pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ฟังก์

ฟังก์ (funk) เป็นแนวเพลงชนิดหนึ่งเกิดขึ้นในช่วงกลางถึงปลายทศวรรษที่ 1960 เมื่อนักดนตรีชาวแอฟริกัน-อเมริกัน ได้รวมเพลงแนวโซล เข้ากับโซลแจ๊ส และอาร์แอนด์บี ให้มีจังหวะ สามารถเต้นรำได้ เกิดแนวเพลงชนิดใหม่ ฟังก์ได้ลดความเด่นของเมโลดี้และความกลมกลืนลง และนำจังหวะสนุกสนานเพิ่มขึ้นด้วยเบสอิเล็กทรอนิกและกลองให้ชัดขึ้น ไม่เหมือนกับเพลงอาร์แอนด์บีหรือโซล ที่มีการเปลี่ยนคอร์ดหลายครั้ง เพลงฟังก์มักจะมีคอร์ดเดียว
ฟังก์ประกอบด้วยจังหวะของเครื่องดนตรีอย่าง กีตาร์ไฟฟ้า เบสไฟฟ้า แฮมมอนด์ออร์แกน และกลอง เล่นในจังหวะที่เกาะเกี่ยวกัน วงฟังก์มักจะมีเครื่องเป่าอยู่ด้วย อย่าง แซกโซโฟน ทรัมเป็ต หรือในบางครั้งก็มี ทรอมโบน
ผู้มีอิทธิพลต่อดนตรีฟังก์ เช่น เจมส์ บราวน์ , ชากา คาน (Queen of Funk) ,สลาย แอนด์ เดอะ แฟมิลี สโตน, จอร์จ คลินตัน แอนด์ พาร์ไลเมน-ฟังก์คาเดลิก,เคอร์ติส เมฟิลด์, เดอะ เมเตอร์ส,เดอะ ฟังก์ บราเตอร์ส, บูทซี คอลลินส์ และ พรินซ์ วงดนตรีที่เป็นที่รู้จักในทศวรรษที่ 1970 อย่าง เอิร์ธ, วินด์แอนด์ไฟร์ ,ทาวเวอร์ ออฟ พาวเวอร์, คอมโมดอร์ส และคูลแอนด์เดอะแก๊ง ที่โด่งดังหลายๆ วง ก็เล่นเพลงในแนวดิสโก้และโซลด้วย
ดนตรีฟังก์ได้มีการพัฒนาอย่างมากในช่วงทศวรรษที่ 1970 ในช่วงที่ดนตรีดิสโก้โด่งดัง มีความนิยมในการใช้ท่อมแซมเปิ้ลของดนตรีฟังก์ในดนตรีฮิปฮอป และฟังก์ยังมีอิทธิพลต่อแนวดนตรี โก-โก ฟังก์อย่างมีอิทธิพลต่อเพลงแนวนิวเวฟและโพสต์พังก์บ้าง
== อ้างอิง ==
Funk allmusic.com
ดนตรีในคริสต์ทศวรรษ 1960
ดนตรีในคริสต์ทศวรรษ 1970
ดนตรีฟังก์
แนวดนตรี
ธงชาติอาร์มีเนีย

ธงชาติอาร์มีเนีย หรือ ธงไตรรงค์อาร์มีเนีย (եռագույն, Erraguyn) เป็นธงสามสีรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ภายในแบ่งเป็นแถบ 3 แถบ ตามแนวนอน ความกว้างเท่ากัน ประกอบด้วย สีแดง สีน้ำเงิน และสีส้ม ตามลำดับจากบนลงล่าง สภาโซเวียตสูงสุดแห่งอาร์มีเนียได้รับรองเป็นธงชาติเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2533 ส่วนกฎหมายว่าด้วยธงชาติฉบับปัจจุบัน ได้ผ่านการรับรองจากสภาแห่งชาติอาร์มีเนียเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2549
ตามประวัติศาสตร์อาร์มีเนีย ได้มีการใช้ธงต่าง ๆ เป็นสัญลักษณ์ของอาร์มีเนียจำนวนมาก ดังเช่นในสมัยโบราณ ราชวงศ์ของอาร์มีเนียได้ใช้ธงรูปสัตว์ต่าง ๆ เป็นสัญลักษณ์ ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20 อาร์มีเนียอยู่ภายใต้การปกครองของสหภาพโซเวียต ธงของสหภาพโซเวียตก็ได้มีการนำมาใช้เป็นสัญลักษณ์ของประเทศอาร์มีเนียอยู่หลายแบบด้วย
== ความหมาย ==
ความหมายของสีธงชาติมีการตีความไปในหลายทาง ตัวอย่างเช่น สีแดงหมายถึงเลือดของทหารชาวอาร์มีเนีย สีน้ำเงินหมายถึงท้องฟ้า สีส้มหมายถึงแผ่นดินอันอุดมสมบูรณ์และชนผู้อาศัยและทำงานบนผืนแผ่นดินนั้น
ส่วนความหมายอย่างเป็นทางการ ดังที่ปรากฏในรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐอาร์มีเนีย มีดังนี้
== แบบธง ==
เนื่องจากรัฐบาลอาร์มีเนียไม่ได้กำหนดแบบสีธงมาตรฐานไว้ แบบธงที่ใช้อยู่ทั่วไปจึงปรากฏอยู่ 2 แบบ คือ แบบสีอ่อนและแบบสีเข้ม ซึ่งแบบสีเข้มนี้นิมใช้ทั่วไปมากกว่าแบบแรก ตารางเบื้องล่างนี้เป็นค่าสีในระบบ RGB โดยประมาณของธงทั้งสองแบบ
{| border="1" style="background: #f9f9f9; border: 1px solid #aaaaaa; border-collapse: collapse; white-space: nowrap; text-align: center"
|- style="background: #eee"
! สี
! ธงแบบพื้นสีเข้ม
! ธงแบบพื้นสีอ่อน
|-
! style="background: #eee" |
| 200px
| 200px
|-
! style="background: #eee" | สีแดง
| 255-0-0
| 216-28-63
|-
! style="background: #eee" | สีฟ้า/น้ำเงิน
| 0-0-170
| 85-117-196
|-
! style="background: #eee" | สีส้ม
| 255-153-0
| 239-107-0
|-
|}
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ธงในประเทศอาร์มีเนีย
ตราแผ่นดินของอาร์มีเนีย
ธงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาร์มีเนีย
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
พัฒนาการของธงชาติอาร์มีเนีย
ธงชาติอาร์มีเนีย 
ธงชาติและตราแผ่นดินของอาร์มีเนีย - Armenica.org
อาร์มีเนีย
อาร์มีเนีย
สัญลักษณ์ของประเทศอาร์มีเนีย
ธงในประเทศอาร์มีเนีย
บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยนเรศวร

บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยนเรศวร ดำเนินการจัดตั้งโดยมีภารกิจหน้าที่ในการกำกับดูแลและควบคุมมาตรฐานการศึกษา การจัดการเรียนการสอนในระดับบัณฑิตศึกษา (ระดับปริญญาโท และปริญญาเอก) ร่วมกับคณะต่างๆ ของมหาวิทยาลัย
== ประวัติ ==
25 มกราคม พ.ศ. 2510 โดยเริ่มต้นจากการเป็นวิทยาลัยวิชาการศึกษาพิษณุโลก ตามพระราชบัญญัติวิทยาลัยวิชาการศึกษา
28 มิถุนายน พ.ศ. 2517 โดยพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2517 นามมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ เป็นนามพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช
29 กรกฎาคม พ.ศ. 2533 วันสถาปนามหาวิทยาลัย ซึ่งเป็นวันครบรอบ 400 ปี ของการเสด็จขึ้นครองราชย์ของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช พระมหากษัตริย์ผู้ทรงคุณูปการอันใหญ่หลวงแก่แผ่นดินไทย อีกทั้งยังทรงเป็นพระมหากษัตริย์ที่ทรงมีประสูติกาล และจำเริญวัยที่เมืองพิษณุโลก
9 ตุลาคม พ.ศ. 2532 “มหาวิทยาลัยนเรศวร” พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชได้ทรงพระกรุณา โปรดเกล้าฯ พระราชทานนามมหาวิทยาลัย
บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยนเรศวร เป็นหน่วยงานเทียบเท่าคณะ ที่มีการเริ่มก่อตั้งในสมัยเป็นวิทยาลัยการศึกษา พิษณุโลก และวิทยาลัยการศึกษาได้ปรับเปลี่ยนสถานะเป็นมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาลัยเขตพิษณุโลก ต่อมาเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม 2533 มหาวิทยาลัยได้รับการสถาปนาเป็นมหาวิทยาลัยนเรศวร ตามพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยนเรศวรและได้ตราพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยนเรศวร ประกาศในราชกิจจานุเบกษา บัณฑิตวิทยาลัย จึงเป็นหน่วยงานในสังกัดมหาวิทยาลัยนเรศวร จนถึงปัจจุบัน
บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยนเรศวร มีหน้าที่ในการกำกับมาตรฐานการจัดการศึกษาในระดับบัณฑิตศึกษา เพื่อให้หลักสูตร  คณาจารย์บัณฑิตศึกษาและนิสิตบัณฑิตศึกษา มีคุณภาพตามมาตรฐานระดับอุดมศึกษา และนโยบายที่มหาวิทยาลัยนเรศวรกำหนด รวมทั้งให้บริการ สนับสนุนการจัดการจัดศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา ตั้งแต่การรับเข้าศึกษาจนสำเร็จการศึกษา โดยมีคณบดีบัณฑิตวิทยาลัยเป็นหัวหน้าหน่วยงาน มีรองคณบดีทำหน้าที่กำกับดูแลและบริหารงานตามภารกิจที่ได้รับมอบหมาย มีสำนักงานเลขานุการบัณฑิตวิทยาลัยมีหน่วยงานย่อย ซึ่งมีการแบ่งส่วนงานภายใต้การกำกับดูแลของหัวหน้าสำนักงานเลขานุการบัณฑิตวิทยาลัยออกเป็น 5 งาน ประกอบด้วย งานอำนวยการ งานวิชาการ งานแผนและสารสนเทศ งานวิจัยและวิเทศสัมพันธ์ และสำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยนเรศวร
สำนักงานเลขานุการบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยนเรศวร ตั้งอยู่ที่ชั้น 1 อาคารมหาธรรมราชา  มหาวิทยาลัยนเรศวร 99 หมู่ 9 ตำบลท่าโพธิ์  อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก 65000
== หลักสูตรการศึกษา ==
ปัจจุบัน การศึกษาในระดับบัณฑิตศึกษาของมหาวิทยาลัยนเรศวรแบ่งออกเป็นหลักสูตรปกติ หลักสูตรนานาชาติ และโครงการพิเศษ โดยมีหลักสูตรทั้งสิ้น ดังนี้
หลักสูตรระดับปริญญาโท 75 หลักสูตร
หลักสูตรระดับปริญญาเอก 27 หลักสูตร
== หน่วยงานภายใน ==
งานอำนวยการ
งานวิชาการ
งานแผนและสารสนเทศ
สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยนเรศวร
งานวิจัยและวิเทศสัมพันธ์
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
มหาวิทยาลัยนเรศวร
บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยนเรศวร 
สโมสรนิสิตบัณฑิตศึกษา 
หน่วยงานในมหาวิทยาลัยนเรศวร
นเรศวร
จัตวาลักษณ์

จัตวาลักษณ์ (The Sign of the Four) หรือฉบับแปลใหม่ใช้ชื่อว่า รหัสลักษณ์แห่งสี่ เป็นนวนิยายเรื่องยาวเรื่องที่ 2 ของเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์‎ เกี่ยวกับการสืบสวนคดีของนักสืบชื่อดัง เชอร์ล็อก โฮมส์ กับหมอวอตสัน สหายของเขา ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1890 ลงใน
เป็นเรื่องเกี่ยวกับ หญิงสาวผู้เป็นลูกความ นาม แมรี่ มอสแตน ( ภายหลังแต่งงานกับหมอวัตสัน ) กับการแย่งสมบัติอัคระ และการฆาตกรรมปริศนา
นิตยสาร Lippincott's Monthly Magazine
เชอร์ล็อก โฮมส์
วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2433
หมาผลาญตระกูล

หมาผลาญตระกูล (The Hound of the Baskervilles) เป็นนวนิยายอาชญากรรมเรื่องที่สามจากสี่เรื่อง เขียนโดยเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ที่กล่าวถึงนักสืบเชอร์ล็อก โฮมส์ เดิมเขียนเป็นตอนใน เดอะสแตรนด์แมกาซีน (The Strand Magazine) ตั้งแต่เดือนสิงหาคม ค.ศ. 1901 ถึงเดือนเมษายน 1902 มีฉากท้องเรื่องในดาร์ตมอร์ เดวอน ในเวสต์คันทรีของประเทศอังกฤษ และบอกเล่าเรื่องของความพยายามฆ่าที่บันดาลใจจากตำนานหมาล่าเนื้อปีศาจอันมีกำเนิดเหนือธรรมชาติน่าสะพรึงกลัว เชอร์ล็อก โฮมส์ และสหายของเขา หมอวอตสัน สอบสวนคดีดังกล่าว นวนิยายเรื่องนี้เป็นการปรากฏตัวครั้งแรกของโฮมส์หลังที่ตั้งใจให้เขาตายใน ปัจฉิมปัญหา (The Final Problem) และความสำเร็จของ หมาผลาญตระกูล นำให้รื้อฟื้นตัวละครนี้ขึ้นใหม่
ใน ค.ศ. 2003 หนังสือนี้อยู่ในผลการสำรวจความคิดเห็นบิกรี้ด (Big Read) "นวนิยายอันเป็นที่รักที่สุด" ของสหราชอาณาจักรของบีบีซี ลำดับที่ 128 จากทั้งหมด 200 เล่ม ใน ค.ศ. 1999 เรื่องนี้ขึ้นเป็นนวนิยายโฮมส์ที่ดีที่สุด โดยได้คะแนนเต็ม 100 คะแนนจากนักวิชาการเชอร์ล็อก (Sherlockian scholar)
เชอร์ล็อก โฮมส์
วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2445
พระมหาปชาบดีโคตมีเถรี

พระมหาปชาบดีโคตมี (Mahāpajāpatī Gotamī มหาปชาปตี โคตมี; Mahāprajāpatī Gautamī มหาปฺรชาปตี เคาตมี) เป็นพระราชธิดาแห่งโกลิยะ เป็นพระมาตุจฉาของพระโคตมพุทธเจ้า เพราะเป็นพระขนิษฐภคินีของพระนางสิริมหามายา พุทธมารดา และเป็นภิกษุณีรูปแรก ทรงได้เรียนกรรมฐานและทรงปฏิบัติอย่างจริงจัง จนได้บรรลุเป็นพระอรหันต์ พระพุทธเจ้าทรงยกย่องท่านว่าเป็นเอตทัคคะ คือเลิศกว่าผู้อื่นในทางรัตตัญญู (คือผู้มีรู้ราตรีนาน)
== พระประวัติ ==

เมื่อพระนางสิริมหามายาสวรรคตแล้ว หลังจากที่เจ้าชายสิทธัตถะประสูติได้ 7 วัน ในกาลต่อมาพระเจ้าสุทโธทนะได้ทรงตั้งพระนางมหาปชาบดีโคตมีไว้ในตำแหน่งพระอัครมเหสี ซึ่งพระนางได้ทรงถวายการอภิบาลเจ้าชายสิทธัตถะ เสมือนเป็นพระราชโอรสของพระองค์เอง พระนางมีพระราชโอรสพระองค์หนึ่งพระนามว่า เจ้าชายนันทะ และมีพระราชธิดาพระองค์หนึ่งพระนามว่า เจ้าหญิงรูปนันทา
พระนางได้ทรงแสดงความประสงค์จะบวชต่อพระพุทธเจ้าในคราวที่พระองค์เสด็จไปโปรดพระพุทธบิดาและพระประยูรญาติ ณ กรุงกบิลพัสดุ์ แคว้นสักกะ แต่พระพุทธเจ้ามิได้ทรงอนุญาตให้พระนางผนวช เนื่องจากยังไม่เคยทรงอนุญาตให้สตรีอุปสมบทในพระพุทธศาสนา ต่อมาเมื่อพระพุทธเจ้าเสด็จไปเมืองเวสาลีและประทับอยู่ที่ กูฏาคารศาลา ป่ามหาวัน พระนางปชาบดีโคตมีพร้อมด้วยเหล่านางสากิยานีจำนวนมาก จึงได้ปลงพระเกศา ห่มผ้ากาสายะ เป็นการแสดงเจตนาที่จะบวชอย่างแรงกล้า โดยเสด็จไปยังกูฏาคารศาลาป่ามหาวัน เมืองเวสาลี เพื่อทรงทูลขออุปสมบท โดยพระนางได้ทรงแจ้งพระประสงค์ต่อพระอานนท์ให้นำความไปกราบทูลพระพุทธเจ้า ขอให้พระนางพร้อมทั้งเหล่านางสากิยานีได้อุปสมบทเป็นภิกษุณีในพระพุทธศาสนา ซึ่งพระอานนท์ใช้ความพยายามอยู่หลายหน พระพุทธเจ้าจึงทรงออกหลัก ปฏิบัติเป็นพิเศษสำหรับสตรีผู้ที่จะเข้ามาบวชในพระพุทธศาสนา คือครุธรรม 8 ซึ่งพระนางมหาปชาบดีโคตมี ทรงยินดีปฏิบัติตามครุธรรม ทั้ง 8 ประการ จึงได้รับการอุปสมบทในพระพุทธศาสนา พร้อมทั้งเหล่านางสากิยานี
หลังจากการอุปสมบท พระมหาปชาบดีโคตมีเถรีได้ทรงเรียนกรรมฐานที่พระพุทธเจ้าทรงประทานและปฏิบัติอย่างจริงจัง จนได้บรรลุพระอรหันต์ แม้ภิกษุณีเหล่าสากิยานีที่อุปสมบทพร้อมกับท่านก็ได้บรรลุพระอรหันต์เหมือนกัน
พระมหาปชาบดีโคตมีเถรีนิพพานขณะมีพระชนมายุได้ 120 พรรษา
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ประวัติความเป็นมาของนางภิกษุณี จากวินัยปิฎก เล่ม ๗ หน้า ๓๒๐ ถึง ๓๒๖
บุคคลในศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตกาล
ภิกษุณีชาวอินเดีย
เอตทัคคะ
หุบเขาแห่งภัย

หุบเขาแห่งภัย (The Valley of Fear) หรือ หุบเขาแห่งความกลัว คือนวนิยายเรื่องที่ 4 ซึ่งเป็นนวนิยายเรื่องยาวของเชอร์ล็อก โฮมส์ ที่เขียนโดยเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารสแตรนด์ ระหว่างเดือนกันยายน ค.ศ. 1914 ถึงเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1915 รวมเล่มเป็นหนังสือครั้งแรกในนครนิวยอร์ก วันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1915
เชอร์ล็อก โฮมส์
วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2458
พระเจ้าพิมพิสาร

พระเจ้าพิมพิสาร (Bimbisara; बिम्बिसार, 114 ปีก่อนพุทธศักราช – พ.ศ. 52)  เป็นพระมหากษัตริย์แห่งแคว้นมคธ พระองค์ได้ครองราชสมบัติอยู่เป็นเวลา 52 ปี มีพระอัครมเหสีพระนามว่าเวเทหิ ซึ่งเป็นพระราชธิดาของพระเจ้ามหาโกศลแห่งแคว้นโกศล 
พระเจ้าพิมพิสารเป็นพระสหายกับพระโคตมพุทธเจ้าสมัยที่ยังเป็นพระกุมาร ด้วยพระเจ้าสุทโธธณะพระบิดาของพระโคตมพุทธเจ้า ทรงสนิทสนมกับพระบิดาของพระเจ้าพิมพิสาร พระองค์นับถือพระพุทธศาสนา ทรงทำนุบำรุงพระพุทธศาสนาอย่างเข้มแข็ง จนแว่นแคว้นของพระองค์มีชื่อเสียงขจรขจายไปทั่วว่าเป็นดินแดนแห่งพระธรรม
พระเจ้าพิมพิสารเป็นพระโสดาบัน มีพระอัครมเหสีพระนามว่าพระนางเวเทหิ เป็นพระกนิษฐาในพระเจ้าปเสนทิโกศล พระเจ้าปเสนทิโกศลก็ได้พระกนิษฐาของพระเจ้าพิมพิสารเป็นพระมเหสีเช่นกัน พระเจ้าพิมพิสารมีพระราชโอรสนามว่าอชาตศัตรู (ผู้เกิดมาไม่เป็นศัตรู) โหรทำนายว่าพระโอรสองค์นี้จะทำปิตุฆาต แต่พระเจ้าพิมพิสารก็มิสนพระทัยต่อคำทำนาย ทรงอบรมให้การศึกษาพระโอรสเป็นอย่างดี เจ้าชายก็อยู่ในพระโอวาทเป็นอย่างดี แต่พอเจ้าชายน้อยได้รู้จักพระเทวทัต ถูกพระเทวทัตหลอกให้เห็นผิดเป็นชอบ จนจับพระเจ้าพิมพิสารขังคุกให้อดพระกระยาหาร และทำการทรมานต่างๆ เช่น กรีดพระบาทของพระเจ้าพิมพิสาร เพื่อให้เดินจงกรมทำสมาธิไม่ได้ เป็นต้น จนพระองค์เสด็จสวรรคต ไปเกิดเป็นยักษ์ชื่อ "ชนวสภะ" ในสวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกา
พระเจ้าพิมพิสารเป็นกษัตริย์ผู้ทรงธรรม ทรงอุปถัมภ์ศาสนาพุทธเป็นอย่างดี ทำให้พระพุทธศาสนาเจริญแพร่หลายทั่วแคว้นมคธ
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
พระเจ้าอชาตศัตรู
ราชคฤห์
วัดเวฬุวันมหาวิหาร
== แหล่งข้อมูลอื่น ==

บุคคลที่เกิดในทศวรรษ 550 ก่อนคริสตกาล
บุคคลที่เสียชีวิตในทศวรรษ 490 ก่อนคริสตกาล
สาวกของพระโคตมพุทธเจ้า
พระมหากษัตริย์มคธ
โสดาบัน
บุคคลในพุทธประวัติ
เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด การผจญภัย

เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด การผจญภัย (The Adventures of Sherlock Holmes) เป็นหนังสือรวมเรื่องสั้นชุดแรกของเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ว่าด้วยการสืบสวนสอบสวนคดีต่าง ๆ โดยโลดโผนของเชอร์ล็อก โฮมส์ ประกอบด้วยเรื่องสั้น 12 เรื่อง ฉบับแรกมีภาพวาดประกอบโดย Sidney Paget นำเรื่องสั้นทั้ง 12 เรื่องที่เคยตีพิมพ์ในนิตยสารสแตรนด์ (Strand Magazine) ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1891 ถึงเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1892 ประกอบด้วยเรื่องดังนี้
"A Scandal in Bohemia"
"The Red-Headed League"
"A Case of Identity"
"The Boscombe Valley Mystery"
"The Five Orange Pips"
"The Man with the Twisted Lip"
"The Adventure of the Blue Carbuncle"
"The Adventure of the Speckled Band"
"The Adventure of the Engineer's Thumb"
"The Adventure of the Noble Bachelor"
"The Adventure of the Beryl Coronet"
"The Adventure of the Copper Beeches"
เชอร์ล็อก โฮมส์
วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2435
เสียงเสียดแทรก ริมฝีปาก-ฟัน ไม่ก้อง

เสียงเสียดแทรก ริมฝีปาก-ฟัน ไม่ก้อง (voiceless labiodental fricative) เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา สัญลักษณ์ในชุดสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ  และสัญลักษณ์เอกซ์-แซมปาที่ตรงกันคือ f
ในภาษาไทยเขียนแทนด้วยตัวอักษร ฝ และ ฟ (ในตำแหน่งพยัญชนะต้น)
ในภาษาอังกฤษเขียนแทนด้วยตัวอักษร f, ph หรือ gh (ในตำแหน่งพยัญชนะท้ายคำบางคำ)
เสียดแทรก ริมฝีปาก-ฟัน ไม่ก้อง
เสียดแทรก ริมฝีปาก-ฟัน ไม่ก้อง
เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ

เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ (The Memoirs of Sherlock Holmes) หรือฉบับแปลใหม่ใช้ชื่อว่าชุด ความทรงจำ เป็นหนังสือรวมเรื่องสั้นชุดที่ 2 ของเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์‎ ประกอบด้วยเรื่องสั้น 11 เรื่องดังนี้
"The Adventure of Silver Blaze"
"The Adventure of the Cardboard Box"
"The Adventure of the Yellow Face"
"The Adventure of the Stockbroker's Clerk"
"The Adventure of the Gloria Scott"
"The Adventure of the Musgrave Ritual"
"The Adventure of the Reigate Squire"
"The Adventure of the Crooked Man"
"The Adventure of the Resident Patient"
"The Adventure of the Greek Interpreter"
"The Adventure of the Naval Treaty"
"The Adventure of the Final Problem"
เชอร์ล็อก โฮมส์
วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2437
เสียงเสียดแทรก ปุ่มเหงือก ไม่ก้อง

เสียงเสียดแทรก ปุ่มเหงือก ไม่ก้อง (voiceless alveolar fricative) เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา สัญลักษณ์ในชุดสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ  และสัญลักษณ์เอกซ์-แซมปาที่ตรงกันคือ s ในภาษาไทย เสียงนี้เขียนแทนด้วยตัวอักษร ซ, ส, ศ และ ษ (ในตำแหน่งพยัญชนะต้น)
เสียดแทรก ปุ่มเหงือก ไม่ก้อง
เสียดแทรก ปุ่มเหงือก ไม่ก้อง
เสียงหยุด ปุ่มเหงือก ก้อง

เสียงหยุด ปุ่มเหงือก ก้อง (voiced alveolar stop) หรือ เสียงระเบิด ปุ่มเหงือก ก้อง (voiced alveolar plosive) เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา สัญลักษณ์ในชุดสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ  และสัญลักษณ์เอกซ์-แซมปาที่ตรงกันคือ d เสียงนี้ในภาษาไทยแทนด้วยตัวอักษร ฎ, ฑ และ ด (ในตำแหน่งพยัญชนะต้น)
หยุด ปุ่มเหงือก ก้อง
หยุด ปุ่มเหงือก ก้อง
เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด คืนชีพ

เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด คืนชีพ (The Return of Sherlock Holmes) หรือในฉบับแปลใหม่ใช้ชื่อว่า การกลับมาของเชอร์ล็อก โฮมส์ คือนวนิยายเรื่องสั้นชุดที่ 3 ของเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์‎ ประกอบด้วยเรื่องสั้น 13 เรื่องตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1905 ประกอบด้วยเรื่องสั้นดังนี้
"The Adventure of the Empty House"
"The Adventure of the Norwood Builder"
"The Adventure of the Dancing Men"
"The Adventure of the Solitary Cyclist"
"The Adventure of the Priory School"
"The Adventure of Black Peter"
"The Adventure of Charles Augustus Milverton"
"The Adventure of the Six Napoleons"
"The Adventure of the Three Students"
"The Adventure of the Golden Pince-Nez"
"The Adventure of the Missing Three-Quarter"
"The Adventure of the Abbey Grange"
"The Adventure of the Second Stain"
เชอร์ล็อก โฮมส์
วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2448
เสียงนาสิก ริมฝีปาก

เสียงนาสิก ริมฝีปาก (bilabial nasal) เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา สัญลักษณ์ในชุดสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ  และสัญลักษณ์เอกซ์-แซมปาที่ตรงกันคือ m เสียงนี้ในภาษาไทยเขียนแทนด้วยตัวอักษร ม
นาสิก ริมฝีปาก
นาสิก ริมฝีปาก
เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด ลาโรง

เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด ลาโรง (His Last Bow) คือนวนิยายเรื่องสั้นชุดที่ 4 ในชุด เชอร์ล็อก โฮมส์ ของเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์‎ ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1917 ประกอบด้วยเรื่องสั้น 8 เรื่อง ดังต่อไปนี้
"The Adventure of Wisteria Lodge"
"The Adventure of the Cardboard Box"
"The Adventure of the Red Circle"
"The Adventure of the Bruce-Partington Plans"
"The Adventure of the Dying Detective"
"The Disappearance of Lady Frances Carfax"
"The Adventure of the Devil's Foot"
"His Last Bow"
เชอร์ล็อก โฮมส์
วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2460
เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด บันทึกคดี

เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด บันทึกคดี (The Case-Book of Sherlock Holmes) หรือฉบับแปลใหม่ใช้ชื่อว่าชุด แฟ้มคดีเด็ด เป็นนวนิยายรวมเรื่องสั้นเล่มที่ 5 อันเป็นเล่มสุดท้ายของเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์‎ ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1927 ประกอบด้วยเรื่องสั้นดังต่อไปนี้
"The Adventure of the Mazarin Stone"
"The Problem of Thor Bridge"
"The Adventure of the Creeping Man"
"The Adventure of the Sussex Vampire"
"The Adventure of the Three Garridebs"
"The Adventure of the Illustrious Client"
"The Adventure of the Three Gables"
"The Adventure of the Blanched Soldier"
"The Adventure of the Lion's Mane"
"The Adventure of the Retired Colourman"
"The Adventure of the Veiled Lodger"
"The Adventure of Shoscombe Old Place"
เชอร์ล็อก โฮมส์
วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2470
เรืองวิทย์ ลิกค์

นายกองเอก เรืองวิทย์ ลิกค์ อดีตรัฐมนตรีหลายกระทรวง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดกำแพงเพชร 8 สมัย ชาวกำแพงเพชรรู้จักกันในนามผู้แทนฯ "ใจถึง พึ่งได้ พบง่าย ใช้คล่อง"
== ประวัติ ==
นายเรืองวิทย์ ลิกค์ เกิดเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2483 เป็นบุตรคนที่ 6 ของจำนวนพี่น้อง 9 คน ของประมวญ และอำไพวรรณ ลิกค์ สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาปีที่ 8 แผนกวิทยาศาสตร์ จากวิทยาลัยบางแสน จังหวัดชลบุรี ระดับปริญญาตรี คณะวิทยาศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี
เรืองวิทย์ เป็นนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จในด้านการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ และเป็นเกษตรกรที่มีชื่อเสียงจากการทำฟาร์มพ่อพันธุ์โคขุนที่นำเข้ามาจากต่างประเทศ
== การเมือง ==
สมาชิกสภาจังหวัดกำแพงเพชร
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกำแพงเพชร 8 สมัย
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม คณะรัฐมนตรีคณะที่ 48 ของไทย
รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี คณะรัฐมนตรีคณะที่ 51 ของไทย
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย คณะรัฐมนตรีคณะที่ 52 ของไทย
ประธานกรรมาธิการการเงิน การคลัง การธนาคารและสถาบันการเงิน สภาผู้แทนราษฎร
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== ยศอาสารักษาดินแดน ==
รับพระราชทานสัญญาบัตรยศ "รักษาดินแดนยิ่งชีพ" ตำแหน่งนายกองเอก กองบัญชาการกองอาสารักษาดินแดน กระทรวงมหาดไทย
== งานด้านสังคม ==
นายกสภามหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร
ประธานชมรมคุ้มครองผู้บริโภคจังหวัดกำแพงเพชร
ร่วมก่อตั้งโรงเรียนเรืองวิทย์พิทยาคม อำเภอพรานกระต่าย จังหวัดกำแพงเพชร
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ลำดับความเป็นมาของคณะรัฐมนตรีไทย จากสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี 
บุคคลจากอำเภอคลองลาน
บุคคลจากโรงเรียนกำแพงเพชรพิทยาคม
นักธุรกิจชาวไทย
นักการเมืองไทย
รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรีไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกำแพงเพชร
พรรคกิจสังคม
พรรคชาติไทย
พรรคสหประชาธิปไตย
พรรคเอกภาพ
พรรคสามัคคีธรรม
พรรคความหวังใหม่
พรรคไทยรักไทย
บุคคลจากคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้บังคับบัญชาและเจ้าหน้าที่กองอาสารักษาดินแดน
เสียงนาสิก ปุ่มเหงือก

เสียงนาสิก ปุ่มเหงือก (alveolar nasal) เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา สัญลักษณ์ในชุดสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ  และสัญลักษณ์เอกซ์-แซมปาที่ตรงกันคือ n ในภาษาไทย เสียงนี้เขียนแทนด้วยตัวอักษร ณ และ น เมื่ออยู่ในตำแหน่งต้นพยางค์ และเขียนแทนด้วยตัวอักษร ญ, ณ, น, ร และ ล เมื่ออยู่ในตำแหน่งท้ายพยางค์
นาสิก ปุ่มเหงือก
นาสิก ปุ่มเหงือก
เสียงนาสิก เพดานอ่อน

เสียงนาสิก เพดานอ่อน (velar nasal) เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา สัญลักษณ์ในชุดสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ  และสัญลักษณ์เอกซ์-แซมปาที่ตรงกันคือ N เสียงนี้ในภาษาไทยเขียนแทนด้วยตัวอักษร ง
นาสิก เพดานอ่อน
นาสิก เพดานอ่อน
เสียงรัว ปุ่มเหงือก

เสียงรัว ปุ่มเหงือก (alveolar trill) เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา เช่น ภาษาไทย, ภาษาดัตช์, ภาษาสเปน, ภาษาอิตาลี, ภาษาเช็ก, ภาษากรีก, ภาษาอาหรับ, ภาษาฮินดูสตานี, ภาษาเขมร, ภาษามลายู ฯลฯ สัญลักษณ์ในชุดสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ  และสัญลักษณ์เอกซ์-แซมปาที่ตรงกันคือ r
บุคคลที่มีอาการลิ้นยึดจะประสบปัญหาในการออกเสียงพยัญชนะนี้
== อ้างอิง ==
รัว ปุ่มเหงือก
รัว ปุ่มเหงือก
เสียงเปิด ริมฝีปาก-เพดานอ่อน ก้อง

เสียงเปิด ริมฝีปาก-เพดานอ่อน ก้อง (voiced labio-velar approximant) เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา สัญลักษณ์ในชุดสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ  และสัญลักษณ์เอกซ์-แซมปาที่ตรงกันคือ w เสียงนี้ในภาษาไทยเขียนแทนด้วยตัวอักษร ว ยกเว้นเมื่อเป็นเสียง  จะใช้รูป เ–า แทนเสียงดังกล่าว
เปิด ริมฝีปาก-เพดานอ่อน ก้อง
เปิด ริมฝีปาก-เพดานอ่อน ก้อง
เสียงเสียดแทรก เส้นเสียง ไม่ก้อง

เสียงเสียดแทรก เส้นเสียง ไม่ก้อง (voiceless glottal fricative) เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา สัญลักษณ์ในชุดสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ  และสัญลักษณ์เอกซ์-แซมปาที่ตรงกันคือ h เสียงนี้ในภาษาไทยเขียนแทนด้วยตัวอักษร ห และ ฮ
เสียดแทรก เส้นเสียง ไม่ก้อง
เสียดแทรก เส้นเสียง ไม่ก้อง
เสียงหยุด เส้นเสียง

เสียงหยุด เส้นเสียง (glottal stop) หรือ เสียงระเบิด เส้นเสียง (glottal plosive) เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา เช่น ภาษาเยอรมัน, ภาษาอาหรับ, ภาษาพม่า, ภาษามลายู, ภาษาตากาล็อก, ภาษาตองงา, ภาษาฮาวาย เป็นต้น สัญลักษณ์ในชุดสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ  และสัญลักษณ์เอกซ์-แซมปาที่ตรงกันคือ ?
ในภาษาไทย เสียงหยุด เส้นเสียง จะสะกดด้วยตัวอักษร อ หรือปรากฏหลังสระเสียงสั้นที่ไม่มีตัวสะกด
หยุด เส้นเสียง
หยุด เส้นเสียง
เสียงเปิดข้างลิ้น ปุ่มเหงือก

เสียงเปิดข้างลิ้น ปุ่มเหงือก (alveolar lateral approximant) เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา สัญลักษณ์ในชุดสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ  และสัญลักษณ์เอกซ์-แซมปาที่ตรงกันคือ l เสียงนี้ในภาษาไทยเขียนแทนด้วยตัวอักษร ล และ ฬ (ในตำแหน่งพยัญชนะต้น)
เปิดข้างลิ้น ปุ่มเหงือก
เปิดข้างลิ้น ปุ่มเหงือก
เสียงเปิด เพดานแข็ง

เสียงเปิด เพดานแข็ง (palatal approximant) เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา สัญลักษณ์ในชุดสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ  และสัญลักษณ์เอกซ์-แซมปาที่ตรงกันคือ j ในภาษาไทย เสียงนี้เขียนแทนด้วยตัวอักษร ญ และ ย ในตำแหน่งพยัญชนะต้น ส่วนในตำแหน่งพยัญชนะท้ายเขียนแทนด้วย ย เท่านั้น ยกเว้นเมื่อเป็นเสียง  จะสามารถใช้ ไ และ ใ แทนเสียงดังกล่าวได้
เปิด เพดานแข็ง
เปิด เพดานแข็ง
เสียงหยุด เพดานอ่อน ไม่ก้อง

เสียงหยุด เพดานอ่อน ไม่ก้อง (voiceless velar stop) หรือ เสียงระเบิด เพดานอ่อน ไม่ก้อง (voiceless velar plosive) เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา สัญลักษณ์ในชุดสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ  และสัญลักษณ์เอกซ์-แซมปาที่ตรงกันคือ k
ในภาษาไทยมีหน่วยเสียงพยัญชนะหยุด เพดานอ่อน ไม่ก้อง 2 แบบ คือ
หน่วยเสียงพ่นลม  เขียนแทนด้วยตัวอักษร ข, ฃ, ค, ฅ, ฆ (ในตำแหน่งพยัญชนะต้น) เช่น ไข่, ระฆัง, ควาย
หน่วยเสียงไม่พ่นลม  ซึ่งมีหน่วยเสียงย่อย 2 หน่วย ซึ่งปรากฏในลักษณะแจกแจงแบบสับหลีก ดังนี้
*เสียงระเบิด  ปรากฏเฉพาะต้นพยางค์ เขียนแทนด้วยตัวอักษร ก (ในตำแหน่งพยัญชนะต้น) เช่น ไก่, คุกกี้, กรวด
*เสียงอุบ  ปรากฏเฉพาะท้ายพยางค์ เขียนแทนด้วยตัวอักษรในมาตราตัวสะกดแม่กก เช่น หมวก, สุนัข, วรรค, เมฆ
หยุด เพดานอ่อน ไม่ก้อง
หยุด เพดานอ่อน ไม่ก้อง