pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
รายชื่อตัวการ์ตูนของซานริโอ

รายชื่อตัวการ์ตูนของซานริโอ
แบดแบตซ์มารุ (Bad Badtz-Maru)
บัตตอนโน้ส (Button Nose)
ชาร์มมี่คิตตี้ (Charmmy Kitty)
จีไจมอนจัง (Chi Chai Monchan)
จิบิมารุ (Chibimaru)
ช็อกโกแคท (Chococat)
ซินามอโรล (Cinnamoroll)
โคโระโคโระคุริริน (Coro Coro Kuririn)
เดียร์แดเนียล (Dear Daniel)
เดียร์รี่ลู (Deery Lou)
โดคิโดคิ ยัมมี่ชัมส์ (Doki Doki Yummychums)
ฟรูลลี่มิว (Frooliemew)
ฮังเกียวดง (Hangyodon)
เฮลโล คิตตี้ (Hello Kitty)
มายสวีทเปียโน (My Sweet piano)
โฮชิโนวางุมะ (Hoshinowaguma)
เคโระเคโระเครอปปี้ (Kero Kero Keroppi)
คุโรมิ (Kuromi)
แลนดรี (Landry)
ลิตเติ้ลทวินสตาร์ส (Little Twin Stars)
มาร์รอนครีม (Marron Cream)
มาชูมาโระ มิไต นะ ฟุวะฟุวะ เนียงโกะ (Masyumaro Mitai na Fuwafuwa Nyanko)
โอซารุ โนะ มอนคิจิ (Osaru no Monkichi)
มายเมโลดี้ (My Melody)
เนมุกโกะเนียโกะ (Nemukko Nyago)
แพนด้าแอปเปิ้ล (Pandapple)
ปาตะปาตะเป็ปปี้ (Patapata Peppy)
แพตตี้แอนด์จิมมี่ (Patty & Jimmy)
อาฮิรุ โนะ เป็กเกิ้ล (Ahiru no Pekkle)
Picke Bicke
พิงค์ โนะ โคริสุ (Pink no Corisu)
พิงกี้ลิลลี่ (Pinki Lili)
โคะบุตะ โนะ ปิ๊ปโป (Kobuta no Pippo)
โปแช็กโก (Pochacco)
ปอมปอมปูริน (Pom Pom Purin)
พุรุรุนคิวปิ (Pururun Kyupi)
โรโบวัน (ROBOW@N)
ชินคันเซ็น (Shinkansen)
สปอร์ตตี้ด็อตตี้ (Spottie Dottie)
สตรอเบอร์รี่คิง (Strawberry King)
ชูการ์บันนี่ส์ (Sugarbunnies)
สวีทโครอน (Sweet Coron)
มินนะ โนะ ทาโบ (Minna no Tabō)
เทโนริคุมะ (Tenorikuma)
ทักซิโดแซม (Tuxedo Sam)
Unico (formerly)
อุสะฮานะ (U*SA*HA*NA)
ซาชิคิบุตะ (Zashikibuta)
เพิ่มเติม(รวมทุกตัว(ไม่ได้เรียงลำดับ))
Hello Kitty
CinnamorollMy MelodyPompompurin#Gudetama
Little Twin Stars
YOSHIKITTY
KIRIMI CHAN.
Pochacco
Kuromi
Kerokerokeroppi
Wish me mell
BAD BADTZ-MARU
TUXEDOSAM
Bonbonribbon
My Sweet Piano
Hangyodon
Littleforestfellow
Rilu Rilu Fairilu
Marroncream
Jewelpet
LLOROMANNIC
Corocorokuririn
Hummingmint
Dear Daniel
Minna No Tabo
Charmmy Kitty
Nya Ni Nyu Nye Nyon
Sugarbunnies
Monkichi
Cheery Chums
Maimai
Ahiru no Pekkle
U*sa*ha*na
SHOW BY ROCK!!
Patty & Jimmy
Aggretsuko
FRESH PUNCH
Ichigoman
Marshmallowmitaina- fuwafuwanyanko
Fukuchan
Goropikadon
Hagurumanstyle
Patapatapeppy
TINY CHUM
Pankunchi
DREAMTALEKUBEAR
Zashikibuta
The Strawberry King
SHINKANSEN
Shinkaizoku
Pokopon's Diary
Kashiwankomochi
PAU・PIPO
Sugarminuet
The Vaudeville Duo
Cacao and Vanilla
Chococat
NYOKKI & PENNE
Honeymomo
Cherinacherine
The Runabouts
Rururugakuen
Umeya Zakkaten
Seven Silly Dwarfs
NORANEKOLAND
Button Nose
Tenorikuma
Winkipinki
Chibimaru
Chunenheroine Ojisan’s
Framboiloulou
Tinypoem
Yachiyo Charmer
LOOKYLOO
MR. MEN LITTLE MISS
Darkgrapeman
ZippyZoo
RISURU
Peter Davis
Littlelovin
SPORTINGBEARS
MIMICMIKE
Marumofubiyori
Mewkledreamy
cogimyun
Kabukinyantaro
PINKYLILROSE　RIOSKYPEACE
Caribadix
ELPASO
Cottontails
Dachonosuke
Paradise Lives
FujinRainosuke
Hooty Hoots
PUCHIPUCHIWANKO
My Friend Pero
Robearta
ROBOW@N
Mokuba
My Sweet piano
== อ้างอิง ==
www.sanrio.com
รายชื่อ
ตัวการ์ตูนซานริโอ
เจเวลเพ็ต
ตัวละครเด็กในอนิเมะและมังงะ
สู่เส้นทางสถาบันสถาปนา

สู่เส้นทางสถาบันสถาปนา (Forward the Foundation) เป็นนิยายวิทยาศาสตร์เล่มที่เจ็ดและเล่มสุดท้ายในชุดสถาบันสถาปนา แต่งโดยไอแซค อสิมอฟ ถ้านับตามเหตุการณ์ในเรื่องจะอยู่หลังจากกำเนิดสถาบันสถาปนา (เล่มที่ 6) และสถาบันสถาปนา (เล่ม 1)
ฉบับภาษาไทยแปลโดยดร. ยรรยงก์ เต็งอำนวย พิมพ์โดยสำนักพิมพ์โปรวิชั่น
== เนื้อเรื่องย่อ ==
เนื้อเรื่องเกิดหลังจากเหตุการณ์ในกำเนิดสถาบันสถาปนา 8 ปี ฮาริ เซลดอนได้พัฒนาแนวคิดอนาคตประวัติศาสตร์จากทฤษฎีมาเป็นสิ่งที่เริ่มใช้ได้จริง
ในช่วงถัดจากนั้น ฮาริ เซลดอนได้เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับการเมืองการปกครองของจักรวรรดิ เขาได้ตำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของจักรพรรดิคลีออนที่หนึ่ง หลังจากการหายตัวไปอย่างลึกลับของอีโต ดีเมอร์เซล นายกรัฐมนตรีคนก่อน
หลังจากนั้นฮาริได้พบกับการสูญเสียสมาชิกในครอบครัวไปทีละคน ในช่วงหลังเขาตระหนักถึงความสามารถของมนุษย์พลังจิต และเริ่มการก่อตั้งสถาบันสถาปนาแห่งที่สอง
บันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์
สถาบันสถาปนา
ไอแซค อสิมอฟ
Stiftelseserien#Hari Seldon och stiftelsen
วีจีเอ

วีจีเอ (VGA ย่อมาจาก Video Graphics Array) เป็นมาตรฐานความละเอียดของพิกเซลที่สามารถแสดงบนจอภาพ โดยจะแสดงผลกว้าง 640 พิกเซล สูง 480 พิกเซล หรือ ประมาณ 3 แสนพิกเซล ด้วยความละเอียดสีสูงสุด 256 สี
ผลิตภัณฑ์ที่ออกในปี พ.ศ. 2530
Computer display standards
IBM personal computers
งูเหลือม

งูเหลือม    จัดอยู่ในไฟลัมสัตว์มีแกนสันหลัง ชั้นสัตว์เลื้อยคลาน เป็นงูขนาดใหญ่ ลำตัวยาวเฉลี่ยประมาณ 3.5-6 เมตร จัดเป็นงูที่ยาวที่สุดของโลกซึ่งตัวที่ยาวที่สุดยาวถึง 9.6 เมตร ถูกจับได้เมื่อปี ค.ศ. 1917 ที่ เกาะซีลิเบท เป็นหมู่เกาะแห่งหนึ่งในมาเลเซีย โดยมีความยาวกว่างูอนาคอนดา (Eunectes murinus) ที่พบในทวีปอเมริกาใต้ แต่มีน้ำหนักน้อยกว่า อาจจะหนักน้อยกว่างูอนาคอนดาได้ถึงครึ่งเท่าตัว
==ศัพทมูลวิทยา==
ชื่อวิทยาศาสตร์ของงูเหลือม คือ reticulatus เป็นภาษาละตินหมายถึง "เหมือนแห" หรือ "ร่างแห" อันหมายถึงลวดลายบนตัวงู ที่มองดูคล้ายร่างแห อันเป็นที่มาของชื่อสามัญในภาษาอังกฤษด้วย 
== ลักษณะทั่วไป ==
ปากมีขนาดใหญ่และฟันแหลมคม ขากรรไกรแข็งแรงมากและสามารถถอดขากรรไกรในการกลืนเหยื่อที่มีขนาดใหญ่ได้ เกล็ดบริเวณลำตัวตั้งแต่ปลายหัวจรดปลายหางมีสีเหลืองหรือสีเหลืองปนน้ำตาล พื้นของตัวสีน้ำตาลแดง มีลายแบ่งเป็นวงมีหลายสี ที่บริเวณส่วนหัวมีเส้นสีดำขนาดเล็กเรียวยาว เรียกว่า "ศรดำ" จนเกือบถึงปลายปาก หัวเด่นแยกออกจากคออย่างชัดเจน ปลายหางยาวแหลม เกล็ดเรียบเรียงเป็นแถวได้ระหว่าง 69 ถึง 74 แถวที่บริเวณกลางลำตัว เกล็ดทวารเป็นแผ่นเดี่ยว
== พฤติกรรม ==
จัดในอยู่ประเภทงูไม่มีพิษ เลื้อยช้า ๆ และอาจดุตามสัญชาตญาณเมื่อมีศัตรู ออกหากินกลางคืน หากินทั้งบนบกและในน้ำ อาศัยนอนตามโพรงดินโพรงไม้ในที่มืดและเย็น หลาย ๆ วันจึงจะออกหากินครั้งหนึ่ง งูเหลือมกินสัตว์แทบทุกชนิดโดยมักดักซุ่มรอเหยื่อบนต้นไม้ เมื่อได้จังหวะจะทิ้งตัวลงมารัดเหยื่อยจนขาดอากาศหายใจ มีสีและลายกลืนไปกับธรรมชาติ สืบพันธุ์คล้ายงูหลาม (Python bivittatus) แต่มีระยะฟักไข่ 3 เดือน ลูกงูที่ออกจากไข่มีความยาวประมาณ 55 เซนติเมตร กินสัตว์ขนาดเล็ก เช่น นกหรือหนู หรือสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดกลางเช่น เก้ง, กวาง, สุนัข, กระต่าย, หนู, ไก่, เป็ด รวมทั้งสัตว์เลื้อยคลานด้วยกันเองขนาดกลาง เช่น ตัวเงินตัวทอง, ตะกวด จึงมักมีรายงานอยู่เสมอ ๆ ว่าเข้าไปแอบกินสัตว์เลี้ยงของมนุษย์ในเวลากลางคืน อีกทั้งมีรายงานว่าทำร้ายมนุษย์ได้ด้วย  อาศัยอยู่ได้ในป่าทุกประเภท ชอบอาศัยในที่ชื้น ในประเทศไทยพบได้ทั่วทุกภาค  ปัจจุบันถือเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535
== การกระจายพันธุ์ ==
พบกระจายพันธุ์ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ตั้งแต่หมู่เกาะนิโคบาร์ , พม่า, ไทย, ลาว และกัมพูชา, เวียดนาม, มาเลเซีย, อินโดนีเซีย, เกาะสุมาตรา, เกาะบอร์เนียว, เกาะซูลาเวซี, เกาะชวา, เกาะลูซอน และหลายหมู่เกาะในหมู่เกาะฟิลิปปินส์

ปัจจุบันถือเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่นของสหรัฐอเมริกา โดยมีการพบในอุทยานแห่งชาติเอเวอร์เกลดส์  เชื่อว่าถูกนำเข้ามาจากภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ของผู้ที่นิยมเลี้ยงสัตว์เลื้อยคลาน เช่นเดียวกับงูหลาม ได้รับความนิยมอย่างมากโดยเฉพาะในตัวที่สีและลวดลายแปลกไปจากทั่วไปหรือสีกลายเป็นสีเผือกซึ่งมีราคาขายที่แพงมาก  ซึ่งงูเหลือมเมื่อเทียบนิสัยกับงูหลามหรืองูเหลือมชนิดอื่น ๆ แล้ว ดุร้ายกว่ามาก เลี้ยงให้เชื่องได้ยาก
==หมายเหตุ==
ได้มีการศึกษาด้านวิวัฒนการของงูเหลือม พบว่างูเหลือมและงูเหลือมติมอร์ (P. timoriensis) มีความแตกต่างทางพันธุกรรมไปจากงูในสกุล Python ชนิดอื่น ๆ จึงเห็นควรว่าควรแยกสกุลออกมาต่างหากเป็น Malayopython
== อ้างอิง ==
สัตว์ป่าคุ้มครอง
วงศ์งูเหลือม
สัตว์เลื้อยคลานที่เป็นสัตว์เลี้ยง
สัตว์ที่พบในประเทศไทย
สัตว์ที่พบในประเทศพม่า
สัตว์ที่พบในประเทศบังกลาเทศ
สัตว์ที่พบบนเกาะบอร์เนียว
แฟตแมน

แฟตแมน (Fat Man) หรือ มาร์กทรี (Mark 3) เป็นชื่อรหัสของระเบิดปรมาณูที่ถล่มเมืองนางาซากิ ประเทศญี่ปุ่น โดยสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1945 ในสงครามโลกครั้งที่สอง ระเบิดลูกนี้เป็นอาวุธนิวเคลียร์ลูกที่สองที่เคยใช้ในสงครามและเป็นระเบิดนิวเคลียร์ลูกที่สามที่มนุษย์สร้างขึ้น
"Fat Man" เป็นระเบิดนิวเคลียร์ชนิดแกนพลูโตเนียม มีอานุภาพทำลายล้างเท่ากับระเบิดทีเอ็นที (TNT) 21 กิโลตัน ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตทันทีกว่า 75,000 คน
แฟตแมนถูกปล่อยจากระดับความสูง 1,800 ฟุต (550 เมตร) เหนือเมืองนางาซากิ จากเครื่องบินรุ่น B-29 Superfortress ชื่อว่า Bockscar ขับโดย พันตรี ชาร์ลส์ สวีนีย์ (Charles W. Sweeney) ลูกระเบิดนั้นมีพลังทำลายล้างเทียบเท่าระเบิดทีเอ็นทีหนักประมาณ 21,000 ตัน หรือ 8.78×1013 จูล
การทิ้งระเบิดปรมาณูที่ฮิโรชิมะและนางาซากิ
อาวุธนิวเคลียร์
ชื่อรหัส
งูหลาม

งูหลาม หรือ งูหลามพม่า (Burmese python; ) เป็นงูขนาดใหญ่ ไม่มีพิษ
==ลักษณะ==
มีลักษณะคล้ายกับงูเหลือม (M. reticulatus) ซึ่งเป็นงูในวงศ์งูเหลือมเหมือนกัน แต่มีขนาดเล็กกว่างูเหลือม โดยความยาวโดยเฉลี่ยประมาณ 1-3 เมตร (พบใหญ่ที่สุด 5.18 เมตร น้ำหนัก 74 กิโลกรัม  ที่อุทยานแห่งชาติเอเวอร์เกลดส์ สหรัฐอเมริกา ทำลายสถิติตัวที่มีความยาว 5 เมตรในประเทศพม่า) มีลำตัวที่อ้วนป้อมกว่า อีกทั้งหางก็สั้นกว่าและมีขีดที่บนหัวเป็นสีขาว เรียกว่า "ศรขาว" อีกทั้งมีสีสันและลวดลายที่แตกต่างจากงูเหลือม รวมทั้งอุปนิสัยที่ไม่ดุต่างจากงูเหลือม จึงเป็นที่นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงของผู้ที่นิยมเลี้ยงสัตว์เลื้อยคลาน นิยมกันมากในตัวที่สีกลายเป็นสีเผือกและลวดลายแตกต่างไปจากปกติ
เคยถูกจัดให้เป็นชนิดย่อยของงูหลามอินเดีย (P. molurus) จากการศึกษาโดยละเอียดแล้ว ด้วยความแตกต่างในหลาย ๆ ส่วน ชนิดย่อย P. molurus bivittatus ที่เคยใช้ จึงถูกยกให้เป็นชนิดต่างหากและใช้ชื่อวิทยาศาสตร์อย่างในปัจจุบัน
สำหรับในประเทศไทย งูหลามจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่าพุทธศักราช 2535
== อาหาร ==
อาหารของงูหลาม คือ ลิง เก้ง กวาง หนู นก กระรอก กระแต วัว เนื้อทราย เลียงผา จระเข้ เสือโคร่ง หมา แมว ไก่ เป็ด ชะมด และอีเห็นเป็นต้น
==พันธุ์ต่างถิ่นในสหรัฐ==
ปัจจุบันงูหลามได้กลายเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่นไปแล้วในหลายพื้นที่ของสหรัฐ ด้วยการมีนำเข้าไปในฐานะสัตว์เลี้ยง ซึ่งได้มีหลายส่วนถูกปล่อยหรือหลุดออกจากที่เลี้ยง เคยมีรายงานว่าได้กินแอลลิเกเตอร์ไปทั้งตัวจนท้องแตกตาย ในอุทยานแห่งชาติเอเวอร์เกลดส์ พื้นที่ชุ่มน้ำของรัฐฟลอริดา
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วงศ์งูเหลือม
สัตว์ป่าคุ้มครอง
สัตว์เลื้อยคลานที่เป็นสัตว์เลี้ยง
สัตว์ที่พบในประเทศจีน
สัตว์ที่พบในประเทศไทย
ชนิดพันธุ์ต่างถิ่น
สัตว์ที่พบในประเทศกัมพูชา
สัตว์ที่พบในประเทศอินเดีย
สัตว์ที่พบในประเทศพม่า
สัตว์ที่พบในประเทศลาว
สัตว์ที่พบในประเทศเวียดนาม
สัตว์ที่พบในประเทศบังกลาเทศ
วิเชียรมาศ

วิเชียรมาศ บางตำราเรียก แมวแก้ว เป็นแมวไทยโบราณ ตำราว่า ตัวเป็นสีดำดังหมึกวาด และเป็นแมวมงคล  มักเลี้ยงกันในวังมาตั้งแต่สมัยอยุธยา สามัญชนไม่สามารถเลี้ยงได้ มีมูลค่าสูง ซื้อขายได้ถึงหนึ่งแสนตำลึงทอง เมื่อเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง ถูกนำไปพม่าเพราะเห็นว่าเป็นทรัพย์สินมีค่า หลังจากนั้นก็สูญหายไปจากไทย ต่อมา สมเด็จพุฒาจารย์ พุทฺธสโร ท่องเที่ยวเมืองอยุธยาที่ร้างแล้ว ได้พบสมุดข่อยที่ไม่ถูกเผาซึ่งเอ่ยถึงแมวนี้ จึงให้คนไปไล่หาแมวนี้มาจนพบ จึงได้พันธุ์แมววิเชียรมาศกลับสู่ไทย
== ลักษณะโดยทั่วไป ==
=== ลักษณะที่เป็นข้อเด่น ===
ขน ขนสั้นแน่นสีขาว หรือสีน้ำตาลอ่อน มีแต้มสีครั่ง หรือสีน้ำตาลไหม้ที่บริเวณใบหน้า หูทั้งสองข้าง เท้าทั้งสี่ หางและที่อวัยวะเพศ (ทั้งแมวเพศผู้และแมวเพศเมีย) รวมเก้าแห่ง ขณะที่อายุยังเป็นลูกแมว ขนจะออกสีครีมอ่อน ๆ หรือขาวนวล พอโตขึ้นสีจะค่อย ๆ เข้มขึ้นตามลำดับจนเป็นสีน้ำตาล (สีลูกกวาด)
หัว หัวไม่กลมหรือแหลมเกินไป หน้าผากใหญ่และแบน จมูกสั้น หูใหญ่ ตั้งสูงเด่นบนส่วนหัว
ตา สีฟ้า
หาง ยาว ปลายแหลมชี้ตรง โคนใหญ่และค่อย ๆ เล็กเรียวกลมไปจนสุดปลายหาง ขายาวเรียวได้สัดส่วนกับลำตัว
=== ลักษณะที่เป็นข้อด้อย ===
ขนยาวเกินไป มีแต้มสีไม่ครบทั้งเก้าแห่ง แต้มสีอื่นที่ไม่ใช่สีน้ำตาลไหม้ นัยน์ตาสองข้างเป็นคนละสีหรือเป็นสีอื่น ๆ ตาเอียง จมูกหัก หูไม่ตั้ง หางสั้นเกินไป (เมื่อยืนขาหลังให้ขนานกับหาง ความยาวของหางสั้นกว่าขาเกิน 3 นิ้ว) หางขอด หางหงิกงอ หางสะดุด ปลายหางคด ดุเกินไป เลี้ยงลูกไม่ดี
== ในวัฒนธรรมสมัยนิยม ==
แมววิเชียรมาศใช้เป็นสัญลักษณ์ในการแข่งขันซีเกมส์ 1985 ที่กรุงเทพมหานคร และยังใช้เป็นสัญลักษณ์ของการแข่งขันซีเกมส์ 1995 ที่จังหวัดเชียงใหม่ มีชื่อว่า "สวัสดี" (Sawasdee)
นอกจากนี้ ในโครงการพิเศษ "แคทไอดอล" ของวงไอดอลซีจีเอ็มโฟร์ตีเอต มีแมวที่เป็นสมาชิกตัวหนึ่งที่เป็นสายพันธุ์วิเชียรมาศ ชื่อว่า "หอมนวล"
ไฟล์:Wichienmaat Thai cat.jpg|แมวมาเลศและแมววิเชียรมาศจากสมุดข่อยโบราณ
ไฟล์:Sea games 1985 mascot.gif|สัญลักษณ์ซีเกมส์ 1985
ไฟล์:Sea games 1995 mascot.gif|สัญลักษณ์ซีเกมส์ 1995 ชื่อ "สวัสดี"
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
แมวไทย
พันธุ์แมวที่มีต้นกำเนิดในประเทศไทย
 
แมวประจำชาติ
งูกะปะ

งูกะปะ(Malayan pit viper) เป็นงูพิษที่มีพิษอันตรายต่อระบบเลือด  มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Calloselasma rhodostoma จัดเป็นงูเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Calloselasma โดยไม่มีชนิดย่อย ที่อยู่ในวงศ์งูแมวเซา (Viperidae)
==ลักษณะ==
ลักษณะหัวเป็นรูปสามเหลี่ยม คอเล็ก ลำตัวอ้วน หางเรียวสั้น มีลายเป็นรูปเหมือนหลังคาบ้านอยู่ด้านข้างตลอดลำตัว มีสีเทาอมชมพูลายสีน้ำตาลเข้ม เกล็ดมีขนาดใหญ่ จะงอยปากงอนขึ้นข้างบน หากินเวลาพลบค่ำและกลางคืน โดยเฉพาะในเวลาที่มีความชื้นในอากาศสูง เช่น หลังฝนตก ชอบอาศัยในดินปนทรายที่มีใบไม้หรือเศษซากไม้ทับถมกันเพื่อซ่อนตัว ด้วยสีสันและลวดลายจึงทำให้กลมกลืนกับสภาพแวดล้อมได้อย่างดีเยี่ยม  เป็นงูที่ไม่ปราดเปรียว เวลาตกใจจะงอตัวหรือขดนิ่ง แต่ฉกกัดรวดเร็วมาก กินอาหารได้แก่ สัตว์ขนาดเล็ก เช่น หนู, นก หรือสัตว์เลื้อยคลานขนาดเล็ก มีความยาวเต็มที่ประมาณ 1 เมตร ออกไข่ครั้งละ 10-50 ฟอง ขึ้นอยู่กับขนาด อายุ และความสมบูรณ์ของแม่พันธุ์ โดยทั่วไปจะวางไข่เพียง 11 หรือ 12 ฟองในช่วงเดือนมิถุนายนถึงสิงหาคม สามารถผสมพันธุ์และวางไข่ได้ทุกฤดูกาล ในตัวที่มีสีคล้ำเรียกว่า "งูปะบุก"
==สถานที่พบ==
พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในภูมิภาคอินโดจีนไปจนถึงแหลมมลายู สำหรับในประเทศไทยพบได้ทั่วทุกภาค แต่จะพบมากที่สุดในภาคใต้ เป็นงูที่ปรับตัวให้อาศัยอยู่ในพื้น ๆ ที่มีการทำเกษตรกรรมได้ เช่น สวนยางพาราหรือสวนปาล์มน้ำมัน จึงมักจะมีผู้ถูกกัดอยู่บ่อย ๆ นับเป็นงูพิษที่มีอันตรายต่อมนุษย์มากที่สุดที่พบในประเทศไทย ซึ่งพิษของงูกะปะนั้นมีผลต่อระบบเลือด ทำให้เลือดออกมากผิดปกติ เมื่อถูกกัดภายใน 10 นาทีหลังบริเวณรอบแผลที่ถูกกัดจะบวมขึ้นอย่างรวดเร็วจนกระทั่งแขนหรือขาข้างนั้นบวมไปหมดภายใน 1 ชั่วโมง โดยในรอยเขี้ยวจะมีเลือดไหลตลอดเวลา บริเวณแขนขาที่บวมจะมีสีเขียวคล้ำ ผิวหนังเกิดพองตอนแรกมีน้ำใสต่อมาภายหลังมีเลือด ภายหลังถูกกัดไม่กี่วันรอยเขี้ยวจะเกิดการเน่า ทำให้ผิวหนังมีเลือดออกเป็นรอยคล้ำ เลือดออกทางเดินอาหาร ผู้ที่โดนกัดจะเสียชีวิตได้จากความดันโลหิตต่ำ ซึ่งความดันโลหิตต่ำ เกิดจากการเสียเลือดนั่นเอง โดยคำว่า "กะปะ" เป็นภาษาใต้ แปลว่า "ปากเหม็น" ซึ่งหมายถึง แผลของผู้ที่ถูกกัดจะเน่าเหม็น จัดเป็น 1 ใน 7  งูพิษที่มีความสำคัญต่อวงการแพทย์และพิษวิทยา
== อ้างอิง ==
7. Facebook fanpage : งูไทย...อะไรก็ได้ all about Thailand snacks https://www.facebook.com/groups/VenomousAndOtherSnakesOfSiam/.
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วงศ์ย่อยงูหางกระดิ่ง
สัตว์ที่พบในประเทศไทย
สัตว์ที่พบในประเทศมาเลเซีย
แอนิแมกซ์

แอนิแมกซ์  เป็นช่องรายการแอนิเมชัน จากประเทศญี่ปุ่นซึ่ง เป็นบริษัทลูกของโซนี่ มีสถานีหลักอยู่ที่ เขตมินาโตะ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
ในประเทศไทย แอนิแม็กซ์ เคยออกอากาศทางยูบีซี (ปัจจุบันคือทรูวิชั่นส์) เป็นรายการแอนิเมชันญี่ปุ่นสำหรับวัยรุ่นช่องแรกของไทย แอนิเมชันส่วนมากดึงมากจากช่อง AXN
โดยแอนิเมชั่นที่ได้รับความนิยมมากนั่นช่วงนั้นคือ Chobits อย่างไรก็ตามช่องดังกล่าวถูกจำกัดผู้รับชมเฉพาะ ซิลเวอร์ และ แพลทตินัม แพคเก็จ จึงมีผู้รับชมเป็นวงแคบๆ ต่อมาจึงถูก ยุติการออกอากาศในวันที่ 1 มิถุนายน 2552
ปัจจุบัน TrueVisions ได้รวมกับ MCOT นำช่องแอนิแม๊กซ์กลับมาออกอาการใหม่อีกครั้ง ในช่อง 77 True Visions
โดยขยายแพคเกจรับชม จากเดิมรับชมได้จำกัดเฉพาะซิลเวอร์แพคเก็จ เป็นรับชมได้ตั้งแต่ ฟรีทูแอร์ และ ทรูไลฟ์จนถึงแพลตินัม
ต่อมาช่องแอนิม็กซ์ ได้ถูกยุติการออกอากาศอีกครั้ง เมื่อวันที่ 31 มีนาคม 2555 โดยเป็นช่องที่ถูกตัดออกจากผังรายกายกลุ่มวัยรุ่นต่อจากช่องจีสแควร์
หลายฝ่ายคาดว่าเป็นผลจากการตลาดที่ล้มเหลว ประกอบกับช่องรายการซ้ำบ่อยครั้ง และซับไทยซึ่งคนส่วนใหญ่วิจารณ์เสียงเดียวว่าแปลแบบผิด ๆ ถูก ๆ หรือเรียกว่า ซับนรกเป็นเหตุให้ความนิยมลดลงและต่อมา 1เดือนหลังยุติออกอากาศได้มีช่อง  cartoon clubช่องการ์ตูนอนิเมะของไทยมาแทนที่ animax ในช่องที่ 78
ปัจจุบัน animax ออกอากาศทาง CTH ช่อง603อยู่
== ดูเพิ่ม ==
แอนิแมกซ์เอเชีย
 
บริษัทอนิเมะ
สถานีโทรทัศน์
สถานีโทรทัศน์เครือข่ายสำหรับเด็ก
ประเทศญี่ปุ่น
สาขาของโซนี่
แมวเบอร์มีส

แมวเบอร์มีส, ทองแดง หรือ ศุภลักษณ์ เป็นพันธุ์แมวบ้านซึ่งกำเนิดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และมีการพัฒนาในสหรัฐอเมริกา
แมวเบอร์มีสสมัยใหม่ส่วนใหญ่เป็นลูกหลานของแมวเพศเมียตัวหนึ่งชื่อ วงแมว (Wong Mau) ซึ่งซื้อจากพม่าไปอเมริกาใน ค.ศ. 1930 แล้วผสมพันธุ์กับแมววิเชียรมาศ (สยาม)
เดิมแมวเบอร์มีสทุกตัวมีสีน้ำตาลเข้ม แต่ปัจจุบันมีได้หลายสี การรับรองสีอย่างเป็นทางการยังแตกต่างกันไปแล้วแต่มาตรฐาน ทั้งสองสายพันธุ์ต่างเป็นทราบกันว่ามีพื้นฐานอารมณ์ชอบเข้าสังคม ขี้เล่นเป็นเอกลักษณ์และเปล่งเสียงอย่างต่อเนื่อง
== ลักษณะโดยทั่วไป ==
=== ประวัติความเป็นมาของแมวเบอร์มีส ===
แมวเบอร์มีสสมัยใหม่ได้รับการพัฒนาสายพันธุ์โดย Dr.Joseph Thompson ท่านเป็นหมอประจำการทหารเรือในอเมริกา โดยส่วนตัวท่านชอบเลี้ยงสัตว์และรักแมวมาก จึงได้ทำฟาร์มแมว Siamese ในปี 1926 ซึ่งนำเข้าแมววิเชียรมาศมาจากประเทศไทยในขณะนั้น และในปี 1930 ท่านได้มามาท่องเที่ยวทั่วทวีปเอเซียกับทหารเรือ และได้ไปท่องเที่ยวที่ประเทศพม่า ท่านพบเห็นแมวจรตัวหนึ่งเห็นว่าสวยดี แมวตัวนี้มีสีน้ำตาลเข้ม และมีแต้มเข้มเหมือนกับแมววิเชียรมาศของท่าน จึงนำกลับประเทศอเมริกาและตั้งชื่อว่า วงแมว หรือ วงเมา (Wong Mau) ไม่ทราบที่มาว่าชื่อมาจากไหน เนื่องจากท่านมีพื้นฐานความรู้ เรื่องแมวอยู่แล้ว จึงเริ่มทำการค้นคว้าหาข้อมูลว่า แมวตัวนี้ เป็นแมวสายพันธุ์อะไร เหตุนี้เองจึงเริ่มผสมแมวสายพันธุ์นี้ขึ้น โดยใช้หลักการผสมคือ แมวเบอร์มีส เพศเมีย จากประเทศพม่า ชื่อ วงแมว (Wong Mau) กับแมววิเชียรมาศของไทย เพศผู้ ชื่อ ไทยแมว Taimau และได้ลูกแมวมาเป็นหลากหลายสายพันธุ์และหนึ่งในนั้นเป็นแมวเบอร์มีสสายพันธุ์ใหม่ จึงนำมาผสมกับแมววิเชียรมาศเรื่อยมา จนได้แมวตามสายพันธุ์ที่ต้องการ แต่การนำแมวสายพันธุ์นี้จดทะเบียน ไม่ใช่ตัวท่าน เป็นผู้นำไปจด แต่จะเป็นกลุ่มผู้เพาะพันธุ์แมวเหมือนกันที่เห็นความสำคัญของแมวสายพันธุ์นี้ เป็นผู้นำแมวเบอร์มีสไปจดทะเบียนได้สำเร็จในปี 1953 กับ สถาบัน CFA และสร้างชื่อเสียงให้คนรู้จักแมวสายพันธุ์นี้เป็นจำนวนมาก รวมถึงชาวอเมริกันและชาวยุโรปที่นิยมเลี้ยงแมวสายพันธุ์นี้กันอย่างกว้างขวาง
ในช่วงปี 1980 สมาคมแมวของสหราชอาณาจักร Governing Council of the Cat Fancy (GCCF) ได้สั่งห้ามการลงทะเบียนแมวเบอร์มีสสายพันธุ์ใหม่ที่นำเข้ามาจากสหรัฐอเมริกาเพื่อที่จะรักษาสายพันธุ์ดั้งเดิมไว้
=== ลักษณะที่เป็นข้อเด่น ===
ลักษณะสีขน : ขนสั้น สีน้ำตาลเข้มคล้ายสีสนิม (สีทองแดง) บริเวณส่วนหู ใบหน้า ปลายขา หาง จะมีสีน้ำตาลเข้มกว่าบริเวณลำตัวทั่วๆ ไป
ลักษณะของส่วนหัว : ค่อนข้างกลมและกว้าง หนวดมีสีเหมือนลวดทองแดง หูใหญ่
ลักษณะของนัยน์ตา : แมวชนิดนี้จะมีดวงตาออกเป็นลักษณะเหลืองๆ หรือออกสีอำพัน
ลักษณะของหาง : หางยาว ปลายหางแหลมชี้ตรง โคนหางใหญ่และค่อยๆ เล็กเรียวกลมไปจนสุดปลายหาง ขาวยาวเรียวได้สัดส่วนกับลำตัว
=== ลักษณะที่เป็นข้อด้อย ===
ขนยาวเกินไป สีอ่อนเกินไป มีแต้มสีขาวปน เช่น ที่บริเวณหน้าอก หรือช่องท้อง มีไม่สม่ำเสมอ เช่น มีลายเห็นเป็นทางตามลำตัว โดยเฉพาะตามใบหน้า ขาและหาง นัยน์ตาสองข้างเป็นคนละสี หรือเป็นสีอื่น ตาเอียง จมูกหัก หูไม่ตั้ง หางสั้นมากเกินไป (เมื่อยืดขาหลังให้ขนานกับหาง ความยาวของหางสั้นกว่าขาเกิน 3 นิ้ว ) หางขอด หางหงิกงอ หางสะดุด ปลายหางคด ดุเกินไป เลี้ยงลูกไม่ดี บางตัวตาสีฟ้า
== บทกวีที่กล่าวถึงแมวศุภลักษณ์หรือเบอร์มีส  ==

== อ้างอิง ==
The Burmese Cat by: Rosemond S. Peltz, MD
แมวศุภลักษณ์
แมวไทย
พันธุ์แมวที่มีต้นกำเนิดในประเทศไทย
พันธุ์แมวที่มีต้นกำเนิดในประเทศพม่า
ชาวซาโปเทก

กลุ่มชนซาโปเทคส์และมิกซ์เทคส์ของโออาฆากา ในสารบบของซาโปเทค มีเทพเจ้าหลายองค์มาก องค์ที่สำคัญได้แก่ ปิตาโอ โคโซบี (Pitao Cozobi) เทพเจ้าแห่งข้าวโพดและการเก็บเกี่ยว เทพเจ้าเสือ (The Jaguar God) ผู้พิทักษ์ถ้ำ ปิตาโอ ฮู (Pitao Xoo) เทพเจ้าแห่งแผ่นดินไหว เทพเจ้างูสามตัว (the Goddess of three Serpents) ผู้เกี่ยวข้องกับเรื่องอาหาร เทพเจ้าผู้อาวุโส (the Old God) เทพเจ้าค้างคาว (the Bat God) เทพเจ้าแห่งความมืดมัวและใต้บาดาล นอกจากนี้ยังมีเทพนกจะงอยปากกว้าง (the Board-Beaked Bird God) ซึ่งไม่ปรากฏชื่อที่ชัดเจน และยังมีสัตว์อื่น ๆ ที่นำมาเป็นรูปเคารพด้วย อาทิ กะรอกเม็กซิกันและนกนานาชนิด
== วัฒนธรรมการแต่งกายของซาโปเทค ==
=== เครื่องแต่งกายสตรีซาโปเทคส์ ===
ประติมากรรมวัฒนธรรมซาโปติกาแบบเรียบง่าย สวมใส่เสื้อที่ทำจากชิ้นผ้าฝ้ายสามเหลี่ยม เรียกว่า ฮุยพิล (huipil) และมีผ้าคลุมหลังเป็นแผ่นสามเหลี่ยมเช่นเดียวกัน เรียกว่า เควกซ์เควเม็ทล์ (quexquemetl) อย่างไรก็ดี ประติมากรรมอื่น ๆ แสดงให้เห็นความประณีตของเครื่องแต่งกาย อาทิ เครื่องประดับ  เศียรที่มีการตบแต่งอย่างวิจิตร ทรงผมที่ถูกจัดอย่างประดิษประดอยเป็นทรงต่าง ๆ ทำให้คาดเดาได้ว่า ในสมัยเมโซอเมริกา (Mesoamerica) สตรีชาวโออาฆากันต้องแสดงภาพลักษณ์ที่สง่างาม แสดงถึงฐานะที่สำคัญในสังคมสมัยนั้น
=== เครื่องแต่งกายบุรุษซาโปเทคส์ ===
เครื่องแต่งการส่วนใหญ่จะแยกแยะเห็นด้วยรูปแบบของเสื้อผ้าที่เป็นของผู้ชาย เช่น ผ้านุ่งคล้ายผ้าเตี่ยว ที่เรียกกันว่า maxtlatl การสลักลวดลายไปบนปฏิมากรรมเหล่านี้ทำให้มองเห็นความละเอียดอ่อนของวัสดุที่นำมาใช้เป็นเสื้อผ้าเครื่องแต่งกาย บางครั้งมีเสื้อคลุมพิเศษปกคลุมร่างกายส่วนบน ซึ่งได้ถูกปั้นอย่างอะเอียดจนสามารถมองเห็นริ้วรอยของผ้าที่ตกลงมา และมีลวดลายให้เห็นเป็นผ้าปัก อันแสดงถึงฐานะของผู้สวมใส่ว่าเป็นชั้นหัวหน้า ประติมากรรมบางรูปเป็นรูปบุรุษสวมใส่กระโปรงสั้น หรือกระโปรงที่ร้อยเป็นลูกปัดทำด้วยเปลือกหอยหรือหอยทากตัวเล็ก ๆ ซึ่งทำให้เสื้อผ้าดูมีความเคลื่อนไหวราวกับเป็นคลื่นแห่งทะเล
== เครื่องประดับของซาโปเทคส์ ==
ในวัฒนธรรมเมโสอเมริกัน (Mesoamerican) เครื่องประดับทั้งหลายถือเป็นสัญลักษณ์อันศักดิ์สิทธิ์ทางศาสนา และเครื่องประดับแต่ละประเภทจะถูกนำมาใช้ด้วยวัตถุปะสงค์ที่ชัดเจนเป็นเครื่องชี้บ่งถึงฐานะของคนในสังคมในวัฒนธรรมโบราณของโออาฆากา ช่างฝีมือในสมัยนั้นได้แสดงออกถึงความเป็นยอดในความสามารถผ่านงานปฏิมากรรมและเครื่องปั้นดินเผาที่มีคุณภาพ รูปปั้นขนาดเล็กส่วนใหญ่ ในยุคแห่งการตั้งถิ่นฐานรุ่นแรกจะปรากฏมีการใช้เครื่องประดับหลายรูปแบบ อาทิ ตุ้มหู เครื่องประดับจมูก แผ่นประดับปากและหน้าอก สร้อยคอ กำไล เข็มขัด และริ้วผ้า โดยส่วนใหญ่แล้วเครื่องประดับเหล่านี้จะทำขึ้นโดยวัสดุที่หาได้ในพื้นที่ เช่น ทอง หยก หินสีเขียว obidian, mica, เปลือกหอย ขนนกและวัสดุอื่น ๆ  บางกรณีอาจใช้วัสดุจากที่อื่น ๆ ที่ไกลออกไป อันเป็นผลมาจากการค้าขายกับกลุ่มวัฒนธรรมอื่น ๆ
=== เครื่องประดับศีรษะ ===
เครื่องประศีรษะที่เป็นส่วนสำคัญของเครื่องแต่งตัวของชาวโออาฆากัน ในสมัยก่อน ฮิสปานิคผู้สวมใส่เครื่องประดับศีรษะจะแสดงให้เห็นตำแหน่งของตนในสังคม เทพเจ้าที่ตนนับถือตลอดจนกลุ่มวัฒนธรรมที่ตนสังกัดอยู่ได้ ที่โดดเด่นที่สุดเห็นจะเป็นหมวกที่ทำด้วยหนังหรือหัวสัตว์ต่าง ๆ ประดับด้วยขนนก ซึ่งจำมีสีสันสดใสทั้งใบ เป็นไปได้ว่ารูปแบบและองค์ประกอบของเครื่องประดับศีรษะทั้งหมดจะแสดงถึงบทบาท ในสังคมที่แต่ละคนปฏิบัติอยู่ในสังคมในช่วงชีวิตของตน
== อ้างอิง ==
Browner, C. H. (1986). "Gender Roles and Social Change: A Mexican Case Study". Ethnology 25 (2) : 89–106. doi:10.2307/3773662.
ประเทศเม็กซิโก
พิเภก

พิเภก เป็นตัวละครในเรื่องรามเกียรติ์ มีกายสีเขียว เป็นน้องชายของทศกัณฐ์และกุมภกรรณ มีความรู้ทางโหราศาสตร์ อดีตชาติเป็นเวสสุญาณเทพบุตร พระอิศวรสั่งให้ไปจุติเป็นพี่น้องร่วมท้องเดียวกันกับทศกัณฐ์เพื่อเป็นไส้ศึก คอยบอกความลับต่าง ๆ ให้แก่พระราม พร้อมประทานแว่นวิเศษติดที่ดวงตาขวา มองเห็นได้ทั้งสามโลก แม้กระทั่งอดีตและอนาคต พิเภกถูกทศกัณฐ์ขับไล่ออกจากกรุงลงกาเพราะทำนายฝันและแนะนำให้ทศกัณฐ์คืนนางสีดาแก่พระราม พิเภกจึงไปสวามิภักดิ์กับฝ่ายพระราม ทำหน้าที่เป็นโหรประจำทัพช่วยทำนายเหตุการณ์ บอกกลศึกของฝ่ายทศกัณฐ์และออกอุบายต่าง ๆ จนฝ่ายพระรามชนะสงคราม
พิเภกได้รับการสถาปนาเป็นท้าวทศคีรีวงศ์ครองกรุงลงกาต่อจากทศกัณฐ์ ด้วยความที่พิเภกเป็นยักษ์ไม่มีฤทธิ์ พระรามจึงต้องแผลงศรไปถามข่าว หากมีข้าศึกประชิดเมืองก็ให้เขียนสารแขวนติดมากับศรเพื่อขอความช่วยเหลือ อย่างตอนท้าวมหาบาลยกทัพมาแก้แค้นทศกัณฐ์ เวลาต่อมานางมณโฑคลอดโอรสนามว่าไพนาสุริยวงศ์ซึ่งเป็นลูกทศกัณฐ์ติดท้องมา แต่พิเภกกลับคิดว่าเป็นลูกของตนและเลี้ยงดูเป็นอย่างดี จนเมื่อไพนาสุริยวงศ์เติบโตขึ้นได้รู้ความจริงจากพี่เลี้ยงก็คิดก่อกบฏ ลอบไปขอความช่วยเหลือจากท้าวจักรวรรดิสหายทศกัณฐ์ให้มาชิงเมือง พิเภกรบแพ้และถูกจองจำ ส่วนไพนาสุริยวงศ์ได้ขึ้นเป็นกษัตริย์ลงกานามว่าทศพิน พระรามทราบข่าวจากหนุมานและอสุรผัด จึงให้พระพรตและพระสัตรุดยกกองทัพไปช่วยปราบทศพิน ตอนศึกกรุงมลิวันพิเภกก็ได้ติดตามไปช่วยด้วย เมื่อเสร็จศึกก็กลับมาครองกรุงลงกาดังเดิม
ในรามายณะ ตัวละครนี้มีชื่อว่า "วิภีษณะ"
== ลักษณะหัวโขน ==
สีเขียว 1 พักตร์ 2 กร ปากแสยะ ตาจระเข้ สวมมงกุฎน้ำเต้ากลม
== ตระกูลของพิเภก ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
โอ้อนิจจาพิเภกเอ๋ย โดย ศาสตราจารย์ จันทร์ฉาย ภัคอธิคม  วารสารเสนาธิปัตย์ ฉบับที่ 2 ปีที่ 55 หน้า ๘๙ - ๑๐๑ 
สูจิบัตรการแสดงโขนธรรมศาสตร์ ตอนพิเภกสวามิภักดิ์ เนื่องในโอกาสครบรอบ ๙๐ ปีเกิด ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช ณ.เวทีกลางแจ้งบ้าน ม.ร.ว. คึกฤทธิ์ ปราโมช เขตสาทร กรุงเทพฯ รอบเสด็จพระราชดำเนิน วันอาทิตย์ที่ ๙ ธันวาคม ๒๕๔๔ 
เยี่ยมยักษ์อยู่ยามกลางกรุงรัตนโกสินทร์
หัวโขน-สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ www.culture.go.th 
สีที่ใช้กับหัวโขน  
จารีตนาฏศิลป์ไทย โดย นาย ประเมษฐ์ บุณยะชัย นิตยสารศิลปากร  ปีที่ ๕๐ ฉบับที่ ๑  มกราคม-กุมภาพันธ์ ๒๕๕๐   หน้า ๕ - ๑๙ 
โคลงรามเกียรติ์ รอบพระระเบียงวัดพระศรีรัตนศาสดาราม www.bloggang.com-praingpayear
โคลงภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่องรามเกียรติ์ ตู้หนังสือ เรือนไทย 
ตัวละครในรามเกียรติ์
บอมเบย์ (พันธุ์แมว)

แมวสายพันธุ์บอมเบย์ เกิดจากการผสมระหว่างแมวสายพันธุ์เบอร์มิส กับแมวสายพันธุ์อเมริกันขนสั้น มีรูปร่างขนาดกลางมองเห็นกล้ามเนื้อชัดเจน หัวโตหน้าผากกลมกว้าง หูกลมและเอียงไปทางข้างหน้า มีจมูกสั้นสีดำคางเห็นชัดเจน ตากลมโตสีตามีตั้งแต่สีทองไล่ไปจนสีทองแดง ขายาวปานกลางเท้าเล็กรูปไข่ มีนิสัยอ่อนโยนไม่ก้าวร้าวสามารถปรับตัวเข้ากับแมวตัวอื่นๆได้ดีและชอบอยู่กับมนุษย์ไม่ปลีกตัวไปไกล
ชื่อสายพันธุ์บอมเบย์ได้มาจากเสือดำในประเทศอินเดีย และชื่อเมืองบอมเบย์ในประเทศอินเดีย (ปัจจุบันคือเมืองมุมไบ)
== ลักษณะโดยทั่วไป ==
รูปร่างและขนาด : เป็นแมวขนาดกลางมีกล้ามเนื้อชัดเจน หัวโตหน้าผากกลมกว้าง หูกลมและเอียงไปทางข้างหน้า มีจมูกสั้นสีดำคางเห็นชัดเจน ตากลมโตสีตาเป็นสีทอง ขายาวปานกลางเท้าเล็กรูปไข่
ลักษณะนิสัย : อ่อนโยนไม่ก้าวร้าวสามารถปรับตัวเข้ากับแมวตัวอื่นๆได้ดีและชอบอยู่กับมนุษย์ไม่ปลีกตัวไปไกล
==ดูเพิ่ม==
โกนจา
== อ้างอิง ==
แมวบอมเบย์ 
ลักษณะแมวบอมเบย์ 
พันธุ์แมว
พันธุ์แมวที่มีต้นกำเนิดในสหรัฐ
สัตว์ที่พบในสหรัฐอเมริกา