pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
พระราหุล

พระราหุล หรือพระนามเดิม เจ้าชายราหุล เป็นพระโอรสในเจ้าชายสิทธัตถะ (พระโคตมพุทธเจ้า) กับพระนางยโสธรา ประสูติในวันที่พระบิดาออกผนวช
ในพระไตรปิฎกว่า เจ้าชายสิทธัตถะเมื่อได้ทราบว่าพระราชโอรสประสูติ ทรงเปล่งอุทานออกมาว่า "ราหุ ชาโต พันธนัง ชาตัง" แปลว่า "'ราหุ (บ่วง) เกิดขึ้นแล้ว พันธนาการเกิดขึ้นแล้ว" หมายความว่า พระกุมารที่ประสูติจะเป็นบ่วงร้อยรึงพระองค์ไว้กับภริยาและชีวิตฆราวาส ซึ่งพระเจ้าสุทโธทนะทรงนึกว่าสิทธัตถราชกุมารทรงตั้งพระนามโอรสอย่างนั้น จึงทรงขนานนามพระภาคิไนย (พระเจ้าหลาน) ว่า "ราหุล" อันแปลว่า "บ่วง"
อย่างไรก็ดี ตามพระวินัยของนิกายสรวาสติวาทว่าพระนาม "ราหุล" มิได้มาจากรากศัพท์ "ราหุ" ที่แปลว่า "บ่วง" แต่มาจากศัพท์ "ราหุ" ที่แปลว่า "จันทรคราส" หรือที่ในภาษาไทยว่า "ราหู" 
อนึ่ง ในพระไตรปิฎกพระธรรมบท มีตอนหนึ่งว่า ความปิติปราโมทย์ที่บุรุษได้รับจากภริยาและบุตร คือ "ราหุ" (แปลว่า "บ่วง") ที่ร้อยรัดชีวิตครอบครัวผ่านประสบการณ์ต่าง ๆ ไม่ว่าทุกข์หรือสุข
==ประวัติ==
พระราหุลเป็นโอรสของเจ้าชายสิทธัตถะ กับพระนางยโสธรา เป็นพระราชนัดดาของพระเจ้าสุทโธทนะ ผู้ครองนครกบิลพัสดุ์  ประสูติวันเดียวกันกับที่พระบิดาเสด็จออกบวช ท่านจึงเจริญพระชันษาเติบโตโดยมิเคยเห็นพระพักตร์รู้จักพระบิดา
เมื่อเจ้าชายสิทธัตถะได้ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้าและเสด็จไปเผยแผ่พุทธศาสนา ณ แคว้นมคธ ก็ทรงนิวัติกลับกรุงกบิลพัสดุ์ เพื่อโปรดพระบิดาและพระญาติประยูร และมีเหล่าสาวกติดตามเสด็จมาด้วย วันหนึ่งพระนางยโสธราทรงได้พบกับพระราหุล และมีรับสั่งให้พระกุมารราหุลไปทูลขอพระราชสมบัติ พระพุทธเจ้าจึงทรงบรรพชาพระราหุลเป็นสามเณรและให้เสด็จติดตามพระองค์ไปด้วย พระกุมารราหุลจึงเป็นสามเณรรูปแรกในพุทธศาสนา
พระเจ้าสุทโธทนะทรงทราบข่าวพระราหุลได้ทำการบรรพชาเป็นสามเณรในพุทธศาสนาแล้ว ก็ทรงเสียพระทัยมาก เพราะทรงหวังให้พระราหุลเป็นรัชทายาทสืบราชสันติวงศ์ต่อไป พระองค์จึงเสด็จไปตัดพ้อต่อว่าพระพุทธเจ้า และทูลขอว่า ต่อไปถ้าจะบวชให้ใครอีก ขอให้มารดาบิดาของผู้จะบวชอนุญาตเสียก่อน พระพุทธองค์ก็ทรงอนุญาตให้เป็นไปตามคำทูลขอ โดยมีข้อกำหนดว่า ผู้ที่จะเข้ามาบวช "จะต้องได้รับอนุญาตจากบิดามารดา ผู้ปกครอง หรือผู้บังคับบัญชาเสียก่อน"
สามเณรราหุลบรรพชาเมื่ออายุ 7 ปี พระพุทธเจ้าทรงแสดงธรรมให้ฟังมากมายหลายเรื่อง  เมื่ออายุครบ 20 ปี ก็ได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุ ท่านได้ตามเสด็จพระพุทธเจ้าไปยังป่าอันธวัน แขวงเมืองไพศาลี แคว้นวัชชี หลังจากได้ฟัง "จูฬราหโลวาทสูตร" จากพระพุทธองค์ ก็สำเร็จบรรลุเป็นพระอรหันต์ พระราหุลเถระ ได้รับการยกย่องจากพระพุทธองค์ว่า "เอตทัคคะ"(ผู้เลิศกว่าคนอื่นในด้านใคร่การศึกษา) คือ ชอบการศึกษาหรือขยันหมั่นในการเล่าเรียน
พระราหุลเถระนิพพานเมื่อใดไม่ปรากฏหลักฐานระบุชัด ทราบเพียงว่า ท่านปรินิพพานก่อนพระอัครสาวกทั้งสอง และก่อนพระพุทธเจ้า โดยการทูลลาพระพุทธเจ้าไปนิพพานที่สวรรค์ชั้นดาวดึงส์
== คุณธรรมที่ควรยึดถือเอาเป็นแบบอย่าง ==
มีความอดทนเป็นเยี่ยม คือบรรพชาตั้งแต่อายุ 7 ปี ต้องอดอาหารในเวลาวิกาลตั้งแต่เที่ยงจนถึงรุ่งเช้า ตามปกติของพระภิกษุสามเณรในสมัยพุทธกาล
เป็นผู้ว่าง่ายถ่อมตน ไม่ถือตัว
เป็นผู้ใคร่ต่อการศึกษาอย่างยิ่ง
เป็นผู้ที่มีความขยันหมั่นเพียร
มีความกตัญญูกตเวทีอย่างยิ่ง
== พระราชตระกูล ==
พระราชตระกูลในเจ้าชายราหุล
== อ้างอิง ==
ประวัติพระราหุล  dharma-gateway.com
ประวัติพระนันทะและพระราหุล จาก อรรถกถาธรรมบท
พระอสีติมหาสาวก
พระสงฆ์
บุคคลในศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตกาล
บุคคลในพุทธประวัติ
เอตทัคคะ
ภิกษุที่เป็นพระราชวงศ์
เดอร์เดนเจอร์รัสบุ๊คฟอร์บอยส์

เดอร์เดนเจอร์รัสบุ๊คฟอร์บอยส์ (The Dangerous Book for Boys) เป็นหนังสือสำหรับเด็กผู้ชายตั้งแต่ 8 ขวบขึ้นไปจนถึงผู้ใหญ่ เขียนโดยคอนน์ อิกัลล์เด็น (Conn Iggulden) กับฮาว อิกัลล์เด็น(Hal Iggulden)
หนังสือมีเนื้อหาครอบคลุมราว ๆ 80 เรื่อง ที่เด็กผู้ชายส่วนใหญ่สนใจและอยากรู้ เช่น การสร้างบ้านต้นไม้ การทำผลึกคริสตอล การหาทิศทางจากดวงอาทิตย์ การหาทิศทางจากดวงดาว การพับเครื่องบินกระดาษ การผูกเงื่อนปมต่าง ๆ ไดโนเสาร์ อวกาศ และกลุ่มดาว เป็นต้น
หนังสือถูกพิมพ์ครั้งแรกในประเทศอังกฤษ เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2549 โดยสำนักพิมพ์ฮาร์ปเปอร์คอลลินส์ (HarperCollins) ติดอันดับหนังสือขายดีประเภทหนังสือไม่ใช่นิยายของอังกฤษ รวมถึงขึ้นถึงอับดับหนึ่ง หลายครั้ง ยอดขายรวมกว่าครึ่งล้านเล่ม
ปัจจุบัน หนังสือถูกจัดจำหน่ายในอังกฤษและสหรัฐอเมริกา เนื้อหาของหนังสือที่จำหน่ายในอเมริกาถูกดัดแปลงให้เข้ากับตลาดอเมริกัน เช่น การใส่ประวัติศาสตร์ของอเมริกา เรื่องของเบสบอล และรหัสของชนพื้นเมืองเผ่านาวาโฮ เป็นต้น
== การจัดจำหน่ายในประเทศไทย ==
ปัจจุบัน หนังสือยังไม่มีการแปลเป็นภาษาไทยและดัดแปลงเนื้อหาให้เข้ากับสังคมไทย
== อ้างอิง ==
==  แหล่งข้อมูลอื่น ==
เวปไซต์ของหนังสือ เดอร์เดนเจอร์รัสบุ๊คฟอร์บอยส์
วรรณกรรมเยาวชน
คณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยพะเยา

คณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยพะเยา (School of Information and Communication Technology, University of Phayao) เป็นหน่วยงานระดับคณะวิชาของมหาวิทยาลัยพะเยา ก่อตั้งเมื่อ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2544 เพื่อผลิตบัณฑิตสาขาวิชาทางด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร สอดคล้องตามเป้าหมายการเป็นมหาวิทยาลัยสมบูรณ์แบบ (Comprehensive University) 
==ประวัติ==
คณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยพะเยา ก่อกำเนิดขึ้นเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2544 โดยใช้ชื่อว่า กลุ่มวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ สังกัดสำนักวิชาการวิทยาเขตสารสนเทศพะเยา มหาวิทยาลัยนเรศวร ต่อมาในปี พ.ศ. 2545 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น สำนักวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร
ต่อมาเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยพะเยา และประกาศในราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 มีผลบังคับใช้เป็น "มหาวิทยาลัยพะเยา" โดยสมบูรณ์ ตั้งแต่วันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 เป็นต้นไป มหาวิทยาลัยพะเยาจึงได้ออกประกาศมหาวิทยาลัยพะเยา เรื่องการจัดตั้งส่วนงานวิชาการของมหาวิทยาลัยพะเยา พ.ศ. 2553 ข้อ 4 ให้จัดตั้งส่วนงานวิชาการ ตามมาตรา 7(3) แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยพะเยา พ.ศ. 2553 จึงมีผลให้สำนักวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มีฐานะเป็น คณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2553 เป็นต้นมา โดยมีโครงสร้างการบริหารงานในคณะแบ่งเป็น 7 สาขาวิชา 1 ศูนย์ และ 1 สำนักงานเลขานุการ
== สาขาวิชา ==
คณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยพะเยา มี 9 สาขาวิชาดังนี้ ดังนี้
สาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์
สาขาวิชาวิศวกรรมซอฟต์แวร์
สาขาวิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์
สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ
สาขาวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ
สาขาวิชาภูมิสารสนเทศศาสตร์
สาขาวิชาเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์กราฟิกและมัลติมีเดีย
สาขาวิชาการจัดการเทคโนโลยีสารสนเทศสมัยใหม่
สาขาวิชาภูมิสารสนเทศประยุกต์
สาขาวิชาวิทยาการข้อมูลและการประยุกต์
== หลักสูตร ==
== ทำเนียบคณบดี ==
หมายเหตุ คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี เป็นคำนำหน้านามในขณะนั้น
== รายนามคณะผู้บริหารในปัจจุบัน ==
==อ้างอิง==
== ดูเพิ่ม ==
มหาวิทยาลัยพะเยา
รายชื่อคณะเทคโนโลยีสารสนเทศในประเทศไทย
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
มหาวิทยาลัยพะเยา
คณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยพะเยา
หน่วยงานในมหาวิทยาลัยพะเยา
ดิธ ปราน

ดิธ ปราน (ឌិត ប្រន ฑิต ปฺรน, Dith Pran; 27 กันยายน พ.ศ. 2485 - 30 มีนาคม พ.ศ. 2551) เป็นช่างภาพและนักข่าวชาวกัมพูชา ที่มีชื่อเสียงจากเหตุการณ์ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ในกัมพูชา ขณะเขมรแดง นำโดยพล พต ยึดครองกรุงพนมเปญ ระหว่าง พ.ศ. 2518 - 2522  และเรื่องราวของเขากับซิดนีย์ ชานเบิร์ก นักข่าวชาวอเมริกัน ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์โดย โรแลนด์ จอฟเฟ และมีเดวิด พัตต์นัม เป็นผู้อำนวยการสร้าง  ภาพยนตร์ออกฉายในปี พ.ศ. 2527 ชื่อเรื่อง ทุ่งสังหาร (The Killing Fields)  โดย เฮียง เอส. งอร์ นายแพทย์ชาวกัมพูชาซึ่งรับบทเป็น ดิธ ปราน ได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงประกอบยอดเยี่ยม ประจำปี 1985
ดิธ ปราน เกิดที่เสียมราฐ ประเทศกัมพูชา พูดภาษาฝรั่งเศสและภาษาอังกฤษได้ จึงถูกว่าจ้างเป็นล่ามให้กับกองทัพสหรัฐ ในปี พ.ศ. 2515 เขาได้พบกับซิดนีย์ ชานเบิร์ก นักข่าวของหนังสือพิมพ์นิวยอร์กไทม์ และฝึกฝนตัวเองเป็นช่างภาพ ผู้ช่วยของชานเบิร์ก ในขณะที่กองทัพเขมรแดงบุกเข้ายึดครองกรุงพนมเปญ ซิดนีย์ ชานเบิร์กและนักข่าวต่างประเทศได้รับอนุญาตให้เดินทางออกนอกประเทศ แต่ดิธ ปรานต้องติดอยู่ในกัมพูชา  ถูกบังคับให้ใช้แรงงานและทรมานในค่ายกักกันเป็นเวลาสี่ปี ก่อนที่เขมรเฮงสัมรินที่ได้รับการสนับสนุนจากเวียดนาม จะขับไล่เขมรแดงออกไปในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2521
ดิธ ปราน เดินทางกลับบ้านที่เสียมราฐ และพบว่าญาติพี่น้องถูกสังหารไปถึง 50 คน เวียดนามแต่งตั้งให้เขาเป็นผู้นำหมู่บ้าน แต่เขากลับหลบหนีข้ามชายแดนไปยังประเทศไทยเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2522 เนื่องจากเกรงอันตรายหากเวียดนามรู้ว่าเขาเคยติดต่อกับชาวอเมริกัน
ดิธ ปราน อพยพไปอยู่สหรัฐอเมริกา และทำงานเป็นช่างภาพให้กับหนังสือพิมพ์นิวยอร์กไทม์ ได้รับสัญชาติอเมริกันในปี พ.ศ. 2529 เขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2551 ที่นิวบรันสวิก นิวเจอร์ซีย์  ด้วยโรคมะเร็งในวัย 65 ปี
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The Last Word of Dith Pran New York Times. March 30, 2008. Video Interview of Dith Pran.
Obituaries:
*The Times, 31 March 2008
*The Daily Telegraph, 1 April 2008
นักหนังสือพิมพ์ชาวอเมริกัน
นักถ่ายภาพชาวอเมริกัน
นักหนังสือพิมพ์ชาวกัมพูชา
ชาวอเมริกันเชื้อสายกัมพูชา
บุคคลจากรัฐนิวเจอร์ซีย์
บุคคลจากเสียมราฐ
เสียชีวิตจากมะเร็งตับอ่อน
อะโรเมติกส์ (ประเทศไทย)

บริษัทอะโรเมติกส์ (ประเทศไทย) จำกัด(มหาชน) เป็นบริษัทที่ดำเนินโครงการผลิตสารอะโรเมติกส์  (Aromatics)   แห่งแรกของประเทศไทย ก่อตั้งเมื่อวันที่
25 ธันวาคม พ.ศ. 2532 ตามนโยบายพัฒนาอุตสาหกรรม ปิโตรเคมีระยะที่ 2 ของประเทศ โดยในระยะเริ่มต้นมีผู้ถือหุ้น ประกอบด้วยการปิโตรเลียมแห่งประเทศไทย ร้อยละ 25 บริษัท ไทยออยล์ จำกัด ร้อยละ 40 และ บริษัท เอ็กซอนเคมีคัล อีสเทอร์น จำกัด ร้อยละ 35 ปัจจุบันบริษัทอะโรเมติกส์ได้ควบรวมเป็นบริษัทใหม่เมื่อ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2550   กล่าวคือ  บริษัท อะโรเมติกส์(ประเทศไทย)หรือ ATC  ควบรวมกับ   บริษัท โรงกลั่นน้ำมันระยอง หรือRRC  เป็น บริษัท ปตท.อะโรเมติกส์และการกลั่น หรือ PTTAR
== อ้างอิง ==
http://www.aromatics.co.th/thai/background.htm 
http://www.siamfn.com/siamfn/ism/ps_profile.jsp?iam=6EC2C57DCFACECF0B984E88609A0198D&security=Atc+
อดีตบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2532
บริษัทที่ปิดกิจการในปี พ.ศ. 2550
จอห์น เอช. วอตสัน

นายแพทย์จอห์น เอช. วอตสัน (Dr. John H. Watson) หรือที่รู้จักทั่วไปในชื่อ หมอวอตสัน เป็นตัวละครสำคัญตัวหนึ่งในเรื่อง เชอร์ล็อก โฮมส์ งานประพันธ์แนวนวนิยายสืบสวนของเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ หมอวอตสันเป็นเพื่อนสนิทของเชอร์ล็อก โฮมส์ และเป็นผู้บันทึกประวัติของโฮมส์ รวมถึงบันทึกคดีที่น่าสนใจต่าง ๆ ของโฮมส์ลงพิมพ์เผยแพร่ในหนังสือพิมพ์
ตามท้องเรื่อง หมอวอตสันรู้จักกับโฮมส์เนื่องจากต่างต้องการหาเพื่อนร่วมเช่าห้องพักในกรุงลอนดอน และได้เช่าห้องพักอยู่ด้วยกันที่บ้านเลขที่ 221 บี ถนนเบเกอร์ ในราวช่วงปลายคริสต์ศตวรรษ 1800 หมอวอตสันได้แต่งงานกับนางสาวแมรี มอร์สตัน ซึ่งเป็นลูกความของโฮมส์ในตอน จัตวาลักษณ์ ต่อมาภายหลังภรรยาเสียชีวิต หมอวอตสันได้ย้ายกลับมาอยู่กับโฮมส์อีกครั้ง
นายแพทย์จอห์น เอช. วอตสัน ในภาพยนตร์เรื่อง เชอร์ล็อก โฮล์มส์ ดับแผนพิฆาตโลก (พ.ศ. 2552) และ เชอร์ล็อก โฮล์มส์ เกมพญายมเงามรณะ (พ.ศ. 2554) รับบทโดยจู๊ด ลอว์ ส่วนในซีรีส์โทรทัศน์เรื่อง เชอร์ล็อก (พ.ศ. 2553 - ปัจจุบัน) รับบทโดยมาร์ติน ฟรีแมน
เชอร์ล็อก โฮมส์
ตัวละครชาวอังกฤษ
ตัวละครที่เป็นแพทย์
ตัวละครที่เป็นสุภาพบุรุษยอดนักสืบ
ตัวละครที่เป็นไซด์คิก
ภูมิบุตร

ภูมิบุตร หรือ ภูมิปุตรา  (Bumiputera, بوميڤوترا, บูมีปูเตอรา; แปลว่า "ลูกของแผ่นดิน") หมายถึงชาวมลายูดั้งเดิม อันรวมถึงชาวโอรังอัซลี (Orang Asli) ซึ่งเป็นชาวเผ่าดั้งเดิมของคาบสมุทรมลายูและชนพื้นเมืองของรัฐซาบะฮ์และซาราวัก ทั้งนี้ในปัจจุบัน "ภูมิบุตร" ยังรวมถึงชาวมาเลเซียซึ่งอพยพมาจากอินโดนีเซีย (เรียกว่า ปรีบูมี), ชาวมาเลเซียเชื้อสายสยาม, ชาวมาเลเซียเชื้อสายอินเดียมุสลิม, ชาวจีนช่องแคบ (กลุ่มลูกครึ่งมลายู-จีน) และชาวคริสตัง (กลุ่มคริสตังลูกครึ่งมลายู-โปรตุเกส) แต่ไม่รวมถึงชาวมาเลเซียเชื้อสายจีนหรืออินเดียที่มีจำนวนมากในประเทศ
ชาวมาเลเซียภูมิบุตรจะได้รับความช่วยเหลือพิเศษทางเศรษฐกิจและสังคมด้วยเหตุผลทางเชื้อชาติตาม "นโยบายเศรษฐกิจใหม่" ซึ่งได้เริ่มต้นเมื่อปี ค.ศ. 1970 แต่ชาวจีนและชาวฮินดูจะถูกกีดกันจากสิทธิพิเศษต่าง ๆ รวมถึงการห้ามเข้าโรงเรียนที่สงวนไว้เฉพาะชาวมลายู ทฤษฏีภูมิบุตรจึงถือว่าเป็นทฤษฎีเหยียดผิว และเลือกปฏิบัติทางชาติพันธุ์ โดยนโยบายกดขี่ชาติพันธุ์อื่นเป็นนโยบายทางการเมืองของมาเลเซียมาตั้งแต่หลังได้รับเอกราช และเป็นเงื่อนไขโดยตรงหนึ่งที่ให้เกิดความรุนแรงในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1969 ที่ชาวจีนจำนวนมากถูกชาวมลายูรุมสังหาร และทำให้ความขัดแย้งทางชาติพันธุ์ในมาเลเซียเป็นเรื่องแก้ไม่ตกมาจนปัจจุบัน
== อ้างอิง ==
ชาติพันธุ์วิทยา
การเมืองมาเลเซีย
การเลือกปฏิบัติแบ่งตามประเทศ
ปรามูดียา อานันตา ตูร์

ปรามูดียา อานันตา ตูร์ (Pramoedya Ananta Toer; 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1925 – 30 เมษายน ค.ศ. 2006) เป็นนักเขียนชาวอินโดนีเซีย
== ผลงานหลัก ==
Kranji-Bekasi Jatuh (1947)
Perburuan (1950)
Keluarga Gerilya (1950)
Bukan Pasar Malam (1951)
Cerita dari Blora (1952)
Gulat di Jakarta (1953)
Korupsi (1954)
Midah - Si Manis Bergigi Emas (1954)
Cerita Calon Arang (1957)
Hoakiau di Indonesia (1960)
Panggil Aku Kartini Saja I & II (1962)
จตุรภาคเกาะบูรู (Tetralogi Buru)
* แผ่นดินของชีวิต (Bumi Manusia) (1980)
* ผู้สืบทอด (Anak Semua Bangsa) (1980)
* รอยย่างก้าว (Jejak Langkah) (1985)
* Rumah Kaca (1988)
Gadis Pantai (1982)
Nyanyi Sunyi Seorang Bisu (1995)
Arus Balik (1995)
Arok Dedes (1999)
Mangir (1999)
Larasati (2000)
นักเขียนชาวอินโดนีเซีย
ชาวชวา
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2468
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2549
บุคคลจากจังหวัดชวากลาง
ภาษากะยาตะวันออก

ภาษากะยาตะวันออก (Eastern Kayah) เป็นภาษาของชนกลุ่มน้อยในประเทศไทยและพม่า โดยมีผู้พูดในพม่า 261,578 คน (พ.ศ. 2543) พบตามฝั่งตะวันออกของแม่น้ำสาละวินและมีผู้พูดในประเทศไทย 98,642 คน (พ.ศ. 2543) ในจังหวัดแม่ฮ่องสอน มีความเกี่ยวข้องกับภาษากะยาตะวันตกซึ่งผู้พูดทั้งหมดอาศัยอยู่ในพม่า จัดอยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต ตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า สาขากะเหรี่ยง สาขาย่อยสะกอ-บไฆ มีความสัมพันธ์กับภาษากะเหรี่ยงบเว เข้าใจกันได้ยากกับภาษากะยาตะวันตกที่ผู้พูดส่วนใหญ่อยู่ทางฝั่งพม่า
== อ้างอิง ==
Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
กะยาตะวันออก
กะยาตะวันออก
ภาษาไทดำ

ภาษาไทดำ มีผู้พูดทั้งหมด 763,700 คน อาศัยอยู่ระหว่างแม่น้ำแดงกับแม่น้ำดำ ทางภาคเหนือของประเทศเวียดนาม 699,000 คน (พ.ศ. 2545) อยู่ในแขวงคำม่วน ประเทศลาว 50,000 คน (พ.ศ. 2538) อยู่ในจังหวัดเลย ประเทศไทย 700 คน (พ.ศ. 2547) อพยพเข้ามาอยู่ในประเทศไทยเมื่อ พ.ศ. 2428 ลาวโซ่งก็คือคนไทดำกลุ่มแรกที่เข้ามาสู่ประเทศไทยในสมัยพระเจ้ากรุงธนบุรี นอกจากนี้ยังมีผู้พูดภาษานี้ในออสเตรเลีย จีน ฝรั่งเศส และสหรัฐ
ภาษาไทดำอยู่ในตระกูลภาษาขร้า-ไท กลุ่มกัม-ไท สาขาเบ-ไท สาขาย่อยไท-แสก อัตราการรู้หนังสือภาษาแม่ราวร้อยละ 1-5 เป็นภาษาของชนกลุ่มน้อยที่สำคัญในเวียดนาม
== อ้างอิง ==
Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: Tai Dam
== แหล่งข้อมูลอื่น==
Tai Dam alphabet
Tai Dam Language, Literature, and Culture 
SIL Tai Heritage Pro fonts
ไทดำ
ไทดำ
ไทดำ
ไทดำ
วิกิพีเดียภาษาวอลลูน

วิกิพีเดียภาษาวอลลูน เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาวอลลูน ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษาวอลลูนมีบทความมากกว่า 10,000 บทความ (เมษายน พ.ศ. 2551)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วิกิพีเดียภาษาวอลลูน
วอลลูน
วิกิพีเดียภาษาเบลารุส

วิกิพีเดียภาษาเบลารุส (Беларуская Вікіпедыя; Taraškievica: Беларуская Вікіпэдыя) เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาเบลารุส เริ่มสร้างเมื่อ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2547 ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษาเบลารุสมีบทความมากกว่า 10,000 บทความ (เมษายน 2551)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วิกิพีเดียภาษาเบลารุสในอักขรวิธีทางการ
(Belarusian (Taraškievica orthography)) วิกิพีเดียภาษาเบลารุสในอักขรวิธี Taraškievica
วิกิพีเดียภาษาเบลารุสในอักขรวิธีทางการ รุ่นโทรศัพท์ (หน้าหลังยังไม่ได้รับการปรับปรุง)
(Belarusian (Taraškievica orthography)) วิกิพีเดียภาษาเบลารุสในอักขรวิธี Taraškievica (ยังไม่ได้รับดารสนับสนุน)
บเบลารุส
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดมรณสักขี

พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดมรณสักขี (Edward the Martyr หรือ Eadweard II หรือ St Edward the Martyr) (ราว ค.ศ. 962  - 18 มีนาคม ค.ศ. 978 ) เป็นพระเจ้าแผ่นดินราชวงศ์เวสเซกซ์ของราชอาณาจักรอังกฤษ
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดมรณสักขีเสด็จพระราชสมภพเมื่อราว ค.ศ. 962 เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าเอ็ดการ์ผู้รักสงบ แต่พระมารดาของพระองค์ไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด ซึ่งอาจจะเป็นพระชายาพระองค์แรก เอเธลฟรีด หรือวูลฟธริธ พระชายาพระองค์ที่สอง ทรงราชย์ระหว่างวันที่  8 กรกฎาคม ค.ศ. 975 จนกระทั่งถูกลอบปลงพระชนม์เมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 978 ที่ปราสาทคอร์ฟ มลฑลดอร์เซต ในประเทศอังกฤษ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงเป็นพระราชโอรสพระองค์โตในพระเจ้าเอ็ดการ์ผู้รักสงบ แต่มิได้รับการแต่งตั้งเป็นรัชทายาท เมื่อพระเจ้าเอ็ดการ์ผู้รักสงบเสด็จสวรรคตก็เกิดความขัดแย้งระหว่างผู้สนับสนุนสนุนพระเจ้าเอ็ดเวิร์ด และพระราชอนุชาต่างมารดาแอเธลเรด ซึ่งเป็นพระราชโอรสที่ถูกต้องตามกฎหมายของพระเจ้าเอ็ดการ์ แต่พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดก็ทรงได้รับเลือกให้เป็นกษัตริย์ และได้ประกอบพิธีราชาภิเษกโดยอัครมุขนายกดันสตันแห่งแคนเทอร์เบอรี และออสวอลด์ อัครมุขนายกแห่งยอร์ก ผู้สนับสนุนหลักของพระองค์
รัชสมัยของพระองค์เป็นรัชสมัยที่สั้นที่เป็นช่วงเวลาเพียงไม่ถึงสามปีที่เต็มไปด้วยปัญหาความขัดแย้งของผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์จากหลายฝ่าย พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงถูกปลงพระชนม์ที่ปราสาทคอร์ฟในมลฑลดอร์เซต โดยข้าราชบริพารของพระราชมารดาเลี้ยงสมเด็จพระราชินีเอลฟ์ธรีธ (พระมเหสีพระองค์ที่สองหรือสามของพระเจ้าเอ็ดการ์) เมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 978 พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงได้รับพระราชสมญาว่า "มรณสักขี" (Martyr) เพราะการสวรรคตของพระองค์เป็นการสวรรคตที่ทารุณ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงได้รับการสถาปนาให้เป็น นักบุญ เพียง 23 ปีหลังจากการเสด็จสวรรคต จากนั้นก็มีการก่อตั้งลัทธิบูชาของพระองค์กันที่ชาฟท์สบรีแอบบีย์ที่พระศพถูกย้ายมาฝังเมื่อปี ค.ศ. 980 กล่าวกันว่ามีปาฏิหาริย์เกิดขึ้นหลายครั้งที่หลุมฝังพระศพของพระองค์รวมทั้งคนเป็นโรคเรื้อนที่หายหรือคนตาบอดที่หายตาบอด พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงเป็นนักบุญในศาสนาคริสต์นิกายอีสเติร์นออร์โธด็อกซ์ โรมันคาทอลิกและแองกลิคัน
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ราชอาณาจักรอังกฤษ
นักบุญ
มรณสักขีในศาสนาคริสต์
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นักบุญเอ็ดเวิร์ดมรณสักขี – พระมหากษัตริย์ประวัติศาสตร์ 
พระมหากษัตริย์อังกฤษ
พระมหากษัตริย์ที่ถูกปลงพระชนม์
ราชวงศ์เวสเซกซ์
นักบุญชาวอังกฤษ
นักบุญในคริสต์ศตวรรษที่ 10
มรณสักขีในศาสนาคริสต์
พระมหากษัตริย์ที่ขึ้นครองราชย์ขณะทรงพระเยาว์
ไอ.คิว. 180

ไอ.คิว. 180 (I.Q. 180) เป็นอัลบั้มสตูดิโอชุดแรกของวง ซิลลี่ ฟูลส์ ในสังกัดค่ายมอร์ มิวสิค เครือ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ หลังได้ส่งเดโมให้ทางค่าย  อัลบั้มได้ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2541 โดยอัลบั้มชุดนี้มีการเน้นความหนักแน่นของดนตรีมากเป็นพิเศษ และเนื่องด้วยอัลบั้มนี้มีแนวดนตรีที่ค่อนข้างฟังยาก ทำให้ ซิลลี่ ฟูลส์ ยังไม่เป็นที่นิยมนักในสมัยนั้น
== รายชื่อเพลง ==
เพลงทั้งหมดแต่งโดยโต และเรียบเรียงโดยซิลลี่ ฟูลส์
== เครดิต ==
ร้องนำ : ณัฐพล พุทธภาวนา
กีตาร์ : ทรงพล จูประเสริฐ, ณัฐพล พุทธภาวนา (เพลง "เพ้อ")
เบส : เทวฤทธิ์ ศรีสุข
กลอง : กอบภพ ใบแย้ม
MIDI Programming : กอบภพ ใบแย้ม
Produced by Silly Fools
Executive Producer : กฤษณ์ โชคทิพย์พัฒนา
Recorded at Nexus Design Co,Ltd.
Engineer : พงษ์สินธุ์ จักรสมิทธานนท์ (Nexus Design Co,Ltd.), พี่ตี๋น้อย (Crimson Studio)
Mixed at T' N Crave Studio
Mixing and Mastering Engineer : David Brochstein
Assistant Engineer : ม.ล.ธนชาติ ประวิตร
Mastering at Crimson Studio
==อ้างอิง==
อัลบั้มเพลงไทยสากล
อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2541
อัลบั้มเพลงของค่ายมอร์มิวสิค
อัลบั้มเพลงของค่ายจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
แคนดีแมน

แคนดีแมน (Candy Man) เป็นอัลบั้มเพลงชุดที่สองของวง ซิลลี่ ฟูลส์ วางแผงเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2542 ในสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ อัลบั้มนี้มีการเปลี่ยนแปลงมือกลองของวงโดย "เต้ย" กอบภพ ใบแย้ม ได้ลาออกจากวงไปศึกษาทางด้านโปรแกรมมิ่ง และได้ "ต่อ" ต่อตระกูล ใบเงิน เข้ามาแทน โดยอัลบั้มนี้เป็นชุดที่ทำให้ผู้คนทั้งประเทศรู้จักซิลลี่ ฟูลส์ แต่แฟนคลับบางรายก็ต้องผิดหวัง เนื่องจากอัลบั้มแรก และอัลบั้มที่สอง เป็นแนวเพลงที่ต่างกันอย่างสิ้นเชิง โดยอัลบั้มชุดนี้จะเน้นเพลงช้าและเพลงจังหวะปานกลาง โดยแทบไม่มีเพลงจังหวะเร็วเลย ซึ่งตรงกันข้ามกับชุดแรกอย่างเห็นได้ชัด โดยเพลงฮิตในอัลบั้มนี้ได้แก่เพลง ฝัน อย่าบอกว่ารัก ไหนว่าจะไม่หลอกกัน และเพียงรัก อัลบั้มชุดนี้เป็นชุดแรกที่ Simon Henderson มาเป็นโปรดิวเซอร์ร่วมกับวง และมิกซ์เสียงอัลบั้มชุดนี้ด้วย
== รายชื่อเพลง ==
อย่าบอกว่ารัก (Bonus Track)
=== นักดนตรีรับเชิญ  ===
Simon Henderson คีย์บอร์ด
อัลบั้มเพลงไทยสากล
อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2542
อัลบั้มเพลงของค่ายมอร์มิวสิค
อัลบั้มเพลงของค่ายจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
จูซซี

จูซซี (Juicy) เป็นชื่ออัลบั้มเพลงชุดที่สี่ของวง ซิลลี่ ฟูลส์ วางแผงวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2545 ชุดนี้จะลดซาวด์อิเล็กทรอนิกส์ลง และเพิ่มความหนักแน่นของดนตรี และใช้ภาษาที่สื่อแล้วเข้าใจง่าย (แต่ไม่เท่าชุด ไอ.คิว. 180) ในอัลบั้มนี้มีเพลงฮิตอยู่หลายเพลงได้แก่เพลง วัดใจ ขี้หึง ผิดที่ไว้ใจ บ้าบอ และน้ำนิ่งไหลลึก สำหรับในชุดนี้ โตได้เริ่มไว้เครา และไว้มาจนถึงปัจจุบันนี้
== รายชื่อเพลง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
อัลบั้ม Juicy ที่ siamzone.com
อัลบั้มเพลงไทยสากล
อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2545
อัลบั้มเพลงของค่ายมอร์มิวสิค
อัลบั้มเพลงของค่ายจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
คิงไซส์

คิงไซส์ (King Size) เป็นชื่ออัลบั้มเพลงชุดที่ห้าของวงดนตรี ซิลลี่ ฟูลส์ มีการวางแผงถึง 3 ครั้ง วางแผงครั้งแรกเมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2547 ครั้งที่ 2 เมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2547 และครั้งที่ 3 เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2547 โดยเป็นชุดที่ยังคงความเป็นเอกลักษณ์ชวนหลงใหลของวงเอาไว้ไม่เปลี่ยนแปลง เน้นความเป็นตัวของตัวเอง ถ่ายทอดออกมาโดยใช้ภาษาพูดเป็นส่วนใหญ่ และอาจจะเป็นชุดที่ได้รับความนิยมมากที่สุดของวงเลยก็ว่าได้ เนื่องจากการตอบรับอันล้นหลามของชุดนี้สงผลให้ ซิลลี่ ฟูลส์ ขึ้นแท่นเป็นวงดนตรีอันดับ 1 ของไทยในเวลานั้น เพลงฮิตในอัลบั้มนี้ได้แก่เพลง น้ำลาย ไม่หวั่นแม้วันมามาก หนึ่งเดียวของฉัน และคนที่ฆ่าฉัน โดยมีโต ณัฐพล พุทธภาวนา เป็นผู้แต่งคำร้องทั้งหมด
== รายชื่อเพลง ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
King Size
อัลบั้มเพลงไทยสากล
อัลบั้มเพลงของค่ายมอร์มิวสิค
อัลบั้มเพลงของค่ายจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
เลิฟมีเลิฟมายไลฟ์

Love Me Love My Life เป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่สามของวงอัลเทอร์เนทีฟ โมเดิร์นด็อก อัลบัมนี้โมเดริ์นด็อกอยู่ภายใต้สังกัดค่าย  เบเกอรี่มิวสิก  ในอัลบั้มชุดนี้มีมือเบส บ็อบ - สมอัตถ์ บุณยะรัตเวช กลับมาร่วมวงอีกครั้งหลังจากที่เรียนต่อต่างประเทศ อัลบั้มชุดนี้ออกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2544  มีเพลงฮิตอย่าง สิ่งที่ไม่เคยบอก โดยในอัลบั้มชุดนี้ถือเป็นการบุกเบิกแนวเพลง  โพสต์ร็อก ในประเทศไทย
== รายชื่อเพลง ==
เวตาล
Very Good
อีสานคลาสสิก
Happiness is.....
สิ่งที่ไม่เคยบอก
Animal
Good Boy
)
Bedroom
ในที่สุด
เพลงบรรเลงที่ถูกซ่อนไว้หลังจากเพลง ในที่สุด โดย ธีร์ ไชยเดช
== รายละเอียดเพลง ==
เวตาล
"เวตาล" มีเสียงร้องที่ถูกซ่อนเอาไว้โดยเป็นเสียงย้อนกลับที่ร้องว่า ทรมาน
Happiness is...
"Happiness is..." เป็นเพลงบรรเลงเพลงแรกของวง
Animal
"Animal" เดิมทีเป็นเพลงปกติ แต่ในอัลบั้มถูกปรับให้มีความช้าลงกว่าเดิมมาก โดยแบบปกติปรากฏอยู่ใน ซิงเกิล Animal
Good Boy
"Good Boy" เป็นเพลงที่ร้องร่วมกับ ดิโน่ ลูกชายของ กมล สุโกศล แคลปป์ ต่อมาถูกนำมารีมิกซ์ โดย เจ มณฑล จิรา ในซิงเกิล Animal และเคยถูกวางแผนว่าจะบันทึกเสียงใหม่และรวมในอัลบั้ม แดดส่อง
== รางวัล ==
รางวัลสีสัน อะวอร์ดประจำปี 2544
ศิลปินคู่หรือศิลปินกลุ่มยอดเยี่ยม
อัลบั้มเพลงไทยสากล
อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2544
แดดส่อง

แดดส่อง อัลบั้มเต็มชุดที่ 4 ของวง โมเดิร์นด็อก โดยคราวนี้เหลือสมาชิกเพียง 3 คนอีกครั้ง โดยได้ ต่อยศ จงแจ่ม มือเบสจากวง ซีล มาร่วมเล่นให้แทน นอกจากนี้อัลบั้มนี้ยังร่วมมือกับโปดิวเซอร์ชาวต่างชาติอีกด้วย
== รายชื่อเพลง ==
ตาสว่าง (Found)
ผ่าน (Pass)
แดดส่อง (That Song)
หนึ่งคน (Someone)
สบายใจ
กันและกัน (Us)
เธอให้มา (Gift)
บนฟ้า
เธอเท่านั้น (Only You)
คลาย
== รายละเอียดเพลง ==
=== เพลงที่ถูกคัดออก ===
"Good boy" เป็นเพลงที่ถูกนำมาบันทึกเสียงใหม่และมีแผนว่าจะรวมอยู่ในอัลบั้มด้วย แต่หลังจากได้บันทึกเสียงไปแล้ว กลับถูกคัดออกจากอัลบั้ม
อัลบั้มเพลงไทยสากล
อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2547
โรเมโอและจูเลียต

โรเมโอและจูเลียต (Romeo and Juliet) เป็นละครโศกนาฏกรรมประพันธ์โดย วิลเลียม เชกสเปียร์ แต่งในปี ค.ศ. 1595
เนื้อเรื่องเกี่ยวกับเรื่องราวความขัดแย้งของสองตระกูล คือ ตระกูลมอนตะคิวและตระกูลคาปุเล็ต ในเมืองเวโรนา ประเทศอิตาลี ซึ่งระบุชัดเจนความขัดแย้งของสองตระกูลชัดเจนในตอนต้นของบทละครว่า
ละครเรื่องนี้เป็นละครที่มีชื่อเสียงมาก ภาพยนตร์เรื่อง West Side Story ก็นำเรื่องนี้มาดัดแปลง
== เรื่องย่อ ==
เรื่องนี้เกิดขึ้น ณ เมืองเวโรนา ได้มี 2 ตระกูลใหญ่ คือ ตระกูลคาปุเล็ตและมอนตาคิวซึ่งไม่ถูกกันมาช้านาน เรื่องเริ่มขึ้นเมื่อโรเมโอแห่งตระกูลมอนตาคิวได้แอบแฝงกายเข้าไปในงานเลี้ยงของตระกูลคาปุเล็ตและได้พบกับจูเลียต เพียงทั้งคู่สบตากันทั้งคู่ก็ตกหลุมรักกัน แต่กลับมีอุปสรรคเพราะความบาดหมางกันของทั้ง 2 ตระกูล โรเมโอกับจูเลียตจึงได้จัดการแต่งงานกันอย่างลับ ๆ วันหนึ่งเมอร์คิวชิโอ เพื่อนรักของโรเมโอเกิดการทะเลาะกับญาติของจูเลียตและญาติของจูเลียตก็ได้ฆ่าเพื่อนรักของโรเมโอตาย โรเมโอโกรธมากจึงได้พลั้งมือฆ่าญาติของจูเลียตตาย โรเมโอจึงได้รับคำตัดสินให้เนรเทศออกนอกเมืองตลอดกาล ฝ่ายจูเลียตต้องแต่งงานโดยที่จูเลียตไม่ต้องการ จูเลียตจึงพยายามหาทางที่จะหลีกหนีงานแต่งงาน เมื่อจูเลียตได้รู้เรื่องยาวิเศษที่ทำให้หลับเหมือนตายจากบาทหลวงที่ทำพิธีแต่งงานให้ทั้งคู่จึงกินเข้าไป จากนั้นบาทหลวงก็ส่งม้าเร็วส่งสารถึงแผนการดังกล่าวแก่โรมิโอ แต่โรเมโอสวนกับคนส่งสาร โรเมโอมาถึงเข้าใจว่าจูเลียตตายจริง ๆ จึงเสียใจมากจึงดื่มยาพิษฆ่าตัวตาย โรเมโอสิ้นใจเพียงครู่เดียวจูเลียตก็ฟื้นขึ้นมา พอจูเลียตเห็นดังนั้นจึงใช้กริชของโรเมโอฆ่าตัวตายตามโรเมโอไป บิดามารดาและญาติทั้งสองตระกูลเสียใจมาก จึงเลิกวิวาทบาดหมางกันนับแต่นั้นเป็นต้นมา
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
โรเมโอและจูเลียต ที่ โครงการกูเต็นเบิร์ก
โรเมโอและจูเลียต พระราชนิพนธ์แปลในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว (พิมพ์ครั้งที่ 6)
บทละคร
วรรณกรรมภาษาอังกฤษ
งานเขียนของเชกสเปียร์
ความตายในบันเทิงคดี
การฆ่าตัวตายในบันเทิงคดี
ตัวละครที่เป็นคู่รัก