pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
รัฐแห่งชาวสโลวีน โครแอต และเซิร์บ

รัฐแห่งชาวสโลวีน โครแอต และเซิร์บ (State of Slovenes, Croats and Serbs) เป็นรัฐที่ก่อตั้งขึ้นเพียงในระยะเวลาอันสั้น โดยตั้งอยู่ทางตอนใต้สุดของจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี รัฐแห่งชาวสโลวีน โครแอต และเซิร์บก่อตั้งขึ้นหลังจากการยุบตัวของจักรวรรดิหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง โดยประชาชนชาวสโลวีน ชาวโครเเอต และชาวเซิร์บ รวมไปถึงชาวบอสนีแอก
== ชื่อ ==
รัฐแห่งชาวสโลวีน โครแอต และเซิร์บรู้จักกันในภาษาสโลวีนว่า "Država Slovencev, Hrvatov in Srbov", ในภาษาเซอร์เบีย-โครเอเชียว่า "Država Slovenaca, Hrvata i Srba" ในภาษาเซอร์เบียว่า "Држава Словенаца, Хрвата и Срба"
"เซิร์บ" ในชื่อรัฐหมายถึงประชากรในบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา โครเอเชีย-สโลวีเนีย (รวมทั้งเซอร์เมีย) และดัลเมเชีย (รวมทั้งอ่าวโคตอร์และมอนเตเนกรินลิตเทอรัลไปจนถึงสปิชไม่ไกลจากบาร์) ไม่ใช่ประชากรของราชอาณาจักรเซอร์เบีย (ซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมดินแดนที่เป็นสาธารณรัฐมาซิโดเนียในปัจจุบัน) ราชอาณาจักรมอนเตเนโกร และภูมิภาควอยวอดีนา (รวมทั้งบานัต บัชกา และบารันยา)
== ดูเพิ่ม ==
ประวัติศาสตร์สโลวีเนีย
รัฐสิ้นสภาพในทวีปยุโรป
รัฐสิ้นสภาพในประเทศสโลวีเนีย
รัฐสิ้นสภาพในประเทศโครเอเชีย
รัฐสิ้นสภาพในประเทศเซอร์เบีย
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2461
สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2461
รัฐบาลชั่วคราว
เอฟ-35 ไลท์นิ่ง 2

redirect ล็อกฮีด มาร์ติน เอฟ-35 ไลท์นิง 2
จดหมายนักบุญเปาโลถึงชาวฟิลิปปี

จดหมายนักบุญเปาโลถึงชาวฟิลิปปี (Epistle of Paul to the Philippians) เป็นหนังสือเล่มที่ 11 ของคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาใหม่
ในบทแรกของหนังสือเล่มนี้บอกผู้อ่านให้ทราบว่า ผู้เขียนคือเปาโลอัครทูต และจากเนื้อหาที่อยู่ในหนังสือเล่มนี้ก็เป็นรูปแบบการเขียนเฉพาะตัวของเปาโลด้วย ข้อความในจดหมายที่ว่า "จนประจักษ์ทั่วกันในหมู่ผู้คุมและคนอื่น ๆ ว่า การที่ข้าพเจ้าถูกจำจองนั้นก็เพื่อพระคริสต์" บ่งบอกว่า ฟิลิปปี เป็นจดหมายที่ถูกเขียนขึ้นในขณะที่เปาโลถูกจองจำอยู่ในคุกที่กรุงโรม เช่นเดียวกับจดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวเอเฟซัส จดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวโคโลสี และจดหมายนักบุญเปาโลถึงฟีเลโมน โดยที่ ฟิลิปปี น่าจะถูกเขียนขึ้นราวปีค.ศ. 61
เปาโลอัครทูตเคยเดินทางมายังที่เมือง ฟิลิปปี นี้ เมื่อครั้งที่เดินทางเพื่อการประกาศข่าวดีรอบที่สอง ในระยะแรกได้รับการต้อนรับดีพอสมควร แต่เมื่อได้ขับไล่ผีออกจากทาสหญิงคนหนึ่ง ทำให้นายของทาสหญิงนั้นไม่พอใจ เพราะทาสหญิงของตนไม่สามารถทำนายเหตุการณ์ต่าง ๆ อันจะนำเงินมาให้ตนเองได้ จึงหาเหตุปรักปรำจนเปาโลและสิลาสผู้ร่วมเดินทางต้องถูกโบยและติดคุก เมื่อออกมาจากคุกแล้วจึงเดินทางต่อไปยังเมืองเธสะโลนิกา
เปาโลอัครทูตเขียนจดหมายฉบับนี้ถึงมิตรสหายคริสเตียนที่อยู่ในเมือง ฟิลิปปี เพื่อแสดงความขอบคุณต่อความรักและการให้ความช่วยเหลือจากพวกเขา เนื่องจากในการประกาศข่าวดีระยะแรกนั้น มีเพียงคริสตจักรที่ ฟิลิปปี เท่านั้นที่ได้ช่วยเหลือเรื่องค่าใช้จ่าย เมื่ออยู่ที่เมืองเธสะโลนิกาก็ส่งของมาช่วยหลายครั้ง จนมาถึงกรุงโรมก็ฝากเอปาโฟรดิทัสนำของมาให้ และให้ช่วยอยู่เป็นเพื่อนร่วมงานกับนักบุญเปาโลด้วย
เนื้อหาหลักของหนังสือเล่มนี้คือ "ชื่นชมยินดี" ดังปรากฏในจดหมายฉบับนี้ว่าเปาโลใช้คำนี้หรือคำอื่นที่มีความหมายในลักษณะนี้ถึง 16 ครั้ง อย่างไรก็ตามเปาโลเตือนคริสตจักรในเมือง ฟิลิปปี ด้วยว่า ต้องระมัดระวังที่จะไม่ประพฤติตามคนอื่นที่สนใจในวัตถุทางโลก เพราะปลายทางนั้นคือความพินาศ
จุดประสงค์หลักที่เปาโลเขียนจดหมายถึงชาวฟิลิปปีมีอยู่ 3 ประการ หนึ่งคือ ต้องการเป็นตัวอย่างให้คริสเตียนวางใจในพระเจ้า และชื่นชมยินดีในองค์พระผู้เป็นเจ้าทุกเวลา จดหมายฉบับนี้ถูกเขียนขึ้นขณะที่เปาโลติดคุกอยู่ในกรุงโรม มีความเป็นอยู่อย่างยากลำบาก ขาดอิสระและเสรีภาพ แต่กลับเขียนจดหมายที่มีเนื้อหาชื่นชมยินดีในพระเจ้าได้
ประการที่สองคือ ต้องการให้ผู้อ่านตระหนักถึงความกรุณาของพระเยซูที่มีต่อมนุษย์ เปาโลเขียนบรรยายการที่พระเยซู ซึ่งทรงสภาพเป็นพระเจ้า แต่กลับทรงสละ และทรงรับสภาพเป็นมนุษย์ถือกำเนิดบนโลกได้อย่างลึกซึ้ง
ประการสุดท้ายคือ ต้องการยกย่องทิโมธีและเอปาโฟรดิทัส เพื่อให้เป็นแบบอย่างในการรับใช้พระเจ้า เปาโลกล่าวถึงทิโมธีว่า ไม่มีใครมีน้ำใจเหมือนทิโมธี และไม่ได้แสวงหาประโยชน์ของตนเอง สำหรับเอปาโฟรดิทัสนั้น เปาโลชื่นชมในความตั้งใจในการทำงานของเขา เอปาโฟรดิทัสรับใช้จนล้มป่วยอย่างหนัก เกือบจะเสียชีวิต เปาโลถึงกับเขียนว่า จงนับถือคนอย่างนี้
== โครงร่าง ==
1. ทักทายและคำอธิษฐานเปิด 1:1 - 11
2. ความรู้ของเปาโลอัครทูตกับพระคริสต์ 1:12 - 30
3. ตัวอย่างของพระคริสต์ 2:1 - 11
4. การเตือนสติและการปกป้องตนเอง 2:12 - 3:21
5. เคล็ดลับแห่งความชื่นชมยินดี 4:1 - 23
== อ้างอิง ==
Thai Holy Bible, Thailand Bible Society, 1998
Walter A. Elwell, The Pocket Bible Handbook, Harold Shaw Publisher, 1997
== ดูเพิ่ม ==
พันธสัญญาใหม่
เปาโลอัครทูต
หนังสือของพันธสัญญาใหม่
Electret microphone

Electret microphone เป็นประเภทของไมโครโฟนคอนเดนเซอร์ ซึ่งไม่จำเป็นต้องใช้ไฟเลี้ยง เนื่องจากวัสดุที่ใช้ได้มีการประจุไฟฟ้าอย่างถาวรแล้ว Electret ทำจากวัสดุที่ไม่นำไฟฟ้า และมีไฟฟ้าประจุที่วัสดุแล้ว ชื่อนี้มาจาก electrostatic และ magnet รวมกัน
== ประวัติ ==
Electret microphone ผลิตขึ้นในปี ค.ศ. 1920 ถูกนำมาเป็นองค์ประกอบของคอนเดนเซอร์ไมโครโฟน แต่ก็ยังไม่สามารถทำได้ จนทำสำเร็จในปี ค.ศ. 1962 Gerhard Sessler และ Jim West ได้นำ Teflon มาใช้เป็นวัสดุ ปัจจุบันถูกใช้กันอย่างแพร่หลาย ถึงแม้ว่า Electret microphone จะราคาถูกและมีคุณภาพต่ำ แต่ข้อดี คือ สัญญาณรบกวนต่ำ และอายุการใช้งานนานมีปฏิกิริยาต่อ ultra-flat ได้ดี ซึ่งจำเป็นสำหรับไมโครโฟน
== การผลิต ==
โดยปกติจะหลอมวัสดุที่จะใช้ทำซึ่งเป็นฉนวนก่อน วัสดุเหมาะสม เช่น พลาสติกหรือขี้ผึ้ง แล้วปล่อยให้แข็งในบริเวณที่มีสนามไฟฟ้าทำให้วัสดุเกิดประจุไฟฟ้าขึ้น โดยแยกเป็นขั้วลบและขั้วบวก
== ประเภท ==
Electret microphone แบ่งเป็น3 ประเภทหลัก ดังนี้
Foil-type or diaphragm-type เป็นชนิดที่ใช้บ่อย แต่มีคุณภาพต่ำ
Back electret เหมาะสำหรับการผลิตทรานดิวเซอร์
Front electret
== อ้างอิง ==
เครื่องเสียง
สิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ
ฟาร์อีสเทิร์นอีโคโนมิกรีวิว

ฟาร์ อีสเทิร์น อีโคโนมิก รีวิว (Far Eastern Economic Review) เป็นนิตยสารข่าวภาษาอังกฤษที่มีชื่อเสียงในภูมิภาคเอเชีย โดยเป็นกิจการหนึ่งของบริษัทดาวโจนส์แอนด์โค ซึ่งมีสำนักงานอยู่ในเขตบริหารพิเศษฮ่องกง ออกเป็นฉบับปฐมฤกษ์ เมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2489 นับเป็นผู้บุกเบิกความเป็นวิชาชีพของสื่อมวลชน รวมถึงมีส่วนในการร่วมสร้างมาตรฐานของสื่อสารมวลชนในภูมิภาคเอเชีย ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ขณะที่สื่อในแต่ละประเทศ มีข้อจำกัดด้านเสรีภาพของการนำเสนอข่าวสารตามข้อเท็จจริง
ดาวโจนส์แอนด์โค แสดงความพยายามในการกอบกู้ ฟาร์ อีสเทิร์น อีโคโนมิก รีวิว อยู่หลายครั้ง ที่สำคัญคือ การปรับลดคาบการจำหน่าย จากรายสัปดาห์เป็นรายเดือน และเลิกจ้างพนักงานถึงร้อยละ 10 หรือ 80 ตำแหน่ง แต่ยอดจำหน่ายและยอดโฆษณาก็ยังอยู่ในภาวะขาดทุนอย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งในที่สุด ต้องประกาศปิดตัวนิตยสารฉบับนี้ โดยจะยุติการตีพิมพ์ ในฉบับเดือนธันวาคม พ.ศ. 2552 รวมระยะเวลา 63 ปี
== อ้างอิง ==
ปิดตำนาน 63 ปี "ฟาร์อีสต์เทิร์นฯ" ขาดทุนยับ กู้ไม่ขึ้น เลิกพิมพ์ ธ.ค.นี้ จากมติชนออนไลน์
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
นิตยสารข่าว
บานประตูวิหารวัดดอนสัก

บานประตูวิหารวัดดอนสัก หรือ บานประตูวัดดอนสัก ตั้งอยู่ที่วัดดอนสัก หมู่ 3 บ้านฝายหลวง อำเภอลับแล ห่างจากตัวจังหวัดอุตรดิตถ์ 9 กิโลเมตรเศษ เป็นคู่บานประตูไม้จำหลักโบราณสมัยอยุธยาที่มีความสวยงามคู่หนึ่งในจังหวัดอุตรดิตถ์  และเป็นบานประตูพุทธศาสนสถานที่มีความสวยงามมากที่สุด 1 ใน 3 คู่ของจังหวัดอุตรดิตถ์ คือ บานประตูวิหารวัดพระฝาง, บานประตูพระวิหารวัดพระแท่นศิลาอาสน์ และบานประตูวิหารวัดดอนสัก โดยประตูวัดดอนสักนี้เป็น 1 ใน 2 คู่ บานประตูสำคัญของจังหวัดอุตรดิตถ์ ที่ยังคงหลงเหลือมาจนถึงปัจจุบัน
=== ความสำคัญ ===
บานประตูวัดดอนสัก  สันนิษฐานว่าสร้างในสมัยอยุธยาตอนปลาย มีลวดลายสวยงาม ติดตั้งเป็นบานประตูสำหรับวิหารวัดดอนสักสถาปัตยกรรมเชียงแสนปนสุโขทัย
ตัวเสาประตูเป็นลายกนกใบเทศสลับลายกนกก้ามปู บานประตูเป็นไม้แกะสลักทั้งบาน รูปลายกนกก้านขด มีรูปสัตว์หิมพานต์แทรกอยู่ในลวดลายกนกต่าง ๆ มีความอ่อนช้อยสวยงาม โดยบานซ้ายและขวานั้นไม่เหมือนกัน แต่เมื่อปิดบานแล้วลวดลายมีความลงตัวเข้ากันได้สนิท
== ดูเพิ่ม ==
บานประตูวัดพระฝาง
วัดดอนสัก
== อ้างอิง ==
โบราณวัตถุในจังหวัดอุตรดิตถ์
งานไม้
ศิลปะอยุธยา
วอยวอดีนา

วอยวอดีนา หรือ จังหวัดปกครองตนเองวอยวอดีนา (Аутономна Покрајина Војводина, Autonomna Pokrajina Vojvodina,  Vajdaság Autonóm Tartomány; Autonómna Pokrajina Vojvodina; Provincia Autonomă Voievodina; Autonomna Pokrajina Vojvodina; รูซิน: Автономна Покраїна Войводина; Autonomous Province of Vojvodina) เป็นหนึ่งในสองจังหวัดปกครองตนเองของสาธารณรัฐเซอร์เบีย ที่มีประชากรร้อยละ 27 ของจำนวนประชากรทั้งหมด (ค.ศ. 2002) วอยวอดีนาตั้งอยู่ทางตอนเหนือของเซอร์เบียใน
แอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล

แอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล หรือ องค์การนิรโทษกรรมสากล  (Amnesty International หรือ Amnesty หรือ AI) เป็น
โดยนิตินัย

โดยนิตินัย (de jure) หมายความว่า "เกี่ยวกับกฎหมาย" หรือ "ในทางกฎหมาย" ซึ่งตรงกันข้ามกับคำว่า “
โดยพฤตินัย

โดยพฤตินัย (De facto) หมายความว่า "by [the fact" หรือตามความเป็นจริง ซึ่งตั้งใจที่จะหมายความว่า "ในทางปฏิบัติหรือตามความเป็นจริง ที่อาจจะมิได้เป็นไปตามกฎหมายที่วางไว้" “โดยพฤตินัย” มักจะใช้คู่กับ “โดยนิตินัย” (de jure) เมื่อกล่าวถึงกฎหมาย, การปกครอง หรือวิธี (เช่นมาตรฐาน) ที่พบในประสบการณ์ที่สร้างหรือวิวัฒนาการขึ้นนอกเหนือไปจากในกรอบของกฎหมาย เมื่อใช้ในกิจการที่เกี่ยวกับกฎหมาย “โดยนิตินัย”  จะหมายถึงสิ่งที่กฎหมายกำหนด และ “โดยพฤตินัย” ก็จะหมายถึงสิ่งที่เกิดขึ้นตามความเป็นจริง ซึ่งมีความหมายคล้ายคลึงกับวลี "for all intents and purposes" ("สรุปโดยทั่วไปแล้ว") หรือ "in fact" ("ตามความเป็นจริง") ในทางการปกครอง "de facto government" อาจจะหมายถึงรัฐบาลที่มีอำนาจปกครองที่ไม่ถูกต้องหรือไม่เป็นที่ยอมรับโดยนานาชาติว่าเป็นรัฐบาลที่ถูกต้องตามกฎหมาย นอกจากนั้นก็อาจจะเป็นคำที่ใช้สถานการณ์ที่ไม่มีกฎหรือมาตรฐานแต่มีการปฏิบัติที่เป็นที่ยอมรับโดยทั่วไป
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม  ==
กฎหมาย
คำศัพท์กฎหมาย
สิทธิโดยสายโลหิต

สิทธิโดยสายโลหิต (jus sanguinis) เป็นสำนวน
สิทธิโดยแผ่นดิน

สิทธิโดยแผ่นดิน (Jus soli) เป็นสำนวน
การสงครามต่อสู้อากาศยาน

องค์การสนธิสัญญาป้องกันแอตแลนติกเหนือนิยามการป้องกันภัยทางอากาศ (air defence) ว่าเป็น "มาตรการใด ๆ ที่ออกแบบมาเพื่อลดหรือทำให้ประสิทธิภาพการปฏิบัติทางอากาศของฝ่ายข้าศึกหมดไป" มาตรการเหล่านี้รวมไปถึงระบบอาวุธภาคพื้นและอากาศ ระบบเซ็นเซอร์ที่สัมพันธ์กัน การจัดการบังคับบัญชาและควบคุม และมาตรการเชิงรับ มาตรการเหล่านี้อาจใช้เพื่อค้มครองกำลังทางทะเล ภาคพื้นหรือทางอากาศไม่ว่าจะอยู่ที่ใดก็ตาม อย่างไรก็ดี สำหรับประเทศส่วนใหญ่แล้ว ความพยายามหลักมีแนวโน้มเป็น "การป้องกันมาตุภูมิ" นาโต้กล่าวถึงการป้องกันภัยทางอากาศจากอากาศ (airborne air defence) ว่า การต่อต้านทางอากาศ (counter-air) และการป้องกันภัยทางอากาศจากเรือ (naval air defence) ว่า การสงครามต่อสู้อากาศยาน การป้องกันภัยขีปนาวุธเป็นส่วนขยายจากการป้องกันภัยทางอากาศ เพราะเป็นการริเริ่มเพื่อดัดแปลงการป้องกันภัยทางอากาศไปยังภารกิจขัดขวางโพรเจกไทล์ใด ๆ ที่บินอยู่
== อ้างอิง ==
== บรรณานุกรม ==
AAP-6 NATO Glossary of Terms. 2009.
การสงครามทางอากาศ
การบินทหาร
พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 แห่งอิตาลี

พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 แห่งอิตาลี (Vittorio Emanuele Ferdinando Maria Gennaro di Savoia; Vittorio Emanuele III, Viktor Emanueli III; 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1869 — 28 ธันวาคม ค.ศ. 1947) ทรงขึ้นครองราชย์ในฐานะพระมหากษัตริย์แห่งอิตาลี ตั้งแต่วันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1900 จนกระทั่งทรงสละราชบังลังก์ เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1946 นอกจากนั้น พระองค์ทรงเป็นจักรพรรดิแห่งเอธิโอเปีย (ค.ศ. 1936 - ค.ศ. 1941) และพระมหากษัตริย์แห่งแอลเบเนีย (ค.ศ. 1939 - ค.ศ. 1943) ในช่วงรัชสมัยของพระองค์เป็นเวลาเกือบ 46 พรรษา ซึ่งเริ่มต้นขึ้นภายหลังจากการลอบปลงพระชนม์ พระเจ้าอุมแบร์โตที่ 1 ผู้เป็นพระบิดาของพระองค์ ราชอาณาจักรอิตาลีได้เข้าไปพัวพันกับสงครามโลกสองครั้ง รัชสมัยของพระองค์ยังครอบคลุมถึงการก่อตั้ง เถลิงอำนาจ และการล่มสลายของลัทธิฟาสซิสต์ของอิตาลีและระบอบการปกครอง
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 ทรงยอมรับการลาออกของนายกรัฐมนตรี เปาโล โบเซลลี และทรงแต่งตั้ง วิตโตรีโอ เอมานูเอเล ออร์ลันโด (นายกรัฐมนตรีแห่งชัยชนะ) ให้ขึ้นมารับตำแหน่งแทน ภายหลังจากการเดินขบวนสู่โรม พระองค์ทรงแต่งตั้ง เบนิโต มุสโสลินี ให้เป็นนายกรัฐมนตรีและต่อมาพระองค์ทรงปลดเขาลงจากตำแหน่งในปี ค.ศ. 1943 ในช่วงการบุกครองอิตาลีของฝ่ายสัมพันธมิตรในสงครามโลกครั้งที่สอง
พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 ทรงสละราชบังลังก์ในปี ค.ศ. 1946 เพื่อสนับสนุนให้แก่ อุมแบร์โตที่ 2 พระราชโอรสของพระองค์ โดยทรงคาดหวังว่าจะส่งเสริมการสนับสนุนสถาบันพระมหากษัตริย์ให้เข้มแข็งต่อต้านการลงประชามติของประชาชนในการยกเลิกสถาบันพระมหากษัตริย์ซึ่งประสบความสำเร็จในที่สุด หลังจากนั้นพระองค์ทรงลี้ภัยไปยังอะเล็กซานเดรีย ประเทศอียิปต์ ซึ่งทรงสวรรคตและพระศพถูกฝังในปีต่อมา ในมหาวิหารเซนต์แคทเธอรีนแห่งอะเล็กซานเดรีย ในปี ค.ศ. 2017 พระศพได้ถูกย้ายไปฝังไว้ที่อิตาลี ตามข้อตกลงระหว่างประธานาธิบดีอิตาลี แซร์โจ มัตตาเรลลา และประธานาธิบดีอียิปต์ อับเดล ฟัตตอห์ เอล-ซิซี
พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 ถูกเรียกขานโดยชาวอิตาลีบางคนว่า Sciaboletta ("กระบี่น้อย") เนื่องจากความสูงของพระองค์อยู่ที่ 1.53 เมตร(5 ฟุต 0 นิ้ว) และ il Re soldato (ทหารกษัตริย์) จากการที่พระองค์ทรงนำพาประเทศในช่วงสงครามโลกสองครั้ง
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ราชวงศ์ซาวอย
ประวัติศาสตร์อิตาลี
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 
พระมหากษัตริย์อิตาลี
พระมหากษัตริย์แอลเบเนีย
จักรพรรดิเอธิโอเปีย
พระมหากษัตริย์ลิเบีย
มกุฎราชกุมารแห่งอิตาลี
ราชวงศ์ซาวอย
พระมหากษัตริย์ผู้ทรงสละราชสมบัติ
บุคคลจากนาโปลี
ผู้รอดชีวิตจากการลอบสังหาร
ซาร์อีวัน อาแซนที่ 2 แห่งบัลแกเรีย

ซาร์อีวัน อาแซนที่ 2 แห่งบัลแกเรีย (Ivan Asen II of Bulgaria) (?– 24 มิถุนายน ค.ศ. 1241) ทรงเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิบัลแกเรียที่ 2 แห่งราชวงศ์อาเซนผู้ครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 1218 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1241 สมเด็จพระจักรพรรดิไอวาน อาเซนที่ 2 แห่งบัลแกเรียเป็นพระราชโอรสของซาร์อีวัน อาแซนที่ 1 และ เอเลนา
== อ้างอิง ==
Forbes, Nevill; Arnold J. Toynbee, D. Mitrany, D.G. Hogarth. "The Rise and Fall of the Second Bulgarian Empire: 1186–1258". The Balkans: A History of Bulgaria, Serbia, Greece, Romania and Turkey. Globusz Publishing. ISBN 0-404-02457-2. http://www.globusz.com/ebooks/Balkans/00000018.htm .
== ข้อมูลเพิ่มเติม ==
จักรวรรดิบัลแกเรียที่ 2
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Borders of Bulgaria during the reign of Ioan Asen II 
Detailed List of Bulgarian Rulers 
บุคคลที่เกิดในคริสต์ศตวรรษที่ 12
พระมหากษัตริย์บัลแกเรีย
พระเจ้าตอมิสลัฟที่ 1 แห่งโครเอเชีย

พระเจ้าตอมิสลัฟที่ 1 แห่งโครเอเชีย (Tomislav I of Croatia) (? – ค.ศ. 928) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรโครเอเชียแห่งราชวงศ์ Trpimirović ผู้ครองราชย์ต่อจากดยุกมันซิเมียร์แห่งโครเอเชียระหว่างปี ค.ศ. 910 จนเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 928 โดยมีสมเด็จพระเจ้าทรพิเมียร์ที่ 2 ขึ้นครองราชย์ต่อจากพระองค์
ตอมิสลัฟขึ้นเป็นประมุขในฐานะ "ดยุก" (dux Croatorum)  แห่งดาลเมเชียโครเอเชีย ระหว่างปี ค.ศ. 910 จนถึงปี ค.ศ. 925 และทรงเป็นปฐมกษัตริย์ (rex Croatorum) แห่งราชอาณาจักรโครเอเชียระหว่างปี ค.ศ. 925 จนเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 928
ตอมิสลัฟอาจจะเป็นพระราชโอรสของมันซิเมียร์ดยุกแห่งดาลเมเชียโครเอเชีย ในปี ค.ศ. 925 ตอมิสลัฟก็ทรงรวมโครแอทแห่งดาลเมเชีย และ แพนโนเนียเข้าเป็นราชอาณาจักรเดียวกัน พระองค์ทรงรวมดินแดนตั้งแต่ทะเลเอเดรียติกไปจนถึงแม่น้ำดราวา และจากแม่น้ำราซาในอิสเตรียไปจนถึงแม่น้ำดรินา ภายใต้การปกครองของพระองค์ราชอาณาจักรโครเอเชียกลายเป็นราชอาณาจักรที่มีอำนาจมากที่สุดอาณาจักรหนึ่งในยุคกลาง
== อ้างอิง ==
Opća Enciklopedija Jugoslavenskog Leksikografskog Zavoda, Zagreb, 1982 
== ข้อมูลเพิ่มเติม ==
ราชอาณาจักรโครเอเชีย
พระมหากษัตริย์โครเอเชีย
ดยุกแห่งโครเอเชีย
สมเด็จพระเจ้าเปตาร์ เครซิเมียร์ที่ 4 แห่งโครเอเชีย

สมเด็จพระเจ้าเปตาร์ เครซิเมียร์ที่ 4 แห่งโครเอเชีย (Petar Krešimir IV of Croatia) (? – ค.ศ. 1074) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรโครเอเชียแห่งราชวงศ์ Trpimirović และ ราชวงศ์ Krešimirović ผู้ครองราชย์ต่อจากพระราชบิดาสมเด็จพระเจ้าสตีเฟนที่ 1 ระหว่างปี ค.ศ. 1058 จนเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1074 โดยมีสมเด็จพระเจ้าดมิทาร์ ซโวนิเมียร์ขึ้นครองราชย์ต่อจากพระองค์ ภายใต้การปกครองของพระองค์ราชอาณาจักรโครเอเชียขยายดินแดนจนมีเนื้อที่มากที่สุดซึ่งทรงทำให้ได้รับการขนานพระนามว่าเป็น "มหาราช"
เมื่อเริ่มขึ้นครองราชย์เปตาร์ เครซิเมียร์ก็ทรงดำเนินนโยบายเช่นเดียวกับพระราชบิดา ในปี ค.ศ. 1059 และปี ค.ศ. 1060 พระองค์ก็ทรงถูกเรียกตัวโดยสมเด็จพระสันตะปาปานิโคลัสที่ 3 เพื่อขอให้ทรงปฏิรูปศาสนาในโครเอเชียตามพิธีแบบโรมันคาทอลิก ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญต่อสถาบันพระสันตะปาปาแห่งกรุงโรมหลังจากความแตกแยกระหว่างคริสต์ศาสนจักรตะวันออกและตะวันตกที่เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1054 ซึ่งทำให้พระสันตะปาปาจำเป็นต้องทรงพยายามหาพันธมิตรในบริเวณคาบสมุทรบอลข่าน เปตาร์ เครซิเมียร์และขุนนางชั้นสูงให้การสนับสนุนพระสันตะปาปาแห่งกรุงโรม
== อ้างอิง ==
== ข้อมูลเพิ่มเติม  ==
ราชอาณาจักรโครเอเชีย
== แหล่งข้อมูลอื่น  ==
A romantic portrait of Kresimir.
Map of Kingdom of Croatia during Kresimir IV.
พระมหากษัตริย์โครเอเชีย
มหาราช
สมเด็จพระเจ้าเวนสเลาสที่ 1 แห่งโบฮีเมีย

สมเด็จพระเจ้าเวนสเลาสที่ 1 แห่งโบฮีเมีย (Václav I, Wenceslaus I of Bohemia)  (ค.ศ. 1205 - 23 กันยายน ค.ศ. 1253) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรโบฮีเมียแห่งราชวงศ์พรีมิสลิดผู้ทรงครองราชสมบัติต่อจากพระราชบิดาสมเด็จพระเจ้าออตโตคาร์ที่ 1 ในปี ค.ศ. 1230 และครองราชย์ต่อมาจนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 1253  สมเด็จพระเจ้าออตโตคาร์ที่ 2 ทรงเป็นผู้สืบราชสมบัติต่อจากพระองค์
สมเด็จพระเจ้าเวนสเลาสที่ 1 เสด็จพระราชสมภพในปี ค.ศ. 1205 เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าออตโตคาร์ และพระมเหสีองค์ที่สองคอนสแตนซแห่งฮังการี พระองค์เป็นพระเชษฐาต่างพระมารดาของมาร์กาเรตเตแห่งโบฮีเมีย และ โบซิสลาวาแห่งโบฮีเมีย มาร์กาเรตเตเป็นพระมเหสีองค์แรกในสมเด็จพระเจ้าวลาดิเมียร์ที่ 2 แห่งเดนมาร์ก และโบซิสลาวาเป็นภรรยาคนแรกของเคานท์ออร์เต็นบวร์ก พระขนิษฐาจูดิธสมรสกับแบร์นฮาร์ด ฟอน สปานไฮม์ดยุคแห่งอาณาจักรดยุคแห่งคาริเทีย พระขนิษฐาอันนาสมรสกับเฮนรีที่ 2 เดอะไพอัสดยุคแห่งอาณาจักรดยุคแห่งวโรคลอว์ พระขนิษฐาแอกเนสแห่งโบฮีเมียเป็นเจ้าอาวาสของลัทธิพัวร์แคลร์ในปรากและต่อมาได้รับการสถาปนาให้เป็นนักบุญโดยสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ราชอาณาจักรโบฮีเมีย
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1748
พระมหากษัตริย์โบฮีเมีย
โรเมโอ โอปรีอาซา

โรเมโอ โอปรีอาซา (Romeo Opriasa) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 28 ครั้ง ชนะ 9 (น็อค 2) เสมอ 3 แพ้ 16
== ประวัติ ==
โอปรีอาซาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2529 ชนะคะแนน แดนนี่ ดูรัน ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกที่ฟิลิปปินส์ชนะเป็นส่วนใหญ่ เคยไปชกนอกรอบที่เกาหลีใต้ 3 ครั้ง แพ้รวด รวมทั้ง แพ้น็อค มุน ซังกิล ยก 2 เคยมาชกในไทยเมื่อ พ.ศ. 2532 แพ้คะแนน ถนอมศักดิ์ ศิษย์โบ๊เบ๊ และไปชกที่ญี่ปุ่นเสมอกับ มิชิโนริ ฮาชิโมโตะ จากนั้น โอปรีอาชาได้ชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์ฟลายเวท IBFที่ว่างเมื่อ 30 มกราคม พ.ศ. 2533 แพ้คะแนน ซาโตชิ ชิเงกิ ที่ญี่ปุ่น ไม่ได้แชมป์ จากนั้นมาชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBC เมื่อ 1 พฤษภาคม ปีเดียวกัน แพ้คะแนน ต่อศักดิ์ ศศิประภายิม ที่ กรุงเทพฯ และ โอปรีอาซาได้ไปชกนอกรอบที่เกาหลีใต้ ชนะคะแนน โช ซุกฮวี แต่หลังจากนั้น โอปรีอาซาชกแพ้ตลอด มีเสมอเพียงครั้งเดียว โดยมาชกไนไทยสองครั้ง แพ้คะแนน สิงห์ สิงห์ชัชวาล เมื่อ พ.ศ. 2533 และแพ้น็อค ถนอมศักดิ์ ศิษย์โบ๊เบ๊ ยก 7 และไปชิงแชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทที่อินโดนีเซียเมื่อ 2 กันยายน พ.ศ. 2534 แพ้คะแนน แลมฮ็อต ซิมาโมรา โอปรีอาซาขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2535 แพ้ทีเคโอ นาธาน สติง ยก 3 ที่ ออสเตรเลียเพราะได้รับบาดเจ็บที่มือจนชกต่อไม่ได้ หลังจากนั้น โอปรีอาซาก็แขวนนวมไป
== เกียรติประวัติ ==
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์ฟลายเวท IBF เมื่อ 30 มกราคม 2533 แพ้คะแนน ซาโตชิ ชิเงกิ ที่ ญี่ปุ่น
* ชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBC เมื่อ 1 พฤษภาคม 2533 แพ้คะแนน ต่อศักดิ์ ศศิประภายิม ที่ กทม.
* ชิงแชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท เมื่อ 2 กันยายน 2534 แพ้คะแนน แลมฮ็อต ซิมาโมรา ที่ อินโดนีเซีย
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com  
นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
พระเจ้าออทโทคาร์ที่ 1 แห่งโบฮีเมีย

สมเด็จพระเจ้าออตโตคาร์ที่ 1 แห่งโบฮีเมีย (Přemysl I. Otakar, Ottokar I of Bohemia)  (ราว ค.ศ. 1155 - 15 ธันวาคม ค.ศ. 1230) เป็นพระราชโอรสองค์รองของดยุกและกษัตริย์สมเด็จพระเจ้าวลาดิสเสลาสที่ 2
ในช่วงแรกของการครองราชย์เป็นสมัยของอนาธิปไตยที่เกิดขึ้นโดยทั่วไปในราชอาณาจักร หลักจากการต่อสู้อยู่พักหนึ่งก็เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไปว่าเป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรโบฮีเมียโดยพระจักรพรรดิไฮนริคที่ 6 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในปี ค.ศ. 1192 แต่ปีต่อมาพระองค์ก็ถูกโค่นราชบัลลังก์โดยกลุ่มเจ้าเยอรมัน ในปี ค.ศ. 1197 สมเด็จพระเจ้าออตโตคาร์ก็ทรงบังคับให้พระเชษฐาวลาดิสเลาส ยินดริคสละโบฮีเมียให้แก่พระองค์ไปครองเพียงแต่โมราเวีย
สมเด็จพระเจ้าออตโตคาร์ทรงฉวยโอกาสที่เยอรมันอยู่ในระหว่างสงครามกลางเมืองแย่งราชบัลลังก์ระหว่างฟิลิปแห่งชวาเบียแห่งโฮเฮ็นสเตาเฟ็น และ ออตโตที่ 4 แห่งตระกูลเวลฟ ในการประกาศพระองค์เป็นปฐมกษัตริย์แห่งราชอาณาจักรโบฮีเมีย โดยการสนับสนุนโดยฟิลิปแห่งชวาเบียผู้ต้องการการสนับสนุนทางทหารในการต่อสู้กับฝ่ายออตโตในปี ค.ศ. 1198
ในปี ค.ศ. 1199 สมเด็จพระเจ้าออตโตคาร์ก็ทรงหย่ากับพระมเหสีองค์แรกอเดลไฮด์แห่งไมส์เสนแห่งราชวงศ์วิตเตน เพื่อไปเสกสมรสกับคอนสแตนซแห่งฮังการีพระราชธิดาองค์เล็กของสมเด็จพระเจ้าเบลาที่ 3 แห่งฮังการี
ในปี ค.ศ. 1200 เมื่อออตโตขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิออตโตที่ 4 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ สมเด็จพระเจ้าออตโตคาร์ก็ทรงเลิกสัญญาที่มีต่อฟิลิปแห่งชวาเบีย และประกาศเข้าข้างฝ่ายเวลฟ ทั้งจักรพรรดิออตโตและสมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 3 ต่อมาก็รับรองว่าพระองค์เป็นพระมหากษัตริย์สืบราชวงศ์แห่งราชอาณาจักรโบฮีเมีย
== อ้างอิง ==
This article incorporates text from the Encyclopædia Britannica, Eleventh Edition, a publication now in the public domain.
LEO database biographical notes copyright © Leo van de Pas
== ดูเพิ่ม  ==
ราชอาณาจักรโบฮีเมีย
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
พระมหากษัตริย์โบฮีเมีย
ดยุกแห่งโบฮีเมีย
ไมเคิล อีโบ ดางัว

ไมเคิล อีโบ ดางัว (Michael Ebo Danquah) นักมวยสากลชาวกานา สถิติการชก 26 ครั้ง ชนะ 15 (น็อค 10) เสมอ 2 แพ้ 9
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์เครือจักรภพและแชมป์แอฟริการุ่นไลท์ฟลายเวท
* ชิง 30 พฤษภาคม 2530 ชนะน็อค เจมส์ นโยราเก ยก 5
แชมป์เงารุ่นไลท์ฟลายเวท WBC
* ชิง 12 กันยายน 2530 ชนะคะแนน ลิตเติล บาเกียว ที่ กานา
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBC เมื่อ 30 มกราคม 2533 แพ้น็อค ต่อศักดิ์ ศศิประภายิม ยก 1
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com  
นักมวยสากลชาวกานา
แชมป์เงา WBC
แชมป์มวยสากลทวีปแอฟริกา
แชมป์มวยสากลเครือจักรภพอังกฤษ
คอนสแตนติโน ดังกลา

คอนสแตนซิโอ ดังกลา (Constancio Dangla) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 38 ครั้ง ชนะ 24 (น็อค 7) เสมอ 3 แพ้ 11
== ประวัติ ==
ดังกลาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2525 ชนะคะแนน ปีเตอร์ กวนที่ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ในฟิลิปปินส์ จนได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2529 ชนะคะแนน รูเบน เดอ ลาครูซ ได้แชมป์มาครอง และชกป้องกันตำแหน่งไว้ได้ถึง 3 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ไปเมื่อ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2531 แพ้คะแนนโดยเทคนิค เอเดล เกโรมิโน ในระหว่างที่เป็นแชมป์นี้ ดังกลาได้ไปชกกับมุน ซองกิลทีเกาหลีใต้ เมื่อ พ.ศ. 2530 ซึ่งดังกลาเป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 3 และมาชกกับเขาค้อ แกแล็คซี่ในไทยในปีเดียวกัน ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 4 และไปชกนอกรอบที่ญี่ปุ่นเมื่อ พ.ศ. 2531 ก็เป็นฝ่ายแพ้น็อค คิโยชิ ฮาตานากะ ยก 3
หลังจากเสียแชมป์ฟิลิปปินส์แล้ว ดังกลาขึ้นชกชนะที่ฟิลปปินส์ 1 ครั้งก็หยุดชกไป 4 ปี กลับมาชกอีกใน พ.ศ. 2535 ชกชนะอีกครั้งก็มาชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์ฟลายเวท  WBC ในไทยเมื่อ 17 มกราคม พ.ศ. 2536 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนนโดยเทคนิค ต่อศักดิ์ ศศิประภายิม ไม่ได้แชมป์ ดังกลาขึ้นชกแก้มือกับต่อศักดิ์แบบนอกรอบอีกครั้งในเดือนมีนาคม ปีเดียวกัน คราวนี้ดังกลาแพ้น็อคแค่ ยก 3 ดังกลาขึ้นชกอีกเพียงสองครั้ง หลังจากที่แพ้น็อค การี การาย ยก 4 เมื่อ  17 กรกฎาคม พ.ศ. 2536 ดังกลาก็แขวนนวมไป
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท (2529 - 2530)
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBC เมื่อ 17 มกราคม 2536 แพ้น็อค ต่อศักดิ์ ศศิประภายิม ยก 5 ที่ กทม.
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com  
นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
แชมป์มวยสากลประเทศฟิลิปปินส์
พระเจ้าออทโทคาร์ที่ 2 แห่งโบฮีเมีย

พระเจ้าออทโทคาร์ที่ 2 แห่งโบฮีเมีย (Přemysl II. Otakar, Ottokar II of Bohemia หรือ "The Iron and Golden King")  (ราว ค.ศ. 1233 - 26 สิงหาคม ค.ศ. 1278) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรโบฮีเมียผู้ทรงครองราชสมบัติต่อจากพระราชบิดาพระเจ้าเวนสเลาสที่ 1 ในปี ค.ศ. 1253 และครองราชย์ต่อมาจนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 1278 พระราชโอรสพระเจ้าเวนสเลาสที่ 2 ทรงเป็นผู้สืบราชสมบัติต่อจากพระองค์
พระเจ้าออทโทคาร์ที่ 2 ทรงเป็นดยุกแห่งออสเตรียระหว่าง ค.ศ. 1251 จนถึงปี ค.ศ. 1276 ดยุกแห่งสไตเรียระหว่าง ค.ศ. 1260 จนถึงปี ค.ศ. 1276, ดยุกแห่งคารินเทียระหว่าง ค.ศ. 1269 จนถึงปี ค.ศ. 1276 และดยุกแห่งคาริโอลาระหว่าง ค.ศ. 1269 จนถึงปี ค.ศ. 1276
พระเจ้าออทโทคาร์ที่ 2 เป็นพระราชโอรสองค์ที่สองของพระเจ้าเวนสเลาสที่ 1 และ คุนิกุนเดอแห่งโฮเฮ็นสเตาเฟ็น
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ราชอาณาจักรโบฮีเมีย
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1776
พระมหากษัตริย์โบฮีเมีย
ผู้ปกครองออสเตรีย
ดยุกแห่งออสเตรีย
ดยุกแห่งคารินเทีย
ดยุกแห่งสไตเรีย
พระมหากษัตริย์ที่เสด็จสวรรคตในสงคราม
เจ้าชายโบฮีเมีย
มอม (เรื่องสั้น)

มอม เป็นเรื่องสั้น แต่งโดย ม.ร.ว. คึกฤทธิ์ ปราโมช เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับสุนัขพันธุ์ผสมระหว่างอัลเซเชียน กับสุนัขพันธุ์ไทย ชื่อ "มอม"   เนื้อเรื่องจำลองเหตุการณ์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ประมาณ พ.ศ. 2485 - 2488 ย่านถนนเพชรบุรีและถนนราชวิถี กรุงเทพมหานคร 
เรื่องมอมได้รับการนำมาใช้เป็นบทเรียนในหนังสือวิชาภาษาไทย ระดับชั้นมัธยมศึกษา
== การดัดแปลง ==
เรื่องสั้นมอมได้รับการนำไปทำละครโทรทัศน์เมื่อปี พ.ศ. 2540 ออกอากาศทางช่อง 5โดยฐาปกรณ์ ดิษยนันทน์ รับบทนายของมอม จินตหรา สุขพัฒน์ รับบทนายผู้หญิง และผู้เกริ่นเรื่องคือ อาคม มกรานนท์ และ ดิษย์ลดา ดิษยนันทน์
และถูกสร้างเป็นละครเวทีเพลง โดย ดรีมบอกซ์ ในชื่อ "มอม เดอะ มิวสิคัล" ตลอดเดือนมกราคม พ.ศ. 2559 ณ โรงละครเอ็มเธียเตอร์  นำแสดงโดย  ธีรนัยน์ ณ หนองคาย, พิจิกา จิตตะปุตตะ, จิตรคุปต์ สุนทรศิลป์ชัย, ทรงสินธ์ ศิริคุณารัศม์, วสุธิดา ปุณวัฒนา, กรกวรรษ ศิลปี, แก้วกาญจน์ ชื่นเป็นนิจ  และ ธมกร จักราวรวุธ
และเป็นละครโทรทัศน์อีกครั้งเมื่อปี พ.ศ. 2560 ทางสถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส วันเสาร์-อาทิตย์ ในเวลา 20:30 น. นำแสดงโดย เทมส์ สรรพกิจ และ พิมดาว พานิชสมัย
==ดูเพิ่ม==
มอม เดอะมิวสิคัล
==อ้างอิง==
'เทมส์'ขึ้นแท่นพระเอกดีใจได้เล่นบทประพันธ์'ม.ร.ว. คึกฤทธิ์' : ryt9.com
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เรื่องสั้น
หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช
รายการโทรทัศน์ช่อง 5
รายการโทรทัศน์ช่องไทยพีบีเอส