คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล

คณะวิศวกรรมศาสตร์ เป็นคณะแห่งหนึ่งในมหาวิทยาลัยมหิดล มีจุดประสงค์เพื่อผลิตบุคลากรด้านวิศวกรรมและส่งเสริมงานวิจัยค้นคว้าทางวิศวกรรม ซึ่งถือกำเนิดขึ้นเนื่องจากมหาวิทยาลัยมหิดลต้องการขยายการศึกษาให้กว้างขวางมากขึ้น โดยมีผลงานเด่น คือ หุ่นยนต์สำรวจขั้วโลกใต้
== ประวัติ ==
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ก่อตั้งสืบเนื่องมาจากปัญหาการขาดแคลนบุคลากรด้านวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยี รัฐบาลจึงมีนโยบายที่จะสนับสนุนให้สถาบันอุดมศึกษาของรัฐและเอกชนที่มีโครงสร้าง ปัจจัยพื้นฐาน ศักยภาพขีดความสามารถ และความพร้อม เปิดสอนในสาขาวิชาด้านวิศวกรรมศาสตร์ เพื่อผลิตบุคลากรให้เพียงพอกับความต้องการของภาคอุตสาหกรรม และธุรกิจที่ขยายตัวอย่างรวดเร็ว
ผู้บริหารของมหาวิทยาลัยมหิดลในขณะนั้น จึงพิจารณาว่า มหาวิทยาลัยมหิดลเป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐ ที่มีความพร้อม ที่จะเปิดสอนสาขาวิศวกรรมศาสตร์ ได้เป็นอย่างดี จึงได้เริ่มดำเนินการเป็นลำดับดังนี้ พฤศจิกายน พ.ศ. 2531 สภามหาวิทยาลัยดำเนินการศึกษาความเป็นไปได้ ในการจัดตั้งคณะวิศวกรรมศาสตร์ และมีมติเห็นชอบให้มหาวิทยาลัยมหิดล ซึ่งมี ศาสตราจารย์ ดร. นพ.ณัฐ ภมรประวัติ เป็นอธิการบดี จัดทำโครงการจัดตั้งคณะวิศวกรรมศาสตร์
18 มกราคม พ.ศ. 2532 มหาวิทยาลัยจัดทำรายละเอียด "โครงการจัดตั้งคณะวิศวกรรมศาสตร์" และร่างหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต 4 สาขา คือ วิศวกรรมเครื่องกล , วิศวกรรมเคมี , วิศวกรรมไฟฟ้า และวิศวกรรมอุตสาหการ เสนอต่อที่ประชุมสภามหาวิทยาลัยมหิดล เมื่อวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2532 โดยมี ดร.ธนากร อ้วนอ่อน เป็นประธาน
18 ธันวาคม พ.ศ. 2532 สภามหาวิทยาลัยมหิดลมีมติเห็นชอบ การจัดตั้งคณะวิศวกรรมศาสตร์   5 มิถุนายน พ.ศ. 2533 ทบวงมหาวิทยาลัยอนุมัติการจัดตั้งคณะวิศวกรรมศาสตร์ และการแบ่งส่วนราชการ  18 สิงหาคม พ.ศ. 2533 คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบ การจัดตั้งคณะวิศวกรรมศาสตร์และการแบ่งส่วนราชการ
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ได้ทรงลงพระปรมาภิไธย ในพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งคณะวิศวกรรมศาสตร์ และพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยปริญญาในสาขาวิชา อักษรย่อในสาขาวิชา ครุยวิทยฐานะ และเข็มวิทยฐานะ เมื่อวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2533 
พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งคณะวิศวกรรมศาสตร์ ประกาศในราชกิจจานุเบกษาและถือเป็นวันคล้ายวันสถาปนาคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล โดยมีคณบดีท่านแรก คือ ดร.ธนากร อ้วนอ่อน ผู้มีวุฒิปริญญาตรีและโททางวิศวกรรมไฟฟ้า ปริญญาเอกทางวิศวกรรมโยธา (แหล่งน้ำ)
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล เปิดรับนักศึกษารุ่นที่ 1 ในปีการศึกษา 2533  โดยรับนักศึกษารุ่นแรกในสาขา วิศวกรรมไฟฟ้า, วิศวกรรมเครื่องกล, วิศวกรรมเคมี และวิศวกรรมอุตสาหการ จัดการเรียนการสอนที่มหาวิทยาลัยมหิดล ศาลายา โดยในช่วงแรกได้อาศัยอาคารโรงประลองของ คณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล เป็นสำนักงานและอาคารเรียนชั่วคราว จนกระทั่งในปี 2536 กลุ่มอาคารอำนวยการ (อาคาร 1) อาคารเรียนและปฏิบัติการรวม (อาคาร 2) ก่อสร้างแล้วเสร็จ สามารถใช้ดำเนินการเรียนการสอนได้อย่างเต็มรูปแบบ
ต่อมายังได้รับงบประมาณตามแผนพัฒนาโดยมีอาคารเรียนและปฏิบัติการหลังใหม่ (อาคาร 3) ในปี2542 นอกเหนือจากความพร้อมด้านอาคารสถานที่แล้ว คณะวิศวกรรมศาสตร์ยังได้รับงบประมาณสนับสนุนในการจัดซื้อครุภัณฑ์ เครื่องมือ อุปกรณ์ที่ทันสมัยเพื่อใช้ในการเรียนการสอน การทำวิจัย และการบริการวิชาการแก่สังคมอีกนับเป็นจำนวนหลายร้อยล้านบาท นับจากอดีตซึ่งคณะวิศวกรรมศาสตร์เปิดการเรียนการสอนในระดับปริญญาตรีเพียง 4 หลักสูตร และมีนักศึกษารุ่นแรกเพียง 40 คน 
จนในปัจจุบันแต่ละปีคณะวิศวกรรมศาสตร์ได้ผลิตบัณฑิตที่มีความรู้ความสามารถทางวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยี ซึ่งเป็นทรัพยากรมนุษย์ที่สำคัญต่อการพัฒนาประเทศเป็นจำนวนมาก
== ทำเนียบคณบดี ==
ตั้งแต่เปิดทำการสอน คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล มีคณบดีดำรงตำแหน่งตามลำดับต่อไปนี้
== ภาควิชาและหน่วยงาน ==
ภาควิชาวิศวกรรมเครื่องกล
ภาควิชาวิศวกรรมอุตสาหการ
ภาควิชาวิศวกรรมไฟฟ้า
ภาควิชาวิศวกรรมเคมี
ภาควิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ 
ภาควิชาวิศวกรรมชีวการแพทย์
ภาควิชาวิศวกรรมโยธาและสิ่งแวดล้อม 
กลุ่มสาขาเทคโนโลยีการจัดการระบบสารสนเทศ 
กลุ่มสาขาโลจิสติกส์และระบบขนส่งทางราง
== การเรียนการสอน ==
=== ปริญญาตรี ===
หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต ( Bachelor of Engineering Program, B.Eng.) 
สาขาวิชาวิศวกรรมเครื่องกล
สาขาวิชาวิศวกรรมเคมี
สาขาวิชาวิศวกรรมไฟฟ้า
สาขาวิชาวิศวกรรมอุตสาหการ
สาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์
สาขาวิชาวิศวกรรมโยธา
สาขาวิชาวิศวกรรมไฟฟ้าสื่อสาร
สาขาวิชาวิศวกรรมชีวการแพทย์
สาขาวิชาวิศวกรรมชีวการแพทย์ (หลักสูตรนานาชาติ)
สาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ (หลักสูตรนานาชาติ)
สาขาวิชาวิศวกรรมเคมี (หลักสูตรนานาชาติ)
สาขาวิชาวิศวกรรมไฟฟ้า (หลักสูตรนานาชาติ)
=== ปริญญาโท ===
หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต (Master of Engineering Program, M.Eng.)
สาขาวิชาวิศวกรรมเคมี
สาขาวิชาวิศวกรรมเครื่องกล
สาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์
สาขาวิชาวิศวกรรมอุตสาหการ
สาขาวิชาวิศวกรรมไฟฟ้า
สาขาวิชาวิศวกรรมอิเล็กทรอนิกส์และเครื่องรับรู้
สาขาวิชาสถาปัตยกรรมการจัดการองค์กร (หลักสูตรภาคพิเศษ)
สาขาวิชาโลจิสติกส์และโซ่อุปทาน กลุ่มวิชาโลจิสติกส์อุตสาหกรรมและบริการ (หลักสูตรภาคพิเศษ)
สาขาวิชาโลจิสติกส์และโซ่อุปทาน กลุ่มวิชาโลจิสติกส์การดูแลสุขภาพ (หลักสูตรภาคพิเศษ)
สาขาวิชาวิศวกรรมโยธา (หลักสูตรนานาชาติ)
สาขาวิชาวิศวกรรมเคมีบูรณาการ (หลักสูตรนานาชาติ)
สาขาวิชาวิศวกรรมชีวการแพทย์ (หลักสูตรนานาชาติ)
สาขาวิศวกรรมสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรน้ำ (หลักสูตรนานาชาติ)
สาขาวิชาระบบขนส่งทางราง (หลักสูตรนานาชาติ)
หลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (Master of Science Program, M.Sc.)
สาขาวิชาการจัดการเทคโนโลยีสารสนเทศ (หลักสูตรภาคพิเศษ)
=== ปริญญาเอก ===
หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (Doctor of Philosophy Program, Ph.D.) 
สาขาวิชาวิศวกรรมเครื่องกล
สาขาวิชาวิศวกรรมเคมี (หลักสูตรนานาชาติ)
สาขาวิชาวิศวกรรมชีวการแพทย์ (หลักสูตรนานาชาติ)
สาขาวิชาการจัดการโลจิสติกส์และวิศวกรรม (หลักสูตรนานาชาติ)
สาขาวิชาวิศวกรรมสิ่งแวดล้อมและการจัดการน้ำ (หลักสูตรนานาชาติ)
สาขาวิชาการจัดการเทคโนโลยีสารสนเทศ
== หลักสูตร ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
สมาคมศิษย์เก่าคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล 
เว็บไซต์นักศึกษาวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
สำนักงานเครือข่ายวิจัยประยุกต์ทางเทคโนโลยีหุ่นยนต์และชีวการแพทย์(Bart lab)
หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสถาปัตยกรรมการจัดการองค์กร คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
ศูนย์ความเป็นเลิศด้านการจัดการโซ่อุปทานสุขภาพ (LogHealth) มหาวิทยาลัยมหิดล
วิศวกรรมศาสตร์
มหาวิทยาลัยมหิดล