pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
การทดสอบแพป

การทดสอบแพปหรือการตรวจแป๊ปเสมียร์ (Papanicolaou test, Pap smear, Pap test, cervical smear, smear test) เป็นการตรวจคัดกรองทางนรีเวชวิทยาเพื่อตรวจหามะเร็งหรือรอยโรคก่อนเป็นมะเร็ง (precancerous lesion) ในปากมดลูกส่วนนอก (ectocervix) ทำให้สามารถรักษาความผิดปกติที่เกิดขึ้นได้แต่เนิ่นๆ เป็นการป้องกันมะเร็งปากมดลูก การตรวจนี้คิดค้นโดยและได้รับชื่อตามแพทย์ชาวกรีก Georgios Papanikolaou นอกจากนี้ยังมีการประยุกต์ใช้ในการตรวจแป๊ปเสมียร์ทวารหนักเพื่อคัดกรองและตรวจหามะเร็งทวารหนักด้วย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Jo's Trust - UK's leading cervical cancer charity.
Imaginis - Pap Smear information
International Agency for Research on Cancer  - Resource about screening, including that of Cervical Cancer. There are digital atlases of coloscopy, histology and cytology, the rationale of screening and setting up of a screening programme.
The Pap Test: Questions and Answers — National Cancer Institute — from the U.S.'s National Cancer Institute
Pap Smear  — from eMedicineHealth
MedlinePlus: Cervical Cancer Prevention/Screening  — from MedlinePlus
The Bethesda 2001 Workshop , held April 30 - May 2, 2001, reviewed issues regarding terminology and reporting of cervical cytology
NCI Bethesda System Web Atlas , with 349 images of different Pap smear morphologic findings — from the American Society of Cytopathology
Canadian Guidelines for Cervical Cancer Screening  - Society of Obstetricians and Gynaecologists of Canada
The UK's National Association of Cytologists 
British Society for Clinical Cytology
IBMS — The Institute of Biomedical Science on cellular pathology
NHS Cervical Screening Programme — from the UK's National Health Service
EngenderHealth- Cervical Cancer Screening 
มะเร็งนรีเวช
Papillomavirus
การตรวจทางห้องปฏิบัติการทางการแพทย์
ซิง

ซิง (씽 ; Xing ) เป็นบอยแบนด์แนวอะแคปเปลลาสัญชาติเกาหลีใต้ สังกัดค่ายXing Entertainment ปัจจุบันมีสมาชิก 5 คน ได้แก่ Kim Dong Geun, Kim Jin Wan, Hwang Doo Hwan, Jin Hyeon Jin and Kim Wan Chul โดยคำว่า Xing ที่เป็นชื่อวงนั้น ย่อมาจาก Crossing in New Genre หมายถึง การถ่ายทอดอารมณ์ออกมาได้หลายสไตล์ ซิงออกซิงเกิลแรกในชื่อ In Your Hands เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม 2006 ซึ่งได้รับความนิยมอย่างรวดเร็ว จนได้รับการกล่าวขานว่าเป็น SG Wannabe รุ่นเด็ก และเปิดคอนเสิร์ตครั้งแรกในเดือนมกราคมปีถัดมา ในปีเดียวกันนี้ XING ก็ได้รับเลือกให้เป็น Top 5 Most Anticipated Artists ประจำปี พ.ศ. 2551
ในปี 2008 Digital Single Album ของพวกเขาในชื่อ OPERA ก็ได้รับคัดเลือกจากกระทรวงวัฒนธรรมและการกีฬาแห่งสาธารณรัฐเกาหลีใต้ ให้เป็น Best December Album ในปี 2009 พวกเขามีผลงานเพลง Hi-Five
== ประวัติ ==
วงซิงถือเป็นวงดนตรีที่มีความเปลี่ยนแปลงเรื่องของสมาชิก และแนวเพลงเป็นอย่างมาก นับตั้งแต่ วงซิงยุคแรก ประกอบไปด้วยสมาชิก 4 หนุ่ม คือ เควิ่น (วู ซองฮย็อน), มารุมีร์(คิม คีบ็อม), ยูเมะ (คิม ยองกยอง) และ ชอน ฮเยซ็อง  (Cheon Hye Sung) ซึ่งพวกเขาได้ออกซิงเกิลแรกในปี พ.ศ. 2549 ในชื่อ In Your Hands จนไดด้รับความนิยมมากและได้รับฉายาว่า เป็น "SG Wannabe รุ่นเด็ก"
จากนั้นในปลายเดือนกรกฎาคม ปี พ.ศ. 2550 มารุมีร์ ได้ประกาศลาออกจากวง ทำให้ต้นสังกัดเพิ่มสมาชิกใหม่อีก 2 คน คือ เซน (นัมจินฮย็อน) และ ยง จุนฮย็องหรือป๊อบปิ้นดราก้อน พร้อมออกซิงเกิลใหม่ "My Girl" ซึ่งเป็นแนวป๊อป ต่อมาช่วงปลายปี ชอน ฮเยซ็อง ได้ประกาศออกจากวง ทางค่ายจึงให้  ฮัสกี้ (วู ฮย็อนมิน) หนึ่งในสมาชิกวงย่อยในค่าย Xing Entertainment
ที่ชื่อว่า Singing in the rain เข้ามาแทน ก่อนจะมีผลงาน Xingstars ออกมาในช่วงคริสต์มาส
เดือนมกราคม พ.ศ. 2551 ยูเมะ ได้ประกาศลาออกจากวง ถัดมาอีกวันเดียว  ป๊อบปิ้นดราก้อน ก็ได้ลาออกจากวงตามเช่นกัน ทำให้ Xing Entertainment นำสมาชิกจาก Singing in the rain คือ ไวท์(ลี ซูฮุน), ยูน(คิม จีซาง) และ กอน (ชิน กวังชอล)เข้ามา พร้อมกับเปิดตัวสมาชิกใหม่คือ คีพารัง (จอน จีฮวาน) และออก Digital Single ที่มีชื่อว่า T-Express ซึ่งเป็นเพลงประกอบโฆษณาเครื่องเล่น Roller Coaster ของสวนสนุก Everland
ต่อมา เควิน ประกาศในไซเวิลด์ว่า "ตอนนี้เขาไม่ใช่สมาชิกในวง Xing อีกต่อไป" ทำให้สมาชิก วงซิงเหลือเพียง 6 คน จากนั้นทางต้นสังได้เพิ่มสมาชิกเข้าไปอีก 2 คน คือ ไรท์ซิ่ง (ปัก ฮย็อนชอล) และ โซล (ลี อินจุน) รวมเป็น 8 คน และได้ออกซิงเกิล Memorize จากนั้น เซน หัวหน้าวง ก็ได้ขอแยกตัวออกมา เพราะต้องไปศึกษาต่อต่างประเทศ ทำให้สมาชิกวงซิงเหลือเพียง 7 คน จากนั้นในต้นปี 2010 ก็มีการเปลี่ยนเปลงโดยสมาชิกเดิม 5 คน ได้แก่ ฮย็อนมิน, อินจุน, คารัม, เจย์ และ มิกะ ตั้งเป็นบอยแบนด์วงใหม่ในชื่อ เดอะบอส ส่วนสมาชิกที่เหลืออีก 2 คน ก็มีการเปลี่ยนแปลงโดยเป็นสมาชิกใหม่อีก  5 คน แทนที่ทั้งสองคนที่เหลืออยู่ ปัจจุบันวงซิงจึงมีสมาชิกทั้งหมด 5 คน คือ Kim Dong Geun, Kim Jin Wan, Hwang Doo Hwan, Jin Hyeon Jin and Kim Wan Chul
==สมาชิก==
====สมาชิก รุ่นแรก ยุค 4 คน====
เควิน
มารุเมอร์
ยูเมะ
ชอนฮเยซอง
====สมาชิก ยุค 5 คน====
เควิน
ยูเมะ
ชอนฮเยซอง
เซน
ยง จุนฮย็อง
====สมาชิก ยุค 8 คน====
เควิน
ชอนฮเยซอง
เซน
ไวท์
ยูน
กอน
คีพารัง
ไรซิ่ง
====สมาชิก ยุค 7 คน ล่าสุด====
กอน
ไวท์
ฮัสกี้
ยุน
โซล
ไรซิ่ง
คีพาลัง
==อ้างอิง==
บอยแบนด์เกาหลีใต้
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2549
กลุ่มดนตรีเคป็อป
โพลกา

thumb
โพลกา (Polka) หมายถึง การเต้นรำเป็นรูปวงกลมที่มีชีวิตชีวาในอัตราจังหวะ 2/4 เพลงโพลกาเริ่มปรากฏในช่วงปี ค.ศ. 1830 ในโบฮีเมีย (ปัจจุบันอยู่ในเช็กเกีย) ต่อมาได้รับความนิยมอย่างมากทั่วภาคพื้นยุโรป และยังคงได้รับความนิยมต่อมาจนกระทั่งสิ้นศตวรรษที่ 19 เครื่องดนตรีที่ใช้ในการบรรเลง ได้แก่ ดรัมคิต (Drum Kit) ทูบา (Tuba) อะคูสติกกีตาร์ (Acoustic Guitar) หีบเพลงชัก (Accordian) ทรัมเป็ต (Trumpet) และคลาริเน็ต (Clarinet) นักดนตรีที่นิยมประพันธ์เพลงโพลกามาก คือ โยฮันน์ ชเตราสส์ ที่หนึ่ง และโยฮันน์ ชเตราสส์ ที่สอง
== อ้างอิง ==
คมสันต์ วงค์วรรณ์. ดนตรีตะวันตก. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 2551
คำศัพท์ดนตรี
การเต้นรำ
มูลบทบรรพกิจ

มูลบทบรรพกิจ เป็นหนังสือแบบเรียนภาษาไทยสมัยโบราณ ประพันธ์โดยพระยาศรีสุนทรโวหาร (น้อย อาจารยางกูร) ประพันธ์ขึ้นในปี พ.ศ. 2414 เป็นแบบเรียน 1 ใน 6 เล่มของชุดแบบเรียนมูลบทบรรพกิจ  วาหนิต์นิกร  อักษรประโยค  สังโยคพิธาน  ไวพจน์พิจารณ์ และพิศาลการันต์
มูลบทบรรพกิจ เป็นตำราที่ว่าด้วยรูปสระ พยัญชนะ ตัวอักษร วรรณยุกต์ และเครื่องหมายพิเศษต่าง ๆ  มีแบบฝึกหัด อ่านเป็นกาพย์ เรื่อง พระไชยสุริยา ของสุนทรภู่
== ดูเพิ่ม ==
วาหนิติ์นิกร
อักษรประโยค
สังโยคพิธาน
พิศาลการันต์
ไวพจน์พิจารณ์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
การเรียนหนังสือไทยสมัยก่อน 
ภาษาไทย
คนขับรถ

คนขับรถ หรือ โชเฟอร์ (chauffeur หรือ driver) หมายถึง ผู้ที่มีอาชีพบังคับควบคุมยานพาหนะส่วนบุคคลให้เคลื่อนที่ไป ในบางครั้งอาจใช้คำว่า "สารถี" สำหรับผู้ที่ควบคุมพาหนะซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิต เช่น รถม้า คำว่า "โชเฟอร์" ในภาษาฝรั่งเศส หมายถึง "ผู้ทำหน้าที่ให้ความร้อน" เนื่องจากรถในยุคแรก มีลักษณะเช่นเดียวกับรางรถไฟและเรือ คือ ใช้พลังไอน้ำ คนขับรถจึงต้องให้ความร้อนเพื่อผลิตพลังงาน
มีกลุ่มคนบางกลุ่มซึ่งได้ว่าจ้างให้มีคนขับรถเต็มเวลาทำหน้าที่ขับยานพาหนะส่วนบุคคล และยังมีบริการอย่างมืออาชีพซึ่งเสนอรถลีมูซีนและรถเช่า ซึ่งมีคนขับรถทำหน้าที่อยู่ด้วย วิธีการดังกล่าวคล้ายกับแท็กซี่ แต่มีความหรูหรามากขึ้น มีประโยชน์หลายประการที่ได้รับจากการใช้คนขับรถ รวมทั้งความสะดวก ความเป็นประโยชน์และการประหยัดเวลา รวมทั้งความปลอดภัยในการขับขี่ให้กับนักธุรกิจและหุ้นส่วนใหญ่
== อ้างอิง ==
อาชีพการขนส่ง
อาชีพ
อาชีพการดูแลส่วนบุคคลและบริการ
บุญโต

บุญโต เป็นการ์ตูนทางโทรทัศน์ที่ออกอากาศทาง DMC (ปัจจุบันยุติออกอากาศแล้ว) หรือช่องวาไรตี้วัน ทางเครือข่ายเคเบิลทีวี
ออกอากาศตอนแรกเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 ถึงวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2556 ในปัจจุบัน มีทั้งหมด 3 ภาค และ 60 ตอน
== เนื้อเรื่องย่อ ==
บุญโตเป็นเรื่องลูกหมูตัวหนึ่ง ที่อาศัยอยู่บ้านคนมากกว่าเล้าหมู กลัวแม่ค้าขายหมู มีเพื่อนชื่อผักบุ้ง อยู่กับป้า ชอบดูหมึกดำแผลงรส
== ตัวละคร ==
บุญโต
เกน
ข้าวหอม (เฉพาะใน ภาค 3 เท่านั้น)
ถ้วยฟู (สุนัขที่ข้าวหอมกับงามตาเลี้ยงไว้)
ครูสมชาย (ครูของผักบุ้ง เกน และ กาย)
งามตา (พี่สาวของข้าวหอม)
ป้าของผักบุ้ง
ลุงของผักบุ้ง
แม่จ๋า (แม่ของ เกน และ กาย)
เอ๊ก (บางตอน)
สิงห์โต (สุนัขจรจัด)
ศรลม (เฉพาะในตอนจบเท่านั้น)
คุณเบ (บางตอน)
== รายชื่อตอน ==
=== ภาค 1 ===
กัลยาณมิตรบุญโต
ตอนสัตว์ก็มีหัวใจนะ
ของเล่นของคุณเบ
หน้าที่ของหนู
ขยะที่รัก
ซนเหมือนลิง
ซุปเปอร์หมูพลังผัก
น้ำเอย น้ำใจ
รักกันไว้เถิด
น้ำยาชุปชีวิต
จานบินยูเอฟโอ
ผักบุ้งจิ๋ว
หมูออมสิน
เด็กดีต้องพูดดี
Back to the Future (ตอนที่ 1)
Back to the Future (ตอนที่ 2)
ขี้เกียจตัวเป็นขน
เหินฟ้า
มายากล...มนต์สะกดจิต
รักอมตะ
ปีศาจน้ำอัดลม
=== ภาค 2 ===
การกลับมาของบุญโต (ตอนที่ 1)
การกลับมาของบุญโต (ตอนที่ 2)
อธิษฐานจิต (ตอนที่ 1)
อธิษฐานจิต (ตอนที่ 2)
ผักบุ้งยอดนักสืบ (ตอนที่ 1)
ผักบุ้งยอดนักสืบ (ตอนที่ 2)
อาณาจักรมด ตอน เริ่มต้นการเดินทาง (ตอนที่ 1)
อาณาจักรมด ตอน เริ่มต้นการเดินทาง (ตอนที่ 2)
อาณาจักรมด ตอน เทพเจ้าทั้ง 5 (ตอนที่ 1)
อาณาจักรมด ตอน เทพเจ้าทั้ง 5 (ตอนที่ 2)
อาณาจักรมด ตอน เทพเจ้าทั้ง 5 (ตอนที่ 3)
อาณาจักรมด ตอน เทพเจ้าทั้ง 5 (ตอนที่ 4)
อาณาจักรมด ตอน บุญโตอออาณาจักรมด ต
อาณาจักรมด ตอน เพื่อนๆของเก
อาณาจักรมด ตอน ปริศนาเปิดเผย
อาณาจักรมด ตอน กองพันปีศาจ
อาณาจักรมด ตอน สามัคคีคือพลัง
อาณาจักรมด ตอน ประตูสุดท้าย
อาณาจักรมด ตอน ผ่านด่านสุดท้าย
อาณาจักรมด ตอน ครูสมชายมาแลัวอาณาจักรมด ตอน อวสานลอร์ดกาโก้
อาณาจักรมด ตอน บทสรุปของเรื่องราว
=== ภาค 3 ===
ขอโทษและขอบคุณหน่อย
เพื่อนกันไม่ทะเลาะกัน
ต้องใช้ปัญญาไม่ใช้กำลัง
เด็กมือบอน
ขโมยหัวโต๊โต
ใจหยุดใจนิ่ง
กำเนิดสิงห์โต
คนขี้เหม็น
พี่เลี้ยงจำเป็น
กฐินนี้หนูจอง
หุ่นยนต์เพี๊ยน
รักนะพี่สาว
บุญโตเปลี๊ยนไป๋
หนูก็มีหัวใจนะ
หัวใจของแม่
ผมชื่อศรลมครับ
การ์ตูนไทย
คริสโตเฟอร์ วอลเคน

คริสโตเฟอร์ วอลเคน (อังกฤษ: Christopher Walken) เกิดเมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1943 ที่ควีนส์ ในมหานครนิวยอร์ก โดยมีชื่อแต่กำเนิดว่า โรนัลด์ วอลเคน (Ronald Walken) โดยมารดามีเชื้อสายสกอต และบิดามีเชื้อสายเยอรมัน
เข้าสู่วงการการแสดง โดยการเป็นนักเต้นด้วยอายุเพียง 10 ขวบ ชนิดที่เจ้าตัวไม่คิดมาก่อนว่าจะได้กลายเป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียงโด่งดัง
ต่อมาวอคลเคนได้แสดงละครเวทีจากบทตลกเบาสมองและบทชีวิตหนักหน่วง ในปี ค.ศ. 1971 ได้มีโอกาสแสดงภาพยนตร์ใหญ่ครั้งแรกในเรื่อง The Anderson Tapes ของซิดนีย์ ลูเมท ต่อมาจึงได้แสดงในเรื่อง Annie Hall ของวูดดี อัลเลน ในปี ค.ศ. 1977 ซึ่งในเรื่องนี้วอลเคนเป็นเพียงตัวประกอบปรากฏตัวสั้น ๆ แต่มีความหมาย จึงทำให้ได้รับการจับตามองในฐานะนักแสดงดาวรุ่ง ก่อนที่จะมาประสบความสำเร็จขั้นสูงสุดเมื่อได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม กับภาพยนตร์ที่เกี่ยวกับทหารผ่านสงครามเวียดนาม เรื่อง The Deer Hunter ในปี ค.ศ. 1978 ที่ถ่ายทำในประเทศไทย โดยแสดงคู่กับนักแสดงที่มีชื่อเสียงอย่าง โรเบิร์ต เดอ นีโร และจอห์น คาซาล ซึ่งในเรื่องนี้การแสดงของวอลเคนเป็นที่โดดเด่นมากในเรื่อง โดยเฉพาะกับการเอาปืนจ่อศีรษะตัวเองแบบรัสเซียน รูเลทท์ ซึ่งภาพนี้ได้กลายมาเป็นภาพโปสเตอร์ของเรื่องด้วย
หลังจากนั้น คริสโตเฟอร์ วอลเคน ก็ได้กลายเป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียงเทียบเท่านักแสดงคนอื่น ๆ ผลงานหลังจากนั้นก็ได้แก่ The Dead Zone ในปี ค.ศ. 1983 ของเดวิด โครเนนเบิร์ก True Romance ในปี ค.ศ. 1993 ของโทนี สกอต และ Pulp fiction ในปี ค.ศ. 1994 ของเควนติน แทแรนติโน เป็นต้น รวมทั้งการรับเป็น แม็กซ์ ซอริน ตัวร้ายในภาพยนตร์ชุดเจมส์ บอนด์ ในตอน A View to a Kill ในปี ค.ศ. 1985 ที่มี โรเจอร์ มัวร์ รับบทเจมส์ บอนด์ เป็นครั้งสุดท้ายอีกด้วย
บทบาทการแสดงของคริสโตเฟอร์ วอลเคน ในครั้งหนึ่งมักจะรับบทร้ายหรือปีศาจ อันเนื่องจากหน้าตาที่ให้ เช่น ในเรื่อง Sleepy Hollow ในปี ค.ศ. 1999 ของทิม เบอร์ตัน, Nick of Time ในปี ค.ศ. 1995 หรือ The Prophecy ในปี ค.ศ. 1995 ที่รับบทเป็น เทวทูตกาเบรียล ซึ่งเป็นตัวร้ายของเรื่อง
สำหรับการเต้น วอลเคนเคยแสดงนำในมิวสิกวีดีโอเพลง Weapon Of Choice ของแฟตบอย สลิม ด้วยการเต้นคนเดียวทั้งเพลงด้วย
ผลงานในระยะหลัง ได้แก่ การรับบทเป็นพ่อของลีโอนาร์โด ดิคาปริโอ ใน Catch Me If You Can  ในปี ค.ศ. 2002 จากการกำกับของสตีเวน สปีลเบิร์ก เป็นต้น
==ผลงานด้านการแสดง==
== อ้างอิง ==
Christopher Walken (คริสโตเฟอร์ วอลเคน) 
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Christopher Walken on Box Office Mojo
Christopher Walken  Before and After
Christopher Walken Christopher Walken's stage career 1950's to the present, a photo gallery at The New York Public Library
Christopher Walken on NETFLIX
มิวสิกวีดีโอของแฟตบอย สลิม
นักแสดงอเมริกัน
ชาวอเมริกันเชื้อสายเยอรมัน
ชาวอเมริกันเชื้อสายสกอตแลนด์
นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
บุคคลจากควีนส์
อะ-ฮ่า

อะ-ฮ่า (A-HA) เป็นค่ายเพลงในเครือบริษัท อาร์เอส จำกัด (มหาชน) โดยเป็นหนึ่งในค่ายย่อยที่แยกออกมาในช่วงของการปรับรูปแบบธุรกิจเพลงของอาร์เอส ในช่วงปี 2546 - 2547 ภายใต้การนำของโดย ระวี กังสนารักษ์ นักแต่งเพลงชื่อดังคนหนึ่งของวงการ
== ประวัติ ==
พ.ศ. 2545 บริษัท อาร์เอส โปรโมชั่น ในขณะนั้น ได้มีแนวคิดที่จะทำการปรับรูปแบบของธุรกิจเพลง จากการรวมศูนย์ทุกอย่างไว้ที่ส่วนกลาง มาเป็นการเปิดบริษัทลูกขึ้นมาเป็นค่ายเพลงย่อยๆ เพื่อแบ่งหน้าที่การผลิตเพลงตามแต่ละกลุ่มเป้าหมายของแนวเพลง โดยเริ่มต้นจากการปรับโครงสร้างของทีมผลิตเพลงในยุคนั้น ให้กลายมาเป็นรูปแบบบริษัทที่ดำเนินการบริหารจัดการได้ด้วยตัวเอง โดยทีมผลิตเพลงของค่ายอาร์เอสในขณะนั้นมีดังนี้ MP1 (ดูแลโดย สุทธิพงษ์ วัฒนจัง), MP2 (ดูแลโดย เทพนม สุวรรณบุณย์ และ อนุชา อรรจนาวัฒน์), MP3 (ดูแลโดย พิสุทธิ์ ทรัพย์วิจิตร และ ธีระศักดิ์ วดีศิริศักดิ์) รวมทั้งทีมเพลงใหม่ของ ปอนด์ ธนา ลวสุต
พ.ศ. 2546 ซุป ระวี กังสนารักษ์ อดีตนักแต่งเพลงในยุคก่อนปี 2544 ของ อาร์เอส และ คีตา ในอดีต ได้พาทีมเพลงกลับมาร่วมงานกับทางอาร์เอสอีกครั้ง จึงได้เข้ามาอยู่ในระบบที่พร้อมปรับรูปแบบไปสู่ความเป็นความเพลงย่อยด้วยเช่นกัน โดยใช้ชื่อทีมว่า อะ-ฮ่า (A-HA)
พ.ศ. 2547 เริ่มพยายามสร้างศิลปินเป็นของตัวเอง อาทิ เช่น 2 หนุ่ม โบกี้-ดอดจ์ และ 2 สาว เอลิน-เบส แต่ภาพลักษณ์ของงานเพลงไม่แตกต่างและโดดเด่นออกมาจากค่ายเพลงอื่น จึงยังมีสถานะของการเป็นค่ายเพลงย่อยที่ไม่ชัดเจนนัก
พ.ศ. 2548 ร่วมทำเพลงให้กับค่าย ไอดี เร็คคอร์ด ของ เจมส์ เรืองศักดิ์ ให้กับศิลปิน โฟร์-มด เป็นจุดเริ่มต้นในการตัดสินใจสู่การลดสถานะกลับมาเป็นแค่ทีมทำเพลงและในที่สุดก็ถูกยุบรวมกลายเป็นยูนิต บิ๊กบลู เร็คคอร์ด ของค่ายส่วนกลาง อาร์เอส มิวสิค แทน
== ศิลปินในสังกัด ==
ลาฟเฟอร์-แอมเมอร์
ศูนย์ศูนย์หนึ่ง
โบกี้-ดอดจ์
เอลิน-เบส
ค่ายเพลงไทย
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2546
กรีพงศ์ เทียมเศวต

redirectสรพงศ์ ชาตรี
บ้านโรงบ่ม

บ้านโรงบ่ม เป็นค่ายเพลงในเครือบริษัท อาร์เอส จำกัด (มหาชน) โดยเป็นหนึ่งในค่ายย่อยที่แยกออกมาในช่วงของการปรับรูปแบบธุรกิจเพลงของอาร์เอส ในช่วงปี 2546 - 2547 ภายใต้การนำของโดย ณธนา หลงบางพลี
== ประวัติ ==
พ.ศ. 2545 บริษัท อาร์เอส โปรโมชั่น ในขณะนั้น ได้มีแนวคิดที่จะทำการปรับรูปแบบของธุรกิจเพลง จากการรวมศูนย์ทุกอย่างไว้ที่ส่วนกลาง มาเป็นการเปิดบริษัทลูกขึ้นมาเป็นค่ายเพลงย่อยๆ เพื่อแบ่งหน้าที่การผลิตเพลงตามแต่ละกลุ่มเป้าหมายของแนวเพลง โดยเริ่มต้นจากการปรับโครงสร้างของทีมผลิตเพลงในยุคนั้น ให้กลายมาเป็นรูปแบบบริษัทที่ดำเนินการบริหารจัดการได้ด้วยตัวเอง โดยทีมผลิตเพลงของค่ายอาร์เอสในขณะนั้นมีดังนี้ MP1 (ดูแลโดย สุทธิพงษ์ วัฒนจัง), MP2 (ดูแลโดย เทพนม สุวรรณบุณย์ และ อนุชา อรรจนาวัฒน์), MP3 (ดูแลโดย พิสุทธิ์ ทรัพย์วิจิตร และ ธีระศักดิ์ วดีศิริศักดิ์) รวมทั้งทีมเพลงใหม่ของ ปอนด์ ธนา ลวสุต
พ.ศ. 2546 ทีมเพลงของ อ๋อ ณธนา หลงบางพลี หนึ่งในทีมผลิตเพลงของค่าย แกรมมี่ จี ได้พาทีมเพลงเข้ามาร่วมงานกับทางอาร์เอสในชื่อทีม บ้านโรงบ่ม โดยเป็นการย้ายมาทั้งทีมงานและตัวศิลปินที่กลายมาเป็นศิลปินเปิดตัวของทีมเพลงนี้ที่อาร์เอสไปด้วย คือ 6 สาวน้อย ซิกแซ็ก
พ.ศ. 2547 เปิดตัวศิลปินหน้าใหม่ อาทิเช่น 4 หนุ่ม บราเธอร์ส หรือ หนุ่มมาดกวน เพทาย พลอยมีค่า แต่ที่เป็นที่จดจำมากที่สุดคือโปรเจกต์งานเพลงที่จับเอา 2 สมาชิกนักแต่งเพลงของค่ายมาออกอัลบั้มในแนวเพลงแปลง ล้อเลียนเพลงดังอื่นๆในค่าย ในนาม นายครรชิตกับทิดแหลม ซึ่งถึงแม้ในแง่เนื้องานจะเป็นแค่งานเพลงล้อเลียน แต่ก็เป็นการทำให้แฟนเพลงได้รู้จักกับตัว 2 นักแต่งเพลงคือ S-TER (ครรชิต) และ ลัทธ์ ใจจุฑามูล (ทิดแหลม) ที่จะกลายมาหนึ่งในนักแต่งเพลงคนสำคัญของค่ายต่อไปในอนาคต
พ.ศ. 2548 อ๋อ ณธนา ลาออกจากอาร์เอส ทำให้ทีมเพลงนี้ถูกยุบรวมกับทีมเพลง แวมม์ ของ ไวตามิน เอ และต่อมาก็รวมกับทีม อะ-ฮ่า กลายเป็นยูนิต บิ๊กบลู เร็คคอร์ด ในที่สุด
== ศิลปินในสังกัด ==
ซิกแซ็ก
บราเธอร์ส
นายครรชิตกับทิดแหลม
เพทาย
ลูกเกด ปาณิสรา ทองสกล
สโตน โซล
ค่ายเพลงไทย
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2546
อาร์เต้ มิวสิค

อาร์เต้ มิวสิก (Arte' Music) เป็นค่ายเพลงในเครือบริษัท อาร์เอส จำกัด (มหาชน) โดยเป็นหนึ่งในค่ายย่อยที่แยกออกมาในช่วงของการปรับรูปแบบธุรกิจเพลงของอาร์เอส ในช่วงปี 2546 - 2547 ภายใต้การนำของ 2 สมาชิกวง ลำดวน คือ โอ๋ เสาวรส ศรีชาติ และ จัมโบ้ สาธิต  วงศ์สัมพันธ์
== ประวัติ ==
พ.ศ. 2545 บริษัท อาร์เอส โปรโมชั่น ในขณะนั้น ได้มีแนวคิดที่จะทำการปรับรูปแบบของธุรกิจเพลง จากการรวมศูนย์ทุกอย่างไว้ที่ส่วนกลาง มาเป็นการเปิดบริษัทลูกขึ้นมาเป็นค่ายเพลงย่อยๆ เพื่อแบ่งหน้าที่การผลิตเพลงตามแต่ละกลุ่มเป้าหมายของแนวเพลง โดยเริ่มต้นจากการปรับโครงสร้างของทีมผลิตเพลงในยุคนั้น ให้กลายมาเป็นรูปแบบบริษัทที่ดำเนินการบริหารจัดการได้ด้วยตัวเอง โดยทีมผลิตเพลงของค่ายอาร์เอสในขณะนั้นมีดังนี้ MP1 (ดูแลโดย สุทธิพงษ์ วัฒนจัง), MP2 (ดูแลโดย เทพนม สุวรรณบุณย์ และ อนุชา อรรจนาวัฒน์), MP3 (ดูแลโดย พิสุทธิ์ ทรัพย์วิจิตร และ ธีระศักดิ์ วดีศิริศักดิ์) รวมทั้งทีมเพลงใหม่ของ ปอนด์ ธนา ลวสุต
พ.ศ. 2546 วงดนตรี ลำดวน หนึ่งในวงดนตรีอินดี้สไตล์ ป๊อป-แจ๊ส ที่กำลังประสบความสำเร็จอยู่ในขณะนั้น ตัดสินใจเซ็นสัญญาเข้ามาเป็นศิลปินของค่ายอาร์เอส จึงได้มีแนวคิดที่จะเปิดค่ายเพลงสำหรับนักดนตรีอิสระที่มีแนวทางต่างไปจากงานเพลงอื่นๆ ของทางอาร์เอส เช่นเดียวกับทางวง กลายเป็นที่มาของการเปิดตัวค่ายเพลง อาร์เต้ มิวสิก (Arte' Music) ในช่วงปลายปี 2546 โดยคำว่า อาร์เต้ มีความหมายว่า ศิลปะ ชื่อ อาร์เต้ มิวสิก จึงหมายถึง ดนตรีที่มีความเป็นศิลปะ
พ.ศ. 2547 เปิดตัววงดนตรีนอกกระแสหลากหลายวง รวมทั้งงานเพลงอัลบั้มใหม่ของวงลำดวนด้วย แต่ไม่มีอัลบั้มไหนที่ประสบความสำเร็จตามที่ทางอาร์เอสคาดหวังไว้ ในที่สุดผู้บริหารของทางอาร์เอสจึงตัดสินใจยุบค่ายเพลง อาร์เต้ มิวสิก ลง และคืนสัญญาให้กับศิลปินของทางค่าย รวมทั้งสมาชิกวงลำดวนด้วยเช่นกัน
== ศิลปินในสังกัด ==
ลำดวน
บอมบ์ ทัศธน เจริญทรัพย์
โซฟี ธนะปุระ
ปา-ท่อง-โก๋
เนอสเซอรี่ ซาวนด์
บา-ลา-มี
ค่ายเพลงไทย
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2546
ดีเบลชทรอมเมิล

ดีเบลชทรอมเมิล (Die Blechtrommel; The Tin Drum) เป็นภาพยนตร์ภาษาเยอรมันที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1979 ตัดแปลงมาจากนวนิยายปี ค.ศ. 1959 ในชื่อเดียวกันของกึนเทอร์ กราส นักเขียนรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม 
ภาพยนตร์นำเสนอมุมมองของเด็กชายคนหนึ่งชื่อ ออสการ์ มัตเซอรัต ชาวคาชูเบียนจากเมืองดานซิก ในโปแลนด์ที่กำลังจะถูกรุกรานโดยนาซีเยอรมัน ออสการ์ได้รับกลองเด็กเล่นเป็นของขวัญวันเกิดอายุครบสามขวบ ในวันนั้นเขาได้รับรู้เรื่องโลกวุ่นวายของผู้ใหญ่ จึงตัดสินที่จะหยุดโต ออสการ์ตกบันไดบ้าน ศีรษะฟาดพื้นจนสมองกระทบกระเทือนและร่างกายเติบโตเทียบเท่ากับเด็กอายุ 6 ขวบ
ภาพยนตร์ได้รับรางวัลปาล์มทองคำ จากเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ ประจำปี 1979 ร่วมกับ Apocalypse Now  และได้รับรางวัลภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์ ในปีเดียวกัน 
ภาพยนตร์เรื่องนี้กลายเป็นภาพยนตร์อื้อฉาวเนื่องจากนักแสดงนำที่รับบทเป็นออสการ์ คือ เดวิด เบนเนนท์ ในขณะแสดงมีอายุเพียง 11 ปี รับบทเป็นออสการ์ในวัย 16 ปี (แต่มีร่างกายแคระเทียบเท่าเด็กอายุ 6 ปี) มีฉากออรัลเซ็กซ์และร่วมเพศกับแคทารินา ทาลบัค นักแสดงหญิงที่มีอายุ 24 ปี (รับบทเป็นเด็กสาวอายุ 16 ปี) ฉากนี้ถูกตัดออกจากการฉายในหลายประเทศ รวมทั้งถูกห้ามฉาย และห้ามวางจำหน่ายในรัฐโอคลาโฮมา สหรัฐอเมริกา 
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เรื่องย่อของ กลองสังกะสี ฉบับนวนิยาย
ภาพยนตร์เยอรมัน
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2522
ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม รางวัลปาล์มทองคำ
ภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศโครเอเชีย
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศเยอรมนี
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศฝรั่งเศส
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศโปแลนด์
ブリキの太鼓#映画
ประเทศอาร์เจนตินาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964

ประเทศอาร์เจนตินา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 18 ค.ศ. 1964 (พ.ศ. 2507) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 10 ตุลาคม – 24 ตุลาคม พ.ศ. 2507 มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งสิ้น 102 คน ชาย 96 คน หญิง 6 คน จาก 14 ชนิดกีฬา ได้เหรียญรางวัล 1 เหรียญ 
== เรือใบ ==
Open
{|class="wikitable" style="font-size:90%"
!rowspan="3"|Athlete
!rowspan="3"|Event
!colspan="14"|Race
!rowspan=2 colspan="2"|Final rank
|-style="font-size:95%"
!colspan="2"|1
!colspan="2"|2
!colspan="2"|3
!colspan="2"|4
!colspan="2"|5
!colspan="2"|6
!colspan="2"|7
|-style="font-size:95%"
!Score
!Rank
!Score
!Rank
!Score
!Rank
!Score
!Rank
!Score
!Rank
!Score
!Rank
!Score
!Rank
!Score
!Rank
|-align=center
|align=left|Ricardo Boneo
|align=left|Finn
|20
|318
|23
|258
|25
|222
|19
|341
|25
|222
|28
|172
|25
|222
|1583
|26
|-align=center
|align=left|Roberto SieburgerArnoldo Pekelharing
|align=left|Star
|14
|185
|15
|155
|6
|553
|16
|127
|12
|252
|13
|218
|15
|155
|1518
|12
|-align=center
|align=left|Jorge Salas ChávezJorge del Río SálasRodolfo Rivademar
|align=left|Dragon
|7
|618
|3
|986
|18
|207
|12
|384
|15
|287
|11
|421
|3
|986
|3682
|10
|}
== อ้างอิง ==
ชาติในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964
หอไข่มุกตะวันออก

หอไข่มุกตะวันออก (s=东方明珠塔|p=Dōngfāng Míngzhūtǎ, ตงฟางหมิงจูถ่า หรือ s=东方明珠电视塔|p=Dōngfāng Míngzhūdiànshìtǎ, ตงฟางหมิงจูเตี้ยนซื่อถ่า) ตั้งอยู่ในย่านลู่เจียจุ่ย เขตเมืองใหม่ผู่ตงของนครเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน ทางตะวันออกของแม่น้ำหวงผู่ ซึ่งเต็มไปด้วยตึกระฟ้า
หอไข่มุกตะวันออกเป็นหอส่งสัญญาณวิทยุโทรทัศน์สูง 468 เมตร ลักษณะเป็นไข่มุก 11 ลูก และ เสา 3 เสา ด้านบนเป็นรูปไข่มุก 3 เม็ด 3 ขนาดเรียงกันในแนวตั้ง เป็นที่ทำการของสถานีโทรทัศน์ 9 แห่ง และสถานีวิทยุ 10 แห่ง ภายในหอทรงกลมเป็นภัตตาคาร โรงแรมหรูขนาด 25 ห้อง และร้านค้า ด้านใต้ตรงฐานของหอจัดเป็นพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์เมืองเซี่ยงไฮ้เมืองจำลองโลกอนาคต และเมืองวิทยาศาสตร์แฟนตาซี ช่องกลางของหอไข่มุกตะวันออกเป็นเสาปล่องกลวง ใช้แขวนลิฟท์ความเร็วสูง 6 ตัว ที่มีความเร็ว 7 เมตร/วินาที เพื่อขึ้นไปที่จุดชมวิว ในระดับความสูง 267 เมตร ส่วนในเวลากลางคืนนั้น หอกลมจะเปิดไฟที่สามารถเปลี่ยนสีไปได้เรื่อยๆ บนไข่มุกเม็ดที่สองจะสามารถมองลงมาข้างล่างได้จากพื่นบางส่วนที่เป็นกระจก
หอไข่มุกตะวันออกถือเป็นหอคอยที่สูงที่สุดเป็นอันดับ 4 ของโลกเมื่อสร้างเสร็จ และในปัจจุบันสูงเป็นอันดับ 5  ในบริเวณใกล้เคียงกันยังเป็นที่ตั้งของ จินเม่าทาวเวอร์ ศูนย์การเงินโลกเซี่ยงไฮ้ และเซี่ยงไฮ้ทาวเวอร์ ปัจจุบันนับได้ว่าเป็นสัญลักษณ์อันโดดเด่นของเมืองเซี่ยงไฮ้ ที่นอกจากจะใช้ในด้านการสื่อสารแล้ว ยังเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่ได้รับความนิยมมากที่สุดแห่งหนึ่งของเมืองอีกด้วย
เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 หอไข่มุกตะวันออกได้รับการจัดระดับโดยคณะกรรมการจัดระดับคุณภาพสถานที่ท่องเที่ยวแห่งประเทศจีนสถานที่ท่องเที่ยวระดับ AAAAA
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
东方明珠广播电视塔  Oriental pearl radio & TV tower
上海东方明珠（集团）股份有限公司 Shanghai oriental pearl (group)
สิ่งก่อสร้างในเซี่ยงไฮ้
ข
สถานที่ท่องเที่ยวระดับ AAAAA ในประเทศจีน
สถานที่ท่องเที่ยวในเซี่ยงไฮ้
แสง เหตระกูล

นายแสง เหตระกูล (13 พฤษภาคม พ.ศ. 2454 - 1 สิงหาคม พ.ศ. 2524) ผู้บุกเบิกกิจการหนังสือพิมพ์เดลินิวส์
== ประวัติ ==
เป็นบุตรชายในจำนวน 4 คน ของนายจงกุ่ยและนางนี้ เหตระกูล เริ่มงานในแวดวงสื่อมวลชนครั้งแรกด้วยการร่วมหุ้นกับพี่น้องทำกิจการโรงพิมพ์ชื่อ โรงพิมพ์ตงซัว  ก่อนที่จะซื้อกิจการหนังสือพิมพ์ กรุงเทพ เดลิเมล์ รายปักษ์ รายสัปดาห์  มาดำเนินการเอง ซึ่งต่อมาได้พัฒนากลายเป็น เดลิเมล์รายวัน เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2493  จากนั้นจึงได้มี บางกอกเดลิเมล์ หนังสือพิมพ์รายวันกรอบบ่ายเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งฉบับ
ในยุคเผด็จการทหาร หลังจากที่จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ กระทำการรัฐประหารรัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม ในวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2501 ได้มีคำสั่งจากคณะปฏิวัติงดใบอนุญาตประกอบการ แต่นายแสงยังคงสั่งให้บรรณาธิการทำงานอย่างเต็มที่ จนกระทั่งได้วางแผงขายในวันรุ่งขึ้น ในที่สุดแท่นพิมพ์ก็ได้ถูกล่ามโซ่ และกองบรรณาธิการบางคนถูกจับและบางคนเสียชีวิตระหว่างถูกคุมขัง
หลังจากนั้น นายแสง พยายามที่จะขออนุญาตกลับมทาทำหนังสือพิมพ์อีกหลายครั้งเป็นระยะ แต่ไม่เป็นผลสำเร็จ จึงได้จดทะเบียนชื่อหนังสือพิมพ์ใหม่ว่า แนวหน้าแห่งเดลินิวส์ เมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2507 ซึ่งได้พัฒนากลายมาเป็นเดลินิวส์อย่างในปัจจุบัน
เมื่ออายุมากขึ้น นายแสงได้วางมือจากกิจการ โดยส่งต่อให้ นายประชา เหตระกูล บุตรชายดำเนินการต่อ และได้เสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2524
นายแสง เหตระกูล ได้รับการยกย่องอย่างมากจากแวดวงสื่อมวลชนในประเทศไทยในฐานะนักหนังสือพิมพ์รุ่นบุกเบิกคนแรก ๆ  ที่ต่อสู้ทุกรูปแบบกับอำนาจเผด็จการ ความไม่ถูกต้อง เพื่อเรียกร้องให้สื่อมวลชนมีเสรีภาพ มีความเป็นประชาธิปไตย จนได้รับการยกย่องให้เป็น "ราชาหนังสือพิมพ์เมืองไทย" จากสมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย  ในวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2553 ร่วมกับ นายกำพล วัชรพล ผู้ก่อตั้งหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ
นายแสง เหตระกูล มีคำพูดที่ถือเป็นประโยคอมตะสำหรับแวดวงสื่อมวลชน ว่า
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
พ.ศ. 2507- เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้น 4 (ภ.ป.ร. 4)
== อ้างอิง ==
สกู๊ปหน้า 1 เชิดชูผู้ก่อตั้ง 'เดลินิวส์' 'แสง เหตระกูล' 'ราชาหนังสือพิมพ์' หนังสือพิมพ์เดลินิวส์ ฉบับที่ 22,058 ประจำวันศุกร์ที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2553
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
หนังสือพิมพ์เดลินิวส์
รัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2501
สกุลเหตระกูล
นักหนังสือพิมพ์ชาวไทย
บรรณาธิการหนังสือพิมพ์
ชาวไทยเชื้อสายจีน
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ บ.ช.
ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ภ.ป.ร.3