pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ฮอนด้า เอชเอ-420

ฮอนด้า HA-420 หรือเป็นที่รู้จักในนาม ฮอนด้าเจ็ต (HondaJet) คือเครื่องบินลำแรกที่พัฒนาและผลิตโดยบริษัทอากาศยานฮอนด้า (Honda Aircraft Company) เพื่อจำหน่ายให้แก่ตลาดอุตสาหกรรมการบินทั่วไป .
== การพัฒนา ==
ฮอนด้าเริ่มวิจัยและพัฒนาเครื่องบินธุรกิจเมื่อปี ค.ศ. 1980, โดยใช้เครื่องยนต์จากผู้ผลิตรายอื่น. โดยสร้างตัวต้นแบบ Honda MH02, เพื่อทดลองและพัฒนาใน ห้องทดลองและวิจัยการบิน ของมหาวิทยาลัย แรสเพท รัฐมิสซิปซิปปี้ เมื่อปี 1980 - 1990 
ฮอนด้าเจ็ทเริ่มต้นทดสอบการบินเมื่อ เดือนตุลาคม 2003 และเผยโฉมต่อสาธารณชนในงาน EAA AirVenture air show ที่จัดขึ้นที่ Oshkosh, Wisconsin, ในเดือนกรกฎาคม ปี 2005. และในวันที่ 25 กรกฎาคม 2006, ฮอนด้าได้กลับมาที่ Oshkosh เพื่อแจ้งให้สาธารณชนทราบว่าฮอนด้าจะเปิดการจำหน่ายฮอนด้าเจ็ท อย่างเป็นอย่างการ โดยจะสามารถการสั่งซื้อจากลูกค้าได้ในช่วงฤดูใบไม้ผลิปี 2006 และคาดว่าจะเริ่มส่งมอบให้ลูกค้าได้ภายในปี 2011 โดยคาดว่าราคาโดยประมาณอยู่ที่ $3.65 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยบริษัทฮอนด้าคาดการณ์ว่าจะสามารถผลิตเครื่องบินได้ 70 ลำต่อปี
ในเดือนสิงหาคม ปี 2006 ฮอนด้า และ Piper Aircraft ประกาศจับมือเป็นพันธมิตรเพื่อทำตลาดฮอนด้าเจ็ท.
== การออกแบบ ==
ฮอนด้าออกแบบและพัฒนาโดยออกแบบให้เครื่องยนต์ติดตั้งบนปีกของเครื่องบิน เพื่อเพิ่มพื้นที่ใช้ประโยชน์มากขึ้นและลดแรงเสียดทานเมื่อใช้ความเร็วสูง และใช้วัสดุที่มีน้ำหนักเบา composite material ขณะที่ปีกของเครื่องบินผลิตด้วยวัสดุแบบชิ้นเดียว aluminum การผลิตด้วยวัสดุชิ้นเดียวจะให้ให้พื้นผิวเรียบกว่าปีกแบบทั่วไป ฮอนด้าเคลมว่าใช้วัสดุที่มีนำหนักเบากว่าเครื่องบินอื่น หลักในการออกแบบแอโรไดนามิคช่วยทำให้เครื่องบินประหยัดเชื่อเพลิงขึ้น 30-35% จากเครื่องบินขนาดเล็กทั่วไป
ฮอนด้าเริ่มพัฒนาเครื่องยนต์เทอร์โบแฟน ขนาดเล็ก รุ่น HF118 ในปี 1999 และพัฒนาต่อยอดมาจนเป็น HF120 โดยพัฒนาร่วมกับบริษัท GE Aviation ภายใต้ชื่อบริษัทหุ้นส่วน GE Honda , and was test-flown on a Cessna Citation and on a modified Boeing 727-100. The engine features a single fan, a two-stage compressor and a two-stage turbine. Further design testing on wing shape and design were done on a T-33 Shooting Star, modified by AVTEL Services, Inc, and flight tested at the Mojave Airport.
The aircraft is equipped with a Garmin G1000 glass cockpit system (i.e. most of the cockpit readouts are presented on flat-panel displays).
== การผลิต ==
The aircraft will be made at Piedmont Triad International Airport, Greensboro, North Carolina, USA. The plant for making the aircraft will be built by the end of 2011.
Honda expects to sell 70 planes per year.
== Specifications (HA-420 HondaJet) ==
== See also ==
== อ้างอิง ==
== External links ==
Official HondaJet Website
HondaJet website
GE Honda Aero Engines
Airliners.net: The Honda HA-420 HondaJet
Behind the Curtain - AOPA Online
Mississippi State University Raspet Flight Research Laboratory 
GKN Aerospace to produce fuselage for HondaJet 
ฮอนด้า
เครื่องบิน
United States business aircraft 2000-2009
Very light jets
เอ็ดเวิร์ด กิบบอน

เอ็ดเวิร์ด กิบบอน (Edward Gibbon) (27 มกราคม ค.ศ. 1737 - (16 มกราคม ค.ศ. 1794) เอ็ดเวิร์ด กิบบอนเป็นนักประวัติศาสตร์และสมาชิกของรัฐสภาชาวอังกฤษ ผลงานชิ้นสำคัญที่สุดของของเอ็ดเวิร์ด กิบบอนคือ “ประวัติศาสตร์การเสื่อมและล่มสลายของจักรวรรดิโรมัน” (The History of the Decline and Fall of the Roman Empire) ที่มีด้วยกันหกเล่มที่เขียนระหว่างปี ค.ศ. 1776 ถึงปี ค.ศ. 1788 หนังสือ “การล่มสลายของจักรวรรดิโรมัน” มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักกันดีเพราะคุณภาพและสำนวนการเขียน นอกจากนั้นก็เป็นหนังสือที่ใช้หนังสืออ้างอิงจากต้นฉบับ และการวิจารณ์สถาบันศาสนาอย่างออกหน้าแต่ข้อหลังนี้ก็ยังไม่เป็นที่ตกลงกันในหมู่นักวิชาการ
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2280
นักประวัติศาสตร์ชาวอังกฤษ
บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 18
บุคคลจากลอนดอนโบโรวอนส์เวิร์ท
การล่าสัตว์ในป่า (อูเชลโล)

การล่าสัตว์ในป่า หรือ การล่าสัตว์ยามค่ำ หรือเรียกกันสั้นๆ ว่า การล่าสัตว์ (The Hunt in the Forest หรือ The Hunt by Night หรือ The Hunt) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยเพาโล อูเชลโลจิตรกรคนสำคัญชาวอิตาลีของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาของอิตาลี ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์แอชโมเลียน, ออกซฟอร์ดในสหราชอาณาจักร
ภาพ “การล่าสัตว์ในป่า” ที่เขียนโดยเพาโล อูเชลโลราวปี ค.ศ. 1470 เป็นภาพแรกๆ ที่เริ่มการใช้การเขียนแบบทัศนมิติของได้อย่างมีประสิทธิภาพ ที่เนื้อหาเป็นภาพของผู้ล่าสัตว์, ม้า, สุนัข และ กวาง ที่ค่อยกลืนหายเข้าไปในความมืดของป่าที่ไกลออกไป ภาพนี้เป็นภาพสุดท้ายเท่าที่ทราบที่เขียนโดยอูเชลโลก่อนที่จะมาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1475
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Entry in the Web Gallery of Art
Painting and poem 
Photograph
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
เพาโล อูเชลโล
จิตรกรรมยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลี
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1470
จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
จิตรกรรมภูมิทัศน์
งานสะสมของพิพิธภัณฑ์แอชโมเลียน
พระเจ้าซังชูที่ 1 แห่งโปรตุเกส

พระเจ้าซังชูที่ 1 แห่งโปรตุเกส (Sancho I de Portugal) เป็นพระมหากษัตริย์ลำดับที่ 2 แห่งราชอาณาจักรโปรตุเกส เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1154 เป็นพระราชโอรสองค์เดียวที่ยังมีพระชนม์ชีพและพระราชบุตรองค์ที่ 5 ใน อาฟองโซที่ 1 เสด็จขึ้นครองราชย์สืบต่อจากพระราชบิดาเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 1185 ขณะพระชนม์ได้ 31 พรรษาเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1212 ขณะพระชนม์ได้ 57 พรรษา สิริราชสมบัติได้ 27 ปี
พระมหากษัตริย์โปรตุเกส
ตระกูลบูร์กอญ
ขับจากสวนอีเด็น (มาซาชิโอ)

ขับจากสวนอีเด็น (Cacciata dei progenitori dall'Eden, Expulsion from the Garden of Eden) เป็นจิตรกรรมฝาผนังที่เขียนโดยมาซาชิโอจิตรกรคนสำคัญชาวอิตาลีของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา ที่เขียนบนผนังของชาเปลบรันคาชชิภายในวัดซานตามาเรียเดลคาร์มิเนที่เมืองฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลีในปี ค.ศ. 1423
ภาพ “ขับจากสวนอีเด็น” เป็นฉากหนึ่งในจิตรกรรมฝาผนังที่เป็นภาพชุดที่เขียนโดยมาซาชิโอ, มาโซลิโน ดา พานิคาเล และจิตรกรอื่น ๆ ภาพ “ขับจากสวนอีเด็น” เป็นภาพของอาดัมกับอีฟขณะที่ถูกขับจากสวรรค์ที่กล่าวถึงในพระธรรมปฐมกาล
== ที่มาของแรงบันดาลใจ ==
ทฤษฎีของที่มาของแรงบันดาลใจในการเขียนภาพนี้ของมาซาชิโอก็มีด้วยกันหลายทฤษฎี ตัวอาดัมอาจจะเป็นแบบที่มาจากประติมากรรมซาไทร์มาร์สยัส (จากตำนานเทพเจ้ากรีก) และภาพการตรึงกางเขนของพระเยซูบางภาพที่เขียนโดยโดนาเทลโล ส่วนอีฟนักวิจัยศิลปะมักจะเสนอว่ามาจากประติมากรรมแอฟรอไดทีแห่งคนิดัส (Aphrodite of Cnidus) และก็อปปีของงานที่มักจะเรียกกันว่า “แอฟรอไดทีอาย” (Venus Pudica) เช่น “แอฟรอไดทีอาย” (Prudence) โดยจิโอวานนี ปิซาโน
== การปิดบังและการปฏิสังขรณ์ ==

หลังจากเขียนมาได้ร่วมสามร้อยปี โคสิโมที่ 3 เดอ เมดิชิ แกรนด์ดยุคแห่งทัสเคนีก็มีคำสั่งให้เขียนใบฟิกปิดอวัยวะเพศตามมารยาทของสังคม (decorum) ในยุคนั้น แต่ในคริสต์ทศวรรษ 1980 เมื่อภาพเขียนได้รับการปฏิสังขรณ์ก็ได้เขียนใบฟิกออกจากภาพ
== อิทธิพลต่อไมเคิล แอนเจโล ==
ภาพเขียนของมาซาชิโอเป็นแรงบันดาลใจให้แก่ไมเคิล แอนเจโลผู้กลายมาเป็นจิตรกรคนสำคัญของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาของอิตาลี โดยทางโดเมนนิโค เกอร์ลันเดาผู้เป็นอาจารย์ผู้ที่ได้รับแรงบันดาลใจเกือบทั้งหมดจากมาซาชิโอ เกอร์ลันเดาเลียนแบบการออกแบบหลายอย่างจากมาซาชิโอ อิทธิพลนี้เห็นได้ชัดในงาน “ปฐมบาปและขับจากสวรรค์” บนเพดานชาเปลซิสติน
== ความแตกต่างจากพระธรรมปฐมกาล ==
สิ่งสำคัญที่แตกต่างจากพระธรรมปฐมกาลในภาพเขียนนี้คือ:
อาดัมกับอีฟเปลือย ซึ่งเพิ่มความเป็นนาฏกรรมให้กับภาพมากขึ้น แต่แตกต่างจากพระธรรมปฐมกาล 3:21 ที่กล่าวว่า “พระเยโฮวาห์พระเจ้าทรงทำเสื้อคลุมด้วยหนังสัตว์แก่อาดัมและภรรยาและสวมใส่ให้เขาทั้งสอง”
ในภาพมีดรุณเทพเพียงองค์เดียว พระธรรมปฐมกาล 3:24 กล่าวว่า “ดังนั้นพระองค์ทรงไล่มนุษย์ออกไป ทรงตั้งพวกเครูบ (ดรุณเทพ) ไว้ทางทิศตะวันออกของสวนเอเดน และตั้งดาบเพลิงซึ่งหมุนได้รอบทิศทาง เพื่อป้องกันทางเข้าไปสู่ต้นไม้แห่งชีวิต”
ประตูโค้งในสวนในภาพไม่ได้ปรากฏในคำบรรยายของพระคัมภีร์
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
มาซาชิโอ
พระธรรมปฐมกาล
ปฐมบาป
ขับจากสวรรค์
มาซาชิโอ
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1420
จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
ศิลปะเกี่ยวกับพันธสัญญาเดิม
เอิร์ธ, วินด์แอนด์ไฟร์

เอิร์ธ, วินด์แอนด์ไฟร์ (Earth, Wind & Fire) เป็นวงอาร์แอนด์บีอเมริกัน ก่อตั้งวงในชิคาโก รัฐอิลลินอย ในปี ค.ศ. 1970 นำโดยผู้ก่อตั้งวงเมอริซ ไวต์  เป็นวงที่ได้รับ 10 รางวัลแกรมมี่และ 4 รางวัลอเมริกันมิวสิกอวอร์ดส พวกเขายังมีชื่ออยู่ทั้งในร็อกแอนด์โรลฮอลออฟเฟมและโวคอลกรุปฮอลออฟเฟม มียอดขายอัลบั้มมากกว่า 90 ล้านชุดทั่วโลก และยังติดอันดับศิลปินดนตรีที่มียอดขายมากที่สุด อันดับ 17 ของรายชื่อวงอเมริกาที่มียอดขายดีที่สุดตลอดกาล  ในปี ค.ศ. 1998 วีเอชวันให้พวกเขาติดอันดับ 60 ในหัวข้อ 100 ศิลปินที่ยอดเยี่ยมที่สุดในร็อกแอนด์โรล
แนวเพลงของวงมีองค์ประกอบของเพลงแอฟริกัน ละตินอเมริกา ฟังก์ โซล ป็อปและร็อก แจ๊ซและแนวเพลงอื่น และดนตรีที่มีชีวิตชีวาในส่วนเครื่องเป่าและความแตกต่างของเสียงร้องฟอลเซตโตของฟิลลิป ไบลีย์และเสียงร้องเทเนอร์ของเมอริซ ไวต์ และยังมีการใช้เครื่องดนตรีคาลิมบา ในทุกอัลบั้มของวง
== อ้างอิง ==
กลุ่มดนตรีริธึมแอนด์บลูส์สัญชาติอเมริกัน
กลุ่มดนตรีฟังก์สัญชาติอเมริกัน
ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2513
ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี สาขาศิลปินผู้ประสบความสำเร็จตลอดช่วงชีวิต
แม่พระรับสารและสองผู้อุทิศคุกเข่า (ลิปปี)

แม่พระรับสารและสองผู้อุทิศคุกเข่า (Annunciation with two Kneeling Donors) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยฟิลิปโป ลิปปีจิตรกรคนสำคัญชาวอิตาลีของสมัยยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์โบราณแห่งชาติที่วังบาร์แบรินีในกรุงโรมในประเทศอิตาลี
ภาพ “แม่พระรับสารและสองผู้อุทิศคุกเข่า” ที่เขียนโดยฟิลิปโป ลิปปี ราวระหว่างปี ค.ศ. 1440  ถึงปี ค.ศ. 1445 เป็นภาพที่มีพระแม่มารีย์เป็นศูนย์กลางขององค์ประกอบของภาพ ในฉากหลังทางขวาของภาพนอกประตูเป็นภาพสตรีสองคนกำลังขึ้นกระได ด้านขวาของภาพเป็นภาพเหมือนผู้อุทิศสองคนไม่ทราบนามคุกเข่าเป็นพยานต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น การวาดให้ขนาดของผู้อุทิศมีขนาดเท่าเทียมกับองค์ประกอบสำคัญในภาพเป็นสิ่งที่ยังใหม่อยู่ในขณะนั้น ก่อนหน้านั้นถ้าเป็นบุคคลธรรมดาก็จะมีขนาดเล็กกว่าตัวประกอบหลักของภาพซึ่งเป็นแสดงความสำคัญของตัวเอกของภาพ
== อ้างอิง ==
==ดูเพิ่ม==
ฟิลิปโป ลิปปี
ภาพเหมือนผู้อุทิศ
ฟิลิปโป ลิปปี
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1440
จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
จิตรกรรมสีน้ำมัน
ศิลปะเกี่ยวกับพระแม่มารีย์
งานสะสมของหอศิลป์โบราณแห่งชาติ
ภาพเหมือนผู้อุทิศ
แม่พระแห่งเหล่าเครูบ

แม่พระแห่งเหล่าเครูบ (The Madonna of the Cherubim) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยอันเดรอา มันเตญญาจิตรกรคนสำคัญชาวอิตาลีของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา
ภาพ “แม่พระแห่งเหล่าเครูบ” ที่เขียนโดยอันเดรีย มานเทนยาราวปี ค.ศ. 1485 เป็นภาพที่จนกระทั่งปี ค.ศ. 1808 อยู่ในคอนแวนต์ซานตามาเรียมายอเรที่เวนิสที่จาโคโป ซานโซวิโนไปเห็น  ในปัจจุบันภาพนี้ตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์เบรราที่เมืองมิลานในประเทศอิตาลี
ภาพ “แม่พระแห่งเหล่าเครูบ” เป็นภาพของพระแม่มารีย์ประคองพระกุมารเยซูอยู่บนพระเพลาบนฉากหลังที่เป็นฟ้าที่เต็มไปด้วยก้อนเมฆและเหล่าเครูบ ที่แสดงถึงอิทธิพลของงานเขียนของโจวันนี เบลลีนี และอันที่จริงแล้วเป็นภาพที่ระบุว่าเขียนโดยเบลลินีมาจนกระทั่งคาเวนากีซ่อมแซมภาพในปี ค.ศ. 1885 ด้านข้างของภาพดูเหมือนจะถูกตัดออกไปจึงเป็นไปได้ยากที่จะบ่งลักษณะขององค์ประกอบของภาพทั้งภาพได้ ภาพ “แม่พระแห่งเหล่าเครูบ” อาจจะเป็นภาพที่ดัชเชสแห่งเฟอร์รารา ลักษณะการเขียนใบหน้าของพระแม่มารีย์เชิงมนุษย์แทนที่จะเป็นเชิงเทพทำให้สันนิษฐานกันว่าเป็นภาพสำหรับการสักการะส่วนตัว
== อ้างอิง ==
Web Gallery page
Pinacoteca di Brera homepage 
==ดูเพิ่ม==
อันเดรอา มันเตญญา
เครูบ
อันเดรอา มันเตญญา
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1480
จิตรกรรมสีน้ำมัน
จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
งานสะสมของพิพิธภัณฑ์เบรรา
ศิลปะเกี่ยวกับแม่พระและพระกุมาร
เจ้าหญิงมารีอา ดา กลอเรีย ดัสเชสแห่งเซกอร์เบ

เจ้าหญิงมารีอา ดา กลอเรีย เองรีเกตา โดโลริส แห่งออร์เลอ็อง-บรากังซา (ประสูติ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2489 ที่เปตรอโปลิส ประเทศบราซิล) เป็นอดีตพระวรชายาในอาเล็กซานดาร์ คาราจอร์เจวิชและปัจจุบันทรงเป็นดัชเชสแห่งเซกอร์เบ
เจ้าหญิงมารีอาเป็นพระธิดาในเจ้าชายเปโดร กัสเตาแห่งออร์เลอ็อง-บราแกนซา และเจ้าหญิงมารีอา เด ลา เอสเปรันซา แห่งบูร์บง-ซิชิลีทั้งสอง พระองค์เป็นพระญาติชั้นหนึ่งในสมเด็จพระราชาธิบดีควน การ์โลสที่ 1 แห่งสเปน ที่ซึ่งพระมารดาเป็นพระเชษฐภคินีของพระมารดาในดัชเชส
เจ้าหญิงมารีอากับอาเล็กซานดาร์ คาราจอร์เจวิชมีพระโอรส 3 พระองค์ได้แก่
เจ้าชายปีเตอร์ รัชทายาทแห่งเซอร์เบีย
เจ้าชายฟิลิปแห่งยูโกสลาเวีย เป็นพระโอรสฝาแฝดกับเจ้าชายอเล็กซานเดอร์
เจ้าชายอเล็กซานเดอร์แห่งเซอร์เบีย เป็นพระโอรสฝาแฝดกับเจ้าชายฟิลิป
ปัจจุบันทรงเสกสมรสใหม่กับอิกนาซีโอ เด เมดีนา อี เฟร์นันเดซ เด กอร์โดบา ดยุกแห่งเซกอร์เบ และมีพระธิดา 2 พระองค์ ได้แก่
ดัชเชสซอล เด เมดีนา อี เฟร์นันเดซ เด กอร์โดบา
ดัชเชสลูนา เด เมดีนา อี เฟร์นันเดซ เด กอร์โดบา
== เชื้อสายทางพระมารดา ==
มารี เลชชินสกาแห่งโปแลนด์ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส→เจ้าหญิงหลุยส์ เอลิซาเบธแห่งฝรั่งเศส→มาเรีย ลุยซาแห่งปาร์มา สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน→มารีอา อีซาเบลแห่งสเปน สมเด็จพระราชินีแห่งซิซิลีทั้งสอง→ดัสเชสหลุยส์ซา เฟอร์นันดาแห่งมองต์เปนซิเออร์→มารีอา กริสตีนาแห่งซิซิลีทั้งสอง สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน→เจ้าหญิงมาเรีย อิสซาเบล ดัสเชสแห่งปารีส→เจ้าหญิงหลุยส์ เดอ ออร์เลอ็อง→เจ้าหญิงมารีอา เด ลา เอสเปรันซา แห่งบูร์บง-ซิชิลีทั้งสอง→เจ้าหญิงมารีอา ดา กลอเรีย ดัสเชสแห่งเซกอร์เบ
== อ้างอิง ==
http://en.wikipedia.org/wiki/Princess_Maria_da_Gloria_of_Orl%C3%A9ans_Bragan%C3%A7a
|}
ม
ม
บุคคลจากรัฐรีโอเดจาเนโร
มาเรีย แม็กกี

มาเรีย แม็กกี (Maria McKee) เกิดเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 1964 ในลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย เป็นนักร้องชาวอเมริกัน เธอได้ร่วมก่อตั้งวงที่ชื่อ โลนจัสทิซ ในปี ค.ศ. 1982 มีผลงานอัลบั้มกับวง 3 ชุด เมื่ออายุได้ 19 ปี เธอเขียนเพลงอันดับ 1 ในสหราชอาณาจักรที่ขับร้องโดยเฟียร์กอล ชาร์คีย์  ที่ชื่อเพลง "A Good Heart" ในปี 1987 เธอปรากฏตัวในมิวสิกวิดีโอของร็อบบี โรเบิร์ตสัน ที่ชื่อ "Somewhere Down the Crazy River" และยังร้องประสานในเพลงนี้ หลังจากนั้นเธอออกผลงานเดี่ยวชุดแรกในชื่อตัวเอง ในปี ค.ศ. 1989 มีเพลง "Show Me Heaven" ที่ประกอบภาพยนตร์เรื่อง Days of Thunder เพลงนี้ติดอันดับ 1 ในสหราชอาณาจักรนาน 4 สัปดาห์ในปี 1990
หลังจากนั้นเธอออกผลงานสตูดิโออัลบั้มและอัลบั้มแสดงสด อย่างชุด High Dive, Peddlin' Dreams และ Late December ออกกับค่ายของเธอเองที่ชื่อ วิวไฟนเดอร์ ต่อมาในปี 1998 วงดิกซีชิกส์ นำเพลงของแม็กกีที่ชื่อ  "Am I the Only One (Who's Ever Felt This Way?)" ไปร้อง ซึ่งอยู่ในอัลบั้ม Wide Open Spaces ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่
== อ้างอิง ==
นักร้องอเมริกัน
บุคคลจากลอสแอนเจลิส
ลักกีซัมเมอร์เลดี

ลักกีซัมเมอร์เลดี (Lucky Summer Lady; ラッキー・サマー・レディー） เป็นอัลบั้มชุดแรกของวง ทีแสควร์ ซึ่งวางแผงเมื่อปี พ.ศ. 2522
== รายละเอียดอัลบั้ม==
หลังจาก มาซาฮิโระ อันโดะ ได้ฟอร์มวงที-สแควร์ขึ้นมา ในช่วงแรกของการทำอัลบั้ม ที-สแควร์มีสมาชิกอย่างเป็นทางการอยู่ 8 คน คือ
. มาซาฮิโระ อันโดะ - หัวหน้าวง, กีต้าร์
. ทาเคชิ อิโต้ - แซ็กโซโฟน, ฟลุ้ต
. ชิโร่ ซางิสึ - คียบอร์ด
. มิยางิ จุนโกะ - เปียโน, ร้องประสาน
. ยูจิ นากามุระ - เบส
. ยูจิ มิคุริยะ - กีต้าร์
. คิโยฮิโกะ เซมบ้า - เพอร์คัสชั่น
. ไมเคิ่ล เซจิ คาวาอิ - กลอง, ร้องประสาน
ซึ่งอัลบั้มชุดแรกของวง จะมีสัดส่วนของความเป็นแจ๊สฟิวชั่นแบบยุคดั้งเดิมเป็นอย่างมาก คือค่อนข้างฟังยาก แต่มีความติดหูและไพเราะอยู่ในที อัลบั้มชุดนี้ ทุกเพลง แต่งโดย มาซาฮิโระ อันโดะ ยกเว้น I WON'T LAST A DAY WITHOUT YOU ซึ่งเป็นเพลงเก่าของ พอล วิลเลี่ยมส์ และ โรเจ่อร์ นิโคลส์
== รายชื่อเพลง ==
A FEEL DEEP INSIDE
LUCKY SUMMER LADY
THE NUMBER
FUTURE FLY
I WON'T LAST A DAY WITHOUT YOU
BEFORE IT'S GONE TOO FAR
== รายละเอียดเพิ่มเติม ==
Sony Music Shop 『Lucky Summer Lady』 CD
อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2522
อัลบั้มเพลงของที-สแควร์
มิดไนต์เลิฟเวอร์

มิดไนต์เลิฟเวอร์ (Midnight Lover ミッドナイト・ラヴァー) เป็นอัลบั้มชุดที่สอง ของ ที-สแควร์ ออกวางแผงในปี พ.ศ. 2522 หลังจากอัลบั้มชุดแรก เพียงสามเดือน
== รายละเอียดอัลบั้ม ==
หลังจากอัลบั้มชุดแรกวางขายไปสามเดือน ทางวงก็ได้ทำอัลบั้มชุดใหม่ออกมา โดยยังคงเดิมคอนเซ็ปท์ทางวงอย่างครบถ้วน ผลงานการแต่งเพลงยังคงเป็นหน้าที่ของ อันโดะ เช่นเคย เพียงแต่คราวนี้ มิยางิ จุนโกะ ได้แต่งเพลง Take The Long Road ซึ่งถือว่าเป็นเพลงที่ดุเดือดที่สุดของวงเลยทีเดียว อัลบั้มชุดนี้ เป็นอัลบั้มสุดท้ายที่ ยูจิ มิคุริยะ กีต้าร์คนที่สองของวง อยู่เป็นสมาชิกของวง และอัลบั้มชุดนี้ ชิโร่ ซางิสึ ก็ได้ลดบทบาทตนเองเป็น สมาชิกเสริม (Support Member)
== รายชื่อเพลง ==
LICKIN' IT
WRAPPED AROUND YOUR SOUL
SHOW DANCE
TAKE THE LONG ROAD
MIDNIGHT LOVER
THIS SONG
== สมาชิกวง ==
. มาซาฮิโระ อันโดะ - หัวหน้าวง, กีต้าร์
. ทาเคชิ อิโต้ - แซ็กโซโฟน, ฟลุ้ต
. มิยางิ จุนโกะ - เปียโน, ร้องประสาน
. ยูจิ นากามุระ - เบส
. ยูจิ มิคุริยะ - กีต้าร์
. คิโยฮิโกะ เซมบ้า - เพอร์คัสชั่น
. ไมเคิ่ล เซจิ คาวาอิ - กลอง, ร้องประสาน
. ชิโร่ ซางิสึ - คียบอร์ด (สมาชิกเสริม)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Sony Music Shop『Midnight Lover』CD
อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2521
อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2522
อัลบั้มเพลงของที-สแควร์
เมกมีอะสตาร์

เมกมีอะสตาร์ (Make Me A Star ;メイク・ミー・ア・スター） เป็นอัลบั้มชุดที่สาม ของ ที-สแควร์ ออกวางแผงในปี พ.ศ. 2523
== รายละเอียดอัลบั้ม ==
ที-สแควร์ เหลือสมาชิกอยู่เพียงหกคนเท่านั้น หลังจากการลาออกของ ยูจิ มิคุริยะ และการถอยบทบาทของชิโร่ ซางิสึ ที่ผันหน้าที่ตัวเองเป็นเพียงสมาชิกเสริม (support member) อัลบั้มชุดนี้เป็นอัลบั้มสุดท้ายที่ ที-สแควร์ คงความเป็นแจ๊สฟิวชั่นแบบยุค70ไว้ และมีการเพิ่มเครื่องสายเข้ามา (MAKE ME A STAR) และกลิ่นของดนตรีบลูส์ (TEXAS KID) ก่อนจะเปลี่ยนแนวทางดนตรีของวงไปเป็นวงแจ๊สฟิวชั่นที่เข้าหาตลาดมากขึ้น และเข้าหาความสำเร็จมากขึ้น ในชุด Rockoon ในปีต่อมา
อัลบั้มชุดนี้ยังเป็นชุดสุดท้ายที่ มิยางิ จุนโกะ กับ ไมเคิ่ล คาวาอิ เป็นสมาชิกวง
== รายชื่อเพลง ==
ทุกเพลงแต่งโดย อันโดะหมด
MR．COCO'S ONE
MAKE ME A STAR
LIFE IS A MUSIC
STIFF NAILS
LOVE FOREVER
I WILL SING A LULLABY
TEXAS KID
== สมาชิกวง ==
. มาซาฮิโระ อันโดะ - หัวหน้าวง, กีต้าร์
. ทาเคชิ อิโต้ - แซ็กโซโฟน, ฟลุ้ต
. มิยางิ จุนโกะ - เปียโน, ร้องประสาน
. ยูจิ นากามุระ - เบส
. คิโยฮิโกะ เซมบ้า - เพอร์คัสชั่น
. ไมเคิ่ล เซจิ คาวาอิ - กลอง, ร้องประสาน
. ชิโร่ ซางิสึ - คียบอร์ด (สมาชิกเสริม)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Sony Music Shop『Make Me A Star』CD
อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2522
อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2523
อัลบั้มเพลงของที-สแควร์
ร็อกคูน

ร็อกคูน (Rockoon; ロックーン） เป็นอัลบั้มชุดที่สี่ ของ ที-สแควร์ ออกวางแผงในปี พ.ศ. 2524
== รายละเอียดของอัลบั้ม ==
การลาออกของจุนโกะ และ คาวาอิ ทำให้ ที-สแควร์ได้สมาชิกทดแทนคือ คุเมะ ไดซากุ และ จุน อาโอยาม่า ซึ่งเพิ่งออกจากวง PRISM ซึ่งเป็นวงแนวแจ๊สฟิวชั่นชื่อดังอีกวงของญี่ปุ่น การมาและบทบาทของไดซากุ ช่วยเปลี่ยนแปลงซาวนด์ของที-สแควร์ ให้กลายเป็นวงฟิวชั่นที่เข้าหาตลาดมากขึ้น ซินธิไซเซอร์เข้ามามีบทบาทมากขึ้น อัลบั้มชุดนี้เป็นชุดแรกที่มีเพลงร้องอยู่สามเพลงคือ REALLY LOVE, COME BACK และ  IT'S HAPPENING AGAIN ซึ่งแต่งร่วม และร้องโดย ลินดา เฮนดริค
อัลบั้มชุดนี้สร้างเพลงฮิตให้กับทางวงเพลงแรก คือเพลง TOMORROW'S AFFAIR ซึ่งถูกนำไปประกอบละครน้ำเน่าเรื่องหนึ่งของญี่ปุ่น
อัลบั้มชุดนี้ เป็นอัลบั้มชุดสุดท้ายที่ ยูจิ นากามูระ และ คิโยฮิโกะ เซมบ้า เป็นสมาชิกวง รวมทั้ง ชิโร่ ซางิสึ (ที่แม้ว่าจะไม่ใช่สมาชิกอย่างเป็นทางการ แต่ยังคงมีปรากฏอยู่ในหน้าปกอัลบั้ม) อย่างไรก็ตาม เซมบ้า ยังเล่น Back-Up ให้กับวงจนถึงอัลบั้มชุด TRUTH
== รายชื่อเพลง ==
ทุกเพลงแต่งโดย มาซาฮิโระ อันโดะ ยกเว้น
ROCKOON - แต่งโดย อันโดะ, ไดซากุ และ อาโอยาม่า
REALLY LOVE - แต่งโดย อันโดะ และ เฮนดริค
TOMORROW'S AFFAIR
BANANA
複眼人生 (THE WAY I FEEL) - แต่งโดย เซมบ้า
LITTLE POP SUGAR
COME BACK - แต่งโดย อันโดะ และ เฮนดริค
IT'S HAPPENING AGAIN - แต่งโดย อันโดะ และ เฮนดริค
GOOD NIGHT
== สมาชิกวง ==
. มาซาฮิโระ อันโดะ - หัวหน้าวง, กีต้าร์
. ทาเคชิ อิโต้ - แซ็กโซโฟน
. คุเมะ ไดซากุ - คียบอร์ด, เปียโน
. ยูจิ นากามุระ - เบส
. คิโยฮิโกะ เซมบ้า - เพอร์คัสชั่น
. จุน อาโอยาม่า - กลอง
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Sony Music Shop『Rockoon』CD
อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2523
อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2524
อัลบั้มเพลงของที-สแควร์
เปเรซ ปราโด

ดามาโซ เปเรซ ปราโด (Dámaso Pérez Prado) เป็นนักแต่งเพลง นักเปียโน และหัวหน้าวงดนตรีชาวคิวบา/เม็กซิโก  เป็นผู้นำดนตรีในแนวซัลซามาพัฒนาให้เป็น มัมโบจนเกิดความนิยม จนได้รับฉายาว่า "ราชาแห่งมัมโบ" (Mambo King) 
เปเรซ ปราโด เกิดที่คิวบา เริ่มหัดเล่นเปียโนคลาสสิกและออร์แกนมาตั้งแต่เด็ก และเริ่มทำงานเป็นนักดนตรีให้กับวงออร์เคสตราที่เล่นในคาสิโนในอาบานา ที่ซึ่งเขาเริ่มนำดนตรีมัมโบมาเล่นในคลับ เมื่อเปเรซ ปราโด ย้ายไปอยู่ที่เม็กซิโกในปี ค.ศ. 1948 เขาเริ่มบันทึกแผ่นเสียงในสังกัด อาร์ซีเอวิกเตอร์  และทำให้ดนตรีมัมโบเป็นที่นิยมในวงกว้าง  และข้ามฝั่งไปในสหรัฐในปี ค.ศ. 1951
ลักษณะเด่นของดนตรีมัมโบของปราโด คือ ใช้แซกโซโฟนให้จังหวะ และใช้เครื่องเป่าทองเหลือง (ทรอมโบนและทรัมเปต)ให้ทำนอง   มีเปียโน กลอง และเครื่องเคาะเป็นส่วนประกอบ   ตอนกลางเพลง เปเรซ ปราโด จะเปล่งเสียงว่า ugh เป็นภาษาละตินซึ่งแปลเป็นภาษาอังกฤษว่า say it  โดยเพลงที่มีชื่อเสียงของเขา ได้แก่เพลง Mambo No.5, เพลง Mambo No.8, เพลง Patricia และเพลง Cherry Pink (and Apple Blossom White) ซึ่งขึ้นถึงอันดับหนึ่งจากการจัดอันดับของนิตยสารบิลบอร์ด ประเทศอังกฤษ ในปี ค.ศ. 1955  นอกจากนี้ยังมีเพลง "Qué rico el mambo" ที่ปัจจุบันเป็นที่รู้จักกันในชื่อ "Mambo Jambo"
เปเรซ ปราโดเสียชีวิตจากอาการหัวใจวายที่บ้านพักในเม็กซิโกซิตี ด้วยวัย 72 ปี
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
"Mambo", a documentary about Perez Prado
The Pérez Prado Pages
Perez Prado Mambo Home Page
นักดนตรีชาวคิวบา
นักดนตรีชาวเม็กซิโก
นักเปียโน
ศิลปินสังกัดอาร์ซีเอวิคเตอร์
บุคคลจากเม็กซิโกซิตี
บุคคลจากอาบานา
เมจิก (อัลบั้มที-สแควร์)

เมจิก (MAGIC; マジック）เป็นอัลบั้มชุดที่ห้าของ ที-สแควร์ วางเมื่อปี พ.ศ. 2526
== รายละเอียดของอัลบั้ม ==
โทโยยูกิ ทานากะ เข้ามาเป็นมือเบสแทน นากามูระ ในขณะที่ อาโอยาม่า ก็ออกจากวงไป และได้ เอจิ ชิมิสึ เข้ามาแทน อัลบั้มนี้เป็นชุดแรกที่ ทาเคชิ อิโต้ นำ Electronic-Woodwind-Instrument (EWI) เข้ามาใช้ จนกลายเป็นเอกลักษณ์ของวงไปพร้อม ๆ กับ ความสำเร็จในการสร้างแนวทางที่เป็นตัวตนที่แท้จริงของวงจากมันสมองและฝีมือของ อันโดะ และ ไดซากุ อัลบั้มชุดนี้สร้างชื่อให้กับวงมาก ด้วยเพลง IT'S MAGIC ที่ในเวลาต่อมา Marlene นักร้องชาวฟิลิปปินส์ที่ไปดังในญี่ปุ่น จะนำมาร้องใหม่จนกลายเป็นเพลงฮิตประจำตัวของเธอ ซึ่งส่งผลดีต่อวงด้วย อัลบั้มชุดนี้ยังมีเพลงร้องอยู่สี่เพลง คือ IT'S MAGIC, I'LL NEVER FORGET YOU, SUNSHINE SUNSHINE, I LUV U
ไดซากุ ออกจากวงไปหลังจากจบอัลบั้มชุดนี้ รวมทั้ง ชิมิสึด้วย
== รายชื่อเพลง ==
ทุกเพลงแต่งโดย อันโดะ ยกเว้น
IT'S MAGIC - เนื้อร้อง โดย ลินดา เฮนริค ทำนองโดย อันโดะ
CHOU CHOW
I'LL NEVER FORGET YOU - เนื้อร้อง โดย ลินดา เฮนริค ทำนองโดย อันโดะ
LITTLE MERMAID
LARISA - แต่งโดย ไดซากุ
CHASE
SUNSHINE SUNSHINE - เนื้อร้อง โดย ลินดา เฮนริค ทำนองโดย ไดซากุ
WANDERING SOLDIER
I LUV U - เนื้อร้อง โดย ลินดา เฮนริค ทำนองโดย ไดซากุ
かわいいテクノ (Kawaii Technic) - แต่งโดย ไดซากุ
== สมาชิกวง ==
มาซาฮิโระ อันโดะ - หัวหน้าวง, กีต้าร์
ทาเคชิ อิโต้ - แซ็กโซโฟน, อีวี
คุเมะ ไดซากุ - คียบอร์ด, เปียโน
โทโยยูกิ ทานากะ - เบส
เอจิ ชิมิสึ - กลอง
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Sony Music Shop『MAGIC』CD
อัลบั้มเพลงของที-สแควร์
การตุ๋น

การตุ๋น (Braiser; Braising) เป็นการผสมผสานรูปแบบการทำอาหารโดยใช้ทั้งความชื้นและความร้อน โดยทั่วไปแล้ว อาหารจะถูกให้ความร้อนที่อุณหภูมิสูง และนำไปไว้ในหม้อมีฝาปิดที่มีของเหลวปริมาณไม่คงที่ ทำให้เกิดรสชาติพิเศษขึ้นมา
เทคนิคการทำอาหาร
หอยเป๋าฮื้อ

หอยเป๋าฮื้อ หรือหอยโข่งทะเล สามารถรับประทานได้มีตั้งแต่ขนาดเล็ก จนถึง ขนาดใหญ่ เป็นสัตว์ในวงศ์ Haliotidae มีฝาเดียว
==  แหล่งข้อมูลอื่น ==
http://www.thaifeed.net/animal/abalone/abalone-9.html 
 
Edible molluscs
Commercial molluscs
การผัด

การผัด (Stir frying) เป็นวิธีการทำอาหารในน้ำมันและไขมัน ซึ่งเป็นเทคนิกการทำอาหารซึ่งเกิดขึ้นเป็นเวลานานกว่า 2,500 ปีมาแล้ว การผัดในอาหารไทยส่วนใหญ่ได้รับอิทธิพลจากอาหารจีน
== อาหารไทยที่ปรุงด้วยการผัด ==
มีหลายชนิด ได้แก่: 
ผัดไฟแดง เป็นการผัดไฟแรงอย่างเร็วให้ผักสุกและยังคงสีเขียวไว้ได้ ผักที่นิยมนำมาผัดได้แก่ผักบุ้ง คะน้า ผักกูดและยอดฟักแม้ว เป็นต้น
ผัดกะเพรา เป็นการผัดเนื้อสัตว์ชนิดต่างๆกับพริกขี้หนูและกระเทียมโขลกรวมกันแต่งกลิ่นด้วยใบกะเพรา ปรุงรสด้วยน้ำมันหอย ซีอิ๊วขาว และน้ำตาลทรายเป็นหลัก ถ้าเป็นอาหารทะเล นิยมเพิ่มน้ำพริกเผาให้สีสวย
ผัดพริกไทยดำ เป็นการผัดที่ใส่พริกไทยดำบุบ รสออกเค็มและเผ็ดร้อน นิยมผัดดับเนื้อสัตว์ที่มีกลิ่นแรง เช่น เนื้อวัว เนื้อนกกระจอกเทศและเนื้อปู
ผัดเผ็ด มี 2 แบบคือผัดเผ็ดที่ใช้พริกสดและผัดเผ็ดที่ใช้น้ำพริกแกงเผ็ดถ้าใช้น้ำพริกแกงนิยมใส่กะทิหรือนม ส่วนผัดเผ็ดที่ใช้พริกสดจะคล้ายผัดกะเพรา เพียงแต่จะเพิ่มผักอื่นๆ เช่นมะเขือเปราะ มะเขือพวง กระชาย ใบมะกรูด
ฉู่ฉี่ เป็นผัดเผ็ดที่ใช้น้ำพริกแกงเผ็ดที่เพิ่มเครื่องเทศ นิยมใส่ใบกะเพราหรือใบมะกรูด ถ้าใส่น้ำมากจะเรียกแกงฉู่ฉี่
คั่วกลิ้ง เป็นอาหารผัดของภาคใต้ ผัดนำ้พริกแกงกับกะทิแล้วจึงใส่เนื้อสัตว์ ผัดให้น้ำแห้ง ใส่พริกไทย ใบมะกรูด กระชาย น้ำพริกแกงประกอบด้วย พริกขี้หนูสดหรือแห้ง เกลือ ข่า ตะไคร้ กระเทียม กระชาย ผิวมะกรูด กะปิ
ผัดฉ่า เป็นการผัดที่ใช้ไฟแรง ใช้พริกขี้หนู กระเทียม พริกไทย โขลกรวมกัน นิยมเพิ่มใบกะเพรา พริกไทยอ่อน ใบมะกรูดและกระชายเพื่อเพิ่มความเผ็ดและความหอม
ผัดกะปิ ใช้หอมแดงและกะปิเป็นเครื่องปรุงหลัก แต่บางท้องถิ่นจะเพิ่มพริกไทย นิยมผัดกับหมูสามชั้นและหมึก
ผัดโป๊ยเซียน เป็นอาหารผัดแบบจีน ใส่เครื่องปรุงทั้งหมด 8 อย่าง เครื่องปรุงที่นิยมใช้ ได้แก่ กุ้ง หมึก หมู วุ้นเส้น เซ่งจี๊ ตับ หมึกแช่ ไข่
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
How to Stir-fry: Illustrated Step-by-step
Stir-fry Recipes
Chinese Stir-Fry Recipes
เทคนิคการทำอาหาร
สิ่งประดิษฐ์ของจีน
อาหารจีน
หมูย่าง

หมูย่าง เป็นอาหารที่ทำให้เนื้อหมูสุกด้วยการย่าง จนเนื้อสุกนุ่มและหนังกรอบ   วิธีในการย่างแบบดั่งเดิมโดยการใช้ความร้อนจากเตาถ่าน   ปัจจุบัน มีเตาย่างนานาชนิด เช่นเตาย่างเทปัน   เตาย่างไฟฟ้า  เตาย่างแก๊สอินฟาเรด  ขึ้นอยู่กับความสะดวกของผู้บริโภค
หมูย่างก็จะมีหลายสูตรในการหมักหมูให้มีรสชาติหอมอร่อย  แต่ละสูตร มีวิธีหมักที่แตกต่างกัน แต่โดยหลัก ๆ ที่ขาดไม่ได้คือ นมสด ที่ช่วยในการหมักให้เนื้อหมูนุ่มน่ารับประทาน และกระเทียม ให้ได้กลิ่นเครื่องเทศที่หอมกรุ่น  วิธีการรับประทาน ควรทานหมูย่างขณะที่สุก
== ดูเพิ่ม ==
หมูหัน
อาหารจากเนื้อหมู
ไก่ผัดเม็ดมะม่วงหิมพานต์

ไก่ผัดมะม่วงหิมพานต์ เป็นอาหารรสจัด ที่ปรุงด้วยการนำเนื้อไก่สดไปผัดกับพริกและมะม่วงหิมพานต์ ซึ่งจะต่างจากสูตรของเสฉวนที่จะทอดเนื้อไก่ก่อนนำไปผัด
อาหารจีน
อาหารผัดหรือทอด
อาหารจากเนื้อไก่
บุหรงช้าง

บุหรงช้าง Jing Wang, Chalermglin & R.M.K. Saunders พบครั้งแรกในป่าดิบชื้นของ อำเภอแว้ง จังหวัดนราธิวาส เมื่อ พ.ศ. 2544  เป็นพืชสกุลบุหรงเพียงชนิดเดียวที่เป็นไม้เลื้อย ส่วนบุหรงชนิดอื่นเป็นไม้พุ่ม ดอกและผลขนาดใหญ่ที่สุดในสกุลบุหรง แผ่นใบรูปไข่กลับหรือรูปขอบขนาน เนื้อใบหนา เรียบ ด้านบนใบสีเขียวเข้มเป็นมัน ด้านล่างมีนวลแป้งสีขาวเคลือบ ดอกออกตามเถาแก่ สีเหลือง ออกดอกบานช่วงเดือน กุมภาพันธ์ถึงเมษายนของทุกปี
== อ้างอิง ==
'บุหรงช้าง-ดอกทู่' พรรณไม้ ใหม่ของโลก
วงศ์กระดังงา