pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เต่าลายตีนเป็ด

เต่าลายตีนเป็ด (Painted terrapin) เป็นสัตว์เลื้อยคลานจำพวกเต่าน้ำชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Batagur borneoensis เป็นเต่าที่มีสีสันสวยงาม กระดองค่อนข้างกลม ขนาดกระดองหลังมีความยาว 60 เซนติเมตร กระดองหลังมีสีน้ำตาลอ่อน ๆ มีลายสีดำตามยาว 3 เส้น หัวสีน้ำตาลมีแถบสีขาว ขามีสีเทา กระดองส่วนท้องสีขาวหรือสีครีม อาศัยอยู่บริเวณน้ำกร่อยแถบปากแม่น้ำ พบมากที่จังหวัดนราธิวาสและปัตตานี ปัจจุบันในประเทศไทยพบเฉพาะแค่ปากคลองละงู ใน อำเภอละงู จังหวัดสตูลเท่านั้น กินสัตว์น้ำและพืชเป็นอาหาร ในต่างประเทศพบที่ มาเลเซีย, บรูไน และอินโดนีเซีย
ตัวเต็มวัยเพศผู้มีขนาดเล็กกว่าเพศเมีย ผสมพันธุ์กันทั้งกลางวันและกลางคืน ระหว่างเดือนตุลาคมถึงต้นเดือนธันวาคม แม่เต่าขึ้นมาวางไข่ประมาณต้นเดือนธันวาคมถึงกุมภาพันธ์ เวลา 21.00 นาฬิกา จนถึง 04.00 นาฬิกา ไข่มีลักษณะยาวรีเท่ากันตลอดฟอง ไข่ใช้เวลาฟักเป็นตัวใช้เวลาราว 88-99 วัน
ปัจจุบัน เป็นเต่าที่ใกล้สูญพันธุ์มากแล้ว และเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองประเภทที่ 2 ในพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วงศ์เต่านา
สัตว์ป่าคุ้มครอง
แคลอรี

แคลอรี (Calorie) เป็นหน่วยวัดพลังงานอย่างหนึ่ง โดยทั่วไปการวัดหน่วยพลังงานมักใช้หน่วย "จูล" ซึ่งเป็นมาตราเอสไอสำหรับการวัดพลังงาน ส่วนแคลอรีมักใช้ในการวัดหน่วยพลังงานอาหาร ผู้บัญญัติหน่วยแคลอรีเป็นคนแรกคือ ศาสตราจารย์นิโคลัส เคลเมนต์ (Nicolas Clément) เมื่อปี ค.ศ. 1824 โดยกำหนดเป็น กิโลกรัม-แคลอรี หน่วยวัดนี้บรรจุลงในพจนานุกรมของฝรั่งเศสและอังกฤษในปี ค.ศ. 1842 และ 1867 ตามลำดับ
การวัดหน่วยแคลอรีมี 2 แบบ ได้แก่
กรัม-แคลอรี (cal) เท่ากับพลังงานที่ต้องใช้เพื่อทำให้อุณหภูมิของน้ำ 1 กรัม เพิ่มขึ้น 1 °C  มีค่าประมาณ 4.184 จูล
กิโลกรัม-แคลอรี (Cal หรือ kcal) เท่ากับพลังงานที่ต้องใช้เพื่อทำให้อุณหภูมิของน้ำ 1 กิโลกรัม เพิ่มขึ้น 1 °C  มีค่าประมาณ 4.184 กิโลจูล หรือเท่ากับ 1000 กรัม-แคลอรี (ข้อมูลทางโภชนาการจะใช้หน่วยนี้)
หน่วยพลังงาน
การถ่ายเทความร้อน
กระบวนการผันกลับได้

ในทางอุณหพลศาสตร์ กระบวนการผันกลับได้ หรือ วัฏจักรผันกลับได้  หมายถึงกระบวนการที่สามารถ "ผันกลับ" ย้อนการเปลี่ยนแปลงคุณสมบัติบางประการของระบบได้โดยไม่มีการสูญเสียพลังงาน หากกระบวนการนั้นต้องใช้เวลาเป็นอนันต์เพื่อสิ้นสุดกระบวนการ ถือว่ากระบวนการนั้นไม่สามารถผันกลับได้
กระบวนการผันกลับได้ มีการเปลี่ยนแปลงสถานะของระบบ โดยที่ค่าความเปลี่ยนแปลงเอนโทรปีรวมของระบบกับสิ่งแวดล้อมมีค่าเท่ากับศูนย์ กระบวนการนี้จึงให้นิยามขอบเขตว่า ประสิทธิภาพเชิงอุณหพลศาสตร์ของเครื่องจักรความร้อนจะเป็นไปได้เท่าไร กล่าวคือ เครื่องจักรความร้อนที่มีประสิทธิภาพสูงสุด เป็นเครื่องจักรที่ไม่มีความร้อนสูญเสียออกจากระบบเลย (ดูเพิ่มที่ วัฏจักรการ์โนต์) ซึ่งในปัจจุบันยังไม่มีเครื่องจักรความร้อนใดสามารถทำได้ตามทฤษฎี
== ดูเพิ่ม ==
กระบวนการผันกลับไม่ได้
วัฏจักรการ์โนต์
อุณหพลศาสตร์
กฎข้อที่สามของอุณหพลศาสตร์

กฎข้อที่สามของอุณหพลศาสตร์ กล่าวถึงเอนโทรปีและความเป็นไปได้ของสภาวะศูนย์องศาสัมบูรณ์ ความว่า เมื่อระบบเข้าสู่ภาวะศูนย์องศาสัมบูรณ์ กระบวนการทั้งหมดจะหยุดนิ่ง และค่าเอนโทรปีของระบบจะมีค่าต่ำที่สุด (As a system approaches absolute zero, all processes cease and the entropy of the system approaches a minimum value.)
ซึ่งอาจสรุปได้ง่ายๆ ว่า 'ถ้า T=0 K, แล้ว S=0' เมื่อ T คือ อุณหภูมิของระบบปิด และ S คือค่าเอนโทรปีของระบบ
กฎข้อที่สามนี้พัฒนาขึ้นโดย วอลเตอร์ แนรนสต์ (Walther Nernst) นักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน ในช่วงปี ค.ศ. 1906-1912 บางครั้งจึงเรียกกฎข้อนี้ว่า ทฤษฎีของเนิร์นสต์ เขากล่าวว่าค่าเอนโทรปีของระบบที่ศูนย์องศาสัมบูรณ์จะเป็นค่าคงที่ เนื่องจากระบบที่ศูนย์องศาสัมบูรณ์เป็นระบบที่ ground state ค่าเอนโทรปีของระบบจึงมาจาก ground state เท่านั้น นัยหนึ่งคือ "ไม่มีกระบวนการใดที่สามารถลดพลังงานของระบบลงจนถึงศูนย์องศาสัมบูรณ์ได้"
ยังมีกฎข้อที่สามของอุณหพลศาสตร์อีกแบบหนึ่งที่บัญญัติโดย กิลเบิร์ต เอ็น. ลิวอิส และ เมอร์ล รันดัล ในปี ค.ศ. 1923 ความว่า If the entropy of each element in some (perfect) crystalline state be taken as zero at the absolute zero of temperature, every substance has a finite positive entropy; but at the absolute zero of temperature the entropy may become zero, and does so become in the case of perfect crystalline substances.
ซึ่งอธิบายว่า เมื่อ T = 0 K ไม่เพียง ΔS จะมีค่าเข้าใกล้ศูนย์ แต่ค่า S เองก็มีค่าเข้าใกล้ศูนย์ด้วย
กฎของอุณหพลศาสตร์
เบอนัว ปอล เอมีล กลาแปรง

เบอนัว ปอล เอมีล กลาแป-รง (Benoît Paul Émile Clapeyron; 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1799 - 28 มกราคม ค.ศ. 1864) เป็นวิศวกรและนักฟิสิกส์ชาวฝรั่งเศส หนึ่งในผู้วางรากฐานวิชาอุณหพลศาสตร์
ปี ค.ศ. 1834 เขาได้เผยแพร่งานเขียนของเขาซึ่งเปิดศักราชอุณหพลศาสตร์ยุคใหม่ ชื่อ the Driving force of the heat (Puissance motrice de la chaleur) โดยนำแนวความคิดของนักฟิสิกส์คนหนึ่งชื่อ ซาดี การ์โน มาพัฒนาปรับปรุง และนำเสนอใหม่ให้อยู่ในรูปแบบที่เข้าใจได้ง่ายขึ้น เขาแสดงภาพของวัฏจักรการ์โนเป็นภาพกราฟวงจรปิดบนแผนภูมิระหว่างความดันกับปริมาตร ต่อมาแผนภาพนี้เรียกชื่อว่า กราฟของกลาแปรง เพื่อเป็นเกียรติแก่เขา
ปี ค.ศ. 1843 กลาแปรงพัฒนาแนวคิดเรื่องกระบวนการผันกลับได้ ซึ่งการ์โนเคยนำเสนอไว้แต่ก่อน โดยเขาให้คำจำกัดความแก่แนวคิดเบื้องต้นของการ์โนต์ ต่อมาได้กลายเป็นกฎข้อที่สองของอุณหพลศาสตร์
จากพื้นฐานเหล่านี้ทำให้เขาเข้าไปขยายความผลงานของเคลาซิอุส รวมถึงการปรับปรุงสมการ ที่ต่อมาเรียกกันว่า "สมการความสัมพันธ์เคลาซิอุส-กลาแปรง"
บเบอนัว ปอล อเอมีล กลาแปรง
วิศวกรชาวฝรั่งเศส
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจรูญศักดิ์กฤดากร

มหาอำมาตย์เอก พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจรูญศักดิ์กฤดากร (2 กรกฎาคม พ.ศ. 2418 – 5 ตุลาคม พ.ศ. 2471) อดีตเสนาบดีกระทรวงยุติธรรม องคมนตรีในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว และพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนเรศรวรฤทธิ์ กับหม่อมสุภาพ
==พระประวัติ==
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจรูญศักดิ์กฤดากร ประสูติเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2418 มีพระนามเดิมว่า หม่อมเจ้าจรูญศักดิ์ กฤดากร ทรงจบนิติศาสตร์จากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์และเนติบัณฑิตอังกฤษ เมื่อสำเร็จการศึกษาทรงเริ่มรับราชการในตำแหน่งเลขานุการพิเศษ กระทรวงต่างประเทศ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาขึ้นเป็นพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจรูญศักดิ์กฤดากร เมื่อ พ.ศ. 2455 พระองค์มีหม่อม 2 คนคือหม่อมเชื่อมและหม่อมปรุง ทรงมีโอรสและธิดา คือ
หม่อมราชวงศ์บุญระบือ กฤดากร
หม่อมราชวงศ์บรรลือศักดิ์ กฤดากร
หม่อมราชวงศ์สมัคสมาน กฤดากร (พ.ศ. 2448 — พ.ศ. 2509)
หม่อมราชวงศ์เจริญศักดิ์ กฤดากร
หม่อมราชวงศ์ถนอมศักดิ์ กฤดากร
==การรับราชการ==
เลขานุการพิเศษ กระทรวงต่างประเทศ
1 กรกฎาคม พ.ศ. 2443 เลขานุการ เสนาบดีกระทรวงมหาดไทย
2 พฤษภาคม พ.ศ. 2444 เลขานุการ กระทรวงมหาดไทย
14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2445 ปลัดเทศาภิบาลมณฑลนครศรีธรรมราช
ผู้ว่าราชการเมืองสงขลา
7 กันยายน พ.ศ. 2449 อัครราชทูตไทยประจำกรุงปารีส โรม มาดริด ลิสบอน
12 กรกฎาคม พ.ศ. 2452 เสด็จกลับมารับราชการที่กรุงเทพ
14 กรกฎาคม พ.ศ. 2452 รองเสนาบดีกระทรวงยุติธรรม
26 มิถุนายน พ.ศ. 2453 รั้งตำแหน่งเสนาบดีกระทรวงยุติธรรม
27 มกราคม พ.ศ. 2454(นับแบบปัจจุบัน) เสนาบดีกระทรวงยุติธรรม
28 มิถุนายน พ.ศ. 2455 อัครราชทูตพิเศษผู้มีอำนาจเต็มประจำกรุงปารีส
เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 1919 (พ.ศ. 2462) ทรงเป็นผู้แทนสยาม ลงนามในสนธิสัญญาแวร์ซายส์ครั้งสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 1  ร่วมกับพระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นเทววงศวโรทัย
==สิ้นพระชนม์==
พระองค์ประชวรพระโรคพระวักกะ (ไต) พิการ และสิ้นพระชนม์ด้วยพระหทัย (หัวใจ) พิการเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2471 ณ กรุงเจนีวา รวมพระชันษาได้ 
== พระเกียรติยศ ==
=== พระอิสริยยศ ===
หม่อมเจ้าจรูญศักดิ์ กฤดากร
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจรูญศักดิ์กฤดากร
== พระยศ ==
=== พระยศพลเรือน ===
มหาอำมาตย์เอก
มหาอำมาตย์ตรี
=== พระยศเสือป่า ===
14 กรกฎาคม 2454 – นายหมู่ใหญ่
นายหมวดเอก
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
พระองค์ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ดังนี้
== พงศาวลี ==
== อ้างอิง ==
ราชสกุลกฤดากร
พระวรวงศ์เธอ
พระองค์เจ้าตั้ง
เอกอัครราชทูตไทยประจำสาธารณรัฐฝรั่งเศส
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ร.ว.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.จ. (ฝ่ายหน้า)
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ จ.ป.ร.2
ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ว.ป.ร.2
ผู้ได้รับเหรียญ ร.ด.ม.(ศ)
เสียชีวิตจากโรคระบบหัวใจหลอดเลือด
เสียชีวิตจากโรคไต
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมไทย
องคมนตรีในรัชกาลที่ 6
องคมนตรีในรัชกาลที่ 7
สมาชิกกองเสือป่า
ชาวไทยที่เสียชีวิตในประเทศสวิตเซอร์แลนด์
บุคคลในประวัติศาสตร์กรุงรัตนโกสินทร์
หม่อมเจ้าทองประทาศรี ทองใหญ่

หม่อมเจ้าทองประทาศรี ทองใหญ่ (พ.ศ. 2449 - พ.ศ. 2526) เป็นโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงประจักษ์ศิลปาคม กับหม่อมนวม ประสูติเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2449 ทรงรับราชการในตำแหน่งอธิบดีกรมทะเบียนการค้า หลังจากเกษียณอายุราชการ ทรงเป็นรองประธานธนาคารกรุงไทย จำกัด นอกจากนี้ ยังทรงเคยเป็นประธานมูลนิธิ "จุลจักรพงษ์ บุญนิธิ"
== หม่อมเจ้าทองประทาศรี ทองใหญ่ ทรงมีชายาและทายาท ดังนี้==
เสกสมรสกับ หม่อมราชวงศ์วลี (สกุลเดิม รองทรง เป็นพระธิดาใน พันเอก พระวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวัฒนา และ หม่อมบัว รองทรง ณ อยุธยา) มีทายาทตามลำดับดังนี้
1.1 หม่อมราชวงศ์ปิ่นทอง ทองใหญ่
1.2 หม่อมราชวงศ์กรองทอง ทองใหญ่
1.3 หม่อมราชวงศ์แถบทอง ทองใหญ่
1.4 พลอากาศเอก หม่อมราชวงศ์ศิริพงษ์  ทองใหญ่
ต่อมาเสกสมรสกับ หม่อมคำนวณ (สกุลเดิม สุนทรศารทูล) มีทายาทตามลำดับดังนี้
2.1 หม่อมราชวงศ์นัดดาทอง  ทองใหญ่
2.2 หม่อมราชวงศ์นับทอง  ทองใหญ่
2.3 หม่อมราชวงศ์สุพรรณกัลยา  ทองใหญ่
== สิ้นชีพิตักษัย ==
สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2526 มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2526 ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
ราชสกุลทองใหญ่
หม่อมเจ้า
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว.
เจดีบีซี

ภาวะเชื่อมต่อฐานข้อมูลของจาวา หรือ เจดีบีซี (Java Database Connectivity: JDBC) เป็นส่วนต่อประสานสำหรับภาษาจาวาที่ใช้กำหนดการเข้าถึงฐานข้อมูลของผู้รับบริการ โดยมีเมท็อดสำหรับสอบถามและปรับปรุงข้อมูลในฐานข้อมูล ซึ่งจะมุ่งไปที่ฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์
== ภาพรวม ==
Java Standard Edition จะมี JDBC เป็นส่วนหนึ่งมาตั้งแต่เผยแพร่ JDK 1.1 คลาสต่างๆของ JDBC จะบรรจุไว้ใน java.sql
JDBC คือ API (Application Programming Interface) หรือ library ในจาวาที่ใช้สำหรับติดต่อกับฐานข้อมูลที่เป็นแบบ relational อย่างเช่น MS SQL, Oracle, MySQL, DB2, Informix เป็นต้น JDBC จะช่วยให้เราสามารถเพิ่ม แก้ไข ลบ หรือเรียกดูข้อมูลที่เก็บไว้ในฐานข้อมูลจากโปรแกรมจาวาที่เราเขียนขึ้นได้
สังเกตว่า JDBC จะเป็น API ที่ช่วยให้เราสามารถใช้งานฐานข้อมูลแบบ relational ได้ โดยลักษณะการเพิ่ม แก้ไข ลบ หรือเรียกดูข้อมูลจากฐานข้อมูลนั้นจะมีแนวคิดเป็นแบบ relational ด้วยเช่นกัน คือมองข้อมูลเป็น แถวและตาราง จะเห็นว่าแนวคิดแบบนี้จะไม่เหมือนกับแนวคิดที่เราใช้ในการเขียนโปรแกรมเชิงวัตถุที่เรามองข้อมูลหรือสิ่งต่าง ๆ เป็นวัตถุ นี่ทำให้เกิดความแตกต่างในแนวคิดของการมองข้อมูล JDBC ยังมองข้อมูลเป็น ตารางและแถว ในขณะที่โปรแกรมจาวาจัดการข้อมูลเป็นแบบวัตถุ
ด้วยเหตุนี้เอง จึงมีความพยายามที่จะลดความแตกต่างของแนวคิดที่ใช้ในการมองข้อมูล แทนที่เราจะใช้ JDBC ในการติดต่อกับฐานข้อมูลโดยตรง เราก็ใช้ software ที่ทำหน้าที่เป็น object-relational mapping คือเปลี่ยนข้อมูลจากที่อยู่ในรูปของ ตารางและแถวให้อยู่ในรูปของวัตถุ เวลาเราใช้งานฐานข้อมูลแบบ relational เราก็ไม่จำเป็นต้องมองข้อมูลเป็นแบบตารางและแถวอีกต่อไป เราสามารถมองข้อมูลและจัดการข้อมูลเหล่านั้นในรูปของ objects ได้เลย ทำให้สะดวกในการเขียนโปรแกรมเชิงวัตถุมากขึ้น object-relational mapping ที่หลายคนนิยมใช้กันก็คือ Hibernate Hibernate จะทำหน้าที่ติดต่อกับฐานข้อมูลที่เป็นแบบ relational แล้วเปลี่ยนข้อมูลเหล่านั้นให้อยู่ในรูปของ objects ที่โปรแกรมของเราสามารถนำไปใช้ได้ง่าย
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
API Javadoc documentation
API Javadoc documentation
ภาษาจาวา
จาวาบีนส์

จาวาบีนส์ (JavaBeans) เป็นคลาสที่เขียนขึ้นด้วยภาษาจาวาอย่างสอดคล้องกับสัญนิยมเฉพาะอย่าง ใช้สำหรับห่อหุ้มอ็อบเจกต์จำนวนมากให้อยู่ในอ็อบเจกต์เดียว (Bean) ซึ่งสามารถส่งเวียนไปรอบๆได้ดีกว่าอ็อบเจกต์เดี่ยวๆ
== สัญนิยมของจาวาบีน ==
Object class ที่จะทำหน้าที่เป็นคลาสจาวาบีนนั้น ต้องเป็นไปตามสัญนิยมเกี่ยวกับการตั้งชื่อเมท็อด การสร้างเมท็อด และพฤติกรรมของเมท็อด สัญนิยมเหล่านี้ทำให้ Object class มีเครื่องมือที่สามารถใช้งาน แทนที่ และติดต่อจาวาบีนได้
สัญนิยมที่จำเป็นได้แก่ :
คลาสของต้องมีตัวสร้างที่เป็น Public และ No-argument ซึ่งทำให้สามารถสร้างกรณีตัวอย่างโดยตรวจแก้และกระตุ้นกรอบงานได้โดยง่าย
คลาสควรมีคุณสมบัติที่สามารถเข้าถึงได้โดยใช้เมท็อด Get Set และอื่นๆได้ตามสัญนิยมการตั้งชื่อมาตรฐาน ซึ่งทำให้ตรวจสอบและปรับปรุงสถานะของ Bean ตามกรอบงานได้โดยอัตโนมัติ
คลาสควรจะทำให้เป็นอนุกรมได้ ซึ่งทำให้โปรแกรมและกรอบงานสามารถบันทึก เก็บ และฟื้นฟูสถานะของ Bean ใน VM และรูปแบบที่เป็นอิสระจากแพลตฟอร์มได้อย่างน่าเชื่อถือ
คลาสไม่ควรมีเมท็อด Event-handling ที่จำเป็นใดๆ
== ตัวอย่างของจาวาบีนส์ ==
// PersonBean.java
public class PersonBean implements java.io.Serializable {
private String name;
private boolean deceased;
// No-arg constructor (takes no arguments).
public PersonBean {
}
public String getName {
return this.name;
}
public void setName(String name) {
this.name = name;
}
// Different semantics for a boolean field (is vs. get)
public boolean isDeceased {
return this.deceased;
}
public void setDeceased(boolean deceased) {
this.deceased = deceased;
}
}
// TestPersonBean.java
public class TestPersonBean {
public static void main(String[] args) {
PersonBean person = new PersonBean;
person.setName("Bob");
person.setDeceased(false);
// Output: "Bob [alive]"
System.out.print(person.getName);
System.out.println(person.isDeceased ? " [deceased]" : " [alive]");
}
}
== อ้างอิง ==
JavaBean คืออะไร 
ภาษาจาวา
สหรัฐในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896

ประเทศสหรัฐ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6-15 เมษายน พ.ศ. 2439 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศสหรัฐได้ส่งทีมนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 14 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศสหรัฐได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 11 เหรียญทอง 7 เหรียญเงิน และ 2 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 20 เหรียญ
== นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล==
== จำนวนผู้เข้าแข่งขัน==
== กรีฑา ==
== ดูเพิ่ม ==
สหรัฐในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติสหรัฐในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาสหรัฐที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 
สหรัฐ
นักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติสหรัฐ
โอลิมปิกฤดูร้อน 1896
ประเทศกรีซในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896

ประเทศกรีซ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6-15 เมษายน พ.ศ. 2439 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศกรีซได้ส่งทีมนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 169 คน ใน 9 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศกรีซได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 10 เหรียญทอง 17 เหรียญเงิน และ 19 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 46 เหรียญ
== นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล==
== จำนวนผู้เข้าแข่งขัน==
== กรีฑา ==
== ดูเพิ่ม ==
ประเทศกรีซในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติกรีซในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬากรีซที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 
กรีซ
นักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติกรีซ
โอลิมปิกฤดูร้อน 1896
เขาเปอเล

เขาเปอเล (Montagne Pelée, ; label=ครีโอลแอนทิลลีส|Montann Pèlé, ) เป็นภูเขาไฟมีพลังบนปลายด้านทิศเหนือของเกาะมาร์ตีนิก (ดินแดนทะเลของฝรั่งเศสในทะเลแคริบเบียน) มีลักษณะเป็นกรวยภูเขาไฟสลับชั้น ส่วนกรวยประกอบด้วยชั้นของเถ้าธุลีภูเขาไฟและลาวาที่แข็งตัว การปะทุครั้งล่าสุดเกิดขึ้นใน พ.ศ. 2475
การปะทุใน พ.ศ. 2445 ที่ทำลายเมืองแซ็ง-ปีแยร์ ฆ่าคนไป 29,000 ถึง 30,000 คนภายใน 2-3 นาที กลายเป็นภัยพิบัติจากภูเขาไฟที่รุนแรงที่สุดในคริสต์ศตวรรษที่ 20
== การปะทุเมื่อ พ.ศ. 2445 ==
ก่อนที่จะเกิดการปะทุเมื่อ พ.ศ. 2445 เริ่มมีสัญญาณว่าเกิดพุแก๊สเพิ่มมากขึ้นในปล่อง Étang Sec ใกล้กับยอดเขามาตั้งแต่ฤดูร้อนใน พ.ศ. 2443 ไอน้ำที่ปะทุขึ้นมาเล็กน้อยใน พ.ศ. 2335 และ พ.ศ. 2394 แสดงให้เห็นว่าภูเขาไฟลูกนี้ยังมีพลังและมีความเป็นไปได้ที่จะเป็นอันตราย คนพื้นเมืองชาวแคริบรู้จักภูเขาไฟลูกนี้ในฐานะ "ภูเขาอัคคี" จากการปะทุครั้งก่อนหน้าตั้งแต่โบราณกาล
แม้ว่าเวลาก่อนหน้านั้น เท่าที่มีคนทราบ ภูเขาไฟนี้ยังคงสงบเรื่อยมา แต่ก็เริ่มปะทุขึ้นในวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2445 เมื่อต้นเดือนเมษายน ได้มีนักเดินทางบันทึกไว้ว่ามีไอกำมะถันลอยออกมาจากพุแก๊สใกล้กับยอดเขา แต่ไม่มีผู้ใดให้ความสำคัญกับบันทึกครั้งนี้ เนื่องจากในอดีตเคยมีพุแก๊สเกิดขึ้นและหายไปอยู่หลายครั้ง
23 เมษายน - ภูเขาไฟพ่นกรวดภูเขาไฟซึ่งตกโปรยปรายบนด้านทิศใต้และทิศตะวันตกของภูเขาไฟ
25 เมษายน - ยอดภูเขาไฟพ่นกลุ่มควันซึ่งเต็มไปด้วยหินและเถ้าธุลีออกมา แต่ไม่ได้ทำให้เกิดความเสียหายที่รุนแรงนัก
26 เมษายน - พื้นที่รอบ ๆ เต็มไปด้วยเถ้าธุลีภูเขาไฟกระจัดกระจายอยู่ทั่ว แต่ทางฝ่ายบริหารของเมืองยังคงไม่ประกาศภาวะฉุกเฉิน
27 เมษายน - นักเดินทางจำนวนมากปีนขึ้นสู่ยอดเขาเพื่อสำรวจปล่อง Étang Sec ซึ่งขณะนั้นมีน้ำอยู่เต็ม เกิดเป็นทะเลสาบขนาดกว้าง 180 เมตร มีกองเศษหินภูเขาไฟสูง 15 เมตรตั้งอยู่ที่ด้านหนึ่งของทะเลสาบ มีเสียงคล้ายน้ำเดือดในหม้อดังออกมาจากใต้ดิน ขณะที่ในเมืองซึ่งอยู่ห่างจากภูเขาไฟถึง 4 ไมล์เริ่มมีกลิ่นรุนแรงของกำมะถันแพร่กระจายไปทั่ว
30 เมษายน - น้ำในแม่น้ำแม่น้ำ Roxelane และ Rivière des Pères เอ่อล้น ไหลพัดพาเอาหินและต้นไม้ลงจากยอดเขา หมู่บ้าน Prêcheur และ Ste. Philomène ได้รับผลกระทบจากกลุ่มเถ้าธุลีที่พัดเข้าปกคลุมอย่างต่อเนื่อง
2 พฤษภาคม - เวลา 11.30 น. เกิดการระเบิดอย่างรุนแรงบนภูเขาไฟ ตามมาด้วยแผ่นดินไหว และควันดำหนาจำนวนมหาศาลพวยพุ่งขึ้น พื้นที่ครึ่งหนึ่งของเกาะด้านทิศเหนือถูกปกคลุมด้วยเถ้าธุลีและหินพัมมิซเป็นเม็ดละเอียด การระเบิดดำเนินอยู่ราว 5-6 ชั่วโมง ปศุสัตว์เริ่มล้มตายลงด้วยความโหยหิวและกระหายน้ำ เนื่องจากแหล่งน้ำและอาหารปนเปื้อนด้วยเถ้าธุลี
==ดูเพิ่ม==
รายชื่อการปะทุของภูเขาไฟตามจำนวนผู้เสียชีวิต
เขาปีนาตูโบ
เขาวิซูเวียส
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ภูเขาไฟในทะเลแคริบเบียน
กรวยภูเขาไฟสลับชั้นในประเทศฝรั่งเศส
ภูเขาไฟที่ยังคุกรุ่น
หลอดเลือดดำพีโรเนียล

หลอดเลือดดำพีโรเนียล หรือ หลอดเลือดดำฟิบูลาร์ (Peroneal veins หรือ Fibular veins) เป็นหลอดเลือดดำในขาที่ทอดคู่ไปกับ (หรือ venae comitantes) หลอดเลือดแดงพีโรเนียล (peroneal artery)
== โครงสร้าง ==
หลอดเลือดดำพีโรเนียลเป็นหลอดเลือดดำชั้นลึก (deep veins) ที่ช่วยลำเลียงเลือดจากพื้นที่ด้านข้างของขา (lateral compartment of the leg) เทลงสู่หลอดเลือดดำโพสทีเรียร์ทิเบียล (posterior tibial vein) ซึ่งจะเทเข้าสู่หลอดเลือดดำขาพับ (popliteal vein) ต่อไป หลอดเลือดดำนี้เป็น venae comitantes ของหลอดเลือดแดงพีโรเนียลหรือหลอดเลือดแดงฟิบูลาร์ (peroneal artery หรือ fibular artery)
== ภาพอื่นๆ ==
ภาพ:Gray440_color.png|ภาพตัดขวางผ่านตรงกลางของขา
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
กายวิภาคศาสตร์ของรยางค์ล่าง
พีโรเนียล
ต่อมบ่งเพศ

ต่อมบ่งเพศ (gonad) เป็นอวัยวะที่สร้างเซลล์สืบพันธุ์ ในเพศชายคืออัณฑะ ส่วนในเพศหญิงคือรังไข่ เซลล์สืบพันธุ์ที่ผลิตขึ้นมาจะมีลักษณะเป็นแฮพลอยด์ คือมีโครโมโซมเพียงครึ่งหนึ่งจากเซลล์ร่างกายอื่นๆ ตัวอย่างเช่นสเปิร์มและโอวุม
== หน้าที่ ==
นอกจากทำหน้าที่สร้างเซลล์สืบพันธุ์แล้ว ต่อมบ่งเพศยังทำหน้าที่เป็นทั้งต่อมมีท่อและต่อมไร้ท่อ ซึ่งผลิตฮอร์โมนเพศที่ผลิตสารประเภทสเตอรอยด์ เช่นเดียวกับที่ผลิตขึ้นจากต่อมหมวกไตชั้นนอกต่างกันเพียงแค่แหล่งผลิตและปริมาณที่ผลิตขึ้น
== อัณฑะ ==
ต่อมบ่งเพศชายหรืออัณฑะนั้นสร้างฮอร์โมนเพศชายหรือแอนโดรเจน (androgens) และสร้างสเปิร์ม ฮอร์โมนเพศชายหลักๆ คือเทสโทสเตอโรน (testosterone)
== รังไข่ ==
ต่อมบ่งเพศหญิงคือรังไข่ สังเคราะห์ฮอร์โมนเอสโตรเจน (estrogen) และโปรเจสเตอโรน (progesterone) และสังเคราะห์ไข่หรือเซลล์สืบพันธุ์เพศหญิง เอสโตรเจนตัวหลักที่ผลิตคือเอสตราไดออล (estradiol) ซึ่งเปลี่ยนแปลงมาจากเทสโทสเตอโรนอีกต่อหนึ่ง
== การควบคุม ==
ต่อมบ่งเพศถูกควบคุมโดยฮอร์โมนจากต่อมใต้สมองส่วนหน้า (anterior pituitary gland) คือลูทีไนซิง ฮอร์โมน (luteinizing hormoneม, LH) และฟอลลิเคิลสติมูเลติง ฮอร์โมน (follicle-stimulating hormone, FSH) ซึ่งต่อมใต้สมองส่วนหน้านี้ก็ถูกควบคุมอีกต่อหนึ่งโดยไฮโปทาลามัส (hypothalamus) โดยฮอร์โมน gonadotropin-releasing hormone
ต่อม
ระบบต่อมไร้ท่อ
ระบบสืบพันธุ์
หลอดเลือดดำต้นขาชั้นลึก

หลอดเลือดดำต้นขาชั้นลึก (profunda femoris vein หรือ deep femoral vein) เป็นหลอดเลือดดำชั้นลึก (deep vein) ขนาดใหญ่ของต้นขา (thigh) ทอดตัวอยู่ด้านข้างของหลอดเลือดแดงต้นขาชั้นลึก (profunda femoris artery) และเทเลือดเข้าสู่หลอดเลือดดำต้นขา (femoral vein)
== ภาพอื่นๆ ==
ภาพ:Gray548.png|แผนภาพแสดงหลอดเลือดแดงต้นขา (femoral artery)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
กายวิภาคศาสตร์ของรยางค์ล่าง
ต้นขาชั้นลึก
อัลทิเมตบ็อกซ์

อัลทิเมตบ็อกซ์ (Ultimate Box) เป็นการรวบรวม 2 ซีดีเพลง และ 3 ดีวีดีของเซลีน ดิออน ซึ่งจะออกจำหน่ายในวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ในประเทศญี่ปุ่น
== ข้อมูลอัลบั้ม ==
กล่องซีดีชุดนี้ออกจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่น ซึ่งจะมีการจัดคอนเสิร์ตทัวร์เทกกิงแชนเซส
กล่องนี้บรรจุซีดี 2 อัลบั้มอันประกอบด้วย เทกกิงแชนเซส และ คอมพลีทเบสท์ (ซึ่งก็จำหน่ายในแบบซีดีปกติในวันเดียวกัน) นอกจากนี้ยังมีดีวีดี 3 แผ่น อันประกอบด้วย ไลฟ์อินลาสเวกัส - อะนิวเดย์..., ออลเดอะเวย์... อะดีเคดออฟซองแอนด์วีดีโอ กับอีก 6 มิวสิกวิดีโอ และ เบื้องหลังการบันทึกเสียงอัลบั้มเทกกิงแชนเซส
โซนี่มิวสิกของญี่ปุ่น ออกจำหน่ายในวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ .2551 พร้อมกับอัลบั้ม แดล และ อะนิวเดย์แฮสคัม (ฉบับปี พ.ศ. 2551)
== รายชื่อเพลง ==
ซีดีแผ่นที่ 1
เทกกิงแชนเซส
ซีดีแผ่นที่ 2
คอมพลีทเบสท์
ดีวีดีแผ่นที่ 1
ไลฟ์อินลาสเวกัส - อะนิวเดย์...
ดีวีดีแผ่นที่ 2
ออลเดอะเวย์... อะดีเคดออฟซองแอนด์วีดีโอ และเพลงเพิ่มเติม ได้แก่
18. "A New Day Has Come" 
19. "I'm Alive"
20. "I Drove All Night"
21. "You and I"
22. "Taking Chances "
23. "A World to Believe In"
ดีวีดีแผ่นที่ 3
เบื้องหลังการบันทึกเสียง
"Alone"
"Eyes on Me"
"A Song for You"
"Surprise Surprise"
"A World to Believe In"
"The Reason I Go On"
"Map to My Heart"
"Can't Fight the Feelin'"
"This Time"
"My Love"
"Taking Chances"
อัลบั้มเพลงของเซลีน ดิออน
อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2551
 อ
อัลบั้มเพลงแนวป็อป
ฟาโรห์แรเมซีสที่ 2

แรเมซีสที่ 2 หรือ แรมซีสที่ 2 (Ramesses II, Rameses II, หรือ Ramses II; ประสูติ ราว 1303 ปีก่อนคริสตกาล; สวรรคต กรกฎาคมหรือสิงหาคม 1213 ปีก่อนคริสตกาล; เสวยราชย์ 1279–1213 ปีก่อนคริสตกาล หรือ 1276–1210 ปีก่อนคริสตกาล) สมัญญา แรเมซีสมหาราช (Ramesses the Great) เป็นฟาโรห์รัชกาลที่ 3 แห่งราชวงศ์ที่ 19 ของจักรวรรดิอียิปต์ เป็นกษัตริย์ที่ถือกันว่า ยิ่งใหญ่ ทรงอำนาจ และมีชื่อเสียงมากที่สุดของอียิปต์ ผู้ครองราชย์สืบต่อจากพระองค์และชนอียิปต์รุ่นหลังขนานนามพระองค์ว่า มหาบรรพชน (Great Ancestor) ส่วนเอกสารกรีกออกนามพระองค์ว่า โอซีแมนเดียส (Ozymandias) ซึ่งมาจากการทับศัพท์ชื่อรัชกาลพระองค์ในภาษาอียิปต์ คือ Usermaatre Setepenre ("ความยุติธรรมของรานั้นทรงพลานุภาพ — ผู้ได้รับเลือกแห่งรา") ออกเป็นภาษากรีก
ขณะที่พระองค์มีพระชนม์ได้ 14 ชันษา ฟาโรห์เซติที่ 1 (Seti I) พระบิดาของพระองค์ ทรงตั้งพระองค์เป็นเจ้าชายผู้สำเร็จราชการ (Prince Regent) พระองค์ทรงยกทัพเข้าลิแวนต์ (Levant) หลายครั้งเพื่ออ้างย้ำซึ่งอำนาจของอียิปต์ในการปกครองเคนัน (Canaan) ทั้งมีการยกพลลงใต้ไปนิวเบีย (Nubia) โดยจารึกไว้เป็นอนุสรณ์ไว้ที่เบตเอล-วาลี (Beit el-Wali) และเกิร์ฟฮุสเซน (Gerf Hussein) หลังขึ้นเสวยราชย์แล้ว ต้นรัชกาล เน้นการสร้างบ้านแปงเมือง ก่ออารามวิหาร สถาปนาอนุสรณ์สถาน ในการนี้ พระองค์ทรงตั้งเมืองเพีย-ราเมส (Pi-Ramesses) ขึ้นที่ดินดอนสามเหลี่ยมไนล์ (Nile Delta) ให้เป็นเมืองหลวงแห่งใหม่ของพระองค์ และเป็นฐานที่มั่นเตรียมการศึก รัชกาลของพระองค์ยังมีการฉลองเทศกาลเซด (sed festival) ถึง 14 ครั้ง ซึ่งไม่เคยปรากฏมาก่อนในประวัติศาสตร์ และมากครั้งกว่าฟาโรห์พระองค์อื่นใด ตามธรรมเนียมแล้ว เทศกาลดังกล่าวจัดขึ้นเมื่อกษัตริย์เสวยราชสมบัติครบ 30 ปี จากนั้นก็จัดอีกทุก 3 ปี
เชื่อกันว่า พระองค์ขึ้นสู่ราชสมบัติเมื่อพระชนมายุเข้าสู่ปลายวัยรุ่นแล้ว เป็นที่รับรู้กันว่า ทรงปกครองอียิปต์ตั้งแต่ 1279 ถึง 1213 ปีก่อนคริสตกาล นักบวชแมนีโท (Manetho) ระบุว่า พระองค์ทรงครองราชย์ 66 ปี 2 เดือน นักวิทยาการอียิปต์ส่วนใหญ่ในปัจจุบันนี้เชื่อว่า พระองค์ขึ้นครองราชย์วันที่ 31 พฤษภาคม 1279 ปีก่อนคริสตกาล โดยอ้างอิงวันขึ้นครองราชย์ที่ตรวจทราบได้ว่า คือ วัน 27 ฤดูเก็บเกี่ยว 3 (III Shemu day 27) ส่วนพระชนม์ขณะสวรรคตนั้นมีการประมาณแตกต่างกันไป โดย 90 หรือ 91 ชันษาน่าจะเป็นไปได้ที่สุด เมื่อสวรรคตแล้ว พระศพของพระองค์ฝังไว้ที่หลุมแห่งหนึ่งในหุบเขากษัตริย์ (Valley of the Kings) ภายหลัง ย้ายไปฝังยังอีกหลุมหนึ่ง ที่ซึ่งค้นพบใน ค.ศ. 1881 ปัจจุบัน พระศพจัดแสดงไว้ ณ พิพิธภัณฑ์ไคโร (Cairo Museum)
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
สนธิสัญญาแรเมซีส-ฮัททูซิลี
 
แรเมซีสที่ 2
แรเมซีสที่ 2
แรเมซีสที่ 2
เจมส์ มอริอาร์ตี

ศาสตราจารย์เจมส์ มอริอาร์ตี (Professor James Moriarty) เป็นตัวละครหนึ่งในวรรณกรรมเรื่อง เชอร์ล็อก โฮมส์ โดยเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ เป็นศัตรูตัวฉกาจของโฮมส์ คอยชักใยอยู่เบื้องหลังคดีหลายคดี แต่ไม่เคยมีใครจับได้ มอริอาร์ตีเป็นผู้มีอำนาจขนาดว่าสามารถทำให้ทั่วยุโรปสั่นคลอนได้ ถูกขนานนามว่า "นโปเลียนแห่งโลกอาชญากรรม" มีสหายคนสนิทชื่อพันเอกมอรัน มอริอาร์ตีเสียชีวิตที่น้ำตกไรเชินบัค ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
มอริอาร์ตียังเคยปรากฏตัวใน ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ฉบับภาพยนตร์ ภาค ปริศนาบนถนนสายมรณะ ในเกมโคคุนที่โคนันและเพื่อน ๆ เล่น โดยเป็นผู้ดูแลนกฟลามิงโกในภาพยนตร์ เชอร์ล็อก โฮล์มส์ ดับแผนพิฆาตโลก (พ.ศ. 2552) มอริอาร์ตีปรากฏตัวในความมืด เป็นผู้จ้างวานไอรีน แอดเลอร์ (ภายหลังมีการเปิดเผยว่าชื่อ มอริอาร์ตี) และใน เชอร์ล็อก โฮล์มส์ เกมพญายมเงามรณะ (พ.ศ. 2554) มอริอาร์ตีแสดงโดยนักแสดงชาวอังกฤษ แจเร็ด แฮร์ริส
เชอร์ล็อก โฮมส์
ตัวละครชาวอังกฤษ
ตัวละครชาวสหราชอาณาจักร
ตัวละครที่เป็นสุภาพบุรุษจอมโจร
ตัวละครที่เป็นหัวหน้าอาชญากร
ตัวละครที่เป็นผู้สังหารหมู่
ตัวละครที่เป็นศาสตราจารย์
ตัวละครที่เป็นนักวิทยาศาสตร์
ตัวละครที่เป็นนักคณิตศาสตร์