pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
จักรพรรดิแซ็กสตุส มาร์ตินิอานุส

จักรพรรดิแซ็กสตุส มาร์ตินิอานุส หรือ แซ็กสตุส มาร์ซิอัส มาร์ตินิอานุสRoman-emperors.org: Martinianus (324 A.D.)(Sextus Martinianus; ชื่อเต็ม: Sextus Marcius Martinianus) (สวรรคต
จักรพรรดิเทออดอซิอุสที่ 2

จักรพรรดิเทออดอซิอุสที่ 2 หรือ เฟลเวียส เทออดอซิอุส หรือ คาลิกราเฟอร์Roman-emperors.org: Theodosius II (408-450 A.D.)(Theodosius II; ชื่อเต็ม: Flavius Theodosius) (
จักรพรรดิมักแซ็นติอุส

จักรพรรดิมักแซ็นติอุส หรือ มาร์คัส ออเรลิอัส วาเลริอัส มักแซ็นติอุส  (Maxentius; ชื่อเต็ม: Marcus Aurelius Valerius Maxentius) (ราว
วุฒิสภาโรมัน

วุฒิสภาโรมัน (Senātus Rōmānus) เป็นสถาบันทางการเมืองของโรมันโบราณที่ก่อตั้งก่อนที่กษัตริย์แห่งโรมพระองค์แรกจะขึ้นครองราชย์ (ที่กล่าวกันว่าเป็นเวลา 753 ปีก่อนคริสต์ศักราช) ระบบนี้รอดการล่มสลายของราชอาณาจักรโรมันเมื่อ 509 ปีก่อนคริสต์ศักราช, การล่มสลายของสาธารณรัฐโรมันเมื่อ 27 ปีก่อนคริสต์ศักราช และการล่มสลายของจักรวรรดิโรมันตะวันตกในปี ค.ศ. 476 ระหว่างสมัยราชอาณาจักร วุฒิสภาเป็นเพียงคณะที่ปรึกษาของกษัตริย์ ซึ่งต่อมากษัตริย์แห่งโรมองค์สุดท้ายผู้โหดร้ายลูกิอุส ตาร์กวินิอุส ซุแปร์บุส (Lucius Tarquinius Superbus) ถูกโค่นอำนาจโดยวุฒิสภาที่นำโดยลูซิอุส ยูนิอุส บรูตุส (Lucius Junius Brutus)
ระหว่างตอนต้นของสมัยสาธารณรัฐโรมัน วุฒิสภาเป็นสถาบันทางการเมืองที่อ่อนแอ ขณะที่ผู้บริหารระบบยุติธรรมเป็นผู้มีอำนาจ การเปลี่ยนแปลงอำนาจจากระบอบกษัตริย์มาเป็นระบอบธรรมนูญการปกครองอาจจะกระบวนการที่ค่อยเป็นค่อยไป และเป็นเวลาอีกหลายชั่วคนก่อนที่ระบบวุฒิสภาจะมามีอำนาจเหนือผู้บริหารระบบยุติธรรม เมื่อมาถึงกลางสมัยสาธารณรัฐ วุฒิสภาก็มีอำนาจสูงสุด เมื่อมาถึงปลายสมัยสาธารณรัฐ อำนาจของวุฒิสภาก็ลดลงอีกเนื่องจากเกิดการปฏิรูปพี่น้องกราคัส — ไทบีเรียส กราคัส และกาเอียส กราคัส
อย่างไรก็ตาม วุฒิสภาสมัยจักรวรรดิโรมันไม่เหมือนกับวุฒิสภาสมัยสาธารณรัฐตรงที่ไม่มีความอิสระทางการเมืองแต่ขึ้นกับจักรพรรดิ ซึ่งทำให้สูญเสียความมีเกียรติศักดิ์และในที่สุดก็อำนาจแทบทั้งหมด หลังจากมีการปฏิรูปทางรัฐธรรมนูญโดยจักรพรรดิไดโอคลีเชียน วุฒิสภาก็หมดความหมายทางการเมืองและหลังจากนั้นก็ไม่มีโอกาสได้อำนาจที่เคยมีคืนมา เมื่อรัฐบาลย้ายออกจากกรุงโรม วุฒิสภาก็ลดลงเป็นเพียงสถาบันท้องถิ่น สถานภาพนี้ได้รับการยืนยันโดยจักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 1 เมื่อทรงก่อตั้งวุฒิสภาไบแซนไทน์ในคอนสแตนติโนเปิล เมื่อจักรวรรดิโรมันล่มสลายในปี ค.ศ. 476 วุฒิสภาก็ทำหน้าที่ต่อมาอยู่ระยะหนึ่งภายใต้การปกครองของอนารยชนก่อนที่จะได้รับการฟื้นฟูขึ้นมาอีกครั้งในรัชสมัยของจักรพรรดิจัสติเนียนที่ 1 แต่ในที่สุดก็ยุติลง แต่วุฒิสภายังคงมีอยู่ในคอนสแตนติโนเปิลจนกระทั่งมายุติลงในที่สุดเช่นกัน
เมื่อรวมเวลาการมีวุฒิสภาในรูปแบบใดแบบหนึ่งแล้ว “วุฒิสภาโรมัน” ก็มีอายุการปฏิบัติงานที่รวมด้วยกันทั้งสิ้นอย่างน้อยร่วมสองพันปี
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ราชอาณาจักรโรมัน
สาธารณรัฐโรมัน
จักรวรรดิโรมัน
จักรวรรดิโรมันตะวันตก
จักรวรรดิโรมันตะวันออก
ระบบการปกครองของจักรวรรดิโรมัน
ราชอาณาจักรโรมัน

ราชอาณาจักรโรมัน (ละติน: Regnum Romanum) เป็นอาณาจักรที่มีผู้ปกครองเป็นกษัตริย์แห่งโรมซึ่งมาจากการเลือกตั้งของประชาชน ประวัติศาสตร์ของราชอาณาจักรโรมันไม่เป็นที่ทราบแน่นอนเพราะไม่มีหลักฐานใดใดจากสมัยนั้นนอกจากประวัติศาสตร์ที่มาเขียนขึ้นภายหลังระหว่างสมัยสาธารณรัฐโรมันและในสมัยจักรวรรดิโรมันและส่วนใหญ่เป็นเนื้อหาที่มาจากตำนาน แต่ประวัติศาสตร์ของราชอาณาจักรโรมันเริ่มด้วยการก่อตั้งกรุงโรมที่เชื่อกันว่าเกิดขึ้นในปี 753 ก่อนคริสต์ศักราชและมาสิ้นสุดลงด้วยการโค่นราชบัลลังก์และการก่อตั้งสาธารณรัฐในปี 509 ก่อนคริสต์ศักราช
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
สาธารณรัฐโรมัน
รมัน
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสตกาล
สิ้นสุดในศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตกาล
สโมสรฟุตบอลโตรีโน

สโมสรฟุตบอลโตรีโน (Torino F.C.) เป็นสโมสรฟุตบอลจากเมืองตูรินและเป็นคู่แข่งกับยูเวนตุส
== ประวัติ ==
ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1906 โดยในยุคนั้นใช้ชื่อว่า AC Torino และใช้ชื่อนี้มาจนถึงปี ค.ศ. 2005 ก่อนจะเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น Torino F.C. จนถึงปัจจุบันโตรีโนยิ่งใหญ่มากในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1940 เป็นยุคที่ประสบความสำเร็จเป็นอย่างสูง ได้แชมป์มากมายหลายรายการ (แต่หลังจากเหตุการณ์เครื่องบินตกในปีค.ศ. 1949) ความยิ่งใหญ่ของสโมสรก็สิ้นสุดลง
== เกียรติประวัติ ==
=== ระดับประเทศ ===
เซเรียอา
* ชนะเลิศ (7): 1927–28, 1942–43, 1945–46, 1946–47, 1947–48, 1948–49, 1975–76 1
* รองชนะเลิศ (7): 1907, 1914–1915, 1928–1929, 1938–1939, 1941–42, 1976–77, 1984–85
เซเรียบี
* ชนะเลิศ (3): 1959–60, 1989–90, 2000–01
* รองชนะเลิศ (2): 2004–05, 2011–12
โกปปาอีตาเลีย
* ชนะเลิศ (5): 1935–36, 1942–43, 1967–68, 1970–71, 1992–93
* รองชนะเลิศ (8): 1937–38, 1962–63, 1963–64, 1969–70, 1979–80, 1980–81, 1981–82, 1987–88
ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา
* รองชนะเลิศ (1): 1993
=== ระดับทวีปยุโรป ===
มีโทรพาคัพ
* ชนะเลิศ (1): 1990–91
ยูฟ่าคัพ/ยูฟ่ายูโรปาลีก
* รองชนะเลิศ (1): 1991–92
== ผู้เล่นชุดปัจจุบัน ==
.
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 
สโมสรฟุตบอลในประเทศอิตาลี
สโมสรในเซเรียอา
สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2449
สโมสรฟุตบอลในตูริน
ตลาดคลองสวน 100 ปี

ตลาดคลองสวน 100 ปี เป็นตลาดเก่า 2 จังหวัด คือ จังหวัดฉะเชิงเทราและจังหวัดสมุทรปราการ อยู่ริมคลองประเวศบุรีรมย์ ปัจจุบันมีสำนักงานเทศบาลตำบลเทพราช อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา และสำนักเทศบาลตำบลคลองสวน อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ
== ประวัติ ==
ชุมชนริมคลองประเวศบุรีรมย์บริเวณตลาดคลองสวน 100 ปี จัดตั้งมาตั้งแต่สมัยใด ไม่มีหลักฐานยืนยันแน่ชัด แต่จากหลักฐานที่ปรากฏอยู่ ไม่ว่าจะเป็นตลาดห้องแถวไม้ ภาพเขียนเก่าอายุกว่า 100 ปี ของโรงเจเพ่งอังตั๊ว และจากคำบอกเล่าของบรรพบุรุษสืบต่อกันมาได้ใจความว่าสร้างขึ้นประมาณก่อน พ.ศ. 2444 โดยชาวจีนกลุ่มหนึ่ง ที่มีนางเป๋า นางเหล็ง นางวาล เป็นเจ้าของตลาดที่ชื่อว่า ตลาดสามพี่น้อง ณ บริเวณเดียวกับตลาดคลองสวนในปัจจุบัน ตลาดในขณะนั้นเป็นตลาดชั้นเดียว เสาของอาคารใช้ต้นหมาก หรือ เหลาชะโอน มีทางเดินเป็นดิน ต่อมาได้สร้างเป็นอาคารไม้ 2 ชั้น เมื่อ พ.ศ. 2477
ต่อมาราว พ.ศ. 2517 เกิดการสร้างถนนทำให้การคมนาคมทางน้ำซบเซา ตลาดที่เคยคึกคักจึงเงียบเหงา แต่ภายหลังรัฐบาลได้มีนโยบายส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์เพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจการท่องเที่ยว ชุมชนตลาดคลองสวนจึงได้รับการพัฒนาและปรับปรุงมาตามลำดับ โดยเมื่อ พ.ศ. 2542 ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "ตลาดคลองสวน 100 ปี" เพื่อสะท้อนความเป็นของตลาดที่มีอายุยาวนาน 100 ปี
==พื้นที่==

ตลาดคลองสวน 100 ปี เป็นตลาดบก เป็นห้องแถวไม้จำนวน 147 ห้อง ยาวตลอด 500 เมตร ขนานไปตามคลองประเวศบุรีรมย์ จุดเด่นของตลาด คือ สะพานสูงมีชื่อว่า อัศวาณิชย
ชุมชนตลาดคลองสวนเป็นชุมชนใหญ่หลายวัฒนธรรม มีทั้งชาวไทยจีน ชาวไทยพุทธ ชาวไทยมุสลิม ภายในชุมชนมีทั้งโรงเจ วัด สุเหร่า เป็นแหล่งนัดพบและมานั่งพูดคุยแลกเปลี่ยนทัศนคติซึ่งกันและกัน มีโรงมหรสพ หรือที่เรียกกันว่า วิก โรงฝิ่น และร้านกาแฟ หรือสภากาแฟ ยังมีประเพณีที่สืบทอดต่อกันมาเป็นเวลาช้านาน คือ การแสดงอุปรากรจีนหรืองิ้ว
ภายในตลาดเก่าคลองสวน ฝั่งฉะเชิงเทรามีภาพเขียนสีเก่าแก่ ภายในโรงเจ อายุกว่า 120 ปี ร้านแป๊ะหลี เป็นร้านกาแฟโบราณ 70 ปี ร้านขายยา ขายขนม ขายของเล่น ร้านอาหาร ส่วนในฝั่งสมุทรปราการมีศาลเจ้าพ่อคลองสวน ศาลอาเสี่ย-คุณนาย เป็นที่สักการบูชา ของ ชาวคลองสวน และ คนทั่วไป มีร้านอาหาร ร้านขนม ร้านของฝาก ร้านกาแฟโบราณ ร้านขายของที่ระลึกแบบย้อนยุค ร้านตัดผม โรงสีข้าวโบราณ และพิพิธภัณฑ์พื้นบ้านร่วมสมัย
==การเดินทาง==
การเดินทางจากสี่แยกบางนามุ่งหน้าไปทางจังหวัดชลบุรี ก่อนถึงกิโลเมตรที่ 25 เลี้ยวซ้ายไปตามถนน 200 ปี อีกประมาณ 7 กิโลเมตร จนถึงสี่แยกสถานีตำรวจภูธรตำบลเปร็ง เลี้ยวขวาไปตามถนนลาดกระบัง-ฉะเชิงเทรา ระยะทางประมาณ 10 กิโลเมตร พบทางเข้าตลาดอยู่ทางซ้ายมือ แล้วเลี้ยวซ้ายไปตามทางประมาณ 300 เมตร จะถึงตลาดคลองสวน 100 ปี
==อ้างอิง==
ตลาดในจังหวัดฉะเชิงเทรา
ตลาดในจังหวัดสมุทรปราการ
อำเภอบ้านโพธิ์
อำเภอบางบ่อ
สีไวโอเลต

สีไวโอเลต (violet) เป็นสีของแสงอยู่ที่แถบสุดท้ายของสเปกตรัมที่มองเห็นได้ มีความยาวคลื่น 380–420 นาโนเมตร สั้นกว่าสีคราม (indigo) ชื่อของสีมาจากดอกไวโอเลต และใช้แทนชื่อสีเป็นครั้งแรกในภาษาอังกฤษเมื่อ ค.ศ. 1370
สีไวโอเลตเป็นสีที่อยู่นอกเหนือขอบเขต (gamut) ของปริภูมิสี RGB จึงไม่สามารถผสมในจอคอมพิวเตอร์ออกมาให้ตรงได้ แต่สามารถประมาณได้ว่าอยู่ระหว่างสีน้ำเงินกับสีมาเจนตา ตัวอย่างของวัตถุที่มีสีไวโอเลตเช่น หลอดไฟแบล็กไลต์
ในความหมายที่สอง สีไวโอเลตอาจหมายถึงสีที่เกิดจากการผสมของแสงสีแดงกับแสงสีน้ำเงิน ในกรณีนี้จะให้ผลเป็นสีที่ไม่อยู่ในสเปกตรัมคือสีม่วง ซึ่งสามารถแสดงผลในจอคอมพิวเตอร์ได้
== ดูเพิ่ม ==
รังสีอัลตราไวโอเลต
สีม่วง
สีลาเวนเดอร์
สีมาเจนตา
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วไอโลเต
สเปกตรัมแสง
ไวโอเลต

ไวโอเลต (violet) อาจหมายถึง
สีไวโอเลต สีของแสงคล้ายสีม่วง
ไวโอเลต พืชดอกในสกุล Viola
ตุ้ม จันทนิตย์

ตุ้ม จันทนิตย์ (พ.ศ. 2396 - พ.ศ. 2501) เป็นหญิงชราชาวจังหวัดนครพนม ผู้เป็นที่รู้จักจากภาพขณะกำลังถวายดอกบัวแก่พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เนื่องในวโรกาสที่พระองค์เสด็จพระราชดำเนินเยี่ยมพสกนิกรภาคอีสานเป็นครั้งแรก เมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2498
แม่เฒ่าไปรอรับเสด็จพร้อมดอกบัวสายสีชมพู จำนวนสามดอก ตั้งแต่เช้าจนบ่าย แสงแดดแผดเผาจนดอกบัวสายในมือเหี่ยวโรย แต่หัวใจความจงรักภักดีของหญิงชรา ยังคงเบิกบาน เมื่อในหลวงเสด็จมาถึง ตรงมาที่แม่เฒ่าได้ยกดอกบัวสายโรยราสามดอกนั้นขึ้นจนเหนือศีรษะ แสดงความจงรักภักดีอย่างสุดซึ้ง พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชทรงโน้มพระองค์ลงมาจนพระพักตร์เกือบชิดกับศีรษะของแม่เฒ่า ทรงแย้มพระสรวลอย่างอ่อนโยน พระหัตถ์แตะมือกร้านคล้ำของเกษตรกรชาวภาคอีสานอย่างนุ่มนวล ไม่มีใครรู้ว่าทรงกระซิบคำใดกับแม่เฒ่า แต่แน่นอนว่า แม่เฒ่าไม่มีวันลืมเช่นเดียวกับที่ในหลวงไม่ทรงลืมราษฎรคนสำคัญที่ทรงพบริมถนนวันนั้น
หลังจากที่พระองค์เสด็จพระราชดำเนินกลับกรุงเทพฯ แล้ว ทางสำนักพระราชวังได้ส่งภาพรับเสด็จของแม่เฒ่าตุ้ม พร้อมพระบรมรูปหล่อด้วยปูนปลาสเตอร์ ผ่านมาทางอำเภอธาตุพนม ให้แม่เฒ่าตุ้มไว้เป็นที่ระลึกพระมหากรุณาธิคุณอันหาที่สุดมิได้นี้ อาจมีส่วนชุบชูชีวิตให้แม่เฒ่าอายุยืนยาวขึ้นอีกด้วย ความสุขต่อมาอีก 3 ปี เต็ม ๆ โดยแม่เฒ่าตุ้ม จันทนิตย์ ถึงแก่กรรมเมื่อปี พ.ศ. 2501 หลังจากนั้นลูกหลานได้สร้างธาตุเจดีย์บรรจุอัฐิแม่เฒ่าตุ้ม จันทนิตย์ ไว้ ณ หน้าบ้านเลขที่ 22 หมู่ที่ 11 ตำบลพระกลางทุ่ง อำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนม ในบริเวณพื้นที่ 2 งาน โดยยกผืนดินดังกล่าวให้เป็นที่สาธารณประโยชน์ สมบัติของแผ่นดิน
ภาพที่แม่เฒ่าตุ้ม จันทนิตย์ ทูลเกล้าฯ ถวายดอกบัวสามดอก ถ่ายโดย อาณัติ บุนนาค ช่างภาพส่วนพระองค์ของ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ที่ถูกเรียกว่า ภาพดอกไม้แห่งหัวใจ ทำให้ประชาชนชาวไทยซาบซึ้งในพระจริยาวัตรอันงดงามของพระองค์
== อ้างอิง ==
บุคคลจากอำเภอธาตุพนม
ชาวไทยที่มีอายุเกิน 100 ปี
แบล็กเบิร์น

แบล็กเบิร์น (Blackburn) เป็นชื่อเมืองใหญ่เมืองหนึ่งซึ่งตั้งอยู่ในในเทศมณฑลแลงคาเชอร์ ประเทศอังกฤษ และเป็นที่ตั้งของสโมสรฟุตบอลทีมแบล็กเบิร์นโรเวอส์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Blackburn with Darwen Council, The website of Blackburn with Darwen Borough Council.
www.cottontown.org, A website documenting the history of Blackburn with Darwen as influenced by the development of the cotton trade.
Lancashire Telegraph, The daily newspaper based in Blackburn.
เมืองในเทศมณฑลแลงคาเชอร์
ภาวิณี วิริยะชัยกิจ

ภาวิณี วิริยะชัยกิจ  เป็นนักแสดง,พิธีกร นางแบบหญิงชาวไทย
==ประวัติ==
ภาวิณี วิริยะชัยกิจ  มีชื่อเล่นว่า มิลค์ เกิดเมื่อวันที่  17 กุมภาพันธ์  2531  ซึ่งเป็นคนอำเภอภูเวียง  จังหวัดขอนแก่น ครอบครัวประกอบอาชีพธุรกิจส่วนตัว จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนแก่นนครวิทยาลัย  จังหวัดขอนแก่น  สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจาก คณะวิทยาการจัดการ  สาขาการบัญชี มหาวิทยาลัยขอนแก่น
ภาวิณี วิริยะชัยกิจ ครองตำแหน่ง  “สปาย แบรนด์ แอมบาสซาเดอร์ เคยเข้าประกวดมิสทีนไทยแลนด์ เมื่อปี 2006 และเคยมีผลงานทางด้านภาพยนตร์ เรื่อง “ฝันโคตรๆ” (The Begin) ของ“พิง ลำพระเพลิง”
ปัจจุบัน ภาวิณี วิริยะชัยกิจ เป็นแอร์โฮสเตสสายการบิน Air Asia (เป็นพรีเซนเตอร์โฆษณาคู่กับณเดชน์ คูกิมิยะ)และยังมีผลงานบันเทิงให้ชมอย่างต่อเนื่อง
==ผลงาน==
===ละคร===
ละคร ฟาร์มเอ๋ย ฟาร์มรัก รับบท วุ้น(รับเชิญ) ช่อง 3
===ซิตคอม===
ซิตคอม ระเบิดเถิดเทิง รุ่น 3 รับบท  น้ำใส คู่กับ วันธงชัย อินทรวัตร ช่อง 5
ซิตคอม รักล้นล้น 9 คน 4 คู่  รับบท แพม  คู่กับ ปิยะ ชนะสัตรู ช่อง 9
ซิตคอม ท่าประชา สามัคคี  รับบท ไหม  ช่อง ไทยพีบีเอส
ซิตคอม เพิ้ง  รับบท อ้อม คู่กับ ศุภกร กิจสุวรรณ  ช่อง ไทยพีบีเอส
ซิตคอม จุดนัดภพ  รับบท นำทิพย์  ช่อง 3
===ภาพยนตร์ ===
ฝันโคตรโคตร รับบท เปิ้ล  นางเอก คู่กับ พิง ลำพระเพลิง
กะปิ ลิงจ๋อไม่หลอกจ้าว รับบท พี่หงษ์ คู่กับ ทวีฤทธิ์ จุลละทรัพย์
ฮักนะ 'สารคาม รับบท เกษ คู่กับ ธันวา สุริยจักร
It Gets Better ไม่ได้ขอให้มารัก รับบท งาม
เธอ เขา เรา ผี
รักสุดทีน รับบท สาวขาเป๋
=== พิธีกร ===
รายการ อินส์ไพร์เรชั่นทิบ
===มิวสิกวีดีโอ===
เกลียดเพลงรัก ของ แพนเค้ก (วงดนตรี)
แสนล้านนาที ของ เบล สุพล
กอดฉัน ของ หญิง ธิติกานต์
ต่อเวลาให้ฉันสักนิด ของ หญิง ธิติกานต์
ผิดเรื่องเดียว ของ ปนัดดา เรืองวุฒิ
ไม่ใช่ไม่รู้สึก ของ เบญจพล เชยอรุณ
ไม่ดี ไม่จำ ของ ตั๊กแตน ชลดา
=== ถ่ายแฟชั่น ===
ถ่ายแฟชั่นของ IN แมคกาซีนคู่กับ พลอย เฌอมาลย์
หนังสือแสดงผลงานของมหาวิทยาลัยขอนแก่น
== รางวัลที่ได้รับ ==
เข้ารอบสุดท้าย มิสทีนไทยแลนด์ 2006
แบรนด์แอมบาสเดอร์ Spy Girl 2008
==อ้างอิง==
นักแสดงชาวไทย
บุคคลจากอำเภอภูเวียง
นางแบบไทย
บุคคลจากคณะบริหารธุรกิจและการบัญชี มหาวิทยาลัยขอนแก่น
อินดัสเทรียลร็อก

อินดัสเทรียลร็อก (industrial rock)  เป็นแนวเพลงร็อกแขนงหนึ่งที่เกิดขึ้นปลายในทศวรรษที่ 70 และ ได้รับความนิยมวงดนตรีใต้ดิน ลักษณะ  จะมีซาวนด์ของดนตรีอินดัสเทรียล  และ เสียงดนตรีพังก์ร็อก
== อ้างอิง ==
http://www.rockdetector.com/officialbio,4922.sm
ดนตรีร็อก
แนวเพลงออลเทอร์นาทิฟร็อก
เกริก มังคละพฤกษ์

ดร. เกริก  มังคละพฤกษ์ ผู้ก่อตั้งเกริกวิทยาลัยและมหาวิทยาลัยเกริก
== ประวัติ ==
นายเกริก  มังคละพฤกษ์ ชื่อเดิม ปทุม เกิดเมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2458 ที่ตำบลท่ากลาง อำเภอพระนคร จังหวัดพระนคร เป็นบุตรของนายเดียวเซียะ (ตีระ) และนางบุญรอด มังคละพฤกษ์ มีพี่น้องร่วมบิดามารดา 5 คน พี่น้อง 4 คน คือ นางสาลี่ กรัยวิเชียร นางสาวองุ่น มังคละพฤกษ์  นายเกรียง มังคละพฤกษ์  พล.อ.อ. เกียรติ มังคละพฤกษ์ และมีน้องหนึ่งคนคือ นายมนัส มังคละพฤกษ์ (ขณะนี้ถึงแก่กรรมทั้งหมดแล้ว) และได้สมรสกับ นางสุวรรณี (กอวัฒนา) ปัจจุบันคือ ดร.สุวรรณี มังคละพฤกษ์ เป็นประธานมูลนิธิเกริก มังคละพฤกษ์ มีบุตรธิดาด้วยกัน 4 คน
เมื่อเยาว์ได้รับการศึกษาชั้นมูล ที่โรงเรียนอัสสัมชัญ จนจบมัธยมปีที่ 8 นายเกริกได้ประกอบอาชีพครั้งแรกเป็นครูอยู่ตามโรงเรียนต่าง ๆ 3 ปี ต่อมาใน พ.ศ. 2480 ได้อุปสมบท 1 พรรษา ที่วัดเทพศิรินทราวาส ราชวรวิหาร โดยสมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (เจริญ ญาณวโร) เป็นพระอุปัชฌาย์ เมื่อลาสิกขาแล้วได้เริ่มทำงานหนังสือพิมพ์เสียงไทยและประชามิตรและหลังจากนั้นได้จัดตั้งสำนักพิมพ์ขึ้นเองชื่อสำนักงานเทอดไทย อยู่ที่ตำบลบ้านหม้อ จังหวัดพระนคร รับทำบล็อก และงานช่างเขียน ทำอยู่ได้ 2 ปีก็ต้องเลิกกิจการแล้ว จนกระทั่งพ.ศ. 2487 ได้เข้าทำงานที่บริษัท โนมูระ ทำอยู่ได้ระยะหนึ่งก็กลับไปเป็นครูสอนภาษาอังกฤษที่โรงเรียนประชาไทยวิทยาลัย ต่อมาเมื่อโรงเรียนประชาไทยวิทยาลัยเลิกกิจการแล้ว มีนักเรียนมาขอเรียนที่บ้าน 2 คนได้ชักชวนเพื่อนมาเรียนเพิ่มมากขึ้น ทำให้มีรายได้พอเลี้ยงตัว พร้อมกันนั้นก็สอนหนังสืออยู่ที่โรงเรียนขัตติยาณีผดุง แล้วเปลี่ยนไปทำงานที่สำนักพิมพ์บางกอกโพสต์
ปี พ.ศ. 2507 ได้ขยายโรงเรียนสอนภาษาและวิชาชีพ โดยรับนักเรียนที่จบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3
ปี พ.ศ. 2508 ได้ย้ายจากอาคาร ก.ถนนราชดำเนินไปตั้งที่ตำบลบางด้วน (ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็นตำบลปากน้ำ) อำเภอเมืองสมุทรปราการ ใช้ชื่อว่าโรงเรียนภาษาและวิชาชีพปากน้ำ ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นเกริกวิทยาลัย

== ด้านการศึกษา ==
ให้ทุนการศึกษาแก่นักเรียนเกริกวิทยาลัย
ทูลเกล้าฯ ถวายทุนในกิจการของมูลนิธิประชาสมาสัย ในพระบรมราชูปถัมภ์
สร้างโรงเรียนวัดถ้ำคูหาโสภณ อำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์
ร่วมสร้างโรงเรียนบ้านราชมุนี ตำบลโนนทรายน้อย อำเภอมหาชนะชัย จังหวัดยโสธร
ร่วมสร้างโรงเรียนวัดป่าทรงธรรม อำเภอกุมภวาปี จังหวัดอุดรธานี
== ด้านศาสนา ==
บริจาคเครื่องอุปโภค บริโภค เพื่อบำรุงพระพุทธศาสนาในด้านต่างๆ
เป็นโยมอุปัฏฐากบวชพระ 40 รูป
ถวายทุนพระภิกษุในด้านการศึกษา
สร้างและบูรณะซ่อมแซมถาวรวัตถุต่างๆเช่น สร้างพระประธาน ศาลาสุวรรณี บูรณะถ้ำวิมุตสุขวัดเขาชายธง อำเภอตากฟ้า จังหวัดนครสวรรค์
ถวายตำราเรียนแก่พระภิกษุและวัดต่างๆ
== ด้านการกุศล ==
บริจาคเงินช่วยเหลือองค์การต่างๆเช่น สภากาชาดไทย มูลนิธิสายใจไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์  มูลนิธิร่วมกุศล จังหวัดสมุทรปราการ
== งานด้านสังคม ==
เป็นสมาชิกสโมสรโรตารี่ บางกะปิ
เป็นผู้ให้กำเนิดสโมสรโรตารีสมุทรปราการ สโมสรโรตาแคท์เกริก (วิทยาลัยเกริก) มหาวิทยาลัยเกริกในปัจจุบัน และสโมสรอินเตอร์แรคท์เกริก (โรงเรียนเกริกวิทยาลัย) เกริกวิทยาลัยในปัจจุบัน
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
มหาวิทยาลัยเกริก
เกริกวิทยาลัย
ประวัติ ดร.เกริก มังคละพฤกษ์ 
บุคคลจากกรุงเทพมหานคร‎‎
บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญ
อธิการบดีมหาวิทยาลัยเกริก
อินดัสเทรียลเมทัล

อินดัสเทรียลเมทัล (Industrial metal)  เป็นแนวเพลงที่พัฒนามาจากแนว อินดัสเทรียล และ เฮฟวีเมทัล โดยใช้ท่อนริฟฟ์กีตาร์ซ้ำ ๆ ของเมทัล การใช้แซมพลิง เครื่องสังเคราะห์เสียงและท่อนซับซีเควนเซอร์ และเสียงร้องที่บิดไป วงแนวอินดัสเทรียลเมทัล อย่างเช่น มินิสตรี โกลด์เฟรช และ KMFDM และวงคนเดียวอย่าง ไนน์อินช์เนลส์ ก็ช่วงให้มีฐานกลุ่มคนฟังกว้างขึ้น
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
http://www.industrialrock.net/
ดนตรีร็อก
แนวเพลงย่อยเฮฟวีเมทัล
ไลฟ์การ์ดแห่งหาดบอนได

ไลฟ์การ์ดแห่งหาดบอนได เป็นสารคดีจากออสเตรเลียนำเสนอการทำงานตลอด 24 ชั่วโมงของไลฟ์การ์ดแห่งหาดบอนได ประเทศออสเตรเลีย
รายการโทรทัศน์ออสเตรเลีย
ชิมูระ ชินปาจิ

ชิมูระ ชินปาจิ  เป็นหนึ่งในตัวละครหลักในหนังสือการ์ตูนและภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องกินทามะ ผลงานของฮิเดอากิ โซราจิ เป็นสมาชิกคนที่ 2 ของร้านรับจ้างสารพัด มักทำหน้าที่ตบมุกตัวละครอื่น
ชื่อที่กินโทกิและคารุงะชอบเรียกคือ ปัจซัง และ ขาตั้งแว่น และ ชิมูระ ชินปาจิ ยังซิงอยูู่
==ข้อมูลตัวละคร==
ชิมูระ ชินปาจิเป็นบุตรคนที่ 2 ของเจ้าของโรงฝึกดาบโคโตคัง ที่สอนเพลงดาบสายเท็นโดมุชิน  เมื่อชาวสวรรค์ได้ออกบัญญัติห้ามซามูไรใช้ดาบทำให้โรงฝึกดาบได้ปิดตัวลง หลังจากบิดาเสียชีวิต ตัวเขาและพี่สาวของเขาคือชิมูระ ทาเอะ (โอทาเอะ) ก็พยายามทำงานหาเงิน เพื่อฟื้นฟูโรงฝึกดาบ และเพื่อใช้หนี้ที่บิดาได้กู้ไว้ก่อนเสียชีวิต
ชินปาจินั้นได้ทำงานที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง วันหนึ่งได้ถูกชาวสวรรค์ที่เป็นทูตชาวดาวจาโทรันและเป็นลูกค้าของร้านอาหารแกล้งขัดขาจนล้มไปชนโต๊ะที่ซากาตะ กินโทกินั่งอยู่จนพาร์เฟ่ต์หก กินโทกิโมโหจึงทำร้ายทูตดาวจาโทรันและได้หลบหนีไป แต่ก็ได้แอบเอาดาบไม้ที่ใช้ก่อเหตุไว้กับชินปาจิ ทำให้ชินปาจิถูกเข้าใจว่าเป็นผู้ก่อเหตุและถูกไล่ออกจากงาน ชินปาจิและโอทาเอะจึงได้ตามตัวกินโทกิมาที่โรงฝึกเพื่อให้กินโทกิชดใช้การกระทำ แต่ในระหว่างนั้น นายทุนชาวสวรรค์ที่พ่อของชินปาจิได้กู้เงินไว้ได้เข้ามาเพื่อทวงหนี้จากชินปาจิและโอทาเอะ โอทาเอะตัดสินยอมไปทำงานเป็นหญิงบริการในสถานเริงรมย์เพื่อใช้หนี้และเพื่อรักษาโรงฝึกของพ่อไว้ ชินปาจิไม่ยอมรับการตัดสินใจของพี่สาว กินโทกิจึงพาชินปาจิบุกขึ้นเรือของนายทุนชาวสวรรค์และชิงตัวโอทาเอะกลับคืนมาได้สำเร็จ ชินปาจิได้รู้สึกถึงจิตวิญญาณของซามูไรในตัวของกินโทกิ จึงตัดสินร่วมทำงานในร้านรับจ้างสารพัดของกินโทกิ
ชินปาจิเป็นชายที่หน้าตาค่อนข้างธรรมดาและใส่แว่น มีบทบาทคอยเป็นตัวเบรกมุข ฝีมือทางดาบค่อนข้างใช้ได้ แต่ยังเก่งไม่เท่ากินโทกิ ชินปาจิคลั่งไคล้เทราคาโตะ ซือ ซึ่งเป็นนักร้องชื่อดัง ตัวเขาเองก็เป็นหัวหน้าของกลุ่มองครักษ์พิทักษ์ เทราคาโตะ ซือ อีกด้วย
==ชื่อของชินปาจิ==
ชื่อ ชินปาจิ มีที่มาจากชื่อของ นางาคุระ ชินปาจิ หนึ่งในสมาชิกชินเซ็นงุมิในประวัติศาสตร์จริง ส่วนนามสกุล ชิมูระ มีที่มาจาก ชิมูระ เคน นักแสดงตลกของญี่ปุ่น
ชิมูระ ชินปาจิ มีชื่อเล่นว่า ชินจัง เป็นชื่อที่โอทาเอะที่เป็นพี่สาวใช้เรียก ตัวละครส่วนใหญ่ในเรื่องเรียกชินปาจิด้วยชื่อจริง
ชื่อที่กินโทกิและคารุงะชอบเรียกคือ ปัจซัง และ ขาตั้งแว่น และ ชิมูระ ชินปาจิ ยังซิงอยูู่
==การปรากฏตัวบนปก==
ชินปาจิปรากฏตัวบนหน้าปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะ เล่มที่ 2 โดยอยู่ในท่าดื่มชาและมีดาวเสาร์เป็นฉากด้านหลัง และยังปรากฏตัวบนสันปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะเล่มเดียวกัน
==อ้างอิง==
==ดูเพิ่ม==
กินทามะ
กินทามะ
ตัวละครในกินทามะ
ตัวละครชาวญี่ปุ่นในอนิเมะและมังงะ
ตัวละครชายในอนิเมะและมังงะ
List of Gin Tama characters#Shinpachi Shimura
คางุระ (กินทามะ)

คางุระ  เป็นตัวละครหลักในหนังสือการ์ตูนและภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องกินทามะ ผลงานของฮิเดอากิ โซราจิ
== ข้อมูลตัวละคร ==
คางุระ เป็นเด็กหญิงชาวสวรรค์เผ่ายาโตะ ซึ่งเป็นเผ่านักรบที่แข็งแกร่งเผ่าหนึ่งในจักรวาล เป็นบุตรสาวของอุมิโบซุ ชอบแต่งตัวแบบคนจีน และพูดภาษาญี่ปุ่นสำเนียงจีน โดยมักจะลงท้ายคำพูดด้วยคำว่า 'น่อ' อยู่เสมอ มักจะเขียนภาษาญี่ปุ่นผิดๆ ถูกๆ อีกทั้งกินจุเอามากๆ และมักจะเห็นคางุระชอบกินบ๊วยแผ่นเป็นประจำ (บางครั้งอาจเป็นสาหร่ายดอง) คางุระชอบถือร่มไว้กันแดด เนื่องจากเผ่ายาโตะเป็นพวกแพ้แสงแดด และร่มคันเดียวกันนี้ยังใช้เป็นอาวุธ ทั้งใช้ฟาดฟันและใช้ในการยิง คางุระมักมีบทบาทในการเป็นตัวเสริมมุข และเป็นคู่กัดกับ โอคิตะ โซโกะ
คางุระเดินทางมายังโลกเพื่อทำงานหาเงินเลี้ยงครอบครัวและถูกยากูซ่าแนะนำให้เป็นพวก คางุระได้เข้ากลุ่มยากูซ่าและทำหน้าที่คอยทำร้ายฝ่ายอริของกลุ่มยากูซ่า แต่ต่อมาเธอไม่พอใจในการกระทำของเธอเอง จึงหลบหนีจากกลุ่มยากูซ่า คางุระได้พบกับซากาตะ กินโทกิและชิมูระ ชินปาจิโดยบังเอิญ จึงได้ขอร่วมทำงานในร้านรับจ้างสารพัดด้วย
ในตอนที่ 142 เธอสติแตกเพราะสู้กับอาบุโตะ ทำให้แสดงด้านมืดของเธอออกมา เธอเกือบจะฆ่าอาบุโตะ แต่ชินปาจิห้ามไว้ทัน เธอเป็นน้องสาวแท้ๆของคามุอิ
== ชื่อของคางุระ ==
คางุระมักถูกเรียกโดยตัวละครคนอื่นๆ ด้วยชื่อจริงๆ ส่วนชินปาจิและโอทาเอะจะเรียกว่า คางุระจัง กินโทกินั้นปกติจะเรียกคางุระว่าคางุระ แต่ในบางโอกาสจะเรียก คางุระจัง ฮิจิคาตะกับโอคิตะนั้นมักเรียกคางุระว่าอาหมวย
คาซึระเรียกคางุระว่าหัวหน้า โดยในครั้งแรกที่คาซึระเรียกคางุระว่าหัวหน้านั้น คือในเหตุการณ์ที่เหล่านักรับจ้างสารพัดได้ช่วยเหลือคาซึระในการช่วยอลิซาเบทที่ถูกผู้ตรวจการจับไป โดยให้ซัทจังช่วยฝึกสอนพวกเขาในการเร้นกาย ซัทจังได้ให้นักรับจ้างสารพัดและคาซึระแต่งกายด้วยชุดนินจาที่มีสีสันต่างๆกัน โดยคางุระได้ชุดสีแดง ซึงเป็นสีเสื้อของตัวหัวหน้าในซีรีส์ขบวนการนักสู้ คางุระจึงบังคับให้คาซึระเรียกว่าเป็นหัวหน้าตั้งแต่นั้นมา
== การปรากฏตัวบนปก ==
คางุระปรากฏตัวบนหน้าปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะ เล่มที่ 3 และยังปรากฏตัวบนสันปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะเล่มเดียวกัน และได้ปรากฏตัวอีกครั้งบนปกหนังสือการ์ตูนกินทามะ เล่มที่ 31 ร่วมกับโอทาเอะ คิวเบ ซัทจัง และซึคุโยะ
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
กินทามะ
กินทามะ
ตัวละครในกินทามะ
ตัวละครหญิงในอนิเมะและมังงะ
List of Gin Tama characters#Kagura
เบรกคอร์

เบรกคอร์ (Breakcore) เป็นแนวดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ รับอิทธิพลจากดรัมแอนด์เบส จังเกิล ดนตรีอินดัสเทรียล และดนตรีอินเทลลิเจนต์แดนซ์ ให้มีทิศทางในแนวเบรกบีต ที่เร่งความเร็ว ความซับซ้อน ความหนาแน่นเของเสียงอย่างสุดขีด
เบรกคอร์เกิดขึ้นช่วงปลายทศวรรษที่ 90  โดยนักดนตรีแนวอิเล็กทรอนิกส์อย่าง Venetian Snares, Igorrr และเอเฟ็กซ์ ทวิน
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
http://www.breakcore.com.au/
ประเภทดนตรีอิเล็กทรอนิกส์
เกริกวิทยาลัย

เกริกวิทยาลัย (Krirk Institution) เป็นวิทยาลัยในประเทศไทย ตั้งอยู่ที่  อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ
== ประวัติ ==
เกริกวิทยาลัยเป็นโรงเรียนอาชีวะศึกษาเอกชน ตั้งอยู่ที่ 18/9 ทางเข้าท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ถนนบางนา-ตราด กม.15 ตำบลบางโฉลง อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ ซึ่งก่อตั้งโดย ดร.เกริก มังคละพฤกษ์ตั้งแต่ปีพ.ศ.2495 ทางด้านพาณิชยกรรมเปิดสอนในระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช) และประกาศนียบัตรวิชาชีพขั้นสูง (ปวส) โดยใช้หลักสูตรของกระทรวงศึกษาธิการ  เปิดสอนทั้งภาคปกติ ภาคค่ำและภาคพิเศษ
โรงเรียนเกริกวิทยาลัยถือกำเนิดขึ้นมาจากโรงเรียนสอนภาษาอังกฤษของอาจารย์เกริก มังคละพฤกษ์ เมื่อปีพ.ศ. 2495  ที่อาคาร ก. ถนนราชดำเนิน กรุงเทพมหานคร โดยได้ใช้ชื่อว่า "โรงเรียนอาจารย์เกริก" และต่อมาได้ทำการเปิดสอนในสาขาวิชาชีพ หลักสูตรประกาศนียบัตร ทางด้านบัญชีการตลาด และเลขานุการ
ในการจัดตั้งโรงเรียนเกริกวิทยาลัยนั้น ดร.เกริก มังคละพฤกษ์มีเจตจำนงค์และเจตนาอันแรงกล้า ที่จะให้เป็นโรงเรียนประเภทอาชีวะศึกษา ในระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช) ทางด้านพาณิชยกรรม ที่มีคุณภาพและมีชื่อเสียง โดยเฉพาะอย่างยิ่งด้านภาษาต่างประเทศ และวิชาชีพ โดยได้ทำการขยายการศึกษาถึงระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพขั้นสูง (ปวส) สายบริหารธุรกิจ
เพื่อให้การจัดการศึกษาครบวงจร ในปีพ.ศ. 2513 ดร.เกริก มังคละพฤกษ์ได้จัดตั้งวิทยาลัยเกริกขึ้น และนับว่าเป็นวิทยาลัยแห่งที่ 1ใน 5 แห่งแรกที่จัดตั้งขึ้นมาในสมัยนั้น เพื่อรองรับนักศึกษาที่มีศักยภาพเข้าศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษา โดยปัจจุบันได้ยกให้เป็นมหาวิทยาลัยเกริก  ตั้งอยู่ที่ 43/1111 ถนนรามอินทราแขวงอนุสาวรีย์เขตบางเขน กรุงเทพมหานครและนับเป็นอีกมหาวิทยาลัยหนึ่งที่มีชื่อเสียง และมีศักยภาพทางด้านการศึกษา มีบุคลากรที่มีคุณภาพตลอดจนมีหลักสูตรที่สามารถรองรับความต้องการที่ตรงตามมาตรฐานอีกด้วย
ในปัจจุบัน โรงเรียนเกริกวิทยาลัย ได้ทำการย้ายสถานที่ใหม่โดยตั้งอยู่ที่ 18/9 ทางเข้าท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ถนนบางนา-ตราด กม.15 ต.บางโฉลง อ. บางพลี จ.สมุทรปราการ

== สัญลักษณ์ ==
ประกอบไปด้วย
ธรรมจักรหมายถึง วงล้อแห่งความรู้ที่ไม่หยุดอยู่กับที่
คบเพลิง หมายถึง แสงสว่างแห่งปัญญาส่องสว่างไปสู่ความรุ่งโรจน์
ต้นไม้ หมายถึง สถานที่อันร่มเย็น เปรียบได้ดั่งการเอื่อเฟื้อความอบอุ่นแก่ศิษย์ทุกคน
สีประจำโรงเรียน สีเขียว-ขาว
== เกียรติประวัติโรงเรียน ==
ดร.สุวรรณี มังคละพฤกษ์  รับพระราชทานรางวัลโรงเรียนพระราชทาน จาก สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯสยามบรมราชกุมารี  เมื่อปีพ.ศ. 2538
ปีพ.ศ. 2537 ดร.สุวรรณี มังคละพฤกษ์ได้รับการยกย่องให้เป็นแม่ดีเด่น จากสภาสังคมสงเคราะห์แห่งประเทศไทย
ปีพ.ศ. 2538 ดร.สุวรรณี มังคละพฤกษ์ได้รับปริญญดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาการบริหารทั่วไป มหาวิทยาลัยเกริก
ปีพ.ศ. 2543 ดร.เบญจา มังคละพฤกษ์รับรางวัล "โรงเรียนรางวัลพระราชทาน" จาก สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯสยามบรมราชกุมารี
ปีพ.ศ. 2544 ได้รับรองมาตรฐานการศึกษา จากสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน
ปีพ.ศ. 2551 ได้รับรองมาตรฐานการศึกษา จากสำนักรับรองมาตรฐาน (องค์การมหาชน) ด้านการอาชีวะศึกษา
== หลักสูตรที่เปิดสอน ระดับ ปวช และ ปวส ==
== หลักสูตรที่เปิดสอนในระดับปริญญาโท ==
== ดูเพิ่ม ==
มหาวิทยาลัยเกริก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เกริกวิทยาลัย 
สถาบันอาชีวศึกษาในจังหวัดสมุทรปราการ
สถานศึกษาในอำเภอบางพลี