pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เครื่องฉายภาพ

เครื่องฉายภาพ หรือ เครื่องฉายวีดิทัศน์ (video projector) เป็นอุปกรณ์สำหรับฉายภาพจากสัญญาณวิดีโอ ผ่านระบบเลนส์ไปยังฉากรับภาพ โดยใช้ไฟที่สว่างและจ้าในการฉายภาพ โดยเครื่องฉายภาพรุ่นใหม่ สามารถแก้ไข ส่วนโค้งเว้า ความคมชัด ส่วนประกอบของภาพ และอื่น ๆ ด้วยการปรับโดยผู้ใช้เอง เครื่องฉายภาพได้รับการใช้อย่างกว้างขวางในการนำเสนองานในห้องประชุม ห้องเรียน หรือ แม้แต่ใช้เป็นโรงภาพยนตร์ในบ้าน เครื่องฉายภาพจึงกลายเป็นที่นิยมและถูกใช้อย่างกว้างขวาง
เครื่องฉายภาพในปัจจุบัน มีเทคโนโลยีที่ใช้ 3 ชนิด คือ

เครื่องฉายภาพชนิดหลอดรังสีแคโทด (CRT projector) ใช้หลอดรังสีแคโทด จะมีสามหลอดสี คือ สีน้ำเงิน สีเขียว และสีแดง โดยหลอดสีทั้งสามสามารถเลื่อนเพื่อปรับองศาของภาพให้ถูกต้องได้ เครื่องฉายภาพชนิดนี้เป็นชนิดที่เก่าแก่ที่สุด ไม่จำเป็นต้องดูแลรักษามาก แต่ดูไม่สวยงามเพราะเครื่องฉายมีขนาดใหญ่ แต่มีข้อดีคือสามารถฉายภาพให้เป็นภาพขนาดใหญ่ในราคาที่ถูกกว่า
เครื่องฉายภาพชนิดฉายแสงผ่านแผ่นแอลซีดี (LCD projector) เป็นเครื่องฉายภาพที่มีระบบกลไกข้างในที่ไม่ซับซ้อน ทำให้เป็นเครื่องฉายภาพที่ถูกใช้อย่างกว้างขวาง เพราะราคาถูก เครื่องฉายภาพชนิดนี้มีปัญหาด้านการมองเรียกว่า screen door effect หรือ pixilation effect ซึ่งเราจะมองเห็นภาพเป็นจุด เป็นเหลี่ยมขนาดเล็ก และหลอดไฟมีราคาสูง
การฉายภาพบนเครื่องฉายภาพชนิดแอลซีดี ใช้หลอดไฟชนิดเมทัลฮาไลด์ ส่งแสงไปยังปริซึมเพื่อกระจายแสงไปยังแผงซิลิคอนสามสี คือ แดง เขียว น้ำเงิน เพื่อส่งภาพเป็นสัญญาณวิดีโอ เมื่อแสงผ่านแผงซิลิคอนนี้แล้ว แต่ละพิกเซลจะเปิดออกหรือปิดลง เพื่อให้ภาพ ทั้งระดับสีและการไล่สีตามที่ต้องการ สาเหตุที่เราใช้ หลอดเมทัลฮาไลด์เพราะสามารถให้อุณหภูมิของสีและระดับสีที่ถูกต้องที่สุด ทั้งยังสามารถให้ความสว่างของแสงสูงในพื้นที่ที่มีขนาดเล็กได้ เครื่องฉายภาพแอลซีดีรุ่นปัจจุบัน จะมีความสว่างประมาณ 2000-4000 ลูเมน
เครื่องฉายภาพชนิด DLP (DLP projector) ใช้เทคโนโลยีที่ชื่อว่า Digital Light Processor ของ Texas Instrument มีตัวกำเนิดแสงที่เล็กมากเรียกว่า Digital Micromirror Device (DMDs) เครื่องฉายภาพชนิดนี้ทำงานโดยปรกติจะใช้ DMD 2 ตัวจะใช้จานหมุนติดกระจกเพื่อสร้างสี
ปัญหาของเครื่องฉายภาพชนิดนี้คือ Rainbow effect คือผู้ที่ดูภาพที่ฉายไปสีขาว เป็นสีรุ้ง แต่สามารถแก้ปัญหาได้โดยใช้ระบบใหม่ซึ่งใช้ DMD 3 ตัว ความเร็วในการหมุนของจานหมุนติดกระจกที่สูงขึ้น และสามารถให้สีหลักได้อย่างถูกต้อง
แมคคอย ไทเนอร์

อัลเฟรด แมคคอย ไทเนอร์ (Alfred McCoy Tyner, 11 ธันวาคม ค.ศ. 1938 – 6 มีนาคม ค.ศ. 2020) นักเปียโนแจ๊สชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงจากการเป็นนักดนตรีร่วมวงควอร์เททของจอห์น โคลเทรน และผลงานเดี่ยว
แมคคอย ไทเนอร์ เริ่มเล่นดนตรีตั้งแต่อายุ 13 ปี เริ่มอาชีพการแสดงโดยร่วมวงดนตรี Jazztet ของเบนนี กอลสันและอาร์ต ฟาร์มเมอร์ในปี 1960 จากนั้นไปร่วมวงจอห์น โคลเทรน ควอร์เท็ท ระหว่างปี 1961–1965 ไทเนอร์ลาออกจากวงของโคลเทรน เป็นศิลปินเดี่ยว และตั้งวงดนตรีของตัวเอง ตั้งแต่ปี 1966
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
McCoy Tyner Official Homepage
นักเปียโน
นักดนตรีแจ๊สชาวอเมริกัน
ชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา
ศิลปินสังกัดโคลัมเบียเรเคิดส์
ศิลปินสังกัดอีเล็คตร้าเรเคิดส์
ศิลปินสังกัดอิมพัลส์! เรเคิดส์
ศิลปินสังกัดเทลาร์กเรเคิดส์
บุคคลจากฟิลาเดลเฟีย
สาธารณรัฐซาคา (ยาคูเตีย)

ยาคูเตีย (Yakutia; Яку́тия) หรือชื่อทางการว่า สาธารณรัฐซาคา (ยาคูเตีย) (Sakha (Yakutia) Republic; Респу́блика Саха́ (Яку́тия)) เป็นเขตการปกครองของสหพันธรัฐรัสเซีย กินพื้นที่ครึ่งหนึ่งของเขตสหพันธ์ตะวันออกไกล มีพื้นที่ 3,100,000 ตร.กม. (1,200,000 ตร.ไมล์) และมีประชากรน้อยกว่า 1 ล้านคน มีเมืองหลวงคือ ยาคุตสค์
== อ้างอิง ==
ซาคา (ยาคูเตีย)
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2465
สาธารณรัฐซาคา (ยาคูเตีย)
โมมองก้า

โมมองก้า เป็นตัวละครจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง วันพีซ
พลเรือโท โมมองก้า (モモンガ中将, Momonga Chūjō) เป็นหนึ่งในห้าพลเรือโท ที่นำทัพบัสเตอร์คอลในการโจมตีที่เอนิเอสล๊อบบี้ เขาปรากฏตัวอีกครั้งโดยการเป็นตัวแทนของกองทัพเรือเพื่อมาเชิญโบอา แฮนค็อกหนึ่งในเจ็ดเทพโจรสลัดให้ไปรบกับหนวดขาวที่เกาะอเมซอน ลิลี่
== ลักษณะภายนอก ==
โมมองก้าเป็นผู้ชายที่มีทรงผมโมฮอคและไว้หนวด เขาแต่งตัวเหมือนกับทหารเรือทั่วๆไป โดยเขาสวมเสื้อสูทลายแถบแนวตั้งสีน้ำเงินขาวและพาดเสื้อคลุมทหารเรือไว้ที่บ่า เมื่อเทียบโดยทั่วไปแล้วเขาไปคนที่มีความสูงระดับปกติอีกทั้งยังเป็นคนที่หุ่นดีอีกด้วย
== บุคลิก ==
โมมองก้า เป็นคนที่จริงจังมาก มักที่จะปฏิบัติตามหน้าที่ที่ได้รับอย่างเคร่งครัด แต่ถึงขณะนี้ยังไม่รู้ว่าระดับความยุติธรรมของโมมองก้าอยู่ระดับไหน โมมองก้าเป็นคนที่ค่อนข้างใส่ใจลูกน้อง และยังเป็นคนที่ฉลาดอีกด้วย จากการที่สามราถหาวิธีแก้การโจมตีของ โบอา แฮนค็อก ได้ภายในเวลาชั่วอึดใจ
== พลังและความสามารถ ==
จากยศของโมมองก้า ทำให้สามารถคาดเดาได้ว่าโมมองก้านั้นมีความสามรถทั้งทางด้านจิตใจและร่างกายที่แข็งแกร่ง ขณะตอนที่เขารอแฮนค็อกเพื่อพาไปศูนย์บัญชาการใหญ่ เขาจัดการจ้าวแห่งท้องทะเลจากข้างในได้ และยังสามารถปัดป้องพลังจากผลปิศาจของแฮนค็อกโดยการแทงเข้าที่มือตัวเองอีกด้วย ใช้ความเจ็บปวดเพื่อระงับอารมณ์ของตัวเองเพื่อไม่ให้กลายเป็นหิน แฮนค็อกยังพูดอีกว่าเพราะประสบการณ์ทำให้สามารถหลีกเลี่ยงการกลายเป็นหิน โมมองก้าเตือนแฮนค็อกกลับว่าถึงแม้ว่าเขาจะไร้ลูกน้องก็อย่าดูถูกความสามารถของเขานัก
== เกร็ดเล็กน้อย ==
ชื่อของ โมมองก้า รวมไปถึงพลเรือโทที่ปรากฏตัวจากการเรียกของบัสเตอร์คอล นั้นบอกในหนังสือ One Piece Yellow
ชื่อของ โมมองก้า น่าจะมีที่มาจาก กระรอกบินของญี่ปุ่น, Pteromys momonga
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
One Piece Encyclopedia 
== อ้างอิง ==
ตัวละครในวันพีซ
ตัวละครมนุษย์เคลื่อนไหว
ตัวละครที่เป็นพลเรือโท
ตัวละครที่เป็นนักดาบ
ตัวละครชายในอนิเมะและมังงะ
นัมเบอร์วันส์ (อัลบั้มเดสทินีส์ไชลด์)

นัมเบอร์วันส์ (#1’s) คืออัลบั้มเพลงฮิตจากเดสทินีส์ไชลด์ วงดนตรีหญิงล้วนแนวอาร์แอนด์บี ชาวอเมริกัน ซึ่งได้รวมเพลงจากอัลบั้ม เดอะไรติงส์ออนเดอะวอลล์, เซอร์ไวเวอร์, ดิสอิสรีมิกซ์, และ เดสทินีฟูล์ฟิลด์ ของพวกเธอ
อัลบั้มนี้ได้วางจำหน่ายวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2548 ในสหรัฐอเมริกา และอยู่ในอันดับที่ 1 ของชาร์ต บิลบอร์ด 200 และที่ 6 ในชาร์ตอัลบั้มแห่งสหราชอาณาจักร นอกจากนั้นอัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มเพลงฮิตจากวงดนตรีหญิงล้วนที่มียอดขายสูงที่สุด
== รายชื่อเพลง ==
โปรดิวเซอร์เสียงร้อง: บียอนเซ่ โนวส์, LaShawn Daniels, Kevin "She'kspere" Briggs
=== เพลงเพิ่มเติม ===
"Brown Eyes"  (เพลงเพิ่มเติมในต่างประเทศ) 
"So Good"  (เพลงเพิ่มเติมในฉบับประเทศญี่ปุ่น) 
"Nasty Girl"  (เพลงเพิ่มเติมในฉบับประเทศญี่ปุ่น) 
=== ฉบับแผ่นคู่ ===
ฉบับนี้เป็นฉบับที่บรรจุแผ่นจำนวน 2 แผ่น โดยมีซีดีอัลบั้มด้านหนึ่ง (รายชื่อเพลงอยู่ข้างบน) และดีวีดีที่มีมิวสิกวิดีโออื่นๆ :
ไลฟ์อินแอตแลนตา (วิดีโอประชาสัมพันธ์ดีวีดี)
"No, No, No Part 2" (ร่วมกับ Wyclef Jean)
"Say My Name"
"Survivor"
"Bootylicious"
"Independent Women Part I"
"Lose My Breath"
"Soldier" (ร่วมกับที.ไอ.และ ลิล เวย์น)
"Cater 2 U"
This edition's case and liner notes are incorrectly printed as featuring seven music videos on the DVD side, which is believed to be because, member Michelle Williams, does not appear in the video for "No, No, No Part 2".
=== วอลมาร์ตเอกซ์คลูซีฟดีวีดี ===
อัลบั้มนี้ได้วางจำหน่ายในรูปแบบของ 2 แพ็กพิเศษ (Exclusive 2-Pack) ที่วอลมาร์ต ซึ่งมีซีดีและดีวีดีพิเศษที่ใช้ชื่อว่า  "แฟนแพ็ก 2"  ("Fan Pack II")
ดีวีดีพิเศษ :
"Girl"  (การแสดงสด) 
"Cater 2 U"  (การแสดงสด) 
On The Road with Destiny's Child and The Ronald McDonald House
Video Megamix featuring "Lose My Breath"
เคลลี โรว์แลนด์ - "Train on a Track"  (มิวสิกวิดีโอ) 
Michelle Williams - " Do You Know"  (มิวสิกวิดีโอ) 
บียอนเซ่ - " Me, Myself and I"  (มิวสิกวิดีโอ) 
ไลฟ์อินแอตแลนตา  (วิดีโอประชาสัมพันธ์ดีวีดี) 
อัลบั้มในรูปแบบ 2 แพ็กพิเศษ มีวางจำหน่ายที่วอลมาร์ตในเวลาที่จำกัดเท่านั้น
== ชาร์ต ==
== อ้างอิง ==
อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2548
อัลบั้มเพลงของเดสทินีส์ไชลด์
อัลบั้มเพลงภาษาอังกฤษ
อัลบั้มเพลงของค่ายโคลัมเบียเรเคิดส์
อัลบั้มเพลงแนวป็อป
อัลบั้มเพลงแนวอาร์แอนด์บี
อัลบั้มเพลงแนวฮิปฮอป
อัลบั้มเพลงฮิต
โอนิงุโมะ

โอนิงุโมะ เป็นตัวละครจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง วันพีซ
พลเรือโท โอนิงุโมะ (オニグモ中将, Onigumo Chūjō) เป็นหนึ่งในห้าพลเรือโท ที่นำทัพบัสเตอร์คอลในการโจมตีที่เอนิเอสล๊อบบี้
== บุคลิก ==
เขาเป็นคนที่เชื่อมั่นในความยุติธรรมเป็นที่สุด จากตอนที่ทหารพยายามที่จะขัดคำสั่งของโอนิงุโมะที่จะโจมตีเรือลำหนึ่งที่มีทหารบนเรือ 1000 คนเพียงเพื่อที่จะเอาชีวิตของลูฟี่ โอนิงุโมะจึงตัดสินใจที่จะยิงทหารคนดังกล่าวทิ้งทันที โอนิงุโมะเต็มใจยอมเสียสละคนจำนวนหนึ่งเพียงเพื่อจะปราบสิ่งที่ ชั่วร้าย
== พลังและความสามารถ ==
จากยศของโอนิงุโมะ ทำให้โอนิงุโมะสามารถนำทัพเรือเข้าโจมตีตามคำสั่งจากบัสเตอร์คอลได้
=== ผลปิศาจ ===
โอนิงุมะน่าจะมีพลังจากผลปิศาจสายโซอนทำให้เขาสามารถงอกแขนสีดำสามคู่ซึ่งมีลักษณะเหมือนแมงมุมออกมาจากหลังได้ จากแขนแมงมุมรวมกับแขนของเขาเอง ทำให้เขาสามารถใช้ดาบคัทลาสแปดเล่มได้ซึ่งคล้ายกับวิชาหกดาบของมนุษย์ปลาหมึก ฮัจจัง
== เกร็ดเล็กน้อย ==
โอนิงุโมะ (鬼蜘蛛) แปลว่า แมงมุมปิศาจ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
One Piece Encyclopedia 
== อ้างอิง ==
ตัวละครในวันพีซ
ตัวละครมนุษย์เคลื่อนไหว
ตัวละครที่เป็นพลเรือโท
ตัวละครที่เป็นนักดาบ
ตัวละครชายในอนิเมะและมังงะ
นิวัฒน์ ศรีสวัสดิ์

นิวัฒน์ ศรีสวัสดิ์  เกิดวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2490 เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวไทย เคยเป็นผู้ยิงประตูให้ทีมชาติไทยสูงสุดกับจำนวนประตู 55 ประตู จนได้รับฉายาว่า สิงห์สนามศุภ
== ประวัติ ==
นิวัตน์ ศรีสวัสดิ์ เกิดที่จังหวัดพิษณุโลก เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2490 นิวัฒน์เริ่มเล่นฟุตบอลมาตั้งแต่ระดับชั้นประถมศึกษา ในตำแหน่งผู้รักษาประตูในทีมของโรงเรียนจ่าการบุญ ภายหลังเปลี่ยนมาเล่นเป็นศูษย์หน้าตอนเข้าโรงเรียนพิษณุโลกพิทยาคุม จนทำให้พาทีมครองแชมป์รุ่นจิ๋วของจังหวัดได้ 3 ปีซ้อน กระทั่งปี พ.ศ. 2507 ซึ่งขณะนั้นนิวัฒน์มีอายุได้ 17 ปี ได้เข้ามาศึกษาต่อในกรุงเทพฯ และศึกษาที่โรงเรียนพลานามัย (ปัจจุบันคือ สถาบันการพลศึกษา) ลงเล่นในรายการฟุตบอลระดับอุดมศึกษา ปีถัดมา พ.ศ. 2508 ทางวิทยาลัยพลศึกษางดส่งทีมเข้าแข่งขัน นิวัฒน์จึงย้ายไปเล่นให้กับทีมของโรงเรียนปานะพันธุ์ สถาบันลูกหนังอันเลื่องชื่อแห่งวงการขาสั้นในเมืองไทย และสร้างชื่อเสียงเป็นที่รู้จักในวงการลูกหนังขาสั้น ก่อนจะเล่นในสโมสรราชวิถี สโมสรการท่าเรือไทยและทีมชาติไทย ระหว่างปี พ.ศ. 2509 - พ.ศ. 2522 โดยมีครูสอนฟุตบอลคือ  นายเดือน ดารา (เหงียน วัน เดื๊อก) อดีตดารานักเตะทีมชาติเวียดนามใต้ก่อนโอนสัญชาติเป็นไทย และ อ.สำเริง ไชยยงค์ ปรมาจารย์ลูกหนัง
นิวัฒน์ เป็นหนึ่งในขุนพลนักเตะตัวหลักของทีมชาติไทยที่ได้ผ่านเข้าไปเล่นฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1968 รอบสุดท้ายที่ประเทศเม็กซิโก
== เกียรติประวัติ ==
=== ทีมชาติไทย ===
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ ครั้งที่ 12 ปี พ.ศ. 2522 : ชนะเลิศ
==อ้างอิง==
นักฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1968
นักฟุตบอลโอลิมปิกทีมชาติไทย
กองหน้าฟุตบอล
บุคคลจากจังหวัดพิษณุโลก
ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลการท่าเรือ
โดเบอร์แมน (วันพีซ)

โดเบอร์แมน เป็นตัวละครจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง วันพีซ
พลเรือโท โดเบอร์แมน (ドーベルマン中将 Dōberuman Chūjō) เป็นหนึ่งในห้าพลเรือโท ที่นำทัพบัสเตอร์คอลในการโจมตีที่เอนิเอสล๊อบบี้
== ลักษณะภายนอก ==
โดเบอร์แมน มีรอยแผลเป็นรูปกากบาทเต็มหน้าและคอ เสื้อคลุมทหารเรือของเขามีสีแดง
== เกร็ดเล็กน้อย ==
ชื่อของ โดเบอร์แมน รวมไปถึงพลเรือโทที่ปรากฏตัวจากการเรียกของบัสเตอร์คอล นั้นบอกในหนังสือ One Piece Yellow
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
One Piece Encyclopedia 
ตัวละครในวันพีซ
ตัวละครมนุษย์เคลื่อนไหว
ตัวละครที่เป็นพลเรือโท
ตัวละครชายในอนิเมะและมังงะ
วรวุธ ศรีมะฆะ

วรวุธ ศรีมะฆะ  เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวไทยในตำแหน่งกองหน้า และเป็นผู้ฝึกสอนกีฬาฟุตบอลชาวไทย  ปัจจุบันเป็นผู้อำนวยการฝ่ายเทคนิค และ ผู้จัดการทีมให้กับโปลิศ เทโร
วรวุฒิทำประตูในนามทีมชาติไทยไปทั้งสิ้น 29 ประตู และเขาเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนที่พาทีมชาติไทย ยู-23 คว้าแชมป์ซีเกมส์ 2017 โดยเขาเรียนจบโค้ชโปรไลเซนส์ของสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งเอเชีย
== เกียรติประวัติ ==
=== ทีมชาติ ===
ซีเกมส์ Med 1.png ชนะเลิศ; 1995, 1997, 1999 / Med 2.png รองชนะเลิศ; 1991
อาเซียนฟุตบอลแชมเปียนชิพ 16px ชนะเลิศ; 1996, 2000, 2002
เอเชียนเกมส์ อันดับที่ 4; 1998
คิงส์คัพ 16px ชนะเลิศ; 1994, 2000
=== สโมสร ===
ธนาคารกสิกรไทย
เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 16px ชนะเลิศ; 1994, 1995
ไทยพรีเมียร์ลีก 16px ชนะเลิศ; 1991, 1992, 1993, 1995
ควีนส์คัพ 16px ชนะเลิศ; 1994, 1995
อัฟโรเอเชียน คลับ แชมเปียนส์ชิพ 16px ชนะเลิศ; 1994
บีอีซี เทโรศาสน
เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก รองชนะเลิศ; 2002
ไทยพรีเมียร์ลีก 16px ชนะเลิศ; 2000, 2001
ชลบุรี เอฟซี
ไทยพรีเมียร์ลีก 16px ชนะเลิศ; 2007
=== รางวัลส่วนตัว ===
ดาวซัลโวไทยลีกประจำฤดูกาล ; 1997, 2001-02
ผู้ยิงแฮตทริกได้ในนัดชิงชนะเลิศอาเซียนฟุตบอลแชมเปียนชิพ 2000
== การทำประตูในทีมชาติชุดใหญ่ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากจังหวัดสงขลา‎
นักฟุตบอลชาวไทย
กองหน้าฟุตบอล
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลธนาคารกสิกรไทย
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลโปลิศ เทโร
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบิ่ญดิ่ญ
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลกลันตัน
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลชลบุรี
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลคัสตอม ยูไนเต็ด
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบีบีซียู
ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวไทย
บุคคลจากโรงเรียนมหาวชิราวุธ จังหวัดสงขลา
บุคคลจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย
ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลปทุมธานี ยูไนเต็ด
ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลสงขลา ยูไนเต็ด
ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลสุพรรณบุรี
ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลคัสตอม ลาดกระบัง ยูไนเต็ด
ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลศรีสะเกษ
เหตุเครื่องบินชนกันที่ท่าอากาศยานมาดริด-บาราฆัส พ.ศ. 2549

อุบัติเหตุเครื่องบินการบินไทยเฉี่ยวชนกับเครื่องบินแอร์ฟรานซ์ที่มาดริด พ.ศ. 2549 เกิดขึ้นที่ท่าอากาศยานนานาชาติมาดริดบาราคัส (Madrid Barajas International airport) กรุงมาดริด, ประเทศสเปน เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 เวลา 11.30 น. ตามเวลาในประเทศสเปน ขณะเกิดเหตุกัปตัน อายุ 58 ปี นักบินผู้ช่วยอายุ 34 ปี  เมื่อเครื่องบินโบอิง 747-400 ของการบินไทย หมายเลขทะเบียน HS-TGY เที่ยวบินที่ TG-943 ซึ่งมีผู้โดยสาร 310 คน ลูกเรือ 20 คน เส้นทางมาดริด-โรมขณะกำลังวิ่งอยู่บนทางวิ่งเพื่อเคลื่อนไปยังรันเวย์เพื่อทำการบินขึ้นปลายทาง ท่าอากาศยานเลโอนาร์โด ดา วินชี-ฟีอูมีชีโน เมืองโรม ประเทศอิตาลีนั้น ส่วนปลายปีกด้านขวาของเครื่องบิน HS-TGY ได้เฉี่ยวชนกับส่วนหางของเครื่องบิน Embraer ERJ-135ของสายการบินแอร์ฟรานซ์ ที่จอดอยู่ โดยมี กัปตัน (ขณะเกิดเหตุอายุ 42 ปี) ผู้ช่วยนักบินและพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินอยู่บนเครื่องรวม 3 คนทำให้ส่วนหางของเครื่อง ERJ-135 และปลายปีกของ 747-400 เสียหาย  ต้องจอดซ่อมที่มาดริดนาน 1 วันและทำการบินกลับตามปกติ โดยออกเดินทางไปโรมวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 มาถึงที่ท่าอากาศยานดอนเมือง, กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย วันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 ในเวลา 06.45 ทำการซ่อมที่โรงซ่อมเครื่องบิน ท่าอากาศยานดอนเมือง อุบัติเหตุครั้งนี้ไม่มีผู้ได้รับบาดเจ็บหรือเสียชีวิต
ไฟล์:Omnjh595800147_1970.jpg|TG943 HS-TGY หลังเกิดอุบัติเหตุที่มาดริด
ไฟล์:Boeing 747-4D7, Thai Airways International AN0876561.jpg|HS-TGY ก่อนเกิดอุบัติเหตุ
ไฟล์:Air France (Regional Airlines) Embraer EMB-135ER (ERJ-135ER) Airwim-1.jpg|เครื่องบินสายการบินฝรั่งเศสทะเบียน Embraer ERJ-135 ลำที่เกิดอุบัติเหตุ
ไฟล์:1153039588lnrpuh 6665.jpg|เครื่องบินสายการบินฝรั่งเศสทะเบียน Embraer ERJ-135 ที่ได้รับความเสียหาย
ไฟล์:11530395817eiwul 716.jpg|TG943 HS-TGY หลังเกิดอุบัติเหตุที่มาดริด
ไฟล์:Avc 00007248 4635.jpg|เครื่องบินสายการบินแอร์ฟรานซ์  ฝรั่งเศส  ทะเบียน Embraer ERJ-135 ที่ได้รับความเสียหาย
ไฟล์:Avc 00007249 4007.jpg|TG943 HS-TGY หลังเกิดอุบัติเหตุที่มาดริด
==อ้างอิง==
อุบัติเหตุทางการบินในประเทศสเปน
อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นกับการบินไทย
อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นกับแอร์ฟรานซ์
อุบัติเหตุทางการบินในปี พ.ศ. 2549
อุบัติเหตุของเครื่องบินโบอิง 747
มาดริด
ศิลปะสเปน

ประเทศสเปน
ศิลปะในประเทศสเปนมีประวัติยาวนานนับแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ โดยมนุษย์กลุ่มดังกล่าวอาศัยอยู่ที่คาบสมุทรสเปน และในเวลาต่อมา อิทธิพลจากชาวฟินิเชีย-พิวนิก ชาวกรีก ชาวโรมัน และชนเผ่าเจอร์แมนิกโดยส่วนมากเป็นชาววิซิกอท และจักรวรรดิไบแซนไทน์ ก็ได้ส่งอิทธิพลต่อศิลปะสเปนในช่วงยุคกลางและต่อเนื่องมาถึงปัจจุบัน
ในสเปนยุคโบราณ หรือที่รู้จักกันในชื่อฮิสปาเนียนั้น ความร่ำรวยของวัฒนธรรมทางตะวันออก (ซึ่งได้รับอิทธิพลจากชาวตาร์ตาร์และชาวไอบีเรีย) และวัฒนธรรมทางเหนือ (ซึ่งได้รับอิทธิพลจากชาวเคลต์ทางเหนือขึ้นไป) เป็นสองปัจจัยหลักที่ทำให้เกิดความลึกซึ้งทางศิลปะในคาบสมุทรไอบีเรีย ชาวฟินิเชียและชาวพิวนิก และการมาถึงของชาวกรีก ก็ได้ส่งอิทธิพลอย่างเห็นได้ชัดแก่อิเบเรียในเวลาต่อมาเช่นกัน
ความร่ำรวยทางวัฒนธรรมของสเปนได้ถึงจุดสูงสุดในช่วงศตวรรษทองของสเปน (ระหว่างช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 17) โดยเน้นที่ตัวบุคคลในภาพเขียน เช่น งานของดิเอโก เบลัซเกซ, เอลเกรโก ในงานวรรณกรรม ฟรันซิสโก เด เกเบโด, ลุยส์ เด กองโกรา ฯลฯ ความร่ำรวยทางวัฒนธรรมซึ่งหลั่งไหลออกมายังภาพเขียน ประติมากรรมและสถาปัตยกรรมนี้นอกเหนือจากจะพบได้ตามจัตุรัสและถนนหนทางในเมืองต่าง ๆ ของสเปนแล้ว ยังเป็นผลที่เกิดขึ้นอย่างแน่นอนจากการอยู่ร่วมกันระหว่างชาวสเปนคริสต์ (ลูกหลานชาววิซิกอท) กับชาวมุสลิม ซึ่งได้ให้ความร่ำรวยทางศิลปะแก่สเปนเป็นอย่างมากในช่วงศตวรรษที่เข้ามามีอำนาจในสเปน
ศิลปะ
ทามะ (แมว)

ทามะ (; 29 เมษายน ค.ศ. 1999 – 22 มิถุนายน ค.ศ. 2015) เป็นแมวสามสีเพศเมียซึ่งเป็นนายสถานีรถไฟของสถานีคิชิ เมืองคิโนกาวะ จังหวัดวากายามะ ประเทศญี่ปุ่น
เดือนเมษายน ค.ศ. 2006 บริษัทรถไฟฟ้าวากายามะได้ปรับปรุงสถานีทั้งหมดบนเส้นทางสายคิชิกาวะจากแบบที่ใช้คนควบคุม เป็นแบบที่ไม่ต้องใช้คนควบคุม เพื่อลดค่าใช้จ่าย นายสถานีของสถานีรถไฟเหล่านี้จะเลือกมาจากลูกจ้างของธุรกิจท้องถิ่นที่อยู่ใกล้เคียงกับสถานีนั้น ๆ สำหรับสถานีคิชิ ผู้ได้รับเลือกเป็นนายสถานีคือ โทชิโกะ โคยามะ เจ้าของร้านขายของชำที่อยู่ใกล้เคียง โคยามะได้เลี้ยงแมวทามะเอาไว้ รวมถึงแมวจรจัดอื่น ๆ อีกหลายตัว โดยไปให้ข้าวพวกมันกินที่บริเวณสถานี
เดือนมกราคม ค.ศ. 2007 บริษัทเดินรถไฟได้ประกาศให้ทามะ เป็นนายสถานีรถไฟอย่างเป็นทางการ ในฐานะนายสถานี หน้าที่ของทามะคือการต้อนรับผู้โดยสาร ตำแหน่งนี้มาพร้อมกับหมวกประจำตำแหน่งนายสถานี ทามะได้รับเงินเดือนเป็นอาหารแมวจากบริษัทรถไฟโดยไม่เสียค่าใช้จ่าย
ผลจากการประกาศแต่งตั้งทามะ ทำให้อัตราการโดยสารรถไฟเพิ่มขึ้นทันที 17% เมื่อเปรียบเทียบกับเดือนมกราคม ค.ศ. 2006 เมื่อถึงเดือนมีนาคม ค.ศ. 2007 อัตราการโดยสารรถไฟก็ยังสูงกว่าช่วงเดียวกันของปีก่อนถึง 10% ผลจากการศึกษาประมาณว่า ชุมชนโดยรอบสถานีรถไฟของทามะมีเงินหมุนเวียนเพิ่มขึ้น 1,100 ล้านเยน  ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2008 ทามะได้รับการเลื่อนขั้นให้เป็น "ซูเปอร์นายสถานีรถไฟ" (super station master) ในงานเฉลิมฉลองครบรอบปี โดยมีประธานบริษัทเดินรถไฟและนายกเทศมนตรีมาร่วมงาน ผลจากการเลื่อนขั้นครั้งนี้ทำให้ทามะได้เป็น "ผู้หญิงเพียงคนเดียวในตำแหน่งบริหาร" ของบริษัทเดินรถไฟแห่งนั้น ตำแหน่งใหม่นี้มี "สำนักงาน" ประจำด้วย โดยดัดแปลงจากห้องจำหน่ายตั๋ว และติดตั้งถาดทรายแมวเอาไว้ จากนั้นต่อมาในเดือนมกราคม ค.ศ. 2014 ทามะก็ได้รับการเลื่อนขั้นเป็น "อุลตร้านายสถานีรถไฟ" (ultra station master) ส่วนตำแหน่งเดิม "ซูเปอร์นายสถานีรถไฟ" นิตามะที่ประจำอยู่สถานีอิดากิโซะเป็นผู้รับช่วงต่อแทน
ทีมงานของทามะประกอบด้วยผู้ช่วยนายสถานีสองตัว คือ จิบิ (เกิด 12 พฤษภาคม ค.ศ. 2000) และ มีโกะ (เกิด 3 ตุลาคม ค.ศ. 1998) ทามะได้ปรากฏตัวในสารคดีเกี่ยวกับแมว ชื่อ La Voie du chat ในภาษาฝรั่งเศส และ Katzenlektionen ในภาษาเยอรมัน สร้างโดยนักสร้างภาพยนตร์ชาวอิตาลี Myriam Tonelotto, ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ยุโรป ARTE ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2009
เส้นทางรถไฟสายคิชิกะวะได้ประกาศเปิดตัวตู้ขบวนใหม่ ชื่อ "ทามาเด็นชะ" (รถไฟของทามะ) ซึ่งตกแต่งเป็นลวดลายการ์ตูนเกี่ยวกับทามะทั้งขบวน เริ่มเปิดให้บริการในฤดูใบไม้ผลิ ปี ค.ศ. 2009
เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2015 ทามะต้องหยุดพักงานรักษาตัวเนื่องจากมีอาการโพรงจมูกอักเสบ และต่อมาในวันที่ 22 มิถุนายนปีเดียวกัน ทามะก็เสียชีวิตลงด้วยภาวะหัวใจล้มเหลวเฉียบพลัน รวมอายุได้ 16 ปี (เทียบเท่ากับคนอายุ 80 ปี)
ในปี ค.ศ. 2017 กูเกิล ดูเดิลได้ฉลองวันเกิดครบรอบ 18 ปีให้แก่ทามะ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Wakayama Electric Railway Company Limited 
Kishigawa Line Blog  
แมวที่มีชื่อเสียง
แมวในประเทศญี่ปุ่น
คาบสมุทรชิเรโตโกะ

คาบสมุทรชิเรโตโกะ  อยู่ที่ด้านตะวันออกสุดของเกาะฮกไกโด ญี่ปุ่น ยื่นออกไปในทะเลโอค็อตสค์ มีช่องแคบเนมูโระกั้นระหว่างคาบสมุทรกับเกาะคูนาชีร์ของรัสเซีย ชื่อชิเรโตโกะมีที่มาจากคำในภาษาไอนุคำว่า sir etok หมายถึง "จุดสุดขอบแผ่นดิน" หรือ "จุดที่แผ่นดินยื่นออกไป" บนคาบสมุทรเป็นที่ตั้งของเมืองราอูซุและชาริ
เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 ในการประชุมคณะกรรมมรดกโลกที่จัดขึ้นที่สาธารณรัฐแอฟริกาใต้ คณะกรรมการได้ประกาศให้คาบสมุทรชิเรโตโกะเป็นมรดกโลก ภายใต้ชื่อ ชิเรโตโกะ และได้รับการขึ้นทะเบียนอย่างเป็นทางการในวันที่ 17 กรกฎาคม ด้วยลักษณะพิเศษของคาบสมุทรแห่งนี้ที่เป็นจุดที่อยู่ทิศใต้สุดในซีกโลกเหนือที่ทะเลจะจับตัวเป็นน้ำแข็งได้โดยปกติ
== ภูมิศาสตร์ ==
บนคาบสมุทรมีกลุ่มภูเขาไฟเรียงตัวตลอดแนวตั้งแต่แหลมชิเรโตโกะที่ปลายสุดของคาบสมุทร ตัวอย่างเช่น ภูเขาชิเรโตโกะ ภูเขาอูนาเบ็ตสึ และภูเขาอิโอ เขตภูเขาไฟนี้มีอนเซ็งอยู่มากมาย อย่างเช่น เซเซกิอนเซ็ง และอิวาโอเบ็ตสึอนเซ็ง เป็นต้น ความหลากหลายของอนเซ็งทำให้คาบสมุทรแห่งนี้เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียง
== พรรณพืชและสัตว์ประจำถิ่น ==
คาบสมุทรชิเรโตโกะเป็นถิ่นของพืชพวกสนและพืชใบกว้างหลายชนิด อย่างเช่น Quercus mongolica สัตว์ที่อาศัยอยู่ในบริเวณนี้ได้แก่ Red Foxes, Amur brown bears,  Sika Deer ที่พบได้มากคือ Sea eagle และตามชายฝั่งจะมีแมวน้ำและ cetaceans
== Conservation efforts ==
ใน พ.ศ. 2507 (1964) พื้นที่ส่วนใหญ่ของคาบสมุทรได้รับการประกาศให้เป็นอุทยานแห่งชาติชิเรโตโกะ เพื่ออนุรักษ์สัตว์ป่าและความงดงามของธรรมชาติอันบริสุทธิ์ในคาบสมุทร นับแต่นั้นบริเวณอุทยานจะมีกฎที่เข้มงวดเพื่ออนุรักษ์ธรรมชาติ และไม่อนุญาตให้เข้าภายในอุทยาน
== อ้างอิง ==
ภูมิศาสตร์จังหวัดฮกไกโด
แหล่งมรดกโลกในประเทศญี่ปุ่น
ชิเรโตโกะ
แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ
กิ่งจังหวัดเนมูโระ
ค่ายมรณะ

ค่ายมรณะ (Extermination camp หรือ Death camp) สร้างโดยนาซีเยอรมนีระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองเพื่อเป็นสถานที่สำหรับสังหารผู้คนเป็นจำนวนล้าน (โดยเฉพาะชาวยิว) อย่างมีระบบ
การพันธุฆาตชาวยิวเป็น “วิธีแก้ปัญหาสุดท้ายของปัญหาชาวยิว” (Die Endlösung der Judenfrage) ของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ความพยายามของนาซีในการกำจัดชาวยิวทั้งหมดมาเรียกรวมกันว่า “การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์” หรือ “The Holocaust”.
== ที่มา ==
ในปี ค.ศ. 1942 ตำรวจที่ตำบลลูบินโอดีโล โกลบ็อกนิก (Odilo Globocnik) ก็สร้างค่ายมรณะแรกขึ้นตามคำสั่งของไฮน์ริช ฮิมม์เลอร์ตามการปฏิบัติการรีนฮาร์ด(Aktion Reinhard) ซึ่งเป็นการปฏิบัติการที่มีจุดมุ่งหมายในการกำจัดชาวยิวจากแผ่นดินเยอรมัน ในระยะแรกร่างของผู้ถูกสังหารก็ถูกฝังในหลุมศพนิรนาม (mass grave) แต่ต่อมาก็เปลี่ยนไปใช้การเผา นักโทษส่วนใหญ่ที่ถูกนำมายังค่ายมรณะเบวเชตซ์, เทรบลิงคา และโซบีบอร์มีโอกาสที่จะมีชีวิตรอดอยู่ไม่เกินสองสามชั่วโมงเมื่อมาถึงค่าย
ค่ายมรณะแรกอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาโดยตรงโดยโอดีโล โกลบ็อกนิก ไม่ใช่องค์การบริหารค่ายกักกันแห่งหน่วยเอ็สเอ็ส (SS-Totenkopfverbände) ที่บริหารค่ายกักกัน เช่น ค่ายกักกันดาเคา (Dachau concentration camp) หรือ ค่ายกักกันราเฟนสบรึค (Ravensbrück concentration camp)
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ค่ายกักกัน
การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์
*
ค่ายกักกันเอาช์วิทซ์

ค่ายกักกันเอาช์วิทซ์ (Konzentrationslager Auschwitz) หรือ ค่ายกักกันเอาช์วิทซ์-เบียร์เคอเนา (Konzentrationslager Auschwitz-Birkenau) เป็นค่ายกักกันและค่ายมรณะที่ใหญ่ที่สุดในบรรดาค่ายกักกันของนาซีเยอรมนีที่ใช้การระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
ชื่อค่ายมาจากเมือง "ออชฟีแยญชิม" (Oświęcim) โดยหลังจากการบุกครองโปแลนด์ ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1939 ออชฟีแยญชิมของโปแลนด์ถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของนาซีเยอรมนีและเปลี่ยนชื่อเป็นเอาช์วิทซ์ (Auschwitz) ซึ่งเป็นชื่อในภาษาเยอรมัน ส่วนเบียร์เคอเนา (Birkenau) เป็นชื่อในภาษาเยอรมันที่แผลงมาจาก "บแชชิงกา" (Brzezinka, ต้นเบิร์ช) ซึ่งเป็นชื่อหมู่บ้านเล็ก ๆ ที่อยู่ห่างไปไม่ไกลนักที่ต่อมาถูกเยอรมนีทำลายเกือบทั้งหมด
รูด็อล์ฟ เฮิส ผู้บัญชาการของค่าย ให้การในการพิจารณาคดีเนือร์นแบร์คว่าประชากรถึงราว 3 ล้านคนเสียชีวิตที่ค่ายกักกันเอาช์วิทซ์ แต่พิพิธภัณฑ์แห่งรัฐเอาช์วิทซ์-เบียร์เคอเนาปรับตัวเลขเป็น 1.1 ล้านคน ประมาณร้อยละ 90 ของผู้ถูกสังหารเป็นชาวยิวจากเกือบทุกประเทศในยุโรป ผู้ประสบชะตากรรมเกือบทั้งหมดถูกสังหารในห้องรมแก๊สโดยใช้แก๊สซือโคลน เบ การเสียชีวิตอื่นมาจากความอดอยาก การบังคับใช้แรงงาน การขาดการดูแลทางสุขภาพ การถูกประหารชีวิตรายคน และ "การทดลองทางแพทย์"ตลอดระยะเวลามีการฆ่าทดลองชาวยิวเป็นจำนวนมาก
ในปี ค.ศ. 1947 เพื่อเป็นการระลึกถึงผู้เสียชีวิต โปแลนด์ก็ก่อตั้งพิพิธภัณฑ์ ณ ที่ตั้งของค่ายกักกันของสองค่าย วันปลดปล่อยค่ายกักกันเมื่อวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 1945 โดยกองทัพโซเวียต เป็นวันที่ระลึกของวันรำลึกฮอโลคอสต์ระหว่างประเทศ (International Holocaust Remembrance Day) ใน ค.ศ. 1979 ยูเนสโกยกให้เป็นแหล่งมรดกโลก
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ค่ายกักกัน
ค่ายมรณะ
ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2483
อาสชวิทซ์
แหล่งมรดกโลกในประเทศโปแลนด์
แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
สิ่งก่อสร้างในประเทศโปแลนด์
สิ่งก่อสร้างในจังหวัดมาวอปอลสกา
ค่ายมรณะแบวแชตส์

ค่ายมรณะแบวแชตส์ (Bełżec extermination camp) เป็นค่ายมรณะแรกที่สร้างขึ้นโดยนาซีเยอรมนีระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองเพื่อสนองจุดประสงค์ของการปฏิบัติการไรน์ฮาร์ท (Aktion Reinhard) ซึ่งเป็นการปฏิบัติการที่มีจุดมุ่งหมายในการกำจัดชาวยิวจากแผ่นดินเยอรมัน ค่ายมรณะแบวแชตส์เปิดทำการในปี ค.ศ. 1942 ตัวค่ายตั้งอยู่ในบริเวณยึดครองโปแลนด์ราวครึ่งไมล์จากสถานีรถไฟแบวแชตส์
ประชากรชาวยิวอย่างน้อย 434,500 คนถูกสังหารที่ค่ายมรณะแบวแชตส์ รวมทั้งชาวโปแลนด์และชาวโรมานีอีกไม่ทราบจำนวน เท่าที่ทราบมีชาวยิวสองคนเท่านั้นที่รอดชีวิตมาได้จากค่ายมรณะนี้ คือ รูดอล์ฟ เรเดอร์ และไคม์ เฮิร์สมัน การที่มีผู้รอดชีวิตเพียงจำนวนจำกัดอาจจะทำให้ไม่เป็นที่ทราบรายละเอียดเกี่ยวกับค่ายนี้มากนักแม้ว่าจะมีผู้ถูกสังหารไปเป็นจำนวนมาก
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ค่ายมรณะ
ค่ายกักกัน
ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2485
แบวแชตส์
การล้างชาติพันธุ์โดยนาซี