pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ราเซทสุมารุ

ราเซทสุมารุ (羅刹丸; Rasetsumaru) เป็นตัวละครจากเกมซามูไร สปีริท ซึ่งปรากฏตัวใน ภาค 5, 6 และภาค ซามูไรโชดาวน์: วอริเออร์เรจ โดยเป็นตัวละครที่ได้รับการแนะนำจากผู้สร้าง และได้รับการเปิดเผยจากนักออกแบบซึ่งมีชื่อว่า ชิโรอิ เอย์จิ โดยกำหนดให้เป็นตัวละครด้านมืดของฮาโอมารุ ซึ่งไม่ได้เป็นบุคคลเดียวกัน ให้เสียงพากย์โดย สึกูโอะ นาคาจิมะ และชินสุเกะ ฟุกุอิ
== ประวัติตามท้องเรื่อง ==
ราเซทสุมารุ  เป็นปีศาจกระหายเลือดจากโลกมืดของมาคาอิ ซึ่งได้รับการเปิดออกโดยชิโร่ อามาคุสะในช่วงหลายปีก่อน ราเซทสุมารุไม่สามารถระงับความต้องการที่จะละทิ้งการสังหารลงได้ เนื่องด้วยเขาเป็นผู้ครอบครองดาบที่ไร้ความบริสุทธิ์ และได้เปื้อนเลือดของผู้คนนับร้อยที่เขาได้ทำการสังหาร เขาได้รับรู้ถึงการปรากฏตัวของฮาโอมารุ ซึ่งเป็นซามูไรผู้มีฝีมือเก่งกาจที่มีลักษณะท่าทางคล้ายกับตน เขาจึงพยายามออกค้นหาฮาโอมารุในฮิโนวะเพื่อที่จะฆ่าเขา กระทั่งได้มาพบกับฮาโอมารุที่อยู่ในวัดแห่งหนึ่งในปีถัดมา แต่แท้จริงแล้วเขาคือภาพหลอนที่ยูเมจิ คุโรโคชิสร้างขึ้นมาเพื่อตบตา ก่อนที่ยูเมจิจะทำการสังหารเขาลงในเวลาต่อมา
== ข้อมูลจำเพาะ ==
ชื่อ : ราเซทสุมารุ (羅刹丸)
สถานภาพ : ปีศาจแห่งพงไพร
ถิ่นกำเนิด : มาคาอิ
วันเดือนปีเกิด : ไม่ทราบแน่ชัด
ส่วนสูง : 176 ซม.
น้ำหนัก : 67 กก.
กรุ๊ปเลือด : A
== บุคลิกลักษณะ ==
ราเซทสุมารุ เป็นปีศาจทีี่มีความแปลกประหลาดป่าเถื่อนและกระหายเลือด ไม่เพียงแต่เขาจะชื่นชอบการสังหารผู้คน แต่เขายังชอบที่จะให้เหยื่อต้องทนทุกข์ทรมานก่อนจะเสียชีวิตอีกด้วย นอกจากนี้ ราเซทสุมารุเป็นตัวละครที่มีรูปร่างคล้ายกับฮาโอมารุ แต่ต่างกันที่ความสูง รวมถึงรูปแบบการโจมตีบางส่วน กล่าวคือ ราเซทสุมารุเป็นเสมือนฮาโอมารุในรูปแบบของปีศาจนั่นเอง
== รูปแบบการโจมตี ==
== อ้างอิง ==
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ "ราเซทสุมารุ" 
นิตยสารเกมแม็กออนไลน์ (สนพ.อนิเมทกรุ๊ป)
ตัวละครจากเกมชุดซามูไรสปิริตส์
List of Samurai Shodown characters#Rasetsumaru
แม็ส

แม็ส (Metz, , ฟังเสียง) ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศฝรั่งเศส เป็นเมืองหลวงของแคว้นลอแรน เมืองหลักของจังหวัดโมแซลในประเทศฝรั่งเศส เมืองแม็สตั้งอยู่ทางตรงที่แม่น้ำโมแซลมาบรรจบกับแม่น้ำแซย์ และเป็นนครหลวงโบราณของอาณาจักรออสเตรเซียของราชวงศ์กาโรแล็งเชียง โดยมีมรดกทางวัฒนธรรมเป็นโบราณสถานซึ่งเชื่อมโยงประวัติศาสตร์ของเมืองย้อนไปกว่า 3000 ปี รวมไปถึงศิลปกรรมในยุคที่ถูกยึดครองโดยจักรวรรดิเยอรมนีช่วงปลายศตวรรษที่ 19 ซึ่งปรากฏชัดบริเวณย่านจักรวรรดิ (Le quartier impérial)  แม้ว่าในประวัติศาสตร์น็องซีจะเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรดยุคแห่งลอแรน แต่แม็สได้รับเลือกให้เป็นเมืองหลวงของแคว้นลอแรนที่ตั้งขึ้นใหม่ในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 เพราะความที่เคยเป็นเมืองหลวงของโลทาริงเกีย
==ลักษณะทางภูมิศาสตร์==
แม็สอยู่ในชัยภูมิที่ถือได้ว่าเป็นจุดเชื่อมต่อที่สำคัญของยุโรปตะวันตก โดยเชื่อมเมืองสำคัญของหลายประเทศของเบลเยียม ลักเซมเบิร์ก เยอรมนี และฝรั่งเศส
ในแนวเหนือใต้เชื่อมกรุงบรัสเซลส์ - ลักเซมเบิร์ก - แม็ส - น็องซี - ดีฌง
ในแนวตะวันตกตะวันออกเชื่อม ปารีส - แร็งส์ - แม็ส - สทราซบูร์ - แฟรงก์เฟิร์ต
ลักษณะของการตั้งเมืองแม็สแบ่งออกเป็นสองส่วน โดยซีกตะวันตกตั้งอยู่ในส่วนที่เป็นที่ราบแอ่งริมแม่น้ำโมแซลซึ่งพาดผ่านเมืองทางตะวันตกเฉียงใต้และซีกตะวันออกตั้งอยู่บนเนินเขาซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเขาแซ็งกองตัง อยู่ในเขตภูมิอากาศอบอุ่น ในฤดูร้อนและฤดูหนาวมีความแตกต่างกันค่อนข้างมาก
==เมืองพี่น้อง==
ลักเซมเบิร์ก ประเทศลักเซมเบิร์ก ตั้งแต่ พ.ศ. 2495
เทรียร์ ประเทศเยอรมนี ตั้งแต่วันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2500
กลอสเตอร์ ประเทศสหราชอาณาจักร ตั้งแต่ พ.ศ. 2503
แทนเจียร์ ประเทศโมร็อกโก
ไทเลอร์ (เท็กซัส) ประเทศสหรัฐอเมริกา ตั้งแต่ พ.ศ. 2526
แซง-เดอนี เรอูว์นียง ประเทศฝรั่งเศส ตั้งแต่ พ.ศ. 2529
คาร์เมียล ประเทศอิสราเอล ตั้งแต่ มิถุนายน พ.ศ. 2530
อี๋ชาง ประเทศจีน ตั้งแต่ พ.ศ. 2534
ฮราเดตส์กราลอเว ประเทศสาธารณรัฐเช็ก ตั้งแต่  วันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2544
แคนซัสซิตี ประเทศสหรัฐอเมริกา ตั้งแต่ พ.ศ. 2546
== อ้างอิง ==
INSEE
== ดูเพิ่ม ==
หน่วยการบริหารของประเทศฝรั่งเศส
จังหวัดในประเทศฝรั่งเศส
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official Town Council website
Pictures of Metz
Historic maps 
Metz.Online.Fr - Your guide to all web sites related to Metz
Metz Technopôle website
 
เสรีนครจักรวรรดิ
เมืองในจังหวัดมอแซล
หินละลายรูปหมอน

หินละลายรูปหมอน ลักษณะโครงสร้างเป็นรูปหมอน มีลักษณะที่สำคัญคือเป็นการที่ลาวาโผล่พ้นน้ำแล้วมีการเย็นตัวลง หินละลายรูปหมอนนี้จัดเป็นหินอัคนีภูเขาไฟ ซึ่งมีหลายขนาด อาจมีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางได้มากถึง 1 เมตร
== องค์ประกอบ ==
หินละลายรูปหมอน มีองค์ประกอบเหมือนกับหินบะซอลท์ทั่วไป ลักษณะที่เกิดเป็นพวก komatiite, picrite, basaltic andesite, andesite หรือกระทั่ง dacite ที่รู้ๆกัน โดยทั่วไปแล้ว ยิ่งส่วนประกอบมีความเป็น andesite มากขึ้นมักจะเกิดเป็นรูปหมอนได้ขนาดที่ใหญ่กว่า เนื่องมาจากความหนืดของลาวาเพิ่มขึ้น
== การเกิด ==
หินละลายรูปหมอนนั้นจะเกิดในบริเวณที่มีลาวาสีเข้มถึงลาวาสีกลาง (mafic to intermediate) ปะทุขึ้นมาใต้ผิวน้ำ เช่นบริเวณที่มีจุดร้อนปะทุขึ้นมา และสัมพันธ์กับขอบเขตโครงสร้างของเทือกเขากลางสมุทร เมื่อมีแผ่นเปลือกโลกมหาสมุทรเกิดขึ้นใหม่ จะเกิดหินละลายรูปหมอนขึ้นหนามาก ซึ่งปะทุขึ้นมาตรงจุดศูนย์กลางการกระจายตัว ซึ่งเกิดจากการที่พวก dyke แทรกตัดเข้ามาในตำแหน่งที่ต่ำกว่าที่กะเปาะแมกม่า (magma chamber) หินละลายรูปหมอนเกิดขึ้นสัมพันธ์กับ sheeted dyke complex ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของลำดับหิน ophiolite เมื่อมีบางส่วนของแผ่นเปลือกโลกภาคพื้นสมุทรเกยซ้อนทับแผ่นเปลือกโลกภาคพื้นทวีป
การปรากฏของหินละลายรูปหมอนที่แก่ที่สุดในพวกหินภูเขาไฟพบที่ Isua and Barberton greenstone belts เป็นการแสดงว่าเคยมีน้ำปริมาณมหาศาลบนพื้นผิวของโลกในบรมยุคอาร์เคียน หินละลายรูปหมอนนี้แสดงว่ามีกิจกรรมของภูเขาไฟที่เกิดใต้น้ำในบริเวณแถบการแปรสภาพ
หินละลายรูปหมอนอาจพบร่วมกับสภาวะภูเขาไฟกึ่งธารน้ำแข็ง (Subglacial Volcanoes) ในลำดับแรกของการเกิดระเบิด ซึ่งถูกค้นพบด้วย Gabriel A. Doudine และเพื่อน ๆ ของเขา
== การก่อตัว ==
หินละลายรูปหมอนเหล่านี้จะเกิดขึ้นเมื่อมีแมกม่าดันตัวมาถึงพื้นผิว และสิ่งที่สำคัญคือต้องมีความแตกต่างกันอย่างมากในส่วนของอุณหภูมิ นั่นคืออุณหภูมิระหว่างลาวาและน้ำ เมื่อมีการโผล่พ้นน้ำขึ้นมาเจอความเย็นอย่างรวดเร็ว จะเกิดปฏิกิริยาบนผิวของลาวานั้นก่อน หลังจากนั้นลาวาจะขยายตัวออกไป ด้วยปริมาณที่มากขึ้นก็จะเกิดเป็นพู (lobe) จนกระทั่งความดันของแมกม่านั้นเพียงพอที่จะทำให้บริเวณผิวของลาวาแตกออก และเริ่มการปะทุอีกครั้งในบริเวณที่เป็นช่องว่างที่ใกล้ๆกัน กระบวนการนี้เป็นการสร้างรูปร่างที่เป็นพูออกมาอย่างต่อเนื่อง ทำให้มีรูปร่างคล้ายหมอน บริเวณผิวของมันจะมีการเย็นตัวอย่างรวดเร็วกว่าภายในตัวหินละลายรูปหมอนทำให้ได้เนื้อที่ค่อนข้างละเอียด และมีลักษณเป็นเนื้อแก้ว ส่วนลาวาที่อยู่ด้านใน ที่เย็นตัวช้ากว่า จะมีเนื่อที่หยาบกว่าบริเวณผิวของมัน
ในประเทศไทยตัวอย่างหินละลายรูปหมอนนี้ พบอยู่ทั่วไปในแถบสถานีรถไฟแม่เมาะ และอำเภอสบปราบ จังหวัดลำปาง
== อ้างอิง ==
ปัญญา จารุศิริและคณะ (2545).หินละลายรูปหมอน.ธรณีวิทยากายภาพ,192.กรุงเทพฯ:บริษัทพลัสเพลส จำกัด
วิทยาภูเขาไฟ
Láva#Podu.C5.A1kov.C3.A9 l.C3.A1vy
Lava#Kuddlava
กุลนัดดา ปัจฉิมสวัสดิ์ แอนเดอร์สัน

กุลนัดดา ปัจฉิมสวัสดิ์ แอนเดอร์สัน (เกิด 30 ตุลาคม พ.ศ. 2515)  เป็นพิธีกร ผู้ประกาศข่าว นักแสดงชาวไทย มีชื่อเสียงจากการเป็นพิธีกรรายการ ผู้หญิงถึงผู้หญิง
== ประวัติ ==
กุลนัดดา ปัจฉิมสวัสดิ์ แอนเดอร์สัน มีชื่อเล่นว่า นีน่า เป็นบุตรคนที่สามจากทั้งหมดห้าคนของพลตำรวจเอก กริช ปัจฉิมสวัสดิ์ กับวรรณา แสงจันทร์ทิพย์ อดีตนักแสดง มีพี่สาวและน้องชายร่วมบิดามารดาอย่างละสองคน โดยเธอเป็นน้องสาวต่างมารดาของกัณฑ์เอนก ปัจฉิมสวัสดิ์ สามีของสาวิณี ปะการะนัง และเป็นอาของกุณฑีรา ปัจฉิมสวัสดิ์ ซึ่งเป็นนักข่าว และสิรินโสพิศ ปัจฉิมสวัสดิ์ ผู้เข้าประกวดรายการเรียลลิตี้เดอะสตาร์ปีที่ 9
กุลนัดดา สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย ระดับปริญญาตรี เอกวาทวิทยา คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และปริญญาโทด้านการละครจากวิทยาลัยเอเมอร์สัน สหรัฐอเมริกา
ชีวิตส่วนตัวเธอสมรสกับคีธ แอนเดอร์สัน และยังไม่มีบุตรด้วยกัน และนอกจากนี้เธอยังมีความสามารถในการเต้น
== ผลงาน ==
ผลงานพิธีกร
ผู้ประกาศข่าว จากเนชั่นทีวี
พิธีกรรายการ ผู้หญิงถึงผู้หญิง (ยุติการปฏิบัติหน้าที่เมื่อวันที่ 27 กันยายน 2559)
พิธีกรรายการ เที่ยงเปิดประเด็น ช่อง 3 แฟมิลี่ (ช่วง เก็บตก)
พิธีกรรายการ อิงลิช ออน ทัวร์ 2549-2566
ผลงานแสดงที่ผ่านมา
สงครามนักฆ่ามหากาฬ / The Legend of Chun-li (พ.ศ. 2552) รับบทเป็น "คนอ่านข่าวออกทีวี"
แก๊งชะนีกับอีแอบ (พ.ศ. 2549)   รับบทเป็น "แพท"
ผลงานละคร
2555 : ปัญญาชนก้นครัว รับบท ผู้ประกาศข่าวพยากรณ์อากาศ (รับเชิญ)
2566 : แค้น รับบท (รับเชิญ)
ผลงานอื่น
แดนเซอร์
นักเต้นและนักแสดงละครเวที
ผู้กำกับเวที “ภัทราวดี เธียเตอร์”
== รางวัล ==
รางวัลผู้แสดงประกอบหญิงยอดเยี่ยม เรื่อง แก๊งชะนีกับอีแอบ (เข้าชิง) 
== อ้างอิง ==
พิธีกรชาวไทย
นักแสดงหญิงชาวไทย
ผู้ประกาศข่าวช่อง 3
นักเขียนชาวไทย
นิสิตเก่าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
บุคคลจากโรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย
โอฟิโอไลต์

โอฟิโอไลต์ (Ophiolite) คือ ชุดหินที่แสดงลักษณะการลำดับชั้นหินของเปลือกโลกใต้มหาสมุทรจนถึงเนื้อโลกชั้นบน ซึ่งเกินจากการยกตัวขึ้นแล้วแทรกเข้ามาบนแผ่นดินเนื่องจากกระบวนการธรณีแปรสัณฐาน
== ประวัติ ==
คำว่า "โอฟิโอไลต์" ใช้ครั้งแรกโดย Alexandre Brongniart เพื่อบ่งบอกถึงกลุ่มหินสีเขียว เช่น หินเซอร์เพนทิไนต์ หินไดอะเบส ในเทือกเขาแอลป์ ต่อมา Steinmann ได้ใช้รวมถึงหินละลายรูปหมอน และ หินเชิร์ต ในช่วงปลายปี 1950 ถึงต้นปี 1960 การสำรวจความผิดปกติแถบสนามแม่เหล็ก (magnetic anomaly stripes) ของพื้นทะเล ซึ่งวางตัวขนานกับเทือกเขากลางสมุทร โดย Frederick Vine และ Drummond Matthews ได้บ่งบอกถึงหมวดหินใหม่ของเปลือกโลกภาคพื้นสมุทรบริเวณเทือกเขากลางสมุทร ประกอบกับการสำรวจแผ่นพนังหิน (sheeted dike) บริเวณ Troodos ophiolite ประเทศไซปรัส โดย Ian Graham Gass และคณะ พบว่าพนังหินดังกล่าวเกิดจากการเย็นตัวของแมกมา 100% โดยไม่มีหินที่แก่กว่าปรากฏในบริเวณดังกล่าว ต่อมา Moores และ Vine ได้สรุปว่าแผ่นพนังหิน บริเวณ Troodos ophiolite ประเทศไซปรัส เกิดจากกระบวนการขยายตัวของพื้นมหาสมุทร จากนั้น คำว่า "โอฟิโอไลต์" จึงเป็นที่ยอมรับกันอย่างกว้างขวางในความหมายที่ว่า ชุดหินของเปลือกโลกใต้มหาสมุทรที่ถูกกระบวนการธรณีแปรสัณฐานนำขึ้นมาปรากฏบนแผ่นดิน
จากการพบชุดหินโอฟิโอไลต์ตามแนวเทือกเขาหลายแห่ง เช่น เทือกเขาแอลป์ เทือกเขาหิมาลัย ทำให้โอฟิโอไลต์เป็นหัวใจสำคัญของการแปรสัณฐานแผ่นธรณีภาคในปัจจุบัน
== การลำดับชั้นหิน ==
การลำดับชั้นหินโอฟิโอไลต์ ประกอบด้วยชั้นต่าง ๆ ดังนี้
ชั้นตะกอนทะเลลึก (pelagic sediment) ประกอบด้วย หินเชิร์ต หินดินดานสีดำ และหินปูน
ชั้นหินบะซอลล์รูปหมอน (basalt pillow ) แสดงลักษณะของหินบะซอลล์รูปหมอน เกิดของลาวาสัมผัสกับผิวน้ำแล้วเกิดเย็นตัวอย่างรวดเร็ว การที่เห็นเป็นรูปหมอนเกิดจากหดตัวภายใต้แรงตรึงผิวของลาวา
แผ่นผนังหิน (sheeted dike) เนื้อหินเป็นหินบะซอลล์ และหินไดอะเบส
ชั้นหินแกบโบร (gabbro)
ชั้นสะสมตัวของหินอัลตราเมฟิก (cumulate ultramafic) เป็นชั้นที่พบหินดูไนต์
ชั้น depleted mantle ประกอบด้วยหินฮาร์ซเบอร์ไกต์
ชั้น fertile mantle ประกอบด้วนหินเลอร์โซไลต์
== อ้างอิง ==
Brogniart, A. (1813) "Essai de classifacation mineralogique des roches melanges" Journal des Mines, v. XXXIV, 190-199.
Gass, I.G. (1968) "Is the Troodos massif of Cyprus a fragment of Mesozoic ocean floor?" Nature, 220, 39-42.
Church, W.R. and Stevens, R.K. (1970) "Early Paleozoic ophiolite complexes of the Newfoundland Appalachians as mantle-oceanic crust sequences." Journal of Geophysical Research, 76, 1460-1466.
Moores E.M. and Vine, F.J. (1971) "The Troodos massif, Cyprus, and other ophiolites as oceanic crust: Evaluation and implications" Philosophical Transactions of the Royal Society of London, 268A, 443-466.
Moores, E.M. (2003) "A personal history of the ophiolite concept" in Dilek and Newcomb, editors, Ophiolite Concept and the Evolution of Geologic Thought. Geological Society of America Special Publication 373, 17-29.
Vine F.J. and Matthews D.H. (1963) "Magnetic anomalies over ocean ridges", Nature 199, 947-949
http://www.eos.ubc.ca/courses/eosc221/rock_cycle/ophiolite.html 
http://geology.about.com/od/platetectonics/a/ophiolite.htm
แผ่นเปลือกโลก
สมุทรศาสตร์
หินอัคนี
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุทธวงษวิจิตร

พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุทธวงษวิจิตร [สุด-ทะ-วง-วิ-จิด] บ้างออกพระนามว่า สุทธพงศพิจิตร (16 มีนาคม พ.ศ. 2450 – 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546) เป็นพระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต ประสูติแต่หม่อมเจ้าประสงค์สม บริพัตร
== พระประวัติ ==
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุทธวงษวิจิตร เรียกโดยลำลองว่า "ท่านพระองค์หญิงกลาง" หรือ "ท่านพระองค์กลาง" ประสูติเมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2449 (แบบสากลคือพ.ศ. 2450) เป็นพระบุตรพระองค์ที่สามและเป็นพระธิดาพระองค์ที่สองในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต กับหม่อมเจ้าประสงค์สม บริพัตร เมื่อแรกประสูติมีพระนามว่า หม่อมเจ้าสุทธวงษวิจิตร ครั้นในปี พ.ศ. 2454 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระบรมราชโองการ โปรดเกล้าฯ ให้ยกพระบุตรของสมเด็จฯ เจ้าฟ้ากรมพระนครสวรรค์วรพินิตที่ประสูติแต่หม่อมเจ้าประสงค์สมเป็น พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า ทั้งสาย
ในการพระราชพิธีเฉลิมพระราชมณเฑียรพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระองค์เจ้าและหม่อมเจ้า พระราชนัดดาในรัชกาลที่ 4 และ 5 เชิญทั้งเครื่องเฉลิมพระราชมณเฑียร และเครื่องราชูปโภค ทั้งหมด 16 องค์ พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงยืนกลาง สมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี ทรงยืนเบื้องขวาพระองค์ แวดล้อมด้วยพระราชนัดดาในรัชกาลที่ 4 และ 5 ทรงเชิญเครื่องเฉลิมพระราชมณเฑียร ทั้งนี้พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุทธวงศ์วิจิตร พระราชนัดดาในรัชกาลที่ 5 เชิญพระแสงดาบฝักทองเกลี้ยง

พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุทธวงษวิจิตร สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546 สิริพระชันษา 95 ปี พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ขณะทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วยสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ และพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิมลฉัตร ไปในการพระราชทานเพลิงพระศพ ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม ปีเดียวกัน
== พระเกียรติยศ ==
=== พระอิสริยยศ ===
หม่อมเจ้าสุทธวงษวิจิตร (16 มีนาคม พ.ศ. 2450 – 6 มกราคม พ.ศ. 2454)
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุทธวงษวิจิตร (6 มกราคม พ.ศ. 2454 – 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546)
===เครื่องราชอิสริยาภรณ์===
== พงศาวลี ==
==อ้างอิง==
พระเจ้าวรวงศ์เธอ
พระองค์เจ้าหญิง
พระองค์เจ้ายก
ราชสกุลบริพัตร
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว. (ฝ่ายใน)
พืชสงวน

พืชสงวน คือพืชที่รัฐมนตรีประกาศกำหนดให้เป็นพืชสงวน ตามมาตรา 29 ในพระราชบัญญัติพันธุ์พืช พ.ศ. 2518 และฉบับแก้ไข พ.ศ. 2535 ห้ามมิให้ผู้ใดส่งออกซึ่งพืชสงวน เว้นแต่ได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากรัฐมนตรี และเฉพาะเพื่อประโยชน์ในการทดลอง หรือวิจัยในทางวิชาการเท่านั้น ผู้ใดฝ่าฝืนต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสามปี หรือปรับไม่เกินสี่พันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
จุดมุ่งหมายที่มีการกำหนดพืชสงวนขึ้น เนื่องจากเกรงว่าหากพันธุพืชที่ดีเหล่านี้ถูกนำ ไปปลูกในต่างประเทศแล้ว ก็จะกลับมาเป็นคู่แข่งทางการค้าได้ จึงห้ามส่งออก พืชสงวนมีทั้งสิ้น 11 ชนิดคือ ทุเรียน ส้มโอ องุ่น ลำไย ลิ้นจี่ มะขาม มะพร้าว กวาวเครือ ทองเครือ สละ และสับปะรด
== อ้างอิง ==
กฎหมายสิ่งแวดล้อม
อาสนวิหารเนอแวร์

อาสนวิหารเนอแวร์ (Cathédrale de Nevers) หรือชื่อทางการคือ อาสนวิหารนักบุญไซริกัสและนักบุญจูลิตตาแห่งเนอแวร์ (Cathédrale Saint-Cyr-et-Sainte-Julitte de Nevers) เป็นอาสนวิหารของคริสตจักรโรมันคาทอลิก ตั้งอยู่ที่เมืองเนอแวร์ในแคว้นบูร์กอญ-ฟร็องช์-กงเตในประเทศฝรั่งเศส และเป็นโบสถ์ประจำตำแหน่งมุขนายกแห่งเนอแวร์ อาสนวิหารเนอแวร์อุทิศแด่นักบุญไซริกัสและจูลิตตา
อาสนวิหารนี้สร้างระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 10 ถึง 16 ประกอบด้วยมุขสองมุขทั้งด้านหน้าและหลังของตัววัด มุขหนึ่งและแขนกางเขนทางด้านตะวันตกยังคงเป็นสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ ขณะที่อีกมุขหนึ่งทางตะวันออกและทางเดินกลางเป็นสถาปัตยกรรมกอทิกของคริสต์ศตวรรษที่ 14 แต่ทางตะวันออกไม่มีแขนกางเขน ซุ้มทางด้านใต้สร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 15 หอขนาดมหึมาที่ตกแต่งอย่างแพรวพราวสร้างเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น  ==
Location of the cathedral
==ระเบียงภาพ==
ไฟล์:Nevers Chevet de la Cathedrale.jpg|มุขด้านหนึ่ง
ไฟล์:Nevers Cathedrale Nef.jpg|ทางเดินกลาง
ไฟล์:Nevers Cathedrale Transept.jpg|แขนกางเขน
ไฟล์:Nevers-chevet-ouest.jpg|มุข
ไฟล์:Nevers Cathedrale Gargoyles.jpg|ปณาลี
สิ่งก่อสร้างในจังหวัดเนียฟวร์
เนอแวร์
คริสต์ศาสนสถานแบบโรมาเนสก์
คริสต์ศาสนสถานแบบกอทิก
อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์แห่งฝรั่งเศส
สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 14
อำมหิต มร.ริปลีย์

อำมหิต มร.ริปลีย์ ชื่อภาษาไทยของภาพยนตร์ฮอลลีวู้ดเรื่อง The Talented Mr. Ripley นำแสดงโดย แมตต์ เดมอน, จูด ลอว์, กวินเน็ธ พัลโทรว์, เคต แบลนเชตต์, ฟิลิป ซีมัวร์ ฮอฟฟ์แมน, แจ็ค ดาเวนพอร์ต, เจมส์ เรบฮอร์น บทภาพยนตร์และกำกับการแสดงโดย แอนโทนี มิงเกลลา
== เรื่องย่อ ==
ทอม ริปลีย์ (แมตต์ เดมอน) ผู้ที่ใครเข้าใจผิดว่าเป็นบัณฑิตหนุ่มจากมหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน มีความเชี่ยวชาญในการเล่นเปียโน เป็นบุคคลที่ใคร ๆ ก็ต่างชื่นชมในความสามารถและอุปนิสัย ริปลีย์ได้รับการติดต่อจาก เฮอร์เบิร์ต กรีนลีฟ (เจมส์ เรบฮอร์น) มหาเศรษฐีผู้มีกิจการต่อเรือให้ช่วยตามตัว ดิกกี้ (จูด ลอว์) ลูกชายจอมเพลย์บอยที่ใช้ชีวิตเสเพลอยู่ขณะนี้ที่อิตาลี เมื่อริปลีย์ไปถึงก็พบกับดิกกี้อยู่กับแฟนสาวที่ชื่อ มาร์จ เชอร์วู๊ด (กวินเน็ธ พัลโทรว์) ริปลีย์ตีสนิทและพยายามใช้ชีวิตหรูหราตามดิกกี้และมาร์จตามไนท์คลับผับบาร์ต่าง ๆ จนกระทั่งวันหนึ่งที่ทั้งหมดกำลังล่องเรือยอชต์อยู่นั้น ดิกกี้รู้สึกว่าริปลีย์เข้ามายุ่มย่ามในชีวิตตนเองมากไป จึงทะเลาะกัน ที่สุด ริปลีย์เกิดพลั้งมือฆ่าดิกกี้ตาย โดยที่ไม่มีใครรู้ นับตั้งแต่นั้นริปลีย์จึงสวมตัวเป็นดิกกี้ และเปลี่ยนแปลงตัวเองจากหน้ามือเป็นหลังมือ โดยที่เพื่อน ๆ ของดิกกี้ ไม่ว่าจะเป็น เฟร็ดดี้ ไมล์ (ฟิลิป ซีมัวร์ ฮอฟฟ์แมน) หรือ เมเรดิธ เลา (เคต แบลนเชตต์) ก็เพียงแค่ระแคะระคายต่อการหายตัวไปของดิกกี้ แต่ทั้งหมดก็ไม่มีใครรู้ และเชื่อตามริปลีย์หมด แม้กระทั่งเฮอร์เบิร์ตเองก็ตาม จะมีก็เพียงแค่ มาร์จ เท่านั้นที่สงสัยในตัวริปลีย์ แต่ริปลีย์ก็ใช้ทักษะของตนเองเอาตัวรอดไปได้ทุกครั้ง
== เบื้องหลังและความสำเร็จ ==
The Talented Mr. Ripley ดัดแปลงมาจากนวนิยายชื่อเดียวกันของแพทริเซีย ไฮสมิธ ที่เขียนในปี ค.ศ. 1955 และเคยสร้างเป็นภาพยนตร์มาแล้วครั้งหนึ่งของฝรั่งเศสชื่อ Plein Soleil ในปี ค.ศ. 1960 (ชื่อภาษาอังกฤษ Purple Noon นำแสดงโดย อแลง เดอลอง) สำหรับในครั้งนี้บทภาพยนตร์ดัดแปลงโดย แอนโทนี มิงเกลลา ผู้กำกับเอง
ฉากหลังของภาพยนตร์เป็นยุคทศวรรษที่ 50 ในสหรัฐอเมริกาและอีกหลายเมืองในอิตาลีเช่น โรม และ เวนิส ซึ่งภาพยนตร์ก็ได้ไปถ่ายทำในสถานที่เหล่านั้น ที่ซึ่งมีสถาปัตยกรรมและสภาพแวดล้อมที่สวยงาม
อีกหนึ่งที่เป็นจุดเด่นของภาพยนตร์เรื่องนี้ คือ ดนตรีประกอบที่เป็นดนตรีในแนวแจ๊สภาษาอิตาเลียน ที่ทั้งดิกกี้ และ ริปลีย์ ร่วมร้องกันในผับ
ภาพยนตร์ได้นักแสดงที่มีชื่อเสียงมากมายมาร่วมแสดง ซึ่งในแต่ละตัวละครได้บทที่ไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน โดยเฉพาะการแสดงของ จูด ลอว์ ที่รับบท ดิกกี้ กรีนลีฟ ลูกชายมหาเศรษฐีจอมเพลย์บอย ที่ได้มีชื่อชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมด้วย
นอกจากนี้แล้วยังได้เข้าชิงรางวัลออสการ์อีกหลายสาขา ทั้ง บทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม, ดนตรีประกอบยอดเยี่ยม, ออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม และรางวัลลูกโลกทองคำอีก 5 สาขา ทั้ง นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม, นักแสดงประกอบชายยอดเยี่ยม, ภาพยนตร์ดราม่ายอดเยี่ยม, ดนตรีประกอบยอดเยี่ยม และผู้กำกับยอดเยี่ยม
ในปี ค.ศ. 2002 Ripley's Game ซึ่งเป็นนิยายเกี่ยวกับ ทอม ริปลีย์ เล่มที่3 ต่อจาก The Talented Mr.Ripley และ Ripley Underground ได้ถูกสร้างขึ้นใหม่อีกครั้ง โดยมี จอห์น มัลโควิช รับบทเป็น ทอม ริปลีย์ (ครั้งแรกสร้างในปี 1977 ชื่อ The American Friend มี เดนนิส ฮอปเปอร์ รับบทเป็น ทอม ริปลีย์)
== อ้างอิง ==
ข้อมูลภาพยนตร์จากIMDb
ภาพยนตร์อเมริกัน
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2542
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2543
ภาพยนตร์เกี่ยวกับความหลากหลายทางเพศ
ภาพยนตร์ที่นำกลับมาสร้างใหม่
ภาพยนตร์ที่สร้างจากนิยาย
ภาพยนตร์ที่มีฉากในโรม
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศอิตาลี
อัลเลน สไนเดอร์

อัลเลน สไนเดอร์ (アレン・スナイダー; Allen Snider) เป็นตัวละครลับจากเกม สตรีทไฟท์เตอร์ ภาค EX ที่เกิดจากการการร่วมมือของบริษัท แคปคอม และบริษัท Arika
== ประวัติตามท้องเรื่อง ==
อัลเลน สไนเดอร์ เป็นนักคาราเต้ชาวสหรัฐที่เคยพ่ายแพ้ให้กับ เคน มาสเตอร์ อย่างไม่เป็นท่า ทั้งยังถูกสบประมาทว่าเป็นเพียง"ปลาตัวใหญ่ที่สุดของบ่อน้ำ" ต่อมา เขาจึงหมายเอาชนะ เคน เพื่อกู้ชื่อเสียงของตนให้ผงาดขึ้นมาอีกครั้ง
จากคำสบประมาทของเคน ส่งผลให้อัลเลนได้ฝึกฝนและพัฒนาเทคนิคใหม่ที่มีพื้นฐานมาจากเคน อย่างเช่น ท่าไม้ตายโซลฟอร์ซที่ดัดแปลงมาจากฮาโดเคน และไรซิ่งดราก้อนที่ดัดแปลงมาจากโชริวเคน อัลเลนเริ่มท่องไปในโลกยุทธจักรเพื่อพิสูจน์ว่าเขามิได้เป็น"ปลาตัวใหญ่ที่สุดของบ่อน้ำ" หากแต่เป็น "ปลาตัวใหญ่ที่สุดในมหาสมุทร"
== ข้อมูลจำเพาะ ==
ชื่อ : อัลเลน สไนเดอร์ (Allen Snider)
สัญชาติ : 
วันเดือนปีเกิด : ไม่ระบุแน่ชัด
ส่วนสูง : ไม่ระบุ
น้ำหนัก : ไม่ระบุ
กรุ๊ปเลือด : ไม่ระบุ
ท่าไม้ตาย : โซลฟอร์ซ, ไรซิ่ง ดราก้อน, จัสติค ฟิสต์ และ โวลท์ติ้งคิก
ซุปเปอร์คอมโบ : ไฟร์เยอร์ฟอร์ซ และ ทริปเปิ้ลเบรก
== ข้อมูลเพิ่มเติม ==
จากการที่ อัลเลน สไนเดอร์ มีรูปแบบการโจมตีขั้นพื้นฐานและท่าไม้ตายต่างๆใกล้เคียงกับ ริว และ เคน ส่งผลให้ อัลเลน สไนเดอร์ เป็นหนึ่งในตัวละครที่มีผู้นิยมใช้เล่นในเกมต่อสู้อยู่บ่อยครั้ง ในสมัยนั้น (เช่นเดียวกับ ไคริ )
== อ้างอิง ==
นิตยสารเกมแม็ค (สนพ.อนิเมทกรุ๊ป)
นิตยสารเมก้า (สนพ.วิบูลกิจ)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ "อัลเลน สไนเดอร์" 
Official English Website
ตัวละครจากเกมสตรีทไฟท์เตอร์
ตัวละครชาวอเมริกัน
แร่กลีบหินขาว

แร่กลีบหินขาว หรือ มัสโคไวท์ (muscovite) คือ แร่กลีบหิน (mica) ชนิดหนึ่ง ส่วนใหญ่สีขาว มีลักษณะเด่นคือเป็นแร่แผ่น มีความวาวแบบแก้ว โปร่งใสถึงโปร่งแสง จัดอยู่ในกลุ่มแร่ฟิลโลซิลิเกต (phyllosilicate)
== ชื่อแร่ ==
มาจากชื่อแร่ Muscovy – glass เนื่องจากครั้งหนึ่งเคยใช้แร่นี้แทนแก้วใน รัสเซีย ส่วน mica มาจากภาษาละตินหมายถึง ความมันแวววาว (Shine)
== คุณสมบัติทางฟิสิกส์ ==
รูปผลึกระบบโมโนคลินิก เป็นแผ่นบางๆซ้อนกันจนหนา รูปหกเหลี่ยม บางทีก็มีลักษณะกลมๆ และเป็นเกล็ดขนนก อาจจะมีผลึกขนาดเล็กมากและมีเนื้อสมานแน่น แนวแตกเรียบสมบูรณ์มากจนผลึกจะถูกลอกออกเป็นแผ่นบางๆได้ แผ่นแร่จะโค้งงอได้และกลับที่เดิมได้ แข็ง 2 – 2.5 ถ.พ. 2.76 – 3.1 วาวแบบแก้วและแบบใยไหมหรือแบบมุก โปร่งใสและไม่มีสีเมื่อเป็นแผ่นบางๆสำหรับแร่ที่ซ้อนกันหนาๆ จะโปร่งแสงและมีสีต่างๆ กันคือ สีเหลือง น้ำตาล เขียว และแดง
== คุณสมบัติทางเคมี ==
สูตรเคมี Kal2 (AlSi3O10) (OH) 2 อาจจะมีเหล็ก แมกนีเซียม แคลเซียม โซเดียม ลิเทียม ฟลูออลีน และไทเทเนียม ปนอยู่จำนวนเล็กน้อยไม่ผุสลายด้วยกรด เผาในหลอดทดลองปิดจะมีน้ำเกาะข้างหลอด
== ลักษณะเด่นและวิธีตรวจ ==
ดูแนวแตกเรียบที่แยกได้เป็นแผ่นๆ และสี แตกต่างจากโฟลโกไพต์ตรงที่ไม่มีปฏิกิริยากับกรดกำมะถัน และแตกต่างจากเลพิโดไพต์ตรงที่ไม่ให้เปลวไฟสีแดงเข้มของธาตุลิเทียม
== การเกิด ==
เป็นแร่ที่ประกอบหินสำคัญตัวหนึ่ง พบในหินอัคนีจำพวกหินแกรนิต ไซอีไนต์ หินเพกมาไทต์ นอกจากนี้ ยังพบในหินแปรพวกไนส์และชิสต์ ในหินชิสต์นี้บางทีจะพบแร่เป็นเส้นใยขนาดเล็ก มีความวาวแบบใยไหมซึ่งไม่ใช่คุณสมบัติที่แท้จริงของมันเรียกว่า เซริไซต์ ซึ่งเกิดจากการเปลี่ยนแปรสภาพ (alteration) ของเฟลด์สปาอาจเกิดจากการผุสลายของแร่อื่นๆได้ เช่น โทแพซ ไคยาไนต์ สปอดูมีน แอนดาลูไซต์ และสแคโพไลต์ (scapolite) ผลึกของมัสโคไวต์ในหินแกรนิตและหินเพกมาไทต์จะมีขนาดใหญ่และ มักจะเกิดอยู่ร่วมกับควอรตซ์และเฟลด์สปาร์ ทัวร์มาลีน เบริล การ์เนต อะพาไทต์ และฟลูออไรต์
แร่ที่มีส่วนประกอบอย่างเดียวกับเคโอลิไนต์แต่มีโครงสร้างต่างกัน คือ ดิกไคต์ และนาไครต์ ซึ่งไม่ได้เป็นส่วนสำคัญของแหล่งดินทั่วไป
== แหล่งที่พบในประเทศไทย ==
ในประเทศไทย พบที่ จังหวัดนครศรีธรรมราช และในแหล่งหินแกรนิต เพกมาไทต์ทั่วประเทศ เป็นตัวแร่สำคัญที่พบเสมอในทรายทั่วไป ทำให้ดูวาววับ
== ประโยชน์ ==
ใช้ทำเป็นฉนวนไฟฟ้า ทำเป็นวัตถุโปร่งใสในการทำตะเกียงและเตา เศษของไมกาที่เหลือจากการทำฉนวนจะถูกนำมาใช้ทำกระดาษปิดฝาผนัง ทำให้ผนังมีความแวววาวขึ้น ใช้ผสมกับน้ำมันทำเป็นตัวหล่อลื่น เป็นตัวนำความร้อนที่เลวจึงใช้ทำวัตถุทนไฟ
== อ้างอิง ==
http://www.dmr.go.th/main.php?filename=muscovite 
http://mindat.org/min-2815.html Muscovite mineral information and data Mindat
http://webmineral.com/data/Muscovite.shtml Muscovite Mineral Data Webmineral
http://rruff.geo.arizona.edu/doclib/hom/muscovite.pdf Handbook of Mineralgy
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
แร่โพแทสเซียม
แร่อะลูมิเนียม
แร่ไฮดรอกไซด์
แร่ซิลิเกต
อาสนวิหารเปรีเกอ

อาสนวิหารเปรีเกอ (Cathédrale de Périgueux) หรือชื่อเต็มว่า อาสนวิหารนักบุญฟรอนโตแห่งเปรีเกอ (Cathédrale Saint-Front de Périgueux) เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิกประจำมุขมณฑลเปรีเกอ ตั้งอยู่ที่เมืองเปรีเกอ แคว้นนูแวลากีแตน ประเทศฝรั่งเศส ซึ่งเป็นอาสนวิหารแห่งเมืองเปรีเกอมาตั้งแต่ ค.ศ. 1669 หรืออาจจะหมายถึงอาสนวิหารก่อนหน้านั้นคือ "อาสนวิหารนักบุญสเทเฟนแห่งนครเปรีเกอ" (Cathédrale Saint-Étienne-de-la-Cité de Périgueux)
อาสนวิหารทั้งสองเดิมเป็นที่ตั้งของบิชอปแห่งเปรีเกอหรือบิชอปแห่งเปรีเกอและซาร์ลาที่เป็นชื่อมุขมณฑลมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1854
อาสนวิหารเปรีเกออยู่บนเส้นทางซานเตียโกเดกอมโปสเตลาในประเทศฝรั่งเศส และเป็นแหล่งมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกตั้งแต่ ค.ศ. 1998
== อ้างอิง ==
Dictionnaire des églises de France, Belgique, Luxembourg, Suisse (Tome III-B), Robert Laffont, Paris (France) ; pp.&nbsp;114–118.
Collombet, François, Les plus belles cathédrales de France, Sélection du Reader's Digest, Paris (France), ISBN 2-7098-0888-9, 1997; pp.&nbsp;98–99.
== แหล่งข้อมูลอื่น  ==
Catholic Hierarchy: Diocese of Périgueux-Sarlat
Fiche du ministère de la culture
Fiche sur le site Structurae.de
La page de Pascal Quorin sur l'orgue de la cathédrale , où on peut notamment trouver la composition de l'orgue et une photographie de son buffet.
Des photos de la Cathédrale St Front
Photos
==ระเบียงภาพ==
ไฟล์:Plan.eglise.Saint.Front.Perigueux.png|ผังอาสนวิหาร
ไฟล์:Clocher.Saint.Front.Perigueux.png|หอ
ไฟล์:Périgueux (FR), interieur Cathédrale St.Front.jpg|ภายใน
ไฟล์:Périgueux (Fr), Cathédrale St.Front, vitraux, 2.jpg|หน้าต่างประดับกระจกสี
ไฟล์:Périgueux (Fr), statue St.Jacques dans la chathédrale.jpg|นักบุญเจมส์ใหญ่
สิ่งก่อสร้างในจังหวัดดอร์ดอญ
เปรีเกอ
สถาปัตยกรรมไบแซนไทน์
สถาปัตยกรรมโรมาเนสก์
สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 12
อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์แห่งฝรั่งเศส
แหล่งมรดกโลกในประเทศฝรั่งเศส