pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ฮารูนะ อันโนะ

ฮารูนะ อันโนะ    เกิดในวันที่ 9 เมษายน ปี พ.ศ. 2531 ในจังหวัดคูมาโมโตะ ประเทศญี่ปุ่น  เป็นดาราไอดอล ชาวญี่ปุ่น
==ประวัติ==
แจ้งเกิดจากการเป็นดาราไอดอล U-15  มีผลงานทั้งการ ถ่ายแบบหนังสือ และถ่ายแบบ VDO.
==ข้อมูลส่วนตัว==
ชื่อจริง : ฮารูนะ อันโนะ   
วันเกิด : 
สถานที่เกิด : จังหวัดคูมาโมโตะ  ประเทศญี่ปุ่น
สัดส่วน : B80 / W59 / H85
ส่วนสูง : 158 ซม.
น้ำหนัก : 45 กิโลกรัม
สีที่ชอบ : สีม่วง
กรุ๊ปเลือด : AB
งานอดิเรก : ดูหนัง , อ่านหนังสือ
ความสามารถพิเศษ : ว่ายน้ำ , ภาษาอังกฤษ
สังกัดค่าย :''' T o k y o z u k a n 
==ผลงาน==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เวปไซต์อย่างเป็นทางการ 
Tokyozukan  
ไอดอลญี่ปุ่น
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2531
บุคคลจากจังหวัดคูมาโมโตะ
โจป้า

โจป้า ตามสำเนียงฮกเกี้ยน หรือ เฉา เป้า ตามสำเนียงกลาง  เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก ขุนพลแห่งโตเกี๋ยมผู้ปกครองเมืองชีจิ๋ว โจป้าเป็นพ่อตาของลิโป้ เมื่อคราวเล่าปี่ครองเมืองชีจิ๋วต่อจากโตเกี๋ยม โจโฉได้มีหนังสือรับสั่งให้เล่าปี่นำกำลังทหาร ไปรบกับอ้วนสุดที่เมืองลำหยง เล่าปี่จึงนำกำลังทหารไปตามคำสั่งโจโฉโดยมอบหมายให้เตียวหุยดูแลเมืองชีจิ๋ว ฝ่ายเตียวหุยซึ่งอยู่รักษาเมืองชีจิ๋วตามคำสั่งเล่าปี่ โดยมอบหมายให้ตันเต๋งเป็นผู้ว่าราชการฝ่ายพลเรือน ตนเองเป็นผู้ว่าราชการข้างเหล่าทหาร
== ประวัติ ==
โจป้ามีตำแหน่งเป็นพ่อตาของลิโป้ รับราชการด้วยเล่าปี่ที่เมืองชีจิ๋ว อยู่มาวันหนึ่งเตียวหุยให้แต่งโต๊ะ แล้วเชิญขุนนางฝ่ายทหารและพลเรือนมาพร้อมกับแล้วว่า "เมื่อเล่าปี่จะยกกองทัพไปนั้น ได้กำชับเราว่าอย่าเสพย์สุรานัก วันนี้เราสบายใจจึงให้แต่งโต๊ะเชิญท่านทั้งปวงมากินโต๊ะ เสพย์สุราเล่นแต่วันเดียวนี้ให้สนุก สืบไปท่านทั้งปวงแลเราอย่าได้กินเลยเป็นอันขาด จะตั้งหน้าว่าราชการรักษาเมืองไว้ให้เป็นปรกติกว่าเล่าปี่จะยกกลับมา" แล้วเตียวหุยก็รินสุราคำนับให้ขุนนางทั้งปวงกิน โจป้าซึ่งเป็นขุนนางฝ่ายทหารมิได้รับจอกสุราจากเตียวหุยและกล่าวแก่เตียวหุยว่า "ข้าพเจ้าได้สาบานไว้ต่อเทพดาว่ามิได้กินเลย" เตียวหุยจึงว่า "ตัวเป็นทหาร เหตุใดจึงว่าไม่เสพย์สุรา เราจะให้กินสักจอกหนึ่ง ถ้ามิกินเราไม่ฟัง"'
โจป้าหวาดกลัวเตียวหุยที่ขู่บังคับให้กินสุรา จึงคำนับรับจอกสุรามากินเข้าไป เตียวหุยเห็นโจป้ากินสุราก็รินสุรากินไปประมาณยี่สิบจอกใหญ่และรินสุราให้ขุนนางทั้งปวงกินอีก แต่โจป้าปฏิเสธว่า "ข้าพเจ้ากินไม่ได้" เตียวหุยจึงหัวเราะแล้วว่า "เมื่อกี้นั้นตัวว่ากินไม่ได้ แล้วก็กินเข้าไปได้จอกหนึ่ง ครั้นให้กินอีกว่ากินไม่ได้ ก็เห็นว่าตัวแกล้งบิดพลิ้วลวงเรา เราไม่ฟัง จะให้ตัวกินอีกจงได้" แล้วก็บังคับให้โจป้ากินสุราแต่โจป้าก็มิได้กิน ทำให้เตียวหุยโกรธจึงว่า "ตัวเป็นผู้น้อยว่าเรา บังอาจขัดไม่เสพย์สุราด้วยเรานั้น ก็เห็นว่าตัวมิได้เกรงเรา" แล้วก็สั่งให้นำตัวโจป้าไปตีร้อยที
ตันเต๋งซึ่งเป็นขุนนางฝ่ายพลเรือนเห็นเตียวหุยเมาสุราและทำการวุ่นวาย จึงเข้าห้ามปราม โจป้าอ้อนวอนเตียวหุยว่า "ข้าพเจ้าขอโทษเสียครั้งหนึ่งเถิด ถึงแม้ไม่เห็นแก่ข้าพเจ้า จงเห็นแก่หน้าบุตรเขยขอข้าพเจ้าบ้าง" เตียวหุยจึงถามว่าบุตรเขยโจป้าเป็นผู้ใด เมื่อรู้ว่าลิโป้เป็นบุตรเขยโจป้า เตียวหุยยิ่งโกรธจัดและให้ทหารนำตัวโจป้าไปตี แต่เหล่าขุนนางทั้งปวงช่วยกันขอ เตียวหุยจึงสั่งงดไว้
โจป้าครั้นกลับมาบ้านก็คิดแค้นเตียวหุยเป็นอันมาก จึงแต่งหนังสือให้ม้าใช้นำไปให้ลิโป้ที่เมืองเสียวพ่ายเป็นใจความว่า "บัดนี้เล่าปี่ยกกองทัพไปตีเหมืองลำหยง เตียวหุยเสพย์สุราเมาให้ตีเรา แล้วว่ากล่าวหยาบช้ากระทบมาถึงลิโป้ด้วย ขอให้คุมทหารยกมาตีเมืองชีจิ๋วให้เวลากลางคืนวันนี้เห็นจะได้โดยง่าย ด้วยเตียวหุยกำลังเมาสุราอยู่" เมื่อลิโป้แจ้งในหนังสือของโจป้า จึงนำกำลังทหารยกมาตีเมืองชีจิ๋ว เมื่อทหารของโจป้าได้ยินลิโป้ร้องเรียก ก็นำเนื้อความมาบอกแก่โจป้า โจป้าจึงให้ทหารเปิดประตูเมืองรับลิโป้เข้ามา เมืองชีจิ๋วของเล่าปี่จึงตกเป็นของลิโป้อย่างง่ายดาย
ครั้นเสียเมืองชีจิ๋วแก่ลิโป้ เตียวหุยตกใจขึ้นม้าถือทวนหลบหนีไป โดยทิ้งครอบครัวของเล่าปี่ไว้ในเมือง ลิโป้เห็นเตียวหุยมีฝีมือจึงไม่ติดตาม แต่โจป้าคิดแค้นเตียวหุยเป็นอันมาก จึงคุมทหารประมาณหนึ่งร้อยติดตามไป โจป้ารบด้วยเตียวหุยสามเพลงก็ขับม้าหนี แต่ถูกเตียวหุยแทงด้วยทวนตกม้าตาย
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ตัวละครในสามก๊ก
ลิโป้
จโป้า
โตเกี๋ยมและผู้เกี่ยวข้อง
ขุนพลของเล่าปี่
ทูบีนัมเบอร์วัน (นิตยสาร)

สำหรับโครงการในชื่อเรียกเดียวกันนี้ ดูบทความที่ โครงการทูบีนัมเบอร์วัน
สำหรับเพลงในชื่อเรียกเดียวกันนี้ ดูบทความที่ ทูบีนัมเบอร์วัน (เพลง)
นิตยสารทูบีนัมเบอร์วัน เป็นนิตยสารที่นำเนื้อหาสาระความรู้ในการใช้ดำรงชีวิตให้เกิดประโยชน์ของเยาวชนและวัยรุ่น เพื่อให้เยาวชนและวัยรุ่นห่างไกลจากยาเสพติด นอกจากนี้ในนิตยสารยังมีภาพและเนื้อหากิจกรรมและสาระความบันเทิง เป็นประจำทุกเดือน เฉพาะสมาชิกที่ได้สมัครนิตยสารเท่านั้น
== อ้างอิง ==
เว็บไซด์โครงการทูบีนัมเบอร์วัน
== ดูเพิ่ม ==
ทูบีนัมเบอร์วัน
ท
นิตยสาร
นิตยสารในประเทศไทย
กรดออกซาลิก

กรดออกซาลิก (Oxalic Acid) เป็นสารประกอบอินทรีย์ซึ่งมีสูตรโมเลกุล H2C2O4 และมีความเป็นกรดสูงกว่ากรดน้ำส้ม (Acetic Acid) 10000 เท่า เมื่ออยู่ในรูปของประจุจะเรียกว่า ออกซาเลต (oxalate) ซึ่งเป็นตัวรีดิวส์ ที่ดีเหมือนกับหมู่ลิแกนด์ (ligand) ในสารประกอบเชิงซ้อน โลหะไอออนจะไม่ละลายน้ำเมื่อรวมกับออกซาเลต เช่น แคลเซียมออกซาเลต (Calcium Oxalate) ซึ่งเป็นนิ่วที่พบในไต
กรดออกซาลิกมีมวลโมเลกุล 90.03 g/mol (anhydrous) ความหนาแน่น 1.90 g/cm³ (dehydrate) จุดหลอมเหลว 101-102&nbsp;°C (dehydrate) กรดออกซาลิกสามารถเตรียมได้จากการออกซิไดซ์น้ำตาลกลูโคสด้วยกรดไนตริก โดยมี vanadium pentoxide เป็นตัวเร่งปฏิกิริยา หรือในระดับอุตสาหกรรมที่ต้องการผลิตในปริมาณที่มากจะใช้ โซเดียมไฮดรอกไซด์ ที่ร้อนดูดรับก๊าซ คาร์บอนมอนออกไซด์ ภายใต้ความดันสูงซึ่งจะได้ โซเดียมออกซาเลต เป็นผลิตภัณฑ์
กรดออกซาลิกจะทำปฏิกิริยาให้สารประกอบ carboxylic acid อื่นๆเช่น สารประกอบ ester (dimethyloxalate), สารประกอบ acid chloride (oxalyl chloride) เป็นต้น ออกซาเลต (oxalate) ซึ่งเป็นคู่เบส (conjugate base) ของกรดออกซาลิก ยังเป็นลิแกนด์ที่ดีในการเกิดสารประกอบเชิงซ้อน โดยมีลักษณะเป็น bidentate ligand ซึ่งจะให้ 2 อิเล็กตรอนและจับกลุ่มเป็นวง 5 เหลี่ยม (MO2C2) เช่น potassium ferrioxalate, K3[Fe (C2O4) 3] หรือเป็นยา Oxaliplatin โดยมีโลหะอะตอมกลางเป็นแพลทินัม ใช้ในทางเคมีบำบัดให้กับผู้ป่วยโรคมะเร็ง
กรดออกซาลิกสลายตัวได้เมื่อโดนความร้อน 120 องศา ขึ้นไป จะพบมากในพืช เช่น พืชตระกูล Sorrel ในกลุ่ม Oxalis หรือที่รู้จักกันคือ ส้มกบ หรือหญ้าเกล็ดหอยจีน
==อ้างอิง==
สารเคมีในบ้าน
กรดไดคาร์บอกซิลิก
ลายรดน้ำ

ลายรดน้ำ เป็นงานประณีตศิลป์ของไทยชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในงานจิตรกรรมประเภทสีเอกรงค์ สันนิษฐานว่ามีมาตั้งแต่กรุงสุโขทัยเป็นราชธานี จากหลักฐานในจดหมายเหตุกรุงสยามและกรุงจีน ซึ่งบรรยายถึง พ่อขุนรามคำแหงทรงเจริญพระอักษรแต่งตั้งราชทูตไปเจริญสัมพันธไมตรีกับจีนโดยการเขียนพระราชสาส์นเป็นลายรดน้ำ งานประเภทลายรดน้ำได้แพร่หลายและเป็นที่นิยมเรื่อยมาจนถึงสมัยอยุธยา และต่อมาถึงสมัยรัตนโกสินทร์
ลายรดน้ำเป็นลวดลายหรือภาพ รวมไปถึงภาพประกอบลายต่าง ๆ ที่ปิดด้วยทองคำเปลวบนพื้นรัก โดยขั้นตอนการทำสุดท้ายคือการเอาน้ำรด ให้ปรากฏเป็นลวดลาย จึงกล่าวได้ว่า  "ลายรดน้ำ" คือ ลายทองที่ล้างด้วยน้ำ
งานเขียนลายรดน้ำส่วนใหญ่จะเขียนประดับตามสถานที่ต่าง ๆ เช่นประตู หน้าตา ฝาผนัง รวมถึงเครื่องไม้ใช้สอยต่าง ๆ ด้วย
ภาพ:Bkkwangsuanpakkardrb03.jpg|หอเขียนลายรดน้ำวังสวนผักกาด กรุงเทพ
ภาพ:Watrakhangdoorpano0609.jpg|บานประตูพระอุโบสถ วัดระฆัง กรุงเทพ
ภาพ:Watrakhanghortrai052000b.jpg|ตู้พระธรรมลายรดน้ำภายในหอพระไตรปิฎกวัดระฆัง กรุงเทพ
== อ้างอิง ==
ศิลปะไทย
จุฬามณีเจดีย์

ตามความเชื่อของพุทธศาสนิกชนเถรวาท จุฬามณีเจดีย์ (จุฬามณิเจติย) เป็นเจดีย์บนสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ที่บรรจุพระจุฬาพระโมลีและพระเขี้ยวแก้วของพระโคตมพุทธเจ้า
== ตำนาน ==
ชาตกัฏฐกถา อรรถกถาอปัณณกชาดก, วิสุทธชนวิลาสินี อรรถกถาพุทธาปทาน, และมธุรัตถวิลาสินี อรรถกถาโคตมพุทธวงศ์ ระบุตรงกันว่า เมื่อเจ้าชายสิทธัตถะออกผนวช เสด็จถึงหาดทรายริมฝั่งแม่น้ำอโนมา ทรงพระดำริว่าพระเกศาไม่เหมาะแก่สมณะ จึงทรงจับพระขรรค์ด้วยพระหัตถ์ขวา รวบพระจุฬา (จุก) กับพระเมาลี (มวยผม) ด้วยพระหัตถ์ซ้าย แล้วตัดออกเหลือพระเกศายาวสององคุลีเวียนขวาติดพระเศียร แล้วทรงรวบพระจุฬาพร้อมด้วยพระเมาลี อธิษฐานว่า ถ้าจะเป็นพระพุทธเจ้า ขอให้ผมนี้ตั้งอยู่ในอากาศ ถ้าไม่เป็น ก็ให้ตกลงเหนือพื้นดิน แล้วเหวี่ยงไปในอากาศ กำพระจุฬามณีนั้นลอยไประยะประมาณโยชน์หนึ่งแล้วก็ตั้งอยู่ในอากาศ ลำดับนั้น ท้าวสักกะเห็นด้วยจักษุทิพย์ ก็เอาผอบแก้วขนาดโยชน์หนึ่งทูนพระเศียรรับกำพระจุฬามณีนั้น แล้วทรงสถาปนาเป็นพระจุฬามณีเจดีย์สำเร็จด้วยรัตนะ 7 ประการ ขนาด 3 โยชน์ไว้ในภพดาวดึงส์
ในคัมภีร์สุมังคลวิลาสินียังระบุอีกว่า ระหว่างที่โทณพราหมณ์แบ่งพระบรมสารีริกธาตุถวายแก่เจ้าจากแคว้นต่าง ๆ ได้ลักพระเขี้ยวแก้วเบื้องขวาซ่อนไว้ในผ้าโพกศีรษะของตน ท้าวสักกะทรงพระดำริว่าพระเขี้ยวแก้วเบื้องขวานั้นเป็นปัจจัยแห่งการตรัสสอนอริยสัจ 4 เพื่อตัดความสงสัยของบรรดาสัตวโลก ไม่คู่ควรที่พราหมณ์จะทำสักการะได้ จึงทรงถือเอาจากผ้าโพก บรรจุไว้ในผอบทองคำ นำไปประดิษฐาน ณ พระจุฬามณีเจดีย์ด้วย
ปรมัตถทีปนีกล่าวว่า ท้าวสักกะศรัทธาพระเจดีย์นี้อย่างมาก มักจะเสด็จบูชาเนืองๆ
== ความเชื่อ ==
เป็นพระธาตุประจำปีเกิดของคนที่เกิดปีจอ ตามคติความเชื่อของชาวไทยวน
== อ้างอิง ==
ฉบับประมวลศัพท์''' พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตโต)
เจดีย์
พระธาตุประจำปีเกิด
พระยาอุปเทศทวยหาญ (เชื่อม ประพันธโยธิน)

พันเอก พระยาอุปเทศทวยหาญ (เชื่อม ประพันธโยธิน) เกิดเมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2428 เป็นบุตรของนายร้อยโทแช่ม รับราชการในตำแหน่งต่าง ๆ คือ ประจำกองร้อยที่ 2 กรมทหารปืนใหญ่ที่ 1 เป็นผู้บังคับกอบร้อยพิเศษโรงเรียนนายร้อยมัธยม ผู้บังคับการโรงเรียนนายร้อยมัธยมเจ้ากรมยุทธศึกษาทหารบกเมื่อปี พ.ศ. 2458 ต่อมาในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2459 เป็นเจ้ากรมยุทธศึกษาทหารบกเป็นผู้รั้งผู้บังคับการนักเรียนนายร้อยชั้นปฐม ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2463 เป็นเจ้ากรมยุทธศึกษาทหารบก ลาออกจากราชการเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2469
ต่อมาเป็นผู้อำนวยการโรงพิมพ์ลหุโทษเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2472 ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นพระยาอุปเทศทวยหาญ เมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2457 ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2477
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
อุปเทศทวยหาญ
ผู้บัญชาการโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า
นาซาเรธ

นาซาเรธ (Nazareth; สัทอักษรสากล: ) (נָצְרַת, ฮีบรู Natz'rat หรือ Natzeret;  الناصرة an-Nāṣira หรือ an-Naseriyye) เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่สุดของเขตเหนือของอิสราเอล เป็นเสมือนเมืองหลวงของอาหรับสำหรับชาวอาหรับในประเทศอิสราเอล ผู้ที่เป็นประชากรส่วนใหญ่ในนาซาเรธ  ในพันธสัญญาใหม่ นาซาเรธถูกอธิบายว่าเป็นบ้านเกิดของพระเยซูคริสต์ และ เป็นสถานที่ในการเดินทางแสวงบุญของชาวคริสต์ทั้งปวง
== ภูมิศาสตร์และประชากร ==

เมืองนาซาเรธในปัจจุบันตั้งอยู่ที่ประมาณ 320 เมตร ถึง 490 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล (ต่างกันไปตามสภาพทางภูมิศาสตร์ของบริเวณนั้น ๆ ) นาซาเรธตั้งอยู่ระหว่างภูเขาที่รวมตัวกันเป็นจุดใต้สุดของเทือกเขาเลบานอน จากนาซาเรธถึงทะเลสาบกาลิลีมีระยะทางด้วยกันทั้งหมด 25 กิโลเมตร และจากนาซาเรธถึงภูเขาทาบอร์ซึ่งอยู่ทางตะวันตกของนาซาเรธ มีระยะทาง 9 กิโลเมตรด้วยกัน
จากการสำรวจสถิติประชากรของทางการอิสราเอลพบว่า เมืองนาซาเรธมีประชากรด้วยกันทั้งหมดประมาณ 65,000 คนในปี พ.ศ. 2548 ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวอาหรับ 31.3% เป็นชาวปาเลสไตน์ที่นับถือคริสต์ศาสนา และ 68.7% เป็นชาวมุสลิม
== เมืองพี่น้อง ==
เชนสโตโควา, ประเทศโปแลนด์
ลอเรโต, ประเทศอิตาลี
ฟลอเรนซ์, ประเทศอิตาลี
เดอะเฮก, ประเทศเนเธอร์แลนด์
แซ็ง-เดอนี, ประเทศฝรั่งเศส
== ดูเพิ่ม ==
พันธสัญญาใหม่
พระเยซูคริสต์
คริสต์ศาสนา
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของเมืองนาซาเรธ 
เมืองในประเทศอิสราเอล
เมืองศักดิ์สิทธิ์
คติโฟวิสต์

คติโฟวิสต์ (Les Fauves) เป็นลัทธิของจิตรกรรมลัทธิหนึ่ง ลัทธินี้ใช้สีสดใส ตัดกันอย่างรุ่นแรง นำลีลาของเส้นมาใช้ใหม่ รูปแบบง่าย เรียบ สีที่นิยมใช้ คือ สีเขียว สีม่วง สีแดงอิฐ สีส้ม เกิดขึ้นและนิยมในประเทศฝรั่งเศสเท่านั้น อ็องรี มาติส (Henri Matisse) เป็นผู้นำที่สำคัญของคติโฟวิสต์ ค.ศ. 1905 มาอีก 2 ถึง 3 ปีเท่านั้น ก็สลายไป
อองรี มาติส โดดเด่นในเรื่องการใช้สีสันสดใสและลื่นไหล โดยได้รับอิทธิพลจากงานของปอล เซซาน, ปอล โกแก็ง, ฟินเซนต์ ฟัน โคค และปอล ซีญัก (Paul Signac) ประกอบกับศิลปะญี่ปุ่น ดูว์ฟี (Raoul Dufy) ศิลปินชาวฝรั่งเศส ค.ศ. 1877-1953 ใช้สีหวานเย็นเขียนภาพทิวทัศน์ สีภาพดูตัดกันแต่นุ่มนวล เน้นอารมณ์ประสานกัน
== อ้างอิง ==
Fauvism 
ศิลปะ
สามเหลี่ยมมรกต

สามเหลี่ยมมรกต  หรือ ช่องบก (Emerald Triangle) เป็นพื้นที่รอยต่อระหว่างชายแดนไทย ประเทศลาว และประเทศกัมพูชา มีพื้นที่ประมาณ 12 ตารางกิโลเมตร สำหรับพื้นที่ส่วนที่อยู่ในประเทศไทยคือ พื้นที่ในอุทยานแห่งชาติภูจองนายอย อำเภอน้ำยืน จังหวัดอุบลราชธานี พื้นที่ในเขตประเทศลาวคือเมืองมูลประโมกข์ แขวงจำปาศักดิ์ ส่วนพื้นที่ในประเทศกัมพูชาคือเมืองจอมกระสานต์ จังหวัดพระวิหาร สามเหลี่ยมมรกตตั้งชื่อเลียนแบบสามเหลี่ยมทองคำ ซึ่งเป็นพื้นที่รอยต่อของไทย ลาว และพม่า ในภาคเหนือ
== สมรภูมิช่องบก ==
เกิดขึ้นในช่วงเดือนมราคม พ.ศ. 2528 - เดือนธันวาคม พ.ศ. 2530 เป็นสงครามระหว่างกองทัพไทยกับกองทัพเวียดนามซึ่งควบคุมพื้นที่กัมพูชาในขณะนั้น โดยทางเวียดนามได้รุกล้ำเข้ามาในพรมแดนไทย ซึ่งสุดท้ายกองทัพไทยสามารถขับไล่ทหารเวียดนามกลับไปได้ แต่ทหารเสียชีวิต 109 นาย และบาดเจ็บ 664 นาย
== ความร่วมมือ ==
เป็นความร่วมมือทางเศรษฐกิจระหว่าง 3 ประเทศที่อยู่ในบริเวณสามเหลี่ยมมรกต เริ่มขึ้นในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2543 โดยนายกรัฐมนตรีกัมพูชาเป็นผู้เสนอ โดยฝ่ายไทยนั้นคณะรัฐมนตรีได้มีมติอนุมัติเมื่อ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545 และดำเนินเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน หน่วยงานของไทยที่รับผิดชอบคือ กระทรวงการต่างประเทศ และ กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา รวมถึงได้รับความช่วยเหลือจากหน่วยงานระดับนานาชาติที่เกี่ยวข้อง เช่น องค์การการท่องเที่ยวโลก (World Tourism Organization: WTO) และ UNDP เป็นต้น
== จุดผ่านแดน ==
จุดผ่านแดนอย่างเป็นทางการของพื้นที่สามเหลี่ยมมรกต มีดังนี้
กัมพูชา (จอม) –  ไทย (จุดผ่านแดนถาวรช่องสะงำ ศรีสะเกษ)
กัมพูชา (ดอนกระลอ) –  ลาว (เวินคำ)
ลาว (วังเต่า) –  ไทย (จุดผ่านแดนถาวรช่องเม็ก อุบลราชธานี)
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
สามเหลี่ยมทองคำ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
โครงการแผนที่วัฒนธรรมของกลุ่มชาติพันธุ์ชายแดนไทย-กัมพูชา 
ภูมิศาสตร์ของจังหวัดอุบลราชธานี
พรมแดนประเทศไทย
พรมแดนประเทศลาว
พรมแดนประเทศกัมพูชา
เขตแดนลาว–ไทย
เขตแดนกัมพูชา–ไทย
เขตแดนกัมพูชา–ลาว
อำเภอน้ำยืน
แขวงจำปาศักดิ์
จังหวัดพระวิหาร
วินัยมุข

วินัยมุข เป็นชื่อหนังสือที่สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส วัดบวรนิเวศวิหาร ทรงรจนาไว้ เป็นหนังสือที่ว่าด้วยแนวทางแห่งการศึกษาและปฏิบัติพระวินัยให้สำเร็จประโยชน์
คณะสงฆ์ใช้หนังสือวินัยมุขป็นหลักสูตรสำหรับศึกษาวิชาวินัยของภิกษุสามเณรตลอดมาจนถึงปัจจุบัน แบ่งออกเป็น 3 เล่ม คือ
เล่ม 1 เป็นหลักสูตรนักธรรมตรี ว่าด้วยเรื่องสิกขาบทหรือศีล 227 ข้อของภิกษุ
เล่ม 2 เป็นหลักสูตรนักธรรมชั้นโท ว่าด้วยเรื่องกายบริหาร บริขาร นิสัย วัตร เป็นต้น
เล่ม 3 เป็นหลักสูตรนักธรรมเอก ว่าด้วยเรื่องสังฆกรรม สีมา กฐิน เป็นต้น
==อ้างอิง==
พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช) ป.ธ. ๙ ราชบัณฑิต พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ ชุด คำวัด,  วัดราชโอรสาราม กรุงเทพฯ พ.ศ. 2548
ศาสนาพุทธ
คำศัพท์ศาสนาพุทธ
พระธรรมทูต

พระธรรมทูต (อ่านว่า -ทำมะทูด) หรือ พระธรรมจาริก หมายถึง ภิกษุที่เดินทางไปแสดงธรรมในที่ต่าง ๆ ทำหน้าที่เหมือนทูตทางธรรมหรือทูตของพระศาสนา
พระธรรมทูตเริ่มมีครั้งแรกเมื่อพระพุทธเจ้าทรงแสดงธรรมจนมีพระสาวกมากรูปแล้วจึงส่งพระสาวกเหล่านั้นไปประกาศธรรมในทิศต่างๆ โดยตรัสว่า "เธอทั้งหลายจงจาริกไปเพื่อประโยชน์สุขแก่ประชุมชน เพื่ออนุเคราะห์แก่ประชุมชน" ดังนี้เป็นต้น
พระธรรมจาริก มีความหมายเดียวเช่นเดียวกันกับพระธรรมทูต แต่เป็นคำบัญญัติที่เกิดที่หลังคำว่าพระธรรมทูต
ปัจจุบันแบ่งพระธรรมทูตออกเป็น 2 ประเภทคือ พระธรรมทูตในประเทศ กับ พระธรรมทูตต่างประเทศ
== พระธรรมทูตในประเทศ ==
พระธรรมทูตในประเทศแบ่งพื้นที่ความรับผิดชอบเป็น 9 สายดังนี้
สายที่ 1 รับผิดชอบในเขตภาค 1 และภาค 14 (นนทบุรี ปทุมธานี สมุทรปราการ นครปฐม สุพรรณบุรี กาญจนบุรี สมุทรสาคร)
สายที่ 2 รับผิดชอบในเขตภาค 2 และภาค 3 (พระนครศรีอยุธยา อ่างทอง สระบุรี ลพบุรี สิงห์บุรี ชัยนาท อุทัยธานี)
สายที่ 3 รับผิดชอบในเขตภาค 4 และภาค 5 (กำแพงเพชร พิจิตร เพชรบูรณ์ นครสวรรค์ พิษณุโลก สุโขทัย ตาก อุตรดิตถ์)
สายที่ 4 รับผิดชอบในเขตภาค 6 และภาค 7 (ลำปาง เชียงราย พะเยา แพร่ น่าน เชียงใหม่ ลำพูน แม่ฮ่องสอน)
สายที่ 5 รับผิดชอบในเขตภาค 8 และภาค 9 (อุดรธานี หนองคาย เลย สกลนคร หนองบัวลำภู บึงกาฬ ขอนแก่น มหาสารคาม กาฬสินธุ์ ร้อยเอ็ด)
สายที่ 6 รับผิดชอบในเขตภาค 10 และภาค 11 (อุบลราชธานี ยโสธร มุกดาหาร ศรีสะเกษ นครพนม อำนาจเจริญ นครราชสีมา ชัยภูมิ สุรินทร์ บุรีรัมย์)
สายที่ 7 รับผิดชอบในเขตภาค 12 และภาค 13 (ปราจีนบุรี นครนายก ฉะเชิงเทรา สระแก้ว ชลบุรี ระยอง จันทบุรี ตราด)
สายที่ 8 รับผิดชอบในเขตภาค 15 และภาค 16 (ราชบุรี เพชรบุรี สมุทรสงคราม ประจวบคีรีขันธ์ ชุมพร สุราษฎร์ธานี นครศรีธรรมราช)
สายที่ 9 รับผิดชอบในเขตภาค 17 และภาค 18 (ภูเก็ต ตรัง กระบี่ พังงา ระนอง พัทลุง สงขลา สตูล ปัตตานี ยะลา นราธิวาส)
== พระธรรมทูตต่างประเทศ ==
==อ้างอิง==
พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช), พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ ชุด คำวัด,  วัดราชโอรสารามราชวรวิหาร: กรุงเทพฯ, 2548
ภิกษุ
คำศัพท์ศาสนาพุทธ
พุทธศาสนิกชน

พุทธศาสนิกชน (Buddhist) แปลว่า คนที่นับถือศาสนาพุทธ เรียกอีกอย่างว่า พุทธมามกะ ซึ่งหมายถึง ผู้ประกาศตนว่าพระพุทธเจ้าเป็นพระบรมศาสดาของตน
พุทธศาสนิกชน หมายถึง คนที่ยินดีที่จะปฏิบัติตามหลักคำสอนของพระพุทธศาสนา เต็มใจที่จะปฏิบัติตามหลักธรรมคือ เว้นจากการทำความชั่ว ทำแต่ความดี และทำจิตใจให้หมดจดจากกิเลส ด้วยการบำเพ็ญบุญในพระพุทธศาสนา เช่น ให้ทาน รักษาศีล และเจริญภาวนาเพื่อขัดเกลา อบรม บ่มเพาะกาย วาจา ใจให้งดงามเรียบร้อย ให้สงบนิ่ง และให้พ้นจากความเศร้าหมองต่างๆ
พุทธศาสนิกชน  ที่พึงประสงค์คือผู้ปฏิบัติตนให้เป็นผู้รู้ ผู้ฉลาด ตื่นตัวอยู่เสมอ ไม่งมงาย ไม่ประมาทมัวเมา ไม่หลงไปตามกระแสกิเลส
==อ้างอิง==
พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช), ''พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ ชุด คำวัด, กรุงเทพฯ : วัดราชโอรสาราม, 2548.
 
คำศัพท์ศาสนาพุทธ
ฟาโรห์เมเนส

เมเนส (รุ่งเรือง ประมาณ 3200–3000 ปีก่อนคริสต์ศํกราช; mnj, อาจออกเสียงเป็น *; Μήνης)  เป็นฟาโรห์ในสมัยราชวงศ์ตอนต้นของอียิปต์โบราณ ในบันทึกคลาสสิกระบุว่าพระองค์รวมอียิปต์ตอนบนและตอนล่างและเป็นผู้ก่อตั้งราชวงศ์แรก
ตัวตนของเมเนสยังคงเป็นที่โต้แย้ง ถึงแม้ว่าฉันทามติกระแสหลักระบุเมเนสเข้ากับฟาโรห์นาร์เมอร์ ผู้ปกครองนะกอดะฮ์ที่ 3 หรือฟาโรห์ฮอร์-อฮา ฟาโรห์ราชวงศ์ที่ 1 ทั้งสองฟาโรห์มีชื่อเสียงจากการรวมอียิปต์
== พระนามและตัวตน ==
Menes เป็นพระนามทั่วไปที่มาจากแมนิโธ นักประวัติศาสตร์และนักบวชชาวอียิปต์ที่มีชีวิตในราชอาณาจักรทอเลมีก่อนยุคคอปติก แมนิโธจกชื่อในภาษากรีกว่า Μήνης (ทับศัพท์: Mênês) ส่วน Μιν (ทับศัพท์: Min) ที่เป็นพระนามกรีกอีกแบบ ได้รับการอ้างอิงจากเฮอรอโดทัส นักประวัติศาสตร์ในศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสต์ศักราช แต่ปัจจุบันไม่เป็นที่ยอมรัย เนื่องจากพระนามหลังเป็นผลจากการแผลงพระนามเทพมิน
พระนามในรูปแบบอียิปต์ mnj ปรากฏในบันทึกพระนามแห่งตูรินและอไบดอส ซึ่งมีอายุในราชวงศ์ที่ 19 โดยสร้างรูปสะกดใหม่เป็น  การเปลี่ยนแปลงในสมัยราชอาณาจักรใหม่ตอนต้น ทำให้พระนามเดิมออกเสียงในภาษาอียิปต์เป็น  คำว่า mnj หมายถึง "พระองค์เป็นผู้ที่ยั่งยืน" ซึ่งไอ.อี.เอส. เอ็ดเวิร์ดส์ (1971) กล่าวแนะว่า คำนี้อาจหมายถึง "ฉายาเชิงบรรยายของวีรบุรุษกึ่งตำนาน [...] ที่ชื่อจริงนั้นสูญหาย" มากกว่าชื่อเฉพาะ ชื่อนี้อาจรวมถึงผู้ปกครองนะกอดะฮ์ที่ 3: ฟาโรห์กา, ฟาโรห์สกอร์เปียนที่ 2 และฟาโรห์นาร์เมอร์
== วันที่ ==
นักอียิปต์วิทยา นักโบราณคดี และนักวิชาการตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 19 ได้เสนอวันที่ในรัชสมัยของเมเนสหรือวันเริ่มต้นราชวงศ์ที่ 1 แตกต่างกัน:
จอห์น การ์ดเนอร์ วิลกินสัน (1835) – 2320 ปีก่อนคริสต์ศักราช
ฌ็อง-ฟร็องซัว ช็องปอลียง (ตีพิมพ์หลังเสียชีวิตใน ค.ศ. 1840) – 5867 ปีก่อนคริสต์ศักราช
เอากุสท์ เบิค (1845) – 5702 ปีก่อนคริสต์ศักราช
Christian Charles Josias Bunsen (1848) – 3623 ปีก่อนคริสต์ศักราช
เรจินัลด์ สจวต พูล (1851) – 2717 ปีก่อนคริสต์ศักราช
Karl Richard Lepsius (1856) – 3892 ปีก่อนคริสต์ศักราช
Heinrich Karl Brugsch (1859) – 4455 ปีก่อนคริสต์ศักราช
Franz Joseph Lauth (1869) – 4157 ปีก่อนคริสต์ศักราช
Auguste Mariette (1871) – 5004 ปีก่อนคริสต์ศักราช
เจมส์ สตรอง (1878) – 2515 ปีก่อนคริสต์ศักราช
ฟลินเดอส์ เพทรี (1887) – 4777 ปีก่อนคริสต์ศักราช
ฉันทามติสมัยใหม่จัดรัชสมัยเมเนสหรือจุดเริ่มต้นราชวงศ์ที่ 1 ในระหว่าง ประมาณ 3200–3030 ปีก่อนคริสต์ศักราช วรรณกรรมวิชาการบางส่วนใช้ ประมาณ 3000 ปีก่อนคริสต์ศักราช
== ดูเพิ่ม ==
พระราชพงศาวลีราชวงศ์ที่หนึ่งแห่งอียิปต์
ไมนอส กษัตริย์แห่งครีต โอรสในซุสกับยูโรปา
พระมนุ บรรพบุรุษมนุษยชาติ
นฺหวี่วา เทพีในเทพปกรณัมจีนที่รู้จักจากการสร้างมวลมนุษย์
ฟาโรห์ฮอร์-อฮา
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
== บรรณานุกรม ==
.
.
.
.
.
.
. Available online .
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
.
.
.
ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่หนึ่ง
ฟาโรห์ยุคก่อนราชวงศ์
บุคคลในศตวรรษที่ 31 ก่อนคริสตกาล
พุทธบัญญัติ

พุทธบัญญัติ คือ บัญญัติของพระพุทธเจ้า, ข้อบัญญัติที่พระพุทธเจ้าทรงบัญญัติไว้ ได้แก่ วินัยของภิกษุและภิกษุณี
พุทธบัญญัติ หมายถึงกฎระเบียบ ข้อบังคับที่พระพุทธเจ้าตั้งไว้เป็นพุทธอาณาคือระเบียบการปกครองภิกษุและภิกษุณี ที่เรียกโดยทั่วไปว่าพระวินัย
พุทธบัญญัติ เกิดขึ้นจากการที่มีภิกษุหรือภิกษุณีประพฤติไม่ถูกต้องไม่เหมาะสม หรือประพฤติเสียหายขึ้นจนชาวบ้านพากันตำหนิโพนทะนา ทรงรับทราบแล้วจึงให้ประชุมสงฆ์ ไต่สวนได้ความจริงแล้วจึงทรงบัญญัติเป็นข้อห้ามไว้ การบัญญัติพระวินัยของพระพุทธเจ้ามีลักษณะเช่นนี้ทั้งหมด
==อ้างอิง==
พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช) ป.ธ. ๙ ราชบัณฑิต พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ ชุด คำวัด,  วัดราชโอรสาราม กรุงเทพฯ พ.ศ. 2548
ศาสนาพุทธ
คำศัพท์ศาสนาพุทธ
บริขาร

บริขาร (อ่านว่า บอริขาน) หมายถึงเครื่องใช้ไม้สอยที่จำเป็นของภิกษุซึ่งมี 8 อย่าง เรียกว่าอัฐบริขาร (อ่านว่า -อัดถะ) แปลว่าบริขาร 8 คือสบง (ผ้านุ่ง) จีวร (ผ้าห่ม) สังฆาฏิ (ผ้าซ้อน) บาตร มีดโกน เข็ม ประคดเอว ธมกรก (ที่กรองน้ำ) ซึ่งจำเป็นในการเตรียมการบวช เช่นคำพูดของเพื่อนบ้านถามแม่ของนาคซึ่งเตรียมจะบวชว่า
"บวชลูกคราวนี้ไปซื้ออัฐบริขารมาหรือยัง"
อัฐบริขาร ในวงการพระจำกันว่า "ผ้า 4 เหล็ก 3 น้ำ 1"
ผ้า 4 คือสบง จีวร สังฆาฏิ ประคดคาดเอว เหล็ก 3 คือบาตร มีดโกน เข็ม น้ำ 1 คือธมกรก
บางครั้งเรียกบริขารเหล่านี้ว่า สมณบริขาร หมายถึงเครื่องใช้สอยของสมณะหรือนักบวชในพระพุทธศาสนา
==อ้างอิง==
พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช) ป.ธ. ๙ ราชบัณฑิต พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ ชุด คำวัด,  วัดราชโอรสาราม กรุงเทพฯ พ.ศ. 2548
พระสงฆ์
คำศัพท์ศาสนาพุทธ
พระวินัยบัญญัติ
สี่แยกภาคเหนือ

สี่แยกภาคเหนือ หรือ สี่แยกห้าเชียง ตั้งอยู่บนจุดตัดของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1 และ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 จังหวัดลำปาง อยู่ในเขตของ เทศบาลนครลำปาง ซึ่งในอนาคตจะมี ทางหลวงพิเศษหมายเลข 5
ถนนมอเตอร์เวย์ลำปาง-เชียงใหม่ ยกระดับเหนือทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11
ข้ามถนนพหลโยธิน ไปจนถึงจังหวัดเชียงใหม่อีก 1 สาย (โครงการในอนาคต) ซึ่งโครงการนี้กำลังอยู่ในระหว่างการออกแบบและการวางแผน โดยจะมีการสร้างทางแยกต่างระดับ บริเวณจุดตัดถนนพหลโยธิน ซึ่งในส่วนนี้ จะมีการขอเวนคืนพื้นที่บางส่วนบริเวณใกล้เคียง เพื่อให้มีพื้นที่เพียงพอในการก่อสร้างทางแยกต่างระดับ ส่วนถนนพหลโยธิน จะมีการก่อสร้างทางคู่ขนานเพิ่มเติม ฝั่งละ 2 ช่องจราจร จากหน้าห้างบิ๊กซีลำปาง ไปจนถึงหน้าองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำปาง อำเภอเกาะคาด้วย รวมทั้งการก่อสร้างสะพานข้ามแม่น้ำวังเพิ่มอีกหนึ่งแห่งเพื่อเชื่อมทางหลวงพิเศษหมายเลข 5
==ความสำคัญ==
สี่แยกภาคเหนือ เป็นแยกที่เป็นเสมือนศูนย์กลางการเดินทางในภาคเหนือตอนบน เนื่องจากเป็นจุดตัดของแนวเหนือ-ใต้ (ถนนพหลโยธิน) และ ตะวันออก-ตะวันตก (ทางหลวงหมายเลข 11) สามารถเดินทางไปยังเชียง หรือเมือง ที่สำคัญทั้ง 5 ของอดีตอาณาจักรล้านนาได้ คือ เชียงใหม่ เชียงราย เชียงตุง เชียงทอง และ เชียงรุ่ง จึงได้ชื่อว่า สี่แยกห้าเชียง
==หลักกิโลเมตรห้าเชียง==
ด้วยเหตุว่าสี่แยกห้าเชียง เป็นสี่แยกที่สำคัญในฐานะประตูสู่ล้านนา เป็นจุดเริ่มต้นศูนย์กลางของภาคเหนือตอนบน ดิเรก ก้อนกลีบ ผู้ว่าราชการจังหวัดลำปางจึงมีแนวคิดในการสร้างสิ่งก่อสร้างที่เป็นสัญลักษณ์ของการกำหนดเมืองลำปาง ซึ่งได้ทำการสร้างเป็นหลักกิโลเมตรขนาดใหญ่ ความสูง 14 เมตร กว้าง 7 เมตร ใช้งบประมาณในการก่อสร้าง 2.8 ล้านบาท จากกองทุนพัฒนาชุมชนในพื้นที่รอบโรงไฟฟ้าในจังหวัดลำปาง ก่อสร้างแล้วเสร็จเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 ในอนาคตคาดว่าน่าจะมีการทุบทำลายหลักกิโลเมตรนี้ทิ้งไป เนื่องจากต้องใช้พื้นที่ในการก่อสร้างทางแยกต่างระดับ บริเวณจุดตัดทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1, ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 และทางหลวงพิเศษหมายเลข 5
==อ้างอิง==
หลัก"ก.ม."ยักษ์ สี่แยก"ห้าเชียง" ข่าวสด
โครงสร้างพื้นฐานด้านการขนส่งในจังหวัดลำปาง
ภาคเหนือ
อำเภอเมืองลำปาง
สังเวียนแค้น สังเวียนชีวิต

สังเวียนแค้น สังเวียนชีวิต (Kickboxer) เป็นภาพยนตร์อเมริกันที่ว่าด้วยเรื่องของการต่อสู้ซึ่งตัวเอกของเรื่องเป็นผู้ใช้วิชามวยไทยในการแข่งขัน
== เนื้อเรื่องย่อ ==
เคริท สโลน มีหน้าที่เป็นพี่เลี้ยงให้กับ อีรีค สโลน พี่ชายของเขา ที่เป็นแชมป์คิกบ๊อกซ์ซิ่งผู้ยิ่งใหญ่ จนมาวันหนึ่ง วันที่เขาต้องเห็นพี่ชายถูกต่อยจนหมดสภาพ โดยน้ำมือของ ทอง โพธิ์ นักชกแห่งประเทศไทยที่มีฝีมือร้ายกาจมาก ทำให้เคริทอยากจะแข่งขันกับทองโพธิ์ให้ชนะจงได้ ต่อมา เคริท และ อีรีค ได้ออกเดินทางไปที่กรุงเทพมหานครเพื่อที่จะได้หาทองโพธิ์นักชกชาวไทยมาต่อสู้กับเขา
และต่อมา เคริท และ เอริก ได้ไปหาอาจารย์ที่มีชื่อว่า เซี่ยน เขาเป็นอาจารย์ที่มีความเชี่ยวชาญในเรื่อง การชกมวยเป็นอย่างยิ่งจนทำให้เขาต้องการจะไปฝึกกับอาจารย์สอนวิชาแม่ไม้มวยไทย จนเขาได้ฝึกกับอาจารย์จนสำเร็จวิชา และแล้วในเวทีสังเวียนชกมวยก็เริ่มต้นขึ้นระหว่าง เคริท กับทองโพธิ์
เคริทอยากจะเอาชนะทองโพธิ์ให้จงได้ แต่ทองโพธิ์ก็มีฝีมือร้ายกาจมากจนล้มนักชกมวยได้หมด แต่ว่าเคริทจึงมีความมั่นใจในตนเองเพื่อที่จะล้มทองโพธิ์ให้ได้ แต่แล้วก็โดนท่าไม้ตายของเคริทจนทองโพธิ์ล้มลงไป และแล้วเคริทก็ได้รับชัยชนะจากการล้มทองโพธิ์ได้สำเร็จ จนได้รับฉายาว่า นักสู้ขาว
== ตัวละครหลัก ==
== รูปแบบการต่อสู้ ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Kickboxer on Jeanclaudevandamme.fr  
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2532
ภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้
ภาพยนตร์มวยไทย
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศไทย
โดนัท

โดนัต หรือ โดนัท (doughnut, donut) เป็นขนมแป้งทอดหรืออบ ที่มีเนื้อคล้ายกับขนมเค้ก มีลักษณะกลมมีรูตรงกลางคล้ายกับห่วงยาง มี
หลายรสชาติ ถ้าเป็นของไทยจะมีน้ำตาลอยู่ที่ผิวของขนม โดนัทสามารถแบ่งออกตามกรรมวิธีการผลิตได้เป็น 2 ประเภท คือ โดนัทยีสต์ และโดนัทเค้ก(ควิกเบรดโดนัท)
กระบวนการผลิตโดนัทยีสต์นั้น จะใช้ยีสต์เป็นส่วนประกอบในการหมักแป้งให้ขึ้นฟู ซึ่งแตกต่างจากโดนัตเค้ก จะใช้ผงฟูในการหมักแป้งให้ขึ้นฟู ดังนั้นรสชาติ และเนื้อสัมผัสจะมีความแตกต่างกัน เนื่องจากโดนัทเป็นเพียงแป้งทอดธรรมดา ไม่มีรสชาติ ผู้ผลิตจึงได้เพิ่มสิ่งต่างๆลงไป เพื่อให้โดนัทมีรสชาติที่ดีขึ้น อาทิ สอดไส้ คลุกน้ำตาล เคลือบหน้าโดนัทด้วยสีสันต่างๆ
ปัจจุบันโดนัทเป็นที่นิยมอย่างมาก โดยเฉพาะในกลุ่มวัยรุ่น สามารถหาซื้อได้ตั้งแต่บนห้างสรรพสินค้า,ศูนย์การค้าจนถึงตลาดนัด ราคาขายแตกต่างกันไปตามแต่ละสถานที่


== ดูเพิ่ม ==
น้ำตาล
น้ำตาลไอซิ่ง
น้ำตาลโดนัท
น้ำตาลเคลือบ
น้ำตาลป่น
ขนมวง ขนมไทยที่มีลักษณะคล้ายกัน
โดนัท
อาหารโลก