pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
การเมืองยุโรป

การเมืองของยุโรป นั้นเกี่ยวข้องกับการเมืองที่เปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่องภายในทวีปดังกล่าว เป็นหัวข้อที่มีรายละเอียดมากกว่าทวีปใด ๆ เนื่องจากปัจจัยต่าง ๆ ซึ่งรวมถึงประวัติศาสตร์อันยาวนานของรัฐชาติในภูมิภาค และแนวโน้มในปัจจุบันที่เดินไปสู่การเพิ่มขึ้นของเอกภาพทางการเมืองระหว่างรัฐในยุโรป
การเมืองในปัจจุบันของยุโรปนั้นสามารถสืบรอยย้อนกลับไปได้ถึงเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ภายในทวีป
ภูมิศาสตร์ เศรษฐกิจ และวัฒนธรรม นั้นมีส่วนเสมอกันในการก่อร่างสภาพการเมืองของยุโรปในปัจจุบัน
การเมืองยุโรปสมัยใหม่นั้นถูกครอบงำโดยสหภาพยุโรป ตั้งแต่การล่มสลายของม่านเหล็กและการพังทลายของบล็อกตะวันออกของรัฐคอมมิวนิสต์ ด้วยการสิ้นสุดของสงครามเย็น สหภาพยุโรปได้ขยายไปทางตะวันออก และรวมเอารัฐสมาชิก 27 รัฐ ซึ่งมีตัวแทนในรัฐสภายุโรป
== ดูเพิ่ม ==
องค์กรระหว่างประเทศในยุโรป
การเมืองสหภาพยุโรป
ยุโรป
วัฒนธรรมยุโรป
เศรษฐกิจยุโรป
ภูมิศาสตร์ยุโรป
ประวัติศาสตร์ยุโรป
*
ท่าอากาศยานเบอร์ลินเทเกิล

ท่าอากาศยานเบอร์ลิน-เทเกิล "ออทโท ลิเลียนธาล" (Flughafen Berlin-Tegel „Otto Lilienthal“)  เป็นท่าอากาศยานนานาชาติหลักในกรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ในแขวงเทเกิล ตอนเหนือของเขตไรนิคเคินดอร์ฟ จุดเด่นของท่าอากาศยานเทเกิลคืออาคารท่าทรงหกเหลี่ยมล้อมรอบพื้นที่เปิด ซึ่งทำให้ระยะเดินจากเครื่องบินถึงทางออกท่านั้นสั้นเพียง 30 เมตรใน พ.ศ. 2550 ท่าอากาศยานนี้ให้บริการผู้โดยสารมากกว่า 13,350,000 ราย
และได้ปิดตัวลงแล้วเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ 2563
==อ้างอิง==
เทเกิล
เบอร์ลินเทเกิล
สุรนันทน์ เวชชาชีวะ

สุรนันทน์ เวชชาชีวะ (เกิด 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2504) ชื่อเล่น ปุ้ม เป็นอดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาล ทักษิณ ชินวัตร และอดีตเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาล ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สังกัดพรรคไทยรักไทย และเป็นหนึ่งในกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทยที่ถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง
== ประวัติ ==
สุรนันทน์ เวชชาชีวะ มีชื่อเล่นว่า ปุ้ม เกิดเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2504 เป็นบุตรชายของนายนิสสัย เวชชาชีวะ
กับนางมารินา อิศรเสนา ณ อยุธยา (ธิดาหลวงพิสูจน์พาณิชยลักษณ์ (หม่อมหลวงเพิ่มยศ อิศรเสนา)) จบปริญญาตรีเศรษฐศาสตร์การเมืองที่วิลเลี่ยมส์คอลเลจ ปริญญาโทความสัมพันธ์ระหว่างประเทศที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย และปริญญาโทการบริหารที่สถาบันศศินทร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
== การทำงาน ==
สุรนันทน์เริ่มการทำงาน จากการเป็นเจ้าหน้าที่วิเคราะห์นโยบายและแผน กองวางแผนส่วนรวม สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ และงานเอกชน ในกลุ่มบริษัทบ้านฉางและบริษัทธรรมนิติ
เริ่มต้นงานการเมือง จากการลงรับสมัครเลือกตั้ง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) กรุงเทพมหานคร ในปี พ.ศ. 2538 และปี พ.ศ. 2539 สังกัดพรรคพลังธรรม แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง
จากนั้นในปี พ.ศ. 2544 ปฏิบัติหน้าที่รองโฆษกพรรคไทยรักไทย และโฆษกพรรคไทยรักไทย ในปี พ.ศ. 2544 ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.ระบบบัญชีรายชื่อ ของพรรคไทยรักไทย  รองเลขาธิการนายกรัฐมนตรี   และ ปี พ.ศ. 2548 ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาล พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร จนถูกรัฐประหารเมื่อวันที่ 19 กันยายน 2549 เป็นหนึ่งใน 111 คนที่ถูกถอดสิทธิในการเลือกตั้ง ผันตัวเองเป็นผู้ดำเนินรายการ โดยเริ่มจาก "สุรนันทน์วันนี้"  "The Commentator" "Brain Wake" (Voice TV) "คุยกันวันเสาร์" (TNN 24) รวมถึงจัดรายการออนไลน์ผ่านช่องยูทูบของ หนังสือพิมพ์มติชน ในชื่อรายการ Hellmet Show ร่วมกับ พิชญ์ พงษ์สวัสดิ์ เขียนคอลัมน์ในหนังสือพิมพ์ Bangkok Post และสยามรัฐ รวมถึงมีกิจการร้านกาแฟและร้านจำหน่ายจักรยาน "เบรนเวค" อีกด้วย
ตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2555 สุรนันทน์เข้ารับตำแหน่งโฆษกประจำตัวนายกรัฐมนตรียิ่งลักษณ์ ชินวัตร และต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ในเดือนมิถุนายนปีเดียวกัน
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 24
ในปี 2565 เขาได้เข้าร่วมงานเป็นรองหัวหน้าพรรคสร้างอนาคตไทย
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
น
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ส่วนตัว 
สกุลเวชชาชีวะ
ราชสกุลอิศรเสนา
ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
นักการเมืองไทย
เลขาธิการนายกรัฐมนตรีไทย
รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรีไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบบัญชีรายชื่อ
พรรคพลังธรรม
พรรคไทยรักไทย
พรรคเพื่อแผ่นดิน
พรรคเพื่อไทย
พรรคสร้างอนาคตไทย
นักจัดรายการวิทยุ
บุคคลจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปทุมวัน
บุคคลจากสถาบันบัณฑิตบริหารธุรกิจศศินทร์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
อะลาบาสเทอร์

อะลาบาสเทอร์(Alabaster) เป็นแร่ที่อยู่ในกลุ่มของยิปซัมและแคลไซต์
==ประโยชน์==
แร่อะลาบาสเทอร์ส่วนมากจะถูกใช้ในอุตสาหกรรมการแกะสลักหิน ซึ่งสามารถพบได้ทั่วไปในงานแกะสลักต่างๆ ภายในโบสถ์ทางศาสนาคริสต์
แร่แคลเซียม
แร่คาร์บอเนต
แร่ซัลเฟต
ภาษาโปลาเบียน

ภาษาโปลาเบียน เป็นกลุ่มภาษาถิ่นในกลุ่มภาษาสลาฟ ซึ่งเคยพูดกันในบริเวณที่เป็นตอนเหนือของประเทศเยอรมนีในปัจจุบัน: รัฐเมคเลินบวร์ค-ฟอร์พ็อมเมิร์น, บรันเดินบวร์ค, ซัคเซิน-อันฮัลท์, ส่วนตะวันออกของนีเดอร์ซัคเซิน และชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ ภาษานี้สูญหายไปในคริสต์ศตวรรษที่ 18
รหัสภาษาสากลของภาษาโปลาเบียนคือ ISO 639-1: (ไม่มี), ISO 639-2: sla, ISO 639-3: pox
== อ้างอิง ==
Słownik etymologiczny języka Drzewian połabskich, Part 1: ed. Tadeusz Lehr-Spławiński & Kazimierz Polański, Wrocław, 1962, from Part 2 on: ed. K. Polański, Wrocław, 1971-
Kazimierz Polański & Janusz Sehnert: Polabian-English Dictionary. The Hague: Mouton 1967
ปโลาบีเยน
ปโลาบีเยน
กลุ่มภาษาตุงกูซิกใต้

กลุ่มภาษาตุงกูซิกใต้ (Southern Tungusic languages) เป็นกลุ่มภาษาในกลุ่มภาษาตุงกูซิก ใช้พูดทางตะวันออกเฉียงใต้สุดของประเทศรัสเซีย (คาบารอฟสค์, ปรีมอร์สกี และซาคาลิน) และทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศจีน กลุ่มภาษาตุงกูซิกใต้นี้ แบ่งย่อยได้เป็นสองกลุ่มคือ
กลุ่มตะวันออกเฉียงใต้ แบ่งออกได้อีกสองกลุ่มย่อยคือกลุ่มภาษานานาช ได้แก่ ภาษานาไน ภาษาโอโรก และภาษาอุลช์ ซึ่งพบในประเทศรัสเซีย และกลุ่มภาษาอูดีเฮ ได้แก่  ภาษาโอโรช ภาษาอูดีเฮ ซึ่งพบในประเทศรัสเซียเช่นกัน
กลุ่มตะวันตกเฉียงใต้ เป็นกลุ่มภาษาที่พบในประเทศจีน ได้แก่ภาษาแมนจูของชาวแมนจูผู้ก่อตั้งราชวงศ์ชิงในประเทศจีน ภาษาซิเบที่ใช้พูดในซินเจียงโดยลูกหลานของชาวแมนจู และ ภาษาจูร์เชน ซึ่งเป็นภาษาที่ตายแล้ว
== อ้างอิง ==
Ethnologue entry for Southern Tungusic languages
ตระกูลภาษาอัลไต
กลุ่มภาษาเชียง

กลุ่มภาษาเชียง เป็นตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่าตะวันออกเฉียงเหนือ ใช้พูดในทิเบตและบางบริเวณทางตะวันตกของจีน มีสมาชิก 12 ภาษาได้แก่ ภาษาเจียรง ภาษาเชียงเหนือ ภาษาเชียงใต้ ภาษาเอ้อกง ภาษาซาบา ภาษากุยชง ภาษามูยา ภาษาเอ้อซู ภาษาโชโย ภาษานาร์มูยี ภาษาชีซิง ภาษาปูมี และภาษาตันกัตอาจจะอยู่ในกลุ่มนี้ด้วยแต่ยังมีข้อโต้แย้งอยู่
== อ้างอิง ==
Bradley, David. (1997). Tibeto-Burman languages and classification. In D. Bradley (Ed.), Papers in South East Asian linguistics: Tibeto-Burman languages of the Himalayas (No. 14, pp. 1-71). Canberra: Pacific Linguistics.
Sun, Hongkai. (1983). The nationality languages in the six valleys and their language branches. Yunnan Minzuxuebao, 3, 99-273. 
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Ethnologue: Qiangic
Ethnologue: Tangut-Qiang
Site on Qiangic languages (French and Chinese) 
ตระกูลภาษาจีน-ทิเบต
ภาษาในประเทศจีน
เกอไทต์

เกอไทต์ (Goethite) เป็นแร่เหล็กออกไซต์ ซึ่งถูกตั้งชื่อโดยผู้รู้รอบด้านชาวเยอรมัน โยฮันน์ โวล์ฟกัง ฟอน เกอเท
== ประโยชน์ ==
ใช้ในอุตสาหกรรมการถลุงเหล็ก และอุตสาหกรรมการย้อมสี
== แหล่งที่พบ ==
สามารถพบได้ในประเทศคิวบา ออสเตรเลีย อังกฤษ และในรัฐโคโลราโด จอร์เจีย เทนเนสซี มิชิแกน มินนิโซตา มิสซูรี เวอร์จิเนียและแอละแบมาในสหรัฐอเมริกา
นอกจากนี้ทางองค์การนาซ่าได้พบว่ามีแร่เกอไทต์ อยู่ในแหล่งน้ำบนดาวอังคารอยู่ด้วยเช่นกัน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
แร่เหล็ก
แร่ออกไซด์
ภาษาอาเบลเลน

ภาษาอาเบลเลน (Abellen) หรือภาษาอาบูรลิน เป็นภาษากลุ่มซัมบัลมีผู้พูดราว 3,500 คนใน พ.ศ. 2548 ใช้พูดในชุมชนชาวเอตา จังหวัดตาร์ลัก ประเทศฟิลิปปินส์
อาเบลเลน
ภาษาสูญแล้ว

จากคำนิยามจำนวนหนึ่ง ภาษาสูญแล้ว (extinct language) คือภาษาที่ปัจจุบันไม่มีผู้พูดแล้ว ในขณะที่ ภาษาตายแล้ว (dead language) คือภาษาที่ไม่มีผู้พูดในฐานะภาษาหลักแล้ว
โดยปกติแล้วกระบวนการที่จะนำไปสู่การเป็นภาษาสูญนั้นจะเกิดขึ้นเมื่อภาษาหนึ่ง ๆ ได้ผ่านการตายของภาษาในระหว่างที่ถูกแทนที่ด้วยภาษาอื่น ตัวอย่างเช่น ภาษาคอปติกที่ถูกแทนที่ด้วยภาษาอาหรับ และภาษาชนพื้นเมืองอเมริกันจำนวนมากที่ถูกแทนที่ด้วยภาษาอังกฤษ ฝรั่งเศส สเปน หรือโปรตุเกส
ในหลายกรณี ภาษาสูญแล้วยังถูกใช้เพื่อประโยชน์ทางวิทยาศาสตร์ กฎหมาย หรือศาสนาเช่น ภาษาสลาวอนิกคริสตจักรโบราณ อเวสตะ คอปติก ทิเบตโบราณ กีเอซ นั้นเป็นภาษาในภาษากลุ่มสูญ
== อ้างอิง ==
ภาษา
สัญญาอนุญาตสาธารณะทั่วไปแบบผ่อนปรนของกนู

สัญญาอนุญาตสาธารณะทั่วไปแบบผ่อนปรนของกนิว หรือ แอลจีพีแอล (GNU Lesser General Public License, LGPL) เป็นสัญญาอนุญาตของซอฟต์แวร์เสรีรูปแบบหนึ่ง คล้ายคลึงกับสัญญาอนุญาตสาธารณะทั่วไปของกนิวหรือจีพีแอล ซึ่งจัดทำโดยมูลนิธิซอฟต์แวร์เสรีเช่นกัน แอลจีพีแอลถูกเขียนขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2534 และดัดแปลงเมื่อ พ.ศ. 2542 โดย ริชาร์ด สตอลล์แมน โดยได้รับคำปรึกษาจาก อีเบน โมเกลน
แอลจีพีแอลใช้งานส่วนใหญ่กับไลบรารีมากกว่าตัวซอฟต์แวร์ โดยข้อแตกต่างระหว่างกับจีพีแอลคือ ตัวแอลจีพีแอลสามารถเชื่อมเข้ากับซอฟต์แวร์ทั่วไปได้ ไม่จำเป็นต้องเป็นแอลจีพีแอลหรือจีพีแอลเหมือนกัน นั่นคือ "การผ่อนปรน" กว่าตามชื่อสัญญาอนุญาตนั่นเอง
ซอฟต์แวร์ของมอซิลลาและโอเพนออฟฟิศดอตอ็อกใช้สัญญาอนุญาตแอลจีพีแอล
== ดูเพิ่ม ==
ข้อความในสัญญาอนุญาตสาธารณะทั่วไปแบบผ่อนปรนของกนู
== อ้างอิง ==
โครงการกนู
สัญญาอนุญาตและใบอนุญาต
กล้ามเนื้อฟรอนทาลิส

กล้ามเนื้อฟรอนทาลิส (Frontalis muscle) เป็นกล้ามเนื้อบางๆ ตั้งอยู่บริเวณด้านหน้าของศีรษะ รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า และเกาะกับพังผืดชั้นผิว (superficial fascia) มีลักษณะกว้างกว่ากล้ามเนื้อออกซิปิตาลิส (Occipitalis) และใยของกล้ามเนื้อนี้ยังยาวและสีซีดกว่ากล้ามเนื้อออกซิปิตาลิส กล้ามเนื้อนี้ไม่มีจุดเกาะอยู่กับกระดูก
ใยกล้ามเนื้อส่วนใกล้กลาง (medial) ต่อเนื่องกับใยของกล้ามเนื้อโปรเซอรัส (Procerus) ใยกล้ามเนื้อตรงกลางร่วมไปกับกล้ามเนื้อคอร์รูเกเตอร์ ซูเปอร์ซิลิไอ (Corrugator supercilii) และกล้ามเนื้อหลับตา (Orbicularis oculi) ยึดเกาะกับผิวหนังของคิ้ว และใยกล้ามเนื้อด้านข้างรวมกับกล้ามเนื้อหลับตาเหนือส่วนยื่นกระดูกหน้าผากจดกระดูกโหนกแก้ม (zygomatic process of the frontal bone)
จากจุดเกาะดังกล่าว ใยกล้ามเนื้อทอดตัวขึ้นไปด้านบน และเชื่อมกับกาเลีย อโพนิวโรติกา (galea aponeurotica) ใต้ต่อรอยประสานคร่อมขม่อมหน้า (coronal suture)
ขอบด้านใกล้กลางของกล้ามเนื้อฟรอนทาลิสาเชื่อมร่วมกันเหนือต่อสันจมูก แต่ระหว่างกล้ามเนื้อออกซิปิตาลิสเป็นช่องว่างที่มีความผันแปร เป็นที่อยู่ของกาเลีย อโพนิวโรติกา
ในตำราบางเล่มจัดกล้ามเนื้อนี้เป็นส่วนหนึ่งของกล้ามเนื้อออกซิปิโตฟรอนทาลิส (occipitofrontalis muscle)
หน้าที่หลักของกล้ามเนื้อนี้ต่อคิ้ว คือการยกหรือเลิกคิ้ว (ทำหน้าที่ตรงข้ามกับส่วนเบ้าตาของกล้ามเนื้อหลับตา (orbital portion of the orbicularis)) โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมองขึ้นไปด้านบน และยังทำหน้าที่เมื่อวัตถุที่มองอยู่ไกลหรือมัวมาก
== ภาพอื่นๆ ==
Image:Illu head neck muscle.jpg|กล้ามเนื้อของศีรษะและคอ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
PTCentral 
ฟรอนทาลิส
กล้ามเนื้อดีเพรสเซอร์ ซูเปอร์ซิลิไอ

กล้ามเนื้อดีเพรสเซอร์ ซูเปอร์ซิลิไอ (Depressor Supercilii) เป็นกล้ามเนื้อตาของร่างกายมนุษย์ ธรรมชาติของกล้ามเนื้อนี้ยังคงเป็นที่ถกเถียงกันในปัจจุบัน ตำราทางกายวิภาคศาสตร์บางเล่มนับกล้ามเนื้อนี้เป็นกล้ามเนื้อมัดหนึ่ง (เช่น Netter, et al) แต่ผู้เขียนส่วนใหญ่นับกล้ามเนื้อนี้เป็นส่วนหนึ่งของกล้ามเนื้อหลับตา (orbicularis oculi) 
ในทางตรงกันข้าม ตจแพทย์, จักษุแพทย์, และศัลยแพทย์พลาสติกจำนวนมากนับกล้ามเนื้อดีเพรสเซอร์ ซูเปอร์ซิลิไอเป็นกล้ามเนื้อมัดหนึ่งแยกออกมา และทำหน้าที่เฉพาะในการเคลื่อนไหวคิ้วและผิวหนังบริเวณแสกหน้า.
== จุดเกาะต้นและจุดเกาะปลาย ==
กล้ามเนื้อดีเพรสเซอร์ ซูเปอร์ซิลิไอมีจุดเกาะต้นที่ขอบเบ้าตาด้านใกล้กลาง (medial orbital rim) ใกล้กับกระดูกแอ่งถุงน้ำตา (lacrimal bone) และมีจุดเกาะปลายบนมุมด้านใกล้กลางของกระดูกเบ้าตา ใต้ต่อกล้ามเนื้อคอร์รูเกเตอร์ ซูเปอร์ซิลิไอ (corrugator supercilii) ในบางครั้งอาจพบปลายจุดเกาะมี 2 อัน แต่โดยทั่วไปแล้วจะมีเพียง 1 จุด
== ดูเพิ่ม ==
กล้ามเนื้อคอร์รูเกเตอร์ ซูเปอร์ซิลิไอ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
.
Illustration in Facial Action Coding System
- "Botox Injections for Hyperfunctional Facial Lines"
ดีเพรสเซอร์ ซูเปอร์ซิลิไอ
กล้ามเนื้อคอร์รูเกเตอร์ ซูเปอร์ซิลิไอ

กล้ามเนื้อคอร์รูเกเตอร์ ซูเปอร์ซิลิไอ (Corrugator supercilii) เป็นกล้ามเนื้อขนาดเล็ก แคบ รูปร่างเป็นพีระมิด ตั้งอยู่ที่หัวคิ้ว ใต้ต่อกล้ามเนื้อฟรอนทาลิส (Frontalis) และกล้ามเนื้อหลับตา (Orbicularis oculi)
กล้ามเนื้อนี้เริ่มจากปลายด้านใกล้กลางของโหนกคิ้ว (superciliary arch) และใยกล้ามเนื้อทอดไปทางด้านบนและด้านข้าง ระหว่างส่วนหนังตา (palpebral portion) และส่วนเบ้าตา (orbital portion) ของกล้ามเนื้อหลับตา และเข้าเกาะปลายที่พื้นผิวชั้นลึกของผิวหนัง เหนือต่อกึ่งกลางของโค้งเบ้าตา (orbital arch)
== หน้าที่ ==
กล้ามเนื้อคอร์รูเกเตอร์ทำหน้าที่ดึงหัวคิ้วลงและเข้ากึ่งกลาง ทำให้เกิดรอยย่นในแนวตั้งของหน้าผาก เป็นกล้ามเนื้อหลักที่ทำให้หน้าบึ้งเมื่อเกิดความรู้สึกไม่พึงพอใจ
== ภาพอื่นๆ ==
Image:Gray134.png|กระดูกหน้าผาก มุมมองจากด้านนอก
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
คอร์รูเกเตอร์ ซูเปอร์ซิลิไอ
กล้ามเนื้อโปรเซอรัส

กล้ามเนื้อโปรเซอรัส (Procerus) เป็นแผ่นกล้ามเนื้อรูปพีระมิดขนาดเล็ก ลึกต่อเส้นประสาทซุพีเรียร์ออบิทัล (superior orbital nerve) , หลอดเลือดแดงซุปปราออบิทัล (Supra-orbital artery) , และหลอดเลือดดำซุปปราออบิทัล (Supraorbital vein)
== จุดเกาะต้นและจุดเกาะปลาย ==
จุดเกาะต้นของกล้ามเนื้อโปรเซอรัสเป็นเส้นใยเอ็นกล้ามเนื้อจากพังผืดที่คลุมเหนือส่วนล่างของกระดูกจมูก และส่วนบนของกระดูกอ่อนแลทเทอรัลนาซัล (lateral nasal cartilage)
กล้ามเนื้อนี้มีจุดเกาะปลายที่ผิวหนังเหนือต่อส่วนล่างของหน้าผากระหว่างคิ้วทั้งสอง เส้นใยของกล้ามเนื้อนี้ทอดรวมกับใยกล้ามเนื้อฟรอนทาลิส (Frontalis)
== หน้าที่ ==
กล้ามเนื้อโปรเซอรัสทำหน้าที่ช่วยดึงส่วนของผิวหนังระหว่างหัวคิ้วลง ช่วยดึงให้รูจมูกกว้างขึ้น นอกจากนี้ยังช่วยทำหน้าที่ในการแสดงสีหน้าโกรธ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ปโรเซอรัส
กล้ามเนื้อนาซาลิส

กล้ามเนื้อนาซาลิส (nasalis) (กล้ามเนื้อคอมเพรสเซอร์ นาริส (compressor naris)) เป็นกล้ามเนื้อที่เหมือนหูรูดของจมูกซึ่งทำหน้าที่ในการหดหรือกดกระดูกอ่อนจมูก (nasal cartilage) ประกอบด้วย 2 ส่วน คือ ส่วนทรานสเวอร์ส และ ส่วนเอลาร์
ส่วนทรานสเวอร์ส (transverse part) เริ่มจากกระดูกขากรรไกรบน (maxilla) ด้านบนและด้านข้างต่อแอ่งเพดานปากหลังฟันตัด (incisive fossa) ใยของกล้ามเนื้อยื่นไปทางด้านบนและด้านใกล้กลาง ยื่นแผ่เข้าไปในแผ่นพังผืดบางๆ ซึ่งต่อเนื่องกับสันจมูกเชื่อมกับกล้ามเนื้ออีกข้างหนึ่ง และเชื่อมกับพังผืดของกล้ามเนื้อโปรเซอรัส (Procerus)
ส่วนเอลาร์ (alar part) ยึดเกาะกับปลายหนึ่งของกระดูกอ่อนปีกจมูกชิ้นใหญ่ (greater alar cartilage) และอีกปลายหนึ่งกับผิวหนังที่ปลายจมูก
ในตำราบางเล่มแบ่งกล้ามเนื้อออกเป็น กล้ามเนื้อคอมเพรสเซอร์ นาริส และ ไดเลเตอร์ นาริส (dilator naris) 
== ภาพอื่นๆ ==
Image:Gray157.png|กระดูกขากรรไกรบนข้างซ้าย พื้นผิวด้านนอก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Interactive diagram at ivy-rose.co.uk
นาซาลิส
จักรพรรดินีชุง

จักรพรรดินีชุง (왕후심청;Wanghu simcheong)เป็นภาพยนตร์การ์ตูนแบบภาพเคลื่อนไหวของเกาหลีเหนือและเกาหลีใต้ กำกับการแสดงโดยเนลสัน ชิน (Nelson Shin) ชินใช้เวลา 8 ปีในการผลิต งานที่เกี่ยวกับการสร้างภาพเคลื่อนไหวทำในเกาหลีเหนือที่สตูดิโอภาพยนตร์สำหรับเด็กโชซัน เสียงพากษมีทั้งสำเนียงของเกาหลีเหนือและเกาหลีใต้ ซึ่งเป็นเพราะความแตกต่างทางด้านภาษาระหว่างประเทศทั้งสอง แต่รุ่นที่เผยแพร่ในระดับนานาชาติใช้สำเนียงของเกาหลีใต้ เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกที่เปิดตัวพร้อมกันทั้งในเกาหลีเหนือและเกาหลีใต้เมื่อ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2548 ภาพยนตร์นี้ได้รับรางวัลจำนวนมากในเกาหลี เรื่องราวของภาพยนตร์เกี่ยวกับนิทานพื้นบ้านของเกาหลี เกี่ยวกับลูกสาวกตัญญูที่เสียสละให้พ่อที่ตาบอดกลับมามองเห็นได้
== ดูเพิ่ม ==
เว็บไซต์ทางการ 
Article 
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2548
ภาพยนตร์เกาหลี
ภาพยนตร์ที่มีฉากในประเทศเกาหลี
วัลเทอร์ โกรพีอุส

วัลเทอร์ อาด็อล์ฟ เกออร์ค โกรพีอุส (Walter Adolph Georg Gropius; 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1883 – 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1969) หรือที่เรียกกันโดยทั่วไปว่า วัลเทอร์ โกรเพียส เป็นสถาปนิกชาวชาวเยอรมันและเป็นผู้ก่อตั้งเบาเฮาส์ ในไวมาร์ เมื่อปี ค.ศ. 1919 ซึ่งถือเป็นโรงเรียนด้านการออกแบบและศิลปะสมัยใหม่แห่งแรก ๆ ของโลก ที่เริ่มผสานความสวยงามเข้ากับการใช้สอยในชีวิตประจำวัน
โกรพีอุส ถือเป็นหนึ่งในมาสเตอร์คนสำคัญด้านสถาปัตยกรรมที่ได้รับการยกย่องเช่นเดียวกับอัลวาร์ อาลโต ลูทวิช มีส ฟัน แดร์ โรเออ แฟรงก์ ลอยด์ ไรต์ และเลอกอร์บูซีเย ว่าเป็นผู้บุกเบิกสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ ซึ่งได้กลายเป็นรากฐานการเรียนและการออกแบบมาจนถึงปัจจุบัน หรือที่เรียกว่า สถาปัตยกรรมสากล
เขาเกิดและเติบโตในตระกูลที่ค่อนข้างมีฐานะในราชอาณาจักรปรัสเซีย จักรวรรดิเยอรมัน โดยมีญาติหลายคนเป็นสถาปนิกรวมถึงนักการเมือง เขาได้รับใช้ชาติโดยการเป็นทหารในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 จนเมื่อสงครามยุติเขาได้หันมาสนใจในสถาปัตยกรรม จนได้มาเปิดโรงเรียนเบาเฮาส์ขึ้นในปี 1919 และในเวลาต่อมาในกลายเป็นโรงเรียนการออกแบบที่มีชื่อเสียงที่สุดแห่งหนึ่งของโลก ต่อมาในช่วงที่นาซีเยอรมนีได้เข้ามามีอิทธิพลมากขึ้น ซึ่งมีแนวคิดด้านสถาปัตยกรรมต่างจากของโกรพีอุสอย่างรุนแรง จึงทำให้เขาต้องปิดโรงเรียนเบาเฮาส์ลง แล้วลี้ภัยออกจากเยอรมนีภายใต้การช่วยเหลือจากเพื่อนสถาปนิกชาวอังกฤษ จากนั้นโกรพีอุส ก็ได้เดินทางไปปูรากฐานด้านสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ที่สหรัฐอเมริกา ที่รัฐแมสซาชูเซตส์ โดยเขาได้เป็นอาจารย์และคณบดีประจำบัณฑิตวิทยาลัยการออกแบบ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ตั้งแต่ปี 1937-1952 นอกจากนี้เขายังเป็นอาจารย์พิเศษในช่วงท้าย ๆ ของชีวิตที่ MIT ก่อนจะเสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1969
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Masters of Modernism
Walter Gropius' house, Lincoln, Massachusetts 
On the Interbau apartments เกี่ยวกับอะพาร์ตเมนต์อินเทอร์เบา
Impington Village College — ตัวอย่างงานของโกรพีอุสในสหราชอาณาจักร
Fagus works  
Bauhaus in America  ภาพยนตร์สารคดี "เบาเฮาส์ในอเมริกา" สร้างในปี ค.ศ. 1995 แสดงอิทธิพลทางความคิดของโกรพีอุสและคนอื่น ๆ ในวงการออกแบบและสถาปัตยกรรมอเมริกัน
Designer portrait on rosenthalusa.com
ข้อมูลเกี่ยวกับปีแรก ๆ ของโกรพีอุสในเบาเฮาส์
สถาปนิกชาวอเมริกัน
สถาปนิกชาวเยอรมัน
บุคคลจากเบอร์ลิน
กล้ามเนื้อไดเลเตอร์ นาริส

กล้ามเนื้อไดเลเตอร์ นาริส (Dilator naris muscle) เป็นส่วนหนึ่งของกล้ามเนื้อนาซาลิส ประกอบด้วยส่วนหลัง (โพสทีเรียร์) และส่วนหน้า (แอนทีเรียร์)
ไดเลเตอร์ นาริส โพสทีเรียร์ (Dilator naris posterior) บางส่วนตั้งอยู่ใต้ต่อกล้ามเนื้อลีเวเตอร์ เลบิไอ ซุพีเรียริส (Levator labii superioris) เริ่มจากมุมของรอยเว้าจมูก (nasal notch) ของกระดูกขากรรไกรบน (maxilla) และจากกระดูกอ่อนปีกจมูกชิ้นเล็ก (lesser alar cartilages) และมีจุดเกาะปลายที่ผิวหนังใกล้กับของของรูจมูก
ไดเลเตอร์ นาริส แอนทีเรียร์ (Dilator naris anterior) เป็นเส้นใยกล้ามเนื้อละเอียดที่ทอดผ่านจากกระดูกอ่อนปีกจมูกชิ้นใหญ่ (greater alar cartilage) ไปยังผิวหนังใกล้กับของของรูจมูก และตั้งอยู่ด้านหน้ากล้ามเนื้อไดเลเตอร์ นาริส โพสทีเรียร์
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ดไเลเตอร์ นาริส
กล้ามเนื้อดีเพรสเซอร์ เซปไต นาไซ

กล้ามเนื้อดีเพรสเซอร์ เซปไต นาไซ (Depressor septi หรือ Depressor alœ nasi) เป็นกล้ามเนื้อบนใบหน้าที่มีจุดเกาะต้นที่แอ่งเพดานปากหลังฟันตัด (incisive fossa) ของกระดูกขากรรไกรบน ใยของกล้ามเนื้อทอดขึ้นไปเกาะปลายที่ผนังกลางจมูก (nasal septum) และส่วนหลังของส่วนปีกของกล้ามเนื้อนาซาลิส (nasalis muscle) กล้ามเนื้อนี้วางตัวระหว่างเยื่อเมือก (mucous membrane) และโครงสร้างกล้ามเนื้อของริมฝีปาก
== หน้าที่ ==
กล้ามเนื้อดีเพรสเซอร์ เซปไต นาไซเป็นกล้ามเนื้อต้านโดยตรงของกล้ามเนื้ออื่นๆ ของจมูก ทำหน้าที่ดึงปีกจมูกลง และหดรูจมูก
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Anatomy at revisionrhinoplasty.com 
ดีเพรสเซอร์ เซปไต นาไซ
กล้ามเนื้อลีเวเตอร์ เลบิไอ ซุพีเรียริส อลีควี นาไซ

กล้ามเนื้อลีเวเตอร์ เลบิไอ ซุพีเรียริส อัลลีค นาไซ (levator labii superioris alaeque nasi muscle) เป็นกล้ามเนื้อที่อยู่บนใบหน้า ชื่อของกล้ามเนื้อเป็นภาษาละตินแปลว่า กล้ามเนื้อที่ยกริมฝีปากบนและยกปีกจมูก กล้ามเนื้อนี้เป็นกล้ามเนื้อที่มีชื่อยาวที่สุดในบรรดากล้ามเนื้อในร่างกายของสัตว์
== จุดเกาะ ==
กล้ามเนื้อนี้มีจุดเกาะต้นที่ส่วนบนของส่วนยื่นขากรรไกรบนจดกระดูกหน้าผาก (frontal process of the maxilla) และมีจุดเกาะปลายที่ผิวหนังของส่วนข้างของรูจมูกและริมฝีปากบน
== หน้าที่ ==
กล้ามเนื้อลีเวเตอร์ เลบิไอ ซุพีเรียริส อัลลีค นาไซทำหน้าที่ขยายรูจมูกและยกริมฝีปากบน ทำให้เกิดเสียงขู่คำราม
== ดูเพิ่ม ==
กล้ามเนื้อลีเวเตอร์ เลบิไอ ซุพีเรียริส
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ลีเวเตอร์ เลบิไอ ซุพีเรียริส อัลลีค นาไซ
ชารีเท

ชารีเท (Charité) เป็นโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดในยุโรป ตามที่อ้างในปี พ.ศ. 2546 หลังจากการรวมวิทยาเขตสี่แห่งเข้าด้วยกัน Charité - Universitätsmedizin Berlin (ชารีเท - โรงพยาบาลมหาวิทยาลัย เบอร์ลิน) เป็นวิทยาลัยแพทย์ของมหาวิทยาลัยเสรีแห่งเบอร์ลินและมหาวิทยาลัยฮุมบ็อลท์แห่งเบอร์ลิน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Charité
สิ่งก่อสร้างในเบอร์ลิน
สถาบันอุดมศึกษาในเบอร์ลิน
โรงพยาบาลในประเทศเยอรมนี
ปากกาลูกลื่น

ปากกาลูกลื่น (ballpoint pen) เป็นปากกา ที่มีส่วนปลายคือลูกลื่น ทำจากโลหะเล็ก ๆ  มีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 1 ม.ม. ลูกลื่นหมุนได้รอบทิศ และมีขอบเบ้าที่กันไม่ให้ลูกลื่นหลุดออกมา น้ำหมึกจะไหลผ่านท่อแคบ ๆ นี้ ส่วนลูกลื่นที่หมุนไปบนผิวกระดาษ สันที่อยู่ในเบ้าโลหะจะจ่ายน้ำหมึกไปหล่อเลี้ยงลูกลื่น จนเป็นเส้นหมึก ส่วนใหญ่ปากกาลูกลื่นจะเขียนได้ราว 2.5-3.5 กิโลเมตร
== ประวัติ ==
ในปี ค.ศ. 1938 ลาสโล บีโร จิตรกรและนักหนังสือพิมพ์ชาวฮังการี ได้คิดค้นประดิษฐ์ปากกาลูกลื่นขึ้น ต่อมาเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง บีโรลี้ภัยไปอยู่ที่อาร์เจนตินา ก่อตั้งบริษัทปากกาที่เขากับน้องชายร่วมกันคิดขึ้น และขายเป็นสิ่งประดิษฐ์ในปี ค.ศ. 1944 จากนั้นก็ได้รับความนิยม เนื่องจากสะดวกในการพกพาและถูกน้ำแล้วน้ำหมึกก็ไม่เลือนหาย
== ประเภทของปากกาลูกลื่น ==
ปากกาลูกลื่นที่เรารู้จักกันทั่วไปนั้น ยังสามารถออกเป็นอีกอย่างน้อย 2 ประเภท คือ แบบหัวลูกบอล และหัวลูกกลิ้ง ข้อแตกต่างที่สำคัญระหว่างทั้งสองประเภทนี้ คือ ปากกาแบบหัวลูกบอลนั้น นั้นใช้น้ำหมึกที่มีน้ำมันเป็นส่วนผสมหลัก ซึ่งทำให้มีอายุการใช้งานที่นานกว่า ขณะที่ปากกาลลูกลื่นหัวลูกกลิ้งนั้นจะใช้หมึกที่มีลักษณะเหลวกว่า ซึ่งเชื่อกันว่าช่วยให้ปากกาเขียนได้ลื่นและนุ่มนวลกว่า
== อ้างอิง ==
ปากกาลูกลื่น คอลัมน์รู้ไปโม้ด
ปากกาลูกลื่นทำงานอย่างไร roonnhaidee.com
ปากกา
กล้ามเนื้อลีเวเตอร์ แองกูไล ออริส

กล้ามเนื้อลีเวเตอร์ แองกูไล ออริส (levator anguli oris) เป็นกล้ามเนื้อใบหน้าที่อยู่บริเวณปาก เริ่มจากแอ่งฟันเขี้ยว (canine fossa) ซึ่งอยู่ใต้ต่อรูใต้เบ้าตา (infraorbital foramen)
ใยของกล้ามเนื้อเข้าเกาะปลายที่มุมของปาก ร่วมกับกล้ามเนื้อไซโกมาติคัส (zygomaticus) , ดีเพรสเซอร์ แองกูไล ออริส (depressor anguli oris) , และกล้ามเนื้อหูรูดปาก (Orbicularis oris)
== ภาพอื่นๆ ==
Image:Gray157.png|กระดูกขากรรไกรบนข้างซ้าย พื้นผิวด้านนอก
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
PTCentral 
ลีเวเตอร์ แองกูไล ออริส
กล้ามเนื้อไซโกมาติคัส เมเจอร์

กล้ามเนื้อไซโกมาติคัส เมเจอร์ (Zygomatic major) เป็นกล้ามเนื้อในร่างกายมนุษย์ ซึ่งทำหน้าที่ดึงมุมปากไปทางด้านบนและด้านข้าง กล้ามเนื้อนี้มีเส้นประสาทเฟเชียล (facial nerve, CN VII) เลี้ยงเช่นเดียวกับกล้ามเนื้อในการแสดงสีหน้ามัดอื่นๆ
กล้ามเนื้อไซโกมาติคัสเกาะจากโค้งกระดูกโหนกแก้ม (zygomatic arch) ไปยังมุมปาก กล้ามเนื้อนี้ทำหน้าที่ยกมุมปากในขณะที่ยิ้ม
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
PTCentral 
Clips of muscle action 
ซไโกมาติคัส เมเจอร์
กล้ามเนื้อไซโกมาติคัส ไมเนอร์

กล้ามเนื้อไซโกมาติคัส ไมเนอร์ (zygomaticus minor) เป็นกล้ามเนื้อในการแสดงสีหน้าของมนุษย์ เริ่มจากกระดูกโหนกแก้ม (zygomatic bone) และเข้าเกาะปลายที่ริมฝีปากบน ทำหน้าที่ยกมุมปากและช่วยในการยิ้ม กล้ามเนื้อนี้มีเส้นประสาทเฟเชียล (facial nerve, CN VII) เลี้ยงเช่นเดียวกับกล้ามเนื้อในการแสดงสีหน้ามัดอื่นๆ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
PTCentral 
ซไโกมาติคัส ไมเนอร์
เกิดมาลุย

เกิดมาลุย (Born to Fight) เป็นภาพยนตร์ไทยที่เน้นการแสดงศิลปะการต่อสู้ ที่กำกับโดย พันนา ฤทธิไกร ออกฉายในปี พ.ศ. 2547 สร้างหลังจากความสำเร็จของภาพยนตร์เรื่อง องค์บาก ในปี พ.ศ. 2546  โดยชื่อ "เกิดมาลุย" เคยเป็นชื่อภาพยนตร์แอคชั่นเกรดเอ ถ่ายทำที่ จังหวัดขอนแก่น กำกับโดย ประพนธ์ เพ็ชร์อินทร์ นำแสดงโดย พันนา ฤทธิไกร ในปี พ.ศ. 2529 ในขณะนั้น "เกิดมาลุย" หรือ ชื่อเดิม "มือล่าระหัสเชน" เริ่มถ่ายทำปลายปี พ.ศ. 2527 และได้ออกฉายใน โรงภาพยนตร์เครือเอเพ็กซ์ เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2529 แต่ภาพยนตร์ทั้งสองเรื่องไม่มีเนื้อหาเกี่ยวข้องกันเลย
== เนื้อเรื่อง ==
โดยเรื่องราวพูดถึงการเผชิญหน้า กับเหตุการณ์ร้ายแรงที่สุดในชีวิต ที่อยู่นอกเหนือจากความควบคุม อันนำมาซึ่งความเป็นความตายของผู้คนจำนวนมาก เมื่อตกอยู่ภายใต้การจับกลุ่มของผู้ก่อการร้าย ซึ่งเป็นชนกลุ่มน้อย ที่ตั้งใจสร้างความปั่นป่วนให้กับประเทศไทย พร้อมกับชาวบ้านในหมู่บ้านแห่งหนึ่งริมชายแดน ที่พวกเขาและเธอตั้งใจนำข้าวของมาบริจาค และช่วยพัฒนาหมู่บ้าน วิธีเดียวที่จะรักษาชีวิตของพวกพ้องและชาวบ้าน คือต้องนำเอาความสามารถเฉพาะตัวทางด้านกีฬาในแต่ละประเภท มาผสมผสานในการต่อสู้ด้วยมือเปล่า โดยมีเงื่อนไขของเวลา ในการแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าที่เกิดขึ้นให้ได้
== นักแสดง ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ข้อมูลภาพยนตร์เรื่องเกิดมาลุย
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2547
ภาพยนตร์ไทย
ภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้
ภาพยนตร์มวยไทย
ภาพยนตร์เทควันโด
ภาพยนตร์โดยสหมงคลฟิล์ม
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในจังหวัดขอนแก่น
วิลเลียม เบลก

วิลเลียม เบลก (William Blake; 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1757 - 12 สิงหาคม ค.ศ. 1827) เป็นกวีและนักวาดภาพชาวอังกฤษ ไม่ค่อยมีชื่อเสียงมากนักในระหว่างที่มีชีวิตอยู่ แต่งานของเขาได้รับการยอมรับทั่วไปในแวดวงประวัติศาสตร์ทั้งบทกวีนิพนธ์และภาพวาด ผลงานการวาดภาพนิมิตของเขาได้รับยกย่องว่า "โดดเด่นและก้าวหน้ากว่าศิลปินผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดของบริเตนจะสามารถสร้างขึ้นได้" แม้ว่าเขาแทบไม่เคยเดินทางไปไหน และเคยออกไปพ้นจากกรุงลอนดอนเพียงครั้งเดียวในชีวิต แต่ผลงานของเขาแสดงให้เห็นพลังจินตนาการอันยิ่งใหญ่อย่างมาก
ผลงานของเบลกแสดงให้เห็นถึงลักษณะเฉพาะของศิลปินในยุคโรแมนติก หรืออาจจะก่อนยุคโรแมนติกด้วยซ้ำ เพราะงานของเขาส่วนมากสร้างขึ้นในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18 ลักษณะของผลงานแม้จะเคารพยำเกรงในพระคัมภีร์ไบเบิล แต่แสดงความเป็นปฏิปักษ์ต่อคริสตจักร เบลกได้รับแรงบันดาลใจจากอุดมการณ์และความทะเยอทะยานของกลุ่มนักปฏิวัติฝรั่งเศสและอเมริกัน รวมถึงอิทธิพลจากนักคิดผู้โด่งดังเช่น เจค็อบ โบเฮ็ม และ เอ็มมานูเอล สวีเดนบอร์ก
แม้จะทราบถึงแรงบันดาลใจของเขา แต่งานของเบลกก็มีเอกลักษณ์ไม่เหมือนใคร มีความเป็นอัตลักษณ์สูงจนไม่สามารถจัดประเภทได้ นักวิชาการในคริสต์ศตวรรษที่ 19 คนหนึ่งอธิบายลักษณะของเบลกว่า เป็นเหมือน "ดวงประทีปอันโชติช่วง" "บุรุษผู้ซึ่งบรรพบุรุษยังไม่อาจนำหน้า เกินกว่าสหายร่วมยุคสมัย และไม่อาจแทนที่ได้โดยชนรุ่นหลัง"
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2300
กวีชาวอังกฤษ
นักเขียนชาวอังกฤษ
จิตรกรชาวอังกฤษ
จิตรกรสมัยจินตนิยม
บุคคลจากนครเวสต์มินสเตอร์