pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
อารีย์ วงศ์อารยะ

อารีย์ วงศ์อารยะ (เกิด 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2478) เป็นอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาล พลเอก สุรยุทธ์ จุลานนท์ อดีตปลัดกระทรวงมหาดไทย และอดีตผู้ว่าราชการจังหวัดสตูล จังหวัดสระบุรี จังหวัดปราจีนบุรี และจังหวัดสุพรรณบุรี เป็นรองประธานคณะกรรมการอำนวยการโครงการ "สานใจไทย สู่ใจใต้"
== ประวัติ ==
นายอารีย์ วงศ์อารยะ เกิดเมื่อวันที่  สมรสกับนางสุมนา วงศ์อารยะ มีบุตรธิดา 3 คน คือ นายเอกพจน์ วงศ์อารยะ นางสาวอภิรดี วงศ์อารยะ และนางสาวนวรัตน์ วงศ์อารยะ
สำเร็จการศึกษา มัธยมศึกษาจาก โรงเรียนอัสสัมชัญ สำเร็จการศึกษารัฐศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาการปกครอง จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ระดับปริญญาโท M.S. (Community Development) มหาวิทยาลัยแห่งประเทศฟิลิปปินส์ และ M.S. (Public Administration) มหาวิทยาลัยแห่งรัฐมิสซูรี่ ประเทศสหรัฐอเมริกา
== การทำงาน ==
นายอารีย์ วงศ์อารยะ รับราชการในสังกัดกระทรวงมหาดไทย จนกระทั่งได้ดำรงตำแหน่งสำคัญหลายตำแหน่ง อาทิ ผู้ว่าราชการจังหวัดสตูล สระบุรี ปราจีนบุรี สุพรรณบุรี รองปลัดกระทรวงมหาดไทย อธิบดีกรมที่ดิน ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา ในปี 2538 และปลัดกระทรวงมหาดไทยเป็นตำแหน่งสุดท้าย ก่อนจะเกษียณอายุราชการในปี พ.ศ. 2539
อารีย์ เข้าร่วมงานการเมืองกับคุณหญิงสุดารัตน์ เกยุราพันธุ์ สังกัดพรรคไทยรักไทย และได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในรัฐบาลของ ทักษิณ ชินวัตร พ.ศ. 2547 ต่อมาในการจัดตั้งรัฐบาลชั่วคราวของพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ จึงได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย และได้ลาออกจากตำแหน่งในเวลาต่อมา เนื่องจากปัญหาการถือครองหุ้นเกินกว่าร้อยละ 5
== รางวัลและเกียรติยศ ==
อารีย์ วงศ์อารยะ ได้รับพระราชทานยศกองอาสารักษาดินแดนเป็น นายกองใหญ่ เมื่อ พ.ศ.2549 
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
 
ชาวไทยเชื้อสายอินเดีย
มุสลิมชาวไทย
ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยไทย
อธิบดีกรมที่ดิน
นิสิตเก่าคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญ
บุคคลจากมหาวิทยาลัยฟาฏอนี
ปลัดกระทรวงมหาดไทยไทย
ผู้ว่าราชการจังหวัดสตูล
ผู้ว่าราชการจังหวัดสระบุรี
ผู้ว่าราชการจังหวัดปราจีนบุรี
ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี
สมาชิกวุฒิสภาไทยแบบแต่งตั้ง
ผู้บังคับบัญชาและเจ้าหน้าที่กองอาสารักษาดินแดน
กรรมการกฤษฎีกาไทย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.จ.ว.
ผู้ได้รับเหรียญจักรพรรดิมาลา
ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ภ.ป.ร.3
พรรคไทยรักไทย
เดช บุญ-หลง

ศาสตราจารย์พิเศษ เดช บุญ-หลง อดีตรองนายกรัฐมนตรี อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม อดีตเลขาธิการนายกรัฐมนตรี (นายบรรหาร ศิลปอาชา) อดีตที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี (พลเอกสุจินดา คราประยูร)
== ประวัติ ==
เกิดเมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2473 ที่อำเภอปากพลี จังหวัดนครนายก เป็นบุตรของขุนเจริญราษฎร์บริบาล กับนางเปรี้ยว บุญ-หลง สำเร็จการศึกษาจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2495
== การทำงาน ==
หลังจากจบการศึกษา นายเดช บุญ-หลง ได้ประกอบธุรกิจบริษัท อุตสาหกรรมทอผ้าไทย จำกัด และเป็นศาสตราจารย์พิเศษ ประจำวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา ต่อมาในปี พ.ศ. 2532 ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา และได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี (พลเอกสุจินดา คราประยูร)
เข้าสู่แวดวงการเมือง ในปี พ.ศ. 2517 ด้วยการเป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งพรรคชาติไทย โดยมีตำแหน่งเป็นเหรัญญิกพรรค และได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครนายก ครั้งแรก ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2535
ต่อมาในปี พ.ศ. 2537 ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลของนายชวน หลีกภัย
ในปี พ.ศ. 2538 ได้รับการแต่งตั้งเป็นเลขาธิการนายกรัฐมนตรี (นายบรรหาร ศิลปอาชา) ต่อจากนั้นในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรชาติไทย และในรัฐบาลของ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ได้รับตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม
ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภา พ.ศ. 2549 นายเดช บุญ-หลง ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดนครนายก ด้วยคะแนน 32,375 คะแนน
==เสียชีวิต==
นายเดช บุญ-หลง ต้องพักรักษาตัวด้วยโรคลิ่มเลือดอุดตันในสมองเป็นเวลากว่า 4 ปี และถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2553 สิริอายุได้ 80 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากจังหวัดนครนายก
สกุลบุญ-หลง
นักธุรกิจชาวไทย
ศาสตราจารย์พิเศษ
นักการเมืองไทย
รองนายกรัฐมนตรีไทย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานไทย
เลขาธิการนายกรัฐมนตรีไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครนายก
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบบัญชีรายชื่อ
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดนครนายก
พรรคชาติไทย
พรรคชาติพัฒนา (พ.ศ. 2535)
บุคคลจากโรงเรียนวัดสระเกศ
บุคคลจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ภ.
เสียชีวิตจากโรคหลอดเลือดสมอง
แยกอังรีดูนังต์

สี่แยกอังรีดูนังต์ หรือรู้จักกันในนาม สี่แยกเสาวภา และ สี่แยกจุฬาฯ เป็นสี่แยกในเขตปทุมวันและเขตบางรัก กรุงเทพมหานคร เป็นจุดตัดของถนนพระรามที่ 4 ถนนอังรีดูนังต์ และถนนสุรวงศ์
== สถานที่สำคัญบริเวณทางแยก ==
สถานเสาวภา
โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์
สภากาชาดไทย
คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
==แหล่งข้อมูลอื่น==
อังรีดูนังต์
อังรีดูนังต์
เดอะเพอร์เฟกต์ดรัก

เดอะเพอร์เฟกซ์ดรัก (The Perfect Drug) เป็นเพลงของไนน์อินช์เนลส์ เป็นเพลงถูกขึ้นให้เดวิด ลินช์ สำหรับหนังเรื่อง Lost Highway เพลงนี้บรรจุในผลงานอัลบั้ม Sunshine on Leith เพลงนี้ได้จำหน่ายในรูปแบบ แผ่นเสียงในฉบับ  "The Perfect Drug" Versions (หรือที่เรียกว่า ฮาโล 11).
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2540
แยกเจริญผล

สี่แยกเจริญผล หรือเป็นที่รู้จักในนาม สี่แยกบรรทัดทอง เป็นสี่แยกในเขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร เป็นจุดตัดของถนนพระรามที่ 1 และถนนบรรทัดทอง
== การจัดการจราจรบริเวณทางแยก ==
ทิศทางจากแยกปทุมวันมุ่งหน้าเข้าสู่ทางแยกสามารถเลี้ยวซ้ายไปยังแยกสะพานเหลือง เลี้ยวขวาไปยังแยกเพชรพระราม หรือตรงไปยังแยกพงษ์พระราม
การจราจรบนถนนบรรทัดทองทั้งสองทิศทางมุ่งหน้าเข้าสู่แยกสามารถตรงไปหรือเลี้ยวซ้ายได้เท่านั้น สำหรับทิศทางจากแยกเพชรพระรามมุ่งหน้าเข้าสู่แยก จะห้ามเลี้ยวซ้ายสำหรับรถสามล้อและแท็กซี่ที่ไม่มีผู้โดยสาร
ทิศทางจากแยกพงษ์พระรามมุ่งหน้าเข้าสู่แยกสามารถตรงไปหรือเลี้ยวซ้ายได้เท่านั้น
== สถานที่สำคัญบริเวณทางแยก ==
เทสโก้โลตัส พระราม 1
วัดชัยมงคล
สนามกีฬาแห่งชาติ
สถาบันเทคโนโลยีปทุมวัน
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เจริญผล
เจริญผล
เมืองฉอด

เมืองฉอด เป็นชื่อเมืองในอดีตปรากฏในเอกสารของกองทัพในสมัยโบราณ ซึ่งปัจจุบันสันนิษฐานว่า คือ เมืองที่ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเมย ซึ่งคืออำเภอแม่สอดอยู่ในจังหวัดตาก จากจารึกประวัติศาสตร์ที่สลักไว้เพียงไม่กี่บรรทัดบนแท่งศิลา สามารถบรรยายความเป็นเมืองได้อย่างถ่องแท้ของดินแดนสุดสยามปัจจิมริมแม่น้ำเมย เมืองเกิดขึ้นในสังคมไทยตั้งแต่ก่อนยุคประวัติศาสตร์ที่มีการจารึกเรื่องราวเป็นหลักฐาน แม้ว่าเมืองจะมีความหมายแตกต่างกันไปตามบริบทของสังคมและสิ่งแวดล้อม และความเป็นเมืองดำรงอยู่ในสังคมไทยมานานหลายศตวรรษแล้วก็ตาม
== ประวัติ ==
เมืองฉอดแต่เดิมชาวไทยใหญ่พากันเรียกว่า "เมืองจอด" ซึ่งสันนิษฐานได้ว่า เป็นเมืองที่มีท่าจอดเรือ ตรงปากน้ำคง หรือแม่น้ำสาละวินในปัจจุบัน เวลาต่อมาชาวไทยในอดีตจึงเรียกกันเพี้ยนไปเป็น "เมืองฉอด" หรืออีกประการหนึ่งชาวไทยที่อพยพมาจากอาณาจักรน่านเจ้าพากันมาชุมนุมข้ามเรือกัน ณ ที่ตรงนี้ แล้วจึงเดินทางไปในประเทศพม่า มอญ ซึ่งเป็นที่ตั้งของอาณาจักรแสนหวี ตรงนี้จึงพากันเรียก "เมืองจอด" ในครั้งนั้น
ข้อสันนิษฐานอีกอย่างหนึ่ง อาจจะเป็นเพราะกองทัพ ของขุนเสือขวัญฟ้า และขุนสามหลวงยกมาตีไทยลานนาครั้งนั้น ข้ามมาตีทางด้านนี้ จึงพากันเรียกว่า "เมืองจอด" อาจจะเป็นได้ เพราะเหตุการณ์สำคัญ ๆ มีเพียงสองครั้ง 
ในปัจจุบันสันนิษฐานว่าคำว่า "ฉอด" อาจเรียกต่อ ๆ กันมาจนเพี้ยนเป็น "สอด" เป็นที่มาของชื่อ "แม่สอด" ในปัจจุบันอีกประการหนึ่ง 
==การปกครอง==
เมืองฉอดมีพ่อขุนจันคำเหลือง เป็นหัวหน้า เจ้าแตงอ่อน (เจ้ามุกขวดี) เป็นศรีเมือง (ชายา) ต่อมามีราชบุตร 2 พระองค์ คือ พ่อขุนสามชน กับพ่อขุนพุฒวงษ์ยนต์หงษ์ เมื่อพ่อขุนจันคำเหลืองสวรรคตแล้ว พ่อขุนสามชนราชบุตรองค์ใหญ่ได้สืบราชสมบัติในเมืองฉอดแทนพระราชบิดา ต่อมามีเจ้าแม่มโนราห์เป็นศรีเมือง (ชายา)
พ่อขุนสามชนสืบราชสมบัติต่อมาไม่นานนัก ก็ทรงเริ่มกระทำสงครามแผ่ขยายอาณาเขต และด้วยพ่อขุนสามชนเป็นขุนศึกเชี่ยวชาญเชิงยุทธ ในการสงครามอยู่มากทั้งน้ำพระทัย ก็ทรงมีความโอบอ้อมอารีย์ รักไพร่ฟ้าข้าแผ่นดิน เอาใจใส่ดูแลขุนนาง ข้าราชการในเมืองฉอดแบบพ่อกับลูก ไพร่ฟ้าจึงรักใคร่นับถือยำเกรงท่านมาก ยิ่งกว่านั้น พอถึงวันธรรมสวนะ ก็ทรงสั่งสอนในเรื่องของธรรมแก่ราษฎรมิได้ขาด ยังปรากฏพระแท่นอาสนะ และพระพุทธรูปอยู่ทุกวันนี้
พ่อขุนสามชนได้ขยายอาณาเขต ออกไปจนกว้างใหญ่ไม่น้อย คือ ขยายออกมาทางบ้านแม่ตื่นสามหมื่น ซึ่งเป็นเมืองที่ท่านอยู่อาศัย ลงมาทางแม่ระมาด บ้านพะหน่อเก (วัดดอนแก้ว ในแม่สอดปัจจุบัน) เลยไปถึงบ้านแม่โกนเกน ผาลู เมืองเก่าของท่าน ยังมีเจดีย์เก่า ๆ อยู่ในป่า ไกลจากแม่ระมาดไปทางแม่ตื่นสามหมื่น ประมาณ 2 กิโลเมตร แผ่นดินใหญ่ปรากฏ และทางวัดแม่ต้านก็รักษาไว้จนถึงทุกวันนี้
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ตำบลแม่สอด
นครแม่สอด
อำเภอแม่สอด
จังหวัดตาก
แยกพงษ์พระราม

แยกพงษ์พระราม เป็นสี่แยกในเขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร เป็นจุดตัดของถนนพระรามที่ 1 และถนนพระรามที่ 6
== การจัดการจราจรบริเวณทางแยก ==
ทิศทางจากแยกเจริญผลมุ่งหน้าเข้าสู่ทางแยกสามารถเลี้ยวซ้ายไปยังแยกมหานคร เลี้ยวขวาไปยังแยกอุรุพงษ์ หรือตรงไปยังแยกกษัตริย์ศึก
ทิศทากจากแยกมหานครมุ่งหน้าเข้าสู่ทางแยกจะต้องเลี้ยวซ้ายไปตามถนนพระรามที่ 1 มุ่งหน้าแยกกษัตริย์ศึกเท่านั้น
ทิศทางจากแยกกษัตริย์ศึกมุ่งหน้าเข้าสู่ทางแยกจะต้องเลี้ยวซ้ายไปตามถนนพระรามที่ 6 มุ่งหน้าแยกอุรุพงษ์เท่านั้น ยกเว้นรถประจำทางที่สามารถตรงไปยังแยกเจริญผลได้ ทั้งนี้ เฉพาะเวลา 10:00 - 19:00 เท่านั้นที่อนุญาตให้เฉพาะรถประจำทางตรงไปได้
ถนนพระรามที่ 6 ช่วงแยกพงษ์พระรามถึงแยกอุรุพงษ์จัดการเดินรถโดยให้เดินรถเพียงทางเดียวมุ่งหน้าแยกอุรุพงษ์เท่านั้น
== สถานที่สำคัญบริเวณทางแยก ==
วัดชำนิหัตถการ
อาคารศรีจุลทรัพย์
==แหล่งข้อมูลอื่น==
พงษ์พระราม
พงษ์พระราม
แยกราชเทวี

แยกราชเทวี เป็นสี่แยกในเขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร เป็นจุดตัดของถนนพญาไทและถนนเพชรบุรี
แต่ดั้งเดิม ณ สถานที่นี้ เคยเป็นที่ตั้งของสะพานพระราชเทวี หรีอที่นิยมเรียกกันสั้น ๆ ว่า สะพานราชเทวี อันเป็นสะพานคอนกรีตเสริมเหล็กข้ามคลองประแจจีน บนฝั่งถนนพญาไทก่อนถึงถนนประแจจีน (ถนนเพชรบุรี) สร้างขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ด้วยพระราชทรัพย์ของสมเด็จพระปิตุจฉาเจ้าสุขุมาลมารศรี พระอัครราชเทวี ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงบำเพ็ญพระราชกุศลพระชนมายุครบ ๕๐ พรรษา ด้วยการบริจาคพระราชทรัพย์สร้างสะพาน และพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวพระราชทานนามและทรงประกอบพระราชพิธีเปิดเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2454  ต่อมาตัวสะพานได้ถูกรื้อถอนไป เพื่อเปิดทางให้มีการถมคลองเพื่อขยายถนนและสร้างเป็นวงเวียนน้ำพุขึ้นมาในราว ปี พ.ศ. 2503–04  โดยที่ป้ายโลหะจารึกชื่อของสะพานถูกเก็บรักษาไว้ยังพิพิธภัณฑ์วังสวนผักกาด จึงทำให้แยกราชเทวีในอดีตมีสภาพเป็นวงเวียน และมีจุดเด่น คือ น้ำพุ ขนาดใหญ่พร้อมกับการปลูกดอกไม้จากต่างประเทศ เช่น กุหลาบ เพื่อความสวยงามรอบ ๆ โดยเฉพาะในเวลากลางคืนที่มีการเปิดไฟสลับสีก็ยิ่งทำให้มีความสวยงามโดดเด่นยิ่งขึ้น  แต่ในเวลาต่อมาเมื่อถนนมีความจำเป็นต้องขยายตัวก็ได้ถูกรื้อถอนออกไปเพื่อเปลี่ยนแปลงสภาพเป็นสี่แยก  แต่ทว่ายังคงสภาพของน้ำพุไว้เหมือนในอดีตที่มุมทั้งสี่ของทางแยก  และคำว่า "ราชเทวี" นี้ก็ยังได้กลายมาเป็นชื่อเขตราชเทวีด้วย เมื่อมีการกำหนดเขตใหม่ในปี พ.ศ. 2532
แยกราชเทวี ในราว พ.ศ. 2520–30 นับเป็นย่านที่มีความคึกคักมาก ด้วยเคยเป็นสถานที่ตั้งบ้านพักอาศัยของขุนนางและคหบดีหลายคน, โรงภาพยนตร์ชั้นนำหลายแห่ง รวมถึงโรงเรียนสอนเสริมสวยด้วย  และมีสะพานลอยข้ามทางแยกฝั่งถนนเพชรบุรี ซึ่งสร้างมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2518 แล้วเสร็จและเปิดใช้เมื่อปี พ.ศ. 2522 โดยมีการนำเอารถบรรทุกหินคลุกหลายสิบคันขึ้นไปจอดบนสะพานเพื่อทดสอบความแข็งแรงด้วย ซึ่งยังคงใช้มาจนถึงปัจจุบัน โดยถือว่าเป็นสะพานลอยข้ามทางแยกแห่งแรกของกรุงเทพมหานคร
== การจัดการจราจรบริเวณทางแยก ==
ทิศทางจากแยกปทุมวันมุ่งหน้าเข้าสู่ทางแยกสามารถเลี้ยวซ้ายไปยังแยกเพชรพระราม หรือตรงไปยังแยกพญาไท เท่านั้น ไม่สามารถเลี้ยวขวาไปยังแยกประตูน้ำได้ โดยรถที่จะเลี้ยวขวาจะต้องตรงไปกลับรถที่อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ
ทิศทางจากแยกพญาไทมุ่งหน้าเข้าสู่ทางแยกสามารถเลี้ยวซ้ายไปยังแยกประตูน้ำ ตรงไปยังแยกปทุมวัน หรือเลี้ยวขวาไปยังแยกเพชรพระรามได้ (ในทิศทางนี้ห้ามเลี้ยวขวาเวลา 6:00 น. ถึงเวลา 20:00 น. ยกเว้นรถประจำทางที่เลี้ยวได้ตลอดเวลา)
ทิศทางจากแยกประตูน้ำหน้าเข้าสู่ทางแยกสามารถเลี้ยวซ้ายไปยังแยกปทุมวัน หรือตรงไปยังแยกเพชรพระราม เท่านั้น ไม่สามารถเลี้ยวขวาไปยังแยกพญาไทได้ โดยรถที่จะเลี้ยวขวาจะต้องเลี้ยวซ้ายไปกลับรถใต้สะพานเฉลิมหล้า 56
ทิศทางจากแยกเพชรพระรามมุ่งหน้าเข้าสู่ทางแยกสามารถเลี้ยวซ้ายไปยังแยกพญาไท ตรงไปยังแยกประตูน้ำ หรือเลี้ยวขวาไปยังแยกปทุมวันได้
สะพานข้ามทางแยกในแนวถนนเพชรบุรีมีทิศทางจากแยกเพชรพระรามมุ่งหน้าแยกประตูน้ำเท่านั้น มีขนาด 2 ช่องจราจร
== สถานที่สำคัญบริเวณทางแยก ==
รถไฟฟ้าบีทีเอสสถานีราชเทวี
โรงแรมเอเชีย
โรงเรียนกรุงเทพการบัญชีวิทยาลัย
อาคาร ซี.พี. ทาวเวอร์ 3
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ราชเทวี
ราชเทวี
อรชุมา ยุทธวงศ์

รองศาสตราจารย์ อรชุมา ยุทธวงศ์ (นามเดิม อรชุมา สูตะบุตร) อดีตหัวหน้าภาควิชาศิลปะการละคร คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ที่มีบทบาทสำคัญในฐานะผู้บุกเบิกการละครสำหรับเด็กในประเทศไทย
== ประวัติ ==
อรชุมา ยุทธวงศ์ เกิดเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2490 เป็นบุตรของนายแพทย์ประมวลทรัพย์ สูตะบุตร กับนางชลิตา สูตะบุตร สมรสกับ ยงยุทธ ยุทธวงศ์ มีบุตร 2 คน
อรชุมา เข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมสาธิตปทุมวัน จนจบมัธยมปลาย (พ.ศ. 2508) และเข้าเรียนต่อที่คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้รับปริญญาตรี เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง (พ.ศ. 2513) ต่อมาได้สอบชิงทุนไปศึกษาต่อที่สหรัฐอเมริกา ได้รับปริญญาโทด้านการละคร จากมหาวิทยาลัยฮาวาย (พ.ศ. 2517)
== การทำงาน ==
รองศาสตราจารย์ อรชุมา ยุทธวงศ์ เข้าทำงานเป็นอาจารย์ภาควิชาศิลปการละครที่คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ซึ่งขณะนั้นมีรองศาสตราจารย์ สดใส พันธุมโกมล เป็นหัวหน้าภาควิชา และเป็นหัวหน้าภาควิชาในระหว่างปี พ.ศ. 2528 - พ.ศ. 2530 ซึ่งในระหว่างการรับราชการ รองศาสตราจารย์ อรชุมา ได้ริเริ่มโครงการละครสำหรับเด็ก จัดละครเร่ไปตามสถานที่ต่าง ๆ นอกจากนี้ ยังได้ร่วมงานกับศิลปินหลากหลายทั้งในและต่างประเทศ โดยในปี พ.ศ. 2530 - พ.ศ. 2548 ได้เป็นหัวหน้าคณะผู้แทนไทยในเทศกาลละครอาเซียน และผู้แทนประเทศไทยด้านทัศนศิลป์และศิลปะการแสดงของอาเซียน  และในช่วงเวลาใกล้เคียงกัน ยังได้ดำรงตำแหน่งรองผู้อำนวยการสถาบันไทยศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (พ.ศ. 2533 - พ.ศ. 2535)  ต่อมาจึงเกษียณจากราชการก่อนกำหนด เพื่อมาทำงานเป็นศิลปินอิสระ  ปัจจุบัน เป็นเจ้าของ คนละครสตูดิโอ ทำหน้าที่แอ็คติ้งโคช ให้คำปรึกษาด้านศิลปะการแสดง และการสื่อสารสำหรับนักแสดง นักร้อง พิธีกร ผู้ประกาศข่าว และผู้ที่ต้องการสื่อสารกับกลุ่มบุคคลหรือสาธารณชน  และจัดทำเวิร์คชอปเพื่อเพิ่มศักยภาพให้กับกลุ่มบุคคลในสายอาชีพต่างๆ เช่น ผู้ทำงานสร้างสรรค์ ผู้ช่วยผู้กำกับ ผู้อำนวยการประชาสัมพันธ์ ทนายความ พนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน ผู้บริหารการศึกษาระดับสูง นักการเมือง นักการเงินการธนาคาร นักบริหาร ผู้ทำรายการโทรทัศน์(JSL,TV Thunder,Modern Nine TV)
== ประสบการณ์ ==
งานให้คำปรึกษานักแสดง 
ภาพยนตร์ สุริโยไท
ภาพยนตร์ มหา'ลัยเหมืองแร่
ภาพยนตร์ รถไฟฟ้ามาหานะเธอ
ภาพยนตร์ แฝด 
งานกำกับ 
รายการวิทยุศึกษาสำหรับเด็ก 
รายการโทรทัศน์ศึกษาสำหรับเด็ก "หุ่นหรรษา" 
ละครโทรทัศน์สำหรับเด็ก "บ้านพิลึก" "ดักแด้กับมะเดื่อ" 
งานเขียน 
"ตำราสำหรับเด็กปฐมวัย" มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
"ท่องแดนละคร" รวมบทละครสำหรับเด็ก จากเอเชียและแปซิฟิค หนังสือส่งเสริมการอ่าน ระดับประถมศึกษา สำหรับกรมวิชาการ กระทรวงศึกษาธิการ
หนังสือสำหรับเด็ก ชุด หนูนุ่น สำนักพิมพ์ ไทยวัฒนาพานิช
"วันรุ่งของพรุ่งนี้" โครงการหนังสือใกล้ใจ จัดทำโดย มูลนิธิสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์
งานพากษ์ 
รัก 7 ปี ดี 7 หน ตอน 42.195
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
อรชุมา ยุทธวงศ์และศิลปการละคร
ชีวิตและการทำงานของอรชุมา ยุทธวงศ์ 1 
ชีวิตและการทำงานของอรชุมา ยุทธวงศ์ 2 
นักเขียนชาวไทย
คู่สมรสของนักการเมืองไทย
รองศาสตราจารย์
อาจารย์คณะอักษรศาสตร์ - ศิลปศาสตร์ - มนุษยศาสตร์
บุคคลจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปทุมวัน
บุคคลจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา
นิสิตเก่าคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
สำนักงานลิขสิทธิ์แห่งสหรัฐอเมริกา

สำนักงานลิขสิทธิ์แห่งสหรัฐอเมริกา (United States Copyright Office) เป็นหน่วยงานในสังกัดหอสมุดรัฐสภาอเมริกัน มีหน้าที่รับจดทะเบียนลิขสิทธิ์ รับและเก็บสำเนางานอันมีลิขสิทธิ์ และให้คำแนะนำรัฐสภาเรื่องที่เกี่ยวกับลิขสิทธิ์ทั้งภายใน และต่างประเทศ ให้ข้อมูลและความช่วยเหลือแก่หน่วยงานของรัฐบาลสหรัฐอเมริกา และงานตุลาการที่มีประเด็นเกี่ยวข้องกับลิขสิทธิ์ทั้งภายในและต่างประเทศ รวมถึงยังมีส่วนร่วมประชุมระดับนานาชาติ หรือประชุมกับเจ้าหน้าที่ของรัฐบาลต่างประเทศในเรื่องลิขสิทธิ์ และศึกษาในประเด็นลิขสิทธิ์และหน้าที่อื่น ๆ ตามที่รัฐสภามอบหมาย สำนักงานลิขสิทธิ์แห่งสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ในตึกอนุสรณ์สถานเจมส์ เมดิสัน ในหอสมุดรัฐสภาอเมริกัน
หอสมุดรัฐสภาอเมริกัน
กางเขนประดับอัญมณี

กางเขนประดับอัญมณี (Crux gemmata) คือกางเขนที่ส่วนใหญ่สร้างในสมัยคริสเตียนยุคแรกมาจนถึงต้นยุคกลางที่เป็นกางเขนอย่างน้อยก็ด้านหน้าส่วนใหญ่จะตกแต่งด้วยอัญมณีเป็นหลัก แทนที่จะเป็นภาพวาดบนตัวกางเขน ด้านหลังมักจะเป็นลายสลักของพระเยซูตรึงกางเขนหรือรูปจากหัวข้ออื่น
ตัวอย่างของงานกางเขนโลหะก็ได้แก่กางเขนจัสตินที่ 2 (คริสต์ศตวรรษที่ 6, พิพิธภัณฑ์วาติกัน), กางเขนโลแธร์ (คริสต์ศตวรรษที่ 10, มหาวิหารอาเคิน), กางเขนเทวดาแห่งคาบสมุทรไอบีเรีย, กางเขนชัย และกางเขนค็อง (ราวคริสต์ทศวรรษ 1120, พิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติแห่งไอร์แลนด์)
== ประวัติ ==
ในยุคโบราณตอนปลายและต้นยุคกลางสิ่งของอันมีความสำคัญมากเช่นหีบบรรจุวัตถุมงคล (Reliquary) มักจะตกแต่งอย่างเต็มที่ด้วยอัญมณีที่เป็นการตกแต่งในลักษณะที่ในปัจจุบันจะจำกัดใช้แต่ในการตกแต่งมงกุฎ และเครื่องราชกกุธภัณฑ์สำหรับพระราชพิธีบรมราชาภิเษก หรือ เครื่องประดับชิ้นเล็กๆ กางเขนดังกล่าวอาจจะทำออกมาในรูปของภาพเขียน, โมเสก, งาช้างแกะสลัก และ วัสดุอื่นๆ และมักจะมีปลายแขนกางเขนเป็นแฉก แต่สัดส่วนระหว่างแนวตั้งและแนวนอนก็ขึ้นอยู่กับความต้องการขององค์ประกอบซึ่งก็แตกต่างกันออกไปเป็นอันมาก เครื่องห้อย (Pendilia) หรือเครื่องตกแต่งแบบแขวนหรือห้อยก็อาจจะแขวนจากแขนกางเขน โดยเฉพาะจากตัวอักษร แอลฟาและโอเมกาที่เป็นทอง ลักษณะของกางเขนดังกล่าวพบบนชิ้นส่วนของโลงหินจากปลายคริสต์ศตวรรษที่ 4 ปลายแขนกางเขนที่เป็นแฉกก็มีมาตั้งแต่งานที่พบชิ้นแรกๆ
กางเขนประดับอัญมณีเช่นงานโมเสกที่วัดซานตาพูเดนเซียนาในกรุงโรม (ค.ศ. 384–ค.ศ. 389) ตัวกางเขนตั้งอยู่บนเนินที่มีฉากหลังเป็นภาพสัญลักษณ์ของกรุงเยรูซาเลมโดยตัวกางเขนเองเป็นสัญลักษณ์ของกรุงเยรูซาเลมใหม่หรือ "เมืองสวรรค์" นอกจากนั้นแล้วกางเขนประดับอัญมณีก็ยังเป็นสัญลักษณ์ของต้นไม้แห่งชีวิตของคริสเตียน โดยเฉพาะเมื่อปลายแขนแจกเป็นแฉกเป็นกิ่ง บางครั้งกางเขนก็จะอยู่บนเนินที่เป็นสัญลักษณ์ของสวรรค์ โดยมีแม่น้ำสี่สายไหลลงมาจากกางเขนที่เข้าใจกันว่าเป็นสัญลักษณ์ของพระวรสารทั้งสี่
== ระเบียงภาพ ==
ไฟล์:Apsis mosaic, Santa Pudenziana, Rome photo Sixtus enhanced TTaylor.jpg|วัดซานตาพูเดนเซียนา, โรม, มุขตะวันออก งานโมเสก, ค.ศ. 384–ค.ศ. 389
ไฟล์:Crux gemmata.jpg|ภาพจากหนังสือวิจิตร
ไฟล์:Basilica of Sant Apollinare.jpg|งานโมเสกบนเพดานครึ่งโดมของมุขตะวันออกที่บาซิลิกาซานอพอลลินาเรอินคลาสเซอ, ราเวนนา (ค.ศ. 549)
ไฟล์:Folio 193r - The Exaltation of the Cross.jpg|ความปิติกับกางเขน จาก หนังสือ ประจำชั่วโมงดยุคเดอแบร์รี, ราว ค.ศ. 1410
== อ้างอิง ==
Friesen, Ilse E., The Female Crucifix: Images of St. Wilgefortis Since the Middle Ages, Wilfrid Laurier University Press, 2001, ISBN 0-88920-365-2, google books
Hellemo, Geir. Adventus Domini: eschatological thought in 4th-century apses and catecheses, BRILL, 1989, ISBN 9004088369, 9789004088368 google books
Schiller, Gertud, Iconography of Christian Art, Vol. I, 1971 (English trans from German), Lund Humphries, London, ISBN 853312702
Schiller, Gertrud, Iconography of Christian Art, Vol. II, 1972 (English trans from German), Lund Humphries, London, ISBN 853313245
Eduard Syndicus; Early Christian Art, Burns & Oates, London, 1962
Wernher, Martin, The Liudhard Medalet, in Anglo-Saxon England, Volume 20, eds. Michael Lapidge, Malcolm Godden, Simon Keynes, Cambridge University Press, 1992, ISBN 052141380X, 9780521413800, google books
== ดูเพิ่ม ==
ลูกโลกประดับกางเขน
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
*
ศิลปะคริสเตียน
โคแนน โอไบรอัน

โคแนน คริสตอเฟอร์ โอ'ไบรอัน (Conan Christopher O'Brien; เกิด 18 เมษายน 1963) เป็นผู้ดำเนินรายการโทรทัศน์ชาวอเมริกัน, นักแสดงตลก, นักเขียน, ผู้สร้างพอดคาสท์ และโปรดิวเซอร์ โคแนนเป็นที่รู้จักดีที่สุดจากการเป็นผู้ดำเนินรายการเลทไนท์ทอล์กโชว์ ได้แก่ Late Night with Conan O'Brien, The Tonight Show with Conan O'Brien และ Conan ซึ่งถ่ายทอดทางโทรทัศน์ช่องทีบีเอส ตั้งแต่ปี 2010 ก่อนเขาจะเป็นผู้ดำเนินรายการ เขาเคยเป็นนักเขียนให้กับ Saturday Night Live และ เดอะซิมป์สันส์
โคแนนเกิดที่เมือง Brookline, รัฐแมสซาชูเสตส์ และเติบโตมาในครอบครัวคาทอลิกแบบไอร์แลนด์ ขณะศึกษาในชั้นอุดมศึกษา เขาเคยดำรงตำแหน่งเป็นประธานของ The Harvard Lampoon ขณะเรียนอยู่ในมหาวิทยาลัยฮาร์เวิร์ด และเคยเป็นนักเขียนให้กับซีรีส์ตลกสเก็ตช์ (sketch comedy series) Not Necessarily the News หลังเขาได้ทำงานเขียนให้กับโชว์ตลกหลายงานในลอสแอนเจลิส เขาได้เข้าเป็นสมาชิกนักเขียนประจำรายการ Saturday Night Live นอกจากนี้เขายังเคยเป็นนักเขียนและโปรดิวเซอร์ของ เดอะซิมป์สันส์ อยู่สองฤดูกาล จนกระทั่งเขาได้รับคำเชิญจากช่อง NBC ให้รับตำแหน่งแทน David Letterman ในการเป็นผู้ดำเนินรายการ Late Night ในปี 1993 เรื่องเสมือนจริงที่ไม่มีใครทราบนั่นคืองานผู้ดำเนินรายการในรายการแรกของเขา Late Night ได้รับการวิจารณ์ที่ไม่เป็นที่น่าพึงพอใจและถูกทำเป็ยรายการสร้างใหม่เป็นวัฏจักร (renewal cycle) เป็นเวลาหลายสัปดาห์ในช่วงปีแรก ๆ อย่างไรก็ตามรายการได้มีการปรับปรุงขึ้นตลอดเวลา และได้รับการยอมรับสูงมากจนกระทั่งโคแนนได้ออกจากรายการในปี 2009 ที่ซึ่งหลังจากนั้นโคแนนได้ย้ายจากนิวยอร์กซิตีไปลอสแอนเจลิสเพื่อเป็นผู้ดำเนินรายการซึ่งถือกำเนิดใหม่ของเขา The Tonight Show เป็นเวลาเจ็ดเดือนจนกระทั่งการเมืองภายในช่องได้นำไปสู่วิกฤตรายการทูไนท์โชว์ ในปี 2010 ที่ซึ่งทำให้มีการสับเปลี่ยนผู้ดำเนินรายการเกิดขึ้น
ลักษณะเฉพาะตัวของโคแนนคือการดำเนินรายการที่มีลักษณะต่อเนื่องเป็นธรรมชาติ (spontaneous hosting style) และมีลักษณะเฉพาะตัวของเขาที่สำคัญคือ “ความตลกที่มาจากอาการออกอาการเคอะเขินและดูถูกตัวเอง“ ("awkward, self-deprecating humor") ที่ซึ่งรายการเลทไนต์ของเขาได้รวมเอา “ความหยาบโลนและเพี้ยนซึ่งประกอบกับหนังสั้น (รีโมต) ที่เลิศหรูและบรรยายด้วยตัวเอง” ("lewd and wacky with more elegant, narrative-driven short films (remotes)")
นับตั้งแต่การเกษียณของ David Letterman เมื่อ 20 พฤษภาคม 2015 โคแนนได้กลายเป็นผู้ดำเนินรายการเลทไนท์ทอล์กโชว์ที่ทำงานยาวนานที่สุดในสหรัฐ ที่ยังคงทำงานอยู่ ด้วยระยะเวลาถึง 26 ปี (ในปี 2019) ในปี 2010 โคแนนมีรายชื่ออยู่ในบุคลลที่ทรงอิทธิพลที่สุด 100 คนของนิตยสารไทม์
== อิทธิพล ==
โคแนนเคยระบุรายชื่อผู้ที่มีอิทธิพลต่อความตลกของเขา เช่น David Letterman, Peter Sellers, Sid Caesar, Warner Bros. Cartoons, Johnny Carson, Ernie Kovacs, Bob Hope, และ Woody Allen ในทางกลับกัน มีทั้งนักแสดงและตลกที่เปิดเผยว่าได้รับอิทธิพลจากโคแนน ทั้ง Mindy Kaling, Pete Holmes, Seth Meyers, Nikki Glaser, John Krasinski, Moses Storm, Ron Funches,, John Mulaney และ James Corden
== ดูเพิ่ม ==
โคแนน สุนัขทางการทหารที่ตั้งชื่อตามโคแนน
โซนา โมฟเซเซียน ผู้ช่วยส่วนตัวของโคแนน
== อ้างอิง ==
 
พิธีกรรายการทอล์กโชว์ชาวอเมริกัน
ผู้ที่ได้รับรางวัลเอมมี
นักแสดงตลกอเมริกัน
นักเขียนบทโทรทัศน์ชาวอเมริกัน
บุคคลจากรัฐแมสซาชูเซตส์
บุคคลจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
ชาวอเมริกันเชื้อสายไอริช
จิมมี แฟลลอน

เจมส์ โทมัส "จิมมี่" แฟลลอน จูเนียร์ (James Thomas "Jimmy" Fallon, Jr.) เกิดเมื่อวันที่ 19 กันยายน ค.ศ. 1974 เป็นนักแสดงตลกแนวสแตนอัปคอเมดี พิธีกรรายการโทรทัศน์ และนักแสดงชาวอเมริกัน เขาเป็นพิธีกรในรายการ The Tonight Show Starring Jimmy Fallon รายการช่วงดึกในวันจันทร์ถึงศุกร์ทางช่องเอ็นบีซี ก่อนรายการนี้แฟลลอนเป็นที่รู้จักในการร่วมงานในรายการ Saturday Night Live ในปี 1998 ถึงปี 2004 และมีผลงานแสดงภาพยนตร์อีกหลายเรื่อง อาทิเช่น Taxi (2004) และ Fever Pitch (2005) หลังจากนั้นแฟลลอนก็กลับมาวงการโทรทัศน์ในฐานะพิธีกรรายการ  Late Night with Jimmy Fallon ในปี 2009 ซึ่งทำให้เขาเป็นที่รู้จักมากขึ้นจากรายการนี้ด้วยความสามารถด้านการแสดง การเล่นดนตรี และการให้แขกรับเชิญเล่นเกมร่วมกับเขาในรายการ ต่อมาในปี 2014 แฟลลอนก็ได้รับการเลือกจากช่องเอ็นบีซีให้มาทำหน้าที่พิธีกรรายการ The Tonight Show ต่อจากเจย์ เลโน ในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014
== อ้างอิง ==
พิธีกรรายการทอล์กโชว์ชาวอเมริกัน
นักแสดงอเมริกัน
นักแสดงตลกอเมริกัน
นักเขียนบทโทรทัศน์ชาวอเมริกัน
บุคคลจากบรุกลิน
ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
ศิลปินสังกัดวอร์เนอร์บราเธอร์สเรเคิดส์
ดอริส เดย์

ดอริส เดย์ (Doris Day) เกิดเมื่อวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 1922 เป็นนักแสดง นักร้องและนักเคลื่อนไหวสิทธิสัตว์
เดย์เริ่มก้าวเข้าสู่วงการบันเทิงในขณะปลายช่วงวัยรุ่นโดยเป็นนักร้องวงบิ๊กแบนด์ ในปี ค.ศ. 1945 เธอมีเพลงฮิตที่ชื่อ "Sentimental Journey" และในปี 1948 เธอแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกคือเรื่อง  Romance on the High Seas เธอมีผลงานแสดงภาพยนตร์ 39 เรื่อง บันทึกเสียงในบทเพลงมากกว่า 650 เพลง ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ และได้รับรางวัลลูกโลกทองคำและรางวัลแกรมมี่ อย่างละ 1 ครั้ง ในปี 1989 เธอได้รับรางวัลเซซิล บี. เดมิล ในสาขาผู้ประสบความสำเร็จสูงสุดในชีวิตในวงการภาพยนตร์
ในปี 2009 เดย์ติดอันดับ 1 ของดาราหญิงบนบ็อกซ์ออฟฟิสตลอดกาล และติดอันดับ 6 ในนักแสดงบ็อกซ์ออฟฟิส (ทั้งชายและหญิง)
== อ้างอิง ==
นักแสดงอเมริกัน
นักร้องอเมริกัน
พิธีกรรายการทอล์กโชว์ชาวอเมริกัน
บุคคลจากซินซินแนติ
ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี สาขาศิลปินผู้ประสบความสำเร็จตลอดช่วงชีวิต
ชากา คาน

ชากา คาน (Chaka Khan) เกิดเมื่อวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 1953 เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลง ชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในผลงานเพลงฮิตอย่าง "I'm Every Woman", "Ain't Nobody", "I Feel for You" และ "Through the Fire" เธอยังร้องเพลงในรายการโทรทัศน์อย่างรายการ Reading Rainbow เธอยังร่วมร้องกับวงฟังก์ที่ชื่อ รูฟัส มีเพลงฮิตอย่าง "Tell Me Something Good", "You Got The Love", "Once You Get Started", 'Sweet Thing", "Everlasting Love" และ "Stay" ก่อนที่เธอยังออกผลงานเดี่ยว ปัจจุบันเธอได้รับการยกย่องว่าเป็น "Queen of Funk" หรือ "ราชินีเพลงฟังก์"
== อ้างอิง ==
นักร้องอเมริกัน
นักร้องเสียงคอนทราลโต
ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
บุคคลจากชิคาโก