pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
คอนเวิร์ส (บริษัทรองเท้า)

คอนเวิร์ส (Converse) เป็นบริษัทผลิตอุปกรณ์กีฬาสัญชาติอเมริกัน โดยมากผลิตภัณฑ์ที่มีชื่อเสียงจะเป็นรองเท้ากีฬา ก่อตั้งบริษัทโดย  Marquise M. Converse
==Marquise Mills Converse  (ค.ศ.1861 - 1931)หรือ(พ.ศ. ๒๔๐๔-๒๔๗๔)==
วันเกิด: ตุลาคม 23, 1861
เกิดที่: Lyme, New Hampshire, United States
เสียชีวิต: Died 1931
อาชีพ: ก่อตั้ง Converse Rubber Shoe Company
===Marquis Converse's Timeline===
ปี1861: ตุลาคม 23, 1861 วันเกิด Marquis ที่ Lyme, New Hampshire, United States
ปี1884: ตุลาคม 23, 1884 อายุ 23 แต่งงานกับ Alice Converse ที่ Lebanon, New Hampshire, United States
ปี1888: พฤษภาคม 28, 1888 อายุ 26 วันเกิดลูกสาว Frieda Converse ที่ Lebanon, New Hampshire, United States
ปี1890: มีนาคม 21, 1890 อายุ 28 วันเกิดลูกชาย Harold Converse ที่ Lebanon, New Hampshire, United States
ปี1898: มกราคม 29, 1898 อายุ 36 วันเกิดลูกชาย John Converse ที่ Medford, Massachusetts, United States
ปี1908: กุมภาพันธ์ 1908 อายุ 46 Marquis ก่อตั้ง Converse Rubber Shoe Company
ปี1917: 1917 อายุ 55 Converse releases All-Star basketball shoe
ปี1918: 1918 อายุ 56 Charles H. "Chuck" Taylor joins Converse as an athle...
ปี1923: 1923 อายุ 61 Chuck Taylor's signature is added to the All Star patch
ปี1928: 1928 อายุ 66 Marquis leaves the Converse company
==ประวัติ Converse==
ปี ค.ศ. 1908(พ.ศ. ๒๔๕๑)เปิดบริษัทผลิตรองเท้า ใน Malden, Massachusetts ในเดือนกุมภาพันธ์ ปี ค.ศ.1908
ปี ค.ศ. 1917(พ.ศ. ๒๔๖๐) ได้เปิดตัวรองเท้าผ้าใบรุ่น Converse All Star basketball shoe
ปี ค.ศ. 1921(พ.ศ. ๒๔๖๔) มี นักบาสเกตบอลมืออาชีพชื่อ Charles Hollis "Chuck" Taylor มาทำงานบริษัทในฐานะ เซลส์แมน ซึ่งต่อมา
ปี ค.ศ. 1932 (พ.ศ. ๒๔๗๕) ลายเซ็นของเขาก็เป็นส่วนหนึ่งของโลโก้ Converse All Star และ Mr. Charles Hollis "Chuck" Taylor ได้ทำงานเรื่อยมาจนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1969 (พ.ศ. ๒๕๑๒)
ในปี ค.ศ. 1974 ได้ออกรองเท้ารุ่น Converse Suede All Star
ในปี ค.ศ. 1998 ออกรองเท้าแตะ Converse One Star และรองเท้า Skath and Skate Star
ในปี ค.ศ. 2000 เปิดตัวรองเท้ารุ่น EV Pros
== อ้างอิง ==
แปลจาก http://en.wikipedia.org/wiki/Converse_(shoe_company)
ข้อมูลครอบครัว, Timeline ของ Marquis M. Converse จาก geni.com
==แหล่งข้อมูลอื่น==
บริษัทของสหรัฐ
ตราสินค้ารองเท้า
ตราสินค้าอุปกรณ์กีฬา
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2451
คิกออฟ

คิกออฟ เป็นหนังสือพิมพ์รายวันในประเทศไทย นำเสนอข่าวกีฬาต่างประเทศ และในประเทศ ตลอดจนข้อมูลอัตราต่อรองการแข่งขันกีฬาทั่วโลก จากบริษัทรับพนันระดับโลกหลายแห่งด้วย
== ประวัติ ==
หนังสือพิมพ์กีฬารายวันคิกออฟ ออกวางแผงเป็นฉบับปฐมฤกษ์ เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2542 ในโอกาสวันคล้ายวันเกิดของสมศักดิ์ ศรีวุฒิชาญ ประธานกรรมการบริหาร บริษัท ฐานเศรษฐกิจ จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทแม่ของคิกออฟ ในยุคเริ่มต้นมีจำนวน 24 หน้า จำหน่ายราคา 10 บาท โดยก่อนหน้านั้น 3 วัน ระหว่างวันจันทร์ที่ 19 - วันพุธที่ 21 กรกฎาคม ออกเป็นฉบับทดลองซึ่งมีเนื้อหาเท่ากัน แต่จำหน่ายในราคาเพียง 5 บาทเท่านั้น ซึ่งกลุ่มผู้อ่านหนังสือพิมพ์กีฬา โดยเฉพาะข่าวการแข่งขันฟุตบอลสโมสรในยุโรป ให้ความสนใจเป็นอย่างมาก เนื่องจากคิกออฟสร้างจุดเด่นให้แก่ตัวเอง ด้วยการใช้กระดาษปอนด์ในการพิมพ์หนังสือ ทำให้มีสีสันสวยงาม หมึกพิมพ์ไม่ติดมือ ต่างจากสตาร์ซอคเก้อร์รายวัน ที่มือของผู้อ่านมักติดหมึกพิมพ์ที่ใช้กับกระดาษนิวส์ปรินท์ โดยมี นอสตราดามุส อภิสิทธิ์ อภิสุขสิริ เป็นผู้อำนวยการฝ่ายข่าว และ ธิ ไร่ส้ม ศุทธิเดช ลางคุลเสน(ปัจจุบันเสียชีวิตไปแล้ว) เป็นบรรณาธิการบริหาร
ต่อมาในช่วงปีที่ 3-4 คือราวปี พ.ศ. 2545-2546 คิกออฟวิวัฒนาการตัวเองถึงขีดสุด โดยมีเนื้อที่หน้ากระดาษเพิ่มขึ้น แบ่งเป็นหน้าบรอดชีต ซึ่งเริ่มจากใช้กระดาษโปสเตอร์จำนวน 4 หน้า พิมพ์ภาพนักฟุตบอลเป็นโปสเตอร์ขนาดใหญ่ เต็มสองหน้ากระดาษ นับเป็นครั้งแรกในประเทศไทย ที่หนังสือพิมพ์กีฬามีโปสเตอร์แถมฟรีทุกฉบับแก่ผู้อ่าน หลังจากนั้นหลายเดือน ก็เปลี่ยนไปใช้กระดาษปอนด์ แต่เพิ่มจำนวนเป็น 8 หน้า โดยปรับให้ปกหน้าเป็นพาดหัวข่าวใหญ่ และปกหลังเป็นหน้าต่อข่าวจากปกหน้า ส่วนภายในยังคงตีพิมพ์ภาพนักฟุตบอล เป็นโปสเตอร์ขนาดใหญ่เต็มหน้าเช่นเดิม อีกส่วนหนึ่งเป็นขนาดแท็บลอยด์ จำนวน 48 หน้า เสนอข่าวสารฟุตบอล กีฬา และคอลัมน์ต่างๆ ทั้งหมดจำหน่ายในราคา 12 บาท และได้มีการตั้งแผนกวิทยุขึ้นทางFM97 โดยใช้ชื่อรายการว่า Sports on line โดยมีรายการที่พลิกวงการวิทยุกีฬาแนวใหม่นั่นก็คือรายการคู่หูผีบ้าบอลโดยมี ดีเจป๋อง กพล ทองพลับ และมลมัมมี เป็นผู้ดำเนินรายการ และปั้นนักพากย์ระดับประเทศมาประดับวงการในปัจจุบันไว้อย่างมากมายจนกระทั่งในช่วงปีที่ 7-8 หลังการเสียชีวิตของท่านผ.อ.สมศักดิ์ไม่นาน คิกออฟกลับเพิ่มราคาเป็น 15 บาท และเมื่อราวปลายเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2550 คิกออฟยังเปลี่ยนกระดาษที่พิมพ์ เป็นกระดาษนิวส์ปรินท์ เช่นเดียวกับสตาร์ซอคเก้อร์รายวัน ซึ่งเท่ากับเป็นการทิ้งจุดขายอันโดดเด่นที่สุดของตัวเองลงไปด้วย และอาจเป็นสาเหตุสำคัญที่ส่งผลให้ยอดจำหน่ายลดลงอย่างชัดเจน จนกระทั่งเมื่อวันเสาร์ที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2552 คิกออฟออกหนังสือมาเป็นฉบับสุดท้าย และปิดตัวลงอย่างเป็นทางการ เนื่องจากไม่สามารถแบกรับรายจ่าย ในสภาวะเศรษฐกิจที่ตกต่ำได้อีกต่อไป รวมระยะเวลาที่ออกจำหน่ายทั้งหมดประมาณ 9 ปี 6 เดือน จนวันนี้เกือบ10ปี ที่คิกออฟได้ห่างหายไปจากวงการสื่อกีฬา และในวันนี้ คิกออฟโดยคุณ วุฒิชัย ศรีวุฒิชาญ ทายาทของ ท่านผ.อ.สมศักดิ์ ได้นำคิกออฟกลับสู่วงการสื่อกีฬาอีกครั้ง แต่ด้วยกาลเวลาและวิวัฒนาการของสื่อที่เปลี่ยนไปจึงทำให้ คิกออฟนั้นได้กลับมาในรูปแบบขอสื่อโซเซียลมีเดีย  และเป็นการกลับมาสู่โลกของสื่อกีฬาอย่างเต็มตัวอีกครั้ง
== ดูเพิ่ม ==
ฐานเศรษฐกิจ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
หนังสือพิมพ์ในประเทศไทย
กีฬา
ฟุตบอล
เอสวีที 1

เอสวีที 1 เป็นสถานีโทรทัศน์ในสวีเดน ออกอากาศตั้งแต่ 6 นาฬิกา และมีรายการแรกคือ Gomorron Sverige
ช่องนี้มีปิดสถานีตอนกลางคืน ระหว่างปิดสถานี เอสวีที 1 ถ่ายทอดรายการจาก เอสวีที 24 (แทนการออกอากาศภาพทดสอบ)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
SVT 
สถานีโทรทัศน์
ประเทศสวีเดน
แฮนค็อค ฮีโร่ขวางนรก

แฮนค็อค ฮีโร่ขวางนรก (Hancock) เป็นภาพยนตร์แอคชันซูเปอร์ฮีโร-ตลกที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2551 กำกับโดยปีเตอร์ เบิร์ก นำแสดงโดยวิล สมิธ, เจสัน เบตแมน และชาร์ลีซ เทรัน
== เนื้อเรื่องย่อ ==
== นักแสดง ==
วิล สมิธ รับบท จอห์น แฮนค็อค
ชาร์ลิส โตรน รับบท แมรี เอมบรีย์
เจสัน เบตแมน รับบท เรย์ เอมบรีย์
เอ็ดดี มาร์ซาน รับบท เคนเนธ "เรด" พาร์กเกอร์ จูเนียร์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพยนตร์อเมริกัน
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2551
ภาพยนตร์ที่มีฉากในลอสแอนเจลิส
ภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโร
ชิคเก้น รัน วิ่ง...สู้...กระต๊ากสนั่นโลก

ชิคเก้น รัน วิ่ง...สู้...กระต๊ากสนั่นโลก (Chicken Run) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันจากสหราชอาณาจักร ที่ทำในรูปแบบสตอปโมชัน ทำโดยสตูดิโอที่ชื่อว่า อาร์ดแมน แอนิเมชันส์ สตูดิโอส์
== เนื้อเรื่องย่อ ==
วันหนึ่งในประเทศอังกฤษ พวกไก่ต่างพากันหลบหนีในฟาร์มที่มีชื่อว่า ฟาร์ม ทวิตตี้ แต่โชคร้ายมีชาวนาและพร้อมด้วยสุนัขของเขาต้อนพวกไก่ให้กลับไปที่ฟาร์มเดิม และ จิงเจอร์ ก็ได้มาพบกับคุณนาย ทวิตตี้ และห้ามไม่ให้ไก่ตัวอื่นๆหนีไป เช้าวันรุ่งขึ้นขณะที่หัวหน้าฝูงไก่ได้ออกมาเข้าแถวเรียงกันเพื่อที่จะให้ ทวิตตี้ ได้คัดเลือกว่าจะออกไข่มากที่สุด แต่แล้วคุณนายทวิตตี้ได้เลือก เอฟวีน่า ที่ออกไข่ไม่หมด และได้ไปตัดหัวไก่เพื่อจะไปเป็นอาหาร
จิงเจอร์ได้ตัดสินใจที่จะหาทางหลบหนีไปจากฟาร์มให้ได้ คืนวันหนึ่งจิงเจอร์ได้พบกับสิ่งที่ลอยมาอยู่บนท้องฟ้านั่นก็คือ ร็อคกี้ เจ้าโต้งอเมริกา ที่มาจากโรงละครสัตว์ และแล้วรถของคณะละครสัตว์ก็เอาสิ่งประดิษฐ์ที่เอาเป็นพายไก่ของฟาร์มต่อมา จิงเจอร์ ได้ถูกจับโดย คุณนายทวิตตี้และร็อคกี้ก็ตามไปด้วย ร็อคกี้ได้ช่วยเหลือจิงเจอร์และหนีไปด้วยกัน และแล้ววันต่อมาร็อคกี้หนีออกไปข้างนอกฟาร์ม จิงเจอรเธอได้พบกับเหรียญของทหารอากาศ และต่อภาพโปสเตอร์ของขณะละครสัตว์
วันต่อมาพวกไก่จึงประดิษฐ์เครื่องบินขึ้นมา ระหว่างเครื่องบินกำลังเคลื่อนที่อยู่ ก็ได้พบกับคุณ ทวีตี้ ได้มาขวางทางไว้ เขาเห็นเครื่องบินได้แล้วเขาก็สลบไป และได้จิงเจอร์ได้ช่วยดึงให้สะพานบินขึ้นแต่ได้พบกับคุณนายทวิตตี้ และแล้วร็อคกี้ก็กลับมาอีกครั้ง แล้วทั้งสองก็นั่งเครื่องบินไป และแล้วก็มีอะไรบางอย่างสั่นสะเทือน คุณนายทวิตตี้ที่ติดตามไก่มา ที่จะทางกำจัดคุณนายทวิตตี้ และร็อคกี้ก็ยิงไข่ของหนูมายิงหน้าทวิตตี้ ยิงไปจนหมดกระสุนไข่ พอคุณนายทวิตตี้จะตัดหัวจิงเจอร์ จิงเจอร์ก็ได้หาวิธิที่จะตัดเชือกนี่ให้ขาด จนร็อคกี้นึกว่าจิงเจอร์ ถูกตัดหัวไปแล้ว แต่เธอยังไม่ตาย คุณนายทวิตตี้ร่วงไปในเครื่องที่ประดิษฐ์พายไก่จนพัง และแล้วพวกไก่ก็หนีจากฟาร์มได้อย่างอิสรภาพ
== ดูเพิ่ม ==
Official UK web site 
ภาพยนตร์แอนิเมชัน
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2543
ภาพยนตร์การบิน
สวนสัตว์รากูนัน

สวนสัตว์รากูน่า ตั้งอยู่ที่ Pasar Minggu, จาการ์ตาตอนใต้, ประเทศอินโดนีเซีย. สวนสัตว์นี้เริ่มเป็นที่ยอมรับเมื่อปี 1864 มีสัตว์ป่าและสัตว์ปีกมากมายหลายอย่าง
== ดูเพิ่ม ==
Ragunan at Waza.org 
สวนสัตว์ในประเทศอินโดนีเซีย
ถนนป่าโทน

ถนนป่าโทน หรือถนนเดชาวุธ อยู่ในเกาะเมืองพระนครศรีอยุธยา เป็นชื่อถนนที่มีมาแต่โบราณสมัยกรุงศรีอยุธยา ตั้งตามชื่อย่านค้าขาย คำว่า "ป่า" หมายถึงตลาด
ถนนป่าโทนจึงหมายถึงถนนช่วงที่ผ่านย่านตลาดขายโทนและเครื่องดนตรีไทย
ต่อมาในราวสมัยรัชกาลที่ 5 ถนนป่าโทนได้ถูกตั้งชื่อใหม่ว่า “ถนนเดชาวุธ” ซึ่งเป็นชื่อของ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าอัษฎางค์เดชาวุธ กรมหลวงนครราชสีมา    พระโอรสพระองค์ที่ 62 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 5 และเป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 7 ในสมเด็จพระศรีพัชรินทรา บรมราชินีนาถ ได้ประทานชื่อถนนสายนี้ ครั้นดำรงตำแหน่งเป็น ผู้บัญชาการกองพลทหารบกที่ 3 ได้ขออนุญาตสร้างทางขึ้นบนถนนป่าโทน เพื่อใช้เป็นเส้นทางลำเลียงพล จากกรมทหารตำบลหัวแหลมซึ่งด้านตะวันตกของเกาะเมือง มุ่งตัดตรงผ่ากลางเมืองไปสู่ท่าเรือข้ามฟากใต้สถานีรถไฟที่ด้านตะวันออกของเกาะเมือง เพื่อสำเลียงทหารและยุทธสัมภาระจากกองพลทหารบกที่ 3 ไปยังสถานีรถไฟกรุงเก่า ซึ่งอยู่ฝากตรงข้ามแม่น้ำป่าสัก หน้าและพอมีการสร้าง สาขาของที่ทำการไปรษณีย์บนถนนสายนี้ จึงตั้งชื่อสาขาว่าเดชาวุธ และเป็นดูเหมือนจะเป็นสถานที่เดียวในปัจจุบันที่ยืนยันว่าถนนสายนี้เคยชื่อว่า ถนนเดชาวุธมาก่อน
== อ้างอิง ==
ถนนในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
สิ่งก่อสร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยา
สิ่งก่อสร้างในอำเภอพระนครศรีอยุธยา
เทวรูปซูสที่โอลิมเปีย

เทวรูปซูสที่โอลิมเปีย (Statue of Zeus at Olympia) เป็นเทวรูปของซูส ซึ่งเป็นประธานเทวสภาโอลิมปัส สร้างจากไม้ ประดับด้วยทองคำและงาช้าง ลักษณะประทับนั่ง อยู่บนฐานกว้าง 10 เมตรครึ่ง ตัวเทวรูปสูงประมาณ 12 เมตร (43 ฟุต) พระหัตถ์ซ้ายถือคทา พระหัตถ์ขวารองรับไนกี้ เทพีแห่งชัยชนะ  มีเครื่องประดับด้วยทองคำล้วน ออกแบบก่อสร้างในศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสต์ศักราช โดย ฟิดิแอส ประติมากรชาวเอเธนส์ เทวรูปนี้ประดิษฐานอยู่ในวิหารซูส ที่โอลิมเปีย  ประเทศกรีซ
เทวรูปซูสที่โอลิมเปีย จัดเป็นหนึ่งในเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลก ถือเป็นเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลกยุคโบราณ เช่นเดียวกับ ประภาคารฟาโรส หรือวิหารอาร์เทอมีส และถือเป็นสิ่งร่วมสมัยกับวิหารพาร์เธนอน
เทวรูปนี้ถูกทำลายลงเพราะอัคคีภัยในปี ค.ศ. 475 ปัจจุบันนี้ไม่เหลือซากชิ้นส่วนใด ๆ หลงเหลืออยู่เลย
== อ้างอิง ==
งานแกะสลักงาช้าง
เทวรูป
เจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลก
ประติมากรรมกรีกโบราณ
สิ่งก่อสร้างในศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาล
ดารณี ชาญเชิงศิลปกุล

ดารณี ชาญเชิงศิลปกุล (ฉายา: ดา ตอร์ปิโด; เกิด 23 กันยายน พ.ศ. 2501 – 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2563) อดีตผู้สื่อข่าวหนังสือพิมพ์พิมพ์ไทย และสถานีโทรทัศน์เคเบิลไทยสกายทีวี อดีตแกนนำกลุ่มสภาประชาชน และแนวร่วมประชาธิปไตยขับไล่เผด็จการ (นปก.) นางสาวดารณี เป็นบุตรของ นายลิ่ม และนางกิมลุ้ย เม่งคิม เกิดเมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2501 ที่เขตบางแค กรุงเทพมหานคร
ดา ตอร์ปิโด เสียชีวิตอย่างสงบ ระหว่างเข้ารับการรักษาตัวจากโรคมะเร็งเต้านมที่โรงพยาบาลศิริราช เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม 2563 สิริอายุได้ 62 ปี
== คดีหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ  ==
อัยการได้ยื่นฟ้องนางสาวดารณี ในข้อหาหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 112 สืบเนื่องมาจากวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2551 เวลากลางคืน นางสาวดารณี ได้ขึ้นกล่าวปราศรัย บนเวทีเสียงประชาชน ท้องสนามหลวง ท่ามกลางประชาชนหลายคน อัยการตั้งข้อกล่าวหาว่า นางสาวดารณี จาบจ้วงล้วงเกินสถาบันเบื้องสูง  โดยในวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2552 ศาลอาญาพิเคราะห์แล้วเห็นว่าจำเลยมีความผิดจริงโดยหลักฐาน พิพากษาลงโทษ จำคุก 3 กระทง กระทงละ 6 ปี รวมจำคุก 18 ปี ไม่รอลงอาญา
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
กรณีดารณี ชาญเชิงศิลปกุล - เว็บไซต์ LM Watch
ชาวไทยเชื้อสายจีน
บุคคลจากเขตบางแค
สื่อมวลชน
การเมืองภาคประชาชน
แนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ
นักโทษในคดีความผิดต่อองค์พระมหากษัตริย์ไทย
บุคคลในประวัติศาสตร์ไทย หลัง พ.ศ. 2544
สหพันธ์มวยภาคตะวันออกไกลและแปซิฟิก

สหพันธ์มวยภาคตะวันออกไกลและแปซิฟิก (Oriental & Pacific Boxing Federation; ชื่อย่อ: OPBF) ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2498 และเข้าเป็นสมาชิกของสภามวยโลก (WBC) ใน พ.ศ. 2506 สมาชิกของ OPBF ได้แก่ ออสเตรเลีย ฟิจิ กวม ฮาวาย ฮ่องกง อินโดนีเซีย ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ มองโกเลีย นิวซีแลนด์ ฟิลิปปินส์ กลุ่มประเทศสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต ไต้หวัน ซามัว ไทย และตองงา สำนักงานใหญ่อยู่ที่ญี่ปุ่น
== ประวัติ ==
ในระยะเริ่มแรกของมวยสากลในทวีปเอเชียยังไม่มีการชิงแชมป์ระดับภูมิภาคที่เป็นทางการ มีบันทึกของสภามวยโลกระบุว่ามีการแข่งขันชิงแชมป์มวยสากลภาคตะวันออกเป็นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2495 โดยกาเบรียล อิลอร์เด ชนะ ฮิโรชิ โอริงูจิ ได้ครองแชมป์รุ่นไลท์เวท ในเดือนพฤศจิกายนปีเดียวกันลาร์รี่ บาตาน (ฟิลิปปินส์) ชนะ อากิโยชิ อากาซาวะ (ญี่ปุ่น) ได้ครองแชมป์รุ่นเฟเธอร์เวท
อย่างไรก็ตาม ยังไม่มีการรับรองตำแหน่งแชมป์อย่างเป็นทางการจนกระทั่งมีการจัดตั้งสถาบันมวยแห่งแรกในเอเชียเมื่อ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2497 ในชื่อสหพันธ์มวยภาคตะวันออกไกล (OBF) ที่โตเกียวจากการประชุมของตัวแทนจากญี่ปุ่น (ยาชิโยะ มานาเบะ) ฟิลิปปินส์ (อัลเฟรโด กิโดเต) และไทย (พร พาณิชภักดี) ประธานของ OBF คนแรกคือมานูเอล นีโตจากฟิลิปปินส์ ผลจากการประชุมครั้งนี้ได้จัดให้มีการชกเป็นมหกรรมของแชมป์ภาคตะวันออกที่มะนิลาเมื่อ 3 และ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2498 ผู้ได้ครองแชมป์ในครั้งนั้นได้แก่
รุ่นฟลายเวท แดนนี่ คิด
รุ่นแบนตัมเวท เคอิจิ โคมูโระ
รุ่นเฟเธอร์เวท ชิเงจิ คาเนโอะ
รุ่นไลท์เวท เลียว อลอนโซ่
รุ่นเวลเตอร์เวท สมเดช ยนตรกิจ
รุ่นมิดเดิลเวท ฮาจิโร ทัตสึมิ
การประชุมของ OBF ครั้งแรกจัดขึ้นเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2500 โดยมีตัวแทนจากไทย ญี่ปุ่น ฟิลิปปินส์และสมาชิกใหม่คือเกาหลีใต้เข้าร่วม จำนวนสมาชิกได้เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ จน พ.ศ. 2520 ออสเตรเลียเข้าเป็นสมาชิกและเปลี่ยนชื่อเป็น OPBF เพื่อรวมภูมิภาคแปซิฟิกตอนใต้เข้ามาด้วย จนมีสมาชิก 16 ประเทศในปัจจุบัน
== อ้างอิง ==
ประวัติ OPBF 
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
http://www.opbf.net/index.html 
องค์กรเกี่ยวกับมวยสากล
เวิลด์ไวด์เทลิสโกป

เวิลด์ไวด์เทลิสโกป (WorldWide Telescope) หรือ ดับเบิลยูดับเบิลยูที เป็นโปรแกรมคอมพิวเตอร์สร้างโดยไมโครซอฟท์ ซึ่งอนุญาตให้ผู้ใช้ดูภาพอวกาศ มันถูกประกาศเปิดตัวในงานประชุม TED Conference ที่ Monterey รัฐแคลิฟอร์เนีย เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2551 ผู้ใช้สามารถหันกล้องไปรอบอวกาศและซูมขยายพื้นที่ที่ต้องการไปได้ไกลเท่าที่มีข้อมูลบันทึกอยู่ ภาพต่าง ๆ นั้นนำมาจากกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลและกล้องโทรทรรศน์อื่นบนโลกอีกประมาณ 10 ตัว มันสามารถดูท้องฟ้าได้ในความยาวคลื่นหลาย ๆ แบบ ซอฟต์แวร์ดังกล่าวทำงานโดยใช้เทคโนโลยี Visual Experience Engine ของไมโครซอฟท์
WorldWide Telescope มีประเภทของวัตถุที่มองดูได้สี่ประเภท คือ ท้องฟ้า (Sky), โลก (Earth), ดาวเคราะห์ (Planets), และภาพมุมกว้างพานอรามา (Panoramas)
ซอฟต์แวร์ที่ใกล้เคียงกับ WWT เช่น Aladin Sky Atlas, เซเลสเทีย, Google Sky, KStars, SKY-MAP.ORG และ Stellarium
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
WorldWide Telescope
Talk at TED conference
World Wide Telescope - Microsoft Research Community 
ดาราศาสตร์
ซอฟต์แวร์ของไมโครซอฟท์
ภาษามลายูเกอดะฮ์

ภาษามลายูเกอดะฮ์, ภาษามลายูไทรบุรี หรือ ภาษามลายูสตูล (Bahasa Melayu Kedah) เป็นสำเนียงหนึ่งของภาษามลายู ใช้พูดในทางภาคตะวันตกของมาเลเซีย ได้แก่ รัฐเกอดะฮ์ (ไทรบุรี) รัฐปีนัง รัฐปะลิส และทางตอนเหนือของรัฐเปรัก ในประเทศไทยมีผู้พูดในจังหวัดสตูล บางส่วนของจังหวัดตรังและระนอง ข้ามไปยังเขตเขตเกาะสองของประเทศพม่า และยังพบว่ามีการพูดบางพื้นที่ทางตอนบนของเกาะสุมาตรา ของประเทศอินโดนีเซียด้วย
==ภาษามลายูเกอดะฮ์ในไทย==
ผู้ใช้ภาษามลายูเกอดะฮ์ในไทยสามารถใช้พูดภาษาไทยได้ มีความแตกต่างจากภาษามลายู และภาษามลายูปัตตานีไม่มากนัก แต่ในช่วงระยะเวลาไม่ถึงหนึ่งร้อยปีชาวสตูลก็ลืมภาษามลายูถิ่นของตน เยาวชนที่มีอายุต่ำกว่า 20 ปีไม่มีใครพูดภาษามลายูถิ่นได้ ด้วยเหตุผลทางภูมิศาสตร์ที่ทำให้สตูลต้องติดต่อกับสงขลามากกว่าไทรบุรี ปัจจุบันในสตูลมีผู้ใช้ภาษานี้ไม่มาก (ประมาณ 6,800 คน) เพราะนิยมใช้ภาษาไทยในชีวิตประจำวันมากกว่าในอดีต
ชาวสตูลที่ใช้ภาษามลายูถิ่นนี้เป็นชาวไทยมุสลิมเชื้อสายมลายูที่อยู่ในบางหมู่บ้าน บางตำบลของสตูลเท่านั้น เช่น ตำบลเจ๊ะบิลัง, ตำบลตำมะลัง, ตำบลปูยู และตำบลฉลุง แต่ปัจจุบันเหลือเพียง 3 ตำบล คือ ตำบลเจ๊ะบิลัง, ตำบลตำมะลัง และตำบลบ้านควนเท่านั้นที่ยังใช้ในการอ่านคุตบะห์บรรยายธรรมในมัสยิด แม้ผู้ใช้ภาษาจะมีน้อยลง แต่อิทธิพลของภาษามลายูถิ่นนี้ยังมีปรากฏให้เห็นอยู่ในปัจจุบัน เช่น บ้านกุบังปะโหลด (แปลว่า บ้านหนองปลาไหล), บ้านภูเก็ตยามู (แปลว่า บ้านเขาที่มีต้นฝรั่ง), คลองบันนังปุเลา (แปลว่า เกาะที่มีการทำนา), หนองน้ำทุ่งปาดังกลิงค์ (แปลว่า บริเวณที่แขกกลิงคราษฎร์ตั้งถิ่นฐานอยู่) และเขาปูยู (แปลว่า เขาที่กั้นลมพายุ) เป็นต้น
ยังมีจำนวนหนึ่งใช้พูดในจังหวัดตรัง แต่ได้รับอิทธิพลจากภาษาไทยค่อนข้างมาก ในปี พ.ศ. 2544 มีเพียงผู้สูงอายุตั้งแต่ 55 ปีขึ้นไป ที่สามารถใช้ภาษามลายูถิ่นได้ พบได้ในตำบลเกาะลิบง (แปลว่า ต้นหลาวชะโอน) และในตำบลบ่อน้ำร้อน เช่น บ้านสิเหร่ (แปลว่า พลู) และท่าปาบในอำเภอกันตัง ซึ่งบรรพบุรุษของพวกเขาอพยพมาจากเกาะหมาก (ปีนัง) ในมาเลเซีย นอกจากสำเนียงเกอดะฮ์แล้ว ก็ยังพบผู้ใช้ภาษามลายูสำเนียงชวา ซึ่งมีผู้ใช้บนเกาะมุก อำเภอกันตัง
เลยขึ้นไปพบผู้ใช้สำเนียงถิ่นนี้บนเกาะสินไห จังหวัดระนอง และพบผู้ใช้จำนวนหนึ่งในบ้านคลองดิน อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช ที่ส่วนใหญ่เป็นผู้สูงอายุ และกำลังลดจำนวนผู้พูดอย่างรวดเร็วเนื่องจากวัยรุ่นหันมาใช้ภาษาไทยถิ่นใต้ นอกจากนี้ยังเคยมีการใช้ภาษามลายูถิ่นนี้ในแถบจังหวัดภูเก็ต แต่ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อคราวเสด็จประพาสก็พบว่าชาวภูเก็ตพูดภาษามลายูไม่ได้แล้ว
== คำศัพท์==
== อ้างอิง ==
== อ่านเพิ่ม ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Kedahan-Standard Malay Online dictionary
มลายูเกอดะฮ์
มลายูเกอดะฮ์
มลายูเกอดะฮ์
ไซท์ไกสท์

ไซท์ไกสท์ (Zeitgeist )  หมายถึงบรรยากาศทางภูมิปัญญาหรือทางวัฒนธรรมของยุคสมัย คำว่าไซท์ไกสท์เป็นคำภาษาเยอรมัน แปลตามตัวคือ เวลา (Zeit) และ จิตวิญญาณ (Geist)
ในภาษาไทยอาจแปลได้ว่า "จิตวิญญาณแห่งยุคสมัย" หรือ "จิตวิญญาณแห่งกาลเวลา" คำนี้ถูกใช้ในภาษาเยอรมันครั้งแรกใน ค.ศ. 1769 โดย โยฮันน์ แฮร์เดอร์ กวีและนักปรัชญาชาวเยอรมัน ในงานประพันธ์ของเขาที่มีชื่อว่า Kritische Wälder oder Betrachtungen, die Wissenschaft และ Kunst des Schänen betreffend, nach Maßgabe neuerer Schriften ในฐานะคำแปลของ genius seculi (ละติน: genius - "วิญญาณผู้พิทักษ์" และ saeculi - "แห่งศตวรรษ")
การใช้อย่างแพร่พลายของคำว่า "Geist der Zeiten" และ "Zeitgeist" จะถูกนำมาใช้ในช่วงหลังการปฏิวัติฝรั่งเศส และ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วง Vormarz
นอกจากนี้ โยฮันน์ วอล์ฟกัง ฟอน เกอเทอ ยังได้ใช้คำว่า "Geist den Zeiten" ในบทละครเรื่อง Faust (งานประพันธ์ในลักษณะ Sturm und Drang)
"Was ihr den Geist der Zeiten heisst,
Das ist im Grund der Herrn eigner Geist,
In dem die Zeiten sich bespiegeln" เป็นตัน
ในภาษาเยอรมันคำ ๆ นี้มีชั้นของความหมายมากกว่าที่แปลไปเป็นภาษาอื่น (เช่นในภาษาอังกฤษ) ซึ่งรวมถึงข้อเท็จจริงที่ว่า ไซท์ไกสท์นั้นจะพิจารณาได้จากเหตุการณ์ในอดีตเท่านั้น
== ดูเพิ่ม ==
มีม (meme)
ปัญญาภูมิ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Christian Adolph Klotz
Christian Adolf Klotz in: Meyers Konversations-Lexikon, 4. Aufl., 1888, Vol. 9, Page 859
Zeitgeist, History of Ideas
ปัญญารวมหมู่
คำและวลีภาษาเยอรมัน
ปรัชญา
จิตวิทยาสังคม
ปรัชญาสังคม
ปรัชญาของประวัติศาสตร์
ผจญภัยเทพนิยายพิลึกโลก ภาค 2

ผจญภัยเทพนิยายพิลึกโลก ภาค 2 (Happily N'Ever After2) เป็นภาพยนตร์การ์ตูนอเมริกาปี 2009 ต่อจากเรื่องผจญภัยเทพนิยายพิลึกโลก  กำกับโดย Steven E. Gordon กับ Boyd Kirkland
== อ้างอิง ==
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2552
ภาพยนตร์แอนิเมชัน
ภาพยนตร์ภาคต่อ
การ์ตูนอเมริกัน
การ์ตูนเยอรมัน
บุญชู 5 เนื้อหอม

บุญชู 5 เนื้อหอม หรือ บุญชู ภาค 5 เป็นภาพยนตร์ไทย ออกฉายเมื่อปี พ.ศ. 2533 กำกับโดย บัณฑิต ฤทธิ์ถกล โดยค่ายไฟว์สตาร์โปรดักชั่น นำแสดงโดย สันติสุข พรหมศิริ  จินตหรา สุขพัฒน์ เกรียงไกร อุณหะนันท์ สมรัชนี เกษร สุเทพ ประยูรพิทักษ์ ปรารถนา สัชฌุกร จุรี โอศิริ วัชระ ปานเอี่ยม เกียรติ กิจเจริญ เกรียงไกร อมาตยกุล อรุณ ภาวิไล กฤษณ์ ศุกระมงคล ธงชัย ประสงค์สันติ  ชาญณรงค์ ขันทีท้าว ภาณุ น้อยอารีย์ พรทิพย์ ประเสริฐยิ่งสุข นัท กิจดินันท์ สมเกียรติ คุณานิธิพงศ์ กัญญาลักษณ์ บำรุงรักษ์ ส.อาสนจินดา ชาลี อินทรวิจิตร อัญชลี ชัยศิริ โดยที่เรื่องนี้เป็นการนำบุญชู 3 ,บุญชู 4 และ บุญชู 5 รวมกันเป็นภาคเดียว  กล่าวคือ บุญชู 3 มีชื่อตอนว่า จำจากแม่, บุญชู 4 มีชื่อตอนว่า ปีหนึ่ง และบุญชู 5 มีชื่อตอนว่า เนื้อหอม ส่วนความยาวของเนื้อหาบุญชู 3 และบุญชู 4 รวมกันไม่เกิน 12 นาที ก่อนจะเข้าสู่บุญชู 5
== โครงเรื่อง ==
บุญชู 3 จำจากแม่
ชาวบ้านอำเภอบ้านโค่ง จังหวัดสุพรรณบุรี พากันเฉลิมฉลองให้กับบุญชูซึ่งสอบติดมหาวิทยาลัยเป็นคนแรกของอำเภอ โดยร่วมกันเดินขบวนไปส่งยังท่ารถสองแถว ก่อนจะขึ้นรถแม่ของบุญชูได้ฝากฝังให้ตั้งใจเรียน อย่าออกนอกลู่นอกทาง แต่สั่งสอนนานไปหน่อยจนรถสองแถวออกจากท่าไปแล้ว ทั้งคู่จึงเดินกลับบ้านเพื่อรอรถเที่ยวถัดไป โดยแก้ตัวกับคนที่เจอว่า รถเต็มแล้ว ไปไม่ได้ (บุญชู 3 มีความยาวเพียง4นาทีครึ่ง)
บุญชู 4 ปีหนึ่ง
ไวยกรณ์พาบุญชูเที่ยวชมมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ โดยสอนบุญชูว่าอย่าทำอะไรเปิ่นๆจนเกิดเรื่อง แต่ระหว่างที่จอดจักรยานบริเวณที่จอดนั้น บุญชูเกิดทำจักรยานล้มไปชนจักรยานคันอื่น ทำให้จักรยานล้มต่อกันไปเป็นแถวยาว ไวยกรณ์และบุญชูจึงรีบขี่จักรยานหนีออกมา (บุญชู 4 มีความยาว1นาทีเท่านั้น)
บุญชู 5 เนื้อหอม
บุญชูเข้าเรียนในคณะเกษตรได้ 3 ปีแล้ว ด้วยความเป็นคนซื่อนิสัยดี เจ้าคารม และสำเนียงเหน่อแบบสุพรรณที่เป็นเอกลักษณ์ ทำให้บุญชูเป็นที่รู้จักของเพื่อนๆทั้งในและนอกคณะ บุญชูได้พบน้องปีหนึ่งชื่ออำภาวรรณ ซึ่งมีปัญหาเรื่องการเงิน เนื่องจากหลักฐานทางฐานะบ่งบอกว่าเป็นคนมีเงิน แต่อันที่จริงทางบ้านมีปัญหาเรื่องทรัพย์สินอยู่ ทำให้อำภาวรรณไม่ได้รับทุนการศึกษาจากบริษัทที่คอยสนับสนุนอยู่ ตรงกันข้าม ทุนกลับไปอยู่ที่สายัณห์ (ซานโต๊ส กลิ่นสี) ซึ่งนำทุนที่ได้ไปเลี้ยงเหล้าเบียร์เพื่อนๆ เมื่อการเข้าพบอาจารย์ที่รับผิดชอบเรื่องทุนการศึกษาไม่เป็นผลสำเร็จ บุญชูจึงตัดสินใจลงสมัครเลือกตั้งเป็นประธานนิสิต โดยต้องแข่งกับเพื่อนสนิทอีกสองคนคือเรวัติ และ จันทร์เพ็ญ (ชาญณรงค์ ขันทีท้าว) โดยมีเพื่อนๆชาวก๊วนคอยช่วยเหลือ
== นักแสดงนำ ==
สันติสุข พรหมศิริ : บุญชู
จินตหรา สุขพัฒน์ : โมลี
เกรียงไกร อุณหะนันท์ : อ.สุโต
จุรี โอศิริ : บุญล้อม
วัชระ ปานเอี่ยม : ไวยากรณ์
เกียรติ กิจเจริญ : หยอย (ยงยุทธ)
เกรียงไกร อมาตยกุล : ประพันธ์
อรุณ ภาวิไล : นรา
กฤษณ์ ศุกระมงคล : คำมูล
ธงชัย ประสงค์สันติ : บุญมา
ติ๊ก กลิ่นสี : จันทร์เพ็ญ
สมรัชนี เกษร : อุ๊ (อำภาวรรณ)
สุเทพ ประยูรพิทักษ์ : บุญช่วย
ปรารถนา สัชฌุกร : มานี
ภาณุ น้อยอารีย์ : สายัณห์
นัท กิจดินันท์ : เฉื่อย (มั่นคง)
พรทิพย์ ประเสริฐยิ่งสุข : นก
สมเกียรติ คุณานิธิพงศ์ : ปอง
กัญญาลักษณ์ บำรุงรักษ์ : บัวลอย
ส.อาสนจินดา : มหาแจ่ม
ชาลี อินทรวิจิตร : อธิการบดี
อัญชลี ชัยศิริ : แม่ของอุ๊
== รางวัล ==
รางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี ครั้งที่ 14 ประจำปี พ.ศ. 2533
ภาพยนตร์ยอดนิยม
ผู้แสดงสมทบชายยอดเยี่ยม (สุเทพ ประยูรพิทักษ์)
== อ้างอิง ==
บุญชู ภาค5 (BOONCHU 5)
บุญชู
ภาพยนตร์ไทย
ภาพยนตร์โดยไฟว์สตาร์โปรดักชั่น
ภาพยนตร์ที่กำกับโดย บัณฑิต ฤทธิ์ถกล
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2533
ภาพยนตร์ภาคต่อ
บุญชู 6 โลกนี้ดีออก สุดสวย น่ารักน่าอยู่ ถ้าหงุ่ย

บุญชู 6 โลกนี้ดีออก สุดสวย น่ารักน่าอยู่ ถ้าหงุ่ย หรือ บุญชู ภาค 6 เป็นภาพยนตร์ไทย ออกฉายเมื่อปี พ.ศ. 2534 กำกับโดย บัณฑิต ฤทธิ์ถกล โดยค่ายไฟว์สตาร์โปรดักชั่น นำแสดงโดย สันติสุข พรหมศิริ  จินตหรา สุขพัฒน์ จักรกฤษณ์ อำมะรัตน์ รัญญา ศิยานนท์ สุเทพ ประยูรพิทักษ์ ปรารถนา สัชฌุกร วัชระ ปานเอี่ยม  เกียรติ กิจเจริญ กฤษณ์ ศุกระมงคล เกรียงไกร อมาตยกุล อรุณ ภาวิไล จุรี โอศิริ สุลาลีวัลย์ สุวรรณทัต ชาลี อินทรวิจิตร สมเกียรติ คุณานิธิพงศ์ กัญญาลักษณ์ บำรุงรักษ์ พรทิพย์ ประเสริฐยิ่งสุข
== โครงเรื่อง ==
ทองดีเป็นลูกพี่ลูกน้องของบุญชู ที่สอบติดคณะประมง มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ จึงมาพักอยู่กับบุญชูที่กรุงเทพฯ ทองดีเป็นคนซื่อๆเช่นเดียวกับบุญชู จึงมักจะก่อเรื่องเปิ่นๆแบบที่บุญชูเคยเป็นมาก่อนอยู่เสมอ
ทางด้านมานี พี่สาวของโมลี ซึ่งเปิดบริษัทเอเจนซี่โฆษณา ต้องการหานายแบบมาถ่ายทำโฆษณาผลิตภัณฑ์กีฬาชุดใหม่ ลลิตา ครีเอทีฟสาวพราวสเน่ห์ประจำบริษัทเสนอนายแบบที่ตนเองรู้จัก แต่ต้องเสียค่าใช้จ่ายค่อนข้างมาก โมลีจึงเสนอให้ใช้บุญชูและเพื่อนๆ เนื่องจากรู้ดีว่าเพื่อนๆมาช่วยกันโดยไม่หวังผลตอบแทนอยู่แล้ว แต่เมื่อเพื่อนๆได้มาพบกับลลิตา ซึ่งมีนิสัยชอบปั่นหัวผู้ชายเล่นก็หลงรักกันทุกคน ยกเว้นบุญชูที่ยังยึดมั่นกับโมลี ลลิตาส่งจดหมายรักในวันวาเลนไทน์ให้กับเพื่อนๆทุกคน บุญชูรู้เข้าจึงนัดเพื่อนๆมาเจอกันและเผยว่าที่แท้เป็นแค่เรื่องเล่นสนุกของลลิตาเท่านั้น ทุกคนจึงไม่เชื่อใจลลิตาอีก ยกเว้นทองดีที่เป็นคนซื่อ และหลงรักลลิตา ก็ได้ทำตามคำไหว้วานของลลิตาที่อยากจะได้ผลประโยชน์จากนายแบบของตนในการเซ็นสัญญากับลูกค้าต่างประเทศ โกหกบุญชูว่าลูกค้าอยากพบ และหลอกให้เซ็นสัญญา เพื่อนๆของบุญชูจึงรวมกันตามไปทวงสัญญาคืน
== นักแสดง ==
สันติสุข พรหมศิริ : บุญชู
จินตหรา สุขพัฒน์ : โมลี
วัชระ ปานเอี่ยม : ไวยากรณ์
เกียรติ กิจเจริญ : หยอย (ยงยุทธ)
กฤษณ์ ศุกระมงคล : คำมูล
เกรียงไกร อมาตยกุล : ประพันธ์
อรุณ ภาวิไล : นรา
จุรี โอศิริ : บุญล้อม
จักรกฤษณ์ อำมะรัตน์ : ทองดี
รัญญา ศิยานนท์ : ลลิตา
สุเทพ ประยูรพิทักษ์ : บุญช่วย
ปรารถนา สัชฌุกร : มานี
สุลาลีวัลย์ สุวรรณทัต : แม่ของทองดี
ชาลี อินทรวิจิตร : พ่อของทองดี
สมเกียรติ คุณานิธิพงศ์ : ปอง
กัญญาลักษณ์ บำรุงรักษ์ : บัวลอย
พรทิพย์ ประเสริฐยิ่งสุข : นก
== อ้างอิง ==
บุญชู6 (BOONCHU 6)
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2534
ภาพยนตร์ไทย
ภาพยนตร์ที่กำกับโดย บัณฑิต ฤทธิ์ถกล
บุญชู
ภาพยนตร์ภาคต่อ