pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
อิหร่านแอร์ เที่ยวบินที่ 277

อิหร่านแอร์ เที่ยวบินที่ 277 เป็นเที่ยวบินรับส่งผู้โดยสารภายในประเทศ ซึ่งประสบอุบัติเหตุตกหลังจากพยายามทำการบินไปใหม่ (go-around) ระหว่างระยะสุดท้ายในการร่อนลงในสภาพอากาศที่เลวร้ายในท่าอากาศยานโอรุมิเยห์ จังหวัดอาเซอร์ไบจานตะวันตก ประเทศอิหร่าน เครื่องบินที่ประสบอุบัติเหตุดังกล่าว เป็น อิหร่านแอร์ โบอิง 727-286 เอดีวี หมายเลขทะเบียน EP-IRP
== เครื่องบิน ==
เครื่องบินที่เกิดอุบัติเหตุเป็นเครื่องบินประเภทโบอิง 727-286 เอดีวี หมายเลขทะเบียน EP-IRP สร้างขึ้นใน พ.ศ. 2517 เครื่องบินลำดังกล่าวไม่ได้ถูกใช้มาเป็นเวลานานแล้ว โดยถูกกักไว้ที่แบกแดด ประเทศอิรัก ระหว่าง พ.ศ. 2527–2533 และได้เก็บรักษาไว้ระหว่าง พ.ศ. 2534–2545 หลังจากนั้น เครื่องบินได้รับการปรับปรุงใหม่และถูกนำมาใช้อีกครั้งหนึ่ง
== เหตุการณ์ ==
เที่ยวบินดังกล่าวเป็นเที่ยวบินระหว่างเตหะรานกับโอรุมิเยห์ และประสบอุบัติเหตุตกระหว่างระยะสุดท้ายในการร่อนลงใกล้กับทะเลสาบ ใกล้กับท่าอากาศยานโอรุมิเยห์ อุบัติเหตุดังกล่าวเกิดขึ้นในช่วงประมาณ 19.45 น. ตามเวลาท้องถิ่น (16.15 น. UTC) โดยมีรายงานว่าเกิดขึ้นจากสภาพอากาศที่เลวร้าย เครื่องบินลำดังกล่าวไม่สามารถทำการร่อนลงได้ในความพยายามครั้งแรก และได้ประสบอุบัติเหตุขณะพยายามทำการบินไปใหม่ หรือขณะพยายามเดินทางกลับไปยังเตหะราน สภาพอากาศในเวลาที่เกิดอุบัติเหตุขึ้นนั้นมีหิมะตกและมีทัศนวิสัยเลว การกระแทกทำให้เครื่องบินแตกออกเป็นหลายส่วน แต่ไม่มีเพลิงไหม้หรือเกิดการระเบิดแต่อย่างใด รายงานประเภทของเครื่องบินที่ประสบอุบัติเหตุในช่วงแรกไม่ตรงกัน บ้างก็ว่าฟอกเกอร์ 100 บ้างก็ว่าโบอิง 727 ก่อนที่จะได้รับการยืนยันว่าเป็นเครื่องบินโบอิง 727 ในเวลาต่อมา
จำนวนผู้โดยสารบนเครื่องก็ไม่ชัดเจนเช่นกัน ตามข้อมูลของรัสเซียโนโวสตี รายงานว่ามีผู้โดยสารบนเครื่อง 95 คน ในขณะที่สำนักข่าวรอยเตอร์ รายงานว่ามี 156 คน และแอสโซซิเอดเพรสอ้างว่ามี 105 คน รายงานในภายหลังระบุว่ามีคนอยู่บนเครื่อง 105 หรือ 106 คน และมีลูกเรือระหว่าง 10 ถึง 12 คน และผู้โดยสาร 95 หรือ 94 คน องค์การการบินพลเรือนอิหร่านออกมากล่าวในวันเดียวกันว่าเที่ยวบินดังกล่าวมีผู้โดยสาร 93 คน และลูกเรือ 12 คน ตามข้อมูลเที่ยวบินอย่างเป็นทางการ
== ความสูญเสีย ==
มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 77 คน และอีก 26 คนได้รับบาดเจ็บ ความพยายามช่วยเหลือเกิดความยุ่งยากเนื่องจากในพื้นที่มีหิมะตกหนัก เจ้าหน้าที่ท้องถิ่นกล่าวว่า หิมะที่ตกลงมาอย่างหนักนั้นทำให้ชั้นหิมะหนาถึง 70 เซนติเมตร ณ จุดตก หลังจากอุบัติเหตุดังกล่าว มีการเรียกรถพยาบาล 36 คัน และโรงพยาบาล 11 แห่งให้ความสะดวกในปฏิบัติการช่วยเหลือ เหตุการณ์ครั้งนี้มีผู้เสียชีวิตจากเครื่องบินตกมากที่สุดในรอบครึ่งปีของ พ.ศ. 2554 นับจาก เดือนมกราคม ถึง เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2554
== ผู้โดยสาร ==
== การสืบสวน ==
ทางการอิหร่านได้ตั้งคณะกรรมการสืบสวนอุบัติเหตุตกดังกล่าว หนึ่งวันหลังจากอุบัติเหตุ เจ้าหน้าที่ค้นหา ณ จุดตกได้พบทั้งเครื่องบันทึกเสียงในห้องนักบินและเครื่องบันทึกข้อมูลการบิน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมอิหร่านได้กล่าวว่า การสืบสวนจะประกอบด้วยคณะทำงานหลายกลุ่มซึ่งจะมีผู้เชี่ยวชาญในหลายสาขา การสืบสวนดังกล่าวอยู่ภายใต้การดูแลขององค์การการบินพลเรือนอิหร่าน เครื่องบินทึกข้อมูลการบินและเครื่องบันทึกเสียงในห้องนักบินได้รับการเก็บไปจากซากและถูกนำกลับไปวิเคราะห์ในเตหะราน
== อ้างอิง ==
อุบัติเหตุทางการบินในปี พ.ศ. 2554
อุบัติเหตุทางการบินในประเทศอิหร่าน
อุบัติเหตุของเครื่องบินโบอิง 727
อิปไซลอนแอนดรอมิดา

อิปไซลอนแอนดรอมิดา (Upsilon Andromedae; υ Andromedae / υ And) คือดาวคู่ที่อยู่ห่างจากโลกราว 44 ปีแสงในบริเวณกลุ่มดาวแอนดรอมิดา ดาวฤกษ์เอกคือ อิปไซลอนแอนดรอมิดา เอ เป็นดาวแคระเหลือง-ขาว ซึ่งมีอายุน้อยกว่าดวงอาทิตย์ ดาวฤกษ์รองในระบบคือ อิปไซลอนแอนดรอมิดา บี เป็นดาวแคระแดง อยู่ในวงโคจรที่กว้างกว่า
ณ ตอนนี้ (พ.ศ. 2553) มีดาวเคราะห์นอกระบบ 4 ดวงที่ได้รับการยืนยันแล้วว่าโคจรอยู่รอบดาวฤกษ์เอกของระบบนี้ ดาวเคราะห์ทั้งสี่มีลักษณะเป็นดาวเคราะห์คล้ายดาวพฤหัสบดี อิปไซลอนแอนดรอมิดาเป็นดาวฤกษ์ดวงแรกในแถบลำดับหลักที่มีการค้นพบระบบดาวเคราะห์ซึ่งมีสมาชิกหลายดวง และเป็นดวงแรกในหมู่ดาวฤกษ์ประเภทระบบดาวหลายดวงซึ่งมีสมาชิกในระบบดาวเคราะห์หลายดวง อิปไซลอนแอนดรอมิดาเป็นดาวฤกษ์ในลำดับที่ 21 ในจำนวน 100 เป้าหมายแรกของโครงการค้นหาดาวเคราะห์คล้ายโลก (Terrestrial Planet Finder ขององค์การนาซ่า ซึ่งต้องเลื่อนระยะเวลาโครงการออกไปเนื่องจากประสบปัญหาด้านการเงิน
== ดูเพิ่ม ==
อิปไซลอนแอนดรอมิดา เอ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
HR 0458
CCDM 01367+4125
Hypothetic object ups And e
Extrasolar Planet Interactions by Rory Barnes & Richard Greenberg, Lunar and Planetary Lab, University of Arizona
Sky map 
กลุ่มดาวแอนดรอมิดา
ระบบดาวเคราะห์
ระบบดาวสามดวง
ชั้นสแคโฟโปดา

ชั้นสแคโฟโปดา (ชั้น: Scaphopoda) เป็นหนึ่งในชั้นของไฟลัมมอลลัสคาที่ยังสืบเผ่าพันธุ์มาจนปัจจุบัน ซึ่งสัตว์ในชั้นนี้พบมีอยู่มายาวนานกว่า 240 ล้านปีมาแล้ว โดยพบหลักฐานในซากดึกดำบรรพ์ ปัจจุบันพบแล้วประมาณ 1,000 ชนิด ซึ่งเรียกกันในชื่อสามัญว่า หอยงาช้าง หรือ หอยฟันช้าง(Tusk Shell)
ทุกชนิดจะอาศัยอยู่ภายใต้พื้นทรายใต้ทะเล มีรูปร่างโดยรวม คือ เปลือกมีรูปร่างคล้ายฝักดาบซามูไรหรืองาของช้าง มีลักษณะเรียวยาว โค้งตรงกลางเล็กน้อย หน้าตัดเป็นทรงค่อนข้างกลม มีช่องเปิดที่ปลายสุดของทั้งสองด้านซึ่งด้านหนึ่งจะใหญ่กว่าอีกด้านเสมอ มีขนาดตั้งแต่ 5 มิลลิเมตรจนถึง 15 เซนติเมตร
ศัพท์คำว่า Scaphopoda นั้น สามารถแปลเป็นภาษาอังกฤษได้ว่า "เท้าเป็นจอบ" (shovel-footed)
มีลักษณะโครงสร้างคือ ไม่มีตา ไม่มีเส้นเลือด ไม่มีแม้กระทั่งอวัยวะสำคัญอย่าง หัวใจ โดยเลือดจะถูกสูบโดยแรงดันน้ำภายในเนื้อเยื่อจากการเคลื่อนไหวของกล้ามเนื้อเท้าที่มีรูปร่างคล้ายจอบ ที่ใช้ขุดเจาะเพื่อแทรกเปลืองลงวางตัวดิ่งในพื้นทราย มีอวัยวะพิเศษคล้ายหนวดเล็ก ๆ รอบ ๆ ปากด้านล่างเรียกว่า "captacula" ทำหน้าที่ดักจับอาหารเข้าสู่ปากเพื่อบดเคี้ยวและย่อยสลาย แล้วพ่นทิ้งออกอีกทางเป็นของเสีย
เปลือกของหอยงาช้าง นั้น ผู้หญิงในอินเดียนแดงเผ่าลาโคตาใช้ทำเครื่องประดับสำหรับตกแต่งเสื้อผ้าหรือชุดที่สวมใส่เช่นเดียวกับขนของเม่น
==อ้างอิง==
มอลลัสกา
ชั้นไบวาลเวีย

ชั้นไบวาลเวีย (ชั้น: Bivalvia) เป็นมอลลัสคาชั้นหนึ่ง ที่ยังคงสืบทอดเผ่าพันธุ์มาจนถึงปัจจุบัน โดยวิวัฒนาการให้อาศัยอยู่ได้ทั้งในทะเลและน้ำจืด มีชื่อเรียกในภาษาสามัญว่า หอยฝาคู่ หรือ หอยสองฝา หรือ หอยเปลือกคู่ หรือ หอบกาบคู่
== ความหมาย ==
ซึ่งคำว่า Bivalvia นั้น เป็นภาษาละติน มาจากคำว่า "bis" แปลว่า สอง สนธิกับคำว่า "valvae" ที่แปลว่า บานประตู
== ลักษณะ ==
มีลักษณะทั่วไป คือ มีฝาสองข้างประกบเข้าด้วยกัน สามารถเปิดปิดได้ โดยมีโครงสร้างของจุดเชื่อมต่อคล้ายฟันสลักบานพับประตูที่ขั้วฝาทั้งสองที่ขบเกี่ยวกัน บางชนิดยึดติดเปลือกข้างหนึ่งไว้กับพื้นผิวที่แข็ง ใช้เหงือกกรองอาหารกินจากกระแสน้ำที่พัดผ่าน บางชนิดฝังตัวอยู่ใต้ทรายตลอดทั้งชีวิต โดยใช้เนื้อเท้าที่มีรูปร่างคล้ายใบขวานขุดแซะ เพื่อแทรกตัวลงไปใต้พื้นทราย โดยมีท่อน้ำดูดน้ำเข้าออกกรองอาหารกิน บางชนิดฝังตัวใต้ซากไม้ที่ผุพัง และบางชนิดก็ซุ่มซ่อนตัวเพื่อล่าเหยื่อ ขณะที่บางกลุ่มสามารถเปิดฝาปิดนี้อ้าและหุบเป็นจังหวะ เพื่อพ่นขับแรงดันน้ำจนเสมือนกับว่าได้ว่ายน้ำได้
ซึ่งมอลลัสคาที่อยู่ในชั้นนี้ที่เป็นที่รู้จักกันดี ได้แก่ หอยนางรม, หอยแมลงภู่, หอยลาย, หอยมือเสือ, หอยคราง, หอยหลอด, หอยตลับ เป็นต้น ซึ่งแบ่งออกเป็นชั้นย่อยได้อีก 6 ชั้น (ดูในตาราง)
ปัจจุบันพบแล้วกว่า 30,000 ชนิด
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์หอยฝาคู่
ซากดึกดำบรรพ์
มอลลัสกา
รัฐเซอารา

รัฐเซอารา (Ceará) เป็น 1 ใน 27 รัฐของประเทศบราซิล ตั้งอยู่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ บนชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก เป็นรัฐที่มีประชากรมากที่สุดอันดับ 8 และมีพื้นที่เป็นอันดับ 17 เป็นรัฐที่เป็นจุดหมายปลายทางการท่องเที่ยวหลักของประเทศ เมืองหลวงของรัฐคือเมือง โฟร์ตาเลซา
รัฐมีชื่อเสียงด้านชายหาดที่กว้างขวาง กับความยาว 573 กิโลเมตร (356 ไมล์) และยังมีภูเขา หุบเขา ที่ปลูกผลไม้เมืองร้อน ทางตอนใต้ของรัฐ ที่ติดกับรัฐปาราอีบา รัฐเปร์นัมบูกู รัฐปีเอาอี มีป่าสงวนแห่งชาติอารารีเป (National Forest of Araripe)
== อ้างอิง ==
เซอารา
อดีตอาณานิคมของโปรตุเกส
เขตเอโดงาวะ

เขตเอโดงาวะ  เป็น 1 ใน 23 เขตพิเศษของมหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ตั้งชื่อตามแม่น้ำเอโดะที่ไหลผ่านจากทิศเหนือลงทิศใต้ทางทิศตะวันออกของเขต เป็นเขตที่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกที่สุดของกรุงโตเกียว โดยมีอาณาเขตติดต่อกับนครอูรายาซุและนครอิจิกาวะของจังหวัดชิบะ ทางทิศตะวันออกติดกับเขตคัตสึชิกะ ทางทิศเหนือติดกับเขตซูมิดะ และทางทิศตะวันตกติดกับเขตโคโต
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการเขตเอโดงาวะ 
เอโดงาวะ
เขตโคโต

เขตโคโต  เป็น 1 ใน 23 เขตพิเศษของกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกจากศูนย์กลางเมืองโตเกียวโดยมีแม่น้ำซูมิดะเป็นแนวเขตทางทิศตะวันตก แม่น้ำอารากาวะเป็นแนวเขตทางทิศตะวันออก ทางทิศใต้ติดกับอ่าวโตเกียว  ในปี พ.ศ. 2551 มีจำนวนประชากรทั้งสิ้น 442,271 คน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการเขตโคโต 
 
โคโต
เขตซูงินามิ

เขตซูงินามิ  เป็น 1 ใน 23 เขตพิเศษของกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2551 มีจำนวนประชากรประมาณ 536,657 คน มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 34.02 ตารางกิโลเมตร
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์ทางการเขตซูงินามิ 
 
ซูงินามิ
จอห์น มัลโควิช

จอห์น เกวิน มัลโควิช (John Gavin Malkovich) เกิดเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 1953 เป็นนักแสดง ผู้กำกับ และผู้อำนวยการสร้างชาวอเมริกันเชื้อสายโครเอเชีย  มัลโควิชปรากฏในภาพยนตร์มากกว่า 70 เรื่อง จากผลงานแสดงภาพยนตร์เรื่อง Places in the Heart และ In the Line of Fire ที่ทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ ผลงานที่ได้รับเสียงวิจารณ์เช่นเรื่อง น้ำตาสีเลือด, ทุ่งสังหาร, Dangerous Liaisons, Con Air, Being John Malkovich, และ กระชากปมปริศนาคดีอำพราง รวมไปถึงซีรีส์ประวัติศาสตร์อย่าง "จอมจักรพรรดินโปเลียน" (Napoleon 2003)"
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
"John Malkovich " in conversation with Jim Sharman at the Australian Broadcasting Corporation, Sydney Festival, January 2011
How We Met: John Malkovich & Bella Freud – brief 2008 interview in The Independent
John Malkovich in Mexico 
นักแสดงอเมริกัน
ผู้ที่ได้รับรางวัลเอมมี
ชาวอเมริกันเชื้อสายเยอรมัน
ชาวอเมริกันเชื้อสายสกอตแลนด์
บุคคลจากรัฐอิลลินอย
หอยสังข์แตร

หอยสังข์แตร (Triton's trumpet, Giant triton; ) จัดเป็นมอลลัสคาในชั้นหอยฝาเดี่ยว
มีรูปร่างลักษณะและลวดลายสีสวยงาม เปลือกค่อนข้างบาง ยอดเรียวแหลมคล้ายเจดีย์ ช่องปากเปิดกว้างมีสีส้มพื้นผิวด้านนอกสีน้ำตาลอ่อนแต้มด้วยลวดลายสีน้ำตาลเข้มจางสลับกัน ขนาดความยาวเปลือกประมาณ 1 ฟุต  มักอาศัยอยู่ในแนวปะการังน้ำตื้น ของอินโด-แปซิฟิก สำหรับในน่านน้ำไทยจัดว่าเป็นหอยฝาเดี่ยวที่มีขนาดใหญ่ที่สุด โดยจะพบในความลึกประมาณ 30 เมตร ทั้ง
บริเวณอ่าวไทยและฝั่งทะเลอันดามัน เช่นอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสุรินทร์ จังหวัดภูเก็ต เป็นต้น
กินอาหารจำพวก ปลิงทะเลและดาวทะเลเป็นอาหาร  โดยเฉพาะดาวมงกุฎหนาม ซึ่งเป็นสัตว์ที่กินปะการังเป็นอาหาร จึงจัดได้ว่าหอยสังข์แตรเป็นตัวควบคุมตามธรรมชาติมิให้ปะการังต้องสูญหาย  ถือเป็นสัตว์น้ำที่หาได้ยากในปัจจุบัน และมีสถานะทางกฎหมายเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535 ปัจจุบันกรมประมงเพาะเลี้ยงขยายพันธุ์เพื่อปล่อยกลับลงทะเลดังเดิมเพื่อคงปริมาณจำนวนในธรรมชาติไว้ให้สมดุล
เปลือกของหอยสังข์แตร ใช้เป็นเครื่องเป่าในพิธีกรรมต่าง ๆ ของศาสนาพราหมณ์มาตั้งแต่สมัยโบราณ
โดยที่ชื่อวิทยาศาสตร์นั้น ตั้งมาจากชื่อของ ไทรตัน ซึ่งเป็นเทพเจ้าแห่งท้องทะเลตามเทพปกรณัมกรีก
== อ้างอิง ==
หอยฝาเดี่ยว
สัตว์ป่าคุ้มครอง
นกร่อนทะเลหางแดง

นกร่อนทะเลหางแดง หรือ นกนวลหางยาว (Red-tailed tropicbird) เป็นนกทะเลที่พบในมหาสมุทรอินเดียและมหาสมุทรแปซิฟิก อยู่ในกลุ่มนกร่อนทะเลที่พบเห็นได้ยากแต่ยังมีการกระจายพันธุ์เป็นวงกว้างจึงยังไม่จัดว่าถูกคุกคาม อยู่เป็นอาณานิคมทำรังวางไข่บนเกาะกลางทะเล
== ลักษณะ ==
นกร่อนทะเลหางแดงคล้ายนกนางนวลแกลบและมีลักษณะใกล้เคียงกับนกร่อนทะเลอีก 2 ชนิดที่เหลือ  ยาวจากปลายปากถึงปลายหาง 46.0-48.0 เซนติเมตร นกที่โตเต็มวัยแล้วมีขนหางคู่กลางยื่นยาวเลยขนหางคู่อื่นออกไปมาก ปากหนาแหลมและแข็งแรง แบนข้าง สันปากบนโค้งลงเล็กน้อย ขอบปากบนหยักเป็นฟันเลื่อย ความยาวของปากไล่เลี่ยกับความยาวของหัว หัวโต คอสั้น ใต้คอเป็นหนังเปลือยเปล่า รูจมูกเป็นรูปรี
ปีกยาว แข็งแรงและปลายปีกแหลม หางเป็นรูปลิ่ม ขนปลายปีกมี 11 เส้น ขาสั้นและอยู่ค่อนไปทางด้านท้ายของลำตัว นิ้วตีนทั้งสี่หันไปข้างหน้าและมีแผ่นพังผืดขึงระหว่างนิ้วทั้งสี่ตลอดความ ยาวของนิ้ว แต่นิ้วที่ 1 (นิ้วตีน) อยู่สูงกว่านิ้วอื่น เล็บโค้งแหลมคมโผล่พ้นแผ่นพังผืดออกมา
ลำตัวสีขาวอาจปนสีชมพูจางๆ ขนหางคู่บนสุดยื่นยาวเลยขนหางคู่อื่นออกไปมาก สีชมพูเข้มหรือแดง มีแถบสีดำขวางปากทางด้านหน้าของรูจมูก ม่านตาสีน้ำตาลเข้ม มีแต้มสีดำที่โคนปีกและสีข้าง และมีแถบสีดำพาดผ่านตา ขาและโคนนิ้วเท้าสีฟ้าอ่อน ที่เหลือสีดำ
== พฤติกรรมและการกระจายพันธุ์ ==
นกร่อนทะเลหางแดงทำรังบนเกาะในมหาสมุทรเป็นอาณานิคมขนาดใหญ่จากหมู่เกาะฮาวายถึงเกาะอีสเตอร์และข้ามไปถึงประเทศมอริเชียสและเรอูนียง มีการกระจายพันธุ์เป็นวงกว้าง เคยมีการพบนกที่ใส่ห่วงขาจากฮาวายไกลถึงประเทศญี่ปุ่นและประเทศฟิลิปปินส์ มีพิสัยจากทะเลแดงถึงประเทศนิวซีแลนด์และประเทศชิลี
นกมักเลือกอะทอลล์เป็นที่ทำรัง โดยทำรังใต้พุ่มไม้ (หรือร่องหินปูน)  นกร่อนทะเลหางแดงหากินไกลฝั่งตัวเดียว ว่ายน้ำ ดำน้ำได้ กินปลาเป็นอาหาร ส่วมมากเป็นปลาบินและหมึก
ในประเทศไทยจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง
== อ้างอิง ==
Database entry includes justification for why this species is of least concern
วงศ์นกร่อนทะเล
ร่อนทะเลหางแดง
สัตว์ป่าคุ้มครอง
นกในประเทศนิวซีแลนด์
ร่อนทะเลหางแดง
เหตุเหยียบกันเสียชีวิตในสพริมละ พ.ศ. 2554

เหตุเหยียบกันเสียชีวิตในสพริมละ พ.ศ. 2554 เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2554 ในสพริมละ รัฐเกรละ ประเทศอินเดีย มีผู้เสียชีวิตมากกว่า 100 คน และอีกอย่างน้อย 100 คนได้รับบาดเจ็บจากเหตุเหยียบกันเสียชีวิตดังกล่าวระหว่างการแสวงบุญประจำปี ผู้แสวงบุญกำลังเดินทางกลับจากศาลเจ้าฮินดูในวันสุดท้ายของเทศกาลประจำปีซึ่งดึงดูดผู้ศรัทธาจำนวนหลายล้านคน
== เบื้องหลัง ==
เหตุการณ์ดังกล่าวถือเป็นอุบัติเหตุครั้งที่สามและครั้งที่เลวร้ายที่สุดในสพริมละ วันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2495 ผู้ศรัทธาในเทพอัยยัปปัน 66 คนถูกไฟคลอกเมื่อดอกไม้เพลิงเกิดติดไฟขึ้น ขณะที่ในวันเดียวกันของ พ.ศ. 2542 ผู้แสวงบุญ 52 คนเสียชีวิตหลังจากเกิดเหตุเหยียบกันเสียชีวิตขึ้นขณะเดินทางกลับจากการประกอบพิธีกรรมทางศาสนา
การแสวงบุญนานสองเดือน ซึ่งได้เริ่มต้นตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ไม่ค่อยมีเหตุการณ์ร้ายแรงใด ๆ เกิดขึ้น ก่อนหน้าเกิดเหตุดังกล่าว
== เหตุการณ์ ==
เหตุการณ์ดังกล่าวเกิดขึ้นเมื่อเวลาราว 20.00 น. ตามเวลาท้องถิ่น ผู้เสียชีวิตส่วนใหญ่มาจากรัฐเกรละและรัฐทมิฬนาฑู ระหว่างเดินทางกลับจากศาลเจ้าไอยปัณณ์ของฮินดูซึ่งตั้งอยู่บนเขา เหตุดังกล่าวได้รับรายงานว่าเกิดขึ้นจากรถกีฬาอเนกประสงค์ซึ่งจอดกีดขวางเส้นทาง โดยอาจเป็นไปได้ว่าใช้การไม่ได้ ขณะเคลื่อนยายรถคันดังกล่าวอาจเกิดพลิกคว่ำและทำให้ผู้คนสะดุด ทำให้เกิดเหตุโกลาหลขึ้น
== อ้างอิง ==
เหตุเหยียบกันเสียชีวิต
ประเทศอินเดียในปี พ.ศ. 2554
รัฐเกรละ
ราชมรรคา

ราชมรรคา (Royal Roads) คือเส้นทางเชื่อมโยงบ้านเมืองชั้นในของอาณาจักรขอม อันเป็นบรรพบุรุษร่วมสายหนึ่งของชาวไทยในปัจจุบัน มีหลักฐานเป็น ถนน สะพาน ปราสาท จารึก ปมปริศนา
==ปราสาทหินในประเทศไทย==
อุทยานประวัติศาสตร์พิมาย
อุทยานประวัติศาสตร์พนมรุ้ง
อุทยานประวัติศาสตร์ศรีเทพ
อุทยานประวัติศาสตร์เมืองสิงห์
อุทยานประวัติศาสตร์กลุ่มปราสาทตาเมือนและปราสาทศีขรภูมิ
ปราสาทเมืองต่ำ
ปรางค์กู่ จังหวัดร้อยเอ็ด
ปราสาทช่างปี่
ปราสาทตระเปียงเตีย
ปราสาทตาควาย
ปราสาทตาเมือน
ปราสาทตาเมือนธม
ปราสาทตาเมือนโต๊ด
ปราสาทตาเล็ง
ปราสาทบ้านพลวง
ปราสาทบ้านสนม (ปราสาทวัดธาตุ)
ปราสาทบ้านสมอ
ปราสาทบ้านไพล
ปราสาทปรางค์กู่
ปราสาทยายเหงา
ปราสาทวัดปรางค์ทอง
ปราสาทศีขรภูมิ
ปราสาทสระกำแพงน้อย
ปราสาทสระกำแพงใหญ่
ปราสาทสังข์ศิลป์ชัย
ปราสาทหินพนมวัน
ปราสาทห้วยทับทัน
ปราสาทโดนตวล
ปราสาทภูมิโปน
ปราสาทบ้านอนันต์
==ธรรมศาลาตามเส้นทางราชมรรคา (ในเขตประเทศไทย)==
ปราสาทกู่ศิลา
ปราสาทห้วยแคน ตั้งอยู่ในเขตพื้นที่ตำบลห้วยแคน อำเภอห้วยแถลง จังหวัดนครราชสีมา เป็นธรรมศาลาหลังที่สองจากเมืองพิมาย ได้รับการบูรณะแล้ว แต่ยังอยู่ในสภาพชำรุด
ปราสาทบ้านสำโรง เป็นเป็นปราสาทที่ยังไม่ได้รับการบูรณะ มีต้นไม้ใหญ่ขึ้นปกคลุม สภาพพังทลายและถูกดินทับถมตามกาลเวลา มีลักษณะเป็นโคกกลางท้องนา  ตั้งอยู่ที่บ้านสำโรง ตำบลไผทรินทร์ อำเภอลำปลายมาศ จังหวัดบุรีรัมย์
ปราสาทหนองตาเปล่ง
ปราสาทหนองปล่อง
ปราสาทหนองกง (โคกปราสาท)
ปราสาทบ้านบุ
ปราสาทถมอ
ปราสาทตาเมือน
==ธรรมศาลาตามเส้นทางราชมรรคา (ในเขตประเทศกัมพูชา)==
ปราสาทพระขรรค์
ปราสาทพรหมเกล
ปราสาทบันทายฉมาร์
==มรดกโลก==
อยู่ในขั้นตอนการพิจารณาเพื่อยกระดับให้เป็นมรดกโลก พร้อมกับ กลุ่มป่าแก่งกระจาน และ อุทยานประวัติศาสตร์ภูพระบาท
==อ้างอิง==
ประวัติศาสตร์กัมพูชา
แฟลชฟอร์เวิร์ด วูบมิติล่าอนาคต

แฟลซฟอร์เวิร์ด วูบมิติล่าอนาคต (FlashForward) เป็นซีรีส์โทรทัศน์อเมริกัน ดัดแปลงโดยแบนนอน เบรกาและเดวิด เอส. โกเยอร์ ออกอากาศทางช่องเอบีซี ระหว่างวันที่ 24 กันยายน ค.ศ. 2009 ถึง  27 พฤษภาคม ค.ศ. 2010 โดยสร้างมาจากบทประพันธ์ในปี ค.ศ. 1999 เรื่อง Flashforward ของนักเขียนแนวนวนิยายวิทยาศาสตร์ชาวแคนาดา โรเบิร์ต เจ. ซอว์เยอร์
เนื้อหาของเรื่องเกี่ยวกับคนหลายคนที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ประหลาด ที่ทุกคนในโลกหลับไปเป็นเวลา 2 นาทีกับ 17 วินาที พร้อมกันทั้งโลก ในวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 2009 ในระหว่างการหลับ จะเห็นภาพในอนาคตของวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 2010 ที่เรียกว่า แฟลชฟอร์เวิร์ด และเอฟบีไอต้องมาสืบสวนว่าเกิดอะไรขึ้น เกิดได้อย่างไรและจะเกิดขึ้นอีกเมื่อไร
เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2010 เอบีซีประกาศว่าจะไม่สร้างฤดูกาลที่ 2 ต่อ
== อ้างอิง ==
รายการโทรทัศน์ภาษาอังกฤษ
ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน
รายการโทรทัศน์ช่องบริษัทแพร่สัญญาณอเมริกัน
ช็อคโกแลต 2

ช็อคโกแลต 2 (Chocolate 2) เป็นภาพยนตร์ภาคต่อของช็อคโกแลต ซึ่งเป็นภาพยนตร์แนวศิลปะการต่อสู้ของไทย นำแสดงโดยจีจ้า ญาณิน กำกับโดยปรัชญา ปิ่นแก้ว โดยเริ่มถ่ายทำตั้งแต่ช่วงปลายพ.ศ. 2553 ที่ประเทศญี่ปุ่น การถ่ายทำภาพยนตร์ชุดดังกล่าวเป็นระบบ 3 มิติ และตั้งงบประมาณในการถ่ายทำไว้กว่า 100 ล้านบาท โดยสมศักดิ์ เตชะรัตนประเสริฐ หรือเสี่ยเจียงให้สัมภาษณ์ถึงภาพยนตร์ชุดนี้ว่าต้องการเน้นถึงศักดิ์ศรีภาพยนตร์ไทยมากกว่าการทำกำไร
== เนื้อเรื่องย่อ ==
เป็นเรื่องราวที่สานต่อจากภาคแรกที่กล่าวถึงเด็กออทิสติกลูกครึ่งไทย-ญี่ปุ่น ซึ่งมีชื่อว่าเซน โดยเหตุการณ์ต่อมาเกิดขึ้นที่ประเทศญี่ปุ่น จากการที่มาซาชิ ซึ่งเป็นพ่อของเซ็น ได้วางมือจากวงการยากูซ่าเพื่อดูแลลูกสาว แล้วความขัดแย้งใหม่ๆได้เกิดขึ้นที่นั่น
== นักแสดงนำ ==
จีจ้า ญาณิน รับบทเป็น เซน
ศรราม เทพพิทักษ์ รับบท ซัน
ฮิโรชิ อาเบะ รับบทเป็น มาซาชิ
นักแสดงชาวญี่ปุ่นไม่ทราบชื่อ
== การสร้าง ==
เดิมทีมสร้างมีกำหนดเริ่มถ่ายทำภาพยนตร์ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2554 ที่ประเทศญี่ปุ่น แต่เนื่องด้วยเหตุการณ์แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮะกุ จึงได้มีการเลื่อนการถ่ายทำภาพยนตร์ดังกล่าวออกไป นอกจากนี้ ปรัชญา ปิ่นแก้ว ซึ่งเป็นผู้กำกับมีแผนที่จะเลือกนักแสดงชายชาวญี่ปุ่นมาเป็นตัวเอกของเรื่องโดยที่ยังไม่ได้เปิดเผยชื่อนักแสดงดังกล่าว
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ช็อคโกแลต
ภาพยนตร์ที่มีกำหนดออกฉายในอนาคต
ภาพยนตร์ไทย
ภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้
ภาพยนตร์กังฟู
ภาพยนตร์เทควันโด
ภาพยนตร์มวยไทย
ภาพยนตร์ไทย 3 มิติ
ภาพยนตร์โดยสหมงคลฟิล์ม
ภาพยนตร์ที่กำกับโดย ปรัชญา ปิ่นแก้ว
Commotio cordis

Commotio cordis เป็นภาวะที่เกิดขึ้นเมื่อมีการกระแทกบริเวณหน้าอก ซี่โครง หรือหัวใจ ทำให้เกิด ventricular fibrillation จนอาจเสียชีวิตได้อย่างเฉียบพลัน คำว่า commotio cordis มาจากภาษาละติน แปลว่าภาวะไม่สงบของหัวใจ (agitation of the heart) คำนี้มีใช้ครั้งแรกในศตวรรษที่ 19 แต่ก็มีการกล่าวถึงภาวะเช่นนี้นับย้อนไปได้ถึงศิลปะการต่อสู้จีนโบราณ Dim Mak หรือการสกัดจุดตาย ซึ่งอ้างว่าสามารถทำร้ายคู่ต่อสู้ให้ถึงชีวิตได้โดยโจมตีไปที่หน้าอกด้านซ้าย ภาวะ commotio cordis แตกต่างจาก cardiac contusion หรือการชอกช้ำของหัวใจที่เกิดจากการกระแทกอย่างรุนแรงจนเกิดความเสียหายต่อกล้ามเนื้อหัวใจและผนังหน้าอก
== อุบัติการณ์ ==
commotio cordis พบได้น้อยมาก อย่างไรก็ดีมักนึกถึงภาวะในผู้ที่มีร่างกายแข็งแรงระดับนักกีฬาแล้วเกิดหัวใจหยุดเต้นเสียชีวิตกะทันหัน กีฬาที่มีความเสี่ยงที่จะเกิดการบาดเจ็บที่ทำให้เกิด commotio cordis ได้ง่ายเช่น เบสบอล อเมริกันฟุตบอล ฮอคกี้ โปโล รักบี้ คริคเก็ต ซอฟท์บอล เปโลตา ฟันดาบ ลาครอส ชกมวย คาราเต้ กังฟู รวมถึงกีฬาศิลปะป้องกันตัวอื่นๆ
== อ้างอิง ==
การบาดเจ็บของทรวงอก
หทัยวิทยา
เวชศาสตร์การกีฬา
สุขภาพชาย
เปอโยต์

เปอโยต์ (Peugeot) เป็นหนึ่งในบรรดาผู้ผลิตรถยนต์ที่เก่าแก่ในโลก สัญลักษณ์ของเปอร์โยต์เป็นรูปสิงโตยืนสองขา ตระกูลเปอโยต์ใช้ตรานี้เป็นเครื่องหมายการค้ามาตั้งแต่ปี 1858 ที่มาของสัญลักษณ์นี้ คือตราประจำเมืองเบลฟอร์ต (BELFORT) ซึ่งเป็นเมืองที่โรงงานแห่งหนึ่งของเปอโยต์ตั้งอยู่ และกลายมาเป็นผู้ผลิตรถยนต์รายสำคัญของฝรั่งเศส
เปอโยต์ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1810 โดยฌอง เปอกีโนต์ เปอโยต์ เริ่มจากการเป็นผู้ผลิตเครื่องบดเมล็ดกาแฟ และเครื่องสูบน้ำ ต่อมาได้เริ่มผลิตรถจักรยานทรงสูงแบบเพนนี-ฟาร์ธิง บริษัทเริ่มผลิตรถยนต์ในปี ค.ศ. 1882 และรถจักรยานยนต์ในปี ค.ศ. 1889
ปัจจุบัน เปอโยต์เป็นผู้ผลิตรถยนต์รายหนึ่งในจำนวนสองรายของกลุ่มธุรกิจ เปอโยต์ กรุพ (PEUGEOT S.A.) คู่กับ ออโทโมบิล ซีตรอง ผู้ผลิตรถซีตรอง ในรอบปี 1990 เปอโยต์ผลิตรถยนต์นานาชนิดออกสู่ตลาดทั่วโลกรวมทั้งสิ้นประมาณ 1.4 ล้านคัน รถที่ผลิตมากที่สุดคือ เปอโยต์ 205 รองลงไปคือ เปอโยต์ 405 และเปอโยต์ 309
โดยส่วนรวม กลุ่ม เปอโยต์/ซีตรองเป็นผู้ผลิตรถยนต์นั่งรายใหญ่เป็นอันดับสามของยุโรป รองจากกลุ่มโฟล์คสวาเกน เอาดี เซอาท ของเยอรมนี และกลุ่มเฟียตลันชิดา อัลฟา โรเมโอ ของอิตาลี ในรอบปี 1990 กลุ่มผู้ผลิตรถยนต์รายนี้ขายรถยนต์นั่งในยุโรปได้รวมทั้งสิ้นประมาณ 1.7 ล้านคัน
สิ้นปี 2563 - ต้นปี 2564 หลังประกาศควบรวมกิจการระหว่าง Fiat Chrysler Automobiles (FCA) และ Groupe PSA ในเดือนธ.ค. 2563 ในที่สุดทั้งสองบริษัทก็ประกาศชื่อใหม่ที่จะใช้ร่วมกัน และชื่อนั้นคือ Stellantis
Stellantis ถูกตั้งโดยทีมผู้บริหารระดับสูงของ FCA และ Groupe PSA โดยมีบริษัทโฆษณา และประชาสัมพันธ์จากฝรั่งเศสอย่าง Publicis Groupe ให้คำปรึกษาอยู่ตลอด ซึ่งดังกล่าวนั้นไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับ FCA และ Groupe PSA แม้แต่น้อย เหตุที่ FCA และ Groupe PSA เลือกชื่อ Stellantis นั้นมาจากการอ้างอิงคำว่า Stello ที่ในภาษาลาตินที่หมายถึงดวงดาว ขณะเดียวกันการใช้คำภาษาลาตินยังชี้ให้เห็นถึงประวัติศาสตร์อันยาวนานของทั้งสองบริษัท ส่วนการเลือกคำที่เกี่ยวกับดาราศาสตร์นั้นแสดงถึงความตั้งใจจริง และการเดินหน้าเปลี่ยนแปลงอุตสาหกรรมยานยนต์ ขั้นตอนต่อไปหลังจากทั้งสองบริษัทได้ชื่อ Stellantis นั่นคือการสร้างโลโก้ให้กับชื่อดังกล่าว โดยโลโก้ และชื่อนี้จะถูกใช้เพื่อการทำธุรกิจเท่านั้น ไม่มีการนำไปใช้กับแบรนด์รถยนต์ใดๆ และขั้นตอนนี้ยังอยู่ระหว่างแผนควบรวมกิจการในส่วนต่างๆ ให้เสร็จสิ้นภายในไตรมาสแรกของปี 2564 ตามแผนที่วางไว้เช่นเดิม
== ข้อมูลจำเพาะ ==
ชื่อบริษัท: ออโตโมบิล เปอโยต์
AUTOMOBILE PEUGEOT
ก่อตั้ง: ค.ศ. 1897
สำนักงานใหญ่: 75 AVENUE DE LA GRANDE ARMEE, 75116 PARIS, FRANCE
ประธานบริษัท: ชอง บัวล์โลต์
เงินทุนจดทะเบียน: 1,900 ล้านฟรังก์
จำนวนพนักงาน: 57,200 คน (ค.ศ. 1988)
โรงงานในต่างประเทศ: 24 ประเทศ
เว็บไซต์: www.peugeot.com
==รุ่นที่มีอยู่ในปัจจุบัน==
===GTI models===
== อ้างอิง ==
ตราสินค้ารถยนต์
บริษัทของฝรั่งเศส
ปลากระเบนค้างคาว

ปลากระเบนค้างคาว, หรือ ปลากระเบนนก, ปลากระเบนเนื้อดำ, ปลากระเบนยี่สนหรือปลากระเบนนกจุดขาว (spotted eagle ray; ) เป็นปลากระเบนชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ (Aetobatidae)
มีผิวหนังเรียบ ใกล้โคนหางด้านบนมีเงี่ยง 1–4 เงี่ยง พบมากที่สุด 6 เงี่ยง เรียงอยู่ชิดกัน ด้านหลังสีดำมีจุดสีขาวกระจายอยู่ส่วนท้าย ด้านท้องสีขาว หางเรียวยาวมาก มีส่วนหัวที่แยกออกจากครีบเห็นได้ชัดเจน จึงทำให้ว่ายน้ำไปมาได้อย่างอิสระเหมือนนกบิน มีขนาดกว้างได้ถึง 1.5 เมตร เคยพบสูงสุดถึง 3 เมตร น้ำหนัก 230 กิโลกรัม
หากินจำพวกสัตว์น้ำหน้าดิน เช่น หอย, กุ้ง, กั้ง, ปู บริเวณใต้พื้นน้ำเป็นอาหาร โดยใช้ปากคุ้ยเขี่ยพื้นทรายหา บางครั้งอาจเข้ามาหากินถึงบริเวณปากแม่น้ำที่เป็นน้ำกร่อยได้  บางครั้งจะรวมตัวกันเป็นฝูงหลายตัว และสามารถดำน้ำได้ลึกถึง 80 เมตร
ในปี ค.ศ. 2010 มีงานวิจัยว่าด้วยเรื่องการแบ่งชื่อสายพันธุ์ใหม่จากสายพันธุ์เดิม Aetobatus Narinari เนื่องจากในงานวิจัยพบความแตกต่างที่ชัดเจนของตัวอย่างที่พบในแต่ละพื้นที่ทั่วโลก พบการกระจายพันธุ์ Aetobatus Narinari  ในบริเวณมหาสมุทรแอตแลนติก สายพันธุ์ Aetobatus Laticeps ในบริเวณตะวันออกของมหาสมุทรแปซิฟิก และ Aetobatus Ocellatus ในบริเวณตะวันตกของมหาสมุทรแปซิฟิก และ มหาสมุทรอินเดีย รวมถึงบริเวณ อ่าวไทย และ ทะเลอันดามัน ของประเทศไทย
ปลากระเบนค้างคาวออกลูกเป็นไข่ แต่ไข่ได้พัฒนาเป็นตัวในช่องท้องของปลาตัวเมีย เมื่อแรกเกิดลูกปลาจะมีถุงไข่แดงติดตัวมาด้วย
ปลากระเบนค้างคาวนั้น มักถูกล่าเป็นอาหารจากปลาฉลาม โดยเฉพาะปลาฉลามหัวค้อน สำหรับความสัมพันธ์ต่อมนุษย์แล้ว นิยมเลี้ยงในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำต่าง ๆ เพราะความสวยงามในสีสันและการว่ายน้ำ และยังนิยมใช้เนื้อเพื่อการบริโภคด้วยทั้งการบริโภคสดและเก็บรักษาเป็นปลาแห้ง และทำเป็นปลาหย็อง
ณ ปัจจุบันกระเบนค้างคาวยังไม่สามารถเพาะพันธุ์ในเชิงพาณิชย์ได้ เนื่องจากมีค่าใช้จ่ายที่สูงในการจัดการพื้นที่ มีเพียงการเพาะพันธุ์โดยไม่ได้ตั้งใจจากพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำบางแห่งเท่านั้น จึงยังไม่สามารถเพาะพันธุ์ทดแทนกับปริมาณที่ลดลงในธรรมชาติได้
==รูปภาพ==
ภาพ:Spotted eagle rays belize.jpg|ขณะว่ายเป็นฝูงในทะเล
ภาพ:Aetobatus-ocellatus-detail-tete.jpg|ขณะคุ้ยเขี่ยหาอาหารกินบนพื้นทราย
ภาพ:Aetobatus narinari head.jpg|ส่วนปากและซี่กรองเหงือก
ภาพ:Spotted eagle rays swimming by.webm|คลิปวิดีโอในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ
ภาพ:Spotted Eagle Ray (Aetobatus narinari) (12875476833).jpg|ในน้ำตื้น
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ปลากระเบนค้างคาว จาก Fishbase.org
ปลาที่พบในประเทศไทย
ปลาที่พบในประเทศออสเตรเลีย
ปลาน้ำเค็ม
ปลาน้ำกร่อย
ปลาเศรษฐกิจ
ปลากระเบนบอนเนต
ปลากระเบนลายแมลงวัน

ปลากระเบนลายแมลงวัน หรือ ปลากระเบนลายเสือ หรือ ปลากระเบนเสือดาว (Reticulate whipray, Honeycomb whipray) เป็นปลากระเบนชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Himantura uarnak อยู่ในวงศ์ Dasyatidae
มีรูปร่างเหมือนกับปลาชนิดอื่นที่อยู่ในสกุล Himantura เช่นเดียวกัน มีจุดเด่นอยู่ที่ลวดลายของลำตัวด้านบนที่เป็นจุดดำบนสีพื้นสีเหลืองหรือสีน้ำตาลที่เหมือนกับลายของเสือดาว จะงอยปากแหลม  ขณะที่ปลายังเล็กอยู่ ลวดลายเหล่านี้จะแตกออกเป็นแขนงเหมือนลายของตาข่าย และจะงอยปากไม่แหลมเหมือนปลาที่โต ขอบครีบทั้งสองข้างป้าน
มีขนาดโตเต็มที่กว้างได้ถึง 2 เมตร น้ำหนักเต็มที่ได้ถึง 200 กิโลกรัม พบกระจายพันธุ์ในชายฝั่งตามแนวปะการังของอินโด-แปซิฟิก ชายฝั่งของแอฟริกาตะวันออก,แอฟริกาใต้ ทะเลแดง อ่าวเปอร์เซีย อ่าวไทย และออสเตรเลีย บางครั้งอาจเข้ามาหากินในบริเวณปากแม่น้ำที่เป็นน้ำกร่อยได้อีกด้วย สามารถดำน้ำได้ลึกถึง 50 เมตร
ปลากระเบนลายแมลงวันนี้ ถือเป็นต้นแบบของปลาในสกุล Himantura โดยถือเป็นปลาที่ทำให้นักมีนวิทยาทำการแยกสกุลออกจากปลาในสกุล Pastinachus (ซึ่งในขณะนั้นยังคงใช้ชื่อสกุลว่า Raja)
เป็นปลากระเบนอีกชนิดหนึ่งที่มีความสวยงาม จึงทำให้นิยมเลี้ยงกันในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำต่าง ๆ อาทิ สถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำสวนสัตว์เชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ หรือ พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำดาวน์ทาวน์ โคโลราโด ในเดนเวอร์ รัฐโคโลราโด สหรัฐอเมริกา เป็นต้น
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
รูปและข้อมูลจาก Fishbase.org
สกุลไฮแมนทูรา
ปลาที่พบในประเทศไทย
ปลาแอฟริกา
ปลาที่พบในประเทศออสเตรเลีย
ปลาน้ำเค็ม
ปลาน้ำกร่อย