pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
อำเภอปากคาด

ปากคาด  เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดบึงกาฬ เดิมเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดหนองคาย ต่อมาได้แยกออกมาจัดตั้งเป็นจังหวัดบึงกาฬตามพระราชบัญญัติตั้งจังหวัดบึงกาฬ พ.ศ. 2554 อันมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 23 มีนาคม 2554 เป็นต้นไป
== ประวัติ ==
หมู่บ้านปากคาด เป็นหมู่บ้านเล็กๆ ที่มีประชากรประมาณ 25 หลังคาเรือน หมู่บ้านปากคาด สมัยนั้นอยู่ในเขตปกครองของตำบลโพนแพง อำเภอโพนพิสัย มีหมู่บ้าน วัด โรงเรียน มีโรงเรียนตั้งอยู่ในวัดสว่างอุทิศ หรือวัดท่าปากน้ำ ซึ่งตั้งอยู่บริเวณปากห้วยคาด จึงเป็นที่มาของชื่อหมู่บ้าน เพราะส่วนใหญ่จะนิยมจัดตั้งตามลักษณะภูมิประเทศ
สมัยนั้น การสัญจรทางบกยังเป็นเส้นทางยุทธศาสตร์ การเดินทางทางบกจึงลำบากมาก การเดินทางส่วนใหญ่จึงนิยมเดินทางทางน้ำ บ้านปากคาดเป็นเมืองท่าชุมทาง มีท่าเรือ จึงมีการติดต่อค้าขาย และเป็นจุดรวมสินค้าการเกษตร และของป่าต่างๆ เช่น สัตว์ป่า ข้าวเปลือก ชัน ปอ หวาย น้ำมันยาง เป็นต้น ชาวบ้านจะนำสินค้าโดยการ เดิน ขน แบก ถ้ามากหน่อยก็ใช้เกวียน  สินค้าส่วนใหญ่จะมาจากดงศรีชมพู แถวบ้านนาขาม บ้านโคกกลาง สินค้าทุกอย่างจะถูกนำมารวมไว้ที่ท่าเรือปากคาด โดยวางเรียงเป็นแพยาวจากริมน้ำขึ้นมายังริมถนน บริเวณปากห้วยคาดในปัจจุบัน เพื่อรอพ่อค้า มารับซื้อใส่เรือกำปั่น เพื่อขนส่งสินค้าและผู้โดยสาร ไปยังจังหวัดต่อไป
วันที่ 22 มกราคม 2506 ตั้งตำบลปากคาด แยกออกจากตำบลโพนแพง
วันที่ 5 มีนาคม 2511 จัดตั้งสุขาภิบาลปากคาด ในท้องที่หมู่ 1 บ้านปากคาด หมู่ 4 บ้านโนนชัยศรี และหมู่ 7 บ้านท่าสวรรค์ ตำบลปากคาด
วันที่ 19 มิถุนายน 2516 ตั้งตำบลหนองยอง แยกออกจากตำบลปากคาด
วันที่ 31 ตุลาคม 2521 ตั้งตำบลนากั้ง แยกออกจากตำบลปากคาด
วันที่ 21 พฤศจิกายน 2521 แยกพื้นที่ตำบลปากคาด ตำบลหนองยอง และตำบลนากั้ง จากอำเภอโพนพิสัย มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอปากคาด และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอโพนพิสัย
วันที่ 25 พฤศจิกายน 2528 ตั้งตำบลโนนศิลา แยกออกจากตำบลปากคาด
วันที่ 20 มีนาคม 2529 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอปากคาด อำเภอโพนพิสัย เป็น อำเภอปากคาด
วันที่ 10 ตุลาคม 2529 ตั้งตำบลสมสนุก แยกออกจากตำบลหนองยอง
วันที่ 29 กรกฎาคม 2534 ตั้งตำบลนาดง แยกออกจากตำบลโนนศิลา
วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะจากสุขาภิบาลปากคาด เป็นเทศบาลตำบลปากคาด ด้วยผลของกฎหมาย
วันที่ 22 มีนาคม 2554 แยกพื้นที่อำเภอบึงกาฬ อำเภอโซ่พิสัย อำเภอบุ่งคล้า อำเภอบึงโขงหลง อำเภอปากคาด อำเภอพรเจริญ และอำเภอศรีวิไล จังหวัดหนองคาย มาตั้งเป็น จังหวัดบึงกาฬ และเปลี่ยนชื่ออำเภอบึงกาฬ เป็นอำเภอเมืองบึงกาฬ
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอปากคาดมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับแขวงบอลิคำไซ (ประเทศลาว)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเมืองบึงกาฬและอำเภอโซ่พิสัย
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอโซ่พิสัย
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอรัตนวาปี (จังหวัดหนองคาย) และแขวงบอลิคำไซ (ประเทศลาว)
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอปากคาดแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 6 ตำบล 64 หมู่บ้าน ได้แก่
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอปากคาดประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจำนวน 7 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลปากคาด ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลปากคาดและบางส่วนของตำบลโนนศิลา
องค์การบริหารส่วนตำบลปากคาด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปากคาด (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลปากคาด)
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองยอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองยองทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลนากั้ง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนากั้งทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลโนนศิลา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนศิลา (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลปากคาด)
องค์การบริหารส่วนตำบลสมสนุก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสมสนุกทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลนาดง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาดงทั้งตำบล
== อ้างอิง ==
ปากคาด
อำเภอสังคม

สังคม เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดหนองคาย มีชื่อเสียงด้านการท่องเที่ยวทางธรรมชาติและวิถีชีวิตความเป็นอยู่ของประชาชนในแถบนี้ และอำเภอสังคมยังเป็นอำเภอที่มีสถานที่ท่องเที่ยวมากที่สุดของจังหวัดหนองคายอีกด้วย
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอสังคมตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกสุดของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับ นครหลวงเวียงจันทน์ (ประเทศลาว)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอศรีเชียงใหม่และอำเภอโพธิ์ตาก
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอบ้านผือและอำเภอนายูง (จังหวัดอุดรธานี)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอปากชม (จังหวัดเลย)
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอสังคมแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 36 หมู่บ้าน ได้แก่
{|
|-
||1.||แก้งไก่|| || (Kaeng Kai)  || ||6 หมู่บ้าน
|-
||2.||ผาตั้ง|| || (Pha Tang)   || ||7 หมู่บ้าน
|-
||3.||บ้านม่วง || ||(Ban Muang)|| ||7 หมู่บ้าน
|-
||4.||นางิ้ว|| || (Na Ngio)  || ||9 หมู่บ้าน
|-
||5.||สังคม|| || (Sangkhom) || ||7 หมู่บ้าน
|}
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอสังคมประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลสังคม ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลแก้งไก่และตำบลสังคม
องค์การบริหารส่วนตำบลแก้งไก่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแก้งไก่ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลสังคม)
องค์การบริหารส่วนตำบลผาตั้ง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลผาตั้งทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านม่วง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านม่วงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลนางิ้ว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนางิ้วทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลสังคม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสังคม (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลสังคม)
== สถานที่ท่องเที่ยว ==
วัดถ้ำศรีมงคล (วัดถ้ำดินเพียง) 
วัดผาตากเสื้อ
ทะเลหมอกภูอีห้วยสัน
ภูผาดัก
หนองปลาบึก
คกอาน(แก่งคกอาน)
ภูโล้น
ภูห้วยเซียงดา
ภูป่าซาง
น้ำตกธารทิพย์
น้ำตกธารทอง
เหมืองทองโบราณ
แก่งก้อนแดง-หาดแห่
ไร่ข้าวโพดบ้านวังมน
แก่งพาล (แกรนด์แคนยอนหนองคาย)
แก่งก้อนค้าง
น้ำตกท่าลี่
น้ำตกตาดเซา
ก้อนแท่นบรรทม
จุดชมวิวบ้านหนอง
จุดชมวิวบ้านม่วง
ก้อนแข่ (ก้อนจระเข้)
หาดแสน
หาดทรายขาว
หาดคกอาน
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
องค์การบริหารส่วนตำบลผาตั้ง 
สังคม
อำเภอโซ่พิสัย

โซ่พิสัย  เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดบึงกาฬซึ่งแยกออกมาจากจังหวัดหนองคายตามพระราชบัญญัติตั้งจังหวัดบึงกาฬ พ.ศ. 2554 อันมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 23 มีนาคม 2554 เป็นต้นไป
==ประวัติ==
คำว่า “โซ่” หมายถึง ชนเผ่าหนึ่ง ที่ได้อพยพจากทางภาคเหนือของประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว ได้เข้ามาอาศัยอยู่ในพื้นที่ปัจจุบัน ประมาณ 250 ปี โดยชนกลุ่มดังกล่าวเรียกตนเองว่าชาวโซ่หรือไทโซ่ เดิมบ้านโซ่ ขึ้นตรงต่อเมืองโพนพิสัย จนกระทั่งสมัยรัชกาลที่ 5 บ้านโซ่ได้รับยกระดับฐานะเป็นตำบล และเป็นตั้งเป็นกิ่งอำเภอโซ่พิสัยในปี พ.ศ. 2515  จนกระทั่งเป็นอำเภอโซ่พิสัย ตามลำดับ
วันที่ 7 มีนาคม 2510 ตั้งตำบลศรีชมภู แยกออกจากตำบลโซ่ ตั้งตำบลหนองพันทา แยกออกจากตำบลโซ่
วันที่ 1 มีนาคม 2515 แยกพื้นที่ตำบลโซ่ ตำบลศรีชมภู และตำบลหนองพันทา จากอำเภอโพนพิสัย มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอโซ่พิสัย และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอโพนพิสัย
วันที่ 13 เมษายน 2520 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอโซ่พิสัย อำเภอโพนพิสัย เป็น อำเภอโซ่พิสัย
วันที่ 1 สิงหาคม 2521 ตั้งตำบลคำแก้ว แยกออกจากตำบลโซ่
วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2523 จัดตั้งสุขาภิบาลโซ่พิสัย ในท้องที่บางส่วนของหมู่ที่ 1,2,3,4,13,16 ตำบลโซ่
วันที่ 11 พฤษภาคม 2525 ตั้งตำบลบัวตูม แยกออกจากตำบลหนองพันทา
วันที่ 23 มิถุนายน 2530 ตั้งตำบลถ้ำเจริญ แยกออกจากตำบลศรีชมภู
วันที่ 29 กรกฎาคม 2534 ตั้งตำบลเหล่าทอง แยกออกจากตำบลหนองพันทา
วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะจากสุขาภิบาลโซ่พิสัย เป็นเทศบาลตำบลโซ่พิสัย ด้วยผลของกฎหมาย
วันที่ 22 มีนาคม 2554 แยกพื้นที่อำเภอบึงกาฬ อำเภอโซ่พิสัย อำเภอบุ่งคล้า อำเภอบึงโขงหลง อำเภอปากคาด อำเภอพรเจริญ และอำเภอศรีวิไล จังหวัดหนองคาย มาตั้งเป็น จังหวัดบึงกาฬ และเปลี่ยนชื่ออำเภอบึงกาฬ เป็นอำเภอเมืองบึงกาฬ
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอโซ่พิสัยมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอปากคาดและอำเภอเมืองบึงกาฬ
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเมืองบึงกาฬและอำเภอพรเจริญ
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอบ้านม่วง (จังหวัดสกลนคร) และอำเภอเฝ้าไร่ (จังหวัดหนองคาย)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเฝ้าไร่และอำเภอรัตนวาปี (จังหวัดหนองคาย)
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอโซ่พิสัยแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 7 ตำบล 95 หมู่บ้าน ได้แก่
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอโซ่พิสัยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจำนวน 8 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลโซ่พิสัย  ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลโซ่
องค์การบริหารส่วนตำบลโซ่  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโซ่ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลโซ่พิสัย)
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองพันทา  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองพันทาทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลศรีชมภู  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลศรีชมภูทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลคำแก้ว  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคำแก้วทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบัวตูม  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบัวตูมทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลถ้ำเจริญ  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลถ้ำเจริญทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเหล่าทอง  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเหล่าทองทั้งตำบล
== สถานศึกษา ==
โรงเรียนโซ่พิสัยพิทยาคม
โรงเรียนโนนคำพิทยาคม
วิทยาลัยเทคโนโลยีโซ่พิสัย
โรงเรียนอนุบาลรัชดา
โรงเรียนอนุบาลโซ่พิสัย
โรงเรียนศรีชมภูวิทยา
โรงเรียนบ้านไทรงามโนนภูดิน
โรงเรียนบ้านเหล่าทองหลาง
โรงเรียนบ้านซำบอน
โรงเรียนบ้านคำไผ่
โรงเรียนโพนทองประชาสรรค์
== อ้างอิง ==
ซโพิสัย
อำเภอพรเจริญ

พรเจริญ  เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดบึงกาฬซึ่งแยกออกมาจากจังหวัดหนองคายตามพระราชบัญญัติตั้งจังหวัดบึงกาฬ พ.ศ. 2554 อันมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 23 มีนาคม 2554 เป็นต้นไป
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอพรเจริญมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเมืองบึงกาฬ
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอศรีวิไลและอำเภอเซกา
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอคำตากล้าและอำเภอบ้านม่วง (จังหวัดสกลนคร)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอบ้านม่วง (จังหวัดสกลนคร) และอำเภอโซ่พิสัย
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอพรเจริญแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 7 ตำบล 58 หมู่บ้าน ได้แก่
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอพรเจริญประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลพรเจริญ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพรเจริญทั้งตำบล
เทศบาลตำบลดอนหญ้านาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดอนหญ้านางทั้งตำบล
เทศบาลตำบลศรีสำราญ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลศรีสำราญทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลศรีชมภู ครอบคลุมพื้นที่ตำบลศรีชมภูทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองหัวช้าง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองหัวช้างทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลวังชมภู ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังชมภูทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลป่าแฝก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลป่าแฝกทั้งตำบล
== การศึกษา ==
=== โรงเรียนมัธยมศึกษา ===
ท้องที่อำเภอพรเจริญประกอบด้วยโรงเรียนมัธยมศึกษา 3 แห่ง ได้แก่
โรงเรียนพรเจริญวิทยา ต.พรเจริญ
โรงเรียนหนองหัวช้างวิทยา ต.หนองหัวช้าง
โรงเรียนศรีสำราญวิทยาคม ต.ศรีสำราญ
== อ้างอิง ==
พรเจริญ
ฮง ซู-ฮวัน

ฮง ซู-ฮวัน (홍수환; เกิด 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2493) เป็นนักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ สถิติการชก 50 ครั้ง ชนะ 41 (น็อค 14) เสมอ 4 แพ้ 5
== ประวัติ ==
ซูเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2512 ได้ครองแชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ พ.ศ. 2515 ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 4 ครั้ง รวมทั้งชนะน็อค ถนอมจิต สุโขทัย ยก 8 จากนั้นได้ครองแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท WBA ด้วยการชนะคะแนน อาร์โนลด์ เทเลอร์ (แอฟริกาใต้) เมื่อ พ.ศ. 2517 ป้องกันตำแหน่งได้ครั้งเดียวก็เสียแชมป์ให้อัลฟองโซ่ ซาโมร่า เมื่อ พ.ศ. 2518
หลังจากเสียแชมป์โลก ซูกลับมาครองแชมป์ OPBF อีกครั้งด้วยการชนะคะแนน เวนิส บ.ข.ส. เมื่อ พ.ศ. 2519 ต่อมาขึ้นชิงแชมป์โลกกับซาโมร่าเป็นการแก้มือแต่ก็เป็นฝ่ายพ่ายแพ้อีกครั้ง จากนั้นซูจึงเลื่อนรุ่นขึ้นไปชกในรุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวทและประสบความสำเร็จได้ครองแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท WBA เมื่อชิงแชมป์ที่ว่าง ชนะน็อค เฮกเตอร์ คาราสควิล (ปานามา) ยก 3 เมื่อ พ.ศ. 2520 ป้องกันตำแหน่งได้ครั้งเดียวก็เสียแชมป์ให้ริคาร์โด คาร์โดน่า เมื่อ พ.ศ. 2521 หลังจากเสียแชมป์ ซูหยุดชกไปหนึ่งปี กลับมาชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2523 เสมอกับ ดอง ยุนยัม จากนั้นก็ประกาศแขวนนวมอย่างเป็นทางการ
== เกียรติประวัติ ==

แชมป์เกาหลีใต้รุ่นแบนตัมเวท (2514 – 2515)
แชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวท
* ชิง 4 มิถุนายน 2515 ชนะคะแนน อัล ดิแอซ ที่ เกาหลีใต้
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 1 ตุลาคม 2515 ชนะคะแนน ชิเกโยชิ โอห์กิ ที่ เกาหลีใต้
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 9 กุมภาพันธ์ 2516 ชนะน็อค ถนอมจิต สุโขทัย ยก 8 ที่ กทม.
แชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวท
* ชิง 24 พฤศจิกายน 2516 ชนะคะแนน เอ็ดดี้ ซาโลมา ที่ เกาหลีใต้
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 3 กุมภาพันธ์ 2517 ชนะคะแนน เซอิชิ วาตานูกิ ที่ เกาหลีใต้
แชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท WBA
* ชิง 3 กรกฎาคม 2517 ชนะคะแนน อาร์โนลด์ เทย์เลอร์ ที่ แอฟริกาใต้
* เสียแชมป์ 14 มีนาคม 2518 แพ้น็อค อัลฟองโซ ซาโมรา ยก 4 ที่ สหรัฐ
แชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวท
* ชิง 30 พฤษภาคม 2519 ชนะคะแนน เวนิส บ.ข.ส. ที่ เกาหลีใต้
แชมป์โลกรุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท WBA
* ชิง 26 พฤศจิกายน 2520 ชนะน็อค เฮกเตอร์ คาร์ราสควิลา ยก 3 ที่ ปานามา
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1,1 กุมภาพันธ์ 2521 ชนะคะแนน ยู คาซาฮารา ที่ ญี่ปุ่น
* เสียแชมป์ 7 พฤษภาคม 2521 แพ้น็อค ริคาร์โด คาร์โดนา ยก 12 ที่ เกาหลีใต้
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท WBA เมื่อ 16 ตุลาคม 2519 แพ้น็อค อัลฟองโซ ซาโมรา ยก 12 ที่ เกาหลีใต้
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
คนเหล็ก. ย้อนอดีตมวยดัง:"ไอ้รถถัง" ซู ฮวาน ฮอง แชมป์โลกจอมตะลุยแดนโสม. นิตยสารมวยโลก. เล่มที่ 1125 เมษายน 2549 หน้า 42-43
นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้
แชมป์มวยสากลประเทศเกาหลีใต้
แชมป์โลก WBA
แชมป์ OPBF
นักกีฬาจากโซล
นักมวยสากลรุ่นแบนตัมเวท
นักมวยสากลรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
คณะทรัพยากรธรรมชาติและอุตสาหกรรมเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

คณะทรัพยากรธรรมชาติและอุตสาหกรรมเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์  เป็นหน่วยงานระดับคณะตามประกาศสภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ โดยไม่แบ่งส่วนราชการ ทำการสอนด้านทรัพยากรธรรมชาติ และด้านอุตสาหกรรมเกษตร
== ประวัติ ==
เนื่องในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ทรงครองสิริราชสมบัติ เป็นปีที่ 50 กอปรกับเพื่อเป็นการสนองนโยบายของรัฐบาลในการขยายโอกาสทางการศึกษาไปสู่ภูมิภาคของประเทศในช่วงแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 7 ( 2535-3539 ) และฉบับที่ 8 ( 2540-2544 ) มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ร่วมกับทบวงมหาวิทยาลัยและหน่วยงานภาครัฐบาลและเอกชน ภายในจังหวัดสกลนคร จัดทำโครงการจัดตั้ง “ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตเฉลิมพระเกียรติจังหวัดสกลนคร ” ขึ้นเป็นวิทยาเขตสารสนเทศ 
ตามที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ได้ทำโครงการจัดตั้งวิทยาเขตเพื่อจัดการเรียนการสอนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ โดยตั้งอยู่ที่สนามบินเก่า บ้านเชียงเครือ อยู่ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 19 กิโลเมตร ตามเส้นทางหมายเลข 22 (สกลนคร-นครพนม) บนเนื้อที่วิทยาเขต 4,000 ไร่ หนองหารน้อย 700 ไร่ เพื่อสนองนโยบายของรัฐบาล ในการกระจายโอกาสทางการศึกษาระดับอุดมศึกษาสู่ภูมิภาคของ ประเทศไทย และพัฒนาให้จังหวัดสกลนครเป็นศูนย์กลางด้าน การศึกษาของภูมิภาคตะวันออก เฉียงเหนือตอนบน โดยจัดให้มีคณะวิชาจัดการเรียนการสอนด้านอุตสาหกรรมการเกษตร และธรรมชาติสิ่งแวดล้อม อีกทั้งให้เป็นแหล่งศึกษา ค้นคว้าวิจัย การรวบรวมข้อมูลในการบริการวิชาการด้านเกษตร การอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ และการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนในภูมิภาคอีสานตอนบน เพื่อพัฒนาให้ภูมิภาคแห่งนี้เป็นศูนย์กลางการพัฒนาการเกษตรครบวงจรที่ก้าวหน้า อุตสาหกรรมเกษตร และการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมของภูมิภาคอินโดจีน
คณะทรัพยากรธรรมชาติและอุตสาหกรรมเกษตรรับนิสิตและเปิดเรียน ณ วิทยาเขตเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดสกลนคร เป็นครั้งแรก ในภาคต้น ของปีการศึกษา 2543-44 (KU60)
การจัดตั้งคณะทรัพยากรธรรมชาติและอุตสาหกรรมเกษตร เป็น 1 ใน 3 คณะที่ได้จัดตั้งตามประกาศสภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เมื่อวันที่ 8 มิถุนายน2543 (ตามประกาศสภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เรื่องการจัดตั้งคณะ สำนัก และ สำนักงานวิทยาเขต ที่จังหวัดสกลนคร ลงวันที่ 23 พฤษภาคม 2543)
== หน่วยงาน ==
ภาควิชา สำนัก สถาบัน และศูนย์ ภายในคณะทรัพยากรธรรมชาติและอุตสาหกรรมเกษตร
สำนักงานเลขานุการ
ภาควิชาเกษตรและทรัพยากร
ภาควิชาเทคโนโลยีการอาหารและโภชนาการ
== หลักสูตร ==
== กิจกรรมนิสิต ==
กีฬาประเพณี 4 จอบแห่งชาติ
* คณะทรัพยากรธรรมชาติและอุตสาหกรรมเกษตร ได้เข้าร่วมงานกีฬาประเพณี ๔ จอบแห่งชาติ ตั้งแต่ครั้งที่ 22 เป็นต้นมา
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
คณะทรัพยากรธรรมชาติและอุตสาหกรรมเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ 
Homepage กีฬาประเพณี ๔ จอบแห่งชาติ 
ทรัพยากรธรรมชาติและอุตสาหกรรมเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์,คณะ
หน่วยงานในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
Powder metallurgy

Powder Metallurgy คือ เทคนิคการขึ้นรูปโลหะผง ซึ่งประกอบด้วย 3 ขั้นตอนหลักๆ ขั้นตอนแรก เป็นการคัดแยกผงโลหะ ขั้นตอนต่อไป ผงโลหะจะถูกฉีดเข้าไปในโมลด์ (mold) หรืออัดขึ้นรูปด้วยดาย (die) จะได้ชิ้นงานในรูปของกรีน (green) ซึ่งอนุภาคโลหะผงจะจับกันด้วย mechanical locking ซึ่งมีความแข็งแรงต่ำ รูปร่างหรือมิติที่ได้ใกล้เคียงของจริง(รูปร่างที่ต้องการ) ขั้นตอนสุดท้าย คือการเผาผนึก (sintering)ด้วยเตาอบแบบต่างๆที่มีการควบคุมบรรยากาศ
วัสดุศาสตร์
สมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาแห่งเนเธอร์แลนด์

สมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาแห่งเนเธอร์แลนด์ (Her Majesty Queen Wilhelmina of the Netherlands, วิลเฮลมินา เฮเลนา พอลีน มารี ฟาน ออรันเย-นัสเซา; 31 สิงหาคม ค.ศ. 1880 - 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1962) พระองค์ทรงเป็นพระราชธิดาของพระเจ้าวิลเลิมที่ 3 แห่งเนเธอร์แลนด์ และ สมเด็จพระราชินีเอ็มมาแห่งเนเธอร์แลนด์ พระนางทรงเป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1890 ถึง 1948 และเป็น สมเด็จพระราชินีนาถแห่งอินโดนีเซีย (พระองค์สุดท้าย) ตั้งแต่ปี 1890 - 1945 และสมเด็จพระราชชนนี (พระอิสริยยศ เจ้าหญิง) ตั้งแต่ ค.ศ. 1890 ถึง 1962 พระองค์ทรงปกครองเนเธอร์แลนด์เป็นระยะเวลา 58 ปี ซึ่งยาวนานกว่ากษัตริย์พระองค์ใด รัชกาลของพระองค์เกิดความเปลี่ยนแปลงมากมายในประวัติศาสตร์ดัตช์และของโลก เช่น สงครามโลกครั้งที่ 1 และ สงครามโลกครั้งที่ 2 วิกฤตเศรษฐกิจครั้งใหญ่ เมื่อ ค.ศ. 1933 รวมถึงความเสื่อมสลายของเนเธอร์แลนด์ในฐานะหนึ่งในจักรวรรดิอาณานิคมใหญ่ของโลก ส่วนนอกประเทศเนเธอร์แลนด์ พระองค์ทรงเป็นที่จดจำในบทบาทช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ที่ทรงเป็นศูนย์รวมจิตใจอันยิ่งใหญ่ของชาวดัตช์ในการต่อต้านเยอรมนี และประมุขอันโดดเด่นของรัฐบาลดัตช์พลัดถิ่น
== รัชกาล ==
สมเด็จ พระ ราชินี มาตี
สมเด็จ พระ ราชา วิลเลิม
== สงครามโลกครั้งที่ 2 ==
== ปลายพระชนม์ชีพ ==
ในวันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 1948 หลังจากการครองสิริราชสมบัติมาเป็นระยะเวลา 58 ปี 50 วัน สมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาได้ทรงสละราชบัลลังก์ให้แก่เจ้าหญิงยูเลียนา พระราชธิดาพระองค์เดียว และนับแต่นั้นทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงวิลเฮลมินาแห่งเนเธอร์แลนด์ (Her Royal Highness Princess Wilhelmina of the Netherlands) หลังจากสิ้นรัชกาลของพระองค์ อิทธิพลของระบอบราชาธิปไตยดัตช์ได้เริ่มลดน้อยลงแต่ความรักของพสกนิกรต่อพระราชวงศ์ยังคงมีอยู่ เมื่อมิได้ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีนาถ พระองค์ได้ประทับอยู่ที่พระราชวังเฮตลู และปรากฏพระองค์ต่อสาธารณชนเพียงเล็กน้อยจนกระทั่งประเทศประสบกับอุทกภัยจากทะเลเหนือในปี ค.ศ. 1953 พระองค์จึงเสด็จทั่วประเทศเพื่อทรงเป็นกำลังใจและแรงผลักดันให้แก่พสกนิกรชาวดัตช์
สมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1962 ขณะมีพระชนมพรรษา 82 พรรษา และพระบรมศพฝังอยู่ที่ห้องฝังพระบรมศพใต้ดินประจำพระราชวงศ์ที่โบสถ์ใหม่ (Niuewe Kerk) เมืองเดลฟท์ ในวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1962 งานพระบรมศพของพระองค์ ซึ่งเกิดขึ้นตามพระประสงค์และต่างจากพิธีการทั่วไป เป็นแบบสีขาวเพื่อแสดงถึงความเชื่อของพระองค์ที่ว่าการสิ้นชีพในทางโลกเป็นจุดเริ่มต้นของชีวิตอันเป็นนิรันดร์
ถ้าสมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินามิได้ทรงสละราชสมบัติให้กับพระราชธิดาก่อนการสวรรคต พระองค์จะทรงครองสิริราชสมบัติเป็นเวลา 72 ปี 5 วัน ซึ่งเป็นการครองราชสมบัติยาวนานที่สุดเป็นอันดับที่สองของทวีปยุโรป (หลังจากรัชกาลของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส) เป็นอันดับที่หกของโลกและเป็นรัชกาลที่ยาวนานที่สุดของพระประมุขที่เป็นผู้หญิงในประวัติศาสตร์
== ราชตระกูล ==
== อ้างอิง ==
 
พระมหากษัตริย์เนเธอร์แลนด์
พระมหากษัตริย์หมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์
รัชทายาทเนเธอร์แลนด์โดยสันนิษฐาน
ราชวงศ์ออเรนจ์-นัสเซา
พระมหากษัตริย์ที่ขึ้นครองราชย์ขณะทรงพระเยาว์ในสมัยใหม่
สมเด็จพระราชินีนาถ
พระมหากษัตริย์ผู้ทรงสละราชสมบัติ
เลดีออฟเดอะการ์เตอร์
โลหวิทยาการละลาย

โลหวิทยาสารละลาย (Hydrometallurgy) เป็นวิชาเกี่ยวกับกระบวนการแยกสกัดและการผลิตโลหะ โดยการใช้ตัวทำละลายที่เหมาะสมชะละลายสินแร่หรือสารประกอบที่ได้จากการประกอบโลหกรรมอื่น ๆ ซึ่งแตกต่างจากโลหวิทยาความร้อนสูง (Pyrometallurgy) โลหวิทยาสารละลายแบ่งเป็น 2 กระบวนการที่แตกต่างกัน
ชะละลายโลหะหรือสารประกอบที่ต้องการจากสินแร่ลงในสารละลาย
ชะละลายมลทินออกจากสินแร่ ส่วนโลหะหรือสารประกอบที่ต้องการยังอยู่ในรูปของแข็งแล้วแยกออกจากสารละลายในภายหลัง โดยมีเป้าหมายเพื่อเพิ่มคุณภาพแร่ให้สูงขึ้น เช่น การใช้กรดเกลือชะละลายแคลไซต์ จากหัวแร่ทังสเตนที่ได้จากการลอยแร่
การเลือกกระบวนการหนึ่งกระบวนการใดขึ้นอยู่กับความยากง่ายในการละลายสิ่งที่ต้องการหรือสิ่งที่ไม่ต้องการออกมาโดยคำนึงถึงด้านค่าใช้จ่ายและกรรมวิธีเป็นหลัก โดยทั่วไปแล้วโลหวิทยาสารละลายใช้วิธีการแรกดำเนินการเป็นส่วนใหญ่
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
กระบวนการทางเคมี
โลหวิทยา
อ.ศรีเชียงใหม่

redirect อำเภอศรีเชียงใหม่
อ.ปากคาด

redirect อำเภอปากคาด
อ.สังคม

redirect อำเภอสังคม
อ.พรเจริญ

redirect อำเภอพรเจริญ
อ.โซ่พิสัย

redirect อำเภอโซ่พิสัย
อ.โพนพิสัย

redirect อำเภอโพนพิสัย
อ.เมืองหนองคาย

redirect อำเภอเมืองหนองคาย
ธงชาติออสเตรีย

ธงชาติออสเตรีย เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ภายในแบ่งเป็นแถบ 3 แถบตามแนวนอน ความกว้างเท่ากันทุกแถบ แต่ละแถบเป็นแถบสีแดง ขาว และแดง เรียงตามลำดับจากบนลงล่าง ธงนี้ได้ปรากฏการใช้ตั้งแต่สมัยสงครามครูเสดครั้งที่ 3 (พ.ศ. 1732 - 1735) นับว่าเป็นธงชาติธงหนึ่งที่เก่าแก่มากที่สุดในโลก เช่นเดียวกับธงชาติเดนมาร์ก
== ประวัติ ==
จากหลักฐานที่ค้นพบ กล่าวว่า ดยุคเฟดเดอริกที่ 2 แห่งออสเตรีย ดยุคองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์เบเนนเบิร์ก ได้ปลดแอกออสเตรียเป็นอิสระจากจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และได้เริ่มใช้ตราสัญลักษณ์ใหม่ของตนเป็นครั้งแรกเป็นตราอาร์ม แดง-ขาว-แดง ซึ่งเป็นสีของธงชาติออสเตรีย เมื่อ พ.ศ. 1773
แต่ยังมีตำนานอีกเรื่องหนึ่งเกี่ยวกับที่มาของธงชาติออสเตรีย ซึ่งเป็นที่แพร่หลายทั่วไป เล่าไว้ว่า ในสงครามครูเสดครั้งที่ 3 ดยุคลีโอโปลด์ที่ 5 แห่งออสเตรีย ได้สวมใส่เสื้อสีขาวเข้าร่วมรบในสมรภูมิอย่างดุเดือด จนเสื้อตัวนั้นชุ่มโชกไปด้วยเลือด ยกเว้นแต่ส่วนที่ถูกเข็มขัดคาดเอาไว้เท่านั้นที่ยังคงเป็นสีขาว ท่านจึงเอาสีเสื้อดังกล่าวมาใช้ปรับใช้เป็นสีและธงประจำตัว ซึ่งต่อมาสีดังกล่าวนี้เอง ก็ได้กลายเป็นสีของธงชาติออสเตรียในเวลาต่อมา
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ธงในประเทศออสเตรีย
ธงประจำรัฐของออสเตรีย
ตราแผ่นดินของออสเตรีย
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ธงชาติออสเตรีย-อังการี
สัญลักษณ์ของประเทศออสเตรีย (ภาษาเยอรมัน)
ออสเตรีย
สัญลักษณ์ของประเทศออสเตรีย
ธงในประเทศออสเตรีย
ลันท์แดร์แบร์เกอ ลันท์อัมชโตรเมอ

เพลงชาติออสเตรีย (Bundeshymne der Republik Österreich) หรือที่รู้จักกันในนามตามวรรคแรกว่า "ลันท์แดร์แบร์เกอ ลันท์อัมชโตรเมอ" (Land der Berge, Land am Strome; ; "แดนแห่งขุนเขา แดนริมฝั่งแม่น้ำ") ถูกนำมาใช้ใน ค.ศ. 1946 เดิมนั้นทำนองได้รับการประพันธ์โดยว็อล์ฟกัง อมาเดอุส โมทซาร์ท แต่ในปัจจุบันยังคงเป็นที่ถกเถียงในหมู่นักประพันธ์หลายคน (โดยบางครั้งอาจเป็นของโยฮันน์ ฮ็อลแซร์ เป็นส่วนใหญ่) ทำนองถูกประกอบกับเนื้อร้องซึ่งได้รับการประพันธ์โดยเปาลา ฟ็อน เพรราดอวิช ในปีถัดมา
ทำนองของเพลงนี้คือเพลง KV 623 "Freimaurerkantate" ผลงานชิ้นสุดท้ายที่สมบูรณ์ที่สุดของโวล์ฟกัง อะมาเดอุส โมซาร์ท คีตกวีชื่อดังของออสเตรีย ซึ่งได้ประพันธ์ไว้เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2334 ก่อนที่เขาจะเสียชีวิตเพียง 19 วัน  ต่อมาส่วนหนึ่งของบทเพลงนี้ได้ปรากฏอยู่ในผลงานชื่อ "Chain Song" ของโยฮันน์ โฮลเซอร์ (Johann Holzer) ซึ่งต่อมาทำนองเพลงนี้เองก็ได้นำมาใช้ทำนองของเพลงชาติออสเตรีย
สำหรับเนื้อร้องนั้นเป็นผลงานของนักประพันธ์ชาวออสเตรียชื่อ พอลลา ฟอน เปรราโดวิช (Paula von Preradovic)
เพลงนี้ได้รับการรับรองให้เป็นเพลงชาติออสเตรียอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2489
== เนื้อร้อง ==
{|cellspacing="10" rules="cols"
! ภาษาเยอรมัน !! คำแปลภาษาไทย
|-
!colspan="2"|บทที่ 1
|-
|
Land der Berge, Land am Strome,
Land der Äcker, Land der Dome,
Land der Hämmer zukunftsreich!
Heimat bist du großer Söhne,
Volk begnadet für das Schöne,
Vielgerühmtes Österreich,
Vielgerühmtes Österreich!
|
แดนแห่งขุนเขา แดนริมฝั่งแม่น้ำ 
แดนแห่งท้องทุ่ง แดนแห่งมหาวิหาร 
แดนแห่งค้อน พร้อมด้วยอนาคตที่ได้สัญญา
ท่านคือเรือนของบุตรผู้ยิ่งใหญ่ 
ซึ่งปวงชนอวยพรให้เพื่อความงดงาม 
ขอสดุดีอย่างยิ่งแก่แดนออสเตรีย
ขอสดุดีอย่างยิ่งแก่แดนออสเตรีย !
|-
!colspan="2"|บทที่ 2
|-
|
Heiß umfehdet, wild umstritten,
Liegst dem Erdteil du inmitten
Einem starken Herzen gleich.
Hast seit frühen Ahnentagen
Hoher Sendung Last getragen,
Vielgeprüftes Österreich,
Vielgeprüftes Österreich.
|
ด้วยความเคียดแค้นอย่างแรงกล้า ด้วยการต่อสู้อย่างดุเดือด 
ท่านตั้งอยู่ ณ ใจกลางทวีป 
ดุจดวงหทัยอันเข้มแข็ง 
นับแต่บรรพกาลแห่งบุรพชน
ท่านได้แบกรับไว้ซึ่งภารกิจอันสูงส่ง 
แผ่นดินออสเตรียที่พยายามอย่างยิ่ง 
แผ่นดินออสเตรียที่พยายามอย่างยิ่งเอย
|-
!colspan="2"|บทที่ 3
|-
|
Mutig in die neuen Zeiten,
Frei und gläubig sieh uns schreiten,
Arbeitsfroh und hoffnungsreich.
Einig laß in Bruderchören,
Vaterland, dir Treue schwören.
Vielgeliebtes Österreich,
Vielgeliebtes Österreich.
|
จงมุ่งสู่ยุคใหม่อย่างกล้าหาญ
จงมองพวกเราผู้ก้าวไปข้างหน้า เป็นไท และมีศรัทธา
พากเพียรพยายาม และเปี่ยมด้วยความหวัง 
สามัคคีไว้, ในการประสานเสียงแห่งปิตุภูมิ, เราจง 
ให้สัตย์ปฏิญาณแก่ท่าน ผู้เป็นปิตุภูมิ
แผ่นดินออสเตรียที่รักยิ่ง 
แผ่นดินออสเตรียที่รักยิ่งเอย
|}
== สื่อ ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
แหล่งรวบรวมข้อมูลและไฟล์เสียง
เพลงชาติออสเตรีย "ลันด์เดอร์แบร์เกอ ลันด์อัมชโตรเมอ" - Himnuszok
เพลงชาติออสเตรีย "ลันด์เดอร์แบร์เกอ ลันด์อัมชโตรเมอ" (MP3)
เพลงชาติออสเตรีย "ลันด์เดอร์แบร์เกอ ลันด์อัมชโตรเมอ" (MIDI) 
วีดิทัศน์
ลันด์เดอร์แบร์เกอ ลันด์อัมชโตรเมอ - สถานีโทรทัศน์แห่งชาติออสเตรีย (ORF)
ออสเตรีย
สัญลักษณ์ของประเทศออสเตรีย
เพลงภาษาเยอรมัน