pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
อำเภอเมืองร้อยเอ็ด

เมืองร้อยเอ็ด เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดร้อยเอ็ด โดยถือเป็นศูนย์กลางด้านการปกครองและเศรษฐกิจของจังหวัด
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอเมืองร้อยเอ็ดตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเมืองมหาสารคาม (จังหวัดมหาสารคาม) และอำเภอจังหาร
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอธวัชบุรี
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภออาจสามารถและอำเภอจตุรพักตรพิมาน
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอศรีสมเด็จ
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอเมืองร้อยเอ็ดแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 15 ตำบล 201 หมู่บ้าน
|}
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอเมืองร้อยเอ็ดประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 15 แห่ง ได้แก่
เทศบาลเมืองร้อยเอ็ด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลในเมืองทั้งตำบล
เทศบาลตำบลโนนตาล ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนตาลทั้งตำบล
เทศบาลตำบลปอภาร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปอภาร (ปอพาน) ทั้งตำบล
เทศบาลตำบลสีแก้ว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสีแก้วทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลรอบเมือง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลรอบเมืองทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเหนือเมือง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเหนือเมืองทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลขอนแก่น ครอบคลุมพื้นที่ตำบลขอนแก่นทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลนาโพธิ์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาโพธิ์ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลสะอาดสมบูรณ์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสะอาดสมบูรณ์ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลโนนรัง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนรังทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองแก้ว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองแก้วทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองแวง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองแวงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลดงลาน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดงลานทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลแคนใหญ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแคนใหญ่ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเมืองทอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเมืองทองทั้งตำบล
== อ้างอิง ==
มืเองร้อยเอ็ด
อ.เสลภูมิ

redirect อำเภอเสลภูมิ
อ.เกษตรวิสัย

redirect อำเภอเกษตรวิสัย
อ.จตุรพักตรพิมาน

redirect อำเภอจตุรพักตรพิมาน
อ.เมืองร้อยเอ็ด

redirect อำเภอเมืองร้อยเอ็ด
อ.นาดูน

redirect อำเภอนาดูน
อ.วาปีปทุม

redirect อำเภอวาปีปทุม
ปลาหมู (แก้ความกำกวม)

ปลาหมู อาจหมายถึง
ปลานํ้าจืดทุกชนิดในสกุลปลาหมู (Botia) ในวงศ์ปลาหมู (Botiidae)
วงศ์ปลาหมู (Botiidae)
วงศ์ปลาหมูแท้ (Cobotiade)
ปลากดหมูหรือปลากดยักษ์ (Rita sacerdotum) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งที่มีแหล่งกำเนิดที่แม่น้ำสาละวิน
โสน (สกุล)

โสน (อ่านว่า [สะ-โหฺน]) เป็นพืชในสกุล Sesbania เป็นไม้พุ่มขนาดกลาง ใบประกอบแบบขนนก ดอกช่อ สีเหลือง รูปร่างแบบดอกแคหรือดอกถั่ว
== ชนิด ==
Sesbania benthamiana
Sesbania bispinosa  (Jacq.) W.Wight (North Africa, Asia) โสนคางคก
Sesbania brachycarpa
Sesbania brevipedunculata
Sesbania campylocarpa
Sesbania cannabina
Sesbania chippendalei
Sesbania cinerascens
Sesbania coerulescens
Sesbania concolor
Sesbania dalzielii
Sesbania drummondii  (Rydb.) Cory - Rattlebox (Southeastern United States)
Sesbania dummeri
Sesbania emerus
Sesbania erubescens
Sesbania exasperata
Sesbania formosa
Sesbania goetzei
Sesbania grandiflora  (L.) Poiret
Sesbania greenwayi
Sesbania hepperi
Sesbania herbacea
Sesbania hirtistyla
Sesbania hobdyi
Sesbania javanica โสนกินดอก ใช้รับประทานเป็นอาหารในประเทศไทย
Sesbania keniensis
Sesbania leptocarpa
Sesbania longifolia
Sesbania macowaniana
Sesbania macrantha
Sesbania macroptera
Sesbania microphylla
Sesbania notialis
Sesbania oligosperma
Sesbania pachycarpa
Sesbania paucisemina
Sesbania punicea
Sesbania quadrata
Sesbania rostrata
Sesbania sericea
Sesbania sesban  (Jacq.) W.Wight
Sesbania simpliciuscula
Sesbania somaliensis
Sesbania speciosa โสนอินเดีย
Sesbania sphaerosperma
Sesbania subalata 
Sesbania sudanica 
Sesbania tetraptera 
Sesbania tomentosa Hook. & Arn. - Ōhai (Hawaiian Islands)
Sesbania transvaalensis J.B.Gillett
Sesbania vesicaria  (Jacq.) Elliott
Sesbania virgata  (Cav.) Pers.
== โสนในสกุลอื่น ==
Aeschynomene americana L.  โสนเขา โสนดอน โสนบก
Aeschynomene aspera L. โสนคางคก โสนหางไก่ใหญ่
Aeschynomene indica'' L.  โสนหางไก่ โสนหางไก่เล็ก โสนหิน
== อ้างอิง ==
วันดี กฤษณพันธ์. กทม. คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล. 2538
พืชแบ่งตามสกุล
สกุลโสน
เดอะสแมชชิงพัมป์กินส์

เดอะสแมชชิงพัมป์กินส์ (The Smashing Pumpkins หรือ Smashing Pumpkins) เป็นวงร็อกอเมริกัน ก่อตั้งขึ้นที่เมืองชิคาโกเมื่อปี 1988 ออกขายอัลบั้มชุดแรกในปี 1991 ชื่ออัลบั้ม Gish มียอดขายระดับแผ่นเสียงทองคำขาว ตามมาด้วยอัลบั้มต่าง ๆ ทั้งอัลบั้ม Mellon Collie And The Infinite Sadness ที่ได้รับแผ่นเสียงทองคำขาวถึง 9 แผ่นและอัลบั้ม Siamese Dream ที่ได้รับแผ่นเสียงทองคำขาว 4 แผ่น
เพลงดังของพวกเขาเช่นเพลง "Disarm," "Today," "Cherub Rock," "1979," "Tonight, Tonight" และ "Bullet With Butterfly Wings"
อัลบั้มชุดที่ 6 Zeitgeist ภายใต้สังกัด Martha's Music/Reprise และถือเป็นผลงานเพลงชุดใหม่ล่าสุดนับตั้งแต่ปี 2000 ที่พวกเขาออกวางจำหน่ายอัลบั้ม Machina/The Machines of God นานถึง 7 ปี
==สมาชิกในวง==
===ปัจจุบัน===
Billy Corgan (บิลลี คอร์แกน)&nbsp;– ร้องนำ, กีตาร์, คีย์บอร์ด, กีตาร์เบส (1988–2000; 2006–ปัจจุบัน)
James Iha (เจมส์ อิฮะ)&nbsp;– กีตาร์, ร้องประสาน (1988–2000; 2018–ปัจจุบัน)
Jimmy Chamberlin (จิมมี แชมเบอร์ลิน)&nbsp;– กลอง (1988–1996; 1999–2000; 2006–2009; 2015–2017; 2018–ปัจจุบัน)
Jeff Schroeder (เจฟฟ์ ชโรเดอร์)&nbsp;– กีตาร์, คีย์บอร์ด, ร้องประสาน (2007–ปัจจุบัน)
===อดีตสมาชิก===
D'arcy Wretzky (ดาร์ซี เรตสกี)&nbsp;– กีตาร์เบส, คีย์บอร์ด, ร้องประสาน (1988–1999)
Melissa Auf der Maur (เมลิสสา ออฟ เดอร์ มาเออร์)&nbsp;– กีตาร์เบส, คีย์บอร์ด, ร้องประสาน  (1999–2000)
Mike Byrne (ไมก์ เบิร์น)&nbsp;– กลองชุด, เพอร์คัชชัน, ร้องประสาน, คีย์บอร์ด (2009–2014)
Nicole Fiorentino (นิโคล ฟิโอเรนทิโน)&nbsp;– กีตาร์เบส, คีย์บอร์ด, ร้องประสาน (2009–2014)
== ผลงาน ==
Gish (1991)
Siamese Dream (1993)
Mellon Collie and the Infinite Sadness (1995)
Adore (1998)
Machina/The Machines of God (2000)
Machina II/The Friends & Enemies of Modern Music (2000)
Zeitgeist (2007)
Teargarden by Kaleidyscope (2009–2014)
*Oceania (2012)
*Monuments to an Elegy (2014)
 No Past. No Future. No Sun. (2018)
Cyr (2020)
Atum: A Rock Opera in Three Acts (2023)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Smashing Pumpkins.com
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการบนมายสเปซ
กลุ่มดนตรีออลเทอร์นาทิฟร็อกสัญชาติอเมริกัน
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2531
วงกลุ่มสี่สัญชาติอเมริกัน
กลุ่มดนตรีจากชิคาโก
กีฏวิทยาการสัตวแพทย์

กีฏวิทยาทางสัตวแพทย์ (Veterinary Entomology) เป็นการศึกษาชนิดสัณฐานวิทยา ชีววิทยา การป้องกันกำจัดแมลง เห็บ ไร และสัตว์ขาปล้องชนิดอื่น ๆ ที่ทำให้เกิดโรค หรือนำเชื้อโรคสู่สัตว์ทั่วไปปศุสัตว์ รวมทั้งชนิดวงจรการทำให้เกิดโรค และแนวทางการควบคุมปรสิตสาเหตุของโรคสัตว์ ซึ่งมีสัตว์ดังกล่าวเป็นพาหะ
แพทย์
กีฏวิทยาสิ่งแวดล้อม

กีฏวิทยาสิ่งแวดล้อม (Environmental Entomology) เป็นการศึกษา ระบบนิเวศ ความสัมพันธ์ระหว่างแมลงกับสิ่งแวดล้อมทั้งที่มีชีวิตและไม่มีชีวิต บทบาทแมลงต่อสมดุลทางธรรมชาติ การอนุรักษ์แมลงและสิ่งแวดล้อม รวมทั้งการใช้แมลงเป็นตัววัดดัชนีคุณภาพทางสิ่งแวดล้อม
== ดัชนีชี้วัดความสมบูรณ์ของธรรมชาติ ==
กีฏวิทยา
IEEE 802.16a

IEEE 802.16a เป็นมาตรฐานที่แก้ไขปรับปรุงจาก IEEE 802.16 โดยใช้งานที่ความถี่ 2-11 จิกะเฮิรตซ์ ซึ่งคุณสมบัติเด่นที่ได้รับการแก้ไขจากมาตรฐาน 802.16 เดิมคือคุณสมบัติการรองรับการทำงานแบบที่ไม่อยู่ในระดับสายตา (NLoS - Non-Line-of-Sight) ทั้งยังมีคุณสมบัติการทำงานเมื่อมีสิ่งกีดขวาง เช่น ต้นไม้ อาคาร ฯลฯ นอกจากนี้ก็ยังช่วยให้สามารถขยายระบบเครือข่ายเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตไร้สายความเร็วสูงได้อย่างกว้างขวางด้วยรัศมีทำการที่ไกลถึง 30 ไมล์ (ประมาณ 48 กิโลเมตร) และมีอัตราความเร็วในการรับส่งข้อมูลสูงสุดถึง 75 เมกะบิตต่อวินาที (Mbps) ทำให้สามารถรองรับการเชื่อมต่อการใช้งานระบบเครือข่ายของบริษัทที่ใช้สายประเภท ที1 (T1-type) กว่า 60 ราย และการเชื่อมต่อแบบ DSL ตามบ้านเรือนที่พักอาศัยอีกหลายร้อยครัวเรือนได้พร้อมกันโดยไม่เกิดปัญหาในการใช้งาน
== อ้างอิง ==
KSC Newsletter ฉบับเดือนกันยายน ค.ศ.2007
IEEE 802
เครือข่ายไร้สาย
อำเภอนาทม

นาทม เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครพนม เดิมเป็นท้องที่ของตำบลนาทมที่ตั้งขึ้นในราว พ.ศ. 2440 ประกาศจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอนาทมในวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2535 และยกฐานะเป็นอำเภอในวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2540 กลายเป็นอำเภอลำดับที่ 11 ของจังหวัด
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอนาทมมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอบึงโขงหลง (จังหวัดบึงกาฬ)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอบ้านแพง
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอศรีสงคราม
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภออากาศอำนวย (จังหวัดสกลนคร) และอำเภอเซกา (จังหวัดบึงกาฬ)
== ประวัติ ==
อำเภอนาทม เดิมทีเป็นพื้นที่ตำบลนาทม ตั้งขึ้นในราวปี พ.ศ. 2440 เป็นตำบลเก่าแก่ในอำเภอท่าอุเทน ต่อมาในปี พ.ศ. 2468 ได้มีประกาศของกระทรวงมหาดไทยได้แยกพื้นที่การปกครองบางส่วนของอำเภอท่าอุเทน มาจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภออากาศอำนวย (ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็นกิ่งอำเภอบ่อศรีสงคราม) ก่อนที่ปี พ.ศ. 2490 ตำบลนาทมได้แยกไปรวมกับกิ่งอำเภอบ้านแพง ตำบลนาทมจึงกลายเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอบ้านแพง
ต่อมาเมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2535 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกตำบลนาทม ตำบลหนองซน และตำบลดอนเตย ออกจากการปกครองของอำเภอบ้านแพง รวมตั้งเป็น กิ่งอำเภอนาทม และในวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2536 มีประกาศของกระทรวงมหาดไทยให้โอนบางหมู่บ้านของตำบลหนองซนย้ายกลับเข้าท้องที่อำเภอบ้านแพง เนื่องจากใกล้กับท้องที่อำเภอเดิม จนกระทั่งเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2540 จึงมีพระราชกฤษฎีกาฯยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอนาทม จนถึงปัจจุบัน
วันที่ 24 มกราคม 2468 แยกพื้นที่ตำบลนาหว้า ตำบลบ้านข่า ตำบลบ้านเสียว ตำบลสามผง ตำบลหนองแวง ตำบลนาทม และตำบลบ้านแพง อำเภอท่าอุเทน มาตั้งเป็น กิ่งอำเภออากาศอำนวย และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอท่าอุเทน
วันที่ 9 ธันวาคม 2490 แยกพื้นที่ตำบลตำบลบ้านแพง ตำบลนาทม อำเภอท่าอุเทน และตำบลหนองแวง กิ่งอำเภอบ่อศรีสงคราม มาตั้งเป็นกิ่งอำเภอบ้านแพง และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอท่าอุเทน
วันที่ 13 มิถุนายน 2521 ตั้งตำบลหนองซน แยกออกจากตำบลนาทม และตำบลหนองแวง
วันที่ 24 กรกฎาคม 2522 ตั้งตำบลดอนเตย แยกออกจากตำบลนาทม
วันที่ 22 เมษายน 2535 แยกพื้นที่ตำบลนาทม ตำบลดอนเตย และตำบลหนองซน อำเภอบ้านแพง มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอนาทม และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอบ้านแพง
วันที่ 9 กันยายน 2536 โอนพื้นที่หมู่ 4 บ้านโคกยาว (ในขณะนั้น) ของตำบลหนองซน กิ่งอำเภอนาทม ไปขึ้นกับตำบลโพนทอง อำเภอบ้านแพง
วันที่ 1 มีนาคม 2537 กำหนดเขตตำบลหนองซน กิ่งอำเภอนาทม โดยตัดหมู่ที่ 4 เดิมไปขึ้นกับตำบลโพนทอง อำเภอบ้านแพง
วันที่ 26 กันยายน 2540 ยกฐานะกิ่งอำเภอนาทม อำเภอบ้านแพง เป็น อำเภอนาทม
วันที่ 1 พฤษภาคม 2546 กำหนดเขตตำบลในท้องที่อำเภอนาทม ตำบลหนองซน ให้มีเขตการปกครองรวม 12 หมู่บ้าน ตำบลนาทม ให้มีเขตการปกครองรวม 15 หมู่บ้าน และตำบลดอนเตย ให้มีเขตการปกครองรวม 8 หมู่บ้าน
วันที่ 31 ตุลาคม 2562 แยกพื้นที่บ้านนาดี หมู่ที่ 5 ตำบลหนองซน ตั้งเป็นหมู่ที่ 14 บ้านนาดีพัฒนา
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอนาทมแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 3 ตำบล 38 หมู่บ้าน ได้แก่
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอนาทมประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่
องค์การบริหารส่วนตำบลนาทม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาทมทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองซน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองซนทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลดอนเตย''' ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดอนเตยทั้งตำบล
== อ้างอิง ==
นาทม
อำเภอโพนสวรรค์

โพนสวรรค์ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครพนม
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอโพนสวรรค์มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอศรีสงครามและอำเภอท่าอุเทน
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอท่าอุเทน
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเมืองนครพนม และอำเภอกุสุมาลย์ (จังหวัดสกลนคร)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอนาหว้า
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอโพนสวรรค์แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 7 ตำบล 90 หมู่บ้าน ได้แก่
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอโพนสวรรค์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลโพนสวรรค์  ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลโพนสวรรค์และบางส่วนของตำบลโพนจาน
องค์การบริหารส่วนตำบลโพนสวรรค์  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโพนสวรรค์ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลโพนสวรรค์)
องค์การบริหารส่วนตำบลนาหัวบ่อ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาหัวบ่อทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลนาขมิ้น  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาขมิ้นทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลโพนบก  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโพนบกทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านค้อ  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านค้อทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลโพนจาน  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโพนจาน (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลโพนสวรรค์)
องค์การบริหารส่วนตำบลนาใน  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาในทั้งตำบล
พโนสวรรค์
ยุทธพงศ์ จรัสเสถียร

ยุทธพงศ์ จรัสเสถียร เป็นที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี (เศรษฐา ทวีสิน) รองหัวหน้าพรรคเพื่อไทย อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลยิ่งลักษณ์ ชินวัตร อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม เขต 3 สังกัดพรรคเพื่อไทย อดีตผู้ช่วยเลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์
== ประวัติ ==
ยุทธพงศ์ จรัสเสถียร (ชื่อเล่น : โจ้) เกิดวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2515 ที่ ตำบลปะหลาน อำเภอพยัคฆภูมิพิสัย จังหวัดมหาสารคาม เป็นบุตรชายคนโตของ นายศุภกร จรัสเสถียร หรือ กำนันตง อดีตนักธุรกิจใหญ่ใน จ.มหาสารคาม เจ้าของโรงสีข้าวแหลมทอง (ถูกลอบยิงเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2543) และนางเตือนใจ จรัสเสถียร
จบการศึกษาจากโรงเรียนเทพศิรินทร์ รุ่น 29 - 32 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จากคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อปี พ.ศ. 2538 และปริญญาโท สาขาเศรษฐศาสตร์ CLAREMONT GRADUATE UNIVERSITY ในปี พ.ศ. 2543
== งานการเมือง ==
นายยุทธพงศ์ เป็นผู้มีบทบาทสำคัญในการเคลื่อนไหวตรวจสอบการทุจริตในหลายโครงการ จนขึ้นชื่อเป็น "จอมแฉ" คนหนึ่งของพรรคประชาธิปัตย์ เช่น เมื่อปี พ.ศ. 2545 เคยเปิดโปงเรื่อง พ.ต.อ.ชิต ศรีบัวพันธ์ ผกก.สภ.พยัคฆภูมิพิสัย รับส่วยหวยใต้ดิน ในปี พ.ศ. 2549 เดินทางไป กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย เพื่อหาข้อมูลเพิ่มเติม กรณีทุจริตโครงการซื้อรถดับเพลิงของ กรุงเทพมหานคร และต้นปี พ.ศ. 2550 เคยเคลื่อนไหวให้มีการตรวจสอบ โครงการผลิตน้ำมันดิบ จากแหล่งนางนวล ของ บมจ.ปตท.สำรวจและผลิตปิโตรเลียม (ปตท.สผ.) ที่พบความไม่โปร่งใสในการจัดจ้างบริษัท อ่าวสยาม มารีน จำกัด ขุดเจาะน้ำมัน เป็นต้น ที่น่าสนใจคือนายยุทธพงศ์ทำการตรวจสอบโดยไม่แบ่งฝ่ายแม้แต่ ส.ส. พรรคเดียวกันก็ถูกตรวจสอบด้วยเช่นเดียวกัน
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในประเทศไทย พ.ศ. 2550 นายยุทธพงษ์ ลงสมัคร ส.ส. มหาสารคาม เขตเลือกตั้งที่ 2 ในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาในปี พ.ศ. 2552 ได้ลาออกจากพรรคประชาธิปัตย์ และเข้าร่วมงานการเมืองกับพรรคเพื่อไทย และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.จังหวัดมหาสารคาม เขต 3 ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554
ต่อมาเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2555 ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร (ครม.ยิ่งลักษณ์ 3) ซึ่งได้รับการคัดค้านจากสมาชิกพรรคเพื่อไทยหลายคน ต่อมาในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2556 เขาถูกปรับออกจากตำแหน่ง
ในปี พ.ศ. 2563 เขาได้รับเลือกจากที่ประชุมใหญ่ให้เป็นรองหัวหน้าพรรคเพื่อไทย ต่อมาเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2566 คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 63 มีมติแต่งตั้งให้เขาเป็นที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี
=== สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ===
นายยุทธพงศ์ จรัสเสถียร ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้วทั้งหมด 3 สมัย คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 จังหวัดมหาสารคาม สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 จังหวัดมหาสารคาม สังกัดพรรคเพื่อไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 จังหวัดมหาสารคาม สังกัดพรรคเพื่อไทย
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากอำเภอพยัคฆภูมิพิสัย
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม
พรรคประชาธิปัตย์
พรรคเพื่อไทย
บุคคลจากโรงเรียนเทพศิรินทร์
นิสิตเก่าคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
เฮลเวติกา

เฮลเวติกา (Helvetica) เป็นชื่อไทป์เฟซหรือแบบตัวอักษรในตระกูล Sans Serif ที่มีใช้มาตั้งแต่ พ.ศ. 2500 เป็นแบบตัวอักษรที่เป็นที่นิยมที่สุดแบบหนึ่งในปัจจุบัน และได้รับการฉลองครบรอบ 50 ปี ใน พ.ศ. 2550
เฮลเวติกา สร้างขึ้นโดย เอดัวร์ด ฮอฟฟ์มานน์ (Eduard Hoffmann) ผู้อำนวยการโรงหล่อโลหะ ฮาสไทป์ ในสวิตเซอร์แลนด์ เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2500  ฮอฟฟ์มานน์ให้นักออกแบบชื่อ แมกซ์ มีดิงเกอร์ (Max Miedinger) เป็นผู้ออกแบบ โดยใช้ชื่อเป็นภาษาเยอรมันว่า Neue Haas Grotesk  ในระยะแรก แต่ไม่ได้รับความนิยมนัก จนกระทั่งบริษัทแม่ของโรงหล่อโลหะ ฮาสไทป์  ได้เปลี่ยนชื่อไทป์เฟซเป็น Helvetica เมื่อ พ.ศ. 2504 มาจากคำว่า Helvetia (เฮลเวทิอา) ซึ่งเป็นชื่อในภาษาละตินของสวิตเซอร์แลนด์ 
ไทป์เฟซเฮลเวติกาได้รับความนิยมอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะในสหรัฐอเมริกา ในช่วงทศวรรษ 1960-1980 นิยมใช้ในบริษัทที่ต้องการสร้างภาพลักษณ์ทันสมัย ได้รับเลือกเป็นตัวอักษรในป้ายแบบใหม่ของรถไฟใต้ดินนิวยอร์ก  และในเครื่องหมายการค้าของบริษัทหรือผลิตภัณฑ์ชั้นนำ เช่น 3 เอ็ม, เอทีแอนด์ที, ลุฟต์ฮันซา, พานาโซนิก, แอปเปิลคอมพิวเตอร์, ไมโครซอฟท์, ไอพ็อด
ไทป์เฟซเฮลเวติกายังเป็นต้นแบบของไทป์เฟซในยุคหลังหลายไทป์เฟซ เช่น แอเรียล (Arial) เป็นไทป์เฟซเลียนแบบ ที่ออกมาใช้กับคอมพิวเตอร์ในปี พ.ศ. 2533 และ มานพติก้า (Manoptica) ออกแบบโดยมานพ ศรีสมพร ระหว่าง พ.ศ. 2516-2530 เป็นแบบอักษรขูดภาษาไทยชนิดไม่มีหัว ซึ่งพัฒนาให้มีบุคลิกคล้ายคลึงกับเฮลเวติกา 
ภาพ:Helvarial.png|เปรียบเทียบแบบอักษรเฮลเวติกากับแอเรียล
ภาพ:Original Helvetica lead type.jpg|ตัวพิมพ์เฮลเวติกาแบบดั้งเดิม
== อ้างอิง ==
ไทป์เฟซของรัฐบาล
ไทป์เฟซ
เทกกิงแชนเซสเวิลด์ทัวร์

คอนเสิร์ตทัวร์เทกกิงแชนเซส (Taking Chances Tour) คือคอนเสิร์ตทัวร์ปัจจุบันของเซลีน ดิออน นักร้องสาวชาวแคนาดา เพื่อสนับสนุนอัลบั้มภาษาอังกฤษ เทกกิงแชนเซส ซึ่งออกจำหน่ายเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2550 คอนเสิร์ตทัวร์นี้ใช้เวลากว่า 1 ปีในการเยือน 5 ทวีป, 24 ประเทศ, 84 เมือง รวมการแสดงกว่า 123 ครั้ง 
== การแสดง ==
การแสดงนี้อำนวยการสร้างโดยเจมี่ คิง (ผู้อำนวยการสร้าง คอนเสิร์ตทัวร์คอนเฟสชั่น ของมาดอนน่า, คอนเสิร์ตทัวร์แบ็กทูเบสิก ของคริสตินา อากีเลรา) โดยผสมผสานดนตรี แฟชั่น สีสัน และการเต้น เพลงส่วนใหญ่ที่นำมาร้องเป็นเพลงฮิตของเซลีนจากอัลบั้ม เทกกิงแชนเซส 
การแสดงคอนเสิร์ตนี้ใช้เวลาการแสดงประมาณ 2 ชั่วโมง โดยแบ่งการแสดงเป็น 4 ส่วนได้แก่ โซล, ร็อก, การแสดงที่เน้นแฟชั่น และวัฒนธรรมตะวันออกกลาง เซลีนแสดงพร้อมกับนักเต้น 8 คน (ชาย 4 คน, หญิง 4 คน)
คอนเสิร์ตนี้มีจอภาพแอลซีดีกว่า 20 จอรอบเวทีซึ่งตั้งอยู่ใจกลางของสถานที่แสดง ซึ่งจอเหล่านี้สามารถหมุนไปโดยรอบเวที และสามารถยกขึ้นลงได้ วิดีโอปฐมบทก่อนเริ่มการแสดงเป็นวิดีโอจากเพลง "ไอโดรฟออลไนต์" นอกจากนี้ยังมีวิดีโออื่นๆของเซลีนที่แสดงถึงพัฒนาการทางแฟชั่นประกอบกับเพลง "มายฮาร์ตวิลโกออน" ฉบับรีมิกซ์
เจมี คิงเข้าชมการแสดงคอนเสิร์ตนี้เมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ที่เมืองแมนเชสเตอร์ สหราชอาณาจักร ซึ่งก่อนหน้านั้น เวทีไม่ได้ตั้งอยู่ตรงกลางสถานที่ทำการแสดง (ยกเว้นการแสดงที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น) หลังจากการคอนเสิร์ตทัวร์กว่า 2 เดือนครึ่ง เซลีนได้เปลี่ยนแปลงรูปแบบเวทีมาอยู่ใจกลาง และสืบเนื่องมาจากความสามารถ 2 ภาษาของเซลีน เจมีจึงต้องแบ่งการแสดงเป็น 3 ส่วน การแสดงแรกประกอบไปด้วยเพลงภาษาอังกฤษเป็นส่วนใหญ่ และแสดงพร้อมกับจอแอลซีดีที่เคลื่อนไหวได้อย่างเต็มรูปแบบ, การแสดงที่ 2 เป็นการแสดงที่เวที่ตั้งอยู่ตรงกลาง ประกอบไปด้วยการแสดงเพลงภาษาฝรั่งเศสมากกว่า 10 เพลง สำหรับประเทศที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส และการแสดงที่ 3 เป็นการแสดงไม่เต็มรูปแบบ โดยใช้กับสถานที่ที่ไม่สามารถตั้งเวทีใจกลางสถานที่แสดงได้
== รายชื่อเพลงในการแสดง ==
ช่วงแรก
1. วิดีโอปฐมบท: "ไอโดรฟออลไนต์" (รีมิกซ์)
2. "ไอโดรฟออลไนต์"
3. "ไอก็อดเดอะมิวสิกอินมี" ††††††
4. "เดอะพาวเวอร์ออฟเลิฟ"
5. "เทกกิงแชนเซส"
6. เมดเลย์:
"อิทส์ออลคัมมิงแบ็กทูมีนาว"
"บีคอสยูเลิฟด์มี"
"ทูเลิฟยูมอร์"
ช่วงที่ 2
7. "New Mego's Flamenco" (บรรเลง)
8. "อายส์ออนมี"
9. "ออลบายมายเซลฟ์"
ช่วงที่ 3
10. วิดีโอ: "มายฮาร์ตวิลโกออน" (รีมิกซ์)
11. "แอมอะไลฟ์" (รีมิกซ์)
12. "แชโดวออฟเลิฟ"
13. "เฟดอะเวย์"† / "คานท์ไฟท์เดอะฟีลลิ่ง"††
14. "แอมยัวร์แองเจิล" (คู่กับ Barnev Valsaint)
15. "อะโลน"
16. "Pour que tu m'aimes encore"
17. "ธิงทไวซ์"††† / "อะเวิลด์ทูบีลีฟอิน" (คู่กับยูนะ อิโตะ) †††† / "อะนิวเดย์แฮสคัม"†††††
18. "มายเลิฟ"†††††
19. "วีวิวร็อกยู"
20. "เดอะโชว์มัสโกออน"
ช่วงที่ 4
21. เมดเลย์
"เซ้กซ์แมทชีน"
"โซลแมน"
"เลดี้มามาร์เลด"
"เรสเป็ก"
"ไอก็อดเดอะฟิลลิง"
22. "อิทส์อะแมนส์แมนส์แมนส์เวิลด์"
23. "แดทส์จัสเดอะวูแมนอินมี"
24. "เลิฟแคนมูฟเมาเทน"
25. "ริเวอร์ดีฟ เมาเทนไฮต์"
ช่วงที่ 5
26. "มายฮาร์ตวิลโกออน"
† แสดงที่แอฟริกาใต้ (ในบางที่) และญี่ปุ่น
†† แสดงที่แอฟริกาใต้ performed (ในบางที่) , เกาหลีใต้ และออสเตรเลีย
††† แสดงที่แอฟริกาใต้
†††† แสดงที่ญี่ปุ่น
††††† แสดงที่เกาหลีใต้และออสเตรเลีย
†††††† แสดงที่แอฟริกาใต้, ญี่ปุ่น และเกาหลีใต้
== กำหนดการ ==
== อ้างอิง ==
คอนเสิร์ตทัวร์ในปี พ.ศ. 2552
ทเกกิงแชนเซส
ภาษาคาราไช-บัลคาร์

ภาษาคาราไช-บัลคาร์ (Къарачай-Малкъар тил, Qaraçay-Malqar til) หรือ ภาษาเตอร์กิกภูเขา (Таулу тил, Tawlu til) เป็นภาษากลุ่มเตอร์กิก ใช้พูดโดยชาวคาราไชและชาวบัลคาร์ มีภาษาถิ่นสองแบบคือสำเนียงคาราไชและสำเนียงบัลคาร์ ซึ่งมีหน่วยเสียงพยัญชนะบางตัวต่างกัน เช่น เสียง  ของสำเนียงคาราไช เป็นเสียง  ในสำเนียงบัลคาร์
== ระบบการเขียน ==
อักษรที่ใช้ในปัจจุบันได้แก่
* ไม่พบในศัพท์ที่ไม่ใช่คำยืม
อักษรละตินมีดังนี้:
== อ้างอิง ==
==บรรณานุกรม==
Chodiyor Doniyorov and Saodat Doniyorova. Parlons Karatchay-Balkar. Paris: Harmattan, 2005. .
Steve Seegmiller (1996) Karachay (LINCOM)
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Russian-Karachay-Balkar On-Line Dictionary (a)
Russian-Karachay-Balkar On-Line Dictionary (b)
ตระกูลภาษาเตอร์กิก
ภาษาในประเทศรัสเซีย
วิษณุ ก่อเกียรติยิม

วิษณุ ก่อเกียรติยิม มีชื่อจริงว่า พิษณุ ฉิมสุนทร เกิดเมื่อ 25 มกราคม พ.ศ. 2527 ที่จังหวัดนครราชสีมา
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ PABA รุ่นไลท์ฟลายเวท
* ชิง 8 มิถุนายน 2550 ชนะคะแนน ริคกี้ มานูโฟ  ที่ จ.นนทบุรี
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 10 สิงหาคม 2550 ชนะน็อค หม่า เหล่ย  ยก 4 ที่ จ.สุราษฎร์ธานี
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 12 ตุลาคม 2550 ชนะน็อค ลิตเติล โรสแมน (อินโดนีเซีย) ยก 4 ที่ จ.ชุมพร
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 11 กรกฎาคม 2551 ชนะ อีโด เรสซิลี (อินโดนีเซีย) ที่ ศูนย์การค้าพระประแดงพลาซ่า ต.บางพึ่ง อ.พระประแดง จ.สมุทรปราการ
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 2 มีนาคม 2552 ชนะ โจอัน วาวูดี้ (อินโดนีเซีย) ที่ จ.พังงา
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 7 พฤษภาคม 2552 ชนะ ออกุส ซิตูโมรัง (อินโดนีเซีย) ที่ จ.พัทลุง
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 6, 10 กรกฎาคม 2552 ชนะ ดอนนี่ มาบาวว์ (ฟิลิปปินส์) ที่ จ.ภูเก็ต
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 7, 22 มกราคม 2553 ชนะน็อคยกที่ 2 เด็นนี่ ติมอร์ (อินโดนีเซีย) ที่ อำเภอปากช่อง จ.นครราชสีมา
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 8, 12 มีนาคม 2553 ชนะคะแนน อิเชล โทบิดะ (อินโดนีเซีย)  ที่ สนามกีฬาขุนวรรักษ์บุรี จ.กำแพงเพชร
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 9, 31 มีนาคม 2554 ชนะคะแนน ไมเคิล โรดิเควซ (ฟิลิปปินส์) ที่ จ.นครสวรรค์
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 10, 28 มิถุนายน 2554 แพ้น็อคยกที่ 6 เรย์ ลอรืโต้ (ฟิลิปปินส์)   ที่ โรงแรมชาลีน่า แขวงพลับพลา เขตวังทองหลาง กรุงเทพมหานคร
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 17, 7 พฤศจิกายน 2554 ชนะคะแนน แซมมี่ แฮกเลอร์ (อินโดนีเซีย) ที่ อำเภอเมืองหนองคาย จ.หนองคาย
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 18, 13 มกราคม 2555 ชนะคะแนน โรคัว ลาอูโร่ (ฟิลิปปินส์)  ที่ สนามกีฬา สวนสมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปรินายก จ.กาญจนบุรี
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์ PABA รุ่นไลท์ฟลายเวท 5 ตุลาคม 2547 แพ้น็อค วิคกี้ ทาฮูมิล (อินโดนีเซีย) ยก 8 ที่ อินโดนีเซีย
* ชิงแชมป์เงารุ่นฟลายเวท WBF เมื่อ 27 พฤศจิกายน 2547 แพ้น็อค ซูการ์โน เบนจาโอ (ฟิลิปปินส์) ยก 9 ที่ ปารานาเก้, ฟิลิปปินส์
* ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท WBA เมื่อ 8 พฤษภาคม 2556 แพ้น็อค คาซูโตะ อิโอกะ  ยก 8 ที่ บอดี้เมคเกอร์ โคลอสเซียม, โอซาก้า, ญี่ปุ่น
==ชื่ออื่น==
วิษณุ พ.นอบน้อม
== อ้างอิง ==
นักมวยสากลชาวไทยรุ่นไลท์ฟลายเวท
นักมวยสากลชาวไทยรุ่นฟลายเวท
แชมป์ PABA
บุคคลจากจังหวัดนครราชสีมา‎
ภาษาเปอร์เซียกลาง

ภาษาเปอร์เซียกลาง หรือ ภาษาปะห์ลาวี เป็นภาษากลุ่มอิหร่าน ใช้พูดในยุคซัสซาเนียน พัฒนามาจากภาษาเปอร์เซียโบราณ เขียนด้วยอักษรปะห์ลาวี
== การเปลี่ยนแปลง ==
=== การเปลี่ยนแปลงมาจากภาษาเปอร์เซียโบราณ ===
ในการแบ่งยุคของภาษากลุ่มอิหร่าน ยุคกลางได้แก่ภาษาที่ใช้พูดในช่วง พ.ศ. 243 (การสิ้นสุดของราชวงศ์อักแคมีเดีย) จนถึงพุทธศตวรรษที่ 12 (สิ้นสุดยุคซัสซาเนียน) ภาษาที่สำคัญที่สุดในยุคนี้คือภาษาปะห์ลาวี การเปลี่ยนแปลงจากยุคเก่ามาสู่ยุคใหม่ที่สำคัญคือการเปลี่ยนรูปแบบของคำจากรูปแบบการสร้างมาเป็นรูปแบบที่แยกเป็นคำนาม คำสรรพนาม และคำคุณศัพท์ เลิกใช้ปัจจัยเชื่อมต่อ รวมทั้งการเลิกใช้ การก เพศ และคำทวิพจน์ คำบุพบทใช้จำแนกบทบาทของคำ และเปลี่ยนรูปแบบการแสดงกาล อย่างไรก็ตาม ในยุคนั้นยังใช้ภาษาเปอร์เซียโบราณเป็นภาษาเขียน ซึ่งต่างไปจากภาษาพูดในขณะนั้นมาก ส่วนที่มีการเปลี่ยนแปลงอย่างสำคัญ ได้แก่
ไม่มีการผันการกของคำนาม สรรพนามและคุณศัพท์
ไม่มีทวิพจน์
ใช้ปรบทเพื่อบอกถึงบทบาทที่ต่างไปของคำ
=== การเปลี่ยนแปลงไปเป็นภาษาเปอร์เซียยุคใหม่ ===
ลูกหลานของภาษาเปอร์เซียกลางที่ใช้พูดอยู่ในปัจจุบันคือภาษาเปอร์เซียสมัยใหม่ การเปลี่ยนแปลงของภาษาในช่วงยุคกลางตอนปลายและยุดใหม่ค่อยๆเปลี่ยนแปลงในช่วงพุทธศตวรรษที่ 15-16 หนังสือที่เขียนด้วยภาษาเปอร์เซียกลางยังอ่านเข้าใจได้ด้วยผู้พูดภาษาเปอร์เซียใหม่ตอนต้น อย่างไรก็ตาม ความแตกต่างต่อไปนี้ได้เกิดขึ้นแล้วในพุทธศตวรรษที่ 15
การเปลี่ยนแปลงการออกเสียง เช่นการลดเสียงสระเสียงแรกที่ไม่เน้น
การลดเสียง g เมื่ออยู่ท้ายคำ
การเปลี่ยนเสียง w ไปเป็น b หรือ gw ไปเป็น g
การเปลี่ยนแปลงระบบกริยา เช่นเพิ่มการใช้อุปสรรคกับกริยาเพื่อแสดงมาลาของกริยา
การเปลี่ยนการใช้คำศัพท์โดยการใช้คำยืมจำนวนมากจากภาษาอาหรับแทนที่คำดั้งเดิมในภาษา
การเปลี่ยนมาใช้อักษรอาหรับแทนอักษรปะห์ลาวี
ภาษาเปอร์เซียกลางหรือภาษาปะห์ลาวีเป็นภาษาที่ใช้มากในเอกสารของภาษาโซโรอัสเตอร์ที่มีรายละเอียดเกี่ยวกับและรายละเอียดของศาสนาโซโรแอสเตอร์ซึ่งเป็นศาสนาประจำรัฐในอิหร่านยุคซัสซาเนียน พ.ศ. 319 - 1193 ก่อนที่อิหร่านจะถูกรุกรานโดยชาวอาหรับและเปลี่ยนมานับถือศาสนาอิสลาม
ปเอร์เซียกลาง
ภาษาวันจี

ภาษาวันจี (Vanji; Vanchi; Vanži) เป็นภาษากลุ่มอิหร่านตะวันออกเฉียงใต้สาขาปามีร์ ใช้พูดในบริเวณลุ่มแม่น้ำวันจีในจังหวัดปกครองตนเองกอร์โน-บาดัคชานในประเทศทาจิกิสถาน ในพุทธศตวรรษที่ 24 บริเวณนี้ถูกผนวกเข้ากับรัฐเอมิเรตส์บูคาราและในตอนปลายของพุทธศตวรรษ ภาษาวันจีได้สูญหายไป
== อ้างอิง ==
Suhrobsho Davlatshoev. The formation and consolidation of Pamiri ethnic identity in Tajikistan. Master's thesis. Graduate School of Social Sciences, Middle East Technical University. January 2006
วันจี