pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
รายชื่อมหาวิทยาลัยเรียงตามรางวัลโนเบลที่ได้รับ

รายชื่อสถาบันอุดมศึกษาและสถาบันวิจัยเรียงตามรางวัลโนเบลที่ได้รับ โดยจำนวนผู้รับรวมถึง นักศึกษา ศิษย์เก่า อาจารย์ นักวิจัยของสถาบันนั้น
โดยนับทั้งตอนก่อนและหลังที่จะได้รับ
ข้อมูลด้านล่างเป็นข้อมูลปี พ.ศ. 2548
{|class="wikitable"
! จำนวนรางวัล || สถาบันการศึกษา หน่วยงาน หรือ ส่วนวิจัย
|-
| 81 || มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์
|-
| 79 || มหาวิทยาลัยชิคาโก
|-
| 75 || มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
|-
| 73 || มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย
|-
| 61 || สถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ (เอ็มไอที)
|-
| 58 || มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์
|-
| 47 || มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด
|-
| 37 || มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด
|-
| 32 || มหาวิทยาลัยเกิททิงเงิน
|-
| 31 || มหาวิทยาลัยคอร์เนลล์สถาบันเทคโนโลยีแคลิฟอร์เนียมหาวิทยาลัยจอนส์ฮอปกินส์
|-
| 29 || มหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน
|-
| 23 || มหาวิทยาลัยนิวยอร์ก
|-
| 21 || มหาวิทยาลัยแมนเชสเตอร์
|-
| 20 || มหาวิทยาลัยร็อกเกอะเฟลเลอร์
|-
| 19 || มหาวิทยาลัยเยลมหาวิทยาลัยอิลลินอย เออร์แบนา-แชมเปญจน์University College London
|-
| 18 || มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย
|-
| 16 || มหาวิทยาลัยเคสเวสเทิร์นรีเซิร์ฟ
|-
| 16 || มหาวิทยาลัยไลเดิน
|-
| 15 || มหาวิทยาลัยอุพซอลา
|-
| 14 || วิทยาลัยอิมพีเรียลลอนดอนวิทยาลัยเศรษฐศาสตร์และรัฐศาสตร์แห่งลอนดอน
|-
| 13 || มหาวิทยาลัยคาร์เนกีเมลลอน
|-
| 11 || มหาวิทยาลัยยูเทรกต์ห้องปฏิบัติการเบลล์
|-
| 10 || มหาวิทยาลัยโคเปนเฮเกน
|-
| 9 || มหาวิทยาลัยวอชิงตันมหาวิทยาลัยวิสคอนซินมหาวิทยาลัยเวียนนาCity College of New Yorkมหาวิทยาลัยเอดินบะระ
|-
| 8 || มหาวิทยาลัยโทรอนโตมหาวิทยาลัยมินนิโซตา
|-
| 7 || มหาวิทยาลัยแม็คกิลล์
|-
| 6 || มหาวิทยาลัยกราทซ์
|-
| 5 || มหาวิทยาลัยบริติชโคลัมเบีย
|-
| 4 || มหาวิทยาลัยโคโลราโดมหาวิทยาลัยปารีสมหาวิทยาลัยเพอร์ดูมหาวิทยาลัยออสโลมหาวิทยาลัยชาลส์มหาวิทยาลัยวิตวอเตอส์แรนด์วิทยาลัยสวอร์ธมอร์มหาวิทยาลัยเมลเบิร์นUniversity of Texas Southwestern Medical Center
|-
| 3 || มหาวิทยาลัยดุ๊กมหาวิทยาลัยแม็คมาสเตอร์มหาวิทยาลัยแมรีแลนด์มหาวิทยาลัยไรซ์มหาวิทยาลัยแวนเดอร์บิลต์สถาบันเทคโนโลยีอิลลินอยมหาวิทยาลัยแอริโซนามหาวิทยาลัยแห่งชาติออสเตรเลียUniversidad Nacional Autonoma de Mexicoวิทยาลัยโอเบอร์ลินมหาวิทยาลัยวรอตสวัฟ
|-
| 2 ||มหาวิทยาลัยจอร์จเมสันมหาวิทยาลัยบราวน์มหาวิทยาลัยนอตติงแฮมมหาวิทยาลัยนิวเม็กซิโกมหาวิทยาลัยเท็กซัส ดัลลัสมหาวิทยาลัยเท็กซัสเอแอนด์เอ็มมหาวิทยาลัยเทนเนสซี มหาวิทยาลัยรัตเกอรส์สถาบันเทคโนโลยีสตีเวนส์มหาวิทยาลัยเวสเทิร์นออสเตรเลียUnited States Naval AcademyState University of New York at Stony Brookมหาวิทยาลัยอีสต์แองเกลีย
|-
| 1 ||มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ริเวอร์ไซด์สถาบันเทคโนโลยีจอร์เจียมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนียสเตตมหาวิทยาลัยเท็กซัส ออสตินมหาวิทยาลัยทูเลนมหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนียBrandeis UniversityBryn Mawr CollegeEmory UniversityJagiellonian UniversityJuniata CollegeมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมิชิแกนOhio Wesleyan Universityสถาบันโพลิเทคนิคเรนส์ซเลียร์วิทยาลัยบูรพศึกษาและการศึกษาแอฟริกา มหาวิทยาลัยลอนดอนมหาวิทยาลัยเตหะรานมหาวิทยาลัยควีนส์แลนด์มหาวิทยาลัยแซแก็ดUniversity of Texas Health Science Center at Houstonมหาวิทยาลัยวอร์ซอวิทยาลัยเวลส์ลีย์วิทยาลัยวิลเลียมส์
|}
== อ้างอิง ==
รายชื่อสถาบันอุดมศึกษา
รางวัลโนเบล
ไดนาไมต์

ไดนาไมต์ (Dynamite) เป็นวัตถุระเบิดที่อาศัยหลักการระเบิดของไนโตรกลีเซอรีน (nitroglycerin) โดยการใช้ดินเบา (diatomaceous earth หรือ Kieselguhr) เป็นตัวดูดซับ
ไดนาไมต์เป็นผลงานการประดิษฐ์ของอัลเฟรด โนเบล นักเคมีและวิศวกรชาวสวีเดน เมื่อ พ.ศ. 2409 และได้จดสิทธิบัตรเมื่อปี พ.ศ. 2410  โดยปกติแล้วจะขายในเป็นแท่ง มีความยาวประมาณ 8 นิ้ว และเส้นผ่าศูนย์กลาง 1 นิ้ว (แต่ก็มีในขนาดอื่น ๆ ด้วย) ไดนาไมต์ถือเป็นระเบิดที่มีอานุภาพสูง ซึ่งหมายความว่า ใช้การจุดประทุ (detonation) แทนที่จะเป็นการลุกไหม้ (deflagration)
วัตถุระเบิด
ไนโตรกลีเซอรีน

ไนโตรกลีเซอรีน (Nitroglycerin) มีชื่ออื่นๆ เช่น ไนโตรกลีเซอรีน (trinitroglycerin) , กลีเซอรีล ไตรไนเตรต (glyceryl trinitrate) เป็นต้น เป็นสารประกอบทางเคมีชนิดหนึ่ง ปกติเป็นของเหลว ระเบิดได้ ลื่นมัน เป็นพิษ ไม่มีสี และหนัก ได้จากการไนเตรตสารกลีเซอรอล นิยมใช้ในการผลิตวัตถุระเบิด โดยเฉพาะไดนาไมต์ และใช้ในอุตสาหกรรมการก่อสร้างและรื้อทำลาย นอกจากนี้ยังมีใช้ในการแพทย์ เพื่อขยายหลอดเลือดหัวใจ ในคนไข้ที่เป็นโรคหัวใจ
ผู้ค้นพบคือ อัสซานิโอ โซเบรโร(Ascanio Sobrero)
ไนโตรกลีเซอรีน (C_3H_5(ONO_2)_3) หรือที่รู้จักในชื่อของไดนาไมต์ ซึ่งเป็นวัตถุระเบิดที่มีความรุนแรงสามเท่าของดินปืน
===ค้นพบได้อย่างไร:ไนโตรกลีเซอรีน===
หากผสมกลีเซอรอลเข้ากับกรดซัลฟูริกและกรดไนตริก จะได้เป็นไนโตรกลีเซอรีน
วัตถุระเบิด
ยกทรง

ยกทรง หรือชื่อเรียกอื่น เช่น เสื้อชั้นใน เสื้อใน บราเซียร์ หรือเรียกสั้น ๆ ว่า บรา (bra, ย่อมาจาก brassiere หรือ brassière, ,  หรือ ; ) เป็นเครื่องนุ่งห่มในหมวดของชุดชั้นในผู้หญิงที่ใช้ปกปิดหน้าอก หรือเต้านม โดยผู้หญิงจะเริ่มใส่ยกทรง เมื่อเริ่มมีเต้านมช่วงวัยรุ่นตอนต้น และปัจจุบันมีรูปแบบหลากหลายตามแฟชั่น
== ขนาดของยกทรง ==
ขนาดของยกทรงเรียกว่า คัพ โดยใช้วิธีวัดรอบ อก ผ่านยอดอก (หัวนม) แล้วลบด้วยรอบอกที่ฐานนม
=== ระบบนิ้ว ===
=== ระบบยุโรปแบบใหม่ ===
ระบบยุโรปแบบใหม่ตามมาตรฐาน EN 13402
== ความเข้าใจผิดเกี่ยวกับขนาดของชุดชั้นใน ==
ผู้หญิงส่วนใหญ่เข้าใจผิดเกี่ยวกับขนาดของชุดชั้นใน พวกเขาเริ่มเลือกชุดชั้นในจากขนาดคัพของชุดชั้นใน ซึ่งมันเป็นวิธีที่ผิด ขนาดคัพของชุดชั้นในขึ้นอยู่กับขนาดรอบลำตัวของชุดชั้นใน นี่คือเหตุผลว่าทำไมขนาดรอบลำตัวของชุดชั้นในเป็นตัวกำหนดก่อนที่จะเลือกขนาดคัพของชุดชั้นใน
==ประวัติศาสตร์==
ยกทรง ที่เก่าแก่ที่สุดสามารถย้อนหลังไปได้นานถึง 600 ปี โดยค้นพบที่ปราสาทแห่งหนึ่ง ในเมืองอินส์บรุค ประเทศออสเตรีย โดยเป็นผ้าลูกไม้ ทอด้วยลินินและลินินผสมฝ้าย
แต่ยกทรง มาแพร่หลายและสวมใส่กันอย่างในปัจจุบัน เริ่มต้นขึ้นเมื่อต้นศตวรรษที่ 19 จากแมรี่ เฟลพ์ส สาวสังคมชั้นสูงแห่งนิวยอร์ก ที่ไม่ชื่นชอบเสื้อรัดทรง
สำหรับในประเทศไทย ยกทรง เดิมเรียกว่า "เปลนม" เข้ามาพร้อมกับชุดชั้นในสตรีอื่น ๆ ตั้งแต่ในยุครัชกาลที่ 4 แต่ได้รับความแพร่หลายอย่างแท้จริง ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองนี้เอง
== อ้างอิง ==
=== บรรณานุกรม ===
==อ่านเพิ่ม==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
—1859 Combined breast pads and arm-pit shield
—1907 Bust supporter
—1914 Mary Phelps Jacob's Brassiere
ชุดชั้นใน
ประวัติศาสตร์เครื่องแต่งกายตามแนวทางแฟชั่นตะวันตก
พยาบาล

พยาบาลวิชาชีพ (อาจเรียกว่า นางพยาบาล หรือ บุรุษพยาบาล) เป็นวิชาชีพที่ทำหน้าที่ดูแลรักษาผู้ป่วย ตั้งแต่ก่อนเกิดจนถึงวาระสุดท้ายของชีวิต พยาบาลพบได้ทั่วไปทำงานตามโรงพยาบาล คลินิก หรือสถานพยาบาลอื่น ๆ พยาบาลเป็นวิชาชีพที่ก่อนจะปฏิบัติงานจะต้องผ่านการสอบขึ้นทะเบียนความรู้จากสภาการพยาบาลก่อนจึงจะสามารถปฏิบัติงานได้อย่างสมบูรณ์ โดยพยาบาลสามารถที่จะดูแลผู้ป่วยได้ตามหลักการพยาบาลที่ได้เรียนมา เป็นเวลา 4 ปีสำหรับพยาบาลวิชาชีพ และสถาบันที่เปิดสอนหลักสูตรพยาบาลมีมากมายในประเทศไทยทั้งที่สังกัดกระทรวงสาธารณสุขและเอกชน
พยาบาลในปัจจุบันมักจะสวมชุดพยาบาลที่เป็นสีขาว หรือมีสีขาว และสวมหมวกที่มีลักษณะเฉพาะตัว อย่างไรก็ตาม พยาบาลในบางประเทศ หรือในบางวัฒนธรรมอาจใช้ชุดพยาบาลสีอื่น ๆ
== ดูเพิ่ม ==

พยาบาลศาสตร์
อาชีพ
วิชาชีพทางด้านสาธารณสุข
พยาบาลศาสตร์
ปาก

ปาก หรือ ช่องปาก เป็นอวัยวะของสิ่งมีชีวิต โดยทั่วไปใช้กินอาหารและดื่มน้ำ เป็นจุดเริ่มต้นของระบบย่อยอาหาร 
== ประโยชน์ของปาก ==
1.ใช้พูดคุยกับผู้อื่น
2.ใช้บดเคี้ยวอาหารโดยการย่อยเชิงกล และคลุกเคล้าอาหารให้เข้ากับน้ำลายเพื่อให้เหมาะกับการย่อยในอวัยวะถัดไป
3.ใช้ย่อยอาหารเชิงเคมีโดยการหลั่งเอมไซม์อะไมเลส
4.ใช้หายใจแทนจมูกได้ในบางครั้งเช่นตอนเป็นหวัด
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ระบบทางเดินอาหาร
 
กายวิภาคศาสตร์ของมนุษย์
การพูด

การพูด เป็น การสื่อสารของมนุษย์โดยใช้ปากและกล่องเสียงเพื่อเปล่งเสียงออกมา เพื่อใช้ในการสื่อสารระหว่างบุคคล โดยอาศัย ภาษา เป็นตัวสื่อความหมายของสิ่งที่พูด การพูดเป็นความสามารถเฉพาะของมนุษย์ แต่ก็มีสัตว์บางประเภทสามารถเลียนเสียงพูดของมนุษย์ได้ เช่น นกแก้ว ผู้ที่พูดไม่ได้เรียกว่าเป็น คนใบ้
การพูดมีหลายรูปแบบ เช่น การพูดระหว่างบุคคล การพูดในกลุ่ม การพูดในที่ชุมชน บุคคลที่มีทักษะในการพูด สร้างแรงจูงใจให้บุคคลอื่นได้ ก็สามารถจัด ทอล์กโชว์ (talk Show) สร้างเป็นอาชีพนักวิชาการ ด้านการพูดได้
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
การพูด
การสื่อสารของมนุษย์
ภาษา
สง่า อารัมภีร

สง่า อารัมภีร หรือ ครูแจ๋ว (แจ๋ว วรจักร์) (11 ธันวาคม พ.ศ. 2464 - 3 มิถุนายน พ.ศ. 2542) เป็นนักเขียนและศิลปินแห่งชาติสาขาศิลปะการแสดง (เพลงไทยสากล) เมื่อ พ.ศ. 2531  เป็นนักแต่งเพลงซึ่งแต่งทำนองเพลงอมตะหลายเพลง  เพลงที่มีชื่อเสียงที่สุดคือ "น้ำตาแสงไต้" และ "เรือนแพ"
==ประวัติ==
เกิดเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2464 ที่จังหวัดพระนคร เรียนดนตรีที่กองดุริยางค์กองทัพอากาศ เป็นศิษย์ของครูโพธิ์ ศานติกุล และพระเจนดุริยางค์ (ปีติ วาทยกร) จบแล้วจึงรับราชการเป็นนักดนตรีและนักแต่งเพลงของกองดุริยางค์กองทัพอากาศ
==ผลงาน==
นักประพันธ์เพลงประกอบการแสดงละครเวทีของคณะละครศิวารมย์  เมื่อมีอายุ 24 ปี ได้ผลิตผลงานเพลงประกอบละครเวที ภาพยนตร์และโทรทัศน์ เริ่มมีชื่อเสียงเมื่อแต่งเพลง "น้ำตาแสงไต้" ประกอบละครเรื่องพันท้ายนรสิงห์ เมื่อ พ.ศ. 2487
นักประพันธ์เพลงไทยสากลที่มีความสามารถรอบตัว ประพันธ์ทั้งบทร้อง ทำนอง แยกเสียงประสาน ควบคุมวงดนตรี บันทึกเสียง ได้ส่งเสริมให้นักร้องจำนวนมากมีชื่อเสียงเด่นดังเป็นที่รู้จักไปทั่วประเทศ
มีผลงานประพันธ์เพลงมากกว่า 2,000 เพลง รวมทั้งเพลงประกอบละครและภาพยนตร์กว่า 250 เรื่อง
ผู้ร่วมก่อตั้งสมาคมนักแต่งเพลง และสมาคมดนตรีแห่งประเทศไทย
พ็อคเก็ตบุ๊ครวมเรื่องสั้นชุด แจ๋วเจอผี และ ผีที่โรงแรมนวรัตน์
==รางวัล==
ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (เพลงไทยสากล) ประจำปีพุทธศักราช 2531
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ชีวิตและผลงานของครูแจ๋ว
ประวัติของครูสง่า อารัมภีร โดย คีตา พญาไท 
สง่า อารัมภีร
ศิลปินแห่งชาติ
นักแต่งเพลงลูกกรุง
นักดนตรีชาวไทย
บุคคลจากกรุงเทพมหานคร‎‎
แฟรงเกนสไตน์

แฟรงเกนสไตน์ หรือโพรมีเทียสสมัยใหม่ (Frankenstein; or, The Modern Prometheus) เป็นนวนิยายสยองขวัญยอดนิยมเรื่องหนึ่ง เขียนโดย แมรี เชลลีย์ จัดพิมพ์ครั้งแรก ณ กรุงลอนดอน เมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1818 (แต่เริ่มนิยมอ่านกันมากในฉบับปรับปรุงครั้งที่ 3 ในปี ค.ศ. 1831) โดยในเรื่อง มีส่วนผสมของนิยายสยองขวัญ และ ความรัก
แฟรงเกนสไตน์ เป็นเรื่องราวของนักศึกษาแพทยศาสตร์ชาวสวิสคนหนึ่งที่ชื่อ วิกเตอร์ แฟรงเกนสไตน์ ที่ทำการประดิษฐ์สิ่งมีชีวิตขึ้นมาจากการนำซากศพมนุษย์ชิ้นส่วนต่าง ๆ มาประกอบเข้าด้วยกันด้วยวิทยาการทางการแพทย์และวิทยาศาสตร์ ทำให้มันฟื้นคืนชีพขึ้นมา และไม่สามารถควบคุมมันได้  เรื่องนี้ได้กลายเป็นนวนิยายยอดนิยม มีการอ้างอิงและดัดแปลงเป็นการแสดงต่าง ๆ มากมาย ทั้งภาพยนตร์, ละครโทรทัศน์ หรือภาพยนตร์การ์ตูน
แมรี เชลลีย์ ได้ความคิดการเขียนนวนิยายเรื่องนี้ ขณะที่เธออายุ 18 ปี เมื่อ ค.ศ. 1816 เธอได้เดินทางไปเที่ยวพักผ่อนยังคฤหาสน์หลังใหญ่ที่สวิสเซอร์แลนด์ของลอร์ด ไบรอน พร้อมกับสามี  แต่ทว่าสภาพอากาศที่นั่นเกิดฝนตกหนัก ทั้งสามจึงติดอยู่ภายในไม่สามารถออกไปไหนได้ ด้วยบรรยายกาศที่น่ากลัวและอึดอัด ทั้งสามจึงคิดการละเล่นขึ้นมาด้วยการแต่งเรื่องสยองขวัญแข่งขันกันเอง เพื่อหาผู้ชนะซึ่งแต่งได้น่ากลัวที่สุด ปรากฏว่าเป็นเชลลีย์ที่แต่งได้น่ากลัวที่สุด และเป็นที่มาของแฟรงเกนสไตน์ในที่สุด โดยใช้พื้นฐานจากเรื่องแนวเดียวกันนี้จากยุคกลาง เช่น โกเลม และเรื่องอื่น ๆ
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2361
ฟแรงเกนสไตน์
ฟแรงเกนสไตน์
นวนิยาย

นวนิยาย เป็นรูปแบบหนึ่งของวรรณกรรมลายลักษณ์ แต่งในรูปของร้อยแก้ว มีลักษณะแตกต่างจากเรื่องแต่งแบบเดิม ที่เรียกว่านิทาน
นว มีความหมายว่า "ใหม่" นิเยย (និយាយ) เป็นภาษาเขมรมีความหมายว่า "เล่า" ซึ่งมีความหมายเดียวกับคำว่า นิทาน ของภาษาบาลี ดังนั้นคำว่านวนิยายจึงมีความหมายว่า "เรื่องเล่าหรือนิทานแบบใหม่" ซึ่งตรงกับคำว่า Novella ในภาษาอิตาลี คำนี้ถูกใช้เป็นครั้งแรกในคริสต์ศตวรรษที่ 14 กับวรรณกรรมเรื่อง ตำนานสิบราตรี ของโจวันนี บอกกัชโช ซึ่งมีข้อแตกต่างจากนิยายที่เคยแต่งกันมาอยู่หลายประการ
นิยาย/นิทานแบบดั้งเดิมมักพยายามโน้มน้าวให้ผู้อ่านเชื่อว่าเป็นเรื่องจริง อาทิ รามเกียรติ์ หรืออีเลียด ขณะที่นวนิยายใช้กลวิธีให้ผู้อ่านเห็นว่าไม่ใช่เรื่องจริง นักวิจารณ์และปัญญาชน กิลเบิร์ต ไฮอิต (Gilbert Highet) ได้อธิบายความหมายของคำว่านวนิยายไว้ว่า "นวนิยายคือเรื่องเล่าขนาดยาวที่เกี่ยวกับบุคคลที่ไม่มีตัวตนจริง นวนิยายเป็นทั้งเรื่องจริงและเท็จ กล่าวคือ แม้ว่าบุคคลและตัวละครต่าง ๆ ไม่เคยมีอยู่จริง แต่ตัวละครในนวนิยายนั้นก็เป็นที่ยอมรับว่าเป็นแบบฉบับของบุคคลที่มีชีวิตจริง และพฤติกรรมของตัวละคนก็สอดคล้องกับลักษณะความเป็นที่ปรากฏขึ้นจริงในสถานที่และยุคสมัยนั้น ๆ"
วรรณกรรมที่เข้าข่ายเป็นนวนิยายเรื่องแรกของโลกคือ ตำนานเก็นจิ ของมูราซากิ ชิกิบุ ซึ่งแต่งขึ้นในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 11 แต่ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ ผู้ได้รับการยอมรับนับถือว่าเป็นผู้ประพันธ์นวนิยายคนแรกของอังกฤษ คือแดเนียล เดโฟ ผู้แต่งนวนิยายผจญภัยเรื่อง โรบินสัน ครูโซ นวนิยายที่ปรากฏเป็นเรื่องแรกในประเทศไทยคือเรื่อง ความพยาบาท (Vendetta) โดยมารี กอร์เนลลี
นวนิยายมีทั้งผลดีและผลเสียต่อสังคม ด้านดีคือมีการคัดค้านสังคมที่เป็นอยู่และเสนอสังคมที่ควรเป็น ปลุกเร้าให้คนอื่นร่วมตระหนักปัญหาและเกิดความสนใจจะแก้ไข นวนิยายประเภทนี้ไม่จำเป็นต้องเป็นวรรณกรรมการเมืองเสมอไป ในทางตรงข้าม นวนิยายบางเรื่องมุ่งสร้างความบันเทิงเพียงอย่างเดียวโดยไม่ได้คำนึงถึงความรับผิดชอบที่มีต่อผู้อ่าน บางครั้งบิดเบือนความจริงและสร้างค่านิยมผิด ๆ
== ดูเพิ่ม ==
วรรณกรรม
นิทาน
เรื่องสั้น
กวีนิพนธ์
==อ้างอิง==
 
วรรณกรรมแบ่งตามประเภท
มุฮัมมัด บากิร อัลฮะกีม

อายะตุลลอฮ์ ซัยยิด มุฮัมมัด บากิร มุห์ซิน อัลฮะกีม อัฏเฏาะบาเฏาะบาอี (8 กรกฎาคม ค.ศ. 1939 – 29 สิงหาคม ค.ศ. 2003; السيد محمد باقر محسن الحكيم الطباطبائي) เป็นนักวิชาการอิสลามนิกายชีอะฮ์ชาวอิรัก และหัวหน้า Supreme Council for Islamic Revolution in Iraq (SCIRI) อัลฮะกีมลี้ภัยในประเทศอิหร่านมากกว่า 20 ปี และเดินทางกลับอิรักในวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 2003 อัลฮะกีมมีชีวิตร่วมกับอายะตุลลอฮ์ โคมัยนี และ เดอะการ์เดียน เปรียบเทียบทั้งสองในด้านช่วงเวลาที่ลี้ภัยและการสนับสนุนจากคนในประเทศ หลังกลับสู่อิรัก ชีวิตขิงอัลฮะกีมจึงมีความเสี่ยงเนื่องจากผลงานของเขากระตุ้นให้กลุ่มชีอะฮ์ต่อต้านซัดดัม ฮุสเซน และสร้างศัตรูกับมุกตะดา อัศศ็อดร์  ผู้ถูกลอบสังหารที่นาจาฟใน ค.ศ. 1999 อัลฮะกีมถูกลอบสังหารจากการโจมตีด้วยระเบิดที่นาจาฟใน ค.ศ. 2003 ตอนอายุ 63 ปี
==ประวัติ==
===ชีวิตช่วงต้น===
อัลฮะกีมเกิดใน ค.ศ. 1939 ที่นาจาฟ จากตระกูลฮะกีมที่มีนักวิชาการศาสนาของนิกายชีอะฮ์ เขาเป็นบุตรของมุห์ซิน อัลฮะกีม กับ Fawzieh Hassan Bazzi อัลฮะกัมเป็นลุงของมุฮัมมัด ซะอีด อัลฮะกีม
===กิจกรรมทางการเมือง===
ในปี 1958 ท่านได้ร่วมก่อตั้งองค์กรอิสลามเพื่อปกป้องศาสนาและประชาชน กับอายะตุลลอหฺ มุฮัมมัด บากิร อัศศอดรุ, ซัยยิด มุฮัมมัด มะหฺดี อัลฮะกีม,  และ ซัยยิด มุรตะฎอ อัลอัซกะรีย์ ซึ่งภายหลังมีชื่อว่า ฮิซบุ อัดดะอฺวะหฺ อัลอิสลามียะหฺ (พรรคเผยแผ่อิสลาม)
1972 ซัยยิดและพรรคพวกถูกรัฐบาลพรรคบะอัธจับไปทรมาน แต่ต่อมาก็มีคำสั่งปลดปล่อย แต่ท่านปฏิเสธที่จะออกจากคุก จนกว่ารัฐบาลบะอัธจะปลดปล่อย อายะตุลลอหฺ อัศศอดรุ ที่ถูกจับพร้อมกันนั้นด้วย
และตัดสินจำคุกตลอดชีวิต
ในปี 1977-1978 ถูกรัฐบาลบะอัธจับกุมตัวอีกครั้งพร้อม ๆ กับอุละมาอฺคนอื่น ๆ ซัยยิดถูกตัดสินจับคุกตลอดชีวิต แต่ก็มีคำสั่งปลดปล่อยในปีต่อมา
เมื่อซัดดัมสั่งจับอายะตุลลอหฺ อัศศอดรุไปสังหารในปี 1980 ซัยยิดก็ได้ย้ายออกไปอิรักไปซีเรีย เมื่อซัดดัมเริ่มทำสงครามกับอิหร่าน ซัยยิดก็ได้เดินทางไปอิหร่าน เพื่อไปพำนักอยู่กับอายะตุลลอหฺ โคมัยนีย์ และตั้งฐานพรรคฝ่ายค้านอิรักในอิหร่าน
ในปี 1982 ซัยยิดได้ก่อตั้งสภาสูงสุดเพื่อการปฏิวัติอิสลามในอิรัก (Supreme Council for the Islamic Revolution in Iraq, SCIRI)เพื่อต่อต้านรัฐบาลเผด็จการและคอรัปชั่นของซัดดัม ฮุเซนและพรรคพวก
==การลอบสังหาร==
อัลฮะกีมเสียชีวิตในวันที่ 29 สิงหาคม ค.ศ. 2003 จากระเบิดติดรถระเบิดตอนที่เขาเดินออกจากมัสยิดอิหม่ามอะลีที่นาจาฟ แรงระเบิดทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 84 คน บางรายงานระบุว่าอาจมีผู้เสียชีวิตจากระเบิดมากถึง 125 คน องครักษ์ของอัลฮะกีม 15 คนก็เสียชีวิตจากระเบิดด้วย
==พิธีศพ==
มีผู้เข้าร่วมพิธีศพของเขาที่นาจาฟแสนกว่าคน และแสดงความเกลียดชังต่อการยึดครองทางทหารของสหรัฐในวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 2003 พวกเขาประท้วงต่อกองทัพสหรัฐและเรียกร้องให้ถอนทัพออกจากอิรัก
สุสานของเขาถูกผู้ประท้วงต่อต้านรัฐบาลวางน้ำมันระเบิดในช่วงการประท้วงในอิรัก ค.ศ. 2019
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Website dedicated to al-Hakim (Arabic)
อายะตุลลอหฺ 
ชาวอาหรับ
บุคคลจากนาจาฟ
เสียชีวิตจากระเบิดติดรถในประเทศอิรัก
กลองยาว

กลองยาว เป็นเครื่องดนตรี สำหรับตีด้วยมือ ตัวกลองทำด้วยไม้ มีลักษณะกลมกลวง ขึงด้วยหนังมีหลายชนิด ถ้าทำด้วยหนังหน้าเดียว มีรูปยาวมากใช้สะพายในเวลาตี เรียกว่ากลองยาวหรือเถิดเทิง
== ประวัติกลองยาว ==
เชื่อกันว่ากลองยาวได้แบบอย่างมาจากพม่า ในสมัยกรุงธนบุรี หรือต้นกรุงรัตนโกสินทร์ สมัยที่ไทยกับพม่ากำลังทำสงครามกัน เวลาพักรบ ทหารพม่าก็เล่น "กลองยาว" กันสนุกสนาน พวกชาวไทยได้เห็นก็จำแบบอย่างมาเล่นบ้าง แต่บางท่านก็เล่าว่า กลองยาวของพม่าแบบนี้ มีชาวพม่าพวกหนึ่งนำเข้ามาเล่นในงานที่มีกระบวนแห่ เช่น บวชนาค ทอดกฐิน เป็นต้น และนิยมเล่นกันเป็นที่รื่นเริง สนุกสนานในเทศกาลสงกรานต์ และเล่นกันแพร่หลายไปแทบทุกหัวบ้านหัวเมือง วงหนึ่งๆ จะใช้กลองยาวหลายลูกก็ได้ เครื่องดนตรีที่ใช้บรรเลงร่วม มี ฉิ่ง, ฉาบเล็ก, กรับ, โหม่ง เรียกการเล่นชนิดนี้ว่า "เถิดเทิง" หรือ "เทิงกลองยาว" ที่เรียกเช่นนี้เข้าใจว่า เรียกตามเสียงกลองที่ตีและตามรูปลักษณะกลองยาว
== ดูเพิ่ม ==
เครื่องดนตรีไทย
== อ้างอิง ==
พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542
เครื่องดนตรีไทย
กลอง
กิบลัต

กิบลัต, กิบละฮ์ หรือ ชุมทิศ (قبلة) คือทิศที่มุสลิมหันหน้าไปยามละหมาดและขอดุอาอ์ มุ่งไปยังกะอ์บะฮ์ในนครมักกะฮ์ ประเทศซาอุดีอาระเบีย เดิมกิบลัตอยู่ที่เยรูซาเลมในปาเลสไตน์ แต่เปลี่ยนมาเมื่อสมัยท่านนบีมูฮัมมัด
มุสลิมทั่วโลก ไม่ว่าจะอยู่ในประเทศไหนก็ตามจะต้องหันหน้ามาทางนี้ เมื่อเวลาละหมาด จะหันหน้าไปทางทิศอื่นไม่ได้เด็ดขาด นอกจากว่าอยู่ในภาวะจำเป็น เช่น การเดินทาง ซึ่งไม่ทราบว่าขณะนั้นกิบลัตอยู่ทางทิศใด แต่ต้องมีการเหนียต (ตั้งใจแน่วแน่) ในใจว่า ขณะนี้เรากำลังหันหน้าไปสู่กิบลัต
== อ้างอิง ==
ศาสนาอิสลาม
การนับ

การนับ คือ การกระทำทางคณิตศาสตร์โดยใช้การบวกหรือการลบด้วยหนึ่งซ้ำๆ กัน ซึ่งมักใช้ในการหาคำตอบว่ามีวัตถุอยู่เท่าใด หรือเพื่อกำหนดจำนวนวัตถุที่ต้องการ โดยเริ่มจากหนึ่งสำหรับวัตถุชิ้นแรก และกระทำต่อไปบนวัตถุที่เหลือในลักษณะฟังก์ชันหนึ่งต่อหนึ่ง (injective function) หรือใช้นับวัตถุในเซตอันดับดี (well-ordered object) หรือเพื่อหาจำนวนเชิงอันดับที่ (ordinal number) ของวัตถุ หรือเพื่อหาวัตถุบนจำนวนเชิงอันดับที่ การนับมักถูกใช้เป็นการสอนความรู้เกี่ยวกับชื่อจำนวนและระบบจำนวนให้กับเด็ก ในทางคณิตศาสตร์ การนับ และ การคณานับ สามารถหมายถึงการหาจำนวนของสมาชิกในเซตจำกัด (finite set)
ในบางครั้งการนับก็เกี่ยวข้องกับตัวเลขอื่นที่ไม่ใช่หนึ่ง ตัวอย่างเช่น การนับจำนวนเงินหรือเงินทอน เราอาจนับทีละสอง (2, 4, 6, 8, 10, 12, ...) หรือนับทีละห้า (5, 10, 15, 20, 25, ...) ก็ได้ เป็นต้น
มีหลักฐานทางโบราณคดีว่า มนุษย์เคยใช้การนับมาตั้งแต่เมื่อ 50,000 ปีก่อนเป็นอย่างน้อย มีการใช้งานเป็นหลักในอารยธรรมโบราณเพื่อติดตามและบันทึกข้อมูลทางเศรษฐกิจเช่น หนี้สินหรือเงินทุน (การบัญชี) พัฒนาการของการนับก่อให้เกิดสัญกรณ์ทางคณิตศาสตร์และระบบเลขต่างๆ
== อ้างอิง ==
คณิตศาสตร์มูลฐาน
ระบบเลข
คณิตตรรกศาสตร์
ผดุง ไกรศรี

ผดุง ไกรศรี หรือ เอ๊าะ เป็นนักเขียนการ์ตูนในสังกัดสำนักพิมพ์บรรลือสาส์น เจ้าของผลงานการ์ตูนชุด หนูหิ่น อินเตอร์ ซึ่งได้รับความนิยมอย่างสูงจนได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2549
== ประวัติ ==
ผดุง ไกรศรี เกิดเมื่อวันที่  ที่ อำเภอศรีเมืองใหม่ จังหวัดอุบลราชธานี จบการศึกษาจาก วิทยาเขต เพาะช่าง กรุงเทพ  เข้าสู่วงการการ์ตูนโดยเขียนนิยายภาพลงในการ์ตูนเล่มละบาท  ต่อมาได้เขียนนิยายภาพในหนังสือรายสัปดาห์ “มหัศจรรรย์” ของ สำนักพิมพ์จินดาสาส์น นาน 10 ปี  ต่อมาได้เข้ามาเขียนการ์ตูนให้กับนิตยสารสวนเด็ก หนูจ๋า เบบี้ ขายหัวเราะ และ มหาสนุก ของสำนักพิมพ์บรรลือสาส์น เมื่อ พ.ศ. 2535 โดยเขียนทั้งนิยายภาพสะท้อนชีวิตเด็กชนบท และการ์ตูนรวมเล่มชุด อะตุ๊กะ (แถมนิตยสารรู้รอบตัว พ.ศ. 2534) และการ์ตูนตลก 3 ช่อง (ตีพิมพ์ในขายหัวเราะและมหาสนุก) รวมทั้งการ์ตูนเรื่องสั้นจบในตอน ชุด หนูหิ่น อินเตอร์ ซึ่งตีพิมพ์ครั้งแรกในมหาสนุกช่วงปลายปี พ.ศ. 2538 และกลายเป็นผลงานสร้างชื่อชิ้นสำคัญของผดุง ภายหลังผดุงได้เขียนเรื่องนี้ลงในหนังสือหนูหิ่นอินเตอร์โดยเฉพาะ และยังเขียนเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน
== ตัวละครที่เป็นเอกลักษณ์ของ ผดุง ไกรศรี ==


ผดุง ไกรศรี มักจะวาดตัวละครของตนเองลงในการ์ตูนตลก 3 ช่องอยู่เสมอ โดยมีเอกลักษณ์เป็นชายหนุ่มที่มีผมทรงหัวหนาม บุคลิกค่อนข้างเจ้าชู้  บางครั้งก็จะวาดคาแรคเตอร์ของตัวเองจากเค้าหน้าจริงของตนลงในการ์ตูนของตัวเอง โดยเฉพาะในเรื่องหนูหิ่นอินเตอร์ ซึ่งบางครั้งผดุงมักจะใช้คาแรคเตอร์ดังกล่าวเล่นมุขเก๊กหล่อด้วย
นอกจากนี้ยังมีคาแรคเตอร์อื่นๆ ของผดุง ซึ่งเป็นที่รู้จักของคนทั่วไปด้วย ดังนี้
คุณมิลค์ สาวทรงโตตัวละครเอกในหนูหิ่นอินเตอร์ ผดุงมักนำมาเล่นในการ์ตูน 3 ช่องจบอยู่เนืองๆ
หนูหิ่น สาวใช้ของคุณมิลค์จากบ้านโนนหินแห่
คุณนายหกเหลี่ยม ภรรยาของเอ๊าะในการ์ตูน 3 ช่องจบ
พลอยสวย-เพชรใส ลูกสาวทั้งสองคนของเอ๊าะ มีทั้งตอนวัยเด็กและวัยโต ได้คาแรคเตอร์จากลูกสาวทั้งสองคนในชีวิตจริง(พลอยสวยในอดีตจะไว้ผมเปีย แต่ปัจจุบันใช้ผมอัฟโฟร)
ทั้งนี้ เขาเคยเปิดเผยว่า เขาได้อาศัยความชอบส่วนตัวในการวาดภาพเป็นหลัก ส่งผลให้ภาพลักษณ์ตัวละครอย่าง 'มิลค์' ได้กลายเป็นที่จดจำมากกว่า 'หนูหิ่น' ที่เป็นตัวละครหลักของการ์ตูนชุดหนูหิ่นอินเตอร์ ในเวลาต่อมา
อนึ่ง เนื่องจากผดุงสนิทสนมกับภักดี แสนทวีสุข หรือ ต่าย ขายหัวเราะ และนิพนธ์ เสงี่ยมศักดิ์ หรือ นิค นักเขียนร่วมค่ายเดียวกันอย่างมาก  ในการ์ตูนสามช่องจบของผดุงจึงมักปรากฏคาแรคเตอร์ของต่ายและนิคอยู่คู่กันกับเอ๊าะ (ผดุง) อยู่เสมอ
== ผลงาน ==
ผลงานชุดหนูหิ่น
หนูหิ่น อินเตอร์  ผลงานสร้างชื่อ (2538 - ปัจจุบัน)
หนูหิ่น อิน เดอะ ซิตี้  รวมเล่มหนูหิ่นอินเตอร์ตอนเก่า ๆ ในรูปแบบการ์ตูนสี
หนูหิ่น อิน โนนหินแห่  รวมเล่มจากชุดหนูหิ่นวาไรตี้ (ตีพิมพ์ตอนละเล่มในหนูหิ่นอินเตอร์) เนื้อหากล่าวถึงชีวิตชาวอีสานในชนบท ผ่านสายตาของหนูหิ่นในวัยเด็ก
ผลงานรวมเล่มอื่น ๆ
เคนนี่ หอย บ๋อยอินเตอร์ เรื่องราวของเด็กเสิร์ฟชาวอีสานที่ทำงานในร้านอาหารแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ (2540 - 2542)
ซน แสบ ใส แต่ใจเดียวกัน (2543 - 2547)
==เครื่องราชอิสริยาภรณ์==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ประวัติ "ผดุง ไกรศรี" จากเว็บไซต์ vithita.com
นักวาดการ์ตูนไทย
บุคคลจากอำเภอศรีเมืองใหม่
บุคคลจากวิทยาลัยเพาะช่าง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์
บรรลือสาส์น
ผู้ได้รับเหรียญ ร.ด.ม.(ศ)‎
28

28 (ยี่สิบแปด) เป็นจำนวนธรรมชาติที่อยู่ถัดจาก 27 (ยี่สิบเจ็ด) และอยู่ก่อนหน้า 29 (ยี่สิบเก้า)
== คำเติมนำหน้า ==
ภาษากรีก - octaicosa-
ภาษาละติน - octaviginti-
== ความหมาย ==
28 เป็นเลขอะตอมของ นิกเกิล
== ในทางคณิตศาสตร์ ==
จำนวนเต็ม
เลขฐานสาม

เลขฐานสาม (อังกฤษ: ternary numeral system) หมายถึง ระบบเลขที่มีสัญลักษณ์เพียงสามตัวคือ 0 (ศูนย์) , 1 (หนึ่ง) และ 2 (สอง) บางครั้งอาจหมายถึงการที่มีโอกาสจะเลือกได้เพียง 3 ทาง
สาม
เลขคณิตคอมพิวเตอร์
กุมารทอง

กุมารทอง เป็นความเชื่อทางไสยศาสตร์ของไทยเกี่ยวกับจิตวิญญาณ ที่มาของกุมารทองมาจากการเลี้ยงภูตผีปีศาจไว้ใช้งาน โดยกุมารทองจะเป็นวิญญาณของเด็กผู้ชาย หากเป็นวิญญาณผู้หญิงที่คนเลี้ยงไว้จะเรียกว่า "โหงพราย"
กุมารทองนั้นแรกเริ่มเดิมทีมาจากวิญญาณของเด็กที่ตายในท้องแม่หรือที่เรียกว่าตายทั้งกลม ผู้มีวิชาอาคมจะไปนำพาวิญญาณเด็กนั้นมาเลี้ยงไว้เป็นลูก จากหลักฐานที่พบในเอกสารโบราณระบุถึงการทำกุมารทองสรุปว่า ต้องหาศพที่ตายทั้งกลม แล้วประกอบพิธีกรรมผ่าเอาศพทารกในท้องนั้นมาย่างไฟให้แห้งสนิทก่อนรุ่งอรุณ แล้วจึงลงรักปิดทองให้ทั่ว ด้วยเหตุนี้จึงเรียกว่ากุมารทอง ต่อมาสภาพสังคมและวัฒนธรรมพัฒนาไปมากขึ้น ทำให้ไม่สามารถสร้างกุมารทองจากศพทารกจริง ๆ ได้ จึงได้มีการดัดแปลงกรรมวิธีการสร้างกุมารทองขึ้น โดยใช้ดินเจ็ดป่าช้าบ้าง ไม้รักซ้อนหรือไม้มะยมบ้าง ไปจนถึงโลหะ มาสร้างเป็นรูปกุมาร แล้วปลุกเสกตั้งจิต ตั้งธาตุทั้ง 4 และเรียกอาการสามสิบสองให้บังเกิดเป็นจิตวิญญาณของเด็กขึ้นมา
กุมารทองปัจจุบันนิยมสร้างเป็นรูปเด็ก ลักษณะเป็นเด็กไว้จุก นุ่งโจงกระเบนอย่างโบราณ กลายเป็นเครื่องรางของขลัง เชื่อกันว่าเสมือนมีวิญญาณเด็กอยู่ในรูปกุมารนั้น ผู้บูชาต้องเลี้ยงดูเหมือนลูกของตน ต้องให้ข้าวน้ำเซ่นสรวงและต้องเรียกให้กินข้าวด้วย กล่าวกันว่าหากปฏิบัติดูแลดีกุมารทองก็จะช่วยค้ำคูณ อาทิ ช่วยคุ้มครองป้องกันเจ้าของและครอบครัวจากสิ่งไม่ดีทั้งหลาย ช่วยให้ทำมาค้าขึ้น ไปจนถึงเตือนภัยล่วงหน้าอีกด้วย และจะคอยติดตามเฝ้าระวังบ้านเรือนจากโจรผู้ร้ายและศัตรูไม่ให้มากล้ำกราย ปัจจุบันผู้บูชานิยมไหว้ด้วยน้ำแดง เรื่องราวของกุมารทองถูกกล่าวถึงใน วรรณคดีไทย เช่น ขุนช้างขุนแผน บ้างก็นับลูกกรอก เป็นกุมารทองด้วย
เครื่องรางอีกประเภทหนึ่งที่คล้ายกันคือรักยม ทั้งกุมารทองและรักยมปัจจุบันยังมีผู้นิยมบูชากันอยู่ไม่น้อยในสังคมไทย
== ลูกเทพ ==

ลูกเทพ คือ สินค้าไสยศาสตร์ในประเทศไทย เป็นตุ๊กตารีบอร์น ซึ่งผู้ศรัทธาเลี้ยงดูเหมือนลูก โดยเชื่อว่า สิ่งเหนือธรรมชาติที่สิงสู่อยู่ในตุ๊กตาจะดลบันดาลโชคลาภสวัสดิภาพต่าง ๆ ให้ กระแสเริ่มจาก "หมอแม็ค ขั้นเทพ" ในปี 2558
ตุ๊กตานี้มีขนาดตั้งแต่ 8 นิ้วขึ้นไปจนเท่าเด็กอายุ 7 ปี มักทำจากไวนิล อัดนุ่นและใส่เมล็ดธัญพืชข้างในเพื่อถ่วงน้ำหนักและเป็นเคล็ดสื่อถึงความอุดมสมบูรณ์ จากนั้น แต่งหน้า ทำผม ลงอักขระที่หน้าผาก แต่งตัวให้สวยงาม รวมถึงปลุกเสก บางครั้งเพิ่มมูลค่าโดยอ้างว่า มีเทพสิงสถิต
ผู้ศรัทธาเชื่อว่า ลูกเทพคือตุ๊กตาที่มีชีวิต แต่ต่างจากกุมารทอง เพราะกุมารทองต้องเอาไว้บนหิ้ง ต้องถวายน้ำแดง และต้องใส่ชุดไทย ส่วนลูกเทพมีสิ่งเหนือธรรมชาติสิงสู่อยู่ในตุ๊กตา ผู้ศรัทธาเลี้ยงตุ๊กตาได้เหมือนลูก เช่น พาไปเที่ยวต่าง ๆ นานา ปัจจุบัน ลูกเทพมีราคาตั้งแต่ไม่กี่พันบาทไปจนถึงหลายหมื่นบาท
==อ้างอิง==
วัตถุมงคล
ความเชื่อไทย
ดิสโทเปีย

ดิสโทเปีย (dystopia; มีชื่อเรียกอื่นๆ ได้แก่ cacotopia ปกครองด้วย