pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
รางวัลแมนบุคเคอร์

รางวัลแมนบุคเคอร์สำหรับนวนิยาย หรือเรียกสั้นๆ ว่า รางวัลแมนบุคเคอร์ หรือ รางวัลบุคเคอร์ (ภาษาอังกฤษ: Man Booker Prize for Fiction หรือ Booker Prize) เป็นรางวัลสาขาวรรณกรรมที่มอบให้แก่ผู้ที่ได้รับการตัดสินว่าเป็นนวนิยายดีเด่นประจำปีที่เขียนเป็นภาษาอังกฤษสำหรับนักเขียนที่มีเป็นประชาชนของเครือจักรภพแห่งชาติ หรือสาธารณรัฐไอร์แลนด์
รางวัลนี้มักจะนำชื่อเสียงมาสู่ผู้เขียนและมีความสำคัญต่อกิจการการค้าขายหนังสือ นอกจากนั้นก็ยังมีการแบ่งแยกระหว่างนักประพันธ์ผู้เข้ารอบ (Booker longlist) และผู้เข้ารอบสุดท้าย (Booker short list) ในปี ค.ศ. 1993 ก็ได้มีการให้รางวัล “หนังสือบุคเคอร์ของรางวัลบุคเคอร์” ซึ่งเป็นหนังสือที่ได้รับการตัดสินว่าเป็นหนังสือดีเด่นในบรรดาหนังสือที่ได้รับรางวัลแล้วในช่วงเวลายี่สิบห้าปีที่ผ่านมาแก่ซัลมัน รัชดี สำหรับหนังสือเรื่อง “Midnight's Children” ที่เคยได้รับรางวัลแล้วในปี ค.ศ. 1981
==ประวัติ==
รางวัลแมนบุคเคอร์เดิมชื่อว่า “รางวัลบุคเคอร์-แม็คคอนเนลล์” ตามชื่อบริษัทบุคเคอร์-แม็คคอนเนลล์ (Booker-McConnell) ผู้เป็นผู้เริ่มอุปถัมภ์รางวัลในปี ค.ศ. 1968 และเป็นที่รู้จักกันโดยทั่วไปในชื่อ “รางวัลบุคเคอร์” หรือ “บุคเคอร์” เมื่อการบริหารรางวัลโอนไปเป็นของมูลนิธิรางวัลบุคเคอร์ในปี ค.ศ.  2002 นามของผู้อุปถัมภ์กลายเป็นบริษัทการลงทุนบริษัทแมนกรุ้พ (Man Group plc) ที่เลือกทิ้งคำว่า “บุคเคอร์” เป็นส่วนหนึ่งของชื่อรางวัล เดิมจำนวเงินรางวัลเป็นจำนวนเงิน £21,000 แต่ เพิ่มขึ้นเป็น £50,000 ในปี ค.ศ. 2002
==การตัดสิน==
การตัดสินผู้ได้รับรางวัลเริ่มด้วยการตั้งคณะกรรมการที่รวมทั้งนักประพันธ์คนหนึ่ง, ผู้แทนสำนักพิมพ์สองคน, ผู้แทนนักประพันธ์คนหนึ่ง, ผู้ขายหนังสือคนหนึ่ง, บรรณารักษ์คนหนึ่ง และประธานที่แต่งตั้งโดยมูลนิธิรางวัลบุคเคอร์ คณะกรรมการมีหน้าที่เลือกกรรมการผู้ตัดสินซึ่งเปลี่ยนสมาชิกทุกปีและมักจะไม่ได้รับเลือกซ้ำ ผู้ตัดสินเลือกจากนักวิจารณ์หนังสือมีชื่อ, นักเขียน, นักวิชาการ และบุคคลสำคัญ การประกาศผู้ได้รับรางวัลมักจะทำกันที่กิลด์ฮอลล์ในกรุงลอนดอน
==ผู้ได้รับรางวัล==
== อ้างอิง ==
*
กรูฟอาร์มาดา

กรูฟอาร์มาดา (Groove Armada) เป็นคู่ดูโอจากอังกฤษ เป็นกลุ่มดนตรีแนวบิ๊ก บีทและเฮาส์ ประกอบด้วยสมาชิก Andy Cato และ Tom Findlay
== ผลงาน ==
=== อัลบั้ม ===
1998 Northern Star
1999 Vertigo
2000 The Remixes
2001 Goodbye Country (Hello Nightclub)
2002 Lovebox 9 3
2004 The Best of Groove Armada
2007 Soundboy Rock
2007 GA10: 10 Year Story
=== Single ===
1997 "At the River"
1997 "Captain Sensual"
1997 "Four Tune Cookie"
1997 "M2 Many"
1999 "Innocence is Lost" (featuring Boy George)
1999 "If Everybody Looked the Same"
1999 "At the River" (ออกจำหน่ายอีกครั้ง)
1999 "I See You Baby" (featuring Gram'ma Funk)
2001 "Superstylin"
2001 "My Friend"
2002 "Purple Haze"
2002 "Final Shakedown"
2003 "Easy"
2003 "But I Feel Good"
2003 "Fireside Favourites EP"
2004 "I See You Baby" (re-issue)
2007 "Get Down"
2007 "Song 4 Mutya (Out of Control)" (featuring Mutya Buena)
2008 "Love Sweet Sound" (ดาวน์โหลดเท่านั้น)
== Weblinks ==
กลุ่มดนตรีอิเล็กทรอนิกส์สัญชาติอังกฤษ
จิตรกรรมตู้

จิตรกรรมตู้ (Cabinet painting หรือ Cabinet picture) คือจิตรกรรมขนาดเล็กที่มักจะไม่กว้างและยาวเกินกว่าสองฟุตแต่มักจะเล็กกว่านั้น มักจะหมายถึงภาพเขียนเต็มตัวแบบแต่ย่อส่วนให้เล็กลงแทนที่จะเป็นภาพวาดครึ่งตัว และจะเขียนด้วยความละเอียดเต็มที่ ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 15 นักสะสมผู้มีฐานะมักจะเก็บภาพเขียนตู้ภายในตู้ในห้องส่วนตัวที่เรียกว่า “ห้องตู้” (Cabinet room) ซึ่งเป็นห้องที่นอกจากคนที่รู้จักกันดีจึงจะได้รับอนุญาตให้เข้าเยี่ยมได้
== อ้างอิง ==
จิตรกรรมแบ่งตามประเภท
แม่น้ำดีทรอยต์

แม่น้ำดีทรอยต์ (อังกฤษ : Detroit River) เป็นแม่น้ำหนึ่งในภูมิภาคเกรตเลกส์ มีความยาวทั้งสิ้น 51 กิโลเมตร มีความกว้างประมาณ 1 - 4 กิโลเมตร ชื่อของแม่น้ำมาจากภาษาฝรั่งเศสคำว่า Rivière du Détroit ซึ่งแปลว่า "แม่น้ำแห่งช่องแคบ" แม่น้ำนี้ไหลเชื่อมต่อกันระหว่างทะเลสาบเซนต์แคลร์กับทะเลสาบอิรี ถือได้ว่าเป็นมีส่วนเกี่ยวข้องสำคัญกับประวัติศาตร์ของเมืองดีทรอยต์ และยังเป็นหนึ่งในเส้นทางคมนาคมทางน้ำที่หนาแน่นที่สุดแห่งหนึ่งในโลก ทั้งยังเป็นพรมแดนธรรมชาติระหว่างสหรัฐอเมริกากับแคนาดาด้วย เมืองที่สำคัญในบริเวณนี้ได้แก่ เมืองดีทรอยต์ รัฐมิชิแกน และเมืองวินด์เซอร์ รัฐออนแทรีโอ ของแคนาดา
== ดูเพิ่ม ==
เกรตเลกส์
== อ้างอิง ==
ดีทรอยต์
แหล่งน้ำในรัฐมิชิแกน
ดีทรอยต์
แหล่งน้ำในรัฐออนแทรีโอ
เกรตเลกส์
ดีทรอยต์
พรมแดนธรรมชาติแคนาดา–สหรัฐ
ด
ปากน้ำ

ปากน้ำ หมายถึง ปากแม่น้ำ หรือบริเวณที่แม่น้ำบรรจบกับทะเลหรือบรรจบกับแม่น้ำสายใหญ่กว่า
== แก้ความกำกวม ==
ตำบลปากน้ำ (อำเภอเมืองสมุทรปราการ) คำว่าปากน้ำมักจะหมายถึงบริเวณปากแม่น้ำเจ้าพระยา
ปากน้ำพระประแดง หรือ อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ
ปากน้ำโพ หรือ อำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์
ปากน้ำหลังสวน หรือ อำเภอหลังสวน จังหวัดชุมพร
วัดปากน้ำ
สถานีปากน้ำ ของ รถไฟฟ้าบีทีเอส
วัดปากน้ำ

วัดปากน้ำ อาจหมายถึง
วัดปากน้ำ อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา
วัดปากน้ำ อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช
วัดปากน้ำ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี
วัดปากน้ำ อำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
วัดปากน้ำ อำเภอโพทะเล จังหวัดพิจิตร
วัดปากน้ำ อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี
วัดปากน้ำ อำเภอเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์
วัดปากน้ำ อำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง
วัดปากน้ำ อำเภอท่าวุ้ง จังหวัดลพบุรี
วัดปากน้ำ อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม
วัดปากน้ำ อำเภอวังม่วง จังหวัดสระบุรี
วัดปากน้ำ อำเภอสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย
วัดปากน้ำ อำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี
วัดปากน้ำ อำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี
วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร
วัดปากน้ำแขมหนู อำเภอท่าใหม่ จังหวัดจันทบุรี
วัดปากน้ำญี่ปุ่น จังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น
วัดปากน้ำโพใต้ อำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์
วัดปากน้ำโพเหนือ อำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์
วัดปากน้ำชุมพร อำเภอเมืองชุมพร จังหวัดชุมพร
วัดปากน้ำประชารังสฤษดิ์ อำเภอเมืองระนอง จังหวัดระนอง
วัดปากน้ำฝั่งใต้ เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร
วัดปากน้ำฝั่งเหนือ เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร
วัดปากน้ำพังราด อำเภอแกลง จังหวัดระยอง
วัดปากน้ำละแม อำเภอละแม จังหวัดชุมพร
วัดปากน้ำแหลมสิงห์ อำเภอแหลมสิงห์ จังหวัดจันทบุรี
วัดปากน้ำฮวย อำเภอสังคม จังหวัดหนองคาย
วัดไทย
พระเจ้าโพจังแห่งโคกูรยอ

พระเจ้าโพจัง (?-ค.ศ. 682) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 28 และจักรพรรดิองค์สุดท้ายแห่งอาณาจักรโคกูรยอหนึ่งในสามราชอาณาจักรเกาหลี ทรงขึ้นครองราชย์จากการสนับสนุนของยอนแกโซมุน ผู้นำทางทหารที่ปลงพระชนม์จักรพรรดิองค์ก่อนในรัชกาลของพระองค์โคกูรยอได้ทำสงครามกับราชวงศ์ถังและมีชัยชนะมาโดยตลอดแต่หลังจาก ยอนแกโซมุน เสียชีวิตลงในที่สุดอาณาจักรโคกูรยอก็ยอมแพ้ต่อกองทัพพันธมิตรชิลลาและถังในปี ค.ศ. 668 (พ.ศ. 1211) ทำให้อาณาจักรโคกูรยอที่ยิ่งใหญ่และเข้มแข็งที่ปกครองเกาหลีมานานถึง 605 ปีสิ้นสุดลงพระเจ้าโพจังสวรรคตในปี ค.ศ. 682 (พ.ศ. 1225) ภายหลังเหล่าเชื้อพระวงศ์ได้รวบรวมประชาชนชาวโคกูรยอไปตั้งอาณาจักรแห่งใหม่คือ อาณาจักรบัลแฮ
่
== พระราชวงศ์ ==
พระราชโอรสจากพระมเหสีองค์แรก
องค์ชายโค บ็อก-นัม  (고복남) (รัชทายาทพระองค์สุดท้ายแห่งโคกูรยอ)
องค์ชายโค อิม-มู   (고임무)
องค์ชายโค รย็อน (고련)
องค์ชายโค ด็อกมู (고덕무)
องค์ชายโค ยัก-กวัง (고약광) (ทรงเป็นต้นตระกูลโคมะในประเทศญี่ปุ่น)
พระราชโอรสจากพระมเหสีองค์สอง
องค์ชายอันซึง (안승)
พระราชนัดดา
องค์ชายโค โบว็อน (고보원) (โอรสขององค์ชายโค บ็อก-นัม)
องค์ชายโค จิน (고진) (โอรสขององค์ชายโค รย็อน)
== อ้างอิง ==
ราชวงศ์โคกูรยอ
โพจัง
พระเจ้าซองด๊อกมหาราช

พระเจ้าซองด๊อกมหาราช (; )  กษัตริย์องค์ที่ 33 แห่งอาณาจักรชิลลา เป็นพระราชโอรสใน พระเจ้าซินมุน  และเป็นพระราชอนุชาร่วมพระราชมารดาเดียวกับ พระเจ้าฮโยโซ
ในปี ค.ศ. 704  ทรงได้พระมเหสี คือ พระนางซองจอง (คิม แบโซ)  ธิดาของคิม วอนแท มีพระราชโอรสคือ องค์ชายจุงกยอง  ในปี ค.ศ. 715  (พ.ศ. 1258) สถาปนาองค์ชายจุงกยองขึ้นเป็นองค์รัชทายาท แต่เป็นได้ 2 ปีก็สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 717  (พ.ศ. 1260)
หลังจากนั้นหมดความโปรดปรานมเหสีองค์แรก และได้พระมเหสีองค์ที่ 2 ในปี ค.ศ. 720 (พ.ศ. 1263) คือ พระมเหสีโซด๊อก ธิดาของคิม ซุนวอน จากสกุลกึมเช่นกัน  พระมเหสีโซด๊อกให้ประสูติพระราชโอรสคือ พระเจ้าฮโยซอง และ พระเจ้าคยองด๊อก
พระเจ้าซองด๊อกสร้างความเจริญทุกด้านจนทำให้บ้านเมืองเจริญรุ่งเรืองสวรรคตในปี ค.ศ. 735 (พ.ศ. 1278) หลังจากครองราชย์ยาวนานถึง 35 ปีองค์รัชทายาทจึงขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าฮโยซองสืบต่อมา
ราชวงศ์ชิลลา
บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 8
หอศิลป์บอร์เกเซ

หอศิลป์บอร์เกเซ (Galleria Borghese; Borghese Gallery) เป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะที่ตั้งอยู่ที่กรุงโรมในประเทศอิตาลี ที่ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1903
หอศิลป์บอร์เกเซตั้งอยู่ในสิ่งก่อสร้างที่เดิมเป็น “วิลลาบอร์เกเซพินชิอานา” ที่เดิมเป็นส่วนสำคัญของสวนแต่ในปัจจุบันสวนแยกเป็นอีกส่วนหนึ่งต่างหากเป็นสวนวิลลาบอร์เกเซ (Villa Borghese gardens) หอศิลป์บอร์เกเซเป็นที่ตั้งแสดงศิลปะของงานสะสมบอร์เกเซ ที่รวมทั้งจิตรกรรม, ประติมากรรม และศิลปะโบราณที่เริ่มสะสมโดยคาร์ดินัลสคิปิโอเน บอร์เกเซ (Scipione Borghese) หลานของสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 5  คฤหาสน์สร้างโดยสถาปนิกฟลามินิโอ พอนซิโอ (Flaminio Ponzio) จากร่างที่เขียนโดยสคิปิโอเนเอง ผู้ที่ใช้เป็นคฤหาสน์นอกเมืองสำหรับจัดงานเลี้ยง
สคิปิโอเน บอร์เกเซเป็นผู้อุปถัมภ์คนแรกๆ ของจานโลเรนโซ แบร์นินี และเป็นผู้ชอบสะสมงานของคาราวัจโจ ที่ประกอบด้วย “เด็กชายกับตะกร้าผลไม้”, “นักบุญเจอโรมเขียนหนังสือ”, “บัคคัสไม่สบาย” และอื่นๆ ภาพเขียนอื่นๆ ที่สำคัญก็ได้แก่ “วีนัสและเจ้าสาว” โดยทิเชียน, “ชะลอร่างจากกางเขน” โดยราฟาเอล  และงานของปีเตอร์ พอล รูเบนส์ และเฟเดอริโค บารอชชิ (Federico Barocci)
== ดูเพิ่ม ==
งานสะสมของหอศิลป์บอร์เกเซ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
== สมุดภาพ ==
งานศิลปะบางชิ้นในหอศิลป์
ไฟล์:Fra Bartolomeo 001.jpg|“การชื่นชมพระเยซู”ราว ค.ศ.1510ฟราบาร์โทโลเมโอ
ไฟล์:CaravaggioDavidGoliathVienna.jpg|“เดวิดกับหัวโกไลแอธ (โรม)”ราว ค.ศ. 1610คาราวัจโจ
ไฟล์:Dosso Dossi 006.jpg|“พระแม่มารีและพระบุตร”ราว ค.ศ. 1525ดอสโซ ดอสซิ
ไฟล์:Garofalo cat01.jpg|“พระแม่มารีและพระบุตรกับนักบุญไมเคิลและนักบุญโจเซฟ”ราว ค.ศ. 1530-1532เบนเวนูโต ทิซิ จาราฟาโล
สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 17
พิพิธภัณฑ์ในประเทศอิตาลี
สถานที่ท่องเที่ยวในประเทศอิตาลี
สิ่งก่อสร้างในโรม
พระราชวังชังกย็อง

ชังกย็องกุง หรือ พระราชวังชังกย็อง เป็นหนึ่งในห้าพระราชวังที่สำคัญที่สุดของเกาหลี ปัจจุบันตั้งอยู่ในโซล ประเทศเกาหลีใต้ เดิมเป็นพระราชวังฤดูร้อนของกษัตริย์ราชวงศ์โครยอ กระทั่งพระเจ้าเซจงมหาราชมีดำริที่จะสร้างพระราชวังถวายแก่พระราชบิดาคือ พระเจ้าแทจง ต่อมาในปี พ.ศ. 2026 ในรัชสมัยพระเจ้าซองจง โปรดให้บูรณะซ่อมแซมและขยายอาณาเขตของพระราชวัง ระหว่างยุคล่าอาณานิคมของญี่ปุ่น พวกญี่ปุ่นได้สร้างสวนสัตว์ สวนสาธารณะ และพิพิธภัณฑ์ไว้ที่นี่ จนในปี พ.ศ. 2526 ได้มีการย้ายสวนสัตว์และสวนสาธารณะออกไปเหลือแค่พิพิธภัณฑ์เท่านั้น
== สิ่งก่อสร้าง ==
ฮงฮวามุน (ประตูหลัก) เชื่อกันว่าสร้างในรัชสมัยพระเจ้าซองจงเมื่อปี ค.ศ. 1484 (พ.ศ. 2027) ถูกไฟไหม้ไปคราวการรุกรานเกาหลีของฮิเดโยชิเมื่อปี ค.ศ. 1592 (พ.ศ. 2035) รัชสมัยพระเจ้าซอนโจ และถูกสร้างขึ้นใหม่อีกครั้งในปี ค.ศ. 1616 (พ.ศ. 2159) ระหว่างรัชสมัยขององค์ชายควางแฮกุน
อกช็องกโย (สะพาน) สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1483 (พ.ศ. 2026) มีความกว้างทั้งหมด 6.6 เมตร และมีความยาวทั้งสิ้น 9.9 เมตรและ รองรับด้วยเสารูปโค้ง 2 ต้น
กย็องชุนจ็อน สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1483 ถูกทำลายในปี ค.ศ. 1592 สร้างขึ้นใหม่อีกครั้งในปี ค.ศ. 1616 แต่ก็เกิดไฟไหม้ขึ้นอีกในปี ค.ศ. 1830 และได้สร้างขึ้นใหม่เมื่อปี ค.ศ. 1834 พระเจ้าจองโจและ พระเจ้าฮอนจงก็ประสูติ ณ พระตำหนักนี้
ฯลฯ
==สมุดภาพ==
ไฟล์:Changgyeonggung1.jpg|ประตูหน้าของพระราชวัง
ไฟล์:Changgyeonggung3.jpg|ภาพพระราชวังมีฉากหลังเป็นเส้นขอบฟ้าของโซล
ไฟล์:Sungmundang (corridor), Changgyeonggung - Seoul, Korea.jpg|ทางเดินหลักซังมุนดัง
ไฟล์:Pagoda, Changgyeonggung - Seoul, Korea.jpg|เจดีย์
ไฟล์:Taesil, Changgyeonggung - Seoul, Korea.jpg|แทซิล
ไฟล์:Korea-Seoul-Changgyeonggung-Haminjeong-02.jpg|ฮามินจ็อง
ไฟล์:Changgyeonggung.gate.01.jpg|ประตู
สิ่งก่อสร้างในเขตชงโน
ชังกย็อง
ราชวงศ์โชซ็อน
รถไฟสายทางช้างเผือก

รถไฟสายทางช้างเผือก  เป็นวรรณกรรมเยาวชน ที่เขียนขึ้นโดย เค็นจิ มิยาซาวะ เมื่อประมาณปี พ.ศ. 2470 ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2477  ได้รับการตีพิมพ์เป็นภาษาไทยโดย สมาคมส่งเสริมเทคโนโลยี (ไทย-ญี่ปุ่น) เมื่อปี พ.ศ. 2545 แปลโดย มณฑา พิมพ์ทอง
 จากคำนำ รถไฟสายทางช้างเผือก แสดงให้เห็นอุดมคติอันสูงส่งในการที่จะอุทิศตัวเองเพื่อผู้อื่น ตัวละครในเรื่องที่ไปถึงแดนสวรรค์ต่างเป็นผู้ที่เสียสละเพื่อเพื่อนมนุษย์ และมีความเชื่อมั่นในการกระทำของตนเองทั้งสิ้น มิยาซาวะได้แสดงให้เห็นปณิธานอันแน่วแน่ในการที่จะทำให้ผู้อื่นมีความสุขผ่านคำพูดของโจวานนี ตัวละครเอกในเรื่องซึ่งเดินทางไปในความฝันกับขบวนรถไฟร่วมกับคัมพาเนลลาเพื่อนรักของเขา สิ่งเหล่านี้คือความบริสุทธิ์งดงามของ รถไฟสายทางช้างเผือก ที่ยังคงอยู่ในดวงใจของผู้อ่านชาวญี่ปุ่นชั่วนิรันดร
นวนิยายได้รับการดัดแปลงเป็นละครเพลง และละครเวทีอยู่เสมอ  ถูกนำมาสร้างเป็นอนิเมะ ออกฉายในปี พ.ศ. 2528
== ตัวละคร ==
จีโอวานนี
คัมพาเนลลา
== การ์ตูน ==
หนังสือการ์ตูนที่มีชื่อเหล่านี้ล้วนมีเนื้อหาของ รถไฟสายทางช้างเผือกแทรกอยู่ในเนื้อเรื่อง หรือดัดแปลงบทประพันธ์ในเข้ากับเนื้อเรื่องของตนเอง
รถด่วนอวกาศ 999
โดเรมอน ตอนรถด่วนสายทางช้างเผือก
การาสุ 
== แอนิเมชัน ==
รถด่วนอวกาศ 999
== แหล่งข้อมูลอื่นๆ ==
ศูย์หนังสือ ส.ส.ท 
หนังสือรถไฟสายทางช้างเผือก
วรรณกรรมเยาวชน
วรรณกรรมญี่ปุ่น
วรรณกรรมแปล
รถไฟในบันเทิงคดี
เบรกบีตฮาร์ดคอร์

เบรกบีตฮาร์ดคอร์ (Breakbeat hardcore)  เป็นแนวเพลงแดนซ์ ได้รับอิทธิพลจากแนวเพลง (เบรกบีตเทคนิค) แอซิดเฮาส์ และ นิวบีต ที่เกิดขึ้นปลายทศวรรษ 1980 เริ่มแพร่กระจาย ใน สหราชอาณาจักร ในต้นทศวรรษ 1990s เพลงแนวเบรกบีตฮาร์ดคอร์มักเล่นในไนต์คลับในสหราชอาณาจักร และเบรกบีตฮาร์ดคอร์ยังถูกจัดเป็นส่วนหนึ่งในดนตรีเรฟ
== ศิลปินแนว เบรกบีตฮาร์ดคอร์ ได้แก่ ==
Altern 8
Bassheads
Blame
Channel X
Foul Play
Harmony & Extreme
The Prodigy
SL2
Sonz of a Loop Da Loop Era
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
http://www.stressfactor.co.uk/new2007/home.html
http://www.backtotheoldskool.co.uk/
แนวดนตรี
พระราชวังท็อกซู

ท็อกซูกุง หรือ พระราชวังท็อกซู เป็นหนึ่งในห้าพระราชวังที่สำคัญที่สุดของราชวงศ์โชซ็อนและเกาหลี เดิมพระราชวังแห่งนี้เป็นที่ประทับขององค์ชายวอลซาน พระเชษฐาในพระเจ้าซองจงหรือองค์ชายชาซาน ระหว่างสงครามเจ็ดปี ที่นี่ได้กลายเป็นพระราชวังหลวง โดยพระเจ้าซอนโจเป็นกษัตริย์องค์แรกที่เสด็จมาประทับที่พระราชวังแห่งนี้ และองค์ชายควางแฮกุนได้ทรงสวมมงกุฎที่นี่เมื่อ ค.ศ. 1608 (พ.ศ. 2151) และทรงเปลี่ยนชื่อพระราชวังแห่งนี้เป็น คย็องอุนกุง (경운궁, 慶運宮) ในปี ค.ศ. 1611 (พ.ศ. 2154) หลังจากทางราชสำนักได้กลับไปสร้างพระราชวังชังด็อกขึ้นมาใหม่ในปี ค.ศ. 1618 (พ.ศ. 2161) พระราชวังแห่งนี้ก็ได้เป็นพระราชวังรองตลอด 270 ปี (ค.ศ. 1618-1888) และได้เปลี่ยนชื่อเป็น ซอกุง (พระราชวังตะวันตก)
ต่อมาในปี ค.ศ. 1897 (พ.ศ. 2440) หลังจากเกิดวิกฤติการณ์ทางการเมืองแล้ว พระเจ้าโกจงได้ทรงลี้ภัยเข้าไปประทับในสถานทูตรัสเซีย หลังจากนั้นพระองค์ได้กลับมาประทับที่พระราชวังแห่งนี้ และได้เปลี่ยนชื่อเป็นคย็อนกุนกุงอีกครั้ง หลังจากทรงย้ายกลับมาประทับที่พระราชวังแห่งนี้แล้วโปรดให้มีการขยายและเพิ่มเติมสิ่งอำนวยความสะดวกในพระราชวัง หลังจากทรงสละราชสมบัติให้สมเด็จพระจักรพรรดิซุนจง พระราชโอรสก็ทรงประทับที่พระราชวังแห่งนี้และได้เปลี่ยนชื่อพระราชวังเป็น ท็อกซูกุง จนถึงทุกวันนี้ และมีเรื่องเล่าอ้างอิงว่าทรงอธิษฐานให้มีพระชนม์ชีพที่ยาวนานและทรงใช้พระชนม์ชีพที่เหลือประทับที่ ฮัมนย็องจ็อน โดยปัจจุบันนี้พระราชวังท็อกซูได้เป็นพิพิธภัณฑ์มีสวนป่าและมีพระบรมรูปพระเจ้าเซจงมหาราช
สิ่งก่อสร้างในเขตชุง
ท็อกซู
ราชวงศ์โชซ็อน
ไท ต.ศิลาชัย

ไท ต.ศิลาชัย หรือนายเอกวัฒน์ ทาริน เกิดเมื่อ 1 มกราคม พ.ศ. 2528 ที่จังหวัดอุดรธานี
== ประวัติ ==
ไทเริ่มต้นด้วยการชกมวยไทยในชื่อโชคนำชัย ต.ศิลาชัย เนื่องจากมีจุดเด่นที่เป็นมวยหมัดหนัก จึงหันมาชกมวยสากลเมื่อ พ.ศ. 2545 ปรากฏว่าแพ้คะแนน ก้องเดช ศิษย์ตราษตระการ จึงหันกลับไปชกมวยไทยตามเดิม
อีก 4 ปีต่อมา ไทหันกลับมาชกมวยสากลอีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2549 ชนะน็อค โอมิด โกลิซาเคย์ ยก 4 จึงหันมาชกมวยสากลอย่างต่อเนื่อง การชกที่สร้างชื่อเสียงคือชนะน็อคยอดดำรงค์ ศิษย์ยอดธง อดีตแชมป์โลกของสมาคมมวยโลกในยกที่ 5 จากนั้น ไทได้ชิงแชมป์โลกเยาวชนของสภามวยโลกรุ่นเฟเธอร์เวทและเป็นฝ่ายชนะคะแนน อาร์เมอร์ ทิโน่ ได้ครองแชมป์สมใจ ป้องกันแชมป์ได้ระยะหนึ่งก็ไปเสียแชมป์ที่ออสเตรเลีย
==เกียรติประวัติ==
แชมป์เยาวชนรุ่นเฟเธอร์เวท WBC (2550 - 2551)
* ชิง, 9 พฤศจิกายน 2550 ชนะคะแนน อาร์เมอร์ ทิโน่  ที่ อ.โพนทอง จ.ร้อยเอ็ด
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 11 เมษายน 2551 ชนะน็อค ยก 6 มัสอู อิซาดี้ (อิหร่าน) ที่ เวทีมวยกรุงเทพ
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 25 สิงหาคม 2551 ชนะคะแนน ไมค์ ทุมบากา (ฟิลิปปินส์) ที่ อ.ลาดบัวหลวง จ.พระนรครศรีอยุธยา
* เสียแชมป์, 17 ตุลาคม 2551 (ชิงแชมป์เฉพาะกาล IBF รุ่นเฟเธอร์เวท), แพ้คะแนน เดวี่ บราวน์  ที่ เดอะคิวบ์ แคมเบลล์ทาวน์ รัฐนิวเซ้าท์เวลส์
แชมป์ WBO Oriental รุ่นไลท์เวท (2552 - 2554)
* ชิง, 6 มีนาคม 2552 ชนะคะแนน เอ็ดดี้ โคโมโร่  ที่ จ.สุรินทร์
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 25 เมษายน 2552 ชนะคะแนน ไมค์ ทุมบากา (ฟิลิปปินส์) ที่ จ.เพชรบูรณ์
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 4 ธันวาคม 2552  ชนะน็อค ยก 10 แดนนี่ ปานิโล (ฟิลิปปินส์) ที่ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 23 มกราคม 2553 ชนะน็อค ยก 5 ไมค์ ทุมบากา (ฟิลิปปินส์) ที่ จ.เชียงใหม่
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 26 เมษายน 2553 ชนะน็อค ยก 2 โจเอล เดอลาครูซ (ฟิลิปปินส์) ที่ อ.หล่มสัก จ.เพชรบูรณ์
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 1 ตุลาคม 2553 ชนะน็อค ยก 4 อาร์เมอร์ ทิโน่ (ฟิลิปปินส์) ที่ ตลาดคลอง7 จ.ปทุมธานี
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 6, 7 มกราคม 2554 ชนะน็อค ยก 2 อาร์เนียล โดเนล (ฟิลิปปินส์) ที่ หมู่บ้านเวียง อ.เชียงของ จ.เชียงราย
* เสียแชมป์, 25 เมษายน 2554 แพ้น็อค ยก 6 โจเซ่ ออสแคมโป (ฟิลิปปินส์) ที่ อ.หล่มสัก จ.เพชรบูรณ์
== อ้างอิง ==
สถิติการชก
ประกายมวยสากล: ไท ต.ศิลาชัย แชมป์เยาวชน WBC รุ่นเฟเธอร์เวท. หนังสือพิมพ์สยามกีฬา. ปีที่ 23 ฉบับที่ 8392 24 กุมภาพันธ์ 2551. หน้า 26
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นักมวยสากลชาวไทยรุ่นเฟเธอร์เวท
แชมป์โลกเยาวชน
แชมป์โลกเยาวชน WBC
บุคคลจากจังหวัดอุดรธานี‎‎
อาร์ สยาม

อาร์ สยาม (R-Siam) เป็นค่ายเพลงในเครือ อาร์เอส มิวสิค ผลิตผลงานเพลง ลูกทุ่ง, หมอลำ,เพลงพื้นบ้าน,เพลงเพื่อชีวิต เปิดตัวเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2544 แต่ปัจจุบัน อาร์ สยาม ได้อยู่ภายใต้
== ประวัติ ==
พ.ศ. 2544 คุณ สุรชัย เชษฐโชติศักดิ์ (เฮียฮ้อ) ผู้บริหารของค่ายเพลง อาร์เอส โปรโมชั่น ในขณะนั้น ได้มีแนวคิดที่จะแยกส่วนเพลงลูกทุ่งของค่าย ออกมาเป็นบริษัทย่อยต่างหาก เพื่อความสะดวกในการดำเนินธุรกิจ และสอดรับกับการแข่งขันของธุรกิจเพลงลูกทุ่งที่รุนแรงขึ้น จึงได้มีการจัดตั้ง บริษัท อาร์ สยาม จำกัด อย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2544 โดยมีคุณ ศุภชัย นิลวรรณ (คุณเณร) เข้ามาบริหารงานในตำแหน่งกรรมการผู้จัดการ
พ.ศ. 2547 หลังจากที่บริษัทอาร์เอส ได้เข้าเป็นบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ และเปลี่ยนชื่อเป็น บริษัท อาร์.เอส.โปรโมชั่น จำกัด (มหาชน) จึงได้มีการแบ่งทีมเพลงในบริษัทออกเป็น 5 ยูนิต คือ
รักษ์ไทย ดูแลโดย คุณ จิระวัฒน์ ปานพุ่ม
เพลงไชโย ดูแลโดย คุณ เรืองยศ พิมพ์ทอง
มีดี เร็คคอร์ด ดูแลโดย คุณ สนอง โสตถิลักษณ์ และ คุณ สร่างศัลย์ เรืองศรี (หนู มิเตอร์)
แคน เร็คคอร์ด ดูแลโดย คุณสุรสิทธิ์ แสงคำพระ
กระต่ายคู่ ดูแลโดย อ.มนต์ เมืองเหนือ
พ.ศ. 2548 บริษัท อาร์ สยาม จำกัด ได้ยุบรวมกับบริษัทแม่ เป็นค่ายเพลง อาร์ สยาม
โดยคุณศุภชัย นิลวรรณ บริหารงานในตำแหน่ง รองกรรมการผู้อำนายการดูแลงานเพลงลูกทุ่ง
บริษัท อาร์.เอส.โปรโมชั่น จำกัด (มหาชน)
และ กรรมการผู้จัดการ ค่ายเพลง อาร์ สยาม ในเครืออาร์เอส
พ.ศ. 2549 อ.มนต์ เมืองเหนือ ได้ลาออกจากบริษัท จึงได้มีการยุบยูนิตกระต่ายคู่ลง
พ.ศ. 2551 มีการปรับโครงสร้างภายในอีกครั้ง ตามแนวทาง Music Segmentation ของบริษัทแม่ จึงมีการยุบยูนิตแคน เร็คคอร์ด ยูนิตเพลงไชโย และยูนิตรักษ์ไทย แต่คงยูนิต มีดี เร็คคอร์ด ที่มีจุดแข็งอยู่ในส่วนเพลงลูกทุ่ง,เพื่อชีวิต สำเนียงใต้ ซึ่งได้กลายเป็นจุดเด่นของเพลงจากค่ายอาร์สยามไปด้วย
พ.ศ. 2552 ได้มีการตั้งยูนิต ภูมิไท ดูแลโดยคุณสร่างศัลย์ เรืองศรี (หนู มิเตอร์) ในเดือนพฤษภาคม
1 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 ได้มีการจัดทำสถานีทีวีดาวเทียม เป็นของตัวเอง โดยใช้ชื่อช่องว่า สบายดี ทีวี
พ.ศ. 2554 ได้มีการตั้งยูนิต โฮมฮัก เรคคอร์ด ดูแลโดย คุณ พิสิษฐ์ ฐิติธนพันธ์ (โต จรัล) จนกระทั่งปี พ.ศ. 2560 คุณพิสิษฐ์ได้ลาออกจากอาร์สยาม เพื่อไปทำงานเพลงให้กับค่ายท็อปไลน์มิวสิก
1 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 - 31 ธันวาคม พ.ศ. 2558 ได้มีการจัดทำสถานีวิทยุเป็นของตัวเอง ใช้ชื่อว่า สบายดี เรดิโอ ออกอากาศผ่านสถานีวิทยุเสียงจากทหารเรือ วังนันทอุทยาน กรุงเทพมหานคร คลื่นความถี่ FM 88.5 MHz (ปัจจุบันคลื่นนี้เป็นของ Goodtime Radio ในเครือช่อง 7 เอชดี)
1 กันยายน พ.ศ. 2560 คุณศุภชัย นิลวรรณ ได้ลาออกจากบริษัท อาร์เอส จำกัด (มหาชน) และได้ไปเปิดบริษัทใหม่ในชื่อ NEN360 Entertainment
ในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 สบายดีทีวี ได้ยุติการออกอากาศลง และได้เปลี่ยนรูปแบบของช่องมาเป็น อาร์เอส มอลล์ แชนแนล
และในวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2566 ร่วมมือกับจีเอ็มเอ็ม แซท เปิดตัวกลุ่มช่องรายการเพลง ในชื่อ อาร์เอส มิวสิค แชนแนล รวมจำนวน 1 ช่อง ในระบบ Ku-Band
== ศิลปิน อาร์สยาม ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
R-Siam
Rs onlinemusic
อาร์สยาม : fanpage
อาร์สยาม : youtube
อาร์สยาม : twitter
 
ค่ายเพลงไทย
เพลงลูกทุ่ง
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2544
พชร ธรรมมล

พชร ธรรมมล  (ชื่อเดิม: ปรมัติ; ชื่อเล่น: ฟลุค) เป็นนักร้องและนักแสดงชาวไทย มีชื่อเสียงเมื่อเป็นอันดับที่สาม จากการเข้าประกวดร้องเพลง ในรายการโทรทัศน์ "เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาวปี 5"
== ประวัติ ==
พชรเกิดเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2531 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรชายของทรงวุฒิ รมยะพันธุ์ แต่มีปัญญา ธรรมมล (ต้อ) ครูชำนาญการ วิทยาลัยนาฏศิลป์ ซึ่งรับพชรเป็นบุตรบุญธรรมตามกฎหมาย เป็นผู้เลี้ยงดูจนเติบโต สำเร็จการศึกษาระดับประถมจากโรงเรียนโยนออฟอาร์ค  ปัจจุบันอยู่ระหว่างศึกษาปริญญาตรี สาขานิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ ในวัยเด็ก พชรแสดงเป็นสมเด็จพระยอดฟ้า ในภาพยนตร์เรื่องสุริโยไท และแสดงเป็นพระนเรศ ในละครโทรทัศน์เรื่องกษัตริยา
 และเมื่อมีเวลาว่าง พชรยังร้องเพลงหาเงินช่วยเหลือครอบครัวอีกทางหนึ่งด้วย พชรเข้าประกวดร้องเพลง ในรายการโทรทัศน์ เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาวปี 5 เมื่อปี พ.ศ. 2552 โดยเป็นอันดับที่สามเมื่อจบการแข่งขัน ทว่าต่อมา เขาขอยกเลิกสัญญากับเอ็กแซ็กท์ แล้วออกมาทำงานเพลงด้วยตนเอง ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2555
เมื่อปี พ.ศ. 2563 ฟลุ๊คพชรได้ทำวงร่วมกับ ชยธร เศรษฐจินดา (ต้น เดอะสตาร์) และ ภูหิรัณย์ หล่อเสถียรธารี (เซน เดอะสตาร์) ในนามวง 456.FourFiveSix และมีผลงานเพลงแรกปล่อยออกมาชื่อว่าเพลง Moon (พระจันทร์) และผลงานเพลงล่าสุดชื่อเพลง Faded (จางหาย)
เมื่อปี พ.ศ. 2566 ฟลุ๊คพชรได้ร่วมทำโปรเจกต์พิเศษร่วมกับ นายนันทชิต สัมฤทธิ์ (นาย) อดีตเคยเป็นนักดนตรีแบ็คอัพให้กับ วงยูนิคอร์น คณะหลานยายอิ่ม
วงสวัสดี และอีกหลากหลายศิลปินของภาคใต้ นันทชิตได้เข้าร่วมประกวดรายการแข่งขันกลองชุดประเทศไทย ได้รับ รางวัลรองชนะเลิศอันดับที่ 1 (รางวัลเหรียญทอง) แห่งประเทศไทย ในปี พ.ศ. 2566 และต่อมาในปัจจุบันนันทชิตเป็นนักดนตรีแบ็คอัพให้กับ พชร ธรรมมล หรือ ฟลุ๊ค เดอะสตาร์ และ วงอื่นๆอีกมากมาย
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 ฟลุคเป็นผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรคไทยรักษาชาติ และในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2566 เขาลงสมัคร ส.ส. ระบบบัญชีรายชื่อ พรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 50 กระทั่งวันที่ 26 กันยายน 2566 ระหว่างการประชุมคณะรัฐมนตรี ที่ประชุมมีมติเห็นชอบแต่งตั้งให้เขาเป็นข้าราชการการเมืองตำแหน่งประจำสำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี โดยให้มีผลทันที
== ผลงาน ==
=== ดนตรี ===
=== ภาพยนตร์ ===
=== ละครโทรทัศน์ ===
=== พากย์เสียงภาพยนตร์ ===
แฮร์รี่ พอตเตอร์ กับนักโทษแห่งอัซคาบัน พากย์เสียงภาษาไทยเป็น แฮร์รี่ พอตเตอร์ (แดเนียล แรดคลิฟฟ์)
แฮร์รี่ พอตเตอร์ กับถ้วยอัคนี, แฮร์รี่ พอตเตอร์ กับภาคีนกฟีนิกซ์, แฮร์รี่ พอตเตอร์ กับเจ้าชายเลือดผสม และ แฮร์รี่ พอตเตอร์ กับเครื่องรางยมทูต ตอน 1 และ 2 พากย์เสียงภาษาไทยเป็น เนวิลล์ ลองบัตท่อม (แมทธิว ลูว์อิส)
== รางวัล ==
ท็อปอวอร์ด 2009 ดาวรุ่งชายยอดเยี่ยม  จากการแสดงในละครเรื่อง พรุ่งนี้ก็รักเธอ
จีเมมเบอร์ อวอร์ด 2009 สุดยอดฉากละครเด็ดแห่งปี 2009  จากการแสดงในละครเรื่อง พรุ่งนี้ก็รักเธอ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์แฟนคลับ 
Fluke - ไบกอนฟ้า (ชุด Tricky Boy)
Facebook ส่วนตัว Phachara Thammon
นักแสดงชายชาวไทย
นักแสดงเด็กชาวไทย
นักร้องชายชาวไทย
บุคคลจากกรุงเทพมหานคร‎‎
พุทธศาสนิกชนชาวไทย
บุคคลจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย
บุคคลจากโรงเรียนโยนออฟอาร์ค
บุคคลจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ
ศิลปินสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
นักพากย์ชาวไทย
ศิลปินสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว
แนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ
นักร้องไทยที่มีความหลากหลายทางเพศ
นักแสดงไทยที่มีความหลากหลายทางเพศ
พรรคไทยรักษาชาติ
พรรคเพื่อไทย
พระคริสต์รับศีลจุ่ม (ปีเอโร เดลลา ฟรันเชสกา)

พระคริสต์รับศีลจุ่ม (Baptism of Christ) เป็นภาพที่เขียนโดยเปียโร เดลลา ฟรานเชสกา จิตรกรสมัยสมัยเรอเนซองส์ชาวอิตาลี ที่ปัจจุบันตั้งอยู่ที่หอศิลป์แห่งชาติลอนดอน พระคริสต์รับศีลจุ่มเป็นงานที่เขียนระหว่างปี ค.ศ. 1448 ถึงปี ค.ศ. 1450
เปียโรได้รับจ้างให้เขียนภาพนี้โดยสำนักสงฆ์ลัทธิคามาลโดเลเซ ที่ ซานเซพอลโครในทัสเคนี ภาพนี้เดิมเป็นส่วนหนึ่งของบานพับภาพ เป็นงานเขียนสมัยแรกของเปียโรซึ่งเห็นได้ว่ายังมีลักษณะการเขียนแบบ “light painting” ของ โดเมนนิโค เวเนเซียโน (Domenico Veneziano) ผู้เป็นครู
ภาพเขียนเป็นภาพพระเยซูกำลังรับศีลจุ่มจากนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์ เหนือพระเศียรเป็นภาพของนกพิราบ พระเยซู, มือของนักบุญจอห์น นกพิราบ และขันน้ำของนักบุญจอห์น แบ่งภาพเป็นสองส่วนเท่าๆ กันอีกจุดหนึ่งที่เปียโณใช้แบ่งภาพ คือต้นไม้ทางด้านซ้ายของพระเยซู ซึ่งแบ่งภาพตามแบบที่เรียกว่า “อัตราส่วนทองคำ” (Golden ratio)
เทวดาสามองค์ที่ยืนทางด้านซ้ายแต่งตัวไม่เหมือนกัน และแตกต่างจากการเขียนภาพทั่วไป เทวดาสามองค์ไม่ได้อยู่ในอาการที่สนับสนุนหรือเกี่ยวข้องกับเยซู แต่ยืนจับมือกันแทน ส่วนนี้ อาจจะสะท้อนถึง นโยบายของ การประชุมสภาบาทหลวงแห่งฟลอเรนซ์ ที่มีจุดมุ่งหมายในการประสานความสัมพันธ์ระหว่างคริสต์ศาสนจักรทางตะวันตกและตะวันออก  และความจริงแล้วนักบวชคามาลโดเลเซ อัมโบรจิโอ ตราเวอร์ซาริ (Ambrogio Traversari) ก็เป็นผู้สนับสนุนการรวมตัวกันของสองฝ่าย สัญลักษณ์นี้ยังเน้นอีกด้วยจากผู้ที่จะมารับศีลจุ่มต่อจากพระเยซูที่แต่งตัวแบบตะวันออกที่ยืนอยู่ข้างหลัง
เปียโร เดลลา ฟรานเชสกามีชื่อเสียงในสมัยนั้นในทางการวาดแบบทัศนียภาพและแบบเรขาคณิต ซึ่งในภาพนี้จะเห็นได้จากแขนและขาของนักบุญจอห์นซึ่งทำเป็นสองมุมที่มีขนาดเดียวกัน
== อ้างอิง ==
Page at artonline.it  
==ดูเพิ่ม==
เปียโร เดลลา ฟรานเชสกา
บานพับภาพ
พระคริสต์รับศีลจุ่ม
เปียโร เดลลา ฟรานเชสกา
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1440
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1450
จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
บานพับภาพ
ศิลปะเกี่ยวกับพระเยซู
แท่นบูชา
งานสะสมของหอศิลป์แห่งชาติ (ลอนดอน)