pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2 แห่งอิตาลี

พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2 (Vittorio Emanuele II; พระนามเต็ม: Vittorio Emanuele Maria Alberto Eugenio Ferdinando Tommaso di Savoia; 14 มีนาคม 1820 – 9 มกราคม 1878) เป็นกษัตริย์แห่งซาร์ดิเนีย ตั้งแต่ ค.ศ. 1849 ถึง 17 มีนาคม ค.ศ. 1861 เมื่อเสด็จขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอิตาลีและกลายเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์แรกของอิตาลีที่เป็นอิสระและรวมกันเป็นหนึ่ง ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 6 ซึ่งครองราชย์จนเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1878 การยืมจากชื่อภาษาละตินเก่าว่า Pater Patriaeของจักรพรรดิโรมัน ชาวอิตาลีถวายพระราชสมัญญานามว่า บิดาแห่งปิตุภูมิ (Padre della Patria)
== พระราชประวัติ ==
พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2 พระราชสมภพเมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1820 เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าการ์โล อัลแบร์โตแห่งซาร์ดิเนียและมารีอา เทรีซาแห่งออสเตรีย ในที่สุดวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1861 ราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย สามารถรวบรวมรัฐต่าง ๆ ให้เป็นหนึ่งเดียวและสถาปนาราชอาณาจักรอิตาลีได้สำเร็จ พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2 จึงขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์อิตาลีพระองค์แรก และสวรรคตเมื่อวันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 1878 ขณะพระชนมายุได้ 58 พรรษา
== ดูเพิ่ม ==
การรวมชาติอิตาลี
จูเซปเป การีบัลดี
จูเซปเป มัซซีนี
เคานต์แห่งกาวูร์
อนุสัญญาเดือนกันยายน
พระราชานุสาวรีย์พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2
รายชื่อนักล่าสัตว์ในเกมใหญ่
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
old interpretations but useful on details; vol 1 goes to 1859]; volume 2 online covers 1859–62
External link: Genealogy of recent members of the House of Savoy
View of Venezia Square Victor Emmanuel II monument
 
พระมหากษัตริย์อิตาลี
พระมหากษัตริย์ซาร์ดิเนีย
ราชวงศ์ซาวอย
พระมหากษัตริย์ผู้ทรงก่อตั้ง
อะลี ญุมอะฮ์

อะลี ญุมอะฮ์ (علي جمعة; Ali Gomaa) เป็นนักวิชาการอิสลาม, นักกฎหมาย และบุคคลสาธารณะชาวอียิปต์ที่สร้างความขัดแย้งในท่าทีทางการเมืองเป็นจำนวนมาก เขามีความชำนาญในด้านกฎหมายอิสลาม เขาดำเนินตามสำนักชาฟิอี และหลักการศรัทธาตามแบบอัชอะรี นอกจากนี้ เขายังเป็นศูฟีด้วย ญุมอะฮ์เป็นหนึ่งในผู้สนับสนุนรัฐประหาร ค.ศ. 2013
เขาเคยดำรงตำแหน่งเป็นมุฟตีใหญ่แห่งประเทศอียิปต์คนที่ 18 (ค.ศ. 2003–2013) ผ่านดารุลอิฟตาฮ์ อัลมิศรียะฮ์ต่อจากอะห์มัด มุฮัมมัด อัฏฏ็อยยิบ ในอดีต เขาเคยเป็นนักกฎหมายอิสลามที่ได้รับการเคารพ ตามรายงานจาก U.S. News & World Report ใน ค.ศ. 2008 กับ เดอะเนชันนัล และรายงานจาก เดอะนิวยอร์กเกอร์ เขาเป็น "ผู้นำที่สนับสนุนมุสลิมสายกลางอย่างมาก" อย่างไรก็ตาม ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา นักวิชาการตะวันตกได้ตั้งบุคลิกภาพของเขาเป็นผู้สนับสนุนรัฐบาลแบบ "ลัทธิอำนาจนิยม" และเดอะนิวยอร์กไทมส์กล่าวไว้ใน ค.ศ. 2013 ว่าเขาสนับสนุนให้กองกำลังรักษาความปลอดภัยฆ่าผู้ประท้วงต่อรัฐประหารในประเทศอียิปต์ในปีนั้น
หลังจากเขาลงจากตำแหน่งเชากี อัลลามได้สืบทอดตำแหน่งมุฟตีแห่งประเทศอียิปต์ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013
== ดูเพิ่ม ==
การประชุมศาสนาอิสลามนิกายซุนนีย์ประจำปี 2559 ที่เมืองกรอซนี
==อ้างอิง==
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
อัชอะรี
ชาฟิอี
นักปฏิรูปชาวมุสลิม
มุฟตีใหญ่แห่งประเทศอียิปต์
อิหม่ามชาวอียิปต์
รหัสยลัทธิศูฟี
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยอัยน์ชัมส์
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยอัลอัซฮัร
คณะวิชามหาวิทยาลัยอัลอัซฮัร
อิหม่ามในคริสต์ศตวรรษที่ 21
มุสลิมชาวอียิปต์
อิมาม
มุฟตี
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยลิเวอร์พูล
บุคคลจากบะนีซุวัยฟ์
ชไปเออร์

ชไปเออร์ (Speyer, ) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในรัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์ของประเทศเยอรมนี เป็นเมืองที่เต็มไปด้วยประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมริมฝั่งแม่น้ำไรน์ตอนบน และเป็นหนึ่งในเมืองที่เก่าแก่ที่สุดของเยอรมนี ที่มีประชากรทั้งสิ้นประมาณ 50,000 คน ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำไรน์ประมาณ 25 กิโลเมตรจากลูทวิชส์ฮาเฟินและมันไฮม์ ครั้งหนึ่งเคยถูกเรียกว่า Civitas Nemetum เป็นเมืองหลวงที่ตั้งขึ้นโดยชนเนเมเทอร์ (Nemeter) ซึ่งเป็นชนในกลุ่มชนทิวทันที่มาตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเวณนั้น ประมาณ ค.ศ. 500 ชื่อ Spira ที่เป็นชื่อเมืองก็เริ่มปรากฏในงานเขียนที่ยังคงถูกใช้แทนชื่อ Speyer ในภาษาฝรั่งเศส อิตาลี และสเปน ในยุคกลางชไปเออร์เป็นเมืองอิสระและเป็นเมืองที่มีความสำคัญของ Heiligen Romischen Reiches Deutscher Nation
ใจกลางของตัวเมืองมีอาสนวิหารชไปเออร์ที่ตั้งเด่นอยู่กลางเมือง และวัดอื่น ๆ และประตูเมืองเก่า (Altpörtel) มหาวิหารเป็นที่ฝังพระบรมศพของพระมหากษัตริย์เยอรมันและพระจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แปดพระองค์ เมืองชไปเออร์ เป็นที่รู้จักไปทั่วโลกในฐานะที่เป็นโบสถ์ที่มีความงดงาม และตั้งแต่ปี ค.ศ. 1981 ก็ได้เป็นมรดกโลกจากยูเนสโก
== ดูเพิ่ม ==
ราชรัฐมุขนายกชไปเออร์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ยอร์กเชอร์

ยอร์กเชอร์ (Yorkshire) เป็นเทศมณฑลในประวัติศาสตร์อังกฤษที่ตั้งอยู่ทางเหนือของอังกฤษและเป็นเทศมณฑลที่ใหญ่ที่สุดในอังกฤษ เพราะความที่มีขนาดใหญ่ยอร์กเชอร์ก็ต้องผ่านการปฏิรูปหลายครั้ง แต่โดยทั่วไปแล้วก็เป็นอาณาบริเวณที่มีวัฒนธรรมที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเอง
== อ้างอิง ==
รัฐสิ้นสภาพในอังกฤษ
เทศมณฑลในประวัติศาสตร์อังกฤษ
*
พาสเทล

พาสเทล (Pastel; ぱすてる) เป็นการ์ตูนที่ตีพิมพ์ลงในโชเน็นแมกกาซีนสเปเชี่ยล แต่งโดยโตชิฮิโกะ โคบายาชิ และตีพิมพ์ออกมาแล้ว 3 ภาษา: ภาษาญี่ปุ่น ภาษาอังกฤษและภาษาจีน เริ่มต้นตีพิมพ์บนโชเน็นแมกกาซีนรายสัปดาห์ แล้วย้ายไปลงในโชเน็นแมกกาซีนรายเดือนในปี 2003 ตั้งแต่ตอนที่ 50 เป็นต้นไป เรื่องราวการดำเนินเรื่องคล้ายคลึงกับผลงานก่อนหน้าของโคบายาชิคือเรื่อง รักสลับขั้ว รวมทั้งสิ้น 25 เล่ม
== เนื้อเรื่อง ==
== ตัวละคร ==
== รายชื่อตอน ==
การ์ตูนญี่ปุ่น
จอง มงจู

จอง มง-จู (; 13 มกราคม 1338 - 26 เมษายน 1392) ยังเป็นที่รู้จักกันในนามนามปากกาของเขา โพอึน  เป็นขุนนาง-นักวิชาการและนักการทูต ชาวเกาหลี ที่มีชื่อเสียงในสมัย โครยอ ตอนปลาย จ็อง มง-จู เป็นผู้ภักดีต่อราชวงศ์โครยอ และท้ายที่สุดก็ถูก อี พัง-ว็อน ประหารชีวิตในขณะที่ อี พยายามกำจัดฝ่ายตรงข้ามทางการเมือง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Kang, Jae-eun and Suzanne Lee. (2006). The Land of Scholars : Two Thousand Years of Korean Confucianism. Paramus, New Jersey: Homa & Sekey Books. 10-ISBN 1-931907-37-4/13-ISBN 978-1-931907-37-8; OCLC 60931394
Titsingh, Isaac, ed. (1834). [Siyun-sai Rin-siyo/Hayashi Gahō, 1652], Nipon o daï itsi ran; ou,  Annales des empereurs du Japon.  Paris: Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland.  OCLC  84067437
ขุนนางเกาหลี
บุคคลในยุคราชวงศ์โครยอ
ตัวละครใน 6 มังกรกำเนิดโชซอน
เยื่อหุ้มเมล็ด

เยื่อหุ้มเมล็ด (aril, arillus) เป็นส่วนที่เจริญเติบโตเป็นพิเศษจากก้านเมล็ด (หรือขั้วเมล็ด) ที่ปกคลุมหรือเชื่อมติดกับเมล็ด เป็นสิ่งที่กลายเป็นรยางค์หรือสิ่งห่อหุ้มเมล็ดที่หนาในพืชดอก เช่น ส่วนที่รับประทานได้ของมังคุดและผลทับทิม
เยื่อหุ้มเมล็ดสร้างโครงสร้างคล้ายกับผลไม้หรือที่เรียกว่าผลเทียม ผลเทียมพบในพืชดอกมากมายหลายชนิด และที่สามารถรับประทานได้ เช่น ลำไย ลิ้นจี่ เป็นต้น ผลแอ็กคี (ackee) มีการพัฒนาเยื่อหุ้มเมล็ดอย่างมากจนล้อมรอบเมล็ดแทนที่ผนังผล เยื่อหุ้มเมล็ดสามารถพบได้ในพืชเมล็ดเปลือยสองสามชนิด อย่างต้นยิว ญาติของพืชตระกูลสน แทนที่จะมีโคนเป็นเนื้อไม้อย่างพืชเมล็ดเปลือยส่วนมาก โครงสร้างระบบสืบพันธุ์ของต้นยิวกับประกอบด้วยเมล็ดหนึ่งเมล็ดที่ล้อมรอบได้ด้วยเนื้อคล้ายถ้วยปกคลุมอยู่ การค้นพบนี้มาจากการเปลี่ยนแปลงเกล็ดโคนอย่างมาก
== อ้างอิง ==
Anderson, E. & Owens, J. N. (2003). Analysing the reproductive biology of Taxus: should it be included in Coniferales? Acta Hort. 615: 233-234.
กายวิภาคศาสตร์ของพืช
พระศรีสรรเพชญดาญาณ

พระศรีสรรเพชญดาญาณ เป็นพระประธานแห่งวัดพระศรีสรรเพชญ์ พระอารามในพระบรมมหาราชวังกรุงศรีอยุธยา สร้างในปี พ.ศ. 2043 ในรัชสมัยสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 แห่งกรุงศรีอยุธยา ตามตำนานระบุว่าทรงหล่อพระพุทธรูปยืน สูง 8 วา(ประมาณ 16 เมตร) หุ้มด้วยทองคำหนัก 286 ชั่ง(ประมาณ 171 กิโลกรัม) ประดิษฐานไว้ในวิหาร ถวายพระนามว่า พระศรีสรรเพชญดาญาณ
== ประวัติ ==
พระศรีสรรเพชญดาญาณ ถูกสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2043 โดยสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 โปรดให้สร้างขึ้นหลังจากการสร้างพระวิหารหลวงในปี พ.ศ. 2042 ครั้นถึงปีต่อมาก็ทรงหล่อพระพุทธรูปยืนสูง 8 วา (16 เมตร) พระพักตร์ยาว 4 ศอก (2 เมตร) กว้าง 3 ศอก (1.5 เมตร) พระอุระกว้าง 11 ศอก (5.5 เมตร) ใช้ทองสำริดหล่อเป็นแกนในน้ำหนัก 5,800 ชั่ง (3,480 กิโลกรัม) หุ้มทองคำน้ำหนัก 286 ชั่ง (347.776 กิโลกรัม) แล้วถวายพระนามว่า พระศรีสรรเพชญดาญาณ โดยทองคำที่ใช้หุ้มองค์พระนั้น ด้านหน้าเป็นทองเนื้อเจ็ดน้ำสองขา ด้านหลังองค์พระเป็นทองเนื้อหกน้ำสองขา (สมัยนั้นถือว่าทองนพคุณเก้าน้ำหรือทองเนื้อเก้าเป็นทองคำบริสุทธิ์กว่าทองเนื้ออื่นน้ำอื่น)
เมื่อพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชทรงสถาปนาราชอาณาจักรอยุธยาขึ้นใหม่ที่กรุงรัตนโกสินทร์ ก็โปรดให้อัญเชิญพระพุทธรูปเก่าตามหัวเมืองเหนือและกรุงเก่า มาประดิษฐาน ณ พระนครแห่งใหม่ ปรากฏว่า พระศรีสรรเพชญดาญาณ ได้รับความเสียหายอย่างหนักมิอาจซ่อมแซมได้ ทรงปรารถนาจะยุบหุ่นแล้วหล่อใหม่ แต่สมเด็จพระสังฆราชห้ามไว้ว่า "เมื่อเป็นองค์พระอยู่แล้วจะเอาไฟเผาอีกไม่ควร" จึงโปรดให้สร้างเจดีย์แบบย่อมุมไม้ 12 สูงเส้นเศษ บรรจุพระศรีสรรเพชญ์  ภายในวัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม พระราชทานนามว่า "พระมหาเจดีย์พระศรีสรรเพชญดาญาณ" ปัจจุบันประดิษฐานอยู่ ณ วิหารทิศ ภายในวัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม
== อ้างอิง ==
ศรีสรรเพชญดาญาณ
ซานา

ซานา (Sanaa; صَنْعَاء,  , อาหรับแบบเยเมน: ; อาหรับใต้โบราณ: 𐩮𐩬𐩲𐩥 Ṣnʿw หรือสะกด Sanaʽa และ Sana) เป็นเมืองใหญ่สุดในประเทศเยเมน และศูนย์กลางของเขตผู้ว่าการซานา และเป็นเมืองหลวงของประเทศเยเมนตามที่กำหนดในรัฐธรรมนูญของเยเมน ถึงแม้ว่าศูนย์กลางด้านการปกครองจะย้ายไปอยู่ที่เมืองเอเดนภายหลังกบฏฮูษีเข้ายึดครอง ประธานาธิบดี Abdrabbuh Mansur Hadi ได้ประกาศให้เอเดนเป็นเมืองหลวงชั่วคราวในเดือนมีนาคม 2015
ซานาเป็นหนึ่งในเมืองที่มีการอยู่อาศัยติดต่อกันยาวนานที่สุดในโลก ตั้งอยู่บนความสูงจากระดับน้ำทะเล  จึงเป็นหนึ่งในเมืองหลวงที่ตั้งอยู่สูงที่สุดในโลก และตั้งอยู่ถัดจากเทือกเขาซาราวัต แห่ง Jabal An-Nabi Shu'ayb และ Jabal Tiyal ซึ่งเป็นภูเขาที่สูงที่สุดในภูมิภาคตะวันออกกลาง ซานามีประชากรประมาณ 3,937,500 คนในปี 2012 จึงเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในเยเมน
เมืองเก่าซานา (Old City of Sanaʽa) เป็นแหล่งมรดกโลก ยูเนสโก ด้วยงานสถาปัตยกรรมที่เป็นเอกลักษณ์ โดยเฉพาะที่เห็นชัดในอาคารสูงหลายชั้น ประดับประดาด้วยลวดลายเรขาคณิต ในเมืองเก่านี้เป็นที่ตั้งของมัสยิดอัลซะเลห์ ซึ่งเป็นมัสยิดที่ใหญ่ที่สุดในซานา
== อ้างอิง ==
 
เมืองในประเทศเยเมน
เมืองหลวงในทวีปเอเชีย
เมืองหลวงทางวัฒนธรรมของอาหรับ
อักกรา

อักกรา (Accra)  เป็นเมืองหลวงของประเทศกานา อยู่บริเวณชายฝั่งภาคตะวันตกของทวีปแอฟริกา เป็นศูนย์กลางการบริหารประเทศและด้านเศรษฐกิจ ผลผลิตในประเทศประมาณร้อยละ 70 ผลิตในเมืองนี้ อักกราถูกแต่งตั้งให้เป็นเมืองหลวงตั้งแต่ปี พ.ศ. 2420 สถานที่ท่องเที่ยวที่น่าสนใจ ได้แก่ พิพิธภัณฑ์แห่งชาติกานา ซึ่งเก็บรักษามรดกที่สำคัญของประเทศไว้ตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ถึงสมัยปัจจุบัน โรงละครแห่งชาติกานาซึ่งเป็นสถาปัตยกรรมสมัยปัจจุบัน
เมืองหลวงในทวีปแอฟริกา
เมืองในประเทศกานา
เสมอภาค

เสมอภาค, สมการ, สมพล หรือ เท่ากับ ( = ) เป็นเครื่องหมายวรรคตอนสากลอย่างหนึ่ง ลักษณะเป็นขีดแนวนอนสองเส้นขนานกัน เขียนอยู่กลางบรรทัด ปกติใช้เพื่อแสดงความเทียบเท่ากันของสิ่งที่อยู่ทางซ้ายและทางขวา
== ประวัติ ==


เสมอภาคปรากฏเป็นครั้งแรกในการใช้งานทางคณิตศาสตร์ ซึ่งคิดค้นโดย Robert Recorde นักคณิตศาสตร์ชาวเวลส์ เมื่อ ค.ศ. 1557 ในหนังสือของเขาชื่อ The Whetstone of Witte และเขาเรียกเครื่องหมายนี้ว่า Gemowe lines (เส้นคู่แฝด) 
แต่ในสมัยนั้นก็ยังไม่นิยมมากนัก บางทีก็มีการใช้เส้นตั้งสองขีด || หรืออักษร æ แทน (æ มาจากภาษาละติน aequalis แปลว่า เท่ากัน) เพิ่งจะมานิยมก็ตอนคริสต์ศตวรรษที่ 17
== การใช้งาน ==
ใช้แสดงความเท่ากันในสมการคณิตศาสตร์ อ่านว่า เท่ากับ หรือ เท่ากันกับ
* 1 + 4 = 2 + 3 = 5
* นอกจากนี้ยังมีเครื่องหมายอื่นที่คล้ายเสมอภาค เช่น ไม่เท่ากับ (≠) เท่ากันโดยประมาณ (≈) เท่ากันทุกประการ (≅) เท่ากันโดยเอกลักษณ์ (≡) เป็นต้น
ใช้แสดงความหมายที่เหมือนกัน หรือหมายถึงสิ่งที่จะกล่าวต่อไป
* วิกิพีเดีย = สารานุกรมเสรี
* สีดำ = ความลึกลับน่ากลัว ความมีอำนาจ
ในภาษาโปรแกรม เครื่องหมายนี้อาจหมายถึง
* การกำหนดค่าให้กับตัวแปร เช่น a = 7 ในภาษาซี หรือ a := 7 ในภาษาปาสกาล คือการกำหนดให้ตัวแปร a มีค่าเท่ากับ 7
* การเปรียบเทียบว่าค่าเทียบเท่ากันหรือไม่ เช่น 4 == 5 ในภาษาซี หรือ 4 = 5 ในภาษาเบสิก จะให้ผลเป็น false (เท็จ)
* หลายภาษาได้กำหนดให้ฟังก์ชันการใช้งานทั้งสอง มีเครื่องหมายประกอบที่แตกต่างกัน แต่ก็มีบางภาษาที่ใช้เครื่องหมายเดียวทำงานทั้งสองแบบ เช่นภาษาเบสิกหรือเอสคิวแอล
บางครั้งอาจใช้แสดงแทนตำแหน่งพันธะคู่ในโมเลกุล เมื่อเขียนเป็นสูตรเคมี
* CH3C=OOH (กรดน้ำส้ม)
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ภาวะเท่ากัน (equality)
เครื่องหมายวรรคตอน
สัญลักษณ์ทางคณิตศาสตร์
ลัทธินอกศาสนา

ลัทธินอกศาสนา หรือ เพเกิน หรือ เพแกน (Paganism มาจากภาษาละตินคลาสสิก pāgānus "ชนบท", "บ้านนอก" ภายหลังกลายเป็น "พลเรือน") เป็นศัพท์ที่มีการใช้งานครั้งแรกในคริสต์ศตวรรษที่ 4 โดยชาวคริสต์ยุคแรกที่ใช้เรียกผู้คนในจักรวรรดิโรมันที่นับถือพระเจ้าหลายองค์  หรือศาสนาชาติพันธุ์ใดนอกจากศาสนายูดาห์ ในสมัยจักรวรรดิโรมัน บุคคลตกเป็นพวกนอกศาสนาเนื่องจากอาศัยอยู่ในชนบทและต่างจังหวัดมากขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อเทียบกับประชากรคริสเตียน หรือเพียงเพราะพวกเขาไม่ใช่ milites Christi (ทหารแห่งพระคริสต์) ศัพท์อื่น ๆ ที่ใช้ในงานเขียนของชาวคริสต์ ได้แก่ hellene, เจนไทล์ และ heathen (ฮีทเธน) พิธีบูชายัญเป็นส่วนสำคัญของศาสนากรีก-โรมันโบราณ  และเป็นข้อบ่งชี้ว่าบุคคลนั้นเป็นพวกนอกรีตหรือนับถือศาสนาคริสต์ ลัทธินอกศาสนามีความหมายกว้าง ๆ เป็น "ศาสนาของชาวชนบท"
ในระหว่างและหลังสมัยกลาง ศัพท์ ลัทธินอกศาสนา ใช้เรียกศาสนาใดก็ตามที่ไม่ใช่ศาสนาคริสต์ และคาดการณ์ถึงความเชื่อในพระเทียมเท็จ ที่มาของการใช้คำว่า "เพแกน" ที่ใช้เรียกกลุ่มพหุเทวนิยมยังคงเป็นที่ถกเถียง
ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 คำว่า "ลัทธินอกศาสนา" ก็กลายมาเป็นที่นิยมใช้กันสำหรับผู้นับถือลัทธินอกศาสนาใหม่ ฉะนั้นนักวิชาการหลายแขนงในปัจจุบันจึงต้องใช้คำนี้ในความหมายที่แบ่งเป็นสามกลุ่ม: พหุเทวนิยมในประวัติศาสตร์ (เช่นลัทธินอกศาสนาเซลต์ (Celtic paganism) หรือลัทธินอกศาสนานอร์ส (Norse paganism)), ศาสนาพื้นบ้าน/ศาสนาเผ่าพันธุ์/ศาสนาท้องถิ่น (เช่น ศาสนาพื้นบ้านของชาวจีนหรือ ศาสนาพื้นบ้านของชาวแอฟริกา) และลัทธินอกศาสนาใหม่ (เช่นวิคคา (Wicca) และ ลัทธินอกศาสนาใหม่เยอรมัน (Germanic Neopaganism))
== ดูเพิ่ม  ==
== อ้างอิง ==
==ข้อมูล==
Hua, Yih-Fen. book review to: Maria Effinger / Cornelia Logemann / Ulrich Pfisterer (eds): Götterbilder und Götzendiener in der Frühen Neuzeit. Europas Blick auf fremde Religionen. In: sehepunkte 13 (2013), Nr. 5 [15.05.2013], URL: http://www.sehepunkte.de/2013/05/21410.html. (Book review in English).
Robert, P. & Scott, N. (1995). A History of Pagan Europe. New York, Barnes & Noble Books, .
York, Michael (2003). Pagan Theology: Paganism as a World Religion NYU Press, .
== แหล่งข้อมูลอื่น  ==
*
ความเชื่อ
ลัทธิ
จอร์โจ

จอร์โจ (Giorgio) เป็นชื่อบุคคลชาวอิตาลี อาจหมายถึง
จอร์โจเน (Giorgione) จิตกรอิตาลีสมัยยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา
จอร์โจ วาซารี (Giorgio Vasari) สถาปนิกชาวอิตาลี
จอร์โจ มัสซารี (Giorgio Massari) สถาปนิก
จอร์โจ โมรันดี (Giorgio Morandi) จิตรกรจากโบโลนยา
จอร์โจ อาร์มานี (Giorgio Armani) นักออกแบบเสื้อผ้า
จอร์โจ คิเอลลีนี (Giorgio Chiellini) นักฟุตบอลชาวอิตาลีจากเมืองปีซา
สถานที่
ซันจอร์โจ หรือ ซานจอร์โจ (San Giorgio) เป็นภาษาอิตาลีหมายถึง นักบุญจอร์จ (Saint George) ซึ่งเป็นชื่อของสถานที่หลายแห่ง
ฟรังโกเนีย

ฟรังโกเนีย (Franconia) หรือในภาษาเยอรมันคือ ฟรังเคิน (Franken) คือบริเวณในประเทศเยอรมนีที่ประกอบด้วยบริเวณตอนเหนือของรัฐบาวาเรียปัจจุบัน ส่วนหนึ่งของทางใต้ของรัฐทือริงเงิน และบริเวณเล็กทางตะวันออกเฉียงเหนือของรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ที่เรียกว่าไฮล์บรอนน์-ฟรังเคิน ส่วนบาวาเรียประกอบด้วยสามการปกครองส่วนภูมิภาคคือ: อุนเทอร์ฟรังเคิน (Unterfranken), มิทเทิลฟรังเคิน (Mittelfranken) และโอเบอร์ฟรังเคิน (Oberfranken)
ฟรังโกเนีย (มีความหมายว่าฝรั่งเศส) ตั้งชื่อตามกลุ่มชนเจอร์แมนิกกลุ่มที่เรียกว่าชาวแฟรงก์ ชนกลุ่มนี้มีบทบาทสำคัญในการแตกแยกของจักรวรรดิโรมัน และยึดครองบริเวณส่วนใหญ่ของยุโรปในยุคกลาง
ฟรังโกเนียในปัจจุบันเป็นเพียงบริเวณเล็กๆ และไกลออกไปในบริเวณที่เป็นที่ตั้งถิ่นฐานเดิมของชาวแฟรงก์โบราณ ในภาษาเยอรมัน ฟรังเคิน ใช้สำหรับทั้งฟรังโกเนียในสมัยปัจจุบันและในประวัติศาสตร์ ซึ่งทำให้เกิดความสับสน "จักรวรรดิแฟรงค์" หรือ ฟรังเคีย (Francia)CATHOLIC ENCYCLOPEDIA: Franciaอันที่จริงแล้วเป็นต้นกำเนิดของทั้ง
เสรีนครจักรวรรดิ

เสรีนคร (freie Städt) และ นครจักรวรรดิ (Reichsstädt) หรือเรียกรวม ๆ ว่า เสรีนครจักรวรรดิ (Freie Reichsstadt) เกิดขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 15 หมายถึงนครที่ได้รับอำนาจปกครองตนเองบางส่วนจากจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และมีผู้แทนนครประจำอยู่ในสภาไรชส์ทาค เมืองประเภทนี้ได้รับสถานะพิเศษที่เรียกว่า ไรชส์อุนมิทเทิลบาร์ไคท์ (Reichsunmittelbarkeit) ขึ้นตรงต่อจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์โดยตรง แตกต่างจากเมืองหรือนครอื่นๆที่ขึ้นกับเจ้าหรือขุนนางท้องถิ่น
สำหรับความแตกต่างระหว่าง "เสรีนคร" กับ "นครจักรวรรดิ" เสรีนครคือนครที่เดิมปกครองโดยเจ้าชายมุขนายก แต่ต่อมาได้หลุดพ้นจากการปกครองของมุขนายกในช่วงกลางสมัยกลาง (High Middle Ages) เมืองเหล่านี้ก็ได้แก่ บาเซิล (ค.ศ. 1000) ว็อมส์ (ค.ศ. 1074) ไมนทซ์ (ค.ศ. 1244 เปลี่ยนฐานะ ค.ศ. 1462) เรเกินส์บวร์ค (ค.ศ. 1245) สทราซบูร์ (ค.ศ. 1272) โคโลญ (ค.ศ. 1288) และชไปเออร์ (ค.ศ. 1294)
แม้ว่ารายละเอียดทางกฎหมายของแต่ละรัฐเหล่านี้จะต่างกันไปแต่ตามแต่ละแห่ง แต่โดยสรุปแล้ว เสรีนครมีอภิสิทธิ์ดีกว่านครจักรวรรดิ ตัวอย่างเช่นในกรณีที่เกิดสงครามครูเสด เสรีนครรับผิดชอบแต่เพียงให้การสนับสนุนทางการทูตและยุทธปัจจัยแก่ส่วนราชการกลางจักรวรรดิ แต่นครจักรวรรดิต้องเสียภาษีให้แก่จักรพรรดิและต้องส่งกองทัพไปช่วยในการทัพด้วย
== รายชื่อเสรีนครจักรวรรดิ ==
ด้านล่างนี้ประกอบด้วยรายชื่อเสรีนครจักรวรรดิ 50 แห่งที่เข้าร่วมประชุมสภาไรชส์ทาคในปีค.ศ. 1752 เรียงตามลำดับการใช้สิทธิ์ออกเสียงของม้านั่งแต่ละฝั่ง ในวงเล็บคืออัตราการสนับสนุนทรัพยากรแก่ส่วนราชการกลางจักรวรรดิในยามศึกสงคราม ยกตัวอย่างที่ระบุว่า "โคโลญ (30-322-600)" หมายความว่าโคโลญต้องสนับสนุนทหารม้า 30 นาย, ทหาราบ 322 นาย และเหรียญเงินกุลเดิน 600 เหรียญ
=== ม้านั่งไรน์ (Rheinische Städtebank)===
=== ม้านั่งชวาเบิน (Schwäbische Städtebank) ===
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
เจ้าชายมุขนายก
*
รัฐในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ประวัติศาสตร์เยอรมนี
*
ปลาหมอฟรอนโตซ่า

ปลาหมอฟรอนโตซ่า มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Cyphotilapia frontosa อยู่ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae) มีรูปร่างแบนข้าง ริมฝีปากหนา ลำตัวสีขาวคาดด้วยแถบสีดำเป็นปล้อง ๆ ตลอดลำตัว ครีบต่าง ๆ ปลายครีบยาวแหลมโดยเฉพาะตัวผู้  เมื่อโตขึ้นหัวของตัวผู้จะโหนกนูนเห็นได้ชัดเจน
มีความยาวเต็มที่ราว 30 เซนติเมตร มักอาศัยอยู่รวมเป็นฝูง อาศัยอยู่ในบริเวณน้ำลึก มีถิ่นกำเนิดในทวีปแอฟริกาบริเวณแอฟริกาตอนกลางและแอฟริกาตะวันออก โดยเฉพาะในทะเลสาบแทนกันยีกา อาหารหลักได้แก่ ลูกปลาขนาดเล็กกว่า
ปลาหมอฟรอนโตซ่าจัดเป็นปลาที่มีความสวยงามมากชนิดหนึ่งในวงศ์ปลาหมอสี จึงนิยมเลี้ยงเป็นปลาตู้สวยงามมาช้านาน จนอาจกล่าวได้ว่า เป็น "ราชาของปลาหมอสี" เช่นเดียวกับปลาปอมปาดัวร์ที่ถูกจัดเป็น "ราชินีแห่งปลาตู้"
ในแวดวงปลาสวยงามจะจำแนกปลาหมอฟรอนโตซ่าเป็นสายพันธุ์ย่อยต่าง ๆ โดยแบ่งตามเกณฑ์ที่พบในแหล่งน้ำหรือภูมิภาคต่าง ๆ ซึ่งสามารถแบ่งได้นับ 10 สายพันธุ์ แต่ไม่จัดว่าเป็นการแบ่งตามหลักอนุกรมวิธาน
ปลาหมอฟรอนโตซ่าจะเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์ได้เมื่อถึงอายุ 3-4 ปี โดยตัวเมียจะมีพฤติกรรมอมไข่หลังจากไข่ได้รับการปฏิสนธิแล้ว ใช้เวลาฟักเป็นตัวราว 4 สัปดาห์
จัดเป็นปลาอีกชนิดหนึ่งที่มีอายุยาวนาน โดยสามารถมีอายุยาวได้ถึง 25 ปี
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รูปและข้อมูลปลาหมอฟรอนโตซ่า
ปลาตู้
วงศ์ย่อยปลาหมอสีแอฟริกา
พระมหากษัตริย์แห่งชาวโรมัน

พระมหากษัตริย์แห่งชาวโรมัน (Rex Romanorum, King of the Romans) เป็นตำแหน่งพระอิสริยศสำหรับบุคคลที่ได้รับคัดเลือกจากคณะผู้คัดเลือกให้ดำรงตำแหน่งจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์เป็นพระองค์ต่อไปBritannica online encyclopedia article on Holy Roman Empireโดยที่บุคคลนั้นยังไม่ได้รับการราชาภิเษกจาก
การสงคราม

การสงคราม (warfare) หมายถึง การจัดการความขัดแย้งระหว่างฝ่ายตรงข้าม และปกติเกี่ยวข้องกับการยกระดับการรุกรานจาก "สงครามน้ำลาย" ระหว่างนักการเมืองและนักการทูตสู่ความขัดแย้งด้วยอาวูธเต็มขั้น ซึ่งดำเนินไปจนกว่าฝ่ายหนึ่งยอมรับความพ่ายแพ้หรือข้อสันติภาพตามที่ตกลงกัน
การสงครามระหว่างกลุ่มและองค์การทหารต้องอาศัยการวางแผนและการใช้ยุทธศาสตร์การทหารระดับหนึ่งเพื่อให้การจัดการเป็นไปโดยมีประสิทธิภาพในการบรลุวัตถุประสงค์และเป้าหมาย
ปฏิบัติการทางทหาร
เมืองหลวงทางวัฒนธรรมของอาหรับ

เมืองหลวงทางวัฒนธรรมอาหรับ อยู่ภายใต้การจัดการขององค์การยูเนสโก ในโครงการเมืองหลวงทางวัฒนธรรม เพื่อส่งเสริมวัฒนธรรมอาหรับและสร้างความร่วมมือในภูมิภาคอาหรับ
== เมืองหลวงทางวัฒนธรรมอาหรับ ==
=== เมืองหลวงทางวัฒนธรรมอาหรับในอดีต ===
ค.ศ. 1996:  ไคโร, ประเทศอียิปต์
ค.ศ. 1997:  ตูนิส, ประเทศตูนีเซีย
ค.ศ. 1998:  ชาร์จาห์, สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
ค.ศ. 1999:  เบรุต, ประเทศเลบานอน
ค.ศ. 2000:  ริยาด , ประเทศซาอุดีอาระเบีย
ค.ศ. 2001:  คูเวตซิตี  , ประเทศคูเวต
ค.ศ. 2002:  อัมมาน, ประเทศจอร์แดน
ค.ศ. 2003:  ราบัต, ประเทศโมร็อกโก
ค.ศ. 2004:  ซานา, ประเทศเยเมน
ค.ศ. 2005:  คาร์ทูม, ประเทศซูดาน
ค.ศ. 2006:  มัสกัต, ประเทศโอมาน
ค.ศ. 2007:  แอลเจียร์, ประเทศแอลจีเรีย
ค.ศ. 2008:  ดามัสกัส, ประเทศซีเรีย
ค.ศ. 2009:  อัลกุดส์, ประเทศปาเลสไตน์
ค.ศ. 2010:  โดฮา, ประเทศกาตาร์
ค.ศ. 2011:  เซิร์ต, ประเทศลิเบีย
ค.ศ. 2012:  มานามา, ประเทศบาห์เรน
ค.ศ. 2013:  แบกแดด, ประเทศอิรัก
ค.ศ. 2014:  ตริโปลี, ประเทศลิเบีย
ค.ศ. 2015:  กงส์ต็องตีน, ประเทศแอลจีเรีย
ค.ศ. 2016:  สฟักซ์, ประเทศตูนิเซีย
ค.ศ. 2017:  ลักซอร์ , ประเทศอียิปต์
ค.ศ. 2018:  อุจดา, ประเทศโมร็อกโก
ค.ศ. 2019:  พอร์ตซูดาน, ประเทศซูดาน
ค.ศ. 2020:  เบธเลเฮม, ประเทศปาเลสไตน์
ค.ศ. 2021:  อิรบิด, ประเทศจอร์แดน
=== เมืองหลวงทางวัฒนธรรมของอาหรับในขณะนี้ ===
ค.ศ. 2022:  คูเวตซิตี, ประเทศคูเวต
=== เมืองหลวงทางวัฒนธรรมของอาหรับในอนาคต ===
ค.ศ. 2023:  ตรีโปลี, ประเทศเลบานอน
==หมายเหตุ==
== ดูเพิ่ม ==
เมืองหลวงทางวัฒนธรรมของอเมริกา
เมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรป
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Algiers Arab Capital of Culture 2007 - Official website
Damascus Arab Capital of Culture 2008 - Official website
Al-Quds Arab Capital of Culture 2009 - Official website
East Jerusalem: "Capital of Arab Culture 2009"
Manama Arab Capital of Culture 2012 - Official website
ยูเนสโก
วัฒนธรรมอาหรับ
เมืองหลวงทางวัฒนธรรม
สีน้ำมัน

สีน้ำมัน (Oil paint) เป็นสีชนิดที่แห้งช้าที่ประกอบด้วยรงควัตถุที่ผสมกับน้ำมันระเหย (drying oil) ที่มักจะเป็นน้ำมันเมล็ดฝ้าย ความข้นของสีก็อาจจะปรับได้โดยการเติมสารละลายเช่นน้ำมันสน หรือ น้ำยาละลายสี (white spirit) และก็อาจจะมีการใส่ น้ำมันเคลือบ (varnish) เพื่อให้มีเงามากขึ้นเมื่อสีแห้ง
การใช้สีน้ำมันใช้กันมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 13 ในอังกฤษสำหรับการตกแต่งอย่างง่าย ๆ  แต่ก็มิได้มีการใช้อย่างแพร่หลายในการเป็นวัสดุที่ใช้ในการเขียนจิตรกรรมมาจนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 15
การใช้สีน้ำมันในสมัยใหม่มักจะใช้ในการรักษาเนื้อไม้ในการทาสีบ้านหรือในการทาสีสิ่งที่ต้องทนกับสภาวะอากาศเช่นเรือหรือสะพาน เพราะคุณสมบัติที่ทนทานและเป็นเงาทำให้เป็นที่นิยมใช้กันทั้งในการตกแต่งภายในและภายนอกทั้งที่ใช้บนไม้และบนโลหะ เพราะเป็นสีที่แห้งช้าจึงได้มีการใช้ในงานงานเขียนแอนิเมชันบนแก้ว (paint-on-glass animation) การแห้งช้าหรือเร็วก็ขึ้นอยู่กับความหนาของสีที่ทา
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
จิตรกรรมสีน้ำมัน
จิตรกรรมสีน้ำมัน
สี
อุปกรณ์และวัสดุสำหรับเขียนงานจิตรกรรม
ฟีดแบค

ฟีดแบ็ค คือวงดนตรีแนวเทคโน ป๊อปร็อก ช่วงยุคทศวรรษที่ 80 ของค่าย นิธิทัศน์ โดยสมาชิกของวงเป็นนักเรียนมัธยมปลายจาก โรงเรียนเซนต์คาเบรียล ทั้งหมด 6 คนได้แก่ ธนา ลวสุต, รชฏ ยมาภัย,เดชาพล สังข์ลำไย, เจษฎา ปลั่งมณี, นุสรณ์ พจน์พิพัฒน์ และ สุขสมิทธิ์ ชื่นประสิทธิ์ โดยทางวงได้รับไฟเขียวจากนิธิทัศน์ให้ผลิตผลงานเพลงและได้ ธานี ลวสุต พ่อของ ปอนด์ ธนา ซึ่งทำงานเป็นโปรดิวเซอร์ให้กับนิธิทัศน์มาควบคุมการผลิตเพลงให้
== ผลงานอัลบั้ม ==
วงฟีดแบค ออกอัลบั้มแรกและอัลบั้มเดียวของวงในปี พ.ศ. 2527 โดยใช้ชื่ออัลบั้มว่า "Feed Back#1" เมื่อวางแผงไปแล้วปรากฏว่าได้รับ การตอบรับที่ดีแต่ทางวงก็มีอันต้องแยกวงกันไปในที่สุดเนื่องจากสมาชิกของวงแต่ละคนต้องสอบเอนทรานซ์เข้ามหาวิทยาลัยจึงไม่สามารถมาทำอัลบั้มกันต่อได้โดยในอัลบั้มนี้มีเพลงที่ได้รับความนิยมคือ ตื่นเถิดชาวไทย,ประกายเสน่หาและสิ่งที่เธอให้
== อ้างอิง ==
กลุ่มดนตรีสัญชาติไทย
กลุ่มดนตรีไทยในยุค 1980
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2527
โกซีโม รอสเซลลี

โคสิโม รอซเซลิ (Cosimo Rosselli) (ค.ศ. 1439 - ค.ศ. 1506) เป็นจิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาของอิตาลีตอนต้นครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 15 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนังและฉากแท่นบูชา รอซเซลิทำงานส่วนใหญ่ในฟลอเรนซ์
โคสิโม รอซเซลิเกิดในปี ค.ศ. 1439 ที่เมืองฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี เมื่ออายุได้สิบสี่ปีรอซเซลิก็ไปเป็นลูกศิษย์ของเนริ ดิ บิชชิ (Neri di Bicci) และในปี ค.ศ. 1460 ก็ไปเป็นผู้ช่วยของเบอร์นาร์โด ดิ สเตฟาโน รอซเซลิผู้เป็นลูกพี่ลูกน้องกัน งานที่ทำในสมัยแรกที่จอร์โจ วาซารีกล่าวถึงคือฉากแท่นบูชา “อัสสัมชัญของพระแม่มารี” ในชาเปลที่สามทางซ้ายภายในวัดซานอัมโบรจิโอในฟลอเรนซ์ ในวัดเดียวกันบนผนังของชาเปลหนึ่งก็มีงานเขียนจิตรกรรมฝาผนังโดยโคสิโมที่วาซารีให้การสรรเสริญว่าเป็นงานที่มีฝีมือดี โดยเฉพาะภาพเหมือนของนักวิชาการพิโคแห่งมิรานโดลา (Pico of Mirandola) ฉากที่เขียนเป็นขบวนแห่ถ้วยศักดิ์สิทธิ์ที่เขียนอย่างมีพลังและไม่มีความเป็นแมนเนอริสม์เท่างานเขียนชิ้นอื่น ภาพเขียนสำหรับวัดอันนังซิอาตาที่เป็นภาพของนักบุญบาร์บารา นักบุญแม็ทธิว และนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์ปัจจุบันอยู่ที่สถาบันศิลปะที่ฟลอเรนซ์
รอซเซลิใช้เวลาทำงานอยู่ระยะหนึ่งที่ลูคคา ที่เขียนฉากแท่นบูชาหลายชิ้นสำหรับวัดหลายวัด ภาพเขียนภาพหนึ่งที่มาจากวัดซานจิโรลาโมที่ฟิเอโซเลในปัจจุบันอยู่ที่หอศิลป์แห่งชาติ, ลอนดอน ที่เป็นภาพเขียนขนาดใหญ่โดยมีนักบุญเจอโรมคุกเข่าอยู่ต่อหน้าพระเยซูบนกางเขน ด้านข้างเป็นนักบุญเดมาซัส และนักบุญยูเซเบียส นักบุญเพาลา และนักยูสโตเชียม
หอศิลป์ที่เบอร์ลินมีภาพสามภาพโดยรอซเซลิ “พระแม่มารีอันรุ่งโรจน์”  “การบรรจุพระเยซู”  และ “การสังหารทารกบริสุทธิ์” ในปี ค.ศ. 1480 รอซเซลิและศิลปินคนสำคัญๆ ของฟลอเรนซ์ก็ได้รับการเชิญจากสมเด็จพระสันตะปาปาซิกส์ตุสที่ 4 ไปยังกรุงโรมเพื่อให้ไปช่วยกันเขียนจิตรกรรมตกแต่งภายในชาเปลซิสติน รอซเซลิเขียนภาพสามภาพ “การทำลายกองทัพฟาโรห์ที่ทะเลแดง”  “พระเยซูเทศนาที่ทะเลสาบไทบีเรียส”  และ “พระกระยาหารค่ำมื้อสุดท้าย” จิตรกรรมฝาผนังของรอซเซลิที่ชาเปลซิสตินบางส่วนเขียนโดยผู้ช่วยและลูกเขยเปียโร ดิ โคสิโมผู้ที่ก็เรียกกันว่า “โคสิโม รอซเซลิ” ตามชื่อโคสิโมเอง ลูกศิษย์คนสำคัญของโคสิโมคือฟรา บาร์โทโลเมโอ
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม  ==
จิตรกรรมฝาผนัง
จิตรกรรมแผง
จิตรกรรมยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลี
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ชีวประวัติของโคสิโม รอซเซลิที่ พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ
ภาพเขียนของโคสิโม รอซเซลิที่ พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1982
จิตรกรชาวอิตาลี
จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 15
จิตรกรสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
บุคคลจากฟลอเรนซ์