pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
นมแมว

นมแมว (ชื่อวิทยาศาสตร์: Rauwenhoffia siamensis) เป็นพรรณไม้ยืนต้นมีกลิ่นหอม ลำต้นมีขนาดย่อม สูง 1-2 เมตร ลำต้น กิ่ง และก้านมีสีคล้ำ ใบจัดเป็นใบเดี่ยว ลักษณะแหลมยาว ดอกเป็นดอกเดี่ยวออกเป็นกล่ม กลุ่มละ 1-3 ดอก ดอกมี 6 กลีบ สีเหลืองอมเขียว ขนาดใหญ่ประมาณ 1-2 เซนติเมตร ออกดอกตลอดทั้งปี
==นมแมวในวรรณคดีไทย==
นมแมวปรากฏอยู่ในวรรณคดีไทยหลายเรื่อง เนื่องด้วยเป็นพรรณไม้ที่มีอยู่แพร่หลายในประเทศไทย 
วงศ์กระดังงา
พืชใช้แต่งกลิ่นอาหาร
สู้กู้แผ่นดิน (ภาพยนตร์)

== นักแสดง ==
Cillian Murphy - Damien O'Donovan
Pádraic Delaney - Teddy O'Donovan
Liam Cunningham - Dan
Orla Fitzgerald - Sinead Ó Súillebheán
Laurence Barry - Micheail Ó Súillebheán
Mary Murphy - Bernadette
Mary O'Riordan - Peggy
Myles Horgan - Rory
Martin Lucey - Congo
Roger Allam - Sir John Hamilton
John Crean - Chris Reilly
Damien Kearney - Finbar
Frank Bourke - Leo
Aidan O'Hare - Steady Boy
Shane Casey - Kevin
Máirtín de Cógáin - Sean
William Ruane - Johnny Gogan
Fiona Lawton - Lily
Sean McGinley - Father Denis
Denis Conway - Priest
== ลิงค์ที่เกี่ยวข้อง ==
Official site (US) 
Interview with Ken Loach about the film  from Socialist Worker, 10 June 2006
"Wind that Shakes the Barley: A historically accurate film" review in The Militant
Introduction to The Wind That Shakes the Barley script by Luke Gibbons, see also Gibbons reply to Kevin Myers
debate  about the accuracy and political significance of the film
A left-wing review that says there was much worse than the film showed 
สยามโซน
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2549
ภาพยนตร์อังกฤษ
ภาพยนตร์สงคราม
ภาพยนตร์เยอรมัน
การสมรสของพระนางพรหมจารี (ราฟาเอล)

การสมรสของพระนางพรหมจารี (The Marriage of the Virgin) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยราฟาเอล จิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์เบรราในเมืองมิลานในประเทศอิตาลี
ราฟาเอลลงชื่อและวันที่บนภาพเขียน “การสมรสของพระนางพรหมจารี” RAPHAEL URBINAS MDIIII (ค.ศ. 1504) เป็นภาพที่ได้รับจ้างจากตระกูลอัลบิซซินีสำหรับชาเปลเซนต์โจเซฟภายในวัดซานฟรานเชสโคที่เมืองชิตตาดิคาลเตลโลในอุมเบรีย ในปี ค.ศ. 1798 ถูกบังคับให้อุทิศภาพเขียนให้แก่จุยเซ็ปปี เลคิ (Giuseppe Lechi) นายพลของกองทัพนโปเลียนผู้ขายต่อให้นักค้าขายศิลปะชาวมิลานซานนาซซาริๆ ยกภาพให้กับโรงพยาบาลในมิลานในปี ค.ศ. 1804 สองปีต่อมาสถาบันวิจิตรศิลป์ก็ซื้อต่อ
นักวิพากษ์ศิลปะเชื่อกันว่าเป็นภาพที่ได้รับแรงบันดาลใจจากการวางองค์ประกอบของภาพสองภาพของเปียโตร เปรูจิโน: “พระเยซูมอบกุญแจให้นักบุญปีเตอร์” (ภาพ) ที่เขียนภายในชาเปลซิสติน และจิตรกรรมแผงชื่อเดียวกัน “การสมรสของพระนางพรหมจารี” (ภาพ) ที่ปัจจุบันอยู่ในพิพิธภัณฑ์ที่เมืองแคนในประเทศฝรั่งเศส

การลงชื่อและวันที่บนบัวเหนือซุ้มโค้งที่ตกแต่งด้านหน้าของวัดที่ไกลออกไปก็เท่ากับว่าได้ทิ้งความเป็นจิตรกรนิรนามและมีความเชื่อมั่นในตนเองพอที่จะลงชื่อว่าเป็นผู้สร้างภาพเขียน ตัวบุคคลหลักในภาพยืนอยู่ด้านหน้าของภาพก็มีโจเซฟผู้กำลังสวมแหวนให้กับพระนางพรหมจารี โจเซฟถือคทาในมือซ้ายที่เป็นไม้ที่มีใบงอกออกมาที่แสดงว่าเป็นผู้ที่ได้รับเลือก คทาของชายอีกสองคนที่ไม่ได้รับเลือกยังคงเป็นคทาไม้ที่แห้งอยู่ จนคนหนึ่งต้องหักคทาด้วยความผิดหวัง
วัดหลายเหลี่ยมลักษณะของบรามันเตเป็นส่วนหนึ่งขององค์ประกอบของภาพที่เด่นและเป็นส่วนที่มีอิทธิพลต่อการวางภาพของกลุ่มคนที่ด้านหน้าของภาพ ลายพื้นที่ดึงเข้าไปยังตัวสิ่งก่อสร้างเป็นการเน้นให้เห็นถึงการใช้การเขียนแบบทัศนมิติที่แสดงความลึกของภาพ ตัวแบบต่างที่ไกลออกไปก็ค่อยเล็กลงตามลำดับ ตัววัดเป็นศูนย์กลางของเส้นรัศมีที่กระจายออกมาจากซุ้มระเบียง เสา และบันได ไปจนถึงพื้น จากประตูวัดที่สามารถมางทะลุได้เป็นนัยยะว่าเส้นรัศมีจากวัดยังคงยืดต่อออกไปจากผู้ดูยิ่งขึ้นไปอีก
แม้แต่ในภาพกลุ่มคนด้านหน้าก็เป็นภาพที่แสดงทัศนมิติ ตัวแบบสามตัวหลักอยู่หน้าภาพ ล้อมรอบไปด้วยผู้เข้าร่วมพิธีที่ค่อยไกลออกไปจากศูนย์กลางจากแหวนที่โจเซฟกำลังจะสวมให้แมรี ที่แบ่งภาพออกเป็นสองข้างเท่ากัน โทนสีของภาพเป็นสีทองโดยมีสีอื่นประกอบที่รวมทั้งสีงาช้าง เหลือง เขียวน้ำเงิน น้ำตาลไหม้ และแดงจัด
ภาพเขียนนี้เปรียบได้กับภาพเขียนของเปรูจิโนแต่เป็นภาพที่วิวัฒนาการเพิ่มขึ้นโดยใช้องค์ประกอบที่กลมเมื่อเทียบกับองค์ประกอบแนวนอนของเปรูจิโนซึ่งยังคงเป็นลักษณะของการเขียนแบบควัตโตรเชนโต การวางภาพกลุ่มคนและการเขียนสิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่ในฉากหลังเป็นสิ่งที่ทำให้งานของราฟาเอลแตกต่างจากงานของเปรูจิโน ช่องภายในภาพดูโปร่งกว่าของเปรูจิโนที่แสดงให้เห็นถึงความสามารถในการเขียนทัศนมิติที่เหนือกว่าเปรูจิโน
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ราฟาเอล
จิตรกรรมยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลี
ศิลปะของคริสต์ศตวรรษที่ 15 ในอิตาลี
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1500
ราฟาเอล
จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
จิตรกรรมสีน้ำมัน
ศิลปะเกี่ยวกับพระแม่มารีย์
งานสะสมของพิพิธภัณฑ์เบรรา
คลองสนามชัย

คลองสนามชัย หรือ คลองมหาชัย เป็นคลองที่ขุดขึ้นในรัชสมัยสมเด็จพระสรรเพชญที่ 8แห่งกรุงศรีอยุธยา แทนที่คลองโคกขามเดิม ซึ่งมีความคดเคี้ยวอย่างมาก เรียกคลองที่ขุดขึ้นใหม่นี้ว่า คลองพระพุทธเจ้าหลวง แต่ยังไม่ทันแล้วเสร็จก็สวรรคตไปก่อน ต่อมาสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวท้ายสระได้โปรดเกล้าให้พระราชสงครามเป็นนายกอง เกณฑ์คนจากหัวเมืองปักษ์ใต้มาขุดต่อ หัวเมืองปักษ์ใต้ในสมัยนั้น หมายถึงหัวเมืองที่อยู่ทางใต้ของกรุงศรีอยุธยา เช่น เมืองสาครบุรี สามโคก ราชบุรี ธนบุรี นนทบุรี เพชรบุรี ใช้เวลาขุดสองเดือนจึงแล้วเสร็จ จุดเริ่มต้นของคลองอยู่ต่อจากคลองด่าน บริเวณแยกคลองบางขุนเทียน ในเขตจอมทอง แล้วไปออกแม่น้ำท่าจีนที่ อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสาคร ตัวคลองลึก 6 ศอก และกว้าง 7 วา ใช้ในการคมนาคมขนส่ง และทำสงคราม และยังมีชาวต่างชาติใช้เส้นทางนี้ไปกรุงศรีอยุธยาโดยไม่ต้องผ่านเข้าทางแม่น้ำเจ้าพระยาอีกด้วย ผลสืบเนื่องที่สำคัญคือการบุกเบิกพื้นที่สองฝั่งคลองมาใช้ในการเกษตรอย่างกว้างขวาง นับเป็นผลงานสำคัญในรัชกาลนี้ นอกจากนั้นแล้ว ในปี พ.ศ. 2352 คลองสายนี้เป็นเส้นทางที่สมเด็จกรมพระราชวังบวรมหาเสนานุรักษ์ ทรงใช้ยกทัพไปปราบพม่าที่เมืองถลางและเมืองชุมพรอีกด้วย  ปัจจุบันคลองสนามชัยเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญในกรุงเทพมหานครและจังหวัดสมุทรสาคร
คลองมหาชัยนี้ยังเป็นที่มาของชื่อเรียกจังหวัดสมุทรสาครที่นิยมอีกด้วย เนื่องจากตัวเมืองตั้งอยู่ที่บริเวณปากคลองมหาชัยพอดี ในปัจจุบันนิยมเรียกคลองนี้ว่าคลองมหาชัย ในจังหวัดสมุทรสาคร และเรียกคลองสนามชัย ในฝั่งธนบุรี โดยทั่วไปไม่ได้เจาะจงว่าบริเวณใดเป็นจุดเริ่มต้นคลองสนามชัย แต่จะถือกันว่าคลองสนามชัยและคลองด่านเป็นคลองเดียวกันในละแวกนั้น ในเขตจอมทองจึงเรียกคลองนี้ทั้งคลองสนามชัย และคลองด่าน
== สถานที่สำคัญริมคลอง ==
วัดบางประทุนนอก
วัดไทร
ตลาดน้ำวัดไทร
วัดสิงห์
วัดกำแพง
วัดกก
วัดเลา
วัดท่าข้าม
วัดบางกระดี่
วัดแสมดำ
ศาลพันท้ายนรสิงห์
วัดบ้านไร่เจริญผล
วัดศรีบูรณาวาส
วัดเจษฎาราม
วัดตึกมหาชยาราม
วัดมหาชัยคล้ายนิมิตร
ตลาดมหาชัย
== อ้างอิง ==
คลองในเขตจอมทอง
คลองในเขตบางขุนเทียน
คลองในจังหวัดสมุทรสาคร
สมเด็จพระเจ้าสุริเยนทราธิบดี
อำเภอเมืองสมุทรสาคร
โพลิเซียโน

โพลิเซียโน หรือ โพลิเชียน หรือ อันเจโล อัมโบรจินิ หรือ อักโนโล โพลิเซียโน (Poliziano หรือ Angelo Ambrogini หรือ Agnolo Poliziano, Politianus) (14 กรกฎาคม ค.ศ. 1454 – 24 กันยายน ค.ศ. 1494) ชื่อ “โพลิเซียโน” มาจากชื่อเมืองเกิดมอนเตพุลเชียโน (Mons Politianus) โพลิเซียโนเป็นนักปราชญ์สาขาคลาสสิก กวี และนักประพันธ์ชาวอิตาลีของยุคฟื้นฟูศิลปะวิทยา และเป็นผู้หนึ่งที่มีบทบาทในการรื้อฟื้นภาษาละติน โพลิเซียโนเขียนโคลง “Manto” ในคริสต์ทศวรรษ 1480 สำหรับเป็นบทนำในการให้คำสอนเกี่ยวกับ “เวอร์จิล”
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1997
นักเขียนชาวอิตาลี
กวีชาวอิตาลี
บุคคลจากแคว้นตอสคานา
วีนัสหลับ (จอร์โจเน)

วีนัสหลับ หรือ วีนัสแห่งเดรสเดน (Sleeping Venus หรือ Dresden Venus, I tre filosofi) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยจอร์โจเน
ภาพ “วีนัสหลับ” เป็นงานหนึ่งในงานเขียนสุดท้ายของจอร์โจเนที่เป็นภาพสตรีเปลือย ที่ดูเหมือนร่างจะมีส่วนโค้งเว้าตามแนวเนินในฉากหลัง ดูเหมือนว่าจอร์โจเนจะเขียนรายละเอียดของแสงเงาของฉากหลังอย่างบรรจง การเลือกเขียนสตรีเปลือยเป็นแนวการเขียนที่เป็นการปฏิวัติทางศิลปะและเป็นจุดที่ผู้เชี่ยวชาญบางท่านถือว่าเป็นจุดเริ่มต้นของศิลปะยุคใหม่ จอร์โจเนมาเสียชีวิตเสียก่อนที่ภาพเขียนนี้จะเขียนเสร็จ ซึ่งทำให้เชื่อกันว่าทิเชียนมาเขียนภูมิทัศน์และท้องฟ้าในฉากหลัง ที่ทิเชียนนำมาเขียนต่อมาในภาพ “วีนัสแห่งเออร์บิโน”
ความยั่วยวนของวีนัสในภาพนี้อยู่ที่การวางท่าและตำแหน่งของมือซ้ายที่วางระหว่างต้นขา ผ้าปูเขียนเป็นสีเงินและเป็นเงาเหมือนผ้าซาตินซึ่งเป็นสีเย็นแทนที่จะเป็นสีร้อนของผ้าลินนินที่นิยมเขียนกัน ลักษณะของผ้าดูแข็งเมื่อเทียบกับที่พบในภาพเขียนของทิเชียนหรือเดียโก เบลัซเกซ ภูมิทัศน์โค้งตามส่วนโค้งของร่างของวีนัสที่เป็นการสะท้อนให้เห็นความคิดของความเกี่ยวข้องระหว่างร่างกายของมนุษย์ว่าเป็นสิ่งธรรมชาติที่เป็นสิ่งที่มีชีวิตและเจริญเติบโตได้
{|
||
||
||
|}
มีผู้อ้างว่าการวางท่าของวีนัสมีลักษณะคล้ายกับภาพพิมพ์แกะไม้
The pose of the figure has been connected with a figure in one of the ภาพพิมพ์แกะไม้ประกอบของหนังสือ “Hypnerotomachia Poliphili” (โพลิฟิลิตามความรักในฝัน) ที่พิมพ์ในปี ค.ศ. 1499 แต่ภาพเปลือยขนาดใหญ่เช่นภาพนี้ที่เป็นหัวเรื่องหลักของภาพเป็นสิ่งที่ไม่เคยทำกันมาก่อนในภาพเขียนในตะวันตก และเป็นภาพที่มีอิทธิพลต่อการเขียนภาพประเภทนี้ต่อมาอีกหลายร้อยปียกเว้นและงานที่แจ่มแจ้งไปกว่างานของจอร์โจเนเช่นงานพิมพ์ของจิโอวานนิ บัตติสตา พาลัมบา แม้ว่าจะมีภาพเขียนสตรีเปลือยโดยจิตรกรชั้นครูอื่นๆ ก่อนหน้านั้นอีกหลายภาพแต่ก็มีเพียงสองภาพที่เขียนโดยบอตติเชลลี “กำเนิดวีนัส” และ “ฤดูใบไม้ผลิ” เท่านั้นที่พอจะเป็นงานที่มีลักษณะใกล้เคียงพอกับภาพนี้ ความหยั่งคิดถึงธรรมชาติและความงามของสรีระเป็นเรื่องปกติของทัศนคติของจอร์โจเน การวางภาพนี้มีอิทธิพลต่อภาพเขียนในสมัยต่อมาเช่นในงานเขียนของฌอง โอกุสต์ โดมินิค อิงเกรส์ และ ปีเตอร์ พอล รูเบนส์ และงานที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับภาพนี้ของจอร์โจเนก็คือภาพ “วีนัสแห่งเออร์บิโน” ที่เขียนโดยทิเชียน และภาพ “โอลิมเปีย” ที่เขียนโดยเอดวด มาเนท์
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
จอร์โจเน
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1510
จอร์โจเน
จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
อุปมานิทัศน์
ศิลปะเกี่ยวกับตำนานเทพ
งานสะสมของหอจิตรกรรมชั้นครูแห่งเดรสเดน
ขบวนการต่อต้านเดนมาร์ก

ขบวนการต่อต้านเดนมาร์ก (Danish Resistance Movement; Modstandsbevægelsen) เป็นขบวนการใต้ดินที่ต่อต้านการยึดครองเดนมาร์กของนาซีเยอรมนี ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง พัฒนาการของขบวนการต่อต้านในเดนมาร์กจัดว่าช้ากว่าประเทศอื่น อย่างไรก็ตามส่วนใหญ่เข้าเป็นสมาชิกองค์กรนี้ตั้งแต่ พ.ศ. 2486
== ขบวนการต่อต้านที่ไม่รุนแรง พ.ศ. 2483 – 2486 ==
หลังจากกองทัพนาซีเข้ารุกรานเดนมาร์กเมื่อ 9 เมษายน พ.ศ. 2483 เยอรมันยังยอมให้รัฐบาลเดนมาร์กบริหารประเทศต่อไป ทำให้มีการต่อต้านน้อยกว่าประเทศอื่น ดังเช่นที่เกิดในนอร์เวย์ ฝรั่งเศส และโปแลนด์ ชาวยิวยังอยู่ภายใต้การคุ้มครองของรัฐบาลเดนมาร์ก และเจ้าหน้าที่ตำรวจอยู่ภายใต้การควบคุมของเดนมาร์ก กลุ่มต่อต้านเริ่มออกมาต่อต้านเยอรมันเมื่อเยอรมันบังคับบังคับให้รัฐบาลเดนมาร์กที่นำโดย Erik Scavenius ลงนามสนธิสัญญาต่อต้านคอมมิวนิสต์ และหลังจากพรรคคอมมิวนิสต์เดนมาร์กถูกแบนเมื่อ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2494
ชาวเดนมาร์กที่นิยมลัทธินาซีมีน้อย และยิ่งน้อยลงหลังจากถูกรุกราน กิจกรรมการต่อต้านในช่วงแรกเป็นไปโดยสงบ เช่นการโจมตีโดยหนังสือพิมพ์ใต้ดิน กลุ่มนิยมลัทธิคอมมิวนิสต์เริ่มต่อต้านรุนแรงขึ้นหลังจากเยอรมันรุกรานโซเวียต หลายกลุ่มมีการติดต่อกับอังกฤษเพื่อขอรับการสนับสนุน
== ขบวนการต่อต้านที่รุนแรง พ.ศ. 2486 จนสิ้นสุดสงคราม ==
ใน พ.ศ. 2486 ชาวเดนมาร์กเริ่มไม่พอใจเยอรมันมากขึ้น ปลายเดือนสิงหาคมของปีนั้น เยอรมันหันมาควบคุมเดนมาร์กอย่างเข้มงวด ตำรวจเริ่มถูกควบคุมโดยนาซี แต่ไม่อาจหยุดยั้งการต่อต้านของชาวเดนมาร์กได้
ใน พ.ศ. 2486 นี้ กลุ่มต่อต้านเยอรมันประสบความสำเร็จในการช่วยชาวยิวในเดนมาร์ก 6,500 คน จากทั้งหมด 7,000 คน ในค่ายกักกันให้เดินทางไปยังสวีเดนอย่างปลอดภัย ในเวลาต่อมา อิสราเอลได้มอบรางวัลให้แก่ขบวนการนี้ที่ได้ร่วมปกป้องชาวยิว ความสำเร็จอีกอย่างหนึ่งของขบวนการคือ รบกวนระบบการขนส่งจากเดนมาร์กไปยังฝรั่งเศสหลังวันดีเดย์ให้ช้าลง เมื่อสงครามสิ้นสุดลง มีสมาชิกของขบวนการเสียชีวิตไปมากกว่า 850 คน ทั้งระหว่างการต่อต้าน ในคุก และในค่ายกักกัน
ขบวนการนี้มีพิพิธภัณฑ์ของตนในกรุงโคเปนเฮเกน ที่เว็บไซต์นี้ 
== อ้างอิง ==
== หนังสืออ่านเพิ่มเติม ==
Hæestrup, Jørgen. Secret Alliance - A Study of the Danish Resistance Movement 1940-45. Vols I, II & III. Odense University Press, 1976-77. ISBN 87-7492-168-1, ISBN 87-7492-194-0 & ISBN 87-7492-212-2.
Jespersen, Knud J. V. No Small Achievement: Special Operations Executive and the Danish Resistance 1940-1945. Odense, University Press of Southern Denmark. ISBN 87-7838-691-8
Moore, Bob (editor). Resistance in Western Europe (esp. Chapter on Denmark by Hans Kirchoff), Oxford : Berg, 2000, ISBN 1-85973-279-8.
Besættelsens Hvem Hvad Hvor (Who What Where of the Occupation), Copenhagen, Politikens Forlag, 3rd revised edition, 1985. ISBN 87-567-4035-2.
Reilly, Robin. Sixth Floor: The Danish Resistance Movement and the RAF Raid on Gestapo Headquarters March 1, 2002.
Stenton, Michael. Radio London and resistance in occupied Europe. Oxford University Press. 2000. ISBN 0-19-820843-X
Voorhis, Jerry. Germany and Denmark: 1940-45, Scandinavian Studies 44:2, 1972
ขบวนการทางการเมืองในประเทศเดนมาร์ก
ขบวนการต่อต้านสงครามโลกครั้งที่สอง
แอร์โกเล เด โรแบร์ตี

แอร์โคเล เดรอแบร์ติ (Ercole de' Roberti หรือ Ercole Ferrarese หรือ Ercole da Ferrara) (ราว ค.ศ. 1451 - ค.ศ. 1496) เป็นจิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาของอิตาลีตอนต้นของตระกูลการเขียนภาพแบบเฟอร์ราราของคริสต์ศตวรรษที่ 15  ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง แอร์โคเล เดรอแบร์ติเกิดเมื่อราว ค.ศ. 1451 เป็นบุตรของยามรักษาประตูที่ปราสาทของตระกูลเอสเต ต่อมาก็ได้เป็นจิตรกรประจำสำนักของตระกูล แต่งานเขียนของแอร์โคเลมีเหลืออยู่เพียงไม่กี่ชิ้น และงานส่วนใหญ่ก็ถูกทำลายไป
จอร์โจ วาซารีรวมประวัติชีวิตของแอร์โคเล เดรอแบร์ติในหนังสือ “ชีวิตจิตรกร, ประติมากร, และสถาปนิกผู้ดีเด่น” และบรรยายถึงแอร์โคเลว่า
“แอร์โคเลเป็นคนชอบดื่มไวน์เอามากๆ และความเมาอันสม่ำเสมอก็มีส่วนทำให้อายุสั้น ที่ทำมาจนอายุได้สี่สิบปีโดยไม่มีอุบัติเหตแต่อย่างใด แต่วันหนึ่งแอร์โคเลก็ล้มพับไปเพราะเส้นเลือดในสมองแตกซึ่งก็เป็นการทำให้ชีวิตสิ้นสุดในระยะเวลาไม่นานนัก”
== ผลงาน ==
ในปี ค.ศ. 1473 เมื่อมีอายุได้ 17 ปีแอร์โคเลก็ย้ายจากเฟอร์ราราไปโบโลนยาไปฝึกงานที่ห้องเขียนภาพของฟรานเชสโค เดล คอสสา (ตามคำบอกเล่าของวาซารี ฝึกงานกับลอเร็นโซ คอสตาด้วยแต่ข้อมูลหลังนี้ไม่น่าเป็นไปได้เพราะแอร์โคเลมีอายุแก่กว่าคอสตาหลายปี)  นอกจากนั้นก็เชื่อกันว่าแอร์โคเลมีส่วนในการเขียนจิตรกรรมฝาผนังที่วังสคิฟาโนเอีย
งานชิ้นสำคัญชิ้นแรกคือภาพเขียนในชาเปลกริฟโฟนิสำหรับบาซิลิกาซานเพโทรนิโอในโบโลนยาเป็นฐานฉากแท่นบูชาที่เป็นภาพ “ปาฏิหาริย์ของนักบุญวินเซนต์ แฟร์เรอร์” (ราว ค.ศ. 1473) (ปัจจุบันอยู่ที่พิพิธภัณฑ์วาติกัน) และงานเขียนประกอบฉากแท่นบูชาสำหรับงานที่คอสสาได้รับจ้าง
ในปี ค.ศ. 1480 แอร์โคเลก็เขียนฉากแท่นบูชาชิ้นใหญ่เป็นภาพ “พระแม่มารีและพระบุตรบนบัลลังก์กับนักบุญ” สำหรับวัดซานตามาเรียอินพอร์โตที่เมืองราเวนนา ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์เบรราที่เมืองมิลาน ภาพเหมือนของจิโอวานนิที่ 2 เบนติโวกลิโอและจิเนฟรา เบนติโวกลิโอ (ราว ค.ศ. 1480) ที่หอศิลป์แห่งชาติในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. ก็กล่าวกันว่าเป็นงานเขียนของแอร์โคเล
แอร์โคเลเป็นช่างเขียนประจำสำนักของตระกูลเอสเตในเฟอร์ราราต่อจากโคสิโม ทูรา ราวปี ค.ศ. 1486 ดูเหมือนว่าแอร์โคเลจะไม่เป็นแต่เพียงจิตรกรเท่านั้นแต่ยังติดตามอัลฟอนโซ เดสเตไปเฝ้าพระสันตะปาปาในกรุงโรม เป็นผู้จัดการเครื่องแต่งตัวสำหรับการสมรสของอิซาเบลลา เดสเตที่มานตัว และอาจจะทำซาลามีด้วย

ภาพเขียนอื่นก็ได้แก่ “พอร์เทียและบรูทัส” (ราว ค.ศ. 1486-ค.ศ. 1490) ที่เชื่อกันว่าเป็นภาพเอเลโนราแห่งอารากอน ดัชเชสแห่งเฟอร์รารา  และ “นักบุุญเจอโรมในป่า” (พิพิธภัณฑ์เจ. พอล เกตตี, ลอสแอนเจลิส)
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
จิตรกรรมฝาผนัง
จิตรกรรมแผง
จิตรกรรมยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลี
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Vasari, Vite, profile of Ercole 
'Pieta' at the Walker Art Gallery, Liverpool, UK
Information on St. Jerome in the Wilderness, J. Paul Getty Museum, Los Angeles.
== ระเบียงภาพ ==
ไฟล์:Ercole_de%27_Roberti_002.jpg|“จิเนฟรา เบนติโวกลิโอ”
ไฟล์:Ercole de' Roberti 007.jpg|“พระแม่มารีและพระบุตรบนบัลลังก์กับนักบุญ”
ไฟล์:Ercole de' Roberti 010.jpg|“ปิเอต้า” (ราว ค.ศ. 1495)
ไฟล์:Ercole de’ Roberti - Portia and Brutus - Google Art Project.jpg|“พอร์เทียและบรูทัส”
ไฟล์:Ercole de' Roberti 005.jpg|รายละเอียดจากฐานแท่นบูชา
บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1450
จิตรกรชาวอิตาลี
จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 15
จิตรกรสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
บุคคลจากแคว้นเอมีเลีย-โรมัญญา
เก็บภาษี (มาซาชิโอ)

เก็บภาษี (Tribute Money) เป็นจิตรกรรมฝาผนังที่เขียนโดยมาซาชิโอจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลี ที่เขียนราวคริสต์ทศวรรษ 1420 ภายในชาเปลบรันคาชชิ, ภายในวัดซานตามาเรียเดลคาร์มิเนในเมืองฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี งานชิ้นนี้ถือกันว่าเป็นงานชิ้นที่ดีที่สุดชิ้หนึ่งของมาซาชิโอและเป็นงานชิ้นสำคัญของการวิวัฒนาการของศิลปะยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาในอิตาลี
ภาพเขียนนี้เป็นส่วนหนึ่งในภาพชุดชีวิตของนักบุญปีเตอร์ เป็นฉากจากพระวรสารนักบุญแม็ทธิว สิ่งที่สำคัญของภาพเขียนนี้คือการใช้วิธีการเขียนภาพแบบใหม่ที่เป็นลักษณะทัศนมิติ และ “ค่าต่างแสง” หรือการเขียนที่ใช้แสงเงาที่ตัดกัน ภาพเขียนได้รับความเสียหายอย่างหนักจนกระทั่งมาได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ในคริสต์ทศวรรษ 1980
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
มาซาชิโอ
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1420
มาซาชิโอ
เก็บภาษี
จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
จิตรกรรมฝาผนัง
ศิลปะเกี่ยวกับพระเยซู
ศิลปะเกี่ยวกับนักบุญ
เจฟฟรีย์ อาร์เชอร์

เจฟฟรี่ย์ อาร์เชอร์ (Jeffrey Archer) เป็นนักเขียนชาวอังกฤษ เกิดวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 1940 ในอดีตเขาเคยเป็นสมาชิกวุฒิสภาเมื่ออายุ 29 ปี (ถือเป็นสมาชิกวุฒิสภาที่อายุน้อยที่สุดในอังกฤษ) ต่อมาเขาได้ประพันธ์งานเขียนออกมาเป็นจำนวนมาก
== ผลงาน ==
ชื่อภาษาไทย แปลโดย สุวิทย์ ขาวปลอด
=== ผลงานชุดเคนกับอาเบล ===
Shall We Tell the President? (1977)
Kane and Abel (1980)
The Prodigal Daughter (1982)
=== บันทึกส่วนตัว ===
1. A Prison Diary:Hell - Belmarsh (2002)
2. A Prison Diary:Purgatory - Wayland (2003)
3. A Prison Diary:Heaven - North Sea Camp (2004)
=== ผลงานวรรณกรรมอื่นๆ ===
Not A Penny More, Not A Penny Less (1976)
First Among Equals (1984)
A Matter of Honour (1986)
As the Crow Flies (1991) เส้นทางนักสู้
Honour Among Thieves (1993)
The Fourth Estate (1996)
The Eleventh Commandment (1998)
Sons of Fortune (2003)
False Impression (2006)
The Gospel According to Judas by Benjamin Iscariot With Francis J. Moloney (2007)
A Prisoner of Birth (2008)
Paths of Glory (2009)
Only Time Will Tell ปริศนาเงาอดีต
The Sins of the Father ผืนฟ้าลิขิต
Best Kept Secret ความเอยความลับ
Be Careful What You Wish For หนี้เก่า แค้นใหม่
Mightier than the Sword นารีประจัญบาน
Cometh the Hour เปี่ยมเล่ห์เสน่ห์ร้าย
This was a man หนึ่งเดียวคนนี้
=== บทละคร ===
Beyond Reasonable Doubt (1987)
Exclusive (1989)
The Accused (2000)
=== เรื่องสั้น/งานสะสม ===
A Quiver Full of Arrows (1980)
A Twist in the Tale (1989)
Twelve Red Herrings (1994)
The Collected Short Stories (1997)
To Cut a Long Story Short (2000)
Cat O'Nine Tales (2006)
=== งานสำหรับเด็ก ===
By Royal Appointment (1980)
Willy Visits the Square World (1980)
Willy and the Killer Kipper (1981)
The First Miracle (1994)
==  อ้างอิง ==
^ a b c d e f g Caroline Davies (20 July 2001). "He lied his way to the top". Daily Telegraph. http://www.telegraph.co.uk/news/uknews/1334660/He-lied-his-way-to-the-top.html.
^ Jim Waley (22 July 2001). "Author of his own Demise". ninemsn. http://sgp1.paddington.ninemsn.com.au/sunday/feature_stories/article_890.asp?s=1 .
^ Paul Kelso (20 July 2001). "Mendacious, ambitious, generous and naive". The Guardian. http://www.guardian.co.uk/uk/2001/jul/20/conservatives.archer11.
^ "Lord Archer answers your questions". BBC News. 1999-02-01. http://news.bbc.co.uk/1/hi/uk_politics/269876.stm. Retrieved 2007-06-14.
^ Paul Kelso "Mendacious, ambitious, generous and naive", The Guardian, 20 July 2001. Retrieved on 9 May 2007.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Anglia shares at BBC News
Jeffrey Archer's official Web site
Jeffrey Archer in DTI shares inquiry at The Guardian
Jeffrey Archer: Special Report at The Guardian
Filmed interview from March 2008 at Access Interviews
Interview about becoming Mayor of London at BBC News
News In Depth: The Archer trial at BBC News
The Archer trial coverage at The Guardian
Review of Jeffrey Archer's 2000 courtroom play, The Accused at Curtain Up
The Times - "Activists demand tough line on crime - Conservative Party conference" - 7 October 1993.
The webpage for the book 'The Wonga Coup' 
นักเขียนชาวอังกฤษ
ยุทธการที่ซานโรมาโน (อุชเชลโล)

ยุทธการที่ซานโรมาโน (Battaglia di San Romano) เป็นจิตรกรรมสีฝุ่นบนไม้สามภาพที่เขียนโดยปาโอโล อุชเชลโล จิตรกรสมัยเรอแนซ็องส์คนสำคัญชาวอิตาลี ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์แห่งชาติในลอนดอน, หอศิลป์อุฟฟีซีในฟลอเรนซ์ และพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ในปารีส
ปาโอโล อุชเชลโลเขียนภาพ "ยุทธการที่ซานโรมาโน" ในปี ค.ศ. 1432 เป็นภาพที่บรรยายเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในยุทธการที่ซานโรมาโน ในปี ค.ศ. 1432 เป็นภาพสามภาพแต่ละภาพยาวกว่าสามเมตร ที่ได้รับการจ้างให้เขียนโดยตระกูลบาร์โตลีนี ซาลิมเบนี เป็นภาพสำคัญที่แสดงลักษณะการวิวัฒนาการการเขียนภาพแบบทัศนมิติของยุคจิตรกรรมยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลีตอนต้น และเป็นงานเขียนที่ใหญ่มากสำหรับงานจ้างของฆราวาส
ยุทธการที่ซานโรมาโนเป็นยุทธการในสงครามลอมบาร์ด ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 1432 ที่ซานโรมาโนในอิตาลี เป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพของสาธารณรัฐฟลอเรนซ์ที่นำโดยนิกโกลอ ดา โตเลนตีโน และมีเกเลตโต อัตเตนโดโล และสาธารณรัฐเซียนาที่นำโดยฟรันเชสโก ปิชชีนีโน
ภาพเขียนเป็นที่ชื่นชมกันมากในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ในที่สุดก็ตกไปเป็นของตระกูลเมดีชีเป็นเวลาสามร้อยปี ในปัจจุบันอยู่ในงานสะสมของสามพิพิธภัณฑ์ดังกล่าวข้างต้น
==หัวเรื่อง==
ภาพสามภาพจากซ้ายไปขวา:
{|
||
||
||
|}
แผงของหอศิลป์อุฟฟีซีอาจจะออกแบบให้เป็นแผงกลางของบานพับภาพสามและเป็นแผงเดียวที่ลงชื่อโดยอุชเชลโล ลำดับของภาพเป็นที่เห็นพ้องกันว่าเรียงตามลำดับ: แผงลอนดอน, แผงฟลอเรนซ์ และ แผงปารีส แต่ก็มีผู้เสนอลำดับแตกต่างจากที่ว่า หรืออาจจะเป็นสามเวลา: เช้า (ลอนดอน) กลางวัน (ฟลอเรนซ์) และพลบค่ำ (ปารีส) ยุทธการที่ซานโรมาโนใช้เวลาแปดชั่วโมงจึงเสร็จ
ในแผงลอนดอน นิกโกลอ ดา โตเลนตีโน สวมหมวกแดงเป็นลายทองขนาดใหญ่ขี่ม้าขาวนำกองทหารม้าฟลอเรนซ์ ด้าหน้าของภาพมีหอกหักและร่างของทหารที่เสียงชีวิตวางในท่าที่จงใจเพื่อแสดงความเป็นทัศนมิติ ภาพสามภาพออกแบบให้แขวนสูงบนผนังสามด้านของห้อง และการวางภาพให้มีทัศนมิติก็คำนึงถึงความสูงของภาพด้วย ซึ่งเมื่อมองในระดับต่ำกว่าที่ตั้งใจไว้หรือจากภาพถ่ายก็จะทำให้เห็นสิ่งต่างๆ ที่ผิดปกติในภาพ
บริเวณหลายบริเวณในภาพใช้ทองคำเปลวและเงินในการตกแต่ง ทองใช้ในการตกแต่งบังเหียนซึ่งยังคงดูใหม่ ส่วนเงินใช้ตกแต่งเสื้อเกราะซึ่งทำปฏิกิริยากับออกซิเจนที่ทำให้กลายเป็นสีเทาหรือดำ ภาพทุกภาพได้รับความเสียหายจากกาลเวลาและการซ่อมแซมสมัยต้น และบางส่วนก็หายไป
== อ้างอิง ==
==ดูเพิ่ม==
ปาโอโล อุชเชลโล
ยุทธการที่ซานโรมาโน
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1440
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1450
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1430
ปาโอโล อุชเชลโล
จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
จิตรกรรมประวัติศาสตร์
อวตาร (แก้ความกำกวม)

อวตาร อาจหมายถึง
อวตาร; การแบ่งภาคมาเกิดบนโลกมนุษย์ตามความเชื่อของศาสนาฮินดู
อวตาร; สัญลักษณ์แสดงตนในระบบคอมพิวเตอร์ มีลักษณะเป็นภาพ สัญรูป หรือรูปสามมิติ เป็นต้น
อวตาร; ภาพยนตร์โดย เจมส์ คาเมรอน
อวตาร; เกมธรรมะออนไลน์ สร้างสรรค์โดยคนไทย
เทศบาลเมืองกระทุ่มแบน

เทศบาลเมืองกระทุ่มแบน เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งในอำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร มีพื้นที่ครอบคลุมตำบลตลาดกระทุ่มแบนทั้งตำบล และเป็นที่ตั้งที่ว่าการอำเภอกระทุ่มแบน
== ประวัติ ==
เทศบาลเมืองกระทุ่มแบนเดิมมีฐานะเป็นเทศบาลตำบล จัดตั้งขึ้นตามพระราชกฤษฎีกา เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2483 โดยมีขุนประสูติศาสน์ (ชื่น ชวนานนท์) เป็นนายกเทศมนตรีคนแรก ต่อมาได้รับการยกฐานะเป็นเทศบาลเมืองกระทุ่มแบน เมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2538
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
เทศบาลเมืองกระทุ่มแบนเป็นที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอกระทุ่มแบน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตลาดกระทุ่มแบนทั้งหมด โดยมีขนาดพื้นที่ 2.175 ตารางกิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่ข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบางยางและเขตองค์การบริหารส่วนตำบลท่าไม้ (อำเภอกระทุ่มแบน)
ทิศตะวันออก ติดกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลคลองมะเดื่อ (อำเภอกระทุ่มแบน)
ทิศใต้ ติดต่อกับเขตเทศบาลตำบลดอนไก่ดีและเขตองค์การบริหารส่วนตำบลท่าเสา (อำเภอกระทุ่มแบน)
ทิศตะวันตก ติดกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลสวนส้ม (อำเภอบ้านแพ้ว)
== ชุมชน ==
เทศบาลเมืองกระทุ่มแบนมีทั้งหมด 9 ชุมชน ดังนี้
ชุมชนบ้านตลาด
ชุมชนท่ากลาง
ชุมชนศาลหลวงตาทอง
ชุมชนท่าใหม่
ชุมชนวัดดอนไก่ดี
ชุมชนประตูน้ำอ่างทอง
ชุมชนแป๊ะกง
ชุมชนสี่แยกวัดดอนไก่ดี
ชุมชนหมู่บ้านอ่างทองธานี
เทศบาลเมืองกระทุ่มแบน มีวัดเพียงแห่งเดียว คือ วัดดอนไก่ดี
== สถานศึกษา ==
สังกัดเทศบาลเมืองกระทุ่มแบน
โรงเรียนเทศบาลศรีบุณญานุสสรณ์
โรงเรียนเทศบาลวัดดอนไก่ดี
สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 10
โรงเรียนกระทุ่มแบน "วิเศษสมุทคุณ"
== อ้างอิง ==
กระทุ่มแบน
ตันเต๋ง

ตันเต๋ง (Chen Deng; ) ชื่อรอง ยฺเหวียนหลง เป็นตัวละครในวรรณกรรม จีน อิง ประวัติศาสตร์ เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก เป็นขุนพลและขุนนางชาวจีนที่อาศัยอยู่ในปลาย ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ของจีน เกิดในครอบครัวขุนนางใน ชีจิ๋ว เขาเริ่มต้นรับราชการเป็นนายอำเภอเมื่ออายุ 24 ปี และต่อมาได้เป็นขุนนางฝ่ายเกษตรภายใต้การปกครองของ โตเกี๋ยม ผู้ว่าการแคว้น ชีจิ๋ว หลังจากโตเกี๋ยมถึงแก่กรรมในปี ค.ศ. 194 ตันเต๋งได้สนับสนุน เล่าปี่ ให้เป็นผู้ว่าการคนใหม่ อย่างไรก็ตาม ในปี ค.ศ. 196 เขาถูกบังคับให้เป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของ ลิโป้ หลังจากที่ฝ่ายหลังเข้ายึดชีจิ๋วจากเล่าปี่ ในช่วงเวลานี้ ตันเต๋งและพ่อของเขา ตันกุ๋ย แสร้งทำเป็นภักดีต่อลิโป้ ในขณะที่แอบบ่อนทำลายอิทธิพลของเขาโดยห้ามไม่ให้เขาเป็นพันธมิตรกับ อ้วนสุด ตันเต๋งยังแอบตกลงที่จะทำหน้าที่เป็นไส้ศึกในชีจิ๋วให้กับ โจโฉ ที่ควบคุมราชสำนัก ตันเต๋งได้รับแต่งตั้งให้เป็นเจ้าเมืองกวงหลิง ระหว่าง ยุทธการที่แห้ฝือ ในปี ค.ศ. 198-199 ตันเต๋งนำทหารของเขาเข้าร่วมกับโจโฉและช่วยเขาในการเอาชนะลิโป้ หลังจากได้ชัยชนะ ตันเต๋งได้รับแต่งตั้งเพิ่มเติมให้เป็น ขุนพลคลื่นสงบ (平息海浪的將軍) ระหว่างที่เขาดำรงตำแหน่งที่เมืองกวงหลิง เขาได้รับความนิยมในหมู่ประชาชนอย่างสูงในด้านการปกครองที่ดีและมีคุณธรรม - จนผู้คนอยากติดตามเขาหลังทราบว่าเขาต้องไปรับตำแหน่งที่เมืองอื่น เขายังสามารถต้านทานการรุกรานถึงสองครั้งโดยกองทัพของ ซุนเซ็ก ขุนศึกที่ควบคุมดินแดนในภูมิภาค เจียงหนาน (หรือ กังตั๋ง) เขาถึงแก่กรรมไม่ทราบปีเมื่ออายุได้ 38 ปีอันเนื่องมาจากความเจ็บป่วยที่เกิดจาก โรคพยาธิในลำไส้
== ดูเพิ่ม ==
สามก๊ก
ยุคสามก๊ก
ตัวละครในสามก๊ก
== บรรณานุกรม ==
== อ้างอิง ==
ตันเต๋ง
ข้าราชการของเล่าปี่