pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา (องค์การมหาชน)

สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา (องค์การมหาชน) หรือ สมศ. (Office of Nation Education Standards and Quality Assessment (Public Organisation) : ONESQA) เป็นหน่วยงานที่ทำหน้าที่ประเมินคุณภาพภายนอกของสถานศึกษาทุกแห่งของประเทศไทย ทั้งในระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน ด้านการอาชีวศึกษา และระดับอุดมศึกษา
== ประวัติ ==
สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา (องค์การมหาชน) จัดตั้งขึ้นตามเจตนารมณ์ของพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 หมวดที่ 6 ซึ่งกำหนดให้มีสำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา เพื่อทำหน้าที่พัฒนาเกณฑ์ วิธีการประเมินคุณภาพภายนอก และทำการประเมินผลจัดการศึกษาเพื่อให้มีการตรวจสอบคุณภาพของสถานศึกษา โดยให้ประเมินประเมินคุณภาพภายนอกแก่สถานศึกษาทุกแห่งอย่างน้อย 1 ครั้ง ในทุก ๆ 5 ปี  จากพระราชบัญญัตินี้จึงได้มีการจัดตั้งสำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา ตั้งแต่นั้นมา
สมศ. จัดตั้งขึ้นตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งสำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา (องค์การมหาชน) พ.ศ. 2543 อยู่ภายใต้การกำกับดูแลของนายกรัฐมนตรี ต่อมาในปี พ.ศ. 2561 จึงได้เปลี่ยนแปลงมาอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
== อำนาจหน้าที่ ==
พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งสำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา
(องค์การมหาชน) พ.ศ. 2543 ในมาตรา 8 กำหนดให้สำนักงานฯ มีอำนาจหน้าที่หลัก ดังนี้
พัฒนา ระบบการประเมินคุณภาพภายนอก  กำหนดกรอบแนวทางและวิธีการประเมินคุณภาพภายนอกที่มีประสิทธิภาพ  และสอดคล้องกับระบบการประกันคุณภาพของสถานศึกษาและหน่วยงานต้นสังกัด
พัฒนามาตรฐานและเกณฑ์สำหรับการประเมินคุณภาพภายนอก
ให้การรับรองผู้ประเมินภายนอก
กำกับ ดูแลและกำหนดมาตรฐานการประเมินคุณภาพภายนอกที่ดำเนินการโดยผู้ประเมินภายนอก  รวมทั้งให้การรับรองมาตรฐาน ทั้งนี้  ในกรณีจำเป็นหรือเพื่อประโยชน์ในการศึกษาวิจัยเพื่อพัฒนาระบบการประเมิน คุณภาพภายนอก สำนักงานอาจดำเนินการประเมินคุณภาพภายนอกเองก็ได้
พัฒนา และฝึกอบรมผู้ประเมินภายนอก จัดทำหลักสูตรการฝึกอบรม  และสนับสนุนให้องค์กรเอกชน องค์กรวิชาชีพหรือวิชาการ  เข้ามามีส่วนร่วมในการฝึกอบรมผู้ประเมินภายนอกอย่างมีประสิทธิภาพ
เสนอ รายงานการประเมินคุณภาพและมาตรฐานการศึกษาประจำปีต่อคณะรัฐมนตรี รัฐมนตรี  รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม และสำนักงบประมาณ  เพื่อประกอบการพิจารณาในการกำหนดนโยบายทางการศึกษา  และการจัดสรรงบประมาณเพื่อการศึกษา  รวมทั้งเผยแพร่รายงานดังกล่าวต่อหน่วยงานที่เกี่ยวข้องและสาธารณชน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา (องค์การมหาชน) 
ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง กำหนดภาพเครื่องหมายราชการตามพระราชบัญญัติเครื่องหมายราชการ พุทธศักราช 2482 (ฉบับที่ 200) สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา (องค์การมหาชน) 
กระทรวงศึกษาธิการ
รับรองมาตรฐาน
การศึกษาในประเทศไทย
องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2543
หน่วยงานของรัฐบาลไทยในเขตราชเทวี
กาพย์เห่เรือชมเครื่องคาวหวาน

กาพย์เห่เรือชมเครื่องคาวหวาน เป็นบทพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย  แต่งเป็นกาพย์เห่ประกอบด้วยโคลงสี่สุภาพและกาพย์ยานี 11 โดยมีโคลงสี่สุภาพ 1 บท เป็นบทนำ แล้วแต่งเป็นกาพย์ยานี 11 อีกหลายบทให้มีเนื้อหาสอดคล้อง มีการจัดแบ่งหมวดหมู่ของอาหารไว้เป็น 4 หมวด ได้แก่ เห่ชมเครื่องคาว เห่ชมผลไม้ เห่ชมเครื่องหวาน เห่ครวญเข้ากับนักขัตฤกษ์
ด้านเนื้อหาสันนิษฐานว่าพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยทรงพระราชนิพนธ์เพื่อชมสมเด็จพระศรีสุริเยนทราบรมราชินี ด้วยทรงมีความสามารถเป็นเลิศในการปรุงเครื่องเสวยและเพื่อใช้เป็นบทเห่เรือเสด็จประพาสส่วนพระองค์ ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ใช้ กาพย์เห่เรือชมเครื่องคาวหวาน ในการเห่เรือของทางราชการคู่กับบทเห่เรือของเจ้าฟ้าธรรมธิเบศไชยเชษฐ์สุริยวงศ์
==อ้างอิง==
วรรณคดีประเภทกาพย์
นางนาก

นางนาก เป็นภาพยนตร์ไทยแนวสยองขวัญที่มีเค้าโครงเรื่องจากแม่นาคพระโขนง กำกับโดยนนทรีย์ นิมิบุตร เขียนบทโดยวิศิษฏ์ ศาสนเที่ยง ผลิตและจัดจำหน่ายโดยไท เอ็นเตอร์เทนเมนต์ เป็นภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จทั้งในด้านรายได้และรางวัล
== นักแสดง ==
อินทิรา เจริญปุระ แสดงเป็น นางนาก
วินัย ไกรบุตร แสดงเป็น มาก
== เนื้อเรื่องย่อ ==
ในรัชกาลที่ 4 เกิดสุริยคราสขึ้น ผู้คนแตกตื่น เหมือนกับเป็นเหตุบอกลางร้าย มาก (วินัย ไกรบุตร) ถูกเกณฑ์ไปเป็นทหารรบที่ชายแดน ปล่อยให้เมียสาวที่กำลังท้องแก่ชื่อ นาก (อินทิรา เจริญปุระ) อยู่เพียงคนเดียว นากต้องลำบากตรากตรำทำนาอยู่คนเดียวทั้ง ๆ ที่ท้องแก่ใกล้คลอด เมื่อเจ็บท้องใกล้คลอด มีลางร้ายนกแสกบินผ่านหลังคาบ้าน นากเสียชีวิตพร้อมลูกขณะคลอด แต่วิญญาณของนางยังคงไม่ไปไหน วนเวียนอยู่บริเวณบ้านและรอคอยการกลับมาของผัวรัก และเมื่อมากกลับมา ผู้คนพยายามบอกมากเกี่ยวกับเรื่องนากที่ตายไปแล้ว มากไม่เชื่อ นากเองก็อาละวาดหักคอผู้คนที่พยามยามบอกเรื่องนี้แก่มาก
จนในที่สุดมากก็รู้ความจริง เมื่อเห็นมือของนากที่ยาวลงมาเก็บมะนาวที่ใต้ถุนบ้าน มากตกใจวิ่งหนีหลบไปหลังใบหนาด และหนีเข้าไปในโบสถ์ ซึ่งพระและเณรก็สวดมนต์และเอาสายสิญจน์คล้องให้ แต่ผีนางนากก็ยังเข้ามาอาละวาดถึงในโบสถ์ได้ เรื่องจบลงที่สมเด็จพระพุฒาจารย์โต พรหมรังสีได้ผ่านมาและได้สะกดวิญญาณนางนากให้สงบเพื่อให้ไปเกิดใหม่ และท่านได้เจาะกะโหลกศีรษะนางนากเพื่อเก็บไว้ทำปั้นเหน่งด้วย
== การถ่ายทำ ==
นางนาก ส่วนหนึ่งถูกถ่ายทำขึ้นในบริเวณคลองบ้านใหม่ ซึ่งเป็นคลองที่บรรจบกับแม่น้ำบางปะกงบริเวณตลาดเก่าบ้านใหม่ร้อยปี โดยใช้พื้นที่ตั้งแต่บริเวณวัดเทพนิมิต ไปบรรจบยังท่าน้ำสำหรับเทียบเรือตลาดบ้านใหม่ และในคลองบางน้ำเปรี้ยวในฉากศาลาสำหรับยืนรอของนางนากซึ่งถูกสร้างขึ้นมา และไม่ได้รื้อถอนปล่อยไว้ใช้งานต่อ รวมไปถึงฉากในอุโบสถในช่วงท้ายของเรื่องที่มีการยืนห้อยหัวจริง ๆ ในหอฉันโบราณในวัดแห่งหนึ่งในจังหวัดนนทบุรี ปัจจุบันหอนั้นถูกรื้อถอนไปแล้ว
=== เทคนิคงานสร้าง ===
ถ่ายทำด้วยกล้อง ARRIFLEX BL-4, 435, 535B 35mm บันทึกเสียง sync sound on location
== ความสำเร็จและคำวิจารณ์ ==
นางนาก เป็นภาพยนตร์เรื่องที่สองในการกำกับของ นนทรีย์ นิมิบุตร ที่ประสบความสำเร็จมาแล้วอย่างงดงามจาก 2499 อันธพาลครองเมือง เมื่อ 2 ปีก่อน (พ.ศ. 2540) ซึ่งในเรื่องนี้ก็ประสบความสำเร็จเช่นกัน โดยที่เนื้อเรื่องก็คือเนื้อเรื่องของแม่นาคพระโขนงที่คนไทยรู้จักกันดีอยู่แล้ว แต่ทว่า ครั้งนี้ ได้เปลี่ยนรายละเอียดต่าง ๆ ที่เคยคุ้นเคยให้สมจริงมากที่สุด เช่น เรียกชื่อแม่นาคว่า นางนาก, มีเหตุการณ์สุริยคราสเป็นฉากเปิดเรื่อง หรือ ให้นางนากยืนกลับหัวบนขื่อ ตามความเชื่อที่เล่ากันมา เป็นต้น โดยภาพยนตร์สามารถทำเงินได้กว่า 149.6 ล้านบาท ในเขตกรุงเทพมหานคร ปริมณฑล และจังหวัดเชียงใหม่
== ดูเพิ่ม ==
แม่นาคพระโขนง
== อ้างอิง ==
บทวิจารณ์จากเว็บไซต์ siamzone
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ภาพยนตร์ไทย
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2542
ภาพยนตร์ที่กำกับโดย นนทรีย์ นิมิบุตร
ภาพยนตร์สยองขวัญไทย
ภาพยนตร์ผี
แม่นากพระโขนง
ภาพยนตร์ที่มีฉากในกรุงเทพมหานคร
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในจังหวัดฉะเชิงเทรา
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในจังหวัดนนทบุรี
เอียน วัตคินส์

เอียน วัตคินส์ (Ian Watkins)  เกิดเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม ปี ค.ศ. 1977 ในพอนตีพิดด์, เวลส์ เป็นนักร้องนำและเป็นสมาชิกผู้ร่วมก่อตั้งวงอัลเทอร์เนทีฟนาม ลอสท์โพรเฟ็ทส์ (lostprophets)
== ประวัติ ==
เอียนเคยเป็นมือกลองของวงฮาร์ดคอร์นาม "พับบลิก ดิสทัวแบนซ์" (Public Disturbance) โดยมี ไมค์ ลิวอิส (มือกีตาร์) เป็นเพื่อนร่วมวงเดียวกัน นอกจากนี้แล้ว เขาก็ยังเคยเป็นมือกลองของวงอื่น ๆ อีกด้วย เขาเข้าเรียนในโรงเรียนฮอว์โธร์น และได้รู้จักสมาชิกคนอื่น ๆ ในวงจากในโรงเรียนนี้
หลังจากที่ได้ก่อตั้งวงลอสท์โพรเฟ็ทส์ เขาได้ทำผลงานออกมาสามอัลบั้ม คือ เดอะเฟกซาวด์ออฟโปรเกรส (thefakesoundofprogress), สตาร์ต ซัมติง (Start Something) และ ลิเบอเรชัน ทรานมิสชัน (Liberation Transmission)
ความจริงแล้วเอียนอยากเป็นมือกลองของวงมากว่าที่จะมาเป็นนักร้อง อาจจะเป็นเพราะว่า เขาเริ่มหัดเล่นกลองครั้งแรกตั้งแต่อายุ 14 ปี แต่เมื่อตอนก่อตั้งวงใหม่ ๆ ไม่มีใครเป็นนักร้องของวง เขาจึงต้องมารับหน้านี้เอง
=== ถูกจำคุก ===
เอียนถูกจับเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 2012 จากข้อหาละเมิดทางเพศกับเด็ก, ครอบครองรูปภาพและเผยแพร่ภาพไม่เหมาะสมของเด็ก, ครอบครองรูปภาพเปลือยของสัตว์ที่ดูรุนแรงเกินเหตุ และข้อหาข่มขืนเด็กอายุ 1 ขวบ รวม 23 คดี  ล่าสุดสมาชิกที่เหลือของวง Lostprophets ได้โพสต์ยุบวงเรียบร้อยแล้ว
== ข้อมูลเพิ่มเติม ==
พอนตีพิดด์ (Pontypridd) เป็นเมืองที่อยู่ทางเหนือของกรุงคาร์ดิฟฟ์ (Cardiff) เมืองหลวงของเวลส์
เอียนไม่สูบบุหรี่ ไม่ดื่มสุรา หรือ เสพย์ยาเสพติด 
เอียนไม่ได้เป็น มังสวิรัติ
เจอราร์ด เวย์ นักร้องนำวง มาย เคมิคอล โรแมนซ์ เคยให้สัมภาษณ์ในนิตยสารประจำสัปดาห์เคอร์แรงว่า "เอียนเป็นนักร้องนำที่ดีที่สุดเท่าที่เขาเคยพบมา (Ian is the coolest lead singer, I've ever met.) " 
ในการให้สัมภาษณ์ครั้งนั้นเอียนได้กล่าวไว้ว่า เขาชอบเพลง "You know what they do to guys like us in prison" ของ มาย เคมิคอล โรแมนซ์
== อ้างอิง ==
บทความนี้แปลมาจากบทความใน English Wikipedia
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของวงลอสท์โพรเฟ็ทส์ 
มายสเปซของวงลอสท์โพรเฟ็ทส์
กระทู้อย่างเป็นทางการของวงลอสท์โพรเฟ็ทส์ 
อเอียน วัตคินส์
บุคคลจากเทศมณฑลกลามอร์กัน
ความใคร่เด็ก
เล่งฮู้ชง

เล่งฮู้ชง (令狐冲) เป็นตัวเอกของ เรื่อง กระบี่เย้ยยุทธจักร นิยายของกิมย้ง เป็นตัวละครที่มีเอกลักษณ์อย่างยิ่ง คือ แม้เป็นคนที่อารมณ์เฮฮา แต่ในใจเขานั้นถวิลหาความสุขอันแท้จริงอย่างคำว่า ยิ้มเย้ยยุทธจักร อันหมายถึง หัวเราะความเป็นไปแห่งโลกความจริง บุคคลเช่นนี้หาได้ยากยิ่งในทุกสังคม จิตใจคนเราต้องการความยิ่งใหญ่ ชื่อเสียง เงินทอง ฯลฯ  "หากแต่มีใครที่คิดหาความสงบอันแท้จริง และ ยิ้มเย้ยยุทธจักร"

== ประวัติ ==
เล่งฮู้ชง เป็นเด็กกำพร้าที่งั๊กปุ๊กคุ้งเจ้าสำนักหัวซาน เก็บมาเลี้ยงดูและสอนวรยุทธ์ให้ จึงเป็นศิษย์เอกแห่งสำนักหัวซาน หรือสำนักฮั้วซัว เล่งฮู่ชงเป็นคนฉลาด ภายนอกเป็นคนช่างพูด ชอบสนุกเฮฮา ดื่มสุรา เล่นการพนัน และพูดจาทะลึ่งตึงตัง แต่ในจิตใจเป็นคนที่ยึดถึอคุณธรรม จึงมักยื่นมือเข้าช่วยเมือเห็นผู้อื่นมีภัย ครั้งหนึ่งได้ต่อสู้กับเถียนป๋อกวงโจรบ้ากามเพื่อปกป้องแม่ชีน้อยอี้ลิ้มให้พ้นภัย จนในที่สุดได้คบเป็นสหายกับเถียนป๋อกวง เล่งฮู่ชงแอบหลงรักงักเล้งซัง (ลูกสาวคนเดียวของ งั๊กปุ๊กคุ้ง) ซึ่งเป็นศิษย์น้องที่เติบโตมาด้วยกัน ด้วยความบังเอิญขณะอยู่ที่ผาสำนึกตนได้ต่อสู้กับเถียนป๋อกวงและได้พบกับสุดยอดเพลงกระบี่สุดยอดคือเก้ากระบี่เดียวดายหรือเก้ากระบี่ต๊กโกวจากอาจารย์ปู่ฮวงเช็งเอี๊ยง หลังจากได้รับถ่ายทอดวิชา อาจารย์ปู่ได้ขอให้เล่งฮู้ชงสัญญาว่าจะไม่บอกเรื่องราวที่ได้พบกับตน และที่มาของสุดยอดเพลงกระบี่ ด้วยความเป็นคนมีคุณธรรมเล่งฮู้ชงจึงเก็บเรื่องทั้งหมดไว้เป็นความลับ ภายหลังได้ใช้วิชาเก้ากระบี่เดียวดายช่วยเหลือสำนักให้พ้นภัย แต่ไม่ยอมบอกที่มาของเพลงกระบี่จึงทำให้อาจารย์และคนอื่น ๆ ในสำนักรวมถึงงักเล้งซังเข้าใจผิด และประกอบกับความริษยาของงักปุ๊กคุ้งที่เห็นลูกศิษย์มีวรยุทธ์เหนือกว่าตัวเอง จึงถูกขับออกจากสำนัก และตัดเยื่อใยจากงักเล้งซัง หลังจากเที่ยวท่องยุทธจักรและค้นพบความจริงของยุทธภพ ที่มีแต่แก่งแย่ง ชิงดีชิงเด่น และได้พบรักกับเยิ่นอิ๋งอิ๋ง (ลูกสาวของเยิ่นหว่อสิง ประมุขพรรคตะวันจันทราคนก่อน) จึงเร้นกาย ไม่ยุ่งเกี่ยวกับยุทธภพอีก
== อ้างอิง ==
令狐冲：和普通人一样有着许多失败的隐痛 (1) (2) (3) (4) - extracts about Linghu Chong from Rankings of Characters in Jin Yong's Works (金庸人物排行榜) by Tan Xianmao (覃贤茂) 
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Linghu Chong on Baidu Baike 
ตัวละครในนิยายกำลังภายใน
List of The Smiling, Proud Wanderer characters
งักปุ๊กคุ้ง

งักปุ๊กคุ้ง หรือ เยฺว่ ปู้ฉวิน ตามสำเนียงกลาง  เป็นตัวละครในเรื่อง กระบี่เย้ยยุทธจักร เขาเป็นปรมาจารย์ยุทธแห่งหัวซาน ซึ่งเป็นอาจารย์ของเหล็งฮู้ชง โดยมีฉายาว่า กระบี่วิญญูชน มีความมักใหญ่ใฝ่สูงจนน่ากลัว และ ทำการใส่ร้ายป้ายสีเหล็งฮู้ชงเพื่อฝึกเพลงกระบี่ปราบมาร
งักปุ๊กคุ้ง แซ่งัก นามปุกคุ้ง เป็นเจ้าสำนักฮั้วซัว ผู้สืบทอดเพลงกระบี่และลมปราณเมฆม่วงแห่งสำนักฮั้วซัว หนึ่งใน 5 สำนักกระบี่แห่งบู๊ลิ้ม ภาพภายนอกเป็นผู้กล้าที่ได้ชื่อว่าเป็นจอมยุทธ์ผู้ทรงคุณธรรม เป็นเจ้าสำนักกระบี่อันเลื่องชื่อที่ได้รับการยอมรับว่าเป็นสำนักมาตรฐานของยุทธจักร จนได้รับฉายาจากบรรดาจอมยุทธ์ว่า “กระบี่วิญญูชน”
งักปุ๊กคุ้ง นอกจากจะเป็นเจ้าสำนักของยอดสำนักกระบี่แล้ว ในด้านของชาติพันธุ์ เจ้าตัวยังเชื่อมั่นด้วยว่า ต้นตระกูลงักของตนมีวีรบุรุษกู้ชาติอยู่หลายคน โดยหนึ่งในผู้ที่มีชื่อเสียงที่สุดของตระกูลงักก็คือ ‘งักฮุย (เย่ว์เฟย) ’ ยอดขุนพลแห่งราชวงศ์ซ่งใต้ งักปุ๊กคุ้งเชื่อมั่นใน ‘คุณธรรม’ ของตนจนถึงกับเดินทางรอนแรมพาเหล่าศิษย์ฮั้วซัวไปเคารพสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของงักฮุย
ตัวละครในนิยายกำลังภายใน
อัญชลี วิวัธนชัย

อัญชลี วิวัธนชัย หรือที่รู้จักกันในนามปากกา อัญชัน (26 กันยายน พ.ศ. 2495 - ) เกิดที่ฝั่งธนบุรี กรุงเทพมหานคร  เดิมชื่อ อัญชลี สุธรรมพิทักษ์ สมรสกับ อนุสรณ์ วิวัธนชัย เมื่อ พ.ศ. 2519  ปัจจุบันใช้ชีวิตอยู่ในสหรัฐอเมริกา
== ประวัติการศึกษา ==
พ.ศ. 2510 สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนราชินีบน กรุงเทพมหานคร
พ.ศ. 2512 สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา กรุงเทพมหานคร
พ.ศ. 2516 สำเร็จการศึกษาอักษรศาสตรบัณฑิต จากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
พ.ศ. 2532 ปริญญาโท ซิตี้ยูนิเวอร์ซิตี้ออฟนิวยอร์ก
== ผลงาน ==
พ.ศ. 2528 เรื่องสั้นเรื่องแรก "แม่ครับ" ตีพิมพ์ลงในนิตยสารลลนาและได้รับคัดเลือกเป็นเรื่องสั้นดีเด่นประจำปีพ.ศ. 2528 (ร่วมกับเรื่องสั้นชื่อ "รถไฟสังกะสี" ของ วัฒน์ วรรลยางกูร ในปีเดียวกัน)
พ.ศ. 2530 รวมเล่มหนังสือสารคดี "นิวยอร์ก-นิวยอร์ก" ในนามปากกา "อัญชัน สีม่วง" โดยสำนักพิมพ์ลลนา
พ.ศ. 2532 เรื่องสั้นเรื่อง "หม้อที่ขูดไม่ออก" ได้รับคัดเลือกเป็นเรื่องสั้นดีเด่นประจำปีพ.ศ. 2531 ของนิตยสารลลนา (ร่วมกับเรื่องสั้นเรื่อง "ทางชนะ" ของชัชรินทร์ ไชยวัฒน์
พ.ศ. 2533 รวมเรื่องสั้นชุด อัญมณีแห่งชีวิต ได้รับรางวัลซีไรต์
นักเขียนชาวไทย
นักประพันธ์รางวัลซีไรต์ชาวไทย
บุคคลจากโรงเรียนราชินีบน
บุคคลจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา
นิสิตเก่าคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
บุคคลจากเขตธนบุรี
อาเลสซันโดร เนสตา

อาเลสซานโดร เนสตา  (Alessandro Nesta)  เกิดเมื่อวันที่ 19 มีนาคม ค.ศ. 1976 ในกรุงโรมประเทศอิตาลี เป็นนักฟุตบอลตำแหน่งกองหลัง ปัจจุบันเล่นอยู่กับเอซี มิลาน ซึ่งก่อนหน้านั้นเคยเล่นอยู่สโมสรลาซิโอ ก่อนที่จะย้ายมาอยู่กับเอซี มิลาน ในปี 2002 ด้วยค่าตัวประมาณ 30 ล้านยูโร
เนสตาเริ่มเป็นนักเตะเยาวชนฝึกหัดกับสโมสรฟุตบอลลาซิโอตั้งแต่ปี ค.ศ. 1985 ซึ่งฝึกอยู่หลายต่ำแหน่งทั้งกองหน้า กองกลาง และ กองหลังซึ่งเป็นตำแหน่งที่เล่นได้ดีที่สุด ในปี 1996 เนสตา พาทีมชาติอิตาลีชุดอายุต่ำกว่า 21 ปี คว้าแชมป์ฟุตบอลยุโรปชุดอายุต่ำกว่า 21 ปี ได้สำเร็จโดยชนะเหนือทีมชาติสเปน และได้เล่นให้กับอิตาลีชุดใหญ่ครั้งแรกพบกับมอลโดวา ในวันที่ 5 ตุลาคม ปี ค.ศ. 1996 และในปีถัดมาก็ได้แชมป์โคปาอิตาเลีย กับทีมสโมสร ลาซิโอ หลังจากได้ชัยชนะเหนือ เอซี มิลาน และประสบความสำเร็จสูงสุดในฤดูกาลปี 1999-2000 เมื่อพาทีมลาซิโอได้ดับเบิลแชมป์ คือได้ทั้ง แชมป์ลีกกัลโช่เซเรียอา และ แชมป์อิตาเลียนคัพ ช่วงที่อยู่กับสโมสรลาซิโอโดยเฉพาะเมื่อทีมลาซิโอเผชิญหน้ากับทีมโรม่า นั้นก็ได้มีการเปรียบเทียบกับทีมคู่ปรับร่วมเมืองอย่าง โรม่า ว่า ทางโรม่ามี ฟรานเชสโก ต๊อตติ กองกลางตัวเก่งซึ่งใช้เสื้อหมายเลข 10 ส่วนทาง ลาซิโอก็มี อเลสซานโดร เนสตา ปราการหลังตัวเก่งที่ใช้เสื้อหมายเลข 13 เอาไว้ต่อกรเช่นกัน และมีท่าทีว่าทั้งคู่จะเป็นสัญลักษณ์ของทีมเหมือนกับเปาโล มัลดีนี ที่อยู่กับ เอซี มิลาน มาโดยตลอด
ในปี 2002-2003 ทีมลาซิโอที่มีปัญหาทางการเงินจึงจำเป็นต้องขายนักเตะที่สำคัญ หนึ่งในนั้นก็มี เนสตา อยู่ด้วย ลาซิโอตัดสินใจขายเนสตาให้กับมิลาน หลังจากที่ เนสตาย้ายไปอยู่กับเอซี มิลาน แล้วก็มีส่วนช่วยให้ทีมประสบความสำเร็จมากขึ้น ด้วยการพาทีม เอซี มิลาน ได้แชมป์ลีกเซเรียอาในฤดกาล 2003-2004 ยูฟ่า แชมเปียนส์ลีก ยูโรเปียนซูเปอร์คัพ และ โคปาอิตาเลีย
ปัจจุบันเนสตายังคงค้าแข้งอยู่กับเอซี มิลาน และเป็นกองหลังตัวสำคัญในทีมชาติอิตาลีแต่แทบไม่มีส่วนช่วยให้ทีมชาติอิตาลีเป็นแชมป์ฟุตบอลโลก ปี ค.ศ. 2006 เนื่องจากในการแข่งขันฟุตบอลโลกครั้งนี้ เนสตา มีอาการบาดเจ็บจึงได้เป็นตัวสำรองซึ่งทดแทนโดย มาร์โค มาเตรัสซี แต่เนสตาก็มีส่วนช่วยให้ทีมชาติอิตาลีผ่านรอบคัดเลือกเข้าไปเล่นบอลโลกในรอบสุดท้ายได้
== การเล่นอาชีพ ==
1 ไม่นับรวมการเล่น เพลออฟ , บอลโคปปาอิตาเลีย , อิตาเลียนซูเปอร์คัพ
2 ไม่นับรวมการเล่น บอลยูฟ่าคัพ , ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก , ยูโรเปียนส์ ซูเปอร์คัพ
== เกียรติประวัติ ==
โคปปา อิตาเลีย: 3
*  ลาซิโอ: 1997-1998,1999-2000
* 20px เอซี มิลาน: 2002-2003
อิตาเลียน ซูเปอร์คัพ: 3
*  ลาซิโอ: 1998,2000
* 20px เอซี มิลาน: 2004
แชมป์กัลโช่ เซเรียอา: 2
*  ลาซิโอ: 1999-2000
* 20px เอซี มิลาน: 2003-2004
คัพวินเนอร์สคัพ: 1
*  ลาซิโอ: 1998-1999
ยูโรเปียนซูเปอร์คัพ: 2
*  ลาซิโอ: 1999
* 20px เอซี มิลาน: 2003
แชมเปียนส์ลีก: 2
* 20px เอซี มิลาน: 2002-2003 , 2006-2007
นักฟุตบอลชาวอิตาลี
ผู้เล่นเอซี มิลาน
ผู้เล่นในชุดชนะเลิศฟุตบอลโลก
ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2002
ผู้เล่นในเซเรียอา
นักกีฬาจากโรม
นักฟุตบอลทีมชาติอิตาลี
ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 1998
ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2004
นักฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1996
ฟีฟ่า 100
มาร์ก ยูลีอาโน

มาร์ค ยูเลียโน  (Mark Iuliano)  เกิดเมื่อวันที่  12 สิงหาคม ค.ศ. 1973 ตำแหน่งกองหลัง เคยติดทีมชาติอิตาลีและเล่นให้กับสโมสรยูเวนตุส ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรเมสซิน่า
นักฟุตบอลชาวอิตาลี
บุคคลจากแคว้นคาลาเบรีย
นักฟุตบอลทีมชาติอิตาลี
ลุยจี ดี บีอาโจ

ลุยจี ดี บีอาโจ (Luigi Di Biagio) เกิดเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 1971 เล่นตำแหน่งกองกลางตัวรับ ปัจจุบันเล่นอยู่กับสโมสรอัสโคลี่ในอิตาลี
== อ้างอิง ==
นักฟุตบอลชาวอิตาลี
ผู้เล่นในเซเรียอา
ผู้เล่นสมาคมกีฬาโรมา
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอินแตร์นาซีโอนาเลมีลาโน
นักกีฬาจากโรม
นักฟุตบอลทีมชาติอิตาลี
ผู้จัดการทีมฟุตบอลทีมชาติอิตาลี
ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 1998
เกลาดิโอ โลเปซ

เกลาเดียว โลเปซ  (Claudio López)  เกิดวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1974 ในคอร์โดบา อาร์เจนตินา เป็นนักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินา เล่นในตำแหน่งกองหน้า ปัจจุบันเล่นอยู่กับสโมสรโคโลราโด ราปิดส์ ในสหรัฐอเมริกา
นักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินา
นักฟุตบอลทีมชาติอาร์เจนตินา
บุคคลจากกอร์โดบา (อาร์เจนตินา)
กองหน้าฟุตบอล
นักฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1996
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบาเลนเซีย
มาร์เซโล ซาลัส

โฆเซ มาร์เซโล ซาลัส เมลินาโอ (José Marcelo Salas Melinao; เกิด 24 ธันวาคม ค.ศ. 1974) ฉายา เอลมาธาดอร์ (แปลว่า "นักฆ่า" จากการฉลองการทำประตูของเขา), เอล เฟโนเมโน และ ชิเลโน เป็นนักฟุตบอลชาวชิลีในตำแหน่งกองหน้า เขาได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในกองหน้าที่ดีที่สุดของชิลี และเป็นหนึ่งในนักฟุตบอลที่ดีที่สุดจากอเมริกาใต้ เขาทำผลงานได้อย่างโดดเด่นในช่วงทศวรรษ 1990 และ 2000 จากการเล่นให้แก่สโมสรอูนิเบร์ซิดัดเดชิเล, ริเบร์เปลต , ลาซีโอ และยูเวนตุส เขาเคยเป็นกัปตันของฟุตบอลทีมชาติชิลีและเป็นผู้ทำประตูสูงสุดของทีมชาติชิลีด้วยจำนวน 37 ประตู (4 ประตูในฟุตบอลโลก, 18 ประตูในฟุตบอลโลกรอบคัดเลือกและ 15 ในเกมกระชับมิตร) นอกจากนี้ เขายังทำ 8 ประตูให้แก่ทีมชาติชุดโอลิมปิก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
International Career
1st in South America Player of the Year 1997
7th in South America Player of the Year 1996
8th in the World Player of the Year Award 1997
14th in the World Player of the Year Award 1998
Argentina Player of the Year 1997
Bronze Boot Award in the World Cup 1998
31st in IFFHS South American Player of the Century
นักฟุตบอลชาวชิลี
นักฟุตบอลทีมชาติชิลี
กองหน้าฟุตบอล
ผู้เล่นกลุบอัตเลติโกริเบร์เปลต
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลยูเวนตุส
ผู้เล่นสโมสรกีฬาลัตซีโย
ผู้เล่นในเซเรียอา
ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 1998
ผู้เล่นในโกปาอาเมริกา 1995
ผู้เล่นในโกปาอาเมริกา 1999
บุคคลจากเตมูโก
อิบัน ซาโมราโน

อิบัน ลุยส์ ซาโมราโน ซาโมรา (Iván Luis Zamorano Zamora; เกิด 18 มกราคม ค.ศ. 1967) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวชิลีในตำแหน่งกองหน้า เขาด้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในนักฟุตบอลชาวชิลีที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ร่วมกับมาร์เซโล ซาลัส, เลโอเนล ซันเชซ และเอลิอัส ฟิกูเอโร
เขาเคยเล่นให้แก่ทีมชาติชิลีในการแข่งขันฟุตบอลโลก 1998 และโกปาอาเมริกาสี่ครั้ง และยังเคยเล่นให้แก่ทีมชาติรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 ที่ซิดนีย์ ซึ่งเขาพาทีมคว้าเหรียญทองแดงและเป็นผู้ทำประตูสูงสุดในรายการ เขาเคยเล่นให้แก่สโมสรใหญ่ในสเปนอย่างเซบิยาและเรอัลมาดริด และเคยเล่นให้แก่อินเตอร์มิลานในอิตาลี เขาเคยพาเรอัลมาดริดชนะเลิศลาลิกา ฤดูกาล 1994–95 และเป็นผู้ทำประตูสูงสุดของสโมสรในฤดูกาลนั้น นอกจากนี้ เขายังเคยพาอินเตอร์มิลานชนะเลิศยูฟ่าคัพในปี 1998 เขามีความโดดเด่นด้านความแข็งแกร่งและการเล่นลูกกลางอากาศ โดยประตูส่วนใหญ่ที่เขาทำได้มาจากการโหม่งด้วยศีรษะ ใน ค.ศ. 2004 เปเล่ได้ใส่ชื่อซาโมราโนลงในฟีฟ่า 100 ซึ่งเป็นรายชื่อนักฟุตบอลที่ดีที่สุดในโลกที่ยังมีชีวิตอยู่
ซาโมราโนได้รับฉายา แบมแบม และ อิบันเอลเทอร์ริเบิล
== สโมสรอาชีพ ==

หลังจากที่เล่นในลีกสเปนอยู่ห้าฤดูกาล ซาโมราโนได้ย้ายมาเล่นให้แก่อินเตอร์มิลานในเซเรียอาตั้งแต่ ค.ศ. 1996 ถึง 2000 เขาได้ลงเล่นพร้อมกับเพื่อนร่วมทีมอย่างยูริ จอร์เกฟฟ์, ดิเอโก ซิเมโอเน, ฆาบิเอร์ ซาเนตติ และโรนัลโด ในตอนแรก เขาถูกกำหนดให้เป็นกองหน้าตัวหลักของทีม ซึ่งจะได้สวมเสื้อหมายเลข 9 อย่างไรก็ตาม การย้ายเข้ามาของโรแบร์โต บัจโจ ทำให้โรนัลโดต้องยกเสื้อหมายเลข 9 ให้แก่บัจโจและเปลี่ยนไปสวมเสื้อหมายเลข 10 แทน 10 นั่นทำให้ซาโมราโนไม่ได้สวมเสื้อหมายเลข 9 ตามที่คาดไว้ เขาจึงตัดสินใจสวมเสื้อที่ด้านหลังสกรีนเลข '1+8' ซึ่งผลลัพธ์ในทางคณิตศาสตร์ก็คือหมายเลข 9 ที่หมายถึงตำแหน่งกองหน้านั่นเอง เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1998 ซาโมราโนทำประตูขึ้นนำให้อินเตอร์และมีส่วนช่วยให้ทีมเอาชนะลาซีโอในนัดชิงชนะเลิศยูฟ่าคัพ 3–0 นอกจากนี้ ในนัดชิงชนะเลิศของฤดูกาลก่อนหน้า เขาก็ทำประตูในเลกที่สองช่วยยื้อให้เกมเข้าสู่การยิงลูกโทษได้ อย่างไรก็ตาม ซาโมราโนยิงลูกโทษพลาดจนทำให้ทีมแพ้ชัลเคอ 04 1–4
== สถิติอาชีพ ==
=== สโมสร ===
=== ทีมชาติ ===
อ้างอิง:
== เกียรติประวัติ ==
=== สโมสร ===
ตราซานดิโน
เซกุนดาดิบิซิออนเดชิลี: 1985
โกเบรซัล
โกปาชิลี: 1987
เรอัลมาดริด
ลาลิกา: 1994–95
โกปาเดลเรย์: 1992–93
ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา: 1993
อินเตอร์มิลาน
ยูฟ่าคัพ: 1997–98; รองชนะเลิศ 1996–97
กลุบอาเมริกา
เม็กซิกันปริเมราดิบิซิออน: เบราโน 2002
=== ทีมชาติ ===
ชิลี
โอลิมปิกฤดูร้อน เหรียญทองแดง: 2000
=== รางวัล ===
ผู้เล่นต่างชาติยอดเยี่ยมในสวิสซูเปอร์ลีก: 1989–90
EFE Trophy: 1992–93, 1994–95
Pichichi Trophy: 1994–95
ผู้เล่นต่างชาติยอดเยี่ยมในลาลิกา: 1994–95
ทีมยอดเยี่ยมแห่งปีของสื่อกีฬายุโรป: 1994–95
ผู้ทำประตูสูงสุดในโอลิมปิกฤดูร้อน: 2000
ฟีฟ่า 100
250 อันดับนักฟุตบอลยอดเยี่ยมตลอดกาล: อันดับที่ 249
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Inter profile
Iván Luis Zamorano - Detail of international matches and goals - rsssf.com (RSSSF).
บุคคลจากซันติอาโก
ผู้เล่นในโกปาอาเมริกา 1987
ผู้เล่นในโกปาอาเมริกา 1991
ผู้เล่นในโกปาอาเมริกา 1993
ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 1998
ผู้เล่นในโกปาอาเมริกา 1999
กองหน้าฟุตบอล
นักฟุตบอลชาวชิลี
นักฟุตบอลทีมชาติชิลี
นักฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000
ฟีฟ่า 100
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอินแตร์นาซีโอนาเลมีลาโน
ผู้เล่นในเซเรียอา
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเซบิยา
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริด
ผู้เล่นในลาลิกา
ผู้เล่นในสวิสซูเปอร์ลีก
จูเซปเป ปันกาโร

จูเซปเป ปังคาโร (Giuseppe Pancaro)  เกิดเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 1971 ปัจจุบันเล่นอยู่กับสโมสรโตรีโนในตำแหน่งกองหลังผั่งขวา เริ่มเล่นอาชีพครั้งแรกกับสโมสรคัลยารี แล้วเคยประสบความสำเร็จในการคว้าแชมป์ลีกสูงสุดกับสโมสรลัตซีโยในฤดูกาล 1999-2000
นักฟุตบอลชาวอิตาลี
บุคคลจากแคว้นคาลาเบรีย
นักฟุตบอลทีมชาติอิตาลี
โรแบร์โต มุสซี

โรแบร์โต มุซซี  (Roberto Muzzi)  เกิดวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2514 ในกรุงโรม เป็นนักฟุตบอลตำแหน่งกองหน้าเคยเล่นอยู่หลายสโมสร ทั้ง โรม่า, ปิซ่า, กายารี, อูดิเนเซ, ลาซิโอ, โตริโน และ ปาโดวา  เขาอำลาวงการเมื่อปี 2009
นักฟุตบอลชาวอิตาลี
นักกีฬาจากโรม
ผู้เล่นในเซเรียอา
ผู้เล่นสมาคมกีฬาโรมา
นักฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
กองหน้าฟุตบอล
โรงเรียนอัสสัมชัญอุบลราชธานี

โรงเรียนอัสสัมชัญอุบลราชธานี (Assumption College Ubonratchathani) เป็นสถาบันการศึกษาในเครือคณะภราดาเซนต์คาเบรียล ลำดับที่ 10 ภายใต้การดูแลของคณะภราดาเซนต์คาเบรียลแห่งประเทศไทย จัดการศึกษาให้แก่เด็กและเยาวชน อบรมสั่งสอนเยาวชน ให้มีความรู้เพื่อสามารถนำความรู้ไปประกอบอาชีพและเป็นบุคคลที่ดีต่อประเทศชาติ ซึ่งโรงเรียนอัสสัมชัญอุบลราชธานี เคยได้รับรางวัลสถานศึกษารางวัลพระราชทาน เมื่อปี พ.ศ. 2550
== ประวัติ ==
โรงเรียนอัสสัมชัญอุบลราชธานี เดิมชื่อโรงเรียนสัพพัญญูวิทยาสงเคราะห์ ในปี พ.ศ. 2508 ต่อมาพระคุณเจ้าโกลด-ฟิลิป บาเย มุขนายกมิสซังโรมันคาทอลิกอุบลราชธานี ได้มอบโรงเรียนให้คณะภราดาคณะเซนต์คาเบรียลแห่งประเทศไทย
== สถานที่ต่าง ๆ ของโรงเรียนในปัจจุบัน ==
อาคารอัสสัมชัญ เป็นอาคารเรียนของนักเรียนชั้น ป.1 แผนก EBP และ IEP และมีห้องพยาบาล และห้องพักครูประถม-มัธยมปลาย
อาคารเซราฟิน เป็นอาคารเรียนสำหรับนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น ทั้งหมด มีห้องกิจการนักเรียนและห้องสมุดพระราชทาน โดยมีนามว่า"ห้องสมุดสิรินธร"
อาคารบาเย เป็นอาคารเรียนสำหรับนักเรียนแผนก EBP ป.2-ป.6 และ IEP ป.2-ป.6 มีห้องน้ำ ห้องพักครู EBP
อาคารเซนต์แมรี่ เป็นอาคาร 2 ชั้น ชั้นล่างเป็นโรงอาหารสำหรับนักเรียนและคณะครู ชั้นบนเป็นห้องแนะแนว และหอพักหญิง
อาคารหลุยส์ มารี เป็นอาคารแผนกอนุบาล
อาคารสัพพัญญู เป็นโรงยิม และอาคารเอนกประสงค์
อาคารเซนต์คาเบรียล เป็นอาคารที่สร้างขึ้นมาใหมเพื่อรองรับนักเรียนที่มากขึ้นและเป็นห้อง LAB วิทยาศาสตร์ที่ทันสมัยกว่าเดิมและเป็นอาคารเรียนสำหรับนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายทั้งหมด
โดย สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีเสด็จพระราชดำเนินทรงประกอบพิธีวางศิลาฤกษ์
อาคารมงฟอรต์ เป็นอาคารหอพักชาย และมีห้องพักครู IEP
อาคารเซนต์จอหน์ เป็นอาคารห้องคอมพิวเตอร์ iMac และห้องพักครูการงานอาชีพและเทคโนโลยี
อาคารแอดมินชั่น เป็นอาคารสำนักผู้อำนวยการ
== อ้างอิง ==
โรงเรียนในอำเภอเมืองอุบลราชธานี
โรงเรียนในเครือมูลนิธิเซนต์คาเบรียล
โรงเรียนคาทอลิกในเขตมิสซังอุบลราชธานี
โรงเรียนเอกชนในจังหวัดอุบลราชธานี
โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2500