pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ศิลปะเฉพาะที่

ศิลปะเฉพาะที่ (site-specific art) คืองานศิลปะที่สร้างขึ้นบนตำแหน่งที่เฉพาะเจาะจง ที่ศิลปินจะคำนึงถึงสิ่งแวดล้อมที่จะสร้างงานศิลปะประกอบกับการออกแบบและการสร้างตัวงานศิลปะเองด้วย คำว่าศิลปะเฉพาะที่เป็นคำที่ได้รับการเผยแพร่และนิยามโดยศิลปินชาวแคลิฟอร์เนียโรเบิร์ต เออร์วิน แต่อันที่จริงแล้วเป็นคำที่ใช้กันมาตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1970 โดยประติมากรหนุ่มสาวเช่นลอยด์ แฮมโรล และเอธีนา ทาชาผู้เริ่มสร้างงานจ้างสำหรับสาธารณชนสำหรับที่ตั้งขนาดใหญ่ในเมือง ศิลปะเฉพาะที่ได้รับการกล่าวถึงครั้งแรกโดยนักวิพากษ์สถาปัตยกรรมแคทเธอรีน เฮาเวทท์ และนักวิพากษ์ศิลป์ลูซี ลิพพาร์ด
ศิลปะเฉพาะที่ภายนอกมักจะเป็นสวนภูมิทัศน์ที่รวมสวนประติมากรรมที่ตั้งอย่างถาวรเป็นองค์ประกอบ ซึ่งทำให้เกี่ยวข้องกับ “ศิลปะผสานสิ่งแวดล้อม” (Environmental art) นอกจากนั้นก็ยังอาจจะมีการแสดง, การเต้นรำที่สร้างขึ้นเฉพาะที่ การออกแบบการเต้นก็มักจะคำนึงถึงลักษณะรูปทรงของสิ่งแวดล้อมเข้าไปด้วยไม่ว่าจะเป็นทางด้านประวัติศาสตร์, สังคม และ/หรือ สิ่งแวดล้อม โดยพยายามทำความเข้าใจความหมายที่ซ่อนเร้นของสถานที่ที่ใช้และนำมาขยายความเพิ่มขึ้น ศิลปินบางท่านถึงกับจ้างคีตกวีท้องถิ่นให้เขียนบทเพลงสำหรับการเต้นรำเฉพาะที่ ส่วนศิลปะเฉพาะที่ภายอาจจะสร้างขึ้นร่วมกับสถาปนิกผู้สร้างอาคาร
ถ้าพูดกันอย่างกว้างๆ แล้วศิลปะเฉพาะที่หมายถึงศิลปะใดก็ตามที่สร้างขึ้นสำหรับตั้งแสดง ณ ที่ใดที่หนึ่งอย่างถาวร ฉะนั้นตามความหมายนี้สถาปัตยกรรมที่มีองค์ประกอบที่น่าสนใจก็อาจจะถือว่าเป็นงานศิลปะเฉพาะก็ได้ ศิลปินผู้สร้างศิลปะเฉพาะที่ก็ได้แก่ โรเบิร์ต สมิธสัน, แอนดี โกลด์สเวิร์ทธี, คริสโต, แดน เฟลวิน, ริชาร์ด เซอร์รา, โอลกา คิสเซเลวา, แพทริเชีย โจฮันสัน, เอธีนา ทาชา,  แอลิซ แอดัมส์, แมรี มิสส์, แจ็คคี เฟอร์รารา, แนนซี โฮลท์, โรวัน กเลสปี, มาเรียน ซาซีลา, Guillaume Bijl, เบ็ตตี โบมอนท์ และศิลปินรุ่นเด็กกว่าที่รวมทั้ง เอเบอร์ฮาร์ด บอสส์เล็ท, มาร์ค ดิโว, จอห์น เค. เมลวิน, เลนเนิร์ด ฟาร มุนสเตอร์, ลูนา เนรา, ซิมพาร์ค, แซราห์ เซ, เสตฟาโน คาโก และ เซ็ท วุลซิน
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม  ==
ศิลปะตะวันตก
ศิลปะสมัยใหม่
ธรณีศิลป์
ศิลปะจัดวาง
ศิลปะวางทิ้ง
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Urban Art Projects 
Link to site-specific art commissioned by Metropolitan Transportation Authority, Arts for Transit. 
Third Rail Projects
Sens Production
Site Specific Art by Lucien den Arend
AMDaT
Collage Dance Theatre
Koplowitz Projects
Reial Companyia de Teatre de Catalunya 
ศิลปะสมัยใหม่
วอชเลต

วอชเลต  เป็นเครื่องหมายการค้าของที่นั่งส้วมแบบมีน้ำอุ่นชำระล้างของบริษัท โตโต้ จำกัด
วอชเลตเริ่มจำหน่ายครั้งแรกในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2523 และจนถึงเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2548 มียอดขายสะสมถึง 20 ล้านเครื่อง วอชเลตเป็นสินค้าที่มีส่วนแบ่งตลาดสูงมากในตลาดที่นั่งส้วมแบบมีน้ำอุ่นชำระล้าง จนทำให้สินค้าประเภทเดียวกันที่ผลิตโดยบริษัทอื่น ๆ เช่น INAX (ชื่อสินค้าคือชาเวอร์โทอิเระ) ถูกเรียกว่าวอชเลตไปด้วย
== อ้างอิง ==
ส้วม
ไพทอน

ไพทอน, python อาจหมายถึง
ภาษาไพทอน ภาษาคอมพิวเตอร์เป็นอินเทอร์พรีเตอร์ภาษาระดับสูง
สกุลงูเหลือม (python) ความหมายในภาษาอังกฤษ หมายถึง งูเหลือม หรือ งูหลาม เป็นสกุลของงูไม่มีพิษในวงศ์งูเหลือม (Pythonidae)
ไพทอน (เทพปกรณัมกรีก) งูยักษ์ที่เทพีเฮรา ให่ไล่ตามเทพีเลโตไป จนกระทั่งนางคลอดลูกออกมา คือเทพอพอลโล และเทพีอาร์เทมิส ภายหลังถูกเทพอพอลโลฆ่าตาย
เมดูซา (การาวัจโจ)

เมดูซา (Medusa) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยการาวัจโจ จิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลี
ภาพ “เมดูซา” เขียนราวเสร็จในปี ค.ศ. 1597 ภาพแรกที่เขียนเขียนในปี ค.ศ. 1596 ที่รู้จักกันในอีกชื่อหนึ่งว่า เมอร์ทูลา ซึ่งเป็นชื่อของกวีที่เขียนเกี่ยวกับเมดูซาและลงชื่อ มิเคล เอ เอฟ (มิเคล อันเจโล เอ เอฟ) และปัจจุบันเป็นงานสะสมส่วนบุคคล ขนาดของภาพใหญ่กว่าฉบับที่สองเล็กน้อย (60 x 55 เซนติเมตร) ที่มิได้ลงชื่อที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์อุฟฟิซิ, ฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี
ในตำนานเทพเจ้ากรีก เพอร์ซิอุสใช้หัวขาดของอสูรกายเมดูซาที่มีผมเป็นงูเป็นเกราะในการเปลี่ยนศัตรูให้เป็นหิน แต่ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 เมดูซาก็ถือกันว่าเป็นสัญลักษณ์ของชัยชนะของเหตุผลต่อความรู้สึก ที่อาจจะเป็นสาเหตุของที่มาของภาพนี้เมื่อคาร์ดินัลฟรานเชสโค มาเรีย เดล มอนเตผู้อุปถัมภ์จ้างให้การาวัจโจวาดภาพที่สองเป็นโล่ห์เกียรติยศแก่เฟอร์ดินานโดที่ 1 เดอ เมดิชิ แกรนด์ดยุคแห่งทัสเคนีในปี ค.ศ. 1601 เดล มอนเตเป็นผู้แทนของตระกูลเมดิชิในกรุงโรมและได้มีโอกาสเห็นภาพ “เมดูซา” ภาพแรกที่การาวัจโจเขียน ฉะนั้นจึงได้จ้างให้เขียนเมื่อเฟอร์ดินานโดจัดระเบียบสิ่งที่เกี่ยวกับอาวุธและการต่อสู่้ที่สะสมไว้ใหม่ ภาพ “เมดูซา เมอร์ทูลา” พบในห้องเขียนภาพของการาวัจโจเมื่อเสียชีวิตไปแล้ว กวีจามบัตติสตา มาริโน (Giambattista Marino) อ้างว่าภาพเมดูซาของเมดิชิเป็นสัญลักษณ์ของความกล้าหาญของดยุคในการได้รับชัยชนะต่อการต่อสู้กับศัตรู ในปี ค.ศ. 1568 จอร์โจ วาซารีบรรยาย “เกราะเมดูซา” ที่เขียนโดยเลโอนาร์โด ดา วินชีที่เป็นส่วนหนึ่งของงานสะสมของดยุคแต่หายไปว่าถ้ายังอยู่ในปี ค.ศ. 1597 เดล มอนเตก็คงทราบและการมอบงานนี้ให้การาวัจโจเขียนก็เป็นการบ่งถึงความสามารถของการาวัจโจต่อจิตรกรผู้เป็นที่ยอมรับกันว่าเป็นจิตรกรเอกในบรรดาจิตรกรคนสำคัญๆ ผู้อื่น
การาวัจโจเคยชินกับการเขียนภาพหลายฉบับแต่แม้ว่าจะได้รับการบันทึกในแคตาลอกว่าเป็นภาพดั้งเดิมของการแสดงภาพที่มิลานและดุสเซลดอร์ฟแต่ภาพแรกที่เขียนก็ไม่เป็นที่ทราบถึงโดยทั่วไปโดยสาธารณชน ศาสตราจารย์มอริซิโอ มาร์นินิบรรยายถึงในหนังสือที่เขียนเกี่ยวกับภาพนี้ (Michelangelo da Caravaggio-Gaspare Murtola e la chioma avvelenata di Medusa)
การเขียนภาพเมดูซาเป็นการแสดงความสามารถอันดีเลิศในการแสดงทัศนมิติ เพราะผิวโล่ห์เป็นโค้งนูนที่ทำให้ดูราวกับว่าหัวของอสูรกายเมดูซายื่นออกมาจากโล่ห์ที่ทำให้เหมือนกับว่าเลือดรอบคอแทบจะหยดลงบนพื้น
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
การาวัจโจ
เมดูซา
การาวัจโจ
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1590
จิตรกรรมบาโรก
จิตรกรรมสีน้ำมัน
ศิลปะเกี่ยวกับตำนานเทพ
งานสะสมของหอศิลป์อุฟฟีซี
Nepenthes tenuis

Nepenthes tenuis (มาจากภาษาละติน: tenuis = บาง, แหลม, เรียว) เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของเกาะสุมาตรา ในประเทศอินโดนีเซีย หม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดนี้ถูกเก็บได้ครั้งแรกใน ค.ศ. 1957 จากภูเขาที่ห่างไกลทางตะวันตกของเกาะ และถูกจำแนกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1994 และถูกค้นพบอีกครั้งในป่าปี ค.ศ. 2002 ซึ่งก่อนหน้านี้ N. tenuis มีเพียงรูปถ่ายรูปเดียวและตัวอย่างแห้งในหอพรรณไม้เท่านั้น
== ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ ==
N. tenuis เป็นพืชเลื้อยไต่ ลำต้นผอมเรียว (หนา 2-3&nbsp;มม.) เป็นเหลี่ยมหรือรูปคล้ายสี่เหลี่ยมข้าวหลามตัดเมื่อตัดขวาง ปล้องยาว 5-6.5&nbsp;ซม.
ใบไร้ก้าน คล้ายแผ่นหนัง แผ่นใบรูปใบหอก ยาว 5-6&nbsp;ซม.กว้าง 1-1.5&nbsp;ซม.ปลายแหลมค่อยไสอบเรียวไปทางฐาน หุ้มลำต้นสองถึงสามของความกว้างลำต้น (ไม่มีกาบ) มีการเรียงเส้นใบไม่เด่นชัด มีสามเส้นใบตามยาวหรือมากกว่าในแต่ละด้านของเส้นกลางใบ เกิดจากที่ฐานหนึ่งในสามของเส้นกลางใบ วิ่งขนานกันไปเกินครึ่งหนึ่งของแผ่นใบโดยนับจากขอบใบ เส้นใบแบบขนนกเฉียงแบบร่างแหไม่สม่ำเสมอ มองเห็นได้ไม่ชัดเจน สายดิ่งยาวประมาณ 1.5 เท่าของแผ่นใบ อาจยาวถึง 12 ซม. และหนา 0.5-1&nbsp;มม. สายดิ่งอาจหรืออาจไม่ขดงอรอบวัตถุเพื่อพยุงต้น

N. tenuis เป็นชนิดหนึ่งในสกุลที่มีหม้อขนาดเล็กมาก อาจเป็นรองเพียง N. argentii เท่านั้น หม้อบนรูปกรวย สูง 2.5-4.5&nbsp;ซม.กว้าง 1.5-2.5&nbsp;ซม. หม้อล่างและหม้อบนไม่มีปีกตะเข็บ มีเพียงสันยื่นออกมาหนึ่งคู่ด้านหน้า กว้าง 3-5&nbsp;มม. มีต่อมปกคลุมผิวด้านในทั้งหมด ต่อมมีขนาดเล็กและมีความหนาแน่น 600-800 ต่อมต่อตารางเซนติเมตร ปากรูปไข่ วางตัวในแนวนอน เพอริสโตมแบน กว้าง 6&nbsp;มม. มีสันห่างกัน 1/8 มม. ฝารูปรีแคบ ไม่มีรยางค์ มีเส้นสองเส้นเห็นได้ชัด หนึ่งเส้นในแต่ละด้านของเส้นกลาง ยาว 1.5-2.5&nbsp;ซม.กว้าง 0.5-0.8&nbsp;ซม. มีต่อมกระจายอยู่ทั่วไปใต้ฝา มีเดือยเดี่ยวยาว 1&nbsp;มม.ใกล้กับฐานฝา

ส่วนมากไม่มีสิ่งปกคลุม แม้ว่าบางส่วนจะมีขนปกคลุมหร็อมแหร็ม หม้อมีสีเหลืองถึงเขียว อาจมีจุดสีแดง-น้ำตาล เพอริสโตมมีสีเหลือง-น้ำตาลเข้ม
== อ้างอิง ==
หม้อข้าวหม้อแกงลิง
4 สิงห์คอนเฟิร์ม

4 สิงห์คอนเฟิร์ม เป็นภาพยนตร์ไทยแนวแอ็กชัน ตลก ออกฉายเมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2553 กำกับการแสดงโดยนะติ พันธุ์มณี นำแสดงโดยสิทธิชัย ผาบชมพู, ขวัญใจ จันทอง, บริบูรณ์ จันทร์เรือง, ริชาร์ด เกียนี่, ค่อม ชวนชื่น, อินทิรา เกตุวรสุนทร และรอน สมูเรนเบิร์ก ภาพยนตร์ทำรายได้ 0.18 ล้านบาท
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2553
ภาพยนตร์ไทย
นคริน กังวานโชคชัย

นคริน กังวานโชคชัย (ชื่อเล่น : แชมป์)  เกิดเมื่อวันที่ 16 เม.ย. พ.ศ. 2531 การศึกษา คณะวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
== ประวัติ ==
ชื่อจริง : นคริน กังวานโชคชัย
ชื่อเล่น : แชมป์
ภูมิลำเนา : ประเทศไทย
เชื้อชาติ : ไทย
สัญชาติ : ไทย
ศาสนา : พุทธ
อาชีพ : นายแบบ, นักแสดง
การศึกษา คณะวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
== ผลงานแสดงภาพยนตร์ ==
เหยิน เป๋ เหล่ เซมากูเตะ  (2007)   ...ซังวู
หอ แต๋ว แตก (2007)  ...บอย
== ผลงานถ่ายแฟชั่น ==
เธอกับฉัน vol. 24 no. 558 March 2007
นักแสดงชาวไทย
นิสิตเก่าคณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
วันเลิฟ (เพลงอะระชิ)

"One Love" เป็นซิงเกิลที่ 22 ของของวงบอยแบนด์ อาราชิ ซิงเกิลวางจำหน่ายทั้งหมดสองรูปแบบ: แบบปกติบรรจุเพลงทั้งหมดของซิงเกิลไว้ รวมทั้งเวอร์ชันคาราโอเกะ, แบบ limited editions ได้บรรจุเพลงหลักพร้อมกับดีวีดีที่บรรจุมิวสิกวีดีโอ โดยเป็นครั้งแรกในผลงานของอาราชิที่ได้มีการรีมิกซ์เพลงประกอบซีรีส์ Hana Yori Dango เข้าไว้ด้วยกัน และถูกบรรจุอยู่ในเวอร์ชัน limited ภายหลังซิงเกิลนี้ได้มีการจัดจำหน่ายอีกรอบหลังจากที่ภาพยนตร์เรื่อง Hana Yori Dango Final ประสพความสำเส็จ โดยในการจำหน่ายครั้งใหม่นี้ได้เพิ่มบทพูดความยาว 2 นาที ของ โดเมียวจิ สึคาสะ พระเอกของซีรีส์ Hana Yori Dango ซึ่งแสดงโดย มัตซึโมโตะ จุน สมาชิกของอาราชิ
==ข้อมูลซิงเกิล==
"One Love" ได้ถูกใช้เป็นเพลงประกอบของภาพยนตร์เรื่อง Hana Yori Dango Final ซึ่งนำแสดงโดยทีนักแสดงของ Hana Yori Dango จากภาคละคร โดยซิงเกิลนี้เรียกได้ว่าเป็นบทต่อจากเพลง "Wish" และ "Love So Sweet" ซึ่งเป็นเพลงประกอบละครของ Hana Yori Dango และ Hana Yori Dango 2 ซึ่งเป็นภาคก่อนหน้าของ Hana Yori Dango Final ตามลำดับ ซิงเกิลนี้ยังถูกจัดเป็น 10 ซิงเกิลที่ดีที่สุดในปี 2009 ของ Japan Gold Disc Award's
===ก่อนวางจำหน่าย===
ก่อนการวางจำหน่าย ชื่อของเพลงได้ถูกตั้งไว้ว่า "I Love You" โดยตัวเพลงได้ถูกเล่นครั้งแรกในการโปรโมทภาพยนตร์เรื่อง Hana Yori Dango Final ทางรายการทีวี Ōsama no Brunch ในวันที่ 26 เมษายน 2008 เพื่อเป็นการสร้างกระแสให้กับเพลง เพลงนี้จึงได้ถูกแถมเป็นของชำร่วยจากทัวร์คอนเสิร์ตของทางวง Arashi Marks 2008 Dream-A-Live พร้อมกับเพลงใหม่ที่ชื่อว่า "Green" วันที่ 18 พฤษภาคม CDJapan ร้านจำหน่ายซีดีออนไลน์ได้เปิดให้สั่งจองล่วงหน้าโดยทั้งสองเวอร์ชันสามารถทำยอดสั่งจองได้สูงสุด นอกจากนี้ซิงเกิล limited edition ยังสามารถขายหมดภายในสองชั่วโมง ตัวเพลงเต็มถูกเล่นครั้งแรกในรายการ Jun Style ซึ่งเป็นรายการวิทยุของมัตสึโมโตะในวันที่ 24 พฤษภาคม ปี 2008
==รายชื่อแทร๊ก==
==ผลงานบนตาราง==
"One Love" เปิดตัวด้วยอันดับสูงสุดในออริก้อนชารท์ประจำวันด้วยยอดขาย 74,610 และทำยอดขายประจำสัปดาห์ไปมากกว่า 300,000 ชุด โดยซิงเกิลนี้ยังได้รางวัล Double Platinum จาก RIAJ หลังจากทำยอดขายได้เกิน 500,000 ชุด
ซิงเกิลสามารถอยู่ในชารท์ประจำสัปดาห์ได้ถึงห้าอาทิตย์ เท่ากับซิงเกิล "Love So Sweet" ของวง ก่อนที่จะตกไปที่อันดับ 14 ในสัปดาห์ที่หก ในสัปดาห์ที่เจ็ดไดก้กลับมาอยู่อันดับสูงสุดที่ 2 ในชารท์รายวัน และได้อันดับที่ 5 ในสัปดาห์นั้น และใช้เวลาทั้งหมดไปแปดสัปดาห์ใน 10 อันดับสูงสุด นานกว่าทุกซิงเกิลขิงวง และอยู่ใน 30 อันดับแรกเป็นเวลาสิบเอ็ดสัปดาห์
สิ้นปี 2008 ซิงเกิลทำยอดขายไปได้ทั้งหมด 524,269 ชุด กลายเป็นซิงเกิลที่ขายดีที่สุดอันดับ 2 ในปี 2008 ของญี่ปุ่น เป็นรองเพียงแค่ "Truth/Kaze no Mukō e" ซิงเกิลที่ 23 ของทางวง
==ตาราง, ยอดขาย และ การรับรอง==
===ตาราง===
{|class="wikitable sortable"
!ตาราง (2008)
!ยอดขายสูงสุด
|-
|Japan Oricon Weekly Singles Chart
|align="center"|1
|-
|Japan Oricon Yearly Singles Chart
|align="center"|2
|}
===ยอดขายและการรับรอง===
== อ้างอิง==
==External links==
One Love product information  
"One Love" buying interest survey report 
One Love Oricon profile 
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2551
เพลงของอาราชิ
ซิม

ซิม อาจหมายถึง
วิดีโอเกมโดยแมกซิสและอิเลคโทรนิค อาร์ต
* เกมชุดซิมซิตี
* เกมชุดเดอะซิมส์
* เกมชุดซิมอื่น ๆ
* ภาษาซิมส์
ซิมการ์ด (SIM card)
การจำลองสถานการณ์ (simulation)
Nepenthes madagascariensis

Nepenthes madagascariensis เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงพื้นเมืองหนึ่งในสองชนิดของประเทศมาดากัสการ์ อีกชนิดคือ N. masoalensis
== หน่วยอนุกรมวิธานต่ำกว่าระดับชนิด ==
N. madagascariensis var. macrocarpa Scott Elliot (1891)
N. madagascariensis var. cylindrica Dub. (1906)
== อ้างอิง ==
Grjebine, A. 1979.  Annales de la Société Entomologique de France 15(1): 53–74.
James, G. 1988.  Carnivorous Plant Newsletter 17(4): 102–103.
Ratsirarson, J. & J.A. Silander 1996. Structure and dynamics in Nepenthes madagascariensis pitcher plant micro-communities. Biotropica 28(2): 218–227.
Schlosser, E. 2005. Notes on some little known carnivorous plants from Madagascar. Carnivorous Plant Newsletter 34(4): 100–105.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ARKive - images and movies of the Madagascar pitcher plant (Nepenthes madagascariensis) 
หม้อข้าวหม้อแกงลิง
ความชัน

ในทางคณิตศาสตร์ ความชัน (slope หรือ gradient) ของเส้นตรงบอกถึงความสูงชัน ความลาดเอียง หรือ ระดับ ค่าความชันยิ่งมากแสดงถึงความสูงชัน ความลาดเอียงที่มากขึ้น
ความชันนิยามตามอัตราของ"การยก"หารด้วย"การเคลื่อนที่"ระหว่างจุดสองจุดบนเส้น หรืออัตราส่วนสูงที่เปลี่ยนแปลงต่อระยะทางตามแนวนอนระหว่างสองจุดใดๆบนเส้น ให้สองจุดนั้นเป็น (x1,y1) และ (x2,y2) บนเส้นตรง ความชัน m ของเส้นตรงเป็น
m=\frac{y_2-y_1}{x_2-x_1}
ด้วยวิธีแคลคูลัสเชิงอนุพันธ์สามารถคำนวณความชันของเส้นสัมผัสจนถึงเส้นโค้งที่จุดๆหนึ่งได้
แนวคิดเรื่องความชันสามารถประยุกต์ในระดับหรือความชันในภูมิศาสตร์และวิศวกรรมโยธา ด้วยวิธีตรีโกณมิติ ระดับ m ของถนนที่งมุมลาดเอียง θ
m = \tan \theta\!
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Interactive applet demonstrates how to calculate slope of a line
คณิตศาสตร์มูลฐาน
ชิราโตะ เตมูร์ ชิน

ชิราโตะ เตมูร์ ชิน (白戸テムル心（しらと-しん）; SHIN "TEMUR" SHIRATO) เป็นตัวละครสำคัญจากการ์ตูนเรื่องคุณชายพันธุ์โชะ โคฮินาตะ มิโนรุ ซึ่งเป็นนักมวยไทยชาวมองโกเลียประจำสมาพันธ์มวยไทยแห่งประเทศญี่ปุ่น (ALL JAPAN MUAY THAI FEDERATION - AJM) โดยมีเทรนเนอร์ชาวไทยคอยให้คำแนะนำ และเริ่มมีบทบาทสำคัญในหนังสือการ์ตูนเล่มที่ 31-32 เป็นต้นมา ชื่อของเขาเป็นชื่อที่มาจากการเล่นคำในภาษาญี่ปุ่น โดยดัดแปลงมาจากชื่อของ เตมูจิน ซึ่งเป็นนามเดิมของ เจงกีส ข่าน ผู้เป็นจักรพรรดิของมองโกเลียสมัยก่อน ทั้งนี้ คำว่า เตมูร์ ในภาษาญี่ปุ่นนั้นหมายถึง "เหล็ก" ส่วนคำว่า ชิน ในภาษาญี่ปุ่นหมายถึง "ใจ" เมื่อรวมกันแล้วจึงมีความหมายว่า ใจเหล็ก
== ประวัติตามท้องเรื่อง ==
ชิราโตะ เตมูร์ ชิน เป็นนักมวยไทยชาวมองโกลที่ได้แข่งขันศึก K-O-SGENESIS โดยเขาได้ทำการสู้กับ มินามิ ฮิโรคิ ซึ่งเป็นนักคาราเต้ การต่อสู้เป็นไปอย่างดุเดือด แต่ในที่สุด ชิราโตะก็ถูกศอกฟาดจนได้รับบาดเจ็บ เขาจึงจำใจที่จะยอมแพ้เพราะต้องการเก็บแรงไว้รอแข่งในรายการชิงแชมป์รุ่นเวลเตอร์เวทของสมาพันธ์มวยไทยแห่งประเทศญี่ปุ่นในอีก 2 เดือนข้างหน้า เพื่อที่จะได้กลับมาแข่งขันใหม่ในฐานะแชมป์ที่มาจากองค์กรที่เก่าแก่ที่สุดของประเทศต่อไป
== การสร้างตัวละคร ==
== การตอบรับ ==
ชิราโตะ เตมูร์ ชิน ถือเป็นตัวละครจากที่มีอยู่ทั้งหมดของเรื่องเดียวกันนี้ ที่ได้รับความนิยมอย่างสูงในประเทศญี่ปุ่น โดยได้รับคะแนนโหวตล่าสุดอยู่ในอันดับที่สอง
== อ้างอิง ==
ยาสุชิ บาบะ. คุณชายพันธุ์โชะ โคฮินาตะ มิโนรุ. เล่ม 31-32. พิมพ์ครั้งที่ 1. บริษัท ดับลิว พีเอส (ประเทศไทย) จำกัด. ISBN 978-616-516-715-4
== ดูเพิ่ม ==
คุณชายพันธุ์โชะ โคฮินาตะ มิโนรุ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
グラップラーキシ 
馬場康誌公式サイト『不動心』 
ร่วมโหวตคะแนนให้กับตัวละครที่คุณชื่นชอบ  
ตัวละครที่เป็นนักมวยไทย
ตัวละครชาวมองโกเลีย
อีวอล์ฟเรสต์ลิง

Evolve Wrestling เป็นค่ายมวยปล้ำน้องใหม่ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 2010 โดยอดีตนักมวยปล้ำ Gabe Sapolsky ซึ่งสำนักงานใหญ่ของบริษัทตั้งอยู่ที่
ฟิลาเดลเฟีย  เพนซิลเวเนีย โดยนักมวยปล้ำส่วนใหญ่เป็น นักมวยปล้ำอาชีพ ที่หมดสัญญากับค่ายมวยปล้ำต่างๆ ปัจจุบันปิดกิจการแล้ว โดย WWE ได้ซื้อสมาคมไปในวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ.2020
==ตำแหน่งแชมป์==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
อีวอล์ฟเรสต์ลิง
มวยปล้ำ
ไมโครไฟแนนซ์

ไมโครไฟแนนซ์ ตามความหมายของ ธนาคารเพื่อการพัฒนาเอเชีย Asian Development Bank (ADB) คือ ระบบการเงินในระดับจุลภาค ซึ่งให้บริการทางด้านการเงินขั้นพื้นฐานทั่วไปสำหรับคนจน เช่น การฝากเงิน การกู้เงิน การจ่ายเงิน การโอนเงิน และการให้หลักประกันแก่ผู้ยากจน และครัวเรือนที่มีรายได้ต่ำตลอดจนการให้บริการทางการเงินแก่สถานประกอบการขนาดเล็ก
การเงิน
อายุ มายุ

อายุ มายุ  เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่เขียนโดย ชิโอตารุ และวาดรูปโดย ซุสุโนะ เทะทสึจิ ผลิตและจัดจำหน่ายโดย อะกิตะ โชเท็ง และตีพิมพ์ในนิตยสาร  โชเน็น แชมป์เปี้ยน รายเดือน รวมเล่มมีทั้งหมด 5 เล่ม โดยเล่มแรกออกเมื่อเดือน ธันวาคม 2549 และเล่มสุดท้ายออกเมื่อเดือน เมษายน 2552  เป็นเรื่องของชายหนุ่มคนหนึ่งชื่อ โยสุเกะ นั้นได้มาตามหาน้องสาวที่พลัดพรากจากไปอยู่กับครอบครัวบุญธรรมนับสิบปี
== เนื้อเรื่อง ==
โยสุเกะ ชายหนุ่มผู้กำพร้าพ่อและแม่ อยู่ภายในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า เขามีน้องสาวอยู่คนหนึ่ง และในที่สุด เขาก็พบว่าน้องสาวของเขา อยู่กับตระกูลอันโจ แต่ตระกูลอันโจ ดันมีลูกบุญธรรมสองคน เป็นผู้หญิงทั้งคู่ และ มีพี่ชายเหมือนกันทั้งคู่ และนั่นทำให้เขาต้องค้นหาหลักฐานที่ยืนยันว่า ระหว่างสองคนนี้ ใครเป็นน้องสาวของเขากันแน่ และนั่นทำให้เขาต้องอาศัยอยู่ในบ้านของตระกูลอันโจ เป็นการชั่วคราว จนกว่าจะพบกับน้องสาวที่แท้จริง ซึ่งลักษณะโครงเรี่องนั้น จะดูคล้ายกับเรื่อง Please Twin!  และ Kiss x Sis
== ตัวละครหลัก ==
ตัวละครหลัก เรียนอยู่ชั้นปีที่ 2 ของโรงเรียนนันโย สูง 171 เซนติเมตร หมู่เลือด O พ่อแม่ของเขานั้นเสียชีวิตไปตั้งแต่เขายังเด็ก ทำให้เขาและน้องสาวของเขานั้นถูกมาเลี้ยงในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า และไม่นาน น้องสาวของเขาก็ถูกผู้ใจบุญรับไปเป็นลูกบุญธรรม ซึ่งหลังจากที่เขาโตขึ้นมา เขาก็พยายามที่จะค้นหาน้องสาว และไปพบว่าไปอยู่กับตระกูลอันโจ ซึ่งผู้นำตระกูลนั้นเป็นผู้อำนวยการของโรงเรียนนันโย ที่เขาเรียนอยู่นั่นเอง เขาจึงเข้าไปติดต่อเพื่อจะพบน้องสาวของเขา แต่ทว่า เขากลับพบว่า ลูกบุญธรรมที่ตระกูลอันโจนั้นรับมา มีอยู่สองคน และต่างก็มีพี่ชายทั้งคู่ หมู่เลือดเหมือนกันทั้งคู่ เขาจึงต้องอาศัยอยู่ในคฤหาสน์ของตระกูลอันโจจนกว่าจะพบน้องสาวที่แท้จริง นิสัยทั่วไปของเขาจะเป็นคนที่ค่อนข้างดูหื่น แต่รักน้องสาวมาก เขาพยายามที่จะดูแลน้องสาวทั้งสองคน โดยที่ถ้าหากน้องสาวคนใดเกิดอันตราย เขาจะมีท่าพิเศษของเขา คือ "GPS น้องสาว" ด้วยความบ้าของเขานั้นเอง ทำให้เกิดเหตุการณ์แปลกๆขึ้นตลอดเวลา
นักเรียนหญิงชั้นปีที่ 1 ของโรงเรียนนันโย ส่วนสูง 153 เซนติเมตร หมู่เลือด O เป็นลูกสาวบุญธรรมของตระกูลอันโจ อยู่ในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเช่นเดียวกันกับโยสุเกะ ซึ่งตกเป็นผู้ต้องสงสัยว่าจะเป็นน้องสาวของโยสุเกะ เธอชอบเล่นบาสเกตบอลมาก มีบุคลิกคล้าย ๆ กับทอมบอย และขี้โมโหเป็นครั้งคราว
นักเรียนหญิงชั้นปีที่ 1 ของโรงเรียนนันโย ส่วนสูง 158 เซนติเมตร หมู่เลือด O เป็นลูกสาวบุญธรรมอีกคนหนึ่งของตระกูลอันโจ ในวัยเด็กก็ถูกเลี้ยงมาในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเช่นเดียวกับอายุและโยสุเกะ  เธอค่อนข้างเป็นคนที่อ่อนโยนและหลงรักโยสุเกะหัวปักหัวปำ ดังนั้นเธอไม่ได้อยากจะเป็นน้องสาวของโยสุเกะเลยแม้แต่น้อย
==  ดูเพิ่ม ==
บล็อกของคุณฟูลุง รีวิวเรื่อง อายุ มายุ 
อายุ มายุ ใน MyAnimeList
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง‎
Nepenthes bicalcarata

Nepenthes bicalcarata (มาจากคำในภาษาละติน: bi "สอง", calcaratus "เดือย, เขี้ยว")หรือ Fanged Pitcher-Plant เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิง ถิ่นเดียวของทางตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะบอร์เนียว
== ประวัติ ==

Nepenthes bicalcarata ถูกจำแนกครั้งแรกโดย โจเซฟ เดลตัน ฮุกเคอร์ (Joseph Dalton Hooker) ในปี ค.ศ. 1873 พบพื้นฐานของตัวอย่างที่เก็บมาโดย ฮักฮ์ โลว (Hugh Low) และ โอโดอาร์โด เบคคารี (Odoardo Beccari) ใกล้กับแม่น้ำลาวัส (Lawas) ในเกาะบอร์เนียว ต้นแบบ Low s.n. ถูกเก็บรักษาไว้ที่สวนพฤกษศาสตร์หลวงเมืองคิว 7 ปีต่อมา สเพนเซอร์ เลอ เมอร์ชานต์ มัวร์ (Spencer Le Marchant Moore) ได้จำแนกเป็น Nepenthes dyak บนพื้นฐานของตัวอย่างที่เก็บโดย โจฮันเนส์ อีเลียส ทีจ์สแมนน์ (Johannes Elias Teijsmann) ที่ชื่อ Teijsmann 10962 จากแม่น้ำกาปูวัส (Kapuas) ในทางตะวันตกของบอร์เนียว ตัวอย่างนี้ถูกเก็บรักษาไว้ที่สวนพฤกษศาสตร์หลวงเมืองคิวเช่นกัน และสำเนาถูกเก็บรักษาไว้ที่หอพรรณไม้แห่งชาติเนเธอร์แลนด์ในไลเดน มีการกล่าวถึงชื่อ N. dyak ซึ่งถูกตั้งในภายหลังในหนังสือหลายเล่ม ปัจจุบันมันถูกพิจารณาให้เป็นชนิดเดียวกันกับ N. bicalcarta
Nepenthes bicalcarata ถูกนำมาสู่ยุโรปในปี ค.ศ. 1879 โดยนักสำรวจชาวอังกฤษที่ชื่อ เฟรดเดอร์ริก วิลเลียม เบอร์บิดก์ (Frederick William Burbidge) ซึ่งเก็บมาให้สถานเพาะเลี้ยงวีตช์ (Veitch Nurseries) ที่มีชื่อเสียง มีการปลูกเลี้ยงกันขนานใหญ่และแพร่กระจายไปอย่างกว้างขวางในปี ค.ศ. 1881
ในระหว่างที่หม้อข้าวหม้อแกงลิงเป็นที่นิยมอย่างมาก มีบันทึกใน The Gardeners' Chronicle ของปี ค.ศ. 1881 ถึง N. bicalcarata ของสถานเพาะเลี้ยงวีตช์ดังนี้:
สองสามปีหลังจะถูกนำเข้ามา N. bicalcarata ยังคงเป็นต้นไม้ที่หายาก ในบัญชีวีตช์ในปี ค.ศ. 1889 N. bicalcarata มีราคา £3.3s ต่อต้น ขณะที่ต้นไม้ยอดนิยมอย่าง N. northiana และ N. rajah มีราคาเพียงr £2.2s
== ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ ==
N. bicalcarata เป็นพืชที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในสกุล เลื้อยไต่ได้สูงถึง 20 ม. ลำต้นทรงกระบอกหนากว่าชนิดอื่น มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 3.5 ซม. ปล้องอาจยาวถึง 40 ซม.

ใบของ N. bicalcarata มีก้านใบ คล้ายแผ่นหนัง แผ่นใบรูปไข่กลับ-รูปใบหอก มีขนาดใหญ่ ยาว 80 ซม.กว้าง 12 ซม. เป็นครีบแคบๆที่ลำต้น แผ่นใบมีเส้นใบตามยาวไม่ชัดเจนและเส้นใบแบบขนนกจำนวนมาก สายดิ่งยาว 60 ซม.กว้าง 8 มม. มีแอ่งและรอยปูดใกล้กับหม้อ
ถึงแม้หลายๆส่วนของพืชจะมีขนาดใหญ่ แต่หม้อก็ไม่ได้ใหญ่ตามอย่างเช่นในชนิด N. rajah แต่กระนั้น หม้อก็อาจมีปริมาตรมากกว่า 1 ลิตร หม้อสูง 25 ซม.กว้าง 16 ซม. มีปีกตะเข็บหนึ่งคู่ยื่นออกมา (กว้าง ≤15&nbsp;มม.) ตลอดด้านหน้าของหม้อล่าง และจะลดรูปลงเหลือแค่สันในหม้อบน เพอริสโตม (กว้าง ≤20&nbsp;มม.) มีลักษณะแบบโค้งเข้าหาภายใน มีฟันขนาดเล็กแยกกัน มีหนามแหลมหนึ่งคู่ใต้ฝา ยาว 3 ซม. กลายมาจากสันของเพอริสโตม 10–12 สัน ฝารูปไตถึงรูปหัวใจ ไม่มีรยางค์ เดือยเดี่ยว (ยาว ≤15&nbsp;มม.) แทรกอยู่ที่ฐานฝา

N. bicalcarata มีช่อดอกแบบช่อแยกแขนง ก้านช่อดอกอาจยาวถึง 40 ซม. แกนกลางยาว 100 ซม. ในช่อดอกเพศเมียจะสั้นกว่า ก้านดอกย่อยยาว 40&nbsp;มม.อาจมีดอกถึง 15 ดอก กลีบเลี้ยงรูปไข่กลับหรือรูปใบหอกยาว 4 มม.
พืชที่โตเต็มที่ไม่มีสิ่งปกคลุม ขนร่วงง่ายจะพบในพืชที่ยังเล็กและช่อดอก
N. bicalcarata มีการกระจายตัวไม่กว้างนัก ไม่มีหน่วยอนุกรมวิธานต่ำกว่าระดับชนิดจำแนกไว้
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Danser, B.H. 1928. 4. Nepenthes bicalcarata. In: The Nepenthaceae of the Netherlands Indies. Bulletin de Jardin de Botanique, Buitenzorg, Série III, 9(3–4): 249–438.
หม้อข้าวหม้อแกงลิง
รายพระนามพระมหากษัตริย์ราชวงศ์โคกูรยอ

รายพระนามกษัตริย์แห่งราชวงศ์โคกูรยอ
รัชกาลที่
พระนามกษัตริย์
ครองราชย์
ระยะเวลาครองราชย์
พระชนมายุ
1.
พระเจ้าดงเมียงยอง 
37 - 19 ปีก่อนคริสตกาล
19 ปี
40 พรรษา
2.
พระเจ้ายูริ 
19 ปีก่อนคริสตกาล - ค.ศ.ที่ 18
37 ปี
ไม่ทราบแน่ชัด
3.
พระเจ้าแดมูซิน 
ค.ศ.ที่ 18 - ค.ศ.ที่ 44
27 ปี
40 พรรษา
4.
พระเจ้ามินจุง 
ค.ศ.ที่ 44 - ค.ศ.ที่ 48
4 ปี
ไม่ทราบแน่ชัด
5.
พระเจ้าโมบอน 
ค.ศ.ที่ 48 - ค.ศ.ที่ 53
5 ปี
23 พรรษา
6.
พระเจ้าแทโจ
ค.ศ.ที่ 53 - ค.ศ.ที่ 146
93 ปี
ไม่ทราบแน่ชัด
7.
พระเจ้าชาแด
ค.ศ.ที่ 146 - ค.ศ.ที่ 165
19 ปี
94 พรรษา
8.
พระเจ้าซินแด
ค.ศ.ที่ 165 - ค.ศ.ที่ 179
14 ปี
90 พรรษา
9.
พระเจ้าโกกุกชอน
ค.ศ.ที่ 179 - ค.ศ.ที่ 197
22 ปี
ไม่ทราบแน่ชัด
10.
พระเจ้าซันซาง
ค.ศ.ที่ 197 - ค.ศ.ที่ 227
30 ปี
ไม่ทราบแน่ชัด
11.
พระเจ้าดองชอน
ค.ศ.ที่ 227 - ค.ศ.ที่ 248
21 ปี
39 พรรษา
12.
พระเจ้าจุงชอน
ค.ศ.ที่ 248 - ค.ศ.ที่ 270
22 ปี
46 พรรษา
13.
พระเจ้าซีโอชอน
ค.ศ.ที่ 270 - ค.ศ.ที่ 292
22 ปี
ไม่ทราบแน่ชัด
14.
พระเจ้าบองซาง
ค.ศ.ที่ 292 - ค.ศ.ที่ 300
8 ปี
ไม่ทราบแน่ชัด
15.
พระเจ้ามีชอน
ค.ศ.ที่ 300 - ค.ศ.ที่ 331
31 ปี
ไม่ทราบแน่ชัด
16.
พระเจ้าโกกุกวอน
ค.ศ.ที่ 331 - ค.ศ.ที่ 371
40 ปี
ไม่ทราบแน่ชัด
17.
พระเจ้าโซซูริม
ค.ศ.ที่ 371 - ค.ศ.ที่ 384
14 ปี
ไม่ทราบแน่ชัด
18.
พระเจ้าโกกุกยาง
ค.ศ.ที่ 384 - ค.ศ.ที่ 391
7 ปี
ไม่ทราบแน่ชัด
19.
พระเจ้าควางแคโทมหาราช
ค.ศ.ที่ 391 - ค.ศ.ที่ 413
22 ปี
39 พรรษา
20.
พระเจ้าจางซู
ค.ศ.ที่ 413 - ค.ศ.ที่ 490
77 ปี
97 พรรษา
21.
พระเจ้ามุนจามยอง
ค.ศ.ที่ 490 - ค.ศ.ที่ 519
29 ปี
ไม่ทราบแน่ชัด
22.
พระเจ้าอันจาง
ค.ศ.ที่ 519 - ค.ศ.ที่ 531
12 ปี
ไม่ทราบแน่ชัด
23.
พระเจ้าอันวอน
ค.ศ.ที่ 531 - ค.ศ.ที่ 545
14 ปี
ไม่ทราบแน่ชัด
24.
พระเจ้ายางวอน
ค.ศ.ที่ 545 - ค.ศ.ที่ 559
14 ปี
ไม่ทราบแน่ชัด
25.
พระเจ้าพยองวอน
ค.ศ.ที่ 559 - ค.ศ.ที่ 590
41 ปี
ไม่ทราบแน่ชัด
26.
พระเจ้ายองยาง
ค.ศ.ที่ 590 - ค.ศ.ที่ 618
28 ปี
ไม่ทราบแน่ชัด
27.
พระเจ้ายองนยู
ค.ศ.ที่ 618 - ค.ศ.ที่ 642
24 ปี
ไม่ทราบแน่ชัด
28.
พระเจ้าบอจาง
ค.ศ.ที่ 642 - ค.ศ.ที่ 668
26 ปี
ไม่ทราบแน่ชัด
==อ้างอิง==
พระมหากษัตริย์เกาหลี
แจงเกิลป็อป

แจงเกิลป็อป (jangle pop) เป็นแนวเพลงย่อยของป็อปร็อก ที่เน้นเสียงกีตาร์ที่แหลมเหมือนระฆัง (มักจะเป็นกีต้าร์ไฟฟ้า 12 สาย) และทำนองเพลงป็อปในทศวรรษ 1960 แม้ว่าวง Everly Brothers และ Searchers จะได้วางรากฐานให้กับแจงเกิลป็อป วงเดอะบีเทิลส์ (The Beatles) และเดอะเบิดส์ (The Byrds) มักให้ถูกให้เครดิตในฐานะผู้ริเริ่มที่ทำให้เสียง "jangly" เป็นที่แพร่หลาย โดยเฉพาะเพลง "Mr. Tambourine Man" ที่ชื่อแจงเกิลป็อปได้มาจากเนื้อร้อง "jingle-jangle morning" ที่มาพร้อบเสียงกีตาร์เหมือนระฆัง แม้จะมีวงอื่นในภายหลังที่ได้อิทธิพลจากเดอะเบิดส์ พวกเขาไม่ได้ทำเพลงโฟล์กร็อกเหมือนที่เดอะเบิดส์ทำ
ในช่วงต้นถึงกลางทศวรรษที่ 1980 แจงเกิลป็อป ได้ปรากฏตัวเป็นสัญลักษณ์ของการเคลื่อนไหวของโพลต์พังก์อเมริกันที่กลับมาใช้เสียง "jangly" จากทศวรรษที่ 1960 ระหว่างปี 1983 ถึง 1987 แจงเกิลป็อป ในอเมริกาใช้ในการอธิบายถึงวงดนตรีเช่น อาร์.อี.เอ็ม. (R.E.M.) และ เลตส์แอคทีฟ (Let's Active) รวมถึง เพสลีย์อันเดอร์กราวนด์ (Paisley Underground) ที่เป็นแนวย่อยซึ่งรวมกับไซเคเดลิก
==อ้างอิง==
ดนตรีในคริสต์ทศวรรษ 1980
ดนตรีในคริสต์ทศวรรษ 1990
ป็อปร็อก
สนามกีฬาโออิตะ

สนามกีฬาโออิตะ (Ōita Stadium) เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ ในเมืองโออิตะ บนเกาะคีวชู ประเทศญี่ปุ่น มักเรียกชื่อกันว่า สนามกีฬาน้ำมันคีวชู (Kyushu Oil Dome; (九州オイルドーム) ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากบริษัทน้ำมันคีวชู ส่วนมากใช้สำหรับการแข่งขันฟุตบอล เป็นสนามกีฬาของสโมสรเจลีก ที่ชื่อโออิตะทรินิตา สนามกีฬาออกแบบโดยสถาปนิกที่มีชื่อเสียง คิโช คูโรคาวา และสร้างโดยเคทีกรุ๊ป, ทาเคนากา คอร์โปเรชัน
โออิตะ
สนามฟุตบอลในประเทศญี่ปุ่น
โออิตะ
สิ่งก่อสร้างในจังหวัดโออิตะ
สนามกีฬาฟุตบอลโลก 2002