pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
อำเภอศรีธาตุ

ศรีธาตุ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดอุดรธานี
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอศรีธาตุตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอกู่แก้วและอำเภอไชยวาน
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอวังสามหมอ
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอท่าคันโท (จังหวัดกาฬสินธุ์)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอกุมภวาปี
== ประวัติ ==
ท้องที่อำเภอศรีธาตุ เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอกุมภวาปี เมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2511 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกตำบลจำปี ตำบลนายูง ตำบลหนองหญ้าไซ ตำบลบ้านโปร่ง และตำบลหนองกุงทับม้า ออกจากการปกครองของอำเภอกุมภวาปี รวมตั้งเป็น กิ่งอำเภอศรีธาตุ จนกระทั่งเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2516 จึงมีพระราชกฤษฎีกาฯ ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอศรีธาตุ จนถึงปัจจุบัน
วันที่ 12 มีนาคม 2511 แยกพื้นที่ตำบลจำปี ตำบลนายูง ตำบลหนองหญ้าไซ ตำบลบ้านโปร่ง และตำบลหนองกุงทับม้า อำเภอกุมภวาปี มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอศรีธาตุ และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอกุมภวาปี
วันที่ 24 มิถุนายน 2512 จัดตั้งสุขาภิบาลจำปี ในท้องที่บางส่วนของตำบลจำปี
วันที่ 9 พฤศจิกายน 2514 ตั้งตำบลหัวนาคำ แยกออกจากตำบลนายูง ตั้งตำบลบะยาว แยกออกจากตำบลหนองกุงทับม้า
วันที่ 28 มิถุนายน 2516 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอศรีธาตุ อำเภอกุมภวาปี เป็น อำเภอศรีธาตุ
วันที่ 4 กันยายน 2516 ตั้งตำบลศรีธาตุ แยกออกจากตำบลจำปี และตำบลนายูง
วันที่ 23 กรกฎาคม 2517 เปลี่ยนแปลงชื่อสุขาภิบาลจำปี เป็น สุขาภิบาลศรีธาตุ
วันที่ 30 กันยายน 2518 แยกพื้นที่ตำบลหนองกุงทับม้า ตำบลบะยาว และตำบลหนองหญ้าไซ อำเภอศรีธาตุ มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอวังสามหมอ และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอศรีธาตุ
วันที่ 28 ธันวาคม 2519 ตั้งตำบลหนองนกเขียน แยกออกจากตำบลนายูง
วันที่ 22 มีนาคม 2520 โอนพื้นที่หมู่ 4 บ้านคำค้อ (ในตอนนั้น) จากตำบลบะยาว ไปตั้งเป็นหมู่ 8 ของตำบลหัวนาคำ
วันที่ 27 พฤศจิกายน 2522 ตั้งตำบลผาสุก แยกออกจากตำบลบะยาว
วันที่ 13 กรกฎาคม 2524 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอวังสามหมอ อำเภอศรีธาตุ เป็น อำเภอวังสามหมอ
วันที่ 10 ตุลาคม 2529 ตั้งตำบลตาดทอง แยกออกจากตำบลบ้านโปร่ง
วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะจากสุขาภิบาลศรีธาตุ เป็นเทศบาลตำบลศรีธาตุ ด้วยผลของกฎหมาย
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอศรีธาตุแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 ตำบล 86 หมู่บ้าน
{|
|-
||1.||||ศรีธาตุ||||||(Si That)||||||12 หมู่บ้าน||
|-
||2.||||จำปี||||||(Champi)||||||17 หมู่บ้าน||
|-
||3.||||บ้านโปร่ง||||||(Ban Prong)||||||11 หมู่บ้าน||
|-
||4.||||หัวนาคำ||||||(Hua Na Kham)||||||17 หมู่บ้าน||
|-
||5.||||หนองนกเขียน||||||(Nong Nok Khian)||||||8 หมู่บ้าน||
|-
||6.||||นายูง||||||(Na Yung)||||||10 หมู่บ้าน||
|-
||7.||||ตาดทอง||||||(Tat Thong)|| ||||11 หมู่บ้าน||
|}
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอศรีธาตุประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลศรีธาตุ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลศรีธาตุ
เทศบาลตำบลจำปี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลจำปีทั้งตำบล
เทศบาลตำบลหัวนาคำ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหัวนาคำทั้งตำบลและบางส่วนของตำบลหนองนกเขียน
เทศบาลตำบลบ้านโปร่ง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านโปร่งทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลศรีธาตุ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลศรีธาตุ (นอกเขตเทศบาลตำบลศรีธาตุ)
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองนกเขียน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองนกเขียน (นอกเขตเทศบาลตำบลหัวนาคำ)
องค์การบริหารส่วนตำบลนายูง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนายูงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลตาดทอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตาดทองทั้งตำบล
== อ้างอิง ==
ศรีธาตุ
อำเภอวังสามหมอ

วังสามหมอ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดอุดรธานี
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอวังสามหมอมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอไชยวาน และอำเภอส่องดาว อำเภอวาริชภูมิ (จังหวัดสกลนคร)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอนิคมน้ำอูน อำเภอกุดบาก (จังหวัดสกลนคร) อำเภอคำม่วง และอำเภอสามชัย (จังหวัดกาฬสินธุ์)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอสามชัย อำเภอหนองกุงศรี อำเภอท่าคันโท อำเภอสามชัย (จังหวัดกาฬสินธุ์)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอศรีธาตุและอำเภอไชยวาน
== ประวัติ ==
เมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2518 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกตำบลหนองกุงทับม้า ตำบลบะยาว และตำบลหนองหญ้าไซ ออกจากการปกครองของอำเภอศรีธาตุ รวมตั้งเป็น กิ่งอำเภอวังสามหมอ จนกระทั่งเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2524 จึงมีพระราชกฤษฎีกาฯ ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอวังสามหมอ จนถึงปัจจุบัน
วันที่ 30 กันยายน 2518 แยกพื้นที่ตำบลหนองกุงทับม้า ตำบลบะยาว และตำบลหนองหญ้าไซ อำเภอศรีธาตุ มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอวังสามหมอ และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอศรีธาตุ
วันที่ 27 พฤศจิกายน 2522 ตั้งตำบลผาสุก แยกออกจากตำบลบะยาว
วันที่ 13 กรกฎาคม 2524 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอวังสามหมอ อำเภอศรีธาตุ เป็น อำเภอวังสามหมอ
วันที่ 18 ตุลาคม 2526 จัดตั้งสุขาภิบาลหนองกุงทับม้า ในท้องที่บางส่วนของตำบลหนองกุงทับม้า
วันที่ 10 ตุลาคม 2529 ตั้งตำบลคำโคกสูง แยกออกจากตำบลหนองหญ้าไซ ตั้งตำบลวังสามหมอ แยกออกจากตำบลหนองกุงทับม้า
วันที่ 21 พฤษภาคม 2542 เปลี่ยนแปลงชื่อสุขาภิบาลหนองกุงทับม้า เป็น สุขาภิบาลวังสามหมอ
วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะจากสุขาภิบาลวังสามหมอ เป็นเทศบาลตำบลวังสามหมอ ด้วยผลของกฎหมาย
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอวังสามหมอแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 ตำบล 72 หมู่บ้าน
{|
|-
||1.||||หนองกุงทับม้า||||||(Nong Kung Thap Ma)||||||11 หมู่บ้าน||
|-
||2.||||หนองหญ้าไซ||||||(Nong Ya Sai)||||||9 หมู่บ้าน||
|-
||3.||||บะยาว||||||(Ba Yao)||||||12 หมู่บ้าน||
|-
||4.||||ผาสุก||||||(Phasuk)||||||18 หมู่บ้าน||
|-
||5.||||คำโคกสูง||||||(Kham Khok Sung)||||||9 หมู่บ้าน||
|-
||6.||||วังสามหมอ||||||(Wang Sam Mo)||||||13 หมู่บ้าน||
|}
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอวังสามหมอประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลวังสามหมอ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลวังสามหมอ
เทศบาลตำบลลำพันชาด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังสามหมอ (นอกเขตเทศบาลตำบลวังสามหมอ)
เทศบาลตำบลผาสุก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลผาสุกทั้งตำบล
เทศบาลตำบลหนองหญ้าไซ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองหญ้าไซทั้งตำบล
เทศบาลตำบลบะยาว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบะยาวทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองกุงทับม้า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองกุงทับม้าทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลคำโคกสูง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคำโคกสูงทั้งตำบล
== อ้างอิง ==
วังสามหมอ
หมู่บ้านจักสาน

หมู่บ้านจักสาน เป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่น่าสนใจแห่งหนึ่งในจังหวัดอ่างทอง จังหวัดอ่างทองเป็นจังหวัดที่มีชื่อเสียงทางด้านการจักสานมาช้านาน ชาวบ้านในจังหวัดอ่างทอง รวมตัวกันจัดตั้งเป็นกลุ่มเครื่องจักสาน เครื่องหวาย เครื่องจักสานไม้ไผ่ เช่น กลุ่มตำบลองครักษ์ กลุ่มตำบลบางเจ้าฉ่า กลุ่มตำบลบางระกำ กลุ่มตำบลพลับและกลุ่มตำบลอิทประมูล แหล่งหัตกรรมที่ขึ้นชื่อของจังหวัดคือ “บ้านบางเจ้าฉ่า” ตำบลบางเจ้าฉ่าเป็นตำบลที่มีมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เศรษฐกิจของจังหวัดอ่างทอง
สถานที่ท่องเที่ยวในจังหวัดอ่างทอง
รูปที่มีทุกบ้าน

เพลง รูปที่มีทุกบ้าน เป็นเพลงเฉลิมพระเกียรติ เนื่องในโอกาสที่พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงเจริญพระชนมพรรษา 80 พรรษา ในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ประพันธ์คำร้องโดย นิติพงษ์ ห่อนาค ทำนองโดย อภิไชย เย็นพูนสุข  เรียบเรียงเสียงประสานโดย วีรภัทร์ อึ้งอัมพร และขับร้องโดย ธงไชย แมคอินไตย์
นิติพงษ์ ห่อนาค ได้เผยแพร่นี้ทางอินเทอร์เน็ต ตั้งแต่วันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2550  และอนุญาตให้เผยแพร่ต่อได้ โดยไม่สงวนลิขสิทธิ์  ซึ่งมีกิจกรรมที่ก่อเกิดเป็นรูปธรรมให้คนไทยได้มีส่วนร่วม โดยคณะกรรมการกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กทช.) ร่วมมือกับบริษัทจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ร่วมกันจัดขึ้น ที่มีทั้งภาพยนตร์โฆษณาทางทีวี บทเพลง และเว็บไซต์ 
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
กิจกรรมเฉลิมพระเกียรติ มหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา ๘๐ พรรษา ๕ ธันวาคม พุทธศักราช ๒๕๕๐
รูปที่มีทุกบ้าน รูปที่อยู่ในหัวใจคนไทยทุกคน  เว็บไซต์หลัก โดย คณะกรรมการกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ
เบิร์ด ธงชัย เปิดใจกว่าจะเป็นบทเพลงและมิวสิกวิดีโอ รูปที่มีทุกบ้าน  มติชน 24 กันยายน 2550
เพลงในปี พ.ศ. 2550
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2550
เพลงไทยสากล
เพลงเฉลิมพระเกียรติ
พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา
เพลงของธงไชย แมคอินไตย์
เพลงที่ประพันธ์คำร้องโดยนิติพงษ์ ห่อนาค
นาซกูล

นาซกูล (Nazgûl) เป็นชื่อของตัวละครกลุ่มหนึ่งในปกรณัมชุด มิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ปรากฏตัวในเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์  คำว่า 'นาซกูล' เป็นคำภาษาแบล็กสปีช มาจากคำว่า 'นาซ' (nazg) หมายถึง "แหวน" และคำว่า 'กูล' (gûl) หมายถึง "ดวงวิญญาณ หรือภูต"  บางครั้งเรียกนาซกูลว่า ภูตแหวน หรือ ภูตม้าดำ  คำในภาษาเควนยาของนาซกูล คือ อูไลริ (Úlairi) ส่วนคำในภาษาซินดาริน คือ อูไลอาร์ (Ulaer)
นาซกูลมีทั้งหมดเก้าตน หัวหน้าของพวกนาซกูลคือ ราชันขมังเวทย์ หรือ วิชคิง แต่เดิมพวกเขาเป็นกษัตริย์หรือผู้นำของพวกมนุษย์บนมิดเดิลเอิร์ธที่หลงในอำนาจยศศักดิ์ซึ่งเซารอนสัญญาว่าจะยกให้ จึงยินยอมรับ แหวนแห่งกษัตริย์ หรือแหวนแห่งอำนาจเก้าวง เมื่อเวลาผ่านไปดวงจิตของพวกเขาก็ตกอยู่ใต้อำนาจของแหวนจนไม่สามารถถอนตัวคืนได้ และต้องกลายเป็นทาสรับใช้ของเซารอนและแหวนเอก
นาซกูลออกรุกรานอาณาจักรของมนุษย์ครั้งแรก ในการบุกโจมตีอาณาจักรอาร์นอร์ และสามารถยึดอังก์มาร์ไปได้ ตั้งอาณาจักรแห่งอังก์มาร์ขึ้นเป็นอาณาจักรของตน (บางครั้งจึงเรียกหัวหน้าของพวกมันว่า 'วิชคิงแห่งอังก์มาร์') ต่อมาพวกนาซกูลเข้าโจมตีอาณาจักรกอนดอร์ และยึดเอาหอคอยมินัสอิธิลได้ เปลี่ยนหอคอยแห่งนั้นเป็น มินัสมอร์กูล เป็นฐานที่มั่นอีกแห่งหนึ่งของพวกตน การเข้ายึดมินัสอิธิลครั้งนั้นทำให้เซารอนได้ครอบครอง พาลันเทียร์ แห่งมินัสอิธิล ไปด้วย และได้ใช้พาลันเทียร์ดวงนี้ในการติดต่อกับซารูมาน และล่อลวงเดเนธอร์จนเสียสติ
นาซกูลทั้งหมดถูกทำลายไปพร้อมกับการสิ้นสลายของแหวนเอก
ตัวละครในเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์
ตัวละครที่เป็นพระมหากษัตริย์
ตัวละครที่เป็นผู้ไม่ตาย
Figuren in Tolkiens Welt#Nazgûl (Ringgeister)
Middle-earth characters#Nazgûl
แชมป์

แชมป์ (Champ หรือ CHAMP) อาจหมายถึง
พีรพล เอื้ออารียกูล - พิธีกร ผู้ประกาศข่าว TV Presenter คอลัมนิสต์ นักร้องชาวไทย
ทีปกร วุฒิพิทยามงคล เว็บมาสเตอร์บล็อกชื่อดังของไทย exteen
แชมป์ (อาหาร) (champ) - ชื่ออาหารไอร์แลนด์มีส่วนผสมหลักคือมันบดและต้นหอม
แชมป์ (สัตว์ประหลาด) (Champ) - ชื่อสัตว์ประหลาดที่ตั้งขึ้นที่คาดว่าพบเจอในทะเลสาบแชมเพลนในรัฐเวอร์มอนต์ สหรัฐอเมริกา
แชมป์ (ดาวเทียม) (CHAMP) ชื่อดาวเทียมของเยอรมนี
แชมป์คาร์ (Champ Car) เป็นชื่อการแข่งขันรถแข่งในสหรัฐอเมริกา
ในภาษาอังกฤษ
แชมป์ (champ) หรือ แชมเปียน (champion) หมายถึง ผู้ชนะเลิศ
เรือดำน้ำโซเวียต เอส-194

{| align="right" border="2" cellpadding="2" cellspacing="0" style="margin: 0 0 1em 0.5em; text-align:left; background: #f9f9f9; border: 1px #aaa solid; border-collapse: collapse; font-size: 95%;" width="300"
| colspan = "2" align="center" | 300pxเรือดำน้ำชั้นวิสกี้
|-
! align="center" style="color: white; height: 30px; background: navy;"| ประวัติเรือ
! align="center" style="color: white; height: 30px; background: navy;"| 
|-
|ต่อที่:
|สหภาพโซเวียต
|-
|ต่อเรือ:
| ค.ศ. 1957
|-
|ขึ้นระวางประจำการ:
| ค.ศ. 1958
|-
|ปลดประจำการ:
| ค.ศ. 1991 
|-
|สถานภาพ:
|จมนอกชายฝั่งเดนมาร์ก
|-
! colspan="2" align="center" style="color: white; height: 30px; background: navy;"| ข้อมูลจำเพาะ
|-
|ชื่อเรือ:
|• Soviet Projektu 613• NATO code named Whiskey-class
|-
|หมายเลขประจำเรือ:
|S-194
|-
|ประเภท:
|เรือดำน้ำ
|-
|ระวางขับน้ำ:
|• บนผิวน้ำ 1,050 ตัน• ขณะดำ 1,350 ตัน
|-
|ความยาว:
|75.20 เมตร
|-
|ความกว้าง:
|6.30 เมตร
|-
|กินน้ำลึก:
| 4.90 เมตร
|-
|ระบบขับเคลื่อน:
|• เครื่องยนต์ดีเซล  2 x 37-D กำลัง 2,000 แรงม้า• เครื่องไฟฟ้ากำลัง 150 kW (ใช้เดินใต้น้ำ)
|-
|ความเร็ว:
|• ผิวน้ำ 17 นอต• ใต้น้ำ 13 นอต
|-
|รัศมีทำการ:
|13,500 ไมล์ทะเล
|-
|กำลังพลประจำการ:
|• ทหารประจำเรือ  56 นาย
|-
|อาวุธ:
| • ตอร์ปิโดขนาด 530 มม. ที่หัวเรือ 4 ท่อ• ตอร์ปิโดขนาด 530 มม. ที่ท้ายเรือ 2 ท่อ• ปินใหญ่ขนาด 76 มม. 1 กระบอก• ปืนต่อสู้อากาศยานขนาด 25 มม. 1 กระบอก 
|}
เรือดำน้ำโซเวียต เอส-194 เป็นเรือดำน้ำของสหภาพโซเวียต ในชั้น โปรเจกต์ 613 หรือที่นาโตกำหนดรหัสเรียกขานว่า เรือดำน้ำชั้นวิสกี้ ซึ่งต่อขึ้นที่อู่ต่อเรือของโซเวียต ระหว่าง พ.ศ. 2492 - พ.ศ. 2501 เป็นจำนวน 236 ลำ ประจำการในกองทัพเรือโซเวียตระหว่างสงครามเย็น  พัฒนามาจากเรืออู Type-XXI ของเยอรมนี  ที่โซเวียตยึดได้ช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สอง
หลังสิ้นสุดสงครามเย็น กองทัพเรือโซเวียตปลดประจำการเรือในชั้นนี้ และแยกชิ้นส่วนขายเป็นเศษเหล็ก สำหรับเรือ S-194 ลำนี้ นาย Timo Wallin นักธุรกิจชาวสวีเดนได้ซื้อไว้  เปลี่ยนชื่อเป็น ยู-194  และปรับปรุงเป็นพิพิธภัณฑ์ลอยน้ำ และให้เช่าเป็นสถานที่จัดเลี้ยง   โดยถอดเครื่องยนต์และแบตเตอรี่ออก   จัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์เรือดำน้ำ เมือง Helsingborg ประเทศสวีเดน
ต่อมา นาย Wallin ได้ประกาศขายเรือลำนี้ในราคา 250,000 ยูโร   และตกลงขายให้ เจษฎา เดชสกุลฤทธิ์ เจ้าของพิพิธภัณฑ์เจษฎา เทคนิค มิวเซียม เพื่อนำไปจัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์แห่งใหม่ที่กำลังสร้างที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีพิธีส่งมอบเรือเมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2550  และใช้เรือลากจูงมาประเทศไทย โดยมีกำหนดเปิดให้ประชาชนเข้าชมในช่วงเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2550 นำไปปรับปรุง และเปิดเป็นพิพิธภัณฑ์อย่างเป็นทางการในวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2550
เรือ S-194 ผ่านการซ่อมแซมที่อู่เรือ Gryfia เมือง Szczecin ประเทศโปแลนด์  และจะลากจูงกลับประเทศไทย แต่เกิดอุบัติเหตุอับปางลงนอกชายฝั่งเมือง Thyborøn ประเทศเดนมาร์ก 50 กิโลเมตร หลังจากเจอพายุ เมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550  นายเจษฎา เดชสกุลฤทธิ์ กำลังศึกษาความเป็นไปได้ ที่จะกู้เรือขึ้นมาใหม่ เพื่อนำมาจัดแสดงต่อไป 
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
U-194 Whiskey class submarine
เรือดำน้ำ
เรือดำน้ำของกองทัพเรือโซเวียต
เรือดำน้ำในสงครามเย็น
เรือที่ต่อในสหภาพโซเวียต
ฮารัด

ฮารัด (Harad) คือชื่อดินแดนมนุษย์แห่งหนึ่งบนทวีปมิดเดิลเอิร์ธ  ในจินตนิยายของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ชุด เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ฮารัดเป็นดินแดนกว้างใหญ่ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของมอร์ดอร์และกอนดอร์ใต้ มีลักษณะอากาศที่อบอุ่นและร้อนกว่าดินแดนทางเหนือ ดินแดนนี้ไม่ได้รวมเป็นอาณาจักรเดียวกันทั้งผืน แต่มีกษัตริย์ปกครองเป็นของตนเองไม่ขึ้นแก่กัน  ชื่อ ฮารัด เป็นคำภาษาซินดาริน แปลว่า ใต้
ชาวฮารัดมักถูกเรียกว่าชาว ฮาราดริม (Haradrim) หมายถึงมนุษย์แห่งดินแดนใต้ พวกนี้เป็นคนป่า มีผิวสีเข้ม ผมและตาดำ ใช้ภาษาที่เป็นของตนเอง และจัดว่าเป็นศัตรูกับชาวกอนดอร์ มาตั้งแต่อดีต ในขณะเดียวกัน พวกฮาราดริมก็เป็นมิตรกับเซารอน
นอกจากนี้ชาวฮาราดริม ยังมีพาหนะเป็นสัตว์ร้ายของกองทัพฮารัดอีกด้วย ซึ่งก็คือ มูมาคิล (Mumakil) หรือที่พวกฮอบบิทเรียกว่า โอลิฟอนต์ (Oliphaunt) มีลักษณะคล้ายช้าง แต่สูงเท่ากับตึกแปดชั้น มีงายาวสี่งา บนหลังของมูมาคิลสามารถบรรทุกพลรบได้ถึง 50 นาย ในช่วงสงครามแหวน พวกฮาราดริมได้เข้าร่วมเป็นพันธมิตรกับเซารอน
==อ้างอิง==
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน, ลอร์ดออฟเดอะริงส์, ลอนดอน:สำนักพิมพ์ฮาร์เปอร์คอลลินส์
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน, ซิลมาริลลิออน, ลอนดอน:สำนักพิมพ์ฮาร์เปอร์คอลลินส์
ดินแดนในตำนานของโทลคีน
เซนโต

เซนโต  คือโรงอาบน้ำสาธารณะของชาวญี่ปุ่น เป็นการอาบน้ำรวมโดยมีห้องอาบน้ำขนาดใหญ่ตั้งอยู่ในเขตชุมชน ลักษณะน้ำที่ใช้อาบเป็นน้ำประปาที่ต้มให้ร้อน ต่างจาก ออนเซนที่เป็น บ่อน้ำร้อนธรรมชาติ
วัฒนธรรมญี่ปุ่น
ประเทศญี่ปุ่น
การอาบน้ำในประเทศญี่ปุ่น
การอาบน้ำสาธารณะ
สถาปัตยกรรมญี่ปุ่น
คณาธิปไตย

คณาธิปไตย (oligarchy, ὀλιγαρχία (oligarkhía)) เป็นการปกครองบนโครงสร้างอำนาจที่บิดเบี้ยว อำนาจกระจุกอยู่กลุ่มบุคคลส่วนน้อยอย่างชะงัด บุคคลเหล่านี้อาจเป็นชนชั้นเจ้า ชนชั้นเศรษฐี ผู้มีการศึกษา หรือผู้นำฝ่ายการเมืองหรือฝ่ายทหาร รัฐเช่นว่านี้มักถูกควบคุมโดยตระกูลมีชื่อเสียงไม่กี่ตระกูลซึ่งส่งผ่านอิทธิพลของตระกูลจากรุ่นสู่รุ่น อย่างไรก็ตาม การสืบทอดอำนาจในระบอบคณาธิปไตยอาจไม่จำเป็นต้องสืบทอดอำนาจผ่านทางสายเลือดเสมอไป
ตลอดประวัติศาสตร์ คณาธิปไตยในบางประเทศได้เป็นทรราช ต้องอาศัยภาระจำยอมของสาธารณะจึงจะอยู่ได้ แม้คณาธิปไตยในประเทศอื่นจะค่อนข้างผ่อนปรน อริสโตเติลริเริ่มการใช้คำนี้เป็นคำไวพจน์ของการปกครองโดยคนรวย ซึ่งคำที่ถูกต้อง คือ เศรษฐยาธิปไตย (plutocracy) แต่คณาธิปไตยไม่จำเป็นต้องเป็นการปกครองด้วยความมั่งมีเสมอไป ด้วยผู้ปกครองในระบอบคณาธิปไตยเป็นกลุ่มมีเอกสิทธิได้ง่าย ๆ และไม่จำเป็นต้องเชื่อมโยงทางสายเลือดดังเช่นในราชาธิปไตย บางนครรัฐในสมัยกรีกโบราณปกครองแบบคณาธิปไตย
== อ้างอิง ==
Ostwald, M. Oligarchia: The Development of a Constitutional Form in Ancient Greece (Historia Einzelschirften; 144). Stuttgart: Steiner, 2000 (ISBN 3-515-07680-8).
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Online Text: Leonard Whibley, Greek Oligarchies: Their Character and Organisation  (1869), still the only full-scale treatment of oligarchy in Classical Greece.
M Hollingsworth and S Lansley, Londongrad, From Russia With Cash, 2009, 4th Estate
Oligarchy USA, [http://www.oligarchyusa.com]
คณาธิปไตย
ระบอบการปกครอง
การทุจริตทางการเมือง
วัฒนธรรมทางการเมือง
ปรัชญาการเมือง
อ.บ้านผือ

redirect อำเภอบ้านผือ
อ.บ้านดุง

redirect อำเภอบ้านดุง
อ.วังสามหมอ

redirect อำเภอวังสามหมอ
อ.ศรีธาตุ

redirect อำเภอศรีธาตุ
อนาโปรมีน 42

อนาโปรมีน 42 (Anapromine 42)  เป็นยาที่ประกอบด้วย ไซโปรเฮปตาดีน (Cyproheptadine) และ เมเทนไดอีโนน (Methandienone) เพื่อใช้รักษาโรคภูมิแพ้ มีผลข้างเคียงทำให้อวัยวะเพศโตผิดปกติ ในประเทศไทยทาง อย. ยกเลิกทะเบียนตำรับยาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2532
มีผู้นำอนาโปรมีน 42 ให้เด็กรับประทานเพื่อให้เจริญอาหารแต่ผลที่ได้คือ เด็กได้รับฮอร์โมนเพศชาย เกินปกติทำให้เป็นหนุ่มเร็ว เช่น มีคนไข้เด็กอายุประมาณ 4 ขวบมีอาการเป็นหนุ่มก่อนวัย มีรูปร่างเท่ากับเด็ก 8 ขวบ มีพฤติกรรมก้าวร้าวและอารมณ์รุนแรง มีเสียงแตกพร่า หน้ามีสิว หนวดเคราขึ้นเขียวครึ้ม มีขนตรงหัวหน่าว และมีอวัยวะเพศโตราว 10 เซนติเมตร และมีรายงานว่า  เด็กหญิง 2 รายที่กินยานี้ติดต่อ 2–3 เดือน พบว่ามีคลิตอริสโตขึ้น
== อ้างอิง ==
ยา
ชิมแปนซี

ชิมแปนซี (chimpanzee; ) เป็นลิงไม่มีหางที่มีความใกล้เคียงกับมนุษย์มากที่สุด
==ลักษณะ==
มีแขนและขามีความยาวพอ ๆ กัน มีขนโดยเฉพาะที่หู มือ และเท้าสีเนื้อ ลูกที่เกิดใหม่จะมีใบหน้าสีชมพู ตัวผู้สูงราว 5 ฟุต น้ำหนักประมาณ 65 กิโลกรัม ส่วนตัวเมียสูงราว 4 ฟุต ทำรังอยู่บนพื้นดินด้วยการโน้มกิ่งไม้ขัดทำเป็นที่นอน เข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่อมีอายุ 7-9 ปี เป็นสัดทุก ๆ 33-38 วัน ระยะเวลาสำหรับการผสมพันธุ์นาน 3 วัน ไม่มีฤดูผสมพันธุ์ที่แน่นอน ตั้งท้องนานประมาณ 230 วัน ลูกจะอยู่กับแม่นาน 1-2 ปี สูงสุดถึง 7 ปี และมีอายุยืนประมาณ 40 ปี ตัวเมียในฤดูผสมพันธุ์จะผสมพันธุ์กับตัวผู้หลายตัว จึงยากที่จะบ่งบอกได้ว่า ลูกที่เกิดมานั้นมาจากลิงตัวผู้ตัวไหน
==การกระจายพันธุ์และพฤติกรรม==
ชิมแปนซีกระจายพันธุ์ในทวีปแอฟริกา ทางแถบแอฟริกากลางและแอฟริกาตะวันตก อาศัยอยู่รวมกันเป็นครอบครัว มีความสัมพันธ์กันแบบเครือญาติ โดยมีจ่าฝูงเป็นตัวผู้เพียงตัวเดียว หากินบนพื้นดินมากกว่าต้นไม้ โดยหากินในเวลากลางวัน ซึ่งอาหารได้แก่ ผลไม้และใบไม้ต่าง ๆ รวมถึงสัตว์ขนาดเล็กต่าง ๆ เช่น แมลง เป็นต้น ซึ่งชิมแปนซีมีพฤติกรรมที่จะประดิษฐ์เครื่องมือต่าง ๆ ในการหาอาหารเช่นเดียวกับมนุษย์ในยุคก่อนประวัติศาสตร์ ชิมแปนซีมีเสียงร้องอย่างหลากหลาย จากการศึกษาพบว่าร้องได้ถึง 32 แบบ โดยถือเป็นภาษาสำหรับการสื่อสารระหว่างกัน สามารถเดินตรงได้แต่นิ้วเท้าจะหันไปข้างนอก เวลาเดินตัวจะเอนไปข้างหน้า แขนตรง และวางข้อมือลงบนพื้น นานๆ ครั้งจะเดิน 2 เท้าแบบมนุษย์ ซึ่งในการเดินแบบนี้ ชิมแปนซีจะเอามือไว้ข้างหลังเพื่อช่วยในการทรงตัว หรือชูมือทั้ง 2 ข้างขึ้นสูง  ชิมแปนซีมีความจำดีมาก มีอารมณ์ความรู้สึกเช่นเดียวกับมนุษย์ มีความฉลาดกว่าอุรังอุตังและกอริลล่า ซึ่งเป็นลิงไม่มีหางเช่นเดียวกัน สถาบันวิจัยสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม มหาวิทยาลัยเกียวโตของญี่ปุ่นระบุว่า ลูกชิมแปนซีมีความจำดีกว่ามนุษย์ที่เป็นผู้ใหญ่เสียอีก  ชิมแปนซีตัวผู้ในวัยเจริญพันธุ์แล้ว ในธรรมชาติจะมีพฤติกรรมก้าวร้าว บางครั้งจะยกพวกเข้าตีกันและอาจถึงขั้นฆ่ากันตายได้ ซึ่งเคยมีกรณีที่เข้าโจมตีใส่มนุษย์ให้ถึงแก่บาดเจ็บสาหัสและเสียชีวิตมาแล้ว รวมถึงมีการรวมตัวกันเพื่อล่าลิงโลกเก่าบางชนิด เช่น ลิงโคโลบัส กินเป็นอาหาร โดยจะแจกจ่ายให้ชิมแปนซีตัวผู้ได้กินก่อน ขณะที่ตัวเมียก็จะได้รับส่วนแบ่งด้วย ลูกชิมแปนซีในช่วง 3 ขวบปีแรก ที่ก้นจะมีกระจุกขนสีขาวเป็นเครื่องหมายบอกถึงวุฒิภาวะที่ยังไม่สมบูรณ์ หากทำอะไรผิด จะได้รับการละเว้นโทษ จนกระทั่งถึงอายุเลย 3 ขวบ จึงจะเริ่มเข้าสู่กฏเกณฑ์ในฝูง เช่นเดียวกับมนุษย์ ตามกฎหมายก็มีบทยกเว้นโทษให้แก่เด็กด้วย
==สถานะ==
แบ่งออกได้เป็นทั้งหมด 4 ชนิดย่อย (ดูในตาราง) และมีชนิดที่ใกล้เคียงกัน คือ โบโนโบ หรือชิมแปนซีแคระ (P. paniscus) ซึ่งเดิมเคยเป็นชนิดย่อยกันมาก่อน ปัจจุบัน ชิมแปนซีในธรรมชาติ เหลือเพียง 3,000 ตัวเท่านั้นในป่าดิบของสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก จึงมีสถานะใกล้สูญพันธุ์แล้ว
==ดูเพิ่ม==
โบโนโบ
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ชิมแปนซี
สัตว์ที่พบในทวีปแอฟริกา
ชิมแปนซี
ถนนสุขสวัสดิ์

ถนนสุขสวัสดิ์ (Thanon Suk Sawat) ซึ่งระยะทางส่วนใหญ่ของถนนมีฐานะเป็น ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 303 สายราษฎร์บูรณะ–พระสมุทรเจดีย์ (ในสมัยก่อนมีชื่อว่า "ทางหลวงแผ่นดินสายดาวคะนอง - ป้อมพระจุล") สร้างตั้งแต่สมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม ถนนนี้ตั้งชื่อนี้เพื่อเป็นเกียรติแก่ร้อยโทหม่อมเจ้าธัญญลักษณ์ ศุขสวัสดิ นายช่างหัวหน้าการก่อสร้าง กรมทางหลวง เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2493 ตามนโยบายของรัฐบาล มีความยาวทั้งหมด 28 กิโลเมตร โดยเริ่มต้นกิโลเมตรที่ 0 นับจากสะพานพระพุทธยอดฟ้าเป็นต้นมา แต่ถนนมีจุดเริ่มต้นตั้งแต่ถนนสมเด็จพระเจ้าตากสิน (สะพานข้ามคลองดาวคะนอง) จนถึงป้อมพระจุลจอมเกล้า เริ่มต้นทางหลวงแผ่นดินตั้งแต่ถนนพระรามที่ 2 เป็นถนนขนาด 8 ช่องทางจราจรตั้งแต่ดาวคะนองถึงสามแยกวัดพระสมุทรเจดีย์ แล้วส่วนของสามแยกพระสมุทรเจดีย์-ป้อมพระจุลจอมเกล้ามีขนาด 2 ช่องทางจราจร
อนึ่ง ถนนสุขสวัสดิ์ช่วงตั้งแต่สะพานข้ามคลองดาวคะนองถึงสะพานข้ามคลองบางปะแก้วเป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างเขตจอมทองกับเขตราษฎร์บูรณะ
ถนนสุขสวัสดิ์ช่วงตั้งแต่กิโลเมตรที่ 0 ถึงกิโลเมตรที่ 6+463 อยู่ในความรับผิดชอบของกรุงเทพมหานคร ส่วนตั้งแต่กิโลเมตรที่ 6+463 ถึงกิโลเมตรที่ 21+732 อยู่ในความรับผิดชอบของแขวงทางหลวงสมุทรปราการ ส่วนที่เหลือตั้งแต่กิโลเมตรที่ 21+732 จนถึงป้อมพระจุลอมเกล้า อยู่ในความรับผิดชอบขององค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรปราการ
== ทางแยกที่สำคัญ ==
== สถานที่สำคัญ ==
โรงเรียนบางปะกอกวิทยาคม
ตลาดบางปะกอก
วัดสารอด
สะพานกาญจนาภิเษก
วัดพระสมุทรเจดีย์
ป้อมพระจุลจอมเกล้า
หมวดการทางพระสมุทรเจดีย์
ป้อมผีเสื้อสมุทร
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เพจ: นครเขื่อนขันธ์ ปากลัด-พระประแดง (Samut Prakan)
ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง  กรมทางหลวง กระทรวงคมนาคม
303
3-303
ถนนในกรุงเทพมหานคร
ถนนในเขตจอมทอง
ถนนในเขตราษฎร์บูรณะ
ถนนในจังหวัดสมุทรปราการ
แม่น้ำเทกัส

เทกัส (Tagus), ตาโฆ (Tajo) หรือ แตฌู (Tejo) เป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดในคาบสมุทรไอบีเรีย มีความยาว 1,038 กิโลเมตร โดยอยู่ในสเปน 716 กิโลเมตร เป็นพรมแดนธรรมชาติระหว่างโปรตุเกสกับสเปน 47 กิโลเมตร ส่วนระยะทางที่เหลือ 275 กิโลเมตรอยู่ในโปรตุเกส แม่น้ำเทกัสมีบริเวณลุ่มน้ำ 80,100 ตารางกิโลเมตร (ใหญ่เป็นอันดับที่ 2 รองจากลุ่มน้ำโดรู) ช่วงที่อยู่ในสเปนมีความกว้างไม่มากนัก แต่เมื่อเลยปราสาทอัลโมรอลในโปรตุเกสไปแล้วจึงเริ่มกว้างขึ้น ปัจจุบันมีเขื่อนอัลกันตาราคอยควบคุมปริมาณน้ำของแม่น้ำสายนี้อยู่
แม่น้ำเทกัสมีต้นน้ำอยู่ที่ภูเขาอัลบาร์ราซินในทิวเขาซิสเตมาอิเบริโก แคว้นอารากอน และไหลไปลงมหาสมุทรแอตแลนติกที่กรุงลิสบอน สะพานที่ใหญ่ที่สุดที่สร้างข้ามแม่น้ำสายนี้คือสะพานวัชกู ดา กามา (กรุงลิสบอน) ความยาวรวม 17.2 กิโลเมตร ซึ่งเป็นสะพานที่ใหญ่ที่สุดในทวีปยุโรปด้วย เมืองสำคัญที่แม่น้ำเทกัสไหลผ่าน ได้แก่ อารังฆูเอซ, โตเลโด และตาลาเบราเดลาเรย์นาในสเปน ซังตาไรและลิสบอนในโปรตุเกส
ภาพ:Tagus River Panorama - Toledo, Spain - Dec 2006.jpg|แม่น้ำเทกัสที่เมืองโตเลโด ประเทศสเปน
ภาพ:Porto de Lisboa (3).jpg|ท่าเรือกรุงลิสบอนที่ปากน้ำเทกัส
เทกัส
เทกัส
ศรีภูมิ

ศรีภูมิ สามารถหมายถึง
แจ่งศรีภูมิ แจ่งทางทิศอิศานของเวียงเชียงใหม่
ตำบลศรีภูมิ (เชียงใหม่) 
ตำบลศรีภูมิ (กระสัง) อำเภอกระสัง จังหวัดบุรีรัมย์
ตำบลศรีภูมิ (ท่าวังผา) อำเภอท่าวังผา จังหวัดน่าน
ศรีภูมิ ศุขเนตร อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
เมืองศรีภูมิ หรือ เมืองท่งศรีภูมิ เป็นชื่อเมืองเก่าในท้องที่อำเภอสุวรรณภูมิของจังหวัดร้อยเอ็ดในปัจจุบัน
พระสิงห์

พระสิงห์ อาจหมายถึง
พระพุทธรูป
พระพุทธสิหิงค์ เชียงใหม่ หรือพระสิงห์ เชียงใหม่
พระพุทธสิหิงค์ เชียราย หรือพระสิงห์ เชียงราย
พระพุทธสิหิงค์ นครศรีธรรมราช
พระพุทธสิหิงค์ กรุงเทพมหานคร
วัด
วัดพระสิงห์วรมหาวิหาร เวียงเชียงใหม่
วัดพระสิงห์ เชียงราย เวียงเชียงราย
อื่น ๆ
ตำบลพระสิงห์ อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่
ท่าศาลา

ท่าศาลา อาจหมายถึง
อำเภอท่าศาลา จังหวัดนครศรีธรรมราช
ตำบลท่าศาลา อำเภอมัญจาคีรี จังหวัดขอนแก่น
ตำบลท่าศาลา อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
ตำบลท่าศาลา อำเภอท่าศาลา จังหวัดนครศรีธรรมราช
ตำบลท่าศาลา อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี
ตำบลท่าศาลา  อำเภอภูเรือ จังหวัดเลย
สามเสน

สามเสน สามารถหมายถึง
บางสามเสน ชื่อบางเก่าตามนิราศพระบาท ปัจจุบันคือ ย่านสามเสนเขตดุสิต
แขวงสามเสนใน เขตพญาไท
แขวงสามเสนนอก เขตห้วยขวาง
หลวงพ่อสามเสน หรือ หลวงพ่อสามแสน พระพุทธรูปอันเป็นที่มาของชื่อบางสามเสน
สถานีรถไฟสามเสน
ถนนสามเสน
คลองสามเสน
โรงเรียนสามเสนวิทยาลัย
* โรงเรียนราชนันทาจารย์ สามเสนวิทยาลัย ๒
วัดโบสถ์สามเสน
งิ้ว (แก้ความกำกวม)

งิ้ว อาจหมายถึง
อุปรากรจีน ซึ่งเรียกโดยทั่วไปว่า งิ้ว
งิ้ว (พืช) ไม้ยืนต้นมีหนามรอบลำต้น
นุ่น (พืช) ภาษาไทยโคราชเรียกว่า งิ้ว เช่น ฝักงิ้ว(ฝักนุ่น)
ตำบลงิ้ว อำเภอเทิง จังหวัดเชียงราย
== ดูเพิ่ม ==
งิ้วราย
สวนอุตสาหกรรมทังล็อง

สวนอุตสาหกรรมทังล็อง (Thang Long Industrial Park) เป็นเขตอุตสาหกรรมอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของฮานอย ประเทศเวียดนาม บริหารจัดการในลักษณะบริษัทร่วมทุนระหว่าง Dong Anh Chemical Company (กระทรวงการก่อสร้างเวียดนาม) กับซูมิโมโต คอร์ปอเรชั่น (Sumitomo Corporation)   โดยเริ่มก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2540 แล้วเสร็จ ปี พ.ศ. 2543 เป็นศูนย์กลางการผลิตของบริษัทญี่ปุ่นในเวียดนาม เช่น แคนนอน มิตซูบิชิ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
http://www.thanglong-ip.com/
สิ่งก่อสร้างในฮานอย
ความสัมพันธ์ญี่ปุ่น–เวียดนาม