pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูร้อน 1956

ประเทศไทยได้เข้าร่วมการแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 1956 ครั้งที่ 16 จัดขึ้นที่เมืองเมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย ระหว่างวันที่ 22 พฤศจิกายน - 8 ธันวาคม ค.ศ. 1956 (พ.ศ. 2499)
== การแข่งขัน ==
== กรีฑา ==
ในประเภทกรีฑา มีนักกีฬาของประเทศไทยเข้าแข่งขันทั้งหมด 8 คน ได้แก่
ผล ใจสว่าง
ไพบูลณ์ วัชพรรณ
มนตรี ศรีนาคา
มนัญ บำรุงพฤกษ์
วันจักร วรดิลก
สมนึก ศรีสมบัติ
สมศักดิ์ ทองอร่าม
เสน่ห์ วงศ์ชะอุ่ม
== บาสเกตบอล ==
ในประเภทบาสเกตบอล มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 11 คน ได้แก่
กวง แซ่ลิ้ม
กิรินทร์ ชวาลย์วงศ์
คุณ แซ่ลิ้ม
จันทร แซ่ลิ้ม
ชลอ สุนทร
มงคล อิ่มมโนรมย์
สุรกิจ ลกพานิชย์
โสภณ จุลมณี
วิชิต อิ่มน้อย
วิสิตย์ ชัยเจริญ
อำพล สรานนท์
== ฟุตบอล ==
ประเทศไทยได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกประเภทกีฬาฟุตบอลเป็นครั้งแรก โดยฟุตบอลทีมชาติไทยชุดเมลเบิร์น มีนายกอง วิสุทธารมณ์ เป็นผู้จัดการทีม นายบุญชู สมุทรโคจร เป็นผู้ควบคุมทีม และมีนักกีฬาร่วมการแข่งขันจำนวน 13 คนได้แก่
{|
|--- valign=top
||
เกษม ใบคำ
ตุ๊ สุวณิชย์
นิตย์ ศรียาภัย
โนภณ หะยาจันทรา
บำเพ็ญ ลัทธพิมล
ประทีป เจิมอุทัย
ประสันต์ สุวรรณสิทธิ์
||
วันชัย สุวารี
วิวัฒน์ มิลินทจินดา (หัวหน้าทีม)
สุกิจ จิตรานุเคราะห์
สุชาติ มุทุกัณฑ์
สุรพงษ์ ชุติมาวงศ์
สำรวย (สำเริง) ไชยยงค์
|}
โอลิมปิกในครั้งนี้ การแข่งขันฟุตบอลรอบสองหรือรอบ 16 ทีมสุดท้ายใช้การจับสลากประกบคู่ ซึ่งทีมแพ้จะตกรอบทันที และวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2499 ณ สนามกีฬาของนครเมลเบิร์น ทีมชาติไทยลงสนามพบทีมชาติอังกฤษ และเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ต่อทีมชาติอังกฤษ 1-9 ทำให้ตกรอบไปทันที
=== รอบแบ่งกลุ่ม ===
== มวยสากลสมัครเล่น ==
ในประเภทมวยสากลสมัครเล่น มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 5 คน ได้แก่
ชื่น ปัตตพงศ์
นนทศิลป์ ธยานศิลป์
ผจญ เมืองสนธ์
วิชัย ลิ้มเจริญ
สืบ จุลฑะเกาศลย์
ในการแข่งขันครั้งนี้ เป็นครั้งแรกที่ไทยส่งนักมวยสากลสมัครเล่นเข้าแข่งขัน โดย ชื่น ปัตตพงศ์ เป็นนักมวยคนแรกที่ขึ้นชกเมื่อ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2499 แต่เป็นฝ่ายแพ้ ตกรอบ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศไทย - กีฬาและสถิติ 
ทไย
1956
ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960

ประเทศไทย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 17 ค.ศ. 1960 (พ.ศ. 2503) ณ กรุงโรม ประเทศอิตาลี ระหว่างวันที่ 25 สิงหาคม - 11 กันยายน พ.ศ. 2503 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศไทยได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกโอลิมปิกแล้วทั้งหมด 20 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 4 ชนิดกีฬา
== ผลการแข่งขัน ==
=== กีฬากรีฑา ===
มีนักกีฬา 8 คน
=== กีฬามวยสากลสมัครเล่น ===
มีนักกีฬา 5 คน
=== กีฬายิงปืน ===
มีนักกีฬา  5 คน
=== กีฬาเรือใบ ===
มีนักกีฬา 1 คน
== อ้างอิง ==
ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูร้อน
ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964

ประเทศไทย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 18 ค.ศ. 1964 (พ.ศ. 2507) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 10-24 ตุลาคม พ.ศ. 2507 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศไทยได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกโอลิมปิกแล้วทั้งหมด 57 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 8 ชนิดกีฬา
== กีฬากรีฑา ==
มีนักกีฬา 20 คน
== กีฬาจักรยาน ==
มีนักกีฬา 10 คน
== กีฬามวยสากล ==
มีนักกีฬา 4 คน
== กีฬายกน้ำหนัก ==
มีนักกีฬา 5 คน
== กีฬายิงปืน ==
มีนักกีฬา 8 คน
== กีฬายูโด ==
นักกีฬา 3 คน
เอี่ยม หัสสรังสี
อุดม รัศมีลงกรณ์
พิพัฒน์ สิงหเสนี
== กีฬาเรือใบ ==
มีนักกีฬา 3 คน
== กีฬาว่ายน้ำ ==
มีนักกีฬา 4 คน
ณรงค์ โชคอำนวย
สมชาย ริมปิชาติ
วีรยุทธ กลำบรรจง
สมชาย โชติพนัง
== อ้างอิง ==
ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูร้อน
ชาติในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964
ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูร้อน 1968

ประเทศไทยเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1968 ที่เม็กซิโกซิตี ประเทศเม็กซิโก โดยส่งนักกีฬาทั้งหมด 41 คนเป็นชายล้วน เข้าร่วมแข่งขันใน 6 ชนิดกีฬา 
== นักกีฬาที่เข้าร่วมการแข่งขัน ==
== จักรยาน ==
มีนักกีฬา 7 คน
== ฟุตบอล ==
มีนักกีฬา 18 คน
=== กลุ่ม D ===
----
----
----
----
----
----
== มวยสากลสมัครเล่น ==
มีนักกีฬา 3 คน คือ
ประพันธ์ ด้วงชะอุ่ม
เชิดชัย อุดมไพจิตรกุล
นิยม ประเสริฐสม
== ยกน้ำหนัก ==
มีนักกีฬา 2 คน
== ยิงปืน ==
มีนักกีฬา 9 คน
== เรือใบ ==
มีนักกีฬา 1 คน
== อ้างอิง ==
ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูร้อน
ชาติในโอลิมปิกฤดูร้อน 1968
ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976

ประเทศไทยเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน พ.ศ. 2519 ที่มอนทรีออล แคนาดา โดยมีนักกีฬา 42 คน ชาย 39 คน หญิง 3 คน แข่งขันใน กีฬา 11 ประเภท ครั้งนี้ประเทศไทยได้เหรียญรางวัลเป็นครั้งแรก จากพเยาว์ พูนธรัตน์ ในกีฬามวยสากลสมัครเล่น ส่งผลให้ไทยเป็นประเทศที่สามในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่ได้เหรียญรางวัลในกีฬาโอลิมปิก รองจากฟิลิปปินส์ (เหรียญทองแดง กีฬาว่ายน้ำ พ.ศ. 2471) และสิงคโปร์ (เหรียญเงินกีฬายกน้ำหนัก พ.ศ. 2503) และต้องรออีก 20 ปี ประเทศไทยจึงจะได้เหรียญทองแรกในกีฬาโอลิมปิก ใน พ.ศ. 2539
== เหรียญรางวัล ==
=== เหรียญทองแดง ===
พเยาว์ พูนธรัตน์  มวยสากลสมัครเล่น  รุ่นไลท์ฟลายเวท
== ผลการแข่งขัน ==
=== กีฬากรีฑา ===
มีนักกีฬา 4 คน
=== กีฬาจักรยาน ===
มีนักกีฬา  7 คน
=== กีฬาฟันดาบ ===
มีนักกีฬา 5 คน (ทีม 4 คน ตัวสำรอง 1 คน): เสน่ห์ เชาว์สุรินทร์, ทวีวัฒน์ หุราพันธ์, สุทธิพงษ์ สันติเทวกุล, เริงยศ ศรีวรพงษ์พันธ์, สมชัย ตรังเจริญงาม
=== กีฬามวยสากลสมัครเล่น ===
มีนักกีฬา 5 คน
=== กีฬายกน้ำหนัก ===
มีนักกีฬา 1 คน
=== กีฬายิงธนู ===
มีนักกีฬา 3 คน: อมรรัตน์ แก้วไพฑูรย์, วัลลภ โพทะยะ, วิจิตร สุขสมปอง
=== กีฬายิงปืน ===
มีนักกีฬา 13 คน
=== กีฬายูโด ===
มีนักกีฬา 1 คน
=== กีฬาเรือใบ ===
มีนักกีฬา 2 คน
=== กีฬาว่ายน้ำ ===
มีนักกีฬา 3 คน
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Official Olympic Reports 
International Olympic Committee results database
ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูร้อน
ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984

ประเทศไทย เข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 ที่ลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา โดยทีมชาติไทยได้เข้าร่วมในการแข่งขันฤดูร้อนอีกครั้งภายหลังจากการคว่ำบาตรโอลิมปิก 1980
== เหรียญรางวัล ==
เหรียญเงิน
ทวี อัมพรมหา  มวยสากลสมัครเล่น รุ่นไลท์เวลเตอร์เวท
== นักกีฬาที่เข้าร่วมการแข่งขัน ==
กีฬากรีฑา
มีนักกีฬา 12 คน
กีฬามวยสากลสมัครเล่น
มีนักกีฬา 7 คน
กีฬายิงธนู
มีนักกีฬา 2 คน
การแข่งขันบุคคลชาย
อำพล อำมฤคขจร - 2342 คะแนน (→ อันดับที่ 46)
วชิระ ปิยะภัทรา - 2328 คะแนน (→ อันดับที่ 50)
กีฬายิงปืน
มีนักกีฬา 13 คน
กีฬายิงเป้าบิน
มีนักกีฬา 4 คน
กีฬาเรือใบ
มีนักกีฬา 2 คน
== อ้างอิง ==
Official Olympic Reports 
International Olympic Committee results database
ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูร้อน
ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988

ประเทศไทย เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 ที่ โซล ประเทศเกาหลีใต้ เป็นครั้งแรกที่มีนางงามร่วมเดินพาเหรดขบวนนักกีฬาไทยเข้าสู่สนามกีฬาโอลิมปิก ในพิธีเปิดโดย พรทิพย์ นาคหิรัญกนก ขณะดำรงตำแหน่งนางงามจักรวาล 1988
== ผู้เข้าร่วมแข่งขัน ==
รายชื่อต่อไปนี้คือผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official Olympic Reports 
International Olympic Committee results database
ไทย
ฤดูร้อน 1988
ไทย
ชาติในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988
ทีลา เทกีลา

ทีลา เหงียน (Tila Nguyen) หรือชื่อในวงการแสดงว่า ทีลา เทกีลา (Tila Tequila) นางแบบสาวอเมริกันเชื้อสายเวียดนาม  โด่งดังจากการไปเป็นแบบปกนิตยสารเซ็กซี่ และงานเรียลลิตี้ ชื่อว่า A Shot at Love With Tila Tequila ที่ออกอากาศทางช่อง เอ็มทีวี
ทีลา เทกีลา เกิดในประเทศสิงคโปร์หลังจากครอบครัวชาวเวียดนามของเธอหนีออกนอกประเทศ ไปตั้งหลักที่เมืองฮุสตัน รัฐเท็กซัส สมัยที่เธอยังเด็ก ทีลาในวัยรุ่นนั้นมีนิสัยเป็นทอมบอยและเกเร
ทีลา ถูกค้นพบโดยแมวมองของนิตยสารเพลย์บอยในวัย 18 จนได้ไปเป็นแบบให้กับนิตยสาร รวมทั้งกับ Stuff และ Maxim ด้วย
== ผลงาน ==
A Shot at Love with Tila Tequila
A Shot at Love 2 with Tila Tequila
== อ้างอิง ==
สุดมั่ว! เรียลิตี้ หนุ่มล่ำแข่งกับเลสเบี้ยน พิชิตใจนางแบบไบเซ็กซ์ชวล
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
มายสเปซของทีลา เทกีลา
ประวัติที่นิตยสารไทม์ 
นางแบบอเมริกัน
หญิงรักร่วมเพศชาวอเมริกัน
บุคคลจากรัฐเท็กซัส‎
ภาษาอราเมอิกใหม่ตะวันตก

ภาษาอราเมอิกใหม่ตะวันตก เป็นภาษาอราเมอิกใหม่ที่ใช้พูดในซีเรียตะวันตก เป็นสำเนียงของภาษาอราเมอิกตะวันตกสำเนียงเดียวที่เหลืออยู่ ส่วนภาษาอราเมอิกใหม่ที่เหลืออื่นๆอยู่ในกลุ่มตะวันออก คาดว่าภาษานี้อาจเป็นส่วนที่เหลืออยู่ของสำเนียงยุคกลางตะวันตกที่เคยใช้พูดในหุบเขาดอโรนเตสในพุทธศตวรรษที่ 15 ปัจจุบันใช้พูดในหมู่บ้านมาอัลโออูลา (ภาษาอาหรับ: معلولة‎) บาคอา (ภาษาอาหรับ: بخعة‎) และ จุบบาดิน (ภาษาอาหรับ: جبّعدين‎) ที่อยู่ทางเหนือของดามัสกัสไป 60 กม. โดยสำเนียงของหมู่บ้านบาคอามีลักษณะอนุรักษนิยมที่สุด โดยได้รัยบอิทธิพลจากภาษาอาหรับน้อย ส่วนสำเนียงของหมู่บ้านจุบบาดินเปลี่ยนไปมากที่สุด กลุ่มชนเหล่านี้เคยนับถือศาสนาคริสต์ก่อนการเข้ามาของศาสนาอิสลาม ปัจจุบันเหลือเพียงหมู่บ้านมาอัลโออูลาเท่านั้นที่ยังนับถือคริสต์ นอกนั้นเปลี่ยนไปนับถือศาสนาอิสลามหมดแล้ว
== อ้างอิง ==
Arnold, Werner (1989f) Das Neuwestaramäische. 5 Volumes. Wiesbaden: Harrassowitz.
Arnold, Werner (1990). New materials on Western Neo-Aramaic. In Wolfhart Heinrichs (Ed.), Studies in Neo-Aramaic, pp. 131–149. Atlanta, Georgia: Scholars Press. ISBN 1-55540-430-8.
Beyer, Klaus (1986). The Aramaic language: its distribution and subdivisions. Göttingen: Vandenhoeck und Ruprecht. ISBN 3-525-53573-2.
Tsereteli, Konstantin (1990). The velar spirant ġ in Modern East Aramaic dialects. In Wolfhart Heinrichs (Ed.), Studies in Neo-Aramaic, pp. 131–149. Atlanta, Georgia: Scholars Press. ISBN 1-55540-430-8.
อราเมอิกใหม่ตะวันตก
อราเมอิกใหม่ตะวันตก
อำเภอโป่งน้ำร้อน

โป่งน้ำร้อน เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดจันทบุรี ปัจจุบันเป็นพื้นที่ยุทธศาสตร์ทางเศรษฐกิจชายแดนประเทศไทยกับกัมพูชา มีจุดผ่านแดนถาวรบ้านแหลม จุดผ่านแดนถาวรบ้านผักกาด และจุดผ่อนปรนการค้าบ้านบึงชนังล่าง มีวัตถุประสงค์เพื่อเชื่อมโยงการค้า การลงทุน การขนส่ง การท่องเที่ยว ศิลปวัฒนธรรม และชาติพันธุ์ในอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขงเข้าด้วยกัน
== ประวัติ ==
ท้องที่อำเภอโป่งน้ำร้อนเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอมะขาม แยกตั้งออกเป็นกิ่งอำเภอท่าหลวงใน พ.ศ. 2445 เปลี่ยนชื่อเป็นกิ่งอำเภอกำพุชใน พ.ศ. 2460 พ.ศ. 2482 ได้เปลี่ยนชื่อตามที่ตั้งกิ่งอำเภอเป็นกิ่งอำเภอโป่งน้ำร้อน ต่อมาใน พ.ศ. 2484 ยกฐานะเป็นอำเภอโป่งน้ำร้อน
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอโป่งน้ำร้อนมีอาณาเขตติดต่อกับเขตปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอสอยดาว
ทิศตะวันออก ติดต่อกับจังหวัดพระตะบองและเมืองไพลิน (ประเทศกัมพูชา)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอบ่อไร่ (จังหวัดตราด) อำเภอขลุง และอำเภอมะขาม
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเขาคิชฌกูฏ
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอโป่งน้ำร้อนแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 47 หมู่บ้าน ได้แก่
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอโป่งน้ำร้อนประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลโป่งน้ำร้อน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทับไทร (เฉพาะหมู่ที่ 1, 8 และบางส่วนของหมู่ที่ 2–3, 6–7) และตำบลโป่งน้ำร้อน (เฉพาะบางส่วนของหมู่ที่ 1–2, 6)
เทศบาลตำบลหนองตาคง  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองตาคงทั้งตำบล
เทศบาลตำบลคลองใหญ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองใหญ่ทั้งตำบล
เทศบาลตำบลทับไทร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทับไทร (นอกเขตเทศบาลตำบลโป่งน้ำร้อน)
องค์การบริหารส่วนตำบลโป่งน้ำร้อน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโป่งน้ำร้อน (นอกเขตเทศบาลตำบลโป่งน้ำร้อน)
องค์การบริหารส่วนตำบลเทพนิมิต ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเทพนิมิตทั้งตำบล
== อ้างอิง ==
 
โป่งน้ำร้อน
ภาษาสวาน

ภาษาสวาน (ლუშნუ ნინ lušnu nin; სვანური ენა|tr) เป็นภาษาที่ใช้พูดทางตะวันตกเฉียงเหนือของจอร์เจียที่พูดโดยชาวสวาน ซึ่งมีผู้พูดประมาณระหว่าง 30,000 ถึง 80,000 คน ทางยูเนสโกจัดให้ภาษาสวาน "เป็นภาษาใกล้สูญแน่นอน"
== การกระจายตัว ==
ภาษาสวานเป็นภาษาแม่ของชาวสวานราว 30,000 คน มีบางส่วนอยู่ในอับฮาเซีย ไม่มีระบบการเขียน ผู้พูดส่วนใหญ่พูดภาษาจอร์เจียเป็นภาษาที่สอง จำนวนผู้พูดภาษานี้เริ่มลดลง จัดเป็นภาษาที่ใกล้ตาย
== ประวัติ ==
ภาษาสวานเป็นภาษาในกลุ่มคอเคซัสใต้ที่ต่างจากอีกสามภาษาในกลุ่มเดียวกันคือภาษาจอร์เจีย ภาษาลาซและภาษาเมเกรเลีย และไม่อาจเข้าใจกับภาษาใดได้เลย เชื่อกันว่าภาษาสวานแยกออกจากภาษาอื่นเมื่อราว 1,457 ปีก่อนพุทธศักราช ก่อนการแยกตัวของภาษาจอร์เจียราวหนึ่งพันปี
== ลักษณะ ==
ภาษาสวานมีพยัญชนะมากเช่นเดียวกับภาษากลุ่มคอเคซัสใต้อื่น ๆ เป็นภาษากึ่งสัมพันธการก ภาษาสวานมีเสียง /q/ (ไม่ก้อง มีลม เสียงกัก) และเสียงเลื่อนไหลของ /w/ และ /y/ มีสระมากกว่าภาษาจอร์เจีย โดยสำเนียงบาลเหนือของภาษาสวานมีสระมากสุดคือมีทั้งหมด 18 เสียง โดยมีทั้งเสียงสั้นและเสียงยาวของ /a e i o u ä ö ü ə/ ในขณะที่ภาษาจอร์เจียมีเพียงห้าเสียง ลักษณะทางสัทวิทยาใกล้เคียงกับภาษาในกลุ่มเดียวกันที่ต่างไปคือระบบการผันคำกริยา
== อ้างอิง ==
===ข้อมูลทั่วไป===
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Svan at TITUS database
ECLING - Svan (includes audio/video samples).
Svan alphabet and language at Omniglot
Svan Youth literature in Svan language
สวาน
อำเภอแก่งหางแมว

แก่งหางแมว เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดจันทบุรี
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอแก่งหางแมวมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอท่าตะเกียบ (จังหวัดฉะเชิงเทรา) และอำเภอวังสมบูรณ์ (จังหวัดสระแก้ว)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอสอยดาวและอำเภอเขาคิชฌกูฏ
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอท่าใหม่และอำเภอนายายอาม
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอแกลง อำเภอเขาชะเมา (จังหวัดระยอง) และอำเภอบ่อทอง (จังหวัดชลบุรี)
==ประวัติ==
ท้องที่อำเภอแก่งหางแมวเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอมะขาม ย้ายไปขึ้นกับอำเภอท่าใหม่ใน พ.ศ. 2457 วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2533 ทางราชการได้ประกาศแยกท้องที่ฝั่งทิศเหนือของอำเภอท่าใหม่ 5 ตำบล ได้แก่ ตำบลพวา ตำบลขุนซ่อง ตำบลแก่งหางแมว ตำบลสามพี่น้อง และตำบลเขาวงกต ตั้งเป็นกิ่งอำเภอแก่งหางแมว และยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอแก่งหางแมวในวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2538 เป็นอำเภอลำดับที่ 8 ของจังหวัดจันทบุรี
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอแก่งหางแมวแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 66 หมู่บ้าน ได้แก่
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอแก่งหางแมวประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลพวา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพวาทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลแก่งหางแมว  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแก่งหางแมวทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลขุนซ่อง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลขุนซ่องทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลสามพี่น้อง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสามพี่น้องทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเขาวงกต ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขาวงกตทั้งตำบล
==อ้างอิง==
 
แก่งหางแมว
โรงเรียนอนุบาล

อนุบาล(ย่อมาจาก อ. ; kindergarten , pre-elementary school) เป็นลำดับการศึกษา ขั้นแรก
ประวัติการก่อเกิดโรงเรียนอนุบาลในตะวันตก เฟร็ดริค โฟรเบล ชาวเยอรมัน(พ.ศ. 2325 - พ.ศ. 2395) เปิดสถาบันสำหรับการเล่นและกิจกรรมเมื่อปี พ.ศ. 2380 ในหมู่บ้านของเขา เพื่อเป็นการทดลองทางสังคมในการให้ประสบการณ์แก่เด็กเล็กเข้าโรงเรียน เขาเปลี่ยนชื่อสถาบันเป็น "คินเดอร์การ์เด็น" ซื่งมีความหมายว่าสวนสำหรับเด็ก เพื่อเป็นการสะท้อนความเชื่อของเขาเกี่ยวกับการที่เด็กควรได้รับการบำรุงเลี้ยงเหมือน ‘ดั่งต้นพืชในสวน’
== ประเทศต่าง ๆ ==
=== มาเลเซีย ===
โรงเรียนตาดีกา (Tadika, เป็นคำย่อจากภาษามลายู tama didikkan kanak kanak) หมายถึง สถานที่อบรมเด็กเล็ก สอนเฉพาะวิชาทางศาสนา หนังสือเรียนส่วนใหญ่เป็นภาษามลายูยกเว้นวิชาภาษาอาหรับจะใช้หนังสือภาษาอาหรับ ภาษามลายูที่ใช้เป็นภาษามลายูปัตตานีมากกว่าภาษามลายูมาตรฐาน หลักสูตรที่สอนเป็นวิชาอิสลามศึกษาระดับพื้นฐาน จากการสำรวจในพ.ศ. 2547 มีโรงเรียนตาดีกา 1,343 แห่ง และศูนย์อบรมเด็กก่อนเกณฑ์ประจำมัสยิด 88 แห่งในจังหวัดชายแดนภาคใต้
== อ้างอิง ==
วัยเด็ก
ไอเอ็มไอ กาลิล

กาลิล (Galil, ) เป็นตระกูลอาวุธปืนขนาดเล็กของอิสราเอลที่ถูกออกแบบโดยยิสราเอล กาลิลิและยาอาคอฟ ไลออร์ในปลายทศวรรษที่ 1960 และผลิตโดยอุตสาหกรรมกองกำลังป้องกันอิสราเอลของรามัท ฮาชารอน ระบบอาวุธประกอบด้วยกระบอกขนาด 5.56 ม.ม.สำหรับกระสุนขนาด 5.56x45 ม.ม.แบบนาโต้พร้อมกระสุนแบบเอ็ม193 หรือเอสเอส109 และมีแบบสำหรับกระสุนไรเฟิลขนาด 7.62x51 ม.ม.แบบนาโต้
การออกแบบของกาลิลนั้นมีเพื่อใช้ในสภาพที่แห้งแล้งและมีพื้นฐานมาจากอาร์เค 62 ของฟินแลนด์ ซึ่งตัวมันเองนั้นก็ดัดแปลงมาจากปืนเล็กยาวจู่โจมเอเค 47 ของสหภาพโซเวียต มันถูกเลือกให้เป็นผู้ชนะในการแข่งขันสำหรับอาวุธที่จะเข้าประจำการในกองกำลังป้องกันอิสราเอล (คู่แข่งได้แก่ เอ็ม 16 สโตนเนอร์ 63 เอเค-47 และเอชเค33) และเคยได้รับการเข้าประจำการในปีพ.ศ. 2515 เพื่อแทนที่เอฟเอ็น เอฟเอแอล
กาลิลมีรูปแบบพื้นฐานทั้งหมดสี่แบบ คือ ปืนไรเฟิลขนาดปกติหรือเออาร์ (AR, Assault Rifle) ปืนคาร์บินหรือเอสเออาร์ (SAR, Short Assault Rifle) ปืนขนาดกะทัดรัดหรือเอ็มเออาร์  (MAR, Micro Assault Rifle) และปืนกลเบาหรือเออาร์เอ็ม (ARM, Assault Rifle and Machine gun)
== อ้างอิง ==
ปืนเล็กยาวจู่โจม
ประคำดีควาย

ประคำดีควาย, มะคำดีควาย หรือ มะซัก  เป็นชื่อต้นไม้ยืนต้นขนาดกลางชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์ประคำดีควาย มีลักษณะของใบประกอบที่เรียงสลับกัน ผลออกเป็นพวง ค่อนข้างกลม ผลแก่จะแห้ง ค่อนข้างกลม ผิวย่น เปลือกแห้งสีน้ำตาลเข้มเกือบดำ ผลมี 3 พู ส่วนใหญ่จะฝ่อไป 1 หรือ 2 พู เนื้อเหนียว ใส สีน้ำตาล เมล็ดกลมสีดำ เป็นมัน
== สรรพคุณ ==
ผล ต้มเอาน้ำชโลมผม แก้ชันนะตุ เชื้อรา แก้รังแค แต่อย่าให้เข้าตา จะทำให้แสบตา ตาอักเสบได้ ต้มเอาฟองสุมหัวเด็กแก้หวัด คัดจมูก แช่น้ำล้างหน้า รักษาผิว ดับพิษต่าง ๆ บำรุงน้ำดี แก้กาฬภายใน สุมเป็นถ่าน ทำยากินแก้ร้อนในกระหายน้ำ ปรุงยาแก้พิษร้อน พิษไข้ แก้ไข้เซื่องซึม พิษตานซาง ใบ ใช้แก้พิษกาฬ  ส่วนรากผสมในตำหรับยาร่วมกับสมุนไพรอื่น ใช้แก้ฝีในท้องเปลือก แก้กระษัย แก้พิษร้อน แก้พิษไข้ ดอกแก้พิษ เม็ดผื่นคัน
ในผลมีสารซาโปนิน ชื่อ hederagenin มีฤทธิ์ยับยั้งเชื้อราโรคกลาก แต่เป็นพืชมีพิษ หากรับประทานผลทำให้เกิดอาการคลื่นไส้อาเจียน ท้องร่วง ระคายเคืองระบบทางเดินอาหาร หากผงซึ่งมีสารซาโปนินอยู่ เข้าทางจมูก ทำให้เกิดอาการระคายเคือง จาม ถ้าฉีดเข้ากระแสโลหิตทำให้เม็ดเลือดแดงแตก เป็นพิษมากต่อสัตว์เลือดเย็น ใช้เบื่อปลาและเป็นยาฆ่าแมลงได้  รวมทั้งใช้เป็นสารชะล้าง ใช้แทนสบู่ ยาสระผมได้
== อ้างอิง ==
สมุนไพร
พืชมีพิษ
พืชที่มีฤทธิ์ยับยั้งเชื้อรา
พืชที่เป็นพิษต่อแมลง
วงศ์เงาะ
โครมิสตา

โครมิสตา เป็นอาณาจักรของสิ่งมีชีวิตยูแคริโอตทั้งเซลล์เดียวและหลายเซลล์ ซึ่งมีลักษณะร่วมกันคือมีออร์แกเนลล์สำหรับสังเคราะห์ด้วยแสง (พลาสติด) ประกอบด้วยโพรทิสต์ทุกชนิดซึ่งมีคลอโรฟิลล์ c ในพลาสติด เช่น สาหร่าย ไดอะตอม โอโอไมซีตและโปรโตซัวบางชนิด
คำว่า "โครมิสตา" ถูกเสนอเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1981 โดยโทมัส คาวาเลีย สมิธ โดยปัจจุบันเชื่อว่าโครมิสตามีบรรพบุรุษร่วมในสายเดียวกับอัลวีโอลาตา และเป็นไปได้อีกว่าโครมิสตานั้นก็เป็นวงศ์วานขนานในตนเอง
== ประเภท ==
ปัจจุบันเชื่อว่าโครมิสตาแบ่งออกได้เป็น 3 ประเภท คือ
Heterokonts หรือ stramenopiles ประกอบด้วย สาหร่ายสีน้ำตาล ไดอะตอม ราน้ำ เป็นต้น
Haptophytes
Cryptomonads
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
UCMP: Introduction to the Chromista
ยูแคริโอต
โพรทิสตา
โครมาลวีโอลาตา
สาหร่าย
ลีเบรอ

ลีเบรอ (Libre, "อิสระ") เป็นอัลบั้มแรกของเซบาสเตียง อีซองบาร์ด นักร้องเพลงแนวป๊อป ซึ่งปัจจุบันเป็นสมาชิกของวงอิล ดิโว่วางจำหน่ายเมื่อ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2543 บรรจุเพลงทั้งสิ้น 11 เพลงซึ่งเป็นเพลงป๊อปภาษาฝรั่งเศสทั้งหมด
== รายชื่อเพลง ==
ล
ล
อัลบั้มเพลงภาษาฝรั่งเศส
อัลบั้มเพลงแนวป็อปร็อก
กลุ่มโบราณสถานพระราชวังโปตาลาในลาซ่า

กลุ่มโบราณสถานพระราชวังโปตาลาในลาซ่า คือแหล่งแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรมในลาซ่า เขตปกครองตนเองทิเบต สาธารณรัฐประชาชนจีน ได้รับคัดเลือกให้เป็นมรดกโลกเมื่อปี พ.ศ. 2537 (ค.ศ. 1994) และมีการลงทะเบียนสิ่งก่อสร้างที่เกี่ยวข้องข้างเคียงอีกในปี พ.ศ. 2543 และ 2544 (ค.ศ. 2000, 2001)
== ประวัติ ==
เนื่องจากลาซ่านั้นเป็นเมืองหลวงของวัฒนธรรม โดยมีองค์ทะไลลามะเป็นผู้นำของพุทธศาสนาแบบทิเบต ลาซ่าจึงสามารถพัฒนาให้เจริญรุ่งเรืองในแบบวัฒนธรรมของตน อีกทั้งยังส่งอิทธิพลทางวัฒนธรรมหรือสถาปัตยกรรมไปยังประเทศรายรอบ เช่น อินเดีย เนปาล ภูฏาน และจีนอีกด้วย
== โบราณสถานที่ได้รับลงทะเบียน ==
พระราชวังโปตาลา (ลงทะเบียนเมื่อปี 2537)
วัดโชคัง หรือ วัดต้าเจา (ลงทะเบียนเมื่อปี 2543)
พระราชวังโนร์พูลิงกา (ลงทะเบียนเมื่อปี 2544)
== เกณฑ์การพิจารณา ==
พระราชวังโปตาลาและสิ่งก่อสร้างที่เกี่ยวข้องเหล่านี้ได้รับลงทะเบียนให้เป็นมรดกโลกโดยผ่านเกณฑ์การพิจารณา ดังนี้
(i) - เป็นตัวแทนของการแสดงผลงานชิ้นเอกที่จัดทำขึ้นด้วยการสร้างสรรค์อันชาญฉลาดของมนุษย์
(iv) - เป็นตัวอย่างอันโดดเด่นของประเภทของสิ่งก่อสร้างอันเป็นตัวแทนของการพัฒนาทางด้านวัฒนธรรม สังคม ศิลปกรรม วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี อุตสาหกรรม ในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ
(vi) - มีความคิดหรือความเชื่อที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับเหตุการณ์ หรือมีความโดดเด่นยิ่งในประวัติศาสตร์
แหล่งมรดกโลกในประเทศจีน
แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
ลาซ่า
ทิเบต
ยูยูสด์ทูเลิฟมี

"ยูยูสด์ทูเลิฟมี" (You Used To Love Me) คือซิงเกิลที่ 3 และซิงเกิลสุดท้ายของแกเบรียล จากอัลบั้ม เพลย์ทูวิน ในเบื้องต้นออกเผยแพร่ทางวิทยุ โดยมิได้ขึ้นชาร์ตเพลงแต่อย่างใด ต่อมา ในวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2547 ได้ออกจำหน่ายซิงเกิลนี้ในรูปแบบซีดีใน 2 รูปแบบ
เพลงนี้แกเบรียลได้มีส่วนร่วมในการประพันธ์เพลงด้วย โดยมีริชาร์ด "บิฟ" สแตนนาร์ด, จูเลี่ยน แกลลาเกอร์ และ เฟอดี้ อังเกอร์-แฮามิลตัน เป็นผู้อำนวยการสร้าง
== รูปแบบและรายชื่อเพลง ==
ซิงเกิลวิทยุ 1 เพลง
"ยูยูสด์ทูเลิฟมี" (ฉบับวิทยุ)
ซิงเกิลซีดี 2 เพลง (สหราชอาณาจักร)
"ยูยูสด์ทูเลิฟมี"
Latch Key Kid
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2547
แกเบรียลล์
ธนู กุลชล

ธนู กุลชล สมาชิกวุฒิสภา จากการสรรหาสมาชิกวุฒิสภาไทย พ.ศ. 2551 เป็นอดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยกรุงเทพ และอดีตสมาชิกวุฒิสภา (ชุด ส.ว.แต่งตั้ง)  อธิการบดีมหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ (ABAC)
== ประวัติ ==
ธนู กุลชล หรือ ดร.ธนู กุลชล เกิดวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2484 ที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ กรุงเทพฯ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี บริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาบริหารธุรกิจ จากมหาวิทยาลัยกรุงเทพ ระดับปริญญาโท สาขาการเงิน มหาวิทยาลัยแฟร์เลย์ ดิคกินสัน สหรัฐอเมริกา ระดับปริญญาเอก สาขาการศึกษาชั้นสูง มหาวิทยาลัยเซาท์เทิร์น อิลลินอยส์ สหรัฐอเมริกา และหลักสูตรผู้บริหารชั้นสูง มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด สหรัฐอเมริกา รวมทั้งหลักสูตรการป้องกันราชอาณาจักรภาครัฐร่วมเอกชน จากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร (ปรอ. รุ่นที่ 2)
== ประสบการณ์ทำงาน ==
ดร.ธนู กุลชล เป็นกรรมการสภามหาวิทยาลัยกรุงเทพ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2522 เป็นต้นมา เคยดำรงตำแหน่งนายกสมาคมสถาบันอุดมศึกษาแห่งประเทศไทย และอธิการบดีมหาวิทยาลัยกรุงเทพ ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา ในปี พ.ศ. 2539 และได้รับสรรหาเป็นสมาชิกวุฒิสภา ภาควิชาการ ในการสรรหาสมาชิกวุฒิสภาไทย พ.ศ. 2551
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์  ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ดร.ธนู กุลชล
สมาชิกวุฒิสภาไทยแบบสรรหา
อธิการบดีมหาวิทยาลัยกรุงเทพ
อธิการบดีมหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ
บุคคลจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร
บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญ
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ภ.
บุคคลจากคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
สมาชิกวุฒิสภาไทยแบบแต่งตั้ง
วาย

"วาย" (Why) คือเพลงที่ขับร้องโดย แกเบรียล นักร้องหญิงชาวอังกฤษ แต่งโดย แกเบรียล, เบน วูล์ฟ, แอนดี้ ดีน และ พอล เวลเลอร์ เพื่อบรรจุลงอัลบั้ม ออลเวส์ (พ.ศ. 2550) เพลงนี้แต่งขึ้นโดยใช้แซมเพิ่ลจากเพลง "วาลด์ วูด"(Wild Wood) ของ พอล เวลเลอร์ โดยพอลยังได้ร่วมร้องเป็นเสียงพื้นหลังให้กับเพลงนี้ ที่มีเสียงแกบรียลเป็นเสียงร้องนำ และได้ เดวิด แคร็กเนลล์ (อดีตบรรณาธิการข่าวการเมืองของหนังสือพิมพ์ The Sunday Times) มาเป็นผู้เล่นเปียโนให้กับเพลงนี้ด้วย
"วาย" ถูกเลือกให้เป็นซิงเกิลแรกจากอัลบั้ม ออกจำหน่ายในรูปแบบดิจิตอลดาวน์โหลด เมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2550 และออกจำหน่ายในรูปแบบซีดีในสัปดาห์ต่อมา เพลงนี้ทำได้แค่อันดับที่ 42 บนชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักรเท่านั้น ซึ่งเป็นครั้งที่สองที่เพลงของเธอไม่สามารถติดอันดับบนชาร์ตท็อป 40 แห่งสหราชอาณาจักร
== มิวสิกวิดีโอ ==
มิวสิกวิดีโอเพลง "วาย" ออกอากาศครั้งแรกในช่องรายการเพลงของสหราชอาณาจักรเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2550 เป็นวิดีโอของการทำงานร่วมกันระหว่างแกเบรียลและเวลเลอร์ในห้องบันทึกเสียง
== รายชื่อเพลง ==
==ชาร์ต==
== อ้างอิง ==
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2550
เหตุหัวรถจักรชนสถานีกรุงเทพ พ.ศ. 2529

เหตุการณ์หัวรถจักรพุ่งชนสถานีกรุงเทพ พ.ศ. 2529 เป็นอุบัติเหตุที่เกิดเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2529 เวลาประมาณ 08.50 น. เมื่อขบวนรถไฟประกอบด้วยหัวรถจักรจำนวน 6 คันพ่วงติดกัน ซึ่งได้แก่หมายเลข 4029, 4042, 4044, 4010, 4006, 4043 กำลังซ่อมบำรุงอยู่ที่โรงเก็บหัวรถจักร สถานีรถไฟชุมทางบางซื่อ พนักงานขับรถไฟได้ติดเครื่องยนต์และลงจากรถโดยไม่ดับเครื่อง และทำท่าคันกลับอาการ (เกียร์ของรถไฟ) ไว้ที่ตำแหน่งเดินหน้า โดยล็อกคันเร่งไว้ที่สูงสุด เนื่องจากรถไฟใช้ระบบลมดูด เมื่อติดเครื่องยนต์ไว้สักครู่ ลมจะหมุนเวียนครบวงจร รถไฟจึงวิ่งเข้าสู่รางประธาน รถไฟวิ่งไปตามเส้นทาง ผ่านทางแยกตัดกับถนนพระรามที่ 6, ถนนประดิพัทธ์ ผ่านสถานีรถไฟสามเสน, ถนนนครไชยศรี, ถนนราชวิถี, ถนนศรีอยุธยา และถนนเพชรบุรี เป็นระยะทางประมาณ 15 กิโลเมตร ด้วยความเร็วประมาณ 90 กิโลเมตร/ชั่วโมง โดยไม่มีพนักงานขับรถแต่อย่างใด
ไม่กี่นาทีต่อมา เสียงรถจักรจีอีทั้ง 6 คันก็ดังขึ้นเรื่อย ๆ ในขณะที่เจ้าหน้าที่ระดมเป่านกหวีดดังลั่น รถจักรทั้ง 6 คันพุ่งเข้าปะทะแผงกั้นที่สถานีรถไฟกรุงเทพ (หัวลำโพง) แล้วทะลุเลยเข้าไปในชานชาลาสถานี ชนป้ายตารางเวลาเดินรถ ร้านค้า และเคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์โดยพุ่งเลยไปเกือบถึงหน้าถนน ขณะที่มีผู้โดยสารจำนวนมากอยู่ในสถานี ก่อนเกิดเหตุ ทางสถานีได้ออกประกาศเตือนผู้โดยสารแล้ว แต่เนื่องจากความบกพร่องของระบบกระจายเสียง ทำให้เกิดเสียงก้องกังวานและผู้โดยสารจำนวนมากไม่ทราบการแจ้งเตือนล่วงหน้า
เหตุการณ์ครั้งนี้ได้รับการเรียกขานจากสื่อมวลชนว่าเป็น รถไฟผีสิง เนื่องจากหัวรถจักรตัวเปล่า โดยไม่มีคนขับเกิดวิ่งได้เองจนชนชานชาลาสถานีกรุงเทพ นับเป็นความผิดปกติอย่างมาก บางกระแสก็กล่าวเกินเลยไปถึงขนาดตั้งข้อสังเกตว่าเป็นการวินาศกรรมหรือไม่ เป็นต้น
== จำนวนความเสียหาย ==
เหตุการณ์นี้มีผู้เสียชีวิตทั้งสิ้น 4 คน บาดเจ็บ 4 คน ค่าเสียหายประมาณ  2 ล้านบาท โดยผู้เสียชีวิตมีรายนามดังนี้
นายแสวง ศรีสุข
เด็กชายพิเศษฐ แสนมาโนตร
นายสมบัติ สังแคนพรม
นางโสภา เก้าเอี้ยน
== การสอบสวน ==
เมื่อผลการสอบสวนของการรถไฟแห่งประเทศไทย (ร.ฟ.ท.) ออกมา พบว่าเกิดจากการที่พนักงานสะเพร่าไม่ได้ดับเครื่องก่อนลงจากหัวรถจักร ก็ได้มีคำสั่งให้ นายสมจิตร พิลึก นายตรวจกล ได้รับโทษไล่ออก แต่เนื่องจากมีเหตุสมควรจึงลดโทษเหลือ ปลดออก และให้ร่วมกับนายเตรียม พิศพานต์ เจ้าหน้าที่ประจำหอสัญญาณ ชดใช้ค่าเสียหายในกรณีนี้ด้วย และระหว่างสอบสวนอยู่นั้น ก็ปรากฏข่าวการทุจริตและเรื่องอื้อฉาวต่าง ๆ ในการรถไฟแห่งประเทศไทยออกมาเป็นระยะ ๆ เช่น การทุจริตในการจัดซื้อ หรือการบริหารงานที่ไร้ประสิทธิภาพของผู้บริหาร เป็นต้น
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
กองบรรณาธิการมติชน, 289 ข่าวดัง 3 ทศวรรษหนังสือพิมพ์มติชน, 2549, ISBN 974-323-889-1
เด็ดข่าวเก่า เล่าข่าวเด่น
ข่าวดังข้ามเวลา 
ห
ประเทศไทยในปี พ.ศ. 2529
เหตุการณ์ในกรุงเทพมหานคร
การขนส่งในเขตปทุมวัน
อ.โป่งน้ำร้อน

redirect อำเภอโป่งน้ำร้อน
อ.มะขาม

redirect อำเภอมะขาม
อ.แก่งหางแมว

redirect อำเภอแก่งหางแมว