pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
รถไฟฟ้าปารีส สาย 1

รถไฟฟ้าปารีส สาย 1 (ligne 1 du métro de Paris) เป็นรถไฟฟ้าสายแรกของกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส เปิดให้บริการครั้งแรกในปี พ.ศ. 2443 ซึ่งปัจจุบันเชื่อมต่อสถานีลา ดฟ็องส์เข้ากับสถานีชาโตเดอแว็งแซน โดยมีความยาวทั้งสิ้น 16.5 กิโลเมตร สาย 1 เป็นสายที่เชื่อมต่อระหว่างตะวันตกกับตะวันออก โดยตัดผ่านจุดสำคัญของกรุงปารีส ถ้าไม่รวมรถไฟฟ้าแอร์เออแอร์แล้ว สาย 1 เป็นสายรถไฟฟ้าที่มีผู้ใช้มากที่สุดถึง 165,921,408 คนในปี พ.ศ. 2547 และ 561,000 คนต่อวันโดยเฉลี่ย 
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของ RATP  
* RATP english speaking website 
* Interactive Map of the RER (from RATP's website) 
* Interactive Map of the Paris métro (from RATP's website) 
Metro-Pole website, dedicated to Paris public transports (unofficial)  
รถไฟฟ้าปารีสสาย 1
เส้นทางรถไฟที่เปิดทำการในปี พ.ศ. 2443
ระบบตรวจสอบลายพิมพ์นิ้วมืออัตโนมัติ

ระบบตรวจสอบลายพิมพ์นิ้วมืออัตโนมัติ (Automated Fingerprint Identification System) หรือ AFIS เป็นการนำเอาเทคโนโลยีทางด้านคอมพิวเตอร์มาใช้งานร่วมกับหลักวิชาการทางด้านการตรวจสอบลายพิมพ์นิ้วมือบุคคล เพื่อใช้ในการตรวจสอบประวัติข้อมูลของผู้กระทำความผิด ร่วมกับการตรวจสอบข้อมูลจากระบบฐานข้อมูลทะเบียนประวัติอาชญากรของสำนักงานนิติวิทยาศาสตร์ตำรวจ
== ความสำคัญ ==
ลายพิมพ์นิ้วมือของมนุษย์ ถือเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของแต่ละบุคคลที่ไม่สามารถปลอมแปลงหรือสร้างทดแทนขึ้นได้ มนุษย์ทุกคนภายในโลกไม่สามารถมีลายพิมพ์นิ้วมือที่ซ้ำกันได้ แม้จะเป็นพ่อแม่หรือญาติพี่น้อง รวมทั้งฝาแฝดที่เกิดจากไข่ใบเดียวกัน ก็ไม่สามารถมีลายพิมพ์นิ้วมือที่เหมือนกันได้
นิติวิทยาศาสตร์
เทคโนโลยีสารสนเทศ สำนักงานนิติวิทยาศาสตร์ตำรวจ
ชือชื่อฉือชือฉื่อ

ชือชื่อฉือชือฉื่อ  หรือที่รู้จักกันในภาษาอังกฤษว่า Lion-Eating Poet in the Stone Den  เป็นตัวอย่างประโยคที่มีชื่อเสียงในภาษาจีน ผู้แต่งคือจ้าว ยฺเหวียนเหริน ประกอบด้วยตัวอักษร 94 ตัว ทุกตัวออกเสียงว่า ชือ แต่มีเสียงวรรณยุกต์แตกต่างกัน
==คำอธิบาย==
ภาษาจีนมีวรรณยุกต์ การเปลี่ยนเสียงเพียงเล็กน้อยสามารถเปลี่ยนความหมายได้ เมื่อถอดเป็นอักษรโรมัน บทกวีนี้จึงเป็นตัวอย่างการเล่นคำซ้ำ (antanaclasis) ในภาษาจีน บทกวีนี้แสดงให้เห็นถึงความยืดหยุ่นของภาษาจีนในหลายรูปแบบ เช่น คำศัพท์, วากยสัมพันธ์, เครื่องหมายวรรคตอน และโครงสร้างประโยค ซึ่งทำให้เกิดคำอธิบายหลายอย่าง นอกจากนี้ บทกวีนี้เขียนด้วยอักษรจีนคลาสสิก ซึ่งเป็นอักษรที่ไม่ได้ใช้งานนักในชีวิตประจำวัน และมักใช้ในงานเขียนมากกว่าใช้พูด
บทกวีนี้เข้าใจได้ง่ายถ้าเขียนด้วยอักษรจีน เนื่องจากแต่ละตัวอักษรมีความหมายหลักแตกต่างกัน และยังสามารถเข้าใจได้ในสำเนียงต่าง ๆ ของกลุ่มภาษาจีนนอกเหนือจากภาษาจีนกลาง อย่างไรก็ตาม ถ้าเขียนด้วยอักษรโรมันหรือพูดด้วยภาษาจีนกลาง อาจสร้างความสับสนได้
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
The Three "NOTs" of Hanyu Pinyin has a similar but different text
對聯：30. 巧聯妙對
How to Read a Chinese Poem with Only One Sound has a transcription of the passage in Traditional and Simplified Chinese, as well as a Pinyin transcription and a translation.
การถอดอักษรจีนเป็นอักษรโรมัน
กวีนิพนธ์จีน
ภาษาจีน
กระดูกแข้ง

กระดูกแข้ง หรือ กระดูกทิเบีย (tibia) เป็นหนึ่งในสองกระดูกของขาท่อนล่างใต้เข่า มีขนาดใหญ่กว่ากระดูกน่อง พบในสัตว์มีกระดูกสันหลัง
== ในมนุษย์ ==
ในมนุษย์ กระดูกแข้งจะพบอยู่ด้านใกล้กลางและด้านหน้ามากกว่ากระดูกน่อง (fibula) เป็นกระดูกที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสองในร่างกายมนุษย์รองจากกระดูกต้นขา (femur) กระดูกแข้งเกิดข้อต่อด้านบนกับกระดูกต้นขาและกระดูกสะบ้า (patella) ด้านข้างกับกระดูกน่อง และด้านล่างกับกระดูกทาลัส (talus)
=== ความแตกต่างระหว่างเพศ ===
ในเพศชาย กระดูกแข้งจะวางตัวในแนวดิ่งขนานกับกระดูกแข้งอีกข้าง แต่ในเพศหญิง กระดูกจะวางตัวในแนวเฉียงเล็กน้อยไปทางด้านล่างและด้านข้างเพื่อชดเชยกับความเอียงของกระดูกต้นขา
=== โครงสร้าง ===
โครงสร้างของกระดูกแข้งเป็นรูปคล้ายปริซึม ส่วนบนกว้างเกิดข้อต่อเข่า ส่วนล่าง 1/3 (below third) คอดลง และกว้างขึ้นอีกครั้งแต่ไม่กว้างเท่าส่วนด้านบน
กระดูกแข้งเชื่อมติดกับกระดูกน่องโดยเอ็นเยื่อระหว่างกระดูกของขา (interosseous membrane) เกิดเป็นข้อต่อชนิดแผ่นเยื่อคั่น (syndesmoses)
=== หลอดเลือดที่เลี้ยง ===
กระดูกแข้งได้รับเลือดแดงมาจาก 2 แหล่ง
หลอดเลือดแดงสารอาหาร (nutrient artery) เป็นแหล่งหลัก
หลอดเลือดเยื่อหุ้มกระดูก (periosteal vessels) ซึ่งมาจากหลอดเลือดแดงแอนทีเรียร์ทิเบียล (anterior tibial artery)
== ภาพอื่นๆ ==
Image:Illu lower extremity.jpg|รยางค์ล่าง
Image:Knee diagram.png|แผนภาพแสดงข้อเข่า
Image:Gray258.png|พื้นผิวด้านหน้าของกระดูกขาขวา
Image:Gray259.png|พื้นผิวด้านหลังของกระดูกขาขวา
Image:Gray346.png|มุมมองด้านหลังของข้อเข่าข้างขวา
Image:Gray347.png|มุมมองด้านหน้าของข้อเข่าข้างขวา แสดงกระดูกและเอ็นภายใน
Image:Gray348.png|มุมมองด้านหลังของข้อเข่าข้างซ้าย แสดงกระดูกและเอ็นภายใน
Image:Gray350.png|ภาพตัดแบ่งครึ่งซ้ายขวา ของข้อเข่าข้างขวา
Image:Gray351.png|มุมมองด้านข้างของแคปซูลข้อต่อของข้อเข่าข้างขวา
Image:Gray352.png|มุมมองด้านหลังของแคปซูลข้อต่อของข้อเข่าข้างขวา
Image:Gray356.png|มุมมองด้านข้างของข้อต่อทาโลครูราข้างซ้าย
Image:Gray357.png|ภาพตัดแบ่งหน้าหลังผ่านข้อต่อทาโลครูราและทาโลแคลคาเนียลข้างขวา
Image:Gray360.png|ภาพตัดแนวเฉียงของข้อต่อระหว่างกระดูกข้อเท้า และข้อต่อระหว่างข้อเท้าและฝ่าเท้าข้างซ้าย แสดงช่องไขข้อ
Image:Gray440_color.png|ภาพตัดขวางผ่านตรงกลางของขา
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Tibial fractures 
กระดูกของรยางค์ล่าง
กระดูกยาว
Buffalo buffalo Buffalo buffalo buffalo buffalo Buffalo buffalo

Buffalo buffalo Buffalo buffalo buffalo buffalo Buffalo buffalo เป็นประโยคในภาษาอังกฤษที่ประกอบด้วยคำพ้องความหมายคือคำว่า buffalo ซึ่งมีความหมายได้ 3 แบบ ได้แก่
c. เมืองบัฟฟาโล เมืองในรัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา
a. ควาย
v. ขู่, ทำให้กลัว
โดยประโยคดังกล่าวเรียงอยู่ในรูปแบบ
Buffaloc buffaloa Buffaloc buffaloa buffalov buffalov Buffaloc buffaloa
ซึ่งมีความหมายว่า "ควายในเมืองบัฟฟาโล ซึ่งถูกควายในเมืองเดียวกันทำให้กลัว ไปขู่ควายตัวอื่นซึ่งอยู่ในเมืองบัฟฟาโลเช่นเดียวกัน"
== อ้างอิง ==
"Buffaloing buffalo" at Language Log, 20 มกราคม พ.ศ. 2548
The Emory Wheel, Andrew Swerlick What a Herd of Confused Bison from Upstate New York Can Teach Us About Our Difficulties With the English Language 
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
"Buffaloing buffalo" at Language Log, 20 January 2005
Easdown, David. Teaching mathematics: the gulf between semantics (meaning) and syntax (form)
The Emory Wheel, Andrew Swerlick What a Herd of Confused Bison from Upstate New York Can Teach Us About Our Difficulties With the English Language 
การเล่นคำ
ไวยากรณ์
วลีภาษาอังกฤษ
กระดูกน่อง

กระดูกน่อง หรือ กระดูกฟิบูลา เป็นกระดูกที่อยู่ด้านข้างของกระดูกแข้ง (tibia) ซึ่งกระดูกสองชิ้นนี้มีข้อต่อกันทางด้านบนและด้านล่าง กระดูกนี้มีขนาดเล็กกว่ากระดูกแข้ง เมื่อเทียบสัดส่วนกับความยาวจะพบว่ากระดูกน่องเป็นกระดูกที่ผอมที่สุดในบรรดากระดูกยาวทั้งหมด ส่วนต้นกระดูกมีขนาดเล็ก วางตัวอยู่ด้านหลังของหัวกระดูกแข้งใต้ต่อระดับข้อเข่า และไม่ได้เป็นกระดูกองค์ประกอบของข้อเข่า ส่วนปลายของกระดูกนี้เอียงยื่นไปทางด้านหน้าเล็กน้อย ปลายล่างของกระดูกนี้ยื่นลงต่ำกว่าปลายกระดูกแข้ง สร้างเป็นส่วนด้านข้างของข้อเท้า
== องค์ประกอบ ==
กระดูกน่องประกอบด้วยส่วนต่างๆ ดังนี้
ส่วนหัวของกระดูกน่อง (Head of fibula)
ส่วนกลางของกระดูกน่อง (Body of fibula)
ตาตุ่มนอก (Lateral malleolus)
เอ็นเยื่อระหว่างกระดูกเชื่อมระหว่างกระดูกน่องและกระดูกแข้ง เกิดเป็นข้อต่อชนิดแผ่นเยื่อคั่น (syndesmoses)
== หลอดเลือดที่เลี้ยง ==
หลอดเลือดที่เลี้ยงกระดูกน่องมีความสำคัญในการวางแผนผ่าตัดขนถ่ายเนื้อเยื่ออิสระ (free tissue transfer) เนื่องจากกระดูกนี้มักจะใช้ในการศัลยกรรมตกแต่งกระดูกขากรรไกรล่าง (mandible) ส่วนกลางของกระดูกน่องถูกเลี้ยงโดยหลอดเลือดสารอาหารขนาดใหญ่จากหลอดเลือดแดงพีโรเนียล (peroneal artery) และยังได้รับสารอาหารที่กำซาบจากเยื่อหุ้มกระดูก (periosteum) ซึ่งรับสารอาหารมาจากแขนงเล็กๆ จำนวนมากของหลอดเลือดแดงพีโรเนียล ส่วนหัวของกระดูกและเอพิไฟซิส (epiphysis) ได้รับเลือดมาจากแขนงของหลอดเลือดแดงแอนทีเรียร์ทิเบียล (anterior tibial artery) การนำกระดูกมาใช้ในการศัลยกรรมจะใช้บริเวณตรงกลาง 1/3 และเก็บส่วนปลายกระดูกเอาไว้ (ส่วนต้น 4 ซม. และส่วนปลาย 6 ซม.)
== การกลายเป็นกระดูก ==
กระดูกน่องนี้เกิดกระบวนการสร้างกระดูก (ossified) จากศูนย์เริ่มสร้างกระดูก 3 บริเวณ บริเวณแรกอยู่ที่ส่วนตัวหรือส่วนกลางของกระดูกน่อง อีกสองบริเวณอยู่ที่ปลายหัวกระดูกทั้งสอง การสร้างกระดูกเริ่มขึ้นที่ตัวกระดูกประมาณเมื่อทารกในครรภ์มีอายุประมาณ 8 สัปดาห์ แล้วจึงขยายไปยังปลายกระดูก เมื่อคลอดส่วนปลายกระดูกจะยังเป็นกระดูกอ่อน
การสร้างกระดูกที่ปลายล่างเริ่มขึ้นเมื่ออายุ 2 ปี และที่ปลายส่วนต้นประมาณอายุ 4 ปี เอพิไฟซิสส่วนล่างซึ่งเป็นบริเวณที่เกิดการกลายเป็นกระดูกเป็นบริเวณแรกนั้นจะเชื่อมกับบริเวณตัวกระดูกเมื่ออายุประมาณ 12 ปี และเอพิไฟซิสส่วนบนจะเชื่อมเมื่ออายุ 25 ปี
== ภาพอื่นๆ ==
Image:Knee diagram.png|แผนภาพแสดงข้อเข่า
Image:Fibula.JPG|กระดูกน่อง
Image:Gray258.png|พื้นผิวด้านหน้าของกระดูกขาขวา
Image:Gray259.png|พื้นผิวด้านหลังของกระดูกขาขวา
Image:Gray346.png|มุมมองด้านหลังของข้อเข่าข้างขวา
Image:Gray347.png|มุมมองด้านหน้าของข้อเข่าข้างขวา แสดงกระดูกและเอ็นภายใน
Image:Gray348.png|มุมมองด้านหลังของข้อเข่าข้างซ้าย แสดงกระดูกและเอ็นภายใน
Image:Gray351.png|มุมมองด้านข้างของแคปซูลข้อต่อของข้อเข่าข้างขวา
Image:Gray352.png|มุมมองด้านหลังของแคปซูลข้อต่อของข้อเข่าข้างขวา
Image:Gray356.png|มุมมองด้านข้างของข้อต่อทาโลครูราข้างซ้าย
Image:Gray357.png|ภาพตัดแบ่งหน้าหลังผ่านข้อต่อทาโลครูราและทาโลแคลคาเนียลข้างขวา
Image:Gray360.png|ภาพตัดแนวเฉียงของข้อต่อระหว่างกระดูกข้อเท้า และข้อต่อระหว่างข้อเท้าและฝ่าเท้าข้างซ้าย แสดงช่องไขข้อ
Image:Gray440_color.png|ภาพตัดขวางผ่านตรงกลางของขา
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
กระดูกของรยางค์ล่าง
กระดูกยาว
หมู่บ้านน้ำวิ่ง

หมู่บ้านน้ำวิ่ง หรือ บ้านน้ำวิ่ง เป็นชื่อหมู่บ้านแห่งหนึ่งซึ้งตั้งอยู่ใน ตำบลทุ่งนางาม อำเภอลานสัก จังหวัดอุทัยธานี  มีเขตติดต่อกับหลายหมู่บ้าน เช่น หมู่บ้านป่ากล้วยป่าเลา  หมู่บ้านห้วยโศก (ห้วยเจริญ) เป็นต้น หมู่บ้านน้ำวิ่งปัจจุบันมีนายฉลวย ทองศรี (กำนันตำบลทุ่งนางาม) เป็นผู้ใหญ่บ้าน หมู่บ้านนี้มีสินค้า  OTOP เช่น แชมพูสระผมที่ทำจาก มะนาว มะกรูด ขนมจีนน้ำยาแม่สำรี  สมัคร์เขตกิจ  และอื่น ๆ อีกมากมาย ปัจจุบันแม่สำรีได้แปรรูปจากเดิมทำแค่ ขนมจีนเส้นสดอย่างเดียว ก็นำแป้งสดที่ได้รับการนวดจนเหนียวนำมาปิ้ง หรือที่เรียกว่า แป้งจี่ ในภาษาพื้นบ้าน ภาคกลาง ในการดำรงชีวิตวิถีแห่งชาวบ้าน ขนมจีนแม่สำรีถือว่า เป็นสิ่งที่ขาดไม่ค่อยได้ ในงานพิธีต่าง อาทิ งานบวช งานแต่งงาน เป็นต้น แม่สำรี ให้ข้อคิดจากการทำขนมจีนตั้งแต่ยุคแรก คือหาบเร่ขาย เพื่อเลี้ยงลูก 3 คน จนเติบโต  ดังนี้ "การค้าขาย อย่าอายคน ห้ามท้อแท้ ถ้าขายไม่ได้ แต่สิ่งสำคัญคือ แจกหรือให้เขาไปบ้าง เพื่อวันหน้าเข้าจะมาซื้อเราอีก"
== อ้างอิง ==
หมู่บ้านในตำบลทุ่งนางาม
หมู่บ้านในจังหวัดอุทัยธานี
พระเจ้าริชาร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษ

'''สมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษ (ราชวงศ์แพลนทาเจเน็ท)
| จำนวนตำแหน่ง  =
| ก่อนหน้า          = สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3
| จำนวนก่อนหน้า =
| ถัดไป              = สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 4
| จำนวนถัดไป     =
| ช่วงเวลา           = ค.ศ. 1377 – ค.ศ. 1399
}}
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1910
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 1943
ชาวอังกฤษเชื้อสายฝรั่งเศส
พระมหากษัตริย์อังกฤษ
ราชวงศ์แพลนแทเจอนิต
พระมหากษัตริย์ผู้ทรงสละราชสมบัติ
คริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิกชาวอังกฤษ
ดยุกแห่งคอร์นวอลล์
เจ้าชายแห่งเวลส์
พระมหากษัตริย์ที่ถูกปลงพระชนม์
บุคคลจากบอร์โด
พระมหากษัตริย์ที่ขึ้นครองราชย์ขณะทรงพระเยาว์
ไนต์ออฟเดอะการ์เตอร์
กระดูกยาว

กระดูกยาว (Long bones) เป็นประเภทหนึ่งของกระดูกที่มีความยาวมากกว่าความกว้าง ซึ่งมีการเติบโตแบบปฐมภูมิโดยการยืดออกของไดอะไฟซิส (diaphysis) โดยมีเอพิไฟซิส (epiphysis) อยู่ที่ปลายของกระดูกที่เจริญ ปลายของเอพิไฟซิสถูกคลุมด้วยกระดูกอ่อนชนิดไฮยาลิน คาร์ทิเลจ (hyaline cartilage) (หรือ "articular cartilage") การเจริญเติบโตทางยาวของกระดูกยาวเป็นผลจากการสร้างกระดูกแบบแทนที่กระดูกอ่อน (endochondral ossification) ที่บริเวณแผ่นเอพิไฟเซียล (epiphyseal plate) การยืดยาวออกของกระดูกถูกกระตุ้นโดยการสร้างโกรทฮอร์โมน (growth hormone) ซึ่งหลั่งจากต่อมใต้สมองส่วนหน้า
ตัวอย่างของกระดูกยาว เช่น กระดูกต้นขา กระดูกแข้ง และกระดูกน่องของขา กระดูกต้นแขน กระดูกเรเดียส กระดูกอัลนาของแขน กระดูกฝ่ามือและกระดูกฝ่าเท้า (metatarsal) ของมือและเท้า และกระดูกนิ้วมือและกระดูกนิ้วเท้า กระดูกยาวของขามนุษย์มีความยาวเกือบเป็นครึ่งหนึ่งของความสูงในผู้ใหญ่ นอกจากนั้นโครงสร้างที่เป็นกระดูกที่ประกอบเป็นความสูงก็ได้แก่กระดูกสันหลังและกะโหลกศีรษะ
ด้านนอกของกระดูกประกอบด้วยชั้นของเนื้อเยื่อเกี่ยวพันที่เรียกว่า เยื่อหุ้มกระดูก (periosteum) นอกจากนี้เปลือกนอกของกระดูกยาวเป็นกระดูกเนื้อแน่น หรือกระดูกทึบ (compact bone) ชั้นลึกลงไปเป็นชั้นกระดูกฟ่าม, กระดูกฟองน้ำ, กระดูกพรุน หรือกระดูกโปร่ง (cancellous bone หรือ spongy bone) ซึ่งมีไขกระดูก (bone marrow) ส่วนด้านในของกระดูกยาวเป็นช่องว่างเรียกว่า medullary cavity ซึ่งแกนกลางของโพรงกระดูกประกอบด้วยไขกระดูกเหลือง (yellow marrow) ในผู้ใหญ่ ซึ่งจะพบมากในผู้หญิง
== อ้างอิง ==
=== บรรณานุกรม ===
กระดูกยาว
ยูล บรีนเนอร์

ยูล บอริสโซวิช บรีนเนอร์ (11 กรกฎาคม ค.ศ. 1920 - 10 ตุลาคม ค.ศ. 1985)  นักแสดงละครบรอดเวย์และภาพยนตร์ฮอลลีวู้ดชาวรัสเซีย ที่มีชื่อเสียงในสหรัฐอเมริกา  เป็นที่จดจำจากบทบาทการแสดงเป็นคิงมงกุฏ ในละครบรอดเวย์ และภาพยนตร์ ของริชาร์ด ร็อดเจอร์ส และออสการ์ แฮมเมอร์สไตน์ที่ 2 เรื่อง เดอะคิงแอนด์ไอ  บทฟาโรห์รามเสสที่สอง ในภาพยนตร์ บัญญัติสิบประการ และบทคาวบอย ในภาพยนตร์ เจ็ดสิงห์แดนเสือ
ยูล บรีนเนอร์ เกิดที่วลาดีวอสตอค รัสเซีย มีชื่อจริงว่า Yuliy Borisovich Brynner (รัสเซีย: Юлий Бори́сович Бри́ннер) บิดาเป็นชาวสวิส มารดาเป็นชาวรัสเซีย หลังจากบิดามารดาแยกทางกัน ยูลและน้องสาวอยู่กับมารดา และย้ายไปอยู่ที่เมืองฮาร์บิน ประเทศจีน และย้ายไปอยู่ที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1934 และใช้ชีวิตที่นั่นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ทำงานเป็นโฆษกวิทยุภาษาฝรั่งเศส
ยูล บรีนเนอร์  เข้าสู่วงการแสดงแต่ไม่มีชื่อเสียงนัก เขาเริ่มประสบความสำเร็จจากละครบรอดเวย์เรื่อง เดอะคิงแอนไอ ในปี  ค.ศ. 1951 โดยต้องโกนศีรษะเพื่อรับบทคิงมงกุฎ พระเจ้ากรุงสยาม เป็นบทที่สร้างชื่อเสียงให้กับบรีนเนอร์ตลอดชีวิตการแสดง ซึ่งรับบทนี้ถึงห้าครั้ง เป็นจำนวน 4,626 รอบ ในปี ค.ศ. 1951 ในภาพยนตร์ปี ค.ศ. 1956 ละครเพลงฉบับสร้างใหม่ในปี ค.ศ. 1977 และ 1985 และละครทางโทรทัศน์ในปี ค.ศ. 1972  ยูล บรีนเนอร์ได้รับรางวัลออสการ์ และรางวัลโทนีจากบทนี้ในปี ค.ศ. 1956 และโกนศีรษะตลอดตลอดมา จนถึงบั้นปลายชีวิต
ยูล บรีนเนอร์ เสียชีวิตเมื่อวันที่  10 ตุลาคม ค.ศ. 1985 (เสียชีวิตวันเดียวกับ ออร์สัน เวลส์) ขณะมีอายุ 65 ปี ด้วยโรคมะเร็ง เนื่องจากสูบบุหรี่จัด ศพของเขาฝังอยู่ที่สุสานในประเทศฝรั่งเศส
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ประวัติ ยูล บรีนเนอร์
Yul Brynner: The Magnificent King
นักแสดงรัสเซีย
นักแสดงอเมริกัน
นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
ชาวอเมริกันเชื้อสายรัสเซีย
บุคคลจากวลาดีวอสตอค
เสียชีวิตจากมะเร็งปอด
อีวาน เคย์

อีวาน เคย์ (Iwan Key) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 12 ครั้ง ชนะ 6 เสมอ 2 แพ้ 4
== ประวัติ ==
การชกครั้งแรกของเคย์ที่บันทึกไว้ใน boxrec.com คือการชกชิงแชมป์ WBO เอเชียแปซิฟิกรุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2545 ซึ่งเคย์เป็นฝ่ายแพ้คะแนนโดยเทคนิค นำชัย รัตนชัยยิม จากนั้น เคย์ชกชนะ 3 ครั้งรวด รวมทั้งชกชนะ เบนจี้ โซรอลลาและจูน อาร์ลอสด้วย เคย์ได้ขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 16 กันยายน พ.ศ. 2546 และเป็นฝ่ายชนะคะแนน ลา ชูกูร์ ได้แชมป์มาครอง จากนั้น เคย์ได้ขึ้นชิงแชมป์ PABAรุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2546 แต่ก็เป็นฝ่ายแพ้น็อค พรสวรรค์ ป.ประมุขไปอีก
ในช่วง พ.ศ. 2547 – 2548 เคย์ขึ้นชกอีกหลายครั้ง แต่ส่วนใหญ่จะแพ้และเสมอ และยังหยุดชกไปถึง 3 ปี หลังจากที่เสมอกับเฮรี่ อาโมล เมื่อ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2548 เคย์กลับมาชกอีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2551 แต่ก็พบกับความพ่ายแพ้ติดต่อกันสามครั้งรวด ได้มาชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นแบนตัมเวทที่ประเทศไทยเมื่อ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2554 ก็เป็นฝ่ายแพ้น็อค ทับทิมแดง ณ ราชวัตร ยก 3 เคย์ขึ้นชกอีกเพียง 2 ครั้ง หลังจากที่ชกแพ้คะแนน เอน นูร์ยันโต เมื่อ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 ก็ไม่ได้ขึ้นชกอีก
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์อินโดนีเซียรุ่นมินิมัมเวท (2546)
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์ WBO เอเชียแปซิฟิกรุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 14 มิถุนายน 2545 แพ้คะแนนโดยเทคนิค นำชัย รัตนชัยยิม ยก 6 ที่ กทม.
* ชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 8 ธันวาคม 2546 แพ้น็อค พรสวรรค์ ป.ประมุข ยก 5 ที่ ฉะเชิงเทรา
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com  
นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย
แชมป์มวยสากลประเทศอินโดนีเซีย
บุคคลจากจาการ์ตา
จูฮารุม ซีลาบัน

จูฮารุม ซีลาบัน (Juharum Silaban) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 16 ครั้ง ชนะ 6 (น็อก 1) เสมอ 1 แพ้ 9
== ประวัติ ==
ซีลาบันขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 9 มกราคม พ.ศ. 2544 ชนะคะแนน แอนโทเนียส โมเซส จากนั้นชกขนะอีก 1 ครั้ง ในการชกครั้งที่สามก็ได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมัมเวท ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อก พรสวรรค์ กระทิงแดงยิม ยก 3 ที่สระแก้ว หลังจากนั้น ซีลาบันสามารถคว้าแชมป์อินโดนีเซียรุ่นมินิมัมเวทมาครองได้เมื่อ 28 กันยายน พ.ศ. 2545 ชนะคะแนน รีโน อูกรู แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรก ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนมาร์ตี โปลีอี เสียแชมป์ไปในปีเดียวกันนั้น
หลังจากเสียแชมป์อินโดนีเซียไป ซีลาบันเริ่มชกแพ้เป็นส่วนใหญ่ รวมทั้งมาชกนอกรอบในไทย แพ้น็อก แสงเพชร ส.สกุลภัณฑ์ ยก 1 จน 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ซีลาบันจึงได้มาชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวทกับรัตนพล ส. วรพินที่กาฬสินธุ์ แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อกในยกที่ 2 จากนั้น ซีลาบันขึ้นชกอีกเพียงครั้งเดียวเมื่อ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 แพ้น็อก แจ๊ค อามิซา ยก 2 แล้วแขวนนวมไป
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์อินโดนีเซียรุ่นมินิมัมเวท (พ.ศ. 2545)
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 28 พฤศจิกายน 2544 แพ้น็อก พรสวรรค์ ป.ประมุข ยก 3 ที่ สระแก้ว
* ชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวทเมื่อ 23 พฤษภาคม 2551 แพ้น็อก รัตนพล ส.วรพิน ยก 2 ที่
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com  
นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย
แชมป์มวยสากลประเทศอินโดนีเซีย
บุคคลจากจังหวัดชวากลาง
อังเคล อัลเมนา

อังเคล อัลเมนา (Angel Almena) หรือ อังเคล อัลเมนา-มาร์เกซ นักมวยสากลชาวปวยร์โตรีโก เกิดเมื่อ 23 เมษายน พ.ศ. 2517 สถิติการชก 19 ครั้ง ชนะ 14 (น็อค 9) แพ้ 5
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์โลกรุ่นฟลายเวต WBU
* ชิง 27 มกราคม 2539 ชนะน็อค ยอดชิงชัย ศรทองยิม ยก 11 ที่ ชลบุรี
* เสียแชมป์ 7 มิถุนายน 2539 แพ้คะแนน ศรพิชัย พิษณุราชันย์ ที่ เชียงราย
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวต IBF เมื่อ 16 กันยายน 2540 แพ้คะแนน มาร์ก จอห์นสัน ที่ สหรัฐ
* ชิงแชมป์ WBO NABO รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวต เมื่อ 6 กุมภาพันธ์ 2542 แพ้คะแนน จอร์จ ลาเซียร์วา ที่ สหรัฐ
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com  
นักมวยสากลชาวปวยร์โตรีโก
แชมป์โลก WBU
ธงชาติอัลเดิร์นนีย์

ธงชาติอัลเดิร์นนีย์ มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า พื้นสีขาว ภายในมีกางเขนสีแดงสมมาตรปลายจดขอบธงทุกด้าน (ธงเซนต์จอร์จ) กลางธงนั้มีรูปสิงโตสีทองถือกิ่งไม้ขนาดเล็กยืนหันหน้าเข้าเสาธงในกรอบวางกลมสีเขียวขอบสีเหลือง ธงนี้ได้มีพระราชโองการจากสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ให้ใช้ได้เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2536
== ดูเพิ่ม ==
ธงในสหราชอาณาจักร
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
อัลเดิร์นนีย์
เกิร์นซีย์
Flagge Guernseys#Flaggen der Inseln
ฮิลเบร์โต กอนซาเลซ

ฮิลเบร์โต กอนซาเลซ (Gilberto González) เป็นนักมวยสากลชาวเวเนซุเอลา เกิดเมื่อ 6 มีนาคม พ.ศ. 2513 สถิติการชก 27 ครั้ง ชนะ 21 (น็อก 20) เสมอ 1 แพ้  5
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์เวเนซุเอลารุ่นฟลายเวท (2538)
แชมป์ WBA Fedelatin รุ่นฟลายเวท
* ชิง 23 มีนาคม 2539 ชนะน็อก โฮซูเอ กามาโช ยก 5 ที่สหรัฐ
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 1 มีนาคม 2540 ชนะน็อก แมนนี่ เมลชอร์ ยก 6 ที่ญี่ปุ่น
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 5 กรกฎาคม 2540 ชนะคะแนน ฆอร์เฆ ลาซิเอร์บา ที่ญี่ปุ่น
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 27 กันยายน 2540 ชนะน็อก อากิเลส กุซมัน ยก 6 ที่เวเนซุเอลา
* เสียแชมป์ 3 ตุลาคม 2541 แพ้น็อก เลโอ กาเมซ ยก 8 ที เวเนซุเอลา
แชมป์ WBA FEDEBOL รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
* ชิง 29 กันยายน 2542 ชนะน็อก ลุยส์ บลังโก ยก 2 ที่เวเนซุเอลา
แชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
* ชิง 6 เมษายน 2547 ชนะน็อก คมฤทธิ์ สามเคแบตเตอรี่ ยก 5 ที่อุตรดิตถ์
* 10 สิงหาคม 2547 ถูกปลด
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นฟลายเวท เมื่อ 8 เมษายน 2543 แพ้น็อกศรพิชัย พิษณุราชันย์ ยก 5 ที่กาฬสินธุ์
* ชิงแชมป์ WBA Fedelatin รุ่นฟลายเวทเมื่อ 16 ธันวาคม 2543 แพ้น็อก โฮเซ เด เฮซุส โลเปซ ยก 2 ที่เวเนซุเอลา
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวเวเนซุเอลา
แชมป์ PABA
บุคคลจากรัฐอารากวา
ตาตุ่มนอก

ตาตุ่มนอก (Lateral malleolus หรือ external malleolus) หรือ ส่วนปลายของกระดูกน่อง (lower extremity หรือ distal extremity of the fibula) เป็นส่วนของกระดูกน่อง (fibula) ที่มีรูปร่างคล้ายพีระมิด บางครั้งอาจแบนในด้านข้าง ตาตุ่มนอกจะอยู่ต่ำกว่าตาตุ่มใน (medial malleolus)
== พื้นผิวและขอบกระดูก ==
พื้นผิวด้านข้าง (lateral surface) มีลักษณะนูน อยู่ชั้นใต้ผิวหนัง ต่อเนื่องกับพื้นผิวรูปสามเหลี่ยมใต้ชั้นผิวหนังที่อยู่ด้านข้างของตัวกระดูกน่อง
พื้นผิวด้านใกล้กลาง (medial surface) อยู่ด้านหน้า มีลักษณะเป็นพื้นผิวเรียบรูปสามเหลี่ยม นูนจากบนลงล่าง ซึ่งเป็นข้อต่อกับพื้นผิวด้านข้างกระดูกทาลัส ด้านหลังและด้านใต้ต่อพื้นผิวข้อต่อนี้เป็นรอยเว้าขรุขระซึ่งให้เป็นจุดเกาะของเอ็นโพสทีเรียร์ทาโลฟิบูลาร์ (posterior talofibular ligament)
ขอบด้านหน้า (anterior border) มีลักษณะหนาและขรุขระ ด้านล่างมีรอยเว้าสำหรับเป็นจุดเกาะของเอ็นแอนทีเรียร์ทาโลฟิบูลาร์ (anterior talofibular ligament)
ขอบด้านหลัง (posterior border) กว้างและมีร่องตื้นมาลีโอลาร์ (shallow malleolar sulcus) เป็นทางผ่านสำหรับเอ็นกล้ามเนื้อพีโรเนียส ลองกัสและเบรวิส (Peronæi longus and brevis.)
ที่ส่วนยอดมีลักษณะกลม เป็นจุดเกาะของเอ็นแคลคานีโอฟิบูลาร์ (calcaneofibular ligament)
เมื่อผู้ป่วยเกิดกระดูกหักที่ข้อเท้า กระดูกนี้จะมีอาการเจ็บปวดจากรอยแตกหรือความเสียหายที่สำคัญอื่นๆ
== ภาพอื่นๆ ==
ไฟล์:Gray258.png|พื้นผิวด้านหน้าของกระดูกขาขวา
ไฟล์:Gray1239.png|มุมมองด้านหลังของรยางค์ล่างข้างซ้าย
== ดูเพิ่ม ==
ตาตุ่มใน
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Diagram at wsc.edu 
Diagnostic imaging 
กระดูกของรยางค์ล่าง
กายวิภาคศาสตร์ของรยางค์ล่าง
ตาตุ่มใน

ตาตุ่มใน (medial malleolus) เป็นตำแหน่งส่วนปลายของกระดูกแข้งมีลักษณะยื่นลงด้านล่างเกิดเป็นส่วนยื่นแข็งแรงรูปพีระมิด
== ส่วนประกอบ ==
พื้นผิวด้านใกล้กลาง (medial surface) ของส่วนยื่นนี้ มีลักษณะนูนและอยู่ใต้ชั้นผิวหนัง
พื้นผิวด้านข้าง หรือพื้นผิวข้อต่อ (lateral or articular surface) เรียบและเว้าเล็กน้อย เกิดข้อต่อกับกระดูกทาลัส
ขอบเขตด้านหน้า (anterior border) ขรุขระ เป็นจุดเกาะของใยด้านหน้าของเอ็นเดลทอยด์ของข้อเท้า
ขอบเขตด้านหลัง (posterior border) มีลักษณะเป็นร่องกว้าง เรียกว่า ร่องมาลีโอลัส (malleolar sulcus) ซึ่งมีทิศเฉียงลงไปทางด้านใกล้กลาง มักพบมี 2 เส้นคู่ ร่องนี้เป็นทางผ่านของเอ็นกล้ามเนื้อทิเบียลิส แอนทีเรียร์ (Tibialis posterior) และกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ ดิจิทอรุม ลองกัส (Flexor digitorum longus)
ที่ยอดของตาตุ่มในด้านหลังมีลักษณะเป็นร่องขรุขระ เป็นที่เกาะของเอ็นเดลทอยด์ (deltoid ligament)
== ภาพอื่นๆ ==
ไฟล์:Gray258.png|พื้นผิวด้านหน้าของกระดูกขาขวา
== ดูเพิ่ม ==
ตาตุ่มนอก
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Diagram at wsc.edu 
Diagnostic imaging 
กระดูกของรยางค์ล่าง
กายวิภาคศาสตร์ของรยางค์ล่าง
ธงชาติมอริเชียส

ธงชาติมอริเชียส เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ภายในแบ่งเป็นแถบ 4 แถบตามแนวนอน แต่ละแถบกว้างเท่ากัน เรียงลำดับจากบนลงล่างเป็นสีแดง สีน้ำเงิน สีเหลือง และสีเขียว แบบของธงนี้ได้รับการบันทึกโดยสถาบัน College of Arms ในกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร เมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2511 และประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 12 มีนาคม ปีเดียวกัน อันเป็นวันที่มอริเชียสได้รับเอกราชจากสหราชอาณาจักร
ในธงนี้ สีแดงหมายถึงการต่อสู้เพื่อเอกราชชาติ สีน้ำเงินหมายถึงมหาสมุทรอินเดีย ซึ่งเป็นที่ตั้งของเกาะมอริเชียส สีเหลืองหมายถึงแสงแห่งเอกราชที่ทาบทาเหนือแผ่นดิน สีเขียวหมายถึงความอุดมสมบูรณ์ด้วยพืชพรรณต่างๆ นานา
สำหรับเรือพลเรือนในบังคับของมอริเชียส ใช้ธงพื้นแดงมีรูปธงชาติมอริเชียสที่มุมธงบนด้านคันธง ที่ปลายธงมีภาพตราแผ่นดินของมอริเชียสในวงกลมสีขาว ส่วนเรือในราชการใช้ธงลักษณะที่คล้ายกัน แต่เปลี่ยนพื้นธงเป็นสีน้ำเงิน และรูปตราแผ่นดินที่ปลายธงไม่มีพื้นวงกลมสีขาว
สำหรับธงของกองเรือรักษาชายฝั่งนั้นจะมีลักษณะที่แปลกออกไปจากธงอื่น กล่าวคือ เป็นธงแถบสีแดง-ขาว-น้ำเงิน แบ่งเป็นแถบแนวตั้ง 11 แถบ เรียงเป็นแถบสีน้ำเงิน-ขาว-แดง-ขาว-แดง-ขาว-แดง-ขาว-แดง-ขาว-น้ำเงิน ความกว้างแต่ละแถบไม่เท่ากันนัก แต่แถบสีขาวที่อยู่กลาง (แถบที่ 7) เป็นแถบกว้างที่สุด ในแถบนั้นมีรูปสมอเรือ-กุญแจสีแดงพันด้วยเชือกสีเขียว เบื้องบนมีรูปดาวห้าแฉกสีเหลือง 1 ดวง
ไฟล์:Flag of Mauritius.svg|20px ธงชาติและธงฉาน สัดส่วนธง 2:3
ไฟล์:Civil Ensign of Mauritius.svg|20px ธงเรือพลเรือน สัดส่วนธง 1:2
ไฟล์:Government Ensign of Mauritius.svg|20px ธงเรือราชการ สัดส่วนธง 1:2
ไฟล์:Naval Ensign of Mauritius.svg|20px ธงเรือรักษาฝั่ง สัดส่วนธง 26:57
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
มอริเชียส
สัญลักษณ์ของประเทศมอริเชียส