pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
รอยซ์

บริษัทรอยซ์คอนเฟกต์ จำกัด (株式会社ロイズコンフェクト; Royce' Confect Co., Ltd.) หรือมักเรียก อี-รอยซ์ (E-Royce') เป็นบริษัทสัญชาติญี่ปุ่นผลิตช็อกโกแลต มีสำนักงานใหญ่อยู่ในเมืองซัปโปโระ จังหวัดฮกไกโด ผลิตภัณฑ์ขึ้นชื่อคือ ช็อกโกแลตยี่ห้อ รอยซ์ (Royce')
== ประวัติ ==
บริษัทรอยซ์ก่อตั้งในเดือนกรกฎาคม 1983 ด้วยทุนสิบล้านเยน มีสำนักใหญ่แห่งแรกอยู่ในจังหวัดฮกไกโด ห่างกรุงโตเกียวไปทางเหนือราวห้าร้อยไมล์ แล้วเริ่มผลิตช็อกโกแลตภายในเดือนพฤศจิกายน ปีนั้นเอง
สองปีแรกที่เริ่มเข้าสู่เศรษฐกิจญี่ปุ่น บริษัทเจริญช้า ครั้นเดือนกันยายน 1985 บริษัทเพิ่มทุนเป็นสามสิบล้านห้าแสนเยน และเดือนกันยายน 1989 ก็สามารถเพิ่มเบ้าหลอมช็อกโกแลตได้ บริษัทจึงเริ่มแข่งขันกับยี่ห้ออื่น ๆ ในตลาดได้ กระทั่งปี 1990 ก็เริ่มมีบทบาทเด่นในอุตสาหกรรมลูกกวาดในเอเชีย
ในเดือนพฤษภาคม 1993 บริษัทตั้งร้านขายสินค้าของตนเองโดยเฉพาะ ชื่อ "ร้านหลักฮิงาชินาเอโบะ" (Higashi Naebo Main Shop) ในปีเดียวกันนั้นก็เริ่มผลิตคุกกี้เพิ่มจากช็อกโกแลตด้วย บริษัทสามารถขยายโกดังขนานใหญ่ได้ในปี 1994 และ 1995 โดยเปิดสาขาในฮิรางิชิ, อาซาบุ และ โคโตนิ ในปี 1996 จึงตั้งศูนย์ส่งสินค้า และออกช็อกโกแลตยี่ห้อ นามะ (Nama)
เดือนมีนาคม 1997 จึงเปิดร้านของบริษัทที่ห้างสรรพสินค้ามิตสึโกชิ (Mitsukoshi department store) กลางเมืองซัปโปโระ และเดือนกรกฎาคม ปีเดียวกัน เมื่อชาวซัปโปโระคุ้นเคยผลิตภัณฑ์ของบริษัทแล้ว ก็ย้ายสำนักงานหลักมายังอำเภอฮิงาชิของเมืองดังกล่าว แล้วออกช็อกโกแลตยี่ห้อใหม่อีก ชื่อ ทรัฟเฟิล (Truffle) และตั้งศูนย์ส่งสินค้าอีกแห่งในเดือนพฤศจิกายน นอกจากนี้ บริษัทยังเปิดร้านที่สนามบินต่าง ๆ ของเมืองฮกไกโด เช่น ที่สนามบินชิโตเซะ (Chitose Airport) ด้วย
== ผลิตภัณฑ์ช็อกโกแลต ==

เค้กดักกัวซ์ (Dacquoise)
เค้กฟีแนนซีเออร์ (Financier)
ลูรูมาโระโชโกละ (Lurumaro Chocola)
เค้กมาเดอลีน (Madeleine)
ช็อกโกแลตนามะ (Nama Chocolate) ทำจากช็อกโกแลตผสมครีมและนม อุ่นให้นิ่มเป็นก้อน ตัดเป็นแถบเล็ก ๆ แล้วโรยผงโกโก้ปิดท้าย มีห้ารส คือ โอเล (au lait), ไวต์ช็อกโกแลต (white chocolate), แชมเพน (champagne), โกโก้อ่อน (mild cocoa), และช็อกโกแลตขม (bitter chocolate) ทุกรสผสมสุรา ยกเว้นรสโกโก้อ่อน
แท่งถั่วเคลือบช็อกโกแลต (Nutty Bar Chocolate)
ลูกกลอนช็อกโกแลต (Petite Truffe)
ช็อกโกแลตบาร์ รอยซ์ (Royce Chocolate Bar)
ช็อกโกแลตดิบ รอยซ์ (Royce Pure Chocolate)
มันฝรั่งทอดเคลือบช็อกโกแลต (Potato Chip Chocolate)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Royce' Confect
Royce Corporate Guidance - Factory
Royce WEBLOG 
ธุรกิจอาหาร
บริษัทอาหารของญี่ปุ่น
จังหวัดฮกไกโด
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2526
ซัปโปโระ
มะตะบะ

มะตะบะ (مطبق‎) เป็นอาหารอาหรับ มีอยู่ 2 ชนิด ได้แก่
มะตะบะเค็ม คือ แผ่นแป้งที่ใส่ไส้เนื้อสัตว์หรือผักต่าง ๆ ที่ปรุงรสสุกแล้ว ไส้มะตะบะเค็มมักจะมีการผสมเครื่องเทศเป็นหลัก เช่น ผงกะหรี่ กระชาย รากผักชี ที่นำมาโขลกรวมกัน แล้วนำลงกระทะ ผัดให้หอม ตามด้วยเนื้อสัตว์ที่สับละเอียด คั่วให้น้ำมันจากเนื้อออกมา เติมเครื่องปรุงรส เช่น เกลือ น้ำตาลทราย จากนั้นจึงนำผักต่าง ๆ ที่เตรียมไว้ผัดให้เข้ากัน อาจเป็นมันฝรั่ง มะระ หอมหัวใหญ่ หรือแคร์รอตซึ่งหั่นและต้มสุกแล้ว แล้วนำไปใส่ในแผ่นแป้ง ห่อให้มิด ทอดพอสุก หั่นเป็นชิ้น รับประทานกับเครื่องเคียงคืออาจาดแตงกวา มีส่วนผสมของแตงกวา หอมแดงซอย พริกขี้หนูหั่น น้ำส้มสายชู และน้ำตาลทราย
มะตะบะหวาน คือ แผ่นแป้งที่ใส่ไส้กล้วยหอมและลูกเกด วิธีทำในการห่อเหมือนมะตะบะเค็ม พอทอดสุกแล้ว ยกลง หั่นเป็นชิ้นเล็กพอดีคำ ราดด้วยนมข้นหวาน โรยด้วยน้ำตาลทราย
อาหารยัดไส้
อาหารว่าง
อาหารชวา
อาหารซาอุดีอาระเบีย
อาหารไทย
อาหารบรูไน
อาหารปาดัง
อาหารมลายู
อาหารมาเลเซีย
อาหารเยเมน
อาหารสิงคโปร์
อาหารอาเจะฮ์
อาหารอาหรับ
อาหารอินโดนีเซีย
เต่าหก

เต่าหก (Asian forest tortoise) เป็นเต่าบกชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Manouria emys
เมื่อโตเต็มที่มีกระดองยาว 2 ฟุต น้ำหนักประมาณ 30-40 กิโลกรัม กระดองโค้งสูงมาก ขาหน้าด้านบนมีเกล็ดใหญ่ ๆ ขาหลังสั้นทู่มีเล็บกลมใหญ่ และไม่มีเกล็ดขนาดใหญ่ มีเดือยอยู่ระหว่างขาหลังกับหางข้างละอัน เดือยมีกระดูกอยู่ข้างใน สำหรับใช้ยันพื้นดินเวลาปีนขึ้นที่สูงจึงดูคล้ายมีขาเพิ่มอีกสองขา เป็นหกขา จึงเป็นที่มาของชื่อเรียก
เต่าหก พบกระจายพันธุ์อยู่ในทวีปเอเชีย ตั้งแต่เอเชียใต้, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ไปจนถึงอินโดนีเซีย จัดเป็นเต่าบกที่มีขนาดใหญ่ที่สุดที่พบได้ในทวีปเอเชีย
แม้จะเป็นเต่าบก แต่ก็ชอบความชื้น ชอบอาศัยอยู่ในโคลนตมหรือใกล้แหล่งน้ำ ในป่าดิบเขา โดยจะขุดหลุมแล้วฝังตัวอยู่ ไม่ค่อยพบในที่ราบ สามารถแบ่งออกได้เป็น 2 ชนิดย่อย คือ
เต่าหกเหลือง (M. e. emys) มีกระดองเป็นสีเหลือง ด้านขอบเป็นสีน้ำตาลอ่อน เดือยด้านข้างลำตัวมีลักษณะกลมกว่า พบได้ตั้งแต่ภาคใต้ของไทย แหลมมลายู ไปจนถึงเกาะต่าง ๆ ในอินโดนีเซีย
เต่าหกดำ (M. e. phayrei) มีกระดองสีน้ำตาลเข้มหรือสีดำ เป็นชนิดที่พบได้ทั่วไป มีขนาดใหญ่กว่าเต่าหกเหลือง จัดเป็นเต่าบกที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 4 ของโลก
กินพืชและผลไม้เป็นอาหารหลัก แต่ก็สามารถกินสัตว์ขนาดเล็กได้ด้วย เช่น ทากหรือสัตว์น้ำอย่าง ปู กุ้ง หรือหอย เป็นต้น
เมื่อผสมพันธุ์แล้ว ตัวเมียจะวางไข่ครั้งละ 30-50 ฟอง จัดได้เป็นเต่าบกชนิดที่มีการวางไข่มากที่สุด ด้วยการกวาดใบไม้และวัสดุต่าง ๆ มาคลุมทับไข่ไว้และเฝ้าไข่เป็นเวลาหลายวัน แทนที่จะขุดหลุมฝังเหมือนเต่าบกทั่วไป มีอายุยืนกว่า 100 ปี ในประเทศไทยจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 และมีชื่อติดอยู่ในบัญชีหมายเลข 2 (Appendix II) ของไซเตส แต่ก็นิยมเลี้ยงกันเป็นสัตว์เลี้ยง
== รูปภาพ ==
ไฟล์:Manouria emys -Toronto Zoo, Ontario, Canada-8a.jpg|เต่าหกเหลือง
ไฟล์:Manouria emys.jpg|เต่าหกขณะยังเป็นวัยอ่อน
ไฟล์:TestudoPhayreiPZSL1871.jpg|ภาพวาดลักษณะกระดองเต่าหก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เต่าบกอินโดจีน
สัตว์ป่าคุ้มครอง
สัตว์เลื้อยคลานที่เป็นสัตว์เลี้ยง
เต่าเหลือง

เต่าเหลือง หรือ เต่าเทียน หรือ เต่าแขนง หรือ เต่าขี้ผึ้ง  (Elongated tortoise) เป็นเต่าบกชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Indotestudo elongata
จัดเป็นเต่าบกขนาดกลาง เมื่อโตเต็มที่มีน้ำหนักประมาณ 2 กิโลกรัม กระดองโค้งสูงพอสมควร ทั่วตัวมีสีขาวหรือเหลืองเป็นส่วนใหญ่ มีแต้มสีดำบ้างประปราย ขอบกระดองของบางตัวมีสีเหลืองใสดูคล้ายขี้ผึ้งหรือเทียน จึงเป็นที่มาของชื่อ ในบางตัวเมื่อโตเต็มที่อาจมีสีน้ำตาลแก่ปน  ขามีสีเทาดำ ขาหน้ามีเกล็ดใหญ่ ๆ อยู่ด้านบน ขาหลังสั้นทู่ ขาหน้าและขาหลังไม่มีพังผืดระหว่างนิ้ว แต่มีนิ้วแข็งแรงมาก  ตัวผู้มีเกล็ดกระดองเว้าและลึก ขณะที่ตัวเมียราบเรียบกว่า
พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และบางส่วนในเอเชียใต้ ในประเทศไทยพบได้ทุกภาค
กินพืชและผลไม้เป็นอาหารหลัก แต่ก็สามารถกินเนื้อ เช่น ซากสัตว์หรือหอยได้ด้วย
เป็นเต่าที่ชอบความชื้น แต่ไม่ชอบที่จะแช่น้ำ พบได้ในป่าแทบทุกสภาพ แม้กระทั่งในสวนยางพาราหรือสวนปาล์มน้ำมัน วางไข่ครั้งละ 2-4 ฟอง โดยมีฤดูผสมพันธุ์ระหว่างเดือนกันยายน-ตุลาคม  จากนั้นในเดือนธันวาคมจึงจะวางไข่  โดยจะขุดหลุมลึกประมาณครึ่งตัว ใช้เวลาฟักประมาณ 146 วัน ลูกเต่าที่เกิดมาใหม่กระดองจะมีความนิ่ม จะแข็งเมื่ออายุได้ราวหนึ่งปี
เต่าชนิดนี้ ในประเทศไทย สามารถพบเห็นได้ง่าย คือ ที่หมู่บ้านบ้านกอก อำเภอมัญจาคีรี จังหวัดขอนแก่น ห่างจากตัวอำเภอเมืองราว 50 กิโลเมตร โดยจะพบเต่าเหลืองอาศัยและเดินไปเดินมาทั่วไปในหมู่บ้าน โดยที่ชาวบ้านไม่ทำอันตรายหรือนำไปรับประทาน เต่าจึงอาศัยอยู่ร่วมกับมนุษย์ได้เป็นอย่างดี ซึ่งชาวบ้านที่นี่เชื่อว่าเต่าเหลืองเป็นเต่าเจ้า เป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ และเรียกชื่อเต่าชนิดนี้เป็นภาษาถิ่นว่า "เต่าเพ็ก" จนได้รับชื่อเรียกว่าเป็น "หมู่บ้านเต่า"
เต่าเหลือง มีสถานะเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 และนิยมเลี้ยงกันเป็นสัตว์เลี้ยง
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เต่าบก
สัตว์เลื้อยคลานที่เป็นสัตว์เลี้ยง
สัตว์ป่าคุ้มครอง
โบโนโบ

โบโนโบ หรือ ชิมแปนซีแคระ (bonobo, dwarf chimpanzee, pygmy chimpanzee; )
==การค้นพบ==
โบโนโบได้รับการอนุกรมวิธานโดยแอ็นสท์ ชวาทซ์ นักสัตววิทยาชาวเยอรมัน ในปี ค.ศ. 1929 หลังจากก่อนหน้านั้น คือ ในปี ค.ศ. 1927 อ็องรี สเคาเตเดิน นักสัตววิทยาชาวเบลเยียมได้ตรวจสอบหัวกะโหลกและหนังสัตว์แปลกประหลาดชนิดหนึ่งซึ่งน่าจะเป็นชิมแปนซีตัวเมียโตเต็มวัยที่ได้มาจากเบลเจียนคองโก ชวาทซ์ได้ไปเยือนพิพิธภัณฑ์ของสเคาเตเดิน และได้ทำการวัดขนาดกะโหลกและตัวอย่างอีก 2 หัว ก่อนสรุปว่าเป็นชิมแปนซี หรือเอปชนิดใหม่ของโลก ซึ่งจะพบได้เฉพาะฝั่งซ้ายหรือตอนใต้ของแม่น้ำคองโกเท่านั้น
== ลักษณะและพฤติกรรม ==
โบโนโบเป็นลิงไม่มีหางที่นักวิทยาศาสตร์เชื่อกันว่ามีวิวัฒนาการใกล้เคียงมนุษย์มากที่สุด โดยมีบรรพบุรุษร่วมกันก่อนจะมาแยกสายวิวัฒนาการ โดยมีดีเอ็นเอเหมือนกับมนุษย์ถึงร้อยละ 90 โบโนโบมีลักษณะทั่วไปเหมือนกับชิมแปนซี ที่อยู่ในสกุลเดียวกัน แต่มีขนาดเล็กกว่ามาก และมีถิ่นที่อยู่อาศัยจำกัดกว่า และมีพฤติกรรมรักสงบ ไม่ก้าวร้าวหรือล่าลิงชนิดอื่นกินเป็นอาหารเหมือนชิมแปนซี
โบโนโบมีส่วนหัวที่เล็กกว่าชิมแปนซีเมื่อเทียบกับขนาดตัว มีรูปร่างที่เพรียวและแขนยาวกว่า อย่างไรก็ตามทั้งตัวผู้และตัวเมียเมื่อโตเต็มที่จะมีขนาดพอ ๆ กับชิมแปนซีตัวเมีย  ซึ่งโบโนโบได้แยกสายวิวัฒนาการมาจากชิมแปนซีเมื่อกว่า 900,000 ปี ถึง 1.5 ล้านปีก่อน
 จากการที่แม่น้ำคองโกได้ถือกำเนิดขึ้น ทำให้ตัดขาดความสัมพันธ์ซึ่งกันและกัน
ได้มีการศึกษาพบว่า โบโนโบเป็นสิ่งมีชีวิตเพียงชนิดเดียวที่ไม่ใช่มนุษย์ ที่สามารถแสดงออกทางความรักและมีพฤติกรรมทางเพศได้เหมือนมนุษย์ เช่น การจูบ, การออรัลเซ็กส์ หรือแม้แต่การผสมพันธุ์แบบหันหน้าเข้าหากัน และยังพบว่ามีพฤติกรรมผสมพันธุ์เพื่อที่จะแลกเปลี่ยนอาหารกัน แทนที่จะต่อสู้แย่งชิงกันแบบสัตว์ชนิดอื่น หรือแม้แต่การใช้อวัยวะเพศที่ขยายใหญ่กว่าปกติเสียดสีกันไปมาของตัวเมียในช่วงวัยเจริญพันธุ์เพื่อแสดงออกถึงความผูกพันฉันพี่น้องกันด้วย
== ที่อยู่อาศัย ==
อยู่อาศัยในตอนกลางของทวีปแอฟริกา พบในเขตสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกเพียงประเทศเดียวในโลก พบในธรรมชาติเพียง 5,000 ตัว จัดอยู่ในกลุ่มสิ่งมีชีวิตใกล้สูญพันธุ์
ปัจจุบันสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกมีพื้นที่อนุรักษ์ซึ่งเป็นป่าดงดิบที่ใหญ่ที่สุดในทวีปแอฟริกา คิดเป็นร้อยละ 8 และต้องการเพิ่มเป็นร้อยละ 10 และร้อยละ 15 ในที่สุด โดยรัฐบาลสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกต้องการป้องกันการทำลายป่าในพื้นที่ลุ่มคองโกด้วย
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ลิงไม่มีหาง
ชิมแปนซี
โอซัสกู

โอซัสกู (Osasco) เป็นเมืองในรัฐเซาเปาลู ประเทศบราซิล จากการสำรวจประชากรในปี ค.ศ. 2008 มีประชากร 713,066 คน มีความหนาแน่นที่ 10,970 คน/กม² และเมืองมีพื้นที่รวม 65 ตารางกิโลเมตร
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
http://www.osasco.sp.gov.br
http://www.osascobrazil.com 
เมืองในรัฐเซาเปาลู
เขตอารากาวะ

เขตอารากาวะ  เป็น 1 ใน 23 เขตพิเศษของมหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ชื่อของเขตมาจากชื่อของแม่น้ำอารากาวะ ถึงแม้ว่าแม่น้ำดังกล่าวจะมิได้ไหลผ่านเขตนี้ก็ตาม มีอาณาเขตติดต่อกับเขตอาดาจิ คิตะ บุงเกียว ไทโต และซูมิดะ
== ภูมิศาสตร์ ==
เขตอารากาวะตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของกรุงโตเกียว มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 10.20 ตารางกิโลเมตร มีลักษณะยาวและกว้างจากทิศตะวันออกถึงทิศตะวันตก มีแม่น้ำซูมิดะเป็นแนวกั้นเขตทางทิศเหนือ ติดกับเขตอาดาจิ ทิศตะวันตกติดกับเขตคิตะ ทิศตะวันตกเฉียงใต้ติดกับเขตบุงเกียว ทิศใต้ติดกับเขตไทโต และทิศตะวันออกเฉียงใต้ติดกับเขตซูมิดะ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการของเขตอารากาวะ 
 
อารากาวะ
เขตคิตะ (โตเกียว)

เขตคิตะ  เป็น 1 ใน 23 เขตพิเศษของกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของกรุงโตเกียว จึงเป็นที่มาของคำว่า "คิตะ" ซึ่งแปลว่า "เหนือ"
ในปี 2008 เขตคิตะมีจำนวนประชากรประมาณ 332,140 คน มีความหนาแน่น 16,140 คน ต่อตารางกิโลเมตร
== ภูมิศาสตร์ ==
เขตคิตะตั้งอยู่ทางทิศเหนือของกรุงโตเกียว ด้านทิศเหนือมีอาณาเขตติดกับเมืองคาวางูจิและโทดะ จังหวัดไซตามะ ทางทิศตะวันออก ทิศใต้ และทิศตะวันตกมีอาณาเขตติดต่อกับเขตอาดาจิ อารากาวะ อิตาบาชิ บุงเกียว และโทชิมะ
== สถานที่มีชื่อเสียง ==
สวนอาซูกายามะ
สวนอูกิมะ
สวนจูโอ (ค่ายโอจิ)
สวนนานูชิโนตากิ
ศาลเจ้าโอจิ
ศาลเจ้าโอจิอินาริ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการเขตคิตะ 
 
คิตะ
ศูนย์การประชุมนานาชาติโตเกียว

ศูนย์การประชุมนานาชาติโตเกียว (, ) เป็นศูนย์การประชุมอเนกประสงค์ ตั้งอยู่บริเวณสถานีรถไฟโตเกียวและสถานีรถไฟยูรากุโจ ย่านมารูโนอูจิ เขตชิโยดะ มหานครโตเกียว ในบริเวณที่ตั้งเดิมของศาลาว่าการมหานครโตเกียวหลังเก่า (ก่อนย้ายไปบริเวณชินจูกุ) ก่อสร้างแล้วเสร็จเมื่อปี 2540
ศูนย์การประชุมประกอบไปด้วยห้องประชุมใหญ่จุได้ 5,000 คน และห้องประชุมย่อยอื่นๆอีก 7 แห่ง อีกทั้งลานจัดนิทรรศการ ห้องรับรอง ร้านอาหาร และ สิ่งอำนวยความสะดวกอื่นๆ
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ศูนย์การประชุมนานาชาติ 
แผนที่ศูนย์การประชุมนานาชาติ 
Tokyo International Forum ที่ greatbuildings.com
โตเกียว
สนามกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
เต่าราเดียตา

เต่าราเดียตา หรือ เต่ารัศมีดารา (Radiated tortoise) เป็นเต่าบกชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Astrochelys radiata
มีกระดองที่มีสีสวยโดยเฉพาะในวัยเล็ก คล้ายกับเต่าในสกุล Geochelone ที่เคยถูกจัดให้อยู่ร่วมสกุลเดียวกันมาก่อน แต่ทว่ามีลวดลายที่ละเอียดกว่ามากเหมือนกับลายของ "ดาว"  โดยเฉพาะในตัวที่มีสีเหลืองมาก จะเรียกว่า "ไฮเยลโล่"
จัดเป็นเต่าขนาดกลาง เมื่อโตเต็มที่จะมีขนาดประมาณหนึ่งฟุตครึ่ง น้ำหนักประมาณ 35 ปอนด์ มีถิ่นกำเนิดอยู่ที่ประเทศมาดากัสการ์บริเวณตอนใต้ และถูกนำเข้าไปในเรอูว์นียง และมอริเชียส ในสภาพที่เป็นทะเลทราย แต่ก็เป็นเต่าที่ชอบความเย็นและความชื้นพอสมควร เนื่องจากสภาพที่อยู่อาศัยมีสภาพฝนตกชุกอยู่ด้วย
กินผักและผลไม้หลากชนิดเป็นอาหาร ตัวเมียมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้ วางไข่ในหลุมที่ตัวเมียเป็นฝ่ายขุดประมาณ 7-9 ฟอง แล้วเว้นช่วงไป จากนั้นก็จะขุดหลุมใหม่เพื่อวางไข่ ทำอย่างนี้ไปเรื่อย ๆ จนกว่าไข่จะหมด ใช้เวลาฟักประมาณ 200 วัน ซึ่งไข่จะฟักเป็นตัวเร็วหรือช้าขึ้นอยู่กับอุณหภูมิ
เต่าราเดียตา เป็นเต่าบกที่ได้รับความนิยมอย่างสูงในแง่ของการนิยมเป็นสัตว์เลี้ยง มีราคาซื้อขายที่แพงมาก มีการอนุรักษ์มีสถานะติดอยู่ในบัญชีหมายเลข 1 (Appendix I) ของไซเตส ในธรรมชาติจะอาศัยอยู่ในพุ่มไม้หนามทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของมาดากัสการ์ แม้จะมีปริมาณในธรรมชาติมากถึง 63,000,000 ตัว แต่ทว่าก็มีปริมาณลดลงเรื่อย ๆ ถึงร้อยละ 47 จากเมื่อ 11 ปีก่อน คาดว่าหากเป็นเช่นนี้ต่อไปภายใน 20 ปี ข้างหน้า เต่าราเดียตาจะสูญพันธุ์ในที่สุด ซึ่งปัจจุบันในประเทศไทยยังไม่มีรายงานการเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้สำเร็จ จึงมีการลักลอบเข้ามาจากมาดากัสดาร์ ซึ่งถือเป็นการกระทำที่ผิดกฎหมาย
==รูปภาพ==
ภาพ:Geochelone radiata.JPG|เต่าขนาดเล็กคู่
ภาพ:Stamps of Germany (Berlin) 1977, MiNr 554.jpg|ในแสตมป์ของเยอรมนีตะวันตก ในปี ค.ศ. 1977
ภาพ:London Zoo 01030.jpg|ในสวนสัตว์ลอนดอน
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เต่ารัศมีดารา
สัตว์เลื้อยคลานที่เป็นสัตว์เลี้ยง
สัตว์ที่พบในทวีปแอฟริกา
สัตว์ที่พบบนเกาะมาดากัสการ์
คอปติก

คอปติก (Coptic) อาจหมายถึง:
ภาษาคอปติก
อักษรคอปติก
นิกายคอปติกออร์โธด็อกซ์ หรือเรียกสั้น ๆ ว่า นิกายคอปติก
กลุ่มรักเชียงใหม่ 51

กลุ่มรักเชียงใหม่ 51 เป็นกลุ่มมวลชนการเมืองที่ให้การสนับสนุน ดร.ทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรี และเป็นสมาชิกกลุ่มแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ (นปช.) ที่มีการเคลื่อนไหวทางการเมืองในพื้นที่จังหวัดเชียงใหม่ โดยมีบุคคลที่มีบทบาทสำคัญ อาทิ นายเพชรวรรต วัฒนพงศ์ศิริกุล อดีตผู้สมัคร ส.ส.จังหวัดลำพูน พ.ต.ท.สุพล ฟูมูลเจริญ ด.ต.พิชิต ตามูล พระครูสุเทพสิทธิคุณ เจ้าอาวาสวัดศรีบุญเรือง และ ศ.ดร.ธเนศวร์ เจริญเมือง นักวิชาการด้านรัฐศาสตร์ อดีตอาจารย์ประจำมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และนางกัญญาภัคร มณีจักร (ดีเจอ้อม) แกนนำผู้ดูแลกลุ่ม
== บทบาททางการเมือง ==
กลุ่มรักเชียงใหม่ 51 เป็นกลุ่มที่มีบทบาทในการเคลื่อนไหวทางการเมือง อาทิ
=== เหตุการณ์ปลดธงลงแม่น้ำ ===
นายกฤษฏา (ไม่ทราบนามสกุล) ตกเป็นผู้ต้องสงสัย กรณีปลดธงที่มีตราพระปรมาภิไทย ลงแม่น้ำ ซึ่งมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 118 ผู้ใดกระทำการใดๆ ต่อธงหรือเครื่องหมายอื่นใดอันมีความหมายถึงรัฐ เพื่อเหยียดหยามประเทศชาติ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสองปี หรือปรับไม่เกินสี่พันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ”
=== เหตุการณ์ ชุมนุมไล่ ผบช.ภ.5 ===
วันที่ 25 มกราคม 2553 กลุ่มรักเชียงใหม่ 51 ประมาณ 100 คน นำโดยนางกัญญาภัค มณีจักร หรือดีเจอ้อม แกนนำกลุ่มรักเชียงใหม่ 51 ได้เดินทางไปยังกองบัญชาการตำรวจภูธรภาค 5 พร้อมนำโลงศพและพวงหรีดระบุชื่อ พลตำรวจโทสมคิด บุญถนอม ผู้บัญชาการตำรวจภูธรภาค 5 มาวางบริเวณประตูทางเข้า
=== การเทเลือดประกอบพิธีสังเวย ===
พระครูสุเทพสิทธิคุณ เจ้าอาวาสวัดศรีบุญเรือง พร้อมทั้งสมาชิกกลุ่มรักเชียงใหม่ ประมาณ 80 คน ได้ประกอบพิธีสังเวยพระเจ้ากาวิละ เมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2553 โดยจัดกิจกรรม ณ อนุสรณ์สถานพระเจ้ากาวิละ ซึ่งอยู่ด้านหน้าฝั่งตรงข้ามกับมณฑลทหารบกที่ 33 ค่ายกาวิละ จ.เชียงใหม่
== อ้างอิง ==
แนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ
ไหว้ครูรำมวย

ไหว้ครูรำมวย เป็นการร่ายรำในกีฬามวยไทยเพื่อแสดงถึงความกตัญญูรู้คุณและความเคารพต่อครูมวย เป็นประเพณีที่ปฏิบัติสืบต่อกันมาช้านาน เช่นเดียวกับวิชาการหลายแขนงของไทย ที่มักทำการไหว้ครูก่อน และให้มีการสวมมงคลขณะทำการร่ายรำไหว้ครู เนื่องจากถือเป็นของศักดิ์สิทธิ์ ท่าที่นิยมทำการไหว้ครูมากที่สุดคือ พรหมสี่หน้า, หงส์เหิร, ยูงฟ้อนหาง, สอดสร้อยมาลา, พระรามแผลงศร, พยัคฆ์ตามกวาง, เสือลากหาง, สาวน้อยประแป้ง, ลับหอกโมกขศักดิ์ และกวางเหลียวหลัง ฯลฯ
การรำไหว้ครูเริ่มจากนั่ง กราบเบญจางคประดิษฐ์ คุกเข่าถวายบังคม ขึ้นพรหมนั่ง-ยืน ท่ารำมวย (อาจมีการเดินแปลง ย่างสามขุม การรูดเชือก การบริกรรมคาถา) เพื่อสำรวจ ทักทายหรือข่มขวัญซึ่งแตกต่างกันไปตามแต่ละค่าย หรือสำนัก โดยจะมีการบรรเลงดนตรีให้จังหวะในการต่อสู้ซึ่งจะใช้        "
เพลงสะระหม่าไทย (โยน-แปลง)"้ในการไหว้ครู "เพลงเจ้าเซ็น"ใช้ในการต่อสู้ยกแรก ยกต่อๆไปจะใช้เพลงอะไรก็ได้ แต่ยังคงยึดหน้าทับเจ้าเซ็นไว้ และครึ่งหลังยกสุดท้ายจะต้องออก"เพลงเชิด" ส่วงองดนตียที่ใช้บรรเประกอบลงคือ "วงปี่กลอง" ซึ่งประกอบด้วย ปี่ชวา, กลองแขก และฉิ่ง
==  ประวัติ ==

การรำมวยไหว้ครูมีมาตั้งแต่สมัยสุโขทัย โดยมีที่มาของการที่นักมวยต้องไปพักอาศัยอยู่กับครูมวยเพื่อคอยปรนนิบัติรับใช้ เพื่อให้ครูมวยแน่ใจว่าลูกศิษย์ของตนเป็นคนมีความซื่อสัตย์สุจริต มีความมานะพยายาม และมีความเคารพศรัทธาต่อครูผู้สอน จึงจะมีการอนุญาตให้ทำพิธีขึ้นครู หรือในบางท้องถิ่นเรียกว่า พิธียกครู เพื่อแสดงถึงการยอมรับซึ่งกันและกันทั้งครูและศิษย์
ส่วนการไหว้ครูรำมวย เป็นการแสดงความเคารพต่อครู บิดา มารดา รวมทั้งเป็นการขอพรต่ออำนาจสิ่งศักดิ์สิทธิ์ตามความเชื่อให้คุ้มครองตนให้ได้รับความปลอดภัยจากการชกมวย โดยแสดงออกเป็นท่ารำต่างๆที่ได้รับการถ่ายทอดมาจากครูมวย รวมทั้งอาจมีการบริกรรมคาถาตามความเชื่อของแต่ละบุคคล ปัจจุบัน ชาวไทยส่วนใหญ่ ได้หันมาให้ความสนใจด้านการรักษาสุขภาพโดยมุ่งเน้นวิธีการแบบชาวตะวันตก แต่ไม่ได้ให้ความสำคัญต่อภูมิปัญญาแบบไทยเท่าใดนัก ซึ่งให้ประโยชน์ทั้งการเสริมสร้างสุขภาพกายและใจให้เข้มแข็ง ตลอดจนปลูกฝังด้านธรรมะ ซึ่งแท้จริงแล้วการไหว้ครูมวยไทย ท่ารำมวยไทย ท่าแม่ไม้ ท่าลูกไม้ และการชกลมเล่นเชิง มีประโยชน์ในการเสริมสร้างสุขภาพกาย สุขภาพใจ และแฝงถึงความสำคัญด้านคุณธรรม และมีส่วนส่งเสริมเอกลักษณ์ความเป็นไทยประการหนึ่ง อย่างไรก็ตาม ชาวไทยหลายคนมิได้ตระหนักถึงคุณค่า และความสำคัญดังกล่าว เนื่องจากสถาบันการพลศึกษามิได้มุ่งเน้นความสำคัญ และเด็กหลายคนมิได้รับการปลูกฝังจากผู้ใหญ่ ซึ่งแท้จริงแล้วการไหว้ครูรำมวยเป็นการปฏิบัติที่มิได้สื่อถึงการแสดงการขอบคุณต่อครูมวย หรือเพียงการอบอุ่นร่างกายเท่านั้น หากแต่เป็นการระลึกถึงสิ่งสำคัญที่ครูมวยได้สอนมา
== สาเหตุที่มีการไหว้ครูก่อนแข่ง ==
เพื่อเป็นการอบอุ่นร่างกาย
เพื่อเป็นการปลุกขวัญกำลังใจให้แก่ตน
เพื่อบอกกล่าวบางอย่าง
เพื่อเป็นการสำรวจพื้นที่ในเบื้องต้น
== ดูเพิ่ม ==
ไหว้ครู
มวยไทย
== อ้างอิง ==
ไหว้ครูรำมวย
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ประวัติมวยไทย ประวัติแม่ไม้มวยไทย การไหว้ครูมวยไทย 
การไหว้ครูมวยไทย
The tradition of Wai khru 
Article on Ram Muay
มวยไทย
วัฒนธรรมไทย
ความโง่

ความโง่ คือความไม่ฉลาด ไม่รู้
ในด้านวิทยาศาสตร์ มีการมอบรางวัลอิกโนเบล ให้กับงานวิจัยเล็ก ๆ น้อย ๆ ทางฟิสิกส์ เคมี แพทย์ วรรณกรรม สันติภาพ สุขภาพ วิศวกรรม ชีววิทยา คณิตศาสตร์ สัตวแพทย์ ตัวอย่างเช่น รางวัลที่มอบให้เรื่องที่ว่า วัวที่มีชื่อจะให้นมมากกว่าวัวที่ไม่มีชื่อ การสังเคราะห์ฟิล์มเพชรจากเทกีลา หรือหาเหตุผลว่าทำไมหญิงตั้งครรภ์ถึงไม่หงายท้อง
ตัวตลก คนโง่ มักจะเป็นตัวแสดงสำคัญในละครตลกชวนหัว อัลฟอร์ดพบว่า พวกตลกแบบโง่เขลา จะพบได้บ่อย ๆ ในสังคมที่ซับซ้อนกว่า เมื่อเปรียบเทียบกับรูปแบบของการตลกอย่างอื่น ในปัจจุบันมีรายการโทรทัศน์ที่แสดงถึงความโง่เขลาอย่างเช่น The Simpsons
== อ้างอิง ==
เชาวน์ปัญญา
เต่าหัวค้อน

เต่าหัวค้อน หรือ เต่าล็อกเกอร์เฮด หรือ เต่าจะละเม็ด (Loggerhead) เป็นเต่าทะเลชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Caretta caretta จัดเป็นเพียงสิ่งมีชีวิตชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Caretta
ลักษณะทั่ว ๆ ไปคล้ายเต่าหญ้า (Lepidochelys olivacea) และเต่าตนุ (Chelonia mydas) มาก ต่างกันที่เกล็ดบนส่วนหัวตอนหน้ามี จำนวน 2 คู่ เท่ากับเต่าหญ้า แต่เกล็ดบนกระดองหลังแถวข้างมีจำนวน 5 แผ่นซึ่งต่างจากเต่าทะเลชนิดอื่น ๆ และรูปทรงของกระดองจะเรียวเล็กลงมาทางส่วนท้ายและเป็นสันแข็งเห็นชัดเจน  กระดองมีสีน้ำตาลแดง น้ำตาลเหลือง หรือน้ำตาลส้ม ขอบชายโครงมีสันแข็ง ขณะที่ยังเป็นลูกเต่ากระดองจะยกสูง ที่สำคัญเป็นจุดเด่น คือ มีหัวขนาดใหญ่โตอย่างเห็นได้ชัด อันเป็นที่มาของชื่อเรียก ขาซึ่งเป็นใบพายทั้งคู่หน้าและคู่หลังมีเล็บหนึ่งเล็บในแต่ละข้าง
ขนาดเมื่อโตเต็มที่มีขนาดกระดองหลังยาวประมาณ 85 เซนติเมตร กระดองท้อง 60 เซนติเมตร มีน้ำหนักตัวประมาณ 70 กิโลกรัม กินอาหารจำพวก สัตว์น้ำมีเปลือกและหอย เป็นอาหารหลัก
พบน้อยมากที่มหาสมุทรแปซิฟิก แต่พบมากที่มหาสมุทรแอตแลนติก ในน่านน้ำไทยพบน้อยมาก และไม่พบรายงานว่ามีการขึ้นมาวางไข่เป็นเวลากว่า 20 ปีแล้ว  แต่ยังพบได้บ้างที่เขตอบอุ่นทางตอนเหนือของออสเตรเลียและทะเลญี่ปุ่น หรืออินโดนีเซีย
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2550 ที่น่านน้ำของจังหวัดสตูลได้มีชาวประมงวางอวนแล้วติดเต่าหัวค้อนขึ้นมาตัวหนึ่ง น้ำหนักกว่า 80 กิโลกรัม ซึ่งเต่าได้รับบาดเจ็บ ชาวบ้านจึงนำกลับมารักษาเป็นระยะเวลากว่า 3 เดือน จากนั้นจึงนำส่งต่อให้หน่วยงานภาครัฐของจังหวัดภูเก็ตดูแลต่ออีก 17 เดือน จนกระทั่งเต่าแข็งแรงขึ้น  ต่อมาในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2551 จึงได้มีการปล่อยเต่าตัวนี้กลับคืนสู่ทะเล
สถานะปัจจุบันของเต่าหัวค้อนในประเทศไทย ถือเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 เช่นเดียวกับเต่าทะเลชนิดอื่น ๆ
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เต่าทะเล
สัตว์ป่าคุ้มครอง
ซากดึกดำบรรพ์มีชีวิต
งูสมิงทะเลปากดำ

งูสมิงทะเลปากดำ (Black banded sea snake, Brown-lipped sea krait; ) เป็นงูทะเลในวงศ์งูพิษเขี้ยวหน้า (Elapidae) ที่มีพิษร้ายแรงต่อระบบกล้ามเนื้อ ที่พบได้ในประเทศไทย
มีความยาวได้ถึง 2 เมตร จึงจัดเป็นงูทะเลที่ใหญ่ที่สุดด้วยที่พบได้ในน่านน้ำไทย ลำตัวเป็นสีเทา หรือเทาเหลืองลายเป็นปล้องหรือลักษณะคล้ายชายธงขว้างตามตัว หัวมีขนาดเล็ก ส่วนหางเล็กเหมือนส่วนหัว ใช้สำหรับว่ายน้ำ ปกติจะใช้ชีวิตอยู่ในทะเลตลอดทั้งชีวิต แต่ก็สามารถคลานขึ้นมาบนชายหาดได้บ้าง เพราะมีเกล็ดส่วนท้องมีค่อนข้างกว้างอย่างน้อยประมาณครึ่งหนึ่งของความกว้างลำตัว สามารถใช้คลานได้ โดยมักอาศัยหากินปลาตามแนวปะการังใกล้ชายฝั่งที่เป็นบริเวณน้ำตื้น
แต่เมื่อวางไข่จะขึ้นมาวางไข่บนบกในที่ ๆ เงียบสงบ เช่น ในโพรงถ้ำ โดยในน่านน้ำไทยจะพบที่อ่าวไทย สำหรับในต่างประเทศพบได้ที่ศรีลังกา, พม่า, อินโดนีเซีย, ฟิลิปปินส์, โพลินีเซีย, ฟิจิ, ไต้หวัน, อ่าวเบงกอล, ปาปัวนิวกินี, นิวแคลิโดเนีย, หมู่เกาะโซโลมอน
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
งูทะเล
งูสมิงทะเลปากเหลือง

งูสมิงทะเลปากเหลือง (Yellow-lipped sea krait; ) เป็นงูทะเลชนิดหนึ่งในวงศ์Elapidae ที่พบได้ในประเทศไทย ซึ่งมีพิษร้ายแรงต่อระบบกล้ามเนื้อ
มีรูปร่างคล้ายงูสมิงทะเลปากดำ (L. laticaudata) ที่เป็นงูในสกุลเดียวกัน แต่ว่างูสมิงทะเลปากเหลืองนั้นจะมีลำตัวสีที่อ่อนกว่า ส่วนหัวและหางมีขนาดเล็กและมีลายรูปเกือกม้าสีเหลือง ตัวผู้ขนาดเมื่อโตเต็มที่มีความยาวประมาณ 2 ฟุต ขณะที่ตัวเมียจะมีความยาวกว่า 1.5 เมตร ซึ่งมีขนาดใหญ่กว่า น้ำหนักหนักได้ถึง 2 กิโลกรัม มีอุปนิสัยชอบอยู่รวมกันเป็นฝูง 5-6 ตัว บางครั้งอาจมีลูกงูตัวเล็ก ๆ ตามงูตัวใหญ่หรือแม่งูด้วย วางไข่บนบกเช่นเดียวกับงูสมิงทะเลปากดำ
มักอาศัยอยู่ในแนวปะการังน้ำตื้นใกล้ชายฝั่ง ในเขตน่านน้ำไทยพบได้ทั้งฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน ในต่างประเทศพบได้ถึงที่ทะเลญี่ปุ่น, อ่าวเบงกอล, อินโดนีเซีย, หมู่เกาะโซโลมอน ทางตอนเหนือของออสเตรเลีย ตลอดจนบางส่วนของอเมริกากลางด้วย
จากการศึกษา นักวิทยาศาสตร์พบว่า งูสมิงทะเลปากเหลืองนั้นที่มีหัวขนาดเล็กดูแลคล้ายหาง เพื่อลวงตาจากสัตว์นักล่าที่จับมันกินเป็นอาหาร เช่น ปลาฉลามหรือนกทะเลชนิดต่าง ๆ งูสมิงทะเลปากเหลืองที่แนวปะการังในอินโดนีเซีย มีพฤติกรรมรวมตัวกันเป็นฝูงใหญ่ เพื่อหาอาหารในซอกหลีบปะการัง เนื่องจากเป็นงูว่ายน้ำช้าจึงไม่สามารถที่จะจับปลาที่ว่ายไปมากินได้ จึงรอปลาเล็กหรือสัตว์น้ำขนาดเล็กที่ถูกปลาขนาดใหญ่ เช่น ปลากะมง ไล่มา ดักรอเป็นอาหาร และถ้าปลาตัวไหนหลุดรอดออกไปก็จะตกเป็นอาหารของปลาใหญ่ทันที
==อ้างอิง==
งูทะเล
สัตว์ที่พบในประเทศไทย
สัตว์ที่พบในประเทศจีน
สัตว์ที่พบในประเทศอินโดนีเซีย
สัตว์ที่พบในประเทศอินเดีย
สัตว์ที่พบในประเทศพม่า
สัตว์ที่พบในประเทศออสเตรเลีย
สัตว์ที่พบในประเทศญี่ปุ่น
สัตว์ที่พบในประเทศบังกลาเทศ
การเกาะกันทางโมเลกุล

การเกาะกันทางโมเลกุล (Molecular Binding) เป็นปฏิสัมพันธ์แบบดึงดูดระหว่างโมเลกุล 2 โมเลกุล และเป็นผลให้ความสัมพันธ์ระหว่างของโมเลกุลเสถียรและระยะห่างของทั้งสองโมเลกุลสั้นลง
การเกาะกันทางโมเลกุลจะก่อให้เกิด โมเลกุลาร์คอมเพล็กซ์ (molecular complex)
=== ชนิดของการเกาะกันทางโมเลกุล ===
ชนิดของการเกาะกันทางโมเลกุล สามารถแบ่งได้เป็น 3 ชนิดดังนี้
แบบนอนโควาเลนท์ (non-covalent) - การเกาะกันของโมเลกุล ไม่มีได้เกิดจากพันธะเคมีระหว่างโมเลกุลทั้งสอง ดังนั้นความสัมพันธ์จะสามารถย้อยกลับได้โดยสมบูรณ์
แบบรีเวอร์ซิเบิลโควาเลนท์ (reversible covalent) - การเกาะกันของโมเลกุล เกิดจากพันธะเคมีระหว่างโมเลกุลทั้งสอง แต่ความต่างระหว่างพลังงานเสรีของการมีพันธะกับไม่มีพันธะใกล้กับจุดสมดุล (chemical equilibrium) และพลังงานกระตุ้นอยู่ในระดับต่ำที่ทำให้ปฏิกิริยาย้อยกลับสามารถเกิดขึ้นได้
แบบเออรีเวอร์ซิเบิลโควาเลนท์ (irreversible covalent) - การเกาะกันของโมเลกุล เกิดจากพันธะทางเคมีระหว่างโมเลกุลทั้งสอง โดยที่การเกาะกันทำให้โมเลกุลาร์คอมเพล็กซ์ที่ได้มีเสถียรภาพทางอุณหภูมิพลศาสตร์มากกว่าโมเลกุลทั้งสองที่ไม่มีพันธะ ทำให้ปฏิกิริยาย้อยกลับไม่สามารถเกิดขึ้นได้
=== ตัวอย่างการเกาะกันทางโมเลกุล ===
โมเลกุลต่างๆสามารถที่จะมีส่วนในการเกาะกันทางโมเลกุลได้ ซึ่งโมเลกุลเหล่านั้นก็รวมถึง โปรตีน กรดนิวคลีอิก คาร์โบไฮเดรต ไขมัน และ อินทรีย์โมเลกุลขนาดเล็กเช่น โมเลกุลของยา ดังนั้นชนิดของโมเลกุลาร์คอมเพล็กซ์ที่เกิดจากการเกาะกันทางโมเลกุล ก็รวมถึง
โปรตีน - โปรตีน
โปรตีน - ดีเอ็นเอ
โปรตีน - ฮอร์โมน
โปรตีน - ยา
== อ้างอิง ==
วิทยาศาสตร์