pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ประเทศเอลซัลวาดอร์ในโอลิมปิก

ประเทศเอลซัลวาดอร์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1968 ที่เม็กซิโกซิตี ประเทศเม็กซิโก ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกทุกครั้งนับแต่นั้น ยกเว้นการแข่งขันที่จัดขึ้นในปี พ.ศ. 2519 และ 2523 เมื่อประเทศเข้าร่วมการคว่ำบาตรที่นำโดยสหรัฐ เพื่อประท้วงการรุกรานอัฟกานิสถานของสหภาพโซเวียต ประเทศเอลซัลวาดอร์ไม่เคยเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว เอลซัลวาดอร์ไม่ได้รับเหรียญรางวัลในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกใด ๆ
นักกีฬาจากเอลซัลวาดอร์ได้เป็นตัวแทนประเทศของตนในกีฬา 13 รายการ นักกีฬาชาวซัลวาดอร์ทั้งหมด 118 คนได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก โดยกีฬาว่ายน้ำ (นักกีฬา 28 คน) และกรีฑา (นักกีฬา 27 คน) ได้รับความสนใจมากที่สุดจากเอลซัลวาดอร์
โคมิตี โอลิมปิโค เดอ เอลซัลวาดอร์ ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 1925 และได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลในปี พ.ศ. 1938
== สรุปเหรียญรางวัล ==
=== โอลิมปิกฤดูร้อน ===
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ประเทศเอลซัลวาดอร์ในพาราลิมปิก
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ
 
เอลซัลวาดอร์
นักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติเอลซัลวาดอร์
ประเทศกาบองในโอลิมปิก

ประเทศกาบอง ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 8 ครั้ง พวกเขาไม่เคยแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 2012 กาบองได้รับเหรียญโอลิมปิกครั้งแรก โดย แอนโธนี่ โอบาเม คว้าเหรียญเงินในกีฬาเทควันโด (รุ่นน้ำหนัก +80 กิโลกรัม ชาย) ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
== สรุปเหรียญรางวัล ==
=== โอลิมปิกฤดูร้อน ===
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ประเทศกาบองในพาราลิมปิก
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ
 
กาบอง
นักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติกาบอง
เสือโคร่งสุมาตรา

เสือโคร่งสุมาตรา (Sumatran tiger) ้เป็นประชากรเสือโคร่งชวาในเกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย ถือเป็นประชากรเสือชนิดเดียวที่เหลือรอดในหมู่เกาะซุนดา ส่วนเสือโคร่งบาหลีและเสือโคร่งชวานั้นสูญพันธุ์แล้ว
การวิเคราะห์ลำดับจากดีเอ็นเอของไมโทคอนเดรียที่สมบูรณ์ของเสือโคร่ง 34 ตัว สนับสนุนสมมติฐานที่ว่าเสือโคร่งสุมาตรามีความแตกต่างในการจำแนะชนิดย่อยออกจากเสือโคร่งบนทวีปเอเชียแผ่นดินใหญ่ ใน ค.ศ. 2017 คณะทำงานผู้เชี่ยวชาญจำแนกสัตว์ประเภทแมวได้แก้ไขอนุกรมวิธานโดยระบุให้ประชากรเสือโคร่งที่มีชีวิตและสูญพันธุ์ทั้งหมดในประเทศอินโดนีเซียเป็น P. t. sondaica
==อนุกรมวิธาน==

Felis tigris sondaicus เป็นชื่อวิทยาศาสตร์ที่เสนอโดย Coenraad Jacob Temminck สำหรับตัวอย่างเสือโคร่งจากเกาะชวาใน ค.ศ. 1844
Panthera tigris sumatrae ได้รับการเสนอจากเรจินัลด์ อินเนส โพค็อกใน ค.ศ. 1929 ซึ่งระบุผิวหนังและหัวกะโหลกของตัวอย่างเสือโคร่งจากเกาะสุมาตรา
กะโหลกกับลวดลายของตัวอย่างชนิดเสือโคร่งจากเกาะชวาและสุมาตราไม่มีความแตกต่างอย่างเห็นได้ชัด
ดังนั้น P. t. sondaica จึงเป็นชื่อตามกฎของประชากรเสือโคร่งทั้งที่มีชีวิตและสูญพันธุ์ในประเทศอินโดนีเซีย
==ลักษณะ==
เสือโคร่งสุมาตราที่มีกะโหลกและลวดลายต่างจากตัวอย่างชนิดเสือโคร่งเบงกอลและเสือโคร่งชวา มันมีสีผิวเข้มกว่าและมีลายกว้างกว่าเสือโคร่งชวา ลายมักหายไปในบริเวณใกล้ส่วนท้าย และบนหลัง waist และขาหลังมีเส้นที่เล็ก จุดดำมืดบริเวณระหว่างลายทั่วไป ลายบนเสือโคร่งชนิดนี้พบถี่กว่าชนิดย่อยอื่น ๆ
เสือโคร่งสุมาตราเป้นหนึ่งในเสือโคร่งขนาดเล็ก โดยเพศผู้วัดความยาวระหว่างหัวถึงตัวที่  กับกะโหลกที่ใหญ่สุดที่  และหนัก  ส่วนเพศเมียหนัก  และมีความยาว  กับกะโหลกใหญ่สุดที่ 
==ประชากรและที่อยู่อาศัย==
เสือโคร่งสุมาตรา มีถิ่นกระจายพันธุ์อยู่เฉพาะเกาะสุมาตรา ในประเทศอินโดนีเซียเท่านั้น อาศัยอยู่ในป่าดิบชื้นของเกาะสุมาตรา ล่าสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมเป็นอาหาร เช่น หมูป่า, เก้ง, กวาง, สมเสร็จ หรือแม้กระทั่งลิงอุรังอุตัง รวมถึงมนุษย์ด้วย
==สถานะ==
ปัจจุบัน เสือโคร่งสุมาตรานับได้ว่าเป็นเสือโคร่งเพียงสายพันธุ์เดียวที่สามารถพบได้ในประเทศอินโดนีเซีย เนื่องจาก เสือโคร่งชวา (P. t. sondaica) และ เสือโคร่งบาหลี (P. t. balica) ที่เคยเป็นสายพันธุ์ที่เล็กที่สุดมาก่อน ได้สูญพันธุ์ไปก่อนหน้านี้นานแล้ว
สถานะของเสือโคร่งสุมาตราในธรรมชาติก็นับว่าใกล้สูญพันธุ์อย่างวิกฤตแล้ว โดยคาดว่ามีจำนวนราว 400-450 ตัว เท่านั้นโดยสถานที่ ๆ พบมากที่สุด คือ อุทยานแห่งชาติเครินซีเซบลัท ที่อยู่ทางตะวันตกของเกาะ มีประมาณ 160 ตัว นับว่าเป็นครึ่งหนึ่งของประชากรเสือโคร่งสุมาตราทั้งหมด โดยสาเหตุสำคัญที่ทำให้เสือโคร่งสุมาตราใกล้สูญพันธุ์ คือ การล่าเพื่อเอาอวัยวะต่าง  ๆ ไปทำเป็นยาตามความเชื่อ โดยพรานผู้ล่าจะล่าโดยการใช้กับดักเป็นบ่วงรัดเท้า ซึ่งจะทำให้เกิดบาดแผลฉกรรจ์ อาจบาดลึกเข้าไปถึงกระดูก และตัดข้อเท้าของเสือโคร่งสุมาตราให้ขาดได้เลย 
สวนสัตว์ในประเทศต่าง ๆ ที่มีเสือโคร่งสุมาตราในครอบครองก็ได้แก่ สวนสัตว์ซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย และสวนเสือตระการ ที่อำเภอตระการพืชผล จังหวัดอุบลราชธานี ประเทศไทย  แต่เสือโคร่งสุมาตราในสวนสัตว์ มีเพียงน้อยรายที่จะอยู่รอดตั้งแต่เล็กจนโตเต็มวัยได้ 
== ดูเพิ่ม ==
เสือโคร่งชวา
เสือโคร่งบาหลี
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
and 
Overweight captive Sumatran tiger  at the National Zoological Park (United States)
Indonesia races to catch tiger alive as villagers threaten to ‘kill the beast’
เสือโคร่ง
สัตว์ที่พบในประเทศอินโดนีเซีย
ระบำซาลองโก

ระบำซาลองโก (Χορός του Ζαλόγγου, Horós tou Zalóngou, Dance of Zalongo) หมายถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในประวัติศาสตร์กรีก และ ของระบำเพื่อการฉลองโอกาสดังกล่าว ระหว่างสงครามระหว่างซูลีโอทีสและอาลี ปาชา หมู่บ้านซูลีที่พ่ายแพ้ก็ถูกกวาดต้อนผู้คนออกจากเมือง ในบรรดากลุ่มผู้ที่ถูกไล่ต้อนก็มีสตรีชาวซูลียี่สิบสองคนและลูกที่ตกอยู่ในวงล้อมของทหารออตโตมันในบริเวณเทือกเขาซาลองโกในภูมิภาพเอพิรัสเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 1803 เมื่อหมดหนทางสตรีชาวซูลีก็โยนลูกลงไปในหุบเหว ก่อนที่ตนเองจะกระโดดตามลงไปเพื่อที่จะหลีกเลี่ยงการถูกจับกุมโดยทหารออตโตมันไปเป็นทาส ตามตำนานที่เล่าขานกันกล่าวว่าสตรีชาวซูลีร้องเพลงและเต้นรำไปในขณะที่ทำการฆ่าตัวตายหมู่ทีละคน ในปัจจุบันก็ได้มีการสร้างอนุสรณ์สถานขึ้น ณ บริเวณที่มีการกระโดดหน้าผาเพื่อเป็นการเตือนความทรงจำ นอกจากนั้นก็ยังมีการเต้นระบำที่เป็นที่นิยมกันที่เกี่ยวกับเหตุการณ์ดังกล่าวที่เป็นที่รู้จักกันทั้งในประเทศกรีซและประเทศตุรกี
เหตุการณ์นี้ไม่นานก็เป็นที่รู้กันในยุโรป ในปี ค.ศ. 1827 จิตรกรฝรั่งเศสอรี เชฟ์แฟร์ (ค.ศ. 1795–ค.ศ. 1858) ก็ได้เขียนจิตรกรรมศิลปะจินตนิยมของเหตุการณ์ชื่อ “สตรีแห่งซูลี” ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟร์ในกรุงปารีส
==เพลง==
{|class="wikitable"
|-
!อังกฤษ
!กรีก
!ไทย
|-
|
Farewell poor world,
Farewell sweet life,
and you, my poor country,
Farewell for ever
Farewell springs,
Valleys, mountains and hills
Farewell springs
And you, women of Souli
The fish cannot live on the land
Nor the flower on the sand
And the women of Souli
Cannot live without freedom
Farewell springs,
...
The women of Souli
Have not only learnt how to survive
They also know how to die
Not to tolerate slavery
Farewell springs,
...
|
Έχε γεια καημένε κόσμε,
έχε γεια γλυκιά ζωή
Και ’συ δύστυχη πατρίδα 
έχε γεια παντοτινή.
Έχετε γεια βρυσούλες
λόγγοι, βουνά, ραχούλες
Έχετε γεια βρυσούλες
και σεις Σουλιωτοπούλες
Στη στεριά δε ζει το ψάρι 
ούτ’ ανθός στην αμμουδιά 
Κι οι Σουλιώτισσες δεν ζούνε 
δίχως την ελευθεριά. 
Έχετε γεια βρυσούλες
...
Οι Σουλιώτισσες δε μάθαν
για να ζούνε μοναχά
Ξέρουνε και να πεθαίνουν
να μη στέργουν στη σκλαβιά.
Έχετε γεια βρυσούλες
...
|
ขอลาแล้วโลกอันเศร้าหมอง,
ขอลาแล้วชีวิตอันแสนหวาน,
และสำหรับเจ้า, มาตุภูมิอันแสนเศร้าของข้า,
ขอลาแล้วชั่วนิรันดร์
ขอลาแล้วสายธาร,
หุบเขา, ภูเขา และ เนินเขา
ขอลาแล้วสายธาร
และเจ้า, สตรีแห่งซูลี
ปลาไม่อาจจะอยู่บนดินได้
เช่นกันกับไม้ดอกที่ไม่อาจจะเบ่งบานในทะเลทรายได้
ฉันท์นั้นก็คือสตรีแห่งซูลี
ผู้ไม่อาจจะอยู่ได้โดยปราศจากเสรีภาพ
ขอลาแล้วสายธาร,
...
สตรีแห่งซูลี
ไม่แต่จะเรียนรู้ถึงการดำรงชีพเท่านั้น
แต่ยังเรียนรู้ถึงวิธีการตาย
เพื่อที่จะเลี่ยงหนีจากการเป็นทาสด้วย
ขอลาแล้วฤดูใบไม้ผลิ,
...
|}
== ดูเพิ่ม  ==
ระบำมรณะ
การฆ่าตัวตาย
การเต้นรำ
ศิลปะเกี่ยวกับความตาย
อาซาเดห์ ชาฟิก

อาซาเดห์ ชาฟิก (พ.ศ. 2494 – 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554) เป็นพระธิดาในเจ้าหญิงอัชราฟ ปาห์ลาวี กับอะห์มัด ชาฟิก ชาวอียิปต์ โดยเจ้าหญิงอัชราฟ พระชนนีในอาซาเดห์เป็นพระขนิษฐาฝาแฝดในพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี ชาห์องค์สุดท้ายแห่งอิหร่าน
ภายหลังการล้มล้างระบอบราชาธิปไตยในอิหร่าน อาซาเดห์ได้ทำการต่อต้านการปกครองอิหร่านของอยาตุลเลาะห์ โคมัยนีในต่างประเทศ โดยอาศัยในคฤหาสน์ดูปง (Villa Dupont) กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส อาซาเดห์ทำงานทางด้านสิทธิมนุษยชน และช่วยเหลือผู้ลี้ภัยชาวอิหร่านในประเทศตุรกี ด้านชีวิตส่วนตัวได้สมรสทั้งหมดสองครั้ง โดยครั้งสุดท้ายได้สมรสกับอดีตพนักงานชาวอิหร่าน โดยบุตรเพียงคนเดียวจากการสมรสครั้งแรกคือ คัมราน ชาฟิก (Kamran Shafiq) หรือ คาเมรอน ปาห์ลาวี ชาฟิก (Cameron Pahlavi) และต่อมาเจ้าหญิงได้ทำการขายคฤหาสน์ดูปงในภายหลัง
อาซาเดห์ ชาฟิก ได้เสียชีวิตเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 ณ ปารีส ประเทศฝรั่งเศส ด้วยโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาว สิริอายุ 60 ปี
== อ้างอิง ==
บุคคลจากเตหะราน
ราชวงศ์ปาห์ลาวี
เสียชีวิตจากมะเร็งเม็ดเลือดขาว
จังหวัดปุย-เดอ-โดม

ปุย-เดอ-โดม (Puy-de-Dôme; Puèi Domat, Puèi de Doma) เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในแคว้นโอแวร์ญ-โรนาลป์ในประเทศฝรั่งเศส ชื่อจังหวัดปุย-เดอ-โดมตั้งตามชื่อภูเขาไฟที่มีชื่อเสียงที่ดับไปแล้วชื่อภูเขาปุยเดอโดม ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางตอนกลางของประเทศ โดยมีแกลร์มง-แฟร็องเป็นเมืองหลัก ใน ค.ศ. 2019 จังหวัดนี้มีประชากร 662,152 คน
ปุย-เดอ-โดมเป็นหนึ่งใน 83 จังหวัดที่ก่อตั้งขึ้นระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1790 จากบางส่วนของอดีตจังหวัดโอแวร์ญ เดิมชื่อมงดอร์ (Mont d'Or) หรือภูเขาทอง แต่ต่อมาเปลี่ยนเป็นชื่อที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน
สถานที่สำคัญและน่าสนใจในจังหวัดปุย-เดอ-โดม ได้แก่ อาสนวิหารแม่พระรับเกียรติยกขึ้นสวรรค์แห่งแกลร์มง-แฟร็อง
== ประชากร ==
พัฒนาการของจำนวนประชากรตั้งแต่ ค.ศ. 1801:
== ดูเพิ่ม ==
แคว้นโอแวร์ญ-โรนาลป์
หน่วยการบริหารของประเทศฝรั่งเศส
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์จังหวัด
เว็บไซต์สภาจังหวัด
 
ปุย-เดอ-โดม
มาซิฟซ็องทราล
จังหวัดโอต-มาร์น

โอต-มาร์น (Haute-Marne) เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในแคว้นกร็องแต็สต์ในประเทศฝรั่งเศส จังหวัดโอต-มาร์นตั้งชื่อตามชื่อแม่น้ำมาร์น ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของฝรั่งเศสโดยมีโชมงเป็นเมืองหลัก ใน ค.ศ. 2019 จังหวัดนี้มีประชากร 172,512 คน
โอต-มาร์นเป็นหนึ่งใน 83 จังหวัดที่ก่อตั้งขึ้นระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1790 จากบางส่วนของอดีตจังหวัดช็องปาญ บูร์กอญ ลอแรน และฟร็องช์-กงเต
สถานที่สำคัญและน่าสนใจในจังหวัดโอต-มาร์นได้แก่ ปราสาทกร็องฌาร์แด็งที่เมืองฌวงวีล สร้างโดยโกลด ดุ๊กแห่งกีซ ระหว่าง ค.ศ. 1533 ถึง ค.ศ. 1546
== ประชากร ==
พัฒนาการของจำนวนประชากรตั้งแต่ ค.ศ. 1801:
== ดูเพิ่ม ==
แคว้นกร็องแต็สต์
หน่วยการบริหารของประเทศฝรั่งเศส
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์จังหวัด
เว็บไซต์สภาจังหวัด
Official Tourist Board website
 
โอต-มาร์น
หินไนส์

หินไนส์ (gneiss) คือหินแปรชนิดหนึ่งซึ่งเกิดจากการแปรสภาพแบบไพศาลระดับสูง (high-grade regional metamorphism) อาจแปรสภาพมาได้จากทั้งหินตะกอนและหินอัคนี มีริ้วลายซึ่งเกิดจากการเรียงตัวของเม็ดแร่สีเข้มและสีอ่อนภายในหิน โดยขนาดของเม็ดแร่นั้นมีขนาดตั้งแต่ปานกลางไปจนถึงขนาดใหญ่ แต่มักจะไม่พบแร่กลีบหินหรือไมกา (mica) และแร่แผ่นชนิดอื่น ๆ หินไนส์ที่มีมักถูกเรียกชื่อแยกย่อยตามลักษณะทางองค์ประกอบ เช่น แกรนิต-ไนส์ คือหินไนส์ที่มีองค์ประกอบคล้ายหินแกรนิต ไดโอไรต์-ไนส์ คือหินไนส์ที่มีองค์ประกอบคล้ายกับหินไดโอไรต์ หรือการ์เนต-ไนส์ คือหินไนส์ที่มีการ์เนต (โกเมน) เป็นแร่องค์ประกอบส่วนใหญ่เป็นต้น หินไนส์มีลักษณะที่คล้ายกับหินชีสต์ (schist) แต่การเรียงตัวของแร่ในหินไนส์จะชัดเจนกว่า มีสีเข้มสลับจางชัดเจน แต่บางครั้งก็เป็นการยากที่จะแยกหินทั้งสองชนิดนี้ออกจากกัน เนื่องจากหินไนส์บางชนิดอาจจะแสดงลักษณะของแร่แผ่นออกมาอย่างชัดเจน ซึ่งจะทำให้ดูคล้ายจะเป็นหินชีสต์มากกว่า
ออร์โทไนส์ (orthogneiss) หมายถึง หินไนส์ที่แปรสภาพมาจากหินอัคนี
พาราไนส์ (paragneiss) หมายถึง หินไนส์ที่แปรสภาพมาจากหินตะกอน
== ประโยชน์ ==
นำไปทำครก ใช้เป็นหินประดับ
หินแปร
จังหวัดแมเนลัวร์

แมเนลัวร์ (Maine-et-Loire, ) เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในแคว้นเปอีเดอลาลัวร์ในประเทศฝรั่งเศส ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางตะวันตกของประเทศ โดยมีอ็องเฌเป็นเมืองหลวง
แมเนลัวร์ที่เป็นหนึ่งใน 83 จังหวัดที่ก่อตั้งขึ้นระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1790 เดิมชื่อมาแยเนลัวร์ แต่เปลี่ยนเป็นแมเนลัวร์ใน ค.ศ. 1791 แมเนลัวร์ก่อตั้งขึ้นจากบางส่วนของอดีตจังหวัดแมน ใน ค.ศ. 2019 จังหวัดแมเนลัวร์มีประชากร 818,273 คน
สถานที่สำคัญและน่าสนใจในจังหวัดแมเนลัวร์ ได้แก่ ปราสาทโซมูร์, แอบบีฟงเตอวโร และปราสาทมงเทรย-เบแล
== ประชากร ==
พัฒนาการของจำนวนประชากรตั้งแต่ ค.ศ. 1801:
== ดูเพิ่ม  ==
แคว้นเปอีเดอลาลัวร์
หน่วยการบริหารของประเทศฝรั่งเศส
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์จังหวัด
เว็บไซต์สภาจังหวัด
Anjou Tourism Board website 
 
แมเนลัวร์
ดัดเล่ย์

ดัดเล่ย์ (Dudley; ダッドリー) เป็นตัวละครจากเกม สตรีทไฟท์เตอร์ ซึ่งเป็นนักมวยสากลชาวอังกฤษ มีบุคลิกเป็นสุภาพบุรุษนักสู้ และมักโยนดอกกุหลาบเสมือนเป็นสัญลักษณ์ประจำตัว นอกจากนี้ ดัดเล่ย์ ถือเป็นตัวละครมีท่าไม้ตายที่สำคัญอยู่หลายท่า เขาปรากฏตัวครั้งแรกใน สตรีทไฟท์เตอร์ ภาค 3 และหวนกลับมามีบทบาทอีกครั้งในภาค ซุปเปอร์สตรีทไฟท์เตอร์ IV
== ประวัติตามท้องเรื่อง ==
ดัดเล่ย์ ถือกำเนิดในตระกูลผู้ดีของอังกฤษที่มั่งคั่ง บิดาของเขาเป็นนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จ เมื่อดัดเล่ย์ยังเด็ก เขามีความปรารถนาที่จะเป็นนักสู้ แต่ครอบครัวของเขากล่าวว่าเขายังเด็กเกินกว่าที่จะเข้าแข่งขันใดๆ ต่อมา บิดาของเขาประสบคสามล้มเหลวทางธุรกิจ ความสูญเสียนี้เองที่ทำให้เขาใช้เวลาฝึกฝนเพื่อเป็นนักมวยอาชีพเพื่อกอบกู้ทรัพย์สินขึ้นมาใหม่ ดัดเล่ย์เติบใหญ่จนเป็นนักมวยที่น่าเกรงขามทั้งร่างกายจนถึงทักษะต่างๆ และเขาได้ประสบความสำเร็จในการนำครอบครัวกลับคืนสู่ความมั่งคั่งอีกครั้งหนึ่ง แม้จะมีเหตุการณ์หลายอย่างเกิดขึ้น ดัดเล่ย์ก็ยังคงแสวงหาความสมบูรณ์ด้านการชกมวย และออกจากสังเวียนมวยด้วยภาพลักษณ์ของสุภาพบุรุษ ทั้งนี้ มักมีการเปรียบเทียบอยู่เสมอว่า ริวเป็นซามูไรพเนจร ในขณะที่ดัดเล่ย์เป็นอัศวินที่นิยมการให้เกียรติคู่ต่อสู้
== ข้อมูลจำเพาะ ==
ชื่อ : ดัดเล่ย์ (Dudley)
สัญชาติ : 
วันเดือนปีเกิด : 27 มกราคม
ส่วนสูง : 185 ซม.
น้ำหนัก : 101 กก.
กรุ๊ปเลือด : B
== อ้างอิง ==
นิตยสารเกมแม็ค (สนพ.อนิเมทกรุ๊ป)
นิตยสารเมก้า (สนพ.วิบูลกิจ)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ "ดัดเล่ย์" 
Official English Website
ตัวละครจากเกมสตรีทไฟท์เตอร์
ตัวละครที่เป็นนักมวยสากล
ตัวละครชาวสหราชอาณาจักรในวิดีโอเกม
ตัวละครชาวอังกฤษ
ตัวละครชายในวิดีโอเกม
Personnages de Street Fighter#Dudley
มาโคโตะ (สตรีทไฟท์เตอร์)

มาโคโตะ (まこと; Makoto) เป็นตัวละครจากเกม สตรีทไฟท์เตอร์ ซึ่งเป็นนักคาราเต้สาวชาวญี่ปุ่น และมีผ้าพันคอเส้นยาวเป็นสัญลักษณ์ประจำตัว เธอปรากฏตัวครั้งแรกใน สตรีทไฟท์เตอร์ III (เวอร์ชัน 3 rd สไครค์) และหวนกลับมามีบทบาทอีกครั้งในภาค ซูเปอร์สตรีทไฟท์เตอร์ IV ทั้งนี้ชื่อมาโคโตะนี้มีความหมายว่า สัจธรรม
== ประวัติตามท้องเรื่อง ==
มาโคโตะ เป็นเด็กหญิงชาวญี่ปุ่น และฉายแววความเก่งกาจขึ้นที่แคว้นโทสะในประเทศญี่ปุ่น เธอได้ทำการฝึกฝนคาราเต้สายรินโดคัง โดยรูปแบบคาราเต้ของเธอคล้ายกับคาราเต้สายโชโตกัน แม้ว่าจะไม่ค่อยมีความรู้ด้านแฟชั่นตามประสาวัยเด็กอย่างเธอ จนในบางครั้งเธอก็รู้สึกเกลียดที่ถูกมองว่าเหมือนเด็กผู้ชาย นอกจากนี้ มาโคโตะยังได้ฝึกฝนทักษะบางอย่างเพื่อหมายที่จะแข่งขันกับอิบูกิ โดยต้องการแสดงฝีมือด้านการต่อสู้จากศาสตร์ที่พวกเธอต่างได้ฝึกฝนมา
ภายหลังจากการเสียชีวิตของบิดา สำนักฝึกฝนของมาโคโตะก็ตกอยู่ในภาวะซบเซาอีกทั้งพี่ชายของเธอได้ตัดสินใจที่จะเป็นนักธุรกิจ โดยทิ้งให้เธอทำการฟื้นฟูโรงฝึกให้กลับมาเกียรติดังเดิมตามลำพัง สิ่งที่ทำให้เกิดความน่าตกใจสำหรับโรงฝึกนั่นคือการที่เธอได้เข้าร่วมการแข่งขัน S.I.N. ทัวร์นาเมนท์ เป็นครั้งแรกในซูเปอร์สตรีทไฟท์เตอร์ IV โดยมุ่งหวังที่จะนำเงินรางวัลมาตกแต่งโรงฝึกอีกครั้ง ในระหว่างการแข่งขันดังกล่าว เธอได้เผชิญหน้าและต่อสู้กับเฟยหลง โดยหวังว่าจะเป็นการสร้างชื่อเสียงให้กับสำนักรินโดคังไปในตัว ภายหลังจากการแข่งขันสิ้นสุดลงเธอมีความต้องการที่จะล้มฝ่ายตรงข้ามให้ได้ทั้งหมด อย่างไรก็ตาม เธอก็ไม่ได้รับเงินรางวัลจากสปอนเซอร์ ในขณะที่เซธถูกกำจัดและองค์กร S.I.N. ได้แตกสลายลง เธอจึงตัดสินใจที่จะบูรณะโรงฝึกของพ่อเธอขึ้นใหม่ด้วยมือของเธอเอง ตลอดจนจะสร้างรายได้ด้วยวิถีแบบดั้งเดิม
ในช่วงก่อนหน้านี้ เธอมีโอกาสได้พบกับริว และท้าให้ต่อสู้กับเธอโดยหมายที่จะสร้างชื่อเสียงให้กับโรงฝึกของเธอเช่นกัน ภายหลังจากการสู้กับริวแล้ว ได้มีการประชาสัมพันธ์ดึงดูดกลุ่มลูกศิษย์มายังโรงฝึกของเธอ แต่เป็นที่น่าเสียดาย ที่เธอมีเกณฑ์การรับลูกศิษย์ที่ค่อนข้างเข้มงวด ซึ่งยังคงไม่มีลูกศิษย์คนใดอยู่ฝึกฝนได้อย่างถาวรจนถึงปัจจุบัน
== อ้างอิง ==
นิตยสารเกมแม็ค (สนพ.อนิเมทกรุ๊ป)
นิตยสารเมก้า (สนพ.วิบูลกิจ)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ "มาโคโตะ" 
Official English Website
ตัวละครจากเกมสตรีทไฟท์เตอร์
ตัวละครที่เป็นนักคาราเต้
ตัวละครหญิงในวิดีโอเกม
ตัวละครชาวญี่ปุ่นในวิดีโอเกม
อิบุกิ

อิบุกิ (Ibuki; いぶき) เป็นตัวละครจากเกม สตรีทไฟท์เตอร์ ซึ่งเป็นนินจาสาวชาวญี่ปุ่น ผู้ใช้วิชานินจึตสึในการต่อสู้ มีความคล่องแคล่วในการต่อสู้แบบหลอกล่อ และโจมตีแบบต่อเนื่อง เธอปรากฏตัวครั้งแรกใน สตรีทไฟท์เตอร์ ภาค 3 และหวนกลับมามีบทบาทอีกครั้งในภาค ซุปเปอร์สตรีทไฟท์เตอร์ IV ให้เสียงพากย์เวอร์ชันภาษาอังกฤษโดยแคท สตีล และให้เสียงพากย์เวอร์ชันภาษาญี่ปุ่นโดยยูริ อามาโน่
== ประวัติตามท้องเรื่อง ==
อิบุกิ คือหญิงสาวผู้เริ่มออกแววฉายแสงที่มาจากหมู่บ้านนินจา ที่ซ่อนตัวอยู่ห่างจากสังคม ที่แห่งนี้ เธอได้ฝึกฝนวิชานินจึตสึอย่างหนักตั้งแต่เยาว์วัย หลังจากปฏิบัติกิจวัตรประจำวันอย่างต่อเนื่อง เมื่อเธอเดินทางสู่โรงเรียนที่อยู่นอกหมู่บ้าน ก็เป็นการเริ่มต้นในการติดต่อไปมาระหว่างโรงเรียนกับวิถีชีวิตจากชุมชนของเธอ
ในซุปเปอร์สตรีทไฟท์เตอร์ IV เธอได้แอบหนีออกจากค่ายฝึกภาคฤดูร้อนเพื่อเข้าร่วมแข่งขันศึก S.I.N. ทัวร์นาเมนท์ โดยหวังว่าจะได้พบกับชายที่หล่อเหลาและฝีมือเก่งกาจ เมื่อการแข่งขันเสร็จสิ้น เธอได้ตระหนักว่ากลับเข้าค่ายฝึกนั้นเป็นเวลาที่สายไป และพยายามที่จะแอบกลับโดยให้ดูเหมือนกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น อย่างไรก็ตาม เธอได้ถูกจับโดยอาจารย์ผู้ฝึกสอนประจำค่าย
== ข้อมูลจำเพาะ ==
ชื่อ : อิบุกิ (いぶき)
สัญชาติ : 
วันเดือนปีเกิด : 6 ธันวาคม
ส่วนสูง : 157 ซม. (ภาค III) 162 ซม. (ภาค ซูเปอร์ IV)
น้ำหนัก : 46 กก.
กรุ๊ปเลือด : A
สิ่งที่ชอบ : มันเผาญี่ปุ่น ,เด็กผู้ชาย กับทานูกิที่เธอเลี้ยง ซึ่งมีชื่อว่า ดอน
สิ่งที่เกลียด : ข้อสอบ
== อ้างอิง ==
นิตยสารเกมแม็ค (สนพ.อนิเมทกรุ๊ป)
นิตยสารเมก้า (สนพ.วิบูลกิจ)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับอิบุกิ 
Official English Website
ตัวละครจากเกมสตรีทไฟท์เตอร์
ตัวละครวิดีโอเกมที่สามารถเทเลพอร์ต
ตัวละครชาวญี่ปุ่นในวิดีโอเกม
ปราสาทมงเทรย-เบแล

ปราสาทมงเทรย-เบแล (Château de Montreuil-Bellay, ฟังเสียง Montreuil-Bellay) เป็นปราสาทที่ตั้งอยู่ที่เมืองมงเทรย-เบแลในจังหวัดแมเนลัวร์ในแคว้นเปอีเดอลาลัวร์ในประเทศฝรั่งเศส ปราสาทแรกสร้างขึ้นที่ที่เป็นหมู่บ้านกอล-โรมันบนเนินสูงเหนือแม่น้ำตูแอ
==ประวัติ==
ระหว่างสมัยกลางอสังหาริมทรัพย์ของปราสาทประกอบด้วยที่ดินกว่า 4 ตารางกิโลเมตรที่เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มจังหวัด 32 จังหวัดที่ไม่ไกลนักที่เรียกว่า “ล็องฌู” (L'Anjou) ประมุขของมงเทรย-เบแลเดิมเป็นของ “แกลดุแอ็ง เลอ ดานัว” (Gelduin le Danois) หลังจากนั้นก็ตกไปเป็นของ “แบร์แล เลอ วีเยอ” (Berlay le Vieux) ผู้มีบรรดาศักดิ์เป็นขุนนางคนแรกของเบแล ในปี ค.ศ. 1025 ปราสาทก็ถูกยึดโดยฟูลก์ แนรา สมาชิกตระกูลแพลนทาเจเน็ท จนฌีโร แบร์แลต้องยอมเป็นดินแดนบริวารระหว่างครึ่งหลังของคริสต์ทศวรรษ 1100 หลังจากที่พระเจ้าฟิลิปที่ 2 ทรงพ่ายแพ้ต่อฝ่ายอังกฤษการปกครองเบแลก็กลับคืนไปเป็นของกีโยม เดอ เมอเลิงแห่งตระกูลแบร์แล เลอ วีเยออีกครั้ง ในช่วงนี้ก็ได้มีการสร้างเสริมระบบการป้องกันของปราสาทกันขึ้นอย่างขนานใหญ่โดยการสร้างกำแพงอันใหญ่โตที่ประกอบเด้วยหอใหญ่สิบสามหอวางซ้อนประสานต่อกัน โดยมีทางเข้าทางเดียวที่สร้างเสริมอย่างแน่นหนา และในช่วงเดียวกันนี้ชื่อปราสาทก็เปลี่ยนเป็นสำเนียงอังกฤษจากบาร์ลีย์เป็นเบแล
ระหว่างสงครามศาสนาของฝรั่งเศส (ค.ศ. 1562‑ค.ศ. 1598) เมืองมงเทรย-เบแลก็ถูกปล้นทำลายและเผา แต่ตัวปราสาทอันมั่นคงได้รับความเสียหายเพียงเล็กน้อย ความเป็นเจ้าของปราสาทเปลี่ยนมือหลายครั้งรวมทั้งโดยการสมรสกับตระกูลกอเซ-บรีซัก (Cossé-Brissac) ระหว่างสงครามปฏิวัติฝรั่งเศสปราสาทถูกยึดโดยรัฐบาลปฏิวัติและใช้เป็นคุกสำหรับจำขังสตรีผู้ถูกกล่าวหาว่ามีพฤติกรรมเช่นแม่มดหรือเป็นฝ่ายกษัตริย์นิยม
ในปี ค.ศ. 1822 อาเดรียง นีฟว์โล นักธุรกิจจากเมืองโซมูร์ก็ซื้อปราสาทและแบ่งเป็นห้องเช่า ในปี ค.ศ. 1860 บุตรีของนีฟว์โลก็ย้ามาพำนักที่ปราสาทและเริ่มดำเนินการบูรณปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่ บางห้องก็ทำเป็นแบบ “ทรูบาดูร์” ผู้สืบเชื้อสายจากสามีเป็นเจ้าของปราสาทมงเทรย-เบแลในปัจจุบัน
ปราสาทได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ปราสาท
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official site .
Ministry of Culture database entry for Château de Montreuil-Bellay 
Ministry of Culture photos
Photos of Château de Montreuil-Bellay and other Loire castles
History of Montreuil-Balley http://sigot.montreuil.free.fr/historique/historique.htm
Chateau de Montreuil-Balley (Chateau history text in French) http://www.chateau-de-montreuil-bellay.fr/visite-histoire.php 
Site non officiel Montreuil Bellay  http://montreuil-bellay-passionnement.fr
==ระเบียงภาพ==
ไฟล์:Montreuilb.JPG
ไฟล์:Castle Montreuil Bellay 2007 01.jpg
ไฟล์:Castle Montreuil Bellay 2007 02.jpg
ไฟล์:Castle Montreuil Bellay 2007 03.jpg
มงเทรย-เบแล
สิ่งก่อสร้างในจังหวัดแมเนลัวร์
สถาปัตยกรรมสมัยกลาง
อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์แห่งฝรั่งเศส
ผู้ชนะสิบทิศ (เพลง)

"ผู้ชนะสิบทิศ" เป็นเพลงที่ขับร้องโดยชรินทร์ นันทนาคร ประพันธ์เนื้อร้องและทำนองโดย ไสล ไกรเลิศ บันทึกแผ่นเสียงครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2497 โดยชื่อแรกเริ่มของเพลงนี้คือ "บุเรงนองรำลึก" ต่อมามีการเสริมเนื้อเพลงบางส่วน และได้เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น "ผู้ชนะสิบทิศ"  เพื่อใช้เป็นเพลงประกอบละคร ผู้ชนะสิบทิศ ที่ชรินทร์รับบท จะเด็ด คู่กับสวลี ผกาพันธ์ รับบท ตะละแม่กุสุมา ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ช่อง 4 บางขุนพรหม พ.ศ. 2504
หากในสมัยนี้ใครเอาไปร้องในอัลบั้ม อัดเป็นวีซีดีหรือดีวีดี ออกจำหน่ายต้องเสียค่าลิขสิทธิ์ถึง 200,000 บาท ถือว่าแพงที่สุดในประเทศไทย ชรินทร์กล่าวว่า ร้องเพลงนี้มากกว่าหมื่นครั้งได้
== ประวัติ ==
วันหนึ่งครูไสลไปยืนอ่านหนังสือเรื่อง ผู้ชนะสิบทิศ ตามร้านหนังสือแถวเวิ้งนาครเขษม จากนั้นจึงพาคุณ ชรินทร์ นันทนาคร ไปนั่งริมแม่น้ำเจ้าพระยาที่ครัววังหน้า ซึ่งตอนนี้เป็นสโมสรเทศบาลนครกรุงเทพ นั่งอยู่ในเวลากลางคืนที่มีดวงดาวเต็มท้องฟ้า ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาที่มีแต่ต้นลำพูเต็มไปด้วยหิ่งห้อยเป็นล้าน ๆ ตัว ในบรรยากาศซึ่งเงียบ มีแต่เรือแจว เมื่อเห็นเช่นนั้น ครูไสลจึงเริ่มเขียนเพลงนี้ขึ้นมา ฮัมเพลงขึ้นมาทันที.....ฟ้าลุ่มอิรวดี คืนนี้มีแต่ดาว.... แล้วก็แต่งต่อไปจนจบ นำไปขายได้เงินไม่กี่ร้อยบาท
พอหลังแต่งเสร็จ ชรินทร์นำไปร้องที่วิทยุหนึ่งปณ. สถานีวิทยุรักษาดินแดน ร้องไปไม่นาน พอเพลงดังขึ้นมา ยาขอบหรือ โชติ แพร่พันธุ์ ก็เรียกครูไสลไปพบ ในตอนแรกนึกว่าเรียกไปเพราะไม่ขออนุญาตท่าน แต่ยาขอบกลับไปขนหนังสือมาให้ครูไสลทั้งชุด และอนุญาตให้นำไปแต่งเพลงอื่นๆ ได้อีก ซึ่งครูไสลก็แต่งเพลงที่เกี่ยวข้องอีก อาทิ "บุเรงนองลั่นกลองรบ", "ไขลูสู้ตาย", "อเทตยาพ้อรัก" "กุสุมาอธิษฐาน" ฯลฯ
== เนื้อเพลง ==
ฉบับบันทึกแผ่นเสียงครั้งแรก พ.ศ. 2497 ในชื่อเพลง บุเรงนองรำลึก
ฟ้าลุ่ม อิระวดีคืนนี้มีแต่ดาว
แจ่มแสงแวววาว เด่นอะคร้าวสว่างเวหา
ข้ามาทำศึกลำเค็ญ ไม่เว้นว่างเปล่า
เพื่อศักดิ์ชาว ตองอู ถึงจะตายจะอยู่ ขอเชิดชูมังตรา
ดวงใจข้ามอบจอมขวัญ มั่นรักจันทรา
กุสุมายอดชู้ รักเจ้าเพียงเอ็นดู ไว้ชื่นชูดวงแด
ไปรบอยู่แห่งไหน ใจคะนึงถึงเจ้า เคยเล้าโลมโฉมแม่
ข้ากลับมาเมืองแปร มองเหลียวแลแสนเปลี่ยวเปล่า
ไม่มีแต่เงา ข้าเฝ้าอาลัย
หัวใจแทบขาด อนาถใจไม่คลาย
เจ็บใจ คนรักโดนรังแก
ข้าจะเผาเมืองแปร ให้มันวอดวาย
จะตายให้เขาลือชาย จะให้เขาลือชายว่านามชื่อกู
ผู้ชนะสิบทิศ ผู้ชนะสิบทิศ ผู้ชนะสิบทิศ
ฉบับบันทึกแผ่นเสียงครั้งที่ 2 พ.ศ. 2509 ในชื่อเพลง ผู้ชนะสิบทิศ
ฟ้าลุ่ม อิระวดี คืนนี้มีแต่ดาว
แจ่มแสงแวววาว เด่นอะคร้าว สว่างไสว
เสียงคลื่นเร้าฤดี คืนนี้ข้าเปลี่ยวใจ
เหน็บหนาวทรวงใน แปลกไฉน ข้าเศร้าวิญญา
ข้ามาทำศึก ลำเค็ญ เหนื่อยแสนยากเย็น
ไม่เว้นว่างเปล่า เพื่อศักดิ์ชาว ตองอู
ถึงจะตาย จะอยู่ ขอเชิดชูมังตรา
ดวงใจ ข้ามอบจอมขวัญ มั่นรักต่อกัน
มิ่งขวัญจันทรา กุสุมายอดชู้
รักเจ้าเพียงเอ็นดู ไว้ชื่นชูดวงแด
ไปรบอยู่แห่งไหน ใจคะนึงถึงเจ้า
เคยเล้าโลมโฉมแม่ ข้ากลับ มาเมืองแปร
มองเหลียวแล แสนเปลี่ยวเปล่า
ไม่มีแต่เงา ข้าเฝ้าอาลัย
หัวใจแทบขาด อนาถใจไม่คลาย
เจ็บใจ คนรักโดนรังแก
ข้าจะเผาเมืองแปร ให้มันวอดวาย
จะตายให้เขาลือชาย จะให้เขาลือชาย
ว่านามชื่อกู ผู้ชนะสิบทิศ ผู้ชนะสิบทิศ
ผู้ชนะสิบทิศ ผู้ชนะ..สิบทิศ ฮื้มฮืมหื่มฮืมฮืม
== อ้างอิง ==
เพลงของชรินทร์ นันทนาคร
เพลงลูกกรุง
ไอซียู (ธีมฟรอมอวตาร)

"ไอซียู (ธีมฟรอมอวตาร)" (I See You (Theme fom Avatar)) หรือเรียกอย่างสั้นๆว่า "ไอซียู" คือเพลงป๊อป-บัลลาดประกอบภาพยนตร์เรื่อง อวตาร เป็นผลงานการขับร้องของเลโอนา ลิวอิส ประพันธ์ขึ้นโดยเจมส์ ฮอร์เนอร์, คุก ฮาร์เรลล์ และไซมอน แฟรงเลน ในส่วนงานเรียบเรียงดนตรีนั้นนิพนธ์โดยฮอร์เนอร์และแฟรงเลน เพลงนี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลรางวัลโกลเดนโกลบในสาขาเพลงยอดเยี่ยมในงานประกาศรางวัลโกลเดนโกลบครั้งที่ 67 ในปี ค.ศ. 2010 หากแต่เพลง "เดอะเวียรีไคด์" จากเรื่อง เครซีฮาร์ต ได้รางวัลนี้ไป
== อ้างอิง ==
เพลงของลีโอนา ลิวอิส
เพลงในปี พ.ศ. 2552
I See You (Tema de Avatar)