ยูงาโอะ

ยูงาโอะ (; แปล: พักตราแห่งสนธยา) เป็นบทที่ 4 ของ ตำนานเก็นจิ ผลงานของ มุราซากิ ชิคิบุ ที่มีทั้งหมด 54 บท
== ที่มาของชื่อบท ยูงะโอะ ==
ยูงาโอะ (夕顔, Yūgao) "Evening Faces" "Twilight Beauty"  นั้นเป็นดอกไม้ชนิดหนึ่ง  แปลจากภาษาชื่อญี่ปุ่นได้ความว่า  พักตราแห่งสนธยา
ยูงาโอะ  เป็นพืชเถาเลื้อยประเภทแตงชนิดหนึ่ง  ดอกมีสีขาวนวล  จะบานในตอนบ่ายถึงค่ำและจะบานไปจนถึงรุ่งเช้า มีดอกในช่วงฤดูร้อน  มีชื่อทางวิชาการว่า Lagenariasiceraria　var.hispida  มีต้นกำเนิดจากทวีปแอฟริกาเหนือ  เข้าสู่ญี่ปุ่นโดยผ่านประเทศจีน  และมีการแพร่พันธุ์มาตั้งแต่สมัยยุคเฮอัน  เป็นพืชประเภทพืชจำพวกน้ำเต้า,บวบที่ให้ผลขนาดใหญ่รูปร่างยาว  สามารถรับประทานได้    บางทีผลสามารถนำไปทำภาชนะต่างๆ
บท ยูงาโอะ ในเรื่องตำนานเก็นจิ นั้น กล่าวถึง  หญิงสาวลึกลับผู้ส่งดอกยูงาโอะที่วางบนพัดให้เก็นจิ  และบนพัดนั้นมีบทกวีเขียนอยู่ด้วยว่า
「心あてにそれかとぞ見る白露の
光そへたる夕顔の花」
"Kokoro-ate ni sore ka to zo miru shira-tsuyu no
hikari sohe taru yuu-gao no hana"
เก็นจิเขียนโต้ตอบนางดังนี้
「寄りてこそそれかとも見めたそかれに
ほのぼの見つる花の夕顔」
"Yori te koso sore ka to mo mi me tasokare ni
hono-bono mi tsuru hana no yuu-gao"
ด้วยเหตุนี้  ยูงะโอะ  เป็นใช้เรียกแทนชื่อของหญิงสาวลึกลับที่รั้วบ้านของนางเบ่งบานไปด้วยดอกยูงะโอะ
== ตัวละครหลักในบท ยูงะโอะ ==
เก็นจิ
ยศ ชูโจ (Chuujou พลโทราชองครักษ์ )อายุ 17
ไดนิ โนะ เมโนโตะ
แม่นมของเก็นจิ  มารดาของโคะเระมิตสึ
โคเรมิตสึ
คนสนิทและพี่น้องร่วมแม่นมเดียวกับเก็นจิ
ยูงาโอะ
หญิงสาวลึกลับ อายุ 19
อุตสึเซมิ
ภรรยาของอิโยะโนะสุเกะ แม่เลี้ยงของคิอิโนะคามิ
โนกิบะ โนะ โอกิ
น้องสาวของคิอิโนะคามิ  ลูกเลี้ยงของอุทสึเซมิ
อิโยะโนะสุเกะ
สามีของอุทสึเซมิ
อดีตพระชายาโระคุโจ ( โรคุโจโนะมิยะสุโดโคโระ )
อดีตพระชายาขององค์รัชทายาทผู้ล่วงลับ
จูโจ
นางกำนัลรับใช้ของอดีตพระชายาโระคุโจ
อุคน
พี่เลี้ยงของยูงะโอะ
โทโนะจูโจ
สหายและพี่ภรรยาของเก็นจิ
ชิโนะคิมิ
ท่านหญิงสี่ ภรรยาของโทโนะจูโจ  บุตรีของอุไดจิน
ทามากัตตสึระ
บุตรีของโทโนะจูโจกับยูงาโอะ
== เรื่องย่อ ==
ยามค่ำในฤดูร้อน  ระหว่างการเดินทางจากพระราชวังสู้โระคุโจ  เก็นจิแวะเยี่ยมแม่นมของเขา ผู้ซึ่งเป็นมารดาของโคะเระมึตสึคนสนิท  ขณะนี้นางได้บวชเป็นชี และกำลังนอนป่วยอยู่ที่บ้านแถบถนนโกะโจ  รถเทียมวัวของเก็นจินั้นไม่ได้มีการประดับตบแต่งให้รู้ถึงฐานันดรของเจ้าของเพื่ออำพรางตัว  และไม่ได้นำผู้ติดตามมาด้วยมาก ข้างๆบ้านของแม่นม  มีบ้านหลังนึง  มีรั้วที่ทำจากไม้สนสานใหม่เอี่ยม  หน้าต่าง 4-5บานเปิดขึ้น  เผยให้เห็นม่านบังตาที่ใหม่ขาวสะอาดตา  กำแพงที่ทำจากแผ่นไม้นั้นมีดอกไม้สีขาวละออเลี้อยบานสะพรั่งอยู่ทั่วไป  เก็นจิส่งคนไปถามชื่อดอกไม้  ที่เขาไม่เคยเห็น  เนื่องจากเป็นดอกไม้พื้นที่ไม่นำไปปลูกในบ้านขุนนางหรือราชสำนัก  และนี่คือจุดเริ่มต้นความสัมพันธ์ระหว่างเก็นจิและยูงะโอะ
โคะเระมิตสึ นำดอกไม้ขาวนามยูงะโอะ  ที่เด็กหญิงในบ้านนั้นเด็ดออกจัดวางอย่างแช่มช้อยบนพัดขาว มอบให้เก็นจิ  เมื่อเก็นจิเยี่ยมแม่นมเรียบร้อยแล้ว  แสงไต้สาดส่องให้เก็นจิพลันเห็นบทกวีที่เขียนบนพัดที่วางด้วยดอกยูงะโอะ  พัดนั้นส่งกลิ่นกรุ่นเครื่องหอมสตรี  ช่างเย้ายวนและเป็นผู้ดี  บทกวีบนพัดมีใจความว่า
เก็นจิรู้สึกต้องใจ และส่งให้โคะเระมิตสึไปสอบถามว่านางเป็นใคร
ฤดูใบไม้ร่วงมาถึง  เก็นจิไปเยี่ยมเยียนอดีตพระชายาโระคุโจอันเป็นชู้รัก  เขาเย็นชาต่อนางจนทำให้นางนอนไม่หลับ  นางกลัวข่าวอื้อฉาวว่านางอายุมากกว่าเก็นจิมาก  ยามเช้าที่หม่นหมอก  นางยกศีรษะจากหมอน  แล้วพบว่าเก็นจินั้นลุกจากที่นอนไปแล้ว  เก็นจิมองมวลดอกไม้งามจากระเบียง  แล้วสั่งเด็กหญิงสาวใช้ไปเด็ดดอกไม้มาให้เขา  จูโจ หญิงรับใช้ ตามเก็นจิไปถึงโถงทางเดิน นางเป็นหญิงที่น่ารักสวยสง่า  เก็นจิจึงขอให้นางนั่งร่วมกับเขา ณ มุมระเบียง
เดือนสิงหาคมคืนหนึ่ง ที่จันทร์เพ็ญทอแสงส่องประกาย  เก็นจิค้างคืนที่บ้านของยูงะโอะจนกระทั่งรุ่งเช้า  เสี่ยงดังเอ่ะเอะจากบ้านเรือนในตลาดใกล้เคียงปลุกให้เขาตื่นขึ้น  เสียงโม่แป้ง  เสียงห่านร้อง  เสียงเสียดสีของกอไผ่  น้ำค้างพราวบนใบไม้ในสวนเป็นประกายจากแสงอรุณ  แมลงในฤดูใบไม้ร่วงหรีดหริ่งเซ็งแซ่   เมื่อรวมกันแล้วช่างเป็นเสียงที่อึกทึกเหลือเชื่อ แต่ก็วิเศษสุด  ยูงะโอะช่างเป็นหญิงที่แสนนุ่มนวลงดงาม  ทั้งสองต่างร่วมกันชมทิวทัศน์  สาบานว่าจะรักกันตลอดไป
วันหนึ่งเก็นจิพายูงะโอะขึ้นรถเทียมวัวเพื่อเปลี่ยนบรรยากาศ ในคฤหาสน์แห่งนึงที่เก็นจิไม่ได้พำนักนานแล้ว  พวกเขามีเวลาแห่งความสุขร่วมกัน  จนราวเกือบเที่ยงคืน  เก็นจิผลอยหลับไป  ขณะนั้นมีหญิงงามมากปรากฏตัวที่ข้างที่นอน เก็นจิตกใจตื่นขึ้น   รู้สึกถึงวิญญาณร้าย  แสงตะเกียงดับไปหมดแล้ว  เก็นจิสั่งคนของเขาไปจุดตะเกียงมา  แล้วเขาก็รุดไปดูยูงะโอะ  ทว่านางหมดลมหายใจเสียแล้ว  สาวใช้ต่างก้มหน้าร้องไห้ข้างร่างนาง  วิญญาณร้ายนั้นเอาชีวิตยูงะโอะไปเสียแล้ว
โคะเระมิตสึจัดการห่อร่างไร้วิญญาณของยูงะโอะ  ไปที่วัดแถบฮิงาชิยามา  เขารู้จักแม่ชีคนนึงที่บวชอยู่แถวนั้น  เก็นจินั้นยังอยู่ในความพรั่นพรึง  เขากลับไปที่คฤหาสน์นิโจ  และในตอนค่ำ  เขาเดินทางไปที่วัด  ร่างไร้วิญญาณของหญิงสาวยังงามเหมือนเดิม  เสียงสวดมนต์ของพระที่ทำพิธีศพช่างน่าเลื่อมใส  จนทำให้เก็นจิต้องหลั่งน้ำตาไม่ขาดสาย  อุคน พี่เลี้ยงของยูงะโอะร่ำไห้อาลัยนายสาวหลังฉากกั้น
เก็นจิล้มป่วยอยู่ในที่นอนนานกว่าเดือนหลังจากการตายของยูงะโอะ  เขาซูบผอมลงแต่นั่นกลับยิ่งขับความงามสง่าให้เปล่งประกายยิ่งขึ้น  เราเรียกอุคนมาพบในเช้าอันเงียบสงบวันหนึ่ง  ใบไม้แดงแต่งแต้มสีสันของฤดูใบไม้ร่วง  เก็นจิเหม่อมองสวนสวย  แล้วถามอุคนถึงเรื่องเกี่ยวกับยูงะโอะ  อุคนเล่าให้เขาฟังว่าบิดาของยูงะโอะเคยเป็นถึงซัมมิโนะจูโจ (พลโทขุนนางขั้น 3)  หลังจากเขาเสียชีวิต  โทโนะจูโจเข้ามาดูแลยูงะโอะ  และทั้งสองมีบุตรีแสนน่ารักด้วยกัน 1 คน  จากนั้น เมื่อภรรยาเอกของโทโนะจูโจรู้เรื่องเข้า  นางคุกคามจนทำให้ยูงะโอะต้องหลบหนีมาซ่อนตัวอยู่ที่บ้านเล็กๆนั้น  ในช่วงเวลาเดียวกันนี้เอง อุสึเซะมิติดตามสามีนางไปอยู่ที่หัวเมืองอิโยะอันห่างไกลเสียแล้ว
== อ้างอิง ==
วรรณกรรมญี่ปุ่น
รายชื่อบทในตำนานเก็นจิ