pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
อัลมาส์

อัลมาส์ หรือ อัลมาตี (อังกฤษ: Almas; Almasty, Almasti; บัลแกเรีย: Алмас; เชเชน; Алмазы, ตุรกี: Albıs; มองโกล: Алмас; ภาษามองโกลแปลว่า "คนป่า") สิ่งมีชีวิตลึกลับขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ที่เชื่อว่ามีรูปร่างคล้ายมนุษย์ในยุคก่อนประวัติศาสตร์ พบตามเทือกเขาและป่าในภูมิภาคเอเชียกลาง รวมถึงไซบีเรีย มีลักษณะคล้าย เยติ ในเทือกเขาหิมาลัย และ บิ๊กฟุต ในทวีปอเมริกาเหนือ
==ลักษณะ==
อัลมาส์ ถูกระบุว่ามีท่าทีการเดินคล้ายมนุษย์ในยุคปัจจุบันมากกว่าสัตว์ชนิดอื่นที่คล้ายคลึงกัน เช่น ซาสควาทช์ หรือ บิ๊กฟุต  ร่างกายถูกคลุมด้วยหนังหนาสีน้ำตาล ขนสีน้ำตาลแดง ใบหน้าไม่มีขนปกคลุม  ผิวมีสีเข้ม  สันหน้าผากโหนก, เฉียงหน้าผากจมูกแบนและใหญ่โหนกกราม
เท้ามีขนาดใหญ่และมือยาว  มีขนปกคลุมทั่วร่างยกเว้นมือและเท้า มีกลิ่นตัวเหม็น รวมถึงมีผู้พบเห็นว่าเหมือนกับสวมใส่สิ่งดูเหมือนหนังสัตว์เหมือนเสื้อคลุมเพื่อป้องกันความหนาวเย็นด้วย
==ถูกค้นพบ==
อัลมาส์ นั้นปรากฏอยู่ในภูมิปัญญาของชาวมองโกลมานานแล้ว โดยปรากฏเป็นชื่อและภาพในหนังสือของธิเบตที่รวบรวมพรรณพืชและพรรณสัตว์ท้องถิ่นตั้งแต่ศตวรรษที่ 19 แต่ทว่าอัลมาส์เป็นรู้จักของชาวโลกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1427 โดยคำว่า "อัลมาส์" เป็นภาษามองโกลซึ่งแปลว่า "คนป่า" ในขณะที่ชื่อ อัลมาสตี เป็นภาษารัสเซีย เป็นชื่อของเทพเจ้าแห่งป่าที่ใช้ในภูมิภาคเอเชียตะวันตก เช่น จอร์เจีย, อาร์มีเนีย รายงานล่าสุดของการพบเห็นอัลมาส์อยู่ที่ตอนใต้ของมองโกเลียและรัสเซียแถบเทือกเขาอัลไต รวมถึงไซบีเรีย และเทือกเขาเทียนซานในชายแดนตอนเหนือของจีน ซึ่งในแถบเทือกเขาเทียนซานในแถบคาซักสถาน ชาวพื้นเมืองที่นี่เรียกสัตว์ประหลาดขนาดใหญ่ที่เหมือนกับอัลมาส์ว่า คียิกอดัม (Kiyik Adam) เชื่อว่ามีความสูงถึง 9 ฟุต มีขนดกปกคลุมลำตัวสีดำหรือสีเทาเข้ม มีรอยเท้าที่ยาวถึง 15 นิ้ว และมีเขี้ยวแหลมคมไว้สำหรับฉีกทึ้งเหยื่อสำหรับเป็นอาหาร 
อัลมาส์เมื่อแรกถูกบันทึกถึง ไม่ใช่บันทึกในลักษณะของสัตว์ประหลาดคล้ายมนุษย์ หากแต่บันทึกถึงความที่คล้ายคลึงกับสัตว์ในอันดับไพรเมทชั้นเดียวกับมนุษย์ เช่น อุรังอุตัง, กอริลลา หรือชิมแปนซี ซึ่งอัลมาสมีลักษณะคล้ายมนุษย์นีแอนเดอร์ทัลที่เคยอาศัยอยู่ในภูมิภาคนี้เมื่อกว่า 350,000 ปีก่อน
อัลมาส์ยืนตรงด้วยสองขาหลัง มีความสูงประมาณ 5 ฟุต และตัวเต็มวัยอาจสูงถึง 6–6.5 ฟุต หรือ 9 ฟุต และมีขนาดเท้าที่ใหญ่ถึง 5 ฟุต จากรอยเท้าบนหิมะ
==การรายงาน==
อัลมาส์ ถูกรายงานอย่างเป็นทางการเมื่อปี ค.ศ. 1964 โดย ศาสตราจารย์ด้านมนุษยวิทยาชาวรัสเซีย ศาสตราจารย์ บอริส พอร์ชเนฟ  โดย ศ.พอร์ชเนฟ บันทึกว่า กะโหลกศีรษะของอัลมาสเป็นทรงกรวยและมีโครงสร้างของฟันคล้ายมนุษย์  และ ศ.พอร์ชเนฟยังได้รายงานต่อว่า อัลมาส์อาศัยอยู่เป็นครอบครัว มีกลิ่นตัวเหม็น กินอาหารจำพวก ผลไม้, ผัก และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็ก
อัลมาส์ เป็นสัตว์ที่เร่ร่อนไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง โดยเดินทางกว่าครึ่งของมองโกเลีย พวกมันถูกพบเห็นโดยชาวบ้านและชนพื้นเมือง รายงานการพบเห็นเมื่อ 50 ปีก่อน ถูกพบที่เทือกเขาคอเคซัสใกล้รัสเซียและทะเลดำ โดยพบหลักฐานการมีอยู่ของครอบครัวอัลมาส์ และยังมีอีกหนึ่งรายงานในเทือกเขาพาเมียร์ของเอเชียกลาง
ได้มีนักวิชาการผู้ทำการค้นหาอัลมาส์อย่างจริงจัง คือ นักสัตว์ประหลาดวิทยาชาวรัสเซีย ดร.มารีน-เจน ค็อฟแมน  และ ซิลเวียน พัลลิกซ์ ชาวฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1992 ซึ่งข้อมูลที่ได้จากการสำรวจก็คล้ายคลึงกับของ ศ.พอร์ชเนฟ คือ อัลมาส์เป็นสัตว์ขนาดใหญ่ น้ำหนักกว่า 500 ปอนด์ มีขนดก หากินในเวลากลางคืน และสามารถเดินทางได้เร็ว 40 ไมล์ต่อชั่วโมง โดย ดร.ค็อฟแมนสามารถเก็บตัวอย่างขน, รอยเท้า และมูลของอัลมาส์ได้ด้วย
==ดูเพิ่ม==
บิ๊กฟุต
เยติ
เหย่เหริน
ฮิบะกง
โยวี่
==อ้างอิง==
==บรรณานุกรม==
สัตว์ประหลาดคล้ายมนุษย์
เหย่เหริน

เหย่เหริน หรือ ซูเหริน (อังกฤษ: Yeren, Yiren, Yeh Ren; จีน: 野人; พินอิน: Yěrén แปลว่า "คนป่า"; อังกฤษ: Xueren; จีน: 神农架野人; พินอิน: Shénnóngjiàyěrén แปลว่า "คนป่าแห่งเสินหนงเจี้ย") หรือ มนุษย์หมี (อังกฤษ: Man Bear; จีน: 人熊; พินอิน: Ren Xiong) เป็นสิ่งมีชีวิตลึกลับขนาดใหญ่ชนิดหนึ่งที่เชื่อว่า มีลักษณะคล้ายมนุษย์แต่มีขนดกปกคลุมอยู่ทั่วร่าง อาศัยอยู่ ณ เขตอนุรักษ์ป่าดึกดำบรรพ์เขาเสินหนงเจี้ย ในมณฑลหูเป่ย์ ประเทศจีน
โดยเหย่เหริน มีลักษณะคล้ายอุรังอุตังที่พบบนเกาะบอร์เนียวและเกาะสุมาตรา ในอินโดนีเซีย มีขนสีน้ำตาลแดงเข้มยาว 3–4 เซนติเมตร  มีท้องขนาดใหญ่ ยืนด้วยขาหลังทั้งสองข้าง มีความสูง 5–7 ฟุต หรือ 8 ฟุต แต่มีรายงานว่าสามารถเคลื่อนไหวได้รวดเร็ว ใบหน้ามีลักษณะผสมกับระหว่างมนุษย์และเอป มีส่วนของขาหน้าหรือมือมีนิ้ว 5 นิ้ว โดยที่นิ้วโป้งแยกออกมาเหมือนมนุษย์ เคยมีการพบรอยเท้าของเหย่เหรินมีความยาว 16 นิ้ว  มีโครงสร้างที่ใกล้เคียงกับเอป ในตัวผู้มีองคชาตเหมือนผู้ชาย ในขณะที่ตัวเมียมีเต้านมเหมือนผู้หญิง  ส่งเสียงร้องได้ดังและมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว
เชื่อกันว่า เหย่เหริน มีความเกี่ยวข้องกับมนุษย์นีแอนเดอร์ธาลที่เคยอาศัยอยู่ในเอเชียเหนือ และเอเชียกลาง เมื่อ 350,000 กว่าปีก่อน
ซึ่งเมื่อเทียบกับสัตว์ชนิดอื่นที่คล้ายคลึงกัน เช่น บิ๊กฟุตในอเมริกาเหนือ ในคติของจีนมีศัพท์ที่ใช้เรียกสัตว์ที่มีลักษณะเช่นนี้โดยเฉพาะ โดยมีผู้เชื่อว่าอาจจะมีจำนวนเหย่เหรินมากถึง 1,000–2,000 ตัวอาศัยอยู่ในประเทศจีนตอนกลาง
นักวิทยาศาสตร์ชาวจีนที่ได้ศึกษาเกี่ยวกับการมีอยู่ของเหย่เหริน โดยการกล่าวอ้างถึงจากนักท่องเที่ยวที่ได้มาเที่ยวยังเขตอนุรักษ์ป่าดึกดำบรรพ์เขาเสินหนงเจี้ย โดยค้นพบรอยเท้าและทำการหล่อเป็นปูนปลาสเตอร์เพื่อศึกษา ซึ่งนักวิทยาศาสตร์ส่วนใหญ่มีทฤษฎีว่า เหย่เหรินอาจจะเป็นเอปขนาดใหญ่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ชนิดที่มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Gigantopithecus blacki ที่เคยอาศัยอยู่ในเอเชียกลาง แต่ได้สูญพันธุ์ไปแล้วกว่า 500,000 ปี  มีนักวิชาการที่ได้รับทุนจากรัฐบาลให้ศึกษาเกี่ยวกับเรื่องของเหย่เหริน สามารถเก็บตัวอย่างขนที่เชื่อว่าเป็นของเหย่เหรินได้เมื่อนำไปเทียบกับขนของลิงหรือเอปที่เป็นที่รู้จัก ปรากฏว่าไม่ตรงกับชนิดใดเลย
ในตำนานพื้นบ้านแถบนี้ เหย่เหรินถูกเล่าขานว่าเป็นสัตว์กินเนื้อ และจับมนุษย์ฉีกแขนขากินเป็นอาหารด้วย  ปัจจุบันแม้จะมีการสำรวจศึกษาเกี่ยวกับเหย่เหรินมากขึ้น แต่เรื่องของเหย่เหรินก็ยังคงอยู่ในความเชื่อของชาวจีนพื้นถิ่น ซึ่งป่าที่เหย่เหรินอาศัยอยู่นั้นก็ถือได้ว่าเป็นป่าดึกดำบรรพ์ที่เป็นพื้นที่อนุรักษ์ มีพรรณพืชและพรรณสัตว์โบราณและหายากหลายชนิดอาศัยอยู่ด้วย โดยบางคนที่อ้างว่าเคยพบเห็นเหย่เหริน เป็นเจ้าหน้าที่ของเขตอนุรักษ์ อ้างว่าตนเคยคิดที่จะจับเหย่เหรินด้วยซ้ำ โดยเชื่อว่าเหย่เหรินอาศัยอยู่ในป่าหินซึ่งเป็นจุดสูงสุดของเขตป่าอนุรักษ์เสินหนงเจี้ย รวมถึงมีมัคคุเทศก์ท้องถิ่นขณะนำพานักท่องเที่ยวบนรถทัวร์ ได้เห็นเหย่เหรินตัวหนึ่งที่มีขนสีดำวิ่งตัดหน้ารถด้วยสองขาหลัง คนขับรถได้ตะโกนบอกว่า "เหย่เหริน ๆ"
ซึ่งข้อมูลที่ได้จากการศึกษาเพิ่มเติม พบว่า เหย่เหรินไม่อยู่เป็นกลุ่ม แต่จะอยู่กันเป็นคู่ ๆ ระหว่างตัวผู้และตัวเมีย โดยปกติจะเดินด้วยสองขาหลัง แต่สามารถใช้ขาทั้งสี่ข้างปีนป่ายได้รวดเร็ว โดยกินอาหารจำพวก ผลไม้, ถั่ว, ข้าวโพด และแมลงบางชนิด ในสถานที่ ๆ ไม่มีใครมาพบเห็น 
==ดูเพิ่ม==
อัลมาส
บิ๊กฟุต
เยติ
ฮิบะกง
โยวี่
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Wildmen of China 
Yeren: Chinese Bigfoot Reports
Yeren
China's 'Bigfoot' Leaves Big Footprints in Chinese Cornfield 
สัตว์ประหลาดคล้ายมนุษย์
มณฑลหูเป่ย์
คติชนจีน
เทราคาโตะ ซือ

เทราคาโตะ ซือ  เป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูนและภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องกินทามะ ผลงานของฮิเดอากิ โซราจิ เป็นนักร้องเพลงป๊อบไอดอลชื่อดังในระดับแนวหน้าของเอโดะทีมีแฟนคลับเป็นจำนวนมาก รวมถึงชิมูระ ชินปาจิที่เป็นหัวหน้าของหน่วยพิทักษ์เทราคาโตะ ซือด้วย
==ข้อมูลตัวละคร==
เทราคาโตะ ซือมีความชื่นชอบในเรี่องการร้องเพลงมากตั้งแต่เด็กๆ และมักจะร้องให้พ่อฟังอยู่บ่อย ต่อมาจึงเริ่มการแสดงการร้องเพลงที่ข้างถนน ในระยะแรกการแสดงของเธอมักจะถูกมองข้าม แต่เธอก็ได้รับการให้กำลังใจจากชิมูระ ชินปาจิและหน่วยพิทักษ์เทราคาโตะ ซือ ซึ่งเป็นกลุ่มแฟนคลับที่คอยสนับสนุนโอซือ จนกระทั่งโอซือได้เป็นนักร้องยอดนิยมในที่สุด
พ่อของโอซือปัจจุบันจำคุกอยู่เนื่องจากกระทำความผิดบางอย่าง แต่ก็แหกคุกออกมาแล้วบังคับให้กินโทกิพาไปงานคอนเสิร์ตครั้งแรกของโอซือ แล้วได้ไปมอบดอกกุหลาบให้ตามที่เคยสัญญาไว้ในตอนเด็กว่าจะนำกุหลาบไปให้ในคอนเสิร์ตครั้งแรก และกลับไปมอบตัวตามเดิม แต่ก็ยังคงให้ความเป็นห่วงโอซืออยู่ตลอดมา
เทราคาโตะ ซือเคยมีข่าวอื้อฉาวว่ามีการคบหากับโกเอมอน ซึ่งเป็นนักร้องป๊อบอีกคน แต่หลังจากชินปาจิได้รู้ความจริงว่าที่โกเอมอนกับโอซือมีเหตุผลแฝง ทำให้โอซือเลิกกับโกเอมอน แตก็ทำให้ชื่อเสียงในฐานะไอดอลของโอซือตกต่ำลง แต่ด้วยกำลังใจของหน่วยพิทักษ์เทราคาโตะ ซือ ทำให้โอซือกลับมาเป็นนักร้องไอดอลยอดนิยมได้อีกครั้ง
==การปรากฏตัวบนปก==
โอซือปรากฏตัวบนหน้าปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะเล่มที่ 21 และยังปรากฏตัวบนสันปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะเล่มที่ 22
==อ้างอิง==
==ดูเพิ่ม==
กินทามะ
กินทามะ
ตัวละครในกินทามะ
ตัวละครชาวญี่ปุ่นในอนิเมะและมังงะ
ตัวละครหญิงในอนิเมะและมังงะ
List of Gin Tama characters #Tsu Terakado
ออกแบบ-ก่อสร้าง

ออกแบบ-ก่อสร้าง หรือ ดีไซน์-บิลด์ (design-build) เป็นระบบการส่งมอบงานโครงการก่อสร้างชนิดหนึ่ง ซึ่งแตกต่างจากระบบดั้งเดิมที่เป็น "ออกแบบ-ประมูล-ก่อสร้าง" ในระบบนี้จะทำการลดระยะเวลาของโครงการในส่วนของระยะเวลาในการออกแบบ และระยะเวลาในการก่อสร้างลง
ในสหรัฐอเมริกาได้มีการก่อตั้งสถาบันออกแบบ-ก่อสร้างแห่งสหรัฐอเมริกาในปี พ.ศ. 2536
== ดูเพิ่ม ==
เทิร์นคีย์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สถาบันออกแบบ-ก่อสร้างแห่งสหรัฐอเมริกา
กฎหมาย
การก่อสร้าง
การจัดการโครงการ
การออกแบบ
ชินจิไต

ชินจิไต (ชินจิไต: 新字体; คีวจิไต: 新字體; แปลว่า อักษรแบบใหม่) เป็นรูปแบบของตัวอักษรคันจิที่ใช้ในประเทศญี่ปุ่นตั้งแต่การประกาศใช้ชุดอักษรโทโยคันจิ (当用漢字 Tōyō kanji) หรือ "คันจิที่ใช้ทั่วไป" ที่ใช้มาตั้งแต่ พ.ศ. 2489 ตัวอักษรชินจิไตบางตัวเป็นตัวอักษรเดียวกับอักษรจีนตัวย่อ แต่อักษรชินจิไตจะมีหลักการย่อตัวอักษรที่แคบกว่าอักษรจีนตัวย่อ อย่างไรก็ตาม อักษรคันจิของญี่ปุ่นในปัจจุบันส่วนใหญ่มีความคล้ายคลึงกับอักษรจีนตัวเต็มมากกว่า แต่มีจำนวนน้อยกว่าตัวอักษรจีนที่ใช้กันในภาษาจีนในปัจจุบันหลายเท่า เนื่องจากมีคำในภาษาญี่ปุ่นจำนวนมากต้องเขียนด้วยอักษรฮิระงะนะเท่านั้น เช่น คำง่ายๆ และคำช่วย เป็นต้น และยังมีคำที่ต้องเขียนด้วยอักษรคะตะคะนะ เช่น คำเลียนเสียงธรรมชาติ คำทับศัพท์ และชื่อสัตว์บางชนิด เป็นต้น
อักษรแบบชินจิไต สร้างมาจากการย่อจำนวนขีดของอักษรแบบคีวจิไต (旧字体/舊字體 Kyūjitai) หรืออักษรแบบเก่า ซึ่งเทียบได้กับอักษรจีนตัวเต็ม (ในภาษาญี่ปุ่นจะเรียกว่า “เซจิ” (正字 seiji) แปลว่าอักษรที่ถูกต้อง) หลักการย่อ คือ จะย่อส่วนขวาของอักษรคันจิที่เรียกว่า “ทสึคุริ” (旁 tsukuri) ซึ่งเป็นส่วนบอกเสียงองของคันจิตัวนั้น โดยนำตัวอักษรที่มีเสียงองเดียวกัน แต่มีจำนวนขีดน้อยกว่ามาใส่แทน อีกวิธีหนึ่ง คือ ย่ออักษรส่วนที่เขียนซับซ้อน ด้วยตัวที่เขียนง่ายกว่า (จำนวนขีดน้อยกว่า)
การย่อตัวอักษร เริ่มมีมาตั้งแต่ช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1950 จนกระทั่งพ.ศ. 2524 ได้มีการประกาศชุดอักษรคันจิที่ใช้ในชีวิตประจำวัน เรียกว่า โจโยคันจิ (常用漢字 Jōyō kanji) เป็นมาตรฐานของอักษรคันจิในปัจจุบัน
==ประวัติ==
การย่อตัวอักษรคันจิของญี่ปุ่น ได้เริ่มขึ้นมาตั้งแต่ทศวรรษที่ 1950 หลังสงครามโลกครั้งที่สอง การย่อตัวอักษรในครั้งนั้น ได้ใช้หลักการย่อตามตัวอักษรเมื่อเขียนด้วยพู่กัน เรียกว่า เรียะคุจิ (略字 ryakuji) ที่ใช้กันในสมัยก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง กล่าวคือ เนื่องจากอักษรคันจิมีลักษณะที่ซับซ้อน เมื่อเขียนด้วยพู่กันจึงต้องลดจำนวนขีดลง อักษรเรียะคุจินี่เอง ที่เป็นต้นแบบของอักษรชินจิไต โดยได้คำนึงของความสวยงามของอักษรเมื่อย่อแล้วด้วย
{|
!width=50|คีวจิไต!!→!!width=50|ชินจิไต!!width=50|เสียงอง!!width=50|เสียงคุน!!คำแปล
|-align=center
|鐵||→||鉄||tetsu||
|align=left|(นาม) เหล็ก
|-align=center
|與||→||与||yo||ata(eru)
|align=left|(กริยา) กำหนด, เสนอ
|-align=center
|學||→||学||gaku||mana(bu)
|align=left|(กริยา) เรียน
|-align=center
|體||→||体||tai||karada
|align=left|(นาม) ร่ายกาย
|-align=center
|臺||→||台||tai||
|align=left|(นาม) ขาตั้ง, คำแรกของชื่อประเทศไต้หวัน
|-align=center
|國||→||国||koku||kuni
|align=left|(นาม) ประเทศ, อาณาจักร
|-align=center
|關||→||関||kan||seki
|align=left|(บุพบท) เกี่ยวข้องกับ
|-align=center
|寫||→||写||sha||utsu(su)
|align=left|(กริยา) ถ่าย(ภาพ), ลอกแบบ
|-align=center
|廣||→||広||kō||hiro(i)
|align=left|(คุณศัพท์) กว้างขวาง
|-align=center
|圓||→||円||en||maru(i)
|align=left|(นาม) เยน (สกุลเงินของญี่ปุ่น); (คุณศัพท์) กลม
|}
ภาษาญี่ปุ่น
อักษรจีน
คำและวลีภาษาญี่ปุ่น
สัตว์ประหลาดแฟลทวูดส์

สัตว์ประหลาดแฟลทวูดส์ หรือ สัตว์ประหลาดบรอกตันเคาน์ตี หรือ ปีศาจแฟลทวูดส์ (อังกฤษ: Flatwoods Monster, Braxton County Monster, Phantom of Flatwoods) เป็นสิ่งมีชีวิตประหลาดที่มีรายงานการพบที่เมืองแฟลทวูดส์ ในบรอกตันเคาน์ตี รัฐเวสต์เวอร์จิเนีย สหรัฐอเมริกา ในคืนวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1952
== รูปร่าง ==
สัตว์ประหลาดแฟลทวูดส์ ถูกพบเห็นโดยพยานมากมายถึงกว่า 10 คน ว่ามีความสูงถึง 10 ฟุต หรือประมาณ 3 เมตร มีใบหน้าสีแดง มีลักษณะคล้ายรูปหัวใจหรือคล้ายใบโพ หรืออาจมีตาอยู่บนลายรูปหัวใจ และมีหัวขนาดใหญ่ มีรูปร่างคล้ายมนุษย์ผสมหุ่นยนต์เหมือนทำมาจากเหล็กกล้า มีสิ่งที่คล้ายผ้าคลุมหรือกระโปรงสีดำคลุมช่วงล่างลำตัว ซึ่งต่อมาได้สรุปว่าเป็นสีเขียว ลำตัวสีเขียว บ้างก็ว่าไม่มีแขน หรือ มีแต่ขนาดเล็ก และสรุปว่ามีกรงเล็บยาวคล้ายนิ้ว ซึ่งยื่นออกมาข้างหน้า
== การพบเห็น ==
ก่อนการพบสัตว์ประหลาดแฟลทวูดส์นั้น มีรายการพบจานบินหลายที่ในสหรัฐอเมริกา ในคืนวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1952 ที่แฟลทวูดส์มีรายการวัตถุบินลึกลับเกิดการลุกไหม้ที่ช่วงท้าย และตกลง ณ ที่นั่น ซึ่งหนึ่งในพยานผู้พบเห็นเป็นนักธุรกิจท้องถิ่น กล่าวว่าเขาเห็นจานบินลอยข้ามหัวเขา เขาอธิบายว่ารูปร่างของจานบินนั้นคล้ายเปลือกหอยที่มีปีกหรือครีบบนหลัง สีของตัวจานเป็นสีแดงคล้ำหรือสีส้มชมพูและด้านบนทั้งหมดของจานเป็นสีขาวคล้ายไอปรอท
จากนั้น พยานอีกสามคนได้เห็นเหตุการณ์ดังนี้จึงวิ่งกลับเข้าบ้านหยิบไฟฉายมา และวิ่งตรงไปยังที่ ๆ จานบินตก แต่ก็ต้องพบกับสัตว์ประหลาดตัวดังกล่าวนี้ ซึ่งมันสูง 10 ฟุต มันส่งเสียงร้องดังประหลาด และมีหยดน้ำหยดลงมาคล้ายน้ำมัน และได้กลิ่นเหม็นไหม้คล้ายกลิ่นเหล็กถูกเผาไฟ ซึ่งเสียงร้องของมันนี้ทำให้พยานทั้งสามคนนี้มีอาการเจ็บป่วยที่ท้อง ภายหลังมีบุคคลอื่นติดอาวุธเช่น ปืนสั้น เข้ามาในพื้นที่ด้วย แต่ไม่พบสัตว์ประหลาดตัวดังกล่าวแล้ว แต่กลิ่นเหม็นไหม้นั้นยังอบอวลอยู่ในอากาศ
ต่อมาหลังเหตุการณ์นี้ เรื่องราวดังกล่าวได้ถูกปกปิดโดยเจ้าหน้าที่กองทัพสหรัฐ หนึ่งในพยานได้พูดเกี่ยวกับเรื่องนี้เพียงเล็กน้อยหลังเหตุการณ์เกิดมานานหลายปีแล้ว ซึ่งเจ้าหน้าที่รายหนึ่งให้สัมภาษณ์สั้น ๆ ว่า มีความเป็นไปได้ที่อาจมีวัตถุอะไรตกลงมาจริง ซึ่งอาจเป็นอุกกาบาตก็ได้ 
== ข้อสันนิษฐาน ==
มีข้อสันนิษฐานจากนักจานบินวิทยา เชื่อว่า สัตว์ประหลาดแฟลทวูดส์นี้เป็นมนุษย์ต่างดาวหรือหุ่นยนต์ หรือ จานบินมีชีวิตที่ตกมายังโลก ในรายการ Monster Quest (ออกอากาศในประเทศไทยเมื่อกลางปี ค.ศ. 2010 ทางช่องฮิตทรี โดยทรูวิชันส์) ได้ทำการค้นคว้าเรื่องนี้ในชื่อตอน Lizard Monster โดยพบซากหัวกะโหลกของสิ่งที่เชื่อว่าเป็นของมนุษย์ยุคก่อนประวัติศาสตร์ที่บิดเบี้ยว เรียกว่า "เด็กจากดวงดาว" เชื่อว่าอาจจะเป็นสัตว์ประหลาดแฟลทวูดส์หรือไม่ก็เป็นความผิดปกติตั้งแต่แรกเกิด 
== ดูเพิ่ม ==
ปีศาจโดเวอร์
มอธแมน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์สัตว์ประหลาดแฟลทวูดส์
คลิปวิดีโอที่เกี่ยวข้อง
คลิปวิดีโอที่เกี่ยวข้อง
คลิปวิดีโอรายการ MonsterQuest ตอน Lizard Monster
สัตว์ประหลาดคล้ายมนุษย์
จ็องโก เรนาร์ต

ฌ็อง "จ็องโก" เรนาร์ต (Jean "Django" Reinhardt, ; 23 มกราคม ค.ศ. 1910 - 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1953)  นักแต่งเพลงและนักกีตาร์แจ๊สชาวฝรั่งเศส เล่นดนตรีในแบบที่เรียกว่า "ยิปซีแจ๊ส" โดยได้ร่วมกับนักไวโอลินจากปารีสชื่อ สเตฟาน กรัปลี และพี่ชายของเขา ตั้งวงควินเทตแจ๊สชื่อวง Quintette du Hot Club de France  
เรนาร์ตเกิดที่หมู่บ้านเล็ก ๆ ทางตะวันตกของเบลเยียม ใช้ชีวิตในวัยเด็กกับพวกยิปซี โดยชื่อเล่น "จ็องโก" ของเขาก็มาจากภาษาโรมานี (ภาษายิปซี) แปลว่า  "I awake"  เริ่มหัดเล่นแบนโจ กีตาร์ และไวโอลินมาตั้งแต่เด็ก
เรนาร์ตได้ร่วมเล่นและบันทึกเสียงกับนักดนตรีแจ๊สอเมริกันที่มีชื่อเสียงหลายคน เช่น โคลแมน ฮอว์กินส์, เบนนี คาร์เตอร์, เร็กซ์ สจวร์ต, หลุยส์ อาร์มสตรอง และดิซซี กิลเลสพี เขาได้ชื่อว่าเป็นหนึ่งในนักดนตรีแจ๊สชาวยุโรปคนแรก ๆ ที่ได้รับการยกย่องในระดับตำนาน 
== อ้างอิง ==
นักกีตาร์
นักดนตรีชาวฝรั่งเศส
นักดนตรีแจ๊ส
เสียชีวิตจากโรคหลอดเลือดสมอง
บุคคลจากจังหวัดแอโน
ชาวฝรั่งเศสเชื้อสายเบลเยียม
ชาวฝรั่งเศสเชื้อสายโรมานี
ฮาคุบะ ซางูรุ

ฮาคุบะ ซางูรุ (; ทับศัพท์ราชบัณฑิตยสภา: ฮากูบะ ซางูรุ) เป็นตัวละครที่ปรากฏตัวในมังงะเรื่องจอมโจรอัจฉริยะ และเรื่องยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ฮาคุบะ ซางูรุเป็นนักสืบ มีสัตว์เลี้ยงเป็นเหยี่ยวชื่อ "วัตสัน" ซึ่งมีชื่อมาจากนายแพทย์จอห์น เอช. วอตสัน ที่เป็นตัวละครจากนิยายสืบสวนเรื่องเชอร์ล็อก โฮมส์
== ประวัติ ==
ฮาคุบะ ซางูรุมีบิดาเป็นตำรวจ ในมังงะ จอมโจรอัจฉริยะ เล่ม 3 ระบุว่าบิดามีตำแหน่งเป็นรองผู้บังคับการสืบสวน ส่วนในมังงะเล่มที่ 5 ระบุว่าบิดาเป็นผู้บัญชาการตำรวจนครบาล เขาย้ายกลับจากโรงเรียนมัธยมลอนดอนบริดจ์  ลอนดอน ประเทศอังกฤษ เข้ามาเรียนร่วมชั้นกับคุโรบะ ไคโตะและนาคาโมริ อาโอโกะ เขาถือเป็นนักสืบที่มีชื่อเสียงคนหนึ่ง ทั้งนี้เขามักจะบอกเวลาเป็นนาทีและวินาทีอยู่เป็นนิจ จากการสันนิษฐานและการรวบรวมหลักฐานต่าง ๆ ทำให้เขามั่นใจว่าคุโรบะ ไคโตะคือจอมโจรคิด
นอกจากนี้ฮาคุบะ ซางูรุปรากฏตัวในมังงะเรื่องยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ด้วยเช่นกัน ในมังงะเรื่องนี้เขาเลี้ยงเหยี่ยวไว้ตัวหนึ่งชื่อวัตสัน
== การปรากฏตัว ==
=== ในจอมโจรอัจฉริยะ ===
ในจอมโจรอัจฉริยะ (まじっく快斗; Magic Kaito หรือ Kaito KID) ฮาคุบะ ซางูรุ พยายามพิชิตใจหญิงสาวที่มีชื่อว่า "นากาโมริ อาโอโกะ" นอกจากนี้ ยังมีอีกหลายช่วงที่ฮาคุบะเผชิญเหตุการณ์ชิงไหวชิงพริบกับจอมโจรคิดด้วยเช่นกัน
=== ในยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ===
ในยอดนักสืบจิ๋วโคนัน (名探偵コナン; Detective Conan หรือ Case Closed) มีเหตุการณ์ที่ฮาคุบะ ซางูรุ พบกับโคนันอยู่หลายครั้ง ไม่ว่าจะเป็น "รวมพลยอดนักสืบ คุโด้ ชินอิจิ ปะทะ จอมโจรคิด" (ตอนที่ 235) ซึ่งฮาคุบะปรากฏตัวพร้อมกับเหยี่ยววัตสันในเหตุการณ์ที่มีนักสืบที่มากด้วยความสามารถมารวมตัวกันหลายราย และในตอน "3 วันกับฮัตโตริ เฮย์จิ" (ตอนที่ 519-522) ในฉบับของหนังสือการ์ตูน ในตอนที่ 1119 ฮาคุบะได้ปรากฏตัวอีกครั้งต่อหน้าโคนันและเฮย์จิ เพื่อพูดถึงเรื่องของจอมโจรคิด และชายชราปริศนาที่เกี่ยวข้องกับ อามุโร่ โทรุ อีกที
=== ในภาพยนตร์ ===
ในยอดนักสืบจิ๋วโคนัน เดอะมูฟวี่ ภาคบทเพลงมรณะแด่เหล่านักสืบ (名探偵コナン 探偵たちの鎮魂歌 (レクイエム)|Meitantei Konan Tantei tachi no Rekuiemu (REQUIEM); The Private Eyes' Requiem) มีการปรากฏโฉมหน้าฮาคุบะ ซางูรุ ซึ่งแท้จริงแล้ว เขาคือจอมโจรคิดที่ปลอมตัวมาเพื่อร่วมสืบคดีกับโคนัน
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
จอมโจรอัจฉริยะ
จอมโจรคิด
ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน
บทเพลงมรณะแด่เหล่านักสืบ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ข้อมูลเกี่ยวกับ"ฮาคุบะ ซางูรุ" 
จอมโจรอัจฉริยะ
ตัวละครในยอดนักสืบจิ๋วโคนัน
ตัวละครที่เป็นนักสืบสมัครเล่น
ตัวละครที่เป็นนักสืบ
บุคคลในบันเทิงคดีจากลอนดอน
ตัวละครชาวญี่ปุ่นในอนิเมะและมังงะ
ตัวละครชายในอนิเมะและมังงะ
ตัวละครวัยทีนในอนิเมะและมังงะ
ตัวละครที่เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย
พิชยดนย์ พึ่งพันธ์

พิชยดนย์ พึ่งพันธ์  เกิดเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 เป็นนักแสดงชาวไทย มีผลงาน ทั้งโฆษณาและละคร อาทิ เรื่อง เมียหลวง, เจ้าบ่าวโค้งสุดท้าย และ คุณหนูเทวดา เข้าสู่วงการบันเทิงจากเวทีประกวดค้นหานักแสดงหน้าใหม่ของช่อง7 สู่ฝันปั้นดาว ได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับที่ 1 และได้เซ็นสัญญาเป็นนักแสดงของช่อง 7
== ประวัติ ==
พิชยดนย์เป็นชาวจังหวัดแพร่ เป็นบุตรคนโต ในจำนวนพี่น้อง 2 คน มีน้องสาว 1 คนคือ กรปภา พึ่งพันธ์ (ชื่อเดิม:อรไพลิน พึ่งพันธ์) ซึ่งเป็นผู้รับบทแม่พลอยวัยเด็กในละครเรื่อง สี่แผ่นดิน ทางช่องโมเดิร์นไนน์ทีวี เมื่อปีพ.ศ. 2546 บิดาชื่อณัทวัท พึ่งพันธ์ มารดาชื่อศตภัค พึ่งพันธ์ ด้านการศึกษาศึกษาระดับประถมที่โรงเรียนถนอมพิศวิทยา ระดับมัธยมที่โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) 1 เคยศึกษา ที่มหาวิทยาลัยกรุงเทพ (อินเตอร์) คณะบริหารธุรกิจ แต่ลาออก เพื่อสำเร็จการศึกษาที่คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกริก
== ผลงาน ==
=== ละครโทรทัศน์ ===
{|class="wikitable" style = "text-align:center"
! ปี พ.ศ. !! เรื่อง !! บทบาท !! ออกอากาศ
|-
|rowspan = "2" | 2546 || กษัตริยา ||  (วัยเยาว์)  || ช่อง 5
|-
| สี่แผ่นดิน || พี่เนื่อง (วัยเด็ก)  || ช่อง 9
|-
| rowspan = "1" | 2547 || เจ้าบ่าวโค้งสุดท้าย || เอก (วัยเด็ก) || rowspan = "28"| ช่อง 7
|-
| rowspan = "1" | 2551 || คุณหนูเทวดา || จตุพจน์
|-
| rowspan = "1" | 2552 || เมียหลวง|| ยุทธการ
|-
| rowspan = "3" | 2553 || เรือนซ่อนรัก || ชาตรี ชาญบุรี
|-
| คุณหมอ ม.3 || ภูวดล
|-
| ลูกโขน || สังเวียน
|-
| rowspan = "3"| 2554 || หวานใจท้ายครัว || กัมปนาท
|-
| ดอกแก้ว || ไม้
|-
| ทวิภพ || พ.ต.ไรวัติ
|-
| rowspan = "3" | 2555 || ขุนเดช || สัมฤทธิ์
|-
| หยกเลือดมังกร || ร.ต.ต. ธงรบ
|-
| ดุจตะวันดั่งภูผา || พีท
|-
| rowspan = "4"| 2556 || โดมทอง || ร.อ. พิชญ์
|-
| วันนี้ที่รอคอย || อสุนี
|-
|  ยมบาลเจ้าขา (ละครชุด) ||  ไม้ (รับเชิญ)
|-
| คือหัตถาครองพิภพ || ศีล
|-
| rowspan = "2" | 2557 || แหม่มจ๋า || ร.ต.ท. ชาวี
|-
|  หัวใจเถื่อน || ภากร พิชิตพงศ์
|-
| rowspan = "2" | 2558 || ปลาหลงฟ้า || ปารณ
|-
| สาวน้อยซอยรจนา || ณภัทร
|-
| rowspan = "2" | 2559 || ชื่นชีวา ||  ทรงวุฒิ
|-
| ลูกตาลลอยแก้ว || ปารณ
|-
| rowspan = "2" | 2560 || มือปืนพ่อลูกติด || สารวัตรวาทินทร์
|-
| ราชนาวีที่รัก || เอกรินทร์ (เอก)
|-
| rowspan = "2" | 2561 || มือปราบเหยี่ยวดำ || อุดม
|-
| เสน่หามายา || แบงค์
|-
| rowspan = "1" | 2562 || เจ้าสาวแก้ขัด || วรเมธ เจริญปัญญา (เล็ก)
|-
| rowspan = "2" | 2563 || ร้อยป่า || กุญชร (ช้าง)
|-
| CLUB friday the series 12 รักซ่อนเร้น || บี้ || ช่องจีเอ็มเอ็ม 25
|-
|rowspan = "1" | 2564 || เวราอาฆาต || โรจน์ พงษ์นุ
|ช่อง 8
|-
|rowspan = "3" | 2566
|กล้าผาเหล็ก
|สารวัตรยศ
|ช่อง 7 เอชดี
|-
| นางทาสหัวทอง || ||ช่องเวิร์คพอยท์
|-
| ศึกเสน่หาไกรทอง-ชาละวัน  ||  กุมภิล
| rowspan="1"|ช่อง 8
|-
|}
== ซิทคอม ==
เฮฮาหน้าซอย
ตลาดไม่ขาดรัก
== พิธีกร ==
7 สีคอนเสิร์ต
07 โชว์
== เพลง ==
หวานใจท้ายครัว (เพลงประกอบละคร หวานใจท้ายครัว)
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
นักแสดงชาวไทย นักแสดงเด็กชาวไทย
บุคคลจากโรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี)
บุคคลจากวิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
บุคคลจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกริก
ตรัสน้อย

สมเด็จพระเจ้าลูกเธอตรัสน้อย (ช่วงปี พ.ศ. 2231 — ?) เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระเพทราชา ประสูติแต่กรมหลวงโยธาเทพพระมเหสีฝ่ายซ้าย ซึ่งเป็นพระราชธิดาพระองค์เดียวของสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ที่ประสูติแต่พระอัครมเหสี
==ประวัติ ==
พระราชพงศาวดาร ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) ระบุว่า ภายหลังการเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระนารายณ์มหาราชแล้ว สมเด็จพระเพทราชาขึ้นสืบราชสมบัติ แล้วตั้งกรมหลวงโยธาเทพพระราชธิดาในสมเด็จพระนารายณ์มหาราชขึ้นเป็นพระมเหสี เมื่อเสด็จฯ ไปตำหนักกรมหลวงโยธาเทพเพื่อจะเข้าที่บรรทม กรมหลวงโยธาเทพไม่ยอมรับ ตรัสตัดพ้อต่าง ๆ แล้วทรงพระแสงดาบติดพระหัตถ์ สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวจึงให้หาหมอมาทำเสน่ห์ จนกรมหลวงโยธาเทพเกิดหลงไหลถึงกับทรงพระกันแสงหาพระองค์ ภายหลังสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเสด็จฯ ไปหาอีก กรมหลวงโยธาเทพจึงทรงยอม ผ่านไป 7-8 เดือนจึงพบกรมหลวงโยธาเทพก็ทรงพระครรภ์ได้ 3 เดือนแล้ว ถึงเดือน 10 ปีมะเส็ง นพศก ตอนใกล้รุ่ง จึงประสูติเป็นพระราชโอรส พระราชทานพระนามว่าตรัสน้อย ในคืนวันนั้นเกิดแผ่นดินไหว เมื่อพระชันษาได้ 13 ปี สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวจึงโปรดให้ตั้งพระราชพิธีโสกันต์ ณ พระที่นั่งสรรเพชญปราสาท
ส่วนพระราชพงศาวดาร ฉบับสมเด็จพระพนรัตน์ วัดพระเชตุพน ฉบับตัวเขียน ระบุว่ากรมโยธาเทพประสูติพระราชโอรสเมื่อ จ.ศ. 1050 ปีมะโรง (พ.ศ. 2231) พระญาติถวายพระนามว่าตรัสน้อย แต่สมเด็จพระเพทราชาตรัสเรียกว่าสำมยัง ใน จ.ศ. 1062 ปีมะโรง (พ.ศ. 2243) ตรงกับรัชกาลพระเจ้าเสือ กรมหลวงโยธาเทพพาตรัสน้อยออกจากพระราชวัง ไปตั้งพระตำหนักใกล้วัดพุทไธศวรรย์ และทำพิธีโสกันต์ตรัสน้อยแล้วให้ผนวชเป็นสามเณรในสำนักพระพุทธโฆษาจารย์ ทรงเล่าเรียนทั้งพระปริยัติธรรมและไสยศาสตร์ต่าง ๆ จนพระชันษาได้ 18 ปีจึงลาผนวชมาศึกษาวิชาการรบ ได้ศึกษาภาษาต่าง ๆ ทั้งภาษาแขก ฝรั่ง เขมร ยวน พม่า มอญ และจีน การปกครอง โหราศาสตร์ และการแพทย์ จากพระอาจารย์หลายท่าน เมื่อพระชันษาครบอุปสมบทจึงได้ผนวชเป็นพระภิกษุ
==ชีวิตในปลายพระชนม์==
ไม่ปรากฏหลักฐานอย่างแน่ชัดว่าเจ้าฟ้าตรัสน้อยทรงดำรงพระชนมชีพต่อไปอย่างไร จดหมายเหตุของชาวฝรั่งเศส ระบุว่า เจ้าฟ้าตรัสน้อยซึ่งเป็นพระมรณภาพในราวปี พ.ศ. 2283 ซึ่งตรงกับช่วงกลางสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ ก่อนจะเสียกรุงให้พม่า 27 ปี โดยประมาณ
ขณะที่พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) กล่าวว่า ในปี พ.ศ. 2244 เจ้าฟ้าเพชรและเจ้าฟ้าพร พระราชโอรสในสมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 8 ทรงพระดำริเห็นว่าผู้คนทั้งปวงนิยมยินดีรักใคร่ตรัสน้อยมาก นานไปเบื้องหน้าเจ้าฟ้าตรัสน้อยก็จะได้เป็นใหญ่ จึงทรงพระดำริเป็นความลับให้ชาวที่ออกไปเชิญเสด็จตรัสน้อย โดยอ้างว่ามีพระราชโองการให้เชิญเสด็จเข้าไปบัดนี้ เจ้าฟ้าตรัสน้อยคิดว่าพระราชโองการให้หาจริง จึงเสด็จขึ้นขี่คอชาวที่เข้ามา ชาวที่ก็พาเสด็จเข้ามาถึงพระคลังวิเศษ แล้วก็ประหารเสียด้วยท่อนจันทน์ แล้วจึงเชิญพระศพไปวัดโคกพระยา
== พงศาวลี ==
== ดูเพิ่ม ==
เชิงอรรถ
บรรณานุกรม
[จัดพิมพ์โดยเสด็จพระราชกุศลในการพระราชทานเพลิงศพพระธรรมปัญญาบดี (ถาวร ติสฺสานุกโร ป.ธ.๔)]
ราชวงศ์บ้านพลูหลวง
เจ้าฟ้า
ภิกษุที่เป็นพระราชวงศ์
พระราชบุตรในสมเด็จพระเพทราชา
เฟร์นันโด มุสเลรา

เนสตอร์ เฟร์นันโด มุสเลรา มีกอล (Néstor Fernando Muslera Micol) เกิดเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 1986 ที่กรุงมอนเตวิเดโอ ประเทศอุรุกวัย เป็นนักฟุตบอลชาวอุรุกวัย ในตำแหน่งผู้รักษาประตูให้กับทีมกาลาตาซารายในซือเปร์ลีก และเล่นให้กับฟุตบอลทีมชาติอุรุกวัย เป็นผู้รักษามือหนึ่งในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2010
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Profile at Galatasaray.org
Statistics at TFF.org 
Profile at Transfermarkt.de 
Lazio sign keeper Muslera&nbsp;– Sky Sports, 29 August 2007
Muslera Meltdown &nbsp;– Goal.com, 8 October 2007
Biography in Spanish
นักฟุตบอลชาวอุรุกวัย
ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2010
ผู้เล่นในเซเรียอา
ผู้รักษาประตูฟุตบอล
ผู้เล่นกลุบนาซิโอนัลเดฟุตโบล
ผู้เล่นสโมสรกีฬาลัตซีโย
นักฟุตบอลกาลาทาซาไรสปอร์คูลือบือ
ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2014
ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2018
ผู้เล่นในโกปาอาเมริกา 2019
ผู้เล่นในโกปาอาเมริกา 2021
ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2022
ผู้เล่นในชุดชนะเลิศโกปาอาเมริกา
บุคคลจากบัวโนสไอเรส
บุคคลจากมอนเตวิเดโอ