pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ทะเลไซบีเรียตะวันออก

ทะเลไซบีเรียตะวันออก (Восто́чно-Сиби́рское мо́ре; East Siberian Sea) ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของภูมิภาคไซบีเรีย ประเทศรัสเซีย เป็นทะเลในมหาสมุทรอาร์กติก ตั้งอยู่ระหว่างแหลมอาร์กติกทางเหนือ ชายฝั่งของไซบีเรียทางใต้ หมู่เกาะนิวไซบีเรียทางตะวันตก และแหลมบิลลิงส์ทางตะวันออก
ทะเลไซบีเรียตะวันออกมีพื้นที่ 361,000 ตารางไมล์ ร้อยละ 70 ของพื้นที่มีความลึกไม่เกิน 50 เมตร ความลึกเฉลี่ย 66 เมตร และจุดที่ลึกที่สุดมีความลึก 358 เมตร อุณหภูมิโดยเฉลี่ยอยู่ระหว่าง 0-2 องศาเซลเซียส (4 องศาเซลเซียสทางตอนใต้) ในฤดูร้อน และ -30 องศาเซลเซียสในฤดูหนาว ทะเลแห่งนี้มีน้ำแข็งปกคลุมตลอดทั้งปีเช่นเดียวกับทะเลลัปเตฟ แม่น้ำที่ใหญ่ที่สุดที่ไหลลงทะเลแห่งนี้คือแม่น้ำคาลึยมา
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Ecological assessment 
ซไซบีเรีย
ทะเลในประเทศรัสเซีย
ทะเลไซบีเรียตะวันออก
ไซบีเรีย
แซม ไรมี

แซมูเอล มาร์แชลล์ "แซม" ไรมี (Samuel Marshall "Sam" Raimi) เกิดเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 1959 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน โปรดิวเซอร์ นักแสดง นักเขียน เป็นที่รู้จักดีในการกำกับหนังคัลท์แนวสยองขวัญ เรื่องที่มีชื่อเสียงได้แก่ ผีอมตะ และ กระชากลงหลุม เช่นเดียวกับหนังระดับบล็อกบัสเตอร์อย่างภาพยนตร์ซีรีส์ สไปเดอร์แมน
== ผลงาน ==
===ภาพยนตร์===
==ผลตอบรับ==
ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 14 เรื่องของ แซม ไรมี
16px 0–59% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ 16px 60–74% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 16px 75–100% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก 
สีแดง 0–19 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบเลย 20–39 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ สีส้ม 40–60 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ให้ปานกลาง สีเขียว 61–80 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 81–100 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก 
N/A ไม่ปรากฏ, หาข้อมูลไม่ได้ 
$ ดอลลาร์สหรัฐ 
== อ้างอิง ==
ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
ชาวอเมริกันเชื้อสายยิว
บุคคลจากรัฐมิชิแกน
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยมิชิแกนสเตต
สตรีสาวอ่านหนังสือ (ฟราโกนาร์ด)

สตรีสาวอ่านหนังสือ (A Young Girl Reading) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยฌอง-โอโนเร ฟราโกนาร์ดจิตรกรคนสำคัญชาวฝรั่งเศสของสมัยบาโรก บุตรีของแอนดรู ดับเบิลยู เมลลอนอุทิศภาพเขียนให้แก่หอศิลป์แห่งชาติ (วอชิงตัน ดี.ซี.)ในสหรัฐอเมริกาหลังจากการเสียชีวิตของบิดา
ฌอง-โอโนเร ฟราโกนาร์ดเขียนภาพ “สตรีสาวอ่านหนังสือ” ราวปี ค.ศ. 1776 เป็นภาพของสตรีไม่ทราบนามแต่งตัวด้วยเครื่องแต่งกายสีเหลืองสด จากการเอ็กซเรย์พบว่าภาพใต้ภาพเขียนที่เห็นกันในปัจจุบันเป็นภาพอีกภาพหนึ่งที่ฟราโกนาร์ดเขียนทัพ ภาพเขียนนี้เป็นหนึ่งในหลายภาพที่ฟราโกนาร์ดเขียนเกี่ยวกับเด็กสาว
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ฌอง-โอโนเร ฟราโกนาร์ด
บาโรก
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
A Young Girl Reading at the National Gallery of Art 
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1770
จิตรกรรมบาโรก
จิตรกรรมสีน้ำมัน
ภาพเหมือน
งานสะสมของหอศิลป์แห่งชาติ (วอชิงตัน ดี.ซี.)
อิตส์พอสซิเบิล

อิตส์พอสซิเบิล (It's Possible) เป็นอัลบั้มเดี่ยวของ เทวัญ ทรัพย์แสนยากร ซึ่งเป็นชุดแรกที่เขาได้ใช้ไวโอลินเพียงอย่างเดียวเป็นสื่อในการนำเสนอผลงานของเรา ที่ยังคงคอนเซ็ปท์การนำแจ๊สมาผสมผสานกับดนตรีไทย และยังมีการสอดแทรกสำเนียงดนตรีจีน, ดนตรีอินเดีย หรือแม้แต่จังหวะแบบคาวบอย เข้าไปอีกด้วย ซึ่งไวโอลินที่เทวัญได้นำมาเล่น มีทั้งเป็นอคูสติกและไวโอลินไฟฟ้า โดย บริษัทเทวัญ เร็คคอร์ด เป็นผู้ผลิต แต่จัดจำหน่ายโดยบริษัท เอ็มจีเอ จำกัด
== รายชื่อเพลง ==
. "ค้างคาวกินกล้วย"
. "แขกเชิญเจ้า"
. "ศรีนวล"
. "วิงวอน"
. "อยู่กับฉัน"
. "ขับไม้บัณเฑาะ"
. "เขมรไทรโยค"
. "รักแรกพบ"
. "แขกกะเร็ง"
. "เปลี่ยนไป"
== อ้างอิง ==
รายละเอียดอัลบั้ม It's Possible
อัลบั้มเพลงของเทวัญ ทรัพย์แสนยากร
อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2552
อัลบั้มเพลงบรรเลง
นักบุญเซโนเบียสรับศีลล้างบาป (บอตตีเชลลี)

นักบุญเซโนเบียสรับศีลจุ่มและการได้รับแต่งตั้งให้เป็นพระสังฆราช หรือ นักบุญเซโนเบียสรับศีลจุ่ม (Baptism of St. Zenobius and His Appointment as a Bishop) เป็นจิตรกรรมแผงที่เขียนโดยซานโดร บอตติเชลลี จิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์แห่งชาติ, ลอนดอน
ภาพ “นักบุญเซโนเบียสรับศีลจุ่ม” ที่เขียนโดยซานโดร บอตติเชลลีราวระหว่างปี ค.ศ. 1500  ถึงปี ค.ศ. 1505 เป็นภาพในภาพชุดสี่ภาพของชีวิตและงานของนักบุญเซโนเบียส (ค.ศ. 337-ค.ศ. 417) ผู้เป็นพระสังฆราชองค์แรกของฟลอเรนซ์ ในภาพแรกนักบุญเซโนเบียสปรากฏสามครั้ง ครั้งแรกทางด้านซ้ายของเมื่อปฏิเสธไม่รับเจ้าสาวที่บิดามารดาจัดหาให้ และเดินก้มหน้าคิดออกไป ฉากที่สองเป็นฉากรับที่นักบุญเซโนเบียสและมารดารับศีลจุ่ม และทางขวาของภาพเมื่อได้รับแต่งตั้งให้เป็นพระสังฆราช
“ประวัติของนักบุญเซโนเบียส” เป็นงานชิ้นสุดท้ายที่ทราบของบอตติเชลลี ภาพอีกสามภาพในชุดนี้ก็ได้แก่:
“ปาฏิหาริย์สามอย่างของของนักบุญเซโนเบียส” หอศิลป์แห่งชาติ, ลอนดอน
“ปาฏิหาริย์สามอย่างของของนักบุญเซโนเบียส” พิพิธภัณฑ์เมโทรโปลิตัน, นครนิวยอร์ก
“ปาฏิหาริย์สุดท้ายและความตายของนักบุญเซโนเบียส” หอจิตรกรรมชั้นครูแห่งเดรสเดน
== อ้างอิง ==
==ดูเพิ่ม==
ซานโดร บอตติเชลลี
ซันโดร บอตตีเชลลี
จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
จิตรกรรมแผง
งานสะสมของหอศิลป์แห่งชาติ (ลอนดอน)
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1500
ศิลปะเกี่ยวกับนักบุญ
ปาฏิหาริย์สุดท้ายและความตายของนักบุญเซโนเบียส (บอตติเชลลี)

ปาฏิหาริย์สุดท้ายและความตายของนักบุญเซโนเบียส หรือ ปาฏิหาริย์สุดท้ายและความตายของนักบุญเซโนเบียส (Last Miracle and the Death of St. Zenobius) เป็นจิตรกรรมแผงที่เขียนโดยซานโดร บอตติเชลลี จิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอจิตรกรรมชั้นครูแห่งเดรสเดนในเยอรมนี
ภาพ “ปาฏิหาริย์สุดท้ายและความตายของนักบุญเซโนเบียส” ที่เขียนโดยซานโดร บอตติเชลลีราวระหว่างปี ค.ศ. 1500  ถึงปี ค.ศ. 1505 เป็นภาพในภาพชุดสี่ภาพของชีวิตและงานของนักบุญเซโนเบียส (ค.ศ. 337-ค.ศ. 417) ผู้เป็นพระสังฆราชองค์แรกของฟลอเรนซ์
ภาพนี้แบ่งเป็นสี่ตอนเริ่มจากทางซ้ายสุดของภาพเมื่อเด็กถูกเกวียนชนขณะที่กำลังเล่น ตอนที่สองแม่ของเด็กผู้เป็นแม่หม้ายร้องครวญครางนำร่างอันปราศจากชีวิตของลูกมาหาดีคอนของนักบุญเซโนเบียส เด็กฟื้นขึ้นมาได้จากการที่นักบุญเซโนเบียสสวดมนต์ภาวนาทางด้านขวาสุดของภาพเป็นภาพของนักบุญเซโนเบียสเมื่ออายุมากแล้วนอนให้พรแก่ผู้มาสวดมนต์อยู่รองเตียงที่นอนตาย
“ประวัติของนักบุญเซโนเบียส” เป็นงานชิ้นสุดท้ายที่ทราบของบอตติเชลลี ภาพอีกสามภาพในชุดนี้ก็ได้แก่:
“นักบุญเซโนเบียสรับศีลจุ่ม” หอศิลป์แห่งชาติ, ลอนดอน
“ปาฏิหาริย์สามอย่างของของนักบุญเซโนเบียส” หอศิลป์แห่งชาติ, ลอนดอน
“ปาฏิหาริย์สามอย่างของของนักบุญเซโนเบียส” พิพิธภัณฑ์เมโทรโปลิตัน, นครนิวยอร์ก
== อ้างอิง ==
==ดูเพิ่ม==
ซานโดร บอตติเชลลี
ซันโดร บอตตีเชลลี
จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
จิตรกรรมแผง
งานสะสมของหอจิตรกรรมชั้นครูแห่งเดรสเดน
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1500
ศิลปะเกี่ยวกับนักบุญ
บ้านค้างภิบาล

บ้านค้างภิบาล เป็นบ้าน หมู่ที่ 1 ตั้งอยู่ในตำบลพระธาตุผาแดง อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก
== ประวัติ ==
บ้านค้างภิบาล เป็นหมู่บ้านเก่าแก่ เมื่อประมาณ 100 ปีกว่า แต่เดิมเป็นที่อยู่อาศัยของชาวไทยภูเขาเผ่ากะเหรี่ยง มีหัวหน้าหมู่บ้านชื่อ “นายค้างภิบาล” ต่อมาได้อพยพย้ายถิ่นฐานไปอยู่ที่อื่น ชาวไทยจากจังหวัดทางภาคเหนือ ได้แก่จังหวัดลำปาง ลำพูน แพร่ และน่าน ได้อพยพเข้ามาอยู่แทนที่ และเรียกตามชื่อหัวหน้าหมู่บ้านเดิม คือ “บ้านค้างภิบาล” โดยอยู่ในเขตการปกครองของ ตำบลแม่ตาว จนกระทั่งปี 2529 ได้แยกตำบลใหม่และตั้งชื่อเป็น “ตำบลพระธาตุผาแดง” ซึ่งตั้งอยู่ในเขตหมู่บ้าน ประกอบด้วยหมู่บ้านค้างภิบาล มีคำขวัญประจำหมู่บ้านว่า “หมู่บ้านสะอาด พระธาตุเก่าแก่ งานแห่บั้งไฟ ค้างภิบาลนั้นไซร้ ร่วมใจพัฒนา”
== อ้างอิง ==
http://123.242.165.138/tak_poc/vitual/index.php 
== ดูเพิ่ม ==
จังหวัดตาก
ค้างภิบาล
บ้านหัวฝาย

บ้านหัวฝาย เป็นบ้าน หมู่ที่ ๒ ตั้งอยู่ในตำบลพระธาตุผาแดง อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก
== ประวัติ ==
เดิมที บ้านหัวฝายเป็นหมู่บ้านกะเหรี่ยงพื้นราบมาก่อน ตั้งขึ้นเมื่อประมาณพ.ศ. ๒๔๓๕ ต่อมาราษฎรจากต่างจังหวัด อาทิเช่น จังหวัดน่าน แพร่ ลำพูน ลำปาง เชียงราย เชียงใหม่ และอำเภอเถินย้ายลงมาประกอบอาชีพจำนวนหลายครัวเรือน จึงมีการแต่งตั้งผู้ใหญ่บ้านขึ้น ๓ คน ปกครอง โดยมีคนไทย ๒ คน กะเหรี่ยง ๑ คน เพราะการปกครองเป็นไปอย่างยากลำบาก ราษฎรมาจากหลายที่จึงไม่สามัคคีกัน กะเหรี่ยงถูกรังแกเสมอ จึงอพยพไปอยู่ที่อื่น เหลือ ๔-๕ ครัวเรือน จึงแยกเป็น ๒ หมู่บ้าน ฝั่งคลองทางทิศเหนือ ขึ้นกับตำบลพระธาตุผาแดง โดยมีสิบเอกมงคล ใหญ่แก้ว เป็นกำนันคนแรกของตำบล และมีผู้ใหญ่บ้านจนถึงปัจจุบันจำนวน ๑๘ คน
== อ้างอิง ==
http://123.242.165.138/tak_poc/vitual/index.php 
== ดูเพิ่ม ==
จังหวัดตาก
หัวฝาย
บ้านแม่ตาวใหม่

บ้านแม่ตาวใหม่ เป็นบ้าน หมู่ที่ ๓ ตั้งอยู่ในตำบลพระธาตุผาแดง อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก
== ประวัติ ==
เดิมเป็นบ้านแม่ตาว อยู่ในตำบลแม่ตาว ซึ่งเรียกตามลำห้วยแม่ตาว ต่อมาได้มีประชาชนจาก ลำพูน ลำปาง เถิน ได้อพยพมาอาศัยอยู่ ทำให้เกิดความหนาแน่นของประชากรมากขึ้น จึงแยกตัวจากบ้านแม่ตาวมาตั้งถิ่นฐานอยู่ที่บ้านแม่ตาวใหม่
== อ้างอิง ==
http://123.242.165.138/tak_poc/vitual/index.php 
== ดูเพิ่ม ==
จังหวัดตาก
แม่ตาวใหม่
บ้านพะเด๊ะ

บ้านพะเด๊ะ เป็นบ้าน หมู่ที่ ๔ ตั้งอยู่ในตำบลพระธาตุผาแดง อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก
== ประวัติ ==
บ้านพะเด๊ะ ตั้งอยู่หมู่ที่ ๔ ของตำบลพระธาตุผาแดง จุดพิกัด M.U.๖๐๙๔๓๖ เริ่มก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. ๒๔๓๔ โยผู้ก่อตั้งคนแรกคือ นายพะเด๊ะ และเป็นผู้นำคนแรกของบ้านพะเด๊ะ สมัยก่อนหมู่บ้านพะเด๊ะ ไม่มีผู้ใหญ่บ้าน หรือหัวหน้าหมู่บ้าน ต่อมานายตะลูทู เป็นผู้นำหมู่บ้านคนที่ ๒ ปกครองหมู่บ้าน ต่อจากนายพะเด๊ะ สำหรับผู้นำหมู่บ้านคนที่ ๓ ได้แก่ นายปรุทู และนายออทู เป็นผู้นำหมู่บ้านคนที่ ๔
หลังจากนั้นในปี พ.ศ. ๒๕๐๕ ทางราชการได้เข้ามาแต่งตั้งผู้ใหญ่บ้านคนแรก คือ นายพะชุ บรรพตอัศวกุล และช่วงนั้นทางการได้มาเปิดทำการสอนหนังสือให้กับชาวบ้าน เพื่อให้เด็กรู้หนังสือ จากนั้นในปี ๒๕๑๐ ได้มีการแต่งตั้ง นายวาที สิงห์ประเสร็ฐกุล เป็นผู้ใหญ่บ้านคนที่ ๒ มีผลงาน คือ ทำการตัดถนนเข้าหมู่บ้านพะเด๊ะ ขุด
ร็อคแมนเอ็กเซ่

ร็อคแมนเอ็กเซ่ สามารถหมายถึง
แบทเทิลเน็ตเวิร์ค ร็อคแมนเอ็กเซ่ วิดีโอเกมภาคแรกของซีรีส์ร็อคแมนเอ็กเซ่
ร็อคแมนเอ็กเซ่ (อนิเมะ) ภาพยนตร์อนิเมะของญี่ปุ่น
ร็อคแมนเอ็กเซ่ (หนังสือการ์ตูน) หนังสือการ์ตูนของ ทาคามิซากิ เรียว
ร็อคแมนเอ็กเซ่
บ้านถ้ำเสือ

บ้านถ้ำเสือ เดิมคือ บ้านเดลออูเทาะ เป็นบ้าน หมู่ที่ ๕ ตั้งอยู่ในตำบลพระธาตุผาแดง อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก
== ประวัติ ==
บ้านถ้ำเสือ ตั้งอยู่หมู่ที่ ๕ ของตำบลพระธาตุผาแดง จุดพิกัด M.U.๖๕๗๔๓๗ เริ่มก่อตั้งเมื่อประมาณปี พ.ศ. ๒๓๘๙ หรือประมาณ ๑๔๐ ปีมาแล้ว เดิมบ้านถ้ำเสือมีชื่อว่า "บ้านเดลออูเทาะ" ตามชื่อผู้นำหมู่บ้าน ได้อพยพมาตั้งรกรากอยู่แล้วขยายครอบครัวออกไปเรื่อย ๆ สาเหตุที่ตั้งชื่อหมู่บ้านถ้ำเสือเนื่องจากตำแหน่งที่ตั้งของหมู่บ้านห่างออกไปทางทิศตะวันออก ประมาณ ๓ กิโลเมตร มีถ้ำอยู่แห่งหนึ่ง ชาวบ้านได้พบเสือนอนออกลูกอยู่ในถ้ำ จึงเป็นเรื่องเล่าสืบต่อกันมา เละต่อมาปี ๒๕๒๘ ทางการได้เข้ามามีบทบาทโดยแต่งตั้งผู้ช่วยคนแรกแยกจากบ้านพะเด๊ะ ชื่อ นายส่วยวา เปลทู และได้แยกบ้านเป็น บ้านถ้ำเสือ มีผู้ใหญ่บ้านคนแรกคือ นายหม่อทูจ่า คนที่ ๒ คือ นายละวา คนที่ ๓ นายเบะแฮ ชินสุขคีรี และคนปัจจุบันชื่อ นายละวา การเดินทางเข้าหมู่บ้านถ้ำเสือแต่เดิมเป็นการเดินลัดเลาะตามป่าเข้ามาในหมู่บ้าน ต่อมาได้มีบริษัทผาแดงฯ มาทำสัมปทานป่าเหมืองแร่ และทำถนนลาดยางเข้าหมู่บ้าน พร้อมทั้งอนุญาตให้ชาวบ้านใช้เส้นทางถนนทำการคมนาคม ทำให้การเดินทางสะดวกขึ้น
== อ้างอิง ==
http://123.242.165.138/tak_poc/vitual/index.php 
== ดูเพิ่ม ==
จังหวัดตาก
ถ้ำเสือ
บ้านขุนห้วยแม่สอด

บ้านขุนห้วยแม่สอด บางเรียก บ้านขุนห้วย หรือ บ้านแม่ซอคี เป็นบ้าน หมู่ที่ ๖ ตั้งอยู่ในตำบลพระธาตุผาแดง อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก
== ประวัติ ==
บ้านขุนห้วยแม่สอด ตั้งอยู่หมู่ที่ ๖ ของตำบลพระธาตุผาแดง จุดพิกัด M.U.๖๔๓๔๘๒ ภาษากะเหรี่ยงเรียกว่า "บ้านแม่ซอคี" หมายถึงต้นน้ำลำห้วยแม่สอดปัจจุบันเป็นน้ำพุร้อน ก่อตั้งขึ้นมาประมาณ ๑๓๐ ปี นายเนโด และครอบครัวกับญาติพี่น้องได้เข้ามาอยู่เพื่อทำไร่ ทำสวน เลี้ยงสัตว์
ต่อมามีผู้เข้ามาอาศัยอยู่เพิ่มมากขึ้น โดยเน้นการเพาะปลูกและเลี้ยงสัตว์ เป็นอาชีพหลัก เพื่อเลี้ยงครอบครัวและอยู่ด้วยกันอย่างสงบสุข โดยมีนายเนโด เป็นผู้นำหมู่บ้าน และผู้นำคนที่ ๒ ได้แก่ นายหม่อโพ คนที่ ๓ และ ๔ ได้แก่ นายพะละบือ และนายเกเล ตามลำดับ ต่อมาปี ๒๕๓๐ ได้มีการเลือกผู้ใหญ่บ้าน คือ นายหม่อส่วย ซึ่งดำรงตำแหน่งตั้งแต่ปี ๒๕๓๐-๒๕๓๕ และมีนายเหล่าเซ เป็นผู้ใหญ่บ้านคนต่อมา ตั้งแต่ปี ๒๕๓๕ จนถึงปัจจุบัน
== อ้างอิง ==
http://123.242.165.138/tak_poc/vitual/index.php 
== ดูเพิ่ม ==
จังหวัดตาก
ขุนห้วยแม่สอด
พระแม่มารีบนระเบียง (บอตติเชลลี)

พระแม่มารีบนระเบียง (Madonna della Loggia) เป็นจิตรกรรมแผงที่เขียนโดยซานโดร บอตติเชลลี จิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์อุฟฟิซิที่เมืองฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี  ภาพ “พระแม่มารีบนระเบียง” เขียนโดยซานโดร บอตติเชลลีในปี ค.ศ. 1467
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ซานโดร บอตติเชลลี
พระแม่มารีและพระบุตร
ซันโดร บอตตีเชลลี
จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
จิตรกรรมแผง
งานสะสมของหอศิลป์อุฟฟีซี
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1460
ศิลปะเกี่ยวกับแม่พระและพระกุมาร
บ้านเอื้องดอย

บ้านเอื้องดอย เป็นบ้าน หมู่ที่ ๗ ตั้งอยู่ในตำบลพระธาตุผาแดง อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก
== ประวัติ ==
บ้านเอื้องดอยอยู่หมู่ที่ ๗ เป็นหมู่บ้านที่ตั้งใหม่ล่าสุดของตำบลพระธาตุผาแดง ซึ่งราษฎรส่วนใหญ่เป็นราษฎรที่ไม่มีที่ดินทำกิน และอพยพมาจากบ้านค้างภิบาล และบ้านหัวฝาย ได้มารวมกันตั้งรกรากที่บ้านเอื้องดอย มีนายเมืองดี เป็นแกนนำ ต่อมาทางการได้ตั้งให้เป็นหมู่บ้านเอื้ยงดอย เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๔๖ และแต่งตั้งนายเมืองดีเป็นผู้ใหญ่บ้าน
== อ้างอิง ==
http://123.242.165.138/tak_poc/vitual/index.php 
== ดูเพิ่ม ==
จังหวัดตาก
เอื้องดอย
แม่พระรับสารแห่งเชสเตลโล

แม่พระรับสารแห่งเชสเตลโล (Annunciazione di Cestello) เป็นจิตรกรรมแผงที่เขียนโดยซันโดร บอตตีเชลลี จิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์อุฟฟีซีที่เมืองฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี  ภาพ “แม่พระรับสารแห่งเชสเตลโล” เขียนราวระหว่างปี ค.ศ. 1489 ถึง ค.ศ. 1490
ภาพนี้เป็นงานจ้างของคอนแวนต์เชสเตลโลในฟลอเรนซ์ (ปัจจุบันคือโบสถ์ซันตามาเรียมัดดาเลนาแห่งปัซซี (Santa Maria Maddalena de'Pazzi))
บอตตีเชลลีสามารถใช้ทัศนมิติในการมองลึกเข้าไปในโครงสร้างของห้องข้ามพื้นกระเบื้องตามแนวเส้นที่แคบลง ออกไปยังภูมิทัศน์ภายนอก ท่าทางที่อ่อนไหวอย่างมีชีวิตจิตใจของทั้งพระแม่มารีย์ขัดกับช่องไดนามิค (spatial dynamics) ที่ดึงสายตาไปยังฉากหลัง ลักษณะสามเหลี่ยมเริ่มจากชายเสื้อของทูตสวรรค์กาเบรียลต่อไปยังมือที่ยกขึ้น ขึ้นไปยังพระหัตถ์ของพระแม่มารีย์ที่ยกขึ้นขวางพระอุระ เครื่องทรงของทูตสวรรค์ที่จีบพับเป็นลอนใหญ่ทำให้มีความรู้สึกว่าเหมือนจะเพิ่งบินลงมา ทูตสวรรค์เกเบรียลคุกเข่าต่อหน้าพระแม่มารีย์เผยอปากพร้อมที่จะแจ้งสารที่เขียนเป็นภาษาละตินที่เขียนไว้บนกรอบเดิมว่า “พระจิตเจ้าจะเสด็จลงมาเหนือท่านและพระอานุภาพของพระผู้สูงสุดจะแผ่เงาปกคลุมท่าน” (ลูกา 1:35)
== อ้างอิง ==
==ดูเพิ่ม==
ซันโดร บอตตีเชลลี
แม่พระและพระกุมาร
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1480
ซันโดร บอตตีเชลลี
จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
จิตรกรรมแผง
งานสะสมของหอศิลป์อุฟฟีซี
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1460
ศิลปะเกี่ยวกับพระแม่มารีย์
ฮารูกะ (รถไฟ)

รถด่วนพิเศษท่าอากาศยานขบวนฮารูกะ  เป็นขบวนรถไฟด่วนพิเศษที่วิ่งจากสถานีไมบะระ ผ่านเกียวโต ไปยังท่าอากาศยานนานาชาติคันไซในโอซากะ ดำเนินงานโดยบริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันตก (JR ตะวันตก)
แต่ละวันมีรถไฟขบวนฮารูกะให้บริการ 60 ขบวน กำกับด้วยหมายเลข 1 ถึง 60 ขบวนหมายเลขเลขคี่จะวิ่งไปทางทิศใต้ (ไปยังท่าอากาศยาน) และขบวนหมายเลขเลขคู่จะวิ่งไปทางทิศเหนือ (ออกจากท่าอากาศยาน) ขบวนที่ไปยังเกียวโตจะออกจากสถานีท่าอากาศยานคันไซระหว่างเวลา 6:34 ถึง 22:16 และขบวนจากเคียวโตะจะเข้าเทียบที่ท่าอากาศยานระหว่างเวลา 7:11 ถึง 21:37 (ในวันหยุดสุดสัปดาห์จะเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย) ให้บริการทุกครึ่งชั่วโมงในเวลากลางวันและหัวค่ำ โดยปกติแล้วใช้เวลาเดินทางระหว่างสถานีเคียวโตะและท่าอากาศยาน 75 นาทีสำหรับขบวนวิ่งลงใต้ และ 73 นาทีสำหรับขบวนวิ่งขึ้นเหนือ
== สถานีที่จอด ==
รถไฟขบวนฮารูกะให้บริการระหว่างสถานีรถไฟเกียวโต ถึง สถานีท่าอากาศยานคันไซ โดยจอดที่สถานีชินโอซากะและสถานีรถไฟเท็นโนจิในเมืองโอซากะ แต่บางขบวนอาจจอดที่สถานีอื่นด้วย
ขบวนฮารูกะจะวิ่งผ่าน Umeda Freight Line ซึ่งเลี่ยงสถานีโอซากะ ในช่วงที่เปลี่ยนรางระหว่าง สายหลักโทไกโด และ สายวงกลมโอซากะ ดังนั้นจึงไม่จอดที่สถานีโอซากะ
{|class=wikitable
!rowspan=2|สาย
!rowspan=2|สถานี
!colspan=2|ขบวนที่จอด
!rowspan=2|เปลี่ยนสาย
|-
!ขาล่องไปสนามบิน
!ขาขึ้นจากสนามบิน
|-
|rowspan=10|โทไกโด(สายบิวาโกะ)
|
|9, 13
|50, 54
|โทไกโดชิงกันเซ็ง, สายหลักโทไกโด, สายหลักโฮกูริกุ,ทางรถไฟสายโอมิ
|-
|
|9, 13
|50, 54
|ทางรถไฟสายโอมิ
|-
|
|9, 13
|50, 54
|ทางรถไฟสายโอมิ
|-
|
|9, 13
|50, 54
|-
|
|9, 13
|50, 54
|-
|
|3, 9, 13
|50, 54
|สายคุซัทสึ
|-
|
|3, 9, 13
|50, 54
|ทางรถไฟเคฮัง สายอิชิยามะ ซากาโมโตะ
|-
|
|3, 9, 13
|50, 54
|-
|
|3, 9, 13
|50, 54
|สายโคะเซ, ทางรถไฟเคฮัง สายเคชิง, สายโทไซ
|-
|rowspan=2|
|rowspan=2 colspan=2|all
|rowspan=2|โทไกโดชิงกันเซ็ง, Sanin Main Line, สายนะระ, รถไฟคินเท็ตสึ สายเกียวโต, สายคะระซุมะ
|-
|rowspan=2|โทไกโด(JR สายเกียวโต)
|-
|rowspan=2|
|rowspan=2 colspan=2|all
|rowspan=2|โทไกโดชิงกันเซ็ง, ซันโย ชิงกันเซ็ง, สายมิโดซุจิ
|-
|rowspan=2|โทไคโด(สายสาขาขนส่งสินค้า)
|-
|rowspan=2|
|rowspan=2|all but 1–11
|rowspan=2|all but 2–6
|rowspan=2|JR สายยูเมะซากิ,ทางรถไฟฮันชิง สายนัมบะ
|-
|rowspan=2|วงกลมโอซากะ
|-
|rowspan=2|
|rowspan=2 colspan=2|all
|rowspan=2|สายหลักคันไซ (สายยะมะโทะจิ), สายมิโดซุจิ, สายทะนิมะจิ, รถไฟคินเท็ตสึ สายมินามิ-โอซากะ
|-
|rowspan=3|ฮันวะ
|-
|
|45–59
|2–6
|-
|rowspan=2|
|rowspan=2|45–59
|rowspan=2|2–6
|-
|rowspan=2|ท่าอากาศยานคันไซ
|-
|
|colspan=2|all
|}
== ขบวนรถไฟ ==
ขบวนฮารูกะใช้ขบวนรถแบบ 281 series EMUs formed in 6- or 9-car formations แต่ละ formation มีหนึ่ง Green car
== ค่าโดยสาร ==
{|class=wikitable
!สถานี
!Green car
!Reserved seat
!Non-reserved seat
|-
|เคียวโตะ
|¥4,220
|¥3,490
|¥2,980
|-
|ชิน-โอซะกะ
|¥3,710
|¥2,980
|¥2,470
|}
== อ้างอิง ==
== External links ==
Limited Express Haruka 281 series
อันนาแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน

อันนาแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งสเปนและโปรตุเกส (Ana de Austria; Ana de Áustria) (1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1549 - 26 ตุลาคม ค.ศ. 1580)
เจ้าหญิงอันนาแห่งออสเตรียประสูติเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1549 ในสเปนแต่ทรงเติบโตขึ้นในกรุงเวียนนาตั้งแต่พระชนมายุได้สี่พรรษา พระองค์เป็นพระธิดาองค์โตในสมเด็จพระจักรพรรดิแม็กซิมิเลียนที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และอาร์คดัชเชสมาเรียแห่งออสเตรีย อันนาแห่งออสเตรียเป็นพระอัครมเหสีองค์ที่สี่ในพระเจ้าเฟลิเปที่ 2 แห่งสเปน
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
พระเจ้าเฟลิเปที่ 2 แห่งสเปน
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2092
ราชินีแห่งสเปน
ราชินีแห่งโปรตุเกส
ราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค
อาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย
ดัชเชสแห่งบราบองต์
ดัชเชสแห่งลิมบืร์ค
ดัชเชสแห่งลักเซมเบิร์ก
ดัชเชสแห่งบูร์กอญ
ดัชเชสแห่งมิลาน
เคาน์เตสแห่งแฟลนเดอส์
เคาน์เตสแห่งแอโน
เคานเตสแห่งอาร์ทัวส์
เคานเตสแห่งฮอลแลนด์
เอลีซาแบ็ตแห่งวาลัว

เอลิซาเบธแห่งวาลัวส์ สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน (Élisabeth de France หรือ Élisabeth de Valois, Isabel de Valois, Elisabeth of Valois) (2 เมษายน ค.ศ. 1545 - 3 ตุลาคม ค.ศ. 1568)
เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งวาลัวส์ประสูติเมื่อวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 1545 พระองค์เป็นพระธิดาองค์โตในพระเจ้าอองรีที่ 2 แห่งฝรั่งเศสและแคทเธอรีน เดอ เมดิชิ เอลิซาเบธแห่งวาลัวส์เป็นพระอัครมเหสีในพระเจ้าเฟลีเปที่ 2 แห่งสเปน
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
พระเจ้าเฟลีเปที่ 2 แห่งสเปน
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2088
ราชินีแห่งสเปน
ราชวงศ์วาลัว
เสียชีวิตจากการคลอดบุตร
ผู้รอดชีวิตจากฝีดาษ
เจ้าหญิงฝรั่งเศส
ภาพเหมือนของชายหนุ่ม (บอตติเชลลี-พิตติ)

ภาพเหมือนของชายหนุ่ม (Portrait of Young Man) เป็นจิตรกรรมแผงที่เขียนโดยซานโดร บอตติเชลลีจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่วังพิตติที่เมืองฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี
ภาพ “ภาพเหมือนของชายหนุ่ม” ที่เขียนโดยซานโดร บอตติเชลลีราวระหว่างปี ค.ศ. 1470  ถึงปี ค.ศ. 1475 เป็นภาพที่เดิมมีการถกเถียงกันว่าผู้ใดเป็นผู้เขียนอยู่เป็นเวลานานจนในที่สุดจึงตกลงกันว่าเป็นงานเขียนของบอตติเชลลี ซึ่งเป็นภาพเหมือนภาพแรกของท่าสามส่วนสี่ของศิลปะตะวันตก
== อ้างอิง ==
==ดูเพิ่ม==
ซานโดร บอตติเชลลี
ภาพเหมือน
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Palazzo Pitti  – Official website
ซันโดร บอตตีเชลลี
จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
จิตรกรรมแผง
งานสะสมของวังปิตตี
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1470
ภาพเหมือน
เจดีย์พระธาตุผาแดง

เจดีย์พระธาตุผาแดง  ตั้งอยู่ในพื้นที่ ตำบลพระธาตุผาแดง อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก
== ประวัติ ==
เจดีย์พระธาตุผาแดง เดิมตั้งอยู่บนยอดดอยผาแดง ในพื้นที่ตำบลแม่ตาว (หรือตำบลพระธาตุผาแดงในปัจจุบัน) องค์เจดีย์มีฐานทรงสี่เหลี่ยม ศิลปะแบบพม่า ขนาดความกว้างของฐาน ๕.๒๕ เมตร สร้างเมื่อปีพุทธศักราช ๒๔๗๓-๒๔๗๖ นำโดยพระอธิการคำตัน อภิชโย หรือพระครูอภิชัย อดีตเจ้าอาวาสวัดดอนมูล และเจ้าคณะตำบลแม่ตาว ร่วมกับคณะศรัทธาชาวบ้านค้างภิบาล หลังจากสร้างเสร็จแล้วคณะศรัทธาชาวบ้านค้างภิบาล และหมู่บ้านใกล้เคียงได้ขึ้นไปมนัสการกราบไหว้และบำเพ็ญกุศล ในทุก ๆ วันขึ้น ๑๓,๑๔,๑๕ ค่ำ เดือน ๓ ซึ่งเป็นเทศกาลวันมาฆบูชา
== การเคลื่อนย้าย ==
เนื่องจากที่ประดิษฐานเจดีย์พระธาตุผาแดง ตั้งอยู่ติดกับเขตประทานบัตรเหมืองแร่สังกะสี ของบริษัท ผาแดงอินดัสทรี จำกัด (มหาชน) หากทำเหมืองไประยะหนึ่ง จะทำให้ทางขึ้นสูงขึ้นยากแก่การขึ้นไปนมัสการ จึงได้มีการเจรจา ระหว่างบริษัท ผาแดงฯ กับพระครูปิยคุณวัตร เจ้าอาวาสวัดดอนมูล, คณะกรรมการหมู่บ้าน และคณะศรัทธาชาวบ้านค้างภิบาลหลายครั้ง จนบรรลุข้อตกลงได้เมทื่อวันที่ ๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๒ โดยบริษัท ผาแดงฯ ได้บริจาคเงิน ๓ ล้าน ให้มูลนิธิเจดีย์พระธาตุผาแดง ที่จัดตั้งขึ้นใหม่เพื่อสาธารณประโยชน์ และก่อสร้างเจดีย์พระธาตุผาแดงองค์ใหม่ในวงเงิน ๑ ล้านบาท
== สถาปัตยกรรม ==
เจดีย์พระธาตุผาแดงองค์ใหม่ ออกแบบโดยหน่วยศิลปากรที่ 3 จังหวัดสุโขทัย เป็นศิลปะแบบสุโขทัย ขนาดความกว้างของฐาน ๑๒ เมตร สร้างขึ้นระหว่างวันที่ ๒๐ ตุลาคม ๒๕๓๗ ถึงวันที่ ๑๕ มีนาคม ๒๕๓๘ บนที่ดินจำนวน ๒ไร่ ซึ่งบริจาคโดย นายเท่ง ใจวงษ์ ชาวบ้านค้างภิบาล และทำ พิธีบรรจุพระธาตุ จากพระธาตุองค์เดิม เมื่อวันที่ ๕ เมษายน พุทธศักราช ๒๕๓๘
== การเดินทาง ==
ใช้ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1090 (แม่สอด-อุ้มผาง) จากตัวเมืองแม่สอด ผ่านปากทางเข้าหมู่บ้านค้างภิบาล ประมาณ 200 เมตร จะพบสี่แยกพระธาตุผาแดง ด้านซ้ายริมทางมีศาลาที่พักริมทาง และคลองชลประทาน ทางตรงไปมุ่งสู่อำเภอพบพระ และอุ้มผาง แยกขวาจะมีถนนเลียบคลองชลประทานเข้าสู่ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลพระธาตุผาแดง และมี "ศาลปู่ค้างภิบาล" ตั้งอยู่ ให้เลี้ยวซ้ายเข้าถนนลูกรังเลียบคลองชลประทาน ประมาณ 200 เมตร เข้าโค้งไปตามทาง ประมาณ 800 เมตร จะพบถนนลาดยาง ไปตามทางประมาณ 1 กิโลเมตร ผ่านไร่นาและสวนผสม ขึ้นสู่เชิงดอย จะพบองค์เจดีย์พระธาตุผาแดงตั้งอยู่เชิงดอยเหนืออ่างเก็บน้ำ ให้เลี้ยวซ้ายประมาณ 100 ก็สามารถไปมนัสการกราบไหว้และบำเพ็ญกุศลได้
หากมาจากเขตในเมืองแม่สอด ให้ใช้ถนนศรีพานิช โดยผ่านโรงพยาบาลแม่สอด หรือที่ว่าการอำเภอแม่สอด ผ่านโรงเรียนราษฎ์วิทยา ข้ามสะพานข้ามลำห้วย เข้าเขตบ้านค้างภิบาล ตำบลพระธาตุผาแดง เป็นถนนสายแม่สอด-ค้างภิบาล พบสี่แยกหากเลี้ยวซ้ายจะผ่านวัดดอนมูล ให้ตรงต่อไป จะพบทางแยกอีกครั้ง ให้เลี้ยวซ้ายเข้าถนนเลียบคลองชลประทาน จะพบที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลพระธาตุผาแดงอยู่ทางขวา และตรงไปจะพบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1090 (แม่สอด-อุ้มผาง) อยู่ด้านหน้า โดยทางซ้ายจะพบ "ศาลปู่ค้างภิบาล" ตั้งอยู่ ให้ข้ามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1090 (แม่สอด-อุ้มผาง) ตรงไปตามรายละเอียดข้างต้น
== อ้างอิง ==
http://123.242.165.138/tak_poc/vitual/index.php 
== ดูเพิ่ม ==
จังหวัดตาก
เจดีย์พระธาตุผาแดง
พระธาตุเจดีย์
ศาสนสถานในจังหวัดตาก
แม่พระและพระกุมารและทูตสวรรค์สององค์ (บอตตีเชลลี)

แม่พระและพระกุมารและทูตสวรรค์สององค์ (Madonna and Child and Two Angels) เป็นจิตรกรรมแผงที่เขียนโดยซันโดร บอตตีเชลลี จิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์คาปิโตลิเนในเนเปิลส์ในประเทศอิตาลี
ภาพ “แม่พระและพระกุมารและทูตสวรรค์สององค์” ที่เขียนโดยซันโดร บอตตีเชลลีราวระหว่างปี ค.ศ. 1468  ถึงปี ค.ศ. 1469 เป็นภาพที่เดิมเชื่อกันว่าเขียนโดยฟีลิปปีโน ลิปปีผู้เป็นครูของบอตตีเชลลี จากการศึกษารายละเอียดสันนิษฐานว่าเป็นภาพที่เขียนในช่วงเดียวกับภาพ “ความอดทน”
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ซันโดร บอตตีเชลลี
แม่พระและพระกุมาร
ซันโดร บอตตีเชลลี
จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
จิตรกรรมแผง
งานสะสมของพิพิธภัณฑ์กาปีโตลีเน
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1460
ศิลปะเกี่ยวกับแม่พระและพระกุมาร
สกาพังก์

สกาพังก์ (Ska punk) เป็นแนวเพลงที่รวมดนตรีระหว่างสกา และ พังก์ร็อก สกาพังก์ได้รับความนิยมมากที่สุดใน สหรัฐอเมริกา ในปลายคริสต์ทศวรรษที่ 1990 ถึงแม้ว่ามีการเริ่มแพร่กระจายไปยังทั่วโลกต่อไปในอีกหลายประเทศ วงสกาพังก์หลายวงประสบความสำเร็จในกระแสนิยม ซึ่งบางวงยังคงประสบความสำเร็จต่อไปถึงคริสต์ทศวรรษ 2000
จุดเด่นของความแตกต่างของเพลงแนวสกาพังก์ เนื่องจากเป็นแนวเพลงรวมของแนวเพลงที่แตกต่างกัน ในความเป็นพังก์ ได้รับอิทธิพลจาก การใช้ทำนองที่เร็วกว่า การบิดเสียงกีตาร์ ท่อนอินเทอร์ลูดในสไตล์พังก์ (มักมีคอรัส) และการร้องแบบเสียงขึ้นจมูก แหบหรือตะโกน ส่วนความเป็นสกาในเพลงสกาพังก์นั้น ได้พัฒนาในส่วนเครื่องดนตรีและเสียงร้องสะอาด ๆ และดนตรี เครื่องดนตรีโดยปกติจะมี กีตาร์ไฟฟ้า กีตาร์เบส กลอง เครื่องเป่า (เช่นทรอมโบนหรือทรัมเป็ต) ในบางครั้งอาจมีออร์แกน
ประเภทของพังก์