pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
บังกลาภูมิ

บังกลาภูมิ (Bangabhumi; বঙ্গভূমি หรือ বীর বঙ্গ; คำแปล: แผ่นดินเบงกอล หรือ Bir Bango}} เป็นชื่อของสาธารณรัฐฮินดูที่มีแผนจะก่อตั้งขึ้นทางตะวันตกเฉียงใต้ของบังกลาเทศ โดยขบวนการต่างๆ เช่น สวาธิน บังกลาภูมิ อันโทลัน (Swadhin Bangabhumi Andolan) และ เบงกลา เสนา (Banga Sena) ขบวนการนี้เริ่มก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2516 หลังจากบังกลาเทศได้รับเอกราช เพื่อรองรับผู้อพยพที่นับถือศาสนาฮินดูจากบังกลาเทศที่เป็นเป้าหมายของกองทัพปากีสถานเมื่อ พ.ศ. 2514 ขบวนการนี้ไม่ได้รับการสนับสนุนเท่าที่ควรจนหยุดกิจกรรมไปชั่วระยะหนึ่ง และกลับมามีกิจกรรมอีกครั้งใน พ.ศ. 2546 เพื่อเรียกร้องเอกราชของสาธารณรัฐฮินดูบังกลาภูมิ.
== แนวคิด ==
ชาวฮินดูมีประมาณ 30% ของประชากรในบังกลาตะวันออกเมื่อ พ.ศ. 2490 หลังจากการแบ่งประเทศ จำนวนผู้นับถือศาสนาฮินดูลดลงเหลือ 19% ใน พ.ศ. 2504. และน้อยกว่า 10% เมื่อ พ.ศ. 2545 โดยส่วนใหญ่อพยพไปเป็นชนกลุ่มน้อยในรัฐเบงกอลตะวันตกของประเทศอินเดีย ซึ่งมีจำนวนเพิ่มขึ้นจาก 12% ใน พ.ศ. 2490 เป็น 24% ใน พ.ศ. 2534 โดยรัฐบาลอินเดียเปิดรับบุคคลสัญชาติบังกลาเทศและปากีสถานเหล่านี้มาใช้สัญชาติอินเดีย แต่ผู้อพยพเข้าหลังการจัดตั้งรัฐปากีสถาน (รวมทั้งหลัง พ.ศ. 2514) เป็นผู้เข้าเมืองโดยผิดกฎหมายในอินเดีย 
== ความขัดแย้ง ==
แม้จะไม่มีความรุนแรงที่เกิดจากขบวนการนี้ แต่รัฐบาลบังกลาเทศยังกังวลใจกับขบวนการ และกล่าวหาว่าอินเดียให้การสนับสนุน รวมทั้งกล่าวว่าขบวนการนี้ทำให้เกิดความตึงเครียดในบังกลาเทศตะวันตกเฉียงใต้ แต่กลุ่มนี้โต้ตอบว่าพวกเขาต้องการสาธารณรัฐฮินดูของชาวบังกลาเทศเท่านั้น
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
My People Uprooted by Tathagata Roy 
ขบวนการทางการเมืองในประเทศบังกลาเทศ
ขบวนการอิงศาสนาฮินดู
กองทัพมังกรอรุณาจัล

กองทัพมังกรอรุณาจัล (Arunachal Dragon Force) หรือแนวร่วมปลดปล่อยอินเดียตะวันออก เป็นขบวนการแบ่งแยกดินแดนที่เน้นความรุนแรงในรัฐอรุณาจัลประเทศทางตะวันออกของอินเดีย เพื่อสร้างรัฐใหม่ที่มีพื้นฐานมาจากอาณาจักรเตโอละในยุคก่อนเป็นอาณานิคมของอังกฤษ ซึ่งตั้งอยู่ในบริเวณที่เป็นรัฐอรุณาจัลประเทศและบางส่วนของรัฐอัสสัมในปัจจุบัน
ขบวนการทางการเมืองในประเทศอินเดีย
ขบวนการแบ่งแยกดินแดน
ขบวนการเอกราช
ดารุลอิซลัม

ดารุลอิซลัม (Darul Islam; หมายถึง สำนักอิสลาม) มีอีกชื่อว่า ดารุลอิซลัม/กองกำลังติดอาวุธอิสลามแห่งอินโดนีเซีย (Darul Islam/Tentara Islam Indonesia, DI/TII) เป็นกลุ่มกบฏต่อต้านรัฐบาลสาธารณรัฐอินโดนีเซีย ก่อตั้งเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2491 โดยมี เอส เอ็ม การ์โตซูวีโจร์ เป็นผู้นำ กลุ่มนี้ประกาศจัดตั้งรัฐอิสลามอินโดนีเซียและไม่ยอมรับอำนาจของสาธารณรัฐอินโดนีเซียที่รับมอบอำนาจจากเนเธอร์แลนด์แล้ว ฐานอำนาจของกลุ่มอยู่ในชวาตะวันตกและได้ขยายเข้าไปในชวากลางและมีความเชื่อมโยงอย่างหลวมๆกับกลุ่มนิยมแนวคิดอิสลามในสุมาตราและซูลาเวซี
รัฐบาลอินโดนีเซียเริ่มใช้กำลังกวาดล้างกลุ่มนี้ตั้งแต่ พ.ศ. 2493 กลุ่มนี้ได้อ่อนกำลังลงเรื่อย ๆ และถึงจุดจบอย่างแท้จริงในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2505 เมื่อการ์โตซูวีโจร์ถูกจับและสั่งให้พรรคพวกของตนวางอาวุธ
== อ้างอิง ==
Dijk, C. van (Cornelis) Rebellion under the banner of Islam : the Darul Islam in Indonesia The Hague: M. Nijhoff,1981.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Ahmad Sudirman page
ขบวนการทางการเมืองในประเทศอินโดนีเซีย
ขบวนการอิงศาสนาอิสลาม
พรรคเอกราชมลายา

พรรคเอกราชมลายา (Independence of Malaya Party) ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2494 เป็นองค์กรไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใดเพื่อกระตุ้นให้อังกฤษให้เอกราชแก่มลายา ผู้ก่อตั้งคือ ดาโต๊ะ โอนท์ บิน จาอาฟาร์ ซึ่งเป็นประธานอัมโนคนแรกด้วย จาอาฟาร์สนับสนุนให้มีการยอมรับคนกลุ่มอื่น ๆ ที่ไม่ใช่ชาวมลายูด้วย แต่สมาชิกอัมโนส่วนใหญ่ไม่เห็นด้วย จาอาฟาร์จึงแยกออกมาตั้งพรรคเอกราชมลายาเมื่อ พ.ศ. 2494 แต่ไม่ได้รับการสนับสนุนไม่ว่าจากชนเชื้อชาติใด ๆ พรรคเริ่มเสื่อมสลายหลังจากจาอาฟาร์เสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2505 และถูกยกเลิกเมื่อ พ.ศ. 2510
== อ้างอิง ==
ขบวนการทางการเมืองในประเทศมาเลเซีย
ขบวนการประชาชนมาเลเซีย

ขบวนการประชาชนมาเลเซีย (Gerakan Ra’ayat Malaysia) เป็นพรรคการเมืองที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อ 25 มีนาคม พ.ศ. 2511 โดยนักการเมืองชาวจีนและปัญญาชน เน้นนโยบายสังคมนิยมประชาธิปไตยและพหุเชื้อชาติ ในการก่อตั้งพรรคระยะแรก พรรคนี้อยู่ฝ่ายตรงข้ามกับแนวร่วมแห่งชาติ จากการเลือกตั้งเมื่อ พ.ศ. 2512 พรรคนี้ได้ 8 ที่นั่งในสภาสหพันธรัฐและควบคุมสภาของรัฐปีนังได้ และได้ร่วมจัดตั้งรัฐบาลในรัฐกลันตันร่วมกับพรรคอิสลามแห่งมาเลเซีย ผลของการเลือกตั้งนี้ทำให้เกิดการจลาจลทางเชื้อชาติเมื่อ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2512
ต่อมาพรรคได้ร่วมมือกับพรรคพันธมิตรฝ่ายรัฐบาลในพ.ศ. 2515 และได้ตั้งแนวร่วมแห่งชาติเมื่อ พ.ศ. 2517 โดยในช่วงดังกล่าวพรรคยึดมั่นนโยบายพหุเชื้อชาติมาก แต่ในช่วงหลังพรรคกลายเป็นเครื่องมือของชาวจีนที่ไม่พอใจสมาคมชาวจีนมาเลเซียที่อยู่ฝ่ายรัฐบาลเท่านั้น ตั้งแต่ พ.ศ. 2538 เป็นต้นมา พรรคได้ที่นั่งในสภาน้อยกว่าสมาคมชาวจีนมาเลเซียมาก ปัจจุบันมีตัวแทนเพียงเล็กน้อยในสภาสหพันธรัฐ ใน พ.ศ. 2549 สมาชิกของพรรคร้อยละ 80 เป็นชนเชื้อสายจีน ร้อยละ 15 เป็นชนเชื้อสายอินเดีย และที่เหลือเป็นชนเชื้อสายมลายูและอื่น ๆ พรรคตกต่ำมากในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2551 โดยได้ที่นั่งในสภาเพียง 2 ที่นั่ง หลังจากที่ก่อนหน้านี้ได้ 10 ที่นั่ง และสูญเสียอำนาจในรัฐปีนังหลังที่ได้บริหารมา 39 ปี
== อ้างอิง ==
ไมเคิล ลีเฟอร์. พจนานุกรมการเมืองสมัยใหม่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ กทม. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. 2548.
ขบวนการทางการเมืองในประเทศมาเลเซีย
พรรคประชาชนบรูไน

พรรคประชาชนบรูไน (Partai Ra’ayat Brunei) เป็นพรรคของชาวมลายูหัวรุนแรงที่ก่อกบฏในบรูไนเมื่อ พ.ศ. 2505 พรรคนี้ก่อตั้งเมื่อ 22 มกราคม พ.ศ. 2499 ผู้นำคือ ดร.เอ. เอ็ม. อาซาฮารี นโยบายของพรรคคือรณรงค์เพื่อจัดตั้งรัฐบอร์เนียวเหนือที่มีเอกภาพ และต่อต้านข้อตกลงเดือนกันยายน พ.ศ. 2502 ของอังกฤษและข้อเสนอ พ.ศ. 2504 ที่ให้รวมบรูไนเข้ากับสหพันธรัฐมาเลเซีย
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2505 พรรคได้รับเลือกตั้ง 16 ที่นั่งจากทั้งหมด 33 ที่นั่ง พรรคได้ก่อการจลาจลโดยได้รับการสนับสนุนจากอินโดนีเซียเมื่อ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2505 กองทหารอังกฤษจากสิงคโปร์ถูกส่งเข้ามาปราจลาจลในครั้งนั้นและทำให้พรรคประชาชนถูกสั่งยุบ อย่างไรก็ตาม สมาชิกพรรคได้หนีออกนอกประเทศและจัดตั้งพรรคประชาชนพลัดถิ่นเมื่อ พ.ศ. 2516 โดยมีมาเลเซียหนุนหลัง บทบาทของพรรคยุติลงเมื่อบรูไนได้รับเอกราชและเข้าเป็นสมาชิกอาเซียนเมื่อ พ.ศ. 2527
== อ้างอิง ==
ขบวนการทางการเมืองในประเทศบรูไน
พรรคนาซิโอนาลิสตา

พรรคนาซิโอนาลิสตา (Nacionalista Party) เป็นพรรคการเมืองพรรคแรกของฟิลิปปินส์ที่ได้รับอนุญาตให้จัดตั้งขึ้นในยุคที่เป็นอาณานิคมของสหรัฐอเมริกาเมื่อ ค.ศ. 1915 พรรคนี้มีอิทธิพลตั้งแต่การเลือกตั้ง ค.ศ. 1907 จนถึงสงครามโลกครั้งที่ 2 ค.ศ. 1941
ภายในพรรคมีปัญหาความแตกแยกในหมู่ผู้นำโดยเฉพาะระหว่างมานูเอล เกซอน กับเซร์ฮิโอ โอสเมญญา หลังสงครามโลกสิ้นสุดลงเกิดความแตกแยกในพรรคขึ้นอีก จนมีการแยกไปตั้งพรรคเสรีนิยม พรรคนี้ถูกยกเลิกเมื่อเฟอร์ดินันด์ มาร์โกส ประกาศกฎอัยการศึกเมื่อ ค.ศ. 1971 พรรคนาซิโอนาลิสตาถูกรื้อฟื้นขึ้นมาอีกเมื่อ ค.ศ. 1989 เพื่อเป็นเครื่องมือทางการเมืองของซัลวาดอร์ เลาเรล แต่เมื่อเขาได้คะแนนเสียงเพียงร้อยละ 3.4 ในการเลือกตั้งประธานาธิบดีเมื่อ ค.ศ. 1992 พรรคนี้ก็สิ้นสุดบทบาทไปในที่สุด
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official party site 
Discussion Portal for Philippine Politics and Current Events 
ขบวนการทางการเมืองในประเทศฟิลิปปินส์
จุง โทริอูมิ

จุง โทริอูมิ  นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2517 ที่เมืองโยโกฮามะ จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 31 ครั้ง ชนะ 24 (น็อค 10) เสมอ 1 แพ้ 6
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวท
* ชิง 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 ชนะคะแนน ริงโก จากัวร์ ที่กรุงโตเกียว
* เสียแชมป์ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 แพ้คะแนน กุมารทอง ป.ปลื้มกมล ที่กรุงโตเกียว
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น
แชมป์ OPBF
บุคคลจากโยโกฮามะ
In Old California

In Old California เป็นภาพยนตร์เงียบที่สร้างในปี ค.ศ. 1910 และเป็นภาพยนตร์เรื่องแรกที่ถ่ายทำในฮอลลีวูด กำกับโดย ดี. ดับเบิลยู. กริฟฟิท (D.W. Griffith) โดยบริษัทชีวประวัติของอเมริกา (ต่อมามีสำนักงานที่นครนิวยอร์ก)เนื้อเรื่องภาพยนตร์เป็นแนวเมโลดราม่าเกี่ยวกับแคลิฟอร์เนียในสมัยตกอยู่ใต้การปกครองของเม็กซิกัน
ภาพยนตร์อเมริกัน
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2453
ภาพยนตร์เงียบ
ภาพยนตร์ขาวดำ
ถนนบ้านกล้วย-ไทรน้อย

ถนนบ้านกล้วย-ไทรน้อย (Thanon Ban Kluai - Sai Noi) หรือ ทางหลวงชนบท นบ.1013 สายแยกทางหลวงหมายเลข 9 (กม.ที่ 43+490) - อำเภอไทรน้อย เป็นถนนขนาด 2 ช่องการจราจรในจังหวัดนนทบุรี เริ่มจากถนนกาญจนาภิเษก (ฝั่งตะวันตก) ในพิ้นที่ตำบลพิมลราช (ในเขตเทศบาลเมืองบางบัวทอง) อำเภอบางบัวทอง ไปทางทิศตะวันตก เข้าสู่ตำบลพิมลราช (ในเขตเทศบาลเมืองพิมลราช) จากนั้นตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือโดยขนานไปกับแนวคลองพระพิมลราชา ข้ามคลองตาชมเข้าเขตตำบลไทรน้อย อำเภอไทรน้อย ไปทางทิศเดิม และไปสิ้นสุดบริเวณเขตเทศบาลตำบลไทรน้อย  โดยมีแนวถนนที่ตรงต่อเนื่องไปคือถนนเทศบาล 6
== ถนนสายใกล้เคียง ==
ถนนบางกรวย-ไทรน้อย
ถนนกาญจนาภิเษก
ถนนไทรน้อย-วัดต้นเชือก
== สถานที่สำคัญ ==
สำนักงานเทศบาลเมืองพิมลราช
== สายรถโดยสารประจำทางที่ผ่าน ==
127 บางบัวทอง-สะพานสมเด็จพระปิ่นเกล้า
134 บางบัวทอง-สถานีขนส่งจตุจักร
177 บางบัวทอง-อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ (วงกลม)
516 บางบัวทอง-เทเวศร์
528 ไทรน้อย-พระราม9
รถตู้ปรับอากาศ เทสโก้โลตัสปิ่นเกล้า-หมู่บ้านบัวทอง 4
รถตู้ปรับอากาศ เดอะมอลล์งามวงศ์วาน-หมู่บ้านบัวทอง 4
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บ้านกล้วย-ไทรน้อย
นบ.1013
เอฟเอพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2002–03

พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2002-03 (2002–03 FA Premier League หรืออาจหมายถึง 2002–03 Barclaycard Premiership อันเนื่องจากมีผู้สนับสนุน) เป็นการแข่งขันในฤดูกาลที่ 11 ของพรีเมียร์ลีก ลีกสูงสุดของฟุตบอลอังกฤษ แข่งนัดแรกเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 2002 และนัดสุดท้ายเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 2003 โดยสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดชนะการแข่งขันเป็นครั้งที่ 8 จากการแข่งขัน 11 ครั้ง
==ทีม==
===สนามและที่ตั้งของแต่ละสนาม===
===ทีมและชุดแข่งขัน===
===เปลี่ยนผู้จัดการทีม===
== ตารางคะแนน ==
==ผลการแข่งขัน==
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
==ภาพรวมทั้งหมด==
ชนะมากที่สุด – แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด (25)
ชนะน้อยที่สุด – ซันเดอร์แลนด์ (4)
เสมอมากที่สุด – โบลตันวอนเดอเรอส์ (14)
เสมอน้อยที่สุด – ลีดส์ยูไนเต็ด (5)
แพ้มากที่สุด – ซันเดอร์แลนด์ (27)
แพ้น้อยที่สุด – แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด (5)
ยิงประตูได้มากที่สุด – อาร์เซนอล (85)
ยิงประตูได้น้อยที่สุด – ซันเดอร์แลนด์ (21)
เสียประตูมากที่สุด – เวสต์บรอมมิชอัลเบียน และ ซันเดอร์แลนด์ (65)
เสียประตูน้อยที่สุด – แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด (34)
==สถิติตลอดฤดูกาล==
===การทำประตู===
===แฮท-ทริคส์===
4 ผู้เล่นที่ทำคนเดียว 4 ประตู
== อ้างอิง ==
กวนเป๋ง

กวนเป๋ง (เสียชีวิต ค.ศ. 220) มีชื่อในสำเนียงจีนกลางว่า กวนผิง  เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ในยุคสามก๊ก เป็นขุนพลผู้รับราชการกับขุนศึกเล่าปี่ในปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
==ประวัติ==
กวนเป๋งเป็นบุตรคนโตของกวนอู ในบันทึกทางประวัติศาสตร์ได้กล่าวถึงกวนเป๋งเพียงเล็กน้อยว่ากวนเป๋งถูกจับโดยทหารของซุนกวนพร้อมกวนอูผู้บิดาในปี ค.ศ. 220 ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองเป๊กเสีย (麦城 ไป่เฉิง ปัจจุบันอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองตางหยาง มณฑลหูเป่ย์) ภายหลังถูกประหารที่เมืองหลินจฺหวี่ (臨沮 ปัจจุบันอยู่ในอำเภอหนานจาง เมืองเซียงหยาง มณฑลหูเป่ย์)
==ในวรรณกรรมสามก๊ก==
กวนเป๋งปรากฏเป็นตัวละครในนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก โดยเป็นบุตรบุญธรรมของกวนอู ต่างจากในข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์ที่ระบุว่ากวนเป๋งเป็นบุตรชายแท้ ๆ ของกวนอู เดิมกวนเป๋งเป็นบุตรชายคนเล็กของกวนเต๋ง (關定 กวานติ้ง) เป็นน้องชายของกวนเหล็ง (關寧 กวานหนิง) ต่อมากวนอูรับไว้เป็นบุตรบุญธรรม ขณะที่กวนเป๋งอายุ 18 ปี กวนเป๋งเป็นทหารหน้าหยก ใบหน้าเกลี้ยงเกลาไม่มีหนวดเครา คอยช่วยกวนอูรบเคียงไหล่เคียงบ่าเสมอมา เมื่อขงเบ้งตั้งกวนอูให้เป็นเจ้าเมืองเกงจิ๋ว กวนเป๋งก็คอยให้ความช่วยเหลือ
ต่อมาลิบองได้ใช้อุบายแกล้งป่วย ทำให้กวนอูประมาทยกทหารส่วนใหญ่ไปตีอ้วนเซียพร้อมกับกวนเป๋ง ลิบองจึงเข้ายึดเกงจิ๋ว กวนอูจึงหนีไปเมืองเป๊กเสีย กวนอูและกวนเป๋งพยายามหนีไปเสฉวนแต่ถูกอุบายของลิบองถูกจับไปให้ซุนกวนตัดสินโทษ และถูกประหารทั้งสองพ่อลูก

==อ้างอิง==
ตันซิ่ว. จดหมายเหตุสามก๊ก (ซันกั๋วจื้อ).
ล่อกวนตง. สามก๊ก (ซันกั๋วเหยี่ยนอี้).
== ดูเพิ่ม ==
สามก๊ก
ยุคสามก๊ก
รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
บุคคลในยุคสามก๊ก
จ๊กก๊ก
กวนอู
ขุนพลของเล่าปี่
จูกัดกิ๋น

จูกัดกิ๋น (Zhuge Jin; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ในยุคสามก๊ก เป็นพี่ชายแท้ ๆ คนโตของขงเบ้ง รับราชการเป็นขุนนางฝ่ายบุ๋นอยู่กับ ซุนกวน ในตอนต้นของศึกเซ็กเพ็ก ระหว่างที่ขงเบ้งมาที่กังตั๋งเพื่อยุยงให้ซุนกวนและจิวยี่ออกรบ เพราะทัพของโจโฉยกมาตั้งที่ฝั่งตรงข้ามของแม่น้ำแยงซีเกียง โดยมีเจตนาเพื่อจะมายึดครองกังตั๋ง
จูกัดกิ๋นได้เกลี่ยกล่อมให้ขงเบ้งมาสวามิภักดิ์กับซุนกวนด้วยเหตุผลที่ว่าเพื่อพี่น้องจะได้อยู่ร่วมกัน แต่ก็ไม่สำเร็จ กลับเป็นฝ่ายโดนขงเบ้งเกลี้ยกล่อมมาให้มาฝ่ายเล่าปี่เสียเอง และหลังจากที่เล่าปี่ยึดเสฉวนได้แล้ว ซุนกวนได้สั่งให้จูกัดกิ๋นไปทวงเกงจิ๋วที่เล่าปี่เคยสัญญาไว้ว่า "ถ้ายึดเสฉวนเมื่อไหร่จะยกเกงจิ๋วให้ทันที" เล่าปี่ได้ยกเมืองคืนไป 3 เมือง คือเมือง เลงเหลง, ฮุยเอี๋ยงและเตียงสา โดยเล่าปี่ได้ให้หนังสือถึงกวนอูเพื่อให้กวนอูคืนเมืองทั้งสาม แต่เมื่อจูกัดกิ๋นไปถึงเกงจิ๋วกวนอูกับไม่ยอมคืนสามเมืองให้ จึงกลับหาซุนกวน ซุนกวนจึงต่อว่าจูกัดกิ๋นว่า "ท่านวิ่งกลับมาครั้งนี้ก็ด้วยอุบายของขงเบ้งทั้งสิ้น"
ในตอนที่ขงเบ้งยกทัพบุกเขากิสานครั้งที่ 5 ได้มีหนังสือไปยังพระเจ้าซุนกวนเพื่อให้ยกทัพง่อก๊กไปตีวุยก๊กด้วยเป็นการประสานการโจมตีพร้อมกัน ก็เป็นจูกัดกิ๋นและลกซุนเป็นแม่ทัพใหญ่ที่ยกไป ร้อนถึงพระเจ้าโจยอยต้องยกทัพมาเองจากลกเอี๋ยงเพื่อต้านทัพ  เพราะสุมาอี้ แม่ทัพใหญ่ก็ติดพันศึกอยู่กับขงเบ้งที่เขากิสาน  ท้ายที่สุดทัพของพระเจ้าโจยอยก็ได้รับชัยชนะทำเอาขงเบ้งถึงกับตกใจ จูกัดกิ๋นมีบุตรชายชื่อจูกัดเก๊ก ซึ่งภายหลังได้เป็นราชครูและแม่ทัพใหญ่ของง่อก๊กในรัชสมัยพระเจ้าซุนเหลียง แทนจูกัดกิ๋นผู้เป็นบิดา จูกัดกิ๋นเสียชีวิตในปี พ.ศ. 784 รวมอายุได้ 67 ปี
จูกัดกิ๋น
จูกัดกิ๋น
สตอปโมชัน

การถ่ายสต็อปโมชัน (stop motion) เป็นแอนิเมชันที่ผู้ทำแอนิเมชันต้องสร้างส่วนประกอบต่าง ๆ ของภาพขึ้นด้วยวิธีอื่น นอกเหนือจากการวาดบนแผ่นกระดาษ หรือแผ่นเซล และยังต้องยอมเมื่อยมือ ขยับรูปร่างท่าทางของส่วนประกอบเหล่านั้นทีละนิด ๆ แล้วใช้กล้องถ่ายไว้ทีละเฟรม ๆ
== เทคนิค ==
การถ่ายสต็อปโมชันมีเทคนิคทำได้หลากหลาย เช่น
เคลย์แอนิเมชัน (Clay animation เรียกย่อ ๆ ว่า เคลย์เมชัน / claymation)
คือแอนิเมชันที่ใช้หุ่นซึ่งทำจากดินเหนียว ขี้ผึ้ง หรือวัสดุใกล้เคียง โดยใส่โครงลวดไว้ข้างในเพื่อให้ดัดท่าทางได้
คัตเอาต์แอนิเมชัน (Cutout animation)
สมัยก่อนแอนิเมชันแบบนี้ทำโดยใช้วัสดุ 2 มิติ (เช่น กระดาษ, ผ้า) ตัดเป็นรูปต่างๆ และนำมาขยับเพื่อถ่ายเก็บไว้ทีละเฟรม แต่ปัจจุบันใช้วิธีวาดหรือสแกนภาพเข้าไปขยับในคอมพิวเตอร์ได้เลย
กราฟิกแอนิเมชัน (Graphic animation)
เป็นอีกเทคนิคที่น่าสนใจไม่เบา เกิดจากการนำกล้องมาถ่ายภาพนิ่งต่าง ๆ ที่เราเลือกไว้ (จะเป็นภาพจากนิตยสาร หนังสือพิมพ์ ฯลฯ ก็ได้) ทีละภาพ ทีละเฟรม แล้วนำมาตัดต่อเข้าด้วยกันเหมือนเทคนิคคอลลาจ (collage – ปะติด) โดยอาจใช้เทคนิคแแอนิเมชันแบบอื่นมาประกอบด้วยก็ได้
โมเดลแอนิเมชัน (Model animation)
คือการทำตัวละครโมเดลขึ้นมาขยับ แล้วซ้อนภาพเข้ากับฉากที่มีคนแสดงจริงและฉากหลังเหมือนจริง
แอนิเมชันที่เล่นกับวัตถุอื่นๆ (Object animation)
ไม่ว่าจะเป็นของเล่น หุ่น ตุ๊กตา ตัวต่อเลโก้ ฯลฯ อะไรก็ตามที่ไม่ใช่วัสดุซึ่งดัดแปลงรูปร่างหน้าตาได้แบบดินเหนียว
พิกซิลเลชัน (Pixilation)
เป็นสต็อปโมชันที่ใช้คนจริง ๆ มาขยับท่าทางทีละนิดแล้วถ่ายไว้ทีละเฟรม เทคนิคนี้เหมาะมากถ้าเราทำแอนิเมชันที่มีหุ่นแสดงร่วมกับคน และอยากให้ทั้ง หุ่นทั้งคนดูเคลื่อนไหวคล้ายคลึงกัน หรือที่อยากได้อารมณ์กระตุกๆ
O/She Stop Motion Film
== อ้างอิง ==
Lord, Peter and Brian Sibley. Creating 3-D Animation. Harry N. Abrams, New York, 1998. ISBN 0-8109-1996-6
แอนิเมชัน
สตอปโมชัน
โลกิยานุวัติ

โลกิยานุวัติ หรือ การทำให้เป็นฆราวาส (secularisation หรือ secularization) เป็นการเปลี่ยนผ่านของสังคม จากการแสดงตัวและผูกพันใกล้ชิดกับคตินิยมและสถาบันทางศาสนา ไปยังสถาบันที่เป็นฆราวาสและปราศจากคตินิยมทางศาสนา ทฤษฎีโลกิยานุวัติเป็นความเชื่อที่ว่า ยิ่งสังคมก้าวหน้าไป โดยเฉพาะด้วยการทำให้ทันสมัย (modernization) และการใช้เหตุผลเป็นหลัก (rationalization) ศาสนาก็ยิ่งสูญสิ้นอำนาจบารมีในทุกแง่มุมของการดำเนินชีวิตและการปกครองสังคม คำนี้ยังใช้ในบริบทของการถอดสมาชิกคณะสงฆ์ให้พ้นจากข้อห้ามทางสงฆ์ก็ได้
โลกิยานุวัตินั้นว่าด้วยกระบวนการทางประวัติศาสตร์ที่ทำศาสนาหมดสิ้นความสำคัญในสังคมและวัฒนธรรมลง เป็นผลให้ในสังคมสมัยใหม่ศาสนามีบทบาทจำกัดขึ้น ในสังคมที่เป็นฆราวาสแล้วนั้น ความศรัทธาไม่ขึ้นอยู่กับอำนาจครอบงำทางวัฒนธรรม ทั้งองค์การศาสนาก็มีอำนาจไม่มากในทางสังคม
โลกิยานุวัติมีความหมายหลายระดับ ทั้งในทางทฤษฎีและกระบวนการทางประวัติศาสตร์ นักทฤษฎีสังคมอย่างคาร์ล มากซ์, ซีคมุนท์ ฟร็อยท์, มัคส์ เวเบอร์ และเอมีล ดูร์กายม์ ตั้งสมมุติฐานว่า การทำให้สังคมทันสมัยอาจรวมถึงการลดลงของขีดความเลื่อมใสในศาสนา การศึกษาวิจัยเกี่ยวกับกระบวนการดังกล่าวเป็นไปเพื่อนิยามลักษณะหรือขอบเขตที่ถือว่า ลัทธิ จารีต หรือสถาบันทางศาสนาสิ้นความสำคัญทางสังคมลง นักทฤษฎีบางคนก็แย้งว่า การทำให้อารยธรรมสมัยใหม่มีความเป็นโลกวิสัยนั้นส่วนหนึ่งเป็นผลมาจากการไม่สามารถปรับความต้องการในทางจริยธรรมและจิตวิญญาณของหมู่มนุษย์ให้เข้ากับความก้าวหน้าอันเร็วรวดของวิทยาศาสตร์กายภาพ
นอกจากนี้ ในทางประวัติศาสตร์และศาสนา โลกิยานุวัติยังมีความหมายอื่นอีก ถ้าใช้กับศาสนสมบัติ (church property) แล้ว ในทางประวัติศาสตร์จะหมายถึง การนำทรัพย์สินของศาสนจักรมาเป็นของทางโลก เช่น กรณีที่เฮนรีที่ 8 ทรงยุบเลิกอารามในอังกฤษ ตลอดจนกรณีที่เกิดขึ้นสมัยหลังในช่วงปฏิวัติฝรั่งเศส และการต่อต้านสงฆ์ของรัฐบาลยุโรปในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18 และ 19 อันนำมาซึ่งการขับไล่และปราบปรามประชาคมทางศาสนาที่ถือครองทรัพย์สิน เหตุการณ์ทำนองเดียวกันในเยอรมนี สวิตเซอร์แลนด์ และที่อื่น ๆ ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ก็ถือเป็นตัวอย่างของความหมายนี้ได้
โลกิยานุวัติยังสามารถหมายถึงการที่ผู้ควบตำแหน่งทางปกครองและทางศาสนา เช่น เจ้าชายมุขนายก ประกาศตนเป็นฆราวาสและไม่ขึ้นกับศาสนาอีก ดังกรณีของก็อทฮาร์ท ฟ็อน เค็ทเลอร์ ผู้นำคนสุดท้ายของคณะลิโวเนีย (Livonian Order)
ช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960 ยุโรปตะวันตก อเมริกาเหนือ ออสเตรเลีย และนิวซีแลนด์ มีการเปลี่ยนแปลงเข้าสู่โลกวิสัย การเปลี่ยนผ่านนี้เกี่ยวพันกับปัจจัยทางสังคมหลัก ๆ หลายปัจจัย เช่น ความเฟื่องฟูทางเศรษฐกิจ การต่อต้านกฎระเบียบสังคมของคนรุ่นใหม่ การให้เสรีภาพแก่สตรี รวมถึงเทววิทยาและการเมืองแบบเปลี่ยนรากถอนโคน
== ดูเพิ่ม ==
โลกิยนิยม
การแยกฝ่ายอาณาจักรออกจากฝ่ายศาสนจักร
==อ้างอิง==
วัฒนธรรมศึกษา
การออกจากศาสนา
ปรัชญาการเมือง
ศาสนากับการเมือง
โลกิยนิยม
สังคมวิทยาศาสนา
เลดีเจน เกรย์

เลดีเจน เกรย์ (Lady Jane Grey; [tel:1536/1537&#x20;-12 1536/1537 -12] กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1554) หรือนามหลังการสมรสว่า เลดีเจน ดัดลีย์ (Lady Jane Dudley) มีสมัญญาว่า ราชินีเก้าวัน เป็นธิดาของเลดีฟรานเซส แบรนดอน และเฮนรี เกรย์ (ดำรงตำแหน่งดยุกแห่งซัฟโฟล์ก) พระราชสมภพที่แบรดเกรทท์พาร์กในเลสเตอร์เชอร์ เมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1537 แต่งานวิจัยยุคหลังระบุว่าพระนางน่าจะพระราชสมภพในลอนดอน ในช่วงปลายปี ค.ศ. 1536 หรือต้นฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1537 และเป็นพระราชปนัดดาของพระเจ้าเฮนรีที่ 7 แห่งอังกฤษ
เลดีเจน เกรย์ได้ทรงเข้าไปเรียนรู้ และอบรมมารยาทในวังภายใต้พระราชินูปถัมภ์ของแคเทอริน พาร์ มเหสีองค์สุดท้ายในรัชสมัยของพระเจ้าเฮนรีที่ 8
เลดี้เจน มีความสนิทสนมกับพระญาติเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด พระโอรสองค์เดียวในพระเจ้าเฮนรี่ที่ 8  ซึ่งต่อมาเจ้าชายเอ็ดเวิร์ดก็ได้ขึ้นครองราชย์ และได้เสด็จสวรรคตตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ และทรงทำพินัยกรรมให้เลดีเจนเป็นพระราชินีองค์ต่อไป  โดยข้ามรัชทายาทอันดับหนึ่ง เจ้าหญิงแมรีและรัชทายาทอันดับสอง เจ้าหญิงเอลิซาเบธ ก่อให้เกิดความขัดแย้งขึ้น โดยเจ้าหญิงแมรีเป็นฝ่ายชนะ
รัชกาลของสมเด็จพระราชินีนาถเจนสิ้นสุดใน 9 วัน (บางแหล่งข้อมูลกล่าวว่า 13 หรือ 11 วัน)  เจ้าหญิงแมรีทรงขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งอังกฤษ  และทรงสำเร็จโทษเลดีเจน เกรย์ ในหอคอยลอนดอนด้วยการตัดพระเศียร
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1530
ราชวงศ์ทิวเดอร์
ผู้ถูกประหารชีวิตโดยการตัดศีรษะ
ชาวอังกฤษเชื้อสายเวลส์
พระมหากษัตริย์อังกฤษ
สมเด็จพระราชินีนาถ
ราชินีนาถแห่งบริติชไอลส์
มาซากิ แทรช นากานูมะ

แทรช นากานูมะ (Trash Nakanuma; ) หรือมาซากิ แทรช นากานูมะ เดิมชื่อมาซากิ นากานูมะ  เกิดเมื่อ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518 ที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 33 ครั้ง ชนะ 27 (น็อค 12) แพ้ 6
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ญี่ปุ่นรุ่นฟลายเวท (2545 – 2546)
แชมป์ OPBF รุ่นฟลายเวท
* ชิง 20 กันยายน 2547 ชนะคะแนน โนริยูกิ โคมัตสึ ที่ โยโกฮามะ
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์ OPBF รุ่นฟลายเวท เมื่อ 24 สิงหาคม 2546 แพ้คะแนน โนริยูกิ โคมัตสึ ที่ โอซากะ
* ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC เมื่อ 3 มกราคม 2547 แพ้คะแนน พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์ ที่ ญี่ปุ่น
* ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBA เมื่อ 3 มกราคม 2548 แพ้คะแนน โลเรนโซ ปาร์รา ที่ โตเกียว
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น
นักกีฬาจากโตเกียว
แชมป์ OPBF
อันดรียัน กัซปารี

อันดรียัน กัซปารี (Andrian Kaspari) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย เกิดเมื่อ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2515 สถิติการชก 30 ครั้ง ชนะ 24 (น็อก 20) เสมอ 1 แพ้ 5
== ประวัติ ==
กัซปารีขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 ชนะน็อก เอ็ม ระห์ตัน ยก 2 จากนั้นชกชนะน็อกรวดมาตลอด จนได้ครองแชมป์เงารุ่นแบนตัมเวต ไอบีเอฟ เมื่อ 28 มีนาคม พ.ศ. 2539 ชนะน็อก อเล็กซานเดอร์ ทีรานอฟ ยก 3 ที่อินโดนีเซีย ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 2 ครั้งรวมทั้งชนะน็อกสายรุ้ง อ.สุวรรณศิลป์ อดีตแชมป์โลก ดับเบิลบีเอฟ ชาวไทยด้วยเมื่อ พ.ศ. 2539  และยังชกนอกรอบชนะน็อกตลอด มีที่ชนะคะแนน พรชัย ศิษย์พระพรหมเพียงครั้งเดียว จากนั้นจึงขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวต ไอบีเอฟ เมื่อ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 แต่ไม่สำเร็จ แพ้น็อก ทิม ออสตินไปแค่ยก 3
หลังจากชิงแชมป์โลกไม่สำเร็จ กัซปารีหยุดชกไป 1 ปี กลับมาชกอีกใน พ.ศ. 2542 ชนะน็อก อเล็กซานเดอร์ ยูรีกอฟ ยก 4  จากนั้นจึงเดินทางมาชิงแชมป์เงารุ่นซุเปอร์แบนตัมเวต ไอบีเอฟ กับฟ้าประกอบ รักเกียรติยิมที่ประเทศไทยเมื่อ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2542 ซึ่งทั้งฟ้าประกอบกับกัซปารีดวลหมัดกันอย่างสนุกตื่นเต้นก่อนที่กัซปารีจะเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป  หลังจากนั้น กัซปารีขึ้นชกที่อินโดนีเซียอีก 2 ครั้ง ชนะ 1 เสมอ 1 จากนั้นหยุดชกไปสองปี กลับมาชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2545 แต่ฟอร์มการชกไม่ร้อนแรงเหมือนเดิม ชกชนะคะแนนวีร์โก วาเราว์  แล้วมาแพ้คะแนน ชวาลย์ ส.วรพิน หลังจากนั้น ขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวตก็แพ้คะแนนวิกกี้ เซปาร์ไปอีก หลังจากที่ชกแพ้น็อก โนเอล ซุงกาอิด ยก 5 เมื่อ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2546 กัซปารีก็แขวนนวมไป
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์เงารุ่นแบนตัมเวต ไอบีเอฟ
* ชิง 28 มีนาคม 2539 ชนะน็อก อเล็กซานเดอร์ ทีรานอฟ ยก 3 ที่จาการ์ตา
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 7 ธันวาคม 2539 ชนะน็อก สายรุ้ง อ.สุวรรณศิลป์ ยก 3 ที่ซูราบายา อินโดนีเซีย
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 30 สิงหาคม 2540 ชนะน็อก แมกซิม ปูกาเชฟ ยก 2 ที่ซูราบายา
* สละแชมป์
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวต ไอบีเอฟ เมื่อ 30 พฤษภาคม 2541 แพ้น็อก ทิม ออสติน ยก 3 ที่สหรัฐ
* ชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์แบนตัมเวต ไอบีเอฟ 24 ธันวาคม 2542 แพ้คะแนน ฟ้าประกอบ รักเกียรติยิม ที่กรุงเทพมหานคร
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com  
นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย
แชมป์เงา IBF
บุคคลจากซูราบายา
== อ้างอิง ==
ภาษาฮูร์เรีย

ภาษาฮูร์เรียเป็นภาษาของชาวฮูร์เรียที่เคยอยู่ทางเหนือของเมโสโปเตเมียเมื่อ 1,757 ปีก่อนพุทธศักราช และหายสูญไปเมื่อราว 457 ปีก่อนพุทธศักราช เป็นภาษาของราชอาณาจักรมิตันนิและอาจจะเคยใช้พูดในเขตไซโร-ปาเลสไตน์ การเขียนของภาษานี้พัฒนามาจากอักษรอัคคาเดียเมื่อราว 1,457 ปีก่อนพุทธศักราช โดยใช้รูปอักษรของภาษาสุเมเรียเป็นจำนวนมาก โดยยังไม่รู้ว่ามีการออกเสียงในภาษาฮูร์เรียอย่างไร
ภาษาโบราณในทวีปเอเชีย
Hourrites#Langue
ซี กอเรส

ซี กอร์เรส หรือ ซีซี โอลิเวรอส กอร์เรส (Z Gorres หรือ ZC Oliveros Gorres)  เป็นนักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 18 เมษายน พ.ศ. 2525 ที่ จังหวัด  Agusan Del Norte ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 33 ครั้ง ชนะ 29 (น็อค 16) เสมอ 2 แพ้ 2
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวท (2546)
แชมป์ OPBF รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท
* ชิง 18 มีนาคม 2549 ชนะคะแนน แหวนเพชร ชูวัฒนะ ที่ เซบู ฟิลิปปินส์
แชมป์เงารุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท IBF
* ชิง 11 สิงหาคม2550 ชนะน็อค อีริค ออร์ติซ ยก 8 ที่ สหรัฐ
แชมป์ WBO ตะวันออกรุ่นแบนตัมเวท
* ชิง 14 มีนาคม 2552 ชนะน็อค โรเบอร์โต คาร์ลอส เลย์ยา ยก 7 ที่ ฟิลิปปินส์
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท WBO เมื่อ 24 กุมภาพันธ์ 2550 แพ้คะแนน เฟอร์นันโด มอนเทียล ที่ เซบู
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
แชมป์ OPBF
บุคคลจากจังหวัดอากูซันเดลนอร์เต
ภาษาฮัตติก

ภาษาฮัตติก เป็นภาษาที่ใช้พูดในเอเชียน้อยระหว่าง 2,457 – 1,457 ปีก่อนพุทธศักราช ก่อนการเข้ามาของชาวฮิตไตต์ เมื่อชาวฮิตไตต์เขามาในบริเวณนี้ พวกเข้าได้รับอิทธิพลจากภาษาฮัตติกและภาษาฮิตไตต์ได้เข้ามาแทนที่ภาษาฮัตติกในที่สุด โดยยังเรียกบริเวณนั้นว่าฮัตติ และใช้คำในภาษาฮัตติกในทางศาสนา ภาษาฮัตติกนี้มีความใกล้เคียงกับภาษากลุ่มคอเคซัสตะวันออกเฉียงเหนือ
ภาษาโบราณในทวีปเอเชีย