pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
รัฐบาลเวียดนามอิสระ

รัฐบาลเวียดนามอิสระ (Provisional Government of Free Vietnam, GFVN; ภาษาเวียดนาม: Chính Phủ Lâm Thời Việt Nam Tự Do) เป็นองค์กรทางการเมืองที่มีศูนย์กลางอยู่ที่แคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา เมื่อ 2 มกราคม พ.ศ. 2548 ทางกลุ่มได้เลือกเหงียน ฆาญ เป็นผู้นำของรัฐบาลสาธารณรัฐเวียดนาม
== ประวัติ ==
รัฐบาลเวียดนามอิสระเป็นองค์กรต่อต้านคอมมิวนิสต์ที่ก่อตั้งเมื่อ 30 เมษายน พ.ศ. 2538 โดยเหงียน ฮวางซัน มีเป้าหมายเพื่อล้มล้างรัฐบาลของสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนามไม่ว่าจะโดยการเมืองหรือกำลังทหาร รัฐบาลเวียดนามอิสระกล่าวอ้างว่ามีสมาชิก 6,000 คนและมีผู้สนับสนุน 100,000 คน ซึ่งมีค่ายลับอยู่ตามแนวชายแดนเวียดนาม-กัมพูชา
ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2541 นายกรัฐมนตรีของรัฐบาลเวียดนามอิสระคือ เหงียน ฮูจาญถูกตำรวจรัฐแคลิฟอร์เนียร์จับในข้อหาออกพันธบัตรทองคำโดยไม่ได้รับอนุญาต ในปี พ.ศ. 2542 คณะกรรมการความมั่นคงของสหรัฐระบุว่ารัฐบาลเวียดนามอิสระพัวพันกับกลยุทธการขายที่ผิดกฎหมาย
== การเมืองและกิจกรรม ==
=== เป้าหมายทางการเมือง ===
เป้าหมายของรัฐบาลเวียดนามอิสระมี 4 ประการคือ
ปลดรัฐบาลของสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนามให้พ้นจากอำนาจ
จัดตั้งรัฐบาลเสรีของเวียดนามด้วยการเลือกตั้งที่เป็นธรรม
จัดตั้งระบบตลาดเสรี
ยับยั้งความก้าวร้าวในทุกรูปแบบ
=== กิจกรรม ===
ใน พ.ศ. 2542 ตำรวจเวียดนามจับกุมสมาชิกของกลุ่ม 38 คน พร้อมด้วยวัตถุระเบิดหนัก 37 กิโลกรัม เพื่อวางระเบิดที่อนุสาวรีย์โฮจิมินห์เพื่อก่อกวนงานฉลองของเวียดนาม ต่อมาในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2543 รัฐบาลเวียดนามอิสระถูกตั้งข้อสงสัยว่าเกี่ยวข้องกับการลอบวางเพลิงสถานทูตเวียดนามในอังกฤษ
ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2544 รัฐบาลเวียดนามอิสระถูกตั้งข้อสงสัยวามีส่วนเกี่ยวข้องกับการวางระเบิดสถานทูตเวียดนามในกัมพูชา และในเดือนกันยายน ปีเดียวกันตำรวจฟิลิปปินส์จับกุมตัวผู้ต้องสงสัยที่พยายามวางระเบิดสถานทูตเวียดนามในฟิลิปปินส์และคาดว่าเป็นสมาชิกรัฐบาลเวียดนามอิสระเช่นเดียวกัน
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2544 สมาชิกคนสำคัญของกลุ่มคือ โว สุกวัน ถูกจับในข้อหาพยายามวางระเบิดสถานทูตเวียดนามในประเทศไทย การจับกุมนี้ทำให้รัฐบาลคอมมิวนิสต์ในเวียดนามเรียกร้องให้สหรัฐเลิกให้การสนับสนุนรัฐบาลเวียดนามอิสระ และให้หน่วยตำรวจลับเข้าไปสืบสวนกรณีของ เหงียน ฮูจาญและองค์กรของเขา รวมทั้งแสดงหลักฐานการสนับสนุน โว สุกวันของชาวเวียดนามในสหรัฐ ล่าสุดมีการจับกุมชาวสหรัฐ 3 คน ที่พยายามเข้าไปจัดตั้งสถานีวิทยุกระจายเสียงต่อต้านคอมมิวนิสต์ในเวียดนาม
== เศรษฐกิจ ==
รัฐบาลเวียดนามอิสระมีงบประมาณที่ปรากฏ 1 ล้านเหรียญสหรัฐต่อปี ส่วนใหญ่มาจากการบริจาคของนักธุรกิจชาวเวียดนามทั่วโลก
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Government of Free Vietnam  เว็บไซต์ทางการ
Before 5,000 Fellow Countrymen General Nguyen Khanh Took Oath of Office as Government of Vietnam Chief of State 
Inauguration Ceremony of The Government of Free Vietnam  (Photos)
Vietnam: 37 jailed on terrorism charges BBC NEWS
Government of Free Vietnam Members arrested and sentenced to jail in Vietnam 
Terror Made in the U.S.A. 
Vietnam Calls O.C. Group Terrorists by Los Angeles Times
Vietnam tries opposition group BBC NEWS
Vietnam court jails US citizens "BBC NEWS"
ขบวนการทางการเมืองในประเทศเวียดนาม
ขบวนการต่อต้านคอมมิวนิสต์
รัฐบาลเวียดนาม
รัฐบาลพลัดถิ่น
พรรคกิจกรรมประชาชนแห่งเวียดนาม

พรรคกิจกรรมประชาชนแห่งเวียดนาม (People's Action Party of Vietnam; Đảng Nhân Dân Hành Động Việt Nam) เป็นองค์กรต่อต้านคอมมิวนิสต์พลัดถิ่นของเวียดนาม มีที่ตั้งในสหรัฐ ผู้นำพรรคคือเหงียน ซิบิญ และดร.เหงียน ซวนงาย ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2534 เป้าหมายของพรรคคือรวมชาวเวียดนามให้เป็นเอกภาพภายใต้ระบอบประชาธิปไตยและดำเนินนโยบายทางงด้านการศึกษา การดูแลสุขภาพ เศรษฐกิจและสิทธิมนุษยชน มีการจัดตั้งสำนักงานในกัมพูชาแต่ถูกจับกุมและส่งตัวไปดำเนินคดีในเวียดนาม พวกเขาพยายามเข้าไปรณรงค์เพื่อหาเสียงสนับสนุนในเวียดนามแต่สมาชิกของกลุ่ม 21 คน ที่เข้าไปในเวียดนามถูกจับขังคุกนานกว่า 2 ปี
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
http://www.dndhd.org/tiengviet.htm 
People Action's Party of Vietnam  Official Site
21 members of the People Action's Party are being unlawfully held by the Communist Party 
Chairman Nguyen Si Binh arrested in Vietnam  Amnesty International
Return to Vietnam lands him in Jail  Atlanta Journal
Dr. Ngai Nguyen, detained by Vietnamese authorities during a medical mission in Vietnam  Mercury News
Cambodia  illegally deported members of (PAP) to Vietnam  Mercuty News
Cambodia Times talking about Cambodia  illegally deported members of People Action's Party of Vietnam to Vietnam  Cambodian Times
Welcoming Dr. Ngai Nguyen, after a week of being detained by Vietnamese authorities during a medical mission in VN  pg. 1
ขบวนการทางการเมืองในประเทศเวียดนาม
ขบวนการต่อต้านคอมมิวนิสต์
ดาวทอง ชูวัฒนะ

ดาวทอง ชูวัฒนะ เกิดเมื่อ 27 มีนาคม พ.ศ. 2507 สถิติการชก 44 ครั้ง ชนะ 32 (น็อค 28) แพ้ 12
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ประเทศไทยรุ่นไลท์เวท
* ชิง 4 ตุลาคม 2527 ชนะน็อค กลยุทธ พรนะทำนุ ยก 5
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 25 พฤษภาคม 2528 ชนะน็อค เจนรบ เมืองสุรินทร์ ยก 4
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 24 มิถุนายน 2528 ชนะน็อค เด่นชัย ยุทธกิจ ยก 5
* สละแชมป์
แชมป์ประเทศไทยรุ่นซูเปอร์ไลท์เวท
* ชิง 17 พฤศจิกายน 2531 ชนะน็อค วีระ เกียรติสนธยา ยก 4
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 9 สิงหาคม 2532 ชนะน็อค วีระ เกียรติสนธยา ยก 2
* สละแชมป์
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวทเมื่อ 7 มีนาคม 2526 แพ้คะแนน โรแลนโด อัลคีเมียร์ (ฟิลิปปินส์) ที่ กทม.
== อ้างอิง ==
สถิติการชก
นักมวยสากลชาวไทยรุ่นไลท์เวท
นักมวยสากลชาวไทยรุ่นซูเปอร์ไลท์เวท
ไดแอน ฟอสซีย์

ไดแอน ฟอสซีย์ (Dian Fossey; 16 มกราคม ค.ศ. 1932 - 26 ธันวาคม ค.ศ. 1985) นักสัตววิทยาชาวอเมริกัน ผู้ทำการศึกษาพฤติกรรมของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม โดยเฉพาะกับกอริลลา (วานรวิทยา) เธอมีชื่อเสียงจากการผลงานวิจัยกลุ่มลิงกอริลลาภูเขา ในป่าทึบของประเทศรวันดา มีผลงานเขียนหนังสือ ชื่อ Gorilla in the Mist ซึ่งถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ชื่อ  The Story of Dian Fossey (1988) หลังจากเธอเสียชีวิต รับบทโดยซิกัวร์นีย์ วีเวอร์
== ประวัติ ==
ไดแอน ฟอสซีย์ เกิดที่ซาน ฟรานซิสโก สหรัฐอเมริกา ศึกษาหลักสูตรเตรียมสัตวแพทย์ที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนียที่เดวิส แต่ได้เปลี่ยนสาขาไปศึกษาด้านกุมารบำบัด   หลังจบการศึกษาเธอย้ายไปอยู่ที่เมืองหลุยสวิลล์ รัฐเคนทักกี ได้งานเป็นหัวหน้าหน่วยบำบัดที่ศูนย์ฟื้นฟูสมรรถภาพเด็ก เธอเดินทางไปท่องเที่ยวทวีปแอฟริกาเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2506 เธอได้พบกับ หลุยส์ ลีกคี นักบรรพชีวินวิทยาชื่อดังชาวเคนยา
ไดแอน ฟอสซีย์ ประทับใจกับการเดินทางในแอฟริกา ในสามปีต่อมา เธอได้ร่วมงานกับ ดร.หลุยส์ ลีกคี ทำการโครงการศึกษากอริลลา บริเวณอุทยานแห่งชาติโวลแคโน ภูเขาไฟวีรุงกา ในแอฟริกากลาง ครอบคลุมพื้นที่พรมแดน 3 ประเทศคือ รวันดา ยูกันดา และสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก โดยได้รับความสนับสนุนจากสมาคมเนชั่นแนล จีโอกราฟิก
ไดแอน ฟอสซีย์ ก่อตั้งศูนย์วิจัย "คารีโซเก" เมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2510 ทำการศึกษาพฤติกรรมของกอริลลาเป็นเวลาถึง 18 ปี จนได้ฉายาว่า "สาวน้อยกอริลลา"   ฟอสซีย์ เป็นที่รู้จักว่าเป็นหนึ่งในสาม "นางฟ้าของลีกคี" (Leaky's Angels) เป็นฉายาที่ตั้งเลียนแบบรายการโทรทัศน์ "นางฟ้าชาร์ลี" (Charlie's Angels) ที่โด่งดังช่วงปี พ.ศ. 2519-2524 ร่วมกับเจน กูดดอลล์ ซึ่งศึกษาเรื่องชิมแปนซี และบีรูเต กัลดีกัส ซึ่งศึกษาเรื่องอุรังอุตัง
กอริลลาตัวโปรดของเธอมีชื่อว่า "ดิจิต" (Digit) มันถูกกลุ่มผู้ลักลอบค้าสัตว์ป่าฆ่าตายในปี พ.ศ. 2520 จากนั้นไดแอน ฟอสซีย์ได้ตั้งกองทุนชื่อ Digit Fund เพื่อปกป้องกอริลลา และตอบโต้กลุ่มนายพรานด้วยความรุนแรง จนกลุ่มผู้ลักลอบค้าสัตว์ป่าถือว่าเธอเป็นศัตรู และลอบทำร้ายหลายครั้ง
เธอศึกษาปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ และรับงานสอนที่มหาวิทยาลัยคอร์แนลพร้อมกับเขียนหนังสืออัตชีวประวัติชื่อ Gorilla in the Mist ในปี พ.ศ. 2523 และมอบสิทธิ์การถ่ายทำเป็นภาพยนตร์ เพื่อนำรายได้สมทบทุน Digit Fund
ไดแอน ฟอสซีย์ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2528 หลังจากกลุ่มผู้ลักลอบค้าสัตว์ป่าลอบเข้าไปในกระท่อมที่พัก แล้วใช้มีดใหญ่ฟันที่ศีรษะจนเสียชีวิต ศพของเธอถูกฝังไว้ใกล้กระท่อมที่พัก ใกล้กับหลุมฝังศพดิจิต และกอริลลาตัวอื่น ๆ ที่ถูกล่า  ภายหลังการเสียชีวิตของเธอ กองทุน Digit Fund ได้เปลี่ยนชื่อเป็น The Dian Fossey Gorilla Fund International (DFGDI)
== อ้างอิง ==
ประวัติของไดแอน ฟอสซีย์ 
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ข้อมูลเกี่ยวกับการเสียชีวิตของ ไดแอน ฟอสซีย์ 
เว็บไซต์อุทิศให้ ไดแอน ฟอสซีย์ 
กองทุนกอริลลาของไดแอน ฟอสซีย์
นักวิทยาศาสตร์ชาวอเมริกัน
นักสัตววิทยา
นักวานรวิทยาหญิง
เหยื่อฆาตกรรมชาวอเมริกัน
บุคคลจากลุยส์วิลล์
บุคคลจากซานฟรานซิสโก
เสียชีวิตจากอาวุธมีคม
เจน กูดดอลล์

เจน กูดดอลล์ (Jane Goodall; เกิด 3 เมษายน 2477) นักสัตววิทยา มานุษยวิทยาและวานรวิทยาชาวอังกฤษ มีชื่อเสียงจากโครงการศึกษาพฤติกรรมทางสังคมและครอบครัวของชิมแปนซี ที่อุทยานแห่งชาติกอมเบ สตรีม ประเทศแทนซาเนีย โดยเริ่มจากการเป็นผู้ช่วยของ ดร.หลุยส์ ลีกคี นักบรรพชีวินวิทยาชื่อดังชาวเคนยา  ตั้งแต่ พ.ศ. 2503 เป็นเวลากว่า 45 ปี  เจน กูดดอลล์ เป็นผู้ก่อตั้งสถาบันเจน กูดดอลล์ (Jane Goodall Institute - JGI) ตั้งแต่ พ.ศ. 2520 เพื่อสนับสนุนการวิจัย ปกป้องถิ่นที่อยู่อาศัย และป้องกันชิมแปนซีจากการถูกล่า
กูดดอลล์ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ "Dame Commander of the British Empire" จากสมเด็จพระราชินีนาถอลิซาเบธที่ 2 เมื่อ พ.ศ. 2547 และได้รับจากการแต่งตั้งจากองค์การสหประชาชาติโดยนายโคฟี อันนัน ให้เป็นทูตสันติภาพ ตั้งแต่ พ.ศ. 2545
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The Jane Goodall Institute official website
นักชีววิทยาชาวอังกฤษ
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลจากแฮมป์สเตด
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ดีบีอี‎
โนล

โนล (Knol) เป็นสารานุกรมออนไลน์ ให้บริการโดยกูเกิล
มีเนื้อหาหลากหลายทั้งด้านวิทยาศาสตร์ การแพทย์ ประวัติศาสตร์ และบันเทิง
บทความแต่ละชิ้นดูแลโดยผู้เขียนหลัก
กูเกิลประกาศโครงการนี้ต่อสาธารณะครั้งแรกเมื่อวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2550
ชื่อ knol ย่อมาจาก "unit of knowledge" (หน่วยความรู้) บีบีซีรายงานว่า ผู้เชี่ยวชาญหลายคนเห็นว่าโนลเป็นความพยายามของกูเกิลที่จะแข่งกับวิกิพีเดีย
โนลมีพื้นฐานเป็น เว็บ 2.0 ในแต่ละบทความจะมีผู้รับผิดชอบหลักหนึ่งคน ผู้ใช้อื่นที่จะมาร่วมแก้ไขจะต้องได้รับอนุญาตจากผู้รับผิดชอบหลัก โดยอาจจะมีการให้คะแนนบทความโดยผู้อ่าน และในหัวข้อเดียวกันอาจจะมีหลายบทความก็ได้
ปัจจุบัน เว็บไซต์ปิดตัวลงแล้ว ในวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2555
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์โนลอย่างเป็นทางการ 
กูเกิลบล็อก แถลงข่าวแนะนำ Knol
เว็บไซต์
เว็บ 2.0
กูเกิล
สารานุกรม
พีเอชพีมายแอดมิน

พีเอชพีมายแอดมิน (phpMyAdmin) เป็นสคริปต์ติดต่อฐานข้อมูลที่สร้างโดยภาษาพีเอชพี ซึ่งใช้จัดการฐานข้อมูล MySQL ผ่านเว็บเบราว์เซอร์ โดยสามารถที่จะทำการสร้างฐานข้อมูลใหม่ หรือทำการสร้างตารางใหม่ และยังมีฟังก์ชันที่ใช้สำหรับการทดสอบการสืบค้นข้อมูลด้วยภาษา SQL พร้อมกันนั้น ยังสามารถทำการ insert delete update หรือแม้กระทั่งใช้ คำสั่งต่างๆ เหมือนกับกันการใช้ภาษา SQL ในการสร้างตารางข้อมูล
ในส่วนของการแสดงผลหน้าแรกเมื่อเข้าสู่หน้าแสดงผล จะแสดงรุ่นของพีเอชพีมายแอดมินที่ใช้งานอยู่ พร้อมทั้งสามารถที่จะจัดการกับรหัสอักขระที่ใช้ในการเก็บข้อมูล
ฝั่งเมนูด้านซ้ายจะแสดงข้อมูลของฐานข้อมูลปัจจุบัน (DATABASE NAME) และเมื่อทำการเลือกแล้วจะแสดงโครงสร้างของ ตารางข้อมูล
โปรแกรมประยุกต์บนเว็บ
ชาวแซกซัน

ชาวแซกซัน (Saxon) หรือ ชาวซัคเซิน (Sachsen) คือกลุ่มชนเผ่าเจอร์แมนิก ในปัจจุบันเป็นบรรพบุรุษของชนทางภาคเหนือของประเทศเยอรมนีที่เรียกว่าชาวเยอรมัน, ชนทางภาคตะวันออกของประเทศเนเธอร์แลนด์ที่เรียกว่าชาวดัตช์ และชนทางภาคใต้ของประเทศอังกฤษที่เรียกว่าชาวอังกฤษ ที่ตั้งถิ่นฐานเดิมที่สุดเท่าที่ทราบของชาวแซกซันคือบริเวณทางตอนเหนือของอัลบินเจียในบริเวณฮ็อลชไตน์ (Holstein) ทางตอนเหนือสุดของประเทศเยอรมนีปัจจุบัน
ชาวแซกซันมีบทบาทสำคัญในการตั้งถิ่นฐานในประเทศอังกฤษโดยเฉพาะทางภาคใต้ที่ประชาชนที่อยู่อาศัยในปัจจุบันเชื่อกันว่าสีบเชี้อสายมาจากชาวแซกซันโบราณ ระหว่างสองร้อยปีที่ผ่านมาชาวแซกซันก็ไปตั้งถิ่นฐานในบริเวณต่าง ๆ ทั่วโลกโดยเฉพาะในทวีปอเมริกา ออสเตรเลีย แอฟริกา และในบริเวณที่เป็นสหภาพโซเวียตแต่เดิม ซึ่งในบางชุมชน ชาวแซกซันยังรักษาประเพณีและภาษาของตนที่เรียกกันทั่วไปว่า "ชาวเยอรมัน" และ "ชาวดัตช์"
ความมีอิทธิพลทางภาษาและวัฒนธรรมของชาวแซกซันที่มีต่อบริเวณสแกนดิเนเวีย บริเวณบอลติก และต่อชาวโพเลเบียและชาวพอเมอเรเนียซึ่งเป็นชนสลาฟตะวันตก เป็นผลมาจากเส้นทางการค้าในยุคกลางของสันนิบาตฮันเซียติก
ทอเลมีเป็นนักภูมิศาสตร์กรึกคนแรกที่กล่าวถึงการตั้งถิ่นฐานของชาวแซกซันยุคก่อนคริสเตียนว่าตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือและบางส่วนทางใต้ของคาบสมุทรจัตแลนด์, แคว้นแซกโซนีเก่า, และบางส่วนทางตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 5 ชาวแซกซันเป็นส่วนหนึ่งของผู้รุกรานมณฑลบริตันนิอา (Britannia) ของจักรวรรดิโรมัน ชนเผ่าหนึ่งของชาวเจอร์แมนิกที่รุกรานคือ ชาวแองเกิล ซึ่งเมื่อรวมกับ "แซกซัน" จึงกลายเป็นคำว่า "แองโกล-แซกซัน" ที่ใช้กันอยู่ทุกวันนี้
== ดูเพิ่ม ==
แองโกล-แซกซัน
ประวัติศาสตร์อังกฤษ
ประวัติศาสตร์เยอรมนี
ประวัติศาสตร์เนเธอร์แลนด์
แซกซัน
แซกซัน
แซกซัน
แซกซัน
โสต ศอ นาสิกวิทยา

โสตศอนาสิกวิทยา (otolaryngology) เป็นแขนงหนึ่งของวิชาแพทยศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับการวินิจฉัยและรักษาความผิดปกติของหู, จมูก, กล่องเสียงหรือช่องคอ, ศีรษะและคอ ในบางครั้งอาจเรียกย่อได้ว่า อีเอ็นที (ENT; ear, nose and throat: หู จมูก และคอ) จากรากศัพท์ภาษาบาลีสันสกฤตแปลได้ว่า การศึกษาหู คอ และจมูก
รากศัพท์ของ "otolaryngology" มาจากภาษากรีก ωτολαρυγγολογία (oto = รากศัพท์แปลว่าหู, laryngo = รากศัพท์แปลว่ากล่องเสียงหรือช่องคอ, logy = การศึกษา) แปลตามตัวหมายถึงการศึกษาหูและคอ คำเต็มอาจเรียกว่า ωτορινολαρυγγολογία (otorhinolaryngology) ซึ่งเพิ่มคำว่า rhino ซึ่งเป็นรากศัพท์หมายถึงจมูกลงไปด้วย
== สมาคม ==
ราชวิทยาลัย โสต ศอ นาสิกแพทย์ แห่งประเทศไทย 
American Academy of Otolaryngology - Head and Neck Surgery
The American Academy of Otolaryngic Allergy
Canadian Society of Otolaryngology - Head and Neck Surgery
The American Laryngological, Rhinological and Otological Society 
British Association of Otorhinolaryngologists - Head & Neck Surgeons
Association of Otolaryngology Administrators
The Australian Society of Otolaryngology Head & Neck Surgery
The Voice Foundation
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Otolaryngology—Head and Neck Surgery 
Information on Microtia/Reconstruction  (via Childrens Hospital of Pittsburgh)
Journal of Voice
== อ้างอิง ==
 
การแพทย์เฉพาะทาง
ศีรษะและคอ
ศัลยกรรมเฉพาะทาง
นักบุญจอร์จ

นักบุญจอร์จ (St. George) เกิดเมื่อประมาณปี ค.ศ. 275-281 และเสียชืวิตเมื่อวันที่  23 เมษายน ค.ศ. 303 ตามวรรณกรรมนักบุญนักบุญจอร์จเป็นทหารของจักรวรรดิโรมันจากบริเวณที่ใช้ภาษากรีกในแคว้นอานาโตเลีย ปัจจุบันอยู่ในประเทศตุรกีและเป็นมรณสักขีในศาสนาคริสต์
นักบุญจอร์จเป็นเซนต์ที่นับถือกันมากในนิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์และออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์ และเป็นที่รู้จักกันจากตำนานการต่อสู้กับมังกร นักบุญจอร์จเป็นหนึ่งในนักบุญผู้ช่วยศักดิ์สิทธิ์สิบสี่องค์
== ประวัติ ==
ประวัติของนักบุญจอร์จค่อนข้างจะคลุมเครือในเรื่องของหลักฐานที่แน่นอน เนื่องจากเอกสารต่าง ๆ เกี่ยวกับชีวิตของท่านส่วนใหญ่ถูกกล่าวหาว่าไม่มีหลักแหล่งน่าเชื่อถือ  อย่างไรก็ดี อาศัยการค้นคว้านักวิชาการส่วนใหญ่เชื่อว่านักบุญจอร์จมีตัวตนอยู่จริง ตำนานของนักบุญจอร์จมาจากผู้เขียนประวัตินักบุญรุ่นหลัง หลักฐานที่สำคัญมาจากตำนานทองซึ่งเป็นที่รู้จักกันจากฉบับแปลของวิลเลียม แค็กซ์ตัน (William Caxton) เมื่อปี ค.ศ. 1483
นักบุญจอร์จเกิดในครอบครัวคริสต์ศาสนิกชนในคริสต์ศตวรรษที่ 3 บิดาของจอร์จเป็นนายทหารโรมันจากแคปพาโดเชีย (Cappadocia) ในประเทศตุรกี มารดามาจากลิดดาในประเทศอิสราเอลปัจจุบัน เมื่อบิดาเสียชีวิต แม่ก็นำนักบุญจอร์จกลับไปลิดดา ซึ่งเป็นที่ที่นักบุญจอร์จได้รับการศึกษา เมื่อโตขึ้นก็เป็นทหารตามบิดาและเป็นทหารที่ดีจนในที่สุดก็ได้รับตำแหน่งสูงทางทหาร พออายุเกือบสามสิบก็ได้รับแต่งตั้งเป็น “Tribune” และ “Comes” หรือ เคานต์ และไปประจำการที่นิโคมีเดียเป็นทหารรักษาพระองค์ของจักรพรรดิไดโอคลีเชียน
เมื่อปี ค.ศ. 303 จักรพรรดิไดโอคลีเชียนออกพระราชกฤษฎีกาประกาศให้กำจัดคริสต์ศาสนิกชนทั่วจักรวรรดิโรมัน กล่าวกันว่าซีซาร์กาเลริอุส (Caesar Galerius) เป็นผู้รับผิดชอบในการลงโทษคริสต์ศาสนิกชนและกระทำต่อมาในสมัยของตนเองระหว่างปี ค.ศ. 305 ถึงปี ค.ศ. 311 นักบุญจอร์จถูกสั่งให้มีส่วนร่วมในการกำจัดคริสต์ศาสนิกชนแต่แทนที่จะทำ กลับสารภาพว่าเป็นคริสตชนเสียเองและประณามกฤษฎีกา ซึ่งทำให้จักรพรรดิไดโอคลีเชียนพิโรธและสั่งให้จับนักบุญจอร์จไปทรมาน และสังหาร
บางตำนานกล่าวกันว่านักบุญจอร์จถูกทรมานจนตายถึง 3 ครั้ง และก็ถูกปลุกให้คืนชีพโดยพระเยซูทั้ง 3 ครั้ง จนกระทั่งถูกฆ่าจนเสียชีวิตในครั้งสุดท้าย แต่หลักฐานในเรื่องนี้ไม่เป็นที่ยอมรับนัก หลักฐานที่เป็นไปได้และมีความน่าเชื่อถือมากกว่าคือว่า นักบุญจอร์จหลังจากทรมานด้วยวิธีต่าง ๆ รวมทั้งมัดกับล้อที่มีดาบปัก เฆี่ยนอย่างทารุณ ถูกเล็บเหล็กครูดเนื้อ นำไปต้มในน้ำเดือด นักบุญจอร์จก็ถูกสังหารโดยถูกลากไปรอบเมืองและถูกตัดศีรษะหน้ากำแพงเมืองนิโคมีเดียเมื่อวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 303 ผู้ที่เป็นพยานในความทรมานของนักบุญจอร์จแล้วหันมานับถือศาสนาคริสต์คือ จักรพรรดินีอเล็กซานดราและอาทานาซีอุส ปุโรหิตนอกศาสนาคริสต์ ผู้ซึ่งถูกฆ่าตามนักบุญจอร์จ ร่างของนักบุญจอร์จถูกนำกลับไปลิดดา หลังจากนั้นก็มีผู้ศรัทธามาสักการะในฐานะที่เป็นมรณสักขี การอัศจรรย์ต่าง ๆ เกิดขึ้นอย่างมากมายกับผู้ที่เข้ามาแสวงบุญสักการะ ณ หลุมศพของท่าน
== ข้อมูลเพิ่มเติม ==
เซนต์
นักบุญผู้ช่วยศักดิ์สิทธิ์สิบสี่องค์
 
นักบุญจากแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์
นักบุญผู้ช่วยศักดิ์สิทธิ์สิบสิ่องค์
นักบุญในคริสต์ศตวรรษที่ 3
มรณสักขีในศาสนาคริสต์
วันนักบุญจอร์จ
บิรูเต กาลดิกัส

บิรูเต กาลดิกัส (Biruté Marija Filomena Galdikas; เกิดวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2489) นักวานรวิทยา นักอนุรักษ์ นักศึกษาพฤติกรรมสัตว์ มีชื่อเสียงจากผลงานวิจัยพฤติกรรมของอุรังอุตังในป่าทึบของบอร์เนียว
กาลดิกัสเกิดที่เยอรมนีในครอบครัวชาวลิทัวเนีย และเติบโตที่แคนาดา จบการศึกษาด้านชีววิทยาและสัตววิทยาจากมหาวิทยาลัยบริทิชโคลัมเบียใน พ.ศ. 2503 และศึกษาต่อด้านมานุษยวิทยาจากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ลอสแอนเจลิส ใน พ.ศ. 2512 และได้พบกับ ดร.หลุยส์ ลีกคี นักบรรพชีวินวิทยาชื่อดังชาวเคนยา ซึ่งแนะนำให้เธอทำวิจัยเรื่องอุรังอุตัง
ใน พ.ศ. 2514 กาลดิกัสเดินทางไปที่อุทยานแห่งชาติตันจุงปูติง จังหวัดกาลีมันตันตะวันออก อินโดนีเซีย พร้อมกับช่างภาพ คือ Rod Brindamour และเริ่มโครงการศึกษาพฤติกรรมของอุรังอุตังในป่าลึก โดยได้ความสนับสนุนจากสมาคมเนชั่นแนล จีโอกราฟิก
กาลดิกัสเป็นที่รู้จักว่าเป็นหนึ่งในสาม "นางฟ้าของลีกคี" (Leaky's Angels) เป็นฉายาที่ตั้งเลียนแบบรายการโทรทัศน์ นางฟ้าชาร์ลี (Charlie's Angels) ที่โด่งดังช่วง พ.ศ. 2519–2524 ร่วมกับเจน กูดดอลล์ ซึ่งศึกษาเรื่องชิมแปนซี และไดแอน ฟอสซีย์ ซึ่งศึกษาเรื่องกอริลลา
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ประวัติจาก orangutan.org 
ชาวลิทัวเนีย
ชาวแคนาดา
สัตววิทยา
นักวานรวิทยาหญิง
นักมานุษยวิทยา
บุคคลจากวีสบาเดิน
ทาเกฟูมิ ซากาตะ

ทาเกฟูมิ ซากาตะ  นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 29 มกราคม พ.ศ. 2523 ที่ฮิโรชิมะ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 44 ครั้ง ชนะ 36 (น็อก 17) เสมอ 2 แพ้ 6
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ญี่ปุ่นรุ่นฟลายเวท (2544 – 2545, 2546)
แชมป์โลก WBA รุ่นฟลายเวท
* ชิง 19 มีนาคม 2550 ชนะทีเคโอ โลเรนโซ ปาร์รา ยก 3 ที่ ญี่ปุ่น
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 1 กรกฎาคม 2550 ชนะคะแนน โรเบร์โต บัสเกซ ที่ ญี่ปุ่น
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 4 พฤศจิกายน 2550 เสมอกับ เด่นเก้าแสน เก้าวิชิต ที่ ญี่ปุ่น
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 29 มีนาคม 2551 ชนะคะแนน ชิงโงะ ยามางูจิ ที่ ญี่ปุ่น
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 30 กรกฎาคม 2551 ชนะคะแนน ฮิโรยูกิ คูดากะ ที่ ญี่ปุ่น
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 31 ธันวาคม 2551 แพ้ทีเคโอ เด่นเก้าแสน เก้าวิชิต ยก 2 ที่ ญี่ปุ่น
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นฟลายเวท, 4 มิถุนายน 2547 แพ้คะแนน โลเรนโซ ปาร์รา ที่ โตเกียว
* ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBA, 19 กันยายน 2548 แพ้คะแนน โลเรนโซ ปาร์รา ที่ โตเกียว
* ชิงแชมป์เฉพาะกาล WBA รุ่นฟลายเวท, 2 ธันวาคม 2549 แพ้คะแนน โรเบร์โต บัสเกซ ที่ ฝรั่งเศส
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น
แชมป์โลก WBA
บุคคลจากฮิโรชิมะ
เค็งโงะ นางาชิมะ

เค็งโงะ นางาชิมะ  นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 27 กันยายน พ.ศ. 2518 ที่จังหวัดอิบารากิ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 37 ครั้ง ชนะ 32 (น็อค 15) เสมอ 2 แพ้ 3
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท
* ชิง 8 มิถุนายน 2541 ชนะคะแนน ยามาโตะ มิตานิ ที่ โตเกียว
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 3 ตุลาคม 2541 ชนะคะแนน โนบูโตชิ ฮิรานากะ ที่ โตเกียว
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 6 กุมภาพันธ์ 2542 ชนะน็อค ยูจิ วาตานาเบะ ยก 10 ที่ โตเกียว
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 5 มิถุนายน 2542 ชนะคะแนน ลี ดู-ยุล ที่ โตเกียว
* สละแชมป์
แชมป์ญี่ปุ่นรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท (2545)
แชมป์ญี่ปุ่นรุ่นไลท์เวท (2549 - )
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท (ที่ว่าง) เมื่อ 24 สิงหาคม 2545 แพ้ทีเคโอ ศิริมงคล สิงห์มนัสศักดิ์ ยก 2 ที่ โตเกียว
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น
แชมป์ OPBF
บุคคลจากจังหวัดอิบารากิ
ขุนพลน้อย เกียรติสุริยา

ขุนพลน้อย เกียรติสุริยาหรือ นายธวัชชัย ประสาทศิลป์ เกิดเมื่อ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2496 ที่ จังหวัดปัตตานี เป็นนักมวยไทยที่มีชื่อเสียงโด่งดังคนหนึ่งในช่วง พ.ศ. 2516 - 2518
== ประวัติ ==
ขุนพลน้อยเป็นบุตรของ ส.ต.ท. หยดและนางสุพิศ ประสาทศิลป์ เริ่มชกมวยเมื่ออายุ 12 ปี จนเป็นนักมวยที่มีชื่อเสียงในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ จนกระทั่งเรียนจบ ม.ศ. 3 อายุได้ 14 ปี จึงติดตามนพเดช เกียรติสุริยาที่เป็นลูกพี่ลูกน้องกันเข้ามาชกมวยในกรุงเทพฯและกลายเป็นนักมวยชื่อดังในช่วง พ.ศ. 2516 - 2518 ชนะนักมวยชื่อดังหลายคน เช่น ณรงค์น้อย เกียรติบัณฑิต วิชาญน้อย พรทวี ได้ครองแชมป์รุ่นจูเนียร์ไลท์เวทเวทีราชดำเนินเมื่อชนะ ผุดผาดน้อย วรวุฒิ ต่อมา เสียแชมป์ให้ วิชิต ลูกบางปลาสร้อย
ช่วง พ.ศ. 2522 - 2524 ขุนพลน้อยหยุดชกไปสองปี แล้วจึงกลับมาชกมวยอีกครั้ง ภายใต้การอุปการะของชัยวัฒน์ พลังวัฒนกิจ เปลี่ยนมาใช้ชื่อ ขุนพลน้อย ห้าพลัง แต่การชกในช่วงนี้เป็นแบบลุ่มๆดอนๆ แพ้บ้าง ชนะบ้าง เช่น แพ้ แสงศักดา กิตติเกษม ระหว่างนี้รับราชการที่กรมสารวัตรทหาร แต่เมื่อไปชกมวยไทยที่ญี่ปุ่นจึงต้องลาออกจากราชการ ชกมวยไทยครั้งสุดท้าย ชนะคะแนน ชัยสิทธิ์ ลูกสำรอง
เมื่อแขวนนวมแล้ว ขุนพลน้อยมาทำงานกับชัยวัฒน์อยู่ระยะหนึ่ง จนกระทั่งชัยวัฒน์ถูกยิงเสียชีวิตที่เวทีลุมพินี จึงหันมาใช้ชีวิตเป็นเซียนมวยอยู่ที่เวที และประกอบอาชีพค้าขายเล็กๆน้อยๆ สมรสแล้วกับนางพีรยา ประสาทศิลป์ มีบุตร-ธิดา 2 คน
== อ้างอิง ==
ขุนพลน้อย เกียรติสุริยา อดีตแชมป์จูเนียร์ไลท์เวทราชดำเนิน. หนังสือพิมพ์สยามกีฬา. ปีที่ 23 ฉบับที่ 8347 วันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2551. หน้า 27
นักมวยไทยชาวไทย
บุคคลจากจังหวัดปัตตานี
อัลฟอนโซ ซาโมรา

อัลฟองโซ ซาโมรา (Alfonso Zamora) นักมวยสากลชาวเม็กซิโก เกิดเมื่อ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2497 ที่เมืองเม็กซิโก ซิตี้ ประเทศเม็กซิโก สถิติการชก 38 ครั้ง ชนะ 33 (น็อค 32) แพ้ 5
== ประวัติ ==
ซาโมราเริ่มต้นจากการชกมวยสากลสมครเล่นได้เหรียญเงินโอลิมปิกในรุ่นแบนตัมเวทเมื่อ พ.ศ. 2515 เริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2516 จนได้ครองแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท WBA ด้วยการชนะน็อค ซู ฮวานฮอง ยก 4 และป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 5 ครั้ง รวมทั้งชนะน็อค ถนอมจิต สุโขทัยด้วย
ซาโมราเสียแชมป์โลกเมื่อ พ.ศ. 2520 โดยแพ้น็อค ยอร์ต ลูยัน (ปานามา) ยก 10 หลังจากเสียแชมป์ ซาโมรายังขึ้นชกต่อมาอีกหลายครั้งแต่ไม่มีโอกาสได้ชิงแชมป์โลก จน พ.ศ. 2523 จึงตัดสินใจแขวนนวมหลังจากชกแพ้น็อค กีกลิโอ เอสตราดา ยก 3
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท WBA
* ชิง 14 มีนาคม 2518 ชนะน็อค ซู ฮวานฮอง ยก 4 ที่ สหรัฐ
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 30 สิงหาคม 2518 ชนะน็อค ถนอมจิต สุโขทัย ยก 4 ที่ สหรัฐ
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 6 ธันวาคม 2518 ชนะน็อค โซคราเตส บาโตโต ยก 2 ที่ เม็กซิโก
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 3 เมษายน 2519 ชนะน็อค ยูเซบิโอ เปโดรซา ยก 2 ที่ เม็กซิโก
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 10 กรกฎาคม 2519 ชนะน็อค กิลเบอร์โต อิลลูเอซา ยก 3 ที่ เม็กซิโก
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 16 ตุลาคม 2519 ชนะน็อค ซู ฮวานฮอง ยก 12 ที่ เกาหลีใต้
* เสียแชมป์ 19 พฤศจิกายน 2520 แพ้น็อค ยอร์ต ลูยัน ยก 10 ที่ สหรัฐ
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com  
คนเหล็ก. ย้อนอดีตมวยดัง: อัลฟองโซ ซาโมร่า ราชาน็อคเอาต์ชาวจังโก้. นิตยสารมวยโลก. ฉบับที่ 1123 มีนาคม 2549 หน้า 44 - 45
นักมวยสากลชาวเม็กซิโก
แชมป์โลก WBA
บุคคลจากเม็กซิโกซิตี
แสงศักดา กิตติเกษม

แสงศักดา กิตติเกษม เป็นชาวปัตตานี เกิดวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2499 เป็นนักมวยไทยที่มีชื่อเสียงในช่วงก่อน พ.ศ. 2529
== ประวัติ ==
แสงศักดาเริ่มชกมวยเมื่ออายุ 14 ปี ขึ้นชกครั้งแรกใช้ชื่อว่า โจหลุยส์ สิงห์สมัย ตระเวนชกในแถบจังหวัดปัตตานีและจังหวัดใกล้เคียงจนมีชื่อเสียงจึงเข้ามาชกในกรุงเทพฯเมื่อ พ.ศ. 2516 มีหลายค่ายมวยต้องการตัวเป็นอย่างมากแต่ทางบิดาและหัวหน้าค่ายสิงห์สมัยไม่ยอมให้ใครจนมาถูกคอและยอมให้มาอยู่กับธรีโชค อัตถากรโกวิท จึงได้เปลี่ยนชื่อเป็นแสงศักดา กิติเกษม
แสงศักดาขึ้นชกที่เวทีราชดำเนินได้ชกกับนักมวยชื่อดังหลายคน เช่น ขุนพลน้อย เกียรติสุริยา ชาญศักดิ์ พรทวี จนกระทั่งถูกไล่ลงในการชกกับสายลม ควีนชุมแพ  ผู้จัดการของแสงศักดาไม่พอใจเพราะแสงศักดาไม่ได้ล้มมวย จึงเกิดเรื่องกับเจ้าหน้าที่ ผลสุดท้าย แสงศักดาและผู้จัดการถูกสั่งห้ามเข้าเวทีราชดำเนิน จึงย้ายไปชกที่เวทีลุมพินีแทน
แสงศักดาได้ชกกับนักมวยชื่อดังอีกหลายคนเช่นชนะบ้านดอน ศิษย์บางพระจันทร์ ชกกับสำราญศักดิ์ เมืองสุรินทร์ 3 ครั้ง ชนะ 1 แพ้ 2 จน พ.ศ. 2529 ชกแพ้มากกว่าชนะจึงตัดสินใจแขวนนวม หันมาเป็นคู่ซ้อมให้กับเมืองชัย กิตติเกษม
== อ้างอิง ==
อามิงหมัดเมา แสงศักดา กิตติเกษม. หนังสือพิมพ์สยามกีฬา. ปีที่ 23 ฉบับที่ 8345. วันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2551. หน้า 27
นักมวยไทยชาวไทย
บุคคลจากจังหวัดปัตตานี