pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ภาษาฮูลัวลา

ภาษาฮูลัวลา (Hulaulá) เป็นภาษาอราเมอิกของชาวยิวยุคใหม่ เริ่มแรกใช้พูดในเคอร์ดิสถานของอิหร่าน ปัจจุบันผู้พูดส่วนใหญ่อยู่ในอิสราเอล คำว่า Hulaulá หมายถึงความเป็นยิว บางครั้งผู้พูดภาษานี้เรียกภาษาของตนว่าลิซานา โนซาน หรือลิซานา อักนี ซึ่งหมายถึงภาษาของเรา บางครั้งเรียกภาษาฮูลัวลาว่าภาษากาลิกลู เพื่อให้แตกต่างจากสำเนียงอื่นๆของภาษาอราเมอิกโดยใช้ความแตกต่างของระบบบุพบทและปัจจัย บางครั้ง นักวิชาการเรียกภาษานี้ว่า ภาษาอราเมอิกใหม่ของชาวยิวในเคอร์ดิสถานเปอร์เซีย
== จุดกำเนิดและการใช้ในปัจจุบัน ==
ภาษาฮูลัวลาเป็นสาขาที่อยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้สุดของภาษาอราเมอิกใหม่ด้วยกัน เริ่มตั้งแต่ซานันดาซ เมืองหลวงของจังหวัดเคอร์ดิสถาน อิหร่าน ริมฝั่งทะเลสาบอูร์เมียไปจนถึงทางตะวันตกของทะเลสาบวานของตุรกี ทางใต้ไปถึงลงไปถึงที่ราบโมซุลในอิรักและอาร์บิล
ในบางครั้ง ภาษาฮูลัวลาสามารถเข้าใจกันได้กับภาษาลิซาน ดิดัน ซึ่งใช้พูดที่ทะเลสาบอูร์เมียและอาเซอร์ไบจานและภาษาลิซานิด โนซานในอาร์บิล ประเทศอิรัก อย่างไรก็ตาม ผู้พูดภาษานี้ไม่อาจเข้าใจกันได้กับผู้พูดภาษาอราเมอิกใหม่สำเนียงชาวคริสต์ในซานานดาซคือภาษาเซนายา ในบริเวณดังกล่าวนี้ชาวคริสต์และชาวยิวพูดภาษาที่ต่างกันโดยสิ้นเชิง มีผู้เรียกภาษาฮูลัวลาว่าภาษาตาร์คุมเช่นเดียวกับภาษาอราเมอิกของชาวยิวอื่นๆเพราะเคยใช้ในการแปลไบเบิลภาษาฮีบรูมาเป็นภาษาอราเมอิกและเรียกว่าตาร์คุม สำเนียงของภาษาฮูลัวลาแบ่งได้ตามบริเวณที่ชาวยิวอยู่เป็นกลุ่มก้อน เช่น เมืองซานานดาซและชักเกวซในจังหวัดเคอร์ดิสถานของอิหร่านและในเมืองซูไลมานียะห์ ประเทศอิรัก ภาษาฮูลัวลามีคำยืมจากภาษาฮีบรู ภาษาเคิร์ดและภาษาเปอร์เซียมาก
การก่อตั้งรัฐอิสราเอลทำให้ชาวยิวเปอร์เซียอพยพจากบริเวณที่เคยอยู่เดิมไปตั้งหลักแหล่ง ผู้พูดภาษานี้ที่อายุมากยังใช้ภาษาเคิร์ดเป็นภาษาที่สอง แต่ผู้พูดรุ่นใหม่ใช้ภาษาฮีบรูเป็นภาษาที่สอง ภาษาฮูลัวลาเป็นภาษาอราเมอิกใหม่ของชาวยิวที่เข้มแข็งที่สุด มีผู้พูดประมาณ 10,000 คน เกือบทั้งหมดอยู่ในอิสราเอล ส่วนน้อยอยู่ในอิหร่านและสหรัฐ เขียนด้วยอักษรฮีบรู
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Ethnologue report for Hulaulá.
ฮูลัวลา
ฮูลัวลา
อากุซ เอกาจายา

อากุซ เอกาจายา (Agus Ekajaya) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 14 ครั้ง ชนะ 2 เสมอ 1 แพ้ 11
== ประวัติ ==
เอกาจายาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2531 แพ้น็อก เอ็ม วาฮิต ยก 6 เอกาจายาชกแพ้อีกในการชกครั้งต่อมา มาชกชนะครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2533 โดยเป็นฝ่ายชนะคะแนนซูวัด ติรตา หลังจากขึ้นชกเสมอกับไมเคิล อาร์เทอร์แล้ว เอกาจายาก็เดินทางมาชกในประเทศไทยครั้งแรก โดยเป็นฝ่ายแพ้คะแนนดาวรุ่ง ชูวัฒนะเมื่อ 14 กันยายน พ.ศ. 2535 หลังจากนั้น ได้ชิงแชมป์ OPBF กับดาวรุ่งอีก แต่เป็นฝ่ายแพ้แตกในยกที่ 5 จากนั้น เอกาจายาชกแพ้คะแนนฟ้าประกอบ รักเกียรติยิมที่อินโดนีเซียเมื่อ พ.ศ. 2536 และมาชกนอกรอบ แพ้คะแนน เขาใหญ่ มหาสารคาม และจ้าวสิงห์ทอง นครหลวงโปรโมชั่นใน พ.ศ. 2538 และได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวตเมื่อ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2538 แพ้น็อก หยกไท ศิษย์ อ. ยก 3
หลังจากนั้น เอกาจายาหยุดชกมวยไป 5 ปี กลับมาชกนอกรอบกับหยกไทอีกครั้งเมื่อ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543 ซึ่งเป็นฝ่ายแพ้น็อกหยกไทอีกในยกที่ 4 หลังจากนั้น เอกาจายาขึ้นชกชนะคะแนนลีโอ รามิเรซ ที่อินโดนีเซีย และหลังจากแพ้น็อก รัตนชัย ส.วรพิน ยก 2 เมื่อ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544 ที่อินโดนีเซีย เอกาจายาก็ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีกเลย
== เกียรติประวัติ ==
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
ชิงแชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวตเมื่อ 3 พฤษภาคา 2536 แพ้แตก ดาวรุ่ง ชูวัฒนะ ยก 5 ที่ กทม.
ชิงแชมป์ PABA รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวตเมื่อ 7 ตุลาคม 2538 แพ้น็อก หยกไท ศิษย์ อ. ยก 3 ที่ กทม.
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย
เอทีอาร์

เอทีอาร์ (Aerei da Trasporto Regionale; Avions de Transport Régional - ATR) เป็นบริษัทผู้ผลิตเครื่องบินพาณิชย์สัญชาติอิตาลี-ฝรั่งเศส เกิดจากการร่วมทุนระหว่างแอโรสปาติอองของฝรั่งเศส (ปัจจุบันคือ อีเอดีเอส) กับแอริตาเลีย (ปัจจุบันคือ แอลีเนีย แอโรนอติกา) ในปี ค.ศ. 1981  มีเครื่องบินที่ผลิตออกมาสองรุ่น คือ เอทีอาร์ 42 และเอทีอาร์ 72
เอทีอาร์มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ตูลูส ประเทศฝรั่งเศส  ประกอบชิ้นส่วนลำเรือและส่วนหางที่โรงงานของแอลีเนีย แอโรนอติกา ใกล้เมืองเนเปิลส์ ประเทศอิตาลี ประกอบชิ้นส่วนปีกที่โรงงานของอีเอดีเอส ที่บอร์โดซ์ ประเทศฝรั่งเศส  ก่อนจะนำมาประกอบและทดสอบขั้นสุดท้ายที่สำนักงานใหญ่ เมืองตูลูส 
== อ้างอิง ==
บริษัทของอิตาลี
บริษัทของฝรั่งเศส
ผู้ผลิตเครื่องบิน
อีเอดีเอส
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2524
อูซูงูโมะ

อูซูงูโมะ (; ดั่งเมฆาจางบางเบา) เป็นบทที่ 19 ของ ตำนานเก็นจิ ผลงานของ มุระซะกิ ชิคิบุ จากทั้งหมด 54 บท
== ที่มาของชื่อบท ==
อูซูงูโมะ  ชื่อบทนี้มาจากบทกวีที่เก็นจิร่ายไว้ในช่วงไว้ทุกข์ให้ฟุจิตสึโบะ  ความว่า
「入り日さす峰にたなびく薄雲は
もの思ふ袖に色やまがへる」
人聞かぬ所なれば、かひなし。
แปล
「入日が射している峰の上にたなびいている薄雲は
悲しんでいるわたしの喪服の袖の色に似せたのだろうか」」
"Those thin wisp of clound trailing there over mountains cauht  in sunset light
seem to wish to match their hue to the sleeves of the bereaved"
== ตัวละครหลักในบท ==
เก็นจิ  : อายุ 31 หรือ 31ปี  ตำแหน่งไนไดจิน
อะคะชิโนะคิมิ   : แม่หญิงแห่งอะคะชิ อายุ 22 ตอนนี้อาศัยอยู่ที่คฤหาสน์ริมแม่น้ำโออิ
แม่ชีแห่งอะคะชิ  : มารดาของแม่หญิงแห่งอะคะชิ อายุ 50 กลางๆ
ท่านหญิงน้อยอะคะชิ  : บุตรีของของเก็นจิกับแม่หญิงอะคะชิ อายุ 3-4 ปี
พี่เลี้ยงของท่านหญิงน้อยแห่งอะคะชิ
มุระซะกิ   :  ท่านหญิงแห่งเรือนตะวันตก  อายุ 23-24 ปี
ฮะนะจิรุซะโตะ  :  ท่านหญิงดอกส้ม  ท่านหญิงแห่งเรือนตะวันออก
จูโจ  :  อดีตนางกำนัลของเก็นจิ   ปัจจุบันรับใช้ มุระซะกิ
นักบวชแห่งอะคะชิ   :  บิดาของแม่หญิงแห่งอะคะชิ อายุราว 64 - 65
อดีตสะไดจิน  :  พ่อตาของเก็นจิ  อายุ 64-65 ( เสียชีวิต )
อดีตจักรพรรดินีฟุจิตสึโบะ  :  อายุ 36-37 ( เสียชีวิต )
จักรพรรดิเรเซ  :  พระชนมายุ 13-14
== อ้างอิง ==
วรรณกรรมญี่ปุ่น
นวนิยาย
รายชื่อบทในตำนานเก็นจิ
อากาศยานในประจำการของกองทัพเรือไทย

===การจัดกำลังอากาศนาวีของกองทัพเรือไทย===
----
อากาศยานทั้งเครื่องบินและเฮลิคอปเตอร์จะอยู่ในสังกัดของกองการบินทหารเรือ (กบร.) ที่ขึ้นตรงกับกองเรือยุทธการ (กร.) ซึ่งทำหน้าที่เป็นหน่วยเตรียมกำลังเช่นเดียวกับกองเรือต่างๆ ในสังกัด กร. ใน กบร. แบ่งเป็นหน่วยขนาดกองบิน (wing) ได้ 3 กองบิน คือ กองบิน 1 ถึง 3 แต่กองบินที่ 3 ซึ่งเป็นกองบินประจำเรือบรรทุกเฮลิคอปเตอร์ จะเรียกว่า หน่วยบิน ร.ล.จักรีนฤเบศร แทน ทั้งนี้ในแต่ละกองบินจะแบ่งเป็นฝูงบิน (squadron) ต่างๆ ย่อยลงไปอีก และเป็นการจัดหน่วยในลักษณะ type organization คือ อากาศยานในฝูงบินเดียวกันจะเป็นรุ่นเดียวกัน ขนาดหรือสมรรถนะใกล้เคียงกัน หรือมีภารกิจคล้ายกัน อากาศยานใน กบร. ทำหน้าที่สนับสนุนหน่วยรบต่างๆ ของ ทร. ทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นหน่วยในสังกัดของ กร. เอง คือ กองเรือผิวน้ำ และหน่วยบัญชาการสงครามพิเศษทางเรือ (นสร.) หรือหน่วยนอกสังกัด กร. คือ หน่วยบัญชาการนาวิกโยธิน (นย.) และหน่วยบัญชาการต่อสู้อากาศยานและรักษาฝั่ง (สอ.รฝ.) โดยในการปฏิบัติภารกิจจริง อากาศยานจาก กบร. จะขึ้นตรงกับหน่วยเฉพาะกิจของทัพเรือภาคที่ 1 ถึง 3 หรือของกองทัพเรือ ซึ่งทำหน้าที่เป็นหน่วยใช้กำลัง และมีการจัดหน่วยในลักษณะ task organization เช่นเดียวกันกับเรือจากกองเรือต่างๆ
====กองบิน 1====
ฝูงบิน 101 : บ.ลว.1 (Do 228) 7 เครื่อง
ฝูงบิน 102 : บ.ตผ.1 (F-27 MK 200) 3 เครื่อง
ฝูงบิน 103 : บ.ตช.1 (T-337) 9 เครื่อง
ฝูงบิน 104 : ไม่มีอากาศยานประจำการ
====กองบิน 2====
ฝูงบิน 201 : บ.ลล.1 (F-27 Mk 400) 2 เครื่อง และ บ.ลล.2 (EMB-135) 2 เครื่อง
ฝูงบิน 202 : ฮ.ลล.2 (Bell-212) 6 เครื่อง และ ฮ.ลล.6 (EC 645T2) 5 เครื่อง
ฝูงบิน 203 : ฮ.ลล.4 (S-76B) 5 เครื่อง และ ฮ.ตผ.1 (SUPER LYNX300) 2 เครื่อง
====หน่วยบิน ร.ล.จักรีนฤเบศร====
ฝูงบิน 1 : ไม่มีอากาศยานประจำการ
ฝูงบิน 2 : ฮ.ปด.1 (S-70 B) 6 เครื่อง และ ฮ.ลล.5 (MH-60S) 2 เครื่อง
=== เครื่องบินลาดตระเวน (บ.ลว.) ===
----
==== บ.ลว.1 ====
===เครื่องบินต่อต้านเรือผิวน้ำ (บ.ตผ.)===
----
====บ.ตผ.1====
===เครื่องบินตรวจการชี้เป้า (บ.ตช.)===
----
====บ.ตช.1====
===เครื่องบินลำเลียง (บ.ลล.)===
----
====บ.ลล.1====
====บ.ลล.2====
=== เฮลิคอปเตอร์ลำเลียง (ฮ.ลล.) ===
----
==== ฮ.ลล.2 ====
==== ฮ.ลล.4 ====
==== ฮ.ลล.5 ====
==== ฮ.ลล.6 ====
=== เฮลิคอปเตอร์ต่อต้านเรือผิวน้ำ (ฮ.ตผ.) ===
----
==== ฮ.ตผ.1 ====
=== เฮลิคอปเตอร์ปราบเรือดำน้ำ (ฮ.ปด.) ===
----
==== ฮ.ปด.1 ====
----
กองทัพเรือไทย
กองการบินทหารเรือ
มายเบสท์บอดี้การ์ด

มายเบสท์บอดี้การ์ด (My Best Bodyguard) เป็นภาพยนตร์ไทยแนวแอกชั่น-ดราม่า โดยเลื่อนการออกฉายเป็นวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2553 จากกำหนดการเดิมในวันที่15 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ในประเทศไทย เป็นผลงานการกำกับของสิริปปกรณ์ วงศ์จริยวัตร โดยได้รับพระกรุณาจากทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดีทรงนำแสดงพร้อมกับนักแสดงอื่นๆ อาทิ ชาคริต แย้มนาม, ดร.อาจอง ชุมสาย ณ อยุธยา, ธีรภัทร์ สัจจกุล, สงกรานต์ เตชะณรงค์ ,ชอว์น หยู และ รมิดา ประภาสโนบล 
มายเบสท์บอดี้การ์ด มีที่มาจากบทเพลง "มายเบสท์บอดี้การ์ด" ที่ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดีทรงนำมาขับร้อง และผ่านการตีความเนื้อเพลงใหม่ซึ่งหมายถึงความรักและมนุษยธรรมของเพื่อนมนุษย์ มีวัตถุประสงค์เพื่อให้เห็นค่าในชีวิตของคนและสร้างความสามัคคี และความมีมนุษยธรรมผ่านการเล่าเรื่องของ "นิชา" ตัวละครในเรื่องซึ่งเป็นนักข่าวสาวและได้ทำการสืบความลับเกี่ยวกับไวรัสชนิดใหม่ที่สามารถฆ่าคนไทยได้ทั้งประเทศ ซึ่งได้ใช้มนุษย์เป็นเหยื่อในการทดลอง นิชาจึงพยายามทำทุกสิ่งเพื่อปกป้องคนทั้ง 7 นี้
== เนื้อเรื่อง ==
กรุงเทพมหานคร เมืองหลวงแห่งประเทศไทย ซึ่งจะเป็นจุดเริ่มต้นของไวรัสสายพันธุ์ใหม่ ที่สามารถคร่าชีวิตคนได้ทั้งประเทศในเวลาอันรวดเร็ว นทีผู้เป็นบิดาของนิชาพยายามเตือนลูกสาวซึ่งเป็นนักข่าวให้ออกห่างจากเรื่องดังกล่าว แต่ทว่าเธอเข้าใกล้เรื่องนี้มากขึ้น บิดาจึงส่ง "ทัศน์" คอยปกป้องคุ้มครองเธอ แต่เธอก็มิได้พอใจกับการกระทำนี้นัก กรุงเทพมหานครกลายเป็นห้องทดลองทางวิทยาศาสตร์ซึ่งนิชาต้องหยุดเรื่องนี้ไว้ จึงเกิดการไล่ล่าขึ้น
== นักแสดงและบทบาท ==
=== นักแสดงนำ ===
ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี รับบท "นิชา" นักข่าวสาวผู้ต้องปกป้องประเทศไทยจากไวรัสร้าย
ชาคริต แย้มนาม รับบท "ธัช" อดีตลูกน้องของ "นที" บิดาของนิชา ผู้คอยปกป้องนิชาจากศัตรู
อาจอง ชุมสาย ณ อยุธยา รับบท "ผู้พันนที" บิดาของนิชา
ธีรภัทร์ สัจจกุล รับบท "เจตน์"
ชอว์น หยู รับบท "ฌอน"
รมิดา ประภาสโนบล รับบท "อรพรรณี"
=== นักแสดงสมทบ ===
นพพล โกมารชุน รับบท "วีระ"
หทัยรัตน์ เจริญชัยชนะ รับบท "แคท" ผู้ช่วยของนิชา
เชษฐวุฒิ วัชรคุณ รับบท "เอก" ช่างภาพของนิชา
สงกรานต์ เตชะณรงค์ รับบท "มิค"
เจมส์ แม็กกี้ รับบท "เม่น"
ปริญญา อินทชัย รับบท "ท็อป"
สมพล ปิยะพงศ์สิริ รับบท "อ๊อด"
ณัฐวุฒิ ศรีหมอก รับบท "เบิ้ม"
แสนชัย ส.คิงสตาร์ รับบท "เพชร"
ภูธฤทธิ์ พรหมบันดาล รับบท "ผู้พันนนที" (วัยหนุ่ม)
== การออกฉาย ==
สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารี พร้อมด้วยทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี เสด็จพระราชดำเนินทอดพระเนตรภาพยนตร์เรื่อง มายเบสท์บอดี้การ์ด รอบปฐมทัศน์ เมื่อวันที่ 18 ตุลาคม 2553 ณ พารากอนซีนีเพล็กซ์ ศูนย์การค้าสยามพารากอน มีนักแสดงนำและคณะผู้บริหารบริษัทฯ เฝ้าฯ รับเสด็จ โดยภาพยนตร์มีกำหนดเข้าฉายในวันที่ 21 ตุลาคม ปีเดียวกัน ภาพยนตร์ทำรายได้ 8 ล้านบาท
ภาพยนตร์โลดโผน
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2553
== อ้างอิง ==
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2553
ภาพยนตร์ไทย
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพยนตร์ที่มีฉากในกรุงเทพมหานคร
มิเชล คิซซี

มิเชล คิซซี (Michel Qissi) หรือ ธงหรือ ทอง โพธิ์ (Tong Po) เกิดวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1962 ที่ประเทศโมร็อกโก เป็นนักแสดงซึ่งมีผลงานการแสดงภาพยนตร์แอคชั่นหลายเรื่อง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง คิกบอกเซอร์ ทั้งภาค 1 และ 2 ที่ทำให้เขามีชื่อเสียงจากการรับบทเป็นนักมวยไทยชาวไทยนามว่า ทอง โพธิ์ ปัจจุบันเขาถือสัญชาติเบลเยี่ยม
== ข้อมูลจำเพาะ ==
ชื่อ : มิเชล คิซซี (Michel Qissi)
ชื่อจริง : โมฮัมหมัด คิซซี (Mohammed Qissi)
ชื่อเล่น : ทอง โพธิ์ (Tong Po)
วันเดือนปีเกิด : 12 กันยายน ค.ศ. 1962
สัญชาติ : 
ส่วนสูง : 189 ซม.
== ผลงานที่ผ่านมา ==
1984: Breakin'
1988: Bloodsport
1989: คิกบอกเซอร์
1990: Lionheart
1991: Bloodmatch
1991: Kickboxer 2: The Road Back
1993: To the Death
1993: Terminator Woman
2001: Extreme Force
2001: The Falkland Man
== ข้อมูลเพิ่มเติม ==
มิเชล คิซซี มีชื่อเล่นว่า ทอง โพธิ์ ซึ่งเป็นชื่อตัวละครที่เขารับบทเป็นนักมวยไทยในภาพยนตร์เรื่อง คิกบอกเซอร์ นั่นเอง
== อ้างอิง ==
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ "มิเชล คิซซี" 
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ "ทอง โพธิ์" 
== ดูเพิ่ม ==
เคริท สโลน
นักแสดงอเมริกัน
นักมวยไทยชาวเบลเยียม
ชาวโมร็อกโก
บุคคลจากบรัสเซลส์
ไมเคิล คลาร์ก ดันแคน

ไมเคิล คลาร์ก ดันแคน (อังกฤษ: Michael Clarke Duncan) นักแสดงชาวอเมริกันร่างยักษ์ เกิดเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2500 ที่ชิคาโก รัฐอิลลินอย  ในครอบครัวที่แตกแยกและยากจน โดยอาศัยอยู่กับแม่  ก่อนจะมาเป็นนักแสดงนั้น เคยทำงานเป็นกรรมกรขุดเจาะถนนและบอดี้การ์ดให้เหล่าคนดังในแวดวงฮอลลีวู้ดมาก่อน เช่น วิล สมิธ, มาร์ติน ลอเรนซ์, เจมี ฟ็อกซ์, แอลแอล คูล เจ และเดอะโนทอเรียสบีไอจี ด้วยรูปร่างที่สูงถึง 6 ฟุต 5 นิ้ว (196 เซนติเมตร) น้ำหนัก 315 ปอนด์ (142 กิโลกรัม)
ชีวิตการแสดงของไมเคิล คลาร์ก ดันแคน เริ่มต้นขึ้นในปี ค.ศ. 1995 และเริ่มมีชื่อเสียงจากการร่วมแสดงในภาพยนตร์ไซไฟฟอร์มใหญ่แห่งปี ค.ศ. 1998 คือ Armageddon ร่วมกับนักแสดงที่มีชื่อเสียงหลายคน เช่น บรูซ วิลลิส, สตีฟ บูเซมี, ลิฟ ไทเลอร์, เบน แอฟเฟล็ก ด้วยการรับท แบร์ นักขุดเจาะน้ำมันร่างยักษ์ ลูกทีมของแฮร์รี สแตมเปอร์ ที่รับบทโดย บรูซ วิลลิส
ต่อมาในปี ค.ศ. 1999 ไมเคิล คลาร์ก ดันแคน ได้มีชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์สาขานักแสดงประกอบชายยอดเยี่ยม ประจำปี ค.ศ. 2000 จากการรับบทเป็น จอห์น ค็อฟฟี่  นักโทษผิวดำร่างยักษ์ที่มีพลังวิเศษ ที่ถูกข้อหาฆ่าข่มขืนเด็กหญิงผิวขาว 2 คน  ในเรื่อง The Green Mile คู่กับ ทอม แฮงค์ ซึ่งการแสดงครั้งนี้ของไมเคิล คลาร์ก ดันแคน นั้นทำได้อย่างดีเยี่ยม ด้วยการเป็นนักโทษชายที่มีรูปร่างใหญ่โตดูน่ากลัว ด้วยน้ำหนักตัวขณะถ่ายทำถึง 360 ปอนด์ (163 กิโลกรัม) แต่กลับมีจิตใจที่สุภาพ อ่อนโยน และขี้กลัวเหมือนเด็ก ๆ  นอกจากรางวัลออสการ์แล้ว ก็ยังมีชื่อเข้าชิงหลายรางวัลในสาขาเดียวกันนี้จากหลายรางวัล เช่น รางวัลลูกโลกทองคำ, รางวัลสมาพันธ์นักแสดง,  รางวัลนักวิจารณ์บรอดคาสต์, รางวัลแซทเทิร์น และรางวัลแบล็ค รีล อวอร์ด เป็นต้น
ในปี ค.ศ. 2000 ไมเคิล คลาร์ก ดันแคน ได้กลับมาร่วมงานแสดงอีกครั้งกับ บรูซ วิลลิส ในภาพยนตร์ตลกเรื่อง The Whole Nine Yards ด้วยการรับบทเป็น มือปืนร่างยักษ์
ผลงานในระยะหลัง ๆ ได้แก่  Planet of the Apes ของทิม เบอร์ตัน ร่วมกับ มาร์ก วาห์ลเบิร์ก ในปี ค.ศ. 2001, The Scorpion King ในปี ค.ศ. 2002 ร่วมกับ เดอะ  ร็อก นักมวยปล้ำชื่อดัง, The Island ในปี ค.ศ. 2005 ร่วมกับ ยวน แม็คเกรเกอร์, สกาเล็ต โยแฮนสัน, Street Fighter: The Legend of Chun-Li  ด้วยการรับบทเป็น บัลร็อค ในปี ค.ศ. 2009 เป็นต้น  นอกจากนี้แล้วยังมีผลงานพากษ์ภาพยนตร์การ์ตูนอีกด้วย จากน้ำเสียงที่ทุ้มต่ำเป็นเอกลักษณ์ เช่น Kung Fu Panda ในปี ค.ศ. 2008 เป็นต้น
ไมเคิล คลาร์ก ดันแคน เสียชีวิตอย่างกระทันหันจากอาการหัวใจล้มเหลวเมื่อเช้าวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 2012 ที่โรงพยาบาลในลอสแอนเจลิส  หลังจากเข้ารับการรักษาตัวตั้งแต่เดือนกรกฎาคม รวมอายุได้ 54 ปี 
== อ้างอิง ==
ข้อมูลจากIMDb
นักแสดงอเมริกัน
ชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา
บุคคลจากชิคาโก
เสียชีวิตจากภาวะหัวใจล้มเหลว
บอดีการ์ด
เกคิ

เกคิ (激; Geki) เป็นตัวละครจากเกม สตรีทไฟท์เตอร์ (ภาคแรก) ซึ่งมีลักษณะที่คล้ายกับอิบุกิ โดยเกมเมอร์หลายรายสันนิษฐานว่าเกคิอาจจะเป็นบิดาของอิบุกิ รวมทั้งอาจจะเป็นอาจารย์ของบัลร็อก อย่างไรก็ตาม ยังไม่มีการระบุข้อมูลที่แน่ชัดจากทางแคปคอม (ซึ่งเป็นผู้ผลิตเกมสตรีทไฟท์เตอร์) นอกจากนี้ เขายังเป็นผู้ใช้วิชานินจึตสึโดยมีกรงเล็บเหล็กเป็นอาวุธในการต่อสู้ เช่นเดียวกับบัลร็อก ด้วยเช่นกัน
== ประวัติตามท้องเรื่อง ==
ในมินิซีรีส์ สตรีทไฟท์เตอร์เลเจนด์ส: อิบุกิ ของUDON ไม่ได้มีการอ้างถึงเกคิโดยตรง หากแต่เป็นการระบุว่าทั้งหมดเป็นสมาชิกตระกูลชิโนบิ ในฉบับที่หนึ่ง เกคิเป็นมือสังหารรายหนึ่งที่เข้าโจมตีอิบุกิ แต่ก็ถูกกำจัดลงในเวลาต่อมา
ในเนื้อเรื่องต่างประเทศระบุว่าเกคิยังได้รับการจ้างวานให้ทำการลอบสังหารเก็น และชุนลี นอกจากนี้ยังมีการกล่าวว่าเกคิเป็นนินจาที่มาจากหมู่บ้านเดียวกันกับที่อิบุกิอาศัยอยู่
== ข้อมูลจำเพาะ ==
ชื่อ : เกคิ (激)
สัญชาติ : 
== อ้างอิง ==
นิตยสารเกมแม็กออนไลน์ (สนพ.อนิเมทกรุ๊ป)
นิตยสารเมก้า (สนพ.วิบูลย์กิจ)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ "เกคิ" 
เว็บไซต์บริษัทแคปคอมผู้ผลิตเกมสตรีทไฟท์เตอร์ (ภาษาญี่ปุ่น)
ตัวละครจากเกมสตรีทไฟท์เตอร์
นินจา
Lista de personagens da série Street Fighter#Geki
พ็อลเทอร์ไกสท์

พ็อลเทอร์ไกสท์ (Poltergeist, ) เป็นชื่อเรียกปรากฏการณ์ชนิดหนึ่ง ที่ไม่สามารถอธิบายได้ด้วยหลักการทางวิทยาศาสตร์ในปัจจุบัน คำว่า "พ็อลเทอร์ไกสท์" มาจากภาษาเยอรมันคำว่า "Poltern" หมายถึง "ก่อความรำคาญหรือเอะอะมะเทิ่ง" และคำว่า "Geist" หมายถึง "ผี" เมื่อรวมความแล้ว คำว่า "พ็อลเทอร์ไกสท์" พอจะแปลความหมายได้ว่า "ผีที่น่ารำคาญหรือส่งเสียงดัง"
ปรากฏการณ์พ็อลเทอร์ไกสท์จะแสดงออกด้วยการเคลื่อนข้าวของภายในบ้าน โดยที่ไม่มีใครไปเคลื่อนย้าย ซึ่งปรากฏการณ์เช่นนี้จะปรากฏในบ้านของโลกตะวันตก จึงมีความเชื่อกันว่าเป็นการกระทำของผี ซึ่งจะไม่ถึงขั้นหลอกหลอนมนุษย์จนขวัญผวา เพียงแค่ทำให้ตกใจเล่นเท่านั้น แต่ในบางกรณีก็อาจรุนแรงถึงขั้นทำให้ข้าวของเสียหายหรือเกิดเป็นรอยข่วน รอยกัดตามร่างกายมนุษย์ก็มี บางครั้งปรากฏการณ์พ็อลเทอร์ไกสท์อาจเกิดติดต่อกันเป็นวัน ๆ แต่นักวิทยาศาสตร์บางคนเชื่อว่า พ็อลเทอร์ไกสท์ เป็นการกระทำที่เกิดจากมนุษย์เอง โดยเกิดจากความกดดัน โดยเฉพาะในวัยรุ่น เชื่อว่าเป็นลักษณะของการใช้พลังจิตแบบที่เคลื่อนย้ายสิ่งของ ที่เรียกว่าไซโคคิเนซิส (Psychokinesis) นั่นเอง โดยที่เจ้าตัวไม่รู้ตัว ขณะที่นักวิชาการชาวญี่ปุ่น โอทสึ โยะชิฮิโกะ แห่งมหาวิทยาลัยวะเซะดะ ที่ศึกษาเรื่องเหนือธรรมชาติต่าง ๆ  เห็นว่า พ็อลเทอร์ไกสท์เป็นปรากฏการณ์ของพลาสมา คือ ไฟฟ้าสถิตที่ไหลวนอยู่ในอากาศ ซึ่งปรากฏการณ์แบบนี้เป็นปรากฏการณ์เดียวกับการเกิด "ลูกไฟวิญญาณ" หรือ "ฮิโตะดะมะ" (ญี่ปุ่น: 人魂) ตามความเชื่อของชาวจีนและชาวญี่ปุ่นนั่นเอง
พ็อลเทอร์ไกสท์ได้ถูกอ้างอิงในวัฒนธรรมร่วมสมัย โดยมีการเขียนเป็นนวนิยายในชื่อเดียวกันนี้ (ฉบับแปลเป็นภาษาไทยใช้ชื่อว่า "โพลเทอร์ไกสท์ผีเกเร") โดย เจมส์ คาห์น นักเขียนชาวอเมริกัน ในปี ค.ศ. 1982 ซึ่งต่อมาทางฮอลลีวูดก็ได้สร้างภาพยนตร์จากนวนิยายเรื่องนี้ด้วยในชื่อเดียวกัน อำนวยการแสดงโดยสตีเวน สปีลเบิร์ก ในปีเดียวกัน ซึ่งภาพยนตร์ประสบความสำเร็จอย่างมาก จนต้องมีการสร้างต่อมาอีก 3 ภาค และสร้างเป็นซีรีส์ (ในชื่อภาษาไทยใช้ชื่อว่า "ผีหลอกวิญญาณหลอน") ซึ่งทำให้ทั้งโลกได้รู้จักกับปรากฏการณ์พ็อลเทอร์ไกสท์มากขึ้น
== อ้างอิง ==
ผี
สิ่งเหนือธรรมชาติ
คำและวลีภาษาเยอรมัน
การจับจอง

การจับจอง (squatting) คือการยึดครองสถานที่หรือสิ่งก่อสร้างที่มักจะเป็นที่อยู่อาศัย ที่ “ผู้จับจอง” มิได้เป็นเจ้าของ หรือ มีสิทธิในการพำนักอาศัย นักหนังสือพิมพ์ชาวอเมริกันโรเบิร์ต นิวเวิร์ธกล่าวว่ามีผู้ที่อยู่ในสถานภาพของ “ผู้จับจอง” รวมด้วยกันราวหนึ่งพันล้านคนทั่วโลก ซึ่งเท่ากับประชากรหนึ่งในหกคนของประชากรโลกเป็น “ผู้จับจอง” แต่กระนั้นเคเซีย รีฟกล่าวว่า “การจับจองก็มิได้อยู่ในนโยบายหรือการโต้เถียงทางวิชาการในฐานะที่เป็นประเด็นปัญหา และ อาการ หรือ เป็นขบวนการเกี่ยวกับสังคม และ ที่อยู่อาศัย”
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
949 Market (2002) - a zine by a group of people who squatted an abandoned pool hall in a very public way and created a community center in San Francisco. $2–3 cash to: Lara, 3288 21st St. PMB #79, San Francisco, CA 94110
Corr, A. (1999) No Trespassing! Squatting, Rent Strikes and Land Struggles Worldwide South End Press ISBN 0896085953
Cracking The Movement (1994) - Amsterdam squatter history and the movement's relation to the media. Also available online
Cracking The System (2008) - A zine about squats and social centres in Europe inspired by the april2008 initiative. Also available online 
Katsiaficas, G. (1999) The Subversion of Politics: European Autonomous Social Movements and the Decolonization of Everyday Life Humanity Books ISBN 1573924415 Also available online 
Survival Without Rent (1986) - A how to squat guide from NYC originally printed in 1986
Squat The World (1995) - A story of 1995 squat evictions in New York City
The ELF Squat Experiment  - An experiment in squatting large buildings.
Waterhouse, Richard (2005). The Vision Splendid: A Social and Cultural History of Rural Australia, Fremantle, Curtin University Books
War In The Neighborhood – a Graphic Novel about squatting on New York City's Lower East Side in the 1980s by World War 3 Illustrated artist and editor Seth Tobocman published by Autonomedia
What's this place? (2008) - A booklet with stories from radical social centres in the United Kingdom and Ireland. Also available online
Squatters in £30m mansion in Park Lane, London
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Advisory Service for Squatters (UK)
South African Shack Dwellers' Movement
Special issue of Mute Magazine on global slums 
Squat.net
Squattercity Blog Blog by writer Robert Neuwirth, who lived in squatter communities across the developing world
topf.squat.net Website of a German youth collective using the former, now abandonned, factory of Topf and Sons; maufacturers of the gas chambers and ovens for the Nazi death camps.
Wasteland (UK) - Documentary about squatting by Will Wright
Western Cape Anti-Eviction Campaign 
Khayelitsha Struggles 
Evacuation of the "B.A. Squat", Tel Aviv, Israel, November 21, 2007 
อาชญากรรม
*
ภาวะไร้ที่อยู่อาศัย
ความยากจน
การดำเนินชีวิตแบบเรียบง่าย
ตำบลโพธิ์ชัย (อำเภอพนมไพร)

ตำบลโพธิ์ชัย เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอพนมไพร จังหวัดร้อยเอ็ด มีพื้นที่ 23,000 ไร่ (38.2 ตารางกิโลเมตร) ประชากร 7,631 คน องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในพื้นที่ คือ เทศบาลตำบลโพธิ์ชัย ซึ่งครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบล ยกฐานะจากองค์การบริหารส่วนตำบลโพธิ์ชัยเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2551
คำขวัญ
โพธิ์ชัยถิ่นอุดม
เที่ยวชมหนองผือใหญ่
เลื่องลือไกลสรภัญญะ
สรงน้ำพระธาตุโนนหนองฮาง
งามศร่างไหมหมี่ขิด
แหล่งผลิตเกลือสินเธาว์
== หมู่บ้าน ==
ตำบลโพธิ์ชัย แบ่งออกเป็น 12 หมู่บ้าน ดังนี้
หมู่ที่ 1 บ้านโพธิ์ชัย
หมู่ที่ 2 บ้านหนองผือ
หมู่ที่ 3 บ้านหนองเหล็ก
หมู่ที่ 4 บ้านคำแดง
หมู่ที่ 5 บ้านหนองสมบูรณ์
หมู่ที่ 6 บ้านหนองศรีทอง
หมู่ที่ 7 บ้านสว่าง
หมู่ที่ 8 บ้านดอนบ่อ
หมู่ที่ 9 บ้านดอนแฮด
หมู่ที่ 10 บ้านหนองผือ
หมู่ที่ 11 บ้านหนองสีทอง
หมู่ที่ 12 บ้านทานตะวัน
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์เทศบาลตำบลโพธิ์ชัย
โพธิ์ชัย
โพธิ์ชัย
อำเภอพนมไพร
สมุหนายก

สมุหนายก คือ อัครมหาเสนาบดีฝ่ายพลเรือน เป็นเจ้ากรมมหาดไทย บังคับบัญชาหัวเมืองฝ่ายเหนือ บรรดาศักดิ์ "เจ้าพระยาจักรีศรีองครักษ์" คู่กับสมุหกลาโหม อัครมหาเสนาบดีฝ่ายทหาร เจ้ากรมกลาโหม บังคับบัญชาหัวเมืองฝ่ายใต้ บรรดาศักดิ์ "เจ้าพระยามหาเสนาบดีวิริยภักดีบดินทร์"
==ประวัติ==
ตำแหน่งสมุหนายก ก่อตั้งขึ้นในรัชสมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ แห่งกรุงศรีอยุธยา ต่อมาในรัชสมัยสมเด็จพระเพทราชา โปรดให้แบ่งหัวเมืองออกเป็น ฝ่ายเหนือ และฝ่ายใต้ โดยให้สมุหนายก มีอำนาจบังคับบัญชาหัวเมืองฝ่ายเหนือและสมุหกลาโหมบังคับบัญชาทางใต้ ทั้งกิจการฝ่ายทหารและพลเรือน ในสมัยรัตนโกสินทร์ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว  ได้โปรดเกล้า ฯ ให้ปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน โดยตั้งกระทรวงขึ้นสิบสองกระทรวง มีเสนาบดีประจำทุกกระทรวง กรมมหาดไทยได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น กระทรวงมหาดไทย สมุหนายกจึงถูกลดฐานะจากอัครมหาเสนาบดี ลงเป็นเสนาบดีเท่ากับเสนาบดีอื่น ๆ นับเป็นการสิ้นสุดตำแหน่ง สมุหนายก
ในสมัยอยุธยาตอนต้น การปกครองภายในราชธานี มีตำแหน่งเสนาบดีสำคัญสี่ตำแหน่ง เรียกว่า จตุสดมภ์ คือ เสนาบดีกรมเมือง หรือเวียง เสนาบดีกรมวัง เสนาบดีกรมคลัง และเสนาบดี กรมนา  ต่อมาในรัชสมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ (พ.ศ. 1991 - 2031)  ทรงปรับปรุงวิธีการปกครองส่วนกลาง โดยแบ่งขุนนางและไพร่พล ทั่วพระราชอาณาจักรออกเป็นสองฝ่ายคือ ฝ่ายพลเรือน และฝ่ายทหาร โปรดให้ตั้งกรมมหาดไทย ขึ้นโดยมีสมุหนายก เป็นเจ้ากรม และเป็นหัวหน้าข้าราชการฝ่ายพลเรือน มีหน้าที่ดูแลกิจการฝ่ายพลเรือน ในหัวเมืองต่าง ๆ ทุกเมือง รวมทั้งเสนาบดีจตุสมดภ์ด้วย ทรงตั้งกรมพระกลาโหม มีสมุหพระกลาโหม เป็นเจ้ากรม และหัวหน้าราชการฝ่ายทหาร มีหน้าที่ดูแลกิจการฝ่ายทหาร ในราชธานี และทุกหัวเมือง ทั้งสมุหนายก และสมุหกลาโหม มีฐานะเป็น อัครเสนาบดี และเป็นประธานในคณะลูกขุนฝ่ายทหารและพลเรือน ในยามศึกสงครามทั้งทหารและพลเรือน ต่างต้องทำหน้าที่ในการสู้รบป้องกันบ้านเมืองเช่นเดียวกัน
ตำแหน่งสมุหนายก มีบรรดาศักดิ์และราชทินนามเป็น "เจ้าพระยาจักรี" ศักดินา 10,000 มีตราพระราชสีห์ และตราจักร เป็นตราประจำตำแหน่ง เมื่อประชุมเสนาบดีทั้งหมด สมุหนายกจะเป็นประธานในการประชุม เพราะมีฐานะเป็นประมุขของเสนาบดี สมุหนายก มีหน้าที่ติดต่อกับประเทศราช ในนามของพระมหากษัตริย์ แต่ไม่มีอำนาจปกครอง
ตั้งแต่รัชสมัยสมเด็จพระเพทราชา (พ.ศ. 2231 - 2246)  มีการแบ่งหัวเมืองในราชอาณาจักร ออกเป็นหัวเมืองฝ่ายเหนือและฝ่ายใต้ ให้สมุหนายกดูแลหัวเมืองฝ่ายเหนือ สมุหกลาโหม ดูแลหัวเมืองฝ่ายใต้ ในปลายสมัยอยุธยา ในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ (พ.ศ. 2275 - 2301)  ได้มีการโอนอำนาจการปกครองหัวเมืองภาคใต้ ทั้งฝ่ายทหารและพลเรือนให้แก่ เจ้าพระยาโกษาธิบดี เสนาบดีพระคลัง
ในสมัยรัตนโกสินทร์ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก โปรดเกล้า ฯ ให้โอนอำนาจการปกครองหัวเมืองภาคใต้ คืนให้สมุหกลาโหม ตั้งแต่หัวเมืองชายทะเลแปดเมือง รวมทั้งเมืองสมุทรสงคราม ซึ่งเดิมขึ้นกรมมหาดไทย รวมเป็นเก้าเมือง ให้เจ้าพระยาพระคลัง ปกครองโดยแบ่งหัวเมืองภาคใต้ฝ่ายตะวันตก ซึ่งขึ้นกับเจ้าพระยาพระคลัง สิบเก้าเมือง ขึ้นกับสมุหนายก หนึ่งเมืองคือ เพชรบุรี รวมยี่สิบเมือง มาขึ้นกับสมุหกลาโหม
ในปี พ.ศ. 2437  ได้มี " ประกาศปันน่าที่กระทรวงกระลาโหม มหาดไทย" ขึ้น โดยให้กระทรวงมหาดไทย มีอำนาจหน้าที่บังคับบัญชาหัวเมืองทั้งปวง ในราชอาณาจักร
== รายนามสมุหนายก ==
=== สมัยอยุธยา ===
=== สมัยธนบุรี ===
=== สมัยรัตนโกสินทร์ ===
== อ้างอิง ==
 
อัครเสนาบดี
ขุนนางไทย
ยศศักดิ์ไทย