pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
พระรังสีมุนีสัมพุทธเจ้า

พระรังสีมุนีสัมพุทธเจ้า มีปรากฏในเรื่อง อนาคตวงศ์  ว่า หลังจากหมดยุคศาสนาของพระธรรมสามีสัมพุทธเจ้าแล้ว เกิดแผ่นดินใหม่ที่ไม่มีพระพุทธเจ้าเลยอยู่นานถึง 8 กัปป์ หลังจากนั้นเกิดแผ่นดินใหม่ ชื่อว่า มัณฑกัปป์ จะมีพระพุทธเจ้า 2 พระองค์บังเกิดขึ้น
องค์แรก คือ พระนารทะสัมพุทธเจ้า
องค์ถัดไปคือ พระรังสีมุนีสัมพุทธเจ้า ในสมัยพระสมณโคตมะพุทธเจ้า นี้ ท่านคือ โสณพราหมณ์
โดยพระองค์ได้บำเพ็ญบารมี 30 ทัศน์มาอย่างยิ่งยวด โดยมีปรมัตถบารมีหนึ่งคือ ในสมัยพระกัสสปะพุทธเจ้า  พระโพธิสัตว์ได้เกิดเป็นมาณพ ชื่อว่า มาฆมานพ อาชีพเป็นพ่อค้าทางเรือสำเภา
วันหนึ่ง นำของชิ้นหนึ่งไปขายได้กำไร 10 เท่าและนำเงินทองที่ได้มานั้นใส่เรือ แต่ประสบเหตุเรือล่ม ทรัพย์สินที่ได้มาจมหายทั้งหมด แต่ตัวเองสามารถเอาตัวรอดมาได้  ครั้นต่อมา ก็นำของชนิดเดิมไปขายอีกได้กำไร 10 เท่าอีก นำทรัพย์กลับมาบ้านได้ 7 วันก็เพลิงไหม้ บ้านและทรัพย์สินเสียหายจำนวนมาก ต่อมาก็นำสินค้าชนิดเดิมไปขายก็ได้กำไรมา 10 เท่าแต่ว่าพอนำทรัพย์กลับมาบ้านแล้ว กลับถูกโจรปล้นทรัพย์สินที่ได้มาทั้งหมด แต่ก็ยังไม่ละความพยายามนำของชิ้นเดิมไปขายอีก ก็ได้กำไร 10 เท่าอีกเช่นเดิม แต่คราวนี้พอนำเงินกลับมาบ้าน ก็ถูกเรียกเก็บทรัพย์สินทั้งหมดนั้นเข้าสู่ท้องพระคลัง
มาฆมาณพ เมื่อเสียทรัพย์ถึง 4 ครั้งก็ทะเลาะกับภรรยา  จนถึงขั้นต้องหย่าร้างกัน ได้ทรัพย์สินจากการแบ่งกับภรรยาเป็นผ้าแดง 1 ผืน และทอง 1 แสน ออกจากบ้านเดินทางไปเรื่อยๆ จนถึงเมืองโกสัมพี
ครั้งนั้น มีพระสาวก รูปหนึ่งของ พระกกุสันธะพุทธเจ้า  ออกจากญาณสมาบัติ ก็ตรวจดูสรรพสัตว์ ด้วยทิพยจักษุ  ก็พบ มาฆมาณพ เข้าข่ายญาณก็ทราบว่าอนาคตจะได้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า  ก็เหาะไปโปรดในทางที่มาณพกำลังเดินทางมา เมื่อมาณพเดินมาพบพระสาวกนี้ ก็เกิดเลื่อมใส จิตใจปลาบปลื้ม จึงได้ถวายทรัพย์สินทั้งหมดและอธิษฐานขอให้ได้เป็นพระพุทธเจ้าในอนาคต เมื่อพระสาวกได้รับของและกล่าวอนุโมทนาแล้ว ก็เหาะกลับไป ในที่ที่ถวายทานเกิดต้นกัลปพฤกษ์ 1 ต้น และมาณพนั้นก็ได้อาศัยต้นไม้นี้เลี้ยงชีพสืบมา
วันหนึ่งกษัตริย์เมืองโกสัมพี พร้อมทั้งเหล่าข้าราชบริพาร เสด็จผ่านมาเห็นมาณพอยู่ใต้ต้นกัลปพฤกษ์  ก็เกิดความสนใจเข้าไปทอดพระเนตร ก็ถูกเทวดา ที่ทำหน้าที่รักษาอยู่ไม่ให้เข้าไป  พระองค์จึงทรงกริ้ว สั่งให้ทหารทำการเผา แต่ก็เกิดมีดอกบัวเกิดขึ้นมารองรับมาณพนั้น  จึงสั่งให้ทหารจับมาณพ ไปโยนทิ้งลงน้ำ  ก็เกิดอัศจรรย์มีดอกบัวผุดขึ้นมารองรับ ทำให้มาณพนั้นไม่ได้รับอันตรายใดๆ  กษัตริย์จึงถามกับมาณพนั้นว่า ใครให้ต้นกัลปพฤกษ์มา มาณพจึงเล่าความจริงให้ฟัง แต่กษัตริย์ไม่เชื่อ รับสั่งให้มาณพนำพระสาวกรูปนั้นมายืนยัน  มาณพจึงอธิษฐานถึงพระสาวกนั้น  พระสาวกรูปนั้นทราบด้วยทิพยจักษุ ก็เหาะมาและบอกกล่าวถึงโทษของการประทุษร้ายมาณพนี้ จะทำให้บ้านเมืองจมลงในแผ่นดิน  กษัตริย์ได้ฟังดังนั้นก็กลัว จึงขอโทษและยกให้มาณพเป็นน้องชายของพระองค์
พระรังสีมุนีสัมพุทธเจ้ามีพระวรกายสูง 60 ศอก มีพระชนมายุ 5 พันปี และมีพระพุทธรัศมีสีทอง สว่างทั้งกลางวันและกลางคืน
== อ้างอิง ==
พระพุทธเจ้า
จักรพรรดิสุยเหวิน

สมเด็จพระจักรพรรดิสุยเหวินตี้ (Emperor Sui-Wendi) มีพระนามเดิมว่า หยางเจียน ประสูติเมื่อปี ค.ศ. 541 (พ.ศ. 1084) เป็นขุนนางในราชวงศ์เป่ยโจว (โจวเหนือ) ทรงอภิเษกกับ ตู๋กูเจียหลัวบุตรสาวของตู๋กูซิ่น (ภายหน้าคือเหวินเสี้ยนฮองเฮาแห่งราชวงศ์สุย) ต่อมาพระราชบุตรสาวของพระองค์ "หยางลี่ฮัว" ได้เป็นมเหสี (ฮองเฮา) แห่งราชวงศ์เป่ยโจว เมื่อจักรพรรดิโจวเสวียนตี้สวรรคต ทำให้จักรพรรดิโจวจิ้งตี้พระราชโอรสผู้เยาว์วัยได้ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิแห่งราชวงศ์เป่ยโจว พระองค์เห็นโอกาสจึงเข้ายึดราชบัลลังก์ และสถาปนาพระองค์เองเป็นจักรพรรดิสุยเหวินตี้ เมื่อ ค.ศ. 581 (พ.ศ. 1124) ขณะพระชนม์ 40 พรรษา
จักรพรรดิสุยเหวินตี้ ทรงสถาปนาหยางหย่ง พระราชโอรสองค์โตเป็นองค์รัชทายาท แต่เนื่องจากหยางหย่งลุ่มหลงในอำนาจ จึงปลดออกและสถาปนาหยางกว่างพระราชโอรสองค์รองเป็นองค์รัชทายาทแทน
สุยเหวินตี้ทรงเป็นจักรพรรดิที่ทรงพระปรีชาสามารถ และทรงคุณธรรม สวรรคตในปี ค.ศ. 600 (พ.ศ. 1143) ขณะพระชนม์ได้ 59 พรรษา ทรงครองราชย์ได้ 19 ปี  หยางหว่างจึงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรรดิสุยหยางตี้
เหวิน
พระมหากษัตริย์ผู้ทรงก่อตั้ง
จักรพรรดิสุยหยาง

สมเด็จพระจักรพรรดิสุยหยาง (; ค.ศ. 569 – 11 เมษายน ค.ศ. 618) ชื่อตัวว่า หยาง กวั่ง (楊廣) ชื่อเดิมว่า หยาง ยิง (英) และชื่อรองว่า อาหมัว (阿摩) เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 2 แห่งราชวงศ์สุย (隋朝) ของจีนโบราณ และเป็นโอรสพระองค์ที่ 2 ของจักรพรรดิสุยเหวิน (隋文帝)
หยาง กวั่ง เดิมชื่อ หยาง ยิง แต่หยาง เจียน (楊堅) ผู้เป็นบิดา ซึ่งต่อมาคือจักรพรรดิสุยเหวิน ให้เปลี่ยนชื่อเป็น หยาง กวั่ง ตามคำพยากรณ์ที่ได้รับ เมื่อหยาง เจียน ตั้งราชวงศ์สุยใน ค.ศ. 581 และขึ้นเป็นจักรพรรดิสุยเหวินแล้ว ก็ตั้งหยาง กวั่ง เป็นเจ้า ฐานันดรศักดิ์ว่า จิ้นหวัง (晋王) ครั้น ค.ศ. 588 จักรพรรดิสุยเหวินให้หยาง กวั่ง นำทหารห้ากองไปตีราชวงศ์เฉิน (陳朝) ทางใต้เป็นผลสำเร็จ ทำให้หยาง กวั่ง เป็นที่ชื่นชมไปทั่ว ภายหลัง หยาง กวั่ง ทำเล่ห์กลใส่หยาง หย่ง (楊勇) ผู้เป็นพี่ชาย จนตนเองได้เป็นรัชทายาทใน ค.ศ. 600 ครั้นจักรพรรดิสุยเหวินสิ้นพระชนม์ใน ค.ศ. 604 เกิดร่ำลือกันว่า การสิ้นพระชนม์เป็นฝีมือของหยาง กวั่ง แต่ไร้หลักฐานยืนยัน กระนั้น หยาง กวั่ง ในฐานะรัชทายาท ก็ได้สืบราชสมบัติต่อจากจักรพรรดิสุยเหวินผู้เป็นบิดา
หยาง กวั่ง ครองราชย์ช่วง ค.ศ. 604–618 ระหว่างนั้น เขาจัดทำโครงการใหญ่หลายอย่าง ที่ลือชื่อที่สุดเห็นจะเป็นการขุดเจาะคลองสัญจรหลวง (大运河) รวมถึงการบูรณะกำแพงยาว (長城) ที่ทำให้แรงงานล้มตายราว 6 ล้านคน นอกจากนี้ เขายังจัดทัพไปโจมตีบ้านอื่นเมืองอื่นอย่างต่อเนื่อง หนึ่งในนั้น คือ การโจมตีอาณาจักรจามปาซึ่งปัจจุบันอยู่ในเวียดนามตอนกลางและตอนใต้ ทำให้ทแกล้วทหารราชวงศ์สุยหลายพันนายล้มตายลงเพราะมาลาเรีย อนึ่ง เขายังส่งทัพไปตีอาณาจักรโคกูรยอในเกาหลี ซึ่งพ่ายแพ้ยับเยิน ทั้งทำให้ท้องพระคลังแห้งเหือด เดือดร้อนทุกหย่อมหญ้า ชาวประชาลุกขึ้นต่อต้านราชวงศ์ ที่สุดแล้ว ขุนพลยฺหวี่เหวิน ฮฺว่าจี๋ (宇文化及) ยึดอำนาจสำเร็จ แล้วจับหยาง กวั่ง รัดคอตายในนครเจียงตู (江都) ซึ่งปัจจุบันอยู่ในหยางโจว (扬州) มณฑลเจียงซู (江苏)
แม้หยาง กวั่ง จะสร้างผลงานไว้มากมาย แต่นักประวัติศาสตร์แต่เดิมมามักถือว่า เขาเป็นหนึ่งในทรราชที่เลวร้ายที่สุดในหน้าประวัติศาสตร์ และเป็นเหตุผลที่ราชวงศ์สุยครองอำนาจได้ไม่นาน โดยมองว่า การปราชัยในศึกที่เกาหลี การบังคับเกณฑ์คนไปเป็นทหาร การขึ้นภาษีเพื่อนำเงินมาใช้ในสงคราม และความวุ่นวายในบ้านเมืองอันเป็นผลมาจากภาษีที่สูงลิ่วนั้น ทำให้สุดท้ายแล้วราชวงศ์อยู่ไม่ได้
บุคคลที่เกิดในปี ค.ศ. 569
บุคคลที่เสียชีวิตในปี ค.ศ. 618
หยาง
กวีราชวงศ์สุย
พระมหากษัตริย์จีนในคริสต์ศตวรรษที่ 7
ชาวราชวงศ์สุยที่ถูกประหารชีวิต
บุคคลที่ถูกประหารชีวิตด้วยการรัดคอ
การประหารชีวิตในคริสต์ศตวรรษที่ 7
จักรพรรดิจีนซึ่งถูกปลงพระชนม์
วัดพระธาตุดอยเขาควายแก้ว

วัดพระธาตุดอยเขาควายแก้ว เป็นวัดในจังหวัดเชียงราย ตั้งอยู่บนดอยแห่งหนึ่งบริเวณเส้นทางไปดงมะดะ บนยอดดอยเป็นจุดชมวิวทิวทัศน์รอบ ๆ ตัวเมืองของจังหวัดเชียงราย ซึ่งสวยงามและกลางวันและกลางคืน เป็นวัดที่เก่าแก่ ถูกสร้างขึ้นในสมัยพุทธกาลราว 1,000 กว่าปี มีตำนานเก่าแก่เรื่อง แมงสี่หูห้าตา และ ควายเผือกแก้วเขาแสง ในเจดีย์ได้บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ อันเป็นข้อมือนิ้วก้อยข้างซ้ายของพระพุทธเจ้าและเขาของควายเผือกแก้วเขาแสงอีกด้วย
วัดพระธาตุดอยเขาควายยังเป็นที่รู้จักจากตำนานเกี่ยวกับแมงสี่หูห้าตา สัตว์ประหลาดในตำนาน
== ดูเพิ่ม ==
แมงสี่หูห้าตา
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วัดพระธาตุดอยเขาควายแก้ว จากเวปไซด์เชียงรายโฟกัส 
ภาพวัดพระธาตุดอยเขาควายแก้ว จังหวัดเชียงราย ที่เก่าแก่ที่สุด
พระธาตุดอยเขาควายแก้ว
ดอยเขาควายแก้ว
คาซูโกะ ทากัตสึกาซะ

คาซูโกะ ทากัตสึกาซะ (; ประสูติ 30 กันยายน พ.ศ. 2472) พระนามเดิม เจ้าหญิงคาซูโกะ ทากะโนะมิยะ  เป็นพระราชธิดาในจักรพรรดิโชวะกับจักรพรรดินีโคจุง และเป็นพระเชษฐภคินีของจักรพรรดิอากิฮิโตะ พระองค์ลาออกจากฐานันดรศักดิ์เพื่อเสกสมรสกับโทชิมิจิ ทากัตสึกาซะ เมื่อ พ.ศ. 2493
== พระประวัติ ==
คาซูโกะ มีพระยศเดิมว่าเจ้าหญิงคาซูโกะ ประสูติเมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2472 ได้รับบรรดาศักดิ์เป็น ทากะโนะมิยะ (孝宮) เป็นพระราชธิดาในจักรพรรดิโชวะกับจักรพรรดินีโคจุง โดยเจ้าหญิงพระองค์น้อยนี้ถูกแยกจากพระชนกชนนี และได้รับการดูแลโดยนางในราชสำนักตามโบราณราชประเพณี ณ พระตำหนักในเขตมารูโนอูจิในโตเกียว พระองค์สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนกากูชูอิงในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2491 และใช้เวลาหนึ่งปีเพื่อทรงศึกษาทักษะการเป็นเจ้าสาวกับซาบูโร ฮยากูตาเกะ อดีตเจ้าหน้าที่ในพระราชวัง
เจ้าหญิงคาซูโกะเสกสมรสเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2493 กับโทชิมิจิ ทากัตสึกาซะ (鷹司 平通) บุตรชายคนโตของโนบูซูเกะ ทากัตสึกาซะ (鷹司 信輔) อดีตขุนนางและกูจิประจำศาลเจ้าเมจิ ถือเป็นการเสกสมรสระหว่างเจ้านายฝ่ายในกับชายสามัญชนครั้งแรก และเจ้าหญิงคาซูโกะต้องลาออกจากฐานันดรศักดิ์จากพระราชวงศ์ตามกฎมนเทียรบาลหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ทั้งนี้ตระกูลทากัตสึกาซะของพระสวามีเป็นขุนนางประจำราชสำนักมาแต่โบราณหรือคูเงะ (公家) และคนในตระกูลเคยดำรงตำแหน่งเป็นคาโซกุมาก่อน จึงถือเป็นตระกูลที่เจ้านายฝ่ายในสามารถเสกสมรสเกี่ยวดองได้ โนบูซูเกะ ทากัตสึกาซะเป็นพระญาติชั้นที่หนึ่งของจักรพรรดินีเทเม เพราะฮิโรมิจิ ทากัตสึกาซะ (鷹司 煕通) ปู่ของเจ้าบ่าว เป็นพี่น้องกับมิจิตากะ คูโจ (九条 道孝) ทวดของเจ้าสาว แต่ทั้งสองไม่มีบุตรด้วยกัน จึงรับนาโอตาเกะ มัตสึไดระ ซึ่งเป็นญาติของทั้งคู่มาเลี้ยงเป็นบุตรบุญธรรม
โทชิมิจิ ทากัตสึกาซะ พระภัสดาถูกพบว่าเสียชีวิตเมื่อวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2509 ด้วยพิษจากคาร์บอนมอนนอกไซด์ภายในห้องชุดของมิจิโกะ มาเอดะ อนุภรรยาซึ่งเป็นพนักงานต้อนรับหญิงในไนท์คลับย่านกินซะ คาดว่าเป็นการฆ่าตัวตาย เจ็ดเดือนหลังการเสียชีวิตของพระสวามี มีผู้บุกรุกบ้านของคาซูโกะกลางดึกและทำร้ายพระองค์ด้วยมีดจนมีพระอาการบาดเจ็บที่พระหัตถ์ทั้งสอง และต้องเข้ารับถวายการรักษาที่โรงพยาบาลเป็นระยะเวลาหนึ่งสัปดาห์ จักรพรรดิโชวะตกพระทัยมาก จึงมีพระราชกระแสรับสั่งให้คาซูโกะย้ายมาประทับภายในหมู่พระตำหนักอากาซากะ ในเขตอากาซากะ โตเกียว หลังจากนั้นคาซูโกะจึงทำหน้าที่เป็นหัวหน้านักบวชหญิงประจำศาลเจ้าใหญ่อิเซะ ช่วง พ.ศ. 2517–2531 สืบต่อจากฟูซาโกะ คิตาชิรากาวะ พระปิตุจฉา
คาซูโกะ อดีตเจ้าหญิงพระราชธิดายังคงประทับในหมู่พระตำหนักอากาซากะจนกระทั่งสิ้นพระชนม์ด้วยพระหทัยพิการ เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2532 สิริพระชันษา 59 ปี
== ลำดับสาแหรก ==
== อ้างอิง ==
Takie Sugiyama Lebra, Above the Clouds: Status Culture of the Modern Japanese Nobility (Berkeley: University of California Press, 1992).
Bix, Herbert B (2001). Hirohito and the Making of Modern Japan. Harper Perennial. ISBN 0-06-093130-2.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Deceased and former members of the Imperial family
Time Magazine Feb 6 1950 on wedding 
New York Times obituary
อดีตเจ้าหญิงญี่ปุ่น
มิยะแห่งญี่ปุ่น
พระราชธิดาในจักรพรรดิญี่ปุ่น
ทากาโกะ ชิมาซุ

ทากาโกะ ชิมาซุ (, ประสูติ: 2 มีนาคม พ.ศ. 2482) หรือพระนามเดิม เจ้าหญิงทากาโกะ ซูงาโนมิยะ  เป็นพระราชธิดาพระองค์เล็กในจักรพรรดิโชวะกับจักรพรรดินีโคจุง และเป็นพระขนิษฐาในสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ และเป็นพระปิตุลาในสมเด็จพระจักรพรรดินารูฮิโตะพระองค์ได้ลาออกจากฐานันดรศักดิ์เพื่อเสกสมรสกับฮิซานางะ ชิมาซุ
== พระประวัติ ==
ทากาโกะ ชิมาซุ ประสูติเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2482 ณ พระราชวังหลวงโตเกียว  เดิมเป็นพระบรมวงศานุวงศ์ญี่ปุ่น เป็นพระราชธิดาในจักรพรรดิโชวะกับจักรพรรดินีโคจุง พระองค์มีพระยศเดิมว่า เจ้าหญิงทากาโกะ ซูงาโนมิยะ  พระองค์ได้รับการเลี้ยงดูจากนางพระกำนัลเช่นเดียวกับพระเชษฐภคินีที่มารูโนอูจิ กรุงโตเกียว และสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนขุนนางกะกุชูอิง
พระองค์เสกสมรสกับฮิซานางะ ชิมาซุ บุตรชายของเคานต์ฮิซาโนริ ชิมาซุ โดยพระองค์ต้องลาออกจากฐานันดรศักดิ์ตามกฎมณเฑียรบาลของญี่ปุ่น ทั้งสองมีบุตรด้วยกันหนึ่งคนคือโยชิฮิซะ ชิมาซุ
== พงศาวลี ==
== อ้างอิง ==
Foreign Affairs Association of Japan, The Japan Year Book (Tokyo: Kenkyusha Press, 1939-40, 1941-42, 1944-45, 1945-46, 1947-48).
Takie Sugiyama Lebra, Above the Clouds: Status Culture of the Modern Japanese Nobility (Berkeley: University of California Press, 1992).
Ben-ami Shillony, Enigma of the Emperors: Sacred Subservience in Japanese History (Kent, U.K.: Global Oriental, 2006).
Bix, Herbert B (2001). Hirohito and the Making of Modern Japan. Harper Perennial. ISBN 0-06-093130-2.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ท
พระราชธิดาในจักรพรรดิญี่ปุ่น
ออมนิเว็บ

ออมนิเว็บ (OmniWeb)  เป็นเว็บเบราว์เซอร์ที่สร้างโดยกลุ่มออมนิ สำหรับระบบปฏิบัติการแมคโอเอสเท็น ของ แอปเปิล โดยใช้ตัววาดหน้าเว็บแบบ KHTML
ซอฟต์แวร์ในปี พ.ศ. 2538
เว็บเบราว์เซอร์
บางจะเกร็ง (รายการโทรทัศน์)

บางจะเกร็ง เป็นรายการโทรทัศน์แนวตลกผลิตโดย บริษัท ลักษ์ 666 จำกัด และ บริษัท อควา เทเลวิชั่น จำกัด  โดยออกอากาศทุกวันจันทร์ เวลา 22.25 น. ถึง 23.20 น. ทางสถานีโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2552 และสิ้นสุดออกอากาศเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2552
== ผู้ดำเนินรายการ ==
วิลลี่ แมคอินทอช
เปิ้ล นาคร
เสนาหอย
โก๊ะตี๋ อารามบอย
== กติกา ==
สำหรับรายการบางจะเกร็งนั้นจะให้แขกรับเชิญมาเล่นละครโดย 3 นักแสดงคือ เปิ้ล หอย และ โก๊ะตี๋ โดยที่แขกรับเชิญเกร็งหัวเราะโดยไม่เห็นฟัน ถ้าหัวเราะเห็นฟันหรือปิดปากตอนหัวเราะ คนแคระที่แต่งชุดเป็นเม่นทั้ง 3 หรือ 2 คน (ในกรณีที่คนแต่งชุดเม่นมาแสดงในละครของแต่ละตอน) แต่ในรายการจะเรียกว่าเจ้ายักษ์แห่งบางจะเกร็ง จะทำหน้าที่ตีแขกรับเชิญโดยอาวุธในการตีคือท่อแอร์และค้อนพลาสติกแต่บางครั้งจะตีผู้แสดงเองตามความสนุกของรายการ
ในวันที่ 5 มกราคม 2552 (เทปแรก) ถึงวันที่ 19 มกราคม 2552 จะไม่มีคนแคระที่แต่งชุดเป็นเม่น แต่จะแบ่งการวัดระดับความหัวเราะของแขกรับเชิญออกเป็น 5 ระดับ คือ ไม่ขำ (แขกรับเชิญไม่สามารถหัวเราะ) ขำน้อย (แขกรับเชิญหัวเราะโดยการแอบยิ้ม ไม่ให้กล้องเห็น และทำให้แขกรับเชิญเสียสมาธิในการเล่นละครเพียงเล็กน้อย ในระดับความตกใจเล็กๆ) ขำปานกลาง (แขกรับเชิญยิ้มและทำให้แขกรับเชิญเสียสมาธิในการเล่นละครในระดับน้อย) ขำมาก (แขกรับเชิญหัวเราะแต่สามารถสะกดอารมณ์หัวเราะได้และทำให้แขกรับเชิญเสียสมาธิในการเล่นละครในระดับปานกลาง) และ ขำที่สุด (แขกรับเชิญหลุดหัวเราะออกมา และไม่สามารถเล่นละครต่อไปได้)
== บทลงโทษ ==
หลังจากละครจบไปแล้วนั้น พิธีกรจะให้แขกรับเชิญเลือกคนที่ลงโทษมาโดยบอกว่าใครทำตลกน้อยที่สุดและเลือกคนที่ทำตลกได้น้อยที่สุดโดยก่อนจะถูกลงโทษนั้นแขกรับเชิญจะให้เลือกแผ่นป้ายทั้ง 5 แผ่นป้ายซึ่งจะมีบทลงโทษต่างๆโดยการลงโทษนั้นแขกรับเชิญจะเลือกการตัดสินว่าใครถูกลงโทษโดยเหลือแค่ 2 คน อย่างไรก็ตามตั้งแต่วันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2552 จะเป็นการตัดสินรูปแบบจับฉลากเช่นการเป่ายิ้งฉุบ, การหยิบไม้สั้น-ไม้ยาว และตั้งแต่วันที่ 4 พฤษภาคม 2552 จะเป็นการหมุนวงล้อซึ่งจะมีสองส่วนด้วยกันคือส่วนแรกรูปใบหน้าของผู้ที่ลงโทษทั้ง 2 และส่วนที่ 2 จะเป็นวงล้อสีเขียวและสีส้ม (ภายหลังถูกเปลี่ยนเป็นวงล้อรูปแบบการจับฉลากกินแบ่งและส่วนบนมีข้อความต่างๆ) ซึงจะมีข้อความที่อยู่ส่วนบนนั้นจะมีอยู่ 3 กรณีด้วยกันคือ
ดวงคุณดีมีทางรอด แต่ยังไม่ใช่วันนี้ (หมุนวงล้อได้หน้าใคร คนนั้นถูกลงโทษ)
ดวงคุณกำลังซวย แต่เพื่อนช่วยมารับแทน (หมุนวงล้อได้หน้าใคร อีกคนถูกลงโทษ)
ดวงคุณที่ว่าแย่ แต่ยังแพ้เป็นคนที่รอด (คนที่ถูกเลือกให้รอดในช่วงท้ายละครจะถูกลงโทษ)


== ดูเพิ่ม ==
สาระแน
ฮาจะเกร็ง
== อ้างอิง ==
รายการโทรทัศน์ในอดีต
เกมโชว์ไทย
รายการโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2552
รายการโทรทัศน์ที่ยุติการออกอากาศในปี พ.ศ. 2552
แกรนด์เทฟต์ออโต IV

แกรนด์เทฟต์ออโต IV (Grand Theft Auto IV) เป็นวิดีโอเกมแนวแอ็กชันผจญภัยแบบอิสระ พัฒนาโดยบริษัทร็อกสตาร์นอร์ธ เป็นวิดีโอเกมตัวที่ 9 ของเกมซีรีส์แกรนด์เทฟต์ออโต และเป็นเกมตัวแรกในยุคที่ 4 ของเกมซีรีส์นี้ แกรนด์เทฟต์ออโต IV เป็นวิดีโอเกมที่พัฒนาต่อจาก  ซาน แอนเดรียส์ และจะพัฒนาต่อด้วย  ไชน่าทาวน์ วอร์ส แกรนด์เทฟต์ออโต IV วางจำหน่ายบนเครื่องเล่นเพลย์สเตชัน 3 และเอกซ์บอกซ์ 360 ในเขตโอเชียเนีย ยุโรป และอเมริกาเหนือเมื่อวันที่ 29 เมษายน 2008 และในญี่ปุ่นวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 2008   สำหรับเวอร์ชันของระบบปฏิบัติการวินโดวส์ได้วางจำหน่ายในอเมริกาเหนือวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 2008 และยุโรปวันที่ 3 ธันวาคม ปีเดียวกัน เกมเวอร์ชันเอพิโสดแพ็ค 2 เกมได้พัฒนาขึ้นในเอกซ์บอกซ์ 360 เกมตัวแรกใช้ชื่อว่า The Lost and Damned วางจำหน่ายในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2009
ฉากในเกมถูกออกแบบใหม่และตั้งชื่อเมืองเป็น ลิเบอร์ตีซิตี เป็นเมืองสมมุติที่เลียนแบบเมืองนิวยอร์กซิตีในยุคปัจจุบัน ตามมาด้วย นิโค เบลลิก ทหารผ่านศึกที่มาจากประเทศเซอร์เบีย เขามาสหรัฐอเมริกาเพื่อตามหาความฝันของอเมริกา แต่กลับต้องมาพัวพันกับปัญหาแก๊งนอกกฎหมาย อาชญากรรม และคอรัปชัน เช่นเดียวกับเกมอื่นในซีรีส์นี้ แกรนด์เทฟต์ออโต IV ประกอบด้วยรูปแบบเกมแนวขับรถและแนวยิงปืนมุมมองบุคคลที่สาม และคุณสมบัติระบบการเล่นแบบโลกเปิดที่ให้ผู้เล่นสามารถบังคับได้มากกว่าที่เคยเล่นในแกรนด์เทฟต์ออโตภาคต่าง ๆ ก่อนหน้านี้ แกรนด์เทฟต์ออโต IV เป็นเกมคอนโซลเกมแรกในซีรีส์ที่สามารถเล่นออนไลน์หลายคนได้ ซึ่งประกอบด้วยระบบการเล่นกว่า 15 โหมด
ด้านการค้าและคำวิจารณ์ แกรนด์เทฟต์ออโต IV ประสบความสำเร็จทำลายสถิติทางอุตสาหกรรมเกมด้วยการขายออกถึง 3.6 ล้านชุดในวันแรกที่วางจำหน่ายและมีรายได้รวมมากกว่า 500 ล้านดอลลาร์ในสัปดาห์แรก จากจำนวนหน่วยที่ขายได้ประมาณ 6 ล้านชุดทั่วโลก วันที่ 16 สิงหาคม ค.ศ. 2008 เกมนี้ขายได้มากกว่า 10 ล้านชุด แกรนด์เทฟต์ออโต IV ได้รับคำวิจารณ์ด้านบวกมากมาย จนกลายมาเป็นหนึ่งในเกมที่ได้รับความนิยมมากที่สุดเป็นเวลายาวนานในเว็บไซต์ MobyGames และ TopTenReviews
== อ้างอิง ==
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2551
วิดีโอเกมโอเพนเวิลด์
เกมสำหรับวินโดวส์
เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 3
เกมสำหรับเอกซ์บอกซ์ 360
วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศแคนาดา
วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในสหราชอาณาจักร
วิดีโอเกมที่มีฉากในสหรัฐ
แกรนด์เทฟต์ออโต
วิดีโอเกมที่ถูกเซ็นเซอร์
ความประมาทเลินเล่อ

ความประมาทเลินเล่อ (negligence) หมายถึง ความที่กระทำการใด ๆ โดยปราศจากความระมัดระวัง หรือโดยละเลยในสิ่งที่ควรกระทำ
ผู้กระทำการโดยประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรง (gross negligence) กฎหมายไม่อภัยให้เลย และจะเรียกร้องใด ๆ ก็มิได้ด้วย เช่น ผู้ได้รับความเสียหายจากการทำสัญญาซื้อขาย โดยที่ตอนทำสัญญานั้นไม่อ่านข้อความในหนังสือสัญญาให้ถี่ถ้วนก่อน เป็นต้น
ขุนสมาหารหิตะคดี (โป๊ โปรคุปต์) ผู้เขียนพจนานุกรมกฎหมายเล่มแรกของประเทศไทย ว่า
"ประมาท ตามธรรมดาหมายถึง กิริยาที่กระทำลงโดยมิได้ตั้งใจจะให้เกิดผลเช่นนั้น แต่ได้กระทำการอย่างใดซึ่งคนธรรมดาจะไม่กระทำ หรือละเว้นกระทำการอย่างใดซึ่งคนธรรมดาจะกระทำ จนเกิดผลอันเนื่องจากการกระทำนั้น
ผู้ใดกระทำลงโดยความประมาท อาจจะต้องรับผิดชอบในทางกฎหมายก็ได้ ไม่อาจต้องรับผิดชอบในทางกฎหมายก็ได้ เช่น ผู้ที่ขับรถโดยไม่ใช้ความระมัดระวังอย่างธรรมดา ขับรถไปทับคนเข้า ผู้ขับจะต้องรับผิดชอบ แต่ถ้าผู้ใดเดินหลับตาจะไปยังที่แห่งหนึ่ง แต่กลับเดินลงไปในคลอง ผู้นั้นไม่ต้องรับผิดชอบ เพราะฉะนั้น การประมาทที่จะใช้ได้ตามกฎหมายนั้น หมายถึง ผู้ใดมีหน้าที่ใช้ความระวังตามกฎหมาย ผู้นั้นไม่ใช้ความระวัง กลับกระทำผิดหน้าที่ กระทำให้ผู้อื่นต้องเสียหายอันเป็นผลโดยตรงหรือใกล้ชิดกับเหตุ โดยที่ผู้กระทำมิได้ตั้งใจจะให้เกิดผลเช่นนั้น..."
คำว่า "ประมาทเลินเล่อ" เป็นคำที่ใช้ในทางกฎหมายแพ่ง ส่วนทางอาญาจะใช้ว่า "ประมาท" เฉย ๆ
== อ้างอิง ==
ขุนสมาหารหิตะคดี (โป๊ โปรคุปต์). (2549). พจนานุกรมกฎหมาย. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ : วิญญูชน. หน้า 202-204. ISBN 9742883653.
ราชบัณฑิตยสถาน.
* (2544). พจนานุกรมศัพท์กฎหมายไทยฉบับราชบัณฑิตยสถาน. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ : อรุณการพิมพ์. หน้า 219.
* (2546). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: . (เข้าถึงเมื่อ: 11 มกราคม 2552).
* (ม.ป.ป.). ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: . (เข้าถึงเมื่อ: 11 มกราคม 2552).
คำศัพท์กฎหมาย
ลักซ์เร็นเดอร์

ลักซ์เร็นเดอร์ (LuxRender) เป็นซอฟต์แวร์เสรีสำหรับให้แสงและเงาแบบจำลองสามมิติแบบอันไบแอส โปรแกรมทำงานได้บน ไมโครซอฟท์ วินโดวส์, แมคโอเอส และ ลินุกซ์ โดยมีซอฟต์แวร์เสริมสำหรับช่วยส่งออกงานจาก เบลนเดอร์, XSI และ ออโตเดสก์ มายา
ลักซ์เร็นเดอร์เป็นซอฟต์แวร์ที่ใช้ในการเร็นเดอร์เท่านั้น ไม่รวมถึงการสร้างแบบจำลองสามมิติ ซึ่งต้องไปทำในซอฟต์แวร์เพื่องานกราฟิกส์สามมิติตัวอื่น ๆ ที่มีความสามารถในการสร้างแบบจำลอง
== คุณลักษณะ ==
บางส่วนของคุณลักษณะ:
ผู้ใช้สามารถเลือกได้ระหว่างการเร็นเดอร์ภาพแบบไบแอสและอันไบแอส
ใช้ระบบสีแบบสเปกตรัม เพื่อรองรับค่าของแสงที่กว้างกว่า RGB
รองรับเทกซ์เจอร์ทั้งแบบที่เป็นภาพสำเร็จและแบบที่สร้างขึ้นด้วยขั้นตอนวิธี
รองรับดิสเพลซเมนต์แมปปิงและซับดิวิชันเซอร์เฟซ
สามารถให้คอมพิวเตอร์หลาย ๆ เครื่องร่วมกันเร็นเดอร์ผ่านเน็ตเวิร์ค
กล้องมีทั้งแบบ orthographic, perspective และ environment (ถ่ายรอบทิศ)
รองรับ HDR
== ดูเพิ่ม ==
ซอฟต์แวร์เพื่องานกราฟิกส์สามมิติ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
บทความแนะนำ LuxRender บน cgindia.org 
ซอฟต์แวร์กราฟิกส์สามมิติ
รอบ พาร์โด

รอบ พาร์โด (Rob Pardo) เป็นรองประธานฝ่ายบริหารออกแบบเกมของบริษัทบริซซาร์ดเอ็นเตอร์เทนเมนต์ เขายังเคยเป็นหัวหน้านักออกแบบเกมเวิลด์ออฟวอร์คราฟต์อีกด้วย ในปี ค.ศ. 2006  นิตยสารไทม์ได้รับเสนอชื่อให้เป็นผู้ที่มีอิทธิพลมากที่สุดหนึ่งในร้อยคนของโลก
== การงาน ==
ในฐานะของรองประธานฝ่ายออกแบบเกม เขาได้ชื่อเสียงมาจากการสร้างเกมเหล่านี้:
หัวหน้านักออกแบบ
World of Warcraft: The Burning Crusade
เวิลด์ออฟวอร์คราฟต์
 บัลลังก์น้ำแข็ง
 เรนออฟเคออส
StarCraft: Brood War
นักออกแบบ
ไดอะโบล 2
วอร์คราฟต์ 2 Battle.net Edition
สตาร์คราฟต์
ผู้ผลิต
มอร์ทอลคอมแบทไตรภาค
Tempest X3
Whiplash
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
การสัมภาษณ์โดย GameSpy
วิลเลียม ลอด

วิลเลียม ลอด (William Laud) (7 ตุลาคม ค.ศ. 1573 - (10 มกราคม ค.ศ. 1645) เป็นอาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรีระหว่างปี ค.ศ. 1633 ถึงปี ค.ศ. 1645 ผู้สนับสนุนนิกายแองกลิคันและเป็นปฏิปักษ์ต่อการเปลี่ยนแปลงของกลุ่มพิวริตัน วิลเลียม ลอดสนับสนุนนโยบายทางศาสนาของพระเจ้าชาลส์ที่ 1 ซึ่งในที่สุดก็เป็นผลทำให้ถูกประหารชีวิตระหว่างสงครามการเมืองอังกฤษที่หอคอยแห่งลอนดอน
วิลเลียม ลอด เกิดเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 1573ที่เรดดิงในบาร์คเชอร์ ในครอบครัวที่ไม่มีฐานะทางสังคม บิดาของลอดเป็นพ่อค้าผ้า ได้รับการศึกษาที่โรงเรียนเรดดิงและวิทยาลัยเซนต์จอห์น (มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ออกซฟอร์ด) วิลเลียม ลอดเข้าพิธีบัพติศมาที่โบสถ์เซนต์ลอเรนซ์ที่เรดดิง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Royal Berkshire History: William Laud
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2116
อาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรี
ผู้ถูกประหารชีวิตในอังกฤษ
ผู้ถูกประหารชีวิตโดยการตัดศีรษะ
จอห์น เมลเลนแคมป์

จอห์น เมลเลนแคมป์ (John Mellencamp) หรือเป็นที่รู้จักอีกชื่อว่า จอห์น คูการ์ (John Cougar) และ จอห์น คูการ์ เมลเลนแคมป์ (John Cougar Mellencamp) เกิดเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 1951 ในซีมัวร์ รัฐอินดีแอนา เป็นนักร้อง นักแต่งเพลงร็อก นักดนตรี ศิลปิน และมีผลงานแสดงบ้างเล็กน้อย เคยได้รับรางวัลแกรมมี่มาแล้ว
เมลเลนแคมป์ มีชื่ออยู่ใน ร็อกแอนด์โรลฮอลล์ออฟเฟม เมื่อวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 2008 ดนตรีของเขาได้รับอิทธิพลจากบ็อบ ดีแลน, วูดี กัธรี และ เดอะโรลลิงสโตนส์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
JohnMellencamp.com
นักร้องอเมริกัน
บุคคลจากรัฐอินดีแอนา
โฌแซ็ฟ-หลุยส์ ลากร็องฌ์

โฌแซ็ฟ-หลุยส์ ลากร็องฌ์ (Joseph-Louis Lagrange; 25 มกราคม ค.ศ. 1736 - 10 เมษายน ค.ศ. 1813) หรือชื่อเดิมว่า จูเซปเป โลโดวีโก ลากรันจา (Giuseppe Lodovico Lagrangia) เป็นนักคณิตศาสตร์และนักดาราศาสตร์ชาวอิตาลี ผู้ใช้ชีวิตส่วนใหญ่ของเขาในปรัสเซียและฝรั่งเศส ได้สร้างผลงานสำคัญเกี่ยวกับการวิเคราะห์ทางคณิตศาสตร์ไว้มากมาย รวมถึงทฤษฎีจำนวน กลศาสตร์ดั้งเดิม และกลศาสตร์ท้องฟ้า ตามคำแนะนำของอ็อยเลอร์และดาล็องแบร์ ลากร็องฌ์ได้สืบทอดตำแหน่งของอ็อยเลอร์เมื่อปี ค.ศ. 1766 โดยได้เป็นผู้อำนวยการสาขาคณิตศาสตร์ที่สถาบันวิชาการวิทยาศาสตร์ปรัสเซีย ในกรุงเบอร์ลิน เขาอยู่ที่นี่นานถึง 20 ปี และได้สร้างผลงานต่าง ๆ ไว้เป็นจำนวนมาก รวมถึงได้รับรางวัลด้านวิทยาศาสตร์จากสถาบันวิทยาศาสตร์ฝรั่งเศสอีกหลายรางวัล
==ผลงานทางวิทยาศาสตร์==
ลากรองจ์เป็นหนึ่งในผู้คิดค้นแคลคูลัสของการผันแปร (Calculus of variations) และสมการอ็อยเลอร์-ลากรองจ์ (Euler-Lagrange Equation) นอกจากนี้เขายังขยายวิธีการพิจารณาระบบที่ถูกเงื่อนไขบางอย่างบังคับไว้ (Contrains) กลายเป็นวิธีการที่เรียกว่า ตัวคูณลากรองจ์ (Lagrange multipliers) ลากรองจ์คิดค้นวิธีการแก้สมการเชิงอนุพันธ์ที่รู้จักกันในวิธีการแปรผันของตัวแปรเสริม (Variation of parameters) และการประยุกต์แคลคูลัสเชิงอนุพันธ์ (Differential calculus) กับทฤษฎีความน่าจะเป็น(Theory of probabilities) รวมถึงการหาผลเฉลยของสมการต่างๆ เขาพิสูจน์ให้เห็นว่าทุกจำนวนธรรมชาติเป็นผลรวมของตัวเลขสี่ตัวที่ยกกำลังสอง (Sum of four squares) และ Theorie des fonctions analytiques ที่เขาคิดค้นยังเป็นทฤษฎีรากฐานสำหรับการศึกษา ทฤษฎีกรุป (group theory) และ anticipating Galois อีกด้วย
สำหรับแคลคูลัส ลากรองจ์ได้พัฒนาวิธีการใหม่สำหรับการประมาณช่วงของฟังก์ชันและอนุกรมเทย์เลอร์ เขาศึกษาปัญหาสามวัตถุ (three-body problem) สำหรับอธิบายความสัมพันธ์ของโลก ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ (1764) และศึกษาการเคลื่อนที่ของดาวบริวารของดาวพฤหัสบดี (1766) และในปี 1772 ยังค้นพบว่าการแก้ปัญหากรณีพิเศษเพื่อแก้ไขปัญหานี้ เป็นที่มาจุดดาวเทียม หรือจุดลากรองจ์ (Lagrangian points) แต่ที่สำคัญเขาเป็นที่รู้จักกันดีในเรื่องของกลศาสตร์ที่เขาสามารถเปลี่ยนกลศาสตร์นิวโตเนียน (Newtonian mechanics) เป็นสาขาของการวิเคราะห์กลศาสตร์ลากรองจ์ (Lagrangian mechanics) ที่รู้จักกันในปัจจุบันและถูกนำเสนอเป็น "หลักการ" (principles) อย่างง่ายของแคลคูลัสของการผันแปร (Calculus of variations)
==คุณประโยชน์ที่สร้างให้แก่วงการวิทยาศาสตร์==
ลากร็องฌ์เป็นหนึ่งในผู้ที่พัฒนาแคลคูลัสของการแปรผันขึ้น โดยเป็นการคิดต่อยอดจากสมการอ็อยเลอร์-ลากร็องฌ์
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
A Biography of Joseph Louis Lagrange 
Lagrange, Joseph Louis de: The Encyclopedia of Astrobiology, Astronomy and Space Flight
The Lagrange Points
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2279
นักดาราศาสตร์ชาวฝรั่งเศส
นักดาราศาสตร์ชาวอิตาลี
บุคคลจากตูริน
กบฏต่อแผ่นดิน

กบฏต่อแผ่นดิน (High treason) เป็นความผิดทางอาญาในการทรยศต่อประเทศของตนเองซึ่งครอบคลุมการกระทำต่างๆ ที่เป็นปฏิปักษ์ต่อประเทศของตนเอง ที่รวมทั้งการเข้าร่วมสงคราม, การพยายามโค่นล้มรัฐบาล, การสืบความลับทางการทหารหรือทางการทูต, หรือการพยายามสังหารผู้นำของประเทศ
การ “กบฏต่อแผ่นดิน” อยู่บนพื้นฐานที่ว่าผู้ถูกกล่าวหาว่าเป็นกบฏต้องมีความสวามิภักดิ์ต่อประเทศที่ตนจงใจที่จะทำร้ายเช่นการเป็นประชาชนของประเทศนั้น แต่การมีที่อยู่อาศัยในประเทศหรือรัฐก็พอเพียง ชาวต่างประเทศที่เป็นสายลับ, ผู้ล่าสังหาร, และผู้ก่อการร้ายแม้ว่าจะไม่เข้าข่ายการเป็นกบฏต่อแผ่นดินอาจจะถูกฟ้องร้องและลงโทษในข้อหาเป็นสายลับ, เป็นผู้ล่าสังหาร, และเป็นผู้ก่อการร้าย แต่ในปัจจุบันผู้ต้องสงสัยในกรณีเหล่านี้มักจะถูกเนรเทศหลังจากถูกจับ
ในประวัติศาสตร์ในประเทศที่ใช้ระบบคอมมอนลอว์ (common law) ข้อหาการกบฏต่อแผ่นดินแตกต่างจากกบฏย่อย (petty treason) ซึ่งเป็นการฆ่าผู้มีอำนาจเหนือกว่าตามกฎหมายเช่นผู้รับใช้ฆ่านายซึ่งถือว่าเป็นกรณีการฆาตกรรมที่หนักกว่าปกติ แต่กฎหมายครอบคลุมการกบฏย่อยถูกยุบเลิกกันไปจากประเทศต่างๆ เกือบทั้งสิ้น แนวคิดเกี่ยวกับกบฏย่อยจึงหายไป ในปัจจุบันคำว่า “กบฏ” จึงมักจะหมายถึงการ “กบฏต่อแผ่นดิน”
ข้อสังเกตในกฎหมายของแคนาดาแยก “กบฏ” และ “กบฏต่อแผ่นดิน” เป็นสองกรณีแต่อันที่จริงแล้วในทั้งสองกรณีเป็นการกล่าวถึงการกบฏต่อแผ่นดินในประวัติศาสตร์
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
กบฏ
กบฏ