pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
สุนทรียภาพ

สุนทรียภาพ คือความงามในธรรมชาติหรืองานศิลปะที่แต่ละบุคคลสามารถเข้าใจและรู้สึกได้ หรือเป็นความรู้สึกและความเข้าใจของแต่ละบุคคลที่มีต่อความงามในธรรมชาติหรืองานศิลปะ
สุนทรียภาพ (aesthetics) เป็นคำในภาษากรีก เดิมหมายถึงการรับรู้ทางความรู้สึก (sense perception) จนกระทั่งในศตวรรษที่ 18 บอมการ์เทิน (Baumgarten) นักปรัชญาชาวเยอรมันได้ให้ความหมายใหม่โดยหมายถึง การรับรู้และชื่นชมความงาม เป็นที่ทราบดีว่าสุนทรียภาพเป็นเรื่องของอัตวิสัย (subjective) ซึ่งแต่ละคนย่อมให้คุณค่าสุนทรียภาพแตกต่างกันไป (Whittick, A., 1974: 11) ดังเช่นความหมายของสุนทรียภาพในพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2525 ที่ให้ความหมายไว้ว่า ความเข้าใจและความรู้สึกของแต่ละบุคคลที่มีต่อความงามในธรรมชาติหรืองานศิลปะ (ราชบัณฑิตยสถาน, 2539: 827)
ในความหมายทั่วไปคำว่าสุนทรียภาพมักจะใช้ร่วมกับคำว่าความสวยงาม (beauty) แม้ว่ าความสวยงามเป็นสิ่งที่เกี่ยวข้องกับสุนทรยภาพ แต่ในสาขาวิชานี้ ถือว่าสุนทรียภาพมีความหมายกว้างและครอบคลุมมากกว่า กล่าวคือนักสุนทรียศาสตร์มีความเห็นว่าสุนทรียภาพอาจจะไม่ใช้ความสวยงามเพียงอย่างเดียว ความเศร้าโศก (tragic) ความน่าเกลียด (ugly) ความขบขัน (comic) และความน่าพิศวง (sublime) ก็ทำให้เกิดอารมณ์สุนทรียได้เช่นเดียวกัน (ฐานิศวร์ เจริญพงศ์, 2543: 58) รวมถึงลักษณะของอารมณ์หรือความรู้สึกน่าสนใจ (interested) ความไม่น่าสนใจ (disinterested) ความเพลิดเพลินใจ (pleasure) กินใจ (empathy) ลืมตัว (attention span) (ทวีเกียรติ ไชยยงยศ, 2538: 3)
จิตวิทยา
การออกแบบ
עסטאטיקס
จิต (ศาสนาพุทธ)

จิต เป็นคำที่ใช้เรียกสภาวะจิต ซึ่งใช้เหลื่อมกันกับอีกสองคำคือ มนัส และ วิญญาณ
== อ้างอิง ==
ศาสนาพุทธ
อภิปรัชญา
ราชสกุลศุขสวัสดิ

ราชสกุลศุขสวัสดิ เป็นราชสกุลมหาสาขาหนึ่งใน มหามกุฎราชสันตติวงศ์ โดยมี พลโท พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงอดิศรอุดมเดช เป็นองค์ต้นราชสกุล ราชตระกูลนี้ยังมีความเกี่ยวเนื่องใกล้ชิดกับราชสกุล “เกษมศรี” ซึ่งเป็นอีกมหาสาขาหนึ่ง ที่มีองค์ต้นราชสกุล คือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นทิวากรวงศ์ประวัติ ด้วยองค์ต้นราชสกุลทั้งสองประสูติแต่เจ้าจอมมารดาเดียวกัน
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ พระราชทานนามสกุลอันเป็นมงคลนาม “ศุขสวัสดิ” ณ วันที่ ๒๓ เมษายน พุทธศักราช ๒๔๕๘ พร้อมการเขียนเป็นตัวอักษรโรมันว่า “Sukhasvasti” ซึ่งคนโดยทั่วไปมักอ่านออกเสียงด้วยวิธีการอ่านตามสมัยนิยม ว่า “สุก-สะ-หวัด” แต่โดยที่คำว่า “ศุข” นั้น เป็นคำสันสกฤต ที่มีตัวสะกดอ่านออกเสียงเหมือนตัว ก ซึ่งหลักอักขรวิธีของไทย ได้กำหนดไว้ว่า เมื่อไปเข้าสมาสหน้าคำใด ๆ จะต้องอ่านเสียงตัวสะกดนั้นอย่างมีสระ อะ ในเสียงกึ่งมาตรา ประสมอยู่ด้วยเสมอ ดังนั้น จึงควรอ่านออกเสียงนามราชสกุลที่พระราชทานนี้ ว่า “สุก-ขะ-สะ-หวัด-ดิ” ซึ่งน่าจะถูกต้องตามหลักภาษาและสอดคล้องกับคำโรมันที่พระราชทานไว้
ปัจจุบันสมาชิกในราชสกุลได้เขียนนามสกุลแตกต่างกันออกไป เป็น “ศุขสวัสดิ์” บ้าง หรือ “สุขสวัสดิ์” บ้าง แทนที่จะใช้ “ศุขสวัสดิ” ตามที่ได้รับพระราชทาน ทั้งนี้ คงเนื่องมาจากในสมัยหนึ่งได้มีการกำหนดให้ตัดตัวอักษรภาษาไทยออกไปหลายตัว รวมทั้ง “ศ” และ “ษ” โดยให้คงไว้แต่ตัว “ส” ทำให้นามราชสกุลต้องเปลี่ยนผิดเพี้ยนไป ทั้งการเติมทัณฑฆาตก็คงเกิดขึ้นในช่วงเวลานี้ แม้ภายหลังเมื่อได้มีการกลับฟื้นฟูให้มีการใช้พยัญชนะและสระตามรูปแบบเดิมแล้ว แต่สมาชิกในราชสกุลบางท่านก็เปลี่ยน บางท่านก็ไม่เปลี่ยน หรือเปลี่ยนแล้วแต่ก็ยังคงให้มีทัณฑฆาตไว้ ทำให้เกิดการเขียนชื่อราชสกุลแตกกันออกไปเป็นถึงสามแนว โดยสมาชิกในราชสกุลที่ยังคงใช้นามราชสกุลตามต้นคำที่ได้รับพระราชทานนั้นมีอยู่ไม่มาก จนกลายเป็นชนหมู่น้อยในกลุ่มใหญ่ที่เขียนแปลกแตกต่างจากหมู่พวกไป
ทั้งยังพบว่ามีผู้ที่มิได้เกี่ยวดองเป็นผู้สืบราชตระกูล ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานทะเบียนท้องที่ให้จดทะเบียนนามสกุลของตนว่า “สุขสวัสดิ์” โดยมีกระจายอยู่ตามภูมิภาคต่าง ๆ บางท่านก็เป็นผู้มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จัก
ดังนั้นหากจะบ่งชี้ว่า ผู้ใดเป็นผู้สืบราชตระกูลก็ต้องดูว่ามีการระบุฐานันดรหน้านามหรือมีสร้อยคำ “ณ อยุธยา” อันเป็นเครื่องหมายแสดงความเป็นราชตระกูลต่อท้ายนามสกุลอยู่หรือไม่
== อ้างอิง ==
กัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์, สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้า. มหามกุฎราชสันตติวงศ์ พระนามพระราชโอรสธิดา พระราชนัดดา. กรุงเทพมหานคร : อมรินทร์พริ้นติ้ง-แอนด์พับลิชชิ่ง จำกัด (มหาชน), ๒๕๔๗.
ราชสกุลศุขสวัสดิ
วันเยาวชนแห่งชาติ

วันเยาวชนแห่งชาติ (National Youth Day) เริ่มมีขึ้นในประเทศไทยเมื่อสหประชาชาติกำหนดให้ปี พ.ศ. 2528 เป็นปีเยาวชนสากล คณะรัฐมนตรีจึงได้มีมติเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2528 กำหนดให้วันที่ 20 กันยายน ของทุกปี เป็นวันเยาวชนแห่งชาติ เนื่องจากวันดังกล่าวเป็นวันคล้ายวันพระราชสมภพของพระมหากษัตริย์แห่งราชวงศ์จักรีสองพระองค์ ซึ่งเสด็จเถลิงถวัลย์ราชสมบัติในฐานะยุวกษัตริย์ คือ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 และพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร รัชกาลที่ 8
== ดูเพิ่ม ==
วันเยาวชนสากล
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วันเยาวชนแห่งชาติ  สำนักข่าว กรมประชาสัมพันธ์
ความหมายและความเป็นมา "วันเยาวชนแห่งชาติ"
เครือข่ายเยาวชน YOUTH for Next Step 
เยาวชน
ยุทธการที่หับป๋า

ศึกหับป๋า (逍遙津之戰; ปี ค.ศ. 215) เป็นการต่อสู้ระหว่างขุนศึก โจโฉ และ ซุนกวน ระหว่างปลายปี ค.ศ. 214 ถึงปี ค.ศ. 215 ในช่วงปลาย ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ทั้ง 2 ฝ่ายต่อสู้เพื่อครอบครองป้อมยุทธศาสตร์ที่ หับป๋า ซึ่งได้รับการปกป้องโดยเตียวเลี้ยว ขุนพลของโจโฉ ในช่วงท้ายของการรบ เตียวเลี้ยวใช้สมาธิในการรบและเปิดฉากตอบโต้ซุนกวน เมื่อซุนกวนมีทหารอยู่กับเขาเพียง 1,000 นายในขณะนั้น ท่ามกลางความโกลาหล ซุนกวนแทบไม่รอดจากการจับกุมด้วยความช่วยเหลือของขุนพล เล่งทอง การกระทำครั้งนี้ยกให้ เตียวเลี้ยว เป็นอันดับหนึ่งในหมู่ขุนพลของโจโฉ
ผลจากสงครามครั้งนี้นั้นทำให้ ฝ่ายวุยมั่นคงปลอดภัยที่สามารถรักษาหับป๋าซึ่งเป็นเสมือนประตูสู่ดินแดนวุยได้ ถ้าฝ่ายง่อได้ชัยชนะในครั้งนี้ การที่ซุนกวนจะยกทัพเข้าบุกถึงเมืองหลวงก็มีความเป็นไปได้ เพราะว่าโจโฉได้นำทัพส่วนใหญ่ไปบุกยึดฮันต๋ง เหลือทหารไว้เฝ้าเมืองหลวงไม่มาก อย่างไรก็ดี เรื่องความสามารถของซุนกวนนั้น ในประวัติของเตียวเลี้ยวบอกไว้ว่าซุนกวนเกรงกลัวไม่กล้ามาสู้กับเขา แต่หลาย ๆ บันทึกว่าไว้ว่าซุนกวนนั้นมีความสามารถเรื่องขี่ม้า ยิงธนู กล้าหาญและมีความเป็นนักรบ เสียแต่ว่าซุนกวนไม่มีประวัติความสำเร็จในการนำทัพโจมตีเลย มีเพียงความสามารถในการป้องกันทัพโจโฉจำนวนมากที่บุกมาโจมตีทางปากแม่น้ำยี่สูก่อนหน้าศึกนี้ ซุนกวนนำทัพป้องกันได้เป็นอย่างดี จนโจโฉยังชมเชยว่า ถ้ามีบุตรต้องมีให้ได้อย่างซุนกวน เป็นครั้งสุดท้ายของโจโฉที่บุกง่อก๊กและยิ่งไม่มีโอกาสที่จะกรีฑาทัพบุกง่อก๊ก
== บุคคลสำคัญในศึกหับป๋า ==
=== ฝ่ายโจโฉ ===
โจโฉ
* เตียวเลี้ยว
* ลิเตียน
* งักจิ้น
=== ฝ่ายซุนกวน ===
ซุนกวน
* กำเหลง
* ลิบอง
* เล่งทอง
* จิวท่าย
* ไทสูจู้
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ศึกหับป๋า 
พ.ศ. 757
พ.ศ. 758
หับป๋า
ยุทธการที่อ้วนเสีย

ยุทธการที่อ้วนเสีย (樊城之戰) เป็นการต่อสู้ระหว่างขุนศึก เล่าปี่ และ โจโฉ ในปี ค.ศ. 219 ในปลาย ราชวงศ์ฮั่น. ที่ ฟ่านเฉิง เซียงหยาง หูเป่ย์ ในทุกวันนี้, เป็นป้อมปราการที่มีบทบาทสำคัญในการต่อสู้.
== เบื้องหลัง ==
ใน ค.ศ. 218, แพทย์หลวง เกียดเป๋ง, ร่วมกับ เกงจี และ เสนาบดี อุยหลง เริ่มการจลาจลต่อต้านโจโฉในเมืองหลวงของเขาที่ ฮูโต๋
== บุคคลสำคัญในศึกอ้วนเสีย ==
=== ฝ่ายโจโฉ ===
โจหยิน
* ซิหลง
=== กวนอู ===
กวนอู
* กวนเป๋ง
* จิวฉอง
* เลียวฮัว
=== ซุนกวน ===
ลิบอง
* ลกซุน
* พัวเจี้ยง
== บุคคลอื่นๆในศึกอ้วนเสีย ==
เล่าฮอง
* เบ้งตัด
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ศึกอ้วนเซีย 
พ.ศ. 762
อ้วนเสีย
ประวัติศาสตร์การสงครามของมณฑลหูเป่ย์
ยุทธการที่กัวต๋อ

ศึกกัวต๋อ (官渡之戰, Battle of Guandu) เกิดขึ้นที่ริมฝั่งแม่น้ำฮวงโหในปี ค.ศ. 200  เป็นศึกที่โจโฉได้ชัยชนะต่ออ้วนเสี้ยว จุดตัดสินผลการรบของศึกนี้อยู่ที่การลอบโจมตีทัพขนเสบียงของอ้วนเสี้ยวที่อัวเจ๋า ทำให้ทัพอ้วนเสี้ยวขาดเสบียงและเกิดความระส่ำระสายไปทั้งกองทัพ จากแผนการของเขาฮิว ซึ่งเดิมอยู่กับอ้วนเสี้ยว แต่มาอยู่ข้างโจโฉ เพราะคาดการณ์ว่าอ้วนเสี้ยวต่อไปจะพ่ายแพ้แน่  ทั้ง ๆ ที่เริ่มต้นกองทัพของอ้วนเสี้ยวมีมากกว่าโจโฉถึง 10ต่อ1   แต่โจโฉนำทัพอย่างใจเย็นค่อย ๆ รุกคืบ และฝ่ายอ้วนเสี้ยวก็โลเลไม่ยอมทำศึกแตกหัก  จึงต้องประสบความพ่ายแพ้ในที่สุด ภายหลังศึกนี้ อ้วนเสี้ยวเสียใจมาก อีกทั้งลูกชาย 2 คน คือ อ้วนซงกับอ้วนถำก็บาดหมางถึงขนาดฆ่ากัน จนต้องกระอักเลือดชีวิตในเวลาต่อมาไม่นาน  ศึกนี้นำมาสู่การล่มสลายของตระกูลอ้วน เมื่อบุคคลสำคัญ ๆ ในตระกูลได้ล้มตายหมดสิ้น อีกทั้งเป็นศึกที่โจโฉได้สร้างชื่อเสียงไว้มาก และทำให้ได้ครองอำนาจใหญ่แต่เพียงผู้เดียวในดินแดนภาคเหนือของจีน ตั้งแต่เริ่มต้นจนจบโจโฉใช้เวลาทำศึกครั้งนี้นานถึง 7 ปี
ในสามก๊ก เริ่มแรกจากที่เล่าปี่ได้เข้าเฝ้าพระเจ้าเหี้ยนเต้ในพระราชวัง จากที่มีความดีความชอบในการปราบตั๋งโต๊ะและลิโป้  พระองค์ทรงให้ตรวจพงศาวลี พบว่าเล่าปี่สืบสายเชื้อสายมาจากตงสานเชงอ๋องจริง จึงให้ความเคารพเล่าปี่และทรงเรียกเล่าปี่ว่า พระเจ้าอา  และเชื้อเชิญให้ไปปรึกษาราชการเป็นการส่วนพระองค์ ทำให้โจโฉเกิดความระแวงในตัวเล่าปี่ อีกทั้งในเวลาเดียวกันนั้น ตังสินร่วมมือกับเกียดเป๋งหมายจะลอบฆ่าโจโฉ แต่ไม่สำเร็จ โจโฉยิ่งเพิ่มความระแวงในตัวผู้ที่อยู่ตรงกันข้าม เล่าปี่จึงตัดสินใจหนีออกจากเมืองไปเข้าร่วมกับอ้วนเสี้ยว เพื่อชักชวนให้ปราบโจโฉ
โจโฉได้ทำการฝังศพอ้วนเสี้ยวอย่างสมเกียรติ และได้ซื้อใจราษฎรด้วยการงดภาษีถึง 1 ปี และต่อมาได้ร่างโคลงถึงการรบในครั้งนี้ด้วย ที่เขาจรดทะเลเช่นเดียวกับฮั่นอู่ตี้ อดีตฮ่องเต้ผู้ยิ่งใหญ่ในราชวงศ์ฮั่นเคยกระทำ หลังจากชนะศึกที่นี่เช่นกัน
สำหรับฝ่ายเล่าปี่ นี่เป็นศึกอย่างเป็นทางการครั้งแรกที่ทำให้เล่าปี่แตกหักกับฝ่ายโจโฉอย่างสิ้นเชิง ซึ่งนับต่อจากนี้ทั้งคู่จะขับเขี่ยวกันไปตลอด
== อ้างอิง ==
ศึกกัวต๋อ
พ.ศ. 743
กัวต๋อ
ภาพถ่าย

ภาพถ่าย ได้แก่ ภาพซึ่งได้มาจากกรรมวิธีการถ่ายภาพ คือ การใช้กล้องถ่ายภาพ วัสดุไวแสงสำหรับบันทึกภาพ และมีกระบวนการในการขยายภาพหรือการพิมพ์ภาพออกมา ภาพถ่ายจึงเกิดจากกระบวนการการถ่ายภาพ
ภาพถ่ายที่ดีนั้นจะต้องสะท้อนความจริงที่เกิดขึ้น สามารถสื่อเรื่องราวได้อย่างชัดเจนและถูกต้องการที่ภาพถ่ายในงานวารสารศาสตร์แบ่งออกเป็น 3 ประเภทใหญ่ ๆ ได้แก่ ภาพข่าว ภาพสารคดี และภาพโฆษณา
== ดูเพิ่ม ==
การถ่ายภาพ
การถ่ายภาพ
ศิลปินช่างภาพ
กิมจิ

กิมจิ (김치; ราชบัณฑิตยสภา: คิมชี) เป็นของกินตามประเพณีในอาหารเกาหลี ประกอบด้วย ผัก เช่น ผักกาดขาวและหัวไชเท้า ที่หมักดองด้วยเกลือและเครื่องปรุงอื่น ๆ เช่น ผงพริกที่เรียกโกชูการู ต้นหอม กระเทียม ขิง และอาหารทะเลหมักเค็มที่เรียกช็อตกัล มักรับประทานเป็นเครื่องเคียงแทบทุกมื้อ และมักใช้เป็นส่วนผสมในอาหารประเภทต้มและตุ๋น
กิมจินั้นมีหลายร้อยรูปแบบ ซึ่งทำด้วยผักที่ต่างกันออกไป ตามประเพณีแล้ว กิมจิมักเก็บไว้ในโอ่งดินขนาดใหญ่ที่เรียก องกี แล้วฝังไว้ใต้ดินเพื่อมิให้แข็งตัวในช่วงฤดูหนาว และเพื่อรักษาอุณหภูมิมิให้เน่าเปื่อยเร็วไปในช่วงฤดูร้อน โอ่งดังกล่าวบางทีก็เก็บไว้นอกบ้านตรงชานที่ทำขึ้นพิเศษ เรียกว่า ชังดกแด ส่วนในยุคปัจจุบัน หันไปใช้ตู้แช่กิมจิกันมากขึ้น
==ระเบียงภาพ==
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
อาหารเกาหลี
กิมจิ
อาหารหมักดอง
คำและวลีภาษาเกาหลี
อาหารประจำชาติ
เทสเซลเลชัน

เทสเซลเลชัน (tessellation) เป็นคำศัพท์ทางคณิตศาสตร์ หมายถึง กลุ่มรูปแบนราบ ที่เรียงติดต่อกันโดยไม่มีช่องว่าง  เทสเซลเลชันที่รู้จักกันดีในปัจจุบัน ได้แก่ ภาพพิมพ์ของเอ็ม. ซี. เอสเชอร์ (M.C. Escher)
สมมาตร
การสื่อสารภายในบุคคล

การสื่อสารภายในบุคคล คือ'การสื่อสารกับตนเอง''' (Intrapersonal Communication) เป็นกิจกรรมทางการสื่อสารอย่างหนึ่งจะเกิดขึ้นเมื่อมีการสื่อสารกับตัวเอง กล่าวอย่างสั้นๆ เมื่อคนคิดหรือพูดกับตัวเอง การที่คนพูดกับคนอื่นอย่างไรคนก็อาจพูดกับตัวเองได้เช่นเดียวกัน
ตัวอย่างของการสื่อสารกับตัวเองก็คือการที่เราหยุดหรือการยับยั้งการกระทำหรือหยุดความคิดบางอย่าง การวิเคราะห์ตัวเอง การวางแผน การคิดเลือกการกระทำที่มีอยู่หลายทางเลือก การเตือนตนเองและการคิดริเริ่มงานบางอย่าง ในแต่ละวันที่คนเกี่ยวข้องกับกิจกรรมการสื่อสารรอบๆ ตัวเอง ในสถานที่ต่างๆ กิจกรรมและการสื่อสารนั้นๆ ก็จะวนเวียนอยู่ในความคิดของคนเรา เมื่อกลับไปที่บ้านของเรา เป็นต้น การที่มีการสื่อสารกับตนเองไม่ใช่เรื่องแปลก เพราะตัวเองก็มีความคิดมีอารมณ์ที่จะแสดงออกได้ ตามความเป็นจริงนั้นการสื่อสารกับตัวเองเป็นขั้นตอนการสื่อสารที่สำคัญ เป็นต้นกำเนิดของการสื่อสารทุกชนิดโดยจะเป็นกระบวนการที่เกิดขึ้นก่อนการสื่อสารประเภทอื่นๆเสมอ ทั้งนี้ ในวงการวิจัยต่างประเทศมีงานวิจัยเกี่ยวกับการสื่อสารภายในบุคคลเป็นจำนวนมากแต่ในประเทศไทยมีงานวิจัยในด้านนี้น้อยมาก
การสื่อสาร
การสื่อสารระหว่างบุคคล

การสื่อสารระหว่างบุคคล (Interpersonal Communication) เป็นกิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับคนตั้งแต่สองคนขึ้นไป การที่บุคคลสองคนหรือมากกว่านั้นติดต่อกันนั้น จะทำให้ทั้งสองฝ่ายมีความเข้าใจกันและรับรู้ข้อมูลต่างๆ ของโลก นอกจากนี้ก็จะทำให้รู้จักตนเองด้วย เพราะการสื่อสารเป็นเหมือนภาพสะท้อนที่กลับมาหาตัวเอง คนที่ขาดการสื่อสารระหว่างบุคคลจะเป็นคนที่ขาดความเข้าใจความต้องการและความจำเป็นอันแตกต่างและหลากหลายของบุคคลอื่น ยิ่งคนที่มีการสื่อสารระหว่างบุคคลมากเพียงใดก็จะยิ่งเพิ่มการรู้จักตัวเองและการรู้จักคนอื่นมากยิ่งขึ้นเพียงนั้น ข้อมูลที่เราได้มาจากการสื่อสารระหว่างบุคคล นอกจากจะเป็นประโยชน์ในการปรับตัวเองแล้ว ยังแสดงว่าตัวเองมีความสามารถในการสื่อสารกับคนอื่นอีกด้วย การสื่อสารระหว่างบุคคล จะก่อให้เกิดผล 3 ประการคือ
== ลดความกลัวลง ==
เนื่องจากมีคนไม่น้อยที่อายหรือกลัวการติดต่อสื่อสารกับผู้อื่น อาทิเช่น กลัวการพูด กลัวการ แสดงออกและกลัวที่จะมีปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่น ความรู้สึกไม่มั่นใจ หรือขาดความเชื่อมั่นในตนเอง ความวิตกกังวลว่า จะพูดผิดหรือความกลัวว่าจะถูกจับผิดในขณะที่พูด ซึ่งนับว่าเป็นผลเสียของพฤติกรรมทางด้านการสื่อสารของคน เมื่อคนไม่กล้าที่จะแสดงออกก็จะกลายเป็นคนเงียบๆ ไม่กล้าสุงสิงกับใครแยกตนเองออกจากสังคม การสื่อสารระหว่างบุคคลนั้นจะทำให้เราได้เรียนรู้อะไรหลายอย่างมากขึ้น รวมทั้งการเรียนรู้เกี่ยวกับ ตัวเองมากขึ้นและจะมีความตั้งใจบางอย่างที่ช่วยลดความกลัวโดยการพยายามที่จะติดต่อกับบุคคลอื่นมากยิ่งขึ้น เมื่อต่างคนได้ เรียนรู้ผลที่ได้จากการร่วมสังคมกันก็จะทำให้ความกลัวลดน้อยลงและนานๆ ก็จะกลายเป็นเรื่องธรรมดาสามัญและเกิดความสอดคล้องกัน
== มีความสอดคล้องกัน ==
ผลที่เกิดจากการสื่อสารระหว่างบุคคล ในลักษณะการมีความสอดคล้องกัน ได้แก่ การกระทำที่ตรงตามความเชื่อทัศนคติและค่านิยมของตัวเองนั่นก็คือ คนมีอิสระที่จะกระทำตามความคิดของตนเองการวัดความสำเร็จของการสื่อสารระหว่างบุคคล ส่วนหนึ่งวัดจากระดับ ของความสอดคล้องกันระหว่างการแสดงออกกับความเชื่อและค่านิยมของแต่ละคน หากการแสดงออกของคนไม่ ตรงกับทัศนคติของตน การสื่อสารนั้นขาดความสอดคล้องกัน ยิ่งความสอดคล้องมีมากเพียงใดก็จะยิ่งทำให้การสื่อสาร กับผู้อื่นมีความชัดเจนและมีความแน่นอนมากยิ่งขึ้นตามไปด้วยคนที่พูดด้วยความจริงใจพูดตรงกับความรู้สึกนั้น ย่อมจะ สื่อสารความหมายได้ดีกว่าการสื่อสารโดยไม่ใช้คำพูด นอกจากนั้นจากการซักถามและการตอบคำถามก็ยังชี้ให้เห็น ถึงความสอดคล้องของการพูดกับความรู้สึกได้ ยิ่งให้โอกาสผู้พูดมีอิสระที่จะเลือกเรื่องหรือหัวข้อที่พูดด้วยแล้ว ก็ยิ่งเห็นความสอดคล้องมากยิ่งขึ้น เพราะตามปกติคนเรามักจะเลือกเรื่องหรือหัวข้อการพูดที่ตนเองถนัด
== สร้างความไว้วางใจให้กับผู้ที่มาติดต่อด้วย ==
การที่คนเราสื่อสารกับคนอื่นสอดคล้องกับความรู้สึกของตนเอง จะทำให้การสื่อสารนั้นมีประสิทธิภาพและสร้างความไว้วางใจให้กับผู้ที่ติดต่อด้วย เมื่อคนเกิดความไว้วางใจการสื่อสารก็เกิดขึ้นอย่างเปิดเผยและตรงไปตรงมาเพราะคนรู้สึกอิสระที่จะแสดงออก มีความพอใจที่จะติดต่อสื่อความกันและสร้างความสัมพันธ์ในทางที่ดีขึ้น ในแง่ของตัวเองเมื่อคนอื่นมีความไว้วางใจก็จะเกิดความเชื่อมั่นในตัวเองมากขึ้น เมื่อตนเองเกิดความรู้สึกว่าตัวเองไม่ถูกคุกคามหรือข่มขู่จากผู้อื่น จะทำให้พฤติกรรมในการป้องกันตัวเองจะน้อยลง และจะเกิดความพอใจที่อยากจะติดต่อกับผู้อื่น การแก้ปัญหาต่างๆ ที่เกิดขึ้นก็จะดำเนินไปอย่างดีและประสบผลสำเร็จ
การสื่อสาร
พฤติกรรมมนุษย์
อาหารว่าง

อาหารว่างหรือของว่าง (snack food หรือ snack) ในสายตาของชาวตะวันตกคือประเภทของอาหารที่ไม่ได้บริโภคเป็นอาหารหลักในแต่ละวัน  อาหารว่างมีหน้าที่เพียงแต่บรรเทาความหิวได้ชั่วคราวเท่านั้น ให้พลังงานแก่ร่างกายได้อย่างรวดเร็วหรือเป็นสิ่งที่รับประทานเพื่อความสุขเท่านั้น เป็นต้น
อาหารว่างออกแบบมาให้ทนต่อสภาพอากาศและมีหน้าตาน่ารับประทานกว่าอาหารตามธรรมชาติทั่วไป  มักมีส่วนประกอบของสารให้ความหวาน สารกันบูดในจำนวนมาก รวมไปถึงส่วนผสมเย้ายวนผู้บริโภคไม่ว่าจะเป็นช็อกโกแลต ถั่วลิสง และสารปรุงแต่งรสชาติ (เช่นรสชาติของมันฝรั่งทอดกรอบ)
อาหารที่ผลิตขึ้นเพื่อจุดประสงค์นี้ในขั้นต้นจะถูกมองว่าเป็นอาหารขยะ (junk food) เป็นอาหารที่มีคุณค่าทางอาหารน้อยหรือแทบจะไม่มีเลย ไม่ก่อให้เกิดประโยชน์แก่สุขภาพ
ในแต่ละปี อุตสาหกรรมอาหารว่างในบางประเภทเช่นสหรัฐอเมริกาทำรายได้หนึ่งร้อยล้านดอลลาร์ ตลาดของอาหารจำพวกนี้กว้าง หลายบริษัทต้องการเป็นหุ้นส่วนของตลาดอาหารว่างนี้ ผลที่ตามมาก็คือการจัดรายการที่กระตุ้นให้ผู้บริโภคซื้อสินค้าจำพวกนี้ โฆษณาของอาหารกินเล่นมีมากกว่าโฆษณาของอาหารปกติ (เช่นผลไม้ ผัก เนื้อหรือผลิตภัณฑ์ที่ทำจากนม) และโฆษณาในโทรทัศน์ส่วนใหญ่จะมุ่งขายอาหารประเภทนี้
หลังจากที่ความตระหนักถึงคุณค่าทางอาหาร อาหารที่รับประทานเข้าไป การลดหรือคุมน้ำหนัก และสุขภาพเริ่มมีมากขึ้น หลายคนจึงเริ่มหันมาบริโภคเพื่อสุขภาพ และเลือกอาหารว่างที่มีเป็นของธรรมชาติเช่นผลไม้ (สดหรืออบแห้ง) ผัก (แท่งแครอต) ถั่วและธัญพืช
== ตัวอย่างรายการอาหารว่าง ==
===มันฝรั่งทอดกรอบ===

ชีสเคิร์ล
คอมโบ
เพรตเซล
มันฝรั่งทอดกรอบ
ตอร์ตียาชิป
===ขนมหวานหรือลูกกวาด===
แคนดีบาร์
===อาหารว่างประเภทอื่น===
บีฟเจอร์กี
แครกเกอร์
คุกกี้
บิสกิต
โดนัท
เฟรนช์ฟรายส์
ไอศกรีม
ถั่ว
หอมใหญ่ทอด
ข้าวโพดคั่ว
สภาแห่งรัฐ

สภาแห่งรัฐ (Council of State) เป็นชื่อหน่วยงานในหลายประเทศ ปรกติมีหน้าที่คล้าย ๆ กัน คือ เป็นศาลปกครอง หรือให้คำปรึกษาด้านกฎหมายแก่หน่วยงานของรัฐ ในบางประเทศทำหน้าที่เป็นองคมนตรีก็มี
==ในปัจจุบัน==
คณะกรรมการกฤษฎีกา (ไทย)
สภาแห่งรัฐ (กรีซ)
สภาแห่งรัฐ (กานา)
สภาแห่งรัฐ (คิวบา)
สภาแห่งรัฐ (โคลอมเบีย)
สภาแห่งรัฐ (จีน)
สภาแห่งรัฐ (เดนมาร์ก)
สภาแห่งรัฐ (ตุรกี)
สภาแห่งรัฐ (นอร์ทแคโรไลนา)
สภาแห่งรัฐ (นอร์เวย์)
สภาแห่งรัฐ (เนเธอร์แลนด์)
สภาแห่งรัฐ (ไนจีเรีย)
สภาแห่งรัฐ (เบลเยียม)
สภาแห่งรัฐ (โปรตุเกส)
สภาแห่งรัฐ (ฝรั่งเศส)
สภาแห่งรัฐ (ฟิลิปปินส์)
สภาแห่งรัฐ (ลักเซมเบิร์ก)
สภาแห่งรัฐ (สวิตเซอร์แลนด์)
สภาแห่งรัฐ (อิตาลี)
สภาแห่งรัฐ (อียิปต์)
สภาแห่งรัฐ (ไอร์แลนด์)
==ในอดีต==
สภาแห่งรัฐ (จักรวรรดิบราซิล) (ค.ศ. 1822–1889)
สภาแห่งรัฐ (ชิลี) (ค.ศ. 1976–1980)
สภากิจการของรัฐ (แมนจูเรีย) (ค.ศ. 1934–1945)
สภาแห่งรัฐ (เยอรมนีตะวันออก) (ค.ศ. 1960–1990)
สภาแห่งรัฐ (ราชอาณาจักรโปแลนด์) (ค.ศ. 1815-1915) และ สภาแห่งรัฐ (โปแลนด์) (ค.ศ. 1947–1989)
สภาแห่งรัฐ (โรมาเนีย) (ค.ศ. 1961–1989)
สภาแห่งรัฐ (ไลบีเรีย) (กลางคริสต์ศตวรรษ 1990)
สภาแห่งรัฐ (เวียดนาม) (ค.ศ. 1980–1992)
สภาแห่งรัฐ (สเปน) (ค.ศ. 1522–1834)
สภาแห่งรัฐ (สวีเดน) (ค.ศ. 1809–1974)
สภาแห่งรัฐ (อังกฤษ) (ค.ศ. 1649–1660)
สภาแห่งรัฐ (อินเดีย) (ค.ศ. 1919–1947)
อภิรัฐมนตรีสภา (ญี่ปุ่น) (ค.ศ. 689–1885)
อภิรัฐมนตรีสภา (สยาม) (ค.ศ. 1925–1932)
==ดูเพิ่ม==
คณะมนตรีแห่งรัฐ (State Council)
คณะรัฐมนตรี (Council of Ministers)
เรือหลวงกูด

{|
|}เรือหลวงกูด (LSM-731) (ลำที่ 2) หมายเลข 731 เป็นเรือยกพลขึ้นบกขนาดกลาง (LSM: Landing Ship Medium) ชั้น แอลเอสเอ็ม-1 ถูกใช้ในภารกิจที่สำคัญ เช่น การลำเลียงกำลังทหาร และสนับสนุนการสับเปลี่ยนกำลังทหารไทยในระหว่างสงครามเกาหลี และอื่นๆ อีกมาก มีอายุการใช้งานนานกว่า 58 ปี ปัจจุบัน ปลดระวางแล้ว เมื่อ 30 ก.ค. 2547 เมืองพัทยาร่วมกับกองทัพเรือไทย จัดทำโครงการอุทยานใต้ทะเล เฉลิมพระเกียรติ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เนื่องในโอกาสฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี ณ บริเวณเกาะสาก อ่าวพัทยา จังหวัดชลบุรี ในวันที่ 17 ก.ย. 2549 เวลา 10.00 น.
== ประวัติ ==
เรือหลวงกูด เดิมชื่อ "USS EXNO" (LSM-333) ต่อที่อู่พูลแมนเวิร์คส์ ชิคาโก ประเทศสหรัฐอเมริกา รัฐบาลไทยได้จัดซื้อมาในราคา 235,000 ดอลลาร์สหรัฐ ตามโครงการช่วยเหลือทางทหาร และได้ขึ้นระวางประจำการในกองทัพเรือไทย เมื่อวันที่ 20 พ.ย. 2490 ผ่านภารกิจสำคัญมากมาย รับใช้ชาติและราชนาวีมานานถึง 58 ปี
== เหรียญอิสริยาภรณ์ ==
* 80x80px เหรียญอเมริกันแคมเพน
* 80x80px เหรียญเนวีออคคิวเพเชินเซอวิส
* 80x80px เหรียญชัยชนะสงครามโลกครั้งที่ 2
* 80x80px เหรียญเอเซียติค-แปซิฟิกแคมเพน
== แหล่งข้อมูลอื่น==
ข่าวในวงการเรือไทย-เทศ 
กูด
กูด
กูด
เรือที่โอนจากกองทัพเรือสหรัฐไปยังกองทัพเรือไทย
หอเกียรติยศ

หอเกียรติยศ บางครั้งอาจเรียก "หอเรืองนาม" (Hall of fame) หมายถึงพิพิธภัณฑ์ประเภทหนึ่งที่สร้างขึ้นเพื่อเชิดชูบุคคลที่มุ่งมั่นอย่างสูงที่ได้ประกอบคุณงามความดีและมีความวิริยะสูงสุดจนประสบผลสำเร็จในกิจกรรมสาขาต่างๆ ในบางกรณี หอเกียรติยศอาจประกอบด้วยห้องโถงและห้องต่างๆ หรือเป็นพิพิธภัณฑ์ที่ใช้ในการจัดเก็บและแสดงสิ่งเชิดชูเกียรติยศของผู้ได้รับการยกย่อง เช่น รูปปั้น โล่ ถ้วยรางวัล เข็มขัดแชมเปี้ยน รวมทั้งสิ่งของที่ระลึกอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง แต่หอเกียรติยศบางแห่งก็ทำเพียงแต่แสดงรูปปั้นท่อนบนพร้อมการจารึกชื่อบุคคลผู้ได้รับการเชิดชูจากตามประเภทที่หอแห่งนั้นๆ ดำเนินการโดยไม่แสดงสิ่งของ เช่น ที่วิหารวาลฮาลลา
หอเกียรติยศ  ได้รับการแบ่งเป็นประเภทใหญ่ๆ ไว้หลายประเภทได้แก่
หอเกียรติยศด้านดนตรี
หอเกียรติยศด้านการแสดง
หอเกียรติยศด้านการกีฬา
หอเกียรติเฉพาะด้นอื่นๆ เช่น ด้านการประดิษฐ์คิดค้น
ในแต่ละประเภทจะแบ่งย่อยลงไป เช่นด้านกีฬา แบ่งลงไปตามชนิดกีฬา ดังที่มิกกี แมนเทิล นักเบสบอลอเมริกันได้รับการบรรจุชื่อไว้ใน"หอเกียรติยศเบสบอลแห่งชาติ" เป็นต้น ผู้ดำเนินการหรือเจ้าของหอเกียรติยศอาจเป็นทั้งภาครัฐและภาคเอกชน แต่ส่วนใหญ่มักเป็นองค์กรหรือสมาคมหรือชมรมของผู้ประกอบกิจกรรมนั้นๆ ทั้งระดับชาติและระดับท้องถิ่น เช่นหอเกียรติยศนักเขียนภาพการ์ตูนแคนาดา, หอเกียรติยศกอล์ฟแห่งโลก ฯลฯ

หอเกียรติยศที่เก่าแก่แห่งหนึ่งที่นับเป็นตัวอย่างได้คือ "วิหารวาลฮาลลา" หรือ หอเกียรติยศและชื่อเสียงแห่งเยอรมัน ในแคว้นบาวาเรียซึ่งเปิดเมื่อ พ.ศ. 2355
นอกจากหอเกียรติยศซึ่งเป็นอาคารแล้ว ยังมีรูปแบบที่ใช้บาทวิถีเป็นที่แสดงที่เรียกว่า "บาทวิถีแห่งผู้เรืองนาม" (Walk of fame) เช่น บาทวิถีแห่งผู้เรืองนามในฮอลลีวูด บาทวิถีแห่งผู้เรืองนามแห่งแคนาดา บาทวิถีแห่งผู้เรืองนามแห่งเซนต์หลุยส์
==ดูเพิ่ม==
รายชื่อหอเกียรติยศในสหรัฐฯ [http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_halls_and_walks_of_fame]
รายชื่อบุคคลในหอเกียรติยศนักประดิษฐ์แห่งชาติสหรัฐฯ[http://encarta.msn.com/media_701500189/National_Inventors_Hall_of_Fame.html] 
วาลฮาลลาเทมเปิล บาวาเรีย [http://en.wikipedia.org/wiki/Hollywood_Walk_of_Fame
บาทวิถีแห่งผู้เรืองนามในแคนาดา [http://en.wikipedia.org/wiki/Hall_of_fame
 
พิพิธภัณฑ์
โกทูโนว์

โกทูโนว์ (GotoKnow.org) เป็นเว็บไซต์ให้บริการบล็อก สำหรับแลกเปลี่ยนเรียนรู้บนอินเทอร์เน็ต พัฒนาโดย ดร.จันทวรรณ ปิยะวัฒน์ และ ผศ. ดร.ธวัชชัย ปิยะวัฒน์ จากคณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 โดยในขณะนั้นมีเครื่องเซิร์ฟเวอร์อยู่ที่ ซานฟรานซิสโกประเทศสหรัฐอเมริกา ก่อนที่จะย้ายมาเมืองไทยในวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2549 ภายใต้การสนับสนุนหลักจากสถาบันส่งเสริมการจัดการความรู้เพื่อสังคม (สคส.) โดยภายในเว็บไซต์มีการแบ่งย่อยเนื้อหาการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ออกเป็นกลุ่มเนื้อหาต่าง ๆ  เช่น ชุมชนเบาหวาน ชุมชนอาหารปลอดภัย ชุมชนการป้องกันโรค นอกจากนี้ ในแต่ละหน้าจะเชื่อมโยงกันตามกลุ่มป้ายเพื่อง่ายต่อการค้นหาและเชื่อมโยงเนื้อหาที่ใกล้เคียงกันไว้ด้วยกัน
ผู้เขียน GotoKnow ส่วนใหญ่เป็นผู้เชี่ยวชาญจากหลายสาขาวิชา จากองค์กรเอกชน หน่วยงานรัฐบาล วงการศึกษา และวงการแพทย์ โดยมีผู้เขียนมากกว่า 65,000 คน และมีผู้เข้าชมกว่า 21,000 คนต่อวัน โดยเฉพาะในวงการศึกษาศาสตราจารย์นายแพทย์วิจารณ์  พานิช และคณะได้นำหลักการแนวคิดในการจัดการความรู้มาเผยแพร่ให้กับผู้บริหารต้นแบบของสำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา รุ่นที่ 1 และรุ่นที่ 2 ระหว่างปี พ.ศ. 2545-2547 และได้มีนักการศึกษาหลายท่านนำไปขยายผลต่อยอดการจัดการความรู้สู่การปฏิบัติ เช่น ดร.ปฐมพงศ์ ศุภเลิศ ได้เขียนหนังสือ "การจัดการความรู้สู่การประยุกต์ใช้ในสถานศึกษา" เพื่อเป็นเอกสารประกอบการเรียนการสอนรายวิชาการจัดการความรู้ ของนิสิตนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษาในมหาวิทยาลัย
ซอฟต์แวร์ที่ใช้ในรุ่นปัจจุบันเป็นซอฟต์แวร์เสรีในชื่อ "KnowledgeVolution" ที่พัฒนาโดย ดร.จันทวรรณ ปิยะวัฒน์ และ ผศ. ดร.ธวัชชัย ปิยะวัฒน์ ซึ่งซอฟต์แวร์นี้ใช้ลิขสิทธิ์แบบ GPL ภายใต้ลิขสิทธิ์ของสถาบันส่งเสริมการจัดการความรู้เพื่อสังคม
สำหรับการบริหารจัดการ GotoKnow.org นั้น ในช่วง 3 ปีแรกของการดำเนินงานได้รับการสนับสนุนงบประมาณในพัฒนาระบบและบริหารจัดการจากสถาบันส่งเสริมการจัดกาความรู้เพื่อสังคม (สคส.) อีกทั้งในช่วงก่อนหมดทุนในปีที่ 3 ได้มีการรับเงินบริจาคจากสมาชิก GotoKnow.org เพื่อสมทบทุน "กองทุนเพื่อการบริหารจัดการ GotoKnow.org / Learners.in.th"  และ ณ ปัจจุบัน GotoKnow.org ได้รับการสนับสนุนหลักจากสำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.) ซึ่งเป็นทุนสนับสนุนในการพัฒนาระบบและบริหารจัดการเป็นระยะเวลา 3 ปี
== การพัฒนา GotoKnow.org ==
GotoKnow.org ได้ติดตั้งซอฟต์แวร์ที่มีชื่อว่า KnowledgeVolution ซึ่งเป็นระบบการจัดการความรู้ระดับองค์กร (Open-Source Web-Based Enterprise Knowledge Management System) ชิ้นแรกของประเทศไทย ที่พัฒนาโดยทีมงาน UsableLabs และ โดยเริ่มแรกของการพัฒนานั้น ได้รับการสนับสนุนหลักจาก มูลนิธิสถาบันส่งเสริมการจัดการความรู้เพื่อสังคม (สคส.) สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.) มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ และสำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.)
KnowledgeVolution เป็นซอฟต์แวร์ที่พัฒนาในรูปแบบเผยแพร่รหัสต้นฉบับ (Source Code) หรือที่เรียกกันโดยทั่วไปว่าโอเพนซอร์ซ ให้ผู้ที่สนใจไม่ว่าจะเป็นองค์กรใด ๆ สามารถนำไปติดตั้งใช้งานทั้งในเครือข่ายแบบอินทราเน็ตหรืออินเทอร์เน็ต โดยไม่มีค่าใช้จ่ายใด ๆ
โกทูโนว์เป็นเว็บไซต์ที่มีผู้เข้าชมจากประเทศไทยมากเป็นอันดับที่ 261 (19 กันยายน 2557) จากการจัดอันดับโดยอะเล็กซา 
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ
เว็บไซต์ในประเทศไทย
บล็อก
ลายกระหนก

ลายกระหนก เป็นลายพื้นฐานหนึ่งที่สำคัญของลายไทยในงานจิตรกรรมไทย มีพื้นฐานจากสามเหลี่ยมชายธง (สามเหลี่ยมมุมฉาก) อาจมีตัวเดียว หรือหลายตัวก็ได้ มักมีฐานมุมแหลมหันไปทางเดียวกัน โดยมีขนาดและสัดส่วนที่แตกต่างกันไป ลายกระหนกที่สำคัญ ได้แก่ กระหนกสามตัว กระหนกเปลว กระหนกใบเทศ จากนั้นก็เป็นกระหนกผักกูด  กระหนกกอ เป็นต้น
== ความหมาย==
ความหมายตามพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน ปี พ.ศ. 2525 ให้ความหมายว่า กระหนก หมายถึงลวดลาย แต่จะสะกดว่า กนก ก็ได้ด้วย,  กนก หมายถึงทอง
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอเจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัตติวงศ์  ทรงอธิบายใน พระนิพนธ์สาส์นสมเด็จ ว่า  "กนก" คงใช้เรียกตู้ลายทอง (ตู้ลายรดน้ำ) แล้วเข้าใจผิดไปว่า ลวดลายนั้นเป็น "กนก"
== บ่อเกิดแห่งลายไทย==
ลายไทยมีบ่อเกิดมาจากธรรมชาติ ได้แก่
ดอกบัว
ดอกมะลิ
ดอกชัยพฤกษ์
ใบฝ้ายเทศ
ผักกูด
ตาอ้อย
เถาวัลย์
กาบไผ่
เปลวไฟ
ฯลฯ
== กำเนิดของลายกระหนก และกระหนกสามตัว==
ต้นแบบของลายกระหนก มาจากหางไหล ซึ่งเป็นลายที่มาจากลักษณะของเปลวไฟ
กระหนกสามตัวเป็นแม่ลาย ถือเป็นแม่แบบของกระหนกทั้งหลาย
== ประเภทของลายกระหนก==
ลายกระหนกแบ่งเป็นประเภทใหญ่ ๆ ได้ ดังนี้คือ
กระหนกเปลว
กระหนกใบเทศ
กระหนกผักกูด
กระหนกนารี
กระหนกหางหงส์
กระหนกลายนาค
กระหนกช่อลายต่าง ๆ
== หนังสืออ่านเพิ่ม ==
โพธิ์ ใจอ่อนน้อม คู่มือลายไทย  โรงพิมพ์ธนาคารออมสิน พ.ศ. 2522.
พระเทวาภินิมมิต สมุดตำราลายไทย โรงพิมพ์คุรุสภา พ.ศ. 2530. ISBN 974-0038-44-1
สันติ เล็กสุขุม กระหนกในดินแดนไทย  สำนักพิมพ์มติชน พ.ศ. 2539. ISBN 974-7120-30-5
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
พุทธศิลปะสถาปัตยกรรม ภาคต้น โดย พระพรหมพิจิตร
จิตรธานี 
ลายไทย