pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ศาสนาพุทธในเอเชียกลาง

เอเชียกลาง เป็นสถานที่อันเป็นที่ตั้งของประเทศคีร์กีซสถาน ประเทศทาจิกิสถาน ประเทศอุซเบกิสถาน ประเทศเติร์กเมนิสถาน และทางตอนใต้ของประเทศคาซัคสถาน นอกจากนี้ยังรวมไปถึงเขตปกครองตนเองทิเบต เขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ ของสาธารณรัฐประชาชนจีน บางส่วนของประเทศมองโกเลีย และไซบีเรียตอนใต้ด้วย
ในดินแดนเอเชียกลางนี้เองที่เป็นแหล่งชุมนุมศิลปกรรมวัตถุที่เคารพบูชาในพุทธสาสนา โดยในอดีตได้เคยเป็นศูนย์กลาง และเส้นทางเผยแผ่พุทธศาสนามาหลายศตวรรษ โดยประเทศจีนเองก็ได้รับพุทธศาสนาจากอินเดียโดยผ่านมาจากเส้นทางนี้ นอกจากนี้เอเชียกลางยังเป็นศูนย์กลางทางการค้าที่สำคัญระหว่างจีน อินเดีย และประเทศต่าง ๆ ในแถบยุโรป จนเกิดตำนานเส้นทางสายไหม ฉะนั้นเอเชียกลางจึงเป็นศูนย์รวมของวัฒนธรรมอันหลากหลาย โดยมีพุทธสถาน และปูชนียสถานมากมายในอดีต เช่น วัดวาอาราม ถ้ำ สถูป ภาพจิตรกรรม ประติมากรรม คัมภีร์ และเอกสารจดหมายเหตุต่าง ๆ ที่เป็นภาษาบาลี ภาษาสันสกฤต ภาษาขโรษฐี และภาษาจีน เป็นต้น
== ประวัติ ==
พระพุทธศาสนาเข้ามาสู่เอเชียกลางในพุทธศตวรรษที่ 2 โดยพระธรรมทูตสายพระมัชฌันติกเถระ และสายพระธรรมรักขิตเถระ ได้มาเผยแพร่ที่นี่ด้วย แต่ก็ไม่มีหลักฐานชัดเจน ศูนย์กลางของพระพุทธศาสนาในเอเชียกลาง คือ เมืองกุชา หรือ กุฉิ ต่อมาในพุทธศตวรรษที่ 7 พุทธศาสนาก็ได้ตั้งมั่นในเอเชียกลางบนทางสายไหม ทำให้เมือง เช่น โขตาน (ปัจจุบันคือ โฮตาน) กุชา และตูร์ฟาน (บ้างว่า เตอร์ฟาน) เป็นศูนย์กลางวัฒนธรรมที่เจริญรุ่งเรือง
== จดหมายเหตุหลวงจีนฟาเหียน ==
หลวงจีนฟาเหียน ได้จาริกผ่านมาในพุทธศตวรรษที่ 9 กล่าวว่า "ยุติน เป็นเมืองที่มีความสงบ และมั่งคั่ง ชาวเมืองสดชื่น แจ่มใสกันถ้วนหน้า เนื่องจากนับถือพระพุทธศาสนา มีการเล่นดนตรีอย่างสนุกสนาน มีพระสงฆ์มหายานหลายหมื่นรูปรับภัตตาหารจากโรงทาน อาคารบ้านเรือนของชาวบ้านหนาแน่นเหมือนดาวในท้องฟ้า หน้าประตูมีจะมีพระสถูปองค์เล็ก ภายในวัดจะมีที่พักสำหรับพระอาคันตุกะ"
นอกจากนี้ยังมีพระสงฆ์นิกายสรวาทสติวาทินเจริญรุ่งเรืองเคียงคู่มหายาน เพราะมีการค้นพบโบราณวัตถุหาค่ามิได้ เช่น คัมภีร์หาค่ามิได้จำนวนมาก คัมภีร์วิชาการอินเดีย และเป็นภาษาท้องถิ่นแล้ว พร้อมกันนั้นก็พบพระพุทธรูป ศิลปะกรีก-โรมัน และจีนผสมกัน
== พระกุมารชีวะ ==
ในพุทธศตวรรษที่ 9 นี้ ก็มีพระภิกษุที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคือ พระกุมารชีวะ (หรือ กุมารชีพ) ท่านได้ศึกษาวรรณคดีพุทธศาสนาในกัศมีร์เป็นเวลาหลายปี จากนั้นก็กลับมาเป็นผู้มีชื่อเสียงในเมืองกุชา ในยุคนั้นก็เกิดสงครามระหว่างเมืองกุชา และจีน ทางจีนได้จับพระกุมารชีพเป็นเชลย ท่านได้ปฏิบัติศาสนกิจในจีนจนมรณภาพที่นั่น เป็นเวลา 15 ปี ท่านได้สั่งสอนพุทธปรัชญา และแปลคัมภีร์พระพุทธศาสนาเป็นภาษาจีนเป็นอันมาก จนเป็นบุคคลสำคัญท่านหนึ่งในประวัติศาสตร์พุทธศาสนาในประเทศจีน
== ยุคราชวงศ์ถัง ==
ในพุทธศตวรรษที่ 11 สมัยราชวงศ์ถัง เอเชียกลางได้กลายเป็นศูนย์กลางเชื่อมต่อกันระหว่างจีน กับอินเดียอีกครั้ง เนื่องจากยุคนี้เอเชียกลางเป็นส่วนหนึ่งของจีน แต่บางช่วงทิเบต ก็มีอำนาจไปปกครองบ้าง เนื่องจากมีการค้นพบเอกสารมีค่า ในถ้ำตุนหวง เป็นจำนวนมากมีอายุในช่วงนี้ ในยุคนี้ชาวอุยกูร์ยังนับถือศาสนามาณีกีอยู่ และเปลี่ยนมานับถือพระพุทธศาสนาในพุทธศตวรรษที่ 14 จากนั้นก็มีการแปลคัมภีร์พุทธศาสนา จากภาษาสันสกฤต และจีน ใหเป็นภาษาอุยกูร์
== ยุคพุทธศาสนาเสื่อม และในปัจจุบัน ==
จากนั้นมาในศตวรรษที่ 15 ชาวมุสลิมเติร์กก็ได้มีอิทธิพลเหนือชนกลุ่มเดิม ทำให้พุทธศาสนาเสื่อมเรื่อยมา แต่ในปัจจุบันยังมีผู้นับถือพระพุทธศาสนาอยู่ในกลุ่มชาวมองโกล ชาวจีน และชาวทิเบต อย่างมั่นคง
== ดูเพิ่ม ==
พุทธศาสนาในประเทศจีน
พุทธศาสนาในทิเบต
== อ้างอิง ==
ประวัติศาสตร์ศาสนาพุทธ
ประเทศจีน
เอเชียกลาง
ปีศาจ (พันธุ์แมว)

แมวปีศาจ แมวชนิดนี้มีรูปร่างตัวผอม หนังเหี่ยวยาน หางขอด นัยน์ตาสีแดง เมื่อคลอดลูกออกมามันจะกินลูกตัวเองอย่างโหดเหี้ยม
==บทกวีที่เกี่ยวข้องกับแมวหิณโทษ==
== ข้อมูลอ้างอิง ==
แมวไทย
แมวไทย
พันธุ์แมวที่สูญพันธุ์ไปแล้วของประเทศไทย
หิณโทษ

แมวหิณโทษ แมวเพศเมียอีกชนิดที่ไม่ควรเลี้ยง แม้ว่าจะมีลักษณะดี ขนสวยงาม เข้ากับเจ้าของได้ดี แต่มีข้อเสียคือ ยามตั้งท้องครั้งใด ลูกแมวมักจะตายในท้องเสมอ ใครเลี้ยงไว้จะนำภัยพิบัติมาสู่บ้าน
== บทกวีที่เกี่ยวข้องกับแมวหิณโทษ ==
== อ้างอิง ==
แมวไทย
แมวไทย
พันธุ์แมวที่สูญพันธุ์ไปแล้วของประเทศไทย
กอบเพลิง

แมวกอบเพลิง เป็นแมวที่ชอบอยู่ตามลำพังตามยุ้งข้าว ตามป่า ไม่ค่อยจะพบคน เวลาพบคนมักกระโดดหนี ชอบทำตัวลึกลับ ให้โทษแก่ผู้ที่นำมาเลี้ยง
== บทกวีที่เกี่ยวข้องกับแมวกอบเพลิง ==
== อ้างอิง ==
แมวไทย
แมวไทย
พันธุ์แมวที่สูญพันธุ์ไปแล้วของประเทศไทย
เหน็บเสนียด

แมวเหน็บเสนียด เป็นแมวที่พิการมาตั้งแต่กำเนิด โคนหางเป็นสีด่าง เวลานั่งมักเอาหางซ่อนไว้ใต้ก้นเหมือนค่างในป่า มีนิสัยโหดร้าย เที่ยวไล่กัดแมวตัวอื่นอยู่เสมอ ถ้านำมาเลี้ยงจะทำให้เสื่อมเสียชื่อเสียงวงศ์ตระกูล
== บทกวีที่เกี่ยวข้องกับแมวเหน็บเสนียด ==
== อ้างอิง ==
แมวไทย
แมวไทย
พันธุ์แมวที่สูญพันธุ์ไปแล้วของประเทศไทย
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 27

คณะรัฐมนตรี คณะที่ 27 ของไทย (21 กันยายน พ.ศ. 2500 - 1 มกราคม พ.ศ. 2501)
นายพจน์ สารสิน เป็นนายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการ เมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2500
พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงลงพระปรมาภิไธยในประกาศ
พลเอก สุทธิ์ สุทธิสารรณกร ประธานสภาผู้แทนราษฎร เป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ
== รายชื่อคณะรัฐมนตรีคณะที่ 27 ของไทย ==

ในวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2500 มีการแต่งตั้งคณะรัฐมนตรี ดังนี้
พลโท ถนอม กิตติขจร เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม
นายพจน์ สารสิน เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
พลตรี พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
นายวิบูลย์ ธรรมบุตร เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร
นายสพรั่ง เทพหัสดิน ณ อยุธยา เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
พลโท ประภาส จารุเสถียร เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
พระยาอรรถการีย์นิพนธ์ (สิทธิ จุณณานนท์) เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม
หม่อมหลวงปิ่น มาลากุล เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
หม่อมหลวงปิ่น มาลากุล เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม
นายสุกิจ นิมมานเหมินท์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐการ
นายวิบูลย์ ธรรมบุตร เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสหกรณ์
นายเฉลิม พรมมาส เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข
พลเอก หลวงสวัสดิ์กลยุทธ (สวัสดิ์ ไกรฤกษ์) เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
พลอากาศโท บุญชู จันทรุเบกษา เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม
พลเรือโท สนอง ธนศักดิ์ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม
พลโท เจียม ญาโณทัย เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง
นายวิสูตร อรรถยุกติ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
พลตรี กฤช ปุณณกันต์ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตร
พลตรี พงษ์ ปุณณกันต์ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
พลเรือตรี จรูญ เฉลิมเตียรณ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
พลโท หลวงกัมปนาทแสนยากร (กำปั่น อุตระวณิชย์) เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย
นายทวี แรงขำ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย
พลตรี อัมพร จินตกานนท์ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงยุติธรรม
พลตรี เผชิญ นิมิบุตร เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
พลตรี เผชิญ นิมิบุตร เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงวัฒนธรรม
พลโท จิตติ นาวีเสถียร เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเศรษฐการ
พลตรี ชลอ จารุกลัส เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสหกรณ์
นายเจ๊ะอับดุลลาห์ หลังปูเต๊ะ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข
นายสงวน จันทรสาขา เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
== การแถลงนโยบายของคณะรัฐมนตรีคณะที่ 27 ของไทย ==
รัฐบาลแถลงนโยบายต่อสภาผู้แทนราษฎร เมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2500 และได้รับความไว้วางใจในวันเดียวกัน
นโยบายของรัฐบาลคณะนี้ ปรากฏในหนังสือราชกิจจานุเบกษา พ.ศ. 2500 เล่ม 74 ตอน 83 หน้า 2397
== การปรับคณะรัฐมนตรี ==
วันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2500 มีการเปลี่ยนแปลงรัฐมนตรีดังนี้
นายพจน์ สารสิน พ้นจากตำแหน่ง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
นายเสริม วินิจฉัยกุล เป็น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
== การสิ้นสุดของคณะรัฐมนตรีคณะที่ 27 ของไทย ==
คณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุดลง เนื่องจากได้กราบถวายบังคมลาออกทั้งคณะ เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2500
เนื่องจากได้ดำเนินการเลือกตั้งทั่วไปเสร็จสิ้นแล้ว
== อ้างอิง ==
คณะรัฐมนตรีคณะที่ 27 จากสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี 
ลำดับความเป็นมาของคณะรัฐมนตรีไทย จากสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี 
คณะรัฐมนตรีไทย
อูโก ชาเบซ

พันโท อูโก ราฟาเอล ชาเบซ ฟริอัส (Hugo Rafael Chávez Frías; 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2497 – 5 มีนาคม พ.ศ. 2556) นักการเมืองและทหารบกชาวเวเนซุเอลา เป็นผู้เผด็จการที่ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเวเนซุเอลาตั้งแต่ปี 2542 กระทั่งถึงแก่อสัญกรรมในปี 2556 เขาเป็นอดีตผู้นำพรรคการเมืองขบวนการสาธารณรัฐที่ 5 นับแต่ก่อตั้งในปี 2540 ถึงปี 2550 เมื่อเขากลายเป็นผู้นำสหพรรคสังคมนิยมเวเนซุเอลา (เปซุบ) ตามข้อมูลของรัฐบาล เขามุ่งนำการปฏิรูปสังคมนิยมไปปฏิบัติในประเทศ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการสังคมชื่อการปฏิวัติโบลิบาร์ที่มีการใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ สภาประชาธิปไตยแบบมีส่วนร่วม การโอนอุตสาหกรรมหลักหลายประเภทเป็นของรัฐ การเพิ่มเงินทุนด้านสาธารณสุขและการศึกษาของรัฐ และการลดความยากจนลงอย่างสำคัญ ตามอุดมการณ์คตินิยมแบบโบลิบาร์และ "สังคมนิยมแห่งคริสต์ศตวรรษที่ 21" ของเขาเอง
เขาเกิดในครอบครัวชนชั้นกรรมกรในซาบาเนตา รัฐบารีนัส ต่อมาเป็นนายทหารอาชีพ ยศพันโท หลังไม่พอใจกับระบบการเมืองเวเนซุเอลา เขาได้ก่อตั้งขบวนการปฏิวัติโบลิบาร์-200 (MBR-200) ขึ้นในต้นทศวรรษ 2520 เพื่อดำเนินการโค่นล้มรัฐบาล ชาเบซนำ MBR-200 ในรัฐประหารที่ล้มเหลวต่อรัฐบาลพรรคกิจประชาธิปไตยของรัฐบาลการ์โลส อันเดรส เปเรซในปี 2535 ซึ่งเขาถูกจำคุก เมื่อได้รับการปล่อยตัวจากเรือนจำในอีกสองปีให้หลัง เขาก่อตั้งพรรคการเมืองขบวนการสาธารณรัฐที่ห้าซึ่งมีอุดมการณ์สังคมประชาธิปไตย และได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีเวเนซุเอลาในปี 2541 ภายหลัง เขาริเริ่มรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ซึ่งเพิ่มสิทธิแก่กลุ่มที่ถูกเบียดขับ และเปลี่ยนแปลงโครงสร้างของรัฐบาลเวเนซุเอลา และได้รับเลือกตั้งอีกสมัยในปี 2543 ระหว่างดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีสมัยที่สอง เขาริเริ่มระบบภารกิจโบลิบาร์ (Bolivarian Mission) สภาชุมชน (Communal Council) และสหกรณ์ที่มีกรรมกรเป็นผู้จัดการ เช่นเดียวกับโครงการปฏิรูปที่ดิน ขณะที่ยังโอนอุตสาหกรรมสำคัญหลายประเภทเป็นของรัฐ วันที่ 7 ตุลาคม 2555 ชาเบซชนะการเลือกตั้งประธานาธิบดีเป็นสมัยที่สี่ และได้ดำรงตำแหน่งอีกสมัยเป็นเวลาหกปี
ชาเบซอธิบายนโยบายของตนว่า ต่อต้านจักรวรรดินิยม และเขาเป็นนักวิจารณ์เสรีนิยมใหม่และทุนนิยมปล่อยให้ทำไป โดยทั่วไป ชาเบซเป็นปรปักษ์สำคัญของนโยบายต่างประเทศของสหรัฐอเมริกา เขาวางตนเป็นพันธมิตรอย่างเข้มแข็งกับรัฐบาลคอมมิวนิสต์ของฟิเดลและราอุล กัสโตรในคิวบา และรัฐบาลสังคมนิยมของเอโบ โมราเลสในโบลิเวีย ราฟาเอล กอร์เรอาในเอกวาดอร์ และดานิเอล ออร์เตกาในนิการากัว การดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีของเขาถูกมองว่าเป็นส่วนหนึ่งของ "กระแสชมพู" สังคมนิยมที่กวาดไปทั่วลาตินอเมริกา เขาสันบสนุนความร่วมมือละตินอเมริกาและแคริบเบียน และเป็นตัวตั้งตัวตีในการจัดตั้งสหภาพประชาชาติอเมริกาใต้ พันธมิตรโบลิบาร์เพื่อทวีปอเมริกา ธนาคารใต้ (Bank of the South) ที่ครอบคลุมทั่วทั้งภูมิภาค และเครือข่ายโทรทัศน์ภูมิภาคเตเลซูร์ (TeleSur) ชาเบซเป็นบุคคลซึ่งเป็นที่ถกเถียงและมีความเห็นแตกแยกมากทั้งในและต่างประเทศ
วันที่ 30 มิถุนายน 2554 ชาเบซแถลงว่าเขากำลังฟื้นตัวจากการผ่าตัดเพื่อนำเนื้องอกฝีที่มีเซลล์มะเร็งออก เขาต้องเข้ารับการผ่าตัดครั้งที่สองในเดือนธันวาคม 2555 เขามีกำหนดสาบานตนเข้ารับตำแหน่งเมื่อวันที่ 10 มกราคม 2556 แต่รัฐสภาเวเนซุเอลาตกลงเลื่อนพิธีเข้ารับตำแหน่งเพื่อให้เขามีเวลาฟื้นตัวและกลับจากการเดินทางเพื่อไปรักษาพยาบาลเป็นครั้งที่สามที่คิวบา ชาเบซถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 5 มีนาคม 2556 ด้วยวัย 58 ปี
== ดูเพิ่ม ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ชาวเวเนซุเอลาเชื้อสายสเปน
ชาวเวเนซุเอลาเชื้อสายแอฟริกัน
บุคคลจากรัฐบารินัส
ประธานาธิบดีเวเนซุเอลา
เสียชีวิตจากมะเร็ง
นักปฏิวัติ
ลัทธิต่อต้านอเมริกา
ผู้นำสูงสุด
แฝดติดกัน

แฝดติดกัน (Conjoined twins) คือ แฝดร่วมไข่ซึ่งมีร่างกายติดกันมาแต่กำเนิด แฝดติดกันมีโอกาสในการเกิดตั้งแต่ 1 ใน 50,000 คน ถึง  1 ใน 200,000 คน โดยพบมากในเอเชียตะวันตกเฉียงใต้และแอฟริกา  ประมาณครึ่งหนึ่งของแฝดติดกันเสียชีวิตตั้งแต่ตอนคลอด และอีกส่วนหนึ่งรอดชีวิตจากการคลอดแต่มีความผิดปกติทางร่างกาย โอกาสรอดชีวิตโดยรวมของแฝดติดกันมีประมาณร้อยละ 25 ประมาณร้อยละ 70 - 75 ของแฝดติดกันเป็นเพศหญิง
มีทฤษฏี 2 ทฤษฎีที่ขัดแย้งกันเกี่ยวกับการเกิดแฝดติดกัน ทฤษฎีที่เก่าแก่และเป็นที่ยอมรับกันมากที่สุดคือ การแบ่งแยกตัว (fission) หมายถึง ไข่ที่ปฏิสนธิแล้วแยกออกจากกันไม่สมบูรณ์ ทฤษฎีที่สอง คือ การหลอมรวม (fusion) หมายถึง ไข่ที่ปฏิสนธิแล้วแยกออกจากกันได้สมบูรณ์ แต่เซลล์ต้นกำเนิด (stem cell) ไปเจอกับเซลล์ต้นกำเนิดที่เหมือนกันในแฝดอีกคนหนึ่ง และหลอมรวมแฝดทั้งสองเข้าด้วยกัน
แฝดติดกันที่มีชื่อเสียงที่สุดน่าจะเป็นแฝดสยามอิน-จัน (พ.ศ. 2354 - 2417) ที่รู้จักกันในชื่อ "แฝดสยาม" (Siamese Twins) อิน-จันมีลำตัวติดกันตั้งแต่หน้าอกและใช้ตับร่วมกัน การผ่าตัดแยกแฝดติดกันแบบอิน-จันสามารถทำได้ค่อนข้างง่ายในปัจจุบัน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ฝาแฝดติดกัน
ท่าอากาศยานสกลนคร

ท่าอากาศยานสกลนคร หรือ สนามบินสกลนคร หรือสนามบินบ้านค่าย (Sakon Nakhon Airport)  ตั้งอยู่ที่ อำเภอเมืองสกลนคร จังหวัดสกลนคร เป็นท่าอากาศยานในสังกัดกรมท่าอากาศยาน กระทรวงคมนาคม โดยมีอาคารผู้โดยสารเป็นอาคาร 2 ชั้น มีขนาดพื้นที่รวม 5,455 ตารางเมตร สามารถรองรับอากาศยานขนาด แอร์บัส เอ320 หรือ โบอิง 737
== ประวัติ ==
เดิมท่าอากาศยานสกลนคร (บ้านค่าย) เป็นท่าอากาศยานของกองทัพบก เปิดใช้งานเมื่อ พ.ศ. 2515 มีภารกิจหลักเพื่อรับเสด็จเครื่องบินพระที่นั่งและภารกิจทางทหาร จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2528 นายพีระ บุญจริง ผู้ว่าราชการจังหวัดสกลนครในขณะนั้น ได้ประสานกรมการบินพาณิชย์(กรมท่าอากาศยานในปัจจุบัน) และบริษัทเดินอากาศไทย จำกัด ให้เปิดบริการด้านการบินพาณิชย์ โดยได้สร้างอาคารผู้โดยสาร 1 หลัง ภายในค่ายกฤษณ์สีวะรา และให้บริการจนถึงปี พ.ศ. 2537
ต่อมามีผู้ใช้บริการเพิ่มมากขึ้น ทำให้อาคารผู้โดยสารหลังเดิมเกิดความคับแคบ และไม่สามารถต่อเติมอาคารออกไปได้อีก ประกอบกับการเข้า-ออกต้องผ่านทางค่ายกฤษณ์สีวะรา ทำให้มีปัญหาเกี่ยวกับการรักษาความปลอดภัยของทางทหาร กรมการบินพาณิชย์เห็นว่าบริเวณที่ว่างทางทิศตะวันตกของทางวิ่ง ซึ่งอยู่เยื้องกับอาคารผู้โดยสารหลังเดิมปัจจุบัน มีความเหมาะสมที่จะใช้ก่อสร้างอาคารอากาศยานหลังใหม่พร้อมเครื่องอำนวยความสะดวกต่างๆ จึงได้ประสานกับกองทัพบกขอใช้ที่ดิน 158 ไร่เพื่อสร้างอาคารผู้โดยสารหลังใหม่ และแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2539
== อาคารสถานที่ ==


=== อาคารผู้โดยสาร ===
อาคารผู้โดยสารเป็นอาคาร 2 ชั้น มีขนาดพื้นที่รวม 5,455 ตารางเมตร สามารถรองรับผู้โดยสารได้สูงสุด 620 คน/ชั่วโมง โดยมีโครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก ก่ออิฐ ฉาบปูน ทาสี เป็นส่วนใหญ่ โดยแต่ละชั้นมีรายละเอียดดังต่อไปนี้
ชั้น 1 มีพื้นที่ห้องขาเข้า 375 ตารางเมตร พื้นที่ห้องขาออก 375 ตารางเมตร โดยมีการตกแต่งสถาปัตยกรรม พร้อมระบบโทรทัศน์ ระบบปรับอากาศ และระบบสายพานลำเลียงสัมภาระ
ชั้น 2 ซึ่งเป็นที่ประดิษฐานพระแก้วมรกตจำลอง ที่ตั้งที่ทำการท่าอากาศยาน ห้องประชุม และที่ทำการสายการบิน โดยมีการตกแต่งทางสถาปัตยกรรม แสดงเอกลักษณ์ ท้องถิ่นศาลาทรงไทยอีสาน
ลานจอดอากาศยานมีขนาดความกว้าง 85 เมตร และมีความยาว 220 เมตร สามารถรองรับอากาศยานขนาด แอร์บัส เอ320 หรือ โบอิง 737 ได้สูงสุด 4 ลำ
=== ทางวิ่ง (รันเวย์) และทางขับ (แท็กซี่เวย์) ===
ท่าอากาศยานสกลนครมีทางวิ่ง 1 เส้น กว้าง 45 เมตร พร้อมไหล่ทางวิ่งข้างละ 7.5 เมตร และมีความยาว 2,600 เมตร สามารถรองรับอากาศยานสูงสุดได้คือ โบอิง 737-400 และ แอร์บัส เอ320-200 พร้อมพื้นที่ปลอดภัยปลายทางวิ่ง (blastpads) ขนาดกว้างข้างละ 60 เมตร และความยาวข้างละ 150 เมตร
มีทางขับจำนวน 1 เส้น ขนาดความกว้าง 23 เมตร และความยาวเส้นละ 157 เมตร และกำลังก่อสร้างทางขับเพิ่มอีก 1 เส้น ขนาดความกว้าง 23 เมตรเช่นกัน
== รายชื่อสายการบิน ==
=== รายชื่อสายการบินที่ให้บริการ ===

=== รายชื่อสายการบินที่เคยให้บริการ ===
==สถิติ==
=== ข้อมูลสถิติการขนส่งทางอากาศ ===
== การเดินทางสู่ท่าอากาศยาน ==
ท่าอากาศยานสกลนครสามารถเข้าได้ผ่านทางหลวงหมายเลข 22 โดยตั้งอยู่เข้าไป 2 กิโลเมตร ลานจอดรถยนต์หน้าอาคารผู้โดยสารสามารถจุรถได้ 150 คัน และลานจอดรถยนต์เสริมสามารถจอดรถยนต์ได้ประมาณ 40 คัน
== ดูเพิ่ม ==
ท่าอากาศยานในประเทศไทย
== อ้างอิง ==
สกลนคร
สกลนคร
โครงสร้างพื้นฐานด้านการขนส่งในจังหวัดสกลนคร
สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองสกลนคร
กรันปาราดีโซ

กรันปาราดีโซ (Gran Paradiso) อาจหมายถึง
ยอดเขากรันปาราดีโซ - ในประเทศอิตาลี
อุทยานแห่งชาติกรันปาราดีโซ - ในประเทศอิตาลี
อนุรักษนิยม

อนุรักษนิยม หรือ คติอนุรักษ์ (conservatism), โดยทั่วไปหมายถึงปรัชญาทางการเมืองที่ส่งเสริมสถาบันทางสังคมที่มีมาแต่เดิมในบริบทวัฒนธรรมและอารยธรรม แก่นศูนย์กลางของอนุรักษนิยมประกอบด้วยประเพณี สังคมสิ่งมีชีวิต (organic society) ลำดับชั้น อำนาจและกรรมสิทธิ์ในทรัพย์สิน นักอนุรักษนิยมมุ่งธำรงสถาบันอย่างศาสนา การปกครองแบบรัฐสภา กรรมสิทธิ์ในทรัพย์สิน โดยมีเป้าหมายที่เน้นเสถียรภาพและการดำเนินไปของสังคม สำหรับคำว่า พวกปฏิกิริยา (reactionary) หมายความถึง อนุรักษนิยมที่คัดค้านสมัยใหม่นิยมและมุ่งหวนกลับสู่ "วิถีทางสืบเดิม"
แนวอนุรักษนิยมทางการเมืองสมัยใหม่เริ่มต้นขึ้นในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 ซึ่งเป็นปฏิกิริยาตอบสนองต่อการปฏิวัติฝรั่งเศสและการปฏิวัติอุตสาหกรรม อันนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจ สังคม และการเมือง พรรคการเมืองที่มีแนวคิดอนุรักษนิยมจัดเป็นพรรคอนุรักษนิยม
== อ้างอิง ==
ปรัชญาการเมือง
 
ลัทธิอนุรักษนิยม
สหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยง

สหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยง หรือ กะเหรี่ยงเคเอ็นยู (The Karen National Union: KNU; ကရင် အမျိုးသား အစည်းအရုံး) คือ กลุ่มติดอาวุธชาวกะเหรี่ยงในพม่าที่ทำการสู้รบกับรัฐบาลพม่าตามแนวชายแดนไทย ในบริเวณอาณาเขตของพื้นที่ที่เรียกเป็นภาษากะเหรี่ยงว่า "กอซูเล" (Kawthoolei) ฝ่ายเคเอ็นยูได้สู้รบกับพม่ามานานเกินกึ่งศตวรรษมาแล้ว นับตั้งแต่ พ.ศ. 2491 โดยร่วมกับกองกำลังย่อยที่มีชื่อว่า กะเหรี่ยงเคเอ็นแอลเอ (Karen National Liberation Army - KNLA)
สหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยงอยู่ภายใต้การปกครองของนายพลโบเมียะมานานกว่า 30 ปีซึ่งได้ตั้งตนเป็นประธานาธิบดีมาตั้งแต่ พ.ศ. 2519 - พ.ศ. 2543 (นายพลโบเมียะถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2549 ในโรงพยาบาลในประเทศไทย) สหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยงสามารถเลี้ยงตนเองโดยการควบคุมตลาดมืดที่ทำการค้าชายแดนกับประเทศไทย
หลังจากการลุกฮือต่อต้านเผด็จการของประชาชนชาวพม่าที่เรียกว่า "เหตุการณ์ 8888 ทมิฬ" ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2531 และได้ล้มเหลวยุติลงด้วยการปราบปรามอย่างรุนแรงของรัฐบาลเมื่อเดือนกันยายนปีเดียวกัน หลังเหตุการณ์นี้ รัฐบาลพม่าได้หันไปขอความช่วยเหลือจากจีน มีการให้สัมปทานทางการค้าหลายอย่างแก่จีนเพื่อแลกเปลี่ยนกับอาวุธจำนวนมากทำให้กองทัพพม่ามีขนาดใหญ่และเข้มแข็งจากเดิมเป็นอันมาก และในช่วงนี้รัฐบาลพม่าก็ได้เริ่มเปิดการเจรจากับสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยงที่ต่อสู้กับรัฐบาลและเปิดโอกาสให้มีการเจรจาเพื่อให้เข้ามาร่วมมือกับรัฐบาลหรือมิเช่นนั้นจะต้องถูกทำลายลงทั้งหมด แต่ฝ่ายกะเหรี่ยงไม่ยอม
กองกำลังของสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยงอ่อนแอลงมากจากการปราบปรามของฝ่ายรัฐบาลและได้เสียกองบัญชาการที่ "มาเนอพลอ" ใกล้กับชายแดนไทยเมื่อ พ.ศ. 2537 รวมทั้งการยอมเข้าร่วมมือกับรัฐบาลกองกำลังย่อยส่วนหนึ่งของกะเหรี่ยงเคเอ็นแอลเอที่เป็นกะเหรี่ยงฝ่ายนับถือพุทธที่เรียกตนเองว่า กองกำลังกะเหรี่ยงประชาธิปไตยฝ่ายพุทธ (Democratic Karen Buddhist Army - DKBA) กองกำลังกลุ่มนี้ได้รับมอบอาณาเขตพื้นที่ส่วนหนึ่งให้ปกครองตนเองเป็นการแลกเปลี่ยนที่ยอมร่วมมือกับรัฐบาล กองกำลังกระเหรียงพุทธนี้เองที่มีส่วนสำคัญช่วยรัฐบาลทหารพม่ายึดกองบัญชาการเคเอ็นยูที่มาเนอพลอได้ เหตุผลที่กะเหรี่ยงกลุ่มนี้อ้างในการเข้ากับฝ่ายรัฐบาลคือการถูกเอาเปรียบ เหลื่อมล้ำและไม่ได้รับความเป็นธรรมจากกะเหรี่ยงฝ่ายเคเอ็นยูซึ่งนับถือศาสนาคริสต์
สหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยงกับกะเหรี่ยงเคเอ็นแอลเอยังคงร่วมกันต่อสู้กับรัฐบาลพม่าต่อไป โดยจัดตั้งกองกำลังเป็นหน่วยทหารกองโจรขนาดเล็กหลบซ่อนอยู่ตามแนวชายแดนไทยโดยใช้วิธีตั้งค่ายแบบชั่วคราวที่เคลื่อนย้ายหนีได้สะดวก มีการประทะกันประปรายโดยตลอดมาจนถึงปัจจุบัน แม้กองทัพฝ่ายรัฐบาลจะมีขีดความสามารถที่จะกวาดล้างกองกำลังกะเหรี่ยงได้เป็นผลสำเร็จ แต่ก็จะเสียกำลัง ยุทธโปกรณ์และงบประมาณไปมาก ซึ่งอาจทำให้กองทัพพม่าโดยรวมอ่อนแอลง ฝ่ายรัฐบาลทหารพม่าจึงยังคงปล่อยให้เป็นเช่นนี้ไปก่อน
การสู้รบของชาวกะเหรี่ยงนับเป็นการสู้รบเพื่ออิสรภาพที่ยาวนานที่สุดในโลก คือนานมากถึง 59 ปี
== ดูเพิ่ม ==
กลุ่มชาติพันธุ์กะเหรี่ยง
รัฐกะเหรี่ยง
== อ้างอิง==
ขบวนการแบ่งแยกดินแดนกะเหรี่ยง
การเมืองพม่า
ชาวกะเหรี่ยง
คอนติเนนตัล แอร์ไลน์

คอนติเนนตัล แอร์ไลน์ (Continental Airlines) เป็นสายการบินที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 4 ของสหรัฐอเมริกา มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองฮิวสตัน รัฐเท็กซัส ให้บริการในยุโรป, ลาตินอเมริกา, เอเชียแปซิฟิก และอเมริกาเหนือ
คอนติเนนตัล เข้าร่วมพันธมิตรสายการบินสกายทีม เมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2547 และได้ออกมาเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม ปีพ.ศ. 2552 และได้เข้าร่วมกับกลุ่มพันธมิตรสายการบินสตาร์อัลไลแอนซ์แทนในวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2552 
ต่อมา บริษัทยูเอแอลคอร์เพอร์เรชั่น ซึ่งเป็นบริษัทแม่ของยูไนเต็ดแอร์ไลน์ ได้เข้าถือหุ้นของสายการบินในเดือนตุลาคม ปีพ.ศ. 2553 จากนั้น คอนติเนนตัล แอร์ไลน์ ก็ได้ผนวกเข้ากับยูไนเต็ดแอร์ไลน์ในที่สุด
== จุดหมายปลายทาง ==
ตอนติเนนตัล แอร์ไลน์ ให้บริการเที่ยวบินทั่วสหรัฐอเมริกา แคนาดา ละตินอเมริกา ยุโรป และภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก เมื่อรวมกับบริษัทในเครือแล้ว บริษัทมีเที่ยวบินขาออกมากกว่า 2,423 เที่ยวต่อวัน
{|
!
|}
== ฝูงบิน ==
ไฟล์:ContinentalAirlines B737-800 fukuoka 20050429120938.jpg|โบอิ้ง 737-800
ไฟล์:Boeing 757-200 (Continental Airlines) (5849114667).jpg|โบอิ้ง 757-200
ไฟล์:404bl - Continental Airlines Boeing 767-200; N76153@ZRH;07.04.2006 (8505869719).jpg|โบอิ้ง 767-200
ไฟล์:Boeing 777-224ER - Star Alliance (Continental Airlines) (N76021) widened.jpg|โบอิ้ง777-200อีอาร์ ในลวดลาย สตาร์อัลไลแอนซ์
ไฟล์:Continental Airlines DC-10.jpg|แมคดอนเนลล์ ดักลาส ดีซี-10
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
คอนติเนนตอล แอร์ไลน์ 
สายการบิน
สกายทีม
สตาร์อัลไลแอนซ์
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2477
สายการบินสัญชาติอเมริกัน
สายการบินที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2477
พีเตอร์ สไมเกิล

พีเตอร์ บอแลสวัฟ สไมเกิล (Peter Bolesław Schmeichel) เกิดเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963 เป็นนักฟุตบอลชาวเดนมาร์กเชื้อสายโปแลนด์ (จากชื่อกลางของเขา) และเป็นผู้รักษาประตูระดับตำนานของสโมสรแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด เนื่องจากเขามีส่วนร่วมในการคว้าทริปเปิลแชมป์ในปี ค.ศ. 1999 เขาเคยได้รับการโหวตเป็นผู้รักษาประตูที่ดีที่สุดในโลกเมื่อปี ค.ศ. 1992 และ ค.ศ. 1993 และเป็นหนึ่งในผู้เล่นสำคัญของทีมชาติเดนมาร์กชุดคว้าแชมป์ฟุตบอลยูโร 1992 สไมเกิลนั้นเป็นบิดาของแคสเปอร์ สไมเกิลซึ่งเป็นผู้รักษาประตูเช่นเดียวกันของสโมสรเลสเตอร์ซิตีชุดคว้าแชมป์พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2015–16
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Danish national team profile
นักฟุตบอลชาวเดนมาร์ก
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแอสตันวิลลา
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี
ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 1998
ผู้รักษาประตูฟุตบอล
ผู้รักษาประตูฟุตบอลที่ทำประตูได้
ฟีฟ่า 100
ผู้เล่นในชุดชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
เครื่องประดับ

เครื่องประดับ เป็นสิ่งของที่ใช้เสริมเติมแต่งร่างกายเพิ่มเติมจากเสื้อผ้าที่สวมใส่ โดยทำให้รูปแบบการแต่งตัวมีลักษณะที่เปลี่ยนไป ถึงแม้ว่าเสื้อผ้าที่สวมใส่จะเป็นชุดเดิม ก็สามารถสร้างความรู้สึกเปลี่ยนไปได้เมื่อทำการเปลี่ยนเครื่องประดับหรืออัญมณี ในเรื่องความเชื่อและศาสนา เครื่องประดับยังคงถูกนำมาใช้ เช่น พระเครื่อง ไม้กางเขน หรือประคำ เป็นต้น เครื่องประดับชนิดต่าง ๆ
== ประเภท ==
เครื่องประดับ สามารถแบ่งออกได้เป็นสองประเภทโดยทั่วไป ได้แก่ เสื้อผ้า และของที่สวมใส่ เช่น กระเป๋า แว่นตา พัด ร่ม กระเป๋าสตางค์ อาจไปรวมถึง เสื้อคลุม รองเท้า รองเท้าบูท เน็กไท คราแวต หมวก เข็มขัด สายรัดถุงน่อง ถุงมือ เครื่องเพชรพลอย นาฬิกา สายสะพาย ผ้าพันคอ ผ้าคลุมไหล่ ถุงเท้า และถุงน่อง
== ดูเพิ่ม ==
สัญลักษณ์แสดงฐานะ
== อ้างอิง ==
เครื่องประดับ
แฟชั่น
เครื่องแต่งกาย
อำเภอหนองใหญ่

หนองใหญ่ เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดชลบุรี เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอบ้านบึง
==ที่ตั้งและอาณาเขต==
อำเภอหนองใหญ่ มีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่การปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอบ้านบึงและอำเภอบ่อทอง
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอบ่อทอง
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอวังจันทร์และอำเภอปลวกแดง (จังหวัดระยอง)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอศรีราชาและอำเภอบ้านบึง
== ประวัติ ==
พื้นที่ของอำเภอหนองใหญ่เดิมเป็นตำบลหนองอิรุณ ตำบลคลองพลู และตำบลคลองกิ่ว อยู่ในเขตการปกครองของอำเภอพนัสนิคม และอำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรีก่อนที่ต่อมาจะย้ายมาขึ้นการปกครองกับอำเภอบ้านบึง ต่อมาเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2518 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกตำบลหนองใหญ่ ตำบลคลองพลู และตำบลหนองเสือช้าง ออกจากการปกครองของอำเภอบ้านบึง รวมตั้งเป็น กิ่งอำเภอหนองใหญ่ จนกระทั่งเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2524 จึงมีพระราชกฤษฎีกาฯ ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอหนองใหญ่ จนถึงปัจจุบัน
วันที่ 6 สิงหาคม 2517 ตั้งตำบลหนองใหญ่ แยกออกจากตำบลคลองพลู และตำบลหนองอิรุณ ตั้งตำบลหนองเสือช้าง แยกออกจากตำบลหนองอิรุณ ตำบลคลองพลู และตำบลคลองกิ่ว
วันที่ 2 ธันวาคม 2518 แยกพื้นที่ตำบลหนองใหญ่ ตำบลคลองพลู และตำบลหนองเสือช้าง จากอำเภอบ้านบึง มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอหนองใหญ่ และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอบ้านบึง
วันที่ 31 พฤษภาคม 2520 จัดตั้งสุขาภิบาลหนองใหญ่ ในท้องที่บางส่วนของตำบลหนองใหญ่
วันที่ 13 กรกฎาคม 2524 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอหนองใหญ่ อำเภอบ้านบึง เป็น อำเภอหนองใหญ่
วันที่ 3 สิงหาคม 2525 ตั้งตำบลห้างสูง แยกออกจากตำบลหนองใหญ่ และตำบลหนองเสือช้าง ตั้งตำบลเขาซก แยกออกจากตำบลเขาพลู
วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะจากสุขาภิบาลหนองใหญ่ เป็นเทศบาลตำบลหนองใหญ่ ด้วยผลของกฎหมาย
วันที่ 15 พฤษภาคม 2543 ยุบองค์การบริหารส่วนตำบลหนองใหญ่ รวมกับเทศบาลตำบลหนองใหญ่
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอหนองใหญ่แบ่งออกเป็น 5 ตำบล 24 หมู่บ้าน ได้แก่
{|
|-
||1.||หนองใหญ่||||(Nong Yai)||||6 หมู่บ้าน||
|-
||2.||คลองพลู||||(Khlong Phlu)||||4 หมู่บ้าน||
|-
||3.||หนองเสือช้าง||||(Nong Suea Chang)||||5 หมู่บ้าน||
|-
||4.||ห้างสูง||||(Hang Sung)||||5 หมู่บ้าน||
|-
||5.||เขาซก||||(Khao Sok)||||4 หมู่บ้าน||
|}
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอหนองใหญ่ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลหนองใหญ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองใหญ่ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลคลองพลู ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองพลูทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองเสือช้าง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองเสือช้างทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลห้างสูง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลห้างสูงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเขาซก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขาซกทั้งตำบล
== อ้างอิง ==
หนองใหญ่
ชีวอนินทรีย์เคมี

ชีวอนินทรีย์เคมี (Bioinorganic chemistry) เป็นวิชาที่ศึกษาเกี่ยวกับโลหะในระบบสิ่งมีชีวิต โดยพยายามอธิบาย
- ความจำเป็นของโลหะต่อสิ่งมีชีวิต ซึ่งสามารถพิจารณาได้จากระบบของสิ่งมีชีวิตไม่สามารถทำงานได้อย่างปกติเมื่อปราศจากโลหะชนิดนั้นแต่สิ่งมีชีวิตสามารถกลับมาทำงานได้อย่างปกติเมื่อโลหะชนิดนั้นถูกเติมเข้าไป และ การทำงานของระบบสิ่งมีชีวิตเกี่ยวข้องกับโลหะชนิดนั้น
- ความจำเพาะต่อชนิดของโลหะและสภาวะไอออนของโลหะ
- การจัดเรียงตัวของลิแกนด์ (Ligand)
ชีวเคมี
เคมี