pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เทศมณฑลฮวาเหลียน

เทศมณฑลฮวาเหลียน  เป็นเทศมณฑลที่มีพื้นที่ใหญ่ที่สุดในไต้หวัน ตั้งอยู่บนชายฝั่งตะวันออกซึ่งมากไปด้วยภูเขาบนเกาะไต้หวัน ด้วยความที่ภูมิประเทศเป็นภูเขา ทำให้ฮวาเหลียนเป็นเทศมณฑลมีประชากรต่ำที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศ เมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุด คือ นครฮวาเหลียน
ฮวาเหลียนเป็นสถานีปลายทางของการรถไฟไต้หวัน โดยเป็นปลายทางภาคเหนือของสายฮวาตง และปลายทางภาคใต้ของสายเชื่อมเหนือ เชื่อมต่อเทศมณฑลอื่น ๆ ด้วยทางหลวงซูฮวา ทางหลวงฮวาตง ทางหลวงจังหวัดสาย 11 และทางหลวงจังหวัดสาย 8 มีชื่อด้านเป็นจุดหมายปลายทางของนักท่องเที่ยว ไม่ว่าจะเป็นอุทยานแห่งชาติไท่หลู่เก๋อ แม่น้ำมู่กวา อุทยานแห่งชาติยวี่ชาน และแนวชายฝั่งที่เหมาะแก่การปั่นจักรยาน
== การปกครอง ==


=== การแบ่งเขตการปกครอง ===
เทศมณฑลฮวาเหลียนแบ่งออกเป็น 1 นคร, 2 เมือง, 7 ตำบล และ 3 ตำบลชนพื้นเมืองภูเขา บางเมืองจะมีชื่อเรียกเป็นภาษาญี่ปุ่นเนื่องจากชาวญี่ปุ่นเป็นคนตั้งชื่อในช่วงที่ไต้หวันอยู่ภายใต้การปกครองของญี่ปุ่นตั้งแต่ปี 1895 ถึง 1945 เทศมณฑลฮวาเหลียนมีเมืองหลวง คือ นครฮวาเหลียน ซึ่งเป็นที่ตั้งของรัฐบาลท้องถิ่นเทศมณฑลฮวาเหลียน และสภาเทศมณฑลฮวาเหลียน
{|class=wikitable
!ประเภท!!ชื่อ!!อักษรจีน!!ภาษาไต้หวัน เป่อ่วยจี!!ฮากกา!!กลุ่มภาษาฟอร์โมซา!!ที่มาชื่อในภาษาญี่ปุ่น
|-
|align=center|นคร
|ฮวาเหลียน||||Hoa-lian หรือ||bgcolor=pink|Fâ-lièn
|bgcolor=wheat|Kalinkoภาษาอามิส, NabakuwanSakizaya||Karenkō (花蓮港)
|-
|rowspan=2 align=center|เมือง
|เฟิ่งหลิน||||||bgcolor=pink|Fung-lìm
|bgcolor=wheat|Marlimuภาษาอามิส||
|-
|ยวี่หลี่||||||bgcolor=pink|Ngiu̍k-lî
|bgcolor=wheat|Poskoภาษาอามิส||Tamasato (玉里)
|-
|rowspan=7 align=center|ตำบล
|เฟิงปิน||||||Fûng-pîn
|bgcolor=wheat|Fakonภาษาอามิส, Bakungภาษากบาลัน||Toyohama (豊浜)
|-
|ฟู่หลี่||||||bgcolor=pink|Fu-lî
|bgcolor=wheat|Kongpoภาษาอามิส||Tomisato (富里)
|-
|กวางฟู่||||||bgcolor=pink|Kông-fu̍k
|bgcolor=wheat|Fata'anภาษาอามิส||
|-
|จี๋อาน||||||bgcolor=pink|Kit-ôn
|bgcolor=wheat|Cikasuanภาษาอามิส||Yoshino (吉野)
|-
|รุ่ยซุ่ย|||| หรือ||bgcolor=pink|Lui-sui
|bgcolor=wheat|Kohkohภาษาอามิส||Mizuho (瑞穂)
|-
|โช่วเฟิง||||||bgcolor=pink|Su-fûng
|bgcolor=wheat|Ciamenganภาษาอามิส||Kotobuki (寿)
|-
|ซินเฉิง||||||Sîn-sàng
|bgcolor=wheat|Sinjiyuภาษาตรูกู, Takidisภาษาอามิส||
|-
|rowspan=3 align=center|ตำบลชนพื้นเมืองภูเขา
|วั่นหรง||||||Van-yùng
|bgcolor=wheat|Malibasiภาษาตรูกู||
|-
|ซิ่วหลิน||||||Siu-lìm
|bgcolor=wheat|Bsuringภาษาตรูกู||
|-
|จั๋วซี||||||Cho̍k-hâi
|bgcolor=wheat|Takkeiภาษาบูนัน||
|}
=== การเมือง ===

ผู้สมัครจากพรรคประชาธิปไตยก้าวหน้า 1 คน ชนะการเลือกตั้งในเขตเทศมณฑลฮวาเหลียน ในการเลือกตั้งสภานิติบัญญัติแห่งสาธารณรัฐจีนปี 2016 ผู้ว่าการเทศมณฑล คือ สวี เจินเว่ย์ สังกัดพรรคก๊กมินตั๋ง
== การขนส่ง ==

ท่าอากาศยานฮวาเหลียน
การรถไฟไต้หวัน – สายเชื่อมเหนือ และสายฮวาตง (ฮวาเหลียน–ไถตง)
ทางหลวงมณฑลสาย 8
ทางหลวงมณฑลสาย 9
ทางหลวงมณฑลสาย 11
ทางหลวงมณฑลสาย 14
ทางหลวงมณฑลสาย 16
ทางหลวงมณฑลสาย 23
ทางหลวงมณฑลสาย 30
ถนนอำเภอสาย 193
ท่าเรือฮวาเหลียน
ท่าเรือซีเมนต์เหอผิง (Heping Cement Port)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 
ฮวาเหลียน
หลวงปู่รอด พฺรหฺมสโร

== ประวัติ ==
หลวงปู่รอด ท่านเกิดเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2414 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 แห่งราชวงศ์จักรี ณ บ้านสระขวัญ ต.ลำคอหงส์ อ.โนนสูง จ.นครราชสีมา เป็นบุตรของนายไข่ และนางพูน ท่านได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุเมื่อปี พ.ศ. 2436 ขณะอายุ 22 ปี ณ อุโบสถวัดบ้านสะพาน ต.ขามเฒ่า อ.โนนสูง จ.นครราชสีมา โดยมี พระอาจารย์อยู่ เป็นพระอุปัชฌาย์ ได้รับฉายา "พรหมสาโร" หลวงปู่รอด ท่านได้รับตำแหน่งมากมาย ในกิจของสงฆ์ เช่น ตำแหน่งเจ้าคณะตำบล และ ท่านเป็นคนที่มีความเลื่อมใสต่อพระพุทธศาสนาอย่างมาก และท่านได้อธิษฐานว่า ตลอดชีวิตของการเป็นสมณะ ท่านปรารถนาที่จะทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง นั่นก็คือ การสร้างวัดทั้งหมด 5 วัด หลวงปู่รอด ได้เคยกลับมาจำพรรษาอยู่ที่ วัดขามเฒ่า จนถึงปี พ.ศ. 2490 ก็กลับมาจำพรรษาอยู่ที่วีดดอนผวายอีกครั้ง แต่ในครั้งนี้ ท่านได้จำพรรษาอยู่ที่วัดดอนผวายจนกระทั่งมรณภาพเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2499 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช พระมหากษัตริย์แห่งประเทศไทย รวมอายุได้ 85 ปี 63 พรรษา
== วัตถุมงคล และ ปฏิปทา ==
หลวงปู่รอด ท่านเป็นคนที่เชี่ยวชาญ ทางด้านไสยเวท วิทยาคมอยู่สม่ำเสมอ และชอบวิปัสสนากรรมฐานเป็นอย่างมาก มีการล่ำลือว่า ท่านเป็นคนที่รู้เหตุการณ์ล่วงหน้าในอนาคต และมีหูทิพย์ ตาทิพย์  มีอภินิหารต่อลูกศิษย์มากมาย วัตถุมงคลของท่านที่เข้มขลังมากที่สุด คือ เหรียญพระปิดตาเนื้อทองเหลือง ผ้ายันต์รอยมือรอยเท้า สีผึ้ง และนางกวัก เป็นต้น และเวลาพกพระเครื่องของท่านไปนั้น คนเชื่อกันว่า ใครพกไปนั้นไม่ตายโหง หลวงปู่รอด ท่านไปด้ชื่อว่า เป็นพระเกจิอาจารย์แห่งโคราช  และ ถ้าพูดถึงในศิษยานุศิษย์ ได้ตั้งสมัญญานามให้ท่านว่า เทพเจ้าแห่งโคราช และ พระเครื่องของท่าน ก็เป็นเหรียญยอดนิยม และ มีความขลังมาก
== อ้างอิง ==
หลวงปู่รอด พรหมสาโร 
ประวัติหลวงพ่อรอด วัดบ้านไพ
พระเครื่องหลวงปู่รอด
บุคคลจากอำเภอโนนสูง
ภิกษุจากจังหวัดนครราชสีมา
เจ้าอาวาสวัดในจังหวัดนครราชสีมา
เกจิอาจารย์
เทศมณฑลผิงตง

เทศมณฑลผิงตง เป็นเทศมณฑลในภาคใต้ของประเทศไต้หวัน มีเมืองหลวงคือ นครผิงตง มีภูมิอากาศแบบมรสุมเขตร้อนอบอุ่น และเป็นที่รู้จักในด้านการเกษตรและการท่องเที่ยว อุทยานแห่งชาติเขิ่นติง ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของเทศมณฑลนี้ ซึ่งเป็นอุทยานแห่งชาติที่เก่าแก่ที่สุดและใหญ่ที่สุดในไต้หวัน
== การเมืองการปกครอง ==
=== การแบ่งเขตการปกครอง ===
เทศมณฑลผิงตงแบ่งออกเป็น 1 นคร, 3 เมือง, 21 ตำบล, และ 8 ตำบลชนพื้นเมืองภูเขา เทศมณฑลผิงตงมีตำบลและตำบลชนพื้นเมืองภูเขาเป็นจำนวนมากที่สุดในบรรดาเทศมณฑลของไต้หวัน
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รัฐบาลท้องถิ่นเทศมณฑลผิงตง 
i-Pingtung - Tourist Service 
ผิงตง
เทศมณฑลไถตง

เทศมณฑลไถตง  เป็นเทศมณฑลที่ใหญ่เป็นอันดับ 3 ของประเทศไต้หวัน ตั้งอยู่บนชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะเป็นหลัก และยังรวมถึงเกาะลวี่เต่า (Green Island), เกาะหลานยฺหวี่ (Orchid Island), และเกาะเสี่ยวหลานยฺหวี่ (Lesser Orchid) มีเมืองหลวงชื่อ นครไถตง
== ชื่อ ==
คำว่า "ไถตง" หมายถึง "ตะวันออกของไต้หวัน" แต่คนในท้องถิ่นหลายคนเรียกกันว่า "โฮ่วชาน"  ซึ่งหมายถึง "หลังเขา"
== ประวัติศาสตร์==

ในปี 1887 สมัยราชวงศ์ชิง จังหวัดไถตงเป็นหนึ่งใน 4 จังหวัดของมณฑลไต้หวัน
ในช่วงที่ญี่ปุ่นปกครองไต้หวัน พื้นที่ของเทศมณฑลไถตงถูกปกครองเป็นจังหวัดไทโต
หลังจากที่ญี่ปุ่นคืนไต้หวันให้กับสาธารณรัฐจีนเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม 1945 ไถตงก็ได้รับการก่อตั้งเป็นเทศมณฑลหนึ่งในมณฑลไต้หวันเมื่อวันที่ 25 ธันวาคมในปีเดียวกัน
== เขตการปกครอง ==



เทศมณฑลไถตงแบ่งการปกครองออกเป็น 1 นคร, 2 เมือง, 8 ตำบล และ 5 ตำบลชนพื้นเมืองภูเขา เทศมณฑลไถตงมีจำนวนตำบลชนพื้นเมืองภูเขามากเป็นอันดับ 2 ในไต้หวัน รองจากเทศมณฑลผิงตง เมืองหลวงของเทศมณฑลอยู่ที่นครไถตง ซึ่งเป็นที่ตั้งของรัฐบาลท้องถิ่นและสภาเทศมณฑล ผู้ว่าการเทศมณฑลไถตงคนปัจจุบัน คือ เหรา ชิ่งหลิง สังกัดพรรคก๊กมินตั๋ง
{|class=wikitable
!ประเภท!!ชื่อ!!อักษรจีน!!ภาษาไต้หวัน!!ภาษาแคะ!!กลุ่มภาษาเกาะฟอร์โมซา!!ภาษาญี่ปุ่นและอื่น ๆ
|-
|align=center|นคร
|ไถตง||||Tâi-tang||Thòi-tûng
|bgcolor=wheat|Pusungอามิส, ไปวัน, ปูยูมา||
|-
|rowspan=2 align=center|เมือง
|เฉิงกง||||Sêng-kong||Sṳ̀n-kûng
|bgcolor=wheat|Madawdawอามิส||
|-
|กวานชาน||||Koan-san||bgcolor=pink|Kûan-sân
|bgcolor=wheat|Kinalaunganบูนัน||
|-
|rowspan=8 align=center|ตำบล
|เปย์หนาน||||Pi-lâm||Pî-nàm
|bgcolor=wheat|Puyumaอามิส, ปูยูมา, Pinangรูไก||
|-
|ฉางปิน||||Tn̂g-pin||Tshòng-pîn
|bgcolor=wheat|Kakacawanอามิส||นางาฮามะ (長浜)
|-
|ฉือชั่ง||||Tî-siōng||bgcolor=pink|Tshṳ̀-song
|bgcolor=wheat| ||อิเกงามิ (池上)
|-
|ต้าอู่||||Tāi-bú||Thai-vú
|bgcolor=wheat|Palangoeไปวัน||
|-
|ตงเหอ||||Tong-hô||Tûng-hò
|bgcolor=wheat|Fafukodอามิส||
|-
|ลฺวี่เต่า||||Le̍k-tó||Liu̍k-tó
|Sanasayอามิส, Jitanaseyยามิ||Green Island
|-
|ลู่เหย่||||Lo̍k-iá||bgcolor=pink|Lu̍k-yâ
|bgcolor=wheat| ||ชิกาโนะ (鹿野)
|-
|ไท่หมาหลี่||||Thài-mâ-lí||Thai-mà-lî
|bgcolor=wheat|Tjavualjiอามิส, ไปวัน||
|-
|rowspan=5 align=center|ตำบลชนพื้นเมืองภูเขา
|ต๋าเหริน||||Ta̍t-jîn||Tha̍t-yìn
|bgcolor=wheat|Tadrenไปวัน||
|-
|ไห่ตวาน||||Hái-toaⁿ||Hói-tôn
|bgcolor=wheat|Haitutuanบูนัน||
|-
|จินเฟิง||||Kim-hong||Kîm-fûng
|bgcolor=wheat|Kinzangไปวัน||
|-
|หลานยฺหวี่||||Lân-sū||Làn-yí
|bgcolor=wheat|Ponso no Taoยามิ||Orchid Island
|-
|หยานผิง||||Iân-pêng||Yèn-phìn
|bgcolor=wheat|Inpiingบูนัน||
|}
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์รัฐบาลท้องถิ่นเทศมณฑลไถตง 
ไถตง
จางฮว่า

จางฮว่า (t=彰化|w=Chang¹-hua⁴) หรือ เจี๊ยงหั่ว ในภาษาฮกเกี้ยน (poj=Chiong-hòa หรือ Chiang-hòa) เป็นนครภายใต้เทศมณฑล และเป็นศูนย์กลางการปกครองของเทศมณฑลจางฮว่า ในประเทศไต้หวัน จางฮว่าเป็นนครภายใต้เทศมณฑลที่มีประชากรมากที่สุด และเป็นส่วนหนึ่งของเขตมหานครไถจง–จางฮว่า ซึ่งเป็นเขตมหานครที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ของไต้หวัน
นครแห่งนี้เป็นที่อยู่อาศัยของชาวปาปู้ซ่า (巴布薩族) หรือชาวเมาอู้ชู่ (貓霧捒族) มานานนับร้อย ๆ ปี ทั้งเป็นฐานทัพของชาวฮั่นที่รุกรานไต้หวันในอดีต ผู้รุกรานเหล่านี้ตั้งป้อมปราการไม้ไผ่เรียงราย เป็นเหตุให้ท้องที่นี้ได้ชื่อว่า "เมืองไม้ไผ่"
จางฮว่าเป็นรู้จักกันดีจากสถานที่สำคัญอย่าง พระพุทธรูปองค์ใหญ่แห่งวัดปากั้วชาน (八卦山大佛) รูปปั้นนี้สูง 26 เมตร ตั้งอยู่บนยอดเขาปากั้วที่มองเห็นทัวทัศน์ของตัวเมืองได้ ทางเดินหลักขึ้นไปยังรูปปั้นพระใหญ่นั้นเรียงรายไปด้วยรูปปั้นในตำนานทางพุทธศาสนา อีกสถานที่หนึ่งที่น่าสนใจคือวัดที่เก่าแก่ที่สุดของไต้หวัน วัดขงจื้อแห่งจางฮว่า (彰化孔子廟)
== ประวัติศาสตร์ ==
=== สาธารณรัฐจีน ===
หลังจากญี่ปุ่นส่งมอบไต้หวันให้กับสาธารณรัฐจีนเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม 1945 นครจางฮว่า ก็ได้รับการสถาปนาเป็นนครที่ปกครองภายใต้มณฑลของมณฑลไต้หวันเมื่อวันที่ 25 ธันวาคมในปีเดียวกัน เมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน 1951 ได้มีการจัดตั้งสำนักงานนครจางฮว่าขึ้น และต่อมาในวันที่ 1 ธันวาคม 1951 ได้มีการลดฐานะลงเป็นนครที่ปกครองภายใต้เทศมณฑล และกลายเป็นศูนย์กลางการปกครองของเทศมณฑลจางฮว่า
== ภูมิศาสตร์ ==
นครจางฮว่ามีพื้นที่ราบมากมาย อย่างไรก็ตาม ที่ราบถูกแบ่งออกเป็นสองส่วนตามทิวเขาตอนกลางของไต้หวัน ส่วนที่หนึ่งเป็นพื้นที่ทางตะวันออกเฉียงใต้ และอีกส่วนหนึ่งเป็นพื้นที่ทางตะวันตกเฉียงเหนือ พื้นที่ทางตะวันออกเฉียงเหนือถึงแม้จะเป็นที่ราบเรียบ แต่มักได้รับผลกระทบจากการพังทลายของดินที่เกิดจากพายุไต้ฝุ่นในฤดูร้อน จึงไม่เหมาะสำหรับการอยู่อาศัย
อุณหภูมิโดยเฉลี่ยรายปีของนครจางฮว่าอยู่ที่  โดยเดือนกรกฎาคมจะร้อนที่สุด และเดือนมกราคมจะหนาวที่สุด ปริมาณน้ำฝนรายปีอยู่ที่  โดยในเดือนมิถุนายนจะมีฝนตกชุกที่สุด และเดือนพฤศจิกายนจะแห้งแล้งที่สุด ปริมาณน้ำฝนจะน้อยลงในทางทิศตะวันตกใกล้กับแนวชายฝั่ง
== การขนส่ง ==
ในนครจางฮว่ามีสถานีรถไฟของการรถไฟไต้หวันแห่งเดียว คือ สถานีรถไฟจางฮว่า
ทางด่วน 1 เชื่อมต่อนครจางฮว่าเข้ากับนครไถจง และเป็นหนึ่งในเส้นทางหลักในการสัญจรไปมาระหว่างสองเมืองนี้ ทางด่วน 3 ตัดกับทางด่วน 1 ที่จางฮว่า และยังเชื่อมต่อกับทางหลวงมณฑล 74 อีกด้วย
== ภาพ ==
ไฟล์:彰化市公所.jpg|สำนักงานนครจางฮว่า
ไฟล์:彰化市立圖書館.jpg|ห้องสมุดนครจางฮว่า
ไฟล์:彰化車站.JPG|สถานีรถไฟจางฮว่า
ไฟล์:彰化客運彰化站 2010-01.jpg|สถานีขนส่งผู้โดยสารจางฮว่า
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นครในไต้หวัน
ด้วงแรดมะพร้าว

ระวังสับสนกับด้วงงวงมะพร้าวหรือด้วงสาคู ดู ด้วงงวงมะพร้าว
ด้วงแรดมะพร้าว หรือ ด้วงมะพร้าว (Coconut rhinoceros beetle, Indian rhinoceros beetle, Asian rhinoceros beetle) เป็นด้วงกว่างชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Oryctes rhinoceros
มีลำตัวสีน้ำตาลแดงเกือบดำ มีขนสีน้ำตาลอ่อนที่ด้านข้างของส่วนหัว อก ขา และด้านล่างของลำตัว ตัวผู้มีเขาคล้ายนอแรดที่ส่วนหัวค่อนข้างยาว ตัวเมียมีลักษณะคล้ายตัวผู้แต่มีเขาสั้นกว่า และที่ส่วนปลายของท้องด้านล่างมีขนเยอะกว่าตัวผู้ และมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้ไม่มาก
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 37-45 มิลลิเมตร พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในอนุทวีปอินเดียและเอเชียอาคเนย์ โดยด้วงกว่างชนิดนี้ถือเป็นแมลงศัตรูพืชที่สำคัญมากของพืชจำพวกปาล์มและมะพร้าวในทวีปเอเชีย โดยตัวเต็มวัยจะเจาะกินยอดอ่อนในเวลากลางคืนทำให้ยอดอ่อนแตกออกมาเห็นใบหักเสียหาย ส่วนทางมะพร้าวหรือปาล์มที่ตัดทิ้งไว้บนดินภายในสวน ก็เป็นแหล่งเพาะอาศัยของตัวอ่อน โดยหลังจากวางไข่แล้วฟักเป็นตัวหนอนก็จะเจริญเติบโตกัดกินอยู่ด้านล่างหรืออยู่ในดิน ไข่มีทรงกลมมีเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 3-4 มิลลิเมตร ฟักเป็นตัวในระยะเวลา 7-8 วัน หนอนมีสีขาวนวลมีอายุ 3-4 วัน มีส่วนหัวเป็นสีเหลืองปนน้ำตาล  เป็นดักแด้ประมาณ 1 เดือน ตัวเต็มวัยมีอายุประมาณ 2-3 เดือน นับว่าเป็นด้วงกว่างที่มีระยะเวลาเจริญเติบโตเร็วมาก
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เลี้ยงราเขียวควบคุมด้วงแรดมะพร้าว จากไทยโพสต์
ด้วงกว่าง
ศัตรูพืช
ด้วงงวงมะพร้าว

ด้วงงวงมะพร้าว หรือ ด้วงสาคู หรือ ด้วงลาน หรือ แมงหวัง ในภาษาใต้ (Red palm weevil, Red-stripes palm weevil, Asian palm weevil, Sago palm weevil) เป็นด้วงงวงชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Rhynchophorus ferrugineus
จัดว่าเป็นด้วงงวงขนาดกลาง ตัวเต็มวัย ปีกมีสีน้ำตาลดำ อกมีสีน้ำตาลและมีจุดสีดำ มีขนาดลำตัวยาวประมาณ 25-28 มิลลิเมตร ทั้งตัวผู้และตัวเมียมีขนาดและลักษณะภายนอกคล้ายคลึงกัน ต่างกันที่ตัวผู้มีขนที่ด้านบนของงวงใกล้ส่วนปลาย ตัวหนอนมีสีเหลืองปนน้ำตาล ดักแด้เป็นปลอกทำด้วยเศษชิ้นส่วนจากพืชที่กินเป็นอาหาร
โดยด้วงงวงชนิดนี้นับเป็นแมลงศัตรูพืชที่สำคัญอีกชนิดหนึ่ง โดยเฉพาะพืชจำพวกปาล์ม เช่น มะพร้าวหรือสาคู หรือลาน ในประเทศไทยพบมากที่ภาคใต้ ตัวหนอนจะอาศัยและกัดกินบริเวณยอดอ่อน ตัวเต็มวัยจะเกาะกินเนื้อเยื่อด้านในของลำต้นลึกจนเป็นโพรง ซึ่งอาจทำให้ต้นตายได้ โดยจะบินออกหากินในเวลากลางวัน สามารถบินได้ไกลถึง 900 เมตร และอาจซ้ำกินซ้ำเติมจากที่ด้วงแรดมะพร้าว (Oryctes rhinoceros) ซึ่งเป็นด้วงกว่างกินแล้วด้วย ตัวเมียใช้เวลาวางไข่นาน 5-8 สัปดาห์ ในปริมาณเฉลี่ย 400 ฟอง
กระจายพันธุ์อยู่ตั้งแต่อินเดียจนถึงซามัว แต่ปัจจุบันได้แพร่กระจายเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่นไปในทวีปต่าง ๆ ของโลก

แต่ในปัจจุบัน ตัวหนอนของด้วงงวงชนิดนี้กำลังเป็นที่นิยมของการเพาะเลี้ยงเป็นสัตว์เศรษฐกิจ โดยนิยมบริโภคกัน มีราคาซื้อขายที่สูงถึงกิโลกรัมละ 200-300 บาท โดยระยะจากไข่-หนอน-ดักแด้ใช้เวลา 60 วัน ตัวเต็มวัยมีอายุ 2-3 เดือน บางเจ้าจะนำ หนอนด้วงแรดมาแทน เพราะราคาถูกกว่า แต่อร่อยไม่เท่า
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
……..ด้วงงวงมะพร้าวโปรตีนริมสวน……. จากโอเคเนชั่น
ด้วงงวง
ชนิดพันธุ์ต่างถิ่น
แมลงที่รับประทานได้
ศัตรูพืช
นครซินจู๋

นครซินจู๋ เป็นนครตั้งอยู่ทางภาคเหนือของไต้หวัน เป็นที่รู้จักดีในชื่อเล่นว่า "นครแห่งลม" (風城) เนื่องจากมีลมพัดแรงเสมอ ถูกล้อมรอบด้วยเทศมณฑลซินจู๋ทางทิศเหนือและทิศตะวันออก เทศมณฑลเหมียวลี่ทางทิศใต้ และช่องแคบไต้หวันทางตะวันตก โดยแบ่งออกเป็นสามเขต ได้แก่ เขตเหนือ (北區) เขตตะวันออก (東區) และเขตเซียงซาน (香山區 แปลว่า เขาภูเขาหอม)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 
ซินจู๋
ปาซาร์จีก

ปาซาร์จีก (Пазарджик; Pazardzhik) เป็นเมืองในประเทศบัลแกเรีย ตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศ บนฝั่งแม่น้ำมารีตซา เป็นเมืองหลวงของจังหวัดปาซาร์จีก จากข้อมูลเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011 เมืองมีประชากร 70,882 คน
== อ้างอิง ==
เมืองในประเทศบัลแกเรีย
อูเบร์ลังเดีย

อูเบร์ลังเดีย (Uberlândia) เป็นเมืองทางตะวันตกของรัฐมีนัชเจไรช์ ประเทศบราซิล มีประชากร 600,349 คน (ข้อมูลปี ค.ศ. 2010) เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 3 ของรัฐ ชื่อเมืองมีความหมายว่า ดินแดนอุดมสมบูรณ์
== อ้างอิง ==
เมืองในรัฐมีนัชเจไรช์
เวิตส์ยาร์ฟ

ทะเลสาบเวิตส์ยาร์ฟ (Võrtsjärv) เป็นทะเลสาบในประเทศเอสโตเนีย มีเนื้อที่  270 กม² (104 ไมล์²) เป็นทะเลสาบใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศ มีความลึก 33.7 ม. เหนือระดับน้ำทะเลปานกลาง มีแม่น้ำเอมาไหลออกจากทะเลสาบนี้ไปทางตะวันออกลงสู่ทะเลสาบไปปัส
== อ้างอิง ==
ทะเลสาบในประเทศเอสโตเนีย
ขุนทวยหาญพิทักษ์ (เหล็ง ศรีจันทร์)

ร้อยเอก นายแพทย์ ขุนทวยหาญพิทักษ์ (22 ธันวาคม พ.ศ. 2425 - 16 มีนาคม พ.ศ. 2502)  มีชื่อจริงว่า นายแพทย์เหล็ง ศรีจันทร์ หรือชื่อที่นิยมเรียกกันติดปากว่า หมอเหล็ง เป็นนายทหารหัวหน้าคณะผู้ก่อการกบฏ ร.ศ. 130 เป็นนายทหารหนุ่มที่เป็นนายแพทย์ประจำโรงเรียนนายร้อยทหารบก และเป็นแพทย์ประจำพระองค์สมเด็จเจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถฯ และหม่อมคัทรีน พระชายา
== ประวัติ ==
ร.อ.ขุนทวยหาญพิทักษ์ เกิดเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2425 ที่ตำบลบ้านสมเด็จพระเจ้าพระยา ฝั่งธนบุรี สำเร็จการศึกษาเบื้องต้นที่วัดประยุรวงศาวาส เมื่ออายุ 15 ปี ได้เข้าศึกษาวิชาแพทย์ที่โรงเรียนแพทยาลัยในสังกัดโรงพยาบาลศิริราช หลังสำเร็จการศึกษาไปเป็นแพทย์ฝึกหัดที่โรงเรียนฝึกหัดครูบ้านสมเด็จเจ้าพระยา ก่อนไปเป็นนายแพทย์ตรีประจำโรงเรียนนายร้อยทหารบก ระหว่างนี้ได้เข้าศึกษาวิชาทหาร เป็นนักเรียนนายร้อยสำรอง จนสอบได้เป็นนายร้อยตรี สังกัดพลรบทหารราบ เป็นแพทย์ทหาร และได้เลื่อนยศมาเป็นลำดับจน พ.ศ. 2453 ได้รับยศและบรรดาศักดิ์เป็น ร้อยเอก ขุนทวยหาญพิทักษ์ และเป็นผู้บังคับกองพยาบาลโรงเรียนนายทหารบก
== ชีวิตครอบครัว ==
ขุนทวยหาญพิทักษ์ มีภรรยาทั้งหมด 4 คน นางอบ ศรีจันทร์ มีบุตร 5 คน, นาง ระเบียบ ศรีจันทร์ มีบุตร 8 คน, นางอ่อน ศรีจันทร์ มีบุตร 5 คน, นางวิศรี ศรีจันทร์ มีบุตร 2 คน (หมอเหล็ง มีบุตร-ธิดา รวมกันทั้งสิ้น 20 คน)
== บทบาททางการเมือง ==
ร.อ.ขุนทวยหาญพิทักษ์ มีความมุ่งหมายจะให้เปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ (เรียกด้วยภาษาในสมัยนั้นว่า ลิมิเต็ดมอนากี้) การปฏิวัติครั้งนั้นล้มเหลว เพราะข่าวรั่วเสียก่อน คณะผู้ก่อการถูกรวบตัวหมด ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2467 จึงได้รับการพระราชทานอภัยโทษมาทั้งหมด
ร.อ.ขุนทวยหาญพิทักษ์ ประกอบอาชีพเป็นแพทย์ ภายหลังได้รับพระราชทานอภัยโทษ โดยมีผลิตภัณฑ์ที่ยังดำเนินกิจการมาจนถึงปัจจุบัน คือ ผงหอมศรีจันทร์ และเป็นแพทย์ผู้ที่ทำคลอดนายสมัคร สุนทรเวช เมื่อปี พ.ศ. 2478 ซึ่งต่อมากลายเป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 25  บ้านพักของ ร.อ.ขุนทวยหาญพิทักษ์ ปัจจุบันอยู่ในซอยที่เป็นที่รู้จักกันดีในชื่อ ซอยหมอเหล็ง ถนนราชปรารภ ใกล้กับอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ ซึ่งเป็นบ้านพักของนายชวน หลีกภัย นายกรัฐมนตรีคนที่ 20 
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากเขตธนบุรี
แพทย์ชาวไทย
ทหารบกชาวไทย
ทวยหาญพิทักษ์
บุคคลจากโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า
บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา
กบฏ ร.ศ. 130
บุคคลในประวัติศาสตร์กรุงรัตนโกสินทร์
ไวตาเป

ไวตาเป (Vaitape) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดบนเกาะบอราบอราในดินแดนเฟรนช์พอลินีเชีย มีประชากร 4,927 คน นับเป็นประชากรเกินครึ่งของทั้งเกาะที่มีประมาณ 9,000 คน  ตั้งอยู่ทางด้านเหนือของเมืองปาเปเอเต (เมืองหลวงของเฟรนช์พอลินีเชีย)
==ภูมิอากาศ==
==อ้างอิง==
อาณานิคมโพ้นทะเล

redirect อาณานิคมโพ้นทะเลของประเทศฝรั่งเศส
โมโอเรอา

โมโอเรอา (Mo’orea, เสียงอ่าน: ) เป็นเกาะหนึ่งของหมู่เกาะโซไซเอตี อยู่ห่างจากเกาะตาฮีตีไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ 17 กิโลเมตร ชื่อเกาะมาจากศัพท์ภาษาตาฮีตีว่า Mo'ore'a แปลว่า "กิ้งก่าเหลือง": Mo'o = กิ้งก่า; Re'a (จาก ) = เหลือง ชื่อเก่าของเกาะนี้คือ ไอเมโฮ ('Aimeho) บางครั้งสะกดเป็น ไอเมโอ ('Aimeo) หรือ เอเมโอ ('Eimeo) นักล่าอาณานิคมและนักสำรวจชาวตะวันตกยุคแรกเรียกโมโอเรอาเป็น เกาะยอร์ก หรือ ซานโตโดมิงโก
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เฟรนช์พอลินีเชีย
เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก
มูร์เซีย

มูร์เซีย (Murcia) เป็นเมืองหลวงของแคว้นภูมิภาคมูร์เซียในประเทศสเปน ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ เป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับ 7 ของประเทศ มีประชากร 436,870 คน (ค.ศ. 2009) คิดเป็นหนึ่งในสามของแคว้น เป็นตลาดพืชผลทางการเกษตร ผลิตผ้าไหม สิ่งทอ แป้ง ผลิตภัณฑ์อะลูมิเนียม  สินค้าเครื่องหนัง หมวก เป็นเมืองมหาวิทยาลัย มีมหาวิหารแห่งมูร์เซีย และมีอาคารศิลปะบาโรกหลายแห่ง
ชาวโรมันเป็นพวกแรกที่เข้ามาตั้งถิ่นฐานในคริสต์ศตวรรษที่ 9 ชาวมัวร์ได้เข้ามาสร้างเมืองขึ้นใหม่ และต่อมาชาวคริสต์ยึดกลับคืนได้ในคริสต์ศตวรรษที่ 13 เคยเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรมูร์เซียในสมัยโบราณ
เมืองในแคว้นภูมิภาคมูร์เซีย
OPBF

redirect สหพันธ์มวยภาคตะวันออกไกลและแปซิฟิก
อู๋ เจิ้นหวี่

อู๋ เจิ้นหวี่ (Francis Ng, จีนตัวเต็ม: 吳鎮宇, จีนตัวย่อ: 吴镇宇, พินอิน: Wú Zhènyǔ) นักแสดงชายในบทสมบทชาวฮ่องกง
เกิดวันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ. 1961 ที่ฮ่องกง มีชื่อแต่แรกเกิดว่า อู๋ จื้อเฉียง (จีนตัวเต็ม: 吳志強, จีนตัวย่อ: 吴志强, พินอิน: Wú Zhìqiáng) เข้าสู่แวดวงบันเทิงด้วยการเป็นนักเรียนในโรงเรียนการแสดงของทีวีบี สำเร็จการศึกษาในปี ค.ศ. 1985 จากนั้นก็ได้เริ่มเล่นละครโทรทัศน์และซีรีส์ชุดต่าง ๆ
มีชื่อเข้าชิงรางวัลนักแสดงประกอบชายยอดเยี่ยมจากเรื่อง Handsome Siblings ในปี ค.ศ. 1992 ที่กำกับการโดยแสดง โดย เจิ้ง จื้อเหว่ย และแสดงนำโดย หลิว เต๋อหัว และหลิน ชิงเสีย
จากนั้นก็ได้มีผลงานในแนวภาพยนตร์มาตลอด ซึ่งโดยมากจะรับบทเป็นบทสมบทหรือตัวร้าย อาทิ Young and Dangerous ในปี ค.ศ. 1995, A Man Called Hero ในปี ค.ศ. 1999 และรับบทเป็นพี่ชายของ เหยิน ในช่วงวัยรุ่นที่แสดงโดย หยู เหวินเล่อ ในInfernal Affairs II ในปี ค.ศ. 2003 อันเป็นภาคต่อของ Infernal Affairs เมื่อปี ค.ศ. 2002 และรับบทนำในภาพยนตร์สยองขวัญเรื่อง Horror Hotline... Big Head Monster เมื่อปี ค.ศ. 2001
อู๋ เจิ้นหวี่ ได้รับการยกย่องว่าเป็นนักแสดงที่แสดงบทบาทให้เห็นถึงอารมณ์ที่อยู่ในภาวะถูกกดดันได้เป็นอย่างดี ร่วมกับ หวง ชิวเซิน และหลิว ชิงหวิน และยังเป็นเพื่อสนิทกับหลิว ชิงหวิน อีกด้วย
ชีวิตครอบครัว สมรสกับ หวัง ลี่ปิง เมื่อปี ค.ศ. 2002 ทั้งคู่มีบุตรชายด้วยกันหนึ่งคน
==ผลงาน==
ละครโทรทัศน์และซีรีส์
Demi-Gods and Semi-Devils (1982)
The Legend of the Condor Heroes (1983)
The Duke of Mount Deer (1984)
Old Time Buddy (1997)
Triumph in the Skies (2003)
The Great Adventurer (2005)
Magic Chef (2005)
ภาพยนตร์
Handsome Siblings (1992)
Young and Dangerous (1995)
God of Gamblers 3: The Early Stage (1996) รับบทเป็น เกาอ้าว
 The Prequel (1998)
A Man Called Hero (1999)
Gen-X Cops (1999)
The Mission (1999)
2000 A.D. (2000)
Horror Hotline... Big Head Monster (2001)
Infernal Affairs II (2003)
Turning Point (2009)
Tracing Shadow (2009)
เจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้คนสุดท้าย (2012)
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
จาก IMDb
นักแสดงฮ่องกง
ผู้ชนะรางวัลม้าทองคำสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม
หลวงปู่พรหม จิรปุญฺโญ

หลวงปู่พรหม จิรปุญโญ (พ.ศ. 2431 - 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2512) พระเกจิอาจารย์แห่งเมืองอุดรธานี และเป็นพระคณาจารย์ศิษย์สายหลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต ในชั่วชีวิตของท่าน จริงอยู่เคยมีชีวิตแบบฆราวาสธรรม แต่พอปลงกับชีวิต เกิด แก่ เจ็บ ตาย ก็เลยปลงได้และเข้าสู่ร่มกาสาวพักตร์ และอยู่ในสมณเพศตลอดชีวิต
== ประวัติ ==
หลวงปู่พรหม จิรปุญโญ ท่านเกิดเมื่อปี พ.ศ. 2431 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาจุฬาลงกรณ์ฯ พระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 แห่งราชวงศ์จักรี ณ บ้านตาล ตำบล โคกสี อำเภอสว่างแดนดิน จังหวัดสกลนคร บิดาชื่อ นายจันทร์ สุภาพงษ์ และมารดาชื่อ นางวันดี สุภาพงษ์ บิดา – มารดา ของหลวงปู่ท่านเป็นชาวนาชาวไร่มาตั้งแต่ดั้งเดิมสมัยแต่บรรพบุรุษตระกูลนั้นนับถือ ศาสนาพุทธเป็นชีวิตจิตใจมาหลายชั่วอายุคนแล้วหลวงปู่พรหมท่านเป็นบุตรหัวปี ท่านมีน้อง ๆ ที่สืบสายใยสายเลือดอีก 3 คน ท่านเป็นลูกคนโต ต่อมาท่านได้ครองเรือนเมื่อมีอายุได้ 20 ปี หลวงปู่พรหม ได้แต่งงานครั้งแรกกับศรีภรรยาชื่อ พิมพา ต่อมาได้ย้ายมาอยู่ด้วยกันที่บ้านดงเย็นกับศรีภรรยา และอยู่กินกันจนมีลูก 1 คน เป็นลูกชาย พอคลอดออกมา ภรรยาและลูกชายได้เสียชีวิตพร้อมกัน  หลวงปู่พรหม ท่านก็รู้ว่าความสุขของท่านได้หายไปแล้ว แต่ในตอนนั้นท่านก็ยังอยากใช้ชีวิตแบบฆราวาสอีก ก็มีภรรยาคนที่ 2 กับ นางกำแพง อยู่ด้วยกันนานถึง 5 ปี แต่คราวนี้ไม่มีลูก ต่อมาหลวงปู่ท่านก็ได้รบแต่งตั้งให้เป็นผู้ใหญ่ในหมู่บ้านนั้น ท่านเป็นคนนำหมู่เลี้ยงโค กระบือ ในสมัยนั้น ในกาลต่อมา พระอาจารย์สาร ได้มาที่หมู่บ้านดงเย็น และได้สั่งสอนอบรมคนในหมู่บ้านนั้น จนหลวงปู่ท่านก็มีใจที่จะบวช และได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุเมื่อปี พ.ศ. 2469 ขณะมีอายุได้ 37 ปี  ที่วัดโพธิ์สมภรณ์ อำเภอเมือง จังหวัดอุดรธานี โดยมีท่านเจ้าคุณพระธรรมเจดีย์ (จูม พนธุโล) เป็นพระอุปัชฌาย์ ท่านพระครูประสาทคุณานุกิจเป็นพระกรรมวาจาจารย์ได้รับฉายาว่า “ จิรปุญโญ” ต่อมาท่านได้ก็แสวงหาหนทางดับทุกข์ และ ได้ออกเดินธุดงค์กับหลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต ธุดงค์มาบ้านดงเย็นแล้วเมตตาแสดงธรรมโปรดท่านและชาวบ้าน ที่สุดทำให้ท่านคิดอยากจะบวช ก่อนบวชท่านได้สละทรัพย์สินสิ่งของให้คนยากจนอยู่นานหลายวันจึงหมด ที่ดินและบ้านอีกสองหลังก็รื้อไปทำเป็นกุฏิถวายวัด ส่วนภรรยาท่านก็ให้บวชเป็นชีก่อนท่านหนึ่งปี เมื่ออุปสมบทแล้วได้เรียนรู้ข้อวัตรปฏิบัติและเดินธุดงค์เท้าเปล่ากับพระอาจารย์สารเป็นเวลา ๓ ปี จากนั้นจึงลาพระอาจารย์เดินธุดงค์ไปทั่วภาคอีสานและในประเทศลาวพร้อมหลานชาย ๑ คน และเมื่อจะธุดงค์ไปภาคเหนือเพื่อแสวงหาหลวงปู่มั่นก็ได้ร่วมเดินทางไปพร้อมกับหลวงปู่ชอบพระสหธรรมิกของท่านซึ่งทั้งสององค์ถือว่าเป็นเพชรน้ำเอก เมื่อได้พบหลวงปู่มั่นแล้วท่านได้รับฟังโอวาทและประพฤติปฏิบัติธรรมกับองค์หลวงปู่มั่นอยู่พักหนึ่งก็ได้ออกธุดงค์ไปกับหลวงปู่ขาว อนาลโยไปทั่วภาคเหนือ  ในกาลต่อมา ท่านได้มาอยู่ที่ วัดป่าสุทธาวาส และศึกษาพระธรรมกับหลวงปู่มั่น จนกระทั่งรู้แจ้งเห็นจริง ท่านถึงแก่มรณภาพเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2512 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร รัชกาลที่ 9''' รวมสิริอายุได้ 81 ปี 44 พรรษา
==  อ้างอิง ==
http://www.santidham.com/Lhuangpoo/biography/pProm/Pprom1.html
http://www.web-pra.com/Shop/nattnana/Show/30730
ภิกษุจากจังหวัดสกลนคร
ภิกษุจากจังหวัดอุดรธานี
บุคคลจากอำเภอสว่างแดนดิน
ซิสเต็มริสตอร์

ซิสเต็มริสตอร์ (System Restore) เป็นโปรแกรมอรรถประโยชน์ของวินโดวส์ที่มีไว้ย้อนค่าระบบก่อนที่จะมีปัญหา เริ่มมีโปรแกรมนี้ตั้งแต่วินโดวส์มี
== ประวัติและการทำงาน ==
ซิสเต็มริสตอร์ถูกใส่ในวินโดวส์มีเป็นต้นมา ยกเว้นวินโดวส์ 2000
การทำงานของซิสเต็มริสตอร์นั้นจะบันทึกค่าต่างๆของระบบ เรียกว่าจุดคืนค่า (Restore point)
โดยจุดคืนค่าจะถูกสร้างเมื่อ
มีการติดตั้งโปรแกรมหรือไดรเวอร์
มีการอัปเดตวินโดวส์
เมื่อเปิดเครื่องทิ้งไว้นาน 24 ชั่วโมง
== ข้อมูลที่ซิสเต็มริสตอร์ทำการบันทึก ==
ข้อมูลที่ซิสเต็มริสตอร์จะทำการบันทึกไว้ ได้แก่
Windows Registry
ไฟล์ที่อยู่ใน Windows File Protection
โปรไฟล์ผู้ใช้
ฐานข้อมูล COM+ และ WMI
ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะถูกเก็บไว้ที่ %windir%\system32\restore\Filelist.xml (สำหรับวินโดวส์มีและวินโดวส์เอกซ์พี)
== ปัญหา ==
ในการย้อนระบบอาจทำให้ข้อมูลที่ทำหลังจากจุดย้อนระบบหายไปได้ (ในกรณีที่ไฟล์ดังกล่าวอยู่ใน My Document) และไวรัสคอมพิวเตอร์ อาจติดในจุดย้อนระบบซึ่งเป็นจุดที่โปรแกรมป้องกันไวรัสไม่สามารถเข้าไปลบได้
นอกจากนี้ หากมีจุดคืนค่ามากกว่าพื้นที่ที่กำหนดไว้ จะมีการลบจุดคืนค่าที่เก่าที่สุดออกไป
== ดูเพิ่ม ==
วินโดวส์มี
Time machine (คอมพิวเตอร์)
ส่วนประกอบของวินโดวส์
เจริ-โชว์

เจริ-โชว์ ประกอบด้วย คริส เจริโค และบิ๊กโชว์ เป็นทีมนักมวยปล้ำสังกัดWWE
==ผลงาน==
World Wrestling Entertainment
* World Tag Team Championship (1 time)
* WWE Tag Team Championship  (1 time)
* Slammy Award (1 time)
**Tag Team of the Year (2009)
==อ้างอิง==
กลุ่มนักมวยปล้ำของเวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์