pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
สวดคฤหัสถ์

สวดคฤหัสถ์ หรือ  สวดกะหัด คือการสวดชนิดหนึ่ง เป็นการเล่นที่นิยมเล่นในงานศพ เป็นการเล่นเลียนแบบการสวดพระอภิธรรมของพระสงฆ์ และเล่นในตอนดึกหลังจากพระสงฆ์สวดพระอภิธรรมเสร็จแล้ว
การแสดงจะมีบทสวด "พื้น" อยู่ 4 อย่าง คือ พื้นพระอภิธรรม  (สวดบทพระอภิธรรม) พื้นโพชฌงค์มอญหรือหับเผย พื้นพระมาลัย  (สวดเรื่องพระมาลัย) และพื้นมหาชัย 1 แต่ที่นิยมใช้สวดกันอย่างแพร่หลาย คือพื้นพระอภิธรรม แต่เดิมเป็นการละเล่นของพระสงฆ์ซึ่งสวดมนต์แล้วออกลำนำเป็นภาษาต่างๆ มีปรากฏในกฎหมายตราสามดวง ห้ามไม่ให้พระสงฆ์สวดออกลำนำแบบนี้ จากนั้นจึงแพร่หลายมาในหมู่ชาวบ้าน และเริ่มมีการแต่งตัวตามภาษาที่ใช้สวด
== การเล่น ==
สถานที่เล่นอาจเล่นตามวัด หรือเล่นที่บ้าน จะเล่นกันแต่ตอนค่ำ บ้างก็เลิกจนรุ่งสว่าง ผู้เล่นสวดคฤหัสถ์มีทั้งพระสงฆ์และฆราวาส เรียกผู้สวดว่า “นักสวด” และเรียกผู้สวดคณะหนึ่งๆ ว่า “สำรับ” โดยแบ่งนักสวดเป็น 2 ประเภทคือ  นักสวดอาชีพ และนักสวดสมัครเล่น นักสวดอาชีพมีทั้งสำรับพระสงฆ์ และสำรับฆราวาส สำรับหนึ่งมี 4 คน  ที่นั่งสำหรับสวดเรียกว่า "ร้าน" ผู้ที่สวดทุกคนถือตาลปัตร ตั้งตู้พระธรรมข้างหน้า ตำแหน่งนักสวดทั้ง 4 คนนั่งเรียงจากซ้ายไปขวาของผู้ชมดังนี้ 
ตัวตุ๊ย คือตัวตลก มีหน้าที่ทำความขบขันให้แก่ผู้ชม แต่จะต้องอยู่ในแบบไม่ให้ออกนอกลู่นอกทางไป
แม่คู่ (หรือคอหนึ่ง) มีหน้าที่ขึ้นต้นบท และนำทางที่จะแยกการแสดงออกไปเล่นในชุดใด ยังเป็นตัวซักไซ้ให้เกิดความขบขันจากตัวตลกด้วย
คอสอง มีหน้าที่เป็นผู้ช่วยแม่คู่ คอยซักสอดเพิ่มเติม
ตัวภาษา เป็นตัวภาษาต่างๆ และตัวนาง ผู้ทำหน้าที่นี้จะต้องร้องเพลงได้ดี พูดเลียนสำเนียงภาษาต่างๆได้ชัดเจน
เมื่อเริ่มสวดคฤหัสถ์นักสวดทั้งหมดจะใช้ตาลปัตรบังหน้าเหมือนพระสวดพระอภิธรรม หากเป็นบทสวด คฤหัสถ์ของ “สำรับพระ” จะขึ้นต้นบทสวดสรรเสริญคุณพระรัตนตรัยพร้อมกัน 3 จบ แล้วจึงขึ้นบทสวดพระอภิธรรมสังคณี ตัวตุ๊ยก็จะขยับมือข้างหนึ่งออกท่ารำขณะที่ยังถือตาลปัตรอยู่ แม่คู่คนที่อยู่ใกล้จึงยึดมือไว้สักอึดใจหนึ่ง แต่ตัวตุ๊ยยังขยับมือรำอีกแต่จะเป็น 2 มือ หลังจากนั้นจึงมีการเจรจาระหว่างตัวตุ๊ยและแม่คู่
การเริ่มลองเสียงจะร้องว่า "เออเฮอะ เออๆๆๆ" หลายๆครั้ง ต่อจากนี้จึงขึ้นบท "เอ๋ย กุ...สลา ฯลฯ" แล้วจึงสวดแยกออกร้องเพลง  ตัวตุ๊ยกับตัวภาษาก็ขึ้นรำแสดงท่าทาง มีการตี และตบกันด้วยตาลปัตรบ้างตามสมควร แล้วจึงหันเข้าบทพระธรรม ตัวภาษาตีกลองเข้าจังหวะเพลง ตัวตุ๊ยเข้าแทรกประกอบ แล้วจึงร้องลำจีนกำกับท้ายกราวต่อจากนี้จึงแยกออกชุดจีน และชุดอื่น ๆ ต่อไป ซึ่งการแสดงชุดต่าง ๆ ยังมีอีกมากแล้วแต่ทางคณะเช่น ชุดภาษาญวน มอญ แขก ลาว พม่า เขมร ฝรั่ง เพลงฉ่อย และละคร เป็นต้น ไม่มีการวางลำดับตายตัว
===การเล่นพื้นพระอภิธรรม===
ในการเล่นพื้นพระอภิธรรม ทั้งสี่คนจะสวดบทพระสังคิณี เริ่มจากบทสวดภาษาบาลีก่อน แล้วจึงเจือลำนำทีละน้อยจนเป็นลำนำล้วน เมื่อท้ายตู้กับหัวตู้แต่งตัวพร้อมแล้วจะร้องลำนำเป็นเรื่องต่างๆ เช่นออกภาษาไทยจะเล่นเรื่องไกรทอง รามเกียรติ์เป็นต้น ถ้าออกภาษาจีน จะนิยมเล่นเรื่อง ตั๋งโต๊ะ-เตียวเสี้ยน (สามก๊ก) ไกโซบุ๋น และจีนไหหลำ ซึ่งเป็นการเจรจาโต้ตอบแบบจำอวด ถ้าออกภาษาลาว นิยมเล่นเพลงเส่เหลเมา ถ้าออกภาษาญวน ใช้บทสวดสังคโหและใช้เพลงญวนทอดแห
== อิทธิพล ==
ในระยะต่อมาเมื่อการเล่นสวดคฤหัสถ์เสื่อมความนิยมลงไป ได้มีอิทธิพลต่อการละเล่นในยุคต่อมาคือ การเล่นจำอวด ปี่พาทย์ออกสิบสองภาษา การออกหางเครื่องลูกบทของมโหรี ปี่พาทย์ และเครื่องลูกบทของลิเก
== อ้างอิง ==
ศิลปะการแสดงไทย
เดอะแจ็กสันไฟฟ์

เดอะแจ็กสันไฟฟ์ (The Jackson 5 หรือสะกดว่า The Jackson Five หรือ The Jackson 5ive ต่อมาเปลี่ยนมาเป็น The Jacksons) เป็นกลุ่มครอบครัวศิลปินเพลงตระกูลแจ็กสัน ที่มาจาแกรี อินดีแอนา ประกอบด้วยสมาชิกเริ่มแรกคือ แจ็กกี ,เจอร์เมน, มาร์ลอน และไมเคิล โดยเริ่มแรกใช้ชื่อว่า The Jackson Brothers ที่ประกอบด้วย 3 พี่น้องคนโต
พวกเขามีผลงานตั้งแต่ปี 1966 ถึง 1989 โดยเล่นเพลงในแนวอาร์แอนด์บี ดนตรีโซล ฟังก์ และต่อมาเป็นดิสโก้ ในขณะที่พวกเขาอยู่กับสังกัดโมทาวน์ พวกเขาประสบความสำเร็จอย่างมากในยุคทศวรรษ 1970  หลังจากนั้น เจอร์เมนและไมเคิลไปออกผลงานเดี่ยว
เดอะแจ็กสันไฟฟ์ เป็นวงแรกที่มี 4 ซิงเกิลแรก ติดอันดับเพลงอันดับ 1 ("I Want You Back", "ABC", "The Love You Save" และ "I'll Be There") ในอเมริกา และยังมีเพลงท็อป 5 เพลงอื่นอย่าง  "Mama's Pearl", "Never Can Say Goodbye" และ "Dancing Machine"
== อ้างอิง ==
กลุ่มดนตรีป็อปสัญชาติอเมริกัน
ไมเคิล แจ็กสัน
ศิลปินสังกัดโมทาวน์เรเคิดส์
ศิลปินสังกัดอีพิกเรเคิดส์
กลุ่มดนตรีโซลสัญชาติอเมริกัน
กลุ่มดนตรีริธึมแอนด์บลูส์สัญชาติอเมริกัน
กลุ่มดนตรีเด็ก
บอยแบนด์
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2509
วงกลุ่มห้าสัญชาติอเมริกัน
กลุ่มดนตรีจากรัฐอินดีแอนา
ดอนนี ออสมอนด์

โดนัลด์ คลาร์ก ออสมอนด์ (Donald Clark Osmond) เกิดเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 1957 ที่ออกเดน ยูทาห์ สหรัฐอเมริกา เป็นนักร้องชาวอเมริกัน นักดนตรี นักแสดง ออสมอนด์ยังเป็นพิธีกรรายการทอล์กโชว์ เกมโชว์ โปรดิวเซอร์เพแก้ไขลง นักแข่งรถ นักเขียน เขาเป็นที่รู้จักโดยเป็นสมาชิกวง ดิ ออสมอนด์ส และคู่ดูโอกับน้องสาวในวง ดอนนีแอนด์แมรี
นอกจากนี้เขายังได้รับชื่อเสียงจากความสำเร็จของซีรีส์วาไรตี้เรื่อง Donny & Marie ในปี พ.ศ. 2519–2522 ซึ่งออสมอนด์เป็นเจ้าภาพร่วมกับมารี ออสมอนด์ น้องสาวของเขา คู่หู Donny & Marie ยังออกซีรีส์เพลงฮิตติดอันดับท็อปเท็นและอัลบั้มทองคำ ทั้งยังเป็นพิธีกรรายการทอล์คโชว์ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล Daytime Emmy Award ในปี 1998–2000 เมื่อเร็วๆ นี้ Donny & Marie เกษียณจากการเป็นพนักงานต้อนรับในลาสเวกัสเป็นเวลา 11 ปีที่ Flamingo Las Vegas ในปี 2019
นอกจากนี้เขายังประสบความสำเร็จในการแข่งขันรายการเรียลลิตี้ทีวี 2 รายการ โดยชนะรายการ Dancing with the Stars ซีซั่นที่ 9 และได้รับรางวัลรองชนะเลิศรายการ The Masked Singer ซีซั่นที่ 1 นอกจากนี้เขายังเป็นเจ้าภาพรายการเกมโชว์ Pyramid ตั้งแต่ปี 2545 ถึง 2547
== อ้างอิง ==
นักร้องอเมริกัน
นักร้องเด็กชาวอเมริกัน
พิธีกรรายการเกมโชว์ชาวอเมริกัน
บุคคลจากรัฐยูทาห์
ดิ ออสมอนด์ส

ดิ ออสมอนด์ส (The Osmonds) เป็นกลุ่มนักร้องพี่น้องเพลงป็อป ประสบความสำเร็จในช่วงทศวรรษ 1970 ประกอบด้วยสมาชิก อลัน ออสมอนด์,เวย์น ออสมอนด์ ,เมอร์ริลล์ ออสมอนด์ และเจย์ ออสมอนด์ ต่อมามีสมาชิกเพิ่มคือ ดอนนี ออสมอนด์ ,มารี ออสมอนด์ และจิมมี ออสมอนด์ โดยดอนนีเป็นชุดสนใจ (เหมือนในวงเดอะ แจ็กสัน ไฟฟ์ ที่มีไมเคิล แจ็กสัน) ประสบความสำเร็จอย่างมาในช่วงปี 1971-1972 จนมาหยุดอยู่ที่ปี 1974 หลังจากนั้นก็มีสมาชิกเริ่มผันตัวไปทำรายการโทรทัศน์ (ดอนนีและมารี) ส่วนสมาชิกคนอื่นไปเป็นศิลปินแนวคันทรี
พวกเขามีเพลง "One Bad Apple" ที่ขึ้นอันดับ 1 ในชาร์ทซิงเกิลของอเมริกาเป็นเวลา 5 สัปดาห์
== อ้างอิง ==
กลุ่มดนตรีป็อปสัญชาติอเมริกัน
ศิลปินสังกัดเอ็มจีเอ็มเรเคิดส์
บอยแบนด์
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2501
ดิจิมอนเซฟเวอร์ส

ดิจิมอนเซฟเวอร์ส (Digimon Savers)  เป็นหนึ่งในชุดภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์ ดิจิตอลมอนสเตอร์ ลำดับที่ 5 ผลิตโดย โตเอะ แอนิเมชัน ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ ฟูจิทีวี ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 2006 จนถึงวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 2007 มีจำนวนตอนทั้งหมด 48 ตอน
ในอเมริกา ดิจิมอนเซฟเวอร์ส ใช้ชื่อว่า Digimon Data Squad 
== ประวัติ ==
== เนื้อเรื่อง ==
== ตัวละคร ==
ดูบทความ รายชื่อตัวละครในดิจิมอนเซฟเวอร์ส
== เพลงประกอบ ==
== รายชื่อตอน ==
== ภาพยนตร์ ==
=== ดิจิมอนเซฟเวอร์ส THE MOVIE สุดยอดพลัง! เบิสต์โหมดออกเต็มที่!! ===
=== ดิจิมอนเซฟเวอร์ส 3D คิคิ อิปะสึ ===
== การออกอากาศ ==
ดิจิมอนเซฟเวอร์ส ออกอากาศทุกวันอาทิตย์เวลา 9:00 - 9:30 น. ทางสถานีโทรทัศน์ ฟูจิทีวี ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 2006 จนถึงวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 2007 มีจำนวนตอนทั้งหมด 48 ตอน
ในประเทศไทย ออกอากาศเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2551 ถึงวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2552 เวลา 08:30 - 09:00 น. ทางโมเดิร์นไนน์ ทีวี และลิขสิทธิ์ในการจัดจำหน่ายในรูปแบบ VCD ของบริษัท ทีไอจีเอ (TIGA) จำกัด
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official Site
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2549
โทเอแอนิเมชัน
ภาพยนตร์การ์ตูนชุดดิจิตอลมอนสเตอร์
อนิเมะ
อนิเมะภาคแยก
ภาพยนตร์อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2549
ตัวละครกลุ่มสี่
ปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ

ปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ (Middle-earth Legendarium) เป็นชุดงานเขียนขนาดยาวของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน นักประพันธ์ชาวอังกฤษ ว่าด้วยโลกแฟนตาซีในจินตนาการของเขาคือ โลกอาร์ดา ประกอบด้วยงานเขียนหลายชิ้นที่เขาใช้เวลาเขียนตั้งแต่มีอายุได้ 22 ปี ไปจนตลอดชั่วชีวิตของเขา คำว่า "Legendarium" นำมาใช้โดยโทลคีนและนักวิจารณ์อื่น ๆ เกี่ยวกับงานเขียนชุดนี้โดยเฉพาะ
เรื่องราวในปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธเริ่มตั้งแต่กาลกำเนิดของพิภพจากการสร้างสรรค์ของมหาเทพอิลูวาทาร์ การกำเนิดปวงเทพ การกำเนิดมนุษย์ และสิ่งมีชีวิตต่าง ๆ การกำเนิดดินแดนต่าง ๆ ได้แก่ อามัน รวมถึง มิดเดิลเอิร์ธ ซึ่งกลายมาเป็นชื่อของชุดปกรณัมด้วย เหตุการณ์ต่าง ๆ ในยุคที่หนึ่ง ยุคที่สอง ยุคที่สาม และยุคที่สี่ของอาร์ดา รวมถึงงานเขียนที่กล่าวอ้างถึงสถานที่หรือบุคคลที่เกี่ยวข้องอยู่ในปกรณัม แต่ไม่สามารถระบุได้ว่าเรื่องนั้นเกิดขึ้นในยุคสมัยใด เช่น Smith of Wootton Major และ Roverandom เป็นต้น
== รายชื่องานเขียน ==
รายชื่องานเขียนจิตนิมิตในปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธนี้ได้แก่
ลอร์ดออฟเดอะริงส์
เดอะฮอบบิท
ซิลมาริลลิออน
Unfinished Tales
ประวัติศาสตร์มิดเดิลเอิร์ธ เป็นหนังสือชุดประกอบด้วยหนังสืออีก 12 เล่ม
The Adventures of Tom Bombadil
ตำนานบุตรแห่งฮูริน
เบเรนกับลูธิเอน
การล่มสลายของกอนโดลิน
Smith of Wootton Major
The Road Goes Ever On
Roverandom
รายชื่องานเขียนในปกรณัมชุดอื่นก่อนหน้าเจ. อาร์. อาร์. โทลคีนนี้ได้แก่
ปกรณัมแหวนแห่งนิเบลุงเกน เป็นเรื่องดัดแปลงเรื่องต้นฉบับ ต้นกำเนิดลอร์ดออฟเดอะริงส์
หมายเหตุ มิดเดิลเอิร์ธ คือส่วนที่เกิดขึ้นหลังจากการอพยพของพระบุตรของพระผู้เป็นเจ้าองค์อิลูวาทาร์
งานเขียนและงานแสดงของริชาร์ด วากเนอร์ เกิดขึ้นเมื่อ 200 ปีที่แล้ว
ส่วนงานเขียนของเจ. อาร์. อาร์. โทลคีนเกิดขึ้นเมื่อ 100 ปีที่แล้ว
== ดูเพิ่ม ==
มิดเดิลเอิร์ธ
ตารางเวลาแห่งอาร์ดา
== อ้างอิง ==
=== บรรณานุกรม ===
ซอยคาวบอย

ซอยคาวบอย เป็นย่านสถานบันเทิงยามค่ำคืนในกรุงเทพมหานคร ซึ่งทราบกันโดยทั่วไปว่ามีการแอบแฝงค้าประเวณีอยู่ในซอยแห่งนี้ เช่นเดียวกับนานาพลาซ่าและพัฒน์พงษ์ ซอยคาวบอยเป็นซอยสั้น ๆ ประกอบไปด้วยบาร์ต่าง ๆ กว่า 40 บาร์ การบริการเน้นไปที่ลูกค้านักท่องเที่ยวและชาวต่างชาติที่มาเมืองไทย
บาร์เกือบทั้งหมดในซอยคาวบอยจะเป็นรูปแบบบาร์อะโกโก้ ซึ่งเหมือนกับที่อื่น ๆ ในประเทศไทย โดยจะมีเครื่องดื่มแอลกอฮอล์จำหน่าย และมีผู้หญิงใส่ชุดว่ายน้ำเต้นอยู่บนเวที ในบาร์บางแห่งผู้หญิงเหล่านี้จะเปลือยท่อนบนหรือแม้กระทั่งเปลือยทั้งตัว ซึ่งถือว่าผิดกฎหมาย ผู้หญิงที่เต้นนี้ส่วนใหญ่มักจะขายบริการทางเพศด้วย พวกเธอจะดูแลลูกค้าที่จ่ายค่าธรรมเนียมบาร์ (Barfine) ซึ่งเงินส่วนหนึ่งจะถูกแบ่งให้กับพวกเธอ ส่วนการบริการทางเพศจะไม่ทำในบาร์ โดยจะทำในห้องโรงแรมของนักท่องเที่ยวหรือแล้วแต่การตกลงกัน ลูกค้าชาวไทยมักจะถูกปฏิเสธให้เข้าบาร์เหล่านี้ ยกเว้นจะมากับชาวต่างชาติ
==ที่ตั้ง==
ซอยคาวบอยตั้งอยู่ระหว่างถนนสุขุมวิท ซอย 21 (ถนนอโศกมนตรี) กับ ถนนสุขุมวิท ซอย 23 สามารถเดินมาจากรถไฟฟ้าบีทีเอส สถานีอโศก และรถไฟฟ้ามหานคร สถานีสุขุมวิท ใกล้กับโรงแรมแกรนด์มิลเลนเนียม
==ที่มาของชื่อ==
ซอยคาวบอยตั้งชื่อตามทหารอากาศอเมริกันที่เกษียณแล้วคนหนึ่ง ชื่อว่า ที. จี. เอ็ดเวิร์ดส์ ที่มีชื่อเล่นหรือฉายาว่า คาวบอย ซึ่งเช่าพื้นที่ของ นายมนตรี สิงหเสมานนท์ ผู้บุกเบิกถนนสายนี้ มาเปิดกิจการบาร์ชื่อ "คาวบอย" ในซอยนี้ในปี พ.ศ. 2520 เอ็ดเวิร์ดส์เป็นชาวแอฟริกันอเมริกัน (อเมริกันสี) เหตุได้ชื่อเล่นว่า คาวบอย มาจากการที่เขามักจะใส่หมวกคาวบอยเป็นประจำ
==ในวัฒนธรรมร่วมสมัย==
ปี พ.ศ. 2543 วงดนตรีสัญชาตินอร์เวย์ Getaway People ได้แต่งเพลงชื่อ "Soi Cowboy" ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับซอยแห่งนี้ ในขณะเดียวกันวงดนตรีร็อกอเมริกัน Sun City Girls ก็มีบทเพลงชื่อ "Soi Cowboy" ในอัลบั้ม 330,003 Crossdressers From Beyond The Rig Veda ออกในปีพ.ศ. 2539
ฮิวจ์ แกรนท์และผู้ติดตามได้ไปที่ซอยคาวบอยในเดือนธันวาคม ปี พ.ศ. 2546 ขณะที่ถ่ายทำภาพยนตร์อยู่ที่เมืองไทยเรื่อง Bridget Jones: The Edge of Reason ซึ่งสาว ๆ จากซอยคาวบอยบางคนก็ได้แสดงในเรื่องนั้นด้วย แท็บลอยด์ของลอนดอน ชื่อ The Sun ฉบับวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2546 กล่าวว่า ฮิวจ์ แกรนท์ได้ถูกผู้หญิงในบาร์ Tilac ไล่ตามซึ่งเขาก็วิ่งหนี 
เมื่อช่วงหน้าร้อนปี พ.ศ. 2547 ซีรีส์ตลกดรามาของอังกฤษเรื่อง Auf Wiedersehen, Pet มี 2 ตอนที่บางฉากถ่ายทำที่ซอยคาวบอย
ปี พ.ศ. 2548 บาร์ Moonshine Joint และ Dollhouse ในซอยคาวบอยปรากฏในสารคดีของ Jodan Clark เรื่อง Falang: Behind Bangkok's Smile หรือ Bangkok Girl ซึ่งได้สัมภาษณ์นักท่องเที่ยวที่มาใช้บริการทางเพศในซอยคาวบอย
ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2549 ภาพยนตร์เรื่อง Bangkok Dangerous ถ่ายทำที่ซอยคาวบอย
พ.ศ. 2556 นิกกี้ หรือ สุระ ธีระกล เจ้าของฉายา นิกกี้เก้านิ้ว ได้แต่งและขับร้องบทเพลง G-String ซึ่งเนื้อหาช่วงหนึ่งบอกว่า ตัวนิกกี้เป็นเพลย์บอยที่ยืนอยู่คนเดียวอย่างเปล่าเปลี่ยวที่ ซอยคาวบอย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพถ่ายซอยคาวบอย 
วิดีโอเกี่ยวกับซอยคาวบอย: กูเกิล วิดีโอ, ยูทูบ
ถนนในเขตวัฒนา
ย่านในเขตวัฒนา
พฤกษาขาวแห่งกอนดอร์

พฤกษาขาวแห่งกอนดอร์ (White Tree of Gondor) เป็นต้นไม้ในปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน เป็นสัญลักษณ์ของอาณาจักรกอนดอร์ ตั้งอยู่ในอุทยานของเมืองมินัสทิริธซึ่งเป็นเมืองหลวง พฤกษาขาวยังปรากฏอยู่บนธงของกอนดอร์ ร่วมกับมงกุฎปีกและดาวเจ็ดดวง เป็นสัญลักษณ์ของราชวงศ์เอเลนดิล
== ประวัติ ==
=== ต้นที่หนึ่ง ===
พฤกษาขาวต้นแรกเกิดขึ้นจากผลของนิมล็อธ พฤกษาขาวแห่งนูเมนอร์ ที่อิซิลดูร์ลอบนำออกมาจากอุทยานแห่งนูเมนอร์ก่อนที่จะถูกเซารอนทำลาย และก่อนเกาะนั้นจะจมลง อิซิลดูร์ต้องได้รับบาดเจ็บปางตายเพื่อจะนำผลของนิมล็อธหนีออกมาได้ แล้วนำลงเรือแล่นออกจากนูเมนอร์ ลี้ภัยมายังมิดเดิลเอิร์ธ
อิซิลดูร์นำผลของนิมล็อธมาปลูกที่อุทยานของมินัสอิธิล ซึ่งเป็นเมืองที่สร้างสำหรับตัวเขา แต่ต่อมามินัสอิธิลถูกเซารอนตีแตกและยึดเมืองไปได้ ส่วนต้นพฤกษาขาวที่ปลูกไว้ที่อุทยานก็ถูกทำลาย
=== ต้นที่สอง ===
อิซิลดูร์หนีออกจากมินัสอิธิลได้ และได้นำต้นอ่อนของพฤกษาขาวมาด้วย เขานำมาปลูกไว้ที่อุทยานของมินัสอะนอร์หน้าหอคอยขาว พฤกษาขาวต้นนี้ตายไปเมื่อคราวเกิดโรคระบาดใหญ่ในปีที่ 1636 ของยุคที่สาม
=== ต้นที่สาม ===
กษัตริย์ทารอนดอร์เป็นผู้ปลูกพฤกษาขาวต้นที่สามในปีที่ 1640 ของยุคที่สาม ต้นนี้ยืนต้นอยู่จนถึงปีที่ 2872 และตายลงไปในยุคของเสนาบดี เบเลคธอร์ที่ 2
ในครั้งนี้ไม่มีเมล็ดของต้นพฤกษาขาวเหลืออีก เพราะหลังจากสิ้นราชวงศ์กษัตริย์ ต้นไม้นี้ก็ไม่ค่อยออกดอกอีก จึงไม่ค่อยออกผล พฤกษาขาวยืนต้นตายอยู่ที่อุทยานหน้าหอคอยขาวเพื่อ "รอกษัตริย์คืนบัลลังก์"
=== ต้นที่สี่ ===
หลังจากที่อารากอร์นได้เป็นกษัตริย์แห่งกอนดอร์ เขาได้พบต้นอ่อนของพฤกษาขาวอีกครั้ง (ด้วยความช่วยเหลือของแกนดัล์ฟ) บนไหล่เขามินโดลลูอิน ที่อยู่สูงเหนือนคร เขานำต้นอ่อนมาปลูกใหม่ที่อุทยาน ส่วนต้นเก่าที่ยืนต้นตายถูกถอนออกไปนำไปไว้ที่สุสานกษัตริย์ เมื่อถึงเดือนมิถุนายน ปี 3019 ยุคที่สาม พฤกษาขาวต้นนี้ก็ออกดอกสีขาวเต็มต้น
ต้นไม้ในตำนานของโทลคีน
Arbre blanc#Arbre blanc du Gondor
เดอะเบิร์ธเดย์~ทีอาโม~

"เดอะเบิร์ธเดย์~ที อาโม~"  เป็นซิงเกิลที่ 28 ของเอ็กซ์ไซล์ ออกจำหน่ายวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2551 โดยเป็นซิงเกิลฉลองครบ 7 ปีก่อตั้งวงเอกซ์ไซล์  โดยมีเพลง "Ti Amo" เป็นเพลงหลัก เปิดตัวโดยขึ้นชาร์ตออริกอนในอันดับที่ 1 ด้วยยอดขาย 171,435 แผ่นในสัปดาห์แรก[http://wiki.theppn.org/The_Birthday_~Ti_Amo~] 
ส่วนเพลง "ซูเปอร์ชายน์" ได้ร้องร่วมกับ VERBAL จากวง m-flo  เพลง "24karats" ได้ J Soul Brothers มาร้องแทนในส่วนของ Sowelu และเพลง "ยัวร์อายส์ออนลี~曖昧なぼくの輪郭~" ได้มีการเปลี่ยนทำนองใหม่และ TAKAHIRO ร้องแทนในส่วนของ SHUN ที่ลาออกจากวงไป
มิวสิกวิดีโอเพลง "ทีอาโม" ได้แบ่งเป็น 2 ตอน  โดยในตอนที่ 1 บรรจุอยู่ในดีวีดี  และตอนที่ 2 จะอยู่ในอัลบั้ม เอกซ์ไซล์บัลลาดเบสต์
ซิงเกิล "เดอะเบิร์ธเดย์~ทีอาโม~" ได้รับรางวัลพลาตินัมจาก RIAJ เป็นเวลา 1 ปี กับอีก 9 เดือนครั้งสุดท้ายในซิงเกิล "Lovers Again"
== รายชื่อเพลง ==
Ti Amo
SUPER SHINE feat. VERBAL (m-flo)
24karats feat. J Soul Brothers and DOBERMAN INC
Your eyes only~曖昧なぼくの輪郭~
Ti Amo (Instrumental)
SUPER SHINE feat. VERBAL（m-flo） (Instrumental)
24karats feat. J Soul Brothers and DOBERMAN INC (Instrumental)
Your eyes only~曖昧なぼくの輪郭~ (Instrumental)
== มิวสิกวิดีโอ ==
Ti Amo Chapter 1. (Video Clip)
Your eyes only~曖昧なぼくの輪郭~ (Video Clip)
== การแสดงสด ==
2 ตุลาคม  พ.ศ. 2551 - Music Japan - Ti Amo
== ชาร์ต ==
ชาร์ตออริกอน (ในญี่ปุ่น)
== อ้างอิง ==
เพลงญี่ปุ่น
เพลงของเอ็กซ์ไซล์
ซิงเกิลอันดับที่ 1 ออริกอนชาร์ต
นิมล็อธ

นิมล็อธ (Nimloth) เป็นชื่อต้นไม้ในตำนานปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ซึ่งสืบตระกูลมาจากพฤกษาขาว เคเลบอร์น และ กาลาธิลิออน และ เทลเพริออน พฤกษาเงินแห่งวาลินอร์
พวกเอลฟ์แห่งโทลเอเรสเซอาได้มอบหน่ออ่อนของเคเลบอร์นให้เป็นของขวัญแก่ชาวนูเมนอร์ ซึ่งพวกเขานำมาปลูกไว้ที่อุทยานหลวงในกรุงอาร์เมเนลอส เมืองหลวงของนูเมนอร์ ต่อมาเมื่อเซารอนเข้ามามีอิทธิพลในนูเมนอร์ นิมล็อธถูกเซารอนโค่นลงและเผาทำลายทิ้งจนหมด อย่างไรก็ดี อิซิลดูร์ได้ลอบเข้ามาขโมยผลของนิมล็อธหนีไปได้ทัน และนำไปปลูกบนมิดเดิลเอิร์ธ กลายเป็น พฤกษาขาวแห่งกอนดอร์ ในเวลาต่อมา
นิมล็อธ ยังเป็นชื่อของเอลฟ์นรีนางหนึ่ง คือบุตรีของกาลาธิล บุตรของกาลาธอน ซึ่งเป็นบุตรของเอลโม เอลโมผู้นี้เป็นน้องชายของโอลเวแห่งอัลควาลอนเด และเอลเว ซิงโกลโล (หรือธิงโกล) ราชาแห่งชาวซินดาร์ ต่อมานางได้แต่งงานกับ ดิออร์ บุตรชายของเบเรนและลูธิเอน ทั้งสองมีบุตรด้วยกันคือ เอลูเรด เอลูรีน และเอลวิง  บางครั้งชาวลินดอนเรียกนางว่า เลดี้ลินดิส
นิมล็อธเสียชีวิตในเหตุการณ์สงครามประหัตประหารญาติครั้งที่สอง ในเมเนกร็อธ
ต้นไม้ในตำนานของโทลคีน
เอลฟ์ (มิดเดิลเอิร์ธ)
Lista Sindarów i Moriquendich#Nimloth
ตาลปัตร

ตาลปัตร (อ่านว่า ตาละปัด) ตามรูปศัพท์แปลว่า พัดใบตาล,  พัดใบลาน
ตาลปัตร ของเดิมเป็นพัดที่ทำจากใบตาลหรือใบลานสำหรับพัดตัวเองเวลาร้อนหรือพัดไฟ ใช้กันทั้งพระและคฤหัสถ์ ต่อมามีการต่อด้ามให้ยาวขึ้นและใช้บังหน้าเวลาทำพิธีทางศาสนาของพระสงฆ์ เช่นในเวลาให้ศีลและให้พร และแม้ภายหลังจะใช้ผ้าสีต่างๆ หุ้มลวดหรือไม้ไผ่ซึ่งขึ้นรูปเป็นพัดก็อนุโลมเรียกว่าตาลปัตร
ตาลปัตร ปัจจุบันนิยมปักลวดลายศิลปะแสดงสัญลักษณ์ของงานและอักษรบอกงานพร้อมวันเดือนปีไว้ด้วย ทำให้มีคุณค่าทางศิลปะขึ้นนอกเหนือจากวัตถุประสงค์เดิม
ตาลปัตร ที่ใช้ทั่วไปเรียกว่า พัดรอง เป็นคู่กับคำว่า พัดยศ ซึ่งเป็นพัดพระราชทานบอกตำแหน่งชั้นสมณศักดิ์ จึงนิยมเรียกันว่า ตาลปัตรพัดยศ
==อ้างอิง==
พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช) ป.ธ. ๙ ราชบัณฑิต พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ ชุด คำวัด,  วัดราชโอรสาราม กรุงเทพฯ พ.ศ. 2548
พิธีกรรมในศาสนาพุทธ
คำศัพท์ศาสนาพุทธ
สาละ

สาละ  เป็นพืชในวงศ์ Dipterocarpaceae เป็นไม้ศักดิ์สิทธิ์ในศาสนาฮินดู เป็นที่ประทับของพระเจ้า ในทางพุทธศาสนาต้นสาละคือต้นที่พระนางสิริมหามายายืนเหนี่ยวกิ่งมีประสูติการพระราชโอรส ไม่ใช่ต้นสาละลังกา เป็นไม้เนื้อแข็งที่มีความสำคัญในอินเดีย ใช้ในการก่อสร้างโดยเฉพาะกรอบประตูและหน้าต่าง

==ความสำคัญทางศาสนา==
ในศาสนาฮินดู ถือว่าสาละเป็นไม้โปรดของพระวิษณุ คำว่าสาละมาจากภาษาสันสกฤต (शाल, śāla, แปลตรงตัว "บ้าน") ชื่ออื่น ๆ ในภาษาสันสกฤตได้แก่ อัศวกรรณ (ashvakarna) ชิรปรรณ (chiraparna) และ สรรชะ (sarja) ต้นสาละมักจะสับสนกับต้นอโศก (Saraca indica) ในวรรรณคดีอินเดียโบราณ ศาสนาเชนเชื่อว่าพระมหาวีระองค์ที่ 24 ติรถันกะระ จะตรัสรู้ใต้ต้นสาละ
===ศาสนาพุทธ===

ชาวพุทธเชื่อว่าพระนางสิริมหามายาประสูติพระโคตมพุทธเจ้าใต้ต้นสาละในลุมพินีวัน (ตอนใต้ของประเทศเนปาลในปัจจุบัน) ระหว่างเดินทางกลับไปยังกรุงเทวทหะ และพระพุทธเจ้าทรงปรินิพพานใต้ต้นสาละคู่ นอกจากนั้นยังเชื่อว่ามีพระพุทธเจ้าตรัสรู้ใต้ต้นสาละ 2 องค์ คือพระโกณฑัญญพุทธเจ้าและพระเวสสภูพุทธเจ้า
ในศาสนาพุทธ การบานในช่วงสั้น ๆ ของดอกสาละเป็นสัญลักษณ์ของการไร้ความสามารถและความรุ่งโรจน์ที่ผ่านไปอย่างรวดเร็ว ในญี่ปุ่นสิ่งนี้เป็นที่รู้จักกันดีในช่วงเริ่มต้นของ เรื่องเล่าของเฮอิเกะ – เรื่องเล่าของความตกต่ำและรุ่งเรืองของตระกูลที่เคยมีอำนาจ 
ในประเทศศรีลังกา ชาวพุทธมักเข้าใจว่าต้น Couroupita guianensis เป็นต้นสาละที่พระพุทธเจ้าทรงประสูติ
==การใช้ประโยชน์==
สาละเป็นไม้เนื้อแข็งที่สำคัญในอินเดีย เมื่อตัดครั้งแรกสีอ่อนและสีจะเข้มขึ้นเมื่อสัมผัสกับอากาศ เนื้อไม้มีเรซินและทนทาน เหมาะกับการทำกรอบประตูและหน้าต่าง ใบแห้งของสาละใช้ทำจานใบไม้และชามใบไม้ทางเหนือและตะวันออกของอินเดีย ซึ่งหลังจากใช้งานจะกลายเป็นอาหารของแพะ ใบสดใช้กินกับหมาก และของว่าง ในเนปาล ใช้ใบไปทำเป็นจานและชามเช่นกัน
เรซินของสาละใช้เป็นยาฝาดตามตำราอายุรเวท ใช้เป็นธูปในงานฉลองของศาสนาฮินดู เมล็ดและผลของสาละใช้เป็นแหล่งของน้ำมันตะเกียงและน้ำมันมังสวิรัติ
==รวมภาพ==
ไฟล์:Sal (Shorea robusta)- trunk- strangulated by some ficus tree at Jayanti, Duars W Picture 119.jpg|เปลือกไม้
ไฟล์:Sal (Shorea robusta)- old leaf at Jayanti, Duars W Picture 122.jpg|ใบแก่
ไฟล์:Sal (Shorea robusta)- flowering canopy W Picture 117.jpg|ช่วงผลิดอก
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Haryana Online: Sal
วงศ์ยางนา
ไม้ที่ใช้ในการก่อสร้าง
ต้นไม้ในคัมภีร์ศาสนาพุทธ
พัดรอง

พัดรอง คือพัดหรือตาลปัตรที่พระมหากษัตริย์โปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นถวายแก่พระสงฆ์เป็นที่ระลึกในการพระราชพิธีสำคัญ หรือที่ประชาชนสร้างขึ้นเองตามคติทางพระพุทธศาสนา
พัดรองเป็นพัดที่ทำขึ้นเพื่อให้พระสงฆ์ในพิธีทำบุญทั่วไป จัดเป็นพัดสำรองหรือแทนพัดยศเพราะพัดยศใช้เฉพาะในงานพระราชพิธีเท่านั้น ในงานทั่วไปจึงนิยมสร้างพัดสำรองถวาวยพระสงฆ์ใช้ในงาน แต่เรียกกร่อนไปว่า พัดรอง
พัดรองโดยทั่วไปจะมีรูปเป็นพัดหน้านาง (เหมือนพัดยศ) คือเป็นรูปไข่คล้ายใบหน้าสตรี ปักลวดลายและอักษรตามต้องการ
==ภาพตัวอย่างพัดรอง==
ไฟล์:Talipot_fan_-_Wat_Hiranyawat_-_Chiang_Rai_-_2017-01-02_-_003.jpg|พัดรองที่มีการทำจำหน่ายโดยทั่วไป
ไฟล์:Talipot fan - Wat Hiranyawat - Chiang Rai - 2017-01-02 - 001.jpg|พัดรองซึ่งสร้างโดยผู้จิตศรัทธาเพื่อถวายในงานบุญคราวใดคราวหนึ่งเป็นการเฉพาะ
ไฟล์:Souvernir_talipot_fan_for_60th_Anniversary_of_King_Bhumibol_Adulyadej_Brithday_Celebration,Wat_Ratchabophit.jpg|พัดรองที่ระลึกงานพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษาครบ 5 รอบ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร 5 ธันวาคม พ.ศ. 2530
ไฟล์:Souvernir talipot fan for the Coronation Ceremony of King Rama X,Wat Ratchabophit.jpg|พัดรองที่ระลึกงานพระราชพิธีบรมราชาภิเษกในพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว พ.ศ. 2562
ไฟล์:Souvernir_talipot_fan_for_150th_Anniversary_of_Wat_Ratchabophit.jpg|พัดรองที่ระลึกเนื่องในศุภมงคลสมัย 150 ปี แห่งการพระราชทานสถาปนาวัดราชบพิธสถิตมหาสีมาราม พ.ศ. 2563
==อ้างอิง==
พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช) ป.ธ. ๙ ราชบัณฑิต พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ ชุด คำวัด,  วัดราชโอรสาราม กรุงเทพฯ พ.ศ. 2548
สมณศักดิ์ไทย
คำศัพท์ศาสนาพุทธ
วรรณคดีสโมสร

วรรณคดีสโมสร จัดตั้งขึ้นโดยพระราชกฤษฎีกาตั้งวรรณคดีสโมสร พ.ศ. 2457 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว มีวัตถุประสงค์เพื่อส่งเสริมการแต่งหนังสือให้ถูกต้องตามหลักภาษาไทย โดยคัดเลือกหนังสือดีที่เป็นตัวอย่างชั้นเลิศในการประพันธ์ประเภทต่าง ๆ ซึ่งต้องเป็นหนังสือดีและแต่งดีวรรณคดีสโมสรจึงจะรับไว้พิจารณา หนังสือที่พิจารณาจัดไว้ทั้งสิ้น 5 ประเภท
== ประวัติ ==
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงตราพระราชกฤษฎีกา ตั้งวรรณคดีสโมสร ขึ้นเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2457 เพื่อส่งเสริมการแต่งหนังสือให้ถูกต้องตามหลักภาษาไทย และได้สาระประโยชน์ เนื่องจากในยุคนั้นการแต่งหนังสือมักเลียนแบบการแต่งหนังสือภาษาต่างประเทศ ทำให้หลักไวยากรณ์ผิดเพี้ยนไป คำว่า "วรรณคดี" ก็ได้เกิดขึ้นเป็นครั้งแรกพร้อมกับพระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ เพื่อให้มีความหมายสอดคล้องกับคำว่า "literature" ในภาษาอังกฤษ
คณะกรรมการของวรรณคดีสโมสรเป็นผู้ทรงคุณวุฒิที่ทรงแต่งตั้งขึ้นทำหน้าที่คัดเลือกหนังสือดี หนังสือที่ได้รับคัดเลือกจะได้รับพระราชทานรางวัล และได้รับพระบรมราชานุญาตให้ประทับตราพระราชลัญจกรรูปพระคเณศร์ นับเป็นการมอบรางวัลทางวรรณกรรมอย่างเป็นทางการครั้งแรกในประเทศไทย
ตามพระราชกฤษฎีกา ได้แบ่งประเภทของหนังสือไว้ 5 ประเภท ดังนี้
กวีนิพนธ์ คือ งานประพันธ์โคลง กลอน กาพย์ ฉันท์
ละครไทย คือ เนื้อเรื่องที่ประพันธ์เป็นกลอนแปด
นิทาน คือ เนื้อเรื่องที่ประพันธ์เป็นร้อยแก้ว
ละครพูด คือ เนื้อเรื่องที่เขียนขึ้นสำหรับแสดงบนเวทีใช้หลักการน้ำเสียง ความชัดเจน
ความอธิบาย คือ การแสดงศิลปะด้วยวิธีใดวิธีหนึ่ง ที่ไม่ใช่แบบเรียน ตำรา หนังสือโบราณคดี หรือพงศาวดาร
วรรณคดีสโมสร ยุติบทบาทลงในปี พ.ศ. 2468 แต่หลังจากนั้น สมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ได้ทรงก่อตั้ง "สมาคมวรรณคดี" ขึ้นเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2474 และยังใช้มาตรฐานเดิมในการพิจารณาวินิจฉัย หนังสือกลอนลิลิต อยู่
== วรรณคดีสโมสร 14 ประเภท ==
ประเภทลิลิต ได้แก่ ลิลิตพระลอ
ประเภทฉันท์ ได้แก่ สมุทรโฆษคำฉันท์
ประเภทกาพย์ ได้แก่ มหาชาติกลอนเทศน์
ประเภทความเรียงเรื่องนิทาน ได้แก่ สามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน)
ประเภทกลอนสุภาพ ได้แก่ เสภาเรื่อง ขุนช้างขุนแผน
ประเภทบทละครรำ ได้แก่ อิเหนา
ประเภทบทละครร้อง ได้แก่ สาวเครือฟ้า
ประเภทบทละครพูด ได้แก่ หัวใจนักรบ
ประเภทบทละครพูดคำฉันท์ ได้แก่ มัทนะพาธา
ประเภทความเรียงอธิบาย ได้แก่ พระราชพิธีสิบสองเดือน
ประเภทกวีนิพนธ์ ได้แก่ พระนลคำหลวง
ประเภทกาพย์เห่เรือ ได้แก่ กาพย์เห่เรือของเจ้าฟ้าธรรมาธิเบศร
ประเภทนิราศ  ได้แก่  นิราศนรินทร์
ประเภทกลอนนิทาน ได้แก่ พระอภัยมณี
== ดูเพิ่ม ==
หนังสือและบทความ
*100 ปี วรรณคดีสโมสร. (2558). กรุงเทพฯ: สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร.
*ธนาพล ลิ่มอภิชาต และวริศา กิตติคุณเสรี. (2551, ต.ค.-ธ.ค.). ประวัติศาสตร์และการเมืองของวาทกรรม “หนังสือดี”. อ่าน. 1(3): 38-60.
*อาทิตย์ ศรีจันทร์. (2559, ม.ค.-เม.ย.). วรรณคดีสโมสรกับองค์ความรู้เรื่องวรรณกรรมในสังคมไทย: ข้อวิพากษ์ในบริบทของสังคมการเมืองของการทำให้เป็นสมัยใหม่ (Modernization). สงขลานครินทร์ ฉบับมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. 22(1): 147-187.
*Thanapol Limapichart. (2014). The Royal Society of Literature, or, The Birth of Modern Cultural Authority in Thailand. In Disturbing Convention Decentering Thai Literary Cultural. edited by Rachel V. Harrison et al. pp. 37-62. London: Rowman& Littlefield International.
เว็บไซด์
*โบราณคดีสโมสร
== อ้างอิง ==
วรรณกรรม
สมาคมทางภาษา
ต้อเนื้อ

ต้อเนื้อ (Pterygium) หมายถึงเนื้องอกของเยื่อตา (conjunctiva) ต้อเนื้อมักเจริญมาจาก[limbal epithelium] ด้านใกล้กลาง (ด้านติดจมูก) ต้อเนื้อเชื่อกันว่ามีสาเหตุมาจากการได้รับรังสีอัลตราไวโอเล็ตเช่นจากแสงแดด อากาศแห้ง และจากฝุ่นละออง สาเหตุที่ต้อเนื้อมักเกิดบริเวณด้านใกล้กลางน่าจะเป็นเพราะแสงแดดผ่านจากด้านข้างของดวงตา ผ่านกระจกตา (cornea) แล้วเกิดการโฟกัสของแสงที่คอร์เนียล ลิมบัสด้านใกล้กลาง (medial limbus) ในทางกลับกันแสงที่มาจากอีกด้านจะมีจมูกช่วยบังแสงแดดที่จะเข้ามาและโฟกัสยังคอร์เนียล ลิมบัสด้านข้าง (temporal limbus)
== ดูเพิ่ม ==
ต้อลม
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Facts About the Cornea and Corneal Disease  The National Eye Institute (NEI)
Before and After Pictures of Pterygium Excision Gulani Vision Institute.
โรคที่เกิดจากเยื่อตา