pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
หม่อมราชวงศ์พันธุ์ทิพย์ บริพัตร

หม่อมราชวงศ์พันธุ์ทิพย์ บริพัตร (ราชสกุลเดิม เทวกุล; 8 มีนาคม พ.ศ. 2452 − 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2530) เป็นหม่อมในพระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนครสวรรค์ศักดิพินิต และเป็นนางสนองพระโอษฐ์ในสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี
==ประวัติ==
หม่อมราชวงศ์พันธุ์ทิพย์ บริพัตร (ราชสกุลเดิม เทวกุล) เป็นธิดาองค์ใหญ่ในพระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นเทววงศวโรทัย กับหม่อมเพี้ยน เทวกุล ณ อยุธยา (สกุลเดิม บุนนาค) และเป็นพี่สาวของหม่อมราชวงศ์เทพฤทธิ์ เทวกุล อดีตสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนราชินี และโรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์
หม่อมราชวงศ์พันธุ์ทิพย์ สมรสกับพระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนครสวรรค์ศักดิพินิต เมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2473 ณ พระที่นั่งอัมพรสถาน พระราชวังดุสิต โดยพระองค์ผู้ก่อตั้งมูลนิธิมูลนิธิจุมภฏ-พันธุ์ทิพย์  เจ้าของวังสวนผักกาด และวังตะไคร้ มีธิดาองค์เดียวคือหม่อมเจ้ามารศีสุขุมพันธุ์ บริพัตร
หม่อมราชวงศ์พันธุ์ทิพย์ บริพัตร ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ ในปี พ.ศ. 2493 และเครื่องราชอิสริยาภรณ์มหาวชิรมงกุฎ ในปี พ.ศ. 2514
หม่อมราชวงศ์พันธุ์ทิพย์ บริพัตร ถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคชราเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2530 สิริรวมอายุได้ 78 ปี
== รางวัลที่ได้รับ ==
ปริญญาสถาปัตยกรรมศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้า ในปี พ.ศ. 2524
ปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาการออกแบบตกแต่งภายใน จากมหาวิทยาลัยศิลปากร ในปี พ.ศ. 2526
== อนุสรณ์สถาน==
จุมภฏ-พันธุ์ทิพย์ อุทยานหรืออุทยานวังตะไคร้  จังหวัดนครนายก
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
=== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย ===
=== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ ===
* พ.ศ. 2495 - 80x80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์กิตติคุณ
== ชื่อที่ตั้งตามนาม ==
ตึกพันธุ์ทิพย์ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์
ตึกจุมภฏ-พันธุ์ทิพย์ โรงพยาบาลนครนายก
ชมพูพันธุ์ทิพย์ เนื่องจากหม่อมราชวงศ์พันธุ์ทิพย์เป็นผู้นำพันธุ์ตาเบบูย่า (Tabebuia)  พันธุ์ดอกสีชมพู (Tabebuia rosea (Bertol.) DC.) จากอเมริกาใต้เข้ามาปลูกในประเทศไทยเมื่อ พ.ศ. 2500
== ลำดับสาแหรก ==
==อ้างอิง==
ราชสกุลเทวกุล
ราชสกุลบริพัตร
หม่อมราชวงศ์
ท่านผู้หญิง
บุคคลจากโรงเรียนราชินี
บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว.
ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ภ.ป.ร.2
ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ป.ป.ร.3
บุคคลจากเขตบางกอกใหญ่
บุคคลจากเขตราชเทวี
รายการทางหลวงแผ่นดินในประเทศไทย

ทางหลวงแผ่นดินในประเทศไทย มีการกำหนดหมายเลขทางหลวงตามภูมิภาค ซึ่งแบ่งโดยกรมทางหลวง ได้แก่ ภาคเหนือ ภาคอีสาน ภาคกลาง และภาคใต้ โดยจะใช้หมายเลขตัวแรกในการบอกภาคที่ตั้งของเส้นทาง
สำหรับบทความรายการทางหลวงแผ่นดินในประเทศไทย จะจำแนกตามระบบหมายเลขทางหลวง ดังนี้
หมวดที่ขึ้นต้นด้วย 1 สำหรับทางหลวงแผ่นดินที่อยู่ในภาคเหนือ (บางส่วนในภาคกลาง และภาคตะวันออกเฉียงเหนือ)
หมวดที่ขึ้นต้นด้วย 2 สำหรับทางหลวงแผ่นดินที่อยู่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (บางส่วนในภาคเหนือ และภาคกลาง)
หมวดที่ขึ้นต้นด้วย 3 สำหรับทางหลวงแผ่นดินที่อยู่ในภาคกลาง (รวมทั้งภาคตะวันออก ภาคตะวันตก บางส่วนในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และภาคใต้)
หมวดที่ขึ้นต้นด้วย 4 สำหรับทางหลวงแผ่นดินที่อยู่ในภาคใต้ (บางส่วนในภาคกลาง และภาคตะวันตก)
== ดูเพิ่ม ==
ทางหลวงในประเทศไทย
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ระบบสารสนเทศเครือข่ายทางหลวง 
ทางหลวงแผ่นดิน
เซียนข่าว

เซียนข่าว เป็นรายการนิวส์ควิซโชว์ของคนที่มีใจรักในด้านข่าวมาอยู่ในรูปแบบนิวส์ควิซโชว์เป็นเกมโชว์ตอบคำถามในเชิงข่าวเพียงหาผู้ชนะหนึ่งเดียวที่เข้าไปเล่นในรอบ รอบสุดท้าย (Jackpot) เพียงตอบคำถามทั้ง 9 ข้อ รับรางวัลมูลค่า 100,000 บาท จาก รถจักรยานยนต์ยามาฮ่า โดยออกอากาศทุกวันจันทร์-ศุกร์ โดยเริ่มแรกออกอากาศเวลา เวลา 17.30  - 17.55 น. ภายหลังเปลี่ยนเป็น 17.10 - 17.35 น. และตั้งแต่ 1 มกราคม  - 15 มกราคม พ.ศ. 2553 ออกอากาศจันทร์-ศุกร์ 18.00 - 18.25 น.ออกอากาศทางโมเดิร์นไนน์ทีวี เริ่มการออกอากาศครั้งแรก พ.ศ. 2551 และยุติการออกอากาศวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2553  ผลิตรายการโดยบริษัท อินไซท์อินโฟ จำกัด
== พิธีกรดำเนินรายการ ==
สุจิรา อรุณพิพัฒน์
== กติกาของรายการ ==
รูปแบบที่ 1 ทางรายการจะมีคำถามทั้งหมด 8 คำถามจากแผ่นป้ายผู้สนับสนุนรายการ 8 แผ่นป้าย โดยมีหมวดข่าว 8 หมวดสลับกันไปและป้ายพลัสที่กำกับไว้อยู่ 2 แผ่นป้าย โดยก่อนที่จะเริ่มเล่น ผู้เข้าแข่งขันจะต้องทำการ กดปุ่มไฟเป่ายิ้งฉุบ เพื่อหาว่าใครเล่นก่อนเล่นหลัง และถ้าในกรณีเจอป้ายพลัส ผู้เข้าแข่งขันสามารถโยนให้ฝ่ายตรงข้ามเล่นก็ได้หรือเล่นเองเพื่อรับของรางวัลจากป้ายพลัส แต่ถ้าในกรณีตอบผิดในป้ายพลัสคะแนนจะถูกหัก 1 คะแนนทันที โดยในรูปแบบนี้ ผู้เข้าแข่งขันท่านใดสะสมคะแนนมากกว่าจะถือว่าเป็นแชมป์ทันที โดยการรักษาแชมป์จะได้รับเงินรางวัลสะสมดังนี้
1 สมัยขึ้นไป รับเงินรางวัลสะสม สมัยละ 10,000 บาท
3 สมัยขึ้นไป รับเงินรางวัลสะสม สมัยละ 20,000 บาท
6 สมัยขึ้นไป รับเงินรางวัลสะสม สมัยละ 40,000 บาท
9 สมัยขึ้นไป รับเงินรางวัลสะสม สมัยละ 60,000 บาท
12 สมัย รับเงินรางวัล 100,000 บาท
รวมมูลค่าเกือบ 500,000 บาท
รูปแบบที่ 2 ทางรายการมีคำถามทั้งหมด 10 ข้อให้ผู้เข้าแข่งขันแย่งกดไฟตอบ ใน 1 คำถาม มี 3 ตัวเลือก ถ้าตอบถูกในครั้งแรกรับ 3 คะแนน ถ้าตอบถูกในครั้งที่ 2 รับ 1 คะแนน ถ้าตอบผิดไม่ได้คะแนน ถ้าผู้เข้าแข่งขันคนใดมีคะแนนสะสม 6 คะแนน จะมีสิทธิเปิดแผ่นป้ายของรางวัลโบนัสมีทั้งหมด 8 แผ่นป้าย ผู้เข้าแข่งขันคนใดที่มีคะแนนสูงได้เป็นเซียนข่าวประจำสัปดาห์ที่เข้าไปเล่นในรอบ รอบสุดท้าย (Jackpot) ชิงเงินรางวัลสูงสุดถึง 100,000 บาท และรถจักรยานยนต์ยามาฮ่า ส่วนผู้เข้าแข่งขันที่ตกรอบทั้ง 2 คน รับเงินรางวัลปลอบใจและของรางวัลที่เปิดแผ่นป้ายมาทั้งหมด ผู้เข้าแข่งขันที่มีคะแนนเท่ากันจะต้องตอบคำถามในข้อตัดสินพิธีกรให้สัญญาณว่ากดผู้เข้าแข่งขันจะต้องกดปุ่มไฟเพื่อจะต้องตอบคำถามถ้าตอบถูกจะบอกว่าเป็นเซียนข่าว ถ้าตอบผิดจะบอกว่าตกข่าว ถ้าหากผู้เข้าแข่งขันตอบถูกเป็นเซียนข่าวไปเลย และ ถ้าหากผู้เข้าแข่งขันตอบผิดอีกฝ่ายหนึ่งเป็นเซียนข่าวโดยปริยายไปเลย
== รอบสุดท้าย ==
รูปแบบที่ 1 รอบสุดท้าย (Jackpot) มีคำถามทั้งหมด 9 คำถาม มีเงินรางวัลตามขั้นบันไดเช่น ข้อที่1-3 ข้อละ 2,000 บาท ข้อที่4-6 ข้อละ 5,000 บาท และข้อที่7-9 ข้อละ 10,000 บาท ถ้าหากผู้เข้าแข่งขันตอบถูกทั้งหมดครบ 9 คำถามรับไปเลยรางวัล Jackpot มูลค่า 100,000 บาทถ้าหากผู้เข้าแข่งขันตอบผิดสามารถยังตอบคำถามในแต่ละข้อจนครบทั้งหมด 9 คำถามเงินรางวัลที่สะสมมาในแต่ละคำถามเป็นเงินรางวัลกลับบ้านไปเลย
รูปแบบที่ 2 รอบสุดท้าย (Jackpot) มีแผ่นป้ายทั้งหมด 6 แผ่นป้าย ให้ผู้เข้าแข่งขันและคู่จะต้องเลือกแผ่นป้ายคนละ 1 แผ่นป้ายเพื่อที่จะเป็นเงินรางวัลกลับบ้าน มีแผ่นป้ายตั้งแต่ มูลค่า 3,000 บาท / 5,000 บาท และ 10,000 บาท อย่างละ 2 แผ่นป้าย ผู้เข้าแข่งขันและคู่จะต้องเปิดแผ่นป้ายเงินรางวัลเท่าไหร่ก็ตามรับรางวัลไปเท่านั้นไปรวมกับเปิดแผ่นป้ายรางวัลโบนัสในรอบแรกและยังเป็นแชมป์เซียนข่าวประจำสัปดาห์
รายการโทรทัศน์ไทย
รายการโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2551
เกมโชว์ไทย
รายการโทรทัศน์ที่ยุติการออกอากาศในปี พ.ศ. 2553
พระเจ้าปีนดะเล

พระเจ้าพินดาเล (ပင်းတလဲမင်း, ; 23 มีนาคม 2151 - 3 มิถุนายน 2204) กษัตริย์องค์ที่ 8 แห่งราชวงศ์ตองอู เป็นพระราชโอรสองค์โตในพระเจ้าตาลูน เสด็จขึ้นครองราชย์แทนพระราชบิดาเมื่อปีพ.ศ. 2191 โดย 13 ปีแห่งการครองราชย์บ้านเมืองของพระองค์กลับอ่อนแอลง ตรงข้ามกับรัชสมัยของพระเจ้าอะเนาะเพะลูน สมเด็จพระปิตุลา (ลุง) ของพระองค์ และพระเจ้าตาลูนพระราชบิดาของพระองค์ที่พาราชวงศ์ตองอูกลับมายิ่งใหญ่อีกครั้ง
เมื่อถึงปีพ.ศ. 2204 ขุนนางทั้งหลายลงมติปลดพระเจ้าพินดาเลออกจากราชสมบัติ และอัญเชิญพระอนุชาของพระเจ้าพินดาเลขึ้นครองราชย์เป็น พระเจ้าปเย พร้อมกันนั้นพระเจ้าปเยก็ทรงมีบัญชาให้นำพระเจ้าพินดาเลไปสำเร็จโทษ
== พงศาวลี ==
พระมหากษัตริย์ราชวงศ์ตองอู
ลิตเติล โปโน่

ลิตเติล โปโน (Little Pono) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 14 ครั้ง ชนะ 5 (น็อค 1) เสมอ 2 แพ้ 7
== ประวัติ ==
โปโนชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2528 แพ้น็อค อซาดิน อันฮาร์ ยก 1 โปโนขึ้นชกแก้มือกับอันฮาร์ในอีก 7 เดือนต่อมาโดยเป็นการชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นไลท์ฟลายเวทด้วย ซึ่งโปโนก็เป็นฝ่ายแพ้น็อคไปอีกในยกที่ 10 จากนั้น โปโนขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2529 ซึ่งโปโนเป็นฝ่ายแพ้น็อค สมุทร ศิษย์นฤพนธ์ ยก 12 ไม่ได้แชมป์ จากนั้น โปโนชกได้ดีขึ้น เคยชกชนะคะแนนนิกโก้ โธมัสเมื่อ พ.ศ. 2529 โปโนขึ้นชกต่อมาจนถึง พ.ศ. 2531 แพ้บ้าง ชนะบ้าง โดยที่ไม่ได้ขึ้นชิงแชมป์ใดๆอีกเลย หลังจากที่ชกแพ้คะแนน รีซีดันโต เมื่อ 23 กันยายน พ.ศ. 2531 โปโนก็แขวนนวมไป
== เกียรติประวัติ ==
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์ OPBF รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 20 มิถุนายน 2529 แพ้น็อค สมุทร ศิษย์นฤพนธ์ ยก 12 ที่ อินโดนีเซีย
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com  
นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย
พระเจ้าซอลู

พระเจ้าซอลู กษัตริย์องค์ที่ 2 แห่งราชวงศ์พุกามเป็นพระราชโอรสในพระเจ้าอโนรธามังช่อมหาราชองค์แรกของพม่า เมื่อพระราชบิดาสวรรคตด้วยการถูกควายเผือกขวิดในปี ค.ศ. 1077 (พ.ศ. 1620) พระองค์จึงขึ้นครองราชย์แทน โดยตลอด 7 ปีแห่งการครองราชย์ทรงเป็นกษัตริย์ที่อ่อนแอเนื่องจากมิได้ทรงบริหารราชการแผ่นดินด้วยพระองค์เอง ทรงพึ่งแต่เหล่าที่ปรึกษาของพระราชบิดารวมทั้งพระชินอรหันต์พระอาจารย์ของพระราชบิดา ทำให้ในปี ค.ศ. 1084 (พ.ศ. 1627) ระงมันพระสหายสนิทของพระองค์ ซึ่งเป็นบุตรชายของราชครูพระอาจารย์ของพระองค์ ซึ่งทรงบัญชาให้ไปปกครองเมืองพะโคได้จับพระองค์เป็นตัวประกันและปลงพระชนม์พระเจ้าซอลูที่เมืองพวาสอ ซึ่งขณะนั้นจานซิต้าซึ่งครองเมืองถิเลงอยู่ได้พยายามยกกองทัพมาช่วยพระองค์แต่ไม่ทัน และระงมันได้พยายามเข้าครอบครองอาณาจักรพุกาม จึงทำให้จานซิต้าได้ยกกองทัพมาต่อสู้กับระงมันและในที่สุดจานซิต้าก็ได้ชัยชนะ เหล่าขุนนางทั้งหลายรวมทั้งพระชินอรหันต์จึงได้อัญเชิญจานสิตาขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์ทรงพระนามว่า พระเจ้าจานซิต้า
== อ้างอิง ==
พระมหากษัตริย์ราชวงศ์พุกาม
พระมหากษัตริย์ที่ถูกปลงพระชนม์
จอกบ่วาย

จอกบ่วาย หรือ หมอกบ่วาย เป็นพืชกินสัตว์ขนาดเล็กอยู่ในสกุลหยาดน้ำค้างเป็นพืชฤดูเดียว มีลักษณะลำต้นแนบไปกับพื้น ใบเป็นแผ่นมนรี ค่อนข้างหนา ลักษณะคล้ายช้อน เรียงกันเป็นรูปวงกลม เส้นผ่าศูนย์กลาง 1.5 ถึง 3 ซม. มีขน จอกบ่วายเป็นหยาดน้ำค้างที่มีกับดักแบบเร็ว เมื่อดักจับแมลงได้ใบจะโอบล้อมแมลงในสองสามวินาที ขณะที่ชนิดอื่นใช้เวลาเป็นนาทีหรือชั่วโมง
== ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ ==
จอกบ่วายมีลำต้นจะแนบอยู่กับพื้นดิน ใบเป็นกระจุกแบบกุหลาบซ้อนหนาแน่นที่โคนแนบชิดติดดิน เส้นผ่าศูนย์กลาง ตั้งแต่ 1.5 - 3 ซม. แผ่นใบเป็นแผ่นมนรีรูปไข่กลับหรือทรงกลม ค่อนข้างหนา กว้างประมาณ 0.5-0.8 ซม. ยาวประมาณ 0.6-1.5 ซม. ที่ใบจะมีขนเล็ก ๆ เป็นจำนวนมาก มีสีแดงเรื่อถึงแดง ปลายขนจะมีเมือกใสเกาะอยู่ คล้ายกับหยาดน้ำค้าง ดอกดอกออกใจกลางต้น ตั้งตรง ช่อดอกสูง 5 -15 ซม. กลีบดอกมีสีขาว
== การกระจายพันธุ์ ==
จอกบ่วายมีเขตการกระจายพันธุ์กว้าง พบในแถบประเทศเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ อินเดีย ศรีลังกา ญี่ปุ่น และออสเตรเลีย ส่วนใหญ่ในประเทศไทยพบทุกภาคขึ้นตามที่ชื้นแฉะ ที่โล่งและดินที่ไม่สมบูรณ์ โดยเฉพาะภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ตามภูเขาหินทราย
== ประโยชน์ ==
ในยาพื้นบ้านอีสาน ใช้จอกบ่วายทั้งต้นแห้ง ดองเหล้าดื่ม แก้ท้องมาน ทั้งต้นสด ขยี้ทาแก้กลากเกลื้อน ในตำรายาไทย ใช้ ทั้งต้น แก้บิด ต่อมน้ำเหลืองอักเสบ ไข้มาลาเรีย ตามตำรายาของฮินดูจอกบ่วายมีคุณสมบัติทำให้ผิวหนังแดงจากการที่เลือดคั่ง
== การเผยแพร่ในสื่อ ==

ประเทศไทยได้จัดพิมพ์แสตมป์ชุดพืชกินแมลง 4 ดวง เป็นที่ระลึกสัปดาห์สากลแห่งการเขียนจดหมาย พ.ศ. 2549 โดยใช้ภาพที่ชนะเลิศจากการประกวดในงานสัปดาห์สากลแห่งการเขียนจดหมายประจำปี พ.ศ. 2548 ในหัวข้อ "พืชกินแมลง" 1 ใน 4 ดวงนั้นเป็นรูปจอกบ่วาย ที่ออกแบบโดย นายจรรยา บุญญาศักดิ์ ราคา 15.00 บาท ออกจำหน่ายครั้งแรกเมื่อ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2549
== อ้างอิง ==
สกุลหยาดน้ำค้าง
พระเจ้าฮย็อกกอเซแห่งซิลลา

พระเจ้าฮย็อกกอเซแห่งซิลลา (박혁거세; 69 ปีก่อนคริสตกาล-ค.ศ. 4) เป็นปฐมกษัตริย์แห่งอาณาจักรซิลลา หนึ่งในสามก๊กแห่งเกาหลีมีพระนามเดิมว่า "พัก ฮย็อกกอเซ" โดยเป็นบรรพบุรุษของตระกูลพักในเกาหลีตามตำนานเล่าว่าประสูติจากไข่เมื่อ 69 ปีก่อนคริสตกาล (พ.ศ. 474) ในสมัยอาณาจักรโชซ็อนโบราณ และเมื่อ 57 ปีก่อนคริสตกาล (พ.ศ. 486) ขณะพระชนม์เพียง 12 พรรษาหัวหน้าชนเผ่า 6 เผ่าใหญ่ที่อยู่ภายใต้อำนาจของอาณาจักรจินฮันได้มาสวามิภักดิ์และขอร้องให้พระองค์ขึ้นเป็นผู้นำอาณาจักรชิลลาจึงถือกำเนิดขึ้นโดยอาณาจักรชิลลามีเมืองหลวงอยู่ที่เมือง คย็องจู โดยเมื่อ32 ปีก่อนคริสตกาล (พ.ศ. 511) พระเจ้าฮย็อกกอเซทรงมีบัญชาให้สร้างพระราชวังหลวงขึ้นภายในเมืองคย็องจูเมืองหลวงของอาณาจักร
== สวรรคตและสิทธิ์ในการสืบราชสมบัติ ==
พระเจ้าฮย็อกกอเซทรงครองราชย์นานถึง 60 ปีก่อนที่จะสวรรคตในปี ค.ศ. 4 (พ.ศ. 547) ขณะพระชนม์ได้ 72 พรรษาซึ่งพระองค์ได้วางรากฐานอันมั่นคงของอาณาจักรให้กับกษัตริย์องค์ต่อๆมาก่อนที่กษัตริย์มุนมูกษัตริย์องค์ที่ 30 ของอาณาจักรจะรวบรวมแผ่นดินให้เป็นปึกแผ่นได้สำเร็จในปี ค.ศ. 668 (พ.ศ. 1211)โดยราชโอรสองค์โตของพระเจ้าฮยอกกอเซซึ่งประสูติแต่พระมเหสีอารยองได้ขึ้นครองราชย์สืบต่อเป็น
พระเจ้านัมแฮ
== พระราชวงศ์ ==
พระราชบิดา ไม่ปรากฏพระนาม
พระราชมารดา พระนางซาโซบูอิน 사소부인(娑蘇夫人, 선도산 성모)
;พระชายา
พระมเหสีอัลย็องบูอิน   알영부인 (閼英夫人, 기원전 53년 ~ )
;พระราชโอรส
องค์ชายนัมแฮชาชาอุง   남해 차차웅(南解次次雄, ? - 24년) พระราชโอรสของพระมเหสีอัลย็องบูอิน
องค์ชายชองพย็อง   왕자 박특(朴忒)  พระราชโอรสของพระมเหสีอัลย็องบูอิน
องค์ชายพัก มิน  왕자 박민(朴忞)  พระราชโอรสของพระมเหสีอัลย็องบูอิน
;พระราชธิดา
องค์หญิง ไม่ปรากฏพระนาม  공주 박씨(公主朴氏)  พระราชธิดาของพระมเหสีอัลยองบูอิน
ราชวงศ์ชิลลา
ประวัติศาสตร์เกาหลี
พระมหากษัตริย์ผู้ทรงก่อตั้ง
ซูเรียเคแอลซีซี

ซูเรียเคแอลซีซี (Suria KLCC) เป็นศูนย์การค้าที่ครอบคลุมพื้นที่ 1.5 ล้านตารางฟุต (140,000 ตร.ม.²) ตั้งในส่วนของฐานตึกเปโตรนาสทาวเวอร์ ในเมืองกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย  มีพื้นที่ 6 ชั้น อันประกอบด้วย อิเซตัน, พาร์กสันแกรนด์, โรงภาพยนตร์เครือตันจงโกลเดนวิลเลจ และมาร์กสแอนด์สเปนเซอร์ ซูเรียเป็นคำในภาษามาเลเซีย มีความหมายถึง แสงแดด เปิดเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 1999
ภายในมีร้านค้า จำพวกร้านแฟชั่นหรูหรา เช่นเดียวกับ ร้านอาหาร เครื่องดื่ม และโรงภาพยนตร์ 12 โรง ยังมีคอนเสิร์ตฮอลล์ อาร์ตแกเลอรี ศูนย์วิทยาศาสตร์ ครอบคลุม 6 ชั้น ที่ส่วนมากจะอยู่ใต้ตึกเปโตรนาสทาวเวอร์ ตึกที่สูงที่สุดอันดับ 3 ของโลก และถือเป็นตึกแฝดที่สูงที่สุดในโลก เป็นหนึ่งในจุดหมายปลายทางของนักท่องเที่ยว
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ศูนย์การค้าในกัวลาลัมเปอร์
บอยส์ไลก์เกิลส์

บอยส์ไลก์เกิลส์ (Boys Like Girls) เป็นวงร็อกอเมริกัน จากบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ สมาชิกประกอบด้วย มาร์ติน จอห์นสัน (ร้องนำและกีตาร์ริธึม) พอล ดีจิโอแวนนี (กีตาร์ลีด ร้องประสาน) ไบรอัน โดนาฮิว (กีตาร์เบส ร้องประสาน) และจอห์น คีฟ (กลอง)
บอยส์ไลก์เกิลส์ เริ่มเป็นที่รู้จักในกระแสหลัก หลังจากที่พวกเขาออกอัลบั้มชุดแรกที่ชื่อ Boys Like Girls พวกเขายังร่วมในทัวร์ Soundtrack of Your Summer Tour 2008 กับวงกู้ดชาร์ลอตต์ ในสหรัฐอเมริกา
ผลงานอัลบั้มชุดที่ 2 ของวงชุด Love Drunk ออกวางขาย 9 กันยายน ค.ศ. 2009 
== อ้างอิง ==
กลุ่มดนตรีออลเทอร์นาทิฟร็อกสัญชาติอเมริกัน
ศิลปินสังกัดโคลัมเบียเรเคิดส์
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2548
มัสยิดปูตรา

มัสยิดปูตรา (Masjid Putra) เป็นมัสยิดที่สำคัญในปูตราจายา ประเทศมาเลเซีย มัสยิดเริ่มก่อสร้างเมื่อปี 1997 จนแล้วเสร็จอีก 2 ปีถัดมา ตั้งอยู่ข้างกับเปอร์ดานาปูตรา ซึ่งเป็นทำเนียบรัฐบาลของมาเลเซีย และทะเลสาบปูตราจายา ทะเลสาบที่สร้างโดยมนุษย์ ด้านหน้าของมัสยิดยังมีจตุรัสที่ประดับด้วยธงแต่ละรัฐของมาเลเซีย
==แหล่งข้อมูลอื่น==
มัสยิดในประเทศมาเลเซีย
สิ่งก่อสร้างในปูตราจายา
ถนนเปอตาลิง

ถนนเปอตาลิง (มลายู: Jalan Petaling, จีน: 茨厂街, จีนตัวเต็ม: 茨廠街, พินอิน: Cíchǎng Jiē, กวางตุ้ง ยวืตปิง: ci4 cong2 gaai1) เป็นย่านไชน่าทาวน์ในกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย ภายในเป็นที่ตั้งของร้านอาหารมากมาย โดยมีอาหารขึ้นชื่อ เช่น ฮกเกี้ยนหมี่ อีกันบาการ์ อาซัมลักซา และมีการี
ผู้ค้าส่วนใหญ่ในย่านเป็นชาวจีนฮั่น แต่ยังคงมีประชากรชาวอินเดีย, มาเลย , และ บังกลาเทศ เช่นกัน นอกจากนี้ถนนเปอตาลิงยังเป็นที่รู้จักในฐานะย่านที่เต็มไปก้วยผู้ค้าประเวณีริมทาง
== อ้างอิง ==
เปอตาลิง
เปอร์ดานาปูตรา

เปอร์ดานาปูตรา (Perdana Putra) เป็นสิ่งก่อสร้างในปูตราจายา ประเทศมาเลเซีย ที่ทำการของนายกรัฐมนตรีมาเลเซีย ตั้งอยู่บนเนินเขาหลักของปูตราจายา และเป็นสัญลักษณ์ของรัฐบาลกลางมาเลเซีย
==สถาปัตยกรรม==
รูปแบบอาคารได้รับแรงบันดาลใจมากสถาปัตยกรรมมลายู, อิสลาม, ปัลลาดีโอและคลาสสิกใหม่ ผลงานออกแบบโดยสถาปนิกจาก aQidea โดยมี Ahmad Rozi Abd Wahab เป็นหัวหน้าสถาปนิก ภายใต้คำปรึกษาของมาฮาตีร์ โมฮัมมัด
== ดูเพิ่ม ==
ปูตราจายา
มัสยิดปูตรา
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Tourism Malaysia - Perdana Putra
สิ่งก่อสร้างในปูตราจายา
ราชวงศ์ซาฟาวิด

ราชวงศ์ซาฟาวิยะห์ (صفویان; صفوی‌لر; სეფიანთა დინასტია; Safavid dynasty) เป็นหนึ่งในราชวงศ์ที่ปกครองอิหร่านในอดีต ราชวงศ์ซาฟาวิยะห์ปกครองจักรวรรดิอันยิ่งใหญ่ที่สุดจักรวรรดิหนึ่งตั้งแต่การพิชิตจักรวรรดิเปอร์เซียของอิสลาม (Islamic conquest of Persia) เป็นต้นมา และเป็นผู้ก่อตั้ง “Ithnāˤashari” (อิมามชีอะหฺ) ซึ่งเป็นลัทธิทางการของจักรวรรดิ ซึ่งเป็นจุดสำคัญของประวัติศาสตร์ของศาสนาอิสลาม ราชวงศ์ซาฟาวิยะห์มาจากหลายเผ่าพันธุ์ (ชาวอาเซอร์ไบจาน,ชาวเซอร์คาสเซียน/ชาวจอร์เจีย,ชาวเคิร์ด) และมีอำนาจปกครองอิหร่านระหว่างปี ค.ศ. 1501/ค.ศ. 1502 มาจนถึงกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1722
ราชวงศ์ซาฟาวิยะห์มีรากฐานมาจากการก่อตั้งลัทธิซูฟีย์ (Safaviya sufi order) ในเมืองอาร์ดาบิล (Ardabil) ในบริเวณอาเซอร์ไบจานของอิหร่าน จากนั้นราชวงศ์ซาฟาวิยะห์ก็ขยายอิทธิพลออกไปอย่างกว้างขวางจนสามารถครอบครองจักรวรรดิเปอร์เซียได้ทั้งหมด และริเริ่มการก่อตั้งวัฒนธรรมของความเป็นอิหร่านในบริเวณที่ปกครอง ราชวงศ์ซาฟาวิยะห์จึงกลายเป็นราชวงศ์แรกของอิหร่านตั้งแต่ซาสซานิยะห์ที่เริ่มการรวบรวมอิหร่านเข้าเป็นรัฐที่เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน
แม้ว่าการปกครองของราชวงศ์ซาฟาวิยะห์จะสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1736 แต่ก็ได้ทิ้งร่องรอยมาจนถึงสมัยปัจจุบันโดยการก่อตั้งและเผยแพร่ชีอะหฺในบริเวณส่วนใหญ่ของคอเคซัส และเอเชียตะวันออกและโดยเฉพาะในอิหร่านเอง
==ประวัติศาสตร์==
==ดูเพิ่ม==
จักรวรรดิเปอร์เชีย
ประวัติศาสตร์อิหร่าน
==อ้างอิง==
*
ราชวงศ์มุสลิม
ซาฟาวิยะห์
ราชวงศ์ซาฟาวิยะห์
รัฐสิ้นสภาพในทวีปเอเชีย
รัฐสิ้นสภาพในประเทศอิหร่าน
รัฐสิ้นสภาพในประเทศอัฟกานิสถาน
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 15
สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 18
เครือข่ายกาญจนาภิเษก

เครือข่ายกาญจนาภิเษก (Golden Jubilee Network) คือ เว็บไซต์ที่เชื่อมโยงข้อมูลความรู้เกี่ยวกับพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตรอาทิ พระราชกรณียกิจ โครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ กระแสพระราชดำรัส ตลอดจนข้อมูลที่น่าสนใจเกี่ยวกับประเทศไทย จัดทำขึ้นเนื่องในโอกาสการจัดงานฉลองสิริราชสมบัติ ครบ ๕๐ ปี เปิดให้ใช้งานเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2539 เวลา 09.09 น. โดยมีเครือข่ายขององค์กรที่ถวายงานแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๙  ทำหน้าที่สนับสนุนข้อมูลด้านพระราชกรณียกิจ และโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ
เครือข่ายกาญจนาภิเษกเป็นเว็บไซต์ที่มีผู้เข้าชมจากประเทศไทยมากเป็นอันดับที่ 2,384 (19 กันยายน 2557) จากการจัดอันดับโดยอะเล็กซา 
==ภารกิจ==
นำเสนอข้อมูลเกี่ยวกับ พระราชประวัติ พระราชกรณียกิจ โครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ พระราชดำรัส พระราชพิธีกาญจนาภิเษก วัฒนธรรมไทย ข่าวสารเกี่ยวกับประเทศไทย และฐานข้อมูลต่างๆ จากหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง
==ประวัติ==
เนื่องในโอกาสการจัดงานฉลองสิริราชสมบัติ ครบ ๕๐ ปี รัฐบาลไทย โดยคณะกรรมการเทคโนโลยีสารสนเทศแห่งชาติ ได้จัดทำเครือข่ายคอมพิวเตอร์กาญจนาภิเษกขึ้นเพื่อถวายเป็นราชสักการะ ตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2539 ด้วยเหตุผลว่าแม้จะมีกิจกรรมร่วมเฉลิมฉลองพระราชพิธีกาญจนาภิเษกในประเทศไทยเป็นจำนวนมาก แต่ยังไม่มีกิจกรรมหรือโครงการใดได้ใช้ประโยชน์จากเทคโนโลยีสารสนเทศ (IT) อย่างเต็มที่ ซึ่งในช่วงเวลานั้นเครือข่ายคอมพิวเตอร์และอินเทอร์เน็ตในประเทศไทยมีความรวดเร็วและมีประสิทธิภาพขึ้นมาก ทางคณะกรรมการเทคโนโลยีสารสนเทศแห่งชาติเห็นควรว่า คงจะไม่มีของขวัญใดทัดเทียมกับการบันทึกพระราชกรณียกิจ ผลงานด้านการพัฒนาประเทศไทย และสาระความรู้ต่างๆ ลงในสื่ออินเทอร์เน็ต ซึ่งประชาชนทุกเพศ ทุกวัย สามารถเข้าถึงได้ตลอดเวลา เพื่อน้อมเกล้าฯ ถวายแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๙ เนื่องในโอกาสการจัดงานฉลองสิริราชสมบัติครบ 50 ปีดังกล่าว
==หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง==
ศูนย์เทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์แห่งชาติ ทำหน้าที่ประสานงานและบริหารโครงการ โดยมีองค์กรที่สนับสนุนข้อมูลด้านพระราชกรณียกิจ และโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ ได้แก่
โครงการส่วนพระองค์สวนจิตรลดา
มูลนิธิชัยพัฒนา
สำนักราชเลขาธิการ
สำนักงานคณะกรรมการพิเศษ เพื่อประสานงานโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ
สภากาชาดไทย
โครงการสารานุกรมไทยสำหรับเยาวชน โดยพระราชประสงค์ในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
มูลนิธิโครงการหลวง
มูลนิธิรางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดล ในพระบรมราชูปถัมภ์
มูลนิธิอานันทมหิดล
กองงานในพระองค์สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ฯ สยามบรมราชกุมารี
โครงการพัฒนาตามพระราชดำริสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ฯ สยามบรมราชกุมารี
โครงการอนุรักษ์พันธุกรรมพืชอันเนื่องมาจากพระราชดำริ
โครงการเทคโนโลยีสารสนเทศ ตามพระราชดำริสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี
มูลนิธิสายใจไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์
กรมชลประทาน
สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เครือข่ายกาญจนาภิเษก
เว็บไซต์ในประเทศไทย
คืเรอข่
การทำลายทรัพย์สิน

การทำลายทรัพย์สิน (vandalism) เป็นการเจตนาทำลายหรือทำให้บุบสลายซึ่งสาธารณสมบัติหรือทรัพย์สินส่วนบุคคล
คำนี้หมายความรวมถึงการทำให้เสียทรัพย์ (criminal damage) เช่น การสร้างรอยขูดขีดเขียน (graffiti) หรือการทำให้เสียโฉม (defacement) ซึ่งทรัพย์สินใด ๆ โดยมิได้รับความยินยอมจากเจ้าของ
คำว่า "vandalism" ในภาษาอังกฤษนั้นมีที่มาจากทัศนคติในยุคเรืองปัญญาที่ถือว่า พวกแวนดัล (Vandal) มักสร้างความเสียหาย
== อ้างอิง ==
อาชญากรรม
การทำลายทรัพย์สิน
ความผิดอาญาเกี่ยวกับทรัพย์สิน
การพิชิตจักรวรรดิเปอร์เซียโดยมุสลิม

การพิชิตจักรวรรดิเปอร์เซียของมุสลิม (Muslim conquest of Persia) เป็นเหตุการณ์ที่นำไปสู่จุดจบของจักรวรรดิซาสซานิยะห์ในปี ค.ศ. 644, และเป็นที่มาของการล่มสลายของราชวงศ์ซาสซานิยะห์ ในปี ค.ศ. 651 และการสิ้นสุดของศาสนาโซโรอัสเตอร์ ในเปอร์เซีย จักรวรรดิซาสซานิยะห์ถูกรุกรานครั้งแรกโดยมุสลิม ในบริเวณที่ปัจจุบันคือประเทศอิรักในปี ค.ศ. 633 ในสมัยคอลิด อิบน์ อัลวะลีด (خالد بن الوليد‎ - Khalid ibn al-Walid) ซึ่งเป็นการพิชิตอิรักของมุสลิม หลังจากการย้ายคาลิดไปยังบริเวณแนวโรมันในลว้าน มุสลิมก็เสียอิรักคืนแก่การกลับมาโจมตีของเปอร์เซีย การรุกรานอิรักครั้งที่สองในปี ค.ศ. 636 ภายใต้การนำของซะอัด อิบุน อบี วัคคัซ (Sa`d ibn Abi Waqqas) ซึ่งหลังจากชัยชนะในยุทธการสำคัญยุทธการคาดิซิยะห์ (Battle of al-Qādisiyyah) อิทธิพลการปกครองทางตะวันตกของเปอร์เซียของซาสซานิยะห์ก็สิ้นสุดลง เทือกเขาซาโกรส (Zagros mountains) กลายเป็นพรมแดนธรรมชาติระหว่างจักรวรรดิกาหลิปรอชิดีน และจักรวรรดิซาสซานิยะห์
การได้รับชัยชนะในช่วงระยะเวลาอันสั้นในเปอร์เซียเป็นการรณรงค์ทางทหารตามที่วางแผนไว้เป็นอย่างดีโดยกาหลิบอุมัรในอัลมะดีนะฮ์ (Medina) ซึ่งอยู่ห่างไกลจากสมรภูมิในเปอร์เซียหลายพันกิโลเมตรเป็นชัยชนะครั้งยิ่งใหญ่ที่สร้างชื่อเสียงให้แก่อุมัรว่าเป็นนักยุทธศาสตร์และนักการเมืองผู้มีความสามารถที่สุดคนหนึ่งในประวัติศาสตร์
นักประวัติศาสตร์มุสลิมส่วนใหญ่ให้ความเห็นกันมาเป็นเวลานานแล้วว่าเปอร์เซียที่เกือบจะถูกรุกรานโดยอาหรับเป็นสังคมที่อยู่ในสภาพที่เสื่อมโทรมและพร้อมอยู่แล้วที่จะรับการรุกรานของอาหรับด้วยความเต็มใจ แต่นักเขียนผู้อื่นผู้ใช้หลักฐานข้อมูลของอาหรับในการค้นคว้าทั้งหมด ที่แสดงว่าตรงกันข้ามกับความเชื่อดังกล่าวชาวอิหร่านต่อสู้การรุกรานของชาวอาหรับอย่างเหนียวแน่นอยู่เป็นเวลานานก่อนที่จะพ่ายแพ้ นอกจากนั้นกลุ่มหลังนี้ก็ยังกล่าวว่าหลังจากการได้รับชัยชนะทางการเมืองแล้ว เปอร์เซียก็ยังเริ่มสงครามทางวัฒนธรรมและประสบความสำเร็จในการมีอิทธิพลทางวัฒนธรรมอาหรับ
== อ้างอิง ==
== บรรณานุกรม ==
Bashear, Suliman — Arabs and Others in Early Islam, Darwin Press, 1997
Daniel, Elton — The History of Iran, Greenwood Press, 2001
Donner, Fred — The Early Islamic Conquests, Princeton, 1981
M. Ismail Marcinkowski, Persian Historiography and Geography: Bertold Spuler on Major Works Produced in Iran, the Caucasus, Central Asia, India and Early Ottoman Turkey, with a foreword by Professor Clifford Edmund Bosworth, member of the British Academy, Singapore: Pustaka Nasional, 2003, ISBN 9971-77-488-7.
Sicker, Martin — The Islamic World in Ascendancy: From the Arab Conquests to the Siege of Vienna, Praeger, 2000
Zarrin’kub, Abd al-Husayn — Ruzgaran : tarikh-i Iran az aghz ta saqut saltnat Pahlvi, Sukhan, 1999. ISBN 964-6961-11-8
Arab Conquest of Iran, pp. 203–10, Encyclopaedia Iranica.
 
ประวัติศาสตร์อิหร่าน
สงครามเกี่ยวข้องกับอิหร่าน
การล่มสลายของจักรวรรดิ
พิซซิคาโตไฟฟ์

พิซซิคาโตไฟฟ์ (Pizzicato Five หรือแต่เดิมเขียนเป็น Pizzicato V) เป็นวงดนตรีป็อปจากญี่ปุ่น ก่อตั้งวงในโตเกียวในปี 1979 โดยยาสุฮารุ โคนิชิและเคอิทาโร ทาคานามิ ต่อมามากิ โนมิยะกลายเป็นนักร้องนำถาวรในปี 1990 โดยมีซิงเกิลที่เป็นที่รู้จักอย่าง "Sweet Soul Revue"
== ผลงานอัลบั้ม ==
Pizzicato Five in Action (1986)
Pizzicatomania! (1986)
Couples (1987)
Bellissima! (1988)
On Her Majesty's Request (1989)
Soft Landing On The Moon (1990)
Hi Guys! Let Me Teach You (1991)
This Year's Girl (1991)
Sweet Pizzicato Five (1992)
Instant Replay (อัลบั้มแสดงสด, 1993)
Bossa Nova 2001 (1993)
Overdose (1994)
Romantique 96 (1995)
Happy End of the World (1997)
The International Playboy & Playgirl Record (1998)
Pizzicato Five (1999)
Baby Portable Sessions (2000)
== อ้างอิง ==
กลุ่มดนตรีสัญชาติญี่ปุ่น
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2522
ชาห์ทาห์มาสพ์ที่ 1 แห่งเปอร์เซีย

ชาห์ทาห์มาสพ์ที่ 1 แห่งเปอร์เซีย (Tahmasp I) (22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1514 – 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1576) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชวงศ์ซาฟาวิยะห์ผู้ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 1524 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1576 ทรงเป็นชาห์ผู้มีอิทธิพลพระองค์หนึ่งของอิหร่าน ชาห์ทาห์มาสพ์ที่ 1 เป็นพระราชโอรสของชาห์อิสมาอิลที่ 1 และชาห์-เบกิ คามุม (ที่รู้จักกันในตำแหน่งทาจลู คามุม (Tajlu Khanum)) ของชนเติร์กเมน (Turkmen people)  เผ่ามาว์ซิลลู
เมื่อยังทรงพระเยาว์พระองค์ทรงเป็นผู้อ่อนแอและทรงตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของคิซิลบาช (Qizilbash) ซึ่งเป็นชนกลุ่มเตอร์กิกผู้เป็นกระดูกสันหลังของอำนาจของราชวงศ์ซาฟาวิยะห์ ผู้นำของคิซิลบาชต่อสู้กันเองในการเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ของทาห์มาสพ์ เมื่อทาห์มาสพ์เติบโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้นพระองค์ก็ทรงสามารถแสดงพระเดชานุภาพในการควบคุมชนเผ่าเหล่านี้ได้
รัชสมัยของพระองค์เป็นรัชสมัยที่ต้องทรงเผชิญกับอันตรายจากอิทธิพลจากภายนอกประเทศโดยเฉพาะจากจักรวรรดิออตโตมันและจากอุซเบ็ค ในปี ค.ศ. 1555 พระองค์ก็ทรงสามารถแสวงหาความปรองดองได้จากสัญญาสันติสุขอามาสยา (Peace of Amasya) ที่ยืนยาวอยู่สามสิบปีจนกระทั่งมาถูกละเมิดในรัชสมัยของชาห์โมฮัมมัด โคดาบันดา (Mohammed Khodabanda)
ชาห์ทาห์มาสพ์ที่ 1 เป็นที่รู้จักกันว่าเป็นผู้ที่ทรงให้จักรพรรดิฮุมายัน (Humayun) แห่งจักรวรรดิโมกุลหนีเข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภารได้ ซึ่งปรากฏอยู่ในภาพเขียนบนผนังของวังซาฟาวิยะห์ในเชเฮลโซทูน
แต่อิทธิพลที่มีผลต่อมาอีกนานคือการสนับสนุนการผลิตพรมเปอร์เชียเป็นอุตสาหกรรมระดับชาติ ที่อาจจะเป็นผลมาจากการค้าขายบนเส้นทางสายไหมมาถูกขัดจังหวะในระหว่างสงครามกับออตโตมัน
== อ้างอิง ==
== ข้อมูลเพิ่มเติม ==
อิหร่าน
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2057
พระมหากษัตริย์เปอร์เซีย
ราชวงศ์ซาฟาวิยะห์
พระมหากษัตริย์ที่ขึ้นครองราชย์ขณะทรงพระเยาว์ในสมัยใหม่