pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
พระเจ้ากเย

พระเจ้ากเย (계왕; ?-346, r. 344-346) กษัตริย์องค์ที่ 12 แห่งอาณาจักรแพ็กเจหนึ่งในสามราชอาณาจักรเกาหลี
ตามบันทึกซัมกุก ซากิ กล่าวว่าพระองค์เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าบุนซอ แต่เมื่อพระบิดาของพระองค์สิ้นพระชนม์พระเจ้าบีรยูจึงขึ้นครองราชย์แทนเนื่องจากในขณะนั้นพระองค์ยังทรงพระเยาว์มาก เมื่อพระเจ้าบีรยูสิ้นพระชนม์พระองค์จึงขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้ากเยแห่งอาณาจักรแพกเจ พระองค์ทรงชำนาญด้านการยิงธนูและการขี่ม้า
พระองค์ทรงทำการชิงอำนาจกับเหล่าเชื้อพระวงศ์สามสายของอาณาจักรแพกเจก่อนขึ้นครองราชย์ คือ สายพระเจ้าโชโก สายพระเจ้าโกอี และสายพระเจ้าบีรยู พระองค์สามารถชนะองค์ชายกึนโชโกพระราชโอรสของพระเจ้าบีรยู พระองค์จึงขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้ากเย
ราชวงศ์แพ็กเจ
พระเจ้ากึนโชโก

พระเจ้ากึนโชโก (근초고왕; Geunchogo) (?-375, r. 346-375) กษัตริย์องค์ที่ 13แห่งอาณาจักรแพกเจหนึ่งในสามก๊กแห่งเกาหลี ทรงเป็นกษัตริย์ที่แข็งแกร่งของอาณาจักรแพกเจ
== พระราชประวัติ ==
พระเจ้ากึนโชโก เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองของพระเจ้าบีรยู และหลังจากพระเจ้ากเยสิ้นพระชนม์โดยที่ไม่มีพระราชโอรสสืบต่อบัลลังก์ องค์ชายกึนโชโกจึงขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้ากึนโชโก พระองค์เป็นองค์ชายที่สืบเชื้อสายจากพระเจ้าโชโก
== สร้างความเข้มแข้งและพระราชอำนาจ ==
เมื่อพระองค์ขึ้นครองราชย์ทรงลดอำนาจของเหล่าชนชั้นสูงลง เนื่องจากชนชั้นสูงมีอำนาจมากมาตั้งแต่สมัยพระเจ้าบีรยู และทรงตั้งระบบปกครองท้องถิ่นขึ้นตามหัวเมืองต่างๆทรงก่อตั้งศาลขึ้น พระองค์ทรงอภิเษกพระมเหสีที่มาจากตระกูลจิน พระองค์ทรงย้ายเมืองหลวงไปที่เมืองฮันซอง ปัจจุบัน คือโซล
== ขยายอาณาเขต ==

ในรัชสมัยพระเจ้ากึนโชโกนั้นอาณาจักรแพกเจเรืองอำนาจอย่างมากในคาบสมุทรเกาหลี ใน ค.ศ. 369 พระเจ้ากึนโชโกทรงทัพทัพไปยึดครองดินแดนที่เหลือของอาณาจักรมาฮัน ทำให้อาณาจักรมาฮันรวมเขากับอาณาจักรแพกเจโดยสมบูรณ์ในรัชสมัยพระเจ้ากึนโชโก และสมัยของพระองค์อาณาจักรแพกเจมีความสัมพันธ์อย่างดีกับอาณาจักรกายา พระเจ้ากึนโชโกขยายอาณาเขตของอาณาจักรแพกเจไปจนถึงแม่น้ำนักดง
ใน ค.ศ. 369 อาณาจักรแพกเจได้ขยายอำนาจขึ้นไปทางเหนือโดยร่วมมือกับอาณาจักรนังนังทำสงครามกับจักรวรรดิโกคูรยอ อาณาจักรแพกเจได้ส่งทหารจำนวน 30,000 นายไปยังจักรวรรดิโกคูรยอ นำทัพโดยองค์ชายรัชทายาทกึนกูซูสามารถยึดป้อมปราการของเมืองเปียงยางและสังหารจักรพรรดิโกกุกวอนของจักรวรรดิโกคูรยอด้วย
เมื่ออาณาจักรแพกเจมีอำนาจมากกว่าจักรวรรดิโกคูรยอแล้วทำให้อาณาจักรแพกเจมีอำนาจมากที่สุดในคาบสมุทรเกาหลีและในทะเลเหลืองด้วย อาณาจักรแพกเจสามารถยึดครองเมืองคยองกิ ชุงชอง จอลลา คังวอน และควางแฮของจักรวรรดิโกคูรยอทำให้อาณาจักรแพกเจมีอาณาเขตจรดแม่น้ำยาลูทางทิศเหนือ
== ความสัมพันธ์ต่างประเทศ ==

ในรัชสมัยพระเจ้ากึนโชโก ค.ศ. 366 อาณาจักรแพกเจมีอำนาจครอบคลุมทั้งหมดทางด้านตะวันตกของคาบสมุทรเกาหลี ส่วนด้านตะวันออกเป็นของอาณาจักรซิลลา ด้านทิศเหนือเป็นของอาณาจักรนังนังและจักรวรรดิโกคูรยอ
พระเจ้ากึนโชโกทรงรับวัฒนธรรมต่างๆมาจากจีน ในสมัยราชวงศ์จินปกครองประเทศจีน ใน ค.ศ. 372 ราชวงศ์จินส่งทูตมายังอาณาจักรแพกเจและพระเจ้ากึนโชโกก็ส่งทูตไปที่อาณาจักรจินด้วย พระเจ้ากึนโชโกทรงสร้างความสัมพันธ์กับอาณาจักรนังนังด้วย ทำให้สมัยของพระองค์เข็มแข็งมาก
ในสมัยพระเจ้ากึนโชโกอาณาจักรแพกเจเปิดทำการค้ากับประเทศจีนและประเทศญี่ปุ่น เรียกว่าการค้าสามเหลี่ยมมีศูนย์กลางอยู่ที่อาณาจักรแพกเจ ที่ครั้งแรกการค้าอยู่ในการควบคุมของพระจักรพรรดิอาณาจักรจิน แต่หลังจากอาณาจักรจินไม่สามารถควบคุมอาณาจักรนังนัง เผ่าซ่งนู๋ และเผ่าเสี้ยนเป่ย ทำให้การค้าส่วนใหญ่ควบคุมโดยอาณาจักรแพกเจ การค้ากับอาณาจักรทางเหนือต้องใช้เกวียนเป็นพาหนะเนื่องจากเรือไม่เหมาะสม  อาณาจักรแพกเจจัดตั้งศูนย์การค้าขึ้นที่อาณาจักรนังนัง แพกเจส่งทูตไปที่เกาะคิวชูของญี่ปุ่นด้วย ซึ่งได้กลายมาเป็นศูนย์กลางการค้าในเอเชียตะวันออก
อาณาจักรแพกเจได้ส่งทูตไปเผยแพร่วัฒนธรรมของอาณาจักรแพกเจไปยังญี่ปุ่นในยุคยามาโตด้วย ปัจจุบันมีหลักฐานอยู่ที่ญี่ปุ่นด้วยคือดาบเจ็ดเขี้ยวของอาณาจักรแพกเจ ที่พระเจ้ากึนโชโกมอบให้กับผู้ว่ายามาโต พระเจ้ากึนโชโกได้ส่งทูตไปยังญี่ปุ่นอีกเพื่อเผยแพร่พุทธศาสนา ลัทธิขงจื๊อและอักษรจีนด้วย
== วัฒนธรรม ==
อาณาจักรแพกเจมีวัฒนธรรมเป็นเอกลักษณ์ของตัวเองโดยได้รับการถ่ายทอดวัฒนธรรมมาจากประเทศจีนแล้วหลอมรวมเป็นวัฒนธรรมของตนเอง แล้วถ่ายทอดต่อไปยังญี่ปุ่น
== อ้างอิง ==
ราชวงศ์แพ็กเจ
คริส เบเคอร์

คริส เบเคอร์ (Chris Baker) หรือชื่อเต็มว่า คริสโตเฟอร์ จอห์น เบเคอร์ (Christopher John Baker) เป็นนักเขียน บรรณาธิการวารสารสยามสมาคม และนักวิจัยอิสระ เขาอาศัยอยู่ในประเทศไทยมาเป็นเวลามากกว่า 30 ปี จบการศึกษาในระดับปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ สหราชอาณาจักร ผลงานที่เป็นที่รู้จักคือหนังสือ A History of Thailand, Thaksin: The Business of Politics in Thailand, Thailand's Boom and Bust and Thailand's Crisis ซึ่งหนังสือดังกล่าวทั้งหมดเขียนร่วมกับภรรยา ศาสตราจารย์ ดร. ผาสุก พงษ์ไพจิตร นอกจากนี้ คริส เบเคอร์ ยังเป็นผู้เขียนหลักของสำนักงานโครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ (UNDP) ใน the United Nations Development Programme's Thailand Human Development Report 2007: Sufficiency Economy and Human Development ซึ่งกล่าวยกย่องทฤษฎีเศรษฐกิจพอเพียงของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
ในปี 2010 คริส เบเคอร์และผาสุก พงษ์ไพจิตรได้ตีพิมพ์หนังสือแปลเป็นภาษาอังกฤษบทกลอนเรื่องขุนช้างขุนแผน และยังตีพิมพ์เวอร์ชันนี้เป็นภาษาไทยอีกด้วย
เบเคอร์ได้รับรางวัล Fukuoka Prize ในปี 2017 ร่วมกับภรรยา ผาสุก พงษ์ไพจิตร เป็นรางวัลที่มอบให้ผู้ที่มีผลงานโดดเด่นในในด้านการศึกษา ศิลปะและaวัฒนธรรมในเอเชีย
== อ้างอิง ==
นักเขียน
ชาวอังกฤษที่อพยพไปประเทศไทย
นักรัฐศาสตร์ในประเทศไทย
นักวิชาการไทยศึกษา
นักวิชาการต่างชาติในประเทศไทย
นักประวัติศาสตร์ประเทศไทย
ไทเดียซูรอน

ไทเดียซูรอน (Thidiazuron; TDZ) มีชื่อเต็มว่า N-phenyl-N’-1,2,3-thidiazol-5-yl urea) เป็นสารสังเคราะห์ที่ออกฤทธิ์ต่อการเจริญเติบโตของพืชได้ใกล้เคียงกับไซโตไคนิน และนำมาใช้ในการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อพืชอย่างกว้างขวาง TDZ เป็นสารที่ละลายน้ำได้น้อย แต่ละลายได้ดีในเอทานอล TDZ กระตุ้นให้พืชหลายชนิดเกิดการเปลี่ยนแปลงทางสรีรวิทยาได้ดี แม้ว่าจะใช้ในปริมาณต่ำหรือพืชชนิดนั้นจะตอบสนองต่อสารควบคุมการเจริญเติบโตอื่นๆได้น้อย เช่นในกลุ่มของไม้เนื้อแข็ง
ตัวอย่างการออกฤทธิ์ของ TDZ ได้แก่
TDZ  ชักนำการร่วงของใบฝ้าย
กระตุ้นการงอกของเมล็ดผักกาดหอม
กระตุ้นการเจริญของตาในแอปเปิล และการเจริญของใบเลี้ยงฟักทอง
ใช้ในการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อพืช โดยกระตุ้นให้เกิดพืชต้นใหม่ได้ทั้งผ่านการเกิดแคลลัส โซมาติกเอ็มบริโอ และยอดจำนวนมาก
== อ้างอิง ==
วราภรณ์ ฉุยฉาย. 2552. บทบาทของไทเดียซูรอนกับการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อพืช. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา. 4 (2), 123-135
สารควบคุมการเจริญเติบโตของพืช
หัจญี

"หัจญี" หรือในบางที่ถอดเสียงเป็น "ฮัจญี" (حاجی, الحجّي , Χατζη, Hadžija, Hacı, หมายถึง "ผู้แสวงบุญ") เป็นคำนำหน้านามของชาวมุสลิมที่ได้ไปแสวงบุญในพิธีฮัจญ์ที่เมืองเมกกะ(มักกะฮ์) ประเทศซาอุดีอาระเบียแล้ว และมักใช้หมายถึงผู้มีอาวุโส เพราะการเดินทางเพื่อไปแสวงบุญในพิธีฮัจญ์นั้นต้องใช้เวลาในการรวบรวมทุนทรัพย์เพื่อใช้ในการเดินทางเป็นอย่างมาก
== อ้างอิง ==
ศาสนาอิสลาม
กลุ่มอาการต่อต้านแอนโดรเจน

กลุ่มอาการต่อต้านแอนโดรเจน (androgen insensitivity syndrome; AIS, androgen resistance syndrome) เป็นกลุ่มของความผิดปกติทางการเจริญทางเพศอย่างหนึ่งที่เกิดจากการกลายพันธุ์ของยีนที่สร้างแอนโดรเจน รีเซพเตอร์ (androgen recepter) ผลของความผิดปกติเหล่านี้มีหลายอย่างขึ้นกับโครงสร้างและความไว (sensitivity) ของรีเซพเตอร์ที่ผิดปกติ ผู้ป่วยกลุ่มอาการนี้มีโครโมโซมเป็น XY ส่วนใหญ่จะมีความบกพร่องในการแสดงออกของลักษณะเพศชาย (undervirilization) และภาวะเป็นหมันแตกต่างกันไปในหลายระดับ ผู้ป่วยบางรายมีอาการต่อต้านแอนโดรเจนโดยสมบูรณ์ (compelte androgen insensitivity syndrome; CAIS) ทำให้มีลักษณะภายนอกเป็นเพศหญิงโดยสมบูรณ์แม้จะมีโครโมโซมเป็น 46XY และยังมีอัณฑะไม่ลงถุง ภาวะเช่นนี้เรียกว่า "testicular feminization" ซึ่งปัจจุบันถือว่าเป็นคำที่ไม่ให้เกียรติและไม่ตรงความหมาย
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Information
An Australian parent/patient booklet on CAIS
The Secret of My Sex news article
Women With Male DNA All Female news article at ABCnews.com
Patient groups
AIS Support Group AISSG (UK and International)
AIS Support Group (US) 
AIS Support Group (Australasia)
Intersex Support Forums (US and International)
ภาวะเพศกำกวม
กลุ่มอาการ
โรคทางพันธุกรรม
ร็อค 'เอ็น' โรว์ เซอร์คัส

'ร็อค 'เอ็น' โรว์ เซอร์คัส' (Rock 'n' Roll Circus) เป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่สิบเอ็ดของศิลปินชาวญี่ปุ่นอายูมิ ฮามาซากิ วางจำหน่ายโดยเอเว็กซ์ แทร็กซ์เมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2553
==รายชื่อเพลง==
== ชาร์ต ==
{|class="wikitable sortable plainrowheaders"
!ชาร์ต (2010)
!ตำแหน่งสูงสุด
|-
! scope="row"|Japan Daily Albums Chart (Oricon)
|align="center"|1
|-
! scope="row"|Japan Weekly Albums Chart (Oricon)
|align="center"|1
|-
! scope="row"|Japan Monthly Albums Chart (Oricon)
|align="center"|1
|-
! scope="row"|Japan Weekly Albums Chart (Billboard)
|align="center"|1
|-
! scope="row"|South Korean Weekly Albums Chart (Gaon)
|align="center"|73
|-
! scope="row"|East Asian Taiwan Weekly Albums Chart (G-Music)
|align="center"|1
|-
|}
=== ชาร์ตสิ้นปี ===
{|class="wikitable sortable plainrowheaders"
!ชาร์ต (2010)
!ตำแหน่งสูงสุด
|-
! scope="row"|Japan Yearly Albums Chart (Oricon)
|align="center"|21
|-
|}
==การรับรอง==
==ประวัติการวางจำหน่าย==
==รายการอ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ผลงานเพลงทางการของอายูมิ ฮามาซากิ
ร็อค 'เอ็น' โรว์ เซอร์คัส  – ที่เว็บไซต์ทางการของฮามาซากิ
อัลบั้มเพลงของอายูมิ ฮามาซากิ
อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2553
หมาป่านิวกินี

หมาป่านิวกินี (อังกฤษ: New Guinea singing dog,  New Guinea highland dog; ชื่อย่อ: NGSD) หมาป่าชนิดหนึ่ง ที่มีรูปร่างหน้าตาคล้ายกับสุนัขบ้านมากที่สุด มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Canis lupus hallstromi ในวงศ์สุนัข (Canidae)
มีรูปร่างของกะโหลกศีรษะเป็นรูปสี่เหลี่ยม มีส่วนสูง 13-16.5 นิ้ว น้ำหนักประมาณ 17-30 ปอนด์ มีขนสั้นและหนาแน่น มีขนสีน้ำตาลแดง ส่วนท้อง คอ หน้าอก และหางมีสีขาว มีฟันที่มีขนาดใหญ่และแข็งแรงกว่าสุนัขสายพันธุ์อื่น ๆ โดยเฉพาะฟันกรามบน
จากการศึกษาซากดึกดำบรรพ์ พบว่าหมาป่านิวกินีอาศัยอยู่บนเกาะนิวกินีมาตั้งแต่ยุคหินแล้ว โดยอยู่ร่วมกับชนพื้นเมืองเช่นเดียวกับสุนัขสายพันธุ์อื่น ๆ ทั่วโลก  โดนมีอุปนิสัยฉลาด และเป็นมิตรกับมนุษย์
หมาป่านิวกินี มีจุดเด่นอีกประการคือ เสียงหอนที่แหลมสูงและหอนได้ต่อเนื่องเป็นเวลานานกว่าสุนัขสายพันธุ์อื่น จึงเป็นที่มาของชื่อในภาษาอังกฤษว่า "Singing Dog" (สุนัขร้องเพลง)
เป็นที่รู้จักครั้งแรกของชาวโลก ในทศวรรษที่ 50 เนื่องจากชาวตะวันตกที่เดินทางไปศึกษาสัตว์ป่าที่เซาเทิร์นไฮแลนส์ บนเกาะนิวกินี และได้รับรายงานจากการที่หมาป่านิวกินีไปฆ่าเป็ดไก่ของชาวบ้าน และได้รับการอนุกรมวิธาน โดยทีแรกให้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Canis hallstromi แต่ได้มีการเปลี่ยนในภายหลัง โดยจัดให้เป็นชนิดย่อยว่า hallstromi ขณะที่ชื่อสกุลและชนิดใช้ว่า Canis lupus เช่นเดียวกับหมาป่าชนิดที่พบในยุโรป
หมาป่านิวกินี ถูกส่งไปสหรัฐอเมริกาครั้งแรกในปี ค.ศ. 1958 ที่สวนสัตว์ซานดิเอโก เป็นเพศเมีย ต่อมาสมาคมสุนัขสหราชอาณาจักร (United Kennel Club) ได้รับรองสายพันธุ์หมาป่านิวกินีนี้ลงในทะเบียนของสมาคม ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1996 โดยหมาป่านิวกินีในที่เลี้ยงพบว่ามีอุปนิสัยฉลาด รักอิสระ มีนิสัยอ่อนโยน แต่ยังคงมีสัญชาตญาณสัตว์ป่าสูง สามารถป่ายปีนและขุดดินเก่ง สามารถหลบหนีจากกรงได้อย่างชาญฉลาด  มีพฤติกรรมงับเหยื่อหรืออาหารอย่างแน่น ไม่ยอมปล่อยจนกว่าจะปลอดภัย การฝึกต้องอาศัยความละเอียดและอดทน หมาที่คุ้นเคยกับมนุษย์แล้วจะเป็นมิตรด้วย แต่จะพุ่งใส่หมาหรือสุนัขตัวอื่นที่ดุร้ายแม้ตัวจะใหญ่กว่า หรือคนแปลกหน้า และจะต่อสู้อย่างดุเดือด
สำหรับสถานะ หมาป่านิวกินีในธรรมชาตินับว่าหายากมาก ซึ่งทางสมาคมสุนัขสหราชอาณาจักรได้ให้เงินทุนสำหรับการอนุรักษ์สายพันธุ์
ในปี ค.ศ. 2010 นักวิทยาศาสตร์จากมหาวิทยาลัยนิวเซาท์เวลส์ ได้เปิดเผยผลการวิจัยว่า จากการศึกษาดีเอ็นเอพบว่า หมาป่านิวกินีและดิงโก (C. l. dingo) ซึ่งพบเฉพาะในออสเตรเลียนั้นเป็นสายพันธุ์หมาป่าที่ใกล้เคียงกับสุนัขบ้านมากที่สุด และถือเป็นสายพันธุ์สุนัขแท้ ๆ ที่เก่าแก่ที่สุดในโลก ซึ่งปัจจุบันนี้หมาป่าทั้ง 2 สายพันธุ์นี้ก็ใกล้สูญพันธุ์อย่างเต็มที่แล้ว
== ดูเพิ่ม ==
ดิงโก
== อ้างอิง ==
New Guinea Singing Dog International
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของสมาคมหมาป่านิวกินี
รวมวิดีโอคลิปของหมาป่านิวกินี จากyoutube
สุนัข
Nepenthes burbidgeae

Nepenthes burbidgeae หรือที่รู้จักกันในชื่อ painted pitcher plant หรือ Burbidge's Pitcher-Plant,  เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงที่มีการกระจายพันธุ์เป็นหย่อม ๆ รอบภูเขากีนาบาลู และใกล้กับภูเขาตัมบูยูกอน (Tambuyukon) ในรัฐซาบะฮ์, เกาะบอร์เนียว
== ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ ==
N. burbidgeae เป็นไม้เลื้อยเป็นเถา ลำต้นยาว 15 ม.มีเส้นผ่าศูนย์กลางถึง 18&nbsp;มม. ปล้องทรงกระบอกถึงเป็นเหลี่ยมเมื่อตัดขวาง ยาว 12 ซม.

ใบคล้ายแผ่นหนัง มีก้านใบ แผ่นใบรูปขอบขนาน อาจยาวถึง 40 ซม.กว้าง 10 ซม. ปลายแหลม สอบเรียวไปทางฐาน ก้านใบเป็นปีก ยาวถึง 15 ซม. และจับไว้แน่นกับลำต้น เป็นครีบสองปีกแคบ ๆ แผ่ไปถึงลำต้น มีเส้นใบตามยาว 3-4 เส้นแต่ด้านของเส้นกลางใบ เส้นใบแบบขนนกไม่ชัด สายดิ่งอาจยาวถึง 30&nbsp;ซม.
หม้อใบกระจุกและหม้อล่างรูปกลมกึ่งกรวยหรือรูปกรวย N. burbidgeae ไม่เหมือนกับหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดอื่น ตรงไม่มีคอคอดตรงกึ่งกลางหม้อ หม้อล่างมีขนาดใหญ่สูงถึง 25&nbsp;ซม. กว้าง 10 ซม. มีปีกตะเข็บหนึ่งคู่ กว้าง 10 มม. วางตัวทอดยาวด้านหน้าของหม้อ มีต่อมหมวกขนาดเล็ก ปกคลุมผิวด้านในบริเวณครึ่งล่างของหม้อ ปากรูปกลมยกขึ้นไปทางด้านหลังสั้น ๆ เพอริสโตมแบนและแผ่ออก กว้าง 30 มม. ขอบในเรียบ มีฟันขนาดเล็กแยกกัน ฝารูปไข่ กว้าง 8 ซม. มีสันแยกกันและรยางค์รูปตะขอที่ผอวด้านล่าง มีเดือยเดี่ยว (ยาว ≤12&nbsp;มม.) ที่ฐานฝา

หม้อบนจะคล้ายกับหม้อล่าง แม้แต่สีก็คล้ายกัน แต่มีขนาดเล็กกว่า สูงเพียง 13 ซม. กว้าง 7 ซม. เป็นรูปกรวยด้านล่างและเป็นทรงกลมในด้านบน ปีกด้านหน้าหม้อจะลดรูปลงเหลือแค่สัน
N. burbidgeae มีช่อดอกแบบช่อกระจะ ก้านช่อดอกยาวถึง 25 ซม.ขณะที่แกนกลางยาว 30 ซม. หนึ่งก้านดอกอาจมี 1-2 ดอก ยาว 15 มม. กลีบเลี้ยงรูปไข่ ยาว 5 มม.
เกือบทุกส่วนปกคลุมด้วยขนสั้นหร็อมแหร็ม ขอบแผ่นใบมีขนสีน้ำตาล ตรง ยาว 3 มม.
N. burbidgeae มีการกระจายพันธุ์ที่แคบ จึงไม่มีหน่วยอนุกรมวิธานต่ำกว่าระดับชนิดแจกแจงไว้
== อ้างอิง ==
Beck, G.v.M.u.L. 1895. Die Gattung Nepenthes. Wiener Illustrierte Gartenzeitung.
Harms, H. 1936. Nepenthaceae. In: A. Engler & K. Prantl. Die natürlichen Pflanzenfamilien, 2 aufl. band 17b.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Danser, B.H. 1928. 7. Nepenthes Burbidgeae BURB. In: The Nepenthaceae of the Netherlands Indies. Bulletin de Jardin de Botanique, Buitenzorg, Série III, 9 (3–4) : 249–438.
หม้อข้าวหม้อแกงลิง
ภูเขาไฟเซนต์เฮเลนส์

ภูเขาไฟเซนต์เฮเลนส์ หรือ เมานต์เซนต์เฮเลนส์ (Mount St. Helens) เป็นภูเขาไฟมีพลังประเภทกรวยสลับชั้น ตั้งอยู่ในสกามาเนียเคาน์ตี รัฐวอชิงตัน สหรัฐอเมริกาในฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือของแปซิฟิก ห่างจากเมืองซีแอตเทิลไปทางใต้ 154 กิโลเมตร และห่างจากเมืองพอร์ตแลนด์ไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ 80 กิโลเมตร ภูเขาไฟเซนต์เฮเลนส์ได้ชื่อจากนักการทูตชาวอังกฤษ ลอร์ดเซนต์เฮเลนส์ คู่หูของนักสำรวจ จอร์จ แวนคูเวอร์ ที่สำรวจพื้นที่ในบริเวณนั้นตั้งแต่ปลายคริสต์วรรษที่ 18 ภูเขาไฟลูกนี้ตั้งอยู่ในเทือกเขาคาสเคด ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแนวภูเขาไฟคาสเคด ส่วนหนึ่งของวงแหวนแห่งไฟ ซึ่งมีภูเขาไฟมีพลังตั้งอยู่กว่า 160 ลูก ภูเขาไฟลูกนี้เป็นที่รู้จักกันดีจากการระเบิดและการพ่นเถ้าถ่านออกมา
ภูเขาไฟเซนต์เฮเลนส์โด่งดังมากที่สุดจากการระเบิดครั้งรุนแรง ในวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1980 (พ.ศ. 2523) เมื่อเวลา 08:32 น. ตามเวลาท้องถิ่น (เขตเวลาแปซิฟิก) ซึ่งเป็นเหตุการณ์ภัยพิบัติทางภูเขาไฟที่ทำให้มีผู้เสียชีวิตมากที่สุด และก่อให้เกิดความเสียหายทางเศรษฐกิจมากที่สุดในประวัติศาสตร์สหรัฐอเมริกา มีผู้เสียชีวิตในครั้งนั้น 57 ราย บ้านเรือน 250 หลัง สะพาน 47 แห่ง ทางรถไฟยาว 24 กิโลเมตร และทางหลวงยาว 298 กิโลเมตรถูกทำลาย การระเบิดทำให้เกิดแผ่นดินถล่มขนาดใหญ่ ลดความสูงของยอดเขาจาก 2,950 เมตร เหลือ 2,550 เมตร และปล่องภูเขาไฟเปลี่ยนรูปกลายเป็นรูปคล้ายเกือกม้า แผ่นดินที่ถล่มลงมามีปริมาตรมากกว่า 2.9 ลูกบาศก์กิโลเมตร หลังจากนั้นได้มีการก่อตั้งอนุสาวรีย์แห่งชาติภูเขาไฟเซนต์เฮเลนส์ ขึ้นมา เพื่อปกป้อง อนุรักษ์ภูเขาไฟ และให้เป็นที่ศึกษาทางวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับภูเขาไฟ

เช่นเดียวกันภูเขาไฟส่วนใหญ่ในเทือกเขาคาสเคด ภูเขาไฟเซนต์เฮเลนส์มีลักษณะเป็นกรวยปะทุ ประกอบด้วยหินลาวา แบ่งชั้นด้วยเถ้า หินพัมมิซ และหินตะกอนอื่น ๆ ภูเขาประกอบด้วยชั้นของหินบะซอลต์ และหินแอนดีไซท์ ผ่านโดมลาวาที่เป็นหินเดไซท์โป่งออกมา โดยโดมหินเดไซท์ที่ใหญ่ที่สุดก่อตัวใกล้กับยอดเขา และโดมขนาดเล็กกว่าคือ โดมโกทร็อกส์ ตั้งอยู่ข้างภูเขาไฟทางตอนเหนือ ซึ่งโดมทั้งสองแห่งนี้ถูกทำลายไปจากการระเบิดเมื่อ ค.ศ. 1980
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Mullineaux, D.R.; Crandell, D.R. (1981). The Eruptive History of Mount St. Helens, USGS Professional Paper 1250. Retrieved on October 28, 2006.
Mullineaux, D.R. (1996). Pre-1980 Tephra-Fall Deposits Erupted From Mount St. Helens, USGS Professional Paper 1563. Retrieved on October 28, 2006.
Pringle (1993). Roadside Geology of Mount St. Helens National Volcanic Monument and Vicinity, Washington State Department of Natural Resources, Division of Geology and Earth Resources Information; Circular 88.
USGS/Cascades Volcano Observatory, Vancouver, Washington. Description: Mount St. Helens Volcano, Washington. Retrieved on October 28, 2006.
เซนต์เฮเลนส์
ธรณีสัณฐานในรัฐวอชิงตัน
ปรียาดา สิทธาไชย

ปรียาดา สิทธาไชย (เกิด 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2531)  เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย
== ประวัติ ==
สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาน้อมเกล้า และระดับอุดมศึกษาที่คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ สาขาภาพยนตร์ แก้มบุ๋มเป็นบุตรสาวคนโตของคุณ ไชยกร สิทธาไชย ซึ่งเป็นนักแสดง และมีน้องชาย 1 คน แก้มบุ๋มใช้ชื่อใหม่คือ ปรียาดา ครั้งแรกในละคร เสน่หาสัญญาแค้น ปัจจุบันแก้มบุ๋ม เป็นทั้งนักแสดงและ Beauty Blogger บนช่องทาง Social ของเธอเอง
== ผลงาน ==
=== ละครโทรทัศน์ ===
==== ละครโทรทัศน์ด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่อง 3 ====
==== ละครโทรทัศน์ด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่อง 7====
==== ละครโทรทัศน์ด้านล่างนี้ออกอากาศทางไอทีวี ====
==== ละครโทรทัศน์ด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่อง 8 ====
==== รายชื่อละครโทรทัศน์ด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่องวัน ====
==== รายชื่อละครโทรทัศน์ด้านล่างนี้ออกอากาศทางพีพีทีวี ====
==== รายชื่อละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่อง จีเอ็มเอ็ม 25 ====
=== ซิทคอม ===
โอมเพี้ยงอาจารย์คง ตอน สองรัก สวยรับไม่ไหว รับบท สายไหม (รับเชิญ) (ปี 2565) ช่องเวิร์คพอยท์
=== ละครสั้น ===
ฟ้ามีตา ตอน ใครหนอ รับบท "แนน" ช่อง 7 (ออกอากาศเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2550)
=== รายการทางโทรทัศน์ ===
พิธีกรรายการ แซ่บ สด เดือด ทางช่องไทยรัฐทีวี
พิธีกรรายการ ศึก 2 บ้าน ทางช่อง 5
พิธีกรรายการ แซ่บสดจี๊ด ทางช่องทรูโฟร์ยู
พิธีกรรายการ ข่าวบันเทิง “แซะ” คุยแคะแกะเกา เมาท์อีกมุม ทางช่องAmarin TV 34
ควีนมาสเตอร์ "นางร้ายไทยแลนด์" ทางช่อง 8
=== ภาพยนตร์ ===
คู่ก๊วนป่วนเมษา คู่กับ ฐสิษฐ์ สินคณาวิวัฒน์ (2551)
=== มิวสิกวิดีโอ ===
"ยืมเขามาลา" ของ แอมไฟน์
"ผู้ชาย (ขี้อาย) บอกรัก" ของ เฟรนด์
"เมารัก" ของ พีทูวอร์ชิพ
== รางวัล ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2531
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลจากกรุงเทพมหานคร‎‎
ชาวไทยเชื้อสายจีน
นักแสดงหญิงชาวไทย
นักแสดงเด็กชาวไทย
บุคคลจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาน้อมเกล้า
บุคคลจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
สกินวอล์กเกอร์

สกินวอล์กเกอร์ (Skin-walker) เป็นความเชื่อพื้นเมืองของอินเดียแดง ซึ่งเป็นชนพื้นเมืองของอเมริกาเหนือ เช่น เผ่านาวาโฮ สกินวอล์กเกอร์ คือ มนุษย์ที่กลายร่างเป็นสัตว์ เช่น หมาป่า สุนัขจิ้งจอก นกอินทรี นกเค้าแมวหรืออีกา เป็นต้น ด้วยอำนาจของเวทมนตร์หรือคำสาป หรือในพิธีกรรมที่เอาหนังสัตว์มาสวมใส่ (ซึ่งเป็นที่มาของชื่อ สกินวอร์กเกอร์--หนังเดินได้)  ซึ่งผู้ที่กลายเป็นสกินวอร์กเกอร์อาจกลายเป็นสัตว์ป่าไปทั้งตัวหรือครึ่งคนครึ่งสัตว์ก็ได้
สกินวอล์กเกอร์ เป็นปีศาจที่ดุร้าย เข้าทำร้ายและฆ่าสัตว์เลี้ยงต่าง ๆ รวมถึงมนุษย์ด้วย สกินวอล์กเกอร์สามารถเคลื่อนไหวด้วยความรวดเร็ว หลบซ่อนตัวเก่ง มีพละกำลังมาก และยังสามารถเลียนเสียงของผู้คนที่เหยื่อรักหรือผูกพันได้อีกด้วยเพื่อลวงไปสังหาร
เรื่องราวของสกินวอร์กเกอร์คล้ายคลึงกับความเชื่อเรื่องมนุษย์หมาป่าในยุโรป หรือความเชื่อของไวกิ้ง ที่เชื่อว่ามนุษย์บางคนอาจกลายร่างเป็นสัตว์ป่าที่ดุร้ายเพื่อเข้าสังหารข้าศึกหรือศัตรูได้ด้วย
นอกจากนี้แล้ว ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองบัลลาร์ด รัฐยูทาห์ มีพื้นที่ขนาด  480 เอเคอร์ (1.9 ตารางกิโลเมตร) ที่ถูกเรียกว่า "ไร่สกินวอร์กเกอร์" (Skinwalker ranch) เป็นพื้นที่ ๆ เชื่อว่ามีปรากฏการณ์เกี่ยวกับยูเอฟโอ
สกินวอร์กเกอร์ถูกอ้างอิงในวัฒนธรรมสมัยนิยมต่าง ๆ เช่น ในภาพยนตร์ฮอลลีวู้ดเรื่อง Skinwalkers ในปี ค.ศ. 2006 หรือในสารคดีของดิสคัฟเวอรี่ แชนนอลชุด Lost Tapes ในชื่อตอน  Skinwalker ในปี ค.ศ. 2009 (ในประเทศไทยออกอากาศทางทรูวิชั่นส์ในกลางปีเดียวกัน) เป็นต้น
==ดูเพิ่ม==
มนุษย์หมาป่า
เวนดิโก
==อ้างอิง==
เทพปกรณัมพื้นเมืองอเมริกัน
สัตว์ในนิยาย
หมาจิ้งจอกหูค้างคาว

หมาจิ้งจอกหูค้างคาว (Bat-eared fox) เป็นสัตว์กินเนื้อในวงศ์ Canidae มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Otocyon megalotis เป็นสิ่งมีชีวิตเพียงชนิดเดียวในสกุล Otocyon
มีถิ่นกำเนิดในตอนใต้ของทวีปแอฟริกาและแอฟริกาตะวันออก ชอบอยู่เป็นฝูง อาศัยอยู่ในทุ่งหญ้าสะวันนา มีลำตัวสีน้ำตาลเทา ยกเว้นขาทั้ง 4 ข้าง, ส่วนหน้าของใบหน้า, ปลายหาง และใบหูเป็นสีดำ  เป็นหมาจิ้งจอกที่มีขนาดเล็ก อุปนิสัยไม่ดุร้าย มีความยาวตั้งแต่หัวจรดปลายหางประมาณ 55 เซนติเมตร น้ำหนักเต็มที่ประมาณ 3-5 กิโลกรัม
มีจุดเด่นอยู่ที่ใบหูที่ยาวใหญ่ถึง 13 เซนติเมตร  รูปร่างคล้ายค้างคาวอันเป็นที่มาของชื่อ ซึ่งเป็นที่รวมของเส้นเลือดต่าง ๆ ช่วยระบายความร้อน และทำให้มีประสาทการรับฟังอย่างดีเยี่ยม จนสามารถฟังได้แม้กระทั่งเสียงคลานของแมลง  โดยอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงเล็ก ๆ ประมาณ 2-6 ตัว ในโพรงดิน  นอกจากนี้แล้วยังมีฟันและกรามที่แตกต่างไปจากสุนัขชนิดอื่น ๆ คือ สุนัขทั่วไปจะมีฟันกรามบน 2 ซี่ และกรามล่าง 3 ซี่ แต่หมาจิ้งจอกหูค้างคาวมีฟันกรามบน 3 ซี่ และกรามล่าง 4 ซี่ และสามารถขยับกรามได้อย่างรวดเร็วเพื่อเคี้ยวแมลงได้อีกต่างหาก ออกหากินในเวลากลางคืน ในฤดูหนาวจะหากินในเวลากลางวัน โดยกินแมลงจำพวกปลวกเป็นอาหารหลัก และสัตว์ฟันแทะ รวมถึงผลไม้บางชนิด โตเต็มวัยเมื่ออายุได้ 7-9 เดือน มีฤดูผสมพันธุ์ในฤดูหนาว ออกลูกครั้งละ 2-5 ตัว แม่หมาจิ้งจอกหูค้างคาวจะเลี้ยงลูกนานราว 15 สัปดาห์
แบ่งออกเป็น 2 ชนิดย่อย คือ
O. m. canescens พบในเอธิโอเปีย, โซมาเลีย, เคนยา, แองโกลา, แทนซาเนีย
O. m. megalotis พบในตอนใต้ของแซมเบีย, บอตสวานา, นามิเบีย, แอฟริกาใต้
สำหรับในประเทศไทย หมาจิ้งจอกหูค้างคาวมีเลี้ยงในสวนสัตว์ดุสิต, เชียงใหม่ไนท์ซาฟารี  ซึ่งหมาจิ้งจอกหูค้างคาวที่เลี้ยงอยู่นี้ได้ผสมพันธุ์และออกลูกในที่เลี้ยงด้วย โดยพ่อพันธุ์และแม่พันธุ์นำเข้ามาจากแอฟริกาใต้เมื่อกลางปี พ.ศ. 2552
==ดูเพิ่ม==
หมาจิ้งจอกทะเลทราย
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วงศ์สุนัข
สุนัข
สัตว์ที่พบในทวีปแอฟริกา
พระเจ้ากึนกูซู

พระเจ้ากึนกูซู (Geun-gusu-wang) (r. 375-384)กษัตริย์องค์ที่ 14 แห่งอาณาจักรแพกเจหนึ่งในสามก๊กแห่งเกาหลี เป็นพระราชโอรสของพระเจ้ากึนโชโก กษัตริย์พระองค์ที่ 13 และเป็นพระราชบิดาของพระเจ้าชิมนยูกษัตริย์พระองค์ที่ 15 และพระเจ้าจินซากษัตริย์พระองค์ที่ 16
== พระราชประวัติ ==
ในปี ค.ศ. 369 องค์ชายรัชทายาทกึนกูซูได้นำทัพบุกอาณาจักรโกคูรยอ โดยบุกเมืองเปียงยางและเมืองซูกุกซอง ในปี ค.ศ. 371 ได้สังหารพระเจ้าโกกุกวอนแห่งอาณาจักรโกคูรยอ ทำการกวาดต้อนชาวโกคูรยอจำนวน 5,000 คนมายังอาณาจักรแพกเจ
พระเจ้ากึนกูซูทรงสืบต่องานของพระราชบิดา โดยสานสัมพันธ์กับ จินโกโด ขุนนางใหญ่ของอาณาจักรแพกเจ และทรงอภิเสกกับธิดาของจินโกโด คือ พระมเหสีอาอี
== รัชกาล ==
ในรัชสมัยพระเจ้ากึนกูซูนั้นอาณาจักรแพกเจได้สร้างสัมพันธ์กับอาณาจักรนังนังและเผ่ามายองเพื่อจะได้โจมตีอาณาจักรโกคูรยอ และในปี ค.ศ. 377 พระเจ้ากึนกูซูได้นำทัพไปบุกเมืองเปียงยางกวาดต้อนชาวโกคูรยอ จำนวน 30,000 คนมาที่ อาณาจักรแพกเจ
อาณาจักรแพกเจในขณะนั้นเรืองอำนาจอย่างมากในคาบสมุทรเกาหลี โดยเจริญสัมพันธไมตรีกับประเทศจีนและประเทศญี่ปุ่น โดยการส่งทูตไปยังอาณาจักรยามาโตของญี่ปุ่นเพื่อเผยแพร่พระพุทธศาสนาและลัทธิขงจื๊อ
== สวรรคต ==
พระเจ้ากึนกูซู สิ้นพระชนม์เมื่อปี ค.ศ. 384 ที่พระราชวังอาณาจักรแพกเจ องค์ชายชิมนยูพระราชโอรสองค์โตซึ่งดำรงตำแหน่งมกุฎราชกุมารแห่งอาณาจักรแพกเจจึงขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าชิมนยู
ราชวงศ์แพ็กเจ
ชัยเดช นารายณ์มหาราช

ชัยเดช นารายณ์มหาราช สถิติการชก 3 ครั้ง แพ้ 3
== เกียรติประวัติ ==
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 24 เม.ย. 2504 แพ้คะแนน เคนจิ โยเนกุระ  (ญี่ปุ่น) ที่ ญี่ปุ่น
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวไทยรุ่นแบนตัมเวท
เค็นจิ โยเนกูระ

เค็นจิ โยเนกูระ  เป็นนักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2477 ที่เมืองฟูกูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ประเทศญี่ปุ่นรุ่นฟลายเวท (2502)
แชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวท
*ชิง 6 มกราคม 2503 ชนะคะแนน เลโอ เอสปีโนซา ที่ ญี่ปุ่น
*ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 4 สิงหาคม 2503 เสมอกับ เลโอ เอสปีโนซา ที่ ญี่ปุ่น
*ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 24 เมษายน 2504 ชนะคะแนน ชัยเดช นารายณ์มหาราช ที่ ญี่ปุ่น
*ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 1 ตุลาคม 2504 ชนะคะแนน จอห์นนี ฆามิโต ที่ ญี่ปุ่น
*ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 18 มกราคม 2505 ชนะคะแนน มาร์ซิง ดาบิด ที่ ญี่ปุ่น
*เสียแชมป์ 29 ตุลาคม 2505 แพ้คะแนน คัตสึโตชิ อาโอกิ ที่ ญี่ปุ่น
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
*ชิงแชมป์โลก NBA รุ่นฟลายเวทเมื่อ 10 สิงหาคม 2502 แพ้คะแนน ปัสกวล เปเรซ ที่ ญี่ปุ่น
*ชิงแชมป์โลก NBA รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 23 พฤษภาคม 2503 แพ้คะแนน โฮเซ เบเซร์รา ที่ ญี่ปุ่น
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น
บุคคลจากฟูกูโอกะ
แชมป์ OPBF
พระเจ้าชิมนยู

พระเจ้าชิมนยู (Chimnyu-wang)  (?-385, r. 384-385)กษัตริย์องค์ที่ 15 แห่งอาณาจักรแพกเจหนึ่งในสามก๊กแห่งเกาหลี พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์โตของพระเจ้ากึนกูซูกับพระมเหสีอาอี พระองค์เป็นกษัตริย์ที่นับถือพระพุทธศาสนาอย่างมาก
ในปี ค.ศ. 384 หลังจากพระราชบิดาของพระองค์พระเจ้ากึนกูซูเสด็จสวรรคต องค์ชายมกุฎราชกุมารชิมนยูจึงขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าชิมนยูแห่งอาณาจักรแพกเจ พระองค์ทรงส่งบรรณาการไปยังอาณาจักรจินที่ปกครองประเทศจีน
ในปี ค.ศ. 384 พระสงฆ์องค์หนึ่งซึ่งเดินทางมาจากประเทศอินเดีย นามว่า มาลัยนันทะ ซึ่งเดินทางมาจากอาณาจักรจิน ขอเข้าเฝ้าพระเจ้าชิมนยูที่พระราชวังฮันซาน พระเจ้าชิมยูทรงต้อนรับอย่างดีแล้วพระองค์ก็ทรงเลื่อมใสในพระพุทธศาสนาอย่างมากทรงประกาศให้เป็นศาสนาประจำอาณาจักร  ในปี ค.ศ. 385 พระองค์ทรงสั่งให้สร้างวัดขึ้นในเมืองฮันซานจำนวน 10 วัด  และให้มีการบวชเป็นพระภิกษุครั้งแรกในอาณาจักรแพกเจ
ราชวงศ์แพ็กเจ
บุคคลที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาพุทธ