pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
คอคอดคอรินท์

คอคอดคอรินท์ (Isthmus of Corinth; Ισθμός της Κορίνθου) เป็นผืนดินแคบ ๆ ซึ่งเชื่อมระหว่างเพโลพอนนีสและส่วนที่เหลือของกรีซแผ่นดินใหญ่ ใกล้กับเมืองคอรินท์ มีอาณาเขตติดต่อกับอ่าวคอรินท์ทางตะวันตก และอ่าวซาโรนิกทางตะวันออก นับตั้งแต่ ค.ศ. 1893 คลองคอรินท์ได้ตัดผ่านคอคอดกว้าง 6.3 กิโลเมตร ซึ่งทำให้เพโลพอนนีสกลายสภาพเป็นเกาะ
ปัจจุบัน สะพานถนนสองแห่ง สะพานทางรถไฟสองแห่ง และสะพานที่สามารถแช่น้ำได้อีกสองแห่งที่ปลายสุดทางสองด้านของคลองซึ่งเชื่อมต่อกับคอคอดฝั่งที่เป็นกรีซแผ่นดินใหญ่กับฝั่งเพโลพอนนีส นอกจากนี้ สะพานฉุกเฉินทางทหารยังพบที่ด้านตะวันตกสุดของคลองอีกด้วย
แนวคิดของเส้นทางลัดเพื่อร่นเวลาเรือซึ่งแล่นรอบเพโลพอนนีสมีประวัติยาวนานมาตั้งแต่สมัยกรีกโบราณ ความพยายามครั้งแรกที่จะสร้างคลองเกิดขึ้นในสมัยของทรราช เพริแอนเดอร์ หรือ เพริแอนกรอส ในช่วงศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสตกาล โครงการก่อสร้างดังกล่าวถูกยกเลิกไปเนื่องจากความยากลำบากในการก่อสร้าง และสร้างทางลาดหินเหนือพื้นดินซึ่งง่ายกว่าและเสียค่าใช้งานน้อยกว่าแทน ซึ่งก็คือ ถนนดิโอกอส ไว้สำหรับใช้ในการขนส่ง ส่วนที่เหลือของดิโอกอสยังคงหลงเหลืออยู่จนถึงปัจจุบันติดกับคลองคอรินท์ เมื่อสาธารณรัฐโรมัน (หรือในภายหลัง จักรวรรดิโรมัน) เข้าควบคุมกรีซ ได้มีความพยายามหลายประการในการสร้างเส้นทางลัด ในรัชสมัยของจักรพรรดิไทบีเรียส วิศวกรพยายามที่จะขุดคลอง แต่ไม่ประสบความสำเร็จเนื่องจากการขาดอุปกรณ์ที่ทันสมัย ดังนั้น จึงมีการแก้ปัญหาโดยใช้วิธีการแบบอียิปต์โบราณ คือ เรือจะถูกกลิ้งข้ามคอคอดบนขอนไม้ อันเป็นวิธีการเดียวกับการขนก้อนแกรนิตเพื่อสร้างพีระมิด ในปี ค.ศ. 67 จักรพรรดิเนโรผู้คลั่งไคล้วัฒนธรรมกรีก มีพระบรมราชโองการให้ทาส 6,000 คนขุดคลองโดยใช้พลั่ว ในปีต่อมาหลังจากจักรพรรดิเนโรสวรรคต จักรพรรดิกาลบาผู้สืบราชบัลลังก์ ทรงยกเลิกโครงการดังกล่าวเนื่องจากทรงเห็นว่าแพงเกินไป
==อ้างอิง==
ธรณีสัณฐานในประเทศกรีซ
คอคอด
อเมริกัน ทัวร์ริสเตอร์

อเมริกัน ทัวร์ริสเตอร์ (American Tourister) เป็นยี่ห้อของกระเป๋าเดินทางชื่อดัง เริ่มแรกนายโซล คอฟเลอร์ (Sol Koffler) เป็นผู้ก่อตั้ง American Luggage Works ในเมืองโพรวิเดนซ์ รัฐโรดไอแลนด์ ประเทศสหรัฐอเมริกา ในปี ค.ศ. 1932 หรือปี ค.ศ. 1933ด้วยเงินเก็บทั้งชีวิตของเขา แต่เขาถูกกำหนดให้ขายกระเป๋าเดินทางเพียงใบละ 1 ดอลล่าห์ ในช่วงภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ ต่อมากิจการก้าวหน้านายคอฟเลอร์จึงเปลี่ยนชื่อเป็นอเมริกัน ทัวร์ริสเตอร์
ในปี ค.ศ. 1993 อเมริกันทัวร์ริสเตอร์ถูกซื้อกิจการจากบริษัท Astrum International ซึ่งเป็นผู้ผลิตกระเป๋าเดินทางแซมโซไนท์ และต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นบริษัทแซมโซไนท์ใน 2 ปีต่อมา
ปัจจุบันอเมริกัน ทัวร์ริสเตอร์นับว่าเป็นบริษัทในเครือของแซมโซไนท์ แต่มีต้นทุนในการผลิตต่ำกว่า
==ดูเพิ่ม==
แซมโซไนท์
==อ้างอิง==
บริษัทของสหรัฐ
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2475
จีเอ็มเอ็ม พิคเจอร์

จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ได้เปิดบริษัทผู้ผลิตและจำหน่ายภาพยนตร์ไทย ในชื่อ แกรมมี่ภาพยนตร์ หรือ แกรมมี่ ฟิล์ม เป็นบริษัทในเครือแกรมมี่ บริหารงานสร้างโดย ไพบูลย์ ดำรงชัยธรรม บุษบา ดาวเรือง ร่วมด้วย ยุทธนา มุกดาสนิท มีภาพยนตร์เรื่องแรกคือ คู่กรรม ในปี พ.ศ. 2538 โดยมี ธงไชย แมคอินไตย์ และอาภาศิริ นิติพน แสดงนำ กำกับการแสดงโดย ยุทธนา มุกดาสนิท, พันธุ์ธัมม์ ทองสังข์ และ นิพนธ์ ผิวเณร ซึ่งได้รับรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยมรางวัลตุ๊กตาทองไป จากนั้นบริษัทได้ผลิตภาพยนตร์อีก 5 เรื่องจนถึงปี พ.ศ. 2543 จึงหยุดไป
ต่อมาจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ได้เปิดบริษัทผลิตภาพยนตร์ไทยใหม่ในชื่อ จีเอ็มเอ็ม พิคเจอร์ โดยเริ่มสร้างภาพยนตร์เรื่องแรกในปี พ.ศ. 2545 คือเรื่อง 15 ค่ำเดือน 11 ร่วมกับ หับโห้หิ้น ฟิล์ม และยังได้สร้างภาพยนตร์อีกหลายเรื่องในช่วงปี พ.ศ. 2545 - พ.ศ. 2547 จนประสบความสำเร็จอย่างสูงทั้งรายได้จากภาพยนตร์เรื่อง แฟนฉัน โดยร่วมทุนสร้างกับ ไท เอ็นเตอร์เทนเมนต์ กับ หับโห้หิ้น ฟิล์ม
ภายหลังทั้ง 3 บริษัทได้รวมกันก่อตั้งบริษัทใหม่เป็น จีเอ็มเอ็ม ไท หับ (GTH) เมื่อปี พ.ศ. 2547 เป็นบริษัทผลิตภาพยนตร์ในเครือแกรมมี่ ได้สร้างภาพยนตร์อีกหลายเรื่องจนประสบความสำเร็จอย่างสูงทั้งรายได้และได้รับความนิยมชมชอบแทบทุกเรื่อง เช่น รถไฟฟ้า มาหานะเธอ, กวน มึน โฮ, ลัดดาแลนด์, ATM เออรัก เออเร่อ, พี่มากพระโขนง, คิดถึงวิทยา, ไอฟาย..แต๊งกิ้ว..เลิฟยู้ เป็นต้น จนถึงปี พ.ศ. 2558 รวม 11 ปี
== บุคคลสำคัญ ==
=== ผู้อำนวยการสร้าง ===
ไพบูลย์ ดำรงชัยธรรม
กิตติศักดิ์ ช่วงอรุณ
บุษบา ดาวเรือง
ชูพงษ์ รัตนบัณฑูร
ยุทธนา มุกดาสนิท
จิระ มะลิกุล
ยงยุทธ ทองกองทุน
ประเสริฐ วิวัฒนานนท์พงษ์
=== ผู้กำกับภาพยนตร์ ===
ยุทธนา มุกดาสนิท
พันธุ์ธัมม์ ทองสังข์
นิพนธ์ ผิวเณร
บรรจง โกศัลวัฒน์
ม.ล.พันธุ์เทวนพ เทวกุล
ภิญโญ รู้ธรรม
ถกลเกียรติ วีรวรรณ
จิระ มะลิกุล
ยุทธเลิศ สิปปภาค
365 ฟิล์ม
บรรจง ปิสัญธนะกูล
ภาคภูมิ วงศ์ภูมิ
ฯลฯ
=== นักแสดงที่มีชื่อเสียงในสังกัด ===
อนันดา เอเวอร์ริ่งแฮม
ทาทา ยัง
ปฏิภาณ ปฐวีกานต์
เรย์ แม็คโดนัลด์
ชาคริต แย้มนาม
โสภิตนภา ทัพพะรังสี
อนุชิต สพันธุ์พงษ์
บงกช คงมาลัย
ปิติศักดิ์ เยาวนานนท์
ชาลี ไตรรัตน์
โฟกัส จีระกุล
เฉลิมพล ทิฆัมพรธีรวงศ์
ฯลฯ
== ผลงานภาพยนตร์ ==
=== แกรมมี่ภาพยนตร์ ===
=== จีเอ็มเอ็ม พิคเจอร์ ===
=== จีเอ็มเอ็ม ไท หับ (GTH) ===
ดูเพิ่มเติมที่ จีเอ็มเอ็ม ไท หับ
== ดูเพิ่ม ==
จีเอ็มเอ็ม ไท หับ
ไท เอ็นเตอร์เทนเมนต์
จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
บริษัทผู้สร้างภาพยนตร์ไทย
ศรีวิชัย (แก้ความกำกวม)

ศรีวิชัย อาจหมายถึง
บัวศรีวิชัย พืช
ครูบาศรีวิชัย พระสงฆ์
อาณาจักรศรีวิชัย อาณาจักรโบราณ ปัจจุบันตั้งอยู่ภาคใต้ของประเทศไทย
พรอวิเดนซ์

พรอวิเดนซ์ (Providence) เป็นเมืองหลวงของเมืองที่มีประชากรหนาแน่นที่สุดในรัฐโรดไอแลนด์ สหรัฐอเมริกา และเป็นเมืองแรกๆ ที่ก่อตั้งในสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ในพรอวิเดนซ์เคาน์ตีบนปากแม่น้ำพรอวิเดนซ์ ตอนเหนือของอ่าวนาราแกนเซตส์ เป็นเมืองที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับสามในเขตนิวอิงแลนด์ ใน ค.ศ. 2010 มีประชากรประมาณ 178,042 คน ซึ่งเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดอันดับ 37 ของประเทศ และเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยบราวน์ มหาวิทยาลัยชื่อดังในไอวีลีก
พรอวิเดนซ์ ก่อตั้งใน ค.ศ. 1636 โดยโรเจอร์ วิลเลียมส์ นักเทววิทยา ซึ่งถูกเนรเทศจากอาณานิคมอ่าวแมสซาชูเซตส์ (Massachusetts Bay Colony) หนึ่งในอาณานิคมทั้งสิบสามของอังกฤษ เขาตั้งชื่อเมือง "พรอวิเดนซ์" เพื่อให้เป็นเกียรติแด่ "พรหมลิขิตที่เมตตาของพระเจ้า" (God's merciful Providence) โดยเขาเชื่อว่าพระเจ้าเปิดเผยที่หลบภัยแก่เขาและผู้ติดตามของเขาเข้ามาตั้งรกรากที่นี่ หลังจากนั้นมันกลายเป็นเมืองแรกๆ ในสหรัฐอเมริกาที่มีการพัฒนาด้านอุตสาหกรรม พรอวิเดนซ์กลายเป็นที่จดจำในอุตสาหกรรมอัญมณีและเครื่องเงิน ด้วยเหตุนี้ชื่อเล่นของพรอวิเดนซ์จึงเรียกว่า "รังผึ้งแห่งอุตสาหกรรม" (Beehive of Industry) แต่ใน ค.ศ. 2009 เมืองได้เรียกชื่อใหม่ของตัวเองว่า "เมืองหลวงแห่งการสร้างสรรค์" (Creative Capital) เนื่องจากแหล่งการศึกษาและชุมชนทางศิลปะที่มีมากมายในเมืองนี้
== การศึกษาเมืองพรอวิเดนซ์==
วิทยาเขตสำคัญของวิทยาลัยและมหาวิทยาลัยในรัฐโรดไอแลนด์
มหาวิทยาลัยบราวน์
มหาวิทยาลัยจอห์นสันแอนด์เวลล์
วิทยาลัยพรอวิเดนซ์
วิทยาลัยโรดไอแลนด์ (วิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดของรัฐ)
โรงเรียนดีไซน์โรดไอแลนด์ (RISD) โรงเรียนที่ได้รับการจัดอันดับโดยยูเอสนิวส์ ให้เป็นโรงเรียนชั้นนำด้านศิลปกรรม
นอกจากนี้ยังมีวิทยาลัยชุมชนโรดไอแลนด์ (วิทยาเขตลิสตันและดาวน์ซิตี้) มหาวิทยาลัยโรเจอร์ วิลเลียมส์ (วิทยาเขตพรอวิเดนซ์) และมหาวิทยาลัยโรดไอแลนด์ (วิทยาเขตพรอวิเดนซ์)


==ดูเพิ่ม==
สถานีย่อยโรดไอแลนด์
ศาลาว่าการรัฐโรดไอแลนด์
รายชื่อสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งเมืองพรอวิเดนซ์
== อ้างอิง ==
เมืองหลวงของรัฐในสหรัฐ
เมืองในเทศมณฑลพรอวิเดนซ์
หงส์เหนือมังกร เดอะมิวสิคัล

หงส์เหนือมังกร เดอะมิวสิคัล เป็นละครเวที มีโครงเรื่องจากละครโทรทัศน์ทางช่อง 5 ในปี พ.ศ. 2543 บทประพันธ์โดย วิศวนาถ ถูกถ่ายทอดออกมา ในรูปแบบละครเพลงโดย ถกลเกียรติ วีรวรรณ นำแสดงโดยแพท สุธาสินี , แบงค์ วงแคลช และโตโน่ เดอะสตาร์
เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับกรุงเทพในปี พ.ศ 2497 ณ ย่านชุมชนชาวจีน เมื่อความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่มาเยือน เจ้าพ่อถูกฆ่าตาย และ หลิว ที่ต้องขึ้นมารับมอบอำนาจและปกครองชาวจีนในย่านนี้กลับเป็น ผู้หญิง ตามค่านิยมของคนจีนมองว่าผู้หญิงต้องอยู่ต่ำกว่าผู้ชาย เส้นทางชีวิตของเธอจะสามารถแบกรับภาระหน้าที่อันยิ่งใหญ่และ เผชิญกับการขับเคี่ยวของอำนาจ ความแค้น และความรักที่รอเธออยู่ได้หรือไม่
==ข้อมูลการจัดแสดง==
หงส์เหนือมังกร เดอะมิวสิคัล จัดแสดงทั้งหมด 37 รอบการแสดง ตั้งแต่ วันพุธที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2553 ถึง วันอาทิตย์ที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553  รัชดาลัย เธียเตอร์ ศูนย์การค้าเอสพลานาด
หมายเหตุ วันที่ 13-17 ตุลาคม งดการแสดง เนื่องจากนักแสดงนำ แพท สุธาสินี ป่วยเป็นไข้หวัดใหญ่ 2009
==เพลงประกอบละครเวที==
ไม่เคยมองข้ามเธอ โดย แพท สุธาสินี
นิยามคำว่าพอ โดย แบงค์ วงแคลช
ไม่เคยมีใครมารัก โดย โตโน่ เดอะสตาร์
==นักแสดง==
สุธาสินี พุทธินันทน์ รับบท หลิว
ปรีติ บารมีอนันต์ รับบท จางเหา
ภาคิน คำวิลัยศักดิ์ รับบท ตี๋เล็ก
ญาณี ตราโมท รับบท เต็งล้อ
กลศ อัทธเสรี รับบท ตี๋ซุ้ง
ประสาท ทองอร่าม รับบท ตี๋ซา
นภาดา สุขกฤต รับบท นภาพร
เลอวิทย์ สังข์สิทธิ์ รับบท เสี่ยจั๊บ
ต่อตระกูล จันทิมา รับบท เสี่ยไฮ้
ทศพล จุรุพันธุ์ รับบท เสี่ยกวง
 เศรษฐินันท์ กนิกาจิรานันท์ รับบท สร้อย
==อ้างอิง==
ละครเวที
ละครเพลงในปี พ.ศ. 2553
ไททานิก 2 หายนะเรือนรก

ไททานิก 2 หายนะเรือนรก (Titanic II, บางครั้งมีชื่อว่า Titanic 2) เป็นภาพยนตร์ภัยพิบัติใน ค.ศ. 2010 ที่เขียนบท กำกับ และนำแสดงโดยเชน แวน ไดก์ และจำหน่ายโดยดิแอสไซลัม ถึงแม้ว่าจะมีชื่อนี้ ภาพยนตร์นี้ไม่ได้เป็นภาคต่อของไททานิค แต่เป็นภาพยนตร์เลียนแบบ
== เนื้อเรื่อง ==
เดือนเมษายน ค.ศ. 2012 ซึ่งครบรอบ 100 ปี ของการจมของอาร์เอ็มเอส ไททานิก เรือสำราญลำใหม่ในชื่อ ยูเอสเอส ไททานิก 2 กำลังเดินทางออกจากท่าเป็นครั้งแรกและในเส้นทางเดียวกับอาร์เอ็มเอส ไททานิก เคยเดินทางมาก่อนเมื่อ 100 ปีก่อน
ในระหว่างเดินทาง ผลกระทบของแผ่นดินไหวใต้น้ำทำให้ภูเขาน้ำแข็งในอาร์กติกยุบตัวลงและก่อให้เกิดสึนามิ ทำให้ภูเขาน้ำแข็งลูกหนึ่งบดด้านกราบขวาทั้งหมดของเรือและทำให้เกิดการระเบิดของใบพัดและเครื่องยนต์ ผู้โดยสารกว่าครึ่งจมน้ำตายเสียชีวิต แต่มีผู้โดยสารเพียงสองคนเท่านั้นที่รอดชีวิตและกำลังหาทางดิ้นรนหนีเอาชีวิตรอด
==คำตอบรับ==
ภาพยนตร์นี้ได้รับเสียงวิจารณ์จากนักวิจารณ์ส่วนใหญ่ในแง่ลบ ในเว็บไซต์ TheCriticalCritics.com ภาพยนตร์นี้ถูกระบุเรตติงเป็น "อย่าไปดู" ส่วนในรอตเทนโทเมโทส์ มีผู้รีวิว ไททานิก 2 หายนะเรือนรก เพียงสองอัน (ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2022) แต่ไม่มีเรตติงเห็นชอบ ในขณะที่IMDb ภาพยนตร์นี้ได้คะแนนไป 1.6/10 ซึ่งเกือบทั้งหมดเป็นความเห็นในแง่ลบ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ไททานิก 2 หายนะเรือนรก  ที่ ดิแอสไซลัม
หนังแผ่น
ภาพยนตร์อเมริกัน
หนังเลียนแบบ
ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
ภาพยนตร์เกี่ยวกับอาร์เอ็มเอส ไททานิก
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในลอสแอนเจลิส
พิพิธภัณฑ์เครื่องเล่นกระบอกเสียงและหีบเสียงไทย

พิพิธภัณฑ์เครื่องเล่นกระบอกเสียงและหีบเสียงไทย ตั้งอยู่ที่ 15 ซอยลาดพร้าว 43 แขวงสามเสนนอก เขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร 10310  จัดตั้งโดย สมาคมนักอนุรักษ์เครื่องเล่นกระบอกเสียงและหีบเสียงไทย เป็นพิพิธภัณฑ์เอกชนที่จัดตั้งขึ้นมาเพื่อเป็นแหล่งความรู้ใหม่สำหรับประชาชนคนไทยที่ต้องการเรียนรู้ประวัติศาสตร์ความเป็นมาเกี่ยวกับกระบวนการบันทึกเสียงของประเทศไทย  พิพิธภัณฑ์มีความโดดเด่น เพราะว่าได้รวบรวมอารยธรรมและรากเหง้าของการบันทึกเสียงในสยามเท่านั้น  เปิดทำการครั้งแรกอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ ๓๐ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๘
พิพิธภัณฑ์มีการจัดแสดงการจำลองการบันทึกเสียงตั้งแต่เมื่อครั้งคณะละครนายบุศย์ มหินทร์ เดินทางไปบันทึกเสียงครั้งแรกที่เยอรมัน เมื่อปี พ.ศ. ๒๔๔๓  รวมถึงการจัดแสดงกระบอกเสียงหายากที่มีความเกี่ยวเนื่องกับประวัติศาสตร์ชาติไทยโดยตรง เป็นต้นว่า กระบอกเสียง Siamese Patrol ซึ่งเป็นกระบอกเสียงที่มีการบันทึกเสียงเพลงบรรเลงรับเสด็จพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ณ ประเทศเยอรมัน เมื่อครั้งประพาสยุโรป แต่งโดย Paul Lincke  การจัดแสดงเพลงสรรเสริญพระบารมีเก่าแก่ที่สุดบนจานเสียง  เรื่องราวจานเสียงร่องกลับทาง ปาเต๊ะเพลงสยาม  การจัดแสดงกำเนิดจานเสียงปาเต๊ะแผ่นแรกของโลก และการจัดแสดงอื่นๆอีกมาก
ผู้อำนวยการ หรือภัณฑารักษ์ คือ นายพฤฒิพล ประชุมผล
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
พิพิธภัณฑ์เครื่องเล่นกระบอกเสียงและหีบเสียงไทย www.talkingmachine.org/
ชมพิพิธภัณฑ์กระบอกเสียง ย้อนอดีตการดนตรีสมัยร.5 โดย ASTVผู้จัดการรายวัน 17 สิงหาคม 2548 09:02 น. 
พิพิธภัณฑ์เครื่องเล่นกระบอกเสียงและหีบเสียงไทย เที่ยวทั่วไทย
THE FIRST ANTIQUE PHONOGRAPH & GRAMOPHONE MUSEUM IN THAILAND
พิพิธภัณฑ์เครื่องเล่นกระบอกเสียงและหีบเสียงไทย ห้วยขวาง กรุงเทพฯ Eat Drink Travel Guide 
เครื่องเล่นกระบอกเสียง
เดอะกีตาร์

เดอะกีตาร์ (The Guitar Mag) เป็นนิตยสารเกี่ยวกับวงการดนตรีรายเดือน และเป็นนิตยสารเพลงไทยใส่คอร์ดกีตาร์เล่มแรกของประเทศไทย เริ่มผลิตตั้งแต่ปีพ.ศ. 2512 โดย เล็ก วงศ์สว่าง ในนาม วงศ์สว่างการพิมพ์ ผู้ผลิตหนังสือเพลงสากล I.S.SONG HITS
เดิมใช้ชื่อนิตยสาร "THE GUITAR by I.S.SONG HITS" มีรูปเล่มขนาดเล็ก  เนื้อหาในเล่มโดยส่วนใหญ่ เป็นการเสนอบทเพลงไทยสากลที่เกิดขึ้นล่าสุดและได้รับความนิยม โดยมีการใส่คอร์ดกีตาร์ไว้กับเนื้อร้องอย่างถูกต้องแม่นยำ เพื่อให้ผู้อ่านที่มีกีตาร์ได้หัดเล่นกีตาร์ตามคอร์ดที่กำหนด  จนนิตยสารครองความนิยมจากผู้อ่านและมีการพัฒนาหรือปรับเปลี่ยนรูปโฉมเรื่อยมา อีกทั้งยังเป็นต้นแบบของการผลิตหนังสือเพลงยุคปัจจุบัน และเป็นเหมือนใบเบิกทางให้กับศิลปินไทยมากมายซึ่งได้รับการสนับสนุนจากหนังสือเพลงเล่มนี้ อาทิ ดิ อิมพอสซิเบิ้ล, รอยัลสไปรท์, แมคอินทอช, ชาตรี, คีรีบูน, แกรนด์เอ็กซ์  เป็นต้น
นอกจากนี้ยังเสนอข่าวสารแวดวงการดนตรีอย่างเจาะลึก มีการสัมภาษณ์ศิลปิน นักร้อง นักดนตรี และการแสดงความคิดเห็นทางดนตรี  ทำให้คอลัมนิสต์ที่เขียนประจำให้กับนิตยสาร มีความรู้จักหรือสนิทสนมกับนักดนตรีมากขึ้น
ปัจจุบัน ได้มีการแยกนิตยสารเดอะกีตาร์เป็นสองฉบับ คือ “The Guitar Mag” ซึ่งเจาะลึกเรื่องราวข่าวสารทางดนตรีอย่างเข้มข้นเต็มอรรถรส พร้อมกับคอลัมน์สอนกีตาร์ และ “The Guitar Express” ซึ่งรวบรวมเนื้อเพลงไทยล่าสุดพร้อมคอร์ดกีตาร์ล้วนๆ  โดยมีทายาทของคุณเล็ก วงศ์สว่าง ร่วมบริหารงานด้วย 
ในปี พ.ศ. 2553 นิตยสารเดอะกีตาร์ มีอายุ 40 ปี จึงได้มีการจัดงานเทศกาลดนตรี “The Legend of The Guitar: Celebrating 40th Years Anniversary”  ที่รวบรวมศิลปินเพลงไทยตั้งแต่ยุค 70 จนถึงปัจจุบัน มาร่วมแสดง ในวันเสาร์ที่ 20 และ วันอาทิตย์ที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ณ ริมทะเลสาบ เมืองทองธานี โดยรายได้ส่วนหนึ่งจากการจำหน่ายบัตรมอบให้ มูลนิธิพระดาบส คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล และ มูลนิธิน้ำใจไทย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์นิตยสารเดอะกีตาร์
นิตยสาร
นิตยสารในประเทศไทย
ดนตรี
ไดโปรโตดอน

ไดโปรโตดอน หรือ วอมแบตยักษ์  หรือ วอมแบตแรด (giant wombat, rhinoceros wombat)  เป็นชื่อเรียกสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดใหญ่จำพวกหนึ่ง ในอันดับสัตว์มีกระเป๋าหน้าท้อง ซึ่งเคยได้พบที่ทวีปออสเตรเลียเมื่อกว่า 40,000 ปีก่อน แต่ปัจจุบันนี้ได้สูญพันธุ์ไปหมดแล้วไดโปรโตดอนเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมมีกระเป๋าหน้าท้องที่ใหญ่ที่สุดและมันเป็นอาหารของนักล่าอย่าง สิงโตมาซูเฟียว และ เมกะลาเนีย
ไดโปรโตดอน จัดอยู่ในสกุล Diprotodon มีรูปร่างลักษณะคล้ายตัววอมแบต แต่มีขนาดใหญ่กว่ามาก กล่าวคือ มีความสูงจากพื้นดินถึงหัวไหล่ประมาณ 2 เมตร ลำตัวยาว 3 เมตร น้ำหนักราว 3 ตัน ขณะที่วอมแบตทั่วไปสูงเพียง 25 เซนติเมตร ยาวเกือบ 1 เมตร และมีน้ำหนักราว 20-45 กิโลกรัมเท่านั้น
ไดโปรโตดอน อาศัยอยู่ในพื้นที่ชุ่มน้ำเช่น ห้วยหนองคลองบึง ทั่วไป สาเหตุการสูญพันธุ์ของไดโปรโตดอน ปัจจุบันไม่มีข้อสรุปที่แน่นอน เนื่องจากนักบรรพชีวินวิทยามีทฤษฎีอยู่ 2 ทฤษฎี โดยทฤษฎีแรกเชื่อว่า มันสูญพันธุ์ไปเองโดยสาเหตุธรรมชาติ แต่อีกกลุ่มหนึ่งเชื่อว่าสูญพันธุ์เพราะถูกล่าจากมนุษย์ซึ่งเป็นบรรพบุรุษของชาวอะบอริจินส์ ซึ่งเป็นชนเผ่าพื้นเมืองของออสเตรเลีย ทั้งที่มีหลักฐานบ่งว่ามนุษย์เพิ่งอพยพมาสู่ออสเตรเลียครั้งแรกเมื่อ 5,000 ปีก่อนนี้เอง
อย่างไรก็ดี มีความเชื่อของชาวอะบอริจินส์อยู่ประการหนึ่ง ถึงสัตว์ประหลาดขนาดใหญ่ที่ดุร้ายและกินมนุษย์โดยเฉพาะผู้หญิงเป็นอาหาร ที่มีชื่อว่า "บันยิป" (Bunyip) โดยเชื่อว่า บันยิปเป็นวิญญาณของสิ่งชั่วร้ายต่าง ๆ ที่มารวมกัน และเชื่ออีกว่าบันยิปจะอาศัยอยู่ตามพื้นที่ชุ่มน้ำต่าง ๆ ทั่วออสเตรเลีย จึงมีการสันนิษฐานว่า หากบันยิปมีอยู่จริง ก็อาจจะเป็นไดโปรโตดอนที่ยังหลงเหลือเผ่าพันธุ์มาจนปัจจุบัน ก็เป็นได้
==ดูเพิ่ม==
บันยิป
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ยักษ์ใหญ่ที่สาบสูญ โดยเนชั่นแนล จีโอกราฟิก
สัตว์ที่พบในประเทศออสเตรเลีย
สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมยุคก่อนประวัติศาสตร์ในทวีปออสเตรเลีย
พอสซัม
รามสูร

รามสูร เป็นชื่อของยักษ์ตนหนึ่งมีฤทธิ์เดชมาก เป็นตัวละครในวรรณคดีเรื่องรามเกียรติ์
== การต่อสู้ ==
ปรากฏในวรรณกรรมรามเกียรติ์ สองครั้ง ได้แก่
ครั้งแรกเป็นการต่อสู้ระหว่างรามสูรกับเทพอรชุน กล่าวคือ นางเมขลาได้รับหน้าที่ดูแลดวงแก้วแห่งมหาสมุทร ซึ่งรามสูรอยากได้ จึงเข้ามาแย่งชิง เป็นที่มาของตำนาน "ฟ้าผ่า" "ฟ้าแลบ" ซึ่งฟ้าผ่ามาจากขวานของรามสูรที่ถูกกับก้อนเมฆ ฟ้าแลบมาจากการที่นางมณีเมขลาล่อแก้วแล้วส่องประกายมายังเบื้องล่าง  เทพอรชุนมาเห็นเข้าก็เข้ามาห้ามปราม ด้วยว่าเป็นการไม่เหมาะไม่ควรที่ชายจะไปไล่ล่าชิงของจากหญิง เทพอรชุนเข้าต่อสู้เพราะรามสูรไม่ยอมเลิกลา จนสุดท้าย เทพอรชุนพลาดท่าถูกรามสูรจับเท้าเหวี่ยงฟาดกับเขาพระสุเมร เป็นเหตุให้พระอินทร์ต้องเชิญพาลีและสุครีพมาตั้งให้ตรง
ครั้งที่สอง เป็นคราวที่ พระรามกำลังเดินทางกลับมาจากพิธียกศรซึ่งท้าวทศรถก็มาด้วย รามสูรมานอนขวางทาง พอทราบว่า ท้าวทศรถ ผู้มีความเก่งกาจเป็นอย่างมาก ก็ต้องการจะลองฝีมือ แต่ท้าวทศรถกล่าวว่าตนแก่ชรา ฝีมือไม่เท่าครั้งก่อน พระรามจึงอาสาออกสู้กับรามสูร พระรามปล่อยศรไปจนรามสูรยอมแพ้ และมอบธนูให้พระรามหนึ่งคัน ซึ่งต่อมาพระรามก็นำมาใช้ต่อกรกับพระยาขร คราวที่นางสำมนักขา ไปยุยงให้มาต่อสู้กับพระราม
== อ้างอิง ==
ตัวละครที่เป็นยักษ์
ตัวละครในรามเกียรติ์
พระพาย

พระพาย (เทวนาครี: वायु; "วายุ") เป็นเทพแห่งลมตามคติศาสนาฮินดู เป็นเทพแห่งธรรมชาติ เช่นเดียวกับพระพิรุณ (ฝน), พระอัคนี (ไฟ), พระแม่คงคา (น้ำ), พระแม่ธรณี (พื้นดิน)
พระพายเป็นบุตรของพระกัศยปะและพระแม่อทิติ มีหน้าที่ให้ลมแก่สามโลก ในวรรณคดีมหาภารตะ พระพายเป็นบิดาของภีมะ และในวรรณคดีรามเกียรติ์พระพายเป็นบิดาของ หนุมานและยังเป็นปู่ของมัจฉานุกับอสุรผัด
ตามคัมภีร์วิษณุปุราณะว่า พระพายเป็นกษัตริย์แห่งคนธรรพ์ สำหรับรูปร่างลักษณะของพระพาย มีแตกต่าง หลากหลายออกไป  ในพระเวทระบุว่า พระพาย มีกายสีขาวลักษณะงดงามยิ่งนัก ทรงสัตว์พาหนะจำพวกแอนทิโลปหรือกวาง
นอกจากนี้แล้ว พระพายยังถือเป็นเทพประจำทิศตะวันตกเฉียงเหนือ (พายัพ) โดยคำว่า "พายัพ" เป็นภาษาสันสกฤต อ่านว่า "วายวฺย" เมื่อถอดความแล้วจะหมายถึง "ทิศของวายุ" 
==อ้างอิง==
เทพแห่งลม
โลกบาล
เทวดาในศาสนาฮินดู
ตัวละครในมหาภารตะ
โรคครอยตส์เฟลดต์-จาค็อบ

โรคครอยตส์เฟลดต์-จาค็อบ (Creutzfeldt-Jakob disease, CJD) เป็นภาวะสมองเสื่อมที่พบเจอได้ยาก และนับว่าเป็นโรคสมองที่เป็นรูพรุนสามารถติดต่อได้ (Transmissible spongiform encephalopathy) โรคนี้ถูกกล่าวครั้งแรกโดยจิตแพทย์ชาวเยอรมัน Hans Gerhard Creutzfeldt ในปีพ.ศ. 2463 (ค.ศ. 1920) และต่อมาโดย Alfons Maria Jakob อาการที่พบในระยะแรกมีลักษณะคล้ายภาวะสมองเสื่อม เช่นการสูญเสียความจำ การเปลื่ยนแปลงทางพฤติกรรม มีความบกพร่องทางการเคลื่อนไหวและการมองเห็น ส่วนใหญ่อาการของโรคนี้จะเกิดขึ้นกับคนที่มีอายุ 60 ปีขึ้นไป และ 1 ปีหลังได้รับการวินิจฉัยผู้ป่วยร้อยละ 70 เสียชีวิตลง  
สาเหตุของโรคเกิดจากโปรตีนพรีออน ซึ่งเป็นโปรตีนที่มีคุณสมบัติในการเปลี่ยนโครงสร้างของโปรตีนปกติให้เป็นรูปแบบก่อโรค ลักษณะของโรคจะแบ่งออกเป็นสามประเภทคือ
Sporadic CJฺD โรคที่เกิดขึ้นเอง โดยผู้ป่วยไม่ได้มีประวัติการติดเชื้อ หรืออยู่ในสภาวะจุดเสี่ยงของการติดเชื้อ พบเจอในร้อยละ 85 ของผู้ป่วย
Hereditary CJD โรคติดต่อทางพันธุกรรม พบเจอในร้อยละ 10-15 ของผู้ป่วยที่พบในประเทศสหรัฐอเมริกา
Acquired CJD โรคติดต่อโดยการสัมผัสเนื้อเยื้อสมองหรือประสาทจากผู้ป่วยอื่น ส่วนใหญ่เกิดจากการผ่าตัด พบเจอในร้อยละ ต่ำกว่า 1 ของผู้ป่วย
ณ ตอนนี้ยังไม่มีหนทางรักษาโรคครอยตส์เฟลดต์-จาค็อบ มีเพียงแต่ยาระงับปวด เช่น โอปิออยด์ และยากันชัก เช่น คโลนะเซแพม ที่สามารถบรรเทาอาการของโรคนี้ได้ โรคนี้ไม่ใช่โรคเดียวกันกับโรควัวบ้า (boline spongiform encephalopathy) 
== อ้างอิง ==
Transmissible spongiform encephalopathies
โรคเสื่อมของระบบประสาท
การติดเชื้อไวรัสที่ระบบประสาทส่วนกลาง
โรคหายาก
เดชคัมภีร์บีชุนมู

เดชคัมภีร์บีชุนมู ชื่อภาษาไทยของภาพยนตร์กำลังภายในสัญชาติเกาหลีเรื่อง Bichunmoo (ฮันกึล: 비천무, ฮันจา: 飛天舞, ระบบกระทรวงวัฒนธรรมเกาหลี 2000: Bicheonmu, ระบบแมกคูน-ไรซ์ชาวเออร์: Pich'ŏnmu) นำแสดงโดย ชิน ฮุนจุน, คิม ฮีซุน, แจง เจยอง บทภาพยนตร์และกำกับการแสดงโดย คิม ยองจุน
== เนื้อเรื่องย่อ ==
เมื่อราชวงศ์หยวนสิ้นอำนาจ รัฐทั่วแผ่นดินจีนตกอยู่ใต้อำนาจจักรวรรดิมองโกล ซึ่งถือสิทธิ์ปกครองชาวมองโกล, ชาวฮั่น และ ชาวโครยออพยพ (บรรพบุรุษชาวเกาหลี) สร้างปัญหาความขัดแย้งระหว่างชนชาติ ให้ลุกลามไปทั่ว และทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ในขณะที่ขุนนางมัวเมาอยู่กับการแก่งแย่งยศถาบรรดาศักดิ์
เรื่องราวทั้งหมดเริ่มต้นขึ้นที่การต่อสู้อันดุเดือด ระหว่างกองทหารมองโกลกับสิบนักดาบ ซึ่งมีหัวหน้าคือ จา ฮาลาง  ทั้ง ๆ ที่ได้รับชัยชนะ แต่จาฮาลางกลับไม่ยินดีต่อสิ่งที่ได้รับ เขายังคงสับสนภายใต้การครุ่นคิด ถึงภาพของซัลหลีและลูกชายของเธอ ในคฤหาสน์ซึ่งพาเขาย้อนกลับไปในฤดูใบไม้ผลิปี ค.ศ. 1343 ณ ซานเหมฮูน เมืองยุทธศาสตร์สำคัญของจีน
จินฮา เด็กหนุ่มเร่รอนชาวโครยอ  กับ ซัลหลี ลูกสาวแม่ทัพมองโกล เป็นเพื่อนสินทกันตั้งแต่เยาว์วัย จนเติบโตเป็นหนุ่มสาวพร้อมสัมพันธ์ที่งอกงามเป็นความรัก ทว่าทารูกะ พ่อของซัลหลีพยายามขัดขวางด้วยการยกบุตรสาวให้อยู่ในการดูแลของเมืองโซฮัง เวลาผ่านไปจินฮาได้รู้ความจริงเกี่ยวกับการตายของพ่อแม่ จากคำสารภาพของควาคจังผู้เป็นลุง หลังจากควาคจังเสียชีวิต จินฮาจึงออกเดินทางไปโซฮังทันที ด้วยตำแหน่งหัวหน้าสายลับ "บิซุน" หน่วยสอดแนมของกองทัพ จินฮาเกือบจบชีวิตโดยฝีมือของผู้ลอบสังหาร บังเอิญจังหวางเข้ามาช่วยเขาไว้ทัน จินฮาจึงได้พบกับซัลหลีอีกครั้ง ทั้งคู่ลักลอบพบกัน จนกระทั่งจินฮาเกิดติดกับของจังหวางและทารูกะ เขาถูกทำร้ายจนพลัดตกหน้าผาแต่รอดตาย คราวนี้จินฮาเปลื่ยนชื่อเป็นจาฮาลาง มือสังหารผู้ไร้หัวใจ ที่กลับมาล้างแค้นทารูกะ และสร้างความหายนะ ให้แก่ตระกูลของจังหวาง ที่นั่นเขาพบซัลหลีอีกครั้ง แต่สำหรับความสัมพันธ์ของคนทั้งสอง ทุกอย่างได้เปลี่ยนแปลงไปแล้ว
== เบื้องหลังและคำวิจารณ์ ==
Bichunmoo เป็นภาพยนตร์แนวกำลังภายในที่มิใช่สัญชาติฮ่องกงหรือจีนแบบที่คุ้นเคยกัน แต่เป็นสัญชาติเกาหลี  จึงนับเป็นของแปลกใหม่ (แต่ได้ถ่ายทำในประเทศจีน และได้ทีมงานกำกับคิวแอ๊คชั่นจาก เดชคัมภีร์เทวดา เป็นผู้กำกับ)  ภาพยนตร์ฉายในปี ค.ศ. 2000 การฉายในประเทศเกาหลีใต้ประสบความสำเร็จเป็นอย่างยิ่ง และทำรายได้อย่างงดงาม ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จจนกระทั่งมีการสร้างต่อเป็นซีรีส์ (ในประเทศไทยใช้ชื่อภาษาไทยว่า บีชุนมู คัมภีร์ผงาดฟ้า) และมันฮวา (หนังสือการ์ตูนเกาหลี) ในชื่อเดียวกันนี้ในเวลาต่อมา
แต่ทว่าเสียงวิจารณ์กลับออกมาไม่ค่อยจะดีนัก ถึงแม้ว่าจะมีคำชมในด้านเทคนิคและการถ่ายทำที่สร้างออกมาได้อย่างสนุกเร้าใจ แต่ทว่าอารมณ์และบทภาพยนตร์กลับทำได้ไม่ดีนัก จนมีนักวิจารณ์ในประเทศเกาหลีใต้เองวิจารณ์ว่าเป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่แย่ที่สุดของ  คิม ฮีซุน นักแสดงนำหญิงในเรื่องเลยทีเดียว
ในเว็บไซต์ IMDb ได้ให้คะแนนภาพยนตร์เรื่องนี้เพียง 6.2 ดาว จากทั้งหมด 10 ดาว
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพยนตร์ตัวอย่าง
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน
ภาพยนตร์เกาหลี
ภาพยนตร์กำลังภายใน
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2543
ภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2544
เดอะซิมส์ 3 (คอนโซล)

เดอะซิมส์ 3 (เดอะซิมส์ ทรีดี สำหรับ นินเทนโด ทรีดีเอส) เป็นเกม เดอะซิมส์ 3 สำหรับเครื่องเล่น เอกซ์บอกซ์ 360, เพลย์สเตชัน 3, นินเทนโด วี, และ นินเทนโด ดีเอส 
==เพลงที่ใช้ในเกม==
3OH!3 - Double Vision
Flo Rida and Jovi - Fresh I Stay
School of Seven Bells - Dust Devil
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
The Sims 3 official web site
เดอะซิมส์
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2553
เกมสำหรับนินเท็นโดดีเอส
มารีนา กาเรลลา

มารีนา พระชายาในเจ้าชายไมเคิลแห่งกรีซและเดนมาร์ก (Marina, Consort of Prince Michael of Greece and Denmark; เกิด: 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2483) มีนามเดิมว่า มารีนา กาเรลลา (Μαρίνα Καρέλλα) พระชายาในเจ้าชายไมเคิลแห่งกรีซและเดนมาร์ก พระโอรสในเจ้าชายคริสโตเฟอร์และกรีซและเดนมาร์ก กับเจ้าหญิงฟร็องซัวแห่งออร์เลออง
==ประวัติ==
มารีนา พระชายาในเจ้าชายไมเคิลแห่งกรีซและเดนมาร์ก เกิดเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2483 ณ กรุงเอเธนส์ ราชอาณาจักรกรีซ เป็นธิดาของทีโอดอร์ กาเรลลา กับเอลลี คาลิกิโอปูโลส ชาวกรีซ  เธอเคยเป็นจิตรกรเกี่ยวกับงานประติมากรรม และงานวาดภาพก่อนหน้าที่เธอเสกสมรส และปัจจุบันเธอก็ยังแสดงผลงานของเธออยู่ โดยจัดแสดงในสหรัฐอเมริกา
==เสกสมรส==
ในปี 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2508 มารีนา ได้เสกสมรสกับเจ้าชายไมเคิลแห่งกรีซและเดนมาร์ก ณ พระราชวังหลวงในกรุงเอเธนส์ แต่การสมรสของทั้งคู่เป็นการสมรสแบบต่างฐานันดร เนื่องจากบิดาและมารดาของเธอเป็นสามัญชน ด้วยเหตุนี้จึงกลายเป็นการตัดสิทธิในการสืบราชบัลลังก์ของเจ้าชายไมเคิลซึ่งรวมไปถึงผู้สืบสันดานด้วย ซึ่งการตัดสินใจออกจากการสืบราชบัลลังก์ครั้งนี้เกิดขึ้นภายหลังจากการอนุมัติการสมรสจากสมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 2 แห่งกรีซ
ด้วยเหตุนี้มารีนาจึงไม่มีอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงแห่งกรีซและเดนมาร์ก แต่เธอจะได้รับชื่อเป็น มารีนา พระชายาในเจ้าชายไมเคิลแห่งกรีซและเดนมาร์ก  ส่วนผู้สืบเชื้อสายของเธอจะมีพระอิสริยยศเป็น เจ้าชาย/เจ้าหญิงแห่งกรีซ โดยพระโอรสธิดาที่จะกำเนิดมาในเบื้องหน้านั้นจะได้รับการยอมรับจากพระมหากษัตริย์ แต่ไม่ถูกยกเป็น Royal Highness และไม่มีสร้อยพระนาม เจ้าชาย/เจ้าหญิงแห่งเดนมาร์ก ซึ่งเป็นเชื้อสายขั้นต้นพระราชวงศ์กรีซ
==พระธิดา==
ทั้งสองมารีนาและพระสวามีได้มีพระธิดาด้วย 2 พระองค์ ได้แก่
เจ้าหญิงอเล็กซันดราแห่งกรีซ (15 ตุลาคม พ.ศ. 2511 —) เสกสมรสกับนายนิโกลาส มีร์ซายันตซ์ มีบุตรชายด้วยกันสองคน ได้แก่ ทิกรัน มีร์ซายันตซ์ และดาริอุส มีร์ซายันตซ์
เจ้าหญิงโอลกาแห่งกรีซ (17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 —) เสกสมรสกับเจ้าชายไอโมน ดยุกแห่งอาพูเลีย พระโอรสในเจ้าชายอาเมเดโอ ดยุกแห่งออสตา พระนัดดาในเจ้าหญิงไอรีนแห่งกรีซและเดนมาร์ก พระราชธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 1 แห่งกรีซ เจ้าชายไอโมน และเจ้าหญิงโอลกา มีพระโอรสด้วยกันสองพระองค์ คือ เจ้าชายอุมแบร์โตแห่งเพียดมอนด์ และเจ้าชายอเมเดโอ ดยุกแห่งอาบรูซซี
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
บุคคลจากเอเธนส์
จิตรกรชาวกรีก
ประติมากร
ราชวงศ์กลึคส์บวร์ค
อัลบาโร อาร์เบโลอา

อัลบาโร อาร์เบโลอา โกกา (Álvaro Arbeloa Coca; เกิด 17 มกราคม ค.ศ. 1983) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวสเปน
== รางวัลเกียรติยศ ==
==== เรอัลมาดริด ====
ยูฟ่าซูเปอร์คัพ: 2014
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Real Madrid official profile
BDFutbol profile
National team data  
LFChistory.net player profile
ESPN Profile
Transfermarkt profile
2010 FIFA World Cup profile 
Álvaro Arbeloa's Official Site  
ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2010
นักฟุตบอลชาวสเปน
นักฟุตบอลทีมชาติสเปน
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริด
ผู้เล่นในชุดชนะเลิศฟุตบอลโลก
ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2008
ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
ผู้เล่นในลาลิกา
บุคคลจากแคว้นกัสติยาและเลออน
ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012
กองหลังฟุตบอล
ผู้เล่นในชุดชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
ผู้เล่นในชุดชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป