pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
วงศ์ปลาดุกไฟฟ้า

วงศ์ปลาดุกไฟฟ้า (Electric catfish) วงศ์ปลาหนังน้ำจืดจำพวกหนึ่ง พบเฉพาะในทวีปแอฟริกาตอนเหนือและตะวันออกบริเวณแม่น้ำไนล์   มีทั้งหมด 2 สกุล  พบทั้งหมด 25 ชนิด
ใช้ชื่อวงศ์ว่า  Malapteruridae  ซึ่งมาจากภาษากรีกคำว่า "Mala" หมายถึง "นุ่มนิ่ม", "pteron" หมายถึง "ครีบ" และ "oura" หมายถึง "หาง"
มีลำตัวมีรูปร่างกลมป้อม หัวหนา ตามีขนาดเล็ก มีครีบ 7 ครีบ แต่ไม่มีครีบหลัง  มีเพียงครีบไขมัน  ขนาดใหญ่ อยู่ด้านหลังใกล้โคนหาง ครีบอก  1 คู่ ไม่มีเงี่ยง ครีบท้อง 1 คู่มีขนาดเล็ก ครีบก้นอยู่ตรงข้ามกับครีบไขมัน หางมีขนาดใหญ่เป็นรูปพัด มีหนวด 3 คู่ รอบริมฝีปากมีหนังหนา มีอวัยวะสร้างไฟฟ้า 1 คู่โดยฝังอยู่ใต้ ผิวหนังที่หนาบริเวณลำตัวข้างละอันการปล่อยกระแสไฟฟ้าอยู่ภายใต้การควบคุมของระบบประสาท โดยปกติจะปล่อยกระแสไฟฟ้าเวลาหาอาหารหรือป้องกันตัวเท่านั้น ปลาที่มีขนาดใหญ่สามารถสร้างกระแสไฟฟ้าขนาด 1 แอมแปร์ และแรงคลื่นกว่า 100 โวลท์ได้ ซึ่งกระแสไฟฟ้าขนาดนี้ในน้ำสามารถ ทำอันตรายต่อศัตรู หรือแม้กระทั่งมนุษย์ได้ แต่แม้กระนั้นกระแสไฟฟ้าของปลาดุกไฟฟ้าเมื่อเทียบกับ ปลาไหลไฟฟ้า (Electrophorus electricus) ก็ยังจัดว่ามีกำลังอ่อนกว่ามาก เพราะปลาไหลไฟฟ้าขนาดใหญ่บางตัวสามารถสร้างไฟฟ้าที่มีแรงคลื่นสูงถึง 600 โวลท์ ซึ่ง เป็นอันตรายร้ายแรงต่อสัตว์ทุกชนิด
สีตัวของปลาดุกไฟฟฟ้า ด้านหลังเป็นสีน้ำตาลลอมเทา ส่วนด้านท้องมีสีจางกว่า ตามตัว มีปละสีดำกระจายทั่วตัวจะมากหรือน้อยไม่แน่นอน ตามครีบมีสีอ่อน โคนครีบหางมีสีดำจางพาดลงมา โดยเฉพาะในตัวที่มีขนาดเล็ก ปลาดุกไฟฟ้าเป็นปลาที่รู้จักของมนุษย์มาตั้งแต่สมัยอียิปต์โบราณไม่ต่ำกว่า 6,000 ปี ทั้งนี้โดยมีหลักฐานจากภาพแกะสลักบนแผ่นดินที่พบในปิรามิดของอียิปต์ นิยมใช้เนื้อบริโภคในท้องถิ่น
เป็นปลากินเนื้อ มักซุกซ่อนตัวอยู่นิ่ง ๆ ตามวัสดุใต้น้ำ เช่น โพรงไม้, สาหร่าย หาเหยื่อในเวลากลางคืนด้วยการสร้างกระแสไฟฟ้าเพื่อสลบเหยื่อ  การขยายพันธุ์เชื่อกันว่าเป็นปลาที่ฟักไข่ในปาก
ปลาดุกไฟฟ้า ชนิดที่ใหญ่ที่สุดโตเต็มได้ราว 1.22 เมตร  คือ ชนิด Malapterurus microstoma ปัจจุบันนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ซึ่งต้องเลี้ยงเดี่ยว ๆ เพียงตัวเดียวเนื่องจากเป็นปลาที่ก้าวร้าว ซ้ำยังสามารถปล่อยไฟฟ้าใส่ปลาชนิดอื่นได้อีก
== ดูเพิ่ม ==
ปลาไหลไฟฟ้า
ปลาไฟฟ้า
== อ้างอิง ==
วงศ์ปลาดุกไฟฟ้า
ตระกูลปลาหนัง
ปลาน้ำจืด
ปลาตู้
ปลาแอฟริกา
จิตรกรรมสีน้ำมัน

จิตรกรรมสีน้ำมัน หรือ ภาพเขียนสีน้ำมัน (oil painting) คือการเขียนภาพโดยใช้สีฝุ่นที่ผสมกับน้ำมันแห้ง (drying oil) — โดยเฉพาะในตอนต้นของยุโรปสมัยใหม่, น้ำมันลินสีด (linseed oil) ตามปกติแล้วก็จะต้มน้ำมันเช่นลินสีดกับยางสนหรือยางสนหอม (frankincense) ส่วนผสมนี้เรียกว่า "น้ำมันเคลือบ" (varnish) ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้ภาพเขียนมีความหนาและเป็นเงา น้ำมันอื่นที่ใช้ก็มีน้ำมันเม็ดฝิ่น, น้ำมันวอลนัต, และน้ำมันดอกคำฝอย น้ำมันแต่ละอย่างก็มีคุณภาพต่าง ๆ กัน เช่นอาจจะทำให้สืเหลืองน้อยลง หรือใช้เวลาแห้งไม่เท่ากัน บางครั้งก็จะเห็นความแตกต่างจากเงาของภาพเขียนแล้วแต่ชนิดของน้ำมัน จิตรกรจะใช้น้ำมันหลายชนิดในภาพเขียนเดียวกันเพื่อให้ได้ลักษณะของภาพเขียนออกมาตามที่ต้องการ การแสดงออกของสีก็จะต่างกันตามแต่วัสดุที่ใช้เขียน
== ดูเพิ่ม  ==
ศิลปะคริสเตียน
จิตรกรรมแผง
บานพับภาพ
ศิลปะกอทิก
สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
==สมุดภาพ== 
ไฟล์:Raphael.woman.600pix.jpg|"La velata" ราฟาเอล ค.ศ. 1516
ไฟล์:Peter Paul Rubens - De kruisoprichting.JPG|"การยกกางเขน" เปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์ ค.ศ. 1610-1611
ไฟล์:Rembrandt Harmenszoon van Rijn - Bust of an Old Man in a Fur Cap.JPG|"ภาพครึ่งตัวของชายแก่ใส่หมวก" (Bust of an old man with helmet) แร็มบรันต์ ค.ศ. 1630
ไฟล์:Diego Velázquez 048.jpg| สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 10 โดยเดียโก เบลัซเกซ ราว ค.ศ. 1650
ไฟล์:Rembrandt Harmensz. van Rijn 130.jpg|"ภาพเหมือนตนเอง" แร็มบรันต์ ค.ศ. 1658
ไฟล์:Jan Vermeer van Delft 021.jpg|"Milkmaid" โดยโยฮันเนิส เฟอร์เมร์ ค.ศ. 1658-1660
ไฟล์:François Boucher 029.jpg|"วีนัสสรงน้ำ" (The Toilet of Venus) โดยฟร็องซัว บูเช ค.ศ. 1751
ไฟล์:Thomas Gainsborough - The Blue Boy (The Huntington Library, San Marino L. A.).jpg|"เด็กเสี้อสีน้ำเงิน" (The Blue Boy) โดยทอมัส เกนส์เบรอ  ค.ศ. 1770
ไฟล์:Francisco de Goya y Lucientes 023.jpg|"การประหารชีวิตผู้ป้องกันมาดริด" (The Third of May 1808: The Execution of the Defenders of Madrid) โดยฟรันซิสโก โกยา ค.ศ. 1814
ไฟล์:Pierre-Auguste Renoir, Le Moulin de la Galette.jpg|"Le Moulin de la Galette" โดยปีแยร์-โอกุสต์ เรอนัวร์ ค.ศ. 1876
ไฟล์:Portrait of Edouard and Marie-Loise Pailleron.jpg|"ภาพเหมือนเอดัวร์ และมารี-หลุยส์ ปาเยอรง" (Portrait of Édouard and Marie-Louise Pailleron) โดยจอห์น ซิงเกอร์ ซาร์เจนท์ (John Singer Sargent) ค.ศ. 1885-1886
ไฟล์:Portrait of Dr. Gachet.jpg|"ภาพเหมือนของด็อกเตอร์กาเชท์" (Portrait of Dr. Gachet) ฟินเซนต์ ฟัน โคค ค.ศ. 1890
ไฟล์:Monet_Water_Lilies_1916.jpg|"บัวน้ำ" โดยโกลด มอแน ค.ศ. 1916
สีน้ำมัน
วิธีการเขียนงานจิตรกรรม
จิตรกรรมสีน้ำมัน
ธงชาติสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย

ธงราชการของสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย มีลักษณะเป็นรูปสีเหลี่ยมผืนผ้าพื้นแดง (หมายถึงธงแดงรูปค้อนเคียวของสหภาพโซเวียต) มีแถบสีฟ้าที่ด้านติดคันธงยาวตลอดด้านกว้างของธง โดยแถบนี้กว้างหนึ่งในแปดส่วนของด้านยาวของธง 
== ประวัติ ==
ในสมัยที่พรรคบอลเชวิคจัดตั้งสหภาพโซเวียตขึ้นใน พ.ศ. 2460 เขตการปกครองรัสเซียได้ถูกจัดตั้งขึ้นเป็นสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย (ย่อในภาษาอังกฤษว่า Russian SFSR หรือ RSFSR) ธงชาติสำหรับใช้ภายใต้การปกครองในระบอบคอมมิวนิสต์จึงถูกคิดขึ้นเป็นครั้งแรก เมื่อ พ.ศ. 2461 มีลักษณะเป็นธงแดง มีอักษรซีริลลิกย่อ "РСФСР" (ถอดเป็นอักษรโรมันคือ RSFSR)
รูปแบบของธงนี้มีการดัดแปลงแก้ไขอยู่หลายครั้ง จนถึง พ.ศ. 2497 จึงได้มีการกำหนดแบบธงชาติซึ่งได้ใช้ตลอดมาจนถึงก่อนหน้าการล่มสลายของสหภาพโซเวียตใน พ.ศ. 2534 เพียงเล็กน้อย มีลักษณะตามรัฐธรรมนูญแห่งสหพันธ์ สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย ค.ศ. 1954 (พ.ศ. 2497) ดังนี้
เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2534 ธงสามสี ขาว-น้ำเงิน-แดง ซึ่งเป็นธงชาติรัสเซียเดิมก่อนสมัยสหภาพโซเวียต ได้มีการรับรองให้ใช้เป็นธงชาติควบคู่กับธงยุค พ.ศ. 2497 โดยสภาโซเวียตสูงสุดแห่งสหพันธ์ สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย ซึ่งได้ใช้มาจนถึงวันที่ 25 ธันวาคมปีเดียวกัน ธงสามสีจึงได้รับการยอมรับให้เป็นธงชาติรัสเซียเพียงธงเดียวอย่างเป็นทางการในที่สุด พร้อมกับการสิ้นสุดของสหภาพโซเวียดอย่างสมบูรณ์ในวันนั้น เมื่อมิคาอิล กอร์บาชอฟประกาศลาออกจากตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งสหภาพโซเวียตอย่างเป็นทางการ
== พัฒนาการของธง ==
ไฟล์:Flag the Russian SFSR (1918).svg|ธงชาติผืนแรก (ธงทหาร)14 เมษายน - 17มิถุยายน พ.ศ. 2461
ไฟล์:Flag RSFSR var03.svg|ธงชาติผืนแรก (มีอักษรซีริลลิกอย่างย่อ)
ไฟล์:Flag of the Russian SFSR 1925-1937.svg|ธงชาติผืนที่ 2 พ.ศ. 2468 – พ.ศ. 2480
ไฟล์:Flag RSFSR datasheet.jpg|แบบธงชาติในปี 1981
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ธงชาติสหภาพโซเวียต
ธงชาติรัสเซีย
ธงในประเทศรัสเซีย
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ธงชาติในอดีต
ธงในสหภาพโซเวียต
ชะนีเซียมัง

ชะนีเซียมัง หรือ เซียมมัง หรือ ชะนีดำใหญ่ (มลายู: Siamang; แปลว่า "ลิงสยาม"; ) สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับวานรชนิดหนึ่ง เป็นสัตว์จำพวกชะนี ซึ่งเป็นชะนีชนิดที่ใหญ่ที่สุดในโลก จัดเป็นเพียงชนิดเดียวในสกุล Symphalangus
มีรูปร่างคล้ายชะนีทั่วไป แต่มีรูปร่างและลำตัวใหญ่กว่ามาก ขนาดโตเต็มที่มีความยาวลำตัวและหัว 75-90 เซนติเมตร น้ำหนักในเพศผู้ 10.9 กิโลกรัม ตัวเมีย 10.6 กิโลกรัม ขนมีสีดำทั้งตัวทั้งตัวผู้และตัวเมีย มีลักษณะเด่นคือ บริเวณลำคอมีถุงสีเทาปนชมพู โดยถุงดังกล่าวจะป่องออกขณะที่ส่งเสียงร้อง โดยชะนีเซียมังจัดเป็นชะนีที่ร้องได้ดังที่สุด
มีการกระจายพันธุ์ในเขตใต้สุดของไทย, มาเลเซียและเกาะสุมาตรา มี 2 ชนิดย่อย คือ S. s. syndactylus พบในมาเลเซีย และ S. s. continentis พบที่เกาะสุมาตรา อาศัยอยู่ในป่าดิบแล้งและป่าดิบชื้น
อาหารหลัก ได้แก่ ใบไม้, ผลไม้, ดอกไม้และสัตว์ที่มีขนาดเล็ก อาศัยอยู่รวมกันเป็นครอบครัวแบบผัวเดียวเมียเดียวที่มีลูกอาศัยอยู่ด้วยกัน โดยชะนีเซียมังแต่ละฝูงมีสมาชิกประมาณ 3-5 ตัว  แต่ตัวผู้จะเป็นฝ่ายเลี้ยงดูลูกด้วยตัวเอง ซึ่งแตกต่างไปจากชะนีชนิดอื่น ที่ตัวเมียจะเป็นฝ่ายดูแลลูก ในสถานที่เลี้ยงมีอายุขัยประมาณ 35 ปี
ชะนีเซียมัง ในสวนสัตว์ในประเทศไทยมีอยู่เพียงที่เดียวเท่านั้น คือ สวนสัตว์เปิดเขาเขียว จังหวัดชลบุรี เมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2555 ได้มีลูกชะนีเซียมังเกิดขึ้นมาใหม่
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
สัตว์ป่าคุ้มครอง
ดำใหญ่
สัตว์ที่พบในประเทศมาเลเซีย
พระเจ้าอินจงแห่งโชซ็อน

พระเจ้าอินจง ( ค.ศ. 1515 - ค.ศ. 1545) เป็นพระมหากษัตริย์รัชกาลที่ 12 แห่งราชวงศ์โชซ็อน (ค.ศ. 1544 - ค.ศ. 1545) พระราชสมภพเมื่อค.ศ. 1515 เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าชุงจง (중종, 中宗) และพระนางชังกย็อง (장경왕후, 章敬王后) จากตระกูลยุนแห่งพาพยอง (파평윤씨, 坡平尹氏) ซึ่งสวรรคตในระหว่างมีพระประสูติการพระเจ้าอินจง พระเจ้าอินจงทรงได้รับสถาปนาเป็นรัชทายาทเมื่อ ค.ศ. 1520 ใน ค.ศ. 1534 พระนางมุนจ็อง (문정왕후, 文定王后) พระมเหสีองค์ใหม่จากตระกูลยุนเช่นกัน ได้ประสูติพระอนุชาของพระเจ้าอินจงคือเจ้าชายคย็องว็อน (경원대군, 慶原大君) ทำให้ตระกูลยุนแตกออกเป็นสองฝ่าย ได้แก่ ฝ่ายยุนใหญ่ (대윤, 大尹) นำโดยยุนนิม (윤임, 尹任) พระเชษฐาของพระนางชังกย็องและพระมาตุลาของรัชทายาทสนับสนุนรัชทายาทให้ได้เป็นกษัตริย์ และฝ่ายยุนเล็ก นำโดยยุนวอนฮย็อง (윤원형, 尹元衡) พระอนุชาของพระนางมุนจอง สนับสนุนเจ้าชายคย็องว็อน
พระเจ้าชุงจงสวรรคตในค.ศ. 1544 รัชทายาทจึงได้ขึ้นครองราชสมบัติต่อ ฝ่ายยุนใหญ่จึงก้าวขึ้นมามีอำนาจเหนือฝ่ายยุนเล็ก แต่พระเจ้าอินจงนั้นมีพระพลานามัยไม่ค่อยดีนัก อยู่ในราชสมบัติได้แปดเดือนก็สวรรคตในค.ศ. 1545 เจ้าชายคย็องว็อนพระอนุชาจึงได้ขึ้นครองราชย์ต่อมาเป็นพระเจ้ามย็องจงแห่งโชซ็อน (명종, 明宗)
== พระนามเต็ม ==
พระเจ้าอินจง  ยองจอง ฮอนมุน อึยมู จางซุก ฮุมฮโย แห่งเกาหอี
==พระบรมวงศานุวงศ์==
พระราชบิดา: พระเจ้าชุงจง (중종, 中宗)
พระราชมารดา: พระนางชังกย็อง ตระกูลยุน แห่งพาพยอง (장경왕후 윤씨)
พระมเหสี
พระนางอินซ็อง ตระกูลปาร์ค แห่งนาจู (인성왕후 박씨)
พระสนม
พระสนมซุกบิน จากตระกูลยุน แห่งพาพยอง
พระสนมฮเยบิน จากตระกูลจอง แห่งคยองจู
พระสนมควีอิน จากตระกูลจอง แห่งยอนอิล
พระสนมยังเจ จากตระกูลยุน แห่งพาพยอง (ยังเจคือพระสนมขององค์รัชทายาท)
อินจง
ชะนีดำ

ชะนีดำ (Black-cheeked gibbon) จัดอยู่ในไฟลัมสัตว์มีแกนสันหลัง ชั้นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม อันดับวานร มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Nomascus concolor
มีรูปร่างหน้าตาคล้ายชะนีมงกุฎ (Hylobates pileatus) และชะนีมือขาว (H. lar) ตัวผู้มีขนปกคลุมลำตัวสีดำสนิท  ยกเว้นบริเวณใบหน้า ที่มีขนสีขาวขึ้นแซมอยู่บริเวณรอบ ๆ ดวงตา จมูกและปาก ส่วนตัวเมียมีขนปกคลุมลำตัวสีครีม และมีสีดำอยู่กลางกระหม่อม
ชะนีดำมีความยาวลำตัวและหัว 46-60 เซนติเมตร น้ำหนัก 4.5-9 กิโลกรัม มีการกระจายพันธุ์อยู่ทางตอนใต้ของจีน ภาคเหนือของลาวและเวียดนาม
แต่การศึกษาชีววิทยาและนิเวศวิทยาของชะนีดำมีน้อยมาก อย่างไรก็ตามชะนีชนิดนี้มีความใกล้เคียงกับชะนีแก้มขาว (N. leucogenys)  สามารถอาศัยอยู่ได้ในป่าหลายประเภท เช่น ป่าดิบ, ป่าเบญจพรรณ หรือป่าที่อยู่ในระดับความสูงประมาณ 2,900 เมตรจากระดับน้ำทะเล  พบว่าชะนีดำอาศัยอยู่บนยอดไม้ที่มีความสูงมากกว่าชะนีชนิดอื่น ๆ  อาหารหลักคือ ยอดอ่อนของต้นไม้, ใบไม้, ผลไม้ หรือดอกไม้ แต่จะชอบกินไม้จำพวกไผ่มากที่สุด
ออกหากินในเวลากลางวัน มีพฤติกรรมการรวมฝูงแบบผัวเดียวเมียเดียว โดยฝูงหนึ่งมีสมาชิกประมาณ 3-5 ตัว ตัวผู้เป็นผู้นำกลุ่มในการหาอาหารและดูแลฝูง จะลงมาบนพื้นดินบ้างเพื่อกินหน่อไม้ ลักษณะการร้องของชะนีดำมีความต่างระหว่างตัวผู้และตัวเมีย โดย ตัวผู้มีเสียงร้องที่ยาวกังวาลและแหลมกว่าตัวเมีย
ปัจจุบัน ประชากรชะนีดำในเวียดนาม สำรวจพบว่ามีแค่ 110 ตัวเท่านั้น
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สัตว์ที่พบในประเทศลาว
สัตว์ที่พบในประเทศเวียดนาม
ดำ
สัตว์ที่พบในประเทศจีน
ทองเบิ้ม ลูกมาตุลี

ทองเบิ้ม ลูกมาตุลี สถิติการชก 42 ครั้ง ชนะ 28 (น็อค 21) เสมอ 2 แพ้ 12
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ประเทศไทยรุ่นไลท์เวท
* ชิง 6 กุมภาพันธ์ 2532 ชนะน็อค สมอ ดอนเจดีย์ ยก 2
* สละแชมป์
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวทเมื่อ 22 มกราคม  2533 แพ้น็อค อิวะโอะ โอโตโม (ญี่ปุ่น) ยก 9 ที่ ญี่ปุ่น
== อ้างอิง ==
สถิติการชก 
นักมวยสากลชาวไทยรุ่นไลท์เวท
สปอนเซอร์ กระทิงแดง

สปอนเซอร์ กระทิงแดงหรือไอ้มา ลูกบ้านเหม้า ในการชกมวยไทย สถิติการชกเฉพาะมวยสากล 1 ครั้ง ชนะ 1 (น็อค 1)
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ประเทศไทยรุ่นไลท์เวท
* ชิง 3 กรกฎาคม 2539 ชนะน็อค เมืองใหม่ ศิษย์โสภา ยก 3
* สละแชมป์
== อ้างอิง ==
สถิติการชก
นักมวยสากลชาวไทยรุ่นไลท์เวท
พลศึกษา

พลศึกษา (physical education) เป็นวิชาในระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาซึ่งมุ่งหมายให้เกิดการเรียนรู้เชิงทักษพิสัย (psychomotor learning)
ในสมัยหลังนี้ มีแนวโน้มว่า พลศึกษาพัฒนาเป็นกิจกรรมหลายรูปแบบมากขึ้น การสอนให้นักเรียนทำกิจกรรมทางพลศึกษาตั้งแต่อายุยังน้อยช่วยให้นักเรียนมีอุปนิสัยที่ดีต่อการทำกิจกรรมซึ่งจะมีผลสืบเนื่องต่อไปในวัยผู้ใหญ่ด้วย เช่น ครูบางคนสอนเทคนิคที่ช่วยลดความกดดัน เป็นต้นว่า โยคะ และการฝึกหายใจ ที่เป็นประโยชน์ไม่เพียงต่อกิจกรรมพลศึกษา การสอนให้นักเรียนเล่นกีฬาซึ่งมิใช่ของท้องถิ่นนั้นยังช่วยให้นักเรียนมีแรงจูงใจเข้าร่วมกิจกรรมอื่น ๆ มากขึ้น ทั้งยังช่วยนักเรียนเรียนรู้วัฒนธรรมต่าง ๆ ด้วย เช่น เมื่อสอนบทเรียนเกี่ยวกับกีฬาลาครอส (lacrosse) นักเรียนจะได้เรียนรู้วัฒนธรรมพื้นเมืองอเมริกันทางแคนาตะวันออกเฉียงเหนือและตะวันออกซึ่งเป็นแหล่งกำเนิดลาครอสด้วย
== อ้างอิง ==
การศึกษาแบ่งตามหัวเรื่อง
การออกกำลังกาย
วิทยาศาสตร์การกีฬา
วัดราษฎร์บูรณะ (แก้ความกำกวม)

วัดราษฎร์บูรณะ อาจหมายถึง
วัดราษฎร์บูรณะ เขตราษฎร์บูรณะ กรุงเทพมหานคร
วัดราษฎร์บูรณะ อำเภอพรานกระต่าย จังหวัดกำแพงเพชร
วัดราษฎร์บูรณะ อำเภอสรรพยา จังหวัดชัยนาท
วัดราษฎร์บูรณะ อำเภอเกษตรสมบูรณ์ จังหวัดชัยภูมิ
วัดราษฎร์บูรณะ อำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย
วัดราษฎร์บูรณะ อำเภอบึงโขงหลง จังหวัดบึงกาฬ
วัดราษฎร์บูรณะ อำเภอโคกโพธิ์ จังหวัดปัตตานี
วัดราษฎร์บูรณะ อำเภอโพธิ์ประทับช้าง จังหวัดพิจิตร
วัดราษฎร์บูรณะ อำเภอเมือง จังหวัดเพชรบูรณ์
วัดราษฎร์บูรณะ อำเภอพยัคฆภูมิพิสัย จังหวัดมหาสารคาม
วัดราษฎร์บูรณะ อำเภอปทุมรัตต์ จังหวัดร้อยเอ็ด
วัดราษฎร์บูรณะ (วัดบางปลา) อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ
วัดราษฎร์บูรณะ อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม
วัดราษฎร์บูรณะ อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี
== ดูเพิ่ม ==
ราษฎร์บูรณะ
วัดราชบูรณะ
ต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาค

ต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาค (binary search tree , BST) เป็นโครงสร้างข้อมูล ซึ่งใช้โครงสร้างต้นไม้ในการทำต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาคต่างจากต้นไม้แบบทวิภาคตรงที่ส่วนของต้นไม้ด้านซ้ายของข้อมูลใดๆ จะน้อยกว่าข้อมูลนั้น และส่วนของต้นไม้ด้านขวาของข้อมูลใดๆ จะมากกว่าข้อมูลนั้นเสมอ ต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาคสร้างขึ้นมาเพื่อให้เติมลบ หรือหาได้ง่าย สำหรับข้อมูลที่เปรียบเทียบกันได้
ต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาคมักใช้ในการทำโครงสร้างข้อมูลชนิดอื่นๆต่อไป
== ลักษณะของต้นไม้ค้นหาทวิภาค ==
ต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาคจะต้องเป็นต้นไม้ทวิภาค กล่าวคือมีสองลูกต่อหนึ่งโนด และส่วนของต้นไม้ด้านซ้าย (left subtree) จะต้องน้อยกว่า ตัวข้อมูล และส่วนของต้นไม้ด้านขวา (right subtree) จะต้องมากกว่า ตัวข้อมูลเสมอ สำหรับข้อมูลที่ใช้ในต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาคเราจะใช้ข้อมูลที่เปรียบเทียบกันได้ (Comparable) เช่นตัวเลข ซึ่งสามารถบอกได้ว่าสิ่งใดมากกว่าหรือน้อยกว่าอีกสิ่งหนึ่งได้
== จุดเด่นของต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาค ==
จุดเด่นของต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาคคือการเอาออก นำเข้า และการเรียงลำดับของข้อมูลอยู่ตลอดเวลา และการค้นหาแบบ
ทวิภาค (binary search) ทำให้ตัดออกได้เป็นส่วนๆ และใช้เวลาโดยเฉลี่ย O(log n)
== บริการที่มักจะมี ==
หาจุดยอดที่เก็บสมาชิก e
การเพิ่ม/ลบข้อมูล สมาชิก e
การไล่ลำดับสมาชิก และการแวะผ่านต้นไม้
การสำรวจสมาชิกพิเศษ เช่น สมาชิกที่เป็นใบ
== ความเร็วที่ใช้ในการทำงาน ==
ความเร็วในการทำงานส่วนมากยังเป็น O(log n) เนื่องจากมีการค้นหาเป็นการค้นหาแบบทวิภาค ซึ่งตัดสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ออกครึ่งหนึ่ง ทำให้ทำงานได้รวดเร็ว แต่บางกรณี ที่ต้นไม้ยาว (ยาวสุดคือต่อกันเป็นรายการโยง)
เช่นนี้อาจทำให้ต้นไม้ทำงานช้า ไม่สามารถการันตีประสิทธิภาพได้ นำไปสู่แนวคิดการทำต้นไม้เอวีแอลต่อไป
== ดูเพิ่ม ==
ต้นไม้ (คณิตศาสตร์)
โครงสร้างข้อมูล
ต้นไม้แบบทวิภาค
ปลาอะโรวานาเงิน

ปลาอะโรวาน่าเงิน หรือ ปลาตะพัดอเมริกาใต้สีเงิน (Silver arowana, Arawana; Aruanã) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Osteoglossum bicirrhosum ในวงศ์ปลาตะพัด (Osteoglossidae) มีรูปร่างคล้ายปลาอะโรวาน่าดำ (O. ferreirai) ซึ่งเป็นปลาในสกุลเดียวกัน โดยมีถิ่นกำเนิดในลุ่มน้ำอเมซอนในเฟรนช์เกียนา, บราซิลและเปรู มีลำตัวยาวลึกและแบนข้างมาก ลำตัวด้านท้ายจะเรียวเล็กกว่าส่วนหัวมากจนมองเห็นได้ชัด ส่วนท้องมีลักษณะแบนจนใต้ท้องเป็นสันคม ขณะที่ยังเล็กจะมีจุดสีน้ำเงินและล้อมรอบด้วยวงแหวนสีชมพูที่บริเวณหลังแผ่นเหงือก ตัวตัวโดยทั่วไปสีขาวออกเหลือบเงิน แต่ปลาในบางแหล่งน้ำเกล็ดอาจมีหลายเหลือบสี เช่น เหลือง, เขียว และฟ้า บริเวณครีบและหางโดยมากจะเป็นสีฟ้าหม่น หัวและปากมีขนาดใหญ่และกว้างมาก โดยเป็นปลาในวงศ์นี้ที่หัวและปากใหญ่ที่สุด มีหนวด 1 คู่ ซึ่งก็เป็นปลาที่มีหนวดยาวที่สุดด้วยเช่นกัน ขนาดโตเต็มที่ราว 1-1.5 เมตร จัดว่าเป็นปลาที่มีความยาวที่สุดในวงศ์นี้ด้วยเช่นกัน ซึ่งโดยมากแล้ว เมื่อปลาโตเต็มที่กรามล่างจะยื่นออกมาเลยกรามบน และลูกตาก็มักจะตกลงมามองข้างล่าง
ปลาอะโรวาน่าเงิน จัดเป็นปลาอะโรวาน่าที่โตเร็วที่สุด แพร่ขยายพันธุ์ง่ายที่สุด รวมทั้งอุปนิสัยในสถานที่เลี้ยงไม่ดุร้ายเมื่อเทียบกับปลาอะโรวาน่าชนิดอื่น ๆ จึงสามารถเลี้ยงรวมกับปลาชนิดอื่นหรือเลี้ยงรวมกันได้หลาย ๆ ตัว อีกทั้งการที่แพร่ขยายพันธุ์ง่าย ซึ่งทำให้เป็นปลาที่มีราคาถูก จึงเป็นที่นิยมสำหรับนักเลี้ยงปลา สำหรับในธรรมชาตินิยมบริโภคในพื้นถิ่น
== ดูเพิ่ม ==
ปลาตะพัดอเมริกาใต้สีดำ
== อ้างอิง ==
หนังสือคู่มือเลี้ยงปลาอะโรวาน่า โดย สุรศักดิ์ วงศ์กิตติเวชสกุล (พ.ศ. 2540) ISBN 974-86869-5-7
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รูปและข้อมูลปลาตะพัดอเมริกาใต้สีเงิน
สกุลปลาอะโรวาน่าอเมริกาใต้
ตะพัดอเมริกาใต้สีเงิน
ตะพัดอเมริกาใต้สีเงิน
ตะพัดอเมริกาใต้สีเงิน
ตะพัดอเมริกาใต้สีเงิน
ตำบลปากทะเล

ตำบลปากทะเล เป็นตำบลหนึ่งในจำนวนสิบตำบลที่ตั้งอยู่ในอำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี ได้รับการยกฐานะจากสภาตำบลขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบล เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2542 ตั้งอยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอบ้านแหลม ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 12 กิโลเมตร
== ประวัติ ==
ตำบลปากทะเลตามความเป็นจริงไม่มีหลักฐานที่แน่ชัด เข้าใจว่าตั้งชื่อเรียกตามธรรมชาติของภูมิประเทศ เพราะพื้นที่ที่ประชากรมีการตั้งบ้านเรือนอยู่ส่วนใหญ่ตั้งตามชายฝั่งทะเลอ่าวไทย ประกอบกับประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวประมงใช้เรือเข้าออกทางปากอ่าว (ปากทะเล) บ้างก็ใช้กระดานในการถีบด้วยเท้าเพื่อใช้เป็นยานพาหนะสัญจรบนโคลนชายฝั่งทะเลในพื้นที่ บริเวญชายฝั่งสมัยก่อนจะมีสภาพเป็นป่าชายเลน จึงต้องสัญจรผ่านคลอง จึงเรียกตามสภาพทางธรรมชาติว่า "ปากทะเล" ตามที่จะเรียกกันในสมัยนั้น บ้างก็ว่าในสมัยก่อนที่ยังคงการสัญจรด้วยเรือกันอยู่นั้น บริเวณปากทะเลเป็นแหลมยื่นเข้าทะเล จึงเป็นจุดพักแวะของเรือ และยังเป็นเส้นทางการเข้ามาค้าขายกับตัวเมืองเพชร โดยจะผ่านคลองแหลมที่เป็นแนวแบ่งเขตตำบลปากทะเลกับตำบลบางแก้ว ผ่านคลองใหญ่ ที่แบ่งเขตตำบลบางจาน กับ ตำบลบางแก้ว ผ่านตำบลช่องสะแก ไปเข้าคลองเจ็กสี ผ่านวัดเกาะ เข้าสู่แม่น้ำเพชรบุรี ฉะนั้นปากทะเล อาจจะได้ชื่อของสัญลักษณ์ตามธรรมชาติที่เกิดขึ้นเอง
ในอดีตพื้นที่นี้เป็นส่วนหนึ่งของตำบลบางขุนไทร ภายหลังจึงได้แยกออกมาเพื่อเป็นตำบลปากทะเล
== อาณาเขต ==
ทิศเหนือ ติดต่อกับ ตำบลบางขุนไทร อำเภอบ้านแหลม
ทิศใต้ ติดต่อกับ ตำบลบางแก้ว อำเภอบ้านแหลม (มีคลองแหลมและคลองใหญ่เป็นเส้นแบ่ง)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ทะเลอ่าวไทยตอนใน (อ่าวกรุงเทพ หรือ อ่าวตัว ก)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับ ตำบลบางขุนไทร อำเภอบ้านแหลม และบางส่วนของตำบลบางจาน อำเภอเมืองเพชรบุรี
== สภาพสังคมประชากร ==
== ดูเพิ่ม ==
ฐานข้อมูลท้องถิ่นจังหวัดเพชรบุรี และ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
องค์การบริหารส่วนตำบลปากทะเล 
== อ้างอิง ==
ปากทะเล
ปากทะเล
ปากทะเล
รักพิมพ์

รักพิมพ์ หรือ บริษัทรักพิมพ์ พับลิชชิ่ง จำกัด เป็นสำนักพิมพ์ไทย ที่ตีพิมพ์และจัดจำหน่ายหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่น ในรูปแบบแปลเป็นฉบับภาษาไทยที่ถูกลิขสิทธิ์จากสำนักพิมพ์ญี่ปุ่นและเป็นสำนักพิมพ์แรกที่ใช้กระดาษถนอมสายตาพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูน
== ประวัติ ==
สำนักพิมพ์รักพิมพ์ เปิดตัวด้วยหนังสือการ์ตูนไทยที่มีชื่อว่า Season Comic SUMMER 2007 วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2550 ก่อนที่จะมีผลงานลิขสิทธิ์ถูกต้องจากประเทศญี่ปุ่นเรื่องแรก คือ แก๊งอลวล ศึกอลเวง-NAOZARI DUNGEON-1 (บทจักรวรรดิ์แห่งรุ่งอรุณ) (ลิขสิทธิ์ของ JIVE ltd.) ตามมา ในวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 และผลงานนวนิยายแปลเรื่องแรกคือ School Days-เธอ ฉัน ในวันฟ้าคราม- (ลิขสิทธิ์ JIVE ltd.) ซึ่งเป็นเรื่องที่ทำให้สำนักพิมพ์เป็นที่รู้จักมากขึ้น
ในวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2551 สำนักพิมพ์ได้วางจำหน่ายนิตยสารการ์ตูนรายเดือน Comic 8-Alive นิตยสารการ์ตูนฉบับแรกของสำนักพิมพ์ ที่ได้รับลิขสิทธิ์ถูกต้องจากหนังสือ Monthly Comic Alive ในเครือ MEDIA FACTORY,INC. ประเทศญี่ปุ่น ในลงตีพิมพ์การ์ตูนจำนวน 8 เรื่อง ได้แก่ อสูรรับใช้ของยาย 0 สนิท, อสูรรับใช้ของยาย 0 สนิท-บทนอกตำนาน-การผจญภัยของทาบาสะ, โรงเรียนนักฆ่า, ภูตดาบสยบมาร, ปฏิบัติการ! เมี้ยวข้ามจักรวาล, อลวนมนต์ปุยปุย, ผู้พิทักษ์สลับขั้วและสะดุดรักคุณภูต โดยนิตยสารนั้นวางจำหน่ายทุกวันศุกร์แรกของเดือน จนกระทั่งวางจำหน่ายเล่มสุดท้ายในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2556
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
 
สำนักพิมพ์ไทย
รัสเซียทูเดย์

อาร์ที (RT; อดีตมีชื่อว่า รัสเซีย ทูเดย์ (Russia Today) หรือ รอสซียา เซกอดนียา (Россия Сегодня)) เป็นเครือข่ายโทรทัศน์ข่าวต่างประเทศของรัสเซียที่ควบคุมโดยรัฐ ซึ่งได้รับทุนจากรัฐบาลรัสเซีย โดยให้บริการโทรทัศน์จ่ายค่ารับชมและช่องฟรีทูแอร์แก่ผู้ชมนอกประเทศรัสเซีย และให้บริการเนื้อหาอินเทอร์เน็ตในภาษารัสเซีย อังกฤษ สเปน ฝรั่งเศส เยอรมัน และอาหรับ
อาร์ทีเป็นแบรนด์ของ TV-Novosti องค์กรอิสระไม่แสวงหาผลกำไรที่ก่อตั้งโดยรีอะโนวัสติ สำนักข่าวของรัฐรัสเซีย ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2005 ในช่วงวิกฤติเศรษฐกิจในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2008 รัฐบาลรัสเซียที่นำโดยนายกรัฐมนตรี วลาดีมีร์ ปูติน รวม ANO "TV-Novosti" เข้ากีบรายการองค์กรหลักที่มีความสำคัญเชิงกลยุทธ์ต่อรัสเซีย อาร์ทีเป็นบริษัทแม่ของ Ruptly ซึ่งถือครองช่องวิดีโอ Redfish และบริษัทสื่อดิจิทัล Maffick
อาร์ทีได้รับการกล่าวถึงเป็นประจำว่าเป็นช่องทางโฆษณาชวนเชื่อหลักของรัฐบาลรัสเซียและนโยบายการต่างประเทศ นักวิชาการ, ผู้ตรวจสอบข้อเท็จจริง และผู้ประกาศข่าว (รวมผู้ประกาศของของอาร์ทีทั้งในอดีตและปัจจุบัน) ระบุถึงอาร์ทีเป็นผู้จัดส่งข้อมูลบิดเบือน และทฤษฎีสมคบคิด
อาร์ทีถูกแบนในประเทศยูเครนใน ค.ศ. 2014 หลังการผนวกไครเมียโดยรัสเซีย ลัตเวียและลิทัวเนียดำเนินการแบนด้วยเหตุผลคล้ายกันใน ค.ศ. 2020 ประเทศเยอรมนีแบนRT DE ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 หลังการรุกรานยูเครนโดยรัสเซีย ค.ศ. 2022 โปแลนด์และภายหลังทั้งสหภาพยุโรปกับแคนาดาประกาศแบนช่องอาร์ทีอย่างเป็นทางการ ในขณะที่ผู้ให้บริการอิสระมากกว่า 10 ประเทศหยุดถ่ายทอดสดช่องนี้ เว็บไซต์สื่อสังคมพากันบล็อกลิงก์เชื่อมโยงไปยังเว็บไซต์ของอาร์ทีและจำกัดการเข้าถึงเนื้อหาของอาร์ที ไมโครซอฟท์ถอดอาร์ทีออกจากแอปสโตร์ของตนและลดระดับผลการค้นหาใน Bing ส่วนแอปเปิลถอดแอปอาร์ทีออกจากทุกประเทศ ยกเว้นประเทศรัสเซีย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ทรูวิชั่นส์
ผู้ผลิตรายการข่าว
สถานีโทรทัศน์ในประเทศรัสเซีย
บริษัทของรัสเซีย
สำนักข่าว
ช่องโทรทัศน์อินเทอร์เน็ต
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2548
ผู้กระจายเสียงและแพร่ภาพระหว่างประเทศ
ปลาอะโรวานาออสเตรเลียจุด

ปลาอะโรวาน่าออสเตรเลียจุด หรือ ปลาตะพัดออสเตรเลียจุด (Spotted arowana, Dawson river salmon; ) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง  ในวงศ์ปลาตะพัด (Osteoglossidae) มีรูปร่างใกล้เคียงปลาตะพัด (S. formosus) ที่พบในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้มากที่สุด แต่มีเกล็ดขนาดเล็กกว่า ลักษณะลำตัวยาวเรียวกว่าปลาตะพัดชนิดอื่น ๆ อย่างเห็นได้ชัด บริเวณสันหลังตรง ลำตัวบริเวณด้านหลังและด้านข้างลำตัวเป็นสีน้ำตาล หรือน้ำตาลอมเขียว หรือเหลืองอมเขียว บริเวณส่วนท้องสีจางกว่าลำตัว มีเกล็ดตามเส้นข้างตัว 35 เกล็ด มีจุดสีส้มอมแดงหรือชมพู สะท้อนแสงบนเกล็ดแต่ละเกล็ดจำนวน 1-2 จุด ยิ่งโดยเฉพาะในปลาที่โตเต็มที่จะเห็นได้ชัดเจน อันเป็นที่มาของชื่อ ครีบมีขนาดเล็กกว่าปลาตะพัด ครีบหลังและครีบก้นสีส้ม ขอบครีบทั้งสองมีแถบสีน้ำตาลดำ ครีบก้นยาวกว่าครีบหลังเล็กน้อยมีก้านครีบ 31 ก้าน ครีบหลังมีก้านครีบ 20 ก้าน หัวมีลักษณะกลมป้านและสั้นกว่าปลาตะพัด หนวดทั้งคู่ม้วนงอเข้าหาหัว ปลาในวัยเล็กไม่มีจุดสีแดงดังกล่าวและมีสีลำตัวออกเงินแวววาว
โตเต็มที่ประมาณ 90 เซนติเมตร พบในภาคตะวันออกและเหนือของประเทศออสเตรเลีย บริเวณรัฐควีนส์แลนด์และนอร์เทิร์นเทร์ริทอรี นอกจากนี้ยังพบในประเทศอินโดนีเซียบริเวณอิเรียนจายาและเกาะนิวกินี ด้วย โดยชื่อวิทยาศาสตร์ leichardti ตั้งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่ ลูดวิก ลิชฮาร์ท นักสำรวจธรรมชาติชาวปรัสเซีย ที่ค้นพบปลาชนิดนี้ โดยสถานที่ค้นพบครั้งแรก คือ แม่น้ำเบอดีกิน
ปัจจุบันมีสถานภาพเป็นปลาที่ขึ้นบัญชีหมายเลข 1 (Appendix I) ตามอนุสัญญาว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศซึ่งชนิดสัตว์ป่าและพืชป่าใกล้สูญพันธุ์ (CITES) เป็นปลาที่พบได้ยากในธรรมชาติ แต่สามารถเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้แล้ว นิยมเลี้ยงเป็นปลาตู้สวยงาม แต่ไม่ค่อยได้รับความนิยมนัก จึงจัดเป็นปลาหายากในแวดวงปลาตู้ ทำให้มีราคาซื้อขายค่อนข้างสูง ซึ่งปลาตะพัดชนิดนี้มีนิสัยขี้ตกใจมากที่สุดในบรรดาปลาตะพัดทั้งหมด
มีชื่อเรียกในภาษาพื้นถิ่นว่า บารามุนดี (Barramundi) หรือ ซาราโตก้า (Saratoga)
== ดูเพิ่ม ==
ปลาอะโรวาน่าออสเตรเลีย
== อ้างอิง ==
หนังสือคู่มือเลี้ยงปลาอะโรวาน่า โดย สุรศักดิ์ วงศ์กิตติเวชสกุล (พ.ศ. 2540) ISBN 974-86869-5-7
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ข้อมูลปลาตะพัดออสเตรเลียจุด
ปลาที่พบในประเทศออสเตรเลีย
สกุลปลาตะพัด
ตะพัดออสเตรเลียจุด
ตะพัดออสเตรเลียจุด
แกนีมีด (ดาวบริวาร)

แกนีมีด (Ganymede) เป็นดาวบริวารดวงหนึ่งของดาวพฤหัสบดี และเป็นดาวบริวารที่ใหญ่ที่สุดในระบบสุริยะ มีสนามแม่เหล็กสูง พื้นผิวหลายลักษณะแสดงถึงการเปลี่ยนแปลงทางธรณีที่ชั้นผิวเปลือกอย่างซับซ้อนยาวนาน มีลักษณะสำคัญ 2 แบบ คือ พื้นที่เก่าแก่เป็นบริเวณมืดคล้ำเต็มไปด้วยหลุมอุกกาบาต ขรุขระ เป็นแอ่งลึก กับพื้นที่ใหม่เป็นบริเวณที่ราบเรียบ สว่างกว่า มีน้ำแข็งติดกับดินหิน บางพื้นที่เป็นรอยแยกยาวเหยียด
แกนีมีดเป็นหนึ่งในดวงจันทร์ของกาลิเลโอที่ค้นพบโดยกาลิเลโอ กาลิเลอี เมื่อ 7 มกราคม ค.ศ. 1610 ตั้งชื่อตามเทพแกนีมีดในตำนานเทพเจ้ากรีก ผู้เป็นที่รักของเทพซูส
== อ้างอิง ==
== อ่านเพิ่ม ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Ganymede page at NASA's Solar System Exploration site
Ganymede page at The Nine Planets
Ganymede page at Views of the Solar System
Ganymede Crater Database from the Lunar and Planetary Institute
Images of Ganymede at JPL's Planetary Photojournal
Movie of Ganymede's rotation from the National Oceanic and Atmospheric Administration
Ganymede map from Scientific American article
Ganymede map with feature names from Planetary Photojournal
Ganymede nomenclature and Ganymede map with feature names from the USGS planetary nomenclature page
Paul Schenk's 3D images and flyover videos of Ganymede and other outer solar system satellites
Ganymede Orbiter Concept
Global Geologic Map of Ganymede (USGS)
Google Ganymede 3D, interactive map of the moon
Video (animation; 4:00): Flyby of Ganymede and Jupiter (NASA; July 15, 2021).
ดาวบริวารของดาวพฤหัสบดี
วัตถุทางดาราศาสตร์ที่ค้นพบในปี พ.ศ. 2153