pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ดีเซมเบอร์ (วงดนตรี)

ดีเซมเบอร์ (Dezember) วงดนตรีแธรชเมทัล โพรเกรสซีฟเดธเมทัล ที่มีเนื้อหากล่าวถึงเรื่องของความตาย สงคราม การเมือง และความวิปริตของสังคม  ประกอบด้วยสมาชิกคือ ภัทร ชุมทอง (กีตาร์), ณพล เย็นแจ่ม (เบส), นรเทพ จินดามาตย์ (ร้องนำ) และรัตน์ โกบายาชิ (กลอง) ก่อตั้งวงเมื่อธันวาคมปี พ.ศ. 2536 โดยภัทร ชุมทอง (ต้น) และ วรพจน์ สิงห์น้อย (โต้ง) มือกีตาร์และมือเบสในยุคเริ่มต้น ซึ่งทั้ง 2 คนเป็นสมาชิกที่แยกออกมาจากวงแมดฮอต วงที่เข้าร่วมประกวดเป๊ปซี่มิวสิกเฟสติวอล และเป็นวงชนะเลิศของปี ส่วนภัทร ชุมทองได้รับรางวัลมือกีตาร์ยอดเยี่ยมคู่ ขณะที่เอ็ม (มือกลองในขณะนั้น) ได้รับรางวัลมือกลองยอดเยี่ยม
หลังจากที่ออกจากวงแมดฮอตแล้ว ต้นและโต้ง ได้แต่งเพลงขึ้นมาอีก 3 เพลง คือ "คนโลกแคบ" ,"อสูรกาย" และ "เดนสงคราม" ในขณะเดียวกันประภาส หล้าคำ (ภาส)  ที่เป็นเพื่อนกับทางวงมีโครงการที่จะจัดงานคอนเสิร์ตขึ้นมา ภาสกับต้นปรึกษากันเรื่องการหามือกลองเพื่อแสดงในงานคอนเสิร์ต ภาสได้ชักชวนรัตน์ โกบายาชิ (รัตน์) ซึ่งในขณะนั้นเล่นดนตรีประจำอยู่ที่เมทัลโซน ที่ฮอลลีวูดสตรีต มาเล่นในคอนเสิร์ตที่มีชื่อว่า เพนออฟเดธ ที่เป็นคอนเสิร์ตใต้ดิน หลังจากนั้นวงได้มีผลงานออกมาบ้างและได้เปลี่ยนสมาชิกวงไปบ้าง จนเป็นสมาชิกทั้ง 4 ของวง
== ผลงาน ==
ลัทธิซาตาน (1994) สังกัด: จุติภูติ เรคคอร์ดส
วินาศกรรม (1995) สังกัด: จุติภูติ เรคคอร์ดส
บาป (1997) สังกัด: โซนี่ มิวสิก
คลั่ง (1998) สังกัด: โซนี่ มิวสิก
Naturalism (2005) สังกัด: สนามหลวงการดนตรี/จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
Spiritual Leader (2011) สังกัด: Distortion Group
Crisis (2014) สังกัด: Distortion Group
== อ้างอิง ==
กลุ่มดนตรีเฮฟวีเมทัลสัญชาติไทย
กลุ่มดนตรีไทยในยุค 1990
นิพนธ์ เสงี่ยมศักดิ์

นิพนธ์ เสงี่ยมศักดิ์ เกิดวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2499 ที่ จังหวัดนครราชสีมา รู้จักกันดีในชื่อ "นิค ขายหัวเราะ" นักเขียนการ์ตูนไทยชื่อดังในสังกัดสำนักพิมพ์บรรลือสาส์น มีผลงานการ์ตูนประจำอยู่ในนิตยสารขายหัวเราะและมหาสนุกตั้งแต่ยุคบุกเบิกจนถึงปัจจุบันเป็นเวลานานกว่า 25 ปี คาแรคเตอร์ของนิพนธ์ เสงี่ยมศักดิ์ในการ์ตูน มีลักษณะคล้ายเค้าหน้าจริง ไว้ผมบ๊อบยาวแสกกลาง และอ้วนลงพุง มักปรากฏเป็นตัวเดินเรื่องในการ์ตูนแก๊กทั้งแบบช่องเดียวจบและสามช่องจบทั้งนี้ นิพนธ์ยังได้ใช้คาแรคเตอร์ของเขาเองเป็นตัวละครหลักในการ์ตูนเรื่องสั้นของเขาเองด้วย ได้แก่ การ์ตูนชุด "คนอลเวง" และ "พีพีไอ้ตี๋ซ่า"
ในการ์ตูนแก๊กต่างๆ ของนิค และการ์ตูนเรื่องสั้นบางชุด นิพนธ์จะเขียนตัวการ์ตูนของเขาเป็นตัวเดินเรื่องหรือแทรกเป็นตัวประกอบอยู่ในการ์ตูนของเขาเสมอ โดยมีลักษณะคล้ายเค้าหน้าจริงและอ้วนลงพุง เขาได้เปิดเผยว่าได้รับแนวคิดในการเขียนการ์ตูนต่างๆมาจากการดูโทรทัศน์ แล้วประมวลผลออกมาเป็นผลงานในแบบของตัวเอง รวมถึงในปัจจุบัน เขายังได้รับไอเดียจากอินเทอร์เน็ตมาประกอบการเขียนด้วยเช่นกัน
== ผลงาน ==
ค่าของตน (ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารมหาสนุก เมื่อปี พ.ศ. 2528)
เรียกข้าว่าพญายม (ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารมหาสนุก ภายหลังได้ตีพิมพ์ซ้ำในนิตยสารเบบี้)
คนอลเวง (ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารมหาสนุก ภายหลังได้ตีพิมพ์ซ้ำในนิตยสารหนูจ๋า)
เพื่อนซี้ 24 น. (ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารมหาสนุก ภายหลังได้ตีพิมพ์ซ้ำในนิตยสารหนูจ๋า)
พีพีไอ้ตี๋ซ่า (ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารมหาสนุก ภายหลังได้ตีพิมพ์ซ้ำในนิตยสารหนูจ๋า)
รู้ไว้ใช่ว่า (ลงในเบบี้)
พี่NickyคือProกอล์ฟ! (การ์ตูน 3 ช่องจบ)
== ผลงานพิเศษ ==
ได้รับรางวัลโทรทัศน์ทองคำสาขารายการตลกประจำปี 2532
ได้รับรางวัลเมขลาประเภทรายการตลกประจำปี 2533
ได้รับรางวัลประกวดแต่งนิทานดนตรีจากสำนักงานส่งเสริมและประสานงานเยาวชนแห่งชาติ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นิค ขายหัวเราะ....“ผมเขียนการ์ตูนเดือนละร้อยกว่าหน้า”  (บทสัมภาษณ์จากเว็บไซต์สำนักพิมพ์ประพันธ์สาส์น)
เฟซบุ้คส่วนตัวของนิพนธ์
นักวาดการ์ตูนไทย
บรรลือสาส์น
บุคคลจากจังหวัดนครราชสีมา‎
บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญนครราชสีมา
แอมไฟน์

แอมไฟน์ (am fine) คือกลุ่มศิลปินไทยประกอบด้วยสมาชิก 4 คน คือ ฝ้าย - ณัฐหทัย แสงเพชร (ขับร้อง) แจ็ค - พงษ์ศิลป์ โกมลทัต (กลอง) เน - เนติ สุวรรณจินดา (เบส) และ มอน - ภมร จุฑาพันธุ์ (กีต้าร์) ได้ออกผลงานอัลบั้มแรกในปี 2005 ชุด  am fine และ Hi-fine เมื่อปี 2006 และออกผลงานชุดที่ 3 ชื่อว่า Am Fine Day
== ผลงานเพลง ==
=== อัลบั้มปกติ ===
==== เพลงประกอบละคร ====
ฝ้าย
ไฟลวง Ost. ไฟลวง
== ผลงานพิธีกร ==
ออนไลน์
พ.ศ. 25 ทางช่อง YouTube:FAIIAMFINE OFFICIAL
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
กลุ่มดนตรีสัญชาติไทย
ศิลปินสังกัดอาร์เอส
กลุ่มดนตรีไทยในยุค 2000
ยูทูบเบอร์ชาวไทย
โอลิมปิกฤดูร้อน 1988

มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 24 ประจำปี ค.ศ. 1988 (พ.ศ. 2531) (; Games of the XXIV Olympiad) เป็นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 24 จัดขึ้น ณ โซล สาธารณรัฐเกาหลี ระหว่างวันที่ 2 กันยายน ถึง 18 กันยายน พ.ศ. 2531
== การเสนอตัวเป็นเจ้าภาพ ==
โซลได้รับคัดเลือกให้เป็นเมืองเจ้าภาพจัดมหกรรมกีฬาโอลิมปิกในการประชุมคณะกรรมการโอลิมปิกสากล สมัยที่ 84 ณ บาเดิน-บาเดิน ประเทศเยอรมนีตะวันตก เมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2524
{|class="wikitable collapsible"
|-
! colspan="7" | คะแนนผลการตัดสินคัดเลือกประเทศเจ้าภาพ
|-
! เมือง
! ประเทศ
| style="background:silver;"|รอบ 1
|-
| โซล ||  || style="text-align:center;"|52
|-
| นะโงะยะ ||  || style="text-align:center;"|27
|}
== ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน ==

{|
|valign=top|
|valign=top|
|valign=top|
|valign=top|
|}
นอกจากนี้ยังได้เข้าร่วมในพิธีเปิดและพิธีปิดการปรากฏตัวครั้งแรกของการทำเครื่องหมายที่กีฬาโอลิมปิก แต่มีส่วนประกอบของคณะผู้แทนเพียงคนเดียวว่ายน้ำอย่างเป็นทางการ
== ตราสัญลักษณ์โอลิมปิกปี 1988 ==
ตราสัญลักษณ์โอลิมปิกปี 1988เป็นลายผ้าฮันบกและตราห้าห่วง
ลายผ้าฮันบก หมายถึง ชุดฮันบกซึ่งเป็นชุดประจำชาติของเกาหลี
== ชนิดกีฬาที่แข่งขัน ==
{|
| valign = top|
กีฬาทางน้ำ
* 
* 
* 
* 
| valign = top|
* Sprint (12)
* Slalom (4)
* Road (4)
* Track (8)
* Mountain biking (2)
* Dressage (2)
* Eventing (2)
* Show jumping (2)
| valign = top|
* Artistic (14)
* Rhythmic (2)
| valign = top|
* Volleyball (2)
* Beach volleyball (2)
|}
=== กีฬาสาธิต ===
(หญิง)
(กรีฑา)
== สรุปเหรียญการแข่งขัน ==
ตารางสรุปเหรียญรางวัล 10 อันดับแรก
{| 
|-
| 1 ||align=left|  || 55 || 31 || 46 || 132
|-
| 2 ||align=left|   || 37 || 35 || 30 || 102
|-
| 3 ||align=left|  || 36 || 31 || 27 || 94
|- bgcolor=ccccff
| 4 ||align=left|  (เจ้าภาพ) || 12 || 10 || 11 || 33
|-
| 5 ||align=left|  || 11 || 14 || 15 || 40
|-
| 6 ||align=left|  || 11 || 6 || 6 || 23
|-
| 7 ||align=left|  || 10 || 12 || 13 || 35
|-
| 8 ||align=left|  || 7 || 11 || 6 || 24
|-
| 9 ||align=left|  || 6 || 4 || 6 || 16
|-
| 10 ||align=left|  || 6 || 4 || 4 || 14
|}
== อ้างอิง ==
โอลิมปิกฤดูร้อน 1988
การคว่ำบาตรกีฬานานาชาติ
The Sixth Senses

redirectซิกซ์เซ้นส์...สัมผัสสยอง
ซันเอาท์เทจ

ซันเอาท์เทจ (sun outage) เป็นปรากฏการที่เกิดขึ้นโดยธรรมชาติ เมื่อโลก ดาวเทียม และดวงอาทิตย์ โคจรมาอยู่ในแนวเส้นตรงเดียวกัน ทำให้จานสายอากาศของสถานีภาคพื้นดิน รับสัญญาณจากดวงอาทิตย์(ที่เป็นแหล่งกำเหนิดคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่มีกำลังงานขนาดมหาศาล) ซึ่งจะผลิตสัญญาณทุกย่านความถี่ เกิดขึ้นเป็นสัญญาณรบกวน ปะปนเข้ามากับสัญญาณสื่อสารข้อมูล ที่สถานีภาคพื้นดินนั้นๆรับจากดาวเทียม ทำให้สถานีสื่อสารภาคพื้นดิน ไม่สามารถติดต่อสื่อสารได้อย่างถูกต้อง ซึ่งเหตุการณ์ sun outage จะเกิดขึ้นปีละ 2 ครั้ง แต่ละครั้งจะใช้เวลานาน 5-10 วัน วันละประมาณ 15 นาที และการเกิดปรากฏการ sun outage นี้จะเกิดกับสถานีดาวเทียมที่ติดตั้งในพื้นที่ต่างๆ ไม่พร้อมกันขึ้นอยู่กับตำแหน่งของสถานีภาคพื้นดินบนพื้นโลก
sun outage จะเกิดประมาณเดือนกันยายน และตุลาคมของทุกปี บางทีอาจเกิดเดือนอื่นๆก็ได้ ซึ่งสามารถทำการคำนวณเพื่อคาดการณ์วัน และเวลาที่จะเกิดล่วงหน้าได้อย่างแม่นยำ การคำนวณนี้เป็นหน้าที่ของผู้ให้บริการ เช่นดาวเทียม
เมื่อเกิดเหตุการณ์นี้ จะทำให้เครื่องรับดาวเทียม ชิปไปชิปมา ไฟสัญญาณ ซิ้งค์ จะกะพริบๆ เสียงจะดังขาดๆหายๆ แล้วเสียงก็จะหายไป ปล่อยไว้ประมาณ 15 นาที เมื่อมุมของโลก เคลื่อนที่ผ่านแนวเส้นตรงกับดวงอาทิตย์ ก็จะรับสัญญาณได้ตามปกติ
ปรากฏการณ์ของดวงอาทิตย์
การแพร่สัญญาณ
ฮอกกี้

ฮอกกี้ (Hockey) เป็นกีฬาแข่งขันกันระหว่าง 2 ทีม มีผู้เล่นฝ่ายละ 11 คน โดยการตีลูกบอล ที่มีลักษณะกลม แข็ง ที่เรียกว่า ลูกพัค (puck) ให้เข้าโกลด์ตะข่ายของฝั่งตรงกันข้าม โดยจะให้ลูกบอลถูกส่วนหนึ่งส่วนใดของร่างกายไม่ได้ เว้นผู้รักษาประตูที่มีสิทธิใช้เท้าเตะและมือปัดลูกบอลได้แต่ก็เฉพาะในเขตที่ยิงประตูเท่านั้น การยิงประตูที่ถือว่าได้ประตูต้องเป็นการยิงจากภายในเขตประตู คือภายในเขต 16 หลา โดยมีเส้นโค้งเป็นเครื่องหมาย เรียกกันเป็นที่เข้าใจว่าหัวกะโหลก คือจะต้องพาลูกเข้าไปยิงประตูภายในหัวกะโหลกนั้น
== ประวัติ ==
ฮอกกี้เป็นกีฬาเก่าแก่ที่มีประวัติความเป็นมายาวนาน แต่ไม่ปรากฏหลักฐานที่แน่ชัดว่ากีฬาประเภทนี้เริ่มมาจากประเทศใดก่อน มีหลักฐานภาพวาดอียิปต์โบราณเก่าแก่ 4000 ปีที่มีลักษณะคล้ายกีฬาฮอกกี้ และอีกหลักฐานประมาณ 44 ปี ก่อนคริสต์ศักราช พบหลักฐานโดยชาวกรีกโรมัน สมัยโบราณได้เล่นกีฬานี้กันอยู่แล้ว อุปกรณ์การเล่นและวิธีเล่นคล้ายคลึงกับการเล่นฮอกกี้ในสมัยปัจจุบัน แต่แตกต่างกันที่ไม้ตีฮอกกี้สมัยกรีกและโรมันจะสั้นกว่าในปัจจุบัน ลูกบอลสมัยนั้นทำด้วยหนัง ภายในอัดด้วยขนสัตว์
ต่อมากีฬาฮอกกี้ได้แพร่หลายเข้าไปในประเทศอังกฤษ ช่วงแรกได้เข้าสู่โรงเรียนประถม และเริ่มมีการเปิดคลับแรกในปี พ.ศ. 2392 ที่ Blackheath ใน south-east ลอนดอน และมีประชาชนสนใจอย่างจริงจังในศตวรรษที่ 19
การเล่นฮอกกี้สมัยปัจจุบันมีอยู่ 2 ชนิดคือ ฮอกกี้ที่เล่นกันบนสนามหญ้าและฮอกกี้ที่เล่นกันบนลานน้ำแข็ง (Indoor Hockey หรือ Shake Hockey หรือ Ice Hockey) ต่อมาในประเทศอังกฤษ ประมาณปี พ.ศ. 2428 ได้จัดให้มีการแข่งขันประเภทหญิงขึ้นระหว่างมหาวิทยาลัยอ๊อกซ์ฟอร์ดกับเคมบริดจ์ ในปี พ.ศ. 2444 กีฬาฮอกกี้ได้แพร่เข้าไปในประเทศสหรัฐอเมริกา โดยสุภาพสตรีชาวอังกฤษชื่อ Constance Applebee โดยได้ให้คำแนะนำในการเล่นระหว่างปิดภาคฤดูร้อนที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด และหลังจากนั้นมาฮอกกี้จึงเป็นที่นิยมในหมู่สุภาพสตรีเป็นอย่างมาก
ต่อมาในปี พ.ศ. 2465 ประเทศสหรัฐอเมริกาได้ก่อตั้งสมาคมขึ้นโดยใช้ชื่อว่าสมาคมฮอกกี้แห่งสหรัฐอเมริกา และได้มีการปรับปรุงพัฒนาให้เจริญก้าวหน้าขึ้นจนถึงระดับชาติ ในช่วงแรกได้รับความนิยมเล่นเฉพาะในหมู่สตรีเท่านั้น ต่อมาเมื่อกีฬาประเภทนี้ได้บรรจุไว้ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกซึ่งมีการแข่งขันเฉพาะชายเท่านั้น
ในสหรัฐอเมริกามีการก่อตั้งสมาพันธ์กีฬาฮอกกี้หญิงระหว่างประเทศขึ้นในปี พ.ศ. 2475 และได้จัดให้มีการแข่งขันทุกๆ 3 ปี โดยสหรัฐอเมริกาได้ส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขันตั้งแต่ปี พ.ศ. 2476 เป็นต้นมา และสหรัฐอเมริกาได้จัดตั้งสมาคมฮอกกี้ชายขึ้นในเวลาต่อมา
== ดูเพิ่ม==
Field hockey
ฮอกกี้ชิงแชมป์โลก
ฮอกกี้น้ำแข็ง
== อ้างอิง ==
ประวัติฮอกกี้ siamsport.co.th
ฮอกกี้ คอลัมน์รู้ไปโม้ด โดยน้าชาติ ประชาชื่น
ไท่หยวน

ไท่หยวน  เป็นเมืองในประเทศจีน เมืองหลวงของมณฑลซานซี เป็นเมืองอุตสาหกรรมพื้นฐานของประเทศจีน และเป็นแหล่งผลิตถ่านหินที่ใหญ่เป็นอันดับสามของประเทศจีน
== ภูมิประเทศ ==
เมืองหลวงของมณฑลซานซี ตั้งอยู่บริเวณตอนกลางของแม่น้ำเหลืองทางตอนเหนือของประเทศจีน และแม่น้ำเฝินเหอซึ่งเป็นแม่น้ำสาขาของแม่น้ำเหลืองไหลผ่านความยาว 100 กิโลเมตร ทิศตะวันตก ตะวันออกและทิศเหนือรายล้อมด้วยภูเขา สูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 800 เมตร  มีพื้นที่ทั้งหมด 6,998 ตร.กม. มีอุณหภูมิเฉลี่ย 9.5 องศาเซลเซียส
== ประชากร ==
ปี 2005 เมืองไท่หยวนมีจำนวนประชากรทั้งหมด 3,420,000 คน โดยมีประชากรที่อาศัยอยู่ในเมืองจำนวน 2,823,400 คน คิดเป็น 82.41 % ของจำนวนประชากรทั้งหมด และประชากรที่อาศัยอยู่ในเขตชนบท 602,600 คน คิดเป็น 17.59 % ของจำนวนประชากรทั้งหมด
== เศรษฐกิจ ==
เมืองไท่หยวน ประกอบด้วยอุตสาหกรรมหลัก 4 ประเภท ได้แก่ อุตสาหกรรมพลังงาน อุตสาหกรรมเทคนิคการทำโลหะผสม อุตสาหกรรมเครื่องจักรเครื่องกล และอุตสาหกรรมเคมี  นอกจากนั้นยังมีอุตสาหกรรมอื่นๆ ได้แก่ อุตสาหกรรมสิ่งทอ อุตสาหกรรมเบา อุตสาหกรรมหนัก อุตสาหกรรมยา อุตสาหกรรมไฟฟ้า อิเลคโทนิค อุตสาหกรรมวัสดุก่อสร้าง และอุตสาหกรรมอาหาร อุตสาหกรรมพลาสติก เคมี ซีเมนต์ ปุ๋ย
นอกจากนี้ เมืองไท่หยวนยังเป็นแหล่งผลิตถ่านหินที่ใหญ่เป็นอันดับสามของประเทศจีน อย่างไรก็ตามเมืองไท่หยวนก็ยังต้องการการลงงทุนและเทคโนโลยีการขุดเจาะถ่านหิน นอกจากนี้การขาดเงินทุนในการสำรวจทำให้มีผลต่อการผลิตและผลกำไร
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์นครไท่หยวน
นครในมณฑลชานซี
เมืองหลวงของมณฑลในประเทศจีน
รายชื่อประธานสภาผู้แทนราษฎรไทย

บทความนี้รวบรวมรายชื่อประธานสภาผู้แทนราษฎรไทยตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน โดยลำดับประธานสภาในบทความนี้ระบุเฉพาะประธานสภาผู้แทนราษฎรที่มาจากการเลือกตั้งและแต่งตั้ง ไม่นับประธานสภาร่างรัฐธรรมนูญ สภานิติบัญญัติแห่งชาติ สภาปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ที่มาจากการแต่งตั้ง หลังการเกิดรัฐประหาร
== รายชื่อประธานสภาผู้แทนราษฎร ==
หมายเหตุ
1 ลาออกจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 30 เมษายน 2551 หลังจากหยุดการปฏิบัติหน้าที่ตั้งแต่วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2551 เมื่อศาลฎีการับคำฟ้องจาก กกต. กรณีทุจริตเลือกตั้ง 23 ธ.ค. 50
2 ก่อนหน้านั้นสังกัดพรรคพลังประชาชน ในระหว่างการเป็นประธานสภาผู้แทนราษฎรช่วงระหว่างวันที่ 15 พฤษภาคม - 2 ธันวาคม 2551 ซึ่งเป็นพรรคแกนนำจัดตั้งรัฐบาลหลังจากการเลือกตั้งวันที่ 23 ธันวาคม 2550 แต่ถูกศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยให้ยุบพรรคจึงต้องย้ายพรรคสังกัด โดยนายชัย ชิดชอบ ในนามกลุ่มเพื่อนเนวินจึงย้ายเข้าสังกัดพรรคภูมิใจไทย ซึ่งเป็นพรรคร่วมรัฐบาลในรัฐบาลนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ
== อดีตประธานสภาผู้แทนราษฎรที่ยังมีชีวิตอยู่ ==
ปัจจุบันมีอดีตประธานสภาผู้แทนราษฎรที่ยังมีชีวิตอยู่ 6 คน ดังรายชื่อดังต่อไปนี้
{| border="1" cellpadding="4" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;"
|- style="background:#E9E9E9"
! รายชื่อ || วาระ || วันเกิด
|-
| นายอาทิตย์ อุไรรัตน์ || พ.ศ. 2535 || 
|-
|นายชวน หลีกภัย
|พ.ศ. 2529 - พ.ศ. 2531, พ.ศ. 2562 - 2566
|
|-
| นายอุทัย พิมพ์ใจชน || พ.ศ. 2519, พ.ศ. 2526 - 2529, พ.ศ. 2544 - 2548 || 
|-
| นายโภคิน พลกุล || พ.ศ. 2548 - 2549 || 
|-
| นายสมศักดิ์ เกียรติสุรนนท์ || พ.ศ. 2554 - 2556 || 
|-
| นายยงยุทธ ติยะไพรัช || พ.ศ. 2551 || 
|}
==ดูเพิ่ม==
รายชื่อประธานรัฐสภาไทย
รายชื่อประธานวุฒิสภาไทย
รายชื่อรองประธานสภาผู้แทนราษฎรไทย
รายชื่อนายกรัฐมนตรีไทย
รายพระนามและชื่ออธิบดีศาลฎีกาและประธานศาลฎีกา
==อ้างอิง==
 
ประธานสภาผู้แทนราษฎร
แอเบอร์ดีน

แอเบอร์ดีน (Aberdeen, ; Aiberdeen; Obar Dheathain) เป็นเมืองที่ใหญ่อันดับสามของสกอตแลนด์ อยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของสหราชอาณาจักร
เมืองแอเบอร์ดีนนั้นถูกสร้างขึ้นด้วยหินแกรนิตซึ่งทำให้ตัวเมืองดูเป็นสีเทาเงินระยิบระยับเมื่อถูกแสงแดด โดยมีถนนที่มีชื่อเสียงคือ Aberdeen’s Granite Mile เป็นที่ต้งของร้านค้า ร้านอาหาร และบาร์กว่าแปดร้อยร้าน บรรยากาศในเมืองแอเบอร์ดีนนั้นมักจะถูกกล่าวขานว่ามีสีเทาทะมึนของหินแกรนิต แต่ทว่าจุดเด่นอย่างหนึ่งที่ทำให้เมืองนี้กลายเป็นอีกเมืองหนึ่งที่น่าอยู่คือ สวนสาธารณะที่สวยงามมีสีสันตัดกับตึกรามบ้านช่องอย่างลงตัว โดยเมืองแอเบอร์ดีนได้ชนะเลิศการประกวดสวนดอกไม้หลายครั้งติดต่อกันมาโดยตลอดเป็นระยะเวลานานมากกว่าสิบปี ยกตัวอย่างเช่นรางวัล Best City ใน งาน Royal Horticultural Society’s Britain in Bloom ของสมาคมพืชสวนสหราชอาณาจักร รางวัลชนะเลิศในงาน Bloom Competition ของสกอตแลนด์ และงาน International City in Bloom
ทางด้านอุตสาหกรรม นับตั้งแต่ได้มีการขุดพบแหล่งน้ำมันในทะเลเหนือ ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 เมืองแอเบอร์ดีนได้กลายเป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมปิโตรเลียมของยุโรป หรือที่เรียกกันว่า "เมืองหลวงน้ำมันแห่งยุโรป" ด้วยเหตุนี้ทำให้อุตสาหกรรมที่ทำรายได้หลัก ๆ ของเมืองในสามสิบปีมานี้ คือธุรกิจที่เกี่ยวกับน้ำมัน นอกจากธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับน้ำมันแล้ว ธุรกิจอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมนี้เช่น ศูนย์อากาศยานเฮลิคอปเตอร์ของเมืองแอเบอร์ดีนนั้น เป็นศูนย์ที่มีเฮลิคอปเตอร์ขึ้นลงมากที่สุดในโลก
เมืองแอเบอร์ดีนมีมหาวิทยาลัยตั้งอยู่สองแห่งคือ มหาวิทยาลัยแอเบอร์ดีนและมหาวิทยาลัยโรเบิร์ตกอร์ดอน ซึ่งมีชื่อเสียงทางด้านงานวิจัยการเกษตร ดิน และที่สำคัญที่สุดคือ อาหารและโภชนาการ โดยมีศูนย์วิจัยที่มีชื่อเสียงคือ สถาบันวิจัย Rowett Research Institute ซึ่งเป็นที่ที่ให้กำเนิดผลงานของนักวิทยาศาสตร์รางวัลโนเบลหลายคนด้วยกัน
== อ้างอิง ==
นครในสหราชอาณาจักร
พื้นที่สภาของสกอตแลนด์
เมืองในสกอตแลนด์
พานาโซนิค Q

เครื่องเล่นเกม พานาโซนิค คิว (Panasonic Q) เป็นเครื่องรุ่นที่พัฒนาจากเครื่องเล่นเกม เกมคิวบ์ ของนินเทนโด ด้วยความสามารถที่เพิ่มขึ้นกว่าเดิมในการเล่นแผ่นดีวีดี, ซีดีเพลง, เอ็มพี 3, และความสามารถอื่นๆ ในขณะที่เกมคิวบ์รุ่นก่อนหน้านี้ไม่มีความสามารถดังกล่าว เครื่องเล่นเกมนี้เปิดตัวในประเทศญี่ปุ่น  และวางจำหน่ายในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2544 โดยเปิดตัวในราคา 439 ดอลลาร์สหรัฐ และรุ่นดัดแปลงที่สามารถเล่นแผ่นดีวีดีจากทุกประเทศได้ ในราคา 499 ดอลลาร์สหรัฐ
นินเทนโดเผชิญกับการตัดสินใจที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในการจดลิขสิทธิ์ระบบเกมคอนโซลให้กับพานาโซนิค ส่งผลให้เกิดการเจรจาระหว่างบริษัทมัตซึชิตะ (ผู้เป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้า พานาโซนิค) และนินเทนโด เมื่อนินเทนโดเซ้นสัญญาให้มัตซึชิตะดำเนินการผลิตเครื่องอ่านแผ่นดิสก์ให้กับเครื่องเกมคิวบ์แล้วนั้น ทำให้มัตซึชิตะสามารถผลิตระบบเล่นดีวีดีที่สามารถเล่นเกมคิวบ์ได้ในเครื่องเดียวกัน
สำหรับคุณสมบัติอื่นๆ ของพานาโซนิค คิว มีดังนี้: จอแสดงผลบนเครื่องแบบ แอลอีดี, ถาดใส่แผ่นดิสก์แบบป้อนแผ่นด้านหน้าตัวเครื่อง, ระบบเสียง Dolby Digital 5.1 (มีช่องสัญญาณเสียงขาออกแบบออปติคอล) , ช่องต่อลำโพงซับวูฟเฟอร์แบบแยกต่างหาก, ตัวเครื่องเป็นสแตนแลสสตีล
พานาโซนิค ยกเลิกการผลิตพานาโซนิค คิวเมื่อธันวาคม พ.ศ. 2546 เนื่องด้วยยอดขายที่ต่ำ อีกทั้งลูกค้าเล็งเห็นว่าสามารถซื้อเกมคิวบ์ และเครื่องเล่นดีวีดีแยกต่างหากในราคาที่ถูกกว่าซื้อเครื่องพานาโซนิค คิว ดังนั้น จึงไม่เป็นที่นิยมทั่วไปยกเว้นในนักสะสม
เครื่องเล่นวิดีโอเกม
นินเท็นโด
Nintendo GameCube#Panasonic Q
ニンテンドーゲームキューブ#松下電器産業の「Q」
เส้นสัมผัสวงกลม

เส้นสัมผัสวงกลม คือเส้นที่ลากสัมผัสเส้นรอบวงของวงกลมนั้น ๆ และทำมุมกับเส้นรัศมีที่มีปลายที่จุดสัมผัสได้ 90 องศา
เรขาคณิต
วงกลม
พัชรี แสงเมือง

พัชรี แสงเมือง ชื่อเล่น ต๋อย เกิดเมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2521 ที่อ.โนนแดง จ.นครราชสีมา (โคราช) จบการศึกษา ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น จากโรงเรียนภู่วิทยา, ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย จากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย นนทบุรี และระดับอุดมศึกษา จากมหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต (อาร์แบค) ปัจจุบันเธอได้เล่นให้กับทีมสโมสรวอลเลย์บอลไทยเดนมาร์ค-หนองเรือ
== สโมสร ==
Fujian Xi Meng Bao (2004)
Aurum (2005)
เวียดนาม (2006-2008)
เชียงราย (2009-2010)
ชัยภูมิ (2010-2011)
ราชภัฎสวนสุนันทา (2011-2012)
อยุธยา (2012-2013)
Colegio De San Juan de Letran (2012)
Cagayan Valley Lady Rising Suns (2013)
Adamson Lady Falcons (2014)
Cagayan Valley Lady Rising Suns (2014)
คิง-กรุงเทพฯ (2014-2015)
แม่โจ้ คอสโม-เชียงราย (2015-2016)
ไทยเดนมาร์ค-หนองเรือ (2016-)
== ผลงาน ==
เคยเป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย ตำแหน่ง หัวเสา (Wing Spiker) ติดทีมชาติครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2540 เป็นผู้เล่นที่เป็นตัวหลักมาตั้งแต่ชุดเยาวชนทีมชาติ และก้าวขึ้นมาเป็นตัวหลักในทีมชาติชุดใหญ่มาตลอด และเป็นกัปตันทีมชาติไทยเมื่อปีพ.ศ. 2546 เคยเล่นวอลเลย์บอลอาชีพที่ต่างประเทศ ได้แก่ ญี่ปุ่น, จีน, รัสเซีย, เวียดนาม
== เกียรติประวัติ ==
* แชมป์ซีเกมส์ ตั้งแต่ปีค.ศ. 1997 ถึงปีค.ศ. 2007
* แชมป์ปริ๊นเซส คัพ แสงโสมวีเม่น วอลเลย์บอล อินวิเตชั่น ครั้งที่ 13 (พ.ศ. 2549) ที่ประเทศไทย คว้าอันดับ 1 ได้ในรอบ 24 ปี โดยเอาชนะเวียดนามได้ 3 - 0 เซต
* อันดับ 3 Woman Senior Asian Volleyball Championship ปี 2007 ที่ประเทศไทย (ได้สิทธิ์แข่ง Volleyball World Cup    2007 ที่ญี่ปุ่น และ Volleyball World Grand Prix 2008)
=== วอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ ===
* พ.ศ. 2549 (อันดับ 9)
* พ.ศ. 2548 (อันดับ 11)
* พ.ศ. 2547 (อันดับ 9)
* พ.ศ. 2546 (อันดับ  10)
* พ.ศ. 2545 (อันดับ  8)

=== Woman Senior Asian Volleyball Championship ===
* พ.ศ. 2550 (อันดับ 3)
* พ.ศ. 2548 (อันดับ 5)
* พ.ศ. 2546 (อันดับ 4)
* พ.ศ. 2544 (อันดับ 3)
* พ.ศ. 2542 (อันดับ 4)
=== World Championship ===
* พ.ศ. 2545 (อันดับ 18)
* พ.ศ. 2541 (อันดับ 15)
=== เข้าร่วมการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลก (UNIVERSIADE) ===
* ครั้งที่ 23 พ.ศ. 2548 ที่เมืองอิซเมียร์ (Izmir) ประเทศตุรกี (อันดับ 5)
* ครั้งที่ 22 พ.ศ. 2546 ที่เมืองแดกู (Daegu) ประเทศเกาหลีใต้ (อันดับ 6)
* ครั้งที่ 21  พ.ศ. 2544 ที่เมืองปักกิ่ง (Beijing) ประเทศจีน (อันดับ 3)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ส่วนตัว
เว็บบอร์ดส่วนตัว
บุคคลจากจังหวัดนครราชสีมา‎
นักวอลเลย์บอลหญิงชาวไทย
บุคคลจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย นนทบุรี
บุคคลจากมหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต
ผู้เล่นสโมสรวอลเลย์บอลอยุธยา เอ.ที.ซี.ซี.
ผู้เล่นสโมสรวอลเลย์บอลกรุงเทพ
ผู้เล่นสโมสรวอลเลย์บอลไทย-เดนมาร์ค หนองเรือ
ภาษาองามี

ภาษาองามี เป็นตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า ใช้พูดในเทือกเขาทางตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย มีหลายสำเนียง
==สัทวิทยา==
สำเนียงโกฮีมามีวรรณยุกต์ 4 เสียง ( หรือ
จาน

จานเป็นภาชนะรูปร่างแบนกว้างมีส่วนเว้าเล็กน้อยเพื่อใช้รองอาหาร แต่บ้างใช้สำหรับประดับตกแต่งหรือใช้ในพิธีการด้วย
เครื่องครัว
ภาษาลีสู่

ภาษาลีซอ (ลีซอ: ꓡꓲ-ꓢꓴ, ꓡꓲ‐ꓢꓴ ꓥꓳꓽ หรือ ꓡꓲꓢꓴ; c=傈僳语|p=Lìsùyǔ; လီဆူဘာသာစကား, ) หรือ ภาษาโยบิน ภาษาเยายิน มีผู้พูดทั้งหมด 723,000 คน พบในจีน 580,000 คน (พ.ศ. 2542) ในจำนวนนี้พูดได้ภาษาเดียว 467,869 คน ในยูนนานตะวันตก พบในอินเดีย 1,000 คน (พ.ศ. 2543) ในรัฐอรุณาจัลประเทศ พบในพม่า 126,000 (พ.ศ. 2530) ในรัฐว้า ชายแดนติดกับรัฐอัสสัมของอินเดียหรือในรัฐฉาน พบในไทย 16,000 คน (พ.ศ. 2536) ในจังหวัดเชียงใหม่ เชียงราย ตาก สุโขทัย กำแพงเพชร บางส่วนอพยพมาจากพม่า
ภาษาลีซอจัดอยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต ตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า สาขาพม่า-โลโล สาขาย่อยโลโล มีหลายสำเนียงแต่ความแตกต่างระหว่างสำเนียงมีไม่มาก ในจีนเป็นภาษาที่ใช้ในทางศาสนาคริสต์ การปกครองและในโรงเรียน ส่วนใหญ่พูดภาษาจีนได้ด้วย ในจำนวนนี้มี 150,000 คนสามารถพูดภาษาไป๋ ภาษาทิเบต ภาษาน่าซี ภาษาไทลื้อ หรือภาษาจิ่งเผาะได้ด้วย เขียนด้วยอักษรโรมัน หรืออักษรฟราเซอร์ เป็นภาษาพูดของชาวลีซอ มีสามสำเนียงคือ หัว ไป่ และลู ใกล้เคียงกับภาษาล่าหู่และภาษาอาข่า และมีความสัมพันธ์กับภาษาพม่า ภาษาจิ่งเผาะ และภาษายิ
== สัทวิทยา ==
พยัญชนะมี 31 เสียง เสียงตัวสะกดมีน้อยมาก ไม่มีความแตกต่างระหว่างสระเสียงสั้นกับสระเสียงยาว สระเดี่ยวมี 9 เสียง สระสะเทินมี 5 เสียง ซึ่งแปรเป็นสระเดี่ยวได้หลายเสียง วรรณยุกต์มี 6 เสียง เรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยา คำบุพบทอยู่หลังคำนาม
==อ้างอิง==
==ผลงานอ้างอิง==
ลักขณา ดาวรัตนหงษ์. สารานุกรมกลุ่มชาติพันธ์: ลีซอ. กทม. สถาบันวิจัยภาษาและวัฒนธรรมเพื่อการพัฒนาชนบท.2539
==อ่านเพิ่ม==
Miyake, Marc. 2011. Unicode 5.2 (not 6.1!): the Old Lisu script.
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Handbook of the Lisu language (1922)
ลีซอ
ลีซอ
ลีซอ
ลีซอ
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2489

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2489 เป็นรัฐธรรมนูญฉบับที่ 3 ของไทย จัดร่างโดยสภาผู้แทนราษฎร และใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2489 และถูกยกเลิกเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 โดยคณะรัฐประหารอันมี พล.ท. ผิน ชุณหะวัณ นายทหารกองหนุน เป็นหัวหน้าคณะ รวมอายุการประกาศและบังคับใช้ 1 ปี 5 เดือน 28 วัน
รัฐธรรมนูญฉบับนี้กำหนดให้มีพฤฒิสภา (วุฒิสภา) ที่มาจากการเลือกตั้งเป็นครั้งแรกในประเทศไทย โดยกำหนดให้มีสมาชิกในสภานี้ทั้งสิ้น 80 คน
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ฐานข้อมูลพระปกเกล้า สถาบันพระปกเกล้า
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
มหาวิทยาลัยแฮเรียต-วัตต์

มหาวิทยาลัยแฮเรียต-วัตต์ (Heriot-Watt University) (อ่านว่า แฮ-เรียด-หวัด มิใช่ เฮริออท-หวัด แบบที่มักเข้าใจผิด) เป็นมหาวิทยาลัยสมัยใหม่ของสกอตแลนด์ซึ่งตั้งชื่อตาม จอร์จ แฮเรียต นักอุตสาหกรรมและนักการเงินใหญ่ผู้บริจาคเงินปรับปรุงมหาวิทยาลัย และ เจมส์ วัตต์ ผู้พัฒนาเครื่องจักรไอน้ำคนสำคัญ มหาวิทยาลัยก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 1821 เป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่เป็นอันดับ 8 ของสหราชอาณาจักร ตั้งอยู่ชานเมืองเอดินบะระ เมืองหลวงของสกอตแลนด์
== ชื่อเสียง ==
มหาวิทยาลัยแฮเรียท-วัตต์ เป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยที่ประสบความสำเร็จอย่างมากในด้านงานวิจัยเชิงวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมศาสตร์ โดยรายได้หลักของทางมหาวิทยาลัยเกือบครึ่งหนึ่งเป็นรายได้จากงานวิจัย การให้การสนับสนุนของมหาวิทยาลัยเรื่องการฝึกงานและการให้บริการทางธุรกิจนั้น ทำให้มหาวิทยาลัยเป็นสถานที่ศึกษาในระดับปริญญาโทและเอกที่ได้รับความนิยมมากแห่งหนึ่ง นอกจากการเรียนการสอนวิศวกรรมศาสตร์ในสาขาวิชาที่เป็นที่นิยมทั่วไป เช่น วิศวกรรมโยธา คอมพิวเตอร์ ไฟฟ้า อุตสาหการ และปิโตรเลียมแล้ว สาขาวิศวกรรมเฉพาะด้านที่หาเรียนได้ในมหาวิทยาลัยเพียงไม่กี่แห่งในโลกเช่น การต้มและกลั่นสุรา
== คณะบริหารธุรกิจ ==
คณะบริหารธุรกิจของมหาวิทยาลัยแฮเรียต-วัตต์ มีหลักสูตรบริหารธุรกิจแบบเรียนทางไกลที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในโลก
== อ้างอิง ==
แฮเรียต-วัตต์
แฮเรียต-วัตต์
นิญบิ่ญ

นิญบิ่ญ (Ninh Bình) เป็นเมืองหลักของจังหวัดนิญบิ่ญ ประเทศเวียดนาม อยู่ทางใต้ของฮานอย เป็นเมืองติดชายฝั่งทะเล ล้อมรอบด้วยยอดเขา 99 ยอด จึงถือกันว่าเป็นเมืองศักดิ์สิทธิ์ คณะปฏิวัติของโฮจิมินห์ก็ได้เคยตั้งฐานทัพขึ้นที่นี่เป็นแห่งแรก
== อ้างอิง ==
นครในประเทศเวียดนาม
จังหวัดนิญบิ่ญ
มหาวิทยาลัยสแตรธไคลด์

มหาวิทยาลัยสแตรธไคลด์ (University of Strathclyde) เป็นมหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในสกอตแลนด์ สหราชอาณาจักร ตั้งอยู่ในเมืองกลาสโกว์ ทางด้านตะวันตกของสกอตแลนด์
มหาวิทยาลัยสแตรธไคลด์ถูกตั้งขึ้นในปี 1796 ณ ใจกลางเมืองกลาสโกว์ที่เป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจและอุตสาหกรรมที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่งในสหราชอาณาจักร นอกจากการเน้นทางด้านงานวิจัยแล้ว สแตรธไคลด์ยังเน้นหลักสูตรที่ทันสมัยเพื่อให้สอดคล้องกับความต้องการของภาคธุรกิจ ด้วยเหตุนี้ มหาวิทยาลัยสแตรธไคลด์จึงได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางและมีความสัมพันธ์อันดีกับภาคธุรกิจมาโดยตลอด สแตรธไคลด์ยังเป็นมหาวิทยาลัยที่มีหลักสูตรปริญญาโทที่หลากหลายที่สุดแห่งหนึ่งใน UK มหาวิทยาลัยสแตรธไคลค์มีชื่อเสียงทางด้านบริหารธุรกิจเป็นอย่างมาก และเป็นมหาวิทยาลัยแห่งแรกในสหราชอาณาจักรที่ริเริ่มคอร์ส MBA แบบหนึ่งปี และผ่านมาตรฐานของ AMBA EQUIS และ AACSB นอกจากนี้ มหาวิทยาลัยสแตรธไคลด์ยังโด่งดังด้านวิศวกรรมเป็นอย่างมาก โดยเมืองกลาสโกว์ถือเป็นเมืองที่ผลิตวิศวกรมากที่สุดเป็นอันดับสองใน UK รองจากลอนดอน และมีอัตราส่วนวิศวกรต่อจำนวนประชากรสูงที่สุดในโลก 
== อ้างอิง ==
สแตรธไคลด์
สแตรธไคลด์
สแตรธไคลด์