pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ซิลเวอร์แฮไลด์

ซิลเวอร์แฮไลด์ (Silver halide) เป็นผลึกไวแสงจะไวต่อแสงคลื่นสั้น เช่น รังสีอัลตราไวโอเลตและแสงในช่วงคลื่นสีน้ำเงิน ฟิล์มประเภทนี้เรียกว่า ฟิล์มที่ไวต่อแสงสีน้ำเงิน (blue-sensitive) ดังนั้น จึงมีการเติมสีย้อม (color dyes) เพื่อขยายช่วงความไวแสงของฟิล์มออกไป ฟิล์มที่มีการเติมสีย้อมลงไปในลักษณะดังกล่าว ได้แก่ ฟิล์มที่ไวต่อแสงสีน้ำเงินและแสงสีเขียว (orthochromatic) และฟิล์มที่ไวต่อแสงทุกสี (panchromatic) ดังนั้น การแบ่งประเภทของฟิล์มตามความไวแสงจึงแบ่งได้เป็นสามประเภท ได้แก่ ฟิล์มที่ไวต่อแสงสีน้ำเงิน ฟิล์มที่ไวต่อแสงสีน้ำเงินและแสงสีเขียว และฟิล์มที่ไวต่อแสงทุกสี
== ประวัติศาสตร์ ==
ในช่วงปี ค.ศ. 1727 - ค.ศ. 1777 ช่วงนี้ถือว่าเป็นจุดเริ่มต้นของสาขาเคมีโดย โยฮัน ไฮน์ริช ชุลท์เซอ ชาวเยอรมัน พบว่าสารผสมของชอล์กกับเกลือเงินไนเตรทเมื่อถูกแสง แล้วจะทำให้เกิดภาพสีดำ ในปี ค.ศ. 1771 นักเคมีชาวสวีเดนชื่อ คาร์ล วิลเฮ็ล์ม เชเลอได้ค้นพบว่าเกลือเงินเปลี่ยนเป็นโลหะเงินโดยปฏิกิริยาของแสง ซึ่งนำไปสู่การค้นพบสารละลายใหม่ เขาค้นพบครั้งนี้โดยทำการทดลองกับเกลือเงินไนเตรด และเงินคลอไรด์ อีกทั้งยังได้ให้ข้อสักเกตไว้ด้วยว่า แสงสีม่วงของสเปคตรัม มีผลแรงมากที่สุดที่ทำให้เกลือเงินเป็นสีดำ ดังนั้นจึงต้องผลิตสารละลายในการถ่ายรูปให้ไวต่อแสงสีม่วงและสีน้ำเงิน
ต่อมาในปี ค.ศ. 1777 วิลเลี่ยมพบว่าแสงสีน้ำเงินและสีม่วงของ Positive มีผลทำให้เกลือเงินไนเตรทและเกลือเงินคลอไรด์ เปลี่ยนเป็นสีดำได้มากกว่าแสงสีแดง จนเมื่อ ค.ศ. 1826 นีเซฟอร์ เนียปส์ ชาวฝรั่งเศส ได้ใช้แผ่นดีบุกผสมตะกั่วฉาบด้วยสารไวแสงบีทูเมน ซึ่งมีสีขาว ใส่ในกล้อง ออบสคิวรา ถ่ายภาพทิวทัศน์จากหน้าต่างบ้านเขาเองที่เมืองแกรส โดยใช้เวลานานถึง 8 ชั่วโมงเมื่อนำแผ่นดีบุกไปล้างด้วยน้ำมันจากต้นลาเวนเดอร์ทำให้ส่วนที่ถูกแสงที่เป็นส่วนโพสิทีฟแข็งตัว ส่วนที่ไม่ถูกแสงจะถูกล้างออกไปหมด เหลือแต่ส่วนที่เป็นสีดำ ต่อมา วิลเลียม ฟอกซ์ แทลบอต และ หลุยส์ ดาแกร์ คิดค้นวิธีบันทึกภาพได้ในเวลาไล่เลี่ยกับการถ่ายภาพด้วยวิธีดาแกร์เลิกใช้กันแล้ว แต่เทคนิคที่ทัลบอตพัฒนาขึ้นในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18 ยังใช้ต่อมาถึงปัจจุบัน ทัลบอตใช้วิธีจุ่มกระดาษลงในสารละลายเกลือเงินซิลเวอร์คลอไรด์ ที่มีคุณสมบัติเปลี่ยนเป็นสีดำ เมื่องถูกแสงตกสู่กระดาษก็จะได้ภาพเนกาทีฟที่กลับดำเป็นขาวและขาวเป็นดำ ทัลบอตใช้กระบวนการเช่นเดียวกันนี้ในการอัดภาพโพซิทีฟหรือภาพเหมือนจริงได้มากเท่าที่ต้องการ
จากภาพโพสิทีฟ ที่ไม่สามารถไปอัดขยายเพิ่มได้อีก จึงได้มีการพัฒนามาเป็นการค้นพบภาพเนกาทีฟ โดย วิลเลียม ฟอกซ์ แทลบอต โดยใช้กระดาษไวแสงเคลือบละลายเงินไนเตรดและกรดแกลลิก เมื่อนำไปถ่ายภาพแล้วนำไปล้างในน้ำยาเงินไนเตรตและโพแทสเซียมไอโอไดด์ จะทำให้ภาพค่อยปรากฏให้เห็นเป็น ภาพเนกาตีฟ ซึ่งสามารถนำไปอัดขยายต่อได้
== อ้างอิง ==
http://www.thairetouch.com/web/article.ph ค.ศ. 1727-1777
http://www.kmitl.ac.th/agritech/nutthakorn/04091202/photo/pro.html 
http://www.thaigoodview.com/library/studentshow/2549/m6-1/no01-02/photo/sec01p01.html 
http://www.stou.ac.th/thai/schools/sca/document/Chanthana2.asp
http://www.thapla.ac.th/kanngan/site_students/Websujinda/content/picture_1.htm 
การถ่ายภาพ
แด่พระผู้ทรงธรรม

แด่พระผู้ทรงธรรม เป็นภาพยนตร์ไทยเฉลิมพระเกียรติ เนื่องในในศุภวาระพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงเจริญพระชนมพรรษา 80 พรรษา  5 ธันวาคม พ.ศ. 2550 จัดสร้างโดยสำนักงานศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย กระทรวงวัฒนธรรม
แด่พระผู้ทรงธรรมประกอบด้วยภาพยนตร์สั้นจำนวน 9 เรื่อง กำกับโดยผู้กำกับภาพยนตร์ ที่มีชื่อ 1 คน คือ บัณฑิต ฤทธิ์ถกล และผู้กำกับภาพยนตร์ร่วมสมัย ที่เคยได้รับรางวัลศิลปาธร อีก 3 คน คือ เป็นเอก รัตนเรือง, อภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล, วิศิษฏ์ ศาสนเที่ยง  สำหรับภาพยนตร์สั้นอีก 5 เรื่อง มาจากการคัดเลือกโครงเรื่อง ของผู้กำกับรุ่นใหม่ โดยมีโครงเรื่องที่ส่งเข้าประกวดทั้งหมดจำนวน 57 เรื่อง
== ภาพยนตร์สั้นทั้ง 9 เรื่อง ==
เสียงสว่าง (Luminous Sound) กำกับโดย เป็นเอก รัตนเรือง
นิมิต  (Meteorites)  กำกับโดย อภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล
นรสิงหาวตาร  (Norasinghavatar)  กำกับโดย วิศิษฎ์ ศาสนเที่ยง
ข่าวที่ไม่สำคัญ (My First Report) กำกับโดย บัณฑิต ฤทธิ์ถกล
ทะเลของก้อย (The Sanctuary of Sea)  กำกับโดย ปรามธนี วงศ์พรหมเมศร์ และศุภรัฐ บุญมาแย้ม
เสียงเงียบ (Silencio)  กำกับโดย ศิวโรจน์ คงสกุล
๙ ของวิเศษ (9th GIFT)  กำกับโดย อารยะ บุญเชิด
นิทานพระราชา (The Tale)  กำกับโดย พรศักดิ์ สุคงคารัตนกุล  (เดิมชื่อเรื่อง "ฬ่อของพ่อหลวง" (The King's Mule))
รักพอเพียง (The Most Beautiful Man in the World)  กำกับโดย พุทธิพงษ์ อรุณเพ็ง
ภาพยนตร์เฉลิมพระเกียรติ แด่พระผู้ทรงธรรม จะไปฉายในงานเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติ เมืองฟุกุโอะกะ และกวางเจา
== อ้างอิง ==
แด่พระผู้ทรงธรรม โดย thaicinema.org
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เรื่องย่อของภาพยนตร์สั้นทั้ง 9 เรื่อง
ตัวอย่างภาพยนตร์ (แฟลช)
สกูปข่าวจากช่อง 7
บล็อกเบื้องหลังการสร้าง ทะเลของก้อย
บล็อกเบื้องหลังการสร้าง นิทานพระราชา
ดแด่พระผู้ทรงธรรม
 
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2550
จิตรศิลป์นิยม

จิตรศิลป์นิยม (Pictorialism) เป็นความเคลื่อนไหวในวงการถ่ายภาพช่วงราวๆ ปี ค.ศ. 1885 ทำให้เกิดแนวทางในการใช้กระบวนการ Dry-Plate อย่างกว้างขวาง ซึ่งได้รับความนิยมสูงสุดในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 และลดความนิยมลงอย่างรวดเร็วหลังปี 1914 หลังจากการได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางของศิลปะสมัยใหม่
โดยทั่วไปแล้ว จิตรศิลป์นิยมเป็นส่วนหนึ่งของแนวความคิดการถ่ายภาพศิลปะที่ต้องการให้ภาพถ่ายเหมือนเป็นภาพวาด และรูปสลัก ส่วนมากของรูปภาพเหล่านี้เป็นสีขาว-ดำ หรือซีเปียในวิธีการถ่ายภาพ เป็นการใช้โฟกัสต่ำ ซอฟต์โฟกัส ฟิลเตอร์พิเศษ และเคลือบผิวเลนส์ ขั้นตอนหลาย ๆ ขั้นตอนในห้องมืดที่ใช้ล้างฟิล์ม และกระบวนการการพิมพ์ที่มาจากต่างประเทศ กระดาษอัดรูปที่มีพื้นผิวขรุขระ ได้ถูกเพิ่มเข้ามาใช้เป็นองค์ประกอบของรูป เพื่อเบรกความชัดเจนของรูปให้น้อยลง
เพื่อการบรรลุผลงานของศิลปินทั้งหลาย นักจิตรศิลป์นิยมใช้เทคนิคแตกต่างกันไป อย่างเช่น
การรวมตัวของต้นแบบที่อัดภาพ (จากเนกาทีฟหลาย ๆ อย่าง)
ใช้โฟกัสแบบซอฟต์โฟกัสในกล้องถ่ายรูป
การจับโน่นผสมนี่ของเนกาทีฟ (การขูด หรือการทาสีบนเนกาทีฟ)
ใช้เทคนิค gum bichromate ซึ่งเป็นการใส่รายละเอียดน้อยลงมาก และผลิตภาพเป็นศิลปะมากขึ้น
ศิลปินจำนวนหนึ่ง ใช้การแกะสลัก พื้นผิวของพวกเขานั้น เป็นการใช้เทคนิคจากเข็ม ทำให้เกิดพื้นผิว เป้าหมายของการใช้เทคนิคเป็นที่ยอมรับ โดยในปี 1911 สารานุกรมบริเตนนิกายอมรับให้ จิตรศิลป์นิยมเป็น “ศิลปะส่วนบุคคล”
แม้ว่าจุดมุ่งหมายของการแสดงความรู้สึกของศิลปินดีที่สุดของภาพถ่าย ก็คล้ายคลึงกับแนวคิดอิมเพรสชันนิส ที่เป็นการวาดรูปในขณะเกิดความประทับใจ มองย้อนกลับไปจากปัจจุบันนี้ เรายังคงสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจน ในความคล้ายคลึงกันระหว่างองค์ประกอบ และสิ่งที่อยู่ในภาพวาด ของวิธีการวาดภาพและจำนวนของศิลปินการถ่ายภาพในแนวจิตรศิลป์นิยม
ในปี 1911 สารานุกรมบริเตนนิกาได้ให้ข้อสังเกตว่า ในส่วนของความเคลื่อนไหวที่มีความชัดเจนของการถ่ายภาพแบบจิตรศิลป์เป็นสิ่งที่มีความสำคัญเริ่มต้นที่อังกฤษ ถึงแม้ว่าในระยะต่อมาจะได้รับการยอมรับอย่างมาก ในการถ่ายภาพที่สหรัฐอเมริกา
สิ่งพิมพ์ที่มีความสำคัญอย่างมากในการเผยแพร่ศิลปินแนวจิตรศิลป์นิยมคือหนังสือของ Alfred Stieglitz ที่มีชื่อว่า Camera Work ในปี 1903-1917 ซึ่งในการพิมพ์ออกมาแต่ละครั้งจะมีแม่พิมพ์สูงถึง 12 แม่พิมพ์ ที่เป็นการนำกลับมาใช้ใหม่ใน Photogravure, Halftone หรือ Collotype แม่พิมพ์นี้ปัจจุบันนี้ได้ถูกรวบรวมและเป็นที่ต้องการอย่างมากในโลกศิลปะ ช่างถ่ายภาพส่วนใหญ่นั้นได้สร้างประเด็นในการถ่ายภาพขึ้น “Photo-Succession” เป็นสมาชิกของกลุ่มที่ประกาศว่าการถ่ายภาพเป็นศิลปะ
Alfred Stieglitz เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีว่าเป็นบิดาแห่งจิตรศิลป์นิยม
Stieglitz ยังคงนำมาซึ่ง Picasso, Matisse, Rodan และช่างวาดภาพสำคัญคนอื่นๆ ซึ่งเป็นที่รู้จักกันอย่างดีในศิลปะแห่งสหรัฐอเมริกา
Stieglitz ไม่เพียงแต่เป็นช่างภาพผู้บุกเบิกในยุคแรกเท่านั้น แต่ยังคงเป็นบรรณาธิการ และเป็นเจ้าของแกลอรี เขาและช่างภาพคนอื่นๆ ผู้ที่ได้แบ่งปันความทุกข์จากการถูกกล่าวหาต่างๆในการก่อตั้งกลุ่มที่ถูกเรียกว่า Photo-Succession ซึ่งเป็นการสนับสนุนให้ความสำคัญในด้านฝีมือที่เกี่ยวข้องกับการถ่ายภาพ
== อ้างอิง ==
Daum, Patrick (Ed.) Impressionist Camera: Pictorial Photography in Europe, 1888-1918 (2006). ISBN 1-85894-331-0
การถ่ายภาพ
เจี๊ยบ เชิญยิ้ม

เจี๊ยบ เชิญยิ้ม หรือชื่อจริงว่า เฉลิม ปานเกิด เกิดเมื่อ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2516 เป็นนักแสดงตลกหนึ่งใน คณะเชิญยิ้ม เป็นลูกชายของสีหนุ่ม เชิญยิ้ม ซึ่งเจี๊ยบมีน้องชายคือ แจ็ค เชิญยิ้ม จบการศึกษาที่ วิทยาลัยเทคนิคบริหารธุรกิจพิษณุโลก ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) เคยมีผลงานเขียนพ็อคเก็ตบุ๊ก แฉคาเฟ่
เจี๊ยบเริ่มต้นเข้าสู่วงการตลกจากการเป็นเด็กขนของในคณะตลกของผู้เป็นพ่อโดยได้ศึกษาวิธีการเล่นตลกของตลกรุ่นพี่ในคณะอย่าง หยอง ลูกหยี หรือ หยอง เชิญยิ้ม ในตอนนั้น เล็ก เชิญยิ้ม เฉิน เชิญยิ้ม อุ๊ เชิญยิ้ม และ ชาลี เชิญยิ้ม กระทั่งโอกาสก็มาถึงเมื่อตลกรุ่นพี่อย่าง หยอง เล็ก และ อุ๊ ถูกยืมตัวไปอยู่คณะอื่นทำให้คณะสีหนุ่ม เชิญยิ้ม เหลือสมาชิกในคณะเพียง 3 คนคือ สีหนุ่ม เฉิน และ ชาลี ทำให้สีหนุ่มผู้เป็นพ่อต้องผลักดันเจี๊ยบขึ้นมาเล่นตลกร่วมกันพร้อมกับ โจ๊ก จั๊กจั่น หรือ โจ๊ก อยุธยา ที่เข้ามาใหม่โดยปรากฏตัวครั้งแรกใน จี้เส้นคอนเสิร์ต ชุดที่มีชื่อว่า สองพ่อลูก ต้นตระกูลฮา
== ผลงาน ==
=== ละครโทรทัศน์ ===
=== ละครชุด ===
ปี พ.ศ. 2553 หลวงตามหาชน (ช่อง 3) รับบท ยอด
ปี พ.ศ. 2557-2558 เกรียนเฮ้าส์ เดอะซีรีส์ (/ช่อง 9) รับบท (รับเชิญ)
ปี พ.ศ. 2559 I See You พยาบาลพิเศษ..เคสพิศวง (ช่อง Gmm25) (รับเชิญ)รับบท นพ
ปี พ.ศ. 2559 เราเกิดในรัชกาลที่ ๙ เดอะซีรีส์ (/ช่องวัน) รับบท
=== ซิตคอม ===
=== ภาพยนตร์ ===
=== พิธีกร ===
รายการ ป๊อก ป๊อก ป๊อก
รายการ ผู้ชนะสิบทิศ
รายการ แหล
รายการ อร่อย ช่อง 5
รายการ What's up man ! เป็นอะไรหรือเปล่า
รายการ 5432 Show ช่อง 5
รายการ Cash Cab Thailand แท็กซี่มหาเศรษฐี ช่อง 9
รายการ พระยาน้อยชมตลาด ช่อง PPTV
รายการ โชว์ไทยไชโย (พิธีกร) ร่วมกับ อู๊ด เป็นต่อ, กิตติ เชี่ยววงศ์กุล ช่องวัน
รายการ พ่อบ้านปากเก่ง (พิธีกร) ร่วมกับ อู๊ด เป็นต่อ, กิตติ เชี่ยววงศ์กุล ช่องวัน
รายการ กู้อีจู้ ผจญภัย ช่องWorkpoint (พิธีกร) ร่วมกับ คะนึงนิจ จักรสมิทธานนท์
รายการ อร่อยช่อง 5 (พิธีกร) ร่วมกับ สิตางศุ์ ปุณภพ ช่อง 5
รายการ Davinci เกมถอดรหัส ทางช่อง 3 HD ร่วมกับ บอย ปกรณ์ และ แจ๊ค แฟนฉัน โดยทำหน้าที่เป็นหัวหน้าทีม STEAL ประจำรายการ
ฮาไม่จำกัดทั่วไทย (10 มกราคม พ.ศ. 2564 – 19 มิถุนายน พ.ศ. 2565) ช่องวัน 31
บริษัทฮาไม่จำกัด Tagteam (26 มิถุนายน พ.ศ. 2565 – ปัจจุบัน) ช่องวัน 31
=== มิวสิกวิดีโอ ===
คนขี้อาย โดย สันติ ดวงสว่าง
ปีหน้าแต่งแน่ โดย สิทธิพร สุนทรพจน์
=== โฆษณา ===
เซเว่น อีเลฟเว่น ชุด "แสตมป์เซ่เว่น อีเลฟเว่น แจกแลกรู้ใจ"
=== พ็อคเก็ตบุ๊ก ===
พ็อคเก็ตบุ๊ก แฉคาเฟ่
=== คอนเสิร์ต ===
คอนเสิร์ต แบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ 2008 ตอน MAGIC MEMORIES ความสุข ความทรงจำ ไม่มีที่สิ้นสุด เป็น Guest รับเชิญช่วงโชว์หน้าม่าน (15 - 30 สิงหาคม 2551)
=== ผลงานนักพากย์ ===
ละคร ดอกรักริมทาง พากย์ ฉงน (สุนัข)
ภาพยนตร์ จอมวายร้ายพิทักษ์โลก (Megamind) พากย์ Megamind (เมกะมายด์)
=== ผลงานนักพากย์ ===
ซีรีส์ ชุมชนสมหวัง หมู่ 8 ตอน 6 เหนือโจรยังมียาย
== รางวัล ==
สยามดาราสตาร์อวอร์ด 2010 รางวัลนักแสดงสมทบยอดเยี่ยม จากเป็นต่อ
รางวัลพิฆเนศวร ครั้งที่ 2 ประจำปี 2556 สาขานักแสดงตลกชายดีเด่น
== อื่น ๆ ==
บันทึกการแสดงตลก จี้เส้นคอนเสิร์ต ร่วมกับ เอสทีวิดีโอ
== อ้างอิง ==
บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
นักแสดงตลกไทย
นักแสดงชายชาวไทย
นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวไทย
นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวไทย
พิธีกรชาวไทย
นักพากย์ชาวไทย
นักพากย์ชายชาวไทย
นักแสดงชายชาวไทยในศตวรรษที่ 20
นักแสดงชายชาวไทยในศตวรรษที่ 21
เนื้อไม้

เนื้อไม้ หรือ ไซเลม (xylem) เป็นเนื้อเยื่อของพืชที่ทำหน้าที่ลำเลียงน้ำและแร่ธาตุต่าง ๆ ไปสู่ส่วนต่าง ๆ ของพืช ประกอบด้วยกลุ่มเซลล์ที่ทำหน้าที่หลักในการลำเลียงน้ำ
== ดูเพิ่ม ==
โฟลเอ็ม
== อ้างอิง ==
Raven, Peter H.; Ever, R.F., and Eichhorn, S.E. (1992). Biology of Plants. New York, NY, U.S.A.: Worth Publishers. pp. 791.
กายวิภาคศาสตร์ของพืช
สรีรวิทยาของพืช
ซไเลม
ไซเบอร์เซ็กซ์

ไซเบอร์เซ็กซ์ (Cybersex) หรือ ออนไลน์เซ็กซ์ เป็นคำทับศัพท์ที่หมายถึงการมีเพศสัมพันธ์ หรือการช่วยตัวเองแบบต่าง ๆ และอาจจะมีเซ็กส์ทอยเข้ามาเสริมขณะมีกิจกรรมทางเพศโดยผ่านทางเครือข่ายอินเทอร์เน็ต โดยการแชท ผ่านโปรแกรมสนทนาต่างๆ เช่น Camfrog, เอ็มเอสเอ็น, Yahoo, Skype ฯลฯ ซึ่งรวมถึงการกระทำต่างๆ ที่ปลุกเร้าอารมณ์ทางเพศ เช่น ถอดเสื้อผ้า, เปลือยกาย, สำเร็จความใคร่ด้วยตัวเอง หรือร่วมเพศ เป็นต้น ต่อหน้าเว็บแคม ซึ่งจะมีบุคคลอื่นได้รับชมการถ่ายทอดสดทางอินเทอร์เน็ต
ผู้นิยมไซเบอร์เซ็กซ์ส่วนใหญ่เป็นวัยรุ่น รวมถึงวัยทำงานที่มีความเครียดมากกว่างานอื่น และไม่เท่านั้นกลุ่มผู้ที่ชอบแบบแปลก ๆ หรือชอบคนแปลกหน้า มีทั้งที่เป็นชายจริงหญิงแท้ และกลุ่มรักเพศเดียวกัน โดยนัดทางกลุ่มโซเชียลมีเดีย สังคมออนไลน์ และการโฆษณาผ่านสื่อลามกเว็ปหนังโป๊ต่าง ๆ
ข้อเสียของไซเบอร์เซ็กส์ถือว่าเป็นความเสี่ยงมากต่อความเป็นส่วนตัว อาจเกิดการแบล็คเมล์ หรือการอัดวีดีโอไว้ทำให้เสื่อมเสียชื่อเสียงได้
== ดูเพิ่ม ==
เซ็กซ์โฟน
== อ้างอิง ==
ไซเบอร์เซ็กซ์ ...เอกซ์ผ่านจอ... โดย ชาน่า ประชาไทย
อุตสาหกรรมทางเพศ
วัฒนธรรมอินเทอร์เน็ต
ไซเบอร์สเปซ
วอน บิน

คิม โด-จิน (원빈, Won Bin; เกิด 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520) มีชื่อในวงการว่า วอน บิน เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เขาได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางในปี ค.ศ. 2000 หลังจากนำแสดงในละครชุดทางโทรทัศน์ขอ เคบีเอสเรื่อง รักนี้ชั่วนิรันดร์ หนึ่งในนักแสดงที่ได้รับการเลือกมากที่สุดในวงการบันเทิงเกาหลี เขาได้แสดงในภาพยนตร์เพียงห้าเรื่องจนถึงปัจจุบัน ได้แก่ กันส์แอนด์ทอล์ค, แทกุกกี, พี่ชายของฉัน, แม่ และ เดอะแมนฟรอมโนแวร์ เขาเป็นนักแสดงภาพยนตร์แห่งปีของกัลลับโคเรีย ในปี ค.ศ. 2010 และ 2011
== ประวัติ ==
วอน บิน เริ่มเข้าวงการในช่วงเดือนพฤศจิกายนปี 2538 เขามีงานโฆษณาและถ่ายแบบมาแล้วมากมาย ตลอดจนผลงานละครทีวีหลายต่อหลายเรื่องได้แก่ Our Story, Ready, Go, Maniac, Alight at the Small Station, Kocgi และบทที่ทำให้เป็นที่รู้จักทั่วเอเชียคือละครเรื่อง Autumn in My Heart ( รักนี้...ชั่วนิรันดร์) เรื่องนี้เขารับบทเป็น “เทซก“ ลูกชายเจ้าของโรงแรมผู้ร่ำรวยที่ยอมเปลี่ยนแปลงนิสัยของตัวเองทุกอย่างเพื่อคนที่เขารัก จากบทบาทในละครเรื่องนี้ ทำให้เขาได้รับรางวัลด้านการแสดงถึง 2 รางวัลในปีเดียวกัน ได้แก่ นักแสดงนำชายยอดเยี่ยมจากงาน KBS Award และนักแสดงหน้าใหม่ยอดเยี่ยมจากงาน Baek-Sang Award
ต่อมา วอนบิน ได้แสดงภาพยนตร์แนวแอ๊คชั่นคอมเมดี้เป็นครั้งแรกคือเรื่อง Guns & Talks ต่อมา ปี 2545 วอนบิน กลับมารับงานละครเรื่อง Friends ที่ร่วมทุนสร้างระหว่างเกาหลีและญี่ปุ่น คู่กับดาราญี่ปุ่นชื่อดัง เคียวโกะ ฟูคาดะ และจากละครเรื่อง Friends นี้เองที่ทำให้ วอนบิน เป็นที่นิยมไปทั่วทั้งญี่ปุ่น จนทำให้เขาได้รับรางวัล Bulgari Brilliant Dreams Award
ต่อมาปี พ.ศ. 2547 วอน บิน มีผลงานภาพยนตร์ชิ้นใหม่เรื่อง “เท กึก กี เลือดเนื้อเพื่อฝัน วันสิ้นสงคราม“ มหากาพย์ภาพยนตร์ ซึ่งถูกสร้างขึ้นเพื่อรำลึกถึง 50 ปี สงครามเกาหลี ด้วยทุนสร้างสูงสุดของเกาหลีกว่า 12.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ สร้างสถิติเป็นภาพยนตร์ทำเงินสูงสุดตลอดกาลของเกาหลีใต้ โดยขึ้นอันดับหนึ่งบอกซ์ออฟฟิศ นานถึง 6 สัปดาห์ ผลงานการกำกับของกัง เจ-กิว
== ผลงานการแสดง ==
=== ภาพยนตร์ ===
=== ละครโทรทัศน์ ===
==รางวัล==
2010   31th Blue dragon awards 2010 : Popularlity awards จากภาพยนตร์เรื่อ The man from nowhere
2010   8th Korean film awards 2010 : Best Actor Awards จากภาพยนตร์เรื่อ The man from nowhere
2010   47th Daejong Film Awards 2010 : Best Actor Awards จากภาพยนตร์เรื่อ The man from nowhere
2010   47th Daejong Film Awards 2010 : Popularlity awards(Male)จากภาพยนตร์เรื่อ The man from nowhere
2004   Chinsa Film Art Festival : Best Newcomer Award จากภาพยนตร์เรื่อง Taegukgi
2004   Golden Filming Award : Best Newcomer Award จากภาพยนตร์เรื่อง Taegukgi
2002   Brilliant Dreams Award (รางวัลจากประเทศญี่ปุ่น)
2000   36th Baeksang Award: Best TV Drama Newcomer (จากละครโทรทัศน์เรื่อง Autumn in My Heart และ Tough Guy's Love)
2000   KBS Acting Awards: Best Performance Male Actor Award (จากละครโทรทัศน์เรื่อง Autumn in My Heart และTough Guy's Love)
1999   KBS Acting Awards: Best Newcomer Award จากละครโทรทัศน์เรื่อง Ad Maniac'''
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
วอน บิน
นักแสดงเกาหลีใต้
บุคคลจากจังหวัดคังว็อน (ประเทศเกาหลีใต้)
กีตาร์ไฟฟ้า

กีตาร์ไฟฟ้า (Electric Guitar) คือ กีตาร์ ที่มีการติดตั้งอุปกรณ์ที่มักเรียกว่า Pick Up ทำหน้าที่แปลงเสียงที่เกิดจากสั่นของสายกีตาร์ให้กลายเป็นสัญญาณอิเล็คทรอนิคส์ ส่งผ่านสายสัญญาณ (Cable) ไปยังเครื่องขยายสัญญาณ (แอมปลิฟายเออร์)และออกสู่ลำโพงในที่สุด
กีตาร์ไฟฟ้ามีความแตกต่างจากกีต้าร์โปร่ง (Acoustic Guitar) และ กีต้าร์โปร่งไฟฟ้า (Acoustic Electric Guitar) ตรงที่ลำตัวของกีตาร์ไฟฟ้าโดยส่วนมากจะไม่มีโพรงเสียง หรืออาจเรียกว่า "ลำตัวตัน" (Solid Body) อย่างไรก็ดี กีตาร์ไฟฟ้าอาจหมายรวมถึง กีตาร์ที่มีโพรงเสียงบางประเภทที่มีการติดตั้ง Pick Upเช่น(Hollow Body)เเละ (Semi Hollow Body)
ปัจจุบันนิยมนำสัญญาณเสียงที่ได้จากกีตาร์ไฟฟ้ามาดัดแปลงผ่านอุปกรณ์ดัดแปลงสัญญาณ (Guitar Effect) ก่อนเข้าสู่เครื่องขยายสัญญาณกีตาร์ เพื่อให้ได้ลักษณะเสียงที่มีความแตกต่างหลากหลายมากขึ้นจากกีตาร์ตัวเดียว
กีตาร์ไฟฟ้าเป็นที่นิยมแพร่หลายทั่วโลก และใช้เล่นกันในแทบทุกประเภทดนตรี เนื่องจากความสะดวกในการใช้งานและการปรับแต่งเสียง กีตาร์ไฟฟ้าผลิตออกมาในหลายระดับคุณภาพและราคา บริษัทที่ผลิตกีตาร์ไฟฟ้ามีหลายบริษัทอาทิเช่น gibson fender PRS  Ibanez
Ernie Ball - Musicman Rickenbacker   YAMAHA Gretsch เป็นต้น
กีตาร์
เครื่องดนตรีอิเล็กทรอนิกส์
สิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ
เซ็กส์

เซ็กส์ (sex จากภาษาละตินว่า sexus) อาจหมายถึง
การร่วมเพศ (sexual intercourse)
เซ็กส์ (หนังสือ) (Sex) ชื่อหนังสือรวมภาพของศิลปินมาดอนน่า วางจำหน่ายปี 2535
เซ็กส์ (รายการโทรทัศน์) (Sex) รายการโทรทัศน์ในออสเตรเลียออกฉายระหว่างปี 2535-2536
sex ในภาษาละตินหมายถึงหก (จำนวนนับ)
เซ็กส์ ในบางทีถูกเรียกว่า X
ความหมายในภาษาอังกฤษ
เพศ
แดลลัส

แดลลัส (Dallas ) เป็นเมืองขนาดใหญ่ในสหรัฐอเมริกาตั้งอยู่ในรัฐเท็กซัส มีพื้นที่ 385 ตร.ไมล์ (997 ตร.กม.) ซึ่งเมื่อ กรกฎาคม 2549 มีประชากร 1,250,280 คน  แดลลัสตั้งอยู่เป็นเมืองคู่กับเมืองฟอร์ตเวิร์ธ
แดลลัสก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2384 และถูกกำหนดให้เป็นเมืองเมื่อ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2399 โดยเมืองแดลลัสนี้เป็นที่รู้จักในอุตสาหกรรม ปิโตรเลียม, การขนส่ง, การธนาคาร, คอมพิวเตอร์, การสื่อสารโทรคมนาคม มีบริษัทชั้นนำที่มีสำนักงานใหญ่อยู่บริเวณแดลลัสได้แก่ เอกซอนโมบิล บริษัทน้ำมันที่ใหญ่ที่สุดในโลก, เอทีแอนด์ที, เซเว่น-อีเลฟเว่น (และมีจุดเริ่มต้นแห่งแรกจากเมืองนี้), บล็อกบัสเตอร์, คิมเบอร์ลี-คลาร์ก, แมรีเคย์, สายการบินเซาท์เวสต์, คอมพ์ยูเอสเอ, เท็กซัสอินสทรูเมนต์, เซลส์ นอกจากนี้ยังมีบริษัทที่ตั้งบริเวณปริมณฑลแดลลัสในเขตเมืองแพลโน ได้แก่ ฟริโตเลย์, ดอกเตอร์เปปเปอร์ และ เจซีเพนนีย์
มหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงได้แก่ มหาวิทยาลัยเท็กซัส แดลลัส  (UTD), มหาวิทยาลัยเซาเทิร์น เมธอดิสต์  (SMU) เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนที่มีชื่อเสียงเป็นที่ยอมรับทางด้านกฎหมายและบริหารธุรกิจ
ในส่วนทีมกีฬาที่เป็นที่รู้จักได้แก่ แดลลัส คาวบอยส์ (อเมริกันฟุตบอล) , แดลลัส แมเวอริกส์ (บาสเกตบอล) , เอฟซีแดลลัส (ฟุตบอล) , เท็กซัสเรนเจอรส์ (เบสบอล) , แดลลัส สตารส์ (ฮอกกี)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของเมืองแดลลัส 
เว็บไซต์แหล่งท่องเที่ยวอย่างเป็นทางการของเมืองแดลลัส  
เมืองในรัฐเท็กซัส‎
คอนเสิร์ตไลฟ์เอด

ไลฟ์เอด (Live Aid) เป็นคอนเสิร์ตการกุศลที่จัดขึ้นในวันที่ 13 กรกฎาคม ค.ศ. 1985 โดยบ็อบ เกลดอฟกับMidge Ure เพื่อระดมเงินบริจาคเพื่อช่วยเหลือผู้ยากไร้ในทุพภิกขภัยในประเทศเอธิโอเปีย พ.ศ. 2526–2528 จัดขึ้นที่สนามกีฬาเวมบลีย์ในลอนดอน สหราชอาณาจักร ซึ่งมีผู้เข้าชมประมาณ 72,000 คน และสนามกีฬาจอห์น เอฟ. เคนเนดีในฟิลาเดลเฟีย สหรัฐ ที่มีผู้เข้าชม 89,484 คน
ในวันเดียวกัน ก็มีการจัดคอนเสิร์ตที่ได้รับแรงบันดาลใจจากสิ่งนี้ในประเทศอื่น ๆ เช่น สหภาพโซเวียต, แคนาดา, ญี่ปุ่น, ยูโกสลาเวีย, ออสเตรีย, ออสเตรเลีย และเยอรมนีตะวันตก ถือเป็นหนึ่งในการถ่ายทอดสดผ่านดาวเทียม และถ่ายทอดโทรทัศน์ที่มีผู้เข้าชมมากที่สุดตลอดกาล โดยมีการประมาณการว่ามีผู้ชมที่ 1.9 พันล้านคนใน 150 ประเทศ ซึ่งเกือบเท่ากับร้อยละ 40 ของประชากรโลกในเวลานั้น
== การแสดง ==
== อ้างอิง ==
==บรรณานุกรม==
Davis, H. Louise. "Feeding the world a line?: Celebrity activism and ethical consumer practices from Live Aid to Product Red." Nordic Journal of English Studies 9.3 (2010): 89–118.
Westley, Frances.   "Bob Geldof and Live Aid: the affective side of global social innovation." Human Relations 44.10 (1991): 1011–1036.
Live Aid: Rockin' All Over the World – BBC2 documentary, recalling the build-up to the day, and the day itself; viewed 18 June 2005.
Live Aid: World Wide Concert Book – Peter Hillmore with Introduction by Bob Geldof, , Copyright 1985, The Unicorn Publishing House, New Jersey.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
BBC news stories about the Live Aid DVD
Twenty-Five Years on...memories from Herald UK
How Live Aid was saved for history: BBC News
Geldof thwarts 'Live Aid pirate': BBC News
Philly.com: Live Aid Philadelphia Photo Gallery
In-depth interview between Hal Uplinger, producer of the "Live Aid Concert", the United States event, and the National Museum of American History (part of the Smithsonian Institution)
Full set list, including Philadelphia – JFK Stadium
ดนตรีร็อก
งานแสดงดนตรี
จดหมายเสียง

จดหมายเสียง (voice mail) มีลักษณะคล้ายกับ จดหมายอิเล็กทรอนิกส์ (e-mail) แต่จะเก็บข้อมูลเป็นเสียงและข้อความเสียง เพื่อส่งต่อไปยังปลายทางที่ต้องการส่ง
อีเมล
แคว้นวอลลูน

แคว้นวอลลูน (Walloon Region; Région wallonne; Wallonische Region; Waals gewest) หรือเรียกอีกอย่างว่า วอลโลเนีย (Wallonia; Wallonie; Wallonien, Wallonie; Wallonië) เป็นเขตการปกครองตามรัฐธรรมนูญของประเทศเบลเยียม (ร่วมกับแคว้นเฟลมิชและแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์) มีเนื้อที่ร้อยละ 55 ของเนื้อที่ประเทศ แต่มีประชากรเป็นอันดับที่ 3 แม้ว่าประชากรส่วนใหญ่พูดภาษาฝรั่งเศส แต่แคว้นวอลลูนก็มิได้รวมเข้ากับประชาคมฝรั่งเศสเหมือนในกรณีของแคว้นเฟลมิชซึ่งรวมเป็นหนึ่งเดียวกันกับประชาคมเฟลมิช นอกจากนี้ในแคว้นวอลลูนยังมีประชาคมผู้พูดภาษาเยอรมันซึ่งอยู่ทางทิศตะวันออกและมีสภาแยกดูแลในด้านการศึกษาและวัฒนธรรมโดยเฉพาะ เช่นเดียวกับแคว้นอื่น ๆ แคว้นวอลลูนมีสภาและรัฐบาลดูแลกิจการภายในแคว้น ตามที่กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญ เมืองหลวงของแคว้นคือนามูร์ มีภาษาราชการคือภาษาฝรั่งเศสและภาษาเยอรมัน
ในช่วงการปฏิวัติอุตสาหกรรม แคว้นวอลลูนนั้นเป็นเพียงอันดับสองรองจากสหราชอาณาจักรในด้านอุตสาหกรรมหนัก โดยเฉพาะการถลุงเหล็กและถ่านหิน ซึ่งนำมาซึ่งความมั่งคั่งทางเศรษฐกิจของแคว้น ตั้งแต่สมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19 จนถึงช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 แคว้นวอลลูนถือเป็นส่วนครึ่งหนึ่งที่ร่ำรวยที่สุดของเบลเยียม แต่ตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่ 2 ทำให้ความสำคัญของอุตสาหกรรมหนักลดลงอย่างมาก ทำให้แคว้นเฟลมิชก้าวหน้าขึ้นกว่าแคว้นวอลลูนในด้านเศรษฐกิจ ในปัจจุบันแคว้นวอลลูนนั้นมีปัญหาด้านอัตราการว่างงานค่อนข้างสูง และยังมีผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศต่อหัวประชากร (GDP per Capita) ต่ำกว่าแคว้นเฟลมิชอย่างมีนัยสำคัญ เนื่องจากปัญหาความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจและภาษาของทั้งสองภูมิภาคหลักของเบลเยียมนั้นได้นำพามาซึ่งปัญหาความขัดแย้งทางการเมืองในระดับประเทศในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา
เมืองหลวงของแคว้นวอลลูนตั้งอยู่ที่นามูร์ แต่เขตเมืองที่ใหญ่ที่สุดคือลีแยฌ ส่วนเขตเทศบาลเดียวที่มีประชากรมากที่สุดคือ ชาร์เลอรัว เมืองใหญ่ต่าง ๆ ในแคว้นวอลลูนตั้งอยู่บริเวณลุ่มแม่น้ำซ็องบร์และแม่น้ำเมิซ อันประกอบด้วยจำนวนประชากรทั้งหมดกว่าสองในสามของแคว้น อันเป็นเขตอุตสาหกรรมในอดีตของเบลเยียม ด้านทิศเหนือนั้นเป็นที่ราบลุ่มภาคกลางของเบลเยียมอันมีความอุดมสมบูรณ์และเหมาะสมต่อการทำเกษตรกรรมเช่นเดียวกับแคว้นเฟลมิช ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้นั้นเป็นภูมิภาคอาร์แดนซึ่งประกอบด้วยภูเขาสลับอย่างหนาแน่น พรมแดนของแคว้นวอลลูนทางด้านเหนือติดต่อกับแคว้นเฟลมิชและประเทศเนเธอร์แลนด์ ด้านใต้และตะวันตกติดต่อกับประเทศฝรั่งเศส ส่วนด้านตะวันออกติดต่อกับประเทศเยอรมนีและประเทศลักเซมเบิร์ก
==เขตการปกครอง==
แคว้นวอลลูนนั้นแบ่งการปกครองออกเป็นห้าจังหวัด (province) ได้แก่ วอลลูนบราบันต์, แอโน, ลีแยฌ, ลักเซมเบิร์ก และนามูร์ ตามหมายเลขหนึ่งถึงห้าที่อยู่ในรูปภาพมุมบนขวา โดยแบ่งย่อยการปกครองลงไปเป็นเขต (arrondissement) จำนวน 20 เขต อันประกอบด้วยเทศบาลทั้งหมดถึง 262 แห่ง
เมืองสำคัญที่มีจำนวนประชากรหนาแน่นในแคว้นวอลลูนได้แก่
ชาร์เลอรัว (204,146 คน)
ลีแยฌ (195,790 คน)
นามูร์ (110,428 คน)
มงส์ (92,529 คน)
ลาลูเวียร์ (78,414 คน)
ตูร์แน (69,792 คน)
เซอแร็ง (63,500 คน)
แวร์วีเย (56,596 คน)
มูครง (55,687 คน)
แอร์สตาล (38,969 คน)
แบรน-ลาเลอ (38,748 คน)
ชัตแล (36,131 คน)
== ดูเพิ่ม ==
ประชาคมฝรั่งเศสแห่งเบลเยียม
==อ้างอิง==
==บรรณานุกรม==
Johannes Kramer (1984). Zweisprachigkeit in den Benelux-ländern (in German). Buske Verlag. ISBN 3-87118-597-3.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 
หน่วยการบริหารของประเทศเบลเยียม
ประทีป อึ้งทรงธรรม ฮาตะ

ประทีป อึ้งทรงธรรม ฮาตะ (เกิด 9 สิงหาคม พ.ศ. 2495) เป็นนักการเมืองและนักกิจกรรมชาวไทย เคยดำรงตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภากรุงเทพมหานคร และปฏิบัติงานช่วยเหลือเด็กยากไร้ภายในชุมชนแออัดคลองเตย, ผู้ก่อตั้งมูลนิธิดวงประทีป มูลนิธิเด็กอ่อนในสลัม และ เป็นผู้ก่อตั้งโรงเรียนชุมชนหมู่บ้านพัฒนา คลองเตย
ประทีปเป็นผู้รับมอบรางวัลแมกไซไซ สาขาบริการสาธารณะ ประจำปี พ.ศ. 2521 นอกจากนี้ ประทีปยังเป็น นักเคลื่อนไหวทางการเมืองเพื่อประชาธิปไตย โดยเข้าร่วมกับสมาพันธ์ประชาธิปไตย องค์กรหลักของผู้ชุมนุม ในเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ พ.ศ. 2535  และ พ.ศ. 2557 ครูประทีปได้รับรางวัลกำลังสำรองทองคำจากคณะกรรมการหน่วยบัญชาการรักษาดินแดน
ประทีปสมรสกับทัตซึยะ ฮาตะ นักสังคมสงเคราะห์ชาวญี่ปุ่น มีบุตรชายด้วยกันสองคนคือ
อิสระ ฮาตะ (อิส) (อดีต1ใน3ผู้สร้าง VRZO)
มิ่งบุญ ฮาตะ (ต้นกล้า)
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
=== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย ===
=== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ ===
* พ.ศ. 2565 – 80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์อาทิตย์อุทัย ชั้นที่ 3
== อ้างอิง ==
ประวัติ ประทีป อึ้งทรงธรรม ฮาตะ  จากเว็บไซต์มูลนิธิดวงประทีป
ชาวไทยเชื้อสายแต้จิ๋ว
ผู้ได้รับรางวัลแมกไซไซ
สมาชิกวุฒิสภากรุงเทพมหานคร
บุคคลที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ
ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
ครูชาวไทย
ชาวไทยเชื้อสายจีน