pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
พระเจ้าชุงซุก

พระเจ้าชุงซุกแห่งโครยอ ( ค.ศ. 1294 - ค.ศ. 1339) เป็น พระราชาองค์ที่27แห่งราชวงศ์โครยอ (ค.ศ. 1313 -1330 และ ค.ศ. 1332 - ค.ศ. 1339)
พระเจ้าชุงซุกเป็นพระโอรสของเจ้าชุงซอน (충선왕, 忠宣王) และพระมเหสียาซุกจิน (야속진) ในค.ศ. 1308 พระเจ้าชุงยอลสวรรคต พระเจ้าชุงซอนพระโอรสซึ่งดำรงตำแหน่งอ๋องแห่งเฉิ่นหยาง (瀋陽王) ที่เมืองเฉิ่นหยางขึ้นครองราชย์ต่อ และยกตำแหน่งเฉิ่นหยางอ๋องให้แก่องค์ชายวังโค (왕고, 王暠) ในค.ศ. 1313 พระเจ้าชุงซุกทรงได้รับการแต่งตั้งเป็น องค์ชายคังนึง (강릉대군, 江陵大君) แต่แล้วพระเจ้าชุงซอนก็ทรงสละราชสมบัติในปีเดียวกัน องค์ชายคังนึงจึงขึ้นครองราชสมบัติต่อ ได้รับพระราชทานพระนามจากพระจักรพรรดิราชวงศ์หยวนว่า พระเจ้าชุงซุก (충숙왕, 忠肅王)
ในค.ศ. 1319 องค์หญิงพกกุก (복국장공주, 濮國長公主) พระมเหสีของพระเจ้าชุงซุกสิ้นพระชนม์ องค์ชายวังโคอ๋องแห่งเฉิ่นหยางหวังจะครอบครองบัลลังก์เกาหลีจึงทูลยุยงพระจักรพรรดิหยวนอิงจง (元英宗) ชิดิบาลา (Shidibala) ว่าองค์หญิงพกกุกนั้นถูกพวกเกาหลีปลงพระชนม์ หวังจะให้พระจักรพรรดิอิงจงพิโรธและถอดพระเจ้าชุงซุกออกจากบัลลังก์ แต่พระจักรพรรดิอิงจงก็ทรงถูกรัฐประหารปลงพระชนม์สวรรคตไปเสียก่อนในค.ศ. 1323
แต่แล้วพระเจ้าชุงซุกก็ทรงสูญเสียราชบัลลังก์ให้แก่พระโอรสโดยการยึดอำนาจในค.ศ. 1330 พระโอรสขึ้นครองราชสมบัติเป็น พระเจ้าชุงฮเย (충혜왕, 忠惠王) ซึ่งพระเจ้าชุงซุกก็ทรงสามารถชิงราชบัลลังก์และพระราชอำนาจกลับคืนมาได้ในค.ศ. 1332 พระเจ้าชุงซุกสวรรคตในค.ศ. 1339 พระโอรสพระเจ้าชุงฮเยก็ได้ราชสมบัติกลับคืน
== พระราชวงศ์ ==
พระราชบิดา พระเจ้าชุงซอน (충선왕, 忠宣王)
พระราชมารดา พระชายาซุกจินอึยบี ตระกูล ยา 의비 야씨(懿妃)
พระมเหสี
สมเด็จพระราชินีคงวอน ตระกูล ฮง (공원왕후 홍씨, 恭元王后 洪氏)
สมเด็จพระราชินีบกกุกจาง (복국장공주, 濮國長公主) องค์หญิงแห่งราชวงศ์หยวน
สมเด็จพระราชินีโจกุกจาง (조국장공주, 曹國長公主) องค์หญิงแห่งราชวงศ์หยวน
พระราชโอรส
องค์ชายชุงฮเย (충혜왕, 忠惠王) พระราชโอรสของสมเด็จพระราชินีคงวอน ตระกูล ฮง
องค์ชายคงมิน (공민왕, 恭愍王) พระราชโอรสของสมเด็จพระราชินีคงวอน ตระกูล ฮง
== อ้างอิง ==
ราชวงศ์โครยอ
ชุงซง
พระเจ้าชุงฮเย

พระเจ้าชุงฮเยแห่งโครยอ ( ค.ศ. 1315 - ค.ศ. 1344) เป็น กษัตริย์องค์ที่ 28 แห่งแคว้นโครยอ (ค.ศ. 1330 - 1332 และ ค.ศ. 1339 - ค.ศ. 1344)
องค์ชายชุงฮเยเป็นพระโอรสของพระเจ้าชุงซุก (충숙왕, 忠肅王) และพระมเหสีคงวอน ตระกูลฮง ชาวเกาหลี องค์ชายชุงฮเยมีพระนามภาษามองโกลว่า บุดดาชี (มาจาก พุทธศรี Buddhasri) ในค.ศ. 1330 องค์ชายบุดดาชีได้ยึดอำนาจจากพระราชบิดาพระเจ้าชุงซุก ขึ้นเป็นกษัตริย์เกาหลีพระนามว่า พระเจ้าชุงฮเย (충혜왕, 忠惠王) แต่แล้วก็ทรงถูกพระราชบิดายึดอำนาจคืนในค.ศ. 1332
พระเจ้าชุงซุกสวรรคตในค.ศ. 1339 พระเจ้าชุงฮเยได้กลับมาครองราชย์ดังเดิม แต่องค์ชายวังโค (왕고, 王暠) อ๋องแห่งเฉิ่นหยาง (瀋陽王) ได้ยกทัพเข้ามาในโครยอหวังจะชิงราชบัลลังก์ แต่ไม่สำเร็จถูกพระเจ้าชุงฮเยปราบได้
== พระราชวงศ์ ==
พระราชบิดา พระเจ้าชุงซุก (충숙왕, 忠肅王)
พระราชมารดา สมเด็จพระราชินีคงวอน ตระกูล ฮง (공원왕후 홍씨, 恭元王后 洪氏)
พระมเหสี
สมเด็จพระราชินีจองซอนซุกอึย  정순숙의공주(貞順淑儀公主, 덕녕공주(德寧公主)) องค์หญิงแห่งราชวงศ์หยวน
พระชายา
พระชายาฮุยบี ตระกูล ยุน 희비 윤씨 - 파평 윤계종의 딸
พระราชโอรส
องค์ชายชุงมก (충목왕, 忠穆王) พระราชโอรสของสมเด็จพระราชินีจองซอนซุกอึย
องค์ชายชุงจอง (충정왕, 忠定王) พระราชโอรสของพระชายาฮุยบี ตระกูล ยุน
พระราชธิดา
องค์หญิงจางนยอน 장녕옹주  พระราชธิดาของสมเด็จพระราชินีจองซอนซุกอึย
ราชวงศ์โครยอ
ชุงฮเย
พระเจ้าชุงมก

พระเจ้าชุงมก ครองราชย์ปี(  ค.ศ.1344-1348) เทียบเป็นพ.ศ. 1887-1891 พระองค์เป็นพระโอรสของพระเจ้าชุงฮเย กับเจ้าหญิงแห่งมองโกล ช่วงก่อนครองราชย์ จักรพรรดิมองโกลแห่งราชวงศ์หยวนของจีนได้เรียกพระองค์เข้าไปไต่ถามคำถามสำคัญว่า "เจ้าจะเอาอย่างพ่อหรือแม่ของเจ้าดี" คำตอบได้รับจากองค์ชายชุงมกก็คือ "เอาอย่างแม่" คำตอบสำคัญนี้ทำให้พระองค์ได้ขึ้นครองราชย์เป็น พระเจ้าชุงมก กษัตริย์แห่งโครยอสืบต่อไป โดยจักรพรรดิโตกอน-เตมูร์แห่งราชวงศ์หยวนทรงดำรัสว่า "เด็กคนนี้ช่างรู้ว่าอะไรถูกผิด สมควรให้เป็นกษัตริย์ได้" ซึ่งจักรพรรดิแห่งหยวนต้องการให้ความเป็นมองโกลครอบงำหรือเป็นแบบอย่างแก่ราชวงศ์โครยอมากที่สุดเท่าที่จะมากได้
== พระราชวงศ์ ==
พระราชบิดา พระเจ้าชุงฮเย (충혜왕)
พระราชมารดา สมเด็จพระราชินีจองซอนซุกอึย 정순숙의공주(貞順淑儀公主, 덕녕공주(德寧公主)) องค์หญิงแห่งราชวงศ์หยวน
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1880
ราชวงศ์โครยอ
ชุงมก
พระเจ้าชุงจอง

พระเจ้าชุงจอง ( ค.ศ. 1348-1351) เป็นกษัตริย์องค์ที่ 30 ของ ราชวงศ์โครยอ แห่ง เกาหลี และขึ้นครองราชย์โดยพระบรมราชโองการเมื่อพระชนมายุได้ 12 พรรษา บางครั้งพระองค์เป็นที่รู้จักในพระนาม ภาษามองโกเลีย ของพระองค์ว่า Chosgen Dorji ซึ่งแปลเป็นภาษาฮันจาว่า Misagamtaaji  
== พระราชวงศ์ ==
พระราชบิดา พระเจ้าชุงฮเย (충혜)
พระราชมารดา พระสนมฮุยบิน ตระกูล ยุน 희비 윤씨 - 파평 윤계종의 딸
พระมเหสี
สมเด็จพระราชินี ไม่ทราบพระนาม องค์หญิงแห่งราชวงศ์หยวน
พระราชโอรส
องค์ชายซิจอง 시중공(侍中公)  พระราชโอรสของสมเด็จพระราชินี ไม่ทราบพระนาม
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1881
ราชวงศ์โครยอ
ชุงจอง
เฟม ขอดัง โดนโดน

เฟม ขอดัง โดนโดน (Fame) เป็นภาพยนตร์เพลงอเมริกัน ในปี 2009 ที่นำภาพยนตร์ในยุคคริสต์ทศวรรษ 1980 มาทำใหม่ในชื่อเดียวกัน ภาพยนตร์กำกับโดยเควิน ตันเจริญ ชาวอเมริกันเชื้อสายไทย เขียนบทโดยอัลลิสัน เบอร์เนตต์ ภาพยนตร์ออกฉายเมื่อวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 2009 ในสหรัฐอเมริกา แคนาดาและสหราชอาณาจักร
== อ้างอิง ==
ภาพยนตร์อเมริกัน
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2552
ภาพยนตร์ที่นำกลับมาสร้างใหม่
ภาพยนตร์เพลง
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในลอสแอนเจลิส
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในนครนิวยอร์ก
พระเจ้าอูแห่งโครยอ

พระเจ้าอูแห่งโครยอ ( ค.ศ. 1365 - ค.ศ. 1389) เป็นพระราชาองค์ที่ 32 แห่งราชวงศ์โครยอ (ค.ศ. 1374 - 1388)
พระเจ้าอู พระนามว่า วัง อู (왕우, 王禑) เป็นพระโอรสของพระเจ้าคงมิน (공민왕, 恭愍王) และนางทาสพันยา (반야, 般若) อย่างไรก็ตามนางทาสพันยานั้นเดิมเป็นอนุภรรยาของพระภิกษุชินตน (신돈, 辛旽) พระภิกษุซึ่งได้สำเร็จราชการแทนพระเจ้าคงมินในช่วงค.ศ. 1365 - ค.ศ. 1371 ทำให้เป็นที่ครหาว่าองค์ชายวังอูนั้นเป็นพระโอรสของพระเจ้าคงมินหรือเป็นบุตรชายของพระภิกษุชินตนกันแน่
ในค.ศ. 1374 ฮงยุน (홍윤, 洪倫) และชเวมันแซง (최만생, 崔萬生) ได้ทำการลอบปลงพระชนม์พระเจ้าคงมินและตั้งองค์ชายวังอูขึ้นเป็นพระราชาแทน พระเจ้าคงมินนั้นทรงมีนโยบายต่อต้านมองโกลและหันหาราชวงศ์หมิง เมื่อสวรรคตแล้วขุนนางที่สนับสนุนพวกมองโกลก็ขึ้นมามีอำนาจ นำโดยลีอินอิม (이인임, 李仁任) ทำให้อาณาจักรโครยอกลับมามีนโยบายเข้าข้างมองโกลอีกครั้ง โดนส่งพูตไปเจริญสัมพันธไมตรีกับมองโกลที่เมืองเหลียวหยาง (ชาวมองโกลได้ถูกชาวจีนขับออกจากจักรวรรดิไปแล้ว) พระจักรพรรดิหยวนฮุ่ยจงทรงยอมรับพระเจ้าอูเป็นกษัตริย์แห่งโครยอแต่พระจักรพรรดิหงหวู่แห่งราชวงศ์หมิงทรงไ?ม่ยอมรับ เพราะทรงสงสัยในการสวรรคตอย่างปริศนาของพระเจ้าคงมินและไม่ไว้วางพระทัยขุนนางเกาหลีที่เข้าข้างพวกมองโกล
ในรัชสมัยของพระเจ้าอูเกาหลีประสบปัญหาการรุกรานของโจรสลัดญี่ปุ่น (Wokou) อย่างมาก ซึ่งฝ่ายเกาหลีก็ได้ส่งนายพลลีซองกเย (이성계, 李成桂) เข้าปราบ ในค.ศ. 1388 พระจักรพรรดิฮงหวู่มีพระราชโองการจะทรงส่งทัพจีนมาตั้งที่มณฑลซังซอง ทำให้ราชสำนักโครยอเกิดความวุ่นวายเกรงว่าจะเสียดินแดน ในปีเดียวกันนั้นขุนพลชเวยอง (최영, 崔瑩) จึงร่วมมือกับลีซองกเยในการโ??؄่นอำนาจลีอินอิม แล้วชเวยองก็ขึ้นเป็นผู้นำทหารปกครองประเทศ
พระเจ้าอูทรงรบเร้าให้ขุนพลทั้งสองยกทัพไปบุกราชวงศ์หมิงเพื่อที่จะปลดแอกโครยอจากอิทธิพลของจีน นายพลชเวยองส่งลีซองกเยให้ยกทัพไปบุกราชวงศ์หมิง ซึ่งลีซองกเยไม่เห็นด้วยอย่างยิ่งเพราะจีนในขณะนั้นเข้มแข็งมาก แต่ก็ยอมทำตามผู้บังคับบัญชายกทัพไปถึงแม่น้ำยาลู แล้วเกิดเปลี่ยนใจยกทัพกลับมาพระราชวังกระทำการยึดอำนาจสังหารชเวยองเสีย ลีซองกเยยกพระโอรสของพระเจ้าอู คือ องค์ชายวังชัง (왕창, 王昌) ขึ้นเป็นพระราชาองต่อมา แต่ด้วยข้อครหาที่ว่า พระเจ้าอูและพระเจ้าชางนั้นไม่ได้เป็นพระราชวงศ์แต่เป็นลูกหลานของพระภิกษุชินตน ในค.ศ. 1389 ลีซองกเยจึงปลดพระเจ้าชางจากราชสมบัติและสำเร็จโทษทั้งสองพระองค์ โดยที่ทั้งสองพระองค์ไม่ได้รับพระนามที่พระสุสานหรือพระนามใดๆหลังสวรรคตไปแล้ว
== พระราชวงศ์ ==
พระราชบิดา พระเจ้าคงมิน (공민)
พระราชมารดา พระสนมบันยา ตระกูล มี 반야(般若,생몰년 미상)
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1906
ราชวงศ์โครยอ
อู
พระเจ้าชังแห่งโครยอ

พระเจ้าชังแห่งโครยอ ( ค.ศ. 1380 - ค.ศ. 1389) เป็นพระราชาองค์ที่ 33 แห่งราชวงศ์โครยอ (ค.ศ. 1388 - 1389) พระเจ้าชางเดิมพระนามว่าองค์ชายวังชัง (왕창, 王昌) เป็นพระโอรสของพระเจ้าอูแห่งโครยอ (우왕, 禑王) ในค.ศ. 1388 นายพลอี ซ็อง-กเย (이성계, 李成桂) ทำการยึดอำนาจพระเจ้าอูและตั้งองค์ชายชางขึ้นเป็นพระราชาแทน แต่พระจักรพรรดิหงหวู่แห่งราชวงศ์หมิงทรงไม่ยอมรับพระราชาพระองค์ใหม่ และพระเจ้าชางยังทรงถูกครหาว่าไม่ใช่พระราชวงศ์ เพราะพระอัยกาคือนางทาสพันยา (반야, 般若) นั้น เป็นอนุภรรยาของพระภิกษุชินตน (신돈, 辛旽) ก่อนที่จะมาเป็นพระสนมของพระเจ้าคงมิน ทำให้เกิดความสงสัยว่าพระเจ้าชางนั้นเป็นหลานของใครกันแน่ พระเจ้าชางอยู่ในราชสมบัติไม่ถึงปี ก็ถูกลีซองกเยถอดออกจากราชสมบัติและสำเร็จโทษพร้อมกับพระเจ้าอูพระราชบิดา โดยทั้งสองพระองค์ไม่ได้รับพระนามที่สุสานหรือพระนามพระราชาใดๆ
== พระราชวงศ์ ==
พระราชบิดา พระเจ้าอูแห่งโครยอ (우왕, 禑王)
พระราชมารดา พระมเหสีคึน ตระกูลลี (근비 이씨, 謹妃 李氏)
== อ้างอิง ==
ราชวงศ์โครยอ
ชัง
พระเจ้าคงยัง

พระเจ้าคงยังแห่งโครยอ ( ค.ศ. 1345 - ค.ศ. 1394) เป็นพระราชาองค์ที่ 34 และองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์โครยอ (ค.ศ. 1389 - 1392)
พระเจ้าคงยางพระนามเดิมว่าองค์ชายช็องชัง (정창군; 定昌君) เป็นพระโอรสขององค์ชายช็องว็อน (정원군; 定遠君) ซึ่งสืบสายพระโลหิตมาจากพระเจ้าชินจง ในค.ศ. 1389 นายพลอี ซ็อง-กเย (이성계; 李成桂) ปลดพระเจ้าชัง (창왕, 昌王) จากราชบัลลังก์และสำเร็จโทษทั้งพระเจ้าชางและพระราชบิดาพระเจ้าอู ด้วยข้อหาที่ทั้งสองพระองค์ไม่ใช่พระราชวงศ์ แล้วตั้งองค์ชายช็องชังที่เป็นเชื้อพระวงศ์ที่แท้จริงขึ้นเป็นพระราชาแทน
แต่แล้วในค.ศ. 1392 อี ซ็อง-กเยก็ตัดสินใจบังคับพระเจ้าคงยางให้สละราชบัลลังก์ ปลดลงเป็นองค์ชายคงยัง (공양군; 恭讓君) แล้วปราบดาภิเษกตนเองเป็นกษัตริย์แห่งเกาหลี ตั้งราชวงศ์ใหม่คือราชวงศ์โชซ็อน เป็นพระเจ้าแทโจ (조선태조; 朝鮮太祖) องค์ชายคงยังถูกสำเร็จโทษพร้อมกับสมาชิกพระราชวงศ์ที่เหลือในค.ศ. 1394 ในรัชกาลของพระเจ้าแทจง จึงทรงได้รับการสถาปนากลับขึ้นมาเป็น พระเจ้าคงยัง (공양왕, 恭讓王)
== พระราชวงศ์ ==
พระราชบิดา องค์ชาย วัง คยุน
== อ้างอิง ==
ราชวงศ์โครยอ
คงยัง
เอ็ดดี เมอร์ฟี

เอ็ดเวิร์ด เรแกน เมอร์ฟี (Edward Regan Murphy; เกิดเมื่อวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 1961) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน ดารานักพากย์ ผู้กำกับภาพยนตร์ โปรดิวเซอร์ ดาราตลกและนักร้อง เขาเป็นนักแสดงประจำของรายการแซตเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์ ตั้งแต่ปี 1980-1984 และเขาได้แสดงสแตนอัปคอเมดี เขาติดอันดับ 10 ของการจัดอันดับทางช่องคอเมดีเซ็นทรัล ในหัวข้อ 100 อันดับผู้แสดงสแตนอัปคอเมดี้ที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล
เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำในสาขานักแสดงประเภทตลกหรือเพลงยอดเยี่ยมสำหรับการแสดงใน  Beverly Hills Cop, Beverly Hills Cop II, Beverly Hills Cop III, Trading Places, และ The Nutty Professor ในปี 2007 เขาได้รับรางวัลนักแสดงสมทบยอดเยี่ยมจากบทนักร้องเพลงโซล เจมส์ "ธันเดอร์" เออร์ลี ในภาพยนตร์เรื่อง Dreamgirls และยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลในสาขานักแสดงสมทบยอดเยี่ยมจากรางวัลออสการ์จากบทเดียวกันนี้
เมอร์ฟียังทำงานพากย์เสียงใน The PJs ภาพยนตร์ซีรีส์  Shrek และบทมังกรมูชูใน Mulan ของดิสนีย์ และในภาพยนตร์หลายเรื่อง เขาแสดงในหลายบทบาทในภาพยนตร์เดียวกัน ทังยังสรรเสริญการแสดงนักแสดงขวัญใจของเขาคือ ปีเตอร์ เซลเลอร์ส ที่เล่นในหลายบทบาทใน Dr. Strangelove เมอร์ฟีแสดงหลายบทบาทในเรื่อง  Coming to America, Vampire In Brooklyn, Nutty Professor , Bowfinger และภาพยนตร์ในปี 2007 เรื่อง Norbit
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Eddie Murphy on Discogs
นักแสดงอเมริกัน
ชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา
นักแสดงตลกอเมริกัน
นักเขียนบทชาวอเมริกัน
บุคคลจากบรุกลิน
ผู้ได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม
แฮหัวอิ๋น

แฮหัวอิ๋น (夏侯恩) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก ซึ่งกล่าวกันว่าแฮหัวอิ๋นเกิดปี ค.ศ. 167 เป็นหลานของแฮหัวตุ้น ครั้งหนึ่งได้ช่วยชีวิตโจโฉจากเสือ จึงได้เป็นขุนพลข้างกายโจโฉ
ในศึกสะพานเตียงปันเกี้ยว เมื่อ ค.ศ. 208 เมื่อครั้งที่เล่าปี่พาราษฎรหลบหนีการไล่ล่าของโจโฉ และได้พลัดหลงกับกำฮูหยินและบิฮูหยินกับอาเต๊า (พระเจ้าเล่าเสี้ยน)  จูล่ง ทหารเอกของเล่าปี่ได้ฝ่าทัพโจโฉเข้าไปตามหา และต่อสู้กับแฮหัวอิ๋น จูล่งใช้ทวนแทงแฮหัวอิ๋นตายในที่สุด
บุคคลในยุคสามก๊ก
วุยก๊ก
พระดรุณพยุหรักษ์ (บุญเย็น ธนโกเศศ)

พระดรุณพยุหรักษ์ (บุญเย็น ธนโกเศศ)
ผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตรคนที่ 15    ระหว่าง พ.ศ. 2478 - พ.ศ. 2479
ผู้อำนวยการโรงเรียนเทพศิรินทร์ คนที่ 11      ระหว่าง 4 มกราคม พ.ศ. 2479 - 1 มิถุนายน พ.ศ. 2481
ผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร
ผู้อำนวยการโรงเรียนเทพศิรินทร์
ดรุณพยุหรักษ์
สงครามอิตาลี

สงครามอิตาลี หรือ มหาสงครามอิตาลี (Italian Wars หรือ Great Italian Wars หรือ Great Wars of Italy)  เป็นสงครามที่เกิดขึ้นต่อเนื่องกันระหว่างปี ค.ศ. 1494 จนถึงปี ค.ศ. 1559 ผู้เข้าร่วมสงครามในช่วงต่าง ๆ ก็ได้แก่นครรัฐอิตาลี (Italian city-states) ต่าง ๆ ส่วนใหญ่, อาณาจักรพระสันตะปาปา รัฐสำคัญต่าง ๆ ในยุโรปตะวันตกที่รวมทั้งฝรั่งเศส, สเปน, จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์, ราชอาณาจักรอังกฤษ และ ราชอาณาจักรสกอตแลนด์ นอกจากนั้นก็ยังรวมจักรวรรดิออตโตมัน
สาเหตุเบื้องต้นของสงครามเกิดจากความขัดแย้งระหว่างตระกูลต่าง ๆ ในการปกครองอาณาจักรดยุคแห่งมิลาน และ ราชอาณาจักรเนเปิลส์ แต่ความขัดแย้งก็บานปลายอย่างรวดเร็วจนกลายไปเป็นความขัดแย้งโดยทั่วไปในอำนาจการปกครองดินแดนต่างของผู้เกี่ยวข้อง และทวีความรุนแรงและความยุ่งเหยิงมากขึ้นฝ่ายต่าง ๆ ที่เข้าร่วมทำสัญญาสร้างพันธมิตรระหว่างกัน, ละเมิดข้อตกลงการเป็นพันธมิตร, สร้างพันธมิตรซ้อน และ เปลี่ยนข้าง ที่เกิดขึ้นอย่างสม่ำเสมอ
== ที่มา ==
หลังจากสงครามลอมบาร์ดีระหว่างอาณาจักรดยุคแห่งมิลานและสาธารณรัฐเวนิสสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1454 ตอนเหนือของอิตาลีก็ตกอยู่ในภาวะที่สงบสุขในระหว่างสมัยการปกครองของโคสิโม เดอ เมดิชิ และ ลอเรนโซ เดอ เมดิชิ ใน ฟลอเรนซ์ ยกเว้นก็แต่ระหว่างสงครามเฟอร์ราราระหว่างปี ค.ศ. 1482 ถึงปี ค.ศ. 1484 จนกระทั่งฝรั่งเศสเริ่มทำการขยายดินแดนเข้ามาทางตอนเหนือของอิตาลี ในช่วงนั้นสเปนก็ทำความตกลงกับฝรั่งเศสในสนธิสัญญาบาร์เซโลนาในปี ค.ศ. 1493 ว่าจะดำรงความเป็นกลางขณะที่ฝรั่งเศสดำเนินรุกรานอิตาลี เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนกับรูซียง และ แซร์ดาญ (Cerdagne) ที่ฝรั่งเศสมอบให้สเปน
สงครามแบ่งออกเป็นช่วงๆ ช่วงที่สำคัญก็ได้แก่:
สงครามอิตาลี (ค.ศ. 1494-1498)
สงครามอิตาลี (ค.ศ. 1499-1504)
สงครามสหพันธ์คัมแบร
สงครามอิตาลี (ค.ศ. 1521-1526)
สงครามสหพันธ์คอนญัค
สงครามอิตาลี (ค.ศ. 1536-1538)
สงครามอิตาลี (ค.ศ. 1542-1546)
สงครามอิตาลี (ค.ศ. 1551-1559)
== อ้างอิง ==
Guicciardini, Francesco. The History of Italy. Translated by Sydney Alexander. Princeton: Princeton University Press, 1984. ISBN 0-691-00800-0.
== ดูเพิ่ม ==
ประวัติศาสตร์อิตาลี
บุคคลในสงครามอิตาลี
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
*
สงครามเกี่ยวข้องกับทวีปยุโรป
สงครามในคริสต์ทศวรรษ 1490
สงครามในคริสต์ทศวรรษ 1550
สงครามในคริสต์ศตวรรษที่ 15
สงครามในคริสต์ศตวรรษที่ 16
สงครามเกี่ยวข้องกับอิตาลี
สงครามเกี่ยวข้องกับฝรั่งเศส
สงครามเกี่ยวข้องกับสเปน
สงครามเกี่ยวข้องกับอังกฤษ
สงครามเกี่ยวข้องกับเยอรมนี
สงครามเกี่ยวข้องกับสกอตแลนด์
สงครามเกี่ยวข้องกับสวิตเซอร์แลนด์
สงครามเกี่ยวข้องกับรัฐสันตะปาปา
สงครามเกี่ยวข้องกับจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
พระเจ้าโกอี

พระเจ้าโกอี (Goi) (ค.ศ.?-ค.ศ. 286)กษัตริย์องค์ที่ 8 แห่งอาณาจักรแพกเจหนึ่งในสามก๊กแห่งเกาหลี ทรงครองราชย์ระหว่างค.ศ. 234-286
หลังจากพระเจ้ากูซูสิ้นพระชนม์โอรสของพระเจ้ากูซูได้ขึ้นครองราชย์ต่อมา หลังจากพระเจ้าซาบานสิ้นพระชนม์โดยไม่มีพระโอรส พระเจ้าโกอีจึงได้ขึ้นครองราชย์ต่อมา
ในบันทึกซัมกุกซากิและซัมกุกยูซากล่าว่าพระเจ้าโกอี เป็นพระอนุชาของพระเจ้าโชโก และสืบเชื้อสายกษัตริย์จากพระเจ้าอนจอผู้ก่อตั้งอาณาจักรแพกเจ แต่ในหนังสือราชวงศ์สุยล่าวว่าพระเจ้าโกอีเป็นผู้ก่อตั้งอาณาจักรแพกเจ พระองค์ได้รวบรวมชนเผ่าต่างเข้ามาเป็นอาณาจักรเดียวกัน และวางรากฐานต่างๆให้กับอาณาจักรแพกเจ และได้สร้างค่ายทหารหลายแห่งขึ้นมา ในค.ศ.ได้จัดระบบขุนนางขึ้นมามีตำแหน่งขุนนางใหญ่ 6 ตำแหน่ง และขุนนางท้องถิ่น 16 ตำแหน่ง และได้พัฒนาวัฒนธรรมประเพณีที่เป็นเอกลักษณ์ของอาณาจักรแพกเจขึ้นมาจนเป็นที่ยอมรับในอาณาจักรโกคูรยอ อาณาจักรชิลลา จีนและญี่ปุ่น
ราชวงศ์แพ็กเจ
ปฏิบัติการเร่ขายฝัน

ปฏิบัติการเร่ขายฝัน คือ อัลบั้มรวมเพลง ของ 12 นักล่าฝัน จากรายการ ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 2 อัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มแรกของ บริษัท ทรูแฟนเทเชีย จำกัด ซึ่งเป็นอัลบั้มรวมประจำรุ่นอัลบั้มเดียวของค่าย ที่ไม่ได้มีการแต่งเพลงขึ้นมาใหม่ โดยได้นำเอาบทเพลงที่มีชื่อเสียงในอดีตมาคัฟเวอร์ ออกวางจำหน่ายทั่วประเทศเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2548 และ ได้มีคอนเสิร์ตอย่างเป็นทางการของอัลบั้ม มีชื่อว่า "UBC Fantasia : ปฏิบัติการเร่ขายฝัน In Concert" จัดขึ้น ณ อิมแพคอารีน่า เมืองทองธานี เมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548
== รายชื่อเพลง ==
== ทีมงานเพลง ==
Executive Production Director - กิติกร เพ็ญโรจน์
Executive Producer - พงษ์พรหม สนิทวงศ์ ณ อยุธยา
Producer - สุริยา พึ่งธงไทย
Co-Producer - ธานัท ธัญญหาญ - ธานินทร์ วิเศษธนากร
Assistant Producer - ณัฐธิดา คงพันธุ์
All Guitars - สุริยา พึ่งธงไทย- วินัย ไตรนทีภักดี- เรืองฤทธิ์ เอกะหิตานนท์- ธรรมรัตน์ ดวงศิริ- ชวิน จิตรสมบูรณ์
All Bass  - อาณัติ ทองก้อน- เมษา ช้อนทอง
All Drums  - สุรสิทธิ์ เจริญรัตน์ - ก้อง พิริยกิจ
All Keyboards - พงษ์พรหม สนิทวงศ์ ณ อยุธยา - อภิสิทธิ์ วงศ์โชติ - ธานินทร์ วิเศษธนากร
Sound Design - เรืองฤทธิ์ เอกะหิตานนท์ - เกรียงไกร กุศลจริยากูล - จิรา ยินดีผล - ธานินทร์ วิเศษธนากร - ตรรก ธีรชัย
Recording Engineer - เรืองฤทธิ์ เอกะหิตานนท์ - เกรียงไกร กุศลจริยากูล - พิริยะ พาณิชยวงศ์ - ชนพนธ์ เพชรพรหม
Mix Downed Engineer - เรืองฤทธิ์ เอกะหิตานนท์ - เกรียงไกร กุศลจริยากูล - พิริยะ พาณิชยวงศ์ - ธานินทร์ วิเศษธนากร - ชากร สาทเวท
Mastered By - โสฬส ปุณกะบุตร
Studio - Butterfly (ก.ย.-ต.ค. 2005)
อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2548
อัลบั้มเพลงไทยสากล
อัลบั้มเพลงภาษาไทย
อัลบั้มเพลงของค่ายทรูแฟนเทเชีย
พระเจ้าแช็กกเย

พระเจ้าแช็กกเย (Chaekgye) (ค.ศ. ?-ค.ศ. 298) เป็นกษัตริย์องค์ที่ 9 แห่งอาณาจักรแพ็กเจหนึ่งในสามราชอาณาจักรเกาหลี ทรงครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 286-298
พระเจ้าแช็กกเยเป็นพระราชโอรสของพระเจ้าโกอี พระองค์ทรงอภิเสกกับพระมเหสีโบกวาซึ่งเป็นลูกสาวของหัวหน้าเผ่าไดฟาง ในบันทึกกล่าวว่าการอภิเสกของพระองค์เป็นไปเพื่อเป็นพันธมิตรกับเผ่าไดฟาง เพื่อให้เผ่าไดฟางช่วยต้านท้านการโจมตีจากอาณาจักรโกคูรยอ ในค.ศ.286 อาณาจักรโกคูรยอได้โจมตีเผ่าไดฟาง พระเจ้าแช็กกเยได้ส่งกำลังทหารเข้าช่วยเหลือเผ่าไดฟาง
ทรงให้สร้างกำแพงรอบเมืองวิเรซองและป้อมปราการเพื่อป้องกัน และยังสร้างป้อมปราการที่ภูเขาอาชา ซาซ็อง และริมฝั่งแม่น้ำฮัน และหวังว่าสร้างมารถป้องกันอาณาจักรแพ็กเจได้และทรงต่อต้านทัพโคกูรยอออกไปได้ ในปี ค.ศ. 298 อาณาจักรแพ็กเจถูกบุกที่เมก-อิน พระเจ้าแช็กกเยนำทัพไปต้านทำให้พระองค์สิ้นพระชนม์ในสนามรบ
ราชวงศ์แพ็กเจ
อาคารเอ็นทีที โดโคโม โยโยงิ

อาคารเอ็นทีที โดโคโม โยโยงิ (; NTT Docomo Yoyogi Building) เป็นตึกระฟ้าที่ตั้งอยู่ในเขตชิบูยะ กรุงโตเกียว ญี่ปุ่น สูง 240 เมตร เป็นอาคารที่สูงเป็นอันดับสามเป็นโตเกียว และเมื่อติดตั้งนาฬิกาบนยอดอาคารเมื่อ พ.ศ. 2545 ก็ทำให้เป็นหอนาฬิกาที่สูงที่สุดในโลก
==การใช้งาน==
อาคารเอ็นทีที โดโคโม โยโยงิเป็นของบริษัทเอ็นทีที โดโคโม แม้จะตั้งชื่ออาคารตามชื่อบริษัท แต่ก็ไม่ได้เป็นสำนักงานใหญ่ของบริษัท โดยสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ชั้นบนสุดของอาคาร Sannō Park Tower อาคารนี้มีสำนักงานต่างๆตั้งอยู่ แต่ส่วนใหญ่จะใช้เป็นสถานที่ติดตั้งอุปกรณ์ทางเทคนิคสำหรับการให้บริการโทรศัพท์มือถือของบริษัท (อย่างเช่นอุปกรณ์สลับสาย)
เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2545 ได้มีการติดตั้งนาฬิกาขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 15 เมตรบนยอดอาคารเพื่อเฉลิมฉลองครบรอบปีที่ 10 ของ NTT Docomo ทำให้อาคารนี้เป็นหอนาฬิกาที่สูงที่สุดในโลก ส่วนบนของอาคารยังติดไฟสีต่างๆเพื่อบ่งบอกการพยากรณ์อากาศในวันนั้น
ไฟฟ้าที่ใช้ในอาคารส่วนหนึ่งได้มาจากพลังงานรังสีอาทิตย์ ระบบคัดแยกขยะในสำนักงานช่วยลดขยะและเพิ่มอัตราการหมุนเวียนมาใช้ใหม่ น้ำเสียจะถูกบำบัดแล้วหมุนเวียนนำมาใช้ใหม่ และน้ำฝนจะถูกนำมาใช้ในห้องน้ำของอาคาร
ภายในอาคารไม่มีร้านอาหารหรือสถานที่ท่องเที่ยวใดๆ และไม่อนุญาตให้นักท่องเที่ยวเข้าไปภายในอาคาร
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่ออาคารและสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดในญี่ปุ่น
==อ้างอิง==
สิ่งก่อสร้างในเขตชิบูยะ
เอ็นทีที
หอนาฬิกาในประเทศญี่ปุ่น
โฟมัลฮอต

โฟมัลฮอต (Fomalhaut) หรือ อัลฟาปลาใต้ (α PsA / α Piscis Austrini) เป็นดาวฤกษ์สว่างที่สุดในกลุ่มดาวปลาใต้ และเป็นหนึ่งในบรรดาดาวฤกษ์สว่างที่สุดบนท้องฟ้า หากอยู่ในซีกโลกเหนือ จะสามารถมองเห็นดาวโฟมัลฮอตได้ทางเกือบขอบฟ้าด้านทิศใต้ในช่วงเย็นต้นฤดูหนาว ใกล้กับเส้นละติจูด 50˚เหนือ ดาวจะตกลับขอบฟ้าเมื่อดาวซิริอุสปรากฏขึ้น และจะไม่ปรากฏขึ้นอีกจนกว่าดาวปาริชาต (Antares) จะตกลับไป ชื่อ "โฟมัลฮอต" มีความหมายว่า "ปากวาฬ" มาจากคำภาษาอารบิกว่า فم الحوت fum al-ḥawt ดาวฤกษ์นี้จัดเป็นดาวฤกษ์ระดับ A ในแถบลำดับหลัก อยู่ห่างจากโลกประมาณ 25 ปีแสง ถือเป็นดาวฤกษ์แบบคล้ายเวกา ซึ่งแผ่รังสีอินฟราเรดออกมาจำนวนมาก บ่งชี้ว่าดาวนี้มีแผ่นจานฝุ่นล้อมรอบ
ดาวโฟมัลฮอตเป็นดาวฤกษ์สำคัญดวงหนึ่งในการศึกษาดาวเคราะห์นอกระบบ เนื่องจากเป็นระบบดาวฤกษ์แห่งแรกที่มีดาวเคราะห์นอกระบบ โฟมัลฮอตบี ซึ่งถูกถ่ายภาพไว้ได้ในช่วงคลื่นที่ตามองเห็น ภาพนี้ตีพิมพ์ในวารสาร Science เมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2008
== อ้างอิง ==
ดาวแปรแสง
จานรอบดาวฤกษ์
ระบบดาวเคราะห์
สงครามสันนิบาตกอญัก

สงครามสันนิบาตกอญัก (War of the League of Cognac)  เป็นส่วนหนึ่งของมหาสงครามอิตาลี (ค.ศ. 1494-1559) ที่เกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1526 จนถึง ค.ศ. 1530 สงครามอิตาลีครั้งนี้เป็นการต่อสู้ระหว่างสมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (สเปนและจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์) กับสันนิบาตกอญัก ซึ่งเป็นกลุ่มที่ประกอบด้วยฝรั่งเศส สมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 7 สาธารณรัฐเวนิส อังกฤษ อาณาจักรดยุคแห่งมิลาน และฟลอเรนซ์
== เบื้องต้น ==
หลังจากการพ่ายแพ้อันคาดไม่ถึงของฝรั่งเศสในสงครามอิตาลี (ค.ศ. 1521) สมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 7 และสาธารณรัฐเวนิส ก็จัดการก่อตั้งสหพันธ์เพื่อการขับสมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 ออกจากอิตาลี หลังจากที่ทรงลงพระนามในสนธิสัญญามาดริดแล้วพระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 1 แห่งฝรั่งเศสก็ทรงได้รับการปล่อยตัวกลับไปฝรั่งเศส ทันทีเดียวกันพระองค์ก็ทรงประกาศพระราชประสงค์ในการช่วยพระสันตะปาปาคลีเมนต์ ฉะนั้นในปี ค.ศ. 1526 สันนิบาตกอญักก็ได้รับการลงพระนามโดยภาคีที่ประกอบด้วยพระเจ้าฟรองซัวส์ พระสันตะปาปาคลีเมนต์ เวนิส ฟลอเรนซ์ และตระกูลสฟอร์ซาแห่งมิลาน แต่พระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษผู้เลี่ยงการจัดการลงนามในอังกฤษ ไม่ทรงยอมลงพระนาม
== อ้างอิง ==
== บรรณานุกรม ==
Arfaioli, Maurizio. The Black Bands of Giovanni: Infantry and Diplomacy During the Italian Wars (1526–1528). Pisa: Pisa University Press, Edizioni Plus, 2005. ISBN 88-8492-231-3.
Baumgartner, Frederic J. Louis XII. New York: St. Martin's Press, 1994. ISBN 0-312-12072-9.
Black, Jeremy. "Dynasty Forged by Fire." MHQ: The Quarterly Journal of Military History 18, no. 3 (Spring 2006): 34–43. ISSN 1040-5992.
Blockmans, Wim. Emperor Charles V, 1500–1558. Translated by Isola van den Hoven-Vardon. New York: Oxford University Press, 2002. ISBN 0-340-73110-9.
Guicciardini, Francesco. The History of Italy. Translated by Sydney Alexander. Princeton: Princeton University Press, 1984. ISBN 0-691-00800-0.
Hackett, Francis. Francis the First. Garden City, New York: Doubleday, Doran & Co., 1937.
Hall, Bert. Weapons and Warfare in Renaissance Europe: Gunpowder, Technology, and Tactics. Baltimore: Johns Hopkins University Press, 1997. ISBN 0-8018-5531-4.
Hibbert, Christopher. Florence: The Biography of a City. New York: W. W. Norton & Company, 1993. ISBN 0-393-03563-8.
Konstam, Angus. Pavia 1525: The Climax of the Italian Wars. Oxford: Osprey Publishing, 1996. ISBN 1-85532-504-7.
Norwich, John Julius. A History of Venice. New York: Vintage Books, 1989. ISBN 0-679-72197-5.
Oman, Charles. A History of the Art of War in the Sixteenth Century. London: Methuen & Co., 1937.
Phillips, Charles and Alan Axelrod. Encyclopedia of Wars. 3 vols. New York: Facts on File, 2005. ISBN 0-8160-2851-6.
Taylor, Frederick Lewis. The Art of War in Italy, 1494–1529. Westport, Conn.: Greenwood Press, 1973. ISBN 0-8371-5025-6.
== ดูเพิ่ม  ==
มหาสงครามอิตาลี
ประวัติศาสตร์อิตาลี
ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
สมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
สงครามอิตาลี
สงครามในคริสต์ทศวรรษ 1520
สงครามในคริสต์ทศวรรษ 1530
สงครามในคริสต์ศตวรรษที่ 16
สงครามเกี่ยวข้องกับทวีปยุโรป
สงครามเกี่ยวข้องกับอิตาลี
สงครามเกี่ยวข้องกับฝรั่งเศส
สงครามเกี่ยวข้องกับสเปน
สงครามเกี่ยวข้องกับรัฐสันตะปาปา
สงครามเกี่ยวข้องกับจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
รายชื่อดาวฤกษ์เรียงตามโชติมาตรปรากฏ

ดาวฤกษ์สว่างที่สุด จัดว่าเป็นดาวฤกษ์สว่างเนื่องจากมีความส่องสว่างมาก และ/หรือ มันอยู่ใกล้โลกมาก รายชื่อต่อไปนี้เป็นรายชื่อดาวฤกษ์เดี่ยว 91 ดวงที่สว่างที่สุดเมื่อมองจากโลก ภายใต้การสังเกตคลื่นที่ตามองเห็น (กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ ดาวฤกษ์ที่มีค่าความส่องสว่างปรากฏน้อยกว่าหรือเท่ากับ +2.50) หากนับความสว่างที่ต่ำลงกว่านี้จะได้รายชื่อดาวฤกษ์เพิ่มอีกเป็นจำนวนมาก แผนภาพท้องฟ้าโดยมากจัดทำโดยนับรวมดาวฤกษ์ที่มีค่าความส่องสว่างปรากฏถึง +11 ในคลื่นที่ตามองเห็น การสำรวจอย่างต่อเนื่องทำให้เราบันทึกรายชื่อดาวฤกษ์ที่มีความสว่างน้อยลงได้มากขึ้นเรื่อยๆ
เพื่อเป็นข้อมูลเปรียบเทียบ วัตถุท้องฟ้าที่มิใช่ดาวฤกษ์ในระบบสุริยะของเราที่มีความสว่างสูงสุด คือน้อยกว่าหรือเท่ากับ +2.50 ได้แก่ ดวงจันทร์ (ความสว่าง -12.9) ดาวศุกร์ (ความสว่าง -4.6) ดาวพฤหัสบดี (ความสว่าง -2.9) ดาวอังคาร (ความสว่าง -2.9) ดาวพุธ (ความสว่าง -1.9) และดาวเสาร์ (ความสว่าง -0.2)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ดาวฤกษ์สว่างที่สุด 25 ดวง เมื่อมองจากโลก
ดาวฤกษ์สว่างที่สุด จาก Atlas of the Universe
The Magnitude system
ว่าด้วยความสว่างของดาวฤกษ์
ดาวฤกษ์
สารบัญแฟ้มทางดาราศาสตร์