pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ส่วนยื่นจดกระดูกโหนกแก้ม

ส่วนยื่นจดกระดูกโหนกแก้ม หรือ ไซโกมาติก โพรเซส (Zygomatic process) เป็นส่วนยื่นที่ออกมาจากกะโหลกศีรษะ คล้ายๆ กับเป็นกันชนของรถยนต์ ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นกระดูกโหนกแก้ม (zygomatic bone) เรียกว่าส่วนยื่นจดกระดูกโหนกแก้มของกระดูกโหนกแก้ม (zygomatic process of the zygomatic bone) อย่างไรก็ตามนอกจากกระดูกโหนกแก้มแล้วยังมีกระดูกชิ้นอื่นๆ ที่ประกอบเป็นโหนกแก้มอีก ได้แก่ กระดูกหน้าผาก (frontal bone) , กระดูกขากรรไกรบน (maxilla) และกระดูกขมับ (temporal bone) ซึ่งยื่นออกมาเป็น
ส่วนยื่นกระดูกหน้าผากจดกระดูกโหนกแก้ม (Zygomatic process of frontal bone)
ส่วนยื่นขากรรไกรบนจดกระดูกโหนกแก้ม (Zygomatic process of maxilla)
ส่วนยื่นกระดูกขมับจดกระดูกโหนกแก้ม (Zygomatic process of temporal bone)
== ส่วนยื่น (โพรเซส) ==

ไซโกมาติก โพรเซสจริงๆ แล้วเป็นลักษณะของส่วนยื่น (หรือโพรเซส) หลายๆ อัน ได้แก่ ฟรอนโทสฟีนอยดัล, ออร์บิทัล, แมกซิลารี, และเทมพอรัล โพรเซส
ฟรอนโทสฟีนอยดัล โพรเซส (frontosphenoidal process) มีลักษณะหนาและเป็นฟันเลื่อย พบรอยประสานหรือซูเจอร์ (suture) ระหว่างกระดูกหน้าผากและกระดูกโหนกแก้ม บนพื้นผิวเบ้าตาภายในขอบของเบ้าตาและประมาณ 11 ซม. ใต้ไซโกมาติโคฟรอนทัล ซูเจอร์ (zygomaticofrontal suture) เป็นปุ่มกระดูกที่มีขนาดและรูปร่างหลากหลาย พบได้ประมาณร้อยละ 95 ปุ่มกระดูกดัลกล่าวไม่ได้แสดงในภาพ
ออร์บิทัล โพรเซส (orbital process) เป็นแผ่นหนาและแข็งแรง ยื่นไปทางด้านหลังและด้านใกล้กลางจากขอบเบ้าตา ในภาพจะเป็นบริเวณมืดๆ ที่อยู่ใต้กระดูกแอ่งถุงน้ำตา (lacrimal) และกระดูกเอทมอยด์ (ethmoidal)
แมกซิลารี โพรเซส (maxillary process) เป็นพื้นผิวรูปสามเหลี่ยมขรุขระที่เกิดข้อต่อกับกระดูกขากรรไกรบน เป็นบริเวณที่อยู่ใต้คำว่า "zygomatic" ในภาพ
เทมพอรัล โพรเซส (temporal process) ยาว แคบ และเป็นฟันเลื่อย เกิดข้อต่อกับส่วนยื่นกระดูกขมับจดกระดูกโหนกแก้ม เป็นส่วนยื่นที่อยู่ทางขวาของคำว่า "zygomatic" ในภาพ
กะโหลกศีรษะ
สันหน้าผาก

สันหน้าผาก (frontal crest) เป็นขอบของร่องหว่างขม่อม (sagittal sulcus) ซึ่งเป็นร่องเว้าในแนวตั้งที่ปรากฏอยู่ที่ส่วนบนของเส้นแนวกลางตัว ปรากฏอยู่บนพื้นผิวด้านในของกระดูกหน้าผาก (frontal bone) ส่วนสความา ฟรอนทาลิส (squama frontalis) ร่องหว่างขม่อมเป็นที่อยู่ของแอ่งเลือดดำซุพีเรียร์ ซาจิตตัล ไซนัส (superior sagittal sinus) ในขณะที่ขอบและสันเป็นจุดเกาะของฟอล์กซ์ ซีรีไบร (falx cerebri)
กะโหลกศีรษะ
รอยเว้ารับกระดูกเอทมอยด์

รอยเว้ารับกระดูกเอทมอยด์ (ethmoidal notch) เป็นรอยเว้าที่แยกระหว่างระนาบเบ้าตาทั้ง 2 ข้าง มีรูปร่างเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้า และประกบรับกับแผ่นกระดูกพรุน (cribriform plate) ของกระดูกเอทมอยด์ (ethmoid)
ขอบของรอยเว้านี้จะมีลักษณะเป็นโพรงอากาศครึ่งโพรง ซึ่งจะรวมกับอีกครึ่งโพรงบนพื้นผิวด้านบนของกระดูกเอทมอยด์ ประกอบเป็นโพรงอากาศเอทมอยด์ (ethmoidal air cells)
กะโหลกศีรษะ
แอ่งต่อมน้ำตา

แอ่งต่อมน้ำตา (lacrimal fossa or fossa for lacrimal gland) เป็นรอยเว้าตื้น เรียบ ใต้ส่วนที่ไซโกมาติก โพรเซส (zygomatic process) ปิดอยู่ บนพื้นผิวด้านล่างของระนาบเบ้าตาของกระดูกหน้าผาก (frontal bone) เป็นแอ่งสำหรับต่อมน้ำตา (lacrimal gland)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Stedman's/LWW 1519844
กะโหลกศีรษะ
โทรเคลียร์ โฟเวีย

โทรเคลียร์ โฟเวีย (trochlear fovea) เป็นรอยเว้าใกล้ๆ กับส่วนจมูกของพื้นผิวด้านล่างของกระดูกหน้าผาก (frontal bone) ในบางครั้งอาจเป็นเงี่ยงโทรเคลียร์เล็กๆ สำหรับเป็นจุดเกาะของรอกกระดูกอ่อนสำหรับกล้ามเนื้อออบลีควัส ออกคูไล ซุพีเรียร์ (Obliquus oculi superior)
กะโหลกศีรษะ
โพรงอากาศหน้าผาก

โพรงอากาศหน้าผาก (frontal sinuses) ตั้งอยู่ด้านหลังโหนกคิ้ว (superciliary arches) และมักอสมมาตรกันทั้งสองข้าง และมีผนังกั้นระหว่างกันซึ่งมักจะเบนออกจากแนวกลางตัวไปยังข้างใดข้างหนึ่ง
ขนาดโดยเฉลี่ยของโพรงอากาศหน้าผากคือ สูงประมาณ 3 ซม. กว้าง 2.5 ซม. ลึกจากด้านหน้าไปด้านหลัง 2.5 ซม.
โพรงอากาศแต่ละโพรงจะเปิดทางส่วนหน้าของหลืบกลางของจมูก (middle meatus of the nose) โดยผ่านท่อฟรอนโทนาซัล (frontonasal duct) ซึ่งทอดข้ามส่วนหน้าของแลบิรินธ์ของกระดูกเอทมอยด์ (labyrinth of the ethmoid) โครงสร้างดังกล่าวจะเปิดในไฮเอตัส เซมิลูนาริส (hiatus semilunaris) ในหลืบกลางของจมูก
เยื่อเมือก (mucuous membrane) ในโพรงอากาศนี้ถูกเลี้ยงโดยเส้นประสาทเหนือเบ้าตา (supraorbital nerve) และหลอดเลือดแดงเหนือเบ้าตา (supraorbital artery) และหลอดเลือดแดงแอนทีเรียร์เอทมอยดัล (anterior ethmoidal artery)
โพรงอากาศนี้จะไม่ปรากฏเมื่อแรกเกิด แต่จะพัฒนาขึ้นในระหว่างอายุ 7-8 ปี และจะมีขนาดใหญ่เต็มที่หลังวัยเริ่มเจริญพันธุ์ (puberty)
== ภาพอื่นๆ ==
Image:Gray135.png|กระดูกหน้าผาก มุมมองจากด้านใน
Image:Gray192.png|ผนังด้านใกล้กลางของเบ้าตาข้างซ้าย
Image:Gray855.png|ผนังด้านข้างของโพรงจมูก
Image:Gray994.png|ภาพตัดกลางลำตัวของจมูก ปาก คอหอย (pharynx) และกล่องเสียง (larynx)
Image:Gray1199.png|เค้าโครงของกระดูกของใบหน้า แสดงตำแหน่งของโพรงอากาศ
== ดูเพิ่ม ==
โพรงอากาศข้างจมูก
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
(, )
กะโหลกศีรษะ
ระบบทางเดินหายใจ
ท่อฟรอนโทนาซัล

ท่อฟรอนโทนาซัล (frontonasal duct) เป็นท่อที่เชื่อมระหว่างโพรงจมูกและโพรงอากาศหน้าผากที่อยู่ข้างเดียวกัน
กะโหลกศีรษะ
ระบบทางเดินหายใจ
ปุ่มหน้าแอ่งข้อต่อขากรรไกร

ปุ่มหน้าแอ่งข้อต่อขากรรไกร มีฐานด้านหน้าของปลายด้านหลังของพื้นผิวด้านนอกของสความา เทมพอราลิส (Squama temporalis) ซึ่งต่อเนื่องกับขอบล่าง มีลักษณะสั้นแต่กว้างและแข็งแรง ชี้ไปทางด้านใกล้กลางและสิ้นสุดลงเป็นเนินรูปกลม เรียกว่า "ปุ่มหน้าแอ่งข้อต่อขากรรไกร" (articular tubercle or eminentia articularis)
ปุ่มกระดูกดังกล่าวประกอบเป็นขอบเขตด้านหน้าของแอ่งข้อต่อขากรรไกร (mandibular fossa) และถูกคลุมด้วยกระดูกอ่อน
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Image at wayne.edu
กะโหลกศีรษะ
เนซิออน

เนซิออน (nasion) เป็นรอยต่อระหว่างกระดูกหน้าผาก (frontal bone) และกระดูกจมูก (nasal bone) 2 ชิ้นของกะโหลกศีรษะมนุษย์ สังเกตได้ชัดเจนคือเป็นรอยเว้าที่อยู่ระหว่างตาทั้งสองข้างและด้านบนดั้งจมูก
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ศีรษะและคอ
กะโหลกศีรษะ
คริสตัล เกล

คริสตัล เกล (Crystal Gayle) หรือมีชื่อจริงว่า เบรนดา เกล เว็บบ์ (Brenda Gail Webb) เกิดเมื่อวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 1951 เป็นนักร้องเพลงคันทรี ป็อป ชาวอเมริกัน ที่มีชื่อเสียงในช่วงปลายยุคคริสต์ทศวรรษ 1970-ต้น 1980 เคยมีชื่อติดอันดับ 50 บุคคลสวยหล่อที่สุดในโลกจากนิตยสารพีเพิลประจำปี 1983
ปี 1977 คริสตัล ได้รับรางวัลแกรมมี่ สาขาการแสดงสดเพลงคันทรี่ฝ่ายหญิงยอดเยี่ยม จากเพลง Don't It Make My Brown Eyes Blue ซึ่ง คริสตัล เผยว่า ริชาร์ด ลีห์ เขียนเพลงนี้ โดยได้แรงบันดาลใจจากสุนัขของเขา ที่มีดวงตาสีน้ำตาลหนึ่งข้างและดวงตาสีฟ้าอีกหนึ่งข้าง แต่เนื้อหาเพลงจริงกล่าวถึงหญิงสาวที่เจ็บปวดกับความรัก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Crystal Gayle Official Site
นักร้องอเมริกัน
นักแสดงอเมริกัน
ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
บุคคลจากรัฐเคนทักกี
บุคคลจากรัฐอินดีแอนา
นักร้องคันทรี
ดาราจักรรี

ดาราจักรรี (Elliptical Galaxy) เป็นดาราจักรแบบหนึ่งในสามประเภทหลักของดาราจักรที่จัดแบ่งโดย เอ็ดวิน ฮับเบิล ในปี ค.ศ. 1936 ตามรูปร่างที่มองเห็น ในงานของเขาที่ชื่อว่า "The Realm of the Nebulae" (อาณาจักรของเนบิวลา) จึงถูกจัดประเภทอยู่ในลำดับของฮับเบิลด้วย ดาราจักรรีอาจมีรูปร่างตั้งแต่เกือบเป็นทรงกลม ไปจนถึงแบบเรียวรีมาก ๆ และอาจมีดาวฤกษ์ตั้งแต่ไม่กี่ร้อยล้านดวง ไปจนถึงนับล้านล้านดวง ในระดับมหภาค ดาวฤกษ์หลายดวงจะจับกลุ่มเข้าด้วยกันเป็นกระจุกดาวทรงกลม ดาราจักรรีส่วนใหญ่มักประกอบไปด้วยดาวฤกษ์ที่มีอายุมากและมีมวลน้อย มีสสารระหว่างดาวอยู่เบาบาง อัตราการเกิดดาวฤกษ์ใหม่ก็ต่ำมาก เชื่อว่าดาราจักรรีมีอยู่ประมาณร้อยละ 10-15 ของดาราจักรทั้งหมดในเอกภพของเรา และมักพบอยู่ใกล้ใจกลางของกระจุกดาราจักร
== อ้างอิง ==
ดาราจักรรี
ดาราจักร
ดาราจักรชนิดก้นหอย

ดาราจักรชนิดก้นหอย (Spiral Galaxy) เป็นดาราจักรแบบหนึ่งในสามประเภทหลักของดาราจักรที่จัดแบ่งโดย เอ็ดวิน ฮับเบิล ในปี ค.ศ. 1936 ตามรูปร่างที่มองเห็น ในงานของเขาที่ชื่อว่า "The Realm of the Nebulae" (อาณาจักรของเนบิวลา) จึงถูกจัดประเภทอยู่ในลำดับของฮับเบิลด้วย ดาราจักรชนิดก้นหอยประกอบด้วยแผ่นจานหมุนแบนๆ ของดาวฤกษ์ แก๊ส และฝุ่น มีจุดศูนย์กลางเป็นกลุ่มดาวฤกษ์หนาแน่นเรียกว่าดุมดาราจักร ล้อมรอบด้วยกลุ่มกลดแบบจางๆ จำนวนมาก ส่วนใหญ่รวมตัวกันเป็นกระจุกดาวทรงกลม
ดาราจักรชนิดก้นหอยได้ชื่อนี้จากรูปร่างภายนอกที่มองเห็น ซึ่งมักมีแขนสองแขนเป็นรูปก้นหอยยืดต่อออกมาจากดุมที่ใจกลางไปเชื่อมกับแผ่นจาน แขนก้นหอยเป็นแหล่งซึ่งดาวฤกษ์กำลังก่อตัวใหม่ มักสว่างกว่าบริเวณที่เป็นแผ่นจานโดยรอบ เพราะมีดาวฤกษ์ที่อายุน้อยและร้อนจัด ประมาณครึ่งหนึ่งของดาราจักรชนิดก้นหอยทั้งหมดพบว่าอยู่ในรูปแบบของโครงสร้างก้นหอยมีคาน ยืดต่อออกมาจากดุม เชื่อว่าดาราจักรทางช้างเผือกของเราก็จัดเป็นดาราจักรชนิดก้นหอยมีคาน แม้ว่าส่วนที่เป็นโครงสร้างคานจะสังเกตเห็นได้ไม่ชัดเจนนักจากตำแหน่งของโลกเราที่อยู่บนจานหมุน สมมุติฐานที่น่าเชื่อถือที่สุดได้มาจากการสำรวจเมื่อเร็วๆ นี้ โดยกล้องโทรทรรศน์อวกาศสปิตเซอร์ ในการสำรวจบริเวณใจกลางดาราจักร
ดาราจักรชนิดก้นหอยพบอยู่มากเป็นจำนวนถึง 70% ของดาราจักรทั้งหมดในเอกภพของเรา พบได้มากที่สุดในเขตที่มีความหนาแน่นต่ำ และไม่ค่อยพบที่ใจกลางของกระจุกดาราจักร
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Spiral Galaxies  @ SEDS Messier pages
Spiral Structure explained
SpiralZoom.com  เว็บไซต์เพื่อการศึกษา ที่อธิบายเกี่ยวกับดาราจักรชนิดก้นหอยและการก่อตัวของวัตถุรูปทรงกังหันแบบอื่นๆ ตามธรรมชาติ เหมาะสำหรับนักเรียนมัธยมและประชาชนทั่วไป
ดาราจักร
ดาราจักรชนิดก้นหอย
อัษฎาพร สิริวัฒน์ธนกุล

อัษฎาพร สิริวัฒน์ธนกุล (เกิด 14 กันยายน พ.ศ. 2532) ชื่อเล่น กรีน หรือ กรีน AF5 เป็นนักแสดง นักร้อง นางแบบชาวไทย
== ประวัติ ==
อัษฎาพร สิริวัฒน์ธนกุล 
ชื่อเล่น กรีน หรือ กรีน AF5 เกิดเมื่อวันพฤหัสบดี ที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2532
การศึกษา ชั้นประถมศึกษา จนถึงระดับมัธยมศึกษาปีที่ 6 ที่ โรงเรียนเขมะสิริอนุสสรณ์ ระดับปริญญาตรี คณะสถาปัตยกรรมและการออกแบบ หลักสูตรศิลปบัณฑิต สาขาการออกแบบภายใน จาก มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ จบการศึกษาปี 2557 และระดับปริญญาโท คณะบริหารธุรกิจ หลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารธุรกิจอุตสาหกรรม จาก มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ ใช้เวลาเรียนทั้งสิ้น 2 ปี จบการศึกษาปี 2559
เริ่มเข้าวงการบันเทิง จากการรับสมัครเวทีประกวด เรียลลิตีเกมโชว์ ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่น 5 รหัส V16 ได้ รองชนะเลิศ อันดับ 5 (ที่ 6) ต่อมาได้เซ็นสัญญาเป็นนักแสดง สังกัด ช่อง 7 เอชดี ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2554 ผลงานละครเรื่องแรก หอบรักมาห่มป่า ตามมาด้วย หยกเลือดมังกร คีตโลกา ต่อมาได้รับบทปัทมาในละครเรื่อง ขมิ้นกับปูน และผลงานละครอื่นๆ อีกมากมาย ทำให้กรีนเป็นนางเอกมีฝีมือทางด้านการแสดงที่ยอดเยี่ยมอีกด้วย มีลูกพี่ลูกน้องในวงการบันเทิงคือ ธนเวทย์ สิริวัฒน์ธนกุล
ชีวิตส่วนตัว เคยคบหาดูใจกับ ธันวา สุริยจักร และ ร่วมหุ้นทำธุรกิจร้านอาหาร ปัจจุบัน ปิดกิจการแล้ว
== ผลงาน ==
=== ละครโทรทัศน์ ===
=== ภาพยนตร์ ===
=== ผลงานเพลง ===
==== เพลงประกอบละคร ====
==== มิวสิกวิดีโอ ====
(2548) เพลง อยู่ที่เธอ ศิลปิน วง Freeplay ค่าย จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
(2552) เพลง คนที่พร้อมให้เธอ ศิลปิน ต้อล AF4 วันธงชัย อินทรวัตร ค่าย ทรู แฟนเทเชีย
(2553) เพลง ใจไม่หยุดฝัน ศิลปิน ต้อล AF4 วันธงชัย อินทรวัตร ค่าย ทรู แฟนเทเชีย และเป็นเพลงประกอบละครโทรทัศน์ เศรษฐีข้างเขียง ออกอากาศทางช่อง 3
(2562) เพลง จุกตาย ขับร้องโดย โตโน่ The Star 6 ภาคิน คำวิลัยศักดิ์ ในนาม วง Tono & The Dust  อัลบั้ม : จรจัด ค่าย Believe Music
== รายการโทรทัศน์ ==
== รางวัล ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เฟซบุ๊ก Official Fanpage
เฟซบุ๊กส่วนตัว
อินสตาแกรมส่วนตัว
ย้อนชมภาพน่ารักใสๆ ในวัยเรียน กรีน อัษฎาพร ดาราดีกรี ป.โท
เจาะชีวิตกรีน อัษฎาพร นางเอกติดดิน
ประวัติ กรีน อัษฎาพร นางเอกช่อง7สี
บุคคลจากอำเภอปากเกร็ด
พุทธศาสนิกชนชาวไทย
บุคคลจากโรงเรียนเขมะสิริอนุสสรณ์
บุคคลจากคณะสถาปัตยกรรมและการออกแบบ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ
ศิลปินสังกัดทรูแฟนเทเชีย
นักแสดง ทรู อะคาเดมี แฟนเทเชีย
นักร้องหญิงชาวไทย
นักแสดงหญิงชาวไทย
นักแสดงละครโทรทัศน์หญิงชาวไทย
นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวไทย
ประหยัด ศ. นาคะนาท

ประหยัด ศ. นาคะนาท (17 กรกฎาคม พ.ศ. 2457 – 12 เมษายน พ.ศ. 2545) เป็นนักเขียน นักหนังสือพิมพ์ ที่มีชื่อเสียงจากนามปากกา "นายรำคาญ" อดีตบรรณาธิการหนังสือพิมพ์สยามรัฐสัปดาห์วิจารณ์ ของหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช และเคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
== ประวัติ ==
ประหยัด ศ. นาคะนาท เดิมชื่อ "ประหยัดศรี"  เป็นบุตรของขุนวิจิรวรรณกร (เปล่ง นาคะนาท) และเยื้อน นาคะนาท และเป็นพี่ชายของประภาศรี นาคะนาท (หรือ 'ภา พรสรรค์) และประยงคุ์ศรี อุณหธูป (ภริยาของ ประมูล อุณหธูป) เปลี่ยนชื่อตัวเป็น "ประหยัด ศ." ในยุครัฐนิยมสมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม ที่บังคับให้เปลี่ยนชื่อที่ไม่ตรงตามเพศ ห้ามผู้ชายใช้ชื่อที่มีคำว่า "ศรี"
ประหยัดเข้าเรียนที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ ปี พ.ศ. 2472 เลขประจำตัวนักเรียน ท.ศ.3726
เริ่มเขียนหนังสือในหนังสือพิมพ์ประชาชาติรายวัน เมื่อ พ.ศ. 2477 ใช้นามปากกาว่า “นายรำคาญ”  ต่อมาในปี พ.ศ. 2478 เริ่มเขียนในประชาชาติรายสัปดาห์ คอลัมน์  “ตามใจท่าน” แทนครูอบ ไชยวสุ
ประหยัด ศ. นาคะนาท มีงานเขียนหลากหลาย ทั้งบทความการเมือง ขำขัน หัสนิยาย สารคดี เคยเป็นบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ บางกอกรายปักษ์ บางกอกรายวัน สยามสมัย พิมพ์ไทยวันจันทร์ สยามรัฐสัปดาห์วิจารณ์ และสยามิศร์ รายวันและรายสัปดาห์ 
ประหยัด ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516
ชีวิตส่วนตัว สมรสกับนางละออศรี มีบุตร-ธิดา 5 คน
ในเหตุการณ์ 6 ตุลา เขามีบทบาทในการโจมตีนักศึกษาผ่านสถานีวิทยุยานเกราะอันเป็นเครือข่ายของกองทัพบกเป็นแม่ข่าย
ประหยัด ศ. นาคะนาท เสียชีวิตเมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2545 สิริอายุรวม 87 ปี
== ผลงาน ==
เที่ยวไปกับนายรำคาญ
เที่ยวเขมรกับคึกฤทธิ์
ละคอนลิงแห่งชีวิต
ลิเกแห่งชีวิต
เรื่องอย่างว่า
เรื่องนี้นางเอกมีหนวด
พระเอกเป็นนักสืบตำรวจเป็นผู้ร้าย
ผีโป่งที่ป่าร่อน
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
นักเขียนชาวไทย
นักหนังสือพิมพ์ชาวไทย
บรรณาธิการหนังสือพิมพ์
บุคคลจากโรงเรียนเทพศิรินทร์
สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ม.
ลมูล อติพยัคฆ์

ลมูล อติพยัคฆ์ (เกิด พ.ศ. 2460 - 2533 )  เป็นนักเขียน นักหนังสือพิมพ์ เจ้าของรายการโทรทัศน์ "ไท-ทรรศน์" ทางช่อง 5   เป็นผู้เขียนเรื่อง "ฉุยฉาย" "โฉมฉาย" และ "'นางลอย"' และนักเขียนสารคดีท่องเที่ยว นวนิยายต่างแดน
== ประวัติ ==
ลมูล อติพยัคฆ์ เกิดย่านถนนจักรวรรดิ กรุงเทพมหานคร จบจากโรงเรียนวัดบพิตรพิมุข และโรงเรียนเพาะช่าง  แล้วทำงานเป็นบ๋อยตั้งแต่ปี พ.ศ. 2476 เมื่ออายุ 16 ปี แล้วได้รับการชักชวนให้เข้าสู่วงการหนังสือพิมพ์โดย มาลัย ชูพินิจ พร้อมกับรับราชการ แผนกส่งเสริมการท่องเที่ยว กรมพาณิชย์ (ปัจจุบันคือ กรมส่งเสริมการท่องเที่ยว)  ต่อมาได้ลาออกไปทำหนังสือพิมพ์กับบริษัท ไทยพาณิชยการ กับมาลัย ชูพินิจ และอารีย์ ลีวีระ เต็มตัว เป็นบรรณาธิการ "เริงรมย์" และผู้ช่วยบรรณาธิการ "สยามสมัย"
หลังจากอารีย์ ลีวีระ เสียชีวิต ได้ออกไปทำงานกับ แสง เหตระกูล ออกนิตยสาร "กุลสตรี" และกับ ประยูร ส่งเสริมสวัสดิ์ ออกนิตยสาร "สกุลไทย"   ต่อมาได้ออกนิตยสารดาราของตัวเอง ชื่อ "โลกดารา" และ "ไดอารี่คู่ชีวิต" ได้รับความนิยมมาก มียอดขายฉบับละเกือบแสนฉบับ  และหนังสือพิมพ์ "ไท-รายวัน"
ลมูล อติพยัคฆ์ มีนามปากกาที่ใช้อยู่สามชื่อ คือ ชื่อจริง ใช้เขียนสารคดี และนวนิยาย  แถลง พยัคฆวรรณ ใช้เขียนนวนิยายต่างแดน และ สนมอินทร์ ใช้เขียนตำราทำกับข้าว
ลมูล อติพยัคฆ์ เป็นนักดื่มตัวฉกาจ แต่เลิกดื่มสุราทุกชนิดตั้งแต่ พ.ศ. 2500 เนื่องจากให้สัญญากับ จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์   จนกระทั่งเสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2533
==ผลงาน==
ฉุยฉาย
โฉมฉาย
นางลอย
เหยื่อโลกีย์ที่ปารีส
ราชินีสีทอง
สามควีนส์
ซากุระเปลือย
เสือแค้น (ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น "แสนแค้น" เพราะชื่อซ้ำกับนวนิยายแปลจากเรื่อง Fear Is the Key ของ Alistair MacLean แปลโดย ประมูล อุณหธูป )
ไอ้แมงมุม
==อ้างอิง==
นักเขียนชาวไทย
บรรณาธิการนิตยสาร
นักหนังสือพิมพ์ชาวไทย
บุคคลจากวิทยาลัยเพาะช่าง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์
ปลาตูหนา

ปลาตูหนา หรือ ปลาไหลหูดำ (Shortfin eel, Level-finned eel; ) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งในวงศ์ปลาตูหนา (Anguilidae) มีรูปร่างอ้วนป้อม ลักษณะโดยทั่วไปเหมือนปลาสะแงะ (A. bengalensis) ซึ่งอยู่ในวงศ์และสกุลเดียวกัน แต่ปลาตูหนามีรูปร่างที่เล็กกว่า ครีบอกของปลาตูหนามีสีคล้ำ ในปลาโตเต็มวัยครีบหลังและครีบก้นมีสีคล้ำด้วยเช่นกัน จึงเป็นที่มาของชื่อว่า "ปลาไหลหูดำ" ลำตัวสีน้ำตาลอ่อนไม่มีลวดลาย ใต้ท้องสีขาว ขนาดโตเต็มที่ได้ 1.5 เมตร
ในประเทศไทยพบได้ตั้งแต่ภาคใต้ฝั่งตะวันตกแถบริมชายฝั่งอันดามัน เรื่อยไปจนถึงประเทศมาเลเซียและอินโดนีเซีย และในภาคตะวันตกในชายแดนที่ติดกับประเทศพม่า เช่น จังหวัดตาก แม่ฮ่องสอน เป็นต้น โดยชาวกะเหรี่ยงเรียกปลาชนิดนี้ว่า "หย่าที"  ในภูมิภาคเอเชียตะวันตกพบได้ตั้งแต่พม่า บังกลาเทศ จนถึงอินเดีย โดยปลาที่พบในประเทศแถบนี้จะเป็นสายพันธุ์ย่อยที่เรียกว่า A. b. pacifica ส่วนปลาที่พบในแถบเอเชียตะวันออกมีชื่อเรียกว่า  A. b. bicolor
ปลาตูหนามีพฤติกรรมจะกลับไปผสมพันธุ์และวางไข่แถบป่าชายเลนหรือปากแม่น้ำ ลูกปลาแรกเกิดมีลำตัวใสเหมือนวุ้นเส้น มีสีแดงเรื่อ จากนั้นเมื่อโตขึ้นจะค่อยอพยพว่ายทวนน้ำมาสู่แหล่งน้ำจืด ซึ่งบางครั้งอาจพบได้ไกลถึงลำธารน้ำตกบนภูเขา
ปลาชนิดนี้เป็นที่นิยมอย่างมากโดยเฉพาะชาวไทยเชื้อสายจีนในแถบจังหวัดระนองหรือตรัง ถือเป็นเมนูราคาแพง สามารถนำไปปรุงได้หลากหลาย เช่น ต้มยำ ย่าง หรือทำน้ำแดง ในต่างประเทศที่นิยมบริโภคได้แก่จีนและญี่ปุ่น โดยหน่วยงานประมงของประเทศเหล่านี้ได้มีการส่งเสริมให้เป็นปลาเศรษฐกิจ มีการทำฟาร์มเพาะขยายพันธุ์ แต่ว่าเนื้อมีกลิ่นคาวมาก จึงนิยมปลาตูหนาญี่ปุ่น (A. japonica) มากกว่า
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ตูหนา
ตูหนา
ตูหนา
ตูหนา
ตูหนา
ตูหนา
ตูหนา
ตูหนา
ปลาที่พบในประเทศอินเดีย
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอัจฉรพรรณีรัชกัญญา

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอัจฉรพรรณีรัชกัญญา (7 กรกฎาคม พ.ศ. 2415 – 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2453) เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาตลับ ในรัชกาลที่ 5
== พระประวัติ ==
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอัจฉรพรรณีรัชกัญญา เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาตลับ ในรัชกาลที่ 5 เมื่อวันอาทิตย์ที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2415 มีพระโสทรานุชาหนึ่งพระองค์ คือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอัจฉรพรรณีรัชกัญญา ประชวรพระวัณโรคภายในมาช้านาน แพทย์ได้ประกอบพระโอสถถวาย พระอาการหาคลายไม่ มีแต่ทรงบ้างแล้วกลับทรุดหนักเป็นลำดับมา เหลือกำลังของแพทย์ที่จะประกอบโอสถถวายให้หายจากพระโรคได้ต่อไป ครั้นวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2453 เวลา 2 ทุ่มเศษ พระโรคกำเริบหนักขึ้น สิ้นพระชนม์ที่ตำหนักวังพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์ ซึ่งเสด็จไปทรงพักรักษาพระองค์ที่นั้น สิริพระชันษา 38 ปี
วันต่อมา เจ้าพนักงานจัดการที่จะสรงน้ำพระศพ เวลา 4 ทุ่มเศษ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเครื่องครึ่งยศขาวทหารบก เสด็จพระราชดำเนินโดยรถม้าพระที่นั่งออกจากพระบรมมหาราชวังไปประทับ ณ วังพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์ พระราชทานน้ำสรงพระศพแล้ว พระบรมวงศานุวงศ์และเสนาบดีสรงน้ำพระศพต่อไป ชาวประโคมประโคมแตรสังข์กลองชนะ มีแตรงอน 2 แตร ฝรั่ง 2 สังข์ 1 จ่าปี่ 1 จ่ากลอง 1 กลองชนะ 20 เสร็จการสรงพระศพแล้ว กรมพระภูษามาทรงเครื่องพระศพเชิญลงในพระลอง พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงสวมพระชฎาแล้ว กรมพระตำรวจเชิญขึ้นประดิษฐานเหนือชั้นแว่นฟ้า 2 ชั้น ในตำหนักที่สิ้นพระชนม์นั้น แวดล้อมด้วยเครื่องสูง 5 ชั้น เสร็จแล้ว พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงทอดไตร 30 ไตร และโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิตทรงทอดผ้าขาวพับ 60 พับ พระสงฆ์สดับปกรณ์ มีพระธรรมปาโมกข์เป็นประธาน สดับปกรณ์แล้ว ถวายยถาอนุโมทนา ถวายอดิเรกแล้ว พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนินกลับเวลาตี 2 เศษ เจ้าพนักงานประกอบพระโกศมณฑปใหญ่และตั้งเครื่องที่ชั้นแว่นฟ้าต่อไป ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระสงฆ์สวดพระอภิธรรมทั้งกลางวันกลางคืน และรับพระราชทานฉันเช้าวันละ 8 รูป เพล 8 รูป พระราชทานเครื่องประโคมพระศพตามพระเกียรติยศ มีกำหนด 3 เดือน

==พระเกียรติยศ==
=== พระอิสริยยศ ===
7 กรกฎาคม พ.ศ. 2415 – 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 : พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าอัจฉรพรรณีรัชกัญญา
23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 – 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2453 : พระเจ้าพี่นางเธอ พระองค์เจ้าอัจฉรพรรณีรัชกัญญา
10 กรกฎาคม พ.ศ. 2478 : พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอัจฉรพรรณีรัชกัญญา
=== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ===
== พงศาวลี ==
== อ้างอิง ==
พระราชธิดาในรัชกาลที่ 5
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 5
พระองค์เจ้าหญิง
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว. (ฝ่ายใน)
ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ จ.ป.ร.2‎
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศศิพงศ์ประไพ

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศศิพงศ์ประไพ (26 เมษายน พ.ศ. 2424 – 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2477) เป็นพระราชธิดาลำดับที่ 34 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาจันทร์ ธิดาของพระยาราชสัมภารากร (เทศ) เมื่อวันอังคาร เดือน 5 แรม 13 ค่ำ ปีมะเส็ง ตรีศก จุลศักราช 1243 ตรงกับวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2424 เมื่อทรงพระเยาว์ได้ทรงศึกษาเล่าเรียนที่โรงเรียนราชกุมารีในพระราชวังหลวง ทรงศึกษาภาษาไทยและภาษาอังกฤษกับพระยาศรีสุนทรโวหาร (น้อย อาจารยางกูร) หลังจากนั้นได้ทรงศึกษาค้นคว้าด้วยพระองค์เองมาตลอด
ในปี พ.ศ. 2472 พระองค์ได้ทรงจัดงานยิ่งใหญ่งานหนึ่งที่วังบางขุนพรหม เรียกว่า "งานสี่มะเส็ง" โดยทรงชักชวนเจ้านายพี่น้องที่ประสูติในปีมะเส็งร่วมสหชาติเดียวกันจำนวนสี่พระองค์ ประกอบด้วยสมเด็จพระเจ้าพี่ยาเธอ เจ้าฟ้าบริพัสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต พระเจ้าพี่ยาเธอ กรมพระกำแพงเพ็ชรอัครโยธิน และพระเจ้าพี่นางเธอ พระองค์เจ้าพิสมัยพิมลสัตย์ รวมถึงพระองค์เองด้วยเพื่อทรงร่วมบริจาคเงินสมทบทุนสร้างตึกถาวรวัตถุเป็นพระอนุสรณ์ชื่อว่า "ตึกสี่มะเส็ง" ที่สถานเสาวภาภายในโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์
ภายหลังจากสมเด็จพระบรมราชชนกเสด็จสวรรคต หลังปี พ.ศ. 2462 ได้ทรงย้ายที่ประทับจากตำหนักสวนภาพผู้หญิงในวังสวนดุสิตมาประทับที่สวนสุนันทา พระองค์ทรงใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย ทรงใฝ่พระทัยในธรรมะ งานที่โปรดคือการเย็บปักถักร้อยและงานแกะสลัก รวมทั้งโปรดกีฬากอล์ฟและการออกแบบเสื้อผ้า สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวงถึงกับทรงมอบหมายให้ทำหน้าที่ตัดเย็บฉลองพระองค์
พระองค์เคยประทับที่วังศศิพงศ์ประไพ ซึ่งปัจจุบันอยู่ในเขตมหาวิทยาลัยราชภัฎสวนสุนันทา วังของพระองค์อยู่ใกล้วังวาริชเวสม์ของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวาปีบุษบากร พระองค์สิ้นพระชนม์ในสมัยรัชกาลที่ 7 เมื่อวันพฤหัสบดี เดือน 7 แรม 3 ค่ำ ปีจอ ฉศก จุลศักราช 1296 ตรงกับวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2477 สิริพระชันษา 53 ปี ด้วยพระอาการพระอันตะ(ลำไส้ใหญ่)อักเสบ
== พระเกียรติยศ ==
=== พระอิสริยยศ ===
พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าศศิพงศ์ประไพ (26 เมษายน พ.ศ. 2424 - 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453)
พระเจ้าน้องนางเธอ พระองค์เจ้าศศิพงศ์ประไพ (23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 - 9 ธันวาคม พ.ศ. 2468)
พระเจ้าพี่นางเธอ พระองค์เจ้าศศิพงศ์ประไพ (9 ธันวาคม พ.ศ. 2468 - 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2477)
ภายหลังสิ้นพระชนม์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศศิพงศ์ประไพ (10 กรกฎาคม พ.ศ. 2478)
=== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ===
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศศิพงศ์ประไพ ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นสูงสุดของตระกูลต่าง ๆ ดังนี้
== ราชสกุล ==
== อ้างอิง ==
พระราชธิดาในรัชกาลที่ 5
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 5
พระองค์เจ้าหญิง
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว. (ฝ่ายใน)
ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ จ.ป.ร.2‎
ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ว.ป.ร.2‎
ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ป.ป.ร.2‎
พระบรมวงศานุวงศ์และเจ้านายที่เคยประทับอยู่ในวังสวนสุนันทา
ปลาเอี่ยนหู

ปลาเอี่ยนหู หรือ ปลาไหลหูขาว (Marbled eel, Giant mottled eel; ) เป็นปลาน้ำจืดขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาตูหนา (Anguilla) มีลำตัวยาวเหมือนปลาตูหนา (A. bicolor) ปากกว้าง ครีบอกสีจางรูปกลมรีอันเป็นที่มาของชื่อ "ปลาไหลหูขาว" ครีบหลังค่อนมาทางด้านหน้าลำตัว แต่ครีบก้นอยู่ไปทางด้านหลังลำตัว ลำตัวด้านบนมีลวดลายสีเทาคล้ำอมเหลืองและมีสีประทั้งเข้มและจางปะปนกันไปคล้ายปลาสะแงะ (A. bengalensis) ใต้ท้องมีสีน้ำตาลอมเหลือง
มีขนาดโตเต็มได้ราว 1.50 เมตร พบกระจายอยู่อย่างกว้างขวางตั้งแต่ฝั่งแอฟริกาตะวันออก ถึงเฟรนช์โปลินีเซีย พบในภาคใต้ของประเทศญี่ปุ่นและไต้หวัน ในประเทศไทยพบเฉพาะในแม่น้ำโขงแถบชายแดนไทย-ลาว และเรื่อยไปตามแม่น้ำโขงจนถึงดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงในเวียดนาม
จัดเป็นปลาที่พบได้น้อยมาก เมื่อถูกชาวบ้านจับได้จะพบปรากฏเป็นข่าวฮือฮา บ้างจะถือว่าเป็นพญานาคบ้าง หรือปลาเจ้าบ้าง  ชาวพื้นเมืองของภูมิภาคเฟรนช์โปลินีเซียและหมู่เกาะโซโลมอนมีความผูกพันกับปลาเอี่ยนหูมาก โดยจะให้อาหารบนบกให้ปลาเอี่ยนหูคลานขึ้นมากินเอง โดยเฉพาะเด็ก ๆ จะเล่นน้ำในลำธารพร้อมกับลูบคลำตัวปลาโดยที่ปลาเอี่ยนหูไม่ทำอันตรายแต่อย่างใด โดยถือว่าปลาเอี่ยนหูช่วยกินของเน่าเสีย ทำให้แหล่งน้ำดื่มสะอาด และที่เกาหลีใต้ถูกกำหนดให้เป็นอนุสรณ์แห่งธรรมชาติ
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ITIS Standard Report Page: Anguilla marmorata
Encyclopedia of Life: Anguilla marmorata
ตูหนาลาย
ตูหนาลาย
ตูหนาลาย
ตูหนาลาย
ตูหนาลาย
ตูหนาลาย
ตูหนาลาย
ที่ราบสูงทิเบต

ที่ราบสูงทิเบต (Tibetan Plateau; ) มีอีกชื่อว่า ที่ราบสูงชิงไห่–ทิเบต ที่ราบสูงชิง–ซ่าง  หรือในประเทศอินเดียว่า ที่ราบสูงหิมาลัย เป็นที่ราบสูงกว้างใหญ่ในเอเชียกลาง และเอเชียตะวันออก ในจีนตะวันตกกินพื้นที่เขตปกครองตนเองทิเบตส่วนใหญ่ มณฑลชิงไห่ส่วนใหญ่ มณฑลยูนนานตะวันตกเฉียงเหนือ มณฑลเสฉวนฝั่งตะวันตก และมณฑลกานซู่ตอนใต้ ส่วนแคว้นอินเดียกินพื้นที่ในลาดักกับLahaul และ Spiti (หิมาจัลประเทศ) และประเทศภูฏาน ที่ราบสูงนี้กินพื้นที่จากเหนือลงใต้ประมาณ  และจากตะวันออกไปตะวันตก  ด้วยพื้นที่  ทำให้เป็นที่ราบสูงที่ใหญ่ที่สุดและสูงที่สุดในโลกที่อยู่เหนือระดับน้ำทะเล (ประมาณห้าเท่าของประเทศฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่) ซึ่งด้วยความสูงเฉลี่ยมากกว่า  และล้อมรอบด้วยเทือกเขาที่มียอดเขาสองแห่งคือยอดเขาเอเวอเรสต์และเค2 ทำให้ที่ราบสูงทิเบตมักถูกเรียกเป็น "หลังคาโลก"
ที่ราบสูงทิเบตเป็นต้นน้ำของที่ราบลุ่มแม่น้ำส่วนใหญ่ในบริเวณล้อมรอบ บริเวณนี้มีธารน้ำแข็งหมื่นกว่าแห่งและลักษณะทางภูมิศาสตร์กับระบบนิเวศอื่น ๆ ที่ทำหน้าที่เป็น "หอเก็บน้ำ" และรักษาน้ำท่า ทำให้บางครั้งมีการเรียกบริเวณนี้ว่า ขั้วโลกที่สาม เพราะมีทุ่งน้ำแข็งที่มีน้ำจืดสำรองขนาดใหญ่นอกเขตขั้วโลก ผลกระทบจากภาวะโลกร้อนในที่ราบสูงทิเบตทำให้มีความสนใจในทางวิทยาศาสตร์อย่างเข้มข้น
== อ้างอิง ==
=== อ้างอิง ===
=== ข้อมูล ===
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ON THINNER ICE 如履薄冰 (by GRIP, Asia Society and MediaStorm)
The Third Pole: Understanding Asia's Water Crisis
The End of Earth's Summer
Long Rivers and Distant Sources
"Roof of the Earth" Offers Clues About How Our Planet Was Shaped 
Plateau Perspectives (international NGO)
Leaf morphology and the timing of the rise of the Tibetan Plateau
Protected areas of the Tibetan Plateau region
Photos of Tibetan nomads
"Roof of the Earth" Offers Clues About How Our Planet Was Shaped
Contemporary lifestyle and language learning center from Tibet lhasa, the official language of Tibetan. podcast.
Tibetan History-The true history of any region cannot be fully understood without knowing the basic characteristics of a region and of its inhabitants
ที่ราบสูง
ภูมิภาคในทวีปเอเชีย
ที่สุดในโลก