pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
แลร์รี คิง

แลร์รี คิง (Larry King; 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1933 – 23 มกราคม ค.ศ. 2021) ชื่อเกิด ลอว์เรนซ์ ฮาร์วีย์ ไซเกอร์ (Lawrence Harvey Zeiger) เป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์และรายการวิทยุ เขาเป็นที่รู้จักในสหรัฐอเมริกา ในฐานะ 1 ในนักสัมภาษณ์ออกอากาศที่สำคัญที่สุด คิงสัมภาษณ์นักการเมือง นักกีฬา คนบันเทิงและผู้ตกเป็นข่าว มากกว่า 40,000 ครั้ง เขาได้รับรางวัลเอมมี 1 ครั้ง รางวัลพีบอดี 2 ครั้งและ รางวัลเคเบิลเอซ 10 ครั้ง
คิงเริ่มอาชีพการงานในการเป็นผู้สื่อข่าวท้องถิ่นของฟลอริดาและเป็นผู้สัมภาษณ์ทางวิทยุในคริสต์ทศวรรษ 1950 และ 1960 เขามีชื่อเสียงในการจัดสถานีวิทยุแห่งชาติ ตลอดคืนเริ่มในปี ค.ศ. 1978 และต่อมาเริ่มเป็นพิธีกรรายการสัมภาษณ์กลางคืน ทางโทรทัศน์ที่ชื่อ Larry King Live ทางช่องซีเอ็นเอ็น ที่เริ่มในปี 1985
แลร์รี คิง เสียชีวิตที่ศูนย์การแพทย์ซีดาส์-ไซนายในเมืองลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐ ขณะอายุได้ 87 ปี หลังตรวจพบโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 เมื่อปลายปี ค.ศ. 2020
== อ้างอิง ==
พิธีกรรายการทอล์กโชว์ชาวอเมริกัน
นักแสดงอเมริกัน
ชาวอเมริกันเชื้อสายรัสเซีย
ชาวอเมริกันเชื้อสายยิว
บุคคลจากบรุกลิน
นักข่าวชายชาวอเมริกัน
บุคคลที่เสียชีวิตจากโรคโควิด-19
นกกระเรียนคอขาว

นกกระเรียนคอขาว (White-naped Crane) เป็นนกในวงศ์นกกระเรียน เป็นนกขนาดใหญ่ ยาว 112-125 ซม. สูงประมาณ 130 ซม. หนักประมาณ 5.6 กก. ขาค่อนข้างแดง สีเทา มีแถบขาวที่คอ และวงแดงบริเวณศีรษะ กินแมลง เมล็ดพืช พืช และสัตว์ขนาดเล็กเป็นอาหาร
นกกระเรียนคอขาวขยายพันธุ์ในตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศมองโกเลีย ตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศจีน และบริเวณที่ติดกับตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศรัสเซีย เมื่อฤดูหนาวนกจะอพยพไปใกล้กับแม่น้ำแยงซี, เขตปลอดทหาร (DMZ) ในประเทศเกาหลีและบนเกาะคีวชูในประเทศญี่ปุ่น อาจเลยไปถึงประเทศคาซัคสถานและเกาะไต้หวัน ปัจจุบันคาดว่าเหลือนกในธรรมชาติประมาณ 4,900-5,400 ตัว
จากการสูญเสียถิ่นอาศัยอย่างต่อเนื่องและถูกล่าเป็นจำนวนมากในบางพื้นที่ นกกระเรียนคอขาวจึงจัดเป็นสิ่งมีชีวิตที่เสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ (VU) ในบัญชีแดงของสหภาพเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ และอยู่ในบัญชีอนุรักษ์ที่ 1 และ 2 ของไซเตส
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
BirdLife Species Factsheet 
International Crane Foundation 
White-naped Crane (Grus vipio) from Cranes of the World (1983) by Paul Johnsgard
คอขาว
ไบรอัน ซิงเกอร์

ไบรอัน ซิงเกอร์ (Bryan Singer) เกิดเมื่อวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 1965 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์และโปรดิวเซอร์ภาพยนตร์ชาวอเมริกัน ซิงเกอร์ได้รับเสียงวิจารณ์ที่ดีในผลงานภาพยนตร์เรื่อง The Usual Suspects และโดยเฉพาะในหมู่แฟนหนังไซไฟและการ์ตูน กับผลงาน 2 ภาคแรกของ X-Men และ Superman Returns
==ผลงาน==
===ภาพยนตร์===
===โทรทัศน์===
==ผลตอบรับ==
ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 11 เรื่องของ ไบรอัน ซิงเกอร์
16px 0–59% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ 16px 60–74% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 16px 75–100% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก 
สีแดง 0–19 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบเลย 20–39 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ สีส้ม 40–60 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ให้ปานกลาง สีเขียว 61–80 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 81–100 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก 
N/A ไม่ปรากฏ, หาข้อมูลไม่ได้ 
$ ดอลลาร์สหรัฐ 
==รางวัลที่ได้รับ==
จำนวนรางวัลที่เข้าชิงและได้รับจากภาพยนตร์ของ ไบรอัน ซิงเกอร์
== อ้างอิง ==
ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
บุคคลจากนครนิวยอร์ก
ชาวอเมริกันที่มีความหลากหลายทางเพศ
บุคคลจากรัฐนิวเจอร์ซีย์
ผู้กำกับภาพยนตร์ที่มีความหลากหลายทางเพศ
เบร็ต แรตเนอร์

เบร็ต แรตเนอร์ (Brett Ratner) เกิดเมื่อวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 1969 เป็นผู้สร้างภาพยนตร์และผู้กำกับมิวสิกวิดีโอชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักในผลงานกำกับเรื่อง The Family Man, Red Dragon, ภาพยนตร์ชุด Rush Hour และ  The Last Stand เขายังเป็นโปรดิวเซอร์ให้กับซีรีส์ทางช่องฟอกซ์เรื่อง Prison Break
==ผลงาน==
===ภาพยนตร์===
===ภาพยนตร์สั้น===
==ผลตอบรับ==
ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 12 เรื่องของ เบร็ต แรตเนอร์
16px 0–59% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ 16px 60–74% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 16px 75–100% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก 
สีแดง 0–19 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบเลย 20–39 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ สีส้ม 40–60 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ให้ปานกลาง สีเขียว 61–80 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 81–100 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก 
N/A ไม่ปรากฏ, หาข้อมูลไม่ได้ 
$ ดอลลาร์สหรัฐ 
== อ้างอิง ==
ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
ผู้กำกับมิวสิกวิดีโอชาวอเมริกัน
บุคคลจากไมแอมีบีช
บุคคลจากเบเวอร์ลีฮิลส์
เบนโซไพรีน

เบนโซไพรีน เป็นสารอินทรีย์ที่มีสูตรโครงสร้างเป็น C20H12 เป็นไฮโดรคาร์บอนไม่มีสี มีวง 5 วง โดยเป็นโครงสร้างของไพรีนที่เพิ่มหมู่ฟีนิลลีน (phenylene) มีไอโซเมอร์ 2 ชนิดคือ  benzo[a]pyrene และbenzo[e]pyrene สารเคมีที่ใกล้เคียง ได้แก่  cyclopentapyrenes dibenzopyrenes indenopyrenes และ naphthopyrenes PAHs 5 วงที่ใกล้เคียงกันได้แก่   picene, benzofluoranthenes, และperylene.  เบนโซไพรีนเป็นปัญหาเพราะสามารถทำปฏิกิริยากับดีเอ็นเอ ขัดขวางทรานสคริบชัน  จัดเป็นสารมลพิษและสารก่อมะเร็ง พบเบนโซไพรีนได้ในน้ำมันดิน และควันบุหรี่ มัหลักฐานที่แสดงให้เห็นว่าเบนโซไพรีนเกี่ยวข้องกับการเกิดมะเร็งปอด 
==ดูเพิ่ม==
Benzo[a]pyrene
==อ้างอิง==
โพลีไซคลิกอะโรมาติกไฮโดรคาร์บอน
สารก่อมะเร็ง
แม็กจี

โจเซฟ แม็กกินตี้ นิโคล (Joseph McGinty Nichol) เกิดเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1968 เป็นผู้กำกับและโปรดิวเซอร์ภาพยนตร์และโทรทัศน์ เคยเป็นโปรดิวเซอร์เพลง เขาเริ่มอาชีพในการทำงานในธุรกิจดนตรี เป็นผู้กำกับมิวสิกวิดีโอ มีผลงานโปรดิวซ์ให้กับหลายอัลบั้ม เขาเริ่มมีชื่อเสียงจากการกำกับภาพยนตร์เรื่องแรกคือ นางฟ้าชาร์ลี ซึ่งถือภาพยนตร์ที่ทำรายได้สัปดาห์เปิดตัวสูงสุดตลอดกาลโดยผู้กำกับภาพยนตร์เรื่องแรก จากนั้นกำกับอีก 3 เรื่อง รวมถึง ฅนเหล็ก 4: มหาสงครามจักรกลล้างโลก เขายังเป็นผู้อำนวยการสร้างรายการอย่างเช่น The O.C. และ ซูเปอร์เนเชอรัล
แม็กจียังมีบริษัทโปรดักชันของตัวเองที่ชื่อ วันเดอร์แลนด์ซาวด์แอนด์วิชัน ก่อตั้งใปปี 2001 ซึ่งทำงานให้ภาพยนตร์และรายการโทรทัศน์ที่เขาทำงาน หลังจากเรื่อง  เสน่ห์เข้มทะลุพิกัด
== ผลงานภาพยนตร์ ==
==ผลตอบรับ==
ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 8 เรื่องของ แม็กจี
16px 0–59% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ 16px 60–74% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 16px 75–100% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก 
สีแดง 0–19 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบเลย 20–39 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ สีส้ม 40–60 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ให้ปานกลาง สีเขียว 61–80 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 81–100 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก 
N/A ไม่ปรากฏ, หาข้อมูลไม่ได้ 
$ ดอลลาร์สหรัฐ 
== อ้างอิง ==
ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
ผู้กำกับมิวสิกวิดีโอชาวอเมริกัน
ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
ผู้อำนวยการสร้างรายการโทรทัศน์ชาวอเมริกัน
นักเขียนบทโทรทัศน์ชาวอเมริกัน
บุคคลจากแคละมะซู
เบนโซเอไพรีน

เบนโซเอไพรีน (C20H12) เป็นโพลีไซคลิกอะโรมาติกไฮโดรคาร์บอนที่มีวงเบนซีน 5 วง   เป็นสารก่อกลายพันธุ์และสารก่อมะเร็งที่สำคัญมาก จัดอยู่ในกลุ่มของเบนโซไพรีน เบนโซเอไพรีนเกิดจากการเผาไหม้ที่ไม่สมบูรณ์ที่อุณหภูมิระหว่าง 300 - 600&nbsp;°C ใน พ.ศ. 2536  พบเบนโซเอไพรีนเป็นองค์ประกอบของน้ำมันดิน และพบถึงความสามารถในการก่อมะเร็ง  พบหลักฐานว่าคนงานในอุตสาหกรรมน้ำมันเป็นมะเร็งผิวหนังสูง ต่อมาจึงพบว่า เบนโซเอไพรีนในน้ำมันสามารถก่อมะเร็งในสัตว์ทดลองได้


== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
National Pollutant Inventory - Polycyclic Aromatic Hydrocarbon Fact Sheet 
โพลีไซคลิกอะโรมาติกไฮโดรคาร์บอน
ฟลูออแรนทีน

ฟลูออแรนทีน เป็นสารประกอบโพลีไซคลิกอะโรมาติกไฮโดรคาร์บอนที่ประกอบด้วยหน่วยย่อยเป็น แนฟทาลีนรวมกับวงเบนซีนจนมีวงทั้งหมด 5 วง  จัดเป็นไอโซเมอร์ของไพรีน แต่ไม่คงตัวที่อุณหภูมิสูงเท่าไพรีน พบในผลิตภัณฑ์ที่เกิดการเผาไหม้เช่นเดียวกับพีเอเอชอื่นๆ  การปรากฏของฟลูออแรนทรีนเป็นตัวบ่งชี้ถึงก่ารเผาไหม้ที่ไม่สมบูรณืที่อุณหภูมิต่ำ จัดเป็นสารมลพิษกลุ่มพีเอเอช 16 ตัวที่ต้องรีบกำจัดออกจากสิ่งแวดล้อม ชื่อของสารนี้มาจากคำว่า fluorescence ซึ่งหมายถึงการเรืองแสงของสารนี้ภายใต้แสงยูวี
==อ้างอิง==
National Pollutant Inventory - Polycyclic Aromatic Hydrocarbon Fact Sheet 
Chemical Profile for FLUORANTHENE from Scorecard
FLUORANTHENE Chemical Fact Sheet by Spectrum Laboratories 
โพลีไซคลิกอะโรมาติกไฮโดรคาร์บอน
ฟลูออรีน (พีเอเอช)

สำหรับความหมายอื่นดู ฟลูออรีน
ฟลูออรีนหรือ 9H-Fluorene เป็นสารประกอบโพลีไซคลิกอะโรมาติกไฮโดรคาร์บอน  ลักษณะเป็นผลึกสีขาว ระเหิดได้เช่นเดียวกับแนฟทาลีน เรืองแสงสีม่วงใต้แสงยูวี ไม่ละลายในน้ำแต่ละลายได้ในเบนซีน และอีเทอร์
== การสังเคราะห์ โครงสร้างและปฏิกิริยา ==
แหล่งที่มาสำคัญของฟลูออรีนคือน้ำมันถ่านหิน แต่สามารถสังเคราะห์ได้ด้วยปฏิกิริยาดีไฮโดรจีเนสของไดฟีนิลมีเทน โมเลกุลของฟลูออรีน มีลักษณะเกือบเป็นแนวระนาบ , แม้ว่าแต่ละวงเบนซีนที่อยู่ด้านข้างมีลักษณะเป็นระนาบร่วมกับคาร์บอนตัวที่ 9 ที่อยู่ตรงกลาง 
=== ความเป็นกรด ===
ตำแหน่ง C9-H ของวงแหวนของฟลูออรีนเป็นกรดอย่างอ่อน (pKa = 22.6 ใน DMSO) การเสียโปรตรอนทำให้ได้แอนไอออนฟลูออรีนิลที่เสถียร มีสูตรโครงสร้างเป็น C13H9 -, ซึ่งมีกลิ่นหอมและมีสีส้มเข้ม แอนไอออนนี้มีคุณสมบัติเป็นนิวคลีโอไฟล์ และทำปฏิกิริยากับอิเล็กโตรไฟล์ได้โดยปฏิกิริยาการเติมที่ตำแหน่งที่ 9  การทำฟลูออรีนให้บริสุทธิ์ใช้คุณสมบัติความเป็นกรดและการที่อนุพันธ์โซเดียมของฟลูออรีนละลายในตัวทำละลายไฮโดรคาร์บอนได้ต่ำ
สามารถทำให้ฟลูออรีนเสียโปรตอนทั้งสองที่ตำแหน่ง C9 ได้ ตัวอย่างเช่น 9,9 - ฟลูออรีนิลไดโพแทสเซียม สามารถสังเคราะห์ได้โดยให้ฟลูออรีนทำปฏิกิริยากับโลหะโพแทสเซียมในไดออกเซนที่เดือด 
== การใช้ประโยชน์ ==
ฟลูออรีนเป็นสารตั้งต้นของสารอนุพันธ์ของฟลูออรีนอื่น ๆ  กรดฟลูออรีน - 9 - คาร์บอกซิลิก เป็นสารตั้งต้นของการผลิตยา 2 - อะมิโนฟลูออรีน, 3,6 -บิส - (ไดเมทิลอะมิโนฟลูออรีน) และ 2,7 - ไดไอโอโดฟลูออรีน เป็นสารตั้งต้นของการผลิตสีย้อมปฏิกิริยาออกซิเดชันของฟลูออรีนให้ ฟลูออรีโนน ซึ่งเป็นอนุพันธ์ที่มีประโยชน์ในเชิงพาณิชย์  9 - ฟลูออรีนิลเมทิลคลอโรฟอร์เมต ใช้ในการผลิต 9 - ฟลูออรีนิลเมทิลคาร์บาเมต (Fmoc) ซึ่งเป็นสารป้องกันหมู่เอมีนในการสังเคราะห์เปปไทด์ 
พอลิเมอร์ พอลีฟลูออรีน (คาร์บอนตัวที่ 7 ของหน่วยหนึ่งสร้างพันธะกับคาร์บอนตัวที่ 2 ของหน่วยถัดไป โดยแทนที่ไฮโดรเจนสองอะตอม)ใช้เป็นสื่อกระแสไฟฟ้าและสารเรืองแสงทางไฟฟ้า และได้รับการศึกษามากสำหรับใช้เป็น หมู่ให้ความเรืองแสงในไดโอดเปล่งแสงแบบใช้สารอินทรีย์
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
National Pollutant Inventory - Polycyclic Aromatic Hydrocarbon Fact Sheet 
Fluorene in the National Institute of Standards and Technology database.
โพลีไซคลิกอะโรมาติกไฮโดรคาร์บอน
ชาร์ลี บราวน์

ชาร์ลี บราวน์ (Charlie Brown) เป็นตัวละครในการ์ตูนสั้นที่มีมายาวนานเรื่อง พีนัตส์ โดยชาร์ล เอ็ม ชูลซ์ ชาร์ลี บราวน์และผู้เขียนมีสิ่งเชื่อมโยงกันคือ ทั้งคู่เป็นบุตรชายของช่างตัดผม แต่เพราะว่าผลงานขอชูลซ์เป็นงานที่บอกได้ว่า "เป็นตัวอย่างที่สดใสมากที่สุดของเนื้อเรื่องที่ประสบความสำเร็จที่สุดของอเมริกัน" แต่ชาร์ลี บราวน์ ก็เป็นตัวอย่างของ "เรื่องของชาวอเมริกันที่ไม่ประสบความสำเร็จ" ที่เขาดูจะล้มเหลวในสิ่งที่เขาทำ
== อ้างอิง ==
ตัวละครพีนัตส์
ตัวละครที่เป็นนักเบสบอล
ตัวละครที่เป็นผู้เล่นอเมริกันฟุตบอล
ตัวละครชายในแอนิเมชัน
เมธัส สวนศรี

เมธัส สวนศรี  เกิด 25 กันยายน พ.ศ. 2524 เป็นนายแบบ นักแสดงชาวไทย มีศักดิ์เป็นหลานของอดีตพระเอกลิเก พงษ์ศักดิ์ สวนศรี
เก่งได้รับรางวัลเกียรติยศ งานระฆังทอง ครั้งที่ 3 ประจำปีพุทธศักราช 2553
โดยอัญเชิญสมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ วัดปากน้ำภาษีเจริญ กรุงเทพฯ เป็นองค์ประธานประทานเกียรติบัตร, ฯพณฯ พลอากาศเอก กำธร สินธวานนท์องคมนตรี เป็นประธานมอบ "รางวัลระฆังทอง" , พลเอก สิทธิ์ สิทธิมงคล ประธานอำนวยการ ซึ่งจัดโดยสมัชชานักจัดรายการข่าววิทยุโทรทัศน์และหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย (สว.นท) มีนายอำนาจ หมัดสดาย เป็นประธานสมัชชา
"เก่ง เมธัส" อดีตเคยก่อวีรกรรมหนัก ขึ้นโรงขึ้นศาลนับไม่ถ้วน จนหายหน้าไปจากวงการนับ 10 ปี ปัจจุบันกลับมาดีได้เพราะลูกชาย เสียดายชีวิตช่วงวัยรุ่น จนเป็นข่าวเยอะแยะไปหมด จะให้ลบภาพเก่าๆก็คงยาก ล่าสุดเจ้าตัวกลับมาอีกครั้ง ทำช่องยูทูป "เก่ง เมธัส ไฟแลบ" โดยเทปแรกมี "บีม ศรัณยู" และ "โหงวเฮ้ง" (ลูกชาย "เท่ง เถิดเทิง") เป็นแขกรับเชิญ
==ผลงาน ==
=== ภาพยนตร์ ===
ผีตุ๋มติ๋ม (2552)
ผู้หญิง 5 บาป 2 (2553)
== ํช่อง Youtube ==
เก่ง เมธัส ไฟแลบ
== รายการแข่งรถ ==
PT RACING SERIES (SIAM GT) 3rd
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
นักแสดงชาวไทย
รายชื่อแชมป์โลกมวยสากลรุ่นมินิมัมเวท

ต่อไปนี้เป็นรายชื่อแชมป์โลกมวยสากลรุ่นมินิมัมเวทของสถาบันต่างๆ
สมาคมมวยโลก ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2464
สภามวยโลก ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2506
สหพันธ์มวยนานาชาติ ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2526
องค์กรมวยโลก ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2531
__TOC__
นักมวยสากลรุ่นมินิมัมเวท
โครงการกระสวยอวกาศ–มีร์

โครงการกระสวยอวกาศ-เมียร์ (Shuttle–Mir Program) เป็นโครงการความร่วมมือด้านอวกาศระหว่างรัสเซียกับสหรัฐอเมริกา เกี่ยวกับการที่กระสวยอวกาศของสหรัฐจะเดินทางไปเยือนสถานีอวกาศเมียร์ของรัสเซีย นักบินอวกาศของรัสเซียจะบินไปยังกระสวยอวกาศ ส่วนนักบินอวกาศสหรัฐจะบินไปยังยานโซยูซเพื่อเข้าปฏิบัติการระยะยาวบนสถานีอวกาศเมียร์
โครงการนี้ (ซึ่งบางครั้งก็เรียกว่า "เฟสหนึ่ง") มีวัตถุประสงค์จะให้ฝ่ายสหรัฐอเมริกาเรียนรู้จากประสบการณ์ของรัสเซียในการใช้ชีวิตอยู่ในอวกาศเป็นเวลานานๆ และเพื่อเสริมสร้างความร่วมมือระหว่างชาติทั้งสองตลอดจนหน่วยงานด้านอวกาศของทั้งสองประเทศ คือองค์การนาซ่า กับองค์การอวกาศสหพันธรัฐรัสเซีย (รอสคอสมอส) โครงการนี้ช่วยปูพื้นฐานโครงการความร่วมมือทางอวกาศในอนาคต โดยเฉพาะอย่างยิ่ง "เฟสสอง" ของโครงการร่วม คือการก่อสร้างสถานีอวกาศนานาชาติ โครงการเริ่มต้นประกาศตัวในปี ค.ศ. 1993 ภารกิจแรกดำเนินการในปี ค.ศ. 1994 และโครงการได้ดำเนินต่อมาจนกระทั่งสิ้นสุดแผนภารกิจในปี ค.ศ. 1998 มีเที่ยวบินกระสวยอวกาศทั้งสิ้น 11 เที่ยว และระยะเวลาปฏิบัติงานร่วมกันในอวกาศเกือบ 1000 วันสำหรับนักบินอวกาศสหรัฐ โดยมีชุดลูกเรือผลัดเปลี่ยนปฏิบัติการระยะยาวทั้งสิ้น 7 ชุด
ระหว่างช่วง 4 ปีของโครงการ ทั้ง 2 ประเทศมีการดำเนินการ "สิ่งแรก" ในอวกาศได้สำเร็จหลายอย่าง รวมถึงการที่นักบินอวกาศสหรัฐคนแรกเดินทางไปบนยานโซยูซ การต่อยานอวกาศขนาดใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีมาในประวัติศาสตร์ และการเดินในอวกาศครั้งแรกของนักบินอวกาศสหรัฐด้วยชุดอวกาศ Orlan ของรัสเซีย
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
History of Shuttle–Mir  (NASA)
Diary of Linenger Increment (NASA)
นาซา
โครงการอวกาศรัสเซีย
รัฐวิสาหกิจรอสคอสมอส

องค์การอวกาศสหพันธรัฐรัสเซีย (Федеральное космическое агентство России Federal'noye kosmicheskoye agentstvo Rossii; Russian Federal Space Agency) หรือชื่อเรียกโดยทั่วไปว่า รอสคอสมอส (Роскосмос Roskosmos; Roscosmos) ตัวย่อว่า  FKA (ФКА) และ RKA (РКА) เป็นองค์การของรัฐบาลที่รับผิดชอบกิจการด้านโครงการวิทยาศาสตร์และอวกาศของรัสเซีย รวมถึงการวิจัยด้านอวกาศยานโดยทั่วไป เดิมมีชื่อว่า Russian Aviation and Space Agency (Российское авиационно-космическое агентство Rossiyskoe aviatsionno-kosmicheskoe agentsvo, รู้จักโดยทั่วไปว่า "Rosaviakosmos")
สำนักงานใหญ่ของรอสคอสมอสตั้งอยู่ในมอสโคว์ ศูนย์ควบคุมภารกิจการบินในอวกาศหลักตั้งอยู่ที่เมืองใกล้เคียงคือ โคโรเลฟ ศูนย์ฝึกอบรมนักบินอวกาศ (Cosmonauts Training Centre หรือ GCTC) อยู่ที่เมืองสตาร์ ฐานปล่อยใช้ Baikonur Cosmodrome ซึ่งอยู่ในคาซัคสถาน (การส่งยานทั้งแบบมีมนุษย์และไม่มีมนุษย์ควบคุมส่วนมากจะปล่อยจากที่นี่) และ Plesetsk Cosmodrome ซึ่งอยู่ทางตอนเหนือของรัสเซียใช้สำหรับภารกิจที่ไม่มีมนุษย์ควบคุม โดยมากในการระบุตำแหน่งที่ตั้งทางทหาร
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
RKA home page in Russian 
RKA home page in English 
2006–2015 RKA Fundamental Space Research Program 
Russian Space Program
 
องค์การอวกาศ
โครงการอวกาศรัสเซีย
รายชื่อคณะลูกเรือถาวรของสถานีอวกาศนานาชาติ

ต่อไปนี้เป็น รายชื่อคณะลูกเรือถาวรของสถานีอวกาศนานาชาติ โดยที่คณะลูกเรือถาวรแต่ละชุดจะเรียกชื่อว่า "เอ็กซ์เพดิชั่น n" โดยที่ n เป็นเลขเรียงตามลำดับเพิ่มขึ้นในแต่ละคณะที่เสร็จสิ้นภารกิจ ทั้งนี้ไม่นับนักท่องเที่ยวอวกาศหรือผู้ไปเยือนในภารกิจจัดส่งเสบียง ชื่อของผู้บัญชาการในแต่ละเอ็กซ์เพดิชั่นจะเขียนไว้เป็น ชื่อตัวเอียง คำว่า "ระยะเวลา" หมายถึงเวลาของลูกเรือ โดยไม่เกี่ยวข้องกับ "เที่ยวบินขึ้น" หรือ "เที่ยวบินลง"
__NOTOC__
== คณะลูกเรือปัจจุบัน ==
== คณะลูกเรือในอนาคต ==
== คณะลูกเรือที่เสร็จสิ้นภารกิจแล้ว ==
== ดูเพิ่ม ==
สถานีอวกาศนานาชาติ
== อ้างอิง ==
NASA's space station crew page
สถานีอวกาศนานาชาติ
องค์การอวกาศแคนาดา

องค์การอวกาศแคนาดา (Canadian Space Agency หรือ CSA; l'Agence spatiale canadienne หรือ ASC) เป็นหน่วยงานด้านกิจการอวกาศของรัฐบาลแคนาดา รับผิดชอบโครงการอวกาศของประเทศแคนาดา ก่อตั้งขึ้นในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1989 ภายใต้บทบัญญัติว่าด้วยองค์การอวกาศแคนาดา อนุมัติใช้งานเมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 1990 ประธานเจ้าหน้าที่บริหารขององค์การจะรายงานโดยตรงกับรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
สำนักงานใหญ่ของ CSA ตั้งอยู่ที่ศูนย์อวกาศจอห์น เอช. แชปแมน ที่เมืองเซนต์-ฮิวเบิร์ต รัฐควิเบก ประเทศแคนาดา และยังมีสำนักงานอยู่ในออตตาวา ออนตาริโอ ที่ศูนย์ปฏิบัติการเดวิด ฟลอริดา และมีสำนักงานเล็ก ๆ อยู่ในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี., กรุงปารีส ฝรั่งเศส, แหลมคานาเวอรัล ฟลอริดา และที่ฮูสตัน รัฐเท็กซัส
องค์การมีพนักงานเพียง 575 คน และนักศึกษาฝึกงานที่หมุนเวียนผลัดเปลี่ยนกันไปในแต่ละฤดูร้อนราว 100 คน พนักงานส่วนใหญ่ทำงานอยู่ที่ศูนย์แชปแมน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
SpaceRef Canada - Canada in Space
Text of the Canadian Space Agency Act 
องค์การอวกาศ
โครงการอวกาศแคนาดา
มนุษย์หมาป่า (ภาพยนตร์)

เดอะ วูลฟ์แมน (The Wolf Man) เป็นภาพยนตร์แนวสยองขวัญ-คลาสสิก  โดย ยูนิเวอร์แซล พิคเจอร์ ในปี ค.ศ. 1941 (พ.ศ. 2484) กำกับโดย จอร์จ แวกเนอร์ บทภาพยนตร์โดย เคิร์ต ซิออดแมก นำแสดงโดย ลอน เชนีย์ จูเนียร์ รับบทเป็น ลอเรนซ์ ทัลบอท/มนุษย์หมาป่า
มนุษย์หมาป่า เป็นภาพยนตร์ฮอลลีวู้ด ฉายวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2484 ฉบับนี้โด่งดังกว่าภาพยนตร์มนุษย์หมาป่าเรื่องแรกๆ คือ Werewolf of London (1935) ของผู้กำกับ "สจวร์ต วอล์กเกอร์"
ฉากในภาพยนตร์ แคว้นเวลส์ของสหราชอาณาจักร ส่วนภาพยนตร์เรื่องนี้นำเสนอเรื่องราวในประเทศอังกฤษ ยุควิกตอเรีย ปี 1890 เนื่องจากผู้สร้างต้องการบรรยากาศสยองขวัญของเมืองลอนดอนที่สกปรก มืดหม่น มีแสงสว่างเพียงจากตะเกียงแก๊ส และเต็มไปด้วยหมอก
== เรื่องย่ิอ ==
แลร์รี่ ทัลบอต ซึ่งเขาเดินทางกลับมาบ้านและได้พบกับสาวสวย ในระหว่างที่เขากำลังพาเธอไปเที่ยวนั้นเอง ระหว่างทางเขาได้ถูกกัดโดยหมาป่าตัวหนึ่ง แล้วจากนั้นพอคืนพระจันทร์เต็มดวงมาถึง เขาก็กลายเป็น มนุษย์หมาป่า
== นักแสดง ==
ลอน เชนีย์ จูเนียร์ รับบท ลอว์เรนซ์ ทัลบอต/หรือมนุษย์หมาป่า
คล็อด เรนส์ รับบท จอห์น ทัลบอต
Warren William รับบท Dr. Lloyd
Ralph Bellamy รับบท Colonel Montford
Patric Knowles รับบท Frank Andrews
Béla Lugosi รับบท Bela
Maria Ouspenskaya รับบท Maleva
Evelyn Ankers รับบท Gwen Conliffe
J.M. Kerrigan รับบท Charles Conliffe
Fay Helm รับบท Jenny
Forrester Harvey รับบท Twiddle
== ดูเพิ่ม ==
มนุษย์หมาป่า
แวน เฮลซิง
เคร็กคิวล่า (ภาพยนตร์)
แฟรงเกนสไตน์ (ภาพยนตร์)
มัมมี่ (ภาพยนตร์)
มนุษย์ล่องหน
สัตว์สยองจากหนองน้ำลึก
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพยนตร์อเมริกัน
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2484
ภาพยนตร์โดยยูนิเวอร์แซลพิกเจอส์
ภาพยนตร์สยองขวัญ
ภาพยนตร์ขาวดำ
ภาพยนตร์ที่มีฉากในเวลส์
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในรัฐแคลิฟอร์เนีย
ข้อความคาดการณ์ของปวงกาเร

ในคณิตศาสตร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสาขาทอพอโลยีเชิงเรขาคณิต ข้อความคาดการณ์ของปวงกาเร (Poincaré conjecture) เป็นทฤษฎีบทจัดจำแนกสำหรับทรงกลม 3 มิติ ซึ่งเป็นไฮเปอร์สเฟียร์ล้อมรอบบอลหนึ่งหน่วยในปริภูมิ 4 มิติ
อองรี ปวงกาเรตั้งข้อความคาดการณ์ของเขาเป็นครั้งแรกในปี 1904 ปวงกาเรสนใจปริภูมิที่เหมือนปริภูมิสามมิติเมื่อดูใกล้ ๆ และตัวปริภูมิมีขนาดจำกัด ปวงกาเรคาดการณ์ว่าถ้าปริภูมิเช่นนั้นมีสมบัติเพิ่มเติมไปอีกว่าทุกลูปในปริภูมิดังกล่าวสามารถรัดเข้าหากันอย่างต่อเนื่องจนกระทั่งกลายเป็นจุดได้ แล้วรูปทรงนั้นจะต้องเหมือนกับทรงกลม 3 มิติ ความพยายามพิสูจน์ข้อความคาดการณ์ดังกล่าวนำไปสู่ความก้าวหน้าในคณิตศาสตร์สาขาทอพอโลยีเชิงเรขาคณิตตลอดช่วงศตวรรษที่ 20
กริกอรี เพเรลมาน พิสูจน์ข้อความคาดการณ์นี้ได้สำเร็จในช่วงปี 2002 ถึง 2003 โดยเขาเสนอบทพิสูจน์ในบทความบนเว็ปไซต์ arXiv  บทพิสูจน์ข้อความคาดการณ์นี้อาศัยงานของ ริชาร์ด แฮมิลตัน เป็นพื้น ซึ่งแฮมิลตันเป็นผู้ริเริ่มการใช้ Ricci flow ในการแก้ปัญหาข้อความคาดการณ์ของปวงกาเร เพเรลมานพัฒนาเทคนิกใหม่ ๆ สำหรับ Ricci flow จนสำหรับดัดแปลงงานของแฮมิลตันเพื่อพิสูจน์ข้อความคาดการณ์ของปวงกาเรได้ในที่สุด นอกจากนี้เขายังพิสูจน์ Geometrization conjecture ของวิลเลียม เทอร์สตันที่ซับซ้อนมากกว่าข้อความคาดการณ์ของปวงกาเร
บทพิสูจน์ข้อความคาดการณ์ของปวงกาเรถือว่าเป็นหมุดหมายที่สำคัญในวิชาทอพอโลยี แฮมิลตันได้รับรางวัลชอว์จากผลงานของเขา ข้อความคาดการณ์นี้ยังเป็นหนึ่งในปัญหารางวัลมิลเลนเนียม ซึ่งสถาบันคณิตศาสตร์เคลย์ยื่นข้อเสนอ 1 ล้านดอลล่าร์สหรัฐให้แก่ผู้ที่สามารถแก้ปัญหาเหล่านี้ได้ ข้อพิสูจน์ของเพเรลมานได้รับการตรวจสอบและยืนยันในปี ค.ศ. 2006 สถาบันคณิตศาสตร์เคลย์เสนอรางวัลมิลเลนเนียมให้แก่เพเรลมานเมื่อ 18 มีนาคม ค.ศ. 2010 และเขายังได้รับการเสนอเหรียญรางวัลฟีลด์ส แต่เขาปฏิเสธรางวัลทั้งคู่ โดยให้เหตุผลว่าผลงานของแฮมิลตันมีส่วนสำคัญพอ ๆ กับผลงานของเขาเอง ปัจจุบันข้อความคาดการณ์ของปวงกาเรเป็นปัญหารางวัลมิลเลนเนียมข้อแรกและข้อเดียวที่ได้รับการไขข้อพิสูจน์ได้
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The Poincaré conjecture described  by the Clay Mathematics Institute.
The Poincaré Conjecture (video) Brief visual overview of the Poincaré Conjecture, background and solution.
The Geometry of 3-Manifolds (video)  A public lecture on the Poincaré and geometrization conjectures, given by C. McMullen at Harvard in 2006.
Bruce Kleiner (Yale) and John W. Lott (University of Michigan) : "Notes & commentary on Perelman's Ricci flow papers".
Stephen Ornes, What is The Poincaré Conjecture? , Seed Magazine, 25 August 2006.
The slides  used by Yau in a popular talk on the Poincaré conjecture.
"The Poincaré Conjecture" - BBC Radio 4 programme In Our Time, 2 November 2006. Contributors June Barrow-Green, Lecturer in the History of Mathematics at the Open University, Ian Stewart, Professor of Mathematics at the University of Warwick, Marcus du Sautoy, Professor of Mathematics at the University of Oxford, and presenter Melvyn Bragg.
"Solving an Old Math Problem Nets Award, Trouble" - NPR segment, December 26, 2006.
ทฤษฎีบททางคณิตศาสตร์
ปัญหารางวัลมิลเลนเนียม
อ็องรี ปวงกาเร
โมดูลห้องทดลองของญี่ปุ่น

โมดูลห้องทดลองของญี่ปุ่น (Japanese Experiment Module หรือ JEM) หรือเป็นที่รู้จักกันในชื่อเรียกว่า โมดูลคิโบ  เป็นโมดูลด้านวิทยาศาสตร์ของประเทศญี่ปุ่นบนสถานีอวกาศนานาชาติ พัฒนาขึ้นโดยองค์การสำรวจอวกาศญี่ปุ่น (JAXA) เป็นโมดูลของสถานีอวกาศนานาชาติแบบโมดูลเดี่ยวที่มีขนาดใหญ่ที่สุด ชิ้นส่วน 2 ชิ้นแรกของโมดูลนำส่งขึ้นโดยกระสวยอวกาศเที่ยวบิน STS-123 และ STS-124 ชิ้นที่ 3 ซึ่งเป็นชิ้นสุดท้ายนำขึ้นโดยเที่ยวบิน STS-127
โมดูลคิโบมีส่วนประกอบหลัก 4 ส่วนได้แก่
โมดูลปรับความดัน (Pressurized Module หรือ PM)
โมดูลอำนวยบริการภายนอก (Exposed Facility หรือ EF)
Experiment Logistics Module (ELM)
Remote Manipulator System (JEMRMS)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
nasa.gov: ISS facilitie catalog
nasa.gov: Expedition 21/22 Press Kit (PDF)
The Future of Hope - Kibo Prologue to the Future - STS-127 2J/A Mission on JAXA Channel
สถานีอวกาศนานาชาติ ที่เว็บไซต์ JAXA 
KIBO ที่เว็บไซต์ JAXA 
KIBO Handbook (JAXA) 
สถานีอวกาศนานาชาติ
โครงการอวกาศญี่ปุ่น
ภารกิจอวกาศในปี พ.ศ. 2551
ภารกิจอวกาศในปี พ.ศ. 2552
โคลัมบัส (โมดูลของสถานีอวกาศนานาชาติ)

โคลัมบัส (Columbus) เป็นห้องปฏิบัติการทางวิทยาศาสตร์ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสถานีอวกาศนานาชาติ เป็นชิ้นส่วนใหญ่ที่สุดที่สร้างโดยองค์การอวกาศยุโรป (ESA)
โมดูลโคลัมบัสก่อสร้างที่เมืองตูริน ประเทศอิตาลี เช่นเดียวกับโมดูลฮาร์โมนีและโมดูล Tranquility โดยบริษัท Alcatel Alenia Space ที่มีฐานในกรุงโรม การออกแบบสถาปัตยกรรมการใช้งาน (รวมถึงซอฟต์แวร์) ของห้องทดลองดำเนินการโดย EADS ในเยอรมนี และนำมาประกอบรวมกันก่อนจะนำส่งไปที่ศูนย์อวกาศเคนเนดีในฟลอริดา โมดูลถูกนำส่งขึ้นด้วยกระสวยอวกาศแอตแลนติส เที่ยวบิน STS-122 เมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 โดยได้รับการออกแบบให้มีอายุใช้งานประมาณ 10 ปี การควบคุมการทำงานของโมดูลทำโดยศูนย์ควบคุมโคลัมบัส ซึ่งตั้งอยู่ที่ศูนย์ควบคุมปฏิบัติการในอวกาศแห่งเยอรมัน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของศูนย์อวกาศยานเยอรมัน (German Aerospace Center หรือ DLR) ที่เมือง Oberpfaffenhofen ใกล้กับเมืองมิวนิก ประเทศเยอรมนี
องค์การอวกาศยุโรปใช้เงินในการก่อสร้างโมดูลโคลัมบัสเป็นเงิน 1,400 ล้านยูโร ซึ่งรวมไปถึงเครื่องมือทดลองต่างๆ ที่จะติดตั้งภายในและโครงสร้างพื้นฐานการควบคุมจากภาคพื้นดินที่จำเป็นต้องใช้ในการควบคุมการทำงาน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ESA: Columbus Laboratory
ESA: Technical specifications of the Columbus Laboratory
ESA: Columbus structure completed
ESA's Columbus blog
Thales Alenia Space page for Columbus 
สถานีอวกาศนานาชาติ
ภารกิจอวกาศในปี พ.ศ. 2551
โครงการอวกาศยุโรป