pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
โทกูงาวะ อิเอ็ตสึนะ

โทกูงาวะ อิเอ็ตสึนะ  เป็นโชกุนคนที่ 4 ของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ ซึ่งดำรงตำแหน่งตั้งแต่ปี 1651 ถึง 1680 เขาถือเป็นบุตรชายคนโตของโทกูงาวะ อิเอมิตสึ โชกุนคนที่ 3 ซึ่งทำให้เขาเป็นหลานชายของโทกูงาวะ ฮิเดตาดะ โชกุนคนที่ 2 และเป็นเหลนของโทกูงาวะ อิเอยาซุ
ในยุคสมัยของเขานี้เอง ค.ศ. 1657 เกิดไฟไหม้ครั้งร้ายแรงที่เมืองเอโดะ เป็นครั้งที่ร้ายแรงที่สุดในสมัยเอโดะ เมืองเอโดะเสียหายไปเกือบทั้งหมด รวมถึงปราสาทเอโดะ เรียกว่า เหตุการณ์ไฟไหม้ปีเมเรกิ (明暦の大火) มีผู้เสียชีวิตร่วมแสนกว่าคน
== ประวัติ ==
โทะกุงะวะ อิเอะสึนะ เกิดเมื่อปีค.ศ. 1641 เป็นบุตรชายคนแรกของโชกุนโทะกุงะวะ อิเอะมิสึ กับนางโฮจูอิน (Hōju-in, 宝樹院) ภรรยาน้อยของโชกุนอิเอะสึนะ เมื่อโชกุนอิเอะมิสึเสียชีวิตในค.ศ. 1651 อิเอะสึนะจึงได้สืบทอดตำแหน่งโชกุนต่อจากบิดาเมื่ออายุเพียงเก้าขวบ โดยมีขุนนางในบะกุฟุโดยเฉพาะโรจูซะกะอิ ทะดะกิโยะ (Sakai Tadakiyo, 酒井忠清) ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นขุนนางที่ทุจริต เป็นผู้สำเร็จราชการแทน
== เหตุการณ์กบฏ ==
ในปี ค.ศ. 1651 เมื่อโชกุนอิเอะมิสึบิดาเสียชีวิต กลุ่มโรนินนำโดยมะรุบะชิ ชูยะ  บุตรชายของอดีตไดเมียวแห่งเกาะชิโกะกุ และยุอิ โชเซะสึ  ผู้คลั่งไคล้โทะโยะโตะมิ ฮิเดะโยะชิ ได้วางแผนก่อการกบฏต่อเอะโดะบะกุฟุ โดยการเผาเมืองเอะโดะ รวมทั้งก่อการยึดอำนาจที่เมืองเกียวโตและโอซะกะ แต่กลับถูกบะกุฟุจับได้เสียก่อน ยุอิ โชเซะสึ กระทำการเซ็ปปุกุหนีความผิด และมะรุบะชิ ชูยะถูกตัดสินประหารชีวิต เรียกว่า เหตุการณ์ปีเคอัง 
ในค.ศ. 1669 เกิดกบฏของชาวเอโซะ (ชาวไอนุ) ในแคว้นมะซึมะเอะบนเกาะฮอกไกโด นำโดยซัคเซย์น (Saksaynu) หรือชาคุเชน (Shakushain)
== การสืบอำนาจ ==
โชกุนอิเอะสึนะสุขภาพไม่ค่อยสู้ดีนักตลอดเวลาที่ดำรงตำแหน่งโชกุน และไม่มีทายาท เมื่อโชกุนอิเอะสึนะเสียชีวิตใน ค.ศ. 1680 ไทโรซะกะอิ ทะดะกิโยะ เสนอให้ยกตำแหน่งโชกุนให้แก่เชื้อพระวงศ์อย่างที่เคยเป็นในสมัยคะมะกุระ ซึ่งเป็นความคิดที่ถูกต่อต้านอย่างหนักในบะกุฟุ โรจูฮอตตะ มะสะโตะชิ (Hotta Masatoshi, 堀田正俊) ได้เสนอให้น้องชายต่างมารดาของโชกุนอิเอะสึนะคือ โทะกุงะวะ สึนะโยะชิ สืบทอดตำแหน่งโชกุนต่อ และขับซะกะอิ ทะดะกิโยะออกจาอำนาจไป
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2184
โชกุน
ตระกูลโทะกุงะวะ
บุคคลในยุคเอะโดะ
โชกุนโทกูงาวะ
พระสมุทรเจดีย์

พระสมุทรเจดีย์ อาจหมายถึง
วัดพระสมุทรเจดีย์
อำเภอพระสมุทรเจดีย์
ฝั่ม จี ลาน

ฝั่ม จี ลาน (Phạm Chi Lan) เกิดวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 1945  เป็นผู้วิจัยเศรษฐกิจที่มีชื่อเสียงของเวียดนาม เธอทำหน้าที่เป็นเลขานุการและรองประธานสภาหอการค้าและอุตสาหกรรมเวียดนาม รวมถึงเป็นสมาชิกสถาบันวิจัยของสำนักนายกรัฐมนตรี
== ประวัติ ==
ฝั่ม จี ลาน เกิดที่ อำเภอตื่อเลียม ฮานอย เธอเป็นบุตรสาวของ พันเอกฝั่ม จิญ ก๊าน ซึ่งเป็นผู้อำนวยการทางกฎหมายกองทัพบก กระทรวงกลาโหม เธอสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยพาณิชย์ ใน ค.ศ. 1966 ภายหลังจากสำเร็จการศึกษาแล้ว เธอก็ได้เข้าทำงานที่สภาหอการค้าและอุตสาหกรรมเวียดนาม
== บทบาทสำคัญ ==
เนื่องด้วยในยุคของเธอมีผู้หญิงเป็นจำนวนน้อยที่ศึกษาด้านเศรษฐศาสตร์ จึงส่งผลให้เธอเป็นนักเศรษฐศาสตร์หญิงชั้นนำของประเทศ ฝั่ม จี ลานยังเคยร่วมอยู่ในคณะที่ปรึกษาของนายกรัฐมนตรี แม้ภายหลังจากช่วงเกษียณแล้ว แต่ก็ยังได้รับความสนใจจากสังคมอย่างสูง ด้วยการแสดงแนวคิดที่ชาญฉลาด โดยมีส่วนเกี่ยวข้องกับกลไกตลาดทางเศรษฐกิจ และในแง่ของการเป็นมืออาชีพ เธอเป็นบุคคลที่ได้รับการยอมรับและมีผู้คนสนใจบทสัมภาษณ์ของเธอเป็นอย่างมาก
== อ้างอิง ==
เวียดนามหวั่นเป็นป่าช้ารถเก่าตั้งภาษี 150% 
บุคคลจากฮานอย
นักวิจัยเศรษฐกิจชาวเวียดนาม
โทกูงาวะ อิเอโนบุ

โทกูงาวะ อิเอโนบุ  เป็น โชกุน คนที่ 6 แห่ง ตระกูลโทะกุงะวะ เกิดเมื่อค.ศ. 1666 เป็นบุตรชายคนโตของโทะกุงะวะ สึนะชิเงะ (Tokugawa Tsunashige, 徳川綱重) ซึ่งเป็นบุตรชายคนที่สามของโชกุนโทะกุงะวะ อิเอะมิสึ ในค.ศ. 1704 โชกุนโทะกุงะวะ สึนะโยะชิผู้เป็นอาไม่มีทายาท จึงได้แต่งตั้งโทะกุงะวะ อิเอะโนะบุ ให้เป็นทายาทสืบทอดตำแหน่งต่อจากตน ในค.ศ. 1709 เมื่อโชกุนสึนะโยะชิถึงแก่อสัญกรรม อิเอะโนะบุจึงได้สืบทอดตำแหน่งเป็นโชกุนคนต่อมา
เมื่อได้เป็นโชกุน โชกุนอิเอะโนะบุได้ปลดขุนนางกลุ่มเก่าของโชกุนสึนะโยะชิออกไปจากบะกุฟุและให้ขุนนางของตนเข้ามามีอำนาจแทน ยกตัวอย่างเช่น อะระอิ ฮะกุเซกิ (Arai Hakuseki, 新井白石) และ มะนะเบะ อะกิฟุสะ (Manabe Akifusa, 間部詮房) หลังจากดำรงตำแหน่งโชกุนได้เพียงสามปี โชกุนอิเอะโนะบุก็ถึงแก่อสัญกรรมในค.ศ. 1712 โดยมีบุตรชายของตนคือโทะกุงะวะ อิเอะสึงุ อายุเพียงสามปีสืบทอดตำแหน่งโชกุนต่อมา
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2205
โชกุน
ตระกูลโทะกุงะวะ
บุคคลในยุคเอะโดะ
โชกุนโทกูงาวะ
มายุ ชินโจ

มายุ ชินโจ (; 26 มกราคม 2516 — ) เป็นนักวาดมังงะหญิงชาวญี่ปุ่น ผลงานแรกคือ อานาตะ โนะ อิโระ นิ โซมาริไต (Anata no Iro ni Somaritai) พิมพ์เมื่อปี 2537 และทำงานให้แก่สำนักพิมพ์โชงากูกัง (Shogakukan) งานส่วนใหญ่เป็นแนวโชโจะ  จนถึงปี 2550 จึงลาออกจากสำนักพิมพ์ดังกล่าวด้วยเหตุผลว่าบรรณาธิการข่มเหงรังแกและสวัสดิการการทำงานต่ำ
==ผลงาน==
(1995) 
(1996) 
(1996) 
(1997) ; English translation: Sensual Phrase
(2001) 
(2003-2004) 
(2002-2004) 
(2005) The Poisonous Flower
(2004-2006) ; English translation: Love Celeb
(2006-2007) 
(2006-2007) SEX=LOVE2
(2008) Midnight Children
(2008–2011) , English translation: Ai Ore: Love Me!
(2009) Apple
(2009) 
(2009) Ayakashi Koi Emaki
(2010) Goshimeidesu
==อ้างอิง==
นักวาดการ์ตูนญี่ปุ่นหญิง
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2516
บุคคลจากนางาซากิ
โทกูงาวะ อิเอ็ตสึงุ

โทกูงาวะ อิเอ็ตสึงุ  เป็นโชกุนคนที่ 7 แห่ง ตระกูลโทกูงาวะ เกิดเมื่อ ค.ศ. 1709 เป็นบุตรชายคนโตของโชกุนโทกูงาวะ อิเอโนบุ เกิดกับนางเก็กโกอิน (Gekkō-in, 月光院) ภรรยาน้อยของโชกุนอิเอโนบุ ในค.ศ. 1712 โชกุนอิเอโนบุถึงแก่อสัญกรรม อิเอ็ตสึงุอายุเพียงสามปีจึงต้องขึ้นดำรงตำแหน่งเป็นโชกุนคนต่อมา โดยมีขุนนางคนสนิทของโชกุนอิเอโนบุ ได้แก่ อาราอิ ฮากูเซกิ (Arai Hakuseki, 新井白石) และมานาเบะ อากิฟูซะ (Manabe Akifusa, 間部詮房) เป็นผู้สำเร็จราชการแทน
โชกุนอิเอ็ตสึงุถึงแก่อสัญกรรมใน ค.ศ. 1716 หลังจากดำรงตำแหน่งโชกุนมาเพียงสี่ปี ด้วยอายุเพียงเจ็ดปี โดยไม่มีทายาท ทำให้ตระกูลโทกูงาวะสาขาหลักต้องสูญสิ้นไป
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2252
โชกุน
ตระกูลโทกูงาวะ
บุคคลในยุคเอโดะ
พระมหากษัตริย์ที่สวรรคตขณะทรงพระเยาว์
โชกุนโทกูงาวะ
ประตูระบายน้ำ

ประตูระบายน้ำ (ปตร.) คือ สิ่งก่อสร้างในบริเวณทางน้ำที่ใช้ควบคุมการไหลของน้ำ ใน แม่น้ำ คลอง ทะเลสาบ ฝาย อ่างเก็บน้ำ ประตูระบายน้ำจะใช้สำหรับในการปรับปริมาณน้ำที่ต้องการให้ไหลผ่าน ปรับความเร็วของน้ำ หรือใช้ในการกักเก็บน้ำได้ ในขณะเดียวกันประตูระบายน้ำยังช่วยป้องกันในกรณีที่มีพายุ
ในกรณีของระบบป้องกันน้ำท่วม ประตูระบายน้ำใช้ในการลดระดับของผิวน้ำสำหรับแม่น้ำหรือคลองเส้นหลัก โดยให้น้ำไหลผ่านคลองลัดน้ำ เมื่อปริมาณระดับน้ำใกล้ล้นตลิ่ง
== อ้างอิง ==
US Army Corps of Engineers. (31 July 1995). Engineering manual 1110-2-2607, Planning and Design of Navigation Dams, Chapter 5, Overview of gate types. Retrieved 2008-04-14.
เขื่อน
เจ้าหญิงอิซาเบลลาแห่งเดนมาร์ก

เจ้าหญิงอิซาเบลลา เฮนเรียตตา อิงกริด มาร์เกรเธอแห่งเดนมาร์ก, เคาน์เตสแห่งมงเปอซา (Princess Isabella of Denmark, Countess of Monpezat; 21 เมษายน ค.ศ. 2007) เป็นพระธิดาพระองค์แรกในเจ้าชายเฟรเดอริก มกุฎราชกุมารแห่งเดนมาร์ก กับเจ้าหญิงแมรี มกุฎราชกุมารีแห่งเดนมาร์ก เป็นพระราชนัดดาองค์ที่สี่ และเป็นพระราชนัดดาหญิงพระองค์แรกในสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก ทั้งยังเป็นพระภาคิไนยในสมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ
อิซาเบลลาทรงมีสิทธิในการสืบราชบัลลังก์ลำดับที่สามต่อจากพระบิดาและพระเชษฐา คือ เจ้าชายคริสเตียน จนเมื่อพิธีบัพติศมา ได้มีการขนานพระนามโดยพระชนกชนนี และสื่อของเดนมาร์กว่า "Lillepigen" ซึ่งมีความหมายว่า เด็กหญิงตัวน้อยอันเป็นที่รักไคร่
== พระประวัติ ==
เจ้าหญิงอิซาเบลลา ประสูติเมื่อวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 2007 ณ โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยโคเปนเฮเกน กรุงโคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก  เมื่อเวลา 16.02 นาฬิกา เป็นพระบุตรองค์ที่สอง และเป็นพระธิดาองค์แรกในเจ้าชายเฟรเดอริก มกุฎราชกุมารแห่งเดนมาร์ก กับเจ้าหญิงแมรี มกุฎราชกุมารีแห่งเดนมาร์ก เมื่อแรกประสูติทรงมีน้ำหนัก 3.35 กิโลกรัม (7.4 ปอนด์) มีความยาวของพระวรกาย 50 เซนติเมตร (19.6 นิ้ว) ต่อมาในช่วงเที่ยงของวันที่ 22 เมษายน ได้มีการยิงสลุตสดุดีที่ฐานทัพเรือโคเปนเฮเกน และปราสาทครอนบอร์กที่ซีแลนด์เหนือ
ทรงมีพ่อทูนหัวและแม่ทูนหัวคือ สมเด็จพระราชินีมาตีลด์แห่งเบลเยียม, เจ้าหญิงอเล็กเซียแห่งกรีซและเดนมาร์ก, นาดีน จอห์นสัน, คริสเตียน บุชวัลด์, ปีเตอร์ เฮียร์ริง และมารี หลุยส์ สคีล
วันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2007 ได้มีพระราชพิธีบัพติศมา ณ โบสถ์น้อยภายในพระราชวังเฟรเดินบอร์ก พระองค์สวมฉลองพระองค์เดียวกับพระเชษฐาที่เคยทำพิธีดังกล่าวเมื่อปีที่แล้ว และการสวมฉลองพระองค์ดังกล่าวเป็นพระราชประเพณีของราชวงศ์กลึคสบวร์กสายหลักปฏิบัติมาตั้งแต่ในรัชกาลของสมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก ซึ่งพระนามของพระองค์ที่ได้รับการขนานพระนามคือ อิซาเบลลา เฮนเรียตตา อิงกริด มาร์เกรเธอ
เจ้าหญิงพร้อมด้วยพระชนกและพระชนนี ได้เสด็จไปยังนิวยอร์ก เพื่อสนับสนุนและส่งเสริมเดนมาร์กในนิทรรศการ "Creative Nation" เมื่อวันที่ 17-21 กันยายน ค.ศ. 2007 จากการริเริ่มของโฆษกหญิง ลิส เฟรเดอริกเซน เพราะมกุฎราชกุมารีทรงเลี้ยงพระบุตรด้วยน้ำนมของพระองค์เอง
วันที่ 20 ธันวาคมปีเดียวกันนั้นเอง สติก เมอลเลอร์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศของเดนมาร์ก ได้ลงนามและลงลายมือชื่อลงในเอกสารอย่างเป็นทางการในการเพิ่มพระนามของเจ้าหญิงอิซาเบลลา เป็นรัชทายาทในการสืบราชบัลลังก์ ซึ่งรวมไปถึงข้อมูลปลีกย่อยต่างๆ ได้ถูกบันทึกตามกฎมนเทียรบาล ปี ค.ศ. 1799
== พระอิสริยยศ ==
เฮอร์รอยัลไฮนิส เจ้าหญิงอิซาเบลลาแห่งเดนมาร์ก (21 เมษายน ค.ศ. 2007 - 29 เมษายน ค.ศ. 2008)
เฮอร์รอยัลไฮนิส เจ้าหญิงอิซาเบลลาแห่งเดนมาร์ก, เคาน์เตสแห่งมงเปอซา (29 เมษายน ค.ศ. 2008 - ปัจจุบัน)
== พงศาวลี ==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Royal House of Denmark
A Princess is born - official announcement from Amalienborg Palace 
The birth of a Royal Child - the official order of celebration 
Official Announcement of Christening 
Official Pictures of Princess Isabella  (Released 8 May 2007)
The Official Danish Monarchy Website  (in English)
Danish Royal Watchers (in English)
Danish princess named Isabella
Official Page for Princess Isabella 
The Official Christening Pictures of Princess Isabella 
ราชวงศ์กลึคส์บวร์ค
เจ้าหญิงเดนมาร์ก
พระราชวงศ์ที่ทรงพระเยาว์
ทีแอลซี: เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์ (2011)

ทีแอลซี: เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์ (2011) เป็นรายการ เพย์-เพอร์-วิว ของ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในปี 2011 ซึ่งจะจัดเป็นปีที่ 3 แล้ว ในชื่อทีแอลซี: เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์ สถานที่จัดคือ 1st Mariner Arena ในเมือง บอลทิมอร์, รัฐแมริแลนด์ เมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2554 ซึ่งจัดหลังจากศึก เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2011)
==เบื้องหลัง==
ในศึก รอว์ (5 ธันวาคม ค.ศ.2011) จอห์น โลรีนายติส ผู้จัดการทั่วไปชั่วคราวของรอว์ ได้สั่งให้ จอห์น ซีนา เจอกับ แซค ไรเดอร์ ในการหาผู้ท้าชิงแชมป์ยูเอส ปรากฏว่า จอห์น ซีนา ชนะไป หลังจากนั้น แซค ไรเดอร์ ไม่พอใจ จึงทำให้ จอห์น ซีนา ไปคุยกับ จอห์น โลรีนายติส ให้จัดแมทช์ใหม่โดย แซค ไรเดอร์ เจอกับ แชมป์โลกเฮฟวี่เวท มาร์ก เฮนรี ในแมทช์ไม่มีกฎกติกา ถ้า แซค ไรเดอร์ ชนะจะได้เป็นในการหาผู้ท่าชิงแชมป์ยูเอส ปรากฏว่า แซค ไรเดอร์ ชนะแมทช์การปล้ำนี้ จากช่วยเหลือของ จอห์น ซีนา โดยใส่ท่า แอตติจูด แอตจัสเมนท์ กับ มาร์ก เฮนรี หลังจากนั้น แซค ไรเดอร์ ได้ออกมาลอบทำร้าย ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ เพื่อท้าเจอกันในการชิงแชมป์ยูเอส
ในศึกรอว์ (5 ธันวาคม ค.ศ.2011) จอห์น โลรีนายติส ผู้จัดการทั่วไปชั่วคราวของรอว์ ได้ให้ทั้ง 3 คน เซ็นสัญญาปล้ำในแมทช์การปล้ำ โต็ะ บันได และ เก้าอี้ ซึ่งก่อนเริ่มรายการ มี เดอะ มิซ อัลเบร์โต เดล รีโอ จอห์น ซีนา และ ดอลฟ์ ซิกก์เลอร์ ออกมาเถียงกัน ทำให้ จอห์น โลรีนายติส ต้องออกมาแล้วบอกว่าถ้าหาก ทั้งสี่คนเอาชนะ นักมวยปล้ำจากสแมคดาวน์ได้ ก็จะได้รับสิทธิ์ไปชิงแชมป์ WWE ใน TLC 2011 โดย เดอะ มิซ สามารถเอาชนะเคาท์เอาท์ แรนดี ออร์ตัน โดย เวด บาร์เร็ตต์ มาก่อกวน อัลเบอรฺ์โต เดล ริโอ ก็สามารถชนะ แดเนียล ไบรอัน ด้วยซับมิชชั่น ดอลฟ์ ซิกก์เลอร์ เจอ เชมัส แต่ก็แพ้ไม่ได้สิทธิ์ชิงแชมป์ WWE
==ผล==
==ดูเพิ่ม==
 เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์
รายชื่อรายการเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูดับเบิลยูอี
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของทีแอลซี: เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์
 เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์
มวยปล้ำอาชีพในปี พ.ศ. 2554
มวยปล้ำอาชีพในบอลทิมอร์
 Tables, Ladders & Chairs#2011
เทศบาลตำบลถ้ำใหญ่

เทศบาลตำบลถ้ำใหญ่ ตั้งอยูใน อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช เทศบาลตำบลถ้ำใหญ่ มีเนื้อที่ประมาณ 77.96 ตารางกิโลเมตร
== ประวัติ ==
เดิมทีตำบลถ้ำใหญ่แบ่งเป็นสองส่วน คือส่วนทางทิศเหนือของทางรถไฟเป็นเขตปกครองของตำบลปากแพรก ทางทิศใต้ของทางรถไฟเป็นเขตการปกครองของตำบลหนองเสม็ด เมื่อปี พ.ศ. 2484 ได้แบ่งแยกส่วนการปกครองออกอีกหนึ่งตำบล เรียกว่า “ตำบลถ้ำใหญ่” ซึ่งเรียกตามช่องของถ้ำหนึ่งที่มีความสวยงามและกว้างใหญ่มาก เมื่อครั้งสงครามโลกครั้งที่ 2 อำเภอทุ่งสงเป็นเป้าหมายของการโจมตีทางอากาศด้วย ผู้คนในละแวกนั้นได้เข้าไปซ่อนตัวภายในถ้ำ ต่อมาจึงเรียกตำบลนี้ว่า “ตำบลถ้ำใหญ่” ตำบลถ้ำใหญ่ อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน ในสมัยแรก ต่อมาเห็นว่าบางหมู่บ้านมีครัวเรือนที่ต้องรับผิดชอบมากและเข้าเกณฑ์ที่จะแบ่งหมู่บ้าน จึงมีการแบ่งหมู่บ้าน หมู่ที่ 1 ออกเป็นหมู่ที่ 8 , หมู่ที่ 3 ออกเป็นหมู่ที่ 9 , หมู่ที่ 5 ออกเป็นหมู่ที่ 10 สรุปได้ว่า ปัจจุบันตำบลถ้ำใหญ่ มีการปกครองทั้งหมด 10 หมู่บ้าน กระทรวงมหาดไทย ได้ประกาศยกฐานะสภาตำบลถ้ำใหญ่ เป็นองค์การบริหารส่วนตำบลถ้ำใหญ่ โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันที่ 2 ธันวาคา 2537 มีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2528 และ อบต.ถ้ำใหญ่ ยกฐานะ เป็นเทศบาลตำบลถ้ำใหญ่ วันที่ 7 ตุลาคม 2554
== ภูมิศาสตร์ ==
เทศบาลตำบลถ้ำใหญ่ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของตัวเมืองนครศรีธรรมราช
ทิศเหนือ ติดต่อกับ ตำบลนาหลวงเสน อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช
ทิศใต้ ติดต่อกับ เทศบาลตำบลที่วัง อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช
ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ตำบลร่อนพิบูลย์ อำเภอร่อนพิบูลย์ จังหวัดนครศรีธรรมราช
ทิศตะวันตก ติดต่อกับ เทศบาลเมืองทุ่งสง และเทศบาลตำบลชะมาย อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช
=== ภูมิประเทศ ===
มีลักษณะภูมิประเทศเป็นที่ราบสลับภูเขา มีป่าไม้ค่อนข้างอุดมสมบูรณ์ ซึ่งเป็นแหล่งต้นน้ำลำธารหลายสาย ภูมิอากาศมี 2 ฤดู คือ ฤดูร้อน เริ่มตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ ถึง เดือนพฤษภาคม และ ฤดูฝนเริ่มตั้งแต่เดือนมิถุนายน ถึงเดือนมกราคม สภาพดินส่วนใหญ่เหมาะแก่การเพาะปลูก ทำสวน โดยเฉพาะสวนผลไม้ และสวนยางพารา
== การแบ่งเขตปกครอง ==
เทศบาลตำบลถ้ำใหญ่แบ่งเขตปกครองจำนวนหมู่บ้าน ทั้งหมด 10 หมู่บ้าน คือ
หมู่ที่ 1 บ้านเปิก
หมู่ที่ 2 บ้านไสใหญ่
หมู่ที่ 3 บ้านจำปา
หมู่ที่ 4 บ้านถ้ำใหญ่
หมู่ที่ 5 บ้านนาตาแย้ม
หมู่ที่ 6 บ้านน้ำพุ
หมู่ที่ 7 บ้านไสใหญ่เหนือ
หมู่ที่ 8
หมู่ที่ 9 บ้านน้ำรอบ
หมู่ที่ 10
== สถานศึกษา ==
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย วิทยาเขตนครศรีธรรมราช ไสใหญ่
โรงเรียนบ้านนาตาแย้ม
โรงเรียนมหาราช 3
โรงเรียนวัดถ้ำใหญ่
โรงเรียนบ้านน้ำพุ
โรงเรียนบ้านจำปา
โรงเรียนทุ่งสง
== วัด ==
จำนวนวัดในเขตเทศบาลตำบลถ้ำใหญ่มีทั้งหมด 5 วัด คือ
วัดถ้ำใหญ่
วัดไตรวิทยาราม
สำนักสงฆ์ถ้ำพระหอ
สำนักสงฆ์วัดนาตาแย้ม
สำนักสงฆ์วัดจำปา
== สถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญ ==
ศาลจังหวัดทุ่งสง
ค่ายศรีนครินทรา
ถ้ำพระหอ
น้ำตกปลิว
น้ำตกหนานปลิว
อุทยานแห่งชาติน้ำตกโยง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
http://www.thamyai.go.th/ 
ถ้ำใหญ่
ถ้ำใหญ่
ถ้ำใหญ่
เกาะฟูเอร์เตเบนตูรา

ฟูเอร์เตเบนตูรา (Fuerteventura) เป็นเกาะขึ้นกับจังหวัดลัสปัลมัส ประเทศสเปน เป็นหนึ่งในเกาะของกานาเรียสในมหาสมุทรแอตแลนติก นอกชายฝั่งทวีปแอฟริกา ที่ละติจูด 28°20' เหนือ ลองจิจูด 14°00' ตะวันตก มีพื้นที่ 1,660 ตารางกิโลเมตร เป็นเกาะใหญ่เป็นอันดับ 2 ในกานาเรียส รองจากเกาะเตเนริเฟ โดยยูเนสโกประกาศเป็นเขตสงวนชีวมณฑล เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 เป็นเกาะที่เกิดจากภูเขาไฟ
ฟูเอร์เตเบนตูรา
แคว้นกานาเรียส
ฮีราคลีออน

ฮีราคลีออน หรือ อีราคลีออน (Ηράκλειο; Heraklion หรือ Heraclion) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดและเมืองหลวงของเกาะครีต ประเทศกรีซ เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 4 ของประเทศ ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศ ส่งองุ่น มะกอก เหล้าองุ่น และหนังฟอกเป็นสินค้าออก ได้รับความเสียหายอย่างหนักระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง หลังจากนั้นกลายเป็นศูนย์กลางการค้าและการท่องเที่ยว
== เมืองฝาแฝดและเมืองพี่น้อง ==
ฮีราคลีออนเป็นเมืองฝาแฝดและเมืองพี่น้องกับ
ลีมาซอล ไซปรัส
คอนสตันซา โรมาเนีย (1992)
ออแดซา ยูเครน (1992)
โตเลโด สเปน (2017)
นิจนีนอฟโกรอด รัสเซีย (2018)
แทมปา สหรัฐ (2019)
Čukarica เซอร์เบีย (2019)
หนิงปัว จีน (2019)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Municipality of Heraklion 
Heraklion information
Heraklion - The Greek National Tourism Organization
Vikelaia Library
Old maps of Heraklion  - Eran Laor Cartographic Collection, The National Library of Israel, in Historic Cities 
เมืองในประเทศกรีซ
เกาะครีต
ลูทวิชส์บวร์ค

ลูทวิชส์บวร์ค (Ludwigsburg) เป็นเมืองในรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ประเทศเยอรมนี อยู่ห่างจากเมืองชตุทการ์ทไปทางทิศเหนือราว 12 กิโลเมตร (7.5 ไมล์) ตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเน็คคาร์ มีประชากรราว 87,000 คน มีอุตสาหกรรมเครื่องจักรเหล็ก และผลิตภัณฑ์ลวด เครื่องดนตรี สิ่งทอ มีชื่อเสียงด้านการทำถ้วยเปลือกไข่ระหว่างปี ค.ศ. 1758-1824
เมืองในรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค‎
ติเอร์ราเดลฟูเอโก (แก้ความกำกวม)

ติเอร์ราเดลฟูเอโก (Tierra del Fuego) เป็นกลุ่มเกาะทางใต้สุดของทวีปอเมริกาใต้
ติเอร์ราเดลฟูเอโก  อาจหมายถึง
เกาะติเอร์ราเดลฟูเอโก เกาะสำคัญในกลุ่มเกาะติเอร์ราเดลฟูเอโก
จังหวัดติเอร์ราเดลฟูเอโก ประเทศชิลี
ติเอร์ราเดลฟูเอโก (แอนตาร์กติกา)
อุทยานแห่งชาติติเอร์ราเดลฟูเอโก
ติเอร์ราเดลฟูเอโก (ภาพยนตร์ ค.ศ. 1948) โดยมารีโอ ซอฟฟีชี
ติเอร์ราเดลฟูเอโก (ภาพยนตร์) ภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 2000 โดยมีเกล ลิตติน
ติเอร์ราเดลฟูเอโก

ติเอร์ราเดลฟูเอโก (Tierra del Fuego; Land of Fire) เป็นกลุ่มเกาะทางตอนใต้สุด นอกฝั่งของทวีปอเมริกาใต้ ทางตอนใต้ของช่องแคบมาเจลลัน แยกออกจากกลุ่มเกาะแอนตาร์กติกที่อยู่ทางตอนใต้โดยช่องแคบเดรก เกาะขนาดใหญ่ที่สุดของหมู่เกาะนี้ได้แก่ เกาะติเอร์ราเดลฟูเอโก ซึ่งซีกตะวันตกเป็นของประเทศชิลี ส่วนซีกตะวันออกเป็นของประเทศอาร์เจนตินา มีเนื้อที่ 48,100 ตร.กม.(18,572 ตร.ไมล์) รวมถึงเกาะขนาดเล็กอื่น ๆ ที่อยู่ทิศตะวันออก รวมทั้งเกาะอิสลาเดโลสเอสตาโดส เป็นของอาร์เจนตินา ส่วนที่อยู่ทางทิศใต้ เช่น เกาะโอสเต เกาะนาบาริโน หมู่เกาะวอลลัสตัน และหมู่เกาะดิเอโกรามิเรส และที่อยู่ทางตะวันตก เช่น เกาะเดโซลาซิออน เกาะซานตาอิเนส เกาะกลาเรนซ์ และเกาะดอว์สันของประเทศชิลี
กลุ่มเกาะนี้ค้นพบโดยเฟอร์ดินานด์ มาเจลลัน ในปี ค.ศ. 1520 แต่ไม่มีชาวยุโรปมาตั้งถิ่นฐานจนกระทั่งในครึ่งหลังของศตวรรษที่ 19 ในยุคที่มีการทำฟาร์มแกะและยุคตื่นทอง
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
เกาะในประเทศอาร์เจนตินา
เกาะในประเทศชิลี
กลุ่มเกาะในประเทศชิลี
กลุ่มเกาะในประเทศอาร์เจนตินา
ภูมิภาคที่ถูกแบ่งแยก
กลุ่มเกาะนานาชาติ
แคว้นมากายาเนส
รัฐติเอร์ราเดลฟูเอโก
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 357

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 357 หรือ ถนนวงแหวนรอบเมืองสุพรรณบุรี เริ่มดำเนินการตั้งแต่ปี พ.ศ. 2539 แล้วเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2552 มีลักษณะเป็นวงกลมล้อมรอบอำเภอเมืองสุพรรณบุรี ยาวกว่า 45.723 กิโลเมตร ก่อสร้างเป็นมาตรฐานทางแบบพิเศษ ทางคู่ขนานรวม 4-6 ช่องจราจร งบประมาณการก่อสร้าง 3,185 ล้านบาท เป็นเส้นทางในความรับผิดชอบแขวงทางหลวงสุพรรณบุรีที่ 1
== รายชื่อทางแยก ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง  กรมทางหลวง กระทรวงคมนาคม
357
3-357
357
357
สะพานจอร์จ วอชิงตัน

สะพานจอร์จ วอชิงตัน (George Washington Bridge) หรือที่รู้จักกันในชื่ออย่างไม่เป็นทางการอีกหลายชื่อ เป็นสะพานแขวนทอดข้ามแม่น้ำฮัดสัน เชื่อมระหว่างเขตชุมชนย่อยวอชิงตันไฮต์กับโบโรฮ์แมนฮัตตันในนครนิวยอร์ก กับฟอร์ตลี เบอร์เกนเคาน์ตี รัฐนิวเจอร์ซีย์ ถนนระหว่างรัฐหมายเลข 95 และทางหลวงสหรัฐหมายเลข 1/9 ข้ามแม่น้ำที่สะพานแห่งนี้ ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 46 ซึ่งทั้งหมดอยู่ในรัฐนิวเจอร์ซีย์ สิ้นสุดครึ่งทางข้ามสะพานที่พรมแดนรัฐ
สะพานนี้มีชั้นบนเป็นถนนสี่เลนทั้งสองฝั่ง และชั้นล่างมีถนนอีกสามเลนทั้งสองฝั่ง รวมแล้วจึงมีถนนสัญจร 14 เลน กำหนดความเร็วบนสะพานอยู่ที่ 70 กิโลเมตร/ชั่วโมง แม้ความแออัดจะทำให้การจราจรเป็นไปอย่างเชื่องช้า โดยเฉพาะอย่างยิ่งชั่วโมงเร่งด่วนในตอนเช้าและเย็น มีช่องทางทั้งสองฝากถนนของสะพานชั้นบนให้คนเดินเท้าและจักรยานสัญจรได้ จนถึง พ.ศ. 2550 สะพานจอร์จ วอชิงตันมีความจุยานพาหนะสูงกว่าสะพานแห่งใดในโลก โดยรองรับยานพาหนะได้อย่างน้อย 106 ล้านคันต่อปี ทำให้เป็นสะพานยานยนต์ที่มีการจราจรคับคั่งที่สุดของโลก ตามข้อมูลของการท่านิวยอร์กและนิวเจอร์ซีย์ มีหน่วยงานรัฐบาลทั้งสองรัฐที่เป็นเจ้าของและดำเนินการบางส่วนของสะพาน อุโมงค์และท่าอากาศยาน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Port Authority of New York and New Jersey George Washington Bridge Official Site
จอร์จ วอชิงตัน
จอร์จ วอชิงตัน
สิ่งก่อสร้างในรัฐนิวเจอร์ซีย์
จอร์จ วอชิงตัน
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 333

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 333 สายอู่ทอง – ท่าน้ำอ้อย เป็นเส้นทางเชื่อมการจราจรระหว่างจังหวัดสุพรรณบุรี อุทัยธานี และนครสวรรค์ เป็นเส้นทางที่มีสายทางต่อมาจากถนนมาลัยแมน ในอำเภออู่ทอง ผ่านอำเภอดอนเจดีย์ อำเภอหนองหญ้าไซ อำเภอด่านช้าง จังหวัดสุพรรณบุรี อำเภอบ้านไร่ อำเภอห้วยคต อำเภอหนองฉาง อำเภอเมืองอุทัยธานี จังหวัดอุทัยธานี ผ่านสะพานพระวันรัต หรือสะพานท่าน้ำอ้อย ข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา ไปสิ้นสุดที่ทางแยกต่างระดับท่าน้ำอ้อยในอำเภอพยุหะคีรี จังหวัดนครสวรรค์ ใช้เป็นเส้นทางเลี่ยงน้ำท่วมใหญ่ พ.ศ. 2554 จากกรุงเทพมหานครมุ่งสู่ภาคเหนือ เป็นเส้นทางในความรับผิดชอบของแขวงทางหลวงสุพรรณบุรีที่ 1, แขวงทางหลวงสุพรรณบุรีที่ 2 (อู่ทอง), แขวงทางทางหลวงอุทัยธานี และ แขวงทางหลวงนครสวรรค์ที่ 1
== รายชื่อทางแยก ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง  กรมทางหลวง กระทรวงคมนาคม
333
3-333
333
333
333
กิลัด ชาลิต

กิลัด ชาลิต (Gilad Shalit, גלעד שליט; เกิด 28 สิงหาคม พ.ศ. 2529) เป็นพลเมืองอิสราเอล-ฝรั่งเศส และทหารกองกำลังป้องกันอิสราเอล (IDF) เมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2549 เขาถูกจับตัว ในอิสราเอลโดยกลุ่มติดอาวุธฮามาสในการตีโฉบฉวยข้ามพรมแดนผ่านอุโมงค์ใต้ดินใกล้กับพรมแดนที่ติดต่อกับกาซา กลุ่มฮามาสจับตัวเขาอยู่นานกว่าห้าปี กระทั่งเขาได้รับการปล่อยตัวเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2554
ชาลิตถูกลักพาตัวใกล้กับจุดผ่านแดนเคเล็มชาลอมในอิสราเอล และถูกจับเป็นตัวประกันโดยฮามาส ณ ตำแหน่งที่ไม่ทราบในฉนวนกาซา วันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2554 เขาได้รับการปล่อยตัวในข้อตกลงให้อิสรภาพแก่เขาหลังถูกโดดเดี่ยวและควบคุมตัวนานกว่าห้าปี แลกกับนักโทษชาวปาเลสไตน์รวม 1,027 คน ซึ่งในจำนวนนี้มีหลายคนถูกตัดสินว่าฆาตกรรมและดำเนินการก่อการร้ายต่อพลเรือนอิสราเอล
ระหว่างการถูกควบคุมตัว ฮามาสปัดคำร้องจากคณะกรรมาธิการกาชาดสากล (ICRC) ที่ขออนุญาตเยี่ยมชาลิต โดยอ้างว่า ผู้ช่วยเหลือทางมนุษยธรรมและแพทย์กาชาดอาจทรยศบอกตำแหน่งที่ฮามาสควบคุมตัวชาลิตไว้เป็นตัวประกัน ด้านผู้อำนวยการใหญ่กาชาด ยีฟส์ ดัคคอร์ ยืนกรานว่า "ครอบครัวชาลิตมีสิทธิตามกฎหมายมนุษยธรรมระหว่างประเทศที่จะติดต่อกับบุตรชาย"
องค์การสิทธิมนุษยชนหลายแห่งว่า เงื่อนไขและข้อกำหนดการกักขังชาลิตนั้นขัดต่อกฎหมายมนุษยธรรมระหว่างประเทศ คณะผู้แทนศึกษาข้อเท็จจริงว่าด้วยความขัดแย้งกาซาสหประชาชาติ (United Nations Fact Finding Mission on the Gaza Conflict) ออกรายงานในเดือนกันยายน พ.ศ. 2552 ซึ่งยังได้เรียกร้องการปล่อยตัวชาลิต ในแถลงการณ์โดวิลล์วันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 กลุ่มจี 8 ต้องการให้ปล่อยตัวกิลัด ชาลิต
เพื่อแลกเปลี่ยนกับการปล่อยตัวเขา ฮามาสเรียกร้องให้ปล่อยตัวนักโทษมากกว่า 1,000 คน ซึ่งเป็นชาวปาเลสไตน์ที่กำลังรับโทษจำคุกอยู่ในอิสราเอล เช่นเดียวกับชาวปาเลสไตน์ผู้ถูกพิพากษาและกำลังรับโทษที่เป็นสตรีและที่อายุน้อยทั้งหมด สองปีถัดมา จุดติดขัดสำคัญในการเจรจา คือ การยืนกรานของฮามาสให้ปล่อยตัวมัรวาน บาร์กูฮ์ติ ซึ่งปัจจุบันกำลังรับโทษห้าปีในอิสราเอลข้อหาฆาตกรรม
ชาลิตซึ่งมียศสิบโทเหล่ายานเกราะของ IDF เมื่อครั้งที่เขาถูกลักพาตัวนั้น ได้รับการเลื่อนยศเป็นจ่าสิบตรี จ่าสิบโท และจ่าสิบเอกเมื่อถึงวันก่อนหน้าการปล่อยตัวของเขา การติดต่อทางเดียวระหว่างชาลิตกับโลกภายนอกหลังการจับกุมและก่อนการปล่อยตัว มีจดหมายสามฉบับ เทปเสียง และดีวีดี ซึ่งอิสราเอลได้รับโดยแลกเปลี่ยนกับการปล่อยตัวนักโทษปาเลสไตน์หญิง 20 คน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Gilad.org  – Official site maintained by Shalit's family
ทหารชาวอิสราเอล
ชาวยิวอิสราเอล
ชาวอิสราเอลเชื้อสายฝรั่งเศส
การแลกเปลี่ยนนักโทษกิลัด ชาลิต

การแลกเปลี่ยนนักโทษกิลัด ชาลิต หลังความตกลงระหว่างอิสราเอลกับกลุ่มฮามาส ในการปล่อยตัวทหารอิสราเอล กิลัด ชาลิต แลกกับการปล่อยตัวนักโทษ 1,027 คน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นชาวปาเลสไตน์และอาหรับ-อิสราเอล แม้ในบรรดานักโทษที่ปล่อยตัวมานั้นจะมีนักโทษชาวยูเครน ชาวจอร์แดน และชาวซีเรีย อย่างละคนด้วยก็ตาม นักโทษจำนวนนี้ 280 คนถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิตในข้อหาวางแผนและเตรียมการก่อการร้ายต่อเป้าหมายอิสราเอล ความตกลงดังกล่าวออกมาหลังกลุ่มติดอาวุธปาเลสไตน์จับตัวชาลิตทางตอนใต้ของอิสราเอลตามแนวชายแดนติดกับกาซาห้าปีสี่เดือน
ข้อตกลงดังกล่าว ซึ่งมีนายหน้าเป็นผู้ไกล่เกลี่ยชาวเยอรมันและชาวอียิปต์ ตลอดจนได้รับการประสานงานจากเจ้าหน้าที่บุนเดสนัชริชเทนไดแอนสท์ (หน่วยสืบรัฐการลับเยอรมนี) แกร์ฮาร์ด คอนรัด มีการลงนามในอียิปต์เมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2554 ระยะแรกดำเนินการเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2554 โดยอิสราเอลปล่อยตัวนักโทษชาวปาเลสไตน์ 477 คน และฮามาสส่งตัวชาลิตไปยังกรุงไคโร ในระยะที่สอง เกิดขึ้นระหว่างเดือนธันวาคม พ.ศ. 2554 นักโทษอีกอย่างน้อย 550 คนจะถูกปล่อยตัว
ความตกลงนี้นับเป็นความตกลงแลกเปลี่ยนนักโทษครั้งใหญ่ที่สุดที่อิสราเอลเคยทำมา โดยเป็นความตกลงที่อิสราเอลตกลงปล่อยตัวนักโทษ 1,027 คนแลกกับทหารอิสราเอลที่ถูกจับตัวไปคนเดียว นับเป็นราคาสูงสุดที่อิสราเอลเคยจ่ายไปแลกกับทหารนายหนึ่ง
== อ้างอิง ==
พ.ศ. 2554
ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ