pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
อินดี้

อินดี้ (Indy หรือ Indies) เป็นรูปย่อของคำว่า Independence ในภาษาอังกฤษ ซึ่งหมายถึง "อิสรภาพ"
คำว่า "อินดี้" สามารถหมายถึง
ดนตรีอิสระ (Independent music) - เพลงวัฒนธรรมย่อยที่ไม่ขึ้นต่อค่ายเพลงหลัก
* อินดี้ป็อป (Indie pop) - แนวเพลงป๊อปรูปแบบหนึ่ง
* อินดี้ร็อก (Indie rock) - แนวเพลงร็อกรูปแบบหนึ่ง
ค่ายเพลงอิสระ (Independent record label) - ค่ายเพลงที่ไม่ถูกควบคุมโดยบริษัทหรือองค์กร
ภาพยนตร์อิสระ (Independent film) - ภาพยนตร์นอกกระแส หรือ หนังอินดี้
อินเดียแนโพลิส (Indianapolis)
อินเดียนา โจนส์ ชุดภาพยนตร์โดย สตีเวน สปีลเบิร์ก
อินทัช เหลียวรักวงศ์ นักแสดงชาวไทย
ดาวน์ (เพลงเจย์ ฌอน)

"ดาวน์" (Down) เป็นเพลงจากศิลปินอาร์แอนด์บีชาวอังกฤษ เจย์ ฌอน ในอเมริกาเหนือเพลงนี้ถือเป็นซิงเกิลแรกของเขาจากผลงานอัลบั้มแรกชุด All or Nothing แต่ในประเทศอื่นรวมถึงในประเทศบ้านเกิดอย่างสหราชอาณาจักร เพลงนี้เป็นซิงเกิลแรกจากสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 3 ซิงเกิลนี้มีการร่วมร้องโดยแร็ปเปอร์ชาวอเมริกันและเพื่อนร่วมสังกัดอย่าง ลิล เวย์น โปรดิวซ์โดย เจ-เรมี และบ็อบบี เบส ซิงเกิล "ดาวน์" ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาวจาก RIAA
เพลงนี้ออกอากาศครั้งแรกอย่างเป็นทางการในสถานีวิทยุในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 และออกทางไอทูนเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2009 "ดาวน์" ติดอันดับ 1 บนบิลบอร์ดฮอต 100 ในวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 2009 โค่นเพลงแบล็กอายด์พีส์ลงจากอันดับ 1 ที่มีซิงเกิลติดอันดับยาวนานบนชาร์ตนาน 26 สัปดาห์ และยังทำให้เจย์ ฌอน เป็นศิลปินอังกฤษคนแรกที่มีซิงเกิลอันดับ 1 บนบิลบอร์ดฮอต 100 นับตั้งแต่วงโคลด์เพลย์เพลง "Viva La Vida ในปี 2008 และยังเป็นศิลปินอังกฤษคนที่ 4 ที่ทำได้ในทศวรรษนี้
== อ้างอิง ==
เพลงของเจย์ ฌอน
เพลงของลิล เวย์น
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2552
ซิงเกิลอันดับ 1 ในบิลบอร์ดฮอต 100
ทูล (วงดนตรี)

ทูล (Tool) เป็นวงอเมริกันร็อกจากลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย ก่อตั้งวงในปี ค.ศ. 1990 ตั้งแต่เริ่มตั้งวงสมาชิกในวงประกอบด้วย แดนนี แครีย์ (มือกลอง) อดัม โจนส์ (กีตาร์) และเจมส์ คีแนน (ร้อง) ส่วนมือเบสล่าสุดคือจัสติน แชนเวลเลอร์ ที่มาร่วมวงตั้งแต่ปี ค.ศ. 1995 ทูลเป็นที่รู้จักในเรื่องการออกทัวร์สนับสนุนอัลบั้มพวกเขา ผลงานของพวกเขายังทำอันดับได้ดีบนอันดับเพลง มียอดขายอัลบั้มราว 9.25 ล้านชุด เฉพาะในสหรัฐอเมริกา
ทูลเป็นที่รู้จักในเพลงแนวเฮฟวีเมทัลสำหรับสตูดิโออัลบั้มชุดแรก ชื่อ Undertow ในเวลานั้นที่แนวเพลงแทรชเมทัลกำลังโดดเด่นอย่างมาก และต่อมาแนวเพลงอัลเทอร์เนทีฟเมทัลก็โดดเด่นตามมา ในช่วงที่พวกเขาออกอัลบั้มชุด Ænima ในปี 1996 ความพยายามของพวกเขาในการทำเพลงแนวทดลอง ทัศนศิลป์และความพัฒนาเรื่องแก่นสารก็ดำเนินไปในอัลบั้มชุดที่ 3 ที่ชื่อ Lateralus ในปี 2001 และอัลบั้มต่อมาชุด 10,000 Days ออกขายในปี 2006 ประสบความสำเร็จในแง่เสียงวิจารณ์และประสบความสำเร็จไปทั่วโลก
และเนื่องจากวงมีการใช้รูปแบบทัศนศิลป์และทำให้การออกผลงานอันซับซ้อนค่อนข้างนาน วงถูกอธิบายว่าเป็น ว่าเป็นสไตล์การแสดงที่ยอดเยี่ยมและมีส่วนของดนตรีแนวโพรเกรสซีฟร็อกและอาร์ตร็อก ส่วนความสัมพันธ์ระหว่างวงกับธุรกิจดนตรีเป็นในแบบครึ่ง ๆ กลาง ๆ ในเวลาที่มีการเซ็นเซอร์และสมาชิกในวงต้องการความเป็นส่วนตัว
== ผลงาน ==
=== สตูดิโออัลบั้ม ===
Undertow (1993)
Ænima (1996)
Lateralus (2001)
10,000 Days (2006)
Fear Inoculum (2019)
ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
กลุ่มดนตรีเฮฟวีเมทัลสัญชาติอเมริกัน
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2533
พระนางยีโซยา

พระมเหสียีโซยา (,? – 19 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นพระมเหสีพระองค์หนึ่งของ พระเจ้าทงมย็องแห่งโคกูรยอ คู่กับ พระมเหสีโซซอโน และมีพระราชโอรสคือ พระเจ้ายูรีแห่งโคกูรยอ
พระมเหสียีโซยา ประสูติเมื่อใดไม่ปรากฏต่อมาเมื่อทรงเจริญพระชนม์ทรงเสกสมรสกับ องค์ชายจูมง แห่ง พูยอ หลังจากนั้นองค์ชายจูมงได้พาชาวโชซอนโบราณและคนสนิทอพยพลงใต้และประกาศเอกราชจากพูยอพร้อมกับสถาปนาอาณาจักรใหม่นามว่า โคกูรยอ ที่มณฑลโชบุนพร้อมพิธีราชาภิเษกพระองค์ขึ้นเป็นพระราชาและพิธีราชาภิเษกสมรสระหว่างพระองค์กับพระมเหสีโซซอโนทางด้านพูยอหลังจากองค์ชายจูมงประกาศเอกราชพระชายายีโซยาก็ทรงพระครรภ์และประสูติพระโอรสพระนามว่าองค์ชายยูรี
ต่อมาพระนางยูฮวาพระราชมารดาของ พระเจ้าจูมง ได้พาพระสุนิสาและพระนัดดาหนีออกจากพูยอแต่พระนางยูฮวาก็สิ้นพระชนม์ระหว่างหนีเพราะถูกทหารพูยอสังหารส่วนพระชายายีกับองค์ชายยูรีหนีรอดไปได้และได้เดินทางไปยังโคกูรยอและได้พบกับพระเจ้าจูมงซึ่งพระเจ้าจูมงก็ได้สถาปนาพระชายายีขึ้นเป็นพระมเหสีพร้อมกับสถาปนาองค์ชายยูรีพระราชโอรสขึ้นเป็น องค์รัชทายาท ทำให้พระมเหสีโซซอโนต้องพาพระราชโอรสทั้ง 2 พระองค์คือ องค์ชายพีรู และ องค์ชายอนจอ มุ่งลงใต้ไปสร้าง อาณาจักรแพ็กเจ ต่อมาเมื่อพระเจ้าจูมงสวรรคตลงเมื่อ 18 ปีก่อนคริสตกาล องค์รัชทายาทยูรีจึงเสด็จขึ้นครองราชย์เป็น พระเจ้ายูรีแห่งโคกูรยอ พร้อมกับสถาปนาพระมเหสียีโซยาขึ้นเป็นพระพันปี
พระมเหสียีโซยาสิ้นพระชนม์เมื่อ 19 ปีก่อนคริสตกาล
นาริตะเอ็กซเพรส

นาริตะเอ็กซเพรส (; Narita Express) หรือที่เรียกโดยย่อว่า NEX เป็นขบวนรถไฟด่วนพิเศษ ที่ให้บริการมาตั้งแต่ พ.ศ. 2534 โดย บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก (JR ตะวันออก) เชื่อมต่อระหว่างจุดหมายภายในเขตเมืองโตเกียว ไปยังท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ มีคู่แข่งสำคัญคือขบวนสกายไลเนอร์ของรถไฟฟ้าเคเซ
== รถไฟและจุดหมายปลายทาง ==
รถไฟนาริตะเอ็กซเพรส ให้บริการจากหลายสถานีในโตเกียวและปริมณฑล ตัวรถไฟเป็นรถไฟฟ้าขบวน 6 ตู้รุ่น อี 259 ทุกขบวนจะวิ่งผ่านสถานีโตเกียว ซึ่งเป็นสถานีที่ขบวนรถจะเชื่อมต่อกันหรือแยกจากกัน ปกติแล้วขบวนที่มาจากโอฟูนะหรือโยโกฮามะจะเชื่อมต่อกับขบวนที่มาจากชินจูกุ อิเกบูกูโระ หรือโอมิยะ กลายเป็นขบวนเดียวกันวิ่งต่อไปจนถึงท่าอากาศยานนาริตะ (ผ่านทางสายหลักโซบุและสายนาริตะ) ปกติแล้ว นาริตะเอ็กซเพรสจะไม่จอดระหว่างสถานีโตเกียวจนถึง สถานีท่าอากาศยานนาริตะ อาคารผู้โดยสาร 2 แต่ในชั่วโมงเร่งด่วนตอนเช้าและตอนค่ำ นาริตะเอ็กซเพรส จะให้บริการเป็นขบวนรถด่วนชานเมืองโดยจอดที่ ชิบะ ยตสึไกโด และนาริตะ เวลาที่ใช้เดินทางระหว่างโตเกียวถึงท่าอากาศยานนาริตะเฉลี่ยแล้วอยู่ที่ 55 นาทีถึงหนึ่งชั่วโมง
== ประวัติ ==
ก่อน พ.ศ. 2534 รถไฟที่วิ่งสู่ท่าอากาศยานนาริตะมีเพียงรถไฟ สกายไลเนอร์ ของบริษัทเคเซเท่านั้น ซึ่งในขณะนั้นใช้สถานีที่แยกออกจากส่วนอาคารท่าอากาศยาน แรกเริ่มนั้น JR ได้วางแผนให้บริการรถไฟความเร็วสูงนาริตะชิงกันเซ็ง วิ่งไปยังสถานีใต้อาคารหลักของท่าอากาศยาน แต่แผนนี้ถูกล้มเลิกไปในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1980 และพื้นที่ที่วางแผนว่าจะใช้เป็นสถานีใต้ดินและรางรถไฟชิงกันเซ็งก็ได้ใช้เป็นจุดเชื่อมต่อของ เจอาร์สายนาริตะ และ สายหลักเคเซ เข้าสู่อาคาร จนกระทั่งวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2534 นาริตะเอ็กซเพรส ได้เริ่มเปิดให้บริการวิ่งสู่สถานีใหม่ และ สกายไลเนอร์ ก็ได้เปลี่ยนไปจอดที่สถานีใหม่นี้ในเวลาเดียวกัน
== ค่าโดยสารไปยังสถานีหลัก ==


=== ชั้นปกติ ===
จาก ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ / ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ อาคาร 2 ถึง/จาก:
ค่าโดยสารที่ต้องจ่ายในชั้นปกติ ประกอบด้วยค่าโดยสาร บวกด้วยส่วนที่จ่ายเพิ่ม โดยที่ค่าโดยสารคืออัตราค่าโดยสารไปยังจุดหมายปลายทางหากเดินทางโดยรถไฟธรรมดา ในขณะที่ส่วนที่จ่ายเพิ่มเป็นค่าโดยสารเพิ่มเติมเพื่อได้สิทธิ์โดยสารบนรถไฟนาริตะเอ็กซเพรส
=== กรีนคาร์ สำหรับชั้นหนึ่ง ===
ที่นั่งชั้นหนึ่ง สามารถจองได้ในราคา 1,490 เยน เพิ่มเติมจากค่าโดยสารชั้นปกติโดยไม่จำกัดระยะทาง
ก่อนมิถุนายน 2553 ซึ่งใช้ขบวนรถจักรรุ่น 253 มีห้องผู้โดยสารจุ 4 คน สามารถจองได้ในราคา 6,000 เยน เพิ่มจากค่าโดยสารปกติโดยไม่ขึ้นกับจุดหมายปลายทาง ในขบวนรถจักรรุ่นใหม่ อี 259 ไม่มีห้องโดยสารพิเศษนี้
=== ส่วนลดค่าโดยสารสำหรับชาวต่างชาติ ===
ผู้โดยสารที่ถือหนังสือเดินทางที่ไม่ใช่ประเทศญี่ปุ่นสามารถซื้อชุดตั๋วรวม นาริตะเอ็กซเพรสและบัตร ซูอิกะ ในราคา 3,500 เยน สำหรับชั้นปกติ หรือ 5,000 เยน สำหรับชั้นหนึ่ง โดยในชุดมี 1,500 เยน เป็นค่าโดยสารสำหรับนาริตะเอ็กซเพรส ไปยังโตเกียวและปริมณฑลโดยหักส่วนลดเป็นจำนวนเงิน 3,000 เยน สำหรับชั้นหนึ่งแล้ว อีก 1,500 เยน จะอยู่ในบัตร ซูอิกะ และอีก 500 เยน เป็นค่ามัดจำบัตรที่สามารถรับคืนได้เมื่อคืนบัตร ซูอิกะ สำหรับบัตร ซูอิกะ เป็นบัตรเติมเงินใช้เป็นค่าโดยสารรถไฟและรถประจำทางทุกสายในโตเกียว รวมทั้งใช้ชำระค่าใช้จ่ายในสถานประกอบการที่รับบัตรนี้
ส่วนลดจะใช้ได้เฉพาะการเดินทางออกจากท่าอากาศยานนาริตะเท่านั้น ในการเดินทางเข้าท่าอากาศยานด้วยนาริตะเอ็กซเพรส จะต้องเสียค่าโดยสารในอัตราปกติ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
JR East 253 series Narita Express  
JR East - Access to Narita Airport
การขนส่งระบบรางในจังหวัดชิบะ
การขนส่งระบบรางในโตเกียว
การขนส่งระบบรางในจังหวัดคานางาวะ
ชลบุรีลีก

ชลบุรีลีก เป็นการแข่งขันฟุตบอลลีกอาชีพในจังหวัดชลบุรี ชลบุรีลีกมีทีมสโมสรทั้งหมด 11 ทีม การเลื่อนชั้น ทีมชนะเลิศจะได้สิทธิ์เล่นในลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ภาคกลางและภาคตะวันออกในฤดูกาลถัดไป
==ประวัติ==
จังหวัดชลบุรี เดินหน้าพัฒนาระบบและบุคลากรสำหรับฟุตบอลอาชีพอย่างเต็มตัว ตามโครงการ วิชั่น เอเชีย และ วิชั่น ไทยแลนด์ ของสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย หรือ เอเอฟซี ซึ่งโครงการนี้ ทางสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยฯได้คัดเลือกจังหวัดชลบุรี เป็นจังหวัดแรกที่เข้าร่วมโครงการกับ เอเอฟซี โดยจังหวัดชลบุรี ได้ทำการก่อตั้งสมาคมฟุตบอลจังหวัดชลบุรีขึ้นมา พร้อมกับการเปิดอบรมผู้ฝึกสอน และผู้ตัดสินตามหลักสูตรของสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งเอเชีย
วันที่ 22 พฤษภาคม 2552 เอเอฟซี ได้ส่ง 2 ผู้เชี่ยวชาญจากโครงการวิชั่น เอเชีย มร.ไคตะ ชาวญี่ปุ่น และ มร.คาสเทล ชาวเนปาล มาสัมมนาและอบรมร่วมกับสมาคมฟุตบอลจังหวัดชลบุรี ที่โรงแรม เดอะไทด์ รีสอร์ท ริมหาดบางแสน จ.ชลบุรี โดยมีคุณวิทยา คุณปลื้ม นายกสมาคมฟุตบอลจังหวัดชลบุรี คุณธนศักดิ์ สุระประเสริฐ เลขาธิการสมาคมฟุตบอลจังหวัดชลบุรี และตัวแทนจากอำเภอต่างๆ ในจังหวัดชลบุรีเข้าร่วมสัมมนา เอเอฟซีโดยกำหนดให้สมาคมฟุตบอลจังหวัดชลบุรี จัดการแข่งขันฟุตบอลลีกของตัวเองขึ้นมา ตามโครงการวิชั่น เอเชีย หลังจากที่ได้เปิดอบรมผู้ฝึกสอนและผู้ตัดสิน กับทีมต่างๆ ที่จะลงแข่งขันใน ชลบุรีลีกไปแล้ว เพื่อที่ทุกทีมจะบริหารจัดการพร้อมหารายได้ดูแลตัวเองได้
== เงินรางวัล ==
ทีมชนะเลิศ       : 300,000 บาท
ทีมรองชนะเลิศ  : 100,000 บาท
ทีมอันดับที่ 3  : 50,000 บาท
ทีมอันดับที่ 4  : 30,000 บาท
ทีมอันดับที่ 5  : 20,000 บาท
นอกจากนี้ยังมีเงินบำรุงทีมที่เข้าร่วมแข่งขัน และ รางวัลทีมมารยาทดีเยี่ยม
==ฤดูกาลชลบุรีลีก==
==อ้างอิง==
ระเบียบการแข่งขันฟุตบอลชลบุรีลีก 
การแข่งขันฟุตบอลลีกในประเทศไทย
การแข่งขันฟุตบอลในประเทศไทย
โอเชียนคัลเลอร์ซีน

โอเชียนคัลเลอร์ซีน (Ocean Colour scene) เป็นวงดนตรีบริตป็อปจาก เบอร์มิงแฮม ประเทศอังกฤษ
ได้ออกอัลบั้มชุดแรกในปี 1992 ชื่ออัลบั้ม Ocean Colour Scene ต่อมาก็ได้ประสบความสำเร็จกับอัลบั้มชุดที่สองและสาม ชื่ออัลบั้ม Moseley Shoals ในปี 1996 ติดยูเคอัลบั้มชาร์ตในอันดับสูงสุดที่ 2 และ Marchin' Already ติดยูเคอัลบั้มชาร์ตในอันดับสูงสุดที่ 1 ในปี 1997
==ผลงาน==
===สตูดิโออัลบั้ม===
=== ยูเคซิงเกิล ===
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Official website
Ocean Colour Scene on RollingStone.com 
กลุ่มดนตรีร็อกสัญชาติอังกฤษ
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2532
ไมเคิลเลินส์ทูร็อก (อัลบั้ม)

ไมเคิลเลินส์ทูร็อก (Michael Learns to Rock) เป็นอัลบั้มชุดที่หกของ ไมเคิลเลินส์ทูร็อก ออกจำหน่ายในปี ค.ศ. 2004 อัลบั้มที่วางตลาดในเอเชียได้เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น เทกมีทูยัวร์ฮาร์ต (Take Me to Your Heart)
==รายชื่อเพลง==
"Frostbite"
"Final Destination"
"Take Me to Your Heart"
"Don't Have to Lose"
"Salvation"
"Hit by a Feeling"
"If You Leave My World"
"This Is Who I Am"
"Home to You" (Duet with Julie Berthelsen)
"Laugh and Cry"
"One More Minute" (เพลงโบนัส ออกจำหน่ายที่เอเซีย)
"Without Your Love" (เพลงโบนัส ออกจำหน่ายที่เอเซีย)
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Michael Learns To Rock - Official Website 
อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2547
ปราสาทช่างปี่

ปราสาทช่างปี่ เป็นอโรคยศาล หรืออโรคยศาลา หรือโรงพยาบาล หนึ่งในจำนวน 102 แห่ง ที่พระเจ้าชัยวรมันที่ 7 แห่งอาณาจักรขอมโบราณ โปรดให้สร้างขึ้น ตั้งอยู่ที่บ้านช่างปี่ ตำบลช่างปี่ อำเภอศีขรภูมิ จังหวัดสุรินทร์มีอายุในราวพุทธศตวรรษที่ 18 มีผังเป็นรูปสี่เหลี่ยนผืนผ้า ก่อด้วยศิลาแลง และหินทราย
ตั้งแต่ปี 2553 กรมศิลปากร ได้ทำการบูรณะปราสาทช่างปี่ พบโปราณวัตถุจำนวนมา ส่วนหนึ่งนำไปเก็บรักษาไว้ (แต่ยังไม่ได้จัดแสดง: พฤษภาคม 2555) ที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ สุรินทร์ อีกส่วนหนึ่งเก็บรักษาไว้ที่วัดบ้านช่างปี่
==อ่านเพิ่มเติม==
ปราสาทช่างปี่: เที่ยวเมืองสุรินทร์ถ่ินช้างใหญ่
ช่างปี่
ช่างปี่
สิ่งก่อสร้างในอำเภอศีขรภูมิ
เอเซยัส ฟัน เดอแฟ็ลเดอ

เอเซยัส ฟัน เดอแฟ็ลเดอ (Esaias van de Velde; 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1587 - 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1630) เป็นจิตรกรชาวดัตช์ของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ของคริสต์ศตวรรษที่ 17 ฟัน เดอแฟ็ลเดอมีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมภูมิทัศน์และภาพชีวิตประจำวัน
== อ้างอิง ==
George S. Keyes, Esaias van den Velde, 1587-1630 (1984)
== ดูเพิ่ม  ==
จิตรกรรมยุคทองของเนเธอร์แลนด์
จิตรกรรมบาโรก
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Rijksmuseum, Amsterdam 
Allen Memorial Art Museum
Biography and painting
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2130
จิตรกรชาวดัตช์
จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 16
จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 17
จิตรกรยุคทองของเนเธอร์แลนด์
จิตรกรภาพชีวิตประจำวัน
จิตรกรภูมิทัศน์
ปราสาทสระกำแพงน้อย

ปราสาทหินสระกำแพงน้อย ตั้งอยู่ภายในวัดสระกำแพงน้อย ติดกับถนนสายอุทุมพรพิสัย-ศรีสะเกษ (หมายเลข 226) ในเขตตำบลขยุง อำเภออุทุมพรพิสัย จังหวัดศรีสะเกษ สร้างขึ้นในราวพุทธศตวรรษที่ 18
== ลักษณะปราสาท ==
ปราสาทสระกำแพงน้อย เป็นปรางค์เดี่ยวสร้างด้วยศิลาแลงรูปสี่เหลี่ยมย่อมุม สูงประมาณ 11 เมตร ศิลปะการก่อสร้างแบบขอม ใช้เป็นเทวสถานสำหรับบูชาเทพเจ้าในศาสนาพราหมณ์ ประกอบด้วยสิ่งก่อสร้างที่สำคัญ คือ
ปราสาทประธาน
วิหาร
กำแพงแก้ว
ซุ้มประตู
สระน้ำ
ไฟล์:Sakampangnoi2.JPG|ปรางค์ประธานปราสาทสระกำแพงน้อย
ไฟล์:Sakampangnoi3.JPG|สระน้ำอโนดาต
โบราณสถานแห่งนี้ เป็นอโรคยาศาล หรืออโรคยศาลา (โรงพยาบาล) หนึ่งในจำนวน 102 แห่ง ที่พระเจ้าชัยวรมันที่ 7 แห่งอาณาจักรขอมโบราณ โปรดให้สร้างขึ้นทั่วราชอาณาจักรในราวพุทธศตวรรษที่ 18 (พ.ศ. 1724 - พ.ศ. 1761) ก่อด้วยศิลาแลง และหินทราย ตัวปรางค์ประธาน ยังค่อนข้างสมบูรณ์ แต่ขาดการบูรณะ ส่วนโคปุระหรือกำแพงแก้วพังทลาย แต่ยังมีองค์ประกอบครบถ้วน ทั้งทับหลัง และโครงสร้างอื่น ๆ แต่ยังไม่ได้รับบูรณะและปรับแต่ง
ในปัจจุบันน้ำในสระอโนดาตนี้ถูกใช้ในทำน้ำพระพุทธมนต์ศักดิ์สิทธิ์ในพิธีสำคัญของจังหวัดศรีสะเกษ
==การประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถาน==
ปราสาทสระกำแพงน้อย ได้รับการประกาศเป็นโบราณสถานสำหรับชาติ ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 52 ตอนที่ 0ง วันที่ 8 มีนาคม 2478 พร้อมกับปราสาทอีกหลายแห่งในจังหวัดขุขันธ์ (ชื่อในขณะนั้น)
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
สระกำแพงน้อย
สระกำแพงน้อย
สิ่งก่อสร้างในอำเภออุทุมพรพิสัย
ยัน ฟัน เดอร์ไฮเดิน

ยัน ฟัน เดอร์ไฮเดิน (Jan van der Heyden; 5 มีนาคม ค.ศ. 1637 – 12 กันยายน ค.ศ. 1712) เป็นจิตรกร ช่างดราฟต์ ช่างพิมพ์ และนักประดิษฐ์ชาวดัตช์ของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ของคริสต์ศตวรรษที่ 17 และ 18 ยัน ฟัน เดอร์ไฮเดินมีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมภูมิทัศน์
ยัน ฟัน เดอร์ไฮเดินเป็นผู้ปรับปรุงสายดับเพลิงในปี ค.ศ. 1672 กับพี่ชายผู้เป็นวิศวกรพลังน้ำ (hydraulic engineer) นอกจากนั้นก็ยังปรับปรุงตำราสำหรับรถดับเพลิง จัดระบบนักดับเพลิง และเขียนหนังสือและภาพประกอบตำราการดับเพลิงเล่มแรก (Brandspuiten-boek) ฟัน เดอร์ไฮเดิน ออกแบบระบบไฟถนนในอัมสเตอร์ดัมที่ใช้ระหว่าง ค.ศ. 1669 จนถึง ค.ศ. 1840 และเป็นระบบที่นำไปใช้ในหลายเมืองในต่างประเทศ
== อ้างอิง ==
Jan van der Heyden (1637–1712) (exhibit catalogue) by Peter C. Sutton, et al., 50 illustrated pages, including 130 paintings, drawings and figures (Yale University Press: 2006). The book is the first publication on the artist in the English language, according to the Bruce Museum, where Sutton is director.
== ดูเพิ่ม ==
จิตรกรรมยุคทองของเนเธอร์แลนด์
จิตรกรรมบาโรก
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Literature on Jan van der Heyden
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2180
จิตรกรชาวดัตช์
จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 18
จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 17
จิตรกรยุคทองของเนเธอร์แลนด์
จิตรกรภูมิทัศน์
นักประดิษฐ์ชาวดัตช์
สเตอริโอแล็บ

สเตอริโอแล็บ (Stereolab) เป็นวงออลเทอร์นาทิฟร็อกจากประเทศอังกฤษ ก่อตั้งวงในลอนดอน ในประเทศอังกฤษ ตั้งแต่ปี 1990 ประกอบด้วยสมาชิกด้วยทิม กาเน่ (กีตาร์/คีย์บอร์ด) แลติเซีย ซาดีเอ้ (ร้องนำ/คีย์บอร์ด) แอนดี้ แรมซีย์ (กลอง) และแมรี แฮนเซ่น (ร้องประสาน/กีตาร์/คีย์บอร์ด) ได้เสียชีวิตในปี 2002
== ผลงาน ==
=== อัลบั้ม ===
Peng! (1992), Too Pure/American
Transient Random-Noise Bursts with Announcements (1993), Duophonic/Elektra
Mars Audiac Quintet (1994), Duophonic/Elektra
Emperor Tomato Ketchup (1996), Duophonic/Elektra
Dots and Loops (1997), Duophonic/Elektra
Cobra and Phases Group Play Voltage in the Milky Night (1999), Duophonic/Elektra
Sound-Dust (2001), Duophonic/Elektra
Margerine Eclipse (2004), Duophonic/Elektra
Chemical Chords (2008), Duophonic/4AD
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บทางการ
Official Stereolab MySpace Page
ออลมิวสิก
Karaoke session / radio interview with Lætitia Sadier & Mouse On Mars
กลุ่มดนตรีออลเทอร์นาทิฟร็อกสัญชาติอังกฤษ
กลุ่มดนตรีร็อกสัญชาติอังกฤษ
ยัน ฟัน โคเยิน

ยัน โยเซฟส์โซน ฟัน โคเยิน (Jan Josephszoon van Goyen; 13 มกราคม ค.ศ. 1596 - 27 เมษายน ค.ศ. 1656) เป็นจิตรกรชาวดัตช์คนสำคัญของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17  ยัน ฟัน โคเยินมีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมภูมิทัศน์ โดยมีผลงานเป็นจำนวนมาก เท่าที่ทราบเป็นจำนวนถึงราวพันสองร้อยภาพ
==ประวัติ==
ฟัน โคเยินผู้เป็นลูกชายของช่างทำรองเท้าในไลเดิน ได้รับการศึกษาทางศิลปะกับเอเซยัส ฟัน เดอร์แฟ็ลเดอ เมื่ออายุได้ 35 ปี ฟัน โคเยินก็มีห้องเขียนภาพของตนเองที่เดอะเฮก พี. เครนชอว์กล่าวว่างานของฟัน โคเยินไม่เคยขายได้ในราคาสูง แต่เขาก็ทดแทนโดยการเขียนภาพจำนวนมาก การเขียนใช้สีที่บางและเขียนอย่างรวดเร็วโดยใช้สีที่มีราคาถูก แม้ว่าจะปรับปรุงงานเขียนด้วยวิธีต่าง ๆ แล้วฟัน โคเยินก็ยังต้องหารายได้เพิ่มโดยเป็นตัวแทนการซื้อขายและนักประมูลภาพเขียน รวมทั้งเก็งราคาทิวลิปและราคาบ้าน แม้ว่าธุรกิจหลังมักจะเป็นธุรกิจที่ค่อนข้างปลอดภัยสำหรับการลงทุน แต่ในกรณีของฟัน โคเยินกลับเป็นสิ่งที่ทำให้มีหนี้สินมหาศาล เปาลึส โปตเตอร์เช่าบ้านจากฟัน โคเยิน และนีโกลาส ฟัน แบร์เคม ได้มาเป็นลูกศิษย์ของเขา
ในปี ค.ศ. 1652 ถึงปี ค.ศ. 1654 ฟัน โคเยินจำต้องขายงานเขียนและงานกราฟิกที่สะสมไว้ และต้องย้ายไปอยู่บ้านที่มีขนาดเล็กกว่าเดิม เขาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1656 ขณะที่มีหนี้สินจำนวนถึง 18,000 กิลเดอร์ดัตช์ ทำให้ภรรยาหม้ายต้องขายภาพเขียนและเครื่องเรือนที่ยังคงเหลือ การเป็นหนี้สินของฟัน โคเยินอาจจะมีผลต่อโอกาสความก้าวหน้าทางอาชีพของยัน สเตน ลูกศิษย์และลูกเขยซึ่งย้ายออกจากเดอะเฮกในปี ค.ศ. 1654
==งานเขียน==
ตามปกติแล้วจิตรกรรมดัตช์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 หรือจิตรกรรมของยุคทองของเนเธอร์แลนด์แบ่งออกเป็นห้าประเภทตามทฤษฎีการจัดลำดับคุณค่าของศิลปะ ซึ่งได้แก่ จิตรกรรมประวัติศาสตร์, ภาพเหมือน, ภาพชีวิตประจำวัน, จิตรกรรมภูมิทัศน์ และจิตรกรรมภาพนิ่ง ฟัน โคเยินจัดอยู่ในกลุ่มจิตรกรภูมิทัศน์ผู้มีความถนัดในการแฝงหัวข้อเกี่ยวกับชีวิตประจำวัน ฟัน โคเยินเขียนภาพคลองในบริเวณเดอะเฮก และหมู่บ้านในชนบทของเดลฟต์, โรตเตอร์ดัม, ไลเดิน และเคาดา
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม  ==
จิตรกรรมยุคทองของเนเธอร์แลนด์
จิตรกรรมบาโรก
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
View of Dordrecht 1644
Bibliography
==สมุดภาพ==
ไฟล์:River Scene by Jan van Goyen.jpeg|"ริมแม่น้ำ"ค.ศ. 1625
ไฟล์:Goyen 1625 winter.jpg|"หน้าหนาว"ค.ศ. 1625
ไฟล์:Goyen 1634 River landscape with a ruin.jpg|"ทิวทัศน์แม่น้ำกับซากบ้าน"ค.ศ. 1634
ไฟล์:Jan van Goyen 002.jpg|"ทิวทัศน์เมืองเอ็มเมอริช"ค.ศ. 1645
ไฟล์:Goyen 1650 View of Leiden from the Northeast.jpg|"ทิวทัศน์เมืองไลเดินจากทางตะวันออกเฉียงเหนือ"ค.ศ. 1650
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2139
จิตรกรชาวดัตช์
จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 17
จิตรกรยุคทองของเนเธอร์แลนด์
จิตรกรภูมิทัศน์
บุคคลจากไลเดิน
ลีเมอร์

ลีเมอร์ (Lemur) เป็นอันดับฐานของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับไพรเมตหรือลิง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Lemuriformes
ลักษณะโดยรวมของลีเมอร์ คือ มีรูปร่างทั่วไปคล้ายกับลิง แต่ทว่ามีส่วนหัวคล้ายหมาจิ้งจอก คือ มีจมูกและปากแหลมยาว มีดวงตากลมโต ขนหนาฟู มีหางยาวเป็นพวงเหมือนกระรอก โดยลีเมอร์เป็นไพรเมตที่ถูกจัดอยู่ในกลุ่ม Prosimian ซึ่งรวมถึงลิงลม, กาเลโก และทาร์เซีย เพราะมีสายวิวัฒนาการที่ใกล้เคียงกัน จากการศึกษาทางดีเอ็นเอ ซึ่งคำว่า "Prosimian" นั้น มีความหมายว่า "ก่อนลิง"
คำว่า "ลีเมอร์" แปลงมาจากคำว่า Lemures ในเทพปกรณัมโรมันหมายถึง "ดวงวิญญาณ, ผี หรือปีศาจ"
ขนาดโดยทั่วไปโดยเฉลี่ยของลีเมอร์ขนาดเท่าแมว น้ำหนักตัวประมาณ 9 กิโลกรัม โดยที่ชนิดที่มีขนาดเล็กมีรูปร่างใกล้เคียงกับหนู มีการกระจายพันธุ์เฉพาะบนเกาะมาดากัสการ์ทางชายฝั่งแอฟริกาตะวันออกที่เดียวเท่านั้น เหตุเพราะสันนิษฐานว่า ที่เกาะแห่งนี้ห่างไกลจากแผ่นดินใหญ่ ทำให้สัตว์หลายชนิดมีการวิวัฒนาการเป็นของตัวเองโดยเฉพาะ และไม่มีสัตว์กินเนื้อขนาดใหญ่คอยคุกคาม โดยอาศัยอยู่ในป่าดิบ บนต้นไม้ใหญ่ หากินในเวลากลางวัน และนอนหลับในเวลากลางคืน โดยที่สันนิษฐานอีกว่า บรรพบุรุษของลีเมอร์ เดินทางมายังเกาะมาดากัสการ์ด้วยกอพรรณพืชหรือต้นไม้เมื่อ 60 ล้านปีก่อน โดยลีเมอร์ได้วิวัฒนาการตัวเองแยกมาเป็นชนิดต่าง ๆ จากถิ่นที่อยู่ที่แตกต่างกัน เนื่องด้วยสภาพแวดล้อมที่แตกต่าง อันเป็นผลจากการที่น้ำท่วมเกาะ ก่อให้เกิดเป็นเกาะแก่งต่าง ๆ มากมาย และลีเมอร์ชนิดต่าง ๆ ต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวและถูกจำกัดในเรื่องอาหาร จากพายุไซโคลนที่พัดถล่มในมหาสมุทรอินเดีย โดยเฉพาะชายฝั่งแอฟริกาตะวันออก โดยเชื่อว่าบรรพบุรุษของลีเมอร์นั้นแรกเริ่มมีขนาดเล็ก และอาจเกาะกับต้นไม้ลอยน้ำมาในรูปแบบของการจำศีล
ลีเมอร์มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูง จุดเด่นอีกประการของลีเมอร์ คือ เสียงร้องที่หลากหลายและดังกึกก้องไปทั่ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเวลาออกหากินในยามพลบค่ำ ซึ่งอาหารของลีเมอร์ได้แก่ ใบไม้, ผลไม้, แมลง, ไข่นก และสัตว์ขนาดเล็กชนิดต่าง ๆ แตกต่างออกไปตามแต่ละชนิด ด้วยการใช้ขาหน้าที่เสมือนมือในการหยิบฉวย ขุดคุ้ย หยิบจับอาหารได้คล่องแคล่วเช่นเดียวกับสัตว์ประเภทอื่นในอันดับเดียวกัน หากแต่จะใช้หางในการเกาะเกี่ยวกับกิ่งไม้ไม่ได้
ลีเมอร์ในปัจจุบัน ได้รับการจำแนกแล้วประมาณ 100-103 ชนิดใน 5 วงศ์ (ดูในตาราง) และหลายชนิดและหลายวงศ์ก็ได้สูญพันธุ์ไปก่อนหน้านี้แล้ว โดยชนิดที่เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดี ได้แก่ ลีเมอร์หางวงแหวน (Lemur catta) ที่มีส่วนหางเป็นลายปล้อง ๆ สลับขาว-ดำ, รัฟด์ลีเมอร์ (Varecia spp.) เป็นลีเมอร์ที่มีขนสีขาวรอบ ๆ ใบหน้าแลดูคล้ายเครา และอาย-อาย (Daubentonia madagascariensis) ซึ่งมีลำตัวสีดำ มีนิ้วมือที่ยาวใช้สำหรับเคาะหาแมลงหรือหนอนที่อยู่ใต้เปลือกไม้กินเป็นอาหาร ในเวลากลางคืน เป็นต้น
ตามรายงานของสหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและทรัพยากรธรรมชาติ (IUCN) ระบุว่า ว่าร้อยละ 91 ของลีเมอร์ 103 ชนิดที่รู้จักกำลังตกอยู่ในภาวะถูกคุกคาม โดยลีเมอร์ 23 ชนิด ถูกจัดอยู่ในภาวะเสี่ยงสูญพันธุ์ขั้นวิกฤต อีก 52 ชนิดถูกจัดอยู่ในภาวะเสี่ยงสูญพันธุ์ และอีก 19 ชนิดจัดอยู่ในภาวะมีแนวโน้มใกล้สูญพันธุ์ ตามบัญชีแดงของสหภาพเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ (IUCN Red List) โดยลีเมอร์ชนิดที่หายากที่สุด คือ ลีเมอร์นอร์เทิร์นสปอร์ตีฟ (Lepilemur septentrionalis) ที่เหลือเพียงแค่ 18 ตัวเท่านั้น
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ลิงลม
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ลีเมอร์ 
ไพรเมต
สัตว์ที่พบบนเกาะมาดากัสการ์
ลีเมอร์
โคเฟิร์ต ฟลิงก์

โคเฟิร์ต ฟลิงก์ (Govert หรือ Govaert Flinck; 25 มกราคม ค.ศ. 1615 - 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1660) เป็นจิตรกรชาวดัตช์ของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 โคเฟิร์ต ฟลิงก์มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมประวัติศาสตร์และภาพเหมือน
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม  ==
จิตรกรรมยุคทองของเนเธอร์แลนด์
จิตรกรรมบาโรก
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
==สมุดภาพ==
ไฟล์:Flinck young woman.jpg|"ภาพเหมือนสตรีสาว"ระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1630 ถึง 1640
ไฟล์:Rembrandt als herder met staf en fluit Rijksmuseum SK-A-3451.jpeg|"แร็มบรันต์แต่งตัวเป็นคนเลี้ยงแกะ"ราว ค.ศ. 1636
ไฟล์:Flinck, Govert - The Company of Captain Albert Bas and Lieutenant Lucas Conijn - 1645.jpg|"กองทหารของร้อยเอกอัลเบิร์ต บัส และร้อยโทลือกัส โกไนน์"ราว ค.ศ. 1645
ไฟล์:Govert Flinck - Aankondiging aan de herders.jpg|"การประกาศการกำเนิดของพระเยซูต่อคนเลี้ยงแกะ"ราว ค.ศ. 1639
ไฟล์:Isaak zegent Jakob Rijksmuseum SK-A-110.jpeg|"ไอแซกให้พรเจค็อบ"ราว ค.ศ. 1638
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2158
จิตรกรชาวดัตช์
จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 17
จิตรกรยุคทองของเนเธอร์แลนด์
จิตรกรภาพประวัติศาสตร์
จิตรกรภาพเหมือน
ยาโกบ เดอ ไคน์ที่ 3 (แร็มบรันต์)

ยาโกบ เดอ ไคน์ที่ 3 (Jacob de Gheyn III หรือ Jacob III de Gheyn) เป็นจิตรกรรมสีน้ำมันที่เขียนโดยแร็มบรันต์ จิตรกรคนสำคัญชาวดัตช์ของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 จัดแสดงอยู่ที่หอศิลป์ดัลลิช (Dulwich) ในกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร
ภาพ "ยาโกบ เดอ ไคน์ที่ 3" ที่แร็มบรันต์เขียนราวปี ค.ศ. 1632  เป็นภาพเหมือนของยาโกบ เดอ ไคน์ที่ 3 นักแกะภาพพิมพ์ (engraving) ชาวดัตช์ ซึ่งเป็นภาพคู่กับภาพเหมือนของเพื่อนของไคน์ เมาริตส์ เฮยเคินส์ที่แต่งตัวคล้ายคลึงกัน และหันหน้าเข้าหากัน
ภาพเขียนภาพนี้มีขนาดเล็กกว่าภาพเขียนส่วนใหญ่ที่แร็มบรันต์เขียน เป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้ภาพเขียนนี้ง่ายต่อการโจรกรรม
==การจ้างเขียน==
เฮยเคินส์และไคน์จ้างให้แร็มบรันต์เขียนภาพในแบบเดียวกัน ซึ่งแร็มบรันต์ก็เขียนบนแผ่นไม้โอ๊กเดียวกัน เพื่อนสองคนตกลงกันว่าผู้ใดที่เสียชีวิตทีหลังก็จะเป็นผู้ได้รับภาพเขียนของอีกเป็นของอีกผู้หนึ่ง ตามคำจารึกที่ปรากฏบนหลังภาพเขียน  ภาพสองภาพกลับมาคู่กันหลังจากการเสียชีวิตของไคน์  แร็มบรันต์ใช้แผ่นไม้โอ๊กเดียวกันเขียนภาพที่สามที่เป็นภาพเหมือนตนเอง ทั้งสามภาพเป็นของหอศิลป์ดัลลิชในกรุงลอนดอน
==การโจรกรรม==
ภาพ "ยาโกบ เดอ ไคน์ที่ 3" ได้รับการขนานนามว่าเป็น "แร็มบรันต์ตามสั่ง" (takeaway Rembrandt) ด้วยความที่ถูกขโมยสี่ครั้งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1966 ซึ่งทำให้เป็นภาพเขียนที่ได้รับการขโมยบ่อยครั้งที่สุด
ระหว่างวันที่ 14 สิงหาคม ค.ศ. 1981 จนถึงวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1981 ภาพเขียนถูกขโมยจากหอศิลป์ดัลลิช แต่ตำรวจสามารถจับชายสี่คนได้พร้อมกับภาพเขียนในรถแท็กซี  ไม่ถึงสองปีต่อมาโจรก็บุกเข้าไปในหอศิลป์ทางเพดานกระจก งัดภาพจากกำแพง ตำรวจไปถึงที่เกิดเหตุภายในสามนาทีแต่ไม่ทันที่จะจับโจร ภาพเขียนหายไปสามปี ก่อนที่จะพบเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม ค.ศ. 1986 บนที่วางกระเป๋าที่สถานีรถไฟของค่ายทหารอังกฤษที่มึนสเตอร์ในเยอรมนี
ในการโจรกรรมอีกสองครั้ง ภาพเขียนพบในม้านั่งในสุสานในสเตรตัม และบนจักรยาน  ทุกครั้งที่ถูกขโมยภาพเขียนก็ได้รับกลับคืนมาโดยไม่มีผู้ใดถูกกล่าวหา
== อ้างอิง ==
==ดูเพิ่ม==
แร็มบรันต์
ภาพเหมือน
แร็มบรันต์
จิตรกรรมยุคทองของเนเธอร์แลนด์
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1630
จิตรกรรมสีน้ำมัน
ภาพเหมือน
ศิลปะที่ถูกโจรกรรม