pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
แขวงสาละวัน

สาละวัน (ສາລະວັນ) เป็นหนึ่งในแขวงของประเทศลาว ตั้งอยู่บริเวณที่ราบสูงทางตอนใต้ของประเทศ เป็นแขวงหนึ่งที่มีวัฒนธรรมหลากหลาย ชื่อของแขวงสาละวันมาจากบริเวณที่ตั้งเมืองสาละวันมีต้นฮังหรือต้นรังเป็นจำนวนมาก ต้นรังในภาษาบาลีเรียกว่า สาละ ส่วนคำว่า วัน แปลว่าป่าไม้ ดังนั้นคำว่า สาละวัน จึงหมายความว่า "ดินแดนแห่งป่าไม้รัง"
== อาณาเขตติดต่อ ==
ทิศเหนือ ติดต่อกับแขวงสุวรรณเขต
ทิศตะวันออก ติดต่อกับประเทศเวียดนาม
ทิศใต้ ติดต่อกับแขวงเซกองและแขวงจำปาศักดิ์
ทิศตะวันตก ติดต่อกับประเทศไทย
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
{| border="1" cellpadding="4" cellspacing="1" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaa solid; text-align:; border-collapse: collapse; font-size: 90%;"
|- style="background:#cccccc"
! align="center"| แผนที่
! align="center"| รหัสเมือง
! align="center"| เมือง (ไทย)
! align="center"| เมือง (ลาว)
! align="center"| เมือง (อังกฤษ)
|-
|rowspan=9|200px
|-
| 14-01
| สาละวัน
| ເມືອງສາລະວັນ
| Salavan
|-
| 14-02
| ตะโอ้ย
| ຕະໂອ້ຍ
| Ta Oi
|-
| 14-03
| ตุ้มลาน
| ຕຸ້ມລານ
| Toomlarn
|-
| 14-04
| นครเพ็ง
| ລະຄອນເພັງ
| Lakhonepheng
|-
| 14-05
| วาปี
| ວາປີ
| Vapy
|-
| 14-06
| คงเซโดน
| ຄົງເຊໂດນ
| Khongxedon
|-
| 14-07
| เล่างาม
| ເລົ່າງາມ
| Lao Ngam
|-
| 14-08
| สะม้วย
| ສະໝ້ວຍ
| Sa Moay
|}
==ภูมิประเทศ==
แขวงสาละวันมีพื้นที่ทั้งหมด 10,691 ตร.กม. ภูมิประเทศแบ่งออกเป็น 3 ส่วน ได้แก่
เขตภูเขา (เมืองตะโอ้ยและสะม้วย) คิดเป็นร้อยละ 40 ของเนื้อที่แขวง พื้นที่ค่อย ๆ ลาดชัน จึงเหมาะสมแก่การปลูกไม้อุตสาหกรรม ไม้ผล กาแฟ และเลี้ยงสัตว์ใหญ่
เขตที่สูง (เมืองเหล่างาม) คิดเป็นร้อยละ 20 ของพื้นที่แขวง เหมาะสำหรับการปลูกกาแฟ เร่ว (หมากแหน่ง) กล้วย ถั่วดิน ถั่วเหลือง มะเดื่อ ผักเมืองหนาว ฝ้าย และไม้ผล
เขตที่ราบ (เมืองสาละวัน เมืองวาปี เมืองตุ้มลาน เมืองคงเซโดน และเมืองละคอนเพ็ง) คิดเป็นร้อยละ 40 ของพื้นที่แขวง เป็นทุ่งกว้าง อุดมสมบูรณ์เหมาะแก่การปลูกข้าว พืชตระกูลถั่ว ประมง
== สถานที่ท่องเที่ยว ==
สวนอุทยานแห่งชาติเชียงทอง
หมู่บ้านกะตัง
หมู่บ้านตะโอย
บึงจระเข้
น้ำตกตาดเลาะเบี่ง
น้ำตกตาดเทวดา
น้ำตกเซเซด
อุทยานภูผาสุข
 
สาละวัน
แขวงเซกอง

เซกอง (ເຊກອງ) เป็นหนึ่งในแขวงของประเทศลาว ตั้งอยู่ทางภาคใต้ของประเทศลาวที่ตั้งภูมิสัณฐานเป็น และ ที่ราบเป็นส่วนใหญ่ ประชากรส่วนใหญ่ของแขวงนี้เป็นชนเผ่าลาวเทิง ลาวลุ่มและเผ่าอื่นๆมากมาย ประกอบมี 04 เมือง ทางทิศเหนือ ติดกับ แขวงสาละวัน ทิศตะวันตกติดกับ แขวงจำปาศักดิ์ และ ทิศใต้ต่อกับ แขวงอัตตะปือ ทิศตะวันออก ติดกับเวียดนาม
แขวงเซกองแยกออกมาจากแขวงสาละวันและแขวงจำปาศักดิ์ในปี พ.ศ. 2526 ชื่อของแขวงตั้งตามชื่อแม่น้ำกอง (เซกอง) ที่ไหลผ่านพื้นที่
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
แขวงเซกองประกอบด้วยเมืองต่าง ๆ ดังต่อไปนี้
== ลักษณะภูมิสัณฐาน ==
== สถานที่ท่องเที่ยว ==
น้ำตกเซกะตาม
น้ำตกหมอกจันทน์
น้ำตกตาดแฝก
ศูนย์ศิลปาชีพแม่บ้าน
หมู่บ้านชาวเผ่าอาลัก
หมู่บ้านชาวเผ่าย่าเฮิน
ภูหลวง
== การเดินทาง ==
จากกรุงเทพมหานคร สามารถเลือกเข้าที่ด่านตรวจคนเข้าเมืองจังหวัดมุกดาหาร หรือที่ด่านช่องเม็ก จังหวัดอุบลราชธานี ก็ได้ แต่ส่วนใหญ่นิยมเข้าทางช่องเม็ก แล้วนั่งรถโดยสารหรือรถแท็กซี่ต่อไปยังเมืองปากเซ แขวงจำปาศักดิ์ และต่อรถโดยสารที่สถานีขนส่งเมืองปากเซ โดยสามารถเลือกรถสายปากเซ-แขวงเซกอง หรือสายปากเซ-แขวงอัตตะปือก็ได้ เพราะเป็นเส้นทางเดียวกัน ใช้เวลาประมาณ 7 ชั่วโมง แต่ถ้าเลือกไปด่านจังหวัดมุกดาหารเพื่อไปต่อรถที่สถานีขนส่งประจำแขวงสุวรรณเขตมายังแขวงเซกอง ต้องรอขึ้นรถโดยสารที่วิ่งมาจากเวียงจันทน์ไปอัตตะปือเท่านั้น และต้องลงที่เซกอง
 
เซกอง
เว็บมิน

เว็บมิน (Webmin) เป็นเว็บแอปพลิเคชันที่ช่วยในการจัดการระบบในระบบปฏิบัติการต่าง ๆ ในตระกูลยูนิกซ์ โดยการใช้จะทำผ่านเว็บเบราว์เซอร์เช่น Internet Explorer Google Chrome Mozilla Firefox
ส่วนใหญ่ของเว็บมินพัฒนาด้วยภาษาเพิร์ล และทำงานร่วมกับเว็บเซิร์ฟเวอร์ มักใช้ TCP พอร์ตหมายเลข 10000 ในการติดต่อ และสามารถใช้โพรโทคอล SSL ถ้ามีโปรแกรม OpenSSL ติดตั้งไว้แล้ว
โครงสร้างภายในเป็นลักษณะโมดูล ซึ่งมีส่วนติดต่อไปยังไฟล์เก็บการตั้งค่าและอีกส่วนไปยังเซิร์ฟเวอร์เว็บมิน โครงสร้างนี้มีความยืดหยุ่น ผู้ที่สนใจสามารถเพิ่มเติมขีดความสามารถใหม่ โดยการเขียนส่วนเสริมเพิ่มเองได้
เว็บมินยังยอมให้ควบคุมเครื่องหลายเครื่องพร้อมกัน
เว็บมินเป็นเว็บโปรแกรมที่เผยแพร่โดยใช้สัญญาอนุญาตแบบ BSD license ผู้พัฒนาหลักคือ เจมี แคเมรอน (Jamie Cameron) ชาวออสเตรเลีย เว็บมินมีโครงการพี่น้องที่ชื่อ ยูสเซอร์มิน (Usermin) สำหรับควบคุมงานทั่วไปที่ไม่เพียงแค่งานบริหารระบบ
== แหล่งข้อมูลอื่น==
webmin.com
ซอฟต์แวร์บนยูนิกซ์
ซอฟต์แวร์เสรี
ข้าวสาลี

ข้าวสาลี (Triticum spp.)  เป็นพืชจำพวกธัญพืช ปลูกมากในแถบประเทศตะวันออกกลาง เหนือเส้นศูนย์สูตร หรือในเขตอบอุ่น หรือเขตหนาวบางเขต
เมล็ดข้าวสาลีจะมีแป้งเป็นส่วนประกอบอยู่ประมาณ 70% และมีแร่ธาตุอื่น ๆ อีกเป็นองค์ประกอบ 30% ต้นข้าวสาลีประกอบไปด้วยธาตุอาหารมากกว่า 100 ชนิด ซึ่งรวมทั้งแร่ธาตุหลัก ๆ ที่ร่างกายต้องการทุกตัว แร่ธาตุรองที่ร่างกายต้องการในปริมาณเล็กน้อย วิตามินในกลุ่มบีคอมเพล็กซ์ครบถ้วน นอกจากนี้ยังเป็นหนึ่งในเรื่องของแหล่งโปร – วิตามินเอ ที่สูงที่สุดในบรรดาอาหารต่าง ๆ รวมทั้งมีวิตามินซี อี และเค เป็นจำนวนมาก น้ำต้นข้าวสาลีมีโปรตีนอยู่ 25 % ซึ่งเป็นเปอร์เซ็นต์ที่สูงมากกว่าเมื่อเทียบกับเนื้อปลา ไข่ ผลิตภัณฑ์นม หรือถั่วต่าง ๆ มากไปกว่านี้ยังมีสารต้าน เชื้อรา สารต้านพิษจากเชื้อราที่เรียกว่า laetrile อีกด้วย
ข้าวสาลี เป็นธัญพืชอย่างดีที่มีการบริโภคกันอย่างแพร่หลายทั่วโลก สำหรับผู้ป่วยโรคเบาหวานและโรคกระเพาะ สำหรับผู้ป่วยระหว่างพักฟื้น ในทางยาใช้เมล็ดแก่ในขนาด 15-30 g. ต้มกินน้ำเป็นยาบำรุงหัวใจ ช่วยให้นอนหลับ และลดความดันโลหิตสูง
แหล่งผลิตข้าวสาลีรายใหญ่ในประเทศไทย ได้แก่ อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่ และอำเภอบ่อเกลือ จังหวัดน่าน
== โภชนาการ ==
แม้ว่าข้าวสาลีจะมีคุณค่าทางโภชนาการสูง แต่ข้าวสาลีก็มีโปรตีนกลูเต็นที่ผู้ป่วยโรคผิดปกติเกี่ยวกับช่องท้อง  (Coeliac disease) ไม่สามารถรับโปรตีนชนิดนี้ได้เช่นกัน ซึ่งโปรตีนชนิดนี้สามารถพบได้ใน ข้าวสาลี ข้าวไรย์ ข้าวบาร์เลย์ ข้าวโอ๊ตและข้าวทริทิเคลี
== ผลผลิตและการบริโภค ==
ในปี 2011 การบริโภคข้าวสาลีเฉลี่ย 65 กิโลกรัมต่อคน และพบว่าประเทศอาเซอร์ไบจานมีการบริโภคข้าวสาลีเฉลี่ย 210 กิโลกรัมต่อคน ในปี 1997 มีการข้าวสาลีเฉลี่ยสูงถึง 110 กิโลกรัมต่อคน และประเทศเดนมาร์กบริโภคสูงถึง 623 กิโลกรัมต่อคน แต่ร้อยละ 80 เป็นอาหารสัตว์ ข้าวสาลีเป็นอาหารหลักหลักในแอฟริกาเหนือและตะวันออกกลางและได้รับความนิยมในเอเชีย การผลิตข้าวสาลีเป็นที่แพร่หลายมากขึ้นทั่วโลก โดยประเทศจีนสามารถผลิตข้าวสาลีได้เกือบจะเป็นหนึ่งในหกของโลก

== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ธัญพืช
หญ้า
อาหารหลัก
อัตราส่วนทอง

อัตราส่วนทองคำ (golden ratio) ในทางคณิตศาสตร์และศิลปะนั้น เลขสองจำนวน (สมมุติให้เป็น a, b และ a>b) จะเป็น "อัตราส่วนทอง" ถ้าอัตราส่วนระหว่างจำนวนมาก (a) ต่อผลรวม (a + b) มีค่าเท่ากับอัตราส่วนระหว่างจำนวนน้อย (b) ต่อจำนวนมาก (a)
"อัตราส่วนทองคำ" เป็นค่าคงที่ทางคณิตศาสตร์ที่ไม่มีเหตุผลชัดเจน มีค่าประมาณ 1.6180339887 ชื่ออื่นที่เป็นที่รู้จักของ "อัตราส่วนทองคำ" ในภาษาอังกฤษได้แก่ golden section (sectio aurea) และ golden mean, extreme and mean ratio, medial section, divine proportion, divine section (sectio divina), golden proportion, golden cut, golden number, และ mean of Phidias อัตราส่วนทองคำมักจะแทนด้วยตัวอักษรกรีก "ฟาย" (φ)
\frac{a+b}{a} = \frac{a}{b} = \varphi\,.
\varphi = \frac{1 + \sqrt{5}}{2}\approx 1.618\,033\,988\,
โดยค่านี้จะเป็นอัตราส่วนระหว่างค่าของลำดับฟีโบนัชชี 2 ค่า เช่น 610:987 => 1 : 1.618

== อัตราส่วนทองคำในวิธีการเขียนต่าง ๆ ==
เลขฐานสอง     : 1.1001111000110111011...
เลขฐานสิบ       : 1.6180339887498948482...
เลขฐานสิบหก   : 1.9E3779B97F4A7C15F39...
รากไม่รู้จบ       : \sqrt{1+\sqrt{1+\sqrt{1+\sqrt{1+...}}}}
เศษส่วนไม่รู้จบ : 1 + \frac{1}{1 + \frac{1}{1 + \frac{1}{1 + \frac{1}{\ddots}}}}
การเขียนในรูปแบบพีชคณิต : \frac{1 + \sqrt{5}}{2}
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
จำนวนฟีโบนัชชี
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ฟี (Phi) อัตราส่วนทองคำ (Golden ratio) จาก วิชาการ.คอม โดย ดร.ณัฐพันธุ์ ศุภกา
goldennumber
ค่าคงตัวทางคณิตศาสตร์
เรขาคณิตบนระนาบยุคลิด
จำนวนอตรรกยะ
อัตราส่วน
นวณัฐ โอศิริ

รองศาสตราจารย์ ดร.นวณัฐ โอศิริ (เกิด 21 เมษายน พ.ศ. 2512 — ) ภูมิสถาปนิกชาวไทย รองคณบดีฝ่ายวิชาการ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อาจารย์ประจำภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ดร. นวณัฐได้ทุนจากมหาวิทยาลัยไปศึกษาต่อและจบปริญญาเอกจาก วิทยาลัยบูรพคดีศึกษาและการศึกษาแอฟริกา มหาวิทยาลัยลอนดอน มหาวิทยาลัยลอนดอน เมื่อ พ.ศ. 2544 และจบปริญญาโทในสาขาภูมิสถาปัตยกรรม จาก
เกรตเลกส์

เกรตเลกส์ (Great Lakes) เป็นชื่อเรียกทะเลสาบทั้ง 5 ได้แก่ สุพีเรีย มิชิแกน ฮูรอน อิรี และออนแทรีโอ เป็นกลุ่มของทะเลสาบน้ำจืดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก บางครั้งชาวอเมริกันให้ฉายาว่าเป็น "ชายหาดที่สาม" เนื่องจากอาณาบริเวณที่กว้างขวาง ลักษณะระบบนิเวศ ชายหาดและพื้นที่ชุ่มน้ำขนาดใหญ่ ทำให้ได้รับการขนานนามว่าเป็น "ทะเลในแผ่นดิน" เพราะปริมาณน้ำจืดในทะเลสาบทั้ง 5 คิดเป็น 20 % ของปริมาณน้ำจืดที่มีอยู่บนโลก
ในทางภูมิศาสตร์เส้นแบ่งประเทศของสหรัฐอเมริกาและแคนาดาลากผ่านกลุ่มทะเลสาบเหล่านี้ มีเพียงทะเลสาบเดียวที่อยู่ในสหรัฐอเมริกาคือทะเลสาบมิชิแกน บริเวณนี้เป็นแหล่งแร่เหล็กที่สำคัญของสหรัฐอเมริกา โดยเฉพาะทะเลสาบซุพีเรีย
== ภูมิศาสตร์ ==
บริเวณเกรตเลกส์มิได้มีเฉพาะทะเลสาบใหญ่ทั้ง 5 เท่านั้น แต่ยังมีทะเลสาบและแม่น้ำอีกจำนวนมาก อีกทั้งยังมีเกาะอีกกว่า 35,000 เกาะ
=== เกรตเลกส์ ===
=== ทะเลสาบมิชิแกน - ฮูรอน ===
ทะเลสาบมิชิแกนและทะเลสาบฮูรอนมีผืนน้ำติดใหลถึงกันทำให้ทะเลสาบทั้งสองนี้บางครั้งเรียกว่า ทะเลสาบมิชิแกน - ฮูรอน ความสูงผิวน้ำของทั้งสองทะเลสาบนี้อยู่ในระดับใกล้เคียงกัน คือ 176 เมตร และไม่ได้เชื่อมต่อกันด้วยแม่น้ำ แต่เชื่อมต่อกันด้วยช่องแคบแมคคิแนค
=== แม่น้ำ ===
แม่น้ำเซนต์แมรี เชื่อมระหว่างทะเลสาบสุพีเรียกับทะเลสาบฮูรอน
แม่น้ำเซนต์แคลร์ เชื่อมระหว่างทะเลสาบฮูรอนกับทะเลสาบเซนต์แคลร์
แม่น้ำดีทรอยต์ เชื่อมระหว่างทะเลสาบเซนต์แคลร์กับทะเลสาบอิรี
แม่น้ำไนแอการา รวมทั้งน้ำตกไนแอการา เชื่อมระหว่างทะเลสาบอิรีกับทะเลสาบออนแทรีโอ
แม่น้ำเซนต์ลอว์เรนซ์ เชื่อมระหว่างทะเลสาบออนแทรีโอกับอ่าวเซนต์ลอว์เรนซ์และมหาสมุทรแอตแลนติก
== อ้างอิง ==
เกรตเลกส์
สหรัฐอเมริกา
ภาคตะวันออกของแคนาดา
แม่น้ำมิสซิสซิปปี

แม่น้ำมิสซิสซิปปี (Mississippi River) อยู่ตอนกลางของสหรัฐ เป็นเครือข่ายสาขาแม่น้ำที่ใหญ่ที่สุดในทวีปอเมริกาเหนือ(เครือข่ายแม่น้ำมิสซิสซิปปี-มิสซูรี) มีความยาวทั้งสิ้น 3,334 กม. ระบบแม่น้ำมิสซิสซิปปี-มิสซูรียาวเป็นอันดับที่ 4 ของโลก แม่น้ำมิสซิสซิปปีเริ่มต้นจากในรัฐมินนิโซตา และออกสู่ปากอ่าวเม็กซิโกที่ รัฐลุยเซียนา เป็นแหล่งเพาะปลูกที่สำคัญ โดยเฉพาะ ข้าวโพด ถั่วเหลือง ยาสูบ เป็นจุดที่ฝรั่งเศสเข้ายึดครองในช่วงแรกของการสำรวจทวีปอเมริกาเหนือ
== เมืองที่มีชื่อเสียงที่อยู่ริมแม่น้ำมิสซิสซิปปี ==
มินนีแอโพลิส (รัฐมินนิโซตา)
เซนต์พอล (รัฐมินนิโซตา)
ลาครอสส์ (รัฐวิสคอนซิน)
ดูบิวก์ (รัฐไอโอวา)
ดาเวนพอร์ต (รัฐไอโอวา)
ร็อกไอแลนด์ (รัฐอิลลินอย)
โมลีน (รัฐอิลลินอย)
ฮันนิบอล (รัฐมิสซูรี)
เซนต์หลุยส์ (รัฐมิสซูรี)
เมมฟิส (รัฐเทนเนสซี)
กรีนวิลล์ (รัฐมิสซิสซิปปี)
วิกส์เบิร์ก (รัฐมิสซิสซิปปี)
นิวออร์ลีนส์ (รัฐลุยเซียนา)
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำมิสซิสซิปปี
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Mississippi River , project of the American Land Conservancy 
ภูมิศาสตร์รัฐมินนิโซตา
แหล่งน้ำในรัฐวิสคอนซิน
ภูมิศาสตร์รัฐไอโอวา
มิสซิสซิปปี
มิสซิสซิปปี
มิสซิสซิปปี
มิสซิสซิปปี
มิสซิสซิปปี
จามรี อาระยานิมิตสกุล

ศาสตราจารย์ จามรี อาระยานิมิตสกุล (สกุลเดิม จุลกะรัตน์ ; 1 มีนาคม พ.ศ. 2498 — ) เป็นภูมิสถาปนิกชาวไทย ปัจจุบันเป็นอาจารย์ประจำภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เคยดำรงตำแหน่งรองคณบดี ฝ่ายบริการวิชาการของคณะกรรมการสภาสถาปนิก ชุดที่ 4 (พ.ศ. 2553-2556) ในสาขาภูมิสถาปัตยกรรม จามรี มีผลงานวิจัยและงานแต่งหนังสือเกี่ยวข้องกับภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรมหลายเล่ม เช่นเดียวกันกับผลงานการออกแบบวางผัง และคู่มือการพัฒนาภูมิทัศน์ให้แก่หน่วยงานราชการหลายแห่ง เช่น อุทยานแห่งชาติ ภูมิทัศน์ทางหลวง ทางหลวงชนบท และเมืองเพื่อการท่องเที่ยวต่าง ๆ ในอดีตเคยดำรงตำแหน่งนายกสมาคมภูมิสถาปนิกประเทศไทย มีผลงานจัดการประชุมนานาชาติทางภูมิสถาปัตยกรรมในประเทศไทย ซึ่งประสบผลสำเร็จเป็นอย่างมาก
จามรีจบการศึกษาระดับปริญญาตรีในสาขาสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จากนั้นได้ไปศึกษาต่อระดับปริญญาโท สาขาภูมิสถาปัตยกรรม จากมหาวิทยาลัยมิชิแกน สหรัฐอเมริกา ได้รับโปรดเกล้าให้ดำรงตำแหน่ง ศาสตราจารย์ในสาขาวิชาภูมิสถาปัตยกรรม สังกัดคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ตั้งแต่วันที่ 28 กันยายน 2558
== ผลงาน ==
CV ผลงาน รศ. จามรี
หนังสือ "พืชพันธุ์ในงานภูมิสถาปัตยกรรม" ISBN : 978-616-551-922-9 
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
ศาสตราจารย์
ภูมิสถาปนิก
อาจารย์คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์
บุคคลจากโรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย
บุคคลจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
บุคคลจากมหาวิทยาลัยมิชิแกน
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเหรียญจักรพรรดิมาลา
ทะเลสาบติติกากา

thumb
ทะเลสาบติติกากา  (Lago Titicaca) เป็นทะเลสาบน้ำจืดที่ใหญ่ที่สุดในทวีปอเมริกาใต้ ตั้งอยู่บนเทือกเขาแอนดีส บริเวณชายแดนของประเทศเปรูและประเทศโบลิเวีย ด้วยระดับความสูงเฉลี่ย 3,810 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ทำให้ทะเลสาบติติกากาเป็นทะเลสาบที่สามารถเดินเรือทางพาณิชย์ที่สูงที่สุดในโลก
== ที่ตั้งและขนาด ==

ทะเลสาบติติกากาตั้งอยู่ในแคว้นปูโนทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศเปรูและในแคว้นลาปาซทางตะวันตกของประเทศโบลิเวีย ครอบคลุมพื้นที่ 8,372 ตารางกิโลเมตร ประกอบด้วยทะเลสาบย่อย 2 แห่งซึ่งเชื่อมต่อด้วยช่องแคบติกินาซึ่งมีระยะห่างประมาณ 800 เมตร ชูกุยโต (หรือทะเลสาบใหญ่) มีความลึกสูงสุดประมาณ 284 เมตร และความลึกเฉลี่ยประมาณ 107 เมตร ส่วนทะเลสาบวิญไญมาร์กา (หรือทะเลสาบเล็ก) มีความลึกสูงสุดประมาณ 40 เมตร และความลึกเฉลี่ยประมาณ 9 เมตร
== เกาะ ==

ภายในทะเลสาบติติกากานอกจากจะมีเกาะน้อยใหญ่รวม 41 เกาะ เช่น เกาะอามันตานี เกาะตากิเล เกาะแห่งพระอาทิตย์ (Isla del Sol) เกาะซูริกิ แล้วยังมีเกาะอูโรส ซึ่งเป็นเกาะที่มนุษย์สร้างขึ้นอีกด้วย
=== เกาะแห่งพระอาทิตย์ (Isla del Sol) ===
เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดเกาะหนึ่งในทะเลสาบ อยู่ในเขตประเทศโบลิเวีย ในบางตำนานกล่าวว่าเกาะนี้เป็นที่อาศัยของพระอาทิตย์
=== เกาะอูโรส ===
เกาะอูโรสเป็นเกาะที่ชาวอูโรสสร้างขึ้นจากการใช้ต้นโตโตราที่มีอยู่ทั่วไปในทะเลสาบติติกากา เกาะถูกยึดไว้ด้วยเชือกผูกไม้ที่ปักอยู่กับพื้นของทะเลสาบ ชาวอูโรสต้องซ่อมแซมเกาะโดยการเพิ่มต้นโตโตราจากด้านบนอยู่เรื่อย ๆ เพราะส่วนที่อยู่ใต้น้ำจะค่อย ๆ เน่าตามกาลเวลา
== อ้างอิง ==
ติติกากา
ประเทศโบลิเวีย
ประเทศเปรู
เทือกเขาแอนดีส
อังสนา บุณโยภาส

ผู้ช่วยศาสตราจารย์ อังสนา บุณโยภาส (เกิด 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2500) อดีตหัวหน้าภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มีความเชี่ยวชาญพิเศษทางด้านการวางแผนการท่องเที่ยว และสารสนเทศภูมิศาสตร์ (GIS) เพื่อการวางแผนออกแบบสิ่งแวดล้อม และมีผลงานวิชาการที่โดดเด่นในเรื่องที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาฟื้นฟูพื้นที่ดินบราวน์ฟิลด์หรือที่ดินที่เคยพัฒนามาก่อนแล้วเสื่อมโทรมถูกทิ้งร้าง (Brownfield)
ดร.อังสนา จบปริญญาเอก สาขาการออกแบบสิ่งแวดล้อม (Environmental Design) จากมหาวิทยาลัยเท็กซัส เอแอนด์เอ็ม สหรัฐอเมริกา โดยดุษฎีนิพนธ์มีหัวข้อเกี่ยวกับ การประเมินศักยภาพเพื่อการท่องเที่ยวของเกาะสมุย
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
ผู้ช่วยศาสตราจารย์
ภูมิสถาปนิก
อาจารย์คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์
บุคคลจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
นิลุบล คล่องเวสสะ

รองศาสตราจารย์ นิลุบล คล่องเวสสะ (28 พฤศจิกายน 2498 — ) อาจารย์ผู้ทรงคุณวุฒิประจำภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์  จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อดีตดำรงตำแหน่งหัวหน้าภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรม และเคยดำรงตำแหน่งรองคณบดี ฝ่ายวางแผนของคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์  จบการศึกษาปริญญาโทจากมหาวิทยาลัยไอโอวาสเตต และปริญญาตรี สาขาสถาปัตยกรรม จากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
== ผลงาน ==
รศ.นิลุบลมีผลงานการวิจัยและให้คำปรึกษาแก่หน่วยงานราชการ ในด้านการออกแบบภูมิสถาปัตยกรรมเมือง สวนสาธารณะ พื้นที่นันทนาการ พฤติกรรมมนุษย์ในที่สาธารณะ
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
รองศาสตราจารย์
ภูมิสถาปนิก
สถาปนิกชาวไทย
อาจารย์คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์
นิสิตเก่าคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
บุคคลจากมหาวิทยาลัยไอโอวาสเตต
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
กนก เหวียนระวี

อาจารย์ กนก เหวียนระวี (20 มกราคม 2490 — ) เป็นอาจารย์และนักธุรกิจเจ้าของกิจการบ้านจัดสรรและสนามกอล์ฟกรุงกวี เป็นอาจารย์รุ่นบุกเบิกของภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อาจารย์พิเศษในมหาวิทยาลัยหลายแห่ง มีความเชี่ยวชาญทางด้านพืชสวน สำเร็จปริญญาตรีและโทในสาขาพืชสวน จากมหาวิทยาลัยมิสซุรี สหรัฐอเมริกา อาจารย์กนกเป็นผู้ที่ส่งเสริมการออกแบบภูมิทัศน์โดยอิงกับธรรมชาติ เช่น การใช้ระบบนิเวศดูแลเรื่องแมลง แทนการใช้ยาฆ่าแมลง โดยมักยกกรณีตัวอย่างจากกิจการสนามกอล์ฟของอาจารย์เอง
ภูมิสถาปนิก
อาจารย์คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์
บุคคลจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
พรพรรณ ฟูตระกูล

ผู้ช่วยศาสตราจารย์ พรพรรณ ฟูตระกูล (เกิด 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2492) อาจารย์ประจำภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มีผลงานวิจัยที่เน้นเรื่องท้องถิ่น เช่น ประวัติศาสตร์ภูมิสถาปัตยกรรมพื้นถิ่นของไทยที่สัมพันธ์กับชื่อเรียกสถานที่นั้น ๆ นับว่าเป็นนักวิชาการทางด้านประวัติศาสตร์ศิลป์ทางด้านภูมิสถาปัตยกรรม ที่สำคัญยิ่งคนหนึ่ง
พรพรรณ จบปริญญาตรี เกียรตินิยม จากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปริญญาโท เกียรตินิยม สาขาภูมิสถาปัตยกรรม จากบัณฑิตวิทยาลัยการออกแบบ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด และปริญญาเอก ด้านประวัติศาสตร์ศิลป์ จากมหาวิทยาลัยคอร์แนล
พรพรรณ เป็นอาจารย์ที่เป็นที่รักของศิษย์ และทุ่มเทกับการเรียนการสอน จนได้รับรางวัลอาจารย์ดีเด่นของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
ผู้ช่วยศาสตราจารย์
ภูมิสถาปนิก
อาจารย์คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์
นิสิตเก่าคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
บุคคลจากบัณฑิตวิทยาลัยการออกแบบ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ม.
พงศ์ศักดิ์ วัฒนสินธุ์

รองศาสตราจารย์ พงศ์ศักดิ์ วัฒนสินธุ์ (เกิด 3 กันยายน พ.ศ. 2497) เป็นภูมิสถาปนิกชาวไทย อาจารย์ประจำภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เคยดำรงตำแหน่งคณบดีคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อดีตผู้อำนวยการ สถาบันวิจัยสภาวะแวดล้อม จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย(พ.ศ. 2552–2554) อดีตหัวหน้าภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรม (พ.ศ. 2540–2545) อดีตนายกสมาคมภูมิสถาปนิกประเทศไทย(พ.ศ. 2542–2544) สภาสถาปนิกอาเซียน (ASEAN Architect Council -AAC) อดีตกรรมการสภาสถาปนิก ตัวแทนสาขาภูมิสถาปัตยกรรม 2 วาระ (พ.ศ. 2547–2550) และ (พ.ศ. 2550–2553)
รองศาสตราจารย์ พงศ์ศักดิ์ จบการศึกษาจากภาควิชาสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ด้วยเกียรตินิยม จากนั้นได้ศึกษาระดับปริญญาโทด้านภูมิสถาปัตยกรรมที่มหาวิทยาลัยมิชิแกน ประเทศสหรัฐอเมริกา จากนั้นจึงศึกษาต่อในสาขาเกี่ยวกับการวางแผนชุมชนและภูมิภาค จนจบปริญญาเอก ณ มหาวิทยาลัยบริทิชโคลัมเบีย เมืองแวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดา รองศาสตราจารย์ พงศ์ศักดิ์ มีผลงานการวิจัยและวางแผนหลายชิ้น ทั้งในนามของภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรม และสถาบันวิจัยสภาวะแวดล้อม
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
http://www.aseanarchitectcouncil.org
สถาปนิกชาวไทย
ภูมิสถาปนิก
ผู้ช่วยศาสตราจารย์
อาจารย์คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์
บุคคลจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ภาวดี ธนวิสุทธิ์

รองศาตราจารย์ภาวดี อังศุสิงห์ (ธนวิสุทธิ์)  เป็นภูมิสถาปนิกชาวไทย ปัจจุบันเป็นอาจารย์และดำรงตำแหน่งหัวหน้าภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และระดับปริญญาโท สาขาภูมิสถาปัตยกรรม จากมหาวิทยาลัยวอชิงตัน เมืองซีแอทเทิล สหรัฐอเมริกา
==ผลงาน==
หนังสือ การออกแบบสวนที่พักอาศัย สำหรับผู้สูงอายุสมองเสื่อม 
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
ภูมิสถาปนิก
รองศาสตราจารย์
อาจารย์คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์
บุคคลจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
บุคคลจากโรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์
ปวยร์โตรีโก

ปวยร์โตรีโก (Puerto Rico, ) หรือชื่อทางการคือ เครือรัฐปวยร์โตรีโก (Estado Libre Asociado de Puerto Rico) เป็นเครือรัฐของสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ในภูมิภาคทะเลแคริบเบียน ทางทิศตะวันออกของสาธารณรัฐโดมินิกัน ปวยร์โตรีโกเป็นดินแดนที่เล็กที่สุดของเกรตเตอร์แอนทิลลีส มีพื้นที่รวมเกาะปวยร์โตรีโก เกาะเล็ก ๆ จำนวนหนึ่ง รวมทั้งกลุ่มเกาะ ได้แก่ โมนา เบียเกซ และกูเลบรา การเดินทางเข้าปวยร์โตรีโกนั้นต้องใช้วีซาของสหรัฐอเมริกา เพราะปวยร์โตรีโกถือเป็นดินแดน (territory) ของสหรัฐอเมริกา แม้จะไม่ถือว่าเป็นรัฐ (state) ก็ตาม
== ประวัติศาสตร์ ==
=== ยุคก่อนโคลัมบัส ===
=== การเข้ามาของชาวสเปน ===
ในปี 1509 สเปนเข้ามายึดครองเกาะปวยร์โตรีโก จนกระทั่งถึงปี 1898 จึงถูกยกให้สหรัฐอเมริกาหลังจากสเปนแพ้สงครามสเปน-สหรัฐอเมริกา
=== ภายใต้การปกครองของสหรัฐอเมริกา ===
== การแบ่งเขตการปกครอง ==

ปวยร์โตรีโกไม่มีหน่วยการปกครองลำดับแรกที่กำหนดโดยรัฐบาลสหรัฐฯ  แต่มี เทศบาล (municipios) 78 แห่งเป็นหน่วยการปกครองลำดับรอง (เกาะโมนาไม่มีฐานะเป็นเทศบาล แต่เป็นส่วนหนึ่งของเทศบาลมายาเกวซ) เทศบาลของปวยร์โตรีโกแบ่งย่อยออกเป็น เขต (barrios) และ แขวง (sectores) แต่ละแห่งมีนายกเทศมนตรีและสภาเทศบาลซึ่งมีการเลือกตั้งใหม่ทุก ๆ 4 ปี
เทศบาลแห่งแรก (เดิมเรียกว่า "เมือง") ของปวยร์โตรีโกคือเทศบาลซานฮวน จัดตั้งขึ้นในปี 1521 ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ก็ได้ตั้งเทศบาลใหม่ขึ้น ได้แก่ โกอาโม (1570) และซันเฮร์มัง (1570) จากนั้นเทศบาลอีก 3 แห่งก็ได้รับการจัดตั้งขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ได้แก่ อาเรซีโบ (1614) อากวาดา (1692) และปอนเซ (1692)
การตั้งถิ่นฐานในปวยร์โตรีโกขยายตัวเพิ่มขึ้นในอีก 2 ศตวรรษถัดมา โดยเกิดเทศบาลขึ้นใหม่ 30 แห่งในคริสต์ศตวรรษที่ 18 และอีก 34 แห่งแห่งเกิดขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 19 มีเทศบาลเพียง 6 แห่งที่เพิ่งจัดตั้งขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยเทศบาลแห่งใหม่ที่สุดคือ โฟลรีดา จัดตั้งขึ้นในปี 1971
== เชิงอรรถ ==
== อ้างอิง ==
รายละเอียดปวยร์โตรีโก  
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รัฐบาล
รัฐบาลปวยร์โตรีโก  
รัฐบาลสหรัฐอเมริกา
Application of the U.S. Constitution in U.S. Insular Areas , November 1997
Puerto Rico State Guide, from the Library of Congress
สหประชาชาติ
U.N. Decolonization Committee's press release on what it deems as the colonial political status of Puerto Rico, June 14, 2007
การศึกษา
การท่องเที่ยว
เว็บไซต์การท่องเที่ยวปวยร์โตรีโกอย่างเป็นทางการ
อื่นๆ
BBC Territory profile
Encyclopaedia Britannica profile
Datos y Estadisticas de Puerto Rico y sus Municipios (In Spanish) 
พื้นที่เกาะของสหรัฐ
ลาตินอเมริกา
แหล่งมรดกโลกในสหรัฐ
เกาะในทะเลแคริบเบียน
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2441
อดีตอาณานิคมของสเปน
อดีตอาณานิคมในทวีปอเมริกาเหนือ
ปวยร์โตรีโก
สิรินทรา วัณโณ

ผศ.สิรินทรา วัณโณ (1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2521 - ) เป็นภูมิสถาปนิกชาวไทย อาจารย์ประจำภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เลขานุการหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาการออกแบบสถาปัตยกรรม (หลักสูตรนานาชาติ) คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ศึกษาระดับประถมและมัธยมจากโรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท 2 สาขาทั้งสถาปัตยกรรม และภูมิสถาปัตยกรรม โดยอาจารย์ได้จบปริญญาตรีและโทสาขาสถาปัตยกรรม จาก Savannah College of Art and Design (SCAD) สหรัฐอเมริกา 2544 และจบปริญญาโทในสาขาภูมิสถาปัตยกรรม จากมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย สหรัฐอเมริกา 2547 การที่อาจารย์เป็นบุตรสาวของอุปนายกสมาคมไม้ประดับแห่งประเทศไทย อาจารย์สุรัตน์ วัณโณ ทำให้อาจารย์สนใจเรื่องต้นไม้มาแต่เล็ก
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
ภูมิสถาปนิก
อาจารย์คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย
บุคคลจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
รายพระนามและชื่อภรรยาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

นี่คือรายพระนามและรายนาม พระมเหสี เจ้าจอมในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
== รายพระนามพระมเหสีและรายนามเจ้าจอมในรัชกาลที่ 5 ==
== หมายเหตุ ==
ในช่องพระนามหรือช่องนามจะแสดงพระอิสริยยศสุดท้าย หรือตำแหน่งขั้นสุดท้ายในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวด้วยตัวหนา ส่วนในวงเล็บหมายถึงพระนามเมื่อแรกประสูติ หรือนามเดิมเมื่อเกิด
เรียงลำดับพระภรรยาเจ้าและเจ้าจอมมารดาตามตำแหน่ง โดยในตำแหน่งเดียวกันจะเรียงตามลำดับการมีพระประสูติกาลพระราชบุตร
เจ้าจอมตั้งแต่ท่านที่ 37 คือ เจ้าจอมเขียน ถึงท่านที่ 92 คือเจ้าจอมอ่ำ เรียงลำดับโดยคาดคะเนจากระยะเวลาที่เข้ารับราชการฝ่ายในเป็นเจ้าจอม ส่วนเจ้าจอมตั้งแต่ท่านที่ 93 คือเจ้าจอมกิมเนียวเป็นต้นไป เรียงลำดับก่อนหลังตามอักษรตัวแรกของชื่อ
== ดูเพิ่ม ==
รายพระนามและชื่อภรรยาในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช และ พระราชสันตติวงศ์ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก
รายพระนามและชื่อภรรยาในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย และ พระราชสันตติวงศ์ในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย
รายพระนามและชื่อภรรยาในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว และ พระราชสันตติวงศ์ในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว
รายพระนามและชื่อภรรยาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และ พระราชสันตติวงศ์ในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระราชสันตติวงศ์ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
ราชสกุล
== อ้างอิง ==
เชิงอรรถ
บรรณานุกรม
 
รายชื่อสตรีไทย
ฉมาวงศ์ สุริยจันทร์

ดร.ฉมาวงศ์ สุริยจันทร์ เป็นภูมิสถาปนิกชาวไทยและอาจารย์ประจำภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ฉมาวงศ์ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีสาขาภูมิสถาปัตยกรรม จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และศึกษาต่อจนจบปริญญาโทสาขาภูมิสถาปัตยกรรม มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย และปริญญาโทอีกใบในสาขาภูมิสถาปัตยกรรมและออกแบบชุมชนเมือง จากมหาวิทยาลัยวอชิงตัน เมืองซีแอทเทิล สหรัฐอเมริกา หลังจากนั้นได้รับทุนจากรัฐบาลไทย ศึกษาต่อจนจบในระดับปริญญาเอก ที่สถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย หัวข้อเกี่ยวกับการบริหารระบบจัดการน้ำเสีย
== ผลงาน ==
พ.ศ. 2552 - งานออกแบบภูมิทัศน์ถนนเชื่อมสัมพันธ์ หนึ่งในองค์ประกอบชุมชนเมืองหนองจอก
พ.ศ. 2548 - งานออกแบบสวนพฤกษศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย
พ.ศ. 2539 - ผังแม่บทโครงการสนามกีฬาเฉลิมพระเกียรติ เมนสเตเดียม การกีฬาแห่งประเทศไทย หัวหมาก กรุงเทพมหานคร
พ.ศ. 2538 - ผังแม่บท มหาวิทยาลัยมหิดล ศาลายา
พ.ศ. 2538 - ผังแม่บทศูนย์ราชการ จังหวัดอำนาจเจริญ
พ.ศ. 2530 - งานออกแบบภูมิทัศน์ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย
== อ้างอิง ==
ภูมิสถาปนิก
อาจารย์คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์
บุคคลจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปทุมวัน
นิสิตเก่าคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยวอชิงตัน
บุคคลจากสถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย