ชิงเต่า

ชิงเต่า ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของมณฑลชานตง (Shandong Sheng) พื้นที่ของเมืองชิงเต่า 10,654 ตารางกิโลเมตร จำนวนประชากรประมาณ 2.3 ล้านคน ประชากรเมืองชิงเต่าได้ชื่อว่ามีความขยันและทำงานหนัก ซึ่งเป็นจุดสำคัญทำให้เมืองชิงเต่าได้รับการพัฒนาอย่างรวดเร็วในช่วง 100 ปีที่ผ่านมา เมืองชิงเต่าได้รับการสถาปนาขึ้นในปี ค.ศ. 1891 จากรัฐบาลทหารของเมืองชิงเต่า
ชิงเต่ามีความสำคัญโดยเป็นเมืองท่ายุทธศาสตร์ เมืองนี้ถูกยึดครองโดยประเทศเยอรมันจนถึงปี ค.ศ. 1914 และโดยญี่ปุ่น ซึ่งจีนทำการยึดคืนมาได้ในปี ค.ศ. 1922 นอกจากนี้ ยังเคยเป็นฐานทัพเรือของอเมริกามายาวนานถึง 36 ปี นอกจากนี้ยังมีเหตุการณ์ สำคัญ ๆ ในประวัติศาสตร์ หลายเหตุการณ์ที่มีผลกระทบต่อเมืองชิงเต่า เช่น เหตุการณ์ May Fourth Movement เป็นต้น
ทั้งนี้ ชิงเต่ายังมีสะพานชิงเต่า-ไฮ่วาน ซึ่งเป็นสะพานข้ามทะเลที่ยาวที่สุดในโลก
== เศรษฐกิจ ==


มณฑลชานตงเป็นภูมิภาคที่สำคัญในภาคตะวันออกของจีน ซึ่งมีการเปลี่ยนแปลงภูมิทัศน์ทางเศรษฐกิจอย่างมากในในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา การพัฒนานี้ส่วนใหญ่กระจุกตัวอยู่ในนครชิงเต่า  อัตราการพัฒนาเป็นไปอย่างรวดเร็ว ในปี 2549 อัตราการเติบโตต่อปีที่ 18.9 เปอร์เซ็นต์ GDP ของชิงเต่าสูงถึง 291.87 พันล้านหยวน (42.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) โดยชิงเต่ามี GDP เป็นอันดับแรกในมณฑลซานตง และอันดับที่ 10 จาก 20 เมืองชั้นนำของจีน  GDP ต่อหัวประกอบด้วย 52,895 หยวน (7,616 ดอลลาร์สหรัฐ) ในปี 2551 GDP เติบโตขึ้นอย่างต่อเนื่องโดยเฉลี่ย 16% ต่อปี ในปี 2549 ชิงเต่าได้รับการจัดอันดับให้เป็นหนึ่งในหก "เมืองทองคำ" โดยธนาคารโลกจาก 120 เมืองของจีนที่ประเมินจากปัจจัยต่างๆ รวมถึง บรรยากาศการลงทุน และประสิทธิผลการดำเนินงานภาครัฐ  ในปี 2018 GDP ของ Qingdao สูงถึง 1,200.15 พันล้านหยวนแม้ว่าจะลดลงเล็กน้อยในปี 2019 
ในระดับสากล นครชิงเต่า อาจเป็นที่รู้จักในเรื่องของโรงเบียร์ Tsingtao ซึ่งก่อตั้งโดย บริษัท ร่วมทุนของเยอรมัน - อังกฤษในปี 2446 ซึ่งผลิตเบียร์ Tsingtao ซึ่งเป็นเบียร์ส่งออกที่มีชื่อเสียงที่สุดของจีน นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งของ Haier ผู้ผลิตสินค้าเครื่องใช้ไฟฟ้าในครัวเรือนรายใหญ่ และ ไฮเซนส์ ซึ่งเป็นบริษัทอิเล็กทรอนิกส์รายใหญ่ ในปี 2002 ผู้ผลิตกีต้าร์ Epiphone ได้เปิดโรงงานในชิงเต่า 
ในปีพ. ศ. 2527 รัฐบาลจีนได้กำหนดให้ส่วนหนึ่งของนครชิงเต่า เป็นเขตพัฒนาเศรษฐกิจและเทคโนโลยีพิเศษ (SETDZ) นอกจากเขตนี้แล้ว ทั้งเมืองยังขยายการพัฒนาอุตสาหกรรมไปสู่ระดับทุติยภูมิและตติยภูมิอย่างน่าทึ่ง ในฐานะเมืองท่าการค้าที่สำคัญของมณฑลชานตง ชิงเต่าเจริญรุ่งเรืองด้วยการลงทุนจากต่างประเทศและการค้าระหว่างประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งนักลงทุนจากเกาหลีใต้และญี่ปุ่นซึ่งทำการลงทุนอย่างกว้างขวางในเมืองนี้ โดยมีพลเมืองเกาหลีใต้ประมาณ 80,000 คนอาศัยอยู่ในชิงเต่า
ในแง่ของเกษตรกรรมชิงเต่ามีที่ดินเหมาะแก่การเพาะปลูกประมาณ 120,000 ไร่ (202.5 ตร.กม.)   นครชิงเต่า มีแนวชายฝั่งที่เป็นแนวคดเคี้ยวเป็นแหล่งอาศัยของทรัพยากรสัตว์น้ำทางทะเลที่ดีมาก โดยเฉพาะการเพาะเลี้ยงปลา กุ้ง และทรัพยากรทางทะเลอื่น ๆ
ชิงเต่า มีปริมาณการผลิตไฟฟ้าจากพลังงานลมได้ในระดับสูงสุดในภูมิภาคตะวันออกของจีน 
=== เขตอุตสาหกรรม ===
เขตพัฒนาเศรษฐกิจและเทคโนโลยีพิเศษชิงเต่า
เขตการค้าเสรีชิงเต่า
ชิงเต่าเขตอุตสาหกรรมไฮเทค
เขตอุตสาหกรรมมหาวิทยาลัยชิงเต่า
== สภาพภูมิอากาศ==
นครชิงเต่า ตั้งอยู่ในเขตมรสุม โดยอิทธิพลมรสุมจากทะเลจีนตะวันออก มีอุณหภูมิตลอดทั้งปีเฉลี่ยที่ 12.9 องศาเซลเซียส ในฤดูร้อน (เดือนสิงหาคม) อุณหภูมิเฉลี่ยอยู่ที่ 25.4 องศาเซลเซียส และในฤดูหนาว (เดือนมกราคม) อุณหภูมิเฉลี่ยอยู่ที่ -0.2 องศาเซลเซียส ปริมาณหยาดน้ำฟ้าเฉลี่ยตลอดปีอยู่ที่ 664.1 มิลลิเมตร
โดยทั่วไปเมืองชิงเต่า มีลมพัดค่อนข้างแรง ทำให้อากาศค่อนข้างหนาวเย็น
ในช่วงฤดูร้อนชายหาดของชิงเต่าได้รับผลกระทบจากปรากฏการณ์สาหร่ายสะพรั่ง สาหร่ายที่สลายตัวจะปล่อยแก๊สไข่เน่ากระจายออกไปจำนวนมาก การกสิกรรมสาหร่ายในมณฑลเจียงซูที่อยู่ใกล้เคียง เสริมด้วยสภาวะอากาศที่เหมาะสมยังมีผลบางส่วนต่อการเพิ่มจำนวนของกลุ่มสาหร่ายทะเลของชิงเต่าอีกด้วย ในปีพ.ศ. 2556 รัฐบาลท้องถิ่นประกาศ "ภัยพิบัติสาหร่ายขนาดใหญ่" 
== ระเบียงภาพ ==
Tsingtao beach.jpg|หาดทรายชิงเต่า
Qingdao_54square.jpg|จัตุรัสชิงเต่า
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Qingdao Government website