เรซิเดนต์อีวิลเอาต์เบรก: ไฟล์ 2

เรซิเดนต์อีวิลเอาต์เบรก: ไฟล์ #2 (Resident Evil Outbreak: File #2) เป็นภาคเสริมแบบสแตนด์อโลนของเรซิเดนต์อีวิลเอาต์เบรก ซึ่งวางจำหน่ายสำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน 2 ในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 2004, ทวีปอเมริกาเหนือเมื่อวันที่ เมื่อ 26 เมษายน ค.ศ. 2005 และทวีปยุโรปเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 2005
หลังจากความสำเร็จของภาคเอาต์เบรกดั้งเดิมในประเทศญี่ปุ่น ทางบริษัทแคปคอมได้ประกาศภาคไฟล์ #2 ในปลาย ค.ศ. 2004 ตัวละครแปดตัวเดียวกันกับภาคแรกกลับมาพร้อมความสามารถที่คล้ายกัน และเกมจะเกิดขึ้นอีกครั้งในแร็กคูนซิตีที่มีซอมบีอาศัยอยู่ เกมนี้มีสถานการณ์ใหม่ห้าแบบ โดยสี่สถานการณ์แรกสามารถเล่นได้ตั้งแต่เริ่ม ในฉบับสั่งซื้อล่วงหน้าที่ประเทศญี่ปุ่น เกมดังกล่าวได้บรรจุมาพร้อมกับเดโมของเดวิลเมย์คราย 3
ในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2014 ได้มีการเปิดเซิร์ฟเวอร์สำรองสู่สาธารณะโดยใช้เซิร์ฟเวอร์แฟนหมุนเวียนกัน ดังนั้น จึงอนุญาตให้เล่นออนไลน์ได้อีกครั้ง พร้อมกับสิ่งใหม่ ๆ ในเซิร์ฟเวอร์ เช่น รายการแบน และกระดานผู้นำ
== รูปแบบการเล่น ==
=== สถานการณ์ ===
ผู้เล่นจะเลือกสถานการณ์, ระดับความยาก และตัวละคร แต่ละระดับความยากจะเกี่ยวข้องกับศัตรูและไอเทมที่ผู้เล่นดำเนินไปตามสถานการณ์ เกมนี้มีห้าสถานการณ์ ได้แก่ "ไวลด์ธิงส์", "อันเดอร์เบลลี", "แฟลชแบ็ก", "เดสเพอริตไทมส์" และ "เอนด์ออฟเดอะโรด"
แต่ละสถานการณ์มีรายการตรวจสอบเหตุการณ์ ซึ่งประกอบด้วยการดำเนินการพิเศษที่ผู้เล่นต้องดำเนินการเพื่อให้บรรลุ 100 เปอร์เซ็นต์ เมื่อทำเช่นนั้น ผู้เล่นจะปลดล็อก "อินฟินิตีโหมด" ซึ่งอาวุธทั้งหมดของผู้เล่นจะไม่มีวันสะดุดหรือกระสุนหมด
แต่ละสถานการณ์ยังมีไอเทม "เอสพี" สิ่งเหล่านี้เป็นไอเทมละบหูลับตาที่ซ่อนอยู่ทั่วทั้งเลเวล และสร้างขึ้นแบบสุ่มบนสองเส้นทาง มีไอเทมสถานการณ์ยี่สิบรายการสำหรับแต่ละสถานการณ์ และมีไอเทมยี่สิบรายการเฉพาะสำหรับแต่ละตัวละครที่ซ่อนอยู่ในสถานการณ์ทั้งห้า หากได้มา ไอเทมเหล่านี้จะปลดล็อกเครื่องแต่งกายใหม่ และตัวเลือกในการฟังตัวละครพูดนอกบท เกมนี้มาพร้อมกับสองสถานการณ์โบนัส ได่แก่ "อิลิมิเนชัน" และ "โชว์ดาวน์" โดยทั้งสองแบบได้รับการออกแบบมาเพื่อเป็นแนวทางการฝึก เพื่อการส่งเสริมรูปแบบการเล่น
=== การควบคุม ===
แทนที่จะใช้หูฟังยูเอสบี หรือหรือแป้นพิมพ์คอมพิวเตอร์ ผู้เล่นใช้ระบบคำสั่ง "พูดนอกบท" ที่ประกอบด้วยวลีคำสั่งหลักสิบคำ ซึ่งใช้โดยการจัดการจอยสติกแบบแอนะล็อกที่ถูกต้องบนคอนโทรลเลอร์เพลย์สเตชัน 2 และปุ่มที่ไวต่อบริบท ผู้เล่นสามารถเลือกและขอไอเทมจากรายการสิ่งของของเพื่อนร่วมทีม หรือขอให้เพื่อนร่วมทีมใช้ไอเทมดังกล่าว การเพิ่มใหม่นี้รวมถึงวลีพูดนอกบท "ซอร์รี" (ขอโทษ) และความเห็นเกี่ยวกับบริบทในหน้าจอแผนที่และไฟล์
ภาคต่อยังมีคุณสมบัติความยากใหม่ และการเปลี่ยนแปลงบางอย่างในความสมดุลของเกม ซึ่งรวมถึง "โหมดไนต์แมร์" ใหม่ และการปรับเปลี่ยนแผนภูมิความเสียหายก่อนหน้านี้หลายประการ เกมดังกล่าวยังเพิ่มความสามารถในการขยับตัวละครของผู้เล่นในขณะที่อยู่ในท่าโจมตี ทำให้ตัวละครที่มีปืนสามารถเคลื่อนที่และยิงได้ในเวลาเดียวกัน
=== ความแตกต่างระดับภูมิภาค ===
สำหรับเกมเวอร์ชันอเมริกาเหนือ การ 'พูดนอกบท' จากเกมแรกจะถูกเอาออก ต่อจากนั้น เฉพาะเมื่อตัวละครใช้ก้านแอนะล็อกหรือร้องขอเท่านั้น พวกเขาจึงส่งเสียง หากพยายามใช้พูดนอกบท จะไม่มีเสียงใด ๆ ซึ่งส่งผลเสียต่อรูปแบบการเล่น หากผู้เล่นพยายามบอกคนอื่นว่าพวกเขาโดนพิษ โอกาสที่ข้อความจะถูกสังเกตเห็นนั้นต่ำหากพวกเขาอยู่กลางการต่อสู้ ทั้งนี้ เวอร์ชันภาษาญี่ปุ่นมีเสียงเต็มรูปแบบ ในขณะที่เวอร์ชันยุโรปมีเสียง แต่ไม่มีข้อความ
เวอร์ชันภาษาญี่ปุ่นมีคำบรรยายภาษาญี่ปุ่นสำหรับคัตซีน ขณะที่ตัวละครยังคงใช้ภาษาอังกฤษ เช่นเดียวกับเกมไบโอฮาซาร์ดก่อนหน้า เนื่องจากความหลากหลายของตัวละคร สิ่งนี้นำไปสู่ความต่อเนื่องที่แปลกประหลาด โดยที่คำบรรยายภาษาญี่ปุ่นได้แปลในฐานะตัวละครทั้งหมดที่พูดในสิ่งเดียวกันในบางสถานการณ์
ส่วนตัวละครรองอย่าง "ลินดา" ได้รับการเรียกว่า "รินดา" ในเวอร์ชันภาษาญี่ปุ่น ซึ่งในประเทศญี่ปุ่น เกมดังกล่าวดำเนินงานบนบริการเคดีดีไอ เอ็มเอ็มบีบี ส่วนในสหรัฐ บริการนี้ถูกเปลี่ยนเป็นเซกาเน็ตเวิร์กแอปพลิเคชันแพกเกจ เนื่องจากการเปลี่ยนแปลงนี้ คุณลักษณะหลายอย่างได้ถูกลบออกจากเวอร์ชันเอ็นทีเอสซี/แพล รวมถึงการส่งข้อความส่วนตัว, ตัวเลือกการค้นหาขั้นสูง และตัวเลือกพิเศษเพื่อจำกัดการจัดอันดับเพื่อค้นหาอันดับที่เฉพาะเจาะจง
=== โหมดหลายผู้เล่น ===
เมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2007 ทางบริษัทแคปคอมได้ปิดเซิฟเวอร์แพลและเอ็นที่เอสซีสำหรับภาคไฟล์ #2 การเล่นออนไลน์ได้รับการปรับปรุงครั้งใหญ่จากเกมภาคก่อน โดยภาคไฟล์ #2 มีระบบล็อบบีใหม่, ระบบกิจกรรมใหม่ ตลอดจนตัวเลือกและโหมดการเล่นที่เพิ่มขึ้น
บริษัทจัดกิจกรรมตั้งแต่เดือนเมษายนถึงปลายเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2005 ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากนิตยสารเกมต่าง ๆ รวมถึงกิจกรรมจากนิตยสารเพลย์สเตชันแมกกาซีน และอิเล็กทรอนิกส์เกมมิงมันทลี เป็นต้น การสะสางกิจกรรมเหล่านี้จะให้รางวัลแก่ผู้เล่นด้วยตัวละครและเครื่องแต่งกาย เหตุการณ์บางอย่างเกิดขึ้นในเลเวลมาตรฐานในความยากที่กำหนดไว้ ในขณะที่บางเหตุการณ์กำหนดผู้เล่นในเลเวลที่เลือกโดยมีตัวเลือกอินฟินิต และไนต์แมร์ เปิดใช้งานก่อนที่ทั้งสองตัวเลือกจะใช้งานได้ฟรี หลังจากกิจกรรมที่ได้รับการสนับสนุนทั้งหมดสิ้นสุดลง ทางบริษัทแคปคอมได้ดำเนินการสองกิจกรรมในการหมุนเวียน, อีเวนต์โบนัสคะแนน และการล่าไอเทมเอสพี
ระบบล็อบบีได้รับการปรับปรุงใหม่เพื่อให้รวมพื้นที่ 10 แห่งพร้อมตัวเลือกที่แตกต่างกันในแต่ละพื้นที่ อย่างไรก็ตาม การเปลี่ยนแปลงนี้ทำให้การเข้าร่วมเกมกับเพื่อนยากขึ้น ทั้งนี้ เพื่อให้ผู้เล่นเข้าร่วมกับเพื่อนในเกมที่โฮสต์หรือเกมปัจจุบัน ผู้เล่นจำเป็นต้องเข้าสู่เมนูเพื่อค้นหาชื่อของพวกเขา จากนั้นออกจากเมนูนั้น แล้วเลือกพื้นที่ที่พวกเขาอยู่ และค้นหาเกม ซึ่งเมนูนี้ไม่ได้ระบุจำนวนผู้เล่นในเกมเมื่อค้นหา หมายความว่าเกมอาจเต็มก่อนที่ผู้เล่นจะเข้าร่วม
ในช่วงต้นเดือนกรกฎาคม ทางบริษัทแคปคอมได้ปิดเซิร์ฟเวอร์สำรอง โดยเหลือเพียงตัวเลือกเดียวสำหรับผู้เล่นเมื่อพวกเขาเชื่อมต่อ หลายเดือนต่อมา โหมดไนต์แมร์, โหมดอินฟินิต และการเปลี่ยนแปลงระบบแอเรียได้เกิดขึ้น ส่วนการสนับสนุนโทรทัศน์ความละเอียดสูงได้เลิกจากแอเรียสกรีน แต่ผู้เล่นยังคงสามารถโฮสต์เกมโดยเปิดโหมดโทรทัศน์ความละเอียดสูงโดยเปิดใช้งานแบบออฟไลน์
จากภายในเกม หรือโดยลิงก์บนหน้าการขายอย่างเป็นทางการของแคปคอมในเว็บไซต์สหรัฐ ผู้เล่นสามารถดูตำแหน่งของตนบนกระดานจัดอันดับได้
== โครงเรื่อง ==
ภาคไฟล์ #2 เป็นความต่อเนื่องของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในเอาต์เบรกภาคแรก ถึงแม้ว่าลำดับที่แน่นอนของสถานการณ์ดังกล่าวจะยังคงไม่ชัดเจน แม้ว่าจะไม่มี "การเริ่มต้น" ที่เป็นรูปธรรมสำหรับเกม แต่ก็จบลงด้วยการใช้รหัสภารกิจ: XX ซึ่งรัฐบาลได้โจมตีแร็กคูนซิตีด้วยอาวุธนิวเคลียนร์ทั้งหมดอย่างมีประสิทธิภาพ เพื่อขจัดภัยคุกคามที่เกิดจากที-ไวรัส
สถานการณ์แรกในบัญชีรายชื่อคือ "ไวลด์ธิงส์" ซึ่งซินดี เลนนอกซ์ นำผู้รอดชีวิตที่เหลือไปที่สวนสัตว์แร็กคูนซิตีโดยหวังว่าจะไปถึงเฮลิคอปเตอร์กู้ภัยที่อีกด้านหนึ่งของสวนสัตว์ ตลอดทั้งสถานการณ์ดังกล่าว ผู้เล่นจะถูกไล่ตามโดยสัตว์ต่าง ๆ ที่ติดเชื้อไวรัส ซึ่งอันตรายที่สุดคือช้างซอมบีที่ชื่อออสการ์ที่ติดตามผู้เล่นจากพื้นที่หนึ่งไปยังอีกพื้นที่หนึ่ง จนกระทั่งมันถูกขังอยู่ในเวทีช้างหรือถูกสังหารโดยผู้เล่น หากพวกเขาไปถึงลานด้านหน้าโดยไม่สังหารหรือขังมันไว้ มันจะปรากฏตัวในฐานะบอส มิฉะนั้น สิงโตซอมบีที่ชื่อแมกซ์จะเป็นบอส เมื่อผู้เล่นไปถึงจุดสิ้นสุดของเวทีและขึ้นรถรางแล้ว รถรางก็หยุดลง และเฮลิคอปเตอร์กู้ภัยก็ถูกไฟไหม้ในระยะไกล โดยนักบินเสียชีวิตด้วยอาการบาดเจ็บนอกเฮลิคอปเตอร์ที่กำลังลุกไหม้
ส่วนสถานการณ์ที่สองคือ "อันเดอร์เบลลี" จะแสดงตามการเดินทางของผู้เล่นที่ไปยังสถานีรถไฟใต้ดิน และพยายามหลบหนีออกจากเมืองโดยใช้รถไฟใต้ดิน อย่างไรก็ตาม ก่อนที่พวกเขาจะจากไป รถไฟขบวนอื่นวิ่งเข้าไปในกองเศษซากและระเบิด โดยปลุก "กิกะไบต์" ซึ่งเป็นตัวหมัดขนาดมหึมา ผู้เล่นจะต้องต่อสู้กันที่ส่วนท้ายของด่าน ครั้นที่จะเริ่มต้นการต่อสู้นี้ ผู้เล่นคนหนึ่งได้ถูกกิกะไบต์ลักพาตัวขณะรอรถไฟออก และหลังจากกำจัดบอสแล้ว หากผู้เล่นกลับรถไฟไม่ทัน พวกเขาต้องหาทางออกอื่นผ่านซับสเตชันทาวเวอร์ ซึ่งก็คือผ่านปล่องระบายอากาศ
และในสถานการณ์ที่สามคือ "แฟลชแบ็ก" อลิสซา แอชครอฟต์ ได้นำผู้รอดชีวิตไปยังกระท่อมในป่าที่พวกเขาได้พบกับอัลเบิร์ต เลสเตอร์ (หรือที่รู้จักในชื่ออัล) ซึ่งสัญญาว่าจะพาพวกเขาไปยังเมืองใกล้เคียง ทว่า เขาหายตัวไปอย่างลึกลับเมื่อผู้เล่นไปถึงสะพานที่นำไปสู่โรงพยาบาลร้าง โดยจะมีสองเส้นทางที่แตกต่างกันซึ่งขึ้นอยู่กับรูปแบบการเล่น ดังนี้;
เมื่อสะพานขาดภายในสิบห้านาที ผู้เล่นไม่สามารถไปโรงพยาบาลได้หากไม่มีเลสเตอร์ ซึ่งทิ้งความลึกลับของโรงพยาบาลไว้เบื้องหลัง และยอมให้หันกลับไปที่กระท่อมที่เหลืออยู่ซึ่งผู้เล่นได้พบกับหญิงที่ได้รับบาดเจ็บชื่อรีกัน ที่อธิบายว่าลูซีผู้เป็นลูกสาวของเธอหายไปที่ไหนสักแห่งในป่า รีกันยอมให้จี้ของลูซีแก่ผู้เล่น ซึ่งเธอบอกว่าจะทำให้ลูซีไว้ใจผู้เล่นมากขึ้น เมื่อผู้เล่นเข้าใกล้ป่า ศัตรูและเส้นทางแต่ละตัวจะเปลี่ยนไป หากผู้เล่นช่วยลูซีที่พบบนฝั่งได้ พวกเธอจะให้รางวัลแก่ผู้เล่น อย่างไรก็ตาม รีกันบอกผู้เล่นว่ามีสะพานแขวนอีกแห่งที่นำไปสู่ด้านนอกของป่า
เมื่อผู้เล่นเข้าใกล้สะพานที่นำไปสู่โรงพยาบาล เธอยอมให้สอบสวนได้ เว้นเสียแต่จะมีชายถือขวานสวมหน้ากากไล่ตามพวกเขาตลอดทั้งสถานการณ์ และผู้เล่นต้องสังหารพืชยักษ์บางส่วนที่เกิดขึ้นหน้าอาคารโรงพยาบาลอย่างฉับพลันโดยฉีดกระบอกฉีดยาที่บรรจุซีรัมเข้าไป ส่วนบอสสุดท้ายคือแกนกลางของพืชดังกล่าว ซึ่งต่อมาพบว่าถูกควบคุมโดยโดโรธี ภรรยาของอัลที่ติดเชื้อ ซึ่งถูกทดลองในโรงพยาบาล อัลแสดงให้เห็นในตอนจบว่าได้นำผู้คนไปโรงพยาบาลเพื่อสังหารพวกเขาเพื่อที่จะให้อาหารภรรยาในร่างของพืช หากผู้เล่นเล่นผ่านด่านนี้ในฐานะอลิสซา พวกเขาจะได้พบกับเหตุการณ์ย้อนอดีตหลายครั้งในจุดต่าง ๆ ของสถานการณ์ดังกล่าว ขณะที่อลิสซาและเพื่อนที่เสียชีวิตด้วยน้ำมือของโดโรธีที่เป็นซอมบี ที่ครั้งหนึ่งเคยตรวจสอบจรรยาบรรณของโรงพยาบาลเมื่อหลายปีก่อน ทั้งนี้ ผู้เล่นอาจได้รับตอนจบที่แตกต่างกันขึ้นอยู่กับจำนวนแฟ้มที่ผู้เล่นรวบรวมในโรงพยาบาล
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2547
วิดีโอเกมแบบร่วมมือกัน
วิดีโอเกมสยองขวัญ
เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 2
วิดีโอเกมเอาชีวิตรอด
วิดีโอเกมภาคต่อ
วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
วิดีโอเกมที่มีตัวละครเอกหญิง
วิดีโอเกมที่มีฉากในสหรัฐ
เกมเรซิเดนต์อีวิลภาคแยก