pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
วอล์คแมน

วอล์คแมน (Walkman) เป็นแบรนด์เครื่องเล่นเพลงพกพาของบริษัทโซนี่ วอล์คแมนรุ่นแรกซึ่งวางจำหน่ายเมื่อปีค.ศ. 1979 ถือเป็นเครื่องเล่นเพลงตลับเทปพกพาซึ่งเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมการฟังเพลงของมนุษยชาติ วอล์คแมนถือกำเนินขึ้นโดยปณิธานของสองผู้ก่อตั้งบริษัทโซนี่อย่างมาซารุ อิบูกะ และอากิโอะ โมริตะ หลังทั้งคู่รู้สึกว่าเครื่องเล่นเพลงแบบพกพาของโซนี่ซึ่งมีวางจำหน่ายอยู่ก่อนแล้วนั้นมีราคาแพงและไม่เป็นที่นิยม
นิตยสาร Times ได้กล่าวถึงวอล์คแมนว่าเป็น "การผสมผสานระหว่างความคล่องตัว(เนื่องจากใช้ถ่านAAเพียงสองก้อน)และความเป็นส่วนตัว(มีช่องเสียบหูฟัง) ทำให้มันเป็นสินค้าในอุดมคติสำหรับผู้บริโภคจำนวนมากที่กำลังมองหาเครื่องเล่นสเตริโอแบบพกพาที่สามารถติดตัวไปได้ด้วยทุกที่"
วอล์คแมนถือเป็นสิ่งประดิษฐ์ที่มีอิทธิพลมากที่สุดต่อวัฒนธรรมของทศวรรษที่ 1980 คำว่าวอล์คแมนได้รับการบัญญัติไว้ในพจนานุกรมอิงลิชอ็อกซ์ฟอร์ดเมื่อปีค.ศ. 1986 ผู้คนหลายล้านเริ่มใช้วอล์คแมนระหว่างออกกำลังกายและเต้นแอโรบิก ถึงขนาดที่คำว่า "วอล์คมัน" ในภาษาเยอรมันกลายเป็นคำทั่วไปที่หมายถึงเครื่องเสียงส่วนตัวโดยไม่เกี่ยงประเภทหรือยี่ห้อ โซนี่พยายามห้ามปรามการใช้คำนี้โดยแบรนด์อื่นในภาษาเยอรมัน แต่ในปีค.ศ. 2002 ศาลสูงสุดออสเตรียพิพากษาว่าโซนี่มิอาจขัดขวางบุคคลอื่นในการใช้คำว่า "วอล์คมัน" สำหรับสินค้าประเภทเดียวกันได้
เมื่อเข้าสู่คริสต์ศตวรรษที่ 21 วอล์คแมนเริ่มประสบความเสื่อมถอยลงจากการกำเนิดขึ้นของเครื่องเล่น MP3 มากมาย แม้บริษัทโซนี่จะเข็นเครื่องเล่น MP3 ลงตลาดเช่นกันแต่ก็ดูจะสู้ไม่ไหวในเวทีนี้โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังการมาถึงของไอพอด ในที่สุด โซนี่จึงหันไปเอาดีกับการขายวอล์คแมนในฐานะเครื่องเล่นเพลงพกพาคุณภาพสูง (Hi-Res) ตั้งแต่ปีค.ศ. 2014 เป็นต้นมาซึ่งให้คุณภาพเสียงและกำลังขับเสียงที่เหนือชั้นกว่าเครื่องเล่น MP3 และสมาร์ทโฟน
==ภาพ==
ไฟล์:Thinktank Birmingham - object 1986S03911.00001(1).jpg|วอล์คแมนรุ่นที่สอง (เล่นเทป)
ไฟล์:Vintage Sony Walkman, FM-AM Stereo Cassette Player, Model WM-F77, Made In Japan, Circa 1986 (44032204520).jpg|วอล์คแมน WM-F77 (เล่นเทป+วิทยุ)
ไฟล์:Walkman MZ-E35 1.JPG|วอล์คแมน MZ-E35 (เล่นแผ่นซีดี)
ไฟล์:NW-A867VI.jpg|วอล์คแมน NW-A867VI (เล่นไฟล์ MP3)
ไฟล์:NW-A35.png|วอล์คแมน NW-A35 (เล่นไฟล์เพลงคุณภาพสูง)
==อ้างอิง==
สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2553
โซนี่
กฤตกร ทองแสง

กฤตกร ทองแสง  (ชื่อเล่น ต๊อบ)  เป็นนักแสดง นายแบบชาวไทย
==ประวัติ==
กฤตกร ทองแสง  (ชื่อเล่น ต๊อบ) มีชื่อเดิมว่า ชัยวัฒน์ ทองแสง  เกิดเมื่อวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2532 เป็นนักแสดงชาวไทย จบการศึกษาจาก โรงเรียนฤทธิยะวรรณาลัย  ปัจจุบันกำลังศึกษาที่ มหาวิทยาลัยศรีปทุม คณะนิเทศศาสตร์ เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงโดยการมีผลงานแรกคือ โฆษณา 40 ปี ฮอนด้า เล่นร่วมกับ ธงไชย แมคอินไตย งานโฆษณาต่าง ๆ เช่น สเปร์ดับกลิ่นกายทรอส, หมากฝรั่งไซลิทอล และอีกมากมาย ส่วนของต่างประเทศก็เช่น โฆษณาน้ำอัดลมของเวียดนาม มีผลงานการแสดง เรื่อง หอแต๋วแตก, เพื่อน...กูรักมึงว่ะ และ เหยิน เป๋ เหล่ เซมากูเตะ ของพจน์ อานนท์ รายการทีวีต่าง ๆ เช่น ชิงร้อยชิงล้าน ชะชะช่า, มาสเตอร์คีย์ เป็นต้น
ในปี 2551 ได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเพาะกาย ในงานLatchford Classics ปี 2008 โดยลงแข่งในรุ่น Body Classic ประเภทเยาวชนไม่เกินอายุ 21 ปี
== ผลงาน ==
=== ผลงานภาพยนตร์ ===
หอแต๋วแตก (2550)
เพื่อน...กูรักมึงว่ะ (2550)
เหยิน เป๋ เหล่ เซมากูเตะ (2550)
บางระจัน ภาค 2 (2553)
หอแต๋วแตกแหวกชิมิ (2554)
ปล้นนะยะ 2 อั๊ยยยย่ะ (2555)
สตรีเหล็ก ตบโลกแตก (2557)
แม่เบี้ย (2558)
ตุ๊ดตุ่กู้ชาติ (2560)
=== ผลงานละคร ===
=== ละครชุด ===
GUARDIAN หักเหลี่ยมมัจจุราช (ช่อง โมโน 29) (2559 รับบท จิมมี่)
(ช่อง) (25 รับบท )
=== ละครเทิดพระเกียรติ ===
ป่ารักษ์ช้าง (ช่อง 5) (2561 รับบท เสี่ยยิ่งใหญ่)
=== ผลงานละครเวที ===
ฉันผู้ชายนะยะ ภาค 2
=== ผลงานโฆษณา ===
40 ปี Honda
Condo Life ภาค 1
สเปรย์ดับกลิ่นกาย TROS
หมากฝรั่งทอดกรอบ เลย์ รสหมึกย่าง
น้ำดื่ม Nestle Pure Life
ผ้าอนามัยลอริเอะ
หมากฝรั่ง ไซลิทอล
DTAC
PEPSI [เวียดนาม]
ชาเชียว [เวียดนาม]
ยาทาแก้ปวดกล้ามเนื้อ ฟลามิคเจล
สสส.รณรงค์ คนไทยสามัคคี (รถทัวร์กำลังไหลตกเขา)
ยาสีฟัน คอลเกต (ผมได้ศูนย์)
รถยนต์ Mitsubishi Triton Plus
รถยนต์ อีซูซุ ดีแมกซ์ ซูเปอร์ ไททาเนียม (2553)
เบียร์ ARCHA (2553)
=== มิวสิกวิดีโอ ===
เพลง รักจริงไม่อิงนิยาย ของศิลปิน พะแพง AF4
เพลง เบอร์นี้ไม่มีคนของเธอ ของศิลปิน ปาน ธนพร แวกประยูร
เพลง สมน้ำหน้า ของศิลปิน มอส ปฏิภาณ ปฐวีกานต์
เพลง รักคือการให้ ของศิลปิน วิชญาณี เปียกลิ่น  (2553)
เพลง โทรมา ในฐานะอะไร ของศิลปินการะเกด (นักร้อง)  (2554)
เพลง สกัดดาวยั่ว ของศิลปิน ใบเตย อาร์สยาม  (2554)
=== พิธีกร ===
Love Station  ช่อง GREND TV (เคเบิล)
== รางวัลที่เคยได้รับ ==
ชนะเลิศการแข่งขันกีฬาเพาะกาย รุ่น Body Classic ประเภทเยาวชนไม่เกินอายุ21ปี ในงาน Latchford Classics ปี 2008
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์แฟนคลับ 
ไฮไฟฟ์ส่วนตัว 
นักแสดงชาวไทย
นายแบบไทย
นักเพาะกาย
บุคคลจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม
บุคคลจากโรงเรียนฤทธิยะวรรณาลัย
สุบิน ปิ่นขยัน

สุบิน ปิ่นขยัน อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ 3 สมัย อดีตรองหัวหน้าพรรคสามัคคีธรรม อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ กระทรวงพาณิชย์ และทบวงมหาวิทยาลัย เป็นผู้ก่อตั้งและเป็นประธานกรรมการบริหารของ บมจ. เอ็มดีเอ็กซ์ อดีตนายกสมาคมนักอุทกวิทยาไทย
== งานการเมือง ==
สุบิน ปิ่นขยัน หรือ ดร.สุบิน ปิ่นขยัน ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2526 เป็นสมัยแรก และได้รับเลือกตั้งอีก 2 สมัยติดต่อกันในปี พ.ศ. 2529 และ พ.ศ. 2531 ในสังกัดพรรคกิจสังคม จนได้รับการแต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง เป็นรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัย เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ และเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
ในช่วงที่คณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ (รสช.) ยึดอำนาจ ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2534 และมีการแต่งตั้งคณะกรรมการตรวจสอบทรัพย์สินนั้น นายสุบิน บุคคลที่ถูกยึดทรัพย์จำนวนมากที่สุดในบรรดานักการเมืองจำนวน 10 คน ที่ถูกตรวจสอบ คือ 608 ล้านบาท 
== งานวิชาการ ==
ดร.สุบิน ปิ่นขยัน เป็นผู้ที่มีความเชี่ยวชาญ และเป็นที่ยอมรับในวงการวิศวกรรม จนได้รับตำแหน่ง อุปนายกสภาวิศวกร คนที่ 1 ในสมัยแรก (พ.ศ. 2543 - พ.ศ. 2546) และเป็นกรรมการสภาวิศวกร ในสมัยที่ 2 (พ.ศ. 2546 - พ.ศ. 2549)
ในปี พ.ศ. 2553 สถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย (เอไอที) ได้ถวายรางวัลแห่งหอเกียรติยศแด่สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี และศิษย์เก่าดีเด่นของสถาบันอีกจำนวน 11 คน ซึ่ง ดร.สุบิน ปิ่นขยัน เป็นหนึ่งในศิษย์เก่าที่ได้รับรางวัลแห่งหอเกียรติยศครั้งนี้ด้วย
== งานธุรกิจ ==
ดร.สุบิน ปิ่นขยัน เป็นประธานกรรมการ และผู้ก่อตั้งบริษัท เอ็ม ดี เอ็กซ์ จำกัด (มหาชน) เมื่อปี พ.ศ. 2531 ซึ่งเป็นบริษัทที่ดำเนินธุรกิจด้านการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ สาธารณูปโภคพื้นฐาน และพลังงาน โดยมีโครงการหลักที่ดำเนินการ อาทิ โครงการนิคมอุตสาหกรรมเกตเวย์ซิตี้ และโครงการด้านพลังงานไฟฟ้าต่างๆ ต่อมาในปี พ.ศ. 2545 ศาลล้มละลายกลาง ได้มีคำสั่งให้ฟื้นฟูกิจการของบริษัทและตั้งบริษัท วิทยุ แพลนเนอร์ จำกัด เป็นผู้ทำแผนฟื้นฟูกิจการ และสั่งให้เขาเป็นบุคคลล้มละลาย ในปี พ.ศ. 2547 และในปี พ.ศ. 2550 จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2553 จึงถูกปลดจากการเป็นบุคคลล้มละลาย
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากจังหวัดเชียงใหม่
นักการเมืองไทย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศไทย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ไทย
รัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่
พรรคสามัคคีธรรม
พรรคกิจสังคม
วิศวกรชาวไทย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
นักธุรกิจชาวไทย
บุคคลจากสถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย
ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
ร่ม

thumb
ร่ม เป็นเครื่องใช้สำหรับกันแดดกันฝน มีด้ามยาวสำหรับถือ และส่วนบนเป็นแผ่นโค้ง ขอบกลมเหมือนดอกเห็ด ทำจากกระดาษหรือผ้า ลักษณะเฉพาะที่สำคัญของร่มคือ สามารถหุบเก็บได้ จึงพกพาได้สะดวก ลักษณนามว่า คัน
== ประวัติ ==
ร่มที่เรียกว่า Umbrella มีรากศัพท์มาจากคำว่า Umbra ซึ่งเป็นภาษาละติน แปลว่า "บังแดด" เกิดขึ้น เมื่อราว 3,400 ปีก่อน ในดินแดนเมโสโปเตเมีย ซึ่งเป็นดินแดนที่ร้อนระอุตลอดทั้งปี จึงมีการใช้ร่มบังแดด
ชาวกรีกได้รับเอาวัฒนธรรมการกางร่มมาจากอียิปต์ ซึ่งเชื่อกันว่า ท้องฟ้าคือร่างกายของเทพธิดานามว่า "นัต" ซึ่งปกคลุมโลกดุจร่มอันมหึมา มนุษย์จึงได้คิดสร้างร่มขึ้นไว้เป็นตัวแทนของเทพธิดานัต เพื่อใช้ปกป้องคุ้มครองผู้ที่อยู่ใต้ร่มเงา ผู้ที่จะกางร่มได้นั้นจะต้องเป็นผู้ที่มีอำนาจเท่านั้น
จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 18 ผู้ที่กางร่มส่วนใหญ่ก็ยังคงเป็นผู้หญิง เพราะเนื่องจากว่าผู้ชายกลัวที่จะโดนสบประมาทว่าอ่อนแอ จึงไม่ค่อยมีใครนิยมกางร่มเท่าใดนัก จนในปี ค.ศ.1750 โจนาส แฮนเวย์ ชายชาวอังกฤษ เป็นชายคนแรกที่ลุกขึ้นมาพกร่ม ท่ามกลางเสียงเย้ยหยันของคนรอบข้าง แต่เขาไม่สนใจ และยังยืนยันว่าจะพกร่มต่อไป จนกระทั่งการพกร่มเป็นที่ยอมรับของคนอังกฤษไม่ว่าจะเป็นหญิงหรือชายก็ตาม จนกระทั่งถึงทุกวันนี้
ได้มีการจดบันทึกทางประวัติศาสตร์ไว้ว่า ร่มขนาดใหญ่ที่ใช้บังแดด (sun protecting Parasol) มีต้นกำเนิดมาจากชาวอียิปต์โบราณ เมื่อประมาณ 3,500 ปีมาแล้ว โดยเริ่มแรกนั้นจะใช้ใบปาล์มติดกับแกนถือและใช้กันเฉพาะในกลุ่มขุนนางสังคมชั้นสูง กลุ่มผู้นำศาสนา และพระบรมวงศานุวงศ์เท่านั้น ในช่วงเวลาดังกล่าวร่มถูกมองเป็นสัญลักษณ์และกลุ่มขุนนางสังคมชั้นสูงจะมีวัฒนธรรมความเชื่อว่าต้องมีผิวสีขาวซีด ไม่โดนแดด
== ลักษณะของร่ม ==
ร่มประกอบด้วยส่วนสำคัญ 3 ส่วน คึอ ส่วนด้าม ส่วนตัวร่ม และส่วนซี่ร่ม
ด้ามร่ม ทำจากวัสดุยาว สำหรับยึดตัวร่ม และเป็นด้ามจับ ส่วนปลายจึงมักทำให้มีขนาดใหญ่ หรืองอโค้ง เพื่อจับได้สะดวก มีทั้งที่ทำจากโลหะ และไม้
ตัวร่ม ทำจากกระดาษอาบน้ำยากันฝน และผ้าชนิดที่กันฝนได้ (เรียกทั่วไปว่า ผ้าร่ม) แผ่เป็นวงกลม ยึดวางอยู่บนซี่ร่ม หรือโครงร่ม
ซี่ร่ม ซี่ร่มเป็นส่วนสำคัญของร่ม ที่ทำให้ร่มพับเก็บได้ มีขนาดเล็กยึดต่อกันเป็นท่อนๆ พับเข้าออกได้ บ้างก็ เป็นแบบท่อนเดียว หุบร่มได้อย่างเดียว บ้างก็เป็นแบบสองท่อน หุบร่มแล้ว ยังพับซ้อนลงไปได้อีก ทำให้เมื่อพับแล้วมีขนาดกะทัดรัด พกพาสะดวก
== ร่มชนิดต่างๆ ==
ร่มที่ใช้กันโดยทั่วไป เป็นร่มกันแดดกันฝน สำหรับใช้คนเดียว หรือสองคนเป็นอย่างมาก สามารถกันแดด และกันฝนได้ แต่นอกจากนี้ ยังมีร่มสำหรับใช้ประโยชน์อื่นๆ เช่น
ร่มชายหาด : เป็นร่มขนาดใหญ่ มีด้ามยาวและใหญ่ ปักไว้ตามชายหาด สำหรับกันแดดให้นักท่องเที่ยวขณะนอนบนชายหาด
ร่มแม่ค้า : เป็นร่มขนาดใหญ่ เช่นเดียวกับร่มชายหาด มักใช้กันแดดกันฝนตามแผงขายของในตลาดนัด ริมทางเท้า หรือในที่ต่างๆ ใช้ปักในแท่นที่หนัก เพื่อกันล้ม
ร่มสนามกอล์ฟ เป็นร่มสำหรับใช้ถือ มีขนาดใหญ่และด้ามยาวกว่าร่มปกติเล็กน้อย มีระบบลู่ลมเพื่อให้ ก้านร่มไม่หักเมื่อต้องเจอกับลมแรงที่สนามกอล์ฟ
ร่มพับ เป็นร่มที่มีขนาดเล็ก น้ำหนักเบา พกพาง่าย สามารถพับเก็บได้ มักใช้สำหรับการพกพาเพื่อกันแดดและฝน
== การใช้งานอื่นๆ ==
ปัจจุบันมีการใช้ร่มเพื่อประโยชน์อื่นๆ นอกเหนือจากการใช้กันแดดกันฝน เช่น ใช้ประดับในสวน ตกแต่งบ้าน ร่มขนาดเล็กสำหรับแปรอักษร ร่มติดข้อความโฆษณาสินค้า
== ดูเพิ่ม ==
ฉัตร
กลด
ร่มชูชีพ
== อ้างอิง ==
ของใช้ในบ้าน
อุปกรณ์ป้องกัน
เครื่องประกอบตามแฟชั่น
ฝน
วันป้องกันการฆ่าตัวตายโลก

วันป้องกันการฆ่าตัวตายโลก ตรงกับวันที่ 10 กันยายน ของทุกปี องค์การอนามัยโลกกำหนดให้วันดังกล่าวเป็นวันสำคัญคือ วันป้องกันการฆ่าตัวตายโลก (World Suicide Prevention Day) โดยประกาศเป็นครั้งแรกเมื่อ ปี พ.ศ. 2546 (ค.ศ. 2003)
ทางองค์การอนามัยโลกคาดว่าในปีหนึ่งจะมีผู้ฆ่าตัวตายสำเร็จเป็นจำนวนมากกว่า 1 ล้านคน เมื่อคิดเฉลี่ยต่อเวลาจะพบว่ามีผู้ฆ่าตัวตายสำเร็จ 1 คน ทุก 40 วินาที และการฆ่าตัวตายยังส่งผลกระทบต่อจิตใจของพ่อแม่พี่น้องสามีภรรยาและเพื่อนๆ ของผู้ตายอีกประมาณ 5-10 ล้านคน ตลอดจนมีผลมูลค่าทางเศรษฐกิจอย่างมหาศาล ทางองค์การอนามัยโลกพบว่า การฆ่าตัวตายติด 10 อันดับแรกของสาเหตุการตายของประชากรโลก และติดอันดับที่ 3 ของสาเหตุการตายสำหรับประชากรวัย 15-35 ปี ผู้ชายฆ่าตัวตายสำเร็จมากกว่าผู้หญิงถึง 3 เท่า (ยกเว้นในประเทศจีน)
องค์การอนามัยโลกประมาณว่า ผู้ทำร้ายตนเองมีจำนวนมากกว่าผู้ฆ่าตัวตายสำเร็จประมาณ 10-20 เท่า จากการศึกษาพบว่าผู้ทำร้ายตนเองจะมีโอกาสทำซ้ำและประสบความสำเร็จได้ โดยมีความเสี่ยงต่อการฆ่าตัวตายสำเร็จในระยะหนึ่งปีหลังการทำร้ายตนเองครั้งแรกเพิ่มขึ้นเป็น 100 เท่าเมื่อเทียบกับประชากรทั่วไป และร้อยละ 10 ของผู้ทำร้ายตนเอง จะจบชีวิตลงด้วยการฆ่าตัวตายในเวลาต่อมา
การฆ่าตัวตายหรือพยายามฆ่าตัวตาย ยังเป็นปัญหาสาธารณสุขที่สำคัญของประเทศไทย แต่ละปีจะมีผู้เสียชีวิตจากการฆ่าตัวตายประมาณ 4,500-5,000 คน ซึ่งมากกว่าการฆ่ากันตาย ที่มีประมาณ ปีละ 3,000-3,800 ราย (สำนักนโยบายและยุทธศาสตร์, 2546) และถ้านับจำนวนผู้ที่ทำร้านตนเองทั้งหมด ทั้งที่เสียชีวิตและไม่เสียชีวิตจะพบว่ามีจำนวนรวมสูงถึง 25,000-27,000 รายต่อปี (อภิชัย มงคล และคณะ, 2546) ก่อให้เกิดความสูญเสียต่อครอบครัว สังคม และประเทศชาติอย่างมาก
ดอกสะมาเรีย สัญลักษณ์การป้องกันการฆ่าตัวตายของประเทศไทย
หน่วงานที่ให้คำช่วยเหลือในการป้องกันการฆ่าตัวตาย
- กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธรณสุข
- สายด่วนสุขภาพจิต1323
- ศูนย์ป้องกันการฆ่าตัวตายระดับชาติ
- โครงการป้องกันผู้มีภาวะซึมเศร้า
- โครงการช่วยเหลือผู้ที่ เสี่ยงต่อการฆ่าตัวตาย
- สมาคมสะมาริตันส์   ป้องกันการฆ่าตัวตาย
วันตระหนักด้านสุขภาพ
วันสำคัญ
แต็นแอ็น

แต็นแอ็น (Ten'edn, Teanean), ม็อส (Mos) หรือ โตงะ (Tonga') เป็นภาษาที่มีผู้พูดในไทยและมาเลเซียราว 300 คน (พ.ศ. 2543) ส่วนใหญ่อยู่ในภาคใต้ของประเทศไทย ส่วนในมาเลเซียอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของกากี เป็นภาษาที่ใกล้สูญ จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ภาษากลุ่มมอญ-เขมร สาขาอัซลี สาขาย่อยอัซลีเหนือ
== อ้างอิง ==
==ข้อมูล==
Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
http://projekt.ht.lu.se/rwaai RWAAI (Repository and Workspace for Austroasiatic Intangible Heritage)
http://hdl.handle.net/10050/00-0000-0000-0003-66FA-7@view Maniq in RWAAI Digital Archive
ภาษาในประเทศไทย
ภาษาในประเทศมาเลเซีย
สายไหม (ขนม)

สายไหม เป็นขนมชนิดหนึ่ง เป็นน้ำตาลปั่นขึ้นมาเป็นเส้นบางเบา ลักษณะคล้ายก้อนเมฆ อาจมีหลายสีตามแต่จะแต่งแต้ม เพื่อเป็นต้วแทนความฝันและจินตนาการตามความเชื่อของชาวตะวันตก จึงเป็นเหมือนกับขนมที่อยู่ในเทพนิยายโดยมีการนำมาเป็นขนมตัวแทนของสวนสนุกหรือละครสัตว์ เนื่องจากปั่นขึ้นเป็นขนมได้อย่างง่ายดายน่าอัศจรรย์
== ประวัติ ==

ขนมสายไหมประดิษฐ์ขึ้นในปี ค.ศ. 1904 โดย วิลเลียม มอร์ริสัน และ จอห์น วราตัน ในงานมหกรรมซื้อขายหลุยส์เซียอานา (Louisiana Purchase Exposition) ในชื่อ Fairy Floss  โดยสามารถขายได้มากตามยอดสั่งซื้อจำนวน 68,655 กล่อง โดย ณ เวลานั้นราคาที่ขายคือ 0.25 ดอลลาร์ (เทียบเท่า 5.70 ดอลลาร์ ใน พ.ศ. 2550)
== การผลิต ==
เครื่องทำสายไหมรุ่นแรกจะมีหม้อใบเล็กสำหรับใส่น้ำตาลและสารแต่งสีอาหาร เครื่องทำความร้อนบริเวณขอบจะทำให้น้ำตาลหลอมละลายและน้ำตาลเหลวจะถูกปั่นให้ไหลผ่านรูเล็ก ๆ และจะแข็งตัวในอากาศ และจากนั้นถูกจับไว้โดยหม้อใบใหญ่ ผู้ควบคุมเครื่องจะแหย่แท่งไม้หรือมือลงไปในหม้อใหญ่เพื่อให้สายไหมจับตัวเป็นก้อน เครื่องทำสายไหมในปัจจุบันก็ใช้หลักการในทำนองนี้
== ลักษณะ ==
สายไหมจะมีรสชาติหวานและเหนียว ๆ ละลายในปากอย่างรวดเร็วเหมือนกับปุยฝ้าย ไม่มีกลิ่มหอมมากมาย เนื่องจากตัวเครื่องทำให้มีกลิ่นน้ำตาลอยู่แล้ว เวลาแห้งจะนุ่มเหมือนปุยฝ้าย แต่ถ้าชื้นจะเหนียวหนืด สามารถทานกับขนมกรอบได้ดีที่สุด
== อ้างอิง ==
ขนมหวาน
สิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ
น้ำตาล
วรรณกรรมพื้นบ้าน

วรรณกรรมพื้นบ้าน หมายถึง ผลงานที่เกิดขึ้นจากการใช้ภาษาโดยการพูดและการเขียนของกลุ่มชนในแต่ละท้องถิ่น เช่น วรรณกรรมพื้นบ้านภาคเหนือ วรรณกรรมพื้นบ้านภาคอีสาน วรรณกรรมพื้นบ้านภาคใต้ เป็นต้น ซื่งในแต่ละท้องถิ่นก็จะใช้ภาษาพื้นบ้านในการถ่ายทอดเป็นเอกลักษณ์
วรรณกรรมที่สื่อเรื่องราวด้านต่างๆ ของท้องถิ่นใดท้องถิ่นหนึ่งโดยเฉพาะ เช่น จารีตประเพณี ชีวิตความเป็นอยู่ สภาพเศรษฐกิจและสังคม ทัศนคติ ค่านิยม ตลอดจนความเชื่อต่างๆ ของบรรพบุรุษ อันเป็นพื้นฐานของความคิดและพฤติกรรมของคนในปัจจุบัน
== ลักษณะของวรรณกรรมพื้นบ้าน ==
เป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่สืบทอดกันมาจากมุขปาฐะ คือ เป็นการเล่าสืบต่อกันมาจากปากต่อปากและแพร่หลายกันอยู่ในกลุ่มชนท้องถิ่น
เป็นแหล่งข้อมูลที่บันทึกข้อมูลด้านขนบธรรมเนียมประเพณีของกลุ่มชนท้องถิ่น อันเป็นแบบฉบับให้คนยุคต่อมาเชื่อถือและปฏิบัติตาม
มักไม่ปรากฏชื่อผู้แต่ง เพราะเป็นเรื่องที่บอกเล่าสืบต่อกันมาจากปากต่อปาก
ใช้ภาษาท้องถิ่น ลักษณะถ้อยคำเป็นคำง่ายๆ สื่อความหมายตรงไปตรงมา
สนองความต้องการของกลุ่มชนในท้องถิ่น เช่น
#เพื่อความบันเทิง
#เพื่ออธิบายสิ่งที่คนในสมัยนั้นยังไม่เข้าใจ
#เพื่อสอนจริยธรรมขนบธรรมเนียมประเพณีและพฤติกรรมด้านต่างๆ
==ประเภทของวรรณกรรมพื้นบ้าน ==
จำแนกโดยอาศัยเขตท้องถิ่นได้ ๔ ประเภท คือ
#วรรณกรรมพื้นบ้านภาคเหนือ (วรรณกรรมล้านนา)
#วรรณกรรมพื้นบ้านภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
#วรรณกรรมพื้นบ้านภาคใต้
#วรรณกรรมพื้นบ้านภาคกลาง
จำแนกตามวิธีการบันทึก ได้ ๒ ประเภท คือ
#วรรณกรรมมุขปาฐะ หมายถึง วรรณกรรมที่ใช้วิธีเล่าจากปากต่อปาก ไม่มีการบันทึกไว้เป็นลายลักษณ์อักษร
#วรรณกรรมลายลักษณ์อักษร หมายถึง วรรณกรรมที่บันทึกไว้เป็นลายลักษณ์อักษร
วรรณกรรม
บราซิเลีย

บราซิเลีย (Brasília) เป็นเมืองหลวงของประเทศบราซิล ได้รับการก่อตั้งเป็นเมืองหลวงในปี พ.ศ. 2503 ก่อนหน้านี้เมืองหลวงของประเทศได้แก่ ซัลวาดอร์ (พ.ศ. 2092-2306) และรีโอเดจาเนโร (พ.ศ. 2306-2503) เมืองนี้ได้รับการวางแผนผังเมืองเป็นอย่างดี เช่นเดียวกับกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. ของสหรัฐอเมริกา และกรุงแคนเบอร์รา ประเทศออสเตรเลีย ชื่อบราซิเลียมาจากภาษาละตินแปลว่า "บราซิล"
นครรีโอเดจาเนโรเคยเป็นเมืองหลวงของประเทศบราซิลนานเกือบ 3 ศตวรรษ พื้นที่ติดชายฝั่งทะเลนี้ได้ชื่อว่าเป็นเมืองที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศ แต่ด้วยอาณาเขตที่อยู่ห่างไกลสุดขอบแผ่นดิน ทำให้รัฐบาลมีความคิดที่จะย้ายเมืองหลวงขยับเข้าไปใจกลางแผ่นดินมากขึ้น เพื่อกระจายความเจริญให้ทั่วถึงและป้องกันการโจมตีทางทะเลจากชาติต่าง ๆ เช่น โปรตุเกส ฝรั่งเศส เนเธอร์แลนด์ แผนการที่วางไว้ คือการทำให้บราซิเลียซึ่งตั้งอยู่บริเวณตอนกลางของฝั่งตะวันตก กลายเป็นศูนย์กลางของที่ทำการรัฐบาล แผนการสร้างกรุงใหม่ได้รับการเสนอขึ้นมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2366 และในที่สุด พื้นที่ 14,400 ตารางกิโลเมตรนี้ก็ได้กลายเป็นสถานที่ก่อสร้างเมืองหลวงแห่งใหม่ที่ชื่อว่า บราซิเลีย ในปี พ.ศ. 2499 รัฐบาลได้จัดการแข่งขันออกแบบผังเมืองใหม่และใช้ผังเมืองที่ชนะการแข่งขันเป็นต้นแบบในการก่อสร้าง ประธานาธิบดีฌูเซลีนู กูบีแชก (Juscelino Kubitschek) ซึ่งดำรงตำแหน่งผู้นำประเทศในขณะนั้น ต้องการสร้างเมืองใหม่ให้แล้วเสร็จในขณะที่อยู่ยังในตำแหน่ง ทำให้การก่อสร้างเป็นไปอย่างเร่งรีบโดยใช้เวลาเพียง 3 ปีครึ่ง รัฐบาลได้สถาปนากรุงบราซิเลียเป็นเมืองหลวงอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2503 แม้ว่าการก่อสร้างจะยังเสร็จไม่สมบูรณ์ก็ตาม
บราซิเลียเป็นที่ตั้งของรัฐสภาและที่ทำการสำคัญของรัฐบาล นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่ของหลายบริษัท เมืองแห่งนี้มีนโยบายผังเมืองที่ชัดเจน มีพื้นที่เฉพาะซึ่งจำกัดไว้สำหรับสิ่งปลูกสร้างเกือบทุกชนิด อาทิ มีการจัดพื้นที่การสำหรับให้ประชาชนสร้างอาคารที่อยู่อาศัยบริเวณรอบ ๆ เขตเมือง สร้างศูนย์กลางความเจริญไว้ติดกับถนนใหญ่ มีพื้นที่สำหรับสร้างโรงแรมและที่พักแบ่งเป็นตอนเหนือและตอนใต้ เมื่อมองจากด้านบน ผังเมืองของกรุงบราซิเลียจะมีลักษณะคล้ายเครื่องบินหรือผีเสื้อ ปัจจุบันกรุงบราซิเลียมีประชากรมากกว่า 2,550,000 คน ซึ่งเป็นจำนวนที่มากกว่าที่ประมาณการไว้ กรุงบราซิเลียเดิมซึ่งได้รับการออกแบบให้เป็นที่ทำการของรัฐจึงกลายมาเป็นที่อยู่อาศัยของผู้อพยพจำนวนมากจากตอนเหนือของประเทศ
== อ้างอิง ==
 
เมืองหลวงในทวีปอเมริกาใต้
เมืองในประเทศบราซิล
เมืองหลวงทางวัฒนธรรมของอเมริกา
แหล่งมรดกโลกในประเทศบราซิล
แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
มิกกี้ เมาส์

มิกกี้ เมาส์ (Mickey Mouse) เป็นตัวการ์ตูนยอดนิยมของเด็กทั่วโลกของเดอะวอลต์ดิสนีย์ มีลักษณะเป็นหนูสีดำ เพศผู้ แต่งกายใส่แต่เอี๊ยมแบบชาวไร่แค่ครึ่งล่างมีเม็ดกลัดกระดุมสำหรับสายเอี๊ยมสองเม็ดขวาและซ้ายขนาดใหญ่เพื่อบ่งบอกว่ากำลังสวมใส่คือกางเกงเอี๊ยมสีพื้นกางเกงเป็นผ้าเนื้อสีแม่สีเป็นสีแดงสด(Ruby Red)และสวมรองเท้าบูทหุ้มข้อใช้แม่สีเหลือง โทนสีมะนาวเหลืองสุก (Lemonade Yellow) ซึ่งเป็นการแต่งกายลำลองยอมรับเป็นสามัญปกติทั่วไปของชายอเมริกันส่วนใหญ่สวมใส่ในชีวิตประจำวันเพียงแต่ใช้โทนสีแม่สีที่ตัดกันคือ แดง และ เหลือง ให้ไม่เหมือนชีวิตจริงเกินไปและให้เห็นแล้วสะดุดตาง่ายโดดเด่นเพื่อให้จดจำได้สำหรับเด็กเล็กและเด็กวัยประถมก่อนถึงวัยรุ่น เป็นการ์ตูนคาแรคเตอร์ที่ให้เสียงเองโดย ดับเบิลยู อี วอลต์ ดิสนีย์ ถือกำเนิดขึ้นเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1928 (พ.ศ. 2471) โดย วอลเตอร์ อีลิส หรือ ดับเบิ้ลยู อี ดิสนีย์ (วอลต์ ดิสนีย์) และอับ ไอเวิร์กส เดิมทีพวกเขาเรียกมันว่า "มอร์ติเมอร์ เมาส์" ก่อนจะเปลี่ยนชื่อตัวการ์ตูนนี้เป็นชื่อเรียกโดยทั่วกันว่า เดอะหรือมิสเตอร์ มิกกี้ เมาส์ หรือเรียกชื่อย่อว่า มิกกี้ และ มิกกี้ เจ้าหนูจอมซน ในภาษาไทย ซึ่งมาจากการเสนอของภรรยาวอลต์ ดิสนีย์ เนื่องจากเธอเห็นว่ามันเป็นชื่อที่ไม่ดูจริงจังจนเกินไปเข้าถึงและจดจำติดปากเด็กๆ เข้าถึงบุคคลคนทั่วไปได้ง่ายกว่าและเหมาะกับชื่อตัวการ์ตูนที่ต้องสนุกและไม่จริงจังเกินไป
จุดกำเนิดของมิกกี้ เมาส์ เกิดขึ้นขณะที่วอลต์ ดิสนีย์ นั่งอยู่บนรถไฟระหว่างทางมุ่งสู่ลอสแอนเจลิส เขาลงมือสเก็ตช์ภาพคาแรกเตอร์หนูเล็ก ๆ สวมกางเกงสีแดง ขึ้นมา โดยมีอับ ไอเวิร์กส ออกแบบรูปร่างลักษณะ หลังจากนั้นในปี ค.ศ. 1928 (พ.ศ. 2471) มิกกี้ เมาส์ ก็ปรากฏตัวครั้งแรกในภาพยนตร์การ์ตูนเงียบที่ชื่อว่า Plane Crazy แต่ก่อนที่การ์ตูนเรื่องนี้จะออกฉายนั้น ก็เริ่มมีการนำเสียงมาใส่ในภาพยนตร์ ทำให้มิกกี้ เมาส์ เป็นตัวการ์ตูนที่มีการใส่เสียงเรื่องแรกในโลก ในชื่อเรื่องว่า "เรือกลไฟวิลลี่" (Steamboat Willie) ซึ่งเข้าฉายครั้งแรกที่ มอสส์โคโลนี่เธียเตอร์ และทำให้ มิกกี้เมาส์ กลายเป็นตัวการ์ตูนยอดนิยมของเด็กทั่วโลกจวบจนปัจจุบัน โดยทางนิวยอร์กไทม์เขียนไว้ว่า "เป็นผลงานที่มีความคิดสร้างสรรค์เยี่ยมยอดและสนุก" เพราะการ์ตูนเรื่องนี้มีจุดเด่นที่เพลงประกอบที่ไพเราะ ภาพ และฉากที่สวยงาม
ลักษณะเด่นของ มิกกี้ เมาส์ เป็นเพียงหนูตัวเล็ก ๆ หูกลมใหญ่สีดำ แขนขาเล็กมาก สวมกางเกงเอี๊ยมสีแดง รองเท้าสีเหลือง มีบุคลิกที่มีความอดทน อดกลั้น ฉลาดหลักแหลม มองโลกในแง่ดี มีความกระตือรือร้น ถ่อมตัวและเรียบง่าย ซื่อสัตย์ กล้าหาญ ชอบอ่านหนังสือ ชอบร้องอุทาน "Gosh" หรือบางครั้งก็ "Oh be" ,"Uh-Oh!" และมีสัญชาตญาณพิเศษในเรื่องของการสืบสวนสอบสวน และด้วยบุคลิกที่โดดเด่นในแง่นี้เองทำให้ตัวการ์ตูนตัวนี้ชอบที่จะใช้เหตุผลเพื่อแก้ไขปัญหาต่าง ๆ โดยไม่ต้องใช้กำลังเข้าสู้ จนสามารถเอาชนะศัตรูที่มีร่างกายที่แข็งแรงกว่าได้ ทำให้ มิกกี้ เมาส์ สามารถเป็นตัวการ์ตูนยอดนิยมของเด็กทั่วโลกได้เป็นเวลาหลายทศวรรษ
มิกกี้ เมาส์ มีหวานใจชื่อว่า มินนี่ เมาส์ ซึ่งเป็นตัวการ์ตูนยอดนิยมของเด็กทั่วโลกเช่นกัน นอกจากนี้ยังมีสุนัขสีน้ำตาลแสนรักชื่อว่า พลูโต เป็นสุนัขที่ซื่อสัตย์ ฉลาดและแสนรู้
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
IMDb profile 
Toonopedia: Mickey Mouse
Mickey Mouse's Campaign Website
Disney's Mickey Mouse character page
Disney's Mickey Mouse character page  
Wayne Allwine - Daily Telegraph obituary
ตัวละครดิสนีย์
ตัวละครการ์ตูนอเมริกัน
ตัวละครที่เป็นหนู
หนูที่มีชื่อเสียง
ตัวละครชายในแอนิเมชัน
แชมเปญ เอ็กซ์

แชมเปญ เอ็กซ์ (Champagne X) มีชื่อจริงว่า จันทร์เพ็ญ อินทรจักร (Chanphen Inthachak) เป็นนางแบบ และนักแสดงชาวไทย
== ประวัติ ==
แชมเปญ เอ็กซ์ มีชื่อจริงว่า จันทร์เพ็ญ อินทรจักร เกิดเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2513 เริ่มต้นเข้าสู่วงการเมื่อ พ.ศ. 2538 มีชื่อเสียงจากการเป็นนางเอกมิวสิกวิดีโอ เพลง Mysterious Girl ของ Peter Andre ที่ถ่ายทำที่เกาะพีพี จังหวัดกระบี่ในปี พ.ศ. 2538  และเริ่มมีผลงานถ่ายแบบเซ็กซี่ จนกระทั่งได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง 2499 อันธพาลครองเมือง และ ฝัน บ้า คาราโอเกะ
หลังจากที่หันหลังให้วงการบันเทิงว่า ได้ผันตัวไปเป็นเกษตรกร ที่จังหวัดสระแก้ว ทำไร่ทำสวนบนเนื้อที่กว่า 200 ไร่ ปัจจุบันเธอใช้ชีวิตร่วมกับ นายวันชาติ ชุมศรี ซึ่งมีอายุห่างกันถึง 10 ปี และในปี 2556 เธอกลับมามีผลงานละครล่าสุดเธอได้หันกลับมารับงานละครเรื่อง สาปพระเพ็ง โดยรับบทเป็น นิลุบล
== ผลงาน ==
== มิวสิควีดีโอ ==
เพลง ดูโง่โง่ ธนพล อินทฤทธิ์ (2541)
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
มิวสิกวิดีโอ เพลง Mysterious Girl
http://topicstock.pantip.com/chalermthai/topicstock/2006/12/A4961433/A4961433.html
นักแสดงชาวไทย
นางแบบไทย
การเมืองภาคประชาชน
พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย
ชาวไทยเชื้อสายมาเลเซีย