pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ตุลาการภิวัตน์

ตุลาการภิวัตน์ (judicial activism) ใช้เรียกกรณีที่อำนาจตุลาการต้องสงสัยว่าบังคับใช้กฎหมายตามความเชื่อส่วนบุคคลหรือการเมือง แทนที่จะอิงตามกฎหมายที่บัญญัติไว้ พจนานุกรมกฎหมายของแบล็ค ให้คำจำกัดความไว้ว่า "แนวคิดที่ตุลาการให้ความเชื่อส่วนบุคคลเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดีของประชาชน นอกเหนือไปจากปัจจัยอื่น ๆ มาชี้นำการตัดสินของตน" ("philosophy of judicial decision-making whereby judges allow their personal views about public policy, among other factors, to guide their decisions.")
คำจำกัดความของตุลาการภิวัตน์นั้น สามารถสืบต้นกำเนิดไปได้ถึงทอมัส เจฟเฟอร์สันซึ่งวิจารณ์ตุลาการอย่างจอห์น มาร์แชลว่ามี "พฤติกรรมแบบเผด็จการ" (despotic behaviour) ส่วนผู้ใช้คำนี้เป็นคนแรกคืออาเธอร์ เชลสซิงเจอร์ จูเนียร์ โดยใช้วิจารณ์ศาลผ่านบทความชื่อ The Supreme Court: 1947. ในวารสารฟอร์ชูนฉบับมกราคม พ.ศ. 2490 คำว่า “ตุลาการภิวัตน์” นั้น ทำให้เกิดการถกเถียงมาแต่แรก โดย เครก กรีน ได้วิจารณ์เชลสซิงเจอร์ไว้ในบทความชื่อ An Intellectual History of Judicial Activism ว่า "การนำคำตุลาการภิวัตน์มาใช้ของเชลสซิงเจอร์นั้นกำกวมอย่างน่ากังขา ไม่เพียงแต่เขาจะอธิบายสิ่งที่เรียกว่าตุลาการภิวัตน์ไม่ได้ แต่เขายังไม่ยอมบอกด้วยว่าสิ่งนี้ดีหรือเลว"
กรณีที่ถูกกล่าวว่าเป็นตุลาการภิวัตน์อันมีชื่อเสียงก็คือในการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา พ.ศ. 2543 เมื่อศาลสูงสหรัฐอเมริกาให้ยุติการนับคะแนนใหม่ของรัฐฟลอริดา และทำให้จอร์จ ดับเบิลยู. บุชได้รับชัยชนะเหนืออัล กอร์ไปโดยปริยาย
ส่วนในประเทศไทย ธีรยุทธ บุญมีบัญญัติศัพท์นี้หลังพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมีพระราชดำรัสในโอกาสที่พระราชทานพระบรมราชวโรกาสให้ประธานศาลปกครองสูงสุด (อักขราทร จุฬารัตน) และประธานศาลฎีกา (ชาญชัย ลิขิตจิตถะ) นำตุลาการศาลปกครองสูงสุดและผู้พิพากษาประจำศาล สำนักงานศาลยุติธรรม เฝ้าฯ ถวายสัตย์ปฏิญาณก่อนเข้ารับตำแหน่งหน้าที่ ณ พระตำหนักเปี่ยมสุข วังไกลกังวล เมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2549 เพื่อหาทางออกวิกฤตการณ์การเมืองไทย
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
อะไรคือ…“ตุลาการภิวัตน์” 
กฎหมายรัฐธรรมนูญ
วงศ์ปลาตะเพียน

วงศ์ปลาตะเพียน (ชื่อวิทยาศาสตร์: Cyprinidae, barb, carp, minnow, goldfish) โดยคำว่า Cyprinidae มาจากคำว่า kyprînos ในภาษากรีกโบราณ (κυπρῖνος แปลว่า "ปลาทอง")
ประกอบด้วยปลาจำพวกปลาไน, ปลาตะเพียน, ปลาทอง และปลาซิว 
ถือเป็นวงศ์ที่ใหญ่ที่สุดในปลาน้ำจืด ประกอบไปด้วยชนิด  มากกว่า 2,000 ชนิดใน 200 สกุล แบ่งออกได้เป็นหลายวงศ์ย่อย โดยจัดอยู่ในอันดับ Cypriniformes
เป็นวงศ์ที่มีชนิดและจำนวนปลามากที่สุดในปลาน้ำจืดของไทย และมีความหลากหลายเป็นอันดับสามของโลก ปัจจุบันพบแล้วอย่างน้อย 204 ชนิด
==ลักษณะ==
ไม่มีฟันที่ริมฝีปาก แต่มีฟันซี่ใหญ่อยู่ในลำคอ เกล็ดเป็นแบบขอบเรียบและบาง  ครีบเป็นก้านครีบอ่อน ครีบหางส่วนมากเป็นเว้าแฉกลึก ครีบท้องอยู่ค่อนมาทางตอนกลางของลำตัวด้านท้อง ซึ่งลักษณะสำคัญของปลาในวงศ์นี้ก็คือ
1. มีฟันเฉพาะที่ลำคอ เกิดจากกระดูกลำคอด้านล่างอันสุดท้าย มีอยู่ประมาณ 1-3 แถว และมีแผ่นกระดูกที่ฐานบนกระดูกลำคอ ช่วยในการบดย่อยอาหาร
2. มีเกล็ดแบบขอบเรียบบนลำตัว มีหัวไม่มีเกล็ดและไม่มีครีบไขมัน
3. ถุงลมแบ่งออกเป็น 2 ตอน ตอนแรกไม่ติดกับกระดูกสันหลัง ตอนหลังมีขนาดเล้กฝังอยู่แน่นกับกระดูกสันหลัง
ลำตัวมักแบนข้างหรือเป็นแบบปลาตะเพียนที่รู้จักดี แต่ก็มีบางชนิดที่ลำตัวค่อนข้างกลม เช่น ปลาเล็บมือนาง (Crossocheilus reticulatus) เป็นต้น ปลาที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในวงศ์คือ ปลากระโห้ (Catlocarpio siamensis) ที่ยาวเต็มที่ได้เกือบ 3 เมตร อาศัยเฉพาะในน้ำจืด ส่วนมากเป็นปลากินพืช แต่ก็พบมีหลายชนิดกินเนื้อหรือแพลงก์ตอน ตัวผู้และตัวเมียมีลักษณะคล้ายกันมาก ยกเว้นบางชนิดสีและตุ่มข้างแก้มในตัวผู้ ต่างจากตัวเมีย แพร่พันธุ์ขยายพันธุ์โดยการวางไข่จำนวนมาก พบในแม่น้ำเขตร้อน เขตอบอุ่นและเขตหนาวเกือบทั่วโลก ยกเว้นขั้วโลก, ทวีปออสเตรเลีย และทวีปอเมริกาใต้
จัดเป็นวงศ์ปลาเศรษฐกิจที่มีความสำคัญมาก
==ตัวอย่างปลาในวงศ์ปลาตะเพียน ==
ปลากระมัง
ปลากระสูบขีด
ปลากระแห
ปลากระโห้
ปลากา
ปลาจิ้งจอก
ปลาซิวอ้าว
ปลาตะกาก
ปลาตะพากเหลือง
ปลาตะเพียน
ปลาตะเพียนหน้าแดง
ปลาตะโกก
ปลานวลจันทร์น้ำจืด
ปลาบ้า
ปลาตุ่ม
ปลาบัว
ปลาพลวง
ปลาเล็บมือนาง
ปลาปากเปี่ยน
ปลาแปบควาย
ปลาฝักพร้า
ปลาเพ้า
ปลายี่สก
ปลาเวียน
ปลาสะนาก
ปลาสะอี
ปลาไส้ตันตาขาว
ปลาไส้ตันตาแดง
ปลาหนามหลัง
ปลาหว้าหน้านอ
ปลาเชอรี่บาร์บ
==หมายเหตุ==
การแบ่งวงศ์ย่อยของปลาในวงศ์ปลาตะเพียนยังไม่เป็นที่แน่นอน เพราะการจัดแบ่งของนักมีนวิทยาแต่ละบุคคลก็แตกต่างกันออกไป
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
 
ตะเพียน
ตะเพียน
ตะเพียน
เจ้าลดาคำ ณ เชียงใหม่

เจ้าลดาคำ ณ เชียงใหม่ (7 ธันวาคม พ.ศ. 2439 — 15 มิถุนายน พ.ศ. 2527) เป็นพระธิดาของเจ้าราชวงศ์ (เลาแก้ว ณ เชียงใหม่) และเป็นอดีตหม่อมในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระกำแพงเพชรอัครโยธิน พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
== ประวัติ ==
เจ้าลดาคำเป็นพระธิดาในเจ้าราชวงศ์ (เลาแก้ว ณ เชียงใหม่) กับหม่อมมา ณ เชียงใหม่ เจ้าบิดาเป็นพระโอรสเพียงพระองค์เดียวในเจ้าอินทวโรรสสุริยวงษ์ ในวัยเยาว์ได้ตามเสด็จเจ้าดารารัศมี พระราชชายา ที่มีศักดิ์เป็นเจ้าย่ามาพำนักอยู่ในพระบรมมหาราชวัง ซึ่งเจ้าดารารัศมี พระราชชายาทรงอุปถัมภ์เจ้าลดาคำให้ศึกษาต่อที่ประเทศฝรั่งเศส ร่วมกับเจ้ากาวิละวงศ์ ณ เชียงใหม่
เจ้าลดาคำ เสกสมรสครั้งแรกกับพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระกำแพงเพชรอัครโยธิน พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระธิดาสององค์ได้แก่
ท่านผู้หญิงฉัตรสุดา วงศ์ทองศรี (27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2463 — 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2539) เสกสมรสและหย่ากับหม่อมเจ้ารวิพรรณไพโรจน์ รพีพัฒน์ ต่อมาได้ลาออกจากฐานันดรศักดิ์เพื่อสมรสกับณรงค์ วงศ์ทองศรี มีพระบุตรจากการสมรสครั้งแรก 1 คน และจากการสมรสครั้งที่สอง 3 คน
หม่อมเจ้าภัทรลดา ดิศกุล (21 มีนาคม พ.ศ. 2467 — 29 มีนาคม พ.ศ. 2551) เสกสมรสกับหม่อมเจ้าพิริยดิศ  ดิศกุล  มีโอรสธิดาสองคน
หลังการหย่าร้างกับกรมพระกำแพงเพ็ชรอัครโยธินแล้ว เจ้าลดาคำได้สมรสใหม่กับเจ้าหนานเชา ณ เชียงใหม่ มีโอรสเพียงคนเดียวคือ เจ้าลัญจ์ชัย ณ เชียงใหม่

เจ้าลดาคำพิราลัยเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2527 สิริอายุ 87 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2527 ณ วัดธาตุทอง
== พงศาวลี ==
== อ้างอิง ==
เจ้าหญิงเชียงใหม่
สกุล ณ เชียงใหม่
ราชสกุลฉัตรชัย
หม่อม
อร่าม รัตนกุล เสรีเริงฤทธิ์

พันเอก อร่าม รัตนกุล เสรีเริงฤทธิ์ (24 สิงหาคม พ.ศ. 2463 – 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2525) เป็นอดีตพระสวามีในสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ และเป็นบุตรของพลเอกจรูญ รัตนกุล เสรีเริงฤทธิ์ เจ้าหน้าที่การทหาร อดีตแม่ทัพกองทัพพายัพ ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐกิจ และกระทรวงพาณิชย์ ในสมัยรัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม อธิบดีกรมรถไฟและผู้ว่าการการรถไฟแห่งประเทศไทย ตามลำดับ
==ประวัติ==
พันเอก อร่าม รัตนกุล เสรีเริงฤทธิ์เกิดเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2463 เป็นบุตรของพลเอก จรูญ รัตนกุล เสรีเริงฤทธิ์ กับคุณหญิงเอิบ (สกุลเดิม โกมลวรรธนะ) มีพี่ชายร่วมบิดามารดาคือ พลตำรวจตรี อุดม รัตนกุล เสรีเริงฤทธิ์ (ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นภูวลาภ)
พันเอกอร่ามสมรสกับสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา พระเชษฐภคินีในพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เมื่อ พ.ศ. 2487 มีธิดาคือท่านผู้หญิงทัศนาวลัย ศรสงคราม (เกิด 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488 ที่สวิตเซอร์แลนด์)
พันเอกอร่ามเป็นบุคคลเดียวที่โดยเสด็จพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร อยู่ในรถยนต์พระที่นั่งขณะที่เกิดอุบัติเหตุรถชนกับรถบรรทุก ที่ทะเลสาบเจนีวา สวิตเซอร์แลนด์ เมื่อวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2491 และได้รับบาดเจ็บสาหัส
ในปี พ.ศ. 2496 ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ ร้อยเอกอร่าม รัตนกุล เสรีเริงฤทธิ์ เป็นราชองครักษ์พิเศษ รับราชการสนองพระเดชพระคุณตั้งแต่วันที่ 15 มกราคม 2496 เป็นต้นไป
เมื่อเดินทางกลับประเทศไทย พันเอกอร่ามรับราชการเป็นอาจารย์สอนหนังสือ เมื่อ พ.ศ. 2500 เป็นอาจารย์ใหญ่โรงเรียนส่งเสริมอาชีพก่อสร้าง  (ปัจจุบันคือคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง)จนเกษียณอายุเมื่อ พ.ศ. 2523
พันเอก อร่าม รัตนกุล เสรีเริงฤทธิ์ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2525 การนี้พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง และสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินไปพระราชทานเพลิงศพ เมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2525 ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร
==เครื่องราชอิสริยาภรณ์==
==อ้างอิง==
ทหารบกชาวไทย
สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์
สกุลรัตนกุล เสรีเริงฤทธิ์
อาจารย์คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์
บุคคลจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง
หม่อมเจ้าภัทรลดา ดิศกุล

หม่อมเจ้าภัทรลดา ดิศกุล (ราชสกุลเดิม ฉัตรชัย; 27 มีนาคม พ.ศ. 2467 – 29 มีนาคม พ.ศ. 2551) เป็นองค์ที่ปรึกษามูลนิธินวราชดำริอนุรักษ์ฝ่ายเหนือ
== พระประวัติ ==
หม่อมเจ้าภัทรลดา ดิศกุล (ราชสกุลเดิม ฉัตรชัย) มีพระนามลำลองว่า ท่านหญิงอู๊ด เป็นพระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระกำแพงเพชรอัครโยธิน ประสูติแต่เจ้าลดาคำ ณ เชียงใหม่ เมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2467 มีโสทรเชษฐภคินีหนึ่งองค์ คือ ท่านผู้หญิงฉัตรสุดา วงศ์ทองศรี (เดิม หม่อมเจ้าฉัตรสุดา ฉัตรชัย) มีเจ้าพี่เจ้าน้องต่างมารดาสิบองค์ และมีอนุชาต่างบิดาอีกหนึ่งคน คือ เจ้าลัญจ์ชัย ณ เชียงใหม่
หม่อมเจ้าภัทรลดาเสกสมรสกับหม่อมเจ้าพิริยดิศ ดิศกุล พระโอรสในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ กับหม่อมหลวงใหญ่ ดิศกุล มีโอรสธิดา ดังนี้
หม่อมราชวงศ์รมณียฉัตร แก้วกิริยา (13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2488 – 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2558) ผู้ช่วยเลขานุการสภามหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ สมรสกับนริศร์ แก้วกิริยา
หม่อมราชวงศ์ศุภดิศ ดิศกุล (8 กรกฎาคม 2492) กรรมการผู้จัดการ (บมจ.บริการเชื้อเพลิงการบินกรุงเทพ  BAFS) สมรสกับพันโทหญิงนิภาพรรณ ดิศกุล ณ อยุธยา (สกุลเดิม ศิริถาพร) มีบุตรธิดา 3 คน ได้แก่
* หม่อมหลวงอรดิศ สนิทวงศ์ สมรสกับวัฒนวงษ์ สนิทวงศ์ ณ อยุธยา มีบุตร 2 คน ได้แก่
** สนิทนาถ สนิทวงศ์ ณ อยุธยา
** ภาสกฤต สนิทวงศ์ ณ อยุธยา
* หม่อมหลวงศุภพรรณ ลีนุตพงษ์ สมรสกับอภิชาติ ลีนุตพงษ์ มีบุตร 2 คน ได้แก่
** ธีทัต ลีนุตพงษ์
** สุรพัศ ลีนุตพงษ์
* หม่อมหลวงณัฐสิทธิ์ ดิศกุล สมรสกับจิรวรรณ ดิศกุล ณ อยุธยา (สกุลเดิม เหลืองอมรเลิศ) มีบุตร 1 คน ได้แก่
** กวินนา ดิศกุล ณ อยุธยา
หม่อมเจ้าภัทรลดาถึงชีพิตักษัย เมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2551 สิริชันษา 84 ปี
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
==พงศาวลี==
== อ้างอิง ==
พระราชวงศ์จักรีผู้ทรงมีเชื้อเจ้านายฝ่ายเหนือ
หม่อมเจ้าหญิง
ราชสกุลดิศกุล
ราชสกุลฉัตรชัย
สกุล ณ เชียงใหม่
ภ
บุคคลจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ. (ฝ่ายใน)
หม่อมเจ้าพิริยดิศ ดิศกุล

หม่อมเจ้าพิริยดิศ ดิศกุล (28 พฤษภาคม พ.ศ. 2464 – 14 สิงหาคม พ.ศ. 2543) เป็นพระโอรสในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ประสูติแต่หม่อมหลวงใหญ่ หรือ ลำดวน ดิศกุล สกุลเดิม อิศรเสนา ธิดาของหม่อมเทวาธิราช (หม่อมราชวงศ์แดง อิศรเสนา)
== พระประวัติ ==
หม่อมเจ้าพิริยดิศ ดิศกุล ประสูติเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2464 เป็นพระโอรสในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ กับหม่อมหลวงใหญ่ หรือ ลำดวน ดิศกุล (ราชสกุลเดิม อิศรเสนา)
ทรงเริ่มต้นการศึกษาที่โรงเรียนราชินี ก่อนจะย้ายไปโรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย เลขประจำตัว 249 จบการศึกษาเมื่อพ.ศ. 2481 ทรงสอบเข้าเรียนต่อในคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ทรงได้รับปริญญา วศ.บ. (เหมืองแร่) เมื่อพ.ศ. 2485 ระหว่าง พ.ศ. 2501-2502 ได้เสด็จไปทรงศึกษาต่อที่ University of London: Imperial College of Science & Technology : Royal School of Mines ทรงได้รับปริญญา M.Sc.(Eng) และ D.I.C.
เริ่มทำงานเมื่อพ.ศ. 2485 เป็นนายช่างเหมืองแร่ บริษัทแร่และยางไทย จำกัด จังหวัดภูเก็ต จนถึง พ.ศ. 2489 จากนั้นเมื่อ พ.ศ. 2490 เข้ารับราชการกรมทรัพยากรธรณี จนเกษียณอายุในตำแหน่งผู้อำนวยการองค์การเหมืองแร่ในทะเล
=== เสกสมรส ===
หม่อมเจ้าพิริยดิศ ดิศกุล เสกสมรสกับหม่อมเจ้าภัทรลดา ดิศกุล (ราชสกุลเดิม ฉัตรชัย; พระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระกำแพงเพชรอัครโยธิน กับเจ้าลดาคำ ณ เชียงใหม่) มีโอรสและธิดา ดังนี้
หม่อมราชวงศ์รมณียฉัตร (13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2488 – 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2558) สมรสกับนริศร์ แก้วกิริยา
หม่อมราชวงศ์ศุภดิศ ดิศกุล (เกิด 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2492) สมรสกับพันโทหญิงนิภาพรรณ (สกุลเดิม ศิริถาพร) มีบุตร 3 คน ได้แก่
* หม่อมหลวงอรดิศ สมรสกับวัฒนวงษ์ สนิทวงศ์ ณ อยุธยา มีบุตร 2 คน ได้แก่
**สนิทนาถ สนิทวงศ์ ณ อยุธยา
**ภาสกฤต สนิทวงศ์ ณ อยุธยา
* หม่อมหลวงพลอยนภัส สมรสกับอภิชาติ ลีนุตพงษ์ มีบุตร 2 คน ได้แก่
**ธีทัต ลีนุตพงษ์
**สุรพัศ ลีนุตพงษ์
* หม่อมหลวงณัฐสิทธิ์ สมรสกับจิรวรรณ (สกุลเดิม เหลืองอมรเลิศ) มีบุตร  1 คน ได้แก่
**กวินนา ดิศกุล ณ อยุธยา
=== สิ้นชีพิตักษัย ===
หม่อมเจ้าพิริยดิศ ดิศกุล สิ้นชีพิตักษัย เมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2543 สิริชันษา 79 ปี
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== พงศาวลี ==
==อ้างอิง==
หม่อมเจ้าชาย
ราชสกุลดิศกุล
บุคคลจากโรงเรียนราชินี
บุคคลจากโรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย
นิสิตเก่าคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
พนักงานรัฐวิสาหกิจชาวไทย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว.
ราชสกุลอิศรเสนา
บุคคลจากเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย
วัสดุก่อสร้าง

วัสดุก่อสร้าง คือ วัสดุที่ใช้ในจุดประสงค์สำหรับการก่อสร้าง ที่เกี่ยวข้องกับที่อยู่อาศัยของมนุษย์และสิ่งมีชีวิตที่มนุษย์สร้างขึ้นรวมไปถึงสถาปัตยกรรมที่ถูกสร้างขึ้น วัสดุก่อสร้างมีการหลากหลายในทางวัสดุตั้งแต่ ดินจนถึงโลหะ พลาสติกหรือแก้ว วัสดุแบ่งแยกในหลายด้านไม่ว่าโครงสร้างทางวัตถุ จุดประสงค์การใช้งาน  มักจะหมายถึงชิ้นส่วนผลิตภัณฑ์ สำหรับใช้ในงานจำเพาะเจาะจงและอาจหมายถึงวัสดุต่างชนิดได้เช่น เสาเข็ม สามารถหมายถึง เสาเข็มคอนกรีต เสาเข็มไม้ หรือเสาเข็มเหล็ก หรือแม้แต่ในปัจจุบันได้มีการเล็งเห็นถึงความสัมพันธ์ของวัสดุก่อสร้างและสิ่งแวดล้อม ได้มีหลายองค์การที่จัดแบ่งแยกวัสดุออกตามการนำกลับมาใช้ใหม่
ในประเทศไทยคอนกรีตเป็นวัสดุก่อสร้างที่นิยมมากที่สุดในปัจจุบัน (2549) เนื่องจากคุณสมบัติที่แข็งแรงและทนไฟ คอนกรีตได้มีการใช้ในงานอาคาร ถนน หรือแม้แต่อนุสาวรีย์ และด้วยเหตุผลทางการเมืองที่รัฐบาลมีการสนับสนุนคอนกรีต และมีการตั้งภาษีนำเข้าของเหล็กสูง
== วัสดุก่อสร้างแบ่งตามวัตถุ ==

เมทัลชีท หลังคาเหล็ก
โคลน หิน ดิน ทราย
ไม้ ไม้อัด
วัสดุก่อ อิฐ อิฐมอญ อิฐบล็อก กระเบื้อง
คอนกรีต คอนกรีตเสริมแรง คอนกรีตมวลเบา ปูน
เหล็ก เหล็กรูปพรรณ อะลูมิเนียม เหล็กกล้า เหล็กเส้น สลิง
พลาสติก พอลิเมอร์ ยูพีวีซี
กระจก อะคริลิค
ยิปซัม
กระเบื้อง
== อ้างอิง ==
Karade SR, Irle M, Maher K (2003) Assessment of wood-cement compatibility: A new approach. Holzforschung, 57: 672-680.
ก่อสร้าง
การก่อสร้าง
พระที่นั่งบรมพิมาน

พระที่นั่งบรมพิมาน เดิมชื่อ พระที่นั่งภาณุมาศจำรูญ เป็นพระที่นั่งอยู่ในพระบรมมหาราชวัง ทางด้านใต้ของวัดพระศรีรัตนศาสดาราม อยู่เหนือสวนศิวาลัย บริเวณคลังสรรพาวุธเดิม  พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นเพื่อพระราชทาน สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ สยามมกุฎราชกุมาร แต่เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ เสด็จสวรรคตเสียก่อน จึงพระราชทานให้เป็นที่ประทับของ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราวุธ (พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว)
เมื่อพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จขึ้นครองราชย์จึงเสด็จมาประทับเป็นครั้งคราว ในปี พ.ศ. ๒๔๖๗  จึงทรงเปลี่ยนนามพระที่นั่งเป็น พระที่นั่งบรมพิมาน ตามนามพระที่นั่งองค์ใหญ่ อันป็นพระวิมานที่ประทับในพระอภิเนาว์นิเวศน์ของสมเด็จพระบรมอัยกาธิราชที่รื้อไป 
ต่อมาพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้เสด็จประทับที่พระที่นั่งองค์นี้ก่อนพระราชพิธีบรมราชาภิเษก
พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร ได้เสด็จประทับเมื่อครั้งเสด็จพระราชดำเนินนิวัตพระนคร เมื่อปี พ.ศ. ๒๔๘๕และได้เสด็จสวรรคตอย่างกะทันหัน ณ พระที่นั่งองค์นี้ เมื่อวันที่ ๙ มิถุนายน พ.ศ. ๒๔๘๙
ปัจจุบันเป็นเขตพระราชฐานส่วนพระองค์ในทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี ใช้เป็นที่ประทับเป็นการถาวรหลังจากนิวัตประเทศไทย ควบคู่กับ พระตำหนักพลอยปทุม จังหวัดปทุมธานี โดยด้านหลังของพระที่นั่งองค์นี้ พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรโปรดให้สร้าง อาคารรับรองด้านหลัง A และ B ใช้เป็นที่พักรับรองผู้ติดตามพระราชอาคันตุกะชั้นประมุขและพระราชวงศ์ชั้นสูง ปัจจุบัน ใช้เป็นที่ทรงงานในทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี เพื่อเสด็จออกรับบุคคลที่ขอเข้าเฝ้า และใช้เป็นกองงานในพระองค์ ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี
==สถาปัตยกรรม==
พระที่นั่งบรมพิมาน เป็นอาคาร ๒ ชั้น หลังคารูปโค้ง มุงด้วยกระเบื้องหินชนวน  ลักษณะแบบเฟรนซ์เรเนซองซ์ ออกแบบโดยสถาปนิกชาวยุโรป  ผู้ทำการก่อสร้างคือ พระยาประดิษฐ์อมรพิมาน (หม่อมราชวงศ์ชิต อิศรศักดิ์)
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้นาย อี.มันเฟรดี สถาปนิก และนาย ซี. ริโกลี จิตรกรชาวอิตาลี ดัดแปลงเพดานพระที่นั่ง และเขียนภาพสีประดับ ตามตัวอย่างภาพเขียนของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์
เมื่อ พ.ศ. ๒๕๐๒ พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร โปรดเกล้าฯ ให้ซ่อมแซมและต่อเติมมุขด้านทิศใต้ และสร้างอาคารรับ 2 อาคารด้านทิศใต้ เพื่อใช้เป็นที่ประทับและพักรับรองพระราชอาคันตุกะชั้นประมุข และพระราชวงศ์ชั้นสูงของต่างประเทศ โดยหม่อมเจ้าสมัยเฉลิม กฤดากร ทรงเป็นสถาปนิกออกแบบต่อเติม ทางด้านหลังพระที่นั่งองค์นี้ ได้สร้างเรือนรับรองเป็นเรือนทรงไทย สำหรับผู้ติดตาม
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
พระบรมมหาราชวัง
บรมพิมาน
10000000000

10000000000 (หมื่นล้าน) เป็นจำนวนธรรมชาติที่อยู่ถัดจาก 9999999999 (เก้าพันเก้าร้อยเก้าสิบเก้าล้านเก้าแสนเก้าหมื่นเก้าพันเก้าร้อยเก้าสิบเก้า) และอยู่ก่อนหน้า 10000000001 (หมื่นล้านเอ็ด)
== คำเติมนำหน้า ==
ภาษากรีก - dekagiga-
ภาษาละติน - decinano-
== ความหมาย ==
จำนวนเต็ม
หม่อมราชวงศ์สุจิตคุณ สารสิน

ท่านผู้หญิงสุจิตคุณ สารสิน (เดิม หม่อมราชวงศ์สุจิตคุณ กิติยากร; เกิด 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2481) เป็นธิดาคนเล็กในหม่อมเจ้าขจรจบกิตติคุณ กิติยากร (พระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระจันทบุรีนฤนาถ ประสูติแต่หม่อมเจ้าอัปษรสมาน เทวกุล) กับหม่อมราชวงศ์วิจิตรโฉม กิติยากร (ราชสกุลเดิม ชยางกูร; ธิดาในหม่อมเจ้าสฤษดิเดช ชยางกูร กับหม่อมเนื่อง ชยางกูร ณ อยุธยา (ราชสกุลเดิม ณ นคร)) มีพี่ชายสองคน คือ หม่อมราชวงศ์เกียรติคุณ กิติยากร และหม่อมราชวงศ์สฤษดิคุณ กิติยากร
หม่อมราชวงศ์สุจิตคุณ สมรสกับอาสา สารสิน อดีตราชเลขาธิการในพระองค์พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ มีบุตรและธิดารวมสามคน คือ
กิติยา สารสิน
พาที สารสิน
ปิยมา สารสิน
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
ท่านผู้หญิง  ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ดังนี้
== อ้างอิง ==
ท่านผู้หญิง
หม่อมราชวงศ์
ราชสกุลกิติยากร
ราชสกุลชยางกูร
สกุลสารสิน
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว.
หม่อมเจ้าขจรจบกิตติคุณ กิติยากร

พันตรี หม่อมเจ้าขจรจบกิตติคุณ กิติยากร  (15 มีนาคม พ.ศ. 2444 - 28 มกราคม พ.ศ. 2510)  เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระจันทบุรีนฤนาถ กับหม่อมเจ้าอัปษรสมาน กิติยากร (ราชสกุลเดิม เทวกุล)
== ประวัติและสำเร็จการศึกษา ==
หม่อมเจ้าขจรจบกิตติคุณ เมื่อทรงสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนราชวิทยาลัย สมัยบางขวางแล้ว ก็ทรงศึกษาต่อที่ประเทศฝรั่งเศส เมื่อพ.ศ. 2457 จบหลักสูตรโรงเรียนนายร้อยทหารบก รับราชการทหารบก ประจำกรมจเรทหารบกเมื่อพ.ศ. 2466 ทรงสอนวิชาประวัติศาสตร์ทหารที่โรงเรียนเสนาธิการทหาร กระทรวงกลาโหม ทรงก่อตั้งโรงเรียนการปืนกลสำหรับนายทหารที่จังหวัดสระบุรี จากนั้นเข้าประจำกรมทหารมหาดเล็ก และกรมจเรทหารราบ ตามลำดับ
หม่อมเจ้าขจรจบกิตติคุณ ได้รับพระราชทานยศพันตรี ประจำกรมเสนาธิการทหารบก ได้รับโปรดเกล้าฯ ให้ไปศึกษาต่อโรงเรียนเสนาธิการทหาร ที่กรุงปารีส แต่ยังไม่ทันจบก็เกิดการเปลี่ยนแปลงการปกครอง ทรงถูกปลดประจำการ และต้องเสด็จกลับประเทศไทย
หลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง เป็นอาจารย์พิเศษที่คณะอักษรศาสตร์ และคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และทรงดำรงตำแหน่งนายกสมาคมฝรั่งเศส
หม่อมเจ้าขจรจบกิตติคุณ เป็นนักร้องประจำวงลายคราม เป็นผู้แปลหนังสือ แนวรบด้านตะวันตก เหตุการณ์ไม่เปลี่ยนแปลง (All Quiet on The Western Front)  จากผลงานประพันธ์ภาษาเยอรมันของ เอริค มาเรีย เรอมาร์ค (Erich Maria Remarque) ไว้ตั้งแต่ พ.ศ. 2472
== ครอบครัว ==
หม่อมเจ้าขจรจบกิตติคุณ กิติยากร เสกสมรสกับหม่อมราชวงศ์วิจิตรโฉม กิติยากร (ราชสกุลเดิม ชยางกูร; 22 มีนาคม พ.ศ. 2454 - 13 สิงหาคม พ.ศ. 2534) เมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2477  มีโอรสธิดา 3 คน ได้แก่
หม่อมราชวงศ์เกียรติคุณ กิติยากร (23 มิถุนายน พ.ศ. 2478 - 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557) อดีตผู้อำนวยการศูนย์พาณิชยกรรม นครลอสแอนเจลิส สมรสกับอาภัสรา หงสกุล นางงามจักรวาล เมื่อพ.ศ. 2510 ภายหลังได้หย่ากัน มีบุตร 2 คน คือ
* หม่อมหลวงกิติคุณ กิติยากร อดีตรองผู้บัญชาการทหารเรือ สมรสกับสิริลักขณา ณ อยุธยา
*หม่อมหลวงรุ่งคุณ กิติยากร
หม่อมราชวงศ์สฤษดิคุณ กิติยากร (11 สิงหาคม พ.ศ. 2480 - 21 กันยายน พ.ศ. 2554) อดีตประธานกรรมการ บริษัท เชลล์ ประเทศไทย และกรรมการธนาคารกสิกรไทย สมรสกับหม่อมราชวงศ์เดือนเด่น กิติยากร (ราชสกุลเดิม สวัสดิวัตน์)
ท่านผู้หญิงสุจิตคุณ สารสิน (12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2481) สมรสกับอาสา สารสิน อดีตราชเลขาธิการ
หม่อมเจ้าขจรจบกิตติคุณ กิติยากร สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2510 สิริชันษา 65 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2510 ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== พงศาวลี ==
== อ้างอิง ==
หม่อมเจ้าชาย
ราชสกุลกิติยากร
ทหารบกชาวไทย
100000000000

100000000000 (แสนล้าน) เป็นจำนวนธรรมชาติที่อยู่ถัดจาก 99999999999 (เก้าหมื่นเก้าพันเก้าร้อยเก้าสิบเก้าล้านเก้าแสนเก้าหมื่นเก้าพันเก้าร้อยเก้าสิบเก้า) และอยู่ก่อนหน้า 100000000001 (แสนล้านเอ็ด)
== คำเติมนำหน้า ==
ภาษากรีก - hectagiga-
ภาษาละติน - centinano-
== ความหมาย ==
จำนวนเต็ม
ออสตราเลเชีย

ออสตราเลเชีย (Australasia) คือชื่อที่ใช้เรียกภูมิภาคย่อยของภูมิภาคโอเชียเนีย กล่าวคือ ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ และหมู่เกาะใกล้เคียงในมหาสมุทรแปซิฟิก
==ที่มาและคำจำกัดความ==

ผู้คิดคำนี้ขึ้นคือชาร์ล เดอ บร็อส (Charles de Brosses) ซึ่งระบุไว้ในหนังสือ ประวัติการสำรวจดินแดนทางใต้ (Histoire des navigations aux terres australes) เมื่อ ค.ศ. 1756 โดยใช้ศัพท์ภาษาละติน หมายถึง "ตอนใต้ของเอเชีย" เพื่อแสดงความแตกต่างจากภูมิภาคพอลินีเชียและมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออกเฉียงใต้ นอกจากนี้ยังเพื่อให้เห็นความแตกต่างที่ชัดเจนจากภูมิภาคไมโครนีเชียด้วย
พจนานุกรม New Zealand Oxford Dictionary ให้ความหมายของ "ออสตราเลเชีย" สองแบบ แบบที่หนึ่งคือ "ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ นิวกินี และหมู่เกาะรอบนอกในมหาสมุทรแปซิฟิก" (โดยเฉพาะในการใช้งานของออสเตรเลีย) ส่วนอีกความหมายหนึ่งคือ เฉพาะออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ (โดยเฉพาะในการใช้งานของนิวซีแลนด์) ส่วนพจนานุกรมออนไลน์ Merriam-Webster 2 แห่ง (Collegiate และ Unabridged) ระบุออสตราเลเชียเป็น "ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ และเมลานีเชีย"
== ดูเพิ่ม ==
เอเชีย-แปซิฟิก
ออสตราเลเชียในโอลิมปิก
ดาวน์อันเดอร์
ซุนดาแลนด์
ทวีปซีแลนเดีย
==อ้างอิง==
==ข้อมูล==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ทวีปออสเตรเลีย
เขตโอเชียเนีย
ภูมิภาคในเขตโอเชียเนีย
วงศ์ปลาเนื้ออ่อน

วงศ์ปลาเนื้ออ่อน (อังกฤษ: Sheatfish, ชื่อวิทยาศาสตร์: Siluridae) ในอันดับปลาหนัง (Siluriformes) รูปร่างเพรียวยาว ลำตัวแบนข้างมาก ใช้ชื่อวงศ์ว่า Siluridae (/ไซ-เลอร์-อิ-ดี้/)
ส่วนหัวมักแบนราบหรือแบนข้างในบางชนิด ปากกว้าง มีฟันซี่เล็กและแหลมขึ้นบนขากรรไกรและเป็นแผ่นบนเพดาน มีหนวด 2-3 คู่
ครีบก้นยาวมากกว่าครึ่งหนึ่งของความยาวลำตัว ไม่มีครีบไขมัน ครีบหลังเล็กมาก ไม่มีก้านครีบแข็งแหลมที่ครีบอกและครีบหลัง ครีบหางเว้าตื้นหรือเป็นแฉก ครีบอกมีขนาดใหญ่ ครีบท้องเล็ก เป็นปลากินเนื้อเป็นอาหาร ได้แก่ แมลงขนาดเล็ก, ปลาขนาดเล็ก, กุ้งฝอย และสัตว์หน้าดินต่าง ๆ วางไข่แบบจมติดกับวัสดุใต้น้ำ
กระจายพันธุ์ไกล พบตั้งแต่ยุโรป, เอเชียตอนบน, อินเดียไปจนถึงอินโดนีเชีย
เป็นปลาเศรษฐกิจสำคัญชนิดหนึ่งของประเทศในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เช่น ประเทศไทย, กัมพูชา
เฉพาะที่พบในประเทศไทยมีราว 30 ชนิด ชนิดที่มีขนาดเล็กสุด เช่น ปลาก้างพระร่วง (Krytopterus vitreolus) ที่มีความยาวราว 6.5-8 เซนติเมตร นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ใหญ่ที่สุดคือ ปลาเวลส์ (Silurus glanis) พบในยุโรป ที่สามารถยาวได้ถึง 3 เมตร และหนักกว่า 113 กิโลกรัม  และชนิดใหญ่ที่สุดที่พบในประเทศไทยคือ ปลาค้าวขาว (Wallago attu) ใหญ่ได้ถึง 2 เมตร 
ตัวอย่างปลาในวงศ์ปลาเนื้ออ่อน เช่น
ปลาก้างพระร่วง
ปลาขาไก่
ปลาคางเบือน
ปลาค้าวขาว
ปลาชะโอน
ปลาชะโอนหิน
ปลาดังแดง
ปลาแดง
ปลาน้ำเงิน
ปลาสายยู
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ข้อมูลเพิ่มเติม  
 
นเนื้ออ่อน
นเนื้ออ่อน