pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
รายชื่อภาพเขียนโดยฮีเยโรนีมึส โบส

รายชื่อภาพเขียนโดยฮีเยโรนีมึส โบส เป็นรายการภาพเขียนที่เขียนโดยฮีเยโรนีมึส โบส ผู้เป็นจิตรกรสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา (เรอแนซ็องส์) คนสำคัญของประเทศเนเธอร์แลนด์ ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 และ 16 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพเขียนสีน้ำมันและบานพับภาพ
==ภาพเขียน==
เรียงตามชื่อภาษาอังกฤษ
การชื่นชมพระบุตร (Adoration of the Child)
อุปมานิทัศน์ของความตะกละและความมีราคะ (Allegory of Gluttony and Lust)
การขึ้นสวรรค์ของผู้ได้รับพร (Ascent of the Blessed)
พระเยซูแบกกางเขน (คริสต์ทศวรรษ 1480) (Christ Carrying the Cross)
พระเยซูแบกกางเขน (ค.ศ. 1510-1516) (Christ Carrying the Cross)
พระเยซูแบกกางเขน (มาดริด) (Christ Carrying the Cross (Madrid version))
พระบุตรกับโครงช่วยเดิน (Christ Child with a Walking Frame)
พระเยซูทรงมงกุฏหนาม (ค.ศ. 1495-1500) (Christ Crowned with Thorns)
พระเยซูทรงมงกุฏหนาม (เอลเอสโคเรียล) (Christ Crowned with Thorns)
คนขี้โกง (The Conjurer)
พระเยซูตรึงกางเขนกับผู้อุทิศ (Crucifixion With a Donor)
นักบุญจูเลียตรึงกางเขน (The Crucifixion of St Julia)
ความตายของคนขี้เหนียว (Death of the Miser)
ความตายของคนเลว (Death of the Reprobate)
พระเยซูปางทรมาน (คริสต์ทศวรรษ 1490) (Ecce Homo)
พระเยซูปางทรมาน (Ecce Homo)
บานพับภาพอีพิพฟานี (Epiphany)
อีพิพฟานี (ภาพเขียน) (Epiphany)
การถอนหินแห่งความเป็นบ้า (The Extraction of the Stone of Madness หรือ The Cure of Folly)
การตกนรกของคนเลว (Fall of the Damned into Hell)
สวนสำราญ (The Garden of Earthly Delights)
บานพับภาพเฮย์เวน (The Haywain Triptych)
หัวคนถืออาวุธ (Head of a Halberdier)
หัวสตรี (Head of a Woman)
นรก (Hell (Bosch))
นักบุญฤๅษี (The Hermit Saint)
การตัดสินครั้งสุดท้าย (ชิ้นส่วนของบานพับภาพ) (The Last Judgment)
บานพับภาพการตัดสินครั้งสุดท้าย (The Last Judgment )
งานแต่งงานที่คานา (The Marriage Feast at Cana)
สวรรค์และนรก (Paradise and Hell)
บาป 7 ประการและสิ่งสุดท้ายสี่อย่าง (The Seven Deadly Sins and the Four Last Things)
เรือคนโง่ (Ship of Fools)
นักบุญคริสโตเฟอร์แบกร่างพระบุตร (St. Christopher Carrying the Christ Child)
นักบุญเจอโรมสวดมนต์ (St. Jerome at Prayer)
นักบุญจอห์นแบ็พทิสต์ในป่า (St. John the Baptist in the Wilderness)
นักบุญจอห์นจอห์นอีแวนเจลลิสบนเกาะพัตโมส (St. John the Evangelist on Patmos)
สวรรค์บนดิน (Terrestrial Paradise)
นักบุญแอนโทนี แอ็บบ็อทผจญมาร (ภาพเขียน) (The Temptation of St Anthony)
บานพับภาพนักบุญแอนโทนี แอ็บบ็อทผจญมาร (บานพับภาพ) (The Temptation of St. Anthony)
ชายสองคน (Two Male Heads)
คนเพนจร (The Wayfarer)
จิตรกรรม
 
จิตรกรรมสีน้ำมัน
บานพับภาพ
จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
รายชื่อศิลปะ
จักรพรรดิคอนแสตนตินรับศีลจุ่ม

จักรพรรดิคอนแสตนตินรับศีลจุ่ม (ภาษาอังกฤษ: The Baptism of Constantine) เป็นจิตรกรรมฝาผนังที่เขียนโดยผู้ช่วยของราฟาเอลจิตรกรสมัยเรอเนซองส์ชาวอิตาลี ผู้ที่น่าจะเป็นผู้เขียนคือจานฟรานเชสโค เพ็นนิ (Gianfrancesco Penni) ภาพเขียนอยู่ในวังวาติกันในประเทศอิตาลี
จานฟรานเชสโค เพ็นนิเขียนภาพนี้ระหว่างปี ค.ศ. 1517  ถึงปี ค.ศ. 1524 หลังจากที่ราฟาเอลเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1520 เพ็นนิกับสมาชิกในเวิร์คช็อพของราฟาเอลก็วาดภาพที่ได้รับค่าจ้างไว้จนเสร็จ ซึ่งเป็นงานจิตรกรรมฝาผนังตกแต่งห้องชุดที่ปัจจุบันเรียกว่า “ห้องราฟาเอล” (Stanze di Raffaello) ภายในวังวาติกัน
ภาพ “จักรพรรดิคอนแสตนตินรับศีลจุ่ม” ตั้งอยู่ภายในห้องโถงคอนแสตนติน (Sala di Costantino) ในภาพเป็นภาพจักรพรรดิคอนแสตนตินที่ 1 ก่อนที่จะเสด็จสวรรคต ทรงคุกพระเพลาเพื่อรับศีลจุ่มสมเด็จพระสันตะปาปาซิลเวสเตอร์ที่ 1 แต่จิตรกรใช้เครื่องหมายของพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 7 ผู้ที่เป็นผู้สั่งจ้างให้เขียนภาพบนผนังให้เสร็จแทนที่    พระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 7 ทรงสั่งให้เขียนต่อจากงานที่ค้างไว้ระหว่างที่หยุดไปในสมัยพระสันตะปาปาเฮเดรียนที่ 6
ขณะที่ภาพมีลักษณะทั่วไปเป็นแบบสมัยเรอเนซองส์สูง แต่ภาพหมู่ชนในภาพมีเป็นลักษณะแบบลัทธิแมนเนอริสม์ที่ออกไปทางซับซ้อนและไม่ประสานกัน
==ดูเพิ่ม==
จิตรกรรมฝาผนัง
จักรพรรดิคอนแสตนตินที่ 1
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1510
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1520
จิตรกรรมฝาผนัง
จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
จิตรกรรมจริตนิยม
โจวัน ฟรันเชสโก เปนนี
จิตรกรรมประวัติศาสตร์
ห้องราฟาเอล
สถาบันจอห์น เอฟ. เคนเนดีเพื่อศิลปะการแสดง

สถาบันจอห์น เอฟ. เคนเนดีเพื่อศิลปะการแสดง หรือเรียกสั้นๆ ว่า ศูนย์เคนเนดี (John F. Kennedy Center for the Performing Arts หรือ John F. Kennedy Memorial Center for the Performing Arts หรือ Kennedy Center) เป็นโรงละครแห่งชาติตั้งอยู่ที่ริมฝั่งแม่น้ำโพโตแม็คติดกับวอเตอร์เกทคอมเพล็กซ์ในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี.ในประเทศสหรัฐอเมริกา โดยมีเอ็ดเวิร์ด เดอร์เรลล์ สโตน (Edward Durrell Stone) เป็นสถาปนิก เปิดเพื่อการแสดงเป็นครั้งแรกเมื่อค.ศ. 1971
ศูนย์เคนเนดีเป็นองค์การที่เป็นเอกลักษณ์ในการแสดงถึงความร่วมมือของรัฐบาลและเอกชนเพราะตัวสิ่งก่อสร้างเป็นทั้งอนุสาวรีย์ที่สร้างเพื่อเป็นเกียรติแก่ประธานาธิบดีจอห์น เอฟ. เคนเนดีและโรงละครแห่งชาติซึ่งครอบคลุมการให้การศึกษาและเผยแพร่การศึกษาซึ่งได้รับเงินทุนเกือบทั้งหมดจากการขายตั๋วการแสดงและทุนที่ได้รับจากเอกชน, บริษัท, และองค์การส่วนบุคคล
ตัวสิ่งก่อสร้างออกแบบโดยสถาปนิกเอ็ดเวิร์ด เดอร์เรลล์ สโตน และสร้างโดยผู้รับเหมาจอห์น แม็คเชน (John McShain) จากฟิลาเดลเฟีย ศูนย์เคนเนดีบริหารโดยสถาบันสมิธโซเนียนโดยได้รับเงินงบประมาณทุกปีจากรัฐบาลกลางในการบำรุงรักษาและบริหารตัวสิ่งก่อสร้าง
== อ้างอิง ==
โรงละครในสหรัฐ
สิ่งก่อสร้างในวอชิงตัน ดี.ซี.
จอห์น เอฟ. เคนเนดี
นักบุญเซบาสเตียน (ราฟาเอล)

นักบุญเซบาสเตียน (ภาษาอังกฤษ: St. Sebastian) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยราฟาเอลจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่อัคคาดิเมียคาร์รารา, เบอร์กาโมในประเทศอิตาลี
ราฟาเอลเขียนภาพ “นักบุญเซบาสเตียน” ระหว่างปี ค.ศ. 1501 ถึงปี ค.ศ. 1502 เป็นงานเขียนอีกมุมหนึ่งของการวางแบบแบบเปรูจิโน และใช้สีที่ใสที่เป็นลักษณะของฟรานเชสโค ฟรังเคียที่ผสมผสานกันในลักษณะที่ทราบได้ว่าเป็นงานของราฟาเอล  ความสามารถในการวางองค์ประกอบของภาพที่ชัดเจนและสมดุลกลายมาเป็นเอกลักษณ์ของงานของราฟาเอลรวมทั้งการทำให้ภาพมีความรู้สึกสงบราบรื่น
ในรูปนักบุญเซบาสเตียนถือศรซึ่งเป็นสัญลักษณ์ในการมรณะสักขีของพระองค์ระหว่างนิ้วมือที่เพรียวงาม  ทรงสวมเสื้อคลุมสีแดงและเสื้อปักทองพร้อมด้วยผมยาวประบ่าที่จัดไว้ ไม่มีสิ่งใดในภาพที่แสดงถึงความทารุณที่จะมาถึง ลักษณะนี้เป็นเอกลักษณ์ของงานที่ไม่ลงชื่อที่ได้รับการบ่งว่าเป็นงานสมัยแรกๆของราฟาเอล การใช้เครื่องตกแต่งที่สวยงามและอารมณ์คำนึงทำให้นึกถึงงานของเปรูจิโน
==ดูเพิ่ม==
ราฟาเอล
นักบุญเซบาสเตียน
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1500
ราฟาเอล
จิตรกรรมสีน้ำมัน
ศิลปะเกี่ยวกับนักบุญ
จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
ซับดิวิชันเซอร์เฟซ

ซับดิวิชันเซอร์เฟซ (Subdivision surface) ในงานคอมพิวเตอร์กราฟิกส์สามมิติ หรือที่บางครั้งเรียกย่อๆว่า sub-d (ซับดี) หมายถึงการแบ่งพื้นผิวของโพลีกอนออกเป็นพื้นผิวย่อยๆ โดยอาจใช้ขั้นตอนวิธีต่างๆคำนวณเพื่อเพิ่มจำนวนหน้าโพลีกอน โดยในแต่ละขั้นตอนวิธีก็อาจให้ผลที่แตกต่างกันออกไป ในลักษณะงานทั่วไปจะใช้ซับดิวิชันเซอร์เฟซ เพิ่มพื้นผิวเพื่อให้โพลีกอนดูเรียบเนียนขึ้น หรืออาจใช้เพียงเพื่อแบ่งจำนวนหน้าเพิ่มเติมโดยรักษารูปทรงตั้งต้นไว้ก็ได้ ทั้งนี้ อาจทำซับดิวิชันซ้อนกันหลายชั้น (level) ในลักษณะของการเรียกซ้ำ (recursion)
== การเพิ่มความเรียบเนียนให้พื้นผิวแบบจำลองสามมิติ ==
ความเรียบของพื้นผิวหลังจากแบ่งซับดิวิชันมักขึ้นอยู่กับการเรียงตัวของโพลีกอน ในการสร้างแบบจำลองสามมิตินิยมใช้โพลีกอนสี่เหลี่ยม มากกว่า โพลีกอนสามเหลี่ยม หากต้องการให้พื้นผิวที่สร้างขึ้นเรียบไม่ขรุขระ นอกจากนี้ การเรียงตัวของโพลีกอนสี่เหลี่ยมก็ยังมีผลกับความเรียบของพื้นผิว เช่นแม้จะใช้โพลีกอนสี่เหลี่ยมในการสร้างแบบจำลองทั้งหมด แต่หากมีจุดที่จุดยอดมีขอบมาบรรจบกันด้วยจำนวนไม่เท่ากับ 4 เช่น 3 หรือ 5 ขอบบริเวณรอบจุดเหล่านี้ เมื่อถูกแบ่งซับดิวิชันจะมีความเรียบน้อยกว่าบริเวณที่เกิดจากขอบ 4 ขอบมาบรรจบกัน
ในการจำลองพื้นผิวเรียบ ซับดิวิชันเซอร์เฟซมักถูกใช้ร่วมกับการปรับค่าแนวฉากจุดยอด เช่น การให้แสงเงาแบบฟ็อง เพราะการปรับค่าแนวฉากเป็นการหลอกค่าสะท้อนแสงให้ผิวดูเรียบโดยไม่จำเป็นต้องสร้างพื้นผิวใหม่จริง และช่วยลดจำนวนโพลีกอนที่ต้องเร็นเดอร์
== ดูเพิ่ม ==
นอร์มัลแมปปิง
ดิสเพลซเมนต์แมปปิง
วีดิทัศน์แนะนำ subdivision surface จาก www.guerrillacg.org 
pole ในโพลีกอนแบบ quad กับผลกระทบต่อความเรียบของพื้นผิว จากกระดานสนทนาที่ www.subdivisionmodeling.com
คอมพิวเตอร์กราฟิกส์สามมิติ
โกซีโมที่ 1 เด เมดีชี

โกซีโมที่ 1 เด เมดีชี (Cosimo I de' Medici, Grand Duke of Tuscany) (12 มิถุนายน ค.ศ. 1519  - (21 เมษายน ค.ศ. 1574)  เกิดเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 1519ที่เมืองฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 1574 ที่เมืองฟลอเรนซ์เช่นกัน โกซีโมเป็นบุตรของจิโอวานนิ ดาลลา บานเด เนเร (Giovanni dalle Bande Nere) จากฟอร์ลิและ มาเรีย ซาลวิอาติ (Maria Salviati)
โกซีโมได้รับอำนาจเมื่ออายุได้ 17 ปีเมื่อดยุกอเลสซานโดร เดอ เมดิชิ (Alessandro de' Medici) ถูกลอบฆ่าในปี ค.ศ. 1537 1537 โกซีโมเป็นบุตรคนเดียวของอเลสซานโดรแต่เป็นบุตรนอกสมรสที่มาจากสาขาอื่นของตระกูล และพำนักอยู่ในบริเวณมูเกลโลซึ่งอยู่ห่างไกลจนไม่เป็นที่รู้จักกันในเมืองฟลอเรนซ์ แต่ผู้มีอิทธิพลในเมืองสนับสนุนซึ่งอาจจะเป็นได้ว่ามีความหวังที่จะใช้โกซีโมเป็นหุ่นเพราะอายุยังน้อย แต่โกซีโมเป็นผู้มีความมุ่งมั่นและทะเยอทะยาน ไม่นานก็ยกเลิกข้อสัญญาต่างๆ ที่ทำไว้และมอบอำนาจส่วนใหญ่ให้แก่สภาสี่สิบแปดคนแทนที่
== ดูเพิ่ม ==
ตระกูลเมดิชิ
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2062
คโสิโม
ขุนนางอิตาลี
แกรนด์ดยุกแห่งตอสคานา
ดยุกแห่งฟลอเรนซ์
เสียชีวิตจากโรคหลอดเลือดสมอง
แอชลีย์ โคล

แอชลีย์ โคล (Ashley Cole) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอังกฤษเชื้อสายบาร์เบโดส
== ประวัติ ==
แอชลีย์ โคลเกิดวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 1980ในแถบตะวันออกของลอนดอน มีส่วนสูง ประมาณ 176 เซนติเมตร น้ำหนัก 66 กิโลกรัม มีพ่อเป็นชาวบาร์เบโดส เป็นผลผลิตนักเตะเยาวชนของทีมอาร์เซนอล ในปี 1999/2000 ได้ย้ายไปเล่นกับทีมคริสตัลพาเลซ ในแบบยืมตัว 3 เดือน ลงเล่น 14 นัดทำได้ 1 ประตู และในฤดูกาลนี้เองที่ได้ลงเล่นนัดแรกในเวทีพรีเมียร์ลีกกับอาร์เซนอลในเกมสุดท้ายของลีก
2000-2001
ได้แชมป์พรีเมียร์ลีกครั้งแรกกับอาร์เซนอล และแชมป์เอฟเอคัพ
2006-2007
ย้ายมาอยู่กับเซลซีด้วยค่าตัว 5 ล้านปอนด์ บวกกับวีลียาม กาลัส และลงสนามนัดแรกให้กับเชลซี ในเกมพบกับเบรเมินในสแตมฟอร์ดบริดจ์ เดือนกันยายน 2006
2008-2009
เป็นฤดูกาลที่ 3 สำหรับการย้ายมาอยู่กับเชลซี
2009-2010  ได้คว้าดับเบิลแชมป์กับเชลซี
==ชีวิตส่วนตัว==
แอชลีย์ โคล เคยแต่งงานกับ เชอรีล ทวีดี นักร้องวงเกิลส์ อลาวด์ ในปี ค.ศ.2006 และได้หย่าขาดจากกันในปี ค.ศ. 2010 ก่อนที่ในเวลาต่อมาเขาจะได้พบกับ ชารอน คานู นางแบบชาวอิตาลี เมื่อครั้งเขาเล่นฟุตบอลที่อิตาลีให้กับสโมสรโรมา โดยทั้งคู่ได้คบหากันและมีบุตรชายคนแรกในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ.2016
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2000-2001, 2003-04 และ ฤดูกาล 2009-2010
แชมป์เอฟเอคัพ ฤดูกาล 2000-2001,ฤดูกาล 2006-2007,ฤดูกาล 2009-2010 และ ฤดูกาล 2011-2012
แชมป์ลีกคัพ ฤดูกาล 2006-07
แชมป์ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกฤดูกาล 2011-12
แชมป์ยูฟ่ายูโรปาลีกฤดูกาล 2012-13
== อ้างอิง ==
นักฟุตบอลชาวอังกฤษ
นักฟุตบอลทีมชาติอังกฤษ
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเชลซี
ผู้เล่นสมาคมกีฬาโรมา
ผู้เล่นแอลเอ แกลักซี
ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2002
ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2006
ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2010
ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
ผู้เล่นในเซเรียอา
บุคคลจากลอนดอนโบโรทาวเวอร์แฮมเลตส์
ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2004
ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012
ผู้เล่นในชุดชนะเลิศยูฟ่ายูโรปาลีก
ผู้เล่นในชุดชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
นักกีฬาจากลอนดอน
วิทยาเซรุ่ม

วิทยาเซรุ่ม หรือวิทยาน้ำเหลือง (serology) เป็นการศึกษาเกี่ยวกับน้ำเลือด โดยทางปฏิบัติแล้วคำนี้หมายถึงการวินิจฉัยโรคโดยการตรวจแอนติบอดีในน้ำเลือด เนื่องจากร่างกายของมนุษย์จะสร้างแอนติบอดีขึ้นมาหลังจากการติดเชื้อเพื่อต่อต้านเชื้อจุลชีพ ต่อต้านโปรตีนที่มาจากภายนอกร่างกาย (เช่นจากการให้โลหิตผิดหมู่เลือด) หรือเป็นการต่อต้านโปรตีนจากร่างกายตัวเอง เช่นในโรคภูมิต้านตนเอง (autoimmune disease)
แพทย์มักสั่งทำการทดสอบทางวิทยาเซรุ่มเพื่อวินิจฉัยหลังสงสัยการติดเชื้อ ในโรครูมาติก และในสถานการณ์อื่น ๆ เช่นการตรวจหมู่เลือด การตรวจเลือดทางวิทยาเซรุ่มยังช่วยวินิจฉัยผู้ป่วยในโรคภูมิคุ้มกันบกพร่องที่ร่างกายไม่สร้างแอนติบอดี อาทิ X-linked agammaglobulinemia ซึ่งจะแสดงผลการตรวจแอนติบอดีเป็นลบ
วิธีการเลือกเทคนิคการทดสอบทางวิทยาเซรุ่มขึ้นกับชนิดของแอนติบอดีที่เราศึกษา วิธีต่าง ๆ ได้แก่ ELISA, การเกาะกลุ่ม (agglutination) , การตกตะกอน (precipitation) , การตรึงคอมพลีเมนท์ (complement-fixation) , หรือการใช้เทคนิคเรืองแสง fluorescent antibodies
การตรวจทางวิทยาเซรุ่มไม่จำกัดเฉพาะการตรวจน้ำเลือดเท่านั้น แต่สามารถทดสอบในสารน้ำในร่างกายอื่น ๆ เช่น น้ำอสุจิและน้ำลาย ซึ่งมีคุณสมบัติค่อนข้างใกล้เคียงกับน้ำเหลือง
การตรวจทางวิทยาเซรุ่มนอกจากใช้เพื่อวินิจฉัยแล้วยังใช้ในทางนิติวิทยาศาสตร์เพื่อหาตัวผู้กระทำความผิด เช่นการตรวจน้ำอสุจิในคดีข่มขืนกระทำชำเรา เป็นต้น
== ดูเพิ่ม ==
พยาธิวิทยาคลินิก
ห้องปฏิบัติการทางการแพทย์
ซีโรคอนเวอร์ชัน
ซีโรวาร์
นักเทคนิคการแพทย์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Serology - MedlinePlus Medical Encyclopedia
MeSH Serologic+Tests
วิทยาเซรุ่ม
พยาธิวิทยาคลินิก
การแพทย์เฉพาะทาง
ศูนย์ราชการเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550

ศูนย์ราชการเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550 ตั้งอยู่ที่ถนนแจ้งวัฒนะ แขวงทุ่งสองห้อง เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร เป็นศูนย์รวมที่ทำการของหน่วยงานราชการ 29 หน่วย เช่น กระทรวงยุติธรรม กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม กระทรวงการต่างประเทศ และสำนักงานตำรวจแห่งชาติ โดยมีแนวคิดในการบริหารพื้นที่ราชพัสดุและทรัพยากรของราชการร่วมกันเพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุด พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ไปทรงเปิดอาคารในวันอาทิตย์ที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556
== หน่วยงานที่รับผิดชอบ ==
หน่วยงานที่รับผิดชอบในการดำเนินโครงการศูนย์ราชการฯคือ บริษัท ธนารักษ์พัฒนาสินทรัพย์ จำกัด
== การจัดสรรพื้นที่ ==
=== อาคารราชบุรีดิเรกฤทธิ์ (อาคาร A) รวมหน่วยงานยุติธรรม ===
สำนักงานปลัดกระทรวงยุติธรรม
กรมพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน
กรมคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพ
กรมคุมประพฤติ
ศาลรัฐธรรมนูญ
สำนักงานอัยการสูงสุด
ศาลฎีกา
ศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลาง
ศาลล้มละลายกลาง
สำนักกิจการยุติธรรม
=== อาคารรัฐประศาสนภักดี (อาคาร B) รวมหน่วยงานราชการ ===
กรมความร่วมมือระหว่างประเทศ กระทรวงการต่างประเทศ
สถาบันนิติวิทยาศาสตร์ สำนักงานตำรวจแห่งชาติ
สำนักงานกิจการยุติธรรม กระทรวงยุติธรรม
กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม
สำนักงานคณะกรรมการดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ
สำนักงานสถิติแห่งชาติ
สำนักงานนิติวิทยาศาสตร์ตำรวจ
สำนักงานตรวจคนเข้าเมือง
กรมการพัฒนาชุมชน
กรมที่ดิน
กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง
กรมธนารักษ์
สำนักงานสรรพากรพื้นที่กรุงเทพมหานคร 9 กรมสรรพากร
สถาบันพระปกเกล้า
สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง
สำนักงานคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ
สำนักงานผู้ตรวจการแผ่นดิน
สำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค
สำนักงานพัฒนาเทคโนโลยีอวกาศและภูมิสารสนเทศ (องค์การมหาชน)
กรมการท่องเที่ยว
สำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ
สำนักงานพัฒนาเศรษฐกิจจากฐานชีวภาพ (องค์การมหาชน)
องค์การบริหารจัดการก๊าซเรือนกระจก (องค์การมหาชน)
=== อาคาร C (กำลังก่อสร้าง) ===
ศาลปกครองสูงสุด
กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา
กรมการท่องเที่ยว
สำนักงานผู้ตรวจการแผ่นดิน
สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตในภาครัฐ
สำนักงานป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน
กรมสอบสวนคดีพิเศษ
สำนักงานอัยการสูงสุด
สำนักงานราชบัณฑิตยสภา
สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม
สำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ
สำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค
===พื้นที่อื่น ๆ===
ศูนย์ประชุมวายุภักษ์
โรงแรมเซ็นทราศูนย์ราชการและคอนเวนชันเซ็นเตอร์ แจ้งวัฒนะ
กองบัญชาการกองทัพไทย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
หน้าเว็บไซต์หลัก ศูนย์ราชการเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550
สิ่งก่อสร้างในเขตหลักสี่
อาคารรัฐบาลในกรุงเทพมหานคร
พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา
ปักธงไชย

ปักธงไชย เป็นภาพยนตร์ไทยอิงประวัติศาสตร์ ระบบ 35 มม.อะคาเดมี่ สีอีสต์แมน เสียงพากย์ลงในภาพยนตร์ เป็นของบริษัทละโว้ภาพยนตร์ บทพระนิพนธ์, บทภาพยนตร์และลำดับภาพโดยพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอนุสรมงคลการ (ล.อัศวดารา) บันทึกเสียงโดยหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล อำนวยการสร้างและกำกับการแสดงโดยหม่อมอุบล ยุคล ณ อยุธยา นำแสดงโดยรัตนาภรณ์ อินทรกำแหง และสมยศ อินทรกำแหง ออกฉายครั้งแรกปลายปี พ.ศ. 2500 ที่โรงภาพยนตร์ศาลาเฉลิมกรุง ในช่วงต้อนรับปีใหม่ พ.ศ. 2501
ภาพยนตร์ดังกล่าวใช้เหตุการณ์สงครามปราบฮ่อ สมัยรัชกาลที่ 5 ในปี พ.ศ. 2428 ซึ่งมีน้อยเรื่องที่นำมาใช้เป็นฉากหลักของภาพยนตร์   เนื้อหาว่าด้วยความพยายามของร้อยตรีเต็มและทหารในบังคับบัญชาในการเดินทางจากกองบัญชาการทหารไทยที่เมืองซ่อน เพื่อส่งเสบียง กระสุนปืน และเวชภัณฑ์ ให้แก่ค่ายทหารไทยที่เมืองได ซึ่งกำลังขาดแคลนเสบียงเหล่านี้อย่างมาก โดยจะต้องปิดเป็นความลับมิให้ฝ่ายจีนฮ่อล่วงรู้ เพราะหากความแตก ค่ายทหารไทยที่เมืองไดจะถูกบุกโจมตีจนพ่ายแพ้ในที่สุด
ภาพยนตร์เดินเรื่องชวนติดตามน่าประทับใจ ให้รายละเอียดเพื่อการศึกษาสภาพภูมิศาสตร์ ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม-ประเพณี เครื่องแต่งกาย รวมทั้งเครื่องประกอบฉากที่ดีเรื่องหนึ่ง โดยเฉพาะค่ายทหารริมแม่น้ำ (สร้างโดย อุไร ศิริสมบัติ นักออกแบบสร้างฉากรางวัลฝ่ายศิลป์ทั้งในและต่างประเทศ) ถ่ายทำใกล้บริเวณสถานที่จริงเพื่อให้ได้บรรยากาศของเหตุการณ์ในอดีตด้วย นับเป็นภาพยนตร์แนวสงครามย้อนยุคที่ต้องใช้เวลาดำเนินงานสร้างรวมทั้งใช้ทุนสูงกว่าปกติที่มีไม่บ่อยนักในวงการภาพยนตร์ไทย
== เบื้องหลัง ==
ฉลอง สิมะเสถียร ดาราละครเวทีและโทรทัศน์ช่อง 4 บางขุนพรหม พากย์เสียงลงฟิล์มแทน สมยศ อินทรกำแหง ดารานำแสดง
เล็ก อ่ำเที่ยงตรง นักร้องวงจารุกนกและดาราละครเวที  พากย์เสียงตนเองลงฟิล์ม
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
กรอบโฆษณาภาพยนตร์ ปักธงไชย หนังสือพิมพ์รายวัน ธ.ค.2500-ม.ค.2501
วีดิทัศน์ ปักธงไชย โครงการทึ่งหนังไทยของมูลนิธิหนังไทย 2543
http://www.thaifilm.com/forumDetail.asp?topicID=5746&page=4&keyword 
ภาพยนตร์ไทย
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2500
ภาพยนตร์อิงประวัติศาสตร์
จักรพรรดิซ่งตู้จง

thumb
สมเด็จพระจักรพรรดิซ่งตู้จง (度宗) ทรงเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 15 แห่งราชวงศ์ซ่ง และจักรพรรดิองค์ที่ 6 แห่งราชวงศ์ซ่งใต้ ทรงครองราชย์ในปี พ.ศ. 1807 (ค.ศ. 1264) สืบแทนจักรพรรดิซ่งลี่จงพระราชปิตุลา ทรงครองราชย์ได้เพียง 10 ปีก็สวรรคตในปี พ.ศ. 1817 (ค.ศ. 1274)
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1783
ตู้จง
ราชวงศ์ซ่งใต้
จักรพรรดิซ่งตฺวันจง

ซ่งตฺวันจง (; 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1269 – 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1278) ชื่อตัวว่า จ้าว ชื่อ  เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 17 และองค์รองสุดท้ายของราชวงศ์ซ่ง (宋朝) แห่งจักรวรรดิจีน และเมื่อแบ่งราชวงศ์ซ่งออกเป็นสมัยเหนือกับสมัยใต้ นับเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 8 และองค์รองสุดท้ายของราชวงศ์ซ่งใต้ (南宋朝) เสวยราชย์ตั้งแต่ ค.ศ. 1276 จนสิ้นพระชนม์ใน ค.ศ. 1278
จ้าว ชื่อ เป็นโอรสองค์ที่ห้าของจ้าว ฉี (趙禥) ซึ่งเสวยราชย์เป็นจักรพรรดิซ่งตู้จง (宋度宗) กับหยาง จฺวี้เหลียง (楊巨良) มเหสีของซ่งตู้จง ภายหลังได้เป็นพระราชชนนีพันปีหลวงฐานันดรศักดิ์ว่า "หฺวังไท่โฮ่ว" (皇太后; "ราชมหาเทวี") จ้าว ชื่อ ยังเป็นพี่ชายของจักรพรรดิสององค์ คือ จ้าว เสี่ยน (趙㬎) ที่ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิซ่งกง (宋恭帝) และจ้าว ปิ่ง (趙昺)
วันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1276 ทัพมองโกลของราชวงศ์ยฺเหวียน (元朝) ภายใต้การนำของขุนพลปั๋วหยาน (伯顔) ตีหลินอัน (臨安) เมืองหลวงของราชวงศ์ซ่ง แตก และจับจ้าว เสี่ยน (จักรพรรดิซ่งกง) ไป แต่จ้าว ชื่อ กับจ้าว ปิ่ง หนีรอดไปด้วยความช่วยเหลือของขุนนางจาง ชื่อเจี๋ย (張世傑), เฉิน อี๋จง (陳宜中), ลู่ ซิ่วฟู (陸秀夫), หยาง เลี่ยงเจี๋ย (楊亮節), เหวิน เทียนเสียง (文天祥), และคนอื่น ๆ พวกเขาลี้ภัยมาถึงจินหฺวา (金華) แล้วยกจ้าว ชื่อ ขึ้นเป็น "เทียนเซี่ยปิงหม่าโตว-ยฺเหวียน-ชฺว่าย" (天下兵馬都元帥; "หัวหน้าใหญ่ของไพร่พลทั่วหล้า") และยกจ้าว ปิ่ง ขึ้นเป็น "ฟู่-ยฺเหวียน-ชฺว่าย" (副元帥; "หัวหน้ารอง") ทั้งถวายฐานันดรศักดิ์ "เว่ย์หวัง" (衛王) ต่อจ้าว ปิ่ง ครั้นวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 1276 ก็ยกจ้าว ชื่อ วัยเจ็ดชันษา ขึ้นสืบราชสมบัติต่อจากจ้าว เสี่ยน ที่ถูกจับตัวไป ตั้งพิธีสถาปนาในฝูโจว (福州)
ขุนพลปั๋วหยานต้องการปราบปรามราชวงศ์ซ่งให้สิ้นซาก จึงนำทัพมารุกรานใน ค.ศ. 1278 ทำให้จ้าว ชื่อ ต้องลี้ภัยอีกครั้ง ครั้งนี้ จ้าว ชื่อ มุ่งลงใต้ไปจนถึงดินแดนซึ่งปัจจุบันคือฮ่องกง แต่ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1278 นั้นเอง ขณะลงเรือหนีมองโกล จ้าว ชื่อ ตกเรือจนแทบจมน้ำเสียชีวิต แม้ได้รับการช่วยเหลือไว้ทัน แต่ก็เป็นเหตุให้ประชวรจนสิ้นพระชนม์ในไม่กี่เดือนถัดมา จ้าว ปิ่ง น้องชาย ได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นจักรพรรดิองค์ใหม่สืบราชวงศ์ซ่งต่อไป
==ครอบครัว==
บิดา: จ้าว ฉี (趙禥; ค.ศ. 1240–1274) ซึ่งเสวยราชย์เป็นจักรพรรดิซ่งตู้จง (宋度宗)
มารดา: หยาง จฺวี้เหลียง (楊巨良; เสียชีวิต ค.ศ. 1279) ภายหลังได้เป็นพระราชชนนีพันปีหลวงฐานันดรศักดิ์ว่า "หฺวังไท่โฮ่ว" (皇太后; "ราชมหาเทวี")
==อ้างอิง==
บุคคลที่เกิดในปี ค.ศ. 1268
บุคคลที่เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1278
ตฺวันจง
ซ่งตฺวันจง
ซ่งตฺวันจง
ซ่งตฺวันจง
ซ่งตฺวันจง
ลอนดอนอาย

ลอนดอนอาย (London Eye) หรือยังรู้จักในชื่อ มิลเลเนียมวีล (Millennium Wheel) เป็นชิงช้าสวรรค์ที่สูงที่สุดในทวีปยุโรป  มีความสูง 135 เมตร (443 ฟุต) และกลายมาเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่ได้รับความนิยมและเป็นจุดดึงดูดนักท่องเที่ยวได้อย่างมากในสหราชอาณาจักร มีผู้มาเยือนมากกว่า 3 ล้านคนต่อปี ส่วนบัตรเข้าชมสำหรับผู้ใหญ่อยู่ที่ 15 ปอนด์ต่อคน ซึ่งในอดีตเคยเป็นชิงช้าสวรรค์ก่อสร้างที่สูงที่สุดในโลก ก่อนจะถูกชิงตำแหน่งไปจากชิงช้าสวรรค์ เดอะ สตาร์ ออฟ นานชาง ในประเทศจีน (160 เมตร) ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2006 ต่อมาภายหลังตำแหน่งตกเป็นของ สิงคโปร์ฟลายเออร์ ในประเทศสิงคโปร์ (165 เมตร) ในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 อย่างไรก็ตาม ลอนดอน อาย ก็ยังคงได้รับตำแหน่งจากการให้บริการว่า "ชิงช้าสวรรค์ที่ก่อสร้างด้วยโครงเหล็กค้ำข้างเดียวที่สูงที่สุดในโลก" (เพราะการโครงสร้างทั้งหมดใช้โครงค้ำเหล็กรูปตัว A ในการให้บริการโดยใช้โครงค้ำเพียงแค่ด้านเดียวเท่านั้นไม่เหมือนชิงช้าสวรรค์อื่นๆ ทั่วไป ที่มีโครงค้ำสองข้าง)
ลอนดอน อาย ตั้งอยู่ ณ ที่ฝั่งสุดด้านตะวันตกของสวนจูบิลี่ บนริมฝั่งทางใต้ของแม่น้ำเทมส์ ในกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ตั้งอยู่ระหว่างสะพานเวสต์มินสเตอร์กับสะพานฮันเกอร์ฟอร์ด โดยสถานที่แห่งนี้เคยเป็นที่ตั้งของโดมแห่งการค้นพบ ที่เคยสร้างขึ้นเพื่อใช้ในงานนิทรรศการเฟสติวัล ออฟ บริเตน ในปี ค.ศ. 1951
== การเดินทาง ==
สถานีรถไฟของบริษัทการรถไฟแห่งสหราชอาณาจักรที่ใกล้ที่สุด ได้แก่
สถานีรถไฟวอเตอร์ลู
สถานีแชริงครอส
สถานีรถไฟฟ้าใต้ดินกรุงลอนดอน ได้แก่
สถานีเอ็มแบงก์เมนต์
สถานีวอเตอร์ลู
สถานีเวสต์มินสเตอร์
เรือประจำทางเพื่อการท่องเที่ยว ได้แก่
ท่าวอเตอร์ลู
== สมุดภาพ ==
ไฟล์:London_Eye_27.jpg
ไฟล์:CloudyLondonEye.jpg
ไฟล์:Eye Pod 1.jpg
ไฟล์:London-eye-westminster-night.jpg
ไฟล์:InsidetheLondonEye.JPG
ไฟล์:The London Eye.jpg
ไฟล์:BeautyofLondonEye.jpg
ไฟล์:Pods_17_2007.jpg
ไฟล์:The London Eye At Dusk.jpg
ไฟล์:London Eye Jan 2006.jpg
ไฟล์:Eye from Thames2.jpg
ไฟล์:London_Eye_silhouette_%2858%29.JPG
ไฟล์:London_eye_reflection.jpg
ไฟล์:London Eye Twilight April 2006.jpg
ไฟล์:Doorwarning.JPG
== อ้างอิง ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
เว็บไซต์ของสถาปนิก
ภาพมุมกว้าง 360 องศาของลอนดอน อาย
ภาพถ่ายของลอนดอน อาย 
ข้อมูลการท่องเที่ยวและภาพถ่ายของลอนดอน อาย
[http://uk.youtube.com/watch?v=rejgLswdiD8&feature=user
สวนสนุก
สิ่งก่อสร้างในลอนดอน
ชัค เบอร์รี

ชาร์ลส เอ็ดวาร์ด แอนเดอร์สัน "ชัค" เบอร์รี (Charles Edward Anderson "Chuck" Berry) (18 ตุลาคม พ.ศ. 2469 – 18 มีนาคม พ.ศ. 2560) เกิดที่เซนต์หลุยส์ รัฐมิสซูรี เป็นนักกีตาร์ นักร้อง และนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน
ชัค เบอร์รี ถือเป็นบุคคลแถวหน้าของวงการดนตรีร็อกแอนด์โรล จากเว็บไซต์ร็อกแอนด์โรลฮอลออฟเฟม พูดถึงเขาว่า "ถ้าไม่มีใครที่สามารถพูดว่าเป็นคนคิดค้นร็อกแอนด์โรลได้ ชัค เบอร์รี ดูจะเป็นคนที่ใกล้เคียงที่สุดกว่าใครที่เป็นคนนำหลาย ๆ สิ่งรวมเข้าด้วยกัน" จอห์น เลนนอน พูดว่า "ถ้าคุณพยายามตั้งชื่อร็อกแอนด์โรลอีกชื่อหนึ่ง คุณอาจจะเรียกมันว่า ชัค เบอร์รี"
เบอร์รีเป็นหนึ่งในนักดนตรียุคแรก ๆ ที่ติดในร็อกแอนด์โรลฮอลออฟเฟม ที่เปิดตัวเมื่อปี 1986 เขาได้รับ Kennedy Center Honors ในปี 2000 และนิตยสารโรลลิงสโตนจัดเขาอยู่อันดับ ที่ 5 ของอันดับ 100 ศิลปินที่เยี่ยมที่สุดตลอดกาล เขายังติดอันดับ 6 ในนิตยสารโรลลิงสโตนอีกหัวข้อ ที่จัดอันดับ 100 นักกีตาร์ที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล
== อ้างอิง ==
นักร้องอเมริกัน
นักดนตรีชาวอเมริกัน
บุคคลจากเซนต์หลุยส์
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2560
ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี สาขาศิลปินผู้ประสบความสำเร็จตลอดช่วงชีวิต