pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ไฟนอลแฟนตาซี I-II

ไฟนอลแฟนตาซี 1-2 คือ เป็นชุดสะสมที่รวมเกมซีรี่ไฟนอลแฟนตาซี I และภาค II ลงในเครื่องเพลย์สเตชันและเกมบอยแอดวานซ์ โดยของเกมบอยแอดวานซ์จะใช้ชื่อไฟนอลแฟนตาซีดอว์นออฟโซลส์
== การผลิตซ้ำ ==
=== เพลย์สเตชัน ===
=== เกมบอยแอดวานซ์ ===
ส่วนที่เพิ่มเติม
พัฒนาระบบกราฟิกให้สูงขึ้น
เพิ่มระบบวิ่ง
ระบบ Bestiary ดูรายชื่อมอนสเตอร์
ในภาคแรกจะเพิ่มดันเจี้ยนพิเศษ 4 แห่ง ชื่อ Soul of Chaos ซึ่งจะเข้าได้หลังจาปราบคาออสของแต่ละธาตุ โดยจุดพิเศษของดันเจี้ยนเหล่านี้คือจะให้ผู้เล่นมีโอกาสปะทะกับบอสของภาค IV, V และ VI เช่น สี่จตุรมาร (สกัลมิเรียวเน่, ไคแน๊กโซ่, บาบาริเซีย, ลูบิคันเต้), กิลกาเมช, รถไฟปีศาจ, ชินริว, โอเมก้า, อโทมอส
ในภาคสองจะเพิ่มดันเจี้ยนพิเศษชื่อ Soul of Rebirth ซึ่งจะเป็นเรื่องราวของเหล่าตัวละครอื่นๆที่เสียชีวิตไปในเกม โดยพวกเขาจะมารวมกันและสู้บอสลับกันในดันเจี้ยนลับนี้
ทำการแปลและเรียบเรียงภาษาอังกฤษใหม่
เพิ่มอาวุธใหม่ๆเช่น ดาบอัลเทม่า เวพอน
มีช่องเซฟให้สามช่อง
ปรับปรุ่งระบบทั่วๆไปให้ดีขึ้น
==ดูเพิ่ม==
ไฟนอลแฟนตาซี
ไฟนอลแฟนตาซี II
ฟไฟนอลแฟนตาซี I-II
เดิร์จออฟเซอร์เบรัส: ไฟนอลแฟนตาซี VII

เดิร์จ ออฟ เซอร์เบรัส:ไฟนอลแฟนตาซี VII (Dirge of Cerberus: Final Fantasy VII) คือเกมแนวชู้ตติ้ง (shooting) กึ่ง อาร์พีจี มีตัวละครเอกคือ วินเซนต์ วาเลนไทน์ ที่ซึ่งเป็นตัวละครจากเกม ไฟนอลแฟนตาซี VII ผลิตและวางจำหน่ายโดยบริษัท สแควร์เอนิกซ์ ในปี ค.ศ. 2006
ตัวละครหลักในภาคนี้
วินเซนต์ วาเลนไทน์(Vincent Valentine)
อายุ:ไม่ปรากฏ ส่วนสูง:184
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
ไฟนอลแฟนตาซี
ไฟนอลแฟนตาซีคริสตัลโครนิเคิลส์

ไฟนอลแฟนตาซีคริสตัลโครนิเคิลส์  คือ เกมอาร์พีจีในซีรีส์ไฟนอลแฟนตาซี ซึ่งเป็นเกมภาคแรกของซีรี่ที่ถูกทำลงเครื่องเกมคิวบ์ของนินเท็นโด สร้างโดยบริษัทสแควร์เอนิกซ์ในปี ค.ศ. 2003 แต่ด้วยตัวเกมที่ทำออกมาได้ไม่สนุกเท่าซีรีส์หลัก จึงสร้างความผิดหวังให้แก่นักเล่นเกมทั่วโลกไม่น้อย แต่ในงานอีทรีที่ประเทศญี่ปุ่นปี ค.ศ. 2006 เกมไฟนอลแฟนตาซีคริสตัลโครนิเคิลส์ ก็ได้มีการวางแผนสร้างภาคต่อให้แก่เครื่องเล่นเกมวีของทางบริษัทนินเท็นโดอีกครั้ง ด้วยระบบที่แปลกใหม่ของเครื่องเล่นเกมตัวนี้ ทำให้ได้รับความสนใจไม่น้อย โดยภาคต่อนี้มีชื่อว่าไฟนอลแฟนตาซีคริสตัลโครนิเคิลส์ เดอะคลิสตัลแบเรียส
ไฟนอลแฟนตาซี
ไฟนอลแฟนตาซี II

ไฟนอลแฟนตาซี II (; Final Fantasy II) เป็น วิดีโอเกมอาร์พีจี ผลิตโดยบริษัทสแควร์ (ปัจจุบันคือ สแควร์เอนิกซ์) ลงให้แก่เครื่องเล่นเกมแฟมิคอม ของบริษัทนินเทนโด เป็นครั้งแรกที่ตัวละครของเกมซีรี่นี้ ถูกกำหนดให้มีชื่อและเรื่องราวความเป็นมาเป็นของตนเอง และยังมีเนื้อเรื่องมากมายที่ต้องสลับตัวเพื่อนในกลุ่มอยู่ตลอดเวลา ทำให้ประสบความสำเร็จในยุคนั้น นอกจากนี้ยังเป็นการปรากฏตัวของตัวละครประจำซีรีส์ไฟนอลแฟนตาซีอย่าง ซิด และ โจโคโบะ อีกด้วยต่อมาจึงได้มีการรีเมคใหม่มาลงเครื่องเกมบอยแอดวานซ์ (GBA) คู่กับภาคแรกในชื่อเกม ไฟนอลแฟนตาซี I-II แอดวานซ์ ในปี ค.ศ. 2004 กับค.ศ. 2006 และสำหรับเพลย์สเตชันพอร์เทเบิล ในค.ศ. 2007 รวมทั้งรุ่นล่าสุดสำหรับระบบวีเวอร์ฌวลคอนโซลในวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 2009 
== ระบบเกมส์ ==
ระบบเกมส์ในภาคนี้ยังคงไว้เหมือนใน ไฟนอลแฟนตาซี I ทั้งระบบการซื้อขายอาวุธ เครื่องป้องกัน เวทมนตร์ยังคงได้จากการใช้เงินซื้อเช่นเคย ระบบการต่อสู้ก็ยังผลัดกันโจมตีคนละหนึ่งตากับทางศัตรูเหมือนเดิม สิ่งที่เปลี่ยนไปคือการเพิ่มระดับของตัวละคร ในภาคนี้ได้ตัดเลเวลออกไป แต่ตัวละครจะสามารถพัฒนาได้ด้วยระบบความถนัดแทน โดยถ้าตัวละครกระทำอะไรบ่อยๆ ความถนัดนั้นก็จะเพิ่มขึ้น เช่นถ้าใช้ดาบบ่อยๆ ความสามารถในการใช้ดาบก็จะเพิ่ม ถ้าใช้เวทมนตร์บ่อยๆ ค่าจิตใจก็จะเพิ่ม (ซึ่งต่อมาระบบนี้ได้ถูกนำไปใช้ในเกมส์ตระกูลซาก้าฟรอนเทียร์ในเวลาต่อมา)
==คำตอบรับ==
รายงานจากฝ่ายประชาสัมพันธ์ของสแควร์ เกมฉบับแฟมิคอมขายได้ 800,000 ฉบับ ณ วันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2003 ทั้งเกมนี้กับรุ่นที่เผยแพร่ใหม่ขายไป 1.28 ล้านฉบับทั่วโลก ในจำนวนนี้มี 1.08 ล้านอันขายในญี่ปุ่นและ 200,000 อันที่ต่างประเทศ ส่วนรุ่น PlayStation Portable ขายได้ 90,000 อันในญี่ปุ่น และ 70,000 อันในอเมริกาเหนือ ณ เดือนกันยายน ค.ศ. 2007 แม้ว่าจะเผยแพร่ในเดือนมิถุนายนของปีนั้นก็ตาม ถึงแม้ว่าจะมียอดขายสูง เกมนี้กลับเป็นเกมที่ขายได้น้อยที่สุดในบรรดาสิบเกมหลักแรกของเกมชุด ไฟนอลแฟนตาซี
== อ่านเพิ่ม ==
== อ้างอิง ==
ไฟนอลแฟนตาซี
เกมสำหรับไอโอเอส
วิดีโอเกมที่มีตัวละครเอกหญิง
เกมสำหรับแฟมิคอม
โจโคโบะ

โจโคโบะ (; Chocobo) เป็นสิ่งมีชีวิตในจินตนาการในชุดเกม ไฟนอลแฟนตาซี ของ Square และ Square Enix มีลักษณะเป็นนกขนาดใหญ่สีเหลืองที่บินไม่ได้ สามารถขี่มันเป็นพาหนะหรือจะใช้มันทำอย่างอื่นได้หลายอย่าง โจโคโบะปรากฏครั้งแรกใน Final Fantasy II และให้ถูกให้ความสำคัญในภาคต่อๆมา ทำให้โจโคโบะกลายเป็นตัวละครสัญลักษณ์ประจำเกม Final Fantasy คู่กับโมกลี และด้วยความนิยมทำให้มันยังถูกนำไปสร้างเป็นชุดเกมของตัวเอง
== การปรากฏตัว ==
=== ในชุดเกม Final Fantasy ===
โจโคโบะส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในป่า (แม้ว่าใน Final Fantasy VII จะอาศัยอยู่ในทุ่งหญ้าและทุ่งหิมะ) พวกที่อยู่ในป่าจะมีนิสัยดุร้ายเมื่อรู้สึกว่าถูกคุกคาม แต่ก็สามารถทำให้เชื่องเพื่อที่จะมาใช้เป็นพาหนะได้เสมือนทหารม้าที่สามารถเดินทางอย่างรวดเร็วและมีประสิทธิภาพ ซึ่งในบทบาทนี้โจโคโบะสามารถที่จะข้ามน้ำตื้นได้ และโดยส่วนมากแล้ว เมื่อผู้เล่นขี่โจโคโบะจะสามารถเดินทางได้โดยปลอดจากการถูกโจมตี และโจโคโบะจะไม่หนีไปไหนถึงแม้ว่าถูกเล่นจะปล่อยมันไว้เพียงลำพังก็ตาม อาหารโปรดของโจโคโบะคือ Gysahl Green ซึ่งตั้งชื่อตามเมืองหนึ่งใน Final Fantasy III
=== ในชุดเกม Chocobo ===
ชุดเกม Chocobo เป็นชุดเกมที่แยกออกจากเกม Final Fantasy โดยมีเนื้อเรื่องแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง ถูกพัฒนาขึ้นโดย Square ในตอนแรก และต่อมาด้วย Square Enix
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของเกมซีรีส์ Chocobo'' ในญี่ปุ่น 
ตัวละครในไฟนอลแฟนตาซี
สัตว์เลื้อยคลานในบันเทิงคดี
วิดีโอเกมมาสคอต
โมกลี

ม๊อกกุริ  เป็นชื่อเผ่าพันธุ์ของสิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่งในเกมชุด ไฟนอลแฟนตาซี ที่มีบทบาทแตกต่างกันในแต่ละภาค เช่น เป็นพรรคพวกใน ไฟนอลแฟนตาซี VI เป็นจุดเซฟเกมใน ไฟนอลแฟนตาซี IX และเป็นชุดสวมใส่ใน ไฟนอลแฟนตาซี X-2 เป็นต้น ลักษณะโดยทั่วไปทุกภาคคือ เป็นสัตว์คล้ายแมว ตัวเล็กๆ เหมือนตุ๊กตา ขนสีขาว จมูกใหญ่สีแดง และมีปีกสีม่วงเล็กๆ คล้ายกับปีกค้างคาว 2 ข้าง
ชื่อ ม๊อก หรือ ม๊อกกุริ ตามการออกเสียงในภาษาญี่ปุ่น มาจากการผสมคำระหว่าง โมะกุระ  ที่แปลว่าตัวตุ่น กับ โคโมะริ  ที่แปลว่าค้างคาว
ตัวละครในไฟนอลแฟนตาซี
Mog
Final Fantasy#Common elements
Final Fantasy (pelisarja)#Mooglet
ปลาตะลุมพุก

บทความนี้หมายถึงปลา ส่วนตะลุมพุกในความหมายอื่นดูที่: ตะลุมพุก
ปลาตะลุมพุก หรือ ปลากระลุมพุก หรือ ปลาหลุมพุก (ใต้) เป็นปลาทะเลชนิดหนึ่งที่เข้ามาวางไข่ในน้ำจืด  มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Tenualosa toli  ในวงศ์ปลาหลังเขียว (Clupeidae)
== ลักษณะ ==
ปลาตะลุมพุกมีรูปร่างคล้ายปลาในวงศ์ปลาตะเพียน แต่ลำตัวเพรียวกว่า และส่วนครีบหลังหางยาวเว้าลึกกว่ามาก ปากกว้าง ลูกตามีเยื่อไขมันคลุม ครีบอก ครีบท้อง และครีบก้นเล็ก เกล็ดใหญ่แต่บางคลุมทั้งลำตัว เกล็ดท้องเป็นสันคม ลำตัวด้านหลังมีสีคล้ำอมฟ้าอ่อนหรือเขียวอ่อน เช่นเดียวกับหัว ด้านข้างเป็นสีเงินอมฟ้าหรือเหลืองอ่อนไปจนถึงท้อง ในปลาที่ไม่สดนักมักมีสีแดงเรื่อ ๆ ที่ข้างลำตัว ครีบมีสีเหลืองอ่อน ครีบหางสีเหลืองอ่อนเหลือบฟ้า ขอบสีคล้ำ มีขนาดโตเต็มที่ได้ราว 35–45 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในชายฝั่งทะเลตั้งแต่อ่าวเบงกอลจนถึงทะเลจีนใต้และอินโด-แปซิฟิก
== พบในประเทศไทย ==
สำหรับในประเทศไทย ในอดีตราว 60 ปีก่อน เคยพบชุกชุมในแม่น้ำเจ้าพระยา โดยจะว่ายเข้ามาวางไข่ถึงตำบลบางยี่ขัน อำเภอบางพลัด เชื่อกันว่าปลาชนิดนี้ชอบมากินกากส่าเหล้าที่โรงสุราบางยี่ขัน (ปัจจุบัน คือ ที่ตั้งของมูลนิธิชัยพัฒนา ภายในสวนหลวงพระราม 8 บริเวณเชิงสะพานพระราม 8 ฝั่งธนบุรี) กลั่นทิ้ง โดยแหล่งขึ้นชื่อการวางไข่ของปลาตะลุมพุก พบได้ตั้งแต่ตำบลสามเสน ขึ้นไปวางไข่ไกลถึงอำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี  รวมถึงพบชุกชุมที่แหลมตะลุมพุก อำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช อันเป็นที่มาของชื่อสถานที่ด้วย ซึ่งในปัจจุบันมีอนุสาวรีย์ปลาตะลุมพุกสีเหลืองแสดงไว้อยู่
ในปี ค.ศ. 1935 ซึ่งในเวลานั้นจำนวนปลาก็ลดลงมากแล้ว ฮิว แมคคอร์มิค สมิธ อธิบดีกรมประมงคนแรกรายงานว่า
ปัจจุบัน ปลาตะลุมพุกสูญพันธุ์ไปแล้วจากแม่น้ำเจ้าพระยา และหายากมากที่ทะเลสาบสงขลาและระนอง แต่ยังมีพบบ้างที่แม่น้ำราจังที่รัฐซาราวัก ในมาเลเซีย แต่ก็ลดจำนวนลงมากแล้ว  ปลาตะลุมพุกที่พบวางขายในตลาดสดในกรุงเทพมหานคร หรือภาคใต้ นั้นนำเข้ามาจากประเทศอื่นในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ ได้แก่ พม่า, อินโดนีเซีย, มาเลเซีย เข้าใจว่าน่าจะเป็นปลาตะลุมพุกชนิด T. ilisha ซึ่งเป็นปลาคนละชนิดมากกว่า เป็นปลาที่ชาวจีนนิยมบริโภคมาก แม้ว่าเนื้อจะมีก้างมาก แต่ต้องรู้วิธีการปรุงและบริโภคจึงไม่ถูกก้างตำ เนื้อมีรสชาติดี มีราคาขายที่แพงมาก
ในกลางปี ค.ศ. 2010 ทางกรมประมงได้ทำโครงการปะการังเทียมขึ้นทั้งทางอ่าวไทยและทะเลอันดามัน ปรากฏว่า มีปลาหลายชนิดที่หายากหวนกลับคืนมา รวมถึงปลาตะลุมพุกด้วย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รูปและข้อมูลปลาตะลุมพุก
ตะลุมพุก
ตะลุมพุก
วงศ์ปลาหลังเขียว
ตะลุมพุก
ตะลุมพุก
ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา
ตะลุมพุก
วีระยุทธ ดิษยะศริน

นาวาอากาศเอก วีระยุทธ ดิษยะศริน (1 พฤษภาคม พ.ศ. 2498) เป็นอดีตพระสวามี ในสมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี เป็นผู้อนุรักษ์และฟื้นฟูนางสาวสยาม  เครื่องบินพลเรือนลำแรกของไทยให้กลับมาใช้งานได้ เป็นพระชนกของ
นางสาวสยาม

นางสาวสยาม (Miss Siam) เครื่องบินพลเรือนลำแรกของประเทศไทย เป็นชื่อของเครื่องบิน OX-5 Travel Air 2000 เครื่องยนต์เคอติส 10 แรงม้า ความเร็วเต็มที่ 75 ไมล์ต่อชั่วโมง ปีก 2 ชั้น 2 ที่นั่ง โครงเหล็กห่อหุ้มด้วยผ้า ปีกโครงสร้างภายในเป็นไม้ หุ้มด้วยผ้าแฟบริค เป็นเครื่องบินส่วนตัวของนาวาอากาศเอกเลื่อน พงษ์โสภณ ซื้อมาเมื่อ พ.ศ. 2475 ในราคา 6000 บาท
เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2475  เครื่องบินนางสาวสยามได้ทำการบินไปเชื่อมสัมพันธไมตรีกับประเทศจีน โดย นาวาอากาศเอกเลื่อน พงษ์โสภณ เป็นผู้ทำการบินจากกรุงเทพฯ ผ่านประเทศลาว ประเทศเวียดนาม ไปสิ้นสุดที่เมืองซัวเถา ประเทศจีน ใช้เวลาเดินทาง 5 วัน
เมื่อ พ.ศ. 2545 เครื่องบินนางสาวสยามได้รับการปรับปรุงและอนุรักษ์ โดยสร้างขึ้นมาใหม่ ใช้เครื่องยนต์เดิม ภายใต้การดูแลของ มูลนิธิอนุรักษ์และพัฒนาอากาศยานไทย ในพระบรมราชูปภัมภ์  และมีความพยายามที่จะบินย้อนเส้นทางของนาวาอากาศเอกเลื่อน พงษ์โสภณ เพื่อเป็นการเฉลิมฉลอง 70 ปีครบรอบการบินครั้งประวัติศาสตร์ เมื่อ พ.ศ. 2475 โดยใช้นักบินจำนวน 6 คน นำโดยนาวาอากาศเอกวีระยุทธ ดิษยะศริน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น==
กว่าจะมาเป็นเครื่องบินนางสาวสยามในวันนี้ 
"The wings of Friendship"
Miss Siam : the Spirit of Aviation  เกมซิมเบียนสำหรับเล่นบนโทรศัพท์มือถือ
ฟังเพลง นางสาวสยาม โดย คาราบาว 
เครื่องบิน
จิตรกรรมตะวันออก

จิตรกรรมตะวันออก  หรือ ภาพเขียนของศิลปะสายอินเดีย เป็นงานศิลปะที่มีลักษณะเด่นอยู่ที่การแสดงเนื้อเรื่องใช้ภาพคนเป็นสิ่งดำเนินเรื่อง จึงได้รับการเอาใจใส่เป็นพิเศษที่ประดิษฐ์ภาพคนให้เด่น และประกอบด้วยทิวทัศน์ ปราสาทราชวัง ตามที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ความกลมกลืนและหลักการจัดตัวภาพมีส่วนคล้ายกัน
เฉพาะในกลุ่มประเทศในสายศิลปะอินเดีย นอกจากนั้นก็มีการเน้นภาพคนสำคัญให้เด่นกว่าคนอื่น ๆ ในภาพเดียวกัน ซึ่งเท่ากับใช้ภาพช่วยเล่าเรื่องให้เข้าใจนั่นเอง การใช้สีก็จะผสมสีให้เป็นไปตามความต้องการแล้วระบายสีจนเรียบแบบไม่เน้นแสงเงา และไม่แสดงกาลเวลาด้วย การตัดเส้นเป็นสิ่งสำคัญมาก ส่วนพื้นที่ในการเขียนภาพนั้น
มีทั้งเป็นแผ่นผนังอาคาร เขียนเป็นภาพประกอบในหนังคัมภีร์ เช่น หนังสือธรรม และหนังสือสวด เป็นต้น สำหรับการเขียนตกแต่งก็จะมีสีที่สดใสประกอบกับการตัดเส้นจนเด่นชัดยิ่งขึ้น
ส่วนจิตรกรรมหรือภาพเขียนในสายศิลปะจีน มีลักษณะเด่นอยู่ที่การแสดงแนวปรัชญาสิ่งปรากฏในภาพจึงเป็นธรรมชาติมีป่า เขา แม่น้ำ ลำธาร นก ดอกไม้ ใบไม้ โดยเฉพาะใบไม้ไผ่ของจีน ศิลปินสามารถวาดด้วยสีดำที่ผสมน้ำให้บังเกิดความอ่อนแก่ได้อย่างกลมกลืนยิ่ง สีดำเรียกว่า “ หมึกจีน ” เป็นหลักในการเขียนภาพ ส่วนสีอื่น ๆ ก็ใช้อย่างเจือจางมากและภาพส่วนมากจะมีตัวอักษรประกอบเพื่อให้เกิดแง่คิดทางปรัชญาธรรมะ สำหรับภาพที่ใช้คัมภีร์พระไตรปิฎกเขียนเป็นภาพคน เพื่อเล่าเรื่องหรืออธิบายเรื่องด้วย  แต่จิตรกรรมของญี่ปุ่นมีสีมากขึ้น การใช้สีที่ค่อนข้างสดใสแต่ก็เจือจางเป็นสีบาง ๆ เท่านั้น
การจัดวางภาพจิตรกรรมในสายศิลปะจีน จะเห็นได้ว่าพยายามเน้นจินตนาการอัน ประกอบด้วยธรรมชาติต่าง ๆ ดังกล่าวว่า สำหรับการใช้สีนั้น เฉพาะงานวิจิตรกรรมมักจะเป็นสีเจือจาง แต่ถ้าเป็นการใช้สีตกแต่งก็จะเป็นสีที่สดใส
ศิลปะเอเชีย
จิตรกรรม
ประติมากรรมตะวันออก

งานประติมากรรมตะวันออก  ส่วนใหญ่ก็เกี่ยวข้องกับศาสนาจึงมักจะเป็นเทวรูป พระพุทธรูป หรือ พระโพธิสัตว์ ซึ่งมีทุกขนาดตั้งแต่ใหญ่โตมหึมา จนถึงเล็กกระจิดริด ลักษณะของประติมากรรมอาจแบ่งออกได้ตามสายศิลปะเช่นเดียวกับจิตรกรรมดังต่อไปนี้
ประติมากรรมทางสายศิลปะอินเดียนั้น ก็เนื่องมาจากลักษณะรูปแบบที่ได้สร้างสรรค์ขึ้นในยุคสมัยต่าง ๆ ซึ่งก็ได้ถ่ายทอดไปสู่ประเทศอื่น ๆ อยู่ตลอดเวลาตาม “ คลื่นศาสนา ” ที่แพร่สะพัดไปเป็นครั้งคราว จึงเห็นได้ว่าประเทศที่รับเอาลักษณะรูปแบบไปจากอินเดียนั้น ได้คิดสร้างสรรค์ขึ้นใหม่ตามรสนิยมของตนเองจนกลายเป็นศิลปะที่ได้รับการยกย่อง เช่น ประติมากรรมของไทย ของกัมพูชา เป็นต้น แม้ในประเทศเดียวกันก็ยังมีการสร้างสรรค์ให้แตกต่างกันออกไปตามยุคตามสมัยด้วย ตัวอย่างเช่น พระพุทธรูปของไทย ก็ยังสามารถแยกออกได้ว่า เป็นยุคสมัยใดบ้าง  ประติมากรรมเหล่านี้ได้ชี้เห็นถึงความคิดสร้างสรรค์ จนกลายเป็นลักษณะของแต่ละประเทศ แต่ส่วนใหญ่แล้วสร้างรูปแบบขึ้นโดยเน้นความงามให้เหมือนธรรมชาติ เช่น ร่างกายของประติมากรรมที่เกลี้ยงเกลา ไม่แสดงกล้ามเนื้อ เครื่องประดับแพรวพราวตามแบบของ แต่ละประเทศ ประติมากรรมเหล่านี้มีทั้งแกะสลักด้วยไม้ หิน และปั่นหล่อด้วยโลหะที่เรียกว่า “ สัมฤทธิ์ ”
ประติมากรรมในสายศิลปะจีน ก็อาศัยลักษณะรูปแบบประติมากรรมอินเดียมาตั้งแต่ในระยะแรก เฉพาะพระพุทธรูปจะเห็นได้ชัดว่า ดำเนินตามลักษณะพระพุทธรูปของอินเดียติดต่อมาเกือบทุกระยะ เช่น สมัยคันธาระ สมัยมถุรา สมัยอมราวดี สมัยคุปตะ เป็นต้น พระพุทธรูปของจีนเองก็แพร่หลายออกไปอีกหลายประเทศ มีญี่ปุ่น เกาหลี เป็นต้น แต่ละประเทศก็สามารถสร้างสรรค์แสดงลักษณะแบบอย่างที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเองได้ ทำให้บังเกิดพระพุทธรูปขนาดต่าง ๆ เช่น ในประเทศญี่ปุ่นมีพระพุทธรูป “ ไดบุดสุ ” สูงใหญ่มาก
ทัศนศิลป์
สถาปัตยกรรมตะวันออก

งานสถาปัตยกรรมตะวันออก    อาจแบ่งออกได้ตามประโยชน์ช่วงใช้  จึงมีทั้งที่อยู่อาศัยและสิ่งก่อสร้างในศาสนา และเนื่องจากประเทศในตะวันออกส่วนใหญ่อยู่ในโซนร้อน มีฝนชุกบ้าง มีอากาศแปรปรวนหนาวร้อนจัดบ้าง หลังคาของอาคารส่วนใหญ่จะมีจั่วสูง ซึ่งแตกต่างกับอินเดีย เพราะแม้ว่าจะเป็นประเทศแม่บทบาททางศิลปะและวัฒนธรรมของเอเซีย แต่ก็มิได้มีสิ่งก่อสร้างเฉพาะ ที่อยู่อาศัยเช่นเดียวกับประเทศอื่น ๆ ทั้งนี้เป็นเพราะอากาศตามปกติของอินเดียออกจะแห้งแล้งและหนาวจัดในบางฤดู ที่อยู่อาศัยจึงสร้างขึ้นเพื่อป้องกันอากาศที่แปรปรวน แต่ประเทศทางตะวันออกไกลมีฝนตกชุก มีอากาศร้อน ที่อยู่อาศัยจึงหลังคาสูง และปลูกอยู่บนเสาสูง
ลักษณะของสถาปัตยกรรมตะวันออกเป็นไปตามฐานะของบุคคลอย่างเห็นได้ชัด เช่น ปราสาทราชวังของกษัตริย์ หรือคฤหาสน์อันโอ่อ่าของคหบดี หรือกระท่อมไม้ไผ่ มุงหญ้าคาของคนในชนบท สิ่งเหล่านี้มิได้เป็นสิ่งแปลกประหลาด เพราะดูจะเหมือนกันทุกแห่งในโลก
พิจารณาในด้านการศึกษารูปแบบการตกแต่งแล้ว จะเห็นความคิดสร้างสรรค์ตามความเหมาะสมยิ่งขึ้น เช่น ในถิ่นที่มีไม้มากก็จะใช้ไม้หรือในถิ่นที่มหาไม้ได้ยากกว่า ก็จะใช้วัสดุอย่างอื่น การสร้างที่อยู่อาศัยจึงขึ้นกับสิ่งแวดล้อมหลายอย่าง เช่น อุปกรณ์ ดินฟ้าอากาศ และพื้นเพสภาพความเป็นอยู่ของผู้คน
สำหรับศาสนสถาน หรือ สิ่งก่อสร้างในศาสนานั้น แตกต่างกันออกไปจากที่อยู่อาศัย บ้างมีความมุ่งหมายให้เกิดความถาวรมั่นคง มีอายุยืนนาน จึงมักจะก่อสมร้างด้วยหิน หรือ อิฐปูนตามกำลังศรัทธา เช่น ในประเทศอินเดีย สมัยราชวงค์คุปตะ มีการเจาะภูเขาสร้างเป็น
“ วิหารถ้ำ ” เช่น ถ้ำอาจันตะ มีอยู่ถึง 20 กว่าถ้ำ แต่ถ้าถ้ำประดิษฐ์สิ่งตกแต่งอย่างวิจิตรบรรจง จนเหนือความสามารถของมนุษย์ในปัจจุบันที่จะทำเช่นนั้นได้ การสร้างศาสนาสถานในลักษณะต่าง ๆ
ของประเทศตะวันออก แม้ว่ามีแม่บทคือ อินเดีย แต่ก็ยังสามารถประดิษฐ์ให้เป็นแบบอย่างเฉพาะของแต่ละประเทศได้ นับว่าเป็นความคิดสร้างสรรค์ซึ่งคนสมัยก่อน ๆ ได้ฝากความคิด และฝีมือไว้เป็นอุทาหรณ์
การตกแต่งประดับประดาสิ่งก่อสร้างเฉพาะที่อยู่อาศัยย่อมแตกต่างกับศาสนสถานเพราะ ที่อยู่อาศัยนั้น มุ่งแสดงฐานะความสะดวกสบาย และความสุขของผู้อยู่อาศัยที่เป็นเจ้าของ แต่ศาสนสถานนั้นมุ่งจรรโลงศาสนา ทุ่มเทพลังความคิดและฝีมือเพื่อเสริสร้างความศรัทธาแก่มหาชน อาจทำตามผู้มีอำนาจบงการก็จริงอยู่ แต่ส่วนใหญ่แล้วเป็นสถานที่ทำให้เกิดความวิเวกจิตสงบ จึงมีการตกแต่งที่แตกต่างกันออกไปบ้าง เรื่องราวที่นำมาประกอบกับความเข้าใจในการตกแต่งอาจมีทั้งจิตรกรรมและประติมากรรม ซึ่งล้วนแล้วแต่เพื่อประโยชน์สุขทางศาสนาร่วมกันของมหาชนทั้งสิ้น
สถาปัตยกรรม
ปืนลูกซอง

ปืนลูกซอง หรือ ช็อทกัน (shotgun) คือปืนลำกล้องเรียบ ที่ใช้ยิงกระสุนลูกปราย  ปืนลูกซองมีประวัติยาวนานตั้งแต่สมัยใช้ยิงด้วยการจุดชนวน เป็นการนำเอาเม็ดกระสุนตะกั่วจำนวนมากกว่า 1 นัด ใส่ในปืนเพื่อให้มีโอกาสยิงถูกเป้าหมายได้ง่ายขึ้น มักจะใช้ในการยิงเป้าเคลื่อนที่เป็นหลัก เช่น การยิงนกที่บินในอากาศ การวัดขนาดลำกล้องใช้การนำเอาตะกั่วน้ำหนัก 1 ปอนด์ มาแบ่งเป็นส่วน ๆ เท่ากัน แล้วปั้นเป็นลูกกลม และลูกกลมขนาดนั้นจะลอดผ่านลำกล้องได้พอดี ยกตัวอย่าง ถ้าแบ่งเป็น 12 ส่วน เอา 1 ส่วนมาปั้นเป็นลูกกลมแล้วผ่านลำกล้องได้ เราเรียกว่า ลูกซองขนาด 12 หรือ 12 เกจ ขนาดเม็ดลูกปรายที่บรรจุไว้ในกระสุนลูกซอง จะมีต่าง ๆ กันไปตามวัตถุประสงค์ที่ใช้ โดยมีมาตรฐานอยู่หลายแบบ แต่ที่เป็นแบบใหญ่ ๆ ได้แก่ มาตรฐานอเมริกา มาตรฐานอังกฤษ และมาตรฐานยุโรป
อาวุธปืน
อาวุธตำรวจ
อุปกรณ์เก็บเสียงปืน

ปืนลดเสียง คือปืนที่มีเครื่องบังคับเสียง ( Suppressor) ให้เสียงลดลงมากกว่าปกติ  หรือปืนที่ใช้กระสุนที่ออกแบบมาให้มีเสียงเบากว่าปกติ
เพื่อป้องกันให้เสียงในการยิงปืนดังน้อยลง และป้องกันอันตรายที่เกิดจากเสียงดังของปืน อุปกรณ์ลดเสียงปืนจะแตกต่างจากอุปกรณ์เก็บเสียงปืน เพราะเป็นเพียงแค่การลดเสียงเท่านั้นเอง
ปืนเก็บเสียง คือปืนที่มีเครื่องดับเสียง ( Silencer)   ให้ปืนที่ใช้กระสุนที่ออกแบบมาให้มีเสียงเบามาก
ซึ่งจะถูกใช้ในการปฏิบัติการลับ เพื่อยิงปืนสู่เป้าหมายโดยไม่ให้เกิดเสียงเลย
ส่วนประกอบของปืน
อาวุธปืน
ปืนสั้น

ปืนสั้น หรือ ปืนพก (handgun) ปืนที่สามารถถือยิงได้ด้วยมือเดียว แต่โดยมากเรียกรวมกันว่าปืนสั้น มีสองชนิดแบ่งตามลักษณะของการเก็บกระสุน ได้แก่ ลูกโม่ (revolver) และแบบที่มีการเก็บกระสุนต่อรวมเข้ากับลำกล้อง (pistol) ซึ่งยังจำแนกต่อไปได้อีก
นอกจากนี้แล้ว ปืนสั้นยังหมายรวมถึงปืนสั้นยิงทีละนัด (single-shot pistols) ปืนลูกโม่ ปืนสั้นกึ่งอัตโนมัติ (semi-automatic pistols) และปืนสั้นอัตโนมัติ (machine pistols)
สำหรับทางขวามือ เป็นปืนสั้นชนิดที่มีการเก็บกระสุนต่อรวมเข้ากับลำกล้อง โคลท์ M1911
อาวุธปืน
 
อาวุธตำรวจ
ศิลปะก่อนประวัติศาสตร์

ศิลปะก่อนประวัติศาสตร์ คืองานศิลปะที่ได้เริ่มทำก่อนกันมาก่อนที่มนุษย์จะรู้จักการบันทึกเรื่องราวที่เรียกว่ายุคก่อนประวัติศาสตร์ โดยนับตั้งแต่ ยุคหินเก่าตอนปลาย ซึ่งอยู่ในช่วงเวลาประมาณ 30,000-10,000 ปีมาแล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วง  15,000-10,000 มานั้น มนุษย์ได้เขียนภาพสี  และขูดขีดบนผนังถ้ำและเพิงผา เป็นภาพสัตว์ การล่าสัตว์และภาพลวดลายเรขาคณิต โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อแสดงออกเกี่ยวกับวิถีชีวิตประจำวัน และแสดงความสามารถในการล่าสัตว์
ภาพเหล่านี้มักระบายด้วยถ่านไม้ และสีที่ผสมกับไขมันสัตว์ พบได้ทั่วไปในประเทศฝรั่งเศสและภาคเหนือของสเปน ที่มีชื่อเสียงมากได้แก่ ถ้ำลาสโกซ์ ในฝรั่งเศส  ถ้ำอัลตามิรา ในสเปน งานศิลปะในยุคเก่าไม่มีเพียงแต่การเขียนภาพเท่านั้น ยังมีการปั้นรูปด้วยดินเหนียว หรือแกะสลักบนกระดูก เขาสัตว์  และงาช้าง
เรื่องราวที่นิยมทำกันได้แก่เรื่อง การล่าสัตว์ หรือบางก็มีรูปคน เป็นรูปสตรี ซึ่งอาจมีความหมายถึงการให้กำเนิดเป็นการเพิ่มความอุดมสมบูรณ์ให้กับชนเผ่า
*
ศิลปะอียิปต์โบราณ

ศิลปะอียิปต์ อยู่ในช่วงเวลา 3,000 ปี ก่อนคริสต์ศักราชถึงคริสต์ศักราชที่ 1000 ชาวอียิปต์มีศาสนาและพิธีกรรมอันซับซ้อน แทรกซึมอยู่เป็นวัฒนธรรมอยู่ในสังคมเป็นเวลานาน มีการนับถือเทพเจ้าที่มีลักษณะอันหลากหลาย ดังนั้น งานจิตรกรรม ประติมากรรม และ สถาปัตยกรรมส่วนมากจึงเป็นเรื่องเกี่ยวกับศาสนา พิธีกรรม โดยเฉพาะพิธีฝังศพ ซึ่งมีความเชื่อว่าเมื่อตายแล้วจะยังมีชีวิตอยู่ในโลกใหม่ได้อีก จึงมีการรักษาศพไว้อย่างดี และนำสิ่งของเครื่องใช้ที่มีค่าของผู้ตายบรรจุตามลงไปด้วย
==จิตรกรรม==
งานจิตรกรรมของอียิปต์ เป็นภาพที่เขียนไว้บนฝาผนังสุสานและวิหารต่าง ๆ สีที่ใช้ เขียนภาพทำจากวัสดุทางธรรมชาติ ได้แก่เขม่าไฟ สารประกอบทองแดง หรือสีจากดินแล้วนำมาผสมกับน้ำและยางไม้ ลักษณะของงานจิตรกรรมเป็นงานที่เน้นให้เห็นรูปร่างแบน ๆ มีเส้นรอบ นอกที่คมชัด จัดท่าทางของคนแสดงอิริยาบถต่าง ๆ ในรูปสัญลักษณ์มากกว่าแสดงความเหมือนจริงตามธรรมชาติ  มักเขียนอักษรภาพลงในช่องว่างระหว่างรูปด้วย และเน้นสัดส่วนของสิ่งสำคัญในภาพให้ใหญ่โตกว่าส่วนประกอบอื่น ๆ เช่นภาพของกษัตริย์หรือฟาโรห์ จะมีขนาดใหญ่กว่า มเหสี และคนทั้งหลาย นิยมระบายสีสดใส บนพื้นหลังสีขาว
==ประติมากรรม==

งานประติมากรรมของอียิปต์ จะมีลักษณะเด่นกว่างานจิตรกรรม มีตั้งแต่รูปแกะสลักขนาดมหึมาไปจนถึงผลงานอันประณีตบอบบางของพวกช่าทงทอง ชาวอิยิปต์นิยมสร้างรูปสลักประติมากรรมจากหินชนิดต่าง ๆ  เช่น หินแกรนิต หินดิโอไรด์ และหินบะซอลท์  หรือบางทีก็ เป็นหินอะลาบาสเตอร์ ซึ่งเป็นหินเนื้ออ่อนสีขาว ถ้าเป็นประติมากรรมขนาดใหญ่ก็มักเป็นหินทราย  นอกจากนี้ยังมีการทำจากหินปูน และไม้ซึ่งมักจะพอกด้วยปูนและระบายสีด้วย งานประติมากรรมขนาดเล็กมักจะทำจากวัสดุมีค่า เช่น ทองคำ เงิน อิเลคตรัม  หินแลพิสแลซูลี  เซรามิค ฯลฯ
ประติมากรรมของอียิปต์มีทั้งแบบนูนต่ำ แบบลอยตัว แบบนูนต่ำมักจะแกะสลักลวดลายภาพบนผนัง  บนเสาวิหาร และประกอบรูปลอยตัว  ประติมากรรมแบบลอยตัวมักทำเป็น รูปเทพเจ้าหรือรูปฟาโรห์ ที่มีลักษณะคล้ายกับเทพเจ้า นอกจากนี้ยังทำเป็นรูปข้าทาสบริวาร สัตว์เลี้ยง และ สิ่งของเครื่องใช้ต่าง ๆ เพื่อใช้ประกอบในพิธีศพอีกด้วย   ในที่นี้ทางเราจึงให้ข้อมูลครบถ้วน
==สถาปัตยกรรม==

สถาปัตยกรรมอียิปต์ ใช้ระบบโครงสร้างเสาและคาน แสดงรูปทรงที่เรียบง่ายและ แข็งทื่อ ขนาดช่องว่างภายในมีเล็กน้อยและต่อเนื่องกันโดยตลอด สถาปัตยกรรมสำคัญของชาวอียิปต์ได้แก่ สุสานที่ฝังศพ ซึ่งมีตั้งแต่ของประชาชนธรรมดาไปจนถึงกษัตริย์ ซึ่งจะมีความวิจิตร พิสดาร ใหญ่โตไปตามฐานะ และอำนาจ ลักษณะของการสร้างสุสานที่เป็นสถาปัตยกรรมสำคัญแห่งยุคก็คือ พีระมิด พีระมิดในยุคแรกเป็นแบบขั้นบันได หรือเรียกว่า มัสตาบา ต่อมามีการพัฒนา รูปแบบวิธีการก่อสร้างจนเป็นรูปพีระมิดที่เห็นในปัจจุบัน  นอกจากนี้ ยังมีการสร้างวิหารเทพเจ้า เพื่อใช้ประกอบพิธีกรรมของนักบวช และวิหารพิธีศพ เพื่อใช้ประกอบพิธีศพ ในสมัยอาณาจักรใหม่ วิหารเหล่านี้มีขนาดใหญ่โต และสวยงาม  ทำจากอิฐและหิน ซึ่งนำรูปแบบวิหารมาจากสมัยอาณาจักรกลางที่เจาะเข้าไปในหน้าผา บริเวณหุบผากษัตริย์และ หุบผาราชินี ซึ่งเป็นบริเวณที่มีสุสานกษัตริย์และราชินีฝังอยู่เป็นจำนวนมาก
ศิลปะ
อียิปต์โบราณ
วังสวนผักกาด

วังสวนผักกาด เดิมเป็นสวนผักกาด เป็นวังที่ประทับของพระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนครสวรรค์ศักดิพินิต และ หม่อมราชวงศ์พันธุ์ทิพย์ บริพัตร (เทวกุล)  ตั้งอยู่บนพื้นที่ 6 ไร่ บนถนนศรีอยุธยา เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร โดยสร้างเพื่อประทับในช่วงสุดสัปดาห์ และเปิดให้บุคคลภายนอกเข้าชมศิลปะและโบราณวัตถุ โดยที่เจ้าของบ้านยังใช้เป็นที่พำนักอยู่ ตั้งแต่ พ.ศ. 2495 ภายหลังจากพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุมภฏพงษ์บริพัตร กรมหมื่นนครสวรรค์ศักดิพินิต สิ้นพระชนม์เมื่อ พ.ศ. 2502 พระชายา คือ หม่อมราชวงศ์พันธุ์ทิพย์ บริพัตร ได้มอบให้วังสวนผักกาดอยู่ในความดูแลของ มูลนิธิจุมภฏ-พันธุ์ทิพย์ และเปิดเป็น พิพิธภัณฑ์วังสวนผักกาดตั้งแต่นั้นมา
วัตถุโบราณที่จัดแสดงในพิพิธภัณฑ์ที่น่าสนใจนั้นได้แก่ ประติมากรรมพระอุมาเทวีศิลปะลพบุรี, หอเขียนลายรดน้ำสมัยอยุธยาตอนปลาย, และโบราณวัตถุจากแหล่งโบราณคดีบ้านเชียง จ.อุดรธานี
== อาคาร-บ้านในวังสวนผักกาด ==
วังสวนผักกาดมีอาคารและบ้านหลายแห่งด้วยกันดังนี้
ตำหนักไทยโบราณ 8 หลังโดยตำหนักไทยโบราณทั้ง 8 หลังมีวัตถุโบราณมากมาย อาทิ ภาพเขียน เงินตราโบราณรูปปั้น เป็นต้น
* หลังที่ 1 2 3 และ 4 มีทางเชื่อมติดกัน
* ส่วนหลังที่ 5 ถึง 8 อยู่ห่างกันไปทางทิศตะวันตกของวัง
หอเขียน 1 หอ เป็นของเจ้านายสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
พิพิธภัณฑ์วังสวนผักกาด
ยลความงามเมื่อครั้งอดีตที่ "วังสวนผักกาด" 
วังสวนผักกาด 
พิพิธภัณฑ์ในกรุงเทพมหานคร
สวนผักกาด
เรือนไทย
อาคารอนุรักษ์
สิ่งก่อสร้างในเขตราชเทวี
อดีตที่ประทับของพระมหากษัตริย์ในกรุงเทพมหานคร
ศิลปะโรมันโบราณ

ศิลปะโรมัน (พ.ศ. 340 - พ.ศ. 870) แบบอย่างศิลปะโรมันปรากฏลักษณะชัดเจนในช่วงพุทธศตวรรษที่ 4 เรื่อยมาจนกระทั่งประมาณ พ.ศ. 1040 โดยในช่วงเวลาหลังได้เปลี่ยนสาระเรื่องราวใหม่เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับศาสนาคริสต์ สืบต่อมาเป็นเวลาอีกนานมาก จนกระทั่งเมื่อกรุงคอนสะแตนติโนเปิลได้กลายเป็นเมืองหลวงใหม่ของจักรวรรดิโรมัน ในปี พ.ศ. 870 ทำให้สมัยแห่งโรมันต้องสิ้นสุดลง แหล่งอารยธรรมสำคัญของโรมัน คือ
อารยธรรมกรีกและอีทรัสกัน
== จิตรกรรม ==

จิตรกรรม อาศัยจากการค้นคว้าข้อมูลจากเมืองปอมเปอี สตาบิเอ และ เฮอร์คิวเลนุม ซึ่งถูกถล่มทับด้วยลาวาจากภูเขาไฟวิสุเวียส เมื่อ พ.ศ. 622 และถูกขุดค้นพบในสมัยปัจจุบัน จิตรกรรมฝาผนังประกอบด้วยแผงรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ซึ่งมักเลียนแบบหินอ่อน  เป็นภาพทิวทัศน์ ภาพคน และภาพเกี่ยวกับสถาปัตยกรรม มีการใช้แสงเงา และกายวิภาคของมนุษย์ชัดเจน  เขียนด้วยสีฝุ่นผสมกับกาวน้ำปูน และสีขี้ผึ้งร้อน นอกจากการวาดภาพ ยังมีภาพประดับด้วยเศษหินสี (งานโมเสก)  ซึ่งใช้กันอย่างกว้างขวาง ทั้งบนพื้นและผนังอาคาร
== ประติมากรรม ==

ประติมากรรมโรมันรับอิทธิพลมากจากชาวอีทรัสกันและกรีกยุคเฮเลนิสติก แสดงถึงลักษณะที่ถูกต้องทางกายภาพ เป็นแบบอุดมคติที่เรียบง่าย แต่ดูเข้มแข็งมาก ประติมากรรมอีกชนิดหนึ่งที่เป็นที่นิยมคือประติมากรรมรูปนูนเรื่องเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ มีรายละเอียดของเรื่องราว เหตุการณ์ถูกต้อง  ชัดเจน ประติมากรรมโรมันในยุคหลัง ๆ เริ่มเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับพิธีกรรมทางศาสนามากเป็นพิเศษ วัสดุที่ใช้สร้างประติมากรรมของโรมันมักสร้างขึ้นจาก  ขี้ผึ้ง ดินเผา หิน และสำริด
== สถาปัตยกรรม ==

สถาปัตยกรรมโรมัน ได้แก่อาคารต่าง ๆ ส่วนมากเป็นรูปทรงพื้นฐาน วัสดุที่ใช้สร้างอาคารได้แก่ ไม้ อิฐ ดินเผา หิน ปูน และคอนกรีต ซึ่งชาวโรมันเป็นชาติแรกที่ใช้คอนกรีตอย่างกว้างขวาง และพัฒนารูปแบบออกจากระบบเสาและคาน ไปสู่ระบบโครงสร้างวงโค้ง หลังคาทรงโค้ง หลังคาทรงกลมลอยได้ และหลังคาทรงโค้งกากบาท มีการนำสถาปัตยกรรมที่สำคัญของกรีกทั้ง 3 แบบ  มาเปลี่ยนแปลงและปรับปรุงให้วิจิตรบรรจงขึ้น ชาวกรีกใช้เสาเป็นส่วนหนึ่งของโครงสร้าง แต่ชาวโรมันมักจะเพิ่มการตกแต่งลงไป โดยไม่คำนึงถึงประโยชน์ทางโครงสร้างเท่าไรนัก ลำเสาของกรีกจะเป็นท่อน ๆ นำมาวางซ้อนต่อกันขึ้นไป แต่เสาของโรมันจะเป็นเสาหินแข็งสูงใหญ่ท่อนเดียวตลอด รูปแบบอนุสาวรีย์ที่พบมากของโรมันคือ ประตูชัย เป็นสิ่งก่อสร้างตั้งอิสระประดับตกแต่งด้วยคำจารึก และรูปนูนบรรยายเหตุการณ์ที่เป็นอนุสรณ์ สถาปัตยกรรมที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งของโรมัน คือสะพานส่งน้ำ ซึ่งใช้เป็นทางส่งน้ำจากภูเขามาสู่เมืองต่าง ๆ ของชาวโรมันเป็นสิ่งก่อสร้างที่แสดงถึงความก้าวหน้าทางวิศวกรรมของโรมันอย่างเห็นได้ชัดสถาปัตยกรรมโรมันในช่วง พ.ศ. 600 - 873 ได้สะท้อนให้เห็นความมั่งคั่งและ อำนาจของจักรวรรดิโรมัน อาคารสถาปัตยกรรมมีขนาดกว้างใหญ่ และมีการตกแต่งอย่างฟุ่มเฟือย มีการควบคุมทำเลที่ตั้ง การจัดภูมิทัศน์อย่างพิถีพิถัน มีการสร้างลานชุมนุมชาวเมือง โรงมหรสพหรือสนามกีฬา โรงอาบน้ำสาธารณะ และ อาคารที่พักอาศัยต่าง ๆ เป็นจำนวนมาก ภายในอาคารมักประดับด้วยหินอ่อน หินสีชมพู และประติมากรรมแกะสลักตกแต่งอย่างสวยงาม
ศิลปะตะวันตก
ประเทศอิตาลี
โรมันโบราณ
ศิลปะโรมันโบราณ