pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ภาษามารี

ภาษามารี  (марий йылме) เป็นภาษากลุ่มฟินโน-อูกริก สาขาวอลกานิก มีผู้พูดราว 600,000 คนในประเทศรัสเซีย ส่วนใหญ่อยู่ในสาธารณรัฐมารีเอล และบริเวณที่ราบลุ่มแม่น้ำโวลกาซึ่งอยู่ทางตะวันออกของเทือกเขายูรัลและในตาตาร์สถาน อุดมูร์ต และเปียร์ม มีสำเนียงหลักสองสำเนียงคือ สำเนียงมารีตะวันตกหรือฮิลกับสำเนียงตะวันออกหรือเมียดาว มีความแตกต่างกันมากและสำเนียงตะวันออกใช้แพร่หลายกว่า เป็นภาษาราชการคู่กับภาษารัสเซียในสาธารณรัฐมารีเอล
== ที่มาของชื่อ ==
ภาษามารีและกลุ่มชนที่พูดภาษานี้มีชื่อเรียกว่าเชเรมิส (ภาษารัสเซีย: черемисы, черемисский язык) ส่วนเอกสารในสมัยกลางมีชื่อเรียกที่ต่างกันออกไปคือ เชเรมิส ซัรเมียส ทซัรเมียส (ภาษารัสเซีย: черемись, сармыс, цармис) คำว่ามารีนั้นเป็นชื่อที่ชาวมารีใช้เรียกตนเองมาจากกลุ่มภาษาอินโด-อารยัน หมายถึงคน
== สถานการณ์ ==
ชาวมารีส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในเขตชนบท มีเพียงส่วนหนึ่งที่อาศัยในเขตเมือง เมื่อ พ.ศ. 2532 ชาวมารี 80% ยังใช้ภาษามารีเป็นภาษาแรกและ 18.8% ไม่พูดภาษามารี โดยในสาธารณรัฐมารีนั้นมี 11.6% กล่าวว่าไม่ได้ใช้ภาษามารีเป็นภาษาแรก การลดลงของการใช้ภาษามารี เกิดขึ้นในช่วงที่มีการปกครองแบบคอมมิวนิสต์
ในสมัยจักรวรรดิรัสเซีย ไม่มีการสนับสนุนการใช้ภาษามารีจากรัฐ ในคริสตจักรรัสเซียนออร์ธอดอกซ์ใช้ภาษารัสเซีย ไม่มีการใช้ภาษามารีในการศึกษา หลังการปฏิวัติรัสเซีย มีการสนับสนุนภาษาของชนเผ่าต่างๆเล็กน้อย แต่ไม่นานก็มีการทำให้เป็นรัสเซียอีก ในสมัยสหภาพโซเวียต มีการสอนภาษามารีในโรงเรียนประถม การใช้ภาษามารีเปิดกว้างมากยิ่งขึ้นหลังนโยบายเปเรสตรอยกา ต่อมาได้เป็นภาษาราชการคู่กับภาษารัสเซีย ในปัจจุบัน ภาควิชาประวัติศาสตร์และปรัชญา มหาวิทยาลัยรัฐมารีและวิทยาลัยฝึกหัดครูกรุปสกายา สอนรายวิชาเกือบครึ่งหนึ่งเป็นภาษามารี
== สำเนียง ==
แต่เดิม สำเนียงในภาษามารีได้แก่ สำเนียงมารีเขา ใช้พูดทางฝั่งเหนือของแม่น้ำโวลกา และสำเนียงเมียดาวมารีใช้พูดทางฝั่งล่างของแม่น้ำและในเมืองหลวงของสาธารณรัฐ ในปัจจุบัน แยกภาษามารีเป็น 4 สำเนียงคือ สำเนียงเขา สำเนียงเมียดาว สำเนียงตะวันออก สำเนียงตะวันตกเฉียงเหนือ ชาวมารีบางคนพูดภาษาตาตาร์ได้
== ไวยากรณ์ ==
ภาษามารีเป็นภาษารูปคำติดต่อ ไม่มีเพศทางไวยากรณ์ ไม่มีคำนำหน้านาม การเน้นเสียงไม่มีความสำคัญในภาษามารีแต่มีการเปลี่ยนเสียงสระ การเรียงประโยคเป็นแบบประธาน-กรรม-กริยา
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Electronic Resources on the Mari Language
English-Language Mari Textbook
Kimberli Mäkäräinen's Meadow Mari Grammar
Meadow Mari morphology generator
Online dictionaries on Mari language
ตระกูลภาษายูรัล
ภาษาในประเทศรัสเซีย
อรรถสิทธิ์ สิทธิสุนทร

พลตำรวจตรี อรรถสิทธิ์ สิทธิสุนทร หรือเดิม หลวงอรรถสิทธิ์สิทธิสุนทร (ผวน ทองสยาม) (26 มิถุนายน 2445 - 16 กันยายน 2541) เป็นอัยการ ข้าราชการพลเรือนและนายตำรวจชาวไทย อดีตองคมนตรี ในรัชกาลที่ 9 อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย อดีตอธิบดีหลายกรม เช่น กรมศุลกากร และ กรมราชทัณฑ์ เป็นผู้ว่าราชการหลายจังหวัด เช่น จันทบุรี, เพชรบุรี, สุพรรณบุรี, และอุบลราชธานี
== ประวัติ ==
พลตำรวจตรี อรรถสิทธิ์ สิทธิสุนทร นามเดิม ผวน ทองสยาม เกิดเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน 2445 เป็นบุตรของนายทองและนางเปลี่ยน ทองสยาม
=== การศึกษา ===
จบการศึกษาจากโรงเรียนกฎหมายกระทรวงยุติธรรม
=== บรรดาศักดิ์ ===
ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น หลวงอรรถสิทธิ์สิทธิสุนทร ในรัชสมัยรัชกาลที่ 7
ต่อมายกเลิกบรรดาศักดิ์ในปี 2485
หลวงอรรถสิทธิ์สิทธิสุนทรลาออกจากบรรดาศักดิ์และใช้ราชทินนามเป็นชื่อและนามสกุล
== ประวัติรับราชการ ==
พลตำรวจตรี อรรถสิทธิ์ สิทธิสุนทร รับราชการในตำแหน่งอัยการ ที่ กรมอัยการ กระทรวงมหาดไทย หลังจากนั้นโอนจากอัยการเป็นข้าราชการกระทรวงมหาดไทย อาทิเช่น ผู้ว่าราชการ จังหวัดจันทบุรี (พ.ศ. 2484-2485)  จังหวัดเพชรบุรี (พ.ศ. 2485-2487) จังหวัดยะลา (พ.ศ. 2487)  จังหวัดสุพรรณบุรี (พ.ศ. 2487-2488)  จังหวัดอุบลราชธานี (พ.ศ. 2490-2492) อธิบดีกรมศุลกากร   อธิบดีกรมราชทัณฑ์
24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2492 - ข้าหลวงตรวจการกระทรวงมหาดไทยภาค 1
== ตำแหน่งทางการเมือง ==
พลตำรวจตรี อรรถสิทธิ์ สิทธิสุนทร ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลนายสัญญา ธรรมศักดิ์ ระหว่างเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2517 - มีนาคม พ.ศ. 2518 และได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีอีกสมัยในรัฐบาลของหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช  แต่ต้องพ้นจากหน้าที่ตั้งแต่ยังมิได้เริ่มปฏิบัติงาน เนื่องจากคณะรัฐมนตรีไม่ได้รับความไว้วางใจจากสภาในการแถลงนโยบาย ด้วยคะแนนไว้วางใจ 111 เสียง ไม่ไว้วางใจ 152 เสียง
== ตำแหน่งพิเศษ ==
ต่อมาได้รับโปรดเกล้าฯ ให้เป็นองคมนตรี เมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2518ดำรงตำแหน่งถึงวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2541 
== ฉายา ==
พลตำรวจตรี อรรถสิทธิ์ ได้รับฉายาว่า "คุณหลวงไม้บรรทัด"  จากชื่อเสียงในการเป็นผู้มีคุณธรรมและซื่อตรง จนเป็นที่ยอมรับ  ท่านเป็นผู้บัญญัติศัพท์คำว่า "ผู้สูงอายุ" เมื่อ พ.ศ. 2512 
== ด้านครอบครัว ==
ด้านครอบครัวสมรสกับท่านผู้หญิงเนื่องสนิท สิทธิสุนทร มีบุตร-ธิดา 9 คน มีหญิง 2 คน ชาย 7 คน
== อสัญกรรม ==
พลตำรวจตรี อรรถสิทธิ์ สิทธิสุนทร ถึงแก่อสัญกรรมด้วยโรคหัวใจล้มเหลว เมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2541 สิริอายุ 
ต่อมาเมื่อวันที่ 30 มกราคม ปี พ.ศ. 2542 เวลา 17 นาฬิกา 35 นาที พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวงและสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารีเสด็จพระราชดำเนินพระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส (ในราชกิจจานุเบกษาได้เขียนว่ามียศเป็น พลตำรวจเอก)
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
นักการเมืองไทย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยไทย
ตำรวจชาวไทย
องคมนตรี
บรรดาศักดิ์ชั้นหลวง
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.จ. (ฝ่ายหน้า)
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเหรียญจักรพรรดิมาลา
ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ภ.ป.ร.5
ผู้ว่าราชการจังหวัดจันทบุรี
ผู้ว่าราชการจังหวัดเพชรบุรี
ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี
ผู้ว่าราชการจังหวัดอุบลราชธานี
ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้บังคับบัญชาและเจ้าหน้าที่กองอาสารักษาดินแดน
อธิบดีกรมศุลกากร
ภาษาอารากอน

ภาษาอารากอน (aragonés) เป็นภาษาโรมานซ์ที่พูดกันเป็นหลักในหมู่ผู้คนประมาณ 10,000–12,000 คน (พ.ศ. 2560) ในหุบเขาหลายแห่งของเทือกเขาพิรินีในแคว้นอารากอน ประเทศสเปน ส่วนใหญ่อยู่ในเทศมณฑลโซมอนตาโนเดบาร์บัสโตร, ลาฆาเซตาเนีย, อัลโตกาเยโก, โซบราร์เบ และริบากอร์ซา ภาษานี้เป็นภาษาสมัยใหม่เพียงภาษาเดียวจาก
ภาษาอาโรมาเนียน

ภาษาอาโรมาเนียน (Aromanian) เป็นภาษากลุ่มโรมานซ์ตะวันออกที่มีความคล้ายกับภาษาเม็กเลโน-โรมาเนีย, อิสโตร-โรมาเนีย และโรมาเนีย มีผู้พูดในแถบยุโรปตะวันออกเฉียงใต้
== สถานะทางการ ==
ในประเทศมาซิโดเนียเหนือ ภาษาอาโรมาเนียนได้รับสถานะยอมรับอย่างเป็นทางการ โดยมีการสอนภาษานี้ในโรงเรียนประถมศึกษาบางส่วน ผู้พูดภาษาอาโรมาเนียนมีสิทธิใช้ภาษานี้ในการดำเนินการผ่านศาล และยังมีสถานะเป็นภาษาทางการที่สองในนครครูแชวอมาตั้งแต่ ค.ศ. 2006
นอกจากมาซิโดเนียแล้ว ภาษาอาโรมาเนียนยังได้รับการยอมรับในแอลเบเนียด้วย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ภาษาอาโรมาเนียน
 
อาโรมาเนียน
อาโรมาเนียน
อาโรมาเนียน
อาโรมาเนียน
อาโรมาเนียน
ธงชาติเกาหลีเหนือ

ธงชาติเกาหลีเหนือ มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน พื้นนอกสีน้ำเงิน พื้นในเป็นแถบสีแดงมีขอบสีขาว สัดส่วนแถบธงตามแนวตั้งมีความกว้างเป็น 6:2:17:2:6 ในพื้นสีแดงนั้นมีดาวแดงบนวงกลมพื้นขาว ธงนี้ได้ประกาศใช้เป็นธงชาติเมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2491
ธงนี้มีชื่อเรียกว่า "อินคงกี"  แปลว่า "ธงสาธารณรัฐประชาชน" ชื่อนี้ย่อมาจากคำเต็มว่า "โชซอน มินจุจูย อินมิน คงฮวากุก กุกกี"  ซึ่งแปลว่า "ธงชาติสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี"
หลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 2 เกาหลีเหนือคงยังรวมกับเกาหลีใต้เป็นประเทศเกาหลี เกาหลีเหนือจึงใช้ธงแทกึกกีเป็นธงชาติเช่นเดียวกับเกาหลีใต้ ต่อมาเมื่อเกาหลีเหนือประกาศแยกตัวเป็นสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชน ภายใต้การปกครองระบอบคอมมิวนิสต์ ในปี พ.ศ. 2491 จึงได้เปลี่ยนธงชาติใหม่ให้ใกล้เคียงกับธงชาติสหภาพโซเวียต ซึ่งเป็นรัฐคอมมิวนิสต์ที่ให้การสนับสนุน โดยเอาสีหลักในธงชาติเกาหลีเดิม คือ สีแดง สีขาว และสีน้ำเงิน มาออกแบบเป็นธงชาติใหม่ เน้นให้สีแดงโดดเด่นกว่าสีอื่น และเพิ่มรูปดาวแดง ซึ่งเป็นสัญลักษณ์อย่างหนึ่งของลัทธิคอมมิวนิสต์ ลงบนวงกลมพื้นสีขาว ซึ่งก็คือธงชาติของเกาหลีเหนือที่ปรากฏในปัจจุบัน
สีแต่ละสีในธงชาติล้วนมีนัยความหมายต่าง ๆ แฝงอยู่ โดยสีแดงหมายถึงจิตวิญญาณการต่อสู้เพื่อลัทธิสังคมนิยม แถบสีน้ำเงินหมายถึงอำนาจอธิปไตย สันติภาพ และมิตรภาพของประชาชน สีขาวหมายถึงความบริสุทธิ์แห่งอุดมคติของชาติ ดาวแดงหมายถึงความมุ่งหวังถึงความสุขของประชาชน ภายใต้การชี้นำของพรรคแรงงานเกาหลี วงกลมสีขาว (แทกึก) คือสัญลักษณ์ของจักรวาล ตามที่ปรากฏในธงชาติเกาหลีเดิม ซึ่งปัจจุบันคือเกาหลีใต้
==ออกแบบ==
===โทนสี===
ค่าสีโดยประมาณของวิดีโอ มีดังนี้
== ดูเพิ่ม ==
ธงชาติเกาหลีใต้
ธงรวมเกาหลี
== อ้างอิง ==
== อ่านเพิ่ม ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สัญลักษณ์ของประเทศเกาหลีเหนือ
กเกาหลีเหนือ
โจสิด

โจสิด (Cao Zhi; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ในยุคสามก๊ก  เป็นบุตรชายคนที่ 3 ของโจโฉและนางเปียนซี ชื่อรอง จื่อเจี้ยน เป็นบุตรคนรองมาจากโจเจียง เป็นบุคคลที่ได้ชื่อว่าเฉลียวฉลาดมาก อายุเพียง 10 ขวบ สามารถท่องจำโคลงกลอนได้ถึง 1 แสนบท จนกล่าวกันว่า ถ้าปัญญาของคนทั่วไปมี 1 ส่วน แต่ของโจสิดมีถึง 10 ส่วน
โจสิด เป็นบุตรชายที่โจโฉรักมากเพราะความปราดเปรื่องทางสติปัญญา และมักแต่งโคลงสดุดีโจโฉเสมอ ๆ แต่ติดอยู่ว่า โจสิดยังมีแต่ผลงานทางด้านโคลงกลอน ไม่เคยแสดงบทบาทอย่างอื่น ซ้ำยังเป็นคนมีอารมณ์กวีตลอดเวลา คือ ติดเหล้าและเที่ยวเสเพล ชอบที่จะคบหากับเอียวสิ้ว ที่ปรึกษาของโจโฉ ที่โจโฉไม่ค่อยไว้วางใจ
เมื่อถึงครั้งที่โจโฉคิดจะแต่งตั้งรัชทายาท โจโฉคิดไม่ตกว่าจะเลือกใครระหว่าง โจผี กับ โจสิด  แต่มีแนวโน้มว่าจะเลือกโจสิดมากกว่า โจผีร้อนใจจึงรุดไปปรึกษากาเซี่ยง และด้วยอุบายของกาเซี่ยง ตำแหน่งนี้จึงตกเป็นของโจผีในที่สุด ท้ายสุดเมื่อ โจผีขึ้นครองราชย์ ทรงคิดที่จะกำจัดโจสิด พระอนุชาแท้ ๆ เพราะถือว่าเป็นศัตรูคนหนึ่งของพระองค์ จึงบีบบังคับให้โจสิดเดินได้ 7 ก้าว และแต่งกลอนที่ร้องขอชีวิตมาให้ได้ ไม่เช่นนั้นจะสั่งประหารชีวิต โจสิดคิดกลอนได้สด  ๆ มีเนื้อหาว่า ต้นถั่วเผาต้นถั่ว ในกระทะถั่วร้องไห้ กำเนิดจากรากเดียวกัน เหตุไฉนคิดทำลาย มีเนื้อหาถึง พี่น้องกำเนิดจากจุดเดียวกัน เหตุไฉนจึงคิดฆ่าล้างกัน พระเจ้าโจผีจึงสำนึกได้และไม่สั่งประหารชีวิต  แต่เนรเทศโจสิดออกไปนอกเมืองแทน และไม่นาน โจสิดก็ถึงแก่ความตายด้วยความตรอมใจ ในปี พ.ศ. 775
บางเรื่องเล่า กล่าวว่า เหตุที่พระเจ้าโจผีต้องประหารโจสิด ก็ด้วย โจสิดมีจิตพิศวาทต่อพระนางเอียนสี มเหสีเอกของพระองค์ ด้วยการลักลอบแต่งกลอนที่มีเนื้อหารักใคร่ถึงนาง
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
บทกวีเจ็ดก้าว
== อ้างอิง ==
[http://www.online-station.net/news/view.php?id=3587] 
เจ้าชายของวุยก๊ก
เอนีไทม์

เอนีไทม์  เป็นซิงเกิลที่ 39 ของคุมิ โคดะ วางจำหน่ายในวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2551 โดยวางแผงก่อนอัลบั้มที่ 6 "Kingdom" เพียง 1 สัปดาห์เท่านั้น โดยตอนแรกเพลง anytime ได้ถูกบรรจุอยู่ในซิงเกิล FREAKY แต่ตอนหลังล้มเลิกไปก่อนที่จะนำเพลง anytime ตัดเป็นซิงเกิลในที่สุด โดยมิวสิกวีดีโอเพลง anytime เวอร์ชันซิงเกิลและเวอร์ชันอัลบั้มจะแตกต่างกัน และในดีวีดีจะมีรีมิกซ์มิวสิกวีดีโอจากอัลบั้ม Kingdom อีกด้วย
ซิงเกิล anytime เปิดตัวในอันดับที่ 4 ออริกอนชาร์ตด้วยยอดขาย 43,051 แผ่น และจำกัดจำนวนเพียงแค่ 50,000 เท่านั้น
เพลง anytime เป็นเพลงประกอบโฆษณาเครื่องดื่มของบริษัทคิริน และนอกจากนี้ยังเป็นเพลงประกอบโฆษณาของ music.jp อีกด้วย
== รายชื่อเพลง ==
anytime
Bounce
anytime -FreeTEMPO remix-
anytime -Instrumental-
Bounce Inst -Instrumental-
== มิวสิกวีดีโอ ==
anytime （MUSIC VIDEO～Single version～）
anytime MAKING VIDEO
Kingdom VJ MIX
== การแสดงสด ==
12 มกราคม พ.ศ. 2551 - Music Fair21 - "anytime"
18 มกราคม พ.ศ. 2551 - Music Station - "anytime"
20 มกราคม พ.ศ. 2551 - CDTV - "anytime"
21 มกราคม พ.ศ. 2551 - HEY!x3 - "anytime"
26 มกราคม พ.ศ. 2551 - Music Japan - "anytime"
2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 - Music Fighter - "anytime"
3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 - SDK - Koda Kumi with Domoto Brothers Band
== ชาร์ต ==
ออริกอนชาร์ต (ในญี่ปุ่น)
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2551
เพลงญี่ปุ่น
เพลงของคูมิ โคดะ
หม่อมเจ้าชัชวลิต เกษมสันต์

มหาเสวกตรี หม่อมเจ้าชัชวลิต เกษมสันต์ (12 กรกฎาคม พ.ศ. 2437 – 6 มิถุนายน พ.ศ. 2517) เป็นพระโอรสองค์ที่ 31 ใน พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงพรหมวรานุรักษ์ และที่ 2 ในหม่อมทองสุก มีอนุชาและภคินีร่วมพระมารดา 4 องค์ คือ
หม่อมเจ้าจันทรจำรัส เกษมสันต์ (พ.ศ. 2434 - พ.ศ. 2525)
หม่อมเจ้าบุญะฤทธิ์ เกษมสันต์ (พ.ศ. 2440 - พ.ศ. 2514)
หม่อมเจ้ากิติเกริกไกร (พ.ศ. 2449 - พ.ศ. 2464)
อรอำไพ โกมารกุล ณ นคร (พ.ศ. 2453 - พ.ศ. 2553)
==พระประวัติ==
หม่อมเจ้าชัชวลิต เกษมสันต์เข้าถวายตัวเป็นมหาดเล็กในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวตั้งแต่วัยเด็ก สนองรับใช้ใต้เบื้องพระยุลบาทในตำแหน่ง เลขาธิการกรมบัญชาการมหาดเล็ก (ในช่วงปี พ.ศ. 2462 ถึง 2468) ซึ่งหม่อมเจ้าชัชวลิตได้ทรงพระผนวชเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม 2462 และในระหว่างปี พ.ศ. 2463 - 2465 ทรงรับตำแหน่งเป็นสภานายกคณะฟุตบอลแห่งสยาม
ในปี พ.ศ. 2465 หม่อมเจ้าชัชวลิต เกษมสันต์ ได้รับพระมหากรุณาธิคุณ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งองคมนตรี
นอกจากนี้หม่อมเจ้าชัชวลิต เกษมสันต์ ทรงได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 2 (18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 - 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2494)https://www.senate.go.th/assets/portals/1/files/list_senate2.pdf ซึ่งสมาชิกชุดนี้สิ้นสุดสมาชิกภาพเมื่อ 29 พฤศจิกายน 2494 เนื่องจากมีการประกาศยึดอำนาจการปกครอง และนำรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2475 กลับมาใช้
==ครอบครัว==
หม่อมเจ้าชัชวลิต ทรงสมรสกับ หม่อมคล้อง (ณ ระนอง) เกษมสันต์ ณ อยุธยา ท.จ.ว. มีธิดา 2 ท่าน คือ
หม่อมราชวงศ์สุประภาดา เกษมสันต์ หรือ ท่านผู้หญิงสุประภาดา เกษมสันต์ ม.ป.ช.,ม.ว.ม.,ป.ภ.,ท.จ.ว.  อดีตราชเลขานุการในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ถึงแก่อนิจกรรม เมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2540 เนื่องจากเฮลิคอปเตอร์ในขบวนเสด็จฯ ของสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ เครื่องที่ 2 ได้ประสบอุบัติเหตุตกที่จังหวัดนราธิวาส
หม่อมราชวงศ์ทิพพาวดี เกษมสันต์ หรือ  หม่อมราชวงศ์ทิพพาวดี  ดุละลัมพะ จ.จ.
== พระยศ ==
25 สิงหาคม พ.ศ. 2454 - นายหมู่ตรี
– นายหมู่โท
1 ตุลาคม 2455 – นายหมู่เอก
1 มกราคม พ.ศ. 2455 - หุ้มแพร
31 พฤษภาคม 2456 – นายกองตรี
30 ธันวาคม 2456 – จ่า
22 ตุลาคม 2458 – นายกองโท
นายกองเอก
รองหัวหมื่น
2 มกราคม พ.ศ. 2459 หัวหมื่น
26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2461 นายกองใหญ่
มกราคม 2462 – จางวางตรี
20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2462 - นายพลเสือป่า
1 มกราคม พ.ศ. 2464 จางวางโท
== ตำแหน่ง ==
5 พฤศจิกายน 2458 – ราชองครักษ์เวรเสือป่า
25 เมษายน พ.ศ. 2459 - ผู้ช่วยเจ้ากรมเรือยนต์หลวงอีกตำแหน่งหนึ่ง
– นายเวรห้องที่พระบรรทม
15 พฤษภาคม 2462 – ผู้ช่วยเลขาธิการกรมบัญชาการกลางมหาดเล็ก
27 มิถุนายน พ.ศ. 2462 เลขาธิการกรมบัญชาการกลางมหาดเล็ก
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
 (ฝ่ายหน้า)
พ.ศ. 2454 – เข็มข้าหลวงเดิม
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูล ==
จาก  ม.จ.ชัชวลิต  เกษมสันต์,  ตอบปัญหาบาทหลวง  :  พิมอุทิศถวายพระกุศลแต่หม่อมเจ้าชัชวลิต  เกษมสันต์ ในงานออกเมรุ, กรุงเทพหานคร โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย, 2517
ทำเนียบนายกสมาคมฟุตบอล 
หม่อมเจ้าชาย
ราชสกุลเกษมสันต์
สมาชิกวุฒิสภาไทยแบบแต่งตั้ง
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ร.ว.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ว.ภ.
สมาชิกกองเสือป่า
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 38

คณะรัฐมนตรี คณะที่ 38 ของไทย (5 ตุลาคม พ.ศ. 2519 - 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519)
หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช เป็น นายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการ เมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2519 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงลงพระปรมาภิไธยในประกาศ นายอุทัย พิมพ์ใจชน ประธานรัฐสภา เป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ
== รายชื่อคณะรัฐมนตรี คณะที่ 38 ของไทย ==
ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2519 มีคณะรัฐมนตรี ดังนี้
พลตรีประมาณ อดิเรกสาร เป็นรองนายกรัฐมนตรี
นายเสวตร เปี่ยมพงศ์สานต์ เป็นรองนายกรัฐมนตรี
พลอากาศเอกทวี จุลละทรัพย์ เป็นรองนายกรัฐมนตรี
นายประสิทธิ์ กาญจนวัฒน์ เป็นรองนายกรัฐมนตรี
นายสุรินทร์ มาศดิตถ์ เป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
นายนิธิพัฒน์ ชาลีจันทร์ เป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
พลเรือเอกสงัด ชลออยู่ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม
นายเสวตร เปี่ยมพงศ์สานต์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
นายพิชัย รัตตกุล เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
พลตรีประมาณ อดิเรกสาร เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
นายทวิช กลิ่นประทุม เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
นายดำรง ลัทธพิพัฒน์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์
หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
นายชวน หลีกภัย เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม
พลตรีศิริ สิริโยธิน เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
พลอากาศเอกทวี จุลทรัพย์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข
พลตรีชาติชาย ชุณหะวัณ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
นายนิพนธ์ ศศิธร เป็นรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยของรัฐ
นายนิธิพัฒน์ ชาลีจันทร์ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม
นาวาอากาศโททินกร พันธุ์กระวี เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง
นายเล็ก นานา เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
นายไกรสร ตันติพงศ์ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
นายอนุวรรตน์ วัฒนพงศ์ศิริ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
นายบุญเกิด หิรัญคำ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
นายประชุม รัตนเพียร เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
นายคล้าย ละอองมณี เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์
นายขุนทอง ภูผิวเดือน เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย
นายแผน สิริเวชชะพันธ์ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย
นายดาบชัย อัคราช เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย
นายชูสง่า ฤทธิประศาสน์ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
นายสิดดิก สารีฟ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
นายบรรหาร ศิลปอาชา เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
นายปรีชา มุสิกุล เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข
== การสิ้นสุดของคณะรัฐมนตรี คณะที่ 38 ของไทย ==
คณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุดลง เพราะคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน อันมี พลเรือเอกสงัด ชลออยู่ เป็นหัวหน้า ได้กระทำการยึดอำนาจ การปกครองแผ่นดินเป็นผลสำเร็จ เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519 เป็นผลทำให้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2517 สิ้นสุดลงพร้อมกับ รัฐสภา และคณะรัฐมนตรี นับเป็นคณะรัฐมนตรีที่มีอายุสั้นที่สุดด้วยคือ 12 วัน และได้เข้าเฝ้าถวายสัตย์ปฏิญาณเพียงวันเดียวก็ต้องพ้นจากตำแหน่ง ทำให้ได้รับฉายาว่า "รัฐบาลวันเดียว"
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
คณะรัฐมนตรีคณะที่ 38 จากสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี 
ลำดับความเป็นมาของคณะรัฐมนตรีไทย จากสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี 
ชีวลิขิต โดย หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช : กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2548 ISBN 9789749353509
คณะรัฐมนตรีไทย
หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช
อะพาไทต์

อะพาไทต์ (Apatite) (Ca5 (PO4) 3 (F,Cl,OH)) เป็นแร่ที่อยู่ในกลุ่มฟอสเฟต มีค่าความแข็งที่ 5 ตามสเกลของโมส์ (Moh's scale)
== ลักษณะ ==
* มีลักษณะเป็นรูปผลึกหกเหลี่ยม
* ส่วนมากที่พบจะมีสีเขียว แต่ก็สามารถพบได้ในสีเหลือง น้ำเงิน ม่วง ชมพู และน้ำตาล
== ประวัติ ==
Apatite มาจากภาษากรีก Apate ซึ่งหมายถึง “Deceit” คือ ลวงตา ทั้งนี้ เพราะแร่นี้มีลักษณะเหมือนแร่รัตนชาติหลายชนิด จึงทำให้เกิดความเข้าใจผิดบ่อยๆ ซึ่งดูเหมือนหลอกลวงนั่นเอง
== ประโยชน์ ==
* โดยทั่วไปถูกนำไปใช้ในการทำปุ๋ย
* ในสหรัฐอเมริกา ได้ใช้ในใส่ปุ๋ยยาสูบ ซึ่งทำให้รสชาติของบุหรี่อเมริกันมีความแตกต่างไปจากบุหรี่ของประเทศอื่นๆ
* ใช้ในการทำเครื่องประดับ
== แหล่งที่พบ ==
=== ในประเทศไทย ===
พบได้ทั่วไปในแหล่งแร่ดีบุก
=== ในต่างประเทศ ===
สามารถพบในประเทศแคนาดา สาธารณรัฐเช็ก นอร์เวย์ บราซิล เบลเยี่ยม ฝรั่งเศส พม่า เยอรมัน มาดากัสการ์ เม็กซิโก เยอรมัน ศรีลังกา สหรัฐอเมริกา สเปน อินเดีย และแอฟริกาใต้
== อ้างอิง ==
/ สารานุกรมแร่และอัญมณีไทย กรมทรัพยากรธรณี
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
อัญมณี
แร่แคลเซียม
แร่ฟอสเฟต
ภาษากาลาเทีย

ภาษากาลาเทีย เป็นภาษากลุ่มเคลต์ที่สูญแล้ว เคยใช้พูดในกาลาเทียที่อยู่ในอานาโตเลียตอนกลาง (ประเทศตุรกีฝั่งเอเชียในปัจจุบัน) เมื่อราวศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสต์ศักราชถึงอย่างน้อยในคริสต์ศตวรรษที่ 4 ข้อมูลบางส่วนกล่าวแนะว่าในคริสต์ศตวรรษที่ 6 ยังคงมีผู้พูดภาษานี้อยู่ ภาษากาลาเทียมีความใกล้ชิดกับภาษากอล
หลักฐานที่เหลืออยู่ของภาษานี้เป็นคำสั้น ๆ ราว 120 คำ ส่วนมากที่เป็นชื่อเฉพาะลงท้ายด้วย-riks "กษัตริย์", บางส่วนลงท้ายด้วย -marus, กรรม -mari  "มหาราช", และชื่อเผ่าเช่น Ambitouti
==อ้างอิง==
===บรรณานุกรม===
Weisgerber, L. (1931). Galatische Sprachreste. In Natalicium Johannes Geffcken zum 70. Geburtstag 2. Mai 1931 gewidmet von Freunden, Kollegen und Schülern, 151–75. Heidelberg: Carl Winter.
กาลาเทีย
ภาษาลิเชีย

ภาษาลิเชีย (Lycian language ออกเสียง Lycian) เป็นภาษาตระกูลอินโด-ยุโรเปียน กลุ่มอนาโตเลีย ใช้พูดในยุคเหล็กในบริเวณลิเชียในอนาโตเลีย (ตุรกีปัจจุบัน) คาดว่าสืบทอดมาจากภาษาฮิตไตน์หรือภาษาลูเวียหรือทั้งสองภาษา
== ผู้พูด ==
ลิเซียครอบคลุมพื้นที่ระหว่างเมืองอันตัลยาและเฟติเยในปัจจุบันทางภาคใต้ของตุรกี โดยเฉพาะบริเวณจากอ่าวเฟติเยไปจนถึงอ่าวอันตัลยา เอกสารในสมัยอียิปต์โบราณได้กล่าวว่าในหมู่ของคนทะเลมีบริเวณที่เรียกว่าลิคาโอเนีย อยู่ในเขตภูเขาทางตะวันอออกระหว่างเมืองอันตัลยาและเมอร์ซินในปัจจุบัน
== ลักษณะของภาษา ==
ภาษาลิเซียจัดเป็นภาษากลุ่มอินโด-ยุโรเปียนในกลึ่มย่อยลูเวียของกลุ่มภาษาอนาโตเลีย ในกลุ่มนี้มีอักษรรูปลิ่ม และอักษรเฮียโรกลิฟของภาษาลูเวีย ภาษาคาเรีย ภาษาซิเดติก และภาษาปิซิดิก ภาษาในกลุ่มย่อยนี้ใช้พูดในยุคเหล็กหรือเมื่อประมาณ 457 ปีก่อนพุทธศักราช ไม่มีหลักฐานกล่าวว่าในสมัยสงครามโทรจันมีผู้พูดภาษาลิเซีย ส่วนภาษาลูเวียนั้นมีประวัติย้อนกลับไปถึงตอนปลายของยุคทองแดง และมาตลอดจนถึงการล่มสลายของจักวรรดิฮิตไตต์ สมาชิกอื่นๆในกลุ่มนี้จัดเป็นภาษาลูกหลานของภาษาลิเซีย คาดว่าภาษาลิเซียเป็นภาษาตายในราวพุทธศตวรรษที่ 6 และถูกแทนที่ด้วยภาษากรีกโบราณ ภาษานี้เป็นที่รู้จักจากจารึก ซึ่งนักวิชาการแบ่งเป็น 2 สำเนียง คือภาษาลิเซียสำเนียงมาตรฐานหรือลิเซียเอ อีกสำเนียงเรียกว่าลิเซียบีหรือมิเลียนซึ่งแตกต่างกันทางด้านไวยากรณ์ ภาษาลิเซียมีอักษรเป็นของตนเองคืออักษรลิเชียซึ่งคล้ายกับอักษรกรีก โดยมีบางตัวยืมมาจากอักษรคาเรีย
==อ้างอิง==
Trevor R. Bryce, The Lycians, Vol. I, Copenhagen : Museum Tusculanum Press, 1986, pp. 68-71 (ISBN 87-7289-023-1)
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ภาษาลิเชีย 
Lycian Turkey 
ไวยากรณ์ภาษาลิเชีย 
Working group document on Lycian Language
Lycian text
ลไเซีย
ภาษาลูเวีย

ภาษาลูเวีย เป็นภาษาที่ตายแล้วในกลุ่มภาษาอินโด-ยูโรเปียน สาขาอนาโตเลีย ใกล้เคียงกับภาษาฮิตไตน์ ใช้พูดในฮาซาร์วาที่อยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของบริเวณที่เป็นศูนย์กลางของชาวฮิตไตน์ ภาษาลูเวียอาจจะเป็นลูกหลานโดยตรงหรือเป็นภาษาใกล้เคียงของภาษาไลเซีย ภาษาลูเวียมีการใช้อย่างแพร่หลายในช่วง 637 ปีก่อนพุทธศักราช ซึ่งเป็นช่วงที่จักรวรรดิฮิตไตน์เริ่มเสื่อมลง ภาษาลูเวียเป็นภาษาราชการในรัฐฮิตไตน์ใหม่ในซีเรียและอาณาจักรตาบัลในอนาโตเลียกลาง ภาษานี้มีระบบการเขียนสองระบบคือเขียนด้วยอักษรภาพแบบไฮโรกลิฟและ อักษรรูปลิ่ม
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ลูเวีย
(ภาษาลูเวีย)
ภาษาแคเรีย

ภาษาแคเรีย เป็นภาษาของชาวแคเรีย จัดอยู่ในภาษากลุ่มอานาโตเลีย ใกล้เคียงกับภาษาไลเดียมากกว่าภาษาไลเซีย หลักฐานที่เหลืออยู่ส่วนมากเป็นชื่อเฉพาะ เช่น Sangodos, Kaphenos, Truoles, Nastes, Nomion, Mausolos และจารึกขนาดสั้นๆ เขียนด้วยอักษรแคเรีย ภาษานี้ถอดความได้โดย John D. Ray การรับวัฒนธรรมกรีกของชาวแคเรียทำให้ภาษานี้กลายเป็นภาษาตายเมื่อ ประมาณ พ.ศ. 643
== การถอดความหมาย ==
อักษรแคเรียประกอบด้วยอักษร 45 ตัว มีผู้พยายามถอดความหมายอักษรนี้มาก ใน พ.ศ. 2503 นักวิจัยชาวรัสเซีย Vitaly V. Shevoroshkin เป็นผู้สันนิษฐานเป็นคนแรกว่า การเขียนนี้เป็นการเขียนแบบอักษรแทนพยางค์หรือกึ่งพยางค์ แต่ความพยายามถอดความหมายด้วยระบบนี้ล้มเหลว เพราะเขาพยายามแทนคำแต่ละพยางค์โดยอิงอักษรกรีก นักวิจัยชาวรัสเซียอีกคนหนึ่งคือ Yurity Otkupschikou ใน พ.ศ. 2531 ชี้ให้เห็นว่า มีความแตกต่างในการถอดความระหว่างอักษรแคเรียกับภาษาโบราณในแหลมบอลข่าน
อักษรนี้ถูกถอดความได้อย่างแท้จริงโดยนักอียิปต์วิทยา John D. Ray โดยใช้จารึก 2 ภาษา แคเรีย-อียิปต์
==ส่วนของข้อความที่เหลืออยู่==
== ประวัติ ==
ชาวกรีกฮาเดียนจำนวนเล็กน้อยเข้ามาถึงชายฝั่งของคาบสมุทรอานาโตเลียในช่วงปลายยุคสำริด และอยู่ภายใต้ชนพื้นเมืองที่ไม่ได้พูดภาษากรีก ซึ่งมีความสัมพันธ์กับจักรวรรดิฮิตไตต์ จนกระทั่งถึงยุคที่ชาวกรีกเผ่าไอโอเนียนและดอเรียน เข้ามาตั้งหลักแหล่งและสร้างเมืองใหญ่ๆ ขึ้น นักเขียนที่เกิดในเมืองนี้ได้เขียนไว้ว่า กลุ่มคนในเมืองใหม่มีการแต่งงานระหว่างเผ่า ซึ่งเรียกคนกลุ่มนี้ว่าแคเรีย และพูดภาษาที่ต่างออกไปการเขียนหายไปในช่วงยุคมืดของกรีก แต่การเขียนภาษาแคเรียก่อนหน้านั้นก็ไม่เหลืออยู่ จารึก 2 ภาษาเริ่มปรากฏใน 257 ปีก่อนพุทธศักราช
ถ้าภาษาแคเรียและภาษาไลเซียเป็นภาษาที่ใกล้ชิดกัน ภาษาที่น่าจะเป็นบรรพบุรุษของทั้งสองภาษานี้คือ ภาษาลูเวีย ซึ่งเป็นภาษาที่ใช้พูดในช่วงปลายยุคสำริด ในอานาโตเลียตะวันออก แล้วจึงแผ่ขยายไปทางตะวันตกและทางใต้ การสูญหายไปของภาษาลูเวีย อยู่ในช่วงไล่เลี่ยกับการเกิดขึ้นของภาษาที่คาดว่าเป็นภาษาลูกหลาน
ภาษาแคเรียกลายเป็นภาษาตาย ในช่วงที่อารยธรรมกรีกกำลังรุ่งเรือง และเกิดการทำให้เป็นกรีกในอานาโตเลีย แม้ว่าการได้รับอิทธิพลจากจักรวรรดิเปอร์เซียจะทำให้กระบวนการนี้ช้าลงบ้าง แต่ภาษาแคเรียก็กลายเป็นภาษาตายในที่สุด ในช่วงพ.ศ. 443 -453 หรือในช่วงคริสตกาล
==อ้างอิง==
Adiego, I.J. The Carian Language. Leiden: Brill, 2006.
Melchert, H. Craig. 2004. Carian in Roger D. Woodard, ed., The Cambridge Encyclopedia of the World's Ancient Languages. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 609–613.
Blümel, W., Frei, P., et al., ed., Colloquium Caricum = Kadmos 38 (1998).
Giannotta, M.E., Gusmani, R., et al., ed., La decifrazione del Cario. Rome. 1994.
Adiego, Ignacio-Javier, Studia Carica. Barcelona, 1993.
Ray, John D., An outline of Carian grammar, Kadmos 29:54-73 (1990).
Откупщиков, Ю. В. "Догреческий субстрат. У истоков европейской цивилизации" [Otkupschikov, Yu. V. "Pre-Greek substrate. At the beginnings of the European civilization"]. Leningrad, 263 pp. (1988).
Ray, John D., An approach to the Carian script, Kadmos 20:150-162 (1981).
แคเรีย