pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เขาคากาโบราซี

คากาโบราซี (ခါကာဘိုရာဇီ; Hkakabo Razi; s=开加博峰|t=開加博峰|p=Kāijiābó Fēng) มีความสูง 5,881 เมตร (19,295 ฟุต) เป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จากระดับน้ำทะเล ตั้งอยู่บริเวณตอนเหนือของประเทศพม่า ในเมืองปูดาโอ รัฐกะชีน เป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาหิมาลัยทางด้านตะวันออก ติดกับพรมแดนประเทศจีน สถานะยอดเขาที่สูงที่สุดในภูมิภาคกำลังได้รับการท้าทายจากการสำรวจเขากานลานราซี (Gamlang Razi) ในบริเวณใกล้เคียง ซึ่งมีความสูง 5,870 เมตร อาจมีขนาดสูงกว่าเขาคากาโบราซี
== นิรุกติศาสตร์ ==
คากาโบราซี มีรากศัพท์มาจากกลุ่มภาษาทิเบต โดย คา (ཁ) แปลว่า หิมะ, กาโบ (དཀར་པོ།) แปลว่า สีขาว และ Kàgvbù rvzì เป็นคำของชาวเรอหวั่ง ในรัฐกะชีน โดย kàgvp แปลว่า การพูดคุย, rvzì แปลว่า ภูเขา จึงมีความหมายว่า "ภูเขาที่ส่งเสียง"
== ภูมิศาสตร์ ==
เขาคากาโบราซีเป็นส่วนหนึ่งของอุทยานแห่งชาติคากาโบราซี อุทยานมีลักษณะสภาพเป็นภูเขาและป่าฝนเขตร้อนเขียวชอุ่มตลอดทั้งปี และมีความหนาแน่นที่ระดับความสูง 8,000 ถึง 9,000 ฟุต (2,400–2,700 เมตร) มีอาณาเขตเป็นบริเวณกว้าง ถัดมาจึงเป็นป่าไม้กึ่งประเภทผลัดใบ สูงสุดของเขตป่าคือบนพื้นที่สูงกว่า 11,000 ฟุต (3,400 เมตร) เป็นบริเวณที่มีหิมะตก จึงทำให้เชิงเทือกเขาภายในอุทยานมีชนิดของป่าและชีวภาพที่หลากหลาย สูงขึ้นไปประมาณ 15,000 ฟุต (4,600 เมตร) เป็นภูมิประเทศหนาวเย็นแห้งแล้งมีลมแรง มีหิมะและธารน้ำแข็งแบบถาวร ที่ความสูงประมาณ 17,500 ฟุต (5,300 เมตร) มีช่องธารน้ำแข็งขนาดใหญ่หลายแห่ง
เขาคากาโบราซีมีสภาพเป็นหิมะและน้ำแข็งหนาวเย็นตลอดทั้งปี ทำให้มีทัศนียภาพสวยงาม แปลกตาไปจากยอดเขาหรือเทือกเขาอื่น ๆ ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ แต่กลับแลดูคล้ายยอดเขาในทวีปยุโรป เมื่อถึงฤดูร้อนน้ำแข็งและหิมะจะละลายทำให้เกิดเป็นทะเลสาบบนภูเขาและธารน้ำแข็งจำนวนมาก อีกทั้งยังมีความหลากหลายทางชีวภาพแตกต่างไปจากยอดเขาหรือเทือกเขาอื่น ๆ ในภูมิภาคเดียวกัน จึงทำให้เป็นที่นิยมของนักวิทยาศาสตร์ที่เข้ามาศึกษาเกี่ยวกับพันธุ์พืชและพันธุ์สัตว์ที่นี่ และยังเป็นสถานที่ยอดนิยมสำหรับการปีนเขา โดยเขาคากาโบราซีได้ถูกปีนพิชิตเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 1996 โดยนักปีนเขาชาวญี่ปุ่นและชาวพม่า โดยใช้เวลาประมาณ 30 วัน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เทือกเขาหิมาลัย
ภูเขาในประเทศพม่า
รัฐกะชีน
จุดสูงสุดของประเทศ
อุทยานแห่งชาติแมมมอทเคฟ

อุทยานแห่งชาติแมมมอทเคฟ (Mammoth Cave National Park) ตั้งอยู่ในรัฐเคนทักกี สหรัฐ ห่างจากเมืองลุยส์วิลล์ประมาณ 144 กิโลเมตร ภายในอุทยานแห่งชาติ เป็นกลุ่มถ้ำที่ยาวที่สุดในโลก ซึ่งภายในมีความยาวประมาณ 530 กิโลเมตร ได้รับการค้นพบใน ค.ศ. 1797 ซึ่งภายในถ้ำมีหินงอกหินย้อยที่สวยงามรวมทั้งยังมีแม่น้ำเอโคซึ่งอยู่ลึกลงไป 110 เมตร เป็นที่อยู่ของปลาและกุ้งอีกหลายชนิด ซึ่งส่วนใหญ่ล้วนเป็นสัตว์ตาบอดและไม่มีสีเนื่องจากอยู่ภายในถ้ำมืดมาอย่างยาวนาน
อุทยานแห่งชาติในสหรัฐ
แหล่งมรดกโลกในสหรัฐ
แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ
ภูมิศาสตร์รัฐเคนทักกี
อนุสาวรีย์สถานแห่งชาติหอเดวิลส์

อนุสาวรีย์สถานแห่งชาติหอเดวิลส์ (Devils Tower National Monument)   ตั้งอยู่ทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือของรัฐไวโอมิง ประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นอนุสาวรีย์สถานแห่งแรกของอเมริกาซึ่งตั้งขึ้นเมื่อ 24 สิงหาคม พ.ศ.2449 โดยประธานาธบดีธีโอดอร์ โรสเวลต์
หอเดวิลส์มีลักษณะเป็นภูเขาที่มีความสูง 263 เมตร ฐานมีเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 305 เมตร ผิวนอกเป็นรอยริ้วใหญ่ๆ มียอกป้านกว้างประมาณ 85 เมตร โดยรวมแล้วมีลักษณะเหมือนตอยักษ์ หอเดวิลส์เกิดจากภูเขาไฟที่ดันตัวขึ้นมา แล้วถูกกัดกร่อน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Devils Tower National Monument. National Park Service
อุทยานแห่งชาติในสหรัฐ
รัฐไวโอมิง
อุทยานแห่งชาติและอุทยานแห่งรัฐเรดวุด

อุทยานแห่งชาติและอุทยานแห่งรัฐเรดวุด (Redwood National and State Parks) เป็นอุทยานแห่งชาติ ตั้งอยู่ทางด้านตอนเหนือของรัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ จัดตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1968 ครอบคลุมพื้นที่กว่า 228 ตารางกิโลเมตร หรือ 142,500 ไร่ เพื่ออนุรักษ์พันธุ์ไม้ที่มีลำต้นสูงที่สุดในโลก คือ ต้นเรดวุดชายฝั่ง (coastal redwood) ต้นไม้นี้มีลำต้นสูงกว่า 100 เมตร และวัดรอบโอบได้ประมาณ 8 เมตร เปลือกมีความหนาประมาณ 30 เซนติเมตร ซึ่งต้นเรดวุดที่สูงที่สุดในโลกมีความสูงกว่า 112 เมตร
อุทยานแห่งชาติในสหรัฐ
ภูมิศาสตร์รัฐแคลิฟอร์เนีย
แหล่งมรดกโลกในสหรัฐ
แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ
เทือกเขาบลูริดจ์

เทือกบลูริดจ์ (Blue Ridge Mountains) เทือกเขาบลูริดจ์เป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาแอปพาเลเชียนอยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอเมริกา ที่ทอดตัวยาวกว่า 1050 กิโลเมตร โดยเริ่มต้นจากตอนใต้ของรัฐเพนซิลเวเนียผ่านแมริแลนด์ เวอร์จิเนีย และนอร์ทแคโรไลนา ไปสุดที่รัฐจอร์เจีย ซึ่งบริเวณแนวเขาเป็นป่าและมีอุทยานแห่งชาติหลายแห่งตั้งอยู่
บลูริดจ์
ธรณีสัณฐานในรัฐเพนซิลเวเนีย
ธรณีสัณฐานในรัฐแมริแลนด์
ธรณีสัณฐานในรัฐเวอร์จิเนีย
ภูมิศาสตร์รัฐนอร์ทแคโรไลนา
ธรณีสัณฐานในรัฐจอร์เจีย
บลูริดจ์
เทือกเขาอาฮักการ์

เทือกเขาอาฮักการ์ (Ahaggar Mountains)  เทือกเขาอาฮักการ์ตั้งอยู่บริเวณภาคใต้ของประเทศแอลจีเรีย ใจกลางทะเลทรายซาฮารา ซึ่งห่างจากเมืองเอลจีเรียเมืองหลวงไปทางใต้กว่า 1500 กิโลเมตร เทือกเขาอาฮักการ์ตั้งอยู่บนที่ราบสูงทัสซิลีซึ่งมีความสูงเฉลี่ย 2000 เมตร เทือกเขามีลักษณะประกอบไปด้วยหินแปรอายุกว่า 2000 ล้านปี และเป็นส่วนหนึ่งของหินพื้นที่เก่าแก่ของทวีปแอฟริกา ซึ่งมีเขาบางยอดเป็นแก่นภูเขาไฟซึ่งเป็นส่วนที่เหลือจากการกัดกร่อน มียอดเขาตาฮัตเป็นจุดสูงสุดสูงกว่า 2,918 เมตร และเป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในแอลจีเรีย
อาฮักการ์
ภูเขารัชมอร์

อนุสรณ์สถานแห่งชาติเขารัชมอร์ (The Mount Rushmore National Memorial) เป็นประติมากรรมแกะสลักบนหน้าผาของภูเขาหินแกรนิต ชื่อเขารัชมอร์ (ชื่อในภาษาลาโกต้า ซู แปลว่า : ปู่หกคน) ใกล้เมื่องคีย์สโตน, รัฐเซาท์ดาโคตา, ประเทศสหรัฐอเมริกา แกะสลักโดยชาวเดนมาร์ก-อเมริกันชื่อ Gutzon Borglum และลูกชายของเขาชื่อ ลิงคอล์น Borglum ประติมากรรมเป็นใบหน้าของอดีตประธานาธิบดีของสหรัฐอเมริกาสูง 60 ฟุต (18 เมตร) 4 ท่าน ได้แก่ จอร์จ วอชิงตัน (1732-1799), โทมัส เจฟเฟอร์สัน (1743-1826) ทีโอดอร์ รูสเวล (1858-1919) และ เอบราแฮม ลิงคอล์น (1809-1865)  . อนุสรณ์สถาน ทั้งหมดครอบคลุมพื้นที่ 1,278.45 เอเคอร์ (5.17 ตารางกิโลเมตร)  และอยู่เหนือระดับน้ำทะเล 5,725 ฟุต (1,745 เมตร) 
นักประวัติศาสตร์ของรัฐเซาท์ดาโคตาชื่อ Doane โรบินสัน ได้รับเครดิตในการบ่มเพาะความคิดของการแกะสลักรูปเหมือนของคนที่มีชื่อเสียงในพื้นที่เนินเขาสีดำของ South Dakota เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวในภูมิภาคนี้ ความคิดเริ่มต้นของโรบินสันก็คือการปั้น"เข็ม" (เขายอดแหลมที่มีชื่อเสียงในบริเวณนั้น) ; แต่ Gutzon Borglum ปฏิเสธเพราะคุณภาพของหินแกรนิตและการคัดค้านที่แข็งแกร่งจากกลุ่มชนพื้นเมืองอเมริกัน พวกเขาลงเอยที่สถานที่ตั้งของ ภูเขารัชมอร์ซึ่งยังได้ประโยชน์จากการหันหน้าไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้เพื่อการเปิดรับแสงจากดวงอาทิตย์สูงสุด โรบินสันอยากให้มันมีลักษณะเหมือนวีรบุรุษตะวันตกเช่น ลูอิสและ คลาร์ก, เมฆแดง และ บัฟฟาโล บิล โค แต่ Borglum ตัดสินใจ ว่าประติมากรรมควรมีความสำคัญระดับชาติมากกว่าและเลือกหน้าของสี่อดีตประธานาธิบดี จะได้รับการแกะสลักไว้บนภูเขา . หลังจากได้รับการสนับสนุนเงินทุนจากการระดมทุนของรัฐบาลกลาง ผ่านการสนับสนุนอย่างกระตือรือร้นของ "ผู้มีพระคุณทางการเมืองที่ยิ่งใหญ่ของ ภูเขารัชมอร์" วุฒิสมาชิกสหรัฐ ปีเตอร์ Norbeck การก่อสร้างอนุสรณ์เริ่มต้นขึ้นในปี 1927 และใบหน้าประธานาธิบดี' เสร็จสมบูรณ์ ระหว่าง 1934 และ 1939 กับการตายของ Gutzon Borglum ในเดือนมีนาคม ปี 1941 ลูกชายของเขา ลิงคอล์น Borglum เข้ามาทำการก่อสร้างต่อ แม้ว่าแนวคิดเริ่มต้นที่ต้องการให้ประธานาธิบดีแต่ละคนจะปรากฏออกมาให้เห็นจากหัวถึงเอว การขาดเงินทุนในการก่อสร้างถูกบังคับให้สิ้นสุดลงในปลายเดือนตุลาคม 1941
ภูเขารัชมอร์ได้กลายเป็นสัญลักษณ์ของความยิ่งใหญ่ของประธานาธิบดี และมีปรากฏอยู่ในผลงานของนวนิยาย และได้รับการกล่าวถึงหรือภาพในการทำงานที่เป็นที่นิยมอื่น ๆ มันดึงดูด ผู้เยี่ยมชมเกือบสามล้านคนต่อปี
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ประวัติภูเขารัชมอร์
สิ่งก่อสร้างในรัฐเซาท์ดาโคตา
ประติมากรรม
รูปปั้นประธานาธิบดีสหรัฐ
จอร์จ วอชิงตัน
ทอมัส เจฟเฟอร์สัน
เอบราแฮม ลิงคอล์น
ทีโอดอร์ โรเซอเวลต์
พระครูพิศาลธรรมโกศล (สุพจน์ กญฺจนิโก)

พระครูพิศาลธรรมโกศล (สุพจน์ กญจนิโก) (3 สิงหาคม พ.ศ. 2468  - 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2524) อดีตผู้ช่วยเจ้าอาวาส วัดประยุรวงศาวาส นักเขียนเรื่องสั้นชุด "หลวงตา" เจ้าของนามปากกา แพรเยื่อไม้
พระครูพิศาลธรรมโกศล เกิดที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เมื่อเป็นฆราวาสใช้ชื่อว่า พจน์ คงเพียรธรรม เป็นบุตรคนที่ 4 ของนายลำใยและนางสำริด คงเพียรธรรม บรรพชาเป็นสามเณร เมื่อ พ.ศ. 2485 อายุ 17 ปี และ อุปสมบทเป็นพระภิกษุ เมื่อ พ.ศ. 2488 อายุ 20 ปี ณ วัดบ้านช้าง อำเภอวังน้อย พระนครศรีอยุธยา และย้ายมาจำพรรษาอยู่วัดประยุรวงศาวาส เมื่อ พ.ศ. 2489
พระครูพิศาลธรรมโกศล เริ่มงานเขียนหนังสือเมื่อประมาณ พ.ศ. 2500 เรื่องกงกรรมกงเกวียน และเรื่องบุษรา นำออกพิมพ์จำหน่ายเผยแพร่ และตามด้วยเรื่อง อุเทนราช เขียนเป็นตอนๆ ลงใน วารสารพุทธจักร
ประมาณปี พ.ศ. 2510 พระครูพิศาลธรรมโกศลเริ่มเขียน เรื่องสั้นชุดหลวงตา โดยเริ่มจากเรื่องสั้นเรื่องแรก ชื่อ บุญหลง เมื่อนำมารวมเล่มจำหน่ายครั้งแรก จึงใช้ชื่อหนังสือว่า หลวงตา ตามชื่อตัวเอก
ต่อมาได้รับการติดต่อไปพิมพ์เผยแพร่ในนามของ ศูนย์การเผยแพร่พระพุทธศาสนา มูลนิธิอภิธรรม วัดมหาธาตุ  และได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก พิมพ์ซ้ำหลายครั้ง และนามปากกา แพรเยื่อไม้ ก็เป็นที่รู้จักแพร่หลาย
พระครูพิศาลธรรมโกศล มรณภาพเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2524 ด้วยโรคมะเร็งในหลอดอาหาร ที่โรงพยาบาลเปาโล
==ผลงานเขียน==
กงกรรมกงเกวียน
บุษรา
อุเทนราช
เรื่องสั้นชุดหลวงตาเล่ม 1
เรื่องสั้นชุดหลวงตาเล่ม 2
เรื่องสั้นชุดหลวงตาเล่ม 3
เรื่องสั้นชุดหลวงตาเล่ม 4
กะโหลกหัวเราะ
ของฝากจากหลวงตา
เอียงตามโลก
เสียงปลุก
== อ้างอิง ==
ชีวประวัติและผลงานของแพรเยื่อไม้ 
นักเขียนชาวไทย
พิศาลธรรมโกศล
พรานป่า (มิดเดิลเอิร์ธ)

พรานป่า (Rangers) ในปกรณัมของ เจ.อาร์.อาร์. โทลคีน คือกลุ่มลับอิสระสองกลุ่มที่จัดการโดยดูเนไดน์ ทางเหนือ (อาร์นอร์) และทางใต้ (กอนดอร์) ในยุคที่สาม เช่นเดียวกับบรรพบุรุษชาวนูเมนอร์  พวกเขามักมีคุณภาพใกล้เคียงกับคุณสมบัติของเอลดาร์ ซึ่งมีสายตากว้างไกลและความสามารถในการเข้าใจภาษานกและสัตว์ร้าย พวกเขาเป็นนักแกะรอยชั้นเยี่ยมและนักรบที่หาตัวจับยาก ในการป้องกันดินแดนจากกำลังของอสูรร้าย
กลุ่มพรานป่ามีสองกลุ่ม คือ พรานป่าทางเหนือ และพรานป่าแห่งอิธิลิเอน  อย่างไรก็ตาม กลุ่มทั้งสองไม่ได้ติดต่อซึ่งกันและกัน แม้ว่าพวกเขาจะสัมพันธ์กันทางสายเลือดก็ตาม
== ดูเพิ่ม ==
ดูเนไดน์
สิ่งมีชีวิตในตำนานของโทลคีน
สามเทพสุภา

สามเทพสุภา (Three Judges of Hades World) คือ 3 ผู้พิพากษาความดีชั่วของผู้ที่เสียชีวิตลงตามเทพปกรณัมของกรีก ประกอบไปด้วย ราดาแมนทีส (Radamanthys) มินอส (Minos, ภาษากรีก Μίνως) และไออาคอส (Aiacos, Aeacus ภาษากรีกแปลว่า ค้ำจุนโลก)
ราดาแมนทีสกับมินอส เป็นพี่น้องกัน ทั้งคู่เป็นบุตรของซุสและยูโรปา ทั้งคู่เมื่อยังมีชีวิตอยู่เป็นกษัตริย์ เมื่อตายลงจึงได้เป็นผู้พิพากษาในยมโลก ส่วน ไออาคอส เป็นบุตรของซุสกับอีคิดน่า แต่เดิมก็เป็นกษัตริย์เช่นกัน เป็นกษัตริย์ที่ทรงความยุติธรรม เมื่อตายลงจึงได้เป็นผู้พิพากษาเช่นเดียวกับราดาแมนทีสและมินอส โดยจะทำหน้าที่แตกต่างออกไป ราดาแมนทีส จะพิพากษาวิญญาณผู้ที่ตายจากภาคตะวันออก ไออาคอสจะพิพากษาวิญญาณชาวกรีกและเฝ้าประตูนรก ส่วนมินอส จะเป็นผู้พิจารณาความดีชั่วเป็นเบื้องต้น
== ในการ์ตูน ==
มาซามิ คุรุมาดะ ผู้เขียนการ์ตูนเรื่องเซนต์เซย่าได้สร้างทั้ง 3 เป็นตัวละครสำคัญของเซนต์ เซย่า ภาคที่ 3 คือ ภาคฮาเดส โดยกำหนดให้ทั้ง 3 เป็น 3 ขุนพลผู้พิพากษาแห่งยมโลก (Three Generals of the Underworld) โดยที่ราดาแมนทีสสวมชุดเซอร์ฟริส (ชุดเกราะนรก) ไวเวิร์น มินอส สวมชุดเซอร์ฟริสกริฟฟิน และไออาคอสสวมชุดเซอร์ฟริสการูด้า
ไวเวิร์น ราดาแมนทีส จบชีวิตลงที่โดนเจมินี่ คาน่อน ที่ถอดชุดเกราะ กอดกันสละชีวิตด้วยท่าไม้ตายแกแล็คเซี่ยน เอ็กโพรชั่น
กริฟฟิน มินอส จบชีวิตลงโดยที่กระโดดตามซิกนัส เฮียวกะ ไปในห้วงอวกาศที่ผันแปรหลังกำแพงอาดูร โดยที่ไม่ได้สวมชุดที่อาบเลือดเทพเจ้า ทำให้ร่างมลายหายไป
การูด้า ไออาคอส เป็นคนแรกที่จบชีวิตลงจากการประลองกับฟีนิกซ์ อิคคิ ที่นรกขุมที่ 5
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Greek Mythology Link (Carlos Parada) - Aeacus
เทวดาโลกบาดาล
จำนวนเชิงพีชคณิต

จำนวนเชิงพีชคณิต (algebraic number) คือจำนวนเชิงซ้อนที่เป็นรากของพหุนามหนึ่งตัวแปร ซึ่งพหุนามไม่เป็นศูนย์ และมีสัมประสิทธิ์เป็นจำนวนตรรกยะ แทนด้วยสัญลักษณ์ \mathbb{A} หรือ \mathbb{Q} จำนวนที่ไม่ใช่จำนวนเชิงพีชคณิตจะเรียกว่าจำนวนอดิศัย (transcendental number)
== ตัวอย่าง ==
จำนวนตรรกยะทุกจำนวนเป็นจำนวนเชิงพีชคณิต ซึ่งสามารถเขียนเป็นอัตราส่วนของจำนวนเต็มสองจำนวน b กับ a และ a ต้องไม่เท่ากับศูนย์ เข้ากับนิยามดังกล่าวเพราะว่า x = -b/a เป็นรูปแบบที่มาจากสมการ ax + b = 0 (โดยทั่วไปแล้ว a หรือ b จึงเป็นจำนวนลบได้ เช่นเดียวกับ x) 
จำนวนอตรรกยะบางจำนวนเป็นจำนวนเชิงพีชคณิต บางจำนวนก็ไม่เป็น
* จำนวน \sqrt{2} และ \frac{\sqrt[3]{3}}{2} เป็นจำนวนเชิงพีชคณิต เพราะเป็นคำตอบของสมการ x^2 - 2 = 0 และ 8x^3 - 3 = 0 ตามลำดับ
* อัตราส่วนทองคำ φ เป็นจำนวนเชิงพีชคณิต เพราะเป็นคำตอบของสมการ x^2 - x - 1 = 0
* ค่าคงตัว π และ e ไม่เป็นจำนวนเชิงพีชคณิต  (ดูเพิ่มที่ ทฤษฎีบทลินเดอมันน์-ไวเออร์ชตรัสส์)
จำนวนสร้างได้ (constructible number) ซึ่งสร้างด้วยสันตรงกับวงเวียน โดยเริ่มจากความยาวหนึ่งหน่วย เช่น \sqrt{2}, \sqrt{3} เป็นจำนวนเชิงพีชคณิต
== อ้างอิง ==
พีชคณิตนามธรรม
พีชคณิต
จำนวนเชิงพีชคณิต
ทฤษฎีจำนวน
ทฤษฎีจำนวนเชิงพีชคณิต
ปุนจักจายา

ปุนจักจายา (Puncak Jaya) ตั้งอยู่ทางด้านตะวันตกของเกาะนิวกินี ในเขตประเทศอินโดนีเซีย เป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในเขตโอเชียเนียและสูงที่สุดบนเกาะนิวกินี มีความสูง 4,880 เมตร ซึ่งบนยอดเขายังปกคลุมไปด้วยหิมะและมีธารน้ำแข็งอีกด้วย
คนไทยที่สามารถพิชิตยอดเขาปุนจักจายาสำเร็จเป็นคนแรกคือ วิทิตนันท์ โรจนพานิช ส่วนหญิงไทยที่สามารถพิชิตยอดเขาปุนจักจายาสำเร็จเป็นคนแรกคือ นภัสพร ชำนาญสิทธิ์ ซึ่งสามารถพิชิตยอดเขาได้เมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2561
==อ้างอิง==
ปุนจักจายา
ภูเขาในเขตโอเชียเนีย
พีแอลดี

พีแอลดี (อังกฤษ Programmable Logic Devices, PLDs) เป็นไอซีที่ใช้สร้างวงจรดิจิทัล แต่มีจุดที่แตกต่างจากลอจิกเกตตรงที่ฟังก์ชันการคำนวณไม่ได้ถูกกำหนดตั้งแต่ตอนผลิต ผู้ที่นำพีแอลดีไปใช้ต้องโปรแกรมพีแอลดีก่อนจึงจะนำไปใช้ในวงจรได้
พีแอลดีมีหลายขนาดตั้งแต่ขนาดเล็กที่สามารถสังเคราะห์ 2 ถึง 10 ฟังก์ชัน (หรือสัญญาณออก) ของตัวแปร (หรือสัญญาณเข้า) 4 ถึง 6 ตัว ไปจนถึงฟังก์ชันขนาดใหญ่ที่ซับซ้อน มีทั้งชนิดวงจรจัดกลุ่ม (Combinational PLD) และวงจรลำดับ (Sequential PLD) การใช้พีแอลดีมีข้อดีคือสามารถใช้แทนที่ไอซีขนาดเล็ก (Small scale integration, SSI) และขนาดกลาง (Medium scale integration, MSI) หลาย ๆ ตัวในการรวมวงจร อีกทั้งการเปลี่ยนแปลงการออกแบบสามารถทำได้โดยง่ายโดยการเปลี่ยนโปรแกรมของ พีแอลดีโดยไม่ต้องแก้ส่วน Wiring ในระบบ
== ชนิดที่มีของพีแอลดี ==
PLA (Programmable Logic Array)
PAL (Programmable Array Logic)
EPLD (Erasable PLDs)
PEEL (Programmable Electrically Erasable Logic)
GAL (Generic Array Logic)
== เปรียบเทียบพีแอลดีแต่ละประเภท ==
Programmable Logic Array ( PLA )
PLA block diagram
sand1.jpg
ตัวอย่าง 3 inputs, 5 product terms, 4 outputs
sand2.jpg
Programmable Array Logic ( PAL )
- PAL -- programmable AND array and fixed OR array.
- Two graphic symbols for AND gate
sand3.jpg
sand4.jpg
The PAL อนุญาตให้ออกแบบทั้งหมดโดยใช้ And Term แต่จะจำกัดจำนวนของ And term ในการรวมวงจร พัฒนาโดย Monolithic Memories, Inc. ( MMI )
PAL with 4 inputs, 4 outputs,and 3-wired AND-OR structure
sand5.jpg
ค่าพื้นฐานของ PLD
sand6.jpg
sand7.jpg
sand8.jpg
วงจรดิจิทัล
ทะเลสาบชาด

ทะเลสาบชาด (Lake Chad) ตั้งอยู่บริเวณรอยต่อ 4 ประเทศในทวีปแอฟริกา ได้แก่ ชาด ไนเจอร์ ไนจีเรีย และแคเมอรูน เป็นทะเลสาบน้ำจืดตื้น ๆ และเป็นแหล่งที่อยู่ของนกอีกหลายชนิด ซึ่งในช่วงเวลาที่น้ำขึ้นสูงในฤดูฝน ทะเลสาบจะครอบคลุมพื้นที่กว่า 20,800 ตารางกิโลเมตร แต่บางช่วงเวลาขนาดพื้นที่น้ำอาจจะเหลือเพียง 10,000 ตารางกิโลเมตร ส่วนที่ลึกที่สุดของทะเลสาบมีความลึกเพียง 8 เมตร ซึ่งเมื่อ 13,000 ปีก่อน  ทะเลสาบชาดเคยเป็นทะเลขนาด 400,000 ตารางกิโลเมตรมาก่อน
ทะเลสาบนานาชาติในทวีปแอฟริกา
แฮมเลต

แฮมเลต (Hamlet) เป็นบทละครแนวโศกนาฏกรรมเขียนขึ้นโดยวิลเลียม เชกสเปียร์ เชื่อกันว่าประพันธ์ขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1599 และ 1601 บทละครนี้ฉากกำหนดให้ดำเนินเรื่องในประเทศเดนมาร์ก เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับความพยายามของเจ้าชายแฮมเลตที่จะล้างแค้นลุง หรือกษัตริย์คลอดิอัส ที่ได้ลอบปลงพระชนม์อดีตกษัตริย์แฮมเลต พระบิดาของเจ้าชายแฮมเลต เพื่อชิงราชบังลังก์รวมทั้งราชินีเกอทรูด พระมารดาของเจ้าชายแฮมเลต บทละครมุ่งสำรวจเกี่ยวกับความวิกลจริตโดยแท้จริง และการแสร้งวิกลจริตโดยเกิดจากความโศกเศร้าทวีไปถึงความโกรธเกรี้ยว โครงเรื่องนั้นมีทั้งการทรยศ การล้างแค้น อศีลธรรมและการแต่งงานภายในครอบครัว ปีที่เช็คสเปียร์ประพันธ์บทละครแฮมเลตที่แน่ชัดยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ บทละครที่รอดมาได้มีอยู่ด้วยกัน 3 ฉบับที่รู้จักกันในชื่อ First Quarto (Q1), Second Quarto (Q2) และ First Folio (F1) แต่ละฉบับนั้นต่างมีบรรทัดหรือฉากที่ขาดเกินกันไป เชคสเปียร์นั้นอาจจะได้เค้าโครงเรื่องมาจากตำนานของกษัตริย์แฮมเลท ที่เรื่องที่ถูกเล่าขานกันมาตั้งแต่สมัยศตวรรษที่ 13 จนมาถึงศตวรรษที่ 16 และส่วนหนึ่งอาจจะมาจากบทละครที่สาบสูญไปของยุคอลิซบีเธน ชื่ออูร์แฮมเลต (Ur-Hamlet)
เนื่องจากบทละครนี้มีการสร้างตัวละครไว้อย่างละเอียดลึกซึ้ง แฮมเลตจึงเป็นบทละครที่สามารถวิเคราะห์ตีความได้จากหลายมุมมอง ยกตัวอย่างเช่น มีผู้ตั้งข้อสังเกตมากว่าศตวรรษเกี่ยวกับความลังเลที่จะฆ่าลุงหรือกษัตริย์คลอดิอัสของแฮมเลต
เช่นเดียวกับที่บางกลุ่มสามารถตีความในมุมมองของสตรีนิยมในเรื่องของราชินีเกอทรูดและโอฟีเลีย ได้บทละครแฮมเลตเป็นบทละครที่มีความยาวที่สุดในบรรดาบทละครโศกนาฏกรรมของวรรณคดีอังกฤษ ระหว่างช่วงชีวิตของเชคสเปียร์บทละครนี้เป็นหนึ่งในงานที่ได้รับความนิยมมากที่สุดของเขาและยังถูกจัดให้เป็นหนึ่งผลงานที่ได้รับการนำไปเล่นละครเวทีมากที่สุด นอกจากนี้บทละครแฮมเลตยังมีส่วนสร้างแรงบันดาลใจให้แก่นักประพันธ์หลายคนเช่นโยฮัน ว็อล์ฟกัง ฟ็อน เกอเทอ ชาลส์ ดิกคินส์ และเจมส์ จอยซ์ เป็นต้น
== เนื้อเรื่อง ==
กษัตริย์แห่งเดนมาร์กถูกพี่ชายชื่อ คลอดิอัส ลอบปลงพระชนม์เพื่อแย่งบัลลังก์และอดีตราชินี วิญญาณของกษัตริย์แฮมเลตจึงได้มาหาโอรสหรือเจ้าชาย แฮมเลต และบัญชาให้ล้างแค้น เจ้าชายแฮมเลตกลัดกลุ้มพระทัยมากจึงแกล้งทำเป็นบ้าและผลักไสนางโอฟิเลีย หญิงสาวที่ตนหลงรัก ทรงวางแผนเปิดโปงคลอดิอัสโดยให้คณะละครเร่มาแสดงเรื่องราวเกี่ยวกับการลอบปลงพระชนม์ แฮมเลตได้ฆ่าโพโลนีอัส พ่อของโอฟิเลีย โดยเข้าใจผิดคิดว่าเป็นคลอดิอัส ส่วนคลอดิอัสก็วางแผนกำจัดเขาเช่นเดียวกันแต่ไม่สำเร็จ โอฟิเลียโดดน้ำตายเพราะความทุกข์ ลาเอร์เทสพี่ชายของโอฟิเลียท้าแฮมเลตดวลดาบ บทละครจบลงด้วยตัวละครสำคัญตายหมด สุดท้าย เจ้าชายฟอร์ทินบราส์แห่งนอร์เวย์ได้เข้ามาควบคุมสถานการณ์ทั้งหมด
วรรณกรรมภาษาอังกฤษ
งานเขียนของเชกสเปียร์
วรรณกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1600
นิมฟ์

ตามตำนานเทพปกรณัมกรีก นิมฟ์  (nymph) คือสตรีที่เป็นร่างตัวแทนของสิ่งต่างๆ ในธรรมชาติ ไม่ว่าจะเป็นร่างที่ยึดติดกับสถานที่แห่งใดแห่งหนึ่ง หรือเป็นผู้ติดตามของเหล่าทวยเทพ ซึ่งโดยปกติแล้วมักจะตกเป็นเป้าหมายของเหล่าซาไทร์ (satyr) ตัณหาจัด
วอลเตอร์ เบอร์เคิร์ต (Walter Burkert) กล่าวว่า "ความคิดที่ว่าแม่น้ำคือเทพเจ้า และน้ำพุคือนิมฟ์นั้น ไม่ได้เป็นแค่ความนึกคิดของนักกวี หากแต่ยังเป็นถึงความเชื่อและพิธีกรรมอีกด้วย การบูชาเทพเจ้าเหล่านี้ถูกจำกัดอยู่เพียงสถานที่หนึ่งที่ใดที่พวกเขาไม่สามารถแยกออกจากสถานที่แห่งนั้นได้" นิมฟ์นับเป็นบุคคลาธิษฐานของการสรรสร้างของธรรมชาติ ซึ่งบ่อยครั้งมักใช้เป็นสัญลักษณ์ของน้ำพุ
== ดูเพิ่ม ==
นางไม้
สิ่งมีชีวิตในตำนานกรีก
เซเทอร์

เซเทอร์ (satyr, ) ตามตำนานเทพปกรณัมกรีก เป็นมนุษย์ในวัยหนุ่ม มักมีหูเป็นหูม้า มีเขาเล็กเหมือนแพะ มีขาเป็นแพะ มักท่องเที่ยวในป่าและภูเขา บางตำราบอกว่าเป็นเทพารักษ์ อีกทั้งยังเป็นผู้ติดตามของเทพแพน (Pan) และเทพไดโอไนซัสอีกด้วย ในเทพปกรณัม เซเทอร์ เกี่ยวข้องกับพลังทางเพศของเพศชายและผลงานศิลปกรรมกรีก-โรมันมักสร้างภาพของเซเทอร์ให้มีอวัยวะเพศที่ตั้งชูชัน
== ดูเพิ่ม ==
ฟอน
== อ้างอิง ==
สิ่งมีชีวิตในตำนานกรีก
สิ่งมีชีวิตในตำนานโรมัน
น้ำประปา

น้ำประปา หรือ น้ำก๊อก หมายถึง น้ำที่จ่ายผ่านก๊อกน้ำ วาล์วจ่ายน้ำ ในหลายประเทศ น้ำประปามักจะมีคุณภาพเทียบเท่าน้ำดื่ม น้ำประปามักใช้สำหรับการดื่ม ทำอาหาร ซักผ้า และล้างห้องน้ำ น้ำประปาในร่มกระจายผ่าน "ระบบประปาภายในอาคาร" ซึ่งมีมาตั้งแต่สมัยโบราณ แต่มีให้คนเพียงไม่กี่คนจนถึงช่วงครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 19 เมื่อเริ่มแพร่หลายในประเทศที่พัฒนาแล้วในปัจจุบัน น้ำประปากลายเป็นเรื่องปกติในหลายภูมิภาคในช่วงศตวรรษที่ 20 และปัจจุบันส่วนใหญ่ยังขาดในหมู่คนยากจน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเทศกำลังพัฒนา
หน่วยงานของรัฐมักเป็นผู้ควบคุมคุณภาพของน้ำประปา วิธีการทำน้ำให้บริสุทธิ์ภายในครัวเรือน เช่นการกรองน้ำ การต้ม หรือการกลั่น สามารถใช้ในการบำบัดการปนเปื้อนของจุลินทรีย์ในน้ำประปาเพื่อปรับปรุงความสามารถในการดื่ม การประยุกต์ใช้เทคโนโลยี (เช่น โรงบำบัดน้ำเสีย) ที่เกี่ยวข้องกับการจัดหาน้ำสะอาดให้กับบ้านเรือน ภาคธุรกิจ และอาคารสาธารณะ เป็นสาขาย่อยที่สำคัญของวิศวกรรมสุขาภิบาล
== การก่อกำเนิดประปาในประเทศไทย ==
เมื่อพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จประพาสยุโรป 2 ครั้ง มีพระราชดำริว่า กรุงเทพฯ น่าจะมีน้ำสะอาดสำหรับดื่มและใช้ เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน 2440 จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกำหนดสุขาภิบาลขึ้น และจัดตั้งกรมสุขาภิบาลด้วย และได้ว่าจ้างช่างผู้ชำนาญการประปาจากฝรั่งเศส ชื่อ นายเดอลาม โฮเตียร์ และ นายแวนเดอไฮเด มาวางแผนการผลิตน้ำประปาซึ่งเขาได้เสนอความคิดหลายแนวทาง เช่น ควรนำน้ำดิบจากแม่น้ำเจ้าพระยามาทำน้ำประปา เพราะสะดวกและไม่ต้องลงทุนมาก ความคิดของทั้งสองคนนี้มีข้อขัดแย้งกันหลายอย่าง ต้องพิจารณากันกลายครั้ง ในที่สุด กระทรวงเกษตราธิการ ที่มีหน้าที่จัดการทดน้ำเพื่อการเพาะปลูก ก็เห็นชอบให้แมื่อน้ำจากแม่น้ำมาผลิต มีการผลิตน้ำสะอาดขึ้นแล้ว ได้โปรดเกล้าฯ ให้เรียก Water Supply ว่า “ ปรฺปา “ จากคำภาษาสันสกฤต (หรือ ปฺปา ในภาษาบาลี)
ประวัติของการบัญญัติศัพท์คำว่า การประปา นั้น จริง ๆ เคยจำ พระนามผู้บัญญัติได้ แต่นึกไม่ออก สับสนอยู่ว่าเป็นพระองค์ในสองพระองค์(นี่คือข้อเสียของคนแก่ อะไรที่คิดว่าจำได้ แล้วดันไม่จดเอาไว้ พอถึงเวลาจะใช้ดันนึกไม่ออก) ได้พยายามค้นคว้าต่อตามที่สัญญาไว้ก้หาไม่เจอ พบแค่ว่าในยุคแรกก่อนที่จะบัญญัติคำว่าประปาขึ้นใช้ มีการใช้คำอยู ๒ คำ คือ
การหาน้ำบริโภค (วอเตอร์เวิร์ค) กับ การหาน้ำใช้ (วอร์เตอร์สับไปล(weter supply)) และค้นพบข้อความที่เกี่ยวข้องจาก "รายงานการประปาสำหรับกรุงเทพมหานคร ของเจ้าพระยายมราช กราบบังคมทูล พระกรุณา" กับอีกแห่งหนึ่ง ใน "ประกาศการสร้างประปา" ข้อความตรงกันว่า
" กิจการอย่างนี้ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เรียกตามภาษาสันสกฤต เพื่อให้เป็นคำสั้นว่า "การประปา"
น้ำประปามี การเติม สารเคมี ที่เรียกว่า คลอรีน เพื่อฆ่า เชื้อโรค น้ำประปาสามารถนำมาอุปโภค บริโภคได้
== อ้างอิง ==
น้ำ
โครงสร้างพื้นฐานระบบประปา
อำเภอแม่วงก์

แม่วงก์ เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดนครสวรรค์
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอแม่วงก์มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอปางศิลาทองและอำเภอขาณุวรลักษบุรี (จังหวัดกำแพงเพชร)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอลาดยาว
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอชุมตาบง อำเภอแม่เปิน รวมทั้งอำเภอลานสักและอำเภอบ้านไร่ (จังหวัดอุทัยธานี)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภออุ้มผาง (จังหวัดตาก)
== ประวัติ ==
คำว่า "แม่วงก์" เป็นชื่อของลำน้ำแห่งหนึ่งในอุทยานแห่งชาติแม่วงก์-แม่เปิน ซึ่งเป็นลำน้ำที่มีความคดเคี้ยว ไหลเชี่ยวหลากหลาย วกไปวนมา จึงเรียกว่าแม่วงก์
วันที่ 2 ตุลาคม 2505 ตั้งตำบลแม่วงก์ แยกออกจากตำบลลาดยาว และตำบลห้วยน้ำหอม
วันที่ 25 กรกฎาคม 2515 ตั้งตำบลแม่เล่ย์ แยกออกจากตำบลแม่วงก์
วันที่ 30 ตุลาคม 2522 ตั้งตำบลวังซ่าน แยกออกจากตำบลแม่วงก์ ตำบลแม่เล่ย์ และตำบลบ้านไร่
วันที่ 4 ตุลาคม 2526 โอนพื้นที่หมู่ 12 บ้านวังป่าใหญ่ (ในขณะนั้น) ของตำบลบ้านไร่ อำเภอลาดยาว ไปตั้งเป็นหมู่ 9 ของตำบลวังซ่าน
วันที่ 17 สิงหาคม 2533 ตั้งตำบลเขาชนกัน แยกออกจากตำบลแม่เล่ย์
วันที่ 29 สิงหาคม 2534 ตั้งตำบลปางสวรรค์ แยกออกจากตำบลห้วยน้ำหอม ตั้งตำบลศาลเจ้าไก่ต่อ แยกออกจากตำบลแม่วงก์
วันที่ 22 เมษายน 2535 แยกพื้นที่ตำบลแม่วงก์ ตำบลแม่เล่ย์ ตำบลวังซ่าน ตำบลเขาชนกัน ตำบลปางสวรรค์ และตำบลห้วยน้ำหอม อำเภอลาดยาว มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอแม่วงก์ ขึ้นกับอำเภอลาดยาว
วันที่ 13 พฤศจิกายน 2535 ตั้งตำบลแม่เปิน และตำบลชุมตาบง แยกออกจากตำบลห้วยน้ำหอม
วันที่ 8 ธันวาคม 2537 โอนพื้นที่ตำบลห้วยน้ำหอม กิ่งอำเภอแม่วงก์ ไปขึ้นกับ อำเภอลาดยาว ดังเดิม
วันที่ 26 มิถุนายน 2539 แยกพื้นที่ตำบลแม่เปิน กิ่งอำเภอแม่วงก์ อำเภอลาดยาว มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอแม่เปิน ขึ้นกับอำเภอลาดยาว
วันที่ 25 มิถุนายน 2540 แยกพื้นที่ตำบลชุมตาบง และตำบลปางสวรรค์ กิ่งอำเภอแม่วงก์ อำเภอลาดยาว มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอชุมตาบง ขึ้นกับอำเภอลาดยาว
วันที 26 กันยายน 2540 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอแม่วงก์ อำเภอลาดยาว เป็น อำเภอแม่วงก์
วันที่ 8 กันยายน 2550 ยกฐานะกิ่งอำเภอแม่เปิน และกิ่งอำเภอชุมตาบง อำเภอแม่วงก์ เป็น อำเภอแม่เปิน และ อำเภอชุมตาบง
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอแม่วงก์แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 ตำบล 66 หมู่บ้าน ได้แก่
{|
|-
||1.||แม่วงก์||||||(Mae Wong)||||||9 หมู่บ้าน||
|-
||2.||แม่เล่ย์||||||(Mae Le)||||||26 หมู่บ้าน||
|-
||3.||วังซ่าน||||||(Wang San)||||||14 หมู่บ้าน||
|-
||4.||เขาชนกัน||||||(Khao Chon Kan)||||||17 หมู่บ้าน||
|}
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอแม่วงก์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
องค์การบริหารส่วนตำบลแม่วงก์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแม่วงก์ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลแม่เล่ย์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแม่เล่ย์ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลวังซ่าน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังซ่านทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเขาชนกัน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขาชนกันทั้งตำบล
 
แม่วงก์