pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ชาวอเมริกันเชื้อสายจีน

ชาวอเมริกันเชื้อสายจีน (; ) หมายถึงชาวอเมริกันที่มีเชื้อสายจีน ประกอบด้วยชาวจีนโพ้นทะเล กับบางส่วนที่เป็นชาวอเมริกันเชื้อสายเอเชียตะวันออก รวมทั้งชาวอเมริกันเชื้อสายเอเชียกลุ่มย่อย ซึ่งภายในชุมชนนี้ มักไม่ได้กำหนดว่าจะย้ายถิ่นฐานมาจากจีนแผ่นดินใหญ่, ฮ่องกง, มาเก๊า, ไต้หวัน กับลูกหลานของพวกเขาที่มิได้ย้ายถิ่นฐานในภายหลัง รวมทั้งชาวจีนโพ้นทะเลที่โยกย้ายมาจากสถานที่อันหลากหลาย ทั้งสิงค์โปร์, เวียดนาม, มาเลเซีย, อินโดนีเซีย, พม่า และฟิลิปปินส์
ชาวจีนกลุ่มแรกที่อพยพได้เดินทางถึงสหรัฐอเมริกาในช่วงปี ค.ศ. 1820 ตามที่บันทึกไว้ในสำมะโนทะเบียน ต่อมาในปี ค.ศ. 1848 ผู้ชายที่มีจำนวนน้อยกว่า 1,000 คน ต่างเดินทางมาเป็นแรงงานชุดสำคัญในช่วงยุคตื่นทองที่แคลิฟอร์เนีย เพื่อขุดทองและเป็นแรงงานดำเนินการเหมืองแร่
ที่แห่งนั้นมีการอพยพผู้คนตามมาอีก 25,000 รายในปี ค.ศ. 1852 กับ 105,465 รายในปี ค.ศ. 1880 ส่วนมากอาศัยอยู่ฝั่งเวสท์โคสท์ของสหรัฐอเมริกา ผู้อพยพในช่วงต้นมักเป็นผู้ชายที่มีการศึกษาไม่สูงนักซึ่งมาจากมณฑลกวางตุ้งเป็นส่วนใหญ่ในสมัยนั้น
เช่นเดียวกับชาวยุโรป ชาวจีนบางคนในช่วงต้นได้อพยพมาตั้งถิ่นฐานที่สหรัฐอเมริกา แต่ชาวจีนได้ห้ามการอพยพระหว่างค.ศ. 1885 กับ ค.ศ. 1943 เมื่อพระราชบัญญัติยกเว้นชาวจีนได้ส่งผล ตั้งแต่การยกเลิกพระราชบัญญัติ ค.ศ. 1943 การอพยพของชาวจีนถูกจำกัดอย่างหนักจนกระทั่ง ค.ศ. 1965 ในช่วงระหว่างยุค 1970 บุคคลเชื้อสายจีนส่วนใหญ่ที่อพยพเข้าไปในสหรัฐอเมริกามักมาจากฮ่องกง ตามมาด้วยไต้หวัน ซึ่งอพยพโดยมีสาเหตุสืบเนื่องจากจีนแผ่นดินใหญ่ ระหว่างยุค 1980 ในส่วนครบกำหนดการเสรีด้านข้อจำกัดการอพยพเมื่อช่วงกลางยุค 1970 การอพยพจากจีนแผ่นดินใหญ่มีรูปแบบที่เห็นได้ชัดมากกว่า หากเทียบจากสัดส่วนของบุคคลเชื้อสายจีนจากแหล่งอื่นที่อพยพสู่สหรัฐอเมริกา ส่วนกลุ่มผู้ใช้ภาษากวางตุ้ง ตามประวัติศาสตร์ถือเป็นกลุ่มผู้อพยพมากที่สุดในการเดินทางเข้าสู่สหรัฐอเมริกา ซึ่งถือเป็นกลุ่มประชากรที่มิได้พูดภาษาอังกฤษที่มีจำนวนมากที่สุดเป็นอันดับสามของสหรัฐอเมริกา
== อ้างอิง ==
== หนังสืออ่านเพิ่ม ==
Chinese American Understanding: A Sixty-Year Search, Chih Meng, China Institute in America, 1981, hardcover, 255 pages, OCLC: 8027928
Chinese Americans and Their Immigrant Parents: Conflict, Identity, and Values, May Pao-May Tung, Haworth Press, 2000, paperback, 112 pages, ISBN 0-7890-1056-9
Chinese Americans: The Immigrant Experience, Dusanka Miscevic and Peter Kwong, Hugh Lauter Levin Associates, 2000, hardcover, 240 pages, ISBN 0-88363-128-8
Compelled To Excel: Immigration, Education, And Opportunity Among Chinese Americans, Vivian S. Louie, Stanford University Press, 2004, paperback, 272 pages, ISBN 0-8047-4985-X
The Chinese in America: A Narrative History, Iris Chang, Viking, 2003, hardcover, 496 pages, ISBN 0-670-03123-2
Being Chinese, Becoming Chinese American, Shehong Chen, University of Illinois Press, 2002 ISBN 0-252-02736-1  electronic book 
ABC Struggles in the Church
On Gold Mountain: The One-Hundred-Year Odyssey of My Chinese American Family, Lisa See, 1996.  ISBN 0-679-76852-1.  See also the website for an exhibition based on this book  from the
แท็บเล็ต (แก้ความกำกวม)

แท็บเล็ต (tablet) อาจหมายถึง
แท็บเล็ตคอมพิวเตอร์ คือ คอมพิวเตอร์ที่ใช้การสั่งงานโดยการสัมผัส เช่น ไอแพด
กราฟิกแท็บเล็ต หรือ เมาส์ปากกา เป็นอุปกรณ์คอมพิวเตอร์ใช้ในการอินพุตข้อมูล เช่นของ วาคอม
แท็บเล็ตพีซี คือ คอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลที่มีฟังก์ชันการสัมผัสในการสั่งงานได้
ยาเม็ด ในความหมายทั่วๆ ไปในภาษาอังกฤษ
เอชทีซี

เอชทีซี (HTC Corporation) (อักษรจีนตัวเต็ม: 宏達國際電子股份有限公司)  ในชื่อเดิมว่า ไฮเทคคอมพิวเตอร์ (High Tech Computer) เป็นบริษัทผลิตสมาร์ตโฟนจากไต้หวัน
ในช่วงเริ่มต้นเอชทีซีผลิตสมาร์ตโฟนให้กับวินโดวส์โมบายกับของทางไมโครซอฟท์ จนกระทั่งปี 2552 ได้เริ่มมาขยายตลาดเข้าสู่สมาร์ตโฟนระบบแอนดรอยด์ เอชทีซีเป็นหนึ่งในสมาชิกของ Open Handset Alliance กลุ่มผู้ผลิตและเครือข่ายโทรศัพท์มือถือและสมาร์ตโฟน ที่ร่วมพัฒนาระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์
โทรศัพท์สมาร์ตโฟนแอนดรอยด์ตัวแรกของทางเอชทีซีคือ เอชทีซี ดรีม (ในชื่ออื่นว่า ทีโมเบิล G1) 
ในปี 2553 เอชทีซีได้ร่วมมือกับกูเกิลโดยได้ผลิตโทรศัพท์ เน็กซัสวัน (Nexus One) โดยใช้แบรนด์ของทางกูเกิลเป็นครั้งแรก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์เอชทีซี
HTC ประเทศไทย
ผู้ผลิตโทรศัพท์มือถือ
บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ไต้หวัน
บริษัทของไต้หวัน
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2540
บีพี

บีพี (BP) เป็นบริษัททางด้านพลังงานขนาดใหญ่ของโลก โดยเป็นบริษัทด้านพลังงานที่ใหญ่เป็นอันดับสามของโลก เป็นบริษัทที่มีพนักงานมากที่สุดอันดับสี่ของโลก และเป็นบริษัทที่ใหญ่ที่สุดในอังกฤษ โดยมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ เวสต์มินสเตอร์ ลอนดอน สหราชอาณาจักร ส่วนบีพีสาขาอเมริกามีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองฮิวสตันในรัฐเท็กซัส ในปี พ.ศ. 2543 บีพีได้ซื้อกิจการของคาสตรอล ผู้ผลิตและจัดจำหน่ายน้ำมันหล่อลื่นรถยนต์และรถจักรยานยนต์คาสตรอล ส่งผลให้คาสตรอลขึ้นกับบีพีนับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
บีพีได้เริ่มเข้ามาลงทุนในประเทศไทยเพื่อบริหารสถานีบริการน้ำมันบีพี และผู้ผลิตและจัดจำหน่ายน้ำมันเชื้อเพลิงและน้ำมันหล่อลื่นสำหรับรถยนต์และรถจักรยานยนต์บีพีเมื่อปี พ.ศ. 2535 ในชื่อบริษัท บีพี ออยล์ (ประเทศไทย) จำกัด จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2540 ท่ามกลางวิกฤตการณ์การเงินในเอเชีย พ.ศ. 2540 บีพีได้ขายกิจการด้านสถานีบริการน้ำมันบีพีในประเทศไทยให้กับเชฟรอน หรือบริษัท น้ำมันคาลเท็กซ์ (ไทย) จำกัด และขายลิขสิทธิ์ยี่ห้อน้ำมันเครื่องให้กับ พีทีและเจ็ท (ในขณะนั้น) โดยได้ขายสถานีบริการน้ำมันไป 48 แห่ง แต่ในด้านการจำหน่ายน้ำมันหล่อลื่น บีพียังคงดำเนินการต่อไป จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2552 ได้ควบรวมกิจการเข้ากับบริษัท แอสแพค ออยล์ (ประเทศไทย) จำกัด ผู้จำหน่ายน้ำมันหล่อลื่นรถยนต์และรถจักรยานยนต์คาสตรอล จัดตั้งบริษัท บีพี-คาสตรอล (ประเทศไทย) จำกัด เพื่อดำเนินกิจการการผลิตและจัดจำหน่ายน้ำมันหล่อลื่นรถยนต์และจักรยานยนต์บีพีและคาสตรอล จนถึงปัจจุบัน โดยมีโรงงานผลิตน้ำมันหล่อลื่นบีพีและคาสตรอลอยู่ที่จังหวัดสมุทรสาคร
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์บีพีอย่างเป็นทางการ
พลังงาน
ธุรกิจปิโตรเลียมและเคมีภัณฑ์
บริษัทของสหราชอาณาจักร
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2452
บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์นิวยอร์ก
บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ลอนดอน
อดีตบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์โตเกียว
บริษัทน้ำมัน
ราตรีประดับดาว (แก้ความกำกวม)

ราตรีประดับดาว อาจหมายถึง
ราตรีประดับดาว ภาพเขียนโดยฟินเซนต์ ฟัน โคค
ราตรีประดับดาวเหนือแม่น้ำโรน ภาพเขียนโดยฟินเซนต์ ฟัน โคค
ราตรีประดับดาว (เพลงพระราชนิพนธ์) เพลงพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว
ราตรีประดับดาว (นวนิยาย) นวนิยายอิงประวัติศาสตร์ของ ว.วินิจฉัยกุล
ซาวด์เวฟ (ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส)

ซาวด์เวฟ (อังกฤษ:SOUNDWAVE) เป็นชื่อตัวละครจากเรื่อง ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส (TRANSFORMERS)
==ประวัติ==
===อนิเมะ===
==== ยุคG1 ====
===== G1ซาวด์เวฟ =====
==== กาแล็คซี่ ฟอร์ซ ====
==== อะนิเมเต็ด ====
==== ไพร์ม ====
ในภาค ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส ไพร์ม ซาวด์เวฟมีบทบาทด้านการดักฟังคลื่นสัญญาณของฝ่ายออโต้บอทส์ และเชี่ยวชาญด้านการแฮ็คระบบเทคโนโลยีในรูปแบบต่างๆ รวมทั้งคอยติดตามความเคลื่อนไหวของ สตาร์สครีม  และหุ่นยนต์ดีเซปติคอนส์ตัวอื่น ๆ ที่คิดทรยศต่อ เมกะทรอน ซาวด์เวฟมีบทบาทสำคัญด้านการแย่งชิงอาวุธพิเศษ นามว่า ไออาคอน (Iacon) ประเภท ระเบิดพลังคลื่นเสียง ซึ่งมีอานุภาพร้ายแรง หากใครที่ถูกยิงด้วยอาวุธนี้จะมีผลต่อระบบประสาททุกส่วนของร่างกาย ภายหลังซาวด์เวฟ ถูก แจ็ค ดาร์บี้ , มิโกะ และ ราฟ เอสกิวัล มนุษย์สามคนร่วมกันใช้อุบายหลอกล่อให้ซาวด์เวฟเปิดสะพานเชื่อมมิติฝั่งหนึ่ง และมนุษย์ทั้งสามก็เปิดสะพานเชื่อมมิติเพิ่มขึ้นอีกฝั่งหนึ่งจนระบบเกิดการสวนทาง ทำให้ซาวด์เวฟเข้าสู่แดนสนธยาและไม่สามารถกลับออกมาได้
===ฉบับคนแสดง===
ซาวด์เวฟในภาค ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส อภิมหาสงครามแค้น แปลงร่างเป็นยานไซเบอร์ทรอเนี่ยน โดยจะประจำอยู่บริเวณที่ไม่ไกลจากดาวเคราะห์ เพื่อส่งสัญญาณดาวเทียมและแฮ็คระบบเพื่อสอดแนมฝ่ายออโต้บอทส์และหน่วยเนสท์ (Nest) จนทำให้หุ่นยนต์ฝ่ายดีเซปติคอนส์ได้รู้ว่าชิ้นส่วนสะเก็ดสุดท้ายของออลสปาร์คถูกเก็บในห้องแม่เหล็กไฟฟ้า ในฐานทัพหน่วยเนสท์ หลังจากนั้นซาวด์เวฟจึงส่ง แรเวจ (Ravage) ลูกน้องของเขาไปเอาชิ้นส่วนออลสปาร์คนั้นมา แต่ทหารหน่วยเนสท์ ไปเห็นเข้าพอดี จึงระดมยิงแรเวจ ที่กำลังทำการขโมยออลสปาร์ค แต่แรเวจหนีไปได้ และชิ้นส่วนออลสปาร์คก็หายไปอีกด้วย
ต่อมาซาวด์เวฟมีหน้าที่คอยจับสัญญาณของแซม วิทวิคกี้ และพรรคพวก เพราะเมื่อศึกใหญ่ของออโตบอทส์และดีเซปติคอนส์ครั้งที่แล้ว อ็อพติมัสถูกเมกะทรอนฆ่าตายในป่า แซมจึงพยายามช่วยออพติมัส ด้วยการตามหาแมททริกซ์แห่งจิตพลังผู้นำ (The Matrix Of Leadership) สิ่งที่ชุบชีวิตออพติมัส ไพรม์ได้ หลังจากนั้น ซาวด์เวฟหุ่นยนต์ดีเซ็ปติคอนส์ทุกตัว จึงเริ่มตามล่าแซม วิทวิคกี้ และพรรคพวกทันที  เพื่อไม่ให้แซมไปชุบชีวิต ออพติมัส ไพรม์ แต่เหล่าดีเซปติคอนส์ทำการล้มเหลวทำให้ออพติมัสฟื้นคืนชีพกลับมาได้
ในภาพยนตร์ ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส 3 ซาวด์เวฟเปลี่ยนรูปแบบการแปลงร่างมาเป็นโหมดรถยนต์เพื่อมาช่วยเมกะทรอนตามล่าออโต้บอทส์และแซม วิทวิคกี้ รวมถึงมีส่วนร่วมในการจับตัว บัมเบิลบี แร็ตเชต และออโต้บอทส์ตัวอื่น ๆ มาเป็นเชลย ณ ใจกลางเมืองชิคาโก้ และยังสังหาร วีลแจ็ค หรือ คิว หุ่นยนต์ฝ่ายออโต้บอทส์ตัวหนึ่งสิ้นใจไปด้วย แต่ไม่นานนักซาวด์เวฟก็ถูกบัมเบิลบีฆ่าตาย ในภาค 6 ซาวด์เวฟกลับมาเป็นผู้บังคับบัญชาการทหารภาคพื้นดินเพื่อทำศึกกับพวกออโต้บอทส์ที่ไซเบอร์ทรอน ซาวด์เวฟสูง 16 ฟุต
=== บทบาท ===
ซาวด์เวฟ มีบทบาทสำคัญในกลุ่มเดสทรอน หรือ ดีเซปติคอนส์ โดยเฉพาะทักษะการต่อสู้ในรูปแบบการยิงลอบสังหารและการดักฟังจากคลื่นสื่อสาร
ซ
การ์ตูนญี่ปุ่น
การ์ตูนอเมริกัน
หุ่นยนต์
ตัวละครภาพยนตร์
ตัวละครที่เป็นร้อยโท
ตัวละครที่เป็นลูกน้อง
ตัวละครที่เป็นสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์
ตัวละครที่เป็นจระเข้
ตัวละครที่เป็นค้างคาว
ตัวละครในบันเทิงคดีที่สามารถควบคุมเสียง
ดาวร้ายในแอนิเมชัน
ตัวละครในบันเทิงคดีจากดีทรอยต์
ตัวละครชายในแอนิเมชัน
พงษ์เทพ เทศประทีป

พลเอก พงษ์เทพ เทศประทีป อดีตเลขาธิการนายกรัฐมนตรี อดีตเสนาธิการทหารบก อดีตราชองครักษ์พิเศษ และอดีตเลขาธิการมูลนิธิรัฐบุรุษพล.อ. เปรม ติณสูลานนท์
== ประวัติ ==
พล.อ. พงษ์เทพ เทศประทีป เกิดเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2487 ที่อำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นบุตรของนายพุฒ กับนางทวี เทศประทีป สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนเตรียมทหาร ในปี พ.ศ. 2506 โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า ในปี พ.ศ. 2511 นอกจากนั้นยังสำเร็จการศึกษาหลักสูตรจากโรงเรียนเสนาธิการทหารบก โรงเรียนเสนาธิการทหารบกสหรัฐอเมริกา และวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร (วปอ.)
พล.อ. พงษ์เทพ เคยดำรงตำแหน่งสำคัญในราชการทหารสังกัดกรมทหารราบที่ 3 อาทิ
เสนาธิการกรมทหารราบที่ 3
ผู้บังคับกองพันทหารราบที่ 1 กรมทหารราบที่ 3 (ร.3 พัน.1)
รองผู้บังคับการกรมทหารราบที่ 3
ต่อมาได้ดำรงตำแหน่งเจ้ากรมยุทธการทหารบก ในปี พ.ศ. 2541 เจ้ากรมกิจการพลเรือนทหาร กองบัญชาการทหารสูงสุด ในปี พ.ศ. 2542 และตำแหน่งสูงสุด คือ เสนาธิการทหารบก ในปี พ.ศ. 2546-2548
จากนั้นในปี พ.ศ. 2549 ได้รับแต่งตั้งเป็นเลขาธิการนายกรัฐมนตรี (พล.อ. สุรยุทธ์ จุลานนท์) ในรัฐบาลที่จัดตั้งขึ้นหลังการรัฐประหาร พ.ศ. 2549
พล.อ. พงษ์เทพ เป็นนายกสมาคมคลองไทยเพื่อการศึกษาและพัฒนา และสนับสนุนการขับเคลื่อนโครงการขุดคลองไทยบริเวณคอคอดกระ
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
พงษ์เทพ เทศประทีป
บุคคลจากอำเภอบางปะหัน
ทหารบกชาวไทย
เลขาธิการนายกรัฐมนตรีไทย
บุคคลจากโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า
บุคคลจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเหรียญจักรมาลา
ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ภ.ป.ร.4
แผนภาพ

แผนภาพ หรือ ไดอะแกรม (diagram) เป็นการแสดงข้อมูลเชิงสัญลักษณ์ในลักษณะของกราฟิกส์สองมิติ
== อ้างอิง ==
Michael Anderson, Peter Cheng, Volker Haarslev (Eds.) (2000). Theory and Application of Diagrams: First International Conference, Diagrams 2000. Edinburgh, Scotland, UK, September 1-3, 2000. Proceedings.
== ดูเพิ่ม ==
อินโฟกราฟิกส์
อินโฟกราฟิกส์
ธาราทิพย์ ศรีดี

ธาราทิพย์ ศรีดี เกิดเมื่อ 21 กุมภาพันธ์ ชื่อเล่น "โม" ฉายา "ราชินียิมนาสติก" เป็นนักยิมนาสติกชาวไทย ลงแข่งขันในนามทีมชาติไทยทั้งในระดับซีเกมส์, เอเชี่ยนเกมส์ และ โอลิมปิก
==ประวัติ==
ธาราทิพย์เกิดที่เขตบางนา จังหวัดกรุงเทพมหานคร เป็นบุตรีคนสุดท้องของนางวีรนุช ศรีดี มีพี่ชาย 1 คน พี่สาวฝาแฝดอีก 1 คน เมื่อครั้งอายุ 5 ปีได้ไปเข้าเรียนที่โรงเรียนศรีวิทยาปากน้ำ และได้เริ่มเล่นยิมนาสติกที่นี่ จนกระทั่งขึ้นชั้นประถม 5 จึงได้มีโอกาสไปแข่งขัน และได้พบกับนางกุศุมาลย์ ประเสริฐศรี กรรมการบริหารสมาคมยิมนาสติกแห่งประเทศไทย ชักชวนให้มาฝึกอย่างจริงจัง เมื่อขึ้นชั้นมัธยมต้นจึงได้ย้ายมาเรียนที่โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยรามคำแหงเนื่องจากอยู่ใกล้กับโรงยิมที่ฝึกซ้อม เมื่อขึ้นชั้นมัธยม 3 จึงได้ติดทีมชาติไทยเป็นครั้งแรก ไปแข่งซีเกมส์และได้รับเหรียญเงิน จากนั้นก็เข้าร่วมซีเกมส์อีก 4 สมัยถัดมาและได้เหรียญทองทุกครั้ง
==เกียรติประวัติ==
2 เหรียญเงิน การแข่งขันกีฬาซีเกมส์ ครั้งที่ 21
2 เหรียญทอง 2 เหรียญเงิน 2 เหรียญทองแดง การแข่งขันกีฬาซีเกมส์ ครั้งที่ 22
2 เหรียญทอง 2 เหรียญเงิน 2 เหรียญทองแดง การแข่งขันกีฬาซีเกมส์ ครั้งที่ 23
2 เหรียญทอง 4 เหรียญเงิน การแข่งขันกีฬาซีเกมส์ ครั้งที่ 24
ได้สิทธิ์แข่งขันโอลิมปิก 2008 ที่จีน
ได้สิทธิ์แข่งขัน เวิลด์ เกม 2009 ที่ไต้หวัน
==วงการบันเทิง==
ถ่ายโฆษณาคอนเทคเลนส์ Acuvue
ถ่ายแบบชุดแต่งงาน นิตยสาร We Magazine
ถ่ายแบบเสื้อผ้าแฟชั่น นิตยสารสุดสัปดาห์
ภาพยนตร์สั้นเรื่อง "พี่-น้อง" ในโครงการ สวัสดีบางกอก
ถ่ายมิวสิควิดีโอเพลงวันพรุ่งนี้ ของวง Sunny parade ค่าย Believe Records
==การศึกษา==
จบการศึกษาระดับประถมจากโรงเรียนศรีวิทยาปากน้ำ ระดับมัธยมปลายจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยรามคำแหง และปริญญาตรีจากคณะนิเทศศาสตร์ สาขาวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพและกำลังศึกษาระดับปริญญาโท คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
==อ้างอิง==
ธาราทิพย์ ศรีดี - ไทยรัฐออนไลน์
ธาราทิพย์ ศรีดี - มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
Facebook ของธาราทิพย์ ศรีดี
นักยิมนาสติกชาวไทย
บุคคลจากโรงเรียนศรีวิทยาปากน้ำ
บุคคลจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยรามคำแหง
บุคคลจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
บุคคลฝาแฝดจากประเทศไทย
บุคคลจากบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
นักยิมนาสติกลีลา
นักยิมนาสติกลีลาเด็ก
นักกีฬาเด็ก
นักยิมนาสติกเด็กชาวไทย
อันนา คาเรนินา

อันนา คาเรนินา (Anna Karenina; Анна Каренина; บางครั้งเรียกว่า อันนา คาเรนิน หรือ Anna Karenin) เป็นนวนิยายแนวโศกนาฏกรรมโรแมนติก บทประพันธ์โดยเลโอ ตอลสตอย นักประพันธ์ชาวรัสเซีย ตีพิมพ์ครั้งแรกเป็นตอน ๆ นับจากปี ค.ศ. 1873 (พ.ศ. 2415) ถึงปี ค.ศ. 1877 (พ.ศ. 2419) ในนิตยสาร The Russian Messenger ของรัสเซีย ตอลสตอยมีปัญหากับบรรณาธิการนิตยสาร มิคาอิล คัทคอฟ เกี่ยวกับตอนอวสานของเรื่อง แต่ท้ายที่สุดแล้วนวนิยายเล่มนี้ก็ได้ตีพิมพ์ในรูปเล่มหนังสือในปี ค.ศ. 1878 (พ.ศ. 2420)
นวนิยายเป็นจัดเป็นสุดยอดนวนิยายอันดับหนึ่งที่ได้รับคะแนนเป็นเอกฉันท์จากการจัดอันดับของนิตยสารไทม์ จัดเป็นผลงานชิ้นเอกแห่งโลกวรรณกรรมตะวันตก เค้าโครงเรื่องแบ่งออกเป็นสองส่วนคือ ส่วนหนึ่งนั้นเป็นเรื่องราวชีวิตจริงของหญิงสาวที่เป็นดาวเด่นแห่งแวดวงสังคมชื่ออันนา คาเรนินา ที่แต่งงานแล้วแต่กลับมีสัมพันธ์ฉันชู้สาวกับชายอื่นที่ไม่ใช่สามีจนกลายเป็นเรื่องอื้อฉาว
อีกส่วนหนึ่งเรื่องเป็นเรื่องราวความรักของนายเลวิน ที่เป็นชายหนุ่มผู้มีอารมณ์อ่อนไหว ส่วนนี้เลโอ ตอลสตอลได้ประพันธ์ขึ้นตามเหตุผลในด้านปรัชญาส่วนตัว เนื้อเรื่องกล่าวถึงเรื่องราวรักใคร่ซาบซึ้งและดื่มด่ำในห้วงความรักของอันนาและเลวิน ตลอดจนกล่าวถึงเรื่องราวฉาวโฉ่และเศร้าสลดในตอนท้าย เป็นการสะท้อนภาพของชีวิตความเป็นอยู่จริงของสังคมในแวดวงของรัสเซียที่ตีแผ่ในทุกแง่มุม ผูกเรื่องราวต่าง ๆ จนกลายเป็นเรื่องราวความรักที่ผิดจริยธรรมของหญิงสาวคนหนึ่ง ที่ถูกจำกัดของเขตอยู่ในกรอบหรือพันธนาการในกฎระเบียบของสังคมรัสเซีย
== ชื่อเรื่อง ==
นวนิยายเรื่องนี้ได้ถูกแปลทั้งชื่อ อันนา คาเรนินา และอันนา คาเรนิน โดยชื่ออันนา คาเรนินา เป็นชื่อต้นฉบับจากภาษารัสเซีย ส่วนอันนา คาเรนินนั้นมาจากการแปลชื่อภาษารัสเซียในเป็นภาษาอังกฤษ วลาดิเมียร์ นาโบคอฟ นักประพันธ์ชาวรัสเซียได้อธิบายไว้ว่า "ในภาษารัสเซียนั้น นามสกุลชาวรัสเซียมักจะเขียนลงท้ายด้วย 'a' เมื่อใช้กับผู้หญิง"
== อ้างอิง ==
นวนิยาย
วรรณกรรมภาษารัสเซีย
งานเขียนของ เลโอ ตอลสตอย
ตัวละครชาวรัสเซีย
คำสร้างใหม่

คำสร้างใหม่ หรือ ศัพท์ใหม่ (neologism) หมายถึงคำที่ได้รับการสร้างขึ้นใหม่ซึ่งอาจเริ่มมีการใช้งานทั่วไป แต่อาจยังไม่เป็นที่ยอมรับในภาษาทั่วไป อาจถูกสร้างขึ้นมาเพื่อความเฉพาะเจาะจง เกี่ยวกับคน การเผยแพร่ เวลา หรือเหตุการณ์
ในประเทศไทยราชบัณฑิตยสถานมีหน้าที่บัญญัติศัพท์ และมีคณะกรรมการบัญญัติศัพท์สาขาวิชาต่าง ๆ เช่น คณะกรรมการบัญญัติศัพท์ปรับอากาศ คณะกรรมการบัญญัติศัพท์วิทยาศาสตร์ คณะอนุกรรมการบัญญัติศัพท์แพทย์ และคณะกรรมการบัญญัติศัพท์พิมพ์ เป็นต้น นอกจากนี้ยังมีหน่วยงานทางด้านวิทยาการและเทคโนโลยีจาก ต่างประเทศเข้ามา และได้บัญญัติศัพท์เฉพาะขึ้นมาใช้เอง เช่น คณะกรรมการวิศวกรรมสถานแห่งประเทศไทย คณะกรรมการพิจารณาศัพท์วิชาการศึกษาของกรมวิชาการ กระทรวงศึกษาธิการ และกรรมการพิจารณาศัพท์วิชาการของกรมวิชาการ
== อ้างอิง ==
ภาษา
 
คำศัพท์
เวชระเบียนและสถิติ

เวชระเบียนและสถิติ (medical record and statistics) หมายถึง คำที่มาจากคำว่า เวชระเบียน และ เวชสถิติ ซึ่งมีความหมายรวมถึงทั้งส่วนที่เป็นเวชระเบียน และเวชสถิติ รวมกันทั้งสองคำหลัก ซึ่งมาจากหน้าที่ของส่วนงาน ฝ่าย หรือแผนก ที่ถูกจัดแบ่งในการดำเนินงานของสถานบริการทางการแพทย์และสาธารณสุข ซึ่งงานที่เกี่ยวข้องกับเวชระเบียนแต่เดิมนั้นจะครอบคลุมงานที่เป็นงานด้านเวชสถิติ เอาไว้ด้วยจึงมักเรียกส่วนงาน ฝ่าย หรือแผนกนั้นรวมกันว่า เวชระเบียนและสถิติ ในสถานบริการทางการแพทย์และสาธารณสุขบาง
แห่งนั้นอาจมีการแบ่งแยกย่อยออกจากกัน  
ส่วนสมาคมที่มีการจัดตั้งขึ้นสำหรับบุคลากรทางด้านเวชระเบียนและสถิตินั้น มีชื่อว่า สมาคมเวชสถิติแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 โดยมีสำนักงานใหญ่ของสมาคมตั้งอยู่ที่ 3/109 ซอยอินทามระ 35 แขวงรัชดาภิเษก เขตดินแดง กรุงเทพมหานคร โดยมี นายประสพชัย พานาดา เป็นนายกสมาคม และกรรมการอีกจำนวน 9 คน 
== อ้างอิง ==
แพทยศาสตร์
ราเด็ตสกีมาร์ช

ราเด็ตสกีมาร์ช โอปุสที่ 228 (Radetzky March, Op. 228 ) เป็นเพลงมาร์ชที่แต่งโดยโยฮันน์ ชเตราสส์ ที่หนึ่ง ในปี ค.ศ. 1848 โดยอุทิศให้กับจอมพลโยเซฟ ราเด็ดสกี ฟอน ราเด็ดส์ (1766 – 1858) นายทหารชาวเช็กแห่งกองทัพออสเตรีย ซึ่งมีบทบาทสำคัญในการรบที่คัสโตซา (ค.ศ. 1848) และการรบที่โนวารา (ค.ศ. 1849) เป็นส่วนหนึ่งของสงครามประกาศอิสรภาพอิตาลีครั้งที่หนึ่ง ระหว่างราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย กับจักรวรรดิออสเตรีย 
เพลงนี้ถูกบรรเลงครั้งแรกต่อหน้ากองทหารออสเตรีย ซึ่งเมื่อได้ยินเสียงร้องประสานเพลงนี้ จะพากันปรบมือและกระทืบเท้าเป็นจังหวะ จนกลายเป็นธรรมเนียมปฏิบัติในการแสดงดนตรีคลาสสิกในกรุงเวียนนาในปัจจุบัน ที่ผู้ชมการแสดงเพลงนี้ จะต้องกระทืบเท้าตามจังหวะดนตรี โดยเฉพาะในงาน Neujahrskonzert หรืองานคอนเสิร์ตฉลองปีใหม่เวียนนา 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Alter Tanz aus Wien, a Radetzkymarsch trio adaptation (sheet music)
เพลงมาร์ชของออสเตรีย
ผลงานของ โยฮันน์ ชเตราสส์ ที่หนึ่ง
เพลงทหาร
เลกงต์ด็อฟมาน

thumb

เลกงต์ด็อฟมาน (Les contes d'Hoffmann) เป็นอุปรากรภาษาฝรั่งเศส ความยาว 3 องก์ โดยฌัก ออแฟนบัก ดัดแปลงจากเรื่องสั้นหลายเรื่องของ อี. ที. เอ. ฮอฟมันน์ (1776 – 1822) นักเขียนชาวเยอรมัน ผู้แต่งเรื่อง "นัทแครกเกอร์กับราชาหนู" ซึ่งเป็นต้นฉบับของอุปรากร เดอะนัทแครกเกอร์  โดยนำมาจากเรื่อง Die Gesellschaft im Keller, Der Sandmann, Die Abendteuer der Sylvester-Nacht, Rath Krespel, และ Das verlorene Spiegelbild เป็นเรื่องราวแฟนตาซีเกี่ยวกับความผิดหวังในความรักของฮอฟมานน์ ที่มีกับตุ๊กตากลไกชื่อโอลิมเปีย, กับโสเภณีชื่อกุยเลียตตา และกับเด็กสาวชื่อแอนโทเนีย
ออแฟนบักได้ทดลองซ้อมแสดงอุปรากรเรื่องนี้ครั้งแรกที่บ้านของเขาในปารีส เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1879 และได้เสียชีวิตก่อนที่อุปรากรนี้จะออกแสดงจริง อุปรากรเรื่องนี้ได้ออกแสดงที่โรงละครออเปรา-กอมิก (Opéra-Comique) ใกล้กับโรงอุปรากรปาแลการ์นีเย เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1881
ผลงานประพันธ์ที่ได้รับความนิยมจากอุปรากรเรื่องนี้ เป็นท่อนบาคาโรล (Barcarolle) หรืออาเรียจากองก์ที่สอง ที่ชื่อว่า Belle nuit, ô nuit d'amour บรรยายเรื่องราวของกุยเลียตตา อาเรียบทนี้เดิมออแฟนบักไม่ได้แต่งขึ้นสำหรับอุปรากรเรื่องนี้ แต่ได้แต่งไว้หลายปีก่อนหน้านั้นสำหรับอุปรากรเรื่อง Die Rheinnixen (Les fées du Rhin) ในปี ค.ศ. 1864  แต่ Ernest Guiraud ซึ่งเข้ามาสานงานต่อจากออแฟนบัก ได้นำผลงานเก่ามาใช้กับอุปรากรเรื่องนี้ และกลายเป็นงานที่ได้รับความนิยม  ได้ปรากฏในวัฒนธรรมสมัยนิยม เช่นในภาพยนตร์ Life Is Beautiful และ Titanic  และนำมาดัดแปลงเป็นเพลงของเอลวิส เพรสลีย์ ชื่อเพลง "Tonight Is So Right For Love"
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
libretto of a modified version (as first performed in the USA) in French and English
Offenbach - Barcarolle , from 'The Tales of Hoffmann'
อุปรากรโดยฌัก ออแฟนบัก
อุปรากรภาษาฝรั่งเศส
โตโยต้า ลีกคัพ 2553

ฟุตบอล "โตโยต้า ลีกคัพ 2553" เป็นการแข่งขันฟุตบอลถ้วยอาชีพของประเทศไทย ลำดับรองลงมาจากฟุตบอลไทยคม เอฟเอคัพ ภายใต้การจัดการของสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย ร่วมมือกับ บริษัทไทยพรีเมียร์ลีก และ การกีฬาแห่งประเทศไทย โดยมี บริษัทโตโยต้า มอเตอร์ ประเทศไทย(จำกัด) เป็นผู้ให้การสนันสนุนหลัก
เริ่มการแข่งขันรอบคัดเลือกตั้งแต่วันที่ 4 สิงหาคม ไปจนถึงรอบชิงชนะเลิศ ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2553
== รางวัล ==
ทีมชนะเลิศ - เงินรางวัล 5,000,000 บาท + เป็นตัวแทนทีมจากประเทศไทยไปแข่งขันรายการโตโยต้า พรีเมียร์คัพ ที่ประเทศญี่ปุ่น
ทีมเข้ารอบรองชนะเลิศ - เงินรางวัล 1,000,000 บาท
ทีมแฟร์เพลย์ - รถรถกระบะ ไฮลักซ์ วีโก้ รุ่นดับเบิ้ลแค็บ พรีรันเนอร์ 1 คัน
นักเตะยอดเยี่ยม - รถโตโยต้า คัมรี่ ไฮบริด 1 คัน
== ระบบการแข่งขัน ==
รอบคัดเลือก - เปิดรับสมัครสโมสร จาก ลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 (แข่งขันนัดเดียว)
ทำการจับสลากวันที่ 22 กรกฎาคม แข่งขันวันที่ 4 สิงหาคม, 11 สิงหาคม และ 18 สิงหาคม
รอบแรก - 16 สโมสร ไทยพรีเมียร์ลีก, 16 สโมสร ลีก ดิวิชั่น 1 + 25 ผู้ชนะรอบคัดเลือก, 7 สโมสรที่จับสลากได้เข้ารอบแรก (แข่งขัน 2 นัด เหย้า-เยือน)
รอบสอง - 32 ผู้ชนะรอบแรก (แข่งขัน 2 นัด เหย้า-เยือน)
รอบสาม - 16 ผู้ชนะรอบสอง (แข่งขัน 2 นัด เหย้า-เยือน)
รอบก่อนรองชนะเลิศ - 8 ผู้ชนะรอบสาม (แข่งขัน 2 นัด เหย้า-เยือน)
รอบรองชนะเลิศ - 4 ผู้ชนะรอบก่อนรองชนะเลิศ (แข่งขัน 2 นัด เหย้า-เยือน)
รอบชิงชนะเลิศ - 2 ผู้ชนะรอบรองชนะเลิศ
== รอบคัดเลือก ==
{|width=
| valign = "top" |
=== กรุงเทพและปริมณฑล ===
ราชวิถีถอนทีมออกจาการแข่งขัน
ม.เกษตรศาสตร์ถูกปรับแพ้เนื่องจากวอล์กเอาต์ออกจากสนามก่อนจบการแข่งขัน
| valign = "top" |
=== ภาคกลางและภาคตะวันออก ===
 สโมสรที่จับสลากได้เข้ารอบแรก 
ฉะเชิงเทรา
|}
{|width=
| valign = "top" |
=== ภาคเหนือ ===
 สโมสรที่จับสลากได้เข้ารอบแรก 
เพชรบูรณ์
อุทัยธานี ฟอเรสท์
| valign = "top" |
=== ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ===
 สโมสรที่จับสลากได้เข้ารอบแรก 
กาฬสินธุ์
นครพนม
| valign = "top" |
=== ภาคใต้ ===
ชุมพรถอนทีมออกจาการแข่งขัน
 สโมสรที่จับสลากได้เข้ารอบแรก 
ภูเก็ต
ยะลา
|}
== รอบแรก ==
ทำการจับสลากวันพฤหัสบดีที่ 19 สิงหาคม 2553 ณ ห้องประชุมรอดโพธิ์ทอง สนามกีฬาแห่งชาติ
{|width=
| valign = "top" |
| valign = "top" |
สงขลาถอนทีมออกจากการแข่งขัน
|}
== รอบสอง ==
ทำการจับสลากวันศุกร์ที่ 3 กันยายน 2553 ณ ห้องประชุมรอดโพธิ์ทอง สนามกีฬาแห่งชาติ
{|width=
| valign = "top" |
| valign = "top" |
|}
==สายการแข่งขัน==
== รอบสาม ==
ทำการจับสลากวันพฤหัสบดีที่ 7 กันยายน 2553 ณ ห้องประชุมรอดโพธิ์ทอง สนามกีฬาแห่งชาติ
{|width=
| valign = "top" |
| valign = "top" |
|}
== รอบก่อนรองชนะเลิศ ==
== รอบรองชนะเลิศ ==
 นัดแรก 
----
 นัดสอง 
รวมผลสองนัด บุรีรัมย์ พีอีเอ เข้ารอบชิงชนะเลิศด้วยประตูรวม 8-3
รวมผลสองนัด การท่าเรือไทย เข้ารอบชิงชนะเลิศด้วยประตูรวม 5-4
== รอบชิงชนะเลิศ ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์โตโยต้าลีกคัพอย่างเป็นทางการ 
ไทยลีกคัพ
นาโอโตะ คัง

นาโอโตะ คัง  (10 ตุลาคม พ.ศ. 2489 — ) นายกรัฐมนตรีคนที่ 94 ของประเทศญี่ปุ่น และเป็นนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่นคนแรกที่เกิดหลังสงครามโลกครั้ง  2
นายคังได้รับการจัดอันดับให้เป็นนักการเมืองรุ่นใหม่ที่น่าจับตามองสำหรับสหัสวรรษใหม่ (Young Global Leader)  เมื่อปี ค.ศ. 1999 พร้อมกับ นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ และนายจาตุรนต์ ฉายแสง ของไทย
นายคังได้ลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีในวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 2011 เนื่องจากความล่าช้าในการจัดการปัญหาภัยพิบัติในประเทศญี่ปุ่น เมื่อต้นปีเดียวกัน
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ 
นักการเมืองญี่ปุ่น
นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น
บุคคลจากอูเบะ
ยุคเฮเซ
ชัยรัตน์ จิตรธรรม

ชัยรัตน์ จิตรธรรม (ชื่อเล่น: แอ๊ด) มีชื่อจริงว่า ชัยรัตน์ จิตธรรมะ เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2507 ที่จังหวัดลำปาง เป็นนักแสดงในบทพระเอกและพระรองรุ่นเดียวกับ สันติสุข พรหมศิริ, จินตหรา สุขพัฒน์ และญาณี จงวิสุทธิ์ มีผลงานมากมายทั้งแบบละครโทรทัศน์และภาพยนตร์ เช่น ดวงใจกระซิบรัก ที่แสดงคู่กับ จินตหรา สุขพัฒน์, เปรอะเจอเปรี้ยว คู่กับ จารุณี  สุขสวัสดิ์ ในปี พ.ศ. 2530 และ คำมั่นสัญญา ร่วมกับ สันติสุข และ จินตหรา ในปีเดียวกัน ต่อด้วย ภูผาทอง ในปี พ.ศ. 2531 จากนั้นจึงออกจากวงการบันเทิงไปประกอบธุรกิจส่วนตัวหลายปี ก่อนจะกลับมารับบทบาทในการแสดงอีกครั้ง เช่น ละครโทรทัศน์เรื่อง ชลาลัย ในปี พ.ศ. 2534 เลือดเข้าตา ในปี พ.ศ. 2538  กษัตริยา ในปี พ.ศ. 2546 ทางช่อง 5 วิหคหลงลม ในปี พ.ศ. 2561 ทางช่อง 7
==ผลงาน==
===ภาพยนตร์===
หย่าเพราะมีชู้ (2528)
ดวงใจกระซิบรัก (2529)
เปรอะเจอเปรี้ยว (2530)
คำมั่นสัญญา (2530)
กิเลสสีม่วง (2530)
ภูผาทอง (2531)
เพชรพยัคฆราช (2531)
แม่เบี้ย (2533)
===ละครโทรทัศน์===
อย่าลืมฉัน (2530)
ไฟเสน่หา (2530)
คมพยาบาท (2531)
รอยพยาบาท (2531)
เจ้าสาวในชุดสีดำ (2532)
เมียแต่ง (2532)
ปริศนาของเวตาล (2532)
สาปสวาท (2533)
มรสุมหัวใจ (2533)
น.ส.เย็นฤดี (2533)
แม่เลี้ยงคนใหม่ (2534)
กลกามเทพ (2534)
ชลาลัย (2534)
พระสุริโยทัย (2534)
เลือดเข้าตา (2538)
กษัตริยา (2546) - สมเด็จพระราเมศวร (รับเชิญ)
มหาราชกู้แผ่นดิน (2546) - สมเด็จพระราเมศวร (รับเชิญ)
หนึ่งตะวันพันดาว (2548) - (รับเชิญ)
ฟ้ามีตา ตอน เสียดาย (ออกอากาศเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 2559)
วิหคหลงลม (2561)
===มิวสิควีดีโอ===
คนใจดำ ของ พัชรา แวงวรรณ
==อ้างอิง==
ชัยรัตน์ จิตธรรม 
บุคคลจากจังหวัดลำปาง‎‎
นักแสดงชาวไทย
เทือกเขาแอตลาส

เทือกเขาแอตลาส (Atlas Mountains) เป็นเทือกเขาในทวีปแอฟริกา อยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือและทางเหนือของทวีป เริ่มตั้งแต่แหลมดราทางชายฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศโมร็อกโก ไปจนจดแหลมบอง ทางชายฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศตูนิเซีย ยอดสูงสุดคือ ตูบคาล สูง 4,167 เมตร (13,671 ฟุต) ทางด้านตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศโมร็อกโก
แอตลาส
มาเกร็บ