pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
นายกรัฐมนตรีจีน

นายกรัฐมนตรีสาธารณรัฐประชาชนจีน มีชื่อตำแหน่งอย่างเป็นทางการคือ ประธานคณะมนตรีรัฐกิจสาธารณรัฐประชาชนจีน (中华人民共和国国务院总理) เป็นตำแหน่งผู้นำของคณะมนตรีรัฐกิจ อันเป็นรัฐบาลประชาชนจีน ซึ่งตามระบบอาวุโสของทำเนียบการเมือง  นายกรัฐมนตรีฯ ถือเป็นตำแหน่งที่มีความอาวุโสที่สุดเป็นอันดับสองของประเทศรองจากเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีน
นายกรัฐมนตรีมาจากการเสนอชื่อโดยประธานาธิบดีต่อที่ประชุมสภาประชาชนแห่งชาติ นายกรัฐมนตรีฯมีหน้าที่รับผิดชอบต่อการวางแผนและการปฏิบัตินโยบายของรัฐบาลพลเรือนจีน รวมถึงกำกับดูแลกระทรวง, กรม และหน่วยงานของรัฐ ทั้งยังเป็นผู้เสนอชื่อบุลคลที่จะดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีฯ และรัฐมนตรีประจำกระทรวงต่าง ๆ ต่อสภาประชาชนแห่งชาติ อย่างไรก็ตาม นายกรัฐมนตรีฯไม่มีอำนาจในการสั่งการกองทัพ ผู้มีอำนาจนี้คือประธานาธิบดีและเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์ซึ่งดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมาธิการการทหารส่วนกลาง
== รายชื่อนายกรัฐมนตรี ==
ไฟล์:Cropped ZhouAndDeng.png|คนที่ 1 — โจว เอินไหล (周恩来) (วาระ: 1949-1976)
ไฟล์:Hua Guofeng-1.jpg|คนที่ 2 — ฮั่ว กั๋วเฟิง (华国锋) (วาระ: 1976-1980)
ไฟล์:Zhao Ziyang Reagan cropped.jpg|คนที่ 3 — จ้าว จื่อหยาง (赵紫阳) (วาระ: 1980-1988)
ไฟล์:Lipeng.jpg|คนที่ 4 — หลี่ เผิง (李鹏)(วาระ: 1988–1998)
ไฟล์:Zhu Rongji 1986.jpg|คนที่ 5 — จู หรงจี้* (朱镕基) (วาระ: 1998-2003)
ไฟล์:Wen Jiabao (Cropped).jpg|คนที่ 6 — เวิน เจียเป่า* (温家宝) (วาระ: 2003-2013)
ไฟล์:Li Keqiang (cropped).jpg|คนที่ 7 — หลี่ เค่อเฉียง (李克强) (วาระ: 2013-2023)
ไฟล์:李强 Li Qiang 20221023.jpg|คนที่ 8 — หลี่ เฉียง* (李强) (วาระ: 2023-อยู่ในวาระ)
หมายเหตุ (*) - ยังมีชีวิตอยู่
ImageSize = width:800 height:auto barincrement:12
PlotArea  = top:10 bottom:50 right:130 left:20
AlignBars = late
DateFormat = dd/mm/yyyy
Period     = from:01/01/1949 till:01/01/2025
TimeAxis   = orientation:horizontal
ScaleMajor = unit:year increment:5 start:1949
Colors     =
id:pres value:rgb(1,0,0)
id:vac value:rgb(0,1,0)
BarData =
barset:PM
PlotData=
width:8 align:left fontsize:S shift:(5,-4) anchor:till
barset:PM
from: 01/10/1949 till: 08/01/1976 color:pres text:"Zhou" fontsize:10
from: 08/01/1976 till: 04/02/1976 color:vac text:"vacant" fontsize:10
from: 04/02/1976 till: 10/09/1980 color:pres text:"
ตราแผ่นดินของสาธารณรัฐประชาชนจีน

ตราแผ่นดินของสาธารณรัฐประชาชนจีน (中华人民共和国国徽) เป็นสัญลักษณ์ที่แสดงภาพของประตูทางเข้าพระราชวังต้องห้ามที่จัตุรัสเทียนอันเหมินภายในวงกลมที่คล้ายพวงมาลาพื้นสีแดง เหนือประตูดังกล่าวมีรูปดาว 5 ดวงซึ่งปรากฏอยู่บนธงชาติ หมายถึงความสามัคคีของคนในชาติจากชนเชื้อชาติต่าง ๆ 5 เชื้อชาติหลักในประเทศจีน โดยนัยหนึ่งอาจหมายถึงชนชั้นทั้ง 5 ระดับตามทฤษฎีการปฏิวัติก็ได้ รอบขอบวงกลมมีรูปรวงข้าวโอบล้อมทั้งสองด้าน สะท้อนถึงปรัชญาการปฏิวัติทางเกษตรกรรม ส่วนที่ตรงกลางด้านล่างสุดของของตราเป็นรูปฟันเฟืองเป็นสัญลักษณ์แทนแรงงานอุตสาหกรรม รูปเหล่านี้เป็นสีทอง
ตราสัญลักษณ์นี้ได้รับการออกแบบโดย คณาจารย์ภาควิชาโยธา มหาวิทยาลัยชิงหัว ภายใต้การนำของศาสตราจารย์เหลียงซือเฉิง สถาปนิกชื่อดังของจีน ที่ประชุมสภาที่ปรึกษาทางการเมืองของจีนได้ให้การรับรองแบบของตราแผ่นดินเมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2493 และประกาศใช้ครั้งแรกในวันที่ 1 ตุลาคม ปีเดียวกัน พร้อมกับเพลงชาติและธงชาติสาธารณรัฐประชาชนจีน
== ดูเพิ่ม ==
ธงชาติจีน
มาร์ชทหารอาสา
ตราแผ่นดินของสาธารณรัฐจีน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
กว่าจะเป็นตราสัญลักษณ์แห่งประเทศจีน... จากผู้จัดการออนไลน์
สัญลักษณ์ของสาธารณรัฐประชาชนจีน
จีน
ทรงสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน

ทรงสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน (rhombohedron, พหูพจน์: -dra) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) คล้ายทรงลูกบาศก์ (cube) แต่หน้าทุกหน้าเป็นรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนแทนที่จะเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส ทรงนี้เป็นกรณีพิเศษของทรงสี่เหลี่ยมด้านขนาน (parallelepiped) ที่มีความยาวของขอบทุกด้านเท่ากัน
==คำจำกัดความ==
ทรงสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนสามารถมีหน้าแต่ละหน้าที่แตกต่างกันสามคู่ซึ่งอยู่ตรงข้ามกัน นั่นหมายความว่าทุกหน้าของทรงนี้ไม่จำเป็นต้องเหมือนกันเสียทีเดียว
ถ้าหากมุมภายในที่ไม่เป็นมุมป้านมีขนาดเท่ากันทั้งหมด (หน้าเหมือนกันทุกหน้า) สามารถเรียกทรงนี้ว่าเทรปโซฮีดรอนสามเหลี่ยม (trigonal trapezohedron)
== ดูเพิ่ม ==
ทรงหกหน้า (hexahedron)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ทรงหลายหน้า
พริสมาทอยด์
พระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศส

พระเจ้าหลุยส์ที่ 15 (Louis XV de France; 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1710 – 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1774) หรือ พระปิยราช (le Bien-Aimé) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศส ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1715 จนกระทั่งสวรรคต พระองค์สืบราชสมบัติต่อจากพระราชปัยกาคือ พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 เมื่อตอนพระชนมายุ 5 ขวบจนกระทั่งทรงเจริญพระชนมายุครบ 13 พรรษาในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1723 อาณาจักรจึงถูกปกครองโดยฟีลิปที่ 2 ดยุกแห่งออร์เลอ็องและพระคาร์ดินัลแฟลรีเป็นมุขมนตรีแห่งรัฐจนถึงปี 1743 ซึ่งขณะนั้นพระมหากษัตริย์เข้าควบคุมอาณาจักรแต่เพียงผู้เดียว
ทรงขึ้นครองราชย์เมื่อยังทรงพระเยาว์ การบริหารราชการในระยะแรกอยู่ในความรับผิดชอบของอ็องเดร แร์กึล เดอ แฟลรี เมื่อเจริญพระชันษาขึ้นก็ทรงเอาพระทัยในการบริหารประเทศ แต่ทรงพยายามรักษาความยิ่งใหญ่ของฝรั่งเศสไว้เช่นสมัยพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ด้วยการทำสงครามกับเพื่อนบ้านหลายครั้งแต่ ทำให้สิ้นเปลืองงบประมาณไปเป็นจำนวนมาก ภายหลังทรงเริ่มละทิ้งราชการไปสนพระทัยในวิทยาศาสตร์และสนทนากับปัญญาชน รวมถึงทรงมีสัมพันธ์กับสตรีสูงศักดิ์หลายคน ถือว่าสถาบันกษัตริย์ของฝรั่งเศสเริ่มเสื่อมความนิยมและเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์มากขึ้น การบริหารประเทศไร้ประสิทธิภาพจนนำไปสู่วิกฤตการณ์ในรัชกาลต่อมา
== พระราชประวัติ ==
พระนามเมื่อแรกเกิดคือ หลุยส์ ดยุกแห่งอ็องฌู เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ (ค.ศ. 1710) ที่พระราชวังแวร์ซาย ในรัชกาลของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ผู้ทรงเป็นทวดของพระองค์ เป็นพระราชโอรสในเจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งบูร์กอญ กับ มารี อาเดลาลีเออแห่งซาวอย มีพระเชษฐาหนึ่งพระองค์คือ เจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งเบรอตาญ ซึ่งพระราชบิดาของทั้ง 2 พระองค์นี้นั้นเป็นพระโอรสใน เจ้าชายหลุยส์ เลอกร็องโดแฟ็ง ผู้เป็นพระราชนัดดาในพระเจ้าหลุยส์ที่ 14
เจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งอ็องฌู เสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1715 หลังจากพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 เสด็จสวรรคตอย่างกะทันหันขณะมีพระชนมายุได้ 76 พรรษา ซึ่งในขณะนั้นเจ้าชายหลุยส์มีพระชนมายุได้เพียง 5 ปีเท่านั้น
เมื่อวันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 1725 พระเจ้าหลุยส์ที่ 15 ได้อภิเษกสมรสกับมารี เลชชินสกา) พระธิดาในกษัตริย์โปแลนด์มีพระราชโอรส-ธิดาร่วมกัน 10 พระองค์ นอกจากนั้นพระเจ้าหลุยส์ยังทรงมีสนมลับชื่อดังอีก 2 คน คือ มาดาม เดอ ปงปาดูร์ และมาดาม ดูว์ บารี
พระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศส
พระมหากษัตริย์ฝรั่งเศส
พระมหากษัตริย์แคนาดา (นูแวลฟร็องส์)
พระมหากษัตริย์ที่ขึ้นครองราชย์ขณะทรงพระเยาว์ในสมัยใหม่
ราชวงศ์บูร์บง
บุคคลในสงครามเจ็ดปี
ดยุกแห่งอ็องฌู
ผู้รอดชีวิตจากการลอบสังหาร
ผู้รอดชีวิตจากฝีดาษ
ผู้รอดชีวิตจากการถูกแทง
ภูษิต ภู่สว่าง

ภูษิต ภู่สว่างเป็นนักร้องลูกทุ่งชายเสียงดียุคเก่าที่โด่งดังอย่างมากจากเพลง “ กัมพูชาที่รัก “ และ “ หยุดก่อนคนจน “ ภูษิต ภู่สว่าง เป็นศิษย์เอกอีกคนหนึ่งของครูฉลอง ภู่สว่าง 
== ประวัติ ==
ภูษิต ภู่สว่าง มีชื่อจริงว่า เลี้ยน สอนโต เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2493 เป็นชาว ตำบลบ้านกล้วย อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย เกิด ก่อนที่จะเข้ามาเป็นนักร้องเคยทำงานอยู่การไฟฟ้ามาราว 3 – 4 ปี
== เข้าวงการ ==
ภูษิต ภู่สว่าง ซึ่งชื่นชอบการร้องเพลงมาก เริ่มเข้าสู่วงการเพลงลูกทุ่งด้วยการประกวดร้องเพลงที่สถานีวิทยุยานเกราะ และสามารถคว้าตำแหน่งชนะเลิศ และรองชนะเลิศมาครองได้ตลอด  จากนั้นจึงตัดสินใจอยู่กับวงดนตรีเล็กๆ ได้ค่าตัวครั้งละ 10 – 20 บาท ก่อนที่จะมาสมัครเป็นนักร้องวงโฆษิต นพคุณ โดยใช้ชื่อว่า มงคล ขวัญนคร โดยร้องเพลงในแนวของไพรวัลย์ ลูกเพชร เขาร้องเพลงและแบกกลองอยู่ที่นี่ 3 ปีกว่าจนวงยุบไป
ช่วงนั้นระพิน ภูไท ซึ่งเป็นนักร้องดังของวง “พิณศรีวิชัย “ ได้ลาออกจากไป เพื่อไปตั้งวงเอง ทำให้ครูฉลอง ภู่สว่าง ซึ่งเล่นดนตรีอยู่ในวงพิณศรีวิชัยมาปรึกษากับโฆษิต นพคุณ เรื่องการหานักร้องมาแทนระพิน ภูไท โฆษิต นพคุณ จึงลองให้ ภูษิต ภู่สว่างลองไปสมัครดู  ปรากฏว่าครูฉลอง ภู่สว่างเกิดชอบใจในน้ำเสียงของเขา จึงให้ไปอยู่ด้วยที่สมุทรสาคร ประมาณ ปี 2515 เขาก็ได้มีโอกาสบันทึกแผ่นเสียงชุดแรก มี 4 เพลงคือ “ หยุดก่อนคนจน “ , “กัมพูชาที่รัก “ , “ ยอมตายถ้าได้เธอ “ และ “ บันทึกลวง “ ปรากฏว่า 2 เพลงแรกเกิดดัง จึงได้บันทึกเสียงอีก 4 เพลง คือ “ รักเธอไม่ได้” , “คนจนไม่หวาน “ , “ จากสลัม ถึงห้องแอร์ “ และ “ ซึมๆโซๆ แต่ยังไม่ทันที่เพลงจะได้ออก ครูฉลอง ภู่สว่าง กับนายทุน เกิดมีปัญหากัน ครูจึงหันไปแต่งเพลงให้จีระพันธ์ วีระพงษ์
จากนั้นภูษิต ภู่สว่าง จึงไปร่วมกับโฆษิต นพคุณ ตั้งวงเป็นเวลากว่า 4 ปี ในช่วงนั้นเขาก็ได้เพลงของครูเพลงหลายท่านมาร้อง แต่ปรากฏว่าดวงของเขาไม่ถูกกับเพลงของครูเพลงท่านใดนอกจากเพลงของครูฉลอง ภู่สว่างเพียงคนเดียว ทำให้เพลงของเขาไม่ได้รับความนิยม ชื่อเสียงจึงซบเซา และต้องยุบวงไปในที่สุด  และได้ไปเป็นนักร้องอยู่กับวงลูกทุ่งหลายวงเช่นเพลิน พรมแดน, พุ่มพวง ดวงจันทร์ และ ไวพจน์ เพชรสุพรรณ
== ปัจจุบัน ==
ภูษิต ภู่สว่างได้ใช้ชิวิตแบบสมถะพอเพียงอยู่ที่อ.ดอนตูม จ.นครปฐม  โดยยังคงรับงานรับเชิญร้องเพลงเหมือนเดิม  ตามงานต่างๆร่วมกับเพื่อนสนิทอย่างดุสิต ดุริยศักดิ์ ส่วนมากเจ้าภาพก็จะเชิญไปด้วยกันทั้งคู่  มีรายได้ตามอัตภาพของศิลปินรุ่นเก่า ติดต่องาน 081-7042457 
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2493
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลจากอำเภอเมืองสุโขทัย
นักร้องลูกทุ่งชายชาวไทย
นักร้องชายชาวไทย
การชิงแชมป์โลกเฮฟวีเวทครั้งแรกในประเทศไทย

การชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวทครั้งแรกในประเทศไทย โดยปกติแล้วในวงการมวยหรือการชกมวยในประเทศไทย มักจะไม่ค่อยได้มีการจัดมวยสากลหรือแม้แต่กระทั่งมวยไทยก็ตามในรุ่นที่เกินกว่าเวลเตอร์เวทขึ้นไป และยิ่งหากเป็นการชิงแชมป์โลกในรุ่นเฮฟวีเวทที่มีนักมวยต่างชาติเป็นเจ้าของตำแหน่งด้วยแล้ว ยิ่งเป็นไปได้ยาก
แต่ว่า ที่จริงแล้วเคยมีการชกชิงแชมเปี้ยนโลกในรุ่นเฮฟวีเวทมาแล้วครั้งหนึ่งในประเทศไทย ถือเป็นครั้งแรกและครั้งเดียวตราบจนบัดนี้ คือในวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2537 ที่ จ.เชียงใหม่ เป็นการชกป้องกันตำแหน่งระหว่าง จอห์นนี เนลสัน (Johnny Nelson) แชมป์โลก WBF ผิวดำชาวอังกฤษ กับ นิโคไล คัลพิน (Nikolai Kulpin) ผู้ท้าชิงชาวรัสเซีย ซึ่งน่าจะสนุกตื่นเต้นเพราะเป็นการชกในนักมวยรุ่นที่ใหญ่ที่สุดในโลกจากนักมวยรูปร่างใหญ่โต แต่เมื่อเอาเข้าจริงแล้ว การชกเป็นไปอย่างน่าเบื่อหน่าย เพราะนักมวยทั้งคู่ไม่ได้ออกอาวุธที่มีความเด็ดขาดในการที่จะสยบคู่ต่อสู้ได้เลย และตลอดการชกทั้ง 12 ยก จอห์นนี เนลสัน แชมป์โลกก็เป็นฝ่ายเดินหน้าชกอยู่ข้างเดียว ครบ 12 ยก กรรมการจึงตัดสินให้แชมป์โลกสามารถรักษาแชมป์ไว้ได้ด้วยคะแนนเป็นเอกฉันท์
สำหรับมวยคู่ประกอบรายการ เป็นการชกป้องกันตำแหน่งแชมป์โลก WBF ในรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวทครั้งแรกของ แซมซั่น กระทิงแดงยิม ซึ่งในขณะนั้นใช้ชื่อว่า แซมซั่น อีลิทยิม แชมป์โลกชาวไทยกับ ฮิปโป กาลา ผู้ท้าชิงชาวอินโดนีเซีย กลับชกได้สนุกตื่นเต้าเร้าใจคนดูมากกว่า สามารถเรียกเสียงเชียร์ได้ตลอดเวลา และแซมซั่นก็เป็นฝ่ายชนะทีเคโอกาล่าไปในยกที่ 5
การจัดมวยในครั้งนี้ มีนายชวน หลีกภัย ซึ่งในขณะนั้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีสมัยแรกเป็นประธาน เป็นการป้องกันตำแหน่งของสถาบันสหพันธ์มวยโลก หรือ WBF สถาบันเล็ก ๆ ที่ไม่ได้รับการยอมรับจากทั้งสากลและในประเทศไทย แม้จะมีการป้องกันตำแหน่งในรุ่นเฮฟวีเวทให้เป็นจุดสนใจก็ตาม แต่ไม่ได้เรียกความสนใจจากแฟนมวยชาวไทยหรือต่างประเทศเท่าที่ควร สำหรับ จอห์นนี เนลสัน แล้วนั้น นี่เป็นการชกป้องกันตำแหน่งครั้งแรกของเขา หลังจากได้แชมป์โลกมา และจากนั้นเมื่อป้องกันตำแหน่งครั้งต่อไป ก็ได้เสียแชมป์โลกทันทีที่บราซิล และหลังจากนั้นเนลสันก็ยังคงชกมวยเรื่อยมา และไม่เคยแพ้อีกเลย มีสถิติชนะรวดทั้งหมดอีกหลายครั้งและยังได้เป็นแชมป์โลกขององค์กรมวยโลก หรือ WBO ในรุ่นจูเนียร์เฮฟวีเวทอีกด้วย แต่ก็มิได้ขยับขึ้นมาเป็นนักมวยในระดับแนวหน้าของโลกแต่อย่างใด จนกระทั่งแขวนนวมไปเมื่อปี พ.ศ. 2548 ส่วน นิโคไล คัลพิน ผู้ท้าชิงแล้วนั้น ต่อมาก็มีสถิติลุ่ม ๆ ดอน ๆ จนกระทั่งแขวนนวมไปในที่สุดในปีต่อมา
แต่สำหรับนักมวยไทย แซมซั่น กระทิงแดงยิม นั้น เป็นจุดเริ่มต้นของการป้องกันตำแหน่งแชมป์ที่ต่อมาเขาป้องกันตำแหน่งแทบจะเดือนต่อเดือน จนกลายมาเป็นสถิติป้องกันตำแหน่งได้สูงสุดถึง 38 ครั้ง แต่มิได้รับการยอมรับจากแฟนมวยชาวไทยหรือระดับสากลเลย เพราะเป็นสถาบันที่สังกัดนั้น มิได้มาตรฐานเพียงพอ
มวยสากล
กีฬาในประเทศไทย
พ.ศ. 2537
รอมบิคิวบอกทาฮีดรอน

รอมบิคิวบอกทาฮีดรอน (เล็ก) (อังกฤษ: (small) rhombicuboctahedron, พหูพจน์: -dra) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่ประกอบด้วยหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 8 หน้า และรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 18 หน้า รวม 26 หน้า โดยหน้ารูปสามเหลี่ยมทุกหน้าจะมีรูปสี่เหลี่ยมล้อมอยู่โดยรอบ ทรงนี้มี 24 จุดยอด 48 ขอบ และเป็นหนึ่งในทรงตันอาร์คิมิดีส (Archimedean solid)
รูปทรงนี้สามารถเรียกในชื่ออื่นอีกคือ ออร์โทไบคิวโพลาสี่เหลี่ยมจัตุรัสอีลองเกต (elongated square orthobicupola)
== พื้นที่ผิวและปริมาตร ==

พื้นที่ผิว A และปริมาตร V ของรอมบิคิวบอกทาฮีดรอน ที่มีความยาวขอบทุกด้านเท่ากับ a สามารถคำนวณได้ดังนี้
:A = (18+2\sqrt{3})a^2 \approx 21.4641016a^2
:V = \frac{1}{3} (12+10\sqrt{2})a^3 \approx 8.71404521a^3
== พิกัดคาร์ทีเซียน ==
พิกัดคาร์ทีเซียนของรอมบิคิวบอกทาฮีดรอน สามารถกำหนดพิกัดของจุดยอดได้ดังนี้
: (±1, ±1, ±(1+√2))
== ดูเพิ่ม ==
ทรงลูกบาศก์ (cube)
คิวบอกทาฮีดรอน (cuboctahedron)
ทรงแปดหน้า (octahedron)
รอมบิโคซิโดเดคาฮีดรอน (rhombicosidodecahedron)
คิวบอกทาฮีดรอนปลายตัด หรือ รอมบิคิวบอกทาฮีดรอนใหญ่ (truncated cuboctahedron หรือ great rhombicuboctahedron)
ไจโรไบคิวโพลาสี่เหลี่ยมจัตุรัสอีลองเกต (elongated square gyrobicupola)
== อ้างอิง ==
(Section 3-9)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Archimedes and the Rhombicuboctahedron by Antonio Gutierrez from Geometry Step by Step from the Land of the Incas.
The Uniform Polyhedra
Virtual Reality Polyhedra The Encyclopedia of Polyhedra
ทรงหลายหน้า
ทรงตันอาร์คิมิดีส
ขบวนการแนวร่วมปฏิวัติแห่งชาติมลายูปัตตานี

ขบวนการแนวร่วมปฏิวัติแห่งชาติมลายูปัตตานี (Barisan Revolusi Nasional Melayu Patani; Patani Malayu National Revolutionary Front) หรือบีอาร์เอ็นก่อตั้งเมื่อ 13 มีนาคม พ.ศ. 2503 โดยอุสตาซ อับดุลการิม ฮัสซัน กลุ่มนี้วางแผนก่อเหตุจับตัวจังหวัดในวันฮารีรายอ 18 มีนาคม พ.ศ. 2504 แต่เจ้าหน้าที่สืบทราบล่วงหน้าจึงถูกจับกุม โดยหะยีอามีน โต๊ะมีนา บุตรชายของหะยีสุหลง อับดุลกาเดร์ ถูกจับกุมด้วย และถูกจำคุกจนถึง พ.ศ. 2508 เมื่อพ้นโทษ หะยีอามีนจึงลี้ภัยไปอยู่มาเลเซียจนเสียชีวิต
บีอาร์เอ็นมีความเข้มแข็งมาก รบแบบกองโจร พ.ศ. 2511 ได้จัดตั้งหน่วยทหารลาดตระเวนขนาดเล็กใช้ชื่อว่า RKK ซึ่งเป็นทหารที่ถูกฝึกมาจากหน่วยรบพิเศษของประเทศอินโดนีเซีย เคลื่อนไหวอยู่ในแถบ อำเภอศรีสาคร จังหวัดนราธิวาส

== ความแตกแยกในองค์กร ==
พ.ศ. 2520 เกิดความแตกแยกในหมู่แกนนำบีอาร์เอ็น จน พ.ศ. 2522 อามีนแยกตัวไปตั้ง บีอาร์เอ็น โคออร์ดิเนต พ.ศ. 2526 มีการประชุมสมัชชา เลือกผู้นำใหม่คือ เปาะนูซา ยาลิล และตั้งชื่อขบวนการใหม่ว่าบีอาร์เอ็น คองเกรส ส่วนอุสตาซ อับดุลการิม ฮัสซัน ผู้นำเดิมหมดอำนาจลงโดยสิ้นเชิง จึงรวบรวมกำลังไปตั้งองค์กรใหม่เรียก บีอาร์เอ็น อูลามา
=== บีอาร์เอ็น คองเกรส ===
เป็นกองกำลังติดอาวุธ มีเป้าหมายเพื่อก่อกวนและสร้างปัญหาทางสังคมจิตวิทยา เพื่อดำรงสภาพของตนไว้ เน้นการรบแบบจรยุทธ์ ไม่สร้างที่พักถาวร แต่ใช้การหลบหนีข้ามพรมแดน ฐานทางเศรษฐกิจมาจากการเรียกเก็บค่าคุ้มครอง และขู่กรรโชกส่วนแบ่งจากการซื้อขายที่ดิน การสนับสนุนจากต่างประเทศมีน้อย มีความสัมพันธ์กับขบวนการอื่นในต่างประเทศ เช่น กลุ่มโมโร ขบวนการอาเจะฮ์เสรี และกลุ่มที่เคลื่อนไหวในหมู่เกาะโมลุกกะ
ศักยภาพการเคลื่อนไหวขององค์กรลดลงหลังไทยปรับเปลี่ยนนโยบายเมื่อ พ.ศ. 2523 สถานะปัจจุบัน ประธานคือ รอสะ บูราซอ กำลังทหารเหลืออยู่ไม่มากนัก ส่วนใหญ่กระจายเป็นกลุ่มเล็ก ๆ
=== บีอาร์เอ็น โคออร์ดิเนต ===
ความเคลื่อนไหวของกลุ่มนี้ไม่ชัดเจน การข่าวของไทยเชื่อว่า เป็นกลุ่มที่อิงผู้นำทางศาสนาและนักการเมือง โดยใช้การเคลื่อนไหวทางศาสนาเป็นเกราะกำบังเพื่อขยายเครือข่ายสู่กลุ่มเยาวชน เป็นกลุ่มที่เข้มแข็งที่สุด จากคำอ้างของกลุ่ม มีสมาชิกเป็นแสนคน และเป็นผู้บงการขบวนการก่อความไม่สงบสุขอาร์เคเค
=== บีอาร์เอ็น อูลามา ===
== อ้างอิง ==
สุภลักษณ์ กาญจนขุนดี. สันติภาพในเปลวเพลิง. กทม. เนชั่นบุกส์. 2547
แจ๊ค สโลโมชั่น. แสงสว่างแห่งอิสรภาพ. ปัตตานี. โจอี้ พับบลิชชิ่ง. 2555
ขบวนการแบ่งแยกดินแดนปัตตานี
ความไม่สงบในชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย
กลุ่มกบฏในประเทศไทย
วินเชนโซ สกามอซซี

วินเชนโซ สกามอซซี (Vincenzo Scamozzi)  (2 กันยายน ค.ศ. 1548 - 7 สิงหาคม ค.ศ. 1616) เป็นสถาปนิกและนักเขียนเกี่ยวกับงานสถาปัตยกรรมชาวอิตาลี ใช้ชีวิตอยู่ในเมืองวีเชนซา (Vicenza) และเวนิส (Venice) ในช่วงท้ายของศตวรรษที่ 16 วินเชนโซ สกามอซซี น่าจะเป็นบุคคลที่สำคัญที่สุดในยุคนี้โดยเป็นช่วงต่อระหว่างอานเดรอา ปัลลาดีโอ (Andrea Palladio) กับบัลดัสซาร์เร ลองเกนา (Baldassarre Longhena) ซึ่งลองเกนาเป็นลูกศิษย์คนหนึ่งของวินเชนโซ
วินเชนโซเกิดที่เมืองวีเชนซา (Vicenza) บิดาเป็นนักสำรวจ (surveyor) และผู้รับเหมาก่อสร้าง (building contractor) นาม จาน โดเมนีโก สกามอซซี (Gian Domenico Scamozzi) วินเชนโซได้มีโอกาสไปเยือนโรมในปี 1579-1580 แล้วย้ายไปเวนิสในปี 1581
อิทธิพลของสกามอซซีต่อโลกของสถาปัตยกรรมนั้นมีอย่างสูงส่ง โดยเฉพาะจากงานเขียนชื่อแนวคิดสถาปัตยกรรมสากล (L'Idea della Architettura Universale หรือ The Universal Idea of Architecture) เป็นงานเขียนชิ้นสุดท้ายของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาเกี่ยวกับทฤษฎีทางสถาปัตยกรรม ถูกพิมพ์เผยแพร่ด้วยภาพพิมพ์แกะไม้ (woodcut illustrations) ในเวนิส เมื่อปี 1615 วินเชนโซยังได้เขียนเกี่ยวกับชีวิตการประกอบวิชาชีพของเขา ซึ่งทำให้หนังสือเล่มนี้กลายเป็นเหมือนกับเครื่องมือทางการประชาสัมพันธ์ของเขาไป วินเชนโซได้บันทึกงานออกแบบ แปลน รูปด้าน ทั้งงานที่ได้สร้างจริงและงานที่ไม่ได้สร้าง รวมทั้งงานที่เป็นลักษณะของจินตนาการที่เหนือเทคโนโลยีในยุคนั้นอีกด้วย วินเชนโซเป็นสถาปนิกผู้หนึ่งที่เข้าใจคุณค่าของการประชาสัมพันธ์ตัวเองผ่านทางงานเขียนที่ประสบความสำเร็จ
== งานออกแบบที่สำคัญ ==
1580-1592: วิลลากาปรา (Villa Capra) หรือลาโรตอนดา  ("La Rotonda") ตั้งอยู่ใกล้กับเมืองวีเชนซา (เป็นการสานต่องานของปัลลาดีโอและทำการต่อเติมเพิ่มขึ้น)
1581-1599: อาคารโปรกูราตีเอนูโอเว (Procuratie Nuove) ที่จัตุรัสซานมาร์โก เมืองเวนิส (ต่อมาบัลดัสซาร์เร ลองเกนาได้เข้ามาทำการออกแบบตกแต่งภายในจนสำเร็จ)
1584-1585: โรงละครโอลิมปิก (Teatro Olimpico) เมืองวีเชนซา (ปรับปรุงจากโครงสร้างเดม ออกแบบโดยปัลลาดีโอ)
1597: วิลลาโมลิน เมืองมานดรีอา
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2091
สถาปนิกชาวอิตาลี
สถาปนิกในคริสต์ศตวรรษที่ 16
นักเขียนชาวอิตาลี
บุคคลจากแคว้นเวเนโต
เอดเวิร์ด เจนเนอร์

เอดเวิร์ด เจนเนอร์ (Edward Jenner; 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2292 – 26 มกราคม พ.ศ. 2366) เป็นแพทย์ชนบทชาวอังกฤษผู้ซึ่งศึกษาธรรมชาติและสภาพแวดล้อมในวัยเด็ก และได้รับการฝึกหัดทางการแพทย์ที่เมืองบาร์กลีย์ เทศมณฑลกลอสเตอร์เชอร์ สหราชอาณาจักร มีชื่อเสียงในฐานะแพทย์คนแรกที่ศึกษาและค้นพบวัคซีน เพื่อใช้ป้องกันโรคไข้ทรพิษ
== ช่วงชีวิตระยะแรกของเอดเวิร์ด เจนเนอร์ ==
เจนเนอร์เข้าฝึกหัดงานด้านการแพทย์กับ Dr.Ludlow ที่เมืองชิปปิงซัดบรีในเทศมณฑลกลอสเตอร์เชอร์ เป็นเวลา 8 ปีนับตั้งแต่อายุได้ 13 ปี หลังจากนั้นได้เดินทางสู่กรุงลอนดอนในปี พ.ศ. 2313 เพื่อศึกษาต่อกับศัลยแพทย์จอห์น ฮันเตอร์ และแพทย์คนอื่นๆที่มหาวิทยาลัยเซนต์จอร์จแห่งลอนดอน
==ปักษีวิทยา==
นอกจากเป็นแพทย์แล้ว เอดเวิร์ด เจนเนอร์ ยังถือว่าเป็นนักปักษีวิทยาอีกด้วย ด้วยผลงานทางวิทยาศาสตร์ชิ้นแรกก่อนการค้นพบวัคซีน คือ การศึกษาพฤติกรรมการขยายพันธุ์ของนกในวงศ์นกคัคคู (Cuculidae) หรือนกกาเหว่าอีกด้วย ซึ่งเป็นนกที่มีพฤติกรรมวางไข่ไว้ในรังของนกชนิดอื่น และปล่อยให้พ่อแม่นกชนิดอื่นนั้นเลี้ยงดูลูกของตัวเอง ซึ่งในเวลานั้น (ศตวรรษที่ 18) ผู้คนยังไม่รู้ว่านกคัคคูทำอย่างนั้นไปเพื่ออะไร เจนเนอร์ได้ตีพิมพ์เรื่องนี้ในปี ค.ศ. 1778 เจนเนอร์ได้บันทึกไว้ว่าไม่เพียงแค่แม่นกคัคคูเท่านั้นที่วางไข่ไว้ในรังของนกชนิดอื่น แต่ลูกนกคัคคูที่ฟักออกมา จะทำการผลักดันลูกนกตัวเดิมในรังด้วยข้อศอกและหลังให้ตกลงไปจากรังอีกด้วย เพื่อครอบครองรังแต่ผู้เดียว แม้รายงานฉบับนี้นักวิทยาศาสตร์หลายคนในขณะนั้นยังไม่เชื่อ แต่ก็ทำให้เจนเนอร์ได้เข้าเป็นสมาชิกของราชสมาคมแห่งลอนดอน
==อ้างอิง==
แพทย์ชาวอังกฤษ
บุคคลจากเทศมณฑลกลอสเตอร์เชอร์
นักปักษีวิทยาชาวอังกฤษ
ภาคีสมาชิกราชสมาคมแห่งลอนดอน
เอดเวิร์ด เจนเนอร์
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยลอนดอน
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยเซนต์แอนดรูส์
วัณโรคปอด

วัณโรคปอดพบได้บ่อยในผู้ที่มีภูมิต้านทานในร่างกายต่ำ (โดยเฉพาะคนไข้ติดเชื้อเอดส์) คนไข้เบาหวาน ตับแข็ง โรคไต ผู้ที่ติดยาเสพติด ดื่มเหล้าจัดหรือพบได้มากในบริเวณที่มีคนอยู่กันอย่างแออัด
วัณโรคปอด (Tuberculosis,tubercle bacillus เรียกสั้นๆ ว่า "ทีบี") เป็นโรคติดต่อที่เกิดจากเชื้อแบคทีเรีย(ประเภท acid-fast bacillus)ชื่อ ไมโครแบคทีเรียม ทูเบอร์คูโลซีส (Mycobacterium Tuberculosis) เชื้อตัวนี้สามารถก่อให้เกิดโรคได้กับอวัยวะทุกส่วนของร่างกาย มิใช่เฉพาะที่ปอดอย่างเดียว
== การติดต่อ ==
การติดต่อของโรคมักจะรับเชื้อเข้าไปในปอดโดยตรงจากการหายใจ การไอ การจาม หรือการพูดคุยกับผู้ป่วยที่เป็นโรคนี้ ดังนั้นผู้ป่วยที่ไม่ได้รับการรักษาอย่างถูกวิธี นอกจากจะเป็นผลเสียต่อสุขภาพแล้ว ยังสามารถเพร่เชื้อไปสู่ผู้อื่นได้ ที่สำคัญการแพร่กระจายเชื้อมักจะเป็นไปอย่างรวดเร็ว เนื่องจากติดต่อได้ง่ายโดยระบบทางเดินหายใจ
== อาการ ==
ใครที่มีอาการน่าสงสัยดังต่อไปนี้ ควรรีบไปพบแพทย์เพื่อตรวจสอบและวินิจฉัยโดยเร็ว อ่อนเพลีย เบื่ออาหาร น้ำหนักลด มีไข้ต่ำๆ ตอนบ่ายหรือเย็น ตกใจตื่น และเหงื่อออกท่วมตัวตอนกลางคืน งุนงง สับสน มีอาการเจ็บหน้าอก อาการไอเรื้อรังเกิน 3 สัปดาห์ หรือไอมีเสมหะปนเลือด
== การรักษา ==
แพทย์จะทำการวินิจฉัยโรคจากการซักประวัติ ตรวจร่างกาย ส่งเอกซเรย์ปอด เก็บเสมหะตรวจและเพาะเชื้อ เผื่อดูผลตรวจยืนยันว่าเป็นโรคนี้หรือไม่
การรักษาในปัจจุบันมี่ความก้าวหน้าไปมาก วัณโรคปอดสามารถรักษาให้หายขาดได้ ด้วยยาที่มีประสิทธิภาพสูงโดยใช้เวลาเพียง 6 เดือนเท่านั้น ส่วนใหญ่หลังรักษาไปแล้ว 2 สัปดาห์ โอกาสแพร่เชื้อจะต่ำลงมากคนไข้สามารถทำงานได้ตามปกติ
หากมุ่งหวังผลการรักษาที่สมบูรณ์ คนไข้จะต้องรับประทานยาอย่างต่อเนื่องและสม่ำเสมอ ตามชนิดและขาดที่แพทย์สั่งจนครบ ปฏิบัติตามคำแนะนำของแพทย์อย่างเคร่งครัด มาเอกซเรย์และตรวจเสมหะตามกำหนดนัดของแพทย์
นอกจากการรับประทานยาแล้ว คนไข้ควรรับประทานอาหารที่มีประโยชน์ โดยเฉพาะเนื้อสัตว์ ไข่ นม ผลไม้ งดสิ่งเสพติดทุกชนิดและมาพบแพทย์ตามนัดหมายทุกครั้ง หรือเมื่อมีอาการผิดปกติ เช่น มีอาการผื่นคัน ตัวเหลือง ตาเหลือง (ซึ่งอาจเกิดเนื่องจากยาที่รับประทานอยู่)
คนไข้ควรระมัดระวังการแพร่เชื้อไปสู่ผู้อื่น เช่น การใช้ช้อนกลางในการรับประทานอาหาร ไอหรือจามใช้ผ้าเช็ดหน้าปิดปาก
== การป้องกัน ==
รักษาสุขภาพให้แข็งแรง ออกกำลังกายสม่ำเสมอ ทานอาหารให้ครบ 5 หมู่ อาจจะตรวจร่างกายโดยการเอกซเรย์ปอดอย่างน้อยปีละครั้ง ถ้าพบว่าเป็นจะได้รักษาก่อนที่โรคจะลุกลาม
== บรรณานุกรม ==
หนังสือพิมพ์สยามรัฐ
 
โรค
โรคติดเชื้อแบคทีเรีย
นครที่ตั้งขึ้นโดยข้อบัญญัติรัฐบาลญี่ปุ่น

นครที่ตั้งขึ้นโดยข้อบัญญัติรัฐบาล  หรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า นครที่ตั้งขึ้น  หรือ นครโดยข้อบัญญัติ  เป็นนครในประเทศญี่ปุ่นที่มีประชากรมากกว่า 500,000 คน และได้รับการแต่งตั้งตามคำสั่งของคณะรัฐมนตรีญี่ปุ่นภายใต้กฎหมายปกครองท้องถิ่น นครเหล่านี้มีส่วนสำคัญในด้านเศรษฐกิจ อุตสาหกรรม และพิจารณาได้ว่าเป็นนครที่มีขนาดใหญ่ของประเทศ
== รายชื่อนครโดยรัฐบัญญัติ ==

นครที่ตั้งขึ้นโดยข้อบัญญัติรัฐบาลญี่ปุ่นมีการจัดตั้งมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1956 ปัจจุบัน มีนครที่แต่งตั้งขึ้นแล้ว 20 แห่ง เรียงตามปีที่ได้รับประกาศดังนี้
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
กฎหมายญี่ปุ่น
สัญชาติ

สัญชาติ (Nationality) หมายถึง ประเทศที่ที่บุคคลคนนั้นเกิด โดยไม่นับเชื้อชาติ  การเปลี่ยนสัญชาตินั้นทำได้ แต่ต้องว่าตามกฎหมายของแต่ละประเทศ สัญชาตินั้นสำคัญมากเพราะจะทำให้คนอื่นรู้ว่าคุณเกิดที่ไหน ดังนั้นในแบบกรอกหลายอย่าง จึงมีช่องสัญชาติให้เติม สำหรับหนังสือเดินทาง จะต้องมีสัญชาติติดตัวอยู่ เพื่อที่จะได้รู้ว่ามาจากประเทศอะไร
== สรุปความทางนิติศาสตร์และนิติเวชวิทยาศาสตร์ ==
สัญชาติ คือ ระบบเขตแดนตามหลักฐานอ้างอิงทางประวัติศาสตร์ที่สามารถพิสูจน์,ตรวจสอบ,สืบค้นหลักฐานอ้างอิงด้วยหลักนิติเวชวิทยาศาสตร์ฟิสิกส์ ที่สามารถบ่งบอกถึงพื้นที่เขตแดนที่เป็นรูปธรรมของคนในชาติ และ/หรือ ครอบคลุมถึงเรื่องสิทธิและเสรีภาพภายในอาณาบริเวณพื้นที่เขตแดนของคนในชาติเช่นกัน.
== อ้างอิง ==
White, Philip L. (2006). "Globalization and the Mythology of the Nation State," In A.G.Hopkins, ed. Global History: Interactions Between the Universal and the Local Palgrave Macmillan, pp. 257-284.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Grossman, Andrew.  Gender and National Inclusion
Trott, Philip D A.  Dual Nationality 
White, Philip L. "Globalization and the Mythology of the Nation State," In A.G.Hopkins, ed. Global History: Interactions Between the Universal and the Local Palgrave Macmillan, 2006, pp. 257-284.[http://www.panarchy.org/acton/nationality.html Lord Acton, Nationality (1862)
กฎหมาย
สังคม
สัญชาติ
สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 2

thumb
สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 2 (Urban II) มีพระนามเดิมว่าโอโด ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่วันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 1088 ถึง 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1099 พระองค์เป็นที่รู้จักจากการประกาศสงครามครูเสดครั้งที่หนึ่ง และก่อตั้งสภาปกครองโรมันขึ้นในฝ่ายคริสตจักรให้มีลักษณะอย่างราชสำนัก
ราวปี ค.ศ. 1080 สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 7 แต่งตั้งท่านเป็นพระคาร์ดินัลบิชอปแห่งออสเตีย ท่านมีบทบาทมากในช่วงการปฏิรูปเกรกอเรียน ได้เป็นผู้แทนพระองค์พระสันตะปาปาไปประจำประเทศเยอรมนี และได้สืบตำแหน่งพระสันตะปาปาต่อจากสมเด็จพระสันตะปาปาวิกเตอร์ที่ 3 ในปี ค.ศ. 1088
บุญราศี
พระคาร์ดินัลบิชอปแห่งออสเตีย
พระสันตะปาปาชาวอิตาลี
บุคคลในสงครามครูเสดครั้งที่ 1
บุคคลจากแคว้นช็องปาญาร์แดน
สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 7

thumb
สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 7 (Gregory VII) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1073 ถึง ค.ศ. 1085
เกิดในเมืองทัสคานี่ ได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปา วันที่ 22 เมษายน ค.ศ.1073  มรณะวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ.1085
พระองค์ทรงเรียกประชุมสังคายนาออกโองการว่า “พระสันตะปาปาเท่านั้น
ที่เป็นสากล ไม่มีผู้ใดอาจตัดสินพระองค์ได้”
==ข้อมูลเพิ่มเติม==
พระสันตปาปาลำดับที่ 157 ข้อมูลของหอจดหมายเหตุอัครสังฆมณฑลกรุงเทพฯ  
ความขัดแย้งระหว่างศาสนจักรและอาณาจักร ( พระเจ้าเฮนรี่ที่ 4 และ สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 7 )  
นักบุญเกรกอรี่ ที่ 7
นักบุญในคริสต์ศตวรรษที่ 11
บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1020
บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 11
กเรกอรีที่ 7
บุคคลจากแคว้นตอสคานา