pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เขตปกครองตนเองทิเบต

เขตปกครองตนเองทิเบต หรือ เขตปกครองตนเองซีจ้าง หรือ ประเทศทิเบตภายใต้การยึดครองของจีน เป็นเขตปกครองตนเองของชาวทิเบต ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของสาธารณรัฐประชาชนจีน มีเมืองหลวงชื่อ ลาซ่า มีพระเป็นผู้นำของเขตปกครองตนเองนี้ ชาวทิเบตนับถือศาสนาพุทธนิกายวัชรยาน คล้ายกับประเทศภูฏาน ทิเบตตั้งอยู่บนเทือกเขาหิมาลัย เป็นที่ราบสูงที่สูงที่สุดในโลก จนได้รับฉายาว่า หลังคาโลก ทิเบตมีอากาศที่หนาวเย็นมาก และมีความกดอากาศและออกซิเจนที่ต่ำ ฉะนั้นผู้ที่จะมาในทิเบตจะต้องปรับสภาพร่างกายก่อน และด้วยเหตุนี้ประชากรที่อาศัยอยู่ในทิเบตจึงน้อย
พลเมืองชายของทิเบตกว่าครึ่งบวชเป็นพระ ก่อนที่จีนจะผนวกทิเบตเป็นเขตปกครองตนเอง ทิเบตมีสามเณริกามากที่สุดในโลก ในทิเบตเคยมีคัมภีร์มากมาย พลเมืองนับถือศาสนาอย่างเคร่งครัด จนได้รับฉายาว่า "แดนแห่งพระธรรม"
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==

เขตปกครองตนเองทิเบตมีพื้นที่ติดต่อดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับเขตปกครองตนเองชินเจียงอุยกูร์และมณฑลชิงไห่ (ประเทศจีน)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับมณฑลเสฉวน (ประเทศจีน)
ทิศใต้ ติดต่อกับประเทศเนปาล ประเทศภูฏาน มณฑลยูนนาน (ประเทศจีน) รัฐอัสสัม รัฐนาคาแลนด์ (ประเทศอินเดีย) ในปัจจุบัน บริเวณที่มีเขตติดต่อกับประเทศอินเดียนี้ ยังเป็นบริเวณพื้นที่พิพาทระหว่างจีนกับอินเดีย ซึ่งอินเดียได้อ้างกรรมสิทธิ์เข้ามาปกครอง และเรียกดินแดนบริเวณนี้ว่า อรุณาจัลประเทศ
ทิศตะวันตก ติดต่อกับรัฐชัมมูและกัศมีร์ (ประเทศอินเดีย) และประเทศปากีสถาน
== ประวัติ ==
ก่อนคริสต์ศักราช ชนชาติทิเบตอาศัยอยู่ที่ราบสูงทิเบต มีการไปมาหาสู่กันกับชนชาติฮั่นที่อาศัยอยู่ในแผ่นดินใหญ่จีน ผ่านระยะเวลาอันยาวนาน เผ่าชนต่าง ๆ ของที่ราบสูงชิงไห่-ทิเบตก็ค่อย ๆ รวมกันเป็นเอกภาพ และกลายเป็นชนชาติทิเบตในปัจจุบัน
ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 7 สภาพแบ่งแยกปั่นป่วนในภูมิภาคกลางของจีนที่ดำเนินมาเป็นเวลานาน 300 กว่าปีได้สิ้นสุดลง ขณะเดียวกัน วีรบุรุษซงแจ็นกัมโป ราชวงศ์ยาร์ลุง ของชนชาติทิเบตได้สถาปนาจักรวรรดิทิเบตอย่างเป็นทางการขึ้นมา และตั้งเมืองหลวงที่นครลาซ่า ในช่วงปกครองประเทศ พระเจ้าซงแจ็นกัมโปได้ศึกษาเทคโนโลยีทางการผลิตและผลงานทางการเมืองและวัฒนธรรมที่ทันสมัยของราชวงศ์ถัง และมีความสัมพันธ์ฉันมิตรในด้านต่าง ๆ กับราชวงศ์ถังไม่ว่าจะเป็นด้านการเมือง เศรษฐกิจ และวัฒนธรรม
ในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 13 หลังจากทิเบตได้รวมเข้าเป็นดินแดนส่วนหนึ่งของจีนเป็นต้นมา แม้ว่าจีนจะมีหลายราชวงศ์ที่ผลัดเปลี่ยนกันขึ้นปกครองประเทศ และเปลี่ยนอำนาจรัฐหลายครั้ง แต่ทิเบตก็อยู่ภายใต้การควบคุมของรัฐบาลกลางมาโดยตลอดไม่ว่าราชวงศ์ใด
หลังจากราชวงศ์ชิงได้สถาปนาขึ้นในปี พ.ศ. 2187 (ค.ศ. 1644) ได้ให้ความสำคัญเป็นอย่างยิ่งในการปกครองควบคุมทิเบตอย่างใกล้ชิด ทำให้อำนาจการบริหารปกครองของรัฐบาลกลางเป็นไปอย่างมีระบบระเบียบยิ่งขึ้น เมื่อปี พ.ศ. 2270 (ค.ศ. 1727) ราชวงศ์ชิงได้ส่งเสนาบดีไปประจำทิเบต เพื่อเป็นตัวแทนของส่วนกลางกำกับดูแลกิจกรรมบริหารส่วนท้องถิ่นของทิเบต
ตั้งแต่ พ.ศ. 2455 ราชอาณาจักรทิเบตประกาศแยกตัวเป็นเอกราชจากจีน แต่จีนยังมีอิทธิพลต่อการเมืองภายในทิเบตและยังมีอำนาจปกครองทิเบตในคามและอัมโด จนถึง พ.ศ. 2501 จีนบุกเข้าทิเบตและก่อตั้งเขตปกครองพิเศษขึ้น
ผู้นำทางจิตวิญญาณและผู้นำสูงสุดของชาวทิเบตคือ องค์ทะไลลามะ องค์ปัจจุบัน
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
เขตปกครองตนเองทิเบตแบ่งออกเป็น 7 เขตการปกครองระดับจังหวัด ประกอบด้วย 6 นครระดับจังหวัด และ 1 จังหวัด
ภายในนี้ยังแบ่งออกเป็น 74 เขตการปกครองระดับอำเภอ ประกอบด้วย 66 อำเภอ และ 8 เขต
== ดูเพิ่ม ==
พระราชวังโปตาลา
พุทธศาสนาในทิเบต
ทะไล ลามะ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการของเขตปกครองตนเองทิเบต 
 
ทิเบต
ท
.th

.th เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศไทย บริหารโดยบริษัท ที.เอช.นิค จำกัด (THNIC) ควบคุมโดย มูลนิธิศูนย์สารสนเทศเครือข่ายไทย (Thai Network Information Center Foundation)
โดเมน .th เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ เดือน มิถุนายน พ.ศ. 2531 โดยความร่วมมือระหว่าง 3 หน่วยงาน ได้แก่ สถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย (AIT) มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ และ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปัจจุบันมีสถานะการใช้เป็นที่แพร่หลายในประเทศไทย
== โดเมนระดับที่สอง ==
ที.เอช.นิค อนุญาตให้จดทะเบียน .th ในโดเมนระดับที่สาม ภายใต้โดเมนระดับที่สองที่กำหนดไว้แล้วเจ็ดประเภทเท่านั้น ได้แก่
.ac.th หน่วยงานการศึกษา (academic institutions) สำหรับสถาบันการศึกษา ผู้สมัครขอจดทะเบียนโดเมนเนมภายใต้หมวดหมู่นี้ จะต้องเป็นสถาบันการศึกษาที่จดทะเบียนในประเทศไทย
.co.th หน่วยงานการค้า (commercial entities) สำหรับการพาณิชย์และธุรกิจ ผู้สมัครขอจดทะเบียนชื่อโดเมนภายใต้หมวดหมู่นี้ จะต้องเป็นองค์กรพาณิชย์ที่จดทะเบียนในประเทศไทย หรือบริษัทต่างประเทศที่มีตัวแทนอยู่ในประเทศไทย และตัวแทนนั้น จะต้องจดทะเบียนในประเทศไทย และได้รับการโอนสิทธิ ในการจดทะเบียนชื่อโดเมนจากบริษัทแม่ในต่างประเทศเป็นที่เรียบร้อย
.go.th หน่วยงานรัฐบาล (government use) สำหรับการใช้ของภาครัฐบาล เช่น กระทรวงหรือหน่วยงานรัฐบาล ผู้สมัครขอจดทะเบียนชื่อโดเมนภายใต้หมวดหมู่นี้จะต้องเป็นหน่วยงานของรัฐบาลไทย (มติการประชุมคณะรัฐมนตรี)
.mi.th หน่วยงานทหาร (military use) สำหรับหน่วยงานทางทหาร
.or.th หน่วยงานไม่แสวงผลกำไร (non-profit organizations) สำหรับองค์กรที่ไม่แสวงผลกำไร
.net.th ผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ต (Internet providers) สำหรับนิติบุคคลผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการโทรคมนาคมทั้ง 3 แบบ ตาม พระราชบัญญัติ การประกอบกิจการโทรคมนาคม พ.ศ. ๒๕๔๔
.in.th บุคคลหรือองค์กรทั่วไปในประเทศไทย (individuals / organizations) สำหรับบุคคลทั่วไป และหน่วยงานทุกประเภท
== โดเมนระดับบนสุดที่สอง ==
ในปี พ.ศ. 2553 มีการจดทะเบียนโดเมนระดับบนสุดขึ้นใหม่อีกชื่อหนึ่งคือ .ไทย เพื่อใช้เป็นชื่อโดเมนในภาษาท้องถิ่น จนกระทั่งปัจจุบัน เว็บไซต์หลายพันแห่งใช้โดเมนนี้  มีทั้งจดทะเบียนเพื่อใช้เป็นโดเมนหลัก และใช้ควบคู่ไปกับ .th ดั้งเดิม
ในทางเทคนิค ".ไทย" จะถูกแปลงให้เป็น ".xn--o3cw4h" รวมทั้งโดเมนย่อยตามขั้นตอนวิธีของชื่อโดเมนสากลวิวัตน์ (Internationalized Domain Name: IDN) เพื่อให้เข้ากันได้กับมาตรฐานเดิม RFC 883 ที่ใช้ได้เพียงรหัสแอสกีเท่านั้น
ที.เอช.นิค อนุญาตให้จดทะเบียน .ไทย ทั้งระดับที่สองและระดับที่สามตามที่กำหนดเจ็ดประเภท
.ศึกษา.ไทย ประเภทเดียวกับ .ac.th
.ธุรกิจ.ไทย ประเภทเดียวกับ .co.th
.รัฐบาล.ไทย ประเภทเดียวกับ .go.th
.ทหาร.ไทย ประเภทเดียวกับ .mi.th
.องค์กร.ไทย ประเภทเดียวกับ .or.th
.เน็ต.ไทย ประเภทเดียวกับ .net.th
.ไทย ประเภทเดียวกับ .in.th
== ชื่อที่ห้ามจดทะเบียน ==
ชื่อที่ห้ามจดทะเบียนตามนโยบายของ ที.เอช.นิค มีมากกว่า 7,000 รายการ  ส่วนใหญ่เป็นชื่อประเทศ เมืองหลวง เมืองใหญ่ สถานที่ทางภูมิศาสตร์อื่น ๆ ชนชาติหรือกลุ่มชาติพันธุ์ ชื่อองค์การรัฐบาล ซึ่งจะสงวนไว้ให้กับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเท่านั้น นอกจากนี้ชื่อที่พ้องกับเชื้อพระวงศ์ คำหยาบคาย และคำที่เกี่ยวกับกิจกรรมทางเพศ อาชญากรรม และความมั่นคงของประเทศ ไม่อนุญาตให้จดทะเบียน
== อ้างอิง ==
ข้อมูล whois ของ .th จาก IANA
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บริษัท ที.เอช.นิค จำกัด
มูลนิธิศูนย์สารสนเทศเครือข่ายไทย
th
การสื่อสารในประเทศไทย
Toppdomän#T
ซายูมิ มิจิชิเงะ

ซายูมิ มิจิชิเงะ (, เกิดวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2532) เป็นนักร้อง นักแสดงและนางแบบชาวญี่ปุ่น เธอเป็นอดีตสมาชิกรุ่นที่ 6 ของมอร์นิงมูซูเมะ
==ประวัติ==
=== ชีวิตช่วงต้นและครอบครัว ===
มิจิชิเงะเกิดที่เมืองอูเบะ จังหวัดยามางูจิ เธอเป็นลูกคนสุดท้องในบรรดาลูก 3 คน มีพี่ชายกับพี่สาว โดยชื่อของเธอได้รับมาจากการที่พ่อของเธอนั้นเป็นแฟนคลับของอดีตผู้ประกาศข่าวสาวช่องเอ็นเอชเค ที่มีชื่อว่า "ซายูมิ โฮริเอะ"หลังจากนั้นเธอได้ย้ายมาอาศัยอยู่ที่กรุงโตเกียวพร้อมแม่กับพี่สาวของเธอ หลังจากที่เธอได้เข้าร่วมมอร์นิงมูซูเมะ
นอกจากนั้นมิจิชิเงะมีลูกพี่ลูกน้องที่เป็นนักร้องด้วยกันอย่างซาโฮะ มิจิชิเงะ ซึ่งเป็นอดีตสมาชิกรุ่นที่ 6 ของโฮคาโงะ พรินเซส
=== มอร์นิงมูซูเมะ (ค.ศ. 2003 - 2014) ===

ในช่วงปลายปี พ.ศ. 2545 ตอนที่ซายูมิอายุ 13 ปี ได้เข้าร่วมโครงการ Love Audition 2002 เพื่อคัดเลือกสมาชิกรุ่นที่ 6 ของมอร์นิงมูซูเมะ มีผู้เข้าร่วมออดิชัน 10,000 คน แต่ในวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2546 มีผู้ผ่านการคัดเลือกเพียงสามคน คือ ตัวเธอเอง, เอริ คาเมและเรนะ ทานากะ (ส่วนมิกิ ฟูจิโมโตะ ได้ผันตัวจากนักร้องเดี่ยวในสังกัด เฮลโล! โปรเจกต์ มาเข้าร่วมเป็นสมาชิกรุ่นที่ 6 ร่วมกับซายูมิ,เอริและเรนะในภายหลัง)
ในวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 ริสะ นีงากิ ได้สำเร็จการศึกษาจากมอร์นิงมูซูเมะพร้อมกับ ไอกะ มิตสึอิ ริสะได้มอบตำแหน่งให้กับซายูมิเป็นหัวหน้าวงคนที่ 8
ในวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 ซายูมิได้สำเร็จการศึกษาจากมอร์นิงมูซูเมะและเธอได้มอบตำแหน่งให้มิซูกิ ฟูกูมูระเป็นหัวหน้าวงคนที่ 9
ซายูมิได้ทำงานในฐานะสมาชิกของมอร์นิงมูซูเมะในระยะเวลาที่ยาวที่สุดโดยระยะเวลา 11 ปีกับ 10 เดือน (คนที่ทำงานกับมอร์นิงมูซูเมะในเวลาที่สั้นที่สุดโดยระยะเวลา 1 ปีกับ 7 เดือน นั่นคือ "อาซูกะ ฟูกูดะ" อดีตสมาชิกรุ่นที่ 1)
== ผลงาน ==
ผลงานที่มิจิชิเงะมีส่วนร่วมกับมอร์นิงมูซูเมะในฐานะสมาชิก โปรดดูที่บทความรายชื่อผลงานของมอร์นิงมูซูเมะ
=== สมุดรวมภาพถ่าย ===
[29 ตุลาคม พ.ศ. 2547] Michishige Sayumi (道重さゆみ)
[13 มกราคม พ.ศ. 2550] Doukei (憧憬)
[30 มิถุนายน พ.ศ. 2550] 17 Love-Hello! Michishige Sayumi (17ラブハロ! 道重さゆみ)
[9 ธันวาคม พ.ศ. 2550] Sousou (蒼蒼)
[25 กันยายน พ.ศ. 2551] LOVE LETTER
[11 กรกฎาคม พ.ศ. 2552] 20sai 7gatsu 13nichi (20歳7月13日)
[26 เมษายน พ.ศ. 2553] Lā
[27 ตุลาคม พ.ศ. 2554] Sayuminglandoll
[25 มกราคม พ.ศ. 2556] Mille-feuille (美ルフィーユ)
[27 ตุลาคม พ.ศ. 2556] Blue Rose
[26 ตุลาคม พ.ศ. 2557] YOUR LOVE
[13 กรกฎาคม พ.ศ. 2561] DREAM
[ธันวาคม พ.ศ. 2563] Sayumi Michishige Photobook
=== ซิงเกิลคอลแลบ ===
[13 มีนาคม พ.ศ. 2562] เซ็ตไตคาโนโจ (ร่วมร้องกับเซโกะ โอโมอิ)
=== ภาพยนตร์ ===
== การปรากฏตัว ==
=== รายการโทรทัศน์ ===
=== รายการวิทยุ ===
=== อินเทอร์เน็ต ===
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
เฮลโล! โปรเจกต์
มอร์นิงมูซูเมะ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บบล็อก
อินสตาแกรม
ทวิตเตอร์
นักร้องญี่ปุ่น
มอร์นิงมูซูเมะ
บุคคลจากจังหวัดยามางูจิ
บุคคลจากอูเบะ
นักแสดงญี่ปุ่น
ผู้มีชื่อเสียงทางโทรทัศน์ชาวญี่ปุ่น
รายชื่อนักมวยสากลชาวไทยที่เคยชิงแชมป์โลก

==รายชื่อนักมวยสากลชาวไทยที่เคยชิงแชมป์โลกเฉพาะสถาบัน WBC, WBA, WBO และ IBF==
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อนักมวยสากลชาวไทยที่เคยชิงแชมป์โลกเฉพาะสถาบัน WBC, WBA, WBO และ IBF แต่ไม่สำเร็จ
จำเริญ ทรงกิตรัตน์ หรือ ร.ต.อ. สำเริง ศรีมาดี
พันธุ์ทิพย์ แก้วสุริยะ
ถนอมจิต สุโขทัย
มนต์สยาม ฮ. มหาชัย
ต้องตา เกียรติวายุภักษ์
สกัด พรทวี หรือนายวิรุฬห์ ผลพิมาย
ฟ้าคำรณ วิบูลย์ชัย
วิชิต เมืองร้อยเอ็ด
ประยูรศักดิ์ เมืองสุรินทร์ หรือนายประยูร สุทธิ
ศักดิ์ แกแล็คซี่
ก้องธรณี พยัคฆ์อรุณ หรือนายชาติชาย ทิพย์ท่าไม้
ใหม่ ธนบุรีฟาร์ม หรือ นายปรีชา ชำนาญแทน
พัฒน์ อ.ยุทธนากร
เพชรไทย ชูวัฒนะ
เขาใหญ่ มหาสารคาม
โนรี จ๊อกกี้ยิม
กาจก้อง แดนภูไท
ต่อศักดิ์ ศศิประภายิม หรือนายต่อศักดิ์ ผ่องสุภา
สิงห์ประเสริฐ กิตติเกษม
ถนอมจิต เกียรติเกรียงไกร
โตโต้ ป.พงษ์สว่าง หรือนายจำลอง ธรรมวิยศ
ห้าดาว ซีพียิม หรือนายพรชัย เตชสินชัย
สุรชัย แสงมรกต หรือนายสุรชัย แลบัว
หลักหิน ซีพียิม หรือนายวิชิต ลาภมี
พยัคฆ์ นครหลวงโปรโมชั่น หรือนายกิตติชัย ปรีชา
สงคราม ป.เปาอินทร์
มงคล จ.เจริญ หรือนายประสิทธิ์ ศรีมนต์ใต้
โผน แสงมรกต หรือนายพัฒนา สังโยธา
เสาหิน ส.ธนิกุล หรือนายอนุพงษ์ ศรีสุข
ชาติ เกียรติเพชร หรือนายสุริยา สมีแจ้ง
เวทย์ ศักดิ์เมืองแกลง
ฟ้าประกอบ รักเกียรติยิม หรือนายประหยัด ไสวงาม
นภาพล เกียรติศักดิ์โชคชัย หรือนายนำชัย สารุ
ไก่ชน ส.วรพิน
สด ปูนนกอินทรียิม
ประมวนศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ
เทอดศักดิ์ จันทร์แดง
ประเวศน์ ปฐวิกรณ์ยิม
เนตร ศศิประภายิม
ฟ้าสั่ง พ.ธวัชชัย หรือ นายณรงค์ฤทธิ์ ปิรัง
ปิ๊กมี่ เมืองชัยภูมิ
ยอดเงิน ต.เฉลิมชัย
ชลธาร อ.พิริยะภิญโญ
พนมรุ้งเล็ก ไก่ย่างห้าดาวยิม
วิษณุ ก่อเกียรติยิม
ทับทิมแดง ศิษย์หลวงพ่อพูล
สามารถเล็ก ก่อเกียรติยิม
ยอดมงคล ว.แสงเทพ
ฟ้าลั่นจูเนียร์ ศักดิ์กรีรินทร์
จอมทอง ชูวัฒนะ
อินทนนท์ ศิษย์ชะมวง
เพชรบางบอน ก่อเกียรติยิม
ณพ ฐิติพงศกร
ขวัญพิชิต 13 เหรียญเอ็กซ์เพรส
แสตมป์ ศิษย์หมอเส็ง
นวพล นครหลวงโปรโมชั่น
นกน้อย สิทธิประเสริฐ
เอกตะวัน ม.กรุงเทพธนบุรี
พลังพล ซีพีเฟรชมาร์ท
ถิรชัย อ.เอกรินทร์
เด่นนภา เกียรตินิวัฒน์
สะท้านเมืองเล็ก ซีพีเฟรชมาร์ท
ดาวเหนือ เรือใบไข่มุก
พงษ์ศักดิ์เล็ก นครหลวงโปรโมชั่น
ดนัย เงียบภูเขียว
==รายชื่อนักมวยสากลชาวไทยที่เคยชิงแชมป์โลกเฉพาะสถาบัน WBF และ WBU==
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อนักมวยสากลชาวไทยที่เคยชิงแชมป์โลกเฉพาะสถาบัน WBF และ WBU แต่ไม่สำเร็จ
วันวิน จ.เจริญ หรือนายมงคล วงษ์ชมภู
พรชัย ศิษย์พระพรหม หรือนายสมชาย ทับหนองแวง
ลูกน้ำ ส. วรพิน
อัศวิน ศิษย์หลักเมือง หรือนายโรจน์ อินคำ
อำนาจ สุโขทัย
ดอนเทพาย ดัทซ์บอยยิม (รัตนเดช ป.ปณิตา)
วันดี สิงห์วังชา หรือนายอ้อน ดูวิเศษ (จ.อุดรธานี)
บางแสน ศิษย์พระพรหม
==รายชื่อนักมวยสากลชาวไทยที่เคยชิงแชมป์โลกเยาวชน==
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อนักมวยสากลชาวไทยที่เคยชิงแชมป์โลกเยาวชนแต่ไม่สำเร็จ
โกศล ส.วรพิน
พยัคฆ์ชัย ศิษย์ภราดร
แสงศักดา เจริญเกษม
ขเข้าชิง
ความสุขของกะทิ

ความสุขของกะทิ เป็นนวนิยายขนาดสั้นของ งามพรรณ เวชชาชีวะ ได้รับรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน (ซีไรต์) ของประเทศไทยประจำปี พ.ศ. 2549 และได้ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2552 ในชื่อเดียวกันคือ ความสุขของกะทิ โดยมีหนังสือภาคต่อของความสุขของกะทิ ชื่อว่า ความสุขของกะทิ ตอน ตามหาพระจันทร์ และ ความสุขของกะทิ ตอน ในโลกใบเล็ก
== เนื้อเรื่อง ==
ความสุขของกะทิ เล่าเรื่องราวของน้องกะทิ เด็กหญิงวัย 9 ขวบที่กำลังจะต้องสูญเสียแม่ ซึ่งป่วยเป็นโรคกล้ามเนื้ออ่อนแรง แม่รู้ตัวดีว่าไม่สามารถเลี้ยงดูกะทิได้ จึงฝากกะทิให้ตากับยายเลี้ยง กะทิเติบโตมาด้วยความรักของตาและยาย มีชีวิตอย่างสุขสบายในบ้านหลังน้อยริมคลองอันอบอุ่น
กะทิมีครอบครัวที่เอาใจใส่ ดูแลกะทิด้วยความรัก และความห่วงใยจากใจจริง เธอมีคุณตาที่เคยเป็นทนาย ซึ่งสามารถเรียกเสียงหัวเราะจากกะทิและครอบครัวได้อยู่เสมอๆ คุณยายของกะทิเป็นคนที่เคร่งครัด และหัวโบราณ แต่ถึงกระนั้นก็สอนกะทิเรื่องต่างๆนานา อาทิเช่น การทำอาหาร การอยู่ในสังคม เป็นต้น พี่ทองเป็นคนที่เข้าอกเข้าใจกะทิเป็นอย่างดี และเป็นคนที่มีบุญคุณต่อกะทิ เพราะว่าพี่ทองเคยช่วยชีวิตกะทิไว้ตอนกะทิเป็นเด็กเล็ก น้าฎา และน้ากันต์ซึ่งเป็นคนที่ห่วงใยกะทิ และคอยหาสิ่งดีๆให้กะทิอยู่เสมอๆ และเป็นคนที่พูดปลอบใจกะทิในยามที่กะทิเศร้าโศกเสียใจ และที่ขาดไม่ได้ก็คือ แม่ของกะทิ ที่ถึงแม้จะจากไปก่อนวัยอันควรแต่ก็จัดสิ่งต่างๆไว้ให้กะทิอย่างดิบดี ด้วยความรัก และเอาใจใส่จากใจ
== ตัวละคร ==
กะทิ : กะทิ หรือมีชื่อจริงว่า เด็กหญิง ณกมล พจนวิทย์ : เกิดเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2536 หลังเวลาเที่ยงคืน เป็นบุตรีของมารดาชาวไทย ชื่อ ณภัทร พจนวิทย์ กับ บิดาชาวพม่าที่ตั้งรกรากอยู่ในประเทศอังกฤษเมื่ออายุ 4 ขวบ ได้รับการเลี้ยงดูโดยตาและยาย ซึ่งอาศัยอยู่ใน
งามพรรณ เวชชาชีวะ

งามพรรณ เวชชาชีวะ (ชื่อเล่น: เจน; เกิด 27 มกราคม พ.ศ. 2505) เป็นนักเขียน นักแปลผู้มีชื่อเสียง และนักธุรกิจเกี่ยวกับลิขสิทธิ์วรรณกรรม เจ้าของ รางวัลซีไรต์ ประจำปี พ.ศ. 2549 ประเภทนวนิยาย จากงานเขียน "ความสุขของกะทิ" เป็นบุตรีของ ศาสตราจารย์นายแพทย์ อรรถสิทธิ์ เวชชาชีวะ กับ ศาสตราจารย์แพทย์หญิงสดใส เวชชาชีวะ มีชื่อเล่นว่า เจน เป็นบุตรีคนกลาง มีพี่สาว คือ ศาสตราจารย์แพทย์หญิงอลิสา วัชรสินธุ ผู้เชี่ยวชาญด้านจิตเวชเด็ก และมีน้องชายคือ นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ อดีตหัวหน้า พรรคประชาธิปัตย์และอดีตนายกรัฐมนตรี คนที่ 27 ของไทย
== ประวัติการศึกษา ==
เริ่มการศึกษาระดับอนุบาลที่ โรงเรียนอนุบาลยุคลธร และศึกษาต่อระดับประถมที่ โรงเรียนกุมารีการุณย์ และโรงเรียนสามมิตร จบการศึกษาะดับมัธยมต้นจาก โรงเรียนสตรีจุลนาค และระดับมัธยมปลายจาก โรงเรียนศรีวิกรม์ จากนั้นได้เข้าศึกษาจนสำเร็จปริญญาตรี สาขาภาษาฝรั่งเศส (เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง เหรียญทอง) จาก คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ภายหลังได้ศึกษาต่อด้านการแปล และได้รับประกาศนียบัตรการแปล (อังกฤษ-ฝรั่งเศส-อิตาลี) จากโรงเรียนล่ามและการแปลของรัฐบาลเบลเยียม ในกรุงบรัสเซลส์
==ประวัติการทำงาน==
เริ่มทำงานครั้งแรก ที่ บริษัท มีเดียโฟกัส ในตำแหน่งเจ้าหน้าที่การแปล ก่อนจะเป็น เจ้าของและบรรณาธิการนิตยสาร "เพื่อนใหม่" ซึ่งเป็นนิตยสารสำหรับเด็กก่อนวัยรุ่น และปัจจุบันเป็น กรรมการผู้จัดการบริษัท ซิลค์โรด พับลิเชอร์ เอเยนซี จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทตัวแทน ลิขสิทธิ์วรรณกรรม ให้กับนักเขียนและสำนักพิมพ์ทั่วโลก นอกจากนี้ยังเป็น ผู้บรรยายพิเศษด้านการแปลและลิขสิทธิ์ ให้กับมหาวิทยาลัยต่างๆ และเป็นกรรมการตัดสิน การประกวดนิทาน และวรรณกรรมเยาวชน
== ผลงาน ==
งานแปล
มีผลงานการแปลจากภาษาอังกฤษ ฝรั่งเศส อิตาลี และภาษาอื่น กว่า 20 เรื่อง ได้แก่ ภิกษุกับนักปรัชญา, คู่มือธุรกิจลิขสิทธิ์, ด้วยรักและช็อกโกแลต, แฮร์รี่ พอตเตอร์กับถ้วยอัคนี, หนึ่งปีแสนสุขในโปรวองซ์, ปริศนาบันทึกลับสีดำ, ผมไม่กลัว, แสนสุขเสมอในโปรวองซ์, มาตาปารี เด็กชายจากดวงดาว, โนเวเชนโต้, ไฮดี้, เดเปอโร รักยิ่งใหญ่จากใจดวงเล็ก, ไหม, ไร้เลือด, เมล็ดแครอต, ดวงตาราชันย์, ออสการ์กับผู้หญิงเสื้อชมพู ,มหันตภัยใต้พิภพ ,ผจญภัยใต้อุโมงค์ , พิชิตอาทิตย์ใต้บาดาล, วันศุกร์คู่หูโรบินสัน ครูโซ ,บันทึกของซลาตาเด็กหญิงจากซาราเยโว, ดิ เอเมอรัลด์ แอตลาส แผนที่มรกตมนตรา เป็นต้น
งานเขียนของตัวเอง
แปดสองสี่,นิยามความรัก, ความสุขของกะทิ และภาคต่อ ความสุขของกะทิ ตอน ตามหาพระจันทร์, เดียว, ฆาตกรรมตุ๊กตา, ใส่สีชีวิต, นิยามความรัก/โมงยามกับความรัก, ชนชาติไต, ความสุขของกะทิ ตอนในโลกใบเล็ก
==เกียรติประวัติ==
ได้รับอิสริยาภรณ์ศิลปะและอักษรศาสตร์ชั้นอัศวิน (Chevalier de l’Ordre des Arts et des Lettres) จากกระทรวงวัฒนธรรม ประเทศฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์                      พ.ศ. 2542 ในฐานะผู้มีผลงานด้านวรรณกรรม และเผยแพร่วัฒนธรรมฝรั่งเศส
ได้รับรางวัล วรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน (ซีไรต์) ประจำปี พ.ศ. 2549 ประเภทนวนิยาย จากผลงานเขียนเล่มแรก "ความสุขของกะทิ" ที่ขายลิขสิทธิ์ไปแล้ว 5 ภาษาใน 6 ประเทศ (สหรัฐอเมริกา ออสเตรเลีย ฝรั่งเศส เยอรมนี ญี่ปุ่น และ สเปน)
== อ้างอิง ==
สำนักพิมพ์อมรินทร์
ประวัตินักเขียนซีไรต์ 2006 ประเทศไทย 
บทสัมภาษณ์ในนิตยสารสกุลไทย  
นักแปลชาวไทย
นักเขียนชาวไทย
นักประพันธ์รางวัลซีไรต์ชาวไทย
บุคคลจากคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
สกุลเวชชาชีวะ
บุคคลจากโรงเรียนศรีวิกรม์
ประเทศแทนซาเนีย

แทนซาเนีย หรือชื่อทางการ สหสาธารณรัฐแทนซาเนีย (United Republic of Tanzania; Jamhuri ya Muungano wa Tanzania) เป็นประเทศที่อยู่บนชายฝั่งตะวันออกของแอฟริกา มีอาณาเขตทางเหนือจดเคนยาและยูกันดา ทางตะวันตกจดรวันดา บุรุนดี และสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก และทางใต้จดแซมเบีย มาลาวี และโมซัมบิก ส่วนทางตะวันออกจดมหาสมุทรอินเดีย ประเทศตั้งชื่อมาจากแผ่นดินใหญ่แทนกันยีกาและเกาะแซนซิบาร์ที่อยู่นอกจากชายฝั่งตะวันออก แทนซาเนียเป็นสมาชิกของเครือจักรภพแห่งชาติ ตั้งแต่ประกาศเอกราชเมื่อ พ.ศ. 2504 เมื่อ พ.ศ. 2507 แทนกันยีกาได้รวมกับแซนซีบาร์ กลายเป็นสหสาธารณรัฐแทนแกนยิกาและแซนซิบาร์ และต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นสหสาธารณรัฐแทนซาเนีย เมื่อ พ.ศ. 2539 เมืองหลวงของแทนซาเนียย้ายจากดาร์เอสซาลามไปโดโดมา อย่างไรก็ดี สำนักงานของรัฐบาลหลายแห่งยังคงตั้งอยู่ในเมืองหลวงเดิม
== ภูมิศาสตร์ ==
แทนซาเนียเป็นประเทศที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 13 ในแอฟริกาและใหญ่เป็นอันดับที่ 31 ของโลก มีพรมแดนติดกับเคนยาและยูกันดาทางเหนือ รวันดา บุรุนดี และสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกทางทิศตะวันตก และแซมเบีย มาลาวี และโมซัมบิกทางตอนใต้ ประเทศแทนซาเนียตั้งอยู่บนชายฝั่งตะวันออกของทวีปแอฟริกา และมีชายฝั่งมหาสมุทรอินเดียยาวประมาณ 1,424 ชม (885 ไมล์) นอกจากนี้ยังประกอบด้วยเกาะนอกชายฝั่งหลายแห่ง เช่น อุนกูจา (แซนซิบาร์) เกาะเพมบา และเกาะมาฟีอา
น้ำตกกาลัมโบในภาคตะวันตกเฉียงใต้เป็นน้ำตกที่สูงที่สุดเป็นอันดับสองในแอฟริกาและตั้งอยู่ใกล้ชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของทะเลสาบแทนกันยีกา ที่ชายแดนติดกับแซมเบีย พื้นที่อนุรักษ์อ่าวเมไนเป็นพื้นที่คุ้มครองทางทะเลที่ใหญ่ที่สุดของแซนซิบาร์
== ประชากรศาสตร์ ==
48,261,942 คน (ค่าประมาณการ เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2556)
=== เชื้อชาติ ===
ประกอบด้วยเผ่าพันธุ์ต่าง ๆ กว่า 120 เผ่า ซึ่งมีต้นกำเนิดจากเผ่า Bantu แต่ละเผ่าพันธุ์มีภาษาและสำเนียงเฉพาะของตนเอง และมีไม่เกิน 1 ใน 10 ของประชากร เผ่าที่มีขนาดใหญ่ ได้แก่ Sukuma และ Nyamwezi ส่วนประชากรในเกาะแซนซิบาร์และเกาะเพมบามีเชื้อสายแอฟริกันผสมอาหรับ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รัฐบาล
รัฐบาลแทนซาเนีย
คณะรัฐมนตรีแห่งรัฐบาลแทนซาเนีย 
การศึกษา
ด้านการท่องเที่ยว
 
ท
สหสาธารณรัฐ
ประเทศในทวีปแอฟริกา
หมากรุกเกาหลี

หมากรุกเกาหลี หรือ จังกี  เป็นเกมหมากรุกที่ชาวเกาหลีรับมาจากประเทศจีน มีตัวหมาก กระดาน และวิธีเล่นคล้ายจนเกือบเหมือนกับหมากรุกจีน โดยบนกระดานจะมี 9 เส้นขวางและ 10 เส้นตั้ง ในค.ศ. 2009 ได้มีการแข่งขันจังกีระดับโลกครั้งแรกที่ฮาร์บิน ประเทศจีน
== การตั้งหมากก่อนเริ่มเล่น ==
ไล่ตั้งแต่ซ้ายมือมาแถวแรก ชา 자(เรือ) มา 마(ม้า) ซัง 상(ช้าง) ซา 사(องครักษ์) เว้นไว้หนึ่งช่อง ซา ซัง มา ชา แถวที่ 2 ที่กลางเขตวัง ฮัน 한,โช 초(ขุน) แถวที่ 3 หน้ามาทั้ง 2 ตัว โพ 포(ปืนใหญ่) แถวที่ 4 ตั้งพยอง, โชล 졸(เบี้ย) 5 ตัวที่หน้าเรือและช้าง
== การเดินและการกิน ==
ขุน เดินได้เฉพาะในเขตวัง สามารถเดินได้ตามเส้นภายในวัง
ซา เดินเหมือนกับขุน แต่สามารถเดินได้เพียงสี่จุดเท่านั้น
ช้าง สามารถเดินได้ไกลกว่าม้า 1 ช่อง เดินขึ้นไปด้านใดด้านหนึ่ง 2 ช่อง แล้วเดินในทิศทางตั้งฉากอีก 3 ช่อง
ม้า เดินเหมือนม้าของหมากรุกชาติอื่น
เรือ เดินเหมือนเรือของหมากรุกชาติอื่น
เบี้ย เดินได้ในตาตรง 3 ทิศทีละช่อง แต่ห้ามถอย แต่เบี้ยถ้าเดินเข้าไปในวังแล้ว จะสามารถเดินได้ตามเส้นวังด้วย
ปืนใหญ่ เดินได้ตาตรง 4 ทิศรอบตัวที่ละหลายช่อง แต่ต้องมีตัวข้าม ซึ่งไม่ใช่ปืนใหญ่ของทั้งสองฝ่าย และห้ามกินปืนใหญ่ฝั่งตรงข้าม
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Presentation, rules,history of janggi
Janggi | Chess Variant Pages Note: the rules from this page don't match precisely those of the wikipedia article here.
The Rules for Korean Chess 
Janggi applet
Korean Janggi Association (in Korean)
Brain TV, a Janggi cable TV channel (in Korean)
เกาหลี
ประเทศเกาหลี
เกมกระดาน
เกมกลยุทธ์นามธรรม
พระธรรมวินัย

redirect พระไตรปิฎก
วงศ์ขิง

พืชวงศ์ขิง (Zingiberaceae) เป็นพืชที่มีเหง้า มีด้วยกัน 47 สกุล ประมาณ 1,000 ชนิดพืชตระกูลขิงหลายชนิดมีความสำคัญในฐานะเป็นไม้ดอกไม้ประดับ บ้างก็ใช้เป็นเครื่องเทศ หรือยาสมุนไพร พืชสำคัญได้แก่ ขิง ข่า ดาหลา กระชาย กระเจียว
== คุณลักษณะ ==
== อนุกรมวิธาน ==
ตระกูลย่อย Siphonochiloideae
* เผ่า Siphonochileae
** Siphonochilus
ตระกูลย่อย Tamijioideae
* เผ่า Tamijieae
** Tamijia
ตระกูลย่อย Alpinioideae
* เผ่า Alpinieae
** Aframomum
** Alpinia - ข่า
** Amomum
** Aulotandra
** Cyphostigma
** Elettaria - Cardamom
** Elettariopsis
** Etlingera
** Geocharis
** Geostachys
** Hornstedtia
** Leptosolena
** Paramomum
** Plagiostachys
** Renealmia
** Siliquamomum (Incertae Sedis) 
** Vanoverberghia
* เผ่า Riedelieae
** Burbidgea
** Pleuranthodium
** Riedelia
** Siamanthus
ตระกูลย่อย Zingiberoideae
* เผ่า Zingibereae
** Boesenbergia
** Camptandra
** Caulokaempferia (Incertae Sedis)
** Cautleya
** Cornukaempferia
** Curcuma - Turmeric
** Curcumorpha
** Distichochlamys
** Haniffia
** Haplochorema
** Hedychium
** Hitchenia
** Kaempferia
** Laosanthus
** Nanochilus
** Paracautleya
** Parakaempferia
** Pommereschea
** Pyrgophyllum
** Rhynchanthus
** Roscoea
** Scaphochlamys
** Smithatris
** Stadiochilus
** Stahlianthus
** Zingiber - ขิง
* เผ่า Globbeae
** Gagnepainia
** Globba
** Hemiorchis
** Mantisia
== ลูกผสมระหว่างสกุล ==
×Alpingera F. Luc-Cayol (Alpinia × Etlingera.)
== อ้างอิง ==
The phylogeny and a new classification of the gingers (Zingiberaceae) : evidence from molecular data
A New Classification of the Zingiberaceae from the Third Symposium on Zingiberaceae
อำเภอนาวัง

นาวัง เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดหนองบัวลำภู


== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอนาวังมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอนาด้วง (จังหวัดเลย)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอนากลาง
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอศรีบุญเรือง
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอนาด้วงและอำเภอเอราวัณ (จังหวัดเลย)
== ประวัติ ==
ท้องที่อำเภอนาวังเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอนากลาง ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอนาวัง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2537 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 30 เมษายน ปีเดียวกัน และต่อมาในวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2540 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอนาวัง โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 26 กันยายน ปีเดียวกัน
วันที่ 25 เมษายน 2510 ตั้งตำบลนาแก แยกออกจากตำบลนากลาง
วันที่ 5 สิงหาคม 2512 ตั้งตำบลนาเหล่า แยกออกจากตำบลนาแก
วันที่ 14 ตุลาคม 2512 เปลี่ยนแปลงเขตตำบลนาเหล่า โดยเปลี่ยนแปลงแนวเขตระหว่างตำบลหนองหญ้าปล้อง อำเภอวังสะพุง จังหวัดเลย กับเขตตำบลนาเหล่า อำเภอนากลาง จังหวัดอุดรธานี โดยใช้กึ่งกลางลำห้วยมะนาว เป็นแนวแบ่งเขต
วันที่ 23 ตุลาคม 2527 ตั้งตำบลวังทอง แยกออกจากตำบลนาเหล่า
วันที่ 15 กันยายน 2532 ตั้งตำบลวังปลาป้อม แยกจากตำบลนาแก
วันที่ 22 เมษายน 2535 จัดตั้งสุขาภิบาลนาเหล่า ในท้องที่หมู่ 1-2,5,7 ตำบลนาเหล่า และหมู่ 1,6,13 ตำบลนาแก
วันที่ 13 พฤศจิกายน 2535 ตั้งตำบลเทพคีรี แยกจากตำบลนาแก ตำบลด่านช้าง และตำบลนาเหล่า
วันที่ 2 กันยายน 2536 แยกพื้นที่อำเภอหนองบัวลำภู อำเภอนากลาง อำเภอโนนสัง อำเภอศรีบุญเรือง และอำเภอสุวรรณคูหา จังหวัดอุดรธานี มาตั้งเป็น จังหวัดหนองบัวลำภู และเปลี่ยนชื่ออำเภอหนองบัวลำภู เป็นอำเภอเมืองหนองบัวลำภู
วันที่ 30 เมษายน 2537 แยกพื้นที่ตำบลนาเหล่า ตำบลนาแก ตำบลวังทอง ตำบลวังปลาป้อม และตำบลเทพคีรี จากอำเภอนากลาง มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอนาวัง และให้ขึ้นกับการปกครองกับอำเภอนากลาง
วันที่ 26 กันยายน 2540 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอนาวัง อำเภอนากลาง เป็น อำเภอนาวัง
วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะจากสุขาภิบาลนาเหล่า เป็นเทศบาลตำบลนาเหล่า ด้วยผลของกฎหมาย
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== . .การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอนาวังแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 51 หมู่บ้าน ได้แก่
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอนาวังประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลนาเหล่า ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลนาเหล่าและตำบลเทพคีรี
องค์การบริหารส่วนตำบลนาเหล่า  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาเหล่า (นอกเขตเทศบาลตำบลนาเหล่า)
องค์การบริหารส่วนตำบลนาแก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาแกทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลวังทอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังทองทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลวังปลาป้อม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังปลาป้อมทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเทพคีรี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเทพคีรี (นอกเขตเทศบาลตำบลนาเหล่า)
== อ้างอิง ==
 
นาวัง
ตำบลเทพคีรี

ตำบลเทพคีรี แยกจากตำบลนาแกและรวมกับบางส่วนของตำบลนาเหล่า เมื่อ พ.ศ. 2535 โดยขึ้นกับอำเภอนากลางก่อน แล้วจึงโอนมาขึ้นกับอำเภอนาวังเมื่ออำเภอนาวังแยกออกจากอำเภอนากลางเมื่อปี พ.ศ. 2537 ในปัจจุบันเป็นตำบลหนึ่งในอำเภอนาวัง
== อาณาเขต ==
ทิศเหนือ ติดต่อ ต.นาแก อ.นาวัง จ.หนองบัวลำภู
ทิศใต้ ติดต่อ ต.อุทัยสวรรค์ อ.นาวัง จ.หนองบัวลำภู
ทิศตะวันออก ติดต่อ ต.ด่านช้าง อ.นาวัง จ.หนองบัวลำภู
ทิศตะวันตก ติดต่อ ต.นาเหล่า อ.นาวัง จ.หนองบัวลำภู
== หมู่บ้าน ==
ตำบลเทพคีรีแบ่งการปกครองออกเป็น 8 หมู่บ้าน ได้แก่
บ้านนาชุมแซง
บ้านผาเจาะ
บ้านวังม่วง
บ้านวังโปร่ง
บ้านภูเขาวง
บ้านเทพคีรีใต้
บ้านเทพคีรีเหนือ
บ้านวังสามหาบ
== สถานที่สำคัญ ==
อบต.เทพคีรี
สถานีอนามัย
วัดถ้ำผาเจาะ
ถ้ำผาเจาะ
วัดเทพนิมิต
บั้งไฟเทพคีรี
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
thaitambon.com 
เทพคีรี
อำเภอนาวัง