pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
อนิจจัง

อนิจจัง (บาลี: อนิจฺจํ) แปลว่า ไม่เที่ยง ไม่ยั่งยืน ไม่มั่นคง ไม่แน่นอน หรือ ตั้งอยู่ในสภาวะเดิมได้ยาก โดยทั่วไปหมายถึง สังขารธรรม อันได้แก่ ขันธ์ 5. คำนี้จัดเป็นหนึ่งในชื่อเรียกที่เป็นคำไวพจน์ของขันธ์ซึ่งถูกใช้เป็นอย่างมากในพระไตรปิฎก จะมาคู่กับคำไวพจน์ของขันธ์อีก 2 คำ คือ ทุกขัง กับ อนัตตา นั่นเอง
== อนิจจะ กับ อนิจจลักษณะ ไม่เหมือนกัน ==
อนิจจะ กับ อนิจจลักษณะ เป็นคนละอย่างกัน เพราะเป็น ลักขณวันตะ และ ลักขณะ ของกันและกัน ดังนี้ :-
อนิจจัง (อนิจฺจํ) - หมายถึง ขันธ์ 5 ทั้งหมด เป็นปรมัตถ์ เป็นสภาวะธรรม มีอยู่จริง, คำว่า"อนิจจัง"เป็นคำไวพจน์ชื่อหนึ่งของขันธ์ 5.
อนิจจลักษณะ (อนิจฺจตา,อนิจฺจลกฺขณํ) - หมายถึง เครื่องกำหนดขันธ์ 5 ทั้งหมดซึ่งเป็นตัวอนิจจัง.
อนิจจลักษณะทำให้เราทราบได้ว่าขันธ์ 5 เป็นของไม่เที่ยง ไม่คงที่ ไม่ยั่งยืน ซึ่งได้แก่ อาการความเปลี่ยนแปลงไปของขันธ์ 5 เช่น อาการที่ขันธ์ 5 เคยเกิดขึ้นแล้วเสื่อมสิ้นไปเป็นขันธ์ 5 อันใหม่, อาการที่ขันธ์ 5 เคยมีขึ้นแล้วก็ไม่มีอีกครั้ง เป็นต้น.
ในวิสุทธิมรรค ท่านได้ยกอนิจจลักษณะจากปฏิสัมภิทามรรคมาแสดงไว้ถึง 25 แบบ เรียกว่า โต 25 และในพระไตรปิฎกยังมีการแสดงอนิจจลักษณะไว้ในแบบอื่นๆอีกมากมาย. แต่คัมภีร์ที่รวบรวมไว้เป็นเบื้องต้นเหมาะสำหรับเป็นคู่มือสำหรับปฏิบัติธรรมได้แก่ คัมภีร์ปฏิสัมภิทามรรค เพราะสามารถจะจำคำที่คนโบราณใช้กำหนดกันจากคัมภีร์นี้แล้วนำไปใช้ได้ทันที ดังที่ท่านแสดงไว้เป็นต้นว่า "จกฺขุ อหุตฺวา สมฺภูตํ หุตฺวา น ภวิสฺสตีติ ววตฺเถติ - นักปฏิบัติธรรมย่อมกำหนดว่า "จักขุปสาทที่ยังไม่เกิดก็เกิดมีขึ้น พอมีขึ้นแล้วต่อไปก็จะกลายเป็นไม่มีไปอีก"เป็นต้น (ให้เพ่งเล็งถึงลักษณะอาการที่เปลี่ยนไป จะเป็นการกำหนดอนิจจลักษณะ).
== ดูเพิ่ม ==
ไตรลักษณ์
ทุกขัง
อนัตตา
== อ้างอิง ==
ธรรมหมวด 3
หลักธรรมของศาสนาพุทธ
คำศัพท์ศาสนาพุทธ
เขตปกครองตนเองชนชาติไป๋ ต้าหลี่

เขตปกครองตนเองชนชาติไป๋ ต้าหลี่ (; ต้าหลี่ไป๋จู๋จื้อจื้อโจว; ไป๋: Darl•lit Baif•cuf zirl•zirl•zox) เป็นจังหวัดปกครองตนเองทางตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑลยูนนาน ประเทศจีน มีพื้นที่ประมาณ 29,460 ตารางกิโลเมตร และมีศาลากลางอยู่ในเมืองเซี่ยกวัน นครต้าหลี่
== เขตการปกครอง ==
จังหวัดต้าหลี่แบ่งการปกครองออกเป็น 12 หน่วยย่อย ประกอบด้วย นครระดับอำเภอ 1 แห่ง, อำเภอ 8 แห่ง และอำเภอปกครองตนเอง 3 แห่ง
== ประชากรศาสตร์ ==
จำนวนประชากรแบ่งตามกลุ่มชาติพันธุ์ เมื่อปี พ.ศ. 2543
{| border=1 style="border-collapse: collapse;"
|-bgcolor=cccccc
! เชื้อชาติ
! จำนวนประชากร
! ร้อยละ
|-
| ฮั่น
| 1,659,730
| 50.35%
|-
| ไป๋
| 1,081,167
| 32.8%
|-
| อี๋
| 426,634
| 12.94%
|-
| หุย
| 66,085
| 2.0%
|-
| ลีซอ
| 31,972
| 0.97%
|-
| ม้ง
| 10,967
| 0.33%
|-
| น่าซี
| 4,302
| 0.13%
|-
| อาชาง
| 3,330
| 0.1%
|-
| อื่นๆ
| 12,365
| 0.38%
|}
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการของจังหวัดต้าหลี่
ต้าหลี่
มณฑลยูนนาน
กัลฟ์แอร์

กัลฟ์แอร์ (Gulf Air, طيران الخليج) เป็นสายการบินแห่งชาติของ ประเทศบาห์เรน สายการบินให้บริการในเส้นทางต่างประเทศทั้งหมด 40 เมืองทั่วโลก ใน แอฟริกา เอเชีย ยุโรป ตะวันออกกลาง ทางสายการบินใช้รูปเหยี่ยวสีทองในตราสายการบิน
== ประวัติ ==
ใน ค.ศ. 1940 นายแฟรดดี้ บอสเวิด (นักบินชาวอังกฤษ) ให้บริการแบบแท็กซี่ โดยให้บริการจาก บาห์เรนสู่ โดฮาและ อัซเซาะฮ์รอน หลังจากนั้น นายแฟรดดี้ บอสเวิด ได้พัฒนาด้านบริการใน วันที่24 มีนาคม 1950 และยังได้ลงทะเบียนกับ Gulf Aviation และก่อตั้งเป็นบริษัท share-holding โดยใช้เครื่อง Avro Ansons 3เครื่อง และ De Havilland DH.86B 4 เครื่องยนต์
== ขนาดฝูงบิน ==
==อ้างอิง==
===อ้างอิง===
===บรรณานุกรม===
Gulf Daily News
Gulf Daily News
Gulf Daily News
Kaminski-Morrow, David. "Gulf Air must expand or risk being smothered: chief executive." Flight International. 13 June 2008.
Kaminski-Morrow, David. "Gulf Air insists alliances will need Middle Eastern partners." Flight International. 10 June 2008.
Trade Arabia
Pilling, Mark. "Is Gulf Air relevant anymore?" Flight International. 12 August 2008.
Wigglesworth, Robin. "Gulf Air faces stormy skies." Financial Times. 12 August 2008.
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Official website
สายการบินสัญชาติบาห์เรน
สายการบินประจำชาติ
ประเทศบาห์เรน
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2493
บริษัทของบาห์เรน
สายการบินที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2493
กลุ่มเกาะมลายู

กลุ่มเกาะมลายู (มลายูและKepulauan Melayu; Kapuluang Malay; เซบัวโน: Kapupud-ang Malay; Nusantara Melayu) เป็นกลุ่มเกาะระหว่างอินโดจีนกับทวีปออสเตรเลีย ซึ่งมีชื่อเรียกหลายชื่อ ได้แก่ "โลกมลายู", "นูซันตารา", อินเดียตะวันออก, กลุ่มเกาะอินเดีย-ออสเตรเลีย และ กลุ่มเกาะเครื่องเทศ เป็นต้น ชื่อกลุ่มเกาะนี้ได้มาจากแนวคิดว่าด้วยเชื้อชาติมลายูของชาวยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 19 หลังจากนั้นจึงอิงตามการแพร่กระจายของภาษาตระกูลออสโตรนีเซียน
กลุ่มเกาะมลายูตั้งอยู่ระหว่างมหาสมุทรอินเดียกับมหาสมุทรแปซิฟิก มีเกาะและเกาะเล็กมากกว่า 25,000 แห่ง ถือเป็นกลุ่มเกาะที่ใหญ่ที่สุดในแง่พื้นที่ และมีจำนวนเกาะมากเป็นอันดับที่ 4 ของโลก ประกอบด้วยบรูไน, มาเลเซียตะวันออก, ติมอร์-เลสเต, อินโดนีเซีย, ปาปัวนิวกินี และฟิลิปปินส์ ศัพท์นี้ส่วนใหญ่ถือว่ามีความหมายเดียวกันกับศัพท์ "เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นสมุทร"
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Wallace, Alfred Russel. The Malay Archipelago, Volume I, Volume II.
Art of Island Southeast Asia, full-text of an exhibition catalog from the Metropolitan Museum of Art
เกาะในทวีปเอเชีย
เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก
เกาะในมหาสมุทรอินเดีย
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นสมุทร
ม
กายทุจริต

กายทุจริต (อ่านว่า กายะ-) แปลว่า การประพฤติชั่วทางกาย การประพฤติชั่วด้วยกาย
กายทุจริต เป็นการทำความชั่วทำความผิดทางกาย คือด้วยการกระทำของกาย จัดเป็นบาปมิใช่บุญ ก่อทุกข์โทษให้ทั้งในปัจจุบันและภพชาติต่อไป
กายทุจริต มี 3 อย่าง คือ
ฆ่าสัตว์ คือการทำให้สัตว์สิ้นชีวิต รวมถึงการทรมาน จองจำ กักขังสัตว์ให้เดือดร้อน
ลักทรัพย์ คือการขโมยหยิบฉวย รวมถึงการเบียดบัง ฉ้อ โกงทรัพย์ของผู้อื่นมาเป็นของตน เป็นต้น
ประพฤติผิดในกาม คือการล่วงละเมิดคู่ครองของผู้อื่น การมีเพศสัมพันธ์กับคนต้องห้าม
== อ้างอิง ==
พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช) ป.ธ. ๙ ราชบัณฑิต พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ ชุด คำวัด,  วัดราชโอรสาราม กรุงเทพฯ พ.ศ. 2548
หลักธรรมของศาสนาพุทธ
คำศัพท์ศาสนาพุทธ
วจีทุจริต

วจีทุจริต แปลว่า การประพฤติชั่วทางวาจา การประพฤติชั่วด้วยวาจา
วจีทุจริต เป็นการทำความชั่วความผิดทางวาจา คือด้วยปากด้วยการพูด จัดเป็นบาปมิใช่บุญ ก่อทุกข์โทษให้ทั้งในปัจจุบันและภพชาติต่อไป ซึ่งมี 4 อย่าง ดังนี้
พูดเท็จ คือพูดไม่จริง พูดโกหก พูดตรงกันข้ามกับความจริง เพื่อให้เข้าใจผิด
พูดคำหยาบ คือพูดคำระคายหู คำหยาบโลน ไม่น่าฟัง ไม่เป็นคำผู้ดี
พูดส่อเสียด คือพูดยุยงให้คนอื่นแตกกัน ทะเลาะกัน พูดให้เขาเจ็บใจ
พูดเพ้อเจ้อ คือพูดพล่าม พูดเหลวไหล ไม่มีสาระ ไร้สาระ วกวนไม่รู้จบ ทำให้เสียเวลาและประโยชน์
== อ้างอิง ==
พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช) ป.ธ. ๙ ราชบัณฑิต พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ ชุด คำวัด,   วัดราชโอรสาราม กรุงเทพฯ พ.ศ. 2548
หลักธรรมของศาสนาพุทธ
คำศัพท์ศาสนาพุทธ
รายชื่อตัวละครในเทพมารสะท้านภพ

รายชื่อตัวละครในนิยายกำลังภายในเรื่องเทพมารสะท้านภพ โดยหวงอี้
== ฟงหาน ==
บุคคลในทำเนียบยอดฝีมือฝ่ายอธรรม อาศัยเพลงดาบมือซ้ายสร้างชื่อลือลั่น
พ่ายแพ้ให้แก่ล่างฟานหวินสองครั้ง ได้รับไหว้วานจากล่างฟานหวินให้ดูแลอดีตภรรยาประมุขพรรคมังกรพิโรธ คือเฉียนหงชิง
ทั้งยังมอบอาวุธประจำกาย ดาบศาสตราฟ้า และถ่ายทอดเพลงดาบมือซ้ายให้แก่ชิฉางเจิง
== ล่างฟานอวิ๋น ==
ล่างฟานอวิ๋น ยอด ฝีมือฝ่ายอธรรม เป็นเสาหลักของพรรคมังกรพิโรธ ฝีมือจัดเป็นหนึ่งในสิบลำดับยอดฝีมือฝ่ายอธรรม มีอาวุธคู่กายคือกระบี่คลุมวรุณ สำเร็จวิชากระบี่คลุมวรุณจากการเฝ้าศึกษาธรรมชาติและสายน้ำในทะเลสาบ อุปนิสัยปล่อยตัวตามสบาย ชมชอบสุรา โดยเฉพาะสุราธารน้ำใสไหลรินยึดมั่นในความรักเมื่อภรรยาจากไปจึงเกิดความ เสียใจอย่างยิ่ง เก็บตัวทอดอาลัยตายอยาก แต่เพราะสถานการณ์และคุณธรรม จึงหวนคืนสู่ยุทธจักร ทั้งยังสามารถบังคับใช้ยอดกระบี่ได้อย่างสมบูรณ์แบบยากที่ใครจะประมือ เป็นคู่มือเพียงหนึ่งเดียวที่ปรมาจารย์ผังปานยอมรับ
ภรรยาของล่างฟางอวิ๋นมีนามว่าจี้ซีซี (แปลว่าน่าทนุถนอม) เสียชีวิตในคืนวันเพ็ญ หลังจากนั้นล่างฟางอวิ๋นก็ดูเหมือนจะไม่นำพาต่อโลกภายนอกอีก จนกระทั่งเกิดเหตุการณ์ที่เช่อจุนซิ่นยกกำลังมารุกรานพรรคมังกรพิโรธ เหตุการณ์นั้นทำให้ล่างฟางอวิ๋นและหลิงจ้านเทียนปรับสัมพันธภาพกับ
ซ่างกวนอิงให้ดีขึ้น
== หานป๋อ ==
หานป๋อเป็นเด็กกำพร้าที่ถูกหานเทียนเต๋อซึ่งเป็นหัวหน้าตึกตระกูลหานเก็บมาเลี้ยง ชื่อหานป๋อเป็นชื่อซึ่งมีที่มา หานเป็นแซ่ ส่วนชื่อป๋อนั้นได้มาจากการทีเก็บมาจากใต้ต้นป๋อ(ต้นสนจีน) ภายหลังถูกยัดเยียดความผิด โดนส่งเข้าคุกซึ่งที่นั่นหานป๋อได้พบกับเช่อจุนซิ่ง
และได้รับการถ่ายทอดฝีมือโดยที่เช่อจุนซิ่งหวังให้หานป๋อโค่นล้มปรมจารย์ผังปานลงให้ได้
ตัวละครในนิยายกำลังภายใน
เทพมารสะท้านภพ
เก็ทแอมป์

เก็ทแอมป์ เอ็กซ์  เป็นเกมออนไลน์ต่อสู้ 3 มิติ สร้างโดยบริษัท ไซเบอร์สเต็ป(Cyberstep) จากโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เป็นเกม Action ออนไลน์เต็มรูปแบบ
บริษัทที่ถือลิขสิทธิ์ GetAmpedในไทย คือ Digicrafts ผู้ให้บริการเดียวกับ Arcana Advance เกมแนว Card Battle ฝีมือคนไทย ระบบการเล่น ใช้ได้ทั้งคีย์บอร์ดและคอนโทรลเลอร์ในการควบคุม
ให้บริการแบบเล่นฟรีไม่มีค่าแอร์ไทม์ ไอเทมส่วนใหญ่ขายเป็นเงินจริง เป็นการซื้อขาด ไม่ใช่การเช่าไอเทม ซื้อแล้วสามารถใช้ได้ตลอดไปหรือจนกว่าจะถูกขาย
ปัจจุบัน Patch ของ Getamped ประเทศไทยไล่ตามของเกาหลีอยู่ไม่ห่างมาก และมีอาชีพในเกมให้เลือกใช้กว่า 30 ประเภท และมีแนวโน้มว่าจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เป็นเกมนึงที่อยู่มานานกว่า 8 ปี แต่กลับมีคนที่ไม่รู้จักอยู่อีกมาก เนื่องจากผู้ให้บริการเป็นบริษัทขนาดเล็ก และค่อนข้างขาดการโปรโมทจากสื่อต่างๆ
== อาชีพภายในเกม ==
Fighter
Military
Spy
Superman
Armor
Esper
Space Police
Sumo Wrestler
Android
Ninja
Colobockle
Beast
Monk
Judgement
Swordsman
Half Brute
Mercenary
Phalanx
Berserk
Spriggan
Borg
Scout
Doll Master
Gemini
Corrupt
Veteran
Secret Guard
Demon
Fortress
Sorceress
Bounty Hunter
Wrestler
Dark Matter
Golem
== ระบบการเติมเงิน ==
เกม getamped มีช่องทางการเติมเงินหลากหลายช่องทาง แต่ส่วนมากจะอยู่ที่ 3 ช่องทางนี้
ระบบบัตร True Money
ระบบบัตร @Cash
บัตรเติมเงินโดยตรงจากบริษัท Digicash
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ GetAmped
เก็ทแอมป์(ประเทศไทย)
เกมออนไลน์
เกมออนไลน์
ISO 9362

ISO 9362 เป็นมาตรฐานขององค์การระหว่างประเทศว่าด้วยการมาตรฐาน (ISO) ว่าด้วยรหัสที่ใช้สำหรับระบุธนาคารและสาขาของธนาคารทั่วโลก (Bank Identifier Code) เพื่อใช้ในการโอนเงินระหว่างธนาคาร โดยเฉพาะระหว่างประเทศ เพื่อความสะดวกรวดเร็ว รหัสของมาตรฐานนี้มักเรียกกันว่า BIC code หรือ SWIFT code เนื่องจากองค์กร Society for Worldwide Interbank Financial Telecommunication (SWIFT) จะเป็นผู้รับผิดชอบในการลงทะเบียนรหัส ปัจจุบันมีสถาบันการเงินมากกว่า 8100 แห่งใน 208 ประเทศและดินแดนที่ลงทะเบียนกับ SWIFT
== ความหมาย ==

รหัสธนาคารตามมาตรฐานประกอบด้วยอักขระ 8 ถึง 11 ตัว มีความหมายดังนี้
4 ตัวแรก เป็นรหัสสำหรับชื่อธนาคาร
2 ตัวถัดไป เป็นรหัสประเทศตาม ISO 3166-1 alpha-2
2 ตัวถัดไป เป็นรหัสบอกตำแหน่ง
3 ตัวสุดท้าย เป็นรหัสบอกสาขาและสาขาย่อย ซึ่ง "XXX" หมายถึงสำนักงานใหญ่
หากรหัสทั้งหมดมีแค่ 8 ตัว จะหมายถึงสำนักงานใหญ่โดยปกติวิสัย
ตัวอย่าง ธนาคารดอยซ์แบงก์เป็นธนาคารสากลแห่งหนึ่ง มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่แฟรงก์เฟิร์ต ประเทศเยอรมนี ดังนั้นรหัสของสำนักงานใหญ่คือ DEUTDEFF
DEUT คือธนาคารดอยซ์แบงก์
DE คือประเทศเยอรมนี
FF คือจังหวัดแฟรงก์เฟิร์ต
สำหรับการใช้รหัส 11 ตัว จะสามารถสั่งจ่ายไปยังสำนักงานหรือสาขาย่อยได้โดยตรง เช่น DEUTDEFF500 หมายถึงสำนักงานย่อยของธนาคารดอยซ์แบงก์ในเมืองบัดฮอมบูร์ก เป็นต้น
==== เกี่ยวกับ SWIFT CODE ====
SWIFT Code มีชื่อเต็มว่า Society for Worldwide Interbank Financial Telecommunication (SWIFT), หรือ  S.W.I.F.T. SC, เป็นองค์กรของประเทศเบลเยี่ยมที่ให้บริการเกี่ยวกับการดำเนินธุรกรรมการเงินและการจ่ายเงินระหว่างธนาคารทั่วโลก หน้าที่หลักของมันคือ ทำหน้าที่เป็นตัวกลางในการส่งข้อความระหว่างเครือข่ายการจ่ายเงิน นอกจากนี้ยังทำหน้าที่ขายผลิตภัณฑ์และบริการให้กับสถาบันการเงินอื่น ๆ ซึ่งเรียกว่า  "SWIFTNet", รวมทั้งมาตรฐาน ISO 9362 Business Identifier Codes (BICs), หรือที่นิยมเรียกว่า  "SWIFT codes"
SWIFT CODE เป็นรหัสระบุตัวตนของธนาคารเพื่อดำเนินการธุรกรรมระหว่างธนาคารทำให้การดำเนินการนั้นทำได้รวดเร็ว สำหรับประเทศไทยมีการใช้รหัสมาตรฐาน Swift Code ระหว่างธนาคาร โดยธนาคารจะมีรหัส Swift Code ของตัวเองดังต่อไปนี้
====== ตัวอย่าง Swift Code ธนาคารไทยทุกธนาคาร ======
หมายเหตุ: ธนาคารทหารไทย กับ ธนาคารธนชาติ ปัจจุบันได้ควบรวมเป็นธนาคารไทยธนชาติ แล้ว
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Bank Identifier Code  SWIFT.com home page
Official SWIFT search tool for bank names and Bank Identifier Codes 
Bank Identifer Codes and IBANs  An IBAN calculator and validator that shows Bank Identifier Codes and Bankleitzahlen for British, German, Austrian, Estonian, Dutch, Hungarian, Swiss, Greek, and Belgian bank accounts
ตรวจสอบความถูกต้องของ IBAN ได้มากกว่า 80 ประเทศ
9362
ธนาคาร
อันดับปลาลิ้นกระดูก

อันดับปลาลิ้นกระดูก (อังกฤษ: Bony tongues fish) เป็นอันดับของปลากระดูกแข็งจำพวกหนึ่งที่มีวิวัฒนาการไม่ต่างจากปลาในยุคก่อนประวัติศาสตร์มากนัก  ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า  Osteoglossiformes (/ออส-ที-โอ-กลอส-สิ-ฟอร์-เมส/) จากฟอสซิลอายุกว่า 60 ล้านปี ที่ค้นพบในทวีปอเมริกาเหนือ บรรพบุรุษของปลาในอันดับนี้มีขนาดใหญ่ ยาวกว่า 14 ฟุต  มีลักษณะพิเศษคือ บริเวณส่วนหัวและลิ้นเป็นกระดูกแข็ง อันเป็นที่มาของชื่อ ทั้งหมดเป็นปลาน้ำจืด ไม่พบในทะเล เป็นปลากินเนื้อ  มีการกระจายพันธุ์ทั่วโลกในเขตร้อนและเขตอบอุ่น  พบทั้งภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้, เอเชียใต้, ทวีปแอฟริกา, ทวีปอเมริกาใต้, ทวีปออสเตรเลีย
== โดยแบ่งออกเป็นวงศ์ต่าง ๆ ดังนี้ ==
วงศ์ปลาตะพัด (Osteoglossidae) พบในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้, ทวีปแอฟริกา, ทวีปอเมริกาใต้ และทวีปออสเตรเลีย มีทั้งหมด 7 ชนิด ได้แก่ ปลาตะพัด (Scleropages spp., Osteoglossum spp.) ชนิดต่าง ๆ
วงศ์ปลาอะราไพม่า (Arapaimidae) ได้แก่ ปลาตะพัดแอฟริกา (Heterotis niloticus) และ ปลาช่อนอเมซอน หรือ ปลาอะราไพม่า (Arapaima gigas) พบในทวีปอเมริกาใต้ ซึ่งเป็นปลาน้ำจืดที่มีความยาวที่สุดในโลกด้วย (วงศ์นี้โดยมากจะถูกจัดให้เป็นวงศ์ย่อยของวงศ์ปลาตะพัด)
วงศ์ปลากราย (Notopteridae) พบในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้, ภูมิภาคเอเชียใต้, ทวีปแอฟริกา มีทั้งหมด 10 ชนิด ได้แก่ ปลากราย (Chitala ornata) ปลาตองลาย (C. blanci) เป็นต้น
วงศ์ปลาไหลผี (Gymnarchidae) พบในทวีปแอฟริกามีเพียงชนิดเดียวเท่านั้น คือ ปลาไหลผีอะบาอะบา (Gymnarchus niloticus) ซึ่งสามารถปล่อยกระแสไฟฟ้าอย่างอ่อน ๆ
วงศ์ปลางวงช้าง (Mormyridae) พบในทวีปแอฟริกา มีมากถึง 200 ชนิด สามารถปล่อยกระแสไฟฟ้าอย่างอ่อนได้ด้วยเช่นกัน
วงศ์ปลาผีเสื้อ (Pantodontidae) พบในทวีปแอฟริกา เป็นปลาผิวน้ำ มีเพียงชนิดเดียว คือ ปลาผีเสื้อ (Pantodon buchholzi)
นอกจากนี้แล้วยังมีอีก 2 วงศ์ซึ่งสูญพันธุ์ไปแล้วจากโลก คือ Ostariostomidae และ Singidididae]
แรด

แรด เป็นสัตว์อยู่ในไฟลัมสัตว์มีแกนสันหลัง ชั้นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม อันดับสัตว์กีบคี่ ในวงศ์ Rhinocerotidae แรดถือว่าเป็นสัตว์ขนาดใหญ่ อาจเรียกได้ว่าเป็นสัตว์บกที่มีขนาดใหญ่ที่สุดรองจากช้างก็ว่าได้  เพราะแรดอาจมีขนาดยาวได้ถึง 3.6-5 เมตร ความสูงของไหล่ 1.6-2 เมตร น้ำหนัก 2.3-3.6 ตัน
== ลักษณะ ==
แรดมีรูปร่างโดยทั่วไปคือ ตาเล็ก ปากงุ้มเป็นรูปสามเหลี่ยมหรือสี่เหลี่ยม มีหนังที่หนามาก ในบางชนิดอาจเห็นเป็นชั้นคล้ายเกราะ และมีลักษณะเด่นที่สุด คือ เขาบริเวณสันจมูกที่งอกแหลมยื่นยาวอกมา เรียกกันว่า "นอ" ซึ่งใช้เป็นอาวุธในการพุ่งชนป้องกันตัว ซึ่งแท้ที่จริงแล้ว นอของแรดนับว่าเป็นเขา (horn) อย่างหนึ่ง แต่เป็นเขาที่ไม่มีกระดูกเป็นแกนกลาง นอแรดทำมาจากเคราติน (keratin) ซึ่งเป็นโปรตีนที่เป็นส่วนประกอบหลักของขน ผม และเล็บ โดยนอแรดไม่ได้เกิดจากขนที่รวมตัวกันอย่างหนาแน่นตามที่เข้าใจผิดกัน นอแรดอาจยาวได้ถึง 1.5 เมตร แรดโดยทั่วไปจะมีนอ 2 นอ แต่บางชนิดจะมีเพียงนอเดียว
แรดเป็นสัตว์ที่ไม่มีต่อมเหงื่อ ดังนั้นจึงชอบนอนแช่โคลนหรือแช่ปลักเหมือนหมูหรือสัตว์ชนิดอื่น ๆ เพื่อดับความร้อนและไล่แมลงที่มารบกวน หากินในเวลากลางคืน กลางวันนอนพักผ่อนซึ่งอาจนอนหลับในท่ายืนก็ได้
แรดเป็นสัตว์ที่มีสายตาแย่มาก แต่มีประสาทรับกลิ่นและประสาทหูดีเยี่ยม จึงเป็นสัตว์ที่มีนิสัยฉุนเฉียวง่าย โกรธง่าย ประกอบกับขนาดลำตัวที่ใหญ่จึงมักไม่ค่อยมีศัตรูตามธรรมชาติ ในปัจจุบันมีแรดหลงเหลืออยู่เพียง 5 ชนิด เท่านั้น พบในทวีปแอฟริกา 2 ชนิด ในเอเชีย 3 ชนิด และทุกชนิดเป็นสัตว์ที่ใกล้สูญพันธุ์แล้วทั้งสิ้น  ศัตรูของแรดเพียงอย่างเดียว คือ มนุษย์ ที่ล่าแรดเพื่อเอานอเนื่องจากเชื่อว่ามีสรรพคุณทางยา โดยเฉพาะยาจีนเชื่อว่าเป็นยาเย็น สามารถดับพิษไข้ได้
== ศัพทมูลวิทยาและปกรณัม ==
ชื่อสามัญของแรดในภาษาอังกฤษ คือ  Rhinoceros มาจากภาษากรีกคำว่า ῥινός rhinos หมายถึง จมูก และ κέρας keras หมายถึง เขา ดังนั้นคำว่า rhinoceros อาจแปลได้ว่า "จมูกเขา"
นอกจากนี้แล้วในภาษาไทยยังมีศัพท์เรียก แรด อีกศัพท์หนึ่งว่า ระมาด โดยแผลงมาจากภาษาเขมร คือ คำว่า รมาส (រមាស) เป็นภาษาที่ใช้กันในวรรณคดี โดยในพื้นที่เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร มีแขวงที่ชื่อ บางระมาด สันนิษฐานว่าเดิมเคยเป็นที่อยู่อาศัยของแรด

ในเทพปกรณัมของฮินดู แรด เป็นสัตว์พาหนะของพระอัคคี เทพเจ้าแห่งไฟ และเป็นเทพประจำทิศตะวันออกเฉียงใต้ หรืออาคเนย์
== ชนิดของแรดในปัจจุบัน ==
แรดขาว (Ceratotherium simum) เป็นแรดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก พบในทวีปแอฟริกา
แรดดำ (Diceros bicornis) เป็นแรดที่มีความใหญ่รองมาจากแรดขาว พบในทวีปแอฟริกาเช่นกัน
แรดอินเดีย (Rhinoceros unicornis) พบในภูมิภาคเอเชียใต้ จัดเป็นแรดทีมีเพียงนอเดียว มีลักษณะเด่นคือ ผิวหนังหนาและมีรอยย่นเห็นได้ชัดเจน
แรดชวา (Rhinoceros sondaicus) พบในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีลักษณะคล้ายคลึงกับแรดอินเดีย เป็นแรดชนิดที่หายากที่สุดในโลก และได้รับการจัดอันดับว่าเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมชนิดที่หายากที่สุดในโลกอีกด้วย สำหรับในประเทศไทยเดิมเคยพบแรดชนิดนี้ด้วย แต่ปัจจุบันได้สูญพันธุ์ไปจนหมดแล้ว
กระซู่ หรือ แรดสุมาตรา (Dicerorhinus sumatrensis) เป็นแรดขนาดเล็กที่สุด พบในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เช่นกัน มีลักษณะเด่นคือ มีขนปกคลุมทั้งลำตัว เป็นแรดที่หายากมากอีกชนิดหนึ่ง สำหรับในประเทศไทยหลงเหลือเพียงแห่งเดียว คือ ป่าดิบบริเวณชายแดนติดกับมาเลเซีย
== อ้างอิง ==
การแพทย์แผนโบราณ
สัตว์กีบคี่
สัตว์มีแกนสันหลัง
สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม
แรด
เฉิน ข่ายเกอ

เฉิน ข่ายเกอ  (12 สิงหาคม พ.ศ. 2495 - ) เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวจีน ที่มีชื่อเสียงระดับนานาชาติ
เฉิน ข่ายเกอ เกิดที่ปักกิ่ง ในวัยรุ่น ขณะประเทศจีนกำลังอยู่ในช่วงการปฏิวัติทางวัฒนธรรม เขาร่วมเป็นหนึ่งในกองทัพพิทักษ์แดง (เรดการ์ด - Red Guard) หลังสิ้นสุดการปฏิวัติวัฒนธรรม เขาเข้าศึกษาต่อที่สถาบันภาพยนตร์แห่งปักกิ่ง ในปี พ.ศ. 2521 จบการศึกษาเมื่อ พ.ศ. 2525 เป็นหนึ่งในศิษย์เก่าจากสถาบันนี้ กลุ่มที่มีชื่อเรียกว่า "ผู้กำกับภาพยนตร์จีนรุ่นที่ 5" 
เฉิน ข่ายเกอ กำกับภาพยนตร์เรื่องแรก เรื่อง "Yellow Earth" (2527) กำกับภาพโดย จาง อี้โหมว เพื่อนจากสถาบันภาพยนตร์แห่งปักกิ่ง ได้รับการยกย่องว่าเป็นผลงานที่มีชื่อเสียง สร้างความเชื่อถือให้กับกลุ่มผู้กำกับภาพยนตร์จีนรุ่นที่ 5  ภาพยนตร์ที่เฉิน ข่ายเกอ กำกับมักจะนำเสนอวัฒนธรรมพื้นบ้านของจีน หรือภาพยนตร์อิงประวัติศาสตร์
ในปี พ.ศ. 2536 ภาพยนตร์เรื่อง "Farewell My Concubine" นำเสนอเรื่องราวของดารางิ้วในช่วงปฏิวัติวัฒนธรรม และสอดแทรกเนื้อหาเกี่ยวกับรักร่วมเพศ ประสบความสำเร็จอย่างสูงในระดับนานาชาติ ได้รับการเสนอเข้าชิงรางวัลออสการ์ครั้งที่ 65 และได้รางวัลจากเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ รางวัลบาฟต้า รางวัลลูกโลกทองคำ รางวัลซีซาร์
ในปี พ.ศ. 2545 เฉิน ข่ายเกอ หันไปกำกับภาพยนตร์ฮอลลีวูด เรื่อง "Killing Me Softly" ภาพยนตร์ระทึกขวัญภาษาอังกฤษ นำแสดงโดยฮีธเธอร์ เกรแฮม และโจเซฟ ฟีนส์ แต่ไม่ได้คำชื่นชมในทางบวกนัก
นอกจากงานกำกับแล้ว เขายังรับงานแสดงเป็นครั้งคราว เคยแสดงในเรื่อง "The Last Emperor" (พ.ศ. 2530 ชื่อไทย: จักรพรรดิโลกไม่ลืม) และแสดงในเรื่อง "Together" ภาพยนตร์ปี 2545 ที่เขาเป็นผู้กำกับเอง
== ผลงาน ==
1984 - Yellow Earth - 黃土地
1986 - The Big Parade - 大阅兵
1987 - King of Children - 孩子王
1991 - Life on a String - 边走边唱
1993 - หลายแผ่นดิน แม้สิ้นใจก็ไม่ลืม - Farewell My Concubine - 霸王别姬
1996 - Temptress Moon - 风月
1999 - The Emperor and the Assassin - 荊柯刺秦王
2002 - Killing Me Softly
2002 - Ten Minutes Older: The Trumpet  (ชื่อตอน: 100 Flowers Hidden Deep)
2002 - Together - 和你在一起
2005 - คนม้าบิน - The Promise - 无极
2008 - เหมย หลันฟัง - Forever Enthralled - 梅兰芳
== อ้างอิง ==
ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวจีน
บุคคลจากปักกิ่ง
บ็อบ มาร์เลย์

รอเบิร์ต เนสตา มาร์เลย์ (Robert Nesta Marley) (6 กุมภาพันธ์ 1945 - 11 พฤษภาคม 1981) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง และนักดนตรีชาวจาเมกา  ถือเป็นหนึ่งในผู้บุกเบิก เร็กเก อาชีพนักดนตรีของเขามีความโดดเด่นด้วยการผสมผสานองค์ประกอบของเร็กเก สกา และร็อกสเตดดีเข้าด้วยกัน รวมถึงรูปแบบการร้องและการแต่งเพลงที่แตกต่างจากคนอื่น
การมีส่วนร่วมในดนตรีของมาร์เลย์ช่วยทำให้ดนตรีจาเมกาและตัวเขาเป็นที่รู้จักในวัฒนธรรมประชานิยมในระดับสากลมานานกว่าทศวรรษ ตลอดอาชีพการงานของเขา มาร์เลย์กลายเป็นที่รู้จักในฐานะสัญลักษณ์ของขบวนการราสตาฟารี และเขาได้ผสมผสานดนตรีของเขาเข้ากับจิตวิญญาณของลัทธิ นอกจากนี้เขายังถือเป็นสัญลักษณ์ระดับโลกของวงการดนตรีและวัฒนธรรมจาเมกา รวมถึงอัตลักษณ์ในการสนับสนุนการใช้กัญชาอย่างถูกต้องตามกฎหมาย และการสนับสนุนขบวนเคลื่อนไหวที่มีจุดมุ่งหมายเพื่อส่งเสริมและเสริมสร้างความสัมพันธ์และความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันระหว่างกลุ่มชาติพันธุ์พื้นเมืองและผู้พลัดถิ่นที่มีเชื้อสายแอฟริกา
== ชีวิตและอาชีพ  ==
รอเบิร์ต บ็อบ เนสตา มาร์เลย์เกิดในฟาร์มของปู่ของเขาในหมู่บ้านเล็ก Nine Mile , Saint Ann Parish, ประเทศจาเมกา  โดยมี Norval Sinclair Marley (พ่อ) และ Cedella Booker (แม่). Norval Marley เป็นชาวยุโรปกึ่งจาเมกาและมีมรดกจากอังกฤษNorval อ้างว่าตนเป็นกัปตันอยู่ในกองนาวิกโยธิน , ในเวลาเดียวกันเขาก็ได้แต่งงานกับ Cedella Booker ชาวแอฟริกากึ่งจาเมกา หลังจากนั้นเมื่อเขาอายุได้ 18 ปี , เขาถูกว่าจ้างให้เป็นผู้ดูแลสวน บ็อบ มาร์เลย์ถูกตั้งชื่อว่า Nesta Robert Marley พาสปอร์ตอย่างเป็นทางการของชาวจาเมกามักจะดูชื่อแรกเกิดและชื่อกลาง Norval ให้การสนับสนุนทางการเงินแก่ภรรยาและลูกๆของเขา แต่ไม่ค่อยเห็นพวกเขาในขณะที่เขาก็มักจะออกไป   บ็อบ มาร์เลย์ ศึกษาที่ โรงเรียนประถมศึกษา (Stepney Primary)
และโรงเรียนมัธยมศึกษา (Junior High School) ซึ่งอยู่ใกล้ที่กักเก็บน้ำบริเวณเซนต์ แอน 
ในปีค.ศ. 1955 ขณะที่บ็อบ มาร์เลย์มีอายุได้ 10 ขวบ , พ่อของเขาเสียชีวิตด้วยโรคหัวใจขณะอายุ 70 ปี
บ็อบ มาร์เลย์กับ เนวิลลิ ลิววิลสตอง  (Neville Livingston)   (ภายหลังคือบันนี่ วอลเตอร์ (Bunny Wailer) สมาชิกจากวงวอลเตอร์)   เป็นเพื่อนกันในละแวกไนท์ ไมล์  พวกเขาเล่นดนตรีกันตั้งแต่ในโรงเรียนประถมศึกษาจนถึงโรงเรียนมัธยมศึกษา
บ็อบ มาร์เลย์ ได้ย้ายที่อยู่กับแม่ของเขาตอนเขาอายุ 12 ขวบไปยังย่าน Trechtown , เมืองคิงส์ตัน (ประเทศจาเมกา)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
bobmarley.com
นักร้องจาเมกา
เสียชีวิตจากมะเร็งผิวหนัง
ผู้รอดชีวิตจากการลอบสังหาร
ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี สาขาศิลปินผู้ประสบความสำเร็จตลอดช่วงชีวิต
บุคคลจากคิงส์ตัน
กลองชุด

กลองชุด เป็นเครื่องดนตรีประเภทตีกระทบ ประกอบด้วยตัวกลองและฉาบจำนวนหลายใบ และใช้"ไม้กลอง"เพื่อตีควบคุมจังหวะ กลองชุดเป็นเครื่องดนตรีที่มีเสียงหนักแน่น สามารถเพิ่มพลังให้กับบทเพลงได้หลากหลายแนว เช่น ร็อก , บลูส์ , ป็อป , ฟังก์ , ดิสโก้ และ แจ๊ส เป็นต้น กลองชุดเป็นหนึ่งในเครื่องดนตรีที่ได้รับความนิยมไปทั่วโลก
ส่วนประกอบ
เครื่องดนตรีในกลองชุด ประกอบด้วย
กลองเล็ก หรือ สแนร์ดรัม (snare drum) ประกอบด้วยแผงลวดขึงรัดผ่านผิวหน้ากลองด้านล่าง เพื่อให้เกิดเสียงกรอบ ๆ ดังแต๊ก ๆ ตัวกลองทำด้วยไม้หรือโลหะ และสามารถรัดให้หนังตึงด้วยขอบไม้ด้านบนและล่าง สามารถปลดสายสะแนร์เพื่อให้เกิดเสียงทุ้มดังตุ้มตุ้มได้ และตีกลองเล็กด้วยไม้ นิยมใช้กลองชนิดนี้ทั้งในวงดุริยางค์และวงดนตรี มักจะถูกตีในจังหวะที่ 2 และจังหวะที่ 4 ของทุก ๆ " 1 ห้อง " ของเพลงนั้น ๆ
กลองทอม (tom-tom drum) หรือ เทเนอร์ดรัม (tenor drum) มีขนาดใหญ่กว่าสะแนร์ดรัม เป็นกลองชนิดที่สร้างขึ้นโดยไม่ใช้สายสะแนร์ โดยทั่วไปบรรเลงในหมวดกลอง ใช้ไม้ชนิดหัวไม้หุ้มสักหลาด มักถูกใช้ในการตีลูกส่ง และช่วยในการโซโล่ ของกลอง
กลองใหญ่ หรือ กลองเบส (bass drum) เป็นกลองที่มีขนาดใหญ่ที่สุด ประกอบด้วยตัวกลองที่ทำด้วยไม้และมีหนังกลองทั้งสองด้าน เสียงที่เกิดจากการตีกลองใหญ่จะไม่ตรงกับระดับเสียงที่กำหนดไว้ทางตัวโน้ต ตีด้วยไม้ที่มีสักหลาดหุ้ม ชนิดที่มีหัวที่ปลายทั้งสองข้าง ใช้เพื่อทำเสียงรัว มักจะถูกตีในจังหวะที่ 1 และจังหวะที่ 3 ของทุก ๆ " 1 ห้อง " ของเพลงนั้น ๆ ทั้งนี้ ในการตีกลองใหญ่นั้น จะไม่ได้ใช้มือตีเหมือนกลองใบอื่นๆ แต่จะใช้เท้าตี ผ่านอุปกรณ์ที่เรียกว่า กระเดื่อง (pedal) โดยอาจมีหนึ่งหรือสองกระเดื่องก็ได้ ตามแนวดนตรี หรือความสามารถในการใช้
กลองทิมปานี (หรือกลองเคตเทิลดรัม) เป็นกลองที่มีลักษณะเป็นหม้อกระทะ ซื่งมีหน้าหนังกลองหุ้มทับอยู่ด้านบน เป็นกลองชนิดเดียวที่ขึ้นเสียงแล้วได้ระดับเสียงที่แน่นอน เมี่อคลายหรือขันหน้ากลองโดยใม่ว่าจะใช้วิธีขันสกรูหรือเหยียบเพดดัล (ที่เหยียบ) ก็ไดั ไม้ที่ใช้ตีมีการหุ้มนวมตรงหัวไม้ตี ตีได้ทั้งเป็นจังหวะและรัว
ฉาบ (cymbals) เป็นฉาบที่มีขนาดใหญ่เล็กน้อย ใช้ตีเพื่ออัดพลังความหนักแน่นให้กับลูกส่ง และการโซโล่ของกลอง เพื่อเป็นการสร้างสีสันให้กับตัวเพลง โดยส่วนใหญ่แล้ว ในการควบคุมจังหวะให้กับเพลง ไม่ว่าเพลงแนวใดก็ตาม การตีซิมบาลส์นั้น มักจะเป็นการตีลงไปหนึ่งครั้ง ในบาง " 1 ห้อง " และการตีซิมบาลส์นั้น มักจะไม่เป็นการตีอย่างต่อเนื่องไปตลอดและพรํ่าเพรื่อมากนัก
ฉาบไฮแฮต (hi-hat) เป็นฉาบขนาดกลางสองใบในแนวเดียวกัน สามารถถูกทำให้อ้าออก และ ประกบเข้ากันได้ ด้วยคันเหยียบซึ่งอยู่ทางด้านล่างสุดของตัวเสาแขวนฉาบไฮแฮ็ท โดยทั่วไปแล้ว ไฮแฮ็ทและตัวเสาแขวนจะอยู่ทางด้านซ้ายมือของกลองเล็ก ใช้ตีต่อเนื่องเพื่อบอกและควบคุมจังหวะทั้งหมดภายใน " 1 ห้อง " ของเพลงนั้น ๆ ตลอดจนจบเพลง
กลอง