pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ความเป็นมาของคำสยาม ไทย, ลาว และขอม และลักษณะทางสังคมของชื่อชนชาติ

ความเป็นมาของคำสยาม ไทย, ลาว และขอม และลักษณะทางสังคมของชื่อชนชาติ เป็นงานชิ้นสุดท้ายของ จิตร ภูมิศักดิ์ งานค้นคว้านี้สันนิษฐานที่มาของคำต่างๆ โดยชี้ให้เห็นถึงความเชื่อมโยงของลักษณะเชื้อชาติ ลักษณะทางสังคม ชีวิตความเป็นอยู่ของชาติพันธุ์ต่าง ๆ ในแถบสุวรรณภูมิ ที่ปรากฏขึ้นในรูปภาษา ถือเป็นงานทางนิรุกติศาสตร์และภาษาศาสตร์สังคมที่มีความโดดเด่นอย่างมาก
งานค้นคว้าที่ยังเขียนไม่เสร็จนี้ จิตรใช้เวลาเขียนอยู่ประมาณ 7 ปี ในขณะที่ถูกจองจำอยู่ในคุกลาดยาว ช่วง พ.ศ. 2501-2507 เขาได้มอบต้นฉบับให้แก่ สุภา ศิริมานนท์ รักษาต้นฉบับไว้โดยใส่กล่องฝังดินไว้ในสวนฝั่งธนบุรี หลังเหตุการณ์ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516 จึงมีการขุดค้นขึ้นมาตีพิมพ์ โดยมูลนิธิโครงการตำราสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ หนังสือเล่มดังกล่าวพิมพ์ครั้งแรก 5,000 เล่ม ก่อนหน้าเหตุการณ์ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519 ไม่นานนัก มีหนังสือตกถึงมือผู้อ่านไม่มากนักเพราะส่วนใหญ่ถูกเผาทิ้งทำลายในสมัยธานินทร์ กรัยวิเชียรเป็นนายกรัฐมนตรี
หนังสือนี้แบ่งเป็นสามภาค คือ พื้นฐานทางนิรุกติศาสตร์และประวัติศาสตร์, ชื่อชนชาติและฐานะทางสังคม, และ ข้อเท็จจริงว่าด้วยชนชาติขอม ภาคที่หนึ่งและสองนี้ ต้นฉบับถูกเก็บรักษาไว้ด้วยกัน ส่วนภาคที่สามเป็นส่วนที่พบภายหลังและได้เพิ่มเข้ามาในการจัดพิมพ์ครั้งที่สามเมื่อ พ.ศ. 2535
ความเป็นมาของคำสยามฯ ได้รับคัดเลือกเป็นหนึ่งในหนังสือดี 100 เล่มที่คนไทยควรอ่าน ในโครงการวิจัยซึ่งได้รับการสนับสนุนจากสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย
== เรื่องย่อ ==

จิตรสรุปว่า "ไทย" เป็นคำที่คนไทยเรียกตัวเอง ส่วน "สยาม" เป็นคำที่ชนชาติอื่นเรียกคนไทย จิตรทำการค้นคว้าหาที่มาของคำทั้งสองโดยปราศจากอคติชาตินิยมที่ว่าคำทั้งสองต้องมีความหมายในทางที่ดีหรือเป็นมงคลและมาจากภาษาที่สูงส่งอย่างบาลีสันสกฤตเท่านั้น
จิตรมีความเห็นเกี่ยวกับคำว่าสยามดังนี้ "ต้องแปลว่า ลุ่มน้ำ หรือเกี่ยวกับ น้ำ ซึ่งสอดคล้องกับสภาพชีวิตของสังคมชมรมกสิกรรมในที่ราบลุ่มของคนชาวไต" โดยมีที่มาจากภาษาหนานเจ้าตามที่ระบุไว้ในพงศาวดารราชวงศ์หยวน
ส่วนคำว่าไทย จิตรเชื่อว่ามีวิวัฒนาการและความหมายมาเป็นลำดับ เกิดจากการปฏิเสธการดูหมิ่นของชนชาติอื่นที่ว่าคนไทยเป็นคนบ้านป่าเมืองเถื่อน โดยเริ่มแรก "ไท" มีความหมายว่า คนสังคม หรือ คนเมือง ต่อมาเป็นวรรณะหรือฐานันดรทางสังคม ซึ่งแปลว่าเสรีชน และภายใต้ความคิดรัฐชาติในสมัยรัชกาลที่ 6 จึงเกิดความหมายในยุคใหม่ที่แปลว่า อิสระ เอกราช และผู้เป็นใหญ่
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บทวิจารณ์หนังสือ
หนังสือดี 100 เล่มที่คนไทยควรอ่าน
ภาษาศาสตร์เชิงประวัติ
แยกศาลาแดง

แยกศาลาแดง (Sala Daeng Intersection) เป็นสี่แยกในพื้นที่เขตปทุมวันและเขตบางรัก กรุงเทพมหานคร เป็นจุดตัดระหว่างถนนพระรามที่ 4, ถนนราชดำริ และถนนสีลม
ที่มาของชื่อ "ศาลาแดง" มาจากในอดีตพื้นที่แถบนี้มีสภาพเป็นทุ่งนา และเป็นแหล่งปลูกข้าวที่สำคัญแห่งหนึ่งของกรุงเทพมหานคร ต่อมาในปี พ.ศ. 2436 ตรงกับรัชสมัยรัชกาลที่ 5 ชาวเดนมาร์กได้ขอพระราชทานสัมปทานสร้างรถไฟสายสมุทรปราการ หรือที่เรียกว่าสายปากน้ำ ซึ่งแล่นผ่านบริเวณทุ่งนาแถบนี้ ดังนั้นจึงได้สร้างสถานีรถไฟซึ่งเป็นศาลาสำหรับให้ผู้โดยสารนั่งรอรถไฟ ศาลาหลังนี้มีหลังคาเป็นสีแดงโดดเด่นอยู่กลางทุ่ง อันเป็นที่มาของชื่อเรียก "ทุ่งศาลาแดง"
== สถานที่สำคัญบริเวณทางแยก ==


สวนลุมพินี
โครงการ วัน แบงค็อก (บริเวณสวนลุมไนท์บาซาร์ ในอดีต)
โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ และคณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
สภากาชาดไทย และ สถานเสาวภา (สวนงู)
รถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล สถานีสีลม
รถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีลม สถานีศาลาแดง
สะพานลอยไทย-ญี่ปุ่น
โรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนแวนต์
โรงพยาบาลบีเอ็นเอช
ถนนพัฒน์พงษ์
โรงพยาบาลกรุงเทพคริสเตียน
ย่านการค้าซอยละลายทรัพย์
==== ศูนย์การค้าและอาคารสำนักงาน ====
เซ็นทรัล ดีพาร์ทเมนท์ สโตร์ สีลมคอมเพล็กซ์  และ อาคารสีลมคอมเพล็กซ์
อาคารสีลม เซ็นเตอร์
ธนาคารกรุงเทพ สำนักงานใหญ่สีลม
ธนิยะ พลาซ่า
อาคารซิลลิค เฮ้าส์ (ZUELLIG HOUSE)
อาคารเจ-ซิตี้
อาคารสีบุญเรือง และอาคารสีบุญเรือง 2
อาคารสิวะดล
อาคารกมลสุโกศล
อาคารลิเบอร์ตี้สแควร์
อาคารซี.พี. ทาวเวอร์
อาคารบุญมิตร
อาคารมูลนิธิแห่งสภาคริสตจักรในประเทศไทย (อาคารซีซีที.)
อาคารอับดุลราฮิม เพลส
อาคารอื้อ จือ เหลียง
อาคาร ชาญอิสสระ ทาวเวอร์
อาคารสีลมเอจ
==== โรงแรม ====
โครงการดุสิต เซ็นทรัล พาร์ค (บริเวณโรงแรมดุสิตธานี ในอดีต)
โรงแรมแพน แปซิฟิค กรุงเทพ
โรงแรมสวิสลอดจ์
โรงแรมเซ็นเตอร์ พอยด์ ศาลาแดง
โรงแรมมณเฑียรกรุงเทพ
โรงแรมวอลล์สตรีท อินน์
โรงแรมตะวันนากรุงเทพ
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ศาลาแดง
ศาลาแดง
ศาลาแดง
สีลม
แยกเพชรพระราม

แยกเพชรพระราม (Phet Phra Ram Junction) เป็นทางแยก ลักษณะเป็นสามแยกเชื่อมถนนบรรทัดทองเข้ากับถนนเพชรบุรี ในพื้นที่เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร

== สถานที่สำคัญบริเวณทางแยกและใกล้เคียง ==
ธนาคารไทยพาณิชย์ สาขาถนนเพชรบุรี
สำนักงานนโยบายและแผนพลังงาน
มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เพชรพระราม
เพชรพระราม
ดอริค

__NOTOC__
ดอริก เป็นคำวิเศษณ์ของคำว่า "ดอเรียน" ที่อาจจะหมายถึง
ภาษากรีกดอริก (Doric Greek)
เสาแบบดอริก (Doric order)
คริสครอส

คริสครอส (Kris Kross) เป็นคู่ดูโอวัยรุ่นแนวแร็ปสัญชาติอเมริกัน ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 ประกอบด้วยสมาชิกคือ คริส "แม็ก แดดดี้" และ คริส "แดดดี้ แม็ก" สมิธ คู่ดูโอนี้เป็นที่รู้จักในเพลงฮิต "Jump" ที่ขึ้นอันดับ 1 บนบิลบอร์ดฮอต 100 นาน 8 สัปดาห์ และทำยอดขายแผ่นเสียงทองคำขาวคู่สำหรับซิงเกิ้ลนี้ พวกเขายังเป็นที่รู้จักเรื่องการแต่งตัว แฟชั่น ในการใส่เสื้อผ้ากลับหลัง
== อ้างอิง ==
กลุ่มดนตรีฮิปฮอปสัญชาติอเมริกัน
ศิลปินสังกัดโคลัมเบียเรเคิดส์
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2534
แอนนาโซเฟีย ร็อบ

แอนนาโซเฟีย ร็อบ (Annasophia Robb; 8 ธันวาคม 2536 — ) เป็นนักแสดง , นักร้องและนางแบบชาวอเมริกัน และได้รับชื่อเสียงในปี 2547 กับตัวเอกในบทบาทเรื่อง วินน์ ดิ๊กซี่ เพื่อนแท้พันธุ์ตูบ และ ชาร์ลี กับ โรงงานช็อกโกแลต และในต่อมาก็มีเรื่อง สะพานมหัศจรรย์ ในปี 2549 และปี 2551 ในเรื่อง ผจญภัยฝ่าหุบเขามรณะ
== ประวัติ ==
เธอเกิดในเดนเวอร์ รัฐโคโรลาโด  เป็นบุตรสาวของ เดวิด ร็อบบ และ เจเน็ต ร็อบบ โดยชื่อ "แอนนาโซเฟีย" คือชื่อที่แม่ตั้งชื่อตามคุณยายของเธอนั้นเอง
เธอเคยเต้นรำและยิมนาสติกสี่ปีครึ่ง แต่ก็ออกเพื่อเน้นการแสดง เธอเข้าเรียนในโรงเรียนมัธยมใน Centennial, Colorado และเธอวางแผนที่จะเข้าวิทยาลัยภายหลัง เธอเป็นชาวคริสเตียน
ร็อบบได้กล่าวว่าเธอเป็นลูกครึ่งอังกฤษ, สกอตแลนด์, เดนมาร์ก ,สวีเดน, และไอริช 
== อาชีพ ==
หลังจากเข้าร่วมในโฆษณา McDonald ของ เธอเริ่มอาชีพด้วยการแสดงบทบาทเล็ก ๆ ในตอน" Number one fan "ใน TV series ของ Drake & Josh บทบาทที่สำคัญเป็นครั้งแรกของเธอใน" An American Girl Holiday" ในปี 2005  เธอรับบทบาทของโอปอลในหนัง"Because of Winn-Dixie"ของเธอและยังรับบทเป็น Violet Beauregarde ในภาพยนตร์เรื่อง Charlie and the Chocolate Factory สองเรื่องนี้มีความสำเร็จด้วยรายได้บนตาราง Box Office และทั่วโลก
ต่อมาในปี 2006 เธอพักการแสดงและได้พากย์เสียงเรื่อง"Phantom Danny"เป็น Danielle"Dani"Fenton
ร็อบได้รับบทเป็น Leslie Burke ในหนัง "Bridge to Terabithia"ภาพยนตร์ที่เปิดตัวในสหรัฐอเมริกา วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2007 เธอยังร้องเพลงในเรื่องนี้อีกด้วย "Keep Your Mind Wide Open"
ต่อมา เธอได้แสดงอีกครั้งเรื่อง"The Reaping" พร่อมกับ"Spy School"และ"Jumper"(เธอเล่นเป็น Millie ตอนเด็ก) และหนังดราม่าเรื่อง"Wild Travel"และ"Have Dreams ในหนัง"Sleepwalking"
== รางวัล ==
ในเดือนมีนาคม 2008 เธอได้รับรางวัล "Best Young Actress" จากเรื่อง "Bridge to Terabithia"
==ผลงาน==
{| bgcolor="#f7f8ff" cellpadding="3" cellspacing="0" border="1" style="font-size: 95%; border: #cccccc solid 1px; border-collapse: collapse;"
|- bgcolor="#eeeeee"
|ปี||ชื่อ||รับบทเป็น
|-
|2004  || Drake & Josh || Liza
|-
|2004 ||  An American Girl Holiday || Samantha
|-
|2005 || Because of Winn-Dixie || India Opal Buloni
|-
|2005 || ชาร์ลี กับ โรงงานช็อกโกแลต || Violet Beauregarde
|-
|2007  || สะพานมหัศจรรย์ (2007) || Leslie Burke
|-
|2007|| ระบาดนรกสาปสยองโลก || Loren McConnell
|-
|2008 || ฅนโดดกระชากมิติ || Young Millie
|-
|2008 || Have Dreams, Will Travel || "Cassies" Kennington
|-
|2008 || Sleepwalking || Tara
|-
|2009 || ผจญภัยฝ่าหุบเขามรณะ || Sara
|-
|2011 || หัวใจกระแทกคลื่น || Bethany Hamilton
|-
|2013 || The Way Way Back || Susanna
|-
|2016 || Jack of the Red Hearts || Jack
|-
|2017 ||  The Crash   || Creason Clifton
|-
|2017 ||  Freak Show  || Blah Blah Blah
|-
|2018 ||  Down a Dark Hall  || "Kit" Gordy
|-
|2019 ||  Words in bathroom walls  || Rebecca
|}
==ซีรีส์==
== อ้างอิง ==
นักแสดงอเมริกัน
บุคคลจากเดนเวอร์
ชาวอเมริกันเชื้อสายเดนมาร์ก
ชาวอเมริกันเชื้อสายอังกฤษ
ชาวอเมริกันเชื้อสายไอริช
ชาวอเมริกันเชื้อสายสกอตแลนด์
ชาวอเมริกันเชื้อสายสวีเดน
เอ็กซ์โป 2020

เอ็กซ์โป 2020 (إكسبو 2020; Expo 2020) เป็นงานนิทรรศการโลก จัดขึ้นที่ดูไบ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ระหว่างวันที่ 1 ตุลาคม 2021 ถึง 31 มีนาคม 2022 จากกำหนดการเดิมคือ 20&nbsp;ตุลาคม 2020&nbsp;ถึง 10&nbsp;เมษายน 2021 ซึ่งเลื่อนออกมาจากการระบาดทั่วของโควิด-19
== เมืองที่เสนอเป็นเจ้าภาพ ==
อิซมีร์ ตุรกี 
เยคาเตรินบุร์ก รัสเซีย
ดูไบ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
เซาเปาลู บราซิล
อยุธยา ไทย
=== พระนครศรีอยุธยา ประเทศไทย ===
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2552 ภาคเอกชนต่าง ๆ ได้มีการหารือเพื่อหาแนวทางในการพัฒนาอุตสาหกรรมการจัดประชุมและนิทรรศการ และมีการศึกษาความเป็นไปได้ของประเทศไทยในการเป็นเจ้าภาพ "งานมหกรรมโลกเวิลด์เอ็กซ์โป" โดยมี สำนักงานส่งเสริมการจัดการประชุมและนิทรรศการ (องค์การมหาชน) เป็นแกนกลางในการประสานงาน หลังจากนั้นได้มีการจัดทำรายงานความเป็นไปได้ การระดมความคิดเห็นจากกลุ่มภาครัฐ ภาคธุรกิจ อุตสาหกรรมไมซ์ และการท่องเที่ยวอย่างต่อเนื่อง โดยมี 6 จังหวัด เสนอตัวขอเป็นเจ้าภาพ ได้แก่ พระนครศรีอยุธยา ชลบุรี จันทบุรี เพชรบุรี เชียงใหม่ และภูเก็ตซึ่งหลังมีการศึกษาความเป็นไปได้ ผลปรากฏว่า จังหวัดพระนครศรีอยุธยามีความพร้อมมากที่สุด โดยพื้นที่จัดงานจะตั้งอยู่ในเขตศูนย์ศิลปาชีพบางไทร พื้นที่ 1,200 ไร่ จากที่ศึกษาควรใช้พื้นที่จัดงาน 1,400-1,500 ไร่ หัวข้อหลัก (Main theme) คือ นิยามใหม่ของโลกาภิวัตน์ - วิถีที่ยั่งยืน เพื่อโลกที่สมดุล (Redefine Globalisation - Balanced Life, Sustainable Living)
สำนักงานส่งเสริมการจัดการประชุมและนิทรรศการ (องค์การมหาชน) ได้จัดให้มีการประกวดตราสัญลักษณ์และตัวนำโชคของการเสนอตัวเป็นเจ้าภาพในการจัดงานเอ็กซ์โป 2020 ขึ้นในระหว่างเดือน กรกฎาคม พ.ศ. 2554 และได้คัดเลือกกินรี ให้เป็นตัวนำโชคของการเสนอตัวเป็นเจ้าภาพการจัดงาน โดยกินรีนั้นมีความหมายถึงการแสดงความต้อนรับด้วยความเป็นมิตรแบบไทย และคัดเลือกตราสัญลักษณ์รูปปลาตะเพียนสาน สื่อความแง่การให้ความสำคัญกับระบบนิเวศ การอนุรักษ์ธรรมชาติ และการอยู่ร่วมกันระหว่างมนุษย์กับธรรมชาติอย่างยั่งยืน ทั้งยังสอดแทรกลายประจำยามซึ่งเป็นแม่ลายไทย
อย่างไรก็ตามคณะกรรมการจัดงานเวิลด์เอ็กซ์โป (บีไออี) ได้ตัดสิทธิประเทศไทยออกจากการเป็นเมืองที่เข้าชิงการเป็นเจ้าภาพการจัดงานเวิลด์เอ็กซ์โป 2020 อย่างเป็นทางการ เนื่องจากไม่ได้รับเอกสารการยืนยันจากประเทศไทย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เฟซบุคความคืบหน้า THAILAND EXPO 2020
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ Thailand Expo 2020
Thailand for World Expo 2020 
วิดิทัศน์การเตรียมการเสนอตัวเป็นเจ้าภาพ Thailand Expo 2020
งานจัดแสดง
เวิลด์แฟร์
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ในปี พ.ศ. 2564
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ในปี พ.ศ. 2565
อาหารยัดไส้

อาหารยัดไส้ เป็นชื่อเรียกอาหารที่ปรุงโดยนำส่วนผสมไปบรรจุในผัก ผลไม้หรือเนื้อสัตว์ชนิดอื่น ๆ เป็นวิธีการปรุงที่แพร่หลายในตะวันออกกลางและฝรั่งเศส พบน้อยในอาหารจีน ญี่ปุ่นและ อินเดีย ส่วนในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มักเป็นอาหารในราชสำนัก ลักษณะเด่นของอาหารยัดไส้ในแต่ละประเทศเป็นดังนี้
อาหารตะวันออกกลาง ส่วนใหญ่มีรากฐานมาจากราชสำนักออตโตมาน อาหารบางชนิดเช่น ใบองุ่นยัดไส้เป็นอาหารที่พบเฉพาะในตะวันออกกลางและกรีกเท่านั้น เคยเป็นอาหารสำคัญบนโต๊ะเสวยของราชสำนักเปอร์เซีย นอกจากนั้น ชาวตะวันออกกลางยังเชื่อว่าการทำอาหารยัดไส้ต้อยรับผู้มาเยือนถือเป็นการให้เกียรติอย่างสูง
อาหารฝรั่งเศส มีอาหารยัดไส้ที่หลากหลาย ทั้งยัดไส้ผักเช่น พริกหวาน กะหล่ำปลี ไปจนถึงยัดไส้เนื้อสัตว์ เช่น ปลา แกะ
อาหารเวียดนาม มีอาหารยัดไส้เพียงไม่กี่ชนิด เช่นไก่ยัดไส้ หมึกยัดไส้
อาหารลาว ส่วนใหญ่เป็นอาหารในราชสำนัก เรียกว่าอั่ว และใกล้เคียงกับอั่วของล้านนา
อาหารกัมพูชา ส่วนใหญ่เป็นอาหารในราชสำนัก ส่วนอาหารชาวบ้านที่เป็นอาหารยัดไส้มีไม่กี่อย่าง เช่น จิ้งหรีดยัดไส้ กบยัดไส้ ปูยัดไส้ มะระยัดไส้
อาหารไทย อาหารยัดไส้ที่โดดเด่นเป็นอาหารชาววัง ซึ่งมีหลักฐานในตำราอาหารไทยที่พิมพ์ต้งแต่ พ.ศ. 2478 เป็นต้นมา มีทั้งการยัดไส้ผัก เช่น มะระ มะละกอ สับปะรด และยัดไส้ดอกไม้ เช่นดอกแค ดอกขจร ดอกฟักทอง



== อ้างอิง ==
อาหารยัดไส้. กทม. แสงแดด. 2547 หน้า 10-14.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Stuffing recipes at recipe source.com
Whole Grain Stuffing Recipe
Stuffing Turkey Recipe
Authentic Stuffed Tomatoes Recipe
 
ส่วนประกอบของอาหาร
แยกชิดลม

สี่แยกชิดลม เป็นสี่แยกจุดตัดของถนนเพลินจิต ซอยชิดลมและถนนหลังสวน ในเขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร
== สถานที่สำคัญบริเวณทางแยก ==
เดอะเมอร์คิวรี่วิลล์ ชิดลม
เซ็นทรัล ชิดลม
รถไฟฟ้าบีทีเอสสถานีชิดลม
โรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ชิดลม
ชิดลม
เค็นจิ ฟูกูจิ

เค็นจิ ฟูกูจิ  นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 15 มกราคม พ.ศ. 2473 ที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น  สถิติการชก 59 ครั้ง ชนะ 41 (น็อค 11) เสมอ 6 แพ้ 12
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ประเทศญี่ปุ่นรุ่นเวลเตอร์เวท (2499, 2500 – 2501)
แชมป์ OPBF รุ่นเวลเตอร์เวท
* ชิง 20 พฤศจิกายน 2500 ชนะคะแนนสมเดช ยนตรกิจ ที่โตเกียว
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 8 ตุลาคม 2501 เสมอกับจิโร ซาวาดะ ที่ โตเกียว
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 12 พฤษภาคม 2502 ชนะน็อคสตีฟ โทนี ยก 1 ที่ โตเกียว
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 5 พฤศจิกายน 2502 เสมอกับมั่นชัย ร.ฟ.ท. ที่ กทม.
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 1 กุมภาพันธ์ 2503 เสมอกับทามตสึ อิชิอิ ที่โตเกียว
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 2 มกราคม 2504 ชนะคะแนนมั่นชัย ร.ฟ.ท. ที่ โตเกียว
* เสียแชมป์ 16 ธันวาคม 2504 แพ้คะแนนฟิลิปิโน ราวาโล ที่ ฟิลิปปินส์
แชมป์ OPBF รุ่นเวลเตอร์เวท
* ชิง 2 กรกฎาคม 2505 ชนะคะแนนฟิลิปิโน ราวาโล ที่ ญี่ปุ่น
* สละแชมป์
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น
แชมป์ OPBF
นักกีฬาจากโตเกียว
มนต์ชัย ร.ฟ.ท.

มนต์ชัย ร.ฟ.ท. นักมวยสากลชาวไทย สถิติการชก 15 ครั้ง ชนะ 3 (น็อค 2) เสมอ 1 แพ้ 11
== เกียรติประวัติ ==
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์ OPBF รุ่นเวลเตอร์เวทเมื่อ 5 พฤศจิกายน 2502 เสมอกับ เคนจิ ฟูกูจิ ที่ กทม.
* ชิงแชมป์ OPBF รุ่นเวลเตอร์เวทเมื่อ 2 มกราคม 2504 แพ้คะแนน เคนจิ ฟูกูจิ ที่ โตเกียว
* ชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวทเมื่อ 25 สิงหาคม 2512 แพ้คะแนน จากัวร์ กากิซาวา ที่ โตเกียว
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com  
นักมวยสากลชาวไทยรุ่นไลท์เวท
นักมวยสากลชาวไทยรุ่นเวลเตอร์เวท
จิโร ซาวาดะ

จิโร ซาวาดะ  นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2481 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 74 ครั้ง ชนะ 46 (น็อค 4) เสมอ 4 แพ้ 24
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท
* ชิง 25 สิงหาคม 2498 ชนะน็อคมาซาชิ อากิยามะ ยก 4 ที่ โตเกียว
* เสียแชมป์ 3 ธันวาคม 2498 แพ้น็อคลีโอ อลอนโซ ยก 4 ที่ ฟิลิปปินส์
แชมป์ญี่ปุ่นรุ่นเวลเตอร์เวท (2501 – 2502, 2502 - 2504)
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวทเมื่อ 30 พฤษภาคม 2499 แพ้คะแนนลีโอ อลอนโซ ที่ โตเกียว
* ชิงแชมป์ OPBF รุ่นเวลเตอร์เวทเมื่อ 15 กรกฎาคม 2500 แพ้คะแนนสมเดช ยนตรกิจ ที่ โตเกียว
* ชิงแชมป์ OPBF รุ่นเวลเตอร์เวทเมื่อ 8 ตุลาคม 2501 เสมอกับเค็นจิ ฟูกูจิ ที่ โตเกียว
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น
แชมป์ OPBF
นักกีฬาจากโตเกียว
ไฮดรอลิกเฮด

ไฮดรอกลิกเฮด (hydraulic head) เป็นหน่วยวัดของความดันของของเหลวเหนือระดับอ้างอิง โดยทั่วไปไฮดรอลิกเฮดจะวัดความสูงของผิวน้ำในหน่วยของความยาว
== อ้างอิง ==
พลศาสตร์ของไหล
วิศวกรรมศาสตร์
น้ำ
บราซิลเน็กซ์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 3

บราซิลเน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 3 เป็นฤดูกาลที่ 3 ของ  บราซิลเน็กซต์ท็อปโมเดล, รายการเรียลลิตี้ โชว์ ชื่อดังของบราซิล ดำเนินรายการโดย นางแบบชื่อดังอย่าง เฟอร์นันด้า มอตต้า ซื้อลิขสิทธิ์รายการมาจาก อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล เพื่อค้นหานางแบบแฟชั่นแถวหน้า เริ่มทำการค้นหาในเดือน กรกฎาคม และ สิงหาคม แต่ถูกออกอากาศครั้งแรกเมื่อ 9 กันยายน 2552
ผู้ชนะรายการจะได้รับการเซ็นสัญญาเป็นนางแบบกับ ฟอร์ด โมเดล, ได้ถ่ายภาพลงปกนิตยสาร และ อีก6 หน้าในกับ นิตยสาร กรอสส, ได้เข้าร่วมกับ C&A การเรียนรู้ภาษาอังกฤษใน ไอร์แลนด์, และเซ็นสัญญา กับเครื่องสำอาง เอ็กโปร์
== ผู้เข้าแข่งขัน ==
{|class="wikitable"
|-
! ผู้เข้าแข่งขัน
! อายุ
! ลำดับการแข่งขัน
|-
| เจสซีก้า ชามน์
| 18
| ถูกคัดออกคนที่ 1
|-
| เลียน่า โกส
| 26
| ถูกคัดออกคนที่ 2
|-
| ราฟา ซาเวียร์
| 19
| ถูกคัดออกคนที่ 3
|-
| คามิลล่า ชิราโทริ
| 21
| ถูกคัดออกคนที่ 4
|-
| ราเฟร่า มาชาโด
| 18
| ถูกคัดออกคนที่ 5
|-
| จิโอวาห์นน่า ซีเกลอร์
| 18
| ถูกคัดออกคนที่ 6
|-
| ฟาเบียน่า โทโดโร
| 20
| ถูกคัดออกคนที่ 7
|-
| จูลเลียน่า เอนิซโต
| 19
| ถูกคัดออกคนที่ 8
|-
| เบีย เฟอร์นันเดส
| 18
| ถูกคัดออกคนที่ 9
|-
| ทาเทียน่า โดมินเกส
| 20
| ถูกคัดออกคนที่ 10
|-
| มาเรียน เอรัวโจ
| 24
| ถูกคัดออกคนที่ 11
|-
| บรูน่า บริโต
| 21
| รองผู้ชนะเลิศ
|-
| คามิลล่า ทรินเดด
| 20
| ผู้ชนะเลิศ
|}
== การเรียกชื่อ ==
=== ลำดับการเรียกชื่อ ===
ผู้ชนะเลิศการแข่งขัน
ผู้ชนะรางวัลประจำสัปดาห์
ผู้ที่ถูกคัดออกจากการแข่งขัน
===การแข่งขัน===
สัปดาห์ที่ 1  : ถ่ายภาพสาวเจ้าเสน่ห์เป็นกลุ่ม (รอบคัดเลือก)
สัปดาห์ที่ 2  : ถ่ายภาพหยุดโพสต์ตอนปลายของรันเวย์เดินแบบ
สัปดาห์ที่ 3  : ถ่ายภาพชุดชั้นในกับนายแบบ
สัปดาห์ที่ 4  : ถ่ายภาพการแต่งหน้าที่แปลกสุดขั้ว
สัปดาห์ที่ 5  : ถ่ายภาพให้รองเท้า ในกล่องสีเหลี่ยม
สัปดาห์ที่ 6  : ถ่ายวิดีโอคลิป แฟชั่น
สัปดาห์ที่ 7  : ถ่ายภาพบอดี้ เพนท์เป็นสัตว์เลื้อยคลาน
สัปดาห์ที่ 8  : ถ่ายภาพเป็นสาวโรงละครสัตว์
สัปดาห์ที่ 9  : ถ่ายภาพชุดสุดหรู โดยมีพลาสติกคลุม
สัปดาห์ที่ 10  : ถ่ายภาพเป็นสาว เร้าใจ, ลึกลับ และ เซ็กซี่
สัปดาห์ที่ 11  : ถ่ายภาพชุดสุดหรูของ ดีเนอร์
สัปดาห์ที่ 13  : ถ่ายภาพเคลื่อนไหวบุคลิกเป็นชั้นๆ
===บุลคลที่เกี่ยวข้องกับ รายการ===
เฟอร์นันด้า มอตต้า
อิริก้า พาโลมิโน
ดูดู้ เบอร์โธรินิ
ดูด้า โมริโนส
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
บราซิลเน็กซต์ท็อปโมเดล
บราซิลเน็กซ์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 4

บราซิลเน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 4 เป็นฤดูกาลที่ 4 ของ  บราซิลเน็กซต์ท็อปโมเดล, รายการเรียลลิตี้ โชว์ ชื่อดังของบราซิล ดำเนินรายการโดย นางแบบชื่อดังอย่าง เฟอร์นันด้า มอตต้า เพื่อค้นหานางแบบแฟชั่นแถวหน้า เริ่มทำการค้นหาในเดือน กรกฎาคม และ สิงหาคม แต่ถูกออกอากาศครั้งแรกเมื่อ 9 กันยายน 2552
ผู้ชนะรายการจะได้รับการเซ็นสัญญาเป็นนางแบบกับ ฟอร์ด โมเดล, ได้ถ่ายภาพลงปกนิตยสาร และ อีก6 หน้าในกับ นิตยสาร กรอสส, ได้เข้าร่วมกับ C&A การเรียนรู้ภาษาอังกฤษใน ไอร์แลนด์, และเซ็นสัญญา กับเครื่องสำอาง เอ็กโปร์
== ข้อมูลการออกอากาศ ==
=== ตอนที่ 1===
วันออกอากาศ:  2553
คนแรกที่ถูกเรียกชื่อ :
สองคนสุดท้าย :
ผู้ถูกคัดออก :
ช่างถ่ายภาพ :
แขกรับเชิญพิเศษ :
=== ตอนที่ 2===
วันออกอากาศ:  2553
คนแรกที่ถูกเรียกชื่อ :
สองคนสุดท้าย :
ผู้ถูกคัดออก :
ช่างถ่ายภาพ :
แขกรับเชิญพิเศษ :
=== ตอนที่ 3===
วันออกอากาศ: 2553
คนแรกที่ถูกเรียกชื่อ :
สองคนสุดท้าย :
ผู้ถูกคัดออก :
ช่างถ่ายภาพ :
แขกรับเชิญพิเศษ :
=== ตอนที่ 4===
วันออกอากาศ: 2553
คนแรกที่ถูกเรียกชื่อ :
สองคนสุดท้าย :
ผู้ถูกคัดออก :
ช่างถ่ายภาพ :
แขกรับเชิญพิเศษ :
=== ตอนที่ 5===
วันออกอากาศ: 2553
คนแรกที่ถูกเรียกชื่อ :
สองคนสุดท้าย :
ผู้ถูกคัดออก :
ช่างถ่ายภาพ :
แขกรับเชิญพิเศษ :
=== ตอนที่ 6===
วันออกอากาศ: 2553
คนแรกที่ถูกเรียกชื่อ :
สองคนสุดท้าย :
ผู้ถูกคัดออก :
ช่างถ่ายภาพ :
แขกรับเชิญพิเศษ :
=== ตอนที่ 7===
วันออกอากาศ:  2553
คนแรกที่ถูกเรียกชื่อ :
สองคนสุดท้าย :
ผู้ถูกคัดออก :
ช่างถ่ายภาพ :
แขกรับเชิญพิเศษ :
=== ตอนที่ 8===
วันออกอากาศ:  2553
คนแรกที่ถูกเรียกชื่อ :
สองคนสุดท้าย :
ผู้ถูกคัดออก :
ช่างถ่ายภาพ :
แขกรับเชิญพิเศษ :
=== ตอนที่ 9===
วันออกอากาศ: 2553
คนแรกที่ถูกเรียกชื่อ :
สองคนสุดท้าย :
ผู้ถูกคัดออก :
ช่างถ่ายภาพ :
แขกรับเชิญพิเศษ :
=== ตอนที่ 10===
วันออกอากาศ:  2553
คนแรกที่ถูกเรียกชื่อ :
สองคนสุดท้าย :
ผู้ถูกคัดออก :
ช่างถ่ายภาพ :
แขกรับเชิญพิเศษ :
=== ตอนที่ 11===
วันออกอากาศ: 2553
คนแรกที่ถูกเรียกชื่อ :
สองคนสุดท้าย :
ผู้ถูกคัดออก :
ช่างถ่ายภาพ :
แขกรับเชิญพิเศษ :
=== ตอนที่ 12===
วันออกอากาศ: 2553
=== ตอนที่ 13===
วันออกอากาศ: 2553
คนแรกที่ถูกเรียกชื่อ :
สองคนสุดท้าย :
ผู้ถูกคัดออก :
ช่างถ่ายภาพ :
แขกรับเชิญพิเศษ :
== ผู้เข้าแข่งขัน ==
===  (เรียงตามลำดับการคัดออก)  ===
{|class="wikitable"
|-
! ผู้เข้าแข่งขัน
! อายุ
! รัฐที่ลงสมัคร
! ลำดับการแข่งขัน
|-
| .
| .
| .
| .
|-
| .
| .
| .
| .
|-
| .
| .
| .
| .
|-
| .
| .
| .
| .
|-
| .
| .
| .
| .
|-
| .
| .
| .
| .
|-
| .
| .
| .
| .
|-
| .
| .
| .
| .
|-
| .
| .
| .
| .
|-
| .
| .
| .
| .
|-
| .
| .
| .
| .
|-
| .
| .
| .
| .
|-
| .
| .
| .
| .
|}
== การเรียกชื่อ ==
=== ลำดับการเรียกชื่อ ===
ผู้ชนะเลิศการแข่งขัน
ผู้ชนะรางวัลประจำสัปดาห์
ผู้ที่ถูกคัดออกจากการแข่งขัน
===การแข่งขัน===
สัปดาห์ที่ 1  :  (รอบคัดเลือก)
สัปดาห์ที่ 2  :
สัปดาห์ที่ 3  :
สัปดาห์ที่ 4  :
สัปดาห์ที่ 5  :
สัปดาห์ที่ 6  :
สัปดาห์ที่ 7  :
สัปดาห์ที่ 8  :
สัปดาห์ที่ 9  :
สัปดาห์ที่ 10  :
สัปดาห์ที่ 11  :
สัปดาห์ที่ 13  :
===บุลคลที่เกี่ยวข้องกับ รายการ===
เฟอร์นันด้า มอตต้า
อิริก้า พาโลมิโน
ดูดู้ เบอร์โธรินิ
ดูด้า โมริโนส
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
บราซิลเน็กซต์ท็อปโมเดล
มินิสทรีออฟซาวด์

มินิสทรีออฟซาวด์ลอนดอน (Ministry of Sound London) หรือเรียกสั้นๆ ว่า มินิสทรีออฟซาวด์ (Ministry of Sound) เป็นไนต์คลับ มีสาขาใหญ่ในลอนดอน ประเทศอังกฤษและยังเป็นค่ายเพลง
มินิสทรีออฟซาวด์ ติดอันดับที่ 6 ในการจัดอันดับของนิตยสารดีเจ ในปี 2009 ในหัวข้อ 100 คลับ นอกจากคลับในลอนดอนแล้ว ยังมีอีกที่ที่อียิปต์ สำหรับเครื่องหมายการค้ามินิสทรีออฟซาวด์ ยังมีผลิตภัณฑ์อื่นอีกหลายอย่าง เช่นอัลบั้มรวมเพลงแดนซ์และเสื้อผ้า มินิสทรีออฟซาวด์มีเจ้าของคือบริษัท เอ็มเอสเอชเคกรุป จำกัด ซึ่งมีสำนักงานอยู่ในลอนดอน ซิดนีย์ เบอร์ลินและนิวยอร์ก
== อ้างอิง ==
ไนต์คลับ
ค่ายเพลงสหราชอาณาจักร
เฮราบาร์แบรินี

เฮราบาร์แบรินี หรือ จูโนบาร์แบรินี (Barberini Hera หรือ Barberini Juno) เป็นประติมากรรมท่าหนึ่งของเทพีเฮรา หรือ เทพีจูโนในท่ายืน สวมมงกุฎ และเครื่องแต่งกายแบบเพพลอส (Peplos) ที่แนบร่างและเลื่อนลงมาจากไหล่ซ้ายจนเกือบจะเห็นหน้าอก มือขวาถือคทา และมือซ้ายถือจานพาเทรา (Patera)
ชื่อ “เฮราบาร์แบรินี” ตั้งตามชื่อผู้เป็นเจ้าของซึ่งคือตระกูลบาร์แบรินี งานชิ้นนี้เป็นงานก็อปปีจากประติมากรรมกรีก ที่อาจจะแกะโดยอาลคาเมนีส ในปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ปิโอ-เคลเมนติโนของกลุ่มพิพิธภัณฑ์วาติกันที่กรุงโรมประเทศอิตาลี
== ดูเพิ่ม ==
ศิลปะคลาสสิก
ประติมากรรมคลาสสิก
ประติมากรรมโรมันโบราณ
งานสะสมของตระกูลบาร์แบรินี
งานประติมากรรม
กรมหมื่นเทพพิพิธ

กรมหมื่นเทพพิพิธ มีพระนามเดิมว่า พระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้าแขก เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ ผนวชในรัชสมัยสมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์ ต่อมามีความผิดฐานคิดกบฏ จึงถูกเนรเทศออกไปอยู่ที่ประเทศศรีลังกา เมื่อพระเจ้ามังระส่งกองทัพมาตีกรุงศรีอยุธยา กรมหมื่นเทพพิพิธทรงทราบว่าพม่าปิดล้อมกรุงศรีอยุธยา จึงได้เดินทางกลับ เกลี้ยกล่อมผู้คนทางหัวเมืองชายทะเลภาคตะวันออกเพื่อจะเข้ากู้กรุงศรีฯ แต่ไม่สำเร็จ จึงทรงหนีไปเกลี้ยกล่อมพระยานครราชสีมา เจ้าเมืองนครราชสีมาให้เข้าร่วมช่วยกอบกู้กรุงศรีฯ แต่พระยานครราชสีมาไม่ยอม จึงเกลี้ยกล่อมชาวบ้านบริเวณนั้นให้เข้าร่วมเป็นพวกของพระองค์ และให้ หม่อมเจ้าประยง พระโอรส กับ หลวงมหาพิชัย นำไพร่พลไปลอบสังหารพระยานครราชสีมา และยึดเมืองได้ในที่สุด
ต่อมา หลวงแพ่ง น้องพระยานครราชสีมาได้ไปเกณฑ์พลจากเมืองพิมาย เพื่อไปตีเมืองนครราชสีมาเอาเมืองคืน ปรากฏว่ารบชนะ จึงจับกรมหมื่นเทพพิพิธได้ หลวงแพ่งต้องการที่จะประหารชีวิตกรมหมื่นเทพพิพิธเสีย แต่พระพิมายมีความสงสารจึงขอชีวิตไว้ และขอนำกรมหมื่นเทพพิพิธไปคุมไว้ที่เมืองพิมาย แต่พระพิมายจงรักภักดีต่อเจ้ากรุงศรีอยุธยามาก จึงยกกรมหมื่นเทพพิพิธขึ้นเป็นเจ้าแผ่นดินเมืองพิมาย สถาปนาเมืองพิมายเป็นราชธานีต่อจากกรุงศรีอยุธยา ส่วนพระพิมายนั้นนั้นได้ถูกแต่งตั้งให้เป็น เจ้าพระยาศรีสุริยวงศ์ ผู้สำเร็จราชการบ้านเมืองทั้งหมด หลังจากนั้น เจ้าพระยาศรีสุริยวงศ์ก็ได้สังหารหลวงแพ่ง แล้วยึดเมืองนครราชสีมาและหัวเมืองน้อยใหญ่ทั้งปวงมารวมกับพิมายทั้งหมด เมืองพิมายมีอาณาเขตตั้งแต่แขวงหัวเมืองตะวันออกฝ่ายดอน ไปจนถึงแดนกรุงศรีสัตนาคนหุตและกรุงกัมพูชาธิบดี ฝ่ายใต้ลงมาถึงเมืองสระบุรีตลอดลำน้ำแควป่าสัก
ภายหลังสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีทรงสถาปนากรุงธนบุรี พระองค์ทรงมีบัญชาให้พระราชวรินทร์ (ทองด้วง) และพระมหามนตรี (บุญมา) ยกทัพมาตีชุมนุมของกรมหมื่นเทพพิพิธ กองทัพพิมายของกรมหมื่นเทพพิพิธมิอาจต่อสู้ได้ พระองค์จึงพาครอบครัวหนีไปเมืองเวียงจันทน์ แต่ถูกขุนชนะกรมการเมืองนครราชสีมาตามจับตัวได้ทัน จึงนำตัวมาถวายพระเจ้ากรุงธนบุรี ในภายแรกพระเจ้ากรุงธนบุรีทรงไม่ปรารถนาจะสำเร็จโทษ แต่กรมหมื่นเทพพิพิธไม่ยอมสวามิภักดิ์ต่อพระองค์ พระเจ้ากรุงธนบุรีจึงตรัสว่า
ตัวหาบุญวาสนาบารมีมิได้ ไปอยู่ที่ไหนก็พาพวกผู้คนที่นับถือพลอยพินาศฉิบหายที่นั่น ครั้นจะเลี้ยงไว้ก็จะพาคนที่เชื่อถือบุญพลอยล้มตายเสียอีกด้วย เจ้าอย่าอยู่เลยจงตายเสียครั้งนี้ทีเดียวเถิด อย่าให้เกิดจลาจลในแผ่นดินสืบไปข้างหน้าอีกเลย
พระองค์จึงจำต้องสำเร็จโทษกรมหมื่นเทพพิพิธ
==อ้างอิง==
ราชวงศ์บ้านพลูหลวง
เจ้านายทรงกรมสมัยกรุงศรีอยุธยา
พระราชบุตรในสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ
การล่มสลายของอาณาจักรอยุธยา
อพอลโลบาร์แบรินี

อพอลโลบาร์แบรินี (Apollo Barberini) เป็นประติมากรรมโรมันของเทพอพอลโลของคริสต์ศตวรรษที่ 1 และ 2 ที่อาจจะเป็นงานก็อปปีจากประติมากรรมอพอลโลซิธาโรดัสที่อาจจะแกะสลักโดยสโคพาส และอาจจะมาจากเทวสถานอพอลโลที่รามนัสที่อัตติคา อพอลโลบาร์แบรินีเป็นประติมากรรมที่ตั้งอยู่ภายในเทวสถานอพอลโลพาลาทินัสในกรุงโรม
ชื่อ “อพอลโลบาร์แบรินี” ตั้งตามชื่อผู้เป็นเจ้าของซึ่งคือตระกูลบาร์แบรินี ผู้ซื้องานชิ้นนี้ ในปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์กลิพโทเท็คที่เมืองมิวนิกในประเทศเยอรมนี
== อ้างอิง ==
Linda Jones Roccos, 'Apollo Palatinus: The Augustan Apollo on the Sorrento Base', American Journal of Archaeology, Vol. 93, No. 4 (Oct., 1989), pp. 571-588
ประติมากรรมยุคคลาสสิก
ประติมากรรมโรมันโบราณ
งานสะสมของตระกูลบาร์แบรินี
ประติมากรรมในคริสต์ทศวรรษ 1
งานประติมากรรม