pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
พระเจ้าเอ็ดการ์ผู้รักสงบ

พระเจ้าเอ็ดการ์ผู้รักสงบ (Edgar the Peaceful หรือ Edgar the Peaceable) (ราว ค.ศ. 943 หรือ ค.ศ. 944 - ค.ศ. 975) พระมหากษัตริย์อังกฤษในราชวงศ์เวสเซกซ์
พระเจ้าเอ็ดการ์ผู้รักสงบเสด็จพระราชสมภพเมื่อราวปี ค.ศ. 943 หรือปี ค.ศ. 944 ที่เวสเซ็กซ์ ในอังกฤษ เป็นพระราชโอรสพระองค์รองในพระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 1 แห่งอังกฤษและเอลฟ์จิฟูแห่งชาฟท์สบรี ทรงอภิเษกสมรสกับเอเธลฟรีด วูลฟธริธ และเอลฟ์ธรีธทรงราชย์ระหว่างวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 959 จวบจนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 975 ที่วินเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ พระเจ้าเอ็ดการ์ทรงปกครองบริเวณเหนือแม่น้ำเทมส์กับขุนนางของพระองค์กลุ่มหนึ่ง เมื่อพระเจ้าเอ็ดวีเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 959 พระเจ้าเอ็ดการ์ก็ทรงเรียกตัวมุขนายกดันสตัน (ต่อมาเป็นนักบุญดันสตัน) กลับมาจากการลี้ภัยกลับมาและแต่งตั้งให้เป็นมุขนายกแห่งวูสเตอร์และต่อมาเป็นมุขนายกแห่งลอนดอนและในที่สุดอัครมุขนายกแห่งแคนเทอร์เบอรี ดันสตันเมื่อเริ่มแรกไม่ยอมสวมมงกุฏให้พระเจ้าเอ็ดการ์เพราะไม่ยอมรับวิธีดำเนินชีวิตของพระองค์เกี่ยวกับการมีพระสนม เช่นวูลฟธริธ (ต่อมาเป็นนักพรตหญิงที่วิลตัน) ซึ่งได้ให้กําเนิดพระราชธิดานอกสมรส อีดจิธ แต่ดันสตันก็เป็นที่ปรึกษาที่พระเจ้าเอ็ดการ์ไว้วางพระทัยตลอดรัชสมัย
รัชสมัยของพระเจ้าเอ็ดการ์เป็นรัชสมัยที่บ้านเมืองมีความสงบสุขและอาจจะเป็นสมัยที่เรียกได้ว่าเป็นสมัยที่รุ่งเรืองที่สุดของอังกฤษสมัยแองโกล-แซกซัน แม้ว่าการรวมตัวเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันของอังกฤษจะเป็นผลที่มาจากผู้ที่ครองบัลลังก์มาก่อนพระองค์ ในปลายรัชสมัยของพระเจ้าเอ็ดการ์ อังกฤษก็เกือบจะไม่มีศัตรูที่จะมาแบ่งราชอาณาจักรอย่างที่เคยเป็นมาก่อน
ในสมัยนี้ดันสตันก็มีบทบาทในการปฏิรูปอารามที่ออกจะเริ่มหย่อนยานให้กลับไปถือวินัยของนักบุญเบเนดิกต์อย่างที่เคยเป็นมา แต่บทบาทอันนี้ก็ยังเป็นที่ถกเถึยงกันในบรรดาผู้รู้ในวงการศึกษา
พระเจ้าเอ็ดการ์ได้ทำพิธีสวมมงกุฏที่บาธในปี ค.ศ. 973 ซึ่งมิใช่ราชาภิเศกในการฉลองการเริ่มรัชกาล พระราชพิธีครั้งนี้เตรียมการโดยดันสตันเองโดยมีโคลงเฉลิมพระเกียรติที่บันทึกในบันทึกเหตุการณ์ของชาวแองโกล-แซกซัน เป็นพระราชพิธีที่เป็นพื้นฐานในการทำพิธีบรมราชาภิเศกของอังกฤษมาจนถึงปัจจุบันนี้ พระราชพิธีเป็นพิธีสัญลักษณ์โดยมีเจ้าผู้ครองอาณาจักรในอังกฤษมาแสดงความสวามิภักดิ์ต่อพระองค์ที่เชสเตอร์ กษัตริย์หกพระองค์ในบริเตนและสกอตแลนด์ปฏิญาณว่าจะเป็นผู้ป้องกันพระองค์ไม่ว่าจะเป็นทางบกหรือทางทะเล ต่อมาบันทึกเหตุการณ์ของชาวแองโกล-แซกซันกล่าวว่ามีแปดองค์ แต่พระราชพิธีประกาศการสวามิภักดิ์ที่เชสเตอร์ (submission at Chester) ดูเหมือนว่จะเป็นเหตุการณ์จริงที่เกิดขึ้น
พระเจ้าเอ็ดการ์มีพระราชโอรสธิดาเจ็ดพระองค์ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดมรณสักขีพระราชโอรสพระองค์ใหญ่สืบราชบัลลังก์ต่อจากพระองค์ หลังจากที่เสด็จสวรรคตมาจนถึงการพิชิตอังกฤษของชาวนอร์มันไม่มีราชบัลลังก์ใดที่ได้รับการสืบทอดโดยไม่มีปัญหาในการแก่งแย่ง
== พระราชวงศ์เวสเซกซ์ ==

== ดูเพิ่ม ==
ราชอาณาจักรอังกฤษ
ราชวงศ์เวสเซกซ์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
แหล่งข้อมูลของสมัยกลาง: แองโกล-แซกซัน:  กฎหมายของพระเจ้าเอ็ดการ์ (บางส่วน)
พระเจ้าเอ็ดการ์ (Find A Grave)
พระเจ้าเอ็ดการ์ (Oxford Dictionary of National Biography entry)
พระมหากษัตริย์อังกฤษ
ราชวงศ์เวสเซกซ์
วิกิพีเดียภาษาเฮติ

วิกิพีเดียภาษาเฮติ เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาเฮติ ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษาเฮติมีบทความมากกว่า 17,000 บทความ (เมษายน ค.ศ. 2008)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วิกิพีเดียภาษาเฮติ
ฮเฮติ
ส่ง เทภาสิต

รองอำมาตย์เอก ส่ง เทภาสิต (18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2442 - 5 มีนาคม พ.ศ. 2470) นักเขียนเรื่องสั้นชาวไทย ที่มีผลงานออกมาในช่วงเวลาสั้นๆ และได้รับการยอมรับว่าเป็นผลงานสร้างสรรค์แนวใหม่ ได้รับความชื่นชม และเป็นแรงบันดาลใจให้กับนักเขียนหลายคน เช่น เลียว ศรีเสวก บุญยืน โกมลบุตร ซึ่งถึงกับยอมรับว่าได้รับอิทธิพลมาจากงานเขียนของ ส่ง เทภาสิต
ส่ง เทภาสิต เกิดเมื่อวันอาทิตย์ ปีกุน ตรงกับวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2442 ที่บ้านถนนบ้านหม้อ ตำบลคลองกระแชง อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี เป็นบุตรของนายสอนและนางถิ่น เทภาสิต จบการศึกษาจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย  จากนั้นสอบได้ประกาศนียบัตรครูมัธยม และเริ่มรับราชการครูที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัยอยู่ 2 ปี และได้รับทุนของกระทรวงธรรมการ ในปี พ.ศ. 2463 ไปศึกษาต่อวิชาครู และวิชาภาษาสันสกฤต ที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ประเทศอังกฤษ และได้เป็นตัวแทนลูกเสือไทยเข้าร่วมงานชุมนุมลูกเสือโลก ครั้งแรก ณ โอลิมเปีย กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ ร่วมกับ สวัสดิ์ สุมิตร, ศิริ หัพนานนท์, และ ศิริ แก้วโกเมร
ขณะศึกษาที่ประเทศอังกฤษ ส่ง เทภาสิต เกิดป่วยเป็นวัณโรค ตั้งแต่ พ.ศ. 2467 และถูกเรียกตัวกลับประเทศในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2468 ก่อนที่จะจบการศึกษา  เมื่อกลับมาถึงเมืองไทยได้บรรจุเป็นครูสอนกวีนิพนธ์ภาษาอังกฤษ ที่โรงเรียนเบญจมราชาลัย และย้ายมาเป็นผู้ช่วยแผนกอภิธานสยาม กรมตำรา เมื่อวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2469 แต่รับราชการอยู่ได้เพียงปีเศษก็เสียชีวิต เมื่อวันที่
5 มีนาคม พ.ศ. 2470 ขณะมีอายุเพียง 28 ปี  
ส่ง เทภาสิต เคยแต่งโคลงและพงศาวดาร ขณะเรียนที่ประเทศอังกฤษได้แต่งเรื่องสั้นชื่อ "น้ำใจของนรา" ส่งกลับมาตีพิมพ์ในหนังสือ "เริงรมย์" ซึ่งมีใช้ เรืองศิลป์ เป็นบรรณาธิการในปี พ.ศ. 2463 งานเขียนของส่ง ใช้ภาษาไทยอย่างเคร่งครัด ใช้สำนวนกะทัดรัด  เข้าใจง่าย มีผลงานทั้งสิ้นประมาณ 10 เรื่อง คือ
น้ำใจของนรา - ตีพิมพ์ใน "เริงรมย์" ปีที่ 1 เล่ม 14 พ.ศ. 2463
การเข้าใจผู้หญิง
เรื่องที่ปราศจากความรัก
ทำอย่างไรจะสบาย
แม้ว่าแต่งงานแล้ว
จูบลูกถูกแม่
ความงามไม่มี
น้ำเสียง
อวสานลอร์ดมินโต
เรื่องประโลมโลก
เรื่องอ่านเล่น
ความรัก - ตีพิมพ์ใน "ไทยเขษม" ปีที่ 5 เล่ม 7 ฉบับวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2471 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
1.* ส่ง เทภาสิต : นักประพันธ์เรื่องสั้นชั้นครู ในกระแสวรรณกรรมไทยสมัยใหม่ [http://www.osknetwork.com/modules.php?name=News&file=article&sid=2164] ศิลปวัฒนธรรม วันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 ปีที่ 28 ฉบับที่ 01
2. หนังสืองานชุมนุมลูกเสือแห่งชาติครั้งแรก พ.ศ. 2470
นักเขียนชาวไทย
ครูชาวไทย
บุคคลจากอำเภอเมืองเพชรบุรี
บุคคลจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด
บุคคลจากโรงเรียนเบญจมราชาลัย
เสียชีวิตจากวัณโรค
ซิสเตอร์ปรินเซส (อนิเมะ)

ซิสเตอร์ปรินเซส  เป็นอนิเมะที่สร้างขึ้นจากซีรีส์ซิสเตอร์ปรินเซส ออกฉายครั้งแรกเมื่อ 4 เมษายน - 26 กันยายน พ.ศ. 2544 ทางทีวีโตเกียว
== เนื้อเรื่องย่อ ==
มินากามิ วาตารุ สอบเข้าโรงเรียนชื่อดังในโตเกียวไม่ผ่าน และได้เข้าเรียนในโรงเรียนแห่งหนึ่งที่เกาะ "Promised Island" และที่นั่น เขาได้พบกับน้องสาวทั้ง 12 คนของเขา และได้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันมา หลังจากผ่านไปหนึ่งปี วาตารุพบว่าเขาสอบผ่านและสามารถเข้าเรียนที่โรงเรียนแห่งนั้นได้ ทำให้เขาต้องตัดสินใจว่าจะกลับไปที่โตเกียวหรือจะอยู่ที่เกาะกับน้องสาวของเขาต่อไป
== ตัวละคร ==
รายชื่อตัวละครต่อไปนี้เป็นตัวละครที่ปรากฏเฉพาะในอนิเมะ สำหรับตัวละครหลักของซีรีส์ ดูที่ ซิสเตอร์ปรินเซส
ยามางามิ มามิมิ 
ให้เสียงโดย: เคียวโกะ ฮิกะมิ
มามิมิ หรือ มามิ (眞深) เป็นน้องสาวของอากิโอะ เธอถูกส่งมาที่เกาะเพื่อจับตาดูวาตารุและพยายามส่งเขากลับไปที่โตเกียว แต่ถูกวาตารุเข้าใจผิดว่าเป็นน้องสาวคนที่สิบสามของเขา
ทาโร่ ยามาดะ 
ให้เสียงโดย: คัปเป ยะมะงุชิ
ยามาดะเป็นนักเรียนในโรงเรียนแห่งเดียวกับวาตารุที่ขึ้นเรือไปที่เกาะพร้อมกับวาตารุและมามิ
ยามางามิ อากิโอะ 
ให้เสียงโดย: เรียวทาโร โอะกิอะยุ
อากิโอะเป็นเพื่อนที่โรงเรียนเก่าของวาตารุ มักจะติดต่อกับวาตารุทางอีเมลเป็นประจำ
จียะ 
ให้เสียงโดย: โทะชิฮิเดะ สีชิยะ
จิยะเป็นพ่อบ้านของวาตารุ เป็นผู้ที่ส่งวาตารุไปที่เกาะ Promised Island
เด็กผู้หญิงในฝัน
ให้เสียงโดย: ซะกุระ โนะงะวะ
เป็นเด็กผู้หญิงที่ใส่ชุดสีเหลืองที่ปรากฏขึ้นในจินตนาการของวาตารุ
มินาอิ
ให้เสียงโดย: ฮิซะโยะชิ อิซะกิ
มินาอิเป็นเพื่อนของวาตารุและอากิโอะที่โตเกียว
การ์ตูนญี่ปุ่น
Sister Princess (anime)
ราชวงศ์เวสเซกซ์

ราชวงศ์เวสเซ็กซ์ หรือ ราชวงศ์เซอร์ดิค  (House of Wessex หรือ House of Cerdic) เป็นราชวงศ์แซ็กซอนที่ปกครองราชอาณาจักรทางตะวันตกเฉียงใต้ของอังกฤษที่เรียกว่าเวสเซ็กซ์ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 6 ภายใต้การนำของพระเจ้าเซอร์ดิคแห่งเวสเซ็กซ์จนกระทั่งรวมเป็นราชอาณาจักรอังกฤษ
จากนั้นราชวงศ์เวสเซ็กซ์ก็ปกครองอังกฤษทั้งหมดที่เรียกว่า “Bretwalda” ตั้งแต่ สมเด็จพระเจ้าอัลเฟรดมหาราช ในปี ค.ศ. 871 ไปจนถึงสมเด็จพระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 2 แห่งอังกฤษ ในปี ค.ศ. 1016 การปกครองของราชวงศ์เวสเซ็กซ์มักจะมีผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์จากฝ่ายอื่นโดยเฉพาะจาก บริเวณเดนลอว์ (Danelaw) ที่ปกครองโดยกฎหมายของเดนมาร์ก และต่อมาโดยสเวน ฟอร์คเบียร์ดผู้ยึดราชบัลลังก์ระหว่าง ค.ศ. 1013 ถึง ค.ศ. 1014 ระหว่างรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าเอเธล์เรดที่ 2 แห่งอังกฤษ พระเจ้าสเวน ฟอร์คเบียร์ดและผู้สืบเชื้อสายของพระองค์ปกครองอังกฤษจนปี ค.ศ. 1042 หลังจากรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าฮาร์ธาคานูท ราชวงศ์เวสเซ็กซ์ก็ได้รับการฟื้นฟูอยู่ชั่วระยะหนึ่งระหว่างปี ค.ศ. 1042 ถึงปี ค.ศ. 1066 ภายใต้การปกครองของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพ และ สมเด็จพระเจ้าฮาโรลด์ กอดวินสัน หรือพระเจ้าฮาโรลด์ที่ 2 ราชวงศ์เวสเซ็กซ์ก็สิ้นสุดลงไม่นานหลังจากยุทธการเฮสติงส์โดยสมเด็จพระเจ้าเอ็ดการ์ เอเธลลิงผู้ครองราชย์ต่อจากพระเจ้าฮาโรลด์ถูกปลดจากราชบัลลังก์โดยดยุคแห่งนอร์มังดีผู้ต่อมาขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษ หรือ “พระเจ้าวิลเลียมผู้พิชิต” (William the Conqueror) ปฐมกษัตริย์ราชวงศ์นอร์มัน
== รายพระนามพระมหากษัตริย์แห่งอังกฤษแห่งราชวงศ์เวสเซ็กซ์ ==
พระเจ้าเอ็กเบิร์ต แห่งเวสเซ็กซ์ เป็นกษัตริย์ที่มีอำนาจมากที่สุดและปกครองอาณาจักรอื่นๆในแองโกล-แซ็กซัน เนื่องจากอำนาจของกษัตริย์แห่งอาณาจักรเมอร์เซียลดน้อยลง
พระเจ้าเอเธล์วูลฟ์ แห่งเวสเซ็กซ์
พระเจ้าเอเธล์บาลด์ แห่งเวสเซ็กซ์
พระเจ้าเอเธล์เบิร์ท แห่งเวสเซ็กซ์
พระเจ้าเอเธล์เรด แห่งเวสเซ็กซ์
พระเจ้าอัลเฟรดมหาราช
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้อาวุโส
พระเจ้าแอเทลสแตนแห่งอังกฤษ
พระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 1
พระเจ้าเอเดรด
พระเจ้าเอ็ดวี
พระเจ้าเอ็ดการ์ผู้รักสงบ
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้พลีชีพ
พระเจ้าเอเธล์เรดที่ 2 แห่งอังกฤษ
พระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 2 แห่งอังกฤษ
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพ
พระเจ้าฮาโรลด์ กอดวินสัน
พระเจ้าเอ็ดการ์ เอเธลลิง
== ผังเครือญาติราชวงศ์เวสเซ็กซ์ ==
ผังลำดับเครือญาติ (family tree) ของราชวงศ์เวสเซ็กซ์
center
== อ้างอิง  ==
Stephen Friar and John Ferguson (1993), Basic Heraldry, W. W. Norton & Company, 
== ดูเพิ่ม  ==
รายพระนามพระมหากษัตริย์แห่งอังกฤษ
รายพระนามกษัตริย์แห่งหมู่เกาะอังกฤษ
ราชอาณาจักรเวสเซ็กซ์
*ราชวงศ์เวสเซ็กซ์
ราชวงศ์เวสเซกซ์
อัฟกานิสตัง

อัฟกานิสตัง   (Afghanis-tan) เป็นการ์ตูนสี่ช่องซึ่งวาดโดย ちまきing ซึ่งเดิมทีเผยแพร่ทางอินเทอร์เน็ต
เนื้อหาของอัฟกานิสตังสะท้อนประวัติศาสตร์สมัยใหม่ของประเทศอัฟกานิสถานตั้งแต่ยุคของลัทธิจักรวรรดินิยม โดยใช้ตัวละครเป็นเด็กผู้หญิงแทนประเทศต่างๆ กลุ่มรัฐบาลตอลิบานและกลุ่มก่อการร้ายอัลกออิดะฮ์ยังได้ปรากฏตัวในเรื่องนี้เช่นกัน
ในการ์ตูนสี่ช่องแต่ละหน้าจะมีเนื้อหาซึ่งอธิบายเรื่องราวและประวัติศาสตร์ในความเป็นจริงประกอบ เนื่องจากใช้งานศิลป์ซึ่งมีลักษณะน่ารัก อัฟกานิสตังจึงถูกวิพากษ์วิจารณ์ในระดับหนึ่ง โดยเฉพาะเหตุการโศกนาฏกรรม เช่น วินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 ซึ่งในเรื่องอัฟกานิสตังกลายเป็นอเมริกาถูกแมวอัลเควดากัด แต่ขณะเดียวกันก็ได้รับความนิยมเนื่องจากสามารถอธิบายเรื่องราวในเอเชียกลางให้เข้าใจได้ง่าย
หลังจากที่ผู้เขียนได้แต่งอัฟกานิสตังจนจบ ได้ทำภาคต่อคือ ปากิสตัง แต่หยุดไปหลังจากเผยแพร่ได้เพียงสี่ตอน เนื่องจากคอมพิวเตอร์ติดไวรัส
อัฟกานิสตังได้วางจำหน่ายเป็นเล่ม ในวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2548
== เนื้อเรื่อง ==
== ตัวละคร ==
อัฟกานิสตัง (Afghanis-tan あふがにすタン)
เป็นตัวแทนของประเทศอัฟกานิสถาน
ตัวเอกของเรื่อง ตัวเล็กและซุ่มซ่าม ซึ่งโชคไม่ดีที่มักถูกเพื่อนบ้านกลั่นแกล้งเสมอ
ปากิสตัง (Pakis-tan ぱきすタン)
เป็นตัวแทนของประเทศปากีสถาน
มีบุคลิกโผงผาง แต่จริงๆแล้วเป็นคนที่ขี้เหงา มีน้องสาวที่แยกกันอยู่ ชอบอัฟกานิสตังแบบเพื่อนและคอยให้ความช่วยเหลือเสมอ
อุซเบกิสตัง (Uzbekis-tan うずべきすタン)
เป็นตัวแทนของประเทศอุซเบกิสถาน
หัวแข็ง ชอบทะเลาะกับปากิสตัง เธอคลั่งไคล้"ท่านพี่รัสเซีย"อย่างมาก
ทาจิกิสตัง (Tajikis-tan たじきすタン)
เป็นตัวแทนของประเทศทาจิกิสถาน
เป็นคนที่เถียงกับคนอื่นเก่งแต่ก็แก้ไขสถานการณ์ได้เก่งเช่นกัน มักปรากฏตัวคู่กับอุซเบกิสตัง
คีรกิสตัง (Kyrgyzs-tan きるぎすタン)
เป็นตัวแทนของประเทศคีร์กีซสถาน
เป็นเด็กทารกที่หัวไวและปากร้าย คีรกิสตังจะนั่งม้าไม้เสมอ
เติร์กเมนิสตัง (Turkmenis-tan とるくめにすタン)
เป็นตัวแทนของประเทศเติร์กเมนิสถาน
เด็กหญิงลึกลับซึ่งมักยืนเหม่อลอยคนเดียว ไม่มีใครรู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่
เมริเคน (Meriken めりけん)
เป็นตัวแทนของสหรัฐอเมริกา
เพื่อนบ้านซึ่งรวยที่สุดในละแวกใกล้เคียง คลั่งไคล้ซูเปอร์ฮีโร่ หลงตัวเอง ต่อสู้เก่งและเชื่อมั่นต่อความยุติธรรมในแบบของเธอเอง
อัลเนียดะ (Al-Nyaida あるにゃいだ)
เป็นตัวแทนของกลุ่มอัลกออิดะฮ์
กลุ่มแมวจรจัดซึ่งเข้ายึดบ้านของอัฟกานิสตังขณะที่เธอไม่อยู่ มีจ่าฝูงซึ่งเมริเคนเกลียดมาก
== รายชื่อตอน ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Afghanis-tan scanslation 
การ์ตูนญี่ปุ่น
มังงะ
สองหัวใจหนึ่งความทรงจำ

สองหัวใจหนึ่งความทรงจำ  หรือ Hana & Alice เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่น แนวรักโรแมนติก, ตลก จากประเทศญี่ปุ่น ผลงานการกำกับโดย ชุนจิ อิวาอิ ออกฉายในปี พ.ศ. 2547 ณ ประเทศญี่ปุ่น
== เรื่องย่อ ==
ฮานะ เป็นเพื่อนสนิทกับ อลิส ทั้งสองคนนั้นสนิทกันมาก อยู่มาวันหนึ่ง ฮานะก็บอกกับอลิสว่า แอบไปหลงรักชายหนุ่มคนหนึ่ง  และเธอก็ทำทุกอย่างเพื่อให้ได้อยู่ใกล้กับเขา แต่อยู่มาวันหนึ่งก็มีอุบัติเหตุ โดยที่ฮานะแอบมองอยู่ใกล้ๆ เธอจึงรีบไปหาเขา แต่เขายังคงมึนงงอยู่ ฮานะจึงโกหกไปว่าเป็นแฟนกับเขา และโกหกอีกว่าเขาความจำหายไป  ต่อมาฮานะก็โกหกไปอีกว่า อลิสเป็นแฟนเก่ากับเขา..
== นักแสดง ==
อันเนะ ซูซูกิ (Anne Suzuki) ... Hana
ยู อะโออิ (Yu Aoi) ... Alice
โทโมฮิโระ คาคุ (Tomohiro Kaku) ... Miyamoto
โชโกะ ไอดะ (Shoko Aida) ... Kayo Arisugawa (Alice's mother)
ฮิโรชิ อะเบะ (Hiroshi Abe) ... Boy friend of Alice's mam
เซอิ ฮิระอิซุมิ (Sei Hiraizumi) ... Kenji Kuroyanagi (Alice's father)
ทาคาโอะ โอซาว่า (Takao Osawa) ... Ryo Taguchi
เรียวโกะ ฮิโรสุเอะ (Ryoko Hirosue) ... Staff of magazine
อายุมิ อิโตะ (Ayumi Ito) ... Cameo
มิกะ คาโน (Mika Kano) ... Cameo (as herself)
== รางวัล ==
[2005] Japanese Professional Movie Award : Best Actress  Yu Aoi
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เวปไซต์ออฟฟิต ชุนจิ อิวาอิ  (Eng-Jep)
IMDb (Eng)
ภาพยนตร์ญี่ปุ่น
ภาพยนตร์ที่กำกับโดย ชุนจิ อิวาอิ
ภาพยนตร์ชีวิต
ภาพยนตร์รัก
ภาพยนตร์ตลก
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2547
อะริตะ

อะริตะ  (ARITA) เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่น แนว ตลก, แฟนตาซี จากประเทศญี่ปุ่น ผลงานโดย ชุนจิ อิวาอิ เป็นภาพยนตร์สั้นหนึ่งในโครงการ Jam Films ออกฉายในปี พ.ศ. 2545 ใน ประเทศญี่ปุ่น
== เรื่องย่อ ==
นานมาแล้วตั้งแต่ยังเป็นเด็ก เรามี อะริตะ อยู่ทั่วทุกหนแห่ง จวบจนเมื่อเราโตขึ้น อะริตะ กลับหายไป อะริตะ หายไปไหน อะริตะ มันคืออะไรกันแน่ หรือว่ามันคือ..
== นักแสดง ==
เรียวโกะ ฮิโรสุเอะ (Ryoko Hirosue)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ Jam Films อย่างเป็นทางการ (Jap)
เว็บไซต์ออฟฟิต ชุนจิ อิวาอิ  (Eng-Jap)
IMDb Jam Films (Eng)
Wikipedia Jam Films (Eng)
ภาพยนตร์สั้นญี่ปุ่น
ภาพยนตร์ชีวิต
ภาพยนตร์แฟนตาซี
ภาพยนตร์ในโครงการ Jam Films
ภาพยนตร์ที่กำกับโดย ชุนจิ อิวาอิ
อ็องเรียต มารีแห่งฝรั่งเศส

อ็องเรียต มารีแห่งฝรั่งเศส (Henriette Marie de France; 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1609 — 10 กันยายน ค.ศ. 1669) เป็นพระราชินีแห่งอังกฤษ
พระราชินีอ็องเรียต มารีพระราชสมภพเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1609 ที่พระราชวังลูฟวร์ที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าอ็องรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศส และพระนางมารีอา เด เมดีชี ในพระเจ้าชาลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ |ปี=|ก่อนหน้า=แอนน์แห่งเดนมาร์ก |ถัดไป=กาตารีนาแห่งบรากังซา}}
คู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์อังกฤษ
คู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์สกอตแลนด์
ราชวงศ์สจวต
บุคคลจากปารีส
ราชวงศ์บูร์บง
เจ้าหญิงฝรั่งเศส
เสนีย์ บุษปะเกศ

เสนีย์ บุษปะเกศ (23 ธันวาคม พ.ศ. 2466 — 8 มกราคม พ.ศ. 2520) เป็นนักเขียนเรื่องสั้น และนวนิยายที่มีชื่อเสียง อีกทั้งยังเป็นนักจัดรายการวิทยุ ผู้สร้างละครเวที ละครโทรทัศน์ ภาพยนตร์ และนักเขียนบท ทั้งนี้ เขาเป็นพ่อของคฑาหัสต์ บุษปะเกศนายกสมาคมนักเขียนบทละครโทรทัศน์
เสนีย์ บุษปะเกศ เกิดที่ตำบลวรจักร กรุงเทพ เป็นบุตรคนโตของขุนประมวลกสิภูมิ กับนางประทิน บุษปะเกศ มีน้องชายชื่อ กมล บุษปะเกศ จบชั้นมัธยม 6 จากโรงเรียนวัดไตรมิตรวิทยาราม รับราชการกรมที่ดิน และกรมศุลกากร อย่างละหนึ่งปี แล้วจึงออกจากราชการ
เสนีย์ เข้าทำงานในวงการหนังสือพิมพ์ มีผลงานเขียนตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์หลายฉบับ เช่น บางกอกรายวัน บางกอกรายสัปดาห์ สยามนิกร สยามสมัย สกุลไทย สกุลไชย รัคนโกสินทร์ เริงรมย์ แล้วหันไปเป็นนักจัดรายการวิทยุ นำข่าวจากหนังสือพิมพ์มาอ่านออกอากาศทางวิทยุ รายการตอบคำถามไขปัญหาชีวิตและความรัก ชื่อรายการ "สี่มุมบ้าน" ออกอากาศทางสถานีวิทยุทหารอากาศ ทุ่งมหาเมฆ ต่อมาย้ายไปออกอากาศทางสถานีวิทยุกองปราบเสียงสามยอด ชื่อรายการ "สี่มุมเมือง" และทำละครวิทยุร่วมกับภรรยา คือ รัชนี จันทรังษี ที่มีชื่อเสียงคือเรื่อง ตะวันยอแสง
เสนีย์ บุษปะเกศ ยังมีผลงานช่วยเหลือสังคม เป็นหัวหน้าชมรม "ไทยช่วยไทย" เพื่อช่วยเหลือประชาชน และทหาร ตำรวจ ตามชายแดน และเป็นนายกสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย คนที่ 4 ระหว่างปี พ.ศ. 2519 - 2520
เสนีย์ บุษปะเกศ  เสียชีวิตเมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2520 ด้วยวัย 53 ปี
=== ผลงานการประพันธ์นวนิยาย ===
ตะวันยอแสง (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 2 ครั้ง 2553 ช่อง 7 และ 2560 ช่อง 3)
ไพรกระเจิง
รุ่งทิพย์ (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 2 ครั้ง 2545 ช่อง 7 และ 2566 ช่อง 3)
ผู้ดีเถื่อน
ฟ้าเพียงดิน (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 2 ครั้ง 2544 ช่อง 3 และ 2565 ช่องวัน)
แก้วลืมคอน (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 2 ครั้ง 2548 ช่อง 5 และ 2564 ช่องวัน)
คมแฝก (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 2 ครั้ง 2551 ช่อง 7 และ 2561 ช่อง 3)
แม่คุณเอ๋ย
หงษ์ทอง
ดาวพระเสาร์
==อ้างอิง==
นักหนังสือพิมพ์ชาวไทย
นักเขียนชาวไทย
ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย
ประยอม ซองทอง

ประยอม ซองทอง (1 มกราคม พ.ศ. 2477 - 10 ธันวาคม พ.ศ. 2564) เป็นนักเขียนชาวไทย ที่มีชื่อเสียงจากการเขียนกลอน มีผลงานรวมเล่มตีพิมพ์เป็นจำนวนมาก และยังมีผลงานเขียนบทความรณรงค์การใช้ภาษา และบทความเกี่ยวกับวัฒนธรรมไทย ในหนังสือพิมพ์และนิตยสาร ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี พ.ศ. 2548
==ประวัติ==
ประยอม ซองทอง เกิดที่ตำบลท่าจำปา อำเภอท่าอุเทน จังหวัดนครพนม ครอบครัวมีอาชีพทำนา จบการศึกษาชั้นต้นจากโรงเรียนปิยะมหาราชาลัย จังหวัดนครพนม และได้รับทุนศึกษาต่อที่โรงเรียนฝึกหัดครูบ้านสมเด็จเจ้าพระยา สำเร็จประกาศนียบัตรครูประถม เมื่อ พ.ศ. 2498 และศึกษาต่อคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จบการศึกษา พ.ศ. 2502 แล้วไปเป็นครูสอนหนังสือที่โรงเรียนปิยะมหาราชาลัย จังหวัดนครพนม
ในปี พ.ศ. 2511 เข้าทำงานฝ่ายประชาสัมพันธ์ บริษัทเชลล์แห่งประเทศไทย ต่อเนื่องกันหลายปีจนเกษียณอายุที่บริษัทนี้ ได้ทำงานร่วมกันอย่างใกล้ชิดกับประคิณ ชุมสาย ณ อยุธยา ซึ่งเคยเป็นอาจารย์สอนที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หลังเกษียณอายุเมื่อ พ.ศ. 2537 เป็นนักเขียนอิสระ และอาจารย์พิเศษที่มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย โรงเรียนสตรีประเทืองวิทย์ และทำงานเป็นผู้บริหารอาวุโส ด้านการประชาสัมพันธ์ ที่บริษัท เทเลคอมเอเซีย ต่อมา ได้รับการแต่งตั้ง เป็นสมาชิก วุฒิสภาไทย ชุดที่ 7 เมื่อวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2539
ประยอม ซองทอง เริ่มงานเขียนเรื่องสั้น และกลอนตั้งแต่สมัยเรียนที่โรงเรียนฝึกหัดครูบ้านสมเด็จเจ้าพระยา เมื่อเรียนที่จุฬาก็ได้รับการยอมรับในฐานะนักกลอนเอกของมหาวิทยาลัย เป็นสาราณียกรให้กับวารสารของคณะอักษรศาสตร์ และของสโมสรนิสิตจุฬา (ส.จ.ม.)
ประยอม ซองทอง เป็นหัวเรี่ยวหัวแรงในการจัดตั้ง "สโมสรสยามวรรณศิลป์" เพื่อส่งเสริมงานด้านภาษา และวัฒนธรรมไทย  เป็นนายกสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทยคนที่ 12 ระหว่างปี พ.ศ. 2539 - 2520  ได้รับพระราชทานโล่และเข็มประกาศเกียรติคุณ ในฐานะผู้มีผลงานดีเด่นด้านอนุรักษ์ภาษาและวัฒนธรรมไทย จากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารี  ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี พ.ศ. 2548
ประยอม ซองทอง สมรสกับ หม่อมราชวงศ์อรฉัตร สุขสวัสดิ์ ธิดาหม่อมเจ้าประสมสวัสดิ์ ศุขสวัสดิ  โอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศุขสวัสดี กรมหลวงอดิศรอุดมเดช  กับ  หม่อมเขียน และหม่อมเจ้าหญิงกาญจนฉัตร ฉัตรไชย ธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบุรฉัตรไชยากร กรมพระกำแพงเพ็ชรอัครโยธิน กับ หม่อมเพี้ยน สุรคุปต์   มีบุตรธิดา 3 คน คือ
ปริย ซองทอง
ปรม ซองทอง
ปวร ซองทอง
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
พ.ศ. 2549 - 80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้น จตุตถดิเรกคุณาภรณ์
== อ้างอิง ==
.
.
นักเขียนชาวไทย
ศิลปินแห่งชาติสาขาวรรณศิลป์
บุคคลจากโรงเรียนปิยะมหาราชาลัย
บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา
นิสิตเก่าคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
บุคคลจากคณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย‎
สมาชิกวุฒิสภาไทยแบบแต่งตั้ง
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ จ.ภ.
บุคคลจากอำเภอท่าอุเทน
ครูชาวไทย
เอลิซาเบธแห่งยอร์ก

เอลิซาเบธแห่งยอร์ก สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ (อังกฤษ: Elizabeth of York) (11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1466 - 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1503)
เอลิซาเบธแห่งยอร์กTudorhistory.org: Elizabeth of York,
Queen of England
ตะพาบยักษ์แยงซีเกียง

ตะพาบยักษ์แยงซีเกียง หรือ ตะพาบเซี่ยงไฮ้ (จีน: 斑鳖, พินอิน: Bān Bīe; ตรึงเวียด: Rùa mai mềm Thượng Hải) ตะพาบขนาดใหญ่ชนิดหนึ่งที่ใกล้จะสูญพันธุ์มากชนิดหนึ่งของโลก มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Rafetus swinhoei (มีชื่อวิทยาศาสตร์อีกชื่อหนึ่งเป็นชื่อพ้อง โดยนักวิทยาศาสตร์ชาวเวียดนามตั้งให้ว่า Rafetus leloii เพื่อเป็นเกียรติแด่จักรพรรดิเลเลย) พบในแม่น้ำแยงซีเกียงและมณฑลยูนนานในประเทศจีน  นอกจากนี้ยังพบได้ที่แม่น้ำแดงในประเทศเวียดนามด้วย
เป็นตะพาบที่มีขนาดใหญ่มาก และเป็นหนึ่งในเต่าน้ำจืดที่ใหญ่ที่สุดในโลก มีส่วนหัว ที่มีจมูกและปากคล้ายหมู ขนาดโตเต็มที่สามารถมีน้ำหนักมากถึง 136 กิโลกรัม ถึง 200 กิโลกรัม ยาวถึง 0.9144 เมตร และมีชีวิตอยู่ได้นานกว่า 100 ปี สถานะในธรรมชาติใกล้สูญพันธุ์มาก ๆ แล้ว ในสถานที่เลี้ยงปัจจุบันมีเพียง 5 ตัวใน 2 ที่เท่านั้น คือที่สวนสัตว์ในประเทศจีน 4 ตัว และที่ทะเลสาบคืนดาบที่เมืองฮานอย 1 ตัว
ปัจจุบันตะพาบน้ำแยงซีเกียงในทะเลสาบคืนดาบยังมีชีวิตอยู่ แต่น้ำในทะเลสาบกลับมีสภาพที่ย่ำแย่ ทั้งยังมีการปล่อยสิ่งปฏิกูลรวมไปถึงเต่าชนิดอื่นเข้าไปทำลายระบบนิเวศของทะเลสาบ ทำให้ตะพาบเกิดบาดแผลที่หัวและขาของมัน
คู่ผสมพันธุ์ตัวเมียตัวสุดท้ายที่สวนสัตว์ซูโจวตายลงในเดือนเมษายน 2019 ส่งผลให้มีแนวโน้มที่ตะพาบยักษ์แยงซีเกียงจะสูญพันธุ์ในอีกไม่ช้า
== ตำนานพื้นบ้าน ==
ตะพาบยักษ์แยงซีเกียง เป็นสัตว์ในตำนานพื้นบ้านของเวียดนามเกี่ยวกับการสร้างชาติ ในศตวรรษที่ 15 จักรพรรดิเลเลย  ได้ใช้ดาบศักดิ์สิทธิ์ในการขับไล่ชาวจีนราชวงศ์หมิงที่รุกราน ให้ออกไปจากเวียดนาม จากนั้นในขณะที่พระองค์อยู่บนเรือก็มีตะพาบตัวหนึ่งโผล่ขึ้นมาจากผิวน้ำและบอกให้พระองค์ส่งดาบนั้นกลับคืนแด่จ้าวมังกร ดาบนั้นก็ได้พุ่งออกจากฝักดาบเข้าไปในปากของตะพาบก่อนที่จะหายกลับลงไปสู่ใต้ผิวน้ำ
จากนั้นมาทะเลสาบแห่งดังกล่าวที่เคยถูกเรียกว่า ทะเลสาบลึกถวี๋  หรือ ทะเลสาบน้ำเขียว ต่อมาจึงได้กลายมาเป็นที่รู้จักกันในชื่อ ทะเลสาบคืนดาบ  หรือ ทะเลสาบหว่านเกี๋ยม  ซึ่งตั้งอยู่ที่ทิศตะวันตกของเมืองฮานอย และที่ทะเลสาบแห่งนี้ก็ได้มีรูปถ่ายและตัวอย่างสตั๊ฟฟ์ของตะพาบชนิดนี้ตั้งแสดงอยู่ด้วย
== รูปภาพ ==
ภาพ:Rua Ho Guom 01.jpg|รูปถ่ายส่วนหัวที่ทะเลสาบคืนดาบ ในปัจจุบัน
ภาพ:NNU Rua DenNgocSon.jpg|ซากสตั๊ฟฟ์ที่ทะเลสาบคืนดาบ
ภาพ:Kim Qui and the Restored Sword (Hoan Kiem) in ceramics.jpg|รูปลอยตัวของตะพาบคืนดาบในตำนาน
== อ้างอิง ==
เวียดนาม (10) : สะพานเทฮุก วัดหง๊อกเซิน และ ทะเลสาบคืนดาบ
ตะพาบไบคอลโลไซต์
สัตว์ในนิยาย
สัตว์ที่พบในประเทศจีน
สัตว์ที่พบในประเทศเวียดนาม
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ เป็นส่วนราชการไทยประเภทกรม สังกัดสำนักนายกรัฐมนตรี มีหน้าที่ริเริ่ม ผลักดัน และเสนอแนะนโยบายต่อคณะรัฐมนตรีในเรื่องที่เป็นประโยชน์ต่อการปฏิบัติราชการ และการพัฒนาระบบราชการ ผ่านกลไกต่าง ๆ (ก.พ.ร. อ.ก.พ.ร. คตป.) เพื่อให้เกิดการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี (Good Governance) เพื่อประโยชน์สุขของประชาชน ตามมาตรา 3/1  ของพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2545 เป็นหน่วยงานทั้งของรัฐและรัฐวิสาหกิจ
== ประวัติ ==
การปฏิรูประบบราชการเมื่อปี พ.ศ. 2545 ส่งผลให้มีการปรับเปลี่ยนกระบวนการบริหารงานและการปรับปรุงโครงสร้างส่วนราชการในทุกกระทรวง ทบวง กรม ครั้งใหญ่ ซึ่งเป็นผลมาจากพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2545 และ พระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2545 ที่มีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2545 โดยมาตรา 3/1 แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2545 ได้มุ่งเน้นให้การบริหารราชการแผ่นดินต้องเป็นไปเพื่อประโยชน์สุขของประชาชนและเกิดผลสัมฤทธิ์ต่อภารกิจของรัฐ และกำหนดให้มี คณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ (ก.พ.ร.) เป็นกลไกขับเคลื่อนให้เกิดผลสัมฤทธิ์ดังกล่าว โดยมี สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ (สำนักงาน ก.พ.ร.) เป็นหน่วยงานหลักในการพัฒนาระบบราชการ ทำหน้าที่สนับสนุนการทำงานของคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ ในการเสนอแนะและให้คำปรึกษาแก่คณะรัฐมนตรีเกี่ยวกับการพัฒนาระบบราชการและงานของรัฐอย่างอื่น ซึ่งรวมถึงโครงสร้างระบบราชการ ระบบงบประมาณ ระบบบุคลากร มาตรฐานทางคุณธรรมและจริยธรรม ค่าตอบแทน และวิธีปฏิบัติราชการอื่น ให้เป็นไปตามเจตนารมณ์ของพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2545 และพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี พ.ศ. 2546
จึงนับได้ว่าสำนักงาน ก.พ.ร. ถือกำเนิดขึ้นเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม 2545 โดยในครั้งนั้นได้กำหนดให้สำนักงาน ก.พ.ร. มีลักษณะเป็นส่วนราชการในสำนักนายกรัฐมนตรีที่ไม่มีฐานะเป็นกรม ขึ้นตรงต่อนายกรัฐมนตรี
ต่อมา พระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2550 ซึ่งมีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 15 กันยายน 2550 ได้กำหนดให้สำนักงาน ก.พ.ร. เป็นส่วนราชการในสำนักนายกรัฐมนตรี ทำหน้าที่รับผิดชอบงานธุรการของ ก.พ.ร. และหน้าที่อื่นตามที่กฎหมายหรือ ก.พ.ร. กำหนด โดยมีเลขาธิการ ก.พ.ร. ซึ่งเป็นข้าราชการพลเรือนสามัญ เป็นผู้บังคับบัญชาข้าราชการและลูกจ้างของสำนักงาน ก.พ.ร. และรับผิดชอบการปฏิบัติราชการขึ้นตรงต่อนายกรัฐมนตรี ดังนั้น สำนักงาน ก.พ.ร. จึงถือเอาวันที่ 15 กันยายนของทุกปี เป็นวันคล้ายวันสถาปนาสำนักงาน ก.พ.ร.
== คณะกรรมการ ==
คณะรัฐมนตรีไทย มีมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 แต่งตั้ง คณะกรรมการพัฒนาระบบราชการดังรายนามต่อไปนี้
ด้านการเงินการคลัง รองศาสตรจารย์ ดร.วรากรณ์ สามโกเศศ
ด้านเศรษฐศาสตร์  นางสาวรื่นวดี สุวรรณมงคล
ด้านรัฐศาสตร์ นายนรชิต สิงหเสนี
ด้านรัฐศาสตร์ นายไมตรี อินทุสุต
ด้านนิติศาสตร์ ศาสตราจารย์พิเศษธงทอง จันทรางศุ
ด้านนิติศาสตร์ นายปกรณ์ นิลประพันธ์
ด้านบริหารรัฐกิจ ศาสตราจารย์พิเศษทศพร ศิริสัมพันธ์
ด้านบริหารธุรกิจ  นายประเสริฐ บุญสัมพันธ์
ด้านจิตวิทยาองค์การ หม่อมหลวงพัชรภากร เทวกุล
ด้านสังคมวิทยา นายบัณฑูร เศรษฐศิโรตม์
== รายนามเลขาธิการ ==
== ดูเพิ่ม ==
สถาบันส่งเสริมการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี สังกัดสำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ
พัฒนาระบบราชการ (สำนักงานคณะกรรมการ)
 
ธรรมาภิบาล
องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2545
หน่วยงานของรัฐบาลไทยในเขตดุสิต