pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
โครากูเอ็งฮอล

โครากูเอ็งฮอล (; Korakuen Hall) เป็นสนามกีฬาในร่มในเขตบุงเกียว กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เป็นสนามสำหรับจัดการแข่งขันศิลปะการต่อสู้โดยเฉพาะ
== ประวัติ ==
โครากูเอ็งฮอลเป็นส่วนหนึ่งของโตเกียวโดม ซึ่งเป็นสถานบันเทิงครบวงจรของกรุงโตเกียว เช่นเดียวกับกับอิมแพ็ค อารีน่า ภายในศูนย์แสดงสินค้าและการประชุม อิมแพ็ค เมืองทองธานี ในประเทศไทย เปิดดำเนินการวันแรกเมื่อวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2505 ปัจจุบันความจุอยู่ที่ 1,403 คน
== การใช้งาน ==
โครากูเอ็งฮอลใช้สำหรับจัดการต่อสู้ในหลายประเภทกีฬา เช่น มวยสากล มวยปล้ำ เป็นต้น โดยเฉพาะในส่วนของมวยสากลเป็นสถานที่จัดแข่งขันการพบกันระหว่างนักมวยญี่ปุ่นกับนักมวยต่างชาติหลายต่อหลายครั้ง เช่น พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์ กับ ไดซูเกะ ไนโต สามครั้งหลังที่ชกที่ญี่ปุ่น รวมถึงการแข่งขันระหว่างนักมวยไทย ชูชัย ลูกปัญจมา กับคิกบ็อกเซอร์ ทาดาชิ ซาวามูระ
ในปี พ.ศ. 2551 มีโครงการจะดำเนินการสร้างโครากูเอ็งฮอล 2 ซึ่งสามารถจุคนได้มากกว่า โดยสามารถจุได้ 2,500–3,000 คน
ปัจจุบัน โครากูเอ็งฮอลอัตราตั๋วเข้าชมอยู่ที่ 5,250 เยน (รวมภาษีแล้ว)
== อ้างอิง ==
1964 Summer Olympics official report. เล่ม 1. ภาค 1. หน้า. 128-9.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
โฮมเพจเว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
สนามกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964
สนามในร่มในประเทศญี่ปุ่น
สนามกีฬาในประเทศญี่ปุ่น
สิ่งก่อสร้างในเขตบุงเกียว
สนามมวยในประเทศญี่ปุ่น
สนามมวยโอลิมปิก
ห้องส่งโทรทัศน์
สนามกีฬาในโตเกียว
สินสาธร ทาวเวอร์

สินสาธร ทาวเวอร์ (Sinn Sathorn Tower) เป็นตึกระฟ้าในกรุงเทพมหานคร มีความสูงทั้งหมด 195 เมตร มีจำนวนชั้นทั้งสิ้น 43 ชั้น ตั้งอยู่ ณ เลขที่ 77/8  ถนนกรุงธนบุรี  ใกล้เชิงสะพานสมเด็จพระเจ้าตากสิน (สะพานสาทร) แขวงคลองต้นไทร เขตคลองสาน มีพื้นที่ทั้งหมด 120,000 ตารางเมตร เริ่มก่อสร้างในปี พ.ศ. 2532 เสร็จสิ้นในปี พ.ศ. 2536 เคยเป็นตึกที่สูงที่สุดในประเทศไทยในช่วงปี พ.ศ. 2536 - 2539 ก่อนถูกทำลายสถิติโดยอาคารจิวเวอร์รี่ เทรด เซ็นเตอร์ มีจำนวนทั้งสิ้น 255 ยูนิต แต่ละหน่วยมีพื้นที่ใช้สอยตั้งแต่ 170 ตารางเมตร ถึง 352 ตารางเมตร ค่าใช้จ่ายในการสร้าง 2,000 ล้านบาท โดยบริษัท สินเอสเตทพร็อพเพอร์ตี้ จำกัด ร่วมกับอีกหลายบริษัท นับเป็นตึกที่สูงเป็นอันดับ 2 ของฝั่งธนบุรี รองจาก แมกโนเลียส์ วอเตอร์ฟร้อนท์ เรสซิเดนเซส แอท ไอคอนสยาม และสูงเป็นอันดับ 25 ในกรุงเทพมหานคร
ปัจจุบัน สินสาธร ทาวเวอร์ เป็นอาคารที่สูงเป็นอันดับที่ 27 ของประเทศไทย เปิดดำเนินการเป็นอาคารให้เช่าสถานที่ของบริษัท ห้างร้านต่าง ๆ ในปี พ.ศ. 2540 ถูกใช้เป็นสถานที่ถ่ายทำภาพยนตร์ชุด เจมส์ บอนด์ ในตอน พยัคฆ์ร้ายไม่มีวันตาย (Tomorrow Never Dies) โดยสมมติให้เป็นออฟฟิศของวายร้ายในเรื่อง อีเลียส คาเวอร์ ในประเทศเวียดนาม โดยที่เจมส์ บอนด์ ตัวเอกในเรื่องกระโดดลงมาจากยอดตึกพร้อมกับนางเอก โดยที่สวมกุญแจมืออยู่ นับเป็นฉากที่สำคัญอีกฉากหนึ่งในเรื่อง  
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ตึกระฟ้าในเขตคลองสาน
สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2536
พริกไทย

พริกไทย  เป็นพืชที่ได้รับการยอมรับว่าเป็นราชาของเครื่องเทศที่มีกลิ่นฉุน และเป็นเครื่องเทศที่ให้รสเผ็ดร้อน สามารถนำมาทำพริกไทยแห้งเป็นเครื่องปรุงอาหาร ซึ่งถ้าทำแห้งทั้งเปลือกจะได้พริกไทยดำเนื่องจากเปลือกเมื่อทำให้แห้งจะมีสีดำ ส่วนพริกไทยขาวได้จากการลอกเปลือกออกก่อน พบทั้งการใช้ประกอบอาหารทั้งผลแห้งและผลสดที่มีสีเขียว หรือผลแห้งป่นเป็นผงเรียกพริกไทยป่น ซึ่งพริกไทยเป็นพืชคนละสายพันธุ์กับพริก (Chilli)
== ลักษณะทางภูมิศาสตร์และการกระจายพันธุ์ ==
พริกไทยเป็นพืชประจำถิ่นในแถบตอนใต้ของเทือกเขากาตของรัฐเกรละในประเทศอินเดีย นอกจากนั้นยังเป็นพืชเศรษฐกิจในเขตร้อน เช่น ในประเทศเวียดนาม อินโดนีเซีย บราซิล และอินเดีย ซึ่งเป็นประเทศผู้ผลิตหลัก
โดยเกษตรกรในจังหวัดจันทบุรี เป็นผู้ผลิตหลักในประเทศไทย ร้อยละ 95 ของประเทศโดย 2-3 ปีที่ผ่านมา พบโรคระบาดในพริกไทย ระบาดหนักในหน้าฝนทำให้เกษตรกรปรับเปลื่ยนไปเพาะปลูกพืชอื่นที่ให้ผลผลิตดีกว่า
โดย อำเภอที่เพาะปลูกมากที่สุดในจันทบุรีคือ อำเภอท่าใหม่
== ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ ==
พริกไทยเป็นไม้เลื้อย เจริญในแนวดิ่ง สูงได้โดยการพันเกาะสิ่งอื่นได้ประมาณ 10 เมตรหรือมากกว่า มีลำต้นหลักและแตกแขนงออกเป็นพุ่ม มีการสร้างรากพิเศษสั้น ๆ บริเวณข้อเพื่อยึดเกาะสิ่งรอบข้าง ช่วยในการพยุงลำต้น ใบเดี่ยว รูปรี เรียงสลับ โคนใบและปลายใบแหลม หลังใบสีเขียวเข้ม มันวาว ท้องใบสีเขียวอ่อน ชื่อดอกแบบช่อเชิงลด ดอกย่อยสีขาวหรือสีเหลืองอ่อน 50-150 ดอกต่อช่อ ผลทรงกลมแบบเมล็ดเดียวแข็ง เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 6 มม. ผลอ่อนมีสีเขียวเมื่อสุกมีสีแดง ติดผลประมาณ 50-60 เมล็ดต่อช่อผล การเก็บเกี่ยว 7-8 เดือนนับจากการออกดอก หรือเมื่อผลแหลืองถึงแดง
== การใช้ประโยชน์ ==

ด้านอาหาร ผลและเมล็ดพริกไทยมีรสเผ็ดร้อน ใช้ปรุงรสได้ทั้งอ่อนและแก่ แกงที่ใช้พริกไทยเป็นองค์ประกอบมีหลายชนิด เช่น แกงเผ็ด ฉู่ฉี่ แกงกะหรี่ แกงเลียง ทอดมัน ผัด โจ๊ก ข้าวผัด เป็นต้น
ด้านสรรพคุณทางยาพื้นบ้าน มีการใช้พริกไทยในยาอายุรเวทในแถบเอเชียใต้ ส่วนมากใช้รักษาและบรรเทาอาการเกี่ยวกับระบบย่อยอาหาร ขับพยาธิ แก้ลมจุกเสียดแน่น ท้องอืดเฟ้อ ขับลม ขับเสมหะ ขับเหงื่อ ขับปัสสาวะ บำรุงธาตุแก้อาการอาหารไม่ย่อย ระงับอาการอาเจียน ผ่อนคลายอาการไม่สบายจากอาหารเป็นพิษจากอาหารทะเลและเนื้อสัตว์ 
ด้านสรรพคุณทางยาแผนตะวันตก พริกไทยดำมีสารจำพวกอัลคาลอยด์ ชื่อว่า ไพเพอร์รีน (piperine) มีรายงานว่ามีผลกดประสาทในระบบประสาทส่วนกลาง ลดไข้ ลดอาการเจ็บปวด ลดการอักเสบ และฆ่าแมลงได้ รวมทั้งยังมีการรรายงานว่าสารไปเปอรีนมีส่วนช่วยในการเพิ่มขึ้นของเม็ดสีในผิวหนัง
สรรพคุณของพริกไทยดำในการลดความอ้วน พริกไทยดำนั้นได้รับการยอมรับและยืนยันจากทีมวิจัยในประเทศสหรัฐอเมริกาว่า พริกไทยดำสามารถที่จะช่วยลดความอ้วนได้อย่างมีประสิทธิภาพและดีเยี่ยมด้วยสารประกอบที่ชื่อว่า Piperine (ไพเพอร์รีน) ซึ่งมีคุณสมบัติในเรื่องของการช่วยขจัดและต่อต้านไขมันส่วนเกิน [http://krataiku.com/%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%81%E0%B9%84%E0%B8%97%E0%B8%A2%E0%B8%94%E0%B8%B3/]
== การขยายพันธุ์ ==
พริกไทยสามารถปลูกได้ในเขตร้อน หรือปลูกในเรือนกระจกในเขตอบอุ่น โดยปกติแล้วสามารถปลูกได้โดยการการเพาะเมล็ด หรือการปักชำโดยอาศัยลำต้นส่วนยอดหรือส่วนอื่นๆที่ไม่แก่จนเกินไป
== อ้างอิง ==
พืชที่รับประทานได้
พืชไร่
เครื่องเทศ
วงศ์พริกไทย
==  แหล่งข้อมูลอื่น ==
การศึกษาพืชสกุลพริกไทยในประเทศไทย 
http://krataiku.com/ เว็ปไซด์ให้ความรู้เกี่ยวกับพริกไทย
เครื่องเทศ
พืชที่ใช้ในอายุรเวท
สมุนไพรไทย
ไม้เลื้อย
มาร์ติน แวน บิวเรน

มาร์ติน แวน บิวเรน ( Martin Van Buren; 5 ธันวาคม ค.ศ. 1782 - 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1862) เป็นประธานาธิบดีคนที่ 8 ของสหรัฐอเมริกา ผู้ดำรงตำแหน่งระหว่างวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1837 จนกระทั่งถึงวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1841 สืบต่อจากประธานาธิบดีแอนดรูว์ แจ็กสัน โดยมีริชาร์ด เมนทอร์ จอห์นสันเป็นรองประธานาธิบดี
ประธานาธิบดีมาร์ติน แวน บิวเรน เกิดเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1782ที่เมืองคินเดอร์ฮุก รัฐนิวยอร์ก แต่งงานกับแฮนนาห์ โฮส์ แวน บิวเรน  และถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1862 ที่เมืองคินเดอร์ฮุก
เป็นประธานาธิบดีสหรัฐคนแรกที่ไม่ได้มีเชื้อสายอังกฤษ และไม่ได้พูดภาษาอังกฤษเป็นภาษาแม่ เนื่องจากมีเชื้อสายดัตช์ และพูดภาษาดัตช์เป็นภาษาแม่และพูดภาษาอังกฤษเป็นภาษาที่ 2
== อ้างอิง ==
== ข้อมูลเพิ่มเติม ==
รัฐสภาคองเกรสแห่งสหรัฐอเมริกา
พรรคเดโมแครต
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ประวัติประธานาธิบดีมาร์ติน แวน บิวเรน  
ประธานาธิบดีสหรัฐ
รองประธานาธิบดีสหรัฐ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศของสหรัฐ
นักการเมืองอเมริกัน
พรรคเดโมแครต (สหรัฐ)
ชาวอเมริกันเชื้อสายดัตช์
บุคคลจากรัฐนิวยอร์ก
ปูนเปลือกหอย

ปูนหอย  หรือ ปูนเปลือกหอย   เป็นปูนที่นำเปลือกหอยมาเผาและบดให้ละเอียด  นำมาใช้ในอุตสาหกรรม เช่น ผงพระเครื่อง  นำมาผสมกับน้ำมันตังอิ๊วและน้ำแก้วและส่วนผสมต่าง ๆ  อีกทั้งยังนำมาเป็นปูนกินหมากได้  ปูนหอยที่นิยมก็จะเป็นปูนจากหอยแครง และหอยตลับ เพราะให้เนื้อปูนขาวได้มากกว่า  ยังนำไปทำเป็นปุ๋ยได้ดี และอาหารสัตว์ได้อีก
วัสดุ
สมัยเอลิซาเบธ

สมัยเอลิซาเบธ หรือ สมัยพระราชินีนาถเอลิซาเบธ (Elizabethan era) เป็นระยะเวลาในรัชสมัยของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ ระหว่างปี ค.ศ. 1558 ถึงปี ค.ศ. 1603 เป็นสมัยที่ถือกันว่าเป็นยุคทองในประวัติศาสตร์อังกฤษ เป็นสมัยสูงสุดของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอังกฤษ ที่เห็นได้จากผลงานอันรุ่งเรืองทางโคลงกลอน วรรณคดี การละคร ของ วิลเลียม เชกสเปียร์ และนักประพันธ์คนอื่นๆ ลักษณะของละครมีลักษณะที่เป็นเอกลักษณ์ที่ต่างจากสมัยก่อนหน้านั้น นอกจากนั้นยังเป็นยุคที่มีการเดินทางไปสำรวจที่ต่างๆ ในต่างประเทศ และการการปฏิรูปศาสนาของนิกายโปรเตสแตนต์ เริ่มเข้ามามีบทบาทในอังกฤษ
สมัยเอลิซาเบธเป็นสมัยที่ถือกันว่าเป็นสมัยที่ดีเด่นเพราะเป็นสมัยที่ดีกว่าสมัยก่อนหน้าและหลังจากนั้น เป็นสมัยที่บ้านเมืองมีความสงบสุขหลังจากการปฏิรูปศาสนาที่ประเทศอังกฤษ, ความขัดแย้งระหว่างนิกายโปรเตสแตนต์กับโรมันคาทอลิก และความขัดแย้งระหว่างรัฐสภาแห่งอังกฤษกับพระมหากษัตริย์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 นอกจากนั้นเศรษฐกิจของอังกฤษในระหว่างนั้นก็อยู่ในสภาพที่ดีกว่าประเทศอื่นๆ ในยุโรป
ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลีมาสิ้นสุดลง ฝรั่งเศสก็มีปัญหาเรื่องความขัดแย้งทางศาสนาที่เพิ่งมาจบลงในปี ค.ศ. 1598 หลังจากการออกพระราชกฤษฎีกาแห่งนองซ์ ความขัดแย้งระหว่างอังกฤษและฝรั่งเศสที่มีมาหลายร้อยปีก็มาสิ้นสุดลงเกือบทั้งสิ้นในสมัยนี้ อังกฤษในรัชสมัยของพระราชินีนาถเอลิซาเบธเป็นสมัยที่รัฐบาลมีความเข้มแข็งซึ่งเป็นผลมาจากการปฏิรูปในรัชสมัยของพระเจ้าเฮนรีที่ 7 และ พระเจ้าเฮนรีที่ 8 เศรษฐกิจรุ่งเรืองขึ้นจากเส้นทางค้าขายระหว่างอังกฤษและอเมริกา
แต่ปัญหาที่ใหญ่ที่สุดในสมัยนี้คือสเปนผู้เป็นคู่แข่งสำคัญของอังกฤษ, ยุโรปและอเมริกา ความขัดแย้งที่ขยายตัวจนเป็นสงครามอังกฤษ-สเปน ค.ศ. 1585 ระหว่างปี ค.ศ. 1585 ถึงปี ค.ศ. 1604 เมื่อพระเจ้าฟิลลิปที่ 2 แห่งสเปนพยายามรุกรานอังกฤษโดย กองทัพเรืออาร์มาดา (Spanish Armada) ค.ศ. 1588 แต่ก็ทรงได้รับความพ่ายแพ้อย่างยับเยิน แต่อังกฤษเองก็มิได้มีความสำเร็จในความพยายามที่จะรุกรานสเปนในปี ค.ศ. 1589 สเปนหันไปสนับสนุนโรมันคาทอลิกไอร์แลนด์ในสงครามกองโจรต่อต้านอังกฤษ การใช้ทุนทรัพย์ในการต่อสู้กับสเปนและแพ้หลายครั้งเป็นผลทำให้เศรษฐกิจเสื่อมโทรมลง ปัญหาการยึดครองอาณานิคมและการควบคุมเส้นทางการค้าขายมิได้ลงเอยจนกระทั่งการลงนามในสนธิสัญญาลอนดอน ค.ศ. 1604 ปึหนึ่งหลังจากที่พระราชินีนาถเอลิซาเบธเสด็จสวรรคต
== ดูเพิ่ม ==
สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ
สถาปัตยกรรมเอลิซาเบธ
ยุคสมัยในอังกฤษ
 
ประวัติศาสตร์อังกฤษ
ประวัติศาสตร์สหราชอาณาจักร
อังกฤษสมัยทิวดอร์
คริสต์ศตวรรษที่ 16
สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ
ฆวน โดมิงโก กอร์โดบา

ฆวน โดมิงโก กอร์โดบา (Juan Domingo Cordoba) นักมวยสากลชาวอาร์เจนตินา เกิดเมื่อ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2515 ที่เมืองซานเตียโกเดลเอสเตโร สถิติการชก 43 ครั้ง ชนะ 34 (น็อก 19) เสมอ 3 แพ้ 6
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์อเมริกาใต้รุ่นไลท์ฟลายเวท
* ชิง 11 กุมภาพันธ์ 2537 ชนะน็อก อายี กัลเบซ ยก 2 ที่อาร์เจนตินา
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 13 มกราคม 2538 ชนะน็อก โอสการ์ เบร์ฆารา ยก 4 ที่อาร์เจนตินา
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 29 กรกฎาคม 2538 ชนะคะแนน โอสการ์ เบร์ฆารา ที่อาร์เจนตินา
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 16 กุมภาพันธ์ 2539 ชนะน็อก ลุยส์ บลังโก ยก 9 ที่อาร์เจนตินา
* เมษายน 2539 สละแชมป์
แชมป์เงา WBC รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท
* ชิง 26 มีนาคม 2537 ชนะคะแนน ปาโบล ติซนาโด ที่อาร์เจนตินา
* เสียแชมป์ 3 กันยายน 2538 แพ้คะแนน มาซูกิซี สกาลี ที่แอฟริกาใต้
แชมป์อาร์เจนตินารุ่นไลต์ฟลายเวท (2537)
แชมป์ WBC Mundo Hispano รุ่นฟลายเวท
* ชิง 19 เมษายน 2539 ชนะคะแนน อิกนาซิโอ อะกุยยาร์ ที่อาร์เจนตินา
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 18 สิงหาคม 2539 เสมอกับ อาเดรียน กริสเตียน โอชัว ที่อาร์เจนตินา
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 17 พฤษภาคม 2540 ชนะน็อก ฆิเปรียโน ลันดา ยก 4 ที่อาร์เจนตินา
* สละแชมป์
แชมป์เงา IBF รุ่นฟลายเวท
* ชิง 25 กรกฎาคม 2539 ชนะน็อก ดูโนย เปยา ยก 1 ที่อาร์เจนตินา
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 14 กุมภาพันธ์ 2540 ชนะคะแนน ลุยส์ อัลเบร์โต ออร์ติซ ที่อาร์เจนตินา
* สละแชมป์
แชมป์โลก WBO รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท
* ชิง 17 มกราคม 2541 ชนะคะแนน เมลชอร์ ค็อบ คัสโตร ที่อาร์เจนตินา
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 9 พฤษภาคม 2541 ชนะคะแนน ซานโดร ออร์ลันโด โอเวียโด ที่อาร์เจนตินา
* เสียแชมป์ 5 ธันวาคม 2541 แพ้คะแนน ฆอร์เฆ อาร์เช ที่เม็กซิโก
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์โลก WBC และ IBF รุ่นไลท์ฟลายเวท เมื่อ 10 กันยายน 2537 แพ้น็อก อุมเบร์โต กอนซาเลซ ยก 8 ที่สหรัฐ
* ชิงแชมป์โลกเฉพาะกาล WBC รุ่นฟลายเวท เมื่อ 1 สิงหาคม 2540 แพ้อาร์ทีดี ฉัตรชัย อีลิทยิม ยก 7 ที่กทม.
* ชิงแชมป์โลก WBO รุ่นฟลายเวท เมื่อ 25 พฤษภาคม 2544 แพ้น็อก เฟร์นันโด มอนติเอล ยก 1 ที่เม็กซิโก
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวอาร์เจนตินา
แชมป์เงา WBC
แชมป์เงา IBF
แชมป์โลก WBO
บุคคลจากซานเตียโกเดลเอสเตโร
โรย มุคลิซ

โรย มุคลิซ (Roy Mukhlis) หรือ ยือลียึส เบอโร นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย เกิดเมื่อ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2529 ที่เมืองบีมา สถิติการชก 21 ครั้ง ชนะ 17 (น็อก 14) เสมอ 2 แพ้ 2
== ประวัติ ==
โรย มุคลิซ เคยได้รับการฝึกจากซูตัน รัมบิง ซึ่งเคยเป็นเทรนเนอร์ของคริส จอห์น ได้ครองแชมป์พาบาเมื่อ 27 เมษายน 2550 ชนะคะแนน อารีย์ โพธิ์สุวรรณยิม ต่อมาได้ครองแชมป์ WBO Oriental และแชมป์ WBC International (แชมป์เงา WBC) ในรุ่นเดียวกัน และได้ชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท WBA ในฐานะรองแชมป์โลกอันดับ 5 แต่ไม่สำเร็จ
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์อินโดนีเซียรุ่นเฟเธอร์เวท (2548)
แชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท
* ชิง 27 เมษายน 2550 ชนะคะแนน อารีย์ โพธิ์สุวรรณยิม ที่อินโดนีเซีย
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 27 กรกฎาคม 2550 ชนะคะแนน ไฮเม่ บาร์เซโลนา ที่อินโดนีเซีย
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 2 พฤศจิกายน 2550 ชนะน็อก เดโช บ้านกล้วยยิม ยก 7 ที่อินโดนีเซีย
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 28 ธันวาคม 2550 ชนะน็อก เฟอรานโด โอติก ยก 5 ที่อินโดนีเซีย
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 26 เมษายน 2551 ชนะน็อก ปฐมพล ก่อเกียรติยิม ยก 2 ที่อินโดนีเซีย
แชมป์ WBO Oriental รุ่นจูเนียร์ไลท์เวท
* ชิง 31 พฤษภาคม 2551 ชนะคะแนน วิกเตอร์ มานอน ที่อินโดนีเซีย
แชมป์ WBC International รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท
* ชิง 30 มกราคม 2552 ชนะคะแนน ซิมสัน บูตาร์ บูตาร์ ที่อินโดนีเซีย
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่1, 24 ตุลาคม 2553 ชนะคะแนนโดยเทคนิค วัชรกฤษ เสนาหาญ ที่อินโดนีเซีย
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท เมื่อ 20 กันยายน 2553 แพ้ทีเคโอ ทากาชิ อูจิยามะ ยก 5 ที่ญี่ปุ่น
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย
แชมป์ PABA
แชมป์เงา WBC
บุคคลจากเซอมารัง
บุคคลจากจังหวัดนูซาเติงการาตะวันตก
บุคคลที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาอิสลาม
มุสลิมชาวอินโดนีเซีย
ฮวาง อินเคียว

ฮวาง อินเคียว (In-Kyu Hwang) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ สถิติการชก 12 ครั้ง ชนะ 1 เสมอ 1 แพ้ 10
== เกียรติประวัติ ==
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์โลก IBF รุ่นมินิฟลายเวท เมื่อ 29 สิงหาคม 2531 แพ้คะแนน สมุทร ศิษย์นฤพนธ์ ที่ เวทีราชดำเนิน
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com  
นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้
ยูฟก็อตอะเฟรนด์

"ยูฟก็อตอะเฟรนด์" (You've Got a Friend) คือเพลงจากต้นคริสต์ทศวรรษ 1970 เป็นผลงานการประพันธ์ของคาโรล์ คิง ในอัลบั้ม Tapestry ในปี พ.ศ. 2514 เพลงนี้ถูกขนานนามว่าเป็นหนึ่งในเพลงยอดนิยมร็อกแอนด์โรล 500 เพลง
เจมส์ เทย์เลอร์ ร้องเพลง "ยูฟก็อตอะเฟรนด์" ในปี พ.ศ. 2514 ในอัลบั้มมัดสไลด์สลิม แอนด์ เดอะบลูฮอไรซัน เจมส์ขับร้องเพลงนี้จนเป็นหนึ่งในเพลงยอดนิยมของเขา คว้าอันดับ 1 ในชาร์ตบิลบอร์ด 100 เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2514 และได้รับรางวัลแกรมมีทั้ง 2 ศิลปิน คือ เจมส์ ในสาขานักแสดงเพลงป๊อปชายยอดเยี่ยม และคาโรล์ ในสาขาเพลงแห่งปี และขึ้นอันดับที่ 4 ในชาร์ตสหราชอาณาจักร เพลงนี้ยังได้รับการบันทึกเสียงในปี พ.ศ. 2514 อีก โดยศิลปิน ดัสตี้ สปริงฟิลด์ ซึ่งร้องในแบบฉบับของเจมส์ เป็นเพลงที่บรรจุลงในอัลบั้มที่ 3 ของเขาสำหรับค่ายเพลงแอตแลนตารีคอร์ด แต่ภายหลังได้มีปัญหากับทางค่ายเพลงทำให้อัลบั้มนี้ไม่ได้ออกวางแผง เพลงนี้ได้กลับมาอีกครั้งในปี พ.ศ. 2542 ซึ่งเป็นเพลงโบนัสของค่ายเพลงไรนอร์รีคอร์ด ฉบับพิเศษ ซึ่งอีกจำหน่ายอีกครั้งในอัลบั้ม ดัสตี้อินเมมฟิส
==ชาร์ต==
===ชาร์ตประจำสัปดาห์===
===ชาร์ตสิ้นปี===
== การรับรอง ==
== อ้างอิง ==
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2540
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2541
เพลงของเซลีน ดิออน
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2514
ซิงเกิลอันดับ 1 ในบิลบอร์ดฮอต 100
เพลงของโรเบอร์ตา แฟล็ก
เรืองอุไร กุศลาสัย

ศาสตราจารย์พิเศษ เรืองอุไร กุศลาสัย (สกุลเดิม: หิญชีระนันทน์ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2463 – 31 มกราคม พ.ศ. 2561) เป็นนักเขียน นักแปล ผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับประเทศอินเดีย มีชื่อเสียงจากหนังสือและบทความเกี่ยวกับประเทศอินเดีย ซึ่งเป็นผลงานร่วมกับกรุณา กุศลาสัย ซึ่งเป็นสามี ได้รับการเชิดชูเกียรติ รางวัลนราธิป ประจำปี พ.ศ. 2544 ศาสตราจารย์พิเศษ เรืองอุไร กุศลาสัย ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติจากคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติเป็น ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี พ.ศ.2560
เรืองอุไร กุศลาสัย เดิมชื่อ อุไร หิญชีระนันทน์ เกิดที่ตำบลศิริราช อำเภอบางกอกน้อย จังหวัดธนบุรี เป็นบุตรีของอำมาตย์ตรี พระสอนถูกระบอบ (เรือง หิญชีระนันทน์) กับนางบุญเรือน สอนถูกระบอบ (สกุลเดิม สิงหบุระอุดม) ต่อมาพระสารประเสริฐ (ตรี นาคะประทีป) เปลี่ยนให้เป็น "เรืองอุไร" เมื่อ พ.ศ. 2485 จบการศึกษาจากโรงเรียนสตรีวัดระฆัง โรงเรียนเบญจมราชาลัย และคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และรับราชการครูที่โรงเรียนฝึกหัดครูมัธยม (สถาบันราชภัฏจันทรเกษม)  และโรงเรียนบพิตรภิมุข จนกระทั่งเกษียณอายุ
เรืองอุไร สมรสครั้งแรกโดยเปลี่ยนมาใช้ชื่อสกุลเป็น เรืองอุไร จูตะเสน แต่ต่อมาได้สมรสครั้งที่สองกับกรุณา กุศลาสัย ตั้งแต่ พ.ศ. 2492 จนกระทั่งสามีเสียชีวิต ทั้งสองมีบุตร-ธิดาด้วยกันสองคนคือ พันโทหญิง ทันตแพทย์หญิง อังศิกา และกัมปนาท กุศลาสัย
เรืองอุไร เสียชีวิตในวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2561 เมื่อเวลา 06.00 น. ด้วยโรคชราที่บ้านพักส่วนตัว สิริอายุ 97 ปี
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
ครูชาวไทย
นักเขียนชาวไทย
บุคคลจากเขตบางกอกน้อย
บุคคลจากโรงเรียนเบญจมราชาลัย
บุคคลจากโรงเรียนสตรีวัดระฆัง
นิสิตเก่าคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม
บุคคลจากคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์
อาจารย์คณะอักษรศาสตร์ - ศิลปศาสตร์ - มนุษยศาสตร์
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ จ.ภ.
พุทธศาสนิกชนชาวไทย
คนตาบอด
ศิลปินแห่งชาติสาขาวรรณศิลป์
ธงชาติมาดากัสการ์

ธงชาติมาดากัสการ์ เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2501 ซึ่งเป็นช่วงที่ประเทศนี้เตรียมการลงประชามติต่อสถานะของประเทศในประชาคมฝรั่งเศส และเป็นเวลาก่อนหน้าการประกาศเอกราชจากประเทศฝรั่งเศส 2 ปี ลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ตอนต้นธงเป็นแถบสีขาวตามแนวตั้ง กว้างเป็น 1 ใน 3 ส่วนของความยาวธง ส่วนที่เหลือตอนปลายธงแบ่งครึ่งตามแนวนอน ครึ่งบนเป็นพื้นสีแดง ครึ่งล่างพื้นสีเขียว
สีในธงชาติมาร์ดากัสการ์นี้สะท้อนถึงประวัติศาสตร์ของประเทศ ความปรารถนาในอิสรภาพ และชนชั้นในสังคมมาร์ดากัสการ์ โดยสีแดงและสีขาวนั้นคือสีธงของสมเด็จพระราชินีรานาวาโลนาที่ 3 (Ranavalona III) กษัตริย์พระองค์สุดท้ายแห่งราชอาณาจักรเมรินา (Merina kingdom) ซึ่งพ่ายแพ้ต่อฝรั่งเศสในปี พ.ศ. 2439 และสีนี้อาจเป็นเครื่องบ่งบอกว่าชาวมาร์ดากัสการ์มาจากคนในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ดังปรากฏการใช้สีดังกล่าวนี้ร่วมกันในธงชาติอินโดนีเซีย ส่วนสีเขียวหมายถึงชนชั้นโฮวา (Hova) อันเป็นชนชั้นสามัญชนในสังคมมาร์ดากัสการ์ ซึ่งมีบทบาทสำคัญในการต่อต้านและเรียกร้องเอกราชจากฝรั่งเศส
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สัญลักษณ์ของประเทศมาดากัสการ์
มาดากัสการ์
ธงชาติรวันดา

ธงชาติรวันดา เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน พื้นธงแบ่งตามแนวนอนเป็น 3 แถบ แถบบนสุดพื้นสีฟ้ากว้าง 2 ใน 4 ส่วน ของความกว้างธงชาติ ที่มุมธงบนด้านปลายธงมีรูปดวงอาทิตย์เปล่งรัศมี 24 แฉก แถบกลางกว้าง 1 ใน 4 ส่วนของความกว้างธง มีพื้นสีเหลือง แถบล่างสุดพื้นสีเขียว มีความกว้างเท่ากับแถบกลาง อนึ่ง ระดับสีของสีเหลืองในแถบกลางและรูปดวงอาทิตย์นั้นต่างกันเล็กน้อย โดยสีเหลืองของดวงอาทิตย์นั้นจะเข้มกว่าสีในแถบกลาง  ธงนี้ออกแบบโดยอัลฟอนซ์ คิริโมเบเนซีโอ (Alphonse Kirimobenecyo) และได้เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่
ในธงชาตินี้ สีฟ้าหมายถึงความสุขและสันติภาพ สีเหลืองหมายถึงการพัฒนาทางเศรษฐกิจ สีเขียวหมายถึงความมุ่งหวังต่อความเจริญรุ่งเรืองของชาติ ดวงอาทิตย์หมายถึงความรู้แจ้งในปัญญาของประชาชน
ก่อนหน้านั้น ธงชาติรวันดามีลักษณะเป็นธงสามสีแถบแนวตั้งความกว้างเท่ากัน เรียงจากด้านคันธงเป็นแถบสีแดง สีเหลือง และสีเขียว เริ่มใช้ในปี พ.ศ. 2502  ต่อมาจึงเพิ่มอักษร "R" ซึ่งเป็นอักษรตัวแรกของชื่อประเทศลงกลางแถบสีเหลืองในปี พ.ศ. 2505  เพื่อแยกแยะธงนี้ให้ต่างจากธงชาติกินี ซึ่งใช้ธงสามสีอย่างเดียวกันให้ชัดเจน ส่วนสีในธงจัดเป็นสีพันธมิตรแอฟริกา ซึ่งมีที่มาจากธงชาติเอธิโอเปีย ความหมายของสีธงชาติคือ สีแดงหมายถึงการต่อสู้เพื่อเสรีภาพของประชาชน สีเหลืองหมายถึงสันติภาพและความสงบ สีเขียวหมายถึงความหวังและความเชื่อมั่น  ธงนี้ภายหลังได้เปลี่ยนมาเป็นธงมาเป็นแบบปัจจุบัน เนื่องจากได้กลายเป็นสัญลักษณ์ที่เกี่ยวข้องกับการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวรวันดา (Rwandan Genocide) 
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สัญลักษณ์ของประเทศรวันดา
รวันดา
เทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์

เทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลเมืองในอำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เป็นที่ตั้งของศาลากลางจังหวัดและศูนย์ราชการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ รวมทั้งยังเป็นย่านธุรกิจของจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ มีพื้นที่ 14 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลประจวบคีรีขันธ์ทั้งตำบล และมีประชากรในปี พ.ศ. 2560 จำนวน 18,507 คน เป็นเทศบาลเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 2 ของจังหวัด รองจากเทศบาลเมืองหัวหิน
== ประวัติ ==
เทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์จัดตั้งขึ้นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2478 ตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ พุทธศักราช 2478 ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ (ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร ลงวันที่ 20 สิงหาคม 2478) น.อ.อาทิตย์ทิพอาภา ร.น. เจ้าพระยายมราช พล.อ.เจ้าพระยาพิชเยนทรชัยยัน ออกไว้ ณ วันที่ 25 มีนาคม 2478 โดยจัดเขตชุมชนในบรรดาตำบล อันเป็นที่ตั้งศาลากลางจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ให้มีฐานะเป็นเทศบาลเมือง
ต่อมาพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์ จากเดิม 4.85 ตารางกิโลเมตร เป็น 14 ตารางกิโลเมตร ตามพระราชกฤษฎีกาการเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ พุทธศักราช 2512 ให้ไว้ ณ วันที่ 26 ธันวาคม 2512 เพื่อความเหมาะสมแก่การบริหารกิจการและทำนุบำรุงท้องถิ่น โดยมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ 3 ตำบล ประกอบด้วย ตำบลประจวบคีรีขันธ์ทั้งหมด ตำบลเกาะหลักบางส่วน และตำบลอ่าวน้อยบางส่วน มีชุมชนย่อยในเขตเทศบาล 10 ชุมชน
== อาณาเขต ==
เขตเทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์ ครอบคลุมพื้นที่ 1 ตำบล คือ ตำบลประจวบคีรีขันธ์ทั้งหมด มีพื้นที่รวมทั้งสิ้น 14 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 8,750 ไร่ มีอาณาเขตติดต่อดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลอ่าวน้อย อำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลเกาะหลัก อำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอ่าวไทย
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลอ่าวน้อย และ ตำบลเกาะหลัก อำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
== อ้างอิง ==
http://www.mop.go.th/files/t01.pdf/ ข้อมูลทั่วไป เทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์  
http://www.thaitambon.com/Tambon/ttambon.asp?ID=770101/ข้อมูลทั่วไปตำบลประจวบคีรีขันธ์  
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์เทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์ 
เทศบาลเมือง
เทศบาลในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์
อำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์
ธงชาติยูกันดา

ธงชาติยูกันดา เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ภายในประกอบด้วยแถบแบ่งตามแนวนอน 6 แถบ เรียงเป็นแถบสีดำ-เหลือง-แดง-ดำ-เหลือง-แดง ตามลำดับจากบนลงล่าง กลางธงมีวงกลมสีขาวความกว้างเท่ากับ 2 ใน 6 ของความกว้างธง ภายในมีรูปนกกระเรียนลำตัวสีเทาดำ หางสีแดง หงอนสีแดง-เหลือง-แดง ซึ่งเป็นนกกระเรียนชนิดที่เรียกว่า Grey Crowned Crane หรือนกกระเรียนมงกุฎเทา หันหน้าไปทางด้านคันธง ออกแบบโดยนายเกรซ อิบิงกิรา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมของยูกันดาในขณะนั้น และเริ่มใช้อย่างเป็นทางการในวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2515 ตรงกับวันที่ประเทศยูกันดาได้รับเอกราชจากสหราชอาณาจักร
สีในธงชาติทั้งสามสี (ดำ-เหลือง-แดง) มาจากสีของธงประจำพรรคคองเกรสประชาชนยูกันดา (Uganda People's Congress) มีความหมายถึงประชาชนชาวแอฟริกา (แทนด้วยสีดำ) แสงอาทิตย์ที่สาดส่องเหนือแผ่นดิน (แทนด้วยสีเหลือง) และภราดรภาพของชาวแอฟริกา (แทนด้วยสีแดง ซึ่งเป็นสีแห่งเลือดที่เชื่อมโยงชาวแอฟริกาไว้ด้วยกัน) ส่วนรูปนกกระเรียนนั้นเป็นรูปสัญลักษณ์ถึงธรรมชาติอันอ่อนโยนของยูกันดา ซึ่งใช้เป็นสัญลักษณ์แทนประเทศยูกันดามาตั้งแต่สมัยอาณานิคม
== ธงในอดีต ==
ไฟล์:Flag of the Uganda Protectorate.svg|ธงอาณานิคม พ.ศ. 2457 - มี.ค. 2505
ไฟล์:Standard of the Governor of the Uganda Protectorate.svg|ธงผู้ว่าการอาณานิคม พ.ศ. 2457 - มี.ค. 2505
ไฟล์:Flag of Uganda 1962.svg|ธงชาติยูกันดา (ชั่วคราวและไม่เป็นทางการ) มี.ค. - 9 ต.ค. 2505
== อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สัญลักษณ์ของประเทศยูกันดา
ยูกันดา
ธงในประเทศยูกันดา
ธงชาติเอสวาตินี

ธงชาติเอสวาตินี มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ภายในแบ่งเป็น 5 แถบตามแนวนอน  แถบกลางพื้นสีแดง มีขนาดใหญ่สุด  ถัดออกมาทั้งตอนบนและตอนล่างเป็นแถบสีเหลืองขนาดเล็ก  ถัดออกไปอีกเป็นแถบนอกสุด มีพื้นสีฟ้าหม่น  ที่กลางแถบสีแดงนั้นมีโล่พื้นเมืองวางทับหอก 2 ด้ามและคทาผูกขนนกตามแนวนอน ธงนี้เริ่มใช้ในวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2511 อันเป็นวันที่ประเทศนี้ประกาศเอกราชจากสหราชอาณาจักร
ความหมายธงสัญลักษณ์ในธงนั้น สีแดงหมายถึงการต่อสู้เพื่อชาติในอดีต สีฟ้าหมายถึงสันติภาพและความมีเสถียรภาพ สีเหลืองหมายถึงทรัพยากรอันอุดมสมบูรณ์ของเอสวาตินี โล่และหอก 2 ด้าม หมายถึงการปกป้องประเทศจากศัตรูของชาติ สีของโล่นั้นเป็นสีขาวและดำ หมายถึงชนผิวขาวและผิวดำอยู่ร่วมกันได้อย่างสงบสุขในประเทศนี้
ธงนี้มีที่มาจากธงชัยประจำกองทหารช่างสนามสวาซี (Swazi Pioneer Corps) ซึ่งพระเจ้าโซบูซาที่ 2 (King Sobhuza II) ได้พระราชทานไว้เมื่อปี พ.ศ. 2484 ในสงครามโลกครั้งที่ 2
== ธงในอดีต ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สัญลักษณ์ของประเทศเอสวาตินี
เอสวาตินี