pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
Ogg

ogg ("อ็อก") เป็นรูปแบบหีบห่อดิจิทัลแบบมาตรฐานเปิดสำหรับบรรจุสื่อผสม มันถูกออกแบบมาเพื่อประสิทธิภาพในการกระจายเสียง (สตรีมมิง) และการเปลี่ยนแปร รูปแบบ ogg ออกแบบโดยมูลนิธิ Xiph.Org และปลอดจากสิทธิบัตรซอฟต์แวร์
คำว่า "ogg" ยังถูกใช้บ่อย ๆ เพื่อเรียกรูปแบบแฟ้มเสียง Ogg Vorbis ซึ่งเป็นเสียงที่ถูกเข้ารหัสแบบ Vorbis แล้วเก็บลงในหีบห่อ Ogg
การเข้ารหัสอื่นที่เด่น ๆ ของ Xiph ที่มักถูกใส่ใน Ogg ก็คือ Theora ซึ่งเป็นการเข้ารหัสภาพเคลื่อนไหว (วิดีโอ), และ Speex ซึ่งเป็นการบีบอัดเสียงพูดของมนุษย์
MIME type ของ ogg คือ application/ogg
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
หน้า Ogg ที่มูลนิธิ Xiph.Org
RFC 3533 - The Ogg Encapsulation Format Version 0
RFC 3534 - The application/ogg Media Type
การใช้ Creative Commons Metadata ในหีบห่อ Ogg 
โครงการของ Xiph.Org
รูปแบบตัวบรรจุ
โคเดก ตัวบรรจุ และตัวแบ่งมัลติมีเดียเสรี
รูปแบบโอเพน
ชาวไทผิ่ว

ชาวไทผิ่ว เป็นชนชาวไทกลุ่มหนึ่ง ที่ตั้งถิ่นฐานอยู่บริเวณเมืองผิ่ว เขตหงสาวดี ประเทศพม่าในปัจจุบัน ชาวไทผิ่วกลุ่มนี้อพยพมาตั้งถิ่นฐานอยู่ที่เมืองผิ่ว เป็นเวลานานมากแล้ว
ชาวไท
หลี

หลี (ภาษาจีน: 黎; พินอิน: Lí) หรือ ไหล (Hlai) เป็นชื่อของกลุ่มชนกลุ่มหนึ่ง ซึ่งอาศัยอยู่แถบเกาะไหหลำ ประเทศจีน  ส่วนใหญ่จะถือสัญชาติจีน มีจำนวนประชากรประมาณ 1 ล้านคน และนับถือลัทธิภูติผีวิญญาณ มีภาษาใกล้เคียงกับภาษาไทย แต่เรียกว่าภาษาไหล ซึ่งเป็นภาษาในกลุ่มภาษาไหล ตระกูลภาษาขร้า-ไท ชาวหลีปรากฏในประวัติศาสตร์จีนในสมัยราชวงศ์สุย รู้จักกันในชื่อ Liliao (ลิเหลียว)
== การแบ่งกลุ่มชาวหลี ==
ชาวหลีแบ่งออกเป็น  5 กลุ่มใหญ่ ซึ่งทั้งหมดพูดภาษาไหล ส่วนใหญ่นับถือศาสนาดั้งเดิม และส่วนใหญ่อาศัยอยู่บนเกาะไหหลำ ประเทศจีน ได้แก่
หลีเบนดี (Bendee) มีประชากร 74,000 คน
หลีฮา มีประชากร 646,000 คน
หลีเจียมาว มีประชากร 87,000 คน
หลีเม่ยฟู (Meifu) มีประชากร 50,000 คน
หลีฉี มีประชากร 295,000 คน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
หลีจิ่น ผ้าปักของชนชาติหลีบนเกาะไหหลำ
ผู้หญิงชาวหลีที่รักทอผ้าไหม
มณฑลไหหลำ
ชนกลุ่มน้อยในประเทศจีน
ฐานันดรที่สี่

ฐานันดรที่สี่ หมายถึง สื่อและสื่อข่าวที่มีความสามารถอย่างชัดเจนในการแก้ต่างและมีความสามารถโดยปริยายในการวางกรอบประเด็นทางการเมือง ทั้งนี้ไม่ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของระบบการเมืองอย่างเป็นทางการ แต่มีอิทธิพลทางสังคมโดยอ้อมอย่างสำคัญ
== ที่มา ==
Thomas Carlyle ระบุว่าคำนี้มีที่มาจากเอ็ดมันด์ เบิร์ก ซึ่งกล่าวในการอภิปรายของรัฐสภาใน ค.ศ. 1787 ในการรายงานข่าวสภาสามัญชน
== อ้างอิง ==
วารสารศาสตร์
ยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ

ยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ (UEFA Cup Winners’ Cup; ชื่อเดิม: ยูโรเปียนคัพวินเนอร์สคัพ: European Cup Winners’ Cup) เป็นรายการการแข่งขันฟุตบอลสโมสรของยุโรป โดยการนำเอาทีมที่เป็นผู้ชนะฟุตบอลถ้วยภายในของแต่ละประเทศ ของฟุตบอลลีกยุโรปในปีนั้น ๆ มาทำการแข่งขันกัน จัดการแข่งขันโดยสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป (ยูฟ่า) เริ่มจัดการแข่งขันตั้งแต่ฤดูกาล 1960–61 จนกระทั่งถึงฤดูกาล 1998–99 การแข่งขันถ้วยดังกล่าวก็ได้ถูกล้มเลิกไป เพื่อหลีกทางให้กับการจัดการแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก โดยที่ผู้ชนะเลิศในฟุตบอลถ้วยภายในของแต่ละประเทศ ก็จะได้สิทธิในการเข้าร่วมแข่งขันในถ้วยยูฟ่าคัพแทน
คัพวินเนอร์สคัพได้รับการพิจารณาให้เป็นการแข่งขันของสโมสรยุโรปดิวิชันสองรองจากยูโรเปียนคัพหรือยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ในอดีต ก่อนจะรวมกับรายการยูฟ่าคัพ เพื่อยกระดับความสำคัญก่อนที่จะมาเปลี่ยนชื่อเป็นยูฟ่ายูโรปาลีก love you
== การแข่งขันนัดชิงชนะเลิศ ==
== ทำเนียบผู้ชนะเลิศ ==
=== ชนะเลิศ (จำแนกตามสโมสร) ===
=== ชนะเลิศ (จำแนกตามสโมสร) ===
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของยูฟ่า
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
 
การแข่งขันฟุตบอลสโมสรระหว่างประเทศ
อ.เมืองพิจิตร

redirect อำเภอเมืองพิจิตร
อ.เมืองพิษณุโลก

redirect อำเภอเมืองพิษณุโลก
อ.ชาติตระการ

redirect อำเภอชาติตระการ
อ.เมืองแพร่

redirect อำเภอเมืองแพร่
อ.ชานุมาน

redirect อำเภอชานุมาน
ตาอูมาตาฟากาตังกีฮังกาโกอาอูอาอูโอตามาทีอาโปกาอีเฟนูอากีตานาตาฮู

ตาอูมาตาฟากาตังกีฮังกาโกอาอูอาอูโอตามาทีอาโปกาอีเฟนูอากีตานาตาฮู เป็นชื่อเนินเขาแห่งหนึ่งในประเทศนิวซีแลนด์ ซึ่งมีความสูง 305 เมตรจากระดับน้ำทะเล อยู่ติดกับเมืองโปรังกาฮาอู (Porangahau) ทางใต้ของไวปูกูราอู (Waipukurau) ในทางตอนใต้ของอ่าวเฮวค์ (Hawke's Bay) สะกดในภาษามาวรีว่า "Taumata­whakatangihanga­koauau­o­tamatea­turi­pukakapiki­maunga­horo­nuku­pokai­whenua­kitanatahu"
คนท้องถิ่นมักจะเรียกสั้น ๆ ว่า ตาอูมาตา (Taumata) เพื่อความสะดวกในการสนทนา ฐานข้อมูลชื่อสถานที่ทางภูมิศาสตร์ของนิวซีแลนด์ซึ่งควบคุมดูแลโดยสารสนเทศที่ดินแห่งนิวซีแลนด์ (LINZ) บันทึกชื่อไว้ว่า "Taumatawhakatangihangakoauauotamateapokaiwhenuakitanatahu"  (สั้นกว่าภาษามาวรี) ได้รับการยกย่องว่าเป็นชื่อสถานที่ที่ยาวที่สุดในประเทศที่พูดภาษาอังกฤษ และเป็นชื่อสถานที่ที่ยาวเป็นอันดับสองของโลก ตามที่ปรากฏใน Wises New Zealand Guide และรายงานใน New Zealand Herald 
== ความหมาย ==

ชื่อที่ปรากฏอยู่บนป้ายซึ่งใช้ชื่อในรูปแบบที่สอง สามารถแปลความหมายอย่างหยาบ ๆ ได้ว่า จุดยอดของเนินเขา ที่ซึ่งผู้ชายคนหนึ่งที่มีเข่าอันใหญ่โต ได้ไถลลง ปีนขึ้น และกลืนกินภูเขาต่าง ๆ เป็นผู้ซึ่งรู้จักกันดีว่าเป็นผู้กินผืนดิน (land eater) และเป่าขลุ่ยจมูกให้สุดที่รักของเขาฟัง
== อ้างอิง ==
สถานที่
ประเทศนิวซีแลนด์
ดัชเชสแห่งคอร์นวอลล์

ดัชเชสแห่งคอร์นวอลล์ เป็นพระอิสริยยศสำหรับพระชายาในดยุกแห่งคอร์นวอลล์ ยศดยุกแห่งคอร์นวอลล์เป็นยศไม่สืบตระกูล สำหรับพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร นั่นคือดยุกและดัชเชสแห่งคอร์นวอลล์นั้น เป็นเจ้าชายและเจ้าหญิงแห่งสหราชอาณาจักร
ดัชเชสแห่งคอร์นวอลล์พระองค์ปัจจุบันคือ แคเธอริน เจ้าหญิงแห่งเวลส์ พระชายาในเจ้าชายวิลเลียม เจ้าชายแห่งเวลส์ ซึ่งในพระราชสถานะพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร จึงทรงเป็นดยุกแห่งคอร์นวอลล์ พระองค์ปัจจุบันด้วย
ตราบจนกระทั่งปัจจุบัน ยศนี้ไม่ค่อยได้ใช้มากนักนอกจากในแคว้นคอร์นวอลล์ เพราะว่าพระราชโอรสพระองค์โตและพระรัชทายาทในพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักรนั้น มักจะได้รับการสถาปนาพระอิสริยยศให้เป็น เจ้าชายแห่งเวลส์ พระชายาของพระองค์จึงดำรงพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงแห่งเวลส์ ซึ่งมีพระเกียรติยศสูงกว่าและมีการใช้มากกว่ายศอื่น ๆ ทั้งหมด
ผู้ที่จะดำรงพระอิสริยยศดยุกแห่งคอร์นวอลล์จะต้องเป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในพระมหากษัตริย์เท่านั้น ดังนั้นจึงเป็นรัชทายาทโดยนิตินัย (รัชทายาทที่เปลี่ยนแปลงไม่ได้) ดังนั้นก็เหมือนกับยศเจ้าหญิงแห่งเวลส์ ไม่มีหญิงคนใดสามารถได้รับการสถาปนาเป็นดัชเชสแห่งคอร์นวอลล์ได้ด้วยพระองค์เอง ผู้ที่จะถือยศนั้นมีแต่เพียงพระชายาในเจ้าชายแห่งเวลส์ และดยุกแห่งคอร์นวอลล์เท่านั้น
== อ้างอิง ==
ดยุกแห่งคอร์นวอลล์
ดยุกแห่งคอร์นวอลล์

ดยุกแห่งคอร์นวอลล์ (Duke of Cornwall) เป็นบรรดาศักดิ์ดยุกบรรดาศักดิ์แรกที่ได้มีการสถาปนาในอังกฤษ โดยตามธรรมเนียมแล้วจะสงวนไว้เพื่อเป็นบรรดาศักดิ์เฉพาะสำหรับรัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงของราชบัลลังก์อังกฤษ หรือสำหรับพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในพระมหากษัตริย์บริเตนในอดีตจนกระทั่งปัจจุบัน
ดัชชีแห่งคอร์นวอลล์ (Duchy of Cornwall) ถือเป็นดัชชีแห่งแรกในอังกฤษ โดยสถาปนาขึ้นในปีค.ศ. 1337 ดยุกแห่งคอร์นวอลล์พระองค์ปัจจุบันคือ เจ้าชายวิลเลียม เจ้าชายแห่งเวลส์ พระราชโอรสพระองค์ใหญ่และพระรัชทายาทในสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 พระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร บริเตนใหญ่ ไอร์แลนด์เหนือและประเทศในเครือจักรภพ โดยพระชายาองค์ปัจจุบัน แคเธอรีน มิดเดิลตัน ซึ่งทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2554
==การสืบตระกูล==
บรรดาศักดิ์ดยุกแห่งคอร์นวอลล์นั้นเป็นยศไม่สืบตระกูล กล่าวคือพระโอรสของดยุกแห่งคอร์นวอลล์จะไม่สามารถสืบยศดยุกแห่งคอร์นวอลล์ได้ ซึ่งต่างจากยศสืบตระกูลโดยทั่วๆ ไป เพราะพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักรเท่านั้นที่จะทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นดยุกแห่งคอร์นวอลล์โดยทันที ไม่ต้องมีการสถาปนา ถ้าหากว่าพระราชบิดาและพระราชมารดาของพระองค์ยังไม่ครองราชย์ พระองค์จะเป็นทันทีที่พระราชบิดาหรือพระราชมารดาเสด็จขึ้นทรงราชย์ หรือทรงเป็นดยุกแห่งคอร์นวอลล์ทันทีตั้งแต่ประสูติหากพระราชบิดาพระราชมารดาทรงราชย์อยู่ในขณะนั้น
อิสริยยศดยุกแห่งคอร์นวอลล์จึงเป็นตำแหน่งรัชทายาทโดยนิตินัยเท่านั้น และจะต้องเป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่เท่านั้น แม้รัชทายาทโดยนิตินัยดังเช่นเจ้าชายแห่งเวลส์ ถ้าไม่ได้เป็นพระราชโอรสพระองค์โต ก็ไม่เป็นดยุคแห่งคอร์นวอลล์
อนึ่งหากดยุคแห่งคอร์นวอลล์สิ้นพระชนม์ลงโดยไม่มีพระโอรส พระเชษฐาองค์ถัดไปจะได้รับบรรดาศักดิ์นี้ไปโดยปริยายพร้อมๆ กับตำแหน่งรัชทายาท
โดยปกติแล้วมีความเป็นไปได้ว่าพระอิสริยยศเจ้าชายแห่งเวลส์ และตำแหน่งรัชทายาทนั้น จะไม่ได้สถาปนาเป็นดยุกแห่งคอร์นวอลล์เสมอไป เนื่องจากพระอิสริยยศเจ้าชายแห่งเวลส์นั้นเป็นอิสริยยศเฉพาะสำหรับองค์รัชทายาท ซึ่งสถาปนาโดยพระราชอำนาจของพระมหากษัตริย์ และไม่จำเป็นจะต้องเป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่
ในกรณีตัวอย่าง คือ ในกรณีของพระเจ้าจอร์จที่ 2 ซึ่งสถาปนาพระราชนัดดาของพระองค์เป็นพระรัชทายาท ซึ่งต่อมาคือ พระเจ้าจอร์จที่ 3 เป็นเจ้าชายแห่งเวลส์  แต่ก็หาได้ดำรงอิสริยยศเป็นดยุกแห่งคอร์นวอลล์ เนื่องจากพระองค์มิได้เป็นพระราชโอรสของพระมหากษัตริย์ ดังนั้นเมื่อพระมหากษัตริย์ไม่มีพระราชโอรสสำหรับสืบราชสมบัติ ดัชชีแห่งคอร์นวอลล์จะผนวกกลับเป็นของพระมหากษัตริย์จนกระทั่งมีประสูติกาลพระราชโอรสของพระมหากษัตริย์ หรือจนกระทั่งมีการเสด็จขึ้นครองราชย์ของพระมหากษัตริย์พระองค์ใหม่ซึ่งมีพระราชโอรสพระองค์ใหญ่
==ตราอาร์ม==

ตราอาร์มของดยุกแห่งคอร์นวอลล์ เป็นพื้นสีดำ กับเหรียญทองจำนวนสิบห้าเหรียญ ในปัจจุบันใช้ประกอบตราสัญลักษณ์ของเจ้าชายแห่งเวลส์ โดยปรากฏอยู่เบื้องล่างของตราสัญลักษณ์
ตูโปเลฟ ตู-144

ตูโปเลฟ ตู-144 (Tupolev Tu-144) เป็นเครื่องบินโดยสารความเร็วเหนือเสียงแบบแรกของโลก เครื่องต้นแบบ ตู-144 บินครั้งแรกเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 1968 และปรากฏต่อสาธารณชนเป็นครั้งแรก ที่อากาศยานเชเรเม็ทเยโวในกรุงมอสโก เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1970 ในงานแสดงการบินที่ปารีสในปี ค.ศ. 1973 ตู-144 หมายเลข 2 ซึ่งเป็นเครื่องบินต้นแบบนั้นได้เกิดระเบิดต่อหน้าผู้ชมกว่า 30,000 คน ทำให้การพัฒนาช้าลงไปอีกหลายปี ตู-144 เริ่มรับผู้โดยสารเป็นครั้งแรกในวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1977 และมีคู่แข่งขันอย่างเจ๊ตโดยสารคองคอร์ด ซึ่ง ตู-144 มีขนาดลำตัวที่ใหญ่กว่าและเร็วกว่าคองคอร์ด ออกบินเป็นครั้งแรกก่อนคองคอร์ด 2 เดือน แต่รับผู้โดยสารช้ากว่าคองคอร์ต 21 เดือน
ตูโปเลฟ ตู-144 มีข้อจำกัดในการออกแบบด้านพลศาสตร์ ซึ่งส่วนหัวของเครื่องบินจะต้องเชิดขึ้น ส่งผลให้ทัศนวิสัยของนักบินไม่ดี ผู้ออกแบบได้แก้ไขโดยเพิ่มกลไกปรับส่วนหัวของเครื่องบิน ให้กดลงมา เพื่อให้นักบินมองเห็นสนามบินขณะเครื่องบินขึ้น ลงจอด และขณะอยู่บนแทกซี่เวย์
ตู-144 ต้องใช้ร่มชูชีพช่วยลดความเร็วในการลงจอด
== รายละเอียด ตูโปเลฟ ตู-144 ==

ผู้สร้าง (โรงงานสร้างอากาศยานแห่งสหภาพโซเวียต) ปัจจุบันคือสำนักงานตูโปเลฟ
ประเภท เจ๊ตโดยสารความเร็วเหนือเสียง อัตราผู้โดยสาร 140 ที่นั่ง เจ้าหน้าที่ 3 นาย
เครื่องยนต์ เทอร์โบแฟน คุซเน็ทซอฟ เอ็นเค-144 ให้แรงขับสถิตเครื่องละ 15,000 กิโลกรัม และ 20,000 กิโลกรัม เมื่อสันดาปท้ายจำนวน 4 เครื่อง
กางปีก 28.80 เมตร
ยาว 65.70 เมตร
สูง 12.85 เมตร
พื้นที่ปีก 438 ตารางเมตร
น้ำหนักเปล่า 85,000 กิโลกรัม
น้ำหนักบรรทุกสูงสุด 15,000 กิโลกรัม
น้ำหนักเชื้อเพลิงมากที่สุด 95,000 กิโลกรัม
น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด 180,000 กิโลกรัม
อัตราเร็วสูงสุด 2.35 มัค (2,500 กิโลเมตร/ชั่วโมง)
อัตราเร็วเดินทางปกติ 2.2 มัค (2,300 กิโลเมตร/ชั่วโมง)
อัตราเร็วเดินทางพิสัยบินไกล 1.9 มัค (2,000 กิโลเมตร/ชั่วโมง)
เพดานบินใช้งาน 16,000-18,000 เมตร
พิสัยบิน 6,500 กิโลเมตร
== อ้างอิง ==
เครื่องบินตูโปเลฟ
อากาศยานเชิงพาณิชย์
โบอิง 747

โบอิง 747 (Boeing 747) เป็นอากาศยานแบบลำตัวกว้างพิสัยไกลขนาดใหญ่ ผลิตโดยฝ่ายผลิตเครื่องบินพาณิชย์โบอิง เป็นอดีตเครื่องบินโดยสารที่ใหญ่ที่สุดในโลกก่อนที่แอร์บัส เอ380 จะแล้วเสร็จเครื่องต้นแบบบินขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1969 เข้าประจำการกับสายการบินแพนแอมเมื่อวันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 1970 ในเส้นทางนิวยอร์ก-ลอนดอน
== ข้อมูลจำเพาะ ==
ผู้สร้าง: ฝ่ายผลิตเครื่องบินพาณิชย์โบอิง ประเทศสหรัฐอเมริกา
ประเภท: อากาศยานไอพ่นโดยสารลำตัวกว้าง พิสัยบินไกล เจ้าหน้าที่ 3 คน อัตราผู้โดยสารสูงสุด 550 ที่นั่ง
เครื่องยนต์: เทอร์โบแฟน แพรทท์ แอนด์วิทนีย์ จำนวน 4 เครื่อง
* รุ่น เจที 9 ดี-3 ให้แรงขับ 19,730 กิโลกรัม
* รุ่น เจที 9 ดี-3 ดับเบิลยู ให้แรงขับ 20,410 กิโลกรัม
* รุ่น เจที 9 ดี-7 ให้แรงขับ 20,635 กิโลกรัม
* รุ่น เจที 9 ดี-7 ดับเบิลยู ให้แรงขับ 21,320 กิโลกรัม
กางปีก: 59.64 เมตร
ยาว: 70.66 เมตร
สูง: 19.33 เมตร
พื้นที่ปีก: 511 ตารางเมตร
น้ำหนักเปล่า: 170,823 กิโลกรัม
น้ำหนักบรรทุกสูงสุด: 68,538 กิโลกรัม
น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด: 371,945 กิโลกรัม
น้ำหนักร่อนลงสูงสุด: 285,763 กิโลกรัม
อัตราเร็วขั้นสูง: 969 กิโลเมตร/ชั่วโมง
อัตราเร็วเดินทาง: 935 กิโลเมตร/ชั่วโมง
เพดานบินใช้งาน: 12,500 เมตร
ระยะทางวิ่งขึ้นพ้นสิ่งกีดขวาง 35 ฟุต: 3,155 เมตร
ระยะร่อนลง: 2,109 เมตร
พิสัยบินไกลสุด: 12,230 กิโลเมตร เมื่อใช้ความเร็วเดินทางไกล
== เครื่องบินที่ใกล้เคียงกัน ==
=== รุ่นที่ใกล้เคียงกัน ===
โบอิง 747 เอสพี
โบอิง 747-400
โบอิง 747-8
อี-4 Nightwatch
วีซี-25 (แอร์ฟอร์ซวัน)
Airborne Laser
Shuttle Carrier Aircraft
Stratospheric Observatory for Infrared Astronomy
=== เครื่องบินที่คล้ายกัน ===
แอร์บัส เอ 340-600
แอร์บัส เอ 380
อิลยูชิน อิล-96
แอนโตนอฟ แอน-225
โบอิง 747-400
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ข้อมูล 747 ในเว็บไซต์โบอิง 
ข้อมูล 747 ในเว็บไซต์ newairplane.com  
โบอิง 747SP 
747
บโบอิง 747
โบอิง 747 เอสพี

โบอิง 747 เอสพี (Boeing 747SP)  เป็นเครื่อง 747 ที่มีลักษณะพิเศษ (SP=Special Performance) คือง่ายในการร่อนขึ้นร่อนลงบ่อย ๆ มีความทนทานมากกว่า พิสัยการบินไกลแต่มีพิสัยบินสั้นกว่า โบอิง 747 
== ข้อมูลจำเพาะ ==
มีดังต่อไปนี้
ผู้สร้าง บริษัทโบอิง คอมเมอร์เชียล แอร์เพลน (สหรัฐอเมริกา)
ประเภท เจ๊ตโดยสารลำตัวกว้าง พิสัยการบินไกล เจ้าหน้าที่ 3 นาย อัตราผู้โดยสารสูงสุด 360 ที่นั่ง
เครื่องยนต์ เทอร์โบแพรทท์ แอนด์วิทนีย์ เจที 9 ดี-7 เอ ให้แรงขับ 21,296 กิโลกรัม
กางปีก 59.31 เมตร
ยาว 56.31 เมตร
สูง 19.94 เมตร
พื้นที่ปีก 511 ตารางเมตร
น้ำหนักเปล่า 144,923 กิโลกรัม
น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด 312,979 กิโลกรัม
น้ำหนักร่อนลงสูงสุด 204,117 กิโลกรัม
อัตราเร็วขั้นสูง 980 กิโลเมตร
เพดานบินใช้งาน 12,500 เมตร
ระยะทางวิ่งขึ้น 2,637 เมตร
ระยะร่อนลง 1,594 เมตร
พิสัยบิน 11,397 กิโลเมตร
== อ้างอิง ==
747 เอสพี
อากาศยานเชิงพาณิชย์
ล็อคฮีด แอล-1011

{|
|}
ล็อกฮีด แอล-1011 ไตรสตาร์ (Lockheed L-1011 TriStar) เรียกโดยทั่วไปว่า แอล-1011 (อ่านว่า "แอล-สิบ-สิบ-เอ็ด") หรือไตรสตาร์ เป็นเครื่องบินโดยสารลำตัวกว้างสามเครื่องยนต์สัญชาติอเมริกัน ได้รับการออกแบบและผลิตโดยบริษัทล็อกฮีด โดยเป็นเครื่องบินพาณิชย์ลำตัวกว้างลำที่สามที่ถูกสร้างขึ้น ต่อจากโบอิง 747 และคู่แข่งแมคดอนเนลล์ ดักลาส ดีซี-10 ถูกเปิดตัวครั้งแรกในปี 1972 โดยสายการบินอีสเทิร์นแอร์ไลน์ ด้วยความจุผู้โดยสารสูงสุด 400 คนและพิสัยการบินกว่า 4,000 ไมล์ทะเล (7,410 กม.) แอล-1011 ไตรสตาร์ได้รับการออกแบบมาสำหรับการเดินทางระยะกลางถึงระยะไกล มีการใช้เครื่องยนต์โรลส์-รอยซ์ อาร์บี211 จำนวนสามเครื่อง โดยสองเครื่องยนต์ติดตั้งบริเวณใต้ปีกแต่ละข้าง และอีกหนึ่งเครื่องติดตั้งที่ส่วนท้ายของลำ แอล-1011 ยังได้รับการติดตั้งระบบการลงจอดอัตโนมัติ, ระบบลดระดับอัตโนมัติ, และตัวเลือกในการติดตั้งพื้นที่ครัวและห้องรับรองในส่วนล่างของเครื่องบิน
== ข้อมูลจำเพาะ ==
ผู้สร้าง: บริษัท ล็อกฮีด-แคลิฟอร์เนีย (สหรัฐอเมริกา)
ประเภท: เจ๊ตโดยสารลำตัวกว้าง พิสัยปานกลาง-ไกล เจ้าหน้าที่ 3 นาย อัตราผู้โดยสารสูงสุด 300 ที่นั่ง
เครื่องยนต์: เทอร์โบแฟน รอสส์-รอยซ์ อาร์บี.211-524 บี ให้แรงขับสถิตเครื่องละ 21,722 กิโลกรัม 3 เครื่อง
กางปีก: 47.34 เมตร
ยาว: 50.04 เมตร
สูง: 16.87 เมตร
พื้นที่ปีก: 320 ตารางเมตร
น้ำหนักเปล่า: 108,925 กิโลกรัม
น้ำหนักบรรทุกสูงสุด: 44,390 กิโลกรัม
น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด: 224,982 กิโลกรัม
น้ำหนักร่อนลงสูงสุด: 166,920 กิโลกรัม
อัตราเร็วเดินทางขั้นสูง: 978 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะ 9,450 เมตร
อัตราเร็วเดินทาง: 935 กิโลเมตร/ชั่วโมง
อัตราเร็วเดินทางประหยัด 913 กิโลเมตร/ชั่วโมง
เพดานบินใช้งาน: 12,800 เมตร
พิสัยบิน: 9,748 กิโลเมตร เมื่อบรรทุกผู้โดยสารและสัมภาระเต็มที่
* 11,397 กิโลเมตร เมื่อบรรทุกเชื้อเพลิงเต็มที่
== อากาศยานที่ใกล้เคียงกัน ==
=== รุ่นที่ใกล้เคียงกัน ===
ล็อกฮีด ไตรสตาร์ (อาร์เอเอฟ)
สตาร์เกเซอร์
=== อากาศยานที่ใกล้เคียงกัน ===
แอร์บัส เอ300
โบอิง 747 เอสพี
โบอิง 767
อิลยูชิน อิล-86
แมคดอนเนลล์ ดักลาส ดีซี-10
== อ้างอิง ==
อ
บริษัทล็อกฮีด
อากาศยานเชิงพาณิชย์
วัดกันมาตุยาราม

วัดกันมาตุยาราม เป็นวัดราษฎร์ขนาดเล็ก  สังกัดธรรมยุตินิกาย  ตั้งอยู่ริมถนนมังกร  เขตสัมพันธวงศ์  กรุงเทพมหานคร แวดล้อมด้วยชุมชนชาวไทยเชื้อสายจีน ในบริเวณใกล้เคียงกับวัดกุศลสมาครของฝ่ายอนัมนิกาย  และวัดบำเพ็ญจีนพรตของฝ่ายจีนนิกาย  วัดนี้สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2407 ตรงกับปลายรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 โดย นางกลีบ สาครวาสี ผู้เป็นบุตรสาวของยายแฟง ผู้เป็นเจ้าของโรงโสเภณีที่ย่านสำเพ็ง และเป็นผู้อุทิศทรัพย์และที่ดินสร้างเป็นวัดคณิกาผล ที่อยู่ใกล้เคียงด้านฝั่งถนนพลับพลาไชย  ได้อุทิศสวนดอกไม้สร้างเป็นวัดขึ้น ต่อมาบุตรของนางกลีบ คือ พระดรุณรักษา (กัน สาครวาสี) ได้ถวายตัวเป็นมหาดเล็กในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว  เมื่อสร้างวัดเสร็จแล้ว นางกลีบ ได้น้อมเกล้าฯ ถวาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามว่า "วัดกันมาตุยาราม" อันหมายถึง  "วัดที่มารดาของนายกันเป็นผู้สร้าง"  บริเวณวัดแห่งนี้ค่อนข้างคับแคบ  ปูชนียสถานสำคัญมีเจดีย์ทรงระฆังคว่ำแบบลังกาสร้างเลียนแบบธัมเมกขสถูปในประเทศอินเดีย โดยในประเทศไทยมีเจดีย์ลักษณะเช่นนี้เพียง 2 แห่งเท่านั้น นอกจากที่นี่แล้ว ยังมีอีกที่คือ วัดโสมนัสราชวรวิหาร และในพระอุโบสถมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่องพุทธประวัติ  วัดนี้เคยเป็นที่จำพรรษาของ สุชีโวภิกขุ หรือ อาจารย์สุชีพ ปุญญานุภาพ  ปราชญ์ทางพระพุทธศาสนาคนหนึ่งของประเทศไทย

==แหล่งข้อมูลอื่น==
กันมาตุยาราม
โบราณสถานในเขตสัมพันธวงศ์
เอ็ม. ไนท์ ชยามาลาน

เอ็ม. ไนท์ ชยามาลาน (M. Night Shyamalan; ฮินดี: एम. नाइट श्यामलन) มีชื่อเต็มว่า มาโนช เนลลิยัตตู ศยามาลาน (Manoj  Nelliyattu Shyamalan; मनोज नाइट श्यामलन) ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน เชื้อสายอินเดีย เกิดเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1970 ที่เมืองปอนดิเชอริ ประเทศอินเดีย ในครอบครัวที่มีพ่อและแม่เป็นแพทย์ แต่มาเติบโตและใช้ชีวิตอยู่ที่เมืองฟิลาเดลเฟีย ประเทศสหรัฐอเมริกา
ชยามาลานมีความสนใจในศาสตร์ด้านภาพยนตร์มาตั้งแต่เล็กแล้ว ในวัยเด็กและวัยรุ่น ชยามาลานมักจะถ่ายทำภาพยนตร์ด้วยตนเอง โดยเขียนบทและแสดงเอง
ชยามาลาน เป็นที่รู้จักจากการเป็นผู้กำกับและเขียนบทภาพยนตร์เรื่อง The Sixth Sense ในปี ค.ศ. 1999 ซึ่งก็เป็นภาพยนตร์ที่โด่งดังและเป็นที่กล่าวขานอย่างมากในปีนั้น และต่อมาได้รับการเสนอชื่อชิงรางวัลออสการ์ถึง 6 สาขาด้วยกัน ได้แก่ ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, ผู้กำกับยอดเยี่ยม, ดาราประกอบชายยอดเยี่ยม, ดาราประกอบหญิงยอดเยี่ยม, บทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม, ตัดต่อยอดเยี่ยม แม้จะไม่ได้เลยสักรางวัล  แต่ก็ได้สร้างชื่อให้แก่ชยามาลานและนักแสดงในเรื่องเป็นอย่างมาก
The Sixth Sense เป็นภาพยนตร์ในการกำกับเรื่องที่ 3 ของชยามาลานเท่านั้น ซึ่งประสบความสำเร็จอย่างมากทั้งรายได้ในการเข้าฉายและคำวิจารณ์ แต่ภาพยนตร์เรื่องต่อมา คือ Unbreakable ในปี ค.ศ. 2000 ที่ดำเนินเรื่องราวตามแบบ  The Sixth Sense กลับไม่ประสบความสำเร็จเลย ทั้งรายได้และคำวิจารณ์
เอ็ม. ไนท์ ชยามาลาน เป็นผู้กำกับที่มีสไตล์เป็นตัวของตัวเอง ภาพยนตร์ทุกเรื่องของเขาจะเขียนบทเอง และอำนวยการสร้างเอง รวมทั้งจะร่วมแสดงเองด้วย โดยจะเป็นตัวประกอบในฉาก และเรื่องราวทุกเรื่องจะเกิดในเมืองฟิลาเดลเฟียเมืองที่เขาเติบโตขึ้น   แต่ผลงานหลังจาก  The Sixth Sense แล้ว ชยามาลานไม่ประสบความสำเร็จเลยในเรื่องของคำวิจารณ์ เพราะภาพยนตร์ทุกเรื่องดำเนินในสไตล์  The Sixth Sense ตลอด นักวิจารณ์หลายคนเห็นตรงกันว่า เขาพยายามเลียนแบบอัลเฟร็ด ฮิตช์ค็อก ผู้กำกับที่ได้ชื่อว่าเป็น "ราชาหนังเขย่าขวัญ" มากเกินไป  โดยเฉพาะอย่างยิ่งภาพยนตร์เรื่อง Lady in the Water ในปี ค.ศ. 2006 มีชื่อเข้าชิงรางวัลราสซี่อวอร์ด หรือรางวัลยอดแย่แห่งปี ถึง 3 รางวัลด้วยกันคือ ภาพยนตร์ยอดแย่, ผู้กำกับยอดแย่ และนักแสดงประกอบชายยอดแย่ ที่ชยามาลานรับบทนี้เอง  และ The Happening ก็ติดอันดับอยู่ในอันดับ 8 ของภาพยนตร์ยอดแย่ตลอดกาลของนิตยสาร เอ็มไพร์ 
== ผลงาน ==
===ภาพยนตร์===
===โทรทัศน์===
==ผลตอบรับ==
ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 12 เรื่องของ เอ็ม. ไนท์ ชยามาลาน
16px 0–59% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ 16px 60–74% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 16px 75–100% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก 
สีแดง 0–19 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบเลย 20–39 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ สีส้ม 40–60 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ให้ปานกลาง สีเขียว 61–80 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 81–100 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก 
N/A ไม่ปรากฏ, หาข้อมูลไม่ได้ 
$ ดอลลาร์สหรัฐ 
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ส่วนตัว 
ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอินเดีย
ชาวอเมริกันเชื้อสายอินเดีย
ชาวอเมริกันที่นับถือศาสนาฮินดู
นักเขียนบทชาวอเมริกัน
ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์
บุคคลจากปุฑุเจรี
บุคคลจากฟิลาเดลเฟีย
ล็อกฮีด เอฟ-104 สตาร์ไฟเตอร์

{|
|}

เอฟ-104 สตาร์ไฟเตอร์ (F-104 Starfighter)  เป็นเจ๊ตขับไล่ความเร็วเหนือเสียง 2 เท่า แบบแรกของกองทัพอากาศสหรัฐ และได้ทำลายสถิติความเร็วสูงสุดของโลกไว้เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม 1958 ดัวยความเร็ว 2,259.54 กิโลเมตร/ชั่วโมง
== รายละเอียด เอฟ-104 สตาร์ไฟเตอร์ ==


ผู้สร้าง: บริษัทล็อกฮีด-แคริฟอร์เนีย (สหรัฐอเมริกา)
ประเภท: เครื่องบินขับไล่-ทิ้งระเบิด ที่นั่งเดียว
เครื่องยนต์: เทอร์โบเจ็ท เจเนอรัล อีเล็กทริค เจ 79-จีอี-11 เอ ให้แรงขับ 7165 กิโลกรัม เมื่อใช้สันดาปท้าย
กางปีก: 6.68 เมตร
ยาว: 16.69 เมตร
สูง: 4.11 เมตร
น้ำหนักเปล่า: 6,387 กิโลกรัม
น้ำหนักวิ่งสูงสุด: 13,054 กิโลกรัม
อัตราเร็วขั้นสูง: 2.2 มัค ที่ระยะสูง 11,000 เมตร
อัตราเร็วเดินทางสูงสุด: 0.95 มัค
อัตราเร็วเดินทางประหยัด: 0.85 มัค
อัตราไต่: 15,250 เมตร/นาที ที่ระดับน้ำทะเล
เพดานบินใช้งาน: 17,680 เมตร
อัตราเร่งถึงความเร็ว: 2 มัค 3 นาที
ระยะทางวิ่งขึ้น: 902 เมตร
ระยะร่อนลง: 695 เมตร
รัศมีทำการรบ: 1,200 กิโลเมตร เมื่อบรรทุกเชื้อเพลิงเต็มที่
พิสัยบิน: 3,510 กิโลเมตร
อาวุธ: ปืนใหญ่อากาศ วัลแคน ขนาด 20 มม. 1 กระบอก
*อาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศ เอไอเอ็ม-9 ไซด์ไวน์เดอร์ ที่ปลายปีกข้างละนัด
*อาวุธปล่อยอากาศสู่พื้น เอจีเอ็ม-12 บลูพับ
*อาวุธปราบเรือรบ แบบคอร์โมรัน 2 นัด
*ลูกระเบิดใต้ลำตัวหนัก 907 กิโลกรัม
== อ้างอิง ==
เครื่องบินล็อกฮีด
อ
เอฟ-106 เดลต้า ดาร์ท

{|
เอฟ-106 เดลต้า ดาร์ท    (F-106 Delta Dart)   เอฟ-106 เป็นเครื่องบินที่พัฒนามาจากเจ๊ตขับไล่ปีกสามเหลี่ยม เอฟ-102 เอฟ-106 เคยทำสถิติความเร็วสูงสุดไว้ที่ 2,455.74 กิโลเมตร/ชั่วโมง ในปี ค.ศ.  1962
== รายละเอียด เอฟ-106 เดลต้า ดาร์ท ==

ผู้สร้าง: โรงงานคอนแวร์ บริษัทเยเนลรัล ไดนามิคส์ (สหรัฐอเมริกา)
ประเภท: เจ๊ตขับไล่สกัดกั้น ทุกกาลอากาศ ที่นั่งเดียว
เครื่องยนต์: เทอร์โบเจ๊ต แพรทท์ แอนด์วิทนีย์ เจ 75 พี-17 ให้แรงขับ 17,200 ปอนด์ และ 24,500 ปอนด์ เมื่อสั้นดาปท้าย 1 เครื่อง
กางปีก: 11.70 เมตร
ยาว: 21.55 เมตร
สูง: 6.94 เมตร
พื้นที่ปีก: 64.56 ตารางเมตร
น้ำหนักเปล่า: 10,737 กิโลกรัม
น้ำหนักรวม: 16,117 กิโลกรัม
อัตราเร็วขั้นสูง: 2.3 มัค ที่ระยะสูง 12,000 เมตร
พิสัยบิน: 2,400 กิโลเมตร
เพดานบิน: 18,288 เมตร
อาวุธ: อาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศ เอไออาร์-2 เอ/บี เจนี ติดหัวรบนิวเคลียร์ 1.5 กิโลต้น จำนวน 1 นัด
*อาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศ เอไอเอ็ม-4 เอฟ/จี ซูเปอร์ฟัลคอน ติดหัวระเบิดแรงสูง 4 นัด ในห้องเก็บอาวุธใต้ลำตัว
== อ้างอิง ==
อ
เจเนรัลไดนามิกส์เอฟ-111

เจเนรัลไดนามิกส์เอฟ-111 หรือ เอฟ-111 (General Dynamics F-111) เป็นเครื่องบินแบบแรกที่สามารถลู่ปีกได้ โดยมีการเปลี่ยนมุมลู่ปีกเพื่อเสถียรภาพในการบินด้วยความเร็วต่ำและลดแรงต้านเมื่อบินด้วยความเร็วสูง และทำให้เกิดเครื่องบินที่สามารถลู่ปีกได้ตามมาอีก เช่น เอฟ-14 ทอมแคท ซุคฮอย ซู-17 เป็นต้น
== ข้อมูลจำเพาะ ==
ข้อมูลจำเพาะดังต่อไปนี้ 
เครื่องยนต์ เทอร์โบแฟน แพรทท์ แอนด์ วิทนีย์ ทีเอฟ 30-พี-30 ให้แรงขับเครื่องละ 8,399 กิโลกรัม *เมื่อใช้สันดาปท้าย 2 เครื่อง
กางปีก 19.20 เมตร เมื่อกางปีกเต็มที่
* 9.74 เมตร เมื่อลู่ปีกเต็มที่
ยาว 22.40 เมตร
สูง 5.22 เมตร
น้ำหนักเปล่า 20,943 กิโลกรัม
น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด 41,500 กิโลกรัม
อัตรเร็วสูงสุด 2.2 มัค ที่ระยะสูง
* 1.2 มัคที่ระดับน้ำทะเล
เพดานบินใช้งาน 15,500 เมตร
พิสัยบิน 5,093 กิโลเมตร
อาวุธ ปืนใหญ่อากาศ เอ็ม 61 ขนาด 20 มม. 1 กระบอก
* ระเบิดขนาด 750 ปอนด์ 2 ลูก ในห้องเก็บอาวุธภายในลำตัว
* สามารถติดตั้งอาวุธที่ใต้ปีกได้ ปีกละ 4 ตำบล
== อ้างอิง ==
เครื่องบินเจเนรัล ไดนามิกส์
จ
เช็งยาง เจ-6

เช็งยาง เจ-6 (Shenyang J-6; 歼-6; Farmer) เช็งยางเจ-6 เป็นเครื่องบินแบบ มิก-19 ที่ถูกสร้างโดยโรงงานสร้างอากาศยานแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน มิก-19 ซึ่งเป็นต้นแบบของ เจ6 เป็นเครื่องบินเจ๊ตความเร็วเหนือเสียงแบบแรกของสหภาพโซเวียต
== รายละเอียด เช็งยาง เจ-6 ==
ผู้สร้าง โรงงานสร้างอากาศยานแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน
ประเภท เจ๊ตขับไล่-สกัดกั้น ที่นั่งเดียว
เครื่องยนต์ เทอร์โบเจ๊ต คลีมอฟ อาร์ดี-9บี (สร้างในจีน) ให้แรงขับสถิตเครื่องละ 2,601 กิโลกรัม และ 3253 กิโลกรัมเมื่อใช้สันดาปท้าย 2 เครื่อง
กางปีก 9 เมตร
ยาว 12.60 เมตร
สูง 4.02 เมตร
พื้นที่ปีก 25 ตารางเมตร
น้ำหนักเปล่า 5,760 กิโลกรัม
น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด 8,700 กิโลกรัม
อัตราเร็วขั้นสูง 1,453 กิโลเมตร/ชั่วโมง
อัตราเร็วเดินทาง 950 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 10,000 เมตร
เพดานบินใช้งาน 17,900 เมตร
อัตราไต่สูงสุด 6,900 เมตร/นาที ที่ระดับน้ำทะเล
พิสัยบินปกติ 1,390 กิโลเมตร
พิสัยบินไกลสุด 2,200 กิโลเมตร เมื่อติดตั้งถังเชื้อเพลิงภายนอก
บินทน 2 ชั่วโมง 38 นาที ที่ระยะสูง 14,000 เมตร
อาวุธ ปืนใหญ่อากาศ 30 มม. 2-3 กระบอก ที่โคนปีกข้างละกระบอกและใต้ลำตัว 1 กระบอก
* อาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศ
* ลูกระเบิดและจรวดที่ใต้ปีก
== อ้างอิง ==
ช
ช
ความสัมพันธ์จีน–สหภาพโซเวียต
คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสยาม

คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสยาม เป็นคณะเภสัชศาสตร์คณะที่ 15ของประเทศไทย เป็นคณะเภสัชศาสตร์แห่งที่ 3 ของมหาวิทยาลัยเอกชน แต่เป็นคณะเภสัชศาสตร์แห่งแรกของมหาวิทยาลัยเอกชนที่เป็นหลักสูตร 6 ปี จัดตั้งขึ้นเพื่อสร้างเภสัชกร ที่มีทักษะการปฏิบัติงานด้านบริบาลทางเภสัชกรรม ได้รับการรับรองหลักสูตรจากสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา (สกอ.) เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 เปิดดำเนินการรับนักศึกษาเภสัชศาสตร์ครั้งแรกในภาคการศึกษา พ.ศ. 2549 และได้รับการรับรองจากสภาเภสัชกรรมเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552
== กลุ่มวิชา ==
คณะเภสัชศาสตร์มหาวิทยาลัยสยามมี 1 กลุ่มวิชาดังนี้
กลุ่มวิชาการบริบาลทางเภสัชกรรม
== หลักสูตร ==
คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสยาม เปิดทำการเรียนการสอน 1 หลักสูตรในระดับปริญญาตรี
== ทำเนียบคณบดี ==
รายนามคณบดีคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสยาม
== อ้างอิง ==
คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสยาม
สยาม
เภสัชศาสตร์