pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ข่า

ข่า เป็นพืชที่มีลำต้นอยู่ใต้ดินเรียกว่า "เหง้า" อยู่ในวงศ์ขิง เป็นไม้ล้มลุก เป็นพืชสมุนไพรที่นำมาใช้ในการประกอบอาหารในประเทศไทยและอินโดนีเซีย ข่ามีชื่อสามัญอื่นอีกคือ กฎุกกโรหินี (กลาง) ข่าหยวก (เหนือ) ข่าหลวง (ตะวันออกเฉียงเหนือ,เหนือ) สะเอเชย (กะเหรี่ยง แม่ฮ่องสอน) และ เสะเออเคย (กะเหรี่ยง แม่ฮ่องสอน)
== ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ ==
ข่าเป็นไม้ล้มลุก สูง 1.5-2 เมตรอยู่เหนือพื้นดิน เหง้ามีข้อและปล้องชัดเจน เนื้อในสีเหลืองและมีกลิ่นหอมเฉพาะ ใบเดี่ยวเรียงสลับ รูปใบหอก รูปวงรีหรือเกือบขอบขนาน กว้าง 7-9 ซม. ยาว 20-40 ซม. ดอก ช่อ ออกที่ยอด ดอกย่อยขนาดเล็ก กลีบดอกสีขาว โคนติดกันเป็นหลอดสั้นๆ ปลายแยกเป็น 3 กลีบ กลีบใหญ่ที่สุดมีริ้วสีแดง ใบประดับรูปไข่ ผล เป็นผลแห้งแตกได้ ทรงกลม
== สรรพคุณ ==
ข่าเป็นพืชที่นำมาใช้ประโยชน์ทางด้านอาหารมากมาย ใช้ใส่ในต้มข่า ต้มยำ น้ำพริกแกงทุกชนิดใส่ข่าเป็นส่วนประกอบ ยกเว้น แกงเหลืองและแกงกอและทางภาคใต้ที่ไม่นิยมใส่ข่า มีบทบาทในการดับกลิ่นคาวของเนื้อและปลา
หน่อข่าอ่อน เป็นหน่อของข่าที่เพิ่งจะแทงยอดออกมาจากลำต้นใต้ดิน ถ้าอายุประมาณ 3 เดือนเรียกหน่อข่า ถ้าอายุ 6-8 เดือนเรียกข่าอ่อน ถ้าอายุมากกว่า 1 ปีจัดเป็นข่าแก่ ปริมาณน้ำมันหอมระเหยประมาณ 3% หน่อข่าอ่อนทั้งสดและลวกใช้จิ้มหลนและน้ำพริก นำมายำ
ข่ายังมีฤทธิ์ทางยา เหง้าแก่แก้ปวดท้อง จุกเสียด แน่นท้อง ดอกใช้ทาแก้กลากเกลื้อน ผลช่วยย่อยอาหาร แก้คลื่นเหียน อาเจียน ต้นแก่นำไปเคี่ยวกับน้ำมันมะพร้าว ทาแก้ปวดเมื่อย เป็นตะคริว ใบมีรสเผ็ดร้อน แก้พยาธิ สารสกัดจากข่ามีฤทธิ์ฆ่าเชื้อแบคทีเรีย น้ำมันหอมระเหยจากข่ามีฤทธิ์ทำให้ไข่แมลงฝ่อ กำจัดเชื้อราบางชนิดได้ ใช้ผสมกับสะเดาเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการกำจัดแมลง ข่า ลดการบีบตัวของลำไส้ ขับน้ำดี ขับลม ลดการอักเสบ ยับยั้งแผลในกระเพาะอาหาร ฆ่าเชื้อแบคทีเรีย ฆ่าเชื้อราใช้รักษากลากเกลื้อน 
== อ้างอิง ==
สมุนไพร
เครื่องเทศ
สกุลข่า
พืชที่เป็นพิษต่อแมลง
พืชเหง้า
F1

F1 หรือ เอฟวัน หรือ เอฟ 1''' สามารถหมายถึง
รถสูตรหนึ่ง หรือ ฟอร์มูลาวัน (Formula One)
ปุ่มฟังก์ชัน F1 ในคีย์บอร์ดคอมพิวเตอร์
ระเบิด F1 ระเบิดสงครามของโซเวียตสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง
วีซ่า F-1 วีซ่าที่ออกให้ในสหรัฐอเมริกาสำหรับนักเรียน
โรตีสายไหม

โรตีสายไหม เป็นอาหารประเภทขนมหวานชนิดหนึ่งมีส่วนประกอบหลักอยู่สองส่วน คือ แผ่นแป้ง และ ส่วนไส้ที่เป็น น้ำตาลเคี่ยวทำเป็นเส้นฝอยที่เรียกว่า สายไหม เวลารับประทานจะนำแผ่นแป้งมาห่อไส้และม้วน เพื่อรับประทาน
เดิมโรตีสายไหมเข้ามาในประเทศไทยโดยชาวแขก จะห่อสายไหมด้วยแป้งโรตีชนิดหนา  ต่อมามีชาวไทยเชื้อสายจีนชื่อนางนภาพร นันทสุขเกษม ซึ่งขณะนั้นอายุ 13 ปี ได้ไปเรียนการทำเส้นสายไหมและกลับมาทำจนสำเร็จ แต่เนื่องจากไม่มีทุนมากพอที่จะเรียนหลักสูตรการทำแป้งโรตี จึงประยุกต์ใช้แป้งบางที่ชาวจีนเรียกว่าแป้ง เปาะเปี๊ยะ ในการห่อเส้นสายไหมแทน
จึงเกิดเป็นโรตีสายไหมแป้งบางอย่างที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน
โรตีสายไหม ผลิตมากและขึ้นชื่อที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา และเป็นผลิตโอทอปของ  ตำบลคานหาม อำเภออุทัย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา 
โดยมีการผลิตมี  5 ขั้นตอนคือ “การหม่าแป้ง” “การแต้มแป้ง” “การทำหัวเชื้อ” “การเคี่ยวน้ำตาล” และ “การดึงเส้นสายไหม”
== อ้างอิง ==
ขนมไทย
อือเทอร์เซิน

{| border=1 align=right cellpadding=4 cellspacing=0 width=300 style="margin: 0 0 1em 1em; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; border-collapse: collapse; font-size: 95%;"
|+อือเทอร์เซิน
|-
| style="background:#efefef;" align="center" colspan=2 |
{| border="0" cellpadding="2" cellspacing="0"
|-
| align="center" width="140px" | 100px
| align="center" width="140px" | 
|}
|-
| align=center colspan=2 | 250px
|}
อือเทอร์เซิน (Uetersen) เป็นเขตในเมืองฮัมบวร์ค เป็นเมืองที่อยู่ด้านตะวันตกสุดของประเทศเยอรมนี 30 ฮัมบวร์ค พิกัดภูมิศาสตร์ 53° 41′ 14″ เหนือ 9° 40′ 9″ ตะวันออก มีประชากร 18.101 คน (ข้อมูลปี ค.ศ. 2015)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
อือเทอร์เซิน 
เมืองในประเทศเยอรมนี
ฮัมบวร์ค
เปดรู อัลวารึช กาบรัล

เปดรู อัลวารึช กาบรัล (Pedro Álvares Cabral,  หรือ ; ชื่อเกิด: Pedro Álvares de Gouveia; ประมาณ ค.ศ. 1467 หรือ 1468 – ประมาณ ค.ศ. 1520) เกิดเมื่อประมาณ พ.ศ. 2010-ประมาณ พ.ศ. 2063) ตรงกับรัชสมัยระหว่างสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถและสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 หรือพระเชษฐาธิราชแห่งกรุงศรีอยุธยา กราบรัลเป็นนักเดินเรือและนักสำรวจชาวโปรตุเกส ได้รับการยกย่องเป็นชาวยุโรปผู้ค้นพบบราซิล เมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2043
== ประวัติ ==

เชื่อกันว่ากาบรัลเกิดที่เมืองแบลมงตือ จังหวัดไบราไบชา ประเทศโปรตุเกส เป็นบุตรคนที่ 3 ของฟืร์เนา กาบรัล (ประมาณ พ.ศ. 1970-2035) ซึ่งเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดซึ่งสมรสกับอีซาแบล ดือ โกไวยา ดือ ไกรอช ผู้สืบเชื้อสายมาจากพระเจ้าอาฟงซูที่ 1 กษัตริย์โปรตุเกส กาบรัลคงต้องได้รับการฝึกการเดินเรือมาเป็นอย่างดียิ่งและมีประสบการณ์ด้านนี้สูงมากและโดยกษัตริย์มานูเอลที่ 1 แห่งโปรตุเกสทรงยกย่องว่าเขาเป็นนักเดินเรือผู้สามารถของพระองค์และเป็นผู้ที่จะสานต่องานของวัชกู ดา กามา (Vasco da Gama) ได้

== หนังสืออ่านเพิ่มเติม ==
Greenlee, William Brooks, ed. and transl. (1938). The Voyage of Pedro Álvares Cabral to Brazil and India. London: Printed for the Hakluyt Society.
== ดูเพิ่ม ==
Controversies about the discovery of Brazil
ประวัติศาสตร์บราซิล History of Brazil
ประวัติศาสตร์โปรตุเกส History of Portugal
Portugal in the Age of Discovery
Vicente Yáñez Pinzón
Exploration of Asia
== อ้างอิง ==
This article incorporates text from the public-domain Catholic Encyclopedia of 1913
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ลำดับเหตุการณ์สังเขป Brief timeline
Encyclopaedia Britannica Pedro Álvarez Cabral
พงศาวลีวิทยา (ลำดับตระกูล) ของกาบรัลในภาษาโปรตุเกส Pedro Álvares Cabral's genealogy in a Portuguese genealogical site
บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1460
นักสำรวจชาวโปรตุเกส
บุคคลจากเขตกัชแตลูบรังกู
ปกรณ์ ปิ่นเฉลียว

พันตำรวจเอก (พิเศษ) ปกรณ์ ปิ่นเฉลียว  (18 พฤษภาคม พ.ศ. 2468 - 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2543) นักเขียนชาวไทย
== ประวัติ ==
ปกรณ์ ปิ่นเฉลียว เป็นบุตรชายคนโตของ นายวิวัธน์ และนางพวง ปิ่นเฉลียว มีพี่สาวชื่อ มาลัย มีน้องชายคือ วาทิน ปิ่นเฉลียว (ต่วย) และน้องสาว คือ จินตนา ปิ่นเฉลียว (ภักดีชายแดน) (นามปากกา จินตวีร์ วิวัธน์)  ปกรณ์เกิดที่บ้านตำบลช้างคลาน อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ เดิมมีชื่อว่าไมรา ปิ่นเฉลียว ซึ่งบิดาตั้งให้คล้องจองกับชื่อพี่สาวว่า มาลัย-ไมรา 
ไมราติดตามบิดามาอยู่กรุงเทพตั้งแต่อายุ 2 ขวบ เข้าเรียนที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา และคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ได้สมัครเป็นสารวัตรทหาร เพื่อทำงานร่วมกับขบวนการเสรีไทย เพื่อต่อต้านกองทัพญี่ปุ่น จากนั้นได้สมัครเข้ารับราชการตำรวจ รับราชการอยู่ที่จังหวัดเชียงใหม่ จังหวัดแพร่ จังหวัดชัยภูมิ  จนกระทั่งเกษียณอายุราชการเมื่อ พ.ศ. 2528 ในตำแหน่งรองผู้บังคับการตำรวจสันติบาล
ปกรณ์เปลี่ยนชื่อจากไมราเป็นปกรณ์ เมื่อ พ.ศ. 2494 ขณะใช้ชีวิตอยู่ที่จังหวัดแพร่ ตามชื่อของปกรณ์ อังศุสิงห์ อธิบดีกรมประชาสงเคราะห์ในขณะนั้น  เนื่องจากมีพระสงฆ์ทักว่าชื่อไมราเป็นกาลกิณีกับตัวเอง  สมรสกับสายสมร เทียนประภาสิทธิ์ ครูชาวจังหวัดแพร่ เมื่อ พ.ศ. 2498 มีบุตร 3 คน
ปกรณ์ ปิ่นเฉลียว ได้รับรางวัลช่อการะเกดเกียรติยศ เมื่อปี พ.ศ. 2539 
== อ้างอิง ==
ประวัติ ปกรณ์ ปิ่นเฉลียว
นักเขียนชาวไทย
บุคคลจากอำเภอเมืองเชียงใหม่
นิสิตเก่าคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
แจมฟิลมส์

แจมฟิลมส์  เป็นโครงการที่รวบรวมภาพยนตร์สั้น ของผู้กำกับภาพยนตร์ชาวญี่ปุ่นหลายๆคนรวมไว้ด้วยกัน โดยขณะนี้มีทำออกมาแล้วทั้งหมด 3 ชุด
== แจมฟิลมส์ ==
แจมฟิลมส์ (Jam Films) ชุดแรกออกมาในวันที่ 28 เดือน ธันวาคม ปี ค.ศ. 2002 มีด้วยกัน 7 เรื่อง อำนวยการสร้างโดย Sega / Amuse (various production companies ร่วมอำนวยการสร้างกับ Rockwell Eyes ในเรื่อง Arita)
รีเควียม ฟอร์ เดอะ เดด (Requiem for the Dead)  : กำกับโดย ริวเฮ คิตะมุระ (Ryuhei Kitamura)
เคนดะมะ  : กำกับโดย เท็ตสึโอะ ชิโนะฮาระ (Tetsuo Shinohara)
โคลสลีป  : กำกับโดย จีออจี้ ลิดะ (George Iida)
แพนโดรา ฮ่องกงเลก (Pandora - Hong Kong Leg) : กำกับโดย โมชิซุคิ โรคุโระ (Mochizuki Rokuro)
ฮิจิคิ (Hijiki) : กำกับโดย ซึซึมิ ยูกิฮิโกะ (Tsutsumi Yukihiko)
จัสทิสซ์ (Justice) : กำกับโดย อิซะโอะ ยูกิซาดะ (Isao Yukisada)
อะริตะ (Arita) : กำกับโดย ชุนจิ อิวาอิ (Shunji Iwai)
== แจมฟิลมส์ทู ==
แจมฟิลมส์ทู (Jam Films 2) ออกมาเป็นชุดที่ 2 ในวันที่ 27 เดือน 3 ปี ค.ศ. 2003 มีอยู่ 4 เรื่อง คือ
"机上の空論" (Kijo no Kuron) กำกับโดย : จุนจิ โคจิมะ 
"Clean Room" กำกับโดย : เอะอิคิ ทะคะฮะชิ 
"Hoops Men Soul" กำกับโดย : ฮิเดะโนริ อิโนะอุเอะ 
"Fastener" กำกับโดย : โคอุคิ ทันเกะ 
== แจมฟิลมส์ เอส ==
แจมฟิลมส์ เอส (Jam Films S) ออกมาเป็นชุดที่ 3 ในวันที่ 15 เดือนมกราคม ปี ค.ศ. 2005 โดยมีตีมของชุดเป็นตัว S
"Tuesday"
"HEAVEN SENT"
"ブラウス" (Blouse)
"NEW HORIZON"
"すべり台" (Suberidai)
"α" (Alpha)
"スーツ -suit-"
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Jam Films 
DVD Jam Films 2 
DVD Jam Films S 
IMDb 
ภาพยนตร์ญี่ปุ่น
ภาพยนตร์ในโครงการ Jam Films
ธงชาติเฮิร์ม

ธงชาติเฮิร์ม เป็นธงกางเขนแห่งนักบุญจอร์จ ธงพื้นขาวมีรูปกางเขนสมมาตรสีแดงปลายจดขอบธงทุกด้าน ขนาดกว้าง 3 ส่วน ยาว 5 ส่วน มีช่องมุมบนด้านค้นธงเป็นรูปตามลวดลายของตราราชการของดินแดนเฮิร์ม กล่าวคือ พื้นตรามีสีน้ำเงินมีแถบสีเหลืองพาดจากมุมซ้ายบนมายังมุมขวาล่าง ภายในมีรูปนักบวชสวมชุดดำยืนเรียงตามแนวแถบสีเหลือง 3 คน ที่ช่องขวาบนและซ้ายล่างซึ่งเกิดจากการแบ่งพื้นตรานั้น เป็นรูปปลาโลมาสีขาว 2 ตัว ตราดังกล่าวนี้ออกแบบเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2496 จึงประมาณการว่าธงนี้น่าจะเริ่มใช้ในช่วงเวลาเดียวกัน ส่วนผลงานการออกแบบธงนั้นเป็นของ "วิลเลียม แครมตัน"  (William Crampton) นักธัชวิทยาชาวบริเตน
ก่อนหน้านี้ประมาณปี พ.ศ. 2494 เกาะแห่งนี้ใช้ธงพื้นสีน้ำเงินมีตราแผ่นดินของเกิร์นซีย์เป็นสัญลักษณ์
== ดูเพิ่ม ==
ธงในสหราชอาณาจักร
ธงชาติเกิร์นซีย์
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ฮเฮิร์ม
เกิร์นซีย์
Flagge Guernseys#Flaggen der Inseln
ธงชาติซาร์ก

ธงชาติซาร์ก มีลักษณะเป็นธงกางเขนแห่งเซนต์จอร์จ (ธงพื้นขาวมีกางเขนสมมาตรจดขอบพื้นแดง) ที่ช่องบนของด้านติดมุมธงเป็นพื้นสีแดง ภายในมีภาพสิงโตสีเหลือง 2 ตัว ธงนี้ออกแบบโดยเฮอร์เบิร์ต พิตต์ เมื่อปี พ.ศ. 2481 และได้ประกาศใช้เป็นธงประจำดินแดนอย่างเป็นทางการในปีเดียวกัน  รูปสัญลักษณ์ที่ช่องมุมบนด้านคันธงดังกล่าวนี้คล้ายคลึงกับรูปตราประจำแคว้นนอร์ม็องดีในประเทศฝรั่งเศส ซึ่งเป็นรูปสิงโตสีเหลือง 3 ตัวบนพื้นโล่สีแดง
== ดูเพิ่ม ==
ธงในสหราชอาณาจักร
ธงชาติเกิร์นซีย์
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ซาร์ก
เกิร์นซีย์
Flagge Guernseys#Flaggen der Inseln
รอดนีย์ อัลบา

รอดนีย์ จูน อัลบา (Rodney Jun Alba) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2527 ที่เมือง General Santos City สถิติการชก 28 ครั้ง ชนะ  8  เสมอ 3 แพ้ 17
== เกียรติประวัติ ==
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์ ABCO รุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 24 มีนาคม 2549 แพ้น็อค ชลธาร อ.อุกฤษณ์ ยก 3 ที่ ศรีสะเกษ
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นเฟเธอร์เวท
บุคคลจากเฮเนรัลซันโตส
อับดี โปฮัน

อับดี โปฮัน (Abdi Pohan) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 17 ครั้ง ชนะ 9 (น็อค 2) แพ้ 8
== ประวัติ ==
โปฮันขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2532 ชนะคะแนน แมก โฟโรซูเอนโล จากนั้นขึ้นชกชนะคะแนนอาซาดิน อันฮาร์ และได้ครองแชมป์อินโดนีเซียรุ่นไลท์ฟลายเวทในการชกมวยครั้งที่ 3 เมื่อเป็นฝ่ายชนะคะแนนปอนดี้ เมื่อ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2532 จากนั้น โปฮันขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท IBF เมื่อ 10 เมษายน พ.ศ. 2533 แพ้คะแนน เมืองชัย กิตติเกษม และขึ้นชิงแชมปืโลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท WBO อีกครั้งเมื่อ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2533 ก็เป็นฝ่ายแพ้น็อค โฮเซ่ เดอ เฮซุสไปอีก และเมื่อได้มีโอกาสชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF อีกเมื่อ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2534 โปฮันเป็นฝ่ายแพ้คะแนนฟ้าลั่น ลูกมิ่งขวัญ ชิงแชมป์โลกไม่สำเร็จอีก
โปฮันกลับมาชกนอกรอบชนะอีก 1 ครั้ง ก็ขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นฟลายเวท IBF เมื่อ 26 เมษายน พ.ศ. 2535 ชนะน็อค คมพยัคฆ์ จ.เจริญ ยก 11 ที่อินโดนีเซีย ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 1 ครั้งก็เสียแชมป์ให้รัตนชัย ส.วรพินเมื่อ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2536 ก่อนที่จะขึ้นชกแก้มืออีกครั้งเมื่อ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2537 และเป็นฝ่ายชนะคะแนนโดยเทคนิค ได้แชมป์เงามาครองอีกสมัย และยังขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นฟลายเวท WBC เมื่อ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2537 ชนะคะแนนโรเจอร์ คามาจอร์จ และป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 1 ครั้ง
โปฮันเดินทางมาชกนอกรอบกับวีระพล นครหลวงโปรโมชั่นที่นนทบุรีเมื่อ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2538 และเป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอวีระพลในยกที่ 4 หลังจากนั้น การชกของโปฮันย่ำแย่เรื่อยมา ไปเสียแชมป์เงาของ IBF ที่แอฟริกาใต้ แพ้คะแนน วูยานี เนเน เมื่อ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 มาชกนอกรอบกับหยกไท ศิษย์ อ. เมื่อ พ.ศ. 2539 ก็เป็นฝ่ายแพ้แตกใน ยกที่ 5 หลังจากที่ชกนอกรอบแพ้คะแนนวูยานี เนเน อีกครั้งที่แอฟริกาใต้เมื่อ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2539 โปฮันก็แขวนนวมไป
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์อินโดนีเซียรุ่นไลท์ฟลายเวท (2532)
แชมป์เงารุ่นฟลายเวท IBF
* ชิง 26 เมษายน 2536 ชนะน็อค คมพยัคฆ์ จ.เจริญ ยก 11 ที่ อินโดนีเซีย
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 28 ตุลาคม 2536 ชนะน็อค โจเซฟ ปาเด็น ยก 4 ที่ อินโดนีเซีย
* เสียแชมป์ 14 พฤษภาคม 2547 แพ้คะแนน รัตนชัย ส.วรพิน ที่ กทม.
แชมป์เงารุ่นฟลายเวท IBF
* ชิง 6 สิงหาคม 2537 ชนะน็อค รัตนชัย ส.วรพิน ยก 4 ที่ อินโดนีเซีย
* เสียแชมป์ 16 กรกฎาคม 2538 แพ้คะแนน วูยานี เนเน ที่ แอฟริกาใต้
แชมป์เงารุ่นฟลายเวท WBC
* ชิง 20 ธันวาคม 2537 ชนะคะแนน โรเจอร์ คามาจอร์จ ที่ อินโดนีเซีย
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 2 พฤษภาคม 2538 ชนะคะแนน อีกอร์ เกราซิมอฟ ที่ อินโดนีเซีย
* สละแชมป์
เคยชิงแชมป์ต่อไปปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท IBF เมื่อ 10 เมษายน 2533 แพ้คะแนน เมืองชัย กิตติเกษม ที่ เวทีลุมพินี
* ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท WBO เมื่อ 10 พฤศจิกายน 2533 แพ้น็อค โฆเซ เด เฆซุส ยก 7 ที่ อินโดนีเซีย
* ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF เมื่อ 2 กรกฎาคม 2534 แพ้คะแนน ฟ้าลั่น ลูกมิ่งขวัญ ที่ เวทีลุมพินี
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย
แชมป์มวยสากลประเทศอินโดนีเซีย
แชมป์เงา IBF
แชมป์เงา WBC
บุคคลจากจังหวัดชวาตะวันออก
มิเกล มาร์ติเนซ

มิเกล มาร์ติเนซ (Miguel Martinez) นักมวยสากลชาวเม็กซิโก เกิดเมื่อ 1 เมษายน พ.ศ. 2514 ที่เมืองโอกัตลัน ประเทศเม็กซิโก สถิติการชก 70 ครั้ง ชนะ 41 (น็อค 31) เสมอ 1 แพ้ 28
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ NABF รุ่นฟลายเวท
* ชิง 25 มิถุนายน 2535 ชนะน็อค เฮนรี่ โลเปซ ยก 4 ที่ สหรัฐ
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 24 มีนาคม 2536 ชนะคะแนนโดยเทคนิค อันโตนีโอ รุยซ์ ที่ เม็กซิโก
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 19 มิถุนายน 2538 ชนะน็อค โฮเซ่ กุยริโน ยก 8 ที่ สหรัฐ
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 10 มิถุนายน 2539 ชนะน็อค เอ็นริกิว โอโรสโก ยก 5 ที่ สหรัฐ
* เสียแชมป์ 26 สิงหาคม 2539 แพ้น็อค อาร์เธอร์ จอห์นสัน ยก 2 ที่ สหรัฐ
แชมป์เม็กซิโกรุ่นฟลายเวท (2536 – 2537)
แชมป์ NABF รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
* ชิง 22 สิงหาคม 2541 ชนะน็อค โฮเซ่ เดอ เฮซุส ยก 2 ที่ สหรัฐ
* เสียแชมป์ 4 กุมภาพันธ์ 2542 แพ้น็อค ตรินิแดด เมนโดซา ยก 5 ที่ เม็กซิโก
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท IBF เมื่อ 3 ตุลาคม 2536 แพ้น็อค พิชิต ศิษย์บางพระจันทร์ ยก 9 ที่ ชัยภูมิ
* ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท IBF เมื่อ 29 กรกฎาคม 2538 แพ้น็อค แดนนี่ โรเมโร ยก 6 ที่ สหรัฐ
* ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBO เมื่อ 23 สิงหาคม 2539 แพ้น็อค อัลเบอร์โต จีมิเนซ ยก 5 ที่ สหรัฐ
* ชิงแชมป์ WBC Continental Americas รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 19 เมษายน 2540 แพ้น็อค เมลชอร์ คอบ คัสโตร ยก 11 ที่ สหรัฐ
* ชิงแชมป์ WBA Fedecentro รุ่นฟลายเวทเมื่อ 31 ตุลาคม 2540 แพ้คะแนน รูเบน  ซานเชซ ลีออน ที่ เม็กซิโก
* ชิงแชมป์ WBO NABO รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 6 กุมภาพันธ์ 2541 แพ้คะแนน ฮอร์เก้ อาร์เช่ ที่ เม็กซิโก
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com  
นักมวยสากลชาวเม็กซิโก
เคตาโร โฮชิโนะ

เคตาโร โฮชิโนะ  นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2512
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ญี่ปุ่นรุ่นมินิมัมเวท (2539 – 2541)
แชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBA
* ชิง 6 ธันวาคม 2543 ชนะคะแนนโจมา แกมบัว ที่ ญี่ปุ่น
* เสียแชมป์ 16 เมษายน 2544 แพ้คะแนนชนะ ป.เปาอินทร์ ที่ ญี่ปุ่น
แชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBA
* ชิง 29 มกราคม 2545 ชนะคะแนนโจมา แกมบัว ที่ ญี่ปุ่น
* เสียแชมป์ 29 กรกฎาคม 2545 แพ้คะแนนโนเอล อารัมบูเลต ที่ ญี่ปุ่น
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี่แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBA เมื่อ 20 ธันวาคม 2545 แพ้คะแนนโนเอล อารามบูเล็ต ที่ ญี่ปุ่น
* ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 23 มิถุนายน 2546 แพ้น็อคโฮเซ อันโตนิโอ อากีร์เร ยก 12 ที่ ญี่ปุ่น
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น
แชมป์โลก WBA
บุคคลจากโยโกฮามะ
ธงชาติบุรุนดี

ธงชาติบุรุนดี เป็นธงรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 3 ส่วน ยาว 5 ส่วน พื้นธงแบ่งเป็น 4 ส่วนด้วยกากบาททแยงสีขาว โดยช่องซ้ายและช่องขวาที่เกิดจากการแบ่งมีพื้นสีเขียว ช่องบนและช่องล่างพื้นสีแดง  กลางกากบาทนั้นเป็นรูปวงกลมสีขาว ภายในมีดาวหกแฉกสีแดงขอบเขียว 3 ดวง เรียงเป็นรูปสามเหลี่ยมด้านเท่า (แถวบน 1 ดวง แถวล่าง 2 ดวง) เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2520
ในธงนี้ สีเขียวหมายถึงความหวัง สีแดงหมายถึงการต่อสู้เพื่อเอกราช สีขาวหมายถึงความบริสุทธิ์ ดาวสีเขียวขอบแดงทั้งสามดวง หมายถึงกลุ่มชาติพันธุ์ 3 กลุ่มหลักของประเทศ ได้แก่ ชาวฮูตู (Hutu) ชาวทวา (Twa) และชาวทุตซี (Tutsi) และหมายถึงหลักการตามคำขวัญประจำชาติ 3 ข้อ คือ เอกภาพ การงาน และความก้าวหน้า
== ธงชาติสมัยต่างๆ ==
ไฟล์:Flag of Burundi (1962–1966).svg|1 ก.ค. 2515 - 28 พ.ย. 2519
ไฟล์:Flag of Burundi (1966).svg|28 - 29 พ.ย. 2519
ไฟล์:Flag of Burundi (1966–1967).svg|29 พ.ย. 2519 - 28 มี.ค. 2520
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สัญลักษณ์ของประเทศบุรุนดี
บุรุนดี
ธงในประเทศบุรุนดี
โรงพยาบาลทหารผ่านศึก

โรงพยาบาลทหารผ่านศึก เป็นโรงพยาบาลรัฐในสังกัดกระทรวงกลาโหม จัดตั้งขึ้นเพื่อวัตถุประสงค์ในการช่วยเหลือทหารผู้ได้รับบาดเจ็บจากศึกสงคราม
==  ประวัติ ==
ตั้งแต่ครั้งสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ประเทศไทยได้จัดส่งกำลังทหารเข้าร่วมทำการรบ ในสงคราม มหาเอเซียบูรพา เมื่อสิ้นสุดสงครามทหารที่ปฏิบัติหน้าที่ ในการรบถูกปลดประจำการโดยกะทันหัน ส่งผลให้ทหารและครอบครัว ได้รับการเดือดร้อนในการครองชีพ รัฐบาลในขณะนั้นซึ่งมี พลเรือตรี ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ เป็นนายกรัฐมนตรี จึงมอบหมายให้กระทรวงกลาโหมพิจารณาดำเนินการช่วยเหลือ    ต่อมาเมื่อมีการขยายการสงเคราะห์เพิ่มขึ้น จึงได้มีการพิจารณาว่าการดำเนินงาน ในรูปของคณะกรรมการจะขาดความรัดกุมและเหมาะสม กระทรวงกลาโหมจึงได้เสนอเป็น พระราชบัญญัติ จัดตั้ง องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก หรือที่เรียกโดยย่อว่า "อผศ." ขึ้นเป็นหน่วยงานถาวร เพื่อทำหน้าที่ในการสงเคราะห์ทหารผ่านศึกโดยตรง มีฐานะเป็นองค์กรของรัฐเพื่อการกุศล
และกำหนดให้วันที่ 3 กุมภาพันธ์ของทุกปี เป็นวันสถาปนาองค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึกและ เป็นวันทหารผ่านศึก ก็ด้วยตระหนักถึงคุณงามความดีของทหารหาญ ที่เป็นกองกำลังในการปกป้องอธิปไตยของประเทศ
== หน้าที่ ==
โรงพยาบาลทหารผ่านศึก เป็นหน่วยงานหนึ่งในองค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก ทำหน้าที่ในการให้การสงเคราะห์ด้านการรักษาพยาบาล และฟื้นฟูสภาพร่างกาย จิตใจแก่ทหารผ่านศึก และเป็นโรงพยาบาลที่ก่อตั้งโดยพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว นอกจากให้บริการแก่ทหารผ่านศึกแล้วยังให้บริการแก่ประชาชนในด้านการรักษาพยาบาลอีกด้วย โดยมีจุดมุ่งหมายที่สำคัญคือ
เพื่อให้บริการด้านการรักษาพยาบาล หรือด้านการแพทย์ครบถ้วนบริบูรณ์ให้มีประสิทธิภาพและมีประสิทธิผลยิ่งขึ้น
เพื่อให้เป็นแหล่งรวมทหารผ่านศึกพิการทุพพลภาพตลอดชีพ ที่ยังต้องได้รับการรักษาพยาบาลตลอดไป    ซี่งกระจัดกระจายให้มารวมกันอยู่ ณ ที่จุดเดียวกัน เพื่อจะได้ให้การบริการรักษาถูกต้อง
เพื่อเป็นแหล่งระบายทหารพักฟื้นที่บาดเจ็บจากการสู้รบ จากโรงพยาบาลของสามเหล่าทัพ เนื่องจากโรงพยาบาลดังกล่าวไม่สามารถให้การรักษาตลอดไปเป็นเวลานานๆ ได้ เพราะต้องหมุนเวียนรับผู้ป่วยเข้ามา รพ.ผศ. จะรับช่วงทหารเหล่านี้มาดูแลต่อไป
เพื่อส่งเสริมด้านการฟื้นฟูบำบัดและฝึกอาชีพผู้พิการ โดยงานดังกล่าวจะต้องอาศัยบริการทางการแพทย์ควบคู่กันไปด้วย
จัดหาและจัดทำอวัยวะเทียมให้กับทหารผ่านศึกทุกประเภท ที่ต้องตกเป็นผู้พิการ หรือ พิการทุพพลภาพ
เพื่อประหยัดเวลา ค่าพาหนะ และค่าใช้จ่ายในการส่งผู้ป่วยทหารผ่านศึกษาไปรักษาในโรงพยาบาลแห่งอื่น
เพื่อเป็นการบำรุงขวัญทหารที่ไปปฏิบัติการรบ
== สถานที่ตั้ง ==
โรงพยาบาลทหารผ่านศึก ตั้งอยู่เลขที่ 123 ถนนวิภาวดีรังสิต แขวงสามเสนใน เขตพญาไท กรุงเทพมหานคร เป็นโรงพยาบาลที่มีขีดความสามารถรักษาโรคทั่วไป (General Hospital) แต่ได้เน้นหนักทางด้านการฟื้นฟูบำบัด และการฟื้นฟูสมรรถภาพแก่ทหารผ่านศึกเป็นหลัก
== ดูเพิ่ม ==
องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
โรงพยาบาลทหารผ่านศึก
ทหารผ่านศึก
ทหารผ่านศึก
องค์การในเขตพญาไท
ไมนด์เดอะแก็ป

"ไมนด์เดอะแก็ป" (Mind the gap) เป็นวลีภาษาอังกฤษที่เตือนผู้โดยสารของรถไฟ ให้ระวังช่องว่างระหว่างประตูรถไฟกับชานชาลาของสถานี วลีนี้ถูกนำมาใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2512 โดย ระบบการคมนาคมขนส่งรถไฟใต้ดินลอนดอน
วลี "ไมนด์เดอะแก็ป" นี้ จะถูกเขียนไว้ข้างขอบของชานชาลา และนอกจากนี้ จะมีเสียงประกาศเตือนด้วยเมื่อรถไฟมาถึงชานชาลา ซึ่งประกอบด้วยคำว่า "ไมนด์เดอะแก็ป" หลายครั้ง ๆ และตามมาด้วยคำว่า "stand clear of the doors, please," (กรุณาหลีกทางบริเวณประตูด้วย) และ "this train is now ready to depart" (รถไฟขบวนนี้พร้อมที่จะออกเดินทางแล้ว)
== แหล่งที่มาของวลี ==
วลีนี้ถูกคิดขึ้นในปี พ.ศ. 2511 สำหรับแผนที่จะทำประกาศอย่างอัตโนมัติ หลังจากที่คนขับรถไฟและพนักงานในสถานีไม่สามารถจะเตือนผู้โดยสารเกี่ยวกับช่องว่างระหว่างรถไฟกับชานชาลาได้หลาย ๆ ครั้ง ฝ่ายบริหารของรถไฟใต้ดินจึงเลือกที่จะใช้เทคโนโลยีดิจิตอล ในการบันทึกเสียงและประกาศอัตโนมัติทุกครั้งที่รถไฟมาถึงชานชาลา
วลีนี้ได้ถูกนำไปใช้ในระบบรถไฟของหลายประเทศ ไม่เพียงแต่ในประเทศอังกฤษเท่านั้น เช่น ประเทศแคนาดา ประเทศออสเตรเลีย เป็นต้น

== ดูเพิ่ม ==
รถไฟใต้ดินลอนดอน (London Underground)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ฟิลม์ "Mind the Gap" 
"Daily Telegraph" บทความโดย Sandi Toksvig กล่าวถึงวลี "Mind the Gap"  - สืบหาข้อมูล กันยายน พ.ศ. 2550 
สำนวนภาษาอังกฤษ
รถไฟใต้ดินลอนดอน
วลีภาษาอังกฤษ
ความปลอดภัย
ม้าเหงื่อโลหิต

ม้าเหงื่อโลหิต  เป็นม้าสายพันธุ์หนึ่ง ตามตำนานกล่าวกันว่าม้าพันธุ์ดังกล่าวยามที่ออกวิ่ง บริเวณแผงคอจะมีเหงื่อไหลออกมา เป็นสีแดงสดคล้ายเลือด ว่ากันว่าในสมัย จักรพรรดิฮั่นอู่ตี้เคยส่งทหารไปยังซอี๋ว์เพื่อออกเสาะแสวงหาม้าเหงื่อโลหิตนี้ และยังมีเรื่องเล่าว่าม้าสายพันธุ์นี้เคยเป็นพาหนะให้กับเจงกิสข่านอีกด้วย
ประเทศเติร์กเมนิสถาน เป็นถิ่นกำเนิดของม้าเหงื่อโลหิตหรือม้า Akhal-tekin (มาจากชื่อเผ่า Teke ในเติร์กเมนิสถาน, Akhal แปลว่า บริสุทธิ์, Akhal-teke จึงแปลว่า สายเลือด Teke บริสุทธิ์ )  ปัจจุบันทั่วโลกมีม้าสายพันธุ์นี้จำนวน 3,000 ตัว ในจำนวนดังกล่าว มี 2,000 ตัว อยู่ในประเทศเติร์กเมนิสถาน โดยเติร์กเมนิสถานเตรียมการกำหนดให้ม้าเหงื่อโลหิตเป็นสมบัติของชาติ นอกจากนี้ยังสามารถพบเห็นสัญลักษณ์ของม้าเหงื่อโลหิตได้ในสัญลักษณ์ประจำชาติและเหรียญกษาปณ์
นักวิชาการสมาคมธุรกิจเพาะพันธุ์ม้าของจีน กล่าวว่า ม้าเหงื่อโลหิตมีแหล่งกำเนิดที่เขตโอเอซิส ประเทศเติร์กเมนิสถาน ผ่านการเพาะเลี้ยงมานานนับ 3,000 ปี จนกลายเป็นม้าสายพันธุ์ที่เก่าแก่ที่สุดในโลกสายพันธุ์หนึ่ง เนื่องจากม้าเหงื่อโลหิตมีฝีเท้าเร็ว ความอดทนสูง มักจะใช้เป็นพาหนะในการเดินทางระยะไกล และใช้ในพิธีการเดินสวนสนาม ปัจจุบันในระดับสากล มีราคาสูงสุดถึง 10 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ปัจจุบัน นักวิทยาศาสตร์อธิบายว่า เหงื่อของม้าพันธุ์นี้เป็นสีแดงเนื่องจากปรสิตที่เกาะที่ผิวหนัง ทำให้เหงื่อของม้ามีเลือดเจือปน
== อ้างอิง ==
==บรรณานุกรม==
Bonavia (2004): The Silk Road From Xi’an to Kashgar. Judy Bonavia – revised by Christoph Baumer. 2004. Odyssey Publications. .
Boulnois (2004): Silk Road: Monks, Warriors & Merchants on the Silk Road. Luce Boulnois. Translated by Helen Loveday. Odyssey Books, Hong Kong. .
Forbes, Andrew ; Henley, David (2011). 'The Heavenly Horses of the West' in: China's Ancient Tea Horse Road. Chiang Mai: Cognoscenti Books. ASIN: B005DQV7Q2
Watson, Burton, translator. (1961). Records of the Grand Historian by Sima Qian. Han Dynasty II (Revised Edition), Columbia University Press. .
Royal Asiatic Society of Great Britain and Ireland. North China Branch, Shanghai, China Branch of the Royal Asiatic Society. Journal of the North China Branch of the Royal Asiatic Society, Issues 39-41.
==แหล่งข้อมูลอื่น==
http://chinesehoroscop-e.com/astrology/ferghana-horses.php
https://web.archive.org/web/20120329190620/http://www.wantchinatimes.com/news-subclass-cnt.aspx?id=20110922000098&cid=1103
พันธุ์ม้า
ม้าที่มีชื่อเสียง
สัตว์ในนิยาย
ประเทศเติร์กเมนิสถาน
แม่น้ำหวง

แม่น้ำหวง หรือ แม่น้ำฮวง, หฺวางเหอ ฮวงโห ( แปลว่า แม่น้ำเหลือง) เป็นแม่น้ำที่ยาวเป็นอันดับสองของประเทศจีน รองจากแม่น้ำแยงซี และเป็นแม่น้ำที่ยาวเป็นอันดับที่ 6 ของโลก มีความยาว  สูงเหนือระดับน้ำทะเล ถึง 5,400 เมตร (ยาวกว่าแม่น้ำเจ้าพระยาถึง 15 เท่า) ไหลจากฝั่งตะวันตกมาทางตะวันออก ผ่านมณฑลชิงไห่, เสฉวน, กานซู่, หนิงเซี่ยหุย, มองโกเลียใน, ฉ่านซี, ชานซี, เหอหนาน และออกสู่ทะเลปั๋วไห่ในมณฑลชานตง ซึ่งเป็นทะเลในอ่าวทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศจีน
น้ำในแม่น้ำหวงเป็นสีเหลืองเนื่องจากมีตะกอนดินทรายพัดพามาจากทิศตะวันตก ยังความอุดมสมบูรณ์ในการเพาะปลูกให้เกิดขึ้นสองฟากฝั่งแม่น้ำ ในขณะเดียวกันก็เกิดภาวะน้ำล้นตลิ่ง เกิดอุทกภัยหลายครั้งซึ่งแต่ละครั้งก่อให้เกิดความเสียหายแก่ชีวิตและทรัพย์สินของผู้คนอย่างมากมายมหาศาล จึงได้รับฉายาว่า "แม่น้ำวิปโยค" (悲劇河)

ลุ่มแม่น้ำหวงเป็นแหล่งกำเนิดอารยธรรมจีนมาช้านาน ตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ โดยมีการขุดค้นพบซากฟอสซิลมนุษย์วานรอายุ 5–600,000 ปี เรียกว่า "มนุษย์หลันเถียน" (藍田人) ที่เชื่อว่าเป็นบรรพบุรุษของชนชาติจีน ที่มีถิ่นฐานอยู่ในพื้นที่อำเภอหลันเถียน มณฑลชานซี นอกจากนี้ยังพบซากโบราณสถานจำนวนมาก
== ดูเพิ่ม ==
ทะเลเหลือง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The DELIGHT Project, Delta Information System for Geoenvironmental and Human Habitat Transition
Listen to the Yellow River Ballade from the Yellow River Cantata
First raft descent  of the Yellow River from its source in Qinghai to its mouth (1987)
Climate Change Impacts and Adaptation Strategies in the Yellow River Basin – UNESCO report
ผลงานเกี่ยวกับแม่น้ำหวงจาก National Central Library
Illustrated Work on the Storage and Drainage Activities at the Lakes and Rivers of the Yellow River and the Grand Canal
General Atlas Depicting the Conditions of the Yellow River Dykes in Henan Province
ห