pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เหตุการณ์โรงงานอบลำไยระเบิดในจังหวัดเชียงใหม่ พ.ศ. 2542

เหตุการณ์โรงงานอบลำไยระเบิดในจังหวัดเชียงใหม่ พ.ศ. 2542 เมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2542 เกิดขึ้นที่โรงงานลำไยอบแห้งของบริษัท หงษ์ไทยเกษตรพัฒนา จำกัด ตำบลบ้านกลาง อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่
== สาเหตุ ==
สาเหตุของการระเบิดเนื่องจากขนย้ายสารโพแทสเซียมคลอเรตเข้ามาเก็บไว้ในโรงงาน ทำให้เกิดการอัดและระเบิด ในวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2542 เวลาประมาณ 10.00 น. หลังเหตุระเบิดส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 45 ราย บาดเจ็บ 102 ราย และบ้านเรือนเสียหาย 571 หลังคาเรือน
== การตัดสินลงโทษผู้บริหาร ==
ศาลชั้นต้นได้ตัดสินให้ผู้บริหารโรงงานให้มีความผิดในข้อหาโยกย้ายยุทธภัณฑ์โดยไม่ได้รับอนุญาต และข้อหาต่อเติมอาคารโดยไม่ได้รับอนุญาต ซึ่งมีโทษจำคุก 1 ปี แต่ให้รอลงอาญา 2 ปี และสั่งปรับ 90,000 บาท ส่วนข้อหาประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตายนั้นศาลยกฟ้อง โดยจำเลยในคดี ประกอบด้วย จำเลยที่ 1 คือ บริษัท หงษ์ไทยเกษตรพัฒนา จำกัด จำเลยที่ 2 นายปธาน ตรีฉัตร ผู้จัดการ จำเลยที่ 3 นายเทิดพันธ์ ฉันทะโรจน์ศิริ ประธานกรรมการบริหารบริษัทฯ และจำเลยที่ 4 นายลีหงเหิน หุ้นส่วนชาวไต้หวัน
ต่อมาเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2551 ศาลอุทธรณ์ภาค 5 ได้มีคำตัดสินให้จำคุกจำเลยที่ 2 และ 3 เป็นเวลา 1 ปี 6 เดือน และจำคุกนายลีหงเหิน ซึ่งหลบหนีไป เป็นเวลา 10 ปี
== อ้างอิง ==
เหตุการณ์ในจังหวัดเชียงใหม่
ประเทศไทยในปี พ.ศ. 2542
เหตุระเบิดในประเทศไทย
อำเภอสันป่าตอง
แคบหมู

แคบหมู คือ หนังหมูหรือหนังหมูติดมันทอดให้พองและกรอบ เป็นอาหารที่ปรากฏในทุกภูมิภาคของโลก ในภาษาอังกฤษเรียก pork snack, pork rind, pork scratching หรือ pork crackling
ในประเทศไทยพบในภาคเหนือ แล้วได้แพร่หลายไปทั่วประเทศและเรียกขานกันตามภาษาเหนือว่า แคบหมู เป็นที่รู้จักกันทั่วไป รวมทั้งถ้าใช้หนังสัตว์อื่น จะเปลี่ยนไปเรียกชื่อตามสัตว์นั้น ๆ เช่น แคบควาย ทำจากหนังกระบือ แต่ถ้าทำจากหนังโค จะเรียก หนังพอง มักใช้รับประทานเป็นเครื่องเคียงอาหารอื่น ๆ เช่น น้ำพริก ก๋วยเตี๋ยว น้ำเงี้ยว ฯลฯ หรือเป็นส่วนผสมประกอบอาหารอื่น ๆ เช่น พวกน้ำพริกหรือแกง
== ภาพรวม ==
แคบหมูปรากฏในอาหารของทุกภูมิภาคที่บริโภคสุกร มักเป็นผลิตผลของการทำน้ำมันหมู และบางทีก็เป็นวิธีทำให้หนังสุกรที่หนาและแข็งนั้นรับประทานสะดวกขึ้น ในวัฒนธรรมโบราณหลายรูปแบบ น้ำมันสำหรับปรุงอาหารนั้นได้มาก็แต่โดยอาศัยไขมันสัตว์ นอกจากนี้ แคบหมูยังเคยใช้เป็นอาหารควบคุมน้ำหนัก จนกระทั่งมีการปฏิวัติอุตสาหกรรม น้ำมันพืชจึงค่อยแพร่หลายขึ้น
แคบหมูแบบอุ่นด้วยเตาไมโครเวฟก็มีขาย มีลักษณะทำนองเดียวกับข้าวโพดคั่วที่อุ่นด้วยเตาไมโครเวฟ และจะบริโภคเสียในขณะที่ยังอุ่นอยู่นั้นก็ได้ ส่วนแคบหมูหมักมักแช่เย็นและรับประทานกันเย็น ๆ แต่แคบหมูหมักนี้ต่างจากแคบหมูทอดตรงที่มีความมันและเค็มเป็นอันมาก คล้ายคลึงกับฟัวกรา (foie gras)
== ประเด็นสุขภาพ ==
แคบหมูมีคาร์โบไฮเดรตต่ำ จึงใช้เป็นของคบเคี้ยวทางเลือกตามการควบคุมน้ำหนักแบบแอตกินส์ (Atkins diet) ทว่า แคบหมูมีไขมันและโซเดียมสูง ไขมันในแคบหมูนั้นทัดเทียมกับในมันฝรั่งทอด ขณะที่โซเดียมในแคบหมูซึ่งบริโภคแต่ละครั้งนั้นมีปริมาณมากกว่าที่ได้จากการบริโภคมันฝรั่งทอดครั้งหนึ่ง ๆ ถึงราวห้าเท่า นิตยสาร เมนส์เฮลธ์ (Men's Health) ประเมินว่า การบริโภคแคบหมูครั้งละยี่สิบแปดกรัม (หนึ่งออนซ์) จะได้โปรตีนมากกว่าการบริโภคมันฝรั่งทอดถุงหนึ่งราวเก้าเท่า และในแคบหมูชนิดไขมันต่ำ มีไขมันน้อยกว่ามันฝรั่งทอดชนิดไขมันสูง แต่ในขณะที่ 97% ของไขมันในมันฝรั่งทอดเป็นไขมันไม่อิ่มตัว  มีเพียงร้อยละ 43 ของไขมันแคบหมูนั้นไม่อิ่มตัว ส่วนใหญ่เป็นกรดโอเลอิก (oleic acid) อันเป็นไขมันที่เป็นผลดีต่อสุขภาพชนิดเดียวกับที่พบในน้ำมันมะกอก ขณะที่อีกร้อยละสิบสามของไขมันแคบหมูนั้นเป็นกรดสตีแอริก (stearic acid) อันเป็นไขมันอิ่มตัวที่เชื่อกันว่าไม่เพิ่มระดับคอเลสเทอรอล แต่ทั้งนี้เมื่อนับปริมาณไขมันอิ่มตัวในแคบหมู ก็มีถึง 53% ซึ่งยังนับว่าเป็นอาหารไขมันสูงอยู่ดี
== ในภูมิภาคต่าง ๆ ==
=== ประเทศแคนาดา ===
ในประเทศแคนาดาเรียกแคบหมูต่าง ๆ กันไปตามภูมิภาค เช่น ในรัฐนิวฟันด์แลนด์เรียก "สกรันเชียน" (scrunchion) มักเป็นแคบหมูชิ้นเล็ก ๆ นิยมใช้เป็นเครื่องชูรสอาหารอื่น เช่น ปลาเค็ม และใช้ปรุงอาหารที่เรียก "ปลากับบรูอิส" (fish and brewis) ส่วนในรัฐควิเบกเรียกแคบหมูว่า "ออเรยเดอกริสต์" (oreilles de Christ) แปลว่า พระกรรณพระคริสต์ เพราะมักใช้บริโภคเป็นส่วนหนึ่งของอาหารกาบานอาซูเกร (cabane a sucre) ตามประเพณี
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น ==
การถนอมอาหาร
อาหารจากเนื้อหมู
อาหารว่าง
อาหารไทยภาคเหนือ
อาหารโลก
Ciccioli
คาร์คาโรดอนโทซอรัส

คาร์คาโรดอนโทซอรัส (Carcharodontosaurus) เป็นหนึ่งในไดโนเสาร์เทอโรพอดกินเนื้อที่มีขนาดใหญ่ที่สุดชนิดหนึ่ง มีชีวิตอยู่ในช่วงซีโนมาเนียนของยุคครีเทเชียสเมือประมาณ 98-95 ล้านปีก่อน มีขนาดโดยประมาณ 12—13.7 เมตร มีน้ำหนักประมาณ 6.2−15.1 ตัน ความยาวกระโหลก 1.42-1.63 เมตร คาร์คาโรดอนโทซอรัสจัดอยู่ในกลุ่มไดโนเสาร์เทอโรพอดวงศ์ Carcharodontosauridae และเป็นไดโนเสาร์เทอโรพอดทีใหญ่ที่สุดในวงศ์เดียวกัน Carcharodontosaurid ที่มีความใกล้ชิดกับ Giganotosaurus
== ขนาด ==
ปัจจุบันนักวิทยาศาสตร์ ได้ให้ประมาณการความยาวของคาร์คาโรดอนโทซอรัสมีความยาวที่ 12-13.7 เมตร และมีความสูงที่สะโพก 4 เมตร และหนักระหว่าง 6.2 -15.1ตัน 
คาร์คาโรดอนโตซอรัสมีขากรรไกรที่ใหญ่และยาว พร้อมด้วยฟันคมที่ยาว 8 นิ้ว กะโหลกมีความยาวประมาณ 1.42-1.63 เมตร ปัจจุบันกะโหลกไดโนเสาร์กินเนื้อที่ยาวที่สุดคือกระโหลกของไจกาโนโทซอรัส ที่มีความยาวถึง 1.95 เมตร
คาร์คาโรดอนโทซอรัส ถูกค้นพบครั้งแรกโดย คาร์เรส เดเปอร์เร็ท และ ซาวอร์นิน ใน intercalaire Continental ของแอลจีเรีย ใน ค.ศ. 1924

== ธรรมชาติ ==
เนื่องจากตำแหน่งดวงตาของคาร์คาโรดอนโทซอรัสอยู่บริเวณด้านข้างของกะโหลก ทำให้เป็นอุปสรรคต่อการล่าเหยื่อ

== แหล่งข้อมูลอื่น ==
http://dsc.discovery.com/videos/monsters-resurrected-biggest-killer-dino.html
http://news.bbc.co.uk/2/hi/science/nature/7138782.stm
https://www.youtube.com/watch?v=_bMCSKdgIA4
== อ้างอิง ==
ไดโนเสาร์
เทโรพอด
คาร์คาโรดอนโทซอริด
ธรรมนูญแคลเร็นดอน

ธรรมนูญแคลเร็นดอน (Constitutions of Clarendon) คือ วิธีดำเนินงานทางนิติบัญญัติจำพวกหนึ่งซึ่งพระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษทรงอนุมัติในปี ค.ศ. 1164 ธรรมนูญแคลเร็นดอนมีด้วยกันทั้งหมด 16 มาตรา มีสาระสำคัญเป็นการพยายามจำกัดอภิสิทธิ์ของคริสตจักร อำนาจของศาลคริสตจักร และอำนาจหน้าที่ของพระสันตะปาปาในอังกฤษ สถานภาพของความเสื่อมโทรมของอำนาจของพระมหากษัตริย์ในสมัยรัชกาลก่อนหน้านั้นในสมัยของพระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษ เป็นสมัยที่คริสตจักรขยายอำนาจเข้ามาแทนที่ส่วนที่ขาดไป จุดประสงค์ของธรรมนูญแคลเร็นดอนอ้างกันว่าเพื่อเป็นการฟื้นฟูอำนาจทางด้านการยุติธรรมตามแบบฉบับที่เคยเป็นมาในรัชสมัยของพระเจ้าเฮนรีที่ 1 แห่งอังกฤษ (ค.ศ. 1100–ค.ศ. 1135) แต่ตามความเป็นจริงแล้วเป็นส่วนหนึ่งของการสร้างเสริมพระราชอำนาจของพระเจ้าเฮนรีที่ 2 เองเข้ามาทั้งในด้านกฎหมายแพ่งและกฎหมายศาสนาซึ่งเป็นองค์ประกอบสำคัญของรัชสมัยของพระองค์
จุดประสงค์หลักของธรรมนูญก็เพื่อการหาวิธีการตัดสินเกี่ยวกับกรณีนักบวชที่ทำผิดทางอาญาและรอดพ้นจากการถูกลงโทษโดยระบบศาลคริสตจักรตามข้อ "ผลประโยชน์ของนักบวช" (Benefit of clergy) ศาสนศาลไม่เหมือนกับศาลของพระมหากษัตริย์ที่มักจะเข้าข้างผลประโยชน์ของนักบวช การฆาตกรรมที่นักบวชมีส่วนเกี่ยวข้องมักจะลงเองโดยการสึกนักบวชที่ถูกล่าวหา แต่ในศาลของพระมหากษัตริย์ฆาตกรมักจะถูกลงโทษโดยการถูกสับเป็นชิ้นๆ หรือถูกประหารชีวิต
ธรรมนูญแคลเร็นดอนเป็นความพยายามของพระเจ้าเฮนรีที่ 2 ในการแก้ปัญหาดังกล่าว โดยอ้างว่าเมื่อศาลคริสตจักรลงโทษผู้ถูกกล่าวหาโดยการสึกแล้ว ทางคริสตจักรก็ไม่มีสิทธิที่จะพิทักษ์ผู้นั้นอีกต่อไป ฉะนั้นผู้นั้นก็ควรจะต้องถูกพิจารณาและลงโทษได้โดยศาลของพระมหากษัตริย์
ทอมัส เบ็กเก็ต อาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรีขณะนั้น (ค.ศ. 1162-ค.ศ. 1170) ต่อต้านธรรมนูญฉบับนี้ของพระเจ้าเฮนรี โดยเฉพาะในกรณีที่เกี่ยวกับ "นักบวชที่เป็นอาชญากร" (criminous clerks) ทอมัส เบ็คเค็ทอ้างว่าไม่มีผู้ใดที่ควรจะถูกพิจารณาคดีซ้ำสอง (double jeopardy) การต่อต้านเป็นผลให้เบ็กเก็ตมีความขัดแย้งโดยตรงต่อพระมหากษัตริย์ ซึ่งเป็นผลให้พระเจ้าเฮนรีทรงเนรเทศเบ็คเค็ทและครอบครัวออกจากอังกฤษ และในที่สุดเบ็กเก็ตเองก็ถูกลอบสังหารในปี ค.ศ. 1170
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม  ==
ทอมัส เบ็กเก็ต
พระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Medieval Sourcebook: Constitutions of Clarendon, 1164 
The Avalon Project at Yale Law School: Constitutions of Clarendon
รัฐธรรมนูญแห่งสหราชอาณาจักร
กฎหมายสหราชอาณาจักร
แอโครแคนโทซอรัส

แอโครแคนโทซอรัส (acrocanthosaurus  ) เป็นไดโนเสาร์กินเนื้อขนาดใหญ่ ในตระกูล อัลโลซอร์ (allosauroids) มีชีวิตอยู่ระหว่าง 112-125 ล้านปีก่อน ถูกค้นพบในทวีปอเมริกาเหนือ ฟอสซิลของมันมันยังคงพบส่วนใหญ่ในประเทศสหรัฐอเมริกา ในรัฐโอคลาโฮมาและรัฐเท็กซัส แต่ก็มีการบันทึกว่าถูกค้นพบใน ทางตะวันออกในรัฐแมริแลนด์

แอโครแคนโทซอรัส เป็นหนึ่งในไดโนเสาร์กินเนื้อขนาดใหญ่โตและแข็งแรงที่สุด มีความยาวโดยประมาณ 11.5 เมตร (38ฟุต) และมีน้ำหนักประมาณ 6.8 ตัน แต่มันก็มีขนาดเล็กกว่าญาติขนาดใหญ่เช่น จิกเเกนโนโตซอรัสที่มีความยาว13เมตร (42ฟุต) ฟอสซิลของแอโครแคนโทซอรัส ที่ใหญ่ที่สุดที่เคยค้นพบวัดจากปลายจมูกถึงพวยปลายหางมีความยาว11.5เมตร (38ฟุต) น้ำหนักประมาณ 6800 กิโลกรัม (6.8ตัน) กะโหลกของแอโครแคนโทซอรัส มีลักษณะคล้ายกับ ไดโนเสาร์ในตระกูลอัลโลซอร์ อื่นๆ ที่ส่วนใหญ่มีรูปร่างยาวและแคบ ลักษณะเด่นที่สุดของ แอโครแคนโทซอรัส คือ แถวของแผงกระดูกสูงที่ตั้งอยู่บนกระดูกสันหลังส่วนคอ สะโพกและหางส่วนบน คล้ายกับของ สไปโนซอรัส แต่มีขนาดเล็กกว่า โดยหน้าที่ของมันยังไม่สามารถสรุปได้ชัดเจน นอกจากลักษณะกระดูกสันหลัง แอโครแคนโทซอรัส มีโครงกระดูกแบบตระกูลอัลโลซอร์ทั่วไปที่หางมีความยาวและหนัก ศีรษระ มีขนาดใหญ่และมีน้ำหนักมากเพื่อรักษาสมดุลของร่างกาย แต่ละมือมี 3นิ้ว แขนมีขนาดสั้นแต่แข็งแรงกว่าของไทรันโนซอรัส กระดูกขาหลังของแอโครแคนโทซอรัส มีความแข็งแรงกว่า อัลโลซอรัส ญาติขนาดเล็กกว่าของมัน
แอโครแคนโทซอรัส ถูกออกแบบมาเพื่อล่าเหยื่อที่เป็นไดโนเสาร์กินพืชขนาดใหญ่เช่น ทีนอนโตซอรัส หรือแม้แต่ซอโรพอดขนาดใหญ่อย่างซอโรโพไซดอน ไดโนเสาร์ขนาดยักษ์ที่มีความสูง 17 เมตร (56ฟุต) มีความยาวถึง 34เมตร (112ฟุต) ต่างจากไทรันโนซอรัสที่มักจะล่าเหยื่อที่มีขนาดเล็ก โดยมันเป็นเทอโรพอดเพียงไม่กี่ขนิดที่สามารถล่าเหยือขนาดใหญ่เช่นนี้ได้

== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Acrocanthosaurus FAQ  from the North Carolina Museum of Natural Sciences.
Acrocanthosaurus entry at The Theropod Database.
Acrocanthosaurus skeletal images at The Grave Yard.
History of "Fran" (NCSM 14345)
The Glen Rose Trackway at the American Museum of Natural History.
Life restoration of Acrocanthosaurus atokensis  by paleoartist Julius T. Csotonyi.
ไดโนเสาร์ในยุคครีเทเชียส
คาร์คาโรดอนโทซอริด
สงขลานครินทร์

สงขลานครินทร์ อาจจะหมายถึง
มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ มหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐในประเทศไทย
* โรงพยาบาลสงขลานครินทร์ โรงพยาบาลในพื้นที่มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
สมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก หรือ กรมหลวงสงขลานครินทร์
โมซาซอร์

โมซาซอร์ (Mosasaur) ความหมายชื่อคือ "ราชากิ้งก่าแม่น้ำมิวส์"เป็นกลุ่มกิ้งก่าทะเลคล้ายงูในวงศ์ Mosasauridae ที่เคยมีชีวิตอยู่ปลายยุคครีเทเชียส เชื่อว่ามีวิวัฒนาการมาจากสัตว์กลุ่มกิ้งก่าและงู ( Squamata) ที่รู้จักกันว่า aigialosaurs ช่วงต้นยุค และหลังจากที่มีการวิเคราะห์วิวัฒนาการของมัน โดยดูโครงสร้างขากรรไกรและกะโหลกศีรษะที่ยืดหยุ่นได้ ทำให้นักวิทยาศาสตร์เชื่อว่ากิ้งก่ากลุ่มนี้น่าจะเป็นญาติใกล้ชิดกับงู
โมซาซอร์เป็นญาติห่างจากไลโอพลัวเรอดอนและไพลโอซอร์แต่โมซาซอร์ยาวกว่ามากและโมซาซอร์อาศัยกระจายไปหลายส่วนของโลก เพราะในยุคนี้มีระดับน้ำทะเลสูง เรียกว่าน้ำทะเลไปถึงไหนเจ้าสัตว์กลุ่มนี้ก็ไปถึงนั่น ดังจะเห็นได้จากมีการค้นพบฟอสซิลในหลายพื้นที่ ทั้งในอเมริกาเหนือ ได้แก่ แคนาดาและสหรัฐ ที่พบในหลายรัฐซึ่งเคยเป็นเส้นทางทะเล นอกจากนี้ยังพบในเนเธอร์แลนด์ สวีเดน แอฟริกา ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ และเกาะเวกานอกชายฝั่งขั้วโลกใต้ โดยพบฟอสซิลครั้งแรกในเขตเหมืองหินปูนในเมืองมาสตริกช์ของเนเธอร์แลนด์ ปี 1764 และจากฟอสซิลที่ค้นพบทำให้แบ่งสัตว์กลุ่มนี้ได้ 4 วงศ์ย่อยคือ Halisaurinae ,Mosasaurinae, Plioplatecarpinae และTylosaurinae สกุลที่ใหญ่ที่คือไทโลซอรัส ฮอฟมานี
โมซาซอร์เป็นกิ้งก่าทะเลที่ว่ายน้ำเก่งและสามารถปรับตัวได้ดีเพื่ออยู่ในเขต ทะเลน้ำตื้นและอบอุ่น และแม้แต่ออกลูกในน้ำ ซึ่งออกลูกเป็นตัว ไม่ต้องขึ้นฝั่งเพื่อไปวางไข่เหมือนเต่าทะเลทั่วไป ส่วนอาหารกินได้ทุกอย่าง รวมถึงพวกทากทะเล หอยและสัตว์ทะเลอื่น ๆ เพราะมีฟันแข็งแรง
ตัวเล็กสุดมีขนาดยาวประมาณ 5-9 เมตร ในวงศ์ย่อย ฮาลิซอร์ ส่วนตัวใหญ่สุดยาวระหว่าง 16.8-20 เมตรคือ "ไทโลซอร์รัส" แต่นักวิทยาศาสตร์ชื่อดังหลายคนและข้อมูลบีบีซีเชื่อว่ามันไม่ได้ยาวแค่นั้นและเป็นไปได้ที่อาจยาวถึง30เมตรหรือหนักราว58-74ตันและอาจเคยกินไดโนเสาร์แล้วก็ได้ด้วยกรามที่แข็งแรงมันจึงสามารถกัดเหล็กชั้นหนาจนขาดได้และบางทีมันอาจว่ายน้ำได้ถึง 118  กิโลเมตรต่อชั่วโมงก็ได้ซึ่งเหยื่อที่โมซาซอร์ก็คือปลาฉลามขาว หมึกยักษ์หรือแม้แต่โมซาซอร์ด้วยกันเองโดยมีชีวิตอยู่ช่วง 65-89 ล้านปีก่อนและบางทีอาจจะกินปลาได้ด้วย
สัตว์เลื้อยคลานที่อาศัยอยู่ในยุคไดโนเสาร์
โมซาซอร์
กิ้งก่าในยุคครีเทเชียส
กิ้งก่า
สถานีภาวนา

สถานีภาวนา (Phawana station; รหัส: YL02) เป็นสถานีรถไฟฟ้ามหานครแบบยกระดับ ในเส้นทางสายสีเหลือง ยกระดับเหนือถนนลาดพร้าวในพื้นที่เขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร
== ที่ตั้ง==
สถานีตั้งอยู่บนถนนลาดพร้าว ระหว่างปากซอยลาดพร้าว 41 (ภาวนา) กับปากซอยลาดพร้าว 41/1 ในพื้นที่แขวงสามเสนนอก เขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร
==แผนผังของสถานี==
{|table border=0 cellspacing=0 cellpadding=3
| style = "border-bottom:solid 1px gray;" rowspan=5 valign=top|U3ชานชาลา
|-
| style = "border-top:solid 1px gray;border-right:solid 2px black;border-left:solid 2px black;border-bottom:solid 2px black;" colspan=2|ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดทางด้านซ้าย
|-
| style = "border-bottom:solid 1px gray;"|ชานชาลา 1
| style = "border-bottom:solid 1px gray;"| มุ่งหน้า  
|-
| ชานชาลา 2
| มุ่งหน้า  (สถานีปลายทาง)
|-
| style = "border-top:solid 2px black;border-right:solid 2px black;border-left:solid 2px black;border-bottom:solid 1px gray;" colspan=2|ชานชาลาด้านข้าง, ประตูรถจะเปิดทางด้านซ้าย
|-
| style = "border-bottom:solid 1px gray;" rowspan=1 valign=top|U2ชั้นขายบัตรโดยสาร
| style = "border-bottom:solid 1px gray;" valign=top|ชั้นขายบัตรโดยสาร
| style = "border-bottom:solid 1px gray;" valign=top|ทางออก 1-4, ศูนย์บริการผู้โดยสารห้องขายบัตรโดยสาร, เครื่องขายบัตรโดยสาร
|-
| style = "border-bottom:solid 1px gray;" rowspan=1 valign=top|Gระดับถนน
| style = "border-bottom:solid 1px gray;" valign=top|-
| style = "border-bottom:solid 1px gray;" valign=top|ป้ายรถประจำทาง, ถนนลาดพร้าว
|}
== รายละเอียดของสถานี ==
=== สีสัญลักษณ์ของสถานี ===
ใช้สีเหลืองตกแต่งสถานีเพื่อสื่อให้เห็นว่าเป็นสถานีของโครงการรถไฟฟ้าสายสีเหลือง
=== รูปแบบของสถานี ===
เป็นสถานียกระดับ เป็นชานชาลาด้านข้าง (Station with Side Platform) ขนาดมาตรฐาน ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสาร และชานชาลา มีประตูกั้นชานชาลาแบบ Half Height Platform Screen Doors ในส่วนหลังคาชานชาลามีการออกแบบให้ป้องกันฝนสาดและแดดส่อง
== รถโดยสาร ==
รถกะป๊อ ภาวนา วังหิน
==ทางเข้า-ออก==
ประกอบด้วยทางขึ้น-ลงปกติ ได้แก่
1 ซอยลาดพร้าว 41
2 ซอยลาดพร้าว 41/1
3 ซอยลาดพร้าว 46
4 ซอยลาดพร้าว 44
== อ้างอิง ==
ภาวนา
ภาวนา
ภาวนา
สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2566
เฮนรียุวกษัตริย์

เฮนรี หรือที่เรียกกันว่า ยุวกษัตริย์ (Henry the Young King; 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1155 — 11 มิถุนายน ค.ศ. 1183) เป็นพระราชโอรสองค์ที่สองในห้าองค์ในสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษและอาลีเยนอร์แห่งอากีแตน เฮนรีทรงเป็นรองพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรอังกฤษ, ดยุคแห่งนอร์ม็องดี, เคานท์แห่งอองชูและเมน
== ชีวิตช่วงแรก ==

พระราชสมภพเมื่อ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1155 ที่ลอนดอน พระโอรสคนที่สองของพระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษกับเอลินอร์แห่งอากีแตน หลังการสิ้นพระชนม์ของพระเชษฐา วิลเลียม ในปี ค.ศ. 1156 พระองค์ถูกมองว่าเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งในอังกฤษ นอร์ม็องดี และอ็องฌูของพระบิดา
ในปี ค.ศ. 1158 เฮนรีที่มีพระชนมายุเพียง 3 พรรษาถูกจับหมั้นหมายกับมาร์เกอรีต พระธิดาของพระเจ้าหลุยส์ที่ 7 แห่งฝรั่งเศสกับพระมเหสีคนที่ 2 โดยมีเงื่อนไขว่าสินสอดติดตัวของมาร์เกอรีตจะเป็นเวอแซ็ง แคว้นชายแดนระหว่างนอร์ม็องดี (ที่ตอนนั้นอยู่ในการครอบครองของอังกฤษ) กับฝรั่งเศส พระเจ้าเฮนรีที่ 2 ใช้ประโยชน์จากปัญหาทางการเมืองของพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 3 ทำให้พระสันตะปาปาอนุญาตให้เฮนรีกับมาร์เกอรีตได้แต่งงานกันในปี ค.ศ. 1160
ในวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 1170 เฮนรีน้อยได้รับได้รับการสวมมงกุฎ (ที่ในทางทฤษฎีหมายความว่าจะได้ปกครองร่วมกับพระบิดา) ที่เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์โดยอาร์ชบิชอปโรเจอร์แห่งยอร์ก อันเป็นการแย่งชิงอำนาจพิเศษมาจากอาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์บรี ทำให้ความขัดแย้งของพระเจ้าเฮนรีที่ 2 กับอาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์บรี โธมัส เบ็คเก็ต ยิ่งย่ำแย่ลง และจบลงด้วยการฆาตกรรมเบ็คเก็ตในหกเดือนต่อมา เฮนรีน้อยได้รับการสวมมงกุฎอีกครั้งในวันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 1172 (ครั้งนี้เป็นการสวมมงกุฎพร้อมกับมาร์เกอรีต) ยุวกษัตริย์ไม่ได้รับการแบ่งปันอำนาจใดๆ จากพระบิดา (คนในยุคเดียวกันและนักประวัติศาสตร์ในยุคต่อมาไม่ได้เรียกพระองค์ว่าพระเจ้าเฮนรีที่ 3)
ด้วยการร่วมมือกับพระมารดาและพระอนุชา ริชาร์ด (อนาคตพระเจ้าริชาร์ดที่ 1) กับเจฟฟรีย์ พระองค์เกือบล้มล้างอำนาจของพระบิดา พระเจ้าเฮนรีที่ 2 ได้ในปี ค.ศ. 1173 ทรงได้รับการอภัยจากการก่อการปฏิวัติ แต่ก็ลอบวางแผนกับพระเจ้าหลุยส์ที่ 7 ต่อต้านพระบิดาอีกครั้งในปี ค.ศ. 1182–83 พระองค์ทำสงครามแย่งชิงปัวตูกับริชาร์ด และกำลังเตรียมการที่จะต่อสู้กับริชาร์ดอีกครั้งตอนที่สิ้นพระชนม์ในฝรั่งเศสด้วยโรคบิด
ยุวกษัตริย์ได้รับความนิยมมากจนประชาชนของเลอม็องส์กับรูอ็องเกือบทำสงครามแย่งชิงสิทธิ์ในการดูแลพระบรมศพของพระองค์ และในดินแดนที่สืบทอดกันมาทางสายเลือดของพระมารดา พระองค์เป็นอมตะใน "บทเพลงไว้อาลัยแด่ยุวกษัตริย์" ที่แต่งโดยนักขับลำนำทรูบาดูร์ เบร์ทร็อง เดอ โบร์น
== อ้างอิง ==
W.L. Warren, Henry II (London, 1973) ISBN 0-520-03494-5
O.H. Moore, The Young King Henry Plantagenet, 1155-83, in History, Literature, and Tradition (Columbus OH, 1925)
G. Duby, William Marshal: the Flower of Chivalry trans. R. Howard (London, 1986)
D. Crouch, William Marshal: Knighthood, War and Chivalry, 1147–1219 (2nd edn, London, 2002)
D. Crouch, Tournament (London, 2005)
L. Diggelmann, 'Marriage as Tactical Response: Henry II and the Royal Wedding of 1160',  English Historical Review, CXIX, (2004), pp.&nbsp;954–64
R.J. Smith, 'Henry II's Heir: the Acta and Seal of Henry the Young King, 1170-83', English Historical Review, CXVI, (2001), pp.&nbsp;297–326
== ข้อมูลเพิ่มเติม  ==
ราชอาณาจักรอังกฤษ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1698
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 1726
พระมหากษัตริย์อังกฤษ
ราชวงศ์แพลนแทเจอนิต
เคานต์แห่งอ็องฌู
ดยุกแห่งนอร์ม็องดี
รัชทายาทอังกฤษ
แรมงแห่งปัวตีเย

แรมงแห่งปัวตีเย (Raymond of Poitiers; ราว ค.ศ. 1115 — 29 มิถุนายน ค.ศ. 1149) เรย์มงด์แห่งปัวติเยร์เป็นเจ้าผู้ครองราชรัฐอันติออคระหว่างปี ค.ศ. 1136 จนถึงปี ค.ศ. 1149 เรย์มงด์เป็นบุตรคนรองของวิลเลียมที่ 9 ดยุคแห่งอากีแตนกับภรรยาคนแรก ฟิลิปปา เคานเทสแห่งตูลูส
== อ้างอิง ==
Maalouf, Amin. The Crusades Through Arab Eyes, 1984
ขุนนางฝรั่งเศส
บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 12
ราชรัฐอันติออค
พระเจ้าเจมส์ที่ 5 แห่งสกอตแลนด์

พระเจ้าเจมส์ที่ 5 แห่งสกอตแลนด์ (James V of Scotland) เป็นกษัตริย์แห่งสกอตแลนด์ในปีค.ศ. 1513 พระองค์ถูกกดดันจากพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ ผู้เป็นน้าให้ทำการยุบอารามของโรมันคาทอลิกในสกอตแลนด์ แต่พระองค์ไม่ยินยอมจึงเกิดเป็นการใช้กำลังต่อสู้กับอังกฤษในยุทธการที่โซลเวย์มอส ซึ่งจบลงด้วยชัยชนะของอังกฤษในเดือนพฤศจิกายน 1542 ความพ่ายแพ้ต่ออังกฤษทำให้สุขภาพของพระองค์ทรุดลงอย่ารวดเร็วจนเสด็จสวรรคตในเดือนถัดมา แม้พระองค์จะทรงมีโอรสอยู่สองคนแต่โอรสทั้งสองเป็นลูกนอกกฎหมาย ทำให้เจ้าหญิงแมรีที่พึ่งประสูติได้เพียง 6 วัน ต้องขึ้นครองราชบัลลังก์สกอตแลนด์ต่อจากพระราชบิดา
พระเจ้าเจมส์ที่ 5 ทรงเป็นพระราชโอรสในพระเจ้าเจมส์ที่ 4 แห่งสกอตแลนด์ กับพระมเหสี มาร์กาเร็ต ทิวดอร์ ซึ่งเป็นพระราชธิดาในพระเจ้าเฮนรีที่ 7 แห่งอังกฤษ ประสูติเมื่อวันที่ 10 เมษายน 1512 ที่พระราชลินลิธเกาในสกอตแลนด์ เมื่อแรกประสูติทรงมีพระอิสริยยศเป็นดยุกแห่งรอธซี พระองค์ขึ้นสืบราชบัลลังก์สกอตแลนด์ขณะมีอายุเพียง 17 เดือนเนื่องจากพระราชบิดาเสด็จสวรรคตกะทันหันในยุทธการที่ฟลอดเดนในปี 1513 เนื่องจากขึ้นครองราชย์ขณะทรงพระเยาว์มากทำให้พระราชมารดาและพระญาติต้องทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการ
พระเจ้าเจมส์ที่ 5 ทรงอภิเษกครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 มกราคม 1537 กับเจ้าหญิงเมเดลีนแห่งวาลัวร์ พระราชธิดาในพระเจ้าฟร็องซัวที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ณ มหาวิหารน็อทร์-ดามแห่งปารีส อย่างไรก็ตาม เจ้าหญิงเมเดลีนมีพระพลานามัยที่ย่ำแย่อยู่แล้ว เมื่อเจ้าหญิงเมเดลีนเสด็จไปประทับในสกอตแลนด์ได้ไม่นานก็สิ้นพระชนม์ พระเจ้าเจมส์ได้ทำการอภิเษกสมรสครั้งที่สองในปี 1538 กับแมรีแห่งกีส ธิดาในกลูด ดยุกแห่งกีส และแม้หม้ายในหลุยส์ที่ 2 ดยุกแห่งลงกีวล์ ซึ่งเธอมีลูกชายติดมาด้วยสองคน ทั้งสองได้ให้กำเนิดพระราชธิดานามว่าเจ้าหญิงแมรี ซึ่งขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งสกอตแลนด์ขณะมีพระชนม์เพียง 6 วัน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2055
พระมหากษัตริย์สกอตแลนด์
ราชวงศ์สจวต
ไนต์ออฟเดอะการ์เตอร์
พระมหากษัตริย์ที่ขึ้นครองราชย์ขณะทรงพระเยาว์ในสมัยใหม่
ไบเทกซ์โกไฟแนนเชียลทาวเวอร์

ไบเทกซ์โกไฟแนนเชียลทาวเวอร์ (Bitexco Financial Tower) เป็นอาคารในนครโฮจิมินห์ เวียดนาม หอเริ่มสร้างในปี 2007 สร้างเสร็จในปี 2010 ความสูงจะ 265.5 เมตร อาคารมี 68 ชั้น (ไม่รวมชั้นใต้ดินอีก 3 ชั้น) มีพื้นที่รวมเป็น 119,000 ตารางเมตร
ตึกระฟ้าในประเทศเวียดนาม
สิ่งก่อสร้างในนครโฮจิมินห์
พระเจ้ารอเบิร์ตที่ 3 แห่งสกอตแลนด์

พระเจ้ารอเบิร์ตที่ 3 แห่งสกอตแลนด์ (Robert III of Scotland) พระนามเดิมคือ จอห์น สจวต เป็นกษัตริย์สกอตแลนด์แห่งราชวงศ์สจวตระหว่างค.ศ. 1390 ถึง 1406 พระองค์กับพระราชบิดาเคยร่วมกับก่อกบฎต่อพระเจ้าเดวิดที่ 2 แห่งสกอตแลนด์ ผู้เป็นลุงในต้นปี 1363 ก่อนที่จะยอมจำนนในภายหลัง ต่อมาในปี 1368 พระเจ้าเดวิดได้แต่งตั้งให้เจ้าชายจอห์น สทิวเวิร์ต เป็นเอิร์ลแห่งแคร์ริก ต่อมาเมื่อพระเจ้าเดวิดเสด็จสวรรคตในปี 1371 โดยไม่มีทายาท ทำให้พระราชบิดาได้ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้ารอเบิร์ตที่ 2 ส่งผลให้เอิร์ลแห่งแคร์ริกกลายเป็นรัชทายาทสกอตแลนด์
เมื่อพระเจ้ารอเบิร์ตที่ 2 เสด็จสวรรคตในปี 1390 เอิร์ลแห่งแคร์ริกได้ขึ้นสืบราชสมบัติต่อเป็นพระเจ้ารอเบิร์ตที่ 3 ตลอดรัชสมัยของพระองค์ต้องเผชิญกับการแย่งชิงอำนาจกับบรรดาพี่น้อง
รอเบิร์ต
รอเบิร์ต
ฟรานเชสโคที่ 1 กอนซากา

ฟรานเชสโคที่ 1 กอนซากา (Francesco I Gonzaga) (ค.ศ. 1366 - 7 มีนาคม ค.ศ. 1407) วินเช็นโซดำรงตำแหน่งเป็นดยุคแห่งมานทัวระหว่างปี ค.ศ. 1382 ต่อจากบิดาลูโดวิโคที่ 1 กอนซากา จนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1407
== ดูเพิ่ม ==
ตระกูลกอนซากา
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1909
ขุนนางอิตาลี
บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 14
ตระกูลกอนซากา
ดยุคแห่งมานทัว
ทหารรับจ้าง
บุคคลจากแคว้นลอมบาร์เดีย
ราชวงศ์กรีมัลดี

ตระกูลกรีมัลดี (House of Grimaldi) มีประวัติที่เกี่ยวข้องกับสาธารณรัฐเจนัวและราชรัฐโมนาโก
==ประวัติ==
ตระกูลกริมาลดีสืบเชื้อสายมาจากกริมาลโด คาเนลลารัฐบุรุษชาวเจนัวในสมัยต้นของสงครามครูเสด กริมาลโดเป็นบุตรของออตโต คาเนลลากงสุลคนหนึ่งของเจนัว ค.ศ. 1133 และต่อมากริมาลโดเองก็ได้ดำรงตำแหน่งเป็นกงสุลในปี ค.ศ. 1160,  ค.ศ. 1170 และอีกครั้งหนึ่งในปี  ค.ศ. 1184 หลานและเหลนของกริมาลโดเป็นผู้นำในการสำรวจทางทะเลตลอดน่านน้ำทะเลเมดิเตอร์เรเนียน, ทะเลดำ และต่อมาทะเลเหนือ และไม่นานนักก็กลายเป็นตระกูลผู้มีอำนาจของเจนัว
==พระบรมวงศานุวงศ์==
===รายนามพระบรมวงศานุวงศ์===
เจ้าชายอาลแบร์ที่ 2 แห่งโมนาโก (เจ้าผู้ครองรัฐ)
เจ้าหญิงชาร์ลีนแห่งโมนาโก (พระชายาในเจ้าผู้ครองรัฐ)
เจ้าหญิงกาโรลีนแห่งฮาโนเวอร์ (พระภคินีในเจ้าผู้ครองรัฐ และเจ้าหญิงรัชทายาท)
เจ้าหญิงสเตฟานีแห่งโมนาโก (พระขนิษฐาในเจ้าผู้ครองรัฐ)
===รายนามผู้เกี่ยวข้องกับราชวงศ์===
แจซมิน กรีมัลดี (พระธิดานอกสมรสในเจ้าผู้ครองรัฐ กับนางตามารา โรโตโล)
อาแล็กซองดร์ กอสต์ (พระโอรสนอกสมรสในเจ้าผู้ครองรัฐกับ นางนีกอล กอสต์)
อันเดรีย กาสิรากี (พระโอรสในเจ้าหญิงกาโรลีน กับนายสเตฟาโน กาสิรากี)
ชาล็อต กาสิรากี (พระธิดาในเจ้าหญิงกาโรลีน กับนายสเตฟาโน กาสิรากี)
ปิแยร์ กาสิรากี (พระโอรสในเจ้าหญิงกาโรลีน กับนายสเตฟาโน กาสิรากี)
เจ้าหญิงอเล็กซันดราแห่งฮาโนเวอร์ (พระธิดาในเจ้าหญิงกาโรลีน กับเจ้าชายแอนทส์ ออกุสแห่งฮาโนเวอร์)
หลุยส์ ดูกรูเอ (พระโอรสในเจ้าหญิงสเตฟานี กับนายดาแนล ดูกรูเอ)
โปลีน ดูกรูเอ (พระธิดาในเจ้าหญิงสเตฟานี กับนายดาแนล ดูกรูเอ)
กามีย์ ก็อตลีบ (พระธิดานอกสมรสในเจ้าหญิงสเตฟานี กับนายฌ็อง เรมง ก็อตลีบ)
พระญาติชั้นที่หนึ่งสายเจ้าหญิงอองตัวแนต พระปิตุจฉาในเจ้าผู้ครองรัฐ
คริสเตียน เดอเมสซี (พระโอรสในเจ้าหญิงอองตัวแนต กับนายอาแล็กซองดร์ อาเตนัส-โนเญ)
* เลติเซีย เดอเมสซี (ธิดาของคริสเตียนกับกับนางมารีอา)
** โรส เดอเบราเวอร์ (ธิดาของเลติเซียกับโทมัส เดอเบราเวอร์)
** ซิลเวสเตอร์ เดอเบราเวอร์ (บุตรของเลติเซียกับโทมัส เดอเบราเวอร์)
* ไบรซ์ เฌอราบาล-เดอเมสซี (บุตรบุญธรรมของคริสเตียนกับนางเซซิลี)
* อองตวน เดอเมสซี (บุตรของคริสเตียนกับนางเซซิลี)
เอลิซาเบท อาน เดอเมสซี (พระธิดาในเจ้าหญิงอองตัวแนต กับนายอาแล็กซองดร์ อาเตนัส-โนเญ)
* ฌ็อง-เลโอนาร์ด ทอบาร์ต-นัตตา เดอเมสซี (บุตรของเอลิซาเบทกับบารอนแบร์นาร์ด อาแล็กซองดร์ ทอบาร์ต-นัตตา)
* เมลานี-อองตัวแนต คอสเตลโล เดอเมสซี (ธิดาของเอลิซาเบทกับนายนิโคลัย วลาดิมีร์ คอสเตลโล)
คีธ เซบัสตียง คเนชต์ เดอเมสซี และโดนาเตลลา ดูกากินี (บุตรของคริสติน เดอเมสซี กับนายชาร์ลส์ คเนชต์ และภรรยา)
* คริสติน คเนชต์ (ธิดาของคีธและโดนาเตลลา)
* อเล็กเซีย คเนชต์ (ธิดาของคีธและโดนาเตลลา)
* วิกตอเรีย คเนชต์ (ธิดาของคีธและโดนาเตลลา)
* อันเดรีย คเนชต์ (บุตรของคีธและโดนาเตลลา)
== อ้างอิง ==
Edwards, Anne. The Grimaldis of Monaco. William Morrow, 1992.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The House of Grimaldi - History and Genealogy
Grimaldi family tree
*
ราชวงศ์กรีมัลดี
เจเนอเรชันเอกซ์

เจเนอเรชันเอกซ์ (Generation X) หรือเรียกสั้น ๆ ว่า เจนเอกซ์ (Gen X) เป็นคนรุ่นที่เกิดหลังยุคเบบีบูมจบลง ที่จากข้อมูลสำรวจมีช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1964 ถึง 1981
คำว่า เจเนอเรชันเอกซ์ เป็นคำที่ใช้ในแง่ประชากรศาสตร์ วิทยาศาสตร์สังคมและการตลาด จนถึงมักถูกอ้างอยู่บ่อยครั้งในวัฒนธรรมสมัยนิยม
รุ่นนี้ใช้ชีวิตวัยเด็กและวัยรุ่นในคริสต์ทศวรรษ 1980 และ 1990 ซึ่งอาจเรียกว่า เอ็มทีวีเจเนอเรชัน (MTV Generation) ที่อ้างจากสถานีเปิดมิวสิกวิดีโอ และในบางครั้งมีคุณลักษณะพิเศษ คือ ขี้เกียจ ดูถูก ไม่ซื่อสัตย์ อิทธิพลทางวัฒนธรรมของเจนเอกซ์คือแนวเพลงกรันจ์และฮิปฮอป และภาพยนตร์อิสระ ส่วนในช่วงกลางของชีวิต นักวิจัยอธิบายว่า เป็นคนตื่นตัว มีความสุข และประสบสำเร็จกับความสมดุลระหว่างชีวิตกับการทำงาน คนรุ่นนี้มักได้รับการเอ่ยว่ามีนิสัยผู้ประกอบการ และเป็นรุ่นสุดท้ายที่มีรายได้สูงจากการมีการศึกษาที่ดีกว่า คนรุ่นเจเนอเรชันเอกซ์มักเป็นพ่อแม่ของเจเนอเรชันแซด
== อ้างอิง ==
ประชากร
ลัทธิหลังสมัยใหม่