pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
มาร์ทีน วากเนอร์

มาร์ทีน วากเนอร์ (Martin Wagner; 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1885 ที่เคอนิชส์แบร์ค  – 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1957 ในเคมบริดจ์ (แมสซาชูเซตส์)) เป็นนักผังเมืองและสถาปนิกชาวเยอรมัน
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์เกี่ยวกับมาร์ทีน วากเนอร์ โดย archINFORM 15 ก.ค. 2551
สถาปนิกชาวเยอรมัน
นักผังเมือง
PE

PE เป็นอักษรย่อในภาษาอังกฤษ ซึ่งอาจหมายถึง
พอลิเอทิลีน (Polyethylene)
วิชาพลศึกษา (Physical Education)
Principles and Practice of Engineering Exam การสอบใบประกอบอาชีพวิศวกรรมในสหรัฐอเมริกา
10 กฎเฮ้วเด็ดหัวใจเฮี้ยว

10 กฎเฮ้วเด็ดหัวใจเฮี้ยว (10 Things I Hate About You) เป็นภาพยนตร์แนวโรแมนติกคอเมดีในปี 1999 กำกับโดย จิล จังเกอร์ แสดงโดย ฮีธ เลดเจอร์ , จูเลีย สไตลส์ , โจเซ็ป กอร์ดอน-เลวิตต์ ,ลาริซา โอเลย์นิก ,เดวิด ครัมฮอลต์ซ และแลร์รี มิลเลอร์ โดยดัดแปลงมาจากบทประพันธ์ของ วิลเลียม เชกสเปียร์‎ เรื่อง The Taming of the Shrew โดยดัดแปลงเป็นฉากโรงเรียนอเมริกันในยุคปัจจุบัน บทภาพยนตร์เขียนโดย คาเรน แม็กคัลลาห์ ลัตซ์ และเคิร์สเตน สมิธ
ภาพยนตร์ออกฉายเมื่อ 31 มีนาคม ค.ศ. 1999 และทำให้ดารานำเป็นที่รู้จักทั้งสไตลส์และเลดเจอร์ ผลงานการกำกับเปิดตัวของจังเกอร์ เช่นเดียวกับคนเขียนบทภาพยนตร์ ลัตซ์และสมิธ ซึ่งต่อมาทั้งคู่ได้เขียนบทภาพยนตร์ที่ดัดแปลงมาจากบทประพันธ์ของเชกสเปียร์อีกครั้งใน She's the Man
== อ้างอิง ==
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2542
ภาพยนตร์อเมริกัน
ภาพยนตร์โดยทัชสโตนพิกเจอส์
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในรัฐวอชิงตัน
ภาพยนตร์ที่มีฉากในรัฐวอชิงตัน
สถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำภูเก็ต

สถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำภูเก็ต (Phuket Aquarium) เป็นสถานที่จัดแสดงสัตว์น้ำ ตั้งอยู่ที่แหลมพันวา ตำบลวิชิต อำเภอเมือง จังหวัดภูเก็ต  เริ่มก่อสร้างในปี พ.ศ. 2521 และเปิดให้เข้าชมเมื่อปี พ.ศ. 2526 ภายในจัดแสดงปลาใต้ท้องทะเลลึก รวมไปถึงสัตว์น้ำจืด เช่น ปลาการ์ตูน ปลาขี้ตังเบ็ด ปลาฉลาม ปลาหมึก ปลากระเบน เต่าตนุ เต่ากระ มีอุโมงค์ใต้น้ำจัดแสดงปลาทั้งขนาดเล็กและใหญ่ มีสิ่งอำนวยความสะดวก เช่น ร้านขายของที่ระลึก
==ที่ตั้ง==
เลขที่ 51 ถนนศักดิเดชน์ (อ่าวมะขาม-แหลมพันวา) ตำบลวิชิต อำเภอเมือง จังหวัดภูเก็ต 83000
==อ้างอิง==
ข้อมูลทั่วไปของ สถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำภูเก็ต
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
สถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำ พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ สถาบันวิทยาศาสตร์ทางทะเล ในประเทศไทย
สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองภูเก็ต
ธงชาติเบลเยียม

ธงชาติเบลเยียมเป็นธงสามสีสามแถบรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า พื้นธงแบ่งเป็นแถบสีดำ สีเหลือง และสีแดง เรียงตามแนวตั้งจากซ้ายไปขวา แต่ละแถบมีความกว้างเท่ากัน ลักษณะของธงดังกล่าวนี้ได้รับอิทธิพลจากธงชาติฝรั่งเศส ส่วนสีธงได้มาจากสีประจำอาณาจักรดยุคแห่งบราบองต์ดังปรากฏว่า เมื่อเกิดเหตุการณ์จลาจลอันนำไปสู่การปฏิวัติเบลเยียมเพื่อเรียกร้องเอกราชจากเนเธอร์แลนด์ในปี พ.ศ. 2373 กองกำลังรักษาดินแดนของเบลเยียมได้ใช้เครื่องแบบเป็นสีดำ สีเหลือง และ สีแดง ซึ่งเป็นสีของราชรัฐบาร์บองต์ในการรบ จึงกลายเป็นที่มาของสีที่ใช้ในธงชาติเบลเยียมในทุกวันนี้ สำหรับสัดส่วนของธงชาติที่ใช้มีสองอย่าง คือ กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วนอย่างหนึ่ง สำหรับใช้เป็นธงพลเรือน และ กว้าง 13 ส่วน ยาว 15 ส่วนอย่างหนึ่ง สำหรับใช้ในราชการ และ กองทัพ ซึ่งสัดส่วนธงอย่างหลังนี้ไม่มีที่มาในการใช้ที่ชัดเจน
ธงสามสี ดำ-เหลือง-แดงนี้ ได้ประกาศใช้เป็นธงชาติเบลเยียมอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2374 ภายหลังจากที่เบลเยียมประกาศเอกราชจากเนเธอร์แลนด์สำเร็จไม่ถึง 1 ปี โดยธงแบบที่ปรากฏเมื่อแรกประกาศใช้นั้นเป็นลักษณะธงสามแถบแนวนอน เพื่อเป็นเครื่องหมายระลึกถึงธงอันเป็นสัญลักษณ์ของการปฏิวัติบาร์บองซอนน์ในปี พ.ศ. 2332  ภายหลังจึงได้แก้ไขให้เป็นธงสามแถบแบบแนวตั้ง เพื่อหลีกเลี่ยงความคล้ายคลึงกับธงชาติเนเธอร์แลนด์ซึ่งเป็นชาติที่เคยปกครองเบลเยียมมาก่อน
== การออกแบบ และ ค่าระดับสี ==
อัตราส่วนของธงชาติอย่างเป็นทางการ มีความกว้าง 2.60 เมตร ยาว 3 เมตร, ในอัตราส่วน 13:15. แถบแนวตั้งขนาดเท่ากัน พื้นสีดำ สีเหลือง สีแดง. โดยสีเหลืองของเบลเยียมนั้นมีโทนสีที่อ่อนกว่าสีเหลืองทองของธงชาติเยอรมนี ที่เรียกว่าธงดำ-แดง-ทอง.
== ดูเพิ่ม ==
ธงในประเทศเบลเยียม
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บเลเยียม
สัญลักษณ์ของประเทศเบลเยียม
สัตว์เลี้ยง

สัตว์เลี้ยง เป็นสัตว์ที่เลี้ยงไว้เพื่อเป็นเพื่อนหรือเพื่อคุ้มครองบุคคลเป็นหลัก ต่างจากสัตว์ใช้งาน สัตว์กีฬา ปศุสัตว์และสัตว์ทดลอง เพื่อเลี้ยงไว้เพื่อการแสดง ใช้ในเกษตรกรรมหรือการวิจัยเป็นหลัก
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
สัตว์เลี้ยงดิจิทัล (digital pet)
บรูโน เทาท์

บรูโน ยูลีอุส โฟลรีอาน เทาท์ (Bruno Julius Florian Taut; 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1880 เคอนิชส์แบร์ค เยอรมนี – 24 ธันวาคม ค.ศ. 1938 อิสตันบูล) เป็นสถาปนิก นักผังเมือง และนักเขียนชาวเยอรมันที่มีผลงานจำนวนมาก ทำงานในช่วงสมัยไวมาร์
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Bruno Taut ที่ฐานข้อมูล archINFORM
ชีวประวัติของบรูโน เทาต์  ที่ Museum of Architecture
สถาปนิกชาวเยอรมัน
นักผังเมือง
นักเขียนชาวเยอรมัน
ชาวเยอรมันเชื้อสายยิว
บุคคลจากคาลีนินกราด
โครงสร้างโมเลกุลแบบลิวอิส

สูตรโครงสร้างของลิวอิส เป็นสูตรโครงสร้างที่กิลเบิร์ต ลิวอิสได้คิดค้นขึ้นมาเพื่อใช้ในการอธิบายรูปร่างโมเลกุล ซึ่งจะแบ่งได้เป็น 2 ประเภทได้แก่
สูตรโครงสร้างส่วนที่เป็นจุด เป็นสูตรโครงสร้างที่ใช้จุดแทนอิเล็กตรอนวงนอกสุดของอะตอมที่เกิดพันธะ โดยให้อิเล็กตรอนครบตามกฎออกเตต ยกเว้นบางธาตุซึ่งมีการยกเว้นได้
สูตรโครงสร้างส่วนที่เป็นเส้น เป็นสูตรโครงสร้างที่ใช้เส้นและจุดแทนอิเล็กตรอนวงนอกสุดของอะตอมที่เกิดพันธะ ซึ่งเส้น 1 เส้นจะแทนอิเล็กตรอน 2 ตัวหรือ 1 คู่ การเขียนสูตรโครงสร้างในลักษณะนี้จะแสดงอิเล็กตรอนคู่โดดเดี่ยวด้วยหรือไม่ก็ได้
เคมี
พิพิธภัณฑ์เหมืองแร่กะทู้

พิพิธภัณฑ์เหมืองแร่กะทู้ ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น พิพิธภัณฑ์เหมืองแร่ภูเก็ต (PHUKET MINING MUSEUM) เมื่อเดือนมิถุนายน 2551 ตั้งอยู่ที่ถนนเหมืองท่อสูง ตำบลกะทู้ อำเภอกะทู้ จังหวัดภูเก็ต 83120 จัดสร้างขึ้นเพื่อเป็นทรัพยากรทางการท่องเที่ยวและเป็นแหล่งการเรียนรู้ เปิดให้เข้าชมทุกวันไม่เว้นวันหยุดดราชการ เวลา 9.00 - 16.00 น.
== ประวัติ ==
หลังภาคใต้ประสบภัยสึนามิ จังหวัดภูเก็ตได้มอบหมายให้เทศบาลตำบลกะทู้ ดำเนินการจัดสร้างอาคารพิพิธภัณฑ์ ในปี พ.ศ. 2549 ตามแบบของนางปัญจภัทร (ตูน) ชูราช บนพื้นที่การทำเหมืองแร่ดีบุก (เลิกทำเหมืองแล้วเมื่อ พ.ศ. 2500) บริเวณเหมืองท่อสูง ตำบลกะทู้ อำเภอกะทู้ จังหวัดภูเก็ต เป็นเขตแดนตำบลกะทู้กับบ้านเกาะแก้ว ตำบลเกาะแก้ว อำเภอเมืองภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต
นายประเสริฐ ขาวกิจไพศาล นายกเทศมนตรีเทศบาลตำบลกะทู้ได้จัดสรรงบประมาณจัดนิทรรศการภายในระหว่างปี พ.ศ. 2550-2551
== ลักษณะการจัดนิทรรศการ ==
กลุ่มผู้สนใจประวัติศาสตร์เมืองภูเก็จ มีความประสงค์ที่จะสนับสนุนการจัดตั้งพิพิธภัณฑ์เหมืองแร่มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2525 จึงได้มอบหมายให้ ผศ.สมหมาย ปิ่นพุทธศิลป์ เป็นผู้ออกแบบการจัดพิพิธภัณฑ์เหมืองแร่ เมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2549 ดำเนินการจัดนิทรรศการเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มภายนอก (Outdoor) อาคาร (ต่อไปจะมีเรือขุดแร่ในขุมเหมืองด้านทางเข้าพิพิธภัณฑ์ พ.ศ. 2553 มีเหมืองฉีด เครื่องจักรกลในการทำเหมืองแร่ รางเหมือง โรงหัด) และกลุ่มภายใน (Indoor) อาคาร"อังมอเหลา"
== กลุ่มนิทรรศการภายในอาคาร ==
พิพิธภัณฑ์เหมืองแร่ (พมร.) ภูเก็ตจัดนิทรรศการภายในโดยใช้ชื่อ เปิดลับแลม่านฟ้าเกาะพญามังกรทอง มีห้องแสดงนิทรรศการใน "อังมอเหลา" (ตึกนายหัวเหมืองหรือบ้านเศรษฐี) ไปตามลำดับ คือ โปท้องหง่อก่ากี่ ชินวิถี อัญมณีนายหัวเหมือง เรืองดารากร (กำเนิดโลก กำเนิดแร่ธาตุ กำเนิดชีวิต กำเนิดคน คนใช้ไฟ คนใช้แร่ คนแสวงหาแร่) สายแร่แห่งชีวิต (เหมืองแล่น เหมืองครา เหมืองปล่อง เหมืองรู เหมืองอุโมงค์ เหมืองหาบ เหมืองสูบ เหมืองฉีด เหมืองเรือขุด) นิรมิตเล่นแร่แปรธาตุ ฉลาดนาวาชีวิต ลิขิตปรัชญ์สืบสาน บันซ้านบางเหนียว (ร้านขนมจีน ร้านขายของชำ ร้านโกปีเตี๊ยม ร้านแป๊ะอ๊านต๋อง (ร้านขายยาจีน) ร้านจักสาน) เก่วเกี้ยวในทู (อ๊าม งิ้ว หนังตะลุง) หลงผิดเสพ เทพาภรณ์ คฤหปตานินท์ บาบ๋าสินสมรส ฉายาบทนฤมิต ภาพกิจปฐมเหตุ และวรรณวิเศษปัญญภูมิ
== อ้างอิง ==
พิพิธภัณฑ์ในจังหวัดภูเก็ต
สิ่งก่อสร้างในอำเภอกะทู้
บ้านพิพิธภัณฑ์

บ้านพิพิธภัณฑ์ ตั้งอยู่ที่บ้านเลขที่ 170/17 หมู่ที่ 17 ซอยศาลาธรรมสพน์ 3 ถนนศาลาธรรมสพน์ (ถนนต่อจากปลายถนนพุทธมณฑลสาย 2 ด้านทางรถไฟ) แขวงศาลาธรรมสพน์ เขตทวีวัฒนา กรุงเทพมหานคร
บ้านพิพิธภัณฑ์ เป็นสถานที่รวบรวมและจัดแสดงข้าวของเครื่องใช้ในชีวิตประจำวันของชาวบ้านชาวเมืองราวยุค พ.ศ. 2500 ในรูปแบบของเรือนร้านย่านตลาด กิจการบ้านพิพิธภัณฑ์เป็นกิจการเพื่อสาธารณประโยชน์ โดยได้รับความอนุเคราะห์สนับสนุนจากประชาชนและองค์กรต่างๆ อย่างสม่ำเสมอ ที่ดินและอาคารหลักได้จากการบริจาค สิ่งของที่จัดแสดงส่วนใหญ่ได้ก็จากการบริจาค เปิดให้ประชาชนเข้าศึกษาเยี่ยมชมเป็นครั้งแรกเมื่อวันเสาร์ที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2544
== พื้นที่จัดแสดง ==
บ้านพิพิธภัณฑ์ประกอบด้วยอาคาร 2 หลัง
=== อาคารหลังที่ 1 ===
==== ชั้น 1 ====
มีส่วนต้อนรับและจำหน่ายบัตรเข้าชม จำหน่ายสินค้าและของที่ระลึก กับส่วนนิทรรศการซึ่งประกอบด้วยร้านขายยา ร้านขายของเล่นโบราณ ร้านขายขนมและของเล่นชาวบ้าน
==== ชั้น 2 ====
มีโรงหนัง ร้านตัดผม-ตัดเสื้อ ร้านให้เช่าหนังสือ ร้านถ่ายรูป ห้องครัว บ้านสุวัตถี และห้องแสดงสิ่งของได้รับบริจาคที่ยังไม่ได้จัดหมวดหมู่
==== ชั้น 3 ====
มีห้องเรียน ห้องนายอำเภอ ร้านขายแผ่นเสียง วิทยุ โทรศัพท์มือถือ ร้านสรรพสินค้า
=== อาคารหลังที่ 2 ===
บ้านพิพิธภัณฑ์หลังที่ 2 จัดแสดงเฉพาะชั้นล่างชั้นเดียว มีร้านขายกาแฟ ร้านทำฟัน ร้านขายเครื่องเขียนแบบเรียน ร้านขายทอง ร้านขายของจิปาถะ
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ข้อมูลของบ้านพิพิธภัณฑ์
สิ่งก่อสร้างในเขตทวีวัฒนา
พิพิธภัณฑ์ในกรุงเทพมหานคร
สาโท

สาโท หรือ น้ำขาว คือ สุราแช่ประเภทหนึ่ง ทำจากข้าวชนิดต่างๆ ที่ผ่านการหมักด้วยลูกแป้ง หรือเชื้อราและยีสต์ เพื่อเปลี่ยนแป้งในข้าวให้เป็นแอลกอฮอล์ โดยสาโทที่ผ่านกระบวนการหมักแล้วจะมีแรงแอลกอฮอล์ไม่เกิน 15 ดีกรี 
สาโทเป็นเครื่องดื่มประเภทแอลกอฮอล์ชนิดไวน์ข้าว (Rice Wine) ที่ไม่ผ่านกระบวนการกลั่น ถ้านำไปกลั่นก็จะได้เป็นเหล้าขาว นิยมผลิตกันในประเทศแถบภูมิภาคเอเชีย อาทิ จีน,เกาหลี,ญี่ปุ่น และไทย โดยจะมีชื่อเรียกต่างกันไป 
ในประเทศไทยนั้นจะนิยมผลิตสาโทเพื่อเป็นเครื่องดื่มในเทศกาล งานเลี้ยงต่างๆ ซึ่งสาโทที่ผลิตจะมีรสหวาน เพราะกระบวนการหมักยังไม่สิ้นสุด และจะเก็บไว้ไม่ได้นาน แต่บางพื้นที่จะหมักจนน้ำใสและมีตะกอน ซึ่งจะได้แรงแอลกอฮอล์สูงขึ้นจนสามารถเก็บไว้ได้นานขึ้น หรือนำไปกลั่นเป็นเหล้าขาว
== อ้างอิง ==
สุรา
เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ไทย
ภาคอีสาน
วัฒนธรรมไทย
110

110 (หนึ่งร้อยสิบ) เป็น จำนวนธรรมชาติ อยู่ถัดจาก 109 (หนึ่งร้อยเก้า) และอยู่ก่อนหน้า 111 (หนึ่งร้อยสิบเอ็ด)
== ความหมาย ==
110 เป็นเลขอะตอมของ ดาร์มสตัดเทียม
จำนวนเต็ม
111

111 (หนึ่งร้อยสิบเอ็ด) เป็น จำนวนธรรมชาติ อยู่ถัดจาก 110 (หนึ่งร้อยสิบ) และอยู่ก่อนหน้า 112 (หนึ่งร้อยสิบสอง)
== ความหมาย ==
111 เป็นเลขอะตอมของ เรินต์เกเนียม
บ้านเลขที่ 111
จำนวนเต็ม
โฮราชิโอ เนลสัน ไวเคานต์เนลสันที่ 1
112

112 (หนึ่งร้อยสิบสอง) เป็น จำนวนธรรมชาติ อยู่ถัดจาก 111 (หนึ่งร้อยสิบเอ็ด) และอยู่ก่อนหน้า 113 (หนึ่งร้อยสิบสาม)
== ความหมาย ==
112 เป็นเลขอะตอมของ โคเปอร์นิเซียม
จำนวนเต็ม
113

113 (หนึ่งร้อยสิบสาม) เป็น จำนวนธรรมชาติ อยู่ถัดจาก 112 (หนึ่งร้อยสิบสอง) และอยู่ก่อนหน้า 114 (หนึ่งร้อยสิบสี่)
== ความหมาย ==
113 เป็นเลขอะตอมของ นิโฮเนียม
ซอยที่ 113 ของถนนสุขุมวิท มีอีกชื่อว่า ซอยวัดด่านสำโรง
จำนวนเต็ม
114

114 (หนึ่งร้อยสิบสี่) เป็น จำนวนธรรมชาติ อยู่ถัดจาก 113 (หนึ่งร้อยสิบสาม) และอยู่ก่อนหน้า 115 (หนึ่งร้อยสิบห้า)
== ความหมาย ==
114 เป็นเลขอะตอมของ ฟลีโรเวียม
จำนวนเต็ม
115

115 เป็น จำนวนธรรมชาติ อยู่ถัดจาก 114 (หนึ่งร้อยสิบสี่) และอยู่ก่อนหน้า 116 (หนึ่งร้อยสิบหก)
== ความหมาย ==
115 เป็นเลขอะตอมของ มอสโกเวียม
จำนวนเต็ม
116

116 เป็น จำนวนธรรมชาติ อยู่ถัดจาก 115 (หนึ่งร้อยสิบห้า) และอยู่ก่อนหน้า 117 (หนึ่งร้อยสิบเจ็ด)
== ความหมาย ==
116 เป็นเลขอะตอมของ ลิเวอร์มอเรียม
จำนวนเต็ม
.....
117

117 เป็น จำนวนธรรมชาติ อยู่ถัดจาก 116 (หนึ่งร้อยสิบหก) และอยู่ก่อนหน้า 118 (หนึ่งร้อยสิบแปด)
== ความหมาย ==
117 เป็นเลขอะตอมของ เทนเนสซีน
จำนวนเต็ม
118

118 เป็น จำนวนธรรมชาติ อยู่ถัดจาก 117 (หนึ่งร้อยสิบเจ็ด) และอยู่ก่อนหน้า 119 (หนึ่งร้อยสิบเก้า)
== ความหมาย ==
118 เป็นเลขอะตอมของ ออกาเนสซอน 
จำนวนเต็ม
ไตรโกล

ไตรโกล (Trigoal) คือการแข่งขันฟุตบอลลักษณะหนึ่งในประเทศไทย โดยสนามฟุตบอลมีลักษณะเป็นรูปสามเหลี่ยม
ไตรโกลเป็นการแข่งขันกีฬาแนวใหม่ที่มีผู้เล่นในขณะเดียวกัน 3 ทีมในสนามเดียวกัน  โดยสนามมีลักษณะคล้ายกับสามเหลี่ยมด้านเท่า และมีผู้ชนะเพียงทีมเดียว ทีมที่ได้คะแนนอันดับสองและอันดับสามถือเป็นผู้แพ้เหมือนกัน  ไตรโกลนั้นมีรูปแบบการเล่นหลายรูปแบบ เช่น ไตรโกลฟุตบอล, ไตรโกลวอลเลย์บอล, ไตรโกลบาสเกตบอล เป็นต้น
== ไตรโกลฟุตบอล ==
สร้างสรรค์และคิดค้นครั้งแรกโดย นายเฉลิมเกียรติ เลาหัตถพงษ์ภูริ ในปี พ.ศ. 2546 และปรากฏในหนังสือนวนิยายแนววิทยาศาสตร์ ชื่อ ID.FORCE (ข้อมูลบรรณานุกรมของหอสมุดแห่งชาติ ISBN 974-91234-1-7) ต่อมาในปลายปี พ.ศ. 2546 ได้มีการทดลองเล่นโดยชักชวนนักศึกษามาทดสอบและสอบถามความคิดเห็นเพื่อปรับปรุงให้แข่งขันได้ดีขึ้น พร้อมทั้งถ่ายวิดีโอเก็บข้อมูลต่างๆ ไว้เพื่อการวิจัยต่อไป ต่อมาในปี พ.ศ. 2550 ได้มีการจดลิขสิทธิ์ไตรโกลเสร็จสมบูรณ์ ตามลิขสิทธิ์ทะเบียนข้อมูลเลขที่ ว.8483 "สนามไตรโกล"
== การวัดผล ==
ผู้แข่งขันแต่ละทีมจะต้องทำประตูทีมอื่นอีก 2 ทีมให้ได้มากที่สุด พร้อมกับป้องกันไม่ให้ทีมอื่นทำประตูฝั่งตน โดยทีมที่มีผลต่างสูงสุดระหว่างประตูที่ทำได้และประตูที่เสีย จะเป็นผู้ชนะเพียงหนึ่งเดียว อีก 2 ทีมที่เหลือจะเป็นผู้แพ้เหมือนกัน กรณีที่มี 2 ทีมหรือ 3ทีมเสมอกันจะหาผู้ชนะตามวิธีการที่กำหนดเฉพาะในการแข่งขันแต่ละนัด เช่น ต่อเวลา, วัดผลแบบ head to head, ลูกจุดโทษ
เช่น ถ้ามีทีมแข่งขันคือ ทีม A, ทีม B และทีม C ทีม A ซึ่งมีผลต่างระหว่างประตูที่ได้และประตูที่เสียสูงที่สุดจะเป็นผู้ชนะ ส่วนทีม B และทีม C จะเป็นผู้แพ้เหมือนกันทั้ง 2 ทีม
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ไตรโกล
ฟุตบอล
มารยาท กระแสสินธุ์

มารยาท โรเลต์-แอนเดรียน (Marayat Rollet-Andriane) หรือ มารยาท กระแสสินธุ์ (19 มกราคม พ.ศ. 2475 – 12 มิถุนายน พ.ศ. 2548)  เป็นนักเขียนนวนิยายอีโรติกที่มีชื่อเสียง สัญชาติไทย-ฝรั่งเศส เจ้าของนามปากกา เอมมานูแอล อาร์ซ็อง (Emmanuelle Arsan) ซึ่งถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ชุด เอมมานูแอล  ต่อมาอีกหลายตอน นับเป็นภาพยนตร์ชุดอีโรติกที่มีชื่อเสียงที่สุด
== ประวัติ ==
มารยาท กระแสสินธุ์ เติบโตที่จังหวัดพระนคร บิดาชื่อขุนพิพิธวิรัชชการ (วงศ์ กระแสสินธุ์) ชาวอำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ กับลำจวน พิพิธวิรัชชการ (สกุลเดิม อยู่อำไพ) ชาวอำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี มีพี่สาวคนหนึ่งชื่อ วาสนา กระแสสินธุ์ (พ.ศ. 2473–2538) ผู้เป็นแบบให้กับนวนิยาย ปริศนา พระนิพนธ์ในพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิภาวดีรังสิต
มารยาทสมรสกับหลุยส์-ฌาคส์ โรเลต์-แอนเดรียน สามีนักการทูตชาวฝรั่งเศส ตั้งแต่อายุ 16 ปี เธอได้นำประสบการณ์ทางเพศของตน มาเขียนเป็นนวนิยายอีโรติก วางจำหน่ายในฝรั่งเศสตั้งแต่ พ.ศ. 2502 โดยไม่ได้ระบุชื่อผู้เขียน ต่อมาเมื่อนวนิยายเป็นที่นิยม จึงได้ระบุนามแฝง "เอมมานูแอล อาร์ซ็อง" ในการตีพิมพ์ครั้งต่อมา
==แหล่งข้อมูลอื่น==
นักเขียนชาวไทย
นักเขียนชาวฝรั่งเศส
ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวฝรั่งเศส
นักแสดงฝรั่งเศส
บุคคลจากเขตวัฒนา
เอ็สเฟา แวร์เดอร์เบรเมิน

เอ็สเฟา แวร์เดอร์เบรเมิน (SV Werder Bremen) เป็นสโมสรฟุตบอลเล่นในบุนเดิสลีกา เยอรมนี ก่อตั้งเมื่อ  4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2442 โดยมีสนามเหย้าคือเวเซอร์ชตาดีอ็อน โดยตั้งอยู่ที่เบรเมิน ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศเยอรมนี
== เกียรติประวัติ ==
===ระดับประเทศ===
บุนเดิสลีกา
* ชนะเลิศ (4): 1964–65, 1987–88, 1992–93, 2003–04
ซไวเทอบุนเดิสลีกา
* ชนะเลิศ (1): 1980–81
เดเอ็ฟเบ-โพคาล
* ชนะเลิศ (6):  1960–61, 1990–91, 1993–94, 1998–99, 2003–04 , 2008–09
เดเอ็ฟเอ็ล-ลีกาโพคาล
* ชนะเลิศ (1): 2006
เดเอ็ฟเอ็ล-ซูเพอร์คัพ
* ชนะเลิศ (3): 1988, 1993, 1994
คิรินคัพ
* ชนะเลิศ (2): 1982, 1986
===ระดับทวีปยุโรป===
ยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ
* ชนะเลิศ (1): 1991–92
ยูฟ่ายูโรปาลีก
* รองชนะเลิศ (1): 2008–09
ยูฟ่าอินเตอร์โตโตคัพ
* ชนะเลิศ (1): 1998
== ผู้ฝึกสอน ==
โธมัส ชาฟ หัวหน้าผู้ฝึกสอน
วอล์ฟแกง โรลฟ์ ผู้ช่วยผู้ฝึกสอน
แมททิอาส โฮแนร์บาช ผู้ช่วยผู้ฝึกสอน
มิคาเอล คาร์ฟท ผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตู
ยาน เบนจามิน คูเกล ผู้ฝึกสอนฟิตเนส
== ทำเนียบหัวหน้าผู้ฝึกสอน ==
Willi Multhaup 1963-1965
Günter Brocker 1965-04.09.1967
Fritz Langner 09.09.1967-1969
Fritz Rebell 1969-16.03.1970
Hans Tilkowski 17.03.1970-1970
Robert Gebhardt 1970-26.09.1971
Willi Multhaup 27.09.1971-24.10.1971
Josef Piontek 25.10.1971-07.05.1972
Fritz Langner 08.05.1972-1972
Josef Piontek 1972 - 1975
Herbert Burdenski 1975-28.02.1976
Otto Rehhagel 29.02.1976-1976
Hans Tilkowski 1976-22.12.1977
Fred Schulz 02.01.1978-1978
Wolfgang Weber 1978-29.01.1980
Fritz Langner 20.02.1980-1980
Kuno Klötzer 1980-1981
Otto Rehhagel 01.04.1981-1995
Aad de Mos 1995-09.01.96
Hans-Jürgen Dörner 14.01.96 - 20.08.97
Wolfgang Sidka 01.09.1997 - 22.10.1998
Felix Magath 22.10.1998 - 09.05.1999
Thomas Schaaf 10.05.1999 -  ปัจจุบัน
== สถิติตลอดกาล ==
ทำประตูสูงสุดในบุนเดิสลีกา มาร์โก โบเด 101 ประตู
ลงเล่นในบุนเดิสลีกามากที่สุด ดีเอเตอร์ เบอร์เดนสกี 444 นัด
ติดทีมชาติมากที่สุด ฮอร์สท ดีเอเตอร์ ฮอทเกส 66 นัด
ชนะในบ้านสูงสุด
* ชนะ อาร์มีเนีย บีเลเฟลด์ 8 - 1  29 กันยายน พ.ศ. 2550
* ชนะ ออฟเฟนแบชเชอร์ คิกเกอร์ 8 - 1 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2526
ชนะนอกบ้านสูงสุด โบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัค 0 - 7 เบรเมน 30 เมษายน พ.ศ. 2509
แพ้ในบ้านสูงสุด แพ้ โบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัค 1 - 7 21 มีนาคม พ.ศ. 2530
แพ้นอกบ้านสูงสุด แพ้ ไอทรัก แฟรงก์เฟริท 9 - 2 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2524
== ผู้เล่นชุดปัจจุบัน ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทีมแวร์เดอร์เบรเมิน
 
สโมสรฟุตบอลในประเทศเยอรมนี
สโมสรในบุนเดิสลีกา
สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2442
เบรเมิน
สโมสรที่ชนะเลิศยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ
จอห์น คาซาล

จอห์น ฮอลแลนด์ คาซาล (12 สิงหาคม ค.ศ. 1935 - 12 มีนาคม ค.ศ. 1978)  เป็นนักแสดงชาวอเมริกันเชื้อสายอิตาลี เคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ  และประสบความสำเร็จเป็นช่วงสั้นๆ ในทศวรรษ 1970
จอห์น คาซาล เกิดที่เมืองบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ บรรพบุรุษเป็นชาวอิตาลีที่อพยพมาจากเกาะซิซิลี เมื่อทศวรรษ 1890 เขาเริ่มศึกษาวิชาการแสดงที่วิทยาลัยโอเบอร์ลิน และวิทยาลัยบอสตัน  เขาใช้ชีวิตวัยรุ่นสนิทสนมกับอัล ปาชิโน ขณะทำงานเป็นพนักงานส่งของที่บริษัทน้ำมัน สแตนดาร์ดออยล์  และเริ่มการแสดงละครเวทีร่วมกัน ทั้งคู่ได้ร่วมงานกันในเวลาต่อมาในภาพยนตร์ 3 เรื่อง คือ เดอะก็อดฟาเธอร์ (1972),  เดอะก็อดฟาเธอร์ ภาค 2 (1974) และ Dog Day Afternoon (1975)
คาซาลพบกับเมอริล สตรีพ ระหว่างการแสดงละครเวทีในปี ค.ศ. 1976 และหมั้นกัน ขณะนั้นเธอยังเป็นนักแสดงเล็กๆ ไม่มีชื่อเสียง ทั้งคู่ได้ร่วมงานกันในภาพยนตร์เรื่อง เดอะ เดียร์ฮันเตอร์  กำกับโดย
แจ็กสันวิลล์

แจ็กสันวิลล์ (อังกฤษ : Jacksonville, Florida) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในรัฐฟลอริดา ประเทศสหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2550 เป็นเมืองที่มีจำนวนประชากรมากเป็นอันดับที่ 12 ของประเทศ คือประมาณ 805,605 คน 
== เมืองพี่น้อง ==
แจ็คสันวิลล์มีเมืองพี่น้องทั้งสิ้น 6 เมือง ได้แก่ 
- บาเฮียบลังกา, อาร์เจนตินา
- มูร์มังสค์, รัสเซีย
- มาซาน, เกาหลีใต้
- นองส์, ฝรั่งเศส
- ยิงโคว, จีน
- พอร์ตเอลิซาเบท, แอฟริกาใต้
== สถาปัตยกรรม ==
Downtown Jacksonville มีเส้นขอบฟ้ากับอาคารที่สูงที่สุดเป็นธนาคารแห่งอเมริกาทาวเวอร์สร้างในปี 1990 เป็นศูนย์ Barnett ธนาคาร มีความสูง 617 ฟุต (188 เมตร) และรวม 42 ชั้น โครงสร้างที่มีชื่อเสียงอื่น ๆ รวม 37 ชั้นอาคาร Modis (รวมฐาน flared ที่โดดเด่นทำให้อาคารในการกำหนดเส้นขอบฟ้า Jacksonville), เดิม สร้างขึ้นในปี 1972-74 โดยอิสระชีวิตและ บริษัท ประกันอุบัติเหตุและ 28 ชั้น Riverplace Tower ซึ่งเมื่อแล้วเสร็จในปี 1967 เป็นสำเร็จรูปที่สูงที่สุดในโครงสร้างคอนกรีต - tensioned โพสต์ในโลก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Jacksonville & & the Beaches Convention and Visitors Bureau
Jacksonville Sisters Cities Association
City of Jacksonville Official Site
Duval County Schools
Jacksonville.com - Florida Times-Union
Ebook on President Grover Cleveland's visit to the 1888 Sub-Tropical Expo
Jacksonville Chamber of Commerce
Jacksonville's Lower St. Johns River Watershed - Florida DEP
Jacksonville Public Library
Jacksonville Demographics
เมืองในรัฐฟลอริดา
อินเดียแนโพลิส

อินเดียแนโพลิส (; Indianapolis) หรือ อินดี (Indy) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่มีประชากรมากที่สุดของรัฐอินดีแอนาและเป็นศูนย์กลางของเทศมณฑลแมริออน โดยใน ค.ศ. 2019 นครอินเดียแนโพลิสและเทศมณฑลแมริออนมีประชากร 886,220 คน แต่หากไม่นับรวมเทศบาลกึ่งอิสระของเทศมณฑลแมริออนแล้ว นครจะมีประชากร 876,384 คน อินเดียแนโพลิสเป็นนครที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 17 ของสหรัฐและมีประชากรมากเป็นอันดับที่ 3 ของภูมิภาคมิดเวสต์รองจากชิคาโก อิลลินอย และโคลัมบัส นอกจากนี้ ยังเป็นเมืองหลวงของรัฐที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 4 รองจากฟีนิกซ์ในรัฐแอริโซนา ออสตินในรัฐเท็กซัส และโคลัมบัสในรัฐโอไฮโอ เขตมหานครอินเดียแนโพลิสเป็นเขตมหานครที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 33 ของสหรัฐ ด้วยจำนวน 2,048,703 คน อินเดียแนโพลิสมีพื้นที่ 368 ตารางไมล์ (950 ตารางกิโลเมตร) นับเป็นนครที่มีพื้นที่มากเป็นอันดับที่ 16 ของประเทศ
ชนพื้นเมืองเข้ามาตั้งถิ่นฐานในพื้นที่นี้ตั้งแต่ 10,000 ปีก่อนคริสตกาล ค.ศ. 1818 กลุ่มเดลาแวร์ได้สละพื้นที่นี้ในสนธิสัญญาเซนต์แมรี ต่อมาใน ค.ศ. 1821 อินเดียแนโพลิสถูกก่อตั้งในฐานะนครที่มีการวางแผนให้เป็นศูนย์กลางแห่งใหม่สำหรับการบริหารของรัฐอินดีแอนา อเล็กซานเดอร์ ราลส์ตันและเอเลียส พีม ฟอร์ดัม ได้ตั้งนครแห่งนี้ในกริดขนาด 1 ตารางไมล์ซึ่งอยู่ถัดไปจากแม่น้ำไวต์ การสร้างทางหลวงแห่งชาติ ถนนมิชิแกนและทางรถไฟ ทำให้นครมีความเหมาะสมในการเป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมการผลิตและการขนส่ง โดยนครมีสองฉายาที่สื่อถึงการเป็นศูนย์กลางด้านการขนส่ง ได้แก่ "สี่แยกแห่งอเมริกา" และ "นครแห่งทางรถไฟ" นับตั้งแต่การผนวกรวมนคร–เทศมณฑลเมื่อ ค.ศ. 1970 การบริหารราชการท้องถิ่นจะอยู่ภายใต้การดำเนินการของสภานคร–เทศมณฑลที่มีสมาชิก 25 คน โดยมีนายกเทศมนตรีเป็นหัวหน้าฝ่ายบริหาร
อินเดียแนโพลิสเป็นเขตเศรษฐกิจที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 29 ของประเทศ นครเป็นศูนย์กลางด้านการเงินและกรมธรรม์ การผลิต การบริหารธุรกิจ การศึกษาและสาธารณสุข การเมือง และการค้าส่ง นอกจากนี้ ยังมีความโดดเด่นในด้านกีฬาสมัครเล่นและการแข่งรถ นครเป็นที่ตั้งของบริษัทฟอร์จูน 500 ถึงสามแห่ง สโมสรกีฬาในเมเจอร์ลีกถึงสองสโมสร มหาวิทยาลัยสี่แห่ง และพิพิธภัณฑ์อีกหลายแห่ง ซึ่งรวมถึงพิพิธภัณฑ์เด็กที่ใหญ่ที่สุดในโลก อย่างไรก็ตาม นครเป็นที่รู้จักกันมากที่สุดจาการแข่งขันกีฬาวันเดียวที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกอย่างอินเดียแนโพลิส 500 และในแง่ของประวัติศาสตร์ อินเดียแนโพลิสก็มีอนุสรณ์สถานหลายแห่งที่สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแก่ทหารผ่านศึกและผู้เสียชีวิตในสงครามของสหรัฐ
== เมืองพี่น้อง ==
อินเดียแนโพลิสมีเมืองพี่เมืองน้อง ดังนี้
– ไทเป (สาธารณรัฐจีน)
– โคโลญ (เยอรมนี)
– มอนซา (อิตาลี)
– ปีรัน (สโลวีเนีย)
– หางโจว (จีน)
– กังปีนัส (บราซิล)
– นอร์แทมป์ตันเชอร์ (สหราชอาณาจักร)
– ไฮเดอราบาด (อินเดีย)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Indy Chamber
Visit Indy
Digital Indy from the Indianapolis Public Library Digital Collections
Indianapolis Sanborn Map and Baist Atlas Collection from the University Library at IUPUI
เมืองหลวงของรัฐในสหรัฐ
 
เมืองในรัฐอินดีแอนา
ไมแอมี

ไมแอมี (Miami) เป็นมหานครชายฝั่ง ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐฟลอริดาในสหรัฐ โดยเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับ 3 บนชายฝั่งตะวันออกของสหรัฐ และเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับ 7 ของประเทศ เมืองนี้ยังมีตึกระฟ้ามากเป็นอันดับ 3 ในสหรัฐ โดยมีมากกว่า 300 ตึก ซึ่งในจำนวนนี้ 55 ตึกมีความสูงมากกว่า 491 ฟุต (150 ม.)
ไมแอมีเป็นศูนย์กลางสำคัญด้านการเงิน การพาณิชย์ วัฒนธรรม ศิลปะ และการค้าระหว่างประเทศ และยังมีชื่อเล่นว่า "เมืองหลวงแห่งลาตินอเมริกา" เนื่องจากเป็นหนึ่งในเมืองของชนกลุ่มน้อยที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐ โดยประชากรกว่า 72.7% มีเชื้อสายฮิสแปนิกและลาติน
นอกจากนี้ยังมีท่าเรือสำราญที่พลุกพล่านที่สุดในโลกทั้งในด้านผู้โดยสารและสายการเดินเรือ โดยมีการเรียกตัวเองว่าเป็น "เมืองหลวงแห่งเรือสำราญของโลก" รวมถึงยังเป็นศูนย์กลางการท่องเที่ยวที่สำคัญสำหรับนักท่องเที่ยวจากต่างประเทศ โดยเป็นจุดหมายปลายทางยอดนิยมอันดับที่ 2 ของประเทศรองจากมหานครนิวยอร์ก
== อ้างอิง ==
 
เมืองในรัฐฟลอริดา
วัดเกตการาม

วัดเกตการาม ตั้งอยู่ที่ตำบลวัดเกต อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ ตั้งอยู่ใกล้กับถนนเลียบริมแม่น้ำปิง ซึ่งย่านนี้ถือเป็นสถานที่ท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ของจังหวัดเชียงใหม่
วัดเกตการาม เป็นวัดเก่าแก่ของเมืองเชียงใหม่ สร้างในปี พ.ศ. 1971 สมัยพญาสามฝั่งแกน ย่านวัดเกตอยู่ริมฝั่งตะวันออกของแม่น้ำปิง ถือเป็นย่านเศรษฐกิจสำคัญของเชียงใหม่มาตั้งแต่อดีต ปัจจุบันย่านวัดเกตเป็นทั้งย่านที่อยู่อาศัย และย่านท่องเที่ยวทางวัฒนธรรมของเมืองเชียงใหม่
พิพิธภัณฑ์วัดเกตการามก่อตั้งขึ้นโดยความร่วมมือของศรัทธาวัดเกต เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2542 มีคณะกรรมการวัดเกตการามเป็นผู้ดูแล อาคารของพิพิธภัณฑ์แห่งนี้เคยเป็นกุฏิพระครูชัยศีลวิมล (พ.ศ. 2429 – 2500)  เรียกกันว่า "โฮงตุ๊เจ้าหลวง" การเข้าชมพิพิธภัณฑ์โดยปกติแล้ว คุณลุงจริน เบน ศรัทธาวัดทำหน้าที่ในการดูแล และต้อนรับเยี่ยมผู้ชม หากแต่ยามใดที่ไม่มีผู้ดูแลประจำอยู่ ณ ที่นั้น ผู้ต้องการเข้าชมสามารถที่จะกดกริ่ง เพื่อเรียกให้คนมาเปิดประตู   เมื่อสอบถามเจ้าอาวาสเพิ่มเติมได้ทราบว่า ก่อนที่จะจัดตั้งพิพิธภัณฑ์ คณะกรรมการวัดไปดูการจัดแสดงของพิพิธภัณฑ์วัดร้องเม็งมาก่อน และเห็นว่า ชุมชนวัดเกตการามมีวัตถุทางวัฒนธรรมที่สามารถจัดแสดงได้เช่นกัน จึงต้องการที่จะจัดตั้งเป็นพิพิธภัณฑ์ขึ้นมา เพื่อเก็บรักษาวัตถุที่มิได้ใช้ในชีวิตประจำวันในปัจจุบันแล้ว
วัดเกตการาม ได้รับการขึ้นทะเบียนโบราณสถาน เมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2524
เกตการาม
โบราณสถานในจังหวัดเชียงใหม่
119

119 เป็น จำนวนธรรมชาติ อยู่ถัดจาก 118 (หนึ่งร้อยสิบแปด) และอยู่ก่อนหน้า 120 (หนึ่งร้อยยี่สิบ)
== ความหมาย ==
119 เป็นเลขอะตอมของอูนอูนเอนเนียม
จำนวนเต็ม
120

120 เป็น จำนวนธรรมชาติ อยู่ถัดจาก 119 (หนึ่งร้อยสิบเก้า) และอยู่ก่อนหน้า 121 (หนึ่งร้อยยี่สิบเอ็ด)
== ความหมาย ==
120 เป็นเลขอะตอมของอูนไบนิลเลียม
จำนวนเต็ม
ภาษามักอินดี

ภาษามักอินดี (Mag-indi) หรือภาษาบาโลกา เป็นภาษากลุ่มซัมบัล มีผู้พูดราว 5,000 คน ใช้พูดในชุมชนชาวเอตาในเมืองซัมบาเลส และฟลอริดาบลังกา (รวมใน Nabuklod) และโปรัก และยังมีผู้พูดภาษานี้ใน Lumibao และ Maague-ague
==อ้างอิง==
==อ่านเพิ่ม==
– sample phrases in Indi, Kapampangan, Tagalog and English.
==แหล่งข้อมูลอื่น==
มักอินดี