pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
.ru

.ru เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศรัสเซีย เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ 7 เมษายน พ.ศ. 2537
== ดูเพิ่ม ==
Domain Name System
โดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศ
ru
[אינטרנט#טבלת סיומות המדינות]
Toppdomän#R
.am

.am เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศอาร์มีเนีย เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2537
== ดูเพิ่ม ==
Domain Name System
โดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศ
== อ้างอิง ==
รายชื่อโดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศ 
am
Toppdomän#A
.fr

.fr เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศฝรั่งเศส เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2529
== ดูเพิ่ม ==
Domain Name System
โดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศ
== อ้างอิง ==
fr
[אינטרנט#טבלת סיומות המדינות]
Toppdomän#F
ถนนศรีรับสุข

ถนนศรีรับสุข เป็นชื่อถนนเริ่มจาก อนุสาวรีย์พิทักษ์รัฐธรรมนูญ ไปทางถนนแจ้งวัฒนะ เลี้ยวขวาเข้าถนนวิภาวดีรังสิต ไปสิ้นสุดบริเวณหน้าสนามบินดอนเมือง ปัจจุบัน คือแนวถนนแจ้งวัฒนะ - วิภาวดีรังสิต ตัดขึ้นเพื่อใช้เป็นเส้นทางไปสนามบินดอนเมือง
ในอดีต ยังไม่มีถนนวิภาวดีรังสิต การเดินทางไปสนามบินดอนเมือง จะต้องขับรถไปตามถนนพหลโยธิน เมื่อถึงอนุสาวรีย์พิทักษ์รัฐธรรมนูญ จึงเลี้ยวซ้ายไปตามถนนศรีรับสุข จนถึงสนามบินดอนเมือง
จอมพล ป. พิบูลสงคราม ได้ประกาศขนานนามทางหลวงแผ่นดินให้เป็นเกียรติแก่ผู้มีส่วนประกอบคุณงามความดีต่อประเทศ ในราชกิจจานุเบกษา 12 ธันวาคม 2493 ดังนี้
9.ทางหลวงแผ่นดินสาย หลักสี่-ดอนเมือง ให้ขนานนามว่า ถนน “ศรีรับสุข” เพื่อเป็นเกียรติแก่ร้อยตรี วงศ์ ศรีรับสุข อดีตนายช่างกำกับแขวงการทางกรุงเทพ ที่ 2
สำหรับชื่อ "ศรีรับสุข" เป็นนามสกุลเดิมของจอมพลอากาศฟื้น รณนภากาศ ฤทธาคนี อดีตผู้บัญชาการทหารอากาศ 
== อ้างอิง ==
ศรีรับสุข
หมึก (แก้ความกำกวม)

หมึก อาจหมายถึง
หมึก (เครื่องเขียน) - น้ำที่ใช้ในการขีดเขียนและการพิมพ์, "น้ำหมึก" ก็ว่า
* ผงหมึก - หมึกชนิดผง สำหรับเครื่องพิมพ์เลเซอร์และเครื่องถ่ายเอกสาร
* หมึกล่องหน
หมึก (สัตว์น้ำ) หรือ ปลาหมึก - สัตว์กลุ่มหนึ่ง ในไฟลัมมอลลัสก์
ปลาน้ำหมึก - ปลาน้ำจืดในวงศ์ปลาตะเพียน Opsarius pulchellus
สีหมึก (นักแสดง)
สีหมึก - ชื่อเรียกอย่างหนึ่งของสีผสมอาหาร
ลัทธิเค้าโครง (ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ)

ลัทธิเค้าโครงในความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ หรือ ลัทธิสร้างสรรค์นิยม (Constructivism) คือ แนวคิดที่ว่า ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศนั้น เกิดขึ้นได้จากการที่แต่ละรัฐทำประโยชน์ให้กับประเทศของตน โดยผ่านทางความร่วมมือระหว่างประเทศ  ซึ่งความสัมพันธ์ระหว่างประเทศอาจเป็นแบบที่สัจนิยม (realism) ว่าไว้ คือ ไร้ผู้ควบคุม (อนาธิปไตย) ต่างคนต่างชิงดี  ผู้ใหญ่ข่มผู้น้อยจากพลังอำนาจที่เหนือกว่า แต่สภาพวุ่นวายไร้การควบคุมนั้นไม่ใช่ลักษณะที่ฝังตัวถาวร แต่ได้รับอิทธิพลมาจากการการก่อโครงสร้างของสังคม   หรือกล่าวได้ว่า ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศนั้นไม่ได้รับอิทธิพลแค่เฉพาะจากอำนาจและความมั่งคั่ง แต่ยังได้รับอิทธพลจากความคิดที่แตกต่างของแต่ละชาติซึ่งประสานกัน เช่น วัฒนธรรมและเอกลักษณ์ เป็นต้น  รัฐยังผู้เป็นผู้กำหนดความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ แต่เป็นความสัมพันธ์ในทางสังคม(คบค้าสมาคมกัน)  มากกว่าการใช้ชั้นเชิงตอบโต้กัน
== อ้างอิง ==
John Gerard Ruggie (1998). "What Makes the World Hang Together? Neo-utilitarianism and the Social Constructivist Challenge". International Organization 52 (4): 855. CUP.
ทฤษฎีความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ
ทรงสี่เหลี่ยมมุมฉาก

ทรงสี่เหลี่ยมมุมฉาก ในทางเรขาคณิตเป็นรูปทรงสามมิติที่ประกอบด้วยรูปสี่เหลี่ยมมุมฉากหกด้าน (อาจเป็นผืนผ้าหรือจัตุรัสก็ได้)
==สูตรคำนวณ==
พื้นที่ผิวของทรงสี่เหลี่ยมที่มีความยาวของแต่ละด้านเป็น a b และ c คือ
A = 2ab + 2bc + 2ac\,
ปริมาตรของทรงสี่เหลี่ยมที่มีความยาวของแต่ละด้านเป็น a b และ c คือ
V = abc\,
== ดูเพิ่ม ==
ทรงลูกบาศก์ (cube)
เรขาคณิตมูลฐาน
ทรงหลายหน้า
พริสมาทอยด์
.mn

.mn เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศมองโกเลีย เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2538
== ดูเพิ่ม ==
Domain Name System
โดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศ
mn
Toppdomän#M
.se

.se เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศสวีเดน เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2529
== ดูเพิ่ม ==
Domain Name System
โดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศ
se
งานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ

งานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ (Thai National Book Fair) เป็นงานจำหน่ายหนังสือและสื่อการศึกษา ที่มีบริษัทผู้ผลิตหนังสือ สำนักพิมพ์และร้านหนังสือ ร่วมออกร้านมากที่สุดในประเทศไทย ตามปกติจะจัดขึ้นในราวปลายเดือนมีนาคม ถึงต้นเดือนเมษายนของทุกปี
== ประวัติ ==
งานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ เริ่มจัดขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2515 โดยกรมวิชาการ กระทรวงศึกษาธิการ และคณะกรรมการพัฒนาหนังสือแห่งชาติ ร่วมกันจัดขึ้น (ต่อมา สมาคมผู้จัดพิมพ์และผู้จำหน่ายหนังสือแห่งประเทศไทย เข้าร่วมเป็นผู้จัดงานในภายหลัง) และได้กราบบังคมทูลเชิญสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินทรงเป็นองค์ประธานเปิดงานเป็นประจำทุกปี ต่อมาในปี พ.ศ. 2544 ได้เพิ่มการจัดงานสัปดาห์หนังสือนานาชาติ (Bangkok International Book Fair) ไปพร้อมกันด้วย
=== งานมหกรรมหนังสือระดับชาติ ===
งานมหกรรมหนังสือระดับชาติ (Book Expo Thailand; เดิมชื่องานมหกรรมหนังสือและสื่อการศึกษาระดับชาติ) เป็นงานจำหน่ายหนังสือและสื่อการศึกษาในส่วนกลาง ซึ่งจัดโดยสมาคมผู้จัดพิมพ์และผู้จำหน่ายหนังสือแห่งประเทศไทย ตามปกติจะจัดขึ้นในช่วงเดือนตุลาคมของทุกปี เริ่มจัดขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2539
==สถานที่จัดงาน==

งานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติครั้งแรก จัดงานขึ้นที่บริเวณโรงละครแห่งชาติ จากนั้นมีการย้ายสถานที่จัดงานไปหลายแห่ง ได้แก่สวนลุมพินี โรงเรียนหอวัง ท้องสนามหลวง คุรุสภา และถนนลูกหลวง ข้างกระทรวงศึกษาธิการ ส่วนงานมหกรรมหนังสือระดับชาติครั้งแรกจัดที่ แฟชั่นไอส์แลนด์ ต่อมาได้ย้ายไปจัดที่ท้องสนามหลวง ในภายหลังทั้งสองงานได้จัดขึ้น ณ ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ มาโดยตลอด
ในปี พ.ศ. 2562-2563 งานมหกรรมหนังสือระดับชาติ รวมทั้งงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ ได้ย้ายไปจัดที่ศูนย์แสดงสินค้าและการประชุม อิมแพ็ค เมืองทองธานี เป็นการชั่วคราว เนื่องจากศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ปิดปรับปรุง ส่วนในปี พ.ศ. 2564 จัดที่ไบเทค บางนา ควบคู่กับการจัดงานออนไลน์
ในปี พ.ศ. 2565 งานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติและงานสัปดาห์หนังสือนานาชาติ จัดที่สถานีกลางบางซื่อ เพื่อเป็นการฉลองการจัดงานครบรอบ 50 ปี และครบรอบ 125 ปี การรถไฟแห่งประเทศไทย ส่วนงานมหกรรมหนังสือระดับชาติในช่วงปลายปี ได้ย้ายกลับไปจัดที่ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ตามเดิม และปีต่อมาในงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ ได้ขยายเวลาปิดไปจนถึงเที่ยงคืนเฉพาะ 3 วันแรกของการจัดงาน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สมาคมผู้จัดพิมพ์และผู้จำหน่ายหนังสือแห่งประเทศไทย ผู้จัดงาน
เว็บไซต์รวมเกี่ยวกับงานหนังสือแห่งชาติ
ห
หนังสือ
เหตุการณ์ประจำปีในประเทศไทย
สมาคมผู้จัดพิมพ์และผู้จำหน่ายหนังสือแห่งประเทศไทย

สมาคมผู้จัดพิมพ์และผู้จำหน่ายหนังสือแห่งประเทศไทย หรือ ส.พ.จ.ท. (The Publishers and Booksellers Association of Thailand; PUBAT) เป็นองค์กรศูนย์กลางของผู้จัดพิมพ์และผู้จำหน่ายหนังสือในประเทศไทย ผู้ร่วมจัดงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ ควบคู่กับงานสัปดาห์หนังสือนานาชาติ รวมถึงงานมหกรรมหนังสือระดับชาติ เป็นประจำทุกปี
== ประวัติ ==
สมาคมผู้จัดพิมพ์และผู้จำหน่ายหนังสือแห่งประเทศไทย ริเริ่มขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2502 โดยนักวิชาการด้านการศึกษากลุ่มหนึ่ง ประกอบด้วย หม่อมหลวงมานิจ ชุมสาย, อภัย จันทวิมล, กำธร สถิรกุล เป็นต้น มีความเห็นว่าสำนักพิมพ์ทั้งหลาย ต่างก็ดูแลตัวเองเป็นหลัก ไม่มีการรวมตัวกันอย่างจริงจัง จึงไม่อาจพัฒนากิจการพิมพ์ของประเทศไทยให้ทัดเทียมกับนานาชาติได้ ม.ล.มานิจ ซึ่งเป็นผู้ประกอบการโรงพิมพ์อยู่ด้วย จึงมีแนวคิดว่าจะเป็นคนกลาง โดยเชิญชวนจิตต์ แพร่พานิช เจ้าของกิจการสำนักพิมพ์แพร่พิทยาที่มีชื่อเสียงในขณะนั้น กับชัย จิตติเดชารักษ์ ผู้จัดจำหน่ายหนังสือรายใหญ่ในขณะนั้น มาร่วมกันก่อตั้งสมาคมฯ ขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2503
== ทำเนียบนายกสมาคมฯ ==
หม่อมหลวงมานิจ ชุมสาย (พ.ศ. 2503-พ.ศ. 2525 และ พ.ศ. 2528-พ.ศ. 2529)
ธรรมนูญ เรืองศิลป์ จากสำนักพิมพ์เรืองศิลป์ (พ.ศ. 2525)
วาทิน ตันตินิรันดร์ จากสำนักพิมพ์ปาณยา (พ.ศ. 2526)
นงเยาว์ ทวีวัฒนสาร จากสำนักพิมพ์รวมสาส์น (พ.ศ. 2527)
วิริยะ สิริสิงห จากสำนักพิมพ์ชมรมเด็ก (พ.ศ. 2530-พ.ศ. 2533, พ.ศ. 2536-พ.ศ. 2537 (รักษาการ), พ.ศ. 2538-พ.ศ. 2539)
สมหมาย สีมากุล จากศูนย์หนังสือกรุงเทพ (พ.ศ. 2533-พ.ศ. 2535)
นิดดา หงษ์วิวัฒน์ จากสำนักพิมพ์แสงแดด (พ.ศ. 2539-พ.ศ. 2543)
สุวดี จงสถิตย์วัฒนา จากบริษัท นานมีบุ๊คส์ จำกัด (พ.ศ. 2543- มิถุนายน พ.ศ. 2546)
ธนะชัย สันติชัยกูล จากบริษัท เนชั่นมัลติมีเดียกรุ๊ป จำกัด (มหาชน) (กรกฎาคม พ.ศ. 2546 – มิถุนายน พ.ศ. 2550)
ริสรวล อร่ามเจริญ จากบริษัท แปลนฟอร์คิดส์ จำกัด (กรกฎาคม พ.ศ. 2550 – มิถุนายน พ.ศ. 2554)
วรพันธ์ โลกิตสถาพร จากบริษัท สถาพรบุ๊คส์ จำกัด (กรกฎาคม พ.ศ. 2554 – ปัจจุบัน)
== กิจกรรมของสมาคมฯ ==
=== กิจกรรมภายในประเทศ ===
เป็นผู้จัดงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ และ งานสัปดาห์หนังสือนานาชาติ ร่วมกับ คณะกรรมการพัฒนาหนังสือแห่งชาติ และ กรมวิชาการ กระทรวงศึกษาธิการ
เป็นผู้จัดงานมหกรรมหนังสือและสื่อการศึกษาระดับชาติ ร่วมกับ สมาพันธ์องค์กรเพื่อพัฒนาหนังสือและการอ่าน
เป็นผู้จัดงานมหกรรมหนังสือสู่ภูมิภาค
เป็นผู้จัดการอบรมสัมมนา เพื่อให้ความรู้แก่สมาชิก
เป็นผู้จัดตั้งมูลนิธิหนังสือเพื่อเด็ก
=== กิจกรรมในต่างประเทศ ===
เข้าร่วมงานแสดงหนังสือในต่างประเทศ เช่น ไต้หวัน, ประเทศอิตาลี, ญี่ปุ่น, สหรัฐอเมริกา, ประเทศเกาหลีใต้, ประเทศเยอรมนี เป็นต้น
เป็นสมาชิกในองค์กรระหว่างประเทศ ดังนี้ Asian Pacific Publishers Association (APPA), International Publishers Association (IPA) และ International Board on Books for Young People (IBBY)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สมาคมผู้จัดพิมพ์และผู้จำหน่ายหนังสือแห่งประเทศไทย
Thailand Book Fair
งานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ และ งานสัปดาห์หนังสือนานาชาติ
งานมหกรรมหนังสือและสื่อการศึกษาระดับชาติ 
ผู้จัดพิมพ์
สำนักพิมพ์ไทย
สิ่งพิมพ์ไทย
กฎหมายลูก

กฎหมายลูก เป็นภาษาปาก หมายถึง กฎหมายลำดับรอง คือ กฎหมายที่ออกโดยอาศัยอำนาจตามกฎหมายอื่น เช่น
กฎกระทรวง
กฎมหาเถรสมาคม
กฎองค์การ
กติกาสงฆ์
ข้อกำหนด
ข้อบังคับ
ข้อบัญญัติ
ข้อบัญญัติส่วนท้องถิ่น
คำสั่ง
เทศบัญญัติ
ประกาศ
พระราชกำหนด
พระราชบัญญัติ
พระราชกฤษฎีกา
ระเบียบ
สังฆาณัติ
สังฆบัญชา
หัตถเลขา
โองการ
เจ้าแม่วัดดุสิต

เจ้าแม่วัดดุสิต เป็นพระบรมอรรคราชบรรพบุรุษของราชวงศ์จักรี และเป็นพระนมเอกในสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ซึ่งได้รับพระราชทานตำหนักริมวัดดุสิดารามเป็นที่อาศัย จึงเป็นที่มาของคำว่าเจ้าแม่ดุสิต
ข้อสันนิษฐานเกี่ยวกับชาติกำเนิดของเจ้าแม่วัดดุสิตมีมากมาย แต่ไม่ปรากฏหลักฐานอย่างแน่ชัดว่าเจ้าแม่วัดดุสิตสืบเชื้อสายมาจากผู้ใด หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช ได้กล่าวไว้ในหนังสือ โครงกระดูกในตู้ โดยอ้างจากหนังสือราชินิกุลบางช้างไว้ว่า "เจ้าแม่วัดดุสิตมีศักดิ์เป็นหม่อมเจ้าในราชวงศ์พระมหาธรรมราชา ซึ่งสืบเชื้อสายมาแต่ราชวงศ์พระร่วงกรุงสุโขทัย" นอกจากนี้ ยังมีการกล่าวถึงบรรพบุรุษของเจ้าแม่วัดดุสิตไว้ว่า สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระปรมานุชิตชิโนรส ทรงได้ฟังคำบอกเล่าจากพระวันรัตน์ (ฉิม) ว่าเจ้าฟ้าหญิงรัศมีและเจ้าฟ้าจีกเคยตรัสเล่าว่า สมเด็จพระเอกาทศรถได้อภิเษกสมรสกับธิดาของพระยาเกียรติ์ (ขุนนางชาวมอญที่ติดตามสมเด็จพระนเรศวรมหาราช) มีธิดาคือเจ้าครอกบัว (หม่อมเจ้าบัว) และเจ้าครอกอำภัย (หม่อมเจ้าอำไพ) แต่ในหนังสือนี้ยังมีข้อความที่คลุมเครือระหว่างเจ้าครอกบัวและเจ้าครอกอำไพอยู่มาก ซึ่งทำให้สับสนว่า เจ้าแม่วัดดุสิตมีชื่อเดิมว่าอย่างไรกันแน่ บางแห่งกล่าวว่าชื่อ "หม่อมเจ้าหญิงบัว" มีเชื้อสายพระร่วงสุโขทัย บางแห่งก็กล่าวว่าชื่อ "หม่อมเจ้าหญิงอำไพ" เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระเอกาทศรถ อย่างไรก็ตาม หลักฐานหลายแห่งก็ไม่ได้บ่งบอกว่าสายตระกูลของเจ้าแม่วัดดุสิตนั้นสืบเชื้อสายมาจากเชื้อพระวงศ์สายไหนเช่นกัน แต่จากเอกสารพงศาวดารไทยหลายฉบับและของต่างประเทศเป็นที่ยืนยันว่าเจ้าแม่วัดดุสิตนั้นมีตัวตนอย่างแน่นอน
เจ้าแม่วัดดุสิตสมรสกับสามีซึ่งเป็นเชื้อสายของพระยาเกียรติ (ขุนนางชาวมอญที่ตามเสด็จสมเด็จพระนเรศวรมารับราชการในกรุงศรีอยุธยา) มีบุตรธิดา 3 คน คือ
เจ้าพระยาโกษาธิบดี (เหล็ก) แม่ทัพคราวไปตีนครเชียงใหม่ในสมัยสมเด็จพระนารายณ์
เจ้าพระยาโกษาธิบดี (ปาน) ราชทูตเอก
แช่ม หรือ ฉ่ำ ธิดา
แม้สมเด็จพระนารายณ์ทรงใช้คำตรัสเรียกว่า "เจ้าแม่วัดดุสิต" คือเป็นนามโดยตำแหน่ง ตามธรรมเนียมนิยมแต่ก่อนจะไม่นิยมเรียกพระนามผู้เป็นเจ้ากันตรง ๆ อย่างไรก็ดี อาจเป็นไปได้แต่เพียงว่า สมเด็จพระนารายณ์ตรัสเรียกให้เกียรติเสมอด้วย "เจ้า" เนื่องจากหลักฐานตั้งแต่รัชกาลที่ 4 ขึ้นไป คือ จดหมายเหตุชาวต่างประเทศ หรือพระราชพงศาวดารกรุงเก่าฉบับต่าง ๆ ไม่ได้กล่าวถึงที่มาที่ไปของเจ้าแม่วัดดุสิตรวมไปถึง "ความเป็นเจ้า" ของท่านแม้แต่น้อย
ด้วยความที่เป็นพระนมสมเด็จพระนารายณ์ บุตรชายทั้งสองจึงเป็นสหายสนิทและเป็นที่โปรดปราน ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น เจ้าพระยาพระคลังทั้ง 2 คน มีเหตุการณ์ครั้งหนึ่งที่ หลวงสรศักดิ์ (ต่อมาคือ สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 8 หรือพระเจ้าเสือ)  ขัดแย้งกับพระยาวิไชเยนทร์ (คอนสแตนติน ฟอลคอน) เพราะได้ทำการสึกพระภิกษุและสามเณรจำนวนมากออกไปทำราชการ จนเกิดการชกต่อย หลวงสรศักดิ์เกรงจะถูกลงพระราชอาญา จึงขอร้องให้เจ้าแม่ดุสิตช่วยเหลือ ซึ่งพระองค์ก็พระราชทานอภัยโทษให้
เจ้าแม่วัดดุสิตถึงแก่อสัญกรรมเมื่อใดไม่ปรากฏ แต่ตามจดหมายเหตุของเอ็งเงิลแบร์ท เค็มพ์เฟอร์ นายแพทย์ชาวเยอรมนีที่เข้ามายังกรุงศรีอยุธยาในแผ่นดินพระเพทราชา มีการบันทึกเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 1690 (พ.ศ. 2233) ไว้ว่า มารดาของโกษาปานนั้นได้ทำศพแล้วเสร็จเมื่อ 15 เดือนก่อน (หรือ ราวเดือนมีนาคม พ.ศ. 2232) ดังนั้น เจ้าแม่วัดดุสิตอาจจะอสัญกรรมในช่วงต้นรัชกาลสมเด็จพระเพทราชา
== อ้างอิง ==
ชาญวิทย์ เกษตรศิริ. อยุธยา ประวัติศาสตร์การเมือง. 2548. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
== ดูเพิ่ม ==
พระปฐมวงศ์ในราชวงศ์จักรี
บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 17
บุคคลในประวัติศาสตร์กรุงศรีอยุธยา
ราชวงศ์จักรี
พระพรต

พระพรต เป็นตัวละครในเรื่องรามเกียรติ์ มีกายสีแดง คือจักรแก้วของพระนารายณ์อวตารลงมาพร้อมกับพระราม พระพรตเป็นโอรสของท้าวทศรถกับพระนางไกยเกษี ท้าวไกยเกษผู้เป็นตาได้ขอพระพรตไปอยู่ด้วยที่กรุงไกยเกษพร้อมพระสัตรุด
นางไกยเกษีผู้เป็นมารดานั้นเป็นต้นเหตุที่ทำให้พระรามต้องออกเดินดง 14 ปี กล่าวคือ ครั้งหนึ่งท้าวทศรถรบกับอสูรปทูตทันต์ ท้าวทศรถทรงนั่งรถศึกโดยมีพระนางไกยเกษีร่วมรบด้วย รถทรงถูกศรของยักษ์เพลาล้อหลุด นางเห็นจึงนำแขนของตนใส่ไปแทนเพลาล้อ และช่วยสังหารอสูรปทูตทันต์แทนท้าวทศรถ จนท้าวทศรถมีชัยชนะแก่ข้าศึก ท้าวทศรถดีใจมากประทานพรว่าจะให้สิ่งที่ต้องการทุกประการหากนางต้องการ
เมื่อเวลาผ่านไปนางนึกได้จึงทูลขอบัลลังก์อโยธยาให้แก่พระพรตโอรสของตน และให้พระรามออกไปเดินป่าเป็นเวลา 14 ปี ท้าวทศรถได้ฟังเช่นนั้นจึงต้องยอมตามที่นางขอและตรอมใจตาย พระพรตทราบเรื่องก็เสียใจและโกรธถึงขั้นจะฆ่าแม่ แต่ถูกห้ามไว้ก่อน อีกทั้งสองแม่ลูกยังถูกสั่งห้ามไม่ให้ถวายพระเพลิงพระศพท้าวทศรถ หลังจากนั้นพระพรตเดินทางไปเชิญพระรามให้กลับมาครองราชย์ แต่พระรามปฏิเสธ พระพรตจึงนำฉลองพระบาทของพระรามกลับเมืองแทน และถวายคำปฏิญาณว่าหากครบ 14 ปี พระรามยังไม่กลับเมือง ตัวเองจะขอโดดเข้ากองไฟ
พระรามได้ให้พระพรตและพระสัตรุดเป็นแม่ทัพไปปราบทศพินที่กรุงลงกา รบกับท้าวจักรวรรดิที่กรุงมลิวัน และท้าวคนธรรพ์นุราชที่มายึดกรุงไกยเกษ
== ลักษณะและสี==
สีแดงชาด 1 หน้า 2 มือ ชฎามนุษย์ หรือ มงกุฏยอดชัย
ตัวละครในรามเกียรติ์
พระสัตรุด

พระสัตรุด คือคทาของพระนารายณ์อวตารลงมาพร้อมกับพระองค์ พระสัตรุดเป็นโอรสของท้าวทศรถกับนางสมุทรชา เป็นพระอนุชาฝาแฝดของพระลักษมณ์ เป็นจอมทัพร่วมกับพระพรตผู้เป็นพระเชษฐา ตอนศึกกรุงลงกาครั้งที่ 2 และศึกเมืองมลิวัน แม้พระสัตรุดจะเป็นพระอนุชาร่วมพระมารดากับพระลักษมณ์ แต่พระสัตรุดสนิทสนมกับพระพรตมากกว่า เนื่องจากต้องไปอยู่ที่เมืองไกยเกษอันเป็นเมืองของท้าวไกยเกษ พระอัยกาของพระพรต ในขณะที่พระรามกับพระลักษมณ์ยังคงอยู่ที่เมืองอโยธยา
เมื่อกรุงลงกาเกิดกบฏไพนาสุริยวงศ์ พระรามส่งพระพรตกับพระสัตรุดไปปราบ ทั้งสองพระองค์ทำศึกมลิวัน พระสัตรุดถูกหอกเมฆพัทของสุริยาภพ ถูกศรเหราพตของบรรลัยจักร และพระสัตรุดได้ฆ่านนยุพักตร์โอรสท้าวจักรวรรดิ เมื่อครั้งศึกท้าวคนธรรพ์นุราชยึดกรุงไกยเกษ พระสัตรุดก็เดินทางไปทำศึกพร้อมกับพระพรต พระมงกุฎ พระลบ
พระนามพระสัตรุดในรามเกียรติ์เขียน สัตรุด แต่ในรามายณะเขียน ศตฺรุฆฺน (อ่านว่า สะ-ตฺรุ-คฺนะ) แปลว่า ผู้สังหารศัตรู
== ลักษณะและสี ==
สีม่วงอ่อน 1 หน้า 2 มือ ชฎามนุษย์ หรือมงกุฏยอดชัย
ตัวละครในรามเกียรติ์
สุครีพ

สุครีพ เป็นพญาวานรในเรื่องรามเกียรติ์ มีกายสีแดง เป็นลูกชายของพระอาทิตย์กับนางกาลอัจนา เป็นทหารเอกของพระราม มีศักดิ์เป็นน้าของหนุมาน
เมื่อพระฤๅษีโคดมสามีของนางกาจอัจนา รู้ความจริงจากนางสวาหะว่าสุครีพไม่ใช่ลูกของตน แต่เป็นลูกชู้ จึงสาปให้กลายเป็นลิงพร้อมกับพาลี (กากาศ) ผู้เป็นพี่ชายซึ่งเป็นลูกชู้กับพระอินทร์ แล้วไล่เข้าป่าไป พระอินทร์กับพระอาทิตย์ได้เนรมิตเมืองขีดขินให้ปกครอง โดยมีพาลีเป็นกษัตริย์และสุครีพเป็นอุปราช พาลีกับสุครีพได้เคยไปช่วยชะลอเขาพระสุเมรุ พระอิศวรหวังจะมอบนางดาราเป็นรางวัลให้แก่สุครีพ แต่ครั้งนั้นมีพาลีมารับรางวัลผู้เดียว พาลีสาบานว่าหากตนเอารางวัลของน้องมาเป็นของตน ขอให้ถูกศรพระนารายณ์สิ้นชีพ แต่สุดท้ายพาลีก็ผิดสัตย์เอานางดารามาเป็นชายาของตน
วันหนึ่งควายทรพีเดินทางมาท้าสู้กับพาลี พาลีจึงสั่งสุครีพไว้ว่าตอนที่ตัวเองเข้าไปสู้กับทรพีในถ้ำ หากเลือดที่ไหลออกจากถ้ำมีสีจาง ให้ปิดปากถ้ำเสียเพราะเป็นเลือดพาลี พาลีฆ่าทรพีตาย เลือดที่ไหลออกจากถ้ำเป็นเลือดของทรพีซึ่งมีสีเข้ม แต่เกิดฝนตกลงมาจนทำให้เลือดมีสีจางลง สุครีพเข้าใจผิดคิดว่าพาลีตายจึงเอาหินปิดปากถ้ำ พาลีโกรธสุครีพมากจึงพังถ้ำออกมาและขับไล่สุครีพออกจากเมือง ต่อมาหนุมานได้พาสุครีพไปพบพระราม สุครีพขอพระรามให้สังหารพาลีที่ผิดคำสาบานเรื่องนางดารา
เมื่อพาลีตายแล้ว สุครีพก็ขึ้นเป็นเจ้าเมืองขีดขินและรวบรวมไพร่พลวานรเพื่อช่วยพระรามทำศึก สุครีพได้รับความไว้วางพระทัยจากพระรามให้เป็นผู้จัดการกองทัพ ออกรบสู้กับกองทัพของกรุงลงกาอยู่เสมอ ครั้งเสร็จศึกกรุงลงกา สุครีพได้รับแต่งตั้งเป็น พญาไวยวงศามหาสุรเดช ครองกรุงขีดขิน

‎
ตัวละครในรามเกียรติ์
อินทรชิต

อินทรชิต (สันสกฤต:  इन्‍द्र जीत อินฺทฺร ชีต) เดิมมีชื่อว่า รณพักตร์ เป็นบุตรทศกัณฐ์กับนางมณโฑ มีมเหสีชื่อ นางสุวรรณกันยุมา มีบุตรชื่อยามลิวันและกันยุเวก มีกายสีเขียว มีฤทธิ์เก่งกล้ามาก เมื่อโตขึ้นจึงทูลลาพระบิดาและพระมารดาเพื่อไปศึกษาวิชากับพระฤๅษีโคบุตรจนสำเร็จวิชามนต์มหากาลอัคคี จึงกราบลาอาจารย์เพื่อไปบำเพ็ญตบะ เมื่อบำเพ็ญจนเก่งกล้าแล้ว จึงทำพิธีขออาวุธวิเศษต่อมหาเทพทั้ง 3 มหาเทพจึงประทานอาวุธวิเศษให้ คือ
พระอิศวรประทานศรพรหมาสตร์ และมอบพรสามารถแปลงร่างเป็นพระอินทร์ได้
พระพรหมประทานศรนาคบาศ และมอบพรหากเศียรตกลงพื้น จะเกิดไฟบรรลัยกัลป์ล้างโลก ต้องนำพานแว่นฟ้าของพระพรหมเท่านั้นมารองรับเศียรจึงจะระงับเหตุได้
พระนารายณ์ประทานศรวิษณุปาณัม
เมื่อได้รับพรและอาวุธวิเศษแล้ว รณพักตร์เกิดความหึกเหิมยกทัพบุกสวรรค์และรบกับพระอินทร์จนชนะ เมื่อทศกัณฐ์ทราบข่าวบุตรของตนมีชัยชนะก็ดีใจมาก จึงเปลื่ยนชื่อใหม่จากรณพักตร์เป็นอินทรชิต หมายถึง "ผู้พิชิตพระอินทร์" อินทรชิตได้ทำสงครามกับกองทัพพระลักษมณ์หลายครั้ง เอาชนะได้ในศึกนาคบาศและศึกพรหมาสตร์ อินทรชิตได้ทำพิธีกุมภนิยาแต่ก็ถูกพระลักษมณ์ทำลายพิธี จนเมื่ออินทรชิตหมดสิ้นอาวุธที่จะต่อกร จึงกลับกรุงลงกาไปลาพ่อแม่ลูกเมียก่อนยกทัพออกมารบครั้งสุดท้าย อินทรชิตถูกศรพรหมาสตร์ของพระลักษมณ์ตัดคอขาด โดยมีองคตถือพานแว่นฟ้ามารองรับเศียรเอาไว้
== ลักษณหัวโขนอินทรชิต ==
กายสีเขียว หนึ่งหน้า สองกร ตาโพลง เขี้ยวคุด (เขี้ยวดอกมะลิ) ปากหุบ ทรงชฎาเดินหน หรือ กาบไผ่ยอดปัด จอนหูมี ๒ แบบ คือจอนหูแบบมนุษย์และจอนหูแบบยักษ์ นอกจากนี้ยังทำหน้าสีทองอีกแบบหนึ่ง และในตอนเป็นเด็กสวมกะบังหน้ามีเกี้ยวรัดจุก (ชฎาเด็กหรือหัวกุมารไว้จุก) กายสีเขียว ๑ พักตร์ ๒ กร ชุดแต่งกายด้วยจีวรสีเขียว
==อินทรชิตในรามายณะ==
อินทรชิต มีชื่อเดิมว่า เมฆนาท (สันสกฤต:  मेघनाथ โมฆนาถ) เนื่องจากเวลาเกิด มีเสียงร้องไห้ดังเสียงฟ้าร้อง อินทรชิตรักและเทิดทูนบิดาของตนยิ่งกว่าสิ่งใด สามารถเอาชนะพระลักษมณ์และพระรามในสงครามหลายครั้งเนื่องจากพิธีกรรมที่บำเพ็ญทุกครั้งก่อนออกรบ แต่ครั้งสุดท้ายพระลักษมณ์บุกโจมตีในระหว่างทำพิธี อินทรชิตไม่ทันตั้งตัวแต่ยังต่อสู้อย่างกล้าหาญจนสิ้นใจตาย หลังจากทศกัณฐ์ทราบข่าวการตายของอินทรชิต ทศกัณฐ์เกิดความแค้นถึงกับตัดสินใจที่จะประหารนางสีดาที่เป็นต้นเหตุการตายของลูกชายและกุมภกรรณน้องชาย แต่เสนาบดีเตือนสติว่า ทั้งกุมภกรรณ อินทรชิต และเหล่าทหารทั้งหมดยอมสละชีวิตเพื่อนางสีดาได้อภิเษกกับทศกัณฐ์ ถ้าประหารนางไปการตายของเหล่านี้จะสูญเปล่า เพราะทศกัณฐ์เป็นทั้งพระราชา พี่ชาย และพ่อ ของเหล่าทหารที่ตายไปในครั้งนี้จะต้องรับผิดชอบด้วยการออกรบด้วยตัวเอง
==อ้างอิง==
อินทรชิต
อินทรชิต
ตัวละครในรามเกียรติ์
ตัวละครที่เป็นยักษ์
สหัสเดชะ

สหัสเดชะ (แปลว่า มีกำลังนับพัน) เป็นรากษสกายสีขาว เจ้าเมืองปางตาล มี 1000 หน้า 2000 มือ ร่างกายสูงใหญ่ดั่งเขาอัศกรรม มีกระบองวิเศษที่พระพรหมประทานให้มีฤทธิ์คือต้นชี้ตายปลายชี้เป็นและได้รับพรเมื่อข้าศึกหรือศัตรูเห็นจงหนีหายไปด้วยความกลัว เมื่อพญามูลพลัมรู้ว่าทศกัณฐ์เพื่อนของตนกำลังรบกับพระรามอยู่จึงคิดจะช่วยโดยชวนสหัสเดชะพี่ชายของตนไปออกรบด้วยกัน ภายหลังด้วยความชะล่าใจของตนจึงถูกหนุมานใช้กลอุบายแปลงเป็นลิงน้อยหลอกเอากระบองวิเศษมาหักทิ้ง และฆ่าสหัสเดชะตายในที่สุด
สหัสเดชะ เป็นหนึ่งในยักษ์ทวารบาลสองตน ที่ยืนเฝ้าประตูทางเข้าพระอุโบสถวัดพระศรีรัตนศาสดารามและวัดอรุณราชวรารามคู่กับทศกัณฐ์ เพราะถือว่าเป็น ยักษ์ที่มีฤทธิ์มากดุจเดียวกับทศกัณฐ์
== ลักษณะหัวโขน ==
หน้ายักษ์สีขาว ทำเป็นหน้า 4 ชั้น หรือ 5 ชั้น ชั้นแรกหน้าปกติ 1 หน้า หน้าเล็ก ๆ 3 หน้า เรียงอยู่ตรงท้ายทอย ชั้นที่ 2 3 4 ทำเป็นหน้าเล็ก 4 หน้า ชั้นบนสุดทำเป็น 2 แบบ แบบหน้ายักษ์ แบบหน้าพรหม ปากแสยะตาโพลง สวมมงกุฎชัย
==อ้างอิง==
ตัวละครในรามเกียรติ์
ตัวละครที่เป็นยักษ์
ตาฮีตีเอตี

ตาฮีตีเอตี (Tahiti 80) คือกลุ่มดนตรีป็อปฝรั่งเศส ก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 1993 ที่เมืองรูอ็อง ประเทศฝรั่งเศส
ชื่อของกลุ่มมีที่มาจากคำขวัญบนเสื้อยืด ดนตรีของพวกเขาผสมผสานดนตรีป็อปที่โน้มเอียงไปทางโซล เนื้อร้องของเพลงเป็นภาษาอังกฤษ พวกเขาประสบความสำเร็จพอสมควรในประเทศญี่ปุ่น
== สมาชิก ==
=== สมาชิกปัจจุบัน ===
Xavier Boyer: ร้องนำ, กีตาร์, เบส, คีย์บอร์ด, เปียโน
Médéric Gontier: กีตาร์, ร้องนำ, คีย์บอร์ด
Sylvain Marchand: กลอง, เพอร์คัชชัน, คีย์บอร์ด, เปียโน
Pedro Resende: เบส, โปรแกรมมิง, คีย์บอร์ด, เพอร์คัชชัน, ร้องนำ
Raphaël Léger: กลอง, เพอร์คัชชัน, คีย์บอร์ด, ร้องนำ
Hadrien Grange: คีย์บอร์ด, เพอร์คัชชัน, ร้องนำ (2012-ปัจจุบัน)
=== อดีตสมาชิก ===
Julien Barbagallo: กลอง, เพอร์คัชชัน, คีย์บอร์ด, ร้องนำ (2008-2012)
== ผลงาน ==
=== อัลบัมเต็ม ===
1999 Puzzle
2002 Wallpaper For The Soul
2005 Fosbury
2008 Activity Center
2011 The Past, the Present & the Possible
2014 Ballroom
2018 The Sunshine Beat Vol. 1
=== อีพี ===
2000 Heartbeat Remix
2001 Extra Pieces
2001 I.S.A.A.C.
2001 Songs From Outer Space
2003 A Piece Of Sunshine
2004 Extra Pieces Of Sunshine
2005 Sotomayor
2008 Joulupukki
2010 Solitary Bizness
2013 Bang
2016 ... And the Rest Is Just Crocodile Tears
=== อัลบั้มรวมเพลง ===
2003 A Piece of Gold
2005 Unusual Sounds
2010 Singles Club
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของตาฮีตีเอตี
หน้า MySpace ของตาฮีตีเอตี
กลุ่มดนตรีสัญชาติฝรั่งเศส
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2536
วงกลุ่มสี่
วงกลุ่มหก
โคนามิ

โคนามิ  เป็นบริษัทผลิตและพัฒนาวิดีโอเกม ของเล่น การ์ดของเล่น การ์ตูน ชั้นนำจากประเทศญี่ปุ่น บริษัทก่อตั้งในปี พ.ศ. 2512 ที่นครโอซากะ โดยคำว่า "โคนามิ" มีที่มาจากตัวอักษรแรกของนามสกุลของผู้ร่วมก่อตั้งได้แก่ คาเงมาสะ โคซึกิ (KOuzuki), โยชิโนบุ นากามะ (NAkama), ฮิโระ มัตสึดะ (Matsuda) และ โชคิจิ อิชิฮารา (Ishihara)
== ประวัติ ==
== หมายเหตุ ==
โคนามิผลิตเกมที่มีชื่อเสียงออกมาเป็นจำนวนมาก เช่น วินนิง อีเลฟเวน, คอนทร่า, ทวินบี, กราดิอุส, พาโรดิอุส, เก็นโซซุยโคเด็น, อะคุมาโจ แดร็กคิวล่า, โกเอม่อน และโคนามิเวิร์ล เป็นต้น
นอกจากนี้ บริษัทโคนามิยังเป็นบริษัทผลิตการ์ดเกมและซอฟต์แวร์เกมส์ 'ยูกิโอ' ด้วยเช่นกัน
ปัจจุบันบริษัทโคนามิมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่กรุงโตเกียว
== อ้างอิง ==
Konami Annual Report : 2002, 2003 , 2004 , 2005 , 2006 , 2007 , 2008 . Contains summarized history of the company
Konami Group History 
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Konami portals: Global , America, Europe , Asia , Australia, Japan
Konami Corporation (Japan) 
Konami Digital Entertainment Co., Ltd. 
Konami Sports & Life Co., Ltd. 
KPE, Inc. 
Hudson Soft Company, Limited 
Konami Digital Entertainment, Inc.
Konami Gaming, Inc.
Konami Digital Entertainment GmbH
Konami Digital Entertainment B.V. 
Konami Digital Entertainment Limited 
Konami Australia Pty Ltd. 
Konami Software Shanghai, Inc. 
The History of Konami  at Jap-Sai.com
Gamespot's KCET company profile 
The History of Konami (1978–1998)  at GameSpot
บริษัทของญี่ปุ่น
บริษัทวิดีโอเกม
บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ลอนดอน
บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์โตเกียว
โคนามิ
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2512
บริษัทวิดีโอเกมของญี่ปุ่น