pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
จักรวาลของอสิมอฟ

จักรวาลของอสิมอฟ ในหนังสือกำเนิดสถาบันสถาปนา (Prelude to Foundation)  ไอแซค อสิมอฟได้แนะนำลำดับการอ่านหนังสือของเขาที่เกี่ยวข้องกันในคำนำ หนังสือทั้งหมดในชุดจะต่อกันเป็นเรื่องหลวมๆ ครอบคลุมระยะเวลาตั้งแต่โลกยุคปี 2000 ไปจนถึงอีกหลายหมี่นปีข้างหน้า เรียงตามระยะเวลาในเรื่องได้ดังนี้
== ชุดหนังสือ ==
=== ชุดหุ่นยนต์ (เรื่องสั้น) ===
ข้าคือหุ่นยนต์#1 - I, Robot
ข้าคือหุ่นยนต์#2 - The Rest of Robot
The Complete Robot รวมเรื่องสั้นหุ่นยนต์ของอสิมอฟ (บางส่วนซ้ำกับ ข้าคือหุ่นยนต์#1,#2 )
Robot Dreams รวมเรื่องสั้นอีกชุดของอสิมอฟ (เรื่องบางส่วนซ้ำกับ Complete Robot)
มนุษย์สองร้อยปี - The Bicentennial Man
=== ชุดนักสืบหุ่นยนต์ ===
นครโลหะ -  The Cave of Steel
นครสุริยะ - The Naked Sun
นครอรุณรุ่ง - The Robot of Dawn
นครหุ่นยนต์ - Robot and Empire
=== ชุดแคลิบัน ===
Isaac Asimov's Caliban (1993) โดย Roger MacBride Allen
Isaac Asimov's Inferno (1994) โดย Roger MacBride Allen
Isaac Asimov's Utopia (1996) โดย Roger MacBride Allen
=== ชุดจักรวรรดิ ===
ดาวดั่งธุลี (The Star, Like Dust)
ลาแล้วโลก (The Current  of Space)
ปถวีกลางเวหน (Pebble in the Sky)
=== ชุดสถาบันสถาปนา ===
กำเนิดสถาบันสถาปนา - Prelude to Foundation
สถาบันสถาปนาไตรภาคที่สอง
สุดหนทางสถาบันสถาปนา - Foundation's Fear  โดย Gregory Benford
ฝ่าวิกฤตสถาบันสถาปนา - Foundation and Chaos  โดย Greg Bear
ชัยชนะของสถาบันสถาปนา - Foundation's Triumph โดย David Brin
สู่เส้นทางสถาบันสถาปนา - Forward the Foundation
สถาบันสถาปนาไตรภาคแรก
สถาบันสถาปนา - Foundation
สถาบันสถาปนาและจักรวรรดิ - Foundation and Empire
สถาบันสถาปนาแห่งที่สอง - Second Foundation
สถาบันสถาปนาและปฐมภพ - Foundation's Edge
สถาบันสถาปนาและโลก - Foundation and Earth
=== เรื่องที่ไม่อยู่ในชุด ===
หนังสือเหล่านี้ไม่นับให้อยู่ในชุดโดยอสิมอฟ แต่ในเรื่องมีกล่าวถึงตัวละครหรือเหตุการณ์บางส่วนในชุดบ้างเล็กน้อย
จุดดับแห่งนิรันดร์ - The End of Eternity
เนเมซิส 5000 ปีข้างหน้า - Nemesis
บันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์
ไอแซค อสิมอฟ
การหาร

การหาร (division) ในทางคณิตศาสตร์ คือ การดำเนินการเลขคณิตที่เป็นการดำเนินการผันกลับของการคูณ (เช่น200÷20=20×___=200)และบางครั้งอาจกล่าวได้ว่าเป็นการทำซ้ำการลบ คือการแบ่งออกหรือเอาออกเท่า ๆ กัน จนกระทั่งตัวตั้งเหลือศูนย์ (หารลงตัว) เช่น a÷b=c (โดยbไม่ใช่ 0)
ถ้า
a × b = c
เมื่อ b ไม่เท่ากับ 0 แล้ว
a = c ÷ b
(อ่านว่า "c หารด้วย b") ตัวอย่างเช่น 6 ÷ 3 = 2 เพราะว่า 2 × 3 = 6
ในนิพจน์ข้างบน a คือ ผลหาร, b คือ ตัวหาร และ c คือ ตัวตั้งหาร
นิพจน์ c ÷ b มักเขียนแทนด้วย \textstyle\frac{c}{b} (เศษส่วน) โดยเฉพาะในคณิตศาสตร์ขั้นสูง (รวมถึงการประยุกต์ในวิทยาศาสตร์และวิศวกรรม) และในภาษาโปรแกรม การเขียนแบบนี้ มักใช้แทนเศษส่วน ซึ่งยังไม่ต้องการหาค่า
ในภาษาอื่น ๆ ที่ไม่ใช่ภาษาอังกฤษ c ÷ b มักเขียนว่า c : b ซึ่งในภาษาอังกฤษ จะใช้เครื่องหมายทวิภาค (:) เมื่อมันเกี่ยวข้องกับสัดส่วน
สำหรับการหารด้วยศูนย์นั้น ไม่นิยาม
== ขั้นตอนการหาร ==
วิธีหารแบบยุคลิดคือทฤษฎีบทคณิตศาสตร์ที่กล่าวถึงผลลัพธ์จากการหารของจำนวนเต็มปกติไว้อย่างเที่ยงตรง ที่สำคัญทฤษฎีนี้ยืนยันว่าจำนวนเต็มที่เรียกว่าผลลัพธ์ q และเศษ r มีอยู่เสมอและมีเพียงค่าเดียวสำหรับตัวตั้ง a และตัวหาร d โดยที่ d ≠ 0 ทฤษฎีอย่างเป็นรูปนัยกล่าวไว้ดังนี้: มีจำนวนเต็ม q และ r เพียงคู่เดียวที่ a = qd + r และ 0 ≤ r \textstyle\frac{a}{b} = c ก็ต่อเมื่อ a = cb และ b ≠ 0
== ดูเพิ่ม ==
การหารยาว
เลขคณิตมูลฐาน
การดำเนินการทวิภาค
การหาร
เอฟเอคัพ

สำหรับการแข่งขันรายการเอฟเอคัพในประเทศอื่น ดูที่ เอฟเอคัพ (แก้ความกำกวม)
เอฟเอคัพ (FA Cup) เป็นการแข่งขันฟุตบอลถ้วยที่ใช้การแข่งขันแบบแพ้คัดออก (น็อกเอาต์) ซึ่งจัดการแข่งขันโดยสมาคมฟุตบอลอังกฤษ (เอฟเอ) เริ่มการแข่งขันเป็นครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1872 ปัจจุบันมีสโมสรฟุตบอลเข้าร่วมทั้งสิ้น 762 ทีม ลักษณะของฟุตบอลเอฟเอคัพ จะมีสโมสรฟุตบอลหลายระดับร่วมการแข่งขัน โดยสโมสรในระดับล่างของฟุตบอลอังกฤษจะแข่งขันรอบคัดเลือกแบบแพ้คัดออกเสียก่อน ส่วนสโมสรในลีกระดับสูงจะเข้าร่วมแข่งขันในรอบหลัง ๆ เช่น สโมสรในลีกวันและลีกทูจะเข้ามาแข่งขันในรอบแรกเมื่อจบรอบคัดเลือก ในขณะที่สโมสรจากพรีเมียร์ลีกและแชมเปียนชิปจะเข้ามาร่วมแข่งขันในรอบที่สาม
== การแข่งขันนัดชิงชนะเลิศ ==
{|class="wikitable" style="text–align:center"
|+หมายเหตุ
|-
| width="40px" bgcolor="#FBCEB1"|*
| การแข่งขันชนะในช่วงหลังต่อเวลาพิเศษ
|-
| width="40px" bgcolor="#cedff2"|
| การแข่งขันชนะในช่วงการดวลลูกโทษ
|}
A.  ปี 1923 ผู้ชมอย่างเป็นทางการคือ 126,047 แต่เชื่อได้ว่ามีผู้ชมจริงอยู่ในราว 150,000 – 300,000 คน
== ทำเนียบผู้ชนะเลิศจำแนกตามสโมสร ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
The FA Cup Archive – England's official Football Association site, all results with dates, including all qualifying rounds
Thomas Fattorini Ltd. makers of the 1911 FA Cup – manufacturers of the 1911 FA Cup and other sporting trophies
FA Cup going under the hammer – BBC News story on the sale of the second trophy
 
ฟุตบอลคัพแห่งชาติ
ฟุตบอลในประเทศอังกฤษ
วรรณคดี

วรรณคดี หมายถึง วรรณกรรมหรืองานเขียนที่ยกย่องกันว่าดี มีสาระ และมีคุณค่าทางวรรณศิลป์ การใช้คำว่าวรรณคดีเพื่อประเมินค่าของวรรณกรรมเกิดขึ้นในพระราชกฤษฎีกาตั้งวรรณคดีสโมสรในสมัยรัชกาลที่ 6 (พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว)
วรรณคดีเป็นวรรณกรรมที่ถูกยกย่องว่าเขียนดี มีคุณค่า สามารถทำให้ผู้อ่านเกิดอารมณ์สะเทือนใจ มีความคิดเป็นแบบแผน ใช้ภาษาที่ไพเราะ เหมาะแก่การให้ประชาชนได้รับรู้ เพราะสามารถยกระดับจิตใจให้สูงขึ้น รู้ว่าสิ่งใดควรหรือไม่ควร และทรงคุณค่า
== วรรณคดีในภาษาไทย ==
วรรณคดีในภาษาไทย ตรงกับคำว่า "Literature" ในภาษาอังกฤษ โดยคำว่า Literature ในภาษาอังกฤษมาจากภาษาละติน แปลว่า การศึกษาระเบียบของภาษา ซึ่งในภาษาอังกฤษจะมีความหมายหลายอย่าง ดังนี้
อาชีพการประพันธ์
งานเขียนในสมัยใดสมัยหนึ่ง
งานประพันธ์ที่ได้รับการยกย่องจากนักวิจารณ์ และผู้อ่านทั่วไป
สำหรับในภาษาไทย วรรณคดี ปรากฏครั้งแรกในหนังสือพระราชกฤษฎีกาตั้งวรรณคดีสโมสร วันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2457 โดยมีความหมายคือ หนังสือที่ได้รับยกย่องว่าแต่งดี นั้นคือมีการใช้ภาษาอย่างดี มีศิลปะการแต่งที่ยอดเยี่ยมทั้งด้านศิลปะการใช้คำ ศิลปะการใช้โวหารและถูกต้องตามหลักไวยากรณ์ และภาษานั้นให้ความหมายชัดเจน ทำให้เกิดการโน้มน้าวอารมณ์ผู้อ่านให้คล้องตามไปด้วย กล่าวง่าย ๆ คือ เมื่อผู้อ่าน ๆ แล้วทำให้เกิดความรู้สึกซาบซึ้ง ตื่นเต้นดื่มด่ำ หนังสือเล่มใดอ่านแล้วมีอารมณ์เฉย ๆ ไม่ซาบซึ้งตรึงใจและทำให้น่าเบื่อถือว่าไม่ใช่วรรณคดี หนังสือที่ทำให้เกิดความรู้สึกดื่มด่ำดังกล่าวนี้จะต้องเป็นความรู้สึกฝ่ายสูง คือทำให้เกิดอารมณ์ความนึกคิดในทางที่ดีงาม ไม่ชักจูงในทางที่ไม่ดี
การศึกษาวรรณคดีโดยวิเคราะห์ตามประเภท สามารถแบ่งได้เป็นประเภทต่าง ๆ ได้ดังต่อไปนี้
วรรณคดีคำสอน
วรรณคดีศาสนา
วรรณคดีนิทาน
วรรณคดีลิลิต
วรรณคดีนิราศ
วรรณคดีเสภา
วรรณคดีบทละคร
วรรณคดีเพลงยาว
วรรณคดีคำฉันท์
วรรณคดียอพระเกียรติ
วรรณคดีคำหลวง
วรรณคดีปลุกใจ
==  อ้างอิง ==
==  ดูเพิ่ม ==
วรรณกรรม
รายชื่อวรรณคดีไทย
== แหล่งข้อมูลอื่นๆ ==
ความแตกต่างระหว่างวรรณกรรมและวรรณคดี 
ความหมายของวรรณคดีและวรรณกรรม  จากเว็บไซต์ของสถาบันภาษาไทย ของ สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน
เรียงความ

เรียงความ เป็นศิลปะอย่างหนึ่งในการใช้ภาษาเรียบเรียงความคิดเป็นเรื่อง โดยแสดงความคิด ความรู้สึก จินตนาการ และความเข้าใจ ด้วยภาษาที่ถูกต้อง สละสลวย
ในความหมายที่เฉพาะทางมากขึ้น เรียงความ จะหมายถึงการเขียนที่มีรูปแบบค่อนข้างตายตัว กล่าวคือประกอบด้วย คำนำ เนื้อเรื่อง และบทสรุป  ซึ่งแตกต่างจากความเรียงที่มีรูปแบบในการเขียนที่กว้างกว่า  ในความหมายนี้ เรียงความที่ดีจะต้องมี 3 อย่างนี้
เอกภาพ คือ ความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน หมายความว่าไม่ให้เขียนนอกเรื่องเด็ดขาด
สัมพันธภาพ คือ ความสัมพันธ์กัน หมายถึง ข้อความแต่ละข้อความหรือแต่ละย่อหน้าจะต้องมีความสัมพันธ์เกี่ยวเนื่องกัน
สารัตถภาพ คือ การเน้นสาระสำคัญของย่อหน้าแต่ละย่อหน้า และของเรื่องทั้งหมด โดยใช้ประโยคสั้น ๆ สรุปกินความทั้งหมด
== เรียงความกับความเรียง ==
คำสองคำนี้มักถูกใช้สับสนกัน  ถ้าพิจารณาในความหมายที่กว้างของเรียงความ ซึ่งหมายถึงกิจกรรมการเรียบเรียงความคิดแล้ว ความเรียงก็จะจัดว่าเป็นเรียงความรูปแบบหนึ่ง
ดังที่ฐะปะนีย์ นาครทรรพได้กล่าวไว้ว่า "...ความเรียงนั้นก็คือ เรียงความ อย่างหนึ่งนั่นเอง มีผู้เทียบให้ตรงกับภาษาอังกฤษว่า Essay"
อย่างไรก็ตาม ถ้ามองในความหมายเฉพาะทางเราจะพบว่าความเรียงนั้นสามารถมีขอบเขต และกลวิธีในการเขียนได้มากกว่า
วรรณกรรมทั่วไป
บิลโบ แบ๊กกิ้นส์

{|align=right
|-
|
|}
บิลโบ แบ๊กกิ้นส์ (Bilbo Baggins) เป็นตัวละครสำคัญตัวหนึ่งในปกรณัมของเจ. อาร์. อาร์. โทลคีน เขาปรากฏในนิยายเรื่องเดอะฮอบบิท และเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ในฐานะผู้ครองแหวนคนที่ห้า
==ประวัติ==
บิลโบเป็นชาวฮอบบิท เกิดเมื่อวันที่ 22 กันยายน ปี 2890 ของยุคที่สาม ในตระกูลแบ๊กกิ้นส์อันร่ำรวยแห่งฮอบบิตัน แคว้นไชร์  พ่อของเขาคือ บังโก แบ๊กกิ้นส์ และแม่คือ เบลลาดอนนา ตุ๊ก บิลโบจึงเป็นญาติกับตระกูลตุ๊กด้วย
ในปี 2941 บิลโบได้ออกเดินทางผจญภัยไปกับเหล่าคนแคระ และพ่อมดเทาแกนดัล์ฟ ในภารกิจของธอริน โอเคนชิลด์ เพื่อทวงเอาภูเขาโลนลี่คืนมาจากมังกรสม็อก การผจญภัยครั้งนี้คือเรื่องราวที่บรรยายไว้ในหนังสือ เดอะฮอบบิท หรือ "There and Back Again" เขาต้องเดินทางผ่านริเวนเดลล์ ข้ามเทือกเขามิสตี้ เข้าป่าเมิร์ควู้ด จนไปถึงเอเรบอร์ ได้เข้าร่วมในสงครามห้าทัพ และช่วยธอริน โอเคนชิลด์ ชิงอาณาจักรของตนคืนได้ ระหว่างการเดินทางครั้งนั้นเองที่บิลโบได้พบกับกอลลัม และได้แหวนเอกมาอยู่ในความครอบครองด้วยความบังเอิญ แหวนยังไม่ทำร้ายเขาเนื่องจากช่วงนั้น เซารอนยังไม่ฟื้นคืนชีพ
ในปี 2989 บิลโบได้อุปถัมภ์ โฟรโด แบ๊กกิ้นส์ มาเป็นทายาท โฟรโดเป็นลูกของโดรโก แบ๊กกิ้นส์ ลูกพี่ลูกน้องห่างๆ คนหนึ่งของเขา เมื่อโดรโกและพริมูล่า ภรรยาของเขาเสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางน้ำ โฟรโดก็เป็นกำพร้า จึงได้ย้ายมาอยู่กับบิลโบที่แบ๊กเอนด์ และเรียกบิลโบว่า คุณลุง หลังจากฉลองวันเกิดครบรอบ 111 ปี ในวันที่ 22 กันยายน ปี 300 เขาเริ่มติดแหวน และเขาเริ่มรู้สึกว่าอำนาจแหวนมันแรงเกินเขารับไหว แกนดัล์ฟแนะนำให้ยกมันให้โฟรโด บิลโบจึงมรดกต่างๆ ให้แก่โฟรโด แล้วออกเดินทางไปพักผ่อนบั้นปลายชีวิตที่ริเวนเดลล์เผื่อเขียนหนังสือต่อให้จบ และได้พบกับโฟรโดกับเพื่อนๆระหว่างที่พวกเขาพยายามทำลายแหวน เขามอบดาบสติงกับชุดเกราะให้โฟรโด ระหว่างนั้นเขาเห็นแหวนเอก แหวนจึงพยายามทดสอบเขา บิลโบพยายามชิงแหวนจากโฟรโด เขาได้เห็นความน่ากลัวของตัวเอง เขาจึงได้สติกับมา ต่อให้เขาจะไม่ตกเป็นทาสของแหวนแล้ว เขาขอโทษที่มอบภาระของแหวนให้โฟรโด และ รู้สึกผิดที่พยามขโมยแหวนจากโฟรโด บิลโบใช้ชีวิตยาวนาน และ เขาได้เรียนภาษาเอลฟ์ที่ริเวนเดลล์ หลังจากสงครามแหวน ต่อให้แหวนจะถูกทำลายไปแล้วบิลโบยังคงอ่อนแอเนื่องจากอำนาจแหวน และ โฟรโดเองก็ได้รับบาดเจ็บจากมีดมอร์กูลซึ่งไม่มีวันหายขาด และจะกลับมามีอาการหลอนทุกครั้งเมื่อครบรอบเหตุการณ์นั้นทุกๆ1ปี ทั้งบิลโบและโฟรโดไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากเดินทางไปแผ่นดินอมตะ บิลโบเดินทางจากมิดเดิ้ลเอิร์ทเมื่อวันที่ 29 กันยายน ปี 3021 ของยุคที่สาม โดยล่องเรือจากเกรย์เฮเวนส์ไปสู่แผ่นดินอมตะพร้อมกับเอลรอนด์ กาลาเดรียล แกนดัล์ฟ และโฟรโด แบ๊กกิ้นส์ เพื่อใช้ชีวิตอมตะกับชาวอมตะที่เหลือในอามัน
ตัวละครในเดอะฮอบบิท
ตัวละครในเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์
อามา-กิ

อามา-กิ (Ama-gi) เป็นศัพท์ภาษาซูเมอร์ที่เขียนเป็น  ama-gi4 หรือ  ama-ar-gi4 ซึ่งแปลว่า "เสรีภาพ", "การปล่อยจากความเป็นทาส", "การยกเว้นหนี้หรือภาระผูกพัน" และ "การฟื้นฟูบุคคลและทรัพย์สินให้กลับคืนสู่สภาพเดิม" เช่น การปลดหนี้ คำอธิบายอีกแบบ ได้แก่ "การกลับคืนสู่สภาพเดิม" และปลดปล่อยจากหนี้, ความเป็นทาส, ภาษี หรือการลงโทษ
คำนี้มีที่มาจากคำนาม ama "แม่" (บางครั้งมีเครื่องหมายกรณีกรรมรองเอ็นคลิติก (enclitic dative case) เป็น ar) และคำกริยาปัจจุบันกาลสมบูรณ์ gi4 "กลับมา, ฟื้นฟู, นำกลับ" ทำให้มีความหมายตรงตัวว่า "การกลับมาของแม่" ซามูเอล โนอาห์ เครเมอร์ นักอัสซีเรียวิทยา (Assyriologist) กล่าวถึงศัพท์นี้ว่าเป็นตัวอย่างแรกสุดของแนวคืดเสรีภาพ เขาเขียนไว้ใน ค.ศ. 1963 ว่า "เรายังคงไม่รู้ว่าทำไมภาพพจน์นี้มีความหมายว่า 'เสรีภาพ'" วลีนี้มีความคล้ายกับศัพท์ภาษาแอกแคดว่า anduraāru(m) แปลว่า "เสรีภาพ", "ข้อยกเว้น" และ "ปลดปล่อยจากการเป็น (หนี้) ทาส"
องค์กรอิสรนิยมจำนวนมากใช้อักษรรูปลิ่มนี้เป็นสัญลักษณ์ของตนเอง โดยอ้างเป็น "รูปเขียนแรกสุดเกี่ยวกับคำว่า 'เสรีภาพ'"
== อ้างอิง ==
คำและวลีภาษาซูเมอร์
ปรัชญาตะวันออก

ปรัชญาตะวันออก ในความหมายของวัฒนธรรมตะวันตกมีความหมายกว้าง ครอบคลุมถึงแนวคิดทางปรัชญาของตะวันออก กล่าวคือทางเอเชียที่รวมถึงจีน อินเดีย ญี่ปุ่น และพื้นที่ทั่วไป
ส่วนใหญ่แล้วมหาวิทยาลัยในประเทศตะวันตก การเรียนการสอน และภาควิชาปรัชญาจะมุ่งศึกษาเฉพาะวิถีคิดและแนวคิดทางปรัชญาตะวันตก แต่ก็ยังมีข้อยกเว้นในหลายๆ ที่  ดังนั้นการใช้คำว่าปรัชญาในแวดวงวิชาการตะวันตกมักหมายถึงแนวคิดทางปรัชญาที่มีรากฐานมาจากกรีกโบราณ  และปรัชญาตะวันออกมักถูกมองข้าม  อย่างไรก็ตามการเชื่อมโยงระหว่างตะวันออกและตะวันตกในปัจจุบันนี้ช่วยลดช่องว่างทางวัฒนธรรมดังกล่าวไปได้มาก
== ดูเพิ่ม ==
ปรัชญาตะวันตก
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บทความและความคิดเห็นเกี่ยวกับประเด็นต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับปรัชญาตะวันออกในทางปฏิบัติ  (atmajyoti.org)
วัฒนธรรมตะวันออก
มวล

มวล (mass) เป็นคุณสมบัติหนึ่งของวัตถุ ที่บ่งบอกปริมาณของสสารที่วัตถุนั้นมี มวลเป็นแนวคิดหลักอันเป็นหัวใจของกลศาสตร์แบบดั้งเดิม รวมไปถึงแขนงวิชาที่เกี่ยวข้อง
หากแจกแจงกันโดยละเอียดแล้ว จะมีปริมาณอยู่ 3 ประเภทที่ถูกนิยามว่า มวล ได้แก่
มวลเฉื่อย (inertial mass) คือการวัดปริมาณความเฉื่อยของมวล ซึ่งหมายถึงปริมาณความต้านทานในการเปลี่ยนสถานะของการเคลื่อนไหว เมื่อมีแรงมากระทำ วัตถุที่มีมวลเฉื่อยน้อย จะสามารถเปลี่ยนแปลงสถานะการเคลื่อนไหวได้รวดเร็ว ในทางกลับกัน วัตถุที่มีมวลเฉื่อยมาก จะเปลี่ยนแปลงสถานะการเคลื่อนไหวได้ยากกว่า ตัวอย่างเช่น หากพยายามทำให้วัตถุ 2 ก้อนเคลื่อนที่โดยใช้แรงเท่ากัน วัตถุที่มีมวลเฉื่อยมาก จะเคลื่อนไหวได้น้อยกว่าวัตถุที่มีมวลเฉื่อยน้อย ภายในเวลาที่เท่ากัน
มวลโน้มถ่วงกระทำ (active gravitational mass) คือการวัดปริมาณแรงโน้มถ่วงหรือสนามโน้มถ่วงที่วัตถุกระทำต่อวัตถุอื่น
มวลโน้มถ่วงถูกกระทำ (passive gravitational mass) คือการวัดแรงโน้มถ่วงที่สนามโน้มถ่วงภายนอกกระทำต่อวัตถุ
== บรรณานุกรม ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Stanford Encyclopedia of Philosophy: "The Equivalence of Mass and Energy" by Francisco Flores.
"The Mysteries of Mass," Scientific American, July 2005.
Usenet Physics FAQ by John Baez:
* "Does mass change with velocity?"
* "What is the mass of a photon?"
"The Origin of Mass and the Feebleness of Gravity. " Video of lecture by the Nobel Laureate Frank Wilczek.
Okun, L. B., "Photons, Clocks, Gravity and the Concept of Mass." Slides for a talk.
The Apollo 15 Hammer-Feather Drop.
Online mass units conversion.
มวล
ปริมาณทางกายภาพ
ปริมาณหน่วยฐานเอสไอ
ศตวรรษ

ศตวรรษ (จากภาษาสันสกฤต ศต (หนึ่งร้อย) และ วรรษ (ปี) หมายถึงช่วงเวลาติดต่อกัน 100 ปี ในทุกระบบวันที่ ศตวรรษจะถูกกำหนดให้เป็นตัวเลขแบบมีลำดับ ดังนั้น เราจะกล่าวถึง "ศตวรรษที่สอง" แต่ไม่กล่าวว่า "ศตวรรษสอง"
ยังมีความเห็นไม่ตรงกันอยู่มากว่าจะนับปีหลักพัน (เช่น ปี 2000) ว่าเป็นปีแรกหรือปีสุดท้ายของศตวรรษ ความสับสนนี้มีหลักฐานปรากฏทุก ๆ ปี หลังจากปีคริสต์ศักราช 1500 และยิ่งเป็นสิ่งที่สับสนยิ่งขึ้นเมื่อมียุโรปได้มีการนำเลขอารบิกและแนวคิดของศูนย์เข้ามาใช้ ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20
ศตวรรษมีทั้งคริสต์ศตวรรษและพุทธศตวรรษ
== การนับ ==
จะนับจากปีแรกของ ศตวรรษ ถึง ปีที่ที่ 1 (จาก 1-10) ถึงปีที่ 100
เช่น
ศตวรรษที่ 21 จะนับตั้งแต่ปี 2001 ถึง 2100
ศตวรรษที่ 15 จะนับตั้งแต่ปี 1401 ถึง 1500 ฯลฯ
วิธีจำก็คือ เริ่มปีที่ (ศตวรรษ x 100) -99 ถึง (ศตวรรษ x 100)
== ดูเพิ่ม ==
คริสต์ศตวรรษ
ปี
ทศวรรษ (10 ปี)
สหัสวรรษ (1000 ปี)
== อ้างอิง ==
"The Battle of the Centuries", Ruth Freitag, U.S. Government Printing Office. Available from the Superintendent of Documents, PO Box 371954, Pittsburgh, PA 15250- 7954. Cite stock no. 030-001-00153-9.
หน่วยเวลา
ศตวรรษ
18 เมษายน

วันที่ 18 เมษายน เป็นวันที่ 108 ของปี (วันที่ 109 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 257 วันในปีนั้น
== เหตุการณ์ ==
พ.ศ. 2398 (ค.ศ. 1855) - ในสมัยรัชกาลที่ 4 มีการลงนามในสนธิสัญญาทางพระราชไมตรีกับอังกฤษ โดยมีเซอร์จอห์น เบาริ่ง เป็นราชทูต สนธิสัญญานี้รู้จักกันในชื่อ "สนธิสัญญาเบาว์ริง", ไทยทำสัญญากับอังกฤษเรื่องอำนาจของกงสุลอังกฤษในไทย
พ.ศ. 2449 (ค.ศ. 1906) - เกิดแผ่นดินไหวขนาดใหญ่ ทำให้มีเพลิงไหม้ทำลายบ้านเรือนและทรัพย์สินในซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย
พ.ศ. 2485 (ค.ศ. 1942) - สงครามโลกครั้งที่สอง: เครื่องบินทิ้งระเบิด บี-25 มิตเชลล์ 16 ลำ จากเรือบรรทุกเครื่องบิน ยูเอสเอส ฮอร์เน็ต ของสหรัฐฯ เข้าจู่โจมกรุงโตเกียว ในปฏิบัติการการจู่โจมดูลิตเติล
พ.ศ. 2523 (ค.ศ. 1980) - โรดีเชีย สถาปนาขึ้นเป็นสาธารณรัฐซิมบับเว
พ.ศ. 2526 (ค.ศ. 1983) - กลุมญิฮาดอิสลามวงระเบิดสถานทูตสหรัฐในกรุงเบรุต ประเทศเลบานอน มีผู้เสียชีวิต 1 คน บาดเจ็บ 120 คน
พ.ศ. 2535 (ค.ศ. 1992) - กลุ่มมูจาฮิดีนในอัฟกานิสถาน ล้มล้างรัฐบาลคอมมิวนิสต์สำเร็จ
== วันเกิด ==
พ.ศ. 2341 (ค.ศ. 1798) - พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระพิทักษเทเวศร์ (สิ้นพระชนม์ 16 เมษายน พ.ศ. 2406)
พ.ศ. 2498 (ค.ศ. 1955) - ปรีชา ชนะภัย นักร้องชาวไทย
พ.ศ. 2502 (ค.ศ. 1959) - พวง เชิญยิ้ม นักแสดงตลกชาวไทย
พ.ศ. 2504 (ค.ศ. 1961) - เอลีซาแบ็ต บอร์น นายกรัฐมนตรีฝรั่งเศสคนที่ 25
พ.ศ. 2510 (ค.ศ. 1967) - พอล โจนส์ อดีตนักฟุตบอลทีมชาติเวลส์
พ.ศ. 2517 (ค.ศ. 1974) - ยูโกะ อิโต นางแบบและนักแสดงหญืงชาวญี่ปุ่น
พ.ศ. 2519 (ค.ศ. 1976) - ฌอน แม็กไกวร์ นักแสดงและนักร้องชาวอังกฤษ
พ.ศ. 2522 (ค.ศ. 1979) - แมตทิว อัปสัน นักฟุตบอลชาวอังกฤษ
พ.ศ. 2528 (ค.ศ. 1985) -
* วูกัช ฟาเบียญสกี นักฟุตบอลชาวโปแลนด์
* ศุกลวัฒน์ คณารศ นักแสดงชายชาวไทย
พ.ศ. 2530 (ค.ศ. 1987) -
* โรซี่ ฮันทิงตัน-ไวท์ลีย์ นางแบบและนักแสดงชาวอังกฤษ
* เอลเลน วอกลอม นักแสดงชาวอเมริกัน
พ.ศ. 2531 (ค.ศ. 1988) -
* รีการ์โด กาเบรียล อัลบาเรซ นักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินา
* วาเนสซา เคอร์บี นักแสดงละครเวที โทรทัศน์ และภาพยนตร์ชาวอังกฤษ
พ.ศ. 2532 (ค.ศ. 1989) -
* เจสสิก้า จอง นักร้องและนักธุรกิจชาวเกาหลี
* ซีรู อัลวีส นักฟุตบอลชาวบราซิล
พ.ศ. 2533 (ค.ศ. 1990) - วอยแชค ชแชนสนือ นักฟุตบอลชาวโปแลนด์
พ.ศ. 2535 (ค.ศ. 1992) -
* โคลอี เบนเน็ต นักแสดงและนักร้องชาวอเมริกัน
* ทรัพย์สิรี แต้รัตนชัย นักแบดมินตันชาวไทย
พ.ศ. 2538 (ค.ศ. 1995) - เวอร์จิเนีย การ์ดเนอร์ นักแสดงหญิงชาวอเมริกัน
พ.ศ. 2539 (ค.ศ. 1996) - แด็นเซิล ดัมฟรีส นักฟุตบอลชาวดัตช์
พ.ศ. 2540 (ค.ศ. 1997) -
* โดนนี ฟัน เดอ เบก นักฟุตบอลชาวดัตช์
== วันถึงแก่กรรม ==
พ.ศ. 2498 (ค.ศ. 1955) - อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ นักวิทยาศาสตร์ชาวเยอรมัน (เกิด 14 มีนาคม พ.ศ. 2442)
== วันสำคัญและวันหยุดเทศกาล ==
วันนักวิทยุสมัครเล่นโลก (World Amateur Radio Day)
วันชาติซิมบับเว (วันสาธารณรัฐ)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
BBC: On This Day
Today in History: April 18 
มเมษายน 18
เมษายน
ออโตแคด

ออโตแคด (AutoCAD) เป็นโปรแกรมช่วยออกแบบด้วยคอมพิวเตอร์ (CAD - Computer Aided Drafting/Design) พัฒนาโดยบริษัทออโตเดสก์ (Autodesk, Inc.) สหรัฐอเมริกา รุ่นล่าสุดของโปรแกรมในปัจจุบัน (พ.ศ. 2563) คือ AutoCAD 2021 ซึ่งทำงานบนระบบปฏิบัติการMicrosoft และ Mac
ซอฟต์แวร์กราฟิกส์
ซอฟต์แวร์บนแอนดรอยด์
ซอฟต์แวร์บนไอโอเอส
มังกร (มิดเดิลเอิร์ธ)

มังกร (dragon) เป็นสิ่งมีชีวิตประเภทหนึ่งในจินตนิยายชุด มิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ซึ่งสร้างขึ้นจากพื้นฐานความเชื่อเรื่องมังกรในตำนานของยุโรป
ตามปกรณัมของโทลคีน เผ่าพันธุ์มังกรถูกสร้างขึ้นโดยเทพอสูรมอร์กอธ ในยุคที่หนึ่งของอาร์ดา  มังกรตัวแรกที่ปรากฏตัวออกมามีชื่อว่า เกลารุง (Glaurung) ในหนังสือตำนานบุตรแห่งฮูริน กล่าวถึงมังกรว่า เป็นจิตวิญญาณที่ทรงพลังอำนาจ จึงเป็นไปได้ว่า มังกรก็เป็นเหล่าเทพไมอาร์จำนวนหนึ่งที่แปรพักตร์ไปรับใช้มอร์กอธ
==ประเภทของมังกร==
จากบทประพันธ์ของโทลคีน สามารถแบ่งมังกรออกได้ด้วยสองลักษณะคือ
===ความสามารถในการเคลื่อนที่===
พวกหนึ่งเป็นมังกรที่มีสี่ขา เดินด้วยสี่ขา แต่ก็สามารถเคลื่อนที่ไปด้วยการไถลเหมือนงู อันเป็นลักษณะที่บรรยายถึงการเคลื่อนที่ของเกลารุงในตำนานบุตรแห่งฮูริน
อีกพวกหนึ่งเป็นมังกรที่มีปีก สามารถบินได้ เช่น อังคากาลอน และ สม็อก มังกรบินปรากฏตัวครั้งแรกในสงครามแห่งความโกรธา หรือสงครามแห่งปวงเทพในคราวสิ้นสุดยุคที่หนึ่ง
===ความสามารถในการพ่นไฟ===
มังกรที่พ่นไฟได้ เรียกว่ามังกรไฟ (Fire-Drakes) ภาษาเควนยาเรียกว่า Urulóki
มังกรที่พ่นไฟไม่ได้ เรียกว่า มังกรเย็น (Cold-Drakes) ปรากฏเรียกอยู่ในภาคผนวก ก ของ เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ แต่ไม่ได้มีการกล่าวถึงเป็นการเฉพาะ จึงไม่แน่ชัดว่า เป็นเพียงมังกรที่พ่นไฟไม่ได้ หรือเป็นมังกรที่พ่นน้ำแข็ง/หิมะ กันแน่
== ลักษณะอื่นๆ ==
มังกรของโทลคีนชื่นชอบทรัพย์สมบัติ โดยเฉพาะทองคำ เช่นเดียวกับมังกรในตำนานของยุโรป  มันมีความเฉลียวฉลาด เจ้าเล่ห์ และมีกำลังแข็งแรงมาก นอกจากนี้ยังมีอำนาจเวทมนตร์ที่เรียกว่า "มนตรามังกร" สามารถสะกดมนุษย์ได้
ไฟของมังกรมีความร้อนแรงมากจนสามารถหลอมแหวนแห่งอำนาจได้ แหวนสี่วงในแหวนชุดเจ็ดวงของคนแคระถูกละลายไปกับไฟของมังกร ถึงกระนั้นไฟของมังกรก็ยังไม่สามารถเผาแหวนเอกธำมรงค์ได้
== มังกรที่ปรากฏชื่อในเรื่อง ==
เกลารุง (Glaurung) มีสมญาว่า "บิดาแห่งมังกร" เป็นมังกรตัวแรกที่ปรากฏตัวบนมิดเดิลเอิร์ธ ถูกสังหารโดย ทูริน ทูรัมบาร์
อังคาลากอน (Ancalagon) มังกรดำ เป็นมังกรที่มีขนาดใหญ่ที่สุดและทรงพลังที่สุด และเป็นมังกรบินตัวแรก ถูกสังหารโดยเออาเรนดิล ในสงครามแห่งความโกรธา
สคาธา (Scatha) ถูกสังหารโดย แฟรม แห่งเอโอเธด (บรรพบุรุษของชาวโรฮัน)
สม็อก (Smaug) มังกรตัวสุดท้ายของมิดเดิลเอิร์ธ ถูกสังหารโดย บาร์ด ทายาทของกิริออน แห่งแคว้นเดล ปรากฏในเรื่องเดอะฮอบบิท
นอกจากนี้มีมังกรตัวอื่นๆ ที่ปรากฏในสงครามแห่งเบเลริอันด์ และการรบในคราวล่มสลายของกอนโดลิน แต่ไม่ได้ระบุชื่อไว้
== อ้างอิง ==
บทความเกี่ยวกับมังกรแห่งมิดเดิลเอิร์ธ ใน Encyclopedia of Arda
สิ่งมีชีวิตในตำนานของโทลคีน
Lista zwierząt Śródziemia#Smoki
สัทอักษรสากล

สัทอักษรสากล (International Phonetic Alphabet: IPA) คือสัทอักษรชุดหนึ่งที่พัฒนาโดยสมาคมสัทศาสตร์สากล โดยมุ่งหมายให้เป็นสัญกรณ์มาตรฐานสำหรับการแทนเสียงพูดในทุกภาษา นักภาษาศาสตร์ใช้สัทอักษรสากลเพื่อแทนหน่วยเสียงต่าง ๆ ที่อวัยวะออกเสียงของมนุษย์สามารถเปล่งเสียงได้ โดยแทนหน่วยเสียงแต่ละหน่วยเสียงด้วยสัญลักษณ์เฉพาะที่ไม่ซ้ำกัน สัญลักษณ์ในสัทอักษรสากลนั้นส่วนใหญ่นำมาจากหรือดัดแปลงจากอักษรโรมัน สัญลักษณ์บางตัวนำมาจากอักษรกรีก และบางตัวประดิษฐ์ขึ้นใหม่โดยไม่สัมพันธ์กับอักษรภาษาใดเลย สำหรับ ตารางสัทอักษรในภาษาไทย ดูได้ที่ ภาษาไทย
== ประวัติ ==
สัทอักษรสากลเมื่อเริ่มแรกพัฒนาขึ้นโดยคณะของครูสอนภาษาอังกฤษและภาษาฝรั่งเศส ซึ่งนำโดย พอล แพสซี พร้อม ๆ กับการก่อตั้งสมาคมสัทศาสตร์สากลขึ้นในกรุงปารีสเมื่อ ค.ศ. 1886 (ทั้งสมาคมและสัทอักษรสากลใช้คำย่อในภาษาอังกฤษว่า IPA เหมือนกัน) สัทอักษรสากลรุ่นแรกอย่างเป็นทางการได้รับการตีพิมพ์ใน Passy (1888) โดยคณะผู้พัฒนาใช้อักษรโรมิก (Romic alphabet) ของ เฮนรี สวีต (Sweet 1880-1881, 1971) เป็นพื้นฐาน ซึ่งอักษรโรมิกนั้นก็นำรูปแบบมาจากอักษรฟอนอไทปิก (Phonotypic Alphabet) ของ ไอแซก พิตแมน และ แอลิกแซนเดอร์ จอห์น เอลลิส อีกทีหนึ่ง (Kelly 1981)
หลังจากนั้น สัทอักษรสากลได้ผ่านการชำระปรับปรุงอีกหลายครั้ง โดยครั้งที่สำคัญที่สุดครั้งหนึ่งมีขึ้นในการประชุมของสมาคมฯ ที่คีลเมื่อ ค.ศ. 1989 การชำระครั้งล่าสุดมีขึ้นใน ค.ศ. 1993 และมีการปรับปรุงอีกครั้งใน ค.ศ. 1996
== รายละเอียด ==
ในชุดสัทอักษรสากล ส่วนใหญ่ของสัญลักษณ์แทนหน่วยเสียงพยัญชนะที่มีรูปร่างเหมือนกับพยัญชนะในอักษรละตินนั้น จะมีค่าของเสียง (sound-value) สัมพันธ์กับเสียงของพยัญชนะเดียวกันในภาษายุโรปส่วนใหญ่ รวมทั้งภาษาอังกฤษด้วย สัญลักษณ์ในประเภทนี้ประกอบด้วย [p], [b], [t], [d], [k], [g], [m], [n], [f], [v], [s], [z, [l] และ [w]
สัญลักษณ์แทนหน่วยเสียงสระที่มีรูปร่างเหมือนกับสระในอักษรละติน ซึ่งได้แก่ [a], [e], [i], [o], [u] จะมีค่าของเสียงสัมพันธ์กับสระเดียวกันในภาษาเยอรมัน สเปน หรืออิตาลี โดยประมาณ หรืออาจเทียบกับเสียงสระในภาษาไทยได้เป็น อะ, เอะ, อิ, โอะ และ อุ ตามลำดับ
สัญลักษณ์อื่น ๆ ที่เหลือในส่วนที่นำมาจากอักษรละตินนั้น เช่น  [j], [r], [c] และ [y] จะสัมพันธ์กับเสียงของตัวอักษรเดียวกันในภาษาอื่นที่ไม่ใช่ภาษาอังกฤษ เช่น [j] มีค่าของเสียงเหมือนกับ j ในภาษาเยอรมัน สแกนดิเนเวีย หรือดัตช์ หรืออาจเทียบได้กับเสียง ย ในภาษาไทย เป็นต้น ข้อสำคัญของหลักเกณฑ์การกำหนดใช้สัทอักษรสากลคือ ใช้สัญลักษณ์เพียงตัวเดียวสำหรับหน่วยเสียงแต่ละหน่วย โดยหลีกเลี่ยงการประสมอักษรอย่างเช่น sh และ th ในการเขียนภาษาอังกฤษ
อักษรหลายตัวมาจากอักษรกรีก แต่ส่วนมากจะถูกดัดแปลง ได้แก่ ⟨ɑ⟩, ⟨ꞵ⟩, ⟨ɣ⟩, ⟨ɛ⟩, ⟨ɸ⟩, ⟨ꭓ⟩, และ ⟨ʋ⟩ ซึ่งอยู่ในยูนิโคดแยกต่างหาก ยกเว้น ⟨θ⟩
อักษรที่มีตะขอด้านขวา  ⟨ʈ ɖ ɳ ɽ ʂ ʐ ɻ ɭ⟩ บอกถึงปลายลิ้นม้วน มาจากตัว r
== แผนภูมิสัทอักษรสากล ==
=== พยัญชนะ (ใช้ลมปอด) ===
ในแถวที่มีสัญลักษณ์ปรากฏคู่กัน (อ็อบสตรูอันต์) ตัวซ้ายมือจะแทนเสียงอโฆษะหรือเสียงไม่ก้อง และตัวขวามือจะแทนเสียงโฆษะหรือเสียงก้อง (ยกเว้น  ซึ่งเป็นเสียงพูดลมแทรก) อย่างไรก็ตาม เสียง  ไม่สามารถก้องได้ และการออกเสียง  ยังกำกวม ส่วนในแถวอื่น ๆ (ซอนอรันต์) สัญลักษณ์ที่อยู่เดี่ยว ๆ ก็จะแทนเสียงโฆษะเช่นกัน
ช่องที่มีเครื่องหมายดอกจันหมายถึงเสียงนั้น (ยัง) ไม่มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากลอย่างเป็นทางการ
ช่องสีเทาแสดงว่าการออกเสียงเช่นนั้นไม่สามารถกระทำได้
สัญลักษณ์  แทนทั้งเสียงเสียดแทรกโฆษะและเสียงเปิดโฆษะ
เว็บเบราว์เซอร์

เว็บเบราว์เซอร์  (web browser), เบราว์เซอร์ หรือ โปรแกรมท่องเว็บ คือโปรแกรมคอมพิวเตอร์ ที่ผู้ใช้สามารถดูข้อมูลและโต้ตอบกับข้อมูลสารสนเทศที่จัดเก็บในหน้าเว็บที่สร้างด้วยภาษาเฉพาะ เช่น ภาษาเอชทีเอ็มแอล ที่จัดเก็บไว้ที่เว็บเซอร์วิซหรือเว็บเซิร์ฟเวอร์หรือระบบคลังข้อมูลอื่น ๆ  โดยโปรแกรมค้นดูเว็บเปรียบเสมือนเครื่องมือในการติดต่อกับเครือข่ายคอมพิวเตอร์ขนาดใหญ่ที่เรียกว่าเวิลด์ไวด์เว็บ
เว็บเบราว์เซอร์ตัวแรกของโลกชื่อ เวิลด์ไวด์เว็บ ขณะเดียวกันเว็บเบราว์เซอร์ที่นิยมมากที่สุดในปัจจุบัน (พฤศจิกายน พ.ศ. 2565) คือ กูเกิล โครม รองลงมาคือไมโครซอฟท์ เอดจ์ และซาฟารี ตามลำดับ
== ประวัติ ==
ทิม เบอร์เนิร์ส-ลี จากศูนย์วิจัยเซิร์น ได้คิดค้นระบบไฮเปอร์เท็กซ์ โปรแกรมค้นดูเว็บตัวแรกมีชื่อว่า เวิลด์ไวด์เว็บ แต่เว็บได้รับความนิยมอย่างจริงจังเมื่อ ศูนย์วิจัยเอ็นซีเอสเอ (NCSA) ของมหาวิทยาลัยอิลลินอยส์ เออร์แบนา-แชมเปญจน์ สหรัฐอเมริกา ได้คิดโปรแกรม โมเสก (MOSAIC) ซึ่งเป็นโปรแกรมค้นดูเว็บเชิงกราฟิก หลังจากนั้นทีมงานที่ทำโมเสกก็ได้ออกไปเปิดบริษัทเน็ตสเคป
== มาตรฐาน ==
โปรแกรมค้นดูเว็บเชื่อมโยงกับเว็บเซิร์ฟเวอร์ผ่านมาตรฐานหรือโพรโทคอลการรับส่งข้อมูลแบบ เอชทีทีพี  ในการส่งหน้าเว็บ หรือเว็บเพจ ปัจจุบันเอชทีทีพีรุ่นล่าสุดคือ 1.1 ซึ่งสนับสนุนโดยโปรแกรมค้นดูเว็บทั่วไป ยกเว้นอินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์ที่ยังสนับสนุนไม่เต็มที่
ที่อยู่ของเว็บเพจเรียกว่ายูอาร์แอล หรือยูอาร์ไอ ซึ่งรูปแบบมักจะเริ่มต้นด้วยคำว่า https:// สำหรับการติดต่อแบบเอชทีทีพี  โปรแกรมค้นดูเว็บส่วนมากสนับสนุนการเชื่อมต่อรูปแบบอื่นนอกจากนี้ เช่น ftp:// สำหรับเอฟทีพี (FTP) https:// สำหรับเอชทีทีพีแบบสนับสนุนการเข้ารหัสข้อมูลเพื่อความปลอดภัย เป็นต้น
รูปแบบของไฟล์สำหรับเว็บเรียกว่าเอชทีเอ็มแอล (HTML) และสนับสนุนไฟล์รูปแบบอื่น ๆ เช่น รูปภาพ (JPG, GIF, PNG) หรือเสียง เป็นต้น
== อ้างอิง ==
 
ซอฟต์แวร์
อินเทอร์เน็ต