pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุริยนเยี่ยมพยับ

พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุริยนเยี่ยมพยับ เป็นพระโอรสในสมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช ประสูติแต่หม่อมสุ่น ปักษีวงศา
==พระประวัติ==
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุริยนเยี่ยมพยับ ประสูติเมื่อวันศุกร์ที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2437 ปีมะเมีย พระอิสริยยศเมื่อแรกประสูติเป็นหม่อมเจ้า
ต่อมาทรงเข้าศึกษาในโรงเรียนราชวิทยาลัย เมื่อจบการศึกษาแล้ว กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดชทรงส่งไปศึกษาต่อที่ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ขณะทรงศึกษาต่อที่สวิตเซอร์แลนด์ทรงประชวรด้วยโรคฝีในท้อง สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2455 พระชันษา 18 ปี
ต่อมาพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าให้สถาปนาพระโอรสธิดาในเจ้าฟ้าที่ที่มารดามิได้เป็นเจ้าทุกพระองค์เป็น พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2470 หม่อมจ้าสุริยนเยี่ยมพยับ จึงได้รับการสถาปนาเป็น พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุริยนเยี่ยมพยับ
== พงศาวลี ==
==อ้างอิง==
ราชกิจจานุเบกษา. ประวัติหม่อมเจ้าสุริยนเยี่ยมพยับ. เล่ม ๒๙, ตอน ง, วันที่ ๒๖ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๔๕๕, หน้า ๒๔๗๑.
พระวรวงศ์เธอ
พระองค์เจ้ายก
ราชสกุลภาณุพันธุ์
บุคคลจากโรงเรียน ภ.ป.ร. ราชวิทยาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์
เสียชีวิตจากวัณโรค
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพัลลัภดนัย

พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพัลลัภดนัย  เป็นพระโอรสในสมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช ประสูติแต่หม่อมลับ ภาณุพันธุ์ ณ อยุธยา
== พระประวัติ ==
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพัลลัภดนัย ประสูติเมื่อวันจันทร์ที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2442  ปีกุน พระอิสริยยศเมื่อแรกประสูติเป็นหม่อมเจ้า สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2444 พระชันษา 2 ปี เมื่อตอนหม่อมเจ้าพัลลัภดนัยสิ้นชีพิตักษัยนั้น เป็นช่วงเวลาที่หม่อมเจ้าทิพยสัมพันธ์ประชวร ทำให้กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดชทรงมีความเศร้าพระทัยมาก และได้มีพระหัตถเลขาไปกราบบังคมทูลฯ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงทรงมีพระราชหัตถเลขามาปลอบความว่า
"ได้รับหนังสือไปรเวทของเธอ ลงวันที่ ๒๙ ที่ปัตตาเวีย กับลงวันที่ ๕ ที่นี่ มีความเสียใจเปนอันมากที่ได้รับทราบข่าวชายพัลลัภตาย หวังใจว่าหญิงทิพย์ คงจะหาย ลูกเขยของเธอก็มีความเดือดร้อนเปนอันมากฉันมีความสงสาร ทั้งสองคน"
ต่อมาพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าให้สถาปนาพระโอรสธิดาในเจ้าฟ้าที่ที่มารดามิได้เป็นเจ้าทุกพระองค์เป็น พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2470 หม่อมจ้าพัลลัภดนัย จึงได้รับการสถาปนาเป็น พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพัลลัภดนัย
== พงศาวลี ==
==อ้างอิง==
พัลลัภดนัย
ราชสกุลภาณุพันธุ์
พระองค์เจ้ายก
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ารำไพประภา

พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ารำไพประภา (25 กรกฎาคม พ.ศ. 2450 – 14 มิถุนายน พ.ศ. 2522) เป็นพระธิดาใน สมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช ประสูติแต่หม่อมเล็ก ภาณุพันธุ์ ณ อยุธยา (สกุลเดิม ยงใจยุทธ) เมื่อประสูติมีพระยศที่ หม่อมเจ้า ต่อมาเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2470 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาเป็น พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ารำไพประภา เสกสมรสกับหม่อมเจ้าธานีเสิกสงัด ชุมพล พระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสรรพสิทธิประสงค์ มีพระโอรสและธิดา 2 คน ได้แก่
หม่อมราชวงค์เรืองรำไพ อิศรางกูร สมรสกับหม่อมเจ้าสุรฉัตร ฉัตรชัย ภายหลังได้สมรสใหม่กับจงรักษ์ อิศรางกูร ณ อยุธยา
หม่อมราชวงศ์หทัยธานี ชุมพล สมรสกับ หม่อมราชวงศ์ดวงใจ (ราชสกุลเดิม จิตรพงศ์) ธิดาหม่อมเจ้ายาใจ จิตรพงศ์ กับ หม่อมจักลิน ดูบัวส
พระวรวงศ์เธอพระองค์เจ้ารำไพประภา ทรงปรีชาการดนตรีไทย และเคยทรงจะเข้ในวงปี่พาทย์ราชสำนักพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ในเวลาว่างโปรดการปลูกต้นไม้ ทรงเป็นผู้นำต้นสแปนิชมอส เข้ามาแพร่พันธุ์ในประเทศไทยจากรัฐฟลอริดา สหรัฐ โดยพกติดองค์มาในกล่องไม้ขีด ภายหลังต้นมอสชนิดนี้ เรียกกันว่า มอสรำไพฯ พระองค์เป็นสตรีคนแรก ๆ ของไทยที่เล่นกีฬากอล์ฟ และเทนนิส อีกทั้งยังโปรดถักนิตติ้งและโครเชต์ จนทรงนิพนธ์ตำราการถักนิตติ้ง ในนามปากกา พชพ
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ารำไพประภา สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2522 สิริพระชันษา 71 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2522 ณ พระเมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส
== พระอิสริยยศ ==
25 กรกฎาคม พ.ศ. 2450 – 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2470 : หม่อมเจ้ารำไพประภา
8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2470 – 14 มิถุนายน พ.ศ. 2522 : พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ารำไพประภา
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== พงศาวลี ==
==อ้างอิง==
พระวรวงศ์เธอ
พระองค์เจ้าหญิง
พระองค์เจ้ายก
ราชสกุลภาณุพันธุ์
ราชสกุลชุมพล
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว. (ฝ่ายใน)
ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ป.ป.ร.3
ชาวไทยเชื้อสายลาว
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าทรงศะศิคุณ

พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าทรงศะศิคุณ (พ.ศ. 2422 - 13 มิถุนายน พ.ศ. 2438) เป็นพระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี กรมพระจักรพรรดิพงษ์
==พระประวัติ==
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าทรงศะศิคุณ เป็นพระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี กรมพระจักรพรรดิพงษ์ ประสูติแต่หม่อมทับทิม จักรพันธุ์ ณ อยุธยา เมื่อพ.ศ. 2422 เมื่อแรกประสูติมีพระอิสริยยศเป็นหม่อมเจ้า พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณโปรดเกล้าฯ พระราชทานเบี้ยหวัดปีละ 3 ชั่ง
ต่อมาในวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2438 ทรงมีพระอาการประชวรเสียดพระนาภี และเป็นเหน็บชาทั่วองค์ ได้ให้ขุนเทวโอสถ หม่อมราชวงศ์สอาด พระสิทธิสารมารักษาว่าเป็นโรคโรคลมเพื่อเส้นและโลหิตพิการ ประกอบยาให้เสวยอาการทรงบ้างทรุดบ้าง หาหมอไนติงเกลมารักษา ได้ประกอบยาถวายพระอาการไม่ดีขึ้น สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2438 สิริพระชันษา 15 ปี พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณโปรดเกล้าฯ พระราชทานน้ำหลวงอาบพระศพ และหีบทองเป็นเกียรติยศ
ต่อมาพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าให้สถาปนาพระโอรสธิดาในเจ้าฟ้าที่ที่มารดามิได้เป็นเจ้าทุกพระองค์เป็น พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2470 หม่อมจ้าทรงศะศิคุณ จึงได้รับการสถาปนาหลังการสิ้นพระชนม์เป็น พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าทรงศะศิคุณ
== พงศาวลี ==
==อ้างอิง==
พระวรวงศ์เธอ
พระองค์เจ้ายก
ราชสกุลจักรพันธุ์
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าดนัยวรนุช

อำมาตย์เอก พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าดนัยวรนุช (พฤศจิกายน พ.ศ. 2422 - 5 ธันวาคม พ.ศ. 2455) เป็นพระโอรสในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี กรมพระจักรพรรดิพงษ์ ประสูติแต่หม่อมเอม จักรพันธุ์ ณ อยุธยา เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2422 เมื่อแรกประสูติมีพระอิสริยยศเป็นหม่อมเจ้า สมเด็จพระนางเจ้าสว่างวัฒนา พระบรมราชเทวี ทรงขอมาเลี้ยงดูด้วยกันกับสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ สยามมกุฎราชกุมาร ตั้งแต่ทรงเจริญชันษาได้ 6 ปี
วันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2435 หม่อมเจ้าดนัยวรนุชได้ผนวชเป็นสามเณร ณ พระอุโบสถ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม โดยมีพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระปวเรศวริยาลงกรณ์ เป็นพระอุปัชฌาย์ พระเจ้าน้องยาเธอ กรมหมื่นวชิรญาณวโรรส เป็นพระกรรมวาจาจารย์ ผนวชแล้วเสด็จไปประทับ ณ วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร จนถึงวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2435 จึงลาผนวช และวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2447 ได้ผนวชเป็นพระภิกษุ ณ พระอุโบสถ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม โดยมีพระเจ้าน้องยาเธอ กรมหมื่นวชิรญาณวโรรส เป็นพระอุปัชฌาย์ พระญาณวราภรณ์ (หม่อมราชวงศ์ชื่น สุจิตฺโต) เป็นพระกรรมวาจาจารย์ ผนวชแล้วประทับ ณ วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร
หม่อมเจ้าดนัยวรนุชสิ้นชีพตักษัยด้วยพระโรค วัณโรค เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2455สิริชันษา 35 ปี มีพระราชพิธีพระราชทานเพลิงศพ ณ พระเมรุ วัดราชาธิวาสราชวรวิหาร ต่อมาพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาเป็นพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2470
==พระโอรสและพระธิดา==
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าดนัยวรนุช เสกสมรสกับหม่อมลิ้นจี่ จักรพันธุ์ ณ อยุธยา (สกุลเดิม สารสิน; 10 ตุลาคม พ.ศ. 2432 - 6 มกราคม พ.ศ. 2522) ธิดาของพระยาสารสินสวามิภักดิ์ (เทียนฮี้ สารสิน) มีพระโอรสและพระธิดา 2 คน ได้แก่
หม่อมราชวงศ์ภาคินัย จักรพันธุ์ (28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2449 - 18 ตุลาคม พ.ศ. 2527) สมรสกับทองเจือ จักรพันธุ์ ณ อยุธยา (ถึงแก่กรรมเมื่อ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2542)
หม่อมราชวงศ์หญิงมาลัยพรรณ จักรพันธุ์ (13 สิงหาคม พ.ศ. 2451 - 23 มิถุนายน พ.ศ. 2545) สมรสกับหม่อมราชวงศ์พงศ์พรหม จักรพันธุ์ (โอรสในพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าทศศิริวงศ์) และหย่าในเวลาต่อมา
==พระอิสริยยศ==
หม่อมเจ้าดนัยวรนุช (พฤศจิกายน พ.ศ. 2422 - 5 ธันวาคม พ.ศ. 2455)
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าดนัยวรนุช (พ.ศ. 2470 สถาปนาหลังสิ้นพระชนม์)
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
 (เดิมชื่อ ภูษณาภรณ์)
== ราชตระกูล ==
==อ้างอิง==
Jeffy Finestone. 2542. สมุดพระรูป พระราชโอรส พระราชธิดา พระราชนัดาใน พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว. ปรียนันทนา รังสิต,ม.ร.ว. โลมาโฮลดิ้ง
ราชสกุลจักรพันธุ์
พระวรวงศ์เธอ
พระองค์เจ้ายก
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามาลิศเสาวรส

พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามาลิศเสาวรส (18 ธันวาคม พ.ศ. 2426 — 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514) เป็นพระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี กรมพระจักรพรรดิพงษ์ ประสูติแต่หม่อมพลัด จักรพันธุ์ ณ อยุธยา
==พระประวัติ==
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามาลิศเสาวรส มีพระยศเมื่อประสูติเป็น “หม่อมเจ้า” เป็นพระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี กรมพระจักรพรรดิพงษ์ ประสูติแต่หม่อมพลัด จักรพันธุ์ ณ อยุธยา ภายหลังได้รับการสถาปนาเป็น พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า ด้วยเหตุนี้ชาววังจึงเรียกท่านว่า ท่านพระองค์หญิง ส่วนผู้ที่อยู่ในสายราชสกุลศิริวงศ์ โปรดให้เรียกพระองค์ว่า พี่ท่าน
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามาลิศเสาวรส สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 สิริพระชันษา 87 ปี นับเป็นพระบุตรใน สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี กรมพระจักรพรรดิพงษ์ ที่ดำรงพระชนม์เป็นพระองค์สุดท้าย
==พระอิสริยยศ==
หม่อมเจ้ามาลิศเสาวรส จักรพันธุ์
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามาลิศเสาวรส
==เครื่องราชอิสริยาภรณ์==
== พงศาวลี ==
== อ้างอิง ==
ราชสกุลจักรพันธุ์
พระวรวงศ์เธอ
พระองค์เจ้ายก
พระองค์เจ้าหญิง
เบองาวันโซโล

เบองาวันโซโล (Bengawan Solo; บางครั้งเรียก เพียง "โซโล", คำว่า Bengawan เป็นภาษาชวาโบราณ หมายถึง แม่น้ำ) เป็นแม่น้ำสายยาวที่สุดในเกาะชวา ของประเทศอินโดนีเซีย โดยมีความยาวประมาณ 540 กิโลเมตร มีความสำคัญในฐานะเป็นเส้นทางสัญจร แหล่งน้ำใช้อุปโภคบริโภค และแหล่งน้ำเพื่อการเกษตรของพื้นที่ทางตอนเหนือและตะวันออกของเกาะ นอกจากนี้ยังมีชื่อเสียงในแวดวงโบราณมานุษยวิทยาด้วย โดยมีการค้นพบซากมนุษย์โบราณหลายครั้งในพื้นที่หลายแห่งของลุ่มน้ำเหล่านี้ รวมทั้งซากดึกดำบรรพ์ของกะโหลกมนุษย์สมัยแรกๆ ที่มีชื่อเรียกกันทั่วไปว่า มนุษย์ชวา ด้วย
== ภูมิประเทศ ==
แม่น้ำเบองาวันโซโล มีต้นกำเนิดที่ภูเขาไฟลาวู (Lawu) ในชวาตอนกลาง แล้วไหลไปทางเหนือ ผ่านทิวเขาเซวู ตลอดเส้นทาง มีสาขาแยกออกไปหลายช่วง มีแม่น้ำสาขาที่สำคัญ เช่น แม่น้ำมาดียุน แม่น้ำบรันตัส แม่น้ำโซโลยังผ่านไปทางตะวันออก สู่ชวาตะวันออก ผ่านทิวเขาเกินดัง และลุ่มน้ำโซโลซึ่งเป็นที่ราบ ทั้งนี้ได้ไหลผ่านเมืองใหญ่ชื่อ ซูราการ์ตา (ผู้คนในท้องถิ่นที่นี่เรียกว่า แม่น้ำโซโล) และสุดท้ายไหลออกไปที่ทะเลชวา ใกล้กับเมืองซูราบายา
== ประวัติศาสตร์ ==
แม่น้ำสายนี้เป็นแรงบันดาลใจให้ เกอซัง มาร์โตฮาร์โตโน (Gesang Martohartono) แต่งเพลงเบองาวันโซโลขึ้น โดยพรรณนาถึงแม่น้ำสายนี้ และเป็นเพลงที่มีชื่อเสียงมากเพลงหนึ่งของอินโดนีเซีย
แม่น้ำในประเทศอินโดนีเซีย
ทะเลชวา
ผีตาหวานกับอาจารย์ตาโบ๋

ภาพยนตร์ไทยเรื่อง ผีตาหวานกับอาจารย์ตาโบ๋ เข้าฉายวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 เป็นภาพยนตร์ที่เป็นรูปแบบ "หนังผีตลก" ที่เน้นการสอดแทรกมุขตลกทั้งมุขตลกทั่วไปและมุขตลกในสถานการณ์ที่ต้องเผชิญหน้ากับผีหรือศพ นอกจากนี้ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังเน้นไปที่การดึงเอานักแสดงตลกชื่อดังมารวมกัน โดยเฉพาะนักแสดงตลกที่แสดงเป็นตัวละครหลักที่นับว่าเป็นนักแสดงขาประจำของภาพยนตร์ตลกของไทย
ภาพยนตร์ทำรายได้รวม 17 ล้านบาท
==เนื้อเรื่องย่อ==
ผีตาหวาน...  หญิงสาวชื่อหวานถูกข่มขืนแล้วฆ่า วิญญาณของเธอยังคงวนเวียนเพื่อรอวันจะแก้แค้น อีกทั้งเธอยังพบวิทย์ชายหนุ่มทั้งที่ความรักของเธอและเขานั้นเป็นไปไม่ได้
อาจารย์ตาโบ๋... อาจารย์ชื่อโบ๋ ที่ทุกคนในหมู่บ้านพากันเลื่อมใสว่ามีวิชาอาคมแต่แท้ที่จริงแล้วเป็นการจัดฉากของ บัว กร่าง เวอร์ พรรคพวกของอาจารย์โบ๋ที่สร้างสถานการณ์ต่างๆเพื่อหลอกลวงชาวบ้าน รวมกับความบังเอิญที่ทำให้ชาวบ้านเข้าใจว่าอาจารย์โบ๋ให้เลขเด็ดจนถูกรางวัล
ทั้งสองฝ่ายต่างมีผู้มุ่งร้ายคนเดียวกัน คือ เสี่ยอู๋ ที่ต้องการกำจัดวิญญาณของหวานเพราะกลัวหวานจะมาแก้แค้น ต้องการกำจัดอาจารย์โบ๋เพราะจะได้ไม่ใครให้เลขเด็ดแก่ชาวบ้านซึ่งเป็นการขัดผลประโยชน์ของเสี่ยอู๋
ภาพยนตร์เรื่องนี้เน้นไปที่การเผชิญหน้ากันระหว่างตัวละครหลักทั้งสี่คืออาจารย์โบ๋ บัว กร่าง เวอร์ กับผีหวานในหลากลักษณะ รวมถึงการสอดแทรกวิถีชีวิตแบบชาวบ้านในชนบท ที่แสดงออกด้วยการที่ชาวบ้านส่วนหนึ่งร่วมมือกันสร้างโบสถ์แต่อีกส่วนไปรวมตัวที่สำนักไสยศาสตร์
==นักแสดง==
จาตุรงค์ พลบูรณ์          (จตุรงค์ มกจ๊ก)   ...อาจารย์โบ๋
บุญญาวัลย์ พงษ์สุวรรณ (ส้มเช้ง สามช่า)     ...บัว
เจริญพร อ่อนละม้าย     (โก๊ะตี๋ อารามบอย) ...กร่าง
อาคม ปรีดากุล            (ค่อม ชวนชื่น)    ...เว่อร์
เฉลิม ปานเกิด              (เจี๊ยบ เชิญยิ้ม)   ...สิน
พรรษชล คุ้มแพรวพรรณ                                    ...หวาน
วีระยุทธ น่าบูรณะ                                             ...วิทย์
เกริก ชิลเลอร์                         ...เสี่ยอู๋
รุ้งทอง ร่วมทอง                        ...
แสนรัก เมืองโคราช
== อ้างอิง ==
เล่าเรื่องผีรุ่นพี่ 
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ข้อมูลหนังผีตาหวานกับอาจาร์ยตาโบ๋
ข้อมูลหนังผีตาหวานกับอาจาร์ยตาโบ๋ ของ พระนครฟิล์ม
ภาพยนตร์ไทย
ภาพยนตร์โดยพระนครฟิลม์
ภาพยนตร์ที่กำกับโดย วรพจน์ โพธิเนตร
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2551
ภาพยนตร์ตลก
ภาพยนตร์ผี
ว้อ ... หมาบ้ามหาสนุก

ว้อ ... หมาบ้ามหาสนุก เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 กำกับโดย บรรจง สินธนมงคลกุล นำแสดงโดย อนุวัฒน์ ทาระพันธ์ ,เยาวลักษณ์ ตุ้มบุญ ,อาคม ปรีดากุล ,อำพล รัตนวงศ์, ชิติสรรค์ ไชยเสนา , สุดารัตน์ บุตรพรม ,วชิระ พานนนท์ , สายสิน วงษ์คำเหลา , บอล เชิญยิ้ม  และชูศักดิ์ เอี่ยมสุข  ทำรายได้รวม 27 ล้านบาท
== เรื่องย่อ   ==
ว้อ ... หมาบ้ามหาสนุก เป็นเรื่องราวของหมู่บ้านแห่งหนึ่งที่จู่ๆคนในหมู่บ้านกลับถูกสัตว์ร้ายกัดตาย คนในหมู่บ้านจึงมองไปที่ โชค หมาวัดซึ่งเป็นสัตว์ตัวเดียวในหมู่บ้านทุกคนจึงเริ่มวิธีกำจัดเจ้าโชคเรื่องราวสนุกๆจึงเริ่มขึ้น
== คำวิจารณ์ ==
วิมลศักดิ์ ปัญชรมาศ จาก นิตยสารแฮมเบอร์เกอร์ วิจารณ์ไว้ว่า "ว้อ ... หมาบ้ามหาสนุก อาจประสบความสำเร็จในแง่ของอารมณ์ขัน แต่คำว่าตลก อาจะเป็นคนละความหมายกับสนุกก็ได้" และพูดถึงภาพรวมของหนังว่า "หนังประเภทนี้ ไม่ได้เน้นเนื้อหาของเนื้อเรื่องเท่าไหร่นัก แต่จะเน้นมุกความตลกเสียมากกว่า"
== นักแสดง ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2551
ภาพยนตร์ไทย
บอล ออฟ ฟูรี่ ศึกปิงปองดึ๋งดั๋งสนั่นโลก

บอล ออฟ ฟูรี่ (Balls of Fury) เป็นหนังแนวตลก กีฬา ซึ่งออกฉายเมื่อวันที่ 29 สิงหาคม ค.ศ. 2007
==เนื้อเรื่องย่อ==
==นักแสดง==
==ลิงข์ที่เกี่ยวข้อง==
เว็บไซต์ทางการ ศึกปิงปองดึ๋งดั๋งสนั่นโลก
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2550
ภาพยนตร์อเมริกัน
ภาพยนตร์เทเบิลเทนนิส
เกมสำหรับนินเท็นโดดีเอส
ปฏิกิริยาโฟโตฟอสโฟรีเลชัน

ปฏิกิริยาโฟโตฟอสโฟรีเลชั่น (Photophosphorylation) เป็นการขนส่งอิเล็กตรอนไปตามตัวรับอิเล็กตรอนต่างๆ โดยเริ่มจากตัวให้อิเล็กตรอนตัวแรกคือน้ำ ส่งต่อกันไปเรื่อยๆ จนถึง NADPH+H+ เป็นตัวรับอิเล็กตรอนตัวสุดท้าย ทั้งนี้ การขนส่งอิเล็กตรอนจะเกิดขึ้นได้เมื่อมีแสงเท่านั้น ในพืชชั้นสูง ปฏิกิริยานี้เกิดที่คลอโรพลาสต์ภายในคลอโรพลาสต์มีเยื่อหุ้มสองชั้น ซึ่งมีคุณสมบัติคล้ายเยื่อหุ้มของไมโทคอนเดรียคือ ชั้นนอกยอมให้สารทุกชนิดผ่านได้อย่างเป็นอิสระ ส่วนเยื่อหุ้มชั้นในยอมให้เฉพาะสารที่มีตัวพาที่เฉพาะผ่านได้เท่านั้น เยื่อหุ้มชั้นในของคลอโรพลาสต์เป็นชั้นๆเรียกไทลาคอยด์ (thylakoid) ซึ่งมีกลุ่มเอนไซม์ที่เกี่ยวข้องกับการขนส่งอิเล็กตรอนฝังตัวอยู่
แนวคิดเริ่มแรกที่ว่าแสงถูกใช้ในกระบวนการสังเคราะห์ด้วยแสงนั้นถูกเสนอขึ้นโดยแจน อิงเก็นเฮาซ์ในปี ค.ศ. 1779 ผู้ระบุว่าพืชนั้นจำเป็นต้องสัมผัสกับแสงแดด แม้ว่าโจเซฟ พริสต์ลีย์จะได้ทำการสังเกตการผลิตของออกซิเจนโดยปราศจากแสงเป็นองค์ประกอบไปแล้วใน ค.ศ. 1772 คอร์นีเลียส แวน นีลเสนอใน ค.ศ. 1931 ว่ากระบวนการสังเคราะห์ด้วยแสงเป็นกรณีของกลไกการทำงานทั่วไปซึ่งโฟตอนของแสงถูกใช้ในการทำให้เสื่อมสภาพโดยใช้แสงกับไฮโดรเจนตัวให้อิเล็กตรอนและไฮโดรเจนที่ใช้ในการลดก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ จากนั้นใน ค.ศ. 1939 โรบิน ฮิลล์ก็พิสูจน์ว่าคลอโรพลาสต์ที่ถูกแยกออกมาสามารถสร้างออกซิเจนได้ แต่ไม่สามารถตรึง CO2 ได้ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าปฏิกิริยาที่ต้องใช้แสง และที่ไม่ต้องใช้แสง (หรือที่เรียกว่าปฏิกิริยามืด) สามารถเกิดขึ้นได้ในสถานที่ต่างๆ กัน นำไปสู่การค้นพบระบบแสง 1 และระบบแสง 2
== การดูดกลืนแสง ==
การดูดกลืนแสงที่เป็นจุดเริ่มต้นของการถ่ายเทอิเล็กตรอน ระบบการดูดกลืนแสงในพืชชั้นสูงมี 2 ระบบคือ
photosystem I ศูนย์กลางปฏิกิริยาเป็น P 700 ประกอบด้วยคลอโรฟิลล์ชนิดเอมากกว่าชนิด บี
photosystem II ศูนย์กลางปฏิกิริยาเป็น P 680 ประกอบด้วยคลอโรฟิลล์ชนิดเอเท่าๆกับชนิดบี อาจมีคลอโรฟิลล์ชนิดซีด้วย
== ขั้นตอนการส่งผ่านพลังงานจากแสง ==
เมื่อมีแสง P700 ใน photosystem I จะถูกกระตุ้นและแตกตัวให้อิเล็กตรอน อิเล็กตรอนนี้จะถูกส่งต่อให้ตัวรับอิเล็กตรอนหลายตัว สุดท้ายจะส่งให้ NADP+ ได้เป็น NADPH + H+ ซึ่งเป็นสารพลังงานสูงและจะนำไปใช้ในการสังเคราะห์น้ำตาลต่อไป อิเล็กตรอนในระบบนี้ที่สูญเสียไปจะได้คืนจาก photosystem II โดยตัวรับอิเล็กตรอนที่ทำหน้าที่เชื่อมทั้งสองระบบเข้าด้วยกันคือไซโตโครมบีหกเอฟ (cytochrome b6f) ที่เป็นตัวขนส่งอิเล็กตรอนระหว่างสองระบบแสง
เมื่อมีแสง P 680 ใน photosystem II จะถูกกระตุ้นจนแตกตัวให้อิเล็กตรอน อิเล็กตรอนที่เกิดขึ้นจะถูกส่งต่อให้ตัวรับอิเล็กตรอนกลุ่มควิโนน ซึ่งจะส่งต่อกันไปเรื่อยๆ สุดท้ายอิเล็กตรอนจะถูกส่งไปทดแทนอิเล็กตรอนที่เสียไปใน photosystem I ส่วนอิเล็กตรอนที่สูญเสียไปของ photosystem II นี้จะได้ทดแทนจากการแตกตัวของน้ำ
== การสังเคราะห์ ATP ==
มีความคล้ายคลึงกับการสังเคระห์ ATP ในไมโทคอนเดรีย กล่าวคือ เมื่อมีการขนส่งอิเล็กตรอนให้ ไซโตโครมบีหกเอฟ (cytochrome b6f) จะมีการขับโปรตรอนออกไปยังช่องว่างระหว่างเยื่อหุ้ม เมื่อมีการไหลกลับของโปรตรอนเข้ามาในสโตรมาโดยผ่านเอนไซม์ ATP synthase จะได้พลังงาน ATP
== การขนส่งอิเล็กตรอนแบบเป็นวงจร ==
เป็นการขนส่งอิเล็กตรอนจากphotosystem I ไปยังไซโตโครมบีหกเอฟ แล้วกลับคืนมาทดแทนอิเล็กตรอนที่เสียไปของphotosystem I อีก ทำให้การขนส่งอิเล็กตรอนแบบนี้จะได้เฉพาะ ATP ไม่เกิด NADPH + H+
== อ้างอิง ==
Lehninger, A.L., Nelson, D.L., and Cox, M.M. 1993. Principle of Biochemistry. 2nd ed. New York.: Worth
== ดูเพิ่ม ==
การสังเคราะห์ด้วยแสง
ปฏิกิริยาเคมี
เมแทบอลิซึม
ชีเซ่ง

ชีเซ่ง (เสียชีวิต  ค.ศ. 222–229) เป็นขุนพลภายใต้ขุนศึกซุนกวนในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออกตอนปลายถึงต้นสมัยสามก๊กของจีน
ชีเซ่งเป็นชาวเมืองลงเสียมีนิสัยกล้าหาญ ซื่อสัตย์ ชำนาญการรบทางเรือ เข้มงวดในระเบียบวินัย มักจะได้รับมอบหมายงานพร้อมกับเตงฮอง เช่นในตอนที่จิวยี่สั่งให้ไปฆ่าขงเบ้ง(แต่ไม่สำเร็จ) และในตอนที่สกัดขบวนของเล่าปี่และซุนฮูหยินที่ยกกลับเกงจิ๋ว (แต่ไม่สำเร็จเพราะไม่กล้าสังหารซุนฮูหยิน)
ชีเซ่งออกศึกในบังคับบัญชาของซุนกวนหลายครั้ง ครั้งสำคัญที่สุดได้รับการแต่งตั้งให้แม่ทัพป้องกันการรุกรานของพระเจ้าโจผีที่เมืองน้ำฉี ในครั้งนั้น ชัเซ่งสั้งทหารให้เอาฟางมาผูกเป็นรูปหุ่น ใส่เสื้อสีต่างๆให้มาก แล้วปักธงทิว รายไปตั้งแต่เมือน้ำฉีไปถึงเซ็กเทา ทำให้เสร็จในค่ำวันนั้ ฝ่ายพระเจ้าโจผี ครันรุ่งเช้า หมอกลงหนัก เห็นค่ายคูผู้คนและธงทิวเต็มไปหมดก็ตกใจ พอดีเกิดพายุประจวบกับได้รับข่าวว่าจูล่งแห่งจ๊กก๊กเข้าตีวุยก๊กตามคำสั่งขงเบ้ง จึงยกทัพกลับไป
==หมายเหตุ==
==อ้างอิง==
ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). จดหมายเหตุสามก๊ก (ซันกั๋วจื้อ).
เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก (ซันกั๋วจื้อจู้).
ขุนพลของง่อก๊ก
ขุนนางของง่อก๊ก
เกียวก๊กโล

เกียวก๊กโล (Qiao Xuan; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ในยุคสามก๊ก บิดาของนางไต้เกี้ยวและเสียวเกี้ยว มีบทบาทในตอนเล่าปี่แต่งงานกับซุนฮูหยิน โดยเป็นผู้ยกย่องคุณธรรมของเล่าปี่ให้ง่อก๊กไท่ฟัง  และเป็นผู้ช่วยเล่าปี่ให้พ้นจากการหมายปองร้ายของจิวยี่
กีเยวก๊กโล
กีเยวก๊กโล
เจียวขิม

เจียวขิม (Jiang Qin; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ในยุคสามก๊ก ขุนพลคนสำคัญแห่งง่อก๊ก เป็นชาวเมืองฉิวฉุน มีชื่อรองว่า กงอี๋ เป็นคนรอบคอบซื่อตรง เห็นแก่ประโยชน์ส่วนรวมมากกว่าประโยชน์ส่วนตน ช่ำชองการรบทางเรือ เจียวขิมเดิมเป็นโจรร่วมกับจิวท่าย ต่อมาทั้งสองได้ร่วมมือกับซุนเซ็กก่อตั้งแคว้นกังตั๋ง เจียวขิมได้ทำการรบมีความชอบหลายครั้ง ซุนกวนจึงตั้งให้เป็นตั้งโค้วเจียงจวิน (นายพล)เจียวขิมถึงแก่กรรมระหว่างยกกองเรือรบกลับจากอำเภอเหมี่ยน
จีเยวขิม
จีเยมขิม
กันหยง

กันหยง หรือ ตันหยง มีชื่อในสำเนียงจีนกลางว่าเจี่ยนหยง (Jian Yong;  ; ) มีชื่อรองว่าเสี่ยนเหอ (ฺXianhe ; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก เสนาธิการของเล่าปี่ รับใช้เล่าปี่ตั้งแต่เริ่มตั้งตัว เป็นคนเฉลียวฉลาด กันหยงผู้นี้เป็นคนแนะนำวิธีหลีกหนีจากอ้วนเสี้ยว ในเวลานั้น เล่าปี่อยู่กับอ้วนเสี้ยว เพราะโจโฉตีเมืองชีจิ๋วของตนแตก โดยอ้างว่าจะไปเกลี้ยกล่อมเล่าเปียวให้สวามิภักดิ์ต่ออ้วนเสี้ยว
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
บุคคลในยุคสามก๊ก
จ๊กก๊ก
ข้าราชการของเล่าปี่
โกยเถอะโยม

โกยเถอะโยม เป็นภาพยนตร์ไทย แนวตลก ดราม่า ที่ออกฉายเมื่อ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2549 ผลงานกำกับเรื่องแรกโดย จาตุรงค์ มกจ๊ก และนำแสดงโดย จตุรงค์ พลบูรณ์, น้องพี หรือ ประสิทธิโชค มานะสันทัดชาติ, โก๊ะตี๋ อารามบอย หรือ เจริญพร อ่อนละม้าย, เจมมี่ - จามร ตันธนะศิริวงษ์, ใบเฟิร์น - พิมพ์ชนก พลบูรณ์, จิ้ม ชวนชื่น หรือ นพดล ทรงแสง, ค่อม ชวนชื่น, จอย ชวนชื่น, นก - วนิดา แสงสุข, พุดเดิ้ล - ปาจรีย์ ณ นคร, สุเมธ องอาจ, พิม Big Brother และ หยินมี่ Big Brother
==นักแสดง==
จตุรงค์ พลบูรณ์ รับบทเป็น หลวงพ่อ/ประสิทธิ์
ประสิทธิโชค มานะสันทัดชาติ รับบทเป็น น้องผี/ประสิทธิโชค
จามร ตันธนะศิริวงษ์ รับบทเป็น หรั่ง
พิมพ์ชนก พลบูรณ์ รับบทเป็น กิ๊ก
วนิดา แสงสุข รับบทเป็น เจ๊หลี
เอนก อินทะจันทร์ รับบทเป็น เฮียเท๊ง
ญะริชฎา วัธนวงส์ศิริ รับบทเป็น วิไล
เจริญพร อ่อนละม้าย (โก๊ะตี๋ อารามบอย) รับบทเป็น กบ
นพดล ทรงแสง รับบทเป็น ลุงชู
มนัสนันท์ ปานดี รับบทเป็น ฟ้ามุ่ย
สุเมธ องอาจ รับบทเป็น สมควร
อาคม ปรีดากุล รับบทเป็น น้า
บำเรอ ผ่องอินทรีย์ รับบทเป็น ลุงเต่ง
== เรื่องย่อ ==
เรื่องราวของผีเด็กเร่ร่อน (น้องพี มกจ๊ก) ผีเด็กตนตายเพราะ วิไล (ลักขณา วัธนวงส์ศิริ) ผู้เป็นแม่ไปทำแท้ง เขาต้องการตามหาพ่อซึ่งไม่เคยพบหน้ากันมาก่อน แต่ด้วยความเหงาและอยากมีเพื่อน ผีเด็กจึงชอบปรากฏตัวให้ผู้คนได้เห็นอย่างซุกซน ซึ่งในการปรากฏตัวทุกครั้ง ได้สร้างความอลหม่านวุ่นวาย และความหวาดกลัวให้กับชาวบ้าน จนชาวบ้านทุกคนต้องรวมพลคนกลัวผีขึ้นมา และแห่กันไปพึ่ง หลวงพ่อ (จตุรงค์ มกจ๊ก) เจ้าอาวาสวัดแห่งหนึ่งในหมู่บ้าน เจ๊หลี (วนิดา แสงสุข) เจ้าของร้านขายของชำที่มีลูกสาวชื่อ กิ๊ก (พิมพ์ชนก พลบูรณ์) ที่ไปแอบชอบกับเด็กวัดก้นกุฏิที่ชื่อ หรั่ง (เจมมี่ - จามร ตันธนะศิริวงษ์) โดยมี กบ (โก๊ะตี๋ อารามบอย) เด็กวัดคู่หูที่คอยช่วยเหลือทั้งสอง จากการขัดขวางความรักของเจ๊หลี และตามขบวนมาด้วย ลุงชู (จิ้ม ชวนชื่น) ภารโรงมาดเนี๊ยบ ที่แอบชอบเจ๊หลีจนออกนอกหน้า มาพร้อมกับ เฮียเท๊งขายหมู (แอนนา ม๊กจ๊ก) และชาวบ้านอีกมากมาย ที่ต่างเจอเรื่องวุ่นๆ และความน่ากลัวของผีเด็ก จึงมารวมตัวกันที่ศาลาวัด และเล่าเรื่องราวความหวาดกลัวเหล่านั้น ด้วยมุขตลกต่างๆ และร่วมกันคิดหาวิธีกำจัดผีเด็ก สุดท้ายทุกคนจึงตัดสินใจที่จะเผชิญหน้ากับผีเด็ก
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2549
ภาพยนตร์ไทย
ภาพยนตร์ตลก
ภาพยนตร์ผี
ภาพยนตร์โดยจีทีเอช
ภาพยนตร์ที่กำกับโดย จาตุรงค์ มกจ๊ก
อาร์ร์ร์! ไข่ซ่าส์! โลกา...ก๊าก!!

อารร์! ไข่ซ่าส์! โลกา...ก๊าก!!! (RRRrrrr!!!) เป็นภาพยนตร์แนวตลก เกี่ยวกับมนุษย์ยุคหินของประเทศฝรั่งเศส ออกฉายในปี พ.ศ. 2547 กำกับโดย Alain Chabat
==นักแสดง==
Marina Foïs รับบท Guy
Gérard Depardieu รับบท Le chef des Cheveux Sales
Damien Jouillerot รับบท Piégeur 1
Samir Guesmi รับบท Piégeur 2
Cyril Casmèze รับบท Le Cheveu Sale muet
Jean Rochefort รับบท Lucie
Jason Statham รับบท Master Piégeur
==ดูเพิ่ม==
สยามโซน
RRRrrrr!!! sur Internet Movie Database
Fiche Cbo
หนังตัวอย่าง
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2547
ภาพยนตร์ฝรั่งเศส
ภาพยนตร์ตลก
เดอะทิงทิงส์

เดอะ ทิง ทิงส์ (The Ting Tings) เป็นวงดนตรีจากประเทศอังกฤษ ในแนวอิเล็คโทร-อินดี้-ป็อป ประกอบด้วยสมาชิก 2 คน คือ เคที่ ไวท์ (ร้องนำ,เบสดรัม,กีตาร์) นักร้องสาวจากแมนเชสเตอร์ และ จูลส์ เดอ มาร์ติโน (ร้อง,กลอง ,อีเลคโทรนิก) หนุ่มจากลอนดอน
ชื่อวงชื่อวง The Ting Tings มาจากชื่อ เพื่อนสาวชาวจีน ‘Ting Ting’  ของเคที่ และยังมาจากเสียง Ting ที่มักจะดังเวลาที่เราคิดอะไรดีๆ ออก และยังหมายถึงเสียงกระดิ่งเวลามันดังอีกด้วย นอกจากนี้ยังหมายถึงสมาชิก 2 คนของวง จึงเป็น 2 Tings
โดยนิตยสาร NME ของประเทศอังกฤษ ได้กล่าวว่า “วง The Ting Tings เป็นวงดนตรีหน้าใหม่ที่น่าตื่นเต้นเร้าใจที่ของประเทศอังกฤษเลยทีเดียว” และยังเป็นวงที่มีคะแนนโหวตสูงสุดเป็นอันดับ 3 จาก BBC ให้เป็น “1 ใน 10 วงดนตรีที่น่าจับตามองที่สุดแห่งปี 2008”  มีผลงานอัลบั้มแรกคือ ‘We Started Nothing”  ซึ่งสามารถขึ้นอันดับ 1 ในอังกฤษได้ และมีซิงเกิลดังคือเพลง "That's Not My Name" ที่สามารถขึ้นอันดับ 1
กลุ่มดนตรีสัญชาติอังกฤษ
กลุ่มดนตรีแดนซ์สัญชาติอังกฤษ
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2549