pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
โลทริงเงิน

โลทริงเงิน (Lothringen) หรือ ลอแรน (Lorraine) เป็นอาณาจักรยุคกลางทางตะวันตกเฉียงเหนือของยุโรป ประกอบด้วยกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำ, ทางตะวันตกของไรน์ลันท์, ดินแดนที่ในปัจจุบันอยู่ระหว่างพรมแดนระหว่างฝรั่งเศสและเยอรมนี, และดินแดนทางตะวันตกของสวิตเซอร์แลนด์  โลทริงเงินเกิดจากการแบ่งอาณาจักรแฟรงค์กลาง ออกเป็นสามส่วนในปีค.ศ. 855 ก่อนหน้านี้ไม่นาน แฟรงค์กลางก็พึ่งแบ่งออกมาจากจากจักรวรรดิคาโรแล็งเชียงในปีค.ศ. 843 ตามผลของสนธิสัญญาแวร์เดิง
ในปีค.ศ. 870 โลทริงเงินถูกแบ่งตามสนธิสัญญาเมอร์เซนระหว่างราชอาณาจักรแฟรงค์ตะวันออกและราชอาณาจักรแฟรงค์ตะวันตก หลังจากสงครามระหว่างปี ค.ศ. 876 ถึงปี ค.ศ. 879 ราชอาณาจักรแฟรงค์ตะวันตกก็คืนครึ่งโลทริงเงินที่ได้ไปคืนให้แก่ราชอาณาจักรแฟรงค์ตะวันออกตามสนธิสัญญารีเบอมงต์ในปี ค.ศ. 880 เจ้านายโลทริงเงินผู้ต้องการสิทธิที่จะเลือกพระมหากษัตริย์ก็ร่วมมือกับราชอาณาจักรแฟรงค์ตะวันออกในการโค่นราชบัลลังก์ของคาร์ลเดอร์ดิคเคอในปี ค.ศ. 887 โลทริงเงินปกครองโดยดยุกต่อมาอีกหลายคนที่เริ่มด้วยลุดวิกดาสคินด์ในปี ค.ศ. 903 แต่โลทริงเงินก็สลับความสวามิภักดิ์ระหว่างกษัตริย์ราชอาณาจักรแฟรงค์ตะวันออกและราชอาณาจักรแฟรงค์ตะวันตก ในปีค.ศ. 939 กษัตริย์แฟรงค์ตะวันออกอ็อทโท ก็ทรงสามารถปราบปรามดยุกกิลเบิร์ตได้ และทรงผนวกโลทริงเงินเข้ามาเป็นรัฐบริวารของราชอาณาจักรในฐานะหนึ่งดัชชีรากฐาน (Stem duchy) ที่ดยุกของโลทริงเงินมีสิทธิในการออกเสียงเลือกพระมหากษัตริย์ ขณะที่สาเหตุการเป็นอาณาจักรรากฐานของดินแดนอื่นๆ มาจากการเป็นเผ่าพันธุ์หรือเป็นชาติเดียวกัน การเป็นอาณาจักรรากฐานของโลทริงเงินเท่านั้นที่มาจากสาเหตุทางการเมือง
ในปี ค.ศ. 959 บรูโนเดอะเกรต ดยุกแห่งโลทริงเงินแบ่งอาณาจักรระหว่างลอร์แรนใหญ่ และลอร์แรนเล็ก โดยมอบให้ครองโดยมากราฟ นอกไปจากช่วงระยะเวลาระหว่าง ค.ศ. 1033 ถึง ค.ศ. 1044 ในสมัยของโกเทโลที่ 1 แล้วการแบ่งแยกก็ยังเป็นไปตามการแบ่งเดิม ต่อมามากราฟของแต่ละส่วนก็ยกฐานะของอาณาจักรขึ้นเป็นดัชชี ในคริสต์ศตวรรษที่ 12 อำนาจของดยุกในลอร์แรนใต้ก็เสื่อมโทรมลงที่ทำให้เกิดการก่อตั้งขึ้นเป็นดัชชีแห่งลิมบวร์ก และดัชชีแห่งบราบองต์ แต่ดยุกยังคงดำรงบรรดาศักดิ์เป็นดยุกแห่งโลเทียร์ (Duke of Lothier มาจาก "Lotharingia") โดยเลิกใช้คำว่า "lower" ลอร์แรน ส่วนดัชชีแห่งลอร์แรนเหนือกลายมาเรียกกันว่า "ลอร์แรน" ซึ่งเป็นอาณาจักรที่มีวัฒนธรรมและภาษาแบบฝรั่งเศสและมีความสัมพันธ์การการเมืองของฝรั่งเศสแม้ว่าจะยังเป็นรัฐบริวารอย่างห่างๆ ของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ หลังจากการรุกรานและการยึดครองของฝรั่งเศสอยู่ราวร้อยปี ลอร์แรนก็ตกไปเป็นของฝรั่งเศสหลังจากการสิ้นสุดของสงครามสืบราชบัลลังก์โปแลนด์ (ค.ศ. 1737) ในปี ค.ศ. 1766 ลอร์แรนก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ และกลายเป็นจังหวัดลอร์แรน ในปี ค.ศ. 1871 หลังจากสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย, ลอร์แรนก็รวมกับอัลซาซเป็นจังหวัดอัลซาซ-ลอร์แรนของจักรวรรดิเยอรมัน ในปัจจุบันโลทริงเงินส่วนใหญ่อยู่ในฝรั่งเศส บางส่วนอยู่ในเยอรมนีในบริเวณที่เรียกว่า "ภูมิภาคลอร์แรน"
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ดัชชีแห่งลอร์แรน
ลอร์แรน (จังหวัด)
แคว้นลอร์แรน
รายนามประมุขแห่งลอร์แรน
รัฐในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 9
สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 10
รัฐสิ้นสภาพในประเทศเยอรมนี
รัฐสิ้นสภาพในประเทศฝรั่งเศส
ราชอาณาจักรแฟรงก์
ประธานนักเรียนสุดซ่า สภานักเรียนสุดป่วน

ประธานนักเรียนสุดซ่า สภานักเรียนสุดป่วน  เป็นชุดนิยายไลท์โนเวลญี่ปุ่น แต่งโดย เซกินะ อาโออิ วาดภาพประกอบโดย คิระ อินุงามิ วางจำหน่ายเล่มแรกเมื่อวันที่ 19 มกราคม 2008 และปัจจุบันวางจำหน่ายแล้ว 5 เล่ม โดยสำนักพิมพ์ ฟุจิมิ โชโบ ในเครือ ฟุจิมิ แฟนตาเซีย บุงโกะ ส่วนมังงะนั้นมีอยู่ 2 แบบ ได้แก่ มังงะแบบแรก วาดโดย 10mo เริ่มตีพิมพ์ลงในนิตยสาร Dragon Age Pure เมื่อวันที่ 20 สิงหาคม 2008 ของสำนักพิมพ์ ฟุจิมิ โชโบ ส่วนมังงะแบบที่สอง วาดโดย โซระฮิโกะ มิซึชิมะ เริ่มตีพิมพ์ลงในนิตยสาร Comptiq เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม 2009 ของสำนักพิมพ์ คาโดคาว่า โชเท็น และอนิเมะผลิตโดย Studio Deen กำกับโดย ทาคุยะ ซาโตะ
== เนื้อเรื่อง ==
เป็นเนื้อเรื่องของสมาชิกสภานักเรียนของโรงเรียนมัธยมปลายเฮคิโยในเกาะฮอกไกโด ที่จริงๆ แล้วจะมีสมาชิกที่มาจากการเลือกตั้ง 4 คน ซึ่งเป็นผู้หญิงทั้งหมด แต่ "เคน สุงิซากิ" เป็นสมาชิกกิตติมศักดิ์ที่เข้ามาเป็นสมาชิกด้วยคะแนนสูงสุดในโรงเรียน และเขาเป็นผู้ชายคนเดียวในหมู่สาวๆ สภานักเรียน
ในเรื่องนี้ส่วนมากเนื้อเรื่องจะดำเนินอยู่แต่ในห้องของสภานักเรียนของโรงเรียนมัธยมปลายเฮคิโย  โดยมีประธานสภานักเรียนชื่อ "คุริมุ ซากุระโนะ" มักจะเป็นผู้ดำเนินเรื่องก่อน
== ตัวละคร ==
สึกิซาคิ เค็น  (杉崎 鍵 Sugisaki Ken)
ให้เสียงโดย ทากาชิ คนโด
เค็นเป็นนักเรียนปี 2 แห่งโรงเรียนมัธยมปลายเฮคิโย เขาสามารถเข้ามาในสภานักเรียนได้ เพราะเขานั้นสามารถทำคะแนนสอบได้สูงที่สุดในชั้นปี เขาเป็นผู้ชายคนเดียวที่เข้ามาเป็นสมาชิกสภานักเรียน นิสัยส่วนตัวของเขาจะเป็นคนขี้เล่น และทะลึ่ง ชอบเล่นเกมจีบสาวเป็นชีวิตจิตใจ และพยายามจะสร้างสภานักเรียนให้เป็นฮาเร็ม  อาคาบะ จิซึรุจะชอบเรียกเขาว่า "คีย์คุง" เพราะว่า คันจิในชื่อของเขานั้นชื่อ "เค็น"  ซึ่งสามารถอ่านอีกอย่างได้ว่า "คะงิ"  และในสภานักเรียนเขาเป็นตัวสร้างเสียงหัวเราะอีกด้วย
ซาคุระโนะ คุริมุ (桜野 くりむ Sakurano Sakurano)
ให้เสียงโดย มาริโกะ ฮนดะ
เธอเป็นนักเรียนปี 3 และเป็นประธานของสภานักเรียนอีกด้วย กรุ๊ปเลือดของเธอคือ A เธอชอบของหวานเอามากๆ เธอมีชื่อเล่นว่า "อากะจัง"  ซึ่งตั้งโดย "ชิสุรุ" เพราะว่าชื่อของเธอนนั้น หากเปลี่ยนเป็น "คุริมุซอน"  ซึ่งแปลแล้วจะมีความหมายคล้ายกับ "สีแดง"  ดังนั้นชื่อเล่นของเธอก็มาจาก "อากะ-จัง"  นิสัยของเธอคล้ายๆ กับเด็ก ดูไม่เหมือนว่าเป็นรุ่นพี่เอาเลย และมีความมั่นใจในตัวเองสูงมาก...
อาคาบะ จิซึรุ (紅葉 知弦 Akaba Chizuru)
ให้เสียงโดย ยุกะ ไซโต → มินะ
ชิอินะ มินัทสึ (椎名 深夏 Shiina Minatsu)
ให้เสียงโดย มิซึสึ โทงาชิ
ชิอินะ มาฟุยุ (椎名 真冬 Shiina Mafuyu)
ให้เสียงโดย ยูกิ โฮรินากะ
มางิรุ ซาโตริ (真儀瑠 紗鳥 Magiru Satori)
ให้เสียงโดย มามิ โคซึเกะ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซค์หลักอย่างเป็นทางการ
เซโตะคาอิ โนะ อิจิซอน ที่ Anime News Network
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง‎
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2551
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2552
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2552
โรงเรียนในวรรณกรรม
กลุ่มสิบเจ็ดมณฑล

กลุ่มสิบเจ็ดมณฑล (Siebzehn Provinzen, Seventeen Provinces) เป็นการรวมตัวเป็นสหอาณาจักรของรัฐในกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำในคริสต์ศตวรรษที่ 15 และ 16 ที่ครอบคลุมบริเวณที่ในปัจจุบันคือเนเธอร์แลนด์, เบลเยียม, บริเวณพอสมควรในลักเซมเบิร์ก (อาร์ตัว, นอร์ด) และส่วนเล็ก ๆ ในเยอรมนี
กลุ่มสิบเจ็ดมณฑลเดิมอยู่ภายใต้การปกครองของดยุคแห่งเบอร์กันดีแห่ง ราชวงศ์วาลัวส์และต่อมาโดยราชวงศ์ฮับส์บูร์ก เริ่มด้วยสายสเปนและตามด้วยสายออสเตรีย ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1512 มณฑลเหล่านี้ก็เป็นส่วนสำคัญของกลุ่มเครือราชรัฐบูร์กอญของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
== องค์ประกอบ ==
กลุ่มสิบเจ็ดมณฑลประกอบด้วย:
เคาน์ตีอาร์ตัว
เคาน์ตีฟลานเดอร์ส รวมทั้งอาณาจักรเบอร์กราฟแห่งลีลล์, Douai, Orchies, อาณาจักรลอร์ดแห่งตูร์แนร์ และ ตูร์แนร์ซีส
อาณาจักรลอร์ดแห่งเมเชเลน
เคาน์ตีนาเมอร์
เคาน์ตีแอโน
เคาน์ตีเซแลนด์
เคาน์ตีฮอลแลนด์
ดัชชีบราบันต์ รวมทั้งรัฐมากราฟแห่งอันท์เวิร์พ, เคาน์ตีเลอวอง และ บรัสเซลส์, และแอบบีNivelles และ Gembloux
ดัชชีลิมบูร์ก รวมทั้งเคาน์ตีดาลเฮม และ วาลเคนบูร์ก และอาณาจักรลอร์ดแห่งแฮร์โซเจนรัท
ดัชชีลักเซมเบิร์ก
ราชรัฐมุขนายกยูเทรกต์ ต่อมาเป็นอาณาจักรลอร์ดแห่งอูเทร็คท์
อาณาจักรลอร์ดแห่งฟรีสลันด์
ดัชชีเกลเดอร์ส และ เคาน์ตีซุทเฟน
อาณาจักรลอร์ดแห่งโกรนิงเงิน
โอมเมแลนเดน
อาณาจักรลอร์ดแห่งเดรนธ์, ลิงเกน, เวดเดอ และ เวสเตอร์โวลเดอ
อาณาจักรลอร์ดแห่งโอเฟอไรส์เซิล
สมาชิกในกลุ่มมิได้มีครบทั้งสิบเจ็ดมณฑลเสมอไป ในช่วงที่รุ่งเรืองอยู่ก็มีการเข้าออกกันบ้าง
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ประวัติศาสตร์เนเธอร์แลนด์
*
รัฐในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 15
สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 16
รัฐสิ้นสภาพในประเทศเยอรมนี
รัฐสิ้นสภาพในประเทศฝรั่งเศส
รัฐสิ้นสภาพในประเทศเนเธอร์แลนด์
รัฐสิ้นสภาพในประเทศเบลเยียม
รัฐสิ้นสภาพในประเทศลักเซมเบิร์ก
กลุ่มเบอร์กันดี
ภูมิภาคในประวัติศาสตร์
สงครามแปดสิบปี

สงครามแปดสิบปี หรือ สงครามอิสรภาพเนเธอร์แลนด์ (Eighty Years' War หรือ Dutch War of Independence)  เป็นสงครามที่เกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1566 จนถึงปี ค.ศ. 1648 ระหว่าง สาธารณรัฐดัตช์ และ จักรวรรดิสเปน สงครามเริ่มจากการเป็นการปฏิวัติต่อต้านสมเด็จพระเจ้าฟิลิปที่ 2 แห่งสเปนผู้เป็นประมุขของเนเธอร์แลนด์ของฮับส์บวร์กในหลายจังหวัดทางตอนเหนือ ที่เริ่มขึ้นในฮอลแลนด์ และ เซแลนด์ สงครามจบลงด้วยการลงนามในสนธิสัญญาเวสต์ฟาเลีย ผลของสงครามในที่สุดก็นำไปสู่การแยกตัวของเจ็ดจังหวัดที่มารวมตัวกันเป็นสาธารณรัฐดัตช์ จังหวัดต่อต้านฟลานเดอร์ส และ บราบองต์ต่อมากลายเป็นเบลเยียมปัจจุบัน
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ประวัติศาสตร์เนเธอร์แลนด์
จักรวรรดิสเปน
ประวัติศาสตร์เบลเยียม
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
De Bello Belgico
Correspondence of William of Orange
Dutch Revolt on Rijksmuseum.nl 
La Guerra de Flandes, desde la muerte del emperador Carlos V hasta la Tregua de los Doce Años
"Nederlandse Opstand" on www.onsverleden.net 
*
สงครามศาสนา
สงครามเกี่ยวข้องกับทวีปยุโรป
สงครามเกี่ยวข้องกับเนเธอร์แลนด์
สงครามเกี่ยวข้องกับเบลเยียม
สงครามเกี่ยวข้องกับสเปน
สงครามเกี่ยวข้องกับโปรตุเกส
สงครามเกี่ยวข้องกับราชาธิปไตยฮาพส์บวร์ค
สงครามเกี่ยวข้องกับเยอรมนี
สงครามเกี่ยวข้องกับฝรั่งเศส
สงครามเกี่ยวข้องกับอังกฤษ
กลุ่มสิบเจ็ดมณฑล
สงครามในคริสต์ทศวรรษ 1560
สงครามในคริสต์ทศวรรษ 1640
สงครามในคริสต์ศตวรรษที่ 16
สงครามในคริสต์ศตวรรษที่ 17
สงครามประกาศอิสรภาพ
เซชาเรีย ซิตชิน

เซชาเรีย ซิตชิน (Zecharia Sitchin; เกิดปี ค.ศ. 1922) เป็นผู้เขียนชุดหนังสืออันโด่งดังที่เล่าถึงกำเนิดของมนุษย์อันมีที่มาจากมนุษย์ต่างดาว คือชุด ''Earth's Chronicles"
ซิตชินศึกษาจารึกโบราณของชาวสุเมเรียน และแปลคำจารึกเหล่านั้นเป็นภาษาอังกฤษ เขาอ้างว่า ชาวสุเมเรียนสืบเชื้อสายมาจากเผ่าพันธุ์ "Anunnaki" (หรือ "Nephilim") ซึ่งเป็นมนุษย์ต่างดาวมาจากดาวดวงหนึ่งชื่อว่า นิบิรุ
งานแปลของซิตชินไม่ได้รับการยอมรับจากนักวิทยาศาสตร์และผู้ชำนาญการในแวดวงโบราณคดี เนื่องจากมีข้อน่าสงสัยหลายประการในงานแปลของเขา ทั้งในส่วนที่เกี่ยวกับการตีความอักขระโบราณ และความเข้าใจทางฟิสิกส์ที่ค่อนข้างอ่อนด้อย
== อ้างอิง ==
นักโบราณคดี
นักเขียนชาวอเมริกัน
ชาวอเมริกันเชื้อสายอาเซอร์ไบจาน
บุคคลจากบากู
บุคคลจากนครนิวยอร์ก
เหตุรถไฟตกรางในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ พ.ศ. 2552

เหตุการณ์รถไฟตกรางที่หัวหิน พ.ศ. 2552 เป็นเหตุการณ์ที่นับว่าเป็นอุบัติเหตุทางรถไฟไทยที่มีผู้เสียชีวิตและบาดเจ็บมากที่สุดรอบในหลายปี เหตุเกิดขึ้นเมื่อเวลา 04.20 น. ของวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2552 โดยรถด่วนขบวนที่ 84 วิ่งจากสถานีตรังปลายทางสถานีกรุงเทพ เกิดตกรางที่สถานีเขาเต่า ตำบลหนองแก อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ทำให้ตู้โดยสารทั้งหมด 15 ตู้ พลิกคว่ำเสีย 6 ตู้ มีผู้เสียชีวิต 7 ราย บาดเจ็บ 88 ราย และทำให้วันนั้นทั้งวัน รถไฟสายใต้ทุกขบวนต้องหยุดให้บริการทั้งหมด
ในเบื้องต้น ทางการรถไฟแห่งประเทศไทย ได้ประเมินค่าเสียหายทั้งหมดนับ 100 ล้านบาท จากขบวนรถไฟตู้โดยสารทั้งหมด 14 ตู้ ได้รับความเสียหาย 9 ตู้ และความเสียหายของราง คิดเป็นมูลค่าประมาณ 120 ล้านบาท และความเสียหายจากการสั่งระงับการให้บริการรถไฟในเส้นทางสายใต้ 28 เที่ยว และขบวนรถสินค้า 5 เที่ยว เป็นเงิน 9 ล้านบาท
หลังเกิดเหตุ ได้มีการระดมทีมกู้ภัยลงไปช่วย นายมานิต นพอมรบดี รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข นายโสภณ ซารัมย์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม และนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี ก็ได้ลงพื้นที่ไปดูสถานที่เกิดเหตุและเยี่ยมเยียนผู้ได้รับบาดเจ็บ การกู้ซากรถไฟและการซ่อมแซมรางแล้วเสร็จในเวลาใกล้เที่ยงของอีกวัน พร้อมกับเปิดให้บริการรถไฟสายใต้ทุกขบวนได้อีกครั้งตามปกติ
== สาเหตุของการเกิดอุบัติเหตุ ==
วันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2552 เวลา 11.30 น. นายยุทธนา ทัพเจริญ ผู้ว่าการการรถไฟแห่งประเทศไทย แถลงข่าวสถานการณ์หลังเกิดเหตุรถไฟตกรางบริเวณสถานีเขาเต่า อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ว่าสาเหตุที่ทำให้รถไฟตกราง เบื้องต้นคาดว่าอาจเกิดจากพนักงานขับรถไฟหลับใน เพราะมีหลักฐานว่าพนักงานขับรถไฟซึ่งจะต้องแวะจอดเพื่อรอรับเอกสารใบสับหลีกขบวนรถที่บริเวณ สถานีวังก์พง แต่ปรากฏว่าขบวนรถคันดังกล่าวได้ขับขบวนรถฝ่าไฟแดงตรงไปยังสถานีเขาเต่า ซึ่งมีขบวนรถสินค้าขาล่องจอดรอสับหลีก แต่เมื่อได้รับการติดต่อว่าขบวนรถดังกล่าววิ่งฝ่ามาด้วยความเร็วสูงถึง 105 กิโลเมตรต่อชั่วโมง พนักงานที่สถานีเขาเต่าจึงได้สับหลีกรางเพื่อไม่ให้ขบวนรถไปชนกับขบวนรถสินค้าที่จอดอยู่ ทำให้รถไฟเกิดตกราง
ต่อมา ทางสหภาพแรงงานการรถไฟแห่งประเทศได้มีแถลงการณ์แสดงความเสียใจต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แต่เชื่อว่าสาเหตุของอุบัติเหตุในครั้งนี้ไม่น่าจะเกิดมาจากพนักงานขับรถไฟ แต่น่าจะเกิดขึ้นมาจากมติของคณะรัฐมนตรีที่ปรับพนักงานออก ทำให้เหลือพนักงานทำงานไม่เพียงพอและต้องทำงานหนักจนไม่มีเวลาได้พักผ่อน บ้างก็ว่าเกิดจากความเสื่อมสภาพของอุปกรณ์
== อ้างอิง ==
ห
ประเทศไทยในปี พ.ศ. 2552
เหตุการณ์ในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์
การขนส่งในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์
อำเภอหัวหิน
บรรจง ปิสัญธนะกูล

บรรจง ปิสัญธนะกูลหรือ โต้ง เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทยที่โด่งดังจากภาพยนตร์เรื่อง ชัตเตอร์ กดติดวิญญาณที่เขาร่วมงานกับภาคภูมิ วงศ์ภูมิ ซึ่งเป็นผลงานที่แจ้งเกิดบรรจงในฐานะผู้กำกับภาพยนตร์สยองขวัญหน้าใหม่ของไทยเนื่องภาพยนตร์เรื่อง ชัตเตอร์ กดติดวิญญาณทำรายได้มากถึง 120 ล้านบาท ทำให้บรรจงและภาคภูมิก้าวสู่วงการหนังสยองขวัญอย่างเต็มตัว หลังจากนั้นบรรจงได้มีภาพยนตร์สยองขัวญอีกมากมายที่เขาร่วมกำกับได้แก่ แฝด สี่แพร่งตอนคนกลาง ห้าแพร่งตอนคนกอง ซึ่งแต่ละเรื่องล้วนทำรายได้มากมายทั้งสิ้น
== ประวัติ ==
บรรจง ปิสัญธนะกูล จบการศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนราชวินิตบางแก้ว, จังหวัดสมุทรปราการ ปริญญาตรีจากคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สาขาภาพยนตร์และภาพนิ่ง หลังจากนั้นบรรจงได้ทำงานในเป็นครีเอฟของรายการTeen Talk ภายหลังบรรจงได้เริ่มงานกำกับโดยเขาได้ทำงานกำกับโฆษณาและได้มีผลงานภาพยนตร์สั้นเรื่อง Color Blind หลังจากนั้นบรรจงได้ก้าวสู่อาชีพผู้กำกับอย่างเต็มตัวโดยการกำกับภาพยนตร์เรื่อง ชัตเตอร์ กดติดวิญญาณซึ่งเขาร่วมกำกับกับภาคภูมิ วงศ์ภูมิซึ่งในภาพยนตร์สร้างกระแสและทำรายได้เป็นประวัติกาล และทำให้ภาพผีขี่คอยังติดตาคนดูหลายคนและมีหนังหลายเรื่องนำไปล้อเลียนอีกด้วย เช่น บุปผาราตรี 3.1 เป็นต้น
หลังจากความสำเร็จของชัตเตอร์ บรรจงและภาคภูมิได้รับการชื่นชมและได้เป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางในฐานะผู้กำกับหน้าใหม่ไฟแรง ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้สามารถขายได้ในหลายประเทศนอกจากนั้นยังได้มีคนซื้อลิขสิทธิไปรีเมคเป็นจำนวนมากรวมถึงฮอลลีวู้ดด้วย หลังจากนั้นบรรจงได้มีผลงานกำกับเรื่องใหม่นั่นก็คือ แฝดภาพยนตร์สยองขัวญที่ออกฉายในปี 2550 ซึ่งเขาร่วมกำกับกับภาคภูมิอีกครั้ง แฝดทำรายได้ไปกว่า 70 ล้านบาทเฉพาะในประเทศไทยและยังขายได้ในอีกหลายประเทศ
ในปี 2551 บรรจงได้มีผลงานการกำกับเรื่องใหม่เรื่อง สี่แพร่งซึ่งเป็นภาพยนตร์สยองขวัญที่รวมเรื่องสั้นทั้งหมดสี่เรื่องไว้ในหนังเรื่องเดียวโดยบรรจงได้กำกับในตอน คนกลางซึ่งมีเนื้อหาที่สยองขวัญปนตลก มีการล้อเลียนและเสียดสีหนังต่างประเทศรวมถึงหนังของบรรจงเองอีกด้วย หลังจากสี่แพร่งเข้าฉายก็ทำรายได้มากถึง 80ล้านบาทและขายได้ในอีกหลายประเทศและได้รับรางวัลสุพรรณหงษ์อีกด้วย นอกจากนั้นสี่แพร่งยังได้รับคำชื่นชมอีกมากทำให้มีการสานต่อโดยเปลี่ยนจากสี่แพร่งเป็นห้าแพร่ง ห้าแพร่งเป็นภาพยตร์ที่รวมเรื่องสั้นห้าเรื่องไว้ในเรื่องเดียวซึ่งบรรจงได้ร่วมกำกับในตอนคนกองและได้สร้างกระแสวิจารณ์มากมายเนื่องจากเนื้อหาที่ยังคงสยองขวัญปนตลกที่ยังคงล้อเลียนและเสียดสีทั้งวงการบันเทิง วงการภาพยนตร์ ภาพยนตร์เรื่องห้าแพร่งได้ทำสถิติคือภาพยนตร์สยองขวัญเปิดตัววันแรกสูงสุดโดยทำรายได้ไปถึง15ล้านบาทในวันแรกและขณะนี้ก็ทำรายได้ไปมากกว่า100ล้านบาทและยังคงทำรายได้ต่อไป
ในปี พ.ศ. 2553 เขามีผลงานการกำกับหนังรักเรื่องแรกคือเรื่อง กวน มึน โฮ โดยได้รับแรงบันดาลใจจากหนังสือ สองเงาในเกาหลี ของ ทรงกลด บางยี่ขัน ผลงานกำกับภาพยนตร์เรื่องต่อมาคือเรื่อง พี่มาก..พระโขนง ทำรายได้รวมทั่วประเทศกว่า 1,000 ล้านบาท ถือเป็นภาพยนตร์ที่สร้างรายได้มากที่สุดของจีทีเอช
ในปี พ.ศ. 2559 เขามีผลงานการกำกับหนังรักเรื่องที่สองและเป็นหนังเรื่องแรกของค่ายจีดีเอช ห้าห้าเก้า โดยมีชื่อเรื่องว่า"แฟนเดย์..แฟนกันแค่วันเดียว"
== ผลงาน ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากกรุงเทพมหานคร‎‎
ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย
บุคคลจากโรงเรียนราชวินิตบางแก้ว
นิสิตเก่าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
โตเกียวสกายทรี

โตเกียวสกายทรี (; Tokyo Skytree) หรือเรียก โตเกียวทาวเวอร์แห่งใหม่ (New Tokyo Tower) เป็นหอกระจายคลื่นตั้งอยู่ที่เขตซูมิดะ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ปัจจุบันเป็นสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดในประเทศญี่ปุ่น และ ได้กลายเป็นหอคอยที่สูงที่สุดในโลก ที่ความสูง 634 เมตร
ที่มาของการกำหนดความสูงไว้ที่ 634 เมตร เนื่องจากในยุคเอโดะ พื้นที่กรุงโตเกียว จังหวัดคานางาวะและจังหวัดไซตามะในปัจจุบันเรียกว่า มุซาชิ (武蔵-634-Musashi) มุ (六) แทนเลขหก (6) ซา (三) แทนเลขสาม ชิ (四) แทนเลขสี่
ในปัจจุบัน โตเกียวทาวเวอร์ (สูง 333 เมตร) มีความสูงไม่พอที่จะส่งสัญญาณคลื่นโทรทัศน์แบบดิจิตอลให้ครอบคลุม เนื่องจากมีอาคารและตึกสูงจำนวนมากสร้างขึ้นบังสัญญาณบริเวณใจกลางเมือง จึงมีโครงการก่อสร้างโตเกียวสกายทรีขึ้น นำโดยบริษัท โทบุเรลเวย์ จำกัด ซึ่งเริ่มก่อสร้างในวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 แล้วเสร็จในวันที่ 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 และเปิดอย่างเป็นทางการในวันที่ 22 พฤษภาคม ปีเดียวกัน

== อ้างอิง ==
Skyscrapernews article on New Tokyo Tower 
Project profile at Emporis
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซด์อย่างเป็นทางการ ภาษาญี่ปุ่น - ภาษาอังกฤษ 
Tokyo Sky Tree construction site webcam 
Movie: Birth of Tokyo Sky Tree  
สิ่งก่อสร้างในเขตซูมิดะ
หอคอยในประเทศญี่ปุ่น
เศรษฐทรัพย์

เศรษฐทรัพย์ (economic goods) ในภาควิชาเศรษฐศาสตร์มหภาคและการบัญชี คือ สินค้าทางเศรษฐกิจที่จับต้องได้หรือมีคุณสมบัติทางกายภาพ เป็นผลิตภัณฑ์ที่สามารถโอนกรรมสิทธิ์จากผู้ขายไปให้กับผู้ซื้อ เป็นสิ่งที่ตรงข้ามกับการบริการ เศรษฐทรัพย์เป็นทรัพย์ที่มีจำนวนจำกัด หายาก ไม่พอเพียงกับความต้องการของมนุษย์ มีต้นทุนในการผลิต จำเป็นต้องซื้อขาย
== คุณลักษณะของเศรษฐทรัพย์ ==
เศรษฐทรัพย์จะถูกใช้มากขึ้นเรื่อย ๆ หากมีอุปสงค์มากกว่าอุปทาน ทั้งนี้ หากมีอุปทานมากกว่าอุปสงค์แล้ว จะมีการใช้เศรษฐทรัพย์น้อยลง สิ่งของบางสิ่งถูกใช้แต่มีความขาดแคลนไม่มากพอที่จะทำให้สิ่งๆนั้นมีราคาทางเศรษฐศาสตร์ เช่น ชั้นบรรยากาศ สิ่งของเหล่านี้เรียกกว่า "สินค้าไร้ราคา"
== ชนิดของเศรษฐทรัพย์ ==
สินค้าบริโภค (Consumer Goods) เป็นสินค้าที่นำมาบริโภคหรือสนองความต้องการของผู้บริโภคได้ทันที
สินค้าทุน (Capital Goods) เป็นสินค้าที่นำมาบริโภคโดยตรงไม่ได้ เป็นสินค้าที่นำไปผลิตสินค้าอื่นๆ เพื่อบริโภคอีกทีหนึ่ง
== สินค้าและเศรษฐทรัพย์ ==
สินค้าและเศรษฐทรัพย์มีความหมายที่แตกต่างกันและไม่สามารถใช้แทนกันได้ สินค้าหมายถึงสินค้าใด ๆ ก็ได้ที่มีอยู่ในระบบเศรษฐกิจ แต่เศรษฐทรัพย์หมายถึงสินค้าที่มีต้นทุนและมีปัจจัยแลกเปลี่ยนคือเงิน
== อ้างอิง ==
Bannock, Graham et al. (1997). Dictionary of Economics, Penguin Books.
Milgate, Murray (1987), "goods and commodities,"  A Dictionary of Economics, v. 2, pp. 546–48. Includes historical and contemporary uses of the terms in economics.
ทฤษฎีของผู้บริโภค
เศรษฐศาสตร์มหภาค
มิดทาวน์ทาวเวอร์

มิดทาวน์ทาวเวอร์  เป็นอาคารอเนกประสงค์ในย่านรปปงงิ เขตมินาโตะ โตเกียว สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2550 สูง 248.1 เมตร เป็นอาคารที่สูงที่สุดในบรรดาหกอาคารในโตเกียวมิดทาวน์ และสูงที่สุดในโตเกียวในปัจจุบัน บนอาคารเป็นที่ตั้งของโรงแรมริทซ์ คาร์ลตัน โตเกียว ซึ่งเป็นสาขาที่สองในญี่ปุ่น
== การก่อสร้าง ==
มิดทาวน์ทาวเวอร์ตั้งอยู่ในโตเกียวมิดทาวน์ ด้วยความสูง 248.1 เมตร จึงเป็นอาคารที่สูงที่สุดในบรรดาหกอาคารในโตเกียวมิดทาวน์ และจัดว่าเป็นอาคารที่สูงที่สุดในโตเกียวในปัจจุบันตั้งแต่การก่อสร้างขั้นต้นเสร็จสิ้นเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2550 สำนักงานในอาคารเริ่มเปิดทำการตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ในปีเดียวกัน และมีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2550 ออกแบบโดยบริษัทสกิดมอร์ โอวิงส์แอนด์เมอร์ริลล์ จากชิคาโก ด้วยการสนับสนุนจากบริษัทนิคเคน เซคเค ก่อสร้างโดย บริษัททาเกนากะ และไทเซ
== การใช้งาน ==
เนื่องจากมิดทาวน์ทาวเวอร์เป็นอาคารอเนกประสงค์ แต่ละชั้นจึงใช้ประโยชน์แตกต่างกัน ชั้น 4 ทั้งชั้นแบ่งเป็นห้องประชุมหลายห้อง ชั้น 5 เป็นที่ตั้งของ Tokyo Midtown Design Hub ซึ่งเป็นห้องแสดงผลงานและพื้นที่จัดนิทรรศการ ประชุมร่วมมือ และอภิปรายของนักออกแบบ ชั้น 6 เป็นที่ตั้งของศูนย์การแพทย์โตเกียวมิดทาวน์ ซึ่งเป็นสถานประกอบการแพทย์แห่งแรกในญี่ปุ่นที่ร่วมมือกับมหาวิทยาลัยจอนส์ฮอปกินส์ ชั้น 7–44 จัดไว้เป็นพื้นที่สำนักงานธุรกิจและเป็นที่ตั้งสำนักงานของบริษัทต่าง ๆ เช่น  Yahoo! Japan และ Cisco Systems สิ่งที่แตกต่างจากอาคารระฟ้าแห่งอื่นในย่านเดียวกันอย่างเช่น  Roppongi Hills Mori Tower คือ ชั้นบนสุดของมิดทาวน์ทาวเวอร์ คือชั้น 54 ไม่ได้เป็นจุดชมทิวทัศน์สำหรับนักท่องเที่ยว แต่ใช้เป็นสำนักงานและฝ่ายซ่อมบำรุงของอาคาร
=== ริทซ์ คาร์ลตัน โตเกียว ===
ชั้นที่ 45–53 เป็นที่ตั้งของโรงแรมริทซ์ คาร์ลตัน โตเกียว ซึ่งเป็นสาขาที่สองในญี่ปุ่น ประกอบด้วยห้องพัก 248 ห้อง และส่วนอื่นๆที่มีชื่อเสียง อย่างเช่นห้องพัก President Suite ที่ราคาแพงที่สุดในญี่ปุ่น ราคาคืนละ 20,000 ดอลลาร์สหรัฐ และโรงน้ำชาแบบญี่ปุ่นอายุ 200 ปี โรงแรมออกแบบโดย Frank Nicholson นักออกแบบตกแต่งภายในที่มีชื่อเสียง ด้วยแรงบันดาลใจจากศิลปะยุโรปคลาสสิกผสานกับรูปแบบที่ร่วมสมัย และยังมีภาพวาดสี่ภาพสูง 8.1 เมตร วาดโดย Sam Francis ปรากฏอยู่ที่ห้องรับรองของอาคารที่ทางโรงแรมใช้งานร่วมกับชั้น 2 และ 3
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่ออาคารและสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดในญี่ปุ่น
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซด์อย่างเป็นทางการ
สิ่งก่อสร้างในเขตมินาโตะ (โตเกียว)
ตึกระฟ้าในโตเกียว
วีเซอร์

วีเซอร์ (Weezer) เป็นวงอัลเทอร์เนทีฟร็อกอเมริกันจากลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย ก่อตั้งวงในปี 1992 เดิมทีมีสมาชิกประกอบด้วย ริเวอร์ คัวโม (ร้องนำ กีตาร์ลีด) แพทริก วิลสัน (กลอง ร้องประสาน) แมตต์ ชาร์ป (เบส ร้องประสาน) และเจสัน ครอปเปอร์ (กีตาร์จังหวะ ร้องประสาน) โดยต่อมาครอปเปอร์ออกไปแล้ว ไบรอัน เบลล์ มาแทน และต่อมาแมตต์ ชาร์ปออกไปและแทนที่โดยไมกีย์ เวลช์ ซึ่งต่อมาก็ได้สกอตต์ ไชร์นเนอร์มาแทนที่ พวกเขามีผลงานอัลบั้มเต็ม 6 ชุด มีอีพี 6 ชุด และดีวีดี 1 ชุด วีเซอร์มียอดขายมากกว่า 8 ล้านชุดในสหรัฐอเมริกา และมากกว่า 12 ล้านชุดทั่วโลก
ซิงเกิ้ลดังของวงอย่างเช่นเพลง "Buddy Holly," "Undone - The Sweater Song", "Island in the Sun", "Hash Pipe", "Beverly Hills" และ "Pork and Beans".
เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 2009 วงยืนยันว่าจะออกอัลบั้มชุดที่ 7 ชื่อชุด Raditude ออกวางขายวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 2009 มีซิงเกิ้ลแรกชื่อ  "(If You're Wondering If I Want You To) I Want You To"
==ผลงาน==
Weezer (1994)
Pinkerton (1996)
Weezer (2001)
Maladroit (2002)
Make Believe (2005)
Weezer (2008)
Raditude (2009)
== อ้างอิง ==
กลุ่มดนตรีออลเทอร์นาทิฟร็อกสัญชาติอเมริกัน
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2535
สเตอรีโอโฟนิกส์

สเตอรีโอโฟนิกส์ (Stereophonics) เป็นวงร็อกชาวเวลส์ ก่อตั้งวงในปี 1992 ใน Cwmaman ปัจจุบันมีสมาชิกคือ เคลลี โจนส์ (ร้องนำและกีตาร์) ริชาร์ด โจนส์ (เบส และร้องประสาน) จาเวียร์ เวย์เลอร์ (กลอง) อดัม ซินดานี (กีตาร์และร้องประสาน) และสมาชิกร่วมตอนทัวร์ โทนี เคิร์กแฮม (คีย์บอร์ด) และสมาชิกเดิมคือสจ๊วต เคเบิล (อดีตมือกลอง) สเตอรีโอโฟนิกส์มีผลงานสตูดิโออัลบั้ม 6 ชุด ที่ 5 ชุดติดอันดับ 1 บนยูเคอัลบั้มส์ชาร์ต สำหรับอัลบั้มชุดที่ 7 ชุด Keep Calm and Carry On ออกขายเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2009
สเตอรีโอโฟนิกส์ มีผลงานอัลบั้มเปิดตัวชุด Word Gets Around ออกขายเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1997 ติดอันดับ 6 ในสหราชอาณาจักร มีซิงเกิลคือ "Local Boy in the Photograph", "More Life in a Tramps Vest" และ "A Thousand Trees" ที่ต่างก็พลาดการติดอันดับใน 20 อันดับแรก จนวงประสบความสำเร็จเมื่ออกอัลบั้มชุด Performance and Cocktails  (มีซิงเกิลอย่าง "The Bartender and the Thief", "Just Looking" และ "Pick a Part That's New") ในปี 1999 และหลังจากนั้นก็มีซิงเกิลติดท็อปเท็นหลายซิงเกิล รวมถึงการมีซิงเกิลอันดับ 1 อย่าง "Dakota" ในปี 2005 นอกจากนั้นวงอย่างได้รับการชมเชยในเรื่องการแสดงสด ได้แสดงตามงานเทศกาลดนตรีที่มีชื่อเสียงหลายงานใหญ่ เช่น รีดดิงและลีดส์ ในปี 2000 งานแกลสตันบูรี ในปี 2002 และไอเอิลออฟไวต์ ปี 2004 และ 2009
== ผลงาน ==
Word Gets Around (1997)
Performance and Cocktails (1999)
Just Enough Education to Perform (2001)
You Gotta Go There to Come Back (2003)
Language. Sex. Violence. Other? (2005)
Pull the Pin (2007)
Keep Calm and Carry On (2009)
Graffiti on the Train (2013)
== อ้างอิง ==
กลุ่มดนตรีสัญชาติเวลส์
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2535
ไอเอิร์นเมเดน

ไอเอิร์นเมเดน (Iron Maiden) เป็นวงดนตรีเฮฟวีเมทัลอังกฤษจากเลย์ตันในอีสต์ลอนดอน ก่อตั้งวงในปี 1975 ควบคุมวงโดยผู้ก่อตั้ง ทั้งยังเป็นมือเบส นักเขียนเพลง สตีฟ แฮร์ริส ตั้งแต่เริ่มต้นวงออกผลงานอัลบั้ม 35 ชุด โดยเป็นสตูดิโออัลบั้ม 16 ชุด อัลบั้มแสดงสด 9 ชุด อีพี 9 ชุด และอัลบั้มรวมเพลง 8 ชุด
วงถือเป็นผู้บุกเบิกเพลงแนวนิวเวฟออฟบริติฟเฮฟวีเมทัล ไอเอิร์นเมเดนประสบความสำเร็จตั้งแต่ต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 และหลังจากนั้นเปลี่ยนสมาชิกหลายครั้ง ก็ยังมีอัลบั้มที่ขายได้ระดับแผ่นเสียงทองคำขาวและแผ่นเสียงทองคำ รวมถึงอัลบั้มขายได้หลักแผ่นเสียงทองคำขาวในสหรัฐอเมริกาอย่างชุด The Number of the Beast ในระหว่างปี 1982 และชุด Piece of Mind ในปี 1983 ส่วนอัลบั้มชุดหลัง ๆ อย่าง A Matter of Life and Death ที่ออกขายในปี 2006 ก็ขึ้นสูงสุดอันดับ 9 บนชาร์ตบิลบอร์ด 200 อัลบั้มขายได้แผ่นเสียงทองคำในสหราชอาณาจักร
ไอเอิร์นเมเดนมียอดขายมากกว่า 100 ล้านชุดทั่วโลก โดยปราศจากการสนับสนุนหลักหรือทางสถานีวิทยุ วงยังได้รับรางวัลไอวอร์โนเวลโล ในสาขาประสบความสำเร็จระดับนานาชาติในปี 2002 และได้มีชื่ออยู่ใน