pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
แม่น้ำโดรู

โดรู (Douro) หรือ ดูเอโร  (Duero) เป็นหนึ่งในแม่น้ำสายหลักของคาบสมุทรไอบีเรีย ไหลจากต้นน้ำใกล้กับเมืองดูรูเอโลเดลาซิเอร์ราในจังหวัดโซเรีย ผ่านภาคกลางตอนบนของประเทศสเปนและภาคเหนือของประเทศโปรตุเกสไปออกทะเลที่เมืองโปร์ตู ความยาวทั้งหมด 897 กิโลเมตร ใช้เดินเรือได้เฉพาะตอนที่อยู่ในโปรตุเกสเท่านั้น ชื่อของแม่น้ำสายนี้อาจมาจากชาวเคลต์ซึ่งเคยอาศัยในดินแดนแถบนี้ก่อนสมัยโรมัน
ส่วนแม่น้ำดูเอโร (ตอนที่อยู่ในสเปน) ไหลผ่านที่ราบสูงเมเซตาของภูมิภาคกัสติยาและลัดเลาะไปตามพื้นที่ของจังหวัดต่าง ๆ ในแคว้นกัสติยาและเลออน ได้แก่ จังหวัดโซเรีย จังหวัดบูร์โกส จังหวัดบายาโดลิด จังหวัดซาโมรา และจังหวัดซาลามังกา ผ่านเมืองโซเรีย อัลมาซัน อารันดาเดดูเอโร ตอร์เดซิยัส และซาโมรา โดยแม่น้ำดูเอโรในแถบนี้มีลำน้ำสาขาขนาดใหญ่อยู่บ้างเล็กน้อย ที่สำคัญได้แก่แม่น้ำปิซูเอร์กาไหลผ่านเมืองบายาโดลิด และแม่น้ำเอสลาที่ไหลผ่านเมืองเบนาเบนเต
พื้นที่ส่วนใหญ่ของเขตดังกล่าวเป็นพื้นที่ราบ อากาศแห้ง ใช้ปลูกข้าวสาลี และบางแห่งใช้ปลูกองุ่นสำหรับทำไวน์ด้วย โดยเฉพาะที่เขตริเบราเดลดูเอโร นอกจากนี้การเลี้ยงแกะก็มีความสำคัญเช่นกัน
จากนั้น แม่น้ำได้กลายเป็นพรมแดนระหว่างสเปนกับโปรตุเกสเป็นระยะทาง 112 กิโลเมตร เนื่องจากแม่น้ำช่วงนี้ถูกขนาบด้วยหุบผาชัน (canyon) จึงเป็นปราการป้องกันการรุกรานจากภายนอกในอดีตและยังเป็นเส้นแบ่งเขตของภาษาอีกด้วย ปัจจุบันพื้นที่ที่ห่างไกลนี้ได้รับการคุ้มครองในฐานะ อุทยานธรรมชาตินานาชาติโดรู เมื่อไหลผ่านเข้าสู่โปรตุเกส จะพบเขตเมืองใหญ่ได้น้อยลงตามเส้นทางแม่น้ำสายนี้ (ยกเว้นเมืองโปร์ตูและวีลานอวาดึไกยา) ลำน้ำสาขาจะเป็นสายสั้น ๆ ไหลผ่านหุบผาชันแล้วจึงไหลลงสู่แม่น้ำโดรู ลำน้ำเหล่านี้มีกระแสน้ำไหลแรงและใช้เดินเรือไม่ได้
ภาพ:Vista do Douro no Parque Natural do Douro Internacional.jpg|อุทยานธรรมชาติสากลโดรู ใกล้เมืองมีรังดา
ภาพ:Duero-Zamora.jpg|แม่น้ำดูเอโร (โดรู) เมืองซาโมรา (สเปน)
ภาพ:Valladolid rio pisuerga puente mayor playa.jpg|แม่น้ำปิซูเอร์กา (ลำน้ำสาขา) ที่เมืองบายาโดลิด
ภาพ:Rio douro.jpg|หุบเขาโดรูบริเวณที่ปลูกองุ่นสำหรับทำไวน์พอร์ต
ภาพ:Riodouro 27-9-2004.jpg|ปากแม่น้ำโดรู มองจาก Crystal Palace Gardens เมืองโปร์ตู
โดรู
โดรู
อุทยานแห่งชาติวีรชัย

อุทยานแห่งชาติวีรชัย (Virachey National Park; ឧទ្យានជាតិវីរជ័យ อุทฺยานชาติวีรชัย) อยู่ในจังหวัดรัตนคีรี ประเทศกัมพูชา มีเนื้อที่ประมาณ 332,500 เฮกตาร์ เป็นเขตรักษาพันธ์สัตว์ป่าที่ใหญ่ที่สุดของกัมพูชา 
== อ้างอิง ==
ประเทศกัมพูชา
แม่น้ำกัวเดียนา

กัวเดียนา (Guadiana) หรือ กวาดียานา, อูดียานา (Guadiana, Odiana) เป็นแม่น้ำสายสำคัญสายหนึ่งของประเทศสเปนและประเทศโปรตุเกส มีต้นน้ำอยู่ทางภาคกลางตอนล่างของสเปน ไหลไปทางทิศตะวันตกและทิศใต้ลงสู่อ่าวกาดิซ (ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของมหาสมุทรแอตแลนติก) ระหว่างเมืองอายามอนเต (ในจังหวัดอูเอลบา แคว้นอันดาลูซิอาของสเปน) กับเมืองวีลารียัลดึซังตูอังตอนียู (ในเขตอัลการ์วึของโปรตุเกส) บางช่วงของแม่น้ำมีฐานะเป็นพรมแดนธรรมชาติระหว่างสองประเทศ
แม่น้ำกัวเดียนามีความยาว 778 กิโลเมตร และมีบริเวณลุ่มน้ำประมาณ 67,000 ตารางกิโลเมตร มีเขื่อนถึงเกือบ 2,000 แห่งสร้างขึ้นตามเส้นทางของแม่น้ำสายนี้ เขื่อนที่ใหญ่ที่สุดคือ เขื่อนอัลเกวาในเขตโปรตุเกส เมืองบาดาโฆซของสเปนเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดริมแม่น้ำกัวเดียนา
กัวเดียนา
กัวเดียนา
ข้ออักเสบ

ข้ออักเสบ (Arthritis) เป็นกลุ่มของภาวะที่เกิดการทำลายข้อต่อของร่างกาย ข้ออักเสบมีได้มากกว่าร้อยรูปแบบ โดยรูปแบบที่พบมากที่สุดคือข้อเสื่อม (osteoarthritis) ซึ่งเกิดจากการบาดเจ็บของข้อต่อ การติดเชื้อของข้อและอายุ ส่วนข้ออักเสบรูปแบบอื่นเช่นข้ออักเสบรูมาตอยด์ โรคข้อสะเก็ดเงิน จากภาวะภูมิต้านตนเอง ข้ออักเสบติดเชื้อ โรคเกาต์ซึ่งเกิดจากการสะสมของผลึกกรดยูริกในข้อและทำให้เกิดการอักเสบ นอกจากนี้ยังมีการสะสมของผลึกแคลเซียมไพโรฟอสเฟตซึ่งเรียกว่า โรคเกาต์เทียม
== ประวัติและการตรวจร่างกาย ==
โรคข้ออักเสบทั้งหมดจะมาด้วยอาการปวด ซึ่งรูปแบบการปวดจะแตกต่างกันตามชนิดของข้ออักเสบและตำแหน่ง ข้ออักเสบรูมาตอยด์มักมีอาการปวดตอนเช้า ในระยะแรกผู้ป่วยมักบอกว่าอาการปวดหายไปหลังจากอาบน้ำตอนเช้า ในผู้สูงอายุหรือเด็กอาจไม่ได้มาด้วยอาการปวด เพราะผู้สูงอายุมักขยับร่างกายได้น้อย ส่วนในเด็กเล็กผู้ป่วยจะปฏิเสธที่จะใช้แขนขาข้างที่เป็น
ข้อมูลเกี่ยวกับประวัติการเจ็บป่วยช่วยบอกการวินิจฉัยโรคได้ โดยลักษณะสำคัญคือเวลาและความเร็วขณะเกิดอาการ รูปแบบของข้อที่เกี่ยวข้อง ความสมมาตร อาการปวดข้อตอนเช้า ความรู้สึกข้อตึงยึดหรือล็อกเมื่อไม่ได้ทำกิจกรรม ปัจจัยที่กระตุ้นหรือทุเลาอาการ และอาการในระบบอื่นๆ การตรวจร่างกายจะช่วยยืนยันการวินิจฉัยหรืออาจบ่งถึงโรคทางกายอื่นที่ทำให้เกิดอาการที่ข้อ ภาพถ่ายรังสีมักใช้เพื่อติดตามอาการหรือประเมินความรุนแรงของโรค
การตรวจเลือดและเอกซเรย์ที่ข้อที่เป็นมักทำเพื่อให้ได้การวินิจฉัยแน่นอน การตรวจเลือดทำเมื่อสงสัยข้ออักเสบบางอย่าง อาทิ รูมาตอยด์ แฟกเตอร์, แอนตินิวเคลียร์แฟกเตอร์ (ANF) และแอนติบอดีจำเพาะอื่น
== ชนิดของข้ออักเสบ ==
ข้ออักเสบปฐมภูมิ
* ข้อเสื่อม
* ข้ออักเสบรูมาตอยด์
* ข้ออักเสบติดเชื้อ
* เกาต์และเกาต์เทียม
* ข้ออักเสบในวัยเยาว์
* โรคสติลล์
* กระดูกสันหลังอักเสบยึดติด
ข้ออักเสบทุติยภูมิ
* ลูปัส อีริทีมาโตซัส
* กลุ่มอาการเอห์เลอส์-แดนลอส
* ซาร์คอยโดซิส
* จ้ำเลือดฮีน็อช-เชินไลน์
* โรคข้อสะเก็ดเงิน
* โรคข้อแบบปฏิกิริยา
* ฮีโมโครมาโตซิส
* ตับอักเสบ
* วิจิเนอร์ แกรนูโลมาโตซิส (และกลุ่มอาการหลอดเลือดอักเสบอื่น)
* โรคไลม์
* ไข้เมดิเตอร์เรเนียนที่เป็นกันในครอบครัว
* Hyperimmunoglobulinemia D with recurrent fever
* TNF receptor associated periodic syndrome
* โรคลำไส้อักเสบ (รวมทั้งโรคโครห์นและลำไส้ใหญ่อักเสบแบบมีแผล)
โรคที่มีอาการแสดงคล้ายข้ออักเสบ
* นิ้วปุ้ม
* มัลติเพิล ไมอิโลมา
* โรคกระดูกพรุน
* อีริทีมา อินเฟ็กทิโอซัม (โรคที่ห้า)
== การรักษา ==
วิธีการรักษาแตกต่างกันออกไปตามชนิดของข้ออักเสบ ได้แก่ กายภาพบำบัด การปรับเปลี่ยนวิถีชีวิต โรคข้ออักเสบพบได้บ่อยในผู้สูงอายุและยังพบมากใน
ผู้หญิงมากกว่าในผู้ชาย การรักษา เช่น การออกกำลังกายและการควบคุมน้ำหนัก การใช้อุปกรณ์พยุง ยา และอาหารเสริม การผ่าตัดเปลี่ยนข้อมักทำในข้ออักเสบที่มีการสึกกร่อน
โดยทั่วไปแล้วมีการศึกษาแสดงว่าการออกกำลังกายที่ข้อต่อที่เป็นสามารถทำให้อาการปวดทุเลาอย่างมากในระยะยาว นอกจากนี้การออกกำลังกายที่ข้อที่อักเสบช่วยรักษาข้อต่อรวมทั้งสุขภาพโดยรวมของบุคคลนั้น
== อ้างอิง ==
การอักเสบ
โรคกระดูก
ข้อเสื่อม

ข้อเสื่อม (Arthrosis, Osteoarthritis; OA) เป็นกลุ่มโรคที่เกิดจากความเสื่อมจากการใช้งานของข้อต่อ ได้แก่ กระดูกอ่อนผิวข้อและมีการเจริญงอกเกินของกระดูก ซึ่งมักจะมีอาการปวดข้อ ข้อยึดติดโดยเฉพาะตอนเช้าหลังไม่ได้ทำกิจกรรม เคลื่อนไหวข้อได้ลดลง อาจมีเสียงกรอบแกรบที่ข้อ อาจพบข้อบวมหรือข้ออักเสบได้ ข้อเสื่อมเป็นโรคข้ออักเสบที่พบได้บ่อยที่สุด
การรักษาโรคข้อเสื่อมทำโดยการปรับเปลี่ยนพฤติกรรม ได้แก่ ลดน้ำหนัก ออกกำลังให้พอเหมาะไม่ใช้ข้อมากเกินไป เช่น การว่ายน้ำ การเดิน พักผ่อนให้เพียงพอ กายภาพบำบัดเพื่อให้ข้อต่อเคลื่อนไหวได้และให้กล้ามเนื้อมีกำลัง ส่วนการใช้ยาสามารถใช้พาราเซตามอลเพื่อระงับอาการปวด ซึ่งนับเป็นยาหลักที่ได้รับการแนะนำให้ใช้ในแนวทางการรักษาโรคข้อเสื่อม อาจใช้ยาแก้อักเสบชนิดไม่ใช่สเตรอยด์ระงับอาการปวดและการอักเสบ ส่วนการใช้สเตอรอยด์ชนิดรับประทานไม่แนะนำเพราะมีผลข้างเคียงสูง แต่การฉีดสเตอรอยด์เข้าข้อช่วยระงับปวดในระยะสั้นเป็นสัปดาห์หรือเป็นเดือน การฉีดกรดไฮยาลูโรนิกเข้าข้อจากการศึกษาทบทวนวรรณกรรมในปี ค.ศ. 2005 และ 2009 ไม่พบว่าทำให้อาการทางคลินิกดีขึ้น การผ่าตัดเปลี่ยนข้อจะทำเมื่อการให้ยาควบคุมอาการปวดไม่ได้ผล
== อ้างอิง ==
โรค
จอห์นนี่ เหงียน

จอห์นนี เหงียน (Johnny Trí Nguyễn; 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2517 — ) เป็นทั้งนักแสดงชาวเวียดนาม-อเมริกัน, นักออกแบบท่าการต่อสู้ และนักแสดงแทน มีชื่อเสียงในการแสดงบทต่อสู้ ในภาพยนตร์ และซีรีส์ของอเมริกัน
จอห์นนี เหงียน เกิดที่จังหวัดบิ่ญเซือง เวียดนามใต้ เมื่ออายุได้ 8 ปี ช่วงที่เกิดสงครามเวียดนาม ครอบครัวเขาขึ้นเรืออพยพออกนอกประเทศ ไปอยู่ที่ลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา เขาเป็นลูกครึ่งเวียดนาม-จีน เนื่องจากมีมารดาเชื้อสายจีน เขาฝึกศิลปะการต่อสู้เช่น กังฟู ไอกิโด ไท่เก๊ก และวูซู จอห์นนียังเป็นนักกีฬาวูซูทีมชาติสหรัฐ และเคยได้รับเหรียญทองในการแข่งขัน Pan America Form and Sword ในปี พ.ศ. 2541 และเริ่มงานเป็นนักแสดงแทนในบทบู๊ ตั้งแต่ พ.ศ. 2540 ในภาพยนตร์ซีรีส์ Buffy the Vampire Slayer และภาพยนตร์ Mortal Kombat
จอห์นนี เหงียน เริ่มเป็นที่รู้จักในประเทศไทย จากผลงานแสดงภาพยนตร์ ต้มยำกุ้ง และในประเทศไทยจอห์นนี เหงียนเป็นพรีเซ็นเตอร์โฆษณาชุด KHeroes พันธุ์ใหม่ ของบริษัทในเครือธนาคารกสิกรไทย
หลังจากนั้นไปร่วมงานกับอุตสาหกรรมภาพยนตร์แห่งเวียดนามในการผลิตภาพยนตร์เรื่อง The Rebel ในปี พ.ศ. 2549 ซึ่งจอห์นนี่ เหงียน ได้ร่วมงานแสดงอีกทั้งยังเป็นผู้ช่วยผู้กำกับ ผู้ช่วยเขียนบท ต่อมาปี พ.ศ. 2550 นี้เขามีงานเรื่อง Saigon Eclipse ซึ่งถือเป็นบทนำครั้งแรกของเขา
นอกจากบทบาทการแสดงแล้วจอห์นนี่ เหงียน ยังมีผลงานเพลงป็อปในกลุ่มชาวเวียดนามโพ้นทะเล (ชาวเวียดนามในอเมริกา) ภายใต้สังกัดแวนสัน โปรดักชั่น โดยแสดงมิวสิกวิดีโอคู่กับภรรยา ชื่อ เหวียต ที (Việt Thi) โดยปัจจุบันนี้ได้หย่ากันแล้ว โดยมีบุตรสาวด้วยกัน 2 คน ปัจจุบันจอห์นนี่กำลังสานสัมพันธ์กับโง จัญ เวิน (Ngô Thanh Vân)
==ผลงานภาพยนตร์==
We Were Soldier (2002)
Cradle 2 the Grave (2003)
First Morning (2004)
Ella Enchanted (2004)
Spiderman 2 (2004)
ต้มยำกุ้ง (ภาพยนตร์) (2005)
The Rebel (2006)
Saigon Eclipse (2007)
Confessions of an Action Star (2008)
5 หัวใจฮีโร่ (Power Kids – 2009)
Monk on Fire (2009)
Da 5 Bloods (2020)
== อ้างอิง ==
จอห์นนี่ เหงียน คอลัมน์รู้ไปโม้ด โดยน้าชาติ ประชาชื่น
== แหล่งข้อมูลอื่น  ==
World of Action profile
นักแสดงเวียดนาม
นักแสดงภาพยนตร์อเมริกัน
ชาวอเมริกันเชื้อสายเวียดนาม
ชาวเวียดนามเชื้อสายจีน
ผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้
บุคคลจากจังหวัดบิ่ญเซือง
เยื่อจมูกอักเสบจากภูมิแพ้

เยื่อจมูกอักเสบจากภูมิแพ้ (allergic rhinitis) เป็นภาวะที่มีการอักเสบของเยื่อจมูก ซึ่งเกิดจากการที่ระบบภูมิคุ้มกันมี[name=NIH2015Imm> ผู้ป่วยอาจมีอาการน้ำมูกไหล คัดจมูก
แม่น้ำกัวดัลกิบีร์

แม่น้ำกัวดัลกิบีร์ (Guadalquivir) เป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดของแคว้นอันดาลูซิอา ทางภาคใต้ของประเทศสเปน ชื่อแม่น้ำมาจากภาษาอาหรับว่า "อัลวาดีลกะบีร" (al-wādī l-kabīr; اَلْوَادِي&nbsp;الْكَبِيرْ) ซึ่งหมายถึง "แม่น้ำใหญ่" แม่น้ำสายนี้เคยมีชื่อเรียกว่า เบติส (Betis) หรือ ไบติส (Baetis) ตั้งแต่สมัยก่อนโรมันจนกระทั่งถึงสมัยอัลอันดะลุส (ช่วงที่ชาวมุสลิมปกครองสเปน) มณฑลในคาบสมุทรไอบีเรียของจักรวรรดิโรมันที่แม่น้ำสายนี้ไหลผ่านนั้นจึงมีชื่อว่า ฮิสปาเนียไบตีกา

แม่น้ำกัวดัลกิบีร์มีความยาว 657 กิโลเมตร มีพื้นที่ลุ่มน้ำมระมาณ 58,000 กิโลเมตร เริ่มต้นที่กัญญาดาเดลัสฟูเอนเตสในทิวเขากาซอร์ลา ผ่านเมืองกอร์โดบาและเมืองเซบิยา และสิ้นสุดที่หมู่บ้านทำประมงชื่อโบนันซา ในเมืองซันลูการ์เดบาร์ราเมดา โดยไหลลงสู่อ่าวกาดิซ (ส่วนหนึ่งของมหาสมุทรแอตแลนติก) พื้นที่ต่ำและชื้นแฉะบริเวณปากน้ำนั้นมีชื่อเรียกว่า "ลัสมาริสมัส" (Las Marismas) มีพื้นที่ติดต่อกับอุทยานแห่งชาติดอญญานา (Doñana National Park)
แม่น้ำกัวดัลกิบีร์เป็นหนึ่งในแม่น้ำขนาดใหญ่ไม่กี่สายของประเทศที่ใช้เดินเรือได้ ซึ่งปัจจุบันสามารถเดินเรือเข้าไปได้ถึงเมืองเซบิยา แต่ในสมัยโรมันนั้น เรือสามารถแล่นลึกเข้าไปถึงเมืองกอร์โดบา กล่าวกันว่าเมืองโบราณเมืองหนึ่งในประวัติศาสตร์สเปนที่ชื่อตาร์เตสโซส (Tartessos) ตั้งอยู่บริเวณปากแม่น้ำสายนี้ แต่ก็ยังไม่พบร่องรอย
ภาพ:río Guadalquivir Cordoba.jpg|แม่น้ำกัวดัลกิบีร์ เมืองกอร์โดบา
ภาพ:Spain Andalusia Cordoba BW 2015-10-27 12-15-09.jpg|แม่น้ำกัวดัลกิบีร์และสะพานสมัยโรมัน ที่เมืองกอร์โดบา
ภาพ:Sevilla2005July 040.jpg|แม่น้ำกัวดัลกิบีร์และสะพานกินโตเซนเตนารีโอ ("ศตวรรษที่ 5") เมืองเซบิยา
ภาพ:Cormoranes.jpg|นกกาน้ำในแม่น้ำกัวดัลกิบีร์ตอนใต้ (อุทยานแห่งชาติดอญญานา)
กัวดัลกิบีร์
นิฮงโชกิ

นิฮงโชกิ  บางครั้งแปลเป็น พงศาวดารญี่ปุ่น เป็นหนังสือที่เก่าแก่ที่สุดเป็นอันดับสองของประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นยุคคลาสสิก หนังสือนี้มีชื่ออีกชื่อว่า นิฮงงิ (日本紀) โดยมีเนื้อหาและรายละเอียดมากกว่าโคจิกิ และเป็นสิ่งสำคัญสำหรับนักประวัติศาสตร์และนักโบราณคดีในการบันทึกประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นโบราณ นิฮงโชกิแต่งเสร็จใน ค.ศ. 720 ภายใต้กองบรรณาธิการของเจ้าชายโทเนริ และด้วยความช่วยเหลือจากโอโนะยาซูมาโระ ซึ่งอุทิศแด่จักรพรรดินีเก็นโช
นิฮงโชกิเริ่มต้นด้วยตำนานการสร้างของญี่ปุ่น อธิบายต้นกำเนิดของโลกและเทพเจ็ดรุ่นแรก (เริ่มต้นที่คูนิโนโตโกตาจิ) แล้วไปยังเรื่องราวเทพปกรณัมเหมือนโคจิกิ แต่มีสายรายงานไปถึงเหตุการณ์ในคริสต์ศตวรรษที่ 8 นิฮงโชกิมุ่งเน้นถึงผลบุญของผู้นำที่ดี เช่นเดียวกันกับความผิดพลาดของผู้นำที่แย่ หนังสือกล่าวถึงสมัยในตำนานและการติดต่อทางการทูตกับต่างประเทศ นิฮงโชกิเขียนด้วยภาษาจีนคลาสสิก ซึ่งเป็นเรื่องทั่วไปที่จะเขียนเอกสารราชการในเวลานั้น ส่วนโคจิกิเขียนด้วยการผสมระหว่างอักษรจีนกับการออกเสียงแบบญี่ปุ่น (ส่วนใหญ่เป็นชื่อและเพลง) นิฮงโชกิมีการทับศัพท์จำนวนมากที่ให้ผู้อ่านรู้ว่าจะอ่านแบบญี่ปุ่นอย่างไร
เรื่องราวอูราชิมะ ทาโรถูกพัฒนาจากประโยคในนิฮงโชกิ (รัชสมัยจักรพรรดิยูเรียะกุ ปีที่ 22) ว่า มีเด็กที่อูราชิมะเดินทางมาที่โฮไรซังและเห็นสิ่งอัศจรรย์ เนื้อเรื่องต่อมารวมองค์ประกอบจากเรื่องเล็ก ๆ ที่มีชื่อเสียงของ "โชคของทะเลและโชคของเทือกเขา" (โฮเดริและโฮโอริ) ภายหลังเรื่องราวอูราชิมะถูกพัฒนาให้คล้ายกับเรื่องราวของริป แวน วินเกิล ดังนั้นหลายคนจึงถือว่าเป็นตัวอย่างแรกของการเดินทางข้ามเวลาในนิยาย
หนังสือแปลอันแรกคือฉบับภาษาอังกฤษของวิลเลียม จอร์จ แอสตันใน ค.ศ. 1896 และฉบับแปลล่าสุดคือฉบับภาษาเปอร์เซียของเซย์ยิด เบนยามิน เคชาวาร์ซ (Seyed Benyamin Keshavarz) ใน ค.ศ. 2019
==อ้างอิง==
==บรรณานุกรม==
(ข้อมูลนิฮงงิ / นิฮงโชกิ)
, English translationNihongi: Chronicles of Japan from the Earliest Times to A.D. 697. 2 vols. Kegan Paul. 1972 Tuttle reprint.
*, original kanbun text; uncommon kanji (incl. ) undisplayed but Norton safeweb OK as of accessdate.
, searchtext resource to retrieve kanbun text vs. English tr. (Aston) in blocs.
, modern Japanese translation.
(วรรณกรรมทุติยภูมิ)
Brownlee, John S. (1997) Japanese historians and the national myths, 1600–1945: The Age of the Gods and Emperor Jimmu. Vancouver: University of British Columbia Press.   Tokyo: University of Tokyo Press. 
Brownlee, John S. (1991). Political Thought in Japanese Historical Writing: From Kojiki (712) to Tokushi Yoron (1712). Waterloo, Ontario: Wilfrid Laurier University Press. 
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Searchable version of Aston's translation.
Nihon Shoki Text (六国史全文) Downloadable lzh compressed file
Shinto Documents Online English Translations
Nihon Shoki Online English Translations
Manuscript scans at Waseda University Library: [http://archive.wul.waseda.ac.jp/kosho/ri05/ri05_00406/
วรรณกรรมญี่ปุ่น
ยุคนาระ
เอกสารศาสนาชินโต
เอกสารภาษาญี่ปุ่นโบราณ
ปรัมปราวิทยาญี่ปุ่น
หม่อมเจ้ารังษิยากร อาภากร

พลอากาศโท หม่อมเจ้ารังษิยากร อาภากร (11 สิงหาคม พ.ศ. 2449 - 30 ธันวาคม พ.ศ. 2508) เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์กับพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าทิพยสัมพันธ์ อดีตรัฐมนตรีสั่งราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม และอดีตรองผู้บังคับการกองบินยุทธการ และอดีตเอกอัครราชทูต ณ กรุงมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์
== พระประวัติ ==
หม่อมเจ้ารังษิยากร อาภากร มีพระนามลำลองว่า ท่านชายรัง เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ กับพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าทิพยสัมพันธ์ ประสูติเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2449 ทรงดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีสั่งราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม เมื่อปี พ.ศ. 2491 หลังจากนั้นทรงรับราชการในกองทัพอากาศในตำแหน่งรองผู้บังคับการกองบินยุทธการในปี พ.ศ. 2501 จากนั้นโอนไปทรงรับราชการกระทรวงการต่างประเทศในตำแหน่งเอกอัครราชทูต ณ กรุงมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์
หม่อมเจ้ารังษิยากรเสกสมรสกับหม่อมราชวงศ์ไพเราะ (ราชสกุลเดิม กฤดากร; ธิดาหม่อมเจ้าอมรทัต กฤดากร) มีโอรสธิดา 3 คน คือ
หม่อมราชวงศ์ทิพย์ไพเราะ สมรสกับสุคนธ์ ศรโชติ มีบุตรธิดา 2 คน คือ
*อรทิพย์ รวคนธ์
*ภัทเรก ศรโชติ
หม่อมราชวงศ์ดารณี สมรสกับ นายแพทย์วิบูลย์ วัฒนายากร มีบุตรธิดา 2 คน คือ
*สลีลา วัฒนายากร
*สิทธิ วัฒนายากร
หม่อมราชวงศ์ชัยกร อาภากร
หม่อมเจ้ารังษิยากรสิ้นชีพตักษัยเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2508 สิริชันษา 59 ปี พระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2509 ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
==== ต่างประเทศ ====
* พ.ศ. 2495 - 80x80px ลีเจียนออฟเมอริต ชั้นนายทหาร 
*พ.ศ. ไม่ปรากฏ - 80x80px เครื่องอิสริยาภรณ์ซิกาตูนา ชั้นประถมาภรณ์
== พงศาวลี ==
==อ้างอิง==
หม่อมเจ้าชาย
ราชสกุลอาภากร
ทหารอากาศชาวไทย
นักการทูตชาวไทย
รัฐมนตรีไทยที่ไม่ได้ประจำกระทรวง
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หม่อมเจ้าพันธุประวัติ เกษมสันต์

นายพลโท หม่อมเจ้าพันธุประวัติ เกษมสันต์ (14 เมษายน พ.ศ. 2430 – 8 มิถุนายน พ.ศ. 2463) เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงพรหมวรานุรักษ์ ประสูติแต่หม่อมราชวงศ์ละม้าย เกษมสันต์ (ราชสกุลเดิม สุริยกุล)
ทรงสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยทหารบก และเสด็จไปทรงศึกษาวิชาทหารที่ประเทศเยอรมันจนถึง พ.ศ. 2452 จึงเสด็จกลับมารับราชการทหารที่สยาม ทรงดำรงตำแหน่งแม่ทัพน้อยกองทัพที่ 1 ผู้บัญชาการมณฑลทหารบกกรุงเทพฯ ผู้ช่วยจเรการช่างทหารบก
หม่อมเจ้าพันธุประวัติเสกสมรสกับหม่อมหลวงเชื้อ เกษมสันต์ (ราชสกุลเดิม ดารากร) มีโอรสธิดา 7 คน หม่อมเจ้าพันธุประวัติสิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2463 ด้วยพระโรคไข้หวัดใหญ่ สิริชันษา 34 ปี ในการนี้พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานน้ำหลวงสรงศพ โดยโปรดเกล้าฯ ให้ นายพลโท พระยาประสิทธิ์ศุภการ (หม่อมหลวงเฟื้อ พึ่งบุญ) สมุหราชองครักษ์ เป็นผู้แทนพระองค์อัญเชิญน้ำหลวงสรงพระศพไปพระราชทาน พระโกศราชวงศ์ ชั้นแว่นฟ้ารอง 2 ชั้น ตั้งฉัตรเครื่อง 4 คัน กับทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานไตร 10 ไตร ผ้าขาวพับ 20 สดับปกรณ์ และให้มีพระสงฆ์สวดพระอภิธรรม รับพระราชทานฉันเช้า 4 รูป เพล 4 รูป กับเครื่องประโคมประจำศพ กลองชนะ 10 จ่าปี่ 1 จ่ากลอง 1 แตรงอน 2 แตรฝรั่ง 2 สังข์ 1 มีกำหนด 3 วัน
==พระเกียรติคุณ==
นายพลโท หม่อมเจ้าพันธุประวัติ เกษมสันต์ ทรงรับราชการในตำแหน่งผู้บัญชาการกองพลทหารบกที่ 2 และทรงดำรงตำแหน่งแม่ทัพกองทัพน้อยที่ 1 เป็นผู้มีความรู้หลักแหลม สามารถอำนวยการฝึกหัดสั่งสอนพลทหาร และฝึกฝนนายทหารให้มีความสามารถรุ่งเรืองในแบบแผนวิชาทหาร นับว่าเป็นหลักสำคัญในราชการทหารบกผู้หนึ่ง อนึ่งในการประกาศสงครามกับประเทศเยอรมนี ประเทศออสเตรีย และประเทศฮังการี ทรงเป็นผู้อำนวยการในเรื่องทหารบก ช่วยเจ้าหน้าที่พระนครบาลรักษาความสงบเรียบร้อยในพระนคร เป็นผู้รับผิดชอบในการควบคุมคนในชาติศัตรูตลอดตั้งแต่เวลาเริ่มต้นจนถึงเวลาเนรเทศออกนอกพระราชอาณาจักร ทรงเป็นที่ปรึกษาสำหรับเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีศักดิ์รามาธิบดี จึงทำให้หม่อมเจ้าพันธุประวัติได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีศักดิ์รามาธิบดี ชั้นที่ 2 มหาโยธิน (ม.ร.) เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2461
== ตำแหน่ง ==
30 มีนาคม 2454 – ราชองครักษ์เวร
– รักษาราชการแทนในตำแหน่งผู้บัญชาการกองพลที่ 2 มณฑลนครชัยศรี
มิถุนายน 2457 – ผู้บัญชาการกองพลที่ 2 มณฑลนครชัยศรี
25 กันยายน 2460 – ราชองครักษ์พิเศษ
==พระยศทางทหาร==
– นายพันโท
26 เมษายน 2457 – นายพันเอก
1 สิงหาคม 2457 – เข้ารับพระราชทานสัญญาบัตรยศ
พ.ศ. 2459 : นายพลตรี
31 กรกฎาคม 2459 – เข้ารับพระราชทานสัญญาบัตรยศทหาร
21 เมษายน พ.ศ. 2462 – นายพลโท
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
หม่อมเจ้าชาย
ราชสกุลเกษมสันต์
ราชสกุลสุริยกุล
ทหารบกชาวไทย
บุคคลจากโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ร.
หม่อมเจ้ารัชฎาภิเศก โสณกุล

ศาสตราจารย์ หม่อมเจ้ารัชฎาภิเศก โสณกุล (16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2435 — 5 กันยายน พ.ศ. 2492) อดีตปลัดกระทรวงศึกษาธิการ เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนพิทยลาภพฤฒิธาดา ประสูติแต่หม่อมเอม โสณกุล ณ อยุธยา
==พระประวัติ==
ในปีที่หม่อมเจ้ารัชฎาภิเศก ประสูตินั้น พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงฉลองสิริราชสมบัติครบ 25 ปี จึงมีเจ้านายทูลขอพระราชทานพระนาม ซึ่งพระองค์ได้รับพระราชทานพระนาม "รัชฎาภิเศก" สำหรับพระโอรส-ธิดาพระองค์อื่นที่ได้รับพระราชทานพระนามพร้อมกัน คือ หม่อมเจ้าเฉลิมเขตรมงคล และหม่อมเจ้ารัชลาภจีระฐิต
หม่อมเจ้ารัชฎาภิเศก เสกสมรสกับหม่อมเจ้าพิมพ์รำไพ รพีพัฒน์ ทรงสำเร็จการศึกษาระดับประกาศนียบัตรชั้นสูงจากโรงเรียนเอาน์เดิล ประเทศอังกฤษ แล้วทรงศึกษาต่อระดับปริญญาตรีสาขาวิศวกรรมศาสตร์ วิทยาลัยซิตีแอนด์กิลด์ มหาวิทยาลัยลอนดอน จนสำเร็จการศึกษาระดับวิทยาศาสตรบัณฑิต และวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาฟิสิกส์จาก ราชวิทยาลัยวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยลอนดอน โดยพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์ของสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก
ทรงรับราชการที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ตำแหน่งอธิบดีกรมวิชาการ อธิบดีกรมมหาวิทยาลัย อธิบดีกรมอาชีวะศึกษา อธิบดีกรมศึกษาธิการ อธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กรรมการอำนวยการคุรุสภา ศาสตราจารย์ในคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นศาสตราจารย์องค์แรกของประเทศไทย อธิบดีกรมส่งเสริมอุตสาหกรรม ระหว่างปี พ.ศ. 2485 - พ.ศ. 2488 และ ปลัดกระทรวงศึกษาธิการ ระหว่างปี พ.ศ.2488 - พ.ศ. 2489
หม่อมเจ้ารัชฎาภิเศก โสณกุล สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2492 สิริชันษา 57 ปี
== พระยศ ==
31 มีนาคม พ.ศ. 2466 รองอำมาตย์เอก
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== พงศาวลี ==
== อ้างอิง ==
ศาสตราจารย์
หม่อมเจ้าชาย
ราชสกุลโสณกุล
บุคคลจากคณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
อาจารย์คณะอักษรศาสตร์ - ศิลปศาสตร์ - มนุษยศาสตร์
อธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
อาจารย์คณะวิทยาศาสตร์
เรือดูโลส

เรือดูโลส(MV Doulos) เป็นเรือขนาดบรรทุกเอาหนังสือกว่า 500,000 เล่ม เป็นร้านหนังสือลอยน้ำที่ใหญ่ที่สุดในโลกและได้รับการบันทึกจากหนังสือกินเนสส์บุ๊กว่าเป็นเรือโดยสารทางทะเลที่เก่าแก่ที่สุดในโลก จะเดินทางไปยังประเทศต่างๆ รอบโลกโดย มีลูกเรือที่เป็นอาสาสมัครจาก 30 ประเทศทั่วโลกจำนวนกว่า 300 คน
== ประวัติ ==
"ดูโลส" ภาษากรีกแปลว่า "ผู้รับใช้" ผลิตเมื่อ ค.ศ. 1914 (พ.ศ. 2457) ใช้ชื่อว่า "เอส เอส เมดินา" ทำหน้าที่ขนส่งหัวหอมจากนิวยอร์กไปกัลเวสตัน รัฐเท็กซัส ต่อมาในปีค.ศ. 1948 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "โรมา" และปีค.ศ. 1952 เปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น "ฟรัง กาซี" กระทั่งปี ค.ศ. 1977 เปลี่ยนใช้ชื่อว่า "เอ็ม.วี. ดู โลส"
ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 เป็นเรือสนับสนุนของอเมริกา และสงครามโลกครั้งที่ 2 ถูกใช้เป็นเรือยามตรวจการณ์
== อ้างอิง ==
เรือเดินสมุทร
ห้องสมุด
ฟรีดอมออฟเดอะซีส์

ฟรีดอมออฟเดอะซีส์ (Freedom of the Seas) เป็นชื่อของเรือสำราญลำใหญ่ลำหนึ่ง เคยได้รับตำแหน่งเรือสำราญที่ใหญ่ที่สุดในโลก  เปิดตัวเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 ตัวเรือความสูง 63.70 เมตร ความยาว 338.77 เมตร น้ำหนัก 156,271 ตัน โถงภายในเรือมีความสูงเท่ากับตึก 14 ชั้น และมีดาดฟ้าให้ผู้โดยสาร 15 ดาดฟ้า  ลงทุนประมาณ 800,000 ล้านดอลลาร์  บนเรือมี สวนน้ำ สวนสนุก ลานสเก็ต สนามมวย โรงละคร ถนนช้อปปิ้งยาว 400 กว่าฟุต ที่มีไว้บริการ
เจ้าของคือ รอยัลแคริบเบียนอินเตอร์เนชั่นแนล บริษัทเดินเรือเพื่อการท่องเที่ยวและพาณิชย์ ซึ่งมีสำนักงานตั้งอยู่ในเมืองไมอามี่ ประเทศสหรัฐอเมริกา
== อ้างอิง ==
เรือเดินสมุทร
เรือในสหรัฐ
ภาษาอโมไรต์

ภาษาอโมไรต์ เป็นภาษาตระกูลเซมิติกที่พูดโดยเผ่าอโมไรต์ในประวัติศาสตร์ยุคต้นของตะวันออกกลาง เป็นที่รู้จักจากบันทึกของชาวอัคคาเดียระหว่างช่วงที่ชาวอโมไรต์เข้าปกครองบาบิโลเนีย (2,357 – 457 ก่อนพุทธศักราช) และพบในบันทึกของชาวอียิปต์ยุคต้น ชื่อสถานที่แห่งหนึ่งคือ "Snir" (שְׂנִיר) เป็นที่รู้จักจากคัมภีร์ไบเบิล ลักษณะทั่วไปของภาษานี้ได้แก่
มีการแยกการกสัมบูรณ์ – ไม่สัมบูรณ์เช่นเดียวกับภาษาตระกูลเซมิติกอื่นๆ รวมทั้งปัจจัย -a สำหรับบุรุษที่ 3 (ต่างจากภาษาอัคคาเดียและภาษาฮีบรู), และสระไม่สัมบูรณ์ -a-, เช่นเดียวกับภาษาอาหรับ ต่างจาก -i-. ในภาษาฮีบรูและภาษาอราเมอิก
มีคำกริยาจากพยัญชนะสองตัวคู่ เช่น Yabanni-Il, “การสร้างของพระเจ้า”  (รากศัพท์ bny).
มีหลายแห่งที่ภาษาอัคคาเดียใช้ š, ส่วนภาษาอโมไรต์ใช้ h เช่นเดียวกับภาษาฮีบรูและภาษาอาหรับ
บุรุษที่ 1 สัมบูรณ์คือ -ti (เอกพจน์), -nu (พหูพจน์), เช่นเดียวกับภาษาคานาอันไนต์
== อ้างอิง ==
D. Cohen, Les langues chamito-semitiques, CNRS: Paris 1985.
I. Gelb, "La lingua degli amoriti", Academia Nazionale dei Lincei. Rendiconti 1958, no. 8, 13, pp. 143-163.
H. B. Huffmon. Amorite Personal Names in the Mari Texts. A Structural and Lexical Study, Baltimore 1965
อโมไรต์
เดอะเบสต์ออฟอานเดรอาโบเชลลี: วิแวร์

วิแวร์เดอะเบสท์ออฟ (Vivere : The Best of) เป็นอัลบั้มรวมเพลงยอดนิยมของอานเดรอา โบเชลลี ซึ่งประกอบด้วยเพลงยอดนิยมอย่าง "Time To Say Goodbye" ที่ร้องคู่กับ Sarah Brightman นักร้องโซปราโน่ระดับโลก และเพลง "The Prayer" ที่ร้องคู่กับ เซลีน ดิออน โดยมีดีวีดีบันทึกการแสดงสดออกจำหน่ายในรูปแบบพิเศษในอัลบั้ม ดีสอาร์สเปเชียลไทม์ ของเซลีน ดิออน นอกจากนี้ อัลบั้มวิแวร์ ได้ออกรูปแบบ Deluxe Edition CD และ DVD (American dream)
== รายชื่อเพลง ==
LA VOCE DEL SILENZIO
SOGNO
IL MARE CALMO DELLA SERA
DARE TO LIVE (VIVERE)
CANTO DELLA TERRA
A TE
BESAME MUCHO
TIME TO SAY GOODBYE (Con te partiro) (duet with Sarah Brightman)
IO CI SARO'
ROMANZA
VIVO PER LEI
MELODRAMMA
BELLISSIME STELLE
THE PRAYER (duet with Celine Dion
BECAUSE WE BELIEVE
รูปแบบพิเศษ
American Dream : Statue Of Liberty Concert
อัลบั้มเพลงแนวคลาสสิก
อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2550
หม่อมเจ้าสนิทประยูรศักดิ์ รังสิต

หม่อมเจ้าสนิทประยูรศักดิ์ รังสิต (19 สิงหาคม พ.ศ. 2460 – 10 กันยายน พ.ศ. 2538) เป็นพระโอรสในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาชัยนาทนเรนทร ประสูติแต่หม่อมเอลีซาเบท รังสิต ณ อยุธยา
== พระประวัติ ==
หม่อมเจ้าสนิทประยูรศักดิ์ รังสิต มีพระนามลำลองว่า ท่านชายเล็ก เป็นพระโอรสในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาชัยนาทนเรนทร ประสูติแต่หม่อมเอลีซาเบท รังสิต ณ อยุธยา เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2460 มีโสทรเชษฐาและโสทรขนิษฐา 2 องค์ คือ หม่อมเจ้าปิยะรังสิต รังสิต (25 ธันวาคม พ.ศ. 2456 – 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533) และจารุลักษณ์กัลยาณี บูรณะนนท์ (เดิม: หม่อมเจ้าจารุลักษณ์กัลยาณี รังสิต; 7 สิงหาคม พ.ศ. 2467 - 3 สิงหาคม พ.ศ. 2555)
หม่อมเจ้าสนิทประยูรศักดิ์ทรงศึกษาที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ เมื่อปี พ.ศ. 2468 เลขประจำตัว ท.ศ.2978 และเป็นนักเรียนเก่าเทพศิรินทร์ DSA
=== ครอบครัว ===
หม่อมเจ้าสนิทประยูรศักดิ์ เสกสมรสกับหม่อมอามีเลีย (สกุลเดิม มอนตอลติ) และหม่อมนาลินี (สกุลเดิม สุขนิล) มีโอรสธิดา 3 คน ได้แก่
หม่อมราชวงศ์พงษ์สนิธ รังสิต สมรสกับสมใจ เลิศสุวรรณ
หม่อมราชวงศ์จารุวรรณ รังสิต สมรสกับอเล็กซานเดอร์ ซูรซก
* อเล็กซานเดอร์ คิม ซูรซก
* แคเธอรีน ไอช่า ซูรซก
หม่อมราชวงศ์วลัยลักษณ์ รังสิต
หม่อมเจ้าสนิทประยูรศักดิ์ รังสิต สิ้นชีพตักษัยเมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2538 สิริชันษา 78 ปี พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระโกศราชวงศ์ และ พระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
พ.ศ. 2513 -  เหรียญสนองเสรีชน
== พงศาวลี ==
== อ้างอิง ==
ราชสกุลรังสิต
หม่อมเจ้าชาย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.จ.ว.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.ช. 
ชาวไทยเชื้อสายเยอรมัน