pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
รอยประสาน (กายวิภาคศาสตร์)

รอยประสาน (suture ซูเจอร์) เป็นข้อต่อชนิดหนึ่ง จัดเป็นชนิดย่อยของข้อต่อชนิดเนื้อเส้นใยคั่น (fibrous joint หรือ synarthrosis) ซึ่งพบอยู่ในกะโหลกศีรษะ (หรือกระดูกหุ้มสมอง) โดยที่กระดูกทั้งสองชิ้นจะยึดกันด้วยเส้นใยที่เรียกว่า Sharpey's fibres ข้อต่อชนิดนี้สามารถเคลื่อนไหวได้เล็กน้อย ทำให้กะโหลกศีรษะมีความยืดหยุ่นเล็กน้อย
เมื่อแรกเกิด กระดูกกะโหลกศีรษะหลายชิ้นอาจยังไม่เชื่อมเป็นแผ่นกระดูกที่ชิดติดกัน บริเวณที่อยู่ระหว่างชิ้นกระดูกนั้นจะเป็นแผ่นเนื้อเยื่อคลุมที่เรียกว่า กระหม่อม (fontanelle) บริเวณบนกะโหลกศีรษะสามารถมีการเปลี่ยนแปลงได้ตลอดช่วงวัยผู้ใหญ่ (แม้จะไม่รวดเร็วนัก) ซึ่งมีประโยชน์ในการให้ข้อมูลทางนิติวิทยาศาสตร์และโบราณคดี
== รายชื่อซูเจอร์ ==
ซูเจอร์หลายตำแหน่งบนกะโหลกศีรษะมีชื่อตามชื่อกระดูกที่ซูเจอร์นี้คั่นอยู่ แต่บางตำแหน่งก็มีชื่อเฉพาะของมันเอง
=== สัณฐานกะโหลกด้านข้าง (norma lateralis) ===
รอยประสานคร่อมขม่อมหน้า หรือ โคโรนัล ซูเจอร์ (Coronal suture) - ระหว่างกระดูกหน้าผาก (frontal bone) และกระดูกข้างขม่อม (parietal bone)
รอยประสานท้ายทอย หรือ แลมบ์ดอยด์ ซูเจอร์ (Lambdoid suture) - ระหว่างกระดูกข้างขม่อมและกระดูกท้ายทอย (occipital bone)
ออกซิปิโตมาสตอยด์ ซูเจอร์ (Occipitomastoid suture) - รอยประสานระหว่างกระดูกท้ายทอยและส่วนกกหูของกระดูกขมับ (temporal bone)
พาไรโทมาสตอยด์ ซูเจอร์ (Parietomastoid suture) - รอยประสานระหว่างกระดูกข้างขม่อมและส่วนกกหูของกระดูกขมับ
สฟีโนฟรอนทัล ซูเจอร์ (Sphenofrontal suture) - รอยประสานระหว่างกระดูกสฟีนอยด์ (sphenoid bone) และกระดูกหน้าผาก
สฟีโนพาไรทัล ซูเจอร์ (Sphenoparietal suture) - รอยประสานระหว่างกระดูกสฟีนอยด์และกระดูกข้างขม่อม
สฟีโนสควาโมซัล ซูเจอร์ (Sphenosquamosal suture) - รอยประสานระหว่างกระดูกสฟีนอยด์และส่วนสความัสของกระดูกขมับ
สฟีโนไซโกมาติก ซูเจอร์ (Sphenozygomatic suture) - รอยประสานระหว่างกระดูกสฟีนอยด์และกระดูกโหนกแก้ม (zygomatic bone)
สควาโมซัล ซูเจอร์ (Squamosal suture) - รอยประสานระหว่างกระดูกข้างขม่อมและกระดูกขมับ
ไซโกมาติโคเทมพอรัล ซูเจอร์ (Zygomaticotemporal suture) - ระหว่างกระดูกโหนกแก้มและกระดูกขมับ
ไซโกมาติโคฟรอนทัล ซูเจอร์ (Zygomaticofrontal suture) - ระหว่างกระดูกโหนกแก้มและกระดูกหน้าผาก
=== สัณฐานกะโหลกด้านหน้าผาก (norma frontalis) หรือด้านบน (norma verticalis) ===
รอยประสานหน้าผาก หรือ ฟรอนทัล ซูเจอร์ (Frontal suture/Metopic suture) - ระหว่างกระดูกหน้าผาก 2 ชิ้น ส่วนใหญ่จะเชื่อมรวมเป็นกระดูกชิ้นเดียวกัน
รอยประสานหว่างขม่อม หรือ ซาจิตตัล ซูเจอร์ (Sagittal suture) - อยู่ในระนาบแบ่งซ้ายขวา ระหว่างกระดูกข้างขม่อม
=== สัณฐานกะโหลกด้านล่าง (norma basalis) หรือด้านใน ===
ฟรอนโทเอทมอยดัล ซูเจอร์ (Frontoethmoidal suture) - รอยประสานระหว่างกระดูกหน้าผากและกระดูกเอทมอยด์ (ethmoid bone)
พีโทรสความัส ซูเจอร์ (Petrosquamous suture) - รอยประสานระหว่างส่วนพีทรัสและส่วนสความัสของกระดูกขมับ
สฟีโนเอทมอยดัล ซูเจอร์ (Sphenoethmoidal suture) - รอยประสานระหว่างกระดูกสฟีนอยด์และกระดูกเอทมอยด์
สฟีโนพีโทรซัล ซูเจอร์ (Sphenopetrosal suture) - รอยประสานระหว่างกระดูกสฟีนอยด์และส่วนพีทรัสของกระดูกขมับ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
MedlinePlus Encyclopedia 002320
Age at Death Estimation from Cranial Suture Closures
http://commons.bcit.ca/biology/articulations/fibrous.html 
กะโหลกศีรษะ
ปีเตอร์ โอทูล

ปีเตอร์ โอ ทูล (Peter Seamus O'Toole, 2 สิงหาคม ค.ศ. 1932 - 14 ธันวาคม ค.ศ. 2013)  เป็นนักแสดงชาวไอร์แลนด์ เคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ 8 ครั้ง และได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ 3 ครั้ง
== ประวัติ ==
ปีเตอร์ โอ ทูล เกิดที่ไอร์แลนด์ เติบโตที่ยอร์กเชียร์ ประเทศอังกฤษ แต่หลักฐานบางแหล่งระบุว่าเขาเกิดที่ประเทศอังกฤษ อีกทั้งยังระบุวันที่เกิดไม่ตรงกัน คือบางแหล่งระบุว่าเขาเกิดในวันที่ 2 มิถุนายน เป็นลูกครึ่งไอริช-สก็อตแลนด์
ปีเตอร์เริ่มอาชีพการแสดงตั้งแต่อายุ 20 ปี โดยเข้าเรียนการแสดง และเริ่มแสดงละครเวทีตั้งแต่อายุ 22 ปี และเริ่มมีชื่อเสียงจากการแสดงละครจากบทประพันธ์ของวิลเลียม เชคเสปียร์  เริ่มแสดงภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1959 และมีชื่อเสียงจากบท ที. อี. ลอว์เรนซ์ ในภาพยนตร์เรื่อง ลอว์เรนซ์ ออฟ อาระเบีย (Lawrence of Arabia) ในปี ค.ศ. 1962 ผลงานกำกับโดยเดวิด ลีน อำนวยการสร้างโดยแซม สปีเกล  (ผู้สร้าง The Bridge on the River Kwai)
ผลงานอื่น ๆ ที่มีชื่อเสียงของปีเตอร์ ได้แก่เรื่อง Man of La Mancha (1972)  (สร้างจากดอนกิโฆเต้ ของมิเกล เด เซรบันเตส)  The Last Emperor (1987)  และ Troy (2004)
ปีเตอร์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ 8 ครั้ง แต่ไม่เคยได้รับรางวัลเลย นับเป็นสถิติสูงสุดสำหรับผู้ได้รับการเสนอชื่อ แต่ไม่เคยได้รับรางวัล แต่ในปี ค.ศ. 2003 เขาได้รับรางวัลพิเศษ Lifetime Achievement
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The Unofficial Peter O'Toole Pages
"Peter O'Toole as Casanova" 
The Unfinished Epic of Peter O’Toole 
นักแสดงไอริช
นักแสดงอังกฤษ
ผู้ที่ได้รับรางวัลเอมมี
บุคคลจากลีดส์
บุคคลจากเทศมณฑลกอลเวย์
แดดดีแยงกี

รามอน ลุยส์ อายาลา โรดริเกซ (Ramón Luis Ayala Rodríguez) หรือที่รู้จักกันในนาม แดดดีแยงกี (Daddy Yankee; เกิดเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1976) เป็นนักร้องชาวปวยร์โตรีโกแนวเรเกตอน ซึ่งเป็นแนวเพลงผสมระหว่างเร็กเก ลาติน และฮิปฮอป และในปี ค.ศ. 2006 เขาได้รับการยกย่องจากนิตยสารไทม์ว่าเป็น 1 ใน 100 บุคคลที่มีอิทธิพลที่สุดในโลก
== ประวัติ ==
รามอน เกิดที่ซานฮวน ปวยร์โตรีโก เขามีผลงานเพลงดังชุด "บาร์ริโอฟิโน(ES"Barrio Fino")" ที่มีเพลงดังอย่าง "กาโซลินา" หลังจากนั้นได้ออกอัลบั้มชุด Cartel: The Big Boss หลังจากหายไป 3 ปี โดยเขาได้ให้เหตุผลว่าเป็นเพราะเขารักในการทำเพลง ไม่ใช่แค่โยนจังหวะใส่คนฟังเท่านั้น รามอน ได้แต่งงานกับ มิเรดิส กอนซาเลซ เมื่ออายุ 17 ปี และมีลูกด้วยกัน 3 คน
==ผลงานเพลง==
=== คอนเสิร์ต ===
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นักร้องปวยร์โตรีโก
บุคคลจากซานฮวน (ปวยร์โตรีโก)
รากที่สิบสองของสอง

รากที่สิบสองของสอง หรือ \sqrt[12]{2} เป็นจำนวนอตรรกยะ เป็นจำนวนที่ใช้ในทางดนตรีในการแสดงถึงอัตราส่วนของความถี่ระหว่างตัวโน้ตสองตัวที่อยู่ติดกัน
รากที่สิบสองของสองมีค่าประมาณคือ 1.0594630943593... และสามารถเขียนในรูปเศษส่วนต่อเนื่องได้ดังนี้
1 + \frac{1}{16 + \frac{1}{1 + \frac{1}{4 + \frac{1}{2 + \frac{1}{7 +\frac{1}{1 + \frac{1}{1+ \frac{1}{2 + \frac{1}{\ddots}}}}}}}}}
ค่าคงตัวทางคณิตศาสตร์
จำนวนอตรรกยะ
จำนวนพลาสติก

จำนวนพลาสติก (Plastic number) ในทางคณิตศาสตร์ หมายถึง รากที่เป็นจำนวนจริงของสมการ
x^3=x+1,\;
ซึ่งมีค่าเท่ากับ
\rho = \sqrt[3]{\frac{1}{2}+\frac{1}{6}\sqrt{\frac{23}{3}}}+\sqrt[3]{\frac{1}{2}-\frac{1}{6}\sqrt{\frac{23}{3}}}
หรือค่าประมาณคือ 1.324717957244746025960908854...
== คุณสมบัติอื่น ๆ ==
จำนวนพลาสติกยังเป็นรากของสมการเหล่านี้ด้วย
x^5 = x^4 + 1\;
x^5 = x^2 + x + 1\;
x^5 = x^4 + x^3 - x\;
x^6 = x^2 + 2x + 1\;
\!\ x^6 = x^4 + x + 1
x^7 = 2x^5 - 1\;
x^7 = 2x^4 + 1\;
x^8 = x^4 + x^3 + x^2 + x + 1\;
x^9 = x^6 + x^4 + x^2 + x + 1\;
x^{12} = 2x^{10} - x^4 - 1\;
x^{14} = 4x^9 + 1\;
และเป็นจำนวนปิโซ-วิชยรฆวัน ที่มีค่าน้อยที่สุด
ค่าคงตัวทางคณิตศาสตร์
กระสวยอวกาศชาเลนเจอร์

กระสวยอวกาศชาเลนเจอร์ (Shuttle Orbiter Challenger) รหัสประจำยานคือ OV-099 เป็นกระสวยอวกาศลำที่สองที่ใช้ปฏิบัติภารกิจในอวกาศขององค์การนาซ่า สร้างถัดจากกระสวยอวกาศโคลัมเบีย เริ่มปล่อยสู่อวกาศครั้งแรก(ภารกิจที่ STS-6) ในวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2526 (ค.ศ. 1983) และปฏิบัติภารกิจมาแล้วถึง 9 ครั้งก่อนที่จะมาประสบอุบัติเหตุกระสวยอวกาศระเบิด(ในภารกิจที่ STS-51-L) ในวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2529 (ค.ศ. 1986) หลังจากที่ปล่อยกระสวยสู่ท้องฟ้าได้ 73 วินาที ทำให้ลูกเรือทั้ง 7 คนในยานเสียชีวิตทั้งหมด หลังจากที่อุบัติเหตุครั้งนี้ ทาง NASA จึงได้สร้างกระสวยอวกาศเอนเดฟเวอร์ (Space Shuttle Endeavour) ขึ้นมาปฏิบัติภารกิจแทนยานชาเลนเจอร์ ในปี พ.ศ. 2535 (ค.ศ. 1992)
ยานชาเลนเจอร์ได้รับเลือกให้ปฏิบัติภารกิจทั้งหมด 10 ครั้ง มีลูกเรือเดินทางกับยานแล้ว 60 คน รวมเวลาอยู่ในอวกาศเป็นเวลา 62.41 วัน มีระยะการเดินทางรวม 25,803,939 ไมล์ หรือ 41,527,416 กิโลเมตร
=== เครื่องหมายภารกิจ ===
== การสูญเสียกระสวยอวกาศชาเลนเจอร์ ==

ในภารกิจครั้งที่ 10 (เที่ยวบินที่ STS-51-L) ของยานชาเลนเจอร์ ซึ่งเป็นวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2529 หลังจากปล่อยยานขึ้นไปเพียงนาทีเศษ ยานชาเลนเจอร์ได้ประสบอุบัติเหตุจากการระเบิด เนื่องจากยางรูปวงแหวนที่ใช้ปิดกั้นแก๊สระหว่างรอยต่อในจรวดบูสเตอร์(Solid Rocket Booster : SRB)ตัวขวาได้มีการเสียหายมาจากการยิงจรวดมาในภารกิจก่อนหน้านั้นหลายครั้งมาแล้ว และยังมีอีกปัจจัยนึงคือในวันที่ปล่อยกระสวยครั้งนี้ สภาพอากาศที่เย็นจัดได้ก่อให้เกิดน้ำแข็งเกาะตามฐานปล่อยจรวดและยาน รวมทั้งจรวดบูสเตอร์ด้วย ทำให้ยางไม่ยืดหยุ่น เมื่อได้ปล่อยยาน แก็สความร้อนสูงได้รั่วออกมาและรวมตัวกับเปลวไฟที่ไอพ่นของบูสเตอร์ จึงทำให้เกิดไฟลุกไหม้จรวด และเมื่อถังเชื้อเพลิงสีส้ม(Fule Tank : ET)ได้ถูกความร้อนจากจรวดตัวขวา ทำให้เกิดการระเบิดขึ้นเป็นลูกไฟขนาดยักษ์บนฟ้า ยานได้แตกเป็นส่วน ๆ จนตกสู่ทะเล ซึ่งในขณะที่ยานระเบิดนั้น ลูกเรือในยานยังไม่เสียชีวิตจนกระทั่งห้องโดยสารตกสู่ทะเล
กระสวยอวกาศ
นาซา
การวางศิลาฤกษ์

การวางศิลาฤกษ์ เป็นพิธีการตามความเชื่อ ก่อนการเริ่มสร้างสิ่งก่อสร้างสำคัญ เช่น โบสถ์ วิหาร ศาลาการเปรียญ โรงเรียน เพื่อความเป็นสิริมงคล
== อ้างอิง ==
ความเชื่อ
กระสวยอวกาศเอนเดฟเวอร์

กระสวยอวกาศเอนเดฟเวอร์ (Orbiter Vehicle Designation: OV-105) เป็นกระสวยอวกาศลำที่ 5 ขององค์การนาซา สหรัฐอเมริกา หมายเลขประจำยาน คือ OV-105 (กระสวยอวกาศลำอื่นได้แก่ ดิสคัฟเวอรี และ แอตแลนติส) เอนเดฟเวอร์เป็นกระสวยอวกาศที่นาซาสร้างขึ้นใช้งานเป็นลำสุดท้าย
เอนเดฟเวอร์ สร้างขึ้นมาเพื่อใช้ทดแทนกระสวยอวกาศชาเลนเจอร์ ในวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2530 (ค.ศ. 1987) เริ่มบินครั้งแรกในวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2535 (ค.ศ. 1992) ในภารกิจที่ STS-49 ยานอินเดฟเวอร์ได้รับเลือกให้ปฏิบัติภารกิจสำคัญมากมาย เช่น ปล่อยดาวเทียม เชื่อมต่อกับสถานีอวกาศเมียร์ของรัสเซีย และลำเลียงชิ้นส่วนของสถานีอวกาศนานาชาติ
กระสวยอวกาศเอนเดฟเวอร์ปฏิบัติภารกิจสุดท้ายคือ STS-134 วันที่ 16 พฤษภาคมพ.ศ. 2554 ถึงวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2554 และกระสวยอวกาศลำนี้ถูกปลดประจำการแล้ว
== สถานะปัจจุบัน ==
นาซ่าปลดประจำการ
== การบิน ==
ยานเอนเดฟเวอร์ได้ปฏิบัติภารกิจมาแล้วรวม 24 ภารกิจ (ครั้งล่าสุด วันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2553) รวมเวลาอยู่ในอวกาศเป็นเวลา 280 วัน 9 ชั่วโมง 39 นาที 44 วินาที มีระยะการเดินทางรวม 166,003,247 กิโลเมตร หรือ 103,149,636 ไมล์
=== เครื่องหมายภารกิจ ===
กระสวยอวกาศ
นาซา
อุมัร อัชชะรีฟ

อุมัร อัชชะรีฟ (عمر الشريف; Omar al-Sharif; 10 เมษายน ค.ศ. 1932 – 10 กรกฎาคม ค.ศ. 2015) มีชื่อเดิมว่า มีเชล ยูเซฟ ดิมีตรี แชลฮูบ (Michel Yusef Dimitri Chalhoub) เป็นนักแสดงชาวอียิปต์ ได้รับการยอมรับให้เป็นนักแสดงชายชาวอียิปต์ที่ยิ่งใหญ่และประสบความสำเร็จมากที่สุด โดยเขามีผลงานการแสดงอย่างต่อเนื่องยาวนานมากกว่า 50 ปี ทั้งในประเทศอียิปต์, สหรัฐอเมริกา, สหราชอาณาจักร, ฝรั่งเศส และ ประเทศอิตาลี ได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ 3 ครั้ง และได้รับรางวัลเซซาร์ 1 ครั้ง รวมทั้งยังเคยได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม ในปี ค.ศ. 1963
อุมัร อัชชะรีฟ มีชื่อเสียงและประสบความสำเร็จอย่างสูงจากบทบาท "ชะรีฟ อัลคาริช" ในภาพยนตร์มหากาพย์เรื่อง ลอเรนซ์แห่งอาราเบีย (ค.ศ. 1962) ที่ทำให้เขาได้รับรางวัลลูกโลกทองคำถึง 2 สาขา ได้แก่สาขานักแสดงหน้าใหม่ยอดเยี่ยม และสาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม รวมทั้งได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลออสการ์  สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม ก่อนจะได้รับรางวัลลูกโลกทองคำเป็นครั้งที่ 3 จากภาพยนตร์เรื่อง ด็อกเตอร์ชิวาโก (ค.ศ. 1965) นอกจากนี้ยังมีผลงานเด่นในภาพยนตร์เรื่องอื่นๆ เช่น บันไดดาว (ค.ศ. 1968), ขุมทองแม็คเคนน่า (ค.ศ. 1969), สายเลือด (ค.ศ. 1979)
อุมัร อัชชะรีฟเกิดที่เมืองอะเล็กซานเดรีย ประเทศอียิปต์ ในครอบครัวที่นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก เชื้อสายเลบานอน เดิมชื่อว่า มีแชล ดิมีตรี แชลฮุบ (Michael Dimitri Shalhoub) จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยไคโร เข้าสู่วงการแสดงตั้งแต่ปี ค.ศ. 1953 สมรสกับฟาเตน ฮามามะห์ นักแสดงที่มีชื่อเสียงชาวอียิปต์ ในปี ค.ศ. 1954 เขาเปลี่ยนไปนับถือศาสนาอิสลาม และเปลียนชื่อเป็น อุมัร อัชชะรีฟ มาตั้งแต่นั้น โดยเขาเป็นปู่โดยทางสายเลือดกับอุมัร ชะรีฟ จูเนียร์ นักแสดง, นายแบบ, นักเขียน และนักเคลื่อนไหวชาวแคนาดา และวันที่ 10 กรกฎาคม 2015 เสียชีวิตขณะอายุ 83 ปี
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นักแสดงอียิปต์
ชาวอียิปต์เชื้อสายเลบานอน
ผู้ได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม
บุคคลจากโรมันคาทอลิกที่เปลี่ยนไปนับถือซุนนี
บุคคลจากอะเล็กซานเดรีย
ศิษย์เก่ามหาวิทยาลัยไคโร
เป่าชาน (มณฑลยูนนาน)

เป่าซาน  หรือเดิมชื่อว่า หย่งชาง  เป็นนครระดับจังหวัดทางตะวันตกของมณฑลยูนนาน สาธารณรัฐประชาชนจีน เป่าซานเป็นเขตเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับสองในยูนนานตะวันตกรองจากต้าหลี่
เป่าชานตั้งอยู่ระหว่างเขตแดนประเทศพม่าและแม่น้ำหลานชาง (หรือแม่น้ำโขง) มีอาณาเขตติดต่อกับรัฐของพม่า ได้แก่ รัฐกะชีนทางตะวันตกเฉียงเหนือ และรัฐชานทางทิศใต้ มีแม่น้ำลู่เจียง (หรือแม่น้ำสาละวิน) ไหลผ่านกลางจังหวัดจากเหนือลงใต้
== เขตการปกครอง ==
จังหวัดเป่าชานแบ่งการปกครองออกเป็น 5 เขต, 1 นครระดับอำเภอ และ 3 อำเภอ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการของจังหวัดเป่าชาน 
นครในมณฑลยูนนาน
ฉฺวี่จิ้ง

ฉฺวี่จิ้ง  เป็นจังหวัดหนึ่งในมณฑลยูนนาน สาธารณรัฐประชาชนจีน
== เขตการปกครอง ==
เขต
* ฉีหลิน (麒麟区)
เมือง
* เซวียนเวย์ (宣威市)
เทศมณฑล
* หม่าหลง(马龙县)
* จานอี้ (沾益县)
* ฟู่หยวน (富源县)
* หลัวผิง (罗平县)
* ซือจง (师宗县)
* ลู่เหลียง (陆良县)
* ฮุ่ยเจ๋อ (会泽县)
== อ้างอิง ==
นครในมณฑลยูนนาน
อฺวี้ซี

อฺวี้ซี  เป็นนครระดับจังหวัดหนึ่งในทางตอนกลางของมณฑลยูนนาน สาธารณรัฐประชาชนจีน ศูนย์กลางการปกครองอยู่ที่เขตหงถ่า อฺวี้ซีห่างจากคุนหมิงไปทางทิศใต้ประมาณ  กิโลเมตร
== ประวัติศาสตร์ ==
เมืองอฺวี้ซีก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 960 ในเวลานั้นมณฑลยูนนานยังไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของประเทศจีน เมืองอฺวี้ซีครั้งหนึ่งเคยเป็นพื้นที่ใจกลางของมณฑลยูนนานในสมัยก่อนราชวงศ์ฉิน (ก่อน 221 ปีก่อน ค.ศ.) ต่อมาในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตก (206 ปีก่อน ค.ศ. – ค.ศ. 24) ได้เป็นส่วนหนึ่งของมณฑลอี้ (อี้โจว) และได้เปลี่ยนแปลงเขตพื้นที่ทั้งแยกและรวมเรื่อยมา จนในปี ค.ศ. 1997 อฺวี้ซีได้กลายเป็นนครระดับจังหวัดของสาธารณรัฐประชาชนจีน
== ภูมิศาสตร์ ==
อฺวี้ซีตั้งอยู่ทางตอนกลางของมณฑลยูนนาน ห่างจากคุนหมิงซึ่งเป็นเมืองเอกของมณฑลไปทางใต้ประมาณ  อฺวี้ซีตั้งอยู่บนที่ราบสูงยูนนาน–กุ้ยโจวเช่นเดียวกับพื้นที่ทางตอนกลางและทางตะวันออกของมณฑล ทั้งจังหวัดมีพื้นที่ 15,285 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรประมาณ 2.5 คน
ใกล้กับตัวเมืองอฺวี้ซีมีทะลเสาบฝู่เซียน ทะเลสาบน้ำจืดที่ลึกที่สุดอันดับ 2 ในประเทศจีน ที่ที่มีการค้นพบซากดึกดำบรรพ์โบราณ ซึ่งขณะนี้อยู่ในพิพิธภัณฑ์อฺวี้ซี นอกจากนี้ ยังมีทะเลสาบอื่น ๆ ในจังหวัด ได้แก่ ทะเลสาบซิงยฺหวิน ทะเลสาบฉี่ลู่ และทะเลสาบหยางจง
== ประชากร ==
ตามข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรในปี ค.ศ. 2010 เมืองอฺวี้ซีมีประชากรทั้งหมด 2,303,511 คน แบ่งเป็นผู้ชาย 1,181,277 คน และผู้หญิง 1,122,234 คน โดยมีชาวฮั่น 1,560,279 คน คิดเป็น 67.73% ของประชากรทั้งเมือง
== เขตปกครอง ==
อฺวี้ซีแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 2 เขต, 1 นคร, 3 อำเภอ, และ 3 อำเภอปกครองตนเอง โดยประกอบไปด้วย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Yuxi City Official Website  (en )
Yuxi Normal University
Hongta Group 
ก่อตั้งในปี ค.ศ. 960
นครในมณฑลยูนนาน
เจาทง

เจาทง  เป็นนครระดับจังหวัดแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่บริเวณมุมทางตะวันออกเฉียงเหนือของมณฑลยูนนาน สาธารณรัฐประชาชนจีน ติดกับมณฑลกุ้ยโจวทางทิศใต้และตะวันออกเฉียงใต้ และติดกับมณฑลเสฉวนทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ เหนือ และตะวันตก
== เขตการปกครอง ==
เจาทงแบ่งออกเป็น 1 เขต 1 นครระดับอำเภอ และ 9 อำเภอ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการของนครเจาทง
แผนที่นครเจาทง 
ข้อมูลเพิ่มเติม 
นครในมณฑลยูนนาน
ผูเอ่อร์

ผูเอ่อร์  เป็นนครระดับจังหวัดแห่งหนึ่งในตอนใต้ของมณฑลยูนนาน สาธารณรัฐประชาชนจีน ชื่อเมืองผูเอ่อร์มีมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1729 ต่อมาได้เปลี่ยนเป็น ซือเหมา ในปี ค.ศ. 1950 หลังจากการปฏิวัติคอมมิวนิสต์ แต่ได้กลับมาใช้ชื่อ ผูเอ่อร์ เหมือนเดิมในปี ค.ศ. 2007 และให้เขตเมืองที่เป็นศูนย์กลางการบริหารของผูเอ่อร์ชื่อว่า เขตซือเหมา ซึ่งเป็นชื่อเดิมของจังหวัด การเปลี่ยนชื่อนี้ส่งผลต่อขนาดพื้นที่การผลิตชาผูเอ่อร์ ผลิตภัณฑ์หลักของภูมิภาค ในปี ค.ศ. 2007 ราคาชาผูเอ่อร์ตกต่ำครั้งใหญ่ เป็นเหตุทำให้เศรษฐกิจในจังหวัดอยู่ในวิกฤตอย่างรุนแรง แต่ราคาก็ได้ฟื้นตัวในเวลาต่อมา และยังคงมีส่วนสำคัญในการสร้างรายได้ในจังหวัด
== ภูมิศาสตร์ ==
ผูเอ่อร์ตั้งอยู่ทางใต้ของมณฑลยูนนาน มีแม่น้ำโขงไหลผ่านทางตะวันตกของจังหวัด (ในประเทศจีนเรียกว่าแม่น้ำหลานชาง) มีอาณาเขตติดต่อกับยูวีซีทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ หงเหอทางทิศตะวันออก สิบสองปันนาทางทิศใต้ หลินชางทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ และต้าหลี่กับฉู่สยงทางทิศเหนือ รวมทั้งติดต่อกับจังหวัดเดี่ยนเบียนของประเทศเวียดนาม แขวงพงสาลีของประเทศลาว และรัฐฉานของประเทศพม่า ทำให้เป็นจังหวัดเดียวในมณฑลยูนนานที่มีพรมแดนติดทั้งสามประเทศ ภูมิประเทศเป็นเทือกเขาครอบคลุมพื้นที่ร้อยละ 98.3% ของจังหวัด เช่นเดียวกับพื้นที่ส่วนมากของมณฑล ผูเอ่อร์มีความสูงจากระดับน้ำทะเลตั้งแต่ 376 เมตร ถึง 3,306 เมตร
== เขตการปกครอง ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 
นครในมณฑลยูนนาน
หลินชาง

หลิงชาง  เป็นนครระดับจังหวัดแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของมณฑลยูนนาน สาธารณรัฐประชาชนจีน
== เขตการปกครอง ==
นครในมณฑลยูนนาน
จำนวนเกือบเต็ม

ในทางคณิตศาสตร์ จำนวนเกือบเต็ม (almost integer) หมายถึงจำนวนอตรรกยะที่มีค่าใกล้เคียงกับจำนวนเต็มมาก จำนวนเกือบเต็มที่เป็นที่รู้จักกันดี ได้แก่ กำลังสูง ๆ ของอัตราส่วนทอง \scriptstyle \varphi\, =\, 1.61803\,39887\dots เช่น
\varphi^{17} = 3571.000280\dots\, 
\varphi^{18} = 5777.999827\dots\, 
\varphi^{19} = 9349.000107\dots\, 
หรือจำนวนฮีกเนอร์ เช่น
e^{\pi \sqrt{43}} = 884736743.99977\dots\,. 
e^{\pi \sqrt{67}} = 147197952743.9999986\dots\,. 
e^{\pi \sqrt{163}}= 262537412640768743.99999999999925\dots\,.
นอกจากนี้ ยังมีจำนวนเกือบเต็มอื่น ๆ ที่เกิดจากค่าคงตัวต่าง ๆ เช่น ค่าพาย และ ค่าอี ได้แก่
e^\pi - \pi = 19.999099979\dots\,.
คณิตศาสตร์นันทนาการ
ก
จำนวนปิโซ-วิชยรฆวัน

จำนวนปิโซ-วิชยรฆวัน หรือ จำนวนปิโซ (Pisot-Vijayaraghavan number) ในทางคณิตศาสตร์ เป็นจำนวนพีชคณิตที่มีค่ามากกว่า 1 แต่สังยุคทุกตัวมีค่าสัมบูรณ์น้อยกว่า 1
ตัวอย่างเช่น ถ้า &alpha; เป็นจำนวนอตรรกยะดีกรีสอง จะมีสังยุคเพียวตัวเดียว คือ &alpha;' ซึ่งเกิดจากการเปลี่ยนเครื่องหมายของรากใน &alpha; จาก \alpha = a + b \sqrt d เป็น \alpha' = a - b \sqrt d
ซึ่งเงื่อนไขการเป็นจำนวนปิโซ-วิชยรฆวันคือ \alpha > 1 และ -1 
เราพบว่า อัตราส่วนทอง &phi; สอดคล้องกับเงื่อนไขดังกล่าว เนื่องจาก
\varphi = \frac{1 + \sqrt 5}{2} > 1
และ
-1 
ผลบวกของกำลังของจำนวนปิโซ-วิชยรฆวัน และกำลังของสังยุคจะมีค่าเป็นจำนวนเต็ม ดังนั้น เราจึงสามารถสร้างจำนวนเกือบเต็มขึ้นจากกำลังสูง ๆ ของจำนวนปิโซ-วิชยรฆวันได้
จำนวนที่มีค่าน้อยที่สุดคือรากที่เป็นจำนวนจริงของพหุนาม x^3-x-1 หรือมีค่าประมาณ 1.324718 ซึ่งรู้จักกันในชื่อ จำนวนพลาสติก
== รายชื่อจำนวนปิโซ-วิชยรฆวัน ==
จำนวนปิโซ-วิชยรฆวัน ที่มีค่าน้อยกว่าอัตราส่วนทอง มีทั้งหมด 38 จำนวน ดังนี้
== อ้างอิง ==
M.J. Bertin,   A. Decomps-Guilloux,   M. Grandet-Hugot,   M. Pathiaux-Delefosse,   J.P. Schreiber,   "Pisot and Salem Numbers" , Birkhäuser  (1992)
D.W. Boyd,   "Pisot and Salem numbers in intervals of the real line" Math. Comp. , 32  (1978)  pp. 1244–1260
จำนวน
อัตราส่วนเงิน

อัตราส่วนเงิน (silver ratio) หรือเขียนแทนด้วย \delta_S เป็นค่าคงตัวทางคณิตศาสตร์ มีค่าเท่ากับ
\delta_S = 1 + \sqrt{2} \approx 2.414\, 213\, 562\, 373\, 095\, 048\, 801\, 688\, 724\, 210
หรือสามารถเขียนในได้รูปเศษส่วนต่อเนื่องคือ
\delta_S = 2 + \cfrac{1}{2 + \cfrac{1}{2 + \cfrac{1}{2 + \ddots}}}\,
== ดูเพิ่ม ==
อัตราส่วนทองคำ
ค่าคงตัวทางคณิตศาสตร์
จำนวนอตรรกยะ
อัตราส่วน
จำนวนอะเลฟ

จำนวนอะเลฟ (aleph number) ในทางคณิตศาสตร์ ใช้บ่งบอกถึงขนาดของอนันต์ โดยเขียนแทนด้วยตัวอะลิฟ (ℵ) ซึ่งยืมมาจากอักษรฮีบรู โดยที่เกออร์ค คันทอร์คือนักคณิตศาสตร์ที่ริเริ่มคิดค้นจำนวนอะเลฟขึ้นมาใช้เป็นคนแรก
อนันต์ที่มีขนาดเล็กที่สุด เป็นขนาดของเซตของจำนวนเต็ม เรียกว่า \aleph_0(อะเลฟศูนย์) อนันต์ที่มีขนาดเป็นลำดับถัดมาเรียกว่า \aleph_1ตามด้วย \aleph_2เรื่อยไป ด้วยวิธีการนี้ สามารถนิยามจำนวนอะเลฟ \aleph_\alphaสำหรับจำนวนเชิงอันดับที่ \alphaใด ๆ
อนันต์ที่แสดงโดยจำนวนอะเลฟ เป็นแนวคิดที่ต่างจากอนันต์ที่แทนด้วยสัญลักษณ์ ∞ ในพีชคณิตหรือแคลคูลัส ซึ่งใช้ในการแสดงลิมิตของเส้นจำนวนหรือลำดับไดเวอร์เจนท์ ในขณะที่จำนวนอะเลฟแสดงขนาดของเซต.
อนันต์
จำนวนกราแฮม

จำนวนกราแฮม (Graham's number) ตั้งชื่อตามชื่อของ โรนัลด์ กราแฮม เป็นจำนวนที่ได้รับการรับรองจากกินเนสส์บุ๊คว่าเป็นจำนวนที่มีค่ามากที่สุดเท่าที่เคยใช้ในบทพิสูจน์ทางคณิตศาสตร์
== นิยามของจำนวนกราแฮม ==
จำนวนกราแฮม สามารถนิยามโดยใช้สัญลักษณ์ลูกศรของคนูธได้ว่า
\left.
\begin{matrix}
G &=&3\underbrace{\uparrow \uparrow \cdots\cdots\cdots\cdots\cdots \uparrow}3 \\
& &3\underbrace{\uparrow \uparrow \cdots\cdots\cdots\cdots \uparrow}3 \\
& &\underbrace{\qquad\;\; \vdots \qquad\;\;} \\
& &3\underbrace{\uparrow \uparrow \cdots\cdot\cdot \uparrow}3 \\
& &3\uparrow \uparrow \uparrow \uparrow3
\end{matrix}
\right \} \text{64 layers}
โดยที่ลูกศรของแต่ละชั้น (layer) มีจำนวนเท่ากับค่าของชั้นที่อยู่ถัดลงมา เมื่อเริ่มต้นจากชั้นบนสุด (ชั้นที่ 64) สามารถอธิบายเป็นสูตรทางคณิตศาสตร์ได้ดังนี้
G = g_{64},\text{ where }g_1=3\uparrow\uparrow\uparrow\uparrow 3,\  g_n = 3\uparrow^{g_{n-1}}3,
== ปัญหาของกราแฮม ==
จำนวนกราแฮมมีที่มาจากปัญหาของกราแฮมดังนี้
พิจารณาลูกบาศก์ n มิติ เชื่อมจุดยอดทุกคู่ให้เกิดกราฟสมบูรณ์ที่มีจุดยอด 2^n จุด จากนั้นระบายสีเส้นเชื่อมทุกเส้นด้วยสี 2 สี ค่าของ n ที่น้อยที่สุดเป็นเท่าไรที่จะต้องเกิดกราฟสมบูรณ์ที่มีจุดยอด 4 จุดซึ่งอยู่บนระนาบเดียวกันและทุกเส้นเชื่อมมีสีเดียวกัน
อย่างไรก็ตาม ยังไม่มีใครค้นพบคำตอบของปัญหาข้อนี้ ในปี 1971 กราแฮมกับรอธส์ไชลด์ ได้พิสูจน์ว่าคำตอบของปัญหา N* จะต้องเป็นไปตาม 6 ≤ N* ≤ N เมื่อ N เป็นจำนวนค่ามากที่เท่ากับ F^7(12) = F(F(F(F(F(F(F(12)))))))เมื่อ F(n) = 2\uparrow^n 3ตามสัญกรณ์ลูกศรของคนูธ หากใช้สัญกรณ์ลูกศรขวาของคอนเวย์ N มีค่าระหว่าง  4 → 2 → 8 → 2 กับ 2 → 3 → 9 → 2 ต่อมาในปี 2014 ขอบเขตบนถูกลดลงเหลือ N' = 2\uparrow\uparrow\uparrow6ส่วนขอบเขตล่างเพิ่มเป็น 11 ในปี 2003 และ 13 ในปี 2008
สำหรับจำนวนกราแฮม G เป็นขอบเขตบนที่มีค่ามากยิ่งกว่า N ถูกค้นพบโดยกราแฮม และต่อมาได้ตีพิมพ์โดยมาร์ติน การ์ดเนอร์ ใน Scientific American ทำให้เป็นที่รู้จักมากกว่า
จำนวนขนาดใหญ่
ค่าคงตัวทางคณิตศาสตร์
จำนวนเต็ม
จำนวนสกีว

จำนวนสกีว (Skewes' number) ตั้งชื่อตามชื่อของ สแตนลีย์ สกีว นักคณิตศาสตร์ชาวแอฟริกาใต้ หมายถึงเลขที่มีค่ามากเลขใดเลขหนึ่งที่สกีวพิสูจน์ว่าเป็นขอบเขตบนของจำนวนนับ x ที่มีค่าน้อยที่สุด ซึ่ง
\pi(x) - li(x) > 0
เมื่อ &pi;(x) เป็นฟังก์ชันนับจำนวนเฉพาะ และ li(x) เป็นฟังก์ชันลอการิทึมอินทิกรัล ปัจจุบันนักคณิตศาสตร์ทราบว่า กราฟของ &pi;(x) กับ li(x) มีจุดตัดใกล้ค่า e^{727.95133}  แต่ไม่ทราบว่าเป็นค่าน้อยสุดหรือไม่
== ประวัติ ==
จอห์น เอเดนเซอร์ ลิตเติลวูด หัวหน้างานวิจัยของสกีว พิสูจน์ในปี 1914 ว่าจำนวน x ดังกล่าวมีอยู่จริง (แสดงว่าต้องมีค่า x บางค่าที่น้อยที่สุด) และยังพบอีกว่า &pi;(x) - li(x) สลับค่าระหว่างบวก-ลบ เป็นอนันต์ครั้ง ซึ่งในขณะนั้น ตัวเลขทั้งหมดที่น้อยพอจะตรวจสอบได้ล้วนให้ &pi;(x) e^{e^{e^{79}}} 
และในปี 1955 สกีวพิสูจน์โดยไม่ใช้สมมติฐานของรีมันน์ว่าจะต้องมี x ที่น้อยกว่า
e^{e^{e^{e^{7.705}}}} 
== อ้างอิง ==
จำนวนขนาดใหญ่
ทฤษฎีจำนวน
กระสวยอวกาศโคลัมเบีย

กระสวยอวกาศโคลัมเบีย (Orbiter Vehicle Designation: OV-102) เป็นกระสวยอวกาศลำแรกที่ใช้งานจริงของนาซา ซึ่งภารกิจแรกในเที่ยวบิน STS-1 เมื่อวันที่ 12 เมษายน ถึง 14 เมษายน ในปี พ.ศ. 2524 (ค.ศ.1981) จนมาถึงวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546 กระสวยอวกาศโคลัมเบียได้เกิดอุบัติเหตุระเบิดขึ้นเหนือรัฐเท็กซัสขณะกลับสู่โลก หลังภารกิจครั้งที่ 28 เสร็จสิ้น ทำให้ลูกเรือในยานทั้ง 7 คนเสียชีวิต
== ประวัติ ==
การสร้างยานโคลัมเบียเริ่มต้นขึ้นในปี พ.ศ. 2518 ที่ ในเมือง Palmdale รัฐแคลิฟอร์เนีย โคลัมเบียเป็นชื่อตั้งตามหลังจากเรือใบ honored Columbia ของฐานเรือใบเมืองBoston โดยกัปตันเรือ Robert Grey ชาวอเมริกันได้ทำการเดินทางสำรวจแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือและเป็นชาวอเมริกันคนแรกที่ใช้เรือใบสำรวจของโลก และชื่อจากโมดูลสั่งการของยานอพอลโล 11 หลังสร้างยานเสร็จยานได้ถูกส่งมาที่ศูนย์อวกาศจอร์น เอฟ เคนเนดี ในวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2522 สู่การเตรียมยิงปล่อยครั้งแรก ในวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2524 ในระหว่างเตรียมทดสอบ ground ได้มีสองคนงานเกิดการสลบจากการขาดอากาศขณะที่กำลังทำการล้างไนโตรเจน จนทำให้ทั้งสองเสียชีวิต
]
ในปี พ.ศ. 2526 (ค.ศ. 1983) ยานโคลัมเบียได้เข้าร่วมปฏิบัติภารกิจลำกับสอง (STS-9 ในตอนนั้นมีนักท่องอวกาศหกคน หนึ่งในนั้นเป็นนักท่องอวกาศต่างชาติบนกระสวยอวกาศคือ Ulf Merbold และเมื่อมีการนำดิสคัฟเวอรีและ แอตแลนติสเข้ามาร่วม โคลัมเบียจึงไม่ได้ถูกนำมาใช้เป็นเวลาสามปี
โคลัมเบียได้กลับสู่อวกาศในวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2529 ซึ่งถูกปล่อยในเที่ยวบิน STS-61-C ในภารกิจนี้มี Dr. Franklin R. Chang-Diaz กับ Bill Nelson สมาชิกของสภาผู้แทนราษฎรแห่งสหรัฐอเมริกา ลองไปอวกาศด้วย
ต่อมาของภารกิจกระสวยถูกให้ชาเลนเจอร์ปฏิบัติ โดยกำหนดวันปล่อยในวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2529 (ค.ศ.1986) 10 วันหลังเที่ยวบิน STS-61-C ถึงสู่โลก ภารกิจสิ้นสุดเมื่อเกิดการระเบิดหลังจากปล่อย จนเป็นปัญหากับตารางเวลากระสวยของนาซายุ่งเหยิง และโคลัมเบีย จึงไม่ได้บินอีกครั้งตั้งแต่ 2532 (ในเที่ยวบิน STS-28) ซิ่งหลังจากมันกลับเข้าที่โรงเก็บกระสวยอวกาศ
เที่ยวบิน STS-93 ถูกปล่อยในวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2542 (ค.ศ. 1999) โดยมีผู้สั่งการคือ Lt. Col. Eileen Collins

== เที่ยวบิน ==
กระสวยอวกาศโคลัมเบียใช้ปฏิบัติภารกิจมาแล้ว 28 ครั้ง รวมเวลาในอวกาศ 300.74 วัน โคจรรอบโลก 4,808 รอบ เป็นระยะเดินทางรวม 201,497,772 กิโลเมตร
โคลัมเบียไม่ได้ถูกใช้งานเทียบท่าสถานีอวกาศใน โครงการกระสวยอวกาศ–เมียร์ (Shuttle-Mir) และโครงการสถานีอวกาศนานาชาติ เช่นเดียวกับ ชาเลนเจอร์ ซึ่งประสบอุบัติเหตุก่อน และกระสวยอวกาศเอนเทอร์ไพรซ์ ซึ่งยังไม่เคยถูกใช้งานในอวกาศ
ขณะที่กระสวยดิสคัฟเวอรี แอตแลนติส และ เอนเดฟเวอร์ เคยใช้ติดต่อกับสถานีอวกาศทั้งหมด
=== เครื่องหมายภารกิจ ===
== เที่ยวบินสุดท้าย ==
ดูบทความหลักที่ โศกนาฏกรรมกระสวยอวกาศโคลัมเบีย

== ดูเพิ่ม ==
รายการภารกิจของกระสวยอวกาศ
== อ้างอิง ==
คโลัมเบีย
นาซา
พรีเซนต์ (ภาพยนตร์)

พรีเซนต์ (; Presents) เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่น ผลงานการกำกับโดยอะสะโกะ ฮิวกะ จากหนังสือ ผลงานการเขียนของมิตสึโยะ คาคุตะ (Mitsuyo Kakuta) ออกฉายในวันที่ 9 ธันวาคม ปี พ.ศ. 2549 ณ ประเทศญี่ปุ่น
== เนื้อเรื่อง ==
เป็นเรื่องราวของคู่รักคู่หนึ่งที่ไม่สมหวังกันอีกต่อไป ในขณะที่ฝ่ายหญิงก็ยังคงคิดถึงคืนวันเก่า ๆ ที่ดีอยู่
== นักแสดง ==
เรียวโกะ ฮิโรสุเอะ ( Ryoko Hirosue )
เท็ตสึจิ ทะมะยะมะ ( Tetsuji Tamayama )
มิกิ อะริมุระ ( Miki Arimura )
คะโอะริ ทะเคะดะ ( Kaori Takeda )
เคน ยะสุดะ ( Ken Yasuda )
==แหล่งข้อมูลอื่น==
IMDb
ภาพยนตร์ญี่ปุ่น
ภาพยนตร์ชีวิต
ภาพยนตร์รัก
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2549