pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
วิทยาลัยนานาชาติเซนต์เทเรซา

วิทยาลัยนานาชาติเซนต์เทเรซา (St.Saint Theresa International College)"''' เป็นสถาบันอุดมศึกษานานาชาติ ในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษาของประเทศไทย เริ่มก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2544 ตั้งอยู่ในเขตอำเภอองครักษ์ จังหวัดนครนายก วิทยาลัยฯเริ่มก่อตั้งขึ้นด้วยความร่วมมือกับ Inti Group of Colleges ของประเทศมาเลเซีย ซึ่งปัจจุบันคือ Inti International Universities ที่เป็นส่วนหนึ่งของ Laureate International Universities ซึ่งเป็นองค์กรนานาชาติ ที่มีมหาวิทยาลัยในเครืออยู่ทั่วโลก
วิทยาลัยนานาชาติเซนต์เทเรซาจัดการเรียนการสอนระดับปริญญาตรีและบัณฑิตศึกษาด้วยหลักสูตรนานาชาติและหลักสูตรสองภาษา โดยมี ดร.ปิยะดา วรรธนะสาร เป็นอธิการบดี
== คณะ ==
วิทยาลัยนานาชาติเซนต์เทเรซา จัดการเรียนการสอนในระดับปริญญาตรีและปริญญาโทหลายหลักสูตร ภายใต้ 5 คณะวิชา ได้แก่
คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์
*สาขาวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารทางธุรกิจ (หลักสูตรนานาชาติ)
*สาขาวิชาสื่อดิจิทัล (หลักสูตรสองภาษา)
คณะบริหารธุรกิจ
*สาขาวิชาการควบคุมการจราจรทางอากาศ (หลักสูตรนานาชาติ)
*สาขาวิชาการจัดการโลจิสติกส์ (หลักสูตรนานาชาติ)
*สาขาวิชาการบิน (หลักสูตรนานาชาติ)
*สาขาวิชาการโรงแรมและการท่องเที่ยว (หลักสูตรนานาชาติ)
*สาขาวิชาธุรกิจการบิน (หลักสูตรนานาชาติ)
*สาขาวิชาธุรกิจระหว่างประเทศ (หลักสูตรนานาชาติ)
*หลักสูตรปริญญาโทการบริหารธุรกิจ (หลักสูตรนานาชาติ)
คณะพยาบาลศาสตร์
*สาขาวิชาพยาบาลศาสตร์ (หลักสูตรสองภาษา)
*หลักสูตรประกาศนียบัตร ผู้ช่วยพยาบาล 1ปี (หลักสูตรสองภาษา)
คณะสาธารณสุขศาสตร์
*สาขาวิชาสาธารณสุขศาสตร์ (หลักสูตรสองภาษา)
*สาขาวิชาอาชีวอนามัยและความปลอดภัย (หลักสูตรสองภาษา)
*หลักสูตรสาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต (หลักสูตรภาษาไทย)
คณะศึกษาศาสตร์
*สาขาวิชาคณิตศาสตร์ (หลักสูตรนานาชาติ)
*สาขาวิชาภาษาอังกฤษ (หลักสูตรนานาชาติ)
*สาขาวิชาวิทยาศาสตร์ (หลักสูตรนานาชาติ)
*หลักสูตรประกาศนียบัตรบัณฑิตวิชาชีพครู (หลักสูตรสองภาษา)
*หลักสูตรประกาศนียบัตรบัณฑิตวิชาชีพครู (หลักสูตรภาษาไทย)
*หลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา (หลักสูตรนานาชาติ)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
[http://www.stic.ac.th]
เซนต์เทเรซา
เซนต์เทเรซา
เซนต์เทเรซา
สถานศึกษาในอำเภอองครักษ์
สแลมมีอะวอร์ด

สแลมมีอะวอร์ด จัดตั้งขึ้นโดย WWE โดยจัดขึ้นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1986 เพื่อเป็นการมอบรางวัลดีเด่นสำหรับสุดยอดนักมวยปล้ำหรือผลงานอื่น ๆ รวมไปถึงแมทช์การปล้ำดีเด่นประจำปี ทุก 1 ปี จะจัดขึ้น 1 ครั้ง
==รุ่นของแต่ละปี==
===2014 Slammy Awards===
===2015 Slammy Awards===
Paul Heyman accepted the award
Corey Graves accepted the award
Booker T accepted the award due to Reigns preparing for Raw
Stardust stole the award
Mark Henry accepted the award
Bo Dallas accepted the award
The Miz accepted the award
Santino Marella stole the award
==ดูเพิ่ม==
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี
==อ้างอิง==
เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์
อากิตาอินุ

อากิตาอินุ  หรือนิยมเรียกสั้น ๆ ว่า อากิตะ (อินุ เป็นภาษาญี่ปุ่นแปลว่า "สุนัข") เป็นสายพันธุ์สุนัข ที่มีถิ่นกำเนิดอยู่ที่เกาะฮนชู ประเทศญี่ปุ่น ซึ่งแต่เดิมใช้เป็นสุนัขอารักขาให้กับโชกุน และใช้เป็นสุนัขสำหรับการล่าสัตว์ มีทักษะในการดมกลิ่น การมองเห็น และการได้ยินในระดับสูง สุนัขสายพันธุ์นี้เกือบตกอยู่ในภาวะสูญพันธุ์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 มีกลุ่มทหารและมิชชันนารีชาวอเมริกันนำสุนัขพันธุ์นี้ไปอเมริกาไปดัดแปลงพันธุ์ใหม่กลายเป็นพันธุ์อเมริกันอากิตะ ทำให้ปัจจุบันมีอากิตะ 2 พันธุ์ คือ อากิตะอเมริกา และอากิตะญี่ปุ่น
== ขนาดและรูปร่าง ==
ขนาดวัดจากการยืนนับจากไหล่วัดได้ 60 ถึง 66 ซม. (24 ถึง 26 นิ้ว) เพศเมียมีน้ำหนัก 30 ถึง 45 กก. (70 ถึง 100 ปอนด์) ส่วนเพศผู้น้ำหนัก 35 ถึง 54 กก. (75 ถึง 119 ปอนด์) และมีเพียงห้าสีได้แก่: สีแดง, เทาแกมเหลือง, สีเมล็ดงา, แบบเป็นลาย และขาวบริสุทธิ์
== ลักษณะนิสัย ==
อากิตาอินุ เป็นสุนัขที่มีความจงรักภักดีต่อเจ้าของมาก ตามประวัติความเป็นมา มีสุนัขชื่อฮาจิโก ซึ่งเป็นสุนัขพันธุ์อากิตาอินุยืนรอที่สถานีรถไฟชิบูยะทุกวันตลอดระยะเวลา 9 ปี เพื่อรอคอยให้เจ้าของกลับมา อากิตาอินุ เป็นสุนัขที่เบื่อง่าย หากเขาหงุดหงิดอาจรื้อและทำลายข้าวของในบ้านเสียหายได้ ดังนั้นจึงควรพาสุนัข พันธุ์นี้เดินออกกำลังกายในบริเวณสนามกว้างๆเพื่อเป็นการลดความเครียด สุนัขพันธ์นี้เหมาะสำหรับเลี้ยงเพื่อเฝ้าบ้าน มีความเป็นมิตรกับสมาชิกในครอบครัว
==วัฒนธรรมร่วมสมัย==
อากิตาอินุ ได้กลายเป็นตัวละครเอกในการ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็นถึง 2 เรื่องในช่วงทศวรรษที่ 80 คือ ยามาโต้ ยอดนักสู้ (白い戦士ヤマト; Shiroi Senshi Yamato) และไอ้เขี้ยวเงิน (銀牙伝説ウィ; Ginga: Nagareboshi Gin) เป็นเรื่องราวของสุนัขอากิตาอินุที่ต่อสู้อย่างทรหด เช่น การกัดสุนัข หรือการล่าหมี
== อ้างอิง ==
== หนังสืออ่านเพิ่ม ==
Akita World. Bimonthly Akita Magazine.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
พันธุ์สุนัขโลก
พันธุ์สุนัขที่มีต้นกำเนิดในประเทศญี่ปุ่น
พันธุ์สุนัขต่อสู้
พันธุ์สปิตซ์
สุนัขในการสงคราม
สุนัขตำรวจ
สุนัขประจำชาติ
เกาะพีพีดอน

เกาะพีพีดอน เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในหมู่เกาะพีพี  มีเนื้อที่ประมาณ 28 ตารางกิโลเมตร หรือ 17,500 ไร่ กว้าง 3.5 กิโลเมตร และยาว 8 กิโลเมตร บริเวณอ่าวต้นไทร ที่ตั้งอยู่ทางใต้ของเกาะ เป็นที่ตั้งของท่าเรือราว 2 กิโลเมตร มีหาดทรายสวยงาม น้ำใส บริเวณใจกลางของอ่าวต้นไทร เป็นศูนย์กลางการค้า โรงแรม/รีสอร์ท ส่วนอ่าวอื่นของเกาะเช่น อ่าวโละดาลัม, อ่าวรันตี, อ่าวโละบาเกา, อ่าวยงกาเส็ม, อ่าวโละลานะ, อ่าวนุ้ย และสถานที่ท่องเที่ยวอื่นของเกาะคือ แหลมตง ตั้งอยู่ทางด้านเหนือสุดของเกาะ มีโลกใต้ทะเลที่สวยงาม
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
พีพีดอน
หมู่เกาะพีพี
มหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น

มหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น (The Eastern University of Management and Technology) เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชนในประเทศไทย เปิดทำการสอนตั้งแต่ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ ถึงระดับปริญญาเอก ตั้งอยู่ที่ถนนชยางกูร ตำบลในเมือง อำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี
== ประวัติ ==
มหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น เดิมคือ วิทยาลัยโปลีเทคนิคภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2526 ต่อมาในปี พ.ศ. 2542 จึงได้ขยายเปิดการเรียนการสอนในระดับอุดมศึกษาเพิ่มขึ้น กระทั่งเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 จึงได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นมหาวิทยาลัยโปลีเทคนิคภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และเปลี่ยนชื่อมาเป็นมหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น
== คณะ ==
คณะการบัญชี
คณะศึกษาศาสตร์
คณะวิศวกรรมศาสตร์
คณะศิลปศาสตร์
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
คณะนิติศาสตร์
คณะรัฐศาสตร์
คณะบริหารธุรกิจ
คณะนิเทศศาสตร์ (โครงการจัดตั้ง)
คณะเภสัชศาสตร์ (โครงการจัดตั้ง)
คณะเทคนิคการแพทย์ (โครงการจัดตั้ง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
มหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น 
การจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น
การจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น
สถานศึกษาในอำเภอเมืองอุบลราชธานี
หลี่ อวี้อวี๋

หลี่ อวี้อวี๋ (;ค.ศ. 1832 – 1892) ชื่อ จิงหลุน  ชื่อเล่น อวี้อวี๋  เป็นลูกของน้องสาว อู่ อวี่เซียง  และเป็นลูกศิษย์เพียงคนเดียวที่ได้รับการถ่ายทอดวิชามวยไท่เก๊กตระกูลอู่จากอู่ อวี่เซียง จึงเป็นผู้สืบทอดมวยไทเก็กตระกูลอู่รุ่นที่ 2 โดยปริยาย

หลี่ อวี้อวี๋ เสียชีวิตลงในวันที่ 8 เดือน พฤศจิกายน ค.ศ. 1892 เนื่องจากตรอมใจจากการตายของมารดาที่เสียไปในฤดูใบไม้ร่วงปีเดียวกัน
== พื้นเพ ==
หลี่ อวี้อวี๋ เป็นคนถนนตะวันตก เมืองกว่างฟู่ อำเภอหยงเหนียน มณฑลเหอเป่ย เป็น จวีเหยิน (เป็นยศอย่างหนึ่ง) สมัยราชวงศ์ชิง เกิดในครอบครัวที่มีการศึกษาสูง บิดาชื่อ ชิน มารดา แซ่ อู่ มีพี่น้อง 4 คน อวี้อวี๋ เป็นพี่ชายคนโต รักการร่ำเรียน และการฝึกฝนวิทยายุทธตั้งแต่เด็ก
== ประวัติการศึกษามวยไท่เก๊ก ==
อู่ อวี่เซียง ผู้เป็นน้าชาย เชี่ยวชาญ มวยไท่เก๊ก แต่ไม่เคยสอนใคร นอกจาก หลี่ อวี้อวี๋ ซึ่ง อู่ อวี่เซียง ก็ได้ท่ายทอดวิชาให้อย่างเต็มที่ ไม่ปิดบังใดๆ เป็นเวลากว่า 20 ปี หลี่ อวี้อวี๋ ได้เรียนวิชามวยไท่เก๊กจากน้าชายโดยครบถ้วน และได้ใช้เวลาทั้งชีวิตในการศึกษาและฝึกฝนอย่างตั้งใจ ทุกท่วงท่า ทุกเวลา ล้วนนึกถึงแต่ท่ามวย เมื่อคิดท่ามวย หรือ เคล็ดลับได้ ก็จะจดบันทึกบน เศษกระดาษ แปะบนหลักหิน แล้ววิเคราะห์ต่ออย่างจริงจัง เมื่อพบข้อผิดพลาด ก็จะดึงเศษกระดาษกลับลงมาแก้ไข แล้วแปะกลับบนหลักหินใหม่ จนกว่าจะรู้ว่าถูกต้องจริงๆ ฉะนั้น วิทยายุทธ์ที่ล้ำเลิศของเขาไม่ใช่ได้มาโดยบังเอิญ แต่เกิดจากการมุ่งมั่นฝึกฝนมวยไท่เก๊กทั้งชีวิต
ข้อเขียนของ หลี่ อวี้อวี๋ ได้แก่ “คาถา 5 คำ”, “เคล็ดลับการคลายออก”, “เคล็ดลับการฝึกพลังและการประมือ”, “คำนำมวยไท่เก๊ก”, และ “ทฤษฎีแห่งเท็จจริงแยกรวม”
ในช่วงวัยชรา หลี่ อวี้อวี๋ ได้เรียบเรียง ทฤษฎีมวยของ หวัง จงเย่ (; เจ้าของคัมภีร์มวยภายใน) และ อู่ อวี่เซียง ขึ้นใหม่ โดยคัดลอกขึ้น 3 ฉบับ ตัวเองเก็บไว้หนึ่งฉบับ ให้น้องชาย หลี่ ฉี่ซวน  หนึ่งฉบับ และฉบับสุดท้ายมอบให้ลูกศิษย์ชื่อ เฮ่อ เว่ยเจิง  คัมภีร์สามเล่มนี้ นิยมเรียกว่า “สามเล่มเก่าแก่ ” นักฝึกมวยไท่เก๊กยุคหลังนับถือเป็นสุดยอดคัมภีร์อมตะแห่งไท่เก๊ก ชื่อของนาย หลี่ อวี้อวี๋ ก็ได้โด่งดังไปทั่วโลก
== อ้างอิง ==
หลี่ เว่ยหมิง (2552). 武式太极拳精粹研究全书, กรุงเทพฯ.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ชมรมมวยไท่เก๊กตระกูลอู่เพื่อสุขภาพแห่งประเทศไทย 
ปรมาจารย์กังฟู
วิทยาลัยพิชญบัณฑิต

วิทยาลัยพิชญบัณฑิต (Pitchayabundit College) เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชนในประเทศไทย ตั้งอยู่ที่อำเภอเมืองหนองบัวลำภู จังหวัดหนองบัวลำภู ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2551 นับเป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งแรกของจังหวัดหนองบัวลำภูและมีศูนย์การศึกษานอกที่ตั้งอยู่ที่จังหวัดอุดรธานีด้วย
== คณะ ==
วิทยาลัยพิชญบัณฑิต เปิดทำการสอนในระดับปริญญาตรี และปริญญาโท เมื่อปี พ.ศ. 2551 นับเป็นสถาบันเอกชนแห่งแรกในจังหวัดหนองบัวลำภู โดยเปิดทำการสอนใน 5 คณะวิชา 1 บัณฑิตศึกษาได้แก่
คณะบริหารธุรกิจ
สาขาวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ
สาขาวิชาการจัดการ
หลักสูตรบัญชีบัณฑิต
คณะรัฐศาสตร์
สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์
คณะวิทยาศาสตร์
สาขาวิชาสาธารณสุขชุมชน
สาขาวิชาอาชีวอนามัยและวิศวกรรมความปลอดภัย
สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศสื่อดิจิทัล
คณะวิศวกรรมศาสตร์
สาขาวิชาวิศวกรรมไฟฟ้า
สาขาวิชาวิศวกรรมเครื่องกลและการผลิต
คณะศึกษาศาสตร์
สาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย
บัณฑิตศึกษา
หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตร์มหาบัณฑิต
หลักสูตรบริหารการศึกษามหาบัณฑิต
== ศูนย์การศึกษานอกที่ตั้ง จ.อุดรธานี ==
เปิดทำการสอนในระดับปริญญาตรี โดยเปิดทำการสอนใน 3 คณะวิชา ได้แก่
คณะบริหารธุรกิจ
สาขาวิชาการจัดการ
หลักสูตรบัญชีบัณฑิต
คณะรัฐศาสตร์และนิติศาสตร์
สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์
คณะวิทยาศาสตร์
สาขาวิชาสาธารณสุขชุมชน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วิทยาลัยพิชญบัณฑิต 
พิชญบัณฑิต
พิชญบัณฑิต
สถานศึกษาในอำเภอเมืองหนองบัวลำภู
ทิพยวไลย์ ทวีพาณิชย์

ทิพยวไลย์ ทวีพาณิชย์   เป็นเจ้าของนามปากกา แพรณัฐ จบการศึกษาระดับปริญญาตรี เกียรตินิยมอันดับ 1 เหรียญทอง จากคณะศิลปศาสตร์ สาขาวิชาภาษาฝรั่งเศส มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และจบปริญญาโท การบริหารการศึกษา จากมหาวิทยาลัยมิชิแกนสเตท ประเทศสหรัฐอเมริกา ปัจจุบันเป็นผู้บริหารโรงเรียนอนุบาลปรางทิพย์ และปรางทิพย์เดย์แคร์  รับเป็นวิทยากรอบรมครูปฐมวัยให้กับสถาบันต่าง ๆ และเขียนคอลัมน์ตอบคำถามเกี่ยวกับเด็กปฐมวัยในนิตยสารรักลูก ทิพยวไลย์เป็นบุตรของทวีป ทวีพาณิชย์ อดีตรองปลัดกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม  และนางปรางทิพย์ (ทองเจือ) ทวีพาณิชย์ ผู้ก่อตั้งและประธานคณะกรรมการบริหารโรงเรียนอนุบาลปรางทิพย์และปรางทิพย์เดย์แคร์
เริ่มมีผลงานนวนิยายเล่มแรกคือ เรื่อง มนตร์มรกต ตีพิมพ์เมื่อปี พ.ศ. 2550 ในนามสำนักพิมพ์ปริ๊นเซส  ผลงานนวนิยายเรื่องแรกที่ถูกนำไปสร้างเป็นละครโทรทัศน์ทางไทยทีวีสี ช่อง 3 ในปี พ.ศ. 2553 คือ วายุภัคมนตรา
== ที่มาของนามปากกา ==
ที่มาของนามปากกาเป็นส่วนผสมของชื่อเล่นของตัวเอง (แพร) บวกกับชื่อของเพื่อนที่จุดประกายให้ลองเขียนนิยาย (ณัฐ)
== รายชื่อผลงาน ==
มนตร์มรกต
สายรุ้งแห่งอเล็กซานเดรีย
โอฆะอัคนี
เงารักข้ามมิติ (ใช้นามปากกา พริณา พิมพ์โดย สำนักพิมพ์เพื่อนดี)
แม้นเวลามากั้นรัก
วายุภัคมนตรา (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 2553 ช่อง 3)
ลายร้าย ลายรัก
เปลวไฟในสายลม
โจรกรรมรัก ตอน คดีมงกุฎเพชร (เขียนร่วมกับ วาริส , ซ่อนกลิ่น, เก้าแต้ม, ร่มแก้ว)
โจรกรรมรัก ตอน ตะลุยโลกมหัศจรรย์ (เขียนร่วมกับ วาริส, อุมาริการ์, นภาสรร, อิสย่าห์, ซ่อนกลิ่น, เก้าแต้ม,ร่มแก้ว)
เล่ห์นางฟ้า  (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 2557 ช่อง 5)
คุณชายรณพีร์ (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 2556 ช่อง 3)
เจ้าพสุธา
บัลลังก์จักรวาล (ใช้นามปากกา พริณา พิมพ์โดย สำนักพิมพ์เพื่อนดี)
คฤหาสน์มายา
กามเทพจำแลง (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 2560 ช่อง 3)
เลดี้ ทรานซิสเตอร์
พยากรณ์ซ่อนรัก (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 2563 ช่อง 3)
แสงเทียน
กามเทพแผลงรัก
ใจพิสุทธิ์ (อยู่ระหว่างสร้างเป็นละครโทรทัศน์)
ดวงใจในมนตรา
แผนรัก ยักษ์จัดให้
พราวจันทร์ตะวันฉาย
ออกแบบรัก หักแรงแค้น
สื่อรักฮัสกี
== อ้างอิง ==
นักเขียนชาวไทย
บุคคลจากคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
สกุลทองเจือ
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยมิชิแกนสเตต
สถาบันกันตนา

สถาบันกันตนา (Kantana Institute) เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชนในประเทศไทย ได้รับการอนุญาตจัดตั้งเป็นสถาบันอุดมศึกษา เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 โดยบริษัท กันตนาเอ็ดดูเทนเมนท์ (อินเตอร์เนชั่นแนล) จำกัด และได้รับการรับรองวิทยฐานะตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2553 เป็นต้นไป
สถาบันกันตนา นับเป็นสถาบันอุดมศึกษาเฉพาะทางที่มุ่งเน้นผลิตบัณฑิตเฉพาะด้านการผลิตภาพยนตร์และแอนิเมชันแห่งแรกของประเทศไทย
==  ประวัติ ==
สถาบันกันตนา ก่อตั้งขึ้นเพื่อสานต่อปณิธานอันแน่วแน่ของ คุณประดิษฐ์ กัลย์จาฤก ผู้ก่อตั้งบริษัทกันตนา กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) กลุ่มธุรกิจอุตสาหกรรมบันเทิงระดับแนวหน้าของประเทศ ที่ต้องการสร้างสถาบันผลิตนักวิชาชีพด้านสื่อบันเทิงซึ่งเปี่ยมด้วยความรู้ความเชี่ยวชาญและอุดมการณ์ในวิชาชีพให้กับวงการบันเทิงเพราะท่านมีความเชื่อมั่นว่า “ความรู้จะเป็นเครื่องยกชูให้ศิลปินสูงส่งขึ้น”
สถาบันกันตนาจึงเป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชนเฉพาะทางด้านการผลิตและการจัดการสื่อบันเทิง เปิดสอนระดับปริญญาตรี หลักสูตรแรกที่เปิดสอน ในปีการศึกษา 2553 คือ หลักสูตรศิลปกรรมศาสตรบัณฑิต แขนงวิชาการผลิตภาพยนตร์และการผลิตแอนิเมชัน และในปีการศึกษา 2554 ได้เสนอเปิดแขนงวิชาการผลิตรายการโทรทัศน์เพื่อการสื่อสารข้ามสื่อเพิ่มเติมไว้ในหลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2555 โดยมุ่งหวังที่จะดึงศักยภาพของคนไทยเฉพาะด้านมาสร้างทรัพย์สินที่เกิดจากความคิดสร้างสรรค์ก่อให้เกิดการเติบโตและพัฒนาทางเศรษฐกิจสร้างกำลังคนในระดับสูงเพื่อรองรับการเติบโตของอุตสาหกรรม และเพื่อยกระดับวิชาชีพสื่อสารมวลชนของไทยให้มีมาตรฐาน เป็นที่ยอมรับในระดับสากล
== หลักสูตร ==
ปัจจุบันสถาบันกันตนาได้เปิดสอน1คณะวิชาคือ คณะศิลปกรรมการผลิตสื่อ
{| class = "wikitable" width = 100%
|-
! colspan = "4" style = "background: blue; color:white; " | หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะศิลปกรรมการผลิตสื่อ สถาบันกันตนา
|-
! style = "background: blue; color:white; "| ระดับปริญญาตรี
! style = "background: blue; color:white; "| ระดับปริญญาโท
! style = "background: blue; color:white; "| ระดับปริญญาเอก
|-
| valign = "top" |
หลักสูตรศิลปกรรมศาสตรบัณฑิต (ศป.บ.)
สาขาวิชาการผลิตภาพยนตร์และแอนิเมชัน
*แขนงวิชาการผลิตภาพยนตร์
*แขนงวิชาการผลิตแอนิเมชัน
*แขนงวิชาการผลิตรายการโทรทัศน์เพื่อการสื่อสารข้ามสื่อ
| valign = "top" |
หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (ศป.ม.)
สาขาวิชาการจัดการสื่อบันเทิง
| valign = "top" |
|-
|}
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สถาบันกันตนา
กันตนา
กันตนา
สถานศึกษาในอำเภอพุทธมณฑล
อาโดโบ

อาโดโบ (adobo) เป็นอาหารฟิลิปปินส์ที่ได้รับความนิยมปรุงจากเนื้อสัตว์หรืออาหารทะเลหมักด้วยน้ำส้มสายชูและกระเทียม ทอดในน้ำมันจนเป็นสีน้ำตาล คำว่า "อาโดโบ" มาจากภาษาสเปน แต่วิธีการทำอาหารเป็นของชนพื้นเมืองชาวฟิลิปปินส์ เมื่อสเปนเอาชนะฟิลิปปินส์ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 16 และต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 ชาวสเปนจึงรู้จักขั้นตอนการทำอาหารพื้นเมืองที่เกี่ยวข้องกับน้ำส้มสายชูซึ่งเรียกว่า อาโดโบ ซึ่งเป็นภาษาสเปนหมายถึงการปรุงรสหรือหมัก
แม้ว่าอาโดโบของฟิลิปปินส์และสเปนมีลักษณะบางอย่างร่วมกัน แต่พวกเขาจะอ้างถึงสิ่งที่มีที่มาต่างกัน อาโดโบของฟิลิปปินส์ได้รับการอธิบายในภาษาสเปนว่าเป็นอาหารที่ปรุงโดยการหมัก แต่อาโดโบสำหรับชาวฟิลิปปินส์มีลักษณะเฉพาะกว่า โดยทั่วไปหมายถึงอาหารที่ปรุงด้วยเนื้อหมูหรือไก่หรือรวมกันเคี่ยวให้สุกอย่างช้า ๆ ในซอสถั่วเหลือง น้ำส้มสายชู กระเทียมบด ใบกระวาน และพริกไทยดำและมักมีสีน้ำตาลจากการทอดหรืออบในกระทะ
บางครั้งจะเรียกอาโดโบว่าสตูฟิลิปปินส์ กินกับข้าวทั้งที่บ้านและสำหรับเหมาะสำหรับพกไว้เป็นเสบียงอาหารระหว่างการเดินทาง เพราะเป็นอาหารที่เก็บได้นานโดยไม่ต้องแช่เย็น การที่อาหารชนิดนี้เก็บได้นานน่าจะมาจากน้ำส้มสายชูที่เป็นเครื่องปรุงหลักยับยั้งการเจริญเติบโตของแบคทีเรียในอาหารได้เป็นอย่างดี บางครั้งถือเป็นอาหารประจำชาติฟิิลิปปินส์อย่างไม่เป็นทางการ
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
อาหารฟิลิปปินส์
อาหารประจำชาติ
อาหารบรูไน

อาหารบรูไน (Masakan Brunei) มีลักษณะคล้ายกับอาหารของประเทศเพื่อนบ้านได้แก่ มาเลเซีย สิงคโปร์ และอินโดนีเซีย นอกจากนั้นยังได้รับอิทธิพลเพิ่มเติมจากอินเดีย จีน ไทย และญี่ปุ่น ปลาและข้าวเป็นอาหารหลัก เนื้อวัวรับประทานน้อยเพราะมีราคาแพง เนื่องจากอิทธิพลของศาสนาอิสลาม อาหารที่รับประทานจึงเป็นอาหารฮาลาล หลีกเลี่ยงเนื้อหมู และห้ามดื่มแอลกอฮอล์ในบรูไน
อาหารบรูไนมักจะมีรสเผ็ดและปกติกินกับข้าวหรือก๋วยเตี๋ยว อาหารที่เป็นที่นิยมได้แก่ เรินดังเนื้อ นาซีเลอมะก์ และปูเตอรีนานัซ ของหวานที่นิยมในประเทศบรูไนคืออัมบูยัต ทำจากสาคูห่อด้วยไม้ไผ่และจิ้มซอสผลไม้รสเปรี้ยว เครื่องดื่มทั่วไป ได้แก่  น้ำผลไม้ ชาและกาแฟ อาหารจากจีนและอินเดียมีอยู่ในบรูไนมากเช่นกัน
== อ้างอิง ==
Brunei 2009. Oxford Business Group. ISBN	1907065091, 9781907065095 . Pg 213]
สล็อตแมชชีน

สล็อตแมชชีน เป็นเครื่องเล่นพนันที่ประกอบด้วยวงล้อจำนวน 3 วง หรือมากกว่า วงล้อนี้จะหมุนเมื่อผู้เล่นหยอดเหรียญ แล้วกดปุ่ม หรือโยกคันโยก ในปัจจุบัน สล็อตแมชชีนนั้นถูกพัฒนาเป็นระบบออนไลน์ ซึ่งมีความสะดวกสบายในการเล่นมากขึ้น
สล็อตแมชชีนเป็นเครื่องเล่นพนันที่ประกอบด้วยวงล้อจำนวน 3 วง หรือมากกว่า วงล้อนี้จะหมุนเมื่อผู้เล่นหยอดเหรียญ แล้วกดปุ่ม หรือโยกคันโยก จากนั้นจะคิดคะแนนจากสัญลักษณ์ที่ปรากฏอยู่ด้านหน้าเมื่อวงล้อหยุดหมุน เครื่องเล่นนี้เหล่านี้ส่วนใหญ่จะอยู่ในสถานประกอบการคาสิโน มีผู้ประมาณการว่า รายได้ประมาณ 70% ของรายได้ทั้งหมดของคาสิโน มาจากเครื่องเล่นนี้
เครื่องเล่นสล็อตแมชชีนเครื่องแรกสร้างขึ้นโดยชาลส์ เฟย์ วิศวกรชาวเยอรมัน ที่ซานฟรานซิสโก แคลิฟอร์เนีย ในปี ค.ศ. 1887 ประกอบด้วยวงล้อสามวง มีสัญลักษณ์ห้าแบบ คือ รูปเกือกม้า, เพชร, โพดำ, หัวใจ และระฆัง เครื่องรุ่นแรกมีชื่อเรียกว่า (Liberty Bell) ตามชื่อสัญลักษณ์รูประฆังเสรีภาพ ที่เป็นสัญลักษณ์ของการประกาศอิสรภาพของสหรัฐอเมริกา ในระยะแรกเครื่องถูกติดตั้งตามสถานบันเทิงต่างๆ โรงโบว์ลิง ร้านอาหาร และร้านตัดผม ต่อมาในปี ค.ศ. 1908 นักธุรกิจจากชิคาโกชื่อ เฮอร์เบิร์ต มิลส์ ได้พัฒนาเครื่องรุ่นใหม่ที่ใช้สัญลักษณ์เป็นรูปผลไม้ที่มีสีสันสะดุดตาง่ายต่อการสังเกต คือ รูปผลเชอร์รี ผลเลมอน ผลพลัม และรูปแท่งหมากฝรั่ง (เรียกว่า บาร์) ซึ่งยังเป็นที่นิยมใช้มาจนถึงปัจจุบัน และในปัจจุบันนี้มีการอัพเดตเครื่องเกมสล็อตต่างๆ เอาไว้ในระบบออนไลน์ อย่างแพร่หลายในหมู่คนไทย หรือ ที่ชาวไทยรู้จักกันดีในชื่อ สล็อตออนไลน์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เกมตู้
สิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ
เครื่องจักรเชิงพาณิชย์
โจอี แม็กอินไทร์

โจเซฟ มัลเรย์ "โจอี" แม็กอินไทร์ (Joseph Mulrey "Joey" McIntyre) เกิดเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 1972 เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง นักแสดง ชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในฐานะสมาชิกที่อายุน้อยที่สุดของวง นิวคิดส์ออนเดอะบล็อก
== อ้างอิง ==
นักร้องอเมริกัน
ศิลปินสังกัดแอตแลนติกเรเคิดส์
บุคคลจากรัฐแมสซาชูเซตส์
ยิปมัน (แก้ความกำกวม)

ยิปมัน อาจหมายถึง
หยิปหมั่น ปรมาจารย์วิทยายุทธ์หวิงชุน และอาจารย์ของบรูซ ลี
ยิปมัน เจ้ากังฟูสู้ยิบตา ภาพยนตร์ฮ่องกง
* ยิปมัน 2 อาจารย์บรู๊ซ ลี ภาพยนตร์ภาคต่อของเรื่องข้างต้น
*ยิปมัน 3 ภาพยนตร์ภาคต่อของเรื่องข้างต้น
ยิปมัน 3 เปิดตำนานปรมาจารย์หมัดหย่งชุน ภาพยนตร์ฮ่องกง
The Grand Masters ภาพยนตร์ที่เกี่ยวข้องกับหยิปหมั่น โดย หว่อง คาไว
 The Final Fight ภาพยนตร์ที่เกี่ยวข้องกับหยิปหมั่น นำแสดงโดย หวง ชิวเซิน
Ip Man (TV series) ละครโทรทัศน์ที่เกี่ยวกับหยิปหมั่น นำแสดงโดย เจิ้ง เจียอิ่ง
มนู นารายัณ

มนู นารายัณ (Manu Narayan) เกิดเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2516 เป็นนักแสดงชื่อดังของฮอลลีวูด มีเชื้อสายมาจากอินเดีย แถบบอมเบย์ เขาเกิดที่พิตส์เบิร์ก สหรัฐอเมริกา เริ่มเข้าวงการฮอลลีวู้ดในปี พ.ศ. 2550 โดยภาพยนตร์เด่นของเขา คือ เดอะ เลิฟ กูรู ปัจจุบัน พำนักอยู่ในนครนิวยอร์ก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The Love Guru official website 
D A R U N A M's website 
And Then Came Love the filmsite  - check out the trailer's second song
Padhmashree Kadri Gopalnath's website 
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2516
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
นักแสดงอเมริกัน
ชาวอเมริกันเชื้อสายอินเดีย
ชาวอเมริกันที่นับถือศาสนาฮินดู
บุคคลจากพิตต์สเบิร์ก
นักแสดงเชื้อสายอินเดีย
วิทยาลัยพุทธศาสนานานาชาติ

วิทยาลัยพุทธศาสนานานาชาติ (International Buddhist College) เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชนในประเทศไทย ตั้งอยู่ที่อำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา และมีศูนย์การศึกษาโคราชตั้งอยู่ที่อำเภอปักธงชัย จังหวัดนครราชสีมา ก่อตั้งขึ้นในประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2546 จัดการเรียนการสอนด้านพระพุทธศาสนาในเชิงลึกตามแนวคิดไม่แบ่งแยกนิกายในระบบนานาชาติ ทั้งในระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก
== ประวัติ ==
วิทยาลัยพุทธศาสนานานาชาติ กำเนิดขึ้นโดยแนวคิดของมูลนิธิกลิ่นเทียนธรรม ซึ่งได้ดำเนินการสอนภาษาอังกฤษสำหรับภิกษุสงฆ์ จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2546 จึงได้มีการจัดตั้งวิทยาลัยพุทธศาสนานานาชาติขึ้น เพื่อให้เป็นศูนย์กลางของการจัดการศึกษาด้านพุทธศาสนศึกษาโดยไม่แบ่งแยกนิกาย โดยมี พระราชปริยัติกวี (สมจินต์ สมฺมาปญฺโญ) เป็นผู้อำนวยการรูปแรก
== การจัดการเรียนการสอน ==
วิทยาลัยพุทธศาสนานานาชาติ จัดการเรียนการสอนในด้านพุทธศาสนาในระบบนานาชาติ ทั้งระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก เปิดสอนหลักสูตรภาษาอังกฤษ และหลักสูตรภาษาจีน โดยนักศึกษาสามารถเลือกศึกษาหลักสูตรใดหลักสูตรหนึ่ง หรือทั้งสองหลักสูตรได้
นักศึกษาต้องมีความชำนาญทางด้านภาษาอังกฤษ หรือภาษาจีน จึงจะมีสิทธิเข้ารับการศึกษาในวิทยาลัย สำหรับนักศึกษาที่จะสำเร็จการศึกษาได้จะต้องผ่านการสอบโทเฟล โดยมีระดับคะแนน 550 คะแนนขึ้นไป
=== คุณสมบัติของผู้ที่จะเข้ารับการศึกษา ===
ระดับปริญญาตรี ต้องจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษา หรือจบเปรียญธรรม 5 ประโยค หรือสามารถพูด สื่อสาร คล่องแคล่วทางด้านภาษาอังกฤษ และ ภาษาจีน, มีระดับคะแนนสอบโทเฟลที่ 550 ขึ้นไปหรือเทียบเท่า หรือ มีประสบการณ์การทำงานมาก่อน
ระดับปริญญาโท ต้องจบการศึกษาระดับปริญญาตรี มีผลคะแนนเฉลี่ย อยู่ในเกณฑ์ 2.75 หรือ เทียบเท่า หรือ สามารถพูด สื่อสาร คล่องแคล่วทางด้านภาษาอังกฤษ และ ภาษาจีน, มีระดับคะแนนสอบโทเฟลที่ 550 ขึ้นไปหรือเทียบเท่า หรือ มีประสบการณ์การทำงานมาก่อน
ระดับปริญญาเอก ต้องจบการศึกษาระดับปริญญาโท มีผลคะแนนเฉลี่ย อยู่ในเกณฑ์ 3.50 หรือ เทียบเท่า หรือ สามารถพูด สื่อสาร คล่องแคล่วทางด้านภาษาอังกฤษ และ ภาษาจีน, มีระดับคะแนนสอบโทเฟลที่ 550 ขึ้นไปหรือเทียบเท่า หรือ มีประสบการณ์การทำงานมาก่อน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วิทยาลัยพุทธศาสนานานาชาติ
สถาบันการศึกษาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2542
สถาบันอุดมศึกษาเอกชนในประเทศไทย
สถาบันอุดมศึกษานานาชาติในประเทศไทย
สถาบันอุดมศึกษาในจังหวัดสงขลา
สถาบันอุดมศึกษาในจังหวัดนครราชสีมา
ศาสนาพุทธในประเทศไทย
สิ่งก่อสร้างในอำเภอสะเดา
โกจเจรีล รามัน นารายณัน

โกจเจรีล รามัน นารายณัน (കോച്ചേരില്‍ രാമന്‍ നാരായണന്‍) (27 ตุลาคม พ.ศ. 2463 - 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548) เป็นประธานาธิบดีคนที่ 13 ของอินเดีย เคยร่วมขบวนกับมหาตมะ คานธี ในการเรียกร้องเอกราชให้แก่อินเดีย หลังจากที่คานธีได้เสียชีวิตไปแล้ว เขาได้อธิบายเหตุการณ์เป็น "โศกนาฏกรรมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตั้งแต่ประเทศอินเดียต้องเผชิญกับการลอบสังหาร มหาตมะ คานธี"
นารายณันเป็นนักการทูตอาชีพ ก่อนที่จะดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี เขารับราชการในกระทรวงการต่างประเทศอินเดีย และเคยเป็นเอกอัครราชทูตอินเดียประจำประเทศญี่ปุ่น สหราชอาณาจักร สหรัฐอเมริกา สาธารณรัฐประชาชนจีน และประเทศไทย (วาระดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตอินเดียประจำประเทศไทย ระหว่างปี พ.ศ. 2510-2512)
โกจเจรีล รามัน นารายณัน เสียชีวิตเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 ขณะมีอายุได้ 85 ปี
== อ้างอิง ==
นักการเมืองอินเดีย
ประธานาธิบดีอินเดีย
ชาวอินเดียที่นับถือศาสนาฮินดู
บุคคลจากรัฐเกรละ
โมคุจิน

โมคุจิน (木人; Mokujin) เป็นตัวละครหุ่นไม้จากเกมซีรีส์เทคเคน ปรากฏตัวครั้งแรกในเทคเคนภาค 3 ไม่มีรูปแบบการต่อสู้เป็นของตัวเอง หากแต่เป็นผู้ใช้รูปแบบการต่อสู้ของตัวละครอื่นแบบแรนดอมที่เปลี่ยนแปลงไปในแต่ละยก ทั้ง กังฟู, มวยปล้ำ, มวยสากล, นินจึตสึ, ยูโด, เทควันโด, ไอคิโด รวมทั้งมวยไทยแบบเดียวกันกับบรูซ เออร์วิน ตัวละครดังกล่าวได้รับแรงดลบันดาลใจจากภาพยนตร์ชุด ถล่ม 20 มนุษย์ไม้ (少林木人巷) ซึ่งนำแสดงโดยเฉินหลง
== เนื้อเรื่องย่อ ==
โมคุจินเป็นหุ่นไม้โอ๊กเก่าอายุ 2,000 ปี ที่ต้องการฝึกฝนวิชาการต่อสู้ ซึ่งเดิมเขาถูกเก็บไว้ในพิพิธภัณฑ์มาเป็นระยะเวลาที่ยาวนาน แต่เมื่อเทพเจ้าแห่งการต่อสู้ซึ่งมีชื่อว่าออการ์ได้ตื่นขึ้น ส่งผลให้มันได้รับความเป็นตัวตนและสามารถกระทำการต่างๆได้ด้วยตนเอง ผู้คนบางรายกล่าวว่ามันได้รับแรงดลบันดาลใจที่จะช่วยนักต่อสู้ป้องกันตัว ซึ่งมีเพียงพระเจ้ากับโมคุจินเท่านั้นที่รู้วัตถุประสงค์ที่แน่ชัด
ในเทคเคนแท็กทัวร์นาเมนท์มีการระบุว่าออการ์, เดวิลจิน และอันโนว์ ได้ปรากฏตัวขึ้น นั่นทำให้โมคุจินต้องปฏิบัติภารกิจอีกครั้งในการหยุดยั้งความชั่วร้ายจากปีศาจทั้งสาม เมื่อโมคุจินได้รับชัยชนะศึกดังกล่าว เขาก็ใช้ลานต่อสู้ของฟอเรสท์ ลอว์ นำโมคุจินรายอื่นอีก 40 รายเพื่อร่ายรำมวยจีนอย่างพร้อมเพรียง
== ฉากจบ ==
ฉากจบของโมคุจิน มีทั้งแบบขบขัน และให้แง่คิดที่หลากหลาย กล่าวคือ ในฉากจบของเทคเคนภาค 3 โมคุจินฝ่ายสามีถูกโมคุจินฝ่ายภรรยาใช้หมัดอัปเปอร์คัทอยู่เป็นประจำ ซึ่งโมคุจินฝ่ายสามีมักถูกใช้งานให้ไปช่วยตักน้ำ แต่ขากลับเขากลับแวะเล่นเกมตู้ ซึ่งโมคุจินฝ่ายภรรยาได้มาพบเข้าพอดี เธอจึงใช้หมัดเสยใส่โมคุจินฝ่ายสามีอีกครั้งหนึ่งเป็นการลงโทษ ในฉากจบภาคแท็กทัวร์นาเม้นท์ โมคุจินกับเท็ตสึจินต่างพากันฝึกร่ายรำมวยจีนแบบวูซู รวมถึงรูปแบบอื่นๆที่สวยงามอีกมากมาย ในภาค 5 เมื่อมันได้ปราบจินปาจิลงแล้ว ดวงจิตของมันก็ดับลง พร้อมกับทิ้งร่างร่วงลงสู่ผืนดิน แล้วแสงสว่างจากฟากฟ้าก็ได้สาดส่องลงมายังร่างของมัน ก่อนที่จะมีใบไม้ขนาดเล็กเติบโตขึ้นที่ปลายจมูกของเขา อันเป็นสัญลักษณ์แห่งการมีชีวิตครั้งใหม่ สำหรับฉากจบในภาค 6 จะมีเสียงของผู้หญิงเล่าเรื่องในลักษณะของเทพนิยายพร้อมภาพประกอบ ซึ่งโมคุจินได้ขับรถข้ามภูเขา, มหาสมุทร และทะเลทราย ในที่สุดเขาก็ได้พบกับจอมปีศาจซึ่งมีชื่อว่า ดาร์ค-ลอร์ด แล้วทำการต่อสู้กัน ก่อนที่โมคุจินจะก้าวขึ้นสู่บัลลังก์ ซึ่งเป็นการล้อเลียนฉากจบของจิน คาซามะ ในเทคเคน ภาค 5 นั่นเอง
== การปรากฏตัว ==
==== ในเกมอื่น ====
โมคุจิน ยังเป็นตัวละครที่ได้รับเลือกเป็นตัวละครพิเศษที่ร่วมกับแพ็คแมน ในเกม สตรีทไฟท์เตอร์ X เทคเคน ที่ปรากฏตัวในเวอร์ชัน เพลย์สเตชัน 3 และ เพลย์สเตชันวิต้า โดยเฉพาะ
== การตอบรับ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ข้อมูลเกี่ยวกับ "โมคุจิน" (Tekkenpedia) 
ข้อมูลเกี่ยวกับ "โมคุจิน" 
เทคเคน
ตัวละครที่เป็นนักคาราเต้
ตัวละครที่เป็นนักเทควันโด
ตัวละครที่เป็นนักยูโด
ตัวละครที่เป็นนักมวยไทย
ตัวละครที่เป็นนักมวยสากล
ตัวละครชายในวิดีโอเกม
ตัวละครชาวญี่ปุ่นในวิดีโอเกม