pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
โคโยตี (องค์กร)

โคโยตี (COYOTE) เป็นชื่อองค์กรเคลื่อนไหวเพื่อเรียกร้องสิทธิของผู้ประกอบอาชีพทางเพศองค์กรหนึ่ง มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างภาพลักษณ์ที่ดีขึ้นให้แก่หญิงนครโสเภณี ชายแมงดา และแม่เล้า ตลอดจนลบล้างมลทินที่สังคมมีต่ออาชีพในทางเพศ ก่อตั้งขึ้นในรัฐแคลิฟอร์เนียเมื่อ พ.ศ. 2516 โดยมาร์โก เซนต์ เจมส์ หญิงนครโสเภณีซึ่งผันตัวมาเป็นนักนิยมสิทธิสตรี ปัจจุบัน องค์กรโคโยตี้มีนางนอร์มา จีน อัลโมโดวาร์ (Norma Jean Almodovar) เป็นผู้อำนวยการ และมีสำนักงานสาขาที่นครซานฟรานซิสโก
ชื่อขององค์กรมาจากภาษาอังกฤษว่า "COYOTE" ซึ่งย่อมาจาก "Call Off Your Old Tired Ethics" แปลว่า "อย่าไปใส่ใจขนบธรรมเนียมเก่าแก่ล้าสมัยของคุณอีกเลย" มาร์โกได้คำนี้มาจากการที่ทอม รอบบินส์ นักเขียนนวนิยายชาวอเมริกันผู้หนึ่ง เรียกขานเธอว่า "แม่จิ้งจอกสาวนักล่อลวง" (coyote trickster) และได้ดัดแปลงเป็นคำย่อของดังกล่าวเพื่อให้เข้ากับวัตถุประสงค์ขององค์กรตามลำดับ
นางมาร์โกนั้นมีความเห็นว่า อาชีพทางเพศควรมีความเท่าเทียมเสมอกับอาชีพอื่น ๆ โดยเคยเขียนบทความตอนหนึ่งใน พ.ศ. 2516 ว่า "ไม่ควรจะมีความแตกต่างอย่างมากมายระหว่างการได้รับสินจ้างสำหรับการให้บริการทางเพศชั่วโมงหนึ่ง การรับจ้างพิมพ์ดีดชั่วโมงหนึ่ง หรือการแสดงบนเวทีชั่วโมงหนึ่ง"
องค์กรโคโยตีให้บริการคำแนะนำอย่างมืออาชีพและการฝึกหัดสำหรับการบริการสังคมและองค์กรที่บังคับใช้กฎหมายเกี่ยวกับผู้ประกอบอาชีพทางเพศ สมาชิกขององค์กรยังได้รับการเรียกตัวเป็นพยานผู้เชี่ยวชาญในศาลหลายต่อหลายครั้งอีกด้วย นอกจากนี้ องค์กรโคโยตียังดำเนินงานเกี่ยวกับการให้ความรู้ในด้านการประกอบอาชีพทางเพศ การร่วมประเวณีอย่างปลอดภัย โรคเอดส์ และโรคส่งผ่านทางเพศสัมพันธ์ แก่สาธารณชนทั่วไป ผู้ประกอบอาชีพทางเพศ และลูกค้าของผู้ประกอบอาชีพทางเพศ
== อ้างอิง ==
องค์การ
สตริปเปอร์

นักระบำเปลื้องผ้า หรือ สตริปเปอร์ (stripper) คือนักเต้นยั่วยวนมืออาชีพที่เต้นอยู่บนเวทีหรือบริเวณพื้นที่ที่จัดให้ในสถานเริงรมย์ ลานกิจกรรม หรือในสถานที่ส่วนตัว โดยผู้เต้นจะทำหน้าที่เย้าแหย่ผู้ชมเพื่อสร้างปฏิสัมพันธ์และได้รับเงินทิปเป็นค่าตอบแทน โดยในระหว่างเต้นสตริปเปอร์จะทำการเปลื้องผ้าออกทีละส่วน
สตริปเปอร์แบ่งเป็นสามประเภทหลักคือ
นู้ด หรือ แบบเปลือย — สำหรับผู้เต้นที่ท้ายสุดจะถอดเสื้อผ้าหมด
ท็อปเลส หรือ แบบเปลือยท่อนบน — สำหรับผู้เต้นที่ท้ายสุดจะถอดเสื้อผ้าหมดเหลือเพียงกางเกงชั้นในตัวเดียว
บิกินี หรือ แบบชุดชั้นใน — คือสตริปเปอร์ที่ถอดเสื้อผ้าออกหมดเว้นแต่ชุดชั้นใน โดยประเภทต่างๆ จะขึ้นอยู่กฎหมายในท้องที่และรูปแบบการให้บริการของสถานบริการนั้น
เสาสตริปเปอร์มักจะพบเห็นได้เป็นส่วนประกอบของเวที โดยผู้เต้นจะยึดเสาเป็นฐานและเต้นรอบเสารูดเสาไปมา ซึ่งในหลายครั้งจะเห็นมีการเล่นกึ่งกายกรรมกับเสาสตริปเปอร์นั้น นักเต้นส่วนใหญ่มักจะเป็นเพศหญิงแต่อย่างไรก็ตามสตริปเปอร์เพศชายยังสามารถพบเห็นได้ โดยเฉพาะในบาร์เกย์
ลักษณะเฉพาะของนักเต้นสตริปเปอร์ที่ต่างจากอาชีพอื่น อย่าง สาวอะโกโก้ หรือ โคโยตี้ คือ นักเต้นประเภทนี้จะทำการถอดเสื้อผ้าทีละชิ้น โดยก่อนขึ้นเวทีจะมีการใส่เสื้อผ้าไว้หลายชิ้นก่อนหน้า ซึ่งตรงกับชื่อคำว่า สตริป (strip) ที่แปลว่า "เปลื้อง" ในภาษาอังกฤษ
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
โคโยตี้
การเปลือยกาย
อาชีพ
อุตสาหกรรมทางเพศ
การเต้นโกโก

การเต้นโกโก (Go-Go dancing) เป็นการเต้นที่ให้ความบันเทิงฝูงชนในดิสโก้เธค ไนต์คลับ ผับบาร์ การเต้นประเภทนี้ถือกำเนิดที่ร้านเปปเปอร์มินต์เลาจน์ ในนิวยอร์กซิตี เมื่อพนักงานหญิงหลายคนเริ่มเต้นทวิสต์บนโต๊ะอาหารภายในร้าน ต่อมาไนต์คลับทั่วไปเริ่มมีความคิดที่จ้างการเต้นประเภทนี้ในร้านของตนเพื่อเรียกลูกค้าเข้ามา
คำว่า "โกโก" (Go-Go) มาจากคำว่า "go-go-go" สำหรับคนที่มีพลังงานสูง และได้รับอิทธิพลจากภาษาฝรั่งเศสคำว่า อะโกโก (à gogo) ที่มาจากคำภาษาฝรั่งเศสเก่าคำว่า la gogue หมายถึง ความสุข ความสนุก
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
โคโยตี
สตริปเปอร์
การเต้นรำ
ซังตูอังโตนีอูดีเชซูส

ซังตูอังโตนีอูดีเชซูส (Santo Antônio de Jesus) เป็นเมืองในรัฐบาเยีย ประเทศบราซิล ตั้งอยู่ทางตะวันออกของประเทศ ทางตะวันตกของเมืองซัลวาดอร์ มีประชากร 86,876 คนและมีพื้นที่ 259.213 กม² มีความหนาแน่น 335.2/กม² (ค.ศ. 2006)
เมืองในรัฐบาเยีย
ซูเซนต์มารี (รัฐออนแทรีโอ)

ซูเซนต์มารี (Sault Ste. Marie) เป็นเมืองริมฝั่งแม่น้ำแมรีส์ ในรัฐออนแทรีโอ ประเทศแคนาดา เป็นเมืองใหญ่อันดับ 3 ของเขตนอร์ทเทิร์นออนแทรีโอ ตามหลังเมืองซัดเบอรีและทันเดอร์เบย์ ตั้งอยู่ตรงข้ามกับเมืองชื่อเดียวกันซึ่งอยู่ในรัฐมิชิแกน มีอุตสาหกรรมเหล็กและเหล็กกล้า ถ่านโค้ก ไม้แปรรูป เคมีภัณฑ์ เบียร์ สถานที่พักตากอากาศฤดูร้อน
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เมืองในรัฐออนแทรีโอ
รอสส์ดีเพนเดนซี

รอสส์ดีเพนเดนซี (Ross Dependency) เป็นเขตการปกครองในทวีปแอนตาร์กติกา อยู่ระหว่างลองจิจูด 160° ตะวันออกถึง 150° ตะวันตก และสิ้นสุดที่ละติจูด 60° ใต้ เป็นเขตที่นิวซีแลนด์อ้างกรรมสิทธิ์ใน ค.ศ. 1923 ประกอบด้วยหมู่เกาะเบลเลนี เกาะโคลมัน เกาะรอสส์ เกาะสกอตต์ และบริเวณชายฝั่งของทะเลรอสส์ (คาบสมุทรเอดเวิร์ดที่ 7 และบางส่วนของวิกตอเรียแลนด์) รวมทั้งลิตเทิลอเมริกาและเกาะรูสเวลส์ ซึ่งอยู่บริเวณหิ้งน้ำแข็งรอสส์ มีเนื้อที่เป็นส่วนของแผ่น
ชื่อเขตการปกครองมาจากชื่อของ เซอร์เจมส์ คลาร์ก รอสส์ ผู้ค้นพบทะเลรอสส์
ทวีปแอนตาร์กติกา
การอ้างสิทธิเหนือดินแดนในแอนตาร์กติกา
22.2

22.2 หรือ ฮะมะซะกิ 22.2 (ตั้งชื่อตาม ฮะมะซะกิ คิมิโอะ วิศวกรวิจัยชั้นผู้ใหญ่ ของศูนย์วิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี แห่งบรรษัทกระจายเสียงและแพร่ภาพแห่งญี่ปุ่น) เป็นระบบเสียงรอบทิศทางที่สร้างขึ้นเพื่อให้ใช้ร่วมกับโทรทัศน์ความละเอียดสูงยิ่งยวด ประกอบด้วยลำโพงทั้งหมด 24 ตัว (รวมซับวูฟเฟอร์ 2 ตัวด้วย) คิดค้นโดยศูนย์วิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี โดยลำโพงทั้งหมดจะถูกติดตั้งใน 3 ระดับ
== ตำแหน่งของลำโพง ==
=== ลำโพงที่ตำแหน่งสูงกว่าหู ===
ประกอบด้วยลำโพงทั้งหมด 9 ตัวได้แก่
ลำโพงซ้ายหน้า
ลำโพงซ้ายกลาง
ลำโพงซ้ายหลัง
ลำโพงกลางหน้า
ลำโพงกลาง
ลำโพงกลางหลัง
ลำโพงขวาหน้า
ลำโพงขวากลาง
ลำโพงขวาหลัง
=== ลำโพงที่อยู่ในระดับเดียวกับหู ===
ประกอบด้วยลำโพงทั้งหมด 10 ตัวได้แก่
ลำโพงขอบซ้ายหน้า
ลำโพงขอบซ้ายกลาง
ลำโพงขอบซ้ายหลัง
ลำโพงกลางซ้ายหน้า
ลำโพงกลางหน้า
ที่นั่งผู้ชม
ลำโพงกลางหลัง
ลำโพงกลางขวาหน้า
ลำโพงขอบขวาหน้า
ลำโพงขอบขวากลาง
ลำโพงขอบขวาหลัง
=== ลำโพงที่อยู่ในระดับต่ำกว่าหู ===
ประกอบด้วยลำโพงทั้งหมด 5 ตัวได้แก่
ลำโพงหน้าซ้าย
ซับวูฟเฟอร์ซ้าย
ลำโพงหน้ากลาง
ลำโพงหน้าขวา
ซับวูฟเฟอร์ขวา
ระบบเสียงรอบทิศทาง
เตออฟีลูโอโตนี

เตออฟีลูโอโตนี (Teófilo Otoni) เป็นเมืองตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของรัฐมีนัชเจไรช์ ประเทศบราซิล มีประชากร 126,895 คน ในปี ค.ศ. 2007 และมีพื้นที่ 3,253.4 กม²
เมืองในรัฐมีนัชเจไรช์
โทรทัศน์ความละเอียดสูงมาก

โทรทัศน์ความละเอียดสูงมาก (Extreme High Definition Television; EHDTV) เป็นโทรทัศน์ความละเอียดสูงที่มีความละเอียดสูงกว่า Full HD โดยมีความละเอียดที่ 2560×1440 หรือ 3686400 พิกเซล
== XHD Video ==
XHD Video คือวิดีโอที่มีความละเอียด 1440p หรือ 2560×1440 ในปัจจุบัน ยูทูบได้เปิดให้อัปโหลดวิดีโอที่มีความละเอียดระดับ XHD ได้แล้ว แต่ยังไม่สามารถให้รับชมได้เนี่องจากจอคอมพิวเตอร์ส่วนใหญ่ยังไม่สามารถรับส่งสัญญาณขนาดนั้นได้ (DVI ที่ใช้กันในปัจจุบันสามารถส่งสัญญาณความละเอียดสูงสุดได้แค่ 1280×800 หรือระดับ HD Ready เท่านั้น) และจำเป็นต้องใช้อินเทอร์เน็ตความเร็วสูงในการรับชม (12 Mbps เป็นอย่างต่ำ)
โทรทัศน์
โทรทัศน์ความละเอียดสูง
ริงโงะ ชีนะ

ยูมิโกะ ชีนะ  หรือที่รู้จักกันโดยทั่วไปในชื่อของ ริงโงะ ชีนะ  เป็นนักร้องชาวญี่ปุ่น นักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์ดนตรี เธอเป็นนักร้องนำของวงโตเกียว จิเฮ็น 
== ประวัติ ==
ชีนะ เกิดเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2521 ในไซตามะและเติบโตในฟูกูโอกะ
เธอเริ่มเรียนเปียโนและบัลเล่ต์ตั้งแต่อายุ 4 ปี
เธอได้เข้าสู่วงการเพลงโดยไปออดิชั่นหลาย
เธอได้เซ็นสัญญากับโตชิบาอีเอ็มไอ
เธอได้เปิดตัวครั้งแรกครั้งเดียวคือ   Kōfukuron บน 27 พฤษภาคม 1998
เธอเริ่มวงโตเกียว จิเฮ็นในปี 2004
== ผลงาน: ริงโก ชีนะ ==
=== อัลบั้ม ===
==== สตูดิโออัลบั้ม ====
==== Cover album ====
==== ร่องเสียง ====
==== อัลบั้มรวมเพลง ====
=== อัลบั้มดีวีดี ===
==== แผ่นเสียง ====
=== ซิงเกิล ===
== ผลงาน: โตเกียว จิเฮ็น ==
=== อัลบั้ม ===
==== สตูดิโออัลบั้ม ====
=== ซิงเกิล ===
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของริงโก ชีนะ 
Kronekodow.com
นักร้องญี่ปุ่น
บุคคลจากไซตามะ
ศิลปินสังกัดยูนิเวอร์แซลมิวสิกเจแปน
.
กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554

กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 เป็นเดือนที่ 2 ของปี พ.ศ. 2554 วันแรกของเดือนเป็นวันอังคาร วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันจันทร์
กุมภาพันธ์
*2554-02
มีนาคม พ.ศ. 2554

มีนาคม พ.ศ. 2554 เป็นเดือนที่ 3 ของปี พ.ศ. 2554 วันแรกของเดือนเป็นวันอังคาร วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันพฤหัสบดี
== เหตุการณ์ปัจจุบัน ==
มีนาคม
*2554-03
มุขนายกมหานคร

ตามการจัดระเบียบองค์การแบบอิปิสโคปัลในคริสตจักร สมณศักดิ์มุขนายกมหานคร (Metropolitan bishop;Metropolitan) หมายถึงอัครมุขนายกหรือมุขนายกประจำมุขมณฑลที่เป็นมหานคร (มหานครคือมณฑลของโรมัน ภาคคริสตจักร หรือเมืองหลวงของแคว้น)ชาวออร์โธดอกซ์ในประเทศไทยจะเรียกว่า พระสังฆราชมหานคร
ก่อนที่จะมีสมณศักดิ์ชั้นอัครบิดร ในคริสตจักรตะวันออกถือว่ามุขนายกมหานครเป็นสมณศักดิ์ชั้นสูงสุด ผู้ดำรงตำแหน่งนี้จะปกครองคณะมุขนายก และได้รับเอกสิทธิ์พิเศษหลายประการตามกฎหมายศาสนจักรและประเพณีอันศักดิ์สิทธิ์
สมณศักดิ์นี้เกิดขึ้นเพราะโครงสร้างการบริหารคริสตจักรยุคแรกยึดตามแบบของจักรวรรดิโรมัน กล่าวคือในเมืองหรืออาณาเขตหนึ่ง ๆ จะมีการบริหารโดยประมุขสูงสุดคนเดียวคือมุขนายก และมุขนายกประจำเมืองหลวงของมณฑล (ต่อมาคือมุขนายกมหานคร) จะมีอำนาจมากกว่ามุขนายกประจำเมืองรองซึ่งต่อมาเรียกว่าปริมุขนายก
== โรมันคาทอลิก ==
ในคริสตจักรโรมันคาทอลิก ภาคคริสตจักรซึ่งเป็นเขตปกครองที่ประกอบด้วยหลายมุขมณฑลจะอยู่ภายใต้การบริหารของมุขนายกมหานครซึ่งมีสถานะเป็นอัครมุขนายกประจำมุขมณฑลตามที่พระสันตะปาปาแต่งตั้ง ส่วนมุขนายกประจำมุขมณฑลอื่น ๆ จะเรียกว่าปริมุขนายก
ตามประมวลกฎหมายพระศาสนจักร ค.ศ. 1983 มุขนายกมหานครมีหน้าที่ต่อปริมุขมณฑล ดังนี้
1. เฝ้าดูแลศาสนจักรให้รักษาความเชื่อและวินัยอย่างเคร่งครัด ถ้ามีการละเมิดใด ๆ ต้องถวายรายงานแด่พระสันตะปาปา
2. หากปริมุขนายกละเลยหน้าที่ ให้ไปเยี่ยมเยียนมุขมณฑลเหล่านั้นแทนเมื่อสำนักพระสันตะปาปารับรอง
3. แต่งตั้งรักษาการมุขนายกตามกฎหมาย
== อ้างอิง ==
มุขนายก
โปซีตาโน

โปซีตาโน (Positano) เป็นเมืองขนาดเล็กบนชายฝั่งอามาลฟีในแคว้นคัมปาเนีย อิตาลี พื้นที่หลักของเมืองตั้งอยู่ในพื้นที่แทรกในเนินเขาที่ทอดตัวลงสู่ชายฝั่ง
== ภูมิอากาศ ==
ภูมิอากาศของโปซีตาโนนั้นอบอุ่นแบบเมดิเตอร์เรเนียน ฤดูหนาวจะอบอุ่นมากโดยมีอุณหภูมิต่ำสุดที่แทบจะไม่เคยต่ำกว่า 6 °C (43 °F) เลย ในขณะที่ฤดูร้อนนั้นยาวนาน อบอุ่นและมีแดดจัด แต่มักจะได้รับความสดชื่นจากลมทะเล
== ประวัติศาสตร์ ==
โปซีตาโนเป็นเมืองท่าของสาธารณรัฐอามาลฟีในยุคกลาง ช่วงเวลาที่เมืองเจริญรุ่งเรืองที่สุดอยู่ในศตวรรษที่ 16 และ 17 ต่อมาเมื่อกลางศตวรรษที่ 19 เมืองเข้าสู่ยุคสมัยที่ตกต่ำ ประชากรมากกว่าครึ่งหนึ่งได้อพยพออกจากเมือง โดยส่วนใหญ่อพยพไปยังทวีปอเมริกา
ในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 โปซีตาโนเป็นหมู่บ้านประมงที่ค่อนข้างยากจน ต่อมาในทศวรรษ 1950 เริ่มมีนักท่องเที่ยวจำนวนมากมาเยี่ยมชม โดยเฉพาะหลังจากจอห์น สไตน์เบ็ค เขียนความเรียงเกี่ยวกับโปซีตาโนลงในนิตยสาร Harper's Bazaar ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2496 ในหัวข้อ "Positano bites deep" โดยประโยคหนึ่งกล่าวว่า "เป็นสถานที่ในฝันที่ไม่เป็นจริงยามคุณอยู่ที่นั่น แต่กลายเป็นจริงยามคุณจากไป"
== ศาสนา ==
ประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก โดยเป็นพื้นที่ของอัครมุขมณฑลอามัลฟี-กาวาเดตีร์เรนี
== อ้างอิง ==
เมืองในแคว้นคัมปาเนีย
อิเซซากิ

อิเซซากิ  เป็นนครในจังหวัดกุมมะ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่บริเวณจุดกึ่งกลางกลางของเกาะฮนชู ศูนย์กลางของนครอิเซซากิอยู่ห่างจากนครมาเอบาชิ เมืองหลวงของจังหวัดกุมมะ 15 กิโลเมตร และอยู่ห่างจากศูนย์กลางกรุงโตเกียว 95 กิโลเมตร ในปี 2022 มีจำนวนประชากร 211,132 คน เป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 4 ในจังหวัดกุมมะ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการนครอิเซซากิ 
นครในจังหวัดกุมมะ
ฟูกูชิมะ (เมือง)

ฟูกูชิมะ  เป็นเมืองหลวงของจังหวัดฟูกูชิมะ ภูมิภาคโทโฮกุ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 746.43 ตารางกิโลเมตร ในปี 2007 มีจำนวนประชากรประมาณ 289,483 คน ฟูกูชิมะตั้งอยู่ทางทิศเหนือห่างจากกรุงโตเกียวประมาณ 250 กิโลเมตร และอยู่ทางทิศใต้ห่างจากเมืองเซนได ประมาณ 80 กิโลเมตร
== แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิ พ.ศ. 2554 ==
ฟูกูชิมะได้รับความเสียหายจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮะกุ พ.ศ. 2554 ทำให้ขาดแคลนน้ำประปาและเชื้อเพลิง รถไฟหยุดบริการเนื่องจากรางรถไฟได้รับความเสียหาย
== อุบัติเหตุนิวเคลียร์ฟูกูชิมะไดอิจิ ==
โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ฟุกุชิมะไดอิชิซึ่งตั้งอยู่ห่างจากเมืองฟูกูชิมะประมาณ 63 กิโลเมตร  ได้รับความเสียหายจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิ ทำให้อุปกรณ์เครื่องมือขัดข้องและปลดปล่อยสารกัมมันตรังสีจำนวนมากออกมาภายนอก ทำให้รัฐบาลญี่ปุ่นต้องประกาศมาตรการป้องกันภัยกัมมันตรังสีจากโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ ซึ่งส่งผลกระทบต่อชุมชนโดยรอบโรงไฟฟ้า อย่างไรก็ตาม พลเมืองของเมืองฟูกูชิมะไม่ได้รับผลกระทบมากเท่าใดนัก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการเมืองฟูกูชิมะ 
นครในจังหวัดฟูกูชิมะ
ชาลส์ กู๊ดเยียร์

ชาลส์  กู๊ดเยียร์ (Charles  Goodyear; 29 ธันวาคม ค.ศ. 1800 – 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1860) เป็นวิศวกรการผลิตและนักเคมีชาวอเมริกัน มีผลงานที่สำคัญคือ การผลิตยางที่มีคุณภาพดีขึ้น  โดยผสมกำมะถันและใช้ความร้อนสูง (Vulcanization)
== ประวัติ ==
อาชีพเดิมของกู๊ดเยียร์คือการทำธุรกิจเครื่องมือโลหะ วันหนึ่งเขาเห็นยางเสี่อมสภาพจำนวนมากกองอยู่หน้าโรงงาน เขาจึงทดลองหาวิธีที่เหมาะในการแปรรูปน้ำยางให้เป็นยางคุณภาพดีอยู่ตลอดเวลา แต่กู๊ดเยียร์ก็ล้มเหลวหลายครั้ง จนกระทั่งพบว่าการผสมผงแมกนีเซียมและปูนขาวเข้ากับน้ำยาง ก่อนจะทาด้วยกรดไนตริก จะทำให้ยางแห้งไม่ไหลเยิ้มและไม่แข็งกระด้าง
กระนั้นก็ดี กู๊ดเยียร์ได้คิดค้นต่อไปและพบว่า การผสมยางเข้ากับกำมะถันแล้วผึ่งด้วยไอน้ำภายใต้ความดันที่พอเหมาะ นานประมาณ 2-4 ชั่วโมง จะทำให้ได้เนื้อยางที่มีคุณภาพดีที่สุด แม้ว่าเขาจะสามารถทำให้ยางมีคุณภาพดีจนสามารถแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์นานาชนิดได้ แต่ตัวกู๊ดเยียร์เองกลับยากจน และเสียชีวิตอย่างคนสิ้นเนื้อประดาตัวในปี ค.ศ. 1860
นักประดิษฐ์ชาวอเมริกัน
วิสามัญฆาตกรรม

วิสามัญฆาตกรรม (extrajudicial killing) เป็นการที่เจ้าพนักงานฆ่าผู้อื่นตายโดยอ้างว่าเป็นการปฏิบัติราชการตามหน้าที่  หรือฆ่าผู้อื่นตายระหว่างที่เขาอยู่ในความควบคุมของตน โดยอ้างว่าเป็นการปฏิบัติราชการตามหน้าที่
วิสามัญฆาตกรรมนั้นเป็นฆาตกรรมที่เจ้าพนักงานกระทำโดยปราศจากการอนุมัติตามกระบวนการยุติธรรมหรือตามวิถีทางแห่งกฎหมาย เพราะฉะนั้น โดยสภาพแล้ว จึงเป็นความผิดตามกฎหมาย
วิสามัญฆาตกรรมเกิดขึ้นจนกลายเป็นสิ่งสามัญในตะวันออกกลาง (โดยมากใน ดินแดนปาเลสไตน์ อิสราเอล และอิรัก), อัฟกานิสถาน, บังกลาเทศ, ปากีสถาน, จาไมกา, คอซอวอ, อเมริกาใต้, อเมริกากลาง, รัสเซีย, อุซเบกิสถาน, ฟิลิปปินส์ และประเทศไทย
== ศัพทมูล ==
คำว่า "วิสามัญฆาตกรรม" ในภาษาไทยนั้น ปรากฏใช้ครั้งในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาวชิราวุธ เมื่อมีการตรา "พระราชบัญญัติชันสูตรพลิกศพ พ.ศ. 2457" เมื่อวันที่ 22 เมษายน 2457 โดยมาตรา 7 แห่งพระราชบัญญัติดังกล่าว ว่า
"การชันสูตรพลิกศพผู้ถูกฆาตกรรม กำหนดตามพระราชบัญญัตินี้เป็น 2 ชั้น คือ สามัญ ชั้น 1 วิสามัญ ชั้น 1 ผิดกันดังอธิบายต่อไปนี้ คือ
"ข้อ 1 ฆาตกรรมอันเป็นวิสามัญนั้น คือ ผู้ตายตายด้วยเจ้าพนักงานฆ่าตาย ในเวลากระทำการตามหน้าที่ ยกตัวอย่างดังเช่น เจ้าพนักงานไปจับผู้ต้องหาว่าเป็นโจรเป็นผู้ร้าย แลฆ่าผู้ต้องหาว่าเป็นโจรเป็นผู้ร้ายนั้นตายในเวลาจับ ดังนี้เป็นต้น เรียกว่าเป็นเหตุวิสามัญ
"ข้อ 2 ฆาตกรรมอันเป็นสามัญนี้ ผู้อื่นแม้เป็นข้าราชการหรือเป็นเจ้าพนักงานกระทำให้ตาย โดยมิได้เกี่ยวแก่กระทำการตามหน้าที่ ให้ถือว่า เป็นฆาตกรรมอย่างสามัญ"
== เชิงอรรถ ==
== อ้างอิง ==
วิธีพิจารณาความอาญา
การฆ่าแบ่งตามประเภท
ลุย

ลุย เป็นบทประพันธ์ของ เสนีย์ บุษปะเกศ เคยนำไปสร้างเป็น ภาพยนตร์ไทย ในชื่อเดียวกัน สร้างโดย ไฟว์สตาร์ กำกับโดย รุจน์ รณภพ นำแสดงโดย สมบัติ เมทะนี, สรพงษ์ ชาตรี, อรัญญา นามวงศ์, มยุรฉัตร เหมือนประสิทธิเวช, ดวงใจ หทัยกาญจน์, อุเทน บุญยงค์ ออกฉายในปี พ.ศ. 2520
จากนั้นทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 บอร์ดคณะกรรมการพิจารณาการบริหารช่อง 7 ได้อนุมัติ ได้นำบทประพันธ์นี้มาทำเป็นละครซึ่งผู้จัด บริษัท ดีด้า วิดีโอ โปรดักชั่น จำกัด ตอนแรกวางตัวบทพระเอกไว้ที่ ณัฐวุฒิ สกิดใจ แต่ด้วยเหตุที่ว่า ณัฐวุฒิ สกิดใจได้ย้ายไปอยู่กับสถานีไทยทีวีสีช่อง 3 แทน ต่อมาบทดังกล่าวเป็นของวีรภาพ สุภาพไพบูลย์ ประกบคู่กับนางเอกของช่อง 7 มากมาย เช่น จีรนันท์ มะโนแจ่ม,ภัทรธิดา พัชรวีระพงษ์, อคัมย์สิริ สุวรรณศุข, มรกต กิตติสาระ เป็นต้น นอกจากนี้ยังมีนักแสดงอื่น ๆ อีกมากมาย ไม่ว่าจะเป็น แซมมี่ เคาวเวลล์, เขตต์ ฐานทัพ, ภาณุ สุวรรณโณ, ดนัย สมุทรโคจร ออกอากาศในคืนวันพุธ-พฤหัสบดี ระหว่างวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2554 - 16 มิถุนายน พ.ศ. 2554 ในเวลา 20.25 น. และออกอากาศอีกครั้ง วันอังคารที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 ทุกวันจันทร์ - ศุกร์ เวลา 13.00 - 14.55 น.
ลุย เป็นละครโทรทัศน์ที่มีเรตติ้งเป็นอันดับ 4 ของปีของช่อง 7 โดยมีเรตติ้งเฉลี่ยอยู่ที่ 14.6 คิดเป็นจำนวนผู้ชม 9.260 ล้านคน
== รายชื่อนักแสดง ==
{| class = wikitable
|-
!ตัวละคร||นักแสดง
|-
|ลุย หล่มสัก||วีรภาพ สุภาพไพบูลย์
|-
|ไทรงาม||จีรนันท์ มะโนแจ่ม
|-
|สร้อยคีรี||ภัทรธิดา พัชรวีระพงษ์
|-
|บุปผา||อคัมย์สิริ สุวรรณศุข
|-
|องศา||เขตต์ ฐานทัพ
|-
|ฟางแก้ว||มรกต กิตติสาระ
|-
|น็อต||แซมมี่ เคาวเวลล์
|-
|ประดู่||ธันย์ชนก ฤทธินาคา
|-
|บอย||พูลภัทร อัตถปัญญาพล
|-
|เมธา||ชยพล บุนนาค
|-
|อัสนี||ภาณุ สุวรรณโณ
|-
|เดือน||ดนัย สมุทรโคจร
|-
|แวววัลย์||แพร เอมเมอรี่
|-
|ดอกเเก้ว
|เอสเธอร์ สุปรีย์ลีลา
|-
|กริช ลมกรด
|อนุสรณ์ เตชะปัญญา
|-
|ประกาศิต
|โอริเวอร์ บีเวอร์
|-
|ขรรค์ชัย
|ภูธฤทธิ์ พรหมบันดาล
|-
|ทองเพชร
|ทองขาว ภัทรโชคชัย
|-
|ศักดา
|ประกาศิต  โบสุวรรณ
|-
|เทียว สิบทิศ
|เบคิม ฤทธิ์
|-
|เด็ด
|จักรกฤษณ์ คชรัตน์
|-
! colspan="2" |นักแสดงรับเชิญ
|-
|สิงห์
|เวนช์ ฟอลโคเนอร์
|-
|สถิตย์
|เลิศพร อารยะโกศล
|-
|
|ศศินา วิมุตตานนท์
|-
|
|จิรกิตติ์ สุวรรณภาพ
|-
|ทอม
|เขมะ วิถี
|-
|บอย (วัยเด็ก)
|มณฑล สุรวิทย์ธรรมะ
|-
|ประดู่ (วัยเด็ก)||พรสรวง รวยรื่น
|}
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
== อ้างอิง ==
ละครโทรทัศน์ไทย
รายชื่อศาลเจ้าในจังหวัดภูเก็ต

รายชื่อศาลเจ้าในจังหวัดภูเก็ต
== เรียงตามปีก่อสร้าง ==
=== ก่อนปี ๒๔๐๐ ===
ศาลเจ้าไล่ทู่เต้าโบ้เก้ง(กะทู้) (内杼斗母宮)
ศาลเจ้าฮกแชเก้ง (ชิดแชเนี่ยวม่า) (福星宮七星娘媽）- สร้างปี ๒๓๕๐
ศาลเจ้าเทียนเต๊กต๋อง（天德堂觀音廟）
ศาลเจ้าซัมส้านเทียนเฮวกึ๋งฮกจิวกงซอ (三山天后宮福州公所）- สร้างปี ๒๓๙๖
ศาลเจ้าฮกซานเก้ง (内杼福山宮本頭公)
=== ระหว่างปี ๒๔๐๐ - ๒๔๕๐ ===
ศาลเจ้าจุ้ยตุ่ยเต้าโบ้เก้ง (水碓斗母宮) - ก่อนปี ๒๔๕๐
ศาลเจ้าปุดจ้อ(จุ้ยตุ่ยเป๋งเอ๊กซานกวนอิมเบี้ยว) (水碓平陽山觀音廟) - ประมาณปี ๒๔๑๐ มาเป็นศาลเจ้าปุดจ้อ เดิมเป็นศาลเจ้าเต้กุนไม่ปรากฏปีสร้าง
ศาลเจ้าทงฮุนเก้ง （通雲宮）-สร้างปี ๒๔๑๐
ศาลเจ้าจีเหลียนเก้ง (กวนอูนาบอน) (嗒吹紫連宮關聖帝君廟)
ศาลเจ้าเต้กุ้นไต่เต่จี้เหล่งเก้ง (帝君大帝紫龍宮 )
ศาลเจ้าเซ่งเต็กเบ๋ว (勝德廟) (ผ่อต้อก้ง)- สร้างปี ๒๔๓๓
ศาลเจ้าเฮียบเทียนเก้งกวนเต้กุน（สะปำ) （協天宮關帝君廟） - สร้างปี ๒๔๓๔
ศาลเจ้าซำก้ายก้อง (三界公宮三官大帝）(บางคู)
ศาลเจ้ากิมหุ้ยเตียนส่ามอ๋องฮู้(เชิงทะเล)（鎮霞金飛殿三王府）-สร้างปี ๒๔๔๔
ศาลเจ้าไฮหล่ำฮุยก้วนเค่งจิวกงซอ (ไหหล่ำ) (海南會館瓊州公所天后宮)- สร้างปี ๒๔๔๔
ศาลเจ้าบ่างเหลียงเต้าบู๊เก้ง(บางเหนียว)(網寮斗母宮)- สร้างปี ๒๔๔๗
ศาลเจ้าหงอจินยินฮกเล้งเก้ง(ท่าเรือ) (吳眞閣福龍宮)
ศาลเจ้าต่องย่องสู (忠勇祠) (อั้งยี่)
ศาลเจ้าหงวนฮกเก้ง (内杼源福宮本頭公)
ศาลเจ้าทีกงตั๋ว (靝罡壇)
ศาลเจ้าฮกเซี้ยงเก้ง (福祥宮本頭公)
ศาลเจ้าเชเหล่งเก้ง (เจ่งอ๋อง) (青龍宮)
ศาลเจ้าหงวนฮกเก้ง (福元宮)
ศาลเจ้าท่องคาหย่องฮุนเก้ง (ไท้ซูทุ่งคา) （通卡肜雲宮太師廟）- สร้างปี ๒๔๓๕
ศาลเจ้าแชเหล่งเก้งไถ้หงวนต๋อง(จ้ออ๋อง) (青龍宮太原堂祖王廟)  - สร้างปี ๒๔๔๑
ศาลเจ้าเต่งก้องต๋อง (定光堂) (แสงธรรม)- สร้างปี ๒๔๓๔
ศาลเจ้าฮกหงวนกง （福元宮清水祖師廟）- ไม่ปรากฏปีสร้าง แต่เปลี่ยนเป็นหลังปัจจุบันเมื่อปี ๒๔๖๐
ศาลเจ้าฮุนจ่องอาม (雲從菴清水祖師廟) - สร้างปี ๒๔๔๙
ศาลเจ้าฮกแช่เก้งปุ่นเถ้าก๋ง （福星宮本頭公）
=== ระหว่างปี ๒๔๕๑ - ๒๕๐๐ ===
ศาลเจ้าฮุนซานเก้งลิ่มไท้ซู้ （雲山宮林太師廟） - สร้างปี ๒๔๕๘
ศาลเจ้ากิ่วเหล่งต๋อง（九龍堂） สร้างปี ๒๔๖๐
ศาลเจ้ายกเค่เก้ง (玉溪宮清水祖師廟) - สร้างประมาณปี ๒๔๙๐
ศาลเจ้าโก้ยเส้งอ๋อง (ฮุนเอ๊กต๋องห่องซานซีกงเต๊กจุนอ๋อง) （汾陽堂鳳山寺廣澤尊王）- สร้างปี ๒๕๑๙
ศาลเจ้าส่ามก่องฮุนซานเก้งหลิมฮู้ไท่ซู (三廣雲山宮林府太師廟) - ก่อนปี ๒๔๖๒
=== ระหว่างปี ๒๕๐๑ - ปัจจุบัน ===
ศาลเจ้าซำเซ้จูฮุด (三世祖佛) -  สร้างปี ๒๕๔๔
ศาลเจ้ากิ้วเที้ยนเก้ง (九天宮) - สร้างปี ๒๕๓๘
ศาลเจ้าเจ่งภอถัง (清普洞潮州會館) - สร้างปี ๒๕๒๒
ศาลเจ้าซุ่ยบุ๋นต๋อง (瑞文堂) -สร้างปี ๒๕๒๒
ศาลเจ้าฮกเต๊กสือ （福德士） - สร้างปี ๒๕๔๗
ศาลเจ้าฮกอ๋องต๋อง โคกโตนด (福王堂) ๒๕๕๐
ศาลเจ้าฮกเซียนตั๋ว （福仙壇）-สร้างปี ๒๕๕๓
ศาลเจ้าบู้เส่งต๋อง บ้านเคียน (武聖堂) -สร้างปี ๒๕๕๕
ศาลเจ้าไม้ขาว ไห่เหยียนเก้ง (邁櫙海晏宮) สร้างปี ๒๕๕๔
ศาลเจ้าเฉ้งเหล๋งต๋อง (เมืองใหม่)สร้างปี ๒๕๕๔
ศาสเจ้าจ้อสู่ก้ง (นาคา)
ศาลเจ้าถี่กงตั๋ว (วัดเทพฯ)
ภูเขาไฟตาอัล

ภูเขาไฟตาอัล (Bulkang Taal, ) เป็นแอ่งยุบปากปล่องขนาดใหญ่ที่มีทะเลสาบตาอัลในประเทศฟิลิปปินส์ ตั้งอยู่ในจังหวัดบาตังกัส ห่างจากกรุงมะนิลา 50 กิโลเมตร ภูเขาไฟนี้เป็นภูเขาไฟที่ยังคุกครุ่นนานที่สุดอันดับ 2 ของประเทศ โดยมีการปะทุในอดีตถึง 38 ครั้ง ทั้งหมดเกิดที่เกาะภูเขาไฟใกล้บริเวณตอนกลางของทะเลสาบตาอัล  เนื่องจากมีลักษณะเป็นแอ่งภูเขาไฟโผล่ขึ้นกลางทะเลสาบ บางครั้งจึงเรียกภูเขาไฟนี้ว่า "เกาะภูเขาไฟ" (Volcano Island) แอ่งยุบปากปล่องเกิดขึ้นในช่วงการปะทุยุคก่อนประวัติศาสตร์ระหว่าง 140,000 ถึง 5,380 ปีก่อนคริสต์ศักราช
เนื่องจากภูเขาไฟนี้ยังมีการปะทุอย่างรุนแรงอยู่เสมอ และมีผู้เสียชีวิตเป็นจำนวนมาก จึงถูกกำหนดเป็นสถานที่ห้ามประชาชนตั้งถิ่นฐาน การปะทุครั้งรุนแรงที่สุดเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1754 และ ค.ศ. 1911 มีผู้เสียชีวิต 1,335 คน  ภูเขาไฟนี้เกิดปะทุครั้งล่าสุดเมื่อวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 2020 (43 ปีหลังจากการปะทุครั้งก่อนหน้าซึ่งคือปี 1977) ส่งผลให้ขี้เถ้าตกลงใส่เมืองใกล้เคียงและทำให้ผู้คนล้มป่วยเป็นโรคระบบทางเดินหายใจเป็นจำนวนมาก
== ศัพทมูลวิทยา ==
ในคริสต์ศตวรรษที่ 1800 ภูเขาไฟตาอัลมีชื่อเรียกว่า Bombou หรือ Bombon
เทศบาลตาอัลและแม่น้ำ Taa-lan (ปัจจุบันมีชื่อว่าแม่น้ำปันซีปิต) ตั้งชื่อตามต้น Taa-lan ซึ่งเติบโตริมแม่น้ำ และยังเติบโตริมชายฝั่งทะเลสาบ Bombon (ปัจจุบันคือทะเลสาบตาอัล)
ตาอัล เป็นศัพท์ตากาล็อกในสำเนียง Batangueñoที่หมายถึง จริง แท้ และบริสุทธิ์
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Taal Volcano Eruptions 1572–1911 from RWTH Aachen University Web Site 
Taal Volcano Eruptions 1600–2010 from Google
ภูเขาไฟในประเทศฟิลิปปินส์
ภูเขาไฟที่ยังไม่ดับ
แอ่งยุบปากปล่อง
พระมงคลสิทธิการ (พูล อตฺตรกฺโข)

==ประวัติ==
หลวงพ่อพูล อดีตเจ้าอาวาสวัดไผ่ล้อมเกิดในนามสกุล "ปิ่นทอง" เมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2455 ในรัชกาลของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นบุตรคนที่ 6 ใน นายจู และนางนำเนียง ปิ่นทอง ท่านจบการศึกษาในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ที่โรงเรียนวัดห้วยจระเข้ นครปฐม เมื่อปี พ.ศ. 2471 จากนั้นได้ฝึกอ่านเขียนอักษรขอมและแพทย์แผนโบราณจาก "ปู่แย้ม ปิ่นทอง" ผู้ซึ่งมีศักดิ์เป็นปู่แท้ ๆ ของท่าน และได้รับการถ่ายทอดวิชา คาถาอาคมจาก หลวงพ่อจ้อย วัดบางช้างเหนือ หลวงพ่อแช่ม วัดตาก้อง หลวงปู่กลั่น หลวงพ่อเงิน วัดดอนยายหอม ในวัยหนุ่มหลวงพ่อพูลชอบฝึกและศึกษาวิชามวยไทยจนเป็นนักมวยฝีมือดีคนหนึ่ง จนมีอายุครบเกณฑ์ทหาร หลวงพ่อพูลได้ถูกเกณฑ์ไปสังกัดทหารม้า เป็นทหารรักษาพระองค์ที่สะพานมัฆวาน โดยต่อมาท่านได้รับยศเป็นนายสิบตรี
==อุปสมบท==
หลังจากท่านปลดประจำการ ท่านได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2480 โดยมี พระครูอุตตการบดี (หลวงปู่สุข ปทฺวณฺโณ) เป็นพระอุปัชฌาย์ หลังท่านบวช ได้พำนักอยู่ที่วัดพระงาม ศึกษาเล่าเรียนจนสอบไล่ได้นักธรรมชั้นตรี เมื่อ พ.ศ. 2482ในระหว่างนี้เองท่านได้ให้ความสนใจศึกษาด้านการเจริญสมาธิจิตฝึกฝนวิปัสสนากรรมฐาน ตามคำสอนควบคู่กับการศึกษาวิชาอาคม ซึ่งได้รับมอบหมายจาก "ปู่แย้ม ปิ่นทอง" ที่วัดพระงามนี้ท่านจึงได้มีโอกาสได้ฝากตัวเป็นศิษย์ของ หลวงพ่อพร้อม วัดพระงาม พระเกจิที่ท่านเคราพมากที่สุดคือ หลวงพ่อเงิน วัดดอนยายหอม ได้รับคำแนะนำในการเจริญสมาธิภาวนา การเขียนอักขระเลขยันต์ ปลุกเสกวัตถุมงคล วิชาอาคมต่าง ๆ หลวงพ่อเงินเมตตาเป็นคนถ่ายทอดอย่างไม่ปิดบัง
==เป็นเจ้าอาวาส==
ต่อมาท่านได้ย้ายมาธุดงค์ที่ป่าเขาลำเนาไพรฝึกฝนสมาธิจิต และในปี พ.ศ. 2490 วัดไผ่ล้อมขาดเจ้าอาวาสในการปกครองเนื่องจากเจ้าอาวาสแต่ละรูปอยู่ปกครองวัดได้ไม่นานต้องลาสิกขาบทออกไป หลวงพ่อพูลจึงได้ย้ายมาจำพรรษาประจำอยู่ที่วัดไผ่ล้อม พร้อมกับทำการก่อสร้าง พัฒนาวัดเรื่อยตลอดเวลา
== มรณภาพ ==
หลวงพ่อพูลมรณภาพในวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 สิริอายุได้ 92 ปี นับพรรษาได้ 67 พรรษา
==อ้างอิง==
หนังสือ 108 ศาลศักดิ์สิทธิ์
ประวัติหลวงพ่อพูล วัดไผ่ล้อม
พระเครื่องหลวงพ่อพูล วัดไผ่ล้อม 
หลวงพ่อพูล วัดไผ่ล้อม 
ภิกษุจากจังหวัดนครปฐม
เจ้าอาวาสวัดในจังหวัดนครปฐม
พระราชาคณะชั้นสามัญ
ภิกษุชาวไทยที่มรณภาพแล้วศพไม่เน่าเปื่อย
เทิสเซินเดอร์โล

เทิสเซินเดอร์โล (Tessenderlo) เป็นเทศบาลทางตะวันตกที่สุดของมณฑลลิมเบิร์กในประเทศเบลเยียม มีประชากรประมาณ 18,000 คน ตั้งอยู่บริเวณรอยต่อระหว่างมณฑลลิมเบิร์ก, เฟลมิชบราบันต์ และแอนต์เวิร์ป โดยมีคลองอัลเบิร์ตและทางหลวงยุโรปสาย E313 (แอนต์เวิร์ป-ลีแยฌ) พาดผ่าน สำเนียงท้องถิ่นของเทิสเซินเดอร์โลไม่ได้เป็นสำเนียงลิมเบิร์กแต่เป็นสำเนียงบราบรานต์แทน
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
เทิสเซินเดอร์โลประกอบด้วยตัวเมืองและหมู่บ้านอีก 4 หมู่บ้าน ได้แก่ ฮูลส์ต, ชูต, เองสเบอร์เคน และเบิร์ก
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของเทิสเซินเดอร์โล 
== อ้างอิง ==
ทเสเซนเดอร์โล
มันเนอเกินปิส

มันเนอเกินปิส (Manneken Pis, ; บางครั้งเรียกเป็นภาษาฝรั่งเศสว่า เลอเปอตีฌูว์เลียง, ) เป็นน้ำพุขนาดเล็กหล่อด้วยทองแดงเป็นรูปเด็กชายยืนเปลือยกายกำลังปัสสาวะใส่อ่าง มีความสูงประมาณ 61 เซนติเมตร ตั้งอยู่บริเวณทางแยกระหว่างถนนรูว์เดอเลตูฟว์/สโตฟสตราต (Rue de l'Étuve/Stoofstraat) กับถนนรูว์ดูว์แชน/ไอก์สตราต (Rue du Chêne/Eikstraat) ใจกลางกรุงบรัสเซลส์ รูปหล่อปัจจุบันออกแบบโดยเฌโรม ดูว์แกนัว ช่างหล่อชาวฝรั่งเศส-เฟลมิช ได้รับการนำมาติดตั้งราว ค.ศ. 1618 เป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญแห่งหนึ่งของประเทศเบลเยียม
มีตำนานเล่าว่า รูปปั้นนี้เดิมสร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ด้วยหินแกะสลัก ในขณะนั้นบรัสเซลส์อยู่ท่ามกลางสงคราม และถูกฝ่ายตรงข้ามนำระเบิดมาวางไว้ที่กำแพงเมือง เด็กชายคนหนึ่งชื่อ ยูลียันสเกอ (Julianske) มาพบสายชนวนระเบิดกำลังติดไฟ จึงปัสสาวะรดเพื่อดับชนวนและป้องกันเมืองไว้ได้ ชาวเมืองจึงทำรูปแกะสลักนี้ไว้เพื่อระลึกถึงความกล้าหาญ ต่อมารูปสลักนี้ถูกขโมยสูญหายไปหลายครั้ง จึงถูกแทนที่รูปหล่อตัวปัจจุบัน ที่ออกแบบโดยเฌโรม ดูว์แกนัว ใน ค.ศ. 1618
ในปัจจุบัน เทศบาลนครบรัสเซลส์ได้จัดเทศกาลเฉลิมฉลองต่าง ๆ บางช่วงจะมีการจัดเครื่องแต่งกายพื้นเมืองต่าง ๆ สวมให้กับรูปปั้นนี้ รวมถึงเครื่องแต่งกายวัฒนธรรมร่วมสมัยอย่างเอลวิส เพรสลีย์ หรือมิกกี เมาส์ หรือแม้แต่เทศกาลของต่างชาติ เช่น ประเพณีสงกรานต์ของไทย โดยในช่วงเวลาปกติรูปปั้นนี้จะอยู่ในสภาพเปลือยกาย
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Brussels.be, Official website with calendar of costume changes
Manneken-Pis.tk , Official web site of Manneken Pis of Geraardsbergen
Ilotsacre.be, Manneken Pis: virtual visit, pictures and costumes
VisitOnWeb.com, Manneken Pis in 360 degrees
Westhoek.be, "Manneken Pis from Koksijde"
สถานที่ท่องเที่ยวในประเทศเบลเยียม