pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรวุฒิอาภรณ์

เรือโท พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรวุฒิอาภรณ์ราชกุมาร (23 เมษายน พ.ศ. 2416 — 26 ธันวาคม พ.ศ. 2485) เป็นพระโอรสอันดับที่ 15 ในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ เป็นต้นราชสกุล วรวุฒิ ณ อยุธยา
== พระประวัติ ==
พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรวุฒิอาภรณ์ราชกุมาร เป็นพระราชโอรสลำดับที่ 15 ในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ ประสูติแต่จอมมารดาป้อม (ธิดาพระยาพระราม (แสง) และท่านปุก) เมื่อวันพุธที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2416 ทรงศึกษาที่โรงเรียนพระตำหนักสวนกุหลาบ
พระองค์ได้เสกสมรสกับหม่อมราชวงศ์หญิงพร้อม วรวุฒิ ราชสกุลเดิม ฉัตรกุล
เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2429 ได้ผนวชเป็นสามเณร ณ พระอุโบสถวัดพระศรีรัตนศาสดาราม โดยมีพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระปวเรศวริยาลงกรณ์ เป็นพระอุปัชฌาย์ พระราชพงษ์ปฏิพัทธ (หม่อมราชวงศ์ล้น ญาณวโร) เป็นพระศีลาจารย์
ต่อมาทรงเข้ารับราชการในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่กรมศึกษาธิการ ต่อมาทรงย้ายไปกระทรวงยุติธรรม เป็นรองผู้พิพากษาศาลโปริสภา (ตลาดน้อย) และกราบถวายบังคมลาออกจากราชการ เมื่อปี พ.ศ. 2446
ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2466 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานยศเป็นนายเรือโท ให้รับราชการในกองประวัติศาสตร์ กระทรวงทหารเรือ จนกระทั่งเกษียณอายุราชการในปี พ.ศ. 2471
พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรวุฒิอาภรณ์ ประชวรด้วยพระโรคอัมพาต ตั้งแต่วันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2485 พระอาการกำเริบมากขึ้นจนสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2485 ที่วังตรอกโรงไหม (ปัจจุบันคือ โรงเรียนข่าวทหารบก) สิริพระชันษา 69 ปี
== พระโอรส พระธิดา ==
หม่อมเจ้าวรพัฒนาภรณ์ วรวุฒิ (ประสูติปี พ.ศ. 2434) เสกสมรสกับหม่อมทุเรียน มีโอรสธิดา 3 คน คือ
#หม่อมราชวงศ์พัฒน์ วรวุฒิ
#หม่อมราชวงศ์หญิงทิพย์อาภรณ์ วรวุฒิ
#หม่อมราชวงศ์สงวนศักดิ์ วรวุฒิ
หม่อมเจ้าสาธรวรบุตร วรวุฒิ (สิ้นชีพิตักษัยเมื่อ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2441)
หม่อมเจ้าหญิงศิริสุทนารี วรวุฒิ
หม่อมเจ้าทวีกิติวงษ์ วรวุฒิ
#หม่อมราชวงศ์อัครัฐ วรวุฒิ
หม่อมเจ้าวรพงษ์ทัศนา วรวุฒิ (7 สิงหาคม พ.ศ. 2445 — 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2505 (พระราชทานเพลิงศพ ณ วัดมกุฏกษัตริยาราม เมื่อ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2509)) เสกสมรสกับหม่อมบุญเทียบ มีโอรสธิดากับหม่อมบุญเทียบ 4 คน และ    มีโอรสธิดากับหม่อมอื่น ๆ อีก 6 คน รวมเป็น 10 คน คือ
#หม่อมราชวงศ์แสงอาภรณ์ วรวุฒิ (หม่อมบุญเทียบเป็นมารดา)
#หม่อมราชวงศ์พรพุฒิ วรวุฒิ (หม่อมบุญเทียบเป็นมารดา)
#ศาสตราจารย์ ดร. หม่อมราชวงศ์พุฒิพงศ์ วรวุฒิ ม.ป.ช., ม.ว.ม., ร.จ.พ. (หม่อมบุญเทียบเป็นมารดา)
#หม่อมราชวงศ์กนกทัณฑ์ วรวุฒิ (หม่อมบุญเทียบเป็นมารดา)
#หม่อมราชวงศ์หญิงมณฑลี วรวุฒิ
#หม่อมราชวงศ์หญิงพัชรี วรวุฒิ
#หม่อมราชวงศ์อภิชาติ วรวุฒิ
#หม่อมราชวงศ์เกรียงศักดิ์ วรวุฒิ
#หม่อมราชวงศ์เริงคนอง วรวุฒิ
#หม่อมราชวงศ์คคนาง วรวุฒิ
หม่อมเจ้าพิทยากรพันธ์ วรวุฒิ เสกสมรสกับหม่อมสถาพร มีโอรส 1 คน คือ
# หม่อมราชวงศ์สริพงษ์ วรวุฒิ
ท่านหญิงศรีอัปษร หรือ ท่านหญิงศรีสุวรรณอัปษร ทรงลาออกจากฐานันดรศักดิ์แห่งราชวงศ์เพื่อทำการสมรสกับสามัญชน
หม่อมเจ้าหญิงสุนทรทิดา วรวุฒิ (ประสูติ 15 กันยายน พ.ศ. 2456)
หม่อมเจ้าหญิงยุพาพิมล วรวุฒิ
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
พ.ศ. 2452 - เข็มพระชนมายุสมมงคล ชั้น 3 (เงิน)
== พระยศ ==
=== พระยศทหาร ===
เรือโท
=== พระยศเสือป่า ===
นายหมวดตรี
==พงศาวลี==
== อ้างอิง ==
เชิงอรรถ
บรรณานุกรม
ข้าราชการวังหน้า โดย จุลลดา ภักดีภูมินทร์  นิตยสารสกุลไทย ฉบับที่ 2530 ปีที่ 49 ประจำวัน อังคาร ที่ 15 เมษายน 2546
พระราชวรวงศ์เธอ
พระองค์เจ้าชาย
พระราชโอรสในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ
 
ทหารเรือชาวไทย
เสียชีวิตจากโรคหลอดเลือดสมอง
สมาชิกกองเสือป่า
ไสล ไกรเลิศ

ไสล ไกรเลิศ (12 กรกฎาคม พ.ศ. 2457 - 19 มีนาคม พ.ศ. 2529) เป็นนักไวโอลิน และนักแต่งเพลง
ครูไสล ไกรเลิศ เป็นชาวมหาชัย บ้านเดียวกับชาลี อินทรวิจิตร เป็นบุตรของนายบุญฤทธิ์ และนางทองย้อย ไกรเลิศ เริ่มเรียนหนังสือที่โรงเรียนกล่อมพิทยาคาร และโรงเรียนวัดพระเชตุพน เริ่มเรียนดนตรีกับพระเจนดุริยางค์ ที่โรงเรียนพรานหลวง กรมมหรสพ และได้บรรจุเป็นนักไวโอลินประจำวงเครื่องสายฝรั่งหลวง ร่วมวงเดียวกับเอื้อ สุนทรสนาน
ไสล ไกรเลิศ ลาออกจากวงเครื่องสายฝรั่งหลวงในปี พ.ศ. 2475 ไปเล่นดนตรีในไนท์คลับกับนารถ ถาวรบุตร และไปเล่นดนตรีสลับฉากละคร ที่โรงละครปราโมทัย โรงละครเวิ้งนครเกษม และโรงละครวิมานนฤมิตร จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2483 ได้กลับมาร่วมงานกับพระเจนดุริยางค์ ในวงดุริยางค์กองทัพอากาศ ตำแหน่งนักไวโอลิน และมีโอกาสได้ร่วมงานในภาพยนตร์ไทยเรื่อง บ้านไร่นาเรา ของกองทัพอากาศไทย
ช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ครูไสลได้ไปร่วมวงดนตรีของสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ ร่วมกับครูนารถ ถาวรบุตร ต่อมาหลังสงคราม ได้ร่วมงานกับสุทิน เทศารักษ์ ช่วยกันแต่งเพลง และปลุกปั้น ชรินทร์ นันทนาคร และสุเทพ วงศ์กำแหง จนมีชื่อเสียง  เพลงที่มีชื่อเสียงคือเพลง  "ดวงใจในฝัน" ขับร้องโดย ชรินทร์ นันทนาคร บันทึกเสียงครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2494
ผลงานเพลงของครูไสล ไกรเลิศ ที่มีชื่อเสียงที่สุด คือเพลง "บุเรงนองรำลึก" (หรือ "ผู้ชนะสิบทิศ") และเพลงในชุดเดียวกัน เช่นเพลง "บุเรงนองลั่นกลองรบ" "กล่อมอิระวดี" "กุสุมายอดรัก" "จอมใจจะเด็ด" "ยอดพธูเมืองแปร"  โดยได้รับอนุญาตจาก ยาขอบ 
ผลงานเพลงอื่นๆ ที่มีชื่อเสียง ได้แก่เพลง "ดวงใจในฝัน" "เสียงสะอื้นจากสายลม" "สายลมเหนือ" "ม่านไทรย้อย" "กากีเหมือนดอกไม้" "อิเหนารำพัน" "หัวหินสิ้นมนต์รัก" "ม่านประเพณี"
ครูไสล ไกรเลิศ ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำพระราชทาน ในปี พ.ศ. 2527 จากเพลง "ม่านประเพณี" ขับร้องโดย สถาพร มุกดาประกร บันทึกเสียงครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2493
ครูไสล ไกรเลิศ ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2529 สิริอายุ 71 ปี 8 เดือน
== อ้างอิง ==
นักดนตรีชาวไทย
บุคคลจากจังหวัดสมุทรสาคร‎
นักแต่งเพลงลูกกรุง
นักไวโอลิน
แคเทอริน พาร์

แคเทอริน พาร์ (ค.ศ. 1512 - 5 กันยายน ค.ศ. 1548) เป็นพระมเหสีองค์สุดท้ายของสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 และได้เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษตั้งแต่ ค.ศ. 1543 ถึง 1547 หลังจากสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 สวรรคตก็กลายเป็นสตรีสูงศักดิ์ พระนางเป็นราชินีอังกฤษที่สมรสมากที่สุด
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Luminarium Encyclopedia: Katherine Parr
Letter to Queen Catherine from the Lady Elizabeth: 1544
Letter to the Queen Dowager from King Edward VI
Letter to the Queen Dowager from Lady Elizabeth: 31 July 1548
Newly Identified Historical Portrait: Katherine Parr
Sudeley Castle - One time home, and burial place of Catherine Parr.
Snape Castle History  - One time home of Catherine Parr and her second husband, Lord Latimer.
บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1510
คู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์อังกฤษ
พระมเหสีในสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8
เสียชีวิตจากการคลอดบุตร
ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ที่เป็นสตรี
บารอนเนสแห่งอังกฤษ
วันเลิฟ

"วันเลิฟ" คืออัลบั้มของทาทา ยัง ออกจำหน่ายในช่วงวันที่ 5 - 6 มีนาคม พ.ศ. 2551  เป็นอัลบั้มภาษาไทยชุดที่ 10 และเป็นอัลบั้มที่ 15 เมื่อนับรวมอัลบั้มภาษาอังกฤษด้วย พร้อมกันนี้ยังได้ออกวีซีดี วันเลิฟ เป็นอัลบั้มคาราโอเกะคู่กันอีกด้วย ซึ่งออกจำหน่ายเมื่อวันที่4 เมษายน พ.ศ. 2551 
==ข้อมูลอัลบั้ม==
หลังจากห่างหายการทำอัลบั้มภาษาไทยไปกว่า 4 ปี ทาทา ยัง ได้กลับมาร่วมงานกับนักประพันธ์เพลง และผู้อำนวยการสร้างชื่อดัง ในอัลบั้มนี้ทาทา ได้เปลี่ยนภาพลักษณ์ความเป็นสาวเซ็กซี่ของเธอ ออกมาในรูปแบบความเป็นกันเอง สบายๆ อัลบั้มนี้เริ้มบันทึกเสียงตั้งแต่ช่วงเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2550
"วันเลิฟ" เป็นผลงานการประพันธ์ของ เล็ก ปุ้ยสงคราม, มานพ สุขพาสน์เจริญ และ Bobby Sukishiwara อำนวยการสร้างโดย Bobby Sukishiwara และ Rock-A-Holix Production ซึ่งออกจำหน่ายเป็นซิงเกิลแรกของอัลบั้มนี้ นอกจากนี้ เล็ก ปุ้ยสงครามยังประพันธ์เพลงอีก 3 เพลงในอัลบั้มนี้ และมานพ สุขพาสน์เจริญยังประพันธ์เพลง "บ้านเดียวกัน" ในอัลบั้มนี้อีกด้วย "วันเลิฟ" ได้รับความนิยมขึ้นชาร์ตอันดับ 7 ในชาร์ตซี๊ด และอันดับ 10 ชาร์ตฮอตเวฟ
"ต้นเหตุแห่งความเศร้า" เพลงบัลลาร์ดฟังสบายๆ เป็นผลงานการประพันธ์ของ เล็ก ปุ้ยสงคราม (ผู้ประพันธ์เพลง "วันเลิฟ) และจรส ฟูพร้อมวงศ์ อำนวยการสร้างโดย Bobby Sukishiwara และ Rock-A-Holix Production เผยแพร่เป็นซิงเกิลที่ 2 ต่อจากเพลง "วันเลิฟ" เริ่มเผยแพร่ในวันเดียวกันกับที่วันจำหน่ายอัลบั้ม
"ไอล์บียัวร์เฟิร์ส, ยัวร์ลาสแอนด์ยัวร์เอฟรีธิง" เพลงป๊อปจังหวะสนุกสนาน ผลงานการประพันธ์ของ ชาญชัย แซ่ก้วย และ S-TER อำนวยการสร้างโดย Bobby Sukishiwara และ Rock-A-Holix Production เป็นซิงเกิลที่ 3 ของอัลบั้มนี้
"อำ" เป็นซิงเกิลที่ 4 ของอัลบั้มนี้ อันเป็นผลงานการประพันธ์ของ เล็ก ปุ้ยสงคราม, Bobby Sukishiwara เป็นอีกหนึ่งเพลงป๊อปจังหวะสนุกสนาน มีชื่อในภาษาอังกฤษว่า "Kidding"
==การสนับสนุนยอดขายของอัลบั้ม==
===โครงการทาทายัง วันเลิฟ===
โครงการทาทา ยัง วันเลิฟ เป็นหนึ่งในโครงการสนับสนุนยอดขายของอัลบั้มนี้ โดยมีการจัดโครงการนี้ออกเป็นโครงการย่อยๆ ซึ่งมีกิจกรรมดังต่อไปนี้
วันเลิฟ วันลีฟ : กิจกรรมที่จะสื่อสารความรักต่อสิ่งแวดล้อม ด้วยการใช้ใบไม้เป็นสัญลักษณ์แทนความรักของทุกคนต่อสิ่งแวดล้อม เพียงคนละ 1 บาท รับใบไม้ 1 ใบ รวมพลังกันที่ต้นไม้วันเลิฟ วันลีฟโดยรายได้ทั้งหมดสมทบทุนมูลนิธิชัยพัฒนา
วันเลิฟ วันบุก : กิจกรรมบริจาคหนังสือ
วันเลิฟ วันเมมโมรี: กิจกรรมส่งภาพ
วันเลิฟวันวอยซ์
วันเลิฟ วันบาท:สมทบทุนมูลนิธิชัยพัฒนาฯ เพื่อช่วยสนับสนุน และส่งเสริมในเรื่องของสิ่งแวดล้อมในประเทศ
===คอนเสิร์ตทัวร์ ทาทายัง วันเลิฟ รักเดียวเพื่อเมืองไทย===
==รายชื่อเพลง==
==อ้างอิง==
อัลบั้มเพลงของทาทา ยัง
อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2551
สฟาลบาร์

สฟาลบาร์ หรือ สฟาลบาร์ด (Svalbard, ) เป็นหมู่เกาะในมหาสมุทรอาร์กติก ตั้งอยู่ทางเหนือของยุโรปภาคพื้นทวีป ระหว่างนอร์เวย์กับขั้วโลกเหนือ ตั้งแต่ละติจูด 74 ถึง 81 องศาเหนือ สฟาลบาร์เป็นส่วนหนึ่งของประเทศนอร์เวย์ โดยเป็นส่วนที่อยู่เหนือที่สุดของประเทศ มีประชากรอาศัยอยู่บนสามเกาะคือ สปิตส์บาร์เกิน บีเยอเนอยา และฮูเปิน
แรกเริ่ม สฟาลบาร์ได้ถูกใช้เป็นฐานล่าวาฬในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17 และ 18 หลังจากนั้นหมู่เกาะดังกล่าวได้ถูกปล่อยร้าง การทำเหมืองถ่านหินเริ่มต้นขึ้นเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 และชุมชนถาวรหลายแห่งได้รับการจัดตั้งขึ้น สนธิสัญญาสฟาลบาร์ ใน ค.ศ. 1920 เป็นการรับรองอธิปไตยของนอร์เวย์เหนือหมู่เกาะดังกล่าว และพระราชบัญญัติสฟาลบาร์ ใน ค.ศ. 1925 กำหนดให้สฟาลบาร์เป็นส่วนหนึ่งของนอร์เวย์ นอกจากนี้ สฟาลบาร์ยังได้รับจัดตั้งเป็นเขตเศรษฐกิจเสรีและเขตปลอดทหาร การวิจัยและการท่องเที่ยวได้กลายมาเป็นอุตสาหกรรมรองที่สำคัญ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ผู้ว่าราชการสฟาลบาร์  
สฟาลบาร์ในเดอะเวิลด์แฟกต์บุกของซีไอเอ  
ประเทศนอร์เวย์
ประเทศที่ใช้ภาษารัสเซียเป็นภาษาทางการ
เกาะในมหาสมุทรอาร์กติก
เกาะในทวีปยุโรป
ภูมิภาคในอาร์กติก
กลุ่มเกาะในประเทศนอร์เวย์
เขตปลอดทหาร
ยานไมเอน

ยานไมเอน (Jan Mayen) เป็นเกาะในมหาสมุทรอาร์กติก ระหว่างกรีนแลนด์กับนอร์เวย์ มีความยาว 55 กิโลเมตร เนื้อที่ 373 ตารางกิโลเมตร อยู่ภายใต้การปกครองของประเทศนอร์เวย์
จุดที่สูงที่สุดของยานไมเอนคือภูเขาไฟเบเรินบาร์ก 2,277 เมตร ยานไมเอนไม่มีประชากรอยู่อาศัยยกเว้นเจ้าหน้าที่ในศูนย์อุตุนิยมวิทยา
มีการอ้างถึงการค้นพบยานไมเอนในประวัติศาสตร์อยู่หลายครั้ง เช่นการค้นพบโดยเฮนรี ฮัดสัน ชาวอังกฤษ ในปี ค.ศ. 1607 และหลายครั้งมีการตั้งชื่อให้กับเกาะนี้ แต่ทั้งหมดล้วนไม่มีหลักฐานยืนยันเพียงพอ จนถึงปี ค.ศ. 1614 จึงมีการตั้งชื่อเกาะนี้ตามนักสำรวจทางทะเลชาวดัตช์ ชื่อว่า ยัน ยาโกบส์โซน ไม (Jan Jacobszoon May)
ประเทศนอร์เวย์
เกาะในมหาสมุทรอาร์กติก
วันเลิฟ (เพลงทาทา ยัง)

"วันเลิฟ" คือซิงเกิลแรกจากอัลบั้ม วันเลิฟ ของทาทา ยัง เผยแพร่เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ในรูปแบบซิงเกิลวิทยุ  ซิงเกิลนี้เป็นซิงเกิลภาษาไทยซิงเกิลแรกหลังจากที่ทาทาออกผลงานเพลงสากลกว่า 4 ปี และไม่มีการออกจำหน่ายซิงเกิลนี้ในรูปธรรมแต่อย่างใด ซิงเกิลนี้ถือเป็นหนึ่งในซิงเกิลที่ประสบความสำเร็จอย่างมาก สามารถเข้าชาร์ตในสัปดาห์แรก ใน SEED 97.5 FM ขึ้นอันดับ 7 , Hot Wave อันดับ 10
มิวสิกวิดีโอเพลง "วันเลิฟ" อำนวยการผลิตโดยราจิต แสงชูโต (เคยร่วมงานกับทาทามาแล้ว ในเพลง เพลง "ซูม" และ "คัมเรนคัมไชน์" จากอัลบั้ม เทมเพอเรเจอไรซิง) ถ่ายทำที่อ่างเก็บน้ำบางพระ จังหวัดชลบุรี    มีแนวความคิดหลักคือเน้นความสดใส และเป็นธรรมชาติ
== รูปแบบและรายชื่อเพลง ==
ซิงเกิลวิทยุหนึ่งเพลง (ไทย)
วันเลิฟ - 4:20
== ชาร์ต ==
== อ้างอิง ==
ทาทา ยัง
วันเลิฟ
Fouad Mourtada

Fouad Mourtada เป็นวิศวกรอายุ 26 ปี ชาวโมร็อกโกซึ่งถูกตัดสินโดยศาลกาซาบล็องกาให้ต้องโทษจำคุกสามปี และปรับอีก 1,350 ดอลลาร์สหรัฐ เพื่อชดใช้ความผิดที่ทำการสร้างโพรไฟล์ปลอมของเจ้าชาย Moulay Rachid พระอนุชาของกษัตริย์ใน Facebook
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Help Free Fouad 
Soutien à Fouad Mourtada
Free Fouad Mourtada on arabist.net 
Facebook Group - Help Fouad Mourtada
ชาวโมร็อกโก
แพทริก สเวซี

แพทริก สเวซี (Patrick Wayne Swayze) (18 สิงหาคม ค.ศ. 1952 - 14 กันยายน ค.ศ. 2009) นักเต้น นักแสดง ชาวอเมริกัน อีกทั้งยังเป็นนักร้องและนักแต่งเพลง   มีชื่อเสียงจากบทครูสอนนักเต้นในภาพยนตร์เรื่อง Dirty Dancing ที่ฉายในปี พ.ศ. 2530 และมีชื่อเสียงสูงสุดจากภาพยนตร์เรื่อง Ghost คู่กับ เดมี มัวร์ ที่ฉายในปี พ.ศ. 2533
แพทริก สเวซี เคยได้รับเลือกเป็นผู้ชายที่เซ็กซี่ที่สุดแห่งปี ค.ศ. 1991 จัดอันดับโดยนิตยสารพีเพิล หลังจากภาพยนตร์เรื่อง Ghost ออกฉาย
สเวซีป่วยเป็นโรคมะเร็งที่ตับ และเข้ารับการรักษาที่ศูนย์การแพทย์มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2551 รายงานข่าวบางแห่งระบุว่าเขาจะมีชีวิตได้อีกไม่นาน แต่รายงานนี้ได้รับการปฏิเสธจากแพทย์ 
สเวซีเสียชีวิตเมื่อวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 2009 อายุ 57 ปี
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นักแสดงอเมริกัน
นักร้องอเมริกัน
บุคคลที่เคยนับถือลัทธิไซแอนโทโลจี
บุคคลจากฮิวสตัน
เสียชีวิตจากมะเร็งตับอ่อน
บุคคลจากมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด
ดาบิด ปิซาร์โร

ดาบิด มาร์เซโล ปิซาร์โร กอร์เตส (David Marcelo Pizarro Cortés) นักฟุตบอลอาชีพสังกัดฟิออเรนตินา เกิดเมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 1979 ที่ประเทศชิลี ปิซาร์โรเริ่มเล่นให้กับทีมชาติชิลีเป็นครั้งแรก เมื่อหน้าร้อน ปี ค.ศ. 2000 ในทัวร์นาเม้นต์โอลิมปิกที่ซิดนีย์ โดยปกติแล้วเขาจะเล่นในตำแหน่งกองกลาง เขามีส่วนร่วมในการช่วยผ่านบอลให้กับผู้เล่นส่วนใหญ่ในสนามจนสามารถพังประตูมาแล้วหลายครั้ง สิ่งที่โดดเด่นของเขา คือ การยิงฟรีคิกได้แม่นยำและหนักหน่วง
เมื่อปี ค.ศ. 1997-1998 เขาเริ่มต้นค้าแข้งในตำแหน่งกองกลางตัวรุกกับสโมสรซานติอาโก วันเดอร์เรอส์ ประเทศชิลี จากนั้น อูดิเนเซ่ หนึ่งในสโมสรกัลโช่ เซเรียอา ได้ดึงตัวเขาเข้ามาร่วมทีม แต่เขาค้าแข้งให้กับอูดิเนเซ่เพียงช่วงเวลาสั้น ๆ ก็ถูกทีม Universidad de Chile หนึ่งในสโมสรในลีคอเมริกาใต้ ยืมตัวไปร่วมทีม ในขณะที่ปิซาร์โรอยู่ที่อูดิเนเซ่นั้น เป็นการร่วมทำงานกันครั้งแรกระหว่างเขาและลูชาโน่ สปัลเล็ตเติ ซึ่งเป็นเทรนเนอร์ของอูดิเนเซ่ในขณะนั้น
ปิซาร์โร เซ็นสัญญามาสวมยูนิฟอร์มของงูใหญ่อินเตอร์มิลานเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 2005 มีสัญญาร่วมกันทั้งหมด 4 ปี ด้วยค่าตัวจำนวน 12 ล้านยูโร เขาค่อนข้างจะมีปัญหากับทีม จนถึงขั้นเรียกร้องขอออกจากสโมสรอินเตอร์เลยทีเดียว เพียงแค่ฤดูกาลเดียวระหว่างปิซาร์กับอินเตอร์มิลาน เขาได้สคูเด็ตโต้ (ผลพวงจากคดีกัลโช่โปลี) ซุปเปอร์โคปปา และ โคปปาอิตาเลีย
สิงหาคม ค.ศ. 2006 ปิซาร์โรยอมรับข้อเสนอจากทีมโรมาด้วยค่าตัว 6.5 ล้านยูโร โดยโรมาเป็นเจ้าของร่วมกันกับอินเตอร์มิลาน และเป็นการกลับมาร่วมงานกันอีกครั้ง ระหว่างเขาและลูชาโน่ สปัลเล็ตติ ภายใต้ร่มรังหมาป่า เหลืองแดง หลังจากจบฤดูกาล 2006-2007 โรมาค่อนข้างที่จะประสบความสำเร็จไม่น้อย โดยการสามารถเข้าสู่รอบ 8 ทีมสุดท้ายในเกมใหญ่อย่าง ชปล , จบคัมปิโอนาโต้ ในตำแหน่งรองแชมป์และยัดเยียดความพ่ายแพ้ให้กับอินเตอร์มิลานในถ้วยโคปปาอิตาเลีย ด้วยประตูรวม 7-4 ซึ่งหมายถึงตำแหน่งแชมป์โคปปาฤดูกาล 2006-2007 มิถุนายน 2007 สโมสรโรมาประกาศอย่างเป็นทางการว่า ทางสโมสรได้ซื้อตัวปิซาร์โรมาเป็นกรรมสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว โดยโรมาต้องจ่ายเงินอีกจำนวน 5.75 ล้านยูโรแก่อินเตอร์
== เกียรติประวัติ ==
สกูเดตโต 1 ฤดูกาล 2005-2006 กับอินเตอร์มิลาน
โคปปาอีตาเลีย 2 ฤดูกาล 2005-2006 กับอินเตอร์มิลาน และ ฤดูกาล 2006-2007 กับ โรมา
ซุเปอร์โคปปาอีตาเลีย 2 ฤดูกาล 2005-2006 และ ฤดูกาล 2006-2007 กับ โรมา
เหรียญทองแดง โอลิมปิก ปี2000
นักฟุตบอลชาวชิลี
ผู้เล่นสมาคมกีฬาโรมา
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลฟีออเรนตีนา
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอินแตร์นาซีโอนาเลมีลาโน
ผู้เล่นในเซเรียอา
นักฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000
กองกลางฟุตบอล
บุคคลจากบัลปาราอิโซ
มีร์กอ วูชินิช

มีร์กอ วูชินิช (Mirko Vučinić / Мирко Вучинић; เกิดเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1983) เป็นนักฟุตบอลชาวมอนเตเนโกร ของสโมสรอัลญะซีเราะฮ์ ทีมระดับโปรลีกของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ สูง 186 เซนติเมตร ตำแหน่งกองหน้า เขาเริ่มต้นกับทีมฟุตบอลเยาวชนในบ้านเกิด สโมสร Sutjeska Niksic ในปี 1998-1999 และก้าวขึ้นสู่ทีมชุดใหญ่ในปี 1999-2000 เพียงวัยเพียงน้อยนิด เขาฉายแววความเก่งกาจอย่างเหลือเชื่อ เมื่อเขาย้ายมาสู่อิตาลีในปี 2001 กับสโมสร เลชเช่ (เซเรีย บี) ฤดูกาล 2004-2005 กับ เลชเช่ เขาโชว์ฝีเท้าด้วยการ ลงเล่นทั้งหมด 29 เกม ยิงไปทั้งหมด 19 ประตู หลังจากความสำเร็จที่กล่าวมา เขาต้องชะงักเนื่องจากอาการบาดเจ็บ ในซีซั่นต่อมา เขาลงเล่น 31  เกม ยิงไปเพียง 9 ประตู
30 สิงหาคม 2006 เขาเซ็นสัญญายืมตัวเป็นเวลา 1 ปีกับสโมสรโรม่า ด้วยค่าตัว 3.5 ล้านยูโร ฤดูกาลแรกกับโรม่า เขายังไม่โดดเด่นเท่าไรนักเนื่องจากอาการบาดเจ็บหัวเข่า และยังต้องแย่งตำแหน่งตัวจริง
จากฟรานเชสโก้ ต๊อตติอีกด้วย ประตูแรกของเขากับโรม่าเกิดขึ้นในเกมที่โรม่าเก็บชัยชนะเหนือเซียน่าเมื่อวันที่ 28 มกราคม 2007 1-0 เริ่มต้นฤดูกาล 2007-2008 โรม่าซื้อขาดกรรมสิทธิ์ของมิกกี้จากเลชเช่เป็นการถาวรด้วยจำนวนเงิน 7.5 ล้านยูโร และเขาสวมเสื้อหมายเลข 9 ซึ่งเป็นหมายเลขตำนานกองหน้าของหมาป่าหลายต่อหลายคน ซึ่งก่อนหน้านี้ เป็นของเจ้าเครื่องบินน้อย วินเชนโซ่ มอนเตลล่า และเขาเองก็หวังว่า เขาจะทำได้ดีอย่างเช่นที่มอนเตลล่าเคยทำกับโรม่า
หลังจากโชว์ฟอร์มสุดยอดระว่างที่ต๊อตติมีอาการบาดเจ็บนั้น สปัลเล็ตติ ตัดสินใจให้เขาลงเล่นร่วมกับต๊อตติด้วยตำแหน่งปีกซ้าย ในระบบ 4-2-3-1 เนื่องจากฤดูกาลนี้ ต๊อตติต้องพักไปหลายสัปดาห์ และเป็นเขาที่ต้องลงยืนแทนตำแหน่งของต๊อตติ และเขาก็ทำมันได้เป็นอย่างดี ยิงประตูได้เกือบทุกนัด จนได้รับฉายาว่า Mir-Goal
== เกียรติประวัติ ==
โกปปาอีตาเลีย: 1 (โรมา): 2006/2007
ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา: 1  (โรมา): 2007
นักฟุตบอลชาวมอนเตเนโกร
ผู้เล่นสมาคมกีฬาโรมา
ผู้เล่นในเซเรียอา
กองหน้าฟุตบอล
บุคคลจากนิกชิช
โรดริโก ตาดเด

โรดริโก้ ตาดเด หรือ โรดริโก้ แฟร์รานเต้ ตาดเด เกิดเมื่อวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 1980 ที่ซานเปาโล ประเทศบราซิล ถือสัญญาอิตาลีและบราซิล เขาเริ่มต้นค้าแข้งที่สโมสร Palmeiras สโมสรบ้านเกิดเมื่อปี 2000-2002 ก่อนจะย้ายมาเล่นที่อิตาลีในเดือนกันยายน 2002 กับสโมสรเซียน่าซึ่งอยู่ในเซเรียบีขณะนั้น และเขากลายเป็นดาวเด่นของเซียน่าทันที เขาเป็นผู้ช่วยให้ทีมจากตอสคานี สามารถขึ้นมาเล่นได้ในเซเรียอาอีกครั้ง
อย่างไรก็ตาม ปลายปี 2003 ตาดเดต้องต่อสู้กับปัญหาชีวิตในหลาย ๆ หลังจากที่เขาเศร้าใจจากการเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ของเลโอนาร์โด้ น้องชายของเขา ซึ่งได้รับอุบัติเหตุพร้อมกันกับเพื่อนร่วมทีมของเขา คือ Andre Luciano da Silva หลังจากอุบัติเหตุครั้งนั้น ตาดเดกลับมาช่วยทีมของเขาให้พ้นวิกฤตตกชั้นได้สำเร็จ
หลังจากหลาย ๆ ฤดูกาลกับเซียน่า เขาก็ได้รับข้อเสนอจากหลาย ๆ สโมสรกอรปกับปัญหาเกี่ยวกับการต่อสัญญากับสโมสรเซียน่าเกิดติดขัดขึ้นมา ตาดเดจึงย้ายสู่ทีมโรม่าฟรี ๆ ด้วยกฎ Bosman ในปี 2005 ในขณะเดียวกัน เขาก็ได้รับความสนใจจากทั้งยูเวนตุส, ลาซิโอ และ อินเตอร์ และสโมสรจากพรีเมียร์ อังกฤษอีกด้วย
กับทีมชาติ ตาดเดมีสองสัญชาตินั่นคือ อิตาลีและบราซิล แต่เขาไม่เคยได้รับการเรียกจากทีมแซมบ้าเลยแม้แต่ครั้งเดียวและถึงแม้ว่า โรแบร์โต้ โดนาโดนี่ อิล ชีที อิตาลีคนปัจจุบัน จะให้ความสนใจในตัวเขาอยากดึงมาสวมยูนิฟอร์มอัซซูรี่ แต่เขากลับบอกว่า เขายังรอบราซิลอยู่
== เกียรติประวัติ ตาดเด ==
Torneo Rio-San Paolo: 1 ปี 2000
Coppa Italia: 1 Roma: 2006/2007
Supercoppa italiana: 1 Roma: 2007
นักฟุตบอลชาวบราซิล
ผู้เล่นสมาคมกีฬาโรมา
บุคคลจากเซาเปาลู
ลิเดีย

ลิเดีย (ลิเดีย: 𐤮𐤱𐤠𐤭𐤣𐤠, Śfarda; แอราเมอิก: Lydia; Λυδία, Lȳdíā; Lidya) เป็นอาณาจักรโบราณ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของอานาโตเลีย (หรือ เอเชียไมเนอร์) มีเมืองหลวงชื่อซาร์ดิส ตั้งอยู่ระหว่างจังหวัดอิชมีร์และจังหวัดมานิซา ในประเทศตุรกีในปัจจุบัน
อาณาจักรลิเดีย เกิดขึ้นในช่วงศตวรรษที่ 12 ก่อนคริสตกาล ภายหลังการล่มสลายของจักรวรรดิฮิตไตต์
เหรียญลิเดียที่ทำมาจากเงิน เป็นหนึ่งในเหรียญที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่มีการค้นพบ โดยมีอายุประมาณศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสตกาล
== อ้างอิง ==
== บรรณานุกรม ==
== หนังสืออ่านเพิ่ม ==
Reid Goldsborough. "World's First Coin".
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Livius.org: Lydia
 
อาณาจักรโบราณ
ตะวันออกกลาง
กลุ่มชนโบราณ
มังซีนี

อาเลซังดรู ไฟยอลยี อามังชีนู (Alessandro Faiolhe Amantino) หรือที่รู้จักกันในนาม มังซีนี (Mancini) เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิล
== เกียรติประวัติ ==
โกปปาอีตาเลีย 1 ฤดูกาล 2006-2007 กับโรมา
ซูแปร์โกปาอีตาเลีย 1 ฤดูกาล 2006-2007 กับโรมา
โกปาอาเมริกา 1 ปี ค.ศ. 2004 กับทีมชาติบราซิล
รางวัลส่วนบุคคล Bola de Prata ปี ค.ศ. 2002
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
อาเลซังดรู ไฟยอลยี อามังชีนู 
นักฟุตบอลชาวบราซิล
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2523
บุคคลจากรัฐมีนัชเจไรช์
ปีกฟุตบอล
โดบรัก อาร์เตร์

โดบรัก อาร์เตร์ (Dobrak Arter) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 16 ครั้ง ชนะ 7 (น็อค 6) เสมอ 1 แพ้ 8
== ประวัติ ==
อาร์เตร์เริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ 27 เมษายน พ.ศ. 2539 แพ้คะแนน จเร อ.สุวรรณศิลป์ ที่ มหาสารคาม จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท WBF แพ้น็อค มงคล จ. เจริญ ยก 10 ที่ปทุมธานี เมื่อ พ.ศ. 2539 เมื่ออาร์เตร์กลับไปอินโดนีเซีย ก็ชกชนะเป็นครั้งแรก เมื่อ พ.ศ. 2540 ชนะน็อค ลิงลม พ.ธวัชชัย ยก 8 และต่อมาได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท ที่กรุงเทพฯ เมื่อ พ.ศ. 2541 แต่ไม่สำเร็จ แพ้น็อค ศรพิชัย พิษณุราชันย์ ยก 9 อาร์เตร์ขึ้นชกชนะรวดที่อินโดนีเซียอีกสามครั้ง ก็มาชิงแชมป์เงารุ่นแบนตัมเวท IBF เมื่อ พ.ศ. 2543 แพ้คะแนน ฟ้าสั่ง พ.ธวัชชัย
อาร์เตร์ขึ้นชกชนะอีก สองครั้ง ก่อนจะชกแพ้นักมวยจากฟิลิปปินส์ถึงสามครั้งติดๆกันคือ ลี เอสโคปิโด อเล็กซ์ เอสคาสเนอร์ และโนเอล ซุงกาอิด ในช่วง พ.ศ. 2545 – 2546 หลังจากที่ชกแพ้คะแนน วินวิน รูฟีโน เมื่อ พ.ศ. 2547 แล้ว เขาหยุดชกไปถึง 6 ปี ก่อนจะกลับมาชกอีกครั้ง เมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2553 ชนะน็อค ฟรานส์ ยารังกา ยก 4 แล้วไม่ได้ขึ้นชกอีก
== เกียรติประวัติ ==
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท WBF เมื่อ 16 พฤศจิกายน 2539 แพ้น็อค มงคล จ.เจริญ ยก 10 ที่ ปทุมธานี
* ชิงแชมป์ PABA รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวทเมื่อ 25 ธันวาคม 2541 แพ้น็อค ศรพิชัย พิษณุราชันย์ ยก 9 ที่ กทม.
* ชิงแชมป์เงารุ่นแบนตัมเวท IBF เมื่อ 5 ตุลาคม 2543 แพ้คะแนน ฟ้าสั่ง พ.ธวัชชัย ที่ ลำพูน
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย
บุคคลจากซูราบายา
เซเลสติโน กาบาเยโร

เซเลสติโน กาบาเยโร (Celestino Caballero) เป็นนักมวยสากลชาวปานามา
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ปานามารุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท (2543 – 2545)
แชมป์ WBA Fedecentro รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
* ชิง 18 สิงหาคม 2544 ชนะทีเคโอ อาร์มันโด โรฮัส  ยก 7 ที่ ปานามา
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 30 พฤศจิกายน 2544 ชนะน็อก มาร์โกส เบร์เบล  ยก 3 ที่ ปานามา
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 21 กันยายน 2545 ชนะน็อก อังเฆล บาเลนซิอา  ยก 3 ที่ ปานามา
แชมป์ WBO Latino รุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท
* ชิง 31 ตุลาคม 2545 ชนะทีเคโอ ฆอร์เฆ เอลิเอเซร์ มอนซัลโบ ปาโบน  ยก 4 ที่ ปานามา
แชมป์ WBA Fedelatin รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
* ชิง 15 กุมภาพันธ์ 2546 ชนะทีเคโอ เลโอนาร์โด กอนซาเลซ   ยก 2 ที่ ปานามา (เป็นการป้องกันแชมป์ WBO Latino ครั้งที่ 1 ด้วย)
* เสียแชมป์ 16 พฤษภาคม 2546 แพ้น็อก โฆเซ โรฮัส  ยก 3 ที่ ปานามา
แชมป์ NABA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
* ชิง 5 ธันวาคม 2546 ชนะคะแนน ฌีอูวังนี อังดราเด  ที่ สหรัฐ
* เสียแชมป์ 25 พฤษภาคม 2547 แพ้คะแนน ริการ์โด กอร์โดบา  ที่ สหรัฐ
แชมป์เฉพาะกาล WBA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
* ชิง (ที่ว่าง) 15 ตุลาคม 2548 ชนะคะแนน โยเบร์ โอร์เตกา  ที่ ปานามา
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 4 กุมภาพันธ์ 2549 ชนะน็อก โรเบร์โต โบนิญา  ยก 7 ที่ ปานามา
แชมป์โลก WBA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
* ชิง 4 ตุลาคม 2549 ชนะทีเคโอ สมศักดิ์ ศิษย์ชัชวาลย์  ยก 3 ที่ นครราชสีมา
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 16 มีนาคม 2550 ชนะคะแนน ริการ์โด กัสติโย  ที่ สหรัฐ
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 4 สิงหาคม 2550 ชนะคะแนน ฆอร์เฆ ลาซิเอร์บา  ที่ สหรัฐ
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 1 ธันวาคม 2550 ชนะทีเคโอ เมาริซิโอ ปัสตรานา  ยก 8 ที่ ปานามา
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 7 มิถุนายน 2551 ชนะอาร์ทีดี โลเรนโซ ปาร์รา  ยก 11 ที่ เวเนซุเอลา
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 18 กันยายน 2551 ชนะทีเคโอ เอลบิส เมฆิอา  ยก 1 ที่ ปานามา (หลังจากไฟท์นี้กาบาเยโรถูกยกตำแหน่งเป็นซูเปอร์แชมป์)
แชมป์โลก WBA (ซูเปอร์แชมป์) รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1 และชิงแชมป์โลกสหพันธ์มวยนานาชาติรุ่นเดียวกัน, 21 พฤศจิกายน 2551 ชนะทีเคโอ สตีฟ โมลิเตอร์  ยก 4  ที่ แคนาดา
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2 , 30 เมษายน 2552 ชนะคะแนน เจฟฟรี มาเทบูลา  ที่ ปานามา
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3 , 29 สิงหาคม 2552 ชนะอาร์ทีดี ฟรันซิสโก เลอัล  ยก 7 ที่ เม็กซิโก
* สละตำแหน่ง
แชมป์โลก WBA รุ่นเฟเธอร์เวท
* ชิง 14 ตุลาคม 2554 ชนะคะแนน โจนาตัน บิกตอร์ บาร์โรส  ที่ อาร์เจนตินา
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 31 ธันวาคม 2554 ชนะคะแนน ซาโตชิ โฮโซโนะ  ที่ ญี่ปุ่น
แชมป์ WBC Latino รุ่นเฟเธอร์เวท
* ชิง 14 ตุลาคม 2556 ชนะคะแนน ฮิมนิ อาบูร์โต  ที่ ปานามา
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นเฟเธอร์เวท 18 มิถุนายน 2554  แพ้คะแนน โจนาตัน บิกตอร์ บาร์โรส  ที่ สหรัฐ
* ชิงแชมป์ WBC Silver รุ่นเฟเธอร์เวท 20 เมษายน 2556  แพ้คะแนน โรบินซัน กัสเตยาโนส  ที่ ปานามา
* ชิงแชมป์ WBC FECARBOX รุ่นเฟเธอร์เวท 20 เมษายน 2557  แพ้คะแนน อาเดรียน เอสเตรยา  ที่ เม็กซิโก
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวปานามา
แชมป์โลก WBA
แชมป์โลก IBF