pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
มหาวิทยาลัยเจมส์คุก

มหาวิทยาลัยเจมส์ คุก (James Cook University - อักษรย่อ : JCU) มหาวิทยาลัยของรัฐบาล ตั้งอยู่ที่เมืองทาวน์สวิลล์ รัฐควีนส์แลนด์ ประเทศออสเตรเลีย จัดเป็นมหาวิทยาลัยชั้นนำแห่งหนึ่งของออสเตรเลีย ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 20 เมษายน ปี ค.ศ. 1970 โดยชื่อของมหาวิทยาลัยได้มาจากกัปตันเจมส์ คุก นักสำรวจและนักเดินเรือชาวอังกฤษในช่วงศตวรรษที่ 18 ซึ่งเป็นบุคคลแรกที่ค้นพบทวีปออสเตรเลีย
มหาวิทยาลัยเจมส์ คุก ดำเนินการโดยกงสุล JCU ซึ่งก่อตั้งภายใต้พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยเจมส์ คุก ปี ค.ศ. 1997 เป็นมหาวิทยาลัยที่ประกอบด้วยหลายวิทยาเขต ซึ่งวิทยาเขตกลางอยู่ที่เมืองทาวน์สวิลล์ ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของรัฐควีนส์แลนด์ และยังมีวิทยาเขตอื่นตั้งอยู่ที่บริสเบนและสิงคโปร์อีกด้วย
มหาวิทยาลัยเจมส์ คุก เป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยเพียง 17 แห่งในออสเตรเลียที่ถูกจัดอันดับอยู่ในมหาวิทยาลัยระดับโลกชั้นนำ 500 อันดับในปัจจุบัน
มีหลักสูตรมากมายสำหรับระดับปริญญาตรีและบัณฑิตวิทยาลัย ได้แก่ ศิลปศาสตร์ ธุรกิจ ศึกษาศาสตร์ วิศวกรรมศาสตร์ นิติศาสตร์ ศิลปศาสตร์เชิงสร้างสรรค์ แพทยศาสตร์และวิทยาศาสตร์สุขภาพ วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีสารสนเทศ และสังคมศาสตร์ แต่ละสาขาวิชามุ่งเน้นให้ผู้เรียนได้รับความรู้ที่จะสามารถนำไปใช้ในโลกปัจจุบันได้อย่างแท้จริง และยังส่งเสริมการทำงานระดับวิชาชีพจริง ๆ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์มหาวิทยาลัย
แนะนำมหาวิทยาลัยเจมส์ คุก 
เจมส์ คุก
เจมส์ คุก
สิ่งก่อสร้างในรัฐควีนส์แลนด์
คาร์โล โรเวลลี

คาร์โล โรเวลลี(Carlo Rovelli)เป็นนัก ฟิสิกส์ และ นักจักรวาลวิทยาชาวอิตาลี ทำงานทั้งใน อิตาลี,ฝรั่งเศส และ อเมริกา. เกิดที่ เวโรนา, อิตาลี ในปี 1956. ปัจจุบันทำงานอยู่ที่
the Université de la Méditerranée, ในศูนย์ทฤษฎีฟิสิกส์( the Centre de Physique Théorique), ใน มาร์กเซย์, ฝรั่งเศส. เขายังเป็น affiliated Professor ที่ ภาควิชา ประวัติศาสตร์และปรัชญาแห่งวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยพิตต์สเบิร์ก, USA และสมาชิกของ the Institut Universitaire de France. ใน 1981 เขาสำเร็จการศึกษา BS/MS ฟิสิกส์ ที่ มหาวิทยาลัยแห่งโบโลนญ่า และใน1986 จบปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยแห่งปาโดวา, อิตาลี. งานของเขาอยู่ในสาขาความโน้มถ่วงควอนตัม(Quantum Gravity)เป็นส่วนมาก.
ในปี 1988 คาร์โล โรเวลลี, ลี สโมลิน(Lee Smolin) และ แอเบย์ อาชเทการ์(Abhay Ashtekar) ได้เสนอทฤษฎีความโน้มถ่วงควอนตัม ชื่อ ความโน้มถ่วงควอนตัมลูป. ปี 1995 โรเวลลี กับ สโมลิน ได้พื้นฐานที่ชัดเจน ของสถานะของความโน้มถ่วงควอนตัม,
กำหนดโดย สปิน เน็ตเวิร์คของ เพนโรส (Penrose's spin networks), ใช้พื้นฐานทั้ง2สามารถแสดงให้เห็นว่า ทฤษฎีนี้ทำนายว่า พื้นที่และปริมาตรถูกทำให้เป็นควอนตัม. ผลที่ได้นี้ชี้ว่า กาล-อวกาศ มีโครงสร้างไม่ต่อเนื่อง(discrete)ในสเกลที่เล็กมากๆ
ปี 1994 โรเวลลี สร้างการตีความทฤษฎีควอนตัมแบบความสัมพันธ์, มีแนวคิดพื้นฐานคือ สถานะควอนตัมทุกสถานะสัมพัทธ์กับผู้สังเกต
ร่วมกับ อเลน คอนเนส (Alain Connes)เขาสร้างสูตร covariant model ของทฤษฎีสนามควอนตัม, สร้างจากสมมติฐาน เวลาเทอร์มัล(thermal time hypothesis). ตามสมมติฐานนี้ เวลาไม่มีอยู่จริง ในทฤษฎีพื้นฐาน แต่เกิดขึ้นในมุมมองของ เทอร์โมไดนามิกส์ หรือ ฟิสิกส์เชิงสถิติเท่านั้น ถ้าสิ่งนี้ถูก การไหลของเวลาก็จะเป็นแค่ภาพจินตนาการ สร้างมาจากความรู้ที่ไม่สมบูรณ์
== หนังสือ ==
"Quantum Gravity", Cambridge University Press, ISBN 0-521-83733-2
"Che cos'è il tempo? Che cos'è lo spazio?", Di Renzo Editore, ISBN 88-8323-082-5
"Qu'est-ce le temps? Qu'est-ce l'espace?", Bernard Gilson éditeur, ISBN 2-87269-159-6.
"What is time, what is space?", Di Renzo Editore, 2006, ISBN 88-8323-146-5.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Homepage 
Carlo Rovelli, A Dialog on Quantum Gravity, preprint available as hep-th/0310077
Loop Quantum Gravity by Carlo Rovelli
Quantum Gravity , หนังสือ "Quantum Gravity" ฉบับร่าง
Curriculum Vitae et Studiorum 
นักฟิสิกส์ชาวอิตาลี
บุคคลจากแคว้นเวเนโต
ชองนานจอง

ชอง นานจอง (정난정,?-พ.ศ. 2108) เป็นอนุภรรยาคนโปรดของ ยุน ว็อน-ฮย็อง พระอนุชาของ พระนางมุนจ็อง
ชองนานจอง เกิดเมื่อใดไม่มีหลักฐานแน่ชัดแต่ในพระราชพงศาวดารของโชซอนได้บันทึกถึงผู้หญิงคนนี้ไว้ว่าเป็นธิดาของ องค์ชายปานึง พระเจ้าอาของ พระเจ้าชุงจง ทำให้นางมีศักดิ์เป็นเชื้อพระวงศ์คนหนึ่งแต่เนื่องจากการลี้ภัยทางการเมืองขององค์ชายปานึงทำให้นางต้องกลายเป็นลูกบุญธรรมของใต้เท้า ชองยุนคยอม แม่ทัพเมืองหลวงในต้นรัชกาลพระเจ้าจุงจง
อุปนิสัยของนางเป็นผู้หญิงที่ทะเยอทะยานทำให้ในที่สุดนางก็ได้เป็นอนุภรรยาของ ยุน ว็อน-ฮย็อง พระอนุชาของพระมเหสีมุนจองและเหตุการณ์สำคัญในรัชกาลพระเจ้าจุงจงหลายครั้งมักจะมีนานจองมาเกี่ยวข้อง
นานจอง ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อปี ค.ศ. 1565
ตัวละครในบัลลังก์จอมนาง
ควากอ

ควากอ  เป็นการสอบขุนนางในสมัยราชวงศ์โครยอและราชวงศ์โชซ็อน โดยทั่วไปการทดสอบเหล่านี้วัดความสามารถของผู้สมัครในการเขียนเรียงความและความรู้เกี่ยวกับ ภาษาจีนคลาสสิก รูปแบบของการเขียนแตกต่างกันไปตั้งแต่วรรณกรรมไปจนถึงข้อเสนอเกี่ยวกับการบริหารจัดการรัฐ นอกจากนี้ ยังมีการสอบเพื่อแต่งตั้งผู้เชี่ยวชาญด้านการแพทย์ กฎหมาย ฯลฯ
== อ้างอิง ==
ประเทศเกาหลี
แคซ็อง

แคซ็อง  เป็นนครพิเศษในภาคใต้ของประเทศเกาหลีเหนือ (เดิมอยู่ในจังหวัดฮวังแฮเหนือ) และอดีตเมืองหลวงของเกาหลีระหว่างอาณาจักรแทบง และราชวงศ์โครยอสืบต่อมา (เดิมชื่อ ช็องโด) นครเติบโตเป็นศูนย์กลางการค้าซึ่งผลิตโสมเกาหลี ปัจจุบันนครดังกล่าวอยู่ใกล้กับเขตอุตสาหกรรมแคซ็องใกล้ชายแดนที่ติดกับประเทศเกาหลีใต้ และมีซากของพระราชวังมันวอลแด ปัจจุบันเป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมเบาของเกาหลีเหนือ
ระหว่างการยึดครองของญี่ปุ่นตั้งแต่ปี 1910 ถึง 1945 นครดังกล่าวได้ชื่อตามคำอ่านภาษาญี่ปุ่นว่า "คาอิโจ" ระหว่างปี 1945 ถึง 1950 แคซ็องเป็นส่วนหนึ่งของเกาหลีใต้และอยู่ในการควบคุม จนความตกลงการสงบศึกเกาหลียกนครดังกล่าวให้เกาหลีเหนือ เนื่องจากอยู่ใกล้กับพรมแดนเกาหลีใต้ แคซ็องจึงเป็นเจ้าภาพการแลกเปลี่ยนทางเศรษฐกิจข้ามพรมแดนระหว่างสองประเทศตลอดจนเขตอุตสาหกรรมแคซ็องที่สองประเทศบริหารร่วมกัน
ในปี 2009 นครมีประชากร 192,578 คน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Gaeseong Industrial District Foundation Foreign Investment Support Center 
German website about the City of Kaesong
" North Korea opens hidden city to tourists." BBC News. Friday 7 December 2007.
City profile of Kaesong 
Historical Remains in Kaesong picture album  at Naenara
Another picture album  at Naenara
คแคซ็อง
เมืองหลวงเก่าของเกาหลี
คแคซ็อง
ไดเมียว

ไดเมียว  (แปลว่า มูลนาย) นั้นเป็นตำแหน่งเจ้าเมืองที่มีความสำคัญรองลงมาจากโชกุนและไดเมียวจากหลายตระกูลก็ได้เป็นโชกุนในเวลาต่อมา พวกตระกูลที่มีฐานะเป็นไดเมียวเรียกกันว่า โคตรตระกูล
คำและวลีภาษาญี่ปุ่น
 
บรรดาศักดิ์ญี่ปุ่น
เกาะคังฮวา

เกาะคังฮวา ยังเป็นที่รู้จักกันในชื่อพื้นเมืองว่า คังฮวาโด เป็นเกาะแห่งหนึ่งในประเทศเกาหลีใต้ในบริเวณปากแม่น้ำฮัน ซึ่งตั้งอยู่ในชายฝั่งตะวันตกจากทะเลเหลืองของเกาหลี แบ่งแยกจากคิมโพบนแผ่นดินใหญ่เกาหลีใต้โดยผ่านช่องแคบที่ทอดยาวโดยสะพานสองแห่งและจากแคซอง(Gaeseong) ในประเทศเกาหลีเหนือโดยช่องแคบหลักของแม่น้ำฮัน
เกาะแห่งนี้ตั้งอยู่ในจุดยุทธศาสตร์สำคัญ ควบคุมการเข้าถึงแม่น้ำที่ไหลผ่านมายังกรุงโซล ซึ่งเป็นเมืองหลวงของอดีตอาณาจักรโชซ็อนและเมืองหลวงของเกาหลีใต้ในปัจจุบัน ป้อมปราการแห่งนี้ได้ถูกโจมตีหลายครั้งในช่วงศตวรรษที่ 19 ด้วยพื้นที่ประมาณ 302.4 ตารางกิโลเมตร(116.8 ตารางไมล์) ปัจจุบันได้ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของมณฑลคังฮวา ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของมหานครอินช็อน มีประชากรอาศัยอยู่ประมาณ 65,000 คน ครึ่งนึงอาศัยอยู่ในเมืองคังฮวา(Ganghwa-eup) ทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือ
ค
โฮจุน

หมอโฮจุน  (허준, 1546 – 1615) เป็นแพทย์หลวงประจำตระกูล Yangcheon Heo ในช่วงรัชสมัยพระเจ้าซอนโจแห่งราชวงศ์โชซ็อนในเกาหลี เขาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นแพทย์หลวงตอนอายุ 29 ปี เขาได้เขียนตำราการแพทย์จำนวนมาก แต่ผลงานสำคัญที่ประสบความสำเร็จของเขาคือ ทงอึยโพกัม (ความวิเศษของการแพทย์ตะวันออก) ซึ่งมักเขียนเน้นถึงนิยามการแพทย์แผนเกาหลีโบราณ ผลงานนี้ได้แพร่กระจายไปยังประเทศเอเชียตะวันออก เช่น จีน ญี่ปุ่น และเวียดนามซึ่งถือได้ว่าเป็นหนึ่งในคลาสสิกของการแพทย์ตะวันออกในทุกวันนี้ แม้ว่าโฮจุนได้ทำงานอย่างกว้างขวางกับราชวงศ์ เขาได้ให้ความสำคัญกับการเข้าถึงวิธีการรักษาและให้ความเข้าใจแก่คนทั่วไป ในขณะที่วิธีการรักษาโดยทั่วไปคือการยกระดับความเข้าใจของการรักษาโดยใช้ส่วนผสมที่หายากและมีราคาแพง เขาค้นพบว่าสมุนไพรธรรมชาตินั้นสามารถหาได้ง่ายโดยคนทั่วไปในเกาหลีและมีประสิทธิภาพมากเช่นกัน นอกจากนี้เขาได้เขียนชื่อของสมุนไพรโดยใช้อักษรฮันกึลที่อ่านได้ง่ายแทนการใช้อักษรฮันจา(ตัวอักษรจีน)ซึ่งคนส่วนใหญ่ไม่เข้าใจ
ชื่อของโฮจุน และความสำเร็จของเขาได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางจากชาวเกาหลีจวบจนถึงปัจจุบัน ชาวเกาหลียังคงอ้างถึงวิธีการรักษาแบบธรรมชาติของโฮจุนที่ค้นพบในตำราทงอึยโพกัม
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1530
ชาวเกาหลี
บุคคลในยุคราชวงศ์โชซ็อน
จังหวัดเชจู

จังหวัดเชจู หรือชื่ออย่างเป็นทางการ จังหวัดปกครองตนเองพิเศษเชจู  เป็นหนึ่งในเก้าจังหวัดของประเทศเกาหลีใต้ มีพื้นใหญ่ส่วนใหญ่ครอบคลุมเกาะเชจู ซึ่งเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในเกาหลีใต้ ตั้งอยู่บริเวณช่องแคบเกาหลี อยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ใต้ของจังหวัดช็อลลาใต้ จังหวัดเชจูเคยเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดช็อลลาใต้ ก่อนที่จะแยกออกมามีฐานะเป็นจังหวัดเมื่อปี พ.ศ. 2489 โดยมีเมืองเอกอยู่ที่นครเชจู
เกาะเชจูนี้จัดเป็นจังหวัดที่เล็กที่สุดในประเทศเกาหลีใต้ และในจังหวัดเชจูนั้นมีมรดกโลก คือ เกาะภูเขาไฟเชจูและอุโมงค์ลาวา เกาะเชจูนั้นมีอากาศอบอุ่นแม้กระทั่งในฤดูหนาว อุณหภูมิแทบจะไม่ต่ำไปกว่าจุดเยือกแข็ง
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
== ดูเพิ่ม ==
เกาะภูเขาไฟเชจูและอุโมงค์ลาวา - ชื่อที่ใช้ลงทะเบียนเป็นมรดกโลก
ภาษาเชจู
== อ้างอิง ==
 
เชจู
พระเจ้าฮย็องจงแห่งโชซ็อน

พระเจ้าฮย็อนจง (현종 顯宗) เป็นกษัตริย์ลำดับที่ 18 แห่งราชวงศ์โชซ็อน ในรัชสมัยของพระองค์เป็นช่วงเวลาขัดแย้งระหว่างฝ่ายตะวันตกและฝ่ายใต้
ลี ยอน เป็นพระโอรสขององค์ชายพงนิม พระราชสมภพเมื่อพ.ศ. 2184 ที่เมืองเฉิ่นหยาง ขณะที่พระราชบิดาไปเป็นองค์ประกันแก่ราชวงศ์ชิง ในพ.ศ. 2187 ราชวงศ์ชิงเข้ายึดปักกิ่ง องค์ชายลียอนและพระราชบิดาจึงย้ายไปที่ปักกิ่ง และถูกปล่อยตัวกลับพร้อมกับพระราชบิดาในปีเดียวกัน และพระราชบิดาได้เป็นวังเซจา (องค์ชายรัชทายาท) แทนที่พระปิตุลาองค์ชายรัชทายาทโซฮย็อนที่สิ้นพระชนม์ไปในพ.ศ. 2188
ในพ.ศ. 2192 องค์ชายรัชทายาทพงนิมขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าฮโยจง องค์ชายลียอนได้รับแต่งตั้งเป็นวังเซจาในพ.ศ. 2194 และเมื่อพระราชบิดาสวรรคตในพ.ศ 2202 วังเซจาจึงขึ้นครองราชย์ต่อเป็นพระเจ้าฮย็องจง
แต่ทันทีที่ขึ้นครองราชย์ พระเจ้าฮย็อนจงก็ทรงประสบปัญหาความขัดแย้งระหว่างฝ่ายตะวันตกและฝ่ายใต้ เรื่องที่ว่าพระหมื่นปีชางรยอลมเหสีของพระเจ้าอินโจ พระมารดาเลี้ยงของพระเจ้าฮโยจง จะต้องใส่อาภรณ์ไว้ทุกข์ให้พระเจ้าฮโยจงเป็นเวลานานเท่าไร เพราะตามหลักขงจื้อไม่ได้กำหนดไว้เรื่องการปฏิบัติระหว่างแม่เลี้ยงกับลูกเลี้ยงที่สืบทอดสมบัติครองครัว ฝ่ายตะวันตก ภายใต้การนำของซงชียอล เสนอว่าให้พระอัยยิกาแจอีสวมชุดไว้ทุกข์เป็นเวลาหนึ่งปี เพราะไม่ได้เป็นพระมารดาแท้ๆของพระเจ้าฮโยจง แต่ฝ่ายใต้นำโดยฮอจอกเสนอให้พระนางใส่ชุดไปสามปี พระเจ้าฮโยจงเป็นกษัตริย์
พระเจ้าฮย็อนจงทรงต้องการสร้างความสมดุลอำนาจของทั้งสองฝ่าย จึงมีพระราชโองการให้พระหมื่นปีชางรยอลสวมชุดไว้ทุกข์เป็นเวลาหนึ่งปี แต่แต่งตั้งให้ฮอจอกเป็นอัครเสนาบดี เพื่อถ่วงดุลอำนาจ
ในพ.ศ. 2217 พระพันปีอินซอน พระราชมารดาของพระเจ้าฮย็อนจง สวรรคต ก็เกิดคำถามขึ้นอีกว่าพระหมื่นปีชางรยอลไว้ทุกข์นานเท่าไร ทั้งสองฝ่ายขัดแย้งกันไปเรื่อย จนพระเจ้าฮย็องจงสวรรคตในปีเดียวกัน
== พระนามเต็ม ==
สมเด็จพระราชา ฮย็องจง แทโจ โซฮยู ยองยุง ดนด็อก ซูซอง ซุนมุน ซุกมู คยุนกิล ชางฮโย แห่งเกาหลี
== พระบรมวงศานุวงศ์ ==
พระราชบิดา
* พระเจ้าฮโยจง (효종)
พระราชมารดา
*พระนางอินซ็อน ตระกูลจาง แห่งท็อกซู (인선왕후 장씨)
พระมเหสี
* สมเด็จพระราชินีมยองซอง ตระกูลคิม แห่งชองพุง (명성왕후 김씨)
พระราชโอรส
* พระเจ้าซุกจงแห่งโชซ็อน (1661 - 1720) พระราชโอรสของสมเด็จพระราชินีมยองซอง ตระกูลคิม แห่งชองพุง
พระราชธิดา
* องค์หญิงมยองซอน (명선공주 ,明善公主 ,1660 - 1673) พระราชธิดาของสมเด็จพระราชินีมยองซอง ตระกูลคิม แห่งชองพุง
* องค์หญิงมยองฮเย (명혜공주 ,明惠公主 ,1665 - 1673) พระราชธิดาของสมเด็จพระราชินีมยองซอง ตระกูลคิม แห่งชองพุง
* องค์หญิงมยองอัน (명안공주 ,明安公主 ,1667 - 1687) พระราชธิดาของสมเด็จพระราชินีมยองซอง ตระกูลคิม แห่งชองพุง
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2184
ฮย็องจง
เพลงชาติเลบานอน

เพลงชาติเลบานอน (النشيد الوطني اللبناني‎) เป็นผลงานการประพันธ์เนื้อร้องของราชิค นาเกลอ (Rashid Nakhle) ส่วนทำนองประพันธ์โดย วาดิฮ์ ซาบรา (Wadih Sabra) เมื่อ พ.ศ. 2468 เพลงนี้เริ่มใช้เป็นเพลงชาติของรัฐเลบานอนอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2470 ขณะที่ดินแดนแห่งนี้ยังคงเป็นดินแดนในอาณัติของฝรั่งเศส
== เนื้อร้อง ==
{|
| ภาษาอาหรับ อักษรอาหรับ
| ถอดเป็นอักษรโรมัน
| คำแปล
|-valign="top"
| style = "font-size:100%" align="right" |
كلنـا للوطـن للعـلى للعـلم
ملء عين الزّمن سـيفنا والقـلم
سهلنا والجبـل منبت للرجـال
قولنا والعمـل في سبيل الكمال
كلنا للوطن للعلى للعلم
كلّنا للوطن
شيخنـا والفتـى عنـد صـوت الوطن
أسـد غـاب متى سـاورتنا الفــتن
شــرقنـا قلبـه أبــداً لبـنان
صانه ربه لمدى الأزمان
كلنا للوطن للعلى للعلم
كلنا للوطن
بحـره بــرّه درّة الشرقين
رِفـدُهّ بــرّهُ مالئ القطبين
إسمـه عـزّه منذ كان الجدود
مجــدُهُ أرزُهُ رمزُهُ للخلود
كلّنا للوطن للعلى للعلم
كلّنا للوطن
|
Kulluna lil-watan, lil'ula lil-'alam
Mil'u ayn az-zaman, saifuna wal-qalam
Sahluna wal-jabal, manbitun lir-rijal
Qawluna wal-'amal fi sabil-el-kamal
Kulluna lil-watan, lil'ula lil-'alam,
Kulluna lil-watan
Shaykhuna wal-fata, 'Inda sawt-il-watan
Usdu ghaben mata, sawaratn-al-fitan
Sharquna qalbuhu, abadan Lubnan
Sanahu rabbuhu, li mada-l-azman
Kulluna lil-watan, lil'ula lil-'alam,
Kulluna lil-watan
Bahruhu barruhu, durratush-sharqayn
Rifduhu birruhu, mali' ul-qutbayn
Ismuhu 'izzuhu, munzu kana-l-judud
Majduhu arzuhu, ramzuhu lil-khulud
Kulluna lil-watan, lil'ula lil-'alam,
Kulluna lil-watan
|
เราทุกคน ! เพื่อชาติ เพื่อธง และเพื่อความรุ่งเรืองของเรา !
ความองอาจและงานเขียนของเราเป็นสิ่งที่น่าอิจฉาแห่งยุคสมัย
ขุนเขาและหุบผาของเรา นำมาซึ่งผู้คนที่มุ่งไปข้างหน้าอย่างซื่อตรง
เรายอมอุทิศวาจาและแรงกายเพื่อความเป็นเลิศของชาติเรา
:เราทุกคน ! เพื่อชาติ เพื่อธง และเพื่อความรุ่งเรืองของเรา !
:เราทุกคน ! เพื่อชาติของเรา !
เหล่าผู้ใหญ่และเยาวชนของเรา พวกเขารอคอยเสียงเพรียกของชาติ
ในวันแห่งยามวิกฤต พวกเขาเป็นดั่งราชสีห์ในพงไพร
ดวงใจแห่งแดนบูรพาของเราคือแผ่นดินเลบานอนเสมอ
ขององค์อัลลอห์จงพิทักษ์ไว้จนชั่วกัลปาวสานต์
:เราทุกคน ! เพื่อชาติ เพื่อธง และเพื่อความรุ่งเรืองของเรา !
:เราทุกคน ! เพื่อชาติของเรา !
อัญมณีแห่งบูรพาอยู่ในแผ่นดินและท้องทะเลของท่าน
ความดีงามของท่านแพร่สะพัดไปทั่วทั้งโลกา
และนามท่านคือความรุ่งโรจน์ของท่านนับตั้งแต่ปฐมกาล
ต้นซีดาร์คือความภาคภูมิของท่าน คือสัญลักษณ์ของท่านอันเป็นนิรันดร์
:เราทุกคน ! เพื่อชาติ เพื่อธง และเพื่อความรุ่งเรืองของเรา !
:เราทุกคน ! เพื่อชาติของเรา !
|}
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์สำนักงานประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐเลบานอน 
เว็บไซต์กองทัพเลบานอน 
เพลงชาติ
สัญลักษณ์ของประเทศเลบานอน
เพลงภาษาอาหรับ
สมเด็จพระอุไทยราชาธิราชรามาธิบดี

สมเด็จพระอุไทยราชาธิราชรามาธิบดี หรือพระนามเดิมว่า นักองค์จัน หรือ นักองค์จันทร์ ทรงเป็นพระมหากษัตริย์รัชกาลที่ 106 แห่งกัมพูชาในช่วงอาณาจักรเขมรอุดง
พระองค์เสด็จขึ้นครองราชย์แทนสมเด็จพระนารายณ์รามาธิบดีศรีสุริโยพรรณ (นักองค์เอง) พระราชบิดาเมื่อปี พ.ศ. 2349  ทรงเป็นกษัตริย์กัมพูชาระหว่างที่ประเทศชาติกำลังวุ่นวายด้วยความขัดแย้งระหว่างสยามและเวียดนาม
== พระประวัติ ==
สมเด็จพระอุไทยราชาธิราชรามาธิบดีเป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระนารายณ์รามาธิบดีศรีสุริโยพรรณ (นักองค์เอง) กับนักนางโอง หรือ นักนางโอด พระสนมชั้นแม่นาง ประสูติที่กรุงเทพฯ เมื่อ พ.ศ. 2334 และได้ตามเสด็จพระบิดากลับไปกัมพูชาเมื่อพระบิดาได้ขึ้นครองราชสมบัติ และพระองค์มีพระชนมายุเพียง 5 พรรษาเท่านั้นเมื่อพระบิดาสวรรคต พระองค์ได้รับการสนับสนุนจากสยาม ให้ขึ้นครองราชย์สมบัติเมื่อ พ.ศ. 2345 เมื่อพระชนมายุได้ 11 ชันษา และได้รับการเฉลิมพระนามว่า "สมเด็จพระอุไทยราชาธิราชรามาธิบดี ศรีสุริโยพันธุ์ บรมสุรินทรามหาจักรดิพรรดิราช บรมนารถบพิตร สถิตย์เป็นอิศวรกำพูล รัษฐราชโอภาสชาติวรวงษ ดำรงกรุงกัมพูชาธิบดีศรีโสธร นครอินทปัต กุรุราชบุรีรมย์ อุดมมหาสถาน เจ้ากรุงกัมพูชา"
ในเวลาเดียวกันนี้ จักรพรรดิยาลองได้รวบรวมเวียดนามให้เป็นปึกแผ่นสำเร็จ นักองค์จันทร์จึงหันไปดำเนินนโยบายใกล้ชิดกับราชสำนักเว้หลังจากที่พระองค์มีข้อบาดหมางกับราชสำนักสยาม เมื่อรัชกาลที่ 1 เสด็จสวรรคต ตัวแทนราชสำนักกัมพูชาที่มาร่วมงานพระบรมศพแสดงความฝักใฝ่ต่อสยาม 2 คน จึงถูกประหารชีวิต และยังจัดตั้งกองกำลังรักษาพระองค์เป็นชาวกัมพูชาเชื้อสายเวียดนาม ระหว่าง พ.ศ. 2354 – 2355 เกิดความขัดแย้งระหว่างตัวแทนสยามกับเวียดนามในกัมพูชา ฝ่ายสยามสนับสนุนอนุชาของนักองค์จันทร์ เมื่อความขัดแย้งสิ้นสุดลง พระอนุชา 3 คนหนีไปสยาม ทำให้นักองค์จันทร์หันไปนิยมเวียดนามมากขึ้น มีการเกณฑ์แรงงานชาวกัมพูชาไปทำงานให้เวียดนาม เช่น การเกณฑ์แรงงานไปขุดคลองวิญเทในเวียดนามภาคใต้ ทำให้ชาวกัมพูชาเริ่มไม่พอใจ
หลังจากที่เวียดนามสนับสนุนการก่อกบฏของเจ้าอนุวงศ์ใน พ.ศ. 2367 – 2368 รวมทั้งนโยบายของจักรพรรดิมิญหมั่งที่ต้องการรวมกัมพูชาเป็นส่วนหนึ่งของเวียดนามอย่างเปิดเผย ทำให้ความขัดแย้งระหว่างสยามกับเวียดนามรุนแรงขึ้น เมื่อเกิดกบฏต่อต้านราชสำนักเว้ในกัมพูชา รัชกาลที่ 3 จึงทรงตัดสินพระทัยส่งทหารเข้าไปในกัมพูชาเพื่อสนับสนุนฝ่ายกบฏและนำอนุชาของนักองค์จันทร์ไปเป็นกษัตริย์กัมพูชาระหว่าง พ.ศ. 2363 – 2364 ในช่วงแรก สยามเป็นฝ่ายได้เปรียบในการรบจนเวียดนามต้องนำนักองค์จันทร์หนีไปเวียดนาม แต่ในช่วงท้าย การประสานระหว่างทัพบกและทัพเรือไม่ดี จึงยึดชายฝั่งเวียดนามตามแผนไม่ได้  รวมทั้งกองทัพเรือของเวียดนามก็ตีโต้แข็งแรง รวมทั้งชาวกัมพูชาไม่สนับสนุนนักองค์อิ่มและนักองค์ด้วงเท่าที่ควร ฝ่ายไทยจึงถอยทัพกลับใน พ.ศ. 2367 เวียดนามจึงนำนักองค์จันทร์กลับมาครองกัมพูชาอีก และควบคุมกัมพูชาอย่างเข้มงวดกว่าเดิม
หลังจากที่ถอยทัพกลับไป สยามพยายามสร้างอิทธิพลในกัมพูชา โดยให้นักองค์ด้วงมาครองพระตะบองและเสียมราฐ ในขณะเดียวกัน เวียดนามก็เพิ่มระดับการแทรกแซงกัมพูชามากขึ้น จนนักองค์จันทร์แทบจะไม่มีอำนาจที่แท้จริงจนกระทั่งสิ้นพระชนม์ใน พ.ศ. 2378 รวมพระชนม์ได้ 44 พรรษา พระองค์ไม่มีพระโอรส มีแต่พระธิดาที่เวียดนามได้สนับสนุนให้เป็นกษัตริย์ต่อจากพระองค์
== อ้างอิง ==
สุมาลี บำรุงสุข. นักองค์จันทร์ ใน สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่: เอเชีย เล่ม 1 อักษร A-B ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. กทม.ราชบัณฑิตยสถาน. 2539.
พระมหากษัตริย์กัมพูชา
ราชวงศ์กัมพูชา
ชาวกัมพูชาในประเทศไทย
บุคคลในประวัติศาสตร์กรุงรัตนโกสินทร์
บาห์เรโนนา

เพลงชาติบาห์เรนมีชื่อว่า บาห์เรโนนา (بحريننا, แปลว่า "บาห์เรนของเรา") เนื้อร้องของเพลงนี้มีอยู่ 2 สำนวน สำนวนแรกใช้ตั้งแต่เมื่อประเทศบาห์เรนได้รับเอกราชใน พ.ศ. 2514 กระทั่งใน พ.ศ. 2545 จึงมีการเปลี่ยนแปลงเนื้อร้องใหม่เมื่อเชคฮามัด บิน อิซา อัล คอลีฟะห์ ประกาศสถาปนาพระองค์เองเป็นสมเด็จพระราชาธิบดี และเปลี่ยนแปลงประเทศจากนครรัฐเป็นราชอาณาจักรในปีนั้น ซึ่งเนื้อร้องสำนวนดังกล่าวคือเนื้อเพลงชาติบาห์เรนที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน
เนื้อร้องต้นฉบับของเพลงชาติบาห์เรนนั้น ประพันธ์โดย โมฮัมเหม็ด ซุดควี อายยาช (Mohammed Sudqi Ayyash - เกิด พ.ศ. 2477) ส่วนทำนองนั้นไม่ทราบแน่ชัดว่าเป็นผลงานของผู้ใด
== เนื้อร้อง ==
=== เนื้อร้องปัจจุบัน ===
{| cellpadding="5"
!align="right" |
ภาษาอาหรับ
||
ถ่ายอักษรเป็นภาษาโรมัน
||
คำแปล
|-
| style = "font-size:100%" align="right" |
بحريننا
مليكنا
رمز الوئام
دستورها عالي المكانة والمقام
ميثاقها نهج الشريعة والعروبة والقيم
عاشت مملكة البحرين
بلد الكرام
مهد السلام
دستورها عالي المكانة والمقام
ميثاقها نهج الشريعة والعروبة والقيم
عاشت مملكة البحرين
||
Baḥrainunā,
Malīkunā,
Ramz al-wi'ām,
Dustūruhā 'alī al-makanah wal-maqām;
Mīthāquhā nahj ash-shari'ah wal-'urūbah wal-qiyam,
'Ashat mamlakah al-Baḥrain,
Balad al-kirām,
Mahd as-salām,
Dustūruhā 'alī al-makanah wal-maqām;
Mīthāquhā nahj ash-shari'ah wal-'urūbah wal-qiyam,
'Ashat mamlakah al-Baḥrain,
||
บาห์เรนของเรา
กษัตริย์ของเรา
คือสัญลักษณ์แห่งความปรองดอง
เทิดทูนรัฐธรรมนูญไว้ในฐานะอันสูงส่ง
บทบัญญัติดำเนินตามแนวทางชาริอะห์ ความเป็นอาหรับ และคุณค่า
ขอราชอาณาจักรบาห์เรนจงเจริญ
ประเทศแห่งความทรงเกียรติ
แดนกำเนิดแห่งความสันติ
เทิดทูนรัฐธรรมนูญไว้ในฐานะอันสูงส่ง
บทบัญญัติดำเนินตามแนวทางชาริอะห์ ความเป็นอาหรับ และคุณค่า
ขอราชอาณาจักรบาห์เรนจงเจริญ
|}
=== เนื้อร้อง (2514-2545) ===
{| cellpadding="5"
!align="right" |
ภาษาอาหรับ
||
ถ่ายอักษรเป็นภาษาโรมัน
||
คำแปล
|-
| style = "font-size:100%" align="right" |
بحريننا
بلد الأمان
وطن الكرام
يحمي حماها اميرنا الهمام
قامت على هدي الرسالة والعدالة والسلام
عاشت دولة البحرين
بلد الأمان
وطن الكرام
يحمي حماها اميرنا الهمام
قامت على هدي الرسالة والعدالة والسلام
عاشت دولة البحرين
||
Baḥraynunā
Baladolaman
Watanol kiram
Yahmi Himāha amīruna al-homām
Qamatala hadyelresalate Wal :adālati was salām
Āshat dawlatol Bahrain!
Baladolaman
Watanol kiram
Yahmi Himāha amīruna al-homām
Qamatala hadyelresalate Wal :adālati was salām
Āshat dawlatol Bahrain!
||
บาห์เรนของเรา
ปฐพีแห่งความปลอดภัย
ชนชาติอันเกรียงไกร
ถูกปกครองโดยดีดีโดยเจ้าผู้ครองนครของพวกเรา
สถาปนาชาติโดยสาร ความยุติธรรม และเสรีภาพ
ขอรัฐบาห์เรนจงเจริญ!
ปฐพีแห่งความปลอดภัย
ชนชาติอันเกรียงไกร
ถูกปกครองโดยดีดีโดยเจ้าผู้ครองนครของพวกเรา
สถาปนาชาติโดยสาร ความยุติธรรม และเสรีภาพ
ขอรัฐบาห์เรนจงเจริญ!
|}
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
nationalanthems.info
ฟังเพลงชาติบาห์เรน
เพลงชาติบาห์เรน "บาห์เรโนนา" - Himnuszok
เพลงชาติ
สัญลักษณ์ของประเทศบาห์เรน
เพลงภาษาอาหรับ
มิเชล แมคคูล

มิเชล เลจ คาลาเวย์ (Michelle Leigh Calaway) เกิดวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 1980 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพสาวชาวอเมริกัน อดีตสังกัดWWEภายใต้ชื่อบนสังเวียน มิเชล แมคคูล (Michelle McCool) ปัจจุบันได้แต่งงานกับดิอันเดอร์เทเกอร์
==ประวัติในวงการมวยปล้ำ==
แมคคูลเริ่มเข้าสู่วงการมวยปล้ำจากการเข้าประกวด WWE Diva Search เมื่อปี 2004 แม้ว่าแมคคูลจะไม่ได้รางวัลชนะเลิศ แต่ก็ได้เซ็นสัญญากับ WWE ซึ่งได้ส่งแมคคูลไปฝึกที่ค่ายพัฒนานักมวยปล้ำ ดีพ เซาท์ เรสต์ลิง และ โอไฮโอ แวลลีย์ เรสต์ลิง เพื่อฝึกทักษะในการปล้ำ
วันที่ 20 กรกฎาคม 2008 แมคคูลเอาชนะ นาตาเลีย (Natalya) ในเดอะเกรทอเมริกันแบช ทำให้แมคคูลได้ครองตำแหน่ง WWE Diva Champion คนแรก และเสียตำแหน่งไป ในวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 2008 ให้กับ มารีสและทำร้าย มาเรีย ที่ทำให้เธอต้องเสียแชมป์ไป
วันที่ 26 มิถุนายน 2009 แมคคูลได้เอาชนะเมลินา คว้าแชมป์ WWE Women's Championship อีกหนึ่งแชมป์ ในเดอะแบช (2009) ทำให้แมคคูลได้กลายเป็นนักมวยปล้ำหญิงประวัติศาสตร์ WWE คนแรกที่เคยได้ครองแชมป์ทั้ง 2 เข็มขัดมาแล้ว
วันที่ 31 มกราคม 2010 แมคคูลเสียแชมป์ให้กับมิกกี เจมส์ ในรอยัลรัมเบิล (2010) ในแมตช์ที่ใช้เวลาเพียง 20 วินาที แต่ก็ชิงคืนมาได้ 3 อาทิตย์หลังจากนั้นด้วยความร่วมมือของ วิคกี เกอร์เรโร
ในวันศุกร์ที่ 29 เมษายนในตอนของสแมคดาวน์ แมคคูลเผชิญหน้ากับเลย์ลาในการปล้ำเดี่ยวซึ่งจบลงด้วยการตัดสิทธิ์หลังจากที่ทั้งสองเริ่มทะเลาะกันนอกเวที หลังการปล้ำ เลย์ลาท้าให้แมคคูลปล้ำแบบ No Disqualification and No Countout Match ในศึกเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2011) แมคคูลยอมรับภายใต้เงื่อนไขเดียว ซึ่งก็คือผู้แพ้จะต้องออกจาก WWE ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ แมคคูลถูกเลย์ลาจับกดในการปล้ำแบบเต็มเวลาครั้งสุดท้ายให้กับ WWE ของเธอ
ในบทความปี 2019 ที่เผยแพร่โดย The Sportster แมคคูลเปิดเผยการออกจาก WWE ของเธอว่าเธอต้องเผชิญกับอาการบาดเจ็บมากมายและการให้กำเนิดลูกสาวในปีต่อมา สิ่งนี้อธิบายไว้ในพอดคาสต์ Chasing Glory ของลิเลียน การ์เซีย ซึ่งเป็นอดีตผู้ประกาศบนเวทีของ WWF/WWE ซึ่งเธอให้สัมภาษณ์ในปี 2016
=== ปรากฏตัวเป็นระยะ (2018–ปัจจุบัน) ===
==ท่าไม้ตาย==
M.A.D."T" (Heel hook), Wings of Love (Lifting sitout double underhook facebuster) และ Faith Breaker (Belly to back inverted mat slam
==ผลงานแชมป์ความสำเร็จ==

Pro Wrestling Illustrated
* Ranked No. 1 of the top 50 female wrestlers in the PWI Female 50 in 2010
* Woman of the Year (2010)
World Wrestling Entertainment
* WWE Divas Championship (2 times)
* WWE Women's Championship (2 times)
* Slammy Awards (2 times)
** Diva of the Year (2010)
** Knucklehead Moment of the Year (2010)  – with Layla
==เชิงอรรถ==
1 McCool originally injured her back during a WWE European tour. Because of pain in her back, she was unaware of the sternum injury until she went to the hospital for treatment. Tests also revealed that she had an enlarged kidney.
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
นักมวยปล้ำอาชีพหญิงชาวอเมริกัน‎
ครูชาวอเมริกัน
นักมวยปล้ำอาชีพจากรัฐฟลอริดา
ผู้จัดการและผู้จัดการส่วนตัวมวยปล้ำอาชีพ
บุคคลจากออสติน
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยฟลอริดาสเตต