pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
รายพระนามคู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์จอร์แดน

รายพระนามคู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์แห่งจอร์แดน นับตั้งแต่การสถาปนาราชวงศ์ฮัชไมต์ในปี ค.ศ. 1949 ตั้งแต่พระบรมราชินีในรัชกาลสมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลลาห์ที่ 1 แห่งจอร์แดน จนถึงรัชกาลปัจจุบัน ในตำแหน่งพระบรมราชินีของจอร์แดนนั้นเป็นเพียงพระบรมราชินีพระราชชายา แต่ยังไม่ปรากฏว่ามีพระบรมราชินีนาถผู้สำเร็จราชการ
{| width=95% class="wikitable"
| colspan="9" bgcolor=9900FF align=center|  ราชวงศ์ฮัชไมต์
|-
!width = "8%" | พระฉายาลักษณ์
!width = "10%" | พระนาม
!width = "10%" | ประสูติ
!width = "9%" | อภิเษกสมรส
!width = "9%" | ดำรงพระอิสริยยศ
!width = "9%" | สิ้นสุดการดำรงพระอิสริยยศ
!width = "9%" | สวรรคต
!width = "7%" | คู่สมรส
|-
|align="center"| 120px
|align="center"| มุสบะห์ บินตินัสเซอร์
|align="center"|  ค.ศ. 1884
|align="center"| ค.ศ. 1904
|align="center"| 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1946พระสวามีครองราชย์
|align="center"| 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1951พระสวามีสวรรคต
|align="center"| 15 มีนาคม ค.ศ. 1961
|align="center"| อับดุลลาห์ที่ 1
|-
|align="center"| 
|align="center"| ไซน์ อัลชาราฟ
|align="center"|  2 สิงหาคม ค.ศ. 1916
|align="center"| 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1934
|align="center"| 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1951พระสวามีครองราชย์
|align="center"| 11 สิงหาคม ค.ศ. 1952พระสวามีสละราชย์สมบัติ
|align="center"| 26 เมษายน ค.ศ. 1994
|align="center"| ฏอลาล
|-
|align="center"| 
|align="center"| ดีนา บินติอับดุลฮามิด
|align="center"|  ค.ศ. 1929
|align=center colspan="2"| 18 เมษายน ค.ศ. 1955
|align="center"|  24 มิถุนายน ค.ศ. 1957ทรงหย่า
|align="center"| 21 สิงหาคม 2562
|align="center"| ฮุสเซน
|-
|align="center"| 
|align="center"| อองตัวแนต อาวริล การ์ดิเนอร์
|align="center"|  25 เมษายน ค.ศ. 1941
|align=center colspan="2"| 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1961
|align="center"| 21 ธันวาคม ค.ศ. 1971ทรงหย่า
|align="center"| ยังทรงพระชนม์
|align="center"| ฮุสเซน
|-
|align="center"| 
|align="center"| อาลียา บาฮาอัดดีน ตูคัน
|align="center"|  25 ธันวาคม ค.ศ. 1948
|align=center colspan="2"| 18 เมษายน ค.ศ. 1955
|align=center colspan="2"| 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1977
|align="center"| ฮุสเซน
|-
|align="center"| 
|align="center"| ลิซา นาจีบ ฮัลลาบี
|align="center"|  23 สิงหาคม ค.ศ. 1951
|align=center colspan="2"| 15 มิถุนายน ค.ศ. 1978
|align="center"| 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1999พระสวามีสวรรคต
|align="center"| ยังทรงพระชนม์
|align="center"| ฮุสเซน
|-
|align="center"| 
|align="center"| รานยา อัลยาซิน
|align="center"| 31 สิงหาคม ค.ศ. 1970
|align="center"| 10 มิถุนายน ค.ศ. 1993
|align="center"|  22 มีนาคม ค.ศ. 1999สถาปนา
|align=center colspan="2"| ดำรงพระอิสริยยศปัจจุบัน
|align="center"| อับดุลลาห์ที่ 2
|-
|}
จอร์แดน
จอร์แดน
*
โครงข่ายประสาท

โครงข่ายประสาท (neural network - NN) โดยทั่วไปได้ถูกกล่าวถึงโครงข่ายประสาทชีวภาพในร่างกายของมนุษย์ที่เชื่อมโยงระบบประสาทJ. J. HOPFIELD Neural networks and physical systems with emergent collective computational abilities. Proc. NatL Acad. Sci. USA Vol. 79, pp. 2554-2558, April 1982 Biophysics แต่ในปัจจุบันการใช้งานคำว่าโครงข่ายประสาท ได้ถูกหมายถึง
พระครูวินัยธรรมแก้ว พฺรหฺมสโร

หลวงพ่อแก้ว (พ.ศ. 2393 - พ.ศ. 2462) ในบรรดาพระเกจิอาจารย์รุ่นเก่าที่ขึ้นชื่อว่าเข้มขลังและยอดเยี่ยมของลุ่มแม่น้ำแม่กลอง เห็นจะไม่มีผู้ใดเกินยิ่งกว่า หลวงพ่อแก้ว วัดพวงมาลัย สมุทรสงคราม เป็นแน่แท้ที่ท่านมีชื่อเสียงมาก่อนยุคหลวงพ่อคง ธมฺมโชโต วัดบางกะพ้อม และ หลวงพ่อบ่าย วัดช่องลม ฯลฯ วัตถุมงคลที่ท่านสร้างและปลุกเสกเอาไว้มีหลายชนิดทั้งประเภทเครื่องรางและของขลังประเภทเหรียญปั๊ม เหรียญรูปหล่อ แต่ที่นิยมเล่นหากันคือเหรียญรูปเหมือนเหรียญปั๊มรุ่นแรก บล็อกวัด สร้างในปี พ.ศ. 2459 รองลงมาจากเหรียญปั๊มพิมพ์พระพุทธปี พ.ศ. 2459 เหรียญหล่อพิมพ์เศียรโล้นและพิมพ์เศียรแหลม เป็นต้น พุทธคุณเด่นทางด้านคงกระพัน
== ประวัติ ==
หลวงพ่อท่านเกิดเมื่อปี พ.ศ. 2393 ตรงกับปลายสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ณ ตำบลบางแค อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม เป็นบุตรของนายเทียน และนางเนียม ทองพันธุ์ เป็นบุตรคนที่ 2ในจำนวนพี่น้องทั้งหมด 3 คน บรรพชาเป็นสามเณรเมื่อปี พ.ศ. 2403 ขณะมีอายุได้ 10 ปี ณ วัดบางแคใหญ่ อำเภออัมพวา อุปสมบทเมื่อปี พ.ศ. 2413 ณ วัดบางแคใหญ่ โดยมีหลวงพ่อเพ็ง เป็นพระอุปัชฌาย์ ได้รับฉายาว่า พฺรหฺมสโร ได้ศึกษาพระธรรมวินัยกับพระอุปัชฌาย์และเรียนหนังสือที่วัดนี้ ได้ศึกษาพุทธาคมครั้งแรกจากบิดาตอนเป็นสามเณรอายุ 15 ปี เนื่องจากบิดาของท่านเป็นทหารในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ ซึ่งเชี่ยวชาญทางด้านนี้ ศึกษากับหลวงพ่อเพ็ง วัดบางแคใหญ่ ผู้เป็นพระอุปัชฌาย์ และพระอาจารย์เกตุ วัดทองนพคุณ จังหวัดเพชรบุรี (พี่ชายของท่าน)
ในปี พ.ศ. 2424 ประชาชนนิมนต์ท่านให้ไปเป็นเจ้าอาวาสที่วัดช่องลมเนื่องจากชื่อเสียงของท่านเริ่มโด่งดังในทางคุณวิเศษต่าง ๆ แล้วโดยมาพร้อมกับหลวงพ่อบ่าย ธมฺมโชโต ท่านดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสอยู่ 6 ปี ก็ย้ายมาเป็นเจ้าอาวาสที่วัดพวงมาลัย หลวงพ่อบ่ายจึงเป็นเจ้าอาวาสวัดช่องลมสืบแทน ผู้คนเชื่อว่าท่านมีคุณวิเศษ สามารถล่วงรู้เหตุการณ์ที่อยู่ใกล้ตัวและไกลตัวของท่านทั้งในอดีตและในอนาคตได้อย่างแม่นยำ
นอกจากนี้ท่านยังได้รับแต่งตั้งเป็นพระครูวินัยธรรม ฐานานุกรมในของพระราชาคณะรูปหนึ่ง แต่ไม่ปรากฏแน่ชัดว่ารูปใด
ท่านถึงแก่มรณภาพเมื่อปี พ.ศ. 2462 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รวมอายุได้ 69 ปี 49 พรรษา
== อ้างอิง ==
หนังสือรวมสุดยอดพระคณาจารย์ทั้งหมด 180 พระองค์
หลวงพ่อแก้ว พรหมสโร 
ข่าวพระเครื่อง 
ประวัติหลวงพ่อแก้ว วัดพวงมาลัย 
เจ้าอาวาสวัดช่องลม
ฐานานุกรม
เกจิอาจารย์
บุคคลจากอำเภออัมพวา
ภิกษุจากจังหวัดสมุทรสงคราม
สัญญาณหลอก

สัญญาณหลอก (false alarm) หมายถึง การรายงานเหตุฉุกเฉินเท็จ ซึ่งก่อให้เกิดความแตกตื่นอย่างไม่จำเป็น และ/หรือ การนำทรัพยากร (อาทิ บริการฉุกเฉิน) ไปยังสถานที่ซึ่งไม่จำเป็น เมื่อเวลาผ่านไป สัญญาณหลอกที่เกิดขึ้นซ้ำ ๆ ในพื้นที่แห่งหนึ่ง ๆ อาจทำให้ผู้อยู่อาศัยเริ่มเพิกเฉยต่อสัญญาณทั้งหมด ด้วยรู้ว่าแต่ละครั้งมันอาจเป็นการหลอกลวงก็ได้ แนวคิดของสัญญาณหลอกปรากฏในนิทานเรื่อง "เด็กเลี้ยงแกะ" ของอีสป นอกเหนือจากนั้น สัญญาณหลอกยังสามารถเบี่ยงเบนผู้รับมือเหตุฉุกเฉินไปจากเหตุฉุกเฉินที่เกิดขึ้นจริง และลงเอยด้วยการสูญเสียชีวิตได้
จิตวิทยาสังคม
ปลามีเกราะ

ปลามีเกราะ หรือ ปลาหุ้มเกราะ (Armored fish) เป็นปลายุคก่อนประวัติศาสตร์ในชั้น (Placodermi) หรือ Placoderm ซึ่งปัจจุบันสูญพันธุ์ไปหมดแล้ว
บรรพบุรุษของปลาถือกำเนิดขึ้นมาในยุคออร์โดวิเชียน (500 ล้านปีก่อน) โดยวิวัฒนาการมาจากสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า แอมฟิออกซัส ที่มีกระดูกอ่อนเป็นกระดูกแกนหลักในร่างกาย และกลายมาเป็นปลาปากกลมที่ไม่มีขากรรไกร หลังจากนั้นก็กลายมาเป็นปลาที่มีเกล็ดแข็งเหมือนเกราะหนาหุ้มตัว  จากนั้นในยุคดีโวเนียน (360 ล้านปีก่อน) จึงเป็นปลาที่มีเกล็ดหุ้มร่างกายอย่างหนาแน่นคล้ายชุดเกราะ มีขากรรไกร ก็คือ ปลามีเกราะปรากฏขึ้นมา โดยแบ่งออกเป็นสองส่วนใหญ่ ๆ คือ เกราะบริเวณส่วนหัว และเกราะบริเวณลำตัว
ปลามีเกราะมีกระจายพันธุ์แพร่หลายทั้งในน้ำจืดและทะเล แบ่งออกได้เป็นอันดับต่าง ๆ ถึง 10 อันดับ (ดูในตาราง)
ปลามีเกราะแพร่พันธุ์ด้วยการแพร่พันธุ์แบบอาศัยเพศ โดยออกเป็นไข่ แต่ก็มีบางจำพวกที่ค้นพบว่าคลอดลูกเป็นตัวด้วย
โดยปลามีเกราะขนาดใหญ่ที่สุด คือ ดังเคิลออสเตียส ที่มีส่วนหัวและริมฝีปากที่แหลมคมขนาดใหญ่ใช้แทนฟัน มีความยาวเต็มที่ได้ถึง 10 เมตร มีน้ำหนักได้ถึง 3.6-4 ตัน 
==อ้างอิง==
ปลา
ปลายุคก่อนประวัติศาสตร์
วาเลนตินา มัตวิเยนโก

วาเลนตินา อีวานอฟนา มัตวิเยนโก (Валенти́на Ива́новна Матвие́нко, เกิด 7 เมษายน ค.ศ. 1949 ในสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน) ปัจจุบันเป็นนักการเมืองสตรีตำแหน่งสูงสุดในรัสเซีย อดีตผู้ว่าการเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก และประธานสภาสหพันธ์แห่งรัสเซีย เกิดในยูเครน มัตวิเยนโกเริ่มอาชีพการเมืองในคริสต์ทศวรรษ 1980 ในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก (สมัยนั้นเรียก เลนินกราด) และเลขานุการเอกพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียตเขตครัสนอกวาร์เดย์สกี ของนคร ตั้งแต่ ค.ศ. 1984 ถึง 1986 ในคริสต์ทศวรรษ 1990 เธอดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตรัสเซียประจำมอลตา (ค.ศ. 1991-1995) และกรีซ (ค.ศ. 1997-1998) ระหว่าง ค.ศ. 1998-2003 มัตวิเยนโกเป็นรองนายกรัฐมนตรีรัสเซียฝ่ายสวัสดิการ และเป็นรัฐทูตประธานาธิบดีไปยังเขตสหพันธ์ตะวันตกเฉียงเหนือใน ค.ศ. 2003 ขณะนั้นเธอเป็นพันธมิตรอย่างมั่นคงกับประธานาธิบดีรัสเซีย วลาดีมีร์ ปูติน พันธมิตรซึ่งประกันชัยชนะของเธอในการเลือกตั้งผู้ว่าการนครเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก เมืองเกิดของปูติน
มัตวิเยนโกเป็นผู้นำหญิงคนแรกของเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก เช่นเดียวกับผู้ว่าการหญิงคนแรกในประวัติศาสตร์รัสเซีย นับตั้งแต่จุดเริ่มต้นตำแหน่งของเธอในฐานะผู้ว่าการ เงินภาษีสัดส่วนมากถูกโอนจากงบประมาณสหพันธ์มาสู่ระดับท้องถิ่น และร่วมกับเศรษฐกิจที่กำลังเฟื่องฟูและบรรยากาศแห่งการพัฒนาการลงทุน ทำให้มาตรฐานความเป็นอยู่ในนครดังกล่าวเพิ่มขึ้นอย่างมาก ทำให้ระดับรายได้สูงใกล้เคียงกับกรุงมอสโก และเหนือกว่าเขตการปกครองอื่นของรัสเซียอย่างมาก บทบาทของเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กในการเมืองรัสเซียเพิ่มสูงขึ้น เห็นได้จากการย้ายศาลรัฐธรรมนูญแห่งรัสเซียจากกรุงมอสโกใน ค.ศ. 2008
มัตวิเยนโกพัฒนาเมกะโปรเจ็กต์หลายโครงการในด้านที่อยู่อาศัยและโครงสร้างพื้นฐาน อาทิ การก่อสร้างถนนวงแหวนเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ซึ่งรวมถึงสะพานบิกโอบูฮอฟสกี (สะพานข้ามแม่น้ำเนวาเพียงแห่งเดียวในนครที่ไม่ใช่สะพานชัก), การก่อสร้างเขื่อนเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กจนแล้วเสร็จ ซึ่งมีเป้าประสงค์เพื่อยุติอุทกภัยในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก, การเปิดทางรถไฟใต้ดินเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กสาย 5 และเริ่มต้นการนำที่ดินที่ถูกน้ำทะเลกัดเซาะกลับมาใช้ประโยชน์ (land reclamation) ในอ่าวเนวา สำหรับทำเป็น Marine Facade ใหม่ของนคร (โครงการพัฒนาเขตริมฝั่งที่ใหญ่ที่สุดของยุโรป) ซึ่งมีท่านิวซีแพสเซนเจอร์ด้วย บริษัทผลิตรถยนต์รายใหญ่หลายรายถูกดึงดูดมายังเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กหรือพื้นที่ใกล้เคียง ซึ่งมีทั้งโตโยตา เจเนอรัลมอเตอร์ นิสสัน ฮุนไดมอเตอร์ ซูซูกิ แมกนาอินเตอร์เนชันแนล สแกเนีย และ MAN SE (ทั้งหมดมีโรงงานในเขตอุตสาหกรรมชูชารีอยู่แล้ว) จึงเปลี่ยนแปลงนครเป็นศูนย์กลางที่สำคัญของอุตสาหกรรมยานยนต์ในรัสเซีย โดยเน้นบริษัทต่างชาติ การพัฒนาอีกอย่างหนึ่งของมัตวิเยนโก คือ การท่องเที่ยว โดยจนถึง ค.ศ. 2010 จำนวนนักท่องเที่ยวในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าและแตะระดับ 5.2 ล้านคน ซึ่งทำให้นครดังกล่าวอยู่ในห้าศูนย์กลางการท่องเที่ยวที่สำคัญของยุโรป
วันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 2011 ไม่นานหลังการก่อสร้างเขื่อนเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กเสร็จสิ้น มัตวิเยนโกลาออกจากตำแหน่งผู้ว่าการนคร ในฐานะสมาชิกของพรรคยูไนเต็ดรัสเซีย เมื่อวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 2011 เธอได้รับเลือกเป็นประธานสภาสหพันธ์แห่งสหพันธรัฐรัสเซีย ตำแหน่งที่ได้จากการเลือกตั้งสูงสุดเป็นอันดับสามของประเทศ และเป็นตำแหน่งทางการเมืองสูงที่สุดที่ผู้หญิงดำรงในรัสเซียนับตั้งแต่สมัยจักรพรรดินีแคทเธอรีนมหาราชินี
== อ้างอิง ==
นักการเมืองรัสเซีย
บุคคลจากแคว้นคแมลนึตสกึย
เอกอัครรัฐทูตรัสเซียประจำกรีซ
เอกอัครรัฐทูตรัสเซียประจำมอลตา
รองนายกรัฐมนตรีสตรี
สมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต
วงศ์ปลาเตตร้าแอฟริกัน

วงศ์ปลาเตตร้าแอฟริกัน (African tetra) เป็นวงศ์ของปลากระดูกแข็งน้ำจืดในอันดับปลาคาราซิน (Characiformes) วงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Alestidae
เป็นปลากินเนื้อ มีขนาดแตกต่างหลากหลายกันออกไปตั้งแต่ไม่กี่เซนติเมตร จนถึง 6 ฟุต เป็นปลาในอันดับปลาคาราซินที่พบแพร่กระจายพันธุ์เฉพาะทวีปแอฟริกาเท่านั้น
มีทั้งหมด 19 สกุล (ดูในตาราง) ประมาณ 110 ชนิด เป็นปลาที่นิยมตกเป็นเกมกีฬาและเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยมีชนิดที่เป็นที่รู้จักกันดี คือ ปลาคองโกเตเตร้า (Phenacogrammus interruptus) นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม และในสกุล Hydrocynus ที่นิยมตกเป็นเกมกีฬา ซึ่งในชนิด H. goliath เป็นปลาในอันดับปลาคาราซินที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกอีกด้วย
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วงศ์ Alestidae - African tetras  จากFishbase.org 
ปลาตู้
ปลาน้ำจืด
ปลาแอฟริกา
อันดับปลาคาราซิน
วงศ์ปลาเตตร้าแอฟริกัน
วงศ์ปลาปอดแอฟริกา

วงศ์ปลาปอดแอฟริกา (วงศ์: Protopteridae; African lungfish) เป็นวงศ์ของปลาในชั้นปลาที่มีครีบเป็นพู่ (Sarcopterygii) ในชั้นย่อยปลาปอด (Dipnoi) ในอันดับ Lepidosireniformes หรือปลาปอดยุคใหม่ (ร่วมอันดับเดียวกับปลาปอดอเมริกาใต้)
===ลักษณะ===
สำหรับลักษณะของปลาปอดแอฟริกามีลักษณะร่วมกันทางสรีระคือ มีลำตัวเรียวยาวคล้ายปลาไหล มี 6 เหงือกหลัก และ 5 เหงือกย่อย ลำตัวมีลักษณะยาวเต็มที่ประมาณ 1 เมตรหรือเมตรครึ่ง ปลาปอดวงศ์นี้มีความสามารถเอาชีวิตรอดได้ในช่วงแห้งแล้ง โดยการลดการเผาผลาญพลังงานที่เรียกว่า Aestivation โดยขุดรูอยู่ใต้ดินได้ลึกถึง 1 เมตร และหุ้มห่อตัวด้วยเนื้อเยื่อคล้ายรังไหม พบได้ทั่วไปตามหนองน้ำในทวีปแอฟริกา มีตาขนาดเล็ก มีกรามที่แข็งแรงและแหลมคม สามารถขบกัดสัตว์มีเปลือกหรือหอยกินเป็นอาหารได้เป็นอย่างดี จะงอยปากยื่นยาวออกมาและงอนขึ้นข้างบน กล้ามเนื้อมีพละกำลังมาก มีนิสัยก้าวร้าวเมื่อถูกรบกวน แต่กระนั้นก็ยังตกเป็นอาหารของนกกินปลาขนาดใหญ่เสมอ ๆ
===การจำแนก===
มีเพียงสกุลเดียว คือ Protopterus แบ่งออกได้เป็น 4 ชนิดและแบ่งเป็นชนิดย่อย ๆ ได้อีก คือ
P. aethiopicus -แบ่งออกได้เป็น 3 ชนิดย่อย
P. amphibius
P. annectens-แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิดย่อย
P. dolloi
โดยชนิดที่ใหญ่ที่สุด คือ P. aethiopicus ซึ่งสามารถใหญ่ได้ถึง 2 เมตร และชนิดที่เล็กที่สุด คือ P. amphibius ซึ่งยาวได้เต็มที่ 44 เซนติเมตร และเป็นชนิดเดียวที่มีพู่เหงือกอยู่ในช่องเหงือกยาวออกมาเห็นได้ชัดเจน คล้ายสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ ที่เมื่อไม่เปลี่ยนแปลงไปตามวัยของปลาด้วย
ปลาปอดแอฟริกาเป็นปลาที่ชาวพื้นเมืองใช้ปรุงเป็นอาหารบริโภคกันในท้องถิ่น และนิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงามด้วย จัดได้ว่าเป็นปลาที่เลี้ยงได้ง่ายมาก เนื่องจากไม่ต้องให้ออกซิเจนจากเครื่องปั๊มเช่นปลาทั่วไป และกินอาหารได้ง่ายมากทั้งอาหารสดและอาหารเม็ด อีกทั้งในบางชนิดยังแพร่ขยายพันธุ์ในตู้เลี้ยงได้ด้วย
==ดูเพิ่ม==
ปลาปอดอเมริกาใต้
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
กายวิภาค]กล้ามเนื้อของปลาปอดแอฟริกา
ปลาปอด
ปลาแอฟริกา
มิสเวิลด์ 2011

มิสเวิลด์ 2011 เป็นการจัดประกวดมิสเวิลด์ครั้งที่ 61 โดยการประกวดจัดขึ้นในวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 และจัดขึ้นที่ Earls Court Exhibition Centre กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร โดยผู้ที่ได้รับตำแหน่งมิสเวิลด์ 2554 จะมาสืบต่อตำแหน่งและปฏิบัติหน้าที่ต่อจาก อเล็กซานดรา มิลส์  มิสเวิลด์ 2553 ต่อไป
== ผลการประกวด ==
==== ตำแหน่งสำคัญ ====
==== คอนติเนนทอลควีนส์ออฟบิวตี ====
== ผลการแข่งขันสูงสุด 30 อันดับ ==
== รางวัลเพิ่มเติม ==
=== กีฬา ===
=== ความสามารถพิเศษ ===
=== ความสวยงามบนชายหาด ===
=== นางแบบ ===
=== งามอย่างมีคุณค่า ===
====ออกแบบเสื้อผ้ายอดเยี่ยมสุดในโลก====
==ผู้เข้าประกวด==
113 ผู้เข้าร่วมการแข่งขันใน มิสเวิลด์ 2011.
|| ไวด์เฮก
|-
||| Malina Joshi|| 23 |||| ดูราน
|-
||| Jill Lauren De Robles|| 22 ||||เดรนธ์
|-
||| Mianette Broekman|| 22 |||| โอคแลนด์
|-
||| Sylvia Nduka|| 20 |||| ตาราบา
|-
| || Finola Guinnane|| 22 |||| ดรัมโบ
|-
||| Anna Zahl|| 23 |||| ชอร์ทแลนด์
|-
||| Irene Núñez|| 23 |||| เวรากัส
|-
||| Nicole Huber || 21 ||||อาซุนซีออน
|-
||| Odilia Garcia|| 24 ||||ลิมา
|-
|||Gwendolyn Ruais|| 21 ||||มาตินลูปา ซิตี
|-
||| Angelika Ogryzek|| 19 |||| ซัคเซซิน
|-
||| Barbara Franco|| 19 ||||
|-
||| Amanda Vilanova|| 19 ||||ซานฮวน
|-
||| Alexandra Stanescu|| 21 |||| ปูคูเรสตี
|-
||| Natalia Gantimurova|| 19 ||||มอสโก
|-
||| Jennifer Reoch|| 22 ||||กลาสโกว์
|-
||| Milica Tepavac || 23 |||| ซอมเบอร์
|-
||| Swadu Natasha Beckley|| 22 |||| ฟรีทาวน์
|-
||| May Hsu|| 21 ||||สิงคโปร์
|-
||| Michaela Ňurciková|| 20 |||| โนฟ แซมกี้
|-
||| Lana Mahnič Jekoš|| 21 |||| กรอสซัฟลีค
|-
||| Bokang Montjane|| 24 ||||โจฮันเนสเบิร์ก
|-
||| Carla García || 20 ||||ลาส ปาลมาส
|-
||| Pushpika De Silva|| 21 ||||โคลัมโบ
|-
||| Nicoline Artursson|| 18 |||| ฮาล์มสตาด
|-
||| Salha Israel||  ||  ||
|-
||| Pacharida Rodkongka|| 20 ||||กรุงเทพมหานคร
|-
||| Lee-Ann Forbes||21|||| เซนท์เจมส์
|-
||| Gizem Karaca|| 18 ||||อิสตันบูล
|-
||| Sylvia Namutebi|| 23 ||  ||
|-
||| Yaroslava Kuryacha|| 19 |||| วินนิทเซีย
|-
||| Esonica Veira ||22||||เซนท์โทมัส
|-
| || Ivian Sarcos|| 22 |||| ออสปิโน
|-
||| Victoria Phạm Thuý Vy||
วันอีดุลอัฎฮา

redirect วันอีด
การตรวจการแปรสภาพอัลคาไล

การตรวจการแปรสภาพอัลคาไล (Alkali denaturation test) หรือ การตรวจแอปต์-ดาวนี (Apt-Downey test) เป็นการตรวจเลือดเพื่อช่วยแยกระหว่างเลือดของแม่และลูก
== วิธีการตรวจ ==
นำเลือดใส่ลงในหลอดทดลอง แล้วเติมน้ำเปล่าลงไปในหลอดทดลองซึ่งจะทำให้เม็ดเลือดแดงแตกและปล่อยฮีโมโกลบินออกมา หลังจากนั้น นำสารละลายที่ได้มาผสมกับ 1% sodium hydroxide แล้วสังเกตผลที่เกิดขึ้น
== การแปลผล ==
ถ้าสารละลายเปลี่ยนเป็นสี "น้ำตาลเหลือง" แสดงว่า เป็นฮีโมโกลบิน (เลือด) ของแม่หรือผู้ใหญ่ เนื่องจากฮีโมโกลบินของผู้ใหญ่นั้นมีความเสถียรน้อยกว่าฮีโมโกลบินของเด็ก
ถ้าสารละลาย "ไม่เปลี่ยนสี" แสดงว่า เป็นเลือดของลูก เนื่องจากฮีโมโกลบินมีความเสถียร ดังนั้น ทารกแรกเกิดจึงเป็นที่มาของเลือดนั้น
== อ้างอิง ==
การตรวจเลือด
อาคารอัลชีนู อารังชิส

อาคารอัลชีนู อารังชิส (Edifício Altino Arantes) เป็นตึกระฟ้าที่สูงที่สุดในประเทศบราซิล เริ่มก่อสร้างเมื่อ ค.ศ. 1939 (พ.ศ. 2482) และเปิดทำการเมื่อ ค.ศ. 1947 (พ.ศ. 2490) ได้กลายเป็นตึกที่สูงที่สุดอันดับที่ 4 ของประเทศบราซิล โดยมีความสูง 161 เมตร หรือ 528 ฟุต และมีทั้งหมด 40 ชั้น ตั้งอยู่ที่เมืองเซาเปาลู ประเทศบราซิล
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Edifício Altino Arantes ในเอ็มโพริส
Diagram of Edifício Altino Arantes
== ดูเพิ่ม ==
ตึกระฟ้า
ตึกระฟ้าในเซาเปาลู
ปลาทาทูเอีย

ปลาทาทูเอีย หรือชื่อที่นิยมเรียกกันในวงการปลาสวยงามว่า ปลาอามาทัสหางแดง (Tatauaia, Red-tailed payara) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Hydrolycus tatauaia จัดอยู่ในวงศ์ปลาฟันสุนัข (Cynodontidae)
มีรูปร่างและลักษณะคล้ายกับปลาในสกุลเดียวกันคือ Hydrolycus ชนิดอื่น ๆ มาก เช่น ปลาสคอมบิรอยด์ (H. scomberoides) หรือ ปลาอามาทัส (H. armatus) แต่ทว่า ปลาทาทูเอียจะมีส่วนหัวหรือปากที่เชิดขึ้นน้อยกว่าปลาสคอมบิรอยด์ แต่มากกว่าปลาอามาทัส ลำตัวเพรียวยาวกว่าปลาสคอมบีรอยด์ แต่ก็ไม่เท่าปลาอามาทัส ส่วนท้องโย้ลงมาด้านล่างเป็นสันน้อยกว่าปลาสคอมบีรอยด์ แต่ก็มากกว่าปลาอามาทัส การทรงตัวในน้ำส่วนหัวจะทิ่มลงน้อยกว่าปลาสคอมบีรอยด์ แต่ก็มากกว่าปลาอมาทัสซึ่งมักจะทรงตัวเป็นแนวราบมากกว่า อีกทั้งมีดวงตาที่กลมโตกว่า
อีกทั้งปลาในสกุลนี้ เมื่อยังเล็ก จะมีสีสันและลักษณะคล้ายคลึงกันมาก ยากแก่การแยกแยะ โดยที่ปลาทาทูเอียจะคงสีครีบและหางเป็นสีส้มแดงจนถึงวัยเติบโตเต็มที่ ขณะที่ยังเป็นปลาวัยรุ่นครีบต่าง ๆ จะเป็นสีทอง
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 45.5 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในลุ่มน้ำอเมซอน ตอนบนของแม่น้ำโอรีโนโกแถบประเทศบราซิล, โคลอมเบีย และกายอานา
นิยมตกกันเป็นเกมกีฬาและเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ซึ่งในบางครั้งอาจพบปะปนกันมาพร้อมกันทั้ง 3 ชนิด และขายในชื่อและราคาเดียวกัน
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
รูปและข้อมูลจาก Fishbase.org
วงศ์ปลาฟันสุนัข
ปลาตู้
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ยูโรเปียน แชมเปี้ยนชิพ

ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ยูโรเปียน แชมเปี้ยนชิพ (WWE European Championship) เป็นตำแหน่งแชมป์เดี่ยวของ WWE ในช่วงปลายปี ค.ศ. 1990 และต้นปี ค.ศ. 2000 ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1997 ถึง 22 กรกฎาคม ค.ศ. 2002 นักมวยปล้ำหลาย ๆ คนได้ถือแชมป์ยูโรเปียน และแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล ภายในช่วงเวลาสั้นๆ และสามคนที่ถือแชมป์ทั้งสองพร้อมกัน ได้ใช้ชื่อ Eurocontinental Champion
==ประวัติ==
เข็มขัดแชมป์ WWE European Championship เดิมทีได้เป็นที่รู้จักในชื่อ World Wrestling Federation (WWF) European Championship ซึ่งก่อตั้งในปี ค.ศ. 1997 โดยมี เดอะ บริทิชบูลด็อก กลายเป็นแชมป์คนแรกจากการชนะทัวร์นาเมนต์ที่จัดขึ้นในช่วงหลายรายการในประเทศเยอรมนี ซึ่งได้เอาชนะ โอเวน ฮาร์ต ในรอบชิงชนะเลิศ เมื่อได้เข็มขัดที่ชนะมา ชอว์น ไมเคิลส์ ได้กลายเป็นแชมป์แกรนด์สแลมคนแรกของ WWE และเป็นนักมวยปล้ำคนเดียวที่ได้ทั้งแชมป์โลก WWF และแชมป์ยุโรปในเวลาเดียวกัน
==ยูโรคอนติเนนทัลแชมเปี้ยนชิพ==
ในศึกสแมคดาวน์ (10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2000) Kurt Angle ได้คว้าแชมป์ยูโรเปียน จากการเอาชนะ Val Venis ในศึกโนเวย์เอาท์ (2000) 17 วันต่อมา Kurt Angle เอาชนะ Chris Jericho ในการชิงแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล และกลายเป็นชายคนที่สามที่จะถือเข็มขัดแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล และแชมป์ยูโรเปียนทั้งสองไว้
==การรวมแชมป์==
WWE European Championship ในขณะที่มันเป็นที่รู้จักกัน ต่อมาได้ถูกรวมแชมป์เข้ากับ WWE Intercontinental Championship ในแมทช์การปล้ำไต่บันไดในวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 2002 ในขณะในแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล ร็อบ แวน แดม ได้เอาชนะคว้าแชมป์แชมป์ยูโรเปียนมาจาก เจฟฟ์ ฮาร์ดี
==สถิติการครอง==
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
WWE European Title History
เข็มขัดของดับเบิลยูดับเบิลยูอี
แชมเปี้ยนชิพของมวยปล้ำประเภทระดับภูมิภาค
ปลาคู้

ปลาคู้ หรือ ปลาเปคู (Pacu ปากู)  หรือที่นิยมเรียกกันในเชิงการเกษตรว่า ปลาจะละเม็ดน้ำจืด เป็นชื่อสามัญที่เรียกปลาน้ำจืดจำพวกหนึ่งในวงศ์ปลาคาราซิน (Characidae) ในวงศ์ย่อย Serrasalminae หรือวงศ์ย่อยของปลาปิรันยา
ปลาคู้มีรูปร่างโดยรวมคล้ายกับปลาปิรันยาซึ่งอยู่ในวงศ์ย่อยเดียวกัน หากแต่อยู่ต่างสกุลกัน โดยปลาคู้นั้นจะมีรูปร่างที่ใหญ่โตกว่าปลาปิรันยามาก โดยอาจยาวได้ถึง 80-110 เซนติเมตร และอาจหนักได้เกือบ 40 กิโลกรัม และมีพฤติกรรมที่ต่างกัน คือ ปลาคู้จะกินได้ทั้งพืชและสัตว์ โดยบางครั้งอาจจะขึ้นไปบนผิวน้ำเพื่อรอกินผลไม้หรือลูกไม้ที่ร่วงหล่นจากต้นได้เลย ขณะที่ปลาปิรันยาจะกินแต่เนื้อเพียงอย่างเดียว
อีกประการหนึ่งที่แตกต่างกัน คือ ฟันและกรามของปลาคู้แม้จะแข็งแรงและแหลมคม แต่ก็ไม่เป็นซี่แหลมเหมือนปลาปิรันยา และกรามล่างจะไม่ยื่นยาวออกมาจนเห็นได้ชัด
ปลาคู้มักอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง กระจายพันธุ์ในลุ่มแม่น้ำขนาดใหญ่ในทวีปอเมริกาใต้เช่น อเมซอน, โอรีโนโก เป็นต้น

ปลาที่ได้ชื่อว่าเป็น ปลาคู้ จะเป็นปลาที่อยู่ในสกุล Acnodon,  Colossoma, Metynnis, Mylesinus, Mylossoma, Ossubtus, Piaractus, Tometes และUtiaritichthys 
เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาเศรษฐกิจในหลายส่วนของโลกรวมถึงในประเทศไทยด้วย เนื่องจากเป็นปลาที่โตได้เร็วมาก กินเก่ง กินอาหารได้ไม่เลือก อีกทั้งยังพบว่าเป็นปลาที่ช่วยในการกำจัดหอยเชอรี่อันเป็นศัตรูข้าวที่สำคัญได้อีกด้วย ประกอบกับเนื้อมีรสชาติอร่อยสามารถปรุงเป็นอาหารได้หลากหลาย อีกทั้งนิยมตกกันเป็นเกมกีฬาด้วย  แต่ด้วยความแพร่หลายนี้ ทำให้กลายเป็นปัญหาของชนิดพันธุ์ต่างถิ่นในบางพื้นที่
สำหรับในประเทศไทย ชนิดของปลาคู้ที่นำเข้ามาและนิยมเลี้ยงกันอย่างแพร่หลาย คือ ปลาคู้แดง (Piaractus brachypomus) และปลาคู้ดำ (Colossoma macropomum) ซึ่งเป็นชนิดที่ใหญ่ที่สุด  ซึ่งทั้งสองชนิดนี้ยังนิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงามด้วย
ปลาคู้ แม้จะได้ชื่อว่าไม่เป็นปลาอันตรายต่อมนุษย์เท่ากับปลาปิรันยา แต่ที่ปาปัวนิวกินีและสหรัฐอเมริกา กลับมีปลาคู้ที่มีพฤติกรรมกัดอัณฑะของผู้ที่ตกปลาหรือลงไปว่ายน้ำในแม่น้ำถึงขั้นเสียชีวิตมาแล้ว
==ดูเพิ่ม==
ปลาปิรันยา
ปลาซิลเวอร์ดอลลาร์
==อ้างอิง==
ปลาเศรษฐกิจ
ชนิดพันธุ์ต่างถิ่น
วงศ์ปลาคาราซินวงศ์ปลาปิรันยา
ปลาทวีปอเมริกาใต้
ปลาน้ำจืด
ปลาตู้
ปลาแบ่งตามชื่อสามัญ
ปลาวัวปิกาโซ

ปลาวัวปิกาโซ (lagoon triggerfish, blackbar triggerfish, Picasso triggerfish, Picassofish, ฮาวาย: Humuhumu) เป็นปลากระดูกแข็งทะเลชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Rhinecanthus aculeatus อยู่ในวงศ์ปลาวัว (Balistidae)
มีรูปร่างกลมรีคล้ายรูปไข่ ปากมีขนาดเล็กแต่มีฟันแหลมคม ส่วนหน้าและจะงอยปากยาว มีลักษณะเฉพาะ คือ ลวดลายบนลำตัวที่จะเป็นแถบสีสดขีดไปมาเหมือนไม่ได้ตั้งใจจะให้เป็นหรือตั้งใจวาด  ทั้งสีเขียวมะกอก, สีดำ, ฟ้า, เหลือง บนพื้นสีขาว แต่แลดูแล้วสวยงาม เหมือนกับภาพวาดของปาโบล ปิกาโซ จิตรกรชื่อดังระดับโลก อันเป็นที่มาของชื่อเรียก
มีความยาวเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 25–30 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในแถบอินโด-แปซิฟิก ในน่านน้ำไทย พบได้ทางฝั่งทะเลอันดามันทางภาคใต้แต่ก็พบในปริมาณที่น้อยมาก
กินอาหารจำพวกสัตว์น้ำไม่มีกระดูกสันหลังชนิดต่าง ๆ  เช่น มอลลัสคา, ครัสตาเชียน รวมทั้งปะการังและสาหร่ายด้วย  โดยออกหากินในเวลากลางวัน และนอนหลับพักผ่อนตามโขดหินหรือแนวปะการังในเวลากลางคืน
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยสามารถเลี้ยงรวมกับปลาชนิดอื่นที่มีขนาดและพฤติกรรมใกล้เคียงกันได้เป็นอย่างดี เนื่องจากแม้จะเป็นปลาก้าวร้าว แต่ก็ไม่ถึงกับดุร้ายเกินไปนัก ซึ่งผู้เลี้ยงสามารถฝึกให้กินอาหารจากมือได้ด้วย แต่ก็ต้องระวังเพราะมีฟันที่แหลมคมมาก  ซึ่งปลาที่ถูกขายกันในตลาดปลาสวยงามนั้น โดยมากเป็นปลาขนาดเล็ก และนำเข้ามาจากประเทศอินโดนีเซียและทะเลฟิลิปปิน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รูปและข้อมูลจาก Fishbase.org
ปลาที่พบในประเทศไทย
ปลาที่พบในประเทศอินเดีย
ปลาที่พบในประเทศออสเตรเลีย
วงศ์ปลาวัว
ปลาตู้
วงศ์ปลาวัว

วงศ์ปลาวัว หรือ วงศ์ปลางัว หรือ วงศ์ปลากวาง (วงศ์: Balistidae; Triggerfish; ฮาวาย: Humuhumu) เป็นวงศ์ของปลากระดูกแข็งทะเลวงศ์หนึ่ง อยู่ในอันดับปลาปักเป้า (Tetraodontiformes)
มีรูปร่างโดยรวม ลำตัวกว้างแบนเป็นทรงกลมรีคล้ายรูปไข่ ข้างตำแหน่งตาอยู่สูงบริเวณด้านบนของหัว ที่ครีบหลังอันแรกจะมีหนามแข็ง 3 อัน  สามารถพับเก็บได้  และจะตั้งขึ้นได้เพื่อใช้ในการข่มขู่ศัตรู   มีก้านครีบหางจำนวน 12 ก้าน และ 18 ก้านครีบที่ครีบหลัง  มีเกล็ดที่ใหญ่แข็งและหนังหนา  ส่วนของใบหน้ายาวและยื่นแหลมออกมา ปากมีขนาดเล็ก ภายในมีฟัน 4 ซี่ที่ด้านนอก และด้านในอีก 3 ซี่ ที่แหลมคมมาก ใช้สำหรับขบกัดสัตว์มีเปลือกต่าง ๆ กินเป็นอาหาร รวมถึงฟองน้ำ, ปะการัง, สาหร่าย หรือเม่นทะเลด้วย  เช่นเดียวกับปลาปักเป้า อันเป็นปลาในอันดับเดียวกัน แต่อยู่ต่างวงศ์กัน พบกระจายพันธุ์ในทะเลเขตร้อนและเขตอบอุ่น เช่น อินโด-แปซิฟิก, หมู่เกาะฮาวาย, ทะเลแดง, มหาสมุทรอินเดีย, ทะเลอันดามัน, อ่าวไทย, ทะเลฟิลิปปิน และมหาสมุทรแอตแลนติก
ตาของปลาวัวสามารถกลอกกลิ้งไปมาได้ อันเป็นลักษณะเฉพาะ โดยปกติแล้ว เป็นปลาที่มีอุปนิสัยดุร้าวก้าวร้าวมาก มักไล่กัดปลาอื่นหรือแม้แต่พวกเดียวกันเองที่รุกล้ำเข้ามาในถิ่นที่อยู่อาศัย เป็นปลาที่จะหากินและอาศัยอยู่ในแนวปะการัง มีพฤติกรรมหากินโดยซอกซอนหากินเอาในแนวปะการังในเวลากลางวัน และนอนหลับพักผ่อนในเวลากลางคืน เป็นปลาที่ว่ายน้ำได้รวดเร็วมากโดยใช้ครีบหลัก ๆ ทั้ง 2 ครีบในด้านบนและด้านล่างของลำตัว ขณะที่ครีบหางใช้เป็นตัวควบคุมทิศทาง
เป็นปลาที่มีพฤติกรรมผสมพันธุ์วางไข่ โดยวางไข่ตามพื้นในรังซึ่งตัวผู้จะทำหน้าที่เฝ้าระวัง ซึ่งบางชนิดจะมีนิสัยดุร้ายมากในช่วงนี้
โดยมากแล้วเป็นปลาที่มีสีสันและลวดลายสวยงามสดใสมาก จึงเป็นที่นิยมมากของนักดำน้ำและนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย  แต่ว่าเป็นปลาที่ดุร้ายมาก สามารถพุ่งเข้ากัดจนเป็นแผลเหวอะหรือไล่มนุษย์ซึ่งเป็นสัตว์ที่ใหญ่กว่ามากได้อย่างไม่เกรงกลัว
มีขนาดความยาวโดยเฉลี่ยประมาณ 25–50 เซนติเมตร โดยมีชนิดที่ใหญ่ที่สุด คือ ปลาวัวไททัน (Balistoides viridescens) ที่ใหญ่ได้ถึง 75 เซนติเมตร หรือราว 1 เมตร และนับเป็นชนิดที่อันตรายมาก เพราะมีรายงานการกัดและไล่นักดำน้ำมาแล้วในหลายที่
==การจำแนก==
แบ่งออกได้เป็น 12 สกุล ประมาณ 40 ชนิด
Abalistes Jordan and Seale, 1906 
Balistapus Tilesius, 1820
Balistes Linnaeus, 1758
Balistoides Fraser-Brunner, 1935
Canthidermis Swainson, 1839
Melichthys Swainson, 1839 
Odonus Gistel, 1848
Pseudobalistes Bleeker, 1865
Rhinecanthus Swainson, 1839
Sufflamen Jordan, 1916
Xanthichthys Kaup in Richardson, 1856
Xenobalistes Matsuura, 1981

==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
จาก Fishbse.org 
ปลาน้ำเค็ม
อันดับปลาปักเป้า
ปลาตู้
ปลาที่พบในประเทศไทย
ปลาที่พบในประเทศอินเดีย
ปลาที่พบในประเทศออสเตรเลีย
วงศ์ปลาวัว
วัยรุ่นพันล้าน

redirect ท็อป ซีเคร็ต วัยรุ่นพันล้าน