pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
สกุลเตตราโอดอน

สกุลเตตราโอดอน เป็นสกุลของปลากระดูกแข็งในอันดับปลาปักเป้า จัดอยู่ในวงศ์ปลาปักเป้าฟันสี่ซี่ (Tetraodontidae) ใช้ชื่อสกุลว่า Tetraodon (/เต-ตรา-โอ-ดอน/)
มีรูปร่างโดยรวม ป้อมสั้น อ้วนกลม ครีบทั้งหมดสั้น ครีบหลังมีก้านครีบแขนง 12-14 ก้าน ครีบก้นมีก้านครีบแขนง 10-12 ก้าน เยื่อจมูกยื่นออกมาเป็นหลอด ปลายแยกเป็นสองแฉก ใต้ผิวหนังมีเกล็ดที่พัฒนาเป็นหนามเล็ก ๆ ซ่อนอยู่ ผิวหนังมักมีจุดสีดำแตกต่างกันไปตามแต่ชนิด เมื่อตกใจหรือต้องการป้องกันตัว สามารถพองลมให้ใหญ่ขึ้นมาได้ ในปากมีฟันที่แหลมคมใช้สำหรับขบกัดเปลือกของสัตว์น้ำมีกระดอง ต่าง ๆ ได้ รวมถึงหอย ซึ่งเป็นอาหารหลัก
มีอุปนิสัยดุร้าย มักจะชอบกัดกินเกล็ดหรือครีบหางของปลาชนิดต่าง ๆ ที่ติดอวนของชาวประมงอยู่เสมอ ๆ นอกจากนี้แล้วยังสามารถซ่อนตัวใต้พื้นทรายเพื่ออำพรางตัวหาอาหารได้ในบางชนิด  ในบางชนิดก็สามารถเปลี่ยนสีลำตัวได้ และยังสามารถเป่าน้ำจากปากเพื่อคุ้ยหาอาหารในพื้นทรายได้ด้วย ภายในตัวและอวัยวะภายในมีสารพิษที่เรียกว่า เตโตรโดท็อกซิน (Tetrodotoxin) อยู่ เมื่อรับประทานเข้าไปแล้วจะทำให้เกิดอาการแพ้อย่างรุนแรงถึงขั้นเสียชีวิตได้
โดยรวมแล้ว ปลาในสกุลนี้จะว่ายน้ำได้ช้ากว่าปลาปักเป้าในสกุลอื่น เช่น Takifugu หรือ Auriglobus เนื่องจากมีครีบที่สั้นและรูปร่างที่อ้วนกลมกว่า
พบได้ทั้งทะเล, น้ำกร่อย และน้ำจืด โดยกระจายพันธุ์ตั้งแต่ทวีปแอฟริกาจนถึงเอเชีย  มีความสำคัญต่อมนุษย์ในแง่ของการเลี้ยงเป็นปลาสวยงามและใช้บริโภคในบางท้องถิ่น
==ชนิด==
ในปัจจุบัน ได้มีการศึกษาลงไปในระดับจีโนมจึงทำให้มีการจำแนกปลาปักเป้าในสกุลนี้ออกไปเป็นสกุลอื่น ทำให้สมาชิกที่อยู่ในสกุลนี้มีทั้งสิ้น 14 ชนิด
Tetraodon biocellatus Tirant, 1885 (ปลาปักเป้าซีลอน)
Tetraodon duboisi Poll, 1959
Tetraodon erythrotaenia Bleeker, 1853
Tetraodon fluviatilis F. Hamilton, 1822 (ปลาปักเป้าเขียว)
Tetraodon implutus Jenyns, 1842
Tetraodon kretamensis Inger, 1953
Tetraodon lineatus Linnaeus, 1758 (ปลาปักเป้าฟาฮากา)
Tetraodon mbu Boulenger, 1899 (ปลาปักเป้าเอ็มบู)
Tetraodon miurus Boulenger, 1902 (ปลาปักป้าคองโก)
Tetraodon nigroviridis Marion de Procé, 1822 (ปลาปักเป้าเขียวจุด)
Tetraodon pustulatus A. D. Murray, 1857
Tetraodon sabahensis Dekkers, 1975
Tetraodon schoutedeni Pellegrin, 1926
Tetraodon waandersii Bleeker, 1853
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วงศ์ปลาปักเป้าฟันสี่ซี่
สกุลเตตราโอดอน
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 404

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 404 สายตรัง–ฉลุง เป็นทางหลวงที่อยู่ในความควบคุมของแขวงทางหลวงตรัง สำนักงานทางหลวงที่ 16 นครศรีธรรมราช และแขวงทางหลวงสตูล สำนักงานทางหลวงที่ 18 สงขลา เป็นเส้นทางหลักในจังหวัดตรังที่เชื่อมอำเภอต่าง ๆ ทางใต้ของจังหวัดเข้ากับอำเภอเมืองตรัง มีระยะทางเริ่มต้นจากในตัวเมืองตรัง แล้ววิ่งลงใต้ไปสิ้นสุดที่สามแยกฉลุง ในอำเภอเมืองสตูล จังหวัดสตูล อยู่ในความคววงคุมของแขวงทางหลวงตรัง 30.0 กิโลเมตร และอยู่ในความควบคุมของแขวงทางหลวงสตูล 103.663 กิโลเมตร รวมระยะทางทั้งหมด 133.663 กิโลเมตร อยู่ในเขตจังหวัดตรังและจังหวัดสตูล
== รายละเอียดของเส้นทาง ==
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 404 เป็นเส้นทางหลักที่เชื่อมอำเภอปะเหลียน เข้ากับอำเภอเมืองตรัง โดยเส้นทางเริ่มแรกเป็นถนน 4 ช่องจราจร มีเกาะกลางกั้นระหว่างกลางถนน จากนั้นวิ่งไปทางใต้ผ่านอำเภอย่านตาขาว จากนั้นเลี้ยวซ้ายที่แยกปะเหลียน แล้วเส้นทางได้ลดเหลือ 2 ช่องจราจรเมื่อพ้นตัวอำเภอปะเหลียน เข้าสู่จังหวัดสตูล ผ่านอำเภอทุ่งหว้า แล้วขยายเป็น 4 ช่องจราจรอีกครั้งเมื่อเข้าสู่อำเภอละงู จากนั้นผ่านอำเภอท่าแพ และสิ้นสุดที่สามแยกฉลุง ในอำเภอเมืองสตูล จังหวัดสตูล
แต่เดิม ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 404 เมื่อถึงแยกปะเหลียน ทางหลวงจะมุ่งลงไปทางใต้ ไปสิ้นสุดที่บ้านหยงสตาร์ ตำบลท่าข้าม อำเภอปะเหลียน เมื่อมีการรวมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 416 แล้ว ทางหลวงช่วงนี้จึงได้เปลี่ยนหมายเลขทางหลวงเป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4371
== รายชื่อทางแยก ==
== อ้างอิง ==
หมวดการทางในสังกัดแขวงทางหลวงตรัง 
แผนที่แสดงเส้นทางในความควบคุมของแขวงทางหลวงสตูล
Google แผนที่
404
3-404
ถนนในจังหวัดตรัง
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 407

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 407 สายคลองหวะ–สงขลา หรือ ถนนกาญจนวณิชย์ เป็นทางหลวงแผ่นดินในจังหวัดสงขลา เป็นเส้นทางหลักที่เชื่อมเมืองหาดใหญ่เข้ากับเมืองสงขลา มีจุดเริ่มต้นจากทางแยกคลองหวะในเขตเทศบาลเมืองคอหงส์ อำเภอหาดใหญ่ แล้ววิ่งขึ้นเหนือไปยังอำเภอเมืองสงขลา ไปสิ้นสุดที่ทางแยกสำโรง อำเภอเมืองสงขลา รวมระยะทางทั้งหมด 28.3 กิโลเมตร อยู่ในความควบคุมของแขวงทางหลวงสงขลาที่ 1 สังกัดสำนักงานทางหลวงที่ 18 (สงขลา)
== ประวัติ ==
ในอดีต ทางหลวงแผ่นดินสายนี้เป็นเส้นทางหลักสำหรับรถทุกคันจากถนนเพชรเกษมที่จะเข้าตัวเมืองสงขลา แต่เมื่อมีการก่อสร้างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 414 (ถนนลพบุรีราเมศวร์) ขึ้น รถจำนวนมากได้หันไปใช้เส้นทางนี้แทน เนื่องจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 407 จะวิ่งผ่านเข้าไปในตัวเมืองหาดใหญ่ ขณะที่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 414 จะวิ่งเลี่ยงตัวเมืองหาดใหญ่
รัฐบาลสมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม เป็นนายกรัฐมนตรี ได้ตั้งชื่อทางหลวงสายสงขลา–สะเดาว่า "ถนนกาญจนวณิชย์" เพื่อเป็นเกียรติแก่พระยาประกิตย์กลศาสตร์ (ประกิต รณชิต กาญจนวณิชย์) อดีตนายช่างด้านสงขลา ในช่วงแรกถนนกาญจนวณิชย์ตลอดสายถือเป็นทางหลวงคนละสายกับถนนเพชรเกษม (ซึ่งในขณะนั้นเป็นทางหลวงสายกรุงเทพมหานคร–หาดใหญ่) ต่อมาเมื่อมีการตั้งชื่อทางหลวงโดยใช้ระบบหมายเลข ถนนกาญจนวณิชย์ช่วงหาดใหญ่ถึงสะเดาได้ถูกรวมเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4 ส่วนช่วงสงขลาถึงหาดใหญ่ ได้รับการกำหนดเป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 407 และภายหลังได้เพิ่มระยะทางไปจนถึงแยกคลองหวะ
== รายละเอียดของเส้นทาง ==
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 407 เป็นเส้นทางหลักที่เชื่อมอำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา เข้ากับอำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา เป็นถนนขนาด 4 ช่องจราจร มีเกาะกลางหรือคูน้ำกั้นตลอดสาย โดยช่วงหาดใหญ่–ห้าแยกน้ำกระจายได้ทำการก่อสร้างเกาะกลางเป็นจุดสุดท้ายในปี พ.ศ. 2556
ในปี พ.ศ. 2557 เริ่มการก่อสร้างทางแยกต่างระดับบนห้าแยกน้ำกระจาย โดยได้รับอนุมัติงบประมาณก่อสร้าง 1,200 ล้านบาท (งบประมาณปี 2557 จำนวน 360 ล้านบาท ปี 2558 จำนวน 420 ล้านบาท และปี 2559 อีก 220 ล้านบาท) ซึ่งคาดว่าตลอดระยะเวลาก่อสร้างจะส่งผลกระทบด้านการจราจรในเมืองสงขลามากยิ่งขึ้น เนื่องจากต้องลดพื้นผิวจราจรในพื้นที่ก่อสร้างทางแยกต่างระดับ บริเวณห้าแยกน้ำกระจาย จึงต้องเร่งหาเส้นทางเลี่ยงอื่น ๆ และประชาสัมพันธ์ให้ประชาชนทราบ เพื่อจะได้ลดผลกระทบด้านการจราจร โดยรูปแบบโครงการแยกต่างระดับ คือ ถนนกาญจนวนิชจากอำเภอหาดใหญ่ ยกสะพานเข้าไปถนนเกาะยอ อำเภอเมืองสงขลา และจากเกาะยอผ่านสะพานข้ามแยกตรงไปสายบ้านเกาะแต้ว–จะนะ รถที่มาจากอำเภอหาดใหญ่เข้าอำเภอเมืองสงขลาต้องวิ่งลอดใต้สะพาน เพื่อแก้ปัญหาสภาพการจราจร ซึ่งวันหนึ่งมีรถวิ่งผ่านประมาณ 40,000 คัน และมีแนวโน้มเพิ่มขึ้น ทำให้สภาพการจราจรแออัดตลอดวัน และเพื่ออำนวยความสะดวกด้านการจราจรบริเวณห้าแยกน้ำกระจายด้วย
== รายชื่อทางแยก ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
หน่วยงานภายในกรมทางหลวง ภาคใต้ .
เส้นทางในความรับผิดชอบของแขวงการทางสงขลา 
แผนที่เส้นทางในความรับผิดชอบของแขวงการทางสงขลา
407
3-407
407
แยกโคกกลอย

สี่แยกโคกลอย ตั้งอยู่บนจุดตัดของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4   และ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 402  ที่ตำบลโคกกลอย อำเภอตะกั่วทุ่ง จังหวัดพังงา
โคกกลอย
ทางแยกในจังหวัดพังงา
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 408

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 408 สายนครศรีธรรมราช - ด่านประกอบ เป็นทางหลวงที่อยู่ในความควบคุมของแขวงทางหลวงนครศรีธรรมราชที่ 1 สังกัดสำนักงานทางหลวงที่ 16 นครศรีธรรมราช, แขวงทางหลวงสงขลาที่ 1 และแขวงทางหลวงสงขลาที่ 2 (นาหม่อม) สังกัดสำนักงานทางหลวงที่ 18 สงขลา เป็นเส้นทางหลักที่เชื่อมจังหวัดนครศรีธรรมราชเข้ากับจังหวัดสงขลา โดยไม่ต้องผ่านจังหวัดพัทลุง  มีระยะทางเริ่มต้นจากตัวเมืองนครศรีธรรมราช แล้ววิ่งลงใต้ไปสิ้นสุดที่ด่านศุลกากรบ้านประกอบ ตำบลประกอบ อำเภอนาทวี จังหวัดสงขลา อยู่ในความควบคุมของแขวงทางหลวงนครศรีธรรมราชที่ 1 70.607 กิโลเมตร อยู่ในความควบคุมของแขวงทางหลวงสงขลาที่ 1 111.370 กิโลเมตร และอยู่ในความควบคุมของแขวงทางหลวงสงขลาที่ 2 (นาหม่อม) 63.276 กิโลเมตร รวมระยะทางทั้งหมด 245.253 กิโลเมตร
== รายละเอียดของเส้นทาง ==
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 408 มีจุดเริ่มต้นที่สี่แยกหัวถนน ในตัวเมืองนครศรีธรรมราช แล้ววิ่งลงใต้ผ่านอำเภอเฉลิมพระเกียรติ อำเภอเชียรใหญ่ อำเภอหัวไทร เมื่อเข้าเขตจังหวัดสงขลาที่อำเภอระโนด จากนั้นผ่านอำเภอสทิงพระ วิ่งลงใต้ต่อไปยังอำเภอสิงหนคร ข้ามสะพานติณสูลานนท์เข้าสู่อำเภอเมืองสงขลา ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 407 ที่ทางแยกต่างระดับน้ำกระจาย แล้ววิ่งต่อไปทางตะวันออกถึงอำเภอจะนะ และไปสิ้นสุดที่ด่านศุลกากรบ้านประกอบ ตำบลประกอบ อำเภอนาทวี เป็นถนนขนาด 4 ช่องจราจรตลอดทั้งสาย  ยกเว้นช่วงทางเข้าอำเภอจะนะ ระยะทางประมาณ 3.4 กิโลเมตร เชิงสะพานการะเกด อำเภอเชียรใหญ่ และทางแยกเข้าบ้านประกอบถึงด่านศุลกากรบ้านประกอบ มีขนาด 2 ช่องจราจร โดยสองบริเวณหลังมีปัญหาในเรื่องกรรมสิทธิ์ที่ดิน ทำให้การก่อสร้างทางช่วงนี้ไม่สมบูรณ์
== รายชื่อทางแยก ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง 
408
3-408
408
408
จุฬาตรีคูณ

จุฬาตรีคูณ อาจหมายถึง
จุฬาตรีคูณ (นิยาย) บทประพันธ์แนวโศกนาฏกรรมของพนมเทียน นักเขียนชาวไทย ประพันธ์เสร็จเมื่อ พ.ศ. 2491
จุฬาตรีคูณ (ภูมิศาสตร์) สถานที่แม่น้ำสายสำคัญในอินเดีย คือ แม่น้ำคงคาและแม่น้ำยมุนา ไหลมาบรรจบกัน
เพลงจุฬาตรีคูณ เพลงของวงสุนทราภรณ์ (เนื้อร้องโดย แก้ว อัจฉริยกุล)
ย็อนพย็อง

ย็อนพย็องโด (연평도) เป็นกลุ่มเกาะของเกาหลีใต้ในทะเลเหลือง ตั้งอยู่ห่างจากเมืองอินช็อนไปทางตะวันตก 80 กิโลเมตร และห่างจากชายฝั่งจังหวัดฮวังแฮใต้ของเกาหลีเหนือไปทางใต้เป็นระยะทาง 12 กิโลเมตร เกาะหลักของย็อนพย็อง ได้แก่ เกาะแทย็อนพย็อง หรือเรียกง่าย ๆ ว่า เกาะย็อนพย็อง โดยมีพื้นที่ 7.01 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 1,176 คน (พ.ศ. 2542) เกาะอื่นที่มีคนอยู่อาศัย ได้แก่ เกาะโซย็อนพย็อง โดยมีประชากรจำนวนหนึ่งและมีพื้นที่ 0.24 ตารางกิโลเมตร
กลุ่มเกาะดังกล่าวประกอบกันขึ้นเป็นเขตปกครองท้องถิ่นย็อนพย็อง หนึ่งในเขตการปกครองของอำเภอองจิน เมืองอินช็อน เกาหลีใต้
== กรณีพิพาท ==

ย็อนพย็องตั้งแต่ใกล้กับแนวจำกัดตอนเหนือและอยู่ห่างจากชายฝั่งเกาหลีเหนือเพียง 12 กิโลเมตร เนื่องจากที่ตั้งของกลุ่มเกาะอยู่ใกล้กับบริเวณประมงที่อุดมสมบูรณ์ มันจึงได้กลายเป็นพื้นที่ที่เกิดความตึงเครียดระหว่างเกาหลีเหนือและเกาหลีใต้ เกาหลีใต้คงทหารไว้ 1,000 นายบนเกาะ ในอดีต บริเวณดังกล่าวเคยมีการปะทะกันทางทะเลสองครั้งในปี พ.ศ. 2542 และ พ.ศ. 2545
เมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ปืนใหญ่เกาหลีเหนือระดมยิงย็อนพย็อง โดยระดมยิงปืนใหญ่มากกว่า 200 นัดบริเวณเกาะ ทำให้พลเรือนได้รับบาดเจ็บ 3 คน และทำลายบ้านเรือนอีกหลายหลังคาเรือน นาวิกโยธินเกาหลีใต้เสียชีวิต 2 นาย ในขณะที่อีก 16 นายได้รับบาดเจ็บ
== อ้างอิง ==
เกาะในประเทศเกาหลีใต้
เกาะในทะเลเหลือง
เวลามาตรฐานเกาหลี

เวลามาตรฐานเกาหลี (KST, ) เป็นเขตเวลามาตรฐานในเกาหลีใต้ โดยเร็วกว่าเวลาสากลเชิงพิกัดไป 9 ชั่วโมง  (UTC+09) ในเกาหลีไม่มีการใช้เวลาออมแสงในปัจจุบัน แต่เคยใช้ในอดีต เวลามาตรฐานเกาหลีตรงกับเวลามาตรฐานญี่ปุ่น เวลามาตรฐานอินโดนีเซียตะวันออก และเวลายาคุตสค์
ทั้งนี้ ในวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 2015 ประเทศเกาหลีเหนือจะเปลี่ยนเขตเวลามาตรฐานให้ช้าลง 30 นาที โดยเร็วกว่าเวลาสากลเชิงพิกัดไป 8 ชั่วโมง 30 นาที
ตั้งแต่วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 เวลา00:00น.ตามเวลาเกาหลีได้เปลี่ยนเวลาเนื่องจากคิม จอง อึน ผู้นำเกาหลีเหนือได้ประชุมร่วมกับนายมูน แจ อิน ประธานาธิบดีเกาหลีใต้ที่ปันมุนจอมเมื่อวันที่27เมษายน 2561 นายคิมกล่าวว่า เขาจะปรับเวลามาตรฐานของเกาหลีเหนือให้กลับมาเท่ากับเวลาที่มีการกำหนดใช้ในอดีต
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official Homepage of the Korea Research Institute of Standard and Science  
เขตเวลา
ภูมิศาสตร์เกาหลี
UTC+9#Korea-Standardzeit
แนวจำกัดตอนเหนือ

แนวจำกัดตอนเหนือ (NLL) เป็นเส้นแบ่งเขตที่ยังเป็นกรณีพิพาทในทะเลเหลืองระหว่างเกาหลีเหนือและเกาหลีใต้ มีบทบาทเป็นพรมแดนทางทะเลโดยพฤตินัยระหว่างทั้งสองประเทศ
== ประวัติศาสตร์ ==
แนวดังกล่าวได้รับการกำหนดขึ้นฝ่ายเดียวโดยกองกำลังสหประชาชาติ นำโดยสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2496 หลังจากกองบัญชาการสหประชาชาติและเกาหลีเหนือล้มเหลวที่จะบรรลุข้อตกลงร่วมกัน แนวดังกล่าวไม่ได้รับรองอย่างเป็นทางการโดยเกาหลีเหนือ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง แนวดังกล่าวมิได้รวมอยู่ในข้อตกลงหยุดยิงในปี พ.ศ. 2496 ระหว่างเกาหลีเหนือและเกาหลีใต้ แนวดังกล่าวเดิมถูกร่างขึ้นเพื่อป้องกันการรุกล้ำเข้าไปในเกาหลีเหนือของเกาหลีใต้ แต่ในภายหลัง บทบาทของมันกลับเปลี่ยนเป็นการป้องกันมิให้เรือเกาหลีเหนือรุกล้ำมาทางใต้แทน
แนวดังกล่าวตัดระหว่างส่วนแผ่นดินใหญ่ของจังหวัดคย็องกีโดที่เคยเป็นส่วนหนึ่งของฮวังแฮมาก่อน พ.ศ. 2488 และเกาะนอกชายฝั่งที่อยู่ใกล้กัน ผลที่เกิดขึ้น คือ ส่วนแผ่นดินใหญ่กลับคืนไปสู่การควบคุมของเกาหลีเหนือ ในขณะที่เกาะต่าง ๆ ยังคงเป็นส่วนหนึ่งของเกาหลีใต้ แนวดังกล่าวลากผ่านต่อไปจนถึงทะเลจากเส้นแบ่งเขตทางทหาร ในปี พ.ศ. 2520 เกาหลีเหนือพยายามสร้างพื้นที่พรมแดนทหารยาว 50 ไมล์โดยรอบเกาะที่อ้างสิทธิ์โดยเกาหลีใต้ตามแนวจำกัดตอนเหนือ อย่างไรก็ตาม การอ้างสิทธิ์ดังกล่าวถูกบอกปัด นับตั้งแต่ พ.ศ. 2542 เกาหลีเหนือได้อ้างสิทธิ์ไปทางใต้ "เส้นแบ่งเขตทางทหารทะเล" ซึ่งจะทำให้เกาะเหล่านี้เป็นส่วนหนึ่งของเกาหลีเหนือด้วย
กองทัพเรือเกาหลีเหนือและเกาหลีใต้ได้ลาดตระเวนเป็นประจำในพื้นที่โดยรอบแนวจำกัดตอนเหนือ เมื่อเกาหลีเหนือไม่ยอมรับแนวดังกล่าว เรือประมงเกาหลีเหนือที่ประกอบอาชีพใกล้กับแนวหรือล้ำแนวดังกล่าวจึงได้รับการคุ้มครองโดยเรือเกาหลีเหนือ สำนักข่าวทางการเกาหลีเหนือ เคซีเอ็นเอ ได้อธิบายแนวดังกล่าวว่า "แนวสุดท้ายสำหรับการหยุดผู้แปรพักตร์ไปทางเหนือ" ซึ่งถูกร่างขึ้นเพื่อให้เป็นไปตาม "ผลประโยชน์อันชอบธรรมเฉพาะของวอชิงตัน"
วันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 หลังจากการทดลองนิวเคลียร์เกาหลีเหนือ ทางการได้เตือนว่าความพยายามที่จะบังคับใช้แนวจำกัดตอนเหนือจะถูกตอบโต้โดยกำลังทหารในทันที วันที่ 21 ธันวาคม ปีเดียวกัน เกาหลีเหนือได้สร้าง "เขตยิงเวลาสันติ" ขึ้นตามแนวดังกล่าวโดยคุกคามที่จะยิงปืนใหญ่ใส่น่านน้ำของเกาหลีใต้
== อ้างอิง ==
== อ่านเพิ่ม ==
Van Dyke, Jon M., Mark J. Valencia and Jenny Miller Garmendia. "The North/South Korea Boundary Dispute in the Yellow (West) Sea". Marine Policy 27 (2003), 143–158.
Roehrig, Terence. "The Origins of the Northern Limit Line Dispute". NKIDP e-Dossier no. 6 (May 2012).
ภูมิศาสตร์เกาหลีเหนือ
ภูมิศาสตร์เกาหลีใต้
เขตแดน
กรณีพิพาทเรื่องอาณาเขตเกาหลีใต้
กรณีพิพาทเรื่องอาณาเขตเกาหลีเหนือ
กรณีพิพาทเรื่องอาณาเขตในทวีปเอเชีย
น่านน้ำซึ่งถูกพิพาท
นาชา ปั้นทอง

นาชา ปั้นทอง  เป็นนักกีฬาเทควันโดชายทีมชาติไทย จบการศึกษาจากโรงเรียนทวีธาภิเศก ได้เข้าร่วมการแข่งขันเทควันโดในเอเชียนเกมส์ 2010 และสามารถเอาชนะจาวัด ลัคซาอี ซึ่งเป็นนักกีฬาเทควันโดจากอัฟกานิสถาน ด้วยคะแนน 7–3 ก่อนเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ ในรุ่นน้ำหนักไม่เกิน 63 กก. โดยได้พบกับลี แดฮุน จากเกาหลีใต้ ก่อนที่นาชาจะเป็นฝ่ายแพ้ไปด้วยคะแนน 9–10 ซึ่งนาชาได้รับรางวัลเหรียญเงินจากการแข่งขันในครั้งนั้น
== ประวัติ ==
นาชา ปั้นทอง มีชเว ยองซอก ผู้ฝึกสอนชาวเกาหลีใต้เป็นผู้ให้การดูแล วันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 เขาเข้าแข่งขันเทควันโดชิงแชมป์โลกรายการ "ดับเบิลยูทีเอฟเวิลด์เทควันโดแชมเปียนชิพ 2011" ที่คยองจู ประเทศเกาหลีใต้ เขาได้พบกับลี แดฮุน โดยที่นาชามีอาการบาดเจ็บในช่วงก่อนหน้า และในการแข่งขัน นาชาเป็นฝ่ายเสียหลักล้มลงจนไม่สามารถแข่งขันต่อได้ โดยเขาได้รับรางวัลเหรียญทองแดงจากการแข่งขันดังกล่าว ทั้งนี้ นาชา ปั้นทอง ยังเป็นหนึ่งในสามนักกีฬาเทควันโดทีมชาติไทย ที่ได้รับการคาดหมายอย่างสูงในการเข้าสู่การแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 อย่างไรก็ตาม เขาก็ประสบความล้มเหลวในการคัดเลือกให้กับอามิสตี คิม ซึ่งเป็นชาวเกาหลีใต้ที่โอนสัญชาติมาเล่นในฐานะตัวแทนของอุซเบกิสถาน ด้วยคะแนน 13–11 
วันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2555 นาชา ปั้นทอง เข้าแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 40 ที่จังหวัดขอนแก่น ซึ่งเขาเป็นฝ่ายชนะณัฐพงษ์ เทวะเวชพงษ์ และได้รับรางวัลเหรียญทอง
== ผลงานที่ผ่านมา ==
พ.ศ. 2550 - เหรียญเงิน เหรียญเงิน กีฬามหาวิทยาลัยโลก ครั้งที่ 24 ประเทศไทย
พ.ศ. 2553 - เหรียญเงิน เหรียญเงิน มหกรรมกีฬาเอเชียนเกมส์ 2010 กว่างโจว ประเทศจีน
พ.ศ. 2554 - เหรียญทองแดง เหรียญทองแดง ดับเบิลยูทีเอฟเวิลด์เทควันโดแชมเปี้ยนชิพ 2011 คยองจู ประเทศเกาหลีใต้
พ.ศ. 2555 - เหรียญทอง เหรียญทอง กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 40 จังหวัดขอนแก่น ประเทศไทย
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นักกีฬาทีมชาติไทย
นักเทควันโดชาวไทย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ จ.ภ.
นักกีฬาเหรียญเงินเอเชียนเกมส์ชาวไทย
บุคคลจากโรงเรียนทวีธาภิเศก
ชา ยู-รัม

ชา ยู-รัม (차유람; Cha Yu-Ram; เกิด 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1987) เป็นนักกีฬาพูลชาวเกาหลีใต้ ซึ่งเธอได้ชนะการแข่งขันไนน์-บอล ซิงเกิล ในมหกรรมกีฬาเอเชียนอินดอร์เกมส์ 2009 ทั้งนี้เธอได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพูลในมหกรรมกีฬาเอเชียนเกมส์ 2010 ที่เมืองกว่างโจว ประเทศจีน ด้วยเช่นกัน
ชา ยู-รัมเคยเล่นเทนนิสตั้งแต่อายุ 8 ปี แต่ต่อมาเธอได้ให้ความสนใจต่อกีฬาพูลแทน นอกจากนี้ เธอยังเคยรับงานถ่ายแบบ อย่างไรก็ตามเธอได้กล่าวว่าการถ่ายแบบมิใช่งานหลักของเธอ เนื่องจากเธอมีความรักในกีฬาพูลมากกว่า
== อ้างอิง ==
Pool Cue News and Review v2.0  
YU RAM CHA AND JEANETTE LEE WILLMAKE HEADS TURN 
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
A weekend with Yu Ram Cha 
Women's Professional Billiard Association 
นักกีฬาชาวเกาหลีใต้
นักกีฬาพูลหญิง
ลา บายาแดร์

ลา บายาแดร์ (La Bayadère, Баядерка - Bayaderka แปลว่า นางระบำ) เป็นบัลเลต์ความยาว 3 องก์ ที่ออกแบบท่าเต้นและแต่งบทโดยมาริอุส เปติปา ชาวฝรั่งเศส ประกอบดนตรีของลุดวิจ มินคุส คีตกวีชาวออสเตรีย  เปิดแสดงครั้งแรกที่โรงอุปรากร Bolshoi Kamenny Theatre กรุงเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ประเทศรัสเซีย เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1877 โดยคณะอิมพีเรียลบัลเล่ต์  เป็นบัลเลต์ที่มีกลิ่นอายของวัฒนธรรมอินเดีย โดยมีเครื่องประกอบฉากและเครื่องแต่งกายอย่างอลังการ  โดยเฉพาะฉากหนึ่งที่มีชื่อว่า "อาณาจักรแห่งเงามืด" (The Kingdom of the Shades) ที่บางครั้งอาจถูกตัดออกมาจัดแสดงเฉพาะฉากนี้ฉากเดียว 
เนื้อเรื่องเกิดขึ้นในราชสำนักอินเดีย นักรบหนุ่มชื่อ โซลอร์ มีความรักอยู่กับนางรำประจำวิหารพราหมณ์ (ภาษาฝรั่งเศสเรียกว่า La Bayadère) ชื่อ นิกิยา ผู้ซึ่งมีความงดงามเป็นที่ต้องตาพระครูพราหมิน หัวหน้านักบวช ในขณะเดียวกันมหาราชาดักมานตา ก็ชื่นชมความกล้าหาญของโซลอร์ และหมายมั่นจะให้โซลอร์อภิเษกกับเจ้าหญิงกัมซัตติ พระราชธิดา
โซลอร์เคยสาบานกับนิกิยาว่าจะรักกันตลอดไป แต่เขากลับผิดคำสาบานและไปอภิเษกกับเจ้าหญิง  นิกิยาถูกวางตัวเป็นนางระบำในพิธีอภิเษก  เมื่อนิกิยาทราบว่าเป็นเจ้าหญิงขณะที่จะเข้าพิธีอภิเษกกับโซลอร์ เธอจึงบรรดาลโทสะจนเกือบจะทำร้ายเจ้าหญิง
ในงานพิธิอภิเษก นิกิยาเต้นระบำด้วยความปวดร้าวที่ถูกโซลอร์หักหลัง แต่เมื่อได้รับกระเช้าดอกไม้ที่มหาราชากับเจ้าหญิงจัดส่งมาให้ เธอเข้าใจผิดว่าเป็นดอกไม้ที่โซลอร์ส่งมา ด้วยความตื้นตันใจเธอให้อภัยโซลอร์ในที่สุด นิกิยาถูกงูพิษที่ซ่อนมาในกระเช้าฉกกัดที่คอและมีอาการสาหัสจนถึงชีวิต พราหมินเสนอจะมอบยาถอนพิษให้ แลกกับความรักจากนิกิยา แต่นิกิยาปฏิเสธและยืนยันที่จะยอมตายด้วยรักที่มั่นคง
ด้วยความสำนึกผิด โซลอร์รู้สึกเศร้าโศกและสูบฝิ่นจนเกิดอาการประสาทหลอน เห็นภาพนิมิตของนิกิยาสถิตย์อยู่ใน "อาณาจักรแห่งเงามืด" บนยอดเขาหิมาลัย เขาสวดมนต์อ้อนวอนต่อพระผู้เป็นเจ้า และถูกลงโทษโดยถูกฟ้าผ่าที่หน้าวิหาร ตายตามนิกิยาไป
==อ้างอิง==
ผลงานของ ลุดวิจ มินคุส
บัลเลต์
หลุยส์ ดูว์ครุแอ

หลุยส์ รอแบร์ ปอล ดูว์ครุแอ (Louis Robert Paul Ducruet, เกิด 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2535) พระโอรสองค์ใหญ่ในเจ้าหญิงสเตฟานีแห่งโมนาโก กับนายดาเนียล ดูว์ครุแอ อดีตราชองครักษ์ส่วนพระองค์
==ประวัติ==
นายหลุยส์ ดูว์ครุแอ เกิดเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2535 ณ โรงพยาบาลกลางเจ้าหญิงเกรซ เขตมอนเตการ์โล พระโอรสองค์ใหญ่ในเจ้าหญิงสเตฟานีแห่งโมนาโก กับนายดาเนียล ดูว์ครุแอ อดีตราชองครักษ์ส่วนพระองค์ของเจ้าหญิง เจ้าหญิงสเตฟานีทรงมีความสัมพันธ์กับองค์รักษ์ส่วนพระองค์ ทำให้เจ้าชายแรนีเยที่ 3 แห่งโมนาโก พระราชทานให้ทั้งสองเสกสมรสกัน เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 หลังจากการเกิดของดูว์ครุแอมาแล้วสองปี ดูว์ครุแอมีน้องสาวร่วมบิดา-มารดาคือ โปลีน ดูว์ครุแอ (เกิด พ.ศ. 2537) ต่อมาบิดาและพระมารดาของดูว์ครุแอได้หย่ากันในปี พ.ศ. 2539
นอกจากนี้ดูว์ครุแอยังมีพี่ชายต่างมารดาคือ นายมีกาแอล มาลบูวีเย และน้องสาวต่างบิดาคือ กามีย์ ก็อตลีบ ที่เกิดกับพระราชองครักษ์คนหนึ่งของเจ้าหญิงสเตฟานี ดูว์ครุแอสามารถใช้ภาษาฝรั่งเศสและภาษาอังกฤษ รวมไปถึงภาษาพื้นถิ่นของโมนาโก และยังใช้ภาษาเยอรมัน และอิตาลี ได้เล็กน้อย นอกจากนี้ดูว์ครุแอยังเป็นแฟนคลับและให้การอุปถัมภ์สโมสรโมนาโกเอฟซีซึ่งเขาให้ความสนใจเป็นอย่างมาก
==สิทธิในการสืบราชบัลลังก์==
หลังจากการเปลี่ยนแปลงกฎมนเทียรบาลตามพระราชประสงค์ของเจ้าชายแรนีเยที่ 3 องค์อธิปัตย์แห่งโมนาโกในปี ค.ศ. 2002 มีผลปรากฏว่าพระโอรสและโดยถูกต้องตามกฎหมายสามารถขึ้นครองราชย์ได้ ดังนั้นหลุยส์ ดูว์ครุแอ พระโอรสองค์ใหญ่ของเจ้าหญิงสเตฟานี จึงมีสิทธิในการครองราชย์แม้ว่าจะเกิดก่อนการสมรสรวมไปถึงการหย่าขาดจากกันภายหลังของบิดาและพระมารดา ปัจจุบันดูว์ครุแออยู่ในลำดับที่ 7 ในการสืบราชบัลลังก์ ส่วนโปลีน ดูว์ครุแอ น้องสาวของเขาก็อยู่ในลำดับที่ 8 ของลำดับการสืบราชบัลลังก์
==ลำดับตระกูล==
==อ้างอิง==
ชาวโมนาโก
ราชวงศ์กรีมัลดี
เจสซี ไอเซนเบิร์ก

เจสซี แอดัม ไอเซนเบิร์ก (Jesse Adam Eisenberg) เกิดเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 1983 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน มีผลงานแสดงในภาพยนตร์หลายเรื่อง อาทิ เช่น The Squid and the Whale (2005), Adventureland (2009), Zombieland (2009), The Social Network (2010) and Now You See Me (2013)
ในปี ค.ศ. 2014 ไอเซนเบิร์กได้รับเลือกให้แสดงเป็น "เล็กซ์ ลูเธอร์" ศัตรูคู่อาฆาตของ "ซูเปอร์แมน" ในภาพยนตร์ แบทแมน ปะทะ ซูเปอร์แมน แสงอรุณแห่งยุติธรรม
== อ้างอิง ==
นักแสดงอเมริกัน
นักแสดงเด็กชาวอเมริกัน
ชาวอเมริกันเชื้อสายยิว
บุคคลจากควีนส์
คอนโทรล (ภาพยนตร์)

คอนโทรล เป็นภาพยนตร์ภาพขาวดำที่กำหนดออกฉายใน 5 ตุลาคม, พ.ศ. 2550 โดยมีเรื่องราวเกี่ยวกับ เอียน เคอร์ติส นักร้องวง จอย ดิวิชัน, แมตต์ กรีนฮอล์ช ได้บทภาพยนตร์เขียนตามหนังสือ Touching from a Distance ที่เขียนโดย เดโบราห์ เคอร์ติส ผู้ร่วมผลิตภาพยนตร์. กำกับการแสดงโดย แอนตั้น คอร์บจิน, มีนักแสดงนำโดย แซม ไรลี่ย์ รับบทเป็น เอียน, ซาแมนธา มอร์ตัน รับบทเป็น เดโบราห์, และ อเล็กซานดรา มาเรีย ลารา รับบทเป็น Annik Honoré. นอกจากนี้ยังมีแสดงคนอื่นๆได้แก่ เจมส์ แอนโทนี เพียร์สัน, โจ แอนเดอร์สัน, และ แฮร์รีย์ ทรีดาเวย์ แสดงเป็น สมาชิกวง จอยดิวิชัน ที่ประกอบไปด้วย เบอร์นาร์ด ซัมเนอร์, ปีเตอร์ ฮุค, และ สตีเฟน มอร์ริส, ตามลำดับเช่นเดียวกับ โทบี้ เค็บเบลล์ แสดงเป็น ร็อบ เกร็ตตัน ผู้จัดการวง และ เครก พาร์กินสัน แสดงเป็น โทนี่ วิลสัน เจ้าของค่ายเพลง Factory Records
== อ้างอิง ==
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2550
ศิณะ อุ่นทรพันธุ์

ศิณะ อุ่นทรพันธุ์ หรือ ต๊อด  เกิดเมื่อวันที่  18 ธันวาคม พ.ศ. 2527 ใน ประเทศไทย เป็นนักแสดง ชาวไทย แจ้งเกิดจากผลงานละคร น้องใหม่ร้ายบริสุทธิ์ เป็นบุตรชายคนโต ของนายศิริพงษ์ และนางเนตรนภิส อุ่นทรพันธุ์  ประธานกรรมการบริหารและกรรมการผู้จัดการใหญ่  บมจ.แอ็ดวานซ์ อินฟอร์เมชั่น เทคโนโลยี ธุรกิจเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ และ Hardware,Software,Network มีน้องสาว 2 คน ชื่อ ตาล & เอ้ย   จบชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนเซนต์ดอมินิก  และชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายจาก Hutt International College  Wellington ประเทศนิวซีแลนด์ ปัจจุบันกำลังศึกษาอยู่ที่คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต
ศิณะ อุ่นทรพันธุ์ อดีตเคยเป็นหวานใจของนักแสดงสาว อั้ม พัชราภา ไชยเชื้อ แต่เลิกรากันไปภายหลัง ปัจจุบันคบหาดูใจกับ พีค ภัทรศยา เครือสุวรรณศิริ
== ผลงาน ==
=== ละคร ===
น้องใหม่ร้ายบริสุทธิ์ รับบท มัดหวาย
พ่อแกกับแม่ฉัน รับบท เอก
เกิร์ลแก๊งแมลงซ่า รับบท ปอม
เสือสิงห์กระทิงโสด X4 รับบท ตี๋เล็ก
Wake Up ชะนี The Series รับบท กอล์ฟ
=== มิวสิควีดีโอ ===
เพลง รักฉันหรือรักตัวเอง ของ ลิตา สริตา วอลช
เพลง นี่แหละความเสียใจ ของ โปเตโต้
เพลง เตลิด ของ ซีล (วงดนตรี)
=== นิตยสาร ===
The Boy Magazine
เธอกับฉัน
In Magazine
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นักแสดงชาวไทย
นายแบบไทย
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2527
บุคคลจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต
ไททันโนโบอา

ไททันโนโบอา แซร์อาโฮนเอนซิส (, ชื่อย่อ: ไททันโนโบอา (Titanoboa)) เป็นชื่องูขนาดใหญ่ที่ไม่มีพิษ ในวงศ์ Boidae ที่ได้สูญพันธุ์ไปแล้ว ถูกค้นพบโดยคณะนักวิทยาศาสตร์สาขาบรรพชีวินวิทยาจากมหาวิทยาลัยโทรอนโต
นักบรรพชีวินวิทยาเชื่อว่า ไททันโนโบอา  มีรูปร่างลักษณะและมีพฤติกรรมคล้ายงูอนาคอนดาซึ่งปัจจุบันพบในป่าดิบชื้นในทวีปอเมริกาใต้ โดยหากินในน้ำ ซึ่งอาหารได้แก่ จระเข้และปลาขนาดใหญ่ มีลักษณะคล้ายคลึงกับงูอนาคอนดา แต่ทว่ามีความยาวกกว่ามาก โดยมีความยาวเฉลี่ยประมาณ 13.5 เมตร และอาจยาวได้ถึง 15 เมตร หนักถึง 2.6 ตัน  โดยชื่อของมันเป็นภาษาลาติน แปลได้ว่า "งูยักษ์จากแซร์อาโฮน" (Titanic boa from Cerrejon) ซึ่งมาจากชื่อเมืองแซร์อาโฮน ในประเทศโคลอมเบีย ซึ่งเป็นที่ค้นพบซากฟอสซิลของมันเป็นครั้งแรก

ซากฟอสซิลของไททันโนโบอา ที่ค้นพบเป็นกระดูกสันหลัง จำนวน 180 ชิ้น คาดว่าน่าจะเป็นของงูทั้งหมด 12 ตัว ค้นพบครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 2007 ซึ่งกระดูกสันหลังนั้นมีขนาดใหญ่กว่ากระดูกสันหลังของงูอนาคอนดาไม่มากนัก
จากการวิเคราะห์อายุชั้นหิน พบว่า ไททันโนโบอา มีชีวิตอยู่เมื่อราว 58 ถึง 60 ล้านปีก่อน ในสมัยพาลีโอซีนตอนกลางถึงตอนปลาย เป็นช่วงหลังจากเหตุการณ์การสูญพันธุ์ยุคครีเทเชียส–พาลีโอจีน
ซึ่งมีสภาพเป็นป่าดิบชื้น มีอุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีประมาณ 32- 90 องศาเซลเซียส ซึ่งสูงกว่าอุณหภูมิเฉลี่ยของป่าดิบชื้น และสอดคล้องกับสภาพอากาศ ที่คาดว่ามีก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ในชั้นบรรยากาศปริมาณมาก
==ดูเพิ่ม==
งูอนาคอนดายักษ์
==อ้างอิง==
ซากดึกดำบรรพ์
วงศ์ย่อยงูโบอา
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 414

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 414 สายน้ำกระจาย–ท่าท้อน หรือ ถนนลพบุรีราเมศวร์ เป็นทางหลวงที่อยู่ในความควบคุมของแขวงทางหลวงสงขลาที่ 1 สังกัดสำนักงานทางหลวงที่ 18 (สงขลา) มีจุดเริ่มต้นจากห้าแยกน้ำกระจาย อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา วิ่งขึ้นลงใต้ไปสิ้นสุดที่ถนนเพชรเกษม (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4) อำเภอบางกล่ำ จังหวัดสงขลา โดยเป็นเส้นทางสายใหม่ที่สร้างขึ้นเพื่อเลี่ยงเมืองหาดใหญ่แทนถนนกาญจนวณิช (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 407) มีความยาวทั้งสิ้น 24.315 กิโลเมตร
== รายละเอียดของเส้นทาง ==
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 414 เป็นทางหลวงที่สร้างขึ้นเพื่อเลี่ยงเมืองหาดใหญ่ในการเดินทางเข้าหรือออกจากอำเภอเมืองสงขลา  โดยเริ่มแรกจะเป็นถนนขนาด 4 ช่องจราจร มีเกาะกลางและคูน้ำกั้นตลอดทาง เมื่อมาถึงแยกบิ๊กซี (เดิมเรียกแยกคลองแห) เส้นทางจะขยายเป็น 8 ช่องจราจร แบ่งเป็นทางหลักด้านละ 2 ช่องจราจร และทางขนานอีกด้านละ 2 ช่องจราจร ไปจนสิ้นสุดที่ถนนเพชรเกษม
== รายชื่อทางแยก ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง 
414
3-414
414