pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ศิลปะตามหลักวิชา

ศิลปะสถาบัน (academic art) คือลักษณะของจิตรกรรมและประติมากรรมที่สร้างขึ้นภายใต้อิทธิพลของสถาบันหรือมหาวิทยาลัยศิลปะในยุโรป ศิลปะสถาบันโดยเฉพาะจะเป็นศิลปินที่ได้รับอิทธิพลจากสถาบันวิจิตรศิลป์แห่งฝรั่งเศส (Académie des beaux-arts) ซึ่งใช้แนวศิลปะฟื้นฟูคลาสสิกและศิลปะจินตนิยม (Romanticism) เป็นหลัก โดยเป็นศิลปะที่สร้างจากคุณลักษณะที่ดึงมาจากทั้งสองทฤษฏี ซึ่งจะเห็นได้จากงานของ วิลเลียม อดอล์ฟ โบกูโร (William-Adolphe Bouguereau), ซูซอร์ โคท (Suzor-Coté), ทอมัส โคโทร์ (Thomas Couture) และ อันส์ มาร์คาร์ท (Hans Makart) ในกรณีนี้จึงเรียกศิลปะนี้ว่า “ศิลปะสถาบัน” หรือ “L'art pompier” และ “คตินิยมสรรผสาน” (eclecticism) ซึ่งบางครั้งก็จะพยายามดึงลักษณะเด่น ๆ มาจากศิลปกรรมในประวัติศาสตร์มาวิวัฒนาการเข้าด้วย
นอกจากนั้นศิลปะที่ได้รับอิทธิพลจากสถาบันหรือมหาวิทยาลัยศิลปะก็เรียกกันว่า “ศิลปะสถาบัน” เช่นกัน หรือ ศิลปะใหม่ ๆ ที่สถาบันยอมรับก็อาจจะใช้คำว่า “ศิลปะสถาบัน” เป็นการเรียกก็ได้
== ดูเพิ่ม ==
ศิลปะตะวันตก
จิตรกรรม
ประติมากรรม
==สมุดภาพ== 
ภาพ:William-Adolphe Bouguereau (1825-1905) - The Bunch Of Grapes (1868).jpg|“พวงองุ่น” (The Bunch Of Grapes) ค.ศ. 1868 โดย วิลเลียม อดอล์ฟ โบกูโร
ภาพ:William-Adolphe Bouguereau (1825-1905) - Temptation (1880).png|“ยั่ว” (Temptation) ค.ศ. 1880 โดย วิลเลียม อดอล์ฟ โบกูโร
ภาพ:Thomas Couture 003.jpg|“ความฟุ้งเฟ้อของชาวโรมัน” (Les Romains de la décadence) ค.ศ. 1847 โดย ทอมัส โคโทร์
ภาพ:Makart Fuenf Sinne.jpg|“สัมผัสทั้งห้า” (The Five Senses) โดย อันส์ มาร์คาร์ท
ภาพ:Ary Scheffer Greek Women Imploring at the Virgin of Assistance.jpg|“ผู้หญิงกรีกขอให้พระแม่มารีช่วย” (Greek Women Imploring at the Virgin of Assistance) ค.ศ. 1826 โดย อารี เชฟเฟอร์ (Ary Scheffer)
จิตรกรรม
สถาปัตยกรรม
ศิลปะตะวันตก
*
นักบุญอักแนส

นักบุญอักแนส (Sancta Agnes) หรืออักแนสแห่งโรม เป็นคริสต์ศาสนิกชนสตรีชาวโรมันและมรณสักขีในศาสนาคริสต์ เกิดเมื่อราว ค.ศ. 291 และเสียชีวิตเมื่อราว ค.ศ. 304
ตามตำนานนักบุญอักแนสเป็นบุตรสาวของขุนนางชาวโรมันเกิดราวปี ค.ศ. 291ในครอบครัวที่นับถือคริสต์ศาสนาและพลีชีพให้กับศาสนาเมื่ออายุได้ 12 ปีในสมัยของจักรพรรดิไดโอคลีเชียนแห่งจักรวรรดิโรมันตะวันออกเมื่อวันที่ 21 มกราคม  ค.ศ. 304
ตามเรื่องที่เล่ากันกล่าวว่าพรีเฟกต์เซมโปรนิอุสประสงค์จะให้ลูกชายแต่งงานกับอักแนสแต่เธอปฏิเสธ  เขาจึงสั่งให้เอาตัวอักแนสไปฆ่า แต่ตามกฎหมายโรมันห้ามการฆ่าหญิงพรหมจารี  เซมโปรนิอุสจึงให้ลากร่างที่เปลือยเปล่าของอักแนสไปตามถนนไปยังซ่องโสเภณี  ขณะที่ลากไปอักแนสก็อธิษฐาน ผมของอักแนสก็ยาวออกมาจนปกคลุมร่างกาย ผู้ที่พยายามข่มขืนอักแนสก็มีอันเป็นไปโดยตาบอด เมื่อเซ็มโพรเนียสพยายามเผาอักแนสบนกองไฟ ก็จุดกองไฟไม่ติด เจ้าหน้าที่จึงดึงดาบออกมาตัดหัวอักแนส หรือบางเรื่องก็ว่าแทงคอหอย และว่ากันว่าเลือดของอักแนสไหลนองให้คริสต์ศาสนิกชนซับกันด้วยผ้า
สองสามวันหลังจากอักแนสเสียชีวิตก็มีคนเห็นเด็กผู้หญิงเอ็มเมอเร็นทิอานามานั่งอธิษฐานอยู่หน้าที่เก็บศพ เอ็มเมอเร็นทิอานามาอ้างว่าเป็นลูกของแม่นมของอักแนส และถูกขว้างด้วยก้อนหินจนตายหลังจากที่ไปด่าและกล่าวหาผู้นอกศาสนาว่าฆ่าอักแนส และไล่ก็ไม่ยอมไปจากที่เก็บศพ ต่อมาเอ็มเมอเร็นทิอานามาก็ได้รับการประกาศเป็นนักบุญ
เรลิกของนักบุญอักแนสอยู่ที่โบสถ์ซันตาอักเนเซฟูโอรีเลมูรา (Sant'Agnese fuori le mura) ที่โรมที่สร้างบนสุสานใต้ดิน[http://commons.wikimedia.org/wiki/Image:Catacombs_S._Sebastiano_Rome3.jpg] (catacomb) ของอักแนส กะโหลกอยู่ที่คูหาสวดมนต์ภาพในโบสถ์ซันตาอักเนเซอินอาโกเน (Sant'Agnese in Agone) ที่โรมเช่นกัน
== นักบุญอักแนสในวัฒนธรรมร่วมสมัย ==
ในวันฉลองนักบุญอักแนส ก็จะเอาลูกแกะสองตัวจากอารามเตรฟอนตาเนของคณะแทรปปิสต์ที่กรุงโรมไปให้พระสันตะปาปาเจิม  พอถึงวันพฤหัสบดีศักดิ์สิทธิ์ก็จะโกนขนแกะแล้วเอามาถักเป็นผ้าพาดปัลลีอุม(Pallium)ที่พระสันตะปาปาจะมอบให้
การประสูติของพระเยซู

การประสูติของพระเยซู (The Nativity of Jesus; the Nativity) หรือพระคริสตสมภพ ถูกกล่าวถึงในพระวรสารนักบุญมัทธิวและพระวรสารนักบุญลูกาซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาใหม่ ส่วนพระวรสารนักบุญมาระโกและพระวรสารนักบุญยอห์นมิได้กล่าวถึงการประสูติของพระเยซูไว้ แหล่งข้อมูลอื่นเกี่ยวกับเหตุการณ์นี้ก็มีแต่มิได้รวมอยู่ในสารบบคัมภีร์ไบเบิล
คำบรรยายของพระวรสารนักบุญมัทธิวและพระวรสารนักบุญลูกากล่าวว่าพระเยซูชาวนาซาเร็ธเป็นบุตรของนางมารีย์ ขณะมีตั้งครรภ์ได้หมั้นอยู่กับโยเซฟจากตระกูลเดวิด เรื่องนี้คริสตชนเชื่อว่าพระเยซูประสูติจากหญิงพรหมจารีเพราะเป็นการกำเนิดโดยอำนาจของพระวิญญาณบริสุทธิ์โดยมารดามิได้ร่วมประเวณีกับโยเซฟเลย คริสตชนจึงถือว่าโยเซฟเป็นเพียงบิดาบุญธรรม ทูตสวรรค์ได้ประกาศถึงการประสูติพระเยซูต่อคนเลี้ยงแกะ โหราจารย์สามคนก็ทราบเพราะได้เห็นดวงดาว พระวรสารกล่าวว่าการกำเนิดของพระเยซูเป็นไปตามคำพยากรณ์ของเหล่าผู้เผยพระวจนะชาวอิสราเอล
การระลึกถึง การแสดง หรือการสร้างสัญลักษณ์เกี่ยวกับการกำเนิดของพระเยซูถือเป็นหัวใจของการฉลองเทศกาลคริสต์มาส เพื่อแสดงความเชื่อว่าพระเยซูชาวนาซาเรธเป็น “พระคริสต์” หรือ “พระเมสสิยาห์” ตามที่ทำนายไว้คัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาเดิม ในบางคริสตจักร เช่น โรมันคาทอลิก ถือว่าจุดยอดของการฉลองอยู่ที่พิธีมิสซาเที่ยงคืน หรือเช้าวันคริสต์มาสซึ่งจะเป็นวันที่ 25 ธันวาคมเสมอ ทางอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์จะอดอาหารก่อนวันคริสต์มาส 40 วัน และวันอาทิตย์สี่วันก่อนคริสต์มาสคริสต์ศาสนิกชนทั้งนิกายโรมันคาทอลิกและแองกลิคันก็จะฉลองเทศกาลเตรียมรับเสด็จพระเยซู เพื่อเป็นการเตรียมตัวทางใจเพื่อความพร้อมที่จะฉลองวันประสูติของพระเยซู
== อ้างอิง ==

== ดูเพิ่ม ==
คริสต์มาส
การประสูติของพระเยซู (ศิลปะ)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ตำนานการประสูติของพระเยซู (Jewish Encyclopedia)
พระเยซู
ทูฮาตส์/ไวลด์โซล

ทูฮาตส์/ไวลด์โซล (Two hearts / WILD SOUL) เป็นซิงเกิลที่ 17 ของ ทงบังชินกี วางจำหน่ายในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2008 ซิงเกิลนี้เป็นซิงเกิลแรกที่เอาช่วงทำนองหนึ่งในเพลง "TRICK" ในอัลบั้ม T มาเรียบเรียงใหม่
== รายชื่อแทร็ค ==
=== CD ===
Two hearts
WILD SOUL (CHANGMIN from 東方神起)
Two hearts -Less Vocal‐
WILD SOUL ‐Less Vocal‐(CHANGMIN from 東方神起)
== ชาร์ต ==
=== ชาร์ตโอริกอน (ญี่ปุ่น)===
=== Korea Top 20 Foreign Albums & Singles ===
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
toho-jp.net 
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2551
ทงบังชินกี
วันชัย รุ่งภูวภัทร

วันชัย รุ่งภูวภัทร เป็นนักธุรกิจเจ้าของบริษัท ศรีไทย ฟู้ด เซอร์วิส จำกัด นายวันชัยสร้างธุรกิจผลิตน้ำตาลซองรายแรกของประเทศไทยได้ด้วยตนเอง  และในปัจจุบันได้ประสบความสำเร็จในภาคอุตสาหกรรมการผลิตซอสบรรจุซอง และธุรกิจอื่น รวมถึง ประสบความสำเร็จในธุรกิจแอมเวย์ โดยในปี พ.ศ. 2547 นายวันชัยได้ทำการ take over องค์กรที่ใหญ่ที่สุดองค์กรหนึ่งของแอมเวย์ประเทศไทยจาก  Mr. Sonny Ho  นักธุรกิจชาวมาเลเซีย ทำให้ในปัจจุบันนายวันชัยมียอดธุรกิจแอมเวย์ในองค์กรในราว 2,800 ล้านบาท/ปี 
== ชีวิตวัยเด็ก ==
นายวันชัย เกิดเมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2501 บิดานายวันชัยเสียชีวิตตั้งแต่นายวันชัยยังเด็ก มารดาของนายวันชัยเปิดร้านขายของชำที่ตลาดนกกระจอก  นายวันชัยได้เข้ารับการศึกษาในระดับป.1- ป.4 ที่โรงเรียนไกรวิทย์อนุสรณ์ จากนั้นเรียนต่อระดับ ป.5 - ป.7 ที่โรงเรียนสามัญบางกอกใหญ่และจบการศึกษาเพียงระดับ มศ.5 จากโรงเรียนวัดนวลนรดิสเนื่องจากที่บ้านมีฐานะยากจนจึงต้องหยุดเรียนออกมาช่วยแม่หาเลี้ยงครอบครัวโดยทำงานตั้งแต่ เป็นเด็กในอู่ซ่อมรถ, เซลส์แมน, พนักงานส่งเอกสาร, คนส่งหนังสือพิมพ์
== ช่วงเริ่มเข้าสู่ธุรกิจน้ำตาลซอง ==
หลังจากเปลี่ยนงานมาหลายบริษัท เสรีวัฒน์และบุตร จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทขายส่งแป้งทำขนมปังและสินค้าอีกสารพัด ซึ่งนายวันชัยได้รับมอบหมายให้เป็นเซลส์เมนขายสินค้าให้กับโรงแรมระดับห้าดาวทั่วกรุงเทพ ในระหว่างที่ทำงานอยู่ที่ เสรีวัฒน์และบุตร นายวันชัยได้มีโอกาสพบกับคู่ชีวิต คือ คุณดารณี จิตตั้งวัฒนา  และในวันหนึ่งขณะที่นายวันชัยกำลังทำงานในหน้าที่เซลส์เมนอยู่นั้นก็ได้ถูกตั้วคำถามจากผู้จัดการฝ่ายจัดซื้อของโรงแรมชื่อดังโรงแรมหนึ่งว่า โรงแรมกำลังหาซื้อน้ำตาลซองเล็กๆ ที่ใช้ชงกับกาแฟอยู่ หลังจากนั้นนายวันชัยจึงได้นำเรื่องนี้ไปปรึกษากับพี่ชายของคุณดารณี ซึ่งมีนามว่า คุณบุญสม จิตตั้งวัฒนา คุณบุญสมจึงยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือโดย การขอเข้ามาเป็นหุ้นส่วนด้วย ทำให้คุณวันชัยมีทุนในการสั่งซื้อเครื่องจักรมาบรรจุน้ำตาลซอง และได้ตัดสินใจลาออกจากงานบริษัท กลายเป็นเถ้าแก่บริษัท ศรีไทยอย่างเต็มตัว
== ขยายสู่ธุรกิจซอสซอง ==
หลังจากทำน้ำตาลซองมาได้ระยะหนึ่ง หลายปีต่อมาตลาดฟาสฟู้ดเริ่มเข้ามาบุกตลาดในประเทศไทย รายแรกที่เริ่มเข้ามาคือ “Diary Queen”  นายวันชัยจึงได้เริ่มผลิตซอสซองโดยและจำหน่ายให้กับที่นี่ ซึ่งในขณะนั้นในประเทศไทยแทบจะไม่มีบริษัทไหนที่สามารถผลิตซอสซองออกมาจำหน่ายได้ทำให้มีคู่แข่งทางการตลาดน้อยมาก  หลายปีต่อมาเมื่อตลาดฟาสฟู้ดในประเทศไทยโตขึ้นอย่างรวดเร็วและมีฟาสฟู้ด รายใหม่ที่ต้องการใช้ซอสซองในการทำธุรกิจเช่น Macdonald, KFC, Burger King, Pizza Hut เป็นต้น ธุรกิจศรีไทย ฟูดส์ เซอร์วิส ของนายวันชัยก็ได้ขยายขึ้นตามอย่างรวดเร็วจนประสบความสำเร็จมีชื่อเสียงในวงการธุรกิจ Co-Packing ของประเทศไทย
== เข้าสู่ธุรกิจแอมเวย์ ==
หลังจากประสบความสำเร็จในธุรกิจ Co-Packing แล้ว นายวันชัยก็ยังประสบความสำเร็จในธุรกิจแอมเวย์ ในระดับเพชรคู่ และได้เขียนหนังสือหนึ่งเล่มเกี่ยวกับประวัติการสู้ชีวิตของตนและธุรกิจAmway ชื่อ “ธุรกิจพันล้านที่คนเมิน” ซึ่งหนังสือเล่มนี้ได้ทำสถิติขายหนึ่งหมื่นเล่มแรกภายในระยะเวลาเพียง 20 วัน และยังได้เป็นหนังสือ best seller  ที่แผงหนังสือชั้นนำอย่าง SE-ED, B2S, และ นายอินทร์
== อ้างอิง ==
ข่าวจากผู้จัดการ
หนังสือพิมพ์ เดอะพาวเวอร์ พาวเวอร์ เน็ตเวิร์ค ฉบับที่ 23 วันที่ 16-31 มกราคม พ.ศ. 2548
นักธุรกิจชาวไทย
เอดิต ปียัฟ

เอดิต ปียัฟ (Édith Piaf; 19 ธันวาคม ค.ศ. 1915 — 10 ตุลาคม ค.ศ. 1963) มีชื่อจริงว่า เอดิต โจวานา กาซียง (Édith Giovanna Gassion) นักร้องชาวฝรั่งเศส เชื้อสายอิตาลี-แอลจีเรีย ที่มีชื่อเสียงที่สุดในฝรั่งเศส  ช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สอง จนถึงวันเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1963 ขณะมีอายุเพียง 47 ปี ด้วยโรคมะเร็งตับ
ผลงานเพลงที่เอดิต ปียัฟ ร้องไว้ และมีชื่อเสียงได้แก่
La Vie en rose (1946)
C’est merveilleux (1946)
Hymne à l'amour (1949)
Padam… Padam… (1951)
Milord (1959)
Non, je ne regrette rien (1960)
แผ่นเสียงเพลง La Vie en rose ของเอดิต ปียัฟ ขายได้มากกว่า 3 ล้านชุด 
ในปี ค.ศ. 2007 ภาพยนตร์ฝรั่งเศสที่สร้างจากชีวประวัติของเอดิต ปียัฟ ชื่อเรื่อง La Môme (ใช้ชื่อเป็นภาษาอังกฤษว่า  La Vie En Rose)  กำกับโดย โอลิเวียร์ ดาฮาน นำแสดงโดย มารียง กอตียาร์  (Marion Cotillard)  ได้รับรางวัลนักแสดงนำหญิงยออดเยี่ยม ทั้งรางวัลซีซาร์, รางวัลลูกโลกทองคำ, รางวัลบาฟต้า และรางวัลออสการ์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Édith Piaf photos
Édith Piaf songs
Piaf site 
A photographic history of Édith Piaf
Tu Es Partout (English translation) 
Pure Piaf, A musical showcasing Edith Piaf's music and life, written by Alex Ryer in 2006
Les conquêtes de Piaf 
Édith Piaf Museum, Paris 
Song Lyrics
La Vie En Rose - Official Movie Site
"The Guardian" critique of the movie "La Vie En Rose"
Edith Piaf - Une chanson à trois temps on You tube
นักร้องฝรั่งเศส
อเอดิต
บุคคลจากปารีส
ชาวฝรั่งเศสเชื้อสายอิตาลี
ชาวฝรั่งเศสเชื้อสายแอลจีเรีย
เสียชีวิตจากมะเร็งตับ
รันอะเวย์/มายเกิร์ลเฟรนด์

"รันอะเวย์/มายเกิร์ลเฟรนด์" (Runaway / My Girlfriend) เป็นซิงเกิลที่ 18 ของ ทงบังชินกี ออกจำหน่ายในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ซิงเกิลนี้เป็นซิงเกิลที่สองที่เอาช่วงทำนองหนึ่งในเพลง "TRICK" ในอัลบั้ม T มาเรียบเรียงใหม่
== รายชื่อเพลง ==
Runaway
My Girlfriend (YUCHUN from 東方神起)
Runaway -Less Vocal‐
My Girlfriend ‐Less Vocal‐ (YUCHUN from 東方神起)
== ชาร์ต ==
=== ออริกอนชาร์ต ===
=== Korea Top 20 Foreign Albums & Singles ===
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
http://toho-jp.net/index.html/ 
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2551
ทงบังชินกี
ผีไม้จิ้มฟัน

ผีไม้จิ้มฟัน เป็นภาพยนตร์ไทยในปี พ.ศ. 2550 กำกับโดย ปิยะพันธ์ ชูเพ็ชร์
== นักแสดง ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ผีไม้จิ้มฟัน
ภาพยนตร์ไทย
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2550
ภาพยนตร์สยองขวัญ
ภาพยนตร์ที่กำกับโดย ปิยะพันธุ์ ชูเพ็ชร์
ภาพยนตร์โดยอาร์เอสฟิล์ม
พัทธดนย์ เกลี้ยงจันทร์

พัทธดนย์ เกลี้ยงจันทร์ หรือ น้องเดียว (เกิด 25 ตุลาคม พ.ศ. 2543) เป็นนักแสดงเด็กอัจฉริยะที่มีชื่อเสียงจากการตอบคำถามหน้าของบุคคลในรายการเกมทศกัณฐ์เด็ก ครบ 200 หน้า เป็นคนแรก จนได้เป็นนักแสดงในสังกัดเวิร์คพอยท์ และยังเคยเป็นพรีเซนเตอร์โฆษณาต่าง ๆ เช่น ยากันยุง เป็นต้น
พัทธดนย์ สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปทุมวัน ปัจจุบันกำลังศึกษาที่ คณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
== ผลงาน ==
=== ละคร ===
ละครซิทคอม รักต้องซ่อม ช่อง 5 รับบท น้องเก่ง (รับเชิญ)
ละครซิทคอม หมอสามชั้น ช่อง 7 (รับเชิญ) 
ละครซิทคอม แฟกทอรีที่รัก ช่อง 3 (รับเชิญ)
ละคร หอบรักมาห่มป่า ช่อง 7
ละครสั้น ฟ้ามีตา ตอน เด็กขยะ ช่อง 7
=== โฆษณา ===
ยาจุดกันยุง คายาริ
ไมโล
ธ.ก.ส.
เอส เอฟ ซีเนม่า ซิตี้
=== ภาพยนตร์ ===
หม่ำ เดียว หัวเหลี่ยม หัวแหลม ร่วมกับ เพ็ชรทาย วงษ์คำเหลา (2551)
=== พิธีกร ===
มหานคร ช่วง หม่ำเดียววาไรตี้ (2550)
กล่องนักคิด (2552-ไม่ทราบปี)
== อ้างอิง ==
บุคคลจากจังหวัดปทุมธานี
นักแสดงชาวไทย
นักแสดงเด็กชาวไทย
พิธีกรโทรทัศน์
บุคคลจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปทุมวัน
บุคคลจากคณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
นักบุญอันดรูว์

อันดรูว์อัครทูต (Ανδρέας อันเดฺรอัส; Andrew แอนดฺรูว) ชาวคาทอลิกเรียกว่านักบุญอันดรูว์ เป็นนักบุญและมรณสักขีในคริสต์ศาสนา เกิดเมื่อราวต้นคริสต์ศตวรรษที่ 1 ที่เมืองเบ็ธไซดาบนฝั่งทะเลกาลิลี  และเสียชีวิตโดยการถูกตรึงกางเขนบนกางเขนรูป “X” เมื่อราวกลางหรือปลายคริสต์ศตวรรษที่ 1 ที่เมืองเพ็ทราส์ ในประเทศกรีซปัจจุบัน  นักบุญอันดรูว์ เป็นหนึ่งในอัครทูตสิบสององค์ของพระเยซู ในคริสตจักรออร์ทอดอกซ์ เรียกนักบุญอันดรูว์ว่า “Protocletos” หรือ “ผู้ถูกเรียกคนแรก” ชื่อ “แอนดรูว” มาจากภาษากรีกที่แปลว่า “เกียรติ” เช่นเดียวกับชื่อภาษากรีกอื่น ๆ เป็นชื่อที่ชาวยิวใช้กันทั่วไปในระหว่างร้อยถึงสองร้อยปีก่อนคริสต์ศตวรรษ เท่าที่ทราบนักบุญอันดรูว์ไม่มีชื่อบ่งเป็นภาษาฮิบรูและภาษาอราเมอิก
ตามพันธสัญญาใหม่นักบุญแอนดรูว์เป็นลูกของโยนาห์หรือยอห์น (มัทธิว ; ยอห์น ) เกิดที่เมืองเบ็ธไซดาบนฝั่งทะเลกาลิลี(ยอห์น ) และเป็นน้องชายของซีโมนเปโตร เปโตรและอันดรูว์เดิมเป็นชาวประมงฉะนั้นเมื่อพระเยซูเรียกตัวมาเป็นอัครทูตโดยกล่าวว่าเจ้าจงเป็น “ชาวประมงหามนุษย์” (ภาษากรีก:  ἁλιείς ἀνθρώπων “halieis anthropon”) เมื่อพระเยซูเริ่มออกเทศนา เปโตรและอันดรูว์ก็อาศัยอยู่ในบ้านเดียวกันที่คาร์เปอร์นาอุม (Capernaum) (มาระโก )
ในพระวรสารนักบุญยอห์นกล่าวว่าอันดรูว์เป็นสาวกของยอห์นผู้ให้รับบัพติศมามาก่อนที่จะเป็นสาวกของพระเยซู และตามคำเทศนาของนักบุญจอห์นทำให้นักบุญอันดรูว์และยอห์นมาติดตามพระเยซู (ยอห์น ) เมี่ออันดรูว์พบพระเยซูก็ทราบทันทีว่าทรงเป็น “พระเมสสิยาห์” และรีบกลับนำพระเยซูไปแนะนำกับนักบุญเปโตรพี่ชาย (ยอห์น ) ตั้งแต่นั้นมาสองพี่น้องก็กลายเป็นสาวกของพระเยซู  ในระยะต่อมาก็กลายเป็นผู้ใกล้ชิดกับพระเยซู (ลูกา ; มัทธิว ; มาระโก )
พระวรสารกล่าวว่าแอนดรูว์มีโอกาสได้ร่วมในเหตุการณ์สำคัญ ๆ หลายครั้งเพราะเป็นสาวกที่ใกล้ชิดกับพระเยซูมากกว่าสาวกองค์อื่น ๆ (มาร์ค ; จอห์น , ) แต่ในกิจการของสาวกเกือบไม่ได้กล่าวถึงแอนดรูว์ (กิจการของสาวก )
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
นักบุญ
อัครทูต
มรณสักขีในศาสนาคริสต์
 
บุคคลที่เกิดในคริสต์ศตวรรษที่ 1
นักบุญ
นักบุญในคริสต์ศตวรรษที่ 1
มรณสักขีในศาสนาคริสต์
อัครทูต
ผู้ถูกประหารชีวิตโดยการตรึงกางเขน
วันนักบุญอันดรูว์
นักบุญจอห์น

นักบุญจอห์น หรือ นักบุญยอห์น ในศาสนาคริสต์ สามารถหมายถึงนักบุญต่อไปนี้
ยอห์นผู้ให้บัพติศมา (John the Baptist)
ยอห์นอัครทูต (John the Apostle)
ยอห์นผู้นิพนธ์พระวรสาร (John the Evangelist)
ยอห์นแห่งปัทมอส (John of Patmos)
จอห์น คริสซอสตอม (John Chrysostom)
ยอห์นแห่งไม้กางเขน (John of the Corss)
ยอห์นแห่งพระเจ้า (John of God)
ยอห์น บอสโก (John Bosco)
และ นักบุญจอห์น อื่น ๆ เช่น ยอห์นแห่งอียิปต์, ยอห์นแห่งดามัสกัส
สำหรับส่วนหนึ่งของคัมภีร์ไบเบิล ดูที่ พระวรสารนักบุญยอห์น
สำหรับชื่อสถานที่ ดูที่ เซนต์จอห์น
จ
จ
ปลาอะโรวาน่าออสเตรเลีย

ปลาอะโรวาน่าออสเตรเลีย หรือ ปลาตะพัดออสเตรเลีย (Australian arowana, Gulf saratoga, Northern saratoga; )  ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง  ในวงศ์ปลาตะพัด (Osteoglossidae) มีรูปร่างทั่วไปคล้ายปลาอะโรวาน่าออสเตรเลียจุด (S. leichardti) ซึ่งเป็นปลาที่มีความใกล้เคียงกันมากที่สุด แต่ปลาตะพัดออสเตรเลียจะมีลำตัวที่อ้วนป้อมสั้นกว่าคล้ายปลาตะพัด (S. formosus) หัวมีลักษณะแหลมงุ้มกว่า หนวดทั้งคู่ม้วนงอเข้าหาลำตัว สีลำตัวเป็นสีเขียวมะกอกเหลือบทอง มีจุดสีแดงอมส้มสะท้อนแสงตามบริเวณลำตัวและครีบเช่นเดียวกับปลาอะโรวาน่าออสเตรเลียจุด  แต่ปลาชนิดนี้จะมีจุดตั้งแต่ยังเล็ก ๆ เห็นได้ชัดเจน โดยเฉพาะในครีบหลัง ครีบท้อง และครีบหาง ปลาบางตัวอาจมีสีลำตัวเป็นสีแดงเลือดหมู ในปลาโตเต็มที่จะมีจุดแผ่ไปถึงบริเวณหน้าและช่องปิดเหงือก รวมทั้งอาจมีริ้วลายด้วย
ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 90 เซนติเมตร พบเฉพาะบริเวณประเทศออสเตรเลียทางตอนเหนือและประเทศอินโดนีเซียบางส่วน  นิยมตกเป็นเกมกีฬาในท้องถิ่น
ปลาอะโรวาน่าออสเตรเลีย ได้รับความนิยมค่อนข้างสูงในแง่ของการเป็นปลาตู้สวยงาม อาจเรียกได้ว่านิยมเลี้ยงมากที่สุดรองมาจากปลาอะโรวาน่าเงิน (Osteoglossum bicirrhosum) ก็ว่าได้ ซึ่งปัจจุบันสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้ว และถือว่าเป็นปลาอะโรวาน่าที่มีราคาถูกชนิดหนึ่ง
== ดูเพิ่ม ==
ปลาอะโรวาน่าออสเตรเลียจุด
== อ้างอิง ==
Dawes, John; Chuan, Lim Lian; & Cheong, Leslie, eds (1999). Dragon Fish, The. Kingdom Books England.
หนังสือคู่มือเลี้ยงปลาอะโรวาน่า โดย สุรศักดิ์ วงศ์กิตติเวชสกุล (พ.ศ. 2540) ISBN 974-86869-5-7
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Fishes of Australia website
Native Fish Australia article
ปลาที่พบในประเทศออสเตรเลีย
สกุลปลาตะพัด
ตะพัดออสเตรเลีย
พระวัชรปาณีโพธิสัตว์

พระโพธิสัตว์วัชรปาณี หรือ พระวัชรปาณีโพธิสัตว์ (สันสกฤตและบาลี: Vajirapāṇi,  แปลว่า "[ผู้มี]วัชระ[ใน]มือ") เป็นหนึ่งในพระโพธิสัตว์ที่เก่าแก่ที่สุดในธรรมเนียมมหายาน เชื่อว่าเป็นผู้ปกป้องและผู้นำทางของพระโคตมพุทธเจ้า
ปรากฏพระวัชรปาณีมากในประติมานวิทยาพุทธเป็นหนึ่งในสามเทวดาหรือพระโพธิสัตว์ผู้ปกป้องหรือรายล้อมพระพุทธเจ้าที่ปรากฏทั่วไปและเก่าแก่ที่สุด โดยแต่ละองค์เป็นตัวแทนของอำนาจของพระพุทธเจ้าที่ต่างกัน คือ พระมัญชุศรีแทนปัญญาของพระพุทธเจ้าทั้งปวง, พระอวโลกิเตศวรแทนเมตตาของพระพุทธเจ้าทั้งปวง และพระวัชรปาณีปกป้องและแทนพลังอำนาจของพระพุทธเจ้าทั้งปวง และปัญจตถาคต
พระวัชรปาณีเป็นหนึ่งในธรรมปาละ (ธรรมบาล) ตามคติมหายาน รวมถึงปรากฏเป็นเทวดาในพระไตรปิฎกภาษาบาลีตามคติเถรวาท นอกจากนี้ยังปรากฏการบูชาในสังฆารามเส้าหลิน, พุทธแบบทิเบต และนิกายสุขาวดี โดยทั่วไปมักพบพระวัชรปาณีในฐานะผู้พิทักษ์ธรรม (ธรรมบาล) ในสังฆารามของจีน ญี่ปุ่น และเกาหลี ประดิษฐานตามประตูทางเข้าออกของวัด นอกจากนี้ยังปรากฏการเกี่ยวข้องกับพระอจละ ในฐานะผู้ถือวัชระ
== ศัพทมูล ==
"วัชรปาณี" เป็นคำภาษาสันสกฤต โดย 'วัชร' แปลว่าเพชร (หรือนิยมตีความในฐานะสายฟ้า) และ 'ปาณิ' แปลว่า "[ซึ่งอยู่]ในมือ"
== ปางต่าง ๆ ==
พระวัชรปาณีในรูปมนุษย์มักแสดงในรูปถือวัชระในมือขวา บางครั้งปรากฏเรียกว่าพระฌานิโพธิสัตว์ ซึ่งเทียบเท่าพระอักโษกภัย พระฌานิพุทธะองค์ที่สอง ส่วนปางปรากฏในรูปพระอาจารย-วัชรปาณี (Acharya-Vajrapani) เป็นปางหลัก ซึ่งเป็นพระวัชรปาณีในฐานะธรรมบาล (ผู้ปกป้องธรรม) โดยทั่วไปปางนี้มักแสดงดวงตาที่สาม, ฆัณฏา (กระดิ่ง) และ ปาศ (บ่วง) บางครั้งปรากฏในรูปพระนิลัมพร-วัชรปาณี (Nilambara-Vajrapani) ในรูปยิดัม หนึ่งศีรษะและสี่มือ ถือวัชระ และย่ำบนตัวบุคคลที่นอนบนงู ส่วนพระมหาจักร-วัชรปาณี (Mahacakra-Vajrapani) มักแสดงในรูปยิดัมเช่นกัน แต่มีสามศีรษะและหกแขน ถือวัชระและงูในขณะที่ย่ำบนพระพรหม และ พระศิวะ หากปรากฏร่วมกับรูปสตรีจะปรากฏในรูปของยับ-ยุม พระอจละ-วัชรปาณี (Acala-Vajrapani) ปรากฏเป็นรูปมีสี่ศีรษะ สี่แขน และสี่ขา ถือดาบ บ่วง และวัชระ ย่ำอยู่บนปิศาจ นอกจากนี้ยังปรากฏรูปปางที่คล้ายกับครุฑ
อารมณ์แสดงของพระวัชรปาณีมักออกมาในรูปของความเกรี้ยวกราด และมักถูกแทนเชิงสัญลักษณ์เป็นยักษ์ โดยมีเป้าหมายเพื่อสร้าง "ความกลัวในปัจเจกเพื่อสลายความหยิ่งยโสในตัว" มือขวาที่ยื่นออกไปกวัดแกว่งวัชระเป็นสัญลักษณ์แทน "ความรู้ที่ผ่านการวิเคราะห์มาแล้ว (ญาณวัชระ) ซึ่งจะทำลายความโลภ" นอกจากนี้ยังอาจพบปรากฏสวมมงกุฏกะโหลก แต่โดยทั่วไปแล้วมักพบสวมมงกุฏโพธิสัตว์ห้ายอด เป็นสัญลักษณ์แทนพลังอำนาจของพระฌานิพุทธะทั้งห้าองค์
== อ้างอิง ==
===บรรณานุกรม===
Jerry H. Bentley, "Old World Encounters. Cross-cultural contacts and exchanges in pre-modern times" (Oxford University Press, 1993) 
John Boardman, "The Diffusion of Classical Art in Antiquity" (Princeton University Press, 1994) 
Osmund Bopearachchi, Christine Sachs, "De l'Indus à l'Oxus, Archéologie de l'Asie Centrale", 
Richard Foltz, Religions of the Silk Road, 2nd edition (Palgrave Macmilla, 2010) 
"Alexander the Great: East-West Cultural contacts from Greece to Japan" (NHK and Tokyo National Museum, 2003)
"The Crossroads of Asia, Transformation in image and symbols", 1992, 
วชรปณ
ราฟาเอล (แก้ความกำกวม)

ราฟาเอล หรือ ราฟาแอล อาจหมายถึง
ราฟาเอล (Raphael หรือ Raffaello Sanzio) จิตรกรและสถาปนิกชาวอิตาลีในยุคเรอเนซองส์
ห้องราฟาเอล เป็นห้องชุดสี่ห้องภายในห้องชุดที่ประทับของพระสันตะปาปาภายในวังพระสันตะปาปาในนครรัฐวาติกัน เป็นห้องชุดที่มีชื่อเสียงจากจิตรกรรมฝาผนังที่เขียนโดยราฟาเอลและผู้ช่วย
อัครทูตสวรรค์ราฟาเอล หนึ่งในอัครทูตสวรรค์ ตามคติความเชื่อของศาสนาคริสต์
ราฟาเอล เบนิเตซ (Rafael Benítez) ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวสเปน
ราฟาเอล เปเรย์รา ดา ซิลวา (Rafael Pereira da Silva) นักฟุตบอลชาวบราซิล
ราฟาเอล นาดัล (Rafael Nadal) นักเทนนิสชาวสเปน
ราฟาเอล ตรูฮิโย (Rafael Trujillo) อดีตประธานาธิบดีสาธารณรัฐโดมินิกัน
ราฟาเอล อะเลนการ์ (Rafael Alencar) นักแสดงภาพยนตร์ลามกและนายแบบลามกชาวบราซิล
ดัซโซลท์ ราฟาเอล (Dassualt Rafale) เครื่องบินขับไล่ของฝรั่งเศส
กูเกิล เสิร์ช

กูเกิล เสิร์ช (Google Search) เป็นเสิร์ชเอนจินจากกูเกิล และเป็นเสิร์ชเอนจินที่มีคนใช้งานมากที่สุดในโลก โดยมีการค้นหามากกว่า หนึ่งร้อยล้านครั้งต่อวัน โดยมีผู้ใช้งานกว่า 1.643 พันล้านคนต่อปี จากผลการสำรวจในปี 2551
== ระบบของโปรแกรมกูเกิล ==
=== การสืบค้นข้อมูล (Information Retrieval) ===
กูเกิลเก็บข้อมูลเว็บโดยใช้โปรแกรมทำการท่องไปยังเว็บไซต์ต่างๆ เรียกว่าสไปเดอร์ (spider, web crawler, robot) รวมถึงใช้อัลกอรึทึมเฉพาะ ที่คิดค้นโดยผู้ริเริ่มก่อตั้ง ในการจัดลำดับความสำคัญของแต่ละหน้าเว็บเพจ
ระบบจัดอันดับความเกี่ยวข้องของเว็บเพจแต่ละหน้าของกูเกิลเรียกว่า เพจแรงก์ (PageRank) ได้จดสิทธิบัตรใน พ.ศ. 2544
=== ข้อมูลในสารบบ ตามเวลา ===
~ ค.ศ. 1998: ~ 25,000,000
สิงหาคม ค.ศ. 2000: 1,060,000,000
มกราคม ค.ศ. 2002: 2,073,000,000
กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2003: 3,083,000,000
กันยายน ค.ศ. 2004: 4,285,000,000
พฤศจิกายน ค.ศ. 2004: 8,058,044,651
มิถุนายน ค.ศ. 2005: 8,058,044,651
(ที่มา: GoogleBlog
)
=== ฮาร์ดแวร์ของกูเกิล ===
ตามข้อมูลของ กูเกิล IPO S-1 เดือนเมษายน พ.ศ. 2547 ข้อมูลจาก Internet unit of a large financial firm 
719 แร็ก
63,272 เครื่อง
ซีพียู 126,544 ตัว
พลังประมวลผล 253,088 GHz
แรม 126,544 GB
ฮาร์ดดิสก์ 5,062 TB
=== ฟังก์ชันการใช้งาน ===
ค้นหาภายในเว็บ
ค้นหาโดยใช้ประโยค
ค้นหาเว็บที่มีเนื้อหาใกล้เคียง
ใช้ OR เพื่อรวมและแสดงการค้นหาสำหรับหลายคำ
ค้นหาคำใน Title
== อ้างอิง ==
กูเกิล
เสิร์ชเอนจิน
เงียมหงัน

เงียมหงัน (Yan Yan; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก เจ้าเมืองปากุ๋น หลังจากที่เล่าปี่และบังทองเดินไปเพื่อยึดเสฉวนของเล่าเจี้ยง บังทองถูกธนูรุมยิงตายที่เนินหงส์ร่วงแล้ว  เล่าปี่จำต้องถอยทัพไปที่ด่านโปยสิก๋วน และรีบส่งหนังสือไปยังขงเบ้ง ให้ขงเบ้งยกทัพมาช่วย  ขงเบ้งกับเตียวหุยทำสัญญาเดินทางแข่งกันไปให้ถึงเสฉวน โดยขงเบ้งเดินไปทางเรือพร้อมกับจูล่ง และเตียวหุยเดินไปทางบก  และให้กวนอูรักษาเมืองเกงจิ๋วไว้  ก่อนออกเดินทางเตียวหุยทำสัญญาไว้กับขงเบ้งว่า จะรักษาวินัยทหาร โดยตนจะไม่กินเหล้าและไม่เฆี่ยนตีทหารด้วยอารมณ์ด้วย
ปรากฏว่า เตียวหุยสามารถรักษาระเบียบวินัยกองทัพไว้ได้อย่างดี สามารถชนะใจประชาชนและเอาชนะเมืองต่าง ๆ ได้โดยดี แต่ติดอยู่กับเมืองปากุ๋นของเงียมหงัน ที่ตีเท่าไหร่ก็ไม่ได้สักที เงียมหงันแม้จะอายุมากถึง 60 ปีแล้ว แต่ชำนาญการใช้ธนูและป้องกันเมืองไว้ได้อย่างดี เงียมหงันได้ประกาศไว้ว่า "ทหารเสฉวนยอมหัวขาด ไม่มีทหารยอมแพ้"  เตียวหุยเข้าตีเท่าไหร่ก็ไม่สามารถหักตีเข้าไปได้ เงียมหงันก็สั่งให้รักษาเมืองไว้อย่างเดียว ไม่ต้องยกออกไปรบ เตียวหุยคิดไม่ตกว่าจะทำอย่างไร จึงโมโหกินเหล้าแล้วเฆี่ยนตีทหารอีก ขณะที่เฆี่ยนตีอยู่นั้น เตียวหุยคิดอุบายขึ้นได้ จึงแสร้งหลอกว่า ตนกินเหล้าเมามายแล้วเฆี่ยนตีทหารอีกเพื่อลวงเงียมหงัน  และให้ทหารกองลาดตระเวณทำทีสำรวจเส้นทางเพื่อดูว่ามีทางไหนที่จะเล็ดรอดเมืองปากุ๋นไปได้ไหม ในที่สุดก็พบเส้นทางเล็ก ๆ สายหนึ่ง เตียวหุยสั่งให้เดินทางออกตอนตี 3 เงียมหงันซึ่งส่งสายลับเข้าไปปะปนในกองทัพเตียวหุยรายงานเช่นนั้น จึงจะยกทัพตามตีตลบหลังเตียวหุยตามเวลานั้น แต่กลับโดนกลอุบายของเตียวหุยจนเสียท่าถูกจับเป็นเชลย เมื่อตกอยู่ในเงื้อมมือเตียวหุย เตียวหุยได้ตัดสินใจที่จะประหารเงียมหงันซึ่งเงียมหงันได้ยินดีที่จะตาย และกล่าวว่า "ท่านจงประหารเร็วเถิด เสฉวนมีแต่แม่ทัพที่หัวขาด แต่ไม่มีแม่ทัพที่ยอมแพ้" เมื่อเตียวหุยได้ยินเช่นนั้นก็คิดว่าแม่ทัพคนนี้มีความจงรักภักดีอย่างหนักแน่นมั่นคง มิย่อท้อเมื่อเผชิญความตายจึงนับถือน้ำใจ และแก้มัดออกพร้อมกล่าวขอโทษเงียมหงันที่ตนล่วงเกิน เงียมหงันเห็นดังนั้นจึงลุกขึ้นคำนับเตียวหุย และอาสาเป็นกองหน้า สำหรับเดินทัพต่อไป เมือไปถึงด่านใดตำบลใด นายด่านทั้งปวงก็ออกมายอมเข้าด้วย
เพราะเงียมหงันเป็นทัพหน้า และได้ไปสมทบกับทัพเล่าปี่ ก่อนขงเบ้ง ซึ่งมาทางน้ำเสียอีก
ต่อมา เมื่อเล่าปี่ บุกเมืองฮันต๋ง ทางด่านแฮบังก๋วนก็ถูกบุกโจมตีโดย โจหอง และเตียวคับ ฝ่ายฮักจุ้นกับเบ้งตัด ซึ่งรักษา แฮบังก๋วนอยู่นั้นเห็นจะเหลือกำลัง จึงส่งสาส์นไปขอกำลังเสริมจากเล่าปี่ เล่าปี่จึงส่งฮองตงและเงียมหงันไปช่วย เมื่อมาถึง เบ้งตัด และฮักจุ้น ก็ดูถูก2เฒ่านี้เป็นอันมาก ฮองตงจึงให้เงียมหงันซุ่มกำลังอยู่หลังค่ายเตียวคับ เมื่อเห็นฮองตงออกรบเมื่อไร ก็ให้ตีกระ หนาบเข้ามา หลังจากนั้นฮองตงได้ออกไปร้องท้าทายเตียวคับ เตียวคับจึงพาทหารออกจากค่ายเงียมหงันเห็นว่าได้ทีจึงคุมทหาร ออกมา ฆ่าทหารเตียวคับล้มตายเป็นอันมาก
ต่อมา เงียมหงันก็แนะนำฮองตงให้ตัดเสบียงศัตรูที่เทียนตองสัน ฮองตงจึงทำกลอุบายแกล้งถอยหนีเพื่อให้ข้าศึกเอา อาวุธ และเสบียงมารวมกันไว้ และปล้นค่ายของเตียวคับ โดยให้เงียมหงันซุ่มทหารอยู่หลังค่ายตีทหารเตียวคับ แตกไป
หลังจากน้น เมื่อขงเบ้งจะบุกขึ้นเหนือ ขงเบ้งแต่งตั้งเงียมหงันเป็นที่ปรึกษาทางการทหาร เงียมหงัน ได้แก่ตาย ในปีค.ศ. 220 รวมอายุได้ 67 ปี
== รายนามบุคคลที่ถูกสังหารโดยเงียมหงัน ==
แฮหัวเต๊ก ขุนพลของวุยก๊ก
== อ้างอิง ==
ประวัติตัวละครเรื่อง"สามก๊ก"  ตอนที่ 14 : เงียมหงัน 
งีเยมหงัน
งีเยมหงัน
ข้าราชการของเล่าเจี้ยง