pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
อันตรกิริยาอย่างเข้ม

ในฟิสิกส์ของอนุภาค อันตรกิริยาอย่างเข้ม เป็นกลไกที่รับผิดชอบต่อแรงนิวเคลียสอย่างเข้ม (หรือบางครั้งเรียกกันทั่วไปว่า แรงอย่างเข้ม, แรงนิวเคลียร์อย่างเข้ม, หรือ แรงสี) ที่ดึงดูดอนุภาคควาร์กมากกว่าหนึ่งตัว ให้รวมกันอยู่ในรูปของโปรตอนและนิวตรอน ซึ่งเป็นส่วนประกอบสำคัญของอะตอมได้ อันตรกิริยาอย่างเข้มเป็นหนึ่งในสี่ของแรงพื้นฐานจากธรรมชาติที่รู้จักกันดี แรงที่เหลือได้แก่ อันตรกิริยาอย่างอ่อน, แรงแม่เหล็กไฟฟ้า และ แรงโน้มถ่วง ทั้ง ๆ ที่มันจะทำงานที่ระยะห่างเพียงหนึ่งเฟมโตเมตร (10-15 เมตร) มันก็เป็นแรงที่เข้มที่สุด คือประมาณ 100 เท่าของแรงแม่เหล็กไฟฟ้า, หนึ่งล้านเท่าของอันตรกิริยาอย่างอ่อน และ 1038 ของแรงโน้มถ่วง มันสร้างความมั่นใจในความเสถียรของสสารทั่วไป โดยการควบคุมพวกควาร์กให้รวมตัวกันเป็นอนุภาคแฮดรอน เช่นเป็นโปรตอนและนิวตรอน ซึ่งเป็นองค์ประกอบที่ใหญ่ที่สุดของมวลของสสารทั่วไป ยิ่งไปกว่านั้น ส่วนใหญ่ของมวล-พลังงานของโปรตอนหรือนิวตรอนที่พบทั่วไปจะอยู่ในรูปแบบของพลังงานสนามแรงอย่างเข้ม นั่นคือควาร์กแต่ละตัวจะมีส่วนประมาณ 1% ของมวล-พลังงานของโปรตอนเพียงหนึ่งตัวเท่านั้น
==  ประวัติ ==
ก่อนทศวรรษที่ 1970 นักฟิสิกส์มีความไม่แน่ใจเกี่ยวกับกลไกการยึดเหนี่ยวของนิวเคลียสของอะตอม เป็นที่รู้กันว่านิวเคลียสประกอบด้วยกลุ่มโปรตอนและกลุ่มนิวตรอนและรู้อีกด้วยว่าโปรตอนมีประจุไฟฟ้าบวกในขณะที่มีนิวตรอนเป็นกลางทางไฟฟ้า อย่างไรก็ตามข้อเท็จจริงเหล่านี้ดูเหมือนจะขัดแย้งซึ่งกันและกัน โดยการทำความเข้าใจทางฟิสิกส์ในเวลานั้นประจุบวกจะผลักกันเองและนิวเคลียสจึงควรจะขาดเป็นเสี่ยง ๆ แต่สิ่งนี้ก็ยังไม่เคยพบเห็น ฟิสิกส์ใหม่จึงเป็นสิ่งจำเป็นเพื่อที่จะอธิบายปรากฏการณ์นี้
แรงดึงดูดที่แข็งแกร่งถูกตั้งสมมติฐานเพื่ออธิบายวิธีการที่นิวเคลียสของอะตอมถูกมัดเข้าด้วยกันแม้ว่าจะมีแรงผลักแม่เหล็กไฟฟ้าร่วมกันของโปรตอน แรงตามสมมติฐานนี้ถูกเรียกว่าแรงเข้ม ซึ่งเชื่อกันว่าจะเป็นแรงพื้นฐานที่กระทำต่อโปรตอนและนิวตรอนที่สร้างนิวเคลียสขึ้นมา

มันมีการค้นพบต่อมาว่าโปรตอนและนิวตรอนไม่ใช่อนุภาคพื้นฐาน แต่ถูกสร้างขึ้นจากอนุภาคที่เป็นเนื้อแท้ที่เรียกว่าควาร์ก แรงดึงดูดที่แข็งแกร่งระหว่างนิวคลีออนด้วยกันเป็นผลข้างเคียงของแรงพื้นฐานที่ยึดเหนี่ยวควาร์กไว้ด้วยกันในตัวโปรตอนและตัวนิวตรอน ทฤษฎีควอนตัม chromodynamics อธิบายว่าควาร์กมีในสิ่งที่เรียกว่าประจุสี แม้ว่ามันจะไม่มีความสัมพันธ์ใด ๆ กับสีที่มองเห็นได้ ควาร์กที่มีประจุสีต่างกันจะดึงดูดซึ่งกันและกันอันเป็นผลมาจากปฏิสัมพันธ์ที่แข็งแกร่ง ซึ่งได้รับการไกล่เกลี่ยโดยอนุภาคที่เรียกว่า กลูออน
== อ้างอิง ==
ฟิสิกส์นิวเคลียร์
ฟิสิกส์อนุภาค
หลักการสำคัญของฟิสิกส์
แรง
ปักษาวายุ

ปักษาวายุ (Garuda)  ภาพยนตร์ไทยแนวแอ็คชั่นไซไฟ ออกฉายเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2547 อำนวยการสร้างโดยอาร์ เอส.ฟิล์ม แอนด์ ดิสทริบิวชั่น กำกับการแสดงโดย มณฑล อารยางกูล นำแสดงโดย  ศรราม เทพพิทักษ์, ซาร่า เล็กจ์
==เนื้อเรื่อง==
ลีน่า นักโบราณคดีสาวชาวครึ่งไทย-ฝรั่งเศส เป็นลูกสาวของนักโบราณคดีชาวฝรั่งเศสที่เคยค้นพบ โครงกระดูกสัตว์โบราณยุคเดียวกับไดโนเสาร์ ที่มีโครงร่างคล้ายกับสัตว์ในเทพปกรณัมของภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ ลีน่าได้สูญเสียพ่อไปพร้อมกับซากดังกล่าว หลังจากพ่อของเธอถูกกล่าวหาว่าเหลวไหล นั่นทำให้ลีน่าฝังใจในเรื่องนี้และมุ่งมั่นที่จะพิสูจน์ให้ทุกคนได้เห็นว่า สิ่งที่พ่อเธอค้นพบนั้นไม่ใช่เรื่องเหลวไหล
ในปี พ.ศ. 2548 ในระหว่างที่ลีน่าและทิม เพื่อนนักโบราณคดีชาวฝรั่งเศส กำลังขุดค้นนั้น ไม่ทราบมาก่อนเลยว่าจะเป็นที่เดียวกับที่ทางการได้ทำรถไฟใต้ดินเฟส 2 และพบกับนายทหารลึกลับกลุ่มหนึ่ง ที่นำโดย แทน ซึ่งไม่เป็นมิตรเลย และพยายามไล่เธอกลับไป โดยพยายามบอกว่า สิ่งที่เธอตามหานั้นอาจจะไม่ใช่แค่สัตว์ธรรมดา ๆ หากแต่เป็นสัตว์ประหลาดที่น่าสะพรึงกลัว มีพลานุภาพในการทำลายล้างสูง ก่อนที่มันจะปรากฏตัวออกมาใจกลางกรุงเทพมหานคร เมืองหลวงของประเทศไทย และมันไล่ล่าพวกเขา
== นักแสดง ==
ศรราม เทพพิทักษ์ รับบท แทน
ซาร่า เล็กจ์ รับบท ลีน่า
แดเนียล บรูซ เฟรเซอร์ รับบท ทิม
ชลัฏ ณ สงขลา รับบท ไกร
สุทธิพงษ์ สามคุ้มพิมพ์ รับบท วิทย์
ปิยะ วิมุกตายน รับบท หาญ
สุทธิพร เมธา รับบท กล้า
พีรนันท์ โกตน รับบท พล
ญาณี ตราโมท รับบท ดร.วิชัย
นักแสดงรับเชิญ
ไพโรจน์ สังวริบุตร รับบท หัวหน้าของแทน
ทศพล ศิริวัฒน์ รับบท พนักงานรถไฟใต้ดิน
นพดล ทรงแสง รับบท พนักงานรถไฟใต้ดิน
==การสร้างและเสียงวิจารณ์ ==
ปักษาวายุ เป็นภาพยนตร์แอ็คชั่นไซไฟทริลเลอร์ ที่นับเป็นเรื่องแรกของไทยที่ถ่ายทำในระบบดิจิตอล เหมือนกับภาพยนตร์ระดับโลกหลาย ๆ เรื่อง และจัดเป็นภาพยนตร์สัตว์ประหลาดยักษ์เรื่องแรกของไทย ที่สร้างตัวสัตว์ประหลาด คือ ครุฑ จากวรรณคดีของไทยหลายเรื่อง และเป็นผลงานการแสดงครั้งแรกของซาร่า เล็กจ์
แต่เมื่อเข้าฉายแล้ว เสียงวิจารณ์ส่วนใหญ่เป็นไปในทางลบแทบทั้งสิ้น ไม่ว่าจะเป็นบทภาพยนตร์ที่อ่อน ไม่สมเหตุสมผล รวมถึงเอฟเฟกต์ที่ใช้ ตลอดจนโครงเรื่องที่เหมือนกับ Reign of Fire ภาพยนตร์สัญชาติอังกฤษในปี ค.ศ. 2002 เป็นต้น
==อ้างอิง==
==ดูเพิ่ม==
ข้อมูลของภาพยนตร์เรื่อง ปักษาวายุ ในเว็บไซต์หนังดี
ภาพยนตร์ไทย
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2547
ภาพยนตร์ที่กำกับโดย มณฑล อารยางกูร
ภาพยนตร์สัตว์ประหลาด
ภาพยนตร์โลดโผน
ภาพยนตร์ไซไฟ
ภาพยนตร์ที่มีฉากในกรุงเทพมหานคร
ภาพยนตร์โดยอาร์เอสฟิล์ม
เอพีไอคาร์โกแอร์ไลน์

เอพีไอคาร์โกแอร์ไลน์ ย่อมาจาก Air People International Cargo Airline เป็นบริษัทขนส่งอากาศยานสัญชาติไทย ซึ่งร่วมมือกับประเทศบังคลาเทศ ให้บริการเที่ยวบินขนส่งสินค้าระหว่างประเทศไทยกับเมืองธากา ประเทศบังคลาเทศ
== ฝูงบิน ==
ณ เดือนมีนาคม พ.ศ. 2565 ฝูงบินของเอพีไอคาร์โกแอร์ไลน์มีดังนี้
== จุดหมายปลายทาง ==
เปิดบินขนส่งสินค้าระหว่างประเทศไทยและประเทศบังคลาเทศ 3 อาทิตย์ต่อครั้ง
==  ดูเพิ่ม ==
เว็บไซด์ของสายการบิน API Cargo Airline
ขนส่งอากาศยาน
สายการบิน
สายการบินสัญชาติไทย
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2529
สายการบินที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2529
โลตัสโน้ตส์

โลตัสโน้ตส์ (Lotus Notes) เป็นโปรแกรมที่ใช้ในการช่วยจัดการงานธุรกิจ ขององค์กรต่างๆ โปรแกรมนี้สร้างโดยกลุ่มไอบีเอ็ม (IBM Group) ประโยชน์ที่ใช้จะมีในเรื่องของ อีเมล, ตารางนัดหมาย, แชต สำหรับภายในองค์กร รวมถึงเป็นแหล่งความรู้ ข่าวสารภายในองค์กรอีกด้วย  โลตัสโน้ตส์สามารถใช้งานได้ทั้งแบบออนไลน์ และออฟไลน์ด้วย  จะเหมาะมากกับองค์กรใหญ่ๆ ที่มีพนักงานจำนวนมาก  สามารถแจ้งข้อมูลข่าวสารถึงพนักงานแต่ละคนได้อย่างรวดเร็ว บนฐานข้อมูลเดียวกัน  สามารถนัดประชุม กำหนดสถานที่ประชุม,  จองสถานที่ประชุม ได้ด้วย
อาจมีการใช้เป็นตารางนัดหมาย แจ้งเตือนการนัดหมายต่างๆ ได้ดีเยี่ยม
ซอฟต์แวร์
ไอบีเอ็ม
มัธยมศึกษา

มัธยมศึกษา (ย่อว่า ม.; secondary education) เป็นลำดับการศึกษาขั้นที่ 3 รองจากระดับ ประถมศึกษา และแบ่งเป็น 2 ช่วงชั้น คือ ช่วงมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึงมัธยมศึกษาปีที่ 3 เรียกว่ามัธยมศึกษาตอนต้น (มักเรียกโดยย่อว่า ม.ต้น) เทียบเท่ากับ grade 7-9 และช่วงมัธยมศึกษาปีที่ 4 ถึงมัธยมศึกษาปีที่ 6 เรียกว่ามัธยมศึกษาตอนปลาย (มักเรียกโดยว่า ม.ปลาย) เทียบเท่ากับ grade 10-12 โดยการศึกษาในขั้นนี้มุ่งเน้นให้ผู้เรียนมีความรู้ทางด้านวิชาการและวิชาชีพให้เหมาะสมกับวัย ความต้องการ ความสนใจ เพื่อให้ผู้เรียนเกิดความเข้าใจและรู้จักเลือกอาชีพที่เป็นประโยชน์แก่ตนเองและสังคม การศึกษาระดับนี้ใช้เวลาเรียนหกปี โดยผู้เรียนจะมีอายุระหว่าง 13–18 ปี โดยผู้เรียนจบในระดับมัธยมศึกษานี้สามารถไปประกอบอาชีพที่เหมาะสมกับวัยและความสามารถ หรือศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษา ในระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ผู้เรียนเลือกเรียนกลุ่มวิชาการหรือวิชาชีพตามความถนัดของตนเอง ในระดับมัธยมศึกษาตอนปลายผู้เรียนสามารถเรียนกลุ่มวิชาที่ผู้เรียนชื่นชอบเพื่อยึดเป็นอาชีพได้
==อ้างอิง==
การศึกษา
นโยบายการศึกษา
โจเซฟ เชริดัน เล ฟานิว

โจเซฟ ทอมัส เชริดัน เล ฟานิว (Joseph Thomas Sheridan Le Fanu; 28 สิงหาคม พ.ศ. 2357 - 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2416) เป็นนักประพันธ์แนวกอทิกชาวไอริชเชื้อสายฝรั่งเศสแห่งศตวรรษที่ 19 มีชายาว่า "บิดาแห่งเรื่องสยองขวัญของอังกฤษ" ผลงานเรื่องสั้นเรื่อง Camilla ไว้ด้วย เป็นผลงานอมตะและเป็นต้นแบบให้นักเขียนรุ่นหลังหลายคน รวมไปถึงแบรม สโตกเกอร์ (Bram Stoker) นับว่าเล ฟานิวเป็นผู้บุกเบิกนวนิยายสยองขวัญ ส่งต่อไปให้นักเขียนในยุควิกตอเรีย (ช่วงปี พ.ศ. 2380-2444) พัฒนารูปแบบต่อไป
== ประวัติ ==
โจเซฟ เชริดัน เล ฟานิว เกิดที่กรุงดับลิน ประเทศไอร์แลนด์ เรียนกฎหมายที่วิทยาลัยทรินิตี กรุงดับลิน เป็นนักเรียนดีเด่นและนักกิจกรรม เมื่อเรียนจบแล้วถูกเรียกตัวให้มาทำงานที่ศาล แต่เขาปฏิเสธเพราะอยากจะทำงานวรรณกรรมมากกว่า เขาเริ่มทำงานเป็นนักข่าวในปี พ.ศ. 2380 ปีต่อมาเรื่องสั้นสยองขวัญเรื่องแรกของเขาก็ได้รับการตีพิมพ์ในนิตยสาร Dublin University Magazine ชื่อว่า The Ghost and the Bone-Setter และต่อมาไม่กี่ปี เล ฟานิวก็ก้าวหน้าในอาชีพจนกลายเป็นแถวหน้าในวงการสื่อสิ่งพิมพ์ เป็นเจ้าของและมีหุ้นส่วนในหนังสือพิมพ์หลายหัว อาทิ The Warder, Statesman, Dublin Evening Mail, Dublin University Magazine
เขาได้อาศัยช่องทางที่เขาเป็นเจ้าของและหุ้นส่วนในการตีพิมพ์ผลงานของตัวเอง และแสดงความคิดทางการเมืองแบบอนุรักษนิยม เขาแต่งงานกับลูกสาวของหัวหน้าทนายความแห่งกรุงดับลิน ชื่อซูแซนนา เบนเนตต์ในปี พ.ศ. 2386 มีบุตรด้วยกัน 4 คน ภายหลังภรรยาของเขามีอาการทางโรคประสาทและเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2401 ทำให้เล ฟานิวเสียใจมาก กล่าวโทษตนเองว่าเป็นต้นเหตุการตายของภรรยา เขาใช้ชีวิตสันโดษ แยกตัวจากสังคม ใช้ชีวิตอยู่ที่บ้านและสำนักงาน ในช่วงที่เขาเก็บตัวเขาได้ออกผลงานเรื่องสั้นและนิยายออกมาจำนวนมาก อาทิ All in the Dark, A Lost Name, The Wyvern Mystery และ Willing to Die  และผลงานเด่นคือเรื่อง In a Glass Darkly ซึ่งรวมนิยายขนาดสั้นเรื่อง Camilla ไว้ด้วย เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับแวมไพร์เลสเบี้ยน ซึ่งกลายเป็นผลงานอมตะและเป็นต้นแบบให้แบรม สโตเกอร์ ผู้เขียน Dracula ด้วย
เล ฟานิวกลับสู่ชนบทในไอร์แลนด์ และเป็นแรงบันดาลใจให้เพื่อนของเขา แพทริก เคนเนดี เขียนเรื่อง D.U.M. เล ฟานิวเสียชีวิตในวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2416 ที่ดับลิน
== อ้างอิง ==
โจเซฟ เชริดัน เล ฟานิว  sarakadee.com
นักเขียนนวนิยายชาวไอริช
นักเขียนเรื่องสั้นชาวไอริช
บุคคลจากดับลิน
โฮม (อัลบั้มเดอะคอรร์ส)

โฮม (Home) เป็นอัลบั้มลำดับที่ 5 ของ เดอะคอรร์ส ศิลปินกลุ่มจากประเทศไอร์แลนด์ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2548 ในยุโรป ภายในอัลบั้มประกอบไปด้วยเพลงเก่าๆ และเพลงพื้นบ้านของไอร์แลนด์ ที่ เดอะคอรร์ส นำกลับมาเรียงเรียงดนตรีและขับร้องใหม่
เพลงส่วนใหญ่ในอัลบั้ม จะคัดมาจากหนังสือเพลงที่ จีน คอรร์ แม่ผู้ล่วงลับของ 4 พี่น้อง เดอะคอรร์ส ได้จดรวบรวมเอาไว้ ในบรรดานั้น มี 2 เพลงเป็นภาษาแกลิก คือ "Buachaill Ón Éirne" กับ "Bríd Óg Ní Mháille" และอีก 3 เพลงที่ไม่ได้หยิบยกมาจากหนังสือเพลงของแม่ ได้แก่ "Heart Like A Wheel" เพลงเก่าของ Kate and Anna McGarrigle "Old Town" เพลงเก่าของฟิล ไลนอตต์ ที่เดอะ คอรร์ส เคยนำไปแสดงในรายการ MTV Unplugged (1999) มาก่อน และอีกเพลงคือ "Dimming Of The Day" เพลงเก่าของริชาร์ด ธอมป์สัน ซึ่งเพลงนี้ ชารอน คอรร์ มือไวโอลินของวง ได้เป็นผู้ร้องนำอย่าง เต็มตัวครั้งแรก หลังจากที่เคยร้องคู่กับน้องสาว แคโรไลน์ คอรร์ มาแล้วครั้งหนึ่งในเพลง "No Frontiers" นอกจากนั้นยังมี "Return To Fingal" เป็นโบนัสแทร็กสำหรับชุดที่ออกวางจำหน่ายในประเทศเยอรมนี และญี่ปุ่นด้วยอีก 1 เพลง
โฮม เป็นอัลบั้มที่ เดอะ คอรร์ส ย้อนกลับไปหารากเหง้าแห่งความเป็นไอริชของตนเอง เหมือนกับที่ได้เคยทำไว้ในอัลบั้มแรกอย่าง  ฟอร์กิฟเวน, นอตฟอร์ก็อตเทน ซึ่งยังคงประสบความสำเร็จ ขึ้นเป็นอันดับ 1 ในชาร์ตอัลบั้มไอริชของประเทศไอร์แลนด์ และสร้างยอดขายทั่วโลกไปได้มากกว่า 4 ล้านชุด แต่หากจะเทียบกับอัลบั้มชุดที่ผ่านๆ มา ก็ไม่ถือว่าประสบความสำเร็จมากนัก
== รายชื่อเพลง ==
"My Lagan Love" - 4:19
"Spancill Hill" - 5:08
"Peggy Gordon" - 4:25
"Black Is The Colour" - 3:48
"Heart Like A Wheel" - 3:52
"Buachaill Ón Éirne"  ("Boy From Ireland")  - 3:14
"Old Hag (You Killed Me)" - 3:43
"Moorlough Shore" - 4:16
"Old Town" - 3:46
"Dimming Of The Day" - 2:57
"Bríd Óg Ní Mháille"  ("Bridget O'Malley")  - 3:38
"Haste To The Wedding" - 2:27
* โบนัสแทร็ก - เฉพาะชุดที่ออกจำหน่ายในประเทศเยอรมนีและญี่ปุ่น
"Return To Fingal"
== นักร้องและนักดนตรี ==
เดอะ คอรร์ส
แอนเดรีย คอรร์ - ร้องนำ, tin whistle
แคโรไลน์ คอรร์ - bodhrán, ร้องประสาน
ชารอน คอรร์ - ไวโอลิน, ร้องนำ (แทร็กที่ 10) , ร้องประสาน
จิม คอรร์ - กีตาร์, คีย์บอร์ด, ร้องประสาน
นักดนตรีร่วมบันทึกเสียง
แอนโธนี เดรนแนน - กีตาร์
คีธ ดัฟฟี - เบส
เจสัน ดัฟฟี, แมตต์ แชมเบอร์เลน - กลอง
คีแรน ไคลี - แอคคอร์เดียน
นักดนตรีรับเชิญ
โรแนน ดูนีย์ - พิคโคโล, ทรัมเป็ต
ไมเคิล บัคลีย์ - แซกโซโฟน
เฟียครา เทรนช์ - ควบคุมเครื่องสาย
The BBC Concert Orchestra
== อ้างอิง ==
อัลบั้มเพลงของเดอะคอรร์ส
อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2548
อาร์เอสฟิล์ม

บริษัท อาร์ เอส.ฟิล์ม แอนด์ ดิสทริบิวชั่น จำกัด หรือ บริษัท อาร์.เอส.ฟิล์ม จำกัด เป็นบริษัทผู้สร้างภาพยนตร์ไทย และเป็นผู้จัดจำหน่ายภาพยนตร์ทั้งในและต่างประเทศ ในเครือ บริษัท อาร์เอส จำกัด (มหาชน)
== ประวัติ ==
พ.ศ. 2534 บริษัท อาร์.เอส.โปรโมชั่น จำกัด (1992) เริ่มดำเนินธุรกิจภาพยนตร์ โดยมีเป้าหมายคือ การขยายรูปแบบความบันเทิง จากธุรกิจหลักคือธุรกิจเพลง ไปสู่งานด้านภาพยนตร์ เพื่อเสริมโครงสร้างทางธุรกิจ (Business Model) ของทางบริษัทฯ ให้เป็นบริษัทบันเทิงครบวงจร โดยส่ง ภาพยนตร์เรื่องแรก รองต๊ะแล่บแปล๊บ ผลงานเรื่องแรกในฐานะผู้กำกับภาพยนตร์ของ ปรัชญา ปิ่นแก้ว เข้าฉายในปี 2535
พ.ศ. 2537 ได้มีการเปิดตัว บริษัท อาร์.เอส.ฟิล์ม ขึ้นอย่างเป็นทางการ เพื่อก้าวเข้าสู่ธุรกิจภาพยนตร์อย่างเต็มรูปแบบ โดยอยู่ในการดูแลของ อังเคิล ส่งภาพยนตร์เรื่องแรก โลกทั้งใบให้นายคนเดียว เข้าฉายในปี 2538 ได้รับความสำเร็จเกินความคาดหมายทำรายได้จากการฉาย 2 รอบไปถึง 60 ล้านบาท ซึ่งถือว่าสูงที่สุดในยุคนั้น จนทำให้มีการส่งภาพยนตร์เรื่องอื่นๆ เข้าฉายอย่างต่อเนื่องในช่วงปี 2538 - 2542 อนึ่งได้มีการปรับเปลี่ยนตัวผู้บริหารจาก อดิเรก วัฏลีลา ไปเป็น ปรัชญา ปิ่นแก้ว ก่อนที่ทางปรัชญาจะลาออกไปเปิดบริษัทค่ายเพลง เมกเกอร์เฮด ในเครือ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ เป็นของตัวเองในปี 2540 จึงมีการเปลี่ยนตัวผู้บริหารอีกครั้งเป็น ราเชนทร์ ลิ้มตระกูล
พ.ศ. 2543 มีการปรับโครงสร้างการบริหารของบริษัท อาร์เอสฟิล์ม จากการเป็นทั้งผู้ผลิตและผู้จัดจำหน่าย ไปเป็นผู้จัดจำหน่ายอย่างเดียวในชื่อ อาร์ เอส.ฟิล์ม แอนด์ ดิสทริบิวชั่น และโอนส่วนของการผลิตภาพยนตร์ไปให้บริษัทลูกทำหน้าที่ผลิตแทน โดยบริษัทลูก 2 บริษัทแรกคือ Avant (อาวอง) และ Red Rocket (เร็ด ร็อคเค็ท) และส่งภาพยนตร์เรื่องแรกในนามอาวอง เรื่อง มือปืน/โลก/พระ/จัน เข้าฉายในปี 2544
พ.ศ. 2547 ยุบรวมบริษัทย่อยทั้งหมดเข้าด้วยกันเป็นบริษัทเดียวในนาม อาวอง และรวมศูนย์การบริหารไว้ที่ ราเชนทร์ ลิ้มตระกูล อีกครั้ง ก่อนที่ทางราเชนทร์จะลาออกไปอยู่กับ สหมงคลฟิล์ม ในปี 2550 จึงมีการปรับตัวผู้บริหารอีกครั้ง มาเป็น เอมี่ จันทิมา เลียวศิริกุล, มณฑล อารยางกูร และ พรชัย ว่องศรีอุดมพร โดยในช่วงนี้นอกจากตลาดในประเทศแล้ว บริษัทฯ ยังมุ่งที่จะเปิดตัวออกสู่ตลาดโลก โดยการนำภาพยนตร์ไทยของทางบริษัท ฯ ไปจำหน่ายยังต่างประเทศ โดยเริ่มต้นจากภาพยนตร์เรื่อง “มือปืน/โลก/พระ/จัน” เรื่อยมา
พ.ศ. 2552 3 ผู้บริหาร เอมี่ จันทิมา, อ๊อฟ มณฑล และ หว่อง พรชัย ได้ลาออกจากอาวอง ไปตั้งบริษัทของตัวเองในนาม M ๓๙ (เอ็ม เทอร์ตี้ไนน์) จึงได้มีการเปลี่ยนตัวผู้บริหารใหม่มาเป็น คมสันต์ เชษฐโชติศักดิ์ และ องอาจ สิงห์ลำพอง และ ปิยะพันธุ์ ชูเพ็ชร์  โดยได้มีการปรับรูปแบบการบริหารงานใหม่เหมือนรูปแบบสตูดิโอภาพยนตร์ต่างประเทศ และรีแบรนด์ชื่อ อาวอง ใหม่มาเป็น Film R Us (ฟิล์ม อาร์ อัส) เพื่อแสดงถึงภาพลักษณ์ใหม่ของบริษัทและส่งภาพยนตร์เรื่องแรกในนาม ฟิล์ม อาร์ อัส เรื่อง สามย่าน เข้าฉายในเดือนพฤษภาคม ปี 2553
พ.ศ. 2554 หลังจากภาพยนตร์เรื่องสุดท้าย บางกอกกังฟู เข้าฉายในช่วงกลางปี ทางบริษัทก็ได้เริ่มถอนตัวออกจากวงการภาพยนตร์ โดยทาง อาร์เอส บริษัทแม่ ได้โยกบุคลากรของฟิล์ม อาร์ อัส ไปอยู่ในส่วนของทีวีดาวเทียมแทน
== ผลงานภาพยนตร์ ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์ทางการ 
บริษัทผู้สร้างภาพยนตร์ไทย
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2537
อาร์เอส
ภาษาบูโครี

บูโครี (อักษรฮีบรู: בוכארי, อักษรซีริลลิก: бухорӣ, อักษรละติน: Buxorī) เป็นภาษาย่อยยิว-ทาจิกที่ชาวยิวบูฆอรอในเอเชียกลางเคยใช้พูดกัน ภาษาบูโครีได้รับอิทธิพลจากภาษาเปอร์เซียคลาสสิก โดยมีคำยืมจากภาษาฮีบรูเป็นจำนวนมาก รวมทั้งคำยืมจากภาษาในบริเวณข้างเคียงอย่างภาษารัสเซียและภาษาอุซเบกเป็นต้น เป็นภาษาที่ใช้สื่อสารกับชาวทาจิก
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
บูโครี
บูโครี
บูโครี
ภาษามลาโซ

ภาษามลาโซ เป็นภาษาซีเรียคสมัยใหม่สำเนียงตะวันตก ซึ่งจัดเป็นสำเนียงของภาษาอราเมอิก มีผู้พูดในตุรกีตะวันออกและซีเรียตะวันออกเฉียงเหนือ โดยชาวคริสต์นิกายซีเรียคออร์ธอดอกซ์
ภาษามลาโซใกล้เคียงกับภาษาตูโรโย ใช้พูดในหมู่บ้าน Mlahsó และ `Ansha ใกล้กับ Lice, Diyarbakır, ในตุรกี ชื่อของหมู่บ้านและภาษามาจากภาษาซีเรียค melħo, 'เกลือ' ชื่อในทางวรรณคดีของภาษานี้ในภาษาซีเรียคคือ Mlaħthoyo ผู้พูดภาษานี้จะเรียกภาษาของตนว่า Suryö ซึ่งหมายถึงภาษาซีเรียค ผู้พูดภาษามลาโซเป็นภาษาแม่คนสุดท้ายคือ Ibrahim Hanna ตายเมื่อ พ.ศ. 2541 มีรายงานใน พ.ศ. 2542 ว่าลูกสาวของเขารู้ภาษานี้ดีแต่ไม่ได้ใช้
ภาษามลาโซเป็นภาษาที่มีลักษณะอนุรักษนิยมมากกว่าภาษาตูโรโยทั้งด้านคำศัพท์และไวยากรณ์โดยใช้คำและโครงสร้างของภาษาซีเรียค
== อ้างอิง ==
Jastrow, Otto (1994). Der neuaramäische Dialekt von Mlaḥsô. Wiesbaden: Harrassowitz. ISBN 3-447-03498-X.
ภาษาในประเทศตุรกี
ภาษาในประเทศซีเรีย
ภาษาบูนัน

ภาษาบูนัน  เป็นภาษาที่ใช้พูดโดยชาวบูนันในไต้หวัน จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน สาขาเกาะฟอร์โมซา แบ่งเป็นสำเนียงย่อยได้ห้าสำเนียงคือ อิสบูกุน ตักบูนวซ ตากีวาตัน ตากีบากา และตากีตูดุห์ สำเนียงอิบูกุนเป็นสำเนียงหลักทางใต้ของไต้หวัน สำเนียงตักบูนวซและตากีวาตัน ส่วนใหญ่ใช้พูดทางภาคกลาง อีกสองสำเนียงใช้พูดทางเหนือ ปัจจุบันภาษาบูนันใช้พูดในหมู่ชาวซาอารัวและกานากานาบูด้วย
==อ้างอิง==
==บรรณานุกรม==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Kaipuleohone's Robert Blust collection [elicited materials on Bunun].
Yuánzhùmínzú yǔyán xiànshàng cídiǎn 原住民族語言線上詞典  – Bunun search page at the "Aboriginal language online dictionary" website of the Indigenous Languages Research and Development Foundation
Bunun teaching and leaning materials published by the Council of Indigenous Peoples of Taiwan  
Bunun translation of President Tsai Ing-wen's 2016 apology to indigenous people – published on the website of the presidential office
กลุ่มภาษาฟอร์โมซา
ภาษาในไต้หวัน
ชาวบูนัน
วัดป่ากล้วย

วัดป่ากล้วย ตั้งหมู่ที่บ้านป่ากล้วย หมู่ที่ 2  ตำบลคุ้งตะเภา อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ อยู่ในเขตปกครองคณะสงฆ์ตำบลคุ้งตะเภา มีฐานะเป็นวัดที่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา (มีอุโบสถ) สังกัดการปกครองคณะสงฆ์มหานิกาย ภาค 5
วัดป่ากล้วยเป็นวัดโบราณแห่งแรกในตำบลคุ้งตะเภาที่มีอุโบสถ และเป็นวัดที่มีสำนักปฏิบัติธรรม (โดยพฤตินัย) แห่งเดียวของตำบล ตัววัดตั้งอยู่ติดตลิ่งริมแม่น้ำน่าน (ซึ่งตื้นเขินไปแล้ว) ใกล้กับสำนักงานเทศบาลตำบลคุ้งตะเภา
== ประวัติ ==
วัดป่ากล้วย มีที่ดินที่ตั้งวัดจำนวน 11 ไร่ 3 งาน 85 ตารางวา
พุทธศาสนิกชนได้ร่วมใจกันสร้างวัดนี้เพื่อเป็นที่ประกอบศาสนกิจและกิจกรรมของชุมชน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อพ.ศ. 2420
== สำนักวิปัสสนาวัดป่ากล้วย==

วัดป่ากล้วยมีสำนักปฏิบัติธรรม 1 แห่ง คือ สำนักวิปัสสนาวัดป่ากล้วย มีพระเฉลิมโชค ฉนฺทชาโต เป็นเจ้าสำนัก สำนักปฏิบัติธรรมมีทั้งอุบาสก,อุบาสิกา เข้ามาบวชถือศีล 8,ศีล 5  สำนักปฏิบัติธรรมนี้จัดแยกส่วนสัดสำนักปฏิบัติธรรมเป็นภูมิทัศน์แบบวัดป่า โดยแบ่งเขตพื้นที่ด้านทิศตะวันออกของทางวัดเป็นสำนักเอกเทศ
=== รายนามเจ้าอาวาสวัดป่ากล้วย ===
รายนามเจ้าอาวาสวัดป่ากล้วยเท่าที่มีหลักฐานสืบค้นได้
== อาณาเขตที่ตั้งวัด ==
(รอเพิ่มเติมเนื้อหาในส่วนนี้)
== ศาสนสถาน-ถาวรวัตถุ ==

อุโบสถ กว้าง 6 เมตร ยาว 14 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2420 บูรณะเมื่อ พ.ศ. 2550
ศาลาการเปรียญ กว้าง 21 เมตร ยาว 28 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2492
หอสวดมนต์ต์ กว้าง 11.50 เมตร ยาว 15.30 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2507
กุฏิสงฆ์ จำนวน 4 หลัง เป็นอาคารไม้ 3 หลัง และตึก 1 หลัง
วิหารอดีตเจ้าอาวาส กว้าง 4 เมตร ยาว 7.20 เมตร ก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2537
หอระฆัง กว้าง 2.50 เมตร ยาว 2.50 เมตร
กำแพงวัด สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก เมื่อปี พ.ศ. 2520
== ข้อมูลจำเพาะ ==
ได้รับพระบรมราชานุญาตให้สร้างวัด ตามพระราชบัญญัติลักษณะการปกครองคณะสงฆ์ ร.ศ. 121 เมื่อปี ?
มีพระบรมราชโองการพระราชทานวิสุงคามสีมา ปี พ.ศ. 2420
=== ที่ดินของวัด ===
ที่ดินเฉพาะบริเวณที่ตั้งวัด มีเนื้อที่ 11 ไร่ 3 งาน 85 ตารางวา โดยมีหนังสือแสดงกรรมสิทธิ์ที่ดินเป็นโฉนด เลขที่ 8020
และที่ธรณีสงฆ์ มี 1 แปลง รวมเนื้อที่ทั้งสิ้น 1 ไร่ 3 งาน 16 ตารางวา
== สังกัดการปกครองคณะสงฆ์ ==
== ดูเพิ่ม ==
== อ้างอิง ==
พระครูสุธรรมาจารย์ (พร้อม ธนปาโล). เอกสาร . อุตรดิตถ์ : วัดป่ากล้วย, ๒๕๔๙. (อัดสำเนา)
ประวัติวัดในจังหวัดอุตรดิตถ์ สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติจังหวัดอุตรดิตถ์ 
ป่ากล้วย
ป่ากล้วย
สถานีบางนา

สถานีบางนา (รหัส E13) เป็นสถานีรถไฟฟ้าบีทีเอสแบบยกระดับ ในเส้นทางสายสุขุมวิท ส่วนต่อขยายอ่อนนุช-แบริ่ง ยกระดับเหนือถนนสุขุมวิท กรุงเทพมหานคร บริเวณสะพานข้ามคลองบางนา เขตบางนา กรุงเทพมหานคร เป็นสถานีที่สี่ของโครงการส่วนต่อขยายสายสุขุมวิทของกรุงเทพมหานครจากสถานีอ่อนนุชถึงสถานีแบริ่ง จำนวน 5 สถานี ระยะทาง 5.52 กิโลเมตร ในอนาคตมีโครงการเชื่อมต่อรถไฟฟ้าสายสีเงิน
== ที่ตั้ง ==
ถนนสุขุมวิท บริเวณสะพานข้ามคลองบางนา หน้ากรมอุตุนิยมวิทยาและศูนย์แสดงสินค้าไบเทค ห่างจากทางแยกบางนา จุดบรรจบกับถนนสรรพาวุธและถนนบางนา-ตราดประมาณ 300 เมตร ในพื้นที่แขวงบางนาใต้ เขตบางนา กรุงเทพมหานคร
== แผนผังของสถานี ==
{|table border=0 cellspacing=0 cellpadding=3
|style="border-bottom:solid 1px gray;" rowspan=5 valign=top|U3ชานชาลา
|-
|style="border-top:solid 1px gray;border-right:solid 2px black;border-left:solid 2px black;border-bottom:solid 2px black;" colspan=2|ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดทางด้านซ้าย
|-
| style = "border-bottom:solid 1px gray;"|ชานชาลา 1
| style = "border-bottom:solid 1px gray;"| มุ่งหน้า  
|-
| ชานชาลา 2
|  มุ่งหน้า  
|-
|style="border-top:solid 2px black;border-right:solid 2px black;border-left:solid 2px black;border-bottom:solid 1px gray;" colspan=2|ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดทางด้านซ้าย
|-
|style="border-bottom:solid 1px gray;" rowspan=1 valign=top|U2ชั้นขายบัตรโดยสาร
|style="border-bottom:solid 1px gray;" valign=top|ชั้นขายบัตรโดยสาร
|style="border-bottom:solid 1px gray;" valign=top|ทางออก 1-5, ศูนย์บริการผู้โดยสารห้องขายบัตรโดยสาร, เครื่องขายบัตรโดยสาร, ร้านค้าทางเดินเชื่อม ไบเทค บางนา (ฮอลล์ 98, ศูนย์การประชุมภิรัชคอนเวนชันเซ็นเตอร์, อาคารภิรัชทาวเวอร์ แอท ไบเทค) เปิดเมื่อ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2561
|-
|style="border-bottom:solid 1px gray;" rowspan=1 valign=top|Gระดับถนน
|style="border-bottom:solid 1px gray;" valign=top|-
|style="border-bottom:solid 1px gray;" valign=top|ป้ายรถประจำทาง, กรมอุตุนิยมวิทยา, บริษัท แลคตาซอย จำกัด
|}
== รูปแบบของสถานี ==
เป็นแบบมีชานชาลาอยู่ 2 ข้าง (side platform station) ขนาดมาตรฐาน กว้างประมาณ 20 เมตร ยาวประมาณ 150 เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสาร และชานชาลา ในส่วนหลังคาชานชาลามีการออกแบบให้ป้องกันฝนสาดและแดดส่อง โดยเชื่อมปิดหลังคาทั้งหมด
== สิ่งอำนวยความสะดวก ==
ลิฟต์ สำหรับผู้พิการ ไปยังชั้นขายบัตรโดยสารและชานชาลา จากทางเท้าทั้ง 2 ฝั่ง
== ทางเข้า-ออก ==
1 พิพิธภัณฑ์การเรียนรู้อุตุนิยมวิทยา, กรมอุตุนิยมวิทยา (บันไดเลื่อน,ลิฟต์)
2 ที่ทำการไปรษณีย์คลองบางนา, บริษัท แลคตาซอย จำกัด (บันไดเลื่อน,ลิฟต์)
3 ปั๊มน้ำมันบางจาก, กรมอุตุนิยมวิทยา
4 โชว์รูมรถยนต์โตโยต้า, ปั๊มน้ำมันคาลเท็กซ์, โชว์รูมรถยนต์มิตซูบิชิ, โรงแรม ไลค์ อิน โฮเต็ล
5 กรมอุตุนิยมวิทยา
6 ซูเปอร์สกายวอล์กไป สถานีอุดมสุข, ไบเทค บางนา, ท่ารถตู้แยกบางนา
จุดรวมพลอยู่ที่ทางออก 2 ร้านยูนิแอร์ และ ทางออก 4 บริเวณป้ายรถประจำทาง
== เวลาให้บริการ ==
== รถโดยสารประจำทาง ==
===องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ===
เส้นทางที่มีรถรองรับวีลแชร์
===รถเอกชน===
== สถานที่สำคัญใกล้เคียง ==
กรมอุตุนิยมวิทยา
ศูนย์แสดงสินค้าและการประชุมนานาชาติกรุงเทพ (ไบเทค)
วัดบางนาใน
ที่ทำการไปรษณีย์คลองบางนา
วิทยาลัยเซาท์อีสต์บางกอก
โรงเรียนอรรถวิทย์พณิชยการ
สมาคมตั้งตระกูลแห่งประเทศไทย
สนามยิงปืนราชนาวี บางนา
== อ้างอิง ==
บางนา
สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2554
สถานีขนส่งผู้โดยสารในเขตบางนา
ธงชาติเซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์

ธงชาติเซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์ มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 7 ส่วน ยาว 11 ส่วน ภายในแบ่งเป็นสามแถบ โดยแถบด้านคันธงเป็นสีฟ้า ด้านชายธงเป็นสีเขียว แถบกลางธงเป็นสีทอง โดยมีความกว้างเป็นสองเท่าของแถบด้านคันธงและด้านชายธง กลางแถบสีทองนั้นมีรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนสีเขียว 3 รูป เรียงกันเป็นรูปอักษรละติน "V" ธงนี้เป็นธงที่ประกาศใช้เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2528
สีฟ้าในธง หมายถึงผืนฟ้าและท้องทะเลสีคราม สีทองหมายถึงความอบอุ่น จิตวิญญาณอันเจิดจ้าของปวงชน และผืนทรายสีทองในหมู่เกาะเกรนาดีนส์ สีเขียวหมายถึงพืชพรรณที่เขียวชอุ่มจากการเกษตรกรรมทั่วเกาะเซนต์วินเซนต์ และพลังแห่งความอดทนของประชาชน รูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน 3 รูป ซึ่งเรียงกันเป็นรูปตัว "V" คืออักษรตัวแรกของคำว่าเซนต์วินเซนต์ (St. Vincent) หมายถึง ความหลากหลายทางธรรมชาติในหมู่เกาะนี้ จนประเทศนี้ได้ชื่อว่าเป็นอัญมณีแห่งหมู่เกาะแอนทิลลิส (the Antilles) โดยเหตุดังกล่าว ทำให้ธงนี้มีอีกชื่อหนึ่งว่า "ธงอัญมณี" ("The gems")
== ธงชาติสมัยต่างๆ ==
ไฟล์:Flag of Saint Vincent and the Grenadines (1907-1979).svg|ธงอาณานิคม (จนถึง พ.ศ. 2522)
ไฟล์:Flag of Saint Vincent and the Grenadines (1979-1985).svg|พ.ศ. 2522 - 2528
ไฟล์:Flag of Saint Vincent and the Grenadines (1985).svg|มี.ค. - ต.ค. 2528
== ดูเพิ่ม ==
ตราแผ่นดินของเซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์
เซนต์วินเซนต์แลนด์โซบิวทิฟูล
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ประเทศเซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์
ซเซนต์วินเซนต์