pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
อำเภอมะนัง

มะนัง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสตูล
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอมะนังตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอทุ่งหว้า
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอควนกาหลง
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอควนกาหลง
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอละงู
== ที่มาของชื่ออำเภอ ==
ชื่ออำเภอมะนังมาจากคำว่า "ม้ายัง" ม้าหรือรูปม้า ทั้งนี้เนื่องมาจากในท้องถิ่นของอำเภอ มีถ้ำอยู่ถ้ำหนึ่ง ชื่อ ถ้ำระฆังทอง ภายในถ้ำมีรูปปั้นม้าหินอยู่ 1 ตัว เป็นที่รู้จักกันทั่วไปในหมู่บ้านเป็นสัญลักษณ์ในการเดินทางนัดหมาย ต่อมาเพี้ยนมาเป็น "มะนัง"
หรืออาจมาจากภาษามลายู คำว่า " มะนัง " มาจากคำว่า " บือแน " ซึ่งแปลว่า ท้องนา
== ประวัติ ==
ท้องที่อำเภอมะนังเดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลแป-ระ อำเภอควนกาหลง ในวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2513 มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกบางหมู่บ้านออกมาจากการปกครองของตำบลแป-ระ รวมตั้งเป็นตำบลนิคมพัฒนา และในวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2526 มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกบางหมู่บ้านออกมาจากการปกครองของตำบลนิคมพัฒนา รวมตั้งเป็นตำบลปาล์มพัฒนา
ต่อมาได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2539 ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองตำบลปาล์มพัฒนา และตำบลนิคมพัฒนา อำเภอควนกาหลง ออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอมะนังโดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 15 กรกฎาคม ปีเดียวกัน และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอมะนัง ในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 มีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอมะนังแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 2 ตำบล 19 หมู่บ้าน ได้แก่
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอมะนังประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 2 แห่ง ได้แก่
องค์การบริหารส่วนตำบลปาล์มพัฒนา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปาล์มพัฒนาทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลนิคมพัฒนา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนิคมพัฒนาทั้งตำบล
== อ้างอิง ==
มะนัง
ขบวนการกลับสู่เยรูซาเลม

ขบวนการกลับสู่เยรูซาเลม (Back To Jerusalem movement ;) เป็นเฮาส์เชิร์ดของจีนที่มีวิสัยทัศน์ในการ เผยแพร่ศาสนาสู่ทั้งพุทธ,ฮินดู และประเทศมุสลิมในโลก. ขบวนการถูกค้นพบระหว่างปีพ.ศ. 2463 อย่างไรก็ตามการรุกรานของคอมมิวนิสต์ผลักดันการเคลื่อนไหวไปสู่ใต้ดิน มีการส่งมิชชั่นนารีจำนวน 100,000 คนไปสู่ 51 ประเทศตลอดเส้นทางสายไหม,ซึ่งเป็นเส้นทางการค้าโบราณระหว่างจีนและทะเลเมดิเตอร์เรเนียน.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ขบวนการกลับสู่เยรูซาเลม
ศาสนาคริสต์
ญะราญ

ญะราญ ในคติไทยถือเป็นผีป่าประจำช้าง บ้างเรียก มะเรง (มาจากคำเขมรว่า เมฺรญ [มฺริญ]) แปลว่าผีป่าจำพวกหนึ่ง รูปร่างเหมือนเด็กเล็ก เชื่อกันว่าเป็นผู้ดูแลสัตว์ป่า ในคติชนกัมพูชาเชื่อว่าญะราญหรือมะเรงนี้เป็นเจ้าป่าและเจ้าแห่งสรรพสัตว์ทั้งปวง มีตัวตนจริงแต่ไม่เคยมีใครพบเห็น แต่ได้ยินเสียงญะราญตามป่า ชาวเขมรที่เป็นหมอช้างหรือทำอาชีพโพนช้างจะใช้ภาษาเมฺรญสำหรับสื่อสารระหว่างจับช้างป่าทำนองเดียวกับภาษาผีของไทย
จิตร ภูมิศักดิ์สันนิษฐานว่าแต่เดิมเมฺรญนี้อาจเป็นชาติพันธุ์หนึ่งในตระกูลภาษามอญ-เขมร ซึ่งชำนาญป่าและมิใคร่คบค้ากับชนกลุ่มอื่นจึงถูกเรียกเป็นผี แต่เมฺรญได้ถ่ายทอดวิชาการจับช้างแก่ชาวเขมร ด้วยเหตุนี้ชาวเขมรจึงใช้ภาษาเมฺรญเป็นภาษาในวงการการจับช้าง
ทั้งนี้ญะราญหรือมะเรงได้รับการบูชาในฐานะผีป่า ปรากฏในโคลงเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระนารายณ์ฯ ความว่า
มีความหมายว่า เมื่อสมเด็จพระนารายณ์มหาราชทรงทอดเชือกปะกำ (บ่วงบาศคล้องคอช้าง) เสร็จแล้ว ก็ยกเอาดาลประตูขึ้น มีคนชูคบเพลิงสีแดงฉานคอยอยู่ แล้วถวายข้าวเพื่อบวงสรวงเทพยดาผู้ใหญ่ ฝูงผีป่า (คือญะราญ) และปู่เจ้าผู้เป็นใหญ่ในภูเขา
== อ้างอิง ==
ผีไทย
ฝุ่นคันทอร์

ฝุ่นคันทอร์ (Cantor dust) เป็นการขยายนิยามเซตคันทอร์ออกมาเป็นวัตถุหลายมิติ สามารถสร้างได้จากผลคูณคาร์ทีเซียนของเซตคันทอร์กับตัวมันเอง ฝุ่นคันทอร์ตั้งชื่อตามนักคณิตศาสตร์ชาวเยอรมันที่ชื่อ "เกออร์ก คันทอร์" ฝุ่นคันทอร์มีการวัดเป็นศูนย์เช่นเดียวกับเซตคันทอร์
แฟร็กทัล
Cantor set#Cantor_dust
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ เรือพระราชพิธี

พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ เรือพระราชพิธี เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ตั้งอยู่บริเวณปากคลองบางกอกน้อย เขตบางกอกน้อย ภายในพิพิธภัณฑ์ฯ จัดแสดงเรือพระราชพิธีสำคัญ 8 ลำ ได้แก่ เรือพระที่นั่งสุพรรณหงส์ เรือพระที่นั่งอนันตนาคราช เรือพระที่นั่งอเนกชาติภุชงค์ เรือพระที่นั่งนารายณ์ทรงสุบรรณ รัชกาลที่ 9 เรือครุฑเหินเห็จ เรือกระบี่ปราบเมืองมาร เรืออสุรวายุภักษ์ และเรือเอกไชยเหินหาว
นอกจากเรือพระที่นั่งและเรือต่าง ๆ ที่ใช้ในกระบวนพยุหยาตราทางชลมารคที่จัดแสดงอยู่ในพิพิธภัณฑ์ฯ แล้ว ยังมีเครื่องประกอบและสิ่งของเครื่องใช้ในพระราชพิธีต่าง ๆ จัดแสดงอยู่ด้วย เช่น บัลลังก์บุษบก บัลลังก์กัญญา พายชนิดต่าง ๆ และเครื่องแต่งกายของเหล่าฝีพาย
เดิมเป็นอู่หรือโรงเก็บเรือพระราชพิธี โดยมีสำนักพระราชวังและกองทัพเรือควบคุมดูแล เมื่อคราวสงครามโลกครั้งที่ 2 อู่และเรือพระราชพิธีบางส่วนถูกระเบิดได้รับความเสียหาย และอยู่ในสภาพทรุดโทรมต่อมาอีกหลายปี
ใน พ.ศ. 2490 สำนักพระราชวังและกองทัพเรือได้มอบหมายให้กรมศิลปากรบูรณะซ่อมแซมเรือพระที่นั่งและเรือเก่าที่ใช้ในพระราชพิธี ซึ่งล้วนแต่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ ความงดงามทางศิลปกรรม แล้วใน พ.ศ. 2517 กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเรือพระที่นั่งต่าง ๆ ให้เป็นมรดกของชาติ พร้อมกับยกฐานะของอู่เรือหลวงขึ้นเป็น “พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ เรือพระราชพิธี”
== อ้างอิง ==
ประวัติความเป็นมา พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ เรือพระราชพิธี
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ เรือพระราชพิธี โดย ผู้จัดการออนไลน์ 10 กันยายน 2545 16:03 น.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รืเอพระราชพิธี 
เรือพระราชพิธี
สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2517
พิพิธภัณฑ์ในเขตบางกอกน้อย
เรือในประเทศไทย
พิพิธภัณฑ์บ้านจิม ทอมป์สัน

พิพิธภัณฑ์บ้านจิม ทอมป์สัน (Jim Thompson House) เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ ตั้งอยู่ที่บ้านเรือนไทยของจิม ทอมป์สัน ริมคลองแสนแสบ ฝั่งตรงข้ามคลองกับชุมชนบ้านครัว ซึ่งเป็นชุมชนมุสลิม เป็นชุมชนทอผ้าแห่งหนึ่งที่ยังหลงเหลืออยู่ในพระนคร จิม ทอมป์สันย้ายมาอาศัยอยู่ที่นี่ตั้งแต่ พ.ศ. 2490 จนกระทั่งหายสาบสูญเมื่อ พ.ศ. 2510 
จิม ทอมป์สันเริ่มสร้างหมู่เรือนไทยเมื่อ พ.ศ. 2502 บนพื้นที่ประมาณ 5 ไร่เศษ โดยได้ซื้อเรือนไทยจากตระกูลพงศยมัด ด้วยสนนราคา 45,000 บาท เมื่อ พ.ศ. 2501 จากนั้นได้ตระเวนซื้อบ้านไทยที่อำเภอผักไห่ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา บรรทุกลงเรือตามแม่น้ำเจ้าพระยาแล้วเลาะคลองแสนแสบมายังบ้านครัว รวมถึงนางสุรีย์ มนูทัศน์ ได้มอบเรือนไทยหลังหนึ่งให้เปล่ากับจิม ทอมป์สัน เพื่อเป็นมิตรภาพในการลงทุนค้าขายผ้าไหม จากนั้น พ.ศ.    2502 เล็ก มานะเกษม เป็นนายช่างควบคุมการก่อสร้างโดยไม่ขอรับค่าแรงส่วนตัวเพราะร่วมลงทุนค้าผ้าไหมด้วยกัน จนก่อสร้างเป็นเรือนไทย 6 หลังแล้วเสร็จ เปิดต้อนรับผู้เข้าชมตั้งแต่ พ.ศ. 2507 จนเมื่อ พ.ศ. 2510 จิม ทอมป์สันได้หายสาบสูญ ทรัพย์สินของเขาได้รับอนุญาตจากรัฐบาลให้ก่อตั้งเป็นมูลนิธิเจมส์ เอชดับเบิลยู ทอมป์สัน เพื่อดูแลรักษาบ้านและทรัพย์สินของจิม ต่อมามูลนิธิฯ ได้ซื้อที่ดินเพื่อการก่อสร้างอาคารใหม่เพิ่มเติม
ปัจจุบันพิพิธภัณฑ์บ้านจิม ทอมป์สัน อยู่ในความดูแลของมูลนิธิจิม ทอมป์สัน จัดแสดงศิลปวัตถุของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยเฉพาะพระพุทธรูปยุคสมัยต่างๆ ไว้เป็นจำนวนมาก ตัวอาคารเรือนไทยได้รับรางวัลอาคารอนุรักษ์ดีเด่น ประจำปี พ.ศ. 2539 จากสมาคมสถาปนิกสยาม ในพระบรมราชูปถัมภ์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ประวัติจากเว็บไซต์พิพิธภัณฑ์บ้านจิม ทอมป์สัน
พิพิธภัณฑ์ในเขตปทุมวัน
เรือนไทย
อาคารอนุรักษ์
สถานที่ที่ตั้งชื่อตามนามของบุคคลสำคัญของไทย
จำนวนเฉพาะแมร์แซน

จำนวนเฉพาะแมร์แซน (Mersenne prime) เป็นตัวเลขจำนวนเฉพาะที่อยู่ในรูปของ
:M_p = 2^p-1\,
จำนวนเฉพาะแมร์แซน ได้มาจากชื่อนักคณิตศาสตร์ชาวฝรั่งเศส มาแร็ง แมร์แซน (Marin Mersenne) มีชีวิตอยู่สมัยศตวรรษที่ 17 ได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้คิดวิธีที่ง่ายที่สุดในการทดสอบเลขจำนวนเฉพาะ โดยได้ทำการศึกษาเลขจำนวนเฉพาะในรูปแบบ 2p - 1 ซึ่งพบว่า 2p - 1 ไม่เป็นจำนวนเฉพาะทุกตัว
จำนวนเฉพาะที่มากที่สุดเท่าที่มีการค้นพบ  เป็นจำนวนเฉพาะแมร์แซน ในลำดับที่ 49
จำนวนเฉพาะที่มีขนาดใหญ่มาก (ใหญ่กว่า 10100) นำไปใช้ประโยชน์ในขั้นตอนวิธีเข้ารหัสลับแบบกุญแจสาธารณะ นอกจากนี้ยังใช้ในตารางแฮช (hash tables) และเครื่องสุ่มเลขเทียม
== ตารางจำนวนเฉพาะ ==
== เชิงอรรถ ==
=== หมายเหตุ ===
=== อ้างอิง ===
ม.มิสซูรีพบจำนวนเฉพาะขนาดใหญ่ที่สุด 9.1 ล้านหลัก  โดย ผู้จัดการออนไลน์ 5 มกราคม 2549 06:55 น.
ลำดับจำนวนเต็ม
จำนวนเฉพาะ
ปัญหาทางคณิตศาสตร์ที่ยังแก้ไม่ได้
หอสักการะฟ้า

หอสักการะฟ้า (จีนตัวย่อ: 天坛; จีนตัวเต็ม: 天壇; พินอิน: Tiāntán ภาษาแมนจู: Abkai mukdehun) ตั้งอยู่ในกรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน สร้างในสมัยจักรพรรดิหย่งเล่อแห่งราชวงศ์หมิง เมื่อ พ.ศ. 1963 (ค.ศ. 1420) โดยมีชื่อว่า เทียนตี้ถัน แปลว่า หอสักการะฟ้าดิน ต่อมาใน พ.ศ. 2077 (ค.ศ. 1534) ได้มีการสร้างหอสักการะดินขึ้นอีกแห่ง หอฟ้าดินจึงเปลี่ยนชื่อเปลี่ยนชื่อเป็นหอสักการะฟ้าเพียงอย่างเดียว ครั้น พ.ศ. 2432 (ค.ศ. 1889) ฟ้าผ่าหอเสียหาย จึงสร้างขึ้นใหม่เมื่อ พ.ศ. 2449 (ค.ศ. 1906)
ตัวหอมีเส้นผ่าศูนย์กลางยาว 32.5 เมตร และ สูง 38 เมตร โดยมิได้ใช้ตะปูแม้แต่ตัวเดียว หอนี้ได้รับลงทะเบียนเป็นมรดกโลกเมื่อ พ.ศ. 2541 (ค.ศ. 1998)
== อ้างอิง ==
สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 15
สิ่งก่อสร้างในปักกิ่ง
แหล่งมรดกโลกในประเทศจีน
แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
สถานที่ท่องเที่ยวระดับ AAAAA ในประเทศจีน
จิ่วไจ้โกว

จิ่วไจ้โกว  (, ความหมาย หุบเขาเก้าหมู่บ้าน; Sicadêgu) เป็นพื้นที่อนุรักษ์ธรรมชาติทางตอนเหนือของมณฑลเสฉวน ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน มีชื่อเสียงจากน้ำตกหลายระดับชั้นและทะเลสาบที่มีสีสันงดงาม และได้รับการประกาศให้เป็นมรดกโลกเมื่อปี พ.ศ. 2535
== สภาพทางภูมิศาสตร์ ==
จิ่วไจ้โกวตั้งอยู่ทางตอนใต้สุดของเทือกเขาหมินซาน ห่างจากเมืองเฉิงตูไปทางเหนือ 330 กิโลเมตร ถือเป็นส่วนหนึ่งของเทศมณฑล Nanping ในเขตปกครองตนเองชนชาติทิเบตและเชียงอาป้า ทางตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑลเสฉวน ใกล้เขตแดนของมณฑลกานซู
บริเวณหุบเขามีพื้นที่อย่างน้อย 240 ตารางกิโลเมตร ขณะที่องค์กรด้านการอนุรักษ์บางแห่งกำหนดให้มีพื้นที่ 600-700 ตารางกิโลเมตร โดยมีพื้นที่กันชนเพิ่มเข้ามา 400 - 600 ตารางกิโลเมตร ระดับความสูงจะแตกต่างไปตามแต่ละพื้นที่ โดยมีทั้งพื้นที่มีมีความสูง 1,998 - 2,140 เมตร (ที่ปากทางเข้าหุบเขาซูเจิ้ง) ไปจนถึง 4,558 - 4,764 เมตร (บนภูเขา Ganzigonggai ที่ส่วนยอดสุดของหุบเขา Zechawa)
สภาพอากาศในหุบเขาจัดว่าหนาวเย็น ตลอดปีมีอุณหภูมิเฉลี่ย 7.2&nbsp;°C เดือนมกราคม -1&nbsp;°C และเดือนกรกฎาคม 17&nbsp;°C ปริมาณน้ำฝนตลอดทั้งปี 661 มิลลิเมตร โดยเป็นปริมาณระหว่างเดือนพฤษภาคมถึงตุลาคมราว 80%
== ข้อมูลทางประวัติศาสตร์ ==
พื้นที่อันห่างไกลแห่งนี้มีชาวทิเบตและเชียงตั้งรกรากอยู่มานานหลายศตวรรษ แต่ไม่ได้มีการสำรวจอย่างเป็นทางการจนกระทั่งปี พ.ศ. 2515 มีการทำธุรกิจตัดไม้อย่างหนักจนถึงปี พ.ศ. 2522 ซึ่งรัฐบาลจีนได้สั่งห้ามกิจการดังกล่าว และประกาศพื้นที่นี้เป็นอุทยานแห่งชาติในปี พ.ศ. 2525 จนกระทั่ง พ.ศ. 2527 จึงได้เปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชม โดยการวางกฎระเบียบและสถานที่ต่างๆภายในอุทยานเสร็จสมบูรณ์ใน พ.ศ. 2531 และในปี พ.ศ. 2535 องค์การยูเนสโกได้ประกาศพื้นที่นี้ให้เป็นมรดกโลก และเป็น World Biosphere Reserve ใน พ.ศ. 2540
ตั้งแต่เริ่มเปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชม จำนวนนักท่องเที่ยวได้เพิ่มมากขึ้นทุกปี โดยในปีเช่น
พ.ศ. 2527 มีนักท่องเที่ยวจำนวน 5,000 คน
พ.ศ. 2534 มีนักท่องเที่ยวจำนวน 170,000 คน
พ.ศ. 2538 มีนักท่องเที่ยวจำนวน 160,000 คน
พ.ศ. 2540 มีนักท่องเที่ยวจำนวน 200,000 คน
โดยเป็นชาวต่างชาติประมาณ 3,000 คน ปี
พ.ศ. 2545 มีนักท่องเที่ยวจำนวน 1,190,000 คน
พ.ศ. 2547 มีนักท่องเที่ยวเฉลี่ยวันละ 7,000 คน
IUCN ประเภท III
แหล่งมรดกโลกในประเทศจีน
แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ
มณฑลเสฉวน
หุบเขา
สถานที่ท่องเที่ยวระดับ AAAAA ในประเทศจีน
อำเภอแม่ทา

แม่ทา (40px) เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดลำพูน และเป็นอำเภอที่มีเส้นทางคมนาคมที่สำคัญ คือ ถนนซูเปอร์ไฮเวย์เชียงใหม่-ลำปาง และทางรถไฟสายเหนือ นอกจากนั้นแล้วยังมีแหล่งท่องเที่ยวธรรมชาติที่มีชื่อเสียง ได้แก่ อุทยานแห่งชาติดอยขุนตาน อุโมงค์ขุนตาน และสถานีรถไฟขุนตาน
== ประวัติ ==
อำเภอแม่ทาเดิมเป็นพื้นที่ป่าไม้ทั้งหมด ตั้งอยู่เชิงเทือกเขาขุนตาน ไม่มีผู้คนตั้งบ้านเรือนอาศัยอยู่เลย จนเมื่อราว 200 ปีเศษมานี้ ได้มีหัวหน้าชาวไทใหญ่คนหนึ่งชื่อนายฮ้อย คำอ่าง เป็นผู้อพยพครอบครัวและบริวารมาตั้งรกราก ทำมาหากินตั้งเป็นหมู่บ้านขึ้นในชั้นแรกมีบ้านศาลาแม่ทาก่อน ต่อมาได้ขยายเป็นชุมชนใหญ่และอยู่ในเขตการปกครองของอำเภอเมืองลำพูน
วันที่ - 2482 แยกพื้นที่ตำบลทาปลาดุก ตำบลทาสบเส้า ตำบลทากาศ และตำบลทาขุมเงิน อำเภอเมืองลำพูน มาตั้งเป็นกิ่งอำเภอแม่ทา ขึ้นกับอำเภอเมืองลำพูน
วันที่ 10 มิถุนายน 2490 ตั้งตำบลทาขุมเงิน แยกออกจากตำบลทากาศ
วันที่ 20 กันยายน 2499 จัดตั้งสุขาภิบาลทาสบเส้า ในท้องที่บางส่วนของตำบลทาสบเส้า
วันที่ 22 กรกฎาคม 2501 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอแม่ทา อำเภอเมืองลำพูน เป็น อำเภอแม่ทา
วันที่ 18 กันยายน 2523 ตั้งตำบลทาทุ่งหลวง แยกออกจากตำบลทากาศ
วันที่ 22 เมษายน 2535 จัดตั้งสุขาภิบาลทากาศ ในท้องที่บางส่วนของตำบลทากาศ ตำบลทาขุมเงิน และตำบลทาทุ่งหลวง
วันที่ 22 ธันวาคม 2536 ตั้งตำบลปงแม่ลอบ แยกออกจากตำบลทาขุมเงิน
วันที่ 16 มกราคม 2539 เปลี่ยนแปลงชื่อตำบลปงแม่ลอบ อำเภอแม่ทา เป็นตำบลทาแม่ลอบ เพื่อให้สอดคล้องกับความเข้าใจที่ราษฎรรู้จัก และเรียกกันอยู่เดิม ตลอดจนเพื่อเป็นเอกลักษณ์ของอำเภอแม่ทา ที่มีนามเรียกขานชื่อทุกตำบลขึ้นต้นด้วยคำว่า "ทา"
วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะจากสุขาภิบาลทาสบเส้า และสุขาภิบาลทากาศ เป็นเทศบาลตำบลทาสบเส้า และเทศบาลตำบลทากาศ ตามลำดับ
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอแม่ทาตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเมืองลำพูน และอำเภอแม่ออน (จังหวัดเชียงใหม่)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเมืองลำปาง อำเภอห้างฉัตร และอำเภอเสริมงาม (จังหวัดลำปาง)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอทุ่งหัวช้างและอำเภอบ้านโฮ่ง
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอบ้านโฮ่งและอำเภอป่าซาง
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอแม่ทาแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 ตำบล 68 หมู่บ้าน ได้แก่
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอแม่ทาประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลทาสบเส้า ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลทาสบเส้า
เทศบาลตำบลทากาศ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลทากาศ ตำบลทาขุมเงิน และตำบลทาทุ่งหลวง
เทศบาลตำบลทาสบชัย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทาสบเส้า (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลทาสบเส้า)
เทศบาลตำบลทาปลาดุก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทาปลาดุกทั้งตำบล
เทศบาลตำบลทากาศเหนือ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทากาศ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลทากาศ)
เทศบาลตำบลทาทุ่งหลวง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทาทุ่งหลวง (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลทากาศ)
เทศบาลตำบลทาขุมเงิน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทาขุมเงิน (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลทากาศ)
องค์การบริหารส่วนตำบลทาแม่ลอบ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทาแม่ลอบทั้งตำบล
== แหล่งท่องเที่ยว ==
อุทยานแห่งชาติดอยขุนตาน
อุโมงค์ขุนตาน
สถานีรถไฟขุนตาน
ทิวเขาขุนตาน
ภาพ:Place NPDoikhuntan to.jpg|ป้ายบอกทางไป อุทยานแห่งชาติดอยขุนตาล
ภาพ:Place_ShrineKingBerg.jpg|ศาลเจ้าพ่อขุนตาน (พระยาเบิก)
ภาพ:อุโมงค์ขุนตาน2.jpg|อุโมงค์ขุนตาน
== อ้างอิง ==
 
แม่ทา
พระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2550

พระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2550 เป็นกฎหมายไทย ประเภท พระราชบัญญัติ ตราโดย สภานิติบัญญัติแห่งชาติ, พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช พระมหากษัตริย์ ลงพระปรมาภิไธยเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน 2550, ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน 2550 และมีผลใช้บังคับในอีกสามสิบวันให้หลัง คือ ตั้งแต่วันที่ 17 กรกฎาคม 2550
== นายธงชัย พลหาญ ==
== โครงสร้าง ==
== การตรวจชำระ ==
== การนำไปปฏิบัติ ==
ระหว่างเดือนกรกฎาคม 2550 ถึงธันวาคม 2554 มีการเปิดเว็บไซต์ทั้งสิ้น 81,213 ยูอาร์แอล ประมาณร้อยละ 75 เป็นเนื้อหาและภาพดูหมิ่น หมิ่นประมาท พระมหากษัตริย์ พระราชินี และรัชทายาท แม้กฎหมายกำหนดให้ศาลเป็นองค์กรผู้กลั่นกรองคำร้องให้ปิดกั้นเว็บไซต์ แต่พบว่าจากคำสั่งศาลทั้งสิ้น 156 ฉบับ มีถึง 142 ฉบับที่ศาลออกคำสั่งในวันเดียวกันกับที่กระทรวงไอทีซียื่นคำร้อง โดยในปี 2552 และ2553 ศาลมีคำสั่งปิดกั้นโดยเฉลี่ยถึง 326 ยูอาร์แอลต่อวัน และ 986 ยูอาร์แอลต่อวันตามลำดับ
คดีความตาม พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ พบว่า มีคดีความทั้งสิ้น 325 คดี ซึ่งพบว่าคดีที่ขึ้นสู่ชั้นศาลเป็นคดีที่เกี่ยวกับการเผยแพร่เนื้อหาร้อยละ 66.15 ขณะที่คดีที่กระทำต่อตัวระบบหรือข้อมูลคอมพิวเตอร์ หรือที่เรียกว่า อาชญากรรมคอมพิวเตอร์โดยแท้ คิดเป็นร้อยละ 19 เท่านั้น
วันที่ 12 เมษายน 2560 รักษาราชการแทนปลัดกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมลงนามประกาศกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมให้ประชาชนงดการติดตาม ติดต่อหรือเผยแพร่เนื้อหาข้อมูลของสมศักดิ์ เจียมธีรสกุล, ปวิน ชัชวาลพงศ์พันธ์ และแอนดรูว์ แม็กเกรเกอร์ มาร์แชลล์ โดยอ้างคำสั่งศาลอาญาให้ระงับการแพร่หลายซึ่งข้อมูลคอมพิวเตอร์อันไม่เหมาะสมตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2550
ตั้งแต่ปี 2561 ทางการฟ้องความผิดเกี่ยวกับสถาบันพระมหากษัตริย์ตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2550 แทน เช่น จากโพสต์ #ขบวนเสด็จ ที่พูดถึงการปิดถนนให้ขบวนเสด็จของพระบรมวงศานุวงศ์ผ่านในปี 2562 ถูกดำเนินคดีตาม พ.ร.บ. คอมพิวเตอร์
== การวิพากษ์วิจารณ์ ==
การบัญญัติฐานความผิดที่ไม่ชัดเจน ทำให้มีการใช้มาตรา 14 (2) “ความเสียหายต่อความมั่นคง” ควบคู่กับคดีความมั่นคง และมาตรา  14 (3) “ก่อให้เกิดความตื่นตระหนกแก่ประชาชน” ร่วมกับประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 112
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บทวิเคราะห์พระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำาความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ โดย ศิลป์ฟ้า ตันศราวุธ และ โทบี้ เมนเดล, พฤษภาคม 2553
สรุปสถานการณ์การควบคุมและปิดกั้นสื่อออนไลน์ พ.ศ. 2550-2553 สถิติการใช้พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ฯ ในการดำเนินคดีและการปิดกั้นเว็บไซต์
The Analysis of the Computer Crime Act in Thailand
การกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์
กฎหมายคอมพิวเตอร์
อำเภอบ้านโฮ่ง

บ้านโฮ่ง (50px) เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดลำพูน อยู่ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 40 กิโลเมตร แยกออกเป็นกิ่งอำเภอ เมื่อปี พ.ศ. 2460 และยกฐานะเป็นอำเภอในปี พ.ศ. 2499
==  ประวัติ ==
อำเภอบ้านโฮ่งเดิมมีฐานะเป็นตำบลขึ้นกับอำเภอป่าซาง  แยกเป็นกิ่งอำเภอบ้านโฮ่ง  เมื่อปี พ.ศ. 2460  และได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอ เมื่อวันที่  24  มิถุนายน พ.ศ. 2499 ในสมัยพระเจ้ากาวิละฟื้นฟูบ้านเมืองได้กวาดต้อนผู้คนจากเมืองยองและเมืองใกล้เคียงมาไว้ที่เมืองลำพูน โดยตั้งเมืองลำพูนขึ้นใหม่ใน พ.ศ. 2348 ส่วนทางเมืองยองเองเจ้านายของเมืองยองก็ไม่คิดขึ้นกับล้านนาแต่ยังยินยอมสวามิภักดิ์กับพม่าพาผู้คนจำนวนหนึ่งกลับไปตั้งเมืองใหม่เป็นเมืองยองสืบต่อมาจนกระทั่งปัจจุบัน ในการฟื้นฟูเชียงใหม่นั้นพระเจ้ากาวิละได้เทครัวคนจากเมืองอื่นๆมาหลายครั้ง สำหรับชาวยองมีการเทครัวลงมาจากเมืองยองราว พ.ศ. 2351-2353 และ พ.ศ. 2356 หลังจากนั้นก็ยังมีอีกแต่ไม่เด่นชัด
การอพยพผู้คนมายังล้านนา พวกเจ้าก็จะให้อยู่ในเมืองพร้อมไพร่ที่คอยรับใช้บางส่วน ไพร่ที่ถูกกวาดต้อนมา หากเป็นช่างฝีมือหรือไพร่ชั้นดีกำหนดให้อยู่ในเมือง เช่น กลุ่มไทใหญ่มีฝีมือในการปั้นหม้อให้อยู่บริเวณ ช้างเผือก ช้างม่อย วัวลาย (ในตัวเมืองเชียงใหม่ปัจจุบัน) ส่วนไพร่ไร้ฝีมือจะให้ไปตั้งถิ่นฐานอยู่นอกเมืองเพื่อประกอบอาชีพเกษตรกร เช่น ยองที่ลำพูนและสันกำแพง เมื่อตั้งถิ่นฐานแล้วสักระยะหนึ่งชุมชนขยายใหญ่ขึ้นก็เกิดการกระจายตัวออกจากเวียงยองสู่ป่าซางและบ้านโฮ่ง พวกที่มาตั้งถิ่นฐานใหม่จะตั้งชื่อบริเวณที่ตนมาอยู่อาศัยใหม่ตามชื่อหมู่บ้านเดิมที่ถูกกวาดต้อนลงมา แต่บางแห่งก็ตั้งชื่อตามลักษณะทางกายภาพของทำเลที่ตั้งใหม่ 
==ที่ตั้งและอาณาเขต==
อำเภอบ้านโฮ่งตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเวียงหนองล่อง
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอป่าซางและอำเภอแม่ทา
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอทุ่งหัวช้าง อำเภอลี้ และอำเภอฮอด (จังหวัดเชียงใหม่)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอจอมทอง (จังหวัดเชียงใหม่)
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอบ้านโฮ่งแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 62 หมู่บ้าน ได้แก่
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอบ้านโฮ่งประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลบ้านโฮ่ง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลบ้านโฮ่ง
เทศบาลตำบลศรีเตี้ย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลศรีเตี้ยทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเวียงกานต์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านโฮ่ง (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลบ้านโฮ่ง)
องค์การบริหารส่วนตำบลป่าพลู ครอบคลุมพื้นที่ตำบลป่าพลูทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเหล่ายาว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเหล่ายาวทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองปลาสะวาย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองปลาสะวายทั้งตำบล
== สถานที่ท่องเที่ยว ==
วัดพระเจ้าสะเลียมหวาน
ถ้ำเอราวัณ
ถ้ำหลวงผาเวียง
วัดพระเจ้าตนหลวง
หมู่บ้านกะเหรี่ยงพัฒนาห้วยหละ
น้ำตกวังหลวง
พระพุทธบาทสามยอด
ดอยช้างหลวง(ป่าแป๋)
สำนักสงฆ์ วัดดอยหลังถ้ำ
อุโบสถวัดมหาสังฆารามบ้านโฮ่งหลวง และอนุสาวรีย์ครูบาศรีวิชัย
== อ้างอิง ==
 
บ้านโฮ่ง
อำเภอทุ่งหัวช้าง

ทุ่งหัวช้าง (60px) เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดลำพูน และเป็นแหล่งกำเนิดต้นแม่น้ำลี้ แม่น้ำสายสำคัญของจังหวัด
==ประวัติ==
อำเภอทุ่งหัวช้าง  ได้จัดตั้งขึ้นโดยประกาศกระทรวงมหาดไทย  เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2520  โดยแยกตำบลตะเคียนปม ตำบลทุ่งหัวช้าง และตำบลบ้านปวง ออกจากเขตการปกครองของอำเภอลี้ จังหวัดลำพูน มาจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอทุ่งหัวช้าง  ด้วยเหตุผลที่ว่าทั้งสามตำบลอยู่ห่างไกลจากตัวอำเภอลี้ การคมนาคมไม่สะดวก ประกอบกับมีการแทรกซึมของพรรคคอมมิวนิสแห่งประเทศไทย จึงจำเป็นต้องแยกแล้วจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอ ในระยะเริ่มแรกทางราชการได้ใช้สถานีอนามัยตำบลทุ่งหัวช้างเป็นที่ว่าการชั่วคราว ต่อมาเมื่อเห็นว่าคับแคบจึงได้ย้ายมาอาศัยอาคารเรียนในบริเวณโรงเรียนชุมชนทุ่งหัวช้าง(ตั้งอยู่หมู่ที่ 3 ตำบลทุ่งหัวช้าง) เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2521 และได้ย้ายมาอยู่ยังที่ว่าการอำเภอทุ่งหัวช้างปัจจุบันนี้ มีเนื้อที่ประมาณ 29 ไร่ ตั้งแต่วันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2523 เป็นต้นมา จนถึงวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 ได้รับการประกาศยกฐานะขึ้นเป็น "อำเภอทุ่งหัวช้าง" ตามราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 110 ตอนที่ 179 ลงวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอทุ่งหัวช้างตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอบ้านโฮ่งและอำเภอแม่ทา
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเสริมงาม (จังหวัดลำปาง)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเถิน (จังหวัดลำปาง) และอำเภอลี้
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอลี้
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอทุ่งหัวช้างแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 3 ตำบล 35 หมู่บ้าน ได้แก่
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอทุ่งหัวช้างประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลทุ่งหัวช้าง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลทุ่งหัวช้าง
องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งหัวช้าง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งหัวช้าง (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลทุ่งหัวช้าง)
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านปวง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านปวงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตะเคียนปม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตะเคียนปมทั้งตำบล
==ศาสนวัตถุ หรือ ปูชนียสถาน==
พระธาตุดอยกวางคำ  ที่ตั้งบ้านโป่งแดง  ม.7  ต.ทุ่งหัวช้าง
วัดทุ่งหัวช้าง ที่ตั้งบ้านทุ่งหัวช้าง ม.3 ต.ทุ่งหัวช้าง
พระพุทธบาทสี่รอย  ที่ตั้งหนองป่าตึง ม.2  ต.ทุ่งหัวช้าง
วัดห้วยไร่ ที่ตั้งบ้านห้วยไร่ ม.8 ต.ตะเคียนปม
วัดดอนแก้ว ที่ตั้งบ้านปวง ม.7 ต.บ้านปวง
วัดพระธาตุแอ้ว  ที่ตั้งบ้านปวง  ม.7 ต.บ้านปวง
อนุสาวรีย์ครูบาขาวปี  ที่ตั้งบ้านแม่บอนเหนือ  ม.1  ต.บ้าวปวง
==สถานที่ท่องเที่ยว==
อ่างเก็บน้ำแม่ลี้  ที่ตั้ง  ม.9  ต.ตะเคียนปม
อ่างเก็บน้ำแม่แพม  ที่ตั้ง  ม.2  ต.บ้านปวง
อ่างเก็บน้ำแม่ปันเด็ง  ที่ตั้ง  ม.6  ต.ทุ่งหัวช้าง
หน่วยพิทักษ์ป่าดอยอีฮุ้ย  ที่ตั้งบ้านทุ่งข้าวหาง  ม.1  ต.ตะเคียนปม
== อ้างอิง ==
==บุคคลที่มีชื่อเสียงของอำเภอทุ่งหัวช้าง==
หัตฐพร สุวรรณ นักฟุตบอล
นพพร อินสีลอย (กิ่งซาง) นักมวย ครู
ทุ่ง
อำเภอเวียงหนองล่อง

เวียงหนองล่อง (70px) เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดลำพูน แยกตัวออกมากจากอำเภอป่าซาง นับเป็นอำเภอที่มีขนาดเล็กที่สุดในจังหวัดลำพูนและในภาคเหนือ
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอเวียงหนองล่องตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอจอมทองและอำเภอดอยหล่อ (จังหวัดเชียงใหม่)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอป่าซาง
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอบ้านโฮ่ง
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอจอมทอง (จังหวัดเชียงใหม่)
== ประวัติ ==
ท้องที่อำเภอเวียงหนองล่องเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอป่าซาง ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอเวียงหนองล่อง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน ปีเดียวกัน และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอเวียงหนองล่อง ในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอเวียงหนองล่องแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 3 ตำบล 25 หมู่บ้าน ได้แก่
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอเวียงหนองล่องประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลวังผาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังผางทั้งตำบล (สุขาภิบาลวังผางเดิม)
เทศบาลตำบลหนองล่อง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองล่องทั้งตำบล
เทศบาลตำบลหนองยวง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองยวงทั้งตำบล
== สถานที่ท่องเที่ยว ==
แหล่งปั้นหม้อน้ำดินเผาบ้านสันเหมือง
== อ้างอิง ==
เวียงหนองล่อง
แทนแกรม

แทนแกรม (Tangram; ) เป็นแผ่นตัวต่อปริศนามี 7 แผ่น ซึ่งสามารถนำมาประกอบเป็นรูปร่างต่างๆ โดยเมื่อขณะไม่ได้เล่นจะถูกเก็บไว้ในลักษณะสี่เหลี่ยม เชื่อว่าแทนแกรมมีต้นกำเนิดจากราชวงศ์ซ่ง ของประเทศจีน โดยแทนแกรมนั้นมีชื่อเรียกภาษาจีนอีกชื่อหนึ่งว่า "ฉีเฉียวตู"
แทนแกรมเป็นชิ้นส่วนรูปเรขาคณิตสองมิติที่สามารถสร้างขึ้นได้โดยเขียนเส้นต่าง ๆ ลงบนรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส จะได้รูปสามเหลี่ยมมุมฉากเล็ก 2 ชิ้น รูปสามเหลี่ยม ขนาดกลาง 1 ชิ้น รูปสามเหลี่ยมมุมฉากขนาดใหญ่ 2 ชิ้น รูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 1 ชิ้น และรูปสี่เหลี่ยมด้านขนานอีก 1 ชิ้น ซึ่งรูปสามเหลี่ยมขนาดกลาง รูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส และรูปสี่เหลี่ยมคางหมู ล้วนแล้วแต่มีพื้นที่เป็นสองเท่าของสี่เหลี่ยมมุมฉากเล็ก สามเหลี่ยมมุมฉากขนาดใหญ่ แต่ละชิ้นมีพื้นที่เป็น 4 เท่าของสี่เหลี่ยมมุมฉากเล็ก 1 ชิ้น และมุมที่เกิดขึ้นในชิ้นส่วนทั้ง 7 ชิ้น มีอยู่เพียง 3 แบบ คือ มุมฉาก มุม 45 องศา และ มุม 135 องศา. ข้อมูลทั้งหมดนี้เก็บไว้ศึกษาในพ
== รูปเรขาคณิตในแทนแกรม ==
ในแทนแกรม 1 อันประกอบด้วย
รูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส จำนวน 1 รูป
รูปสี่เหลี่ยมด้านขนาน จำนวน 1 รุป
รูปสามเหลี่ยมมุมฉาก จำนวน 5 รูป
ในแทนแกรมแบบญี่ปุ่นประกอบด้วย
รูปสามเหลี่ยมมุมฉาก จำนวน 3 รูป
รูปสี่เหลี่ยมคางหมู จำนวน 2 รูป
รูปสี่เหลี่ยมด้านขนาน จำนวน 1 รูป
รูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส จำนวน 1 รูป
== ตัวอย่างแทนแกรม ==
ภาพ:Tangram set 00.jpg|ชิ้นส่วนแทนแกรมในกล่อง
ภาพ:Tangram-man.svg|ต่อเป็นรูปคน
ภาพ:Tangram.png|แทนแกรมแบบมาตรฐาน
ภาพ:JapaneseTangram.png|แทนแกรมแบบญี่ปุ่น  (Seishonagon-chienoita)
คณิตศาสตร์นันทนาการ
เกม
ปริศนากล
สิ่งประดิษฐ์ของจีน
แคร็กเกอร์

แคร็กเกอร์ (cracker) อาจหมายถึง
แคร็กเกอร์ (อาชญากร) การก่ออาชญากรรมทางโลกไซเบอร์ มีลักษณะคล้ายกกับแฮกเกอร์แต่แตกต่างกันตรงความคิดและเจตณา แฮกเกอร์ คือผู้ที่นำความรู้ในการแฮกไปใช้ในทางที่มีประโยชน์หรือไม่มีประโยชน์ แต่เป็นผู้ที่มีความสนใจ ส่วนแครกเกอร์ คือผู้ที่นำความรู้ในการแฮกไปใช้ในการทำความผิด เช่น การขโมยข้อมูล การทำลายข้อมูล หรือแม้กระทั่งการครอบครองคอมพิวเตอร์คนอื่น
แอตแลนตา แคร็กเกอรส์ (Atlanta Crackers) ทีมเบสบอล
แบล็กแฮต หรือ แคร็กเกอร์ ใช้เรียกผู้ที่ละเมิดและล้วงเข้าสู่ระบบความปลอดภัยคอมพิวเตอร์ในทางผิดกฎหมาย คล้ายคลึงกับแฮกเกอร์
แคร็กเกอร์ (อาหาร) ขนมปังอบกรอบ
แคร็กเกอร์ (ภาพยนตร์) ภาพยนตร์ปี 1984 นำแสดงโดย ชอน เพนน์
คำสแลงเรียกชื่อผู้ขายแคร็กโคเคน