pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
พระเจ้าหุวิชกะ

พระเจ้าหุวิษกะ (Huviṣka; กุษาณะ: Οοη ϸ κι) เป็นกษัตริย์พระองค์ที่  4 แห่งจักรวรรดิกุษาณะในเอเชียใต้ ในราวพุทธศตวรรษที่ 7 ทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากพระเจ้ากนิษกะมหาราช นักโบราณคดีอังกฤษสันนิษฐานว่าพระองค์เป็นผู้สร้างพระมหาโพธิเจดีย์ เนื่องจากพบเครื่องกัปปิยะภัณฑ์ทองคำจำนวนมากที่พระองค์สร้างถวายอุทิศไว้ใต้พระแท่นพุทธบัลลังก์ภายในพระมหาโพธิเจดีย์ที่พุทธคยา สถานที่ตรัสรู้ของพระพุทธเจ้า
พระเจ้าหุวิษกะครองราชย์อยู่ระหว่างปี พ.ศ. 683 - พ.ศ. 723 รวมระยะเวลา 40 ปี
บุคคลในศาสนาพุทธ
เทศบาลตำบลป่าแดด

เทศบาลตำบลป่าแดด อาจหมายถึง
เทศบาลตำบลป่าแดด อำเภอป่าแดด จังหวัดเชียงราย
เทศบาลตำบลป่าแดด อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
ป่าแดด
แตงกวา

แตงกวา หรือ แตงร้าน เป็นไม้เลื้อยในวงศ์ Cucurbitaceae (วงศ์เดียวกันกับแตงโม ฟักทอง บวบ มะระ น้ำเต้า) มีถิ่นกำเนิดในประเทศอินเดีย นิยมปลูกเพื่อใช้ผลเป็นอาหาร มีอายุตั้งแต่ปลูกจนถึงเก็บเกี่ยว 40-60 วัน แตงกวาสามารถนำไปปรุงอาหารได้มากมายหลายชนิดเช่น แกงจืด ผัด กินกับน้ำพริก หรืออาจแปรรูปเป็นแตงกวาดอง
== ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ ==
แตงกวามีรากแก้ว แตกแขนงเป็นจำนวนมาก  รากสามารถแผ่ทางด้านกว้างและหยั่งลึกได้มากถึง 1 เมตร ลำต้นเป็นเถามีขนขึ้นมีขนขึ้นปกคลุมทั่วไป  มีข้อยาว 10 ถึง 20 เซนติเมตร มีหนวดเกาะบริเวณข้อโดยส่วนปลายของหนวดไม่มีการแตกแขนง ใบมีก้านใบยาว  5 – 15 เซนติเมตร ใบหยาบมีขนใบ มีมุมใบ 3 ถึง 5 มุม   ปลายใบแหลม ใบใหญ่มี   เส้นใบ 5 – 7 เส้น ดอกเพศเมียเป็นดอกเดี่ยว  กลีบเลี้ยงสีเขียว 5 กลีบ   กลีบดอกสีเหลือง 5 กลีบ ดอกตัวผู้เป็นดอกเดี่ยว ผลแตงกวามีลักษณะเรียวยาวทรงกระบอก มีใส้ภายในผล  ความยาวระหว่างผล 5- 40 เซนติเมตร
== ประโยชน์ ==
แตงกวามีน้ำเป็นองค์ประกอบถึงร้อยละ 96 จึงมีคุณสมบัติแก้กระหาย และเพิ่มความชุ่มชื้น และช่วยการกำจัดของเสียตกค้างในร่างกาย นอกจากนี้แตงกวามีสารอาหารที่มีประโยชน์ ได้แก่ วิตามินซี กรดคาเฟอิก กรดทั้ง 2 นี้ป้องกันการสะสมน้ำเกินจำเป็นในร่างกาย เปลือกแตงกวามีกากใยอาหาร และแร่ธาตุจำเป็น เช่น ซิลิกา โพแทสเซียม โมลิบดีนัม แมงกานีส และแมกนีเซียม
ซิลิกาเป็นแร่ธาตุที่เสริมความแข็งแรงให้กับกล้ามเนื้อ กระดูกอ่อน เส้นเอ็น และกระดูก ปริมาณ เส้นใย ธาตุโพแทสเซียมและแมงกานีส ในเปลือกแตงกวาช่วยควบคุมความดันเลือดและความ สมดุลของสารอาหารในร่างกาย ธาตุแมกนีเซียมช่วยเสริมการทำงานของระบบประสาท กล้ามเนื้อ และระบบการไหลเวียนโลหิต เส้นใยอาหารควบคุมระดับคอเลสเตอรอล และช่วยระบบขับถ่ายโดยมีพลังงานต่ำเหมาะ กับผู้ที่ต้องการควบคุมน้ำหนัก
แตงกวาเป็นพืชที่ไม่ทนทานต่อสารมลพิษอินทรีย์แต่สามารถส่งเสริมการย่อยสลายสารพิษในไรโซสเฟียร์ได้ดี โดยสามารถส่งเสริมการย่อยสลาย เอนโดซัลแฟน ซัลเฟต แอนทราซีนและฟลูออรีนได้
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วงศ์แตง
พืชที่รับประทานได้
ผัก
พืชส่งเสริมการย่อยสลายสารมลพิษ
พระเจ้าชาร์ลที่ 4 แห่งฝรั่งเศส

พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 4 แห่งฝรั่งเศส (Charles IV of France) (18/19 มิถุนายน ค.ศ. 1294/ค.ศ. 1293 - 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1328) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสแห่งราชวงศ์กาเปเตียง ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ฝรั่งเศสต่อจากพระเชษฐาพระเจ้าฟิลิปที่ 5 ระหว่างวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 1322 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1328 ชาร์ลส์เป็นพระมหากษัตริย์ราชวงศ์กาเปเตียงองค์สุดท้าย นอกจากนั้นก็ยังทรงเป็นกษัตริย์แห่งนาวาร์ (ชาร์ลส์ที่ 1)
พระเจ้าชาร์ลส์เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1328 พระร่างของพระองค์ถูกบรรจุที่มหาวิหารแซงต์เดอนีส์ ชาร์ลส์ไม่มีพระโอรส ราชบัลลังก์จึงผ่านไปยังฟิลิปของสายราชวงศ์วาลัวส์ผู้  ขึ้นครองราชย์ต่อมาเป็นพระเจ้าฟิลิปที่ 6 แห่งฝรั่งเศส
== อ้างอิง ==
* Weir, Alison, Isabella
== ดูเพิ่ม ==
ราชวงศ์กาเปเตียง
ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
พระมหากษัตริย์ฝรั่งเศส
ราชวงศ์กาเปเซียง
พระมหากษัตริย์นาวาร์
รัชทายาทฝรั่งเศสโดยสันนิษฐาน
พระเจ้าฟีลิปที่ 6 แห่งฝรั่งเศส

พระเจ้าฟีลิปที่ 6 แห่งฝรั่งเศส (Philip VI of France หรือ Philip the Fortunate; Philip le Fortuné) (ค.ศ. 1293 - 22 สิงหาคม ค.ศ. 1350) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสแห่งราชวงศ์วาลัว ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ฝรั่งเศสต่อจากพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 4 แห่งฝรั่งเศสระหว่างวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1328 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1350 นอกจาจะเป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสฟีลิปก็ยังมีบรรดาศักดิ์เป็นเคานท์แห่งอองชู, ไมน์ และวาลัวตั้งแต่ปี ค.ศ. 1325 จนถึงปี ค.ศ. 1328
พระเจ้าฟีลิปที่ 6 เสด็จพระราชสมภพในปี ค.ศ. 1293 เป็นพระราชโอรสของชาร์ลส์แห่งวาลัวผู้เป็นพระอนุชาของพระเจ้าฟีลิปที่ 4ผู้เป็นพระราชบิดาของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 4 พระเจ้าฟีลิปทรงเป็นปฐมกษัตริย์องค์แรกของราชวงศ์วาลัว
== ขึ้นครองราชย์ ==
ในปี ค.ศ. 1328 พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 4 เสด็จสวรรคตโดยไม่มีพระราชโอรส แต่ขณะที่เสด็จสวรรคตพระราชินีฌานแห่งเอฟโรซ์กำลังทรงครรภ์ ฟีลิปเป็นหนึ่งในสองคนสำคัญที่อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ฝรั่งเศส อีกผู้หนึ่งคือ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ ผู้ทรงอ้างสิทธิในนามของพระราชโอรสของพระราชินีอิสซาเบลลาแห่งอังกฤษ (พระขนิษฐาของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 4)
ฟีลิปได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์โดยการสนับสนุนของขุนนางฝรั่งเศสเช่นเดียวกับการขึ้นครองราชย์ของพระเจ้าพระเจ้าฟีลิปที่ 5 โดยผ่านพระนัดดาฌานที่ 2 แห่งนาวาร์ และพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 4 ที่ทรงขึ้นครองราชย์โดยผ่านบรรดาพระนัดดาผู้เป็นสตรีรวมทั้งพระราชธิดาในพระเจ้าพระเจ้าฟีลิปที่ 5 ร้อยปีต่อมาระบบนี้ก็กลายมาเป็นกฎบัตรซาลลิคที่ห้ามสตรีและผู้สืบสายมาจากสตรีมีสิทธิในราชบัลลังก์ หลังจากพระราชินีฌานแห่งเอฟโรซ์ให้กำเนิดพระราชธิดา ฟีลิปก็ขึ้นครองราชย์และทำพิธีบรมราชาภิเษกเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1328 ที่มหาวิหารนอเทรอดามแห่งแรงส์
แม้ว่าจะทรงสืบเชื้อสายมาจากการ์เซียที่ 4 แห่งนาวาร์ (Garcia VI of Navarre)  แต่พระเจ้าฟีลิปที่ 6 ก็ไม่ใช่ทายาทของหรือผู้สืบเชื้อสายมาจากฌานที่ 1 แห่งนาวาร์ ผู้ซึ่งเมื่อเสกสมรสก็ทรงนำนาวาร์, ชองปาญ, ตรัวส์, โมซ์ และบรี เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของอาณาเขตการปกครองส่วนพระมหากษัตริย์ ที่บริหารโดยระบบการบริหารของพระมหากษัตริย์ที่ริเริ่มโดยพระเจ้าพระเจ้าฟีลิปที่ 4 ผู้ทรงได้ชื่อว่าเป็นบิดาแห่งระบบราชการฝรั่งเศส อาณาบริเวณเหล่านั้นมีความเกี่ยวพันกันทางด้านการเศรษฐกิจและการบริหาร แต่พระเจ้าฟีลิปไม่ทรงมีสิทธิในอาณาบริเวณเหล่านี้ ผู้ที่มีสิทธิที่แท้จริงคือฌานที่ 2 แห่งนาวาร์พระราชธิดาในพระเจ้าหลุยส์ที่ 10 พระเจ้าฟีลิปจึงทรงสละสิทธินาวาร์ให้แก่ฌานแต่มิได้ทรงสละสิทธิในชองปาญ ทั้งสองพระองค์ทรงตกลงกันได้โดยฌานได้รับที่ดินเป็นจำนวนมากในบริเวณนอร์ม็องดีเป็นการชดเชย ในการรักษาชองปาญไว้เป็นส่วนหนึ่งของอาณาเขตการปกครองส่วนพระมหากษัตริย์
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ราชวงศ์วาลัว
ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
ราชอาณาจักรนาวาร์
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1836
พระมหากษัตริย์ฝรั่งเศส
ราชวงศ์วาลัว
เคานต์แห่งอ็องฌู
เคานต์แห่งวาลัว
เมตตา เวิลด์พีซ

เมตตา ซานดิฟอร์ต อาร์เทสต์ (Metta Sandiford-Artest) เดิมชื่อว่า โรนัลด์ วิลเลียม " รอน " อาร์เทสต์,จูเนียร์ (Ronald William Artest, Jr.) เป็น นักบาสเกตบอล มืออาชีพ ชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกัน
เกิดเมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1979 ที่ นิวยอร์ก เริ่มเล่นบาสเกตบอลระดับอาชีพกับทีม ชิคาโก บูลส์ เมื่อปี ค.ศ. 1999 ขณะอายุเพียง 20 ปีและได้เล่นให้กับบูลส์ถึง 3 ฤดูกาลก่อนจะย้ายจากบูลส์ไปอยู่กับ อินเดียนา เพเซอร์ส ในปี ค.ศ. 2002 และอยู่กับเพเซอร์สนานถึง 4 ฤดูกาลก่อนจะถูกเทรดไปอยู่กับ ซาคราเมนโต คิงส์
ในสมัยที่เขายังอยู่กับอินเดียนานั้นเขาได้สร้างวีรกรรมเอาไว้ คือกระโดดขึ้นไปถีบและมีเรื่องชกต่อยกับแฟนบาสทีมดีทรอยต์ พิสตันส์ ในเหตุการณ์ที่เรียกว่า Pacer-Pistons Brawl หลังจากเหตุการณ์นี้ทำให้
เขาและเพื่อนร่วมทีมหลายคน เช่น สตีเฟ่น แจ็คสัน, เรจจี มิลเลอร์ โดนแบน โดยเฉพาะตัวของอาร์เทสต์นั้นโดนแบนตลอดฤดูกาล
ในปี ค.ศ. 2006 อาร์เทสต์ได้ถูกขายจากเพเซอร์สไปอยู่กับทีมคิงส์ แต่อยู่ได้ 2 ปีก็ย้ายจากคิงส์ไปอยู่กับ ฮุสตัน รอคเกตส์ ในปี ค.ศ. 2008 แต่อยู่ได้เพียงฤดูกาลเดียวก็ย้ายมาอยู่กับ ลอสแอนเจลิส เลเกอรส์ ต้นสังกัดปัจจุบันเมื่อปี ค.ศ. 2009
อาร์เทสต์ ได้เปลี่ยนชื่อ และชื่อสกุล เป็น "เมตตา" นามสกุล "เวิลด์พีซ"  เมื่อวันที่ 16 กันยายน 2011 ในช่วงพักฤดูกาล  เขากล่าวว่าได้แรงบันดาลใจในการเปลี่ยนชื่อมาจาก  แชด เจวอน จอห์นสัน นักอเมริกันฟุตบอลทีมซินซินแนติเบงกอลส์ ที่เปลี่ยนนามสกุลจาก Johnson เป็น "Ochocinco" ในปี 2008   ประชาสัมพันธ์ส่วนตัวของอาร์เทสต์แถลงว่า ชื่อใหม่มาจากศัพท์พุทธศาสนา "เมตตา"  
==อ้างอิง==
นักบาสเกตบอลชาวอเมริกัน
ชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา
แร็ปเปอร์อเมริกัน
บุคคลจากควีนส์
พุทธศาสนิกชนชาวอเมริกัน
เอ็ดวิน อาร์โนลด์

เซอร์ เอ็ดวิน อาร์โนลด์ (Sir Edwin Arnold; 10 มิถุนายน พ.ศ. 2375 – 24 มีนาคม พ.ศ. 2447) เป็นกวีและนักหนังสือพิมพ์ชาวอังกฤษ เป็นที่รู้จักจากผลงานหนังสือ ประทีปแห่งเอเชีย (The Light of Asia)
== ประวัติ ==
เอ็ดวิน อาร์โนลด์ เกิดที่เมืองเกรฟเซนด์ เป็นบุตรชายคนที่สองของผู้พิพากษาโคเบิร์ต คอลเลส เขาเข้าศึกษาที่โรงเรียนหลวงโรเชสเตอร์, ราชวิทยาลัยแห่งลอนดอน และวิทยาลัยออกซฟอร์ด หลังจากไปทำงานที่อินเดีย เอ็ดวิน อาร์โนลด์ได้เป็นคอลัมนิสต์และได้เขียนบทความถึงความเสื่อมโทรมของพุทธสถานในอินเดีย ทำให้ชาวพุทธเริ่มตื่นตัวในการเข้าไปบูรณะพุทธสถานโบราณในอินเดีย และโดยเฉพาะอย่างยิ่งท่านได้เขียนหนังสือ "ประทีปแห่งเอเชีย" (The Light of Asia) ใน พ.ศ. 2434 ซึ่งทำให้เขาเป็นที่รู้จักไปทั่วโลก
== ดูเพิ่ม ==
ประทีปแห่งเอเชีย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The Bhagavad Gita - A poetic rendering By Sir Edwin Arnold
นักเขียนชาวอังกฤษ
บุคคลจากเทศมณฑลเคนต์
เซอร์
ลินา เมดินา

ลินา เมดินา (Lina Marcela Medina de Jurado; ; เกิด 23 กันยายน ค.ศ. 1933) เป็นหญิงชาวเปรูซึ่งให้กำเนิดบุตรในขณะที่อายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ ในวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1939 ในขณะที่เธอมีอายุ 5 ปี 7 เดือน 21 วันเท่านั้น จากการประเมินทางการแพทย์เกี่ยวกับการตั้งครรภ์ของเธอ เธออายุน้อยกว่าห้าปีขณะตั้งครรภ์ ซึ่งอาจเกิดจากอาการวัยแรกรุ่นแก่แดด
== ประวัติ ==
ลินา เมดินา เกิดเมื่อวันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 1933 ในเมืองTicrapo แคว้นวังกาเบลิกา ประเทศเปรู เป็นบุตรของ Tiburelo Medina และ Victoria Losea
ในขณะที่เธออายุ 5 ปี บิดาและมารดาของเธอได้นำลินามาตรวจร่างกายที่โรงพยาบาลเพราะมีร่างกายที่บวมผิดปกติ พ่อแม่คิดว่าเธออาจเป็นเนื้องอก แต่เมื่อตรวจแล้ว แพทย์วินิจฉัยว่าเธอไม่ได้เป็นเนื้องอก แต่กำลังตั้งครรภ์ 7 เดือน เธอถูกส่งไปยังโรงพยาบาลในกรุงลิมา เมืองหลวงของเปรู เพื่อตรวจสอบโดยละเอียดอีกครั้ง และผลการตรวจร่างกายโดยละเอียดก็ยังยืนยันว่าเธอตั้งครรภ์
1 เดือนครึ่งต่อมา เธอก็คลอดบุตรชายในวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1939 (พ.ศ. 2482) โดยการผ่าตัดคลอด และได้เด็กผู้ชายที่มีน้ำหนัก 2.7 กิโลกรัม ใช้ชื่อว่า เฆราร์โด (Gerardo) ต่อมาได้มีการตรวจสอบประวัติทางกายของลินา พบว่า เธอเริ่มมีประจำเดือนครั้งแรกในขณะอายุเพียง 8 เดือน และเริ่มมีหน้าอกในขณะอายุ 4 ปี และกระดูกเชิงกรานพัฒนาจนเต็มที่เหมือนผู้ใหญ่ขณะอายุ 5 ปี
ลินาและเฆราร์โดถูกบิดามารดาทำให้คิดว่าเป็นพี่น้องกัน และทั้งคู่เติบโตขึ้นมาอย่างมีสุขภาพแข็งแรง ก่อนที่พ่อแม่จะบอกความจริงแก่ทั้งคู่ในอีก 10 ปีต่อมา
สำหรับพ่อของเฆราร์โด ลินาไม่เคยออกมาเปิดเผยว่าเป็นใคร มีข้อสันนิษฐานว่าเธออาจรู้แต่ไม่อยากบอกแก่สาธารณะ หรือเธออาจจะไม่รู้ก็ได้ เพราะสมัยนั้นไม่มีเทคโนโลยีการตรวจดีเอ็นเอ แต่บิดาของเมดินาคือผู้ต้องสงสัยอันดับหนึ่ง เขาถูกจับกุมในข้อหาข่มขืน แต่ต่อมาก็ถูกปล่อยตัวเพราะหลักฐานไม่เพียงพอ
เมื่อโตขึ้น ลินาได้เข้าทำงานในคลินิกของดร.โลซาดา (Dr. Lozada) นายแพทย์ผู้ทำคลอดให้เธอ ดร.โลซาดา ได้ช่วยส่งเสียให้เฆราร์โดเรียนจนจบชั้นมัธยม ต่อมา เธอได้แต่งงานกับราอุล ฆูราโด (Raúl Jurado) และมีลูกด้วยกันอีกคนหนึ่งใน ค.ศ. 1972 (พ.ศ. 2515) แต่เธอไม่ได้เปิดเผยชื่อบุตรคนที่สอง
สำหรับเฆราร์โดได้มีชีวิตอย่างแข็งแรง แต่ได้เสียชีวิตลงอย่างกะทันหันใน ค.ศ. 1979 (พ.ศ. 2522)
หลังจากที่ลินาทราบความจริงของเฆราร์โด เธอก็ไม่เปิดเผยตัวแก่สาธารณชนอีกเลย ถึงแม้ใน ค.ศ. 2002 (พ.ศ. 2545) สำนักข่าวรอยเตอร์สจะติดต่อไปหาเธอเพื่อขอสัมภาษณ์เธอ แต่เธอก็ปฏิเสธ และในปี ค.ศ. 2017 ในขณะที่ไปสัมภาษณ์ลินา ขณะ อายุ 85 ปี ได้เผยแพร่รูปของลินาซึ่งเป็นรูปล่าสุดของลินา ซึ่งลินาไม่เคยเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของพ่อของเฆราร์โด หรือแม้แต่การพูดคุยซึ่งลินาไม่พูดคุยเกี่ยวกับการคลอดบุตรเมื่ออายุได้ 5 ขวบ
ปัจจุบันเธอยังมีชีวิตอยู่ และใช้ชีวิตอยู่ในชุมชนแออัดในกรุงลิมา
==อ้างอิง==
พัฒนาการของมนุษย์
ชาวเปรู
วาร์เรน จี. ฮาร์ดิง

วาร์เรน การ์มาเลียล ฮาร์ดิง (Warren Gamaliel Harding) (2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1865 - 2 สิงหาคม ค.ศ. 1923) เป็นประธานาธิบดีคนที่ 29 ของสหรัฐอเมริกาดำรงตำแหน่งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1921 จนกระทั่งถึงแก่กรรมในปี ค.ศ. 1923 เป็นสมาชิกพรรครีพับลิกันเขาเป็นประธานาธิบดีสหรัฐคนหนึ่งที่ได้รับความนิยมมากที่สุด หลังจากการตายของเขา เรื่องอื้อฉาวจำนวนหนึ่งถูกเปิดเผย รวมทั้ง คดีทีพอท โดม ซึ่งเป็นการรับสินบนจากบริษัทนํ้ามัน เช่นเดียวกับความสัมพันธ์นอกใจกับ แนน บริตตัน ซึ่งทำให้ชื่อเสียงของเขาเสื่อมเสีย
 
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2408
เรื่องอื้อฉาวทางเพศ
ประธานาธิบดีสหรัฐ
รัฐโอไฮโอ
นักการเมืองอเมริกัน
พรรคริพับลิกัน (สหรัฐ)
บุคคลจากรัฐโอไฮโอ
ผู้รอดชีวิตจากการลอบสังหาร
คามีเลี่ยนแมน

คามีเลี่ยนแมน  เป็นนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ บทประพันธ์ของปองพล อดิเรกสาร โดยผู้ประพันธ์มีความตั้งใจเขียนเป็นสี่ตอน แบ่งเป็นตอนละเล่ม ปัจจุบันได้รับการตีพิมพ์แล้วจำนวน 3 ตอน ได้แก่ คามีเลี่ยนแมน (เล่มแรก) คามีเลี่ยนแมน กับ "จิ้งจอกทะเลทราย" และคามีเลี่ยนแมน กับ "ขบวนการเสรีไทย"
== เนื้อเรื่องย่อ ==
คามีเลี่ยนแมน ตอนที่ 1 เรื่องราวกำเนิดตัวเอกเชื้อสายอเมริกันของเรื่อง คือ คามีเลี่ยนแมน เอลคานา มาร์รีส ที่เกิดและเติบโตบนเกาะมาดากัสการ์ โดยการเลี้ยงดูของบาทหลวงชาวอังกฤษ และชาวเกาะมาดากัสการ์ และได้เข้าช่วยเหลือกองทัพอังกฤษทำสงครากับฝรั่งเศสวิคชี ในสางครามโลกครั้งที่ 2 จนได้เข้ารับราชการในกองทัพนาวิกโยธินแห่งอังกฤษ
คามีเลี่ยนแมน กับ "จิ้งจอกทะเลทราย" เรื่องราวการปฏิบัติการในสมรภูมิแอฟริกาเหนือของตัวเอก ในการรับหน้าที่เข้าเป็นสายลับในกองทัพของจอมพลเออร์วิน รอมเมล แม่ทัพเยอรมันสมญาว่า "จิ้งจอกทะเลทราย"
คามีเลี่ยนแมน กับ "ขบวนการเสรีไทย" เรื่องราวการปฏิบัติการครั้งแรกของตัวเอกในภาคพื้นเอเชีย ในการเข้าไปรับหน้าที่ค้นหาหมอชาวอังกฤษที่เข้ามาในประเทศไทย ก่อนการบุกของญี่ปุ่น
คามีเลี่ยนแมนในอเมริกา (ยังไม่ตีพิมพ์)
== ลำดับเหตุการณ์สำคัญ ==
พ.ศ.**** นักสัตววิทยา*มาร์รีส และนักพฤษศาสตร์ ชาวอเมริกัน เดินทางไปศึกษาและวิจัยที่เกาะมาดากัสการ์ และตัดสินใจแต่งงานกันบนเรือระหว่างการเดินทางไปนั้น
พ.ศ.****เข้าพักที่โบสถ์ของบาทหลวงชาวอังกฤษ และเริ่มต้นศึกษาเกาะมาดากัสการ์ ฝั่ง**
พ.ศ. **** ย้ายไปศึกษาและวิจัยฝั่ง** //ตั้งครรภ์
พ.ศ. **** เกิดอุบัติเหตุในระหว่างการศึกษาและวิจัย ทำให้คนพ่อเสียชีวิต คนแม่ให้กำเนิดเอลนาคา มาร์รีส
(อยู่ในระหว่างแก้ไขเนื้อหาและรายละเอียดที่ถูกต้อง)
== ตัวละครหลัก ==
เอลนาคา มารีส เชื้อสายอเมริกัน สมญานาม คามีเลี่ยนแมน
บาทหลวงชาวอังกฤษเอเดรียน ไลล์แห่งหมู่บ้านเบโกพาก้า-มาดากัสการ์ ผู้ให้การเลี้ยงดูและการศึกษาแก่ตัวเอก
ร้อยเอกโทมัส ฮอลล์ แห่งกองทัพนาวิกโยธินอังกฤษ
ร้อยเอกจาคส์ ออเบรย์(จาร์แด็ง) แห่งกองทัพบกฝรั่งเศส
== ดูเพิ่ม ==
ปองพล อดิเรกสาร
มาดากัสการ์
สงครามโลกครั้งที่สอง
ขบวนการเสรีไทย
นวนิยายอิงประวัติศาสตร์
นวนิยาย
วรรณกรรมไทย
วรรณกรรมภาษาอังกฤษ
ดอกดิน (พืช)

ดอกดิน  ชื่ออื่นๆคือ ดอกดินแดง ซอซวย ปากจะเข้ สบแล้ง หญ้าดอกขอ เป็นพืชขนาดเล็ก ไม่มีใบ มีชีวิตอยู่แบบกาฝาก ต้นเป็นปุ่มปมเบียนอยู่กับรากไม้หรือหญ้า ลำต้นเกาะอยู่ตามรากไม้ใต้ดิน เช่นรากไผ่หรือรากหญ้าคา  ก้านดอกสีขาวนวล ดอกโผล่มาเหนือดิน กลีบดอกเป็นหลอด สีม่วงเข้ม ตอนปลายเป็นแฉก พบในที่ร่มและชื้นช่วงฤดูฝน
ในดอกมีสารสีดำชื่อออคิวบิน ใช่แต่งสีดำในขนมบางชนิดเช่นขนมดอกดิน โดยนำดอกสดไปผึ่งแดดพอหมาด แล้วสับรวมกับแป้งข้าวเหนียว แป้งข้าวเจ้า และกะทิ ขนมนี้ถ้าใส่ดอกดินอย่างเดียว จะไม่เป็นสีดำ แต่เป็นสีน้ำตาลคล้ายกาแฟ ใส่มากขึ้นทำให้ขนมขื่น จึงแต่งสีดำด้วยกาบมะพร้าวเผาไฟ แล้วนำไปนึ่งให้สุก
== อ้างอิง ==
วันดี กฤษณพันธ์. สมุนไพรสารพัดประโยชน์. กทม. คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล. 2538
เส้นทางขนมไทย. กทม. แสงแดด. 2553. หน้า 93 - 95
วงศ์ดอกดิน
พืชที่รับประทานได้
พืชเบียน
น้ำนมราชสีห์

น้ำนมราชสีห์  เป็นพืชล้มลุก ลำต้นแผ่ไปตามดิน ลำต้นและใบมีขน ยางสีขาวคล้ายน้ำนม ใบเดี่ยว ออกตามข้อเป็นคู่ ดอกออกระหว่างใบกับลำต้น ช่อแบบกระจุก ผลกลม แก่แตกเป็น 3 ซีก เมล็ดสีน้ำตาลเข้ม
ในทางสมุนไพร น้ำนมราชสีห์ทั้งต้นมีรสขม ทำให้เกิดน้ำนม ต้นตากแห้งแล้วคั่วนำมาชงน้ำมีฤทธิ์ขับปัสสาวะ สรรพคุณแก้ไข้จับสั่น อักเสบ ผื่นคัน ยางใช้กัดหูด และยังใช้รักษา บิด ขับปัสสาวะ แก้หืด ผื่นคัน หนองใน ปัสสาวะเป็นเลือด หูดตาปลา ถ่ายพยาธิ   องค์ประกอบทางเคมีที่สำคัญของน้ำนมราชสีห์ได้แก่ ฟลาโวนอยด์ โพลีฟีนอล แทนนิน ไตรเทอร์พีน ไฟโตสเตอรอล มีฤทธิ์ต้านแบคทีเรียหลายชนิด สารสกัดเมทานอลมีฤทธิ์ยับยั้ง Bacillus cereus และ Pseudomonas aeruginosa ได้ดี
== อ้างอิง ==
พืชมีพิษ
วงศ์ยางพารา
สมุนไพร
ไม้ล้มลุก
พืชที่มีฤทธิ์ยับยั้งแบคทีเรีย
มหาปวารณา

วันมหาปวารณา เป็นวันสำคัญในพุทธศาสนา ตรงกับวันสุดท้ายของการอยู่จำพรรษา 3 เดือน คือ วันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 11 พระพุทธเจ้าทรงอนุญาตให้พระภิกษุทำการปวารณา คือ ยอมให้ว่ากล่าวตักเตือนซึ่งกันและกัน หมายถึงยอมมอบตนให้สงฆ์กล่าวตักเตือน ในข้อบกพร่องที่ภิกษุทั้งหลายได้เห็นได้ยิน หรือมีข้อสงสัย ด้วยจิตเมตตา เพื่อจักได้สำรวมระวังปรับปรุงแก้ไขตนเอง เพื่อความเจริญของพระธรรมวินัยและความผาสุกในการอยู่ร่วมกัน
วันที่พระสงฆ์ทำมหาปวารณานี้ เรียก "ตามที่เข้าใจกันทั่วไป" ว่า วันออกพรรษา
== ความเป็นมาของวันมหาปวารณา ==
ครั้งหนึ่ง มีภิกษุที่จำพรรษาในแคว้นโกศล ตั้งกติกาว่า จะไม่พูดกัน แต่ใช้วิธีบอกใบ้ หรือใช้มือแทนคำพูด  เมื่อออกพรรษาแล้วไปเฝ้าพระพุทธเจ้า พระองค์ตรัสถาม ทรงติเตียน และทรงอนุญาตการปวารณา คือ การอนุญาตให้ภิกษุอื่นว่ากล่าวตักเตือนกันได้ ภิกษุจำพรรษาแล้ว ย่อมปวารณากันด้วยเหตุ 3 ประการคือ
โดยได้เห็น
โดยได้ยิน ได้ฟัง
โดยสงสัย
== วิธีปวารณา ==
ภิกษุเถระพึงห่มผ้าอุตราสงค์เฉวียงบ่า นั่งกระโหย่งประคองอัญชลีแล้วกล่าวปวารณา 3 ครั้งณาสูตร พระพุทธเจ้าทรงปวารณาแก่หมู่สงฆ์
คราวหนึ่งในพระวิหารบุพพาราม กรุงสาวัตถี พระพุทธเจ้าประทับอยู่กับภิกษุสงฆ์ 500 รูป ล้วนเป็นพระอรหันต์ในวันอุโบสถขึ้น 15 ค่ำเพื่อจะทรงทำปวารณา พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสแก่เหล่าภิกษุนั้นว่า จะติเตียนการกระทำทางกาย ทางวาจาของพระองค์บ้างหรือไม่ พระสารีบุตรตอบปฏิเสธเพราะพระองค์ยังทางที่ยังไม่เกิดให้เกิดขึ้น จากนั้นพระสารีบุตรก็กล่าวปวารณาให้พระพุทธเจ้าติเตียนท่าน พระผู้มีพระภาคเจ้ากล่าวปฏิเสธ เพราะพระสารีบุตรเป็นบัณฑิต เป็นผู้มีปัญญามาก พระสารีบุตรทูลถามอีกว่า พระองค์จะไม่กล่าวติเตียนการกระทำทางกาย ทางวาจา ของเหล่าภิกษุบ้างหรือ พระองค์กล่าวปฏิเสธ เพราะเหล่าภิกษุได้บรรลุวิชชา 3 อภิญญา 6 ได้อุภโตภาควิมุตติ และได้ปัญญาวิมุติเป็นพระอรหันต์
== เหตุที่ทำให้เป็นคนว่ายากและว่าง่าย ==
เป็นผู้มักโกรธ มีความโกรธครอบงำแล้ว
เป็นผู้มักโกรธ ผูกโกรธ
เป็นผู้มักโกรธ มักระแวง
เป็นผู้มักโกรธ เปอนุมานสูตร ธรรมที่ทำให้เป็นผู้ว่ายาก 16 ประการ
# เป็นผู้มีความปรารถนาลามก
# เป็น ล่งวาจาใกล้ต่อความโกรธ
เมื่อก์ฟ้อง ไม่พอใจตอบในความประพฤติ
เมื่อภิกษุผู้เป็นโจทก์ฟ้อง กลับปรักปรำโจทก์
ภิกษุเป็นผู้ลบหลู่ ตีเสมอ
ภิกษุเป็นผู้ริษยา ตระหนี่
ภิกษุเป็นผู้โอ้อวด เจ้ามายา
ภิกษุเป็นผู้กระด้าง ดูหมิ่นผู้อื่น
ภิกษุเป็นผู้ถือแต่ความเห็นของตน ถือรั้นถอนได้ยาก
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
วันออกพรรษา
พระวินัยบัญญัติ
วันสำคัญทางศาสนาพุทธ
ญัตติกรรมวาจา
คำศัพท์ศาสนาพุทธ
เทศกาลพุทธ
อู้ตั่น

ตั่น (; ; 22 มกราคม พ.ศ. 2452 – 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2517) หรือที่เรียกร่วมกับคำนำหน้าชื่อว่า อู้ตั่น (ဦးသန့်) เป็นนักการทูตชาวพม่า และเป็นเลขาธิการองค์การสหประชาชาติใน ค.ศ. 1961 ถึง 1971 เป็นเวลา 10 ปีกับอีกหนึ่งเดือน
อู้ตั่นเสียชีวิตเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1974 ที่นครนิวยอร์ก สหรัฐ ด้วยโรคมะเร็งปอด รวมอายุได้ 65 ปี
== ชีวิตช่วงต้น ==
ตั่นเป็นลูกคนแรกจากลูกชายสี่คนที่เกิดในป้านตะนอ บริติชพม่า จากครอบครัวเจ้าของที่ดินที่ร่ำรวยปานกลางและพ่อค้าข้าว Po Hnit พ่อของเขา ซึ่งจบการศึกษาที่โกลกาตา เป็นบุคคลเดียวในเมืองที่สามารถพูดภาษาอังกฤษได้คล่องแคล่ว โดยเป็นคนก่อตั้งสมาคมวิจัยพม่าและช่วยก่อตั้งหนังสือพิมพ์เดอะซัน (สุริยะ) ที่ย่างกุ้ง ถึงแม้ว่าสมาชิกครอบครัวของเขามีเชื้อสายพม่าและนับถือศาสนาพุทธ ถั่น มินอู (หลานชายของอู้ตั่น) รายงานว่า พ่อของตั่นมีบรรพบุรุษ "จากทั้งอินเดียและจีน พุทธและมุสลิม เช่นเดียวกันกับไทใหญ่และม้ง" พ่อของเขาหวังว่าลูกชายทั้งสี่จะจบในระดับปริญญา Khant, Thaung และ Tin Maung กลายมาเป็นนักการเมืองและนักวิชาการ
ตั่นมีส่วนร่วมในการตีพิมพ์หนังสือพิมพ์และวารสารบางวส่วนภายใต้นามปากกา "Thilawa" และแปลหนังสือหลายเล่ม ซึ่งรวมไปถึงเล่มหนึ่งของสันนิบาตชาติ เขาได้แรงบันดาลใจจากเซอร์สแตฟฟอร์ด คริปปส์, ซุน ยัตเซ็น และมหาตมา คานธี ในช่วงวิกฤตการเมืองพม่า ตั่นอยู่ตรงกลางระหว่างกลุ่มชาตินิยมกับกลุ่มจงรักภักดีต่ออังกฤษ
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
=== บรรณานุกรม ===
== อ่านเพิ่ม ==
Hanwong, L. (2014). ʻŪ than nai thāna lēkhāthikān ʻOngkān Sahaprachāchāt chāo ʻĒchīa khon rǣk [U Thant as the first Asian secretary-general of the United Nations]. In A. Khamson, T. Weerakietsoontorn & C. Khuntong (Eds.), Yō̜n phinit phūsāng prawattisāt ʻĒchīa Tawanʻō̜k Chīang Tai [Reflections on Makers of Southeast Asian History 2] (pp.&nbsp;131–63). Bangkok: Reviews of Southeast Asian History and Culture Project (TRF). (in Thai)
ลลิตา หาญวงศ์. “อูถั่นในฐานะเลขาธิการองค์การสหประชาชาติชาวเอเชียคนแรก.” ใน อรพินท์ คำสอน, ธิษณา วีรเกียรติสุนทร และชลธิชา ขุนทอง (บก.), ย้อนพินิจผู้สร้างประวัติศาสตร์เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 2. น. 131–63. กรุงเทพฯ: โครงการวิจัย “ปริทรรศน์ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (สกว.), 2557.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
U Thant papers at the United Nations Archives
Official UNSG biography from the United Nations website
เสียชีวิตจากมะเร็งปอด
เลขาธิการสหประชาชาติ
นักการทูตชาวพม่า
บุคคลจากป้านตะนอ
พุทธศาสนิกชนชาวพม่า
บรรเจิดศรี ยมาภัย

บรรเจิดศรี ยมาภัย (เกิด 4 มิถุนายน พ.ศ. 2468) เป็นนักแสดงชาวไทย โดยบรรเจิดศรีเข้าสู่วงการแสดงเมื่ออายุราว 50 ปี มีผลงานการแสดงละครเรื่องแรก ๆ อย่าง ปู่โสมเฝ้าทรัพย์  ยังแสดงในละครอย่าง เคหาสน์สีแดง ปี 32  ละคร คู่กรรม (ยายอังศุมาลิน) ปี 33 ละคร หลงเงาจันทร์ และละคร ดาวพระศุกร์ นอกจากนี้ในปี 2537 ยังแสดงภาพยนตร์เรื่อง อำแดงเหมือนกับนายริด  และทำให้ได้รับรางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 5 ประจำปี 2537 ในสาขาผู้แสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม  จากการแสดงภาพยนตร์เรื่องนี้
== ประวัติ ==
บรรเจิดศรี ยมาภัย เกิดเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2468 โดยบรรเจิดศรีเป็นญาติกับมนฤดี ยมาภัย นักแสดง และเป็นมารดาของ อ.ศัลยา สุขะนิวัตติ์ นักเขียนบทละครชื่อดัง บรรเจิดศรีสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษา จากโรงเรียนสตรีวิทยา จากนั้นได้เข้าเรียนต่อที่แผนกวิชาหนังสือพิมพ์ ที่ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย แต่ไม่จบการศึกษา
== ผลงาน ==
===ละคร===
กฎแห่งกรรม
ปู่โสมเฝ้าทรัพย์ (2524)
เกวลีสอยดาว (2525)
กิ่งไผ่ (2526)
พลับพลึงสีชมพู (2528)
มัสยา (2528)
บ้านทรายทอง (2530)
พจมาน สว่างวงศ์ (2530)
ปัญญาชนก้นครัว (2531)
เคหาสน์สีแดง (2532)
โกมินทร์   (2533)
คู่กรรม (2533)
กนกลายโบตั๋น (2533)
ริษยา (ละครโทรทัศน์) (2534)
พรพรหมอลเวง (2535)
หมูแดง (2536)
นางทาส (2536)
เกิดแต่ตม (2536)
ชิงช้าชาลี (2536)
ละครสั้นปากกาทอง เรื่อง ซาตาน (2536)
ละครสั้นปากกาทอง เรื่อง วันที่พ่อกลับมา (2536)
ละครสั้นปากกาทอง เรื่อง กระต่ายต้องแร้ว (2537)
ละครสั้นปากกาทอง เรื่อง จากฝัน สู่นิรันดร (2537)
ดาวพระศุกร์ (2537)
ศิลามณี (2537)
ละครสั้นปากกาทอง เรื่อง เมฆครึ้มฝน (2538)
สายโลหิต (2538)
มงกุฎดอกส้ม (2539)
รัตนโกสินทร์ (2539) (รับเชิญ)
ซุ้มสะบันงา (2540)
นางละคร (2540)
นิรมิต (2540) (รับเชิญ)
อีสา-รวีช่วงโชติ (2541)
สวรรค์เบี่ยง (2541) (รับเชิญ)
พลับพลึงสีชมพู (2542)
หนุ่มทิพย์ (2542)
ดาวกลางดง (2542)
สาวน้อยร้อยมายา (2542)
ตั้งไข่ล้มพรหมไม่ลิขิต (2542)
ละครเทิดพระเกียรติชุดใต้แสงตะวัน ตอน ธารน้ำล้น ธารน้ำพระทัย (2542)
ห้าวเล็กเล็ก (2543)
แม่ค้า (2544)
ต้นรัก (2544)
บ่วงบรรจถรณ์ (2545)
ละครสั้นเรื่อง ต่างเวลา (2545)
ตามรักตามล่า (2545)
หวังด้วยใจไปด้วยฝัน (2545)
ใครกำหนด (2545)
ผักบุ้งกับกุ้งนาง (2547)
ริบบิ้นเขียวกับกล่องกระดาษแดง (2548)
หลงเงาจันทร์ (2549) (รับเชิญ)
ปู่โสมเฝ้าทรัพย์ (2550)
ตุ๊กตาเริงระบำ (2550)
สุภาพบุรุษซาตาน (2551)
ละครซิตคอม เรื่อง คู่กิ๊กพริกกะเกลือ (2551 - 2558)
มือนาง (2552)
ทวิภพ (2554) (รับเชิญ)
แค้นเสน่หา (2556) (รับเชิญ) รับบท เสด็จแม่ของหม่อมเจ้ารังสิโยภาส รังสิยา
ภาพอาถรรพ์ ช่อง 5 (2556) รับบท คุณหญิงธรรมวรานุรักษ์/คุณย่าสร้อย
บ้านทรายทอง ช่อง 7 (2558) รับบท พระองค์เจ้าหญิงพิศมัยดาราราย/เสด็จป้า(รับเชิญ)
บุพเพสันนิวาส ช่อง 3 (2561) (รับเชิญ) รับบท ยายนวล
สายโลหิต ช่อง 7 (2561) รับบท ยายนวล
ก่อนอรุณจะรุ่ง GMM25 (2562) (รับเชิญ)
สัตยาธิษฐาน ช่อง 3 (2562)
พรหมลิขิต ช่อง 3 (2566) รับบท ยายนวล
=== ภาพยนตร์ ===
คู่กรรม (2531) รับบท ยาย
อำแดงเหมือนกับนายริด (2537) รับบท ย่าจัน
เรือนมยุรา (2539)
สนิมสร้อย
=== มิวสิกวิดีโอ ===
เพลง ต่อเวลา ของ ธงไชย แมคอินไตย์ (2533)
เพลง อุ้มท้องร้องไห้ ของ สุนารี ราชสีมา (2539)
==รางวัล==
รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง ผู้แสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม พ.ศ. 2537  จากเรื่องอำแดงเหมือนกับนายริด
== อ้างอิง ==
นักแสดงชาวไทย
บุคคลจากโรงเรียนสตรีวิทยา
บุคคลจากคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
สกุลยมาภัย