pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
อันดับเหยี่ยว

อันดับเหยี่ยว  เป็นอันดับของนกที่ประกอบด้วยนกล่าเหยื่อเวลากลางวันส่วนมาก เช่น เหยี่ยว, อินทรี และแร้ง
ในอดีตจะรวมเหยี่ยวในอันดับ Falconiformes แต่ผู้แต่งบางคนแยกมาไว้ในอันดับ Accipitriformes การศึกษาดีเอ็นเอที่ตีพิมพ์ใน ค.ศ. 2008 แสดงว่า เหยี่ยวปีกแหลม]ไม่ได้เป็นญาติใกล้ชิดกับนกในอันดับ Accipitriformes แต่ใกล้ชิดกับนกแก้วและนกเกาะคอน ตั้งแต่การแบ่งแยก (แต่ก็ไม่ได้วางเหยี่ยวถัดจากนกแก้วหรือนกเกาะคอน) ได้รับการยอมรับโดยคณะกรรมการการการจัดแบ่งประเภทอเมริกาใต้แห่งสมาคมนักปักษีวิทยาแห่งอเมริกา (American Ornithologists' Union) (SACC), คณะกรรมการการจัดแบ่งประเภทอเมริกาเหนือ (NACC), และ การประชุมปักษีนานาชาติ (IOC) สหภาพปักษีวิทยาบริติชให้การยอมรับอันดับ Accipitriformes และจัดการย้าย Falconiformes บนพื้นฐานของดีเอ็นเอและการจัดประเภทของ NACC และ IOC ได้จัดแร้งโลกใหม่ใน Accipitriformes ในขณะที่ SACC จัดให้แร้งโลกใหม่อยู่ในอันดับที่มีชื่อว่า Cathartiformes
== อนุกรมวิธาน ==
ปัจจุบัน Accipitriformes มี 262 ชนิดและ 75 สกุลใน 4 วงศ์ขยาย และอาจมีวงศ์ที่สูญพันธุ์ 1 วงศ์ ถือเป็นอันดับแรปเตอร์ที่หากินตอนกลางวันที่มีจำนวนมากที่สุด การวิเคราะห์ลำดับดีเอ็นเอเสนอแนะว่า อันดับ Accipitriformes เริ่มแบ่งอยกประมาณช่วงระหว่างสมัยอีโอซีน/โอลิโกซีน (ประมาณ 34 ล้านปีก่อน) การแยกกลุ่มก่อให้เกิดสกุล Elanus และ Gampsonyx จากสกุล Accipitriformes อื่น ๆ
Accipitridae (เหยี่ยวหน้าเทา, อินทรี, เหยี่ยวรุ้ง, เหยี่ยวนกเขา, เหยี่ยวไคต์, แร้งโลกเก่า)
Cathartidae (แร้งโลกใหม่)
Pandionidae (เหยี่ยวออสเปร)
Sagittariidae (นกเลขานุการ)
ตารางวิวัฒนาการชาติพันธุ์อิงจาก Nagy, J. & Tökölyi, J. (2014).
== อ้างอิง ==
== บรรณานุกรม ==
Full text via AOU, COPO, BioOne.
Includes a review of recent literature on the controversy.
Falconiformes was resequenced in version 4.1 (Jan 7, 2014)
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เหยี่ยว
การจัดการสายอักขระในภาษาซี

การจัดการสายอักขระในภาษาซี หมายถึงการดำเนินการกับสายอักขระในภาษาซี ซึ่งไลบรารีมาตรฐานภาษาซีได้มีกลุ่มฟังก์ชันเพื่อดำเนินการกับสายอักขระแบบพื้นฐานอยู่แล้ว ตัวอย่างเช่น การคัดลอกสายอักขระ การต่อสายอักขระ การตัดคำ และการค้นหา
ในภาษาซี ค่าคงที่สายอักขระที่ปิดด้วยอัญประกาศจะถูกแปลงให้เป็นสายอักขระที่จบด้วยอักขระว่างโดยอัตโนมัติ และเก็บไว้ในหน่วยความจำส่วนที่ไม่เปลี่ยนแปลง (static memory) การดำเนินการกับสายอักขระที่จบด้วยอักขระว่างไม่ว่าสายอักขระนั้นจะเป็นค่าคงที่หรือไม่ก็ตาม สามารถดำเนินการผ่านฟังก์ชันที่นิยามมาให้แล้วในไลบรารีมาตรฐานของภาษาซี ฟังก์ชันเหล่านี้มีการใช้งานกันอย่างแพร่หลายจนแทบจะเรียกได้ว่าเป็นส่วนหนึ่งของนิยามในภาษาซีไปแล้ว
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
C++ reference for std::atoi
ภาษาซี
วงศ์เหยี่ยวปีกแหลม

วงศ์เหยี่ยวปีกแหลม (Falconidae) ประกอบไปด้วยเหยี่ยวและคาราคาราซึ่งเป็นนกล่าเหยื่อในเวลากลางวัน มีประมาณ 60 ชนิด วงศ์นี้แบ่งออกได้เป็น 3 วงศ์ย่อย คือ Herpetotherinae Polyborinae ประกอบด้วย คาราคารา และเหยี่ยวป่า และ Falconinae ประกอบด้วย เหยี่ยว, เหยี่ยวเคสเตรล และ เหยี่ยวแมลงปอ
== อนุกรมวิธาน ==
วงศ์: Falconidae
* สกุล Daptrius
* สกุล Ibycter – (บางครั้งถูกรวมอยู่ใน Daptrius)
* สกุล Phalcoboenus (4 ชนิด)
* สกุล Caracara – (2 ชนิด)
* สกุล Milvago (2 ชนิด)
* สกุล Herpetotheres
* สกุล Micrastur (7 ชนิด)
* สกุล Spiziapteryx
* สกุล Polihierax – (2 ชนิด รวมถึง Neohierax)
* สกุล Microhierax – (5 ชนิด)
* สกุล Falco –  (ประมาณ 37 ชนิด)
==อ้างอิง==
(2005) : Estratigrafía y vertebrados (Aves y Mammalia) de la Formación Cerro Bandera, Mioceno Temprano de la Provincia del Neuquén, Argentina. Revista geológica de Chile 32 (2) : 273-291. HTML fulltext
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Falconidae videos, photos and sounds  on the Internet Bird Collection
Falconidae sounds in the xeno canto collection
วงศ์เหยี่ยวปีกแหลม
นกล่าเหยื่อ
มหาวิทยาลัยแอเคริน

มหาวิทยาลัยแอเคริน (University of Akron) เป็นมหาวิทยาลัยของรัฐ ที่มีชื่อเสียงทางด้านการวิจัยพอลิเมอร์ในระดับแถวหน้าของโลก ตั้งอยู่ในเมืองแอเคริน รัฐโอไฮโอ สหรัฐอเมริกา อันได้ชื่อว่าเป็นเมืองหลวงแห่งการผลิตยาง และเป็นสมาชิกของกลุ่มระบบสถาบันอุดมศึกษาแห่งรัฐโอไฮโอ (the University System of Ohio) ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2413 โดยเป็น วิทยาลัยขนาดเล็กที่มีความร่วมมือกับ Universalist Church จากนั้นในปี พ.ศ. 2456  ได้โอนกรรมสิทธิ์ให้แก่เมืองแอเคริน และในปี พ.ศ. 2510  วิทยาลัยแห่งนี้จึงถูกยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยแห่งรัฐ (state institution) มหาวิทยาลัยแห่งนี้มุ่งเน้นงานวิจัยไปที่ STEM, พอลิเมอร์, วัสดุศาสตร์ขั้นสูง และวิศวกรรมศาสตร์ ซึ่งในช่วงสิบปีหลังได้มีผลงานวิจัยและได้รับการยอมรับมากขึ้นตามลำดับ 
==คณะที่เปิดสอน==
วิทยาลัยศิลปะและวิทยาศาสตร์ (Buchtel College of Arts and Sciences)
วิทยาลัยบริหารธุรกิจ (College of Business Administration)
วิทยาลัยแห่งความคิดสร้างสรรค์และความเชี่ยวชาญศิลปะ (College of Creative and Professional Arts)
วิทยาลัยครุศาสตร์ (College of Education)
วิทยาลัยวิศวกรรมศาสตร์ (College of Engineering)
วิทยาลัยวิทยาศาสตร์สุขภาพและการบริการ (College of Health Sciences and Human Services)
คณะนิติศาสตร์ (School of Law)
วิทยาลัยพยาบาลศาสตร์ (College of Nursing)
วิทยาลัยวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมพอลิเมอร์ (College of Polymer Science & Polymer Engineering)
Honors College
บัณฑิตวิทยาลัย (The Graduate School)
University College
Wayne College
Summit College
==บุคคลที่มีชื่อเสียง==
รองศาสตราจารย์ ดร. ปณิธาน วัฒนายากร อดีตรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง ปฏิบัติหน้าที่โฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ
ดร.สุรพงษ์ โตวิจักษณ์ชัยกุล ปริญญาวิศวกรรมศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตและเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ในคณะรัฐมนตรีคณะที่ 60 ของไทย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
อเคริน
ปลาเข็มงวง

ปลาเข็มงวง หรือ ปลาเข็มช้าง (Forest halfbeak) เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็ก มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Hemirhamphodon pogonognathus อยู่ในวงศ์ปลาเข็ม (Hemiramphidae)
มีรูปร่างโดยรวมคล้ายกับปลาทั่วไปในวงศ์เดียวกัน แต่มีปากล่างงอม้วนลงคล้ายงวงช้าง จึงเป็นที่มาชื่อเรียก ครีบหลังมีฐานยาวเป็นสองเท่าของฐานครีบก้น มีฟันที่ปากล่างตลอดทั้งปาก ลำตัวสีเหลืองอ่อนปนน้ำตาลอมชมพู ครีบหางสีแดงมีขอบสีขาว ครีบหลังสีแดงมีขอบสีดำ ครีบท้องกับครีบก้นสีแดง ครีบอกมีสีแดงจาง ๆ
มีขนาดความยาวลำตัวที่ประมาณ 10 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในประเทศไทยเฉพาะที่ป่าพรุโต๊ะแดง ในจังหวัดนราธิวาสเท่านั้น และพบได้ในป่าพรุจนถึงแหลมมลายู
มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูง หากินบริเวณผิวน้ำ โดยกินแมลงที่ตกลงในน้ำเป็นอาหารหลัก นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม ที่ไม่ค่อยจะได้พบบ่อยนักในตลาดปลาสวยงาม
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
รูปและข้อมูลจาก Fishbase.org
วงศ์ปลาเข็ม
ปลาตู้
ปลาป่าพรุ
ปลาที่พบในประเทศไทย
องค์การบริหารส่วนตำบลปากนคร

องค์การบริหารส่วนตำบลปากนคร ตั้งอยู่ในเขตอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช ห่างจากอำเภอเมืองนครศรีธรรมราชประมาณ 10 กิโลเมตร เป็นพื้นที่รองรับการขยายตัวของเมืองนครศรีธรรมราชทางด้านทิศตะวันออก มีพื้นที่ในเขตปกครองประมาณ 56.32 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 35,200 ไร่
== ประวัติ ==
ตำบลปากนคร เมื่อสมัยก่อนการเดินทางเข้าสู่ตัวตัวเมือง ซึ่งชาวบ้านทั่วไปเรียกว่า "นคร" ต้องใช้เรือเข้าทางปากคลองสู่ตัวเมือง ชาวบ้านจึงเรียกท่าเรือหรือปากคลองว่า "ปากนคร" ซึ่งหมายถึงปากทางเข้าสู่เมือง ตำบลปากนครมีจำนวนหมู่บ้านทั้งหมด 6 หมู่บ้าน ได้แก่ หมู่ที่ 1 บ้านปากนํ้า หมู่ที่ 2 บ้านปากนครบน หมู่ที่ 3 บ้านนางพระยา หมู่ที่ 4 บ้านโคกข่อย หมู่ที่ 5 บ้านคันธง หมู่ที่ 6 บ้านคลองขุด
== สภาพทั่วไป ==
เป็นที่ราบลุ่มน้ำท่วมถึง โดยมีแม่น้ำปากนครไหลผ่านทางทิศใต้ ทางทิศตะวันออกเป็นพื้นที่ที่ได้รับอิทธิพลของน้ำขึ้น-น้ำลงทำให้กลายเป็นที่ราบที่มีป่าชายเลนอย่างหนาแน่น อาชีพหลักของตำบลปากนครได้แก่ การประมง  ทำนา เลี้ยงสัตว์ ส่วนอาชีพเสริม ได้แก่ ก่อสร้าง รับจ้างทั่วไป
== อาณาเขตติดต่อ ==
องค์การบริหารส่วนตำบลปากนคร ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช
ทิศเหนือ ติดต่อกับ องค์การบริหารส่วนตำบลท่าซัก อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช
ทิศใต้ ติดต่อกับ องค์การบริหารส่วนตำบลท่าไร่ อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช
ทิศตะวันออก ติดต่อกับ เทศบาลตำบลปากนคร อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช
ทิศตะวันตก ติดต่อกับ เทศบาลนครนครศรีธรรมราช อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช
== หมู่บ้าน ==
จำนวนหมู่บ้านในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลปากนคร มีทั้งหมด 6 หมู่บ้าน คือ
หมู่ที่ 1 บ้านปากนํ้าปากนคร
หมู่ที่ 2 บ้านปากนครบน
หมู่ที่ 3 บ้านนางพระยา
หมู่ที่ 4 บ้านโคกข่อย
หมู่ที่ 5 บ้านคันธง
หมู่ที่ 6 บ้านคลองขุด
หมายเหตุ : หมู่ที่ 1 บ้านปากนํ้าปากนคร ทั้งหมู่บ้าน และหมู่ที่ 6 บางส่วน อยู่ในเขตปกครองของเทศบาลตำบลปากนคร
== สถานีอนามัย ==
สถานีอนามัยบ้านโคกข่อย
สถานีอนามัยวัดมุขธารา
== สถานศึกษา ==
โรงเรียนมัธยมศึกษา
* โรงเรียนท่านครญาณวโรภาสอุทิศ
โรงเรียนประถมศึกษา
* โรงเรียนวัดท่านคร
* โรงเรียนวัดหัวนอน
* โรงเรียนบ้านคันธง
* โรงเรียนวัดนางพระยา
* โรงเรียนวัดมุขธารา
ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก
* ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กตำบลปากนคร
== วัด ==
จำนวนวัดในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลปากนคร มีทั้งหมด 5 วัด คือ
วัดนางพระยา
วัดปากนครบน
วัดโบสถ์
วัดโคกข่อย
วัดท่านคร
วัดหัวนอน
== มัสยิด ==
มัสยิดนูรุดดีน (บ้านคันธงใต้)
มัสยิดนูรุลเอียะสาน (บ้านคันธงเหนือ)
ปากนคร
ตำบลนาทราย (อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช)

นาทราย เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช ห่างจากที่ว่าการอำเภอเมืองนครศรีธรรมราชไปทางทิศตะวันตกประมาณ 12 กิโลเมตร ตำบลนาทรายมีพื้นที่ประมาณ 35.42 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 22,138 ไร่ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในพื้นที่ คือ องค์การบริหารส่วนตำบลนาทราย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาทรายทั้งตำบล
== ประวัติ ==
ในสมัยเมื่อสร้างวัดมหาธาตุ บริเวณที่ตั้งของตำบลเดิมเป็นหาดทรายชายทะเล เมื่อมีการเปลี่ยนแปลงการปกครองจึงได้มีการแบ่งเขตการปกครองตั้งเป็นหมู่บ้านและตำบลขึ้น และตั้งชื่อบริเวณนี้ว่า "ตำบลนาทราย" ตำบลนาทรายแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 6 หมู่บ้าน ได้แก่ หมู่ 1 บ้านปลายท่า หมู่ 2 บ้านห้วยน้ำเย็น หมู่ 3 บ้านหน้าโพธิ์ หมู่ 4 บ้านโพธิ์หิน หมู่ 5 บ้านยางเตี้ย หมู่ 6 บ้านนาทราย
== ภูมิศาสตร์ ==
ตำบลนาทรายตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของตัวเมืองนครศรีธรรมราช มีลักษณะภูมิประเทศโดยทั่วไปเป็นพื้นที่ราบถึงราบลุ่ม น้ำท่วมถึง และมีสันทรายชายหาดโบราณตามแนวทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4103
=== อาณาเขตติดต่อ ===
ตำบลนาทรายมีอาณาเขตติดต่อดังนี้ (ติดกับตำบลในอำเภอเมืองนครศรีธรรมราชทุกทิศทาง)
ทิศเหนือ ติดต่อกับ หมู่ที่ 1,8 ตำบลท่างิ้ว
ทิศตะวันออก ติดต่อกับ หมู่ที่ 1,5 ตำบลปากพูน (ติดกับเขตเทศบาลเมืองปากพูน)
ทิศใต้ ติดต่อกับ หมู่ที่ 2,3,4,5 ตำบลนาเคียน (ติดกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลนาเคียน)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับ หมู่ที่ 4,6 ตำบลท่างิ้ว
== หมู่บ้าน ==
ตำบลนาทรายแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 6 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านปลายท่า
หมู่ที่ 2 บ้านห้วยน้ำเย็น
หมู่ที่ 3 บ้านหน้าโพธิ์
หมู่ที่ 4 บ้านโพธิ์หิน
หมู่ที่ 5 บ้านยางเตี้ย
หมู่ที่ 6 บ้านนาทราย
== เศรษฐกิจ ==
เศรษฐกิจในตำบล ได้แก่ การทำนาและทำสวนผลไม้ พร้อมทั้งมีการเลี้ยงสัตว์ต่าง ๆ เช่น โคพื้นเมือง สุกร เป็ด และไก่พื้นเมือง ประชากรมีสิทธิถือครองในที่ดินทำกินโดยส่วนใหญ่ การขนส่งผลผลิตออกไปจำหน่ายยังตลาดใช้เส้นทางคมนาคมทางบกเป็นสำคัญ โดยใช้ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4103 ถนนนครศรี-ปากพูน-ท่าศาลา และถนนกระโรม ซึ่งผ่านตอนกลางของตำบล
== สถานีอนามัย ==
สถานีอนามัยบ้านปลายท่า
== สถานศึกษา ==
โรงเรียนมัธยมศึกษา
* โรงเรียนโรงเรียนเมืองนครศรีธรรมราช
โรงเรียนประถมศึกษา
* โรงเรียนวัดหญ้า
* โรงเรียนวัดดอนยาง
== ศาสนสถาน ==
วัด ในตำบลนาทรายมีทั้งหมด 3 วัด คือ
* วัดหญ้า
* วัดน้ำสรง
* วัดดอนยาง
มัสยิด
* มัสยิดกลางนครศรีธรรมราช
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์องค์การบริหารส่วนตำบลนาทราย
นาทราย
นาทราย
ศูนย์วิจัยสังคมศาสตร์เบอร์ลิน

ศูนย์วิจัยสังคมศาสตร์เบอร์ลิน (Wissenschaftszentrum Berlin für Sozialforschung หรือย่อว่า WZB) เป็นสถาบันวิจัยที่มีชื่อเสียงระดับนานาชาติ ในด้านสังคมศาสตร์ แต่สถาบันประเภทนี้ที่ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของมหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดในยุโรป
ศูนย์วิจัยก่อตั้งใน ค.ศ. 1969 โดยการริเริ่มของรัฐบาลสหพันธรัฐ
นักสังคมวิทยา รัฐศาสตร์ นักเศรษฐศาสตร์ ประวัติศาสตร์ สถิติ วิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ และกฎหมาย ประมาณ 140 คน ทำงานใน WZB ดำเนินโครงการวิจัยพื้นฐาน ในประเด็นทางสังคมและการเมืองที่เฉพาะเจาะจง โดยเน้นที่สังคมอุตสาหกรรมอย่างญี่ปุ่นและตะวันตก รวมถึงการเปลี่ยนโครงสร้างสังคมในยุโรปกลาง ยุโรปตะวันออก และจีน
โดยมีคำถามเรื่องโลกาภิวัตน์เป็นประเด็นสำคัญ
WZB แบ่งองค์กรออกเป็น 4 สาขาวิจัย:
โอกาสทางการศึกษา การงาน และชีวิต
นโยบายตลาด
ผลกระทบทางเศรษฐกิจสังคม
ประชาสังคม ความขัดแย้ง และ ประชาธิปไตย
ศูนย์นี้ตั้งขึ้นเป็นบริษัทจำกัดไม่แสวงหากำไร
โดยมีรัฐบาลต่าง ๆ ของสหพันธรัฐเยอรมันถือหุ้น 75% ส่วนอีก 25% ถือหุ้นโดยนครรัฐเบอร์ลิน
WZB ยังเป็นสมาชิกของชุมชนวิทยาศาสตร์ Gottfried Wilhelm Leibniz Scientific Community
แม้มันจะไม่ใช่มหาวิทยาลัย แต่ศูนย์ฯก็ทำงานร่วมกับ มหาวิทยาลัยเสรีแห่งเบอร์ลิน, Hertie School of Governance, มหาวิทยาลัยฮุมโบลด์ทแห่งเบอร์ลิน, มหาวิทยาลัยเทคนิกแห่งเบอร์ลิน รวมถึงสถาบันวิจัยต่างประเทศ นักวิทยาศาสตร์ใน WZB จำนวนมากก็เป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยหรือสอนในมหาวิทยาลัย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ WZB 
เว็บไซต์ WZB 
"Think Tank Directory" Profile of the WZB 
สถาบันวิจัยในเยอรมนี
สถาบันสังคมศาสตร์
การศึกษาในเบอร์ลิน
สิ่งก่อสร้างในเบอร์ลิน
เดลตาเวิกส์

เดลตาเวิกส์ (Delta Works) เป็นโครงการก่อสร้างชุดใหญ่ที่บริเวณปากแม่น้ำไรน์-เมิส-เชลดา ประเทศเนเธอร์แลนด์  เพื่อกั้นการท่วมของน้ำทะเล  โครงการประกอบไปด้วยการสร้างเขื่อน ประตูปิดเปิดน้ำ ที่กั้นเขื่อน  การก่อสร้างเริ่มตั้งแต่ปี ค.ศ. 1950 ถึงปี ค.ศ. 1997
เขื่อน
สมคิด บาลไธสง

สมคิด บาลไธสง อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดหนองคาย 2 สมัย
== ประวัติ ==
นายสมคิด บาลไธสง เกิดเมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2495 เป็นบุตรของ นายสิงห์ และนางพี บาลไธสง สำเร็จการศึกษา ครุศาสตรบัณฑิต สาขาสังคมศึกษา วิทยาลัยครูอุดรธานี  และ MINI MBA สาขาการบริหารการสหกรณ์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับนางทองมา บาลไธสง มีบุตร 2 คน
== การทำงาน ==
นายสมคิด เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดหนองคายหลายสมัย เคยสังกัดหลายพรรคการเมือง อาทิ พรรคความหวังใหม่ พรรคพลังธรรม พรรคไทยรักไทย พรรคชาติไทย พรรคพลังประชาชน และพรรคเพื่อไทย มีบทบาทในการอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีในประเทศไทย พ.ศ. 2552
ในปี พ.ศ. 2552 มีส่วนในเหตุทะเลาะวิวาทในรัฐสภาและในวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 นายสมคิด บาลไธสง เป็นจำเลยฐานหมิ่นประมาทพ.ท.เกรียงศักดิ์ นันทโพธิ์เดช ผู้บังคับกองพันทหารราบที่ 2 กรมทหารราบที่ 12 รักษาพระองค์ ร่วมกับ นางอรุณี ชำนาญยา กรณีกล่าวหาว่าเป็นคนทำร้ายร่างกายผู้หญิงที่ใส่ชุดสีแดงในวีดิทัศน์ในสภาผู้แทนราษฎรในวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2552
ในปี พ.ศ. 2553 เมื่อวันที่ 10 เมษายน นายสมคิดมีบทบาทในการปราศัยบนเวทีสะพานผ่านฟ้าร่วมกับแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ
ต่อมาในการเลือกตั้ง 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 นายสมคิดลงสมัครหนองคาย เขต2 ในสังกัดพรรคเพื่อไทย และได้รับการเลือกตั้ง แต่คณะกรรมการการเลือกตั้งได้พิจารณาให้ใบเหลืองแก่นายสมคิด ในข้อหาแจกเงินขนคนไปฟังการปราศรัย และกำหนดให้มีการเลือกตั้งใหม่วันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 ผลการเลือกตั้งใหม่ในครั้งนี้ทำให้นายสมคิด บาลไธสง ได้กลับมาเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรอีกครั้งตามความคาดหมาย
กระทั่ง พ.ศ. 2561 นายสมคิดมีข่าวว่าได้เตรียมย้ายมาร่วมงานกับ พรรคพลังประชารัฐ แต่จากนั้นไม่นานนายสมคิดได้ตัดสินใจย้ายมาร่วมงานกับ พรรคชาติไทยพัฒนา พร้อมกับนาย ภักดีหาญส์ หิมะทองคำ และได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.หนองคาย เขต 1 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดหนองคาย
พรรคความหวังใหม่
พรรคพลังธรรม
พรรคไทยรักไทย
พรรคพลังประชาชน (พ.ศ. 2541)
พรรคเพื่อไทย
พรรคชาติไทยพัฒนา
บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี
บุคคลจากคณะบริหารธุรกิจและการบัญชี มหาวิทยาลัยขอนแก่น
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
มังมหานรธา

มหานรธา (မဟာနော်ရထာ, Maha Nawrahta) ในพงศาวดารไทยเรียก มังมหานรธา (မင်းမဟာနော်ရထာ) โปแมง หรือ โปมัง (ဗိုလ်မင်း) เป็นหนึ่งในขุนพลเอกของพระเจ้ามังระที่พระองค์ทรงไว้ใจเป็นอย่างมาก มังมหานรธามักจะเป็นตัวเลือกแรกๆที่พระเจ้ามังระทรงเลือกใช้งานโดยไม่คำนึงถึงอายุที่มากของเขาไม่ว่าผู้ใดจะทัดทาน
==สงครามพระเจ้าอลองพญา==
มังมหานรธาได้เข้าร่วมรบในสงครามพระเจ้าอลองพญา โดยมีตำแหน่งเป็นมังละสิริ (မင်းလှသီရိ) เป็นเพียงแม่ทัพระดับรอง โดยปรากฏบทบาทว่าได้เป็นแม่ทัพกองกลางรบกับอยุทธยาที่แม่น้ำตาลาน มีมังฆ้องนรธาเป็นปีกซ้าย มังละนรธาเป็นปีกขวา สิริธรรมราชา (พระเจ้ามังระ) เป็นทัพหนุน บุกเข้าโจมตีทัพกองทัพของพระยากลาโหม พระยารัตนาธิเบศ พระยาราชวังสัน รบตะลุมบอนกับทัพของพระยากลาโหมกลางคลองตาลานอย่างดุเดือด นอกจากนี้ยังมีทัพหลวงของพระเจ้าอลองพญามาเสริมด้วย ทัพของอยุธยาที่ค่ายบ้านตาลานถูกตีแตกยับเยิน พม่ายึดช้างของแม่ทัพอยุธยาได้หลายช้าง รวมถึงจับตัวแม่ทัพได้หลายคน
==ตีเมืองเชียงใหม่==
พ.ศ. 2306 พระเจ้ามังลอกโปรดให้โป่อภัยคามินีกับมังละสิริยกทัพไปตีเมืองเชียงใหม่ได้สำเร็จ นำตัวองค์จันทร์และครอบครัวมาถวาย พระเจ้ามังระที่ครองราชน์ต่อจึงทรงตั้งให้โป่อภัยคามินีเป็นเจ้าเมืองเชียงใหม่ ส่วนมังละสิริได้เลื่อนขึ้นเป็นมังมหานรธาที่เสนาบดีกลาโหม และให้ว่าการกรมม้า
==บุกกรุงศรีอยุธยา==
ในปี พ.ศ. 2308 พระเจ้ามังระได้ประกาศสงครามกับอยุธยา ซึ่งก็เป็นอีกครั้งที่พระองค์ทรงเลือกใช้มังมหานรธา ถึงขนาดปรารภในที่ประชุมขุนนางว่า "การทำสงครามกับอยุธยาจะสำเร็จได้ต้องอาศัยมังมหานรธาเป็นผู้นำทัพอีกทางหนึ่ง" พระองค์แต่งตั้งเขาเป็นผู้คุมกองทัพฝ่ายใต้ 30,000 นายในการทำสงครามคราวนี้ ซึ่งมังมหานรธาก็สามารถสนองพระบรมราชโองการของพระเจ้ามังระได้เป็นอย่างดี แม้จะเดินทางช้าแต่กองทัพของเขานั้นกลับมีประสิทธิภาพมาก แม้กองทัพจากอยุธยาจะยกขึ้นมาต้านทานเขาก็ยังสงบนิ่งสามารถหาทางรับ และรุกตอบโต้ได้อย่างมีวินัย ทำให้ตลอดเส้นทางแทบไม่พ่ายแพ้แก่ผู้ใดเลย จนสามารถล้อมกรุงศรีอยุธยาเอาไว้ได้ใน พ.ศ. 2309 ก่อนเนเมียวสีหบดีจะยกมาสมทบในปีเดียวกัน กองทัพของทั้งคู่สามารถปิดล้อมเพื่อโดดเดียวอยุธยาจากการช่วยเหลือทั้งทางเหนือและใต้ได้อย่างสมบูรณ์ร่วม 14 เดือน แต่เขาต้องมาเสียชีวิตเพียงไม่กี่สัปดาห์ก่อนที่กองทัพพม่าจะประสบความสำเร็จในการพิชิตกรุงศรีอยุธยา
==ปิดฉากกรุงศรีอยุธยา==
โดยในขณะที่กำลังป่วยมังมหานรธารู้แล้วว่า ไม่มีเวลาสำหรับการล้อมกรุงอีกต่อไปแล้ว เพราะศึกกับจีนก็ชี้ชะตากรุงอังวะเช่นกัน ก่อนจะสิ้นใจไม่นานเขาได้บอกแผนสุดท้ายให้แก่เนเมียวสีหบดี วิธีที่จะปิดฉากกรุงศรีอยุธยาโดยใช้ระยะเวลาสั้นที่สุด นั้นคือการขุดรากกำแพงเมืองแล้วสุมด้วยไฟ ท่านก็จะสามารถพิชิตกรุงศรีอยุธยาได้ในครานี้
มังมหานรธาเสียชีวิตในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2310 ที่ค่ายสีกุก โดยพระราชพงศาวดารฉบับพระราชหัตถเลขา บันทึกว่า นายทัพนายกองทุก ๆ ค่าย ช่วยกันปลงศพมังมหานรธาเสร็จแล้วให้ก่อพระเจดีย์บรรจุอัฐิไว้ในค่ายนี้ เมื่อ พระเจ้ามังระ ทรงทราบถึงการเสียชีวิตของมังมหานรธา ก็ได้มีพระราชโองการให้จัดฝังร่างเขาอย่างสมเกียรติเป็นพิเศษ
== อ้างอิง ==
ทหารชาวพม่า
ขุนศึกชาวพม่า
บุคคลในประวัติศาสตร์กรุงศรีอยุธยา
บุคคลในยุคราชวงศ์โก้นบอง
พระเจ้ามังระ
เฮนเรียตตา แล็กส์

เฮนเรียตตา แล็กส์ (Henrietta Lacks) หรือชื่อเมื่อเกิด ลอเรตตา พลีแซนทส์ (Loretta Pleasant) (1 สิงหาคม 1920 - 4 ตุลาคม 1951) เป็นสตรีชาวแอฟริกัน-อเมริกัน ผู้ซึ่งเซลล์มะเร็งของเธอเป็นต้นกำเนิดของสายเซลล์เฮลา เซลล์มนุษย์ที่เป็นอมตะสายแรก และเป็นสายเซลล์ที่สำคัญมากที่สุดสายหนึ่งที่ใช้ในงานวิจัยทางการแพทย์มาจนถึงปัจจุบัน เซลล์เฮลาสามารถขยายตัวได้ไม่สิ้นสุดภายใต้สภาวะเฉพาะ งานวิจัยและความรู้ทางการแพทย์ที่ได้จากการศึกษาในเซลล์เฮลาจนถึงปัจจุบันนับว่าล้ำค่า “จนประเมินค่าไม่ได้”
การนำเซลล์ของเธอมาเพาะขยายจำนวนจนถึงปัจจุบันนั้นเป็นไปโดยที่เธอไม่ทราบ (unwittingly) โดยเซลล์ทั้งหมดมีที่มาจากเซลล์ของเธอที่ถูกตัดออกมาเพื่อวินิจฉัยระหว่างการรักษามะเร็งปากมดลูกที่โรงพยาบาลจอห์น ฮอพคินส์ในเมืองบัลทิมอร์ รัฐแมรีแลนด์ ในปี 1951 เซลล์เหล่านี้ต่อมาถูกนำไปเพาะเลี้ยงโดย จอร์จ ออทโท เกย์ ซึ่งเป็นผู้ริเริ่มผลิตสายเซลล์เฮลาขึ้น และยังคงใช้อย่างแพร่หลายในงานวิจัยทางการแพทย์จนถึงปัจจุบัน แล็กส์ไม่เคยรับรู้หรือแสดงการยินยอมอย่างเป็นทางการต่อการนำเซลล์จากร่างกายของเธอไปเพาะเลี้ยง ซึ่งเป็นไปตามหลักปฏิบัติในขณะนั้นแต่ถือว่าขัดกับหลักปฏิบัติในจริยธรรมปัจจุบัน และจนถึงปัจจุบัน ทั้งเธอและผู้สืบทอดของเธอล้วนไม่มีใครไก้รับสินไหมจากการนำสายเซลล์นี้ไปใช้ประโยชน์ กรณีนี้ยังคงเป็นที่กังวลและถกเถียงในวงการจริยธรรมแพทย์และจริยศาสตร์ชีวภาพว่าด้วยการวิจัยและสิทธิผู้ป่วยจนถึงปัจจุบัน
==อ้างอิง==
===บรรณานุกรม===
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Curtis, Adam, Modern Times: The Way of All Flesh (1997) Full documentary Film via YouTube
The Henrietta Lacks Foundation, a foundation established to, among other things, help provide scholarship funds and health insurance to Henrietta Lacks's family.
"Henrietta's Tumor" , RadioLab segment featuring Deborah Lacks and audio of Skloot's interviews with her, and original recordings of scenes from the book.
"The Immortal Henrietta Lacks", February 2010 CBS Sunday Morning segment featuring the Lacks Family, February 2010
"Henrietta Everlasting: 1950s Cells Still Alive, Helping Science", Wired Magazine 2010 article with timeline of HeLa contributions to science
E. Fannie Granton and Ronald E. Kisner, "Family Talks about Dead Mother Whose Cells fight Cancer", Jet Magazine (Vol. 50, No. 2), April 1, 1976
"25 Years after Death, Black Mother's Cells Live for Cancer Study", Jet Magazine, April 1, 1976
ประวัติศาสตร์การแพทย์
ข้อถกเถียงทางการแพทย์
บุคคลจากรัฐแมริแลนด์
เสียชีวิตจากมะเร็งปากมดลูก
บุคคลจากรัฐเวอร์จิเนีย
ชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา
เกรทมาชินก้า

เกรทมาชินก้า (ญี่ปุ่น グレートマジンガー Gurēto Majingā) (อังกฤษ Great Mazinger) เป็นหนังสือการ์ตูนและรายการโทรทัศน์ซีรีส์แอนิเมชั่นญี่ปุ่น เกี่ยวกับหุ่นยนต์ต่อสู้ขนาดยักษ์ สร้างโดยบริษัทโกนาไก โดยต่อเนื่องมาจากการ์ตูนที่ประสบความสำเร็จเรื่องแรกคือ มาชินก้าแซด ซีรีส์ การ์ตูนเรื่องนี้ออกอากาศในญี่ปุ่นในปี 2517 โดยที่เกรทมาชินก้าเป็นตอนต่อของ มาชินก้า และออกอากาศทั้งสิ้นจำนวน 56 ตอน
== เนื้อเรื่อง ==
เรื่องมุ่งเน้นไปที่ตัวละครที่ชื่อ เทดซูยะ ซูรูกิ (ญี่ปุ่น 剣 鉄也 Tsurugi Tetsuya) และเด็กกำพร้าที่ชื่อ เคนโซ คาบูโตะ (ญี่ปุ่น 兜 剣造 Kabuto Kenzō) ด้วยความคิดถึงคุณพ่อโคจิ คาบูโตะ ที่ตายใน มาชินก้าแซด เคนโซ จึงสร้างและแก้ไขปรับปรุง มาชินก้า จากวัสดุที่คุณพ่อเป็นคนคิดค้นขึ้นมาคือ โชโกกินแซด (ซุปเปอร์อัลลอยแซด) ให้มีความแข็งแรงขึ้น เพื่อต่อกรกับผู้เป็นภัยต่อมวลมนุษยชาติ คือ อาณาจักรมายซิเน นำทัพโดย เกรทเจนเนอรัลออฟดาคเนส และแม่ทัพ วอริเออร์บิชส์ เคนโซ ให้ เทดซูยะเป็นผู้ขับ เกรทมาชินก้า ซึ่งมีผู้ช่วยอีกคนหนึ่งเป็นเด็กผู้หญิงชื่อ จุนโฮโน (ลูกครึ่ง แอฟิริกันอเมริกัน) โดยใช้หุ่นยนต์อีกตัวหนึ่งคือ วีนัสเอ
== ตัวละคร ==
== รายชื่อตอน ==
โทเอแอนิเมชัน
อนิเมะ
การ์ตูนญี่ปุ่น
โชคชัย บูลกุล

โชคชัย บูลกุล นักธุรกิจชาวไทยที่มีชื่อเสียงด้านการปศุสัตว์และพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ โชคชัยเป็นบุตรชายของ นายมา และนางบุญครอง บูลกุล เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2480 จบการศึกษาด้านการปศุสัตว์จากมหาวิทยาลัยคอร์เนลล์  สหรัฐอเมริกา
เริ่มต้นการทำงานในปี พ.ศ. 2500 โดยทำธุรกิจด้านรับเหมาก่อสร้าง มีผลงานต่าง ๆ อาทิ สนามบินตาคลี ที่จังหวัดนครสวรรค์ และอีกหลายสนามบินในหลายจังหวัด พร้อมกับทำการบุกเบิกที่ดินบริเวณเชิงเขาใหญ่ จังหวัดนครราชสีมา ซึ่งในขณะนั้นยังเป็นป่าดิบทึบ ซึ่งยังถูกเรียกว่าดงพญาไฟ และเต็มไปด้วยป่าไม้ สัตว์ป่า และโจรผู้ร้ายชุกชุม
โดยกิจการที่บุกเบิกนั้นคือ ฟาร์มโชคชัย ซึ่งเป็นฟาร์มโคนมที่มีชื่อเสียงในปัจจุบัน ในปี พ.ศ. 2511 ได้จดทะเบียนบริษัท โชคชัยแรนช์ จำกัด ขึ้น จากนั้นได้ขยายเป็นกิจการภัตตาคาร โชคชัยสเต็กเฮ้าส์ ที่จำหน่ายสเต็กเป็นหลัก และผลิตนมสดพาสเจอไรซ์ ในยี่ห้อ "ฟาร์มโชคชัย" เช่นในปัจจุบัน
ชีวิตส่วนตัว โชคชัยชื่นชอบวิถีชีวิตแบบคาวบอยมาตั้งแต่อายุ 16 ปี จึงเป็นแรงบันดาลใจให้เรียนต่อด้านการปศุสัตว์ ชอบแต่งตัวในรูปแบบคาวบอย มีของสะสมส่วนตัวที่เป็นของมีค่าหายาก มีราคาสูงจำนวนมากจนสามารถเปิดเป็นพิพิธภัณฑ์ได้  อาทิ ปืนไรเฟิลจำนวนกว่า 400 กระบอก, เครื่องแก้วสวารอฟสกี้, รถเบนซ์หลายรุ่น รวมถึงรถประจำตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของจอมพล ป. พิบูลสงคราม ที่ใช้หลบหนีการรัฐประหารเมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2500 โดย จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์, กล้องถ่ายรูป รวมถึงสัตว์เผือกชนิดต่าง ๆ ที่มีโครงการจะเปิดเป็นสวนสัตว์เผือกในอนาคตอีกด้วย เป็นต้น
ชีวิตครอบครัว สมรสกับนางสุจริต บูลกุล มีบุตรชายสองคน คือ โชค บูลกุล ประธานกรรมการในคณะกรรมการบริหารศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร  และชัย บูลกุล และบุตรสาวซึ่งเป็นคนกลางคือ อร บูลกุล ซึ่งปัจจุบันได้ผ่อนถ่ายกิจการให้บุตรชายทั้งสองเป็นผู้ดูแลต่อ
โชคชัย บูลกุล ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2565 สิริอายุได้ 85 ปี
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เทปสัมภาษณ์ จากรายการ วู้ดดี้เกิดมาคุย] และ [[เจาะใจ]
นักธุรกิจชาวไทย
คาวบอย
อริสโตเติล โอนาซิส

อริสโตเติล โสกราตีส โอนาซิส (ΑριστοτέληςΩνάσης; 15 มกราคม ค.ศ. 1906 — 15 มีนาคม ค.ศ. 1975) หรือเรียกว่า อริสโตเติล โอนาซิส เป็นผู้มีอิทธิพลการจัดส่งสินค้าที่โดดเด่นกรีก บางแหล่งอ้างว่าเขาเกิดในปี 1900 แต่ว่าเขาภายหลังเปลี่ยนวันเดือนปีเกิดของเขาเพื่อหลีกเลี่ยงการถูกเนรเทศออกจากตุรกี ต่อมาสมรสกับแจ็กเกอลีน เคนเนดี ภรรยาหม้ายของจอห์น เอฟ. เคนเนดี
อริสโตเติลเสียชีวิตด้วยโรคปอดบวม
== อ้างอิง ==
"Onassis: Pioneer in Shipping", by George M. Foustanos, 2006.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Aristotle Onassis: The Golden Greek (documentary on the life of Onassis, in english language with greek subtitles)
FBI file on Aristotle Onassis
Onassis: The Richest Man in the World at imdb.com
นักธุรกิจชาวกรีก
บุคคลจากอิซมีร์
อนุสรณ์ ปั้นทอง

นายอนุสรณ์ ปั้นทอง อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร 5 สมัย และเป็นอดีตประธานคณะกรรมาธิการคุ้มครองผู้บริโภค ของสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24
== ประวัติ ==
นายอนุสรณ์ ปั้นทอง เกิดเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2506 เป็นบุตรของ นายสงวน ปั้นทอง และนางอำนวย สุนทราสา (อดีตผู้อำนวยการโรงเรียนวัดลาดปลาเค้า)  สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี สถาบันราชภัฏพระนคร สาขาการพัฒนาชุมชน และปริญญาโท มหาวิทยาลัยศรีปทุม รัฐประศาสนศาสตร์มหาบัณฑิต คณะบัณฑิตวิทยาลัย สาขาวิชานโยบายสาธารณะและการบริหารงานบุคคล ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับนางธัญนันท์ มีบุตร 1 คน
== การทำงาน ==
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร 5 สมัย (พ.ศ. 2544, 2548, 2550, 2554 และ 2562)
ประธานคณะกรรมการพิจารณางบประมาณในเขตบางเขน,จตุจักร,ลาดพร้าวและดอนเมือง พ.ศ. 2539-2540
สมาชิกสภากรุงเทพมหานคร 2 สมัย  (พ.ศ. 2533 และ 2537)
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร
สมาชิกสภากรุงเทพมหานคร
พรรคประชากรไทย
พรรคไทยรักไทย
พรรคพลังประชาชน (พ.ศ. 2541)
พรรคเพื่อไทย
บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร
บุคคลจากบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีปทุม
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.