pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
วิทยาลัยชุมชนบุรีรัมย์

วิทยาลัยชุมชนบุรีรัมย์ เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในกลุ่มสถาบันวิทยาลัยชุมชน ในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2545 เป็น 1 ใน 10 วิทยาลัยแรกตั้งของกระทรวงศึกษาธิการ   ปัจจุบันตั้งอยู่ที่ ตำบลบัวทอง อำเภอเมืองบุรีรัมย์ จังหวัดบุรีรัมย์ ปัจจุบันเปิดทำการสอนหลักสูตรอนุปริญญา และหลักสูตรพัฒนาทักษะและเสริมสร้างประสบการณ์ด้านอาชีพ และคุณภาพชีวิต
เพลง มาร์ชวิทยาลัยชุมชนบุรีรัมย์
วิทยาลัยชุมชนบุรีรัมย์ มีคุณธรรมนำความรู้คือปรัชญา สร้างสรรค์ร้อยดวงใจปวงประชา เพื่อพัฒนาชุมชนท้องถิ่นไทย
บัวทองสัญลักษณ์งามเด่น ร่มเย็นมะค่าแต้ได้อาศัย เขียวอ่อน-ขาว พราวสกาวงามวิไล สานดวงใจเราน้องพี่ด้วยศรัทธา
ปณิธานวิทยาลัยชุมชน สร้างคน สร้างสรรคการศึกษา บริการวิชาการเพื่อพัฒนา สร้างคุณค่าภูมิปัญญาท้องถิ่นไทย
==ประวัติ==
วิทยาลัยชุมชนบุรีรีมย์ แรกเริ่มจัดตั้งขึ้นจาก "นโยบายของรัฐบาลขณะนั้น ที่แถลงต่อรัฐสภา" เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2544 ด้านการศึกษา ข้อ 4 จัดให้มีวิทยาลัยชุมชนขึ้น โดยเฉพาะในจังหวัดที่ยังขาดแคลนสถาบันอุดมศึกษา จำนวน  10  จังหวัด และวิทยาลัยชุมชนบุรีรัมย์ เป็นหนึ่งในนั้นได้ดำเนินการจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่  17  เมษายน  2545 ตามนโยบายเร่งด่วนของรัฐบาล โดยยึดหลักการ  การศึกษาสร้างชาติ  สร้างคน  และสร้างงาน จากการที่มีผู้สำเร็จการศึกษา  ในระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานหรือเทียบเท่ามีจำนวนมาก    ที่ไม่สามารถเรียนต่อในระดับอุดมศึกษา  ด้วยเหตุของความไม่พร้อมด้านต่างๆ เช่น ทุนทรัพย์ ภารกิจงาน    งานประจำ ความห่างไกลจากสถานศึกษา  ความไม่สะดวกในการเดินทาง เวลา  เป็นต้น  นอกจากนี้ยังมีประชาชนผู้ที่ขาดโอกาสทางการศึกษา  ผู้ที่ประกอบอาชีพแล้ว  แต่ต้องการเรียนรู้เพิ่มเติม  เพื่อเพิ่มทักษะในอาชีพ ตลอดจนผู้ที่สำเร็จการศึกษาในระดับต่าง ๆ จึงเป็นการเพิ่มโอกาสทางการศึกษาขั้นต่ำกว่าปริญญา(หลักสูตรอนุปริญญา)  เพื่อให้ผู้เรียน  นำไปพัฒนาคุณภาพชีวิต เพิ่มทักษะในการทำงาน การประกอบอาชีพ  รวมถึงการศึกษาต่อในระดับสูงขึ้นและเป็นการศึกษาต่อเนื่องตลอดชีวิต  สามารถเชื่อมโยงกับการศึกษาทุกระดับ เติมเต็มการศึกษาให้สมบูรณ์ขึ้น นอกจากนี้ยังสนองตอบการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม ความเป็นอยู่ของบุคคลท้องถิ่นชุมชน ยุทธศาสตร์การพัฒนาของจังหวัดบุรีรัมย์   ตามนโยบายที่มุ่งสร้างความเข้มแข็งให้กับชุมชน โดยเปิดสอนหลักสูตรที่หลากหลาย  ตามความต้องการของท้องถิ่นชุมชน  และชุมชนมีส่วนร่วมในการจัดทำและพัฒนาหลักสูตร การบริหารจัดการ การดำเนินงานของวิทยาลัยชุมชน ในด้านต่างๆ ตามความเหมาะสม
==== ปรัชญา ====
การศึกษามีคุณค่าอันประมาณการมิได้ ต่อบุคคลและสังคมโดยส่วนรวม
====ต้นไม้ประจำวิทยาลัย====
ต้นมะค่าแต้
====ดอกไม้ประจำวิทยาลัย====
ดอกบัว
====สีประจำวิทยาลัย====
สีเขียวอ่อน และสีขาว
==หลักสูตรอนุปริญญา==
หลักสูตรอนุปริญญาที่เปิดสอนในปัจจุบัน 6 สาขาวิชา ได้แก่
==หน่วยจัดการศึกษา==
วิทยาลัยชุมชนบุรีรัมย์ มีหน่วยจัดการศึกษา 9 แห่ง คือ
หน่วยจัดการศึกษาอำเภอพลับพลาชัย จัดการเรียนการสอนที่โรงเรียนพลับพลาชัยพิทยาคม
หน่วยจัดการศึกษาโรงเรียนคูเมืองวิทยาคม
หน่วยจัดการศึกษาโรงเรียนละหานทรายรัชดาภิเษก
หน่วยจัดการศึกษาเทศบาลเมืองนางรอง จัดการเรียนการสอนที่โรงเรียนทีโอเอวิทยา
หน่วยจัดการศึกษาองค์การบริหารส่วนตำบลศรีสว่าง อำเภอนาโพธิ์
หน่วยจัดการศึกษาโรงเรียนกระสังพิทยาคม
หน่วยจัดการศึกษาโรงเรียนเมืองตลุงพิทยาสรรพ์
หน่วยจัดการศึกษาโรงเรียนบ้านกรวดวิทยาคาร
หน่วยจัดการศึกษาองค์การบริหารส่วนตำบลดอนมนต์
== อ้างอิง ==
ชุมชนบุรีรัมย์
บุรีรัมย์
สถานศึกษาในอำเภอเมืองบุรีรัมย์
วิทยาลัยชุมชนตาก

วิทยาลัยชุมชนตาก  เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในกลุ่มสถาบันวิทยาลัยชุมชน ในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ซึ่งเปิดสอนในหลักสูตรอนุปริญญา ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูงและประกาศนียบัตรวิชาชีพ โดยการเสริมสร้างโอกาสทางการศึกษาระดับอุดมศึกษา เพื่อเพิ่มคุณค่าชีวิตและศักยภาพของบุคคลและชุมชน รวมทั้งร่วมกับชุมชนในการจัดการด้านการท่องเที่ยว
== ประวัติ ==
วิทยาลัยชุมชนตาก เป็นวิทยาลัยชุมชนในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2545 เป็น 1 ใน 10 วิทยาลัยแรกตั้งของกระทรวงศึกษาธิการ โดยการคัดเลือกสถานศึกษาศูนย์การศึกษานอกโรงเรียนจังหวัดตาก ให้ทำหน้าที่วิทยาลัยชุมชนควบคู่ไปกับภารกิจเดิม ตั้งอยู่ถนนพหลโยธิน ตำบลหนองบัวใต้ อำเภอเมืองตาก จังหวัดตาก ปัจจุบันเปิดทำการสอนหลักสูตรอนุปริญญา หลักสูตรฝึกอบรม และหลักสูตรประกาศนียบัตร 1 ปี
หลักสูตรอนุปริญญาที่เปิดสอนในปัจจุบัน 5 สาขาวิชา ได้แก่ การปกครองท้องถิ่น การศึกษาปฐมวัย การแพทย์แผนไทย คอมพิวเตอร์ธุรกิจ และสาธารณสุขชุมชน รวมนักศึกษาประมาณ 806 คน  หลักสูตรประกาศนียบัตร 1 ปี ที่เปิดสอนในปัจจุบัน มี 1 สาขาวิชา ได้แก่ หลักสูตรพนักงานสุขภาพชุมชน และโครงการพัฒนาทักษะฝีมือแรงงานที่ขาดแคลนทุนทรัพย์และด้อยโอกาส โดยใช้ภูมิปัญญาท้องถิ่นของวิทยาลัยชุมชนจังหวัดตาก
== หน่วยจัดการศึกษา ==
วิทยาลัยชุมชนตาก มีหน่วยจัดการศึกษาจำนวน 7 แห่ง  1 ห้องเรียน 1 ศูนย์ คือ
ฝั่งตะวันตก
หน่วยจัดการศึกษาโรงเรียนท่าสองยางวิทยาคม
หน่วยจัดการศึกษาโรงเรียนแม่ระมาดวิทยาคม
หน่วยจัดการศึกษาโรงเรียนอุ้มผางวิทยาคม
หน่วยจัดการศึกษาโรงเรียนพบพระวิทยาคม
หน่วยจัดการศึกษาโรงเรียนเทศบาลวัดดอนแก้ว
ห้องเรียนเทศบาลตำบลแม่ระมาด
ศูนย์การเรียนรู้ทางภาษาด้วยตนเอง(แม่สอด)ให้บริการหลักสูตรฝึกอบรมแก่ชุมชน
ฝังตะวันออก
หน่วยจัดการศึกษาวิทยาลัยชุมชนตาก
หน่วยจัดการศึกษาโรงพยาบาลบ้านตาก
== อ้างอิง ==
ชุมชนตาก
ตาก
สถานศึกษาในอำเภอเมืองตาก
ศูนย์วิจัยและพัฒนาการเกษตรแพร่

ศูนย์วิจัยและพัฒนาการเกษตรแพร่(ชื่อเดิม: ศูนย์วิจัยพืชสวนแพร่) ตั้งอยู่ในเขตป่าสงวนแห่งชาติห้วยเปิ้ล ครอบคลุมพื้นที่ 729 ไร่ เริ่มก่อตั้งเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532 เป็นหน่วยงานในสังกัด สำนักงานวิจัยและพัฒนาการเกษตรเขตที่ 1 กรมวิชาการเกษตร โดยทำงานทดสอบและผลิตพันธุ์ไม้ผลให้แก่เกษตรกรและผู้สนใจในจังหวัดแพร่  มีพืชหลักในพื้นที่ ได้แก่ ส้มเขียวหวาน ส้มโชกุน มะขามหวาน มะม่วง และผักพื้นบ้านทางภาคเหนือ
== อ้างอิง ==
สถาบันวิจัยทางการเกษตร
วิทยาลัยชุมชนระนอง

วิทยาลัยชุมชนระนอง เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในกลุ่มสถาบันวิทยาลัยชุมชน ในสังกัดสถาบันอุดมศึกษาที่สังกัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม ทำการจัดการเรียนการสอนในหลักสูตรระดับอนุปริญญา และจัดการศึกษาหลักสูตรฝึกอบรมให้กับประชาชนในชุมชนที่ต้องการเรียนรู้ในด้านสาขาอาชีพต่างๆ เพื่อพัฒนาเศรษฐกิจในชุมชน สร้างงาน สร้างอาชีพ เสริมรายได้กับประชาชนทั่วไปในชุมชน จัดตั้งขึ้นตามนโยบายของรัฐบาลในการกระจายการศึกษาสู่ท้องถิ่น ให้ประชาชนได้รับการศึกษาอย่างเท่าเทียมกัน ส่งเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิต ตามหลักการ "การศึกษาสร้างชาติ สร้างคน สร้างาน" สืบเนื่องจากการแถลงนโยบายต่อรัฐสภาของรัฐบาล พลเอก เปรม ติณสูลานนท์ เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2524
== ประวัติ ==
วิทยาลัยชุมชนระนอง ก่อตั้งเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2545 พร้อมกับวิทยาลัยชุมชนอีก 9 แห่งทั่วประเทศ โดยเปิดทำการเรียนการสอนในปีการศึกษา 2545 เป็นปีแรก โดยการคัดเลือกศูนย์การศึกษานอกโรงเรียนจังหวัดระนอง ให้ทำหน้าที่วิทยาลัยชุมชนควบคู่ไปกับภารกิจเดิม และมีสถานศึกษาเครือข่ายอีก 3 แห่ง คือ วิทยาลัยเทคนิคระนอง วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีระนอง และวิทยาลัยการอาชีพกระบุรี
ในปี พ.ศ. 2546 วิทยาลัยชุมชนระนอง ได้ย้ายสถานที่ทำการมายัง อาคารพาณิชย์เลขที่ 7/20-21 ถนนผาดาด ตำบลเขานิเวศน์ อำเภอเมืองระนอง จังหวัดระนอง และในวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2548 จึงได้ย้ายสำนักงานมายังสำนักงานถาวรบริเวณที่ดินของสำนักงานอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่ (เดิม) เลขที่ 300/1 หมู่ 1 ถนนเพชรเกษม ตำบลบางริ้ว อำเภอเมืองระนอง จังหวัดระนอง บนเนื้อที่ 7 ไร่
== หน่วยจัดการศึกษา ==
ในระยะแรกวิทยาลัยชุมชนระนอง มีหน่วยจัดการศึกษา 6 แห่ง คือ วิทยาลัยการอาชีพกระบุรี โรงเรียนละอุ่นวิทยาคาร สำนักงานการประถมศึกษาอำเภอละอุ่น โรงเรียนเทศบาลบ้านเขานิเวศน์ โรงเรียนกะเปอร์วิทยา โรงเรียนบ้านภูเขาทอง ต่อมาได้เปลี่ยนแปลงสถานที่จัดการศึกษา เพื่ออำนวยความสะดวกแก่ผู้รับบริการทางการศึกษาได้มากขึ้น โดยในอำเภอกระบุรี จากวิทยาลัยการอาชีพกระบุรี เป็นโรงเรียนกระบุรีวิทยา อำเภอละอุ่น จากโรงเรียนละอุ่นวิทยาคาร เป็น สำนักงานการประถมศึกษาอำเภอละอุ่นเดิมซึ่งยุบเลิกสำนักงานไป อำเภอเมืองระนองจากโรงเรียนเทศบาลบ้านเขานิเวศน์ เป็นที่วิทยาลัยชุมชนระนอง 
== บทบาทการพัฒนาท้องถิ่น ==
วิทยาลัยชุมชนระนอง ให้ความสำคัญกับการพัฒนาคน พัฒนาท้องถิ่น ประกอบกับจังหวัดระนองเป็นจังหวัดที่มีชายแดนติดต่อกับประเทศพม่า เพื่อเป็นการเปิดโอกาสให้กับผู้สนใจ วิทยาลัยฯ จึงเปิดทำการสอนหลักสูตรระยะสั้น 60 ชั่วโมง "ภาษาพม่าเพื่อการสื่อสารและธุรกิจ" ขึ้น 
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
http://www.rncc.ac.th
ช
ร
สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองระนอง
เก่งกับเฮง

เก่งกับเฮง (Aces Go Places) เป็นภาพยนตร์ฮ่องกงแนวแอคชั่นตลกออกฉายครั้งแรกในปี ค.ศ. 1982
== เนื้อเรื่องย่อ ==
เก่งกับเฮง เล่าถึงจอมโจรชื่อดังนาม คิงคอง ที่จับพลัดจับผลูต้องมาช่วยตำรวจจับหัวขโมยระดับชาตินาม ถุงมือขาว โดยมี
ผู้หมวดอัลเบิร์ตและผู้หมวดแนนซี่เป็นผู้ช่วย
ภาพยนตร์ฮ่องกง
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2525
เห็ดแครง

เห็ดแครง หรือ เห็ดตีนตุ๊กแก  เป็นเห็ดที่ขึ้นได้ทั่วทุกภูมิภาคทั่วโลกและเจริญเติบโตได้ตลอดปี เป็นเห็ดขนาดเล็ก เส้นผ่านศูนย์กลาง 1-4  เซนติเมตร  รูปทรงคล้ายพัด ไม่มีก้านดอก
ในด้านคุณค่าทางโภชนาการ เห็ดแครงมีคาร์โบไฮเดรตและโปรตีนสูง นิยมนำมาแกงคั่วกับปลาย่าง หรือนำมาย่างโดยโขลกพริกขี้หนู ข่า ตะไคร้ ขมิ้น พริกไทย แล้วนำเห็ดแครงผสมลงไป พร้อมด้วยมะพร้าวขูดและไข่ไก่ แล้วห่อด้วยใบตองนำไปปิ้งกับเตาถ่าน เห็ดชนิดนี้ยังเป็นที่รู้จักมากในแถบภาคใต้ พบมากบนท่อนไม้ยางพาราที่ตัดทิ้งไว้ โดยนิยมนำมาทำแกงสมรมซึ่งเป็นแกงที่ขาดไม่ได้สำหรับงานบุญสารทเดือนสิบ ส่วนในประเทศญี่ปุ่นใช้ทำเป็นยาเนื่องจากมีสารที่มีคุณสมบัติในการต่อต้านเชื้อไวรัสและยับยั้งเซลล์มะเร็ง
นอกจากนี้ยังมีงานวิจัยซึ่งใช้สารสกัดจากเห็ดแครงในกระบวนการขุดเจาะน้ำมันดิบ โดยสารสกัดจากเห็ดแครงที่เป็นสารไบโอพอลิเมอร์นี้จะถูกนำมาผสมกับน้ำ และสูบเข้าไปในบ่อน้ำมันดิบเพื่อชะล้างและพาน้ำมันดิบที่ยังคงเหลืออยู่ภายในบ่อน้ำมันให้ออกมาได้มากที่สุด
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
"Schizophyllum commune", MykoWeb
"เห็ดแครง", www.mushroomvilla.com
เห็ด
เห็ดที่รับประทานได้
แกงสมรม

แกงสมรม เป็น แกงกะทิ แบบแกงคั่ว น้ำคลุกคลิก โดยคำว่า "สมรม" เป็นภาษาใต้ หมายถึงถึงการใช้ผักและส่วนผสมนานาชนิดมาผสมกันในตัวแกง มีส่วนประกอบคือกุ้งสด หรือปลาย่าง หน่อไม้สับ มะเขือยาวและเห็ดแครง กินกับข้าวสวยหรือข้าวหลามหรือข้าวเหนียว (ต้มแบบภาคใต้) เป็นแกงที่ขาดไม่ได้ สำหรับงานบุญสารทเดือนสิบ
== อ้างอิง ==
แกง
อาหารไทยภาคใต้
พญาคชราช

พญาคชราช หรือ หูปอ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Talipariti macrophyllus (Roxb. Ex Hornem.) Fryxell หรือ Hibiscus macrophyllus) เป็นไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ สูง 15-60 เมตร สามารถนำเนื้อไม้มาใช้ประโยชน์ได้ โดยเนื้อไม้จัดอยู่ในชั้นไม้คุณภาพปานกลางหรือเกรดบี มีความหนาแน่น ประมาณ 630 กิโลกรัมต่อลูกบาศก์เมตร  เนื้อไม้คล้ายไม้สักทอง แต่เป็นไม้ที่มดมอดปลวกชอบกิน ระยะเวลาปลูกถึงตัดใช้งานได้อยู่ที่ 10 ปี
== อ้างอิง ==
สกุลชบา
ไม้ที่ใช้ในการก่อสร้าง
ขนมเข่ง

ขนมเข่ง  คืออาหารที่ทำจากข้าวเหนียวเพื่อบริโภคในอาหารจีน ขนมเข่งสามารถพบได้ในซุปเปอร์มาร์เก็ตของชาวเอเชีย และในร้านขายอาหารเพื่อสุขภาพ ถึงแม้ขนมเข่งจะรับประทานได้ตลอดปี แต่จะเป็นที่นิยมที่สุดในช่วงตรุษจีน คนนิยมรับประทานขนมเข่งในช่วงนี้ เพราะคำว่า เหนียนเกา ออกเสียงเหมือนคำว่า ปีที่สูงขึ้น ในภาษาจีน
== การผลิต ==
แม้ขนมเข่งจะมีหลากหลายรูปแบบ แต่ส่วนประกอบหลักคือข้าวเหนียวที่จะนำมาทำให้มีลักษณะคล้ายแป้งเปียก จากนั้นนำมาขึ้นรูป หรือนำไปปรุงอีกครั้งผสมกับส่วนผสมอื่นๆ ขนมเข่งมีหลายรูปแบบ สามารถพบได้ในอาหารเซี่ยงไฮ้ อาหารฝูเจี้ยน อาหารกวางตุ้งซึ่งมีแหล่งกำเนิดจากมณฑลกวางตุ้ง
== ประเภท ==
=== แบบอย่างเซี่ยงไฮ้ ===
ขนมเข่งแบบอย่างเซี่ยงไฮ้จะถูกทำให้เป็นท่อนกลมหนานุ่มเพื่อที่จะนำไปหั่นเป็นชิ้นบางๆ แล้วนำไปทอดหรือใส่ลงในซุป วิธีการปรุงที่ต่างกันจะทำให้ขนมเข่งเกิดความแตกต่างตั้งแต่นุ่มไปจนถึงเหนียว
เมื่อนำมาเสิร์ฟ วิธีที่นิยมทั่วไปคือการนำมาทอด เรียกว่า เฉ่าเหนียนเกา โดยทั่วไปแล้วมีสามประเภท ประเภทแรก สำหรับเสิร์ฟเป็นอาหารเรียกน้ำย่อยมีรสชาติเผ็ดและเค็ม ประกอบด้วย หอม เนื้อวัว เนื้อหมู กะหล่ำปลี เป็นต้น ประเภทที่สองเป็นอาหารหวาน ใช้น้ำตาลทรายขาวเป็นส่วนประกอบ และประเภทสุดท้ายคือแบบไม่มีรสชาติ ใช้เคี้ยวเพื่อให้รู้สึกถึงพื้นผิวเท่านั้น
=== แบบอย่างกวางตุ้ง ===
ในภาษากวางตุ้งเรียกขนมเข่งว่า เหนียนเกา เช่นเดียวกัน ขนมเข่งแบบอย่างกวางตุ้งมีสีเหลืองเข้ม และมีรสหวานจากน้ำตาลทรายแดง ขนมเข่งจะถูกตีให้เป็นแผ่น แล้วอบด้วยไอน้ำอีกครั้งเพื่อปรุงส่วนผสม แป้งที่ถูกนวดจะถูกนำมานึ่งจนกระทั่งแข็งตัว แล้วนำมาเสิร์ฟเป็นแผ่นหนา ซึ่งอาจจะนำมารับประทานได้เลย ขนมเข่งจะยืดหยุ่นและเหนียวมาก สามารถนำมาเสิร์ฟเป็นพุดดิ้งราดด้วยกลิ่นกุหลาบหรือถั่วแดงบด
ขั้นตอนต่อไปซึ่งเป็นทางเลือกในการทำขนมเข่งคือการนำไปทอด แล้วใส่ไข่ เพื่อที่จะทำ เจียน เหนียน เกา (jian nian gao, ภาษาจีนกลาง) เมื่อนำไปทอดจะทำให้เนื้อกรอบนอกนุ่มใน ในช่วงเทศกาลตรุษจีนจะถูกนำไปหั่นเป็นชิ้นสี่เหลี่ยมและเสิร์ฟกับเค้กติ่มซำอื่นๆ เช่น เค้กเผือก และ เค้กเกาลัด
== ขนมเข่งในวัฒนธรรมอื่น ==
ญี่ปุ่นและเกาหลีก็มีอาหารที่ทำมาจากข้าวเหนียว เรียกว่า โมจิ (moji) และ ซัลต๊อก (chaltteok) ตามลำดับ ต๊อกสามารถทำจากข้าวเจ้าได้เช่นกัน ขนมเข่งเป็นที่นิยมอย่างกว้างขวางในช่วงเทศกาลตรุษจีนในประเทศฟิลิปปินส์ เนื่องจากประชากรจำนวนมากเป็นชาวจีนโพ้นทะเล ซึ่งเรียกว่า ทิกอย (tikoy) หรือ ตีโก้ย 甜粿 (tikoe เรียกในหมู่ชาวฮกเกี้ยนใน มาเลเซีย สิงคโปร์ และ ภูเก็ต) และเรียกว่า ทิเค (tikay) ในภาษาพม่าส่วนในภาษาแต้จิ๋วเรียกว่า
ตีก้วย
== ส่วนผสมของขนมเข่งในแต่ละพื้นที่ ==
ขนมเข่งจะมีส่วนผสมที่ต่างกันไปในพื้นที่ต่าง ๆ ของประเทศในแถบเอเชีย เช่น รับประทานกับถั่วแดงบดหรือเม็ดบัว ซึ่งไม่ถือเป็นอีกรูปแบบหนึ่งของขนมเข่ง
อาหารว่าง
ติ่มซำ
อาหารกวางตุ้ง
อาหารเซี่ยงไฮ้
อาหารไทยภาคใต้
รองนายกรัฐมนตรี

รองนายกรัฐมนตรี (Deputy prime minister หรือ vice prime minister) เป็นตำแหน่งรัฐมนตรีในคณะรัฐมนตรีของรัฐบาล ที่สามารถดำรงตำแหน่งรักษาราชการแทนนายกรัฐมนตรี ได้เมื่อนายกรัฐมนตรีไม่สามารถมาปฏิบัติหน้าที่ได้ชั่วคราว ตำแหน่งนี้มักจะเทียบเท่ากับตำแหน่งรองประธานาธิบดี เนื่องจากเป็น "หมายเลขสอง" ของรัฐบาลในรัฐนั้น ๆ แต่โดยรายละเอียดจะแตกต่างกันในบางประการ
ตามธรรมเนียมรองนายกรัฐมนตรีจะทำหน้าที่เป็นผู้รักษาราชการแทนนายกรัฐมนตรีเมื่อนายกรัฐมนตรีคนปัจจุบันไม่สามารถมาปฏิบัติราชการได้ชั่วคราว หรืออยู่ในสถานะที่ไม่สามารถใช้อำนาจได้ชั่วคราว รองนายกรัฐมนตรีมักถูกขอให้ขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีหากนายกรัฐมนตรีคนปัจจุบันเสียชีวิตอย่างกะทันหัน หรือลาออกโดยไม่คาดคิด การขึ้นรับตำแหน่งนายกรัฐมนตรีโคยรองนายกรัฐมนตรีในกรณีดังกล่าวไม่จำเป็นต้องได้รับคำสั่งจากรัฐธรรมนูญ (หรือ ศาลรัฐธรรมนูญ) ตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีมักได้รับการแต่งตั้งพร้อม ๆ กับรัฐมนตรีตำแหน่งอื่น ๆ  มักจะมอบให้กับรัฐมนตรีที่มีความอาวุโสสูงสุด หรือผู้มีประสบการณ์มากที่สุดในคณะรัฐมนตรี ในหลาย ๆ ครั้งผู้ดำรงตำแหน่งนี้อาจเป็นรองหัวหน้าของพรรคแกนนำจัดตั้งรัฐบาล หรือบางครั้งอาจเป็นหัวหน้าพรรคร่วมรัฐบาลหนึ่ง ๆ ในรัฐบาลผสม
==รองนายกรัฐมนตรีที่ดำรงตำแหน่งในรัฐบาลชุดปัจจุบัน==
== ประเทศที่ยกเลิกตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรี ==
รองนายกรัฐมนตรีนอร์เวย์
รองนายกรัฐมนตรีซูรินาม
รองนายกรัฐมนตรีอินโดนีเซีย
รองนายกรัฐมนตรีตุรกี
== รองนายกรัฐมนตรีของประเทศในอดีต ==
รองนายกรัฐมนตรีสหภาพโซเวียต
รองนายกรัฐมนตรีหมายเลขหนึ่งแห่งสหภาพโซเวียต
รองนายกรัฐมนตรียูโกสลาเวีย
== อ้างอิง ==
รองนายกรัฐมนตรี
อาชีพการปกครอง
ชงโหยวปิ่ง

ชงโหยวปิ่ง เป็นโรตีแผ่นไม่บางและไม่หนามาก ห่อด้วยน้ำมันและหอมเขียวสับ นวดให้เข้ากันแล้วเอามาทอดบนกะทะ จนกลายเป็นแผ่นแบน ๆ กรอบ ๆ ต่างจากแพนเค้กที่ทำจากแป้งสาลี อาหารชนิดนี้สามารถหามารับประทานได้ในจีน ไต้หวัน และ พื้นที่อื่น ๆ ของโลกที่มี ประชากรจีนพัมนับ หรือตามร้านอาหารจีน ขายตามท้องถนน และได้มีการทำแบบสำเร็จรูปในรูปแบบของการแช่แข็งบรรจุในพลาสติกที่สามารถตามหาซื้อได้ในซูเปอร์มาร์เก็ตของคนจีน
== รูปแบบและการปรุง ==
ส่วนผสมอื่น ๆ เช่นเม็ดยี่หร่าสับละเอียด และเมล็ดงาดำมีการผสมเพิ่มเป็นบางครั้งกับหอมเขียว ถ้าไม่มีหอมเขียวสามารถสามารถทดแทนด้วยทอปปิ้งอื่นเช่น ข้าวโพดและพริกหยวก มีอีกขนมของจีนที่เรียกว่าแพนเค้กถั่วแดง (豆 沙锅 饼) จากหอมเขียวและเกลือจะถูกแทนที่ด้วยใส่ถั่วแดง
อีกวิธีในการปรุงชงยิ๋วปิ่งก็คือเอาไปชุบไข่เคลือบด้านเดียวแล้วนำไปทอด มีอีกอาหารว่างจีนเรียกว่าตั้นปิ่ง (蛋饼) ซึ่งเกือบเหมือนชงยิ๋วปิ่งยกเว้นว่าแป้งของตั้นปิ่งจะบางและชุ่มกว่าแพนเค้กอีกชนิดนึงจะผสมด้วยกระเทียมแทนหอมเขียว เรียก ว่า jiucai bing (韭菜 饼) หรือ jiucai you bing (韭菜 油饼)
ในอเมริกาเหนือคนส่วนใหญ่มักจะรับประทานแพนเค้กกับซอสถั่วเหลือง ซอสพริกหรือซอสเวียดนาม
อาหารจีน
ขนมปังจีน
โร่ว-ยฺเหวียน

โร่ว-ยฺเหวียน (; Ba-wan) เป็นอาหารไต้หวันอย่างหนึ่ง ทำจากแป้งข้าวโพด แป้งมันฝรั่ง และแป้งข้าวเจ้า ประสมกันเพื่อให้เหนียวหนึบ ใส่ไส้เป็นหมูหมักจนเปรี้ยว แล้วนึ่งจนสุก รับประทานกับน้ำจิ้มเปรี้ยวหวาน แต่อาจแตกต่างออกไปในบางท้องที่ เช่น ใช้เห็ดหอมหรือเยื่อไผ่แทนหมู หรือทอดหรือลวกแทนนึ่งก็มี
เชื่อกันว่า โร่ว-ยฺเหวียนปรากฏครั้งแรกที่เมืองเป๋ย์โต่ว (c=北斗|p=Běidǒu|labels=no) ของเกาะไต้หวัน นักศึกษาชื่อฟั่น วั่นจู (c=范萬居|p=Fàn Wànjū|labels=no) ทำขึ้นแจกผู้ประสบภัยในคราวที่น้ำท่วมเมืองหนักตอนปลายราชวงศ์ชิง จากนั้น โร่ว-ยฺเหวียนก็แพร่หลายไปทั้งเกาะ และปัจจุบัน นับเป็นหนึ่งในอาหารประจำชาติ ทั้งพบได้ทั่วไปในร้านค้ายามวิกาล
== อ้างอิง ==
林明德, 2002, 彰化縣飲食文化, 彰化市：彰化縣文化局
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
อาหารไต้หวัน
เป้าปิง

เป้าปิง  ในไต้หวัน เรียก ชั่วปิง (剉 冰; tsua bing) เป็นของหวาน (น้ำแข็งไส) ชนิดหนึ่งที่หาซื้อกินทั่วไปในเกาะไต้หวัน, จีนแผ่นดินใหญ่ และประเทศที่มีประชากรชาวจีนมากเช่น มาเลเซีย ของหวานชนิดนี้จะเป็นที่นิยมอย่างสูงโดยเฉพาะในช่วงเดือนฤดูร้อน เพราะราคาไม่แพงและกินแล้วชื่นใจอีกด้วย
ขั้นตอนการทำของหวาน ขั้นแรกคือนำน้ำแข็งที่ไสแล้วมาใส่ในพาชนะให้พูนเต็ม ในอดีตจะใช้ค้อนไม้ขนาดใหญ่ทุบให้น้ำแข็งละเอียดหรือเอาน้ำแข็งมาขูดกับใบมีด ในปัจจุบัน เครื่องบดน้ำแข็งได้ถูกคิดค้น และได้นำมาใช้ซึ่งทำให้น้ำแข็งที่บดออกมาละเอียดกว่าก่อน ในบางสถานที่อาจยังมีการใช้มือผลิตน้ำแข็งอยู่ซึ่งทำให้ความละเอียดของน้ำแข็งแตกต่างกันทั่วพาชนะ น้ำแข็งไสสามารถใส่หลาย ๆ ทอปปิ้ง ในอดีตส่วนมากจะโรยด้วยน้ำหวานหลากสีสันคล้าย ๆ กับน้ำแข็งไสในอิตาลี แต่เดี๋ยวนี้ทอปปิ้งในหลากหลายรูปแบบได้ถูกนำมาใช้แทนน้ำเชื่อม ทอปปิ้งผลไม้สำหรับ เป้าปิง อาจประกอบด้วย สตรอเบอรี่ มะม่วง แตงโม เป็นต้น
แบบเป็นชุดได้แก่ "ปาเป่าปิง" (八宝冰; Bā bǎo bīng; eight treasure ice; น้ำแข็งแปดมหาสมบัติ) ซึ่งมีส่วนผสมแตกต่างกันในแต่ละร้าน โดยทั่วไปมักมีทอปปิ้งหลัก ๆ ได้แก่ เผือก ถั่วแดง ถั่วเขียว แยม ถั่วเชื่อม อัลมอนด์ และ เฉ่าก๊วย ทอปปิ้งเหล่านี้ยังสามารถสั่งแยกเป็นความต้องการ ของลูกค้าได้
บางครั้งใช้นมข้นราดบนเป้าปิงเป็นขั้นตอนสุดท้าย ให้ความหวานเพิ่มซึ่งสามารถให้เนื้อและรสชาติที่เหมือนไอศครีม เป้าปิงเป็นของหวานที่คล้ายกับของหวานอื่นๆเช่น Filipino halo halo, Korean bingsu, Malaysian ice kacang และ Italian ice หรือ granita
== อ้างอิง ==
ขนมของชาวจีน
ขนมของชาวไต้หวัน
โปฟเฟอร์เจิส

โปฟเฟอร์เจิส (poffertjes) คือแป้งชนิดหนึ่งของชาวดัตช์ มีลักษณะเหมือนแพนเค้กก้อน ในทางตรงกันข้ามกับแพนเค้ก แป้งชนิดนี้จะมีขนาดเล็กแต่หนาและมีเนื้อที่เบาและฟูนิ่ม ปกติแล้วจะรับประทานกับน้ำตาลไอซิงและเนยสด ขั้นตอนในการทำแป้งชนิดนี้ไม่ยากแต่ต้องใช้กระทะแบบพิเศษ กระทะที่ใช้นั้นจะเป็นเหล็กหล่อหรือกระทะทองแดง หรือจะเป็นกระทะที่ทำจากอะลูมิเนียมเคลือบด้วยเทฟลอน และมีรอยเว้าตื้น ๆ ในหลายหลายด้าน ในร้านอาหารส่วนมากจานพิเศษจะถูกใช้บ่อยเพื่อเตรียม พ่อครัวในร้านอาหารที่ค่อนข้างมีฝีมือมักใช้ส้อมในการพลิกแป้งที่ใกล้จะสุกเต็มที่
== รูปแบบ==
โปฟเฟอร์เจิสสามารถใช้หรือไม่ใช้ยีสต์ในส่วนผสม อันที่ไม่ใส่ยีสต์จะทำได้เร็วกว่า แต่บางคนอาจไม่ชอบรสชาติแบบนี้ ส่วนผสมแบบสำเร็จรูปของโปฟเฟอร์เจิสได้มีวางจำหน่ายตามซูเปอร์มาร์เก็ต เพียงเพิ่มไข่ไก่และนมสดเท่านั้นก็จะสามารถทอดแล้วรับประทานได้ และนอกจากนี้สามารถรับประทานพร้อมกับขนมชนิดอื่นเช่น ลูกกวาด, วิปครีม หรือสตรอว์เบอร์รีเพื่อเพิ่มรสชาติ ส่วนโปฟเฟอร์เจิสที่รับประทานกับสตรอว์เบอร์รีและครีมมีชื่อเรียกว่า "Poffertjes à la Bill Clinton"
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สูตรการทำโปฟเฟอร์เจิส
อาหารว่าง
อาหารดัตช์
เมมิลจ็อน

เมมิลจ็อน  เป็นแพนเค้กแบบเกาหลีซึ่งทำจากเมล็ดข้าวบักวีตและผักหลาย ๆ อย่างหรือกิมจิ
เมมิลจ็อนเป็นอาหารที่ดั้งเดิมในท้องถิ่นของจังหวัดคังว็อนซึ่งเป็นที่ปลูกข้าวบักวีต (buckwheat) อย่างกว้างขวาง เนื่องจากมีสภาพพื้นที่เป็นภูเขาและมีอุณหภูมิที่เย็น โดยเฉพาะเมมิลจ็อนในอำเภอพย็องชัง (Pyeongchang) และอำเภอช็องซ็อน (Jeongseon) มีชื่อเสียงเกี่ยวกับ memilmuk (วุ้นเมล็ดข้าวบักวีต) และ memil guksu (ก๋วยเตี๋ยวเมล็ดข้าวบักวีต) ที่ล้วนแล้วทำจากเมล็ดข้าว คนในท้องถิ่นมักจะเตรียมอาหารในโอกาสพิเศษต่าง ๆ เช่น jesa เป็นพิธีบูชาบรรพบุรุษเกาหลี เมื่อใดที่ตลาดเกษตรกร "Pyeongchang Market" จัดขึ้นในอำเภอพย็องชังทุกห้าวัน ร้านค้าที่เชี่ยวชาญในการทำเมมิลจ็อนเป็นจำนวนมากจะมารวมตัวกัน และทุกวันนี้ เมมิลจ็อนก็ได้รับความนิยมในเกาหลีใต้
== การเตรียม==
ผสมแป้งเมล็ดข้าวบักวีตและน้ำ และบางครั้งใส่แป้งสาลีเล็กน้อยเพิ่มลงไป เพราะตัวข้าวบักวีตมีความเหนียวน้อย ในแบบดั้งเดิม ข้าวบักวีตผสมกับน้ำแล้วจะถูกโม่ด้วยเครื่องโม่แล้วกรองด้วยตะแกรง แป้งที่ถูกกรองจะทำให้สุกใน sodang (소당) เป็นกระทะที่ใช้สำหรับทอด กะหล่ำปลีและหอมฉีกเป็นชิ้นจะถูกวางอยู่ใน sodang แล้วตามด้วยแป้งลาดลงไปในกระทะ ผักดองหรือกิมจิสามารถใช้แทนกะหล่ำปลีได้ เวลาทำเมมิลจ็อน ควรจะเทแป้งแบบบาง ๆ เพราะถ้าเมมิลจ็อนมีแป้งที่หนาเกินไปจะไม่อร่อย
== อาหารที่ทำจากเมมิลจ็อน ==
เมมิลจ็อนสามารถเป็นส่วนผสมในการประกอบอาหารอื่น ๆ เช่น memil chongtteok (메밀총떡) หรือ memil jeonbyeong (메밀전병) ตัวแป้งจะถูกยัดด้วยไส้จากส่วนผสมที่อยู่ในสูตร รส หรือวัตถุดิบที่หาได้ในแต่ละภูมิภาค ส่วนในเขตเชจู อาหารที่มีส่วนประกอบของเมมิลจ็อนมีชื่อเรียกว่าว่า bingtteok (빙떡) หรือ Jejudo bindaetteok ที่ยัดไส้ด้วยหัวไชเท้าสับ ส่วนไส่ที่ใช้บ่อยในจังหวัดคังว็อน ได้แก่ japchae (สลัด ก๋วยเตี๋ยว) หรือกิมจิ หัวไชเท้า หอม กระเทียมและหมูหรือปลาหมึกสับละเอียดที่ปรุงรสแล้วเอามาผัดรวมกัน ในอำเภอพย็องชังเรียกว่า cheonsachae (천사채) ซึ่งทำจากสาหร่ายทะเลคมบุ (kombu) อาหารจานนี้เหมาะสำหรับเป็นกับแกล้ม เพราะมีผสมของรสชาติที่เผ็ดร้อน เหมาะสำหรับรับประทานกับเครื่องดื่มแอลกอฮอล์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
อาหารเกาหลี
พาลัทชิงเคอ

พาลัทชิงเคอ (Palatschinke, พหูพจน์: Palatschinken) เป็นชื่อที่ชาวออสเตรียและชาวเยอรมันไบเอิร์นเรียกกัน เป็นแป้งที่คล้ายกับแพนเค้ก แต่บางเหมือนเครปและสามารถหารับประทานทั่วไปในยุโรปกลาง เปรียบเทียบกับเครปของฝรั่งเศส แพนเค้กในยุโรปกลางจะมีลักษณะบาง ต่างจากแพนเค้กอเมริกันที่มีลักษณะหนา พาลัทชิงเคอสอดไส้ด้วยไส้ชนิดต่าง ๆ และสามารถรับประทานอาหารตอนกลางวันหรืออาหารเย็นได้
พาลัทชิงเคอตามธรรมเนียมแล้วมักจะทาด้วยแยมเอพริคอตหรือสตรอว์เบอร์รี แล้วทำเป็นโรลและโรยด้วยลูกกวาด ซอสผลไม้อื่น ๆ เช่น ซอสแอปเปิลหรือแยมที่มีเนื้อหนาเรียกว่า แลกวาร์ (ทำจากพลัม พรุน แรสเบอร์รี หรือเชอร์รี) น้ำมะนาวและน้ำตาล ซอสช็อกโกแลต ครีมเฮเซลนัต-ช็อกโกแลต อัลมอนด์ ผลไม้สดหรือแห้ง ชีส ลูกเกด ผงโกโก้ เมล็ดงาดำ หรือเครื่องโรยหน้าอื่น ๆ ก็สามารถนำมาใช้ได้
รอโกตต์ปอลอชินตอ (rakott palacsinta) เป็นแพนเค้กที่มีหลาย ๆ ชั้นและในแต่ละชั้นจะมีสวีตคอตทิจชีส ลูกเกด แยม และวอลนัต แล้วหลังจากนั้นนำไปอบในเตาอบ
พาลัทชิงเคอที่มีชื่อเสียงในฮังการีมาจากร้านกุนแด็ล (Gundel) ในบูดาเปสต์ ทำจากวอลนัตบด ลูกเกด เปลือกส้มเชื่อม อบเชย และรัม เสิร์ฟกับซอสช็อกโกแลตดำ ทำจากไข่แดง ครีม และโกโก้
พาลัทชิงเคอยังสามารถรับประทานเป็นของคาว ซึ่งจะสอดไส้ด้วยชีส เนื้อ เห็ด หรือผักต้ม แล้วราดด้วยครีมเปรี้ยว หรือนำมาหั่นเป็นชิ้น ๆ แล้วนำมาต้มในน้ำซุปเรียกว่า เฟลทเลอ (Flädle) ในเยอรมนี
== อ้างอิง ==
แพนเค้ก
บั๊ญแส่ว

บั๊ญแส่ว (bánh xèo) หรือที่เรียกกันในประเทศไทยว่า ขนมเบื้องญวน เป็นอาหารเวียดนามลักษณะคล้ายแพนเค้กที่ทำจากแป้งข้าวเจ้า น้ำ และผงขมิ้นหรือกะทิ (ในพื้นที่ภาคใต้) ยัดไส้ด้วยมันหมู กุ้ง และถั่วงอกแล้วนำมาทอดในกระทะ ตามธรรมเนียม บั๊ญแส่วจะห่อด้วยใบมัสตาร์ด ใบผักกาด หอม และยัดด้วยใบสะระแหน่ ใบโหระพา หรือสมุนไพรอื่น ๆ แล้วจิ้มด้วยเนื้อกเจิ๊ม (น้ำปลาของเวียดนามที่มีส่วนผสมของน้ำและมะนาว) ในภาคกลางจะรับประทานบั๊ญแส่วกับซอสเตือง (tương) ซึ่งประกอบด้วยตับ ซอสฮอยซิน และกระเทียม
บั๊ญแส่วในภาคใต้จะมีขนาดใหญ่เมื่อเปรียบเทียบกับพื้นที่ในภาคกลาง บั๊ญแส่วในภาคใต้จะมีชื่อเรียก ว่า "บั๊ญคว้าย" (bánh khoái) หรือไข่เจียวยัดไส้ ซึ่งทุกวันนี้ได้เป็นหนึ่งในอาหารที่คนรู้จักกันดีจากภาคกลาง ทำด้วยแป้งข้าวเจ้าและเพิ่มรสชาติด้วยกับผงขมิ้นแล้วนำไปทอดในกระทะจนกรอบ บั๊ญคว้ายจะยัดไส้ด้วยหมูสับ ไข่ กุ้ง ถั่วงอก ถั่วเขียวบดแล้วก็พับ เวลาจะรับประทานให้ใช้ตะเกียบแยกเป็นชิ้น ๆ และนำมาห่อด้วยผักสมุนไพรสดแล้วจุ่มลงในซอสเตือง ซึ่งประกอบด้วยตับ ซอสฮอยซิน และกระเทียม ส่วนผักสมุนไพรสดต่าง ๆ จะช่วยลดความมันในอาหารทอด
ในอาหารกัมพูชาจะมีจานที่คล้ายบั๊ญแส่ว เรียกว่า "บาญแชว" (បាញ់ឆែវ banh chhaew) ส่วนชาวเขมรใต้ที่อยู่เวียดนามภาคใต้  เรียกว่า "นมจากอำแบง" (នំចាក់អំបែង หรือ នំចាក់អម្បែង ขนมเทเศษภาชนะแตก)
อาหารเวียดนาม
DDR3 SDRAM

หน่วยความจำเข้าถึงข้อมูลโดยสุ่มแบบพลวัตซิงโครนัสที่มีอัตราข้อมูลสองเท่ารุ่นที่สาม หรือ DDR3 SDRAM (Double data rate type three synchronous dynamic random-access memory, DDR3 SDRAM) เป็นวิวัฒนาการยุคถัดไปของเทคโนโลยีหน่วยความจำ DDR2 SDRAM และ DDR SDRAM รุ่นเก่า ซึ่งจะขจัดอุปสรรคเรื่องอัตราการส่งข้อมูลของหน่วยความจำ เพื่อข้ามสู่ความถี่สัญญาณนาฬิการะดับจิกะเฮิร์ซ DDR3 เป็นเทคโนโลยีมาตรฐานอุตสาหกรรมที่ JEDEC ซึ่งเป็นองค์กรกำหนดมาตรฐานเซมิคอนดักเตอร์ของ Electronic Industries Alliance (EIA)
หน่วยความจำ DDR3 มีความถี่สัญญาณนาฬิกา และมีแบนด์วิทสำหรับส่งข้อมูลมากขึ้น ใช้แรงดันไฟฟ้าและกินไฟน้อยลงย่อมส่งผลให้หน่วยความจำผลิตความร้อนน้อยลงด้วย หน่วยความจำ DDR3 ได้รับการออกแบบทางวิศวกรรม ให้สามารถรองรับโปรเซสเซอร์สี่แกนในยุคถัดไป ซึ่งต้องใช้แบนด์วิทสำหรับข้อมูลสูงเพื่อปรับปรุงประสิทธิภาพในการทำงานให้ดีขึ้น หน่วยความจำ DDR3 มีหลายระดับความถี่สัญญาณนาฬิกาดังนี้ 1066 MHz, 1333 MHz และ 1600 MHz
== ชิป DDR3 ==
มีลักษณะภายในแตกต่างจากชิปหน่วยความจำ DDR2 อีกด้วย เช่น ชิปหน่วยความจำ DDR3 มีคุณสมบัติดังนี้:
ทำงานที่แรงดันไฟฟ้า 1.6 โวลต์ ทำให้ใช้พลังงานลดลงประมาณ 30% จึงทำให้ผลิตความร้อนน้อยลงด้วย เมื่อเทียบกับ DDR2
ประสิทธิภาพในการทำงานมากขึ้น ช่วยปรับปรุงการทำงานของหน่วยความจำ เพิ่มประสิทธิภาพ และไทม์มิ่งมาร์จิน
ชิปมีขนาด 4 จิกะบิต ช่วยให้มีหน่วยความจำได้สูงถึง 16GB หรือใหญ่กว่านั้น
== แบนด์วิดท์ของ DDR3 ==
ข้อมูลจำเพาะสำหรับหน่วยความจำ DDR3 ได้รับการพัฒนาและอนุมัติจาก JEDEC การกำหนดชื่อของ DDR3 เหมือนกับ DDR2 และ DDR ระบบที่มีหน่วยความจำสองช่องสัญญาณ จะมีแบนด์วิดท์กว้างเป็นสองเท่า และจะมีขนาดแบนด์วิดท์กว้างสุดถึง 17 จิกะไบต์ต่อวินาที ในระบบที่ใช้ PC3-8500
เอสดีแรม
DDR-SDRAM#DDR3-SDRAM
DRAM#DDR3 SDRAM