pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
หลิน เจิ้งอิง

หลิน เจิ้งอิง (; Lam Ching-ying) อดีตนักแสดง ผู้กำกับภาพยนตร์ และผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ ชาวฮ่องกงผู้ล่วงลับ
มีชื่อจริงแต่แรกเกิดว่า หลิน เกิ้นเป่า (林根寶) ครอบครัวของเขามีตนกำเนิดที่เซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน เริ่มต้นอาชีพนักแสดงด้วยการเป็นเด็กฝึกหัดงิ้วในโรงเรียนสอนอุปรากรณ์จีน ที่ฮ่องกง ด้วยรูปร่างที่เล็ก ผอมบาง ทำให้มักได้รับบทประจำเป็นตัวนาง ซึ่งความถนัดดังกล่าวนี้ได้สืบทอดต่อเนื่องมาเมื่อได้ก้าวสู่วงการภาพยนตร์ ทำให้มักจะได้รับหน้าที่เป็นสแตนด์อินให้กับนักแสดงหญิง ต่อมา หง จินเป่าชักชวนให้เข้าร่วมทีมสตั้นแมน และตัวประกอบในภาพยนตร์กังฟูและกำลังภายใน ซึ่งก็ได้รับบทเด่นและบทรองมาเรื่อย เช่น A Touch of Zen ใน ค.ศ. 1971 และ Fist of Fury ใน ค.ศ. 1972
จนกระทั่งใน ค.ศ. 1985 โด่งดังจากภาพยนตร์เรื่อง Mr. Vampire ในบทของ อาจิ่ว นักพรต ลัทธิเหมาซาน ผู้ชำนาญการปราบผี ซึ่งกลายเป็นบทเด่นประจำตัว ซึ่งได้รับบทเดิมนี้และบทที่ใกล้เคียงซ้ำต่อมาอีกหลายเรื่องด้วยกัน จนกลายเป็นเอกลักษณ์ประจำตัวไป
ในบั้นปลายชีวิตการแสดง หลิน เจิ้งอิง ได้ร่วมแสดงในภาพยนตร์ต้นทุนต่ำรวมทั้งซีรีส์หรือละครโทรทัศน์ ซึ่งก็ได้รับบทของอาจารย์ปราบผีอีก โดยมีผลงานเรื่องสุดท้ายคือ Vampire Expert
หลิน เจิ้งอิงเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งตับ ในวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1997 ที่โรงพยาบาลเซนต์เทเรซา ฮ่องกง อายุได้ 49 ปี
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
นักแสดงฮ่องกง
ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวจีน
นักแสดงจีน
ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวฮ่องกง
ผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้ 
บุคคลจากเซี่ยงไฮ้
เสียชีวิตจากมะเร็งตับ
ไอ้หนุ่มเหลือขอ

ไอ้หนุ่มเหลือขอ (The Prodigal Son, 敗家仔, พินอิน: Bai4 Jia1 Zi3) ภาพยนตร์กังฟูสัญชาติฮ่องกง ในปี ค.ศ. 1982 นำแสดงโดย หยวนเปียว, หง จินเป่า, หลิน เจิ้งอิง, เจมส์ เทียน, หลิน เจิ้งอิง, เฉิน ฟ่านฉี กำกับการแสดงโดย หง จินเป่า
== เนื้อเรื่อง ==
เหลียงจ้าน (หยวนเปียว) เป็นลูกชายเศรษฐีหนุ่มที่อาศัยอยู่กับครอบครัว ที่เมืองฝ่อซาน มณฑลกวางตุ้ง ในกลางศตวรรษที่ 19 เหลียงจ้านฝึกกังฟูกับอาจารย์ที่ถูกจ้างมาสอนจนคิดว่าตัวเองเก่งที่สุด เพราะเมื่อประลองกับเหล่าคนรับใช้ ทุกคนต่างพ่ายแพ้หมด โดยไม่รู้ตัว ทุกคนแกล้งยอมแพ้ให้
วันหนึ่ง คณะงิ้วเร่มาเล่นที่ฝ่อซาน เอ้อตี้ (หลิน เจิ้งอิง) นักแสดงนำของคณะได้ประลองฝีมือกับเหลียงจ้าน เหลียงจ้านเป็นฝ่ายพ่ายแพ้อย่างยับเยิน เมื่อเหลียงจ้านรู้ว่าเป็นคำสั่งของพ่อตัวเองที่จ้างให้ทุกคนแกล้งแพ้เพื่อให้เหลียงจ้านชนะ เหลียงจ้านได้ไล่อาจารย์ออก และติดตามคณะของเอ้อตี้ไปด้วยทุกที่ แต่เอ้อตี้ก็ไม่รับเป็นศิษย์
หนีเฟย (เฉิน ฟ่านฉี) เป็นบุตรชายของท่านอ๋องที่หลงใหลกังฟู พร้อมด้วย 2 องครักษ์ ได้เที่ยวประลองฝีมือกับนักสู้ต่าง ๆ จนได้มาพบกับเอ้อตี้ หนีเฟยอยากทำความรู้จักกับเอ้อตี้ แต่ว่าทั้งคู่เกิดมีเรื่องเข้าใจผิดกัน 2 องครักษ์จึงลอบทำร้ายเอ้อตี้จนบาดเจ็บสาหัส เหลียงจ้านได้เข้ามาช่วย ทำให้เอ้อตี้รับเป็นศิษย์อย่างเต็มใจ เอ้อตี้พักรักษาตัวอยู่ใกล้บ้านของศิษย์ผู้พี่ (หง จินเป่า) ที่เป็นผู้ถ่ายทอดกังฟูให้ ที่สุดเอ้อตี้ก็ต้องตายเพราะ 2 องครักษ์ของหนีเฟย เหลียงจ้านบังเกิดความแค้น จึงต้องฝึกปรนวิชากังฟูเพื่อล้างแค้น
== เบื้องหลังและความสำเร็จ ==
ไอ้หนุ่มเหลือขอ เป็นภาพยนตร์กังฟูที่กำกับการแสดงโดย หง จินเป่า ซึ่งเป็นทั้งนักแสดงและผู้กำกับฉากแอ๊คชั่นในเรื่องด้วย โดยมี หยวนเปียว ร่วมแสดงและร่วมกำกับฉากแอ๊คชั่นด้วยกัน  และได้ หลิน เจิ้งอิง, เจมส์ เทียน และ เฉิน ฟ่านฉี ซึ่งเป็นนักแสดงประกอบที่ชำนาญกังฟูอยู่ด้วยแล้วร่วมแสดงในเรื่อง
โดยมีเนื้อหาเกี่ยวกับ เหลียงจ้าน ปรมาจารย์กังฟูแบบหย่งชุนที่มีตัวตนจริง ซึ่งเป็นอาจารย์ของ เฉิน หว่านซุน ผู้เป็นอาจารย์ของยิปมัน ปรมาจารย์กังฟูหย่งชุนที่มีชื่อเสียง
ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จอย่างมากทั้งรายได้และเสียงวิจารณ์ โดยตัวละครเด่นในเรื่อง คือ เอ้อตี้ ที่รับบทโดย หลิน เจิ้งอิง นับเป็นบทบาทการแสดงที่ดีที่สุดชิ้นหนึ่งในชีวิตการแสดงของหลิน เจิ้งอิง ที่ต่อมาเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีจากบทอาจารย์ปราบผี จากภาพยนตร์เรื่อง ผีกัดอย่ากัดตอบ ในปี ค.ศ. 1985
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ข้อมูลจาก IMDb
ภาพยนตร์กังฟู
ภาพยนตร์ฮ่องกง
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2525
อนุตตมา อมรวิวัฒน์

อนุตตมา อมรวิวัฒน์ (ชื่อเล่น จิ๊บ) อดีตสมาชิกพรรคไทยรักษาชาติ อดีตรองเลขาธิการ และอดีตรองโฆษกพรรคเพื่อไทย อดีตรองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลของนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร อดีตอาจารย์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ อดีตโฆษกกระทรวงการคลัง อดีตผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร กรุงเทพมหานคร เขต 7 และเป็นบุตรสาวของพลตำรวจเอก สมบัติ อมรวิวัฒน์
== ประวัติ ==
อนุตตมา อมรวิวัฒน์ เป็นบุตรสาวของพลตำรวจเอก สมบัติ อมรวิวัฒน์ อดีตอธิบดีกรมสอบสวนคดีพิเศษ กับนางอัญชลีพรรณ อมรวิวัฒน์ สำเร็จการศึกษาปริญญาตรีเกียรตินิยมอันดับ 2 ด้านรัฐศาสตร์ สาขาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และปริญญาโทสองสาขา คือ สาขาธุรกิจระหว่างประเทศ จากมหาวิทยาลัยบอสตัน กับสาขานโยบายเศรษฐศาสตร์ระหว่างประเทศ จากมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย และเป็นลูกพี่ลูกน้อง จุลพันธ์ อมรวิวัฒน์ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง รัฐบาลของเศรษฐา ทวีสิน
== การทำงาน ==
อนุตตมา อมรวิวัฒน์ เริ่มทำงานภายหลังจากสำเร็จการศึกษา เป็นข้าราชการประจำกรมส่งเสริมการส่งออก กระทรวงพาณิชย์ ในตำแหน่ง นักวิชาการพาณิชย์ ระดับ 6 จากนั้นจึงเปลี่ยนแปลงสายงานมาเป็นอาจารย์คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ กระทั่งได้ลาออกจากงานอาจารย์ เพื่อลงสมัคร ส.ส. ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคเพื่อไทย ในเขต 7 กทม. แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง  ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นรองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลของนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร และต่อมาได้ย้ายไปเป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์  ได้รับมอบหมายให้ดูแลเกี่ยวกับงานด้านสังคม โดยเฉพาะ นโยบายสตรี เด็ก เยาวชน ผู้สูงอายุ และผู้ด้อยโอกาส หลังจากนั้นก็ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง นอกจากนั้น ยังได้รับแต่งตั้งจากพรรคเพื่อไทย ให้ไปดำรงตำแหน่ง รองโฆษกพรรคเพื่อไทย เมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2556 และได้รับเลือกจากที่ประชุมพรรค ให้รับตำแหน่ง
รองเลขาธิการพรรคเพื่อไทย
สำหรับงานด้านสภาผู้แทนราษฎร เคยดำรงตำแหน่ง ที่ปรึกษาคณะกรรมการวิสามัญ การแก้ไขรัษฎากร สภาผู้แทนราษฎร และเคยดำรงตำแหน่ง ที่ปรึกษาประจำกรรมาธิการต่างประเทศ สภาผู้แทนราษฎร
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
สกุลอมรวิวัฒน์
ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
อาจารย์คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี
นักการเมืองสตรีชาวไทย
พรรคเพื่อไทย
พรรคไทยรักษาชาติ
นิสิตเก่าคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
บุคคลจากคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ม.
บุคคลจากมหาวิทยาลัยบอสตัน
วัดคลองเกตุ

วัดพคลองเกตุ    เป็นวัดในตำบลคลองเกตุ  อำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี 15120
== ประวัติ ==
วัดคลองเกตุ ตั้งอยู่ที่ตำบลคลองเกตุ อำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี เป็นวัดที่ได้รับการพัฒนาให้มีความเจริญรุ่งเรืองมาโดยตลอด จนเป็นที่รู้จักในปัจจุบัน บรรยากาศภายในบริเวณวัดมีความร่มรื่นเหมาะสมแก่การปฏิบัติธรรมและศึกษาหาความรู้อย่างมาก วัดคลองเกตุมีชื่อเสียงในเรื่องของความโด่งดังเรื่องวัตถุมงคลของหลวงปู่บุญตา ซึ่งเป็นพระเกจิอาจารย์ที่มีชื่อเสียง ในอดีตมีพระราชปริยัติสุทธี อดีตเจ้าอาวาสวัดคลองเกตุ และอดีตเจ้าคณะจังหวัดลพบุรี เคยปกครอง
== ศาสนสถานภายในวัด ==
ศาลาการเปรียญ 2 ชั้น
โรงเรียนพระปริยัติธรรม
พระอุโบสถ
วิหารประดิษฐานพระพุทธบาทจำลอง
พิพิธภัณฑ์หลวงปู่บุญตา
กุฏิสงฆ์
เมรุ
== พระครูสิริธัชสมาจารย์ (หลวงปู่บุญตา วิสุทธสีโล) ==
ประวัติหลวงปู่บุญตา วัดคลองเกตุ อ.โคกสำโรง  จ.ลพบุรี มีนามเดิมว่า บุญตา  นามสกุล  พาซื่อ  โยมบิดาชื่อ  นายอุด  โยมมารดาชื่อ  นางทุม  พาซื่อ เกิดที่บ้านโนนสะคาม  จังหวัดอุบลราชธานี เมื่อวันที่ 15  มกราคม  พ.ศ. 2449  ท่านอุปสมบทเมื่อวันที่  25  มกราคม  พ.ศ. 2472  ที่วัดหนองม้า  ต.หนองฮะ  อ.ศรีขรภูมิ  จ.สุรินทร์ ท่านได้รับฉายาว่า "วิสุทธสีโล"  แปลว่า "ผู้มีศีลอันบริสุทธิ์" หลวงปู่บุญาเป็นผู้มีเมตตาและบารมีอันสูงส่ง เป็นพระเกจิที่ประชาชนมากมายให้การเคารพและนับถือท่านเป็นจำนวนมาก
==  อ้างอิง ==
วิสุทธสีโล วัดคลองเกตุ จ.ลพบุรี
คลองเกตุ
ชลิตรัตน์ จันทรุเบกษา

นายชลิตรัตน์ จันทรุเบกษา หรือ เสี่ยหม่องกรรมการผู้จัดการ บริษัท ไทยฟลายอิ้ง เซอร์วิส จำกัด กรรมการอำนวยการฝ่ายประชาสัมพันธ์ สมาคมกีฬาเทนนิส อดีตรองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลของนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร โฆษกพรรคชาติพัฒนา และอดีตผู้อำนวยการเลือกตั้งพรรคชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน
== ประวัติ ==
ชลิตรัตน์ จันทรุเบกษา เกิดเมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2507 ที่เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรของพลอากาศเอกชนินทร์ จันทรุเบกษา (เป็นหลานของพลอากาศเอก บุญชู จันทรุเบกษา) กับนางปาลีรัฐ จันทรุเบกษา สำเร็จการศึกษาชั้นประถมศึกษา และมัธยมศึกษาจากโรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย จบการอาชีวศึกษา และด้านด้านคอมพิวเตอร์ จากประเทศออสเตรเลีย สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ด้านรัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง และผ่านการอบรมหลักสูตรการบิน จากกองทัพอากาศ และจากสถาบันการบินพลเรือน
== การทำงาน ==
ชลิตรัตน์ จันทรุเบกษา เคยสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.กรุงเทพมหานคร ในสังกัดพรรคชาติพัฒนา ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้รับมอบหมายจากพรรคชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน ให้เป็นผู้อำนวยการเลือกตั้งของพรรค (รับผิดชอบเขตกรุงเทพมหานครและภาคกลาง) และได้รับแต่งตั้งเป็นรองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลของนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคชาติพัฒนา ลำดับที่ 5 แต่ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยภายหลังว่าการเลือกตั้งนี้ไม่ชอบด้วยรัฐธรรมนูญไปด้วย ต่อมาได้ตัดสินใจลาออกจากสมาชิกพรรคชาติพัฒนาและย้ายมาสังกัดพรรคเพื่อไทย
== ผลงานด้านการแสดง ==
=== ละครโทรทัศน์ ===
ปี พ.ศ. 2552 ดินน้ำลมไฟ (ช่อง 3) รับบทเป็น ผู้สร้างหนัง (รับเชิญ)
ปี พ.ศ. 2554 ตะวันเดือด (ช่อง 3) รับบทเป็น เฮียโชติ (รับเชิญ)
ปี พ.ศ. 2554 เหนือเมฆ (ช่อง 3)
ปี พ.ศ. 2559 ชาติพยัคฆ์ (ช่อง 3) รับบทเป็น ผู้ใหญ่เชื้อ (รับเชิญ)
ปี พ.ศ. 2559 ดาวหลงฟ้า ภูผาสีเงิน (ช่อง 3) รับบทเป็น เอกอัครราชทูตซามาร์
ปี พ.ศ. 2564 เกมล่าทรชน (ช่อง 3) รับบทเป็น พ่อเลี้ยงกาแล (รับเชิญ)
=== ละครชุด ===
ปี พ.ศ. 2556 สุภาพบุรุษจุฑาเทพ (ช่อง 3) ตอน คุณชายรณพีร์ รับบทเป็น เป็นผู้บังคับการกองบิน
=== ละครเฉลิมพระเกียรติ ===
ละคร ป่ารักน้ำ (ช่อง 5) รับบทเป็น พ่อสลิลา (ลิลา)
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
สกุลจันทรุเบกษา
บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
บุคคลจากโรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย
บุคคลจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
บุคคลจากสถาบันการบินพลเรือน
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ม.
นักบินชาวไทย
นักการเมืองไทย
พรรคประชากรไทย
พรรคชาติพัฒนา (พ.ศ. 2535)
พรรคไทยรักไทย
พรรคชาติพัฒนา (พ.ศ. 2550)
นักแสดงชายชาวไทย
นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวไทย
สถานีโทรทัศน์จามาฮิริยา

สถานีโทรทัศน์จามาฮิริยา เป็นสถานีโทรทัศน์ในทวีปแอฟริกาเหนือแห่งลิเบียภายใต้การควบคุมของ บรรษัทวิทยุกระจายเสียงแห่งรัฐประชาชนลิเบีย (Libyan Jamahiriya Broadcasting Corporation) สถานีโทรทัศน์จามาฮิริยา ออกอากาศด้วยภาษาอาหรับ และ อังกฤษ
เมื่อ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2554 ที่ผ่านมา ภายหลังในช่วงสงครามกลางเมืองในลิเบีย ทางสถานีได้ยุติการแพร่ภาพลงแล้ว โดยสภาถ่ายโอนอำนาจแห่งชาติ
สถานีโทรทัศน์ในอดีต
สถานีโทรทัศน์ในประเทศลิเบีย
พจนาถ พจนาพิทักษ์

พจนาถ พจนาพิทักษ์  เป็นนักร้อง กวี นักเขียน และนักแต่งเพลงชาวไทย เกิดวันที่  ที่บ้านเขาพระ อำเภอรัตภูมิ จังหวัดสงขลา  แต่ไปเติบโตตั้งแต่เด็กและเรียนหนังสือตั้งแต่ชั้นอนุบาลจนถึงมัธยมปีที่ 3 ที่ จังหวัดสตูล
ค้นพบตัวเองว่าสนใจในสิ่งที่เรียกว่าบทกวีตอนเรียนศิลปะอยู่ที่วิทยาลัยศิลปหัตถกรรมจังหวัดนครศรีธรรมราช  ต่อมาเมื่ออยู่ในรั้วมหาวิทยาลัยรามคำแหง จึงมีผลงานบทกวีและมีงานเขียนเผยแพร่นิตยสารอย่างต่อเนื่อง   ได้รับรางวัล ชนะเลิศโล่ห์พระราชทานจาก สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีในการประกวดบทกวีนักศึกษาของชุมนุมวรรณศิลป์5สถาบัน(จุฬาฯ,ธรรมศาสตร์,เกษตรศาสตร์,รามคำแหง,หอการค้า)ในปี พ.ศ. 2532  รางวัลบทกวีดีเด่นของสมาคมภาษาและหนังสือแห่งประเทศไทยฯในปี พ.ศ. 2537  ชนะเลิศบทกวีในวาระครบ30ปีเหตุการณ์ 6ตุลาคม ของเครือข่ายนักเขียนแห่งประเทศไทย
มีผลงานรวมบทกวีนิพนธ์ออกมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2535 จนถึงปี พ.ศ. 2554 ตามลำดับดังนี้ ' บนปีกปรารถนา,อ่อนไหวใช่อ่อนแอ,ธารแสนสาย,พุแสงหวัง,'ชุมชนชาวดิน,'เอ่ยคำว่ารักบ้างก็ได้ ' และ ' ดินแดนไม่มหัศจรรย์ '
=== สตูดิโออัลบั้ม ===
มีผลงานเพลงของตัวเองออกมาแล้ว 8 อัลบั้ม ได้แก่
พจนาถ (สังกัด ไมล์สโตนเร็คคอร์ด)
อยู่พรุ่งนี้ (สังกัด ไมล์สโตนเร็คคอร์ด)
ในร้านหนังสือชื่อความหลัง (อิสระ)
ฝากเพลงไปบ้าน (สังกัด Here)
เพลงกวี (อิสระ)
รวม 25 บทเพลงทุ่งแสงตะวัน (อิสระ)
เพลงเอก (กะทิกะลา คอมปานี)
ฝันต่อฝัน (อิสระ)
=== อัลบั้มบันทึกการแสดงคอนเสิร์ตเดี่ยว ===
ทุ่งขอบฟ้า ใบไม้ฝัน (DVD) เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556
=== บันทึกการแสดงคอนเสิร์ตร่วมกับศิลปินคนอื่น ===
มหกรรมดนตรีเพื่อธรรมชาติและชีวิต ครั้งที่ 10 (11 ธันวาคม 2547)
Bangkok Music Forum ครั้งที่ 8 (18 ตุลาคม 2557)
=== อัลบั้มภาคพิเศษ ===
เพลงประกอบรายการสารคดี ทุ่งแสงตะวัน ทางช่อง 3
เพลงประกอบในรายการ คนค้นฅน ทางช่อง 9
เพลงนำรายการสารคดี มดคันไฟ, สองกำลังสื่อ ทาง ThaiPBS
เพลง ฝากใจไปบ้าน ประกอบละครทางช่อง7สี
==อ้างอิง==
นักแต่งเพลงชาวไทย
นักร้องชายชาวไทย
นักดนตรีเพื่อชีวิต
นักดนตรีชาวไทย
บุคคลจากอำเภอรัตภูมิ
กวีชาวไทย
นักเขียนชาวไทย
บุคคลจากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
แห้วทรงกระเทียม

แห้วจีน หรือ แห้วทรงกระเทียม (Ground chesnut; ) เป็นพืชวงศ์กกและเป็นพืชหลายฤดู  เป็นพืชกึ่งพืชน้ำ มีเหง้าใต้ดิน เหง้าสั้นมีไหลยาว  หัวกลมแบนเกิดในส่วนปลายไหล สีน้ำตาลหรือสีดำ  ขึ้นเป็นกอ ลำต้นแข็งแรง ลำต้นตรง กลม ใบย่อส่วนเหลือเพียงโคนกาบหุ้มไม่มีแผ่นใบ สีน้ำตาลแดงหรือสีม่วง  ยาว 15-20 เซนติเมตร  ช่อดอกเดี่ยวเป็นช่อเชิงลด ดอกช่อยาว 1.5 -3.0 เซนติเมตร ดอกย่อยเป็นแบบ spike ยาว 2-5 เซนติเมตร มีริ้วประดับเป็นเยื่อบางๆ กลีบดอกคล้ายเส้นด้ายสีขาวหรือสีน้ำตาล ผลเป็นผลแห้งเมล็ดล่อน สีเหลืองมันจนถึงสีน้ำตาล ขยายพันธุ์ด้วยไหล หน่อ และเมล็ด ชอบที่ชื้นแฉะ พบในพื้นที่ลุ่มที่รกร้าง หนองน้ำและนาข้าว กระจายพันธุ์ทั่วประเทศไทย
กระจายพันธุ์ในเขตร้อนของโลกเก่า ตั้งแต่แอฟริกาตะวันตก มาดากัสการ์ อินเดีย จีน ญี่ปุ่น เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ออสเตรเลียและหมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก มีทั้งพันธุ์ป่าและพันธุ์ปลูก โดยพันธุ์ป่าหัวขนาดเล็ก ค่อนข้างดำ พันธุ์ปลูกหัวใหญ่สีออกม่วงหรือน้ำตาล  แห้วใช้ปรุงอาหารได้หลายอย่าง  ทั้งในจีน อินโดจีน ไทย และประเทศอื่นๆในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ นำมารับประทานเป็นของหวาน หัวขนาดใหญ่นิยมรับประทานสด หัวขนาดเล็กใช้ผลิตแป้ง ในฟิลิปปินส์ใช้ทำข้าวเกรียบ ลำต้นใช้สานเสื่อหรือเป็นอาหารสัตว์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Porcher Michel H. et al. 1995 - 2020, Sorting Eleocharis Names. Multilingual Multiscript Plant Name Database - A Work in Progress. Institute for Land & Food Resources. The University of Melbourne (2004)
Noda, K., Teerawatsakul, M., Prakongvongs, C., Chaiwiratnukul, L.1994. Major weed in Thailand. Ministry of Agriculture and cooperative
พีรศักดิ์ วรสุนทโรสถ และคณะ. ทรัพยากรพืชในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 9: พืชให้คาร์โบไฮเดรตที่ไม่ใช่เมล็ด. กทม. สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย. 2544. หน้า 130 - 132
วงศ์กก
พืชที่รับประทานได้
พืชที่ใช้ทำของใช้
หญ้านิ้วหนู

หญ้านิ้วหนู (Tall-fringerush; )เป็นพืชวงศ์กก ฤดูเดียว ขึ้นเป็นกอ ใบสั้นกว่าลำต้น มีลิกุลเป้นขนสั้นๆ ดอกช่อแบบซี่ร่ม ยาว 2-4 เซนติเมตร ขยายพันธุ์ด้วยเมล็ด ชอบที่ชื้นแฉะ พบในท้องนาและพื้นที่รกร้าง
== อ้างอิง ==
Noda, K., Teerawatsakul, M., Prakongvongs, C., Chaiwiratnukul, L.1994. Major weed in Thailand. Ministry of Agriculture and cooperative
วงศ์กก
Trypticase soy agar

Trypticase soy agar (TSA) เป็นอาหารเลี้ยงเชื้อแบคทีเรีย ประกอบด้วยเคซีนและถั่วเหลืองที่ถูกย่อยด้วยเอนไซม์ซึ่งเป็นแหล่งของกรดอะมิโนและธาตุอาหารอื่นๆ มีเดกซ์โตสเป็นแหล่งคาร์บอน มีโซเดียมคลอไรด์เพื่อรักษาแรงดันออสโมติก และไดโพแทสเซียมฟอสเฟตเป็นบัฟเฟอร์ อาหารนี้อาจจะเพิ่มเลือดหรือยาปฏิชีวนะตามแต่ความต้องการในการเลี้ยงเชื้อ อาหาร 1 ลิตรประกอบไปด้วย:
15 g ทริปโตน
5 g ซอยโตน - ถั่วเหลืองที่ย่อยด้วยเอนไซม์
5 g NaCl หรือที่เรียกว่าโซเดียมคลอไรด์
15 g วุ้น
== อ้างอิง ==
http://www.madsci.org/posts/archives/2000-02/951527342.Mi.r.html
อาหารเลี้ยงเชื้อ
เปโซอาร์เจนตินา

เปโซ (Peso) เป็นสกุลเงินของสาธารณรัฐอาร์เจนตินา และใช้สัญลักษณ์ $ แทนสกุลเงิน ซึ่งอาจทำให้สับสนกับสัญลักษณ์ค่าเงินดอลลาร์สหรัฐ มีธนบัตรใบละ 2, 5, 10, 20, 50 และ 100 เปโซ และเหรียญขนาด 1, 5, 10, 25, 50 เซนตาโว (Centavo) ซึ่งเป็นหน่วยเงินที่เล็กที่สุด
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สกุลเงิน
ยูฉะซีรีส์

ยูฉะซีรีส์   หรือ ซีรีส์ผู้กล้า ในภาษาไทย เป็นชื่ออนิเมะชุดแนวหุ่นยนต์ไซไฟ ผลิตโดยซันไรส์ และ ทาการะ (ปัจจุบันคือ ทาการะ โทมี่) ผลิตผลงานเมื่อปี ค.ศ. 1990 จนถึงปี ค.ศ. 1998 โดยถูกผลิตเป็นทีวีซีรีส์ด้วยกันถึง 8 เรื่องด้วยกัน และมีผลงานออริจินอลวิดิโอแอนิเมชัน ถึง 2 เรื่อง
== ประวัติ ==
== ผู้สนับสนุน ==
ผู้สนับสนุนหลักของซีรีส์คือบริษัท ทาการะ (ปัจจุบันใช้ชื่อว่าทาการะโทมี่) บริษัทที่ผลิตของเล่นและบริษัท คาบายะ บริษัทผลิตขนม โดยฝั่งทาการะนั้นได้นำรูปแบบหุ่นยนต์ของทรานส์ฟอร์มเมอร์สทั้งยานยนต์ชนิดต่างๆ ทั้งเครื่องบินและรถยนต์ที่สามารถแปลงร่างเป็นหุ่นยนต์และสามารถพูดและมีความคิดเป็นของตัวเองมาประยุกต์ใช้กับผลงานซีรีส์นี้
นอกจากนี้รูปแบบพื้นฐานของสมาชิกหลักในช่วงเริ่มต้นจากยูฉะซีรีส์แต่ละเรื่องมักจะมีหุ่นยนต์ที่รวมร่างกับหุ่นยนต์หลักเข้ามาไว้ด้วย ซึ่งแนวคิดนี้ประยุกต์มาจาก ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส วิกตอรี่
ทั้งนี้สินค้าบางชิ้นได้มีการนำแม่พิมพ์จากสินค้าทรานส์ฟอร์มเมอร์สในอดีตเข้ามาใช้อีกด้วย
อย่างไรก็ตามหลังจากการควบรวมกิจการของทาการะโทมี่ ผลงานลิขสิทธิ์ของยูฉะซีรีส์ถูกตกไปเป็นของบริษัท บันไดนัมโกะ โดยได้รับผิดชอบการพัฒนาผลิตภัณฑ์สินค้าและการกระจายผลงานทั้งหมดหลังจากบริษัท ซันไรส์ ถูกซื้อหุ้นไปและผลงานบางส่วนได้ถูกปรากฏตัวอยู่ในเกม ซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็น แต่ผลงานส่วนของ ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส ทาการะโทมี่ยังคงถือลิขสิทธิ์ไว้เช่นเดิม
== รายชื่อซีรีส์ ==
== ออริจินอลวิดิโอแอนิเมชัน ==
คำสั่งผู้กล้า ดั๊กวอน เด็กหนุ่มนัยตาคริสตัล (勇者指令ダグオン 水晶の瞳の少年)
ราชันย์ผู้กล้า กาโอไกการ์ FINAL (勇者王ガオガイガーFINAL)
== วิดีโอเกม ==
ชินเซไดโรบ็อทเซ็นคิ เบรฟซาก้า (新世代ロボット戦記ブレイブサーガ)
เบรฟซาก้า 2 (ブレイブサーガ2)
เบรฟซาก้า ชินฟูมิ แอสทาเรีย (ブレイブサーガ 新章 アスタリア)
ชินเซคิยูฉะไทเซ็น (新世紀勇者大戦)
== ดูเพิ่ม ==
ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส
เอลโดรันซีรีส์
ซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็น
เบตเตอร์แมน
== อ้างอิง ==
==  แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซค์อย่างเป็นทางการของยูฉะซีรีส์
 
วิดีโอเกมเกี่ยวกับเมคา
ร่างรัฐบัญญัติชนโลกบาล

ร่างรัฐบัญญัติชนโลกบาล (Jan Lokpal Bill) หรือชื่อเต็มว่า ร่างรัฐบัญญัติเพื่อจัดให้มีการก่อตั้งสถาบันโลกบาลสำหรับสอบสวนข้อกล่าวหาว่าเจ้าหน้าที่ของรัฐทุจริตและสำหรับการทั้งหลายที่เกี่ยวเนื่องกับเรื่องดังกล่าว (Bill to provide for the establishment of the institution of Lokpal to inquire into allegations of corruption against certain public functionaries and for matters connected therewith)  หรือ ร่างรัฐบัญญัติผู้ตรวจการแผ่นดินของพลเมือง (Citizen's Ombudsman Bill) เป็นร่างกฎหมายที่นักกิจกรรมประชาสังคมกลุ่มหนึ่งจัดทำขึ้น เพื่อให้มีการก่อตั้ง "ชนโลกบาล" หรือหน่วยงานอิสระสำหรับสืบคดีทุจริตขึ้น
ร่างรัฐบัญญัตินี้มุ่งหมายจะยับยั้งการทุจริต ทดแทนความเสียหายของพลเมือง และคุ้มครอง "ผู้แฉ" (whistle-blower) การทุจริต โดยให้มี "ชนโลกบาล" ขึ้นมาทำหน้าที่ดังกล่าว คำว่า "ชนโลกบาล" นั้น L. M. Singhvi สมาชิกรัฐสภา บัญญัติขึ้นระหว่างการอภิปรายใน ค.ศ. 1963 และคำว่า "ชน" ในชื่อดังกล่าว หมายความถึง หมู่ชน ซึ่งสื่อว่า พัฒนาการที่นำมาสู่ร่างรัฐบัญญัติฉบับนี้เป็นการริเริ่มของ "พลเมืองทั่วไป" ผ่านประชาพิจารณ์ที่มีนักกิจกรรมคอยผลักดันและปราศจากส่วนร่วมของภาครัฐ
ใน พ.ศ. 2554 นักเคลื่อนไหวทางสังคม อันนา ฮาซาเร เริ่มขบวนการสัตยาเคราะห์โดยเริ่มการอดอาหารไม่จำกัดเวลาในกรุงนิวเดลี เพื่อเรียกร้องให้ผ่านร่างกฎหมายฉบับดังกล่าว ขบวนการนี้ได้รับความสนใจจากสื่อ และผู้สนับสนุนนับหลายแสนคน หลังการอดอาหารประท้วงเป็นเวลาสี่วันของฮาซาเร นายกรัฐมนตรีอินเดีย มานโมฮัน ซิงห์ ระบุว่า ร่างกฎหมายจะถูกนำเข้าสู่การพิจารณาในสมัยประชุมฤดูมรสุม พ.ศ. 2554 ของรัฐสภา คณะกรรมการอันประกอบด้วยรัฐมนตรีห้าคนและนักเคลื่อนไหวทางสังคมอีกห้าคนพยายามร่างร่างกฎหมายประนีประนอม โดยรวมร่างกฎหมายสองฉบับเข้าด้วยกัน แต่ไม่สำเร็จ รัฐบาลอินเดียเดินหน้าเสนอร่างกฎหมายที่ตนร่างขึ้นในรัฐสภา ซึ่งนักเคลื่อนไหวปฏิเสธบนเหตุผลที่ว่า ร่างกฎหมายนั้นไม่มีประสิทธิภาพเพียงพอ
== อ้างอิง ==
กฎหมายอินเดีย
พระสนมเอกซุกบิน ตระกูลชเว

พระนางฮวากย็อง ซุกบิน สกุลชเว (Lady Hwagyeong, Royal Noble Consort Suk of the Choi clan; ฮันกึล: 숙빈 최씨; ฮันจา: 和瓊淑嬪 崔氏; ค.ศ. 1670–ค.ศ. 1718) พระนามเดิมว่า ชเว ทงอี (ฮันกึล: 최동이; ฮันจา: 崔同伊) เป็นพระสนมเอกในพระเจ้าซุกจง เรื่องราวของพระองค์ได้รับการนำมาทำเป็นละครเรื่อง ทงอี จอมนางคู่บัลลังก์ (Dong Yi) 
== ประวัติ ==
ประสูติวันที่ 6 เดือนสิบเอ็ด ค.ศ. 1670 ตามปฏิทินจันทรคติตรงกับวันที่ 17 ธันวาคมในรัชสมัยพระเจ้าฮย็อนจง เป็นลูกสาวคนเล็กของ ชเว ฮโยว็อน (최효원, 崔孝元, 1638–1672) และ นายหญิงฮงจากนัมยาง (ค.ศ. 1639–ค.ศ. 1673) เป็นหลานปู่ของ ชวี เทอิล (최태일, 崔泰逸) เหลนปู่ของ ชวี มัลจอง (최말정, 崔末貞) และหลานตาของ ฮง กเยนัม (홍계남, 洪繼南) ทรงมีน้องชาย 1 คน คือ ชวี ฮู (최후, 崔垕) แต่งงานกับคุณอัน จากซ็อนฮึง (선흥 안씨) และพี่สาว 1 คน แต่งงานกับ ซอ จอน (서전, 徐專)
แต่เดิมพระองค์ทรงเป็นนางกำนัลหาบน้ำในพระตำหนักของพระมเหสีอินฮย็อน โดยวันหนึ่งขณะที่พระเจ้าซุกจงทรงเดินเล่นอยู่ในวัง ได้ยินเสียงนางกำลังสวดมนต์อยู่ในที่พัก ขอพรให้พระมเหสีอินฮย็อนมีพระพลานามัยแข็งแรง จนพระเจ้าซุกจงทรงประทับใจในความมีจิตใจดีของนาง จึงโปรดให้นางถวายตัวรับราชการฝ่ายใน และได้รับการแต่งตั้งให้เป็นพระสนมซุกว็อน (淑媛)ในเดือนสี่ ปีค.ศ. 1693 ตามปฏิทินจันทรคติ ในปีต่อมาคือปีค.ศ. 1694 ได้เลื่อนขั้นขึ้นเป็นพระสนมซุกอึย (淑儀) หลังจากมีพระประสูติกาลองค์ชายย็อนอิง (ภายหลังขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าย็องโจ)
ปีถัดมาคือ ปีค.ศ. 1695 เลื่อนขั้นขึ้นเป็นพระสนมควีอิน (貴人) และอีก 4 ปีต่อมาในปีค.ศ. 1699 ก็ได้เลื่อนขั้นขึ้นเป็น พระสนมเอกซุกบิน (淑嬪) อันเป็นตำแหน่งพระสนมเอก เป็นรองเพียงตำแหน่งพระมเหสี (วังบี 王妃) เท่านั้น
ซุกว็อน (숙원 ,淑媛) → ซุกอึย (숙의,淑儀) → ควีอิน (귀인,貴人) →ซุกบิน (숙빈,淑嬪)
พระสนมเอกซุกบิน สกุลชเว สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 9 เดือนสาม ตามปฏิทินจันทรคติ ซึ่งตรงกับวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1718 ซึ่งเป็นเวลาปลายรัชกาลของพระเจ้าซุกจง พระราชสวามี สิริพระชนม์ 47 ปี พระศพถูกบรรจุฝังที่สุสานหลวงโซ-รย็องว็อน (소령원 ,昭寧園) เมืองพาจู 
พระยศสุดท้ายขณะยังมีพระชนม์คือ พระสนมเอกซุกบิน ต่อมาเมื่อองค์ชายย็อนอิง พระราชโอรสได้ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าย็องโจแล้ว จึงโปรดให้เฉลิมพระนามถวายแด่พระราชมารดาที่สิ้นพระชนม์ไปแล้วว่าพระนางฮวากย็อง ซุกบิน สกุลชเว (和瓊淑嬪 崔氏)
== พระราชบุตร ==
พระโอรส
องค์ชายย็องซู (สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ทรงพระเยาว์)
พระเจ้าย็องโจ พระมหากษัตริย์ลำดับที่ 21 แห่งราชวงศ์โชซ็อน (ค.ศ. 1724–ค.ศ. 1776)
== ในวัฒนธรรมสมัยใหม่ ==
พระสนมซุกบิน ตระกูลชเว ได้รับการนำเสนอเป็นตัวละครในสื่อสมัยใหม่หลายครั้ง ดังนี้
รับบทโดย ลี มิ-ย็อง ในละครโทรทัศน์เรื่อง Women of History: Jang Hui-bin ช่อง MBC ในปี ค.ศ. 1981
รับบทโดย คย็อน มิ-ริ ในละครโทรทัศน์เรื่อง 500 Years of Joseon: Queen Inhyeon ช่อง MBC ในปี ค.ศ. 1988
รับบทโดย นัม จู-ฮี ในละครโทรทัศน์เรื่อง Jang Hui-bin ช่อง SBS ในปี ค.ศ. 1995
รับบทโดย ปาร์ค เย-จิน ในละครโทรทัศน์เรื่อง Royal Story: Jang Hui-bin ช่อง KBS2 ในปี ค.ศ. 2002
รับบทโดย ฮัน ฮโย-จู , คิม ยู-จ็อง ในละครโทรทัศน์เรื่อง ทงอี จอมนางคู่บัลลังก์ ช่อง MBC ในปี ค.ศ. 2010
รับบทโดย ฮัน ซึง-ย็อน ในละครโทรทัศน์เรื่อง จางอ๊กจอง ตำนานรักคู่บัลลังก์ ช่อง SBS ในปี ค.ศ. 2013
รับบทโดย ยุน จิน-ซอ ในละครโทรทัศน์เรื่อง เดิมพันบัลลังก์เดือด ช่อง SBS ในปี ค.ศ. 2016
== อ้างอิง ==
ตัวละครในเดิมพันบัลลังก์เดือด
บุคคลในยุคราชวงศ์โชซ็อน
ชาวโชซ็อน
ปลาสร้อย (สกุล)

ปลาสร้อย (Henicorhynchus) เป็นสกุลของปลาน้ำจืดขนาดเล็กสกุลหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
มีรูปร่างโดยรวม คือ ลำตัวเพรียวยาวแบนข้าง หัวโตและปากกลมมน  จะงอยปากล่างยื่นออกมาคลุมริมฝีปากบน แต่ไม่ปิดด้านข้างทำให้เห็นมุมปาก ริมปากบนและล่างติดต่อถึงกัน ริมฝีปากล่างยาวและติดกับขากรรไกร ในปากล่างมีปุ่มกระดูก มีหนวดสั้นมากหนึ่งคู่ที่มุมปากซึ่งซ่อนอยู่ในร่อง จะงอยปากมีรูเล็กกระจายอยู่ทั่วไป ตามีขอบเยื่อไขมัน ซี่กรองเหงือกยาวเรียวและมีจำนวนมาก ครีบหลังมีก้านครีบเดี่ยวที่ไม่เป็นหนามแข็ง มีครบแขนง 8 ก้าน ครีบก้นมีก้านครีบแขนง 5 ก้าน บางชนิดมีจุดสีดำที่บริเวณโคนหางเห็นชัดเจน
มีความยาวเต็มที่ประมาณ 25 เซนติเมตร แต่มีขนาดโดยเฉลี่ยทั่วไป 8–10 เซนติเมตร มักอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ในแหล่งน้ำขนาดใหญ่ทั่วไป ในประเทศไทยและกัมพูชา รวมถึงลาว ในช่วงฤดูน้ำหลากมีการย้ายถิ่นขึ้นบริเวณต้นน้ำเพื่อวางไข่และหากิน รวมถึงในนาข้าว  เป็นปลาที่ถูกจับได้ทีละมาก มักนิยมนำไปปรุงเป็นอาหารชนิดต่าง ๆ รวมทั้งหมักทำน้ำปลาด้วย
พบทั้งหมด 4 ชนิด ซึ่งแต่ละชนิดนั้นมีความแตกต่างกันเล็กน้อย และมักอยู่ปะปนรวมกัน
Henicorhynchus lineatus  (Smith, 1945) — ปลาสร้อยหลังขน
Henicorhynchus lobatus  Smith, 1945  — ปลาสร้อยหน้าแหลม
Henicorhynchus ornatipinnis (Roberts, 1997) — ปลาสร้อยครีบส้ม
Henicorhynchus siamensis  (Sauvage, 1881)  — ปลาสร้อยขาว
==ดูเพิ่ม==
Cirrhinus
Osteochilus
Thynnichthys
==อ้างอิง==
วงศ์ปลาตะเพียน
สกุลปลาสร้อย