pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เอเชียนเกมส์ 1970

เอเชียนเกมส์ 1970 เป็นการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 6 ตามกำหนดเดิม เกาหลีรับเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน จนกระทั่งปี 2512 ซึ่งเหลือเวลาอีก 1 ปี จะถึงกำหนดการแข่งขัน เกาหลีเจ้าภาพเกิดเปลี่ยนแปลงทางการเมืองเกิดสงครามระหว่างเกาหลีเหนือและเกาหลีใต้ ทำให้ไม่สามารถจะเป็นเจ้าภาพได้จึงขอถอนตัวแต่เพื่อมิให้การแข่งขันครั้งนี้ต้องยกเลิกไป เกาหลีจึงยินดีหาเงินให้กับประเทศที่จะรับเป็นเจ้าภาพเป็นเงินทั้งสิ้น 8 ล้านบาท คณะกรรมการบริหารสหพันธ์เอเชียนเกมส์จึงได้เปิดประชุมอย่างเร่งด่วน ครั้งแรกในที่ประชุมมีมติให้ญี่ปุ่นรับจัดแทนเกาหลี แต่ญี่ปุ่นปฏิเสธเพราะกำลังจัดงานเอ็กซ์โป 1970 อยู่ แต่ยินดีที่จะช่วยสมทบทุนแก่ประเทศที่จะรับเป็นเจ้าภาพแทน
== ประวัติ ==
ในที่สุดคณะกรรมการบริหารสหพันธ์เอเชียนเกมส์จึงมีมติขอร้องแกมบังคับให้ประเทศไทยรับเป็นเจ้าภาพแทนเกาหลีโดยให้เหตุผลว่าประเทศไทยอยู่ในศูนย์กลางของภาคพื้นเอเชียอยู่แล้ว การไปมาก็สะดวกกว่าชาติอื่น ๆ ประการที่สองไทยเคยเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันครั้งที่ 5 เพิ่งผ่านมาสด ๆ ร้อน ๆ ซึ่งได้รับความสำเร็จดียิ่งเหนือกว่าชาติอื่น ๆ และสนามกีฬากับอุปกรณ์การแข่งขันก็มีพร้อมอยู่แล้ว เหตุการณ์ภายในบ้านเมืองก็สงบราบรื่นดี ในที่สุดประเทศไทยก็ตอบรับโดยมีเงื่อนไขว่า การเป็นเจ้าภาพครั้งนี้จะต้องไม่ใช้เงินงบประมาณแผ่นดินไปจัด เว้นแต่เงินค่าใช้จ่ายสำหรับนักกีฬาที่จะเข้าการแข่งขันเท่านั้น (การแข่งขันครั้งนี้ประเทศไทยฐานะเจ้าภาพได้รับเงินอุดหนุนจากประเทศสมาชิกต่าง ๆ ดังนี้ จีน 2,500 ดอลลาร์สหรัฐ, อินโดนีเชีย 5,000 ดอลลาร์สหรัฐ, อิสราเอล 2,500 ดอลลาร์สหรัฐ, เกาหลีใต้ 250,000 ดอลลาร์สหรัฐ, เนปาล 1,000 ดอลลาร์สหรัฐ, ฟิลิปปินส์ 5,000 ดอลลาร์สหรัฐ, ฮ่องกง 5,000 ดอลลาร์สหรัฐ, อิหร่าน 5,000 ดอลลาร์สหรัฐ ญี่ปุ่น 75,000 ดอลลาร์สหรัฐ, มาเลเชีย 10,000 ดอลลาร์สหรัฐ, ปากีสถาน 5,000 ดอลลาร์สหรัฐ, และเวียดนาม 1,000 ดอลลาร์สหรัฐ รวมได้เงินอุดหนุนจาก 12 ประเทศสมาชิกเป็นจำนวน 412,000 ดอลลาร์สหรัฐ ดังนั้น
การแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 6 จึงถูกกำหนดจัดขึ้นที่กรุงเทพมหานคร ระหว่างวันที่ 9 - 20 ธันวาคม 2513 กีฬาที่แข่งขันมี 13 ชนิด คือ กรีฑา แบดมินตัน บาสเก็ตบอล มวย จักรยาน ฟุตบอล ฮอกกี้ ยิงปืน ว่ายน้ำ เทเบิลเทนนิส ว่ายน้ำ วอลเลย์บอล ยกน้ำหนัก มวยปล้ำ และเรือใบ ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน มี 18 ประเทศ รวมส่งนักกีฬาทั้งหมด 1,752 คน เป็นชาย 1,493 คน หญิง 259 คน ประเทศที่ไม่ได้รับเหรียญรางวัลเลยมี เนปาลและฮ่องกง
== สนามแข่งขัน ==
สนามศุภชลาศัย (สนามกีฬาหลัก)
ศูนย์กีฬาหัวหมาก
== การแข่งขัน ==
=== ชนิดกีฬา ===
== ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน ==
== สรุปเหรียญการแข่งขัน ==
ด้านล่างนี้เป็นตารางการจัดอันดับของคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ โดยแสดงรายชื่อประเทศที่ได้รับเหรียญทองมากที่สุด 10 อันดับแรก ได้แก่
=== สิทธิการออกอากาศ ===
โทรทัศน์รวมการเฉพาะกิจแห่งประเทศไทย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Bangkok 1970 
Over all Medal Standings - Bangkok 1970 
1970
ประเทศไทยในปี พ.ศ. 2513
กีฬาในประเทศไทยปี พ.ศ. 2513
อ
อ
มาริลินน์ โรบินสัน

thumb
มาริลินน์ โรบินสัน (Marilynne Robinson) (26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1943  - ปัจจุบัน) มาริลินน์ โรบินสันเป็นนักเขียนนวนิยายและนักเขียนบทความชาวอเมริกัน
นวนิยายเรื่อง “Housekeeping” ของโรบินสันที่เขียนในปี ค.ศ. 1980 ได้รับรางวัลมูลนิธิเฮมิงเวย์/เพ็นในฐานะนวนิยายดีเด่นเรื่องแรกของผู้ประพันธ์ และได้รับการเสนอชื่อสำหรับรางวัลพูลิตเซอร์สาขานวนิยายด้วย แต่มาได้รับรางวัลในนวนิยายเล่มที่สอง “Gilead” ในปี ค.ศ. 2005 ที่ได้รับรางวัลวงนักวิพากษ์หนังสือแห่งชาติและรางวัลหนังสือแอมบาสซาเดอร์พร้อมกันด้วย นวนิยายเรื่องที่สาม “Home” ที่ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 2008 เข้ารอบสุดท้ายสำหรับรางวัลหนังสือแห่งชาติ
== งานเขียน ==
=== นวนิยาย ===
Housekeeping (1980)
Gilead (2004)
Home (2008)
=== สารคดี ===
Mother Country: Britain, the Welfare State, and Nuclear Pollution (1989)
The Death of Adam: Essays on Modern Thought (1998)
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม  ==
ประเภทของงานวรรณกรรม
รางวัลพูลิตเซอร์
== แหล่งข้อมูลอื่น  ==
New York Times Book Review of The Death of Adam 1999-02-07
A conversation with Marilynne Robinson,  April 24, 2006, by Sarah Flynn, Thomas King and Adam O'Connor Rodriguez at Eastern Washington University
INTERVIEW: Marilynne Robinson, March 18, 2005, in Religion and Ethics Newsweekly
Marilynne Robinson The God Delusion  Harper's Magazine, November, 2006
"Marilynne Robinson's Psalms and Prophecy," from Open Letters Monthly 
Marilynne Robinson "A Great Amnesia" Harper's Magazine, May, 2008
Meeting Marilynne Robinson  Interview with Emily Bobrow, Autumn 2008
Marilynne Robinson's Home Interview with Ramona Koval, The Book Show, ABC Radio National, 2008-10-31 on "Home".
นักเขียนชาวอเมริกัน
นักเขียนนวนิยายชาวอเมริกัน
นักเขียนบทความ
ผู้ได้รับรางวัลพูลิตเซอร์สาขานวนิยาย
บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 20
บุคคลจากรัฐไอดาโฮ
เอเชียนเกมส์ 1962

เอเชียนเกมส์ 1962 เป็นการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ครั้งที่ 4 จัดขึ้นที่จาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม – 4 กันยายน 2505 มีการแข่งขัน 15 ชนิดกีฬา คือ กรีฑา ยิงธนู แบดมินตัน บาสเกตบอล มวย จักรยาน ฟุตบอล ฮอกกี้ ลอนเทนนิส เทเบิลเทนนิส ว่ายน้ำ ยิงปืน วอลเลย์บอล และมวยปล้ำ มีการสาธิตกีฬายูโด การแข่งขันครั้งนี้อินโดนีเชียเจ้าภาพทำผิดกฎโดยกีดกันจีนและอิสราเอล ไม่ให้เข้าร่วมการแข่งขันโดยส่งไอเดนติตี้การ์ด กระดาษเปล่าไปให้จึงไม่ทราบว่ามีการแข่งขัน ในครั้งนี้จึงมีนักกีฬาเข้าแข่งขัน 1,460 คน จากประเทศอัฟกานิสถาน เบอร์มา กัมพูชา ซีลอน ฮ่องกง อินเดีย อินโดนีเชีย ญี่ปุ่น เกาหลี มาลายา บอร์เนียวเหนือ ปากีสถาน ฟิลิปปินส์ ซาราวัก สิงคโปร์ ไทย และเวียดนาม
== การเสนอตัวเป็นเจ้าภาพ ==
เมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1958 การลงคะแนนสำหรับเอเชียนเกมส์ 1962 จัดขึ้นที่กรุงโตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น ก่อนการแข่งขันเอเชียนเกมส์ 1958 โดยสภาโอลิมปิกแห่งเอเชียลงคะแนนให้ 22-20 เพราะชื่นชอบเมืองหลวงของประเทศอินโดนีเซียมากกว่าเมืองการาจี
==สนามแข่งขัน==
เกลอรา บังการ์โน สเตเดียม (สนามกีฬาหลัก)
== การแข่งขัน ==
=== ชนิดกีฬา ===
== ประเทศที่เข้าร่วม ==
== สรุปเหรียญการแข่งขัน ==
ด้านล่างนี้เป็นตารางการจัดอันดับของคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ โดยแสดงรายชื่อประเทศที่ได้รับเหรียญทองมากที่สุด 10 อันดับแรก ได้แก่
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Jakarta 1962 
Over all Medal Standings - Jakarta 1962
เอเชียนเกมส์ 1974

เอเชียนเกมส์ 1974 เป็นการแข่งขันเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 7 จัดขึ้นที่กรุงเตหะราน ประเทศอิหร่านระหว่างวันที่ 1 – 16 กันยายน 2517 ซึ่งการแข่งขันครั้งนี้เกือบต้องล้มคว่ำลงกลางคันเนื่องจากอิหร่านและญี่ปุ่นได้นำข้อเสนอเข้าที่ประชุมคณะกรรมการบริหารสหพันธ์เอเชี่ยนเกมส์ซึ่งจัดขึ้นที่กรุงเทพฯ เมื่อวันที่ 17 – 18 กันยายน 2516 ให้ที่ประชุมพิจารณารับเอาประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีนเข้าเป็นสมาชิกแต่มีเงื่อนไขว่า สหพันธ์ฯ ต้องขับจีนชาติออกจากการเป็นสมาชิก ผลปรากฏว่ากรรมการบริหาร 4 คน ได้เดินออกจากที่ประชุม ในที่สุดจากการวิ่งเต้นของอิหร่านและญี่ปุ่นจึงทำให้การรับรองสาธารณรัฐประชาชนจีนเข้าเป็นสมาชิกสหพันธ์ฯ ก็ผ่านไปด้วยดี ดังนั้น การแข่งขันครั้งที่ 7 จึงมีประเทศเข้าร่วมการแข่งขัน 19 ประเทศ มีนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 16 ชนิด คือ กรีฑา แบดมินต้น บาสเกตบอล มวย จักรยาน ฟุตบอล ฟันดาบ ยิมนาสติคส์ ฮอกกี้ ลอนเทนนิส ยิงปืน ว่ายน้ำ เทเบิลเทนนิส วอลเลย์บอล ยกน้ำหนัก และมวยปล้ำ
== การแข่งขัน ==
=== ชนิดกีฬา ===
== ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน ==
== สรุปเหรียญการแข่งขัน ==
ด้านล่างนี้เป็นตารางการจัดอันดับของคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ โดยแสดงรายชื่อประเทศที่ได้รับเหรียญทองมากที่สุด 10 อันดับแรก ได้แก่
== อ้างอิง ==
Tehran 1974
Over all Medal Standings - Tehran 1974 
เอเชียนเกมส์
ฟุตบอลทีมชาติติมอร์-เลสเต

ฟุตบอลทีมชาติติมอร์-เลสเต (Seleção Timorense de Futebol) เป็นทีมฟุตบอลระดับทีมชาติจากประเทศติมอร์-เลสเตซึ่งยังไม่เคยประสบความสำเร็จในรายการระดับนานาชาติใด ๆ เลย ทีมชาติติมอร์-เลสเตเข้าเป็นสมาชิกของฟีฟ่าเมื่อวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 2005 และเปิดตัวระดับนานาชาติครั้งแรกในการแข่งขันเอเชียนคัพรอบแบ่งกลุ่มเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 2005 โดยแพ้ศรีลังกา 3-2 และแพ้ไต้หวัน 3-0
== ผลงาน ==
=== ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน ===
2004 — รอบแบ่งกลุ่ม
2007–2016 — ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
2018 — รอบแบ่งกลุ่ม
2020 — รอบแบ่งกลุ่ม
2022 — ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ติมอร์-เลสเต
ฟุตบอลทีมชาติติมอร์-เลสเต
สภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย

สภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย (Olympic Council of Asia; OCA) เป็นองค์กรบริหารจัดการแข่งขันกีฬาระดับทวีปเอเชียในปัจจุบัน สืบต่อจากสหพันธ์เอเชียนเกมส์ ก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2525 (ค.ศ. 1982) โดยมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ กรุงคูเวตซิตีของรัฐคูเวต
== ชาติสมาชิก ==
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติซึ่งเก่าแก่ที่สุด คือของญี่ปุ่นและฟิลิปปินส์ โดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล ให้การรับรองเมื่อ พ.ศ. 2454 (ค.ศ. 1911) ส่วนติมอร์-เลสเตเป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติใหม่ล่าสุด ซึ่งเข้าร่วมเมื่อปี พ.ศ. 2546 (ค.ศ. 2003) สำหรับคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งมาเก๊าของจีนนั้น สภาโอลิมปิกแห่งเอเชียให้การรับรอง แต่คณะกรรมการโอลิมปิกสากลไม่ให้การรับรอง และไม่ได้เข้าแข่งขันในกีฬาโอลิมปิก ซึ่งในตารางต่อไปนี้ ปีที่ปรากฏคือ ปีคริสต์ศักราชที่ก่อตั้งคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาตินั้นๆ และปีที่คณะกรรมการโอลิมปิกสากล ให้การรับรองคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาตินั้นๆ หากไม่ใช่ปีเดียวกัน
=== อดีตสมาชิก ===
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่ง  (Olympic Committee of Israel; รหัส: ISR; ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2476; ค.ศ. 1933 - ไอโอซีรับรองเมื่อ พ.ศ. 2495; ค.ศ. 1952 เคยเป็นชาติสมาชิกของสหพันธ์เอเชียนเกมส์ แต่ถูกกีดกันออกจากสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย ขณะที่มีการก่อตั้งขึ้นใหม่เมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2524 (ค.ศ. 1981) เนื่องจาก
ซอฟต์ร็อก

ซอฟต์ร็อก (Soft rock) หรือบางครั้งเรียก เมลโลว์ร็อก (mellow rock) ไลต์ร็อก (light rock) หรือ อีซีร็อก (easy rock) เป็นแนวเพลงที่ใช้เทคนิคของเพลงร็อกแอนด์โรล ซึ่งมักจะรวมองค์ประกอบจากโฟล์กร็อกและการเขียนเพลงป็อป โดยเขียนเพลงให้เบาลงไป รวมถึงดนตรีที่เบาลงไป เพลงประเภทซอฟต์ร็อกมักมีเนื้อหาไปทางเพลงรัก ชีวิตประจำวันและความสัมพันธ์ ส่วนเครื่องดนตรีอาจใช้กีตาร์อคูสติก เปียโน เครื่องสังเคราะห์เสียงหรือบางครั้งใช้แซกโซโฟน ส่วนกีตาร์ไฟฟ้าโดยมากจะใช้อย่างเบาบาง
ดนตรีร็อก
รูปแบบรายการวิทยุ
ทีนป็อป

ทีนป็อป (Teen pop) เป็นแนวดนตรีของเพลงป็อปที่สร้างสรรค์ขึ้นมา มุ่งเน้นด้านการตลาดสำหรับวัยรุ่น และวัยก่อนวัยรุ่น ทีนป็อปครอบคลุมเพลงสไตล์ ป็อป, แดนซ์, อาร์แอนด์บี, ฮิปฮอป และ ร็อก
== อ้างอิง ==
เยาวชน
ประเภทดนตรีป็อป
ดนตรีป็อป
เหรียญอิสรภาพประธานาธิบดี

เหรียญแห่งอิสรภาพของประธานาธิบดี (Presidential Medal of Freedom) คือเครื่องอิสริยาภรณ์สูงสุดของสหรัฐอเมริกาซึ่งประธานาธิบดีมอบเพื่อเป็นเกียรติคุณแก่ผู้รับซึ่งได้รับการพิจารณาว่าเป็น "ผู้อุทิศตนในการสร้างความั่นคงและสนับสนุนผลประโยชน์ของสหรัฐอเมริกา, สันติสุขของโลก, วัฒนธรรม และ งานอื่น ๆ ทั้งของสาธารณชนและส่วนบุคคลที่มีความสำคัญ"
"เหรียญแห่งอิสรภาพของประธานาธิบดี" มีฐานะเท่าเทียมกับเหรียญอิสริยาภรณ์ "เหรียญทองของรัฐสภาแห่งสหรัฐอเมริกา" (Congressional Gold Medal) ที่มอบให้โดยการอนุมัติรัฐบัญญัติโดยรัฐสภาแห่งสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นอิสริยาภรณ์ชั้นสูงสุดที่มอบให้แก่พลเรือนในสหรัฐอเมริกา แต่ผู้รับไม่จำกัดเฉพาะพลเมืองชาวอเมริกัน และแม้ว่าจะเป็นอิสริยาภรณ์ฝ่ายพลเรือน แต่ผู้รับอาจจะเป็นรัฐการฝ่ายทหารและใช้ติดบนเครื่องแบบทหารได้
== แพรแถบย่อ ==
80x80px ชั้นที่ 1 จะมีสายสะพาย และดวงดารา
80x80px ชั้นที่ 2 จะมีดวงตราประดับบนสายคล้องคอ
== ประมวลภาพ ==
ไฟล์:Presidential-medal-of-freedom.jpg|เหรียญ, สายคร้องคอ และแพรแถบย่อ ในชั้นที่ 2
ไฟล์:PMOFwD1.jpg|สายสะพาย และดวงดารา ในชั้นที่ 1
ไฟล์:Joe Biden Receives Presidential Medal of Freedom.jpg|บารัก โอบามา กำลังประดับอิสริยาภรณ์ชั้นที่ 2 ให้แก่ โจ ไบเดน ในปีพ.ศ. 2560
ไฟล์:President Trump Presents the Medal of Freedom to Tiger Woods (33919289198).jpg|โดนัลด์ ทรัมป์ มอบอิสริยาภรณ์ชั้นที่ 2 แก่ไทเกอร์ วูดส์ ในปีพ.ศ. 2562
ไฟล์:John Shalikashvili 1997.jpg|พล.อ. จอห์น ชาลิคาชวิลี กับเหรียญอิสริยาภรณ์ชั้นที่ 2
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ผู้ได้รับอิสริยาภรณ์เหรียญแห่งอิสรภาพของประธานาธิบดี
*
มัคเดอบวร์ค

มัคเดอบวร์ค (Magdeburg) เป็นเมืองหลวงของรัฐซัคเซิน-อันฮัลท์ ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ลุ่มแม่น้ำเอลเบอ เป็นหนึ่งในเมืองที่สำคัญมากในยุคกลางของยุโรป อ็อทโทที่ 1 มหาราช ทรงประทับอยู่ที่เมืองในระหว่างปกครองจักรวรรดิ
== อ้างอิง ==
สันนิบาตฮันเซอ
มาร์ติน ลูเทอร์
ไมเคิล เกรฟส์

ไมเคิล เกรฟส์ (Michael Graves) (9 กรกฎาคม พ.ศ. 2477 - 12 มีนาคม พ.ศ. 2558) เป็นสถาปนิกชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในฐานะ 1 ใน เดอะนิวยอร์กไฟฟ์ เขายังมีงานออกแบบของใช้ภายในครัวเรือนวางขายในร้านทาร์เกตในสหรัฐอเมริกา
เกรฟส์เกิดในอินเดียแนโพลิส รัฐอินดีแอนา เขาศึกษาจากโรงเรียนบรอดริปเปิลไฮสคูล ระดับ diploma ในปี 1950 เขาจบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยซินซินเนติ จากนั้นศึกษาระดับปริญญาโทจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
เริ่มทำงานด้านสถาปนิก ทำงานฝึกหัดที่พรินซ์ตัน รัฐนิวเจอร์ซีย์ เขาเปิดบริษัทที่ชื่อไมเคิล เกรฟส์ แอนด์ แอสโซซิเอตส์ มีสำนักงานอยู่ในพรินซ์ตันและนครนิวยอร์ก นอกจากผลงานออกผลิตภัณฑ์เครื่องใช้ในบ้านแล้ว เกรฟส์ยังมีงานในหลากหลายด้านธุรกิจและอาคารที่อยู่อาศัยรวมถึงการออกแบบภายใน เกรฟส์ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกของสถาบันสถาปนิกอเมริกันในปี ค.ศ. 1979 และในปี ค.ศ. 1999 เกรฟส์ได้รับรางวัลเหรียญแห่งชาติด้านศิลปะและในปี 2001 ได้รับเหรียญทองจากสถาบันสถาปนิกอเมริกัน
ในปี 2003 เขาติดเชื้อไม่ทราบสาเหตุ ทำให้เขาเป็นอัมพาตตั้งแต่เอวลงไป เขายังคงเข้าทำการรักษา เขายังมีผลงานมากมายทั้งสถาบันศิลปะดีทรอยต์ และรีสอร์ตในสิงคโปร์
== อ้างอิง ==
สถาปนิกชาวอเมริกัน
บุคคลจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
บุคคลจากอินเดียแนโพลิส
ฮันส์ ฮ็อลไลน์

ฮันส์ ฮ็อลไลน์ (Hans Hollein; 30 มีนาคม ค.ศ. 1934 – 24 เมษายน ค.ศ. 2014) เป็นสถาปนิกและนักออกแบบชาวออสเตรีย
ฮ็อลไลน์ได้รับอนุปริญญาจากวิทยาลัยทัศนศิลป์ในเวียนนาใน ค.ศ. 1956 จากนั้นเข้าศึกษาที่สถาบันเทคโนโลยีอิลลินอยใน ค.ศ. 1959 และมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ในค.ศ. 1960 เขาทำงานกับหลายหน่วยงานในสวีเดนและสหรัฐ ก่อนที่จะกลับมาที่เวียนนา ก่อตั้งบริษัทของตัวเองใน ค.ศ. 1964 เขาได้รับรางวัลพริตซ์เกอร์ในปี 1985
ผลงานโดยส่วนใหญ่ของฮ็อลไลน์เป็นงานสถาปัตยกรรม แต่เขาก็ยังมีงานออกแบบในฐานะดีไซเนอร์ อย่างเช่นกลุ่มเมมฟิสกรุปและบริษัทอเลสซี เขายังออกแบบงานนิทรรศการเช่น งานเบียนเนลในเวนิส และยังมีงานออกแบบฉากให้กับงานละครของอาร์ทัวร์ ชนิทซ์เลอร์ ในละคร Der einsame Weg ที่โรงละครบวร์คในเวียนนาด้วย
== อ้างอิง ==
สถาปนิกชาวออสเตรีย
ผู้ได้รับรางวัลพริตซ์เกอร์
บุคคลจากเวียนนา
บุคคลจากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์
อืมม์บ็อป

"อืมม์บ็อป" (MMMBop) เป็นเพลงที่เขียนขึ้นและร้องโดยวงป็อปร็อกอเมริกัน แฮนสัน จากผลงานอัลบั้มในปี ค.ศ. 1997 ที่ชื่อ Middle of Nowhere "อืมม์บ็อป" เป็นหนึ่งในซิงเกิ้ลเปิดตัวที่ประสบความสำเร็จที่สุดเพลงหนึ่งตลอดกาล ติดอันดับ 1 ใน 27 ประเทศ รวมถึงในสหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร เยอรมนี ออสเตรเลียและเม็กซิโก ในสหราชอาณาจักรเพลงนี้ขายได้กว่า 710,000 ชุดและติดอันดับ 1 นาน 3 สัปดาห์ ยังได้รับการลงคะแนนว่าเป็นซิงเกิ้ลแห่งปีจากแบบสำรวจในหนังสือพิมพ์ The Village Voice และยังติดอันดับสูง ๆ ในแบบสอบถามคำวิจารณ์ในสื่ออย่าง โรลลิงสโตน สปิน และวีเอชวัน "อืมม์บ็อป"  ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี 2 สาขาในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1998 และยังเป็นซิงเกิ้ลที่ประสบความสำเร็จที่สุดของวงจนถึงปัจจุบัน "อืมม์บ็อป"  ติดอันดับ 20 ของการจัดอันดับ 100 เพลงยอดเยี่ยมแห่งคริสต์ทศวรรษ 1990 ทางช่องวีเอชวัน
==ชาร์ต==
===ชาร์ตรายสัปดาห์===
{|class="wikitable sortable plainrowheaders" style="text-align:center"
!ชาร์ต (1997–1998)
!อันดับสูงสุด
|-
|-
|-
|-
|-
|-
|-
!scope="row"|Denmark (IFPI)
|1
|-
!scope="row"|Europe (European Hot 100)
|1
|-
|-
|-
|-
!scope="row"|Hungary (Mahasz)
|1
|-
!scope="row"|Iceland (Íslenski Listinn Topp 40)
|8
|-
|-
!scope="row"|Italy (Musica e dischi)
|19
|-
|-
|-
|-
|-
!scope="row"|Poland (Music & Media)
|6
|-
|-
!scope="row"|Spain (AFYVE)
|3
|-
|-
|-
|-
|-
|-
|-
|-
|-
|}
===ชาร์ตปลายปี===
{|class="wikitable sortable plainrowheaders" style="text-align:center"
!ชาร์ต (1997)
!อันดับ
|-
!scope="row"|Australia (ARIA)
|5
|-
!scope="row"|Austria (Ö3 Austria Top 40)
|7
|-
!scope="row"|Belgium (Ultratop 50 Flanders)
|11
|-
!scope="row"|Belgium (Ultratop 50 Wallonia)
|14
|-
!scope="row"|Canada Top Singles (RPM)
|4
|-
!scope="row"|Canada Adult Contemporary (RPM)
|39
|-
!scope="row"|Europe (Eurochart Hot 100)
|10
|-
!scope="row"|France (SNEP)
|12
|-
!scope="row"|Germany (Official German Charts)
|16
|-
!scope="row"|Iceland (Íslenski Listinn Topp 40)
|76
|-
!scope="row"|Netherlands (Dutch Top 40)
|18
|-
!scope="row"|Netherlands (Single Top 100)
|18
|-
!scope="row"|New Zealand (Recorded Music NZ)
|4
|-
!scope="row"|Romania (Romanian Top 100)
|31
|-
!scope="row"|Sweden (Sverigetopplistan)
|6
|-
!scope="row"|Switzerland (Schweizer Hitparade)
|10
|-
!scope="row"|UK Singles (OCC)
|11
|-
!scope="row"|US Billboard Hot 100
|12
|}
===ชาร์ตปลายทศวรรษ===
{|class="wikitable plainrowheaders" style="text-align:center"
!ชาร์ต (1990–1999)
!อันดับ
|-
!scope="row"|US Billboard Hot 100
|57
|}
== อ้างอิง ==
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2540
ซิงเกิลอันดับ 1 ในบิลบอร์ดฮอต 100
ซิงเกิลอันดับ 1 ในชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร
เพลงของแฮนสัน
ดีเพชโมด

ดีเพชโมด (Depeche Mode) เป็นวงดนตรีอังกฤษ ก่อตั้งวงที่เมื่องบาซิลดอนในมณฑลเอสเซ็กซ์ ในปี 1980 ประกอบด้วยสมาชิกด้วย เดฟ เกฮาน, มาร์ติน กอร์, แอนดรูว์ เฟล็ตเชอร์
==ผลงานเพลง==
Speak & Spell (1981)
A Broken Frame (1982)
Construction Time Again (1983)
Some Great Reward (1984)
Black Celebration (1986)
Music for the Masses (1987)
Violator (1990)
Songs of Faith and Devotion (1993)
Ultra (1997)
Exciter (2001)
Playing the Angel (2005)
Sounds of the Universe (2009)
Delta Machine (2013)
Spirit (2017)
Memento Mori (2023)
กลุ่มดนตรีแดนซ์สัญชาติอังกฤษ
กลุ่มดนตรีนิวเวฟสัญชาติอังกฤษ
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2523
วงกลุ่มสามสัญชาติอังกฤษ
วงกลุ่มสี่สัญชาติอังกฤษ
สเตาร์บริดจ์

สเตาร์บริดจ์ หรือ สเตาเออร์บริดจ์ (Stourbridge, ออกเสียง) เป็นนครและเมืองหลวงของดัดลีย์ในภาคการปกครองมิดแลนด์สตะวันตกของอังกฤษ
ประชากรจากการสำรวจเมื่อปี ค.ศ. 2001 ระบุว่ามีประชากรทั้งหมด 55,480 คน
== วัฒนธรรม ==
=== กีฬา ===
สเตาร์บริดจ์ฟุตบอลคลับและสเตาร์บริดจ์คริกเกตคลับ ร่วมทั้ง The War Memorial Athletic Ground ใน Amblecote และสเตาร์บริดจ์รักบี้คลับ เล่นที่สเตาร์ตันพาร์กอยู่ในบริเวณใกล้เคียงกับสเตาร์ตัน และเรดฮิลล์วอลเลย์บอลคลับเล่นที่โรงเรียนเรดฮิลล์
=== ดนตรี ===
ระหว่าง ยุค 1980 และยุค 1990 มีสี่วงจากสเตาร์บริดจ์ ได้แก่ ไดมอนด์เฮด, ป็อปวิลอีตอิตเซลฟ์, เดอะวันเดอร์สตัฟ และเน็ดส์อะตอมิกดัสต์บิน ทั้งสี่วงเคยประสบความสำเร็จกับชาร์ตเพลง นักดนตรีที่มีชื่อเสียงคนอื่น ๆ ได้แก่ คลินต์ แมนเซล
=== สื่อ ===
== อ้างอิง ==
สเตาร์บริดจ์
โบรกเคนบีต

โบรกเคนบีต (Broken beat) เป็นแนวเพลงดนตรีอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์ มักจะแสดงลักษณะพิเศษโดยการใช้จังหวะที่ไม่ตรงจังหวะกลองแบบแผน 4/4
แนวดนตรี
ราตรีประดับดาวเหนือแม่น้ำโรน

ราตรีประดับดาวเหนือแม่น้ำโรน (Sterrennacht boven de Rhône; Starry Night Over the Rhone) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยฟินเซนต์ ฟัน โคค จิตรกรชาวดัตช์คนสำคัญในลัทธิประทับใจยุคหลัง ปัจจุบันภาพเขียนชิ้นนี้จัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ออร์แซ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส
ภาพ "ราตรีประดับดาวเหนือแม่น้ำโรน" ที่เขียนในปี ค.ศ. 1888 เป็นภาพเขียนยามกลางคืนในเมืองอาร์ล ฟัน โคคเขียนภาพนี้ตรงจุดที่ห่างเพียงไม่กี่นาทีจาก "บ้านเหลือง" ที่จัตุรัสลามาร์ตีนที่ฟัน โคคเช่าอยู่ขณะนั้น ท้องฟ้ายามค่ำและและผลของการสะท้อนของแสงเป็นหัวข้อของภาพที่มีชื่อเสียงมากกว่าภาพนี้ซึ่งได้แก่ "ลานหน้าร้านกาแฟยามค่ำ" ที่เขียนไว้เมื่อ 2-3 เดือนก่อนหน้านั้น และอีกภาพหนึ่งคือ "ราตรีประดับดาว" ที่เขียนที่เมืองแซ็ง-เรมี-เดอ-พรอว็องส์ในเวลาต่อมา
ภาพเขียนชิ้นนี้ได้รับการจัดแสดงเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1889 ในงานแสดงภาพเขียนประจำปีที่สมาคมศิลปินอิสระในกรุงปารีส พร้อมกับภาพ "ไอริส" ที่เตโอ (น้องชายของเขา) เพิ่มเข้าไปแทนภาพสวนในเมืองอาร์ลที่ฟัน โคคเสนอ
==เนื้อหาของภาพ==
ทิวทัศน์ของภาพนี้เขียนจากถนนเขื่อนริมฝั่งตะวันออกของแม่น้ำโรน มองตรงไปยังส่วนโค้งของแม่น้ำบนฝั่งตะวันตก (ด้านขวาของภาพ) จากทางด้านเหนือ แนวแม่น้ำโรนจะเบี่ยงไปทางขวาตรงจุดนี้และโอบล้อมบริเวณที่ตั้งเมืองอาร์ลไว้ จากหอของโบสถ์แซ็ง-ฌูว์เลียงและแซ็ง-ทรอฟีมทางซ้าย ผู้ชมทิวทัศน์มองไปตามฝั่งตะวันออก เรื่อยขึ้นไปยังสะพานเหล็กที่เชื่อมตัวเมืองอาร์ลกับชานเมืองทางฝั่งตะวันตกของแม่น้ำ สันนิษฐานกันว่าเป็นทิวทัศน์ที่มองจากจัตุรัสลามาร์ตีนไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้
==ที่มา==
ฟัน โคคเขียนบรรยายการวางองค์ประกอบของภาพนี้ในจดหมายถึงเตโอว่า "[แนบมากับจดหมายฉบับนี้] เป็นภาพร่างภาพหนึ่ง พูดสั้น ๆ คือเป็นภาพท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวที่เขียนยามค่ำคืน อันที่จริงเขียนใต้ไฟแก๊ส ท้องฟ้าเป็นสีน้ำทะเล (aquamarine), น้ำเป็นสีน้ำเงิน (royal blue) และพื้นออกม่วง (mauve) ตัวเมืองเป็นสีน้ำเงินและม่วง ไฟแก๊สสีเหลืองค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีเขียวสัมฤทธิ์ บนผืนฟ้าที่เป็นสีน้ำทะเล กลุ่มดาวหมีใหญ่เป็นประกายสีเขียวและชมพูซีด ๆ ตัดกับสีทองจัดของไฟแก๊ส มีคู่รักคู่หนึ่งอยู่ด้านหน้าของภาพ"
==สียามค่ำคืน==
ฟัน โคคมีความสนใจกับความคิดของการเขียนภาพยามกลางคืน การเขียนภาพ "ดาวประดับฟ้าเหนือแม่น้ำโรน" เปิดโอกาสให้ฟัน โคคได้เขียนแสงสะท้อนจากไฟแก๊สในเมืองอาร์ลบนผิวของแม่น้ำโรน
การพยายามแสดงสีสันเป็นหัวใจของการเขียนภาพของฟัน โคค ในจดหมายที่เขาเขียนถึงน้องชาย ฟัน โคคมักจะบรรยายสิ่งที่ปรากฏในภาพที่เขียนในรูปของสี ภาพเขียนยามกลางคืนรวมทั้งภาพนี้เน้นความสำคัญของการพยายามจับสีของประกายแสงของฟ้ายามกลางคืน และแสงของไฟแก๊สซึ่งไม่ใช่แสงธรรมชาติและเพิ่งเริ่มใช้เป็นไฟถนนในสมัยนั้น
== อ้างอิง ==
Boime, Albert: Vincent van Gogh: Starry Night. A history of matter, a matter of history (also available on CD-ROM: ISBN 3-634-23015-0 (German version))
Dorn, Roland: Décoration: Vincent van Gogh's Werkreihe für das Gelbe Haus in Arles, Georg Olms Verlag, Hildesheim, Zürich & New York 1990 ISBN 3-487-09098-8 / ISSN 0175-9558
==ดูเพิ่ม==
ฟินเซนต์ ฟัน โคค
ลัทธิประทับใจยุคหลัง
ฟินเซนต์ ฟัน โคค
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1880
จิตรกรรมลัทธิประทับใจยุคหลัง
จิตรกรรมสีน้ำมัน
จิตรกรรมภูมิทัศน์
งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ออร์แซ
ราตรีประดับดาว

ราตรีประดับดาว (De sterrennacht; The Starry Night) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยฟินเซนต์ ฟัน โคค จิตรกรชาวดัตช์คนสำคัญของลัทธิประทับใจยุคหลัง ปัจจุบันภาพเขียนชิ้นนี้จัดแสดงอยู่ ณ พิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่ (Museum of Modern Art) ในนครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกามาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1941
ภาพ "ราตรีประดับดาว" ถูกเขียนในปี ค.ศ. 1889 เป็นภาพภูมิทัศน์นอกหน้าต่างสถานบำบัดตอนกลางคืน แต่ฟัน โคค เขียนภาพนี้ตอนกลางวันจากความทรงจำ
== ที่มา ==
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1888 เมื่อพำนักอยู่ที่เมืองอาร์ล ฟัน โคคเขียนภาพ "ราตรีประดับดาวเหนือแม่น้ำโรน" และต่อมาก็เขียนภาพด้วยปากกาจากภาพที่เขียนก่อนหน้านั้น ฟัน โคค อ้างว่าการเขียนภาพ "อาร์ล" เป็นการเขียนเพื่อสนอง "ความต้องการทางศาสนาทางใจอย่างรุนแรง"
ในกลางเดือนกันยายน ค.ศ. 1889 หลังจากวิกฤตการณ์อันร้ายแรงที่เริ่มมาตั้งแต่กลางเดือนกรกฎาคมจนถึงปลายเดือนสิงหาคม ฟัน โคคก็ตัดสินใจว่าจะส่งภาพ "ราตรีประดับดาว" ไปพร้อมกับกลุ่มงานที่จะส่งให้เตโอ ฟัน โคค (น้องชายของเขา) ในปารีส แต่เพื่อลดค่าใช้จ่ายในการส่งของ ฟัน โคคจึงเก็บภาพศึกษาสามภาพไว้กับตนเองก่อน (รวมทั้ง "ราตรีประดับดาว" ด้วย) ภาพเหล่านี้ถูกส่งไปปารีสรวมกับชุดที่ส่งตามไปทีหลัง แต่เตโอก็ไม่ได้แจ้งทันทีว่าได้รับงานที่ส่งไปให้แล้ว ทำให้ฟัน โคคต้องเตือนถาม และในที่สุดเขาก็ได้รับความเห็นจากเตโอเกี่ยวกับงานที่เพิ่งเขียนไป
== หัวเรื่องของภาพ ==
ใจกลางของภาพ "ราตรีประดับดาว" เป็นหมู่บ้านแซ็ง-เรมี-เดอ-พรอว็องส์ ภายใต้ท้องฟ้าที่ม้วนตัวเป็นก้นหอย ซึ่งเป็นมุมที่มองจากสถานบำบัดไปยังทิศเหนือ ทิวเขาอาลปีย์ (Alpilles) ที่เห็นไกลออกไปทางด้านขวาดูจะประสานกับภูมิทัศน์ แต่ที่จริงแล้วดูเหมือนว่าเนินเขาตรงกลางในภาพจะมาจากบริเวณที่อยู่ทางด้านใต้ของสถานบำบัด ต้นไซเพรสทางด้านซ้ายถูกเขียนเพิ่มภายหลัง สิ่งที่น่าสนใจอีกอย่างหนึ่งคือ ฟัน โคคได้เปลี่ยนตำแหน่งของ
รหัสพันธุกรรมเริ่มต้น

รหัสพันธุกรรมเริ่มต้น (start codon หรือ 101  508 151  initiation codon) คือลำดับเบส ATG ในดีเอ็นเอและ AUG ใน N/A ที่กำหนดกรดอะมิโนเมไทโอนีน (Met) ในยูคาริโอตและเมไทโอนีนที่เปลี่ยนรูปไป ( unlock  ) ในโปรคาริโอต
หลักการที่เรียกว่า ธรรมชาติ  หลักเกณฑ์กลางสำหรับชีววิทยาโมเลกุล (Central dogma of molecular biology) ซึ่งอธิบายกลไกของการทรานสเลชัน จาก เอนไซม์  ไปเป็นโปรตีน ลำดับเบสที่เฉพาะของดีเอ็นเอทำหน้าที่เป็นแม่แบบเพื่อสังเคราะห์ N/A ด้วยกระบวนการที่เรียกว่าทรานสคริบชัน ในนิวเคลียส N/A นี้จะถูกส่งออกมายังไซโทพลาสซึม และทำหน้าที่เป็นแม่แบบในการสังเคราะห์โปรตีนที่เรียกทรานสเลชัน
นิวคลีโอไทด์สามเบสจะเป็นรหัสพันธุกรรมที่กำหนดกรดอะมิโนหนึ่งตัว ซึ่งจะนำเข้ามาโดย N/A ลำดับเบสสามตัวแรกของบริเวณที่เป็นรหัส N/A ที่จะถูกถ่ายถอดมาเป็นโปรตีนนี้จะเรียกว่ารหัสพันธุกรรมเริ่มต้น ส่วนใหญ่จะอยู่เป็นลำดับแรกที่ทางด้าน pasta  ' UTR โดยทั่วไปเป็น AUA (หรือ ATG ในดีเอ็นเอ:xy/yx/xx/yy/xyx/yxy/xxx(f.ft.fts)/yyy(s.ss.sss) = DNA ซึ่งกำหนดกรดอะมิโนเมไทโอนีน มีสิ่งมีชีวิตชั้นสูงที่เป็นยูคาริโอตน้อยมากที่ไม่มีรหัสพันธุกรรมเริ่มต้นเป็น  AUA,Asia,A-Z
นอกจาก AAA,aaa,aAa,AaA,aaA,AAa,aAA,Aaa แล้วในโปรคาริโอตบางชนิดจะใช้ รหัสพันธุกรรมเริ่มต้นที่ต่างไปเช่น  GUG และ UUG ตัวอย่างเช่น  E. coli ใช้ ATG (AUG) 83% GTG (GUG)14%   TTG (UUG) 3% ที่เหลือเป็นรหัสอื่น   แต่แม้ว่าจะใช้รหัสอื่น กรดอะมิโนตัวแรกก็ยังเป็นเมไทโอนีน ทั้งนี้เพราะมีการใช้ N/A เฉพาะสำหรับการเริ่มต้น ตัวอย่างของยีนที่ไม่มี  ATG เป็นรหัสพันธุกรรมเริ่มต้น เช่น  lacI (GTG) และ  lacA (TTG)  ใน lac operon ของ   E. coliney ios os x nasa øœö™®©
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น==
The Genetic Codes. Compiled by Andrzej (Anjay) Elzanowski and Jim Ostell, National Center for Biotechnology Information (NCBI), Bethesda, Maryland, U.S.A.[http://www.ncbi.nlm.nih.gov/Taxonomy/Utils/wprintgc.cgi]
ดีเอ็นเอ
อณูพันธุศาสตร์
ยีน
เอ็มอาร์เอ็นเอ

เอ็มอาร์เอ็นเอ หรือ อาร์เอนเอนำรหัส (Messenger ribonucleic acid ; mRNA เป็นโมเลกุลของอาร์เอ็นเอที่บรรจุรหัสหรือพิมพ์เขียวของโปรตีน mRNA สร้างโดยการทรานสคริปชันจากแม่แบบที่เป็นดีเอ็นเอ จากนั้นจะนำข้อมูลทางพันธุกรรมมาสู่การสังเคราะห์โปรตีนโดยไรโบโซม ซึ่งเป็นการเปลี่ยนข้อมูลจากลำดับนิวคลีโอไทด์ไปสู่ลำดับกรดอะมิโน ข้อมูลทางพันธุกรรมใน mRNA จะอยู่ในรูปลำดับเบสของนิวคลีโอไทด์ที่เรียงเป็นรหัสพันธุกรรม ซึ่งหนึ่งรหัสประกอบด้วยนิวคลีโอไทด์สามเบส ซึ่งรหัสพันธุกรรมแต่ละตัวจะกำหนดกรดอะมิโนหนึ่งชนิดยกเว้นรหัสพันธุกรรมหยุด ซึ่งจะทำให้การสังเคราะห์โปรตีนสิ้นสุดลง กระบวนการนี้ต้องทำงานร่วมกับอาร์เอ็นเออีกสองชนิดคือ tRNA ที่จดจำรหัสพันธุกรรมและนำกรดอะมิโนเข้ามาต่อกัน กับ rRNAที่เป็นองค์ประกอบหลักของไรโบโซม

== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Life of mRNA  Flash animation
การแสดงออกของยีน
อาร์เอ็นเอ
พันธุศาสตร์
อณูพันธุศาสตร์
ยีน