ออนอเร เดอ บาลซัก

ออนอเร เดอ บาลซัก (Honoré de Balzac; 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1799 - 18 สิงหาคม ค.ศ. 1850) เป็นนักเขียนนิยายและนักเขียนบทละครชาวฝรั่งเศส ผลงานชิ้นเอกของเขาคือนิยายชุดต่อเนื่องประกอบด้วยเรื่องสั้นและนิยายหลายเรื่อง เรียกชื่อว่า นาฏกรรมชีวิต (La Comédie humaine) ซึ่งแสดงให้เห็นฉากชีวิตของชาวฝรั่งเศสในยุคหลังจากที่นโปเลียนที่ 1 สิ้นอำนาจลงในปี ค.ศ. 1815
บาลซักมีความสามารถพิเศษในการสังเกตรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ และสิ่งปลีกย่อยที่แสดงถึงความเป็นสังคม เขาจึงได้รับยกย่องเป็นหนึ่งในผู้วางรากฐานแนวคิดสัจจนิยมในงานวรรณกรรมยุโรป เขามีชื่อเสียงในการสร้างตัวละครที่มีแง่มุมปัญหาหลากหลายและซับซ้อน มีความทะยานอยาก และมีความเป็นมนุษย์อย่างมีชีวิตชีวา งานเขียนของเขาส่งอิทธิพลต่อนักเขียนผู้มีชื่อเสียงอีกหลายคน รวมถึงนักเขียนนวนิยาย มาร์แซล พรุสต์, อีมิล โซลา, ชาร์ลส์ ดิกเก้นส์, เอดการ์ แอลลัน โพ, ฟิโอดอร์ ดอสโตเยฟสกี, กุสตาฟว์ โฟลแบร์, แมรี คอเรลลี, เฮนรี เจมส์, วิลเลียม ฟอลค์เนอร์, แจ็ก เครูแอ็กและอิตาโล คาลบิโน และนักปรัชญาคนสำคัญอีกหลายคน เช่น ฟรีดริช เองเงิลส์ เป็นต้น ผลงานของบาลซักหลายเรื่องได้รับการดัดแปลงหรือส่งแรงบันดาลใจต่อภาพยนตร์ และยังเป็นแหล่งข้อมูลที่สร้างแรงบันดาลใจแก่นักเขียน ผู้สร้างภาพยนตร์ และนักวิจารณ์อีกมากมาย
ด้วยความที่เขาเป็นนักคิดนักเขียนที่กระตือรือร้น มีความคิดอิสระเหมือนอย่างเด็ก ทำให้บาลซักมีปัญหาในการปรับตัวเข้ากับวิธีการเรียนในโรงเรียนไวยากรณ์ จิตจำนงของเขาทำให้เขามีปัญหากับการใช้ชีวิตและยังทำลายความทะเยอทะยานทำให้เขาไม่ประสบความสำเร็จในชีวิตการงาน เมื่อเขาจบการศึกษา บาลซักทำงานเป็นทนายฝึกหัดในสำนักกฎหมายแห่งหนึ่ง แต่ก็ลาออกเพราะเบื่อหน่ายกับการงานที่ไร้ชีวิตชีวาและซ้ำซาก ก่อนที่เขาจะเป็นนักเขียน รวมถึงระหว่างช่วงเวลาที่เขาเขียนนิยายนั้น เขาเคยพยายามจะเปิดสำนักพิมพ์ เป็นนักธุรกิจ นักวิจารณ์ และนักการเมือง แต่ก็ประสบความล้มเหลวทั้งหมด นาฏกรรมชีวิต เป็นงานเขียนที่สะท้อนถึงความยากลำบากจากชีวิตจริงของเขา ประกอบไปด้วยฉากต่างๆ ที่มาจากประสบการณ์ชีวิตของเขาจริงๆ
บาลซักมีปัญหาสุขภาพตลอดชีวิตของเขา ซึ่งอาจเกิดจากความเครียดในการทำงาน ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับครอบครัวก็ตึงเครียดจากทั้งปัญหาการเงินและบุคลิกส่วนตัว เขาสูญเสียเพื่อนไปมากกว่า 1 คนจากการวิพากษ์วิจารณ์ผลงาน เขาแต่งงานกับ Ewelina Hańska ผู้ซึ่งเขาหลงรักมาเป็นเวลานานเมื่อปี ค.ศ. 1850 และเสียชีวิตหลังจากนั้น 5 เดือน
== ผลงาน ==
โคลงโศก
Cromwell (1819)
เขียนไม่จบก่อนเสียชีวิต
Le Corsaire (opera)
Sténie
Falthurne
Corsino
ตีพิมพ์ด้วยนามแฝง
ใช้นามแฝง "Lord R'Hoone", โดยรวม
L'Héritière de Birague (1822)
Jean-Louis (1822)
ใช้นามแฝง "Horace de Saint-Aubin"
Clotilde de Lusignan (1822)
Le Centenaire (1822)
Le Vicaire des Ardennes (1822)
La Dernière Fée (1823)
Annette et le Criminal (Argow le Pirate) (1824)
Wann-Chlore (1826)
ตีพิมพ์โดยไม่ระบุชื่อ
Du Droit d'aînesse (1824)
Histoire impartiale des Jésuites (1824)
Code des gens honnêtes (1826)
รายชื่อผลงานบางส่วนจาก นาฏกรรมชีวิต
Les Chouans (1829)
Sarrasine (1830)
La Peau de chagrin (1831)
Le Chef-d'œuvre inconnu (1831)
Le Colonel Chabert (1832)
Le Curé de Tours (1832)
La Fille aux yeux d'or (1833)
เออเฌนี กรองเดต์ (1833)
Le Contrat de mariage (1835)
พ่อกอริโยต์ (1835)
Le Lys dans la vallée (1835)
La Rabouilleuse (1842)
Illusions perdues (I, 1837; II, 1839; III, 1843)
La Cousine Bette (1846)
Le Cousin Pons (1847)
Splendeurs et misères des courtisanes (1847)
บทละคร
L'École des ménages (1839)
Vautrin (1839)
Les Ressources de Quinola (1842)
Paméla Giraud (1842)
La Marâtre (1848)
Mercadet ou le faiseur (1848)
นิทาน
Contes drolatiques (1832–37)
La Grande Bretèche
An Episode of terror
== บรรณานุกรม ==
Bertault, Philippe (1963). Balzac and The Human Comedy. English version by Richard Monges. New York: NYU Press. .
Brooks, Peter (2005). Realist Vision. New Haven: Yale University Press. ISBN 0-300-10680-7.
Helm, W. H. (1905). Aspects of Balzac. London: Eveleigh Nash. .
James, Henry (1878). French Poets and Novelists. New York: Grosset & Dunlap. .
James, Henry (1914). Notes on Novelists. New York: Charles Scribner's Sons. .
Lehan, Richard (2005). Realism and Naturalism. Madison: The University of Wisconsin Press. ISBN 0-299-20870-2.
Leone, Giuseppe (1999). "Honoré de Balzac, una creatività "sempre recidiva, mai stanca" - Con lui il romanzo s'è fatto uomo", su "Ricorditi di me...", in "Lecco 2000", Lecco, febbraio 1999.
Lotte, Fernand (1952). Dictionnaire biographique des personnages fictifs de la comédie humaine. Paris: Corti. ISBN 0-320-05184-6.
Prendergast, Christopher (1978). Balzac: Fiction and Melodrama. London: Edward Arnold Ltd. ISBN 0-7131-5969-3.
Pritchett, V. S. (1973). Balzac. New York: Alfred A. Knopf Inc. ISBN 0-394-48357-X.
Proust, Marcel (1994). Against Sainte-Beuve and Other Essays. Harmondsworth: Penguin Books. ISBN 0-14-018525-9
Robb, Graham (1994). Balzac: A Biography. New York: W. W. Norton & Company. ISBN 0-393-03679-0.
Rogers, Samuel (1953). Balzac & The Novel. New York: Octagon Books. .
Saintsbury, George (1901). "Honoré de Balzac". The Works of Honoré de Balzac (Vol. I, pp. vii–xivi). Philadelphia: Avil Publishing Company. .
Saintsbury, George Edward Bateman (1911). "Balzac, Honore de." The Encyclopædia Britannica (11th ed., Vol. 3). New York: Encyclopædia Britannica, Inc. Wikisource. Retrieved on 18 August 2007.
Stowe, William W (1983). "Systematic Realism". In Honoré de Balzac. Edited by Harold Bloom. Philadelphia: Chelsea House Publishers. ISBN 0-7910-7042-5.
Zweig, Stefan (1946). Balzac New York, Viking Press. .
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
(plain text and HTML)
Works by or about Honore de Balzac at Internet Archive (scanned books original editions color illustrated)
Honoré de Balzac's works: text, concordances and frequency lists
Balzac and anthropology:
Balzac on mimetism, language, desire for the absolute
Reader's Guide: Themes in the Novels of Balzac
Free book downloads in HTML, PDF, text formats at ebooktakeaway.com
Pathfinder guide to Balzac and The Human Comedy 
Victor Hugo's eulogy for Honoré de Balzac
Special Issue of Lingua Romana on Balzac 
นักเขียนชาวฝรั่งเศส
บุคคลจากตูร์