pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
บรูซ แกสตัน

บรูซ แกสตัน (Bruce Gaston;11 มีนาคม พ.ศ. 2490 - 17 ตุลาคม พ.ศ. 2564)  เป็นนักดนตรีชาวอเมริกัน ที่มาใช้ชีวิตอยู่ในประเทศไทยตั้งแต่อายุ 22 ปี เป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งวงดนตรีฟองน้ำร่วมกับครูบุญยงค์ เกตุคง ตั้งแต่ พ.ศ. 2522  โดยนำเสนอดนตรีไทยเดิม มาผสมผสานกับดนตรีแบบตะวันตก โดยยึดเอาแก่นความคิดดนตรีของทั้งสองฟากมาผสมผสานโดยกลวิธีต่าง ๆ
บรูซ จบการศึกษาด้านทฤษฎีดนตรี การประพันธ์เพลงและปรัชญา และมีความสามารถในการเล่นเครื่องดนตรีตะวันตกหลากหลายชนิด หลังจากเข้ามาอาศัยในประเทศไทย ได้ฝึกฝนการเล่นเครื่องดนตรีไทยกับครูบุญยงค์ เกตุคงและร่วมกันตั้งวงดนตรีฟองน้ำในเวลาต่อมา
นอกจากนี้ บรูซ ยังเคยเป็นโปรดิวเซอร์ ให้กับนักร้องสาวคนหนึ่งที่ชื่อ ทรงหรรษา วาศนรุ่งเรือง ในอัลบั้ม พาราเซตามอล สังกัด Stone Entertainment ในช่วงปี 1997 ในแนวเพลง Soul R&B
บรูซ สมรสกับ ผศ. สารภี แกสตัน อาจารย์ประจำคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มีบุตรชายคือ ธีรดล ธีโอดอร์ แกสตัน (เท็ดดี้) มือกีตาร์วงฟลัวร์
บรูซ ได้รับการยกย่องจากสำนักงานศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย กระทรวงวัฒนธรรม รับรางวัลศิลปาธรกิตติคุณ สาขาคีตศิลป์ ประจำปี พ.ศ. 2552  โดยเป็นชาวต่างชาติเพียงคนเดียวที่ได้รับรางวัลนี้ 
ลูกศิษย์ที่สำคัญของบรูซ อาทิเช่น
ณรงฤทธิ์ ธรรมบุตร
ไกวัล กุลวัฒโนทัย
อานันท์ นาคคง
จิระเดช เสตะพันธุ
บุญรัตน์ ศิริรัตนพันธ
วาณิช โปตะวณิช
ดำริห์ บรรณวิทยกิจ
==อัลบั้ม==
ต้นวรเชษฐ์
โหมโรงจอมสุรางค์
สุดถนนคอนกรีต
ดนตรีแก้ว
ประตูสู่โลกกว้าง
เพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง ช้าง
คอนเสิร์ท ฟองน้ำ 10 ปี
คอนเสิร์ท 33 ปี วงฟองน้ำ
แบงcock bangกอก
Reject
Siamese Classical Music
คอนเสิร์ทการกุศล สื่อสารผสานไทย
Ancient-Contemporary Music from Thailand
==อัลบั้มร่วมกับศิลปินคนอื่น==
อัลบั้ม น้ำตาแสงไต้ คอนแชร์โต้ ของ เขตต์อรัญ เลิศพิพัฒน์
อัลบั้ม กัลปาวสาน ของ สุรสีห์ อิทธิกุล
อัลบั้ม เราคนไทย ของ เล็ก คาราบาว
==อ้างอิง==
ชาวอเมริกันในประเทศไทย
นักดนตรีชาวอเมริกัน
นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน
เสียชีวิตจากมะเร็งตับ
บุคคลจากลอสแอนเจลิส
ยศทหาร

ยศทหาร เป็นระบบความสัมพันธ์การแบ่งลำดับชั้นภายในกองกำลังติดอาวุธ หรือสถาบันพลเรือนซึ่งจัดการตามรูปแบบของทหาร โดยปกติแล้ว เครื่องแบบมักจะบ่งบอกถึงยศทหารของผู้ที่สวมใส่ ระบบการแบ่งยศทหารได้เป็นที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายที่สุดในประวัติศาสตร์การทหาร เนื่องจากความได้เปรียบสำหรับปฏิบัติการทางทหาร เมื่อเวลาผ่านไป และปฏิบัติการทางทหารเริ่มมีขนาดใหญ่ขึ้นและมีความซับซ้อนมากยิ่งขึ้น ยศทางทหารก็ได้เพิ่มจำนวนขึ้น และระบบยศทหารก็มีความซับซ้อนมากยิ่งขึ้นด้วย
ในกองกำลังติดอาวุธสมัยใหม่ การใช้ยศทหารถือว่าเป็นเรื่องปกติทั่วโลก แต่บางครั้งในกองทัพของรัฐคอมมิวนิสต์ก็ลบล้างระบบยศทหารเสีย (เช่น ในกองทัพแดงของสหภาพโซเวียต ระหว่างปี ค.ศ. 1918-1935 ในกองทัพปลดปล่อยประชาชนจีน ระหว่างปี ค.ศ. 1965-1988 และในกองทัพอัลเบเนีย  ระหว่างปี ค.ศ. 1966-1991) โดยจะมีการสร้างลำดับยศทหารใหม่ เฉพาะเมื่อประสบกับความยุ่งยากในการบังคับบัญชาและการควบคุมในระหว่างปฏิบัติการเท่านั้น
== ดูเพิ่ม ==
ยศทหารและตำรวจในประเทศไทย
== อ้างอิง ==
สัญญาต้องเป็นสัญญา

สัญญาต้องเป็นสัญญา (agreements must be kept; pacta sunt servanda, พักตาซุนต์เซอร์วันดา) เป็นภาษิตภาษาละตินทางกฎหมาย ซึ่งเป็นหลักกฎหมายพื้นฐานสำหรับระบบซีวิลลอว์ (civil law system) และสำหรับวงการกฎหมายระหว่างประเทศ
ในความเข้าใจส่วนใหญ่ หลักกฎหมายดังกล่าวหมายควบคุมสัญญาของเอกชน โดยเน้นว่าข้อสัญญาที่ตกลงกันไว้นั้นเป็นประดุจกฎเหล็กเหนือคู่กรณีทั้งสองฝ่าย คู่สัญญาต้องกระทำการโดยสุจริตซึ่งกันและกันตามหลักสุจริต (good faith; ) และการที่คู่สัญญาฝ่ายใดไม่ชำระหนี้ (obligation) ให้ลุล่วงไปนั้นชื่อว่า "ผิดสัญญา" (breach of the pact)
ส่วนในวงการกฎหมายระหว่างประเทศนั้น ถือกันดังที่บัญญัติไว้ในข้อ 26 แห่งอนุสัญญากรุงเวียนนาว่าด้วยกฎหมายสนธิสัญญา (Vienna Convention on the Law of Treaties) และข้อ 26 แห่ง อนุสัญญากรุงเวียนนาว่าด้วยกฎหมายสนธิสัญญาระหว่างรัฐกับองค์การระหว่างประเทศหรือระหว่างองค์การระหว่างประเทศ (Vienna Convention on the Law of Treaties between States and International Organizations or between International Organizations) ซึ่งมีข้อความเดียวกันว่า "สนธิสัญญาทุกรายที่มีผลใช้บังคับแล้ว ย่อมผูกพันภาคีแห่งสนธิสัญญารายนั้น และต้องได้รับการปฏิบัติโดยภาคีนั้นอย่างสุจริต" (Every treaty in force is binding upon the parties to it and must be performed by them in good faith.) โดยหลัก "สัญญาต้องเป็นสัญญา" นี้ส่งผลให้รัฐมีหน้าที่ต้องปฏิบัติการชำระหนี้ของตนโดยสุจริตและโดยไม่บกพร่อง
อย่างไรก็ดี ในกรณีที่สถานการณ์เปลี่ยนแปลงไปก็อาจทำให้ข้อสัญญาบางประการไม่อาจใช้บังคับได้ ซึ่งก็ต้องมีการตกลงแก้ไขกันต่อไป ทำให้เกิดข้อยกเว้นของหลัก "สัญญาต้องเป็นสัญญา" ดังกล่าว และข้อยกเว้นนี้เป็นไปตามภาษิตละตินที่ว่า "การเปลี่ยนแปลงของสถานการณ์นำไปสู่การแก้ไขข้อสัญญา" (things thus standing; )
== เชิงอรรถ ==
== อ้างอิง ==
Black's Law Dictionary. (2004). Pacta sunt servanda. [Online]. Available: .  (Accessed: 14 October 2009).
Encyclopædia Britannica. (2009). Pacta sunt servanda. [Online]. Available: .  (Accessed: 14 October 2009).
Forvo, all the words in the world. (2009). Pacta sunt servanda. [Online]. Available: .  (Accessed: 14 October 2009).
กฎหมายระหว่างประเทศ
ภาษิตภาษาละตินทางกฎหมาย
โยลันเดอแห่งอารากอน

โยลันเดอแห่งอารากอน (Yolande of Aragon หรือ Jolantha de Aragon หรือ Violant d'Aragó) (11 สิงหาคม ค.ศ. 1384 - 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1442) โยลันเดอแห่งอารากอนเป็นเป็นพระราชธิดาของพระเจ้าจอห์นที่ 1 แห่งอารากอนและโยลันเดอแห่งบาร์
โยลันเดอแห่งอารากอนมีบทบาทสำคัญในประวัติศาสตร์ของจักรวรรดิอองชู, ฝรั่งเศส และ อารากอน ระหว่างครึ่งแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 15 โยลันเดออ้างสิทธิในราชบัลลังก์อารากอนหลังจากการสิ้นพระชนม์ของพระเชษฐภคินีโจน เคานเทสแห่งฟัวซ์พระมเหสีในพระปิตุลาพระเจ้ามาร์ตินที่ 1 แห่งอารากอน แต่บัลลังก์ตกไปเป็นของพระปิตุลาซึ่งอาจจะเป็นเพราะกฎการสืบราชบัลลังก์อาจจะลำเอียงไปทางการมอบสิทธิแก่ทายาทที่เป็นชายก็เป็นได้ แต่พระเจ้ามาร์ตินก็มาสิ้นพระชนม์โดยไม่มีทายาทในปี ค.ศ. 1410 จากนั้นอารากอนก็ไม่มีกษัตริย์อยู่สองปีจนกระทั่งเฟอร์ดินานด์เดออันเตเครา (Ferdinand de Antequera) มาได้รับเลือกให้เป็นกษัตริย์แห่งอารากอน เฟอร์ดินานด์เป็นพระราชโอรสองค์ที่สองในพระเจ้าจอห์นที่ 1 แห่งคาสตีลและพระมเหสีองค์แรกเอเลเนอร์แห่งอารากอน
ผู้มีสิทธิสายอองชูก็ได้แก่พระราชโอรสองค์โตของโยลันเดอหลุยส์ที่ 3 แห่งอองชู ดยุกแห่งคาลาเบรีย ผู้มีความเห็นว่าตนเองเป็นผู้มีสิทธิแน่นหนากว่าผู้อ้างสิทธิคนอื่นๆ จนถึงกับเริ่มใช้บรรดาศักดิ์ "กษัตริย์แห่งอารากอน" เมื่อเพิ่มอารากอนเข้าไปในบรรดาดินแดนในการครอบครองโยลันเดอจึงได้รับสมญาว่า "ราชินีสี่อาณาจักร" ที่รวมทั้งซิซิลี, เยรุซาเล็ม, ไซปรัส และอารากอน แต่ตามความเป็นจริงแล้วโยลันเดอและราชตระกูลอองชูก็ครอบครองดินแดนดังกล่าวอยู่เพียงชั่วระยะเวลาอันสั้นเท่านั้น
== อ้างอิง ==
Jehanne d'Orliac, Yolande d'Anjou, la reine des quatre royaumes (Paris, Plon, 1933)
Philippe Erlanger, Charles VII et son mystère (Paris, Gallimard 1945, Perrin 1973, 1981)
Philippe Erlanger, 9 femmes qui ont fait la France, Historia (Septembre 1971, pp.40-53)
== ดูเพิ่ม  ==
จักรวรรดิอองชู
โจนออฟอาร์ค
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1927
ขุนนางฝรั่งเศส
บุคคลในสงครามร้อยปี
บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 14
บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 15
ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ที่เป็นสตรี‎
ดยุกแห่งอ็องฌู
บุคคลจากซาราโกซา
ราชวงศ์อารากอน
แซนตามอนิกา (รัฐแคลิฟอร์เนีย)

แซนตามอนิกา (Santa Monica) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกของลอสแอนเจลิสเคาน์ตี รัฐแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ติดกับอ่าวแซนตามอนิกา มีเมืองล้อมรอบ 3 ด้าน ได้แก่ ลอสแอนเจลิส - แปซิฟิกพาลิเสดส์ทางทิศตะวันออกตกเฉียงเหนือ เมืองเบรนท์วูด ทางทิศเหนือ เวสต์ลอสแอนเจลิสทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ มาร์วิสตาทางทิศตะวันออก และเวนิสติดทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ และมีทะเลล้อมรอบ 1 ด้าน คือมหาสมุทรแปซิฟิกติดทางทิศตะวันตก
สำนักสำรวจสำมะโนประชากรสหรัฐอเมริกา ประมาณการประชากรของแซนตามอนิกาเมื่อปี ค.ศ. 2006 อยู่ที่ 88,050 คน และในปี ค.ศ. 2007 มี 91,124 คน ที่มาของชื่อเมืองนี้มาจากนักบุญมอนิกาแห่งฮิปโป (Saint Monica of Hippo) เนื่องจากเป็นพื้นที่ที่มีชาวสเปนเข้ามาเป็นครั้งแรก และในบางครั้งมักเรียกเมืองแซนตามอนิกาและเมืองเวนิสที่อยู่ติดกันรวมว่า ด็อกทาวน์ (Dogtown)
เนื่องจากที่เมืองนี้มีอากาศที่สบายและอบอุ่น ทำให้กลายเป็นเมืองท่ารีสอร์ตตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 และมีความเจริญอย่างรวดเร็วตั้งแต่ปลายทศวรรษที่ 1980 ทำให้มีกิจการ งาน และนักท่องเที่ยวที่เพิ่มขึ้นมาก
== ระเบียงภาพ ==
ไฟล์:Santa Monica Ocean Ave.jpg|ถนนริมทะเล Santa Monica Ocean Ave
ไฟล์:Santa Monica Downtown.jpg|ใจกลางเมืองแซนตามอนิกา
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซด์อย่างเป็นทางการ นครแซนตามอนิกา
หอสมุดประชาชนแซนตามอนิกา
Santa Monica Convention and Visitors Bureau
หอการค้าแซนตามอนิกา
Santa Monica Little League
Santa Monica Sustainability Case Study by The Natural Step Network-USA 
แผนที่แซนตามอนิกา 
เมืองในเทศมณฑลลอสแอนเจลิส
ซาไก จ๊อกกี้ยิม

ซาไก จ๊อกกี้ยิม มีชื่อจริงว่า สมบูรณ์ เวียงชัย (ชื่อเล่น: เงาะ) เกิดเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2533 ที่บ้านเลขที่ 18 หมู่ 9 บ้านโนนทรายฟอง ตำบลนาม่วง อำเภอประจักษ์ศิลปาคม จังหวัดอุดรธานี  เป็นบุตรชายคนเล็กในจำนวนลูกทั้ง 5 คน ของนายกลิ้งและนางปุ๋ย เวียงชัย  ฐานะที่บ้านนับว่ายากจนมาก มีอาชีพรับจ้างทำนา โดยซาไกเมื่อเรียนจบ ป.6 เมื่ออายุได้ 13 ปี ก็ช่วยเหลือครอบครัวด้วยการชกมวยไทย โดยได้ค่าตัวครั้งแรก 150 บาท และได้ส่งเสียให้กับทางบ้านเป็นประจำเดือนละ 2,000 บาท
ซาไกจดทะเบียนขึ้นเป็นนักมวยไทยอาชีพ กับสำนักงานคณะกรรมการกีฬามวย เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 อยู่ในสังกัดค่ายจ็อกกี้ยิม ของนายสมมาตร หงสกุล ก่อนจะเบนเข็มมาชกมวยสากลได้ 22 ครั้ง ชนะ 15 แพ้ 7 และผลงานที่โดดเด่น คือการชนะน็อก โจอิจิโร ทัตสึโยชิ อดีตแชมป์โลกสภามวยโลก (WBC) รุ่นแบนตั้มเวท (118 ปอนด์) 2 สมัย ชาวญี่ปุ่น ในยกที่ 7 เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2552 ที่เวทีราชดำเนิน จากนั้นได้โอกาสชกชิงแชมป์ราชดำเนินในรุ่นแบนตั้มเวท แต่ก็แพ้น็อกให้ ก้าวหน้า ชูวัฒนะ ในยกที่ 4 เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 และต่อมาก็ได้รับการทาบทามให้ไปชกที่ฟูกูโอกะกับ คาซูโยชิ นิกิ นักมวยชาวญี่ปุ่นเจ้าถิ่น ในพิกัด 120 ปอนด์  อันเนื่องมาจากการที่ซาไกสามารถเอาชนะน็อกทัตสึโยชิ อดีตแชมป์โลกและเป็นซูเปอร์สตาร์นักกีฬาของญี่ปุ่นได้
ซึ่งผลการชก ปรากฏว่าซาไกยืนหยัดต่อสู้กับนิกิอย่างบอบช้ำจนถึงยกที่ 10 และถูกกรรมการจับแพ้ไป (ที.เค.โอ.) เพราะไม่ได้อยู่ในสภาพที่พร้อมชก  และล้มลงขณะอยู่บนเวที  จากนั้นได้มีการนำส่งเข้าโรงพยาบาล แพทย์ได้ช่วยปั๊มหัวใจและพยายามช่วยเหลืออย่างเต็มที่แล้วถึง 3 ชั่วโมง แต่ซาไกก็เสียชีวิตลงในที่สุดในเวลา 20.00 น. วันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ตามเวลาประเทศญี่ปุ่น โดยแพทย์เผยว่าเกิดเลือดคั่งในสมอง
ข่าวคราวการเสียชีวิตของซาไก ปรากฏเป็นข่าวโด่งดังในประเทศไทยในวันต่อมา ซึ่งทางครอบครัวของซาไก โดยทั้งพ่อและแม่ต่างเศร้าโศกเสียใจ เพราะถือว่าซาไกเป็นกำลังหลักของครอบครัว และฐานะทางบ้านยากจนมากอยากให้มีการช่วยเหลือนำศพกลับมาทำพิธียังประเทศไทย
ทางด้าน นายสมชาติ เจริญวัชรวิทย์ นายกสมาคมกีฬามวยอาชีพแห่งประเทศไทย (สมท.)  ได้เปิดเผยว่า นายชูเจริญ ระวีอร่ามวงศ์ ซึ่งเป็นผู้นำซาไกไปชกที่ประเทศญี่ปุ่นครั้งนี้ ไม่ได้รับการอนุญาตจากทางสมาคม โดยตัวนักมวยไม่ได้ผ่านการตรวจร่างกาย 
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สถิติการชก 
คลิปข่าวการเสียชีวิต
คลิปการชกครั้งสุดท้าย 
นักมวยไทยชาวไทย
นักมวยสากลชาวไทยรุ่นแบนตัมเวท
นักมวยสากลชาวไทยรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
บุคคลจากจังหวัดอุดรธานี‎‎นักมวยที่เสียชีวิตจากการชกมวย
เรอเนแห่งอ็องฌู

เรอเนแห่งอองชู หรือ พระเจ้าเรอเนที่ 1 แห่งอองชู หรือ เรอเนที่ 2 ดยุกแห่งลอร์แรน (René of Anjou หรือ René I of Naples หรือ Good King René, Le bon roi René) (16 มกราคม ค.ศ. 1409 - 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1480) เรอเนเป็นพระราชโอรสของหลุยส์ที่ 2 แห่งอองชูและโยลันเดอแห่งอารากอน เรอเนทรงมีบรรดาศักดิ์ต่างที่รวมทั้ง:
ดยุกแห่งอองชู, เคานท์แห่งโปรวองซ์ (ค.ศ. 1434-ค.ศ. 1480)
เคานท์แห่งพีดมอนท์, ดยุกแห่งบาร์ (ค.ศ. 1430-ค.ศ. 1480)
ดยุกแห่งลอร์แรน (ค.ศ. 1431-ค.ศ. 1453)
กษัตริย์แห่งเนเปิลส์ (ค.ศ. 1438-ค.ศ. 1442; แต่เพียงพระนาม ค.ศ. 1442-ค.ศ. 1480)
กษัตริย์แห่งเยรุซาเล็มแต่เพียงพระนาม (ค.ศ. 1438-ค.ศ. 1480)
ทรงอ้างสิทธิ์พระมหากษัตริย์แห่งอารากอน และ เคานท์แห่งบาร์เซโลนา (ค.ศ. 1466-ค.ศ. 1472) (รวมทั้ง ซิซิลี, มายอร์คา, คอร์ซิกา)
เรอเนเป็นพระราชบิดาของมาร์กาเร็ตแห่งอองชู สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ พระอัครมเหสีในสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 6 แห่งอังกฤษ
== อ้างอิง ==
Noël Coulet, Alice Planche, and Françoise Robin, Le roi René: le prince, le mécène, l'écrivain, le mythe, Aix-en-Provence, Édisud, 1982
Susan Wharton, Le livre du cuer d'amours espris, Paris: Union Générale d'Éditions, 1980.
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1952
ขุนนางฝรั่งเศส
บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 15
พระมหากษัตริย์อารากอน
เคานท์แห่งบาร์เซโลนา
พระมหากษัตริย์เยรูซาเลม
พระมหากษัตริย์เนเปิลส์
ดยุกแห่งอ็องฌู
ดยุกแห่งบาร์
ดยุกแห่งคาลาเบรีย
ดยุกแห่งลอแรน
เคานต์แห่งกีซ
เคานต์แห่งพรอว็องส์
เคานต์แห่งปีเยมอนเต
ราชวงศ์วาลัว-อ็องฌู
ชูเซ โบซิงกวา

ชูเซ โบซิงกวา ดา ซิลวา (José Bosingwa da Silva) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวโปรตุเกส ส่วนสูง 183 เซนติเมตร (6 ฟุต) ตำแหน่งแบ็กขวา/กองกลาง
== ประวัติ ==
โบซิงกวาเกิดเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 1982 ที่เมืองอึมบันดากา ประเทศซาอีร์ (ปัจจุบันคือสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก) บิดาเป็นชาวโปรตุเกส มารดาเป็นชาวซาอีร์ ย้ายตามบิดามารดามาอยู่ที่โปรตุเกสตั้งแต่ยังเด็ก ได้เข้ามาอยู่ในทีมเยาวชนของเบาวิชตา โดนมูรีนโยดึงมาอยู่โปร์ตูเมื่อปี 2003 - 2004 ปีแรกเล่นในลีก 11 นัด UCL 8 นัด ปีนั้นโปร์ตูเป็นแชมป์เล่นตำแหน่งแบ๊กขวา แต่เมื่อก่อนเล่นกองกลางมาก่อน มาเป็นตัวจริงของโปร์ตูตอนปี 2004 - 2005 แทนฟีร์ไรราที่ไปอยู่เชลซี และเซเกตาริโอ อดีตแบ๊กขวาโปรตุเกสที่ย้ายออกไป ได้แชมป์ลีก 4 ครั้งกับโปร์ตู จาก 5 ซีซั่น
ปี 2005 โบซิงกวาและเพื่อน ๆ ประสบอุบัติเหตุบนทางหลวงระหว่างเมือง ทั้งสี่คนรอดมาได้แต่หนึ่งในนั้นต้องตัดขาซ้ายทิ้ง ปี 2008
โบซิงกวาตกลงย้ายมาร่วมทีมเชลซี 16.2 ล้าน ปอนด์) เซ็นสัญญา 3 ปี จะย้ายมาร่วมทีมหลังจบยูโร 2008 โบซิงกวาติดทีมชาติโปรตุเกสชุดใหญ่ครั้งแรกตอนปี 2007 ก่อนหน้านี้เคยติดชุดโอลิมปิก 2004 และ u-21ชิงแชมป์ยุโรป 2004
2000 - 2001 สโมสร SC Freamunde ลงเล่น 11 นัด 0 ประตู
2001 - 2003 สโมสร Boavista FC ลงเล่น 40 นัด 0 ประตู
2003 - 2008 สโมสร โปร์ตู ลงเล่น 105 นัด 2 ประตู
2003 - 2004  ติดทีมชาติ โปรตุเกสชุด U21
2007 - 2015 ติดทีมชาติโปรตุเกสชุดใหญ่
2008 - 2012 สโมสร เชลซี
2012 - 2013 สโมสร ควีนส์พาร์กเรนเจอส์
2013 – 2015 และ 2016 สโมสร แทร็บซอนสปอร์
== ทำเนียบแชมป์ ==
โปร์ตู
ปรีไมราลีกา: 2003–04, 2005–06, 2006–07, 2007–08
Taça de Portugal: 2005–06
Supertaça Cândido de Oliveira: 2004, 2006
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก: 2003–04
อินเตอร์คอนติเนนตัลคัพ: 2004
เชลซี
เอฟเอคัพ: 2008–09, 2011–12
เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์: 2009
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก: 2011–12
รางวัลส่วนตัว
FC Porto Player of the Year: 2007
UEFA European Championship Team of the Tournament: 2008
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Jose Bosingwa PortuGOAL.net profile 
Stats and profile at zerozero.pt 
นักฟุตบอลชาวโปรตุเกส
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเชลซี
ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2008
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลโปร์ตู
นักฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
กองหลังฟุตบอล
นักฟุตบอลทีมชาติโปรตุเกส
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลควีนส์พาร์กเรนเจอส์
ผู้เล่นในซือเปร์ลีก
ผู้เล่นในชุดชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
ชาวโปรตุเกสเชื้อสายแอฟริกา
อเล็กซ์ โรดรีกู จีอัส ดา กอสตา

อเล็กซ์ โรดรีกู จีอัส ดา กอสตา (Alex Rodrigo Dias da Costa) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ อเล็กซ์ เกิดเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 1982 เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิล อเล็กซ์เล่นตำแหน่งกองหลังตัวกลาง ปัจจุบันเขาเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลปารีแซ็ง-แฌร์แม็งและฟุตบอลทีมชาติบราซิล
== อ้างอิง ==
นักฟุตบอลชาวบราซิล
บุคคลจากนีเตรอย
เคานต์แห่งฮอลแลนด์

เคานท์แห่งฮอลแลนด์ (Count of Holland) เป็นบรรดาศักดิ์ขุนนางระดับเคานท์ที่ปกครองอาณาจักรเคานท์แห่งฮอลแลนด์ในกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำที่ก่อตั้งเป็นครั้งแรกราวปี ค.ศ. 922 บรรดาศักดิ์เคานท์แห่งฮอลแลนด์ดำรงอยู่ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 10 จนถึง คริสต์ศตวรรษที่ 16 ตระกูลที่เป็นเคานท์แห่งฮอลแลนด์ก็รวมทั้งตระกูลฮอลแลนด์, ตระกูลเอฟส์เนส, ราชวงศ์วิตเตลสบาค, ราชวงศ์วาลัวส์ และ ราชวงศ์ฮับส์บวร์ก
== อ้างอิง ==
B.K.S. Dijkstra, Een stamboom in been, Amsterdam 1991.
กลุ่มสิบเจ็ดมณฑล
กลุ่มเบอร์กันดี
รัฐในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ภาคภูมิ วงศ์ภูมิ

ภาคภูมิ วงศ์ภูมิ หรือ โอ๋ เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทยที่เป็นที่รู้จักจากภาพยนตร์เรื่อง ชัตเตอร์ กดติดวิญญาณที่เขาร่วมงานกับบรรจง ปิสัญธนะกูล ผลงานที่แจ้งเกิดบรรจงในฐานะผู้กำกับภาพยนตร์สยองขวัญหน้าใหม่ของไทยเนื่องภาพยนตร์เรื่อง ชัตเตอร์ กดติดวิญญาณทำรายได้มากถึง 120 ล้าน หลังจากนั้นภาคภูมิได้มีผลงานภาพยนตร์สยองขัวญอีกมากมายที่เขาร่วมกำกับได้แก่ แฝดที่ร่วมงานกับบรรจงอีกครั้ง สี่แพร่งตอนเที่ยวบิน 224 ห้าแพร่งตอนรถมือสอง
== ประวัติ ==
ภาคภูมิจบการศึกษาจากระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ระดับอุดมศึกษาคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต ภาคภูมิได้มีผลงานภาพยนตร์สั้นเรื่อง "หลวงตา"ซึ่งได้รับรางวัลจากมูลนิธิหนังไทยและรางวัลจากเทศกาลภาพยนตร์สั้นต่างๆ ภายหลังภาคภูมิได้เริ่มงานกำกับโดยเขาได้ทำงานกำกับโฆษณาให้แก่บริษัท ฟีโนมิน่า หลังจากนั้นภาคภูมิได้เริ่มอาชีพผู้กำกับอย่างเต็มตัวโดยการกำกับภาพยนตร์เรื่อง ชัตเตอร์ กดติดวิญญาณซึ่งเขาร่วมกำกับกับบรรจง ปิสัญธนะกูลซึ่งทำรายได้ไปกว่า 120 ล้านบาทและได้สร้างกระแสหนังสยองขวัญไทยให้คึกคัก นอกจากนั้นชัตเตอร์ กดติดวิญญาณยังสามารถขายลิขสิทธิ์ให้แก่ฮอลลีวู้ดนำไปรีเมคด้วย
ภายหลังภาคภูมิได้มีผลงานภาพยนตร์เรื่อง แฝดที่ร่วมงานกับบรรจงอีกครั้ง และเป็นผลงานคืนจอภาพยนตร์อีกครั้งของมาช่า วัฒนพานิชและทำรายได้ถึง 68ล้านบาทและสามารถขายได้ในอีกหลายประเทศ และยังสามารถขายลิขสิทธิ์ให้ประเทศเกาหลีนำไปรีเมคด้วย
ในปี 2551 ภาคภูมิได้มีผลงานการกำกับเรื่องใหม่เรื่อง สี่แพร่งซึ่งเป็นภาพยนตร์สยองขวัญที่รวมเรื่องสั้นทั้งหมดสี่เรื่องไว้ในหนังเรื่องเดียวโดยภาคภูมิได้กำกับในตอน เที่ยวบิน224ที่มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับเครื่องบินโดยมีเนื้อหาสยองขวัญและความน่ากลัวแบบNon stopและทำให้เป็นที่วิพากษ์วิจารณ์ในเรื่องความน่ากลัวที่ทำได้ยอดเยี่ยมและฉากจบที่เป็นที่ติดตาคนดู จากความสำเร็จของสี่แพร่งภาคภูมิได้มีผลงานกำกับอีกครั้งในภาพยนตร์เรื่องห้าแพร่งในตอนรถมือสองที่มีนิโคล เทริโอซึ่งเนื้อหาเกี่ยวกับเต็นท์รถมือสองที่รถนั้นเป็นรถที่เจ้าของนำมาหลอกขายลูกค้าจนต้องพบกับเรื่องราวสยองขวัญเมื่อลูกของตนหายไปในคืนหนึ่ง ภาพยนตร์เรื่องห้าแพร่งทำเงินไปถึง110ล้านและยังคงทำรายได้ต่อไป
ในปี 2561 ภาคภูมิมีผลงานกำกับภาพยนตร์เดี่ยวขนาดยาวครั้งแรกกับค่ายจอกว้างฟิล์ม ชื่อเรื่อง Home Stay โดยมีค่ายจีดีเอช ห้าห้าเก้าเป็นผู้จัดจำหน่าย นำแสดงโดย ธีรดนย์ ศุภพันธุ์ภิญโญ กับ เฌอปราง อารีย์กุล และจะเป็นภาพยนตร์แนวแฟนตาซีทริลเลอร์อีกด้วย
== ผลงานการกำกับ ==
=== ภาพยนตร์ขนาดยาว ===
ชัตเตอร์ กดติดวิญญาณ (2547) (ร่วมกับ บรรจง ปิสัญธนะกูล)
แฝด (2550) (ร่วมกับ บรรจง ปิสัญธนะกูล)
สี่แพร่ง ตอน เที่ยวบิน 224  (2551)
ห้าแพร่ง ตอน รถมือสอง (2552)
คีตราชนิพนธ์ บทเพลงในดวงใจราษฎร์ ตอน ฝนตกที่ห้วยขาแข้ง (2558)
โฮมสเตย์ (2561)
=== ละคร/ซีรีส์ ===
DELETE(Working Title) (2566) ออกอากาศบน Netflix
=== ภาพยนตร์สั้น ===
หลวงตา (2543)
In the Eyes (2546)
Intro to "STAR THEQUE" GTH 11 ปีแสงคอนเสิร์ต (2558)
ผีตามคน Those That Follow (2565)
== อ้างอิง ==
บุคคลจากกรุงเทพมหานคร‎‎
ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย
บุคคลจากวิทยาลัยนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต
บุคคลจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2520
เคาน์ตีฮอลแลนด์

อาณาจักรเคานท์แห่งฮอลแลนด์ (Graafschap Holland, County of Holland) เป็นอHoly Roman Empireอาณาจักรเคานท์แห่งฮอลแลนด์ก่อตั้งขึ้นราวคริสต์ศตวรรษที่ 11 และมาสิ้นสุดลงในปี
จิน หมอทะลุศตวรรษ

JIN หมอทะลุศตวรรษ  เป็นมังงะเซเน็งที่เขียนและวาดภาพโดยโมโตกะ มูรากามิ ลงในซูเปอร์จัมพ์เมื่อ ค.ศ. 2000 ถึง 2010 ทางชูเอฉะรบรวมหนังสือนี้เป็น 20 ทันโกบง และนำมาเผยแพร่ในวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 2001 ถึง 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011 ส่วนในประเทศไทย JIN หมอทะลุศตวรรษ ได้รับลิขสิทธิ์ตีพิมพ์โดย สำนักพิมพ์เนชั่นเอ็ดดูเทนเมนท์
ซีรีส์มังงะนี้นำไปทำเป็นรายการโทรทัศน์ฉบับคนแสดงสามครั้ง โดยสองครั้งที่ญี่ปุ่นใน ค.ศ. 2009 และ 2011 และอีกครั้งในเกาหลีใต้เมื่อ ค.ศ. 2012 ต่อมาใน ค.ศ. 2017 โมโตกะ มูรากามิเผยแพร่ซีรีส์มังงะในภาษาอังกฤษในเพทรีออน
== เค้าโครง ==
มินาคาตะคะ จิน ประสาทศัลยศาสตร์ทั่วไป ประสบอุบัติเหตุหลังการผ่าตัดกับผู้ป่วยไม่ทราบชื่อ และรู้ตัวว่าตนย้อนเวลากลับมายังยุคเอโดะตอนปลาย จากการเผชิญหน้ากับตัวละครในประวัติศาสตร์ต่าง ๆ จินก่อตั้งคลินิกเล็ก ๆ ชื่อจินยูโดะ และช่วยชีวิตผู้ที่ทุกข์ทรมานจากโรคภัยไข้เจ็บด้วยทักษะทางการแพทย์ของเขา
ฉบับละครโทรทัศน์ มีทั้งหมด 2 ภาค  ภาค 1 มี 16 ตอน แพร่ภาพผ่านสถานีTBS ได้ออกอากาศตั้งแต่ วันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2552  ภาค 2 มี 13 ตอนแพร่ภาพผ่านสถานีTBS ได้ออกอากาศ พ.ศ. 2554
== ตัวละคร ==
=== ตัวละครหลัก ===
มินาคาตะ จิน
ศัลยแพทย์
ทาจิบานะ ซากิ
ทาจิบานะ เคียวทาโร่
ซากาโมโตะ เรียวมะ
== รายชื่อตอน ==
== ละครโทรทัศน์ ==
=== ภาค 1 ===
แพร่ภาพที่ญี่ปุ่นทางช่อง TBS  ส่วนประเทศไทยได้ซื้อลิขสิทธิ์มาฉายที่ช่อง TPBS
รายชื่อนักแสดง
Osawa Takao as Minakata Jin
Ayase Haruka as Tachibana Saki
Nakatani Miki as Nokaze
Nakatani Miki as Tomonaga Mirai
Koide Keisuke as Tachibana Kyotaro
Kiritani Kenta as Saburi Yusuke
Taguchi Hiromasa as Yamada Junan
Toda Naho as Myo
Takeda Tetsuya as Ogata Koan
Fujita Makoto as Shinmon Tatsugoro
Aso Yumi as Tachibana Ei
Kohinata Fumiyo as Katsu Kaishu
Uchino Masaaki as Sakamoto Ryoma
Sato Jiro as Kiichi
Mizusawa Erena as Hatsune
====ชื่อตอนและอัตราความนิยมในการชม (ในประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่มีการออกอากาศ)====
{|class="wikitable"
|ตอน || วันที่ฉาย || ชื่อตอน || ชื่อตอน (ภาษาญี่ปุ่น) || อัตราความนิยม
|-
|1 || 11.10.2552 || -- || -- || 16.5%
|-
|2 || 18.10.2552 || --  || -- || 16.4%
|-
|3 || 25.10.2552 || --  || -- || 17.2%
|-
|4 ||  1.11.2552 || --  || -- || 17.2%
|-
|5 ||  8.11.2552 || --  || -- || 20.3%
|-
|6 || 15.11.2552 || --  || -- || 20.2%
|-
|7 || 22.11.2552 || --  || -- || 16.8%
|-
|8 || 29.11.2552 || --  || -- || 22.3%
|-
|9 ||  6.12.2552 || --  || -- || 16.1%
|-
|10 || 13.12.2552 || --  || -- || 20.4%
|-
|11 || 20.12.2552 || --  || -- || 25.3%
|}
Source: Video Research, Ltd.
=== ภาค 2 ===
แพร่ภาพที่ญี่ปุ่นทางช่อง TBS เมื่อ พ.ศ. 2554  ส่วนประเทศไทยได้ซื้อลิขสิทธิ์มาฉายที่ช่อง TPBS เมื่อ พ.ศ. 2556
==คำตอบรับ==
มังงะนี้ชนะรางวัลสูงสุดในงานรางวัลวัฒนธรรมเทซูกะ โอซามุประจำปี 2011 และมีการตีพิมพ์มังงะนี้ในประเทศญี่ปุ่น 8 ล้านฉบับ
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Super Jump "Jin" Official site
การ์ตูนญี่ปุ่น
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง‎
ดัชชีลิมบวร์ค

ดัชชีลิมบวร์ค (Herzogtum Limburg, Duchy of Limburg) เป็นดัชชีที่เป็นรัฐในเครือจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์Holy Roman Empireที่ปกครองโดย
แซนตามอนิกา (แก้ความกำกวม)

แซนตามอนิกา (Santa Monica) หรือ ซานตาโมนีกา (Santa Monica) สามารถหมายถึง
----
=== เมือง ===
แซนตามอนิกา รัฐแคลิฟอร์เนีย
* แซนตามอนิกาบูเลอวาร์ด ถนนหลักที่วิ่งผ่านเมืองแซนตามอนิกา ลอสแอนเจลิส เวสต์ฮอลลีวูด และคาลิฟ
แซนตามอนิกา ชุมชนเมืองในเบย์เคาน์ตี รัฐฟลอริดา
ซานตาโมนีกา เมืองในประเทศฟิลิปปินส์
ซานตาโมนีกา ตลัลเนปันตลาเดบัซ เขตชานเมืองทางตอนเหนือของกรุงเม็กซิโกซิตี ประเทศเม็กซิโก
=== เพลง ===
"แซนตามอนิกา" ของวงดนตรี เอเวอร์เคลียร์
"แซนตามอนิกา"  ของวงดนตรี ทิออรีออฟอะเดดแมน
"แซนตามอนิกา" ของเบดูอินซาวนด์แคลช
"แซนตามอนิกา" ของซาเวจการ์เดน
ซัคเซิน-อัลเทินบวร์ค

ดัชชีซัคเซิน-อัลเทินบวร์ค (Herzogtum Sachsen-Altenburg, Saxe-Altenburg) เป็นอดีตดัชชีซัคเซินที่เป็นส่วนหนึ่งของดัชชีเอิร์นเนสทีนสาขาของราชวงศ์เวททินที่ในปัจจุบันอยู่ในทือริงเงิน
== ประวัติ ==
ซัคเซิน-อัลเทินบวร์คเดิมเป็นอาณาจักรเบอร์กราฟอัลเทินบวร์คที่เป็นของอาณาจักรมาร์กราฟแห่งไมส์เสนของราชวงศ์เวททินมาตั้งแต่ ค.ศ. 1243 เมื่อมีการแบ่งแยกตามสนธิสัญญาในปี ค.ศ. 1485 อัลเทินบวร์คก็ตกไปเป็นของแอร์นส์ ผู้คัดเลือกแห่งซัคเซินประมุขของราชวงศ์เวททิน หลังจากการแบ่งแยกที่แอร์ฟวร์ตในปี ค.ศ. 1572 ระหว่าง โยฮันน์ วิลเฮล์ม ดยุกแห่งซัคเซิน และหลาน, อัลเทินบวร์คก็ตกไปเป็นของดัชชีแห่งซัคเซิน-ไวมาร์
ในปี ค.ศ. 1602 เมื่อผู้สืบครองดินแดนและบุตรชายของโยฮันน์ วิลเฮล์มฟรีดริช วิลเฮล์มที่ 1 มาเสียชีวิตลงดัชชีซัคเซิน-ไวมาร์ก็ตกไปเป็นของน้องชายที่ 2 ปีต่อมา ค.ศ. 1603 บุตรชายคนโตของฟรีดริช วิลเฮล์มโยฮันน์ ฟิลิปได้รับอาณาจักรใหม่ที่เพิ่งได้รับการก่อตั้งขึ้น "ดัชชีซัคเซิน-อัลเทินบวร์ค" ที่เป็นราชรัฐในเครือจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์Holy Roman Empire ที่มีสิทธิมีเสียงและการออกเสียงใน