pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
บอยโซน

บอยโซน (Boyzone) เป็นวงบอยแบนด์รวมตัวครั้งแรกในปี 1994 ประกอบด้วยสมาชิก โรแนน คีตติง, สตีเฟน เกตลี, เชน ลินช์,ไมกีย์ เกรแฮม และ  เคธ ดัฟฟี ประสบความสำเร็จในสหราชอาณาจักรและไอร์แลนด์ รวมทั้งในยุโรป เอเชีย โดยมีเพลงอันดับ 1 ในสหราชอาณาจักร 6 เพลง โดยข้อมูลในปี 2007 พวกเขามียอดขายรวม 15 ล้านชุด
ในปี 2008 พวกเขารวมตัวอีกครั้ง กับเพลงแรกในรอบ 9 ปี Love You Anyway  ซึ่งเป็นหนึ่งในสองเพลงใหม่ที่จะอยู่ในอัลบั้มรวมเพลง Back Again…No Matter What
== ผลงานอัลบั้ม ==
1994 Said and Done
1996 A Different Beat
1998 Where We Belong
2010 Brother
2013 BZ20
2014 Dublin to Detroit
== อ้างอิง ==
กลุ่มดนตรีสัญชาติไอร์แลนด์
บอยแบนด์
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2536
4 ล้อซิ่ง...ซ่าท้าโลก

4 ล้อซิ่ง...ซ่าท้าโลก (Cars) เป็นภาพยนตร์คอมพิวเตอร์แอนิเมชันอเมริกันแนวตลกและกีฬา ฉายเมื่อ ค.ศ. 2006 สร้างโดย พิกซาร์แอนิเมชันสตูดิโอส์ และจัดจำหน่ายโดย วอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์ ภาพยนตร์กำกับโดย จอห์น แลสซีเตอร์ จากบทภาพยนตร์โดย แดน โฟเจลแมน, แลสซีเตอร์, โจ แรนฟต์, คีล เมอร์รีย์, ฟิลล์ โลรินและยอเกน คลูบิน และเนื้อเรื่องโดย แลสซีเตอร์, แรนฟต์และคลูบิน 4 ล้อซิ่ง...ซ่าท้าโลก เป็นภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายของพิกซาร์ที่สร้างโดยอิสระ ก่อนที่พิกซาร์จะถูกซื้อกิจการโดยดิสนีย์ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2006 ภาพยนตร์ดำเนินเรื่องอยู่ในโลกที่เต็มไปด้วยรถยนต์พูดได้แบบมานุษยรูปนิยมและยานพาหนะอื่น ๆ โดยเล่าเรื่องราวของรถแข่งที่มีชื่อว่า ไลท์นิง แม็คควีน กำลังเดินทางไปสู่การแข่งขันที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของเขา แต่เขาติดอยู่ในเมืองเรดิเอเตอร์สปริงที่รกร้างและเรียนรู้ เกี่ยวกับมิตรภาพ ครอบครัว และสิ่งต่าง ๆ ในชีวิตที่ควรค่าแก่การรอคอยอย่างแท้จริง
ภาพยนตร์แสดงนำด้วยการให้เสียงตัวละครโดย โอเวน วิลสัน, พอล นิวแมน (เป็นการแสดงครั้งสุดท้ายของเขา), บอนนี ฮันต์, แลร์รีเดอะเคเบิลกาย, โทนี แชลูบ, ชีช มาริน, จอร์จ คาร์ลิน, พอล ดูลีย์, เจนิเฟอร์ ลูอิส, กุยโด ควอโรนี, ไมเคิล คีตัน, แคทเธอรีน เฮลมอนด์, จอห์น แรตเซนเบอร์เกอร์และริชาร์ด เพตตี ในขณะที่นักแข่งรถ เดล เอิร์นฮาร์ด จูเนียร์ (ให้เสียงเป็น "จูเนียร์"), มาริโอ อันเดรตติ, มิชชาเอล ชูมัคเคอร์และเจย์ เลโน (ให้เสียงเป็น "เจย์ ลิโม") ให้เสียงเป็นตัวเอง
== เนื้อเรื่องย่อ ==
ไลท์นิ่ง แม็คควีน (พากย์เสียงโดย โอเวน วิลสัน) รถแข่งใหม่ซิงร้อนฉ่า ที่มีความสำเร็จเป็นแรงขับเคลื่อน แต่เขาก็ได้เรียนรู้ว่า ชีวิตเป็นเรื่องของการเดินทาง ไม่ใช่เส้นชัย เมื่อเขาพบว่าตัวเองต้องวิ่งทางอ้อมตามเส้นทางรูท 66 ที่นำไปสู่เรดิเอเตอร์ สปริงส์ ระหว่างการเดินทางข้ามประเทศ ไปเพื่อเข้าแข่งขันรายการพิสตัน คัพ แชมเปียนชิพในแคลิฟอร์เนีย  แม็คควีนก็มีโอกาสได้รู้จักเหล่ารถน่ารัก น่าเอ็นดูของเมืองนี้ ซึ่งประกอบไปด้วย ด็อค ฮัดสัน (พากย์เสียงโดย พอล นิวแมน) รถฮัดสัน ฮอร์เน็ต ปี 1951 ที่มีอดีตลึกลับ, แซลลี คาร์เรรา (พากย์เสียงโดย บอนนี ฮันท์) รถปอร์เชสุดเฉียบ ปี 2002 และ เมเทอร์ (พากย์เสียงโดย แลร์รี เดอะ เคเบิล กาย) รถลากเก่าสนิมเขรอะ ที่ช่วยให้เขารู้ว่า ยังมีสิ่งอื่นที่สำคัญยิ่งไปกว่าถ้วยรางวัล ชื่อเสียง และการได้รับการสนับสนุน ราโมน ( พากย์เสียงโดย เชก มาร์ติน) เจ้าของร้านทำสีชื่อดังในเมืองนี้ แต่ไม่มีลูกค้ามาหลายปี โฟล (พากย์เสียงโดย เจนนิเฟอร์ เลวิส) เจ้าของปั้มน้ำมันแห่งหนึ่ง แต่กลับขาดทุน และเป็นภรรยาของ ราโมน ลิชชี่(พากย์เสียงโดย การ์เตอลิน เหลมด)  รถที่อยู่คู่เมืองนี้มาหลายปี ส่วนสามีก็เสียชีวตไป จนกลายเป็นอนุเสาวรีย์ของเมืองนี้ เรด ( พากย์เสียงโดย โจ ราฟท์) รถดับเพลิงสุดใจดีในเมืองนี้ และยังเป็นเพื่อนของลิชชี่ แมก ( พากย์เสียงโดย จอห์น ราดเชนเบอร์เกอร์ ) รถบรรทุกที่ส่ง ไลท์นึ่ง แม็กควีน ไปยังส่วนต่างๆ แต่กลับทำหาย
== เกร็ดเกี่ยวกับภาพยนตร์ ==
ชื่อ แม็คควีน มาจากชื่อของ "เกล็น แม็คควีน" หนึ่งในทีมงานของพิกซาร์ที่ได้เสียชีวิตไปแล้ว
ด็อค ฮัดสัน ตัวละครในเรื่องถูกบทเขียนให้เสียชีวิตก่อนภาพยนตร์ภาคที่ 2 เนื่องจาก พอล นิวแมน ผู้ให้เสียงพากย์ตัวละครนี้ได้เสียชีวิตลงด้วยโรคมะเร็งปอดในปี ค.ศ. 2008
== รายชื่อนักพากย์ ==
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
Official Cars Disney DVD website
Official Pixar webpage for Cars 
Official Disney webpage for Cars
1958 International Harvester pickup - documentation for Mater's vehicle type, including photo
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2549
ภาพยนตร์อเมริกัน
ภาพยนตร์รถแข่ง
ภาพยนตร์ถนน
ภาพยนตร์แอนิเมชัน
ภาพยนตร์โดยพิกซาร์
วัยระเริง

วัยระเริง เป็นภาพยนตร์ไทย ที่ออกฉายเมื่อปี พ.ศ. 2527 ผลงานการกำกับโดย เปี๊ยก โปสเตอร์ ซึ่งเป็นผลงานเรื่องแรกของอำพล ลำพูนและวรรษมน วัฒโรดม   ก่อนที่ทั้งคู่จะแสดงคู่กันอีกในภาพยนตร์เรื่องที่สองของทั้งคู่เรื่องน้ำพุ
== สโลแกน ==
ภาพยนตร์เฮฮาประสาวัยรุ่น   เพลงเพียบ   เฉียบทุกเพลง
== เรื่องย่อ ==
ศรีนวลเป็นครูประจำห้อง 650 แต่หลานชายของเธอ เป็นนักดนตรีที่ไม่ชอบไปโรงเรียน เธอจึงให้หลานชายฝึกทักษะดนตรีที่บ้าน แม้เธอได้ปรับปรุงบางวิชาให้เป็นเพลงก็ตาม วิธีนี้ช่วยนักเรียนของเธอพัฒนาความจำ และพวกนักเรียนก็ทำข้อสอบได้ดีมาก เพลงได้รับความนิยมและเจ้าของค่ายเพลงก็ได้เสนอที่จะผลิตผลงานเพลงออกมา แต่ศรีนวลเรียกร้องค่าลิขสิทธิ์ และในวันไหว้ครู วงดุรยางค์ร่วมกับนักเรียนจากห้อง 650 ได้เล่นเพลงเหล่านั้น ซึ่งมันทำให้ศรีนวลและคนอื่นๆเในโรงเรียนภาคภูมิใจเป็นยิ่งนัก
แต่ก็มีวัยระเริงรุ่นใหม่ที่แรงและให้ความตื่นเต้นมากกว่าเดิมซึ่งกำกับภาพยนตร์โดย นพพร วาทิน ที่ทำเป็นภาค2ที่มีความรุนแรงมากขึ้น เพื่อจะได้เข้ากับปัญหาวัยรุ่นสมัยนั้นซึ่งมีอยู่มาก เช่น ติดยาเสพติด กินเหล้า ทะเลาะวิวาท ทำตัวไม่เหมาะสมต่างๆ และมีปัญหาทางด้านสังคมและครอบครัวที่เข้ากันไม่ได้ หนังเรื่องนี้จะทำให้ผู้ชมที่เป็นวัยรุ่นได้ดูแล้วสำนึก แล้วเป็นตัวอย่างครูที่ดีที่ทำให้นักเรียนเป็นคนดีและกลับใจใหม่ เป็นหนังดีรับวันครู นักแสดงนำโดย อัจฉราพรรณ ไพบูลย์สุวรรณ  หลุยส์ สก๊อต คาเรน คล่องตรวจโรค ที่นำแสดงหนังเรื่องนี้ที่ทำใหม่อีกครั้งและเข้าฉายในปีพ.ศ. 2541
== เกร็ดข้อมูล ==
เพลง ดนตรีในดวงใจ ซึ่งเป็นบทเพลงที่แต่งโดยนิติพงษ์ ห่อนาคเพลงแรกที่ได้ออกสู่สาธารณะ
เป็นภาพยนตร์ที่รวมสมาชิกวงไมโครทั้ง 6 คน (แสดงในเรื่องนาม ไมโคร 5 คน ตัวประกอบ 1 คน คือ บอย-สันธาน) ก่อนที่ไมโครจะออกอัลบั้มแรก (ร็อก เล็ก เล็ก) 2 ปีต่อมา
เสียงร้องเพลงของพระเอกกับนางเอกในเรื่องคือเสียงของ อ้อง สุรสีห์ อิทธิกุลกับแหวน ฐิติมา สุตสุนทร
บอย-สันธาน เลาหวัฒนาวิทย์ มือคีย์บอร์ดของไมโครในเวลาต่อมา ได้ปรากฏตัวในภาพยนตร์ด้วยในบทเพื่อนของวงไมโครที่มาดูการซ้อมดนตรีที่บ้านย่าของพระเอก และฉากห้องบันทึกเสียง ในขณะนั้นบอยยังเล่นให้กับอีกวงอยู่และยังไม่ได้เข้าร่วมไมโคร
เดิมทีวงดนตรีที่เป็นตัวเลือกแรกๆให้มาแสดงในเรื่องคือวงฟอร์เอฟเวอร์ โดยวาง วิรุฬ สกุลทรัพย์ไพศาล (ดำ) นักร้องนำของทางวงเป็นพระเอก
==อ้างอิง==
ภาพยนตร์ไทย
ภาพยนตร์โดยไฟว์สตาร์โปรดักชั่น
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2527
ภาพยนตร์เพลง
ภาพยนตร์ที่กำกับโดย เปี๊ยก โปสเตอร์
ไทย (หนังสือพิมพ์)

ไทย คือหนังสือพิมพ์ออกเมื่อปี พ.ศ. 2451 มีเจ้าของคือหลวงฤทธิศักดิ์ชลเขต ต่อมาเปลี่ยนเป็นจมื่นเทพดรุณาทร ในปี พ.ศ. 2453 หนังสือพิมพ์ไทย เลิกกิจการเพราะมีหนี้สินมากมาย รัฐบาลได้ซื้อไว้ และออกใหม่ภายใต้ชื่อว่า ไทยใหม่ เพื่อหลีกปัญหาหนี้สินเก่า แต่ยังเรียกกันโดยทั่วไปว่า ไทย ได้เลิกกิจการเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2475 ภายหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง
== ประวัติ ==
หนังสือพิมพ์ ไทย ออกในปี พ.ศ. 2451 ต่อมาเลิกกิจการเพราะมีหนี้สินมากมาย รัฐบาลได้ซื้อไว้ และออกใหม่ภายใต้ชื่อว่า ไทยใหม่ เพื่อหลีกปัญหาหนี้สินเก่า โดยทางหนังสือพิมพ์กราบบังคมทูลรัชกาลที่ 6 ว่า "นับแต่ใช้ตราแผ่นดิน (ตราครุฑ) ประทับที่หัวหนังสือหน้า 1 แล้วก็มีผู้นิยมอ่านมากขึ้น ผู้บอกรับประจำ เดิมมี 300 คน เพิ่มเป็น 500 คน แต่ราคาขายยังคงเดิม คือรับประจำปี ปีละ 30 บาท ขายปลีกฉบับละ 3 สตางค์ จึงกราบบังคมทูลขอเงินเพิ่มอีกเป็นรายได้ประจำ 4,000 บาทตั้งแต่ ร.ศ. 131 เพื่อลดราคา"
ไทย ยังคงยังไม่ได้ทำหน้าที่เป็นของรัฐบาลเต็มตัว แม้จะมีตราครุฑประทับอยู่ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ จึงได้กราบบังคมทูลให้มีหนังสือพิมพ์ที่ทำหน้าที่เป็นปากเสียงของรัฐบาลโดยตรง เหมือนกับเป็นฝ่ายประชาสัมพันธ์ของรัฐเนื่องจากเวลานั้นมีหนังสือพิมพ์เป็นสื่อมวลชนชนิดเดียวที่สามารถทำหน้าที่นี้ได้ หลังจากนั้นได้มีการจัดตั้งหน่วยงานรัฐคือกระทรวงมุรธาธรที่ทำหน้าที่เกี่ยวข้องกับหนังสือพิมพ์โดยตรง ไทย จึงได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลอย่างเต็มที่มาตั้งแต่นั้น
ในปี พ.ศ. 2457 อันเป็นปีความรุนแรงแห่งสงครามปากกา พระราชทานเงินให้ ไทย อีก 20,000 บาท เพื่อจัดการโรงพิมพ์ให้เรียบร้อย ไทย ได้เสนอข่าวตามนโยบายของรัฐบาล  ทั้งยังขอสิทธิพิเศษในการลงข่าวการประชุมเสนาบดีบางเรื่องที่ไม่ปิดบังด้วย
ต่อมาในปี พ.ศ. 2466 ไทยเปลี่ยนเจ้าของเป็นพระยาอิศรพันธุ์ ได้เลิกกิจการเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2475 ภายหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง
== รูปแบบ ==
ไทย เป็นหนังสือพิมพ์รายวันฝ่ายรัฐบาล เผยแพร่ความเห็นของรัฐบาล มีการจัดคอลัมน์ที่ไม่เป็นระเบียบเรียบร้อย ส่วนใหญ่มีประมาณ 6 คอลัมน์ ยังไม่แยกข่าวออกเป็นหมวดหมู่ เนื้อหาข่าวยังปนกับเนื้อหาประเภทอื่น การพาดหัวข่าวโดยใช้ภาษาที่ดึงดูดใจผู้อ่าน แต่ขนาดของตัวพิมพ์เป็นตัวใหญ่ธรรมดา ใหญ่กว่าตัวพิมพ์เล็ก แต่ไม่ใช้ตัวโป้งเพื่อให้สะดุดตาเท่านั้น
การจัดหน้าและภาพ มีการลงภาพบุคคลสำคัญในข่าว มีการจัดภาพหลาย ๆ ภาพรวมเป็นกลุ่มเดียวกันในฉบับหลัง ๆ โดยไม่กระจายรูปภาพเหมือนในหนังสือพิมพ์ปัจจุบัน ภาพประกอบโฆษณาส่วนมากเป็นภาพเขียน ส่วนเนื้อหา เป็นข่าว บทความ ประกาศ และโฆษณา บันเทิงคดี เช่นนิทานชาดก เรื่องแปลจีน และบทกวี
การเขียนข่าว เขียนแบบรายงานจากโทรเลข คือเขียนสั้น ๆ ไม่มีสำนวนโลดโผนหรือตื่นเต้น แต่เก็บเนื้อหาสาระได้ชัดเจน ข่าวต่างจังหวัดมีความล่าช้าอยู่มาก เช่นตีพิมพ์ข่าวเมื่อวันที่ 18 มกราคม แต่เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อเดือนธันวาคม ปีที่แล้ว
== การวิพากษ์วิจารณ์ ==
อวันตี โจมตี ไทย ในฉบับวันศุกร์ที่ 20 เมษายน 2452 ว่า 
== อ้างอิง ==
หนังสือพิมพ์ในประเทศไทย
ดัมโบ้

ดัมโบ (Dumbo) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันขนาดยาวเรื่องที่ 4 ของวอลต์ ดิสนีย์ ออกฉายวันที่  23 ตุลาคม ค.ศ. 1941 กำกับโดย Ben Sharpsteen  เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันต้นทุนต่ำที่สร้างขึ้นมาในขณะที่ดิสนีย์กำลังประสบปัญหาด้านการเงิน เนื่องจากความล่าช้าและงบประมาณบานปลายในการสร้างภาพยนตร์ แฟนตาเซีย และภาพยนตร์สองเรื่องก่อนหน้า คือ หุ่นไม้พินอคคิโอ และ แฟนตาเซีย ไม่ได้รับความนิยมเท่าที่ควร  ภาพยนตร์เรื่องนี้ประสบความสำเร็จอย่างล้นหลาม และทำให้วอลต์ ดิสนีย์ รอดพ้นจากภาวะการขาดทุนได้ และนอกจากนี้ ดับโบ้ยังชนะเลิศรางวัลออสการ์ 1 สาขา คือ สาขาดนตรีประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม อีกด้วย
ดัมโบสร้างจากเรื่องราวในหนังสือนิทานภาพสำหรับเด็ก เขียนโดยเฮเลน อเบอร์สัน วาดภาพประกอบโดยแฮโรลด์ เพิร์ล  เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับลูกช้างเกิดใหม่จากแม่ช้างในคณะละครสัตว์ชื่อ จัมโบ  มันมีหูใหญ่ผิดธรรมชาติจึงได้ชื่อว่า ดัมโบ ถูกพรากออกจากแม่ และไม่ได้รับความสนใจจากช้างอื่นในฝูง มีเพื่อนที่คอยปลอบโยนเพียงตัวเดียวเป็นหนูชื่อ ทิโมที คิว. เมาส์  ในเวลาต่อมาดัมโบเรียนรู้ที่จะบิน โดยใช้หูขนาดใหญ่ของมันกระพือแทนปีก และกลายเป็นดาราดังของคณะละครสัตว์
== อ้างอิง ==
ภาพยนตร์แอนิเมชัน
ภาพยนตร์แอนิเมชันของดิสนีย์
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2484
ภาพยนตร์เกี่ยวกับช้าง
ภาพยนตร์อนุรักษ์หอทะเบียนภาพยนตร์แห่งชาติสหรัฐ
ภาพยนตร์จินตนิมิตเพลงอเมริกัน
ศูนย์ศึกษาบทบาทหญิงและชาย คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร

ศูนย์ศึกษาบทบาทหญิงและชาย คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร เป็นหน่วยงานเพื่อการพัฒนาประเทศที่มุ่งพัฒนาสู่สังคมที่เข้มแข็งและมีดุลยภาพ เพื่อเอื้อประโยชน์ต่อการเสริมสร้างศักยภาพและการมีส่วนร่วมของหญิงและชายในการพัฒนาประเทศ โดยเป็นหน่วยงานสังกัดคณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ตั้งอยู่ ณ อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก
==  ประวัติ ==
มหาวิทยาลัยนเรศวร บรรจุแผนโครงการจัดตั้งศูนย์สตรีและเด็กศึกษา ในแผนพัฒนาการศึกษาระดับการอุดมศึกษา ระยะที่ 8  (พ.ศ. 2540 - 2544) นั้น
พ.ศ.  2540  ได้มีการจัดทำรายละเอียดโครงการดังกล่าวเพื่อเสนอคณะกรรมการบริหารมหาวิทยาลัยนเรศวร ในการประชุมสภามหาวิทยาลัยนเรศวร ครั้งที่  34/2540   วันที่  20  ตุลาคม  2540   โดยผลการพิจารณาที่ประชุมสภามหาวิทยาลัยนเรศวร เห็นชอบให้เปลี่ยนชื่อ   "ศูนย์สตรีและเด็กศึกษา มหาวิทยาลัยนเรศวร"  เป็น  "ศูนย์ศึกษาบทบาทหญิงและชาย มหาวิทยาลัยนเรศวร"  เพื่อมีบทบาทให้ศูนย์ปฏิบัติภารกิจได้กว้างขวางยิ่งขึ้น
ศูนย์ศึกษาบทบาทหญิงและชาย ได้เริ่มดำเนินการตั้งแต่เดือนกรกฎาคม  2541   โดยผ่านความเห็นชอบของสภามหาวิทยาลัยนเรศวร   ในระยะแรกการตั้งแต่ให้  ดร.สุรัช  พงษ์พิพัฒน์พานิช  เป็นผู้อำนวยการศูนย์ฯ ตั้งแต่วันที่  21  พฤษภาคม 2541 ถึงวันที่  18  ตุลาคม  2542  ต่อมาได้แต่งตั้ง รศ.ดร.มาฆะ  ขิตตะสังคะ   เป็นผู้อำนวยการศูนย์ฯ ตั้งแต่วันที่  19  ตุลาคม   2542  ถึงวันที่  31  มีนาคม  2547  และแต่งตั้ง ผศ.ดร.พัชรินทร์  สิรสุนทร   ตั้งแต่วันที่  1  เมษายน  2547  เป็นผู้อำนวยการศูนย์ฯ จนถึงปัจจุบัน

ศูนย์ศึกษาบทบาทหญิงและชาย มีบทบาทในการส่งเสริมและการพัฒนาความเสมอภาคในหญิงและชาย โดยประสานการจัดบริการชุมชนร่วมกับองค์กรในท้องถิ่นทั้งภาครัฐและเอกชนในเขตพื้นที่ภาคเหนือตอนล่าง  โดยขอบข่ายงานครอบคลุมงานด้านการพัฒนา  การป้องกันการแก้ไขปัญหาและการนำเสนอข้อมูลเชิงวิเคราะห์ เพื่อให้เกิดการตระหนักรู้ในวงกว้างของชุมชนและสังคมและกลุ่มชนทุกระดับ  ถึงผลที่เกิดขึ้นตามปรากฏการณ์ภาพที่เป็นจริงของสังคม  โดยเฉพาะการให้ความสำคัญของสถาบันครอบครัวซึ่งเป็นศูนย์รวมของการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ของชาติ
การดำเนินงานของศูนย์ศึกษาบทบาทหญิงและชาย จะเป็นไปในลักษณะต่างๆ ดังนี้ การสัมมนาและฝึกอบรม  การฝึกอบรมเชิงปฏิบัติการ งานวิจัย การเผยแพร่ความรู้ทางจดหมายข่าวและจุลสาร การจัดบริการให้คำปรึกษา การประชุมทางวิชาการ และการจัดระบบและการบริการข้อมูลสารสนเทศ เป็นต้น
== การบริหารงานส่วนราชการ ==
เป็นหน่วยงานสังกัดคณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร โดยมีการแต่งตั้งผู้อำนวยการและคณะกรรมการบริหาร และแบ่งหน่วยงานออกเป็นดังตอไปนี้
ฝ่ายงานบริหาร
ฝ่ายงานบริการวิชาการ
ฝ่ายงานวิจัย
== ดูเพิ่ม ==
มหาวิทยาลัยนเรศวร
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
มหาวิทยาลัยนเรศวร
ศูนย์ศึกษาบทบาทหญิงและชาย  มหาวิทยาลัยนเรศวร 
คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร
จักรพรรดิกลายพันธุ์ อัศจรรย์พันธุ์ต๊อง 2

จักรพรรดิกลายพันธุ์ อัศจรรย์พันธุ์ต๊อง 2 (Kronk's New Groove) ออกฉายวันที่  13 ธันวาคม พ.ศ. 2548 กำกับโดย Elliot M. Bour และ Saul Andrew Blinkoff.
ภาพยนตร์แอนิเมชันของดิสนีย์
เว็บคิต

เว็บคิต (WebKit) เป็นเร็นเดอริงเอนจินที่เริ่มพัฒนาโดยบริษัทแอปเปิล และโดยหลักใช้ในเว็บเบราว์เซอร์ทั้งซาฟารีกับไอโอเอสทั้งหมด
HTML และ JavaScript engine ของเว็บคิตเริ่มต้นในฐานะตัวคัดลอกรหัสต้นฉบับของ KHTML และคลังโปรแกรม KJS จาก KDE และได้รับการพัฒนาอย่างต่อเนื่องจากผู้มีส่วนร่วมของ KDE, แอปเปิล, กูเกิล, โนเกีย, บิตสตรีม, แบล็กเบอร์รี, โซนี่, Igalia และอื่น ๆ เว็บคิตสนับสนุนระบบปฏิบัติการ macOS, Windows, Linux และUnix ในวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 2013 ทางกูเกิลประกาศว่าตนคัดลอกรหัสต้นฉบับของ WebCore ส่วนประกอบของเว็บคิต ไปใช้ในกูเกิล โครมรุ่นในอนาคตกับโอเปร่า ภายใต้ชื่อ Blink
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สำหรับ WebKitGTK
SunSpider 1.0 JavaScript Benchmark 
ตัววาดหน้าเว็บ
เอพีไอ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากนกวรรณเลขา

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากนกวรรณเลขา (21 ธันวาคม พ.ศ. 2400 – 29 มิถุนายน พ.ศ. 2461) พระราชธิดาพระองค์ที่ 36 ในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาเที่ยง
== พระประวัติ ==
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากนกวรรณเลขา เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาเที่ยง เมื่อวันจันทร์ เดือนยี่ ขึ้น 6 ค่ำ นพศก จุลศักราช 1219 ตรงกับวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2400 มีพระโสทรเชษฐาและพระโสทรภคินี ได้แก่ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสมรรัตนศิริเชฐ, พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเสวตรวรลาภ, พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศรีนาคสวาดิ, พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นราชศักดิ์สโมสร, พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าหญิง(ไม่มีพระนาม), พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นพงษาดิศรมหิป, พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแขไขดวง, พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจรูญฤทธิเดช และพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพวงสร้อยสอางค์
พระองค์มีศักดิ์เป็นพระญาติของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากุณฑลทิพยวดี โดยพระองค์สืบเชื้อสายมาจากนายจำปา ณ เวียงจันทน์ ซึ่งเป็นพระญาติของเจ้าจอมมารดาทองสุก ในรัชกาลที่ 1 พระราชธิดาของพระเจ้าอินทวงศ์แห่งเวียงจันทน์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากนกวรรณเลขา สิ้นพระชนม์เมื่อวันเสาร์ เดือน 8 แรม 6 ค่ำ ปีมะเมีย สัมฤทธิศก จุลศักราช 1280 ตรงกับวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2461 สิริพระชันษา 60 ปี พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จพระราชดำเนินพระราชทานเพลิงพระศพ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากนกวรรณเลขา เมื่อวันที่ 10 เมษายน พุทธศักราช 2463 ณ พระเมรุ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร ในการนี้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระโกศไม้สิบสอง พระกอบพระเกียรติยศ
== พระอิสริยยศ ==
21 ธันวาคม พ.ศ. 2400 — 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2411 : พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้ากนกวรรณเลขา
11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2411 — 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 : พระเจ้าน้องนางเธอ พระองค์เจ้ากนกวรรณเลขา
23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 — 29 มิถุนายน พ.ศ. 2461 : พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากนกวรรณเลขา
==== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ====
==พงศาวลี==
== อ้างอิง ==
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 4
พระองค์เจ้าหญิง
พระราชธิดาในรัชกาลที่ 4
ความเกลียด

ความเกลียดชัง เป็นอารมณ์หนึ่งของมนุษย์ที่แสดงถึงความไม่ชอบ หรือ ปฏิกิริยาที่แสดงความไม่เห็นด้วย กับผู้อื่น บางครั้งพบว่าความเกลียดชังเป็นอาการที่เกิดจากการดูถูกตนเอง มากกว่าจากการถูกข่มเหงรังแก 
ความเกลียดชัง ตรงข้ามกับความรัก สามารถลดอาการเกลียดชังได้ด้วยการหลีกเลี่ยงจากสิ่งที่เกลียดชัง แต่หากไม่สามารถหลีกเลี่ยงสิ่งที่ทำให้เราเกลียดชังได้ ก็ควรหลับตา ระลึกถึงแต่สิ่งที่สวยงาม และทำให้เรามีความสุข ที่สำคัญเราควรระงับอารมณ์เกลียดชังให้อยู่ เพราะบางครั้งอารมณ์เกลียดชังก็นำพาเราไปสู่ความรุนแรงได้ บางครั้งความเกลียดชังสามารถแก้ได้ด้วยการให้อภัย
ในเชิง จิตวิทยา, ซิกมุนด์ ฟรอยด์ นิยามความเกลียดชังว่าเป็นความพยายามทำลายต้นกำเนิดแห่งความไม่มีความสุข 
== อ้างอิง ==
ความเกลียดชัง
อารมณ์
ความรัก
การเลือกปฏิบัติ
ประเด็นหลักด้านจริยธรรม
มหาวิทยาลัยนิวยอร์ก (แก้ความกำกวม)

มหาวิทยาลัยนิวยอร์ก อาจหมายถึง
มหาวิทยาลัยนิวยอร์ก (เอ็นวายยู) (New York University ย่อว่า NYU) มหาวิทยาลัยเอกชนในเมืองนิวยอร์ก รัฐนิวยอร์ก ตั้งอยู่บนเกาะแมนแฮตตัน ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2374
สเตตยูนิเวอร์ซิตีออฟนิวยอร์ก (State University of New York ย่อว่า SUNY - ซูนี) ระบบมหาวิทยาลัยรัฐบาลในรัฐนิวยอร์ก ซึ่งมีวิทยาเขตอยู่ 4 แห่งตั้งอยู่ในเมือง ออลแบนี (วิทยาเขตหลัก) บิงแฮมตัน บัฟฟาโล และ สโตนีบรูก
ซิตียูนิเวอร์ซิตีออฟนิวยอร์ก (City University of New York ย่อว่า CUNY - คิวนี) ระบบมหาวิทยาลัยรัฐบาลในรัฐนิวยอร์ก ประกอบด้วยวิทยาลัย 11 แห่ง และวิทยาลัยชุมชน 6 แห่ง
ในวรรณกรรม
มหาวิทยาลัยนิวยอร์ก (University of New York) มีการปรากฏในละครซีรีส์ที่ได้รับรางวัลลูกโลกทองคำเรื่อง เฟลีซิตี (Felicity) โดยจำลองจาก New York University
จอห์น เมเจอร์

เซอร์ จอห์น เมเจอร์ (Sir John Major) (เกิด 29 มีนาคม ค.ศ. 1943) นักการเมืองชาวอังกฤษและอดีตนายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักรจากพรรคอนุรักษนิยม
== ชีวิตทางการเมือง ==
หลังจากนางมาร์กาเรต แทตเชอร์ได้ลาออกจากตำแหน่งในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1990 เนื่องจากปัญหาภายในพรรคและการเสื่อมความนิยมจากนโยบายผู้มีสิทธิ์ออกเสียง (Poll Tax) ทำให้นายจอห์น เมเจอร์ชนะการเลือกตั้งหัวหน้าพรรคและก้าวขึ้นดำรงตำแหน่งแทน ในการเลือกตั้งทั่วไปในสหราชอาณาจักร พ.ศ. 2535 แม้ว่าผลสำรวจความคิดเห็นก่อนหน้านี้และหน้าคูหาจะระบุว่าพรรคแรงงานจะมีคะแนนนำ แต่พรรคอนุรักษนิยมได้รับที่นั่ง 336 ที่นั่ง ทำให้สามารถจะจัดตั้งรัฐบาลเสียงข้างมากได้เป็นสมัยที่ 4 ติดต่อกัน การเลือกตั้งครั้งนี้พรรคอนุรักษนิยมยังได้รับคะแนนเสียงสูงที่สุดในประวัติศาสตร์การเมืองสหราชอาณาจักร หลังจากการเลือกตั้งพรรคแรงงานภายใต้การนำของหัวหน้าพรรคคนใหม่ของโทนี แบลร์ได้ปรับจุดยืนจากพรรคฝ่ายซ้ายเป็นพรรคสายกลางมากขึ้น สนับสนุนระบบตลาดเสรีมากขึ้น ประกอบกับคะแนนนิยมที่เสื่อมลงของพรรคอนุรักษนิยมในการแก้ปัญหาเศรษฐกิจตั้งแต่ พ.ศ. 2535 ทำให้พรรคแรงงานได้รับชัยชนะในการเลือกตั้งทั่วไปในสหราชอาณาจักร พ.ศ. 2540 หลังจากพ่ายแพ้นายจอห์น เมเจอร์ ได้ลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีและหัวหน้าพรรค
== อ้างอิง ==
นายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักร
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2486
ผู้รอดชีวิตจากการลอบสังหาร
ไนต์ออฟเดอะการ์เตอร์
บุคคลจากเทศมณฑลเซอร์รีย์
ผู้เขียนอัตชีวประวัติชาวอังกฤษ
หัวหน้าพรรคอนุรักษนิยม
เซอร์
วิกิพีเดียภาษาอารากอน

วิกิพีเดียภาษาอารากอน (Wikipedia en aragonés) หรือ Biquipedia เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาอารากอน เริ่มสร้างเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ 2004 ณ วันที่  วิกิพีเดียภาษานี้มีบทความถึง  บทความ
==โลโก==
{| border="0" cellpadding="2" cellspacing="1" style="border:1px solid #aaa"
|- align=center
!height="150px" bgcolor="#F9F9F9" | 135px
!height="150px" bgcolor="#F9F9F9" | 135px
|-
!width="150px" colspan="1" bgcolor="#CCCCCC" | 2549–2553
!width="150px" colspan="1" bgcolor="#CCCCCC" | 2553–
|}
Wikipedia-1000-an.png|โลโกครบ 1,000 บทความในวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 2005
Wikipedia-5000-an.png|โลโกครบ 5,000 บทความในวันที่ 29 ธันวาคม ค.ศ. 2006
Wikipedia-10000-an.png|โลโกครบ 10,000 บทความในวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 2008
Wikipedia-25000-an.png|โลโกครบ 25,000 บทความในวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 2011
Wiki-an-San Chorche.png|วันอารากอน (ซันฮอร์เฮ), ค.ศ. 2008
Wiki-an-San Chorche_09.png|วันอารากอน (ซันฮอร์เฮ), ค.ศ. 2009
Wiki-an-Sant Chorche_2010.png|วันอารากอน (ซันฮอร์เฮ), ค.ศ. 2010
Wiki-an-Sant_Chorche_2011.png|วันอารากอน (ซันฮอร์เฮ), ค.ศ. 2011
Wikipedia-logo-10-anyadas-an.svg|โลโกครบรอบ 10 ปี (21 กรกฎาคม ค.ศ. 2014)
Wikipedia-an-logo-10-anyadas-Sant-Chorche-2015.svg|โลโกครบรอบ 10 ปีในวันซันฮอร์เฮ, ค.ศ. 2015
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วิกิพีเดียภาษาอารากอน
วิกิพีเดียภาษาอารากอน รุ่นโทรศัพท์ (หน้าหลักยังไม่ได้รับการปรับปรุง)
อารากอน
กลยุทธ์ลูกโซ่

กลยุทธ์ลูกโซ่ หรือ เหลียนหวนจี้ (Chain stratagems; ) เป็นหนึ่งในกลศึกสามก๊ก กลยุทธ์ที่มีความหมายถึงเมื่อกองกำลังศัตรูมีพละกำลังที่เข้มแข็งกว่าหลายเท่า จักปะทะด้วยกำลังมิได้โดยเด็ดขาด พึงใช้กลอุบายนานาให้ศัตรูต่างถ่วงรั้งซึ่งกันและกัน ทำลายความแข็งแกร่งของศัตรูหรือร่วมมือกับพลังต่าง ๆ ร่วมโจมตีเพื่อขจัดความฮึกเหิมของศัตรูให้หมดสิ้นไป
คัมภีร์อี้จิงกล่าวว่า "แม่ทัพผู้ปรีชา จักได้ฟ้าอนุเคราะห์" ซึ่งหมายความว่าแม่ทัพผู้ปรีชาสามารถในการศึก ย่อมสามารถจะบัญชาการศึกสงครามได้อย่างคล่องแคล่วดุจดั่งตามคำ "ความประสงค์ของฟ้า" จักต้องได้รับชัยชนะในการศึกสงครามเป็นมั่นคง ตัวอย่างการนำเอากลยุทธ์ลูกโซ่ไปใช้ได้แก่โจโฉวางกลอุบายลอบโจมตีอ้วนเสี้ยวด้วยการตัดกำลังเสบียงของอ้วนเสี้ยวจนแตกพ่าย
== ตัวอยางกลยุทธ์ ==
เมื่อคราวอ้วนเสี้ยวนำกำลังทหารจากเกงจิ๋ว อิวจิ๋วและเฉงจิ๋ว
== ดูเพิ่ม ==
สามก๊ก
ตำราพิชัยสงคราม
ตำราพิชัยสงครามซุนวู
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
36 กลยุทธ์ :: กลลูกโซ่ 
== อ้างอิง ==
ลูกโซ่
ลูกโซ่
สงครามนางฟ้า

สงครามนางฟ้า  เป็นละครโทรทัศน์ที่ดัดแปลงจากวรรณกรรมทางอินเทอร์เน็ต ในชื่อ "ชีวิตรันทด เรื่องจริงผ่านคอม" ของ แอร์กี่ (นามปากกา) โดยเขียนขึ้นจากชีวิตจริงของตนเอง ซึ่งเคยเป็นแอร์โฮสเตส โดยสะท้อนให้เห็นเบื้องหลังของเหล่าบรรดาแอร์โฮสเตสและสจ๊วต ว่าเป็นอย่างไร
ถกลเกียรติ วีรวรรณ ได้นำวรรณกรรมนี้มาสร้างเป็นละคร ผลิตโดย เอ็กแซ็กท์-ซีเนริโอ บทโทรทัศน์โดย ฐานวดี สถิตยุทธการ กำกับการแสดงโดย นิพนธ์ ผิวเณร โดยได้นักแสดงมากฝีมือ อาทิ สหรัถ สังคปรีชา, น้ำทิพย์ จงรัชตวิบูลย์, ณวัฒน์ กุลรัตนรักษ์, วราพรรณ หงุ่ยตระกูล, อภิษฎา เครือคงคา, ปานวาด เหมมณี, กวินรัฏฐ์ ยศอมรสุนทร, อภิชาติ หาลำเจียก, ภัสสร บุณยเกียรติ, มยุริญ ผ่องผุดพันธ์ ออกอากาศทุกวันจันทร์-พฤหัสบดี ทางTV5 HD1 ในเวลาหลังข่าวภาคค่ำ ออกอากาศวันแรก 8 มกราคม พ.ศ. 2551 ตอนสุดท้ายเมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2551 (นำมาออกอากาศอีกครั้งในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 เวลาก่อนเที่ยง)
== รายชื่อนักแสดง ==
==ปฏิกิริยาภายหลังออกอากาศ==
หลังจากละครออกอากาศได้ไม่นาน ก็เกิดปฏิกิริยาตอบกลับจากสังคมหลายภาคส่วน โดยเริ่มจากการสหภาพการบินไทยในส่วนของแอร์โฮสเตสและสจ๊วต ออกมาเปิดเผยว่า ละครเรื่องนี้สร้างขึ้นมาด้วยความไม่จริง ทำให้ภาพลักษณ์ของพนักงานต้อนรับบนเครื่องเสียหาย เพราะเนื้อเรื่องมีแต่เรื่องชิงรักหักสวาทอย่างผิดศีลธรรมและเครื่องแบบของแอร์โฮสเตสก็นุ่งสั้นเกินไป ขอให้ทางผู้สร้างคือ เอ็กแซ็กท์ เปลี่ยนแปลงบทและเครื่องแต่งกายด้วย
ในส่วนของผู้ที่ใช้ชื่อว่า "แอร์กี่" ที่เป็นเจ้าของเนื้อเรื่องเดิมทางอินเทอร์เน็ต ก็มีการเปิดเผยจากหลายบุคคลที่เชื่อว่าตนเป็นตัวละครในเรื่อง เช่น เชอรี่ หรือ กิ๊บ ต่างก็ออกมาเปิดเผยว่าเรื่องจริงนั้นไม่เหมือนกับในละครหรือบทประพันธ์ดั้งเดิม  ซึ่งต่างฝ่ายต่างก็ออกมาแฉกันว่าใครเป็นใคร กลายเป็นที่สนใจของสังคมทั้งในโลกไซเบอร์และสังคมจริง ๆ อยู่พักหนึ่ง
==ความนิยมในจีน==
ในปลายปี พ.ศ. 2553 ถึงต้นปี พ.ศ. 2554 ละครโทรทัศน์เรื่องนี้ได้ถูกแพร่ภาพออกอากาศที่ประเทศจีน และได้รับความนิยมเป็นอย่างยิ่งพร้อมกับละครโทรทัศน์เรื่องอื่น ๆ ส่งผลให้นักแสดง อย่าง ณวัฒน์ กุลรัตนรักษ์ ที่รับบท หนิง ได้กลายเป็นนักแสดงยอดนิยมของที่นั่นอีกด้วย
==รางวัล==
สยามดารา สตาร์ปาร์ตี้ 2008
* ได้รับรางวัลละครฮือฮาแห่งปี
สตาร์เอนเตอร์เทนเมนต์อวอร์ดส 2008 ครั้งที่ 7
* 1 ใน 5 รางวัลผู้กำกับละครยอดเยี่ยม
==รางวัลผู้แสดง==
สยามดารา สตาร์ปาร์ตี้ 2008
* 1 ใน 5 รางวัลร้ายได้ใจ (ปานวาด เหมมณี)
ท็อปอวอร์ด 2008
* 1 ใน 5 รางวัลดาราสมทบหญิงยอดเยี่ยม (ปานวาด เหมมณี)
คมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 6
* 1 ใน 5 รางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม (น้ำทิพย์ จงรัชตวิบูลย์)
* ได้รับรางวัลนักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม (นิธิชัย ยศอมรสุนทร)
รางวัลโทรทัศน์ทองคำ ครั้งที่ 23
* 1 ใน 5 รางวัลนักแสดงนำชายดีเด่น (ณวัฒน์ กุลรัตนรักษ์)
== เพลงประกอบละคร ==
เพลง ผู้หญิงอ่อนแอ (เพลงเปิด) ร้องโดย นุกนิก ฐิตินันท์ สุขสม
เพลง พรุ่งนี้ (เพลงปิด) ร้องโดย มาลีวัลย์ เจมีน่า
==อ้างอิง==
การบินไทย จี้แบนละคร สงครามนางฟ้า เหตุเว่อร์-ผิดศีลธรรม
เผย! ชีวิตจริง พี่หนิง ต้นตอของการตบตี ในละคร สงครามนางฟ้า
เปิดกรุหลักฐาน สงครามนางฟ้า ใครกันแน่ สตอร์เบอร์รี่?
==แหล่งข้อมูลอื่น==
BBC News - Bubble bursts for Thai soap opera
BBC News - Soap has Thai aircrew in a lather
รวมคลิปวิดีโอสงครามนางฟ้า 
ละครโทรทัศน์ไทย
รายการโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2551
กรุงเทพเดลิเมล์

กรุงเทพเดลิเมล์ เป็นหนังสือพิมพ์รายวัน เจ้าของบริษัทสยามฟรีเปรส และนายฮัฟฟ์มัน มีบรรณาธิการคือ นายหลุย คีรีวัต ออกในช่วงปี พ.ศ. 2451-2475 เป็นหนังสือพิมพ์ที่มีเนื้อหาเป็นข่าวสารและโฆษณา และวิพากษ์วิจารณ์รัฐบาล เริ่มแรกมีจำนวน 6 หน้า หลังจากนั้นจึงเพิ่มเป็น 14 หน้า อัตราค่าบำรุง ฉบับละ 10 สตางค์ ค่าบอกรับเป็นสมาชิกปีละ 25 บาท มีโฆษณาและแจ้งความประมาณ 70% ของพื้นที่
การจัดรูปเล่ม แบ่งคอลัมน์เป็น 6 คอลัมน์ แต่ไม่ได้จัดตามรูปแบบของเนื้อหาให้เป็นระเบียบ คือข่าวและบทความปะปนกัน ไม่มีการแบ่งแยกข่าวชนิดต่าง ๆ ให้เป็นอิสระ การพาดหัวข่าว ใช้ตัวใหญ่ธรรมดา ไม่ใช้ตัวโป้ง การจัดหน้าและภาพ เดิมเป็นภาษาไทยปนอังกฤษ ฉบับละ 5 สตางค์ มี 6 หน้า ต่อมาเปลี่ยนเป็นภาษาไทยล้วน หน้า 1 เป็นหน้าโฆษณา ส่วนข่าวและความเห็นลงในหน้า 2 และ 4 เนื้อหาส่วนใหญ่ที่เหลือจะเป็นโฆษณาและประกาศแจ้งความ บทความจะมีความเห็นที่เฉียบขาดและรุนแรง
== ดูเพิ่ม ==
เดลินิวส์
== อ้างอิง ==
สุกัญญา ตีระวนิช. พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวกับการหนังสือพิมพ์ --: โรงพิมพ์ชวนพิมพ์ กรุงเทพฯ, ISBN 974-7442-60-4
หนังสือพิมพ์ในประเทศไทย