พระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งบริเตนใหญ่

พระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ (George I of Great Britain, George I von Großbritannien) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และราชอาณาจักรไอร์แลนด์ เป็นปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์ฮันโนเฟอร์ระหว่างปี ค.ศ. 1714 ถึง 1727 พระองค์ไม่เป็นที่นิยมชมชอบในอังกฤษมากนัก เนื่องจากทรงตรัสภาษาอังกฤษไม่ได้และใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่ในเยอรมัน
พระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งบริเตนใหญ่ มีพระนามเยอรมันว่า เกออร์ค ลูทวิช แห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนบวร์ค (Georg Ludwig von Braunschweig-Lüneburg) พระราชสมภพเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1660 ที่ออสนาบรึค (ประเทศเยอรมนีในปัจจุบัน) เป็นพระราชโอรสของแอ็นสท์ เอากุสท์ ผู้คัดเลือกแห่งฮันโนเฟอร์และเจ้าหญิงโซฟีแห่งฮันโนเฟอร์ อภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงโซฟี โดโรเทอา แห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค และครองราชย์ระหว่าง 1 สิงหาคม ค.ศ. 1714 ถึงวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 1727 เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 1727 ที่ออสนาบรึค พระบรมศพถูกฝังอยู่ที่สวนแฮร์เรนเฮาเซิน ราชอาณาจักรฮันโนเฟอร์
ก่อนที่จะขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรบริเตนใหญ่ และราชอาณาจักรไอร์แลนด์ พระเจ้าจอร์จที่ 1 ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้านครรัฐผู้คัดเลือกแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ทรงได้ดินแดนต่าง ๆ ทางตอนใต้ของรัฐนีเดอร์ซัคเซินซึ่งทำให้อาณาบริเวณในการปกครองขยายออกไปจากดินแดนที่ได้จากสงครามต่าง ๆ ในยุโรปในรัชสมัยของพระองค์ เมื่อพระชนมายุได้ 54 พรรษาทรงขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ในฐานะพระมหากษัตริย์พระองค์แรกของราชวงศ์ฮันโนเฟอร์ ถึงแม้ว่าจะมีผู้ที่สมควรได้รับราชบัลลังก์มากกว่าแต่เจ้าหญิงโซฟีแห่งฮันโนเฟอร์พระราชมารดาของพระองค์ เป็นรัชทายาทต่อจากสมเด็จพระราชินีนาถแอนน์แห่งบริเตนใหญ่ตามที่ระบุไว้ในพระราชบัญญัติการสืบสันตติวงศ์ ค.ศ. 1701 เพราะทรงเป็นโปรเตสแตนต์ แต่เจ้าหญิงโซฟีสิ้นพระชนม์ก่อนพระราชินีนาถแอนน์ราชบัลลังก์จึงตกมาเป็นของพระเจ้าจอร์จที่ 1 ผู้สนับสนุนการตั้งราชวงศ์สจวตเป็นพระมหากษัตริย์พยายามโค่นราชบัลลังก์และตั้งเจมส์ ฟรานซิส เอ็ดเวิร์ด สจวตพระราชโอรสของพระเจ้าเจมส์ที่ 2 (พระราชบิดาของพระราชินีนาถแอนน์) ขึ้นเป็นพระเจ้าแผ่นดินแทนที่แต่ไม่สำเร็จ ระหว่างรัชสมัยของพระเจ้าจอร์จอำนาจของพระมหากษัตริย์เริ่มลดน้อยลงและระบบการปกครองแบบคณะรัฐมนตรีนำโดยนายกรัฐมนตรีก็เริ่มวิวัฒนาการขึ้น  ในปลายรัชสมัยอำนาจที่แท้จริงอยู่ที่เซอร์โรเบิร์ต วอลโพลซึ่งมักจะถูกบรรยายว่าเป็น “นายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักร” คนแรก  พระเจ้าจอร์จที่ 1 เสด็จสวรรคตระหว่างการเสด็จไปฮันโนเฟอร์
==ราชตระกูล==
== พระบรมราชอิสริยยศ ==
{| border="0" align="center" width="75%"
|-
!width=33% |
!width=33% |
!width=33% |
|-
|ตราประจำจอร์จที่ 1 หลุยส์ รั้งตำแหน่งเจ้าผู้คัดเลือกแห่งฮันโนเฟอร์ (ค.ศ. 1689–1708)
|ตราประจำจอร์จที่ 1 หลุยส์ ในตำแหน่งเจ้าผู้คัดเลือกแห่งฮันโนเฟอร์ (ค.ศ. 1708–1714)
|ตราประจำพระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งบริเตนใหญ่ (ค.ศ. 1714–1727)
|}
28 พฤษภาคม 1660 – 18 ธันวาคม 1679: ดยุกเกออร์ค ลูทวิช แห่งเบราชไวน์-ลือเนอบวร์ค
18 ธันวาคม 1679 – ตุลาคม 1692: เจ้าชายผู้สืบบัลลังก์แห่งเบราชไวน์-ลือเนอบวร์ค
ตุลาคม 1692 – 23 มกราคม 1698: เจ้าผู้คัดเลือกแห่งฮันโนเฟอร์
23 มกราคม 1698 – 1 สิงหาคม 1714: เกออร์ค ลูทวิช ธนารักษ์ใหญ่แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และเจ้าผู้คัดเลือก ดยุกแห่งเบราชไวน์-ลือเนอบวร์ค
1 สิงหาคม 1714 – 11 มิถุนายน 1727: กษัตริย์แห่งบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ราชอาณาจักรบริเตนใหญ่
จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2203
พระมหากษัตริย์อังกฤษ
พระมหากษัตริย์สกอตแลนด์
พระมหากษัตริย์ไอร์แลนด์
พระมหากษัตริย์เกรตบริเตน
เสียชีวิตจากโรคหลอดเลือดสมอง
เจ้าชายเยอรมัน
ราชวงศ์ฮันโนเฟอร์
บุคคลจากฮันโนเฟอร์
ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค
ผู้คัดเลือกแห่งฮันโนเฟอร์
ดยุกแห่งเบรเมินและแวร์เดิน
รัชทายาทสหราชอาณาจักร
ไนต์ออฟเดอะการ์เตอร์
สมัยจอร์เจียน