pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
จาเมกา แลนด์วีเลิฟ

จาเมกา แลนด์วีเลิฟ Jamaica, Land We Love) จาเมกา มาตุภูมิที่เรารัก เป็นเพลงชาติของจาไมกา คำร้องประพันธ์โดย ฮักช เฌอร์ล็อก (Hugh Sherlock) และ ทำนองประพันธ์โดย Robert Lightbourne และผู้เรียบเรียงโดย Mapletoft Poulle
== ประวัติ ==
ก่อนการประกาศเอกราชของจาเมกา จาเมกาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นจังหวัดแห่งหนึ่งของสหพันธ์หมู่เกาะอินเดียตะวันตกแห่งหมู่เกาะอินเดียตะวันตกของอังกฤษ ซึ่งอยู่ในภายใต้การปกครองของสหราชอาณาจักร ประเทศเข้าสู่สหพันธรัฐภายใต้การปกครองของนายกรัฐมนตรีนอร์มัน แมนลีย์ ผู้ซึ่งได้ทำการแก้ไขรัฐธรรมนูญมาหลายครั้งเพื่อให้กระบวนการปลดปล่อยอาณานิคมได้เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว การแก้ไขเพิ่มเติมเหล่านี้ยังช่วยให้ประเทศมีอำนาจปกครองตนเองมากขึ้นและอนุญาตให้มีการจัดตั้งคณะรัฐมนตรีนำโดยนายกรัฐมนตรี การมีส่วนร่วมของนายกรัฐมนตรี นอร์มัน แมนลีย์ ในสหพันธ์อินเดียตะวันตกไม่เป็นที่นิยมและนำไปสู่การประกาศอิสรภาพของประเทศเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2505 และเพลงชาติที่ได้รับเลือกในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2505 ก็ถูกนำมาใช้อย่างเป็นทางการตั้งแต่วันนั้น
ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2504 พรรคประชาชนแห่งชาติชั้นนำได้ประกาศการประกวดแต่งเนื้อร้องของเพลงชาติของจาไมกาในอนาคต ซึ่งจะตัดสินโดยสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแห่งจาเมกาที่ได้รับคัดเลือก การแข่งขันได้รับบทเพลงที่ส่งเข้าประกวดเกือบ 100 รายการและปิดรับการประกวดในวันที่ 31 มีนาคม 2505 หลังจากกำหนดวันสิ้นสุดในวันที่ 17 มีนาคม รัฐสภาได้รับเลือก ให้คัดเลือกเพลงชาติสองเพลงในวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2505 และเลือกบทประพันธ์ด้วยคะแนนเสียงข้างมากในสภาอย่างท่วมท้น บทเพลงที่ชนะนั้นประพันธ์โดย Hugh Sherlock ทำนองที่แต่งโดย Hon Robert Lightbourne และผู้เรียบเรียงเพลงชาติโดย Mapletoft Poulle และ Christine Alison Poulle
== เนื้อร้อง ==
{|class="toccolours" cellpadding="10" align=center rules="cols"
!colspan="2" bgcolor="steelblue" |จาเมกา แลนด์วีเลิฟ
|-
!ภาษาอังกฤษ !!แปลภาษาไทย
|-
!colspan="2" bgcolor="lightsteelblue" |บทที่1
|-
|
Eternal Father, bless our land
Guide us with Thy mighty hand.
Keep us free from evil powers
Be our light through countless hours.
To our leaders, Great Defender,
Grant true wisdom from above.
Justice, truth be ours forever
Jamaica, land we love
Jamaica, Jamaica, Jamaica, land we love
|
บิดาอวยพรแผ่นดินของเรา อยู่ชั่วนิรันดร์
นำพาเราด้วยมืออันทรงพลังของท่าน
ทำให้เรามีอิสระภาพจากอำนาจชั่วร้าย
เป็นแสงสว่างของเราตลอดหลายชั่วโมงนับไม่ถ้วน
ถึงผู้นำของเรา ผู้พิทักษ์ยังยิ่งใหญ่
ให้ภูมิปัญญาที่แท้จริงจากเบื้องบน
ความยุติธรรม ความซื่อสัตย์ จงเป็นของเราตลอดไป
จาไมก้า ดินแดนที่เรารัก
จาไมก้า จาไมก้า จาไมก้า ดินแดนที่เรารัก
|-
!colspan="2" bgcolor="lightsteelblue"|บทที่2
|-
|
Teach us true respect for all,
Stir response to duty's call.
Strengthen us the weak to cherish,
Give us vision lest we perish.
Knowledge send us, Heavenly Father,
Grant true wisdom from above,
Justice, truth be ours forever.
Jamaica, land we love
Jamaica, Jamaica, Jamaica, land we love.
|
สอนให้เรา้เคารพทุกท่านอย่างแท้จริง
กวนตอบสนองต่อการเรียกร้องต่อหน้าที่
ส่งเสริมกำลังกายของเรา ที่อ่อนแอให้หวงแหน
เป็นนิมิตแก่เรา เกรงว่าจะล่มสลาย
ควารู้ที่ส่งเรามา จากบิดาบนสรวงสวรรค์
ให้ภูมิปัญญาที่แท้จริงจากเบื้องบน
ความยุติธรรม ความซื่อสัตย์ จงเป็นของเราตลอดไป
จาไมก้า ดินแดนที่เรารัก
จาไมก้า จาไมก้า จาไมก้า ดินแดนที่เรารัก
|}
== ดูเพิ่ม ==
Jamaican Government site on the Anthem (with lyrics) and Pledges 
Sound file (mp3)
== อ้างอิง ==
เพลงชาติ
เพลงภาษาอังกฤษ
ซันส์แอนด์ดอเทอส์ออฟเซนต์ลูเชีย

เพลงชาติของประเทศเซนต์ลูเชียมีชื่อว่า ซันส์แอนด์ดอเทอส์ออฟเซนต์ลูเชีย (Sons and Daughters of Saint Lucia) อันมีความหมายว่า "เหล่าบุตรธิดาแห่งเซนต์ลูเชีย" เพลงนี้ประพันธ์ทำนองโดยเลตัน เฟลิกซ์ ทอมัส (Leton Felix Thomas) คำร้องโดยชาลส์ เจสซี (Charles Jesse) เริ่มใช้เป็นครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1967 (พ.ศ. 2510) ขณะที่รัฐบาลของเซนต์ลูเชียได้รับสิทธิในการปกครองตนเองจากสหราชอาณาจักร ต่อมาจึงได้รับการรับรอง และได้รับการรับรองให้เป็นเพลงชาติอย่างเป็นทางการเมื่อประเทศนี้ได้รับเอกราชในปี ค.ศ. 1979 (พ.ศ. 2522)
== เนื้อร้อง ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official website of the government of Saint Lucia
เพลงชาติ
สัญลักษณ์ของประเทศเซนต์ลูเชีย
เพลงภาษาอังกฤษ
เกมคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล

เกมคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคน (Personal computer game) หรือ เกมคอมพิวเตอร์ (Computer game) หรือ เกมพีซี (PC game) หมายถึงเกมที่เล่นบนเครื่องคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล มากกว่าเครื่องเกมคอนโซลหรือเครื่องเกมอาร์เขต เกมคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลมีการพัฒนาจากรูปแบบการเล่นและกราฟิกที่เรียบง่าย ก่อนที่จะมีรูปแบบสลับซับซ้อนดังเช่นในปัจจุบัน
เกมคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลถูกผลิตขึ้นมาโดยผู้พัฒนาเกมหนึ่งคนหรือมากกว่า ซึ่งส่วนใหญ่มักจะเป็นการร่วมตัวกันของผู้เชี่ยวชาญหลายด้าน (อย่างเช่น ผู้ออกแบบเกม) และออกจำหน่ายด้วยตนเอง หรือผ่านบุคคลที่สาม จากนั้น ผู้ผลิตเกมก็อาจจะมีการเผยแพร่เกมผ่านทางสื่อ อย่างเช่น ดีวีดี ซีดี เปิดโอกาสให้ดาวน์โหลดทางอินเทอร์เน็ต เกมคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลมักจะต้องการฮาร์ดแวร์ที่มีลักษณะเฉพาะในการเล่น อย่างเช่น ระบบประมวลผลทางกราฟิก หรือการต่ออินเทอร์เน็ต เป็นต้น ถึงแม้ว่าระบบดังกล่าวอาจไม่จำเป็นสำหรับการเล่นในบางเกมก็เป็นได้
เมื่อปี พ.ศ. 2561 ตลาดเกมพีซีทั่วโลกมีมูลค่าประมาณ 2.77 หมื่นล้านเหรียญสหรัฐ
== ประวัติศาสตร์ ==
==  ดูเพิ่ม ==
เกมตู้
เกมคอนโซล
เกมศึกษา
เครื่องเล่นเกมพกพา
รายชื่อเกมคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล
เกมมือถือ
แบ่งหน้าจอ (วิดีโอเกม)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
พิพิธภัณฑ์เกมคอมพิวเตอร์ในกรุงเบอร์ลิน
สื่อดิจิทัล
วิดีโอเกม
คำศัพท์วิดีโอเกม
คอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล
รายาห์

ชนชั้นรายา (râya; ) หรือ เระอาเย (ตุรกีออตโตมัน: رعايا; ) คือชนชั้นต่ำในสังคมออตโตมันที่ตรงกันข้ามกับ “ชนชั้นอัสเกรี” (askeri) ซึ่งเป็นชนชั้นขุนนางผู้บริหาร
คำว่า “รายา” แปลว่า “สมาชิกของฝูง” ที่รวมทั้งผู้นับถือศาสนาคริสต์ ศาสนาอิสลาม และ ศาสนายูดายผู้ที่ต้องเสียภาษีเพื่อบำรุงรัฐและชนชั้นอาชีพสูงชองจักรวรรดิ
แต่ในความหมายร่วมสมัยและความหมายใหม่มักจะหมายถึงผู้ที่ไม่ใช่มุสลิมโดยเฉพาะ บางครั้งคำนี้ก็จะแปลว่า “วัว” (cattle) แทนที่จะแปลว่า “ฝูง” หรือ “ข้าแผ่นดิน” (subjects) เพื่อเป็นการเน้นว่ารายาห์เป็นชนชั้นที่ต่ำกว่าชนชั้นอื่น แต่คำเดียวกันนี้ใช้โดยคริสเตียนอาหรับที่หมายถึงผู้ที่เป็นสมาชิกของวัด
ในสมัยต้นจักรวรรดิออตโตมันรายาไม่มีสิทธิในการรับราชการเป็นทหารแต่เมื่อมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 16 รายาที่เป็นมุสลิมก็เริ่มมีสิทธิซึ่งทำให้เป็นที่ไม่พอใจของชนชั้นปกครอง
==ที่มาของคำ==
คำว่า “رعايا” ในภาษาอาหรับ เป็นพหูพจน์ของคำว่า “رعيّه”  ที่แปลตรงตัวว่า “ฝูง” ที่หมายถึง “ข้าแผ่นดิน” ของพระมหากษัตริย์
คำว่า “รายา” หรือ “รายาห์” แปลว่า “เพื่อน” ในภาษาฮิบรู
== อ้างอิง ==
Molly Greene, A Shared World: Christians and Muslims in the Early Modern Mediterranean, Princeton, 2000. ISBN 0-691-00898-1
Peter F. Sugar, Southeastern Europe under Ottoman Rule, 1354-1804, series title A History of East Central Europe, volume V, University of Washington Press, 1983.  ISBN 0-295-96033-7.
== ดูเพิ่ม  ==
จักรวรรดิออตโตมัน
จักรวรรดิออตโตมัน
ชนชั้นทางสังคม
สันนิบาตศักดิ์สิทธิ์ (ค.ศ. 1571)

สันนิบาตศักดิ์สิทธิ์ (Holy League) ของปี ค.ศ. 1571 คือกลุ่มรัฐโรมันคาทอลิกที่มีทางออกสู่ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน เพื่อต่อต้านอิทธิพลของจักรวรรดิออตโตมันในบริเวณทางตะวันออกของทะเลเมดิเตอร์เรเนียน สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 5 ทรงสถาปนาขึ้นเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1571
สมาชิกของสันนิบาตประกอบด้วยรัฐสันตะปาปา ราชอาณาจักรสเปน เนเปิลส์ และซิซิลีของฮับส์บูร์ก สาธารณรัฐเวนิส สาธารณรัฐเจนัว แกรนด์ดัชชีตอสคานา ดัชชีซาวอย ดัชชีปาร์มา ดัชชีอูร์บีโน และอัศวินแห่งมอลตา รัฐต่าง ๆ เหล่านี้มีกองเรือประเภทต่างๆ ด้วยกันทั้งหมดด้วยกัน 300 ลำ ทหารราบ 50,000 คน และทหารม้า 4,500 คน และมีปืนที่พร้อมที่จะต่อสู้ในวันที่ 1 ของทุกปี โดยมีเจ้าชายจอห์นแห่งออสเตรีย พระอนุชาต่างพระมารดาในพระเจ้าเฟลีเปที่ 2 แห่งสเปน เป็นผู้บังคับบัญชาการสูงสุด ทุนทรัพย์ในการบำรุงกองเรือมาจากรัฐสันตะปาปา สเปน และสาธารณรัฐเวนิส
สันนิบาตศักดิ์สิทธิ์เปิดโอกาสการเป็นสมาชิกแก่จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ฝรั่งเศส และโปรตุเกส แต่ไม่มีผู้ใดเข้าร่วม จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ประสงค์ที่จะรักษาสันติภาพกับอิสตันบุล ขณะที่ฝรั่งเศสเป็นพันธมิตรกับออตโตมันในการต่อต้านอิทธิพลของกลุ่มพันธมิตรสเปน และโปรตุเกสมัวแต่ยุ่งอยู่กับโมร็อกโกและการเผชิญความขัดแย้งโดยตรงกับออตโตมันในทะเลแดงและมหาสมุทรอินเดียซึ่งทำให้ไม่มีกำลังพอที่ส่งคนไปช่วยสันนิบาตได้
สันนิบาตเริ่มด้วยการรวมกองทัพเรือเข้าด้วยกันเพื่อช่วยเวนิสต่อต้านการรุกรานของออตโตมันที่นำโดยลาลา คารา มุสตาฟา ปาชาในไซปรัสในเดือนกรกฎาคมปี ค.ศ. 1570 แต่ไปถึงไม่ทันที่จะช่วยให้ไซปรัสรอดจากการยึดครองโดยออตโตมัน
แต่เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 1571 สันนิบาตก็สามารถได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาดต่อกองทัพเรือของออตโตมันในยุทธการที่เลปันโต ริมฝั่งทะเลทางด้านตะวันตกของกรีซ หลังจากการลงนามในสนธิสัญญาสงบศึกในปี ค.ศ. 1573 แล้วสันนิบาตก็สิ้นสุดลง
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ยุทธการที่เลปันโต
จักรวรรดิออตโตมัน
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Holy Leagues Of The 16th Century  about.com
จักรวรรดิออตโตมัน
พันธมิตรทางการทหาร
สนธิสัญญาในคริสต์ศตวรรษที่ 16
แพ็ททริค บาลโฟร์ บารอนคินรอสส์ที่ 3

แพ็ททริค บาลโฟร์ บารอนคินรอสส์ที่ 3 (Patrick Balfour, 3rd Baron Kinross)  (ค.ศ. 1904 - ค.ศ. 1976) แพ็ททริค บาลโฟร์เป็นนักเขียนประวัติศาสตร์ชาวสกอตผู้มีงานเขียนหลายชิ้นที่รวมทั้ง Atatürk: A Biography of Mustafa Kemal, Father of Modern Turkey (อาตาเติร์ค: ประวัติของมุสตาฟา เคมาล บิดาแห่งตุรกีสมัยใหม่) ที่เขียนในปี ค.ศ. 1965 และ Ottoman Centuries: The Rise and Fall of the Turkish Empire  (ศตวรรษของออตโตมัน: การเรืองอำนาจและการล่มสลายของจักรวรรดิตุรกี) ที่เขียนในปี ค.ศ. 1977
นักเขียนชาวสกอต
ขุนนางอังกฤษ
บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 20
เชห์ซาเด มุสตาฟา

เชห์ซาเด มุสตาฟา (Şehzade Mustafa) (ค.ศ. 1515 - (6 ตุลาคม ค.ศ. 1553) เชห์ซาเด มุสตาฟาเป็นพระราชโอรสองค์โตในสุลต่านสุลัยมานแห่งจักรวรรดิออตโตมันและพระชายามาฮีเดวรัน ซุลตาน ทรงดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าชายแห่งมานิซาระหว่าง ค.ศ. 1533 ถึง ค.ศ.  1541 เจ้าชายแห่งอามาสยาระหว่าง ค.ศ. 1541 ถึง ค.ศ. 1553
มุสตาฟาทรงเป็นผู้มีพระปรีชาสามารถกว่าบรรดาพี่ๆ น้องๆ และได้รับการสนับสนุนโดยมหาเสนาบดีปาร์กาลิ อิบราฮิม ปาชาผู้ขณะนั้นยังเป็นคนสนิทของสุลต่าน ราชทูตออสเตรียกล่าวถึงมุสตาฟาว่าในบรรดาพระราชโอรสของสุลต่านสุลัยมานแล้วมุสตาฟาก็เป็นผู้ได้รับการศึกษาเป็นอย่างดีและมีพระชนมายุที่เหมาะสมที่จะขึ้นครองราชย์ซึ่งขณะนั้นก็ราว 24 หรือ 25 พรรษา
การแก่งแย่งอำนาจระหว่างฝักฝ่ายต่างที่มีฮิวร์เรม ซุลตานเป็นผู้นำ ผู้สร้างข่าวลือกล่าวหาว่ามุสตาฟาทรงมีความทะเยอทะยานที่จะขึ้นครองราชบัลลังก์ที่เป็นผลให้พระองค์ทรงถูกล่อลวงให้มาถูกสังหารในที่สุด
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม  ==
สุลต่านสุลัยมานแห่งจักรวรรดิออตโตมัน
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2058
ชาวตุรกี
จักรวรรดิออตโตมัน
บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 16
บุคคลในจักรวรรดิออตโตมัน
ชนร่อนเร่

ชนร่อนเร่ (nomad หรือ nomadic people) คำว่า nomad มาจาก nomádes ที่แปลว่า "ผู้นำฝูงสัตว์เลี้ยงในทุ่ง" คือชุมชนที่ย้ายที่อยู่จากที่หนึ่งไปอีกที่หนึ่งแทนที่จะตั้งถิ่นฐานเป็นหลักแหล่งอย่างถาวรในที่ใดที่หนึ่ง ชนร่อนเร่มีด้วยกันราว 30–40 ล้านคนทั่วโลก อารธรรมหลายวัฒนธรรมเดิมมาจากการเป็นชนร่อนเร่ แต่การเป็นชนร่อนเร่เป็นวิถีชีวิตที่เป็นไปได้ยากขึ้นในประเทศอุตสาหกรรม ชนร่อนเร่แบ่งออกเป็นสามกลุ่ม: คนเก็บของป่าล่าสัตว์ (hunter-gatherer) ผู้ย้ายถิ่นฐานระหว่างบริเวณที่ล่าสัตว์ต่าง ๆ, ผู้หากินกับทุ่งเลี้ยงสัตว์ (pastoralism) ผู้ย้ายถิ่นฐานระหว่างบริเวณทุ่งเลี้ยงสัตว์ต่างๆ และ "ผู้ร่อนเร่ตามแหล่งหากิน" (peripatetic nomads) ผู้ย้ายถิ่นฐานระหว่างแหล่งงานหรือแหล่งการค้า
ชนร่อนเร่ที่หากินด้วยการล่าสัตว์เป็นกลุ่มชนที่เก่าแก่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของมนุษย์ชาติที่ดำรงชีวิตโดยการหากินจากสิ่งที่หาได้จากป่าที่พำนักอาศัยตามฤดูกาล ชนร่อนเร่ที่หากินด้วยการเลี้ยงสัตว์ย้ายถิ่นฐานไปตามทุ่งที่มีอาหารดีสำหรับสัตว์เลี้ยงและทิ้งทุ่งเก่าไว้ให้ฟื้นตัวก่อนที่จะกลับมาใหม่ "ชนร่อนเร่หากิน" เป็นกลุ่มที่พบในประเทศอุตสาหกรรมที่ย้ายถิ่นฐานตามแต่ที่ใดจะมีทางทำมาหากิน
== อ้างอิง ==
 
ประชากรศาสตร์
การดำเนินชีวิตแบบเรียบง่าย
การดำเนินชีวิตแบบจรภาพ
วัฒนธรรมเคลื่อนที่
มานุษยวิทยาวัฒนธรรม
สุกียากี้

สุกียากี้ หรือมักจะเรียกโดยย่อว่า สุกี้ เป็นอาหารที่ปรุงด้วยเนื้อสัตว์ เต้าหู้ ผัก วุ้นเส้น ไข่ กินกับน้ำจิ้ม เป็นอาหารยอดนิยมในเอเชียมีหลายแบบ ที่เป็นที่รู้จักแพร่หลายในเมืองไทยเป็นสุกี้แบบจีนและแบบญี่ปุ่น
== สุกี้แบบจีน ==
ในประเทศจีนเรียก หั่วกัว หรือแปลตามตัวอักษรคือ หม้อไฟ  ซึ่งมีหลากหลายตามภูมิภาค เช่น
สุกี้ไหหลำ ส่วนใหญ่ปรุงด้วยเนื้อวัว น้ำจิ้มใช้เต้าหู้ยี้ผสมน้ำมันงา เนื้อที่ใช้เป็นเนื้อหมักกับเต้าเจี้ยว เต้าหู้ยี้และผงพะโล้ เครื่องปรุงมีไม่มากแต่ที่ขาดไม่ได้คือหมึกแช่ ผักส่วนใหญ่เป็นผักกาดขาวและผักบุ้ง
สุกี้กวางตุ้ง นิยมรับประทานแบบหม้อไฟ มีเครื่องปรุงหลายแบบน้ำจิ้มใช้ซอสพริกเป็นเครื่องปรุงหลัก ไม่เน้นเนื้อหมัก แต่เน้นเนื้อสัตว์หลากหลายรูปแบบ สุกี้ในภัตตาคารในเมืองไทยเป็นแบบนี้
สุกี้เสฉวน เป็นสุกี้ที่มีชื่อเสียงของประเทศจีน เผ็ดด้วยหมาล่า (麻辣，หมาแปลว่าอาการชา ล่าแปลว่าเผ็ด) ที่เป็นเครื่องเทศเฉพาะของเสฉวน ซึ่งนอกจากรสเผ็ดแล้วยังทำให้เกิดอาการชา ๆ ด้วย
สุกี้กุ้ยหลิน เป็นสุกี้ที่มีชื่อเสียงของประเทศจีน ปรุงด้วยเห็ดและเครื่องยาจีน
สุกี้แต้จิ๋ว น้ำจิ้มจะใช้เต้าหู้ยี้ เน้นเนื้อไก่และหมู ลูกชิ้นปลาต่าง ๆ ผัก วุ้นเส้น ซึ่งคล้ายกับสุกี้กวางตุ้ง
== สุกี้แบบญี่ปุ่น ==


สุกียากี้ (鋤焼, すき焼き, スキヤキ) หรือเรียกโดยย่อว่า สุกี้ เป็นอาหารญี่ปุ่นชนิดหนึ่ง มีลักษณะคล้ายซุป โดยมีส่วนประกอบได้แก่ ผัก เห็ด ไข่ เต้าหู้ น้ำซุป และเนื้อสัตว์ซึ่งอาจจะเป็นเนื้อวัว เนื้อหมู หรืออาหารทะเล ใส่วัตถุดิบลงในหม้อเหล็กแบบแบนต้มรวมกันแล้วปิดฝาแล้วรอให้สุก จิ้มเนื้อกับไข่ดิบ สุกียากี้เป็นอาหารที่รับประทานพร้อมกันได้หลายคน สุกียากี้ต้มกับเหล้าหวานกับซอส ไม่ใช่น้ำ และไม่มีน้ำจิ้ม
== สุกี้แบบอื่น ==
แจ่วฮ้อนหรือจิ้มจุ่ม
สุกี้ไทพวน เป็นอาหารของชาวไทพวนในอำเภอปากพลีและอำเภอบ้านนา จังหวัดนครนายก มีทั้งสุกี้น้ำ นิยมปรุงด้วยเนื้อวัว และสุกี้แห้ง น้ำจิ้มมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวคือใช้ถั่วทองและกะทิมาบดให้เข้ากัน ผัดกับเต้าหู้ยี้
== อ้างอิง ==
สุกี้. กทม. แสงแดด. 2553. หน้า 10-12, 47.
อาหารญี่ปุ่น
อาหารจีน
สงครามออตโตมัน-ฮังการี

สงครามออตโตมัน-ฮังการี (Ottoman–Hungarian Wars) เป็นสงครามที่เกิดขึ้นต่อเนื่องกันระหว่างจักรวรรดิฮังการี และ ราชอาณาจักรฮังการี หลังจากสงครามกลางเมืองที่เกิดขึ้นในรัชสมัยการปกครองของจักรพรรดิโรมันราชวงศ์พาลาโอโลกอสแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ ออตโตมันก็ยึดกาลลิโปลิ (Fall of Gallipoli) และได้รับชัยชนะในยุทธการคอซอวอซึ่งดูจะทำให้ออตโตมันอยู่ในฐานะที่สามารถยึดคาบสมุทรบอลข่านได้ทั้งหมด แต่การรุกรานของออตโตมันในเซอร์เบียทำให้ราชอาณาจักรฮังการีเข้าสู่สงครามในการต่อต้านออตโตมันเพราะทั้งสองฝ่ายต่างก็เห็นประโยชน์ร่วมกันในการยึดดินแดนต่างๆ ในคาบสมุทรบอลข่านที่รวมทั้ง อาณาจักรเดสโพเททเซอร์เบีย บัลแกเรีย ราชรัฐวาลเลเคีย และ ราชรัฐโมลดาเวีย
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
จักรวรรดิออตโตมัน
สุลต่านสุลัยมานแห่งจักรวรรดิออตโตมัน
สงครามในคริสต์ศตวรรษที่ 15
สงครามในคริสต์ศตวรรษที่ 16
สงครามเกี่ยวข้องกับฮังการี
สงครามเกี่ยวข้องกับบัลแกเรีย
สงครามเกี่ยวข้องกับโครเอเชีย
สงครามเกี่ยวข้องกับจักรวรรดิออตโตมัน
สงครามเกี่ยวข้องกับตุรกี
สงครามในคริสต์ทศวรรษ 1520
ราชอาณาจักรฮังการี
มอลเดเวีย

มอลเดเวีย (Moldavia) หรือ มอลดอวา (Moldova) เป็นภูมิภาคทางภูมิศาสตร์และประวัติศาสตร์และอดีตราชรัฐในยุโรปตะวันออกที่อยู่ในบริเวณดินแดนระหว่างเทือกเขาอีสเทิร์นคาร์เพเทียนกับแม่น้ำนีสเตอร์ เดิมเป็นรัฐอิสระต่อมาเป็นรัฐที่ปกครองตนเองที่รุ่งเรืองระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 14 จนถึง ค.ศ. 1859 เมื่อรวมตัวกับราชรัฐวอลเลเกียที่ต่อมากลายเป็นโรมาเนีย ในปัจจุบันทางตะวันตกของมอลเดเวียเป็นส่วนหนึ่งของโรมาเนียและทางตะวันออกเป็นของสาธารณรัฐมอลโดวา ขณะที่ทางเหนือและทางตะวันออกเฉียงใต้เป็นส่วนหนึ่งของยูเครน
== อ้างอิง ==
Gheorghe I. Brătianu, Sfatul domnesc şi Adunarea Stărilor în Principatele Române, Bucharest, 1995
Vlad Georgescu, Istoria ideilor politice româneşti (1369-1878), Munich, 1987
Ştefan Ştefănescu, Istoria medie a României, Bucharest, 1991
ภูมิภาคในประวัติศาสตร์
รัฐสิ้นสภาพในทวีปยุโรป
รัฐสิ้นสภาพในประเทศโรมาเนีย
รัฐสิ้นสภาพในประเทศยูเครน
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 14
สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 19
สหราชรัฐมอลเดเวียและวอลเลเกีย

สหราชรัฐมอลเดเวียและวอลเลเกีย (Principatele Unite ale Moldovei și Țării Românești) หรือที่เรียกกันโดยทั่วไปว่า สหราชรัฐ (Principatele Unite) เป็นรัฐร่วมประมุขระหว่างราชรัฐมอลเดเวียและราชรัฐวอลเลเกีย ได้รับการสถาปนาเมื่อวันที่  เมื่ออาเลกซันดรู อีวัน กูซา ได้รับเลือกให้เป็น ดอมนีตอร์ (เจ้าชายผู้ปกครอง) ของราชรัฐทั้งสอง ซึ่งมีสิทธิ์ปกครองตนเองแต่ยังคงเป็นรัฐบริวารของจักรวรรดิออตโตมัน และส่งผลให้ราชรัฐทั้งสองรวมตัวกัน ในวันที่  มอลเดเวียและวอลเลเกียได้รวมตัวกันเป็น สหราชรัฐโรมาเนีย (Principatele Unite Române) อย่างเป็นทางการ อันเป็นแก่นแท้ของรัฐชาติโรมาเนีย
ทรานซิลเวเนียและสหราชรัฐวอลเลเกียและมอลเดเวียเป็นพื้นฐานของการก่อตั้งรัฐชาติโรมาเนีย
== อ้างอิง ==
รัฐสิ้นสภาพในประเทศโรมาเนีย
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2402
สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2424
ราชอาณาจักรโรมาเนีย
ราชวงศ์บูร์กอญ

ราชวงศ์บูร์กอญ (Maison capétienne de Bourgogne, Casa de Borgonha, House of Burgundy) เป็นราชตระกูลที่แยกมาจากราชวงศ์คาเปต์ของราชวงศ์กาเปเตียงโดยมีโรเบิร์ตที่ 1 ดยุกแห่งบูร์กอญผู้เป็นพระราชโอรสองค์รองในพระเจ้าโรแบร์ที่ 2 แห่งฝรั่งเศสเป็นผู้ก่อตั้ง
สมาชิกสำคัญในสายราชวงศ์บูร์กอญได้แก่
โรเบิร์ตที่ 1 ดยุกแห่งบูร์กอญ
เฮนรี เคานท์แห่งโปรตุเกส
อูกที่ 3 ดยุกแห่งบูร์กอญ
โอโดที่ 4 ดยุกแห่งบูร์กอญ
มาร์เกอรีตแห่งบูร์กอญ พระอัครมเหสีพระองค์แรกในพระเจ้าหลุยส์ที่ 10 แห่งฝรั่งเศส
ฌานแห่งบูร์กอญ พระอัครมเหสีพระองค์แรกในพระเจ้าฟีลิปที่ 6 แห่งฝรั่งเศส
ฟีลิปที่ 1 ดยุกแห่งบูร์กอญ
== สายดยุกแห่งบูร์กอญ ==
ราชตระกูลบูร์กอญปกครองดัชชีบูร์กอญ
== สายโปรตุเกส ==
“ราชวงศ์อัลฟองซีน” (Afonsine Dynasty) เป็นสาขาของราชตระกูลบูร์กอญที่สืบเชื้อสายมาจากเฮนรี เคานท์แห่งโปรตุเกส เฮนรีเป็นบุตรคนรองของเฮนรีแห่งบูร์กอญผู้เป็นบุตรของโรเบิร์ตที่ 1 ดยุกแห่งบูร์กอญผู้มาเสียชีวิตเสียก่อนที่จะได้รับอาณาจักร
เฮนรีในฐานะที่เป็นลูกคนรองมีโอกาสเพียงเล็กน้อยที่จะได้รับตำแหน่งหรือที่ดินจึงได้เข้าร่วมขบวนการพิชิตดินแดนคืนในคาบสมุทรไอบีเรียในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 หลังจากพิชิตกาลิเซียในนามของสมเด็จพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 แห่งคาสตีลแล้วเฮนรีก็สมรสกับลูกสาวนอกสมรสของอัลฟอนโซ เทเรซา (Theresa, Countess of Portugal) และได้รับอาณาจักรเคานท์เป็นรางวัลที่เลออน ลูกชายของเฮนรีอัลฟอนโซ เอนริเคได้ขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งโปรตุเกสหลังจากที่ได้รับชัยชนะต่อกองทัพของแม่ใน Battle of São Mamede ในปี ค.ศ. 1128 ปี แต่โปรตุเกสก็มิได้เป็นที่ยอมรับอย่างเป็นทางการว่าเป็นรัฐอิสระมาจนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1179 ในสมัยของสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 3 สายโปรตุเกสมาสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1383
==ตราอาร์ม==
ราชอาณาจักรโปรตุเกส

ราชอาณาจักรโปรตุเกส (Kingdom of Portugal; Reino de Portugal) เป็นอาณาจักรภายใต้การปกครองของพระมหากษัตริย์แห่งโปรตุเกส ราชอาณาจักรตั้งอยู่ทางตะวันตกของคาบสมุทรไอบีเรียของยุโรป และรุ่งเรืองระหว่างปี ค.ศ. 1139 จนถึงปี ค.ศ. 1910 ที่มาแทนที่ด้วยสาธารณรัฐโปรตุเกสที่หนึ่ง หลังจากการลอบปลงพระชนม์พระมหากษัตริย์ในลิสบอน (Lisbon Regicide) ในปี ค.ศ. 1908 และในที่สุดการปฏิวัติเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 1910
==บทเริ่มและบทสิ้นสุด==
อาณาจักรเคานท์แห่งโปรตุเกสที่สอง (ค.ศ. 1093-ค.ศ. 1139) ที่ตามมาจากอาณาจักรเคานท์แห่งโปรตุเกสที่หนึ่ง (ค.ศ. 868-ค.ศ. 1071) เลื่อนฐานะขึ้นเป็นราชอาณาจักรเมือวันที่ 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1139 สมเด็จพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 1 ได้รับการประกาศให้เป็นพระมหากษัตริย์แห่งโปรตุเกส
ในปี ค.ศ. 1908 สมเด็จพระเจ้าคาร์โลสที่ 1 ทรงถูกสังหารในกรุงลิสบอน แต่สถาบันพระมหากษัตริย์แห่งโปรตุเกสก็คงดำรงอยู่ต่อมาจนถึงวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 1910 เมื่อเกิดการปฏิวัติที่โค่นสถาบันพระมหากษัตริย์และทำให้โปรตุเกสเป็นสาธารณรัฐ
== ดูเพิ่ม ==
ประวัติศาสตร์โปรตุเกส
พระมหากษัตริย์แห่งโปรตุเกส
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 
รัฐสิ้นสภาพในประเทศโปรตุเกส
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 12
ก่อตั้งในปี พ.ศ. 1682
สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2453
ป
ราชวงศ์ลักเซมเบิร์ก

ราชวงศ์ลักเซมเบิร์ก (House of Luxembourg) เป็นราชตระกูลยุคกลางของตระกูลขุนนางแห่งลักเซมเบิร์ก ในปี ค.ศ. 1308 ไฮนริคเคานท์แห่งลักเซมเบิร์กBritannica online encyclopedia article on Henry VII (Holy Roman emperor)ไม่นานหลังจากนั้นพระราชโอรสของพระองค์
วอลโด

วอลโด (Voldo; ヴォルド) เป็นตัวละครจากเกมชุดโซลเอดจ์ และในภายหลังเขาได้ปรากฏตัวในโซลคาลิเบอร์ทุกภาค วอลโดเป็นนักฆ่าผู้ใช้ศิลปะการต่อสู้แบบฟรีสไตล์จากราชอาณาจักรเนเปิลส์ มีอาวุธประจำกายคือกาตาร์
== เนื้อเรื่องย่อ ==
วอลโด เป็นผู้ใช้อาวุธประจำกายที่ต่างจากนักสู้รายอื่น นั่นคือกาตาร์ และมีการเคลื่อนไหวที่แปลกประหลาด เขาเป็นมือขวาให้กับพ่อค้าอาวุธชาวอิตาลีซึ่งมีชื่อว่าเวอร์คซี่ หรือที่รู้จักกันในชื่อของพ่อค้าแห่งความตาย เวอร์คซี่มีความต้องการนำโซลเอดจ์มาครอบครองในฐานะอาวุธสะสมที่หายาก วอลโดจึงรีบออกค้นหาอาวุธดังกล่าวมาให้
ในโซลคาลิเบอร์ วอลโดล้มเหลวในการค้นหาโซลเอจด์ แต่เขาได้กลับไปรับเงินค่าจ้างเนื่องจากพายุพัดพามาให้ ภายหลังจากที่เขาได้รับเงินแล้ว เขาก็ซ่อนตัวอยู่ในอุโมงค์ ส่วนโซลคาลิเบอร์ II เขาได้นำดาบคาตานะของโยชิมิตสึมารับค่าจ้าง โดยวอลโดเข้าใจผิดคิดว่าดาบเล่มนี้เป็นโซลเอดจ์เนื่องจากมีกลิ่นไอของความชั่วร้ายอยู่ วอลโดเพิ่งรู้ในภายหลังว่าดาบเล่มนี้ไม่ใช่โซลเอดจ์ จึงเริ่มออกเดินทางเพื่อค้นหาโซลเอดจ์อีกครั้งหนึ่ง
== ข้อมูลจำเพาะ ==
ชื่อ : วอลโด (Voldo)
สัญชาติ : 24px ราชอาณาจักรเนเปิลส์
วันเดือนปีเกิด : 25 สิงหาคม ค.ศ. 1541
ส่วนสูง : 183 เซนติเมตร
น้ำหนัก : 84 กิโลกรัม
== ดูเพิ่ม ==
โซลเอดจ์
== อ้างอิง ==
นิตยสารเกมแม็คออนไลน์ (สนพ.อนิเมทกรุ๊ป)
นิตยสารเมก้า (สนพ.วิบูลย์กิจ)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
"Dance, Voldo, Dance" video at Machinima.com.
ตัวละครเกม
ตัวละครที่ตาบอด
ตัวละครชาวซิซิลี
ตัวละครชายในวิดีโอเกม
ตัวละครชาวอิตาลีในวิดีโอเกม
เอกชัย เอื้อครองธรรม

เอกชัย เอื้อครองธรรม ผู้กำกับภาพยนตร์และละครเวที ซึ่งได้รับยกย่องจากนิตยสารเอเชียวีค ให้เป็น 1 ใน 20 ผู้นำชาวเอเชียแห่งสหัสวรรษในด้านศิลปวัฒนธรรมและสังคม
เอกชัยมีผลงานกำกับภาพยนตร์ อาทิ ภาพยนตร์เรื่อง บิวตี้ฟูล บ๊อกเซอร์ เปิดฉายในปี พ.ศ. 2546 ซึ่งได้รับรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ 2 รางวัล และอีก 12 รางวัลจากเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติทั่วโลก นอกจากนี้ยังเป็นผู้กำกับภาพยนตร์เรื่อง โรงงานอารมณ์ ซึ่งได้รับเกียรติให้ฉายในเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ในปี พ.ศ. 2550 และยังมีผลงานการกำกับภาพยนตร์เรื่องอื่น ๆ อาทิ The Coffin และ The Wedding Game เป็นต้น
ในด้านละครเวที เอกชัยได้ก่อตั้งโรงละคร "แอ็คชัน เธียเตอร์" หนึ่งในโรงละครเอกชนชั้นนำของสิงคโปร์ ซึ่งเคยได้รับรางวัล Excellence for Singapore Award เอกชัยมีผลงานการกำกับละครเวทีกว่าร้อยเรื่องซึ่งได้รับรางวัลมากมายและเปิดการแสดงในหลายประเทศ ทั้งในอเมริกา ยุโรป และเอเชีย โดยมีผลงานเด่น อาทิ Chang & Eng (The Musical), Corporate Animals, Autumn Tomyam เป็นต้น
เอกชัยยังเคยดำรงตำแหน่งหัวหน้าสำนักงานประจำสิงคโปร์ของ เซอร์ คาเมรอน แม็คอินทอช ผู้สร้างละครเพลงชื่อก้องโลกอย่าง The Phantom of the Opera, Les Miserables และ Miss Saigon เป็นต้น นอกจากนี้ เอกชัยยังเคยเป็นหัวหน้าฝ่ายสร้างสรรค์และพัฒนาให้กับ จีเอ็มเอ็ม พิคเจอร์ส ในประเทศไทย 
== อ้างอิง ==
ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย
ผู้กำกับละครเวทีชาวไทย
บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญ
เทลส์ออฟเดสตินี

เทลส์ออฟเดสตินี (テイルズ オブ デスティニー; Tales of Destiny) เป็นวิดีโอเกมแนวสวมบทบาท ผลิตโดยบริษัทนัมโคจากญี่ปุ่น ซึ่งมีฉากต่อสู้ที่มีการเคลื่อนไหวที่แหวกแนวไปจากเกมอาร์พีจีอื่น ๆ และมีการรีเมกเพิ่มฉาก เสียงพากษ์ และตัวละครสำหรับจำหน่ายสู่เครื่องเล่นเกมระบบอื่นอยู่บ่อยครั้ง สำหรับตัวละครหลักของเกมนี้ ได้รับการออกแบบโดย มะสึมิ อิโนะมะตะ ซึ่งเป็นนักวาดภาพการ์ตูนชาวญี่ปุ่น
== ตัวละครหลัก ==
ซาทาห์น ไอเลอรอน (スタン・エルロン; Stahn Aileron)
รูที คาเทรีย (ルーティ・カトレット; Rutee Katrea)
ลีออน แมกนัส (リオン・マグナス; Leon Magnus)
ฟีเลีย เฟลิกซ์ (フィリア・フィリス; Philia Felice)
การ์ เคลวิน (ウッドロウ・ケルヴィン; Garr Kelvin)
แมรี่ อาร์เจนท์ (マリー・エージェント; Mary Argent)
เชลซี ธอร์น (チェルシー・トーン; Chelsea Torn)
บรูเซอร์ คัง (マイティ・コングマン; Bruiser Khang)
คาริล ชีเดน (ジョニー・シデン; Karyl Sheeden)
ลิลิธ ไอเลอรอน (リリス・エルロン; Lilith Aileron)
== นักดาบ ==
ดิมลอส (ディムロス・ティンバー; Dymlos)
แอทไวท์ (アトワイト・エックス; Atwight)
เชลเทียร์ (ピエール・ド・シャルティエ; Chaltier)
เคลย์เมนเต้ (ラヴィル・クレメンテ; Clemente)
อิกเทนอส (イクティノス・マイナード; Igtenos)
เบอร์ซีเลียส (カーレル・ベルセリオス; Berselius)
== การตอบรับ ==
เทลส์ออฟเดสตินี ได้รับคะแนนรวม 31 คะแนนเต็ม 40 จากนิตยสารของญี่ปุ่นชื่อแฟมิซือ โดยอิงจากคะแนนส่วนบุคคลที่ 8, 7, 8 และ 8 คะแนน จนได้รับรางวัลซิลเวอร์จากสื่อสิ่งพิมพ์ดังกล่าว
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official PlayStation version website  
Official PlayStation version website 
Official PlayStation 2 version website 
Official PlayStation 2 Director's Cut version website 
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2540
วิดีโอเกมแบบร่วมมือกัน
เกมสำหรับเพลย์สเตชัน
เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 2
เทลส์ (ซีรีส์)