pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ทับ จำเกาะ

ทับ จำเกาะ เป็นนักมวยไทยฝีมือดีจากจังหวัดนครราชสีมา ถูกส่งตัวเข้ามาชกในกรุงเทพฯในยุคสนามมวยสวนกุหลาบเมื่อ พ.ศ. 2464 เพื่อเก็บเงินซื้อปืนให้กองเสือป่า การเดินทางเข้ามาชกมวยของนายทับครั้งนั้นได้สร้างชื่อเสียงเป็นที่กล่าวขวัญในวงการมวยยุคนั้นว่า "หมัดนายจีน ตีนนายทับ"
เมื่อเข้ามาชกมวยในกรุงเทพฯ กรมหลวงชุมพรฯรับอุปการะให้เข้าพักในวังเปรมประชากร นายทับขึ้นชกครั้งแรกกับนักมวยจากจังหวัดมหาสารคาม ซึ่งปรากฏว่านายทับเตะเป็นชุด จนนักมวยจากมหาสารคามลุกไม่ขึ้น ยอมแพ้แค่ยกแรก
จากชัยชนะในครั้งแรก ฝ่ายผู้จัดการแข่งขันได้คัดเลือกนักมวยขึ้นสู้กับนายทับ ครั้งแรก ม.ร.ว. มานพฯ เสนอบังสะเล็บ ศรไขว้ แต่นายทับไม่สู้ ดังนั้นจึงประกบคู่ให้นายทับพบกับประสิทธิ์ บุณยารมณ์ ครูพลศึกษาซึ่งนายทับตอบตกลง
ต่อมาเมื่อนายทับรู้ภายหลังว่าได้คู่กับนายประสิทธิ์ซึ่งเป็นมวยนักเรียนพลศึกษา และมีชื่อในทางชนะนักมวยหัวเมืองด้วยอิทธิพล นายทับถอดใจไม่ยอมซ้อมจนกรมหลวงชุมพรรับสั่งให้หา เมื่อทราบว่านายทับกลัวอิทธิพลจึงปลอบใจให้สู้และเชิญหลวงพ่อศุข วัดมะขามเฒ่ามาประกอบพิธีแต่งตัวให้นายทับเพื่อให้เกิดขวัญกำลังใจ หลังจากนั้นขวัญกำลังใจของนายทับจึงดีขึ้น ซ้อมมวยได้ตามปกติ เมื่อถึงวันชกที่สนามมวยสวนกุหลาบ โดยมีพระยานนทิเสนสุรภักดี แม่กองเสือป่า เป็นคนนำเป่าปี่บรรเลง การแข่งขันปรากฏว่านายทับใช้ชั้นเชิงในจังหวะที่ประสิทธิ์ต่อยพลาด เข้าเตะประสิทธิ์เป็นชุดแบบเดียวกับที่ใช้ในการชกครั้งแรก จนนายประสิทธิ์หมดสติ ถูกจับแพ้ไป
หลังจากการชกในครั้งนั้น มีผู้เสนอนักมวยที่จะเป็นคู่ชกรายต่อไปของนายทับหลายคน เช่น สุวรรณ นิวาสะวัต อินทร์ ศักดิ์เดช แต่ในระหว่างที่รอคู่ชกอยู่ นายทับมีความจำเป็นต้องกลับภูมิลำเนา กรมหลวงชุมพรทรงอนุญาตให้กลับได้ นายทับยังคงชกมวยตามหัวเมืองต่อมา แต่ไม่ได้เข้ามาชกมวยในกรุงเทพฯอีกเลย อย่างไรก็ตาม ชื่อเสียงของนายทับ ยังเป็นที่จดจำของชาวกรุงเทพฯ เมื่อครั้งที่ อภิเดช ศิษย์หิรัญโด่งดัง ยังมีผู้ตั้งฉายาให้เขาว่า "ทับ จำเกาะคนใหม่" แม้ว่าเวลาจะห่างกันถึง 40 ปีก็ตาม
== อ้างอิง ==
เขตร ศรียาภัย. ปริทัศน์มวยไทย. กทม. มติชน. 2550. หน้า 119-142
นักมวยไทยชาวไทยยุคคาดเชือก
บุคคลจากจังหวัดนครราชสีมา‎
ริการ์โด บาราฆัส

ริการ์โด บาราฆัส (Ricardo Barajas) หรือ ริการ์โด มาริโอ บาราฆัส นักมวยสากลชาวเม็กซิโก เกิดเมื่อ 30 เมษายน พ.ศ. 2522 ที่เมืองโอโกตลัน ประเทศเม็กซิโก สถิติการชก 30 ครั้ง ชนะ 24 (น็อค 23) เสมอ 1 แพ้ 5
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ WBC Mundo Hispano รุ่นแบนตัมเวท (2542)
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท WBC เมื่อ 14 พฤษภาคม 2544 แพ้น็อค วีรพล นครหลวงโปรโมชั่น ยก 3 ที่ ฝรั่งเศส
== อ้างอิง ==
20763&cat=boxer สถิติการชก boxrec.com  
นักมวยสากลชาวเม็กซิโก
โรเบิร์ต โอยัน

โรเบิร์ต โอยัน (Robert Oyan) หรือ โรเบอร์โต โอยัน โอลิเวรอส นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2525 สถิติการชก 54 ครั้ง ชนะ 18 (น็อค 6) เสมอ 4 แพ้ 32
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ WBF เอเชียแปซิฟิกรุ่นไลท์เวท
* ชิง 25 สิงหาคม 2549 ชนะน็อค มิค ชอว์ ยก 7 ที่ ออสเตรเลีย
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 19 มีนาคม 2547 แพ้น็อค ฟ้าประกอบ รักเกียรติยิม ยก 6 ที่ นนทบุรี
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com  
นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นเฟเธอร์เวท
นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวท
เฟคด้า ธอร์

เฟคด้า ธอร์ แห่งดาวแกมม่า  ตัวละครจากเรื่องเซนต์เซย่า เป็นหนึ่งในก็อดวอริเออร์ทั้ง 7
== ประวัติตามท้องเรื่อง ==
มีรูปร่างใหญ่โตที่สุดในบรรดาเหล่าก็อดวอริเออร์ สวมก็อดโร้บรูปงูยักษ์ ยอร์มุนกันด์ มีท่าไม้ตายคือ  มยอลเนียร์แฮมเมอร์(มิทริวแฮมเมอร์) และ ไททานิคเฮอร์คิวลิส(ไททานิควัลคีรี่ย์) ในอดีต ธอร์เคยเป็นนายพรานที่มีจิตใจดี โดยมักจะนำสัตว์ที่ล่าได้มาแบ่งปันให้พวกชาวบ้าน จนวันหนึ่งเขาได้เข้าไปล่าสัตว์ในเขตหวงห้าม ทำให้ถูกพวกทหารในแอสการ์ดควบคุมตัว แต่ฮิลด้าก็ได้เข้ามาช่วยเขาไว้ ทำให้เขารู้สึกได้ถึงความอ่อนโยนของฮิลด้า ภายหลังจึงได้เข้ารับใช้และสาบานตนว่าจะจงรักภักดีต่อฮิลด้าตลอดไป หลังจากที่แอสการ์ดเปิดศึกกับแซงก์ทัวรี่ แม้ว่าธอร์จะรู้สึกได้ว่ามีอะไรบางอย่างในตัวฮิลด้าได้เปลี่ยนแปลงไป แต่เขาก็ยังคงทำตามคำสั่งของเธอด้วยความภักดี และสุดท้ายก็ต้องจบชีวิตลงด้วยน้ำมือของเซย์ย่า (พากย์เสียงโดย ยูซากุ ยาระ)
== บทบาท ==
ธอร์ จัดได้ว่าเป็นนักรบร่างยักษ์ ที่มีความคล่องตัวสูงมากเลยทีเดียว ซึ่งดูแล้วแตกต่างกับนักรบร่างใหญ่คนอื่นๆ ในเรื่องที่เคลื่อนไหวช้า เรียกว่าปิดจุดอ่อนของตนเองได้เป็นอย่างดีทีเดียว เดิมที ธอร์ เป็นนายพรานใหญ่ใจดีคนนึง ซึ่งเขามักนำสัตว์ที่ล่าได้ แจกจ่ายให้กับชาวบ้านอยู่เสมอ ครั้งหนึ่ง เคยถูกทหารของฮิลด้าจับได้ และฮิลด้าเป็นคนที่ช่วยชีวิตไว้ ทำให้ ธอร์ รัก และนับถือฮิลด้าเป็นอย่างมาก จึงสาบานตนว่าจะรับใช้ฮิลด้า ตราบจนชีวิตจะสูญสิ้นไป
=== ภาคอัศวินแห่งแอสการ์ด ===
ธอร์ ปรากฏตัวต่อหน้าพวกเซย่า ในการต่อสู้เซย่าเกือบจะพ่ายแพ้ ต้องระเบิดคอสโมขั้นสูงและได้คอสโมอาเธน่าช่วยเสริม เซย่าจึงใช้หมัดดาวหางเพียงหมัดเดียวก็สามารถเอาชนะธอร์ได้
ก็อดวอริเออร์แห่งแอสการ์ด
นิล ปักษี

นิล ปักษี เป็นนักมวยเก่าซึ่งได้ต่อสู้อย่างโชกโชนมาแล้วในปักษ์ใต้  เป็นนักมวยฝีมือดีหาตัวจับยาก ตระกูลปักษี  นับได้ว่าเป็นตระกูลมวยในบ้านพุมเรียง  พ่อของนายนิลชื่อนายเพชรก็เป็นนักมวยไชยาชื่อดัง ได้เคยชกมวยกับนักมวยแขกตรังกานู  และแขกปัตตานี ฯลฯ ครั้งฉลองตราเจ้าเมืองไชยา
== ประวัติ ==
นิลกำพร้าพ่อแต่ยังเด็ก นายนิลได้ฝึกหัดท่าร่ายรำมาบ้างเล็กน้อย  แต่เมื่อนายนิลเติบโตเป็นหนุ่มขึ้นภายใต้การอุปการะของแม่และปู่ ได้ฝึกมวยเพิ่มเติมจากครูนิน (บังเอิญชื่อพ้องกันแต่ครูนินสะกดด้วย น.)ซึ่งเคยเป็นครูมวยพ่อของนายเพชรอีกทีหนึ่ง เมื่อเป็นหนุ่มเต็มตัวได้เริ่มชกมวยครั้งแรกที่ศาลาเก้าห้อง (ศาลาพักคนเดินทาง ที่บิดาผู้เขียนสร้างให้เป็น สาธารณสมบัติ) ตำบลพุมเรียง ครั้งนั้นเป็นงานลากพระประจำปี  นายนิลได้คู่ชกกับนายแพน  บ้านปากท่อ ซึ่งเคยเข้ามาชกกับนักมวยนครราชสีมาถึงในกรุงเทพฯ รูปร่างนักมวยทั้งสองฝ่าย คือนายนิลและนายแพนพอฟัดพอเหวี่ยงกัน และเป็นการชกครั้งแรกด้วยกันทั้งคู่ การต่อสู้เป็นไปอย่างที่เรียกว่าถึงพริกถึงขิงเป็นที่สบอารมณ์คนดูอย่างยิ่ง ผลสุดท้ายปรากฏว่าเสมอกัน แต่เพื่อนฝูงต่างต้องประคองกันกลับบ้าน เพราะต่างนัยน์ตาปิดมองไม่ใคร่เห็นทางเดิน
นิล  ปักษี  ฝีมือทัดเทียมกับนายปล่อง  จำนงทอง ซึ่งต่อมาได้รับพระมหากรุณาคุณโปรดเกล้าจากสมเด็จพระปิยะมหาราช รัชกาลที่ 5 ให้เป็นหมื่นมวยมีชื่อ เพราะได้เป็นผู้พิชิตมวยฝีมือดีลูกศิษย์พระเหมสมาหาร จ้าเมืองโคราชหรือปรมาจารย์ใหญ่ ซึ่งได้ทำให้เมืองโคราชได้ชื่อว่า “เมืองมวย” ทางฝ่ายเหนือ แต่เจ้าเมืองไชยาไม่ได้นำนายนิล  ปักษี เข้ากรุงเทพฯพร้อมกับนายปล่อง จำนงทอง ด้วยเหตุที่ขาหนึ่งของนายนิลลีบเล็ก  บิดาของผู้เขียนเกรงจะถูกตำหนิว่าคนร่างกายสมประกอบทั้งเมืองไชยาไม่มีแล้วหรือ จึงได้นำนักมวยพิการมาชกหน้าพระที่นั่ง เหตุนี้ทำให้นายนิล  ปักษี น้อยเนื้อต่ำใจ และพยายามเข้ากรุงเทพฯ เพื่อชกมวยหน้าพระพักตร์พระเจ้าแผ่นดินโดยพละตนเอง แต่ทว่าเงิน 5 บาท ค่าโดยสาร เรือเมล์ไปกลับรวมค่าอาหาร 2 วัน 2 คืนไม่ได้ จึงพลาดโอกาสที่จะเป็นหมื่นเยี่ยงเพื่อนนักมวยที่มีฝีมือทัดเทียมกัน
ในบันทึกของสมเด็จพระพุทธาจารย์ (โสม ฉนฺโน) อดีตเจ้าอาวาสวัดสุทัศน์เทพวราราม กล่าวถึงนายนิล ปักษีว่า นายนิลครูมวยชาวไชยา ปะแป้งหน้านวลขาว นั่งขัดสมาธิบนครก (ตำข้าว) แล้วให้ลูกศิษย์เข้าชกพร้อมกันสามคน โดยครูนิลสามารถปิดป้องไม่ให้หมัดลูกศิษย์โดนหน้า และไม่เสียหลักตกจากครก (จากหนังสือแจกในงานพระราชทานเพลิงศพของสมเด็จองค์นั้น) นายนิล  ปักษี เป็นครูมวยฝ่ายไทยพุทธ  สมัยเดียวกันกับนายเผือก เป็นครูมวยฝ่ายไทยอิสลาม
ลูกชายของนายนิล ปักษีชื่อ นายเนียม ปักษี ได้เข้ามาชกมวยในกรุงเทพฯ ในสมัยสวนสนุกเป็นสนามสัมปทาน 10 ปี  ของพระยาคทาธรบดี นายเนียมได้มาพักอยู่ที่บ้านไชยาและขึ้นชกที่สนามสวนสนุก 2-3 ครั้ง เป็นที่พออกพอใจของผู้ที่ได้ชมฝีมือของมวยไชยาขนานแท้และดั้งเดิม  แต่นายเนียม  มีโรคประจำตัวอันเกิดจากไข้มาลาเรีย (ปักษ์ใต้เรียกว่าไข้ป้าง) ถึงขนาดม้ามย้อย เวลาต่อยรู้สึกเหนื่อยและหอบเร็วผิดปกติ จึงต้องรีบกลับไชยา  ทั้งๆที่ฝีมือเขายังฝังใจแฟนมวยทั่วไปของสนามมวยสวนสนุกแห่งนั้น นายนิลมีบุตรธิดาจากสองภรรยา รวม 6 คน
นักมวยไทยชาวไทยยุคคาดเชือก
ผู้ฝึกสอนมวยไทย
บุคคลจากอำเภอไชยา
คนพิการ
บุญส่ง เทพพิมล

นายบุญส่ง เทพพิมล เป็นหัวหน้าคณะมวย ณ ศรีวิชัย ซึ่งสืบสายเลือดมาจากเต็ง  เทพพิมล  และเป็นหลานของนุช  เทพพิมล  นักมวยชื่อดังของไชยา รวมทั้งเป็นหลานของตาเริก  อดีตนายกองมวยบ้านวียง นักชกผู้นี้เคยต่อกรกับไอ้ยางตัน ทองใบ ยนตรกิจมาแล้ว
บุญส่งเป็นบุตรแม่เอียด  เทพพิมล ที่บ้านเวียง ตำบลตลาด เคยฝึกมวยตั้งแต่อายุประมาณ 16-17 ปี เคยชกมาไม่น้อยกว่า 90 ครั้ง โดยตระเวนชกตั้งแต่ชุมพรตลอดภาคใต้เขาเคยพิชิตไอ้ลิงดำ นบ ชมศรีเมฆ  เป็นประวัติการณ์เพียงในยกแรก และหมัดแรก ท่ามกลางความตกตลึงพรึงเพริดของบรรดาผู้ไม่เคยคาดคิด  นายนบ หรือลิงดำโซเซลุกขึ้นได้ ขณะที่ผู้ตัดสินนับยังไม่ถึงแปด นบลุกขึ้นมามิใช่เพื่อต่อสู้กับนายบุญส่ง เขาลุกขึ้นมายืนด้วยขาสั่นเทา หมัดห้อยข้างลำตัว ตาลอย แสยะปากเห็นฟันขาว เพื่อรับหมัดเหวี่ยงควายเข้าปุ่มแอก  แล้วล้มตึงคว่ำหน้าไม่ไหวติงอีกเลย   นายนบ ชมศรีเมฆ อ้ายลิงดำจอมทรหด  ซึ่งมวยไทย  และมวยเทศสมัยเป็นสวนสนุก ไม่เคยมีใครทำให้เขาหมอบได้เลย ต้องหมอบด้วยฝีมือนายแผลด หรือบุญส่ง  เทพพิมล เมื่อกลับเข้ากรุงเทพฯ  นายนบ  ชมศรีเมฆ  ต้องผละจากอาชีพการชกมวย เพราะเสียคนด้วยโรคเมาหมัดและอายุสั้น
นอกจากนั้น นายบุญส่ง  เทพพิมล  ยังเคยชนะแก้ว  เลือดเมืองกาญจน์, ปฐม  บุญยเกียรติ เคยเสมอกับ อุดม  สุขเลิศ และผลัดแพ้ผลัดชนะกับ อารีย์  แม่นดี แห่งเมืองสงขลา ถึง 6 ครั้ง ปัจจุบันอายุ 66 ปี  ตั้งบ้านเรือนอยู่บ้านเลขที่ 43 หมู่ที่ 4 ต.ตลาด มีชีวิตอยู่อย่างสงบและสุขสบาย
นักมวยไทยชาวไทยยุคคาดเชือก
บุคคลจากอำเภอไชยา
แอริออธ เฟนริล

แอลิออธ เฟนริล แห่งดาวเอ็ปซิลอน   ตัวละครจากเรื่องเซนต์เซย่า เป็นหนึ่งในก็อดวอริเออร์ทั้ง 7
== ประวัติตามท้องเรื่อง ==
ก็อดวอริเออร์ที่สามารถโจมตีได้อย่างรวดเร็วดุจหมาป่า สวมก็อดโร้บรูปหมาป่ายักษ์ เฟนเรียร์ มีท่าไม้ตายคือ วูล์ฟ ครูเอลตี้ คลอว์ และ หมัดหมาป่านอร์เธิร์น ในอดีตเฟนริลเคยถูกเลี้ยงดูมาอย่างสุขสบายในตระกูลที่สูงส่ง แต่วันหนึ่ง พ่อแม่ของเขาได้ถูกหมีเข้าทำร้าย แม้เฟนริลจะร้องอ้อนวอนขอความช่วยเหลืออย่างไรก็ไม่มีใครยอมเข้าไปช่วย นอกจากเหล่าหมาป่า แต่ในที่สุดพ่อแม่ของเขาก็ถึงแก่ความตาย หลังจากนั้นเฟนริลที่เหลือเพียงตัวคนเดียวในซากคฤหาสน์เดิมซึ่งเคยอาศัยอยู่ ก็ได้รับการเลี้ยงดูจากเหล่าหมาป่าเสมือนเป็นครอบครัวเดียวกัน ทำให้เขากลายเป็นคนที่รักและเชื่อใจหมาป่าอย่างที่สุด ในขณะเดียวกันก็หมดความเชื่อถือในตัวมนุษย์ลงอย่างสิ้นเชิง และจากการที่ถูกเลี้ยงดูมาโดยหมาป่า ทำให้เฟนริลสามารถควบคุมและออกคำสั่งแก่ฝูงหมาป่าได้ เขาจะเข้าโจมตีศัตรูด้วยกรงเล็บที่แหลมคม พร้อมๆ กับฝูงหมาป่า แต่ก็ได้เสียชีวิตไปในการต่อสู้กับชิริว (พากย์เสียงโดย โทชิฮิโกะ เซกิ)
== บทบาท ==
เฟนริล หมาป่าแห่งขั้วโลกเหนือ เขาเป็นผู้ที่สามารถบังคับควบคุมหมาป่าได้ดังใจนึก สามารถโจมตีได้รวดเร็ว และใช้กงเล็บที่แหลมคมฟาดฟันศัตรู เฟนริล ได้รับการเลี้ยงดู จากเหล่าหมาป่า เสมือนเป็นครอบครัวเดียวกัน โดยอาศัยอยู่ที่ซากคฤหาสน์เดิมของเขา ทั้งนี้เนื่องจาก พ่อแม่ของเขาถูกหมีฆ่าตาย แต่กลับไม่มีมนุษย์คนไหนช่วยเหลือเลยแม้แต่คนเดียว ทำให้เฟนริล หมดความเชื่อมั่นในตัวมนุษย์ และใช้ชีวิต เยี่ยงหมาป่ามาโดยตลอด
"คิง" หมาป่าเพื่อนรักของเฟนริล ซึ่งได้รับบาดแผลที่หน้าผากจากการต่อสู้กับหมี เพื่อช่วยเฟนริลในครั้งนั้น
=== ภาคอัศวินแห่งแอสการ์ด ===
เฟนริลได้เข้าต่อสู่กับ ชิริว และพ้ายแพ้ให้กับชิริว
ก็อดวอริเออร์แห่งแอสการ์ด
ตัวละครที่เป็นเด็กกำพร้า
Fenrir de Alioth
อุยกาย

อุยกาย (ตามสำเนียงฮกเกี้ยน) หรือ หวงก้าย (ตามสำเนียงจีนกลาง) (Huang Gai; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก ขุนพลแห่งง่อก๊ก ชื่อรอง กงฟู่  รับใช้ตระกูลซุนถึง 3 สมัย ตั้งแต่สมัยของซุนเกี๋ยนแต่ครั้งศึกโจรโพกผ้าเหลือง ซุนเซ็กในสมัยศึกปราบตั๋งโต๊ะและศึกปราบลิโป้ และซุนกวนในศึกเซ็กเพ็ก จนได้ชื่อว่า "แม่ทัพสามแผ่นดิน"
== ประวัติ ==
อุยกาย เป็นชาวเมืองอิเหลง มณฑลเกงจิ๋ว (ปัจจุบัน คือ เขตเสี่ยวติง เมืองยี่ชาง มณฑลหูเป่ย์).  เขาเป็นลูกหลานของ Huang Zilian (黃子廉) อดีตผู้ตรวจการของ Nanyang Commandery  ปู่ของ Huang Gai ย้ายจาก Nanyang ไปยัง Lingling และยังคงอยู่ที่นั่นตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา. พื้นเพเป็นคนยากจนเพราะ กำพร้าพ่อแม่มาแต่ยังเด็ก แต่เป็นคนที่มีความมุ่งมั่นเด็ดเดี่ยวกล้าหาญ ตั้งปณิธานไว้ว่าจะเอาดีให้ได้ เมื่อเสร็จจากงานผ่าฟืนก็ขยันหมั่นเพียรศึกษาหาความรู้ จนกระทั่งได้บรรจุเป็นเข้ารับราชการเป็นเสมียนระดับล่างจนได้รับการคัดเลือกจากบ้านเกิดเป็นบัณฑิตผู้มีความกตัญญูและมีประวัติดีงาม(เสี้ยวเหลียน)ไปอยู่ในสำนักงานของหนึ่งในสามองคมนตรี(ซานกง) ต่อมาซุนเกี๋ยน ได้รวบรวมทหารเข้าปราบปรามโจรกบฎโพกผ้าเหลือง ตามคำสั่งของราชสำนักในปี 184 อุยกายก็เข้าร่วมด้วย อุยกายติดตามซุนเกี๋ยนปราบโจรป่าและปราบตั๋งโต๊ะ
เมื่อซุนเกี๋ยนเสียชีวิตในปี 191/634 ก็รับใช้ซุนเซ็กต่อมาในการยึดครองกังตั๋ง จนถึงยุคของซุนกวน
ตามวรรณกรรม ในศึกเซ็กเพ็ก โจโฉยกทัพกว่าร้อยหมื่นมาบุกกังตั๋ง เมื่อขงเบ้งเดินทางมาถึงกังตั๋ง ขณะถูกที่ปรึกษาที่นำโดยเตียวเจียวรุมถามด้วยคำถามที่ต้องการเยาะเย้ยมากมาย อุยกายปรากฏตัวขึ้นมาขวางพร้อมกล่าวว่า ขงเบ้งเป็นยอดอัจฉริยะแห่งยุค ไม่ต้องตอบคำถามคนโง่งมเหล่านี้ จะพาขงเบ้งไปหาซุนกวนโดยตรง อุยกายเห็นจิวยี่มีความหนักใจในการศึกครั้งนี้ จึงอาสาตนให้จิวยี่โบยตีกลางที่ประชุมทัพจนสาหัสหนัก ขงเบ้งเป็นผู้เดียวที่ล่วงรู้ทันแผนการนี้ ถึงกับเอ่ยปากว่า "กังตั๋งมียอดขุนพลเช่นนี้ มีหรือทัพโจโฉจะไม่แตก" ซึ่งก็เป็นดังคำของขงเบ้งในศึกเซ็กเพ็กโจโฉพ่ายแพ้อย่างย่อยยับ
ส่วนในประวัติศาสตร์จริง อุยกายเป็นผู้วางแผนให้จิวยี่ใช้อุบายยอมสวามิภักดิ์ และเมื่อแล่นเรือของตนเข้าหากองเรือของโจโฉแล้ว กว่าฝ่ายโจโฉจะรู้ว่าแท้จริงแล้วเป็นเรือที่บรรทุกไปด้วยน้ำมันและวัตถุระเบิดก็สายไปแล้ว นำมาสู่ความพ่ายแพ้อย่างยับเยินของโจโฉในครั้งนี้ การบันทึกในประวัติศาสตร์ได้ยกความกล้าหาญและวีรกรรมครั้งนี้ของอุยกายไว้มาก
== ดูเพิ่ม ==
ศึกผาแดง
==อ้างอิง==
บุคคลที่เกิดในคริสต์ศตวรรษที่ 2
อุยกาย
อุยกาย
เจ้าหญิงมารีอา อันนาแห่งซาวอย

มารีอา อันนาแห่งซาวอย (Maria Anna Ricciarda Carolina Margherita Pia; 19 กันยายน ค.ศ. 1803 – 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1883) ทรงเป็นจักรพรรดินีแห่งออสเตรีย และสมเด็จพระราชินีแห่งฮังการี (ดูพระอิสริยยศของจักรพรรดินีแห่งออสเตรีย) โดยอภิเษกสมรสกับจักรพรรดิแฟร์ดีนันท์ที่ 1 แห่งออสเตรีย
== พระราชประวัติ ==
เจ้าหญิงมารีอา อันนา ทรงพระราชสมภพเมื่อวันที่ 19 กันยายน ค.ศ. 1803 ณ พระราชวังโคลอนนา กรุงโรม ราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของประเทศอิตาลี) พระองค์เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 1 แห่งซาร์ดิเนีย และมารีอา เทเรซีอาแห่งออสเตรีย-เอ็สเทอ พระองค์มีพระขนิษฐาฝาแฝด 1 พระองค์คือ มารีอา เทเรซา โดยเจ้าหญิงทั้ง 2 พระองค์ได้ทรงเข้าพิธีรับศีลล้างบาปโดยสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 7 พระบิดาทูนหัว และพระมารดาทูนหัวของทั้ง 2 พระองค์คือ แฟร์ดีนันท์ คาร์ล อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอ็สเทอ และมารีอา เบียทริซ เดเอสเท ดัชเชสแห่งมาสซา
== อภิเษกสมรสและจักรพรรดินี ==
เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1831 พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับ จักรพรรดิแฟร์ดีนันท์ที่ 1 แห่งออสเตรีย ณ วิหารคาร์ดินัล อาร์ชบิชอปแห่งโอลมืตซ์ กรุงเวียนนา โดยทั้ง 2 พระองค์ทรงไม่มีพระราชโอรส หรือพระราชธิดาเลย
หลังจากอภิเษกสมรสแล้ว พระองค์ก็ทรงได้รับการสถาปนาเป็น จักรพรรดินีแห่งออสเตรีย และ สมเด็จพระราชินีแห่งฮังการีและโบฮีเมีย
จนเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1848 จักรพรรดิแฟร์ดีนันท์แล้ว พระราชสวามีทรงสละราชสมบัติให้กับพระภาติยะของพระองค์ อาร์ชดยุกฟรันทซ์ โยเซ็ๆ พระโอรสในอาร์ชดยุกฟรันทซ์ คาร์ล พระอนุชาของพระองค์ โดยหลังจากสละราชสมบัติแล้ว ทั้ง 2 พระองค์ก็ทรงประทับที่พระราชฐานส่วนพระองค์ในปราสาทปราก กรุงปราก ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา จนกระทั่งสวรรคต
== สวรรคต ==
จักรพรรดินีมารีอา อันนา สวรรคตเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1884 สิริพระชนมพรรษาได้ 81 พรรษา พระศพของพระองค์นำมาฝังไว้ที่ อิมพิเรียล คริปต์ กรุงเวียนนา โดยฝังเคียงข้างพระสวามี
== พระราชอิสริยยศ ==
19 กันยายน ค.ศ. 1803 – 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1831: เจ้าหญิงมารีอา อันนาแห่งซาวอย (Her Royal Highness Princess Maria Anna of Savoy)
27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1831 – 2 ธันวาคม ค.ศ. 1848: จักรพรรดินีแห่งออสเตรีย และสมเด็จพระราชินีแห่งฮังการีและโบฮีเมีย (Her Imperial and Royal Majesty The Empress of Austria, and the Queen of Hungary and Bohemia)
2 ธันวาคม ค.ศ. 1848 – 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1884: จักรพรรดินีมารีอา อันนา (Her Imperial and Royal Majesty Empress Maria Anna of Austria)
== ราชตระกูล ==
== อ้างอิง ==
Noel S. McFerran, "Museo di Roma (A Jacobite Gazetteer, Rome)"
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Biographisches Lexikon des Kaiserthums Oesterreich
ราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค-ลอแรน
ไคเซอริน
จักรพรรดินีออสเตรีย
ราชินีแห่งฮังการี
ราชวงศ์ซาวอย
ราชินีแห่งโบฮีเมีย
บุคคลจากโรม
ราชินีแห่งชนลอมบาร์ด
มกุฎราชกุมารีแห่งออสเตรีย
จักรพรรดิแฟร์ดีนันท์ที่ 1 แห่งออสเตรีย
เตียวคับ

เตียวคับ ยอดขุนพลแห่งวุยก๊ก ก่อนหน้าจะมาอยู่กับโจโฉ เคยเป็นทหารเอกของอ้วนเสี้ยว แต่ว่าขุนนางของอ้วนเสี้ยวแย่งความดีความชอบกัน จึงทำให้เตียวคับหนีไปสวามิภักดิ์ต่อโจโฉ ทำสงครามมีความดีความชอบมากมาย ตอนที่โจโฉเรืองอำนาจ เตียวคับเคยรบกับเตียวหุยแม้ทัพของเตียวคับจะพ่ายแพ้ แต่ในการสู้ตัวต่อตัวกับเตียวหุยกลับสูสี สมัยพระเจ้าโจยอย ตอนขงเบ้งยกทัพบุกกีสาน เตียวคับหลงกลขงเบ้งโดนล้อมแต่ก็สามารถตีฝ่าม้าต้าย กับ อุยเอี๋ยน หนีกลับค่ายไปได้ แม้เตียวคับจะมีฝีมือกล้าแข็งแต่ก็ต้องมาตายด้วยกลของขงเบ้งโดนเกาทัณฑ์รุมยิงในช่องเขาเสียชีวิตกลางสนามรบ
ในข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์ บุคคลที่ยึดด่านเกเต๋งที่ม้าเจ็กคุมอยู่นั้น จนทำให้ขงเบ้งต้องแก้สถานการณ์ด้วยการขึ้นไปดีดพิณบนกำแพงเมือง มิใช่สุมาอี้ หากแต่เป็นเตียวคับ
== ฮันฮกและอ้วนเสี้ยว ==
เตียวคับ เดิมเป็นชาวเหอเจี้ยน (มณฑลเหอเป่ย์ในปัจจุบัน) ในช่วงอวสานราชวงศ์ฮั่น เขาอาสาสมัครเข้าร่วมประจำการในกองทัพเพื่อปราบกบฏโพกผ้าเหลือง โดยได้รับแต่งตั้งเป็นพันตรีภายใต้สังกัด ฮันฮก เจ้าเมืองกิจิ๋ว (ปัจจุบันอยู่ทางใต้มณฑลเหอเป่ย์)
กระทั่งในปี ค.ศ.191 (พ.ศ. 734) ฮันฮกได้พ่ายแพ้ให้กับอ้วนเสี้ยว เตียวคับจึงย้ายมาร่วมสังกัดอ้วนเสี้ยวแทน โดยได้รับการเลื่อนชั้นให้เป็นพันเอก ในระหว่าง ค.ศ.191 - 199 (พ.ส.734 - 742) เตียวคับได้ต่อสู้เคียงข้างอ้วนเสี้ยวในยุทธการระหว่างอ้วนเสี้ยวและกองซุนจ้าน จนท้ายสุดในยุทธการที่อี้จิง อ้วนเสี้ยวสามารถบดขยี้กองทัพกองซุนจ้านได้สำเร็จ เตียวคับจึงได้รับอวยยศให้เป็นนายพล
== ยุทธการที่กัวต๋อ ==
ค.ศ. 200 (พ.ศ. 743) อ้วนเสี้ยวประกาศสงครามกับโจโฉ ซึ่งอ้วนสี้ยวมีกำลังพลมากกว่ากว่าโจโฉอยู่หลายเท่าตัว จากการรวมภาคเหนือให้เป็นหนึ่ง เตียวคับได้เสนอแผนโดยการให้ส่งกองทัพม้าเร็วไปโจมตีที่ด้านหลังค่ายของโจโฉ แต่อ้วนเสี้ยวปฏิเสธ และยกทัพไปตีที่ทัพใหญ่ของโจโฉแทน ซึ่งชัยชนะตกเป็นของโจโฉอยู่หลายครั้ง
==รายชื่อบุคคลที่ถูกสังหารโดยเตียวคับ==
เอียวหง ขุนพลเตียวล่อ
ลุยต๋อง ขุนพลจ๊กก๊ก
== ความนิยมในรูปแบบอื่น ๆ ==
=== วิดีโอเกม ===
เตียวคับเป็นตัวละครในเกมซีรีส์ Dynasty Warriors
เตียวคับเป็นนายทหารในเกมซีรีส์ Romance of the Three Kingdoms
==อ้างอิง==
บุคคลในยุคสามก๊ก
วุยก๊ก
เสียชีวิตจากลูกธนู
บุคคลในยุคสามก๊กที่ถูกสังหารในยุทธการ
เมรัค ฮาเก้น

เมรัค ฮาเก้น แห่งดาวเบต้า  ตัวละครจากเรื่องเซนต์เซย่า เป็นหนึ่งในก็อดวอริเออร์ทั้ง 7
== บทบาท ==
ก็อดวอริเออร์ผู้สามารถควบคุมไฟและน้ำแข็งได้ดังใจนึก สวมก็อดโร้บรูปม้า 8 ขา สไลปนีร์ มีท่าไม้ตายคือ เกรท อาร์เดนท์ เพรชเชอร์ และ ยูนิเวิร์ส ฟรีซซิ่ง ฮาเก้นทำหน้าที่เป็นองครักษ์คอยคุ้มครองฮิลด้าและเฟลียร์มาตั้งแต่สมัยเด็กๆ เช่นเดียวกับซิกฟรีด และแอบหลงรักเฟลียร์มาตลอด เขาจึงพยายามฝึกฝนวิชาอย่างหนักเพื่อที่จะได้สามารถปกป้องเฟลียร์ได้ แต่เมื่อเฟลียร์เข้ามาปกป้องเฮียวกะจากการต่อสู้ในถ้ำ ฮาเก้นจึงรู้สึกริษยาและเคียดแค้นมาก จนถึงขั้นปล่อยหมัดใส่เฮียวกะ ทั้งๆ ที่มีเฟลียร์ยืนขวางอยู่ เขาจึงโดนท่าออโรร่าเอกซ์คิวชันที่เต็มไปด้วยความโกรธของเฮียวกะจนถึงแก่ความตายในที่สุด (พากย์เสียงโดย บิน ชิมาดะ)
=== ภาคอัศวินแห่งแอสการ์ด ===
ฮาเก้นเข้าต่อสู่กับเฮียวกะ ในสภาพที่เฮียวกะเสียเปรียบเพราะเฮียวกะไม่ค่อยถูกกับลาวา แต่เขาก็จบชีวิตลงด้วยท่าออโรร่าเอกซ์คิวชันของเฮียวกะ
ก็อดวอริเออร์แห่งแอสการ์ด
ตัวละครที่เป็นองครักษ์
ตัวละครในบันเทิงคดีที่มีความสามารถเกี่ยวกับไฟหรือความร้อน
ตัวละครในบันเทิงคดีที่มีความสามารถเกี่ยวกับน้ำแข็งหรือความเย็น
Hägen de Merak
วัชระ

วัชระ เป็นอาวุธประจำกายของพระอินทร์ วัชระ แปลว่า สายฟ้า และมีอีกความหมายหนึ่งแปลว่า เพชร ด้วยเหตุนี้พระอินทร์จึงเป็นเทพแห่งสายฟ้า
ในนิกายมหายาน และนิกายวัชรยาน วัชระเป็นอาวุธของพระโพธิ์สัตว์ อันสื่อถึงการตัดขาดจากกิเลสและความลุ่มหลง และยังใช้ตัดอุปสรรคอีกด้วย มีพระโพธิ์สัตว์และเทพธรรมบาลหลายพระองค์ที่ใช้วัชระเป็นอาวุธ เช่น พระอวโลติเกศวรโพธิ์สัตว์ , พระจุณฑิโพธิ์สัตว์ , พระวัชรปราณีโพธิ์สัตว์ , ยมานตกะ , เหวัชระ , มหากาฬ , เหรุกะ , คุรุปัทมะสัมภะวะ
ลักษณะของวัชระเป็นอาวุธทีมีหลายแหลมสองด้าน แต่ละด้านมีเงี่ยงยาวแหลมงองุ้ม 4 แฉก ตรงส่วนกลางใช้สำหรับจับ ในนิกายวัชรยาน วัชระถูกใช้ประดับติดกับตัวระฆัง เพราะประกอบในงานพิธีกรมมต่างๆ เช่น พิธีโยคะตันตระเปรตพลี เป็นต้น
อาวุธของประเทศอินเดีย
เดลี่ เอ็กซ์เพรส

เดลี่ เอ็กซ์เพรส (Daily Xpress) เป็นหนังสือพิมพ์รายวันภาษาอังกฤษขนาดแทบลอยด์ในประเทศไทย ที่ผลิตเนื้อหาแบ่งเป็นรูปเล่มใหม่ ซึ่งแยกมาจากหนังสือพิมพ์ เดอะ เนชั่น โดยเริ่มออกฉบับปฐมฤกษ์เมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2551 มีจำนวนพิมพ์วันละ 100,000 ฉบับ มีรายได้หลักจากการโฆษณาเพียงทางเดียว ตั้งกลุ่มผู้อ่านเป้าหมายที่มีรายได้สูง นักเดินทาง และพนักงานบริษัท ในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล ซึ่งเป็นกลุ่มเป้าหมายหลักของกลุ่มลูกค้าที่ซื้อพื้นที่โฆษณา โดยแบ่งวิธีการเข้าถึงผู้อ่านเป็นสองส่วน ประกอบด้วย
แจกฟรีตามโรงแรม ศูนย์การค้า สถานีรถไฟฟ้า อาคารสำนักงาน และสถานที่ท่องเที่ยวในกรุงเทพมหานคร
เป็นเล่มแทรกไปในหนังสือพิมพ์เดอะเนชั่น พร้อมกันนั้นก็ได้ปรับเนื้อหาของเดอะเนชั่น ให้เน้นไปที่ข่าวธุรกิจและการเมือง
ทั้งนี้ ในฉบับมีเนื้อหาทั้งสิ้น 4 ส่วน ได้แก่
The City - ข่าวสังคมเมือง
The World - ข่าวต่างประเทศ
The Fun - ข่าววิถีชีวิต และกิจกรรมในสังคมเมือง บันเทิง และศิลปวัฒนธรรม
The Sport - ข่าวกีฬา
ปัจจุบัน (ตั้งแต่วันจันทร์ที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552) เดลี่ เอ็กซ์เพรส เปลี่ยนชื่อเป็น เอ็กซ์พี. (xp.) ปรับหน้ากระดาษเป็นขนาดบรอดชีต พร้อมทั้งยกเลิกการแจกฟรีตามสถานที่ต่าง ๆ ทั้งหมด คงเหลือเป็นเพียงเนื้อหาส่วนหนึ่งของ เดอะ เนชั่น เท่านั้น
== ดูเพิ่ม ==
เดอะ เนชั่น
== อ้างอิง ==
เดลี่ เอ็กซ์เพรส ทางเลือกใหม่คนอยากอ่านหนังสือพิมพ์ภาษาอังกฤษ
แจกฟรีวันละแสนเล่ม เนชั่น เปิดตัวหนังสือพิมพ์น้องใหม่ "เดลี่ เอ็กซ์เพรส"
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
หนังสือพิมพ์เดลี่ เอกซ์เพรส 
อ่านเดลี่ เอ็กซ์เพรสย้อนหลัง 
เดลี่ เอ็กซ์เพรส
เดลีเอ็กซ์เพรส (แก้ความกำกวม)

เดลี่ เอกซ์เพรส สามารถหมายถึง
เดลี่ เอกซ์เพรส (หนังสือพิมพ์ในอังกฤษ) หนังสือพิมพ์รายวันขนาดแทบลอยด์ที่จำหน่ายในประเทศอังกฤษ ตั้งแต่ ค.ศ. 1900
เดลี่ เอกซ์เพรส (Daily Xpress) หนังสือพิมพ์รายวันภาษาอังกฤษ ในเครือเดอะ เนชั่น แจกให้อ่านฟรีในกรุงเทพมหานคร
หนังสือพิมพ์ภาษาอังกฤษ ในมาเลเซีย
หนังสือพิมพ์ภาษาอูรดู ในปากีสถาน
เบเนทนาช มีเมย์

เบเนทนาช มีเม แห่งดาวเอต้า    ตัวละครจากเรื่องเซนต์เซย่า เป็น หนึ่งในก็อดวอริเออร์ทั้ง 7
== ประวัติตามท้องเรื่อง ==
ก็อดวอริเออร์ผู้ใช้พิณในการต่อสู้ สวมก็อดโร้บรูปฮาร์ป มีท่าไม้ตายคือ สตริงเกอร์เรเควียม มีเมเป็นบุตรชายของฟอลเกล อัศวินผู้ยิ่งใหญ่แห่งแอสการ์ด โดยถูกเลี้ยงดูและฝึกฝนการต่อสู้อย่างเข้มงวดจากผู้เป็นพ่อที่ไม่เคยแสดงความรักแก่เขาเลยแม้แต่น้อย ทำให้มีเมรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจและเกลียดพ่อมาก แต่ภายหลังเมื่อได้รู้ความจริงจากปากฟอลเกลว่า พ่อแม่ที่แท้จริงของมีเม ถูกสังหารโดยตัวฟอลเกลเอง ทำให้มีเมเคียดแค้นจนลงมือสังหาร ฟอลเกล พ่อบุญธรรมได้อย่างไม่ลังเล ตั้งแต่นั้นมา เขาก็ละทิ้งสิ่งที่เรียกว่าความรักและความห่วงใยไปจนหมดสิ้น สำหรับในการต่อสู้กับเหล่าเซนต์แห่งอาเทน่า มีเมสามารถเอาชนะชุนได้ ทว่าเมื่อมาต่อสู้กับอิคคิ มีเมกลับเป็นฝ่ายเพลี่ยงพล้ำด้วยท่าหมัดลวงตาฟินิกซ์ แต่ก่อนที่จะสิ้นลมหายใจ เขาก็มีโอกาสได้รับรู้ความจริงทั้งหมดเกี่ยวกับเรื่องการตายของพ่อแม่ และความรักที่ฟอลเกลมีให้แก่เขา ผ่านทางหมัดลวงตานั้น (พากย์เสียงโดย ยูจิ มิตสึยะ)
=== ภาคอัศวินแห่งแอสการ์ด ===
มีเมย์มีอาวุธเป็นพิณแบบกรีซ(ดูไม่เหมือนอาวุธ)และสามารถเล่นพิณได้เพราะจนอันโดรเมด้าชุนต้องตามเสียงพิณนั้นจนมาถึงที่ๆมีเมย์อยู่ มีเมย์นั้นต้องต่อสู้กับชุนเพราะเหตุผลเค่ชุนมีคนคอยห่วงใยเท่านั้น ชุนได้รู้เรื่องราวอดีตของมีเมย์ที่มีเมย์เข้าใจผิดว่าฟอลเกลที่เป็นคนที่ตนคิดเป็นพ่อนั้นเป็นคนที่ฆ่าพ่อแม่ของตนจึงฆ่าฟอลเกลและสุดท้ายก็ได้มาเป็นอัศวินแห่งแอสการ์ด ชุนนั้นจำใจต้องสู้กับมีเมย์ทั้งที่ตนไม่ต้องการที่จะต่อสู้ แต่โซ่อันโดรเมด้าไม่สามารถทำอะไรได้มีเมย์ได้บอกกับชุนว่า โซ่อันโดรเมด้าเป็นโซ่ที่โจมตีได้หนักหน่วงก็จริงแต่มันจะหาตำแหน่งจากจิตสังหารที่ปล่อยออกมาจากศัตรูนั้นๆ แต่มีเมย์นั้นไม่มีจิตสังหารเลย ชุนจึงจำใจที่ต้องถอดครอสอันโดรเมด้าออกแล้วใช้ท่าไม้ตาย อันโดรเมด้าสตรีมแล้วตามด้วย อันโดรเมด้ตตรอมแต่มีเมย์ก็ไม่เป็นไรอันโดรเมด้า ชุนมีเมย์สามารถเอาชนะชุนได้ ทว่าเมื่อมาต่อสู้กับอิคคิ มีเมกลับเป็นฝ่ายเพลี่ยงพล้ำด้วยท่าหมัดลวงตาฟินิกซ์ แต่ก่อนที่จะสิ้นลมหายใจ เขาก็มีโอกาสได้รับรู้ความจริงทั้งหมดเกี่ยวกับเรื่องการตายของพ่อแม่ และความรักที่ฟอลเกลมีให้แก่เขา ผ่านทางหมัดลวงตานั้น และสุดท้ายเขาปล่อยหมัดสุดท้ายโจมตีอิคคิแต่เขาก็จบชิวิตลงและบอกกับอิคคิว่า "ถ้าชาติหน้ามีจริงฉันก็ขอให้ได้เกิดเป็นพวกเดียวกับนาย"
== อ้างอิง ==
ไทยเซนต์เซย่าดอตคอม
ก็อดวอริเออร์แห่งแอสการ์ด‎
ตัวละครที่เป็นเด็กกำพร้า
ตัวละครที่เป็นลูกบุญธรรม
ตัวละครที่เป็นนักดนตรี
ตัวละครในบันเทิงคดีที่สามารถควบคุมเสียง
Mime de Benetnasch