pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
แนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติโมโร

แนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติโมโร (Moro National Liberation Front; MNLF; الجبهة الوطنية لتحرير مورو) เป็นองค์กรทางการเมืองของฟิลิปปินส์ที่ก่อตั้งใน ค.ศ. 1972 และมีอำนาจในเขตปกครองตนเองมุสลิมในมินดาเนา
== ประวัติ ==
ในช่วง พ.ศ. 2513 MNLF จัดตั้งโดย นูร์ มิสวารี เพื่อเรียกร้องเอกราขให้ชาติโมโร การต่อสู้ของกลุ่มนี้เป็นการดึงเอาการต่อสู้อิงแนวทางศาสนาอิสลามเข้ามาในฟิลิปปินส์เป็นกลุ่มแรก มีการเจรจาสันติภาพกับรัฐบาลเมื่อ พ.ศ. 2519 แต่ไม่สำเร็จ การต่อสู้จึงดำเนินต่อไป
MNLF ยังคงต่อสู้เพื่อเอกราชด้วยความรุนแรงจน พ.ศ. 2524 มีการแยกตัวออกเป็นกลุ่มแนวร่วมปลดปล่อยอิสลามโมโร พ.ศ. 2529 MNLF กับรัฐบาลฟิลิปปินส์ได้เจรจาสันติภาพกันสำเร็จ รัฐบาลยอมให้ตั้งเขตปกครองตนเองในบริเวณที่ชาวมุสลิมเป็นชนส่วนใหญ่ บริเวณดังกล่าวคือเขตปกครองตนเองมุสลิมมินดาเนา
== อ้างอิง ==
== อ่านเพิ่ม ==
The Long Struggle to Silence the Guns of Rebellion: A Review of the Long and Winding Trail to the Elusive Peace Agreements by The CenSEI Report
1996 Peace Agreement with the Moro National Liberation Front
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official blog site of the MNLF Director for Advocacy Communication
MNLF attacks Marine post in Sulu
MNLF of Nur Misuari Attack Zamboanga City
Moro National Liberation Front (MNLF)
ขบวนการทางการเมืองในประเทศฟิลิปปินส์
ขบวนการแบ่งแยกดินแดน
ขบวนการอิงศาสนาอิสลาม
กองทัพเสรีชาติกัมพูชา

กองทัพเสรีชาติกัมพูชา (កងទ័ពសេរីជាតិកម្ពុជា กงทัพเสรีชาติกมฺพุชา; Cambodian Freedom Fighters; CFF) เป็นขบวนการต่อต้านคอมมิวนิสต์ ก่อตั้งเมื่อ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2532 โดย ชุน ยาสิท ที่ปอยเปตใกล้กับชายแดนไทย กองบัญชาการใหญ่อยู่ที่รัฐแคลิฟอร์เนียร์ สหรัฐอเมริกา มีสมาชิกในสหรัฐราว 500 คน และมีผู้สนับสนุนในกัมพูชาราว 20,000 คน
กองทัพเสรีชาติกัมพูชาปฏิเสธไม่เข้าร่วมการเลือกตั้งในกัมพูชาและปฏิเสธรัฐบาลของฮุนเซน โดยกล่าวอ้างว่ารัฐบาลนี้มีพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามหนุนหลัง กลุ่มนี้ได้รับการสนับสนุนจากชุชนชาวเขมรในสหรัฐและชาวเขมรที่ลี้ภัยในยุโรป
เมื่อ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543 กองทัพเสรีชาติกัมพูชาก่อการจลาจลกลางกรุงพนมเปญและเกิดการปะทะกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ เมื่อเหตุการณ์สงบลงมีผู้เสียชีวิต 8 คน และผู้ก่อเหตุถูกจับกุมราว 200 คน รวมทั้ง ริชาร์ด กิรีกิม ชาวอเมริกันเชื้อสายเขมร ศาลอาญาของกัมพูชามีคำพิพากษาเมื่อ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2544 ให้จำคุกแกนนำผู้ก่อความไม่สงบจำนวน 24 คน เป็นเวลา 3 – 20 ปี
ขบวนการต่อต้านคอมมิวนิสต์
ขบวนการทางการเมืองในประเทศกัมพูชา
การเมืองกัมพูชา
พระจุฬาราชมนตรี (สอน อหะหมัดจุฬา)

พระจุฬาราชมนตรี นามเดิม สอน อหะหมัดจุฬา เป็นบุตรพระยาจุฬาราชมนตรี (สัน อหะหมัดจุฬา) กับคุณหญิงถนอม เกิดเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2437 เข้ารับราชการในกรมท่าขวา ได้เป็นหลวงราชเศรษฐีเมื่อ พ.ศ. 2456 ได้รับการแต่งตั้งเป็นจุฬาราชมนตรีเมื่อ พ.ศ. 2473 ถือเป็นจุฬาราชมนตรีคนสุดท้ายในสมัยสมบูรณาญาสิทธิราชย์ ถึงแก่กรรมเมื่อ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2493 รวมอายุได้ 56 ปี ศพของท่านฝังอยู่ที่มัสยิดต้นสน
เป็นจุฬาราชมนตรีคนที่ 9 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์และเป็นคนที่13แห่งราชอาณาจักรไทย พระจุฬาราชมนตรี (สอน อหะหมัดจุฬา) เป็นบุตรของพระยาจุฬาราชมนตรี (สัน) กับคุณหญิงถนอม ได้ถวายตัวเป็นหมาดเล็กในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่6  ได้รับราชกาลและโปรดเกล้าให้เป็น “หลวงราชเศรษฐี” รับราชการในกระทรวงมหาดไทยในแผ่นดินพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 7 ได้เลื่อนเป็น “พระจุฬาราชมนตรี สอน อะหมัดจุฬา”
พระจุฬาราชมนตรี (สอน อะหมัดจุฬา) ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อ พ.ศ. 2479 หลังจากการเปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นระบอบประชาธิปไตย ประมาณ 4 ปี ศพของท่านถูกฝัง ณ สุสานมัสยิดต้นสน (กุฎีใหญ่)
== อ้างอิง ==
ภัทระ คาน. สุสานประวัติศาสตร์ 3 สมัย ใน มุสลิมมัสยิดต้นสนกับบรรพชนสามสมัย. กทม. จิรรัชการพิมพ์. 2544
จุฬาราชมนตรี
มุสลิมชาวไทย
ชาวไทยเชื้อสายเปอร์เซีย
บรรดาศักดิ์ชั้นพระ
สกุลอหะหมัดจุฬา
สกุลจุฬารัตน
อ.บ้านหลวง

redirect อำเภอบ้านหลวง
อ.ทุ่งช้าง

redirect อำเภอทุ่งช้าง
อ.นาหมื่น

redirectอำเภอนาหมื่น
อ.สันติสุข

redirect อำเภอสันติสุข
อ.สองแคว

redirect อำเภอสองแคว
สุภาพร กิตติขจร

สุภาพร กิตติขจร (23 กันยายน พ.ศ. 2483 — 17 มีนาคม พ.ศ. 2548) เป็นบุตรคนที่ 3 ของจอมพล ประภาส จารุเสถียร และท่านผู้หญิง ไสว จารุเสถียร และเป็นอดีตภริยาพันเอกณรงค์ กิตติขจร
== ประวัติ ==
คุณสุภาพร กิตติขจร เป็นบุตรคนที่ 3 ของจอมพลประภาส จารุเสถียรและท่านผู้หญิงไสว จารุเสถียร เกิดเมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2483 เมื่อเยาว์วัยเข้าเรียนชั้นอนุบาลในโรงเรียนกรมทหารสื่อสาร เขตบางซื่อ ในขณะที่จอมพลประภาส รับราชการที่กรมทหารราบที่ 11 รักษาพระองค์ (ที่ตั้งเดิม ปัจจุบันเป็น ร.1 พัน 3 รอ.) ซึ่งอยู่ใกล้กับโรงเรียน เมื่อจอมพลประภาสย้ายไปเป็น ผบ.ร.1 รอ.ซึ่งตั้งอยู่ที่สวนเจ้าเชตุ ตรงข้ามวัดโพธิ์ (ปัจจุบันเป็นที่ตั้งกรมรักษาดินแดน) ครอบครัวก็ย้ายตามไปหมด คุณสุภาพรจึงย้ายไปเรียนชั้นประถมที่โรงเรียนซันตาครู๊ซ แล้วย้ายมาเรียนชั้นประถมตอนปลายที่โรงเรียนราชินีบน  (บางกระบือ) จนจบมัธยมบริบูรณ์ แล้วจึงไปเรียนต่อในไฮสคูล ที่ลอเร้นโต้ คอนแวนต์ เมืองซิมล่า ประเทศอินเดีย หลังจากจบลอเร็นโต้กำลังจะไปศึกษาต่อในประเทศอังกฤษ  แต่  ร้อยตรีณรงค์  กิตติขจร (ยศในขณะนั้น) ซึ่งรู้จักคุ้นเคยกับคุณสุภาพรมาตั้งแต่อายุได้ 5-6 ขวบ  ซึ่งรู้จักกันตั้งแต่เยาว์วัย ได้ขอแต่งงานเมื่อคุณสุภาพรอายุได้เพียง 18 ปีเท่านั้น โดยมีบุตร - ธิดารวม 4 คน ได้แก่
พลเอก เกริกเกียรติ กิตติขจร อดีตผู้ทรงคุณวุฒิพิเศษสำนักงานปลัดกระทรวงกลาโหม
นาย กรกาจ กิตติขจร (เสียชีวิตแล้ว) ใน เดือน พฤษภาคม พ.ศ. 2557 สมรส กับ ประพจนีย์ กิตติขจร มีบุตร ชื่อ กิตติพจน์ กิตติขจร
พลตรี กิจก้อง กิตติขจร ปัจจุบัน ดำรงตำแหน่ง ผู้ทรงคุณวุฒิสำนักงานปลัดกระทรวงกลาโหม
นาง กรองกาญจน์ ดิศกุล ณ อยุธยา สมรสกับ พันเอก หม่อมหลวงกุลชาต ดิศกุล ผู้บังคับการกรมทหารปืนใหญ่ที่ 1 รักษาพระองค์
== ชีวิตส่วนตัว ==
พันโทณรงค์และคุณสุภาพร กิตติขจรอยู่กันมาเป็นระยะเวลาถึง 47 ปี แม้ว่า พันโทณรงค์ กิตติขจร ต้องไปปฏิบัติหน้าที่ราชการสงครามในต่างประเทศหรือขณะที่ พันโทณรงค์ ถูกมรสุมทางการเมือง ต้องไปอยู่ในประเทศเยอรมนีก็ตาม
== บั้นปลายชีวิต ==
คุณสุภาพร กิตติขจร เริ่มป่วยในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2547 ได้รับการรักษาจากคณะแพทย์และพยาบาลโรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้าฯ ในเบื้องต้น และคณะแพทย์พยาบาลโรงพยาบาลกรุงเทพ โดยเฉพาะ นพ.นิพนธ์ ลิ้มตระกูล ได้พยายามรักษาพยาบาลอย่างเต็มความสามารถจนกลับบ้านได้ในครั้งแรก ต่อมาภายหลังมีอาการไม่ค่อยดี จึงเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลกรุงเทพอีกครั้ง และมีอาการทรุดลงเรื่อย ๆ จนสุดจะเยียวยาได้และจากไปอย่างสงบเมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2548
== อ้างอิง ==
คู่สมรสของนักการเมืองไทย
บุคคลจากโรงเรียนซางตาครู้สคอนแวนท์
บุคคลจากโรงเรียนราชินีบน
สกุลกิตติขจร
รางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ

รางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ (Nobels fredspris; Nobel Peace Prize) เป็นรางวัลโนเบลหนึ่งในห้าสาขา ที่ริเริ่มโดยอัลเฟรด โนเบล ตั้งแต่ ค.ศ. 1895 โดยคณะกรรมการโนเบลนอร์เวย์ ประเทศนอร์เวย์ เป็นผู้คัดเลือกผู้รับรางวัล มีพิธีมอบเป็นครั้งแรก เมื่อ ค.ศ. 1901 พิธีมอบรางวัลมีขึ้นในวันที่ 10 ธันวาคม ของทุกปี ซึ่งตรงกับวันคล้ายวันเสียชีวิตของโนเบลที่กรุงออสโล โดยสมเด็จพระราชาธิบดีของนอร์เวย์เป็นผู้พระราชทานรางวัล
== รายชื่อผู้ได้รับรางวัล ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ
Norwegian Nobel Committee 
The Nomination Database for the Nobel Prize in Peace, 1901-1955 
 
โนเบลสาขาสันติภาพ
รางวัลโนเบล
รางวัลสันติภาพ
ยุคที่สองแห่งอาร์ดา

ยุคที่สอง แห่งอาร์ดา เป็นช่วงเวลาหนึ่งในจักรวาลของเจ. อาร์. อาร์. โทลคีน  เริ่มนับตั้งแต่การจับกุมคุมขังเทพอสูรมอร์กอธไว้ในสุญญภูมิ หลังจากการล่มจมสมุทรของแผ่นดินเบเลริอันด์ ซึ่งเป็นผลจากสงครามแห่งความโกรธา อันเป็นสงครามระหว่างปวงเทพแห่งแดนประจิมกับมอร์กอธ การรุ่งเรืองและล่มสลายของอาณาจักรนูเมนอร์ ไปจนถึงการปราบปรามเซารอนลงสำเร็จในสงครามแห่งพันธมิตรครั้งสุดท้าย  กินเวลายาวนานถึง 3,441 ปี
เหตุการณ์ในยุคที่สองของอาร์ดา มิได้มีการบรรยายไว้โดยละเอียดเหมือนยุคที่หนึ่ง ซึ่งปรากฏเนื้อหาอยู่ในตำนานเรื่อง ซิลมาริลลิออน แต่ได้มีการบรรยายสรุปโดยย่ออยู่ในภาคผนวกของหนังสือเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ และในตำนานอคัลลาเบธ อันเป็นตำนานว่าด้วยการรุ่งเรืองและล่มสลายของอาณาจักรนูเมนอร์ นอกจากนี้ยังมีเนื้อหาจำนวนมากที่โทลคีนประพันธ์ค้างไว้ และคริสโตเฟอร์ โทลคีน ได้รวบรวมไว้ในหนังสือ Unfinished Tales
==เหตุการณ์สำคัญในยุคที่สอง==
ปี 1697 - เอลรอนด์ก่อตั้งอาณาจักรริเวนเดลล์ ที่เชิงเขาฟากตะวันตกของเทือกเขามิสตี้
==ดูเพิ่ม==
ตารางเวลาแห่งอาร์ดา
อคัลลาเบธ
==อ้างอิง==
Encyclopedia of Arda
ยุคสมัยแห่งนวนิยายโทลคีน
Chronologie de la Terre du Milieu#Le Second Âge
นุกูล ประจวบเหมาะ

นุกูล ประจวบเหมาะ (25 กรกฎาคม พ.ศ. 2472 – 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566) อดีตผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลนายอานันท์ ปันยารชุน
== ประวัติ ==
นุกูล ประจวบเหมาะ เกิดที่อำเภอบางสะพาน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เป็นบุตรของนายกอบ-นางดัด ประจวบเหมาะ ศึกษามัธยม 1 ที่โรงเรียนอำนวยศิลป์ จากนั้นเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง จึงเดินทางกลับมาเรียนหนังสือต่อที่บ้านเกิด หลังสงครามจึงกลับเข้ามาเรียนต่อในกรุงเทพมหานคร ที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา จากนั้นเดินทางไปศึกษาต่อปริญญาตรีเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเมลเบิร์น ออสเตรเลีย เป็นนักเรียนไทยรุ่นแรก ๆ ในประเทศออสเตรเลีย
หลังจากจบปริญญาตรีเมื่อ พ.ศ. 2496 นุกูล ประจวบเหมาะ ได้เข้ารับราชการที่กองเศรษฐกิจการคลัง กระทรวงการคลัง โดยการชักชวนของ ป๋วย อึ๊งภากรณ์ ซึ่งขณะนั้นดำรงตำแหน่งผู้เชี่ยวชาญการคลัง กระทรวงการคลัง และได้รับคัดเลือกไปฝึกงานที่กองทุนการเงินระหว่างประเทศในระหว่างนั้นได้เข้าศึกษาปริญญาโทเศรษฐศาสตร์ ในช่วงค่ำที่มหาวิทยาลัยจอร์จวอชิงตัน และกลับมาทำงานที่ กรมบัญชีกลาง จากนั้นได้ไปทำงานตำแหน่ง ที่ปรึกษาเศรษฐกิจการคลัง สถานเอกอัครราชทูตไทย กรุงวอชิงตัน ต่อมาได้พบกับภรรยา คือ เจนจิรา วิกิตเศรษฐ และสมรสกันเมื่อ เดือนกันยายน พ.ศ. 2505
นุกูล ประจวบเหมาะ เดินทางกลับประเทศไทยเมื่อ พ.ศ. 2507 และได้รับตำแหน่งรองอธิบดีกรมทางหลวง มีหน้าที่บริหารงานติดต่อและบริหารเงินกู้จากธนาคารโลก  ต่อมา พ.ศ. 2517 ย้ายกลับมาดำรงตำแหน่งที่ปรึกษา กระทรวงการคลัง และถูกย้ายไปเป็นอธิบดีกรมธนารักษ์ เมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2518 เพื่อแก้ปัญหาพนักงานโรงกษาปณ์ประท้วงหยุดงาน และย้ายไปเป็นอธิบดีกรมสรรพากร เมื่อเดือนกันยายน ปีเดียวกัน เพื่อแก้ปัญหารัฐไม่สามารถเก็บภาษีได้ตามเป้า และย้ายไปเป็นอธิบดีกรมบัญชีกลาง เมื่อ พ.ศ. 2521
== ธนาคารแห่งประเทศไทย ==
นุกูล ประจวบเหมาะ ได้รับการเสนอชื่อเป็นผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย แทนนายเสนาะ อูนากูล ที่ลาออกจากตำแหน่งด้วยปัญหาสุขภาพ โดยการเสนอชื่อโดยพลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2522 และพ้นจากตำแหน่งเมื่อ เดือนกันยายน พ.ศ. 2527 เนื่องจากขัดแย้งกับนายสมหมาย ฮุนตระกูล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
หลังจากพ้นจากตำแหน่งในธนาคารแห่งประเทศไทย ได้เข้าทำงานกับบริษัทเอกชนคือสยามกลการ ซึ่งกำลังประสบปัญหาการขาดทุน ระหว่าง พ.ศ. 2529–2531
== งานการเมือง ==
หลังปลดเกษียณอายุแล้ว นุกูล ประจวบเหมาะ ได้เข้าดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลอานันท์ ปันยารชุน 2 สมัย ระหว่าง พ.ศ. 2534–2535 และเป็นผู้เข้ามาตรวจสอบการทุจริตในสัญญาโครงการโฮปเวลล์ และรถไฟฟ้าลาวาลิน จนกระทั่งสั่งยกเลิกสัญญาโครงการดังกล่าว
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
=== บรรณานุกรม ===
2539. .
LCC PN4129.T5 ธปท0100ส 2524.
บุคคลจากอำเภอบางสะพาน
ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
นักการธนาคารชาวไทย
ผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย
อธิบดีกรมธนารักษ์
อธิบดีกรมสรรพากร
นักการเมืองไทย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมไทย
บุคคลจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเหรียญจักรพรรดิมาลา
ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
อาวุธอานุภาพทำลายล้างสูง

อาวุธที่มีอานุภาพทำลายล้างสูง (Weapon of Mass Destruction, ย่อ WMD) คืออาวุธที่สามารถสังหารมนุษย์, สัตว์หรือพืชในจำนวนมาก และอาจทำลายสภาพแวดล้อมของโลกอย่างมหาศาล ซึ่งจำแนกได้เป็นอาวุธหลายประเภทด้วยกันได้แก่ อาวุธปรมาณู, อาวุธชีวภาพ, อาวุธเคมี รวมไปถึงอาวุธกัมมันตภาพรังสี (ต่างจากอาวุธปรมาณูตรงที่ให้แรงระเบิดน้อยกว่ามาก แต่แพร่กัมมันตรังสีในปริมาณที่เทียบเท่าหรือใกล้เคียงกับอาวุธปรมาณู) ที่กำลังได้รับความนิยมมากขึ้นจากกองกำลังที่มีอำนาจทางการเงินและเทคโนโลยีที่ด้อยกว่า (เช่น ผู้ก่อการร้าย) เป็นที่โต้เถียงกันว่าศัพท์นี้ (ในภาษาอังกฤษ ส่วนในภาษาไทยนั้น ไม่ค่อยพบเห็นการใช้คำนี้มากนัก) ถูกใช้ครั้งแรกเมื่อใด โดยนิยามนี้อาจถูกใช้ครั้งแรกใน พ.ศ. 2480 (เมื่ออ้างอิงถึงการทิ้งระเบิดที่เกร์นิกาในสเปนด้วยการใช้เครื่องบินทิ้งระเบิดในสงครามกลางเมืองสเปน) หรือใน พ.ศ. 2488 (เมื่ออ้างอิงถึงการที่สหรัฐอเมริกาใช้อาวุธปรมาณูกับเมืองฮิโรชิมาและนางาซากิในญี่ปุ่น) และเมื่อสงครามเย็นสิ้นสุดลง ศัพท์นี้ก็ถูกใช้กับอาวุธอื่นนอกจากอาวุธตามปกติมากขึ้น แต่คำนี้ถูกใช้มากที่สุดในการบุกครองอิรัก พ.ศ. 2546 ที่มีสหรัฐฯ เป็นผู้นำการโจมตี (โดยอ้างเหตุในการรุกรานว่าอิรักนั้นครอบครองอาวุธที่มีอานุภาพทำลายล้างสูง)
== สัญลักษณ์ทั่วไปของอาวุธที่มีอานุภาพทำลายล้างสูง ==
== อ้างอิง ==
คำศัพท์การทหาร
อาวุธ
สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1952

{| 
|- bgcolor=gold
|1||align=left|  ||40||19||17||76
|- bgcolor=silver
|2||align=left|  ||22||30||19||71
|- bgcolor=darkorange
|3||align=left|  ||16||10||16||42
|-
|4||align=left|  ||12||13||10||35
|-
|5||align=left|  ||8||9||4||21
|-
|6||align=left|  ||7||3||3||13
|-
|7||align=left|  ||6||6||6||18
|-style="background:#ccccff"
|8||align=left|  (เจ้าภาพ) ||6||3||13||22
|-
|9||align=left|  ||6||2||3||11
|-
|10||align=left|  ||3||2||0||5
|-
|11||align=left| || 2|| 6|| 6||14
|-
|12||align=left| || 2 ||4|| 4|| 10
|-
|13||align=left| || 2|| 3|| 0|| 5
|-
|14||align=left|  ||2 ||2 ||0 ||4
|-
|15||align=left| ||2 ||1 ||3|| 6
|-
|16||align=left|  ||2 ||0 || 1||3
|-
|17||align=left|  ||1|| 6|| 2|| 9
|-
|18||align=left| || 1|| 2|| 8|| 11
|-
|19||align=left|  ||1|| 2|| 2|| 5
|-
|20||align=left| || 1|| 2|| 1|| 4
|-
|rowspan="2"|21||align=left|  ||1 ||2 ||0|| 3
|-
|align=left|  ||1 ||2 ||0|| 3
|-
|23||align=left|  ||1|| 1|| 2|| 4
|-
|rowspan="2"|24||align=left|  ||1|| 0|| 2|| 3
|-
|align=left|  ||1 ||0|| 2|| 3
|-
|26||align=left| || 1|| 0|| 1|| 2
|-
|27||align=left|  ||1|| 0|| 0|| 1
|-
|28||align=left| || 0|| 7|| 17 ||24
|-
|29||align=left|  ||0 ||5 ||0 ||5
|-
|30||align=left| || 0|| 3|| 4|| 7
|-
|31||align=left|  ||0 ||2 ||0|| 2
|-
|rowspan="2"|32||align=left|  ||0 ||1|| 1 ||2
|-
|align=left|  ||0|| 1|| 1|| 2
|-
|rowspan="3"|34||align=left| || 0|| 1 ||0 ||1
|-
|align=left|  ||0 ||1 ||0|| 1
|-
|align=left|  ||0|| 1|| 0|| 1
|-
|rowspan="3"|37||align=left|  ||0|| 0|| 2|| 2
|-
|align=left| || 0|| 0|| 2||2
|-
|align=left|  ||0|| 0|| 2|| 2
|-
|rowspan="4"|40||align=left|  ||0|| 0|| 1|| 1
|-
|align=left| ||0|| 0|| 1|| 1
|-
|align=left|  ||0|| 0|| 1|| 1
|-
|align=left|  ||0|| 0|| 1|| 1
|-bgcolor="lightgrey"
|colspan="2"|รวม|| 149 || 152 || 158 || 459
|-
|}
== อ้างอิง ==
คณะกรรมการโอลิมปิกสากล – ตารางสรุปเหรียญรางวัลโอลิมปิกปี 1952
 
โอลิมปิกฤดูร้อน 1952
ทูริน ทูรัมบาร์

ทูริน ทูรัมบาร์ (Túrin Turambar) เป็นตัวละครเอกตัวหนึ่งในจินตนิยายชุดมิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือซิลมาริลลิออน และต่อมาได้เป็นตัวละครเอกในนิยายเรื่อง ตำนานบุตรแห่งฮูริน
ทูรินเป็นตัวละครที่โทลคีนสร้างขึ้นในลักษณะ anti-hero แบบหนึ่ง คือเป็นวีรบุรุษในโศกนาฏกรรม เขาเป็นมนุษย์ ที่มีชีวิตอยู่ในยุคที่หนึ่งของอาร์ดา บิดาของทูรินคือ ฮูริน ประมุขของตระกูลฮาดอร์ เขาถูกมอร์กอธจับตัวไปได้หลังจากสงครามเนียร์นายธ์อาร์นอยดิอัด แต่ฮูรินไม่ยอมจำนนต่อมอร์กอธ ทำให้มอร์กอธสาปแช่งตระกูลของฮูรินทั้งตระกูลให้ประสบหายนะ
== ที่มาของตัวละคร ==
โทลคีนกล่าวถึงตัวละคร ทูริน ในจดหมายฉบับหนึ่งของเขา สื่อว่าเขาได้รับแรงบันดาลใจมาจากตำนานนอร์สโบราณ เรื่อง ซีกุร์ด เดอะ โวลซุง (Sigurd the Volsung) และจากตัวละคร คุลแลร์โว (Kullervo) จากมหากาพย์คาเลวาลา (Kalevala) ของชาวฟินแลนด์ อันเป็นตัวละครที่ประสบเคราะห์กรรมร้ายกาจในชีวิต
== ประวัติ ==
ทูรินเป็นบุตรชายคนเดียวของ ฮูริน ธาลิออน ประมุขแห่งตระกูลฮาดอร์ ซึ่งเป็นผู้ครองแคว้นดอร์-โลมิน มารดาของเขาคือ มอร์เวน แห่งตระกูลเบออร์  เขามีน้องสาวสองคน หนึ่งคืออัวร์เวน หรือลาไลธ์ ซึ่งเสียชีวิตตั้งแต่ยังเด็ก และสองคือ นิเอนอร์ นีนิเอล ผู้ต้องประสบชะตากรรม ตกในบ่วงคำสาปร่วมกันกับเขา
เมื่อทูรินอายุได้ 8 ปี เอลฟ์และมนุษย์ร่วมกันจัดทัพยกไปหมายจะปราบปรามมอร์กอธให้สิ้นซาก แต่เหตุการณ์กลับตาลปัตร กลายเป็นสงครามเนียร์นายธ์อาร์นอยดิอัด ทัพเอลฟ์และมนุษย์แตกพ่ายยับเยิน กษัตริย์ฟิงกอนสิ้นพระชนม์ แว่นแคว้นของฮูรินก็ถูกพวกอีสเตอร์ลิงเข้ามายึดครอง  มอร์เวนจำต้องส่งทูรินให้หนีไปเสียเพื่อมิให้ตกเป็นทาส ทูรินกับผู้ติดตามสองคนจึงเดินทางไปสู่ราชสำนักโดริอัธ ขอความอุปถัมภ์จากกษัตริย์ธิงโกลและเทพีเมลิอัน
ที่โดริอัธ ทูรินได้เป็นศิษย์และสหายของเบเล็กจอมธนู นายทหารเอลฟ์ผู้เก่งกาจ ต่อมาทูรินมีเหตุวิวาทจนซายรอส คู่กรณีเสียชีวิต ทูรินจึงหนีออกจากโดริอัธไปใช้ชีวิตเป็นโจรอยู่กับพวกกองโจรในป่าทางตะวันตกของโดริอัธ วันหนึ่งกองโจรจับตัวคนแคระมีมได้ และให้แลกอิสรภาพกับที่อยู่อาศัย คนแคระมีมจึงยกบ้านของตนบนเขาหัวโล้นหรืออะมอนรูธให้แก่พวกโจร
ธิงโกลส่งคนออกติดตามหาทูริน หลังจากสอบถามพยานหลักฐานต่างๆ แล้วว่า ทูรินไม่มีความผิดในการตายของซายรอส แต่ไม่มีใครหาทูรินเจอ จนกระทั่งเบเล็กเที่ยวออกติดตามไปนอกเขตอาณาจักรและเจอทูรินในที่สุด แต่ทูรินก็ไม่ยอมหวนกลับโดริอัธ เบเล็กจึงพำนักอยู่กับทูรินและพวกโจร
วันหนึ่งพวกออร์คจับตัวมีมได้ และบังคับให้มีมทรยศต่อกองโจรของทูริน พวกออร์คสังหารคนของทูรินจนหมดแล้วจับตัวทูรินไป คงเหลือแต่เบเล็กที่ได้รับบาดเจ็บสาหัส เบเล็กออกติดตามทูรินไปจนถึงป่าเทาร์-นู-ฟูอิน ได้พบกวินดอร์ แห่งนาร์โกธรอนด์ที่นั่น ทั้งสองคนลอบเข้าค่ายออร์ค ชิงเอาตัวทูรินคืนมาได้ แต่แล้วทูรินกลับสังหารเบเล็กด้วยความเข้าใจผิดคิดว่าเป็นศัตรู
กวินดอร์พาทูรินที่เศร้าโศกจนไม่มีสติกลับมายังนาร์โกธรอนด์ เมื่อทูรินกลับฟื้นดีขึ้นแล้ว ก็ไม่ยอมใช้ชื่อเดิม ปกปิดความจริงไว้ด้วยหวาดกลัวในชะตากรรมของตนเองและผู้อยู่ใกล้
== ชื่อต่างๆ ของทูริน ==
เนย์ธัน
กอร์โธล
อการ์วายน์ บุตรแห่งอูมาร์ธ
อดาเนเดล
มอร์เมกิล หรือ จอมดาบดำ
ธูริน
ทูรัมบาร์
ดักเนียร์ เกลารุงกา หรือ ยมทูตแห่งเกลารุง
ตัวละครในซิลมาริลลิออน
มนุษย์ (มิดเดิลเอิร์ธ)
ตัวละครที่เป็นคนนอกกฎหมาย
ตัวละครที่ฆ่าตัวตาย
สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1956

{| 
|- bgcolor=gold
|1||align=left|  ||37||29||32||98
|- bgcolor=silver
|2||align=left|  ||32||25||17||74
|-style="background:#ccccff"
|3||align=left|  (เจ้าภาพ) ||13||8||14||35
|-
|4||align=left|  ||9||10||7||26
|-
|5||align=left|  ||8||8||9||25
|-
|6||align=left|  ||8||5||6||19
|-
|7||align=left|  ||6||13||7||26
|-
|8||align=left|  ||6||7||11||24
|-
|9||align=left|  ||5||3||5||13
|-
|10||align=left|  ||4||10||5||19
|-
|11||align=left|  ||4|| 4|| 6|| 14
|-
|12||align=left|  ||3|| 2|| 2|| 7
|-
|13||align=left|  ||3|| 1|| 11|| 15
|-
|14||align=left|  ||2||2|| 1|| 5
|-
|15||align=left|  ||2|| 1|| 3|| 6
|-
|16||align=left|  ||2|| 0|| 0|| 2
|-
|17||align=left|  ||1|| 4|| 4|| 9
|-
|18||align=left|  ||1|| 4|| 1|| 6
|-
|19||align=left| || 1|| 3|| 1|| 5
|-
|20||align=left|  ||1 ||2 ||1|| 4
|-
|21||align=left| || 1|| 1|| 3|| 5
|-
|22||align=left| ||1|| 0|| 2|| 3
|-
|23||align=left|  ||1 ||0 ||1 ||2
|-
|rowspan="2"|24||align=left|  ||1 ||0 ||0|| 1
|-
| align = left|  ||1|| 0|| 0||1
|-
|26||align=left| || 0|| 3|| 0||3
|-
|27||align=left| || 0|| 2|| 2|| 4
|-
|28||align=left|  ||0|| 2|| 0|| 2
|-
|rowspan="2"|29||align=left| || 0|| 1|| 1|| 2
|-
| align = left| || 0|| 1|| 1||2
|-
|rowspan="2"|31||align=left|  ||0|| 1|| 0|| 1
|-
| align = left| ||0|| 1|| 0||1
|-
|33||align=left|  ||0 ||0|| 4||4
|-
|34||align=left|  ||0 ||0 ||2 ||2
|-
|rowspan="4"|35||align=left| ||0 ||0 ||1|| 1
|-
| align = left| || 0|| 0|| 1||1
|-
| align = left| || 0|| 0|| 1||1
|-
| align = left| || 0|| 0|| 1||1
|-bgcolor="lightgrey"
| colspan = "2"|รวม||153||153||163||469
|-
|}
โอลิมปิกฤดูร้อน 1956
สรุปเหรียญกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน
โอลิมปิกฤดูร้อนปี 1956
ภูเขาในมิดเดิลเอิร์ธ

ในปกรณัมชุด เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ทั้งทวีปมิดเดิลเอิร์ธ และทวีปอามัน ตลอดจนถึงดินแดนอื่นๆ ทั่วพิภพอาร์ดา มีเทือกเขาใหญ่น้อยมากมาย ต่อไปนี้เป็นรายชื่อภูเขาหรือเทือกเขาที่สำคัญ
==ค==
คริสซายกริม
คาราธราส
คาลาเคียร์ยา
เคเล็บดิล
==ท==
ทานิเควทิล ยอดเขาสูงสุดของทวีปอามันและของพิภพ ตั้งอยู่บนเทือกเขาเพโลริ เป็นที่ตั้งพระราชฐานของมานเวกับวาร์ดา
==ธ==
ธังโกโรดริม ยอดเขาที่มอร์กอธสร้างขึ้นเป็นสามยอด ตั้งอยู่เหนืออาณาจักรบาดาลอังก์บันด์ ทางตอนเหนือของแผ่นดินเบเลริอันด์
==พ==
เพโลริ
==ม==
มิสตี้ หรือ "เทือกเขาแห่งหมอก" เป็นเทือกเขาที่สูงใหญ่ที่สุดบนทวีปมิดเดิลเอิร์ธ ตั้งเป็นแนวเหนือ-ใต้ ทางด้านตะวันตกของแม่น้ำอันดูอิน ข้างใต้เทือกเขาเป็นโถงถ้ำมากมาย และเป็นที่ตั้งของอาณาจักรเหมืองมอเรีย ของพวกคนแคระ - ดู ฮ : ฮิธายเกลียร์
==อ==
อะมอนซูล
อะมอนเฮน
เอโฅริอัธ
เอเฟลดูอัธ
เอเร็ดนิมไรส์ หรือ "เทือกเขาขาว" ตั้งอยู่บนทวีปมิดเดิลเอิร์ธตอนกลาง เหนืออ่าวเบลฟาลัส ใต้เทือกเขามิสตี้ เป็นที่ตั้งของอาณาจักรกอนดอร์ เมืองและป้อมปราการสำคัญที่ตั้งอยู่บนเทือกเขานี้คือ มินัสทิริธ เมืองหลวงในยุคหลังของกอนดอร์ ตั้งอยู่ทางปลายสุดตะวันออกของเทือกเขาขาว  อะกลารอนด์ ตั้งอยู่ทางด้านเหนือของเทือกเขา
เอเร็ดลิธุย
เอเร็ดลินดอน "เทือกเขาแห่งเสียงเพลง" ชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งของเอเร็ดลูอิน เนื่องจากเป็นที่อยู่อาศัยของบรรดาเอลฟ์ชาวเทเลริ (คือชาวนันดอร์ ผู้รักเสียงเพลง)
เอเร็ดลูอิน "เทือกเขาสีน้ำเงิน" เทือกเขาที่ทอดตัวอยู่ในแนวเหนือ-ใต้ ทางด้านตะวันตกของทวีปมิดเดิลเอิร์ธ กั้นแบ่งระหว่างแผ่นดินเบเลริอันด์ทางฟากตะวันตก กับแผ่นดินเอเรียดอร์ทางฟากตะวันออก เมืองสำคัญที่ตั้งอยู่บนเทือกเขานี้คือ โนกร็อด และ เบเลกอสต์ อาณาจักรของเหล่าคนแคระ
เอเร็ดเวธริน
เอเรบอร์ "ภูเขาโลนลี่" ขุนเขาโดดเดี่ยวตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของแผ่นดินโรห์วานิออน เป็นที่ตั้งอาณาจักรของคนแคระที่ใหญ่ที่สุดในยุคที่สาม มีชื่อเดียวกับชื่อภูเขา คืออาณาจักรเอเรบอร์
โอโรคาร์นิ "เทือกเขาสีแดง" เทือกเขาหลักหนึ่งในสี่ของมิดเดิลเอิร์ธ ทอดตัวในแนวเหนือ-ใต้ ทางด้านตะวันออกของทวีป
โอโรดรูอิน (Orodruin) หรือ เมาท์ดูม (Mount Doom) ชื่อภูเขาไฟที่ตั้งอยู่ใจกลางแผ่นดินมอร์ดอร์ เป็นสถานที่ซึ่งเซารอน ใช้หลอมสร้างแหวนเอกธำมรงค์ ผ่านทางร่องแยกบนภูเขาไฟที่ทะลุลึกลงไปถึงใจกลางโลก เรียกว่า แซมมัธเนาร์ (Sammath Naur)  คำว่า 'โอโรดรูอิน' เป็นคำในภาษาซินดาริน  หมายถึง 'ภูเขาที่เต็มไปด้วยไฟ'  ส่วนคำซินดารินที่มีความหมายเดียวกับ เมาท์ดูม คือคำว่า อะมอน อมาร์ธ (Amon Amarth) ซึ่งหมายถึง 'ภูเขาแห่งชะตา'  ในเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ฉบับภาษาไทยแปลชื่อภูเขานี้ว่า ภูมรณะ
==ฮ==
ฮิธายเกลียร์ หรือ เทือกเขามิสตี้ เป็นเทือกเขาที่สูงใหญ่ที่สุดบนทวีปมิดเดิลเอิร์ธ ทอดตัวอยู่ในแนวเหนือ-ใต้ ทางฟากตะวันตกของแม่น้ำอันดูอิน มหานที  ฟากตะวันตกของเทือกเขามิสตี้คือแผ่นดินเอเรียดอร์  ส่วนฟากตะวันออกคือแผ่นดินโรห์วานิออน
เทือกเขามิสตี้เป็นเทือกเขาใหญ่ มียอดเขาสูงสุดหลายยอด ที่โดดเด่นคือ คาราธราส นอกจากนี้ยังมีเส้นทางผ่านช่องเขาอีกหลายแห่ง ส่วนเส้นทางลอดใต้ขุนเขาก็มีมากมาย ดังเช่นที่กอลลัมเคยหลบหนีไปซ่อนตัวอยู่ในโถงถ้ำภายในเทือกเขาแห่งนี้ แต่ส่วนโถงถ้ำใต้ดินที่ใหญ่มากจนเป็นอาณาจักรสำคัญ คือ เหมืองหรืออาณาจักรมอเรีย ซึ่งเป็นอาณาจักรที่ยิ่งใหญ่ของเหล่าคนแคระ
ดินแดนในตำนานของโทลคีน
อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา

เมืองฉะเชิงเทรา เป็นอำเภอศูนย์กลางการปกครองและการบริหารราชการของจังหวัดฉะเชิงเทรา มีพื้นที่ติดกับกรุงเทพมหานคร
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอบางน้ำเปรี้ยว
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอคลองเขื่อนและอำเภอบางคล้า
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอบ้านโพธิ์ และอำเภอบางบ่อ (จังหวัดสมุทรปราการ)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับเขตลาดกระบังและเขตหนองจอก (กรุงเทพมหานคร)
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอเมืองฉะเชิงเทราแบ่งออกเป็น 19 ตำบล แต่ละตำบลแบ่งย่อยออกเป็นหมู่บ้าน รวม 192 หมู่บ้าน
{|
|-
||1.||หน้าเมือง|| (Na Mueang)||||11.||วังตะเคียน|| (Wang Takhian)
|-
||2.||ท่าไข่|| (Tha Khai)||||12.||โสธร|| (Sothon)
|-
||3.||บ้านใหม่ ||(Ban Mai)||||13.||บางพระ|| (Bang Phra)
|-
||4.||คลองนา|| (Khlong Na)||||14.||บางกะไห|| (Bang Kahai)
|-
||5.||บางตีนเป็ด ||(Bang Tin Pet)||||15.||หนามแดง ||(Nam Daeng)
|-
||6.||บางไผ่|| (Bang Phai)||||16.||คลองเปรง|| (Khlong Preng)
|-
||7.||คลองจุกกระเฌอ ||(Khlong Chuk Krachoe)||||17.||คลองอุดมชลจร ||(Khlong Udom Chonlachon)
|-
||8.||บางแก้ว|| (Bang Kaeo)||||18.||คลองหลวงแพ่ง|| (Khlong Luang Phaeng)
|-
||9.||บางขวัญ|| (Bang Khwan)||||19.||บางเตย|| (Bang Toei)
|-
||10.||คลองนครเนื่องเขต ||(Khlong Nakhon Nueang Khet)
|}
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอเมืองฉะเชิงเทราประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 20 แห่ง ได้แก่
เทศบาลเมืองฉะเชิงเทรา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหน้าเมืองทั้งตำบล
เทศบาลตำบลนครเนื่องเขต ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลคลองนครเนื่องเขต
องค์การบริหารส่วนตำบลท่าไข่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าไข่ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านใหม่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านใหม่ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลคลองนา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองนาทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบางตีนเป็ด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางตีนเป็ดทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบางไผ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางไผ่ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลคลองจุกกระเฌอ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองจุกกระเฌอทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบางแก้ว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางแก้วทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบางขวัญ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางขวัญทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลคลองนครเนื่องเขต ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองนครเนื่องเขต (นอกเขตเทศบาลตำบลนครเนื่องเขต)
องค์การบริหารส่วนตำบลวังตะเคียน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังตะเคียนทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลโสธร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโสธรทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบางพระ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางพระทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบางกะไห ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางกะไหทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนามแดง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนามแดงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลคลองเปรง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองเปรงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลคลองอุดมชลจร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองอุดมชลจรทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลคลองหลวงแพ่ง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองหลวงแพ่งทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบางเตย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางเตยทั้งตำบล
== สถานศึกษา ==
มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์
โรงเรียนเบญจมราชรังสฤษฎิ์
โรงเรียนดัดดรุณี
โรงเรียนเซนต์หลุยส์ ฉะเชิงเทรา
โรงเรียนเบญจมราชรังสฤษฎิ์ 2
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
มเอง