pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ราชอาณาจักรอิตาลี (ยุคกลาง)

ราชอาณาจักรอิตาลี (Regnum Italiae หรือ Regnum Italicum) เป็นอาณาจักรที่ก่อตั้งขึ้นโดยชนลอมบาร์ดผู้เข้ามารุกรานคาบสมุทรอิตาลีหลังจากที่ราชอาณาจักรออสโตรกอธถูกทำลายในปี ค.ศ. 568 อาณาจักรลอมบาร์ดเป็นอาณาจักรที่มีความมั่นคงกว่าราชอาณาจักรออสโตรกอธก่อนหน้านั้น แต่ในปี ค.ศ. 774 ชนแฟรงค์ที่นำโดยชาร์เลอมาญก็เข้ามารุกรานโดยอ้างว่าเพื่อเป็นการป้องกันสถาบันพระสันตะปาปาและได้รับชัยชนะต่ออาณาจักรลอมบาร์ด ชนแฟรงค์รักษาบริเวณอิตาลี-ลอมบาร์ดแยกจากจักรวรรดิของตนเอง แต่อาณาจักรลอมบาร์ดก็ประสบกับการแบ่งแยกเขตแดน สงครามกลางเมือง และวิกฤติการณ์สืบราชบัลลังก์เช่นเดียวกับที่จักรวรรดิคาโรแล็งเชียงต้องประสบมาจนกระทั่งถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 9 เมื่ออาณาจักรอิตาลีได้รับอิสรภาพแต่ก็ยังเป็นอาณาจักรที่ปกครองแบบกระจายอำนาจ ในปี ค.ศ. 951 สมเด็จพระจักรพรรดิออตโตที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ผู้เป็นพระมหากษัตริย์เยอรมนีอยู่แล้วก็อ้างสิทธิในราชบัลลังก์อิตาลี ราชบัลลังก์อิตาลีและเยอรมนีรวมกันกลายเป็นพื้นฐานของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์Holy Roman Empireรัฐบาลกลางในอิตาลีสูญหายไปอย่างรวดเร็วใน
วงออร์เคสตราเกอวันท์เฮาส์

วงออร์เคสตราเกอวันท์เฮาส์ (Gewandhausorchester) เป็นวงดนตรีออร์เคสตราที่มีชื่อเสียงโด่งดังระดับโลกวงหนึ่ง วงดนตรีนี้ตั้งอยู่ ณ เมืองไลพ์ซิช ประเทศเยอรมนี ตั้งชื่อตามชื่ออาคารจัดแสดงดนตรีเกอวันท์เฮาส์ สถานที่ซึ่งวงดนตรีนี้จัดแสดงเป็นประจำ
== ประวัติ ==
วงออร์เคสตราไลพ์ซิชก่อตั้งมากว่า 260 ปี โดยการสนับสนุนทางการเงินจากพ่อค้าวาณิชของเมืองไลพ์ซิช จำนวน 16 ท่าน โดยใน ค.ศ. 1743 เริ่มต้นจากการจัดแสดงดนตรีในพื้นที่ส่วนบุคคล ในปีต่อมาจึงได้ย้ายไปจัดการแสดงที่โรงแรมทรีสวอนส์ และได้จัดแสดงที่นั่นเป็นเวลากว่า 36 ปี จนกระทั่งใน ค.ศ. 1781 จึงได้ย้ายสถานที่จัดแสดง เนื่องด้วยข้อจำกัดด้านสถานที่ของโรงแรม
ใน ค.ศ. 1781 นี้เอง การแสดงดนตรีออร์เคสตรา จึงได้จัดแสดง ณ ชั้นบนของเกอวันท์เฮาส์ซึ่งเป็นอาคารจำหน่ายเสื้อผ้า โดยนับแต่ ค.ศ. 1781 นี้เองที่วงออร์เคสตราเกอวันท์เฮาส์จัดยึดคำขวัญ "Res severa est verum gaudium" (ภาระหน้าที่ที่สำคัญคือการสร้างความพึงพอใจที่แท้จริง)
ใน ค.ศ. 1835 นักอำนวยเพลงชื่อดังของโลกท่านหนึ่ง ได้ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการวงออร์เคสตราเกอวันท์เฮาส์ และได้ดำรงตำแหน่งนี้กระทั่งท่านถึงแก่กรรม ใน ค.ศ. 1847 ต่อมาใน ค.ศ. 1885 วงออร์เคสตราเกอวันท์เฮาส์จึงได้ย้ายไปจัดแสดง ณ อาคารเกอวันท์เฮาส์หลังใหม่ และได้จัดแสดงที่นั่นจนกระทั่ง ค.ศ. 1944 อาคารหลังดังกล่าวได้รับความเสียหายจากสงครามโลกครั้งที่สอง และวงออร์เคสตราเกอวันท์เฮาส์ได้เปิดการแสดง ณ เกอวันท์เฮาส์อีกครั้งใน ค.ศ. 1981 เมื่ออาคารเกอวันท์เฮาส์หลังปัจจุบันได้เปิดใช้งาน และได้จัดแสดง ณ อาคารหลังนี้จนถึงปัจจุบัน
== ข้อมูลทั่วไป ==
เนื่องจากวงออร์เคสตราเกอวันท์เฮาส์ได้เปิดการแสดงครั้งแรกตั้งแต่ ค.ศ. 1781 และมีการจัดการแสดงมาอย่างต่อเนื่อง จึงได้ชื่อว่าเป็นวงออร์เคสตราที่อายุเก่าแก่ที่สุดในโลกที่ยังคงมีการแสดงอยู่จนถึงปัจจุบัน
นอกจากมีการจัดแสดง ณ เกอวันท์เฮาส์ เมืองไลพ์ซิชแล้ว วงออร์เคสตราเกอวันท์เฮาส์ยังจัดแสดงดนตรีในโบสถ์เซนต์โทมัส เมืองไลพ์ซิช และที่โรงอุปรากรเมืองไลพ์ซิชเป็นประจำอีกด้วย
== ดูเพิ่ม ==
ไลพ์ซิช
เกอวันท์เฮาส์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์หลักของเกอวันท์เฮาส์ เมืองไลพ์ซิช
วงออร์เคสตรา
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 18
ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2294
สควิด (ซอฟต์แวร์)

สควิด เป็นพร็อกซีเซิร์ฟเวอร์และ Web cache สามารถใช้งานได้หลากหลายเช่นเพิ่มความเร็วการเข้าถึงเว็บเซิร์ฟเวอร์โดยการเก็บคำขอที่ถูกขอบ่อยๆเพื่อเก็บเว็บ, DNS และเครือข่ายคอมพิวเตอร์อื่นเพื่อมองหากลุ่มคนที่แบ่งปัญทรัพยากร, ช่วยในการรักษาความปลอดภัยโดยระบบคัดกรอง. Squid สามารถใช้งานได้เฉพาะ HTTP และ FTP (ไม่สามารถใช้งานใน Protocols อื่นๆเช่น TLS, SSL, [Internet Gopher]] และ HTTPS). ใน Squid รุ่น 3.1 รองรับ IPv6 และ ICAP
สควิดถูกสร้างขึ้นโดย Duane Wessels ในชื่อ Harvest object cache ส่วนนึงของ Harvest project ที่ มหาวิทยาลัยโคโลราโด โบลเดอร์ และโปรแกรมถูกพัฒนาขึ้นด้วยการร่วมมือของมหาวิทยาลัยและมูลนิธิวิทยาศาสตร์แห่งชาติสหรัฐอเมริกา ปัจจุบัน สควิดถูกพัฒนาโดยอาสาสมัครเกือบจะทั้งหมด
ครั้งแรก สควิด ถูกสร้างมาเพื่อให้ทำงานบนยูนิกซ์แต่ก็สามารถทำงานบนวินโดวส์ได้ ภายใต้สัญญาอนุญาตสาธารณะทั่วไปของกนู
ซอฟต์แวร์
ฮอตแดนซ์คลับเพลย์

ชาร์ตฮอตแดนซ์คลับซองส์ของบิลบอร์ด (Billboard's Hot Dance Club Songs chart) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ คลับเพลย์ซิงเกิลส์ (Club Play Singles) หรือเป็นที่รู้จักก่อนหน้าในชื่อ ฮอตแดนซ์คลับเพลย์ (Hot Dance Club Play) และ ฮอตแดนซ์/ดิสโก้ (Hot Dance/Disco) เป็นชาร์ตอันดับซิงเกิลเพลงแดนซ์ ในสหรัฐอเมริกาที่วัดความนิยม ออกเป็นรายสัปดาห์โดยนิตยสารบิลบอร์ด โดยในการจัดอันดับวัดจากยอดการเปิดออกอากาศและยอดขาย
== อ้างอิง ==
บิลบอร์ดชาร์ต
เดอะสมิทส์

เดอะสมิทส์ (The Smiths) วงดนตรีออลเทอร์นาทิฟร็อกจากแมนเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ ก่อตั้งในปี 1982 โดยนักร้องนำ Morrissey, กีตาร์ลีด Johnny Marr และมือเบส Andy Rourke มือกลอง Mike Joyce วงนี้อย่างมีเพลงดังอย่าง "This Charming Man" "How Soon Is Now?" และ "There Is a Light That Never Goes Out" จนเดอะสมิธส์  แยกวงในปี 1987
กลุ่มดนตรีออลเทอร์นาทิฟร็อกสัญชาติอังกฤษ
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2525
รายชื่อการแข่งขันวิทยาศาสตร์

การแข่งขันวิทยาศาสตร์ เป็นการแข่งขันที่ผู้เข้าแข่งขันจะต้องทำข้อสอบวิชาวิทยาศาสตร์ อาจแยกออกเป็นรายวิชา ฟิสิกส์ เคมี ชีววิทยา ฯลฯ ซึ่งข้อสอบอาจเป็นรูปแบบตัวเลือกตอบ เติมคำตอบ หรือแสดงวิธีทำ
== ระดับนานาชาติ ==
ฟิสิกส์โอลิมปิก (International Physics Olympiad: IPhO)
เคมีโอลิมปิก (International Chemistry Olympiad: IChO)
ชีววิทยาโอลิมปิก (International Biology Olympiad: IBO)
ดาราศาสตร์โอลิมปิก (International Astronomy Olympiad: IAO)
ดาราศาสตร์และฟิสิกส์ดาราศาสตร์โอลิมปิก (International strophysics and Astronomy Olympiad: IOAA)
โลกและอวกาศโอลิมปิก (International Earth Science Olympiad: IESO)
วิทยาศาสตร์โอลิมปิก ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น (International Junior Science Olympiad: IJSO)
== ระดับภูมิภาค ==
ฟิสิกส์โอลิมปิกระดับทวีปเอเชีย (Asian Physics Olympiad: APhO)
ดาราศาสตร์เอเชีย-แปซิฟิก (Asian Pacific Astronomy Olympiad: APAO)
การแข่งขันวิทยาศาสตร์
โอลด์สคูลฮิปฮอป

โอลด์สคูลฮิปฮอป (Old school hip hop) เป็นรูปแบบหนึ่งของแนวเพลงฮิปฮอปอเมริกันในช่วงแรกสุดที่บันทึกเสียงในช่วงปี 1979–1984
ศิลปินโอลด์สคูลฮิปฮอป ได้แก่ the Fat Boys, Kool Herc, Afrika Bambaataa, The Sugarhill Gang, The Treacherous Three, Funky Four Plus One, Fab 5 Freddy และ Grandmaster Flash and the Furious Five
== อ้างอิง ==
ดนตรีในคริสต์ทศวรรษ 1980
ฮิปฮอป
ประเภทฮิปฮอป
ฟิสิกส์โอลิมปิกระดับทวีปเอเชีย

การแข่งขันฟิสิกส์โอลิมปิกระดับทวีปเอเชีย (Asian Physics Olympiad: APhO) เป็นการแข่งขันฟิสิกส์ของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาซึ่งจัดขึ้นเป็นประจำทุกๆ ปี ยังเป็นการแข่งขันหนึ่งของการแข่งขันโอลิมปิกวิชาการ ที่จัดเป็นระดับภูมิภาค ยังเป็นการแข่งขันฟิสิกส์รายการเดียวที่จัดขึ้นในระดับภูมิภาค โดยมีต้นกำเนิดมาจากฟิสิกส์โอลิมปิก โดยจะจัดล่วงหน้าการแข่งขันฟิสิกส์โอลิมปิกประมาณ 2 เดือน
== ประวัติการแข่งขัน ==
ในปี พ.ศ. 2542 ดร.โยฮันเนส เซอร์ยา หัวหน้าทีมฟิสิกส์ของประเทศอินโดนีเซีย และศาสตราจารย์ ดร. วาลเดอร์มาร์ กอร์ซโควสกี ประธานของคณะกรรมการฟิสิกส์โอลิมปิก ได้จัดการแข่งขันฟิสิกส์โอลิมปิกระดับทวีปเอเชียขึ้นเป็นครั้งแรกที่เมืองคาราวาสิ ประเทศอินโดนีเซีย ระหว่างวันที่ 23 เมษายน ถึง 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2543 โดยมีประเทศเข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมด 12 ประเทศ ซึ่งได้จัดต่อเนื่องมาทุกๆ ปี โดยประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขันอย่างสม่ำเสมอได้แก่ ประเทศออสเตรเลีย ประเทศจีน ประเทศอินเดีย ประเทศอินโดนีเซีย ประเทศอิสราเอล ประเทศคาซัคสถาน ประเทศมาเลเซีย ประเทศมองโกเลีย ประเทศฟิลิปปินส์ ประเทศสิงคโปร์ ประเทศไต้หวัน ประเทศทาจิกิสถาน ประเทศไทย และประเทศเวียดนาม
== ข้อแตกต่างระหว่างฟิสิกส์โอลิมปิกระหว่างประเทศ กับ ฟิสิกส์โอลิมปิกระดับทวีปเอเชีย ==
โดย 1 ประเทศสามารถส่งผู้แทนประเทศเข้าร่วมการแข่งขันฟิสิกส์โอลิมปิกระดับทวีปเอเชียได้ 8 คน แต่สำหรับการแข่งขันฟิสิกส์โอลิมปิกระหว่างประเทศ 1 ประเทศสามารถส่งผู้แทนประเทศเข้าร่วมการแข่งขันได้ 5 คน
== ประเทศเจ้าภาพ  ==
{|class="wikitable"
|-
! APhO || เมืองที่จัดการแข่งขัน || ประเทศเจ้าภาพ || ปีที่จัดการแข่งขัน
|-
| 14th APhO || โบกอร์ ||
 ประเทศอินโดนีเซีย
||  พ.ศ. 2556
|-
| 13rd APhO || นิวเดลี ||   ประเทศอินเดีย  ||   พ.ศ. 2555
|-
| 12nd APhO || เทลอาวีฟ ||  ประเทศอิสราเอล  ||   พ.ศ. 2554
|-
| 11st APhO || ไทเป ||  ประเทศไต้หวัน  ||23 เมษายน-1 พฤษภาคม  พ.ศ. 2553
|-
| 10th APhO || กรุงเทพมหานคร ||  ประเทศไทย  ||24 เมษายน-2 พฤษภาคม  พ.ศ. 2552
|-
| 9th APhO || อูลานบาตาร์ ||  ประเทศมองโกเลีย  ||20-28 เมษายน พ.ศ. 2551
|-
| 8th APhO || เซี่ยงไฮ้ ||  ประเทศจีน  ||  21-29 เมษายน พ.ศ. 2550
|-
| 7th APhO || อัลมาเตอ ||  ประเทศคาซัคสถาน  ||23-30 เมษายน พ.ศ. 2549
|-
| 6th APhO || เปกันวารู ||  อินโดนีเซีย  || 24 เมษายน-2 พฤษภาคม พ.ศ. 2548
|-
| 5th APhO || ฮานอย ||  ประเทศเวียดนาม  || 26 เมษายน-4 พฤษภาคม  พ.ศ. 2547
|-
| 4th APhO || นครปฐม ||  ประเทศไทย  || 20-29 เมษายน พ.ศ. 2546
|-
| 3rd APhO || สิงคโปร์ ||  ประเทศสิงคโปร์  ||   6-14 พฤษภาคม  พ.ศ. 2545
|-
| 2nd APhO || ไทเป ||  ประเทศไต้หวัน  || 22 เมษายน-1 พฤษภาคม  พ.ศ. 2544
|-
| 1st APhO || คาราวาสิ ||  อินโดนีเซีย  ||23 เมษายน-1 พฤษภาคม  พ.ศ. 2543
|-
|}
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ธรรมนูญการแข่งขันฯ 
เว็บไซต์การแข่งขันฯ ครั้งที่ 4 
เว็บไซต์การแข่งขันฯ ครั้งที่ 5 
เว็บไซต์การแข่งขันฯ ครั้งที่ 8 
เว็บไซต์การแข่งขันฯ ครั้งที่ 9 
เว็บไซต์การแข่งขันฯ ครั้งที่ 10 
เว็บไซต์การแข่งขันฯ ครั้งที่ 11 
โอลิมปิกวิชาการ
การแข่งขันฟิสิกส์
สะพานไทน์

สะพานไทน์ (Tyne Bridge) เป็นสะพานข้ามแม่น้ำไทน์ ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของอังกฤษ ระหว่างเมืองนิวคาสเซิลอัพพอนไทน์และเกตเฮดจ์ เปิดใช้งานอย่างเป็นทางการเมื่อ 10 ตุลาคม ค.ศ. 1928 โดยสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร
== ประวัติ ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Bridges On The Tyne
=== เว็บแคม ===
Tyne - In Picturesเว็บแคมจากบีบีซี
Tyne Bridge Webcam เว็บแคมจาก Telewest
=== รูปภาพ ===
BBC Nation on Film จากเว็บไซต์ bbc.co.uk
BBC Tyne In PIctures - Panorama
Photographs from the Dorman Long collection of the building of Newcastle upon Tyne's George V or Tyne Bridge in the 1920 
ไทน์
สิ่งก่อสร้างในนิวคาสเซิลอะพอนไทน์
สิ่งก่อสร้างในเกตส์เฮด
แบล็กลิสต์ (คอมพิวเตอร์)

ในทางคอมพิวเตอร์ Blacklist เป็นการควบคุมการเข้าถึง อนุญาตให้ผู้ใช้เข้าถึงได้ทุกคนยกเว้นแต่รายชื่อใน Blacklist ซึ่งตรงข้ามกับ Whitelist ที่จะอนุญาตเฉพาะผู้ที่มีรายชื่ออยู่เท่านั้น และยังมี Greylist ที่อนุญาตหรือไม่อนุญาตเพียงชั่วคราวเท่านั้น ในบางครั้ง Greylist มีไว้สำรองรายชื่อเพื่อที่จะใส่ไว้ใน Blacklist หรือ Whitelist ภายหลัง
ในบางองค์กรมีการเก็บรายชื่อของซอฟต์แวร์หรือเว็บไซต์ไว้, รายชื่อใน Blacklist จะถูกกันทั้งหมด เช่น ในโรงเรียนมีการใส่ Mininova หรือ ICQ ไว้ในรายชื่อ เหล่านั้นก็จะไม่สามารถใช้ได้
== ตัวอย่าง ==
Content-control software เช่น DansGuardian, และ SquidGuard ทำงานโดยการดูรายชื่อใน Blacklist เพื่อป้องกันการเข้าถึง URLs ที่ไม่เหมาะสม
ตัวกรองสแปมอีเมลจะทำการเก็บรายชื่อไว้ใน Blacklist ถ้ามีเมลมาจากใน Blacklist จะถูกสะกัดไว้, เทคนิคที่นิยม มักใช้ DNS blacklisting (DNSBL).
ป้องกันการทำสำเนาจาก (Software blacklist)
สมาชิกของเว็บไซต์การประมูลออนไลน์อาจใส่ชื่อสมาชิกอื่นไว้ใน Blacklist ทำให้สมาชิกนั้นๆ ไม่สามารถประมูล, สอบถามรายละเอียด หรือซื้อสินค้านั้นๆ ได้
== อ้างอิง ==
ภาษาเฉพาะวงการคอมพิวเตอร์
การกลั่น

การกลั่น (Distillation) เป็นกระบวนการทางเคมีอย่างหนึ่งในการแยกของเหลวผสมของสาร 2 ชนิดหรือมากกว่า(สารละลาย)โดยอาศัยคุณสมบัติจุดเดือดที่แตกต่างกัน เมื่อให้ความร้อนกับของเหลวจนอุณหภูมิถึงจุดเดือดของสารชนิดหนึ่ง สารชนิดนั้นจะระเหยออกมาเป็นไอผ่านท่อที่มีการลดอุณหภูมิทำให้เกิดการควบแน่นกลับมาเป็นของเหลวอีกครั้ง วิธีนี้ใช้ในอุตสาหกรรมอย่างแพร่หลาย ในอุตสาหกรรม ปิโตรเคมี และอุตสาหกรรมอื่น ๆ อีกมากมาย
== ประเภทการกลั่น ==
การกลั่นแบบง่าย  (simple distillation) เป็นการกลั่นแยกสารผสมออกจากกัน โดยสารผสมต้องมีอุณหภูมิต่างกัน 80 องศาเซลเซียสขึ้นไป
การกลั่นแบบลำดับส่วน (fractional distillation) เป็นการกลั่นเหมือนการกลั่นแบบง่ายแต่เป็นการกลั่นแบบสารผสมที่ใกล้เคียงกันมาก คือจุดเดือดใกล้เคียงกันมากแต่การกลั่นนี้ต้องใช้อุณหภูมิที่เที่ยงตรงมาก ๆ ไม่เช่นนั้นจะทำให้สารจะไม่บริสุทธิ์ อุปกรณ์ที่ใช้ในการทดลองการกลั่นลำดับส่วน จะคล้ายกับอุปกรณ์ที่ใช้ในการกลั่นแบบธรรมดา แต่จะมีอุปกรณ์พิเศษเพิ่มเข้ามาคือส่วนหัวกลั่น (Distilling head) จะใช้คอลัมน์แฟรกชั่น ( Fractionating column) ที่ต่อเข้ากับขวดก้นกลม (round bottom flask) เทอร์โมมิเตอร์ (thermometer) และตัวควบแน่น (condensor) โดยส่วนใหญ่แล้วการกลั่นลำดับส่วนจะประยุกต์ใช้ในอุตสาหกรรมการกลั่นปิโตรเลียม (petroleum refineries) ปิโตรเคมี (petrochemical) อุตสาหกรรมเคมีอื่น (chemical plants) และกระบวนการผลิตก๊าซธรรมชาติ (natural gas processing plants)
การกลั่นแบบน้ำมันดิบ (refining) เป็นการกลั่นน้ำมันที่เราได้มาจากใต้ดินทำให้มีสารแตกต่างกันมากมาย สารแต่และตัวมันจะมีอุณหภูมิที่แตกต่างกันออกไปโดยจำนวนของคาร์บอน โดยเราจะแบ่งหอกลั่นได้ 8 ชั้น โดยจะเรียงคาร์บอนน้อยมันจะลอยขึ้นไปอยู่ด้านบน จะเรียงจากคาร์บอนน้อยไปมากดังนี้ ก๊าซมีเทน ก๊าซบิวเทน แนฟทาเบา แนฟทาหนัก น้ำมันก๊าด น้ำมันดีเซล น้ำมันหล่อลื่น พาราฟิน น้ำมันเตาและยางมะตอย
การกลั่นแบบสกัดโดยไอน้ำ (steam distillation) นิยมใช้ในการสกัดน้ำมันหอมระเหย เพราะไม่ละลายน้ำ ระเหยได้ง่าย โดยใช้ไอน้ำในการทำให้น้ำมันหอมระเหยเป็นไอปนมากับไอน้ำ และควบแน่นที่อุณหภูมิต่ำกว่าจุดเดือดของน้ำมัน เพื่อให้ได้ของเหลวที่มีน้ำมันหอมระเหยอยู่ชั้นบนและน้ำอยู่ชั้นล่าง
== อ้างอิง ==
หนังสือ แล็ปออแกนนิก 1 
การเปลี่ยนสถานะ
อมรโกศ

อมรโกศ (अमरकोश, ไอเอเอสที: ) เป็นพจนานุกรมรวมศัพท์คำพ้องความหมายภาษาสันสกฤต เขียนโดยอมร หรืออมรสิงห์ นักวิชาการภาษาสันสกฤตผู้นับถือศาสนาเชนหรือพุทธศาสนา ผู้เป็นหนึ่งในนวรัตน์ประดับพระราชบัลลังก์พระเจ้าจันทรคุปต์ที่ 2 แห่งราชวงศ์คุปตะ ซึ่งครองราชย์ในราว ค.ศ. 400 บ้างก็ว่าอยู่ในรัชสมัยพระเจ้าวิกรมาทิตย์ เมื่อราวคริสต์ศตวรรษที่ 7
ชื่อของงานชิ้นนี้ มาจากศัพท์ อมร หมายถึง ไม่ตาย, หรือเทวดา หรือหมายถึงชื่อกวีผู้ประพันธ์ และ โกศ หมายถึง ทรัพย์, ตะกร้า, ถัง, พจนานุกรม หรือผลงานที่รวมเข้าด้วยกัน นอกจากนี้ยังเรียกชื่อหนึ่งว่า นามลิงฺคานุศาสนมฺ (नामलिङ्गानुशासनम्, ) จากศัพท์ นาม, ลิงค, อนุ, ศาสน (คำสอนเกี่ยวกับนามและเพศ)
== เนื้อหา ==
อมรโกศประกอบด้วยบทร้อยกรองที่แต่งขึ้นเพื่อให้จำได้ง่าย แบ่งเป็น 3 กัณฑ์
กัณฑ์แรกเรียกว่า "สวรรคาทิ" (ศัพท์ "สวรรค์" และอื่น ๆ)
กัณฑ์ที่สองคือ "ภูวรรคาทิ" (ศัพท์ "โลก" และอื่น ๆ)
และกัณฑ์ที่สาม ชื่อ "สามานยาทิ" (ศัพท์ทั่วไป)
ใน "สวรรคาทิ" แบ่งเป็น 10 วรรค ได้แก่ สฺวรฺควรฺค (สวรรค์), วฺโยมวรฺค (ท้องฟ้า), ทิควรฺค, กาลวรฺค, ธีวรฺค, ศัพทาทิวรฺค, ปาตาลโภคิวรฺค, (บาดาล) นรกวรฺค (นรก), วาริวรฺค (แม่น้ำ) โดยเริ่มด้วยร้อยกรอง
:"स्वरव्ययं स्वर्गनाकत्रिदिवत्रिदशालयाः" (สฺวรวฺยยํ สฺวรฺคนากตฺริทิวตฺริทศาลยาห์)
:"अमरा निर्जरा देवास्त्रिदशा विबुघाः सुराः" (อมรา นิรฺชรา เทวาสฺตฺริทศา วิพุฆาห์ สุราห์)
บรรยายถึง สวรรค์ ในวรรคแรก ได้แก่ สฺว, อวฺย, สฺวรฺค, นาก, ตริทิว, ตริทศาลยะ ในวรรคที่สอง มีศัพท์เกี่ยวกับทวยเทพทั้งหลาย ในบทที่ต่อ ๆ ยังมีศัพท์หมายถึงพระพุทธเจ้าหลายคำ และนี่เป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้น่าเชื่อว่าผู้แต่งเป็นชาวพุทธ ดังเช่น
:सर्वज्ञः सुगतः बुद्धो धर्मराजस्तथागतः (สรฺวชฺญห์ สุคตห์ พุทฺโธ ธรฺมราชสฺตถาคตห์)
:समन्तभद्रो भगवान्मारजिल्लोकजिज्जिनः (สมนฺตภทฺโร ภควานฺมารชิลฺโลกชิชฺชินห์)
:षडभिज्ञो दशबलो 'द्वयवादी विनायकः (ษฑภิชฺโญ ทศพโล 'ทฺวยวาที วินายกห์)
:मुनीन्द्रः श्रीघनः शास्ता मुनिः शाक्यमुनिस्तु यः (มุนีนฺทฺรห์ ศฺรีฆนห์ ศาสฺตา มุนิห์ ศากฺยมุนิสฺตุ ยห์)
กัณฑ์ที่สองคือ "ภูวรรคาทิ" (ศัพท์ "โลก" และอื่น ๆ) แบ่งเป็น 10 วรรค ได้แก่ ภูววรฺค (โลก), ปุรวรฺค (เมือง), ไศลวรฺค (ภูเขา), วิโนศทิวรฺค (ป่าและการแพทย์), สิงฺหทิวรฺค (สิงโตและสัตว์อื่น ๆ), มนุษยวรฺค (มนุษย์), พรหมวรฺค (พราหมณ์), กฺษตฺริยวรฺค (กษัตริย์), ไวศยวรฺค (พ่อค้า), และ ศูทฺรวรฺค (ศูทร)
สำหรับกัณฑ์ที่สาม ชื่อ "สามานยาทิ" (ศัพท์ทั่วไป) เป็นศัพท์เกี่ยวกับไวยากรณ์ ได้แก่ คุณศัพท์, กริยา คำเกี่ยวกับบทสวด ธุรกิจ และศัพท์เบ็ดเตล็ดอื่น ๆ เริ่มด้วย क्षेमंकरो 'रिष्टतातिश्शिवतातिश्शिवंकरः (กฺเษมํกโร 'ริษฺฏตาติศฺศิวตาติศฺศิวํกรห์) อันได้แก่ศัพท์ กฺเษมํกร, อริษฺฎตาติ ศิวตาติ และศิวํกร เป็นต้น
== อรรถกถา ==
มีอรรถกถาแก้คัมภีร์อมรโกศ เพื่ออธิบายให้เข้าใจความหมายที่ชัดเจน เช่น อมรโกโศทฆาตน ของ กษีรัสวามิน, ตีกาสรวัสมัน ของ วันธยฆตีย สรวานันท, รามาสรมี (วยาขยาสุธ) ของ ภานุชิ ทีกษิต, และปทจันทริกา ของ รายมุกุฏ เป็นต้น
== บรรณานุกรม ==
Krsnaji Govinda Oka, Poona City, Law Printing Press, 1913
Amarakosha จาก sanskritdocuments.org
ไฟล์ อมรโกศ  โดย อวินาศ สถเย by Avinash Sathaye
นามลิงคานุศาสน (อมรโกศ) ของ อมรสึห พร้อม อรรถกถา (อมรโกโศทฆาตน) ของ กษีรัสวามิน (1913) จากเว็บ Internet Archive
พจนานุกรม
ภาษาสันสกฤต
มูมิน

มูมิน (Mumin) เป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูนเด็กของประเทศฟินแลนด์ เขียนโดย Tove Jansson ต้นฉบับเดิมมาจากประเทศสวีเดนโดย Schildts ภายหลังได้เปลื่ยนชื่อมาเป็น WSOY เมื่อเขาอาศัยอยู่ในฟินแลนด์ เป็นเรื่องเกี่ยวกับครอบครัวเล็กๆ ของตัว โทลล์สีขาว มีขน มีจมูกที่ใหญ่ยืนออกมาข้างหน้า ดูคล้าย ฮิปโปโปเตมัส มูมินเป็นครอบครัวที่อาศัยอยู่ใน Moominvalley เป็นป่าในประเทศฟินแลนด์ โดยมีการผจญภัยมากมายในเรื่องพร้อมกับตัวละครต่าง ๆ
หนังสือ ได้แบ่งขายออกเป็นตอนต่าง ๆ มีทั้งภาพประกอบ และทำเป็นการ์ตูนเแอนิเมชัน เขียนโดย Jansson อยู่ในระหว่างปี 1945 ถึง 1993 มูมินเป็นการ์ตูนคาสสิกรุ่นแรกๆที่ออกฉายทางทีวี แผ่นฟิมล์และ ออกแสดงตามสวนต่างๆในประเทศ ฟินแลนด์
มูมิน เป็นตัวละครรุ่นเก่า ซึ่งใช้ภาพลักษณ์ตัวละครไม่แตกต่างกันมากนัก ตัวละครหลักๆได้แก่ คุณพ่อมูมิน (Moominpappa), คุณแม่มูมิน (Moominmamma) และ มูมินโทลล์ (Moomintroll)
ตัวละครอื่น ๆ เช่น ฮีมูเลนส์ (Hemulens), สนีฟ (Sniff), แม่สาวสน๊อก (The Snork maiden), สนีฟกิ๊น(Snufkin)และ หนูมายส์ (Little My)
== รายชื่อหนังสือ ==
หนังสือมูมินที่ตีพิมพ์ในประเทศไทย
1) มนตร์มูมิน (Finn Family Moomintroll):ความปั่นป่วนแสนสุขจากหมวกหนึ่งใบ มูมินหนึ่งตัว และเพื่อนฝูงอีกมากมาย
2) บันทึกมูมิน (Moominpappa's Memoirs): บันทึกความทรงจำ จากปลายปากกาคุณพ่อมูนิน
3) ดาวหางในเมืองมูมิน (Comet in Moominland): เรื่องราวแสนสนุกและบททดสอบมิตรภาพของมูมินโทรล กับครอบครัวตัวอวบ
4) ฤดูร้อนมูมิน (Moominsummer Madness): การผจญภัยครั้งใหม่ของมูมินที่สนุกสนานและคาดไม่ถึงที่สุด เพราะต่อให้ต้องเจอทั้งน้ำท่วม ภูเขาไฟระเบิด ต้องลอยอยู่กลางน้ำในฤดูร้อนที่ควรได้นอนสบายๆ ณ หุบเขาของตัวเอง มูมินกับครอบครัวก็ยังมีอารมณ์บรรเจิดถึงขั้นจะจัดแสดงละครกันอย่างยิ่งใหญ่ในโรงละครลอยน้ำ!
5) เรื่องเล่าจากหุบเขามูมิน (Tales from Moominvalley): วันพฤหัสบดีหนึ่ง หนึ่งในวันท้าย ๆ ของหน้าร้อน มูมินโทรลจับมังกรเล็ก ๆ ได้ตัวหนึ่ง ในสระสีน้ำตาลทางขวาของต้นไม้ ที่คุณพ่อมูมินใช้ผูกเปลญวน
6) เมืองมูมินกลางฤดูหนาว (Moominland Midwinter): นี่คือครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของมูมิน ที่สิ่งมีชีวิตขาวๆ อวบๆ ตื่นขึ้นกลางฤดูหนาว มูมินโทรลต้องเผชิญหน้ากับความหนาวและความเหงาสุดขั้วหัวใจแบบที่ไม่เคยประสบมาก่อน แต่ในความว้าเหว่นี่เอง เขาได้เพื่อนใหม่เพิ่มมาหนึ่งชีวิตที่ทั้งมูมินโทรล(และผู้อ่าน)จะไม่มีวันลืม
7) มูมินออกทะเล (Moominpappa at Sea): เราจะย้ายไปที่นั่นและอยู่ที่นั่นตลอดชีวิตของเรา และเริ่มทุกอย่างใหม่ ตั้งแต่ต้น แล้ว “ครอบครัวมูมิน” ก็ออกทะเลไปพร้อมๆ กัน ออกจากหุบเขามูมินอันแสนมั่นคงปลอดภัย ไปสู่ความโคลงเคลงครั้งใหม่ของชีวิต
==อ้างอิง==
หนังสือการ์ตูนฟินแลนด์
การ์ตูนฟินแลนด์
การ์ตูนสแกนดิเนเวีย
โรเบิร์ต แม็กนามารา

นาวาอากาศโท โรเบิร์ต สแทรนจ์ แม็กนามารา (Robert Strange McNamara) ผู้บริหารธุรกิจชาวอเมริกัน และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมคนที่แปดแห่งสหรัฐอเมริกา ในรัฐบาลประธานาธิบดี จอห์น เอฟ. เคนเนดีและลินดอน บี. จอห์นสัน ระหว่าง 21 มกราคม พ.ศ. 2504 - 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2511 จากนั้นทำงานในฐานะประธานธนาคารโลกระหว่าง เมษายน พ.ศ. 2511 - มิถุนายน พ.ศ. 2524 แมคนามาราทำงานทางด้านการวิเคราะห์ระบบนโยบายสาธารณะ ซึ่งปัจจุบันได้รับการพัฒนาจนเป็นที่รู้จักในนามการวิเคราะห์นโยบาย
== ดูเพิ่ม ==
The Fog of War
== งานเขียน ==
(1968) The Essence of Security: Reflections in Office. New York, Harper & Row, 1968; London, Hodder & Stoughton, 1968. ISBN 0-340-10950-5.
(1973) One hundred countries, two billion people: the dimensions of development. New York, Praeger Publishers, 1973.
(1981) The McNamara years at the World Bank: major policy addresses of Robert S. McNamara, 1968-1981; with forewords by Helmut Schmidt and Léopold Senghor. Baltimore: Published for the World Bank by the Johns Hopkins University Press, 1981. ISBN 0-8018-2685-3.
(1985) The challenges for sub-Saharan Africa. Washington, DC: 1985.
(1986) Blundering into disaster: surviving the first century of the nuclear age. New York: Pantheon Books, 1986. ISBN 0-394-55850-2 (hardcover); ISBN 0-394-74987-1 (pbk.).
(1989) Out of the cold: new thinking for American foreign and defense policy in the 21st century. New York: Simon and Schuster, 1989. ISBN 0-671-68983-5.
(1992) The changing nature of global security and its impact on South Asia. Washington, DC: Washington Council on Non-Proliferation, 1992.
(1995)  The Tragedy and Lessons of Vietnam. (with Brian VanDeMark.) New York: Times Books, 1995. ISBN 0-8129-2523-8; New York: Vintage Books, 1996. ISBN 0-679-76749-5.
(1999) Argument without end: in search of answers to the Vietnam tragedy. (Robert S. McNamara, James G. Blight, and Robert K. Brigham.) New York: Public Affairs, 1999. ISBN 1-891620-22-3 (hc).
(2001) Wilson’s ghost: reducing the risk of conflict, killing, and catastrophe in the 21st century. (Robert S. McNamara and James G. Blight.) New York: Public Affairs, 2001. ISBN 1-891620-89-4.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
AP Obituary in The Washington Post
McNamara and Agent Orange
Biography of Robert Strange McNamara (website)
US Department of Defense
Interview about the Cuban Missile Crisis  for the WGBH series, War and Peace in the Nuclear Age
Interview about nuclear strategy  for War and Peace in the Nuclear Age
Noam Chomsky on Robert McNamara 
Annotated bibliography for Robert McNamara from the Alsos Digital Library for Nuclear Issues 
The Salesman and the Statistician: Robert McNamara, Lee Iacocca, and the Ford Falcon (article about McNamara's time at Ford Motor Company)
Robert McNamara - Daily Telegraph obituary
นักการเมืองอเมริกัน
ผู้ได้รับอิสริยาภรณ์เหรียญแห่งอิสรภาพของประธานาธิบดี
บุคคลจากซานฟรานซิสโก
บุคคลจากรัฐมิชิแกน
บุคคลจากโอกแลนด์ (รัฐแคลิฟอร์เนีย)
ผู้รอดชีวิตจากการลอบสังหาร
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมสหรัฐ
รายชื่อประเทศที่มีเมืองหลวงไม่ใช่เมืองใหญ่ที่สุด

ในความหมายของคำว่า เมืองใหญ่ที่สุด นั้นหมายถึงเมืองที่มีประชากรอาศัยอยู่มากที่สุด ซึ่งแต่ละประเทศนั้นก็จะมีเมืองใหญ่ที่สุด แต่ส่วนใหญ่เมืองหลวงจะเป็นเมืองใหญ่ที่สุด โดยส่วนใหญ่จะเรียกเมืองใหญ่เหล่านี้โดยใช้คำว่า นคร นำหน้า ส่วนเมืองหลวงจะใช้คำนำหน้าว่า กรุง
== รายชื่อเมืองใหญ่ที่สุด ==
นครโทรอนโต, ประเทศแคนาดา
นครนิวยอร์ก, สหรัฐ
นครเบลีซซิตี, ประเทศเบลีซ
นครกัวยากิล, ประเทศเอกวาดอร์
นครเซาเปาลู, ประเทศบราซิล
นครซานตากรุซเดลาซิเอร์รา, ประเทศโบลิเวีย
นครโจฮันเนสเบิร์ก, ประเทศแอฟริกาใต้
นครดาร์เอสซาลาม, ประเทศแทนซาเนีย
นครออมเดอร์มาน, ประเทศซูดาน
นครดูอาลา, ประเทศแคเมอรูน
นครเลกอส, ประเทศไนจีเรีย
นครอาบีจาน, ประเทศโกตดิวัวร์
นครกาซาบล็องกา, ประเทศโมร็อกโก
นครบีร์กีร์การา, ประเทศมอลตา
นครโดกานา, ประเทศซานมารีโน
นครชาน, ประเทศลีชเทินชไตน์
นครซือริช, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
นครอิสตันบูล, ประเทศตุรกี
นครดูไบ, สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
นครโคลอมโบ, ประเทศศรีลังกา
นครชากวานัส, ประเทศตรินิแดดและโตเบโก
นครเซเรกุนดา, ประเทศแกมเบีย
นครมุมไบ, ประเทศอินเดีย
นครการาจี, ประเทศปากีสถาน
นครอัลมาเตอ, ประเทศคาซัคสถาน
นครเซี่ยงไฮ้, ประเทศจีน
นครย่างกุ้ง, ประเทศพม่า
นครโฮจิมินห์ซิตี, ประเทศเวียดนาม
นครเกซอนซิตี, ประเทศฟิลิปปินส์
นครซิดนีย์, ประเทศออสเตรเลีย
นครออกแลนด์, ประเทศนิวซีแลนด์
นครเวโน, ประเทศไมโครนีเชีย
นครกอตอนู, ประเทศเบนิน
นครบาตา, ประเทศอิเควทอเรียลกินี
นครคอรอร์, ประเทศปาเลา
นครซินเป่ย์, ประเทศไต้หวัน
== รายชื่อเมืองหลวงที่ไม่ใช่เมืองใหญ่ที่สุด ==
กรุงออตตาวา, ประเทศแคนาดา
กรุงวอชิงตัน ดี.ซี., สหรัฐ
กรุงเบลโมแพน, ประเทศเบลีซ
กรุงกีโต, ประเทศเอกวาดอร์
กรุงบราซิเลีย, ประเทศบราซิล
กรุงซูเกร, ประเทศโบลิเวีย
กรุงพริทอเรีย, ประเทศแอฟริกาใต้
กรุงโดโดมา, ประเทศแทนซาเนีย
กรุงคาร์ทูม, ประเทศซูดาน
กรุงยาอุนเด, ประเทศแคเมอรูน
กรุงอาบูจา, ประเทศไนจีเรีย
กรุงยามูซูโกร, ประเทศโกตดิวัวร์
กรุงราบัต, ประเทศโมร็อกโก
กรุงวัลเลตตา, ประเทศมอลตา
กรุงซานมารีโน, ประเทศซานมารีโน
กรุงวาดุซ, ประเทศลีชเทินชไตน์
กรุงแบร์น, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
กรุงอังการา, ประเทศตุรกี
กรุงอาบูดาบี, สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
กรุงศรีชยวรรธนปุระโกฏเฏ, ประเทศศรีลังกา
กรุงพอร์ตออฟสเปน, ประเทศตรินิแดดและโตเบโก
กรุงบันจูล, ประเทศแกมเบีย
กรุงนิวเดลี, ประเทศอินเดีย
กรุงอิสลามาบาด, ประเทศปากีสถาน
กรุงอัสตานา, ประเทศคาซัคสถาน
กรุงปักกิ่ง, ประเทศจีน
กรุงเนปยีดอ, ประเทศพม่า
กรุงฮานอย, ประเทศเวียดนาม
กรุงมะนิลา, ประเทศฟิลิปปินส์
กรุงแคนเบอร์รา, ประเทศออสเตรเลีย
กรุงเวลลิงตัน, ประเทศนิวซีแลนด์
กรุงปาลีกีร์, ประเทศไมโครนีเชีย
กรุงปอร์โต-โนโว, ประเทศเบนิน
กรุงมาลาโบ, ประเทศอิเควทอเรียลกินี
กรุงเงรุลมุด, ประเทศปาเลา
กรุงไทเป, ประเทศไต้หวัน
== ดูเพิ่ม ==
เมืองหลวง
เมืองหลวง