pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
แดดส์วอตยูเกต

"แดดส์วอตยูเกต" (That's What You Get) เป็นซิงเกิลของวงพาร์อะมอร์ ถือเป็นซิงเกิลที่ 2 ในออสเตรเลีย ซิงเกิลที่ 3 ในสหรัฐอเมริกาและซิงเกิลที่ 4 ในสหราชอาณาจักร ที่มาจากอัลบั้มชุด ริออต! เพลงออกอากาศทางวิทยุเมื่อวันที่ 22 มีนาคม ในออสเตรเลียและวันที่ 24 มีนาคม ในสหรัฐอเมริกา
ในสหรัฐอเมริกา เพลงนี้ออกขายเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม ในรูปแบบดาวน์โหลดและเป็นแผ่นเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม เพลงนี้ยังใช้ในวิดีโอเกม Rock Band 2 เพลงนี้มียอดขายระดับแผ่นเสียงทองคำในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 2008 ขายได้มากกว่า 500,000 หน่วย
==มิวสิกวิดีโอ==
มิวสิกวิดีโอเพลงนี้กำกับโดยมาร์คอส ซีกา ถ่ายทำในแนชวิลล์ รัฐเทนเนสซี เมื่อวันที่ 2-3 มีนาคม ค.ศ. 2008 ทางช่องเอ็มทีวี 2 ออกฉายอย่างเป็นทางการครั้งแรกเมื่อวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 2008 มิวสิกวิดีโอเป็นเพลงวงเล่นดนตรีอยู่ในห้องนั่งเล่น ซึ่งมีภาพของคนรัก 2 คู่ (อารอน โฮล์มส จากวงเดธอินเดอะพาร์ก และเจนนา เกลิง ทั้งคู่มาจากริชมอนด์) และภาพการพบปะของเพื่อนสมาชิกในวงและครอบครัว เพื่อนและครอบครัวมีความสุขในการถ่ายรูป ฟังดนตรี ขณะที่คู่รักดูดูดดื่มกับความรักอย่างมาก หนึ่งในคนรักเหมือนจะดูเชื่อมโยงกับสมาชิกในวง ทั้งคู่เข้าพบปะเพื่อนฝูง แต่แล้วผู้ชายก็เหมือนจะพบใครบางคน (อาจจะเป็นแฟนเก่า) และเริ่มจีบกันซึ่งผู้ชายก็ยังคงคุยกับหญิงอื่น แฟนปัจจุบันก็นั่งเห็นพวกเขาอยู่ซึ่งเห็นภาพทั้งสองคนจับมือกัน ฝ่ายหญิงก็ออกไปแล้วร้องไห้ จบด้วยคู่รักยืนอยู่ที่สุสานจูบกัน
===เบื้องหลัง ===
มิวสิกวิดีโอถ่ายทำร่วมสัปดาห์ หลังจากที่วงพาร์อะมอร์ยกเลิกการออกทัวร์ในยุโรปเพื่อทำงานส่วนตัว ท่ามกลางข่าวลือว่าวงแตกไปแล้ว เฮย์เลย์ วิลเลียมส์ (ร้องนำ คีย์บอร์ด) อธิบายว่า ทางวงคิดว่าเป็นการดีที่สุดถ้าพวกเขาจะถ่ายทำง่าย ๆ เต็มไปด้วยพวกเขากับเพื่อน ๆ และครอบครัว ทำให้ง่าย ๆ
เฮย์เลย์ เสริมว่า "เรามีเพื่อนอยู่มากมายที่นั่นและมันเหมือนเป็นการพักผ่อน และมาร์คอสก็เจ๋งมาก เขาพูดว่า เอาเพื่อนมา เราจะถ่ายในบ้านเพื่อนใครสักคน ให้รู้สึกจริง และฉันคิดว่าเป็นครั้งแรกที่คุณจะเห็นวิดีโอในสิ่งที่เราเป็น"
==รายชื่อเพลง==
==อันดับเพลง==
{|class="wikitable"
! width="220"|ชาร์ต (2008)
!อันดับสูงสุด
|-
|
|align="center"|18
|-
|UK Singles Chart
|align="center"|55
|-
|align="left"|Colombian Singles Chart
|align="center"|32
|-
|
|align="center"|66
|-
|
|align="center"|36
|-
|
|align="center"|25
|-
|align="left"|Mexican Top 100
|align="center"|51
|-
|align="left"|New Zealand Singles Chart
|align="center"|35
|-
|align="left"|Canadian Hot 100
|align="center"|92
|-
|align="left"|Hot100Brazil
|align="center"|48
|-
|}
== อ้างอิง ==
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2551
เพลงของพาร์อะมอร์
สนธิสัญญาปารีส

สนธิสัญญาปารีส อาจหมายถึง ความตกลงหลายฉบับที่เจรจาและลงนามกันในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส เป็นต้นว่า
สนธิสัญญาปารีส (ค.ศ. 1229), ระหว่าพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศสและเรมงด์ที่ 7 เคานท์แห่งตูลูส เพื่อยุติสงครามครูเสดอัลบิเจ็นเซียน
สนธิสัญญาปารีส (ค.ศ. 1259), ระหว่างพระเจ้าหลุยส์ที่ 10 แห่งฝรั่งเศส และ สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 3 แห่งอังกฤษ, เฮนรีสละสิทธิในนอร์ม็องดี
สนธิสัญญาปารีส (ค.ศ. 1303), ระหว่างพระเจ้าฟิลิปที่ 4 แห่งฝรั่งเศส และ สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษ
สนธิสัญญาปารีส (ค.ศ. 1323), หลุยส์ที่ 1 เคานท์แห่งฟลานเดอร์สสละการอ้างสิทธิในเซแลนด์
สนธิสัญญาปารีส (ค.ศ. 1355), การแลกเปลี่ยนดินแดนระหว่างราชอาณาจักรฝรั่งเศสกับซาวอย
สนธิสัญญาปารีส (ค.ศ. 1623), ระหว่าง ฝรั่งเศส, ซาวอย และ เวนิส เพื่อทำการฟื้นฟูดินแดนวาลเทลลินา โดยการพยายามกำจัดกองทหารสเปนที่ตั้งมั่นอยู่ที่นั่น
สนธิสัญญาปารีส (ค.ศ. 1657), ระหว่าง อังกฤษ และ ฝรั่งเศส เพื่อการเป็นพันธมิตรในการต่อต้านสเปน
สนธิสัญญาปารีส (ค.ศ. 1763), ระหว่าง ราชอาณาจักรบริเตนใหญ่ ฝรั่งเศส และ สเปนกับโปรตุเกส เพื่อยุติสงครามเจ็ดปี
สนธิสัญญาสันติภาพปารีส (ค.ศ. 1783) ราชอาณาจักรบริเตนใหญ่ ลงนามในสนธิสัญญากับฝรั่งเศส, สเปน, สาธารณรัฐดัตช์ และ สหรัฐอเมริกา
* สนธิสัญญาปารีส (ค.ศ. 1783), ระหว่างสหรัฐอเมริกาและราชอาณาจักรบริเตนใหญ่ เพื่อยุติสงครามปฏิวัติอเมริกัน
* สนธิสัญญาปารีส (ค.ศ. 1784) เพื่อยุติสงครามอังกฤษ-ดัตช์ครั้งที่ 4
สนธิสัญญาปารีส (ค.ศ. 1796), เพื่อยุติสงครามระหว่างฝรั่งเศสและราชอาณาจักรพีดมอนท์-ซาร์ดิเนีย
สนธิสัญญาปารีส (ค.ศ. 1810), ระหว่างฝรั่งเศสและสวีเดน เพื่อการยุติสงครามฟินแลนด์
สนธิสัญญาปารีส (ค.ศ. 1814) หรือ สนธิสัญญาฟงแตงโบล (ค.ศ. 1814), ระหว่าง: จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 และ ฝ่ายมหาสัมพันธมิตร เพื่อยุติอำนาจการปกครองของนโปเลียนและส่งพระองค์ไปประทับที่เกาะเอลบา
สนธิสัญญาปารีส (ค.ศ. 1814), ลงนามเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1814ระหว่าง: ฝรั่งเศสและพันธมิตรในสงครามมหาสัมพันธมิตรครั้งที่ 6 เพื่อการยุติสงครามมหาสัมพันธมิตรครั้งที่ 6
สนธิสัญญาปารีส (ค.ศ. 1815), ลงนามหลังจากการพ่ายแพ้ของนโปเลียนที่วอเตอร์ลู
สนธิสัญญาปารีส (ค.ศ. 1856), รัสเซียและพันธมิตรของจักรวรรดิออตโตมัน, ราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย, ฝรั่งเศส และ สหราชอาณาจักร เพื่อยุติสงครามไครเมีย
สนธิสัญญาปารีส (ค.ศ. 1857), เพื่อยุติสงครามอังกฤษ-เปอร์เซีย
สนธิสัญญาปารีส (ค.ศ. 1867), ระหว่างฝรั่งเศสและไทย
สนธิสัญญาปารีส (ค.ศ. 1898), เพื่อยุติสงครามสเปน-อเมริกา
สนธิสัญญาปารีส (ค.ศ. 1900), ระหว่าง จักรวรรดิฝรั่งเศส และ จักรวรรดิฝรั่งเศส เพื่อยุติข้อพิพาทในสิทธิริโอ มูนิ (อิเควทอเรียลกินี)
สนธิสัญญาปารีส (ค.ศ. 1904), ระหว่างฝรั่งเศสและไทย
การประชุมสันติภาพปารีส ค.ศ. 1919, เพื่อยุติสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
สนธิสัญญาปารีส (ค.ศ. 1920), ฝ่ายมหาอำนาจ (ฝรั่งเศส, สหราชอาณาจักร, อิตาลี และ ญี่ปุ่น) และโรมาเนีย เพื่อรับรองเอกราชของโรมาเนียเหนือเบสซาราเบีย
สนธิสัญญาสันติภาพปารีส (ค.ศ. 1947) เพื่อการยุติสงครามโลกครั้งที่สอง อย่างเป็นทางการ
สนธิสัญญาปารีส (ค.ศ. 1951), เพื่อก่อตั้งประชาคมถ่านหินและเหล็กกล้าแห่งยุโรปที่เป็นพื้นฐานของการก่อตั้งสหภาพยุโรปต่อมา
ข้อตกลงสันติภาพปารีส (ค.ศ. 1973), เพื่อยุติความเกี่ยวข้องของสหรัฐอเมริกาในสงครามเวียดนาม
ข้อตกลงสันติภาพปารีส (ค.ศ. 1991), เพื่อยุติสงครามกัมพูชา–เวียดนาม
ความตกลงปารีส (ค.ศ. 2015), เพื่อกำหนดมาตรการลดการปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์
== ดูเพิ่ม ==
สนธิสัญญาแวร์ซาย (แก้ความกำกวม), ความตกลงหลายฉบับที่ได้รับการเจรจา และ ลงนามในพระราชวังแวร์ซายส์ที่แวร์ซายส์ในปริมณฑลของปารีสในประเทศฝรั่งเศส
ปารีส
อนุสัญญาสิทธิบัตรสตราสบวร์ก

อนุสัญญาสิทธิบัตรสตราสบวร์ก (Strasbourg Convention หรือ Strasbourg Patent Convention) คือสนธิสัญญาพหุภาคีที่ลงนามโดยประเทศสมาชิกของสภาแห่งยุโรปเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963 ที่เมืองสตราสบวร์กในประเทศฝรั่งเศส อนุสัญญามีผลใช้บังคับเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1980 ที่มีผลสำคัญในการสร้างมาตรฐานของกฎหมายเกี่ยวกับสิทธิบัตรของประเทศต่าง ๆ ในยุโรป
อนุสัญญาวางรากฐานของสิ่งต้องการ (criteria) สำหรับการลงทะเบียนสิทธิบัตร เช่น การตั้งกฎเกณฑ์เกี่ยวกับเหตุผลในการปฏิเสธสิ่งประดิษฐ์จากการลงทะเบียนเป็นสิทธิบัตร วัตถุประสงค์ของอนุสัญญาก็เพื่อการสร้างความสอดคล้องกันของกฎหมายสารบัญญัติ (Substantive law) เกี่ยวกับสิทธิบัตร แต่ไม่ได้กล่าวถึงกฎหมายวิธีพิจารณาความ (Substantive law) การประชุมครั้งนี้แตกต่างจากอนุสัญญาสิทธิบัตรยุโรป (EPC) เป็นอันมาก ตรงที่อนุสัญญาสิทธิบัตรยุโรปวางระบบอิสระในการมอบสิทธิบัตรของยุโรป
อนุสัญญาฉบับนี้มีผลโดยตรงต่ออนุสัญญาสิทธิบัตรยุโรปตรงที่มีผลต่อกฎหมายสิทธิบัตรโดยทั่วไปของประเทศต่าง ๆ ในยุโรป ต่อสนธิสัญญาความร่วมมือด้านสิทธิบัตร (Patent Cooperation Treaty หรือ
PCT) ต่อสนธิสัญญากฎหมายสิทธิบัตร (Patent Law Treaty หรือ (PLT)) และต่อความตกลงว่าด้วยสิทธิในทรัพย์สินทางปัญญาด้านการค้า (TRIPS) ขององค์กรการค้าโลก
==ประเทศผู้รับรอง==
ประเทศที่ยอมรับหรือให้สัตยาบันมีด้วยกันสิบสามประเทศ: เบลเยียม, เดนมาร์ก, ฝรั่งเศส, เยอรมนี, ไอร์แลนด์, อิตาลี, ลิกเตนสไตน์, ลักเซมเบิร์ก, มาซิโดเนีย, เนเธอร์แลนด์, สวีเดน, สวิตเซอร์แลนด์ และ สหราชอาณาจักร
== อ้างอิง ==
Official text of the Convention
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Dates of signatures, ratifications, accessions and entry into force
Declarations and reservations 
สนธิสัญญาในคริสต์ศตวรรษที่ 20
สนธิสัญญาด้านทรัพย์สินทางปัญญา
สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับทวีปยุโรป
อนุสัญญา
ฟรานซิส ฟอร์ด คอปโปลา

ฟรานซิส ฟอร์ด คอปโปลา (Francis Ford Coppola; 7 เมษายน ค.ศ. 1939) เป็นผู้กำกับ นักเขียนบท และผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวอเมริกัน  มีชื่อเสียงจากผลงานกำกับภาพยนตร์ เดอะก็อดฟาเธอร์ และ Apocalypse Now  นอกเหนือจากผลงานภาพยนตร์แล้ว เขายังเป็นนักธุรกิจเจ้าของโรงบ่มไวน์ ธุรกิจโรงแรม และนิตยสาร
คอปโปลาเกิดที่โรงพยาบาลเฮนรี ฟอร์ด ในดีทรอยต์ รัฐมิชิแกน จึงมีชื่อกลางว่า "ฟอร์ด" ตามชื่อของเฮนรี ฟอร์ด บรรพบุรุษเป็นชาวอิตาเลียนอพยพมาจากเมืองบัลเมอรา ในแคว้นบาซีลิกาตา ทางตอนใต้ของอิตาลี เป็นลูกคนกลางของอิตาเลีย คอปโปลา (เพนนินี) กับคาร์ไมน์ คอปโปลา นักดนตรีคลาสสิก  คอปโปลามีพี่ชายชื่อ ออกัสต์ คอปโปลา ที่เป็นบิดาของนิโคลัส เคจ และมีน้องสาวคือ ทาเลีย ไชร์
ครอบครัวคอปโปลาย้ายมาอยู่ที่นิวยอร์ก เขาจึงใช้ชีวิตวัยเด็กอยู่ในย่านควีนส์ ใช้กล้องฟิล์ม 8 ม.ม. ของพ่อถ่ายภาพยนตร์ตั้งแต่เด็ก และเข้าศึกษาด้านภาพยนตร์ที่มหาวิทยาลัยฮอฟสตรา และศึกษาต่อปริญญาโทที่แผนกภาพยนตร์ มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ลอสแอนเจลิส ที่ซึ่งเขาได้รู้จักกับจิม มอร์ริสันแห่งวงเดอะดอร์ส, โรมัน โปลันสกี้ รวมไปถึงหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล  ในปี ค.ศ. 1960
คอปโปลาเริ่มเขียนบทและกำกับภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1963 จากภาพยนตร์สยองขวัญต้นทุนต่ำเรื่อง Dementia 13 ตามด้วย You're a Big Boy Now ในปี 1966 และภาพยนตร์เพลง ดัดแปลงจากละครเวที Finian's Rainbow นำแสดงโดยเฟรด แอสแทร์และเพทูลา คลาร์ก ในปี 1968
ระหว่างกำกับภาพยนตร์ Finian's Rainbow คอปโปลาได้รู้จักและสนิทสนมกับจอร์จ ลูคัส ที่ได้รับทุนวอร์เนอร์ บราเธอร์ส เข้ามาสังเกตการณ์ถ่ายทำ ทั้งคู่ร่วมกันจัดตั้งบริษัท อเมริกัน โซโทรป ในปี 1969  คอปโปลาเป็นผู้อำนวยการสร้างบริหาร (Executive Producer) เรื่อง THX 1138 (1971) ผลงานกำกับเรื่องแรกของลูคัส และเขียนบทและอำนวยการสร้าง American Graffiti (1973) ภาพยนตร์ที่สร้างชื่อให้กับลูคัส
==ผลงานภาพยนตร์==
==ผลตอบรับ==
ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 22 เรื่องของ ฟรานซิส ฟอร์ด คอปโปลา
16px 0–59% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ 16px 60–74% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 16px 75–100% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก 
สีแดง 0–19 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบเลย 20–39 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ สีส้ม 40–60 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ให้ปานกลาง สีเขียว 61–80 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 81–100 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก 
N/A ไม่ปรากฏ, หาข้อมูลไม่ได้ 
$ ดอลลาร์สหรัฐ 
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Francis Ford Coppola: Texas Monthly Talks, YouTube video posted on November 24, 2008
2007 Francis Ford Coppola Video Interview with InterviewingHollywood.com 
Bibliography at the University of California Berkeley Library
"Perfecting the Rubicon: An interview with Francis Ford Coppola"
"Back to Bernalda" by Coppola, T, December 8, 2012.
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2482
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
ชาวอเมริกันเชื้อสายอิตาลี
ตระกูลคอปโปลา
ผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
พิธีสารไนโตรเจนออกไซด์

พิธีสารอนุสัญญาว่าด้วยมลพิษข้ามแดนระยะยาว ค.ศ. 1979 เกี่ยวกับการควบคุมการปล่อยหรือระบายข้ามแดนซึ่งไนโตรเจนออกไซด์ (Protocol to the 1979 Convention on Long-Range Transboundary Air Pollution Concerning the Control of Emissions of Nitrogen Oxides or Their Transboundary Fluxes) หรือ พิธีสารไนโตรเจนออกไซด์ (Nitrogen Oxide Protocol) คือสนธิสัญญาพหุภาคีที่ลงนามโดยกลุ่มประเทศในทวีปยุโรป และสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 1988 ที่เมืองโซเฟียในประเทศบัลแกเรีย พิธีสารใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1991
==ประเทศผู้ลงนาม==
{| border="0" cellpadding="2"
| style = "vertical-align: top;" |
| style = "vertical-align: top;" |
สหภาพยุโรป
|}
== อ้างอิง ==
พิธีสาร
มลพิษทางอากาศ
สารประกอบไนโตรเจน
สนธิสัญญาในคริสต์ศตวรรษที่ 20
สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับทวีปยุโรป
สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับทวีปอเมริกาเหนือ
สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับสหรัฐ
สนธิสัญญาด้านสิ่งแวดล้อม
อนุสัญญาเจนีวาฉบับที่หนึ่ง

อนุสัญญาเจนีวาฉบับที่หนึ่ง ว่าด้วยการดูแลรักษาทหารผู้บาดเจ็บและเจ็บป่วยในสนามรบ คือสนธิสัญญาหนึ่งในสี่ฉบับของอนุสัญญาเจนีวาที่วางรากฐานของกฎหมายระหว่างประเทศเกี่ยวกับการพิทักษ์ผู้เป็นเหยื่อของสงคราม อนุสัญญาลงนามครั้งแรกโดยประเทศในยุโรปสิบสองประเทศเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1864 ที่เมืองเจนีวาในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และมีผลบังคับใช้ในปีเดียวกัน อนุสัญญาดังกล่าวได้รับการแก้ไขครั้งสำคัญในปี ค.ศ. 1906, ค.ศ. 1929 และ ค.ศ. 1949 อนุสัญญาเจนีวามีความสัมพันธ์อย่างแน่นหนากับคณะกรรมการกาชาดระหว่างประเทศ ทั้งอนุสัญญาและคณะกรรมการกาชาดต่างก็เป็นผู้เริ่มต้นและผู้บังคับใช้ข้อตกลงที่ระบุไว้ในข้อตกลง
== สรุปข้อบท ==
อนุสัญญาแต่เดิมเมื่อปี ค.ศ. 1864 มีเพียง 10 ข้อ ก่อนที่จะได้รับการเพิมเติมมาเป็น 64 ข้อในปัจจุบัน สนธิสัญญาดังกล่าวคุ้มครองทหารที่ต้องออกจากการรบเนื่องจากความเจ็บป่วยหรือได้รับบาดเจ็บ เช่นเดียวกับบุคคลทางการแพทย์หรือบุคคลทางศาสนา และพลเรือนในพื้นที่ทำการรบ บทบัญญัติสำคัญของสนธิสัญญา ได้แก่:
ในข้อ 12 ทหารที่ได้รับบาดเจ็บหรือเจ็บป่วยผู้ต้องออกจากการรบควรได้รับการปฏิบัติอย่างเมตตากรุณา และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง ไม่ควรสังหาร ทำให้บาดเจ็บ ทรมาน หรือนำตัวไปทดลองทางชีววิทยา ข้อดังกล่าวถือเป็นหลักสำคัญที่สุดของสนธิสัญญา และจำกัดความหลักการที่นำมาใช้กับส่วนที่เหลือของสนธิสัญญา รวมไปถึงข้อตกลงที่จะให้ความเคารพหน่วยแพทย์และสิ่งก่อสร้างทางการแพทย์ (ส่วนที่สาม) การมอบหมายให้ดูแลผู้ได้รับบาดเจ็บ (ส่วนที่สี่) อาคารและวัตถุดิบ (ส่วนที่ห้า) ยานพาหนะขนส่งทางการแพทย์ (ส่วนที่หก) และเครื่องหมายที่ใช้ในเชิงป้องกัน (ส่วนที่เจ็ด)
ข้อ 15 มีใจความว่า ทหารที่เจ็บป่วยหรือบาดเจ็บควรได้รับการรวมเข้าเป็นกลุ่ม ได้รับการเอาใจใส่และการปกป้อง ถึงแม้ว่าพวกเขาอาจจะอยู่ในสถานภาพเชลยศึก
ข้อ 16 มีใจความว่า คู่ขัดแย้งควรระบุรูปพรรณของผู้ตายและผู้ที่ได้รับบาดเจ็บ และส่งข้อมูลดังกล่าวให้กับคู่ขัดแย้งฝ่ายตรงข้าม
ข้อ 9 เป็นการอนุญาตให้กาชาดสากล "หรือองค์กรสิทธิมนุษยชนอื่น ๆ ที่ไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด" ในการให้ความคุ้มครองและการรักษาทหารที่เจ็บป่วยและได้รับบาดเจ็บ เช่นเดียวกับบุคคลทางการแพทย์และบุคคลทางศาสนา
ปัจจุบัน มีชาติสมาชิก 194 ประเทศที่เข้าร่วมอนุสัญญาเจนีวา ค.ศ. 1949 ซึ่งรวมไปถึงสนธิสัญญานี้และสนธิสัญญาอีกสามฉบับ
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม  ==
รายชื่อสนธิสัญญา
อนุสัญญาเจนีวา
อนุสัญญาเจนีวาฉบับที่สอง
อนุสัญญาเจนีวาฉบับที่สาม
อนุสัญญาเจนีวาฉบับที่สี่
== แหล่งข้อมูลอื่น  ==
International Committee of the Red Cross: Full text of the First Geneva Convention with commentaries
List of countries that have ratified the Fourth Geneva Convention
อนุสัญญา
สนธิสัญญาในคริสต์ศตวรรษที่ 19
สนธิสัญญาด้านสิทธิมนุษยชน
สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับออสเตรีย
สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับเวียดนามเหนือ
สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับเวียดนามใต้
สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 4
อนุสัญญาเจนีวาฉบับที่สอง

อนุสัญญาเจนีวาฉบับที่สอง (Second Geneva Convention) คือสนธิสัญญาหนึ่งในสี่ฉบับของอนุสัญญาเจนีวาที่วางรากฐานของกฎหมายระหว่างประเทศเกี่ยวกับการพิทักษ์ผู้เป็นเหยื่อของสงคราม และมีผลบังคับเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1906
อนุสัญญาได้รับการแก้ไขต่อมาในปี ค.ศ. 1906, ค.ศ. 1929 และ ค.ศ. 1949 อนุสัญญาฉบับนี้มีพื้นฐานมาจากบทที่ระบุในอนุสัญญาเจนีวาฉบับที่หนึ่งที่ปรับมาใช้กับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นในทะเล
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม  ==
อนุสัญญาเจนีวา
อนุสัญญาเจนีวาฉบับที่หนึ่ง
อนุสัญญาเจนีวาฉบับที่สาม
อนุสัญญาเจนีวาฉบับที่สี่
== แหล่งข้อมูลอื่น  ==
International Committee of the Red Cross: Full text of Convention (II) with commentaries
List of countries that have ratified Convention (II)
Final Act of the Second Peace Conference, The Hague, 18 October 1907
อนุสัญญา
สนธิสัญญาในคริสต์ศตวรรษที่ 20
สนธิสัญญาด้านสิทธิมนุษยชน
สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 4
คาร์ฟ (ร็อคแมน)

คาร์ฟ (Craft) (クラフト, Kurafuto?) เป็นเรฟริลอยพเนจรที่ถูกจ้างโดย ดร.ไบย์  และมีลูกน้อง 8 ตัว (รองบอสทั้ง 8) ซึ่งทำงานให้กับ ไบย์ อย่างดีมีผีมือร้ายกาจ แต่แพ้ซีโร่ และ ลักพาตัว เนจู แต่ซีโร่ตามไปช่วยทัน คาร์ฟ มีนิสัย"ห้าว,จิงจัง,ใจอ่อน(เพราะเนจู)" แต่สุดท้ายพอแพ้ซีโร่ที่ แร็กนาร็อก ก็ทำรายระบบตัวเอง... (บอกซีโร่ว่า"ฝากความคิดถึงให้เนจูด้วย...")!!!
== คาร์ฟ มังงะ ==
เป็นเรฟริลอยพเนจรที่ถูกจ้างโดย ดร.ไบย์ แต่ถูกไล่ออกเพราะคาร์ฟไปโดนเสน่ห์ของ เนจู ก็เลยกำจัดซีโร่ลำบาก ก็เลยหลังจากนั้น ก็แอบดูเนจูตลอดเวลา เพราะแอบรักโดยที่เนจูไม่รู้
ร็อคแมนซีโร่
ตัวละครจากเกมชุดร็อคแมน
อนุสัญญาว่าด้วยการป้องกันมลพิษทางทะเลเนื่องจากการทิ้งวัสดุเหลือใช้และวัสดุอย่างอื่น

อนุสัญญาว่าด้วยการป้องกันมลพิษทางทะเลเนื่องจากการทิ้งวัสดุเหลือใช้และวัสดุอย่างอื่น หรือเรียกสั้น ๆ ว่า อนุสัญญาลอนดอน หรือ LC '72 หรือย่อว่า ทิ้งขยะกลางทะเล (Convention on the Prevention of Marine Pollution by Dumping of Wastes and Other Matter หรือ Convention on the Prevention of Marine Pollution by Dumping of Wastes and Other Matter หรือ London Convention หรือ LC '72 หรือ Marine Dumping) คือสนธิสัญญาเพื่อการควบคุมมลพิษทางทะเลที่เกิดจากการทิ้งของเสียหรือขยะ โดยการสนับสนุนข้อตกลงระดับภูมิภาคในการเพิ่มเติมอนุสัญญาหลัก สาระสำคัญของสนธิสัญญาครอบคลุมการจงใจทิ้งขยะโดยเรือ, ยานบิน และแท่นเจาะน้ำมันกลางทะเล และไม่ครอบคลุมสิ่งที่ทิ้งลงทะเลจากสิ่งที่ตั้งอยู่บนแผ่นดินเช่นจากท่อ หรือของเสียอันเกิดจากการเดินเรือ หรือ การตั้งสิ่งของในทะเลโดยวัตถุประสงค์อื่นที่ไม่ใช่เพื่อการทิ้ง ที่ไม่ขัดกับจุดประสงค์ของอนุสัญญา อนุสัญญามีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 29 ธันวาคม ค.ศ. 1972 โดยมีภาคี 81 ชาติ
== อ้างอิง ==
Office for the London Convention 1972, part of the International Maritime Organization (IMO)
IMO summary of London Convention and amendments 
EPA summary of convention
NOAA summary of convention 
CIA World Factbook, 2003 edition
อนุสัญญาสหประชาชาติ
สนธิสัญญาในคริสต์ศตวรรษที่ 20
สนธิสัญญาด้านสิ่งแวดล้อม
ร้านหนังสือ

ร้านหนังสือ คือ ร้านที่จำหน่ายหนังสือประเภทต่าง ๆ ที่มีลิขสิทธิ์มาจากในประเทศและต่างประเทศ.  โดยร้านหนังสือนั้นอาจแบ่งเป็นในหลากหลายประเภทเช่น ร้านที่จำหน่ายหนังสือใหม่ และหนังสือเก่า , ร้านที่จำหน่ายหนังสือในประเทศและหนังสือต่างประเทศ ฯลฯ ร้านหนังสือนี้มีประวัติความเป็นมาอันยาวนานนับหลายพันปีโดยเชื่อว่าเริ่มต้นมาจากประเทศในแถบยุโรป และมาสู่ยุคร้านหนังสือสมัยใหม่โดยความก้าวหน้าของเทคโนโลยีการพิมพ์
== ดูเพิ่ม ==
ห้องสมุด
รายชื่อร้านหนังสือในประเทศไทย
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Forbes article on book collectors by Finn-Olaf Jones, December 12, 2005 
The International League of Antiquarian Booksellers (ILAB)
The Independent Online Booksellers Association (IOBA)
 
ร้านค้า
สุระ จันทร์ศรีชวาลา

สุระ จันทร์ศรีชวาลา หรือ สุระจันทร์ จันทร์ศรีชวาลา  นักธุรกิจชาวไทยเชื้อสายอินเดีย ปัจจุบันเป็นประธานกรรมการบริษัท มิตรแท้ประกันภัย  เคยเป็นเจ้าของบริษัทเงินทุนหลักทรัพย์และประกันภัยหลายแห่ง เช่น บริษัทเครดิตฟองซิเอร์ ยูนิโก้ (ปัจจุบันใช้ชื่อว่า เครดิตฟรองซิเอร์ เอสเบ) บริษัทเงินทุนหลักทรัพย์มิตแลนด์ บริษัทเงินทุนหลักทรัพย์เชียงใหม่ทรัสต์ บริษัทไทยประสิทธิประกันภัย (ชื่อเดิมของมิตรแท้ประกันภัย)   และเคยเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ธนาคารแหลมทอง  ก่อนจะถูกคำสั่งของรัฐบาล ให้ยุบรวมกิจการเข้าเป็นส่วนหนึ่งของธนาคารรัตนสิน ในปี พ.ศ. 2541
สุระเติบโตจากครอบครัวไทยซิกข์ มีชื่ออินเดียว่า สุรอมัต ซิงห์  จบการศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญ  ธุรกิจดั้งเดิมของครอบครัวมีอาชีพขายผ้า และสะสมที่ดินจนถือครองอสังหาริมทรัพย์ไว้เป็นจำนวนมาก  ต่อมาได้ขยายไปสู่การพัฒนาที่ดิน และขยายไปสู่ธุรกิจไฟแนนซ์และบริการด้านการเงิน  เป็นหนึ่งในกลุ่มนักธุรกิจใหม่ที่ได้รับฉายาว่า "สามสุ" 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
นักธุรกิจชาวไทย
ชาวไทยเชื้อสายอินเดีย
ชาวไทยที่นับถือศาสนาซิกข์
บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญ
บุคคลจากเขตสัมพันธวงศ์
กรมขุนสุเรนทรพิทักษ์

เจ้าฟ้าพระกรมขุนสุเรนทรพิทักษ์ หรือ เจ้าพระกรมขุนสุเรนทรพิทักษ์ มีพระนามเดิมว่า เจ้าฟ้านเรนทร เป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 9 ที่ประสูติแต่สมเด็จพระอัครมเหสี พระองค์มีพระอนุชา 2 พระองค์ ได้แก่ เจ้าฟ้าอภัยและเจ้าฟ้าปรเมศร์
ก่อนสมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 9 จะเสด็จสวรรคตนั้น พระองค์ได้แสดงพระราชประสงค์ที่จะให้พระราชโอรสของพระองค์สืบต่อราชสมบัติแห่งกรุงศรีอยุธยา ทั้ง ๆ ที่ในขณะนั้นเจ้าฟ้าพร พระอนุชาในพระองค์ทรงดำรงตำแหน่งที่กรมพระราชวังบวรสถานมงคลอยู่ ในขั้นแรกนั้นสมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 9 มีพระราชประสงค์ที่จะให้เจ้าฟ้านเรนทรเสด็จขึ้นครองราชย์แต่เจ้าฟ้านเรนทรไม่ทรงเห็นชอบด้วยเนื่องจากพระมหาอุปราชก็ยังคงมีพระชนม์อยู่ เจ้าฟ้านเรนทรจึงทรงออกผนวช ดังนั้น สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 9 จึงทรงยกราชสมบัติให้เจ้าฟ้าอภัย (ราชบุตรองค์รอง) สืบราชสันตติวงศ์ต่อ
เหตุการณ์ในครั้งนี้สร้างความไม่พอใจให้กับกรมพระราชวังบวรเป็นอย่างมาก จึงนำไปสู่ศึกกลางเมืองระหว่างวังหน้าและวังหลวงขึ้น โดยกรมพระราชวังบวรฯเป็นฝ่ายมีชัยและเสด็จขึ้นครองราชสมบัติทรงพระนามว่า สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 3 หรือสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ หลังจากนั้นพระองค์มีพระราชดำรัสให้นำตัวเจ้าฟ้าอภัยและเจ้าฟ้าปรเมศร์ไปสำเร็จโทษด้วยท่อนจันทน์ตามโบราณราชประเพณี
ส่วนเจ้าฟ้านเรนทรนั้นดำรงเพศบรรพชิตตลอดมา โดยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศทรงสถาปนาให้ทรงกรมที่ กรมขุนสุเรนทรพิทักษ์ เจ้าพระกรมขุนสุเรนทรพิทักษ์ทรงสนิทกับพระองค์เป็นอย่างยิ่ง จนทำให้เจ้าฟ้ากรมขุนเสนาพิทักษ์ เกิดความระแวงและลอบทำร้ายเจ้าฟ้าพระกรมขุนสุเรนทรพิทักษ์แต่ไม่ทรงได้รับบาดเจ็บ เหตุการณ์ในครั้งนั้นทำให้พระเจ้าอยู่หัวบรมโกศทรงกริ้วกรมขุนเสนาพิทักษ์มาก ได้มีพระบรมราชโองการให้จับตัวกรมขุนเสนาพิทักษ์มาให้ได้ แต่ในระหว่างกรมขุนเสนาพิทักษ์ได้เสด็จออกผนวชจึงทรงพ้นจากภัยในครั้งนี้ได้
ใน คำให้การชาวกรุงเก่า ระบุว่าเจ้าฟ้านเรนทรได้พระองค์เจ้าสมบุญคงเป็นพระชายา มีพระธิดาด้วยกันสามพระองค์คือ พระองค์เจ้าพราน (ปาน), พระองค์เจ้าบุตร และพระองค์เจ้าหงส์
เจ้าพระกรมขุนสุเรนทรพิทักษ์ไม่ปรากฏในพระราชพงศาวดารว่าสิ้นพระชนม์เมื่อใด แต่มีข้อสันนิษฐานว่าน่าจะก่อนที่พระเจ้าอยู่หัวบรมโกศจะทรงสถาปนากรมขุนเสนาพิทักษ์ขึ้นเป็นกรมพระราชวังบวรสถานมงคลในปี พ.ศ. 2284
== พงศาวลี ==
== อ้างอิง ==
ราชวงศ์บ้านพลูหลวง
เจ้าฟ้า
สุเรนทรพิทักษ์
ภิกษุที่เป็นพระราชวงศ์
เจ้านายทรงกรมสมัยกรุงศรีอยุธยา
สวนพฤกษศาสตร์แพดัว

สวนพฤกษศาสตร์แพดัว (Orto botanico di Padova) เป็นสวนพฤกษศาสตร์ (botanical garden) เพื่อการศึกษาทางพฤกษศาสตร์ที่เก่าที่สุดในโลก (สวนพฤกษศาสตร์ปิซาเป็นสวนพฤกษศาสตร์ของมหาวิทยาลัยที่เก่าที่สุดในโลกอย่างเป็นทางการ) สวนพฤกษศาสตร์แพดัวยังคงตั้งอยู่ที่เมืองแพดัวในประเทศอิตาลี ตั้งแต่เริ่มสถาปนาในปี ค.ศ. 1544 แต่หลังจากนั้นก็ถูกย้ายอีกสองครั้งจนมาตั้งอยู่ ณ ที่ตั้งปัจจุบันตั้งแต่  ค.ศ. 1591 สวนเป็นส่วนหนึ่งของมหาวิทยาลัยแพดัว ที่ปัจจุบันครอบคลุมเนื้อที่ 22,000 ตารางเมตร และมีชื่อเสียงว่าเป็นสวนที่สะสมพันธุ์ไม้เฉพาะทางและการออกแบบสวนในประวัติศาสตร์
สวนพฤกษศาสตร์แพดัวมีพันธุ์ไม้ด้วยกันราว 6,000 ชนิดที่จัดตามกลุ่มทางพฤกษศาสตร์ การใช้สอย สิ่งแวดล้อมทางธรรมชาติ และมาตรฐานประวัติศาสตร์
“สวนพฤกษศาสตร์แพดัว”UNESCO: Botanical Garden (Orto Botanico), Paduaได้รับการขึ้นทะเบียนเป็น
พระราชวังกาแซร์ตา

พระราชวังกาแซร์ตา (Reggia di Caserta; Royal Palace of Caserta) เป็นอดีตพระราชวังที่ประทับของพระมหากษัตริย์แห่งเนเปิลส์แห่งราชวงศ์บูร์บง ที่ตั้งอยู่ที่เมืองกาแซร์ตาในประเทศอิตาลี พระราชวังกาแซร์ตาเป็นหนึ่งในพระราชวังแบบบาโรกที่ใหญ่ที่สุดที่สร้างขึ้นในยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 18
“พระราชวังกาแซร์ตา” ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 1997 ในฐานะที่ "งานชิ้นเลิศของยุคบาโรก ที่ใช้ทุกสิ่งทุกอย่างในการสร้างความลวงตาและพหุทัศน์ทางสถาปัตยกรรม"
การก่อสร้างพระราชวังกาแซร์ตาเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1752 สำหรับพระเจ้าชาลส์ที่ 7 แห่งเนเปิลส์ ผู้ทรงทำงานอย่างใกล้ชิดกับสถาปนิกลุยจี วันวีเตลลี เมื่อทอดพระเนตรเห็นแบบจำลองสำหรับพระราชวัง พระเจ้าชาลส์ก็ทรงเต็มตื้นไปด้วยพระอารมณ์ "ที่ฉีกพระหทัยจากพระอุระ" แต่พระองค์ก็มิได้มีโอกาสที่จะได้บรรทมในพระราชวังแม้แต่เพียงคืนเดียว พระเจ้าชาลส์ทรงสละราชสมบัติในปี ค.ศ. 1759 เพื่อไปเป็นพระมหากษัตริย์สเปน โครงการดำเนินต่อมาโดยพระราชโอรสองค์ที่สามและผู้ครองเนเปิลส์ต่อมาพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 4 แห่งเนเปิลส์
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
มรดกโลก
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
แหล่งมรดกโลกในประเทศอิตาลี
แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
กาแซร์ตา
สิ่งก่อสร้างแบบบาโรก
สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 18
สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1750
สะพานส่งน้ำวันวีเตลลี

สะพานส่งน้ำวันวีเตลลี หรือ สะพานส่งน้ำคาโรไลน์ (Aqueduct of Vanvitelli หรือ Caroline Aqueduct; Acquedotto Carolino) เป็นสะพานส่งน้ำที่สร้างขึ้นเพื่อส่งน้ำสำหรับการใช้สอยที่พระราชวังกาแซร์ตาและรีสอร์ตซานลูซีโอ แหล่งน้ำที่ใช้ส่งมาจากตีนเขาตาบูร์โนจากบ่อน้ำพุธรรมชาติที่ฟิซโซในบุชชาโนไกลออกไปราว 38 กิโลเมตรที่ส่วนใหญ่ส่งใต้ดิน
งานสร้าสะพานว่าจ้างโดยพระเจ้าชาลส์ที่ 7 แห่งเนเปิลส์ และออกแบบโดยสถาปนิกลุยจี วันวีเตลลี ที่กลายมาเป็นชื่อของสะพานต่อมา การก่อสร้างเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1753 และเปิดทำการใช้เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1762 ส่วนของสถาปัตยกรรมที่ยังคงอยู่ในสภาพที่ได้รับการรักษาไว้เป็นอย่างดีคือช่วงที่เป็นสะพานทูฟาที่ยาว 529 เมตรที่เชื่อมหุบเขาเขามัดดาโลนีระหว่างเขาโลกาโนทางตะวันออกกับเขาการ์ซาโนทางตะวันตก ซึ่งสร้างตามแบบสะพานส่งน้ำแบบโรมัน เป็นแนวโค้งซ้อนสามชั้นที่จุดที่สูงที่สุดสูง 55.8 เมตร ช่วงนี้เป็นช่วงที่เป็นมรดกโลก
“สะพานส่งน้ำวันวีเตลลี”UNESCO: 18th-Century Royal Palace at Caserta with the Park, the Aqueduct of Vanvitelli, and the San Leucio Complexได้รับการขึ้นทะเบียนเป็น