pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เอียน เคอร์ติส

เอียน เควิน เคอร์ติส (Ian Kevin Curtis; 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1956 – 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1980) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง นักเขียนเนื้อ ชาวอังกฤษ เป็นนักร้องนำวงโพสต์-พังก์ ที่ชื่อ จอยดิวิชัน ซึ่งวงออกผลงานอัลบั้มแรกชุด Unknown Pleasures ในปี ค.ศ. 1979 และชุดต่อมาในปี ค.ศ. 1980 ชุด  Closer เขาทนทุกข์ด้วยโรคลมชักและล้มเหลวในชีวิตสมรส เคอร์ติสได้แขวนคอฆ่าตัวตายในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1980 ก่อนการทัวร์แรกในอเมริกาเหนือของวงจอยดิวิชัน
ในปี ค.ศ. 1998 ภรรยาหม้ายของเคอร์ติส ที่ชื่อเดโบราห์ ได้ตีพิมพ์หนังสือชีวประวัติของเขาที่ชื่อ  Touching from a Distance: Ian Curtis and Joy Division เรื่องราวของเขาและการเสียชีวิตยังได้นำไปสร้างภาพยนตร์เรื่อง  24 Hour Party People (2002) และ Control (2007)
== อ้างอิง ==
นักแต่งเพลงชาวอังกฤษ
นักร้องอังกฤษ
นักดนตรีที่ฆ่าตัวตาย
บุคคลจากสเตรตฟอร์ด
บุคคลจากเทศมณฑลเชชเชอร์
ศาสนจักร

ศาสนจักร คือ อำนาจปกครองทางศาสนา เรียกคู่กับ "อาณาจักร" คืออำนาจปกครองทางบ้านเมือง
ฝ่ายศาสนาพุทธ เรียกว่า พุทธจักร
ฝ่ายศาสนาคริสต์ เรียกว่า คริสตจักร
ฝ่ายศาสนาอิสลาม เรียกว่า อุมมะฮ์
ฝ่ายลัทธิอนุตตรธรรม เรียกว่า  อาณาจักรธรรม
== อ้างอิง ==
ราชบัณฑิตยสถาน, พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 เฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว, กรุงเทพพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน, 2556, หน้า 1143
คำศัพท์ศาสนา
หม่อมหลวงยิ่งศักดิ์ อิศรเสนา

หม่อมหลวงยิ่งศักดิ์ อิศรเสนา อดีตนักมวยสากลชาวไทยและอดีตข้าราชการพลเรือนประจำกระทรวงเกษตร (ปัจจุบันคือ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์)
ม.ล.ยิ่งศักดิ์ ในวัยเยาว์เป็นผู้ที่นิยมชมชอบในการเล่นกีฬาชนิดต่าง ๆ อย่างมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับกีฬาประเภทศิลปะการป้องกันตัว เมื่อเป็นวัยรุ่นเคยหัดกระบี่กระบองกับครูที่มีชื่อเสียงหลายคน มีฝีมือดีสามารถคว้ารางวัลผ้าขาวม้ามาครองตามงานประเพณีต่าง ๆ มาได้หลายผืน ต่อมาได้ไปศึกษาต่อด้านการเกษตรที่ประเทศอังกฤษ ก็ได้ฝึกชกมวยสากล  และได้ขึ้นชกในแบบมวยสากลสมัครเล่นระดับนักเรียนได้แชมป์เป็นถ้วยรางวัลเกียรติยศหลายใบ ต่อมาจึงได้ขึ้นชกมวยสากลอาชีพที่นั่น โดยขึ้นชกในพิกัดน้ำหนักระหว่าง 135-140 ปอนด์ (รุ่นไลท์เวท-รุ่นซูเปอร์ไลท์เวท) มีสถิติการชกอยู่ทั้งหมด 42 ไฟท์ เป็นการชนะคะแนน 7 ไฟท์ ชนะที.เค.โอ. 8 ไฟท์ ชนะน็อก 17 ไฟท์ ชนะฟาล์ว 2 ไฟท์ แพ้คะแนน 4 ไฟท์ แพ้น็อก 1 ไฟท์ และเสมอทั้งหมด 3 ไฟท์ โดยมีฉายาที่ได้รับจากชาวอังกฤษว่า "Siamese flash" (สายฟ้าสยาม)
เมื่อสำเร็จการศึกษามาแล้ว ม.ล.ยิ่งศักดิ์ นับได้ว่าเป็นชาวไทยที่มีคุณวุฒิเกี่ยวกับวิชามวยสากลอย่างเต็มเปี่ยมชนิดหาตัวจับยาก แต่ต่อมาได้เข้ารับราชการในกระทรวงเกษตร จึงไม่อาจทำให้ได้ใกล้ชิดกับวงการมวยเหมือนเช่นอดีต
จนกระทั่ง เวทีราชดำเนินเปิดดำเนินการขึ้น เมื่อปี พ.ศ. 2488 ม.ล.ยิ่งศักดิ์ได้เข้าไปดูมวยในเวทีบ่อยขึ้น และได้เริ่มเขียนคอลัมน์วิจารณ์มวยในหนังสือพิมพ์และนิตยสารมวยฉบับต่าง ๆ จนเป็นที่ชื่นชอบและรู้จักเป็นอย่างยิ่งของแฟนมวยและแฟนกีฬาในระหว่างปี พ.ศ. 2493-พ.ศ. 2496 โดยแฟนมวยมักนิยมเรียกชื่อของ ม.ล.ยิ่งศักดิ์อย่างคุ้นเคยว่า หม่อมยิ่ง
นอกจากนี้แล้ว ม.ล.ยิ่งศักดิ์ ยังได้เป็นเทรนเนอร์ให้กับนักมวยสากลชาวไทยที่มีชื่อเสียงที่จะทำการขึ้นชิงแชมป์ อาทิ จำเริญ ทรงกิตรัตน์ ในไฟท์ที่ขึ้นชิงแชมป์สหพันธ์มวยภาคตะวันออกไกลและแปซิฟิค  หรือ OPBF ในรุ่นไลท์เวท เมื่อปี พ.ศ. 2495 และได้เป็นแชมป์มวยสากลในระดับภูมิภาคเป็นคนแรกของไทย และ สมเดช ยนตรกิจ ที่ขึ้นชิงแชมป์ในสถาบันเดียวกันในรุ่นเวลเตอร์เวทเมื่อปี พ.ศ. 2496 เป็นต้น
ด้านชีวิตครอบครัว ม.ล.ยิ่งศักดิ์สมรสกับนางศรีอุทัย อิศรเสนา และมีบุตรสาวกับนางบุญชู สว่างนวล ซึ่งเป็นภริยาที่มิได้จดทะเบียนสมรสกันตามกฎหมาย หนึ่งคน คือ มยุรี อิศรเสนา ณ อยุธยา ปัจจุบันเป็นนักร้องเพลงลูกกรุงที่มีชื่อเสียงและเป็นนักแสดงสมทบ
ม.ล.ยิ่งศักดิ์ถึงแก่กรรมเมื่อเวลาสี่ทุ่มเศษของวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2496 ด้วยอาการเส้นโลหิตในสมองแตก สิริอายุได้เพียง 50 กว่า ๆ เท่านั้น ที่บ้านพักของตัวเองในซอยวรพงษ์ ถนนวิสุทธิกษัตริย์ เนื่องจากโรคประจำตัวคือ ความดันโลหิตสูงเพราะติดสุรามา ขณะที่ถึงแก่กรรมนั้น ม.ล.ยิ่งศักดิ์เป็นข้าราชการพลเรือนสามัญชั้นเอก ประจำกรมกสิกรรม กระทรวงเกษตร
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
คอลัมน์มุมข้อมูล โดย ชายพจน์ นิตยสารมวยโลก ฉบับที่ 699 ประจำวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2541-3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2541
== ดูเพิ่ม ==
บันทึกสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาที่ 11/2504 เรื่อง บำนาญตกทอดของทายาท ม.ล.ยิ่งศักดิ์ อัศรเสนา
หม่อมหลวง
ราชสกุลอิศรเสนา
ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
นักมวยสากลชาวไทยรุ่นไลท์เวท
นักมวยสากลชาวไทยรุ่นซูเปอร์ไลท์เวท
ผู้ฝึกสอนมวยสากล
คอลัมนิสต์
กระบี่กระบอง
Salut d'Amour

Salut d'Amour, Op. 12 (Liebesgruss, Love’s Greeting) เป็นผลงานดนตรีสำหรับบรรเลงด้วยไวโอลินและเปียโน ผลงานประพันธ์ของเอ็ดเวิร์ด เอลการ์ ในปี ค.ศ. 1888
เอลการ์ประพันธ์ผลงานชิ้นนี้สำหรับประกอบโคลงภาษาอังกฤษชื่อ "The Wind at Dawn" ซึ่งแคโรไลน์ อลิซ โรเบิร์ตส คู่หมั้นของเขาแต่งไว้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1880 ก่อนที่คนทั้งสองจะได้รู้จักกัน เอลการ์ตั้งชื่อผลงานนี้เป็นภาษาเยอรมันว่า "Liebesgruss" เนื่องจากแคโรไลน์ อลิซ เชี่ยวชาญภาษาเยอรมัน และเขียนคำอุทิศเป็นภาษาฝรั่งเศส ชื่อว่า "à Carice" นำมาจากชื่อย่อ Caroline Alice ต่อมาเมื่อทั้งคู่แต่งงานกัน ก็ได้ตั้งชื่อบุตรสาวว่า "Carice"
เอลการ์ตีพิมพ์ชีทมิวสิกจำหน่ายครั้งแรกในปี ค.ศ. 1889 โดยผู้จัดพิมพ์ได้เปลี่ยนชื่อผลงานเป็นภาษาฝรั่งเศส Salut d'Amour และมีข้อความกำกับไว้ว่า Liebesgruss ทั้งนี้เพื่อให้แผ่นโน้ตดนตรีสามารถวางขายได้ในหลายประเทศในยุโรป โดยตีพิมพ์ทั้งแบบบรรเลงเดี่ยวเปียโน, บรรเลงคู่ไวโอลินกับเปียโน, บรรเลงคู่เชลโลกับเปียโน และสำหรับวงออร์เคสตรา ผลงานชิ้นนี้ออกบรรเลงครั้งแรกเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1889 ที่วังแก้ว ลอนดอน ประเทศอังกฤษ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ผลงานของ เอ็ดเวิร์ด เอลการ์
ลีเบิสฟร็อยท์

"ลีเบิสฟร็อยท์" (Liebesfreud) เป็นงานประพันธ์ดนตรีสำหรับบรรเลงด้วยไวโอลินและเปียโน ผลงานของฟริทซ์ ไครส์เลอร์ นักไวโอลินชาวอเมริกันเชื้อสายออสเตรีย (ค.ศ. 1875–1962) ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1910 ผลงานชิ้นนี้เป็นหนึ่งในสองผลงานบรรเลงเดี่ยวที่มีชื่อเสียงที่สุดของไครส์เลอร์ คู่กับ "ลีเบิสไลท์" ที่ออกเผยแพร่ในเวลาใกล้เคียงกัน โดยชิ้นนี้บรรยายถึงความสุขที่เกิดจากความรัก
== อ้างอิง ==
ผลงานของ ฟริทซ์ ไครส์เลอร์
ลีเบิสไลท์

"ลีเบิสไลท์" (Liebesleid) เป็นงานประพันธ์ดนตรีสำหรับบรรเลงด้วยไวโอลินและเปียโน ผลงานของฟริทซ์ ไครส์เลอร์  (ค.ศ. 1875–1962) นักไวโอลินชาวอเมริกันเชื้อสายออสเตรีย ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1910 ผลงานชิ้นนี้เป็นหนึ่งในสองผลงานบรรเลงเดี่ยวที่มีชื่อเสียงที่สุดของไครส์เลอร์ คู่กับ ลีเบิสฟร็อยท์ที่ออกเผยแพร่ในเวลาใกล้เคียงกัน โดยชิ้นนี้บรรยายถึงความทุกข์ที่เกิดจากความรักที่ไม่สมหวัง
ไครส์เลอร์เผยแพร่เพลงนี้พร้อมกับอีกสามเพลง คือ Schön Rosmarin, ลีเบิสฟร็อยท์ และ Caprice Viennois โดยอ้างว่าสามชิ้นแรกเป็นผลงานเพลงวอลซ์ที่เพิ่งค้นพบของโจเซฟ แลนเนอร์ (ค.ศ. 1801–1843) คีตกวีชาวออสเตรียผู้ล่วงลับ ส่วน Caprice Viennois นั้นเขาเป็นผู้แต่งเอง แต่แล้วความจริงก็เปิดเผยใน 25 ปีต่อมาเมื่อโอลิน ดาวนส์ นักวิจารณ์ดนตรีของหนังสือพิมพ์นิวยอร์กโพสต์ ส่งโทรเลขอวยพรวันเกิดครบรอบ 60 ปีของไครส์เลอร์ในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1935 โดยแกล้งถามว่าดนตรีที่ไครส์เลอร์อ้างว่าเป็นผลงานเก่าที่ถูกค้นพบนั้น จริง ๆ แล้วเขาเป็นคนแต่งเองหรือไม่ ปรากฏว่าไครส์เลอร์กลับยอมรับเขาเป็นผู้แต่งเพลงเหล่านั้นจริง
== อ้างอิง ==
ผลงานของ ฟริทซ์ ไครส์เลอร์
จอยดิวิชัน

จอยดิวิชัน (Joy Division) เป็นวงร็อกอังกฤษ ก่อตั้งวงในปี ค.ศ. 1976 ที่ซัลฟอร์ด เกรตเตอร์แมนเชสเตอร์ เดิมทีใช้ชื่อวงว่า วอร์ซอว์ (Warsaw) สมาชิกดั้งเดิมประกอบด้วย เอียน เคอร์ติส (ร้องและในบางครั้งเล่นกีตาร์), เบอร์นาร์ด ซัมเนอร์ (กีตาร์และคีย์บอร์ด) ปีเตอร์ ฮูก (กีตาร์เบสและร้องประสาน) และสตีเฟน มอร์ริส (กลองและเพอร์คัชชัน)
จอยดิวิชัน ได้มีส่วนร่วมในกระแสเพลงพังก์ร็อกอย่างรวดเร็ว มีอิทธิพลในการพัฒนาเพลงและสไตล์ ที่ถือเป็นผู้นำในกระแสโพสต์-พังก์ในปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 จากข้อมูลของนักวิจารณ์ จอน ซาเวจ วง "ไม่ใช่พังก์แต่เป็นอิทธิพลโดยตรงจากพลังดนตรี" อีพีเปิดตัววงชุดแรกในปี ค.ศ. 1978 ชุด An Ideal for Living เตะตากับผู้มีชื่อเสียงในรายการโทรทัศน์อย่าง โทนี วิลสัน ทำให้อัลบั้มเปิดตัวชุดแรกของวงชุด Unknown Pleasures ได้ออกภายใต้ค่ายอิสระของวิลสันที่ชื่อ แฟกทอรีเรเคิดส์ อัลบั้มได้รับเสียงวิจารณ์ที่ดีจากสื่ออังกฤษ  และเนื่องจากความสำเร็จของวง นักร้องนำ เอียน เคอร์ติส ถูกรุมเร้ากับความกดดันและอุปสรรคส่วนตัว รวมถึงปัญหาชีวิตสมรสและการป่วยด้วยโรคลมชัก เป็นอุปสรรคมากขึ้นในการแสดงคอนเสิร์ตกับเขา และมักจะลมชักขณะการแสดง
ก่อนการทัวร์แรกในอเมริกาของเขาในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1980 เคอร์ติสที่เต็มไปด้วยความกดดัน ได้ฆ่าตัวตาย อัลบั้มหลังการเสียชีวิตของจอยดิวิชัน ชุดที่ 2 ชื่อ Closer (1980) มีซิงเกิ้ลอย่าง  "Love Will Tear Us Apart" ได้กลายเป็นซิงเกิ้ลที่ประสบความสำเร็จที่สุดในชาร์ตของวง หลังการเสียชีวิตของเคอร์ติส สมาชิกที่เหลือของวงได้ก่อตั้งวงใหม่ที่ชื่อ นิวออร์เดอร์ ประสบความสำเร็จทั้งเสียงวิจารณ์และยอดขาย
== อ้างอิง ==
กลุ่มดนตรีร็อกสัญชาติอังกฤษ
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2519
เดียมานด้า กาลาส

เดียมานด้า กาลาส (Diamanda Galás) เกิดเมื่อวันที่ 29 สิงหาคม 1955 เป็น นักแต่งเพลง นักร้อง นักเปียโน ศิลปินและ จิตรกร แนวอาวองต์การ์ด ชาวกรีก-อเมริกัน เป็นที่รู้จักในฐานะผู้เชี่ยวขาญด้านเปียโน เช่นเดียวกับเสียงร้องแบบโอเปรา ที่มีความกว้างเสียง 3 ออกเตฟครึ่ง
นักร้องอเมริกัน
บุคคลจากแซนดีเอโก
แฟชันโลลิตา

แฟชั่นโลลิตา ( Lolita fashion) เป็นวัฒนธรรมย่อยแฟชั่นที่มีต้นกำเนิดในประเทศญี่ปุ่น ที่แต่เดิมนั้นได้รับอิทธิพลจากเสื้อผ้าแบบวิกตอเรียน เช่นเดียวกับเครื่องแต่งกายจากยุคโรโกโก แฟชั่นโลลิตายังมีหลายรูปแบบย่อย โดยมีรูปลักษณ์โดยหลักคือ กระโปรงถึงเข่า หรือชุดเดรส เครื่องประดับศีรษะ เสื้อ ชายผ้า ถุงเท้าสูงถึงหัวเข่า รองเท้าส้นสูง
ถึงแม้ว่าต้นกำเนิดของแฟชั่นโลลิตาจะไม่ชัดเจน แต่ก็มีกระแสเกิดขึ้นมาในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 โดยมีตราสินค้าที่มีชื่อเสียงอย่าง พิงก์เฮาส์, มิวก์ และ แองเจลิกพริตตี ได้เริ่มออกขายเสื้อผ้าที่ถือได้ว่าเป็นแบบโลลิตาในปัจจุบัน ในคริสต์ทศวรรษ 1990 แฟชั่นโลลิตาเป็นที่รู้จักมากขึ้น กับวงอย่างมาลิซไมเซอร์ และวงประเภทวิชวลเคอื่น ๆ ที่ได้รับความนิยม วงเหล่านี้แต่งกายแบบนี้ ซึ่งทำให้แฟน ๆ ได้ดัดแปลงชุดแต่งกายเป็นของตัวเอง  โดยแฟชั่นแบบนี้ได้เริ่มแพร่กระจายในเขตคันไซ จนในที่สุดมาถึงโตเกียว และได้รับความนิยมในหมู่วัยรุ่นญี่ปุ่น แฟชั่นโลลิตาได้รับความนิยมมากขึ้นจนสามารถพบเห็นทั่วไปแม้กระทั่งห้างสรรพสินค้าในญี่ปุ่น
== รูปแบบ ==
=== กอธิกโลลิตา ===

เป็นการรวมกันระหว่างแฟชั่นกอธิกกับแฟชั่นโลลิตา มีต้นกำเนิดในปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 ในฮาราจูกุ และมีชื่อเสียงขึ้นมากับวงแนววิชวลเคที่ชื่อ มาลิซไมเซอร์
กอธิกโลลิตา เป็นแฟชั่นที่มีเอกลักษณ์คือการแต่งหน้าและแต่งกายที่ดูมืดหม่น ทาลิปสติกสีแดงและทางตาดำ ใช้อายไลเนอร์สีดำ การแต่งหน้าทาแป้ง ซึ่งถือว่าเป็นรสนิยมที่แย่สำหรับแฟชั่นโลลิตา กอธิกโลลิตามักใช้สีในโทนมืด อย่าง สีดำ สีน้ำเงินเข้ม สีม่วง
สำหรับแนวทางของกอธิกตะวันตก มีการใส่กางเขนอัญมณีและเครื่องหมายทางศาสนาชนิดอื่น และมีเครื่องประดับในแบบกอธิกโลลิตา อาทิ เช่น กระเป๋า กระเป๋าสตางค์ ที่มักมีรูปร่างเป็น ค้างคาว โลงศพ และไม้กางเขนที่มีหุ่นพระเยซูตรึงอยู่
===สวีตโลลิตา===

ได้รับอิทธิพลอย่างมากจากสไตล์โรโกโก เช่นเดียวกับการแต่งกายแบบสมัยวิกตอเรียและเอ็ดเวิร์ด โดยมุ่งไปในรูปแบบเด็ก ๆ และแฟนตาซี โดยสวีตโลลิตาจะมีรูปแบบแบบโลลิตาทั่วไป โดยใช้สีโทนสว่างกว่าและการออกแบบให้เหมือนดูเด็ก การแต่งหน้า โดยมากจะใช้สีชมพู สีพีช สีมุก
เสื้อผ้า จะใช้สีในโทนพาสเทิล โทนผลไม้ (เชอร์รี สตอร์เบอร์รี หรือผลไม้หวานอื่นๆ) ใช้ลูกไม้แบบดอกไม้ (กุหลาบ แจสมิน ลิลี เชอร์รีบลอสสัม) ใช้โบว์ หรือในธีมสัตว์น่ารักอย่าง แมว กระต่าย ลูกสุนัข และโบว์ที่เน้นให้เกิดความน่ารัก ธีมที่ได้รับความนิยมในสวีตโลลิตา ได้มาจากอลิซท่องแดนมหัศจรรย์ (อลิซอินวันเดอร์แลนด์) นิทานคลาสสิก ส่วนอัญมณีมักมีการสะท้อนในแบบธีมแฟนตาซี กระเป๋าและกระเป๋าสตางค์ทำให้มีรูปแบบคล้ายของเจ้าหญิง และมักมีรูปร่างอย่าง สตอเบอร์รี มงกุฎ หัวใจ เป็นต้น
== อ้างอิง ==
แฟชั่น
วัฒนธรรมย่อย
วัฒนธรรมญี่ปุ่น
ประวัติศาสตร์แฟชั่น
คาชิวะ

คาชิวะ  เป็นนครศูนย์กลางในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2497 จากการควบรวมหมู่บ้านโดยรอบสถานีรถไฟซึ่งปัจจุบันกลายเป็นบริเวณศูนย์กลางของเมือง ในปี พ.ศ. 2553 มีจำนวนประชากรประมาณ 397,871 คน มีพื้นที่ทั้งสิ้น 114.90 ตารางกิโลเมตร
== ภูมิศาสตร์ ==
คาชิวะตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัดชิบะ
=== เทศบาลข้างเคียง ===
มัตสึโดะ
อาบิโกะ
คามางายะ
โนดะ
นางาเรยามะ
โทริเดะ
โมริยะ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ 
เว็บไซต์สมาคมความสัมพันธ์ระหว่างประเทศคาชิวะ (KIRA)
คาชิวะ
นางาโนะ (เมือง)

นางาโนะ  เป็นเมืองหลวงของจังหวัดนางาโนะ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด ใกล้กับนครชิกูมะและแม่น้ำไซ ในปี พ.ศ. 2549 มีจำนวนประชากรประมาณ 378,059 คน มีพื้นที่ทั้งสิ้น 737.86 ตารางกิโลเมตร
นางาโนะเคยเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวในปี 1998
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ 
ศูนย์การประชุมและผู้ติดต่อ 
Nagano 2005 Special เว็บไซต์ทางการกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว
บริษัทรถไฟฟ้านางาโนะ 
 
นางาโนะ
โลเป ซาเรียล

โลเป ซาเรียล (Lope Sarreal) อดีตโปรโมเตอร์และผู้จัดการมวยสากลอาชีพชาวฟิลิปปินส์ที่มีชื่อเสียงโด่งดังในอดีต ซาเรียลเกิดเมื่อวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 1905 ที่อีมัส คาวิท ประเทศฟิลิปปินส์
ได้ชื่อว่าเป็นโปรโมเตอร์ที่ทรงอิทธิพลอย่างมากโดยเฉพาะในแวดวงมวยสากลอาชีพในทวีปเอเชียในยุคทศวรรษที่ 50 จนถึงต้นทศวรรษที่ 70 ทั้งในประเทศฟิลิปปินส์เอง, ประเทศไทย, ประเทศเกาหลีใต้, ประเทศญี่ปุ่น มีนักมวยที่ได้รับการปลุกปั้นสนับสนุนให้เป็นแชมป์โลกมากถึง 22 คน ทั้งนักมวยฟิลิปปินส์และนักมวยต่างชาติ เช่น แฟลช อีลอร์เด้, แสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์, ริคาร์โด อาร์เรรอนโด, มาซาโอะ โอบะ เป็นต้น โดยเฉพาะกับ แฟลช อีลอร์เด้ ซาเรียลยังมีศักดิ์เป็นบิดาบุญธรรมและเป็นพ่อตาอีกด้วย
ด้วยความที่เป็นบุคคลทรงอิทธิพลในวงการมวย จึงได้รับการกล่าวขานว่าเป็น "The Grand Old Man of Philippine Boxing" โดยที่ชาวฟิลิปิปินส์เรียกขานในชื่อเล่นว่า "ป๊ะป๋า" (Papa) แต่สำหรับในแวดวงมวยของไทยแล้ว แฟนมวยชาวไทยและสื่อมวลชนให้ฉายาว่า "เฒ่าปีศาจ" หรือ "ปีศาจผมขาว" จากเล่ห์เหลี่ยมและความจัดจ้านในการทำธุรกิจมวย
โลเป ซาเรียล ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1995
== อ้างอิง ==
Lope Sarreal
โปรโมเตอร์มวยชาวฟิลิปปินส์
ชาวฟิลิปปินส์
บุคคลจากจังหวัดคาวีเต
สุพล พัวศิริรักษ์

สุพล พัวศิริรักษ์  เกิดเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2524 อดีตนักร้องนำวง พาย นักจัดรายการ และพิธีกรชาวไทย จบชั้นมัธยมจากโรงเรียนอัสสัมชัญ จบปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ คณะนิเทศศาสตร์
==ผลงานเพลง==
===อัลบั้ม===
==== ซิงเกิล ====
ตัวละครลับ (Secret Crush)
ฉันไม่รู้
ทรมานตัวเอง
เพราะเธอ feat. ปนัดดา เรืองวุฒิ
หลอก (Fools)
ไร้สถานะ
เท่าไหร่ก็ไม่พอ
==== Happy Hours (2012) ====
อยากให้โลกแคบลง
ส่วนที่หาย
จิตใต้สำนึก
อย่าขัดขืน
จุดประสงค์เรื่องเดียว
รักของฉันคือเธอ
คำที่ไม่มีในโลก
ถ้าเขายังสำคัญ
ตามสบาย
บุคคลสำคัญ
==== Good Afternoon (2010) ====
ตอบได้ไหมว่า...ได้ไหม
ไม่ธรรมดา
ต่างคนต่างเหนื่อย
กอดตัวเอง
แสนล้านนาที
นัก(แอบ)รัก
ให้ตอบว่ายังไง
วันนี้ วันสุดท้าย
เรื่องเดียวที่ขาดหาย
บรรยากาศ
==== Very Bell (2009) ====
หนึ่งความเหงาบนดาวเคราะห์
ปากไม่ดี
รักยาก ลืมยาก
หยุดความคิดไม่ได้
หา
ถ้าในโลกนี้ไม่มี...
ก็พอ
ผิดไหม
ก้อนหินก้อนนั้น
อยากให้รับไว้
ไม่ว่าชีวิตของเธอเป็นแบบไหน
จากวันที่เธอไม่อยู่
เธอก็รู้
==== Sleepless Society 3 By Narongvit One Night Stand (2008) ====
หยุดความคิดไม่ได้
รักยากลืมยาก
==== D.I.Y by Narongvit ====
หา
ถ้าในโลกนี้ไม่มี...
==== Left & Right The Celebration Album (2007) ====
ก็พอ
==== Gift (2006) ====
ก้อนหินก้อนนั้น
ผิดไหม
===ซิงเกิล===
ฉันไม่รู้ (14 กุมภาพันธ์ 2560)
ทรมานตัวเอง (30 มกราคม 2561)
หลอก (1 เมษายน 2562)
เธอทำให้ฉันไม่มีแฟน Feat. มิน พีชญา (26 กุมภาพันธ์ 2563)
ไร้สถานะ (14 เมษายน 2563)
เท่าไหร่ก็ไม่พอ (30 มิถุนายน 2565)
=== เพลงประกอบละคร ===
ขอแค่มีเธอ (ละคร นายร้อยสอยดาว) ช่อง 7
ไม่อยากจะคิด (ละคร หวานใจกับนายจอมหยิ่ง) ช่อง 3
ไม่เปลี่ยนแปลง (ละคร จงกลกิ่งเทียน) ช่อง 3
เป็นต่อ (ซิตคอม เป็นต่อ NEW SEASON) ช่อง ONE HD
บินเอย (ละคร ปีกทอง) ช่องจีเอ็มเอ็ม 25
=== บทเพลงเฉลิมพระเกียรติ ===
ปี (2012)
แม่ของคนไทย (บทเพลงเฉลิมพระเกียรติพระราชินี 80 พรรษา) - ร้องร่วมกับเหล่าศิลปิน GMM (ตู่ นันทิดา แก้วบัวสาย, ใหม่ เจริญปุระ, นัท มีเรีย, บี้ สุกฤษฎิ์ วิเศษแก้ว, ไอซ์ ศรัณยู วินัยพานิช, พล พลพล พลกองเส็ง, เป๊ก ผลิตโชค อายนบุตร, เบล สุพล พัวศิริรักษ์, แบงค์ ปรีติ บารมีอนันต์, น้ำชา ชีรณัฐ ยูสานนท์, เต้น นรารักษ์ ใจบำรุง, เตชินท์ ชยุติ, กัน นภัทร อินทร์ใจเอื้อ, แก้ม วิชญาณี เปียกลิ่น, รุจ ศุภรุจ เตชะตานนท์ (ค่ายมิวสิกมูฟเอนเตอร์เทนเมนต์), สิงโต สิงหรัตน์ จันทร์ภักดี, ตูมตาม ยุทธนา เปื้องกลาง, มัดหมี่ พิมดาว พานิชสมัย, โดม จารุวัฒน์ เชี่ยวอร่าม, แกงส้ม ธนทัต ชัยอรรถ, พินต้า ณัฐนิช รัตนเสรีเกียรติ)
ปี (2015)
พระผู้สร้างรอยยิ้ม (เฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ) / เบล สุพล พัวศิริรักษ์
== ผลงานดีเจ ==
DJ คลื่น chill 89 (ช่วงเวลา 13.00 - 15.00 น. ทุกวันจันทร์ - ศุกร์)
== ผลงานพิธีกร ==
รายการ ถ่ายเรี่ยราด ทุกวันอังคาร 18.00 น. LINE TV (เริ่มวันอังคารที่ 27 มีนาคม 2561)
รายการ ถ่ายเรี่ยราด Take2 ทุกวันอาทิตย์ 10.30 น. ช่อง 9 (เริ่มวันอาทิตย์ที่ 3 มีนาคม 2562) และแขกรับเชิญ ปองกูล สืบซึ้ง, ปราโมทย์ ปาทาน, ปราชญ์ พงษ์ไชย, ผลิตโชค อายนบุตร, ลุลา
== ผลงานการแสดง ==
ซีรีส์ Yes, I do คอร์สลัด พิสูจน์เลิฟ ทางช่องวัน (รับเชิญ)
== อื่น ๆ ==
Pi (2004)
พิธีกรรายการ Hang Over Thailand 2010
รายการ Hang Over Thailand 2016 Trip1 (GMM25)
นักร้องชายชาวไทย
นักแสดงชายชาวไทย
พิธีกรชาวไทย
บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญ
ลา กัมปาเนลลา

ลากัมปาเนลลา (La campanella, แปลว่า ระฆังใบเล็ก) เป็นชื่อที่ใช้เรียกงานประพันธ์สำหรับบรรเลงเดี่ยวเปียโน ผลงานของฟรันทซ์ ลิสท์ ใน ค.ศ. 1838 โดยนำทำนองมาจากมูฟเมนต์ที่สาม มูฟเมนต์สุดท้ายของไวโอลินคอนแชร์โตหมายเลข 2 ในบันไดเสียง บี ไมเนอร์ ผลงานใน ค.ศ. 1826 ของนิกโกเลาะ ปากานีนี เพิ่มเสียงจากระฆังจิ๋วที่ใช้มือเขย่า
ผลงานชิ้นนี้เดิมเผยแพร่ใน ค.ศ. 1838 เป็นงานชิ้นที่ 3 (เอตูว์ดหมายเลข 3 ในบันไดเสียง เอ แฟลต ไมเนอร์) ในจำนวน 6 ชิ้น จาก Études d'exécution transcendente d'après Paganini หมายเลขแค็ตตาล็อก S. 140  ภายหลังลิสท์ได้ปรับปรุงใหม่เป็นบันไดเสียง จี ชาร์ป ไมเนอร์ (เอตูว์ดหมายเลข 3 ในบันไดเสียง จี ชาร์ป ไมเนอร์) บรรจุอยู่ในกร็องเดตูว์ดของปากานีนี (Grandes études de Paganini) ซึ่งตีพิมพ์เผยแพร่ใน ค.ศ. 1851 หมายเลขแค็ตตาล็อก S. 141
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ผลงานของ ฟรันทซ์ ลิสท์
งานประพันธ์ดนตรีสำหรับเปียโน
สถาบันสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล

สถาบันสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล (Arsenal Football Club Academy) เป็นทีมเยาวชนของสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล ปัจจุบันเล่นในพรีเมียร์ลีกรุ่นเยาวชน ซึ่งเป็นลีกสูงสุดของฟุตบอลเยาวชนในอังกฤษ สโมสรได้ร่วมแข่งในทีมอายุไม่เกิน 18 ปีและอายุไม่เกิน 16 ปี ในลีก แต่สถาบันรับเด็กชายที่อายุ 9 ปีขึ้นไป
ผู้เล่นในรุ่นใหญ่จากทีอายุไม่เกิน 18 ปีบางคนก้ได้เล่นให้กับทีมสำรองของอาร์เซนอล ในปัจจุบันมีโค้ชคือ อดีตกองหลังอาร์เซนอล ที่ชื่อ สตีฟ โบลด์ ขณะที่ทีมที่อายุน้อยกว่ามีโค้ชคือ รอย แมสซีย์และสตีฟ แกตติง ส่วนอดีตกองหลังอาร์เซนอล เลียม เบรดี ดูแลเรื่องการจัดการการพัฒนาเยาวชนห้กับสโมสร โดยมีผู้ช่วยคือ เดวิด คอร์ต
สโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล
สถาบันฟุตบอล
ดิโอลด์กัมทรี

ดิโอลด์กัมทรี (The Old Gum Tree) เป็นโบราณสถานในเกลนเนล นอร์ท ประเทศออสเตรเลีย เมื่อวันที่ 28 ธันวาคม ค.ศ. 1836 ข้าหลวงอังกฤษ จอห์น ฮินด์มาร์ช ได้มีคำประกาศก่อตั้งอาณานิคมเซาท์ออสเตรเลีย ได้มีการจัดพิธีขึ้นทุกปีในวันประกาศดังกล่าว โดยมีผู้ว่าการรัฐคนปัจจุบันอ่านสุนทรพจน์ดั้งเดิมของฮินด์มาร์ช
ต้นไม้ต้นดังกล่าว ซึ่งอาจเป็นไม้ยูคาลิบตัส ได้ยืนต้นตายมานานแล้ว ผิวชั้นนอกที่ผุกร่อนถูกห่อหุ้มด้วยคอนกรีตใน ค.ศ. 1963
== อ้างอิง ==
==  ดูเพิ่ม ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Photo of Proclamation Tree, Adelaide. c1880. 
ประวัติศาสตร์ออสเตรเลีย
กุสตาฟ (จระเข้)

กุสตาฟ (Gustave) เป็นชื่อเรียกของจระเข้เพศผู้ตัวหนึ่ง เป็นจระเข้แม่น้ำไนล์ (Crocodylus niloticus) ที่มีความยาวกว่า 20 ฟุต และหนักถึง 2,000 ปอนด์ ในปี ค.ศ. 2004 นับเป็นจระเข้ที่ได้รับการยืนยันว่ามีขนาดใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยพบเห็นในทวีปแอฟริกา ประมาณว่ากุสตาฟมีอายุถึงกว่า 60 ปีแล้ว
กุสตาฟ มีชื่อเสียงขึ้นมาจากการเป็นจระเข้ที่สังหารและกินคนเป็นอาหาร เชื่อว่ากุสตาฟฆ่าและกินคนไปแล้วกว่า 300 คน ในรอบ 20 ปีที่ผ่านมานี้ นับเป็นสถิติจระเข้กินคนที่มากที่สุด กุสตาฟอาศัยอยู่ในแม่น้ำรูซิซี ทางเหนือของทะเลสาบแทนแกนยิกา ในประเทศบุรุนดี นอกจากนี้แล้วกุสตาฟยังมีพฤติกรรมที่แปลกไปจากจระเข้ตัวอื่น ๆ คือ เมื่อฆ่าคนได้แล้ว ในบางครั้งจะไม่กินแต่จะทิ้งซากไว้อย่างนั้นเฉย ๆ บนฝั่ง
และนอกจากนี้แล้ว กุสตาฟยังเคยมีพยานพบเห็นว่า มันได้โจมตีใส่ฮิปโปโปเตมัสขนาดโตเต็มที่กลางแม่น้ำ ซึ่งนับว่าอุกอาจมาก เพราะโดยธรรรมชาติแล้ว จระเข้จะไม่ทำร้ายฮิปโปโปเตมัส และเป็นฮิปโปโปเตมัสด้วยเองเสียอีกที่อาจกัดและทำร้ายจระเข้ที่ยังมีขนาดไม่โตเต็มที่อีกด้วย
กุสตาฟยังได้รับการกล่าวขานจากผู้คนว่า เป็นจระเข้ที่ฉลาดที่สุด เพราะเนื่องจากว่ามันได้ถูกตามล่าจากนักล่าสัตว์และพวกทหาร มันไม่เคยถูกจับเลยแม้แต่ครั้งเดียว (เว้นแต่จะถูกยิงที่หัว 1 นัดและสีข้างขวา 3 นัดจนเป็นแผลเป็น) มีอยู่เรื่องหนึ่งจากชาวบ้านว่า พวกชาวบ้านได้สร้างกรงขนาดใหญ่และเอาไปวางไว้ที่ริมแม่น้ำเพื่อที่จะจับเจ้ากุสตาฟ โดยใช้แพะเป็นเหยื่อล่อผูกติดเอาไว้กับกรงขังแล้วปล่อยทิ้งไว้ในกลางคืน แต่พอตอนเช้าของวันต่อมากลับปรากฏว่า กรงนั้นได้จมหายไปในแม่น้ำแล้ว เหยื่อเองก็หายไปด้วย
แต่อย่างไรก็ตามนับตั้งแต่เหตุการณ์นั้น ไม่มีใครเห็นเจ้ากุสตาฟอีกเลย ทุกคนเชื่อกันว่า มันได้ไปหากินในแม่น้ำของป่าลึก เพื่อหนีจากการตามล่าของพวกนักล่าสัตว์และพวกทหาร ปัจจุบันยังเชื่อกันอีกว่า กุสตาฟยังมีชีวิตอยู่ และมีอายุมากราว ๆ ประมาณ 70-100 ปี
== ในวัฒนธรรม ==
เรื่องราวของกุสตาฟได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ฮอลลีวู้ดเรื่อง Primeval (โคตรเคี่ยมสะพรึงโลก) ออกฉาย 5 เมษายน เมื่อปี ค.ศ. 2007 
== อ้างอิง ==
จระเข้ที่มีชื่อเสียง
สัตว์กินคน
เอ็มวี ทอร์ เน็กซัส

เอ็มวี ทอร์ เน็กซัส เป็นเรือสินค้าชนิดเทกองอเนกประสงค์ของไทย ที่ลูกเรือถูกกลุ่มคนร้ายคาดว่าเป็นโจรสลัดโซมาเลียจับเป็นตัวประกัน
วันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2553 สำนักข่าวรอยเตอร์รายงานข้อมูลจากโครงการช่วยเหลือนักเดินเรือประจำภูมิภาคแอฟริกาตะวันออก (เอสเอพี) ว่า ลูกเรือ 27 คนของเรือลำดังกล่าวถูกคนร้ายคาดว่าเป็นโจรสลัดโซมาเลีย 12 คน จับเป็นตัวประกัน โดยผู้อำนวยการเอสเอพี แอนดรูว์ มาวังกูรา เปิดเผยว่า เรือลำดังกล่าวถูกเข้ายึดห่างจากซาลาลาห์ ประเทศโอมาน ไปทางตะวันออก 350 กิโลเมตร ขณะมุ่งหน้าออกจากสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์กำลังเดินทางไปยังบังกลาเทศ
เอ็มวี ทอร์ เน็กซัส เป็นเรือสินค้าชนิดเทกองอเนกประสงค์ ต่อขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2532 บรรทุกน้ำหนักสูงสุด 20,377 ตัน เป็นของบริษัทโทรีเซนไทย เอเยนต์ซีส์ จำกัด
โดยก่อนหน้านี้ ในวันที่ 23 ธันวาคม เรือ "เอ็มวี ทอร์ นอติลุส" ได้ถูกโจรสลัดบุกเข้ายึดเรือพร้อมอาวุธเช่นกัน แต่กัปตันได้รับคำแนะนำจากเรือรบหลวงสิมิลันให้ใช้มาตรการป้องกันโจรสลัด โดยการขับเรือโต้คลื่นและส่ายไปมา จนทำให้โจรสลัดไม่สามารถบุกขึ้นเรือได้
== การช่วยเหลือ ==
เรือลำดังกล่าวอยู่ในระหว่างการประสานขอความช่วยเหลือนับตั้งแต่เวลา 13.30 น. ของวันที่ 24 ธันวาคม โดยพลเรือเอกเถกิงศักดิ์ วังแก้ว เสนาธิการทหารเรือ ระบุว่า หมู่เรือปราบปรามโจรสลัด เรือหลวงสิมิลัน ได้ตรวจสอบเรือลำดังกล่าว ซึ่งในวันที่ 26 ธันวาคม มีรายงานว่า ขณะที่เรือหลวงสิมิลันกำลังติดตามเข้าไปช่วยเหลือลูกเรือ ระหว่างทางได้พบกับเรือต้องสงสัยอาจเป็นเรือแม่ของเรือโจรสลัด สามารถใช้เฮลิคอปเตอร์เข้าสกัด และขึ้นเรือตรวจค้นได้สำเร็จ จนได้ข้อมูลของเรือที่หายไป อย่างไรก็ตาม ขณะพยายามเข้าใกล้เรือเพื่อปฏิบัติการ ได้รับวิทยุคำขู่ว่าหากเข้าใกล้ในระยะ 20 ไมล์ จะทำร้ายลูกเรือ ทำให้เรือหลวงสิมิลันรักษาระยะห่างเฝ้าติดตามต่อไป ขณะนี้โจรสลัดกำลังพยายามนำเรือเข้าสู่ประเทศโซมาเลีย คาดว่าน่าจะถึงในวันที่ 30 ธันวาคม เสนาธิการทหารเรือเชื่อว่าโจรสลัดจะนำเรือที่ยึดมาได้เข้าไปอยู่ในพื้นที่ของโจรสลัด แล้วจึงจะมีการเจรจาเรียกค่าไถ่ ซึ่งไม่เคยปรากฏว่าโจรสลัดโซมาเลียจะทำร้ายตัวประกันที่ผ่านมา
วันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2553 กษิต ภิรมย์ รัฐมนตรีกระทรวงการต่างประเทศ กล่าวว่า ได้มีการประสานงานติดต่อกับหลายประเทศ โดยมีทหารเรือบนฝั่งบาห์เรนที่ประสานงานประมาณ 10 นาย ยืนยันว่าจะไม่มีการจู่โจมเรือลำดังกล่าวเพื่อความปลอดภัยของลูกเรือ
เมื่อวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2553 บริษัทโทรีเซนไทย เอเยนต์ซีส์ จำกัด ได้ออกแถลงการณ์ของบริษัท กรณีเรียกร้องเงินค่าไถ่ให้กับเรือทอร์ เน็กซัส โดยมีเนื้อหาระบุว่าขณะนี้ทางบริษัทยังไม่ได้รับการติดต่อจากโจรสลัดแต่อย่างใด โดยทางผู้ช่วยกรรมการผู้จัดการใหญ่ กลุ่มสายงานธุรกิจขนส่งของบริษัท ได้ระบุว่า "บริษัทพร้อมที่จะเข้าสู่กระบวนการเจรจา เพื่อนำลูกเรือและเรือกลับมาอย่างปลอดภัยให้เร็วที่สุด"
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
อ.ศิริชัยนาวา 11
เรือในประเทศไทย