pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
นูแจ๊ส

นูแจ๊ส (Nu jazz) เป็นคำที่เกิดขึ้นในปลายทศวรรษ 1990 ที่หมายถึงประเภทดนตรีที่ผสมผสานองค์ประกอบของเพลงแนวแจ๊สเข้ากับแนวเพลงอื่น เช่น ฟังก์ ดนตรีโซล ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์ และคีตปฏิภาณสด ๆ คำว่า นูแจ๊ส อาจเขียนในภาษาอังกฤษว่า nü-jazz หรือ NuJazz ก็ได้ และในบางครั้งอาจเรียกว่า อิเล็กทรอนิกส์แจ๊ส อิเล็กโทร-แจ๊ส อี-แจ๊ส แจ็สโทรนิกา แจ๊สเฮาส์ ฟิวชัน นีโอ-แจ๊ส หรือฟิวเจอร์แจ๊ส
== อ้างอิง ==
ดนตรีแจ๊ส
เฟม ขยับเท้าก้าวสู่ฝัน

'เฟม ขยับเท้าก้าวสู่ฝัน' ออกฉายในปี ค.ศ. 1980 กำกับภาพยนตร์โดย Alan Parker กำกับภาพโดย Michael Seresin
== นักแสดง ==
Eddie Barth แสดงเป็น Angelo
Irene Cara แสดงเป็น Coco
Lee Curreri แสดงเป็น Bruno
Laura Dean แสดงเป็น Lisa
Antonia Franceschi แสดงเป็น Hilary
Boyd Gaines แสดงเป็น Michael
== ดูเพิ่ม ==
สยามโซน
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2523
ภาพยนตร์วัยรุ่น
ภาพยนตร์อเมริกัน
ภาพยนตร์ที่กำกับโดย อลัน พาร์คเกอร์
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในนครนิวยอร์ก
หนีรุ่นพี่หันหารุ่นพ่อ

=== เนื้อเรื่อง ===
เป็นเรื่องของหนุ่มใหญ่คนหนึ่ง ซึ่งกำลังจะแต่งงานกับหญิงสาวที่มีอายุต่างกันถึง 20 ปี เรื่องตลกร้ายที่ไม่คาดฝันเกิดขึ้น เมื่อเขาเดินทางไปสู่ขอฝ่ายหญิงที่บ้านเกิดซึ่งทำธุรกิจไร่องุ่นสำหรับผลิตไวน์ในเขตชนบทในฝรังเศส ที่นี่เขาได้พบกับแฟนเก่าที่เลิกรากันไปเมื่อ 20 ปีที่แล้วโดยบังเอิญ เรื่องคงไม่เลวร้ายนัก ถ้าเพียงแต่ว่าแฟนเก่าของเขาคนนั้น จะไม่เป็นแม่ของหญิงสาวที่เขากำลังจะแต่งงานด้วย เรื่องวุ่นๆ ของคู่แต่งงานใหม่ที่ต้องมาเจอกับปัญหายุ่งๆ ในครอบครัว รวมไปถึงวิกฤตการณ์เมื่อฝ่ายชายถูกเลิกจ้างงาน และต้องเริ่มมองหางานใหม่ เป็นเรื่องราวของคนสองคนที่มีอายุและมุมมองที่ต่างกัน ที่ต้องปรับตัวเมื่อต้องมาอยู่ร่วมเป็นครอบครัวเดียวกัน
=== ตัวละคร ===
เคตะ ทาคามูระ - ยูจิ โอดะ
ริเอะ ฮิโรเสะ - ชิโนบุ โอทาเกะ
เอเร็น ทาคามูคะ - จุริ อุเอะโนะ
=== ชื่อตอนและอัตราความนิยมในการชม (ในประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่มีการออกอากาศ) ===
{|class="wikitable"
| ตอน || วันที่ฉาย || ชื่อตอน || ชื่อตอน (ภาษาญี่ปุ่น) || อัตราความนิยม
|-
| ตอนที่ 1 || 2007.04.15 || Tsuma No Haha ga MotoKanojo!? Sono Kankei wa Yabasugi || 妻の母が元彼女!?その関係はヤバスギ || 19.4%
|-
| ตอนที่ 2 || 2007.04.22 || Himitsu ga Bareta!? || 秘密がバレた!? || 14.7%
|-
| ตอนที่ 3 || 2007.04.29 || Watashitachi Kekkon shitan janai No!? || 私達結婚したんじゃないの!? || 13.2%
|-
| ตอนที่ 4 || 2007.05.06 || Boku wa Kimi wo Mamoru! Demo Rikon...? || 僕は君を守る!でも離婚…? || 14.4%
|-
| ตอนที่ 5 || 2007.05.13 || Mama No MotoKare Na No? Shinjiteru || ママの元カレなの?信じてる || 14.2%
|-
| ตอนที่ 6 || 2007.05.20 || Uwaki!? Hankachi Oyaji Daipinchi || 浮気!?ハンカチおやじ大ピンチ || 11.7%
|-
| ตอนที่ 7 || 2007.05.27 || Fuufu Ni Kiretsu!Yubiwa Funshitsu Daisoudou !! || 夫婦に亀裂!指輪紛失大騒動 !! || 10.7%
|-
| ตอนที่ 8 || 2007.06.03 || Abakawareta Kako...Keita KetsuI No Toki! || 暴かれた過去…圭太決意の時! || 11.3%
|-
| ตอนที่ 9 || 2007.06.10 || Tsui Ni Kokuhaku !! || 遂に告白 !! || 12.8%
|-
| ตอนที่ 10 || 2007.06.17 || Sayonara Keita || さようなら圭太 || 12.0%
|-
| ตอนสุดท้าย || 2007.06.24 || Kimi No Inai Jinsei wa, AriEnai || 君のいない人生は、ありえない || 12.7%
|- align = center || ||
! colspan = "5"|อัตราความนิยมในการชมโดยเฉลี่ย ประมาณ 13.4%
|- style="background-color: #ffff80;"
|}
=== อ้างอิง ===
http://www.tbs.co.jp/jo-dan2007/index-j.html 
ละครโทรทัศน์ญี่ปุ่น
ละครโทรทัศน์ของสถานี TBS
บาอัล

บาอัล (Baal; ออกเสียง; ภาษาฮีบรู: בעל) เป็นเทพเจ้าแห่งสายฝนที่มีผู้นับถือในคานาอัน ตามตำนานกล่าวว่าเมื่อบาอัลชนะยัม เทพเจ้าแห่งท้องทะเลได้แล้วจึงสร้างเมืองของตนที่ภูเขาซาโฟน บาอัลพยายามหลบเลี่ยงมอต เทพเจ้าแห่งความตายตลอดแต่ก็หนีไม่พ้นและถูกเชิญให้ไปพบ อานัต ภรรยาของบาอัลได้พยายามขอให้มอตคืนบาอัลให้นางแต่ไม่สำเร็จ นางจึงชำแหละร่างของมอตและนำไปเผาไฟ ต่อมาทั้งบาอัลและมอตต่างฟื้นคืนชีพอีกครั้ง และเข้าต่อสู้กัน เทพเจ้าส่วนใหญ่เข้าข้างบาอัล ในที่สุดบาอัลจึงชนะได้ครองท้องทุ่งกว้าง บาอัล เป็นชื่อเซมิติกตะวันตกที่หมายถึง เจ้านายหรือลอร์ด แม้ว่าพระบาอัลจะหมายถึงเทพเจ้าต่างๆ มากมาย แต่ในกรณีนี้หมายถึงฮาดัด ชาวคานาอัน และเทพแห่งสายฝน ความอุดมสมบูรณ์ ชีวิต เกษตรกรรม และฟ้าร้อง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในอูการิตและอเลปโป เขาได้รับการบูชาในชุมชนตะวันออกกลางโบราณหลายแห่ง ซึ่งถือว่าเขาเป็นหนึ่งในเทพเจ้าที่สำคัญที่สุดในท้องถิ่นของตน เจ้าแห่งสายฝนที่ให้ชีวิตซึ่งมีความสำคัญต่อชาวนา บาอัลกลายเป็นชื่อของพระเจ้าเทียมเท็จในคัมถีร์ฮีบรู ปีศาจจำนวนมาก เช่น  เบลเซบับ เบลเฟกอร์ และเบริธเชื่อกันว่ามาจากพระบาอัล
== อ้างอิง ==
สมฤทธี บัวระมวล. ตำนานแห่งศาสนา ลัทธินิยม และความเชื่อปรัมปรา. กทม. คุ้มคำ. มปป. หน้า 155 - 157
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The Catholic Encyclopedia, entry "Baal, Baalim"
Jewish Encyclopedia, entries "Ba'al", "Ba'al-worship", "Ba'al-Ha-bayit" etc
Article Baal (PDF format) by W. Robertson Smith and George Foot Moore in Encyclopædia Biblica, edited T. K. Cheyne and J. Sutherland Black, MacMillan: London, 1899. (Still quite accurate.)
Bartleby: American Heritage Dictionary: Semitic roots: bcl .
Punic images of Baal Hammon described. 
Iconography of Baal (PDF format) 
Rabbi Meir Baal Haneis
เทพเจ้าเซมิติกตะวันตก
สเต็ปเท้าไฟ หัวใจท้าฝัน

สเต็ปเท้าไฟ หัวใจท้าฝัน ภาพยนตร์แคนาดา ออกฉายในปี ค.ศ. 2008 กำกับโดย  Ian Iqbal Rashid
==นักแสดง==
== ดูเพิ่ม ==
Sundance deal helped punch up How She Move
สยามโซน
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2551
ภาพยนตร์แคนาดา
ลาบีจาแนซ

"ลาบีจาแนซ" (L'Abidjanaise, แปลว่า เพลงจากเมืองอาบีจาน) เป็นเพลงชาติของประเทศโกตดิวัวร์ ชื่อของเพลงนี้ตั้งตามชื่อของเมืองอาบีจานซึ่งเป็นเมืองหลวงเก่าของโกตดิวัวร์ (ปัจจุบันเมืองหลวงของโกตดิวัวร์คือกรุงยามูซูโกร) ประพันธ์เนื้อร้องโดยมาตีเยอ เอกรา (Mathieu Ekra) โฌอากิม บอนี (Joachim Bony) และ ปีแยร์ มารี กอตี (Pierre Marie Coty) ซึ่งเป็นผู้ประพันธ์ทำนองเพลงชาติร่วมกับปีแยร์ มีแชล ป็องโก (Pierre Michel Pango) เพลงนี้เริ่มใช้เป็นเพลงชาติของประเทศโกตติวัวร์ตั้งแต่ ค.ศ. 1960
== ประวัติ ==

== เนื้อร้อง ==
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
== นามานุกรม ==
, Lumière sur l'Abidjanaise : l'hymne national, CEDA, 2000, 
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The Republic's symbols on the Ivorian presidency's website
Video of the Song of Abidjan, sung in its entirety
เพลงชาติในทวีปแอฟริกา
สัญลักษณ์ของประเทศโกตดิวัวร์
เพลงภาษาฝรั่งเศส
เดอบูกงกอแล

เดอบูกงกอแล (Debout Congolais, แปลว่า "ตื่นเถิดชาวคองโก") คือชื่อเพลงชาติของสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก ประพันธ์ทำนองโดยซีมง-ปีแยร์ บอกา ดี อึมปาซี ลงดี (Simon-Pierre Boka di Mpasi Londi) เนื้อร้องโดยโจเซฟ ลูตุมบา (Joseph Lutumba) เพลงนี้ได้ใช้เป็นเพลงชาติครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2503 เมื่อสาธารณรัฐคองโก (เลโอโปลด์วิลล์)ได้รับเอกราชจากเบลเยียม แต่เมื่อประเทศได้เปลี่ยนชื่อเป็นประเทศซาอีร์ในปี พ.ศ. 2514 จึงได้เปลี่ยนเพลงชาติเป็นเพลง "ลาซาอีรวซ" (La Zaïroise) ภายหลังเมื่อโลร็อง กาบีลา (Laurent Kabila) ก้าวขึ้นมามีอำนาจในปี พ.ศ. 2540 ก็ได้มีการนำเพลงเดอบูกงกอแลกลับมาใช้เป็นเพลงชาติของสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกอีกครั้ง
== เนื้อร้อง ==
{|
| ภาษาฝรั่งเศส
| คำแปลภาษาไทย
|-valign="top"
|
Debout Congolais,
Unis par le sort
Unis dans l'effort pour l'indépendance.
Dressons nos fronts, longtemps courbés
Et pour de bon prenons le plus bel élan, 
Dans la paix
Ô peuple ardent
Par le labeur
Nous bâtirons un pays plus beau qu'avant
Dans la paix
Citoyens
Entonnez l'hymne sacré de votre solidarité
Fièrement
Saluez l'emblème d'or de votre souveraineté
Congo !
Don béni, Congo ! 
Des aïeux, Congo !
Ô pays, Congo !
Bien aimé, Congo !
Nous peuplerons ton sol
et nous assurerons ta grandeur
Trente juin, ô doux soleil
Trente juin, du trente juin
Jour sacré, soit le témoin, 
Jour sacré, de l'immortel
Serment de liberté
Que nous léguons
À notre postérité
Pour toujours
|
ตื่นเถิดชาวคองโก,
จงรวมเป็นหนึ่งด้วยโชคชะตา
จงรวมเป็นหนึ่งด้วยความพยายามไขว่คว้าหาเอกราช
จงเงยหน้าขึ้น เรายอมก้มหัวมานานพอแล้ว
และเราจงก้าวไปข้างหน้าเพื่อความดีงามอย่างหนักแน่น
ในความมีสันติ
โอ้ ผองประชาผู้ทรงเกียรติเอย
ด้วยการงาน
เราจะสร้างชาติให้งดงามยิ่งกว่าก่อน
ในความมีสันติ
ปวงประชาเอย
จงขับขานเพลงสดุดีแห่งความเป็นใจเดียวของพวกเธอ
ด้วยความภาคภูมิ
จงคารวะต่อสัญลักษณ์สีทองแห่งอธิปไตยของพวกเธอ
คองโก !
ของขวัญวิเศษ, คองโก ! 
จากบรรพชน, คองโก !
โอ้ประเทศ, คองโก !
อันเป็นที่รัก, คองโก !
เราจะทำให้แผ่นดินของท่านมีความอุดม
และจะรับรองซึ่งความยิ่งใหญ่ของท่าน
สามสิบมิถุนา, โอ้สุริยาอันอ่อนโยน
สามสิบมิถุนา, แห่งสามสิบมิถุนา
วันศักดิ์สิทธิ์, จงเป็นพยาน, 
วันศักดิ์สิทธิ์, แห่งความเป็นนิรันดร์
คำปฏิญาณแห่งความเสรี
ซึ่งเราส่งผ่าน
แก่เหล่าลูกหลาน
ชั่วกาลนาน
|}
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เพลงชาติสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก "เดอบูกงกอแล" - nationalanthems.info
วิดิทัศน์เพลงชาติสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก "เดอบูกงกอแล"
คองโก, สาธารณรัฐประชาธิปไตย
สัญลักษณ์ของประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก
สาวสวิง กลิ้งยกแก๊งค์

สาวสวิง กลิ้งยกแก็งค์  เป็นภาพยนตร์ แนวคอมมาดี้ ออกฉายในปี พ.ศ. 2547 ในประเทศญี่ปุ่น โดยมีคำโฆษณาในการฉายในไทยว่า "ความฮาน่ารักที่มากันเป็นแก๊งค์"
== เรื่องย่อ ==
ในวันหยุดปิดภาคฤดูร้อนของโรงเรียนมัธยมศึกษาแห่งหนึ่ง เรื่องวุ่นๆ ได้เกิดขึ้นเมื่อวงดนตรีของโรงเรียนซึ่งต้องทำหน้าที่ในงานแข่งขันเบสบอลประจำปี เกิดล้มป่วยลงพร้อมกัน จากความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ของกลุ่มเด็กนักเรียนหญิงม.ปลายกลุ่มหนึ่ง ทำให้เด็กสาวที่ไม่เคยสนใจในดนตรีกลุ่มนี้ต้องจับพลัดจับผลูมาฝึกซ้อมเพื่อเข้าทำหน้าที่แทนเป็นการแสดงความรับผิดชอบต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
ในขณะที่สมาชิกแต่ละคนกำลังเริ่มสนใจและซาบซึ้งในเสียงดนตรีที่แม้จะแปร่งไปบ้าง เพราะยังเป็นมือสมัครเล่น แต่ก็มีชีวิตชีวาในแบบของตัวเอง โชคไม่ดีที่เมื่อทุกอย่างกำลังจะเข้าที่เข้าทางอยู่แล้ว สมาชิกมืออาชีพของวงดนตรีของโรงเรียนก็แข็งแรงพอจะกลับมาทำหน้าที่ของตนต่อได้ พวกเธอจึงถูกกันให้มาอยู่วงนอกเหมือนเดิม อย่างไรก็ตามโทโมโกะ (จุริ อุเอะโนะ) และเพื่อนๆ กลับไม่ยอมล้มเลิกความตั้งใจง่ายๆ ถึงขนาดขวนขวายหาเครื่องดนตรีกลางเก่ากลางใหม่ (แต่ไปทางเก่าเสียมากกว่า) ราคาถูก มาใช้ฝึกซ้อมกันเอง จนรวมตัวเป็นวงได้ในชื่อ Swing Girls (ภายหลังเปลี่ยนเป็น Swing Girls & A Boy จากการแก้ชื่อใหม่โดย ทาคุยะ) และตระเวนแสดงไปตามที่ต่างๆ
แม้จะไม่เก่ง แต่พวกเขาก็พยายาม โดยมีแรงสนับสนุนจากอาจารย์โอซาว่า อาจารย์คณิตศาสตร์ผู้คลั่งไคล้ในดนตรีแจ็ส แต่ไร้พรสวรรค์ด้านดนตรีโดยสิ้นเชิง คอยให้การสนับสนุนและแนะนำ ในที่สุดเพื่อทดสอบความสามารถของตนเอง วง Swing Girls & A Boy ตัดสินใจเข้าร่วมประกวดในเทศกาลดนตรี แต่เรื่องวุ่นดูจะยังไม่สิ้นสุด เมื่อโทโมโกะ ลืมส่งเทปเดโมเพื่อสมัครเข้าร่วมการประกวด จนกลายเป็นกลุ่มที่สมัครเข้าไปช้าที่สุด ในวันสุดท้ายของการรับสมัคร
==นักแสดง==
===นักแสดงหลัก===
จุริ อุเอะโนะ Juri Ueno .....  โทโมะโกะ ซูซูกิ (เทรนเนอร์แซกโซโฟน)
ยุยกะ โมโตการิยะ "Yuika Motokariya" ......เซคิคุจิ คาโอริ (ลีดเดอร์ ทรอมโบน)
ยูตะ ฮิราโอกะ Yuta Hiraoka .....  ทาคุยะ นากามูระ (เปียโน)
นาโอโตะ ทาเคนากะ Naoto Takenaka.....  อาจารย์โอซาว่า (วาทยากร, อาจารย์ที่ปรึกษา)
อื่นๆ
==วงดนตรี==
จุดเด่นของภาพยนตร์เรื่องนี้อยู่ที่การที่นักแสดงแต่ละคน ต้องเข้ารับการฝึกสอนการเล่นดนตรีแจ็ส เพื่อให้สามารถเล่นได้ด้วยตนเองจริงๆ ถึงกับมีการตั้งวง Swing Girls & A Boy และจัดแสดงคอนเสิร์ตตามที่ต่างๆ รวมถึงการออก CD Sound Track และ DVD Live Concert เพื่อเป็นที่ระลึกแก่แฟนๆ ของวงด้วย
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Swing Girls Official Website 
ภาพยนตร์ญี่ปุ่น
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2548
ลากงกอแลซ

ลากงกอแลซ (La Congolaise, แปลว่า "เพลงแห่งคองโก") เป็นเพลงชาติของสาธารณรัฐคองโก ประพันธ์ทำนองโดย ฌ็อง รัวเย (Jean Royer) และโฌแซ็ฟ สปาดีลีแยร์ (Joseph Spadilière) เนื้อร้องโดยฌัก ตงดรา (Jacques Tondra) และฌอร์ฌ กีบ็องกี (Georges Kibanghi) เพลงนี้เริ่มใช้เป็นเพลงชาติครั้งแรกเมื่อประกาศเอกราชจากฝรั่งเศสในปี พ.ศ. 2502 แต่ถูกแทนที่ด้วยเพลง "เลทรัวกลอรีเยิซ" (Les Trois Glorieuses) ในสมัยสาธารณรัฐประชาชนคองโกเมื่อ พ.ศ. 2512 ก่อนที่จะได้เปลี่ยนกลับมาใช้เพลงนี้เป็นเพลงชาติสาธารณรัฐคองโกอีกครั้งในปี พ.ศ. 2534
== เนื้อร้อง ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เพลงชาติสาธารณรัฐคองโก - "ลากงกอแลซ" (บรรเลงฉบับพิธีการ)
เพลงชาติสาธารณรัฐคองโก - "ลากงกอแลซ" (บรรเลงฉบับสังเขป)
เพลงชาติสาธารณรัฐคองโก - "ลากงกอแลซ" (ขับร้องฉบับสังเขป)
เพลงชาติสาธารณรัฐคองโก - "ลากงกอแลซ" (Midi)
เพลงสาธารณรัฐคองโก
คองโก, สาธารณรัฐ
เพลงภาษาฝรั่งเศส
สัญลักษณ์ของสาธารณรัฐคองโก
นิ้วกลาง

นิ้วกลาง คือนิ้วที่สามบนมือของมนุษย์ อยู่ระหว่างนิ้วชี้และนิ้วนาง คนส่วนใหญ่จะมีนิ้วกลางเป็นนิ้วที่ยาวที่สุด แต่บางคนอาจยาวเท่ากับนิ้วชี้หรือนิ้วนาง ในทางกายวิภาคศาสตร์ นิ้วกลางอาจมีชื่อเรียกอื่นเป็นภาษาละตินเช่น digitus medius, digitus tertius, หรือ digitus III เป็นต้น
นิ้วกลางมีส่วนช่วยให้จับสิ่งของได้ง่ายขึ้น เช่น ดินสอ ปากกา หรือตะเกียบ นอกเหนือไปจากนิ้วโป้งและนิ้วชี้ ถึงแม้ว่าบางคนอาจไม่ได้ใช้นิ้วกลางเลย มือกลหรือแขนเทียมมักจะมีสามนิ้วเพื่อเป็นตัวแทนของนิ้วโป้ง นิ้วชี้ และนิ้วกลาง เพื่อให้จับได้ถนัดยิ่งขึ้นและไม่หลุดจากมือด้วย
== ดูเพิ่ม ==
การชูนิ้วกลาง
บทความเกี่ยวกับ กายวิภาคศาสตร์ ที่ยังไม่สมบูรณ์
นิ้วมือ
ท่าทางของมือ
เถ้าแก่น้อย (เกม)

เถ้าแก่น้อย เป็นซอฟต์แวร์เกม ประเภท แฟลช พัฒนาและจำหน่ายโดย บริษัท วิสต้า บิสซิเนส จำกัด เป็นเกมสอนเกี่ยวกับคณิตศาสตร์ และมีอยู่ 2 ตอน ที่สอน ภาษาอังกฤษ  นอกจากนี้ ยังมีการจัดทำนิตยสารเกี่ยวกับเกมเถ้าแก่น้อย ภายใต้ชื่อ "เถ้าแก่น้อย& Friends"
== ประวัติ ==
== ตอนของ เถ้าแก่น้อย ==
ปัจจุบัน เถ้าแก่น้อยมี 91 ตอน ได้แก่
=== สอนคณิตศาสตร์ ===
==== แบบ ธรรมดา ====
ร้านค้ามหาสนุก (เป็นภาคแรกของซีรี่ย์เถ้าแก่น้อย)
เจ้าของร้านไอศครีม
เจ้าของร้านซูชิ
เจ้าของร้านเบเกอรี่
เจ้าของร้านพิซซ่า
พนักงานไปรษณีย์
SMEs Book Shop
SMEs Minimart
Soft Drink Factory
Chocolate Factory
Suki Restaurant
BBQ Restaurant
Zoo&Park ตอน Fun Park
Zoo&Park ตอน Adventure Zoo
Hotel
Resort
Junior Shop
Garage
Gas Station
Fire Station
Restaurant
Delivery
Pet Shop
Hair Salon
Hospital
Toy Factory
Cineplex
Shopping Mall
Airline
Ocean Cruise
Rescue กู้ภัยทางทะเล
Aquarium
Pet Hospital
Restaurant 2
Pet Shop 2 Grooming & Studio
Stone Age ตอน Flint Hotel
Stone Age ตอน Dino Diner
Stone Age ตอน Dino Park
Stone Age ตอน Stone age farm
Paradise Hotel 2
Paradise Resort 2
เศรษฐีข้าว
Jurassic Service
Army Training Camp
Cooking Academy ตอน ขนมหวานนานาชาติ (สามารถแสดงคะแนนของเกมบน Facebook ได้)
Animal Rescue (สามารถแสดงคะแนนของเกมบน Facebook ได้)
Sushi Buffet
Building Papa ตอน บ้านจัดสรรหรรษา (สามารถแสดงคะแนนของเกมบน Facebook ได้)
Cooking Academy ตอน อาหารไทย 4 ภาค
China Town ตอน ร้านบะหมี่
China Town ตอน ร้านติ่มซำ
Car Factory
Christmas
Dragon Park (สามารถแสดงคะแนนของเกมบน Facebook ได้)
Unicorn Park (สามารถแสดงคะแนนของเกมบน Facebook ได้)
ชาวสวน (สามารถแสดงคะแนนของเกมบน Facebook ได้)
อโยธยา
Mega Farm เศรษฐกิจพอเพียง
Cooking Academy ตอน Cake & Icecream (สามารถแสดงคะแนนของเกมบน Facebook ได้)
Monster Planet (สามารถแสดงคะแนนของเกมบน Facebook ได้)
Moving Shop
Undersea World
Lovely Pets ตอน Small Pets
Lovely Pets ตอน Little Dogs
Magic Kingdom ตอน Dark Knight
Magic Kingdom ตอน Blood Succrer
Animals Resort (เป็นภาคสุดท้ายของซีรี่ย์เถ้าแก่น้อย)
==== แบบ 3D ====
Cheetah Express
ร้านสะดวกซื้อ
Smile Farm
Builder ตอน วิศวกรสร้างบ้าน
Builder ตอน มัณฑนากรนักออกแบบ
The City Thailand
The City America
The City Africa
The City Japan
Bank
Space Staion 1
Space Station 2
Police
Doctor
Spaceship Restaurant
AEC Shop
Space Theme Park
=== สอนภาษาอังกฤษ ===
==== แบบธรรมดา ====
Christmas Party
Christmas Story
Little Zoo
==== แบบ 3D ====
ยังไม่มี
=== สอนภาษาอังกฤษ/คณิตศาสตร์ ===
==== แบบธรรมดา ====
Detective ตอน น้องหมาหายไป
==== แบบ 3D ====
Santa Factory
=== สอนความรู้ทั่วไป ===
==== แบบธรรมดา ====
เด็กดี ตอน กิจวัตรคนเก่ง
==== แบบ 3D ====
Racing
== ดูเพิ่ม ==
เถ้าแก่น้อย & Friends
บริษัท วิสต้า บิสซิเนส จำกัด
== อ้างอิง ==
บริษัท วิสต้า บิสซิเนส จำกัด 
ใบปลิวในกล่องเถ้าแก่น้อย
เกม
ซอฟต์แวร์
วิดีโอเกม
วันชัยในทวีปยุโรป

วันชัยในทวีปยุโรป (Victory in Europe Day หรือ VE Day) หมายถึง วันที่ 7 ถึงวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1945 คือ วันที่ฝ่ายสัมพันธมิตรยอมรับการยอมจำนนอย่างไม่มีเงื่อนไขของนาซีเยอรมนี ในวันที่ 30 เมษายน หลังจากอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ฆ่าตัวตายที่หลุมหลบภัยในกรุงเบอร์ลิน ตำแหน่งประธานาธิบดีเยอรมนีตกเป็นของ คาร์ล เดอนิทซ์ เขาได้ลงนามในสนธิสัญญายอมจำนนในวันที่ 7 พฤษภาคม ในเมืองแรมส์ ฝรั่งเศส นอกจากนั้นวิลเฮล์ม ไคเทล ผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพเวร์มัคได้ลงนามในสนธิสัญญายอมจำนนต่อสหภาพโซเวียตในวันที่ 8 พฤษภาคม ในกรุงเบอร์ลิน เยอรมนี
== การเฉลิมฉลอง ==


ในวันนั้น ได้มีการจัดการเฉลิมฉลองกันครั้งใหญ่ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในกรุงลอนดอน ซึ่งประชาชนชาวอังกฤษกว่าล้านคนได้มาเฉลิมฉลองกันในบรรยากาศการเล่นรื่นเริงในการสิ้นสุดของสงครามในทวีปยุโรป แม้ว่าการปันส่วนอาหารและเสื้อผ้าจะยังคงกินเวลาต่อไปอีกหลายปี และในความเป็นจริงแล้ว การปันส่วนอาหารกินเวลายาวนานยิ่งกว่าช่วงเวลาของสงครามโลกครั้งที่สองเสียอีก ฝูงชนได้มารวมตัวกันที่จัตุรัสทราฟัลการ์ไปจนถึงพระราชวังบักกิงแฮม ที่ซึ่ง พระเจ้าจอร์จที่ 6 พระราชินีเอลิซาเบธ และนายกรัฐมนตรี วินสตัน เชอร์ชิลล์ ได้ปรากฏตัวเหนือระเบียงของพระราชวังต่อหน้าประชาชน เจ้าหญิงเอลิซาเบธและเจ้าหญิงมาร์กาเร็ตได้รับอนุญาตให้เดินไปปะปนอยู่กับฝูงชนที่มาชุมนุมนั้น และมีส่วนร่วมในการเฉลิมฉลองด้วย
ในสหรัฐอเมริกา ประธานาธิบดีแฮร์รี ทรูแมน ผู้ซึ่งจัดงานวันเกิดครบรอบ 61 ปีของเขาเอง ได้อุทิศชัยชนะเพื่อเป็นเกียรติแก่ประธานาธิบดีคนก่อนหน้าแฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ เพราะว่าเขาได้รับมอบหมายให้เป็นผู้ยุติสงคราม โรสเวลต์ถึงแก่อสัญกรรมไม่กี่เดือนก่อนหน้าการยอมจำนนจะกิดขึ้น ในวันที่ 12 เมษายน ฝูงชนจำนวนมากมารวมตัวกันที่ชิคาโก ลอสแองเจิลลิส ไมอามี โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ไทมส์สแควร์ ในนครนิวยอร์ก
ส่วนสหภาพโซเวียตและประชาชนจำนวนมากได้จัดงานเลิมฉลองวันชัย(ยุโรปตะวันออก) ในมหาสงครามรักชาติในวันที่ 9 พฤษภาคมแทน หลังนาซีเยอรมันได้ลงตราสารยอมจำนนในคืนวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ.1945 รัฐบาลโซเวียตได้มีการจัดสวนสนามทหารในกองทัพแดง ณ จตุรัสแดงในกรุงมอสโก
== การกำหนดวันหยุดราชการ ==
บางประเทศมีการกำหนดให้วันที่ 8 พฤษภาคม ให้เป็นวันหยุดราชการ อย่างเช่น
ฝรั่งเศส
เช็กเกีย เป็น Den vítězství หรือ Den osvobození (วันแห่งการปลดปล่อย)
สโลวาเกีย เป็น Deň víťazstva nad fašismom (วันชัยเหนือลัทธิฟาสซิสต์)
เยอรมนีตะวันออก เป็น Tag der Befreiung (วันแห่งการปลดปล่อย)
ส่วนสหประชาชาติกำหนดมให้วันที่ 8 และ 9 พฤษภาคม เป็นช่วงเวลาแห่งความทรงจำและการปรองดองกัน ตามมติที่ 59/26 ของสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติที่กำหนดเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 2004 เพื่อเป็นเกียรติแก่ความทรงจำในสงครามโลกครั้งที่สอง
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
การสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สองในทวีปยุโรป
วันชัยเหนือญี่ปุ่น
ประเทศเยอรมนีในปี พ.ศ. 2488
พ.ศ. 2488
ผลที่ตามมาหลังสงครามโลกครั้งที่สองในประเทศเยอรมนี
ผลที่ตามมาหลังสงครามโลกครั้งที่สองในประเทศฝรั่งเศส
ผลที่ตามมาหลังสงครามโลกครั้งที่สองในสหราชอาณาจักร
ผลที่ตามมาหลังสงครามโลกครั้งที่สอง
วันชัย
การยอมจำนนของเยอรมนี
การล่มสลายของนาซีเยอรมนี
การชูนิ้วกลาง

ในวัฒนธรรมตะวันตก การชูนิ้วกลาง (the finger) เป็นกิริยามือลามก กิริยาดังกล่าวสื่อการดูหมิ่นระดับปานกลางถึงมาก แสดงโดยให้เห็นด้านหลังมือและเหยียดเฉพาะนิ้วกลางขึ้น แม้ในบางท้องถิ่นจะเหยียดนิ้วหัวแม่มือด้วย การเหยียดนิ้วกลางถือเป็นสัญลักษณ์ดูหมิ่นในหลายวัฒนธรรมโดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเทศตะวันตก หลายวัฒนธรรมมีกิริยาคล้ายกันเพื่อแสดงความไม่เคารพ แม้บางวัฒนธรรมใช้แสดงอาการชี้โดยไม่มีการดูหมิ่นโดยเจตนาเหมือนวัฒนธรรมอื่น ๆ กิริยานี้ปกติใช้เพื่อแสดงการดูหมิ่นแต่สามารถใช้ในเชิงตลกหรือหยอกได้เช่นกัน
กิริยาดังกล่าวมีมาตั้งแต่สมัยกรีซโบราณ และยังมีใช้ในโรมโบราณ ในอดีตกิริยานี้เป็นสัญลักษณ์ขององคชาติ ในวัฒนธรรมสมัยใหม่บางแห่งกิริยานี้เริ่มเป็นที่รู้กันว่าเป็นสัญลักษณ์การแสดงความไม่เคารพ และศิลปินดนตรี นักแสดง ผู้มีชื่อเสียง นักกีฬา และนักการเมืองก็ใช้ คนส่วนใหญ่ยังมองกิริยานี้ว่าลามก มีการเปรียบเทียบในยุคร่วมสมัยว่านิ้วชี้และนิ้วนางที่อยู่ข้างนิ้วกลางเป็นสัญลักษณ์ของอัณฑะด้วย
== กิริยาคล้ายกัน ==
ในสหราชอาณาจักร ประเทศไอร์แลนด์ ออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ สัญลักษณ์วีหรือ "ชูสองนิ้ว" (the fingers) เมื่อหันหลังมือให้แก่ผู้รับมีความมุ่งหมายคล้ายกับการชูนิ้วกลาง ในประเทศที่พูดภาษาสเปน โปรตุเกสหรือฝรั่งเศส กิริยาที่มีการชูกำปั้นและตีกล้ามเนื้อไบเซปส์บนแขนข้างเดียวกับที่ชูกำปั้นนั้น บางทีเรียก "แขนเกียรติยศ" (bras d'honneur), การตบไอบีเรีย (Iberian slap) ก็มีความหมายเดียวกัน ประเทศอิตาลี โปแลนด์ รัสเซีย เบลารุสและยูเครน เป็นต้น ก็มองว่าท่าดังกล่าวเทียบเท่ากับการชูนิ้วกลางด้วย แต่วัยรุ่นส่วนใหญ่ในประเทศเหล่านี้ใช้การชูนิ้วกลางเป็นการดูหมิ่น ซึ่งเหมือนกับวัฒนธรรมตะวันตก
ในประเทศและวัฒนธรรมอิสลาม ใช้กิริยาที่แสดงเฉพาะนิ้วหัวแม่มือในแนวตั้งแทนการชูนิ้วกลางเพื่อสื่ออารมณ์คล้ายกัน กิริยาลามกคล้ายกันเป็นการเหยียดนิ้วทั้งห้าพร้อมกับหันฝ่ามือไปด้านหน้า หมายความว่า "มึงมีพ่อห้าคน" เป็นการเรียกผู้อื่นว่าเป็นลูกนอกสมรส มีกิริยาคล้ายกันในประเทศกรีซ เรียก มูนซา (mountza) ซึ่งมีการแผ่นิ้วทั้งห้ากว้างแล้วผลักฝ่ามือไปทางผู้รับ ในภูมิภาคตุรกีและสลาฟ สัญลักษณ์ฟิกมีความหมายเทียบเท่ากับการชูนิ้วกลาง หมายความว่า "มึงไม่ได้หรอก" หรือ "ฝันไปเถอะ" กิริยาดังกล่าวแสดงโดยงอมือและนิ้วแล้วสอดนิ้วหัวแม่มือระหว่างนิ้วชี้และนิ้วกลาง กิริยานี้ยังใช้ในประเทศอินโดนีเซีย ตุรกีและจีน
== เชิงอรรถ ==
== อ้างอิง ==
นิ้วมือ
ท่าทางของมือ
ความหยาบคาย
หลุยส์ อาร์มสตรอง

หลุยส์ อาร์มสตรอง (Louis Armstrong) (4 สิงหาคม ค.ศ. 1901 - 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1971) มีชื่อเล่นว่า "แซทช์โม" (Satchmo) หรือ ป็อปส์ (Pops) นักทรัมเป็ตและนักร้องเพลงแจ๊สชาวอเมริกัน
== ประวัติ ==
หลุยส์ อาร์มสตรอง เกิดที่เมืองนิวออร์ลีน รัฐลุยเซียนา  ในย่านสลัมคนผิวดำ พ่อเป็นกรรมกร แม่เป็นแม่บ้านที่มีอาชีพเสริมเป็นโสเภณี โดยพ่อทิ้งครอบครัวไปตั้งแต่ยังเป็นทารก แม่ย้ายไปอยู่ย่านโสเภณี ได้ทิ้งเขาไว้ให้ย่าดูแล เติบโตมาด้วยการประทังชีวิตให้อยู่รอด หาเงินโดยการเป็นนักร้องวงประสานเสียงของเด็ก ๆ ได้ร้องเพลงตามที่สาธารณะ พออายุได้ 13 ปี ถูกจับตัวที่บ้านคุ้มครองเด็กเนื่องจากนึกคะนองยิงปืนขึ้นฟ้า ที่นี้เองทำให้เขาได้เรียนเป่าคอร์เน็ต (Cornet) ในวงดนตรีของบ้านคุ้มครองเด็ก
พอออกจากบ้านคุ้มครองเด็ก จึงตัดสินใจเอาดีทางด้านดนตรี โดยเวียนวนอยู่ในย่านเริงรมย์ในนิวออร์ลีน จนพบกับคิง โอลิเวอร์ (Joe "King" Oliver) นักคอร์เน็ตและหัวหน้าวงแจ๊สชื่อดัง โอลิเวอร์สนับสนุนเขาเป็นอย่างดีจนเมื่อโอลิเวอร์ย้ายไปชิคาโก จึงให้อาร์มสตรองเล่นทรอมโบนแทนในวงของเขา ในการดูแลของ  คิด โอรี จนเมื่อในปี 2462 สถานเริงรมย์ในเมืองนิวออร์ลีนถูกทางการสั่งปิด อาร์มสตรองจึงหันมาเล่นดนตรีในเรือล่องแม่น้ำมิสซิสซิปปี จากนั้นโอลิเวอร์ชวนเขาไปร่วมวง"Creole Jazz Band" ของเขาที่เมืองชิคาโก
ในช่วงปี พ.ศ. 2465 เขาเริ่มมีชื่อเสียงมากขึ้น และเขาได้อัดแผ่นเสียงครั้งแรกที่ชิคาโก จากนั้นปี พ.ศ. 2467 ย้ายไปนิวยอร์กร่วมกับวง "เฟล็ทเชอร์ เฮนเดอร์สัน ออร์เคสตรา" (Fletcher Henderson Orchestra) วงชั้นนำในยุคนั้น โดยเขาเปลี่ยนจากเล่นคอร์เน็ตเป็นทรัมเป็ต ปีต่อมาเขาได้กลับมายังชิคาโกกับวงของตัวเองที่ชื่อ "ฮ็อต ไฟว์” (Hot Five) โดยออกแผ่นเสียงกว่า 60 ซีรีส์ อย่างเช่น  "Potato Head Blues", "Muggles” และ "West End Blues"
จนเมื่อเขาอายุ 30 ปลาย ๆ เริ่มมีปัญหาเรื่องนิ้วมือและริมฝีปาก ทำให้เขาหยุดเป่าทรัมเป็ตในปี พ.ศ. 2502 อาร์มสตรองหันมาพัฒนาความสามารถในการร้องเพลง จนเป็นนักร้องที่มีชื่อเสียง เขาได้ออกทัวร์เล่นดนตรีในยุโรป จนมีชื่อเสียงระดับโลกในยุคทศวรรษ 1950 เขามีเทคนิคการเปล่งเสียงเลียนเสียงเครื่องดนตรีที่เรียกว่า  "สแก็ท" (Scat Vocal) เขายังได้แสดงภาพยนตร์ขนาดยาว มีผลงานยอดนิยมกว่า 50 เรื่อง จนได้ฉายาว่า "Ambassador Satch" ซึ่งก็โด่งดังกว่าเป็นนักร้องเสียอีก อาร์มสตรองเสียชีวิต ที่นครนิวยอร์กเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2514 รวมอายุ 69 ปี ด้วยอาการหัวใจล้มเหลว
ภายหลังการเสียชีวิต มีการสร้างสนามบินโดยใช้ชื่อเขาว่า "Louis Armstrong New Orleans International Airport" และมีการสร้างอนุสาวรีย์ที่สวนสาธารณะเพื่อรำลึกถึงเขาหลายแห่งในเมืองนิวออร์ลีนบ้านเกิดของอาร์มสตรอง
== อ้างอิง ==
นักดนตรีแจ๊สชาวอเมริกัน
นักร้องอเมริกัน
นักแสดงอเมริกัน
นักทรัมเปต
ชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา
ศิลปินสังกัดโคลัมเบียเรเคิดส์
ศิลปินสังกัดอาร์ซีเอวิคเตอร์
ศิลปินสังกัดเดคคาเรเคิดส์
ศิลปินสังกัดเอ็มจีเอ็มเรเคิดส์
บุคคลจากนิวออร์ลีนส์
บุคคลจากนครนิวยอร์ก
เสียชีวิตจากภาวะหัวใจล้มเหลว
นักร้องแจ๊ส
ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี สาขาศิลปินผู้ประสบความสำเร็จตลอดช่วงชีวิต
อีซีเอ็มเอสคริปต์

อีซีเอ็มเอสคริปต์ (ECMAScript) เป็นภาษาสคริปต์ ซึ่งกำหนดมาตรฐานโดย Ecma International ด้วยข้อกำหนดทางเทคนิค ECMA-262 ภาษา ECMAScript นิยมใช้แพร่หลายในการทำเว็บ และมักสับสนกับ JavaScript หรือ JScript ซึ่งภาษาทั้งสองสำเนียงล้วนเป็นส่วนหนึ่งของมาตรฐาน ECMAScript
== อ้างอิง ==
ตระกูลภาษาซี
ภาษาโปรแกรมเชิงวัตถุ
ภาษาโปรแกรมแบบโพรโทไทป์
มาตรฐานคอมพิวเตอร์
ภาษาสคริปต์
เอธัส มนต์เสรีนุสรณ์

นายเอธัส มนต์เสรีนุสรณ์ นักธุรกิจบริหารกิจการ และผู้ลงสมัครรับเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2552 โดยก่อนหน้านั้นได้ทำธุรกิจกับบริษัทของครอบครัวในด้านอุตสาหกรรมเคมี
== ประวัติ ==
เอธัส มนต์เสรีนุสรณ์ เกิดเมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2506 เป็นบุตรของนายสุรินทร์ – นางอุษา มนต์เสรีนุสรณ์  เป็นคนกรุงเทพฯโดยกำเนิด
เข้าศึกษาระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาที่โรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย และเป็นนักกีฬาทีมโรงเรียน
และสำเร็จการศึกษาพาณิชยศาสตร์บัณฑิต จากคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ตลอดช่วงเวลาในการเรียนมหาวิทยาลัยก็เป็นนักกีฬารักบี้เช่นเดียวกัน และยังได้รับรางวัลทีมชนะเลิศกีฬาสควอช ถ้วย King's cup ในปี พ.ศ. 2525
ศึกษาต่อในระดับปริญญาโท  Master of International Management , American Graduate School of International Management สหรัฐอเมริกาเมื่อปี พ.ศ. 2535
ในด้านการทำงาน รับภาระในการบริหารกิจการต่อจากบิดาตั้งเมื่อายุ 21 ปี
และขยายธุรกิจออกไปหลายชนิด เช่น อุตสาหกรรมเคมี บริษัทอุษรินทร์ ออมย่า บริษัทผู้ผลิตแคลเซี่ยมคาร์บอร์เนต
กิจการด้าน อสังการิมทรพย์ โฆษณา สื่อโฆษณากลางแจ้ง โรงแรม ตลาดค้าปลีก
ในปี 2550 เริ่มศึกษาต่อในระดับปริญญาเอก สาขาการพัฒนาองค์กร มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ
== ประวัติทางการเมืองการปกครอง ==
ระหว่างปี พ.ศ. 2543-2547 ดำรงตำแหน่งผู้ช่วยเลขานุการผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครรับผิดชอบ
สำนักการแพทย์ สำนักอนามัย สำนักพัฒนาชุมชน
และเดือนธันวาคม พ.ศ. 2551 ลงสมัคร ในการเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2552 หมายเลข 14 ในนามพรรคสุวรรณภูมิ ใช้สโลแกนหาเสียงว่า เอธัส ชัดเจน
== ดูเพิ่ม ==
การเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2552
== อ้างอิง ==
นักการเมืองไทย
นักธุรกิจชาวไทย
บุคคลจากกรุงเทพมหานคร‎‎
นิสิตเก่าคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
บุคคลจากบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ