pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
Ailurus fulgens

redirect แพนด้าแดง
Pardofelis nebulosa

redirect เสือลายเมฆ
Panthera tigris corbetti

redirect เสือโคร่งอินโดจีน
อ.เกาะคา

redirect อำเภอเกาะคา
แดน พิศาลชัย

แดน พิศาลชัย สถิติการชก 13 ครั้ง ชนะ 10 (น็อค 1) แพ้ 3
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ประเทศไทยรุ่นฟลายเวท (2520-2521)
* ชิง, 28 สิงหาคม 2520 ชนะคะแนน เรืองน้อย ดอนเจดีย์
* ป้องกันครั้งที่ 1, 12 ตุลาคม 2521 ชนะคะแนน มนต์สยาม ฮ. มหาชัย
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์ OPBF รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท 8 มิถุนายน 2519 แพ้น็อค จิโร ทานาดะ ยก 8 ที่ ญี่ปุ่น
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวไทยรุ่นฟลายเวท
น้องเบิร์ด ณ พัทยา

น้องเบิร์ด ณ พัทยา  เป็นนักมวยสากลชาวไทย ชาวกรุงเทพมหานคร เกิดเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2508 สถิติการชก 35 ครั้ง ชนะ 26 (น็อค 5) เสมอ 1 แพ้ 8
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ประเทศไทยรุ่นฟลายเวท (2526 - 2529)
* ชิง, 30 พฤษภาคม 2526 ชนะคะแนน สันกำแพง บุญทวี
* ป้องกันครั้งที่ 1, 22 เมษายน 2528 ชนะคะแนน วิบูลย์ เกียรติโสฬส
* เสียแชมป์, 15  2529 แพ้คะแนน ถนอมศักดิ์ ศิษย์โบ๊เบ๊
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์ OPBF รุ่นฟลายเวท 8 ธันวาคม 2527 แพ้น็อค ชิน ฮิซุบ ยก 6 ที่ เกาหลีใต้
* ชิงแชมป์ OPBF รุ่นฟลายเวท 15 ธันวาคม 2528 แพ้น็อค ชิน ฮิซุบ  ยก 3 ที่ เกาหลีใต้
== อ้างอิง ==
สถิติการชก
นองเบริ์ด ณ พัทยา
บุคคลจากกรุงเทพมหานคร‎‎
ดาเลท

ดาเลท (Daleth) เป็นอักษรตัวที่ 4 ของอักษรตระกูลเซมิติกส่วนใหญ่ ได้แก่ อักษรฟินิเชีย อักษรอราเมอิก อักษรฮีบรู (ד‎) อักษรอาหรับ (ﺩ‎; ดาล) และอักษรซีเรียค (ܕ) ใช้แทนเสียงก้องไม่มีลม เกิดจากปุ่มเหงือก (voiced alveolar plosive; สัทอักษรสากล )
อักษรนี้มาจากไฮโรกลิฟรูปประตู (dalt ภาษาฮีบรูสมัยใหม่เป็น delet) ส่วนอักษรคานาอันไนต์เรียกปลา (digg ภาษาฮีบรูสมัยใหม่เป็น dag) อักษรฟินิเชียที่ใช้แทนเสียงนี้พัฒนาไปเป็นอักษรกรีก “Δ ” อักษรละติน “D” และอักษรซีริลลิก “Д”
อักษรอาหรับ
ษาล

ษาล หรือ ซาล (ﺫ‎) เป็นอักษร 1 ใน 6 ตัว ของอักษรอาหรับที่เพิ่มจากอักษร 22 ตัวของอักษรฟินิเชีย ใช้แทนเสียงก้อง เกิดจากฟัน และเป็นเสียงในลำคอ (voiced dental fricative; สัทศาสตร์สากล: ) เสียงนี้เป็นเสียงเดียวกับ th ในภาษาอังกฤษ แต่การถอดเป็นอักษรโรมันมักถอดเสียงนี้เป็น dh
อักษรอาหรับ
เรช

เรช (Resh) เป็นอักษรตัวที่ 20 ของอักษรตระกูลเซมิติกส่วนใหญ่ ได้แก่ อักษรฟินิเชีย อักษรอราเมอิก อักษรฮีบรู (ר) และอักษรอาหรับ (ﺭ‎; รออ์) ใช้แทนเสียงรัวลิ้น (rhotic consonants; สัทอักษรสากล  หรือ ) แต่ในภาษาฮีบรู จะใช้แทนเสียง  และ  ด้วย
รูปร่างของอักษรนี้ในอักษรตระกูลเซมิติกส่วนใหญ่จะคล้ายกับตัวดาล อักษรซีเรียคใช้ตัวเดียวกัน แยกจากกันโดยใช้จุด r มีจุดอยู่ข้างบน ส่วน d มีจุดอยู่ข้างล่าง อักษรอาหรับ ﺭ‎ มีหางยาวกว่า ﺩ‎ ส่วนในอักษรอราเมอิก และอักษรฮีบรู ที่เป็นอักษรทรงเหลี่ยม  ר  เป็นขีดทรงโค้งอันเดียว ส่วน ד เป็นขีด 2 ขีดทำมุมกัน
อักษรนี้มาจากไฮโรกลิฟรูปหัว (ฮีบรู rosh; อาหรับ ra's) ตัวนี้ภาษาเซมิติกตะวันออกเรียก riš ซึ่งอาจเป็นคำอ่านของอักษรรูปลิ่มในภาษาอัคคาเดีย อักษรฟินิเชียที่ใช้แทนเสียงนี้พัฒนาไปเป็นอักษรกรีก “Ρ” อักษรละติน “R” และอักษรซีริลลิก “ Р”
รเรช
ر
ر
Ra (huruf Arab)
ฟัตฮะฮ์

ฟัตฮะฮ์ (فتحة) เป็นเส้นเฉียงบนตัวอักษร แสดงเสียงอะ คำว่า ฟัตฮะฮ์ เองหมายถึงการเปิดออก ซึ่งหมายถึงการเปิดออกของริมฝีปากเพื่อออกเสียงนี้ ตัวอย่าง เช่น
دَ อ่านว่า “ดะ”
เมื่อตามด้วยอะลิฟ ا ,ى จะแทนเสียงอา เช่น دَا หรือ دَى อ่านว่า “ดา”
อักษรอาหรับ
กัสเราะฮ์

กัสเราะฮ์ (كسرة) รูปร่างเหมือนฟัตหะฮฺ แต่เขียนไว้ข้างล่างตัวอักษร แสดงเสียงอิ เช่น
دِ อ่านว่า “ดิ”
ถ้าตามด้วยยาอ์ ﻱ แทนเสียงอี เช่น دِي  อ่านว่า “ดี”
อักษรอาหรับ
ฎ็อมมะฮ์

ฎ็อมมะฮ์ (ضمة) เป็นเส้นโค้งขมวดเป็นปม อยู่เหนืออักษร แสดงเสียงอุ เช่น
دُ อ่านว่า “ดุ”
ถ้าตามด้วยวาว و แทนเสียงอู เช่น دُو อ่านว่า “ดู”
อักษรอาหรับ
ปลากระทิง

ปลากระทิง เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Mastacembelus armatus อยู่ในวงศ์ปลากระทิง (Mastacembelidae) มีลำตัวเรียวยาว แบนข้างเล็กน้อย ครีบหลัง ครีบหาง และครีบก้นเชื่อมต่อกัน ด้านหลังมีก้านครีบแข็งสั้นหลายอัน ตาเล็ก ครีบอกใหญ่ หัวมีลายตั้งแต่ปลายจะงอยปากคาดมาที่ตาถึงช่องปิดเหงือก ตัวมีสีเทาอ่อนหรือน้ำตาลอมเหลือง มีลายสีคล้ำเป็นวงหรือเป็นลายเส้น มีลวดลายหลากหลายแบบ ด้านท้องสีจาง ครีบคล้ำมีจุดประสีเหลืองอ่อน มีขนาดประมาณ 30 - 50 เซนติเมตร ใหญ่สุดได้ถึง 80 เซนติเมตร
ปลากระทิงอาศัยอยู่ในแม่น้ำและแหล่งน้ำนิ่งบริเวณที่มีกิ่งไม้หรือพืชน้ำหนาแน่น พบทุกภาคของประเทศไทยตั้งแต่แม่น้ำตอนล่างถึงบริเวณต้นน้ำลำธาร บริโภคโดยปรุงสด เช่น ย่าง, ต้มโคล้งซึ่งขึ้นชื่อมาก, ทำปลาเค็ม และยังนิยมรวบรวมเพื่อเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย
ปลากระทิงมีชื่อเรียกในภาษาอีสานว่า "หลาด"
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น ==
รูปและข้อมูลปลากระทิง
กระทิง
กระทิง
กระทิง
กระทิง
กระทิง
วงศ์ปลากระทิง

วงศ์ปลากระทิง เป็นวงศ์ปลาในอันดับ Synbranchiformes พบในน้ำจืดและน้ำกร่อย มีรูปร่างคล้ายปลาไหล แต่ส่วนหัวและจะงอยปากยื่นแหลม ปากเล็ก จะงอยปากและปลายจมูกเป็นงวงแหลมสั้นปลายแฉก ตาเล็ก ครีบอก ครีบหลัง ครีบก้นและครีบหางเล็ก ด้านหลังมีก้านครีบแข็งสั้นแหลมคมอยู่ตลอดตอนหน้า มีเกล็ดเล็ก ใช้ชื่อวงศ์ว่า Mastacembelidae (/มาส-ทา-เซม-เบล-อิ-ดี้/)
อาศัยอยู่ใกล้พื้นท้องน้ำหรืออยู่ในโพรงไม้และรากไม้ หรือฝังตัวอยู่ใต้กรวดหรือพื้นทราย พบทั้งหมดประมาณ 27 ชนิด ใน 3 สกุล (ดูในตาราง) กินอาหารจำพวก กุ้งฝอยและปลาขนาดเล็ก พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่ทวีปแอฟริกาถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และที่เกาะบอร์เนียว พบในประเทศไทยประมาณ 12 ชนิด โดยมีชนิดที่รู้จักกันดี คือ ปลาหลด (Macrognathus siamenis) และ ปลากระทิง (Mastacembelus armatus'')
นิยมใช้เป็นปลาเพื่อการบริโภค เนื้อมีรสอร่อย และนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามและตกเป็นเกมกีฬาด้วย
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
 
กระทิง
ปลาแอฟริกา
กระทิง
กระทิง
ปลาหลดจุด

ปลาหลดจุด เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Macrognathus siamensis  ในวงศ์ปลากระทิง (Mastacembelidae) มีรูปร่างเรียวยาว ลำตัวแบนข้างเล็กน้อย จะงอยปากยื่นแหลมยาว ครีบหางเล็กปลายมนแยกจากครีบหลังและครีบก้นที่ยาว ครีบอกเล็กกลม ตัวมีสีเทาอ่อน ด้านบนมีสีคล้ำ ด้านท้องสีจาง ครีบหลังคล้ำมีจุดเล็กสีจางประและมีดวงสีดำขอบขาวแบบดวงตา 4–5 ดวงเรียงตามยาว โคนครีบหางมีอีก 1 ดวง มีความยาวประมาณ 12–15 เซนติเมตร ใหญ่สุดพบ 25 เซนติเมตร
ปลาหลดจุดอาศัยอยู่ในแหล่งน้ำนิ่งทั่วไป และแม่น้ำลำคลองของทุกภาค รวมถึงพื้นที่ทุ่งกุลาร้องไห้ในภาคอีสาน บริโภคโดยปรุงสด ทำปลาแห้ง และรมควัน นอกจากนี้ยังจับขายเป็นปลาสวยงามด้วย
===ปลาหลดงวงช้าง===
ปลาหลดงวงช้างหรือปลาหลดจมูกยาวเป็นปลาที่เพิ่งได้รับการเผยแพร่เมื่อกลางปี พ.ศ. 2554 นี้ เป็นปลาที่ถูกค้นพบและศึกษาโดยวอลเตอร์ เรนโบธ นักมีนวิทยาชาวอเมริกันในปี พ.ศ. 2539 ที่ออกสำรวจปลาในลุ่มแม่น้ำโขงที่ประเทศกัมพูชา สันนิษฐานว่าน่าจะเป็นปลาหลดชนิดใหม่เพราะมีความแตกต่างในเชิงอนุกรมวิธานจากปลาหลดจุดอยู่พอสมควร จากนั้น ไอ.จี. แบร์ด ได้ทำการสำรวจพบปลาชนิดนี้จากบริเวณน้ำตกคอนพะเพ็ง ทางตอนใต้ของแขวงจำปาศักดิ์ในประเทศลาว ในปี พ.ศ. 2542 ได้บรรยายลักษณะตรงกับของเรนโบธ หลังจากนั้นในปี พ.ศ. 2544 มอริส ก็อตลา ได้ตีพิมพ์หนังสือชื่อ Fishes of Laos ได้อ้างถึงปลาชนิดนี้ตามรายงานของเรนโบธ และลงตีพิมพ์ภาพ และสรุปว่าปลาชนิดนี้มีการกระจายพันธุ์บริเวณตอนใต้ของน้ำตกคอนพะเพ็งในพื้นที่ประเทศลาวและกัมพูชา
ในทัศนะของชัยวุฒิ กรุดพันธ์ นักมีนวิทยาแห่งคณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ซึ่งได้ทำการวิจัยโดยการลงพื้นที่สำรวจและรายงานสถานะความหลากหลายของปลาในลุ่มแม่น้ำโขงและลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาร่วมกับคณะทำงานต่างชาติอีก 4 ประเทศ เห็นว่าปลาชนิดนี้เป็นปลาพื้นเมืองของลุ่มแม่น้ำโขงชนิดหนึ่ง มีลักษณะเฉพาะที่แตกต่างจากปลาหลดจุดซึ่งเป็นชนิดที่พบได้ง่ายและแพร่กระจายพันธุ์กว้างขวาง และอาจถือเป็นลักษณะเฉพาะทางนิเวศวิทยาประการหนึ่ง อย่างไรก็ตาม ยังมีปลาในสกุลปลาหลดอีกหลายชนิดที่มีลักษณะของจมูกหรือส่วนหน้าที่ยื่นยาวออกมาเช่นนี้เหมือนกัน ปัจจุบัน ปลาหลดงวงช้างหรือปลาหลดจมูกงวงยังมิได้มีการตั้งชื่ออย่างเป็นทางการทางวิทยาศาสตร์แต่อย่างใด จึงอาจใช้ชื่อว่า Macrognathus aff. siamensis ไปก่อน
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Fishbase
หลด
หลด
หลด
หลด
หลด
สัตว์น้ำประจำจังหวัดของไทย
สมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี ซิงเย วังชุก

สมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี ซิงเย วังชุก เป็นอดีตพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรภูฏาน รัชกาลที่ 4 แห่งราชวงศ์วังชุก เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1955 และเสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อพระชนมพรรษา 19 พรรษา
เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 2006 จิกมี ซิงเยทรงได้รับเลือกจากนิตยสารไทม์ให้เป็นบุคคลที่ทรงอิทธิพลที่สุด 100 คนแรกของโลก
พระองค์ทรงสละราชสมบัติเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 2006 พระราชโอรสพระองค์แรก เจ้าชายจิกมี เคเซอร์ นัมเกล วังชุกจึงเสด็จขึ้นครองราชย์แทน
== พระราชโอรส/ธิดา ==
พระองค์มีพระราชโอรสและพระราชธิดา 10 พระองค์จากสมเด็จพระราชินีทั้ง 4 พระองค์ โดยสมเด็จพระราชินีทั้ง 4 พระองค์นั้นทรงเป็นพี่น้องกัน พระราชธิดาพระองค์ใหญ่คือ เจ้าหญิงชิมิ ยางซอม วังชุก มีพระชันษามากกว่าพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ซึ่งเป็นพระมหากษัตริย์ภูฏานพระองค์ปัจจุบันคือสมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี เคเซอร์ นัมเกล วังชุก เพียง 10 วัน
สมเด็จพระราชินีดอร์จิ วังโม วังชุก พระราชชนนี
* เจ้าหญิงโซเนม เดเชน วังชุก
* เจ้าชายจิกเยล อุกเยน วังชุก
สมเด็จพระราชินีเชอริง เพม วังชุก พระราชชนนี
* เจ้าหญิงชิมิ ยางซอม
* เจ้าหญิงเคเซง โชเดน
*เจ้าชายอุกเยน จิกมี วังชุก
สมเด็จพระราชินีเชอริง ยังดน วังชุก พระบรมราชชนนีพันปีหลวง
*สมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี เคเซอร์ นัมเกล วังชุก (พระมหากษัตริย์รัชกาลที่ 5 แห่งราชอาณาจักรภูฏาน)
* เจ้าหญิงเดเชน ยางซอม
* เจ้าชายจิกมี ดอร์จิ วังชุก
สมเด็จพระราชินีซังเก โชเดน วังชุก พระราชชนนี
* เจ้าชายคัมชุก ซิงเย วังชุก
* เจ้าหญิงยูเพลมา โชเดน วังชุก
== อ้างอิง ==
พระมหากษัตริย์ภูฏาน
ราชวงศ์วังชุก
มกุฎราชกุมารแห่งภูฏาน
พระมหากษัตริย์ผู้ทรงสละราชสมบัติ
แอฟริกาตะวันออก

แอฟริกาตะวันออก เป็นภูมิภาคที่อยู่ทางตะวันออกของทวีปแอฟริกา ซึ่งประกอบไปด้วย 18 ประเทศคือ:
มีภูมิอากาศแบบที่สูง คือ อุณหภูมิลดลงตามระดับความสูง ลักษณะพืชพรรณทางธรรมชาติ มีไม้เขตร้อนบริเวณเชิงเขาและที่ราบสูง สูงขึ้นไปมีไม้สกุลสน และต้นไม้จะน้อยลงจนถึงเส้นขอบหิมะที่มีหิมะปกคลุมตลอดปี
ทวีปแอฟริกา
แอฟริกาตะวันออก
แคนเดิลอินเดอะวินด์

"แคนเดิลอินเดอะวินด์" (Candle in the Wind) เป็นเพลงที่เซอร์ เอลตัน จอห์นประพันธ์ดนตรีขึ้น และประพันธ์เนื้อเพลงโดยเบอร์นีย์ ทอพีน เมื่อปี ค.ศ. 1973 เพื่อเป็นการไว้อาลัยให้แก่มาริลิน มอนโร ที่เสียชีวิตเมื่อ 11 ปีก่อน และต่อมาได้ใช้เป็นเพลงในพระราชพิธีพระศพของไดอาน่า เจ้าหญิงแห่งเวลส์ด้วย
เพลงนี้เปิดตัวครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1973 โดยเซอร์เอลตัน จอห์น กับอัลบั้มกูดบายเยลโลว์บริกค์โรด เนื้อเพลงเปรียบเทียบถึงชีวิตของมาริลิน มอนโร (ประโยคแรกขึ้นต้นว่า "Goodbye Norma Jean" ซึ่งหมายถึงมาริลิน เพราะชื่อจริงของเธอคือ Norma Jeane Mortenson) โดยกล่าวถึงความอ้างว้างเปลี่ยวเหงาของเธอในปีสุดท้ายแห่งชีวิต ทอพีนผู้ประพันธ์เพลงนี้ได้รับแรงบันดาลใจของเนื้อเพลงจากประโยคว่า "candle in the wind" ซึ่งเป็นการไว้อาลัยถึงนักร้องและนักแต่งเพลงชื่อดัง เจนีส จอพลีน
ในปี ค.ศ. 1997 เซอร์เอลตัน จอห์นได้นำเพลงนี้มาร้อง เป็นการไว้อาลัยให้แก่ผู้หญิงที่มีชื่อเสียงที่สุดอีกคนหนึ่งของโลกคือ ไดอาน่า เจ้าหญิงแห่งเวลส์ ในงานพระราชพิธีพระศพนั้น เป็นการร้องสดเพียงครั้งเดียวของท่านเซอร์ และเพลงนี้ได้รับการกล่าวขวัญถึง และกลายเป็นเพลงที่ "ฮิต" ติดอันดับในเวลาต่อมา ใน ค.ศ. 2006 เพลงนี้ได้รับการบันทึกว่าเป็นเพลงที่มียอดขายสูงที่สุดในโลก
ในงานพระราชพิธีพระศพนั้นไม่ใช่แต่เพียงจอห์นเท่านั้นที่รู้สึกเศร้าโศกเสียใจ หากแต่คนรอบข้างและทั้งโลกที่เสียดายต่อการจากไปของไดอาน่า จอห์นได้เปลี่ยนเนื้อเพลงท่อนแรกเสียใหม่จาก "Goodbye Norma Jean" เป็น "Goodbye England's Rose" ท่านเซอร์ได้สร้างความเป็นคู่ขนาน ทั้งเหมือนและแตกต่างระหว่างสตรีชื่อก้องโลกทั้งสองด้วยบทเพลงนี้ แม้ว่าทั้งคู่จะมีชีวิตที่แตกต่างกันมาก แต่ก็เหมือนกันในข้อที่ต้องทุกข์ทรมาน "เพราะ" และ "เพื่อ" คนอื่นเช่นกัน ท่อนหนึ่งของเนื้อเพลงที่กินใจผู้ชมมากที่สุดคือท่อนที่ว่า "Your candle's burned out long before...your legend ever will...." (เทียนน้อยของเธอดับสิ้นนานไป แต่ตำนานของเธอจะไม่เสื่อมทรามตามลง)
== บุคลากร ==
เอลตัน จอห์น – เปียโน, ร้องนำ
เดวี จอห์นสตัน – กีตาร์ไฟฟ้า, กีตาร์โปร่ง, ร้องสนับสนุน
ดี เมอร์เรย์ – กีตาร์เบส, ร้องสนับสนุน
ไนเจล ออลส์สัน – กลอง, ร้องสนับสนุน
== การรับรอง ==
== อ้างอิง ==
เพลงอังกฤษ
ซิงเกิลอันดับ 1 ในบิลบอร์ดฮอต 100
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2530
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2517
ซิงเกิลอันดับ 1 ในชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร
การระเหิด

การระเหิด (sublimation หรือ primary drying) คือปรากฏการณ์ที่สสารเปลี่ยนสถานะจากของแข็งกลายเป็นไอหรือก๊าซ ที่อุณหภูมิต่ำกว่าจุดหลอมเหลว โดยไม่ผ่านสถานะของเหลว
== การระเหิด ==
การระเหิดคือเทคนิคของการทำสารให้บริสุทธิอีกหนทางหนึ่ง ซึ่งเป็นการเปลี่ยนสถานะของสารจากของแข็งให้กลายเป็นไอ โดยไม่ผ่านการเป็นสถานะของเหลว โดยสารประกอบดังกลาวนั้น จะต้องเป็นสารประกอบที่มีความดันไอสูง และส่วนของสิ่งเจือปนจะต้องมีความดันไอต่ำ เมื่อการลดความดันลงจนถึงจุดสมดุล ระหว่างสถานะของแข็งและก๊าซ จะเกิดการระเหิดของอนุภาคของสารนั้น การระเหิดเกิดขึ้นได้เพราะอนุภาคในของแข็งมีการสั่น และชนกับอนุภาคข้างเคียงตลอดเวลา ทำให้มีการถ่ายเทพลังงานจลน์ระหว่างอนุภาค เช่นเดียวกับในของเหลวและก๊าซ
== ปัจจัยที่มีผลต่อการระเหิด ==
อุณหภูมิ อัตราการระเหิดเป็นสัดส่วนโดยตรงกับอุณหภูมิ
ชนิดของของแข็ง ของแข็งที่มีแรงยึดเหนี่ยวระหว่างอนุภาคน้อยจะระเหิดได้ง่าย
ความดันของบรรยากาศ ถ้าความดันของบรรยากาศสูงของแข็งจะระเหิดได้ยาก
พื้นที่ผิวของของแข็ง ถ้ามีพื้นที่มากจะระเหิดได้ง่าย
อากาศเหนือของแข็ง อากาศเหนือของแข็งจะต้องมีการถ่ายเทเสมอ เพื่อป้องกันการอิ่มตัวของไอ
== สารที่ระเหิดได้ ==
แนฟทาลีน (ลูกเหม็น)
น้ำแข็งแห้ง
การบูร
พิมเสน
เกล็ดไอโอดีน
กระบวนการทางเคมี
การเปลี่ยนสถานะ
แก๊ส
ไตรภูมิพระร่วง

ไตรภูมิพระร่วง มีหลายชื่อเรียกได้แก่ "ไตรภูมิพระร่วง" "เตภูมิกถา" "ไตรภูมิกถา" "ไตรภูมิโลกวินิจฉัย" และ "เตภูมิโลกวินิจฉัย"
เป็นวรรณกรรมศาสนาพุทธที่แต่งในสมัยสุโขทัยประมาณ พ.ศ. 1888 โดยพระราชดำริในพระมหาธรรมราชาที่ 1 รวบรวมจากคัมภีร์ในศาสนาพุทธ มีเนื้อหาเกี่ยวกับโลกสัณฐานที่แบ่งเป็น 3 ส่วน หรือ ไตรภูมิ ได้แก่ กามภูมิ  รูปภูมิ  และอรูปภูมิ
วรรณคดีเรื่องนี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับคติความเชื่อของชาวไทย เป็นจำนวนมาก เช่น นรก สวรรค์ การเวียนว่ายตายเกิด ทวีปทั้งสี่ (เช่น ชมพูทวีป ฯลฯ) กัป กลียุค วาระสุดท้ายของโลก พระศรีอริยเมตไตรย พระเจ้าจักรพรรดิ ฯลฯ ไตรภูมิพระร่วงเป็นหนึ่งในวรรณกรรมภาษาไทยที่เก่าแก่ที่สุด เป็นเรื่องที่นิยมนำมาเป็นรูปภาพเขียนไว้ตามฝาผนังวัดตั้งแต่สมัยโบราณ
== ประวัติ ==
ไตรภูมิพระร่วง เป็นพระราชนิพนธ์ของพระมหาธรรมราชาที่ 1 ซึ่งแต่งขึ้นเมื่อ วันพฤหัสบดี ขึ้น 15 ค่ำ เดือน 4 ปีระกา ตรงกับวันพฤหัสบดีที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 1864 (ปีเก่า) จ.ศ. 683 ม.ศ. 1243 เป็นปีครองราชย์ที่ 6 โดยมีพระประสงค์ที่จะเทศนาโปรดพระมารดา และเพื่อจำเริญพระอภิธรรม ไตรภูมิพระร่วงเป็นหลักฐานชิ้นหนึ่งที่แสดงให้เห็นถึงพระปรีชาสามารถอย่างลึกซึ้ง ในด้านพุทธศาสนาของพระมหาธรรมราชาลิไทที่ทรงรวบรวมข้อความต่างๆ ในคัมภีร์พระพุทธศาสนา นับแต่พระไตรปิฎก อรรถกถา ฎีกา และปกรณ์พิเศษต่างๆ มาเรียบเรียงขึ้นเป็นวรรณคดีโลกศาสตร์เล่มแรกที่แต่งเป็นภาษาไทยเท่าทีมีหลักฐานอยู่ในปัจจุบันนี้ 
ทั้งนี้ อ.สินชัย กระบวนแสง ได้วิเคราะห์เหตุผลการแต่งไตรภูมิพระร่วงของพระมหาธรรมราชาลิไท ว่าจะเกี่ยวข้องกับเรื่องการเมืองด้วย เนื่องจากไตรภูมิเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับนรก-สวรรค์ สอนให้คนรู้จักการทำความดีเพื่อจะได้ขึ้นสวรรค์ หากแต่ใครทำชั่วประพฤติตนผิดศีลก็จะต้องตกนรก  กล่าวคือ ประชากรในสมัยที่พระมหาธรรมราชาลิไทปกครองนั้นเริ่มมีมากขึ้นกว่าแต่ก่อน ทำให้การปกครองบ้านเมืองให้สงบสุขปราศจากโจรผู้ร้ายเป็นไปได้ยากยิ่งขึ้น การดูแลของรัฐก็ไม่อาจดูแลได้ทั่วถึง พระมหาธรรมราชาลิไทจึงได้คิดนิพนธ์วรรณกรรมทางศาสนาเรื่องไตรภูมิพระร่วงขึ้นมาเพื่อที่ต้องการสอนให้ประชาชนของพระองค์ทำความดี เพื่อจะได้ขึ้นสวรรค์มีชีวิตที่สุขสบาย และหากทำความชั่วก็จะต้องตกนรก  ด้วยเหตุนี้วรรณกรรมเรื่องไตรภูมิจึงเป็นสิ่งที่ใช้ควบคุมทางสังคมได้เป็นอย่างดียิ่ง เพราะสามารถเข้าถึงจิตใจทุกคนได้โดยมิต้องมีออกกฎบังคับกันแต่อย่างไร
== เนื้อหา ==
ไตรภูมิพระร่วงเป็นวรรณกรรมทางพุทธศาสนาที่กล่าวถึงภูมิ (แดน) ทั้ง 3 คือ กามภูมิ 11, รูปภูมิ 16 และอรูปภูมิ 4 ซึ่งมีเนื้อหาพรรณนาถึงที่อยู่ ที่ตั้ง และการเกิดของมนุษย์ สัตว์นรก เปรต อสุรกาย และเทวดา  ที่ตั้งเหล่านี้มีเขาพระสุเมรุเป็นหลัก  เขาพระสุเมรุนั้นตั้งอยู่ท่ามกลางจักรวาล  มีทิวเขาและทะเลล้อม ทิวเขามีชื่อต่างๆดังนี้
1. ยุคนธร 2. อิสินธร  3. กรวิก  4. สุทัศน์  5. เนมินธร  6. วินันตก  และ 7.อัศกรรณ  ซึ่งเป็นเขารอบนอกสุด  ทิวเขาเหล่านี้ เรียกว่า เขาสัตตบริภัณฑ์  ส่วนทะเลที่รายล้อมอยู่ 7 ชั้น  เรียกว่า  สีทันดร  ถัดจากทิวเขาอัศกรรณออกมาเป็นมหาสมุทรอยู่ทั่วทุกด้าน  แล้วจะมีภูเขาเหล็กกั้นทะเลนี้ไว้รอบเรียกว่า ขอบจักรวาล  พ้นไปนอกนั้นเป็นนอกขอบจักรวาล
== วรรณกรรมที่เกี่ยวข้อง ==
วรรณกรรมที่เกี่ยวข้องกับไตรภูมิ  นอกจากนี้ เช่น ไตรภูมิโลกวินิจฉัย  เรื่องเล่าจากไตรภูมิ  สมุดภาพไตรภูมิ ฯลฯ
== อ้างอิง ==
เสฐียรโกเศศ,  เล่าเรื่องในไตรภูมิ. (กรุงเทพฯ :  สำนักพิมพ์คลังวิทยา,  2518)
วรรณคดีไทย
วรรณกรรมศาสนาพุทธ
88 หนังสือดีวิทยาศาสตร์ไทย
จักรวาลวิทยาในศาสนาพุทธ
Cassia fistula

redirect ราชพฤกษ์
อ.บุณฑริก

redirect อำเภอบุณฑริก
Mastacembelidae

redirect วงศ์ปลากระทิง
รูปเจ็ดเหลี่ยม

รูปเจ็ดเหลี่ยม หรือ เฮปตากอน (อังกฤษ: heptagon) คือ รูปหลายเหลี่ยมที่มีด้าน 7 ด้าน
== รูปเจ็ดเหลี่ยมปรกติ ==
มุมภายในแต่ละมุมของรูปเจ็ดเหลี่ยมปกติ มีขนาดเท่ากับ 5π/7 เรเดียน หรือประมาณ 128.571°
===พื้นที่===
พื้นที่ของรูปเจ็ดเหลี่ยมปรกติ ที่แต่ละด้านยาว a จะมีพื้นที่
A =\frac{7}{4}a^2 \cot \frac{\pi}{7}\simeq 3.63391 a^2.
== การสร้างรูปเจ็ดเหลี่ยม ==
เราไม่สามารถวาดรูปเจ็ดเหลี่ยมปกติอย่างสมบูรณ์แบบได้ด้วยวงเวียนกับสันตรง (ไม้บรรทัดที่ไม่มีสเกล) แต่สามารถสร้างได้โดยการสร้างแบบนิวซิส (Neusis construction) ซึ่งใช้การวัดบนไม้บรรทัดที่มีสเกลเป็นหลัก
==อ้างอิง==
7
ลิลิตยวนพ่าย

ลิลิตยวนพ่าย เป็นวรรณคดีประเภทสดุดีวีรกรรมของพระมหากษัตริย์ จัดเป็นวรรณคดีประวัติศาสตร์ ไม่ปรากฏนามผู้แต่ง แต่สันนิษฐานว่าแต่งขึ้นในรัชสมัยสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 เพื่อเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ คำว่า "ลิลิต" หมายถึง คำประพันธ์ประเภทร้อยกรองแบบหนึ่งซึ่งใช้โคลงและร่ายต่อสัมผัสกันเป็นเรื่องยาว ส่วน "ยวน" หมายถึง ชาวยวน ชาติพันธุ์หลักในอาณาจักรล้านนา ดังนั้นลิลิตยวนพ่ายจึงมีเนื้อหากล่าวถึงสงครามที่อาณาจักรอยุธยามีชัยเหนืออาณาจักรล้านนานั่นเอง
ลิลิตยวนพ่ายแต่งเป็นลิลิตดั้น กล่าวคือ เป็นร่ายดั้น  2 ตอนและโคลงดั้นบาทกุญชร 365 บท ภาษาที่ใช้เป็นภาษาไทยโบราณ เขมร สันสกฤต และบาลี จึงอ่านเข้าใจได้ยาก ใช้ภาษาที่ประณีตงดงาม ศัพท์สูงส่งวิจิตร เต็มไปด้วยชั้นเชิงสูงด้านการใช้ภาษา และเป็นแบบอย่างในการแต่งลิลิตตะเลงพ่ายของสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระปรมานุชิตชิโนรส
== เนื้อหา ==
เนื้อเรื่องของลิลิตยวนพ่ายจะกล่าวถึงพระราชประวัติของสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ โดยเริ่มจากการกล่าวนมัสการพระพุทธเจ้าและยกหัวข้อธรรมะเพื่อสรรเสริญสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ แล้วจึงเริ่มกล่าวถึงพระราชประวัติของพระองค์ตั้งแต่ประสูติจนกระทั่งเสด็จขึ้นครองราชสมบัติเป็นพระมหากษัตริย์แห่งกรุงศรีอยุธยา ต่อมา เจ้าเมืองพิษณุโลกเอาใจออกห่างกรุงศรีอยุธยาโดยหันไปติดต่อกับพระเจ้าติโลกราช พระองค์จึงทรงยกทัพไปขึ้นไปตีและปราบปรามมาจนสงบและเสด็จประทับที่เมืองพิษณุโลก
ต่อมา จึงกล่าวถึงเหตุการณ์ที่พระเจ้าติโลกราชเสียพระจริตประหารหนานบุญเรือง ราชบุตรและหมื่นดังนคร เจ้าเมืองเชียงชื่น เป็นเหตุให้ภรรยาของหมื่นดังนครไม่พอใจและส่งสารมาพึ่งพระบรมโพธิสมภารของสมเด็จสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ พระองค์จึงยกทัพไปช่วยจนเกิดสงครามระหว่างกรุงศรีอยุธยากับเมืองเชียงใหม่ พระเจ้าติโลกราชทรงยกทัพมาป้องกันเมืองเชียงชื่น เสร็จแล้วเสด็จกลับไปรักษาเมืองเชียงใหม่ สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถทรงกรีธาทัพหลวงขึ้นไปรบตีเชียงใหม่พ่ายไปได้เมืองเชียงชื่น ตอนสุดท้ายป็นการยอพระเกียรติสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถอีกครั้งหนึ่ง
==  แหล่งข้อมูลอื่น ==
สมเกียรติ วันทะนะ. (2561, มกราคม-มิถุนายน). โลกการเมืองในยวนพ่ายโคลงดั้น. วารสารอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร ปีที่ 40 ฉบับที่ 1: 180-210.
ปัทมา ฑีฆประเสิรฐกุล, ชลดา เรืองรักษ์ลิขิต. (2557, มกราคม - มีนาคม). เชียงชื่น: ความสำคัญที่มีต่อการสร้างวีรกรรมของสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถในยวนพ่ายโคลงดั้น. วารสารสุทธิปริทัศน์ ปีที่ 28 ฉบับที่ 85: 270-286.
== อ้างอิง ==
วรรณคดีประเภทลิลิต
วรรณกรรมสมัยกรุงศรีอยุธยา
กระบี่ไร้คู่เปรียบ

กระบี่ไร้คู่เปรียบ ปรากฏอยู่ในนิยายเรื่อง "ฟงอวิ๋น ขี่พายุทะลุฟ้า" หนึ่งในยอดศาสตราวุธเทียบเท่ากับกระบี่เลิศภพจบแดน ดาบดื่มหิมะและกระบี่กิเลนไฟ เดิมเป็นกระบี่คู่กายของเทพกระบี่ แห่งตระกูลตู้กู ที่ตกทอดมาถึงตู้กูอี้ฟาง น้องชาย ได้ชื่อว่า " ไร้คู่เปรียบ " เนื่องจากฝีมืออันไร้คู่ต่อสู้ของเทพกระบี่ เป็นอาวุธที่สงป้าปรารถนาอยากจะได้ จึงส่งปู้จิ้งอวิ๋นไปยังตระกูลตู้กูเพื่อฆ่าล้างตระกูลและแย่งชิงกระบี่นี้มา ต่อมาจึงเป็นอาวุธชิ้นแรกของปู้จิ้งอวิ๋น
อาวุธในนิยาย
ฟงอวิ๋น
อำเภอแม่เมาะ

แม่เมาะ (50px) คืออำเภอหนึ่งในจังหวัดลำปาง
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอแม่เมาะตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัด ห่างจากตัวเมืองลำปางประมาณ 20 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอแจ้ห่มและอำเภองาว
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอสองและอำเภอลอง (จังหวัดแพร่)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอลอง (จังหวัดแพร่) และอำเภอแม่ทะ
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเมืองลำปาง
== ประวัติ ==
อำเภอแม่เมาะ เดิมเคยมีฐานะเป็น "กิ่งอำเภอแม่เมาะ" ตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2450 ขึ้นการปกครองกับอำเภอเมืองลำปาง ต่อมาเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2456 ทางราชการเห็นว่ากิ่งอำเภอแม่เมาะ อำเภอเมืองลำปาง เป็นกิ่งอำเภอเล็ก มีปริมาณการงานไม่มากและจำนวนพลเมืองมีน้อย จึงยุบกิ่งอำเภอแม่เมาะเข้ากับอำเภอเมืองลำปางดังเดิม
ในปี พ.ศ. 2515 อำเภอเมืองลำปาง กรมการจังหวัดลำปาง และสภาจังหวัดลำปางได้พิจารณาเห็นว่า พื้นที่ของตำบลบ้านดง ตำบลนาสัก และตำบลจางเหนือเป็นท้องที่ทุรกันดาร เห็นสมควรจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอ จึงนำเรื่องเสนอต่อกระทรวงมหาดไทยพิจารณาและยกฐานะเป็น กิ่งอำเภอแม่เมาะ ขึ้นกับอำเภอเมืองลำปางเมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2519 ที่ว่าการกิ่งอำเภอแม่เมาะก่อสร้างแล้วเสร็จเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2521 และในวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2524 มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกบางหมู่บ้านออกมาจากการปกครองของตำบลบ้านดง รวมตั้งเป็นตำบลแม่เมาะ
เมื่อสภาพเศรษฐกิจ สังคม และจำนวนราษฎรของกิ่งอำเภอแม่เมาะเพิ่มมากขึ้นจนสามารถยกฐานะเป็นอำเภอได้ กระทรวงมหาดไทยจึงได้เสนอคณะรัฐมนตรีพิจารณาอนุมัติให้ยกฐานะกิ่งอำเภอแม่เมาะเป็นอำเภอ โดยได้ตราพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งและประกาศในราชกิจจานุเบกษาลงวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2527 กิ่งอำเภอแม่เมาะจึงเป็น อำเภอแม่เมาะ ตั้งแต่วันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2527 เป็นต้นมา และในวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2532 ทางกระทรวงมหาดไทยให้โอนพื้นที่ตำบลสบป้าด อำเภอแม่ทะ มาขึ้นกับพื้นที่อำเภอแม่เมาะ ทำให้อำเภอแม่เมาะมีพื้นที่การปกครองจำนวน 5 ตำบลจนถึงปัจจุบัน
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอแม่เมาะแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 44 หมู่บ้าน ได้แก่
{|class="wikitable"
|- style=
! ที่ !!  ชื่อตำบล !! ตัวเมือง !! อักษรโรมัน !! จำนวนหมู่บ้าน !! จำนวนครัวเรือน!!จำนวนประชากร
|- style="background: #ffffff;"
||1.||บ้านดง||27px||Ban Dong||8||2,030||4,945
|- style="background: #ffffff;"
||2.||นาสัก||33px||Na Sak||9||1,898||6,187
|- style="background: #ffffff;"
||3.||จางเหนือ||42px||Chang Nuea||7||1,542||5,390
|- style="background: #ffffff;"
||4.||แม่เมาะ||38px||Mae Mo||12||7,554||16,034
|- style="background: #ffffff;"
||5.||สบป้าด||32px||Sop Pat||8||2,528||6,978
|}
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอแม่เมาะประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลแม่เมาะ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแม่เมาะทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านดง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านดงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลนาสัก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาสักทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลจางเหนือ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลจางเหนือทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลสบป้าด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสบป้าดทั้งตำบล
== ธนาคาร ==
ธนาคารกรุงไทย สาขาแม่เมาะ
ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร สาขาแม่เมาะ
ธนาคารออมสิน สาขาแม่เมาะ
== อ้างอิง ==
ม่แมเ