pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
หลินไท่ซือ

หลินไท่ซือ  หรือ หลินไท่ซือกง (林太师公) หรือ หลิมฮู้ไท่ซู (ฮกเกี้ยน: 林府太师) เกิดเมื่อวันที่สี่ เดือนสี่ (四月初四) ปี ค.ศ. 1537 หรือปีพุทธศักราชที่ 2080 ณ บ้านหยุนเซียว มณฑลฟู่เจี้ยน หรือฮกเกี้ยน (福建云霄 - Fújiàn yúnxiāo) ในปีที่ 16 ของรัชสมัยฮ่องเต้เจียจิ้งราชวงศ์หมิง ซึ่งตรงกับปีเกิดปีเดียวกับ King Edward ที่หก ของอังกฤษ, โชกุน อาชิกาย่า โยชิอากิของญี่ปุ่น และกษัตริย์จอนห์ที่3 ของประเทศสวีเดน
ท่านมีชื่อจริงว่า หลินเสียชุน (林偕春 - lín xié chūn) หรือฉายาว่า หลินฝู๋หยวน (林孚元 - lín fú yuán) โดยในปีค.ศ. 1565 ท่านได้เข้ารับราชการในตำแหน่งขุนนางในราชสำนักหมิงเป็นครั้งแรก ซึ่งขณะนั้นท่านมีอายุได้ 28 ปีพอดี และท่านยังได้รับเชิญเข้าร่วมสภาฮั่นหลิน  ซึ่งเป็นสภาที่ทรงอิทธิพลมากสำหรับบัณฑิตในยุคนั้น ซึ่งหน้าที่ของสภาฮั่นหลินคือ บันทึกและแก้ใขประวัติศาสตร์ของราชวงศ์ รวมไปถึงการวางแผนการศึกษา และการสอบเพื่อเฟ้นหาบัณฑิตเข้ารับราชการอีกด้วย
สมาชิกของสภาฮั่นหลินก่อนหน้าท่านหลินไท่ซือนี้ เป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงสุดยอด ในยุคต่างๆทั้งสิ้น อาทิเช่น หลี่ไป๋ (李白), ไป่จูอี้ (白居易), โอวหยางซิว (欧阳修) และ เสิ่นโข่ว (沈括) เป็นต้น และเป็นที่น่าเสียดายว่า บันทึกเก่าๆ ที่มีคุณค่าซึ่งเก็บรักษาอยู่ในห้องสมุดของสภาฮั่นหลินได้ถูกไฟ ไหม้ทำลายและโดนปล้นไปบางส่วนจากเหตุการณ์กบฏนักมวยที่มีกองกำลังนานาชาติ ได้ปิดล้อมพระราชวังต้องห้ามในกรุงปักกิ่ง เมื่อปี ค.ศ. 1900 และสภาฮั่นหลินก็ต้องปิดฉากลงอย่างถาวรหลังจากเหตุการณ์กบฏซินห้าย (辛亥革命) ใน ปี ค.ศ. 1911
ในปี ค.ศ. 1568 ท่านได้รับเลือกเป็นมหาบัณฑิตในสภาฮั่นหลินและมีหน้าที่สำคัญคือการบันทึกและแก้ไขประวัติศาสตร์ของประเทศ
ปี ค.ศ. 1573 ท่านได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นไท่ซือ (太师) ซึ่งคอยให้การศึกษาแก่องค์รัชทายาท (太子)  ซึ่งเป็นตำแหน่งที่สูงที่สุดในชีวิตการรับราชการของท่าน และในปี ค.ศ. 1607 ท่านก็ได้สิ้นชีวิตลง รวมอายุได้ 71 ปี ร่างของท่านได้รับการฝังอยู่ที่ภูเขาชีซิง (แปลว่าเขาเจ็ดดาว) มณฑลฮกเกี้ยน (葬与福建省内七星山)
ตามประวัติได้มีการบันทึกว่า ขณะที่ท่านดำรงตำแหน่งไท่ซือนั้น ท่านได้ปราบปรามพวกอันธพาลนักเลงที่กำลังทำลายศาลเจ้าแห่งหนึ่ง ซึ่งศาลเจ้าแห่งนี้อยู่ในพื้นที่ที่ท่านดูแลในฐานะของไท่ซืออยู่ หลังจากที่ท่านได้จับพวกอันธพาลได้หมดแล้ว ท่านจึงได้ทราบว่าศาลเจ้าแห่งนี้ได้สร้างขึ้นเพื่อสักการบูชาเทพเจ้ากิ้วอ๋องไต่เต่ (九皇大帝)
และในคืนนั้นเอง กิ้วอ๋องไต่เต่ ได้มาปรากฏขึ้นในความฝันของท่าน เพื่อแสดงความขอบคุณที่ได้ช่วยเหลือศาลเจ้าให้รอดพ้นจากการทำลาย และในฝันนั้น องค์กิ้วอ๋องไต่เต่ ยังได้แต่งตั้งตำแหน่งให้ท่านเป็นกิ้วอ๋องไท่ซือกง (九皇太师公) อีกด้วย
วันต่อมาท่านได้กลับไปที่ศาลเจ้า และได้เกิดเรื่องอัศจรรย์ขึ้น คือในศาลเจ้าได้มีเก้าอี้ซึ่งอุทิศไว้สำหรับท่าน ปรากฏขึ้นในศาลเจ้าของกิ้วอ๋องไต่เต่นั้นเอง ตั้งแต่นั้นมาชาวบ้านก็เคารพนับถือท่านในฐานะของ หลินฮู้ไท่ซือ (林府太师) หรือกิ้วอ๋องไท่ซือกง (九皇太师公) เป็นต้นมาจวบกระทั่งปัจจุบัน ซึ่งศาลเจ้าหรือแท่นบูชา (สินตั๋ว) โบราณๆ ที่บูชากิ้วอ๋องไต่เต่ มักจะมีการบูชาหลินไท่ซือด้วย เพื่อเป็นการแสดงเคารพนับถือท่านเช่นกัน
หลินไท่ซือ ยังได้รับการยกย่องบูชาเป็นหนึ่งในเทพเจ้าของบรรพบุรุษคนแซ่หลิม (林氏祖先) หรือ แซ่หลิน ในภาษาจีนกลาง อีกด้วย
== อ้างอิง ==
เทพเจ้าจีน
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2080
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2150
ภาษามาคัร

ภาษามาคัร (Magar) เป็นภาษาที่ใช้พูดในเนปาลและสิกขิมโดยชาวมาคัร แบ่งได้เป็นสองกลุ่มคือกลุ่มตะวันตกและกลุ่มตะวันออก และแบ่งเป็นสำเนียงย่อยอีกมาก. ในเนปาลมีผู้พูดภาษานี้ 770,116 คน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Magar (Eastern)
Magar (Western)
มาคัร
มาคัร
ตราแผ่นดินของติมอร์-เลสเต

ตราแผ่นดินของติมอร์-เลสเต เริ่มใช้เมื่อ 18 มกราคม พ.ศ. 2550 โดยมีพื้นฐานจากการออกแบบที่ใช้ครั้งแรกเมื่อมีการประกาศเอกราชเมื่อ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2518 คำขวัญในภาษาโปรตุเกสคือ "Unidade, Acção, Progresso" (เอกภาพ การกระทำและความก้าวหน้า)
== ติมอร์ของโปรตุเกส (พ.ศ. 2478 – 2518) ==
ตราของติมอร์ภายใต้การปกครองของโปรตุเกสใช้ตามแบบของอาณานิคมของโปรตุเกสอื่น ๆ โดยเขตการปกครองแสดงด้วยกากบาทโดมินิกันสีดำและขาว เพื่อระลึกถึงบทบาทที่แสดงโดยคำสั่งโดมินิกันที่เปลี่ยนติมอร์ให้เป็นดินแดนที่นีนับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก
== จังหวัดติมอร์ตะวันออกของอินโดนีเซีย ==
อินโดนีเซียรุกรานติมอร์ตะวันออกเมื่อ พ.ศ. 2518 และผนวกเป็นจังหวัดที่ 27 ในช่วงนี้ ติมอร์ตะวันออกมีตราเป็นของตัวเองที่ยังคงใช้อยู่จนได้รับเอกราชเมื่อ พ.ศ. 2542 ตราประกอบด้วยโล่สีทองที่โอบล้อมด้วยข้าวสาลีและฝ้าย ภายในมีพื้นสีน้ำเงินและรูปสิ่งก่อสร้าง ด้านบนสุดเป็นโล่สีน้ำเงินมีดาวสีทองอยู่ตรงกลางหมายถึงความศรัทธาในพระเจ้าองค์เดียว ด้านล่างเป็นเครื่องประดับศีรษะพื้นเมืองของชาวติมอร์เรียก Kaibauk ประดับด้วยคำจารึกว่า "Timor Timur"
== ภายใต้การดูแลของสหประชาชาติ ==
ตราที่ใช้โดย United Nations Transitional Administration in East Timor (UNTAET) เป็นรูปเกาะ จระเข้ เครื่องประดับศีรษะพื้นเมือง ในตรามีคำว่า Timor Lorosa’e และ Governu ในภาษาเตตุนหรือ Timor Leste และ Governo ในภาษาโปรตุเกส
== ตราเก่าระหว่าง พ.ศ. 2545 – 2550 ==
ตราเก่าของติมอร์-เลสเตเป็นตราของ Conselho Nacional de Resistência Timorense (สภาแห่งชาติเพื่อการป้องกันติมอร์) องค์ประกอบหลักเป็นดาบสุริค (Suriks) อันเป็นอาวุธพื้นบ้านของติมอร์สองเล่มไขว้กัน มีหอก ดาวและลูกศรสองเล่มไขว้ ชื่อของประเทศในภาษาโปรตุเกสอยู่ในวงแหวนสีน้ำเงินรอบโล่และดวงอาทิตย์ 14 แฉก คำขวัญบนแถบผ้าแปลได้ความว่า ศักดิ์ศรี บ้านเกิด และประชาชน
== ดูเพิ่ม ==
ธงชาติติมอร์-เลสเต
ปาเตรีย
== อ้างอิง ==
Law 02/2007, National symbols of Timor-Leste  
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ติมอร์-เลสเต
ประเทศติมอร์-เลสเต
สัญลักษณ์ของประเทศติมอร์-เลสเต
แกรนด์ดัชเชสโอลกา นีคะลายีฟนา แห่งรัสเซีย

แกรนด์ดัชเชสโอลกา นีคะลายีฟนาแห่งรัสเซีย (โอลกา นีคะลายีฟนา โรมานอฟา; Великая Княжна Ольга Николаевна;  – 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1918) เป็นพระราชธิดาพระองค์แรกใน จักรพรรดินิโคลัสที่ 2 และ จักรพรรดินีอะเลคซันดราแห่งรัสเซีย ประสูติวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1895 ซึ่งพระองค์เป็นที่โปรดปรานของพระบิดาพระพักตร์งามแบบสาวชาวรัสเซียแท้ มีพระพักตร์คล้ายกับพระบิดามีดวงพระเนตรสีฟ้า พระทัยอ่อน มีอุปนิสัยเงียบขรึม ใบหน้าบึ้งตึ้ง ฉลาด ไม่ขัดใจคน ชอบเข้าช่วยเหลือบุคคลที่มีปัญหาเสมอ อารมณ์แปรปรวนง่ายเหมือนพระมารดา ชอบอ่านหนังสือ ขี้อายเหมือนพระบิดา รักเด็ก เล่นกับน้อง เป็นที่รักของน้อง พระองค์ทรงมีสัตว์เลี้ยงส่วนพระองค์เป็นแมวชื่อวัสกา (vasga) ซึ่งพระองค์มีพระนามเล่นคือ โอลิซกา (olishka) สนิทสนมกับแกรนด์ดัชเชสตาตยานา (Tatiana) พระขนิษฐาองค์ที่ 2 โดยพระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1918 ที่เมืองเยคาเตรินบุร์ก, รัสเซีย สิริพระชนมายุได้ 23 ปี
== อ้างอิง ==
Bokhanov, Alexander, Knodt, Dr. Manfred, Oustimenko, Vladimir, Peregudova, Zinaida, Tyutyunnik, Lyubov; trans. Lyudmila Xenofontova. The Romanovs: Love, Power, and Tragedy, Leppi Publications, 1993, ISBN 0-9521644-0-X
Buxhoeveden, Baroness Sophie. The Life and Tragedy of Alexandra Feodorovna
ราชวงศ์ฮ็อลชไตน์-ก็อททอร์พ-โรมานอฟ
ผู้ถูกประหารชีวิตด้วยอาวุธปืน
เหยื่อฆาตกรรมชาวรัสเซีย
แกรนด์ดัชเชสแห่งรัสเซีย
พยาบาลชาวรัสเซีย
จักรพรรดินิโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซีย
โฮเวิร์ด สตริงเกอร์

เซอร์ โฮเวิร์ด สตริงเกอร์ (Howard Stringer, 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2485 - ) ประธานกรรมการบริหาร President ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร (CEO) บริษัท บริษัท โซนี่ คอร์เปอเรชันคนปัจจุบัน เขาเกิดที่เมืองคาร์ดิฟฟ์ แคว้นเวลส์ สหราชอาณาจักร เข้ารับดำรงตำแหน่งเป็น CEO บริษัทเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2548
ฮ
นักธุรกิจชาวอเมริกัน
นักข่าวชายชาวอเมริกัน
กรดจิบเบอเรลลิก

กรดจิบเบอเรลลิก (หรือ Gibberellin A3, GA, และ (GA3) เป็นฮอร์โมนพืชกลุ่มจิบเบอเรลลิน สูตรโครงสร้างคือ C19H22O6 ในรูปบริสุทธิ์เป็นผงสีขาวหรือเหลืองละลายในเอทานอลและละลายในน้ำได้เล็กน้อย
กรดจิบเบอเรลลิกเป็นจิบเบอเรลลินพื้นฐานที่ส่งเสริมการเจริญเติบโตและการยืดตัวของเซลล์ มีผลต่อการสลายตัวของพืชและช่วยให้พืชเจริญเติบโตถ้าใช้ในปริมาณน้อย ๆ กรดจิบเบอเรลลิกช่วยกระตุ้นเซลล์ระหว่างการงอกของเมล็ดพันธุ์ให้สร้าง mRNA สำหรับเอนไซม์ไฮโดรไลติก กรดจิบเบอเรลลิกเป็นฮอร์โมนธรรมชาติที่มีศักยภาพมากในการควบคุมการพัฒนาของพืช การประยุกต์ใช้จิบเบอเรลลินความเข้มข้นต่ำมากจะมีผลอย่างมากในขณะที่มากเกินไปจะมีผลตรงข้ามมักที่ความเข้มข้นระหว่าง 0.01-10 mg / L
จิบเบอเรลลินถูกพบครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อพ.ศ. 2478 เป็นสารที่สร้างจากเชื้อโรค Gibberella fujikuroi ที่ก่อโรคในข้าว ข้าวที่ติดเชื้อ G. fujikuroi จะมีลักษณะสูง ผอม สูงกว่าปกติจนตายเพราะไม่แข็งแรงพอที่จะรับน้ำหนักของตัวเอง
จิบเบอเรลลินมีผลกระทบต่อการพัฒนาพืช ได้แก่:
กระตุ้นการเจริญเติบโตอย่างรวดเร็วของลำต้นราก
ทำให้เกิดการแบ่งเซลล์แบบไมโทซิสในใบของพืชบางชนิด
เพิ่มอัตราการงอกของเมล็ด
กรดจิบเบอเรลลิกบางครั้งใช้ในห้องปฏิบัติการและเรือนกระจกเพื่อศึกษาการงอกในเมล็ดที่อาจจะพักตัว นอกจากนี้ยังใช้กันอย่างแพร่หลายในอุตสาหกรรมองุ่นโดยใช้เป็นฮอร์โมนเพื่อเหนี่ยวนำให้เกิดองุ่นที่ช่อและผลใหญ่โดยเฉพาะองุ่นไม่มีเมล็ดและใช้ในอุตสาหกรรมเชอร์รี่เป็นสารควบคุมการเจริญเติบโต
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Safety MSDS data 
Synonyms at webbook.nist.gov
www.crfg.org 
ฮอร์โมนพืช
เอพิไซคลอยด์

เอพิไซคลอยด์ (epicycloid) คือเส้นโค้งชนิดหนึ่ง สร้างขึ้นโดยกำหนดจุดจุดหนึ่งบนเส้นรอบรูปวงกลมที่เรียกว่า เอพิไซเคิล (epicycle) แล้วกลิ้งรูปวงกลมนั้นไปบนขอบ ด้านนอก ของรูปวงกลมอีกรูปหนึ่งซึ่งอยู่กับที่ รอยที่เกิดจากการเคลื่อนที่ของจุดอ้างอิงจะได้เส้นโค้งเอพิไซคลอยด์
เส้นโค้งนี้จัดว่าเป็นรูเลตต์ชนิดหนึ่ง และเป็นกรณีพิเศษของเอพิโทรคอยด์ (epitrochoid) วิวัฒน์ (evolute) และอาวัต (involute) ของเส้นโค้งนี้จะมีรูปร่างคล้ายกับเส้นโค้งเดิม 
== สมการ ==
รูปร่างของเอพิไซคลอยด์จะแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับรัศมีของรูปวงกลมทั้งสอง หากรูปวงกลมที่กลิ้งมีรัศมี r หน่วย และรูปวงกลมที่อยู่กับที่มีรัศมี R = kr หน่วย ค่า k หมายถึงจำนวนเท่าของรัศมีรูปวงกลมที่อยู่กับที่ ต่อรัศมีรูปวงกลมที่กลิ้ง ดังนั้นเอพิไซคลอยด์สามารถเขียนได้ด้วยสมการอิงตัวแปรเสริมดังนี้
x (\theta) = (R + r) \cos \theta - r \cos \left( \frac{R + r}{r} \theta \right)
y (\theta) = (R + r) \sin \theta - r \sin \left( \frac{R + r}{r} \theta \right)
หรือ
x (\theta) = r (k + 1) \cos \theta - r \cos \left( (k + 1) \theta \right) \,
y (\theta) = r (k + 1) \sin \theta - r \sin \left( (k + 1) \theta \right) \,
ถ้า k เป็นจำนวนเต็ม เส้นโค้งที่ได้จะเป็นรูปปิดคล้ายดอกไม้หรือใบบัว และมี บัพแหลม (ร่องแหลมซึ่งไม่สามารถหาอนุพันธ์ได้) ทั้งหมด k แห่งบนเส้นโค้ง
ถ้า k เป็นจำนวนตรรกยะ ซึ่งสามารถเขียนเป็นเศษส่วนอย่างต่ำ k =  ได้ เส้นโค้งนี้จะมีบัพแหลม p แห่ง และต้องกลิ้งรอบรูปวงกลม q รอบจึงจะได้รูปปิด
ถ้า k เป็นจำนวนอตรรกยะ เส้นโค้งนี้จะวนที่ตำแหน่งใหม่ไปเรื่อยๆ และไม่มาบรรจบกันเป็นรูปปิด ทำให้เติมที่ว่างระหว่างรูปวงกลมที่อยู่กับที่ จนถึงรูปวงกลมรัศมี  จนเต็ม (เป็นรูปวงแหวนทึบ)
ภาพ:Epicycloid-1.svg| k = 1 หรือ คาร์ดิออยด์ (cardioid)
ภาพ:Epicycloid-2.svg| k = 2 หรือ เนฟรอยด์ (nephroid)
ภาพ:Epicycloid-3.svg| k = 3
ภาพ:Epicycloid-4.svg| k = 4
ภาพ:Epicycloid-2-1.svg| k = 2.1 = 
ภาพ:Epicycloid-3-8.svg| k = 3.8 = 
ภาพ:Epicycloid-5-5.svg| k = 5.5 = 
ภาพ:Epicycloid-7-2.svg| k = 7.2 = 
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ไซคลอยด์ (cycloid)
ไฮโพไซคลอยด์ (hypocycloid)
โทรคอยด์ (trochoid)
เอพิโทรคอยด์ (epitrochoid)
ไฮโพโทรคอยด์ (hypotrochoid)
อเอพิไซคลอยด์
Cycloïde#Epicycloïde
เค็นจิ โอโนะ

เค็นจิ โอโนะ  นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 23  กันยายน พ.ศ.  2502 ที่จังหวัดมิยางิ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 32 ครั้ง ชนะ 17 (น็อค 6) เสมอ 4 แพ้ 11
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ญี่ปุ่นรุ่นมินิมัมเวท (2529 – 2530)
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์ OPBF รุ่นมินิมัมเวท เมื่อ 27 เมษายน 2529 แพ้คะแนน สมุทร ศิษย์นฤพนธ์ ที่ ญี่ปุ่น
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น
บุคคลจากจังหวัดมิยางิ
โดดอง เวอทูดาโช่

โดดอง เวอร์ทูดาโช (Dodong Virtudazo) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 15 ครั้ง ชนะ 3 (น็อค 2) เสมอ 1 แพ้ 10
== เกียรติประวัติ ==
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท WBF แพ้น็อค ฟ้าประกอบ รักเกียรติยิม ยก 2 ที่ กทม.
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวท
ตระกูลโทกูงาวะ

ตระกูลโทกูงาวะ  เป็นตระกูลไดเมียวที่ทรงอำนาจของญี่ปุ่นในอดีต เป็นเชื้อสายของ จักรพรรดิเซวะ ผ่านราชสกุลฟุจิวะระและราชสกุลมินะโมโตะ
ค.ศ. 1603 โทกูงาวะ อิเอยาซุ ผู้นำทางทหารที่สามารถรวบรวมแว่นแคว้นมากมายมาอยู่ในอาณัติ ได้สถาปนาตนเองเป็นโชกุน โดยตั้งรัฐบาลเอโดะ ขึ้น โดยมีสกุลโทกูงาวะ เป็นผู้สืบตำแหน่งโชกุนเรื่อยมา จนกระทั่งสิ้นสุดการปกครองของโชกุนในสมัยของ โทกูงาวะ โยชิโนบุ โชกุนคนสุดท้าย
รัฐบาลโชกุนมีลักษณะเป็นรัฐบาลทหาร กุมอำนาจทางทหารของประเทศไว้ ในขณะที่ตระกูลฟุจิวะระ มีอิทธิพลอยู่แค่ส่วนของราชสำนักขององค์จักรพรรดิ แม้สองตระกูลนี้จะสืบเชื้อสายเดียวกันแต่กลับเป็นอริกันตลอดเวลา เนื่องจากตระกูลโทกูงาวะดูแลรัฐบาล ส่วนตระกูลฟุจิวะระดูแลราชสำนัก จนกระทั่งเมื่ออิทธิพลของชาติตะวันตกที่เข้ามาในปลายศตวรรษที่ 19 ทำให้ตระกูลโทกูงาวะเสื่อมอำนาจลง ฝ่ายองค์จักรพรรดิจึงถือโอกาสเข้าโค่นล้มอำนาจของตระกูลโทกูงาวะและเกิดเป็นสงครามโบะชิง ขึ้นใน ค.ศ. 1868 ตระกูลโทกูงาวะพ่ายแพ้และสิ้นอำนาจเนื่องจากรัฐบาลเอโดะล่มสลาย เนื่องจากอำนาจทั้งปวงถูกรวมไปอยู่ที่องค์จักรพรรดิ
ผู้นำตระกูลโทกูงาวะคนปัจจุบัน คือ โทกูงาวะ อิเอฮิโระ โดยสืบตำแหน่งผู้นำจากบิดา โทกูงาวะ สึเนนาริ เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2566
ราชวงศ์ญี่ปุ่น
ตระกูลโทกูงาวะ
ทโกุงะวะ
รายชื่อเรือสำราญที่ติดอันดับยาวที่สุดในโลก

รายชื่อเรือสำราญที่ยาวที่สุดในโลก เรียงตามช่วงเวลา
== อ้างอิง ==
เรือเดินสมุทร
รายชื่อเรือ
วัดบึงบวรสถิตย์

วัดบึงบวรสถิตย์ หรือ วัดบึงล่าง เป็นวัดสังกัดคณะสงฆ์มหานิกายเป็นอารามราษฎร์ ตั้งอยู่อำเภอบ้านบึง จังหวัดชลบุรี ตั้งขึ้นเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2434  โดยมีพระภิกษุรูปหนึ่งชื่อพระอาจารย์เขียวเดินทางจากวัดบุญญฤทธยาราม (วัดบึงบน) มาแผ้วถางที่วัดตรงปัจจุบันแล้วตั้งเป็นวัดขึ้น ในครั้งนั้นชาวบ้านโดยทั่วไปเรียกวัดนี้ว่า "วัดไร่บ้านบึง" บริเวณหน้าวัดมีพระพุทธไตรโลกนาถซึ่งเป็นพระพุทธรูปปางลีลาหล่อด้วยโลหะรมดำประดิษฐานอยู่บนแท่นหินอ่อน
== อ้างอิง ==
ประวัติวัดบึงบวรสถิตย์ 
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วัดบึงบวรสถิตย์
บึงบวรสถิตย์
กลุ่มภาษาอานาโตเลีย

กลุ่มภาษาอานาโตเลีย (Anatolian languages)เป็นกลุ่มย่อยของตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียนที่ตายแล้ว เคยใช้พูดในบริเวณเอเชียไมเนอร์ ภาษาที่เป็นที่รู้จักดีที่สุดคือ ภาษาฮิตไทต์
== จุดกำเนิด ==
เชื่อว่ากลุ่มภาษาอานาโตเลียเป็นสาขาแรกที่แยกออกจากภาษาอินโด-ยุโรเปียนดั้งเดิม เมื่อราว 4 พันปีก่อนคริสตกาล มีทฤษฏีที่เป็นไปได้ 2 ทฤษฎีว่าผู้พูดกลุ่มภาษานี้มาถึงอานาโตเลียได้อย่างไร ทางหนึ่งมาจากทางเหนือคือเทือกเขาคอเคซัส หรืออาจจะมาจากทางตะวันตกคือคาบสมุทรบอลข่าน
== สมาชิก ==
ภาษาฮิตไทต์ พบในช่วง 1,057 - 557 ปีก่อนพุทธศักราช เป็นภาษาราชการของจักรวรรดิฮิตไทต์
ภาษาลูเวีย เป็นภาษาที่ใกล้เคียงกับภาษาฮิตไทต์ ใช้พูดในบริเวณใกล้เคียงกัน ซึ่งอาจจะถูกปกครองโดยจักรวรรดิฮิตไทต์ แบ่งเป็น
* ภาษาลูเวียอักษรรูปลิ่ม เป็นข้อความสั้นๆ เขียนด้วยอักษรรูปลิ่ม
* ภาษาลูเวียไฮโรกลิฟ เขียนด้วยไฮโรกลิฟแบบอานาโตเลีย จารึกบนหิน
ภาษาไลเซีย ใช้พูดในไลเซียยุคเหล็ก เป็นลูกหลานของภาษาลูเวีย กลายเป็นภาษาตายเมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 6
ภาษาคาเรีย ใช้พูดในคาเรีย เป็นภาษาตายเมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 8
ภาษาพิซิเดีย และภาษาซิเดติก พบเป็นข้อความขนาดสั้น ๆ
ภาษาปาลาอิก ใช้พูดในภาคกลางตอนเหนือของอานาโตเลีย เป็นภาษาตายเมื่อเมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 18 เหลือเพียงข้อความสั้น ๆ
ภาษาลิเดีย ใช้พูดในลิเดีย เป็นภาษาตายเมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 6
ภาษามิลยัน พบในจารึกสั้น ๆ เท่านั้น
== การกลายเป็นภาษาตาย ==
ดินแดนอานาโตเลียได้รับอิทธิพลจากกรีกมากในสมัยพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช เมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 6 ทำให้ภาษาท้องถิ่นกลายเป็นภาษาตาย กลุ่มภาษานี้จึงเป็นกลุ่มภาษาแรกของตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียนที่กลายเป็นภาษาตาย
== ลักษณะ ==
ภาษาฮิตไทต์แสดงลักษณะที่เรียบง่ายกว่าภาษาเก่าอื่นๆของตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน ลักษณะเฉพาะของตระกูลภาษานี้บางอย่างไม่พบในภาษาฮิตไทต์ และภาษาฮิตไทต์ก็มีลักษณะโบราณที่หายไปในภาษาอื่น ๆ ของตระกูลนี้ ภาษาฮิตไทต์ไม่มีระบบเพศของคำนามแบบเดีวกับภาษาอื่น ๆ แต่มีการแบ่งเป็นสิ่งที่มีและไม่มีชีวิตแทน
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Anatolian Languages  (by D. E. Landon)
"Lenguas Anatolias", Linguæ Imperii.  – includes map and timeline of Anatolian languages.
ตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน
ซอฟต์แวร์เพื่องานกราฟิกส์สามมิติ

ซอฟต์แวร์เพื่องานกราฟิกส์สามมิติ หมายถึงซอฟต์แวร์ที่ใช้งานเกี่ยวกับการสร้างภาพสามมิติ ทั้งนี้ขั้นตอนของงานดังกล่าวอาจแบ่งหรือแตกแขนงออกได้หลายลำดับขั้น (pipeline) และอาจแตกต่างกันไปตามประเภทของผลลัพธ์ที่ต้องการ เช่นการสร้างเกมคอมพิวเตอร์ ก็อาจมีขั้นตอนแตกต่างจากการสร้างภาพยนตร์หรือภาพเคลื่อนไหว ซอฟต์แวร์ที่ถูกนำมาใช้ในแต่ละขั้นตอนอาจเป็นคนละตัวหรือตัวเดียวกัน อาจเป็นโปรแกรมจากภายนอก หรืออาจพัฒนาขึ้นเป็นการภายในสตูดิโอนั้นๆก็ได้
== ซอฟต์แวร์สามมิติรายใหญ่ ==
ชื่อซอฟต์แวร์ (เจ้าของ/ผู้ผลิต)
3 ดีเอสแมกซ์ (Autodesk)
ArchiCAD
เบลนเดอร์ (Blender Foundation)
Cinema 4D (MAXON)
DAZ Studio
Form-Z
Houdini
ไลต์เวฟ3D (Newtek)
Massive
มายา (Autodesk)
Modo (Luxology)
Mudbox (Autodesk)
Poser (Smith Micro)
Silo (Nevercenter)
SketchUp (Google)
Softimage XSI (Autodesk)
ZBrush (Pixologic)
== ซอฟต์แวร์ที่ใช้ในการเร็นเดอร์ภาพ ==
เป็นซอฟต์แวร์เฉพาะเพื่อการเร็นเดอร์ภาพ และไม่ต้องมีส่วนสำหรับสร้างแบบจำลองในตัว
Indigo Renderer
LuxRender
Maxwell Render
Mental ray
PhotoRealistic RenderMan หรือ PRMan ของ Pixar
POV-Ray
VRay
YafRay
คอมพิวเตอร์กราฟิกส์สามมิติ
ซอฟต์แวร์กราฟิกส์สามมิติ
พื้นไม้ลามิเนต

พื้นไม้ลามิเนต มีต้นกำเนิดจากประเทศในแถบยุโรป โดยมีประเทศเยอรมนีเป็นผู้นำในด้านเทคโนโลยีการผลิต เป็นวัสดุปูพื้นที่มาทดแทนไม้ปาร์เก้ และไม้จริง โดยมีข้อดีกว่าด้วยคุณสมบัติที่เป็นจุดเด่น 3 ข้อดังนี้
เวลาการติดตั้งที่รวดเร็วกว่า
ผิวหน้าสามารถทนทาน ต่อรอยขูดขีด แรงกดกระแทกได้ดีกว่า
สามารถเลือกสีผิวหน้าให้เป็นลวดลายที่ต้องการได้ ในขณะที่ไม้ปาร์เก้มีตาไม้จริง ที่ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้
== คุณสมบัติ ==
ผิวหน้ามีความทนทานต่อรอยขูดขีด
ผิวหน้าไม่ทำให้ลื่นล้ม
มีหลายสีให้เลือก ตามความชอบส่วนบุคคล
สามารถทนความร้อนได้ในระดับหนึ่ง ทนต่อสารเคมี และไม่ติดไฟ
พื้นไม่เก็บฝุ่นและเชื้อโรค ต่างจากพรม และกระเบื้อง
ทำความสะอาดได้ง่าย
เหมาะกับการใช้งานในร่ม ที่อยู่อาศัย ร้านค้า ห้องประชุม ทั้งนี้ควรเลือกรุ่นความแข็งแรงให้เหมาะสม
== ความแข็งแกร่ง ==
ความเชื่อที่ว่า พื้นไม้ลามิเนตยิ่งหนา ยิ่งแข็งแรงนั้นไม่ถูกต้องนัก โดยแท้จริงแล้วสามารถเทียบได้ดังนี้
ความหนาแน่นที่แกนกลาง แกนกลาง HDF ที่มีความหนาแน่นสูง จะทำให้สามารถรับแรงกระแทกได้ดี และการขยายตัวจากความชื้นน้อยลง สามารถเทียบความหนาแน่นได้โดยนำตัวอย่างที่ตัดแล้ว มาสังเกตเนื้อที่แกนกลางด้วยตาเปล่า
ค่า AC (Abrasion  Classification) ข้อกำหนดการสึกถลอกของผิวหน้าพื้นไม้ลามิเนต ตามมาตรฐาน  EN13329  มีค่าตั้งแต่ AC1 – AC5 โดยค่ายิ่งมากยิ่งแสดงถึงความคงทนมาก
ค่า IC (Impact  Classification) ข้อกำหนดการทนแรงกระแทกลงบนผิวหน้าพื้นไม้ลามิเนต  ตามมาตรฐาน  EN13329 มีค่าตั้งแต่ IC1 – IC3 โดยค่ายิ่งมากยิ่งแสดงถึงความคงทนมาก
== มาตรฐานการรับรองสากล ==
เป็นสัญลักษณ์ที่บอกถึงการรับประกันคุณภาพของตัวพื้นไม้ที่เป็นสากลทั่วโลก ส่วนใหญ่มาจากสถาบันในยุโรป
EPLF เป็นสมาคมพื้นไม้ลามิเนตแห่งสหภาพยุโรป มีหน้าที่ในการส่งเสริม ประชาสัมพันธ์ และสร้างมาตรฐานสำหรับพื้นไม้ลามิเนต ผู้ที่เป็นสมาชิกสมาคมได้ต้องเป็นผู้ผลิตพื้นไม้ผู้มีคุณภาพ และมาตรฐานสูง เพราะเป็นผู้มีส่วนสำคัญในการกำหนดมาตรฐานพื้นไม้ลามิเนตของโลก
NALFA เป็นสมาคมพื้นไม้ลามิเนตในทวีปอเมริกาเหนือ ก่อตั้งภายหลัง EPLF เป็นการรวมกลุ่มของผู้ผลิตในทวีปดังกล่าว
CELQ เป็นสัญลักษณ์แสดงถึงผู้ผลิตพื้นไม้ลามิเนตที่มีคุณภาพสูงมาก โดยเป็นสัญลักษณ์ที่มาแทน RAL เดิม โรงงานที่ได้สิทธิ์ประดับสัญลักษณ์นี้ต้องผ่านการตรวจสอบอย่างเข้มงวดจากสถาบันตรวจสอบอิสระ และต้องเป็นสมาชิกของ EPLF มาก่อนเท่านั้น
E1 เป็นค่าการทดสอบการแพร่ของฟลอมาดีไฮด์ (Formaldehyde Emission) ที่แกนกลาง สารฟลอมาดีไฮด์ (สารประกอบฟลอมารีน) เป็นสารก่อมะเร็ง มีโทษเมื่อได้รับเข้าไปในปริมาณที่เกินจำกัด พื้นไม้ลามิเนต E1 บอกถึงพื้นที่ไม่มีการสะสมของฟลอมารีนในปริมาณที่เป็นอันตราย
PEFC เป็นองค์กรอิสระที่ตรวจสอบการบริหารจัดการทรัพยากรป่าไม้ ของโรงงานไม้ต่างๆ ว่ามีมาตรฐานการจัดการที่ดีทางด้านสิ่งแวดล้อม การตัดไม้ที่ไม่เกินทั้งปริมาณและขนาด และการปลูกทดแทนให้ต้นไม้ได้เติบโตให้ทันกับปริมาณที่ใช้
== อ้างอิง ==
ไม้
เดอะคลิกไฟฟ์

เดอะคลิกไฟฟ์ (The Click Five) เป็นวงดนตรีสัญชาติอเมริกันจากบอสตัน แมสซาชูเซตส์ สหรัฐอเมริกา
== ประวัติ ==
4 คนจากสมาชิกดั้งเดิมจาก 5 คน เข้าศึกษาที่ Berklee College of Music ได้มีส่วนร่วมกับวงร็อกมาก่อน ก่อนที่จะรวมตัวกันในนามวง The Click ซึ่งต่อมามีชื่อเป็น The Click Five สมาชิกในวงอยู่ด้วยกันในบอสตัน เช่าบ้านพักด้วยกันบนถนนอิมรี ซึ่งก็เป็นชื่ออัลบั้มแรกของพวกเขา พวกเขาแสดงในงานครั้งแรกให้กับคอนเสิร์ต KISS 108 FM Hatchshell เมื่อกรกฎาคม 2004 หลังจากนั้นพวกเขาได้เซ็นสัญญากับค่ายใหญ่ ได้บินไปนิวยอร์กและลอสแอนเจลิส อยู่ใต้สังกัด Epic Records Scout Dave Rocco พวกเขาได้เซ็นสัญญากับ Lava Records พวกเขาเริ่มอัดเพลงในอัลบั้มแรกที่ QDivision Studios
หลังจากเสร็จสิ้นการทำเพลง พวกเขาออกทัวร์โดยเริ่มจากงานเล็ก ๆ ในบอสตันไปจนที่ใหญ่ ๆ ในอเมริกาเหนือ มิวสิกวิดีโอตัวแรกของเขาคือ  "Just the Girl" ออกในฤดูร้อนปี 2005 ทางช่องเอ็มทีวีและวีเอชวัน เขาออกอัลบั้มแรกที่ชื่อ Greetings from Imrie House เมื่อ 16 สิงหาคม ค.ศ. 2005 หลังจากออกทัวร์ในอเมริกายาวนาน 9 เดือนจึงทัวร์เอเชียในปี 2006 ในประเทศสิงคโปร์ มาเลเซีย และญี่ปุ่น
ในปลายปี 2006 นักร้องนำอีริก ดิล ออกจากวงไป ต่อมาต้นปี 2008 ทางวงได้นักร้องนำคนใหม่ที่ชื่อ ไคล์ แพทริก นักเรียนจากเบิร์กลี อีกคน ทางวงได้บันทึกเสียงอัลบั้มที่ 2 ที่ชื่อ  Modern Minds and Pastimes วางขายเมื่อ 26 มิถุนายน ค.ศ. 2007 หลังจากทัวร์เล็ก ๆ ในอเมริกา ก็กลับมาในเอเชีย ต่อมา 2 สิงหาคม ค.ศ. 2008 พวกเขาได้รับรางวัลเอ็มทีวี เอเชีย อวอร์ดส 2008 ที่มาเลเซีย พวกเขายังเป็นส่วนร่วมในโครงการให้ความรู้เกี่ยวกับการค้ามนุษย์ที่ชื่อโครงการว่า MTV Exit โดยได้แสดงในหลายประเทศในเอเชีย รวมถึงประเทศไทย ที่ลานพาร์ก พารากอน
== ผลงาน ==
Greetings from Imrie House
Modern Minds and Pastimes
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The Click Five Official Site
The Click Five's profile at MySpace
The Click Five at friendster
The Click Five Fan Site 
The Click Five Fan Site 
The Click Five Fan Site 
The Click Five Fan Site
The Click Five's profile  at AtlanticRecords.com
Ben Romans' Music/Charity Blogging Site
กลุ่มดนตรีจากบอสตัน
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2546
กลุ่มดนตรีออลเทอร์นาทิฟร็อกสัญชาติอเมริกัน
ไมค์ พาราดินาส

ไมค์ พาราดินาส (Mike Paradinas) ฉายา มิวสิก (µ-Ziq) เป็นนักดนตรีอีเล็กโทรนิกจากอังกฤษ
== ผลงาน ==
===== อัลบั้ม =====
Tango N' Vectif (1993)
Bluff Limbo (1994)
In Pine Effect (1995)
Lunatic Harness (1997)
Royal Astronomy (1999)
Bilious Paths (2003)
Duntisbourne Abbots Soulmate Devastation Technique (2007)
===== อีพี =====
Phi*1700 (U/V) (1994)
The Auteurs Vs µ-Ziq (1994)
Salsa With Mesquite (1995)
Urmur Bile Trax Volume 1 & 2 (1997)
My Little Beautiful (1997)
Brace Yourself (1998)
The Fear (1999)
Ease Up (2005)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
u-Ziq interview- Perfect Sound Forever 
Mike Paradinas Interview  at BarcodeZine
Michael Paradinas Interview at ElectronicMusic.com
Junkmedia: u-Ziq | An interview with u-Ziq 
Mike Paradinas RBMA video lecture session 
Complete Mike Paradinas discography 
WATMM fansite free downloads of live Mike Paradinas performances, interviews, and radio appearances
Discogs: Mike Paradinas
The Milk Factory: Paradinas Album Reviews 
Planet Mu record label
Mike Paradinas วิดีโอ Mthai 
นักดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ชาวอังกฤษ
ศิลปินสังกัดวอร์ปเรเคิดส์
บลูริบบันด์

บลูริบบันด์ (Blue Riband) เป็นชื่อรางวัลที่มอบให้กับเรือที่เป็นเจ้าของสถิติเดินทางข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกด้วยเวลาน้อยที่สุด โดยยึดถือจากความเร็วเฉลี่ยตลอดการเดินทาง
บลูริบบันด์มีที่มาจากการแข่งขันของบริษัทเดินเรือทะเลข้ามมหาสมุทรแอนแลนติก ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1860 เพื่อใช้ประกาศต่อสาธารณชน และแสดงภาพพจน์ของบริษัท โดยแบ่งออกเป็นสองรางวัล มอบให้เรือที่ครองสถิติการเดินทางขาไปทางทิศตะวันออก (eastbound) จากทวีปอเมริกาไปทวีปยุโรป และขาไปทางทิศตะวันตก (westbound) จากทวีปยุโรปไปทวีปอเมริกา
ต่อมาในปี ค.ศ. 1935 เซอร์แฮโรลด์ เฮลส์ นักการเมืองและเจ้าของบริษัทเดินเรือทะเลชาวอังกฤษ ได้ริเริ่มมอบถ้วยรางวัล ชื่อว่า "เฮลส์ โทรฟี" (Hales Trophy) สร้างด้วยเงิน มีความสูง 1.2 เมตร น้ำหนักประมาณ 46 กิโลกรัม  สลักชื่อเรือที่ครองสถิติ มอบให้กับเรือที่ได้รางวัลบลูริบบันด์นี้
ปัจจุบัน ถ้วยรางวัลของเฮลส์อยู่ในการครอบครองของเรือ เอสเอส ยูไนเต็ดสเตตส์ สัญชาติอเมริกัน ที่ทำลายสถิติของเรือ อาร์เอ็มเอส ควีนแมรี สัญชาติอังกฤษ ในปี ค.ศ. 1952 ทั้งขาตะวันออกด้วยสถิติ 3 วัน 20 ชั่วโมง 42 นาที (เฉลี่ย 35.59 นอต) และขาตะวันตกด้วยสถิติ 3 วัน 12 ชั่วโมง 12 นาที (เฉลี่ย 34.51 นอต)  และยังเป็นเจ้าของสถิติขาตะวันตกอยู่จนถึงทุกวันนี้  ถ้วยรางวัลเก็บรักษาอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ของท่าเรือคิงสพอยน์ นิวยอร์ก
สันนิษฐานว่าคำว่า Blue Riband นี้มีรากศัพท์มาจากคำว่า "Cordon Bleu" ซึ่งเป็นแถบแพรที่ใช้กับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ Order of the Holy Spirit ของฝรั่งเศส
== ไปทางทิศตะวันตก (westbound) ==
== ไปทางทิศตะวันออก (eastbound) ==
== อ้างอิง ==
การขนส่งทางน้ำ
เรือเดินสมุทร
รางวัล
มหาสมุทรแอตแลนติก
สมาคมสหประชาชาติแห่งประเทศไทย

สมาคมสหประชาชาติแห่งประเทศไทย เขียนเป็นภาษาอังกฤษว่า “The United Nations Association of Thailand” ใช้อักษรย่อว่า “ส.ส.ป.ท.” เขียนย่อเป็นภาษาอังกฤษว่า “UNAT” โดยมี ดร.มนัสพาสน์ ชูโต เป็นนายกสมาคมสหประชาชาติแห่งประเทศไทย ประจำปี 2559-2560
== คณะกรรมการสมาคมฯ ==
ดร.มนัสพาสน์  ชูโต              นายกสมาคมฯ
นางจรรย์สมร  วัธนเวคิน          อุปนายก
นางสาวอัจฉรา เสริบุตร           อุปนายก
นายทวีเกียรติ เจนประจักษ์          เลขาธิการ
นายณัฏฐ์ สวัสดิ์สาลี          รองเลขาธิการ
นางเสริมสุข  วรรณพฤกษ์        เหรัญญิก
นายมานพ เมฆประยูรทอง     กรรมการบริหาร
นางลดา  รุธิรกนก	             สาราณียกร
นายกำธร สิทธิโชติ              กรรมการบริหาร
นางขจิตพรรณ  ไทยเพ็ชร       กรรมการบริหาร
นายอุษณากร อมาตยกุล        กรรมการบริหาร
คุณหญิงณัฐิกา  วัธนเวคิน        กรรมการบริหาร
พลโท สรรเสริญ แก้วกำเนิด อธิบดีกรมประชาสัมพันธ์           กรรมการบริหาร
== อ้างอิง ==
ประวัติสมาคม 
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซด์สมาคมฯ 
สหประชาชาติ