแลนด์ จึงมีการระบุอารัมภบท พร้อมกับเนื้อเพลงทั้งหมดด้วย
== รายชื่อเพลง ==
== มิวสิควีดีโอ ==
ตาตี๋
ประชาธิปไตย
ผู้ทน
เจ้าตาก
==การจัดจำหน่าย==
{|class="wikitable" width = 200%
|-
! ปี
! ค่าย
! รูปแบบ
|-
| rowspan="2" |พ.ศ. 2529
| rowspan="2"| อามีโก้
| แผ่นเสียง
|-
| เทปคาสเซตต์
|-
|rowspan="2"| พ.ศ. 2540
|rowspan="2"| กระบือ แอนด์ โค
| แผ่นซีดี
|-
|เทปคาสเซตต์
|-
| rowspan="1" | พ.ศ. 2546
| rowspan="4" | วอร์นเนอร์ มิวสิก ไทยแลนด์
| แผ่นซีดี (ปกครบรอบ 20 ปี คาราบาว)
|-
| พ.ศ. 2554
| แผ่นซีดี(ปกครบรอบ 30 ปี คาราบาว)
|-
| พ.ศ. 2555
| แผ่นเสียง (Remaster)
|-
| พ.ศ. 2556
| แผ่นซีดี (Remaster)
|-
|}
อัลบั้มเพลงของคาราบาว
อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2529
อัลบั้มเพลงไทยสากล
อัครบิดร

อัครบิดร (patriarch) ชาวออร์ทอดอกซ์ในประเทศไทยเรียกว่า พระอัครบิดร ชาวโปรเตสแตนต์ในประเทศไทยเรียกว่า อัครปิตา ส่วนชาวโรมันคาทอลิกในประเทศไทยเรียกว่า พระอัยกา ถือเป็นตำแหน่งมุขนายกชั้นสูงสุดในคริสตจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ และอื่น ๆ เช่นออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์ โรมันคาทอลิก และอัสซีเรียนแห่งตะวันออก
แต่เดิมคัมภีร์ไบเบิลใช้คำนี้เพื่อหมายถึง อับราฮัม อิสอัค และยาโคบ ผู้เป็นปฐมบรรพบุรุษของวงศ์วานอิสราเอล และเรียกยุคที่ทั้งสามคนนี้มีชีวิตอยู่ว่ายุคอัครบิดร
==ประวัติ==

หลังการสังคายนาไนเซียครั้งที่หนึ่งในปี ค.ศ. 325 ได้มีการแบ่งเขตการปกครองภายในคริสตจักรออกเป็น 3 เขตอัครบิดร ได้แก่ โรม อะเล็กซานเดรีย และแอนติออก แต่ละเขตมีอัครบิดรเป็นประมุข โดยถือเอาอัครบิดรแห่งกรุงโรมเป็นพระสันตะปาปาหรือประมุขสูงสุดในคริสตจักรสากล ต่อมามีการประชุมสภาสังคายนาแห่งแคลซีดันกำหนดให้มีเขตอัครบิดรเยรูซาเลมและเขตอัครบิดรคอนสแตนติโนเปิล แยกออกมาจากเขตอัครบิดรแอนติออก ทำให้ได้เขตอัครบิดร 5 เขต และมีอัครบิดร 5 คนในคริสตจักร โดยอัครบิดรแห่งโรมยังคงเป็นประมุขสูงสุดในคริสตจักรสากล (Ecumenical church) และอัครบิดรแห่งคอนสแตนติโนเปิลเป็นรอง แต่ถือว่าเป็นใหญ่สุดในคริสตจักรตะวันออกซึ่งใช้ภาษากรีก ทำให้ในทางปฏิบัติอัครบิดรแห่งคอนสแตนติโนเปิลมีอิทธิพลมากกว่า
ต่อมาเขตอัครบิดรแอนติออกยังถูกแบ่งออกเป็น 3 เขตตามภาษาพิธีกรรม คือ เขตอัครบิดรเมลไคต์ (Melkite) เขตอัครบิดรมาโรไนต์ (Maroniite) และเขตอัครบิดรซีเรียน เขตอัครบิดรกรุงโรมก็แบ่งเป็นอีก 3 เขตพิเศษ คือ เขตอัครบิดรเวนิส เขตอัครบิดรลิสบอน และเขตอัครบิดรกัว
เมื่อคริสตจักรแบ่งออกเป็น 2 นิกาย คือฝ่ายตะวันตกกลายเป็นนิกายโรมันคาทอลิก ส่วนฝ่ายตะวันออกเป็นนิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ เมื่อนิกายออร์ทอดอกซ์แพร่หลายไปยังท้องที่อื่นในภูมิภาคตะวันออก จึงเกิดเขตอัครบิดรต่าง ๆ มากขึ้น เช่น กรีก อาร์มีเนีย  รัสเซีย เซอร์เบีย โรมาเนีย เป็นต้น โดยให้เกียรติอัครบิดรแห่งคอนสแตนติโนเปิลเป็นบุคคลอันดับหนึ่งในบรรดาผู้ที่เท่าเทียมกัน แต่ไม่ใช่เป็นประมุขสูงสุด
==อ้างอิง==
 
คำศัพท์ศาสนาคริสต์
วัดดอนจันทร์

วัดดอนจันทร์ ตั้งอยู่ถนนบ้านดอนจันทร์ ตำบลบ้านไร่ อำเภอศรีสำโรง จังหวัดสุโขทัย เป็นศาสนสถานในพระพุทธศาสนา เป็นชนิดวัดราษฎร์ สังคณะสงฆ์มหานิกาย เป็นวัดที่มี พื้นที่ สี่เหลียมผืนผ้า ด้านหน้าติดกลับถนน ด้านหลังติดกลับหมู่บ้าน ทิศเหนือ ติกกลับถนนสาธารณประโยชน์ ของหมู่บ้าน ทิศไต้ติดกลับทุ่งนา
== ประวัติการตั้งวัด ==
วัดดอนจันทร์  คณะสงฆ์ มหานิกาย ตั้งอยู่ เลขที่ 2/8 หมู่ 4บ้านดอนจันทร์ ตำบลบ้านไร่ อำเภอศรีสำโรง จังหวัดสุโขทัย
โฉนดที่ดิน เล่มที่ 27459 เล่มที่ 27461 เล่มที่ 27463 เล่มที่ 27464 เล่มที่ 27465 (ยังไม่ได้รวม โฉนดมี5ใบ)
กรณีเป็นวัดที่ตั้งขึ้นก่อนวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2486 ซึ่งเป็นวัดที่กฎกระทรวงศึกษาธิการ ออกตามความในพระราชบัญญัติคณะสงฆ์พุทธศักราช 2484 มีผลบังคับใช้
ได้ตั้งวัดเมื่อ -
ถ้าเป็นวัดที่ตั้งขึ้นหลังวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2486 ได้รับอนุญาตให้สร้างวัดเมื่อ
วันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2528 กระทรวงศึกษาธิการประกาศ
ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ - เดือน สิงหาคม พ.ส.2531
== ผู้ก่อตั้งและบริจาคที่ดินวัดดอนจันทร์ ==
พระครูสุขุมธรรมวิจิตร  (สุรศักดิ์ พุ่มกลับ) คุณพ่อจาม คุณแม่บุญเกิด พุ่มกลับ  และนายเทียบ คำเมือง อดีดผู้ใหญ่บ้าน เป็นผู้ริเริมสร้างวัด (ได้สร้างเป็นสำนักสงฆ์)
โดยมีผู้ร่วมบริจากที่ดินให้วัด คุณพ่อจาม คุณแม่บุญเกิด พุ่มกลับ
== ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา ==
ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา  เมื่อวันที่ กรกฎาคม  ขนาดของพระอุโบสถ กว้าง   เมตร ยาว  เมตร
ประกาศในราชกิจจานุเบกษา  เล่มที่  ตอนที่  เป็นปีที่  ในรัชกาลปัจจุบัน
== ศาสนวัตถุ ==
พระอุโบสถ ขนาดกว้าง  ยาว  เมตร ก่อสร้างปี พ.ศ. กำลังก่อสร้าง
กุฏิ  จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารไม้ 7หลัง 1ห้อง ขนาดกว้าง 6 ยาว 6 เมตร  ครึ่งตึกครึ่งไม้ 1หลัง 3ห่อง ขนาดกว้าง 12 ยาว 15 เมตร  ก่อสร้างปี พ.ศ.
ศาลาการเปรียญ ขนาดกว้าง 21 ยาว 42 เมตรเป็นอาคารไม้ชั้นเดียว ก่อสร้างปี พ.ศ.
เมรุ 1หลัง  ขนาดก้วาง 4เมตร ยาว 8เมตร
== ลำดับเจ้าอาวาส ==
พระอธิการ ป๋อง เปสโร พ.ศ. 2539 ถึง 2548
พระชะอ้อน อชิโต พ.ศ. 2548 ถึง ปัจจุบัน
== ประวัติเจ้าอาวาสองค์ปัจจุบับ ==
พระชะอ้อน อชิโต พ.ศ. 2548 ถึง ปัจจุบัน
== อ้างอิง ==
ดอนจันทร์
โรครินเดอร์เปสต์

โรครินเดอร์เปสต์ (Rinderpest) เป็นโรคติดต่อที่เกิดจากไวรัสในปศุสัตว์ กระบือบ้าน และสัตว์ป่าบางสปีชีส์ อาการของโรคจะมีไข้ กัดกร่อนในปาก ท้องเสีย และลิมฟอยด์ตายเฉพาะส่วน มีอัตราการตายสูง หลังจากการรณรงค์เพื่อกำจัดไวรัสทั่วโลก กรณียืนยันสุดท้ายได้รับการวินิจฉัยพบในปี พ.ศ. 2544 และเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2553 องค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติประกาศว่าโรคดังกล่าวถูกกำจัดจนหมดแล้ว
คำว่า รินเดอร์เปสต์ (Rinderpest) เป็นคำในภาษาเยอรมัน หมายถึง โรคระบาดปศุสัตว์
== อ้างอิง ==
อาวุธชีวภาพ
โรคระบาด
กำแพงวีอาอาเนลลี

กำแพงวีอาอาเนลลี เป็นกำแพงเหล็กกล้าสูง 3 เมตร ความยาว 84 เมตร ซึ่งล้อมรอบส่วนวีอาอาเนลลีในเมืองปาโดวา ทางตอนเหนือของประเทศอิตาลี สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2549 และถูกทลายลงในปี พ.ศ. 2550 พื้นที่ดังกล่าวประกอบด้วยอพาร์ตเมนต์ 6 ช่วงตึกซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยของประชากรประมาณ 1,500 คน พื้นที่ดังกล่าวเคยเต็มไปด้วยนักเรียน แต่ปัจจุบัน ผู้อยู่อาศัยส่วนใหญ่เป็นชาวแอฟริกาซึ่งแสวงหาที่ลี้ภัยในประเทศอิตาลี
สาเหตุของการสร้างกำแพงนั้นเกิดจากอัตราการเกิดอาชญากรรมที่สูงมากในพื้นที่ดังกล่าว โดยเฉพาะอย่างยิ่ง พื้นที่นี้ยังเป็นสถานที่การจลาจลระหว่างแก๊งซึ่งประกอบด้วยผู้อพยพจากไนจีเรียและโมร็อกโก เช่นเดียวกับเป็นที่ที่มีความโด่งดังในเรื่องธุรกิจยาเสพติด การสร้างกำแพง ประกอบด้วยจุดตรวจ เสร็จสิ้นภายในสองวัน มีคนบางกลุ่มไม่เห็นด้วยและเรียกกำแพงนี้ว่า กำแพงเบอร์ลินของปาโดวา กำแพงดังกล่าวถูกทลายลงระหว่างเดือนกันยายนและตุลาคม พ.ศ. 2550 หลังจากประชากรในพื้นที่ได้รับการอพยพและให้การรับประกันแก่ประชากรในพื้นที่ดังกล่าวในด้านการย้ายถิ่นฐานอย่างเป็นธรรม
== อ้างอิง ==
สิ่งก่อสร้างในปาโดวา
แกงส้ม

แกงส้ม หรือ อาซัมเรอบุซ (asam rebus) เป็นอาหารประเภทแกงที่เป็นที่นิยมในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งครบรสโดยมีรสเปรี้ยวนำ ตามด้วยเผ็ด หวาน เค็ม ใส่น้ำพริกแกงส้ม ผัก และ เนื้อสัตว์
ทำโดยใช้ น้ำพริกแกงส้มละลายน้ำ ต้มให้เดือด ใส่ผักและเนื้อสัตว์ ปรุงรสด้วย น้ำมะขาม น้ำตาลปี๊บ เกลือ และวัตถุดิบพื้นบ้านที่ให้รสเปรี้ยว
== ส่วนผสมหลัก ==
เนื้อสัตว์ เลือกใช้ได้หลายชนิด อาจเป็นชนิดเดียวหรืออย่างละน้อยผสมกันก็ได้ เช่น
* ปลาสด (นิยมใช้) หรือ ปลากระป๋อง
* กุ้ง (นิยมใช้)
* อาหารทะเล เช่น ปู หอย กั้ง
* เนื้อหมูติดกระดูก
ผัก เลือกใช้ได้หลายชนิด อาจเป็นชนิดเดียวหรืออย่างละน้อยผสมกันก็ได้ เช่น
* ผักบุ้ง
* มะละกอ
* หัวไชเท้า
* มะรุม
* ดอกแค
* กะหล่ำดอก
* ชะอม ในรูปของ ไข่เจียวชะอม
* ผักอื่นๆ ดัดแปลงไปตามท้องถิ่น
น้ำพริกแกงส้ม ประกอบด้วย พริก เกลือ หอมแดง กะปิ โดยมี 2 แบบ
* พริกแห้ง
* พริกสด
วัตถุดิบพื้นบ้านที่ให้รสเปรี้ยว สำหรับแกงส้ม เลือกใช้ได้หลายชนิด อาจเป็นชนิดเดียวหรืออย่างละน้อยผสมกันก็ได้ เช่น
* มะขามเปียก และ/หรือ มะขามสด (นิยมใช้)
* หน่อไม้ดองเปรี้ยว (นิยมใช้)
* หัวมะพร้าวดองเปรี้ยว (นิยมใช้)
* ยอดชะมวง
* ลูกเถาคัน
* มะมุด
* มะม่วงอ่อน
* ส้มแขก
* ตะลิงปลิง
* มังคุดแก่ที่ผิวยังเป็นสีเลือด
* แตงกวาสุกแก่ หรือแตงเปรี้ยว (แตงกวาที่ปล่อยให้สุกเหลืองคาต้น) นำมาฝาน
== ประเภทของแกงส้ม ==
=== ภาคใต้ ===
แกงส้มแบบภาคใต้ จะปรุงรสเปรี้ยวด้วย มะนาว, มะขาม, ขมิ้นในน้ำพริกแกง คนภาคอื่นจึงเรียกว่า "แกงเหลือง"
=== ภาคกลาง ===
น้ำพริกแกงส้มของภาคกลาง ไม่ใส่ขมิ้นแต่จะมีการปรับส่วนผสมของน้ำพริกแกงไปบ้าง แกงส้มที่ใช้ปลาที่มีกลิ่นคาว เช่น ปลาหนัง ปลากดทะเล ปลาดุก เพิ่มกระเทียมลงในน้ำพริกแกงด้วย ส่วนแกงส้มปลาช่อนเพิ่มกระชาย ข่า ตะไคร้ในน้ำพริกเพื่อดับกลิ่นคาวปลา แกงส้มในบางท้องถิ่นมีเครื่องปรุงที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเอง เช่น
แกงส้มปลาดุกของจังหวัดชลบุรี ใส่มะเขือเปราะ ถ้าเป็นแกงส้มปลาทูใส่ต้นหอมและใบมะกรูด
แกงส้มพื้นบ้านแบบชาวเลในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ น้ำพริกแกงใช้พริกขี้หนูสด ใส่ใบกะเพรา
=== ภาคเหนือ ===
จังหวัดน่านมีแกงส้มที่เป็นเอกลักษณ์เรียกแกงส้มเมือง เป็นแกงรสเปรี้ยว รสเปรี้ยวนั้นมาจากน้ำมะกรูด และใบส้มป่อย เป็นแกงปลาใส่ผักต่างๆ เช่น ชะอม ยอดมัน มะเขือเทศ ตูนหรือคูน แต่งกลิ่นให้หอมด้วยใบแมงลัก น้ำแกงมีสีเหลืองเพราะใส่ขมิ้น น้ำพริกประกอบด้วยรากผักชี เกลือ ตะไคร้ ขมิ้น พริกชี้ฟ้า หอม กระเทียมและกะปิ 
== อ้างอิง ==
==บรรณานุกรม==
Southern Thai Spicy Sour Yellow Curry with Lotus Stems and Sea Bass
Delightful southern Thai food in Bangkok
Kaeng som pla (Sour Soup) recipe
Kaeng Som Phak Bung Phrik Sod Kab Pla, Sour F
Thai Kaeng Som with seafood
highheelgourmet.com: kaeng som koong recipe
แกง
อาหารไทย
อาหารมาเลเซีย
อาหารลาว
วอลอดือมือร์ กลึชกอ

วอลอดือมือร์ วอลอดือมือรอวึช กลึชกอ (Володи́мир Володи́мирович Кличко́; เกิดวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 1976) เป็นอดีตนักมวยสากลอาชีพ เขาเป็นน้องชายของวีตาลีย์ กลึชกอ
วอลอดือมือร์ผ่านการชกมวยสากลสมัครเล่นมาอย่างโชกโชนกว่าวีตาลีย์ ผู้เป็นพี่ เคยคว้าแชมป์มวยระดับจูเนียร์ของทวีปยุโรป ในรุ่นเฮฟวี่เวท ใน ค.ศ. 1993 และเคยประสบความสำเร็จสูงสุดด้วยการคว้าเหรียญทองในรุ่นซูเปอร์เฮฟวี่เวท ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน ค.ศ. 1996 ที่แอตแลนตา สหรัฐ
หลังจากนั้นแล้ว วอลอดือมือร์ก็หันมาชกมวยสากลอาชีพพร้อมกับวีตาลีย์ พี่ชาย ด้วยการเข้าอยู่ในสังกัด Universum Box-Promotion ที่ กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ของฟริทซ์ ซดูเน็ค ซึ่งทั้งคู่เมื่อหันมาชกมวยสากลอาชีพแล้วก็ได้สร้างความฮือฮาเป็นอย่างมากต่อวงการมวยโลก ด้วยเป็นคู่พี่น้องผิวขาวในรุ่นเฮฟวี่เวท ที่หมัดหนัก รูปร่างสูงใหญ่ทั้งคู่ ซึ่งวอลอดือมือร์มีส่วนสูง 6 ฟุต 7 นิ้ว (199 เซนติเมตร)
ซึ่งวอลอดือมือร์ก็ถือว่าประสบความสำเร็จก่อนวีตาลีย์พี่ชายเสียด้วยซ้ำ เมื่อสามารถคว้าแชมป์อินเตอร์เนชั่นแนลของสภามวยโลก (WBC) มาครองได้ก่อน ใน ค.ศ. 1998 แต่แล้ววลาดิเมียร์ก็ต้องมาพบกับความพ่ายแพ้ครั้งแรกเมื่อเป็นฝ่ายแพ้น็อกต่อรอสส์ พูริตตี นักมวยโนเนมชาวอเมริกัน ในปลายปีเดียวกัน ในยกที่ 11 หลังจากนั้นวลาดิเมียร์ก็ยังชกเคลื่อนไหวอีกหลายครั้ง รวมทั้งคว้าแชมป์ยุโรปและแชมอินเตอร์คอนติเนนตัลของสมาคมมวยโลก (WBA) มาครองได้อีก
วอลอดือมือร์ มาคว้าแชมป์โลกได้เป็นครั้งแรก เมื่อเป็นฝ่ายเอาชนะคะแนน คริส เบิร์ด นักมวยชาวอเมริกันใน ค.ศ. 2000 ได้แชมป์โลกรุ่นเฮฟวี่เวทขององค์กรมวยโลก (WBO) วอลอดือมือร์ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 5 ครั้ง ก่อนที่จะมาพ่ายแพ้อีกครั้งต่อ คอร์รี แซนเดอร์ส นักมวยชาวแอฟริกาใต้ ใน ค.ศ. 2002 เมื่อเป็นฝ่ายแพ้น็อกเพียงแค่ยกที่ 2 จากนั้นก็ชกเคลื่อนไหวอีก 2 ครั้ง ก่อนที่จะพบกับความพ่ายแพ้ครั้งที่ 3 ต่อ ลามอน บริวสเตอร์ นักมวยชาวอเมริกัน ในยกที่ 5 เมื่อ ค.ศ. 2003 ชิงแชมป์โลกกลับมาไม่สำเร็จ
วอลอดือมือร์ กลึชกอ กลับมาเป็นแชมป์โลกได้อีกครั้งใน ค.ศ. 2005 เมื่อเป็นฝ่ายชนะน็อกแซมมวล ปีเตอร์ นักมวยชาวไนจีเรีย ถึงรัฐนิวเจอร์ซีย์ สหรัฐ ทำให้ได้แชมป์หลายสถาบัน ทั้ง NABF, IBF และ WBO
ชีวิตส่วนตัว ใน ค.ศ. 1996 วอลอดือมือร์จบการศึกษาด้านครุศาสตร์จากสถาบัน Pereyaslav-Khmelnitsky Pedagogical Institute ที่ยูเครน และใน ค.ศ. 2001 ก็สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกในสาขาวิทยาศาสตร์การกีฬาจากมหาวิทยาลัยเคียฟ ตามวีตาลีย์ พี่ชายที่จบก่อนหน้านั้นไม่นาน นอกจากนี้แล้วยังชื่นชอบการเล่นกอล์ฟ และสามารถพูดได้ถึง 4 ภาษา ได้แก่ ภาษาอังกฤษ ภาษายูเครน ภาษารัสเซีย และภาษาเยอรมัน
== ดูเพิ่ม ==
วีตาลีย์ กลึชกอ
== อ้างอิง ==
สถิติการชก 
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ของสองพี่น้องตระกูลกลึชกอ
นักมวยสากลชาวยูเครน
นักมวยสากลสมัครเล่นชาวยูเครน
แชมป์โลก WBO
แชมป์โลก IBF
แชมป์เงา WBA
แชมป์เงา WBC
บุคคลจากแคว้นซาปอริฌเฌีย
แชมป์โลก WBA
แชมป์โลก เดอะริง
ร่างพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้เสียหายจากการรับบริการสาธารณสุข

ร่างพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้เสียหายจากการรับบริการสาธารณสุข เป็นร่างพระราชบัญญัติที่มีจุดประสงค์ที่จะให้เป็นเครื่องมือที่สำคัญเพื่อแก้ไขปัญหาความขัดแย้งระหว่างแพทย์กับคนไข้ และช่วยไม่ให้เกิดการฟ้องร้องต่อแพทย์ เน้นการช่วยเหลือผู้เสียหายจากบริการสาธารณสุขโดยไม่ต้องพิสูจน์ความผิดมากกว่าการหาผู้กระทำความผิดมาลงโทษ แต่แพทย์เกิดความกังวลต่อประเด็นดังกล่าว เนื่องจากเห็นว่าผลกระทบของกฎหมายอาจไม่เป็นไปตามเจตนารมณ์
มูลนิธิเพื่อผู้บริโภคได้กล่าวถึงความจำเป็นของร่างพระราชบัญญัติดังกล่าว ดังนี้
ผู้ป่วยไม่ค่อยเรียกร้องสิทธิเมื่อได้รับบริการผิดพลาดและไม่ได้รับความช่วยเหลือ หรือในกรณีที่ไปฟ้องร้องต่อศาล ก็พบว่าการพิสูจน์ความถูกผิดนั้นเป็นไปได้ยาก
ในพระราชบัญญัติหลักประกันสุขภาพแห่งชาติบัญญัติให้มีการกันเงินไว้ไม่น้อยกว่าร้อยละ 1 จ่ายเป็นค่าช่วยเหลือเบื้องต้นแก่ผู้ได้รับความเสียหาย ซึ่งปีที่ผ่านมามีผู้ขอรับความช่วยเหลือเพียง 810 ราย จากผู้ใช้บริการประมาณ 200 ล้านครั้ง แต่รวมเฉพาะคนไข้บัตรทองประมาณ 47 ล้านคน ดังนั้น ผู้ที่ไม่มีบัตรทองจึงไม่มีระบบใด ๆ มารองรับ
ความขัดแย้งของแพทย์และคนไข้มีเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ จากสาเหตุหลายประการ อาทิ ระบบสิทธิขึ้นพื้นฐานในการเข้าถึงบริการสาธารณสุข การแพทย์สาธารณสุขที่เป็นการค้ามากขึ้น การพัฒนาคุ้มครองสิทธิมนุษยชนในประเทศไทย เป็นต้น โดยมีสถิติการฟ้องร้องคดีแพ่งต่อศาลในช่วงปี พ.ศ. 2539-2551 จำนวน 76 คดี และมีแนวโน้มเพิ่มสูงขึ้น
ในปี พ.ศ. 2550 กลุ่มประชาชนที่ได้รับความเสียหายจากบริการสาธารณสุขและกลุ่มอื่น ๆ พยายามร่างพระราชบัญญัติดังกล่าวขึ้น โดยประสานความร่วมมือกับมงคล ณ สงขลา อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข โดยได้เสนอให้มีคณะทำงานยกร่างพระราชบัญญัติและมีองค์ประกอบจากทั้งนักวิชาการ แพทยสภา กองประกอบโรคศิลปะ ตัวแทนผู้เสียหาย และหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง หลังจากการทำงานร่วมกันในชั้นกฤษฎีกาแล้ว ได้มีข้อตกลงร่วมกันเป็นร่างพระราชบัญญัติที่รอเข้าสมัยประชุมสภา
ด้านศาสตราจารย์ นายแพทย์ สมศักดิ์ โล่ห์เลขา นายกแพทยสภา ได้มีหนังสือถึงสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี ให้ทบทวนมติเห็นชอบร่างพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้เสียหายจากการรับบริการสาธารณสุขเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2553 เพื่อดูผลกระทบวงกว้างและป้องกันไม่ให้เกิดปัญหาแก่หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง โดยในหนังสือกล่าวว่าร่างกฎหมายดังกล่าวเสนอโดยกลุ่มเอ็นจีโอ และทำให้เจ้าหน้าที่สาธารณสุขได้รับผลกระทบเนื่องจากผู้เสียหายสามารถฟ้องร้องเจ้าหน้าที่นั้นได้
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ร่างพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้เสียหายจากการรับบริการสาธารณสุข เสนอโดยประชาชนผู้มีสิทธิ์เลือกตั้ง
ร่างพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้เสียหายจากการรับบริการสาธารณสุข เสนอโดยคณะรัฐมนตรี
ร่างพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้เสียหายจากการรับบริการสาธารณสุข เสนอโดยนายเจริญ จรรย์โกมล กับคณะ
ร่างพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้เสียหายจากการรับบริการสาธารณสุข เสนอโดยนายประสิทธิ์ ชัยวิรัตนะ กับคณะ
ร่างพระราชบัญญัติสร้างเสริมความสัมพันธ์ในระบบบริการสาธารณสุข เสนอโดยนายบรรพต ต้นธีรวงศ์ กับคณะ
ร่างพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ให้และผู้รับบริการสาธารณสุข เสนอโดยนางอุดมลักษณ์ เพ็งนรพัฒน์ กับคณะ
ร่างพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้เสียหายจากการรับบริการสาธารณสุข เสนอโดยนายสุทัศน์ เงินหมื่น กับคณะ
ร่างกฎหมายไทย
สมาคมผู้บำเพ็ญประโยชน์แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชินูปถัมภ์

สมาคมผู้บำเพ็ญประโยชน์แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชินูปถัมภ์ (Girl Guides Association of Thailand; ชื่อย่อ: GGAT) เป็นองค์กรเนตรนารีระดับชาติของประเทศไทย โดยมีสมาชิกผู้คอยให้บริการ 28,030 คน (ในพ.ศ. 2546) ก่อตั้งขึ้นครั้งแรกในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2500 โดยนางสาวกนก สามเสน (ชื่อปัจจุบัน: คุณหญิงกนก สามเสน วิล) องค์กรดังกล่าวได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกทดลองขององค์การผู้บำเพ็ญประโยชน์แห่งโลก ในวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2506
== ประวัติ ==
กิจการผู้บำเพ็ญประโยชน์แห่งประเทศไทยเริ่มขึ้นในภายหลังจากที่นางสาวกนก สามเสน (ชื่อปัจจุบัน: คุณหญิงกนก สามเสน วิล) ได้เยี่ยมชมกิจการของ The Girl Scouts Association of U.S.A ที่นิวยอร์ก ในครั้งที่เข้าร่วมการสัมนา Committee of Correspondence ในปีพ.ศ. 2499 โดยได้เกิดความประทับใจต่อการดำเนินงานของคณะกรรมการและเจ้าหน้าที่ ตลอดจนการปฏิบัติหน้าที่ของ Girl Scouts ที่มีความคล่องแคล่ว ท่านเห็นว่ากิจกรรมดังกล่าวเป็นประโยชน์และเหมาะสมต่อเด็กผู้หญิง
== โครงสร้าง ==
โครงสร้างขององค์กรจะแบ่งออกเป็นสี่ระดับตามอายุดังต่อไปนี้:
นกน้อย (Little bird) - อายุ 4 ถึง 6 ปี
นกสีฟ้า (Blue Birds) - อายุ 7 ถึง 11 ปี
ผู้บำเพ็ญประโยชน์รุ่นกลาง (Guides) - อายุ 12 ถึง 15 ปี
ผู้บำเพ็ญประโยชน์รุ่นใหญ่ (Senior Guides) - อายุ 16 ถึง 20 ปี
== กิจกรรม ==
== ตราสัญลักษณ์ ==
ไฟล์:Bluebirds (Girl Guides Association of Thailand).png|ตราเข็มนกสีฟ้า
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
คณะลูกเสือแห่งชาติ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Basic information 
สมาคมผู้บำเพ็ญประโยชน์แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชินูปถัมภ์
สมาคมผู้บำเพ็ญประโยชน์แห่งประเทศไทยในพระบรมราชินูปถัมภ์ ศูนย์ฝึกภาคเหนือ จังหวัดเชียงใหม่ 
สมาคมผู้บำเพ็ญประโยชน์ แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชินูปถัมภ์ (แผนที่สุขภาพ)
ลูกเสือไทย
ไทย
วัดราชพฤกษ์

วัดราชพฤกษ์ ตั้งอยู่ที่หมู่ 2 ตำบลบ้านหลุม อำเภอเมือง จังหวัดสุโขทัย  เป็ดวัดราษฎร์  สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย แต่เดิมวัดมีนามว่า “วัดเหนือ” สร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 1920 ได้เปลี่ยมนามวัดเป็น “วัดราชพฤกษ์” ในราว พ.ศ. 2470 ในปี พ.ศ. 2524 ได้สร้างอุโบสถขึ้น มีเนื้อที่ในการตั้งวัด จำนวน 8 ไร่ 
==ศาสสถาน==
อุโบสถ
ศาลาการเปรียญ
เมรุ
ศาลาคู่เมรุ
กุฏิที่พักสงฆ์
==ลำดับเจ้าอาวาส==
พระครูสุภัทรธีรคุณ (สำราญ)พ.ศ.2529-ปัจจุบัน
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ตำบลบ้านหลุม อำเภอเมือง จังหวัดสุโขทัย 
สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดสุโขทัย 
สำนักงานพระพุทธศาสนาจังหวัดสุโขทัย
ราชพฤกษ์
ภาษาโครยอ-มาร์

ภาษาโครยอ-มาร์  (ฮันกึล: 고려말; ฮันจา: 高麗말; Корё маль)  หรือ ภาษาเกาหลีเอเชียกลาง (ภาษาเกาหลีมาตรฐาน: 중앙아시아 한국어) เป็นภาษาถิ่นหนึ่งของภาษาเกาหลีที่ใช้พูดโดยโครยอ-ซารัม กลุ่มชาติพันธุ์เกาหลีที่อาศัยอยู่ในพื้นที่อดีตสหภาพโซเวียต ซึ่งชาวเกาหลีกลุ่มนี้มีบรรพบุรุษอาศัยในเขตฮัมกย็อง ซึ่งปัจจุบันอยู่ในประเทศเกาหลีเหนือ ภาษานี้เข้าใจได้ยากเมื่อใช้พูดคุยกับภาษาเกาหลีมาตรฐาน ซึ่งอาจเป็นเพราะภาษาโครยอ-มาร์รับคำยืมจากภาษารัสเซีย และชาวโครยอ-ซารัมก็นิยมใช้ภาษารัสเซียเป็นภาษาแม่ มากกว่าใช้ภาษาโครยอ-มาร์ของตัวเอง
==อักษร==
ภาษาโครยอ-มาร์ไม่นิยมในการเขียนคำประพันธ์ด้วยอักษรเกาหลี ได้รับอิทธิพลจากอักษรซิริลลิกแม้โซเวียตจะล่มสลายไปแล้วก็ตาม ขณะที่เกาหลีเหนือและเกาหลีใต้ต่างมีการใช้อักษรเกาหลีในการเขียนอย่างมีระบบแบบแผน อย่างไรก็ตามในปัจจุบันนักเขียนชาวโครยอ-ซารัมที่มีชื่อเสียง อย่างลัฟเรนติ ซ็อน (Лаврентий Сон) ได้เขียนเรื่องสั้นภาษาโครยอ-มาร์ โดยใช้อักษรฮันกึลในการเขียน
แม้จะมีรูปแบบการเขียนอักษรโรมันเข้ามาในภาษาโครยอ-มาร์ ช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1930 ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากเจ้าหน้าที่รัฐบาลและนักภาษาศาสตร์ แต่ก็ไม่ได้รับความนิยมจากชาวโครยอ-ซารัม
== สรวิทยา ==
ลักษณะของภาษาโครยอ-มาร์ แตกต่างจากภาษาเกาหลีมาตรฐานรวมถึงความแตกต่างทางสัทวิทยาต่อไปนี้:
ㄹ ออกเสียง  หรือ  ในทุกตำแหน่งยกเว้นเมื่อออกเสียงยาวซึ่งจะออกเสียงเหมือนกับภาษาเกาหลีมาตรฐาน
การสูญเสียเสียง ㄹ พบได้บ่อยเมื่ออยู่ก่อนหน้าพยัญชนะที่ใช้ลิ้นส่วนหน้าในการออกเสียง
ระบบการเน้นระดับเสียง (Pitch accent) ที่แยกคำที่มีหน่วยเสียงต่างกันน้อยที่สุด มีสองเสียงคือสูงและต่ำ
การเก็บรักษาเสียง MK โดยย่อเป็น n เมื่อนำหน้า  และ 
ㄱ ออกเสียง [t͡ɕ] เมื่อนำหน้า ㅣ
ㄴ และ ㅇ ที่ส่วนท้ายคำออกเสียงง่ายลงเป็น 이
ㅏ, ㅔ ออกเสียงเป็น ㅑ และ ㅗ ออกเสียงเป็น ㅔ
ㅗ, ㅡ ออกเสียงง่ายลงเป็น ㅜ และ ㅣ สามารถใช้แทนกันได้กับ ㅡ
ออกเสียงเป็น  เนื่องจากอิทธิพลของภาษารัสเซีย
ㅈ ออกเสียงเป็น ㄷ
ㄱ ออกเสียงเป็น ㅂ ในช่วงกลางของคำ
==การศึกษา==
ภาษาโครยอ-มาร์เป็นภาษาที่ไม่อยู่ระบบการเรียนการสอนเพื่อนำไปใช้ในหลายโรงเรียน ขณะที่ภาษาเกาหลีมาตรฐานทั้งของเกาหลีเหนือและเกาหลีใต้ต่างใช้สอนตามมหาวิทยาลัยต่างๆทั่วไปในอดีตสหภาพโซเวียตกับครูผู้สอนที่มาจากประเทศนั้น ๆ และมีอาจารย์จากเกาหลีใต้คนหนึ่งที่พยายามสอนภาษาโครยอ-มาร์ให้แก่นักศึกษาภายในมหาวิทยาลัยอัลมาตีในประเทศคาซัคสถาน แต่ก็ล้มเหลวอย่างมาก
==ดูเพิ่ม==
ภาษาดุงกาน ภาษาของชาวจีนมุสลิมที่อพยพเข้ามาในเอเชียกลาง
==อ้างอิง==
ภาษาเกาหลี
ภาษาย่อย
ภาษาในประเทศคาซัคสถาน
ภาษาในประเทศอุซเบกิสถาน
ภาษาในประเทศรัสเซีย
ภาษาในประเทศคีร์กีซสถาน
ชมพูภูคา

ชมพูภูคา  เป็นไม้ยืนต้นชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล  Bretschneideraceae เป็นไม้ต้นขนาดเล็กถึงขนาดกลาง สูง 10–25 เมตร ดอกออกเป็นช่อตั้งสีชมพู พบเฉพาะทางตอนใต้ของจีน เวียดนามตอนบน ไต้หวัน และภาคเหนือของไทย ที่ดอยภูคา จังหวัดน่าน
== ลักษณะทางพฤษศาสตร์ ==
ชมพูภูคาเป็นไม้ยืนต้น สูง 10–25 เมตร เปลือกลำต้นเรียบสีเทาน้ำตาล ใบประกอบแบบขนนก ยาว 30–80 ซม. ใบรูปหอกถึงรูปไข่ กว้าง 2.5–6 ซม ยาว 8–25 ซม. โคนใบรูปลิ่มหรือกลม ปลายใบแหลม ดอกสีขาว–ชมพู คล้ายรูประฆัง ออกเป็นช่อที่ปลายยอด ช่อดอกยาวได้ถึง 20–40 ซม. กลีบรองดอกขนาดใหญ่ รูปถ้วยขอบหยักตื้น ๆ กลีบดอก 5 กลีบ รูปไข่กว้าง โคนกลีบเรียวยาว ปลายกลีบม้วนออกด้านนอก ขนาด 1.8–2 ซม. กลีบบนมักคว่ำลง เกสรผู้ 8 อัน ก้านเกสรเพศผู้ยาว 2.5–3 ซม. ปลายโค้ง รังไข่และก้านเกสรเพศเมียมีขนปกคลุม รังไข่ยาว 0.3–0.4 ซม. เกสรเพศเมียยาว 3–4 ซม. ปลายงอลง ผลรูปกระสวยแก่แล้วแตก เมล็ดรูปรี กว้าง 12 มม. ยาว 20 มม.
== การค้นพบ ==
ชมพูภูคา เป็นหนึ่งในพันธุ์ไม้หายาก ใกล้สูญพันธุ์ชนิดหนึ่งของโลก เมื่อประมาณ 30 ปีที่ผ่านมา มีรายงานว่าพบพันธุ์ไม้ชนิดนี้ ที่มณฑลยูนานประเทศจีน แต่ปัจจุบันคาดว่าสูญพันธุ์ไปแล้วเนื่องด้วยการตัดไม้ทำลายป่า
สำหรับในประเทศไทยมีรายงานการสำรวจพบพันธุ์ไม้ชนิดนี้เมื่อมี พ.ศ. 2532 บริเวณป่าดงดิบเขาดอยภูคา อุทยานแห่งชาติดอยภูคา อำเภอปัว และที่ บ้านสว่าง อำเภอแม่จริม จังหวัดน่าน
== การกระจายพันธุ์ ==
ชมพูภูคามีเขตการกระจายพันธุ์แคบ ๆ พบเฉพาะทางตอนใต้ของประเทศจีน ภาคเหนือของประเทศเวียดนาม ไต้หวัน และไทย ในประเทศไทย พบที่ดอยภูคาในจังหวัดน่าน ขึ้นตามที่ลาดชันในป่าดิบเขา ที่ระดับความสูง 1,200–1,500 เมตร ในต่างประเทศพบจนถึงระดับความสูง 1,700 เมตร
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สารานุกรมพืชในประเทศไทย - ชมพูภูคา 
IUCN Red List Species of the Day Bretschneidera sinensis  สืบค้นเมื่อ 16 ตุลาคม 2010.
Bretschneidera page ที่ www.eFloras.org.
ไม้ยืนต้น
Akaniaceae
พืชที่ได้รับการคุ้มครองชั้นหนึ่งของจีน