pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
อิซูมิซาโนะ

อิซูมิซาโนะ  เป็นนครที่ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น  ในปี 2021 มีประชากรประมาณ 98,840 คน 47,658 ครัวเรือน มีความหนาแน่นของประชากร 1700 คนต่อตารางกิโลเมตร อิซูมิซาโนะเป็นที่ตั้งของท่าอากาศยานนานาชาติคันไซ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการของนครอิซูมิซาโนะ 
นครในจังหวัดโอซากะ
อามีร์ มูฮัมมัด

อามีร์ มูฮัมมัด (Amir Muhammad) เป็นนักเขียนและนักสร้างภาพยนตร์อิสระ
==ประวัติ==
เขาเกิดวันที่ 5 ธันวาคม 1972 ที่กัวลาลัมเปอร์ เป็นลูกของข้าราชการ มูฮัมมัด อับดุลละฮ์ กับแม่บ้าน อาซียะฮ์ เกอจิก และศึกษาที่มหาวิทยาลัยอีสต์แองเกลีย สหราชอาณาจักร ได้รับปริญญาทางกฎหมาย แม้ว่าเขาไม่เคยเป็นองค์คณะผู้พิพากษา แต่ทำงานให้กับบริษัทกฎหมายของบริษัทผู้สนับสนุนของเขาเป็นเวลา 9 เดือน
เขาเขียนให้กับสื่อสิ่งพิมพ์มาเลเซียตั้งแต่อายุ 14 ปี ที่โดดเด่นคือหนังสือพิมพ์นิวเสตรทไทมส์ เขาเคยมีคอลัมน์ของตนเองใน ค.ศ. 1995 จนกระทั่งหยุดตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1999 ในช่วงกาลเลือกตั้งทั่วไป เนื่องจากคอลัมน์นี้ถูกมองว่า "ไม่เอื้อประโยชน์ให้รัฐบาลในการชนะการเลือกตั้ง"
ในปี 2000 เขาเขียนบทและกำกับสารคดี DV เรื่องแรกของมาเลเซีย งานของเขาจำนวนหนึ่งถูกฉายในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติ เช่น เทศกาลภาพยนตร์ซันแดนซ์ และ เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเบอร์ลิน
ภาพยนตร์สองเรื่องของเขา Apa Khabar Orang Kampung และ The Last Communist ถูกแบนในมาเลเซีย
งานย้อนหลังของเขาทั้งหมดถูกฉายที่เทศกาลภาพยนตร์ Pesaro Film Festival ในปี 2008 ที่อิตาลี Italy
เขาเป็นหุ้นส่วนที่ Da Huang Pictures
เขาก็ตีพิมพ์หนังสือภายใต้นามของบริษัท Matahari Books ของตนเอง (ก่อตั้งใน ค.ศ. 2007) และ Buku FIXI (ตั้งแต่ ค.ศ. 2011) และหยุดพักจากการสร้างภาพยนตร์
== ผลงาน ==
===ภาพยนตร์===
Lips to Lips (2000)
The Big Durian (2003) - Special citation, Dragons and Tigers Award in 2004 Vancouver International Film Festival; Special mention, New Asian Currents in 2003 Yamagata International Documentary Film Festival
The Year of Living Vicariously (2005)
Tokyo Magic Hour (2005)
The Last Communist (Lelaki komunis terakhir) (2006)
Apa Khabar Orang Kampung (Village People Radio Show) (2007)
Susuk (2008)
Malaysian Gods (2009)
Kisah Pelayaran Ke Terengganu (2016)
===ภาพยนตร์สั้น===
6horts #1: Lost (2002) - ชนะรางวัล Critics prize for Best Asian Digital Film ใน ค.ศ. 2002 ที่เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติสิงคโปร์ (SIFF)
6horts #2: Friday (2002)
6horts #3: Mona (2002)
6horts #4: Checkpoint (2002)
6horts #5: Kamunting (2002) - ชนะรางวัล Silver Screen Award for Best Asian Digital Short ใน ค.ศ. 2003 ที่ SIFF
6horts #6: Pangyau (2002)
The Amber Sexalogy (2006)
== หนังสือ ==
Yasmin Ahmad's Films (Matahari Books, 2009)
Rojak (ZI Publications, 2010)
120 Malay Movies (Matahari Books, 2010)
Malaysian Politicians Say the Darndest Things series (Matahari Books)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Writing by Amir (blog)
นักเขียนชาวมาเลเซีย
ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวมาเลเซีย
ชาวมาเลเซียเชื้อสายมลายู
มุสลิมชาวมาเลเซีย
ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวมาเลเซีย
บุคคลจากกัวลาลัมเปอร์
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยอีสต์แองเกลีย
องค์การมลายูรวมแห่งชาติ

องค์การมลายูรวมแห่งชาติ (United Malays National Organisation; Pertubuhan Kebangsaan Melayu Bersatu) หรือ อัมโน (UMNO) เป็นพรรคการเมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศมาเลเซีย เป็นสมาชิกก่อตั้งของแนวร่วมแห่งชาติหรือบีเอ็น ซึ่งมีอำนาจครอบงำการเมืองมาเลเซียตั้งแต่ได้รับเอกราช
อัมโนเน้นการปกป้องวัฒนธรรมมาเลเซีย คุณค่าอิสลาม และนโยบายที่เอื้อกับธุรกิจ
อัมโนมองตัวเองเป็นชาตินิยมมลายู อิสลามนิยม และอนุรักษนิยม เป็นตัวแทนของชาวมลายูในมาเลเซีย
แม้ภูมิบุตรอื่น ๆ จะเข้าร่วมพรรคได้ก็ตาม การปกป้องสิทธิของชาวมลายูโดยอัมโนบางครั้งถูกมองว่าต้องแลกมาด้วยสิทธิของกลุ่มที่ไม่ใช่มลายู
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อพรรคการเมืองในมาเลเซีย
== อ้างอิง ==
Chin, James. "Going East: UMNO's entry into Sabah Politics". Asian Journal of Political Science, Vol 7, No 1 (June) 1999, pp.&nbsp;20–40.
Goh, Jenny (July 23, 1997). "Small spark can create big mess" . Straits Times.
Kamarudin, Raja Petra (Nov. 7, 2005). "The stuff politicians are made of" . Malaysia Today.
Pillai, M.G.G. (Nov. 3, 2005). "National Front parties were not formed to fight for Malaysian independence" . Malaysia Today.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
UMNO website
MYKMU.net
Kelab Penyokong Maya UMNO
Wanita UMNO Malaysia website 
พรรคการเมืองมาเลเซีย
กรมอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่

กรมอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่ (กพร.) (Department of Primary Industries and Mines - DPIM) เป็นส่วนราชการระดับกรม สังกัดกระทรวงอุตสาหกรรม มีภารกิจหลักในการสนับสนุนการพัฒนาอุตสาหกรรมเหมืองแร่โลหกรรม อุตสาหกรรมพื้นฐาน และอุตสาหกรรมต่อเนื่อง
== ประวัติ ==
กรมอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่ แต่เดิมเป็นหน่วยงานในสังกัดกระทรวงเกษตราธิการ ก่อตั้งขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 5 ในชื่อว่า "กรมราชโลหกิจและภูมิวิทยา" เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2434 ทำหน้าที่ดูแลการทำเหมืองแร่ การออกใบอนุญาตเกี่ยวกับการตรวจหาแร่และทำเหมืองตลอดทั่วราชอาณาจักร
ต่อมาได้มีการเปลี่ยนแปลงชื่อกรมอีกหลายครั้ง จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2485 จึงได้มีการจัดตั้งกระทรวงอุตสาหกรรม และโอนกิจการของกรมราชโลหกิจและภูมิวิทยา เข้ามาสังกัดในชื่อว่า "กรมโลหกิจ" ในปี พ.ศ. 2506 ได้โอนมาสังกัดกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติ ในชื่อ"กรมทรัพยากรธรณี" และโอนมาสังกัดกระทรวงอุตสาหกรรมอีกครั้งในปี พ.ศ. 2516 จนถึงการปฏิรูประบบราชการ พ.ศ. 2545 เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2545 ได้แยกตัวออกมาตั้งเป็นกรมอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่ สังกัดกระทรวงอุตสาหกรรม ซึ่งคนทั่วไปจะเรียกชื่อกรมอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่สั้นๆ ว่า "กรมเหมืองแร่"
== หน่วยงานในสังกัด ==
=== ส่วนกลาง ===
สำนักงานเลขานุการกรม
กองกฎหมาย
กองนวัตกรรมวตถุดิบและอุตสาหกรรมต่อเนื่อง
กองบริหารงานอนุญาต
กองบริหารจัดการวัตถุดิบอุตสาหกรรม
กองบริหารสิ่งแวดล้อม
กองยุทธศาสตร์และแผนงาน
กองวิศวกรรมบริการ
ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร
=== ส่วนกลางที่ตั้งอยู่ในภูมิภาค ===
สำนักงานอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่ เขต 1 สงขลา
สำนักงานอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่ เขต 2 อุดรธานี
สำนักงานอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่ เขต 3 เชียงใหม่
สำนักงานอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่ เขต 4 ภูเก็ต
สำนักงานอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่ เขต 5 พิษณุโลก
สำนักงานอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่ เขต 6 นครราชสีมา
สำนักงานอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่ เขต 7 ราชบุรี
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
กรมอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่
อุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่
อุตสาหกรรมในประเทศไทย
เหมืองแร่
องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2545
หน่วยงานของรัฐบาลไทยในเขตราชเทวี
อุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่
คณะศิลปประยุกต์และการออกแบบ สาขาสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี

คณะศิลปประยุกต์และการออกแบบ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี จัดการเรียนการสอนทั้งระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก
== หลักสูตรการศึกษา ==
ปัจจุบัน คณะศิลปประยุกต์และการออกแบบ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี เปิดทำการเรียนการสอนในสาขาวิชา ดังต่อไปนี้
== อ้างอิง ==
คณะศิลปประยุกต์และการออกแบบ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี
มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี
ฮัน ซึง-ย็อน

ฮัน ซึง-ย็อน (한승연; Han Seung-yeon; เกิด 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1988) หรือชื่อในการแสดงว่า ซึงย็อน (Seungyeon) เป็นนักร้องและนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เป็นสมาชิกของคารา สังกัดดีเอสพีมีเดีย
== ประวัติ ==
ฮัน ซึง-ย็อน เกิดวันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1988 ในโซล ประเทศเกาหลีใต้ เธอเดินทางออกจากเกาหลีเพื่อไปศึกษาต่อที่โรงเรียน Tenafly High School ในสหรัฐอเมริกา อย่างไรก็ตาม เธอได้ออกจากโรงเรียนไฮสคูลกลางคันเพื่อประกอบอาชีพเป็นนักร้อง ภายหลังจากการกลับมายังเกาหลี เธอได้รับบทเป็นนักร้องครั้งแรกเมื่อวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 2007 ในฐานะสมาชิกวงคาราพร้อมกันกับปาร์ค กยูริ, จอง นิโคล และคิม ซองฮี
เธอสอบผ่านการทดสอบคุณสมบัติจากสถาบันไฮสคูลซึ่งมีชื่อว่า College Scholastic Ability Test และได้รับการศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยคยองฮี คณะศิลปะภาพยนตร์และการละคร
== ผลงานเพลง ==
==== คารา ====
ดูบทความที่ คารา
==== ซิงเกิล ====
ค.ศ. 2009 : "Nolleowa" - Nassun (ฟีเจอร์ ฮัน ซึง-ย็อน)
ค.ศ. 2009 : "Gijeok" - Han Seungyeon (ซาวด์แทรกชุด Welcome to my House)
ค.ศ. 2009 : "Dugeunduguen Tomorrow" - 4 ทูมอโร่ (ฟีเจอร์ ฮัน ซึง-ย็อน)
== ภาพยนตร์ ==
== ออดิโอบุ๊ค ==
วิคเตอร์เดอะฟูล โดย โจอาชิม เดอ โพซาดา, วอยซ์ออฟลอรา
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Kara's official website
Official Cyworld page 
นักร้องป็อปหญิงชาวเกาหลีใต้
บุคคลจากโซล
นักแสดงเด็กชาวเกาหลีใต้
ศิลปินสังกัดวายจีเอนเตอร์เทนเมนต์
ศิลปินสังกัดดีเอสพีมีเดีย
สมาชิกของคารา
นักร้องหญิงชาวเกาหลีใต้ในศตวรรษที่ 21
ไอดอลหญิงชาวเกาหลีใต้
นักร้องจากโซล
นักดนตรีจากโซล
พายุ (แก้ความกำกวม)

พายุ อาจหมายถึง
พายุ  สภาพบรรยากาศที่ถูกรบกวนและส่งผลกระทบต่อผิวโลก
พายุสุริยะ การปั่นป่วนในระบบจักรวาล
พายุ คลาร์ค อดีตศิลปินค่ายกามิกาเซ่
กลอเรีย มาคาปากัล-อาร์โรโย

กลอเรีย มาคาปากัล-อาร์โรโย (Gloria Macapagal-Arroyo) (5 เมษายน ค.ศ. 1947 - ปัจจุบัน) เป็นนักการเมืองฟิลิปปินส์ ที่เคยดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนที่ 14 ของประเทศฟิลิปปินส์ระหว่าง ค.ศ. 2001 - ค.ศ. 2010 และรองประธานาธิบดีคนที่ 12 ระหว่าง ค.ศ. 1998 ถึง ค.ศ. 2001
กลอเรีย มาคาปากัล-อาร์โรโย ถูกจับกุมขณะพักรักษาตัวที่โรงพยาบาลในข้อหาทุจริตเลือกตั้ง โดยคำสั่งของประธานาธิบดี เบนิกโน "นอยนอย" อาคิโน
=== ประวัติ ===
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Office of the President of the Philippines 
President Gloria Macapagal-Arroyo official website
Reporter's Notebook: Ang Palasyo Reporter's Notebook Special, December 4, 2007
นักการเมืองสตรีชาวฟิลิปปินส์
ประธานาธิบดีฟิลิปปินส์
รองประธานาธิบดีฟิลิปปินส์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศฟิลิปปินส์
บุคคลจากจังหวัดรีซัล
ประมุขแห่งรัฐที่เป็นสตรี
ประธานาธิบดีสตรี
รองประธานาธิบดีสตรี
เรนาโต คอนสตันติโน

เรนาโต คอนสตันติโน (Renato Constantino) (10 มี.ค. 1919 - 15 ก.ย. 1999) เป็นนักประวัติศาสตร์ชาวฟิลิปปินส์ที่มีอิทธิพล เขาเป็นที่รู้จักในฐานะนักประวัติศาสตร์ฝ่ายซ้ายของฟิลิปปินส์ เขาเป็นพ่อบุญธรรมของนักวิจารณ์การเมือง Randy David
== งาน ==
The Philippines: A Past Revisited
Philippines: A Continuing Past
Excerpts from the Speeches of Claro M. Recto
Dissent and Counter-consciousness
Veneration Without Understanding
The Miseducation of the Filipino
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ชีวประวัติ 
นักเขียนชาวฟิลิปปินส์
นักประวัติศาสตร์ชาวฟิลิปปินส์
บุคคลจากมะนิลา
อูเทนะ พลิกฟ้าตามหารัก

อูเทนะ พลิกฟ้าตามหารัก (少女革命ウテナ; Revolution Girl Utena) เป็นผลงานของอาจารย์ไซโต้ จิโฮ นักวาดการ์ตูนผู้หญิงที่มีชื่อเสียงในญี่ปุ่น พิมพ์ลงในนิตยสาร Ciao ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2539
== เนื้อเรื่องย่อ ==
เทนโจ อูเธน่า ตอนเป็นเด็กเคยตกหลุมรักชายหนุ่มคนหนึ่ง อูเธน่าใฝ่ฝันถึงคนที่เธอเรียกว่า "เจ้าชาย" เรื่อยมาจนปัจจุบัน และตั้งใจว่าตัวเองก็จะเป็นเจ้าชายที่งามสง่าให้ได้เช่นกัน เธอเฝ้าตามหาเจ้าชาย และได้เบาะแสที่จะเจอเจ้าชายจากแหวนที่มีตรารูปกุหลาบที่เขาทิ้งไว้ เธอจึงได้เข้าเรียนที่โรงเรียนโอโทริ เมื่อไปที่โรงเรียน อูเธน่าก็ได้เจอสาวผิวเข้มที่ชื่อแอนธี่ ฮิเมมิยะ ซึ่งเป็นเจ้าสาวกุหลาบที่เหล่ากรรมการนักเรียนแย่งชิงโดยการดวลดาบกัน ใครชนะก็จะได้ตัวเจ้าสาวกุหลาบไปเป็นคู่หมั้น โดยที่เจ้าสาวกุหลาบจะเชื่อฟังคู่หมั้นสุดใจแม้จะถูกทารุณ อูเธน่าเกิดสงสาร จึงประลองเพื่อชิงเจ้าสาวกุหลาบมา
== รายชื่อตัวละครหลัก ==
เทนโจ อูเทนะ (天上 ウテナ; Utena Tenjou)
ฮิเมมิยะ แองจี (姫宮 アンシー; Anthy Himemiya)
== รายชื่อตอน ==
== อ้างอิง ==
Clements, J. and H. McCarthy. The Anime Encyclopedia: A Guide to Japanese Animation Since 1917. New York: Stone Bridge Press (2001)
Lyons, Michelle. Revolutionary Girl Utena: Book 1. Guardians of Order (2004)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Enoki Films website
Anime News Network review of the movie
List of Characters (With Preview) 
อนิเมะทีวีซีรีส์ในปี พ.ศ. 2540
มังงะ
ความหลากหลายทางเพศในอนิเมะและมังงะ
โรงเรียนในวรรณกรรม
การบุกครองอิตาลีของฝ่ายสัมพันธมิตร

การรุกรานอิตาลีของฝ่ายสัมพันธมิตร (Allied invasion of italy) เป็นการปฏิบัติการยกพลขึ้นบกเพื่อรุกเข้าสู่อิตาลีบนแผ่นดินใหญ่โดยฝ่ายสัมพันธมิตรในสงครามโลกครั้งที่ 2 เมื่อวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1943 ภายใต้การบัญชาการของนายพลแฮโรลด์ อเล็กซานเดอร์ แห่งหมู่กองทัพที่ 15 (ร่วมด้วยนายพลมาร์ค เวย์น คลาร์ก แห่งกองทัพที่ 5 ของสหรัฐอเมริกา และนายพลเบอร์นาร์ด มอนต์โกเมอรี แห่งกองทัพที่ 8 ของบริเตน) แผนการรุกดังกล่าวได้เริ่มขึ้นหลังจากฝ่ายพันธมิตรประสบความสำเร็จในการยึดเกาะซิซิลีจากฝ่ายอิตาลีระหว่างการทัพอิตาลี กำลังหลักที่ใช้ในการรุกครั้งนี้ได้ยกพลขึ้นบกที่ชายฝั่งอิตาลีด้านตะวันตกที่เมืองซาแลร์โนภายใต้ชื่อ "ปฏิบัติการหิมะถล่ม" ("Operation Avalanche") ขณะเดียวกันยึงมีปฏิบัติการสนับสนุนอีก 2 ชุดดำเนินไปพร้อมกันที่เมืองคาลาบรีอา (ในชื่อ "ปฏิบัติการเบย์ทาวน์") และเมืองตารันโต (ในชื่อ "ปฏิบัติการสแลปสติ๊ก")
ประวัติศาสตร์อิตาลี
การทัพอิตาลี (สงครามโลกครั้งที่สอง)
การบุกครองในสงครามโลกครั้งที่สอง
การบุกครองโดยสหราชอาณาจักร
การบุกครองโดยสหรัฐ
การบุกครองโดยแคนาดา
การบุกครองอิตาลี
ยุทธการและปฏิบัติการทางทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
ฝ่ายสัมพันธมิตร (สงครามโลกครั้งที่สอง)
การล่มสลายของจักรวรรดิอิตาลี
หน่วยจู่โจมกองทัพบกสหรัฐ
ทูซอน

ทูซอน (Tucson) เป็นเมืองตั้งอยู่ทางใต้ของรัฐแอริโซนา ประเทศสหรัฐอเมริกา ห่างจากเมืองฟินิกซ์ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ 188 กิโลเมตร และห่างจากชายแดนสหรัฐอเมริกา-เม็กซิโก 98 กิโลเมตร ในการสำมะโนประชากรปี พ.ศ. 2553 มีจำนวนประชากรทั้งสิ้น 520,116 คน
== ตารางสภาพภูมิอากาศในทูซอน ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ
Metropolitan Tucson Convention & Visitors Bureau
หอการค้าเมืองทูซอน
เมืองในรัฐแอริโซนา
ลองบีช (รัฐแคลิฟอร์เนีย)

ลองบีช (อังกฤษ : Long Beach) เป็นเมืองตั้งอยู่ทางทิศใต้ของรัฐแคลิฟอร์เนีย บนชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิก ในเขตลอสแอนเจลิสเคาน์ตี้ ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของเมืองลอสแอนเจลิส 32 กิโลเมตร ในปี 2552 มีจำนวนประชากรประมาณ 492,682 คน 
ท่าเรือลองบีช เป็นหนึ่งในท่าเรือที่ใหญ่ที่สุดในโลก อุตสาหกรรมที่สำคัญของเมือง คือ อุตสาหกรรมน้ำมันซึ่งพบมากทั้งบนบกและในน้ำ อากาศยาน และชิ้นส่วนรถยนต์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Long Beach Area Convention & Visitors Bureau
เว็บไซต์เมืองลองบีช 
เมืองในเทศมณฑลลอสแอนเจลิส
ร็อบ ชไนเดอร์

โรเบิร์ต ไมเคิล "ร็อบ" ชไนเดอร์ (Robert Michael "Rob" Schneider) เกิดเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 1963 เป็นนักแสดง ดาราตลก นักเขียนบทและผู้กำกับ ชาวอเมริกัน เป็นผู้บุกเบิกสเก็ตช์คอเมดี้ทางช่องเอ็นบีซี ที่ชื่อรายการ Saturday Night Live ชไนเดอร์ยังมีผลงานแสดงภาพยนตร์ รับบทในหนังตลกอย่างเรื่อง   Male Gigolo, The Hot Chick, และ Grown Ups
== อ้างอิง ==
นักแสดงอเมริกัน
บุคคลจากซานฟรานซิสโก
พระหริหระ

พระหริหระ (हरिहर, Harihara) เป็นอวตารรวมของพระวิษณุ (หริ) และพระศิวะ (หระ) เทพเจ้าในศาสนาฮินดู พระนามอื่น เช่น ศันกรนารายณ์ (มาจาก "ศังกระ" คือพระศิวะ และ "นารายณ์" คือพระวิษณุ) และ พรหมนารายณ์ ดังนั้นจึงพบการบูชาพระหริหระทั้งในลัทธิไวษณพและลัทธิไศวะ ให้เป็นพระเป็นเจ้าสูงสุดองค์หนึ่ง
คำว่า "หริหระ" บางครั้งก็ใช้กล่าวถึงคำศัพท์ในเชิงปรัชญาที่แสดงถึงการรวมพระวิษณุและพระศิวะในมุมมองที่แตกต่างภายใต้ความสูงสุดเดียวกันคือพรหมัน แนวคิดของหริหระจึงเทียบเคียงกับ "ความเป็นหนึ่งเดียวของสรรพสิ่ง" ในคัมภีร์ของปรัชญาฮินดูสำนักอทไวตะเวทานตะ
เทวรูปที่เก่าแก่ที่สุดของพระหริหระ พบที่ถ้ำหมายเลข 1 และ 3 ของมนเทียรในถ้ำพทามี ซึ่งสร้างขึ้นราวคริสต์ศตวรรษที่ 6
== ดูเพิ่ม ==
อรรธนารีศวร (Ardhanārīśwara) - ปางอวตารรวมของพระศิวะและพระปารวตี
ธุมาวดี (Dumavathi, Jumadi) - ปางอวตารรวมของพระศิวะและพระปารวตีแบบพื้นเมืองในท้องถิ่นชายฝั่งของกรณาฏกะ
ไวกูณฐ-กมลัช (Vaikuntha-Kamalaja) หรือ ลักษมี-นารายณ์ (Lakshmi-Narayana) - ปางอวตารรวมของพระวิษณุและพระลักษมี
== อ้างอิง ==
ศาสนาฮินดู
เทพเจ้าฮินดู
โทคิโอโฮเทล

โทคิโอโฮเทล (Tokio Hotel) เป็นวงป็อปร็อกจากเยอรมนี ก่อตั้งที่เมืองมัคเดอบวร์ค ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2001 โดยนักร้องนำ บิล เคาลิทซ์, มือกีตาร์ ทอม เคาลิทซ์, มือกลอง กุสตัฟ ชเลเฟอร์ และมือเบส เกออร์จ ลิสทิง ทั้ง 4 มีซิงเกิลอันดับ 1 อยู่ 4 ซิงเกิล มีอัลบั้มอันดับ 1 อยู่ 3 อัลบั้มในเยอรมนี มียอดขายซีดีและดีวีดี 5 ล้านชุด
หลังจากที่พวกเขาบันทึกเสียงเดโม่ซีดีที่ไม่ได้ออกจำหน่ายในนาม "Devilish" สัญญากับโซนีบีเอ็มจีเยอรมนีที่หมดไป พวกเขาก็ออกอัลบั้มภาษาเยอรมันชุดแรกในชื่อ Schrei ในฐานะวงที่ชื่อ โทคิโอโฮเทล กับค่ายยูนิเวอร์แซลเยอรมัน ในปี 2005 อัลบั้มชุด Schrei ขายได้มากกว่าครึ่งล้านชุดทั่วโลก และมีซิงเกิลติดท็อป 5 อยู่ 4 ซิงเกิลทั้งในเยอรมนีและออสเตรีย ในปี 2007 วงออกอัลบั้มภาษาเยอรมันชุดที่ 2 ที่ชื่อ Zimmer 483  และออกอัลบั้มภาษาอังกฤษชุดแรก  Scream ที่มียอดขายรวมมากกว่า 1 ล้านชุดทั่วโลกและยังทำให้พวกเขาได้รับรางวัลเอ็มทีวียุโรปมิวสิกอวอร์ดส สาขาศิลปินหน้าใหม่นานาชาติยอดเยี่ยม ในเดือนกันยายน 2008 พวกเขายังได้รับรางวัลเอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอวอร์ดสที่สหรัฐอเมริกาเป็นครั้งแรกในสาขา ศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม ต่อมาเดือนตุลาคม 2008 พวกเขาได้รับ 4 รางวัลจาก Los Premios รวมถึงในสาขาศิลปินหน้าใหม่นานาชาติยอดเยี่ยมและเพลงแห่งปี งานจัดขึ้นที่เม็กซิโก พวกเขายังได้รับรางวัลเฮดไลเนอร์ในงานเอ็มทีวียุโรปมิวสิกอวอร์ดสปี 2008 ที่จัดขึ้นที่ลิเวอร์พูล และได้รับรางวัลกลุ่มยอดเยี่ยมในเอ็มทีวียุโรปมิวสิกอวอร์ดส 2009 ที่จัดขึ้นที่เบอร์ลิน
== อ้างอิง ==
กลุ่มดนตรีสัญชาติเยอรมัน
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2544
โบนาเวนตูรา

นักบุญโบนาเวนตูรา (San Bonaventura) (ค.ศ. 1221 – 15 กรกฎาคมค.ศ. 1274) เป็นไฟรอาร์ในศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกชาวอิตาลี ดำรงตำแหน่งอัคราธิการคนที่ 7 ของคณะภราดาน้อย (Order of Friars Minor) หรือที่รู้จักกันโดยทั่วไปว่าคณะฟรันซิสกัน ได้รับสมณศักดิ์เป็นพระคาร์ดินัลบิชอปแห่งอัลบาโน นอกจากนี้ยังเป็นนักปรัชญาและนักเทววิทยาศาสนาคริสต์ที่มีชื่อเสียงที่สุดคนหนึ่งในสมัยกลาง จนได้รับการยกย่องให้เป็นนักปราชญ์แห่งคริสตจักร มีสมญานามว่า “นักปราชญ์ชั้นเสราฟิม”
== ประวัติ ==
นักบุญโบนาเวนตูรา มีนามเดิมว่าโจวันนีแห่งฟีดันซา (Giovanni di Fidanza) เป็นชาวเมืองบัญโญเรโจ (Bagnoregio) ในวัยเด็กเคยล้มป่วยหนัก แต่นักบุญฟรันเชสโกแห่งอัสซีซีได้มาช่วยสวดอ้อนวอนพระเจ้าให้ท่านจนท่านหายป่วย และท่านได้เห็นอนาคตของเด็กน้อย จึงเปล่งอุทานว่า “โอ โบนา เวนตูรา” (ผู้นำโชค!)
เมื่ออายุได้ 20 ปีได้ปฏิญาณตนเป็นไฟรอาร์สังกัดคณะฟรันซิสกัน แล้วไปศึกษาสาขาวิชาปรัชญาและเทววิทยาที่ปารีส และได้รู้จักสนิทสนมกับตอมมาโซแห่งอากวีโน   ซึ่งต่อมาผู้นี้ก็ได้กลายเป็นนักบุญและนักปราชญ์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดอีกคนหนึ่งของศาสนจักรคาทอลิก เมื่อท่านเรียนจบก็รับหน้าที่เป็นอาจารย์อยู่หลายปี
เมื่ออายุได้ 35 ปี ท่านถูกเลือกให้ดำรงตำแหน่งอัคราธิการของคณะ ซึ่งเป็นช่วงที่คณะของท่านกำลังประสบปัญหาความแตกแยกภายใน  ท่านได้ใช้ความรู้และความสามารถอย่างเต็มที่ในการปกครองและจัดการคณะให้เป็นระบบ จนได้รับขนานนามว่าเป็น “ผู้ก่อตั้งและบิดาคนที่สองของคณะ” เพราะนักบุญฟรันซิสซึ่งเป็นผู้ก่อตั้งจริงนั้นไม่ได้วางระบบการบริหารคณะไว้
ท่านยังเป็นผู้ถ่อมตนถึงขั้นปฏิเสธการรับตำแหน่ง “อาร์ชบิชอปแห่งยอร์ก” จากสมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 4 แต่ในสมัยสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 10 ท่านก็ถูกบังคับให้รับตำแหน่งพระคาร์ดินัลบิชอปแห่งอัลบาโน  เพื่อช่วยการจัดประชุมสังคายนาลียงครั้งที่สอง อันมีจุดประสงค์เพื่อรวมคริสตจักรคาทอลิกและอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ให้เป็นเอกภาพ
== มรณกรรม ==
ก่อนนักบุญโบนาเวนตูราจะถึงแก่มรณกรรม ท่านได้ลาออกจากตำแหน่งอัคราธิการ และสิ้นใจเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1274 ขณะยังทำหน้าที่อำนวยการงานสังคายนา โดยมีสมเด็จพระสันตะปาปาเฝ้าดูอยู่จนวาระสุดท้ายของท่าน
== หลังมรณกรรม ==
พระคาร์ดินัลโบนาเวนตูรา ได้รับการประกาศเป็นนักบุญโดยสมเด็จพระสันตะปาปาซิกซ์ตุสที่ 4 เมื่อวันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 1482 และในปี ค.ศ. 1588 สมเด็จพระสันตะปาปาซิกซ์ตุสที่ 5 ก็ประกาศให้ท่านเป็นนักปราชญ์แห่งคริสตจักร
== ผลงาน ==

Life of St Francis of Assisi (ชีวิตของนักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซี), TAN Books, 2010.  ISBN 9780895551511
On the Reduction of the Arts to Theology (De Reductione Artium ad Theologiam) (การลดทอนศิลปศาสตร์ลงเป็นเทววิทยา), Franciscan Institute Publications, 1996.  ISBN 978-1-57659-043-0
Itinerarium Mentis in Deum (การเดินทางของวิญญาณสู่พระเป็นเจ้า), (†)Philotheus Boehner, OFM, Franciscan Institute Publications, 2002. ISBN 978-1-57659-044-7
Saint Bonaventure’s Disputed Questions on the Mystery of the Trinity (คำถามเรื่องรหัสยภาวะของพระตรีเอกภาพ),  Franciscan Institute Publications, 1979. ISBN 978-1-57659-045-4.
.
== อ้างอิง ==
นักบุญชาวอิตาลี
นักปรัชญาชาวอิตาลี
นักบุญในคริสต์ศตวรรษที่ 13
นักปราชญ์แห่งคริสตจักร
พระคาร์ดินัลชาวอิตาลี
นักบุญคณะฟรันซิสกัน
เอลิซาเบท แบงส์

เอลิซาเบท แบงส์ (Elizabeth Banks) เกิดเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1974 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักจากบทบาทในเรื่อง  Definitely, Maybe, Zack and Miri Make a Porno, W., Role Models, Wet Hot American Summer, The Uninvited และภาพยนตร์ในชุด Spider-Man เธอมีชื่อเสียงจากบท ดร. คิม บริกส์ ในซิตคอมเรื่อง Scrubs
== อ้างอิง ==
นักแสดงอเมริกัน
บุคคลจากรัฐแมสซาชูเซตส์
ฟลอริดา (แก้ความกำกวม)

ฟลอริดา (Florida) สามารถหมายถึง
รัฐฟลอริดา
ฟลอริดา, คิวบา
ฟลอริดา, เปอร์โตริโก
เกาะฟลอริดา หรือ Nggela Islands เกาะหนึ่งในหมู่เกาะโซโลมอน
====ดูเพิ่ม====
โฟล ไรเดอ (Flo Rida) แร็ปเปอร์อเมริกัน
มะซะกิ ซะกิ

มะซะกิ ซะกิ (ญี่ปุ่น:正木正明) เกิดเมื่อ พ.ศ. 2497 เป็นชาวโอซาก้า จบจากโรงเรียนกฎหมาย เป็นสมาชิกของสมาคมสร้างคุณค่า หรือ โซคา งัคไก ปัจจุบันเป็นผู้แทนนายกสมาคมโซคา งัคไก
==ประวัติ==
เกิดในปี พ.ศ. 2497
พ.ศ. 2504 ได้เข้าเป็นสมาชิกของสมาคมสร้างคุณค่า ได้ปฏิบัติศรัทธาในพุทธธรรมของพระนิชิเรนไดโชนิน และในเวลาต่อมาได้เป็นประธานกรรมการบริหารการศึกษาของสมาคม
พ.ศ. 2550 ได้เป็นผู้แทนนายกสมาคมโซคา งัคไก
==ตำแหน่งต่างๆ==
หัวหน้าระดับสูงสมาคมสร้างคุณค่า
ประธานกลุ่มสมาคมสร้างคุณค่า
หัวหน้ายุวชนสมาคมสร้างคุณค่า
กรรมการยุวชนสมาคมสร้างคุณค่า
หัวหน้าสมาคมสร้างคุณค่า โตเกียว
หัวหน้าเจ้าหน้าที่ประสานงานสมาคมสร้างคุณค่า สำนักงานใหญ่
กรรมการสมาคมสร้างคุณค่าฝ่ายมหาวิทยาลัย
รองประธานหนังสือพิมพ์เซเคียว
ผู้แทนนายกสมาคมโซคา งัคไก
==อ้างอิง==
Gakkai Japan and Singapore Soka Association Contribute to Myanmar Cyclone Relief 
Gakkai replaces President Akiya with Harada. 
Activities for Myanmar and China
สมาคมสร้างคุณค่า
บุคคลที่เป็นสมาชิกของสมาคมสร้างคุณค่า
พุทธศาสนิกชนชาวญี่ปุ่น
IOS (แก้ความกำกวม)

IOS อาจหมายถึง
ซิสโก IOS ระบบปฏิบัติการสำรับเราต์เตอร์ซิสโก
ไอโอเอส (iOS) ในชื่อเดิม ไอโฟนโอเอส (iPhone OS) ระบบปฏิบัติการสำหรับไอโฟน
ไอโอเอส (เฟิร์มแวร์) (IOS) เฟิร์มแวร์สำหรับเครื่องเล่นเกมวี
ไอโอเอส

ไอโอเอส (ก่อนหน้านี้ใช้ชื่อ ไอโฟนโอเอส) คือระบบปฏิบัติการบนอุปกรณ์พกพา (สมาร์ตโฟน,แท็บเล็ตคอมพิวเตอร์) พัฒนาและจำหน่ายโดยแอปเปิล เปิดตัวครั้งแรกในปี ค.ศ. 2007 เพื่อใช้บนไอโฟน และได้มีการพัฒนาเพิ่มเติมเพื่อใช้บนอุปกรณ์พกพาอื่น ๆ ของแอปเปิล เช่น ไอพอดทัช (ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2007), ไอแพด (ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2010), ไอแพด มินิ (พฤศจิกายน ค.ศ. 2012) และ แอปเปิลทีวี รุ่นที่ 2 (ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2010) ไอโอเอสแตกต่างจากวินโดวส์โฟนของไมโครซอฟท์และแอนดรอยด์ของกูเกิล ตรงที่แอปเปิลไม่อนุญาตให้นำไอโอเอสไปติดตั้งบนอุปกรณ์ที่ไม่ใช่อุปกรณ์ของแอปเปิล ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2013 แอปสโตร์ของแอปเปิลมีแอปพลิเคชันมากกว่า 2.1 ล้าน แอปพลิเคชัน และ 1 ล้านแอพที่ออกแบบมาเพื่อ ไอแพด แอปพลิเคชันเหล่านี้มียอดดาวโหลดน์รวมกันมากกว่า 1.3 แสนล้านครั้ง ไอโอเอสมีส่วนแบ่ง 28% ของส่วนแบ่งระบบปฏิบัติการบนอุปกรณ์พกพาในไตรมาสที่ 3 ของปี ค.ศ. 2018 ซึ่งเป็นรองจากแอนดรอยของกูเกิลเท่านั้น ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2012 ไอโอเอสมีส่วนแบ่งคิดเป็น 65% ของการบริโภคข้อมูลบนอุปกรณ์พกพา (ซึ่งรวม ไอพอดทัช และ ไอแพด) ในกลางปี  ค.ศ. 2012 มีอุปกรณ์ไอโอเอสมากกว่า 410 ล้านเครื่องที่เปิดใช้งาน จากการอ้างอิงจากงานแถลงเปิดตัวต่อสื่อโดยแอปเปิลใน วันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 2012 มีอุปกรณ์ไอโอเอส 400 ล้านตัวที่จำหน่ายไปแล้วในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2012
ส่วนต่อประสานกับผู้ใช้ (user interface) ของไอโอเอสมีพื้นฐานแนวคิดมาจาก "การควบคุมโดยตรง" (direct manipulation) ด้วยการใช้มัลติทัช องค์ประกอบของการควบคุมก็คือการใช้นิ้วเลื่อน, สวิทช์ และปุ่ม เพื่อเป็นการควบคุมอุปกรณ์รวมถึงท่าทางอย่างอื่น เช่น การนำนิ้วมือ (มากกว่าสองนิ้ว) บีบเข้าหาศูนย์กลาง (swipe), แตะเบา ๆ (tap), การนำนิ้วสองนิ้วบีบเขาหาศูนย์กลาง (pinch), การนำนิ้วสองนิ้วกางออกจากศูนย์กลาง (reverse pinch) ซึ่งทั้งหมดนี้มีความหมายที่เจาะจงในบริบทต่าง ๆ ของไอโอเอสและถือเป็นการใช้งานแบบส่วนต่อประสานกับผู้ใช้แบบมัลติทัช ภายในอุปกรณ์ที่ติดตั้งไอโอเอสจะมีเซนเซอร์ตรวจจับการเคลื่อนไหวเพื่อใช้กับบางแอปพลิเคชันเพื่อตอบสนองการสั่นของอุปกรณ์ หรือการหมุนอุปกรณ์ที่คำนวณในรูปแบบสามมิติ
ไอโอเอสมีต้นกำเนิดมาจากแมคโอเอสเท็นซึ่งได้รากฐานมาจากดาร์วินและแอปพลิเคชันเฟรมเวิร์คต่าง ๆ ไอโอเอสคือรุ่นพกพาของแมคโอเอสเท็นที่ใช้บนคอมพิวเตอร์ของแอปเปิล
รุ่นหลักของไอโอเอสจะมีการเปิดตัวทุก ๆ ปี จนถึงปัจจุบันนี้ ได้มีการปล่อยตัว iOS 12 ซึ่งเป็นรุ่นล่าสุดในวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2561 ในงาน WWDC ปี พ.ศ. 2561
ในงาน WWDC ปี พ.ศ. 2562 ไอโอเอส 13 ที่จะอัปเดทในไอแพด ได้เปลี่ยนชื่อใหม่เป็นไอแพดโอเอส ซึ่งเป็นนัยถึงการแยกระบบปฏิบัติการที่จะแตกต่างไปจากไอโอเอสซึ่งใช้สำหรับในไอโฟนและไอพ็อกินตง_
= กินตง ตะวัน =
== ฟังค์ชั่นต่างๆที่รองรับอุปกรณ์ต่าง ๆ ==
ดูเพิ่มเติมได้ที่ : รายการฟังค์ชั่นที่รองรับอุปกรณ์บน iOS
== ช่วงเวลาต่าง ๆ บนในแต่ละรุ่นกับ iOS ==
== อ้างอิง ==
ระบบปฏิบัติการโทรศัพท์มือถือ
สมาร์ตโฟน
ไอโอเอส (แอปเปิล)
ผลิตภัณฑ์ที่เปิดตัวในปี พ.ศ. 2550