pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ดยุกแห่งออลบานี

ดยุคแห่งอัลบานี (Duke of Albany) เป็นบรรดาศักดิ์สืบตระกูลที่พระราชทานให้แก่พระโอรสคนรองในพระราชวงศ์ของสกอตแลนด์ และต่อมาภายหลังในพระราชวงศ์ของสหราชอาณาจักร โดยเฉพาะภายในราชวงศ์สจวต และราชวงศ์วินด์เซอร์
==ดยุคแห่งอัลบานี  สถาปนาครั้งที่ 1 (ค.ศ. 1398)==
โรเบิร์ต สจวต ดยุคแห่งอัลบานีที่ 1 (ราว ค.ศ. 1340-ค.ศ. 1420)
เมอร์ด็อค สวจต ดยุคแห่งอัลบานีที่ 2 (ค.ศ. 1362-ค.ศ. 1425) (ยุบเลิก ค.ศ. 1425)
==ดยุคแห่งอัลบานี สถาปนาครั้งที่ 2 (ค.ศ. 1458)==
อเล็กซานเดอร์ สจวต ดยุคแห่งอัลบานีที่ 1 (ราว ค.ศ. 1454-ค.ศ. 1485)
จอห์น สจวต ดยุคแห่งอัลบานีที่ 2 (ค.ศ. 1481-ค.ศ. 1536)
==ดยุคแห่งอัลบานี สถาปนาครั้งที่ 3 (ค.ศ. 1541)==
อาร์เธอร์ สจวต ดยุคแห่งอัลบานี  (ค.ศ. 1541) (เสียชีวิตแปดวันหลังจากรับศีลจุ่ม)
==ดยุคแห่งอัลบานี สถาปนาครั้งที่ 4 (ค.ศ. 1565)==
เฮนรี สจวต ลอร์ดดาร์ลีย์ (ค.ศ. 1545-ค.ศ. 1567)
เจมส์ สจวต ดยุคแห่งรอธเซย์ (ค.ศ. 1566-ค.ศ. 1625) (ขึ้นครองราชย์เป็น สมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ ในปี ค.ศ. 1567)
==ดยุคแห่งอัลบานี สถาปนาครั้งที่ 5 (ค.ศ. 1604)==
ชาร์ลส์ สจวต ดยุคแห่งอัลบานี  (ค.ศ. 1600-ค.ศ. 1649) (ขึ้นครองราชย์เป็น สมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ ในปี ค.ศ. 1625)
==ดยุคแห่งอัลบานี สถาปนาครั้งที่ 6 (ค.ศ. 1660)==
เจมส์ สจวต ดยุคแห่งอัลบานี (ค.ศ. 1633-ค.ศ. 1701), และดยุคแห่งยอร์ค (ขึ้นครองราชย์เป็น สมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ ในปี ค.ศ. 1685)
==ดยุคแห่งยอร์คและอัลบานี==
===สถาปนาครั้งที่ 1 (ค.ศ. 1716)===
เอิร์นเนสต์ ออกัสตัส ดยุคแห่งยอร์คและอัลบานี ค.ศ. 1674–ค.ศ. 1728
===สถาปนาครั้งที่ 2 (ค.ศ. 1760)===
เอ็ดเวิร์ด ออกัสตัส ดยุคแห่งยอร์คและอัลบานี ค.ศ. 1739-ค.ศ. 1767
===สถาปนาครั้งที่ 3 (ค.ศ. 1784)===
เฟรดเดอริค ออกัสตัส ดยุคแห่งยอร์คและอัลบานี ค.ศ. 1763-ค.ศ. 1827
==ดยุคแห่งอัลบานี สถาปนาครั้งที่ 7 (ค.ศ. 1881)==
เจ้าชายลีโอโพลด์ ดยุกแห่งออลบานี (ค.ศ. 1853-ค.ศ. 1884)
เจ้าชายชาร์ลส์ เอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งออลบานีและแห่งซัคเซิน-โคบวร์กและโกทา (ค.ศ. 1884-ค.ศ. 1954) (เกิดหลังจากบิดาเสียชีวิต; ตำแหน่งถูกยุบในปี ค.ศ. 1919)
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม  ==
บรรดาศักดิ์อังกฤษ
ดัชชี
รายชื่อตำแหน่งดยุกและขุนนางสืบตระกูลของหมู่เกาะอังกฤษ 
ขุนนางอังกฤษ
ดยุกแห่งออลบานี
อาคม เฉ่งไล่

อาคม เฉ่งไล่ นักมวยสากลสมัครเล่นทีมชาติไทยที่ได้เหรียญทองแดงโอลิมปิก พ.ศ. 2535 เกิดเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2513 ที่ ตำบลนาท่ามใต้ อำเภอเมืองตรัง จังหวัดตรัง เป็นบุตรของนายแวก และนางชีพ เฉ่งไล่  การศึกษา เริ่มเรียนชั้นประถมศึกษา ที่โรงเรียนวัดศรีสุวรรณาราม ก่อนมาศึกษาต่อชั้นมัธยมศึกษา ที่โรงเรียนวิเชียรมาตุ และจบการศึกษาระดับปริญญาตรีที่สถาบันราชภัฏจันทรเกษม
== ประวัติ ==
อาคมเป็นคนที่ชอบเล่นฟุตบอลมากกว่าชกมวย แต่เริ่มต้นการชกมวยจากการที่ได้ดูพี่ชายซ้อมมวย ขณะฝนตก ไม่สามารถเตะฟุตบอลได้ เมื่อหัวหน้าค่ายเห็นจึงจับมาลองชก และหลังจากฝึกได้ไม่นาน จึงขึ้นชื่อในชื่อ "อิสระ เกียรติอินทรีดำ" และเอาชนะได้ พร้อมรับค่าตัวครั้งแรก 50 บาท เมื่ออายุได้ 12 ขวบ  จากนั้นจึงตระเวนชกไปทั่วภาคใต้ ก่อนที่จะเข้าสู่กรุงเทพ โดยได้อยู่กับค่ายศักดิ์กรีรินทร์ ของ พ.ต.ท.กรีรินทร์ อินทร์แก้ว (ยศในขณะนั้น)  และเปลี่ยนชื่อมาเป็น "อิสระ ศักดิ์กรีรินทร์" จนได้เป็นแชมป์ไลท์เวท ของสนามมวยเวทีลุมพินี โดยได้รับค่าตัวสูงสุด 1.2 แสนบาท ในการชกกับ ราม่อน แด็กเกอร์ นักมวยหมัดหนักชาวเนเธอร์แลนด์ เจ้าของฉายา "ไอ้กังหันลมนรก" และเป็นฝ่ายเอาชนะคะแนนราม่อน แด็กเกอร์ ไปได้ขาดลอย หลังจากนั้นจึงได้เปลี่ยนมาชกมวยสากลสมัครเล่นเมื่อไม่มีคู่ชกในแบบมวยไทยแล้ว สามารถคว้าเหรียญทองมาได้จากการแข่งขันกีฬาแห่งชาติที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ในปี พ.ศ. 2534
จนกระทั่งได้ติดทีมชาติได้เป็นตัวแทนในรุ่นเวลเตอร์เวท แข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่บาร์เซโลนา ประเทศสเปน โดยในรอบแรก ชนะ ยูเซฟ คาเตรี จากอิหร่าน เมื่อ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2535 รอบสอง ชนะ นิก โอโดเร จากเคนยา เมื่อ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2535 รอบ 8 คนสุดท้าย ชนะ วิทาลิยัส การ์ปาเซียสกัส จากลิทัวเนีย เมื่อ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2535 รอบรองชนะเลิศ แพ้ ไมเคิล คาร์รูท จากไอร์แลนด์ 11-4 หมัด เมื่อ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2535 ได้เหรียญทองแดง  (ก่อนการชกอาคมได้โกนศีรษะเพื่อแก้บน) ได้ครองเหรียญทองแดง และคาร์รูทก็ได้เหรียญทองในที่สุด ซึ่งอาคมเป็นนักกีฬาไทยเพียงคนเดียวที่ได้เหรียญรางวัลจากการแข่งขันโอลิมปิกครั้งนี้
หลังจากนั้น อาคมก็ยังมิได้แขวนนวม ยังคงชกมวยสากลสมัครเล่นในนามทีมชาติต่อไป โดยได้ร่วมแข่งในรายการมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์โลก  ที่กรุงเทพ ในปี พ.ศ. 2537 แต่แพ้ RSC. (Referee Stop Contest) ไปอย่างหมดรูป แต่ก่อนแขวนนวมก็ยังได้ติดทีมชาติไปชกในเอเชียนเกมส์ครั้งที่ 12 ที่ฮิโรชิมา ประเทศญี่ปุ่น ได้เหรียญเงินมาเป็นรายการสุดท้าย เมื่อติดทีมชาติเข้าแข่งขันในกีฬาซีเกมส์ พ.ศ. 2538 ได้เพียงเหรียญทองแดง จึงได้แขวนนวมไปในที่สุด
ปัจจุบัน อาคมมีกิจการส่วนตัว คือ เปิดร้านอาหารที่จังหวัดตรังบ้านเกิด ร่วมกับพี่ชายและภรรยา โดยอาคมจะทำหน้าที่จ่ายตลาดเอง และบางครั้งจะขึ้นเวทีร้องเพลงลูกทุ่งให้แก่ลูกค้าฟังด้วยตนเองอีกด้วย
==อ้างอิง==
นักมวยไทยชาวไทย
นักมวยสากลสมัครเล่นชาวไทยชุดโอลิมปิก 1992
บุคคลจากอำเภอเมืองตรัง
บุคคลจากโรงเรียนวิเชียรมาตุ
บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม  บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2513 นักกีฬาไทยที่ได้เหรียญทองแดงโอลิมปิก
นักกีฬาเหรียญเงินเอเชียนเกมส์ชาวไทย
ลูค วิลสัน

ลูค คันนิงแฮม วิลสัน (Luke Cunningham Wilson) เกิดเมื่อวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1971 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เป็นน้องชายของนักแสดง โอเวน และ แอนดรูว์ วิลสัน เขาถือเป็นหนึ่งในแฟรตแพ็ก  เขาเริ่มผลงานการแแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกในปี 1996 เรื่อง Bottle Rocket
นักแสดงอเมริกัน
บุคคลจากแดลลัส
คอนสแตนติน (แก้ความกำกวม)

__NOTOC__
คอนสแตนติน อาจจะหมายถึง
== ความหมายทั่วไป ==
คอนสแตนติน (Constantine) - ชื่อตัว
คอนสแตนติน ฟอลคอน นามเดิมของเจ้าพระยาวิชาเยนทร์ ชาวกรีกที่มารับราชการในประเทศไทยสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราชแห่งกรุงศรีอยุธยา
จักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 1 (Constantine I) - จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมัน
จักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 2 - จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์
จักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 3 แห่งไบแซนไทน์ - จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์
จักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 11 พาลาโอโลกอส - จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์
พระเจ้าคอนสแตนตินที่ 2 แห่งกรีซ (Constantine II of Greece)
== การใช้อื่นๆ ==
จักรพรรดิคอนแสตนตินรับศีลจุ่ม - จิตรกรรมฝาผนังในห้องราฟาเอล
คนพิฆาตผี (Constantine) - ภาพยนตร์
== ตัวละครในบันเทิงคดี ==
อเล็กเซ คอนสแตนติน - ตัวละครจากเรื่องลา ฟลอร่า โรงเรียนป่วนก๊วนเจ้าหญิง
== ดูเพิ่ม ==
วิกเตอร์ (แก้ความกำกวม)
สภาเด็กและเยาวชนจังหวัดปัตตานี

สภาเด็กและเยาวชนจังหวัดปัตตานี ก่อตั้งขึ้นเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2549 พร้อมๆ กับสภาเด็กและเยาวชนทุกจังหวัดทั่วประเทศ ตามมติคณะรัฐมนตรี มีนายมะซายา บือราเฮง เยาวชนจากอำเภอสายบุรีได้รับเลือกจากสภาฯให้เป็นประธานสภาเด็กและเยาวชนจังหวัดปัตตานีคนแรกและมีนายสุไฮมี  มะและ เยาวชนจากอำเภอหนองจิกได้รับเลือกจากเยาวชนในสภาฯให้เป็นประธานสภาเด็กและเยาวชนจังหวัดปัตตานี คนที่สอง
ภายหลังได้มีการประกาศใช้กฎหมายพระราชบัญญัติส่งเสริมพัฒนาเด็กและเยาวชนแห่งชาติ พุทธศักราช 2549 มีผลให้สมาชิกภาพของสมาชิกสภาเด็กและเยาวชนทุกจังหวัดสิ้นสภาพไปโดยปริยาย และได้มีการจัดตั้งสภาเด็กและเยาวชนชุดใหม่ขึ้นมา ในส่วนของจังหวัดปัตตานีก็ได้มีการสรรหาเด็กและเยาวชนจากทุกภาคส่วนทุกอำเภอในจังหวัดปัตตานี มีนายรุสดี เป็นประธานสภาเด็กและเยาวชนจังหวัดปัตตานีคนปัจจุบัน
ปัตตานี
สังคมจังหวัดปัตตานี
องค์การในจังหวัดปัตตานี
ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง

ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง (heir apparent) คือทายาทผู้ (นอกจากมีเหตุการณ์อันคาดไม่ถึง) ที่ไม่สามารถมีผู้ใดมาแทนได้ในการรับตำแหน่งหรือมรดก เป็นคำที่ตรงกันข้ามกับคำว่า “ทายาทโดยสันนิษฐาน” (heir presumptive) ผู้เป็นทายาทอยู่ในสายที่มีสิทธิแต่อาจจะมาแทนได้เมื่อใดก็ได้
กรณีที่หมายถึงทายาทตำแหน่งขุนนางสืบตระกูลโดยเฉพาะในกรณีของพระมหากษัตริย์จะเรียกว่ารัชทายาท (heir to the throne) และใช้เป็นอุปลักษณ์ว่าผู้นั้นเป็นผู้ได้ผ่านพิธีในการยอมรับในตำแหน่งเช่นว่าอย่างเป็นทางการ (“anointed”) ไม่ว่าจะเป็นในด้านการเมืองหรือผู้นำทางธุรกิจ
“ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง” ไม่ปรากฏบ่อยนักและถ้าใช้ในภาษาอังกฤษก็มักจะใช้ในรูป “Heir Apparent” สถาบันพระมหากษัตริย์ส่วนใหญ่แล้วก็จะมีตำแหน่งเป็นทางการสำหรับรัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงเช่น “มกุฎราชกุมาร” หรือมีตำแหน่งที่มีชื่อเฉพาะเช่น “เจ้าชายแห่งออเรนจ์” (Prince of Orange) ในเนเธอร์แลนด์  “เจ้าชายแห่งเวลส์”  ในสหราชอาณาจักร หรือ เจ้าชายแห่งอัสตูเรียส ในสเปน
ดยุกแห่งบราบันต์ ใน เบลเยียม
== ตำแหน่ง ==
ตำแหน่งสำหรับทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงมีดังนี้
มกุฎราชกุมาร
เจ้าชายรัชทายาท
ราชกุมาร
อุปราช
=== ตำแหน่งอื่น ๆ ===
==== ปัจจุบัน ====
ดยุกแห่งบราบันต์ (เบลเยียม)
ดยุกแห่งบรากันซา (โปรตุเกส)
ดยุกแห่งคอร์นวอลล์ (อังกฤษ)
ดยุกแห่งรอธซี (สกอตแลนด์)
เจ้าชายแห่งอัสตูเรียส (สเปน)
เจ้าชายแห่งฌิโรนา (อารากอน)
เจ้าชายแห่งออเรนจ์ (เนเธอร์แลนด์)
เจ้าชายแห่งเวลส์ (บริเตนใหญ่)
==== ในอดีต ====
โดแฟ็ง (ฝรั่งเศส)
ดยุกแห่งบรากันซา (โปรตุเกส)
มาร์คกราฟแห่งมอเรเวีย (โบฮีเมีย)
เจ้าชายแห่งเพียมอนเต (อิตาลี)
เจ้าชายแห่งเนเปิลส์ (อิตาลี)
เจ้าชายแห่งเทอร์โนโว (บัลแกเรีย)
เจ้าชายแห่งเวียนา (นาวาร์)
จุลกษัตริย์ (ฮังการี)
ซาเรวิช (รัสเซีย)
ซีซาร์ (โรมัน)
ซิมบาซิเลวส์ (ไบแซนไทน์)
เอเธลลิง (แองโกล-แซกซัน)
ดยุคแห่งเอสโตเนีย (เดนมาร์ก)
เจ้าชายแห่งนอร์เวย์ (เดนมาร์ก–นอร์เวย์)
ดยุคแห่งวาล็องติโน (โมนาโก)
พระมหากษัตริย์แห่งชาวโรมัน (โรมันอันศักดิ์สิทธิ์)
ดยุคแห่งสปาร์ตา (กรีซ)
มาซควิสแห่งบุซ (โมนาโก)
เจ้าชายแห่งบราซิล (โปรตุเกส)
ดยุคแห่งสแกนเนีย (สวีเดน)
เจ้าชายแห่งอานิ (อาร์เมเนียตะสันตก)
เจ้าชายแห่งอัลบาลูเลีย (โรมาเนีย)
แกรนด์วอยโวเดอแห่งกราโฮโว (มอนเตเนโกร)
เจ้าชายแห่งเวนิส (อิตาลี)
ดยุคแห่งกาลาเบรีย (ซิซิลีทั้งสอง)
เจ้าชายแห่งซาอิด (อียิปต์)
เจ้าจากัวร์ (เมโสอเมริกา)
เจ้าแห่งฮาวาย (ฮาวาย)
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม  ==
ทายาทโดยสันนิษฐาน
รายพระนามรัชทายาท
รัชทายาทที่ได้รับสมมุติ
 
กฎหมายมรดก
มกุฎราชกุมาร
ทายาทโดยสันนิษฐาน

ทายาทโดยสันนิษฐาน (Heir presumptive) คือทายาทผู้อยู่ในสายของผู้มีสิทธิในการรับราชบัลลังก์ หรือตำแหน่งขุนนางสืบตระกูลแต่เป็นตำแหน่งที่สามารถมีผู้มาแทนได้โดยการกำเนิดของ “ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง” (heir apparent) หรือ “ทายาทโดยสันนิษฐาน” คนใหม่ที่มีสิทธิมากกว่า ถ้าใช้สะกดด้วยตัวพิมพ์เล็กในภาษาอังกฤษก็จะหมายถึงผู้มีสิทธิที่จะได้รับบรรดาศักดิ์, ตำแหน่ง หรือทรัพย์สินนอกจากจะมีทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงหรือทายาทโดยสันนิษฐานมาแทนที่ ในทั้งสองกรณีตำแหน่งนี้ขึ้นอยู่กับกฎหมายและ/หรือประเพณีที่จะเปลี่ยนผู้ที่มีสิทธิเป็นทายาทโดยสันนิษฐาน
ในกรณีที่เกี่ยวกับรัชทายาทของราชบัลลังก์ “ทายาทโดยสันนิษฐาน” อาจจะเป็นพระราชธิดาในพระมหากษัตริย์ (ถ้าพระราชโอรสมีสิทธิเหนือกว่าพระราชธิดาและพระมหากษัตริย์ไม่มีพระราชโอรส) หรือสมาชิกผู้มีอาวุโสของสายที่มีสิทธิในกรณีที่พระมหากษัตริย์ไม่มีพระราชโอรสหรือธิดาตาม
เมื่อทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงถือกำเนิด ผู้นั้นก็ถือว่าเป็นผู้มีสิทธิคนแรกในราชบัลลังก์และผู้สืบเชื้อสายจากทายาทของ “ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง” ก็จะมีสิทธิเหนือกว่า  “ทายาทโดยสันนิษฐาน” ตามลำดับการสืบสันตติวงศ์ (Order of succession) ที่กำหนดไว้
== รายพระนามรัชทายาทโดยสันนิษฐานในปัจจุบัน ==
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม  ==
ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง
รายพระนามรัชทายาท
รัชทายาทที่ได้รับสมมุติ
กฎหมายมรดก
มกุฎราชกุมาร
Presumirani nasljednik
สะพานปรีดี-ธำรง

สะพานปรีดี-ธำรง เป็นสะพานคอนกรีตข้ามแม่น้ำป่าสักเข้าเกาะเมืองอยุธยาแห่งแรก เชื่อมการคมนาคมทางบกมาสู่ตัวเมืองพระนครศรีอยุธยา สะพานแห่งนี้สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2483 สะพานยาว 168.60 เมตร  สร้างเสร็จและเปิดใช้เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2486 ตรงกับวันเกิดของจอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรีในขณะนั้น โดยมอบหมายให้นาวาเอกถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ รัฐมนตรีกระทรวงยุติธรรมมาเป็นประธานพิธีเปิดสะพาน นายกรัฐมนตรีให้ชื่อสะพานนี้ว่า "สะพานปรีดี-ธำรง" เพื่อเป็นอนุสรณ์แก่ชาวอยุธยาที่ได้เป็นผู้บริหารประเทศทั้งสองคน คือ ปรีดี พนมยงค์ และพลเรือตรี หลวงธำรงนาวาสวัสดิ์ ถึงแม้ในปัจจุบัน กรมทางหลวงจะสร้างสะพานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช และ สะพานสมเด็จพระเอกาทศรถ เพื่อใช้งานแทนสะพานแห่งนี้ แต่สะพานแห่งนี้ก็ยังให้ใช้งานเฉพาะรถยนต์ขนาดเล็กและรถจักรยานยนต์สัญจรอยู่
== อ้างอิง ==
สถานที่ที่ตั้งชื่อตามนามของบุคคลสำคัญของไทย
ปรีดี-ธำรง
ปรีดี พนมยงค์
ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์
ปรีดี-ธำรง
สิ่งก่อสร้างในอำเภอพระนครศรีอยุธยา
สะพานนเรศวร

สะพานนเรศวร เป็นสะพานที่ตั้งขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์ถึงสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ตั้งอยู่ในอำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก เป็นสะพานข้ามแม่น้ำน่าน ระหว่างฝั่งศาลากลาง จ.พิษณุโลก และฝั่งวัดพระศรีรัตนมหาธาตุวรมหาวิหาร บนสะพานนเรศวรสามารถชมวิวแม่น้ำน่านที่ไหลผ่านใต้สะพานได้อย่างงดงาม
สถานที่ที่ตั้งชื่อตามพระนามของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช
นเรศวร
นเรศวร
สะพานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช

สะพานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช สร้างข้ามแม่น้ำป่าสัก จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ขนาบข้างสะพานปรีดี-ธำรง โดยเชื่อมระหว่างถนนโรจนะ(ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3053)และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 309 กรมทางหลวงได้ตั้งชื่อสะพานนี้ว่า สะพานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช เพื่อเชิดชูเกียรติประวัติ และเกียรติคุณของ สมเด็จพระนเรศวรมหาราชทรงกอบกู้อิสรภาพให้ชาวสยามจากหงสาวดี ให้ปรากฏแก่อนุชนรุ่นหลัง คณะรัฐมนตรียกร่างการตั้งชื่อตามระเบียบของกรมทางหลวง ตามที่กระทรวงคมนาคมเสนอ เมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2533
สะพานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช คือสะพานขาเข้าตัวเมืองพระนครศรีอยุธยา ส่วนสะพานฝั่งขาออกจากเกาะเมืองนั้น ขนานนามว่าเป็น สะพานสมเด็จพระเอกาทศรถ  เพื่อให้สอดคล้องคู่กับสะพานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ซึ่งตามประวัติศาสตร์แล้ว สมเด็จพระเอกาทศรถเป็นพระอนุชาของสมเด็จพระนเรศวร
สถานที่ที่ตั้งชื่อตามพระนามของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช
สะพานข้ามแม่น้ำป่าสัก
สมเด็จพระนเรศวรมหาราช
สิ่งก่อสร้างในอำเภอพระนครศรีอยุธยา
การบูร

การบูร เป็นของแข็งสีขาวขุ่นมีกลิ่นแรง เป็นสารประกอบกลุ่มเทอร์พีนที่มีสูตรทางเคมีเป็น C10[พบได้จาก
สะพานสมเด็จพระวันรัต (เฮง เขมจารี)

สะพานสมเด็จพระวันรัต (เฮง เขมจารี) เป็นสะพานของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 333 ข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา บริเวณเส้นแบ่งเขตตำบลน้ำทรงกับตำบลท่าน้ำอ้อย อำเภอพยุหะคีรี จังหวัดนครสวรรค์ เชื่อมจากถนนพหลโยธินเข้าจังหวัดอุทัยธานี ชื่อสะพานตั้งเป็นอนุสรณ์แก่สมเด็จพระวันรัต (เฮง เขมจารี) พระมหาเถระชาวอุทัยธานี
== อ้างอิง ==
สมเด็จพระวันรัต (เฮง เขมจารี)
สมเด็จพระวันรัต (เฮง เขมจารี)
สถานที่ที่ตั้งชื่อตามนามของบุคคลสำคัญของไทย
สิ่งก่อสร้างในอำเภอพยุหะคีรี
สะพานเดชาติวงศ์

สะพานเดชาติวงศ์ เป็นสะพานข้ามแม่น้ำที่อยู่เหนือน้ำที่สุดของแม่น้ำเจ้าพระยา เป็นสะพานถนนของถนนพหลโยธิน บริเวณหลักกิโลเมตรที่ 340 ก่อนเข้าสู่ใจกลางเมืองนครสวรรค์ ซึ่งกรมทางหลวงได้เริ่มก่อสร้างในปี พ.ศ. 2485 และเปิดให้ใช้งานครั้งแรกในปี พ.ศ. 2493 ซึ่งชื่อของสะพานนั้นมาจากชื่อสกุลของพันตรี หม่อมหลวงกรี เดชาติวงศ์ อธิบดีกรมทางหลวงในสมัยนั้น โดยปัจจุบันสะพานแห่งนี้เป็นสะพานที่สำคัญแห่งหนึ่งของประเทศไทยในการเดินทางเข้าสู่จังหวัดทางภาคเหนือ และนอกจากนี้ยังเป็นจุดชมวิวแม่น้ำสองสีที่สวยงามที่สุดอีกจุดหนึ่งด้วย
==ประวัติ==
สะพานเดชาติวงศ์ ได้เริ่มสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2485 ในสมัยสงครามมหาเอเชียบูรพา สร้างโดยผู้รับผิดชอบแนวเส้นทางของถนนพหลโยธินคือกรมทางหลวง มีจุดประสงค์ให้สะพานแห่งนี้เป็นเส้นทางที่เชื่อมโยงระหว่างภาคกลางและภาคเหนือแทนเส้นทางเรือ โดยมีพิธีเปิดการจราจรบนสะพานเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2493 โดยมีพันตรี หม่อมหลวงกรี เดชาติวงศ์ อธิบดีกรมทางหลวงในสมัยนั้นเป็นประธานเปิดสะพาน ต่อมาในปี พ.ศ. 2512 กรมทางหลวงได้งบประมาณทางหลวงหมายเลข 32 ตอน บางปะอิน-นครสวรรค์ จึงได้สร้างสะพานขึ้นอีกสะพานหนึ่งคู่กับสะพานเดชาติวงศ์เดิม เรียกว่า สะพานเดชาติวงศ์ 2 โดยเป็นสะพานคอนกรีตเสริมเหล็กคู่ขนานไปกับสะพานเดชาติวงศ์เดิม และเปิดใช้เมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2514 ต่อมาได้มีการสร้างสะพานเดชาติวงศ์ 3 เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2532 และสร้างเสร็จและเปิดใช้งานเมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2536
==การใช้งานในปัจจุบัน==
โดยปกติแล้ว สะพานเดชาติวงศ์จะเปิดใช้งานเพียง 2 สะพาน คือ สะพานเดชาติวงศ์ 2 และ 3 ส่วนสะพานเดชาติวงศ์ 1 จังหวัดนครสวรรค์เปิดไว้เป็น สะพานประวัติศาสตร์ ซึ่งใช้ในการจัดงานต่าง ๆ ของจังหวัด หรือเปิดให้ใช้งานได้ในกรณีฉุกเฉิน เช่น เกิดอุบัติเหตุ การจราจรติดขัด เป็นต้น และในช่วงเทศกาลการจราจรจะหนาแน่นมาก เช่น ช่วงสงกรานต์, ปีใหม่ ฯลฯ
แต่ในปัจจุบัน (ตั้งแต่ พ.ศ. 2564) พบว่ามีรถยนต์สามารถขึ้นไปใช้สะพานเดชาติวงศ์ที่สะพานที่ 1 ได้ จึงสันนิษฐานว่ากรมทางหลวงได้เปลี่ยนแปลงข้อกำหนดการใช้แล้ว แต่ว่าผู้คนก็ยังนิยมใช้สะพานที่ 2 และ 3 ตามเดิม
==อ้างอิง==
เว็บไซต์แนะนำสถานที่ของเทศบาลนครนครสวรรค์ 
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เดชาติวงศ์
เดชาติวงศ์
สถานที่ที่ตั้งชื่อตามนามของบุคคลสำคัญของไทย
สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองนครสวรรค์
เทศบาลตำบลสุเทพ

เทศบาลตำบลสุเทพ เป็นเทศบาลตำบลแห่งหนึ่งในอำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนตำบลสุเทพ เฉพาะนอกเขตเทศบาลนครเชียงใหม่ มีพื้นที่ 58.95 ตารางกิโลเมตร รวมพื้นที่ในเขตอุทยานแห่งชาติดอยสุเทพ-ปุย
== ประวัติ ==
เดิมได้ยกฐานะจากสภาตำบล ขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบล ตามพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537 โดยประกาศกระทรวงมหาดไทย ลงวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2538 จัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลชั้น 3 และได้รับการเลื่อนชั้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลชั้น 1 ต่อมากระทรวงมหาดไทยได้พิจารณาเห็นว่าองค์การบริหารส่วนตำบลสุเทพมีสภาพเหมาะสม และเป็นไปตามความต้องการของประชาชน จึงได้จัดตั้งเป็น "เทศบาลตำบลสุเทพ" ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย ตั้งแต่วันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550
== ภูมิศาสตร์ ==
=== ภูมิประเทศ ===
ตำบลสุเทพมีสภาพเป็นภูเขาและบางส่วนเป็นที่ราบเชิงเขา และที่ราบแบบที่ราบลุ่มนาดอน
สภาพภูมิประเทศเป็นภูเขา ซึ่งมีหมู่บ้านที่ตั้งอยู่ คือ หมู่ที่ 2, 9, 11, 12
สภาพภูมิประเทศเป็นเชิงเขาและที่ราบ เป็นที่ตั้งของหมู่ที่ 1, 4, 5, 10, 13, 14
สภาพภูมิประเทศเป็นที่ราบ เป็นที่ตั้งของหมู่ที่ 3, 6, 7, 8, 15
=== อาณาเขตติดต่อ ===
ทิศเหนือ ติดต่อกับนครเชียงใหม่ และ ตำบลช้างเผือก
ทิศตะวันออก ติดต่อกับนครเชียงใหม่
ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลแม่เหียะ และ ตำบลป่าแดด
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลบ้านปง อำเภอหางดง
== การแบ่งเขตปกครอง ==
ในเขตเทศบาลตำบลมีจำนวนหมู่บ้าน 15 หมู่บ้าน จากจำนวนชุมชนทั้งหมด 36 ชุมชน ดังนี้
หมู่ 1 บ้านเชิงดอย
หมู่ 2 บ้านห้วยแก้ว
หมู่ 3 บ้านกองบิน 41
หมู่ 4 บ้านห้วยทราย
หมู่ 5 บ้านร่ำเปิง
หมู่ 6 บ้านโป่งน้อย
หมู่ 7 บ้านช่างทอง (บ้านต้นกุก)
หมู่ 8 บ้านหลิ่งห้า
หมู่ 9 บ้านดอยสุเทพ
หมู่ 10 บ้านอุโมงค์
หมู่ 11 บ้านดอยปุย
หมู่ 12 บ้านภูพิงค์
หมู่ 13 บ้านสันลมจอย
หมู่ 14 บ้านใหม่หลังมอ
หมู่ 15 บ้านทรายคำ
== อ้างอิง ==
สุเทพ
สุเทพ
สุสานจมูก

สุสานจมูก (鼻の墓)  คือสุสานบรรจุจมูกมนุษย์ชาวเกาหลีจำนวนมากที่ถูกสังหารและส่งกลับญี่ปุ่นในฐานะของแลกรางวัลในช่วง การรุกรานเกาหลีของญี่ปุ่น (พ.ศ. 2135-2141)  การหาของแลกรางวัลในการทำศึกนี้ถือเป็นธรรมเนียมปฏิบัติในยุคนั้นโดยซะมุไรมักจะได้รางวัลตามจำนวนที่พวกเขาสะสมมาได้
หนึ่งในสุสานจมูกนั้นถูกค้นพบใน พ.ศ. 2526ที่ เมืองโอะกะยะมะ และ นครโอซะกะ สุสานนี้บรรจุจมูกชาวเกาหลีที่เสียชีวิตประมาณ 20,000 คน ซึ่งทั้งหมดนี้ถูกส่งกลับเกาหลีในพ.ศ. 2535 และถูกเผาตามธรรมเนียม สุสานที่มีลักษณะใกล้เคียงกันถูกค้นพบที่มิมิซุกะ ในเกียวโต สุสานเหล่านี้เป็นตัวอย่างความโหดเหี้ยมป่าเถื่อนของชาวญี่ปุ่นที่มีต่อชาวเกาหลี อันเป็นเหตุให้การเคลื่อนไหวต่อต้านญี่ปุ่นในหมู่ชาวเกาหลียังคงมีต่อไป
== อ้างอิง ==
การบุกครองเกาหลีของญี่ปุ่น (ค.ศ. 1592–98)
ซีเนม่า พาราดิโซ

Nuovo Cinema Paradiso เป็นภาพยนตร์อิตาลีในปี 1988 เขียนบทและกำกับโดย Giuseppe Tornatore และออกฉายในระดับนานาชาติในชื่อ Cinema Paradiso ในฝรั่งเศส สเปน สหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกา
เดิมทีที่ภาพยนตร์ออกฉายในอิตาลี มีความยาว 155 นาที แต่ก็ทำรายได้ไม่ดีในอิตาลี จึงทำให้ต้องตัดความยาวเหลือเป็น 123 นาที สำหรับการออกฉายในระดับนานาชาติ และประสบความสำเร็จเป็นอย่างดี การออกฉายฉบับนี้ทำให้ได้รับรางวัลจูรีไพรซ์ ในงานเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ ปี 1989 และได้รับรางวัลออสการ์สาขาภาพยนตร์ต่างประเทศยอดเยี่ยม ต่อมาในปี 2002 มีการออกในฉบับ director's cut ที่ความยาว 173 นาที (ในสหรัฐอเมริกามีชื่อว่า Cinema Paradiso: The New Version)
ภาพยนตร์นำแสดงโดย Jacques Perrin, Philippe Noiret, Leopoldo Trieste, Marco Leonardi, Agnese Nano และ Salvatore Cascio อำนวยการสร้างโดย  Franco Cristaldi และ Giovanna Romagnoli ส่วนเพลงประพันธ์โดย Ennio Morricone ร่วมกับลูกชาย Andrea Morricone
ภาพยนตร์เล่าความหลักของเรื่อง ที่เกิดขึ้นที่หมู่บ้านในซิซิลี เป็นเรื่องของผู้กำกับภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จที่ชื่อ โตโต้ (Salvatore) ที่กลับมางานศพของเพื่อนเก่าต่างวัย ลุงอัลเฟรโด้ (Alfredo)  นักฉายหนังท้องถิ่นของโรงภาพยนตร์ "Cinema Paradiso" โดยอัลเฟรโด้หวังที่จะเห็นเขาประสบความสำเร็จถึงแม้ว่าจะทำให้เขาใจสลายก็ตาม
ภาพยนตร์มีกลิ่นอายและโทนเรื่องที่ตลกขบขัน การหวนรำลึกถึงอดีต โดยเล่าเรื่องถึงชีวิตวัยเด็ก การข้ามพ้นผ่านวัย และสิ่งสะท้อน (วัยผู้ใหญ่) เกี่ยวกับอดีต โดยจินตภาพของแต่ละฉากสามารถสะท้อนให้เห็นถึงความทรงจำของโตโต้เกี่ยวกับชีวิตวัยเด็กของเขา Cinema Paradiso ยังเทิดทูนภาพยนตร์ ผ่านนักฉายหนัง อย่างโตโต้ ที่พัฒนาความหลงใหลต่อภาพยนตร์ที่ก่อให้เกิดวิถีชีวิตของเขาในวัยผู้ใหญ่อีกด้วย
ภาพยนตร์อิตาลี‎
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2532
ภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศอิตาลี
ภาพยนตร์ที่กำกับโดย จูเซปเป ทอร์นาทอเร
ยุทธการบลอร์ฮีธ

ยุทธการบลอร์ฮีธ (Battle of Blore Heath) เป็นยุทธการในสงครามดอกกุหลาบ ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 1459 ที่บลอร์ฮีธในมณฑลสตาฟฟอร์ดเชอร์ในอังกฤษ เป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพของฝ่ายราชวงศ์แลงคาสเตอร์ที่นำโดยเจมส์ ทูเชท์ บารอนแห่งออดลีย์ที่ 5 และจอห์น ซัททัน บารอนแห่งดัดลีย์ที่ 1 และฝ่ายราชวงศ์ยอร์คที่นำโดยริชาร์ด เนวิลล์ เอิร์ลแห่งซอลสบรีที่ 5 ผลของยุทธการครั้งนี้ยอร์คเป็นฝ่ายได้รับชัยชนะ ในด้านความเสียหายฝ่ายราชวงศ์แลงคาสเตอร์มีผู้เสียชีวิตราว 2,000 คน ส่วนฝ่ายราชวงศ์ยอร์คมีผู้เสียชีวิตราว 1,000 คน
== อ้างอิง ==
The Battle of Blore Heath, 1459 edited by Paddy Griffith ISBN 0-9521488-1-1
== ดูเพิ่ม  ==
สงครามดอกกุหลาบ
ราชวงศ์แลงคาสเตอร์
ราชวงศ์ยอร์ค
สงครามดอกกุหลาบ
ยุทธการมอร์ติเมอร์ครอส

ยุทธการมอร์ติเมอร์ครอส (Battle of Mortimer's Cross) เป็นยุทธการในสงครามดอกกุหลาบ ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่
ยุทธการเฟอร์รีบริดจ์

ยุทธการเฟอร์รีบริดจ์ (Battle of Ferrybridge) เป็นยุทธการในสงครามดอกกุหลาบ ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่
คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา

คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา (Faculty of Nursing Burapha University) เป็นคณะในมหาวิทยาลัยบูรพาซึ่งทำการสอนวิชาความรู้ด้านการพยาบาลศาสตร์ โดยเริ่มก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2525 และดำเนินการเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน
== ประวัติ ==
คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา ได้รับอนุมัติให้จัดตั้งจากทบวงมหาวิทยาลัยเมื่อ วันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2525 โดยเป็นคณะวิชาหนึ่งของมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตบางแสน ต่อมาได้รับการสถาปนาเป็นมหาวิทยาลัยบูรพา ตามพระราชบัญญัติ มหาวิทยาลัยบูรพา ในวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2533 คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒจึงได้โอนเข้ามาอยู่ในสังกัดมหาวิทยาลัยบูรพา และเป็นคณะวิชาแรกของ มหาวิทยาลัยบูรพา
== หลักสูตร ==
=== ประกาศนียบัตร ===
ประกาศนียบัตรผู้ช่วยพยาบาล : Certificate Program for Practical Nurse Cert. for PN.
=== ปริญญาตรี ===
พยาบาลศาสตรบัณฑิต : Bachelor of Nursing Science
=== ปริญญาโท ===
พยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต : Master of Nursing Science
=== ปริญญาเอก ===
พยาบาลศาสตรดุษฎีบัณฑิต : Doctor of Philosophy in Nursing Science
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
มหาวิทยาลัยบูรพา
รายชื่อคณะพยาบาลศาสตร์ในประเทศไทย
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
บูรพา
หน่วยงานในมหาวิทยาลัยบูรพา
คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา

== ประวัติ ==
คณะวิทยาศาสตร์ก่อตั้งขึ้นพร้อมกับการจัดตั้งวิทยาลัยวิชาการศึกษาบางแสน เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ.2498 เริ่มแรกใช้ชื่อ คณะวิชาวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ มี 5 แผนกวิชา ได้แก่ แผนกวิชาคณิตศาสตร์ แผนกวิชาเคมี แผนกวิชาชีววิทยา แผนกวิชาฟิสิกส์ และแผนกวิชาวิทยาศาสตร์ ดำเนินการสอนวิทยาศาสตร์พื้นฐานให้กับหลักสูตรการศึกษาบัณฑิต (กศ.บ.) ร่วมกับคณะวิชาการศึกษา (ปัจจุบัน คือ คณะศึกษาศาสตร์) ผลิตระดับปริญญาตรีทางการศึกษา เพื่อไปเป็นครูวิทยาศาสตร์ในโรงเรียนมัธยมศึกษา
ในปี พ.ศ.2517 วิทยาลัยวิชาการศึกษาได้รับการยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตบางแสน และคณะวิชาวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ ได้เปลี่ยนชื่อเป็น คณะวิทยาศาสตร์ โดยมี 6 ภาควิชา ได้แก่
1. ภาควิชาคณิตศาสตร์
2. ภาควิชาคหกรรมศาสตร์
3. ภาควิชาเคมี
4. ภาควิชาชีววิทยา
5. ภาควิชาฟิสิกส์
6. ภาควิชาวิทยาศาสตร์ทั่วไป
ในปี พ.ศ.2519 คณะวิทยาศาสตร์ได้เปิดหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต (วท.บ.) และรับนิสิตเข้าศึกษาในหลักสูตรเป็นต้นมาจนจบมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตบางแสน ได้รับการยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยบูรพา เมื่อปี พ.ศ.2533 จนถึง 8 มกราคม พ.ศ.2551 มีฐานะเป็นหน่วยงานในกำกับของรัฐ ซึ่งไม่เป็นส่วนราชการตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน กฎหมายว่าด้วยระเบียบบริหารราชการกระทรวงการศึกษาธิการ และกฎหมายว่าด้วยการปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม และไม่เป็นรัฐวิสาหกิจ ตามกฎหมายว่าด้วยวีการงบประมาณและกฎหมายอื่น ตามกฎหมายพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ.2550 เล่ม 125 ตอนที่ 5ก หน้าที่ 8-34 ราชกิจจานุเบกษา 9 มกราคม พ.ศ.2551
การแบ่งหน่วยงานในคณะวิทยาศาสตร์ มี 12 หน่วยงาน คือ
1. สำนักงานคณบดี                          2. ภาควิชาคณิตศาสตร์                          3. ภาควิชาเคมี                                4. ภาควิชาชีววิทยา
5. ภาควิชาฟิสิกส์                            6. ภาควิชาจุลชีววิทยา                            7. ภาควิชาชีวเคมี                            8. ภาควิชาวาริชศาสตร์
9. ภาควิชาเทคโนโลยีชีวภาพ          10. ภาควิชาวิทยาศาสตร์การอาหาร         11. ภาควิชาวิทยาศาสตร์การแพทย์   12. ภาควิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์
โดยในปี พ.ศ.2552 ตัดโอนหลักสูตร วท.บ. สาขาวิชาวิทยาศาสตร์การแพทย์ ภาควิชาวิทยาศาสตร์การแพทย์ ไปสังกัดคณะสหเวชศาสตร์ (1 ตุลาคม 2552) และตัดโอนหลักสูตร วท.บ. สาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์และเทคโนโลยีสารสนเทศ ภาควิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์ ไปสังกัดคณะวิทยาการสารสนเทศ (16 ธันวาคม 2552) และ ณ ขณะนั้นคณะวิทยาศาสตร์ประกอบด้วย 1 สำนักงานคณบดี และ 9 ภาควิชา
และเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2564 ภาควิชาเทคโนโลยีชีวภาพ ได้เปลี่ยนสถานะจากภาควิชามาเป็น "สาขาวิชาเทคโนโลยีชีวภาพ" สังกัดสำนักงานการศึกษา
== หลักสูตร ==
คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา เปิดในระดับปริญญาตรี ปริญญาโทและปริญญาเอก มีหลักสูตรทั้งหมด 29 หลักสูตร และหลักสูตรนานาชาติ 2 หลักสูตร
== ทำเนียบผู้บริหารคณะวิทยาศาสตร์ ==
หมายเหตุ คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี เป็นคำนำหน้านามตามตำแหน่งทางวิชาการในขณะนั้น
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
บูรพา
หน่วยงานในมหาวิทยาลัยบูรพา