การสร้างสรรค์

การสร้างสรรค์ (creativity) หมายถึงการสร้างสิ่งใหม่ๆที่มีคุณค่า โดยสิ่งใหม่ที่เกิดขึ้นอาจมีการอ้างถึงบุคคลผู้สร้างสรรค์ หรือสังคมหรือขอบเขตภายในที่ได้สร้างสรรค์สิ่งแปลกใหม่ขึ้นมา ซึ่งการวัดคุณค่าดังกล่าวอาจใช้ได้หลายวิธี
สำหรับด้านวิชาการนั้น ต่างให้ความสนใจเกี่ยวกับการสร้างสรรค์กันอย่างแพร่หลาย: ทั้งทางจิตและกระบวนการทางระบบประสาทที่เกี่ยวข้องกับกิจกรรมสร้างสรรค์, ความสัมพันธ์ระหว่างลักษณะทางบุคลิกภาพและความสามารถในการสร้างสรรค์, ความสัมพันธ์ระหว่างความคิดสร้างสรรค์และสติปัญญา, การเรียนรู้และสุขภาพจิต ตลอดจนวิธีการเสริมสร้างความคิดสร้างสรรค์ผ่านการฝึกอบรมและเทคโนโลยีเข้าช่วย
ความคิดสร้างสรรค์และการกระทำเชิงสร้างสรรค์จึงมีการศึกษาในหลายสาขาการเรียนรู้ ทั้งทางด้านจิตวิทยา, วิทยาการการรู้, การศึกษา, ปรัชญา (โดยเฉพาะอย่างยิ่งปรัชญาทางวิทยาศาสตร์), เทววิทยา, สังคมวิทยา, ภาษาศาสตร์, ธุรกิจศึกษา และเศรษฐศาสตร์ อันเป็นผลให้เกิดความหลากหลายของคำจำกัดความและวิธีการ
== อ้างอิง ==
Amabile, Teresa M.; Barsade, Sigal G; Mueller, Jennifer S; Staw, Barry M., "Affect and creativity at work," Administrative Science Quarterly, 2005, vol. 50, pp.&nbsp;367–403.
Brian, Denis, Einstein: A Life (John Wiley and Sons, 1996) ISBN 0-471-11459-6
Fredrickson, B. L., "The role of positive emotions in positive psychology: The broaden-and-build theory of positive emotions," American Psychologist, vol. 56 (2001), pp.&nbsp;218–26.
Hadamard, Jacques, The Psychology of Invention in the Mathematical Field (Dover, 1954) ISBN 0-486-20107-4
Isen A. M., Daubman K. A. & Nowicki G. P., "Positive affect facilitates creative problem solving," Journal of Personality and Social Psychology, vol. 52 (1987), pp.&nbsp;1122–31.
ISBN 1-890951-41-2; ISBN 978-1-890951-41-2
Jung, C. G., The Collected Works of C. G. Jung. Volume 8. The Structure and Dynamics of the Psyche. (Princeton, 1981) ISBN 0-691-09774-7
Kanigel, Robert, The Man Who Knew Infinity: A Life of the Genius Ramanujan (Washington Square Press, 1992) ISBN 0-671-75061-5
D/2009/11848/5
von Franz, Marie-Louise, Psyche and Matter (Shambhala, 1992) ISBN 0-87773-902-1
Andersen, B., Korbo, L., & Pakkenberg, B. (1992). A quantitative study of the human cerebellum with unbiased stereological techniques. The Journal of Comparative Neurology, 326, 549-560.
Imamizu, H., Kuroda, T., Miyauchi, S., Yoshioka, T. & Kawato, M. (2003). Modular organization of internal models of tools in the cerebellum. Proceedings of the National Academy of Science, 100, (9), 5461-5466.
Jung-Beeman, M., Bowden, E., Haberman, J., Frymiare, J., Arambel-Liu, S., Greenblatt, R., Reber, P., & Kounios, J. (2004). Neural activity when people solve verbal problems with insight. PLOS Biology, 2, 500-510.
Miller, E., & Cohen, J. (2001). An integrative theory of prefrontal cortex function. Annual Review of Neuroscience, 24, 167-202.
Miyake, A., & Shah, P. (Eds.). (1999). Models of working memory: Mechanisms of active maintenance and executive control. New York: Cambridge University Press.
Schmahmann, J. (Ed.). (1997). The cerebellum and cognition. New York: Academic Press.
Schmahmann, J. (2004). Disorders of the cerebellum: Ataxia, dysmetria of thought, and the cerebellar cognitive affective syndrome. Journal of Neuropsychiatry and Clinical Neuroscience, 16, 367-378.
Sullivan, Ceri and Graeme Harper, ed., The Creative Environment: Authors at Work (Cambridge: English Association/Boydell and Brewer, 2009)
Vandervert, L. (2003a). How working memory and cognitive modeling functions of the cerebellum contribute to discoveries in mathematics. New Ideas in Psychology, 21, 159-175.
Vandervert, L. (2003b). The neurophysiological basis of innovation. In L. V. Shavinina (Ed.) The international handbook on innovation (pp.&nbsp;17–30). Oxford, England: Elsevier Science.
Vandervert, L., Schimpf, P., & Liu, H. (2007). How working memory and the cerebellum collaborate to produce creativity and innovation [Special Issue]. Creativity Research Journal, 19(1), 1-19.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
American Creativity Association 
ความคิดสร้างสรรค์ 
การสร้างสรรค์
ประชาน
จิตวิทยาการศึกษา
จิตวิทยาเชิงบวก
ความถนัด
การแก้ปัญหา