pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ไอเลย์

ไอเลย์ (Islay) เป็นเกาะนอกฝั่งด้านตะวันตกของสกอตแลนด์ สหราชอาณาจักร เป็นเกาะที่อยู่ทางใต้สุดของหมู่เกาะอินเนอร์เฮบริดีส เป็นเกาะใหญ่เป็นอันดับ 5 ของสกอตแลนด์ โดยมีประชากรอาศัยอยู่เพียงไม่เกิน 3 พันคน มีเนื้อที่ 620 ตร.กม. มีการทำฟาร์ม การประมง และทำวิสกี้ มีอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวที่เกี่ยวข้องกับวิสกี้และการดูนก
== อ้างอิง ==
เกาะในสกอตแลนด์
ปาไนย์

ปาไนย์ (Panay) เป็นเกาะในประเทศฟิลิปปินส์ ตั้งอยู่ตอนกลางของประเทศ ในหมู่เกาะวีซายัน ทิศเหนือจดทะเลซีบูยัน ทิศตะวันออกเฉียงเหนือจดทะเลวีซายัน ทิศตะวันออกจดช่องแคบกีมารัส ทิศใต้จดอ่าวปาไนย์ และทิศตะวันตกจดทะเลซูลู เกาะประกอบด้วย 4 จังหวัด คือ จังหวัดอากลัน จังหวัดอันตีเก จังหวัดกาปิซ และจังหวัดอีโลอีโล
เกาะในประเทศฟิลิปปินส์
เกาะปาไนย์
ยูโรโซน

ยูโรโซน หรือเรียกอย่างเป็นทางการว่า พื้นที่ยูโร เป็นสหภาพเศรษฐกิจและการเงิน ประกอบด้วยรัฐสมาชิกสหภาพยุโรป 20 รัฐ (ณ วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2565) ซึ่งใช้เงินสกุลยูโรเป็นสกุลเงินร่วม และเป็นเงินสกุลเดียวที่ชำระหนี้ได้ตามกฎหมาย ยูโรโซนปัจจุบันประกอบด้วยออสเตรีย เบลเยียม โครเอเชีย ไซปรัส เอสโตเนีย ฟินแลนด์ ฝรั่งเศส เยอรมนี กรีซ ไอร์แลนด์ อิตาลี ลิทัวเนีย ลักเซมเบิร์ก ลัตเวีย มอลตา เนเธอร์แลนด์ โปรตุเกส สโลวาเกีย สโลวีเนีย และสเปน รัฐสหภาพยุโรปอื่นส่วนใหญ่ถูกผูกมัดให้เข้าร่วมเมื่อรัฐนั้นผ่านเกณฑ์การเข้าร่วม ไม่มีรัฐใดออกจากกลุ่มและไม่มีข้อกำหนดในการออกหรือขับสมาชิกออก
นโยบายการเงินของโซนเป็นความรับผิดชอบของธนาคารกลางยุโรป ซึ่งควบคุมโดยประธานและคณะกรรมการหัวหน้าธนาคารกลางแห่งชาติ งานหลักของธนาคารกลางยุโรปคือ รักษาเงินเฟ้อให้อยู่ภายใต้การควบคุมแม้ไม่มีการเป็นผู้แทนร่วม วิธีการปกครองหรือนโยบายการคลังของสหภาพการเงิน มีการร่วมมือเกิดขึ้นบ้างผ่านกลุ่มยูโร ซึ่งดำเนินการตัดสินใจทางการเมืองเกี่ยวข้องกับยูโรโซนและสกุลเงินยูโร กลุ่มยูโรประกอบด้วยรัฐมนตรีคลังของรัฐสมาชิกยูโรโซน อย่างไรก็ดี ในสถานการณ์ฉุกเฉิน ผู้นำแห่งชาติอาจตั้งกลุ่มยูโรได้เช่นกัน
นับแต่วิกฤตการณ์การเงินปลายปี พ.ศ. 2543 ยูโรโซนได้ตั้งและใช้ข้อกำหนดสำหรับการให้เงินกู้ยืมฉุกเฉินแก่รัฐสมาชิกโดยแลกกับการตรากฎหมายปฏิรูปเศรษฐกิจ ยูโรโซนยังบัญญัติการบูรณาการการคลังบ้าง ตัวอย่างเช่น ในการกลั่นกรองงบประมาณแห่งชาติของประเทศอื่น ปัญหานี้เกี่ยวกับการเมืองอย่างสูงและในสภาพการไหลจนถึง พ.ศ. 2554 ในแง่ของข้อกำหนดเพิ่มเติมจะมีการตกลงสำหรับการปฏิรูปยูโรโซน
ในโอกาสที่ยูโรโซนขยายไปครอบคลุมสมาชิกที่ไม่ได้อยู่ในสหภาพยุโรป แต่ใช้เงินยูโรเป็นสกุลเงินทางการ บางประเทศเหล่านี้ อย่างซานมารีโน ได้สรุปความตกลงอย่างเป็นทางการกับสหภาพยุโรปในการใช้สกุลเงินและผลิตเหรียญกษาปณ์ของตนเอง ประเทศอื่น เช่น คอซอวอและมอนเตเนโกร รับเงินยูโรฝ่ายเดียว อย่างไรก็ดี ประเทศเหล่านี้มิได้นับรวมเป็นส่วนหนึ่งของยูโรโซนอย่างเป็นทางการ และไม่มีผู้แทนในธนาคารกลางยุโรปหรือกลุ่มยูโร
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
European Central Bank
Central Bank Rates, ECB Key Rate, chart and data
ประเด็นการคลังยูโรโซน
สมเด็จพระราชาธิบดีอึมสวาตีที่ 3

สมเด็จพระราชาธิบดีอึมสวาตีที่ 3 แห่งเอสวาตินี (King Mswati III of eSwatini; พระราชสมภพ 19 เมษายน ค.ศ. 1968)เป็นพระมหากษัตริย์แห่งประเทศเอสวาตินี ซึ่งทรงเปลี่ยนชื่อประเทศจากราชอาณาจักรสวาซิแลนด์มาเป็น ราชอาณาจักรเอสวาตินี การประกาศเปลี่ยนชื่อประเทศของกษัตริย์สวาซิแลนด์ เกิดขึ้นเมื่อวัน 18 เมษายน ค.ศ. 2018 ภายในงานเฉลิมฉลอง 50 ปีการประกาศเอกราชของประเทศ และยังเป็นงานฉลองพระชนมายุครบ 50 พรรษาของพระองค์ด้วย ทรงเรียกชื่อประเทศของพระองค์ว่า "เอสวาตินี" อีกทั้งยังใช้คำนี้ในระหว่างมีพระราชดำรัสต่อที่ประชุมสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติเมื่อ ค.ศ. 2017 และการประชุมใหญ่สหภาพแอฟริกา เมื่อปี 2014 พระองค์เป็นผู้นำแห่งราชวงศ์ดลามีนี พระองค์เป็นหนึ่งในกษัตริย์ระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์พระองค์สุดท้ายในโลกนี้ โดยพระองค์มีพระราชอำนาจในการแต่งตั้งนายกรัฐมนตรี, สมาชิกของคณะรัฐมนตรี และตุลาการ
== อ้างอิง ==
== บรรณานุกรม ==
Ginidza, Zodwa R. (1986). Umntfwana!: A Pictorial Biography of the New King of Swaziland. Swaziland: Macmillan Swaziland National Pub. Co. 10-ISBN 0-333-40303-7, 13-ISBN 978-0-333-40303-7 OCLC 16874145
Levin, Richard and Hugh MacMillan. (2003). "Swaziland: Recent History," in Africa South of the Sahara 2004. London: Routledge. 1-ISBN 1-85743-183-9; 13-ISBN 978-1-85743-183-4
Simelane, Hamilton Sipho. (2005). "Swaziland: Reign of Mswati III," pp. 1528-1530, in Encyclopedia of African History, Kevin Shillington, ed. London: CRC Press. 10-ISBN 1-57958-245-1; 13-ISBN 978-1-57958-245-6
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ผู้นำประเทศในปัจจุบัน
พระมหากษัตริย์ที่ทรงครองราชย์ในปัจจุบัน
พระมหากษัตริย์เอสวาตินี
พระมหากษัตริย์ที่ขึ้นครองราชย์ขณะทรงพระเยาว์
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2511
TATA box

TATA box หรือ Goldberg-Hogness boxเป็นโปรโมเตอร์ที่ทำหน้าที่กระตุ้นการทรานสคริบชันอยู่ห่างจากจุดเริ่มไปทาง 5’ 30 คู่เบส เป็นลำดับเบสที่ประกอบด้วยเบส A และเบส T มาก เกี่ยวข้องกับการนำเอนไซม์อาร์เอ็นเอ โพลีเมอเรสไปสู่จุดเริ่มต้นที่ถูกต้อง พบในอาร์เคียแบคทีเรียและยูคาริโอต ประมาณ 24% ของยีนในมนุษย์มี TATA box ภายในโปรโมเตอร์
TATA box มีลำดับดีเอ็นเอหลัก 5'-TATAAA-3' หรือเปลี่ยนแปลงไปบ้างโดยมากตามด้วยอะดีนีนสามตัว ปกติมี 25 คู่เบสทางด้านอับสตรีมของบริเวณที่เกิดทรานสคริบชัน เชื่อว่าเป็นบริเวณอนุรักษนิยมของกระบวนการวิวัฒนาการตั้งแต่เริ่มมียูคาริโอต ปกติจะถูกจับด้วยTATA binding protein (TBP) ระหว่างเกิดทรานสคริบชัน ทำให้ดีเอ็นเอคลายเกลียว ซึ่งบริเวณที่มี A T มากจะคลายเกลียวได้ง่ายกว่าบริเวณที่มี G C มาก TBP จะจับกับร่องเล็กของดีเอ็นเอและจับแบบเบตาชีท
TATA box มักจะเป็นตำแหน่งที่เข้าจับของ RNA polymerase II และ TFIID ซึ่งเป็นทรานสคริบชันแฟกเตอร์เข้ามาจับกับ TATA box จากนั้น TFIIA จะเข้ามาจับด้านอับสตรีมของ TFIID ส่วนTFIIB เข้าจับกับด้านดาวน์สตรีมของ TFIID RNA polymerase II จะจดจำกลุ่มของโปรตีนนี้ได้และเข้ามาจับ เช่นเดียวกับทรานสคริบชันแฟกเตอร์อื่นๆ เช่น TFIIF TFIIE และ TFIIH ทรานสคริบชันจะเริ่ม RNA polymerase II เคลื่อนไปตามสายดีเอ็นเอโดยออกจาก TFIID และ TFIIA ที่ยังจับกับ TATA box และทำให้ RNA polymerase II โมเลกุลใหม่เข้ามาจับได้
ยีนที่ไม่มี TATA box จะใช้ downstream core promoter (DCE) การศึกษาจีโนมในมยุษย์ พบว่ามีโปรโมเตอร์ที่ขึ้นกับ ของมนุษย์ขึ้นอยู่กับ TATA box ~ 10%  การศึกษาก่อนหน้านี้ พบว่าประมาณ 1,000 ยีนพบโปรโมเตอร์มี TATA box อยู่ด้วย 32% 
== อ้างอิง ==
การแสดงออกของยีน
Lac operon

Lac operon ของ E. coli เป็นการควบคุมการแสดงออกของยีนที่เกี่ยวข้องกับการย่อยสลายน้ำตาลแลกโตส ประกอบด้วยยีน 3 ชนิดคือ Lac Z ควบคุมการสร้างเอนไซม์ เบตากาแลกโตซิเดส Lac Y ควบคุมการสร้างเอนไซม์ เบตากาแลกโตซิเดส เพอร์เมส มีหน้าที่นำแลกโตสเข้าสู่เซลล์ Lac A ควบคุมการสร้างเอนไซม์ ทรานอะซิลเลส เติมหมู่เอซิลให้กับแลกโตส

ในสภาพปกติเมื่อเลี้ยงเชื้อในอาหารที่มีทั้งแลกโตสและกลูโคส เซลล์จะใช้กลูโคส จึงไม่ต้องการเอนไซม์จาก Lac operon ยีนควบคุมจะสร้างโปรตีนมากดการแสดงออกของยีนโดยโปรตีนจะมาเกาะที่ยีนโอเปอเรเตอร์ทำให้เกิดทรานสคริบชันไม่ได้ ต่อมาเมื่อกลูโคสหมดลง เซลล์ต้องใช้แลกโตส แลกโตสจะมาเกาะที่โปรตีน ทำให้โปรตีนหลุดออกจากยีนโอเปอเรเตอร์ เกิดทรานสคริบชันได้ เมื่อแลกโตสทุกโมเลกุลถูกย่อยหมด รวมทั้งตัวที่เกาะกับโปรตีน โปรตีนจะเข้าไปจับกับยีนโอเปอเรเตอร์อีกครั้ง การสังเคราะห์เอนไซม์จึงสิ้นสุดลง

== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Virtual Cell Animation Collection Introducing: The Lac Operon 
Staining Whole Mouse Embryos for β-Galactosidase (lacZ) Activity
Mcgraw hill animation for Lac Operon
Lac Operon Discussion in USMLE Forums
พันธุศาสตร์
การแสดงออกของยีน
ติ้วขน

ติ้วขน หรือ ผักติ้ว  ภาษาลาวเรียก "ไม้ติ้ว" (ໄມ້ຕີ້ວ) ภาษามลายูเรียก "มัมปัต" (mampat) ภาษาเวียดนามเรียก "ถั่ญหงั่ญแด็ป" (thành ngạnh đẹp) เป็นไม้ผลัดใบขนาดเล็ก เปลือกต้นสีเทา เปลือกชั้นในมียางสีน้ำตาล ใบเดี่ยว ใบอ่อนสีชมพูอ่อนหรือแดง กลีบดอกบางสีชมพู ออกดอกในฤดูหนาว พบได้ตั้งแต่พม่า ลาว เวียดนาม จีนตอนใต้ บรูไน กัมพูชา อินโดนีเซีย มาเลเซีย ฟิลิปปินส์ สิงคโปร์ และไทย ยอดและใบอ่อนรับประทานเป็นผักได้ ยางและใบใช้เป็นยาสมุนไพร เปลือกใช้เป็นสีย้อมผ้า ให้สีน้ำตาล ในประเทศลาว ใช้เผาถ่าน และใช้กินเป็นผัก
สารสกัดด้วยน้ำของติ้วขนสามารถกระตุ้นระบบภูมิคุ้มกันของปลานิลโดยปลานิลที่เลี้ยงด้วยอาหารที่ผสมสารสกัดจากติ้วขนในอัตราส่วน 1.5 % (w/w) จะมีภูมิคุ้มกันแบบไม่จำเพาะ (nonspecific immune response) สูงขึ้น
==อ้างอิง==
ไซมอน การ์ดเนอร์ พินดา สิทธิสุนทร และวิไลวรรณ อนุสารสุนทร. ต้นไม้เมืองเหนือ. กรุงเทพฯ: โครงการจัดพิมพ์คบไฟ. 2543
พืชที่รับประทานได้
สมุนไพร
วงศ์ติ้ว
ติ้วเกลี้ยง

ติ้วเกลี้ยง  เป็นพืชในวงศ์ Hypericaceae ลักษณะโดยทั่วไปคล้ายติ้วขน ต่างกันที่สีใบ ใบของติ้วเกลี้ยงเป็นสีเขียวออกเทา ดอกสีแดง มีต่อมสีเหลืองในชั้นของเกสรตัวผู้ พบในบรูไน จีน ฮ่องกง อินเดีย อินโดนีเซีย มาเลเซีย พม่า ฟิลิปปินส์ สิงคโปร์ ไทยและ เวียดนาม ใช้ประโยชน์ได้เช่นเดียวกับติ้วขน
==อ้างอิง==
ไซมอน การ์ดเนอร์ พินดา สิทธิสุนทร และวิไลวรรณ อนุสารสุนทร. ต้นไม้เมืองเหนือ. กรุงเทพฯ: โครงการจัดพิมพ์คบไฟ. 2543
World Conservation Monitoring Centre 1998.  Cratoxylum cochinchinense.   2006 IUCN Red List of Threatened Species.   Downloaded on 20 July 2007
พืชที่รับประทานได้
วงศ์ติ้ว
ธันวาคม พ.ศ. 2554

ธันวาคม พ.ศ. 2554 เป็นเดือนสุดท้ายของปี พ.ศ. 2554
ธันวาคม
*
ผีเสื้อ (ไม้ยืนต้น)

ผีเสื้อ ( ภาษาจีนเรียกว่า ) เป็นไม้ขนาดเล็ก สูง 12 เมตร ฐานใบรูปหัวใจไม่สมมาตร ผิวใบเกลี้ยงเรียบหรือมีขนเล็กน้อย ดอกเป็นดอกช่อ ผลรูปมนรี สุกเป็นสีม่วง พบกระจายตั้งแต่รัฐอัสสัม ประเทศอินเดีย บังกลาเทศ พม่า จีน ลาว เวียดนาม อินโดนีเซีย ฟิลิปปินส์
==การใช้ประโยชน์==
เป็นพืชที่ใช้เป็นสมุนไพรในประเทศจีน ใช้รักษาแผลงูกัด ขับลมในท้อง เพิ่มการไหลเวียนเลือด ใช้รักษาอาการหมดสติ รูมาตอยและอาการบวมใบใช้เป็นอาหารสัตว์ ไม้เป็นไม้เนื้ออ่อน ทำเฟอร์นิเจอร์ได้แต่ไม่คงทน
==อ้างอิง==
ไซมอน การ์ดเนอร์ พินดา สิทธิสุนทร และวิไลวรรณ อนุสารสุนทร. ต้นไม้เมืองเหนือ. กรุงเทพฯ: โครงการจัดพิมพ์คบไฟ. 2543
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Alangium chinense (Google Images)
Alangium chinense Ethnomedical Uses (Dr. Duke's Databases) 
Alangium chinense (Plants for a Future Database)
สมุนไพร
วงศ์ปรู๋
ตะขบป่า

ตะขบป่า  ภาคเหนือเรียก มะเกว๋นนก มะเกว๋นป่า หรือตานเสี้ยน พบทั่วไปตั้งแต่เอเชีย แอฟริกา โพลีเนเซีย เป็นไม้พุ่มขนาดเล็ก ลำต้นคดงอ  เปลือกสีน้ำตาลอ่อน มีหนาม ผิวใบเรียบหรือมีขนกระจาย ดอกออกเป็นช่อ ขนาดเล็ก สีขาว มีขนปกคลุม โคนกลีบดอกเชื่อมติดกัน แยกออกตอนปลาย เกสรตัวผู้จำนวนมากสีขาว ผลกลม เมื่ออ่อนสีเขียว สุกแล้วเป็นสีแดงสด รสเปรี้ยว
ผลและยอดอ่อนรับประทานได้  ผลสดนำมาแปรรูปเป็นแยมหรือไวน์ เนื้อไม้ใช้ทำด้ามอุปกรณ์ต่างๆ ผลและเนื้อไม้มีฤทธิ์เป็นยาถ่ายพยาธิตัวกลม ใบใช้แก้งูกัด เปลือกไม้รักษาโรคผิวหนังได้ ชาวกะเหรี่ยงในจังหวัดเชียงใหม่ใช้รากต้มน้ำดิ่มแก้ปวดเมื่อย
== อ้างอิง ==
ไซมอน การ์ดเนอร์ พินดา สิทธิสุนทร และวิไลวรรณ อนุสารสุนทร. ต้นไม้เมืองเหนือ. กรุงเทพฯ: โครงการจัดพิมพ์คบไฟ. 2543
เศรษฐมันต์ กาญจนกุล. ตะขบป่า ใน ผลไม้ในเมืองไทย. กทม. เศรษฐศิลป์. 2555 หน้า 67
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
GRIN Species Profile 
USDA Plants Profile
Palm Beach County Cooperative Extension Service, Florida
สมุนไพร
ผลไม้
วงศ์สนุ่น
ฟุลเฮนซิโอ บาติสตา

ฟุลเฮนซิโอ บาติสตา อี ซัลดิบาร์ (Fulgencio Batista y Zaldívar, 16 มกราคม ค.ศ. 1901 – 6 สิงหาคม ค.ศ. 1973) เป็นประธานาธิบดีคิวบาอิงสหรัฐอเมริกา ผู้เผด็จการและผู้นำทางทหารผู้ดำรงตำแหน่งผู้นำคิวบาตั้งแต่ ค.ศ. 1940 ถึง 1944 และตั้งแต่ ค.ศ. 1952 ถึง 1959 ก่อนถูกโค่นล้มจากผลของการปฏิวัติคิวบา
เดิมบาติสตาขึ้นสู่อำนาจหลัง "การลุกฮือของเหล่าจ่าทหาร" ใน ค.ศ. 1933 ซึ่งโค่นล้มการปกครองแบบเอกาธิปไตยของเฮราร์โด มาชาโด จากนั้น บาติสตาแต่งตั้งตนเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดด้วยยศพันเอก และควบคุมตำแหน่งประธานาธิบดีที่มีสมาชิกห้าคนได้อย่างเป็นผล เขารักษาการควบคุมนี้ผ่านประธานาธิบดีหุ่นเรื่อยมากระทั่ง ค.ศ. 1940 เมื่อตัวเขาเองได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีคิวบาบนเวทีประชานิยม จากนั้น ประกาศใช้รัฐธรรมนูญแห่งคิวบา ค.ศ. 1940 ซึ่งดูก้าวหน้าในขณะนั้น และดำรงตำแหน่งกระทั่ง ค.ศ. 1944 หลังหมดวาระ เขาได้ไปอาศัยในสหรัฐฮเมริกา โดยกลับมาคิวบาเพื่อลงชิงตำแหน่งประธานาธิบดีใน ค.ศ. 1952 เมื่อแน่ใจว่าตนจะแพ้การเลือกตั้ง เขาจึงนำการรัฐประหารก่อนการเลือกตั้ง

หลังครองอำนาจอีกครั้ง ในตอนนี้บาติสตาระงับรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1940 และเพิกถอนเสรีภาพทางการเมืองส่วนใหญ่ รวมทั้งสิทธิในนัดหยุดงานประท้วง เขาเข้าไปคบค้าสมาคมกับเจ้าของที่ดินที่มั่งคั่งที่สุดผู้เป็นเจ้าของไร่น้ำตาลขนาดใหญ่ที่สุด และเฝ้ามองเศรษฐกิจที่ซบเซาและเห็นช่องว่างระหว่างชาวคิวบารวยกับจนที่ขยายกว้างขึ้น รัฐบาลที่ฉ้อราษฎร์บังหลวงและกดขี่เพิ่มขึ้นของบาติสตานั้นเริ่มหาแสวงหาประโยชน์จากผลประโยชน์เชิงพาณิชย์ของคิวบา โดยการเจรจาความสัมพันธ์ผลประโยชน์สูงกับมาเฟียอเมริกา ผู้ควบคุมธุรกิจยาเสพติด การพนันและโสเภณีในกรุงฮาวานา และบรรษัทข้ามชาติอเมริกาขนาดใหญ่ที่ได้ลงทุนด้วยปริมาณเงินมหาศาลในคิวบา ในการปราบปรามความไม่พอใจที่เพิ่มขึ้นในหมู่ประชาชน ซึ่งแสดงออกผ่านการจลาจลนักศึกษาและการเดินขบวนต่อต้านบาติสตาตามลำดับ บาติสตาจัดการเซ็นเซอร์สื่อ ขณะที่ใช้ประโยชน์จากตำรวจลับต่อต้านคอมมิวนิสต์และอาวุธที่สหรัฐอเมริกาจัดหาให้เพื่อดำเนินความรุนแรง การทรมานและการประหารชีวิตสาธารณะเป็นวงกว้าง ซึ่งเป็นผลให้ชาวคิวบาเสียชีวิตมากถึง 20,000 คน
เมื่อกระตุ้นให้เกิดการต่อต้านด้วยยุทธวิธีเหล่านี้ (ธันวาคม ค.ศ. 1956 – ธันวาคม ค.ศ. 1958) ขบวนการ 26 กรกฎาคมของฟิเดล กัสโตร และส่วนกบฏชาตินิยมอื่นนำการลุกฮือแบบกองโจรทั้งในเมืองและชนบทต่อรัฐบาลบาติสตาเป็นเวลาสองปี ซึ่งจบลงด้วยความพ่ายแพ้ของเขาโดยกบฏภายใต้การบัญชาการของเช เกบารา ณ ยุทธการที่เมืองซานตากลาราในวันขึ้นปีใหม่ของ ค.ศ. 1959 บาติสตาบินหลบหนีออกจากเกาะทันทีพร้อมกับทรัพย์สินส่วนตัวที่เขาสะสมไว้ไปยังสาธารณรัฐโดมินิกัน ที่ซึ่งผู้มีอิทธิพลและอดีตพันธมิตรทางทหาร ราฟาเอล ตรูฮิโย ถือครองอำนาจอยู่ ท้ายที่สุด บาติสตาลี้ภัยทางการเมืองไปยังโปรตุเกส ที่ซึ่งเขาอยู่อาศัยกระทั่งเสียชีวิตด้วยโรคหัวใจเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1973 ใกล้กับมาร์เบยา รัฐสเปน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Fulgencio Batista from The History of Cuba
Fulgencio Batista from The Latin American Studies Organization
What Castro Found by Ana Simo
January 1, 1959: "Cuban Dictator Batista Falls From Power" by The History Channel
Fulgencio Batista Zaldívar Collection at the University of Miami Cuban Heritage Collection
ทหารชาวคิวบา
นักการเมืองชาวคิวบา
ประธานาธิบดีคิวบา
นายกรัฐมนตรีคิวบา
ผู้นำในสงครามเย็น
ดาวิด เบ็น-กูรีย็อน

ดาวิด เบ็น-กูรีย็อน (דָּוִד בֶּן-גּוּרִיּוֹן, ชื่อเกิด ดาวิท กรืน; 16 ตุลาคม พ.ศ. 2429 - 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2516) เป็นผู้ก่อตั้งและเป็นนายกรัฐมนตรีคนแรกของประเทศอิสราเอล เขาเป็นผู้นำที่สำคัญของไซออนนิสม์ และเป็นหัวหน้าผู้บริหารขององค์กร ในปี ค.ศ.1946 เขาได้เป็นหัวหน้าของชาวยิวในปาเลสไตน์ ในภายหลังได้เป็นผู้บริหารหน่วยงานของชาวยิวในปาเลสไตน์และเขายังช่วยให้ชาวยิวในปาเลสไตน์เป็นอิสระ ในวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ.1948 เขาได้ประกาศจัดตั้งประเทศอิสราเอลและลงนามประกาศอิสรภาพของอิสราเอลเป็นครั้งแรก
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2429
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2516
ประธานาธิบดีอิสราเอล
นายกรัฐมนตรีอิสราเอล
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมอิสราเอล
ชาวยิวโปแลนด์
ผู้นำในสงครามเย็น
หลิว ซงเหริน

หลิว ซงเหริน (จีนตัวเต็ม:  劉松仁, จีนตัวย่อ: 刘松仁, พินอิน: Liú Sōngrén; Damian Lau, Damian Lau Chung-yan) เป็นนักแสดงและผู้กำกับภาพยนตร์ชาวฮ่องกงที่มีชื่อเสียง โดยเฉพาะในยุคทศวรรษที่ 70 และ 80 เกิดเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 1949 ที่ฮ่องกง หลิว ซงเหรินเข้าสู่แวดวงการแสดงเมื่อปี ค.ศ. 1971 กับทางสังกัด ATV และกับทาง TVB เมื่อปี ค.ศ. 1976 โดยมีชื่อเสียงมาจากการเล่นซีรีส์แนวกำลังภายในชุดต่าง ๆ เช่น ในบทของ เล็กเซียวหงส์ ในชุด หงส์ผงาดฟ้า, ฤทธิ์ดาบวงพระจันทร์, ศึกสองนางพญา, The Rise of the Great Wall หรือ จิ๋นซีฮ่องเต้ ในปี ค.ศ. 1986 คู่กับ หมีเซียะ ในบทของ จิงเคอ นักลอบสังหารจากแคว้นเยี่ยน,  Condor In September หรือ เหยี่ยวเดือนเก้า คู่กับ กู้ กวงจง และ เปาบุ้นจิ้น ขุนศึกตระกูลหยาง เป็นต้น
==ผลงานการแสดง==
Zu - Warriors from the Magic Mountain (1983)
The Rise of the Great Wall (1986)
Condor In September (1986)
The Greed of Man (1992-ทั้ง 3 ภาค)
The Great General (1994)
State of Divinity (2000)
The Heaven Sword and Dragon Saber (2000)
Point of No Return (2003)
Tianxia Diyi (2004)
Hard Fate (2005)
Eight Heroes (2006)
The Drive of Life (2007)
Three Kingdoms: Resurrection of the Dragon (2008-บทรับเชิญเป็น โจโฉ)
14 Blades (2010)
The Tale of the Royal Seamstress (2010)
Scarlet Heart (2011)
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการส่วนตัว
นักแสดงฮ่องกง
ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวฮ่องกง
เดสโซกราสมาสเตอร์

เดสโซกราสมาสเตอร์ (Desso GrassMaster) เป็นพื้นผิวของสนามกีฬาที่ประกอบขึ้นจากพื้นหญ้าธรรมชาติผสมกับเส้นใยประดิษฐ์ โดยยิงหญ้าเทียมเส้นใยลึก 20 เซนติเมตร เป็นจำนวน 3% ของผิวสนาม เมื่อหญ้าเจริญเติบโตก็ผูกรากเข้ากับรากเทียมเส้นใย ผู้ออกแบบกล่าวว่า การออกแบบเพื่อสร้างความแข็งแกร่ง ในการช่วยยึดเกาะโครงสร้าง รวมทั้งช่วยในการระบายน้ำได้ดี ทำให้เล่นบนสนามได้ดีขึ้น ได้รับการพัฒนาและจดสิทธิบัตรโดย Desso Sports เมื่อปี ค.ศ. 1993 ปัจจุบันพื้นผิวนี้ได้รับการพัฒนาโดย Tarkett Sports หลังจากการเข้าครอบครอง Desso Sports และเปลี่ยนชื่อใหม่เป็นกราสมาสเตอร์
มีการใช้ผิวหญ้านี้ในฟุตบอลโลก 2010 ในแอฟริกาใต้ ติดตั้งที่สนามกีฬาอึมบอมเบลา และสนามกีฬาปีเตอร์โมกาบา และยังมีใช้ที่สนามกีฬาเวมบลีย์และสนามกีฬาทอตนัมฮอตสเปอร์ในประเทศอังกฤษ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Desso GrassMaster
อุปกรณ์ฟุตบอล
กลยุทธ์น่านน้ำสีคราม

กลยุทธ์น่านน้ำสีคราม (Blue Ocean Strategy) เป็นหนังสือเกี่ยวกับกลยุทธ์ทางธุรกิจ เขียนโดย W. Chan Kim และ Renée Mauborgne จากสถาบันกลยุทธ์น่านน้ำสีคราม (The Blue Ocean Strategy Institute) ที่อินซีด (INSEAD) ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2548 หนังสือเล่มนี้กล่าวถึงความเชื่อของผู้เขียนว่า องค์การสามารถสร้างความเติบโตและผลกำไรในระดับสูง จากการก่อเกิดอุปสงค์ในช่องทางการตลาดที่ไร้การแข่งขัน ซึ่งเรียกว่า "น่านน้ำสีคราม" (blue ocean) มากกว่าจะไปแข่งขันตัวต่อตัว กับผู้จัดหาวัตถุดิบรายอื่นของลูกค้าที่รู้จักในอุตสาหกรรมที่มีอยู่แล้ว 
== ภาพรวม ==
น่านน้ำสีแดง (red ocean) และ น่านน้ำสีคราม (blue ocean) เป็นอุปมาเชิงเปรียบเทียบที่อธิบายลักษณะของการแข่งขันในตลาด
น่านน้ำสีแดง หมายถึงอุตสาหกรรมทั้งหมดที่มีอยู่ในทุกวันนี้ คือพื้นที่ว่างในการตลาดที่รู้จัก (known market space) ในน่านน้ำสีแดง ขอบเขตของอุตสาหกรรมต่าง ๆ ถูกกำหนดขึ้นและเป็นที่ยอมรับ และมีกฎเกณฑ์แห่งเกมการแข่งขัน บริษัทต่างๆ ในกลุ่มนี้พยายามเอาชนะคู่แข่งขัน โดยการแก่งแย่งส่วนแบ่งอุปสงค์ของผลิตภัณฑ์หรือบริการที่มากกว่า เมื่อพื้นที่ว่างในการตลาดหนาแน่นมากขึ้น การคาดหวังต่อการเติบโตและผลกำไรจะลดลง ผลิตภัณฑ์จะกลายเป็นโภคภัณฑ์ (commodity) หรือไม่ก็สินค้าเฉพาะทาง (niche) และทำให้การแข่งขันในน่านน้ำเข้มข้นดุเดือดมากขึ้น จึงเป็นที่มาของวลีน่านน้ำสีแดง 
ในทางตรงข้าม น่านน้ำสีคราม หมายถึงอุตสาหกรรมทั้งหมดที่ยังไม่มีในทุกวันนี้ คือพื้นที่ว่างในการตลาดที่ยังไม่รู้จัก (unknown market space) เป็นการแข่งขันที่ยังไม่มีมลทิน ในน่านน้ำสีคราม อุปสงค์ถูกสร้างขึ้นแทนที่จะต้องแก่งแย่งแข่งขัน มีโอกาสเหลือเฟือสำหรับการเติบโตทั้งในด้านการเข้าสู่ตลาดและการแสวงหาผลกำไร การแข่งขันยังเป็นสิ่งที่อยู่นอกเหนือประเด็น เนื่องจากกฎเกณฑ์แห่งเกมการแข่งขันกำลังรอคอยที่จะถูกสร้างขึ้น น่านน้ำสีครามจึงเป็นการอุปมาช่องทางการตลาดที่มีศักยภาพกว้างกว่าและลึกกว่าซึ่งยังไม่เคยค้นพบมาก่อน 
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการของหนังสือนี้
คำวิจารณ์หนังสือนี้
หนังสือธุรกิจ
ยาคูบู ไอเยกเบนี

ยาคูบู ไอเยกเบนี (Yakubu Aiyegbeni, เกิด 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1982) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวไนจีเรีย ตำแหน่งกองหน้า มีฉายาในวงการฟุตบอลอังกฤษว่า The Yak (มาจากชื่อ "ยาคูบู (Yakubu)" และหมายถึงจามรี)
ยาคูบู ลงเล่นในพรีเมียร์ลีกไปกว่า 250 นัดให้กับสโมสรฟุตบอลพอร์ตสมัท, มิดเดิลส์เบรอ, เอฟเวอร์ตัน และ แบล็กเบิร์น โรเวอส์ โดยเขาเป็นนักฟุตบอลจากทวีปแอฟริกาที่ยิงประตูในพรีเมียร์ลีกได้มากที่สุดเป็นอันดับสองโดยทำได้ถึง 96 ประตู (เป็นรองเพียงดีดีเย ดรอกบา ที่ทำได้ 104 ประตู)
นอกจากนี้เขาเป็นผู้ทำประตูสูงสุดเป็นอันดับ 3 ของทีมชาติไนจีเรีย และเคยลงแข่งในแอฟริกาคัพออฟเนชันส์นัดตัดสิน 4 ครั้ง และลงแข่งในฟุตบอลโลก 2010 และโอลิมปิกฤดูร้อน 2000
==อ้างอิง==
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแบล็กเบิร์นโรเวอส์
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเอฟเวอร์ตัน
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลพอร์ตสมัท
ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
นักฟุตบอลชาวไนจีเรีย
นักฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000
กองหน้าฟุตบอล
บุคคลจากรัฐเอโด
ขบวนการ 26 กรกฎาคม

ขบวนการ 26 กรกฎาคม (Movimiento 26 de Julio) เป็นองค์การปฏิวัติซึ่งวางแผนและนำโดยฟิเดล กัสโตร ซึ่งใน ค.ศ. 1959 ได้ล้มรัฐบาลฟุลเคนเซียว บาติสตาในประเทศคิวบา ขบวนการดังกล่าวสู้รบกับรัฐบาลบาติสตาทั้งในชนบทและในเมือง
== จุดกำเนิด ==
ชื่อขบวนการ 26 กรกฎาคมมาจากการโจมตีอันล้มเหลวต่อค่ายทหารมองกาดา ศูนย์กองทัพในนครซันเตียโกเดกูบา เมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1953 ขบวนการดังกล่าวจัดตั้งขึ้นใหม่ในเม็กซิโกใน ค.ศ. 1955 โดยกลุ่มนักปฏิวัติลี้ภัย 82 คน (รวมทั้งฟิเดล กัสโตร, ราอุล กัสโตร น้องชาย, กามีโล เซียนฟวยโกส, อูเบร์ มาโตส และ เช เกบารา ชาวอาร์เจนตินา) งานของพวกเขาคือจัดตั้งกองโจรมีวินัยเพื่อล้มล้างระบอบบาติสตา
== บทบาทในการปฏิวัติคิวบา ==
วันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1956 ทั้ง 82 คนขึ้นฝั่งในคิวบา หลังเดินทางมากับเรือกรันมาจากเบรากรุซ พร้อมที่จะจัดและนำการปฏิวัติ สัญญาณแรกไม่ดีสำหรับขบวนการ พวกเขาขึ้นฝั่งยามกลางวัน และถูกโจมตีโดยกองทัพอากาศคิวบา และมีผู้เสียชีวิตไปจำนวนมาก คณะขึ้นฝั่งแยกออกเป็นสองและเตร็ดเตร่หลงทางเป็นเวลาสองวัน เสบียงส่วนมากถูกทิ้งไว้ที่ที่ขึ้นฝั่ง พวกเขายังถูกหักหลังโดยชาวนาผู้นำทางในการซุ่มโจมตี ซึ่งสังหารมากกว่าตอนที่ขึ้นฝั่งเสียอีก บาติสตาประกาศอย่างผิด ๆ ว่าฟิเดล กัสโตรเสียชีวิตแล้ว ณ จุดนี้ จาก 82 คนที่โดยสารมากับเรือกรันมา มีเพียง 12 คนที่รวมกลุ่มกันใหม่ในเทือกเขาเซียร์รามาเอสตรา พวกเขาเผชิญกับกองทัพคิวบา เกบาราถูกยิงที่คอและหน้าอกระหว่างการสู้รบ แต่ไม่ได้รับบาดเจ็บสาหัส (เกบารา ผู้เรียนแพทย์มา ยังจ่ายปฐมพยาบาลต่อกองโจรที่ได้รับบาดเจ็บต่อไป) นี่เป็นขั้นเปิดของสงครามการปฏิวัติคิวบาซึ่งดำเนินไปอีกสองปี กระทั่งยุติลงในเดือนมกราคม ค.ศ. 1959 หลังบาติสตาหลบหนีออกจากคิวบาในวันสิ้นปีเมื่อกำลังของขบวนการเคลื่อนเข้าสู่กรุงอาบานา
== หลัง ค.ศ. 1959 ==
หลังยึดอำนาจแล้ว ฝ่ายต่อต้านบาติสตาและเสรีนิยมเข้าร่วมขบวนการ 26 กรกฎาคม ซึ่งสถาปนาการควบคุมเหนือคิวบา ขบวนการดังกล่าวเข้าร่วมกับหน่วยอื่นก่อตั้งเป็นสหพรรคการปฏิวัติสังคมนิยมคิวบา ซึ่งต่อมาเป็นพรรคคอมมิวนิสต์คิวบาใน ค.ศ. 1965 มีเพียงวงในของกัสโตรเท่านั้นที่ทราบแผนการเปลี่ยนแปลงขบวนการนี้ เมื่อทราบว่าคิวบาจะรับเอาระบบการเมืองและเศรษฐกิจอันเข้มงวดแบบมากซ์-เลนิน การต่อต้านจึงมีขึ้นไม่เพียงแต่สมาชิกพรรคที่ไม่เห็นด้วยเท่านั้น แต่ยังรวมถึงสหรัฐอเมริกาด้วยเช่นกัน ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1961 กำลังชาวคิวบาพลัดถิ่นและผู้คัดค้านซึ่งได้รับการฝึกจากซีไอเอ ลงมือในการรุกรานอ่าวหมูที่ประสบความล้มเหลวต่อรัฐบาลกัสโตร
ธงขบวนการ 26 กรกฎาคมนี้อยู่บนไหล่ของเครื่องแบบทหารคิวบา และยังคงใช้เป็นสัญลักษณ์ของการปฏิวัติคิวบา
== อ้างอิง ==
ลัทธิคอมมิวนิสต์
การปฏิวัติคิวบา
ฟิเดล กัสโตร
เช เกบารา
วงศ์งูก้นขบ

วงศ์งูก้นขบ (Pipe snakes) เป็นวงศ์ของงูไม่มีพิษวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวงศ์ว่า Cylindrophiidae ซึ่งในวงศ์นี้มีเพียงสกุลเดียว คือ Cylindrophis
มีรูปร่างโดยรวม คือ กระดูกพรีแมคซิลลาไม่มีฟัน กระดูกแมคซิลลาเรียงตัวตามยาวและมีฟัน ช่องเปิดของตาอยู่ตรงรอยต่อระหว่างกระดูกฟรอนทัลกับกระดูกพาไรทัล ขากรรไกรล่างมีกระดูกโคโรนอยด์และกระดูกเดนทารีมีฟันหรือไม่มีฟัน มีกระดูกของรยางค์ขาคู่หลังที่ยังลดรูปไม่หมดและเป็นแท่งขนาดเล็กที่มองเห็นได้ทางช่องเปิดทวารร่วม มีกระดูกเชิงกรานขนาดเล็กที่ยังลดรูปไม่หมดฝังอยู่ในกล้ามเนื้อลำตัว มีปอดข้างซ้ายแต่มีขนาดเล็ก มีท่อนำไข่ทั้งสองข้างเจริญเท่ากัน
มีรูปร่างกลมและลำตัวใหญ่ มีความยาวตั้งแต่ 30-90 เซนติเมตร หางสั้นและปรับปรุงให้ส่วนหางแลดูคล้ายส่วนหัว รวมทั้งมีพฤติกรรมใช้หางเพื่อป้องกันตัวจากผู้คุกคามตลอดจนมีพฤติกรรมแสร้งตาย เมื่อถูกคุกคาม เกล็ดบริเวณใต้หางขยายเป็นแผ่นแข็งใหญ่เหมือนกับเกล็ดใต้หางของูวงศ์ Uropeltidae แต่พื้นผิวของตัวเกล็ดเรียบ มีลักษณะเป็นมันเงาวาว เกล็ดด้านท้องใหญ่กว่าเกล็ดด้านหลังเล็กน้อย อาศัยอยู่ในโพรงดินในพื้นที่ทั่วไปทั้งในป่าและพื้นที่ทำการเกษตรที่มีดินร่วนซุยและชุ่มชื้น หากินในเวลากลางคืนบนพื้นผิวดิน กินทั้งสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง ได้แก่ ไส้เดือน และสัตว์มีกระดูกสันหลัง ได้แก่ ปลาไหล และงูด้วยกันชนิดอื่น ออกลูกเป็นตัว
ในปัจจุบันจำแนกเป็น 10 ชนิด (ดูในตาราง) พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่ศรีลังกาจนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และหมู่เกาะอินดีสตะวันออกและหมู่เกาะฟิลิปปินส์ ในประเทศไทยมีงูในวงศ์นี้เพียงชนิดเดียว คือ งูก้นขบ (C. ruffus)
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
งู
วงศ์งูก้นขบ
สตาดีโอเดลเลอัลปี

สตาดีโอเดลเลอัลปี (Stadio delle Alpi) เป็นสนามฟุตบอล สนามกรีฑา ที่เมืองตูริน ประเทศอิตาลี เป็นสนามเหย้าของทั้งสโมสรฟุตบอลยูเวนตุสและสโมสรฟุตบอลโตรีโน ระหว่างปี ค.ศ. 1990 ถึง 2006 ชื่อของสนามหมายถึง สนามกีฬาแห่งเทือกเขาเอลป์ สนามกีฬาถูกรื้อถอน (ทั้งสองสโมสรใช้สนามกีฬาเหย้า ที่สนามปรับปรุงใหม่ สตาดีโอโอลิมปีโก) และสนามกีฬาแห่งใหม่เรียกว่า สนามกีฬายูเวนตุส เปิดใหม่ในปี ค.ศ. 2011 สถานที่เดิม
สนามกีฬาออกแบบโดย สตูดิโอ ฮัตเตอร์ เดิมสร้างไว้สำหรับการแข่งขันฟุตบอลโลก 1990 สนามมีความจุ  69,041 คน แต่หลังฟีฟ่าออกกฎ ทำให้สนามจุได้เหลือ 67,229 คน
==อ้างอิง==
สนามกีฬาในประเทศอิตาลี
สนามกีฬาฟุตบอลโลก 1990