pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ศึกชิงแหวนวิเศษ

ศึกชิงแหวนวิเศษ (J.R.R. Tolkien's The Lord of the Rings) เป็นภาพยนตร์แนวแฟนตาซี กำกับโดย ราล์ฟ บาคชิ ฉายในปี ค.ศ. 1978 ในลักษณะภาพยนตร์กึ่งแอนิเมชัน โดยดัดแปลงจากบทประพันธ์ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน เรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ครึ่งเรื่องแรก เรื่องราวในภาพยนตร์เกิดขึ้นบนดินแดนในจินตนาการ มิดเดิลเอิร์ธ เกี่ยวกับการเดินทางของคณะพันธมิตรแห่งแหวน ซึ่งประกอบด้วยเหล่าฮอบบิท เอลฟ์ มนุษย์ คนแคระ และพ่อมด เพื่อเดินทางไปในภารกิจการนำแหวนเอกธำมรงค์ไปทำลาย แหวนนี้สร้างโดยจอมมารเซารอนโดยบรรจุอำนาจอันชั่วร้ายของมันลงไปด้วย การทำลายจอมมารเซารอนจึงทำได้โดยการทำลายแหวนเอกเสียในเปลวไฟที่หลอมสร้างแหวนนั้นขึ้นมา
ภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างโดยใช้เทคนิคโรโตสโคป (rotoscoping) คือการถ่ายฉากภาพยนตร์ไปก่อนโดยมีตัวบุคคลแสดง แล้วนำมาปรับแต่งโดยวาดภาพทับลงไปตามฉากเหล่านั้น ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จทางด้านการเงินดีพอสมควร (ลงทุนเพียง 4 ล้านเหรียญ แต่ทำรายได้ประมาณ 30 ล้านเหรียญ) แต่ในด้านคำวิจารณ์ออกมาไม่ใคร่ดีนัก และผู้จำหน่ายปฏิเสธที่จะให้ทุนในการสร้างภาคต่อ อย่างไรก็ดีภาพยนตร์เรื่องนี้ได้ทำให้เกิดกระแสความสนใจในผลงานของโทลคีนขึ้นมาอย่างมาก ทำให้เกิดการดัดแปลงบทประพันธ์ชุดนี้ในครั้งต่อๆ มา
== นักแสดง ==
Christopher Guard ให้เสียงเป็น โฟรโด แบ๊กกิ้นส์
William Squire ให้เสียงเป็น แกนดัล์ฟ
Michael Scholes ให้เสียงเป็น แซมไวส์ แกมจี
John Hurt ให้เสียงเป็น อารากอร์น
Simon Chandler ให้เสียงเป็น เมอเรียด็อค แบรนดี้บั๊ก
Dominic Guard ให้เสียงเป็น เปเรกริน ตุ๊ก
Norman Bird ให้เสียงเป็น บิลโบ แบ๊กกิ้นส์
Michael Graham Cox ให้เสียงเป็น โบโรเมียร์
Anthony Daniels ให้เสียงเป็น เลโกลัส
David Buck ให้เสียงเป็น กิมลี
Peter Woodthorpe ให้เสียงเป็น กอลลัม
Fraser Kerr ให้เสียงเป็น ซารูมาน
Philip Stone ให้เสียงเป็น เธโอเดน
Michael Deacon ให้เสียงเป็น เวิร์มทัง
André Morell ให้เสียงเป็น เอลรอนด์
Alan Tilvern ให้เสียงเป็น เจ้าของโรงเตี๊ยม
Annette Crosbie ให้เสียงเป็น กาลาเดรียล
John Westbrook ให้เสียงเป็น ทรีเบียร์ด
== การถ่ายทำ ==
=== ดนตรี ===
ดนตรีประกอบภาพยนตร์ประพันธ์โดย Leonard Rosenman ซึ่งเดิม บาคชิต้องการให้บรรจุดนตรีของ เล็ด เซพเพลิน ลงไปด้วย แต่ติดปัญหาเรื่องลิขสิทธิ์ ดนตรีประกอบเรื่องนี้ได้จัดทำเป็นแผ่น double LP โดย แฟนตาซีเร็คคอร์ด ในปี ค.ศ. 1978 ประกอบด้วยเพลงประกอบสี่ฉาก คือ ฉากฮอบบิทเดินทางออกจากฮอบบิตัน ฉากภูตแหวนที่เมืองบรี ฉากแกนดัล์ฟกับบัลร็อก และฉากการเดินทางไปกับออร์ค ดนตรีประกอบชุดนี้ได้บันทึกเสียงอีกครั้งเป็นแผ่นคอมแพ็คดิสค์พร้อมโบนัสแทร็ค ออกจำหน่ายในปี ค.ศ. 2001
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The Lord of the Rings  จากเว็บไซต์อย่างเป็นทางการ ของ Ralph Bakshi
== อ้างอิง ==
เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์
ภาพยนตร์อเมริกัน
ภาพยนตร์ที่สร้างจากนิยาย
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศสเปน
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในรัฐแคลิฟอร์เนีย
การอพยพสู่สหรัฐอเมริกา

การอพยพสู่สหรัฐอเมริกา เป็นการอพยพของประชากรจากประเทศอื่นเข้าสู่สหรัฐอเมริกา ถึงแม้ว่าจำนวนผู้อพยพเข้าสู่สหรัฐอเมริกาจะไม่เคยมีเกิน 16% ของประชากรทั้งหมด นับตั้งแต่ พ.ศ. 2218 แต่การอพยพสู่สหรัฐอเมริกาก็เป็นสาเหตุหลักในการเพิ่มจำนวนของประชากร และทำให้เกิดวัฒนธรรมที่หลากหลายขึ้นในสหรัฐอเมริกา
== จำนวนผู้อพยพจำแนกตามรัฐ ==
เปอร์เซ็นต์การเพิ่มของจำนวนผู้ที่มีสัญชาติโดยกำเนิดเป็นชาติอื่นในรัฐต่าง ๆ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2533 ถึง พ.ศ. 2543
== อ้างอิง ==
สหรัฐ
ความเค้น

ในกลศาสตร์ภาวะต่อเนื่อง ความเค้น (Stress) เป็นการวัดแรงเฉลี่ยต่อหน่วยพื้นที่ผิวภายในวัตถุแปรรูปซึ่งมีแรงภายในกระทำ ความเค้นเป็นการวัดความเข้มข้นของแรงภายในซึ่งกระทำระหว่างอนุภาพของวัตถุแปรรูปข้ามพื้นที่ผิวจินตนาการ แรงภายในเหล่านี้เกิดขึ้นระหว่างอนุภาพภายในวัตถุดังที่เป็นแรงปฏิกิริยาต่อแรงภายนอกซึ่งกระทำต่อวัตถุ แรงภายนอกต่างก็เป็นแรงพื้นผิวหรือแรงเนื่องจากน้ำหนักมาก
หน่วยเอสไอสำหรับวัดความเค้น คือ ปาสคาล (สัญลักษณ์ Pa) ซึ่งมีค่าเท่ากับหนึ่งนิวตัน (แรง) ต่อหนึ่งตารางเมตร (หน่วยพื้นที่) หน่วยของความเค้นคือหน่วยเดียวกันกับความดัน ซึ่งเป็นการวัดอัตราส่วนระหว่างแรงต่อพื้นที่ผิวเช่นกัน
กลศาสตร์ดั้งเดิม
วัสดุศาสตร์
กลศาสตร์
ฐสิษฐ์ สินคณาวิวัฒน์

สเตฟาน ซาลาโมเน่ (ชื่อจริง: สันติ วีระบุญชัย และ ฐสิษฐ์  สินคณาวิวัฒน์) (ชื่อเล่น: สเตฟาน  หรือ น้อย) เกิดเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2525 ที่ประเทศไทย เป็นอดีตนักแสดงชาวไทย
== ประวัติ ==
สเตฟานมีชื่อกำเนิดว่า สันติ วีระบุญชัย มีคุณพ่อชื่อ Ivo Giansranco Salamone เป็นชาวอิตาลี คุณแม่ชื่อ วิจิตรา วีระบุญชัย เป็นชาวสิงคโปร์ เข้าศึกษาที่โรงเรียนนานาชาติร่วมฤดี พอเรียนเกรด 9 (ม.3) ย้ายไปเรียนที่โรงเรียนบางกอกพัฒนา และศึกษาต่อระดับปริญญาตรีคณะนิติศาสตร์ที่ University&nbsp;of&nbsp;Bristol ประเทศอังกฤษ เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง ซึ่งก่อนหน้านั้นสเตฟานได้ทำการศึกษาในคณะแพทยศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยเดียวกันเป็นเวลาสั้นๆ โดยให้เหตุผลในการเปลี่ยนใจไม่เรียนหมอ เนื่องมาจากเขาเป็นคนกลัวเลือด
หลังจากเรียนจบได้ 3 ปี ได้รับการติดต่อจากโมเดลลิ่งไปแคสติ้งโฆษณากาแฟ แต่ไม่ผ่าน หลังจากนั้นก็ได้รับการติดต่ออีกหนโดยได้เล่นโฆษณาพอนด์ คู่กับ ซาร่า มาลากุล เลน จากนั้นก็ถ่ายโฆษณามาโดยตลอด ต่อมาเขาได้รับการชักชวนให้ไปถ่ายแบบชุดว่ายน้ำ แต่ไม่ได้ไปถ่าย และได้รับการชดเชยโดยให้ไปเดินแบบ ต่อมาได้รู้จักกับ จิตรลดา ดิษยนันทน์ ค่ายกันตนาฯ จึงได้เล่นละคร เรื่อง “ท้าลิขิต”, “โม่งแดง”, “ดอกเบี้ยเคลียร์รัก”, “หลงเงาจันทร์” และ “แรงฤทธิ์พิศวาส”
สเตฟาน ได้ยุติรับงานการแสดงตั้งแต่ปี พ.ศ. 2557 เพื่อประกอบอาชีพทำธุรกิจส่วนตัว เช่น คอนโดมิเนียม โรงแรม
ปัจจุบัน สเตฟานได้ทำคอนเทนท์ในช่องทางยูทูบ ชื่อช่อง MyQuest เป็นช่องเกี่ยวกับอาหาร การท่องเที่ยว และไลฟ์สไตล์ และช่องหลัก Antihero Thailand เป็นช่องเกี่ยวกับกีฬาฟุตบอล รถ มอเตอร์สปอร์ต และเกมส์ รวมถึงการเป็นแขกรับเชิญตามช่องทางของยูทูบเบอร์คนอื่น โดยในช่วงหลังเขาได้กลับมามีชื่อเสียงจากการไลฟ์ทางช่องทางยูทูบสำหรับพูดคุยเกี่ยวกับฟุตบอล รวมถึงการพูดคุยเกี่ยวกับชีวิตในอดีตของตนเอง จนเกิดเรื่องราวที่เป็นไวรัลในโลกออนไลน์ เช่น ท่ามินิฮาร์ท จากเหตุการณ์ขณะเที่ยวกลางคืนที่ประเทศเกาหลีใต้ และวลีเห็นด้วยกด 9 ทำให้ตัวเขามีชื่อเสียงเพิ่มขึ้นในโลกออนไลน์จนถึงปัจจุบัน
สเตฟานถือเป็นแฟนบอลพันธุ์แท้ของสโมสรฟุตบอลยูเวนตุส โดยเขาเริ่มดูและเชียร์จริงจังตั้งแต่ช่วงยุค 1990's นักเตะในดวงใจของสเตฟานคือ โรแบร์โต บัจโจ ซึ่งตัวเขามักจะแสดงความคิดเห็นต่อทีมที่รักในการไลฟ์ทางช่องทางของตนเอง รวมถึงวิจารณ์การเล่นของผู้เล่นในทีมอย่างตรงไปตรงมา เช่น เลโอนาร์โด โบนุชชี ฮวน กัวดราโด และ มัตเตีย เด ชิโย เป็นต้น
== ผลงาน ==
=== ละครโทรทัศน์ ===
ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
ละครทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ โมเดิร์นไนน์ทีวี
ละครทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ ไอทีวี
=== ละครเฉลิมพระเกียรติ ===
=== ภาพยนตร์ ===
(2551) คู่ก๊วนป่วนเมษา รับบท มิตตร  คู่กับ พิมพ์นิภา จิตตธีรโรจน์
=== ผลงานพากย์ภาพยนตร์ ===
พ.ศ 2551 (2008) ภาพยนตร์ เรื่อง Speed Racer พากย์เสียงภาษาไทย เป็น เทโจ โทโกคาห์น
== อ้างอิง ==
วันที่ฟ้าใสของ สเตฟาน ซาลาโมเน่  yingthai-mag.com
สันติ วีรบุญชัย  ch7.com
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
MyQuest ที่ยูทูบ
Antihero Thailand ที่ ยูทูบ
ชาวไทยเชื้อสายอิตาลี
ชาวไทยเชื้อสายจีน
พุทธศาสนิกชนชาวไทย
บุคคลที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาพุทธ
นักแสดงชาวไทย
นักแสดงชายชาวไทยเชื้อสายจีน
ยูทูบเบอร์ชาวไทย
บุคคลจากโรงเรียนนานาชาติร่วมฤดี
บุคคลจากโรงเรียนบางกอกพัฒนา
ปลากระสูบสาละวิน

ปลากระสูบสาละวิน ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Hampala salweenensis อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)  รูปร่างคล้ายปลากระสูบขีด (H. macrolepidota) เพียงแต่ปลากระสูบสาละวิน จะมีแถบที่กลางลำตัว 3 แถบ  มีความยาวเต็มที่ประมาณ 20 เซนติเมตร
เป็นปลาที่ถูกค้นพบครั้งแรกในปี ค.ศ. 1993 และถูกอนุกรมวิธาน ในปี ค.ศ. 1994 โดยค้นพบที่แม่น้ำแม่สุรินทร์ ซึ่งเป็นสาขาของแม่น้ำปาย  ในพื้นที่จังหวัดแม่ฮ่องสอน ทางภาคเหนือของไทย เป็นปลาที่พบเฉพาะในลุ่มแม่น้ำสาละวินฝั่งไทยและพม่าแถบจังหวัดแม่ฮ่องสอนและจังหวัดกาญจนบุรีเท่านั้น เป็นปลาที่พบบ่อยในพื้นถิ่น
มีพฤติกรรมและนิสัยเหมือนปลากระสูบชนิดอื่นทุกอย่าง กล่าวคือ เป็นปลากินเนื้อ อาศัยอยู่รวมเป็นฝูง ชอบล่าเหยื่อตามผิวน้ำ
ปลากระสูบสาละวิน มีชื่อเรียกอื่น ๆ อีกเช่น "ปลากระสูบสามขีด" หรือ "ปลามุมหมาย" เป็นต้น
== ดูเพิ่ม ==
ปลากระสูบขีด
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รูปและข้อมูลปลากระสูบสาละวิน
กระสูบสาละวิน
กระสูบสาละวิน
กระสูบสาละวิน
กระสูบสาละวิน
กระสูบสาละวิน
อาสนวิหารวอมส์

อาสนวิหารนักบุญเปโตร วอมส์ (Dom St. Peter; Worms Cathedral) เป็นโบสถ์โรมันคาทอลิกที่มีฐานะเป็นอาสนวิหารที่ตั้งอยู่ที่เมืองวอมส์ในประเทศเยอรมนี อาสนวิหารวอมส์เป็นอาสนวิหารแบบโรมาเนสก์ที่สร้างระหว่างปี ค.ศ. 1110 ถึงปี ค.ศ. 1181 ระหว่างอาสนวิหารชไปเออร์ และอาสนวิหารไมนทซ์ถือว่าเป็นตัวอย่างของสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ของยุคที่รุ่งเรืองที่สุดบนฝั่งแม่น้ำไรน์ในประเทศเยอรมนี และมีเอกลักษณ์พิเศษที่แบนิสเตอร์ เฟล็ทเชอร์บรรยายว่าเป็น “ลักษณะที่สวยเหมือนรูป” ลักษณะนี้ต่อมาสถาปัตยกรรมบารอกนำเอาไปเป็นแบบอย่างในการสร้างโบสถ์แบบบารอกต่อมา
อาสนวิหารวอมส์ประกอบด้วยหอสี่หอ สองหอทางด้านหน้าของโบสถ์และอีกสองทางด้านหลังหรือมุขตะวันออกของโบสถ์ โดมสองโดม และบริเวณร้องเพลงสวดทั้งด้านทั้งหน้าและด้านหลังของวัด ด้านในมีลักษณะง่ายแต่สง่างาม ซึ่งเน้นการใช้สีธรรมชาติสีแดงของหินทรายที่เป็นวัสดุก่อสร้าง มุขมณฑลโรมันคาทอลิกวอมส์ถูกยุบเมื่อ ค.ศ. 1800
ผังของอาสนวิหารและส่วนล่างทางด้านตะวันตกเป็นของเดิมที่สถาปนาเมื่อ ค.ศ. 1110 สิ่งก่อสร้างนอกจากบริเวณนั้นสร้างเสร็จเมื่อ ค.ศ. 1181 แต่บริเวณร้องเพลงสวดและเพดานมาสร้างเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 13 ประตูด้านใต้มาเพิ่มเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 14 ขณะเดียวกับที่สร้างหอกลางใหม่
การตกแต่งบริเวณเก่าเป็นแบบง่ายๆ แต่แม้แต่บริเวณที่ตกแต่งอย่างหรูก็มิได้แสดงถึงความมีฝีมือของช่าง เหนือประตูทางด้านใต้เท่านั้นที่มีรูปสลักยุคกอทิกเรื่องการไถ่บาปที่เด่น  อ่างศีลจุ่มมีรูปหินสลักนูน 5 รูปจากคริสต์ศตวรรษที่ 15
แท่นบูชาเอกเป็นศิลปะแบบบารอกสร้างเมื่อศตวรรษที่ 18 โดยสถาปนิกโยฮัน บัลทาซาร์ น็อยมัน เป็นแท่นบูชาที่โอ่อ่ามากเป็นแกะด้วยไม้ทาสีทองและหินอ่อน เป็นรูปนักบุญเปโตรและนักบุญเปาโลและทูตสวรรค์สององค์ชี้ไปยังพระแม่มารีและพระบุตร นอกจากนั้นยังเต็มไปด้วยรูปปั้นตกแต่งอย่างอื่น เช่น เครูบ
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
อาสนวิหาร
คริสต์ศาสนสถาน
สถาปัตยกรรมการก่อสร้างอาสนวิหารในยุโรปตะวันตก
ส่วนประกอบของคริสต์ศาสนสถาน
แผนผังอาสนวิหาร (ผังแสดงส่วนประกอบต่าง ๆ ของวัด)
สถาปัตยกรรมโรมาเนสก์
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
อาสนวิหารวอมส์
อาสนวิหารวอมส์ โดย  sacred-destinations
== สมุดภาพ ==
ภาพ:Kaiserdom_Worms_IMG4594b.jpg|มองจาก พิพิธภัณฑ์นีเบลุงเงิน (Nibelungen)
ภาพ:Wormser_Dom_Eugen_Neureuther_1824.jpg|ด้านหน้า ค.ศ. 1824
ภาพ:Kaiserdom_Worms_IMG4617b.jpg|ด้านหลัง
ภาพ:Wormser_Dom_Seitenansicht.jpg|ด้านข้าง
ภาพ:Worms Dom st peter 003.JPG|ประตูทางทิศใต้
ภาพ:Worms Doom 2005-05-27c.jpg|ภายในมองไปยังแท่นบูชา
ภาพ:Worms Dom st peter 006.JPG|ทางเดินกลาง
ภาพ:Worms Dom st peter 011.JPG|ลายแกะไม้ที่นั่งในบริเวณร้องเพลงสวด
ภาพ:Worms Dom st peter 012.JPG|อ่างศีลจุ่ม
ภาพ:Worms Dom st peter tympanum 001.JPG|มรรคาศักดิ์สิทธิ์
ภาพ:Worms Dom st peter tympanum 006.JPG|เถาเจสสี
ภาพ:Worms Dom st peter tympanum 005.JPG|การคืนพระชนม์พระเยซู
โบสถ์คริสต์ในประเทศเยอรมนี
อาสนวิหารในประเทศเยอรมนี
คริสต์ศาสนสถานแบบโรมาเนสก์
สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1110
สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1180
สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 12
สิ่งก่อสร้างในรัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์
อิหร่านแอร์ เที่ยวบินที่ 655

อิหร่านแอร์ เที่ยวบินที่ 655 หรือ IR655 เป็นเที่ยวบินพลเรือนของอิหร่านแอร์ เครื่องแอร์บัส A300 B2-203 ทะเบียน EP-IBU จากท่าอากาศยานนานาชาติเมฮ์รอบอด เตหะราน อิหร่าน แวะพักที่ท่าอากาศยานนานาชาติแบนแดร์แอบบอส อิหร่าน ก่อนจะมุ่งหน้าสู่ท่าอากาศยานนานาชาติดูไบ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ เมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 มีผู้โดยสาร 275 คน ลูกเรือ 15 คน ถูกยิงตกด้วยขีปนาวุธของกองทัพเรือสหรัฐ จากเรือลาดตระเวน USS Vincennes (CG-49) ในอ่าวเปอร์เซีย ระหว่างเมืองแบนแดร์แอบบอส กับดูไบ ผู้โดยสารและลูกเรือเสียชีวิตทั้งลำ
ทางการสหรัฐแถลงว่า เกิดจากความผิดพลาดของเจ้าหน้าที่ควบคุมระบบเตือนภัย AEGIS ที่ระบุเครื่องบินพาณิชย์ที่กำลังไต่ระดับขึ้น ผิดพลาดเป็นเครื่องบิน เอฟ-14 ทอมแคทของอิหร่านกำลังลดระดับลงเพื่อเตรียมโจมตี เจ้าหน้าที่ได้ส่งสัญญาณวิทยุเตือนนักบินของอิหร่านแอร์ ด้วยความถี่ฉุกเฉินทางทหารจำนวน 7 ครั้ง ความถี่ฉุกเฉินพลเรือนจำนวน 3 ครั้ง แต่ไม่ได้รับการตอบสนองใด ๆ (เนื่องจากนักบินเข้าใจว่า คำเตือนนั้นหมายถึงเครื่องบินลาดตระเวน พี-3 ของอิหร่าน ที่บินอยู่ในบริเวณนั้นเป็นประจำ)
ไฟล์:USS Vincennes (CG-49) Aegis large screen displays.jpg|หน้าจอระบบ AEGIS ของเรือ USS Vincennes
ไฟล์:USS Vincennes launching SM-2MR in 1987.jpg|เรือ USS Vincennes ระหว่างการซ้อมรบ ในปี พ.ศ. 2530
ไฟล์:Iranair655shootdown.png|ภาพจำลอง แอร์บัส A300B2-203 ลำที่ถูกยิงตก
ไฟล์:Iranian Lockheed P-3F Orion in flight over the Strait of Hormuz on 1 August 1994 (6491410).jpg|เครื่องบินลาดตระเวน P-3 ของกองทัพอิหร่าน
== ดูเพิ่ม ==
โคเรียนแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 007
มาเลเซียแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 17
ยูเครนอินเตอร์แนชนัลแอร์ไลนส์ เที่ยวบินที่ 752
== อ้างอิง ==
อุบัติเหตุทางการบินในประเทศอิหร่าน
อุบัติเหตุทางการบินในปี พ.ศ. 2531
เหตุเครื่องบินพาณิชย์ถูกยิงตก
อุบัติเหตุของเครื่องบินแอร์บัส เอ300
จังหวัดโฮร์โมซกอน
ช่องแคบฮอร์มุซ
ความสัมพันธ์อิหร่าน–สหรัฐ
ปลาจาดแถบดำ

'ปลาจาดแถบดำ' เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Poropuntius melanogrammus'' อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีลักษณะลำตัวแบนข้างเล็กน้อย หัวสั้น ปากเรียวเล็ก ริมฝีปากล่างเป็นขอบแข็งและคม ลำตัวสีเงินแวววาว ด้านบนสีคล้ำหรืออมม่วง ครีบมีสีแดงเรื่อ ๆ ครีบหางเว้าลึกมีขอบด้านบนสีคล้ำหรือสีแดงส้ม ครีบหลังสูง
มีขนาดความยาวประมาณ 20 เซนติเมตร
เป็นปลาที่เพิ่งถูกอนุกรมวิธานในปี พ.ศ. 2541 พบอาศัยอยู่เป็นฝูงเล็ก ๆ ราว 5-10 ตัว ในบริเวณที่มีน้ำไหลแรง ในลุ่มแม่น้ำแม่กลองและสาขาในบริเวณที่มีป่าไม้ปกคลุม จัดเป็นปลาที่พบเฉพาะถิ่นที่พบได้น้อย  กินอาหารจำพวก พืชน้ำและตะไคร่น้ำตามโขดหินหรือไม้ใต้น้ำ  นิสัยรักสงบ
ปลาจาดแถบดำ ยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น "จาด" หรือ "หางแดง"
==ดูเพิ่ม==
ปลาปักเป้าสมพงษ์
ปลาซิวสมพงษ์
==อ้างอิง==
หนังสือคู่มือปลาน้ำจืด โดย ดร.ชวลิต วิทยานนท์ (สารคดี, พ.ศ. 2547) ISBN 974-484-148-6
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รูปและข้อมูลปลาจาดแถบดำ
จาดแถบดำ
จาดแถบดำ
สกุลปลาจาด
จาดแถบดำ
ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำแม่กลองสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่น
ปลาค้อถ้ำพระวังแดง

ปลาค้อถ้ำพระวังแดง เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Schistura spiesi อยู่ในวงศ์ปลาค้อ (Balitoridae)  มีลักษณะลำตัวค่อนข้างป้อม สีเนื้ออมชมพูและเหลืองอ่อน ครีบมีสีใสสีเหลืองเรื่อ ๆ ตัวผู้มีส่วนหลังโค้งนูน รูจมูกมีติ่งแหลมคล้ายหนวด ตาลดขนาดเล็กจนมีขนาดเล็กมากจนเป็นจุดเล็ก ๆ เนื่องจากไม่ได้ใช้งานเพราะอาศัยอยู่ในถ้ำลึก ปากมีขนาดหนา
มีลำตัวยาวประมาณ 8–13 เซนติเมตร เป็นปลาที่เพิ่งถูกค้นพบเมื่อ ค.ศ. 2003 โดยนักมีนวิทยาชาวไทยและนักมีนวิทยาชาวสิงคโปร์ เป็นปลาถิ่นเดียวที่พบเฉพาะในถ้ำพระวังแดง ในอุทยานแห่งชาติทุ่งแสลงหลวง จังหวัดพิษณุโลก โดยอยู่ลึกเข้าไปตั้งแต่ 100 เมตรขึ้นไป  โดยอาศัยอยู่เป็นกลุ่มเล็ก ๆ 3–10 ตัว ในฤดูผสมพันธุ์ตัวผู้จะต่อสู้กันเพื่อแย่งตัวเมีย
ปัจจุบันปลาค้อถ้ำพระวังแดงเป็นสัตว์น้ำคุ้มครองตามประกาศของกรมประมง และพบได้เฉพาะถิ่นเดียวในประเทศไทยเท่านั้น
==อ้างอิง==
ปลาค้อถ้ำพระวังแดง
==แหล่งข้อมูลอื่น==
รูปและข้อมูลปลาค้อถ้ำพระวังแดง
ปลาค้อถ้ำพระวังแดง
ค้อถ้ำพระวังแดง
ค้อถ้ำพระวังแดง
ค้อถ้ำพระวังแดง
สัตว์ป่าคุ้มครองปลาถ้ำ
ปลาพลวงถ้ำ

ปลาพลวงถ้ำ ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Neolissochilus subterraneus อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีรูปร่างคล้ายปลาพลวง (N. stracheyi) ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน แต่หัวโตกว่า หลังค่อนข้างค่อมโค้ง ตาเล็กและมีหนังบาง ๆ คลุม เกล็ดมีขนาดใหญ่และบางมีสีขาวซีดอมชมพู ปลาขนาดเล็กมีตาโตและลำตัวสีเงินจาง
มีขนาดความยาวประมาณ 15–30 เซนติเมตร อาจถือได้ว่าเป็นปลาถ้ำที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก
ปลาพลวงถ้ำ เป็นปลาชนิดใหม่ที่เพิ่งค้นพบเมื่อ ค.ศ. 2003 โดยพบเฉพาะในถ้ำพระวังแดง ในเขตอุทยานแห่งชาติทุ่งแสลงหลวง จังหวัดพิษณุโลก แห่งเดียวในโลกเท่านั้น โดยปลาขนาดเล็กจะนิยมอยู่ใกล้ปากถ้ำหรือปล่องถ้ำ ส่วนปลาขนาดใหญ่จะอยู่ลึกกว่า  กินอาหาร คือ อินทรียสารจากมูลค้างคาว
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่น
สกุลปลาพลวง
พ
พ
ปลาถ้ำ
สัตว์ป่าคุ้มครอง
ปลาไหลหลาด

ปลาไหลหลาด (Bengal swamp eel, One-gilled eel, Pygmy eel; ) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาไหลนา (Synbranchidae) มีรูปร่างเรียวยาวคล้ายงู มีลักษณะคล้ายปลาไหลนา (Monopterus albus)  มีลักษณะที่แตกต่างคือ บริเวณส่วนหัวเรียวยาวกว่า  ลำตัวเพรียวกว่า ปลายหางแบนและมีก้านครีบเห็นชัดเจน สีลำตัวเป็นสีน้ำตาลแดง หรือ สีเหลือง มีกระดูกเหงือก 4 คู่
มีขนาดทั่วไปประมาณ 30 เซนติเมตร พบใหญ่สุดถึง 1 เมตร
พบอาศัยอยู่บริเวณใต้โคลมตมบริเวณปากแม่น้ำ ในประเทศไทยพบเฉพาะปากแม่น้ำในภาคกลาง
เป็นปลาที่พบได้น้อย มีชื่อเรียกอย่างอื่น อีก เช่น "ปลาหลาด" หรือ "ปลาไหลงู" เป็นต้น
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น ==
รูปและข้อมูลปลาไหลหลาด 
ปลาน้ำจืด
ปลาน้ำกร่อย
ปลาที่พบในประเทศไทย
วงศ์ปลาไหลนา
ปลาตู้
วงศ์ปลาไหลนา

วงศ์ปลาไหลนา (Swamp eel, Amphibious fish; কুঁচেমাছ) เป็นวงศ์ปลากินเนื้อ พบในน้ำจืดและน้ำกร่อยของทวีปเอเชียและทวีปแอฟริกา โดยกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางในเขตอบอุ่น พบตั้งแต่พื้นที่ชุ่มน้ำและถ้ำในทวีปแอฟริกา, ตะวันออกกลาง, เอเชียใต้, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้, อินโดนีเซีย, ฟิลิปปินส์ ไปจนถึงโซนโอเชียเนีย ใช้ชื่อวงศ์ว่า Synbranchidae (/ซิน-แบรน-ชิ-ดี้/) โดยพบอยู่ทั้งหมด 18 ชนิด 
มีรูปร่างเรียวยาวคล้ายงู  ตามีขนาดเล็ก มีอวัยวะช่วยหายใจเป็นเส้นเลือดฝอยในคอหอย ไม่มีครีบหรืออวัยวะใด ๆ ที่ช่วยในการว่ายน้ำ เว้นแต่บริเวณปลายหางจะแผนแบนคล้ายใบพาย ซึ่งจะมีลักษณะแตกต่างกันออกไปตามแต่ละชนิด
มีลำตัวลื่นมาก เพราะมีเมือกเยอะ เกล็ดมีขนาดเล็กฝังในลำตัว  เมื่อยังเล็กจะมีครีบอก เมื่อโตขึ้นจะหายไป เป็นปลาที่สามารถ เปลี่ยนเพศได้ (Hermphrodite)  โดยช่วงแรกจะเป็นเพศเมีย และจะกลายเป็นเพศผู้เมื่อโตขึ้น ด้านน้ำหนักเพศเมียจะมีน้ำหนักตั้งแต่ 100-300 กรัม เพศผู้มีน้ำหนักมากกว่า 400 กรัม  ออกหากินในเวลากลางคืน กินเนื้อเป็นอาหาร โดยสามารถกินอาหารได้หลากหลาย แม้กระทั่งซากสัตว์หรือซากพืชที่เน่าเปื่อย
มีพฤติกรรมขุดรูอยู่ในพื้นโคลนตม หรือตามตลิ่งน้ำ ชอบรวมตัวกันอาหาร เป็นปลาที่สามารถปรับสภาพให้อาศัยอยู่ได้ในทุกสิ่งแวดล้อม ในฤดูร้อน สามารถขุดรูลึกลงไป 1-1.2 เมตร เพื่อจำศีลได้
สำหรับในประเทศไทยพบทั้งหมด 3 ชนิด คือ
ปลาไหลแดง หรือ ปลาหล่อย (Macrotema caligans)
ปลาไหลนา (Monopterus albus) ซึ่งเป็นปลาที่คนไทยรู้จักดี
ปลาไหลหลาด หรือ ปลาไหลงู (Ophisternon bengalense)
เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงในเชิงพาณิชย์เป็นปลาเศรษฐกิจ โดยรวบรวมพ่อแม่พันธุ์จากธรรมชาติ โดยเฉพาะปลาไหลนา
==อ้างอิง==
จาก Fishbase.org
ปลาเพาะเลี้ยงปลาไหลนา จากกรมประมง
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วงศ์ปลาไหลนา
ปลาที่พบในประเทศไทย
ปลาน้ำจืด
ปลาน้ำกร่อย
ปลาเศรษฐกิจ
ปลาตู้
สัตว์กินซาก
ปลาไหลนา

ปลาไหลนา หรือ ปลาไหลบึง เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Monopterus albus อยู่ในวงศ์ปลาไหลนา (Synbranchidae) มีรูปร่างเรียวยาวคล้ายงู ตามีขนาดเล็ก คอป่องออก มีอวัยวะช่วยหายใจอยู่ในคอหอยเป็นเส้นเลือดฝอย ซึ่งช่วยให้หายใจได้โดยไม่ต้องผ่านซี่กรองเหงือกเหมือนปลาทั่วไป และยังสามารถขุดรูในดินเพื่อจำศีลในช่วงฤดูร้อนได้ด้วย  ไม่มีครีบใด ๆ ยกเว้นบริเวณปลายหางแบนยาวคล้ายใบพาย เมื่อยังเล็กมีครีบอก แต่โตขึ้นจะหายไป กระดูกเหงือกมีทั้งหมด 3 คู่
ลำตัวลื่นมาก สีลำตัวปกติเป็นสีเหลืองทอง ใต้ท้องสีขาว ในบางตัวอาจมีจุดกระสีน้ำตาล แต่ก็มีพบมากที่สีจะกลายไป เป็นสีเผือก สีทองทั้งตัว หรือสีด่าง   มีความยาวประมาณ 60 เซนติเมตร พบใหญ่สุดถึง 1.01 เมตร
ปลาไหลนา จัดเป็นปลาในวงศ์ปลาไหลนาที่พบมากที่สุดในประเทศไทยและเป็นชนิดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดด้วย โดยพบได้ทุกภาค ทุกแหล่งน้ำ พบชุกชุมทั่วไป  สำหรับในต่างประเทศพบกว้างขวางมาก ตั้งแต่อเมริกากลาง, ทวีปอเมริกาใต้, ทวีปแอฟริกา, ประเทศอื่น ๆ ในทวีปเอเชีย ไปจนถึงโอเชียเนีย เป็นปลาที่กินเนื้อเป็นอาหาร โดยกินได้แม้กระทั่งซากสัตว์ที่เน่าเปื่อย มีพฤติกรรมชอบรวมตัวกันหาอาหาร
เมื่อยังเล็กจะเป็นตัวเมีย และจะกลายเป็นตัวผู้เมื่อโตขึ้น ผสมพันธุ์ได้ตั้งแต่เดือนมีนาคมถึงเดือนกันยายน และมีความสมบูรณ์สูงสุดในการวางไข่ คือ เดือนสิงหาคม โดยไข่จะมีเพียง 1 ฝัก เป็นลักษณะไข่จมไม่สัมผัสกับวัสสุใด ๆ ใต้น้ำ เมื่อสัมผัส จะมีความยืดหยุ่นมาก มีลักษณะสีเหลืองสดใส ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 0.3 เซนติเมตร ไข่ที่ได้รับการผสมมีลักษณะกลม สีเหลืองทอง ส่วนไข่ที่ไม่ได้รับการผสมจะมีสีขาวใส ไข่จะใช้เวลาในการฟักประมาณ 3 วัน ลูกปลาเมื่อฟักออกใหม่ ๆ มีความยาว 2.5 เซนติเมตร มีถุงไข่แดง 2 ใน 3 ส่วน และมีครีบอกเมื่ออายุได้ 5 - 6 วัน ถุงไข่แดงยุบพร้อมครีบอกหายไป และเริ่มกินอาหารได้
เป็นปลาที่คนไทยรู้จักกันเป็นอย่างดี เพราะนิยมบริโภคกันมาแต่โบราณ อีกทั้งยังมีความเชื่ออีกว่า หากปล่อยปลาไหลนาแล้วจะช่วยให้ทุกข์โศกไหลไปตามชื่อ ปัจจุบันมีการเพาะเลี้ยงกันในเชิงพาณิชย์ โดยนิยมเลี้ยงในบ่อปูน ในปลาที่มีสีกลายออกไป นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
==รูปภาพ==
ภาพ:Sflo_fig14e.gif|ปลาที่เป็นสีด่าง
ภาพ:Asian swamp eel (Monopterus albus) at a restaurant in Mindanao, Philippines 02.jpg|ปลายหางของปลาไหลนา
ภาพ:Golden eel.jpg|ปลาที่เป็นสีทองทั้งตัว
==อ้างอิง==
ปลาไหลนา 
ปลาเพาะเลี้ยงปลาไหลนา
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รูปและข้อมูลปลาไหลนา
สกุลปลาไหลนา
ปลาน้ำจืด
ปลาน้ำกร่อย
ปลาที่พบในประเทศไทย
ปลาที่พบในประเทศอินเดีย
ปลาทวีปอเมริกาใต้
ปลาแอฟริกา
ปลาที่พบในประเทศออสเตรเลีย
ปลาเศรษฐกิจ
ปลาตู้
ปลาที่พบในนาข้าวและท้องร่องสวน
ปลาไหลแดง

ปลาไหลแดง หรือ ปลาหล่อย ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Macrotrema caligans อยู่ในวงศ์ปลาไหลนา (Synbranchidae) มีรูปร่างคล้ายปลาไหลหลาด (Ophisternon bengalense) ซึ่งเป็นปลาในวงศ์เดียวกัน  แต่ปลาไหลแดงจะมีปลายหางที่แผ่แบนเป็นครีบเห็นได้ชัดเจนกว่า มีตาอยู่เยื้องมาทางด้านหน้า  กระดูกเหงือกมี 4 คู่ เป็นปลาที่มีขนาดเล็กที่สุดในวงศ์ปลาไหลนาที่พบได้ในประเทศไทยทั้งหมด 3 ชนิด และจัดเป็นปลาเพียงชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล Macrotrema
มีขนาดยาวที่สุดประมาณ 17–20 เซนติเมตร สีลำตัวเป็นสีแดง แต่สามารถปรับสีให้เปลี่ยนไปตามสภาพแวดล้อมได้
มักอาศัยอยู่ใต้โคลนตมหรือแหล่งน้ำที่มีใบไม้ทับถมกันเป็นจำนวนมาก พบในปากแม่น้ำหรือลำคลองในบริเวณภาคกลาง, ภาคใต้พบได้ที่ทะเลสาบลำปำ จังหวัดพัทลุง ในต่างประเทศพบที่มาเลเซีย
จัดเป็นปลาที่พบได้น้อย และหายากที่สุดในวงศ์ปลาไหลนาที่พบในประเทศไทย
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น==
ข้อมูลปลาไหลแดง 
วงศ์ปลาไหลนา
ปลาน้ำจืด
ปลาน้ำกร่อย
ปลาที่พบในประเทศไทย
ปลาตู้
ปลาชนิดเดียว
คลองตะกั่วป่า

คลองตะกั่วป่า หรือ แม่น้ำตะกั่วป่า มีต้นกำเนิดจากทิวเขาในเขต อำเภอกะปง ที่ไหลมาบรรจบกับคลองเหล และคลองรมณีย์ แล้วไหลออกสู่ทะเลอันดามันที่ ตำบลเกาะคอเขา อำเภอตะกั่วป่า มีความยาวประมาณ 30 กิโลเมตร ในอดีตเคยใช้เป็นเส้นทางการค้าผ่านคาบสมุทร
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
คลองในจังหวัดพังงา
อำเภอกะปง
อำเภอตะกั่วป่า
ตราแผ่นดินของบรูไน

ตราแผ่นดินของบรูไน (معطف من الأسلحة بروناي.) ใช้เครื่องหมายอย่างเดียวกับที่ปรากฏในธงชาติบรูไน เริ่มใช้เมื่อ พ.ศ. 2475 ประกอบด้วยสัญลักษณ์ 5 อย่าง คือ ราชธวัช (ธง) พระกลด (ร่ม) ปีกนก 4 ขน มือสองข้าง และซีกวงเดือนหรือพระจันทร์เสี้ยว ภายในวงเดือนซึ่งหงายขึ้นนั้น มีข้อความภาษาอาหรับจารึกไว้ ซึ่งแปลความได้ว่า "น้อมรับใช้ตามแนวทางของพระอัลเลาะห์เสมอ" ("Always in service with God's guidance") เบื้องล่างสุดมีแพรแถบจารึกชื่อประเทศไว้ว่า บรูไนดารุสซาลาม (بروناي دار السلام) แปลว่า นครแห่งสันติ
สัญลักษณ์ต่างๆ มีความหมายดังนี้
ราชธวัช (Bendera) และพระกลด (Payang Ubor-Ubor) หมายถึง สมเด็จพระราชาธิบดีแห่งบรูไนดารุสซาลาม (ของทั้งสองสิ่งนี้ นับเป็นเครื่องราชกกุธภัณฑ์ตามคติบรูไน)
ปีกนก 4 ขน (Sayap) หมายถึง การพิทักษ์ความยุติธรรม ความสงบ ความเจริญ และสันติสุขของชาติ
มือสองข้างที่ชูขึ้น (Tangan หรือ Kimhap) หมายถึง หน้าที่ของรัฐบาลที่จะยกระดับความมั่งคั่ง สันติสุข และความวัฒนาถาวรให้เจริญรุ่งเรืองสืบไป
ซีกวงเดือนหงาย (Bulan) หมายถึง ศาสนาอิสลาม อันเป็นศาสนาประจำชาติ
== วิวัฒนาการ ==
ไฟล์:Emblem of Brunei (1932-1950).svg|ค.ศ. 1932–1950 (พ.ศ. 2475 - พ.ศ. 2493)
ไฟล์:Emblem of Brunei (1950-1959).svg|ค.ศ. 1950–1959 (พ.ศ. 2493 - พ.ศ. 2502)
== ดูเพิ่ม ==
ธงชาติบรูไน
อัลเลาะห์ เปลิฮารากัน สุลต่าน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ของรัฐบาลบรูไน 
บูรไน
สัญลักษณ์ของประเทศบรูไน
ธงชาติบรูไนดารุสซาลาม

ธงชาติบรูไนดารุสซาลาม เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าพื้นสีเหลือง ภายในมีแถบสีขาวและสีดำวางพาดตามแนวทแยงมุม จากมุมบนด้านคันธงไปยังมุมล่างด้านปลายธง โดยสีขาวอยู่บน สีดำอยู่ล่าง กลางธงนั้นมีภาพตราแผ่นดินของบรูไน
== ประวัติ ==
เดิมรัฐสุลต่านบรูไนใช้ธงสีเหลืองเป็นสัญลักษณ์ของรัฐมาโดยตลอดแม้อยู่ในช่วงของการเป็นรัฐในอารักขาของสหราชอาณาจักร  ต่อมาจึงได้มีการเพิ่มแถบสีคาดสีขาว-ดำ ลงบนธงในปี พ.ศ. 2449 เพื่อให้เกิดความแตกต่างจากธงอื่นที่ใช้สีเหลืองชัดเจนขึ้น  และได้มีการแก้ไขแบบธงอีกครั้งโดยการเพิ่มรูปตราแผ่นดินลงบนกลางธงในปี พ.ศ. 2502 ดังลักษณะที่ปรากฏในปัจจุบันนี้
ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ สีเหลืองจะใช้เป็นสีประจำสถาบันพระมหากษัตริย์ เป็นสีของธงประจำพระองค์ยังดี เปอร์ตวน อากงแห่งมาเลเซีย และ ธงมหาราชของราชอาณาจักรไทย รวมถึงสีธงประจำตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐอินโดนีเซียอีกด้วย
{| cellpadding="0" cellspacing="0" style="margin:auto; border:1px solid #ccc; background:#fff;"
|-
|
{| cellspacing=3 cellpadding=3 style="background:#fff;"
|-
|  style="width:180px; text-align:center;"|
|  style="width:180px; text-align:center;"|
|-
|align=center |ธงชาติบรูไนดารุสซาลาม (ใช้จนถึง พ.ศ. 2449)
|align=center |ธงชาติบรูไนดารุสซาลาม (ใช้ตั้งแต่ พ.ศ. 2449 จนถึง 2502)
|}
|}
== ธงพระอิสริยยศ ==
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อธงในประเทศบรูไน
อัลเลาะห์ เปลิฮารากัน สุลต่าน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ของรัฐบาลบูรไน
ธงชาติ และ ตราแผ่นดินของบรูไนดารุสซาลาม 
ประวัติธงชาติบรูไนดารุสซาลามอย่างสังเขป
บรูไน
สัญลักษณ์ของประเทศบรูไน