pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
วัดพระธาตุโป่งนก

วัดพระธาตุโป่งนก เป็นพระอารามราช ตั้งอยู่หมู่ 4 บ้านโป่งนก ตำบลด่านมะขามเตี้ย อำเภอด่านมะขามเตี้ย จังหวัดกาญจนบุรี ที่มีความสวยงาม  บริเวณวัดและพื้นที่ใกล้เคียงเป็นแหล่งธรรมโบราณ ซึ่งประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ และรอยพระพุทธบาทจำลอง ซึ่งเป็นของเก่าพบบนเขาวัดพระธาตุโป่งนก ลักษณะเป็นรอบพระพุทธบาทคู่ แกะจากหินลายมงคลต่างๆ ตรงกลางพระบาทเป็นรูปพระอาทิตย์ พระจันทร์ และมีเครื่องหมายสวัสดิกะลายปางมงคลคู่ ซึ่งรอยพระพุทธบาทนี้ยังไม่เคยพบเห็นที่ไหนมาก่อน สันนิษฐานว่ามีอายุเป็นพันปี
วัดพระธาตุโป่งนกแวดล้อมไปด้วยภูเขาน้อยใหญ่จำนวนมากและมองเห็นเทือกเขาตะนาวศรีในระยะที่สวยงามมาก ภายในวัดบนยอดเขาโป่งนกมีพระเจดีย์ทรงระฆังคว่ำ ชื่อว่า “ พระจุฬามณีเจดีย์บรมสารีริกธาตุ ” ซึ่งมีภูมิทัศน์ที่สวยงาม มีสระโบกขรณี พระพุทธรูปปางลีลากลางสระและต้นศรีมหาโพธิ์
บริเวณลานเจดีย์เป็นจุดชมทิวทัศน์ของตำบลด่านมะขามเตี้ย ทางขึ้นไปสู่พระเจดีย์กำลังสร้างเป็นกำแพงพญานาค ตั้งแต่ทางขึ้นจากลานวัดขึ้นไปจนถึงองค์พระจุฬามณีศรีมหาธาตุบนยอดเขาลำตัวกว้าง 1 เมตร ความยาวจากหัวจรดหาง 1,222 เมตร นับว่ามีขนาดที่ใหญ่และมีความยาวมาก
== อ้างอิง ==
พระธาตุโป่งนก
พระธาตุโป่งนก
สิ่งก่อสร้างในอำเภอด่านมะขามเตี้ย
เอดเวิร์ด จี. โรบินสัน

เอดเวิร์ด โกล์เดนเบิร์ก โรบินสัน ซีเนียร์ (Edward Goldenberg Robinson, Sr.)  หรือชื่อเกิด อีมานูเอล โกลเดนเบิร์ก (Emanuel Goldenberg; עמנואל גאָלדנבערג)  เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เกิดในโรมาเนีย ถึงแม้เขาจะมีบทบาทการแสดงที่หลากหลาย แต่เขาก็เป็นที่รู้จักดีที่สุดกับบทบาทแก๊งอันธพาน กับผลงานการแสดงแจ้งเกิดในภาพยนตร์ Little Caesar
== อ้างอิง ==
นักแสดงอเมริกัน
บุคคลจากบูคาเรสต์
อุโมงค์เขาพังเหย

อุโมงค์เขาพังเหย เป็นอุโมงค์ทางรถไฟลอด 1 ใน 8 แห่งของประเทศไทย และเป็นอุโมงค์ทางรถไฟลอดเพียงแห่งเดียวของเส้นทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือ ตั้งอยู่ในเขตตำบลหนองรึ อำเภอลำสนธิ จังหวัดลพบุรี อยู่ระหว่างสถานีรถไฟโคกคลี กับสถานีรถไฟช่องสำราญ บริเวณกิโลเมตรที่ 248.800-249.031 ห่างจากกรุงเทพประมาณ 248 กิโลเมตร
อุโมงค์เขาพังเหย เป็นอุโมงค์ทางรถไฟลอดบนเส้นทางรถไฟสายลำนารายณ์-เขาพังเหย-บัวใหญ่ (ความยาว 166 กิโลเมตร) เริ่มเปิดเดินรถเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2510
== ตัวอุโมงค์ ==
อุโมงค์เขาพังเหย ภายในก่อสร้างเป็นผนังคอนกรีต หมอนรถไฟทำด้วยไม้เนื้อแข็ง พร้อมด้วยรางรถไฟ 70 เอ (18.00 เมตร) ความยาวของตัวอุโมงค์ 235.60 เมตร
== อ้างอิง ==
ขาพังเหย
โครงสร้างพื้นฐานด้านการขนส่งในจังหวัดลพบุรี
สิ่งก่อสร้างในอำเภอลำสนธิ
แกรี คูเปอร์

แฟรงก์ เจมส์ “แกรี” คูเปอร์ (Frank James “Gary” Cooper; 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1901 - 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1961) เป็นนักแสดงภาพยนตร์ชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงในเรื่องความ เงียบขรึม สไตล์การแสดงแบบน้อย และหลักปรัชญาลัทธิสโตอิก ความคิดแปลกแยก การควบคุมอารมณ์ แต่ก็เข้มข้นในบทบาทที่เหมาะสมกับภาพยนตร์คาวบอยที่เขาแสดง อาชีพการแสดงของเขามีช่วงยาวนานตั้งแต่ปี ค.ศ. 1925 จนถึงก่อนที่เขาเสียชีวิต มีผลงานแสดงภาพยนตร์มากกว่า 100 เรื่อง
ในชีวิตการแสดงของเขา คูเปอร์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ 5 ครั้งในสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม และได้รับรางวัล 2 ครั้ง จากภาพยนตร์ Sergeant York และ High Noon เขายังได้รับรางวัลเกียรติยศในปี 1961 จากเวทีรางวัลออสการ์ หลายศตวรรษต่อมา สถาบันภาพยนตร์อเมริกัน จัดอันดับคูเปอร์อยู่อันดับ 11 ของนักแสดงที่ยอดเยี่ยมที่สุด
== อ้างอิง ==
นักแสดงอเมริกัน
นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
บุคคลจากรัฐมอนแทนา
หลวงพ่อขาว (วัดนครธรรม)

หลวงพ่อขาว หรือ หลวงพ่อปูน เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นปางสมาธิ ประดิษฐานในวัดนครธรรม จังหวัดสระแก้ว เป็นพระศักดิ์สิทธิ์คู่บ้านคู่เมืองของชาวอำเภอวัฒนานคร จังหวัดสระแก้ว   หลวงพ่อขาวเป็นพระพุทธรูปปางสดุ้งมาร  หน้าตัก 130.9 เซนติเมตรซึ่งที่ท้องมีเพชร  ทองคำ เงิน บรรจุไว้   ชาวบ้านในสมัยก่อนเรียกหลวงพ่อขาว ว่า หลวงพ่อปูน สมัยก่อนหลวงพ่อขาวประดิษฐ์สัญฐานอยู่ที่วัดบ้านจิก ในกาลต่มาชาวบ้านสระลพได้บูรณะวัดนครธรรม  ในปี 2430 หลังจากนั้นได้สร้างอุโบสถ 1 หลังแต่ไม่มีพระประธานในอุโบสถ เจ้าอาวาสในขณะนั้นได้เชิญหลวงพ่อขาวจากวัดร้างบ้านจิก มาอยู่ที่วัดนครธรรม  ในขณะเคลื่อนย้ายมีเหตุการณ์อันน่าอัศจรรย์ เกิดขึ้น  พระภิกษุสงฆ์ และชาวบ้านได้เห็นน้ำพระเนตรของหลวงพ่อขางไหลออกมา จนเห็นได้เด่นชัด พร้อมมีฝนโปรยปรายตกลงมาอย่างหนัก  แต่ไม่มีเมฆฝนตั้งเค้ามาก่อนเลยตั้งแต่เริ่มเคลื่อนย้ายมาจากวัดบ้านจิกตลอดทางจนถึงวัดนครธรรม  ชาวบ้านเชื่อกันว่าเป็นนิมิตหมายอันดี  พระพุทธรูปองค์นี้จะนำความผาสุกร่มเย็นมาสู่หมู่บ้านของตน  ต่อมาได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ขึ้น  ซึ่งพระประธานอุโบสถหลังใหม่นี้  จำลองมาจากพระประธานในอุโบสถวัดไร่ขิง  ส่วนอุโบสถหลังเดิมเรียกว่า วิหารหลวงพ่อขาว  และเป็นที่ประดิษฐานหลวงพ่อขาว  รอยพระพุทธบาทจำลอง  หลวงพ่อขาวจำลอง  เพื่อให้ประชาชนได้เคารพกราบไว้บูชาจนถึงทุกวันนี้ ปัจจุบันหลวงพ่อขาวประดิษฐานอยู่ที่วัดนครธรรม  อำเภอวัฒนานคร  จังหวัดสระแก้ว  และยังเป็นพระพุทธรูปประจำอำเภอวัฒนานครอีกด้วย
ขาว
ขาว
อำเภอวัฒนานคร
พระเจ้าววาดึสวัฟที่ 2 ยากีแยววอแห่งโปแลนด์

ยอกายลา (Jogaila) หรือ พระเจ้าววาดึสวัฟที่ 2 ยากีแยววอแห่งโปแลนด์ (Władysław II Jagiełło; ราว ค.ศ. 1362 – 1 มิถุนายน ค.ศ. 1434) เป็นแกรนด์ดยุกแห่งลิทัวเนียและต่อมาพระมหากษัตริย์แห่งโปแลนด์ ยอกายลาปกครองลิทัวเนียตั้งแต่ปี ค.ศ. 1377 เริ่มด้วยการปกครองร่วมกับพระปิตุลา เคร์ตูติส  ในปี ค.ศ. 1386 ยอกายลาก็เปลี่ยนมานับถือคริสต์ศาสนา และสมรสกับยัดวีกา (Jadwiga of Poland) พระราชินีนาถผู้ครองโปแลนด์ และได้รับราชาภิเษกเป็นกษัตริย์แห่งโปแลนด์ในพระนาม "ววาดึสวัฟ ยากีแยววอ"  พระองค์ทรงปกครองโปแลนด์อยู่ 48 ปี ยอกายลาทางเป็นผู้วางรากฐานการรวมตัวเป็นสหราชอาณาจักรของสหราชอาณาจักรโปแลนด์-ลิทัวเนีย นอกจากนั้นก็ยังทรงเป็นผู้ก่อตั้งสาขาราชวงศ์ยากีแยววอ (Jagiellon dynasty) ของราชวงศ์กีดีมีนาส (Gediminids dynasty) ที่ปกครองทั้งสองอาณาจักรมาจนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1572 และกลายมาเป็นราชวงศ์ที่มีอิทธิพลมากที่สุดราชวงศ์ในสมัยกลาง
== อ้างอิง ==
== ข้อมูลเพิ่มเติม ==
สหราชอาณาจักรโปแลนด์-ลิทัวเนีย
พระมหากษัตริย์โปแลนด์
ราชวงศ์ยากีแยววอ
แกรนด์ดยุกแห่งลิทัวเนีย
พระเจ้าเปโรที่ 3 แห่งอารากอน

พระเจ้าเปโรที่ 3 (Pero III; Pere III; Pedro III) หรือ พระเจ้าเปโรมหาราช (Pero lo Gran; Pere el Gran; Pedro el Grande; ค.ศ. 1239 – 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1285) เป็นพระมหากษัตริย์ราชวงศ์อารากอนแห่งราชอาณาจักรอารากอน (ในพระนาม เปโรที่ 3) และพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรบาเลนเซีย (ในพระนาม เปเรที่ 1) และเคานต์แห่งบาร์เซโลนา (ในพระนาม เปราที่ 2) ตั้งแต่ ค.ศ. 1276 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1285 พระเจ้าเปโรทรงพิชิตราชอาณาจักรซิซิลีได้ในปี ค.ศ. 1282 พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์ผู้ทรงพระปรีชาสามารถมากที่สุดองค์หนึ่งของราชอาณาจักรอารากอนในยุคกลาง
== อ้างอิง ==
Steven Runciman. The Sicilian Vespers. 1958. ISBN 0-521-43774-1
Chaytor, H. J. A History of Aragon and Catalonia. London: Methuen, 1933.
== ข้อมูลเพิ่มเติม ==
ราชอาณาจักรอารากอน
ราชอาณาจักรบาเลนเซีย
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1782
พระมหากษัตริย์อารากอน
พระมหากษัตริย์บาเลนเซีย
พระมหากษัตริย์ซิซิลี
เคานต์แห่งบาร์เซโลนา
ราชวงศ์อารากอน
มหาราช
แอนน์ แบนครอฟต์

แอนน์ แบนครอฟต์ (Anne Bancroft) นักแสดงหญิงชาวอเมริกัน มีผลงานการแสดงภาพยนตร์ ละครเวที และละครโทรทัศน์  มีผลงานเด่นคือเรื่อง The Miracle Worker ละครเวทีในปี ค.ศ. 1959 ซึ่งเธอได้รับรางวัลโทนี  จากนั้นได้มีการนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1962 ซึ่งเธอก็ได้รับรางวัลออสการ์ ในสาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม จากบทบาทเดียวกัน 
ในปี ค.ศ. 1967 แอนน์ แบนครอฟต์ได้รับบทในภาพยนตร์ The Graduate เป็นคุณนายโรบินสัน สาวใหญ่ที่มีความสัมพันธ์กับเด็กรุ่นลูก คู่กับดัสติน ฮอฟแมน ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จที่สุดในรอบปี  แบนครอฟต์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม จากทั้งรางวัลออสการ์ รางวัลลูกโลกทองคำ และรางวัลบาฟตา โดยเธอได้รับหนึ่งรางวัลลูกโลกทองคำ 
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นักแสดงอเมริกัน
ชาวอเมริกันเชื้อสายอิตาลี
บุคคลจากนครนิวยอร์ก
ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
เสียชีวิตจากมะเร็งมดลูก
นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
ดอว์สันครีก

ดอว์สันครีก (Dawson Creek) เป็นเมืองเล็กในส่วนตะวันออกเฉียงเหนือของรัฐบริติชโคลัมเบีย ประเทศแคนาดา  มีพื้นที่เฉลี่ย 20.66 กม² และมีประชากร 15,000 คนในปี2009  ชื่อ “Dawson Creek” นั้นมีที่มาจากชื่อของลำธารที่ไหลผ่านตามชุมชน ซึ่งลาธารนั้นก็ได้รับชื่อมาต่อเนื่องจาก George Mercer Dawson โดยสมาชิกของกรมสำรวจพื้นที่ ที่ได้มาผ่านบริเวณนั้นในปี ค.ศ. 1879  ดั้งเดิมนั้นตัวเมืองเคยเป็นชุมชนการเกษตรขนาดเล็ก ซึ่งภายหลังเพิ่มมาเป็นส่วนกลางภูมิภาค ในสมัยที่สุดเขตตะวันออกของ Northern Alberta Railways นั้นได้ขยายออกมาในปี ค.ศ. 1932  และถัดมาในปีค.ศ. 1942 ประชากรของเมืองได้เพิ่มขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ซึ่งในช่วงเวลานั้นกองทัพสหรัฐอเมริกาได้ใช้ทางรถไฟสุดเขตเพื่อถ่ายสินค้า ในขณะที่ Alaska Highway กำลังถูกสร้างอยู่  ถัดมาในช่วงปีค.ศ. 1950 ตัวเมืองดอว์สันครีกได้มีการเชื่อมไปถึงส่วนในของรัฐบริติชโคลัมเบีย โดยผ่านทางหลวงและทางรถไฟทะลุภูเขาร็อกกี้ และในช่วงปีค.ศ.1960 ความเจริญกาวหน้าของตัวเมืองนั้นก็ได้ช้าลงมา
ตัวเมืองนั้นอยู่บนพื้นที่ของทุ่งหญ้าอันแห้งและมีลมแรง ในเขตของ Peace River Country   เมืองดอว์สันครีก ได้ชื่อว่า “Capital of the Peace” จากการที่ได้มีตำแหน่งของ Peace River Regional District และศูนย์บริการสำหรับพื้นที่ชนบททางใต้ของ Peace River  นอกจากนั้นยังรู้จักกันในนามว่า “Mile 0 City” เพราะตำแหน่งของเมืองที่อยู่ฝั่งใต้ของ Alaska Highway  ชุมชนนี้ยังเป็นเจ้าภาพของ heritage interpretation village, แกเลอรี่ศิลปะ และ พิพิธภัณฑ์  งานเทศกาลที่ขึ้นชื่อนั้นมี Fall Fair และ Spring Rodeo
== วัฒนธรรม, นันทนาการ, สื่อมวลชน (Culture, Recreation, and Media) ==

วัฒนธรรมของเมือง Dawson Creek นั้นกำเนิดมาจากการที่เป็นจุดศูนย์ Mile “0” แห่ง Alaska Highway  เสา Mile “0”  ที่กำหนดเป็นเสาธงประจำเมือง นั้นอยู่ในย่านศูนย์การค้าของเมืองที่อุดมไปด้วยประวัติศาสตร์ ซึ่งอยู่ห่างจาก Northern Alberta Railways Park ออกไปแค่เขตหนึ่งฝั่งใต้ สถานที่นี้ซึ่งเป็นพื้นที่สวนลาดทางที่มีพื้นที่ 4 เอเคอร์ (10.12 ไร่) นั้นปรกติจะเป็นที่ชุมนุมของนักท่องเที่ยว  ในพื้นที่สวนนี้มีทั้ง Dawson Creek Art Gallery ซึ่งมีงานแสดงศิลปะและงานฝีมือต่างๆของคนพื้นเมือง  อีกทั้งติดกับพิพิธภัณฑ์ The Station Museum ซึ่งมีนิทรรศการของสิ่งประดิษฐ์และงานมหกรรมที่เกี่ยวข้องกับการก่อสร้างของ NAR Railway และ Alaska Highway
เมืองในรัฐบริติชโคลัมเบีย
SRT

SRT อาจหมายถึง
การรถไฟแห่งประเทศไทย (State Railway of Thailand)
Serial reaction time เป็นวิธีการทดลองระบบประสาท
เคานต์แห่งบาร์เซโลนา

เคานต์แห่งบาร์เซโลนา (Count of Barcelona)CATHOLIC ENCYCLOPEDIA: Barcelonaเป็นประมุขคนสำคัญของ
สงครามขุนนางครั้งที่สอง

สงครามบารอนครั้งที่สอง หรือ สงครามขุนนางครั้งที่สอง (Second Barons' War)  เป็นสงครามกลางเมืองในราชอาณาจักรอังกฤษที่เริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1264 และสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1267 ระหว่างกลุ่มขุนนางที่นำโดยซีมง เดอ มงฟอร์ เอิร์ลที่ 6 แห่งเลสเตอร์ ในการต่อต้านกองทัพของฝ่ายสนับสนุนพระเจ้าเฮนรีที่ 3 แห่งอังกฤษ ที่นำโดยเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด
== อ้างอิง ==
Powicke, Frederick Maurice (1947) King Henry III and the Lord Edward, Oxford: Clarendon Press
Prestwich, Michael (1988) Edward I, London: Methuen London ISBN 0-413-28150-7
Maddicott, J. R. (1994) Simon de Montfort, Cambridge: Cambridge University Press ISBN 0-521-37493-6
Carpenter, D. A. (1996) The reign of Henry III, London: Hambledon ISBN 1-85285-070-1
== ดูเพิ่ม ==
สมเด็จพระเจ้าจอห์นแห่งอังกฤษ
ประวัติศาสตร์อังกฤษ
*
สงครามกลางเมือง
สงครามสมัยกลาง
สงครามเกี่ยวข้องกับอังกฤษ
สงครามในคริสต์ทศวรรษ 1260
สงครามในคริสต์ศตวรรษที่ 13
ซีมง เดอ มงฟอร์ เอิร์ลที่ 6 แห่งเลสเตอร์

ซีมง เดอ มงฟอร์ เอิร์ลที่ 6 แห่งเลสเตอร์ (Simon de Montfort, 6th Earl of Leicester) (23 พฤษภาคม ค.ศ. 1208 - 4 สิงหาคม ค.ศ. 1265) เป็นขุนนางชาวอังกฤษเชื้อสายฝรั่งเศสที่มีบทบาทสำคัญในสงครามขุนนางครั้งที่ 2 ในการเป็นปฏิปักษ์ต่อสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 3 หลังจากการปฏิวัติระหว่างปี ค.ศ. 1263 ถึง ค.ศ. 1264 มงฟอร์กลายเป็นประมุขของอังกฤษ "โดยพฤตินัย" และทำการเรียกประชุมสภาผู้ได้รับการเลือกตั้งโดยตรง (De Montfort's Parliament) ของยุคกลางเป็นครั้งแรก ซึ่งทำให้มงฟอร์เป็นที่นับถือกันว่าเป็นหนึ่งในบรรดาผู้นำในการก่อตั้งระบบรัฐสภาประชาธิปไตย
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
สงครามขุนนางครั้งที่ 2
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1751
ขุนนางอังกฤษ
บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 13
นักการเมืองอังกฤษ
นักการทหารชาวอังกฤษ
เศรษฐกิจบนพื้นฐานความคิดสร้างสรรค์

เริ่มเป็นที่รุ้จักในปี 2001 จากหนังสือ The Creative Economy: How People Make Money from Ideas ของ John Howkins ที่ได้พูดถึงความสัมพันธ์ระหว่างความคิดสร้างสรรค์และเศรษฐศาสตร์
ในมุมมองของ Howkins ทั้งความคิดสร้างสรรค์และเศรษฐกิจต่างไม่ใช่สิ่งใหม่ แต่สิ่งที่ใหม่ก็คือ การพัฒนารูปแบบความสัมพันธ์ระหว่างสองสิ่งนี้ และการใช้ความคิดสร้างสรรค์ร่วมไปกับแนวคิดด้านเศรษฐศาสตร์เพื่อสร้างมูลค่าและความมั่งคั่ง (value and wealth)
ด้วยความที่แนวคิดเรื่องเศรษฐกิจบนพื้นฐานความคิดสร้างสรรค์ ยังอยู่ระหว่างการศึกษาและพัฒนาโดยรัฐบาลในหลายประเทศ จึงยังไม่มีคำนิยามที่ชัดเจนในปัจจุบัน
ล่าสุดในรายงานของอังค์ถัด (UNCTAD) เรื่อง CREATIVE ECONOMY REPORT 2008 ได้ให้คำนิยามของเศรษฐกิจบนพื้นฐานความคิดสร้างสรรค์ไว้ว่าเป็น แนวคิดที่พูดถึงศักยภาพในการใช้สินทรัพย์ทางความคิดสร้างสรรค์ (creative assets) เพื่อพัฒนาและสร้างความเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ เอื้อให้เกิดการสร้างรายได้ และเพิ่มยอดการส่งออก ขณะเดียวกันก็ยังรวมถึงการมีส่วนร่วมทางสังคม ความหลกหลายทางวัฒนธรรม และการพัฒนาทรัพยาการมนุษย์ด้วย
นอกจากนี้อังค์ถัด ยังได้ให้คำจำกัดควาของอุตสาหกรรมที่ใช้ความคิดสร้างสรรค์ (Creative industry) ว่าเป็น วงจรของการสร้างสรรค์ การผลิต และการจำหน่ายสินค้าและบริการที่มีปัจจัยหลักคือความคิดสร้างสรรค์และทุนทางปัญญา (intellectual capital)
กลุ่มอุตสาหกรรมที่อยู่ภายใต้คำจำกัดความดังกล่าว หรือกลุ่มอุตสาหกรรมที่มีความเชื่อมโยงระหว่างกันจะประกอบไปด้วย กลุ่มองค์ความรู้ตั้งต้น เช่น ศิลปหัตถกรรม, กลุ่มการแสดงศิลปะ เช่น การละคร, กลุ่มสิ่งพิมพ์และวรรณกรรม เช่น หนังสือ, กลุ่มดนตรี, เช่น คอนเสิร์ต และซีดี, กลุ่ม Visual Arts เช่น ภาพยนตร์และโทรทัศน์, กลุ่มงานออกแบบ เช่น สถาปัตยกรรม และกลุ่ม ดิจิตอลและมัลติมีเดีย เช่น ซอฟต์แวร์ และเกม
เศรษฐศาสตร์
การสร้างสรรค์
การเงิน
เซนด์มีอะเลิฟเวอร์

"เซนด์มีอะเลิฟเวอร์" (Send Me a Lover) คือซิงเกิลของเทย์เลอร์ เดย์น ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2536 จากอัลบั้ม โซลแดนซิง ขึ้นอันดับสูงสุดที่ 50 ในชาร์ต บิลบอร์ด ฮอต 100 และอันดับที่ 19 ในชาร์ตเพลงผู้ใหญ่ร่วมสมัย
== รูปแบบและรายชื่อเพลง ==
U.S. CD maxi single
"Send Me a Lover" – 4:28
"With Every Beat of My Heart" – 4:22
"Love Will Lead You Back" – 4:37
"If You Were Mine" – 5:01
"Someone Like You" – 3:50
== ชาร์ต ==
{|class="wikitable sortable"
!ชาร์ต (พ.ศ. 2536)
!อันดับสูงสุด
|-
|Australian Singles Chart
|align="center"|42
|-
|U.S. Billboard Hot 100
|align="center"|50
|-
|U.S. Billboard Hot Adult Contemporary Tracks
|align="center"|19
|}
==ฉบับเซลีน ดิออน==
เซลีนได้บันทึกเพลงนี้ในช่วงการบันทึกอัลบั้ม เซลีนดิออน เมื่อปี พ.ศ. 2535 แต่มิได้นำเพลงดังกล่าวบรรจุลงในอัลบั้มแต่อย่างใดจนกระทั่งในปี พ.ศ. 2537 ได้มีการบรรจุเพลงดังกล่าวในอัลบั้ม คัมบายาอัลบั้ม 1994  โดยนำรายได้จากการจำหน่ายอัลบั้มไปช่วยเหลือบริการผู้ป่วยโรคเอดส์ และได้มีการนำมาบรรจุในอัลบั้ม อินบีทวีนแดนซ์ ในปี พ.ศ. 2539 เพื่อสมทบทุนการวิจัยมะเร็งเต้านม และบรรจุในอัลบั้ม เดอะพาวเวอร์ออฟพีซ ในปีเดียวกันนี้เพื่อเฉลิมฉลองการครบรอบ 50 ปีของ CARA และอัลบั้ม วูแมนทูวูแมน ชุดที่ 2 ซึ่งมีวัตถุประสงค์สมทบทุนการวิจัยมะเร็งเต้านมเช่นกัน เพลงนี้ยังได้บรรจุในหน้าบีของซิงเกิล "ปูร์เกอตูแมมอองกอร์" ในปี พ.ศ. 2538 อีกด้วย
เพลงนี้ในฉบับของเซลีนขึ้นชาร์ตจากอัลบั้ม วูแมนทูวูแมน ชุดที่ 2 ในสหรัฐอเมริกาเมื่อปี พ.ศ. 2539 ซึ่งออกเผยแพร่ในรูปแบบซิงเกิลวิทยุ เมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2539 ขึ้นอันดับสูงสุดที่ 23 ในชาร์ตเพลงผู้ใหญ่ร่วมสมัย
=== รูปแบบและรายชื่อเพลง ===
U.S. promotional CD single
"Send Me a Lover" – 4:31
=== ชาร์ต ===
{|class="wikitable"
!ชาร์ต (พ.ศ. 2539)
!อันดับสูงสุด
|-
|U.S. Billboard Hot Adult Contemporary Tracks
|align="center"|23
|}
==อ้างอิง==
เพลงของเทย์เลอร์ เดย์น
เพลงของเซลีน ดิออน
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2536
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2539
อาคารริงกูเกททาวเวอร์

อาคารริงกูเกททาวเวอร์ (; Rinkū Gate Tower Building) เป็นตึกระฟ้าสูง 256 เมตรในริงกูทาวน์ เมืองอิซูมิซาโนะ จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น มีทั้งหมด 56 ชั้น สร้างแล้วเสร็จเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2539 ออกแบบโดยนิคเคน เซ็คเค และ Yasui Architects & Engineers
อาคารแบ่งออกเป็นสามระดับชั้น ระดับแรกเป็นห้องประชุมนานาชาติ ระดับที่สองเป็นสำนักงานธุรกิจต่างๆ และระดับที่สามซึ่งมีความกว้างของอาคารน้อยที่สุด เป็นโรงแรมเอเอ็นเอเกททาวเวอร์ โรงแรมตั้งอยู่ในตำแหน่งที่นักท่องเที่ยวเดินทางมาได้สะดวก เนื่องจากตั้งอยู่ติดกับ Sky Gate Bridge ที่ทอดข้ามไปยังท่าอากาศยานนานาชาติคันไซ และอยู่ติดกับสถานีรถไฟริงกูทาวน์ที่มีรถไฟสาย JR ฮันวะและ Nankai Main Line วิ่งผ่าน ชั้นที่ 26 เป็นจุดชมทิวทัศน์ที่สามารถมองเห็นมหาสมุทร Sky Gate Bridge และ Ferris wheel ในริงกูทาวน์
อาคารมีชั้นใต้ดินสองชั้น ใช้เป็นที่จอดรถที่รองรับรถยนต์ได้ 365 คัน
ก่อนการก่อสร้าง ได้มีการเสนอแบบร่างจำนวนหนึ่งของอาคารที่จะสร้างบริเวณนี้ จนกระทั่งแบบร่างที่สองได้รับอนุมัติให้นำไปใช้
อาคารนี้มีความสูงเป็นอันดับที่ 88 ของโลกเมื่อวัดถึงจุดที่สูงที่สุด และสูงเป็นอันดับสองในญี่ปุ่น โดยสูงเท่ากับ โอซากะเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่ออาคารและสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดในญี่ปุ่น
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Emporis.com - Building ID 105197
Official website (English) 
Rinku Town Introduction 
ตึกระฟ้าในประเทศญี่ปุ่น
จังหวัดโอซากะ
จักรวรรดิอัสซีเรียใหม่

จักรวรรดิอัสซีเรียใหม่ (Neo-Assyrian Empire) เป็นสมัยประวัติศาสตร์ของเมโสโปเตเมียที่เริ่มขึ้นในปี 934 ก่อนคริสต์ศักราช และสิ้นสุดลงเมื่อปี 609 ก่อนคริสต์ศักราช ระหว่างช่วงเวลานี้อัสซีเรียเป็นมหาอำนาจในบริเวณดังกล่าวระหว่างบาบิโลเนียและอำนาจรองอื่น ๆ แต่ก็มิได้มีอำนาจอย่างจริงจังมาจนถึงการปฏิรูปโดย Tiglath-Pileser III ในศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสต์ศักราช เมื่ออัสซีเรียกลายมาเป็นมหาอำนาจของจักรวรรดิอันใหญ่หลวง ในสมัยอัสซีเรียกลางระหว่างยุคสัมริดตอนปลายอัสซีเรียเป็นเพียงราชอาณาจักรรองทางตอนเหนือของเมโสโปเตมีย (อิรักปัจจุบัน) ที่แข่งขันการมีอิทธิพลกับราชอาณาจักรอื่นในทางตอนใต้ของเมโสโปเตมียและบาบิโลเนียคู่อริ เริ่มด้วยการรณรงค์ของอดัด-นิรานิที่ 2 (Adad-nirari II) อัสซีเรียก็เริ่มขยายอำนาจและเริ่มกลายเป็นศัตรูสำคัญต่อความมั่นคงของอียิปต์
จักรวรรดิอัสซีเรียใหม่เป็นจักรวรรดิที่สืบต่อจากสมัยอัสซีเรียกลาง ที่รุ่งเรืองระหว่างศตวรรษที่ 14 ถึง 10 ก่อนคริสต์ศักราช นักวิชาการบางท่านเช่นริชาร์ด เนลสัน ฟราย์มีความเห็นว่าจักรวรรดิอัสซีเรียใหม่เป็นจักรวรรดิที่แท้จริงจักรวรรดิแรกในประวัติศาสตร์ ระหว่างช่วงเวลานี้ภาษาอราเมอิกก็กลายมาเป็นภาษาราชการของจักรวรรดิร่วมกับภาษาอัคคาเดียน
ในที่สุดจักรวรรดิอัสซีเรียใหม่ก็มาล่มสลายลงเมื่อจักรวรรดิบาบิโลเนียใหม่รุ่งเรืองขึ้น นินาเวห์เสียเมืองในปี 612 ก่อนคริสต์ศักราช กว่าห้าสิบปีต่อมาทั้งบาบิโลเนียและอัสซีเรียก็กลายเป็นจังหวัดของจักรวรรดิเปอร์เชีย แม้ว่าอัสซีเรียในรัชสมัยของอัสเชอร์บานิปาล (Ashurbanipal) จะทำลายวัฒนธรรมของเอลาม แต่วัฒนธรรมของอัสซีเรียก็มิได้มามีอิทธิพลต่อชนมีดีสและเปอร์เชียของกลุ่มชนอินโด-อิเรเนียนต่อมา
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
จักรวรรดิ
*
จักรวรรดิ
ยุคเหล็ก
รัฐสิ้นสภาพในทวีปเอเชีย
รัฐสิ้นสภาพในประเทศอิรัก
รัฐสิ้นสภาพในประเทศอิหร่าน
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในศตวรรษที่ 10 ก่อนคริสตกาล
สิ้นสุดในศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาล
สถานีรถไฟนาโงยะ

สถานีรถไฟนาโงยะ เป็นสถานีรถไฟในเขตนากามูระ นครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ญี่ปุ่น เป็นสถานีรถไฟที่มีพื้นที่มากที่สุดในโลก (446,000 ม²) และเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่ของ บริษัทรถไฟญี่ปุ่นกลาง (เจอาร์ เซ็นทรัล) พื้นที่ส่วนใหญ่อยู่ใน "เจอาร์ เซ็นทรัล ทาวเวอร์" เหนือสถานีขึ้นไป และในทางเดินใต้ดิน สถานีที่เห็นในปัจจุบันสร้างแล้วเสร็จเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2542 ใน พ.ศ. 2548 มีผู้มาใช้บริการเฉลี่ยวันละ 1,140,000 คน จัดว่าเป็นสถานีรถไฟที่คับคั่งเป็นอันดับหกในญี่ปุ่น
สถานีนี้อยู่ติดกับสถานีรถไฟเมเต็ตสึนาโงยะของ Nagoya Railroad และสถานีรถไฟคินเต็ตสึนาโงยะของสายคินเต็ตสึนาโงยะ
อาคารแฝดของสถานีสูงกว่า 50 ชั้น ประกอบด้วยอาคารโรงแรม 59 ชั้น และอาคารสำนักงาน 55 ชั้น (มีลานจอดเฮลิคอปเตอร์บนดาดฟ้า)
== รถไฟ ==
เจอาร์ เซ็นทรัล
* โทไกโด ชิงกันเซ็ง (ชินโยโกฮามะ, โตเกียว, เกียวโต และชินโอซากะ)
* สายหลักโทไกโด ( กิฟุ, โองากิ, ไมบาระ, โอบุ, คาริยะ, โอกาซากิ, กามาโงริ, โทโยฮาชิ และฮามามัตสึ)
* สายหลักชูโอ (โคโซจิ, ทาจิมิ และนากัตสึงาวะ)
* สายคันไซ (for ยกไกจิ, สึ และคาเมยามะ)
* สายทากายามะ (เฉพาะรถด่วนไปเกโระและทากายามะ)
รถไฟใต้ดินนครนาโงยะ
* สายฮิงาชิยามะ (H08)
* สายซากูราโดริ (S02)
== สถานีถัดไป ==
|-
!colspan=5|บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตอนกลาง (JR ตอนกลาง)
|-
!colspan=5|รถไฟใต้ดินนครนาโงยะ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Central JR-jp 
Station Nagoya
Towers Nagoya 
Central JR 
Nagoya Station
ตึกระฟ้าในประเทศญี่ปุ่น
น
สถานีรถไฟของบริษัทรถไฟญี่ปุ่นตอนกลาง
สิ่งก่อสร้างในนาโงยะ
จักรพรรดิโยเซ็ฟที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

จักรพรรดิโยเซ็ฟที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (Joseph I, Holy Roman Emperor) (26 กรกฎาคม ค.ศ. 1678 - 17 เมษายน ค.ศ. 1711) เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ระหว่างปี ค.ศ. 1705 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 17 เมษายน ค.ศ. 1711 พระองค์เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิเลโอโพลด์ที่ 1 และ เอเลเนอร์ แมกดาเลนแห่งพาเลทิเนท-น็อยแบร์ก
== พระอิสริยยศ ==
จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (ค.ศ. 1705 - ค.ศ. 1711)
พระมหากษัตริย์แห่งเยอรมนี (ค.ศ. 1690 - ค.ศ. 1711)
พระมหากษัตริย์ฮังการี (ค.ศ. 1687 - ค.ศ. 1711)
พระมหากษัตริย์โบฮีเมีย (ค.ศ. 1705 - ค.ศ. 1711)
อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย (ค.ศ. 1705 - ค.ศ. 1711)
ดยุกแห่งเทสเช็น (ค.ศ. 1705 - ค.ศ. 1711)
== อ้างอิง ==
F. Krones von Marchiand, Grundriss der Oesterreichischen Geschichte (1882)
F. Wagner, Historia Josephi Caesaris (1746)
J.C. Herchenhahn, Geschichte der Regierung Kaiser Josephs I (1786—1789)
C. van Noorden, Europäische Geschichte im achtzehnten Jahrhundert (1870—1882).
== ดูเพิ่ม ==
ราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค
จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
รายพระนามกษัตริย์และจักรพรรดิเยอรมัน
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2221
จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
พระมหากษัตริย์เยอรมนี
พระมหากษัตริย์ฮังการี
พระมหากษัตริย์โบฮีเมีย
ดยุกแห่งเทเชิน
ผู้ปกครองออสเตรีย
ดยุกแห่งออสเตรีย
ราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค
ดยุกแห่งคารินเทีย
บุคคลจากเวียนนา
เสียชีวิตจากฝีดาษ
เคานต์แห่งทีโรล
ผู้ปกครองสติเรีย
มกุฎราชกุมารแห่งฮังการี
จักรพรรดิเลโอพ็อลท์ที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

จักรพรรดิเลโอพ็อลท์ที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (Leopold Ignaz Joseph Balthasar Felician, Leopold I, Holy Roman Emperor) (9 มิถุนายน ค.ศ. 1640 - 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1705) แห่งราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ของจักรวรรดิระหว่างปี ค.ศ. 1658 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1705 พระองค์เป็นพระราชโอรสพระองค์รองในจักรพรรดิแฟร์ดีนันท์ที่ 3 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และพระนางมาเรีย อันนาแห่งบาวาเรีย จักรพรรดินีมเหสีพระองค์แรก ลีโอโพลด์ทรงกลายมาเป็นรัชทายาทโดยนิตินัยหลังจากการสวรรคตด้วยโรคฝีดาษของพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 4 แห่งฮังการีพระเชษฐาธิราชเมื่อวันที่9 กรกฎาคม ค.ศ. 1658
== พระอิสริยยศ==
จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (ค.ศ. 1658 - ค.ศ. 1705)
พระมหากษัตริย์แห่งเยอรมนี (ค.ศ. 1658 - ค.ศ. 1690)
พระมหากษัตริย์ฮังการี (ค.ศ. 1655 - ค.ศ. 1705)
พระมหากษัตริย์โบฮีเมีย (ค.ศ. 1656 - ค.ศ. 1705)
อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย (ค.ศ. 1658 - ค.ศ. 1705)
อาร์ชดยุกแห่งเฟอร์เทอร์ออสเตรีย (ค.ศ. 1665 - ค.ศ. 1705)
ดยุกแห่งเทสเซิน (ค.ศ. 1657 - ค.ศ. 1705)
เจ้าชายแห่งทรานสซิลเวเนีย (ค.ศ. 1692 - ค.ศ. 1705)
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม  ==
ราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค
จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
รายพระนามกษัตริย์และจักรพรรดิเยอรมัน
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2183
จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
พระมหากษัตริย์เยอรมนี
พระมหากษัตริย์ฮังการี
พระมหากษัตริย์โบฮีเมีย
ผู้ปกครองออสเตรีย
ดยุกแห่งออสเตรีย
ผู้ปกครองสติเรีย
ดยุกแห่งคารินเทีย
ดยุกแห่งเทเชิน
เคานต์แห่งทีโรล
ราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค
บุคคลจากเวียนนา
ประมุขแห่งทรานซิลเวเนีย
มกุฎราชกุมารแห่งฮังการี
เขตอาศัยได้

เขตอาศัยได้ (habitable zone) ในทางดาราศาสตร์ หมายถึง ย่านหนึ่งในอวกาศที่ซึ่งดาวเคราะห์คล้ายโลกสามารถดำรงน้ำในสถานะของเหลวได้บนพื้นผิว และสามารถมีสิ่งมีชีวิตคล้ายกับสิ่งมีชีวิตบนโลก เขตอาศัยได้เป็นจุดตัดกันระหว่างสองเขตที่ต่างก็เอื้อต่อการให้กำเนิดชีวิต คือหนึ่ง ภายในระบบดาวเคราะห์ และสอง คือภายในดาราจักร ดาวเคราะห์และดวงจันทร์บริวารของมันที่อยู่ในเขตนี้มีโอกาสมากที่จะเป็นแหล่งอยู่อาศัยของมนุษย์ได้ จึงมีความเป็นไปได้ที่จะมีสิ่งมีชีวิตต่างดาวลักษณะคล้ายคลึงกับเราอยู่ที่นั่น
จะต้องไม่สับสนปนเประหว่าง เขตอาศัยได้ กับ ดาวเคราะห์ที่อยู่อาศัยได้ (planetary habitability) ซึ่งในข้อหลังนี้จะคำนึงถึงเงื่อนไขต่าง ๆ ของดาวเคราะห์ที่จำเป็นในการดำรงชีวิตของสิ่งมีชีวิตที่มีคาร์บอนเป็นพื้นฐาน (carbon-based life) ขณะที่ เขตอาศัยได้ คำนึงถึงเงื่อนไขเกี่ยวกับดาวฤกษ์ซึ่งส่งอิทธิพลต่อการดำรงชีวิตของสิ่งมีชีวิตที่มีคาร์บอนเป็นพื้นฐาน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The Encyclopedia of Astrobiology, Astronomy and Spaceflight
"Stars and Habitable Planets" at SolStation
On the Galactic Habitable Zone
Swiss Scientist: Search for Life Next
Stephen H. Dole and Issac Asimov's Planets for Man Defining what environment is habitable for people. (copyright 1964)
NASA: The Goldilocks Zone 
Interstellar Real Estate: Location, Location, Location - Defining the Habitable Zone
Definition of "goldilocks" connoting "moderate characteristics" and examples referring to planets dating to 1935.
วิทยาศาสตร์ดาวเคราะห์
ดาวเคราะห์เขตอาศัยได้
ดาวเคราะห์ที่อยู่อาศัยได้
ชีววิทยาดาราศาสตร์