pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
รายพระนามเจ้าผู้ครองนครลำพูน

ในปี พ.ศ. 2324 ภายหลังจากที่พระเจ้ากาวิละ ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้านครเชียงใหม่ ขณะนั้นนครลำพูนยังคงเป็นเมืองร้าง ไม่มีผู้คนอาศัยอยู่ ความทราบถึงพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย รัชกาลที่ 2 ในปี พ.ศ. 2357 จึงได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาพระยาราชวงษ์ (คำฟั่น) พระอนุชาในพระเจ้ากาวิละไปสร้างนครลำพูนขึ้นใหม่ และครองราชย์เป็นพระยานครลำพูนไชย เป็นพระยานครลำพูนองค์แรก นับแต่ พ.ศ. 2357 จนถึง พ.ศ. 2475 (การเปลี่ยนแปลงการปกครอง) นครลำพูนมีเจ้าหลวงครองนคร จำนวน 10 พระองค์  ได้แก่
== รายพระนาม ==
{| border="1" cellpadding="4" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;"
|- style="background:#cccccc"
! ลำดับ
! พระฉายาลักษณ์
! รายพระนาม
! เริ่มครองราชย์
! สิ้นสุดรัชกาล
! รวมระยะเวลา
! หมายเหตุ
|-
| bgcolor="#E9E9E9"| 1
| 100px
! พระยาคำฟั่น
| พ.ศ. 2357
| พ.ศ. 2358
| 1 ปี
| ราชบุตรองค์ที่ 8 ในเจ้าฟ้าสิงหราชธานี เจ้าฟ้าหลวงชายแก้ว
|-
| bgcolor="#E9E9E9"| 2
| 100px
! พระเจ้าลำพูนไชย (บุญมา)
| พ.ศ. 2358
| พ.ศ. 2370
| 12 ปี
| ราชบุตรองค์ที่ 10 ในเจ้าฟ้าหลวงชายแก้ว
|-
| bgcolor="#E9E9E9"| 3
| 100px
! พระยาน้อยอินท์
| พ.ศ. 2370
| พ.ศ. 2381
| 11 ปี
|
|-
| bgcolor="#E9E9E9"| 4
|
! พระยาคำตัน
| พ.ศ. 2381
| พ.ศ. 2384
| 3 ปี
|
|-
| bgcolor="#E9E9E9"| 5
|
! พระยาน้อยลังกา
| พ.ศ. 2384
| พ.ศ. 2386
| 2 ปี
|
|-
| bgcolor="#E9E9E9"| 6
|
! เจ้าไชยลังกาพิศาลโสภาคย์คุณ
| พ.ศ. 2386
| พ.ศ. 2414
| 28 ปี
|
|-
| bgcolor="#E9E9E9"| 7
| 100px
! เจ้าดาราดิเรกรัตนไพโรจน์
| พ.ศ. 2414
| พ.ศ. 2431
| 17 ปี
| ราชบุตรในเจ้าไชยลังกาพิศาลโสภาคย์คุณ
|-
| bgcolor="#E9E9E9"| 8
| 100px
! เจ้าเหมพินธุไพจิตร
| พ.ศ. 2431
| 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2439
| 8 ปี
| พระอนุชาในเจ้าดาราดิเรกรัตนไพโรจน์
|-
| bgcolor="#E9E9E9"| 9
| 100px
! เจ้าอินทยงยศโชติ
| พ.ศ. 2439
| พ.ศ. 2454
| 15 ปี
| ราชบุตรในเจ้าดาราดิเรกรัตนไพโรจน์
|-
| bgcolor="#E9E9E9"| 10
| 100px
! เจ้าจักรคำขจรศักดิ์
| พ.ศ. 2454
| พ.ศ. 2486
| 32 ปี
| ราชบุตรในเจ้าอินทยงยศโชติ
|}
=== รายนามผู้สืบราชสกุลหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง ===
{| border="1" cellpadding="4" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaa solid; text-align:center; border-collapse: collapse; font-size: 95%;"
|- style="background:#cccccc"
! ลำดับ
! ภาพ
! รายนาม
! เริ่ม
! สิ้นสุด
! รวมระยะเวลา
! หมายเหตุ
|-
| bgcolor="#E9E9E9"| 1
| 100px
! เจ้าพงศ์ธาดา ณ ลำพูน
| พ.ศ. 2486
|21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538
| 52 ปี
| ราชบุตรในเจ้าจักรคำขจรศักดิ์
|-
| bgcolor="#E9E9E9"| 2
| 100px
! เจ้าวัฒนัน ณ ลำพูน
|21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538
| ปัจจุบัน
|
| บุตรชายเจ้าพงศ์ธาดา ณ ลำพูน
|}
==ดูเพิ่ม==
เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่
เจ้าผู้ครองนครลำปาง
== อ้างอิง ==
*
ล
เจ้าหลวง
แมรี ฮอปกิน

แมรี ฮอปกิน (Mary Hopkin) เกิดเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1950 เป็นนักร้องโฟล์กชาวเวลส์ เป็นที่รู้จักในฐานะนักดนตรีคนแรกที่ได้เซ็นสัญญากับค่ายเพลงแอปเปิลของวงเดอะบีตเทิลส์ มีซิงเกิ้ลฮิตในปี ค.ศ. 1968 ที่ชื่อ "Those Were The Days" ติดท็อป 10 ในสหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกา
นักร้องเวลส์
บุคคลจากเทศมณฑลกลามอร์กัน
ศิลปินสังกัดแอปเปิลเรเคิดส์
อ่าวกวานาบารา

อ่าวกวานาบารา (Baía da Guanabara) ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศบราซิล ใกล้กับเมืองรีโอเดจาเนโร เป็นอ่าวที่มีขนาดใหญ่สุดเป็นอันดับสองของบราซิล
คำว่า goanã-pará มาจากภาษากวารานี  gwa แปลว่า "อ่าว", nã แปลว่า "ใกล้เคียงกับ" และ ba'ra แปลว่า "ทะเล"  ชื่ออ่าวนี้จึงมีความหมายว่า "the bosom of sea" (ก้นทะเล)
อ่าวกวานาบาราถูกล้อมรอบไปด้วยป่าธรรมชาติ แต่เนื่องจากมีการโค่นต้นไม้ และน้ำท่วม จึงทำให้ป่าทรุดโทรมมาก
== ประวัติ ==
อ่าวกวานาบาราถูกค้นพบเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1502 โดย Gaspar de Lemos นักสำรวจชาวโปรตุเกส  จึงตั้งชื่อว่า "แม่น้ำแห่งเดือนมกราคม" (Rio de Janeiro) โดยเข้าใจผิดว่าเป็นแม่น้ำขนาดใหญ่ที่ไหลลงสู่ทะเล  หลังจากการค้นพบก็ไม่มีชาวยุโรปมาตั้งถิ่นฐานอยู่บริเวณนี้ จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1955 ทหารฝรั่งเศสในบังคับบัญชาของนายพล Nicolas Durand de Villegaignon เข้ามาตั้งอาณานิคมเฟรนช์แอนตาร์กติกที่บริเวณเกาะลาเจส และย้ายไปอยู่ที่เกาะเซอร์ลิไจซ์ ใกล้ชายฝั่ง และก่อสร้างป้อมปืนชื่อ Fort Coligny  ต่อมาทหารฝรั่งเศสถูกทหารโปรตุเกสขับไล่ออกไปในปี ค.ศ. 1963 ทหารโปรตุเกสได้สร้างป้อมปืนหลายแห่งที่ Santa Cruz, São João, Lajes และ Villegaignon
== อ้างอิง ==
ตอบเรื่องอ่าว
ธรณีสัณฐานในประเทศบราซิล
กวานาบารา
สนามกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
อ่าวรีกา

อ่าวรีกา (Rīgas jūras līcis; Liivi laht; Gulf of Riga) หรือ อ่าวลีโวเนีย เป็นอ่าวในทะเลบอลติก อยู่ระหว่างประเทศลัตเวียกับประเทศเอสโตเนีย มีพื้นที่ 18,000 ตารางกิโลเมตร โดยมีเกาะซาเรมาของเอสโตเนียกั้นอยู่ระหว่างอ่าวรีกากับทะเลบอลติก
ทะเลบอลติก
รีกา
ธรณีสัณฐานในประเทศลัตเวีย
ธรณีสัณฐานในประเทศเอสโตเนีย
ทินแมน

"ทินแมน" (Thin Man,ชื่อเป็นทางการ: Mark 2) เป็นระเบิดนิวเคลียร์แบบไกปืนที่ใช้พลูโทเนียม พัฒนาขึ้นโดยสหรัฐอเมริการะหว่างโครงการแมนฮัตตัน ภายหลังการพัฒนาถูกระงับหลังพบว่ามีอัตราเกิดฟิชชันขึ้นเองของพลูโทเนียมที่ได้จากเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์มีค่าสูงเกินกว่าจะใช้การออกแบบแบบไกปืนได้
== รายละเอียด ==
การออกแบบ"ทินแมน"เป็นการออกแบบอาวุธนิวเคลียร์ยุคแรกก่อนที่จะสามารถสร้างพลูโทเนียมในเครื่องปฏิกรณ์จากการฉายรังสีของยูเรเนียม-238 พลูโทเนียมที่ได้นี้ถูกสมมุติว่าเหมือนยูเรเนียม-235ที่สามารถเกิดองค์ประกอบจนนำไปสู่การเกิดมวลวิกฤตได้โดยง่ายโดยการยิงส่วนใต้วิกฤตไปสู่ส่วนใต้วิกฤตอื่น เพื่อหลีกเลี่ยงการระเบิดก่อนเวลา กระสุนพลูโทเนียมต้องถูกเร่งความเร็วให้มีความเร็วอย่างน้อยที่สุด 910 ม./วินาที ถ้าไม่เช่นนั้นพลูโทเนียมจะเริ่มเกิดปฏิกิริยาการแบ่งแยกนิวเคลียสก่อนองค์ประกอบจะสมบูรณ์และจะระเบิดก่อนกำหนด
ทินแมนมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 2 ฟุต ยาว 18 ฟุต ความยาวเป็นสิ่งที่สำคัญสำหรับกระสุนพลูโทเนียมเพื่อจะได้มีความเร็วเพียงพอก่อนที่จะไปถึงเป้าหมาย มีน้ำหนัก 3,400 กก.
== อ้างอิง ==
อาวุธนิวเคลียร์
ชื่อรหัส
โนริโกะ เซ็งเงะ

โนริโกะ เซ็งเงะ  พระนามเดิม เจ้าหญิงโนริโกะแห่งทากามาโดะ (; ประสูติ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2531) เป็นพระธิดาพระองค์กลางในเจ้าชายโนริฮิโตะ ทากามาโดะโนะมิยะ และเจ้าหญิงฮิซาโกะ พระชายาฯ ภายหลังได้ทรงลาออกจากฐานันดรศักดิ์แห่งพระราชวงศ์เพื่อเสกสมรสกับคุนิมาโระ เซ็งเงะ
== พระประวัติ ==
โนริโกะมีพระนามเดิมว่า เจ้าหญิงโนริโกะแห่งทากามาโดะ เป็นพระธิดาพระองค์กลางในเจ้าชายโนริฮิโตะ ทากามาโดะโนะมิยะ และ เจ้าหญิงฮิซาโกะ พระชายาฯ  นอกจากนี้พระองค์ยังมีพระพี่น้องอีกสองพระองค์ คือ เจ้าหญิงสึงูโกะ และอายาโกะ โมริยะ
เจ้าหญิงโนริโกะเข้ารับการศึกษาระดับปฐมวัยจนจบมัธยมศึกษาจากโรงเรียนกากูชูอิง และทรงศึกษาต่อสาขาจิตวิทยา คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยกากูชูอิง ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2550 โดยพระองค์ตั้งพระทัยที่จะปฏิบัติตามการเรียนในจิตวิทยาคลินิก
ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2551 พระองค์เข้าร่วมประกอบพระกรณียกิจร่วมกับพระบรมวงศานุวงศ์พระองค์อื่น ๆ โดยเฉพาะกับพระชนนี และประกอบพระกรณียกิจสม่ำเสมอ ต่อมาวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2554 ทรงสำเร็จการศึกษาปริญญาศิลปศาสตรบัณฑิตจิตวิทยา มหาวิทยาลัยกากูชูอิง
== เสกสมรส ==
เจ้าหญิงโนริโกะทรงพบกับคูนิมาโระ เซ็งเงะ บุตรชายของทากามาซะ เซ็งเงะ เจ้าอาวาสแห่งศาลเจ้าอิซุโมะในจังหวัดชิมาเนะที่ดูแลศาลเจ้านี้มาหลายชั่วอายุคน เมื่อครั้งตามเสด็จเจ้าหญิงฮิซาโกะไปสักการะศาลเจ้าดังกล่าว เมื่อปี พ.ศ. 2550 ทั้งคู่ได้มีการติดต่อกันเรื่อยมา จนนำมาสู่การได้หมั้นหมายกับนายเซ็งเงะ วัย 41 ปี เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 ก่อนทั้งคู่จะเสกสมรสกันเมื่อวันที่ 5 ตุลาคมปีเดียวกันนั้น ณ ศาลเจ้าแห่งนั้น ระหว่างพิธีเสกสมรสพระองค์ทรงฉลองพระองค์สำหรับเสกสมรสโบราณที่เจ้าหญิงยูริโกะ พระอัยยิกาฝ่ายพระชนก ทรงตกทอดมาจากสมเด็จพระจักรพรรดินีเทเม
ทั้งนี้ตระกูลของคูนิมาโระ เซ็งเงะ เคยตกทอดตำแหน่งคาโซกุ (เทียบชั้นบารอนของตะวันตก) มาเนิ่นนานก่อนถูกยกเลิกในปี พ.ศ. 2490 โดยเจ้าหญิงโนริโกะกับคุนิมาโระเป็นญาติกันสองชั้น มีบรรพบุรุษคนเดียวกันคือมิชิตากะ คูโจ พระชนกในจักรพรรดินีเทเม (พระนามเดิม ซาดาโกะ คูโจ) พระปัยยิกาของเจ้าหญิง และทวดของคูนิมาโระเมื่อนับจากป้า นอกจากนี้ทั้งสองยังเป็นลูกพี่ลูกน้องกันห้าชั้นเมื่อนับจากทาดายาซุ นากายามะ พระอัยกาของจักรพรรดิเมจิ
เจ้าหญิงโนริโกะจำต้องทรงสละฐานันดรศักดิ์ตามกฎมณเฑียรบาลของญี่ปุ่น และเปลี่ยนพระนามเป็นสามัญชนเป็น "โนริโกะ เซ็งเงะ" หลังจากการจดทะเบียนสมรส และมีงานเลี้ยงฉลองเสกสมรสเป็นการส่วนพระองค์เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2557 ณ โรงแรมอิชิฮะตะ เมืองมัตสึเอะ จังหวัดชิมาเนะ มีผู้ร่วมงาน 280 คน ที่มีเฉพาะพระญาติและพระสหายร่วมสถานศึกษา และเลี้ยงฉลองเสกสมรสอีกครั้งในวันที่ 8 ตุลาคมปีเดียวกัน โดยมีพระบรมวงศานุวงศ์ญี่ปุ่นเข้าร่วมในการนี้ โนริโกะถือเป็นเจ้านายพระองค์ที่ 7 ของราชวงศ์ญี่ปุ่นที่ลาออกจากฐานันดรศักดิ์ต่อจากซายาโกะ คูโรดะ พระราชธิดาในสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะเมื่อปี พ.ศ. 2548 โดยรัฐบาลได้มอบบำเหน็จเป็นเงิน 106.75 ล้านเยนให้แก่อดีตเจ้าหญิงด้วย
== พระเกียรติยศ ==
=== พระอิสริยยศ ===
22 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 — 5 ตุลาคม พ.ศ. 2557 : เจ้าหญิงโนริโกะแห่งทากามาโดะ
5 ตุลาคม พ.ศ. 2557 —  ปัจจุบัน : โนริโกะ เซ็งเงะ
=== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ===
เครื่องราชอิสริยาภรณ์รัตนมงกุฎ ชั้นที่ 2
== ลำดับสาแหรก ==
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
อดีตเจ้าหญิงญี่ปุ่น
รูปแบบเภสัชภัณฑ์

รูปแบบเภสัชภัณฑ์ (Dosage form) คือรูปแบบทางกายภาพของสารประกอบทางเคมีที่นำมาใช้เป็นยา สารเคมีแต่ละกลุ่มที่นำมาใช้เป็นยานั้นมีการออกฤทธิ์และส่งผลต่อร่างกายแตกต่างกัน ดังนั้นจึงต้องมีการคิดค้นรูปแบบเภสัชภัณฑ์เพื่อให้ยาออกฤทธิ์ได้ตรงกับบริเวณเป้าหมายอย่างมีประสิทธิผลสูงสุด โดยต้องคำนึงถึงความปลอดภัยและความถูกต้องตามเภสัชตำรับ
== หลักเกณฑ์การจำแนก ==
ในทางเภสัชกรรมมีการจำแนกรูปแบบเภสัชภัณฑ์ต่างๆ โดยอาจใช้ลักษณะในการจำแนกได้มากกว่าหนึ่งลักษณะ อาทิ ลักษณะทางกายภาพของเภสัชภัณฑ์ ซึ่งประกอบด้วย ยาเตรียมประเภทของเหลว (Liquid Dosage Forms), ยาเตรียมประเภทของแข็ง (Solid Dosage Form), ยาเตรียมประเภทกึ่งแข็ง (Semisolid Dosage Form), ยาเตรียมประเภทอื่นๆ (Miscellaneous Dosage Form) ลักษณะการนำตัวยาสู่ร่างกาย ประกอบด้วย ปาก (Oral), สูดดม (Inhalational), ฉีด (Parenteral Injection), ยาใช้ภายนอก (Topical) และยาเหน็บ (Suppository) เป็นต้น
== ยาเตรียมประเภทของเหลว ==
ยาเตรียมประเภทของเหลวยังนำมาจัดจำแนกตามลักษณะการละลายน้ำและยาประเภทกระจายตัวอีกดังต่อไปนี้
=== ยาน้ำสารละลาย ===
==== ตัวทำละลายที่ใช้น้ำ ====
ยาน้ำปรุง (Aroma Waters) เป็นสารอิ่มตัวของน้ำมันระเหยง่าย (volatile oil) หรือน้ำมันหอมระเหย (essential oil) หรือสารที่มีกลิ่นหอม (aromatic substances) ละลายในน้ำ มีลักษณะใส มีกลิ่นหอมโดยใช้สารแต่งกลิ่น
ยาน้ำใส (Solutions) เรียกอีกชื่อหนึ่งว่า ยาสารละลาย คือยาเตรียมในรูปแบบยาน้ำใสโดยประกอบด้วยตัวยาหรือส่วนประกอบอื่นๆ ตั้งแต่หนึ่งชนิดขึ้นไปละลายในน้ำ ส่วนมากตัวยาเป็นสารไม่ระเหยและละลายน้ำได้ดีผสมกันอยู่ในยา ตัวทำละลายที่เป็นที่นิยมของยาประเภทนี้คือน้ำ ส่วนตัวทำละลายอื่นๆอาจมีการนำมาใช้บ้าง อาทิ แอลกอฮอล์และกลีเซอรีน
ยาน้ำเชื่อม (Syrups) คือยาน้ำรับประทานที่มีการแต่งรสหวานด้วยน้ำตาลหรือสารที่ใช้แทนน้ำตาล ลักษณะทางกายภาพมีความข้น หวาน อาจใช้การแต่งรสอื่นๆร่วมด้วยได้
==== ตัวทำละลายที่ไม่ใช้น้ำ ====
ยาอิลิกเซอร์
ยาสปิริต
ยาทิงเจอร์
ยาสกัดไหลเหลว
=== ยาน้ำกระจายตัว ===
==== กระจายผงยา ====
ยาน้ำเมือก
ยาน้ำนม
ยาแมกมา
เจล
==== แขวนลอยผงยาที่ไม่ละลายน้ำ ====
ยาน้ำแขวนตะกอน
ยาอิมัลชั่น
== ยาเตรียมประเภทของแข็ง ==
=== ใช้จำนวนแบ่งส่วน ===
==== ยาใช้ภายนอก ====
ยาห่อ
ยาแคปซูล
ยาคาเซ่ต์
ยาลูกกลอน
ยาเม็ด
ยาอมชนิดลูกกวาด
ยาเม็ดอม
==== ยาใช้ภายใน ====
ยาเหน็บ
=== ใช้จำนวนมาก ===
==== ยาใช้ภายใน ====
ยาผงรับประทาน
ยาแกรนูล
ยาผงฟู
==== ยาใช้ภายนอก ====
ยาผงโรยแผล
ยาสีฟันผง
ยานัตถุ์
ยาพ่น
== ยาเตรียมประเภทกึ่งของแข็ง ==
ยาขี้ผึ้ง
ครีม
เพสท์
== ยาเตรียมประเภทอื่นๆ ==
แอโรซอล
สเปรย์
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
== อ้างอิง ==
รูปแบบเภสัชภัณฑ์
เภสัชวิทยา
ไวลด์เอด

ไวลด์เอด (WildAid) เป็นหน่วยงานไม่แสวงหาผลกำไร และเป็นองค์กรเพื่อสิ่งแวดล้อม องค์กรนี้มีจุดประสงค์เพื่อต่อต้านการฆ่าสัตว์เพื่อการค้า สำนักงานอยู่ในเมืองซานฟรานซิสโก และมีสาขาใน จีน อินเดีย กัมพูชา หมู่เกาะกาลาปาโกส และอังกฤษ
องค์กรนี้ชาวจีนรู้กันดีในเรื่องของการจับนักกีฬาจีนที่มีชื่อเสียงมาเป็นพรีเซ็นเตอร์ให้องค์การ เช่น จาง ยี่ หนิง และ เหยา หมิง เป็นต้น
องค์การสิ่งแวดล้อมระหว่างประเทศ
ขนอ่อน (สัตว์ปีก)

ขนอ่อน (down feather) คือขนสัตว์ปีกส่วนที่ฟูใต้ขนที่แข็งด้านนอก ลูกนกจะมีแต่ขนอ่อนคลุมตัว Powder down เป็นขนอ่อนชนิดหนึ่งที่พบเฉพาะในนกบางชนิดเท่านั้น ขนอ่อนเป็นสิ่งที่มีประโยชน์ในการใช้ในการทำฉนวนสร้างความอุ่น และ บุ เช่นในการทำเสื้อคลุม, ที่นอนลม , หมอน หรือ ถุงนอน จากการพบขนอ่อนที่ติดอยู่ในอำพันทำให้สันนิษฐานว่าไดโนเสาร์บางสปีซีส์อาจจมีขนอ่อนบนร่างกาย
== ที่มาของคำว่าขนอ่อนในภาษาอังกฤษ ==
คำว่า “down” มาจากภาษานอร์สโบราณ “dūnn” ที่มีความหมายเดียวกับที่ใช้ในปัจจุบัน
== อ้างอิง ==
สัตว์ปีก
ฟอร์ด แอสปาย

ฟอร์ด แอสปาย (Ford Aspire) คือรถยนต์รุ่นที่สองของ ฟอร์ด เฟสติวา ผลิตโดยบริษัท เกีย มอเตอร์ ของเกาหลีใต้ จำหน่ายโดยบริษัท ฟอร์ด มอเตอร์
==ข้อมูลเบื้องต้น==
ฟอร์ด แอสปาย คือรถยนต์รุ่นที่สองของ ฟอร์ด เฟสติวา ผลิตโดยบริษัท เกีย มอเตอร์ ของเกาหลีใต้ ในปี  ค.ศ. 1994-1997  โดยใช้อุปกรณ์เครื่องมือ ส่วนประกอบของรถยนต์บริษัท มาสด้า ประเทศญี่ปุ่น และใช้ชื่อ เกีย อเวลลา ในตลาด เอเชีย และชื่อ ฟอร์ด เฟสติวา ในตลาด ประเทศญี่ปุ่น และภูมิภาคออสเตรเรีย และใน สหรัฐอเมริกา และ แคนาดาจัดจำหน่ายโดย บริษัท ฟอร์ด มอเตอร์ และ ฟอร์ด แอสปาย ยังเป็นรถยนต์ประเภท Hatchback มีแบบ 3 ประตูและ 5 ประตู
แอสปาย เป็นรถยนต์คันแรกในคลาส Subcompact Car (ในทวีปอเมริกาเหนือ) ที่มีการติดตั้งระบบถุงลมนิรภัยคู่เป็นอุปกรณ์มาตรฐานและตัวเลือกในส่วนระบบเบรก ABS ทั้ง 4 ล้อ
ช่วงปี ค.ศ. 1994-1995 ในรุ่น SE จะติดตั้งแพคเกจเครื่องวัดความเร็ววัดสีน้ำเงิน, สปอยเลอร์หลัง, ล้ออัลลอย, ไฟตัดหมอก, ปรับปรุงภายในและ "badging SE"
ในปี 1997 แอสปาย ถูกปรับโฉมใหม่ด้วยการเป็นกระจังหน้าเป็นรูปไข่ ไฟหน้าแบบกลม รวมถึงรายละเอียดย่อยๆ และเป็นปีสุดท้ายในการจำหน่ายรถยนต์รุ่นนี้ทวีปเอมริกาเหนือ
แอสปาย ถูกแทนที่ใน lineup Kia โดย เกีย ไรโอ ซึ่งได้จำหน่ายภายใต้ชื่อของตนเอง (จนกว่าเมื่อรถยนต์ฮุนไดจะใช้ชื่อรุ่นเดียวกัน) เนื่องจาก ฟอร์ด-เกีย-มาสด้า ได้ยุติความสัมพันธ์ลง  ส่วนในทวีปอเมริการเหนือจะถูกจำหน่ายด้วยรถยนต์ฟอร์ด เฟียสตาร์
==ฟอร์ด แอสปาย ในประเทศไทย==
รถยนต์ ฟอร์ด แอสปาย  นำเข้ามาจำหน่ายในประเทศไทย (ประกอบในเกาหลีใต้ ) โดยเป็นรุ่นแรกที่จำหน่ายทั้ง 2 เจ้าคือ บริษัท นิวเอร่า จำกัดอยู่ในเครือบริษัท อาปิโก ไฮเทค จำกัด (มหาชน) (หรือฟอร์ด ประเทศไทย ในสมั้ยนั้น)
และ บริษัท ยนตรกิจ ประเทศไทย จำกัด ในช่วงปี พ.ศ. 2537-2540 (1994-1996) ซึ่งจำหน่ายในราคาเริ่มต้นที่ 400,000-450,000 บาท  มีทั้งแบบ 3 ประตูและ 5 ประตู  ในช่วงนั้นจัดได้ว่าเป็นรถคู่แข่งกับรถยนต์ โอเปิล คอร์ซา ในประเภทเดียวกัน
ข้อมูลของฟอร์ด แอสปาย
ต้องการอ้างอิงย่อหน้านี้
โครง-ส่วน
ฟอร์ด แอสปาย ที่จำหน่ายในประเทศไทยมีข้อมูลของรถดังนี้
class="wikitable"
รายละเอียด
รุ่น 3 ประตู
รุ่น 5 ประตู
เครื่องยนต์ B3 EGi : 1.3 ลิตร (1,323 ซีซี)
B3 EGi : 1.3 ลิตร (1,323 ซีซี)
ชนิดเชื้อเพลิง
เบนซิน 95,91แก๊สโซฮอล์ 95, 91
เบนซิน 95,91แก๊สโซฮอล์ 95, 91
ระบบเบรก
ดิสเบรกคู่ล้อหน้าและดัมเบรกคู่ล้อหลัง
ดิสเบรกคู่ล้อหน้าและดัมเบรกคู่ล้อหลัง
== อ้างอิง ==
Consumer Guide review of the Ford Aspire 
==แหล่งข้อมูลอื่นๆ==
Ford Aspire.com
Ford Aspire Club  ประเทศไทย
อแอสปาย
ผลิตภัณฑ์ที่ออกในปี พ.ศ. 2537
อีโมชันส์ (เพลงมารายห์ แครี)

"อีโมชันส์" (Emotions) เป็นเพลงที่เขียนและโปรดิวซ์โดย มารายห์ แครีและเดวิด โคลและโรเบิร์ต คลิวิลลีส แห่งวงซีแอนด์ซีมิวสิกแฟกทอรี และเป็นงานบันทึกเสียงจากผลงานอัลบั้มชุดที่ 2 ของแครีที่ชื่อชุด Emotions (1991) เป็นซิงเกิ้ลแรกของอัลบั้มออกเมื่อไตรมาสที่ 3 ของปี 1991 ในสหรัฐอเมริกา เป็นเพลงที่ได้อิทธิพลจากเพลงดิสโก้ เพลงนี้แครีร้องด้วยโน้ตเสียงสูง
== รายชื่อเพลง ==
Worldwide CD single
"Emotions"
"Vanishing"
U.S. CD maxi-single
"Emotions" (12" club mix)
"Emotions" (12" instrumental)
"Emotions" (album version)
"There's Got to Be a Way" (12" mix)
"There's Got to Be a Way" (vocal dub mix)
European maxi-single #1
"Emotions"
"Vanishing"
"Vision of Love"
European maxi-single #2
"Emotions" (C&C club mix)
"Emotions" (C&C 12" club no 1 mix)
"Emotions" (C&C dub-dub mix)
== เวอร์ชันอย่างเป็นทางการ ==
Emotions (album version) - 4:11
Emotions (C+C club mix edit) - 5:51
Emotions (C+C club no.1 mix) - 7:45
Emotions (C+C hardcore factory mix) - 8:16
Emotions (special motion edit) - 5:17
Emotions (C+C 12" original promo remix) - 7:15
Emotions (club mix) - 8:32
== อันดับ ==
=== ยอดขายและรางวัล ===
{| class="wikitable" border="1"
|-
! ผู้มอบ
! ยอดขาย
! ระดับ
|-
| New Zealand
| 7,500+
| Gold
|-
| United States
| 500,000+
| Gold
|-
== อ้างอิง ==
เพลงในปี พ.ศ. 2534
เพลงของมารายห์ แครี
เพลงที่แต่งโดยมารายห์ แครี
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2534
ซิงเกิลอันดับ 1 ในบิลบอร์ดฮอต 100
อุณหภูมิปกติของร่างกายมนุษย์

อุณหภูมิปกติของร่างกายมนุษย์ (Normal human body temperature หรือ normothermia หรือ euthermia) คือระดับอุณหภูมิที่ขึ้นอยู่กับสถานที่ เวลา และ ระดับกิจกรรมที่ปฏิบัติ ของการวัดอุณหภูมิของร่างกาย แต่โดยทั่วไปแล้วเป็นที่ยอมรับกันว่า 37.0°C หรือ 98.6°F เป็นอุณหภูมิเฉลี่ยของอุณหภูมิปกติของร่างกาย  อุณหภูมิ 36.8 ±0.7 °C หรือ 98.2° ±1.3 °F เป็นอุณหภูมิเฉลี่ยที่วัดใต้ลิ้น แต่อุณหภูมิที่วัดทางทวารหนัก หรือ วัดโดยตรงจากภายในร่างกายจะสูงกว่าเล็กน้อย ในรัสเซียหรือในประเทศในอดีตสหภาพโซเวียตอุณหภูมิปกติของร่างกายเฉลี่ย 36.6°C หรือ 97.9°F โดยวัดจากใต้รักแร้ แกนอุณหภูมิของร่างกายของแต่ละคนมักจะลดต่ำสุดในช่วงที่สองของนอนหลับ ที่เรียกว่า “nadir” ซึ่งเป็นส่วนสำคัญของ
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม  ==
อุณหภูมิ
ระบบชีวภาพ
สาโรจน์ ชวนะวิรัช

สาโรจน์ ชวนะวิรัช (เกิด 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2485) อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ในรัฐบาลของนายสมัคร สุนทรเวช เป็นรัฐมนตรีที่มีระยะเวลาอยู่ในตำแหน่งสั้นที่สุด ก่อนจะพ้นจากตำแหน่งพร้อมกับคณะรัฐมนตรีทั้งคณะ ในอีก 2 วันถัดจากวันรับตำแหน่ง
== ประวัติ ==
สาโรจน์ ชวนะวิรัช เกิดเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2485 จบการศึกษาปริญญาตรี และปริญญาโท สาขารัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ลอสแอนเจลิส ประเทศสหรัฐอเมริกา และผ่านการศึกษาอบรมจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่นปี พ.ศ. 2531
== การทำงาน ==
นายสาโรจน์ ชวนะวิรัช เริ่มรับราชการเป็นเจ้าหน้าที่การทูต ระดับ 4 ประจำกองพิธีการ กรมพิธีการทูต เมื่อปี พ.ศ. 2510 และมีความเจริญเติบโตในหน้าที่การงานมาตามลำดับ กระทั่งในปี พ.ศ. 2524 ได้รับแต่งตั้งเป็นอธิบดีกรมองค์การระหว่างประเทศ จากนั้นในปี พ.ศ. 2526 ได้รับแต่งตั้งเป็นเอกอัครราชทูตไทย ประจำสิงคโปร์ และได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมต่างๆ รวมทั้งกรมการเมือง จากนั้นขึ้นเป็นรองปลัดกระทรวง และจนกระทั่งในปี พ.ศ. 2539 ได้รับแต่งตั้งเป็นปลัดกระทรวงการต่างประเทศ จนครบระยะเวลา 4 ปี จึงได้รับแต่งตั้งเป็นเอกอัครราชทูตวิสามัญผู้มีอำนาจเต็มประจำสาธารณรัฐฝรั่งเศส และเกษียณอายุราชการในปี พ.ศ. 2545
สาโรจน์ ชวนะวิรัช ได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ เมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2551 แต่ยังไม่ทันได้ปฏิบัติหน้าที่ก็ต้องพ้นจากตำแหน่งความเป็นรัฐมนตรี เนื่องจากคณะรัฐมนตรีพ้นจากตำแหน่งตามคำวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญให้นายกรัฐมนตรี (นายสมัคร สุนทรเวช) พ้นจากตำแหน่ง ในวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2551 รวมระยะเวลาที่ดำรงตำแหน่งเพียง 2 วัน
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
สาโรจน์ ชวนะวิรัช ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งไทยและต่างประเทศ ดังนี้
=== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย ===
=== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ ===
* พ.ศ. 2530 – 80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์อิซเบลลาชาวคาทอลิก ชั้นทุติยาภรณ์แห่งสมาชิก
* พ.ศ. 2534 – 80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงคลรัตน์ ชั้นที่ 2
* พ.ศ. 2539 – 80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์นักบุญไมเคิลและจอร์จ ชั้นประถมาภรณ์
* พ.ศ. 2547 – 80px เครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณแห่งชาติ ชั้นทวีติยาภรณ์
== อ้างอิง ==
ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
นักการทูตชาวไทย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศไทย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ. (ฝ่ายหน้า)
ผู้ได้รับเหรียญจักรพรรดิมาลา
บุคคลจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร
ปลัดกระทรวงการต่างประเทศไทย
การบาดเจ็บจากแรงกดดัน

การบาดเจ็บจากแรงกดดัน (Barotrauma) เป็นการบาดเจ็บทางร่างกายที่เกิดกับเนื้อเยื่อ ที่มีสาเหตมาจากความแตกต่างระหว่างแรงกดดันของโพรงอากาศภายในหรือข้างๆร่างกายกับน้ำหรือของเหลวรอบร่างกาย
การบาดเจ็บจากแรงกดดันมักจะเกิดขึ้นกับโพรงอากาศภายในร่างกายเมื่องร่างกายได้รับความเปลี่ยนแปลงทางความกดดันโดยการเคลื่อนย้ายตัวเข้าไปในหรือออกมาจากบริเวณที่มีแรงดันสูงกว่า เช่นระหว่างการดำสกูบา หรือ การดำน้ำ หรือเมื่อเรือบินขึ้นหรือลง หรือในการลดความกดดันโดยไม่ได้รับการควบคุมในถังปรับความกดดัน (pressure vessel)
ความเสียหายเกิดขึ้นกับเนื้อเยื่อรอบโพรงอากาศภายในร่างกายเพราะอากาศหดตัวได้แต่เนื้อเยื่อไม่สามารถหดตัวได้ เมื่อแรงกดดันรอบๆ เพิ่มขึ้น โพรงอากาศภายในร่างกายไม่สามารถต่อต้านความกดดันภายนอกได้ เมื่อความกดดันลดลง แก๊สที่มีแรงกดดันสูงกว่าภายในโพรงอากาศก็จะสร้างความเสียหายให้แก่เนื้อเยื่อถ้าแก๊สถูกขังอยู่ในโพรงอากาศ
== อ้างอิง ==
วิทยาการบาดเจ็บ
เพนกวินริดเกน

เพนกวินริดเกน (Ridgen's penguin; ) เป็นสปีชีส์ของเพนกวินที่สูญพันธุ์ไปแล้วที่เดิมมีถิ่นฐานอยู่ในนิวซีแลนด์ ที่มีความสูงระหว่าง 90 ถึง 100 เซนติเมตร
==อ้างอิง==
เพนกวิน
สิ่งมีชีวิตที่สูญพันธุ์ไปแล้ว
นกที่บินไม่ได้ที่สูญพันธุ์ไปแล้ว
โพ

โพ (มาจากภาษาสิงหล)  เป็นต้นไม้สปีชีส์หนึ่งของไทรหรือมะเดื่อ เป็นพืชพื้นเมืองของอินเดีย, เนปาล, ศรีลังกา, ตะวันตกเฉียงใต้ของจีน และอินโดจีน เป็นต้นไม้ขนาดใหญ่ผลัดใบในฤดูร้อน สูงได้ถึง 30 เมตร ลำต้นมีเส้นผ่านศูนย์กลางได้ถึง 3 เมตร
ใบมีรูปหัวใจปลายยาว ยาว 10–17 เซนติเมตร กว้าง 8–12 เซนติเมตร ก้านใบยาว 6–10 เซนติเมตร ผลมีขนาดเล็กมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 1–1.5 เซนติเมตร สีเขียวเมื่อสุกมีสีม่วง
โพเป็นต้นไม้ที่ได้รับการสักการะในศาสนาพราหมณ์-ฮินดู ศาสนาเชน และพระพุทธศาสนา พระโคตมพุทธเจ้าก็ได้ตรัสรู้เมื่อนั่งอยู่ใต้ต้นโพเช่นกัน โดยต้นโพที่พระโคตมพุทธเจ้าตรัสรู้นั้นชื่อ "ต้นพระศรีมหาโพธิ์" ปัจจุบันยังคงมีชีวิตอยู่ที่ประเทศอินเดีย จึงเชื่อกันว่าโพเป็นสัญลักษณ์แห่งความสุข ความสำเร็จ อายุยืน และความโชคดี และเป็นพันธุ์ไม้มงคลพระราชทานประจำจังหวัดปราจีนบุรี
== ดูเพิ่ม ==
ต้นพระศรีมหาโพธิ์
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ต้นไม้ประจำจังหวัดของไทย
ต้นไม้ในพุทธประวัติ
สกุลโพ
นกดำน้ำไร้ปีก

นกดำน้ำไร้ปีก (Flightless diver) เป็นเพนกวินในสกุล Aptenodytes (จากภาษากรีกโบราณ “a” ที่แปลว่า “ปราศจาก”, “pteno-”/πτηνο ที่แปลว่า “ขน” หรือ “ปีก” และ “dytes”/ “δυτης” ที่แปลว่า “นักดำน้ำ”) ประกอบด้วยเพนกวิน 2 ชนิดที่เรียกรวมกันว่า "เพนกวินใหญ่"  เป็นเพนกวินขนาดใหญ่ที่สุด จำแนกออกได้เป็น 2 ชนิด
นกดำน้ำไร้ปีก หรือเพนกวินใหญ่ เป็นเพนกวินที่พบกระจายพันธุ์ในแถบซีกโลกทางใต้ เช่น มหาสมุทรใต้, ทวีปแอนตาร์กติกา หรือขั้วโลกใต้
จากการศึกษาทางสันฐานวิทยาและโมเลกุล พบว่าเพนกวินสกุลนี้เป็นต้นสายพันธุ์ของเพนกวินทั้งหมดในปัจจุบัน โดยถือกำเนิดมานานกว่้า 40 ล้านปีมาแล้ว 
==การจำแนก==
เพนกวินจักรพรรดิ (Aptenodytes patagonicus)
เพนกวินกษัตริย์ (Aptenodytes forsteri)
Aptenodytes ridgeni †
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เพนกวิน
เพนกวินราชา

เพนกวินราชา หรือ เพนกวินกษัตริย์ (King penguin; ) เป็นเพนกวินที่ใหญ่เป็นที่สองของเพนกวินที่ใหญ่ที่สุด มีน้ำหนักระหว่าง 11 ถึง 16 กิโลกรัม มีความสูงเกือบ 1 เมตร รองจากเพนกวินจักรพรรดิ เพนกวินราชามีสองชนิดย่อยคือ A. p. patagonicus ที่พบในมหาสมุทรแอตแลนติกตอนใต้ และ A. p. halli พบที่อื่น
เป็นเพนกวินที่กินปลาเล็กเป็นอาหารส่วนใหญ่เป็น ปลาโคม และ ปลาหมึก และไม่ค่อยกินเคย หรือ ครัสเตเชียน เช่น สัตว์ในมหาสมุทรใต้อื่น ๆ เมื่อหาอาหารเพนกวินราชาจะดำน้ำลึกกว่า 100 เมตร บางครั้งก็กว่า 200 เมตรซึ่งลึกกว่าเพนกวินอื่น ๆ และหากินออกไปได้ไกลกว่า 3 ไมล์ นอกไปจากเพนกวินจักรพรรดิซึ่งเป็นเพนกวินสกุลเดียวกัน เพนกวินราชาที่หมู่เกาะปรินซ์เอ็ดเวิร์ดนอกจากจะตกเป็นเหยื่อของปลาฉลาม, วาฬเพชฌฆาต แล้ว ยังตกเป็นเหยื่อของแมวน้ำขนสีน้ำตาล อีกด้วย
เพนกวินราชาวางไข่เพียงใบเดียว ฟักบนแผ่นหนังที่ฝ่าตีน พ่อแม่นกจะเลี้ยงลูกเป็นระยะเวลา 10-13 เดือน ลูกนกที่โตแล้วจะมีสีขนเปลี่ยนไป จนครั้งหนึ่งทำให้นักวิทยาศาสตร์เข้าใจผิดว่าเป็นเพนกวินอีกชนิดหนึ่ง เพนกวินที่โตแล้วจะผลัดขนปีละครั้ง โดยขนใหม่จะงอกขึ้นมาทดแทนขนที่หลุดไปทันทีเพื่อป้องกันความหนาวเย็นที่ดำเนินอยู่นานหลายเดือน
มีลูกนกในบริเวณหมู่เกาะซับแอนตาร์กติก และทางตอนเหนือของทวีปแอนตาร์กติกา และเกาะเตียร์ราเดลฟวยโก, เซาธ์จอร์เจีย และเกาะอื่นๆ ในบริเวณเดียวกัน ประชากรของเพนกวินราชาประมาณกันว่ามี 2.23 ล้านคู่และยังคงเพิ่มขึ้น และมีจำนวนประชากรมากที่หมู่เกาะฟอล์กแลนด์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
70South - more info on the King penguin 
www.pinguins.info: A lot of information about all penguin species
King penguins from the International Penguin Conservation Web Site
King Penguins from the Animal Diversity Web
Penguins in the Falklands 
King Penguin videos, photos & sounds  on the Internet Bird Collection
Audio Recording and Photos of King Penguins
Penguin World: King penguin
See also the famous art-project Penguins - Traveling the World - Photographs by Willy Puchner
เพนกวิน
นกที่บินไม่ได้
รัฐบัญญัติสิ่งมีชีวิตใกล้สูญพันธุ์

รัฐบัญญัติสิ่งมีชีวิตใกล้สูญพันธุ์ (Endangered Species Act of 1973) (7 U.S.C. § 136 และ 16 U.S.C. § 1531 et seq., ESA) คือรัฐบัญญัติที่เกี่ยวกับกฎหมายสิ่งแวดล้อมของสหรัฐอเมริกาหลายฉบับที่ได้รับการอนุมัติโดยรัฐสภาแห่งสหรัฐอเมริกาในคริสต์ศตวรรษที่ 1970 วัตถุประสงค์ของกฎหมายฉบับนี้เพื่อการพิทักษ์สิ่งมีชีวิตใกล้สูญพันธุ์ให้พ้นจากการสูญพันธุ์โดยสิ้นเชิงซึ่งเป็น “ผลสะท้อนอันเกิดจากความเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ และการพัฒนาอันปราศจากความคำนึงอันพอเพียง และ การอนุรักษ์ของสถานที่อยู่อาศัยของสิ่งมีชีวิต”
สาระสำคัญของรัฐบัญญัติว่าด้วยการพิทักษ์สัตว์ที่เสี่ยงต่อการสูญพันธุ์:
:1-มอบอำนาจในการกำหนดรายชื่อสปีชีส์ที่ถือว่ามีอันตรายจาก หรือเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์;
:2-ห้ามการยึด การเป็นเจ้าของ, การขาย และการขนย้ายสัตว์ที่เสี่ยงต่อการสูญพันธุ์โดยมิได้รับการอนุญาต;
:3-มอบอำนาจในการซื้อหาที่ดินสำหรับการพิทักษ์สัตว์ที่ได้รับการระบุในรายการ โดยการใช้ทุนอนุรักษ์ที่ดินและผืนน้ำ;
:4-มอบอำนาจในการก่อตั้งความตกลงความร่วมมือระหว่างกัน และ ทุนช่วยเหลือต่อรัฐในการก่อตั้งและบำรุงรักษาโครงการที่เพียงพอต่อสำหรับการพิทักษ์สัตว์ป่าและพืชที่เสี่ยงต่อการสูญพันธุ์;
:5-มอบอำนาจในการกำหนดบทลงโทษทางแพ่งและทางอาญาต่อผู้ล่วงละเมิดรัฐบัญญัติ; และ
:6-มอบอำนาจในการให้รางวัลแก่ผู้ที่ให้ข้อมูลที่นำไปสู่การจับกุมและการลงโทษผู้ที่ละเมิดรัฐบัญญัติที่กำหนดภายใต้รัฐบัญญัตินี้
== อ้างอิง ==
กฎหมายสิ่งแวดล้อม
กฎหมายสหรัฐ
องค์การบริหารปลาและสัตว์ป่าแห่งสหรัฐ