pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เพนแท็กซ์

เพนแท็กซ์ คอร์ปอเรชัน (Pentax Corporation)  เป็นบริษัทสัญชาติญี่ปุ่น ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2462 โดยชื่อที่ใช้ก่อตั้งคือ Asahi Optical Joint Stock Co.  โดยเป็นบริษัทที่ผลิตเลนส์ใช้ในงานเฉพาะ
== ประวัติ ==
บริษัท Asahi Optical Joint Stock Co. ได้เปลี่ยนชื่อบริษัทเป็น Asahi Optical Stock Co.of Tokyo,Japan ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2481 และเริ่มมีการผลิตเลนส์สำหรับอุตสาหกรรมการภ่ายภาพนิ่ง และภาพยนตร์ ต่อมา ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 Asahi Optical ใช้ระยะเวลาเป็นส่วนมากในการผลิตเครื่องมือเพื่อใช้สนับสนุนทางการทหาร จนกระทั่งสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 2 บริษัทได้ถูกสั่งให้หยุดการผลิตทั้งหมด และเริ่มต้นการผลิตใหม่ในปี พ.ศ. 2491 โดยการผลิตอุปกรณ์ทางการถ่ายภาพและการมองเห็นอีกครั้ง เช่น กล้องส่องทางไกล และเลนส์สำหรับกล้องถ่ายภาพแบบมาตรฐานให้กับ Konishiroku และ Chiyoda Kōgaku Seikō (ภายหลังเป็นบริษัทโคนิก้า และมินอลต้า ตามลำดับ) ต่อมาในปี พ.ศ. 2495 Asahi Optical ได้เปิดตัวกล้องถ่ายรูปของตนเองเป็นครั้งแรก คือ อาซาฮีเฟล็กซ์ (Asahiflex - และเป็นกล้องถ่ายภาพเลยส์เดี่ยว ขนาด 35 มม. เครื่องแรกของประเทศญี่ปุ่น) และกลายเป็นที่รู้จักทั่วไปด้วยสินค้าเกี่ยวกับการถ่ายภาพในเวลาต่อมา สินค้าด้านการถ่ายภาพของบริษัทได้ส่งออกไปยังประเทศสหรัฐอเมริกาตั้งแต่ช่วงปี 1950 จนถึงช่วงกลางปี 1970 โดยบริษัทฮันนีเวลล์ คอร์ปอเรชัน (Honeywell Corporation) และใช้ชื่อสินค้า ฮันนีเวลล์ เพนแท็กซ์ (Honeywell Pentax) แทนที่ Asahi Pentax ที่เป็นชื่อของสินค้าที่ถูกกระจายออกไปที่อื่น ๆ ทั่วโลกนอกเหนือจากสหรัฐอเมริกา บริษัทได้เปลี่ยนแปลงชื่อบริษัทของตนเป็น เพนแท็กซ์ คอร์ปอเรชัน ในปี พ.ศ. 2545
เพนแท็กซ์ถือเป็นหนึ่งในบริษัทขนาดใหญ่ของโลกที่ผลิตอุปกรณ์ถ่ายภาพ ได้แก่ กล้องถ่ายภาพนิ่ง กล้องส่องทางไกล และเลนส์ใช้ในงานเฉพาะ รวมไปถึงผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวข้องอื่น ๆ ในปี พ.ศ. 2547 เพนแท็กซ์มีพนักงานประมาณ 6,000 คน
ในปี พ.ศ. 2549 เพนแท็กซ์ถูกควบกิจการเข้ากับบริษัทโฮยา แต่กระบวนการดังกล่าวหยุดชะงักในช่วงเมษายน พ.ศ. 2550 อย่างไรก็ตาม การควบรวมเพนแท็กซ์ของโฮยาเสร็จสิ้นในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2551 ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 โฮยาได้ขายกิจการเพนแท็กซ์ให้แก่บริษัทริโกห์เป็นมูลค่ากว่า 10 พันล้านเยน (124.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) ปัจจุบันกิจการเพนแท็กซ์ภายใต้การบริหารจัดการของริโคห์ใช้ชื่อว่า Ricoh Imaging Company Ltd.
== อ้างอิง ==
บริษัทของญี่ปุ่น
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2462
อดีตบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์โตเกียว
ลัคนา

ลัคนา (Ascendant)  หรือลัคน์  หมายถึง ตำแหน่งของขอบฟ้าด้านทิศตะวันออก ซึ่งในทางโหราศาสตร์ถือว่าเป็นจุดกำเนิดของบุคคลหรือเหตุการณ์ใด ๆ ลัคนาในทางโหราศาสตร์ตะวันตกจะเขียนแทนด้วย As ส่วนทางโหราศาสตร์ไทย เขียนแทนด้วย ล, ลั หรือ ส การที่จะดูว่าลัคนาสถิตราศีใด ๆ นั้น เราจะดูว่าราศีใดเพิ่งโผล่พ้นขอบฟ้าและยังไม่พ้นหมดราศี ก็ให้ถือว่าลัคนาสถิตอยู่ ณ ราศีนั้น ๆ
ลัคนาจัดเป็นจุดที่มีความสำคัญต่อการพยากรณ์มาก นั่นคือ เป็นตำแหน่งของตัวบ่งความเป็นตัวตน หรือทางโหรเรียกว่าตนุ (ลัคน์) ของบุคคลหรือเหตุการณ์ และเมื่อใดก็ตามที่มีเทวดานพเคราะห์เข้ามาสถิตในราศีเดียวกับลัคน์ ก็จะเกิดผลต่อบุคคลหรือเหตุการณ์นั้น ๆ ในด้านความเป็นไป ส่วนราศีอื่น ๆ ที่เหลือจากลัคน์จะจัดให้อยู่เป็นภพต่าง ๆ เพื่ออธิบายเรื่องต่าง ๆ ทางการพยากรณ์
อีกมุมมองหนึ่งของลัคนาคือ แนวแสงดวงอาทิตย์ที่ทำมุมกับจุดเจ้าชะตาหรือสรรพสิ่งที่ถือกำเนิดขึ้นในเวลาต่างๆ โดยแนวแสงดังกล่าวสัมพันธ์กับระยะเวลา และวัดได้จากดวงอาทิตย์ที่ทำมุมกับเจ้าชะตาในเวลากำเนิดโดยมุมมองของระบบนี้สัมพันธ์กับโลกโดยตรง
 
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
มองเอ้

พลเอก มองเอ้ (မောင်အေး, ; เกิด 25 ธันวาคม พ.ศ. 2480) เป็นผู้นำอันดับสองของรัฐบาลทหารพม่า ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารบกพม่า ในปี พ.ศ. 2536 และได้รับแต่งตั้งเป็นรองประธานสภาฟื้นฟูกฎหมายและระเบียบแห่งรัฐ  (ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็นสภาสันติภาพและการพัฒนาแห่งรัฐ) รองจากพลเอกอาวุโส ต้านชเว‎ ตั้งแต่ พ.ศ. 2537 ถึง พ.ศ. 2554
ทหารชาวพม่า
รอแบร์ ปีแร็ส

รอแบร์ ปีแร็ส (Robert Pirès) มีชื่อเต็มว่า รอแบร์ แอมานุแอล ปีแร็ส (Robert Emmanuel Pirès; เกิดเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1973) เป็นอดีตนักฟุตบอลทีมชาติฝรั่งเศสซึ่งมีเชื้อสายโปรตุเกสและอัสตูเรียส โดยปกติเขาเล่นในตำแหน่งปีกซ้าย แต่สามารถเล่นตำแหน่งกองกลางได้ทุกตำแหน่ง หรือเล่นเป็นตัวสนับสนุนกองหน้า
ปีแร็สเคยเป็นผู้เล่นหลักของสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Profile at Arsenal.com
Profiles at sporting-heroes.net
นักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส
นักฟุตบอลทีมชาติฝรั่งเศส
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล
ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
ผู้เล่นในลาลิกา
ผู้เล่นในชุดชนะเลิศฟุตบอลโลก
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแอสตันวิลลา
บุคคลจากแร็งส์
ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 1998
ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2004
นักฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1996
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบิยาร์เรอัล
ฟีฟ่า 100
ปีกฟุตบอล
แคว้นมาดริด

แคว้นมาดริด (Comunidad de Madrid) เป็นหนึ่งในแคว้นปกครองตนเองสิบเจ็ดแคว้นของประเทศสเปน ตั้งอยู่ในภาคกลางของประเทศ โดยเป็นส่วนหนึ่งส่วนเดียวกับจังหวัดมาดริดและเป็นที่ตั้งของกรุงมาดริดซึ่งเป็นเมืองหลักของจังหวัดและของแคว้น และเป็นเมืองหลวงของประเทศ แคว้นมาดริดนี้มีเทศบาลอยู่ 179 แห่ง
แคว้นมาดริดมีอาณาเขตทางทิศเหนือและทิศตะวันตกติดต่อกับแคว้นกัสติยาและเลออน (จังหวัดอาบิลาและจังหวัดเซโกเบีย) ส่วนทางทิศตะวันออกและทิศใต้ติดต่อกับแคว้นกัสติยา-ลามันชา (จังหวัดกัวดาลาฆารา จังหวัดกูเองกา และจังหวัดโตเลโด)
ประชากรของแคว้นมาดริดจำนวนกว่าครึ่งหนึ่งอาศัยอยู่ในเมืองหลวง ส่วนเมืองสำคัญทางการค้าหรือประวัติศาสตร์อื่น ๆ ที่ตั้งอยู่ในแคว้นนี้ได้แก่ อัลกาลาเดเอนาเรส โกสลาดา ตอร์เรฆอนเดอาร์โดซ เฆตาเฟ โมสเตเลส ซานโลเรนโซเดเอลเอสโกเรียล นาบัลการ์เนโร และอารังฆูเอซ
ก่อนหน้าที่จะเป็นแคว้นนั้น จังหวัดมาดริดเป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคกัสติยาใหม่ (แคว้นกัสติยา-ลามันชาปัจจุบัน) มาก่อน เมื่อรูปแบบการปกครองแบบแคว้นปกครองตนเองได้รับการจัดตั้งขึ้นตามบทบัญญัติในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสเปน พ.ศ. 2521 จึงมีการตั้งจังหวัดนี้ให้มีฐานะเป็นแคว้นในตนเอง เนื่องจากสภาพความแตกต่างทางเศรษฐกิจระหว่างจังหวัดนี้กับท้องที่อื่น ๆ ในแคว้นกัสติยา-ลามันชา โดยมาดริดได้รับการจัดตั้งขึ้นเป็นแคว้นตามกฎหมายเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2526 ส่วนกฎหมายปกครองตนเองก็ผ่านการอนุมัติในวันที่ 1 มีนาคม ปีเดียวกัน
 
มาดริด
มาดริด
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2526
หมูหัน

หมูหัน เป็นเมนูอาหารจีนชนิดหนึ่งที่มีต้นตำหรับมาจากเมืองกวางตุ้งประเทศจีน ซึ่งหมูที่ทำหมูหันจะเป็นลูกหมูเพิ่งหย่านม  มีขนาดเพียง 2-3 เดือน ส่วนวิธีการทำหมูหันต้องผ่าท้องเพื่อเอาเครื่องในออกให้หมดจึงจะนำมาปรุงรสชาติก่อนที่จะนำไปย่างหมดเตาถ่านร้อน ๆ แล้ว เพื่อทำให้หนังกรอบ นอกจากในจีนแล้ว ยังมีในสเปน โปรตุเกส เวียดนามและฟิลิปปินส์ที่มีอาหารที่ทำจากการย่างลูกหมูทั้งตัวคล้ายๆกัน
อาหารจีน
อาหารจากเนื้อหมู
อาหารปิ้งย่าง
แคว้นภูมิภาคมูร์เซีย

ภูมิภาคมูร์เซีย (Región de Murcia) เป็นหนึ่งในแคว้นปกครองตนเองสิบเจ็ดแห่งของประเทศสเปน ตั้งอยู่ริมฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศระหว่างแคว้นอันดาลูซิอากับแคว้นบาเลนเซีย มีพื้นที่ 11,313 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรประมาณ 1.2 ล้านคน ซึ่งหนึ่งในสามอาศัยอยู่ในเมืองหลักของแคว้นคือมูร์เซีย
แคว้นภูมิภาคมูร์เซียประกอบด้วยเขตการปกครองระดับรองหนึ่งจังหวัด (คือจังหวัดมูร์เซีย) ซึ่งต่างจากแคว้นส่วนใหญ่ที่แบ่งออกเป็นหลายจังหวัด ด้วยเหตุผลดังกล่าวนี้ ทางแคว้นปกครองตนเองและทางจังหวัดจึงเปิดทำการในหน่วยงานเดียว โดยมูร์เซียเป็นที่ตั้งของหน่วยงานราชการต่าง ๆ ยกเว้นสภานิติบัญญัติของแคว้นซึ่งตั้งอยู่ที่การ์ตาเฆนา
อาณาเขตทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ติดต่อกับแคว้นอันดาลูซิอา (จังหวัดอัลเมริอาและจังหวัดกรานาดา) ทิศตะวันตกและทิศเหนือติดต่อกับแคว้นกัสติยา-ลามันชา (จังหวัดอัลบาเซเต) ทิศตะวันออกติดต่อกับแคว้นบาเลนเซีย (จังหวัดอาลิกันเต) และทิศใต้จรดทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ภูเขาที่สูงที่สุดในแคว้นชื่อ เรโบลกาโดเรส สูง 2,015 เมตร แม่น้ำสำคัญคือแม่น้ำเซกูรา
แคว้นนี้เป็นผู้ผลิตผลไม้ ผัก และดอกไม้รายใหญ่ โดยส่งไปภายในประเทศและส่งออกไปยังประเทศต่าง ๆ ในยุโรป มีการบุกเบิกจัดตั้งโรงผลิตไวน์ชั้นดีหลายแห่งใกล้เมืองบูยัส เยกลา และฆูมิยา เช่นเดียวกับโรงผลิตน้ำมันมะกอกใกล้เมืองโมราตายา มูร์เซียเป็นแคว้นที่มีภูมิอากาศหลักเป็นแบบอบอุ่น ซึ่งเหมาะแก่การประกอบเกษตรกรรม อย่างไรก็ตาม ปริมาณน้ำฝนในแถบนี้ก็ค่อนข้างต่ำและการจัดส่งน้ำเข้าไปในพื้นที่เพาะปลูกก็ยังเป็นปัญหาอยู่ทุกวันนี้
== อ้างอิง ==
 
ภูมิภาคมูร์เซีย
มูร์เซีย
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2525
จูเลีย มาร์กาเร็ต คาเมรอน

จูเลีย มาร์กาเร็ต คาเมรอน (11 มิถุนายน ค.ศ. 1815 - 26 มกราคม ค.ศ. 1879) นักถ่ายภาพสมัครเล่นชาวอังกฤษ ซึ่งมีชื่อเสียงในการถ่ายภาพบุคคลผู้ที่มีชื่อเสียงในเวลานั้น รวมถึงเรื่องราวเกี่ยวกับ กษัตริย์อาเธอร์ แห่งอังกฤษ และ ภาพถ่ายเกี่ยวกับ จินตนาการในนวนิยายต่างๆ จูเลีย มีอาชีพถ่ายภาพเพียงระยะเวลาสั้นๆแค่ 12 ปี ในบั้นปลายอายุของเธอเท่านั้น เธอใช้กล้องที่มีเลนส์ไม่ดีนักเพื่อกลบเกลื่อนตำหนิอื่นๆ ก่อนถ่ายภาพเธอได้ศึกษาเกี่ยวกับการประกอบภาพและบุคลิคลักษณะของคน เธอถ่ายภาพโดยมุ่งเน้นด้านบุคลิคภาพเป็นสำคัญ ภาพของเธอเป็นภาพที่แสดง
ถึงอารมณ์ต่างๆตามธรรมชาติของแต่ละคน ให้เป็นจริงไม่ใช่เป็นการแสร้งหรือฝืนทำ
== ประวัติ ==
จูเลีย มาร์กาเร็ต คาเมรอน เกิดที่กรุงกัลกัตตา ประเทศอินเดีย ในปี ค.ศ. 1815 บิดาชื่อ James Pattle (เจมส์ แพทเทิล) เป็นพนักงานชาวอังกฤษของบริษัท East India Company
มารดาชื่อ Adeline de l'Etang (แอนเดอลิน เดอ อิแตง) เป็นลูกผู้ดีชาวฝรั่งเศสเธอจบการศึกษาที่ประเทศฝรั่งเศสแล้วเดินทางกลับประเทศอันเดีย ในปี ค.ศ. 1838 เพื่อแต่งงานกับ
ชาล เฮ คาเมรอน ซึ่งเป็นผู้พิพากษาและเป็นกรรมการกฎหมายที่เมืองกัลกัตตาในปี ค.ศ. 1848 สามีของเธอเกษียณอายุราชการ ทั้งครอบครัวได้เดินทางไปอยุ่ที่ กรุงลอนดอนประเทศอังกฤษ ซึ่งที่นั่นมีน้องสาวของเธอที่ชื่อว่า ซาร่า ได้เปิดร้านทำผมอยู่ที่บ้าน Little Holland House ซึ่งเป็นบ้านที่มักมีศิลปินและนักแสดงสาวsexyมาเยี่ยมเยียนบ่อยๆ ในปี ค.ศ. 1860
จูเลียได้มีโอกาสไปเยี่ยมบ้านของนักประพันธ์ชื่อ Alfred Lord Tennyson (อัลเฟรด ลอด เทนิสัน) ที่บนเกาะไวท์ เธอประทับใจสถานที่แห่งนั้น จึงตัดสินใจซื้อที่ในเวลาต่อมาและตั้งชื่อว่า Dimbola Lodge ในปี ค.ศ. 1863 ขณะที่เธออายุ 48 ปี ลูกสาวของเธอได้มอบกล้องถ่ายรูปให้เธอเป็นของขวัญ ซึ่งเป็นที่มาในอาชีพถ่ายภาพของเธอ ในเวลา 1 ปีเธอได้เป็นสมาชิกของชมรมภาพถ่ายของ ลอนดอน และ สก๊อตแลนด์ เพื่อนบ้านที่ชื่อ Alfred Lord Tennyson มักพาเพื่อนๆมาถ่ายรูปร่วมกับเธอเสมอ เธอมีความมุ่งหมายม่ากในอาชีพใหม่ของเธอ และผลที่ได้คือเธอสามารถสร้างภาพที่ไม่เหมือนภาพถ่ายที่ถ่ายกันทั่วไปคือ จะได้ภาพที่กลมกลืนกัน มีลักษณะชัดเจน และโฟกัสเลนส์ที่คมชัด การถ่ายภาพแบบนี้ทำให้นักถ่ายภาพในยุคเดียวกับเธอแสดงความดีใจกับเขา
แต่เพื่อนๆของเธอได้ให้การสนับสนุน
เธอได้จดทะเบียนลิขสิทธิ์ภาพแต่ละภาพไว้จึงทำให้ผลงานของเธอปรากฏอยู่ถึงปัจจุบัน นิทรรศการภาพถ่ายมีเพียงครั้งเดียว เป็นรูปเกี่ยวกับประวัติศาสตร์หรือภาพลามกและสาวงามsexyไว้ม่ากหมาย ในปี ค.ศ. 1875 จูเลียเดินทางกลับศรีลังกา เธอพยายามทำการถ่ายภาพต่อไปแต่ก็ลำบากเพราะ ขาดสารเคมีและน้ำบริสุทธิ์ในการล้างรูปเธอไม่ได้ติดต่อกลับไปยังบ้าน Little Holland House เลย ที่นี่เธอไม่มีลูกค้าเกี่ยวกับการถ่ายภาพเหมือนที่ อังกฤษจึงทำให้มีผลงานเพียง 2-3 ชิ้นเท่านั้น เธอเสียชีวิตลงในปี ค.ศ. 1879 ที่ประเทศศรีลังกา
นักถ่ายภาพชาวอังกฤษ
รายการธาตุเคมี

== รายชื่อ ==
== อ้างอิง ==
(for standard atomic weights of elements)
(for atomic weights of elements with atomic numbers 103–118)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Atoms made thinkable, an interactive visualisation of the elements allowing physical and chemical properties to be compared
เนวี่น

พลเอก เนวี่น (နေဝင်း, ; เกิด 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1910 หรือ 14 หรือ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1911 – 5 ธันวาคม ค.ศ. 2002) เป็นผู้นำเผด็จการของรัฐบาลทหารของพม่า ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีพม่าอย่างยาวนานถึง 26 ปี ตั้งแต่ ค.ศ. 1962 ถึง ค.ศ. 1974 ขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนที่ 3 ของพม่าภายหลังการรัฐประหารรัฐบาลอู้นุเมื่อวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 1962
เนวี่นลาออกจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1988 หลังการรัฐประหารที่นำโดยพลเอกอาวุโส ซอมอง ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 2002 (อายุ 92 ปี)
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
* พ.ศ. 2506 - 80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นมงคลยิ่งราชมิตราภรณ์ (ร.ม.ภ.)
* พ.ศ. 2503 - 80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
==อ้างอิง==
นักการเมืองพม่า
ประธานาธิบดีพม่า
นายกรัฐมนตรีพม่า
ทหารชาวพม่า
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ร.ม.ภ.
บุคคลจากภาคพะโค
ผู้นำที่ได้อำนาจจากรัฐประหาร
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
รัฐพม่า
โซ่วี่น

พลเอก โซ่วี่น (စိုးဝင်း, ; 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2490 – 12 ตุลาคม พ.ศ. 2550) เป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 10 ของประเทศพม่า ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2547 โดยสภาสันติภาพและการพัฒนาแห่งรัฐ พลเอก โซ่วี่น เป็นผู้ใกล้ชิดพลเอกอาวุโส ต้านชเว และได้รับความไว้วางใจเป็นอย่างดี
โซ่วี่นถูกส่งตัวเข้ารับการรักษาตัวที่โรงพยาบาลในประเทศสิงคโปร์ ด้วยโรคลูคีเมีย (ไม่ได้รับการยืนยันจากทางการพม่า) ตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2550 สภาสันติภาพและการพัฒนาแห่งรัฐได้มอบหมายให้พลโท เต้นเซน รักษาการแทนตั้งแต่วันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2550
โซ่วี่นเดินทางกลับเข้าประเทศพม่าเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2550 เข้ารักษาตัวที่โรงพยาบาลทหาร มีรายงานว่าเขาเสียชีวิตในวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2550 อายุ 59 ปี แต่ข่าวจากแหล่งอื่นระบุว่าเขายังมีชีวิตอยู่ ภายใต้การดูแลจากแพทย์อย่างใกล้ชิด 
พลเอก โซ่วี่น เสียชีวิตเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2550 เวลา 17.30 น.
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Obituary in The Times, 15 October 2007
นายกรัฐมนตรีพม่า
ทหารชาวพม่า
บุคคลจากตองจี
พุทธศาสนิกชนชาวพม่า
เสียชีวิตจากมะเร็งเม็ดเลือดขาว
เต้นเซน

พลเอก เต้นเซน (သိန်းစိန်, ) อดีตประธานาธิบดีของสาธารณรัฐแห่งสหภาพพม่า ซึ่งก่อนหน้านี้เคยดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนที่ 11 ของพม่า ระหว่าง พ.ศ. 2550–2554 หลังจากลงจากตำแหน่งเขาได้อุปสมบทเป็นภิกษุสงฆ์
== ประวัติชีวิต ==
== งานด้านการเมือง ==
=== นายกรัฐมนตรี ===
เต้นเซนได้รับการแต่งตั้งให้เป็นรักษาการนายกรัฐมนตรีเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2550 โดยสภาสันติภาพและการพัฒนาแห่งรัฐซึ่งเป็นคณะทหารที่ปกครองประเทศพม่า แทนที่พลเอก โซ่วี่น ผู้ซึ่งกำลังอยู่ในระหว่างได้รับการรักษา ก่อนที่จะเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งอย่างถาวรเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2550 หลังจากการถึงแก่อนิจกรรมของโซ่วี่นเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2550
เต้นเซนมีตำแหน่งเป็นเลขานุการเอกของสภาสันติภาพและความมั่นคงของรัฐ และเป็นนายพลสูงสุดลำดับที่ 4 ในประเทศ และเป็นผู้ดำเนินการเจรจาระดับสูงกับบังกลาเทศและกัมพูชา
ไม่นานหลังจากที่เขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นนายกรัฐมนตรีอย่างเป็นทางการ เขาก็ได้รับการเลื่อนยศจากพลโทเป็นพลเอก ในระหว่างการเดินทางเยือนต่างประเทศเป็นครั้งแรกในฐานะนายกรัฐมนตรี เต้นเซนยังได้ดำเนินกาารเจรจาระดับสูงกับลาว เวียดนาม และกัมพูชา
=== การเลือกตั้งทั่วไป พ.ศ. 2553 ===
ในฐานะหัวหน้าพรรคสหสามัคคีและการพัฒนา หนึ่งในพรรคการเมืองซึ่งลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งทั่วไปใน พ.ศ. 2553 ผลปรากฏว่า พรรคของเขาได้รับชัยชนะ เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 เต้นเซนได้รับมติจากรัฐสภาให้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนใหม่ของประเทศพม่า และเป็นประธานาธิบดีพลเรือนคนแรกภายใต้การปกครองของรัฐบาลทหาร ซึ่งเกิดขึ้นเป็นเวลากว่า 50 ปีแล้ว
== อ้างอิง ==
นายกรัฐมนตรีพม่า
ประธานาธิบดีพม่า
ผู้นำประเทศในปัจจุบัน
พุทธศาสนิกชนชาวพม่า
ภิกษุชาวพม่า
พระปัทมปาณิโพธิสัตว์

พระปัทมปาณิโพธิสัตว์ (पद्मपाणि ) เป็นพระโพธิสัตว์ที่มีผู้นับถือตั้งแต่ช่วงแรก ๆ ก่อนการกำเนิดของนิกายตันตระ ชื่อของท่านหมายถึงผู้ถือดอกบัวปรากฏคู่กับพระวัชรปาณีโพธิสัตว์ในศิลปะอินเดียแบบมถุระเมื่อพุทธศตวรรษที่ 7 บางครั้งปรากฏคู่กับพระมัญชุศรีและพระวัชรปาณิเพื่อเป็นตัวแทนของพระโพธิสัตว์จากโคตรทั้งสามคือ ปัทมโคตร ตถาคตโคตร และวัชรโคตร ตามลำดับ รูปลักษณ์ของท่านต่างไปในแต่ละท้องที่ โดยมากเป็นรูปผู้ชายถือดอกบัว ต่อมาได้เพิ่มแจกันใส่น้ำทิพย์ด้วย บางท้องที่ถือว่าเป็นภาคสำแดงของพระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์
== อ้างอิง ==
สุมาลี มหณรงค์ชัย. พระชินพุทธะทั้งห้า. กทม. ศูนย์ไทยธิเบต. 2547
ปัทมปาณิโพธิสัตว์
พระรัตนปาณีโพธิสัตว์

พระรัตนปาณีโพธิสัตว์ (रत्नपाणि , 寶手菩薩) หมายถึงพระโพธิสัตว์ผู้ถือดวงแก้ว อยู่ในรัตนโคตรของพระรัตนสัมภวะพุทธะ ไม่เป็นที่รู้จักแพร่หลายเท่าใดนัก รูปแบบของท่านที่เห็นทั่วไปคือนั่งขัดสมาธิบนดอกบัว มือซ้ายทำสมาธิ มือขวาถือจินดามณี หรือมิฉะนั้นก็มีจินดามณีวางบนหน้าตัก ในบรรดามหาโพธิสัตว์ 7 พระองค์ที่ระบุในอมิตายุรธยานสูตรไม่ได้กล่าวถึงพระรัตนปาณีไว้ จึงทำให้ข้อมูลเกี่ยวกับท่านมีจำกัดและได้รับการนับถือน้อยกว่าพระโพธิสัตว์องค์อื่นๆ
พระหฤทัยประจำพระองค์
นะโม สมันต พุทธานัม รัตน ปาณี ษัม สวาหะ
== อ้างอิง ==
สุมาลี มหณรงค์ชัย. พระชินพุทธะห้าพระองค์. กทม. ศูนย์ไทยธิเบต. 2547
พระโพธิสัตว์
ลิ้นจี่

ลิ้นจี่ เป็นชื่อของผลไม้ประเภทผลเดี่ยวซึ่งมีลักษณะเปลือกสีแดงชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์  SAPINDACEAE (ซึ่งก็คือวงศ์เดียวกับเงาะและลำไยนั้นเอง) ลิ้นจี่นั้นเป็นผลไม้ที่มีรสชาติอร่อยให้ผลผลิตคุ้มค่ากับการลงทุนจึงถือว่าเป็นผลไม้ทางเศรษฐกิจที่สำคัญของประเทศไทยที่สามารถนำผลผลิตที่ได้มาจำหน่ายในรูปของผลไม้สดและผลไม้แปรรูป ปัจจุบันนี้ลิ้นจี่ได้รับการพัฒนาสายพันธุ์ให้มีความหลากหลายขึ้นเรื่อย ๆ จากสายพันธุ์ดั้งเดิมที่มีอยู่แล้ว
ลิ้นจี่ถูกกล่าวถึงในประวัติศาสตร์จีนในสมัยราชวงศ์ถัง โดยเป็นผลไม้โปรดของหยางกุ้ยเฟย พระสนมของจักรพรรดิถังเสวียนจง ทรงบัญชาให้ทหารม้านำลิ้นจี่จากแหล่งปลูกทางตอนใต้ของจีน เดินทางข้ามวันข้ามคืนมาถวายที่ฉางอาน
เปลือกผลของลิ้นจี่มีฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ
== อ้างอิง ==
พืชแบ่งตามสกุล
วงศ์เงาะ
ผลไม้
พืชที่มีฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ
วิลเลียม ฟอกซ์ แทลบอต

วิลเลียม เฮนรี ฟอกซ์ แทลบอต  ( William Henry Fox Talbot )  (11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1800 - 17 กันยายน ค.ศ. 1877) นักวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ชาวอังกฤษ ได้ทดลองค้นคว้าเกี่ยวกับสารเคมีไวแสงที่จะนำมาฉาบลงบนกระดาษมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1833 จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1835 เขาได้ค้นพบว่า “เงินคลอไรด์”( Silver Chloride ) เป็นสารที่มีความไวต่อแสงสว่าง ซึ่งสามารถฉาบลงบนกระดาษได้ ทำให้ได้กระดาษไวแสงที่จะนำไปอัดภาพ เขาได้ทดลองนำใบไม้ ขนนก มาวางทับกระดาษไวแสง พบว่า ส่วนที่วัตถุทับอยู่จะเป็น สีขาวแต่ส่วนที่ถูกแสงสว่างจะเป็นสีดำ  เมื่อนำไปล้างในสารละลายเข้มข้นของโซเดียมคลอไรด์ ได้ภาพที่เรียกว่า “ภาพPhotogenic Drawing” ที่มีลักษณะเป็นสีตรงข้ามกับต้นแบบคือ ขาวเป็นดำ และดำเป็นขาว หรือที่เรียกว่า "ภาพเนกาตีฟ" ในปัจจุบัน ซึ่งแทลบอตใช้เป็นต้นแบบในการอัดภาพ ภาพต่อๆ มาจะเป็นภาพโพสิตีฟ ฉะนั้นวิธีการของแทลบอตจึงดีเท่ากระบวนการของดาร์แกโรไทพ์ ตรงนี้สามารถอัดภาพได้หลายภาพตามต้องการ แต่ก็มีข้อด้อยตรงที่เมื่อเก็บไว้นาน ๆ สีของภาพจะซีดจางลง
ต่อมาแทลบอตได้ปรับปรุงกระบวนการของเขาหลายขั้นตอนทั้งการถ่ายและการล้างทำให้ได้ภาพที่ดีขึ้นเท่าเดิม ซึ่งเขาตั้งชื่อกระบวนการนี้ว่า
“คาโลไทพ์” ( Calotype ) ซึ่งแปลว่า ความประทับใจในภาพที่สวยงามแต่เพื่อน ๆ ของเขาแนะนำว่าควรใช้ชื่อ แทลบอตไทพ์ (Talbotype )
ในปี ค.ศ. 1844 แทลบอตได้เผยแพร่ผลงานของเขาโดยเขียนหนังสือ " The pencil of Nature " แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับการถ่ายภาพ ซึ่งได้รับความสนใจเป็นอย่างมาก
== การเผยแพร่ของแทลบอต ==
สิ่งที่ทำให้แทลบอตมีชื่อเสียง ได้แก่ ผลงานเกี่ยวกับหนังสือที่เขาเขียนขึ้น เมื่อ ค.ศ. 1844
เขาเขียนหนังสือเล่มหนึ่ง ชื่อ “The pencil of nature” ซึ่งใช้แสงสว่างมาวาดภาพให้สวยงามเหมือนธรรมชาติโดยใช้กระดาษไวแสงแทนกระดาษวาดภาพ หนังสือเล่มนี้ไม่ได้มีจำนวนตีพิมพ์มากนัก ในเล่มมีภาพประกอบเป็นจำนวนมาก ทั้งภาพบุคคล ทิวทัศน์ ธรรมชาติ และความเป็นอยู่ของคน หลังจากหนังสือได้เผยแพร่ออกไปทำให้ประชาชนนิยมวิธีการแทลบอต ไทพ์มากขึ้น
นักวิทยาศาสตร์ชาวอังกฤษ
นักคณิตศาสตร์ชาวอังกฤษ
สามก๊ก (แก้ความกำกวม)

สามก๊ก สามารถหมายถึง
== อาณาจักรตามประวัติศาสตร์ ==
ยุคสามก๊ก ช่วงเวลาประวัติศาสตร์ของจีนระหว่าง ค.ศ. 220 - 280
* จดหมายเหตุสามก๊ก หรือ ซานกว๋อจื้อ บันทึกพงศาวดารสามก๊กที่เขียนขึ้นหลังยุคสามก๊กไม่นานนัก
ราชอาณาจักรทั้งสามของเกาหลี ช่วงเวลาประวัติศาสตร์ของเกาหลี (57 ปีก่อนคริสตกาล - ค.ศ. 668)
สามอาณาจักรหลัง ช่วงเวลาประวัติศาสตร์ของเกาหลี
อาณาจักรทั้งสามในสแกนดิเนเวีย: นอร์เวย์ สวีเดน ฟินแลนด์
ยุคเซ็งโงกุ ช่วงเวลาประวัติศาสตร์ของญี่ปุ่นซึ่งมีลักษณะคล้ายกับยุคสามก๊กของจีน
== วรรณกรรม ==
นิยายสามก๊ก หรือซานกว๋อเหยี่ยนยี่ วรรณกรรมจีนที่อิงตามประวัติศาสตร์ในยุคสามก๊ก ฉบับแปลเป็นภาษาไทยมีหลายฉบับ ฉบับแปลครั้งแรกและเป็นที่รู้จักแพร่หลายที่สุดคือ ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน)
สามก๊ก ฉบับการ์ตูน การ์ตูนญี่ปุ่น ภาพโดย มิตสึเทรุ โยโกยามะ ต่อมาได้ถูกสร้างเป็นอะนิเมะ และสร้างเป็นเกมสำหรับเครื่องนินเทนโดดีเอส
หงสาจอมราชันย์ สามก๊กฉบับการ์ตูนของฮ่องกง
สามก๊ก มหาสนุก การ์ตูนสีล้อเลียน ของไทย  ฝีมือของ หมู นินจา (สุชาติ พรหมรุ่งโรจน์) ตีพิมพ์ในนิตยสารมหาสนุกตั้งแต่ พ.ศ. 2548 ถึง พ.ศ. 2550
== วัฒนธรรมอื่น ==
สามก๊ก (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2537) ละครโทรทัศน์โดยสถานีโทรทัศน์ซีซีทีวี มีความยาวทั้งสิ้น 84 ตอน ออกฉายเมื่อ พ.ศ. 2537
สามก๊ก (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2553) ละครโทรทัศน์จีน มีความยาวทั้งสิ้น 95 ตอน ออกฉายเมื่อ พ.ศ. 2553
สามก๊ก โจโฉแตกทัพเรือ ภาพยนตร์ขนาดยาวออกฉายในปี พ.ศ. 2551 จับความตอนศึกผาแดง มี เหลียงเฉาเหว่ย แสดงนำเป็น จิวยี่ และ ทาเคชิ คาเนชิโร่ เป็น ขงเบ้ง
สามก๊ก ขุนศึกเลือดมังกร ภาพยนตร์ขนาดยาวออกฉายในปี พ.ศ. 2551 มี หลิวเต๋อหัว แสดงนำเป็น จูล่ง
ไดนาสตีวอริเออร์ (Dynasty Warrior) วิดีโอเกมจำลองสงครามในยุคสามก๊กของจีน
มะดัน

มะดัน ( pierre.) หรือส้มไม่รู้ถอย หรือส้มมะดัน เป็น ผลไม้ที่เป็นประเภทไม้ยืนต้น ไม่ผลัดใบ อยู่ในวงศ์  GUTTIFERAE มีกิ่งก้านเล็ก ๆ จำนวนมาก โคนกิ่งเล็กเป็นเต้านูน บางต้นมีกิ่งเล็ก ๆ งอกสานกันคล้ายรังนก เรียกรกมะดัน ใบเดี่ยวรูปไข่ ปลายแหลม ดอกสีเขียว ผลมะดันนั้นมีลักษณะที่ยาวรีสีเขียวและเปรี้ยวจัด เป็นผลไม้ที่มีวิตามินซีสูง เปลือกหุ้มเมล็ดแข็งและขรุขระ
== การใช้ประโยชน์ ==
มะดัน ใช้กินสดเป็นผลไม้ จิ้มพริกกับเกลือหรือนำไปดอง แช่อิ่ม ยอดอ่อนและใบอ่อนใช้กินเป็นผัก ในทางยา ผลมะดันขับเสมหะ แก้คออักเสบ เป็นยาระบาย รกมะดัน ใช้แก้ไข้ทับระดู รากและใบ รสเปรี้ยวแก้กระษัย แก้ระดูเสีย กัดเสมหะ บับฟอกโลหิต แก้หวัด และระบายท้อง รกมะดัน รสเปรี้ยว แก้ไข้ทับระดู และระดูทับไข้ ผล รสเปรี้ยว แก้สอเสมหะ ขับเสมหะ ระบายท้อง และฟอกโลหิตระดู 
== อ้างอิง ==
สกุลมังคุด
ผลไม้
สมุนไพร
มาซาชิ อากิยามะ

มาซาชิ อากิยามะ  นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 8 มกราคม พ.ศ. 2467 ที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เสียชีวิตเมื่อ 3 กันยายน พ.ศ. 2523 ที่โตเกียว สถิติการชก 109 ครั้ง ชนะ 73 (น็อค 23) เสมอ 8 แพ้ 28
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ญี่ปุ่นรุ่นไลท์เวท (2493 – 2498)
แชมป์ญี่ปุ่นรุ่นเฟเธอร์เวท (2496)
แชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท (2497)
* ชิง, 30 มีนาคม 2497 ชนะคะแนน ทอมมี่ เลอร์มา ที่ โตเกียว
* เสียแชมป์, 20 กันยายน 2497 แพ้คะแนน โบนี่ เอสปิโนซา ที่ โตเกียว
แชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท (2498)
* ชิง, 15 กรกฎาคม 2498 ชนะน็อค ออมทรัพย์ แหลมฟ้าผ่า ยก 6 ที่ โอซากะ
* เสียแชมป์, 25 สิงหาคม 2498 แพ้น็อค จิโร ซาวาดา (ญี่ปุ่น) ยก 4 ที่ โตเกียว
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท เมื่อ 1 มีนาคม 2497 แพ้คะแนน จำเริญ ทรงกิตรัตน์ ที่ กรุงเทพฯ
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
 
นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น
แชมป์ OPBF
นักกีฬาจากโตเกียว
โบนี่ เอสปิโนซา

โบนี่ เอสปีโนซ่า นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 36 ครั้ง ชนะ 20 (น็อค 3) เสมอ 3 แพ้ 13
== ประวัติ ==
เอสปีโนซาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491 แพ้คะแนน เดวิด กุยกองยัง ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ และเคยไปชกชนะที่ฮาวายหลายครั้ง จนกระทั่งได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวทเมื่อ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2495 ชนะคะแนน สปีดี้ คาบาเนลลา ที่ ฟิลิปปินส์ ได้แชมป์มาครอง จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวทเมื่อ 20 กันยายน พ.ศ. 2497 ชนะคะแนน มาซาชิ อากิยามา ที่ ญี่ปุ่น ได้แชมป์มาครอง ป้องกันตำแหน่งได้ครั้งเดียวเมื่อ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2497 ชนะคะแนนโดยเทคนิค คัตสุมิ โกซากะ ที่ ญี่ปุ่น ก่อนจะเสียแชมป์เมื่อ 10 เมษายน พ.ศ. 2498 แพ้คะแนน ออมทรัพย์ แหลมฟ้าผ่า ที่ กรุงเทพฯ
เอสปีโนซายังคงขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง จนได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวทอีกครั้งเมื่อ 19 มกราคม พ.ศ. 2501 ชนะคะแนน ทอมมี โรมูโล ที่ ฟิลิปปินส์ ป้องกันแชมป์ได้ 1 ครั้งก็เสียแชมป์ แพ้น็อค เบิร์ต โซโมดิโอ ยก 7 เมื่อ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2502 จากนั้น ขึ้นชกแก้มือ ชนะคะแนน โซโมดิโอ ได้แชมป์คืนเมื่อ 6  กันยายน ปีเดียวกัน แต่เมื่อให้โซโมดิโอแก้มืออีกครั้ง ก็เป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 9 เสียแชมป์ไปอีกเมื่อ 7 มีนาคม พ.ศ. 2503 จากนั้น เอสปีโนซาขึ้นชกอีกเพียงครั้งเดียว เมื่อ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2503 ชนะคะแนน เทดดี ดาวิด แล้วก็แขวนนวมไป
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท (2497 – 2498)
* ชิง, 20 กันยายน 2497 ชนะคะแนน มิซาอิ อากิยามา (ญี่ปุ่น) ที่ โตเกียว
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 2 พฤศจิกายน 2497 ชนะน็อค คัตสุมิ โกซาก้า (ญี่ปุ่น) ยก 7 ที่ โตเกียว
* เสียแชมป์, 10 เมษายน 2498 แพ้คะแนน ออมทรัพย์ แหลมฟ้าผ่า ที่กรุงเทพฯ
แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวท (2502 - 2503)
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวท
แชมป์มวยสากลประเทศฟิลิปปินส์
แชมป์ OPBF
บุคคลจากมะนิลา
โอเกอร์ดูว์สตาด

สำหรับดีวีดีในชื่อเรียกเดียวกันนี้ ดูที่บทความ โอเกอร์ดูว์สตาด (ดีวีดี)
โอเกอร์ดูว์สตาด  (Au cœur du stade , "ณ ใจกลางสนามกีฬาแห่งฝรั่งเศส") เป็นอัลบัมบันทึกการแสดงสดลำดับที่ 4 ของเซลีน ดิออน โดยเป็นอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสลำดับที่ 20 และเป็นอัลบั้มลำดับที่ 25 ของทั้งหมด ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2542 
== ข้อมูลอัลบั้ม ==
โอเกอร์ดูว์สตาด เป็นอัลบัมบันทึกจากการแสดงสดครั้งสุดท้ายก่อนการพักงานเซลีน ดิออน การแสดงสดดังกล่าวจัดขึ้นที่สนามกีฬาแห่งฝรั่งเศส หรือสตาดเดอฟร็องซ์ ซึ่งเป็นการแสดงสดสองรอบในระหว่างวันที่ 19 - 20 มิถุนายน พ.ศ. 2542 มีผู้ชมมากถึงเก้าหมื่นคนต่อรอบ คิดเป็นจำนวนทั้งสิ้นหนึ่งแสนแปดหมื่นคน เพลงส่วนใหญ่ที่ขับร้องในคอนเสิร์ตครั้งนี้มากจากอัลบัม ซีลซูฟีเซเดเม กับทั้งยังมีเพลงฝรั่งเศสในยุคแรก ๆ ของเซลีน เป็นต้นว่า "เซอเนเตเกิงแรฟ" (Ce n'était qu'un rêve), "ดามูร์อูดามีตีเอ" (D'amour ou d'amitié) และ "มงนามีมากีเต" (Mon ami m'a quittée) รวมตลอดถึงเพลงภาษาอังกฤษจากอัลบัม เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ คือ เพลง "เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ" และ "มายฮาร์ตวิลโกออน" การแสดงดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของคอนเสิร์ตทัวร์เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ
อัลบัมการแสดงสดนี้ไม่ได้ประกอบด้วยเพลงทั้งหมดที่เซลีนแสดงไป ซึ่งฉบับเต็มสามารถรับชมได้จากดีวิดีโอเกอร์ดูว์สตาดซึ่งวางแผงเมื่อ พ.ศ. 2542
ดีวิดีโอเกอร์ดูว์สตาดยังนำมาวางแผงอีกครั้งพร้อมกับอาโลแล็งปียา เมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2547
ได้มีการประชาสัมพันธ์อัลบัมโอเกอร์ดูว์สตาดนี้โดยการเผยแพร่การแสดงเพลง "ดองเซิงโนตเรอมงด์" สดผ่านทางสถานีโทรทัศน์
== รายชื่อเพลง ==
== ชาร์ต ==
ขึ้นสู่อันดับ 1 ใน ประเทศ ดังต่อไปนี้ ฝรั่งเศส, สวิตเซอร์แลนด์ และเบลเยี่ยม
== อ้างอิง ==
อัลบั้มเพลงของเซลีน ดิออน
อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2542
อัลบั้มเพลงแนวป็อป
อัลบั้มเพลงภาษาฝรั่งเศส