pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เจ้าหญิงคิกูโกะ พระชายาในเจ้าชายโนบูฮิโตะ

เจ้าหญิงคิกูโกะ พระชายาในเจ้าชายโนบูฮิโตะ (; 26 ธันวาคม พ.ศ. 2454 – 18 ธันวาคม พ.ศ. 2547) มีพระนามเดิมว่า คิกูโกะ โทกูงาวะ  เป็นพระชายาในเจ้าชายโนบูฮิโตะ ทากามัตสึโนะมิยะ เป็นพระสุณิสาในจักรพรรดิไทโช และเป็นพระปิตุลานีในสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
== พระประวัติ ==
=== พระชนม์ชีพตอนต้น ===
เจ้าหญิงคิกูโกะประสูติเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2454 หรือพระนามเดิมคิกูโกะ โทกูงาวะ เป็นธิดาคนที่สองของโยชิฮิซะ โทกูงาวะ กับมิเอโกะ โทกูงาวะ (พระนามเดิม เจ้าหญิงมิเอโกะแห่งอาริซูงาวะ) บิดาเป็นบุตรของโยชิโนบุ โทกูงาวะ โชกุนคนสุดท้ายของญี่ปุ่น ส่วนมารดาเป็นพระธิดาในเจ้าชายทาเกฮิโตะ อาริซูงาวะโนะมิยะ ทายาทรุ่นที่ 7 ของตำแหน่งเจ้าชายอาริซูงาวะ ซึ่งเป็นหนึ่งในสี่ราชสกุลที่สืบมาแต่สมัยเอโดะ
คิกูโกะสำเร็จการศึกษาระดับประถมและมัธยมศึกษาจากโรงเรียนกากูชูอิงซึ่งเป็นโรงเรียนหญิงล้วน จนเมื่อมีอายุได้ 18 ปี คิกูโกะจึงได้หมั้นกับเจ้าชายโนบูฮิโตะ ทากามัตสึโนะมิยะ ซึ่งขณะนั้นอยู่ในลำดับที่สามของการสืบราชบัลลังก์ญี่ปุ่น
=== เสกสมรส ===
เธอได้เสกสมรสกับเจ้าชายโนบูฮิโตะ ทากามัตสึโนะมิยะ เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2473 ที่จัดขึ้นภายในพระราชวังอิมพีเรียล หลังการเสกสมรสได้เพียงไม่นานทั้งสองพระองค์ได้เสด็จฯ ไปประกอบพระกรณียกิจในต่างประเทศ ก่อนจะเสด็จฯ นิวัตกลับมายังประเทศญี่ปุ่นในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2474 และเข้าพำนักในทากานาวะ เขตมินาโตะ กรุงโตเกียว
เจ้าชายโนบูฮิโตะและเจ้าหญิงคิกูโกะทรงครองคู่มายาวนานแต่ไม่มีพระโอรส-ธิดาด้วยกัน จนกระทั่งพระสวามีสิ้นพระชนม์เสียก่อนในปี พ.ศ. 2530
=== ปลายพระชนม์ชีพ ===

เจ้าหญิงคิกูโกะได้เป็นพระกุลเชษฐ์ที่มีพระชันษาสูงที่สุดของราชวงศ์ญี่ปุ่น หลังจากการสวรรคตของจักรพรรดินีโคจุง พระราชชนนีในสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะในปี พ.ศ. 2543
เมื่อครั้งการประสูติกาลของเจ้าหญิงไอโกะ พระธิดาเพียงพระองค์เดียวในมกุฎราชกุมารนารูฮิโตะ และมกุฎราชกุมารีมาซาโกะ พระองค์ถือเป็นพระบรมวงศานุวงศ์ชั้นผู้ใหญ่ที่ทรงกล่าวถึงการเปลี่ยนแปลงกฎมนเทียรบาลว่าด้วยการสืบราชบัลลังก์ของฝ่ายในต่อสาธารณชน โดยทรงนิพนธ์บทความลงในนิตยสารฟูจิง-โกรง ซึ่งเป็นนิตยสารรายเดือน ซึ่งภายในมีเนื้อหาเกี่ยวข้องกับแนวความคิดที่จะให้ฝ่ายในสามารถสืบราชสมบัติได้
"ข้าพเจ้าคิดว่ามันเป็นไปได้ที่จะให้พระบรมวงศานุวงศ์ฝ่ายในสามารถครองราชสมบัติเป็นรัชกาลที่ 127 และก็ไม่เป็นการแปลกอันใด เมื่อพิจารณาถึงประวัติศาสตร์อันยาวนานของญี่ปุ่น"
เจ้าหญิงคิกูโกะสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2547 ณ ศูนย์การแพทย์เซนต์ลู้ก กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น หลังเสด็จฯ เข้ารับการรักษาพระโรคบ่อยครั้งตามพระชันษา สิริพระชันษา 92 ปี โดยมีการจัดพระราชพิธีเมื่อวันที่ 26 ธันวาคมปีเดียวกันนั้นเอง ณ สุสานโทชิมางาโอกะ เขตบุงเกียว กรุงโตเกียว
== พระเกียรติยศ ==
=== พระอิสริยยศ ===
26 ธันวาคม พ.ศ. 2454 – 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2473 : เลดีคิกูโกะ โทกูงาวะ
4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2473 – 18 ธันวาคม พ.ศ. 2547 : เจ้าหญิงคิกูโกะ พระชายาฯ
=== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ===
ญี่ปุ่น : เครื่องราชอิสริยาภรณ์รัตนมงกุฎ
สเปน : เครื่องราชอิสริยาภรณ์พระราชินีมารีอาลุยซา
== พงศาวลี ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เจ้าชายทากามัตสึและพระชายา — เว็บไซต์สำนักพระราชวังญี่ปุ่น 
ตระกูลโทกูงาวะ
เจ้าหญิงญี่ปุ่น
บุคคลจากโตเกียว
เสียชีวิตจากภาวะพิษเหตุติดเชื้อ
เลินนาร์ด คอมเพจโน

เลินนาร์ด โจเซฟ วิคเตอร์ คอมเพจโน หรือ เลินนาร์ด คอมเพจโน (Leonard Joseph Victor Compagno, Leonard Compagno) นักมีนวิทยาชาวอเมริกัน ผู้เชี่ยวชาญโดยเฉพาะเรื่องของปลาฉลาม
ดร.คอมเพจโนจบการศึกษาระดับปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด เมื่อปี ค.ศ. 1979 ด้วยทุนการศึกษาของสถาบัน รวมถึงได้รับการทุนการศึกษาจากมหาวิทยาลัยฮาร์เวิร์ดด้วย  เป็นอาจารย์พิเศษของมหาวิทยาลัยซานฟรานซิสโกสเตท ระหว่างปี ค.ศ. 1979 ถึงปี ค.ศ. 1985
ดร.คอมเพจโน ปัจจุบันเป็นหัวหน้าของศูนย์การวิจัยปลาฉลาม และภัณฑารักษ์ด้านปลา ของพิพิธภัณฑ์อิซิโกแอฟริกาใต้ ที่เคปทาวน์ เป็นผู้เชี่ยวชาญที่ได้รับการยอมรับในระดับสากลเกี่ยวกับปลาฉลาม เป็นผู้เชี่ยวชาญในระดับแนวหน้าของโลกเกี่ยวกับระบบร่างกาย การเปลี่ยนรูปร่างวิวัฒนาการซากดึกดำบรรพ์, สัตวภูมิศาสตร์ และความหลากหลายทางประวัติศาสตร์ธรรมชาติและการอนุรักษ์ปลาฉลาม เป็นรองประธานภูมิภาคกรรมการปลาฉลามของสหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและทรัพยากรธรรมชาติ (IUCN) เป็นหนึ่งในกลุ่มผู้เชี่ยวชาญและที่ปรึกษาด้านการวิจัยสำหรับกองประมงขององค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติ (FAO) ของสหประชาชาติ มีผลงานตีพิมพ์ยอดนิยมกว่า 200 เอกสารบทความ, รายงาน, เว็บไซต์, หนังสือและบทความต่าง ๆ เกี่ยวกับปลาฉลามและปลากระดูกอ่อนต่าง ๆ 
ในด้านการอนุกรมวิธาน เป็นหนึ่งในผู้อนุกรมวิธานปลากระเบนขาว (Himantura signifer) ซึ่งเป็นปลากระเบนน้ำจืดที่พบได้ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ด้วย
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
นักมีนวิทยาชาวอเมริกัน
บุคคลจากมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด
วิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก

วิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก (Herpetology) เป็นสัตววิทยาแขนงหนึ่ง ที่ศึกษาโดยเฉพาะกับสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก อาทิ เต่า, ตะพาบ, จระเข้, กิ้งก่า, จิ้งจก, ตุ๊กแก, งู, กบ, คางคก, ซาลาแมนเดอร์, ทัวทารา
โดยคำว่า "Herpetology" มาจากภาษากรีก คำว่า ἑρπήτόν (herpeton) หมายถึง "สัตว์ที่น่าขยะแขยง" และ λογία (logia) หมายถึง "ความรู้ หรือ การศึกษา" ซึ่งผู้ที่มีความสนใจหรือศึกษาศาสตร์ด้านนี้โดยเฉพาะเรียกว่า นักวิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก 
สำหรับ ผู้ที่จะเป็นนักวิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกได้นั้นต้องมีภูมิหลังการศึกษาวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์อย่างดีเยี่ยม มีสถาบันการศึกษาเพียงไม่กี่แห่งเท่านั้นที่เปิดสอนศาสตร์แขนงนี้
สำหรับในประเทศไทยแล้ว การเปิดสอนศาสตร์แขนงนี้ในสถาบันการศึกษาโดยตรงยังไม่มี แต่จะอยู่ในภาควิชาต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง อาทิ ภาควิชาสัตววิทยา คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เป็นต้นและมีผู้นิยมชมชอบและเชี่ยวชาญอยู่จำนวนไม่น้อย เช่น ผู้ที่นิยมการเลี้ยงสัตว์แปลก ๆ หรือ ผู้ที่ทำงานด้านนี้ในทางวิชาการ อาทิ น.อ.(พิเศษ) วิโรจน์ นุตพันธุ์, จารุจินต์ นภีตะภัฏ, ธัญญา จั่นอาจ, วีรยุทธ์ เลาหะจินดา เป็นต้น
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์สมาคมวิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกและมีนวิทยาแห่งสหรัฐอเมริกา
สัตววิทยา
ราชสีมาซอรัส

ราชสีมาซอรัส สุรนารีเอ (Ratchasimasaurus suranareae) เป็นไดโนเสาร์ประเภทกินพืช จัดอยู่ในกลุ่มที่มีสะโพกแบบนก (ออร์นิโธพอด) กลุ่มเดียวกับอิกัวโนดอน พบกรามล่างซ้ายและร่องฟันโค้งตามรูปฟัน และมีโครงขากรรไกรชี้ไปด้านหลัง  ขาหน้าสั้นกว่าขาหลัง มักเดินสองเท้าหรือเดินสี่เท้าเป็นครั้งคราว นิ้วมือและเท้ามี 5 นิ้ว สามารถงุ้มงอนิ้วเพื่อจับกิ่งไม้ได้และมีนิ้วโป้งขนาดใหญ่สันนิษฐานว่าอาจจะมีไว้เพื่อป้องกันตัว ปลายปากคล้ายเป็ดและคาดว่ามี ลิ้นยาวเพื่อตวัดอาหารเข้าปาก กินพืชพวกเฟิร์นและหญ้าหางม้าเป็นอาหาร
พบในชั้นหินกรวดมนปนปูน หมวดหินโคกกรวด ซึ่งอยู่ในสมัยแอปเทียน (Aptian) ยุคครีเทเชียสตอนต้น หรืออายุประมาณ 100 ล้านปีก่อน แหล่งที่พบคือบริเวณสระน้ำของหมู่บ้านโป่งแมลงวัน ตำบลโคกกรวด อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา การค้นพบนี้ เป็นผลงานวิจัยร่วมกันของนักวิจัยจากสถาบันวิจัยไม้กลายเป็นหินและทรัพยากรธรณีภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เฉลิมพระเกียรติ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา และพิพิธภัณฑ์ไดโนเสาร์ฟูกูอิFukui Prefectural Dinosaur Museum ประเทศญี่ปุ่น คณะผู้วิจัยได้ให้ชื่อสกุลของไดโนเสาร์นี้ว่า "ราชสีมาซอรัส" ตามชื่อแบบสั้นของจังหวัดนครราชสีมา ซึ่งเป็นแหล่งค้นพบ และให้ชื่อเฉพาะชนิดพันธุ์ว่า "สุรนารีเอ" ตามชื่อของ
มิเกล ฟรันเซีย

มิกูเอล แองเจล ฟรานเซีย (Miguel Angel Francia) นักมวยสากลชาวอาร์เจนตินา เกิดเมื่อ 19 กันยายน พ.ศ. 2504 ที่กรุงบูเอโนสไอเรส สถิติการชก 73 ครั้ง ชนะ 40 (น็อค 4) เสมอ 8 แพ้ 25
==เกียรติประวัติ==
แชมป์อาร์เจนตินารุ่นเฟเธอร์เวท (2530, 2533 - 2535)
แชมป์เงารุ่นเฟเธอร์เวท WBC
* ชิง 13 พฤษภาคม 2532 ชนะคะแนน โทนี่ มิลเลอร์ ที่ ออสเตรเลีย
* เสียแชมป์ 27 มิถุนายน 2532 แพ้คะแนน ศรีคูณ ณ ราชวัตร ที่ กทม.
แชมป์อเมริกาใต้รุ่นเฟเธอร์เวท
* ชิง 6 กรกฎาคม 2533 ชนะคะแนน เบนิโต เซกุนโด บาดีญา ที่ อาร์เจนตินา
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 12 เมษายน 2534 ชนะคะแนน รูเบน ริคาร์โด อัสโตร์กา ที่ อาร์เจนตินา
* เสียแชมป์ 6 พฤศจิกายน 2535 แพ้คะแนนโดยเทคนิค เคลาดิโอ วิคเตอร์ มาร์ติเนซ ที่ อาร์เจนตินา
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์อเมริกาใต้รุ่นไลท์เวทเมื่อ 26 ตุลาคม 2539 แพ้คะแนน ริคาร์โด ดาเนียล ซิลวา ที่ อาร์เจนตินา
==อ้างอิง==
สถิติการชก boxrec.com  
นักมวยสากลชาวอาร์เจนตินา
แชมป์เงา WBC
บุคคลจากบัวโนสไอเรส
โซลิเล เอ็มบิทยี

โซลิเล เอ็มบิทยี  (Zolile Mbityi) นักมวยสากลชาวแอฟริกาใต้ เกิดเมื่อ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2513 สถิติการชก 50 ครั้ง ชนะ 34 (น็อค 11) เสมอ 3 แพ้ 13
==เกียรติประวัติ==
แชมป์แอฟริกาใต้รุ่นฟลายเวท (2539-2544)
แชมป์แอฟริกาใต้รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท (2549 - 2550)
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBF เมื่อ 1 เมษายน 2538 แพ้คะแนน ฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์ ที่ อำนาจเจริญ
* ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBO เมื่อ 9 ตุลาคม 2538 แพ้น็อค อัลเบอร์โต จีมิเนซ ยก 2 ที่ เม็กซิโก
* ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBU เมื่อ 5 มีนาคม 2542 แพ้คะแนน ปีเตอร์ คัลชอร์ ที่ อังกฤษ
* ชิงแชมป์เครือจักรภพอังกฤษรุ่นฟลายเวท เมื่อ 10 พฤษภาคม 2546 แพ้คะแนน ดาเล โรบินสัน ที่ อังกฤษ
* ชิงแชมป์เครือจักรภพอังกฤษรุ่นฟลายเวท เมื่อ 7 เมษายน 2549 แพ้คะแนน ลี ฮัสกิน ที่ อังกฤษ
* ชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBC แพ้คะแนน อีวานส์ มบัมบา ที่ แอฟริกาใต้
==อ้างอิง==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวแอฟริกาใต้
บุคคลจากอีสต์ลอนดอน (ประเทศแอฟริกาใต้)
ปลาฉลามพยาบาล

ปลาฉลามพยาบาล หรือ ปลาฉลามขี้เซา (nurse shark, sleepy shark) เป็นปลาฉลามชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Ginglymostoma cirratum อยู่ในวงศ์ Ginglymostomatidae เป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Ginglymostoma
โดยที่ชื่อวิทยาศาสตร์นั้นคำว่า Ginglymostoma หรือ Ginglymostomatidae มาจากภาษากรีกคำว่า γίγγλυμος (ginglymos) หมายถึง "บานพับ" หรือ "สายยู" และ στόμα (stoma) หมายถึง "ปาก" และคำว่า cirratum มาจากภาษากรีก หมายถึง "ขด" หรือ "ว่ายน้ำ"
จัดเป็นปลาฉลามในอันดับ Orectolobiformes หรือปลาฉลามหน้าดินขนาดใหญ่ มีลักษณะคล้ายกับปลาฉลามพยาบาลสีน้ำตาล (Nebrius ferrugineus) ที่พบได้ในทวีปเอเชียและแอฟริกา ซึ่งในอดีตได้สร้างความสับสนให้แก่แวดวงวิชาการมาแล้ว โดยปลาฉลามพยาบาลจะพบได้ตามแถบหมู่เกาะแคริบเบียน, แถบชายฝั่งของรัฐฟลอริดาตอนใต้และฟลอริดาคียส์, ชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกและแปซิฟิกของสหรัฐอเมริกา, ทะเลคอร์เตสไปจนถึงชายฝั่งเปรูในทวีปอเมริกาใต้
มีขากรรไกรที่แข็งแรง ในปากมีฟันที่แบนและงุ้มเข้าภายใน ใช้สำหรับงับอาหารซึ่งได้แก่ ปลาขนาดเล็กกว่าตามหน้าดินและสัตว์มีกระดองและมอลลัสคาต่าง  ๆ รวมถึงหอยเม่นให้อยู่และกัดให้แตก โดยใช้อวัยวะที่คล้ายหนวดเป็นเครื่องนำทางและเป็นประสาทสัมผัส จะใช้วิธีการกินด้วยการดูดเข้าปาก มีครีบหางที่ยาวถึงร้อยละ 25 ของความยาวลำตัว ลำตัวเป็นสีเหลืองน้ำตาลจนถึงสีน้ำตาลเข้ม ขณะที่ยังเป็นปลาวัยอ่อนจะมีจุดเข้มเล็ก ๆ กระจายอยู่ทั่ว

เป็นปลาที่อาศัยและหากินตามพื้นน้ำในความลึกไม่เกิน 70 เมตร บางครั้งพบได้ใกล้ชายฝั่งหรือป่าชายเลน เนื่องจากเข้ามาหาอาหารกิน ใช้เวลาหากินในเวลากลางคืน และนอนหลับตามโพรงถ้ำหรือกองหินในเวลากลางวัน เป็นปลาที่มักจะอยู่นิ่ง ๆ ซึ่งบางครั้งอาจพบรวมตัวกันได้นับสิบตัว
มีความยาวได้ถึงเกือบ 4 เมตร น้ำหนักกว่า 300 ปอนด์ (ขนาดโตเต็มที่ที่มีบันทึกไว้ คือ ยาว 4.3 เมตร (14 ฟุต) น้ำหนัก 330 กิโลกรัม (730 ปอนด์)) โดยปกติเป็นปลาที่ไม่ทำอันตรายมนุษย์ จึงเป็นที่ชื่นชอบของนักดำน้ำที่จะถ่ายรูปเช่นเดียวกับปลาฉลามเสือดาว (Stegostoma fasciatum) แต่ก็สามารถทำร้ายมนุษย์ได้ หากไปรบกวนเข้าด้วยการกัดและดูดที่ทรงพลัง
เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงกันตามสถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำต่าง ๆ ทั่วโลก มีฤดูกาลผสมพันธุ์อยู่ระหว่างเดือนมิถุนายนจนถึงกรกฎาคม  เป็นปลาที่ออกเป็นไข่แต่ลูกปลาจะพัฒนาจนฟักเป็นตัวในท้องของแม่ปลาเหมือนปลาฉลามส่วนใหญ่ชนิดอื่น ตั้งท้องนานประมาณ 6 เดือน ออกลูกสูงสุดได้ถึง 21-29 ตัว ใช้เวลานาน 18 เดือนสำหรับรังไข่ที่จะพร้อมให้กำเนิดไข่ชุดใหม่ ลูกปลาเมื่อแรกเกิดม่ีความยาวประมาณ 30 เซนติเมตร โดยจุดสีเข้มนั้นจะค่อย ๆ จางหายไปเมื่ออายุมากขึ้น
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วงศ์ปลาฉลามพยาบาล
ปลาทวีปอเมริกาใต้ปลาแอฟริกา
แซรอสดวงอาทิตย์ที่ 112

แซรอสชุดที่ 112 ของสุริยุปราคา เกิดขึ้นที่โหนดลงของดวงจันทร์ แต่ละเหตุการณ์เกิดขึ้นห่างกัน 18 ปี 11 วัน มีสุริยุปราคาในชุดแซรอสนี้ทั้งหมด 72 ครั้ง ประกอบด้วยสุริยุปราคาบางส่วน 21 ครั้ง สุริยุปราคาเต็มดวง 24 ครั้ง สุริยุปราคาผสม 14 ครั้ง สุริยุปราคาวงแหวน 5 ครั้ง และสุริยุปราคาบางส่วน 8 ครั้ง ตามลำดับ ทั้งหมดนี้จะดำเนินอยู่ในช่วงระหว่างปี พ.ศ. 1082 - พ.ศ. 2362 กินเวลาทั้งสิ้น 1,280 ปี
แซรอสดวงอาทิตย์ที่ 112 นี้เชื่อมโยงกับแซรอสดวงจันทร์ที่ 105
==อุปราคาเงามืด==
อุปราคาเงามืด (วงแหวน เต็มดวง และผสม) สามารถจำแนกได้เป็น 1) แบบศูนย์กลาง (สองเขต—แกนกรวยเงาทอดตัวลงบนโลก เงามืดหรือเงาวงแหวนตกลงบนพื้นผิวโลกทั้งหมด บนภาคพื้นจึงมีทั้งเขตด้านเหนือและใต้), 2) แบบศูนย์กลาง (หนึ่งเขต—แกนกรวยเงาทอดตัวลงบนโลก แต่เงามืดหรือเงาวงแหวนตกลงบนพื้นผิวโลกเพียงส่วนหนึ่ง บนภาคพื้นจึงมีเพียงเขตเดียว) หรือ 3) แบบไม่ศูนย์กลาง (หนึ่งเขต—แกนกรวยเงาไม่ทอดตัวลงบนโลก แต่มีขอบด้านหนึ่งของเงามืดหรือเงาวงแหวนตกลงบนพื้นผิวโลก จึงทำให้มีเพียงเขตเดียวและไร้แนวคราส) โดยการแจกแจงทางสถิติของการจำแนกเหล่านี้ในแซรอสดวงอาทิตย์ที่ 11 ดังปรากฏในตาราง
== เหตุการณ์ ==
== อ้างอิง ==
รายละเอียดของชุดแซรอส 112 ขององค์การ NASA 
อุปราคา
สุริยุปราคา
แอดัมส์ทาวน์

แอดัมส์ทาวน์ (Adamstown) คือเมืองหลวงของหมู่เกาะพิตแคร์นอีกทั้งยังเป็นชุมชนแห่งเดียวของหมู่เกาะ ตั้งอยู่ทางด้านเหนือของเกาะ มีประชากร 48 คน (ค.ศ. 2007) ชุมชนนี้ถือว่าเป็นเมืองหลวงที่เล็กที่สุดในโลก การเดินทางไปแอดัมส์ทาวน์นั้นทำได้ทางเรือเท่านั้น
 
เมืองหลวงของดินแดนโพ้นทะเลของบริเตน
เมืองหลวงในเขตโอเชียเนีย
หมู่เกาะลีเวิร์ด (หมู่เกาะโซไซตี)

redirect หมู่เกาะลีเวิร์ด
ร่างตราสารสิทธิมนุษยชนระหว่างประเทศ

ร่างตราสารสิทธิมนุษยชนระหว่างประเทศ (International Bill of Human Rights) เป็นชื่อเรียกอย่างไม่เป็นทางการของข้อมติหนึ่งของสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติ และสนธิสัญญาระหว่างประเทศอีกสองฉบับซึ่งบัญญัติขึ้นโดยสหประชาชาติ ประกอบด้วยปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน (UDHR, ผ่านมติรับใน ค.ศ. 1948), กติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิพลเมืองและสิทธิทางการเมือง (ค.ศ. 1966) และพิธีสารเลือกรับสองฉบับ และกติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม (ค.ศ. 1966) กติกาทั้งสองมีผลใช้บังคับใน ค.ศ. 1976 หลังมีประเทศให้สัตยาบันมากในระดับหนึ่งแล้ว
ในตอนเริ่มต้น มีการแสดงความคิดเห็นหลายมุมมองว่ารูปร่างของตราสารสิทธิจะเป็นรูปเป็นร่างขึ้นอย่างไร ใน ค.ศ. 1948 สมัชชาใหญ่วางแผนให้ตราสารรวมไปถึง UDHR, กติกาหนึ่งและมาตรการการนำไปปฏิบัติ คณะกรรมาธิการร่างตัดสินใจเตรียมเอกสารสองฉบับ ฉบับหนึ่งในรูปปฏิญญา ซึ่งจะระบุหลักการทั่วไปหรือมาตรการของสิทธิมนุษยชน ส่วนอีกฉบับหนึ่งในรูปอนุสัญญา ซึ่งจะนิยามสิทธิและข้อจำกัดของสิทธิเฉพาะ ดังนั้น คณะกรรมการธิการได้ส่งต่อให้คณะกรรมาธิการสิทธิมนุษยชนร่างมาตราของปฏิญญาระหว่างประเทศและอนุสัญญาระหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิมนุษยชน ในสมัยประชุมที่สอง ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1947 คณะกรรมาธิการได้ตัดสินใจใช้คำว่า "ตราสารสิทธิมนุษยชนระหว่างประเทศ" กับชุดของตราสารที่กำลังเตรียมนี้ และจัดตั้งคณะทำงานสามคณะ คณะหนึ่งทำงานเกี่ยวกับปฏิญญา คณะหนึ่งเกี่ยวกับอนุสัญญา (ต่อมาภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น "กติกา") และอีกคณะหนึ่งเกี่ยวกับการนำไปปฏิบัติ คณะกรรมาธิการทบทวนปฏิญญาฉบับร่างในสมัยประชุมที่สาม ในเดือนพฤษภาคม-มิถุนายน ค.ศ. 1948 โดยนำข้อคิดเห็นที่ได้รับจากรัฐบาลต่าง ๆ ไปพิจารณาด้วย อย่างไรก็ดี คณะกรรมาธิการไม่มีเวลาพอจะพิจารณากติกาและคำถามของการนำไปปฏิบัติ ดังนั้น ปฏิญญาจึงถูกเสนอผ่านคณะมนตรีเศรษฐกิจและสังคมแห่งสหประชาชาติไปยังสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติ ซึ่งประชุมในกรุงปารีส
ภายหลัง ร่างกติกาถูกแบ่งออกเป็นสองฉบับ (ตามการตัดสินใจของสมัชชาใหญ่ใน ค.ศ. 1952) โดยมีความแตกต่างกันทั้งหมวดหมู่ของสิทธิและระดับข้อผูกมัด
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
UN OHCHR Factsheet No. 2 The International Bill of Human Rights
ตราสารสิทธิมนุษยชน
เอกสารสหประชาชาติ
ถนนนิมมานเหมินท์

ถนนนิมมานเหมินท์ (นิม–มาน–เห–มิน) เป็นถนนสายเศรษฐกิจที่มีความสำคัญสายหนึ่งของนครเชียงใหม่ เชื่อมระหว่างแยกรินคำกับถนนสุเทพ ถนนสายนี้เกิดขึ้นเมื่อคราวที่นายกีและนางกิมฮ้อ นิมมานเหมินท์ บริจาคที่ดินให้แก่รัฐบาลไทยเพื่อสร้างมหาวิทยาลัยเชียงใหม่เมื่อปี พ.ศ. 2506 ในปัจจุบันถนนนิมมานเหมินท์ เป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจแห่งหนึ่งของจังหวัด เป็นถนนสายที่มีทั้งร้านค้า ร้านอาหาร โฮสเท็ล ที่พัก และแหล่งบันเทิงจำนวนมาก ทำให้ถนนสายนี้ได้รับการกล่าวขานว่าเป็น ถนนสายที่ฮิตที่สุดของเชียงใหม่
ในช่วงระยะเวลาหนึ่งถนนสายนี้อยู่ในการดูแลของกรมทางหลวง โดยรับโอนสายทางจากเทศบาลนครเชียงใหม่ ดังนั้นถนนสายนี้จึงกลายเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 แต่เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2565 กรมทางหลวงได้โอนถนนนิมมานเหมินท์คืนให้กับเทศบาลนครเชียงใหม่ ถนนสายนี้ยังเป็นถนนในระบบถนนวงแหวนรอบที่ 1 ของเมืองเชียงใหม่ ถนนสายนี้จะสามารถเชื่อมต่อไปยัง ถนนมหิดล โดยใช้บัตรผ่านเส้นทางกองบิน 41
== สถานที่สำคัญบนเส้นทาง ==
หอประชุมมหาวิทยาลัยเชียงใหม่
หอนิทรรศการศิลปวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
สวนสุขภาพสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
nimmansoi1.com 
นิมมานเหมินท์
นิมมานเหมินท์
อำเภอเมืองเชียงใหม่
สกุลนิมมานเหมินท์
พระครูสุดานุโยค (สุข สุจิตโต)

หลวงพ่อสุข วัดบันไดทอง (24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2440 -  9 ตุลาคม พ.ศ. 2518) เป็นพระคณาจารย์อีกรูปหนึ่ง เป็นผู้มีเมตตาสูง ท่านเป็นศิษย์เอกของหลวงพ่อหนึ่ง วัดห้วยโรง เพชรบุรี ท่านจึงมีวิทยาคมไม่แพ้เกจิอาจารย์อื่น ๆ  ในรุ่นราวคราวเดียวกับท่านเป็นที่เคราพนับถือของชาวบ้านในถิ่นนั้นตลอดจนถิ่นอื่น ๆ เป็นอันมาก วัตถุมงคลของท่าน สร้างไว้ ก็มีเหรียญ พระปรกใบมะขาม และลูกอม ดีทางเมตตาและป้องกันภัยอันตรายต่าง ๆ
== ประวัติ ==
ท่านมีนามเดิมว่า ทองสุข กลิ่นนาค  เกิดเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2440  ที่บ้านหมู่ที่ 2 ตำบลห้วยโรง อำเภอเขาย้อย จังหวัดเพชรบุรี บิดามารดามีอาชีพทำนา อุปสมบทเมื่อปี พ.ศ. 2464 ที่วัดห้วยโรง อำเภอเขาย้อย จังหวัดเพชรบุรี โดยมีพระอธิการหนึ่ง วัดห้วยโรง เป็นพระอุปัชฌาย์ พระอาจารย์นิ่ม เป็นพระกรรมวาจาจารย์ พระอาจารย์เซ่ง เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้รับฉายาว่า สุจิตโต ในระหว่างที่เป็นพระได้ศึกษาวิชาอักขระขอมจนแตกฉาน ต่อมาจึงได้ไปจำพรรษาอยู่ที่วัดบันไดทอง อำเภอเมือง จังหวัดเพชรบุรี พ.ศ. 2479 ได้รับแต่งตั้งให้เป็นเจ้าอาวาส และได้รับสมณศักดิ์ต่าง ๆ มากมาย ดังนี้ เป็นพระครูชั้นประทวน เป็นเจ้าคณะตำบล เป็นพระครูสุตานโยค และเป็นพระอุปัชฌาย์ ตามลำดับ 
== สมณศักดิ์ ==
พ.ศ. 2478  - ท่านได้รักษาการเจ้าอาวาสวัดบันไดทอง หลวงปู่เต็ง มรณภาพ
พ.ศ. 2479  - ท่านได้รับตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดบันไดทอง
พ.ศ. 2482  - ได้รับการแต่งตั้งเป็น พระครูชั้นประทวน
พ.ศ. 2492  - ได้รับการแต่งตั้งเป็นพระครูสัญญาบัตรชั้นตรี ในนาม พระครูสุดาโยค
พ.ศ. 2509  - ได้เลื่อนสมณศักดิ์เป็นพระครูสัญญาบัตรชั้นโท
พ.ศ. 2516  - ได้เลื่อนสมณศักดิ์เป็น พระครูสัญญาบัตรชั้นเอก
ได้ศึกษาวิชากับหลวงพ่อหนึ่ง วัดห้วยโรง พระเกจิอาจารย์ชื่อดังที่มีวิทยาคมสูงรูปหนึ่งในสมัยนั้น หลวงพ่อหนึ่งท่านมีของดีหลายอย่าง เช่น ลูกอม ตะกรุด เหรียญ ผ้ายันต์ เสื้อยันต์ เป็นต้น  หลวงพ่อสุขจึงได้รับการถ่ายทอดวิชาเหล่านี้เอาไว้ทั้งหมด ต่อมาท่านได้สร้างเหรียญและลูกอมขึ้นมาเช่นเดียวกับอาจารย์ของท่าน หลวงพ่อสุขท่านเป็นพระแท้ที่ควรได้รับการเทิดทูนว่าเป็นพระแท้ที่ควรแก่การเทิดทูน ด้วยความเคร่งครัดต่อพระธรรมวินัย เปี่ยมด้วยเมตตาอย่างสูง โดยให้ความอนุเคราะห์แก่ผู้คนทั่วไปเสมอมา ทำการปกครองวัดบันไดทองจนก้าวหน้า เจริญยิ่งขึ้น เป็นที่ศรัทธาของประชาชนและเกิดผลดีต่อศาสนา ท่านถึงแก่มรณภาพเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2518  
== อ้างอิง ==
บุคคลจากอำเภอเขาย้อย
ภิกษุชาวไทย
เกจิอาจารย์สายเพชรบุรี
พระครูสัญญาบัตร
อุลตร้าแมน เอลิท

อุลตร้าแมนเอลิท  (ウルトラマンエリート; Ultraman Elite) เป็นหนึ่งในตัวละครจากซีรีส์ โปรเจกต์อุลตร้าแมน  ปรากฏตัวครั้งแรกในละครเวที "อุลตร้าแมน ไลฟ์โชว์ โฟร์ดี" (Ultraman Live Show 4D) เมษายาน พ.ศ. 2547 ที่ อิมแพค อารีน่า เมืองทองธานี
== ลักษณะสำคัญ ==
เอลิท เป็นอุลตร้าแมนคนใหม่ ผู้ที่ปรับความสมดุลระหว่างมนุษย์และจุลชีวิต เอลิทสามารถเคลื่อนไหว ทุกมิติได้เร็วที่สุดในกลุ่มพี่น้องอุลตร้า ดวงตาและลวดลายแลดูคล้ายเสื้อเกราะ บริเวณหน้าอกของเอลิทดูมีเอกลักษณ์ที่แตกต่างจากพี่น้องอุลตร้าคนอื่น จุดกำเนิดของอุลตร้าแมนเอลิท มีความเกี่ยวพันกับพี่น้องอุลตร้า และภารกิจรักษาสมดุลเหล่าธรรมชาติและจักรวาล
== ข้อมูลจำเพาะ ==
ชื่อ : อุลตร้าแมนเอลิท
สัญชาติ : ไทย + ชาวดาว M-78
ความสูง : 42 เมตร
น้ำหนัก : 42,000 ตัน
อายุ : 2,400 ปี
== ข้อมูลเพิ่มเติม ==
ที่มาของดวงตา อุลตร้าแมนเอลิท ได้แรงบันดาลใจในการออกแบบจากไฟหน้ารถยนต์ ยี่ห้อหนึ่ง
ม
ละครเวที
チャイヨー・プロダクション#ウルトラマンエリート
ตำบลนาหนองทุ่ม

ตำบลนาหนองทุ่ม อาจหมายถึง
ตำบลนาหนองทุ่ม อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น
* องค์การบริหารส่วนตำบลนาหนองทุ่ม
ตำบลนาหนองทุ่ม อำเภอแก้งคร้อ จังหวัดชัยภูมิ
* เทศบาลตำบลนาหนองทุ่ม
* องค์การบริหารส่วนตำบลนาหนองทุ่ม
เทศบาลตำบลนาหนองทุ่ม อำเภอนากลาง จังหวัดหนองบัวลำภู
เจ้าชายย็องซู

เจ้าชายยองซู (이영수,1693) พระราชโอรสองค์ที่ 3 ในพระเจ้าซุกจง พระราชาลำดับที่ 19 แห่ง ราชวงศ์โชซ็อน ที่ประสูติแต่ พระสนมซุกบิน ตระกูลชเว และเป็นพระเชษฐาของ พระเจ้าย็องโจ พระราชาลำดับที่ 21 แต่หลังจากประสูติกาลได้ไม่นานก็สิ้นพระชนม์
ในละครเรื่อง เดิมพันบัลลังก์เดือด ทีมงานผู้สร้างได้นำเจ้าชายยองซูมาเขียนตีความเรื่องราวของพระองค์ขึ้นใหม่โดยให้เป็นชายหนุ่มนามว่า แพ็คแทกิล
== พระบรมวงศานุวงศ์ ==
พระราชบิดา: พระเจ้าซุกจง
พระราชมารดา: ซุกบินแห่งตระกูลชเวแห่ง แฮจู (สมเด็จพระราชินีชอนฮวาคยองพระบรมราชเทวี)
พระอนุชา: องค์ชายยอนอิง (พระเจ้าย็องโจ) (1694 – 1776 , ครองราชย์ 1724 – 1776)
พระอนุชา: องค์ชายไม่ทราบพระนาม (1698)
== ในวัฒนธรรมสมัยใหม่ ==
เดิมพันบัลลังก์เดือด (เอสบีเอส, 2016) รับบทโดย จัง กึน-ซ็อก
ราชวงศ์โชซ็อน
บุคคลในยุคราชวงศ์โชซ็อน
ตัวละครในเดิมพันบัลลังก์เดือด
กันยายน พ.ศ. 2554

กันยายน พ.ศ. 2554 เป็นเดือนที่ 9 ของปี พ.ศ. 2554 วันแรกของเดือนเป็นวันพฤหัสบดี วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันศุกร์
== เหตุการณ์ปัจจุบัน ==
กันยายน
*2554-09
เอลเลน จอห์นสัน เซอร์ลีฟ

เอลเลน จอห์นสัน เซอร์ลีฟ (เกิด 29 ตุลาคม พ.ศ. 2481) เป็นประธานาธิบดีไลบีเรียคนที่ 24 เธอเคยดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีคลังในสมัยประธานาธิบดีวิลเลียม โทลเบิร์ต ตั้งแต่ พ.ศ. 2522 ถึงรัฐประหารใน พ.ศ. 2523 หลังจากนั้นเธอเดินทางออกนอกไลบีเรียและดำรงตำแหน่งอาวุโสในสถาบันทางการเงินหลายแห่ง ในการเลือกตั้งประธานาธิบดีใน พ.ศ. 2540 เธอได้คะแนนเป็นอันดับสองโดยทิ้งห่างผู้ชนะอยู่มาก ภายหลัง เธอได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีในการเลือกตั้งประธานาธิบดีใน พ.ศ. 2548 และดำรงตำแหน่งเมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2549 เซอร์ลีฟเป็นประมุขแห่งรัฐคนแรกและคนเดียวที่เป็นหญิงมาจากการเลือกตั้งในแอฟริกา
เซอร์ลีฟเป็นหนึ่งในผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพประจำ พ.ศ. 2554 โดยให้เหตุผลว่า "เพื่อการต่อสู้โดยปราศจากความรุนแรงต่อความปลอดภัยของสตรีและสิทธิสตรีที่จะมีส่วนร่วมอย่างเต็มที่ในงานสร้างสันติภาพ"
== อ้างอิง ==
ประธานาธิบดีไลบีเรีย
ประมุขแห่งรัฐที่เป็นสตรี
ประธานาธิบดีสตรี
ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ
ผู้หญิงผู้ได้รับรางวัลโนเบล
เลย์มาห์ โบวี

เลย์มาห์ โบวี (เกิด พ.ศ. 2515) เป็นนักเคลื่อนไหวสันติภาพแอฟริกา ผู้มีส่วนจัดตั้งขบวนการสันติภาพซึ่งนำไปสู่การยุติสงครามกลางเมืองไลบีเรียครั้งที่สองใน พ.ศ. 2546 เหตุการณ์ดังกล่าวนำไปสู่การเลือกตั้งเอลเลน จอห์นสัน เซอร์ลีฟในไลบีเรีย นับเป็นชาติแรกในแอฟริกาที่มีประธานาธิบดีหญิง เธอ ร่วมกับเซอร์ลีฟและตะวักกุล กัรมาน ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพประจำ พ.ศ. 2554 "เพื่อการต่อสู้โดยปราศจากความรุนแรงเพื่อความปลอดภัยของสตรีและเพื่อสิทธิของสตรีในการมีส่วนร่วมอย่างเต็มที่ในงานสร้างสันติภาพ"
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
WIPSEN-Africa
WIPNET 
นักสิทธิมนุษยชน
นักเคลื่อนไหวต่อต้านสงคราม
นักเคลื่อนไหวชาวไลบีเรีย
ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ
ผู้หญิงผู้ได้รับรางวัลโนเบล
ปลาตะลุมพุกฮิลซา

ปลาตะลุมพุกฮิลซา (Hilsa shad, Ilisha, โอริยา: ଇଲିଶି, Ilishii, เบงกอล: ইলিশ, Ilish, เตลูกู: పులస,  Pulasa หรือ Polasa, สินธี: پلو مڇي, Pallu Machhi) เป็นปลาทะเลชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Tenualosa ilisha อยู่ในวงศ์ปลาหลังเขียว (Clupeidae)
ปลาตะลุมพุกฮิลซา เป็นปลาที่มีความสำคัญอย่างยิ่งโดยเฉพาะประเทศในแถบอ่าวเบงกอล เช่น บังกลาเทศ, อินเดียและพม่าเนื่องจากใช้เป็นอาหารบริโภคกันมาอย่างยาวนาน จนเสมือนเป็นสมบัติของชาติชิ้นหนึ่งของบังกลาเทศ
มีลักษณะคล้ายกับปลาตะลุมพุก (T. toli) มีเกล็ดบริเวณสันท้อง 30-33 เกล็ด ครีบใสและมีจุดสีดำที่ช่องปิดเหงือก เมื่อยังเป็นปลาวัยอ่อนจะมีจุดตามลำตัวสีต่าง ๆ เช่น สีเงิน, สีทอง และสีม่วง มีซี่กรองเหงือก 30-40 ซี่ ขณะที่ปลาตะลุมพุกจะมีมากกว่าคือ 60-100 ซี่  ความยาวเต็มที่ประมาณ 60 เซนติเมตร โดยปกติแล้วเป็นปลาที่อาศัยอยู่ในทะเลใกล้ชายฝั่ง กินแพลงก์ตอนเป็นอาหาร เมื่อจะวางไข่จะอพยพเข้ามาสู่แหล่งน้ำจืด ได้แก่ แม่น้ำและปากแม่น้ำ เพื่อวางไข่ ลูกปลาจะฟักและเลี้ยงดูตัวเองในน้ำจืด พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในมหาสมุทรอินเดีย ได้แก่ อ่าวเปอร์เซีย, ภาคตะวันตกและตะวันออกของพม่า, อินเดีย และมีรายงานจากอ่าวตังเกี๋ยและแม่น้ำไทกริสในอิหร่าน ซึ่งอยู่ในภูมิภาคตะวันออกกลางด้วย
ปลาตะลุมพุกฮิลซา ปัจจุบันเป็นปลาที่พบได้มากและหลากหลายกว่าปลาตะลุมพุก ซึ่งปลาตะลุมพุกที่นำมารับประทานและมีการซื้อขายกันในตลาดในประเทศไทย เชื่อว่าน่าจะเป็นปลาชนิดนี้มากกว่าและกล่าวกันว่าเป็นปลาระดับสูงกว่าปลาตะลุมพุก โดยเนื้ออุดมไปด้วยกรดไขมันที่มีความสำคัญ อาทิ โอเมกา 3
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
รูปและข้อมูลจาก Fishbase.org
วงศ์ปลาหลังเขียว
ปลาเศรษฐกิจ
ปลาที่พบในประเทศอินเดีย
โรงเรียนป้อมนาคราชสวาทยานนท์

โรงเรียป้อมนาคราชสวาทยานนท์ เป็นโรงเรียนรัฐบาลประเภทโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่ ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 6 (ฉะเชิงเทรา สมุทรปราการ) (สังกัดเดิมคือสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาสมุทรปราการ เขต 1) สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่บริเวณตำบลปากคลองบางปลากด อำเภอพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ เปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลายแบบสหศึกษา
== ประวัติ ==
โรงเรียป้อมนาคราชสวาทยานนท์ โดยมีคณะกรรมการสภาตำบลปากคลองบางปลากด เป็นผู้ริเริ่มขอให้ตั้งโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำตำบลในปี พ.ศ. 2521 ต่อกระทรวงศึกษาธิการได้รับประกาศจัดตั้งโรงเรียนในวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2522 บนที่ดินราชพัสดุบริเวณป้อมนาคราชจำนวน 21 ไร่ 3 งาน 76 ตารางวา และใช้ชื่อโรงเรียนว่า โรงเรียนป้อมนาคราชวิทยาคม โดยในระยะแรกโรงเรียนได้ใช้ศาลาวัดพระสมุทรเจดีย์เป็นสถานที่เรียนชั่วคราว และได้ย้ายไปยังที่ตั้งโรงเรียนในปี พ.ศ. 2523 และได้รับความอนุเคราะจากครอบครัวสวาทยานนท์ช่วยในการก่อสร้างอาคารเรียนถาวรแห่งแรกและได้รับที่ดินจากผู้บริจาคขยายเพิ่มอีก 4 ตารางวา
วันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2524 โรงเรียนป้อมนาคราชวิทยาคมได้เปลี่ยนชื่อเป็น โรงเรียนป้อมนาคราชสวาทยานนท์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์โรงเรียนป้อมนาคราชสวาทยานนท์
โรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่
โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสมุทรปราการ
โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2522
สิ่งก่อสร้างในอำเภอพระสมุทรเจดีย์