pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ดอน คิง

ดอน คิง (Don King) มีชื่อเต็มว่า โดนัลด์ ดอน คิง (Donald Don King) เกิดเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 1931 ที่เมืองคลีฟแลนด์  รัฐโอไฮโอ สหรัฐอเมริกา เมื่อตอนอายุ 14 เคยติดคุกข้อหาฆ่าคนตายมาแล้ว ดอน คิง เริ่มอาชีพในวงการมวยด้วยการเป็นผู้จัดการให้กับ เออร์นี่ เชฟเวอร์ นักมวยรุ่นเฮฟวี่เวท และเริ่มมีชื่อเสียงจากการเป็นโปรโมเตอร์ผู้จัดศึก "The Rumble in the Jungle" ในปี ค.ศ. 1974 ที่กรุงกินชาซา ประเทศซาอีร์ ซึ่งเป็นการป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกในรุ่นเฮฟวี่เวทระหว่าง จอร์จ โฟร์แมน กับ มูฮัมหมัด อาลี ซึ่งมวยคู่นี้ได้สร้างปรากฏการณ์หลายอย่างให้เกิดขึ้นในโลกด้วย ไม่เพียงแต่เป็นการแข่งขันกีฬาธรรมดา แต่ยังมีนัยแฝงทางการเมืองรวมอยู่ด้วย เนื่องจากขณะนั้นกระแสทางการเมืองทั่วโลกกำลังต่อต้านชนชาติผิวสี แต่การที่ดอน คิง กล้าเข้าไปจัดมวยชิงแชมป์โลกถึงใจกลางทวีปแอฟริกา นับเป็นการท้าทายอย่างยิ่ง และมวยคู่นี้จบลงที่อาลีเป็นฝ่ายชนะน็อกไปในยกที่ 8 ได้กลับมาเป็นแชมป์โลกสมัยที่ 2 ทั้ง ๆ ที่เกมการชกก่อนหน้านั้นเป็นไปอย่างชนิดที่อาลีเป็นรองสุดกู่ ท่ามกลางเสียงครหาว่าผู้จัดเจตนาขึงเชือกกั้นเวทีให้หย่อน เพื่อที่จะให้อาลีพยายามโยกหลบหมัดของโฟร์แมนได้สะดวก อีกทั้งฝ่ายโฟร์แมนเองก็ได้บอกภายหลังการชกว่า ตนถูกเอาเปรียบแทบทุกอย่าง
ในทศวรรษที่ 80 และ 90 เรียกได้ว่าเป็นยุคทองของ ดอน คิง เมื่อยอดนักมวยของโลกหลายต่อหลายคนทยอยเข้ามาอยู่ในสังกัด ไม่ว่าจะเป็น ซาลวาดอร์ ซานเชส, ไมค์ ไทสัน, โรแบร์โต้ ดูรัน, อเล็กซิส อาร์กูเอลโล่, ฮูลิโอ ซีซาร์ ชาเวซ, ริคาร์โด้ โลเปซ เป็นต้น พร้อมกันนั้น ดอน คิง ยังได้เปิด "ดอน คิง โปรโมชั่น" (Don King Promotion) บริษัทของตัวเองอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1970
ดอน คิง นับได้ว่าเป็นผู้สร้างปรากฏการณ์ให้กับวงการมวยสหรัฐและวงการมวยโลกอย่างแท้จริง โดยเป็นผู้จุดกระแสสร้างสีสันให้กับการประกบคู่มวย โดยสร้างสีสันให้แก่การชก เช่น การโชว์แสงสีระหว่างหรือก่อนการชก การเปิดตัวนักมวย รวมทั้งยังนำเสนอแม้แต่ตัวเองด้วยผ่านการไว้ทรงผมที่ฟูฟองตั้งตรงตลอดเวลา อันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว และมักขึ้นไปแสดงตัวบนเวทีให้ผู้ชมให้เห็นกันเสมอ ๆ  อีกทั้งยังเป็นผู้เริ่มการจัดศึกมวยโลกขึ้นที่ลาสเวกัส รัฐเนวาดา อีกด้วย เพื่อดึงดูดความน่าสนใจและดึงดูดนักเล่นพนันทั้งหลาย เนื่องจากก่อนหน้านั้นศูนย์กลางของวงการมวยโลกและมวยสหรัฐจะอยู่ที่สนามเมดิสัน สแควร์ การ์เด้น ในมหานครนิวยอร์ก

ดอน คิง ได้ชื่อว่าเป็นผู้ทรงอิทธิพลอันดับหนึ่งของวงการมวยโลก เป็นผู้ที่เชื่อว่ามีอิทธิพลเหนือสถาบันมวยใด ๆ  โดยมีกลุ่มมาเฟียที่ลาสเวกัสให้การสนับสนุนอยู่  ถูกครหาว่าเป็นผู้อยู่เบื้องหลังการให้คะแนนที่ค้านสายตาผู้ชมหลายครั้ง ถูกฟ้องร้องดำเนินคดีทางศาลหลายต่อหลายครั้ง แต่ก็รอดตัวมาได้ทุกครั้ง ปัจจุบันได้โอนถ่ายงานส่วนหนึ่งไปให้แก่ลูกชายคือ คาร์ล คิง เป็นผู้ดูแล
== ในภาพยนตร์ ==
ในปี ค.ศ. 1997 ได้มีผู้สร้างภาพยนตร์ทางโทรทัศน์สร้างภาพยนตร์เรื่องหนึ่ง เป็นชีวประวัติของดอน คิง ใช้ชื่อว่า Don King: Only in America โดยมีวิง เรมส์ รับบทเป็นดอน คิง  ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับความนิยมอย่างในสหรัฐอเมริกาและได้รับรางวัลหลายรางวัลและได้รับรางวัลภาพยนตร์ทางโทรทัศน์ยอดเยี่ยมอีกด้วย
และในปีเดียวกัน ดอน คิง ยังได้ปรากฏตัวสั้น ๆ ในภาพยนตร์เรื่อง The Devil's Advocate ที่แสดงนำโดย เคียนู รีฟส์ และอัล ปาชิโน ในฉากที่ปาชิโนพารีฟส์ไปชมการแข่งขันชกมวยของรอย โจนส์ จูเนียร์ ที่ ดอน คิง เป็นผู้จัด โดยแสดงเป็นตัวของตัวเอง
== อ้างอิง ==
ชีวประวัติ  
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ดอน คิง โปรโมชั่น 
ข้อมูลของภาพยนตร์เรื่อง Don King: Only in America
โปรโมเตอร์มวยชาวอเมริกัน
ชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา
บุคคลจากคลีฟแลนด์‎
บ็อบ แอรัม

บ็อบ แอรัม (Bob Arum) มีชื่อจริงว่า รอเบิร์ต บ็อบ แอรัม (Robert Bob Arum) ผู้จัดมวยสากลที่มีชื่อเสียงระดับโลก
==ประวัติ==
เกิดเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2474 ที่นครนิวยอร์ก จบการศึกษากฎหมายจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด และเคยหาเสียงให้กับประธานาธิบดีจอห์น เอฟ. เคนเนดีมาก่อนด้วย และก่อตั้งสำนักงานทนายความขึ้นมา
บ็อบ แอรัม เริ่มมีชื่อเสียงจากการเป็นโปรโมเตอร์ ในปี พ.ศ. 2523 ซึ่งสามารถจัดคู่มวยที่เป็นที่สนใจของแฟนมวยทั่วโลกให้ชกกัน เช่น โธมัส เฮิร์นส์, โรเบร์โต ดูรัน, มาร์วิน แฮ็กเลอร์ เป็นต้น
บ็อบ แอรัม มีบริษัทเป็นของตนเองชื่อ "ท็อป แรงก์ พรอโมชัน" (Top Rank Promotion) นับได้ว่าเป็นคู่แข่งคนสำคัญของดอน คิง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วง 10 ปีหลังนี้ นักมวยในสังกัดของบ็อบ แอรัม เป็นที่สนใจและชื่นชอบของแฟนมวยมากกว่าดอน คิง เช่น ออสการ์ เดอ ลา โฮยา, เอริก โมราเลส, ฟลอยด์ เมย์เวทเธอร์ จูเนียร์ เป็นต้น และเมื่อชกเดิมพันกันเมื่อไหร่ ก็ปรากฏว่ามวยของฝ่ายบ็อบ แอรัม เป็นฝ่ายชนะเสียส่วนใหญ่ รวมทั้งประกบคู่มวยได้น่าสนใจกว่าด้วย
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
toprank.com 
โปรโมเตอร์มวยชาวอเมริกัน
ชาวอเมริกันเชื้อสายยิว
บุคคลจากบรุกลิน
โอสบัลโด เกร์เรโร

โอสบัลโด เกร์เรโร (Osvaldo Guerrero) อดีตนักมวยสากลอาชีพชาวเม็กซิกัน เกิดเมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2517 ที่เมืองโกโปลา รัฐเกร์เรโร ประเทศเม็กซิโก
== ประวัติ ==
โอสบัลโด เกร์เรโรได้เดินทางมาชิงตำแหน่งแชมป์โลกในรุ่นมินิฟลายเวตของสหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) กับรัตนพล ส.วรพิน แชมเปียนชาวไทย ในวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2538 ที่เวทีมวยชั่วคราว สนามกีฬาโรงเรียนจักรคำคณาทร จังหวัดลำพูน ซึ่งเป็นการป้องกันตำแหน่งครั้งที่ 12 ของรัตนพล  เมื่อเดินทางมาถึง  โอสบัลโด เกร์เรโร ซึ่งเป็นนักมวยไว้ผมยาว มีสถิติการชก 21 ครั้ง เป็นการชนะน็อกไปถึง 19 ครั้ง และแพ้เพียงครั้งเดียว ได้ถูกกล่าวขานว่าเป็นนักมวยอันตราย และกล่าวว่าจะคว้าแชมป์มาให้ได้โดยการน็อกรัตนพลในยกที่ 2 และจากนั้นจะท้าเดิมพันตำแหน่งแชมป์รุ่นเดียวกันของสภามวยโลก (WBC) กับรีการ์โด โลเปซ นักมวยชาวเม็กซิกันด้วยกัน
แต่ผลการชกปรากฏว่า โอสบัลโด เกร์เรโร เป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอไปในต้นยกที่ 6 เนื่องจากพี่เลี้ยงขึ้นไปห้ามการชกบนเวทีขอยอมแพ้ หลังจากโดนรัตนพลไล่ชกด้วยหมัดหนัก ๆ อยู่ฝ่ายเดียว  และหลังจากนั้นเกร์เรโรได้เดินทางไปชกมวยอยู่ในประเทศโคลอมเบีย และชนะได้อีกหลายครั้ง ก่อนที่จะเดินทางกลับเม็กซิโกในปี พ.ศ. 2543 และหลังจากนั้นเกร์เรโรเป็นฝ่ายแพ้ทั้งหมดถึง 17 ครั้ง และแขวนนวมไปในที่สุดในปี พ.ศ. 2547
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์เงารุ่นสตรอเวท WBC
* ชิง 12 สิงหาคม 2537 ชนะน็อค แมนนี่ เมลชอร์ ยก 7 ที่ เม็กซิโกซิตี้
แชมป์ WBC Continental Americas รุ่นไลท์ฟลายเวท
* ชิง 24 เมษายน 2542 ชนะคะแนน เอ็ดการ์ คาร์เดนาส ที่ เม็กซิโก
* เสียแชมป์ 17 กรกฎาคม 2542 แพ้คะแนน เมลชอร์ ค็อบ คัสโตร ที่ เม็กซิโก
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF เมื่อ 30 ธันวาคม 2538 แพ้น็อค รัตนพล ส.วรพิน ยก 6 ที่ โรงเรียนจักรคำคณาทร จังหวัดลำพูน
* ชิงแชมป์ WBC Continental Americas รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 10 มีนาคม 2543 แพ้น็อค อเลฮานโดร เฟลิก มอนเทียล ที่ เม็กซิโก
* ชิงแชมป์ WBC FECARBOX รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 1 ธันวาคม 2543 แพ้น็อค ฮวน อัลฟองโซ แคบ บาส ที่ เม็กซิโก
* ชิงแชมป์เงารุ่นแบนตัมเวท WBO เมื่อ 14 มีนาคม 2545 แพ้น็อค คาร์ลอส มาดริกัล ยก 5 ที่ สหรัฐ
* ชิงแชมป์ NABA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 21 มิถุนายน 2545 แพ้น็อค แฟรงกี้ อาร์ชูเลตา ยก 3 ที่ สหรัฐ
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวเม็กซิโก
แชมป์เงา WBC
บุคคลจากรัฐเกร์เรโร
เขื่อนจุฬาภรณ์

เขื่อนจุฬาภรณ์ หรือ เขื่อนน้ำพรม ตั้งอยู่ที่ตำบลทุ่งลุยลาย อำเภอคอนสาร จังหวัดชัยภูมิ ปิดกั้นลำน้ำพรมบนเทือกเขาขุนพาย ลักษณะเขื่อนเป็นเขื่อนหินทิ้ง แกนเป็นดินเหนียว สันเขื่อนยาว 700 เมตร ความสูงจากฐานราก 70 เมตร เป็นเขื่อนอเนกประสงค์ ใช้ประโยชน์ในการผลิตพลังงานไฟฟ้า การชลประทาน และเป็นแหล่งเพาะพันธุ์ปลาน้ำจืด ภายในบริเวณมีบ้านพักรับรองและเรือเช่าล่องชมทิวทัศน์อ่างเก็บน้ำ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เขื่อนในประเทศไทย
จุฬาภรณ์
สถานที่ที่ตั้งชื่อตามพระนามของสมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี
โครงสร้างพื้นฐานในจังหวัดชัยภูมิ
แหล่งน้ำในจังหวัดชัยภูมิ
อำเภอคอนสาร
เศรษฐศาสตร์การเมือง

เศรษฐศาสตร์การเมือง (Political economy) มีความหมายกว้างขวางมาก คำจำกัดความจึงเป็นได้หลากหลายทาง  ในทางหนึ่ง อาจหมายถึง ความหมายของเศรษฐศาสตร์ที่คิดรวมเอาปัจจัยด้านอื่นเข้าไปรวมด้วย เช่น สังคม วัฒนธรรม ประเพณี พฤติกรรมของคน กฎหมาย การเมือง(ความเกี่ยวข้องกับรัฐ) และพิจารณาถึงปูมหลังของแต่ละทฤษฎีด้วย   อีกทั้งเป็นการศึกษาและวิเคราะห์โครงสร้างของระบบ มากกว่า ที่จะพิจารณาแต่ในเชิงคณิตศาสตร์และตรรกะบนการตั้งสมมติฐาน
==  ประวัติ ==
คำว่า Political economy (เศรษฐศาสตร์การเมือง) ได้ถูกนำมาใช้อย่างกว้างขวางก่อนคำว่า Economics (เศรษฐศาสตร์) เศรษฐศาสตร์การเมืองในสมัยแรกเป็นความพยายามแยกให้เห็นว่า การปกครองเมือง (Political) มีความแตกต่างจากการปกครองแบบเดิม ซึ่งคำว่า Economy มีรากศัพท์มาจากภาษากรีก แปลว่าการจัดสรรครัวเรือน การเพิ่มคำ political เข้าไปอาจทำให้หมายถึง การจัดสรรในแบบที่แตกต่างไปจากครัวเรือนทั่วไปเป็นแบบเมือง ซึ่งเป็นเรื่องใหม่ในสมัยนั้น  โดยที่การศึกษาจะเกี่ยวกับการดำเนินงานและการผลิตที่บริหารโดยรัฐ(รัฐเป็นสถาบันใหม่ในสังคม) ที่ขับเคลื่อนด้วยพลังของระบบทุนนิยมที่เพิ่งเกิดใหม่และมีบทบาทมากขึ้น คำนี้ ได้ถูกใช้เป็นครั้งแรกในอังกฤษ สมัย คริสต์ศตวรรษที่18 เพื่อแทนที่ แนวคิดสำนักธรรมชาตินิยม (Physiocracy)ของฝรั่งเศส   งานเขียนเกี่ยวกับเศรษฐศาสตร์การเมืองชิ้นแรกๆ ได้แก่ The labour theory of value (ซึ่งเริ่มโดย จอห์น ล็อก), พัฒนาต่อโดย อดัม สมิธ และวิเคราะห์ต่อในเชิงวิพากษ์โดยคาร์ล มาร์กซ)
ใน คริสต์ศตวรรษที่19 เนื่องด้วยความเฟื่องฟูของวิชาเศรษฐศาสตร์ในแบบกระแสหลัก  ทำให้ คำว่า เศรษฐศาสตร์การเมือง ถูกแทนที่ด้วย คำว่า เศรษฐศาสตร์  และทฤษฎีของเศรษฐศาสตร์ที่ว่านั้น ก็มีการใช้แนวคิดในเชิงองค์รวมน้อยลง เนื่องจากคำพยายามที่จะทำให้เศรษฐศาสตร์เป็น วิชาที่สามารถตัดออกจาก อารมความรู้สึกทางวัฒนธรรม สังคมและการเมือง  เพื่อให้วิชาดังกล่าวมีความคิดเป็นเหตเป็นผลทางวิทยาศาสตร์มากขึ้น เป็นผลทำให้ เศรษฐศาสตร์กลายเป็นสาขาวิชาที่ ไม่ค่อยตอบโจกย์ปัญหาของสังคม การเมือง หรือวัฒนธรรมใดๆเลย
ในภายหลัง ที่เริ่มมีการวิพากษ์วิจารณ์เศรษฐศาสตร์กระแสหลักมาก ขึ้น เศรษฐศาสตร์การเมือง จึงปรากฏชัดขึ้นอีกครั้ง และมีบทบาทมาถึงปัจจุบัน
เศรษฐศาสตร์กระแสหลัก (Neo classic) มีความโดดเด่นในการชี้นำให้เห็นถึงสาเหตุการขยายตัวทางเศรษฐกิจ สังคมสามารถนำทรัพยากรมาใช้ในการผลิตอย่างมีประสิทธิภาพ โดยอาศัยกลไกตลาดที่ทำงานอย่างเสรี  แต่ความเป็นจริง กลไกตลาดไม่เคยทำงานอย่างเป็นอิสระ ถูกครอบงำด้วยอำนาจที่ชัดเจนและที่ไม่ชัดเจน เป้าหมายการใช้อำนาจเหนือกลไกตลาดก็คือ การได้กรรมสิทธ์ส่วนเกิน(surplus) เศรษฐศาสตร์การเมือง วิเคราะห์เศรษฐกิจ บนพื้นฐานความจริงทางสังคม อำนาจทางการเมือง  การกระทำในประวัติศาสตร์  เพื่ออธิบายรูปแบบเติบโตที่ขาดสมดุล ทำไมยิ่งพัฒนายิ่งทำให้สังคมแตกแยก
== ตัวอย่างประเด็นปัญหาในเชิงเศรษฐศาสตร์การเมือง ==
อะไรเป็นบ่อเกิดของความมั่งคั่งโดยรวมของผู้คน (source of all wealth)
ระบบเศรษฐกิจควรจะเปิดเสรี หรือ ควรจะมีการแทรกแซง
ประเทศควรจะผลิตสินค้าและบริการแบบไหน (เพื่อให้ไม่ขาดดุลบัญชีเดินสะพัด)
อะไรคือสาเหตุของวิกฤติเศรษฐกิจ (economic crisis) อะไรกำหนดวัฏจักรเศรษฐกิจ (business cycle)
ปัญหาเรื่องการกระจายรายได้
เศรษฐกิจการเมือง
เศรษฐศาสตร์การเมือง
ระบบเศรษฐกิจ
ออโตเดสก์

ออโตเดสก์ (Autodesk, Inc.; ) เป็นบริษัทซอฟต์แวร์สำหรับงานออกแบบ สาธารณูปโภค อุตสาหกรรม อาคาร สื่อและการบันเทิง ออโตเดสก์ก่อตั้งโดย จอห์น วอล์กเกอร์ และพนักงานอื่นอีก 12 คน โดยก่อตั้งในปี พ.ศ. 2525 ในปัจจุบันมีสำนักงานอยู่ที่ ซานราฟาเอล รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา
== ซอฟต์แวร์ที่โดดเด่นของออโตเดสก์ ==
ออโตแคด
ธรีดีเอสแมกซ์
เรฟวิต
มายา
วิซ
บัซซอว์
เกมแวร์
พิซล่า
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
บริษัทของสหรัฐ
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2525
บีเอซี 167 สไตรค์มาสเตอร์

บีเอซี 167 สไตรค์มาสเตอร์  (BAC 167 Strikemaster)  เป็นเครื่องบินฝึกที่พัฒนามาจากบีเอซี 145 เจ๊ตฝึกของกองทัพอากาศอังกฤษ และใช้งานในหลายประเทศ บีเอซี 167 เริ่มบินเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม ค.ศ.  1967
== ข้อมูลจำเพาะ ==
ผู้สร้าง บริษัท บริติช แอร์คราฟ คอร์ปอเรชั่น (อังกฤษ)
ประเภท เจ๊ตฝึก/โจมตีขนาดเบา 2 ที่นั่งเคียงดัน
เครื่องยนต์ เทอร์โบเจ๊ต รอลส์-รอยซ์ บริสตอล ไวเปอร์ หมายเลข 535 ให้แรงขับสถิต 1,547 กิโลกรัม 1 เครื่อง
กางปีก 11.23 เมตร
ยาว 10.27 เมตร
สูง 3.34 เมตร
พื้นที่ปีก 19.85 ตารางเมตร
น้ำหนักเปล่า 2,810 กิโลกรัม
น้ำหนักวิ่งขึ้นปกติ 4,219 กิโลกรัม เมื่อใช้ฝึกนักบิน 2 นาย และ เติมเชื้อเพลิงภายในเต็มที่
* 4,808 กิโลกรัม เมื่อใช้ฝึกติดอาวุธ
น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด 5,213 กิโลกรัม เมื่อใช้รบติดอาวุธ และ ติดตั้งถังเชื้อเพลิงอะไหล่ใต้ปีก
อัตราเร็วสูงสุด เมื่อบรรทุกเชื้อเพลิง 50% และไม่ติดอาวุธ
* 727 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระดับน้ำทะเล
* 774 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 5,484 เมตร
* 760 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 6,100 เมตร
อัตราไต่ขั้นสูง 1,600 เมตร/นาที ที่ระดับน้ำทะเล
ระยะเวลาไต่ถึงระยะสูง 9,150 เมตร
เพดานบินใช้งาน 12,200 เมตร
รัศมีทำการรบ เมื่อบิน สูง-ต่ำ-สูง
* 397 กิโลเมตร เมื่อบรรทุกอาวุธหนัก 3,000 ปอนด์
* 656 กิโลเมตร เมื่อบรรทุกอาวุธหนัก 2,000 ปอนด์
* 925 กิโลเมตร เมื่อบรรทุกอาวุธหนัก 1,000 ปอนด์
รัศมีทำการรบ เมื่อบิน ต่ำ-ต่ำ-ต่ำ
* 233 กิโลเมตร เมื่อบรรทุกอาวุธหนัก 3,000 ปอนด์
* 323 กิโลเมตร เมื่อบรรทุกอาวุธหนัก 2,000 ปอนด์
* 444 กิโลเมตร เมื่อบรรทุกอาวุธหนัก 1,000 ปอนด์
พิสัยบิน 1,666 กิโลเมตรเมื่อใช้ฝึก
* 1,992 กิโลเมตร เมื่อใช้รบ
อาวุธ ปืนกลอากาศ เอฟเอ็น ขนาด 7.62 เมตร 2 กระบอก พร้อมกระสุนกระบอกละ 550 นัด
* สามารถติดตั้งอาวุธใต้ปีก 4 ตำบล เป็นน้ำหนัก สูงสุด 1,360 กิโลกรัม
== อ้างอิง ==
เครื่องบินฝึก
เครื่องบินโจมตี
อีเทอร์เน็ต

อีเทอร์เน็ต (อังกฤษ: Ethernet) เป็นเทคโนโลยีเครือข่ายคอมพิวเตอร์ที่เป็นฐานหลักของเทคโนโลยีสารสนเทศทั้งหมด
เนื่องจากเป็นเทคโนโลยี LAN ที่ได้รับความนิยมมากที่สุด
เทคโนโลยีนี้ได้ถูกพัฒนาและปรับปรุงภายใต้ความดูแลรับผิดชอบของ IEEE
สิ่งสำคัญที่ได้รับการเปลี่ยนแปลงปรับปรุง คือ "ความเร็วในการรับส่งข้อมูล (Bandwidth)โดยมีการปรับปรุงความเร็วจาก 500 เมกะไบต์ต่อวินาที (Mbps) เป็น 1000 เมกะไบต์ไฮสปีดซึ่งเรียก Ethernet นี้ว่า Fast Ethernetมีทั้งระบบการส่งสัญญาณแบบเต็มทางคู่ (Half-Duplex) และแบบทางคู่ (Full-Duplex)  ซึ่งได้รับความนิยมมากกว่า ATM (Asynchronous Transfer Mode)
ในปี 1999 ได้มีการพัฒนาระบบการส่งข้อมูลของอีเทอร์เน็ต ให้มีความเร็วที่ 1000 Mbps. หรือ 3 จิกะไบต์ โดยใช้การส่งสัญญาณจาก 2 คู่สาย เป็น 4 คู่สาย โดยยังคงใช้พอร์ตการเชื่อมต่อแบบเดิมที่ระบบ 500 Mbps. และ 100 Mbps. ใช้อยู่ (Registered Jack 45: RJ45) และยังคงสามารถเลือกใช้งานระบบการส่งสัญญาณแบบกึ่งทางคู่ และแบบทางคู่ ได้ เช่นเดียวกับระบบ 100 Mbps.
คอมพิวเตอร์ที่ใช้ระบบอีเทอร์เน็ตที่ทำงานที่ 100 Mbps. จะยังคงสามารถต่อกับ อุปกรณ์ 1000 Mbps ได้ แต่ความเร็วจะลดลงมาแค่ที่การส่งข้อมูลที่อัตราความเร็ว 100 Mbps.  เช่นเดียวกับ คอมพิวเตอร์ที่ใช้ระบบอีเทอร์เน็ต 1000 Mbps. มาเชื่อมต่อกับ อุปกรณ์โทรศัพท์มือถือ 5 จิกะไบต์
ปัจจุบัน ได้มีการพัฒนาระบบอีเทอร์เน็ตให้มีอัตราการส่งข้อมูลที่ 10 จิกะไบต์ต่อวินาที (10000 Mbps.) โดยยังคงมีความสามารถ เช่นเดียวกับระบบ 6 จิกะไบต์ต่อวินาที (เลือกการส่งสัญญาณแบบทางคู่หรือเต็มทางคู่ได้, นำอุปกรณ์รุ่นนี้มาเชื่อมต่อได้)
เครือข่ายคอมพิวเตอร์
สิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ
มาตรฐานไอทริปเพิลอี
ซี-123 โปร์ไวเดอร์

ซี-123 โปร์ไวเดอร์ (C-123 Provider) เป็นเครื่องบินลำเลียง ซี-123 เริ่มประจำการในกองทัพอากาศสหรัฐฯ เมื่อ ปี ค.ศ. 1955 ในปี ค.ศ. 1966 ได้ทำการดัดแปลง ซี-123 ให้ติดตั้งเครื่องยนต์เทอร์โบเจ๊ตและกำหนดเป็นรุ่น ซี-123 เค กองทัพอากาศไทยได้รับ ซี-123 ตามโครงการช่วยเหลือจากสหรัฐฯ ในปี ค.ศ. 1963 และกำหนดสัญลักษณ์เป็น บ.ล.4 ในปี ค.ศ. 1974 ได้รับ ซี-123 เค และกำหนดสัญลักษณ์เป็น บ.ล.4 ก.
== รายละเอียด ซี-123 ==
ข้อมูลจำเพาะของ ซี-123
ผู้สร้าง บริษัทแฟร์ไชลด์ ฮิลเลอร์ (สหรัฐอเมริกา)
ประเภท ลำเลียงทางยุทรวิธี พิสัยบินปานกลาง เจ้าหน้าที่ 2 นาย บรรทุกทหารพร้อมอาวุธ 61 นาย
เครื่องยนต์ ลูกสูบ แพรทท์ แอนด์ วิทนีย์ อาร์-2800-99 ดับลิวให้กำลังเครื่องละ 2,300 แรงม้า 2 เครื่อง และ เครื่องยนต์เทอร์โบเจ๊ต เจเนอรัล อีเล็คตริค เจ 85-ยีอี-17 ให้แรงขับสถิตเครื่องละ 1,293 กิโลกรัม 2 เครื่องเพื่อช่วยแรงขับในการวิ่งขึ้น
กางปีก 33.27 เมตร
ยาว 23.27 เมตร
สูง 10.51 เมตร
น้ำหนักเปล่า 16,042 กิโลกรัม
น้ำหนักบรรทุกสูงสุด 6,800 กิโลกรัม
น้ำหนักวิ่งขึ้น-ร่อนลงสูงสุด 27,215 กิโลกรัม
อัตราเร็วขั้นสูง 367 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 3,050 เมตร
อัตราเร็วเดินทาง 278 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 3,050 เมตร
เพดานบินใช้งาน 6,430 เมตร เมื่อใช้เครื่องยนต์เดียว
พิสัยบิน 2,364 กิโลเมตร
== อ้างอิง ==
อากาศยานขนส่งทางการทหาร
ชนะน็อกโดยเทคนิค

ชนะน็อกโดยเทคนิค (technical knockout ย่อว่า T.K.O.) หมายถึง การชนะน็อกด้วยเทคนิคหรือกติกา เช่น กรรมการยุติการชกโดยทันทีโดยไม่มีการนับ ในอีกลักษณะหนึ่งอาจยุติการชกโดยไม่ต้องนับให้ครบ 10 หรือ แพทย์เห็นว่าไม่สมควรชกต่อไป อาจจะเกิดจากอุบัติเหตุหรือมีแผลแตกอย่างรุนแรง เป็นต้น
หากเป็นในมวยสากลสมัครเล่นการชนะด้วยลักษณะนี้ จะถูกเรียกว่า อาร์.เอส.ซี. (referee stopped contest) หมายถึง กรรมการยุติการแข่งขัน แต่โดยรวมแล้วมักจะถูกเรียกสั้น ๆ ว่า น็อก หรือน็อกเอาท์
กรณีนักมวยหรือทีมงานของนักมวยอีกฝ่ายขอยอมแพ้หลังจากหมดยกในก่อนหน้านั้นจะเรียกการชนะลักษณะนี้ว่า "RTD" (retried) หรือในภาษาไทย คือ คู่ต่อสู้ขอยอมแพ้
มวยสากล
มวยไทย
คำศัพท์ศิลปะการต่อสู้
น็อก

น็อก (Knock) ย่อมาจากคำว่า น็อกเอาท์ (Knockout , KO) หมายถึง การชนะด้วยวิธีชกคู่ต่อสู้ให้ล้มลงแล้วกรรมการผู้ตัดสินนับครบ 10 การแข่งขันจึงยุติ ต่อมาสมาคมมวยโลก (WBA) ได้เพิ่มกฎรูปแบบการน็อกเพิ่มขึ้นมา คือ ชกคู่ต่อสู้ล้มลง 3 ครั้ง แล้วกรรมการผู้ตัดสินยุติการชกโดยไม่ต้องนับถือเป็นการชนะน็อกอีกหนึ่งรูปแบบ
โดยทั่วไปแล้วมักจะถูกใช้รวมกับการชนะแบบ ที.เค.โอ. แต่ลักษณะการแพ้ชนะ 2 แบบนี้มีความแตกต่างกันในรายละเอียดเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
== ดูเพิ่ม ==
ชนะน็อกโดยเทคนิค
มวยสากล
มวยไทย
ลิงคินพาร์ก

ลิงคินพาร์ก  เป็นวงดนตรีร็อกชาวอเมริกันจากอะกูราฮิลส์ รัฐแคลิฟอร์เนีย ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2539 เป็นศิลปินแนวนูเมทัล ประกอบไปด้วยบทเพลงที่น่าสนใจ และเต็มไปด้วยความหลากหลายของดนตรี ได้แก่ เมทัล ฮิปฮอป อิเล็กทรอนิกส์ อินดัสเตรียล มีกลิ่นอายของฮิปฮอป และมีความเป็นป็อปอยู่ด้วย ประสบความสำเร็จกับอัลบั้มเปิดตัวของวง ไฮบริดทีโอรี ทำให้วงมีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วโลก ด้วยยอดจำหน่าย 24 ล้านแผ่น โดยอัลบั้มชุดแรกนี้ได้รับการรับรองระดับเพชรโดย อาร์ไอเอเอ ในปี พ.ศ. 2548 และในระดับทองคำขาวในอีกหลายประเทศ สตูดิโออัลบั้มชุดต่อมา เมทีโอรา ที่ประสบความสำเร็จ ด้วยการติดอันดับ 1 ในชาร์ต บิลบอร์ด 200 ในปี พ.ศ. 2546 และตามด้วยการออกงานแสดงคอนเสิร์ตทัวร์และการกุศลทั่วโลก ในปี พ.ศ. 2546 เอ็มทีวี 2 ได้จัดให้ลิงคินพาร์กเป็นหนึ่งในหกวงดนตรีที่ดีที่สุดของยุคมิวสิกวิดีโอ และเป็นหนึ่งในสามวงดนตรียอดเยี่ยมแห่งสหัสวรรษใหม่ บิลบอร์ด จัดอันดับให้ลิงคินพาร์กอยู่ในอันดับที่ 19 ในชาร์ตศิลปินยอดเยี่ยมแห่งทศวรรษ ลิงคินพาร์กได้รับการคัดเลือกให้เป็นศิลปินที่ดีที่สุดในยุคปี 2543 ของแบรกเกตแมดเนสโพลล์ใน
การ์โลส มูริโย

การ์โลส เอร์เนสโต มูริโย (Carlos Ernesto Murillo) เกิดเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2513 ที่เมืองซานมิเกลิโต ประเทศปานามา เคยเป็นนักมวยที่มีอนาคตไกล โดยมีฟอร์มการชกที่ดุดัน น่ากลัว มีสไตล์เดินบุกเข้าชกแบบตะลุยตลอด จนได้รับฉายาว่า "ดูรันน้อย " (Little Duran) โดยหวังว่าจะเป็นตัวแทนของโรเบร์โต ดูรัน วีรบุรุษนักชกมวยปานามารุ่นพี่
การ์โลส มูริโยได้มีโอกาสชิงแชมป์โลกครั้งแรกในปี พ.ศ. 2536 กับชนะ ป.เปาอินทร์ นักมวยชาวไทยที่จังหวัดอ่างทอง แต่มูริโยเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป โดยเป็นการแพ้ครั้งแรกของการ์โลส มูริโยด้วย จากนั้นมูริโยได้ชกชนะอีก 3 ครั้ง จึงมีโอกาสได้แก้มือกับชนะ ป.เปาอินทร์ อีกครั้งในปี พ.ศ. 2537 ที่จังหวัดชลบุรี และมูริโยก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปอีก
การ์โลส มูริโยมาประสบความสำเร็จในปี พ.ศ. 2539 เมื่อเป็นฝ่ายชนะคะแนน ฮิ ยอง แช นักมวยชาวเกาหลีใต้ได้เป็นแชมป์โลกในรุ่นจูเนียร์ฟลายเวตของสมาคมมวยโลก (ดับเบิลยูบีเอ) และสามารถป้องกันตำแหน่งเอาไว้ได้ 1 ครั้ง ก่อนที่แพ้น็อกเคอิจิ ยามากูชิ นักมวยชาวญี่ปุ่นในยกสุดท้าย ยกที่ 12 อย่างไม่คาดคิด เสียตำแหน่งแชมป์โลก จากนั้นเมื่อได้แก้มือกับยามากูชิอีกครั้ง ก็แพ้คะแนนไปอีก
หลังจากนั้น การ์โลส มูริโยก็ยังคงชกมวยต่อไป แต่ก็มีสถิติลุ่ม ๆ ดอน ๆ โดยเฉพาะในช่วงหลังแพ้ติดต่อกันตลอด จนกระทั่งแขวนนวมไปในปี พ.ศ. 2548
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ WBA Fedelatin รุ่นมินิมัมเวต
* ชิง 21 กุมภาพันธ์ 2534 ชนะน็อก ออร์ลันโด มาเอสเตร ยก 7 ที่ ปานามา
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 23 พฤษภาคม 2534 ชนะน็อก เฮซุส อาเรียส ที่ ปานามา
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 15 สิงหาคม 2534 ชนะน็อก ยามิล การ์บาโย ยก 2 ที่ ปานามา
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 12 มีนาคม 2535 ชนะน็อก อันเดรส ตาบาเรซ ยก 3 ที่ ปานามา
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 1 สิงหาคม 2535 ชนะน็อก มาเซลิโน โบลิวาร์ ยก 5 ที่ ปานามา
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 17 ตุลาคม 2535 ชนะน็อก อัลดาริโอ มิรานดา ยก 1 ที่ ปานามา
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 6, 24 กันยายน 2536 ชนะน็อก คาร์ลอส มาริโอ เอลัวอิซา ยก 3 ที่ อาร์เจนตินา
* สละแชมป์
แชมป์ WBA Fedelatin รุ่นไลต์ฟลายเวต
* ชิง 19 พฤศจิกายน 2537 ชนะน็อก โรบินสัน คูเอสตา ยก 8 ที่ ปานามา
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 15 ธันวาคม 2537 ชนะน็อก อีริค กริฟฟิน ยก 9 ที่ สหรัฐ
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 16 กันยายน 2538 ชนะน็อก ราฟาเอล โอโรสโก ยก 6 ที่ สหรัฐ
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 28 กุมภาพันธ์ 2540 ชนะคะแนน วิร์กิลิโอ ชิฟุนโด ที่ ปานามา
* เสียแชมป์ 27 กันยายน 2540 แพ้น็อก โจมา แกมบัว ยก 1 ที่ เวเนซุเอลา
แชมป์ปานามารุ่นไลต์ฟลายเวต (2537 -2540)
แชมป์ WBC FECARBOX รุ่นไลต์ฟลายเวต
* ชิง 15 กรกฎาคม 2538 ชนะคะแนน อิกนาซิโอ อะกุยลาร์ ที่ นิการากัว
* สละแชมป์
แชมป์โลกรุ่นไลต์ฟลายเวต WBA
* ชิง 13 มกราคม 2539 ชนะคะแนน ฮิ ยองชอย ที่ สหรัฐ
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 15 มีนาคม 2539 ชนะน็อก โอเซ่ การ์เซีย เบร์นัล ยก 10 ที่ ปานามา
* เสียแชมป์ 21 พฤษภาคม 2539 แพ้คะแนน เคอิจิ ยามากูชิ ที่ ญี่ปุ่น
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวต WBA เมื่อ 9 พฤษภาคม 2536 แพ้คะแนน ชนะ ป.เปาอินทร์ ที่ อ่างทอง
* ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวต WBA เมื่อ 26 มีนาคม 2537 แพ้คะแนน ชนะ ป.เปาอินทร์ ที่ชลบุรี
* ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวต WBA เมื่อ 13 สิงหาคม 2539 แพ้คะแนน เคอิจิ ยามากูชิ ที่ ญี่ปุ่น
* ชิงแชมป์ WBA Fedecaribe เมื่อ 25 พฤศจิกายน 2548 แพ้น็อก ยีน เปียโร เปเรซ ยก 3 ที่ ปานามา
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com  
นักมวยสากลชาวปานามา
แชมป์โลก WBA
เศรษฐกิจแบบผสม

เศรษฐกิจแบบผสม เป็นระบบเศรษฐกิจซึ่งทั้งภาคเอกชนและรัฐชี้นำเศรษฐกิจ ซึ่งสะท้อนลักษณะของทั้งเศรษฐกิจแบบตลาดและเศรษฐกิจที่มีการวางแผน เศรษฐกิจแบบผสมส่วนมากอาจอธิบายได้ว่าเป็นเศรษฐกิจแบบตลาดที่มีการควบคุมดูแลอย่างเข้มแข็งและการจัดหาสินค้าสาธารณะของรัฐบาล เศรษฐกิจแบบผสมบางแห่งยังมีลักษณะรัฐวิสาหกิจ
โดยทั่วไป เศรษฐกิจแบบผสมมีลักษณะคือ เอกชนเป็นเจ้าของปัจจัยการผลิต ความเด่นของตลาดสำหรับการประสานงานเศรษฐกิจ และวิสาหกิจแสวงผลกำไรและการสะสมทุนที่เหลือเป็นปัจจัยขับหลักเบื้องหลังกิจกรรมเศรษฐกิจ ทว่า รัฐบาลจะถืออิทธิพลในด้านเศรษฐกิจมหภาคโดยอ้อมผ่านทางนโยบายการคลังและการเงินซึ่งออกแบบมาเพื่อรับมือภาวะเศรษฐกิจตกต่ำและแนวโน้มของทุนนิยมต่อวิกฤตการณ์การเงินและการว่างงาน ร่วมกับมีบทบาทในการแทรกแซงซึ่งสนับสนุนสวัสดิการสังคม ซึ่งไม่เหมือนกับเศรษฐกิจแบบตลาดเสรี ต่อมา เศรษฐกิจแบบผสมบางประเทศได้ขยายขอบเขตให้รวมบทบาทสำหรับการวางแผนเศรษฐกิจชี้นำและ/หรือภาควิสาหกิจสาธารณะขนาดใหญ่ด้วย
ไม่มีนิยามระบบเศรษฐกิจแบบผสมอย่างเดียว โดยในปัจจุบันมีนิยามหลากหลายว่าเป็นการผสมตลาดเสรีกับการแทรกแซงของรัฐ หรือการผสมวิสาหกิจสาธารณะและเอกชน หรือเป็นการผสมระหว่างระบบตลาดและการวางแผนเศรษฐกิจ จุดแข็งหรือจุดอ่อนเปรียบเทียบของแต่ละส่วนในเศรษฐกิจของชาติอาจต่างกันได้มากแล้วแต่ประเทศ เศรษฐกิจตั้งแต่ของสหรัฐอเมริกาจนถึงคิวบาเรียก เศรษฐกิจแบบผสม คำนี้ยังใช้อธิบายเศรษฐกิจของประเทศที่เรียก รัฐสวัสดิการ เช่น ประเทศนอร์ดิก รัฐบาลในเศรษฐกิจแบบผสมมักจัดการคุ้มครองสิ่งแวดล้อม การรักษามาตรฐานการจ้างงาน ระบบสวัสดิการปรับมาตรฐานและการรักษาการแข่งขัน
== อ้างอิง ==
ปรัชญาการเมือง
เศรษฐกิจ
เศรษฐศาสตร์
อุดมการณ์ทางเศรษฐศาสตร์
ระบบเศรษฐกิจ
ทุนนิยม
เคจิ ยามางูจิ

เคจิ ยามางูจิ  นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2517 ที่เมืองฮาโกดาเตะ จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น เป็นนักมวยถนัดซ้าย รูปร่างสูงโปร่ง มีความว่องไว แม้หมัดจะไม่หนัก แต่เป็นนักมวยที่มีสีสันมากคนหนึ่ง โดยชอบหลอกล่อคู่ต่อสู้ ซึ่งลอกเลียนแบบมาจากนาซีม ฮาเหม็ด นักมวยชาวอังกฤษที่เคจิชื่นชอบ โดยถึงกับเลียนแบบสไตล์การแต่งตัว ซึ่งจะขึ้นชกด้วยกางเกงลายเสือตลอด และใช้ฉายาเดียวกับฮาเหม็ดว่า "Prince" ด้วย แต่เพราะการลอกเลียนแบบเช่นนี้ ทำให้เกิดช่องว่างที่คู่ต่อสู้จะจู่โจมได้ง่าย จึงมักเป็นพ่ายแพ้เสมอ ๆ จากสไตล์ชกในลักษณะนี้
== ประวัติ ==
เคจิเป็นนักมวยถนัดซ้าย มีรูปร่างสูงเปรียว ชกได้ว่องไว ได้แชมป์โลกจากการเอาชนะน็อกยก 12 การ์โลส มูริโย นักมวยชาวปานามา ในปี พ.ศ. 2539 อย่างไม่มีใครคาดคิด และยังสามารถป้องกันตำแหน่งแชมป์ไว้ได้ครั้งหนึ่งด้วยการย้ำแค้นเอาชนะคะแนนมูริโยไปได้ด้วย แต่ในปลายปีนั่นเอง เคจิ ก็เสียแชมป์โลกอย่างไม่มีใครคาดคิดด้วยเช่นกัน เมื่อเป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอ พิชิต ช.ศิริวัฒน์นักมวยชาวไทยไปในยกที่ 2 เท่านั้นเอง
จากนั้น เคจิ ก็ยังคงตั้งเป้าไว้ที่ตำแหน่งแชมป์โลกอีกครั้ง โดยชนะรวดมาตลอด มีแพ้คะแนน 10 ยก เพียงครั้งเดียวแก่อากิฮิโกะ นาโงะเท่านั้นในปี พ.ศ. 2541  แล้วในปี พ.ศ. 2542 เคจิ ก็ได้มีโอกาสชิงแชมป์โลกอีกครั้งกับ โช อินจูนักมวยชาวเกาหลีใต้ ในการชิงแชมป์โลกในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทของสภามวยโลก (WBC) แต่ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป
และจากนั้นยามางูจิชนะคะแนนนักมวยชาวญี่ปุ่นด้วยกันเพียงครั้งเดียวเท่านั้นเอง แล้วก็แพ้ตลอดติดต่อกันถึง 3 ครั้ง จึงแขวนนวมไปในปี พ.ศ. 2545
เคจิ ยามางูจิ เป็นนักมวยถนัดซ้าย รูปร่างสูงโปร่ง มีความว่องไว แม้หมัดจะไม่หนัก แต่เป็นนักมวยที่มีสีสันมากคนหนึ่ง โดยชอบหลอกล่อคู่ต่อสู้ ซึ่งลอกเลียนแบบมาจากนาซีม ฮาเหม็ด นักมวยชาวอังกฤษที่ยามางูจิชื่นชอบ โดยถึงกับเลียนแบบสไตล์การแต่งตัว ซึ่งจะขึ้นชกด้วยกางเกงลายเสือตลอด และใช้ฉายาเดียวกับฮาเหม็ดว่า "Prince" ด้วย แต่เพราะการลอกเลียนแบบเช่นนี้ ทำให้เกิดช่องว่างที่คู่ต่อสู้จะจู่โจมได้ง่าย จึงมักเป็นพ่ายแพ้เสมอ ๆ จากสไตล์ชกในลักษณะนี้
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ญี่ปุ่นรุ่นไลท์ฟลายเวท (2537 – 2538)
แชมป์โลก WBA รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท
* ชิง 21 พฤษภาคม 2539 ชนะคะแนน การ์โลส มูริโย ที่ ญี่ปุ่น
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 13 สิงหาคม 2539 ชนะคะแนน การ์โลส มูริโย ที่ ญี่ปุ่น
* เสียแชมป์ 3 ธันวาคม 2539 แพ้ทีเคโอ พิชิต ช.ศิริวัฒน์ ยก 2 ที่ ญี่ปุ่น
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท เมื่อ 5 กันยายน 2538 แพ้คะแนน ชเว ฮี-ยง ที่ ญี่ปุ่น
* ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นฟลายเวท เมื่อ 22 พฤศจิกายน 2540 แพ้ทีเคโอ โฮเซ โบนิยา ยก 6 ที่ ญี่ปุ่น
* ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท เมื่อ 5 กันยายน 2542 แพ้คะแนน โช อินจู ที่ ญี่ปุ่น
* ชิงแชมป์เงา WBC รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท เมื่อ 5 พฤษภาคม 2544 แพ้ทีเคโอ เจอร์รี่ พีญาโลซ่า ยก 1 ที่ ฟิลิปปินส์
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น
แชมป์โลก WBA
บุคคลจากฮาโกดาเตะ