pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ธงชาติเซนต์คริสโตเฟอร์-เนวิส-แองกวิลลา

ธงชาติเซนต์คริสโตเฟอร์-เนวิส-แองกวิลลา อดีตอาณานิคมโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร (พ.ศ. 2501 - 2526) มีลักษณะเป็นธงสามสีสามแถบแนวตั้ง พื้นเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า ภายในแบ่งเป็นสามแถบตามแนวตั้ง เรียงเป็นแถบสีเขียว สีเหลือง และสีฟ้า ตามลำดับจากด้านคันธง แต่ละแถบกว้างเท่ากัน  ที่กลางแถบสีเหลืองนั้นมีภาพต้นปาล์มสีดำมีกิ่งก้านแผ่ออกไป 3 ด้าน หมายถึงดินแดน 3 ส่วนที่ประกอบเข้าเป็นอาณานิคมแห่งนี้ ได้แก่ แองกวิลลา เกาะเซนต์คริสโตเฟอร์ และเกาะเนวิส  ธงดังกล่าวนี้ใช้อยู่ในช่วงปี พ.ศ. 2510 - พ.ศ. 2526
ส่วนธงที่ใช้ในช่วงก่อนหน้า (พ.ศ. 2501 - 2510) ใช้ธงตามแบบอาณานิคมของสหราชอาณาจักรทั่วไป กล่าวคือ ธงเรือแสดงสัญชาติสีน้ำเงิน มีภาพตราอาณานิคม ซึ่งตราแผ่นดินประจำดินแดนในกรอบวงกลมสีขาว ตรานี้มีลักษณะเป็นตราอาร์มรูปโล่ ภายในโล่แบ่งเป็นสามส่วน โดยช่องซ้ายบนมีภาพกะลาสี (เป็นสัญลักษณ์แทนตัวคริสโตเฟอร์ โคลัมบัส) ยืนบนหัวเรือเพื่อส่องกล้องสำรวจแผ่นดินใหม่ หมายถึงเกาะเซนต์คริสโตเฟอร์ (ปัจจุบันเรียกว่าเกาะเซนต์คิตส์) ที่ช่องขวาบนเป็นภาพสตรี 3 คนกำลังชำระกายในน้ำตก หมายถึงเกาะเนวิส ช่องกลางล่างเป็นภาพชาวประมงกับเรือแคนูบนชายหาด หมายถึงแองกวิลลา  ที่ตอนบนของโล่มีภาพปลาโลมา 3 ตัวหันตัวตามแนวตั้งแหงนหน้าขึ้นด้านบน มีเกี้ยวรัดรอบตัวปลาโลมาทั้งสามนั้นรวมกัน
== ดูเพิ่ม ==
ธงชาติแองกวิลลา
ธงชาติเซนต์คิตส์และเนวิส
ธงชาติหมู่เกาะบริติชลีเวิร์ด
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
แองกวิลลา
ประเทศเซนต์คิตส์และเนวิส
ธงชาติในอดีต
ธงประจำดินแดนอาณานิคมของสหราชอาณาจักร
ระนาบท้ายทอย

ระนาบท้ายทอย (planum occipitale or occipital plane) เป็นส่วนของสความา ออกซิปิตาลิส (squama occipitalis) ที่อยู่เหนือเส้นหลังคอเส้นบนสุด (highest nuchal lines) ถูกคลุมด้วยกล้ามเนื้อออกซิปิตาลิส (Occipitalis muscle)
กะโหลกศีรษะ
ระนาบหลังคอ

ระนาบหลังคอ (planum nuchale or nuchal plane) เป็นส่วนของสความา ออกซิปิตาลิส (squama occipitalis) ที่อยู่ใต้เส้นหลังคอเส้นบนสุด (highest nuchal lines) มีลักษณะขรุขระและรูปร่างไม่แน่นอนเพราะเป็นจุดเกาะของกล้ามเนื้อหลายมัด
กะโหลกศีรษะ
เนินครูซิฟอร์ม

เนินครูซิฟอร์ม (cruciform eminence or cruciate eminence) เป็นสันที่อยู่บนพื้นผิวด้านในของกระดูกท้ายทอย
== แบ่งตามพื้นผิว ==
สามารถแบ่งพื้นผิวดังกล่าวออกเป็นแอ่งเว้า 4 แอ่ง ได้แก่
สองแอ่งบน มีรูปร่างเป็นรูปสามเหลี่ยม และเป็นที่อยู่ของกลีบท้ายทอย (occipital lobes) ของซีรีบรัม
สองแอ่งล่าง มีรูปร่างเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้า และเป็นที่อยู่ของซีรีเบลลัม
ที่จุดบรรจบตรงกลางของเนินครูซิฟอร์มทั้งสี่เรียกว่าปุ่มในของท้ายทอย (internal occipital protuberance)
กะโหลกศีรษะ
ปุ่มในของท้ายทอย

ปุ่มในของท้ายทอย (internal occipital protuberance) เป็นที่จุดบรรจบตรงกลางของเนินครูซิฟอร์ม (cruciate eminence) ทั้งสี่ อยู่ภายในกระดูกท้ายทอย (occipital bone)
== ดูเพิ่ม ==
ปุ่มนอกของท้ายทอย (external occipital protuberance)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Diagram at uni-mainz.de 
กะโหลกศีรษะ
ร่องหว่างขม่อม

ร่องหว่างขม่อม (sagittal sulcus) เป็นร่องเว้าในแนวตั้งที่ปรากฏอยู่ที่ส่วนบนของเส้นแนวกลางตัว ปรากฏอยู่บนพื้นผิวด้านในของกระดูกหน้าผาก (frontal bone) ส่วนสความา ฟรอนทาลิส (squama frontalis) ขอบของร่องนี้รวมกันเป็นสันเรียกว่า สันหน้าผาก (frontal crest) ร่องหว่างขม่อมเป็นที่อยู่ของแอ่งเลือดดำซุพีเรียร์ ซาจิตตัล ไซนัส (superior sagittal sinus) ในขณะที่ขอบและสันเป็นจุดเกาะของฟอล์กซ์ ซีรีไบร (falx cerebri)
ร่องหว่างขม่อมนี้ยังเป็นส่วนหนึ่งของกระดูกข้างขม่อม (parietal) และกระดูกท้ายทอย (occipital bone)
กะโหลกศีรษะ
สันด้านในของท้ายทอย

สันด้านในของท้ายทอย (internal occipital crest) เป็นสันนูนที่อยู่ส่วนล่างของเนินครูซิฟอร์ม (cruciate eminence) ในกระดูกท้ายทอย (occipital bone) สันนี้จะแยกออกเป็น 2 แนวใกล้ๆ กับฟอราเมน แมกนัม (foramen magnum) และให้เป็นจุดเกาะของฟอล์กซ์ ซีรีเบลไล (falx cerebelli) ที่ขอบยึดเกาะของฟอล์กซ์ ซีรีเบลไลเป็นแอ่งเลือดดำออกซิปิทัล ไซนัส (occipital sinus)
ที่ส่วนบนของสันด้านในของท้ายทอยมีรอยเว้าที่เรียกว่า แอ่งเวอร์เมียน (vermian fossa) ซึ่งเป็นที่อยู่ของส่วนเวอร์มิส (vermis) ของซีรีเบลลัม (cerebellum)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สันด้านในของท้ายทอย
แอ่งคอนไดลอยด์

แอ่งคอนไดลอยด์ (condyloid fossa or condylar fossa) เป็นรอยเว้าที่อยู่ด้านหลังปุ่มกระดูกท้ายทอย (occipital condyle) ที่อยู่ส่วนข้างของกระดูกท้ายทอย ซึ่งเว้ารับขอบหลังของหน้าประกบด้านบนของกระดูกคอชิ้นที่หนึ่ง (atlas) เมื่อเงยศีรษะ พื้นของแอ่งนี้ในบางครั้งอาจมีช่องหรือรูเรียกว่า ช่องคอนไดลาร์ (condyloid canal) ซึ่งมีหลอดเลือดดำระบายออก (emissary vein) ผ่านจากทรานสเวิร์ส ไซนัส (transverse sinus)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Illustration (#22)
กะโหลกศีรษะ
ช่องคอนไดลาร์

ช่องคอนไดลาร์ (condylar canal or condyloid canal) เป็นช่องภายในแอ่งคอนไดลอยด์ (condyloid fossa) ของส่วนข้างของกระดูกท้ายทอยด้านหลังปุ่มกระดูกท้ายทอย (occipital condyle) ช่องนี้เป็นทางผ่านของหลอดเลือดดำระบายออก (emissary vein) ผ่านจากทรานสเวิร์ส ไซนัส (transverse sinus) ในบางคนอาจไม่มีช่องนี้
== ภาพอื่นๆ ==
Image:Gray187.png|มุมมองด้านล่างของฐานกะโหลกศีรษะ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Akram Abood Jaffar: Personal website, Anatomical variations
Slide at uiuc.edu
กะโหลกศีรษะ
ฟุตซอลชิงแชมป์เอเชีย 2008

การแข่งขัน ฟุตซอลชิงแชมป์เอเชีย 2008 จัดขึ้นที่ กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย ในระหว่างวันที่ 11-18 พฤษภาคม 2551 ทำการแข่งขันที่อาคารนิมิตรบุตร และอินดอสเตเดี้ยม  หัวหมาก โดยทีมที่ได้อันดับ 1-4 ในการแข่งขันนี้จะได้สิทธิ์ไปทำการแข่งขัน ฟุตซอลชิงแชมป์โลก 2008 ที่ประเทศบราซิล
== รอบคัดเลือก ==
การแข่งขันรอบคัดเลือกมีขึ้นที่ รัฐเซอลาโงร์ ประเทศมาเลเซีย ระหว่างวันที่ 26-30 มีนาคม 2551 โดยการแข่งขันทั้งหมดมีขึ้นที่ มัตซูชิตา สปอร์ต คอมเพล็กซ์ ชาห์อาลัม
=== กลุ่ม เอ ===
=== กลุ่ม บี ===
== รอบสุดท้าย ==
การแข่งขันรอบสุดท้ายมี 16ทีม เข้าทำการแข่งขัน โดยแบ่งเป็น4กลุ่ม กลุ่มละ4ทีม ทำการแข่งขันแบบพบกันหมด  คัดเอา 2ทีม ที่คะแนนดีที่สุดเข้ารอบต่อไป
=== กลุ่ม เอ ===
=== กลุ่ม บี ===
=== กลุ่ม ซี ===
=== กลุ่ม ดี ===
== รอบ แพ้คัดออก ==
=== รอบก่อนรองชนะเลิศ ===
=== รอบรองชนะเลิศ ===
=== รอบชิงอันดับ3 ===
=== รอบชิงชนะเลิศ ===
== ทีมชนะเลิศ ==
== อ้างอิง ==
Qualifying Results
Goalzz
2008
เทศกาลกีฬาในประเทศไทย
การแข่งขันฟุตบอลนานาชาติที่ประเทศไทยเป็นเจ้าภาพ
การแข่งขันกีฬาในกรุงเทพมหานคร
รายชื่อท่าอากาศยานในประเทศลาว

รายชื่อท่าอากาศยานในประเทศลาว
== รายชื่อท่าอากาศยาน ==
== ดูเพิ่ม ==
การบินลาว
การขนส่งในประเทศลาว
การคมนาคมในประเทศลาว
 
ล
จังหวัด 77

จังหวัด 77   (Province 77) เป็นภาพยนตร์ไทย ผลงานการกำกับโดย สมิธ ทิมสวัสดิ์ และ พันธกานต์ ทองเจือ ออกฉายในวันที่ 29 สิงหาคม ปี  พ.ศ. 2546 ใน ประเทศไทย
==โครงเรื่อง==
ไทยทาวน์ คือ ย่านหนึ่งที่อยู่ใกล้กับฮอลลีวู้ด ในนครลอสแอนเจลิส	ประเทศสหรัฐอเมริกา ย่านแห่งนี้ถือได้ว่าเป็นบ้านหลังหนึ่งของคนไทยกว่า 5 หมื่นคนเลยก็ว่าได้ ที่อพยพเข้ามาในประเทศนี้ ด้วยเหตุที่ย่านนี้เป็นเสมือนประตูเข้าสู่ประเทศอเมริกาสำหรับคนไทย ย่านนี้จึงได้รับการขนานนามว่าเป็นเสมือนจังหวัดที่ 77 ของประเทศไทย ครอบครัวคนไทยครอบครัวหนึ่งที่ประกอบกิจการร้านอาหาร ต้องดิ้นรนต่อสู้เพื่อเลี้ยงชีวิตให้อยู่รอด ท่ามกลางสังคมบริโภคนิยมที่มีความเจริญเติบโตที่รวดเร็วมาก ในขณะที่ตัวพวกเขาเอง พยายามคงไว้ซึ่งประเพณีและวัฒนธรรมดั้งเดิมของตัวเองเอาไว้ การต่อสู้ทางวัฒนธรรม ระหว่างความเป็นไทย กับวัฒนธรรมของชาวอเมริกาในย่านชายฝั่งตะวันตก ที่เต็มไปด้วยเพลงฮิพฮอพ ยาเสพติด การแข่งรถบนท้องถนนและความรุนแรงต่างๆ ทั้งหมดนี้ส่งผลให้แพท (ไมค์ กิ่งโพยม) เด็กหนุ่มคนหนึ่งต้องเสียคน
==นักแสดง==
ไมค์ กิ่งโพยม รับบท แพท
เมทินี กิ่งโพยม รับบท เพิร์ล
พีท ทองเจือ รับบท แดน
เจเรมี่ ธนา รับบท โกลดี้
ชาลีน อมตวณิชย์ รับบท Plearn
อีริค มาร์คัส ชูทส์ (Erik Markus Schuetz) รับบท บอดี้การ์ด
แคนดิเซ มิเชล (Candice Michelle) รับบท เค.ซี.
ขันเงิน เนื้อนวล รับบท ขัน
จำรัส ทัศนละวาด รับบท เดย์
ปริญญา อินทชัย รับบท เวย์
==เกร็ด==
เพลงจากเรื่องนี้ เป็นผลงานเพลงของ วงไทยเทเนี่ยม (Thaitanium)
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
IMDb
ไทยฟิล์ม
หนังดี
สยามโซน
ภาพยนตร์ไทย
ภาพยนตร์ชีวิต
ภาพยนตร์โลดโผน
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2546
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในลอสแอนเจลิส
ภาพยนตร์ที่มีฉากในไทยทาวน์ (ลอสแอนเจลิส)
ปลากริมมุก

ปลากริมมุก หรือ ปลากริมสี (Pygmy gourami; ) ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ Macropodusinae  ซึ่งอยู่ในวงศ์ใหญ่ Osphronemidae
มีรูปร่างเรียวยาว แบนข้าง ปากมีขนาดเล็ก พื้นลำตัวสีน้ำตาลอมเขียว เกล็ดข้างลำตัวสะท้อนแสงแวววาว ข้างลำตัวมีแถบสีคล้ำพาดยาวตามความยาวลำตัว 1 แถบ เหนือแถบมีจุดสีน้ำตาลกระจายเรียงเป็นแถว ครีบมีลักษณะโปร่งใสและมีจุดสีน้ำตาลขนาดเล็กกระจายอยู่ทั่ว ปลายหางมน ตรงกลางเป็นติ่งยื่นยาวเล็กน้อย ปลายขอบครีบมีสีแดงสด มีขนาดความยาวไม่เกิน 4 เซนติเมตร จัดเป็นปลากริมที่มีขนาดเล็กที่สุดในโลก
พฤติกรรมชอบอยู่รวมเป็นฝูงในแหล่งน้ำนิ่งตื้น ๆ ขนาดเล็ก เช่น หนองหรือบึงน้ำ พบได้ในประเทศไทยทุกภาค และพบทั่วไปในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีนิสัยก้าวร้าวชอบกัดกันเองในฝูงอยู่เป็นประจำ แต่ไม่ขั้นกัดกันจนตายเหมือนปลากัด สามารถฮุบอากาศเหนือผิวน้ำได้โดยไม่ต้องผ่านเหงือกเหมือนปลาชนิดอื่น ปลาตัวผู้มีสีสดกว่าตัวเมีย แพร่พันธุ์ด้วยการก่อหวอดใต้ร่มไม้หรือติดกับพืชน้ำ ใช้เวลาฟักไข่ประมาณ 2 วัน โดยตัวผู้จะเป็นฝ่ายดูแลไข่และตัวอ่อน โดยไม่ให้ตัวเมียเข้ามายุ่งเกี่ยวด้วยเลย นิยมเลี้ยงเป็นปลาตู้สวยงาม  
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รูปและข้อมูลปลากริมมุก
การเลี้ยงปลา
สกุลปลากริม
กริมมุก
กริมมุก
กริมมุก
ปลากัดเขียว

ปลากัดเขียว หรือ ปลากัดอีสาน    เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็ก อยู่ในวงศ์ Macropodusinae ซึ่งอยู่ในวงศ์ปลากัด ปลากระดี่ (Osphronemidae) มีรูปร่างและพฤติกรรมคล้ายปลากัดภาคกลาง (B. splendens) แต่มีรูปร่างที่เพรียวยาวกว่า เกล็ดมีสีเขียวมากกว่าทั้งที่ข้างแก้มและลำตัว ในบางตัวอาจมีเหลือบสีฟ้า ครีบมีสีเขียวหรือฟ้าและมีลายประสีดำ
พบในแหล่งน้ำตื้นที่นิ่งและไหลเอื่อย ๆ ในพื้นที่ภาคอีสานของประเทศไทย และประเทศลาว ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 5-6 เซนติเมตร 
ปลากัดเขียว ที่พบในพื้นที่บึงโขงหลง พื้นที่ชุ่มน้ำขนาดกว้างใหญ่ในจังหวัดบึงกาฬ พบมีลักษณะที่เด่นเฉพาะตัว คือ ก้านครีบหางจะมีการแตกตัว บางตัวอาจแตกได้มากถึง 4 ก้าน และในครีบหางจะมีลายขึ้นเป็นเส้นเต็มช่องระหว่างก้านหาง เริ่มตั้งแต่โคนหางกระจายออกไปจนอาจสุดปลายหาง มองดูคล้ายลักษณะของแมงมุม ปลาที่มีลักษณะเช่นนี้เรียกว่า "ปลากัดป่าหางลาย" หรือ "ปลากัดป่ากีตาร์" เนื่องจากเมื่อแผ่ครีบพองเหงือกเมื่อเจอกับปลากัดตัวอื่น ครีบท้องหรือครีบอกข้างใดข้างหนึ่งจะกระดิก คล้ายกับเวลามีผู้ดีดกีตาร์นอกจากนี้แล้ว ปลากัดเขียว ในพื้นที่ต่าง ๆ ก็ยังมีสีสันและขนาดลำตัว ตลอดจนลักษณะครีบต่าง ๆ แตกต่างกันซึ่งอาจเป็นไปได้ว่าเป็นชนิดใหม่ แต่เรื่องนี้ยังมิได้มีการศึกษาทางวิทยาศาสตร์กันอย่างแท้จริง
==ปลากัดที่พบในประเทศไทย==
===กลุ่ม B. picta:===
ปลากัดอมไข่กระบี่ Betta simplex Kottelat, 1994
===กลุ่ม B. pugnax:===
ปลากัดปีนัง Betta pugnax Cantor, 1849
ปลากัดหัวโม่งจันทบุรี Betta prima Kottelat, 1994
ปลากัดอมไข่สงขลา Betta ferox I. Schindler & J. Schmidt, 2006
===กลุ่ม B. splendens:===
ปลากัดภาคกลาง (Siamese fighting fish) Betta splendens Regan, 1910
ปลากัดอีสาน Betta smaragdina Ladiges, 1972
ปลากัดภาคใต้ Betta imbellis Ladiges, 1975
ปลากัดตะวันออก Betta siamorientalis Kowasupat, Panijpan, Ruenwongsa & Jeenthong, 2012
ปลากัดมหาชัย Betta mahachaiensis Kowasupat, Panijpan, Ruenwongsa & Sriwattanarothai, 2012
===กลุ่ม B. waseri:===
ปลากัดช้าง Betta pi H. H. Tan, 1998
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รูปและข้อมูลปลากัดเขียว
กัดอีสาน
กัดอีสาน
กัดอีสาน
สกุลปลากัด
ปลาที่พบในนาข้าวและท้องร่องสวน
ปลากัดป่าภาคใต้

ปลากัดป่าภาคใต้ หรือ ปลากัดภาคใต้  เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็ก อยู่ในวงศ์ย่อยMacropodusinae ซึ่งอยู่ในวงศ์ใหญ่ Osphronemidae
มีลักษณะคล้ายปลากัดภาคกลาง (B. splendens) และปลากัดอีสาน (B. smaragdina) แต่มีรูปร่างเรียวยาวและครีบหลังค่อนไปทางด้านหลังลำตัว มีพฤติกรรมก้าวร้าวน้อยกว่าปลากัดทั้ง 2 ชนิดข้างต้น มีลำตัวสีน้ำตาลอ่อนเหลือบแดงและน้ำเงิน ครีบหลังและครีบก้นสีคล้ำแดงมีแถบสีฟ้าเรืองแสง ปลายครีบก้นมีแต้มสีแดงสด มีขลิบสีขาว
พบในภาคใต้ของประเทศไทย มีขนาดยาวประมาณ 5 เซนติเมตร ส่วนปลาที่พบในประเทศกัมพูชาแถบจังหวัดสตึงแตรงนั้น จะมีลำตัวและครีบสีดำคล้ำ
==ปลากัดที่พบในประเทศไทย==
===กลุ่ม B. picta:===
ปลากัดอมไข่กระบี่ Betta simplex Kottelat, 1994
===กลุ่ม B. pugnax:===
ปลากัดปีนัง Betta pugnax Cantor, 1849
ปลากัดหัวโม่งจันทบุรี Betta prima Kottelat, 1994
ปลากัดอมไข่สงขลา Betta ferox I. Schindler & J. Schmidt, 2006
===กลุ่ม B. splendens:===
ปลากัดภาคกลาง (Siamese fighting fish) Betta splendens Regan, 1910
ปลากัดอีสาน Betta smaragdina Ladiges, 1972
ปลากัดภาคใต้ Betta imbellis Ladiges, 1975
ปลากัดตะวันออก Betta siamorientalis Kowasupat, Panijpan, Ruenwongsa & Jeenthong, 2012
ปลากัดมหาชัย Betta mahachaiensis Kowasupat, Panijpan, Ruenwongsa & Sriwattanarothai, 2012
===กลุ่ม B. waseri:===
ปลากัดช้าง Betta pi H. H. Tan, 1998
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รูปและข้อมูลปลากัดภาคใต้
สกุลปลากัด
กัดภาคใต้
กัดภาคใต้
ปลาที่พบในนาข้าวและท้องร่องสวน
ธงชาติแอนทีกาและบาร์บิวดา

ธงชาติแอนติกาและบาร์บูดา มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน พื้นธงมีสีแดง ภายในมีรูปสามเหลี่ยมหัวกลับแบ่งพื้นสีแดงออกเป็นสองส่วน ในรูปสามเหลี่ยมนั้นแบ่งออกเป็นสามส่วนใหญ่ๆ ตามแนวนอน ตอนล่างเป็นสีขาว ตอนกลางเป็นสีฟ้า ตอนบนสุดเป็นพื้นสีดำมีรัศมีดวงอาทิตย์สีเหลือง รัศมีดังกล่าวมี 9 แฉก ธงนี้เป็นเป็นแบบที่ชนะเลิศการประกวดธงชาติ ออกแบบโดย เรจินัลด์ ซามูเอลส์ (Reginald Samuels) อาชีพครู และได้รับรองให้เป็นธงชาติแอนติกาและบาร์บูดาอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2510
ในธงชาตินั้น รูปดวงอาทิตย์หมายถึงแสงแห่งวันใหม่ของประเทศแอนติกาและบาร์บูดา สีดำหมายถึงมรดกจากชาวแอฟริกาที่สืบทอดมายังประชาชนผู้เป็นลูกหลาน สีฟ้าหมายถึงความหวัง สีแดงหมายถึงพลังงาน  นอกจากนี้ สีเหลือง สีฟ้า และสีขาว ที่เรียงลำดับต่อเนื่องกัน ยังหมายถึง ดวงอาทิตย์ ทะเล (ทะเลแคริบเบียน) และหาดทราย อันเป็นลักษณะของธรรมชาติในประเทศอย่างชัดเจน  รูปสามเหลี่ยมหัวกลับนั้น มีลักษณะคล้ายอักษร "V" หมายถึงคำว่า "victory" ในภาษาอังกฤษ แปลว่า ชัยชนะ
สำหรับธงราชนาวีของหน่วยรักษาชายฝั่งของแอนติกาและบาร์บูดานั้น ใช้ธงพื้นขาวมีกางเขนสีแดงอยู่กลาง ที่มุมธงบนด้านคันธงมีภาพธงชาติ เช่นเดียวกับธงราชนาวี
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ประเทศแอนทีกาและบาร์บิวดา
อแอนติกัวและบาร์บูดาร์
เทนโจอิง อาซึกะ

เทนโจอิน อาซึกะ (; Alexis Rhodes) เป็นตัวละครหลักของอนิเมะเรื่องเกมกลคนอัจฉริยะ GX สำหรับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องนี้ออกอากาศในสหรัฐอเมริกา และประเทศอื่น ๆ พากย์เสียงโดยซานาเอะ โคบายาชิ
== เนื้อเรื่อง ==
การ์ดที่ใช้หลัก ๆ คือการ์ดตระกูลไซเบอร์เกิรล์ หรือไซเบอร์แองเจิล ประจำอยู่หอโอเบริสก์บลู
=== ภาคแรก (ปีที่หนึ่ง) ===
อาซึกะมีความสนใจในตัวของยูกิ จูไดตั้งแต่ตอนเข้าโรงเรียนใหม่ ๆ และหลังจากได้ดูการต่อสู้ระหว่างจูไดกับมันโจเมะครั้งแรก เธอก็เริ่มเข้ามามีความเกี่ยวข้องกับตัวเรื่องยิ่งขึ้น ในช่วงภาคนี้มักจะออกมาพร้อมกับเพื่อนร่วมหอจุงโกะและโมโมเอะ อาซึกะและมารุฟุจิ เรียวมักจะแลกเปลี่ยนข้อมูลของพี่ของตน เทนโจอิง ฟุบุกิอยู่เสมอ ถึงแม้จะเธอชอบบ่นเกี่ยวกับการกระทำของพี่ตนเอง แต่สิ่งนั้นกลับให้เห็นถึงความเป็นห่วงเป็นใยฟุบุกิอยู่บ่อยครั้ง
=== ภาคสอง (ปีที่สอง) ===
อาซึกะปฏิเสธการเป็นดาวโรงเรียนจากอาจารย์โครนอสและฟุบุกิ พร้อมกับย้ายไปอยู่ในอาคารพิเศษที่มันโจเมะสร้างขึ้นที่หอโอซิริสเรด
อาซึกะถูกล้างสมองจากพวกสมาคมแห่งแสง (光の結社, Society of Light) หลังจากพ่ายแพ้ให้กับมันโจเมะ อย่างไรก็ตามเธอก็มิได้กลายมาเป็นคนเย็นชาเช่นเดียวกับคนอื่น ๆ ที่เป็นเหมือนกัน แต่เธอกลับช่วยไม่ให้จุงโกะและโมโมเอะเข้ามาร่วมด้วยกับเธอ พร้อมกับถือคติว่า "เพื่อรักษาความภาคภูมิของสตรีแห่งโอเบริสก์บลู" หลังจากนั้นอาซึกะก็กลับมาเป็นเหมือนเดิมเมื่อได้สู้กับจูได
=== ภาคสาม (ปีที่สามช่วงต้น) ===
อาซึกะมีหน้าที่ปกป้องโรงเรียนจากมอนสเตอร์หลังจากตัวโรงเรียนและนักเรียนถูกส่งไปอีกมิติหนึ่งโดยยูเบลและในขณะที่จูได โยฮัน แอนเดอร์เซน ฯลฯ เดินทางไปนำยาเพื่อมารักษาซาโอโตเมะ เร หลังจากได้กลับมายังมิติปัจจุบันแล้ว อาซึกะพร้อมกับคนอื่น ๆ ได้เดินทางกลับไปเพื่อช่วยตามหาโยฮันอีกรอบ ในการต่อสู้ระหว่างจูไดกับอสูรบรอน อาซึกะพร้อมกับมันโจเมะ ฟุบุกิ และทีราโน่ เคนซันได้ถูกส่งตัวไปกักขังไว้ในต่างมิติ แต่เมื่อเหตุการณ์สิ้นสุดลง เธอก็ถูกส่งกลับมามิติปัจจุบันดังเดิม
=== ภาคสี่ (ปีที่สามช่วงปลาย) ===
อาซึกะได้ย้ายกลับเข้าไปอยู่ในหอโอเบลิสก์บลูดังเดิม เธอตัดสินใจว่าหลังจากจบการศึกษาแล้วก็จะไปศึกษาต่อในวิทยาลัยในทวีปอเมริกาเหนือ อาซึกะยังได้คู่กับจูไดในการต่อสู้กับทีระโนะ เคนซัง และซาโอโตเมะ เร อาซึกะได้สังเกตเห็นและกังวลถึงความเปลี่ยนแปลงในตัวของจูไดอยู่เสมอ แต่หลังจากคืนนั้นเธอก็ผ่อนคลายและดีใจกับการที่จูไดได้กลับมาเป็นตัวของตัวเองดั้งเดิม เมื่อมิสเตอร์ทีบุกดูเอล อคาเดมี อะซึกะพร้อมด้วยอีกหลายคนได้พยายามต่อสู้กับพวกมัน แต่พวกเธอกลับพ่ายแพ้และตกเข้าไปอยู่ในโลกของดากร์เนส แต่ในที่สุดทุกสิ่งก็กลับมาเป็นเหมือนเดิมด้วยความช่วยเหลือของจูได
โชพร้อมด้วยมันโจเมะ และ อาซึกะ ได้รับคัดเลือกให้เป็นผู้มีความเป็นเลิศในการดูเอลจบการศึกษา
ตัวละครในยูกิโอ เกมกลคนอัจฉริยะ
ตัวละครชาวญี่ปุ่นในอนิเมะและมังงะ
ตัวละครหญิงในอนิเมะและมังงะ
ตัวละครวัยทีนในอนิเมะและมังงะ
ตัวละครที่เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย
Alexis Rhodes
Personaggi di Yu-Gi-Oh! GX#Alexis Rhodes
เร็กซอน ฟลอเรส

เร็กซอน ฟลอเรส (Rexon Flores) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 18 มกราคม พ.ศ. 2526 ที่เมืองกาดิซ ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 30 ครั้ง ชนะ 20 (น็อค 9) เสมอ 4 แพ้ 6
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ WBO เอเชียแปซิฟิกรุ่นฟลายเวท
* ชิง 21 กรกฎาคม 2547 ชนะคะแนน อารีย์ โพธิ์สุวรรณยิม ที่ ฟิลิปปินส์
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 14 พฤษภาคม 2548 ชนะคะแนน อัลวี อัลฮับซี ที่ ฟิลิปปินส์
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 21 เมษายน 2549 ชนะคะแนน เทอดเกียรติ จันทร์แดง ที่ ฟิลิปปินส์
แชมป์เงารุ่นฟลายเวท WBO
* ชิง 30 ธันวาคม 2549 ชนะคะแนน วิสัน ส.สุริยา ที่ ฟิลิปปินส์
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 4 สิงหาคม 2550 ชนะคะแนน เทอดเกียรติ จันทร์แดง ที่ ฟิลิปปินส์
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBO เมื่อ 5 สิงหาคม 2549 แพ้คะแนน โอมาร์ อันเดรซ นาร์วาเอซ ที่ อาร์เจนตินา
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวท
แชมป์ WBO เอเชีย
แชมป์เงา WBO
บุคคลจากจังหวัดเนโกรสโอกซีเดนตัล
อัน คยุงดุก

อัน คยุงดุก (Yung Duk Ahn) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดเมื่อ 21 กันยายน พ.ศ. 2505 สถิติการชก 31 ครั้ง ชนะ 29 (น็อค 12) แพ้ 2
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์เกาหลีใต้รุ่นซูเปอร์ไลท์เวท (2526 – 2528)
แชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์ไลท์เวท
* ชิง 1 ตุลาคม 2528 ชนะคะแนน คิม เอืองชิก ที่ เกาหลีใต้
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 3 มกราคม 2529 ชนะน็อค ยอดขวัญ ดอนเจดีย์ ยก 3 ที่ เกาหลีใต้
* เสียแชมป์ 1 พฤศจิกายน 2529 แพ้คะแนน ลี ซังโฮ ที่ เกาหลีใต้
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ไลท์เวท WBC และ IBF เมื่อ 8 ธันวาคม 2533 แพ้น็อค ฮูลิโอ ซีซาร์ ชาเวซ ยก 3 ที่ สหรัฐ
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com  
นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้
แชมป์มวยสากลประเทศเกาหลีใต้
แชมป์ OPBF
พระยานิพัทธ์กุลพงศ์ (ชิน บุนนาค)

อำมาตย์เอก พระยานิพัทธ์กุลพงศ์  (ชิน บุนนาค) เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2423 เป็นบุตรของพระยาประภากรวงศ์วรวุฒิภักดี (ชาย) กับ มารดาชื่อ ชื่น มีพี่น้องร่วมบิดามารดาคือ หลวงประสิทธิราชศักดิ์ (ไชย บุนนาค) นายร้อยเอก กรมจเร ทหารม้า ทางด้านชีวิตครอบครัวมีบุตรธิดา 7 คน โดยบุตรที่เกิดกับคุณหญิงเปลื้อง ได้แก่ ชับ โชน และหม่อมปริม บุนนาค หม่อมในพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธ์ยุคล และ มีบุตรธิดาที่เกิดกับคุณหญิงเทียบ (ธิดานายจ่าง บุนนาค) ได้แก่ ชินเล็ก และกุลพันธ์
ด้านการศึกษาเข้าศึกษาที่โรงเรียนวัดพิชยญาติการาม และโรงเรียนพระตำหนักสวนกุหลาบและโรงเรียนเทพศิรินทร์ เป็นนักเรียนทุนเล่าเรียนหลวงคนที่ 2 ของโรงเรียนต่อจากนายพุ่ม สาคร เมื่อปี พ.ศ. 2439 สอบได้ทุนรัฐบาลไปศึกษาต่อที่ประเทศอังกฤษ เข้าเรียนที่ราชวิทยาลัยแห่งลอนดอน (King's College London) มหาวิทยาลัยลอนดอน สำเร็จวิชาวิศวกรรมโยธา ในปี พ.ศ. 2447 หลังจากศึกษาจบเข้ารับราชการในตำแหน่งนายช่าง กรมคลอง กระทรวงเกษตราธิการอยู่ 5 ปี ย้ายไปเป็นนายช่างรถไฟ หลวงสายใต้ กรมรถไฟ กระทรวงโยธาธิการ  หลังจากนั้นได้เป็นคณบดีคนแรกของคณะยันตรศึกษาหรือคณะวิศวกรรมศาสตร์ กรมมหาวิทยาลัย กระทรวงธรรมการ  เมื่อปี พ.ศ. 2460 และได้เป็นหัวหน้าแผนก 4 กรมยุทธโยธาทหารเรือ และผู้บังคับการ กองช่างนวกรรม กรมยุทธโยธาทหารเรือ กระทรวงทหารเรือ ต่อมาได้รับเป็น ตำแหน่งอธิการหอ “วังวินเซอร์” จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พระยานิพัทธ์กุลพงศ์ (ชิน บุนนาค) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2465 จนได้ออกรับพระราชทานบำนาญ เมื่อ พ.ศ. 2469
พระยานิพัทธ์กุลพงศ์ ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ตริตาภรณ์ช้างเผือก เหรียญดุษฎีมาลา และเข็มศิลปวิทยา
หลังจากออกจากราชการแล้ว ได้ไปทำไร่ที่ตำบลบางพระ อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี ถึงอนิจกรรม เมื่อ พ.ศ. 2487 สิริอายุ 60 ปี
== เครื่องราขอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บรรดาศักดิ์ชั้นพระยา
สกุลบุนนาค
บุคคลจากโรงเรียนเทพศิรินทร์
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.ช.
ผู้ได้รับเหรียญ ร.ด.ม.(ศ)‎
ราฟาเอล เอร์เรรา

ราฟาเอล เอร์เรรา (Rafael Herrera) นักมวยสากลชาวเม็กซิโก เกิดเมื่อ 7 มกราคม พ.ศ. 2488 ที่เมืองยาลิสโก ประเทศเม็กซิโก สถิติการชก 61 ครั้ง ชนะ 48 เสมอ 4 แพ้ 9
== ประวัติ ==
เอร์เรราเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2506 และได้ครองแชมป์โลกรุ่นแบนตั้มเวท WBC และ WBA ชนะน็อก รูเบน โอลิบาเรส ยก 8 เมื่อ พ.ศ. 2515 และเสียแชมป์ไปในการชกป้องกันตำแหน่งครั้งแรกกับเอนริกิว ปินเดอร์  ต่อมาปินเดอร์ได้สละแชมป์ของ WBC เพราะปฏิเสธที่จะชกป้องกันตำแหน่งแชมป์โลก กับโรโดลโฟ มาร์ติเนซ เอร์เรราได้ชิงแชมป์โลกที่ว่างกับมาร์ติเนซ และเป็นฝ่ายชนะน็อก ได้ครองแชมป์โลกอีกสมัย เขาป้องกันตำแหน่งได้สองครั้ง รวมทั้งชนะเวนิส บ.ข.ส. อดีตแชมป์โลกรุ่นฟลายเวทชาวไทยที่ข้ามรุ่นขึ้นมาชิงด้วย ก่อนจะเสียแชมป์ให้มาร์ติเนซใน พ.ศ. 2517 การชกครั้งนี้เกิดข้อโต้แย้งตามมา เพราะเอร์เรราลุกขึ้นมาได้เมื่อกรรมการผู้ห้ามบนเวทีนับถึง 7 และบอกกรรมการว่าพร้อมจะสู้ต่อ แต่กรรมการกลับหันไปชูมือให้มาร์ติเนซเป็นฝ่ายชนะทีเคโอไป
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ NABF รุ่นแบนตัมเวท
* ชิง 20 มกราคม 2514 ชนะคะแนน โรโดลโฟ มาร์ติเนซ ที่ สหรัฐ
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 23 สิงหาคม 2514 ชนะคะแนน ชูโช กัสติโญ ที่ สหรัฐ
* สละแชมป์
แชมป์โลกรุ่นแบนตั้มเวท WBC และ WBA
* ชิง 19 มีนาคม 2515 ชนะน็อค รูเบน โอลิบาเรส ยก 8 ที่ เม็กซิโก
* เสียแชมป์ 29 กรกฎาคม 2515 แพ้คะแนน เอ็นริกิว ปินเดอร์ ที่ ปานามา
แชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท WBC
* ชิง 14 เมษายน 2516 ชนะน็อค โรโดลโฟ มาร์ติเนซ ยก 12 ที่ เม็กซิโก
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 13 ตุลาคม 2516 ชนะคะแนน เวนิส บ.ข.ส. ที่ สหรัฐ
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 25 พฤษภาคม 2517 ชนะทีเคโอ โรเมโอ อนายา ยก 6 ที่ เม็กซิโก
* เสียแชมป์ 7 ธันวาคม 2517 แพ้ทีเคโอ โรโดลโฟ มาร์ติเนซ ยก 4 ที่ เม็กซิโก
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวเม็กซิโก
แชมป์โลก WBC
บุคคลจากรัฐฮาลิสโก
ธงชาติกรีเนดา

ธงชาติกรีเนดา ที่ใช้ในปัจจุบัน เริ่มใช้เมื่อประเทศกรีเนดาได้ประกาศเอกราชจากสหราชอาณาจักร ในวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2517  ลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 3 ส่วน ยาว 5 ส่วน ตอนในแบ่งเป็นสี่ส่วนตามแนวทแยงที่เรียกว่ากางเขนนักบุญแอนดรูว์ ภายในช่องซ้ายและขวาเป็นพื้นสีเขียว ช่องบนและช่องล่างเป็นพื้นสีเหลือง  ตรงกลางเป็นวงกลมสีแดงมีรูปดาวห้าแฉกสีเหลือง 1 ดวง ที่ช่องสีเขียวฝั่งซ้ายมีภายใบลูกจันทน์เทศ 1 ใบ  พื้นธงชั้นนอกเป็นขอบสีแดง ในขอบนั้นมีดาวห้าแฉกสีเหลือง 6 ดวง อยู่ด้านบน 3 ดวง ด้านล่าง 3 ดวง
ดาวสีเหลือง 6 ดวงที่ขอบธงหมายถึงเขตการปกครองทั้ง 6 เขตของกรีเนดา (ซึ่งเรียกในภาษาอังกฤษว่า parish) ดาวดวงใหญ่ที่อยู่ในวงกลมสีแดง หมายถึง เมืองเซนต์จอร์เจส ซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศ ใบลูกจันทน์หมายถึงสินค้าสำคัญของกรีเนดา (ประเทศนี้ได้ชื่อว่าเป็น "หมู่เกาะเครื่องเทศ") ส่วนสีแดง เหลือง และเขียน เป็นการแสดงถึงอัตลักษณ์ความเป็นแอฟริกันของประเทศ แต่ละสีมีความหมายย่อยลงไปอีกคือ สีแดงหมายถึงความมีชีวิตชีวา สีเหลืองคือความอบอุ่นและปัญญา สีเขียวหมายถึงการเกษตร
ธงนี้ออกแบบโดยแอนโทนี่ ซี. จอร์จ ชาวเมืองซูบีส เขตเซนต์แอนดรูว์ ประเทศกรีเนดา
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The Grenada National Flag
ธงในประเทศเกรเนดา
กกรีเนดา
สัญลักษณ์ของประเทศกรีเนดา
ลี เจืองแจ

ลี เจืองแจ (Jeung Jae Lee) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ สถิติการชก 3 ครั้ง แพ้ 3
== เกียรติประวัติ ==
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท IBF เมื่อ 19 มกราคม 2533 แพ้น็อค เมืองชัย กิตติเกษม ยก 3 ที่ เวทีลุมพินี
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com  
นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้
เนลสัน เดียปปา

เนลสัน เดียบปา หรือ เนลสัน เดียบปา-เกเรนา (Nelson Dieppa)  นักมวยสากลชาวปวยร์โตรีโก เกิดเมื่อ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2514 สถิติการชก 33 ครั้ง ชนะ 25 (น็อค 14) เสมอ 2 แพ้ 5
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์โลก WBO รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท
* ชิง 14 เมษายน 2544 ชนะน็อค แอนดี้ ทานาบาส ยก 11 ที่ สหรัฐ
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 29 กันยายน 2544 ชนะคะแนน ฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์ ที่ สหรัฐ
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 24 สิงหาคม 2545 เสมอกับ จอห์น อัลเบร์โต โมลินา ที่ ปวยร์โตรีโก
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 20 มีนาคม 2547 ชนะน็อค เคร์มิน กวาดิอา ยก 1 ที่ ปวยร์โตรีโก
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 30 กรกฎาคม 2547 ชนะคะแนน อูลิเซส โซลิส ที่ สหรัฐ
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 29 มกราคม 2548 ชนะน็อค อเล็กซ์ ซันเชซ ยก 11 ที่ ปวยร์โตรีโก
* เสียแชมป์ 30 เมษายน 2548 แพ้คะแนนโดยเทคนิค อูโก กาซาเรส ที่ ปวยร์โตรีโก
แชมป์ WBA Fedebol รุ่นไลท์ฟลายเวท
* ชิง 23 กุมภาพันธ์ 2551 ชนะอาร์ทีดี อเล็กซ์ ซันเชซ ยก 9 ที่ ปวยร์โตรีโก
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์โลก WBO รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท เมื่อ 22 กรกฎาคม 2543 กับ วิล กริกบีส์ ผลปรากฏว่าไม่มีคำตัดสินเนื่องจากตรวจพบภายหลังว่ากริกบีส์ใช้สารกระตุ้น และถูกปลดออกจากตำแหน่ง
* ชิงแชมป์โลก WBO รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท เมื่อ 30 กันยายน 2549 แพ้น็อค อูโก กาซาเรส ยก 10 ที่ ปวยร์โตรีโก
* ชิงแชมป์ WBA Fedelatin รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 23 มีนาคม 2550 แพ้คะแนน ดานิเอล เรเยส ที่ ปวยร์โตรีโก
* ชิงแชมป์โลก WBO รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท เมื่อ 5 เมษายน 2551 แพ้คะแนน อิบัล กัลเดรอน ที่ ปวยร์โตรีโก
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวปวยร์โตรีโก
แชมป์โลก WBO