pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ภาษาโคมิ

ภาษาโคมิ เป็นภาษาของชาวโคมิทางตะวันตะวันออกเฉียงเหนือของทวีปยุโรปในสหพันธรัฐรัสเซีย จัดอยู่ในตระกูลฟินโน-ยูกริก สาขาฟินโน-เปอร์มิก ภาษาโคมิมีสำเนียงต่างๆมากมาย ที่เป็นที่รู้จักกันดีมีสองสำเนียงคือ สำเนียงโคมิ-ไซเรียน ซึ่งเป็นกลุ่มใหญ่ที่สุด ใช้เป็นภาษาเขียนในสาธารณรัฐโคมิ และสำเนียงโคมิ-ยัซวา ซึ่งมีผู้พูดน้อยกว่า อยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเขตเปิร์มและทางใต้ของสาธารณรัฐโคมิ สำเนียง เปอร์มืกหรือโคมิ-เปอร์มืก ใช้พูดในเขตโคมิ-เปอร์มืกซึ่งใช้เป็นภาษาเขียนด้วย
== ระบบการเขียน ==
ระบบการเขียนของภาษาโคมิต่างจากภาษากลุ่มฟินโน-ยูกริกอื่นๆ ในยุคแรกเขียนด้วยอักษรเปอร์มิกโบราณที่ประดิษฐ์ขึ้นเมื่อราว พ.ศ. 1900 โดยมิชชันนารีสเตปัน ครัป ที่ต่อมากลายเป็นนักบุญในโคมิ อักษรนี้มีลักษณะผสมระหว่างอักษรกรีกกับอักษรซีริลลิก เปลี่ยนมาใช้อักษรซีริลลิกแบบภาษารัสเซียเมื่อราว พ.ศ. 2100 ในพ.ศ. 2463 เขียนด้วยอักษรโมล็อดซอฟ ที่พัฒนามาจากอักษรซีริลลิก พ.ศ. 2473 เปลี่ยนมาใช้อักษรละติน และกลับมาใช้อักษรซีริลลิกอีกใน พ.ศ. 2483 โดยเพิ่มอักษรพิเศษบางตัว
== โคมิ-ไซเรียน ==
สำเนียงโคมิไซเรียนหรือภาษาไซเรียนเป็นภาษาที่ใช้พูดโดยชาวโคมิ-ไซเรียนในสาธารณรัฐโคมิและบางส่วนของรัสเซียมีข้อโต้แย้งว่าภาษาไซเรียนควรเป็นภาษาเอกเทศหรือเป็นสำเนียงของภาษาโคมิ ในปี พ.ศ. 2537 มีผู้พูดราว 285,000 คน
ภาษาโคมิ-ไซเรียนเขียนด้วยอักษรเปอร์มิกโบราณตั้งแต่ราวพุทธศตวรรษที่ 19 และเปลี่ยนมาใช้อักษรซีริลลิกเมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 22 ภาษานี้มีสำเนียงต่างๆกัน 10 สำเนียง สำเนียงปรีซืกตืฟคาร์สกี ที่ใช้พูดในบริเวณ ซืกตืฟคาร์เป็นสำเนียงมาตรฐาน
ตระกูลภาษายูรัล
ภาษาในประเทศรัสเซีย
ชุดตัวอักษรลิเชีย

ชุดตัวอักษรลิเชีย (Lycian alphabet) พัฒนามาจากชุดตัวอักษรกรีกรูปโค้ง มีอักษรที่ประดิษฐ์เองเพียงไม่กี่ตัวหรืออาจยืมมาจากอักษรอื่น พบจารึกอักษรนี้ราว 180 ชิ้นเมื่อราว พ.ศ. 43–143 เขียนเป็นภาษาลิเชีย ความรู้เกี่ยวกับภาษานี้ในด้านไวยากรณ์ยังน้อย จารึกส่วนใหญ่จึงยังอ่านไม่ได้โดยสมบูรณ์ เขียนจากซ้ายไปขวา แนวนอน มีพยัญชนะ 23 ตัว สระ 6 ตัว แยกคำด้วยเรื่องหมายคล้าย :
== ใช้เขียน ==
ภาษาลิเชียที่เคยใช้พูดในอานาโตเลียในตุรกีปัจจุบันจนถึงราว พ.ศ. 243 ซึ่งเป็นช่วงที่ชาวลิเชียหันไปพูดภาษากรีก เชื่อกันว่าภาษานี้พัฒนามาจากภาษาลูเวียที่ใช้พูดในเอเชียไมเนอร์ก่อนการเข้ามาของชาวฮิตไตน์ และใกล้เคียงกับภาษาไลเดีย
== ยูนิโคด ==
== อ้างอิง ==
อักษรลิเชีย
ลิเชีย
.vg

.vg เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับหมู่เกาะบริติชเวอร์จิน
== ดูเพิ่ม ==
Domain Name System
โดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศ
vg
Toppdomän#V
เมืองไทยรัชดาลัย เธียเตอร์

เมืองไทยรัชดาลัย เธียเตอร์ (Muangthai Rachadalai Theatre) เป็นโรงละครของซีเนริโอ ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ตั้งอยู่ที่ชั้น 4 และ 6 ศูนย์การค้าเอสพลานาด ถนนรัชดาภิเษก แขวงดินแดง เขตดินแดง กรุงเทพมหานคร ใช้สำหรับจัดแสดงละครเวทีของซีเนริโอ คอนเสิร์ต การแสดง การประชุม และกิจกรรมหลากหลายรูปแบบ รวมถึงงานที่จัดแสดงโดยบริษัทในกลุ่มเดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ เวทีโรงละครเป็นแบบกรอบโพซีเนียม รองรับผู้ชมถึง 1,512 ที่นั่ง นับเป็นโรงละครที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทยในปัจจุบัน และได้มาตรฐานระดับเดียวกับโรงละครบรอดเวย์
== ประวัติ ==
บอย - ถกลเกียรติ วีรวรรณ กรรมการผู้จัดการในขณะนั้นของซีเนริโอ ซึ่งเป็นผู้จัดแสดงละครเวทีแห่งเดียวของจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ เล็งเห็นถึงความสำเร็จและกระแสตอบรับที่ดีของละครเวทีที่ตัวเองจัดแสดงขึ้น จึงได้ต่อยอดเล็งเพื่อสร้างโอกาสและช่องทางทางธุรกิจใหม่ เพื่อขยายฐานลูกค้าให้มากขึ้นและสร้างกระแสให้คนดูหันมาดูละครเวทีมากขึ้น โดยการสร้างโรงละครขึ้นเพื่อรองรับละครเวทีที่ซีเนริโอจะจัดแสดงในอนาคต โดยซีเนริโอได้ร่วมทุนกับเมืองไทยประกันชีวิต และธนาคารไทยพาณิชย์ สร้างเมืองไทยรัชดาลัย เธียเตอร์ ขึ้นภายในศูนย์การค้าเอสพลานาด รัชดาภิเษก โดยใช้เงินลงทุนรวมจากทั้ง 3 บริษัทเป็นจำนวนเงินมากกว่า 500 ล้านบาท และคาดว่าจะสามารถคืนทุนได้ภายในเวลา 7 ปี
วันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ครั้งดำรงพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ไปทรงเปิดโรงละครอย่างเป็นทางการ และได้ทำการแสดงละครเวที ฟ้าจรดทราย เดอะมิวสิคัล รอบปฐมทัศน์ เป็นละครเวทีเรื่องแรกที่จัดแสดงในโรงละครแห่งนี้
== การจัดสรรพื้นที่==
เมืองไทยรัชดาลัย เธียเตอร์ มีพื้นที่ใช้สอยภายในรวมทั้งสิ้นประมาณ 6,500 ตารางเมตร พื้นที่ทั้งหมดแบ่งออกเป็น 2 ส่วน ดังนี้
ชั้น 4 จัดสรรเป็นโถงต้อนรับผู้ชมจากส่วนศูนย์การค้า มีอาร์คาเฟ่ อาร์ช็อป รวมทั้งจุดบริการของไทยทิคเก็ตเมเจอร์
ชั้น 6 ซึ่งเป็นพื้นที่เหนือลานจอดรถของศูนย์การค้า เป็นที่ตั้งของโรงละครแบบโพรซีเนียม (Proscenium Theatre) ความจุ 1,512 ที่นั่ง รองรับการเปลี่ยนฉากได้ 48 ระดับชั้น และระบบยกฉากเลื่อนขึ้น-ลง 40 ชุด การตกแต่งภายในมีการนำความเป็นไทยมาผสมผสานเข้ากับการออกแบบสมัยใหม่อย่างกลมกลืน
== การแสดง ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์เมืองไทยรัชดาลัย เธียเตอร์
จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
สิ่งก่อสร้างในเขตดินแดง
ม
อาร์เคดไฟร์

อาร์เคดไฟร์ (Arcade Fire) เป็นวงดนตรีอินดี้ร็อก มาจากเมืองเล็ก ๆ นอกเมืองมอนทรีออล ประเทศแคนาดา มีสมาชิกทั้งหมด 6 คน ก่อตั้งโดย พี่น้อง Win กับ William Butler และ ภรรยาของ Win คือ Regine Charssagne รวมถึงสมาชิกปัจจุบันอีกคือ Richard Reed Parry, Tim Kingsbury และ Jeremy Gara
รวมตัวกันเมื่อปี 2003 มีอัลบั้มชุดแรกชื่อ Funeral ซึ่งได้แรงบันดาลใจในการแต่งเพลงจากงานศพและดนตรีในโบสถ์ และมีอัลบั้มชุดที่ 2 คือ Neon Bible
ดนตรีของพวกเขามีทั้งเครื่องเป่า เครื่องสาย ไซเคเดลิกร็อกและแจ๊สผสมผสานกัน เสียงร้องที่ทุกข์ระทม เนื้อหาที่โอดครวญถึงชีวิตที่อยู่กับความเงียบเหงาเดียวดายในเมืองเล็ก ๆ สมาชิกวงนี้แทบทั้งหมดสามารถเล่นเครื่องดนตรีได้หลายชิ้น จึงไม่เจาะจงว่าใครเล่นอะไรเป็นพิเศษ นอกจากเครื่องดนตรีพื้นฐานอย่าง กีต้าร์, เบส, กลอง แล้ว ยังมีเครื่องดนตรีอื่น ๆ อีกมากมายหลากหลาย ไม่ว่าจะเป็น เปียโน , ไวโอลิน , เชลโล , ดับเบิ้ลเบส , คีย์บอร์ด, เฟรนช์ฮอร์น, หีบเพลงชัก, พิณ ฯลฯ มาเป็นส่วนช่วยเสริม โดยในอัลบั้ม Neon Bible ยังได้เพิ่ม Pipe Organ (ที่ใช้กันในโบสถ์คริสต์) , เฮิร์ดดี้-เกอร์ดี้, การร้องประสานเสียง และวงออร์เคสตร้าของฮังการี เข้าไปอีกด้วย
== ผลงาน ==
=== อัลบั้ม ===
Funeral (2004)
Neon Bible (2007)
The Suburbs (2010)
Reflektor (2013)
Everything Now (2017)
We (2022)
=== อีพี ===
Arcade Fire (2003)
Live EP (2005, ร่วมกับ เดวิด โบอี)
The Reflektor Tapes (2015)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
เว็บไซต์แฟนเพลงอย่างเป็นทางการ 
กลุ่มดนตรีสัญชาติแคนาดา
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2546
การเลิกทาส

การเลิกทาส เป็นขบวนการในยุโรปตะวันตกและในทวีปอเมริกาเพื่อหยุดการซื้อขายทาสและปลดปล่อยทาสให้เป็นอิสระ ระบบทาสพบกับการประท้วงไม่มากนักจนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 18 เมื่อนักคิดสกุลเหตุผลนิยมในยุคเรืองปัญญาวิพากษ์มันในฐานะที่ละเมิดสิทธิความเป็นมนุษย์ และกลุ่มศาสนา Quaker และโปรแตสแตนท์ตัดสินว่ามันเป็นการกระทำที่ไม่ใช่คริสเตียน
== ดูเพิ่ม ==
การเลิกทาสในประเทศไทย
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Comité de Liaison et d'Application des Sources Historiques (archives & history of slavery, slave trade and their abolition in Saint-Barthélemy) 
Largest Surviving Anti Slave Trade Petition from Manchester, UK 1806
Original Document Proposing Abolition of Slavery 13th Amendment
"John Brown's body and blood" by Ari Kelman: a review in the TLS, 14 February 2007.
Scotland and the Abolition of the Slave Trade - schools resource 
Report of the Brown University Steering Committee on Slavery and Justice
Twentieth Century Solutions of the Abolition of Slavery 
Elijah Parish Lovejoy: A Martyr on the Altar of American Liberty
Brycchan Carey's pages listing British abolitionists
Teaching resources about Slavery and Abolition on blackhistory4schools.com
The National Archives (UK): The Abolition of the Slave Trade
Towards Liberty: Slavery, the Slave Trade, Abolition and Emancipation  Produced by Sheffield City Council's Libraries and Archives (UK)]
The slavery debate 
The slave trade: myths and preconceptions 
John Brown Museum 
American Abolitionism 
History of the British abolitionist movement by Right Honourable Lord Archer of Sandwell
"Slavery - The emancipation movement in Britain" , lecture by James Walvin at Gresham College, 5 March 2007 (available for video and audio download)
Underground Railroad: Escape from Slavery | Scholatic.com
Canada and the Journey to Freedom" 
1807 Commemorated 
The Action Group 
US Department of State Trafficking in Persons Report 2008
National Underground Railroad Freedom Center in Cincinnati, Ohio
The Liberator Files, Horace Seldon's collection and summary of research of William Lloyd Garrison's The Liberator original copies at the Boston Public Library, Boston, Massachusetts.
University of Detroit Mercy Black Abolitionist Archive, a collection of over 800 speeches by antebellum blacks and approximately 1,000 editorials from the period.
 
ทาส
ขบวนการทางการเมือง
ประวัติศาสตร์แอฟริกันอเมริกัน
ประวัติศาสตร์บริเตนผิวดำ
กุ๊กไก่หัวใจพิทักษ์โลก

กุ๊กไก่หัวใจพิทักษ์โลก (Chicken Little) เป็นภาพยนตร์การ์ตูนคอมพิวเตอร์แอร์นิเมชัน ออกฉายเมื่อ ค.ศ. 2005 กำกับโดย Mark Zakabur
กุ๊กไก่หัวใจพิทักษ์โลก เป็นภาพยนตร์นิยายที่สองของดิสนีย์ที่ดัดแปลงเนื้อหาจากการ์ตูนโฆษณาชวนเชื่อที่สร้างขึ้นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองภาพยนตร์นี้ยังเป็นภาพยนตร์แอนิเมชันสุดท้ายที่ผลิตภายใต้ชื่อ Walt Disney Feature Animation ก่อนที่สตูดิโอจะเปลี่ยนชื่อเป็น Walt Disney Animation Studios กุ๊กไก่หัวใจพิทักษ์โลก ได้รับเสียงวิจารณ์ผสม และมีรายได้ทั่วโลกถึง 314 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ทำให้ป็นภาพยนตร์แอนิเมชันที่มีรายได้สูงสุดเป็นอันดับ 2 ประจำ ค.ศ. 2005 (รองจากมาดากัสการ์)
== ผู้พากย์เสียง ==
Zach Braff พากย์เป็น Ace "Chicken Little" Cluck
Joan Cusack พากย์เป็น Abigail "Abby" Mallard (รู้จักกันในชื่อ Ugly Duckling)
Dan Molina พากย์เป็น Fish Out of Water
Steve Zahn พากย์เป็น Runt of the Litter
Garry Marshall พากย์เป็น Buck "Ace" Cluck
* ภายหลัง Mark Mitchell พากย์เสียงนี้ในฉบับของประเทศออมเตรเลีย
Amy Sedaris พากย์เป็น Foxy Loxy
Mark Walton พากย์เป็น Goosey Loosey
Don Knotts พากย์เป็น Turkey Lurkey
Sean Elmore, Matthew Josten และ Evan Dunn พากย์เป็น Kirby
Fred Willard พากย์เป็น Melvin
Catherine O'Hara พากย์เป็น Tina
Mark Dindal พากย์เป็น Morkubine Porcupine and the Coach
Patrick Stewart พากย์เป็น Mr. Woolensworth
Wallace Shawn พากย์เป็น Principal Fetchit
Patrick Warburton พากย์เป็น Alien Cop
Adam West พากย์เป็น Ace - Hollywood Chicken Little
Harry Shearer พากย์เป็น Don Bowowser
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Chicken Little production notes at The Walt Disney Company Nordic
ภาพยนตร์แอนิเมชัน
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2548
ภาพยนตร์แอนิเมชันของดิสนีย์
ภาพยนตร์เรื่องราวแนวก้าวผ่านวัยอเมริกัน
ตูโปเลฟ

ตูโปเลฟ (Туполев) เป็นบริษัทผลิตอากาศยานและยุทโธปกรณ์ของรัสเซีย เดิมคือสำนักงานออกแบบตูโปเลฟ โอเคบี (โอเคบี-156) ควบคุมโดย อันเดรย์ ตูโปเลฟ วิศวกรอากาศยานชาวรัสเซีย มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่กรุงมอสโก ทั้งนี้รัฐบาลรัสเซียกำลังจำควบรวมกิจการของตูโปเลฟ เข้ากับ มิโกยัน, อิลยูชิน, อิรคุต, ซุคฮอย และยาคาฟเลฟ เป็นรัฐวิสาหกิจเดียวกันที่ชื่อว่า โอเอเค (Объединённая авиастроительная корпорация) ก่อนที่แปรรูปเป็นบริษัทมหาชน
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ตูโปเลฟ 
ตูโปเลฟ
ผู้ผลิตเครื่องบิน
บริษัทของรัสเซีย
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2465
อะกูป์ฟอร์เดอะริช

อะกูป์ฟอร์เดอะริช (A Coup for the Rich; รัฐประหารเพื่อคนรวย) เป็นหนังสือภาษาอังกฤษเกี่ยวกับวิกฤตการณ์การเมืองช่วง พ.ศ. 2548-2549 และการรัฐประหาร ที่เขียนโดย รศ. ใจ อึ๊งภากรณ์ อาจารย์คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
วันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ใจ ผู้เขียน ได้รับหมายเรียกผู้ต้องหาจากสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ในความผิดฐาน "ดูหมิ่นพระมหากษัตริย์ ราชินี รัชทายาทหรือผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์" โดยใจได้สอบถามจากเจ้าหน้าที่ตำรวจและทราบว่ามาจากกรณีการเขียนหนังสือเล่มนี้
== เนื้อหา ==
หนังสือนี้แสดงให้เห็นถึงทัศนคติของชนชั้นนำในสังคมที่สนับสนุนรัฐประหาร ที่เห็นว่า คนจนมีประชาธิปไตยมากเกินไป และโดยเขาเหล่านั้นแบ่งประเทศไทยว่ามีสองชนชั้นใหญ่ ๆ คือ "ชนชั้นกลางที่กระจ่างแจ้งและเข้าใจประชาธิปไตย" กับ "ชาวชนบทและชาวเมืองที่ยากจนอันแสนจะโง่เขลา" และหนังสือได้วิพากษ์นักวิชาการที่มีชื่อเสียง อาทิเช่น เอนก เหล่าธรรมทัศน์, ธีรยุทธ บุญมี และอดีตนายกรัฐมนตรี อานันท์ ปันยารชุนว่าปัจจุบันได้หันมาส่งเสริมแนวความคิดคุณค่าของเอเชีย เพื่ออธิบายเหตุผลของการทำรัฐประหารในครั้งนี้ โดยนักวิชาการเหล่านี้มองว่า ประชาธิปไตยแบบไทย ๆ นั้น ควรจะเป็นระบบผสมโดยการแบ่งปันอำนาจระหว่างรัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้งกับสถาบันกษัตริย์
== การเผยแพร่ในประเทศไทย ==
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 ศูนย์หนังสือจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้สั่งระงับการขายหนังสือเล่มนี้
โดยรองผู้จัดการของศูนย์หนังสือฯ ให้เหตุผลว่า เป็นเพราะหนังสือดังกล่าวมีการอ้างอิงงานเขียนของ พอล แฮนด์ลีย์ ผู้เขียน The King Never Smiles ซึ่งเป็นหนังสือที่ถูกห้ามเผยแพร่ในประเทศไทย
ต่อมา หลังจากนั้นอีกเกือบหนึ่งปี กองบัญชาการตำรวจนครบาลได้ออกหนังสือที่ ตช.0016.146/289 ลงวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2551 เรื่อง "ขอความร่วมมือให้งดจำหน่าย หนังสือ A Coup for the Rich" ส่งมายังอธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ให้ผู้ที่เกี่ยวข้องหยุดจำหน่ายหนังสือดังกล่าว โดยคำสั่งดังกล่าวอ้างว่า “เนื้อหาในหนังสือมีข้อความดูหมิ่นสถาบันพระมหากษัตริย์ ... อาจทำให้ปวงชนชาวไทยเข้าใจพระมหากษัตริย์ผิด” เอกสารลงนามโดย พล.ต.ต.จุตติ ธรรมมโนวานิช รองผู้บัญชาการ กองบัญชาการตำรวจนครบาล ซึ่งมีตำแหน่งหัวหน้าคณะพนักงานสืบสวนสอบสวนหนังสือเล่มนี้อีกตำแหน่งหนึ่ง โดย ศ.ดร.สุรพล นิติไกรพจน์ อธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ได้ลงลายมือชื่อท้ายเอกสารและให้ความเห็นว่า “ให้ศูนย์หนังสือดำเนินการตามที่ตำรวจสันติบาลได้แจ้งมาเป็นลายลักษณ์อักษร” ลงวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2551
== อ้างอิง ==
หนังสือการเมือง
หนังสือต้องห้ามในประเทศไทย
ท่าอากาศยานนานาชาติออร์แลนโด

ท่าอากาศยานนานาชาติออร์แลนโด (Orlando International Airport) ตั้งอยู่ที่ออเรนจ์เคาน์ตี ในรัฐฟลอริดา สหรัฐอเมริกา ห่างจากตัวเมืองออร์แลนโดไปทางตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 10 กิโลเมตร (6 ไมล์) เป็นท่าอากาศยานที่มีผู้ใช้บริการมากที่สุดของฟลอริดา และยังเป็นท่าอากาศยานหลักของโชโตกัวแอร์ไลน์ และฟรีดอมแอร์ไลน์ ซึ่งให้บริการสำหรับเดลต้าคอนเนคชั่น นอกจากนี้ออร์แลนโดยังเป็นท่าอากาศยานสำคัญของเจ็ตบลูแอร์เวย์, เดลต้า แอร์ไลน์, เซาท์เวสต์แอร์ไลน์ และแอร์ทรานแอร์เวย์
มหานครออร์แลนโดยังมีท่าอากาศยานอื่นๆ ที่รองรับการจราจรทางอากาศยาน นั่นคือ ท่าอากาศยานนานาชาติออร์แลนโดแซนฟอร์ด, ท่าอากาศยานนานาชาติเดย์โทนา และท่าอากาศยานนานาชาติเมลเบิร์น
== อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน ==
=== อาคารเทียบเครื่องบิน 1 ===
คอนติเนนตัล แอร์ไลน์
* คอนติลเนนตัล แอร์ไลน์ ให้บริการโดย กัลฟ์สตรียมอินเตอร์เนชันเนลแอร์ไลน์
* คอนติเนนตัลเอกซ์เพรส ให้บริการโดย เอกซ์เพรสเจ็ตแอร์ไลน์
แคนเจ็ต
โคปาแอร์ไลน์
ซันคันทรีย์แอร์ไลน์
บาฮามาสแอร์
มาร์ตินแอร์
มิดเวสต์แอร์ไลน์
ยูเอสเอ 3000 แอร์ไลน์
เวสต์เจ็ต
สกายเซอร์วิส
สกายแวลู
* สกายแวลู ให้บริการโดย เอกซ์ตราแอร์เวย์
อเมริกันแอร์ไลน์
อลาสกาแอร์ไลน์
แอร์แคนาดา
แอร์จาเมกา
แอร์ทรานแซต
=== อาคารเทียบเครื่องบิน 2 ===
เจ็ตบลูแอร์เวย์
เซาท์เวสต์แอร์ไลน์
=== อาคารเทียบเครื่องบิน 3 ===
นอร์ธเวสต์แอร์ไลน์
ยูไนเต็ดแอร์ไลน์
* เท็ด ให้บริการโดย ยูไนเต็ดแอร์ไลน์
ยูเอสแอร์เวย์
* ยูเอสแอร์เวย์ ให้บริการโดย อเมริกาเวสต์แอร์ไลน์
* ยูเอสแอร์เวย์เอกซ์เพรส ให้บริการโดย พีเอสเอแอร์ไลน์
* ยูเอสแอร์เวย์เอกซ์เพรส ให้บริการโดย แอร์วิสคอนซิน
สปิริตแอร์ไลน์
=== อาคารเทียบเครื่องบิน 4 ===
คอนดอร์
เดลต้า แอร์ไลน์
* เดลต้าคอนเนคชั่น ให้บริการโดย คอมแอร์
* เดลต้าคอนเนคชัน ให้บริการโดย โชโตกัวแอร์ไลน์
* เดลต้าคอนเนคชัน ให้บริการโดย ฟรีดอมแอร์ไลน์
บริติช แอร์เวย์
ฟรอนเทียร์แอร์ไลน์
เวอร์จิ้น แอตแลนติก แอร์เวย์
แอร์ทรานแอร์เวย์
แอร์ลินกัส
แอโรเม็กซิโก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ท่าอากาศยานนานาชาติออร์แลนโด 
ออร์แลนโด
ห้องเอมส์

ความหมายอื่นของ เอมส์ ดูที่ เอมส์ (แก้ความกำกวม)


ห้องเอมส์ (Ames room) เป็นห้องที่สร้างขึ้นสำหรับสร้างภาพลวงตา คิดคันโดย อเด็มเบิร์ต เอมส์ ในปี พ.ศ. 2489
ห้องเอมส์เมื่อมองจากด้านหน้าจะดูเหมือนเป็นห้องทรงสี่เหลี่ยมมุมฉาก แต่ที่จริงแล้วเป็นรูปสี่เหลี่ยมคางหมู และด้านที่ลึกกว่าจะสร้างให้มีขนาดใหญ่กว่า
ภาพลวงตา
เกาะนิวกินี

นิวกินี (New Guinea; Niugini; ฮีรีโมตู: Niu Gini; Papua หรือ Nugini อดีตมีชื่อว่า Irian) เป็นเกาะที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่ 2 ของโลก ด้วยขนาด  ตั้งอยู่ในโอเชียเนีย บริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ เกาะนี้แยกออกจากออสเตรเลียด้วยช่องแคบทอร์เรสที่มีความกว้าง  ถึงแม้ว่าทั้งสองผืนดินอยู่ในไหล่ทวีป เดียวกันก็ตาม เกาะนิวกินีมีเกาะขนาดเล็กจำนวนมากทั้งฝั่งตะวันออกและฝั่งตะวันตก ฝั่งตะวันออกของเกาะคือพื้นที่ส่วนใหญ่ของรัฐเอกราชปาปัวนิวกินี ส่วนฝั่งตะวันตกเป็นส่วนหนึ่งของอินโดนีเซียมีชื่อว่านิวกินีตะวันตก อยู่ภายใต้การปกครองของจังหวัดปาปัว ปาปัวกลาง ปาปัวที่สูง ปาปัวใต้ ปาปัวตะวันตก และปาปัวตะวันตกเฉียงใต้ เมืองที่ใหญ่ที่สุดบนเกาะนี้คือจายาปูรา (เมืองหลักของจังหวัดปาปัว ประเทศอินโดนีเซีย) และพอร์ตมอร์สบี (เมืองหลวงประเทศปาปัวนิวกินี)
==หมายเหตุ==
== อ้างอิง ==
== อ่านเพิ่ม ==
Jared Diamond, Guns, Germs and Steel: A Short History of Everybody for the last 13,000 Years, 1997.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Facsimile of material from "The Discovery of New Guinea" by George Collingridge
Scientists hail discovery of hundreds of new species in remote New Guinea
PapuaWeb official website 
detailed map of New Guinea
นิวกินี
เกาะนิวกินี
เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก
เกาะนิวกินี
นิวกินี
นิวกินี
เกาะในประเทศปาปัวนิวกินี
Acinetobacter

เชื้อในกลุ่ม Acinetobacter spp. เป็นเชื่อแบคทีเรียแกรมลบ (gram-negative bacteria) ทรงแท่ง ที่มีความสำคัญมากขึ้นในฐานะที่เป็นเชื้อก่อโรคในโรงพยาบาลที่พบได้บ่อยขึ้น และมักเป็นเชื้อที่ดื้อต่อยาปฏิชีวนะหลายชนิด Acinetobacter spp. เป็นสาเหตุของโรคปอดบวม (pneumonia) ชนิด ventilator-associated ที่พบบ่อยที่สุดในหอผู้ป่วยหนัก (Intensive Care Unit, ICU; Intermediate Care Unit) ของโรงพยาบาลรามาธิบดี ในพ.ศ. 2542  นอกจากนี้ยังมีรายงานการพบเชื้อนี้มากขึ้นในหลายๆ ประเทศ โดยส่วนใหญ่เป็นการติดเชื้อในโรงพยาบาล แม้ว่าจะมีรายงานการติดเชื้อ Acinatobacter จากชุมชน แต่ก็ไม่มากนักเมื่อเทียบกับการติดเชื้อในโรงพยาบาล
ความสำคัญอีกประการหนึ่งของ Acinetobacter spp. คือ เชื้อเหล่านี้มักจะดื้อต่อยาปฏิชีวนะพร้อมๆ กันหลายชนิด โดยเฉพาะอย่างยิ่งการดื้อต่อยาในกลุ่ม Carbapenems โดยเชื้อที่ดื้อต่อ Carbapenems มักจะดื้อต่อยาปฏิชีวนะหลายชนิดในเวลาเดียวกัน ทำให้มีความยากลำบากในการเลือกใช้ยาปฏิชีวนะในการรักษาภาวะติดเชื้อ Acinetobacter spp.
== จุลชีววิทยา ==
เชื้อในสกุล Acinetobacter spp. มีลักษณะสำคัญคือเป็นแบบทีเรียรูปร่างกลม-แท่ง ประเภทแกรมลบที่ไม่เคลื่อนไหว (non-motile Gram-negative coccobacilli) ซึ่งบางครั้งอาจติดสีคล้ายแบคทีเรียแกรมบวกได้ รูปร่างของเชื้ออาจเป็นได้ทั้งรูปร่างแบบกลมหรือแบบแท่ง แต่มักจะพบแบบกลมในอาหารเลื้ยงเชื้อแบบเหลว และในช่วงแรกของการเจริญเติบโต นอกจากนี้อาจยังมีรูปร่างที่แตกต่างกันออกไป ทำให้สามารถจำแนกเชื้อชนิดนี้ออกจากเชื้ออื่นๆที่ก่อโรคในสิ่งส่งตรวจได้ยาก
การเจริญเติบโตของเชื้อนี้ เป็นแบบอาศัยออกซิเจนเท่านั้น และให้ผลบวกกับปฏิกิริยากับเอนไซม์คาตาเลส (catalase) กับผลลบกับปฏิกิริยากับเอนไซม์ออกซิเดส (oxidase) มีสัดส่วนของเบสกัวนีน (guanine) รวมกับเบสไซโตซีน (cytosine) ในดีเอ็นเอ หรือค่า G+C content ระหว่างร้อยละ 39 ถึง 47
== อนุกรมวิธาน ==
ตามอนุกรมวิธาน Acinetobacter spp. เป็นสกุลหนึ่งในวงศ์ Moraxellaceae ซึ่งประกอบด้วยแบคทีเรียในสกุล Moraxella, Acinetobacter และ Psychrobacter รวมทั้งเชื้ออื่นที่มีความสัมพันธ์กับเชื้อเหล่านี้) 
ความก้าวหน้าทางจุลชีววิทยาระดับโมเลกุล ทำให้การจัดแบ่งสปีชีส์ ของเชื้อทำได้แน่นอนขึ้นกว่าในอดีต โดยใช้วิธีการ Transformation test และ DNA-DNA hybridization แต่วิธีการดังกล่าวทำได้ยากในห้องปฏิบัติการทั่วไป จากการศึกษาเปรียบเทียบดีเอ็นเอ ของ Acinetobacter spp. เพื่อแบ่งแยกสปีชีส์โดยถือว่าเชื้อที่มีการจัดเรียงตัวและลำดับของ นิวคลีโอไทด์ เหมือนกันตั้งแต่ร้อยละ 70 ขึ้นไป และมีค่าของความแตกต่างของอุณหภูมิการแยกสายดีเอ็นเอ (ΔTm) น้อยกว่า 5&nbsp;°C ถือว่าเป็นสปีชีส์เดียวกัน โดยเรียกว่า genomic species หรือ DNA group (หากเชื้อใน genomic species ใด มีลักษณะทาง phenotypes ที่แตกต่างจาก genomic species อื่นเด่นชัด ก็สามารถตั้งชื่อ species อื่นได้) ปัจจุบันสามารถแบ่งกลุ่มของ Acinetobacter spp. ได้เป็นสามสปีชีส์ คือ
Acinetobacter calcoaceticus-baumanii complex
Acinetobacter lwoffii
Acinetobacter haemolyticus
== อ้างอิง ==
สกุลแบคทีเรีย
นักเลียนแบบผู้ยิ่งใหญ่

นักเลียนแบบผู้ยิ่งใหญ่ (The Great Imitator) หมายถึงโรคที่แสดงอาการแบบไม่จำเพาะและอาจสับสนกับโรคอื่นๆ ได้
== โรคที่มักถูกเรียกด้วยชื่อนี้ ==
Fibromyalgia
Lupus erythematosus (โรคลูปัส หรือโรคพุ่มพวง)
โรคติดเชื้อ
* Lyme Disease
* Syphilis (ซิฟิลิส)
* Nocardiosis
* Tuberculosis (วัณโรค)
Multiple Sclerosis
Celiac disease
==อ้างอิง==
แพทยศาสตร์
เรือนขนมปังขิง

เรือนขนมปังขิง เป็นชื่อเรียกอาคารประเภทหนึ่ง ซึ่งได้รับอิทธิพลจากสถาปัตยกรรมแบบตะวันตก ซึ่งแพร่เข้ามาในประเทศไทยในสมัยรัชกาลที่ 4 มีการประดับตกแต่งลวดลายฉลุที่วิจิตรพิสดาร หรูหรา สวยงามเหมือนขนมปังขิง
คำว่า ขนมปังขิง มาจากภาษาอังกฤษว่า  "Gingerbread" ซึ่งเป็นขนมปังขิงของชาวยุโรป ตกแต่งลวดลายอย่างสวยงาม มีลักษณะหงิกงอเป็นแง่งคล้ายขิง จึงใช้เป็นคำเรียกลวดลายทางสถาปัตยกรรมที่ได้รับความนิยมอย่างมากในสมัยวิกตอเรียซึ่งตรงกับสมัยการปกครองของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร
==ตัวอย่างเรือนขนมปังขิงในประเทศไทย==
กรุงเทพมหานคร
พระที่นั่งอภิเศกดุสิต ภายในพระที่นั่งวิมานเมฆ พระราชวังดุสิต
พระตำหนักเพ็ชร ภายในวัดบวรนิเวศวิหาร
วังบางพลู เชิงสะพานกรุงธนบุรี ฝั่งธนบุรี
โรงเรียนตะละภัฏศึกษา (เดิมคือโรงละครปรีดาลัย) ภายในแพร่งนรา
หมู่กุฏิวัดสวนพลู
บ้านเอกะนาค ภายในมหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา
บ้านขนมปังขิง เสาชิงช้า เยื้องกับศาลาว่าการกรุงเทพมหานคร
ทำเนียบท่าช้าง หรือวังถนนพระอาทิตย์

จังหวัดแพร่
คุ้มวงศ์บุรี
คุ้มวิชัยราชา
บ้านขัติยะวรา
บ้านวงศ์พระถาง
คุ้มเจ้าหลวง (นครแพร่)
คุ้มเจ้าหนานไชยวงศ์
== อ้างอิง ==
หนังสือ
น. ณ ปากน้ำ แบบแผนบ้านเรือนในสยาม  สำนักพิมพ์ เมืองโบราณ พ.ศ. 2548 ISBN 974-7383-85-3
งานวิจัย
เกศฐิศานติ ส้มทอง, การศึกษาเรื่องเรือนขนมปังขิงในเขตเทศบาลอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่, พ.ศ. 2539, คณะวิจิตรศิลป์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
สถาปัตยกรรมไทย
สถาปัตยกรรมวิกตอเรีย
สถาปัตยกรรม
ภาษากัศมีร์

ภาษากัศมีร์, ภาษาแคชเมียร์ (Kashmiri, ) หรือ ภาษาเกอศูร์ ( , /kəːʃur/) เป็นภาษากลุ่มดาร์ดิก จัดอยู่ในตระกูลอินโด-ยูโรเปียน สาขาอินโด-อารยัน มีผู้พูดในดินแดนกัศมีร์ประมาณ 7 ล้านคน เรียงประโยคแบบประธาน-กริยา-กรรม ในยุคแรกเขียนด้วยอักษรศารทา แล้วเปลี่ยนเป็นอักษรอาหรับแบบเปอร์เซียภายหลัง วรรณกรรมภาษากัศมีร์มีมาก แต่ไม่ได้รับการสืบทอด ผู้พูดภาษานี้ก็ลดจำนวนลง ภาษานี้เพิ่งได้รับการยอมรับให้เป็นภาษาราชการและมีการสอนในโรงเรียนได้ไม่นาน นิตยสารและหนังสือพิมพ์ภาษากัศมีร์มีเพียงฉบับเดียว
ใน ค.ศ. 2020 ทางรัฐสภาอินเดียลงมติผ่านร่างกฎหมายให้ภาษากัศมีร์เป็นภาษาทางการในชัมมูและกัศมีร์ร่วมกับภาษาโฑครี, ฮินดี, อูรดู และอังกฤษ ภาษากัศมีร์ยังเป็นหนึ่งใน 22 ภาษากำหนดของประเทศอินเดีย
== สัทวิทยา ==
ภาษากัศมีร์ประกอบด้วยหน่วยเสียงดังนี้
=== สระ ===
=== พยัญชนะ ===
== ระบบการเขียน ==
ภาษากัศมีร์มีระบบอักขรวิธี 3 แบบ: อักษรเปอร์เซีย-อาหรับ, อักษรเทวนาครี และอักษรศารทา บางครั้งมีการเขียนอักษรโรมันในการเขียนภาษากัศมีร์อย่างไม่เป็นทางการ โดยเฉพาะในโลกออนไลน์
ภาษากัศมีร์เคยเขียนด้วยอักษรศารทาหลังคริสต์ศตวรรษที่ 8 ภายหลังอักษรนี้เริ่มไม่เหมาะต่อการเขียนภาษานี้ เพราะไม่รองรับเสียงเฉพาะด้วยการใช้สัญลักษณ์สระอย่างเพียงพอ นั่นทำให้ปัจจุบันไม่นิยมใช้อักษรนี้และจำกัดการใช้งานเฉพาะในพิธีทางศาสนาของกัศมีร์บัณฑิต
ปัจจุบันภาษากัศมีร์เขียนด้วยอักษรเปอร์เซีย-อาหรับและเทวนาครี (ซึ่งมีการปรับเปลี่ยนบางส่วน) ในกลุ่มภาษาที่เขียนด้วยอักษรเปอร์เซีย-อาหรับ ภาษากัศมีร์เป็นหนึ่งในภาษาที่ระบุเสียงสระทั้งหมด
รัฐบาลชัมมูและกัศมีร์และสถาบันศิลปะ วัฒนธรรม และภาษาชัมมูและกัศมีร์ยอมรับให้อักษรเปอร์เซีย-อาหรับเป็นอักษรทางการของภาษากัศมีร์
ถึงกระนั้น อักษรเปอร์เซีย-อาหรับยังคงมีการใช้งานทั้งชาวกัศมีร์ที่นับถือศาสนาฮินดูและอิสลาม บางส่วนพยายามสร้างมุมมองทางศาสนาและทำให้อักษรเปอร์เซีย-อาหรับเป็นของมุสลิม ส่วนอักษรเทวนาครีเป็นของฮินดู
=== อักษรเปอร์เซีย-อาหรับ ===
==== พยัญชนะ ====
{| class="wikitable"
! colspan="2" | ชื่อ
! ทับศัพท์
! สัทอักษรสากล
! รูปอักขระเดี่ยว
|-
| 
| bē
| b
| 
| 
|-
| 
| pē
| p
| 
| 
|-
| 
| phạ
| ph
| 
| 
|-
| 
| tē
| t
| 
| 
|-
| 
| thạ
| th
| 
| 
|-
| 
| ṭē
| ṭ
| 
| 
|-
| 
| ṭhạ
| ṭh
| 
| 
|-
| 
| sē
| s
| 
| 
|-
| 
| jīm
| j
| 
| 
|-
| 
| chīm
| ch
| 
| 
|-
| 
| chhạ
| chh
| 
| 
|-
| 
| hay
| h
|
ภาษาฮะลัง

ภาษาฮะลัง หรือ ภาษาซะลัง เป็นภาษากลุ่มบะห์นาริก อยู่ในภาษากลุ่มมอญ-เขมร ตระกูลออสโตรเอเชียติก มีผู้พูดในแขวงอัตตะปือ ประเทศลาว ราว 4,000 คน และจังหวัดกอนตูม ประเทศเวียดนาม อีกราว 13,500 คน ใความหมายที่เฉพาะ ภาษาฮะลังหมายถึงภาษาที่พูดในเวียดนาม ส่วนภาษาซาลังเป็นภาษาที่พุดในลาว อย่างไรก็ตาม ในเวียดนามถือว่า ชนที่พูดภาษาฮะลังเป็นกลุ่มย่อยของชาวเซดัง
ฮะลัง
ฮะลัง
มารีโอ ตามัญโญ

มารีโอ ตามัญโญ (Mario Tamagno) (เกิด 19 มิถุนายน พ.ศ. 2420 - พ.ศ. 2484) เป็นสถาปนิกชาวอิตาลี เกิดที่เมืองตูริน ประเทศอิตาลี เข้ารับราชการในกระทรวงโยธาธิการแห่งประเทศสยามเมื่อปี พ.ศ. 2443 โดยมีสัญญาว่าจ้างเป็นเวลา 25 ปี
นายมารีโอ ตามัญโญ มีผลงานออกแบบสถาปัตยกรรมในประเทศไทยที่สำคัญหลายแห่ง ในสมัยรัชกาลที่ 5 ทั้ง สะพานมัฆวานรังสรรค์, พระที่นั่งอนันตสมาคม, วังปารุสกวัน, ท้องพระโรงวังสวนกุหลาบ, สถานีรถไฟกรุงเทพ, บ้านพิษณุโลก (ชื่อเดิมคือ บ้านบรรทมสินธุ์), พระตำหนักเมขลารุจี ภายในพระราชวังพญาไท, ตึกไทยคู่ฟ้าทำเนียบรัฐบาล (ชื่อเดิมคือ ตึกไกรสร), ห้องสมุดนีลเซนเฮส์ เป็นต้น
== ผลงานการออกแบบ ==
สะพานมัฆวานรังสรรค์
พระที่นั่งอนันตสมาคม
วังปารุสกวัน
ท้องพระโรงวังสวนกุหลาบ
สถานีรถไฟหัวลำโพง
บ้านพิษณุโลก (ชื่อเดิมคือ บ้านบรรทมสินธุ์)
พระตำหนักเมขลารุจี ภายในพระราชวังพญาไท
ตึกไทยคู่ฟ้าทำเนียบรัฐบาล (ชื่อเดิมคือ ตึกไกรสร)
ห้องสมุดนีลเซนเฮส์
บ้านพระยาสุริยานุวัตร
ไฟล์:Day Ananta Samakhom.jpg|พระที่นั่งอนันตสมาคม
ไฟล์:Chitlada Mansion 0000095.jpg|วังปารุสกวัน
ไฟล์:Six o'clock at Bangkok Railway Station.jpg|สถานีรถไฟหัวลำโพง
ไฟล์:ThaiKhufah, Government House of Thailand.jpg|ตึกไทยคู่ฟ้าทำเนียบรัฐบาล
ไฟล์:Belgian Embassy Residence, BKK.jpg||บ้านพักเอกอัครราชทูตเบลเยี่ยมประจำประเทศไทย
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
มาริโอ ตามาญโญ สถาปนิกอิตาเลียนผู้อยู่เบื้องหลังสถาปัตยกรรมระดับไอคอนหลายแห่งของไทย, kooper.co วันที่ 10 เม.ย. 2563
ชาวอิตาลีในประเทศไทย
สถาปนิกชาวอิตาลี
บุคคลจากตูริน