pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
อำเภอโคกเจริญ

โคกเจริญ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดลพบุรี ยกฐานะจากกิ่งอำเภอในปี พ.ศ. 2536
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอโคกเจริญตั้งอยู่ทางตอนเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอไพศาลี (จังหวัดนครสวรรค์) และอำเภอวิเชียรบุรี (จังหวัดเพชรบูรณ์)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอศรีเทพ (จังหวัดเพชรบูรณ์)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอชัยบาดาล อำเภอสระโบสถ์ และอำเภอหนองม่วง
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอหนองม่วง และอำเภอไพศาลี (จังหวัดนครสวรรค์)
== ประวัติศาสตร์ ==
วันที่ 12 มีนาคม 2530 แยกพื้นที่ตำบลโคกเจริญ ตำบลยางราก ตำบลหนองมะค่า และตำบลวังทอง อำเภอโคกสำโรง มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอโคกเจริญ ขึ้นกับอำเภอโคกสำโรง
วันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2532 โอนพื้นที่หมู่ 4,7 บ้านโคกแสมสาร และหมู่ 13 บ้านใหม่ศรีอุบล (ในขณะนั้น) ของตำบลมหาโพธิ อำเภอสระโบสถ์ ไปขึ้นกับตำบลโคกเจริญ กิ่งอำเภอโคกเจริญ อำเภอโคกสำโรง
วันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2533 กำหนดเขตตำบลโคกเจริญ กิ่งอำเภอโคกเจริญ อำเภอโคกสำโรง ให้มีเขตการปกครองรวม 15 หมู่บ้าน
วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2534 ตั้งตำบลโคกแสมสาร แยกออกจากตำบลโคกเจริญ และตำบลวังทอง
วันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 ยกฐานะกิ่งอำเภอโคกเจริญ อำเภอโคกสำโรง เป็น อำเภอโคกเจริญ
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอโคกเจริญแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 53 หมู่บ้าน ได้แก่
{|
|- valign=top
||
{|
||1.||โคกเจริญ || ||(Khok Charoen)  || ||12 หมู่บ้าน||
|-
||2.||ยางราก|| || (Yang Rak)   || ||12 หมู่บ้าน||
|-
||3.||หนองมะค่า|| || (Nong Makha) || ||12 หมู่บ้าน||
|-
||4.||วังทอง || ||(Wang Thong) || ||9 หมู่บ้าน||
|-
||5.||โคกแสมสาร|| || (Khok Samae San) || ||8 หมู่บ้าน||
|}
|}
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอโคกเจริญประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
องค์การบริหารส่วนตำบลโคกเจริญ  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกเจริญทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลยางราก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลยางรากทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองมะค่า  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองมะค่าทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลวังทอง  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังทองทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลโคกแสมสาร  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกแสมสารทั้งตำบล
== อ้างอิง ==
โคกเจริญ
อำเภอสระโบสถ์

สระโบสถ์ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดลพบุรี เคยเป็นชื่อเดิมของอำเภอโคกสำโรง ก่อนที่จะเปลี่ยนในปี 2460
== ประวัติ ==
ท้องที่อำเภอสระโบสถ์เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอโคกสำโรง ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองอำเภอโคกสำโรง ออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอสระโบสถ์ ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2524 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 9 มิถุนายน ปีเดียวกัน
และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะกิ่งอำเภอสระโบสถ์ อำเภอโคกสำโรง ขึ้นเป็น อำเภอสระโบสถ์ ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2530 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 31 ธันวาคม ปีเดียวกัน
วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2516 จัดตั้งสุขาภิบาลสระโบสถ์ ในท้องที่บางส่วนของตำบลสระโบสถ์ (ขณะนั้นอยู่ในท้องที่อำเภอโคกสำโรง)
วันที่ 9 มิถุนายน 2524 แยกพื้นที่ตำบลสระโบสถ์ ตำบลมหาโพธิ และตำบลทุ่งท่าช้าง อำเภอโคกสำโรง มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอสระโบสถ์ ขึ้นการปกครองกับอำเภอโคกสำโรง และโอนสุขาภิบาลสระโบสถ์ มาขึ้นกับกิ่งอำเภอสระโบสถ์ อำเภอโคกสำโรง
วันที่ 30 สิงหาคม 2526 ตั้งตำบลห้วยใหญ่ แยกออกจากตำบลทุ่งท่าช้าง และตำบลสระโบสถ์
วันที่ 21 ตุลาคม 2528 ตั้งตำบลนิยมชัย แยกออกจากตำบลสระโบสถ์
วันที่ 31 ธันวาคม 2530 ยกฐานะกิ่งอำเภอสระโบสถ์ อำเภอโคกสำโรง เป็น อำเภอสระโบสถ์
วันที่ 10 พฤศจิกายน 2532 โอนพื้นที่หมู่ 4,7 บ้านโคกแสมสาร และหมู่ 13 บ้านใหม่ศรีอุบล (ในขณะนั้น) ของตำบลมหาโพธิ อำเภอสระโบสถ์ ไปขึ้นกับตำบลโคกเจริญ กิ่งอำเภอโคกเจริญ อำเภอโคกสำโรง
วันที่ 4 ตุลาคม 2533 กำหนดเขตตำบลมหาโพธิ อำเภอสระโบสถ์ ให้เหลือการปกครอง 10 หมู่บ้าน โดยตัดหมู่ที่ 4,7 บ้านโคกแสมสาร และหมู่ 13 บ้านใหม่ศรีอุบล เดิมที่โอนไปขึ้นกับกิ่งอำเภอโคกเจริญ อำเภอโคกสำโรง
วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะสุขาภิบาลสระโบสถ์ เป็นเทศบาลตำบลสระโบสถ์ ด้วยผลของกฎหมาย
วันที่ 9 กรกฎาคม 2547 ยุบองค์การบริหารส่วนตำบลสระโบสถ์ รวมกับเทศบาลตำบลสระโบสถ์ อำเภอสระโบสถ์ จังหวัดลพบุรี
วันที่ 15 กันยายน 2547 ยุบสภาตำบลห้วยใหญ่ รวมกับองค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งท่าช้าง อำเภอสระโบสถ์ จังหวัดลพบุรี
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอสระโบสถ์ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอโคกเจริญ
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอชัยบาดาล
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอโคกสำโรง
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอหนองม่วง
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอสระโบสถ์แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 46 หมู่บ้าน ได้แก่
{|
|-
||1.||สระโบสถ์|| || ||  (Sa Bot)  |||| 12 หมู่บ้าน
|-
||2.||มหาโพธิ || || || (Maha Phot) |||| 10 หมู่บ้าน
|-
||3.||ทุ่งท่าช้าง || || || (Thung Tha Chang) |||| 5 หมู่บ้าน
|-
||4.||ห้วยใหญ่|| || ||  (Huai Yai) |||| 7 หมู่บ้าน
|-
||5.||นิยมชัย|| || ||  (Niyom Chai) |||| 12 หมู่บ้าน
|}
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอสระโบสถ์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลสระโบสถ์  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสระโบสถ์ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลมหาโพธิ  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลมหาโพธิทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งท่าช้าง  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งท่าช้างและตำบลห้วยใหญ่ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลนิยมชัย  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนิยมชัยทั้งตำบล
== อ้างอิง ==
สระโบสถ์
ธงชาติมอนต์เซอร์รัต

ธงชาติมอนต์เซอร์รัต ใช้ธงเรือรัฐบาลสหราชอาณาจักร (Blue Ensign) มีตราแผ่นดินอยู่ที่ด้านชายธง เช่นเดียวกับประเทศอื่นๆ ที่เป็นอาณานิคมของสหราชอาณาจักร ตราแผ่นดินนั้นเป็นรูปหญิงสาวพรหมจารีย์ดีดพิณยืนเกาะไม้กางเขน บนพื้นโล่รูปทะเล โดยมือขวาเกาะไม้กางเขน และมือซ้ายดีดพิณ ตรามีความหมายถึง หญิงพรหมจารีย์ที่ถูกส่งมาจากไอร์แลนด์โดย โอลิเวอร์ ครอมเวลล์ มีหมู่บ้านที่ตั้งบนเกาะอยู่ 2 แห่ง คือ คินเซลล์และแฮริส
== ดูเพิ่ม ==
ตราแผ่นดินของมอนต์เซอร์รัต
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
มอนต์เซอร์รัต
มอนต์เซอร์รัต
ตราแผ่นดินของมอนต์เซอร์รัต

ตราแผ่นดินของมอนต์เซอร์รัต มีลักษณะเป็นตราโล่อาร์ม พื้นโล่แบ่งเป็นสองส่วนตามแนวนอน โดยส่วนบนเป็นพื้นสีฟ้าน้ำทะเล ส่วนล่างพื้นสีน้ำตาล กลางโล่เป็นรูปหญิงพรหมจารีย์จับพิณยืนเกาะไม้กางเขนบน โดยมือขวาของรูปหญิงพรหมจารีย์นั้นเกาะไม้กางเขน ส่วนมือข้างซ้ายจับส่วนหัวของพิณ ดวงตราดังกล่าวนี้ มีความหมายถึงหญิงพรหมจารีที่ถูกส่งมาจากไอร์แลนด์โดย โอลิเวอร์ ครอมเวลล์ ซึ่งตั้งถิ่นฐานบนเกาะอยู่ 2 แห่ง คือ หมู่บ้านคินเซลล์ และหมู่บ้านแฮริส
ตรานี้มีการประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ พ.ศ. 2452 ในสมัยของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ธงชาติมอนต์เซอร์รัต
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
มอนต์เซอร์รัต
มอนต์เซอร์รัต
ตราแผ่นดินประจำดินแดนอาณานิคมของสหราชอาณาจักร
รายชื่อนายกรัฐมนตรีออสเตรเลีย

ในประเทศออสเตรเลีย ตำแหน่งนายกรัฐมนตรีทำหน้าที่เป็นหัวหน้ารัฐบาลของประเทศ โดยมีสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักรเป็นประมุขแห่งรัฐ ทั้งนี้เครือรัฐออสเตรเลียมีนายกรัฐมนตรีคนแรกชื่อเอ็ดมันด์ บาร์ตัน เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2444 ปัจจุบันมีผู้ดำรงตำแหน่งนี้ทั้งหมด 31 คน
ออสเตรเลีย
ประเทศออสเตรเลีย
แนวร่วมประชาธิปไตยแห่งชาติ (พม่า)

แนวร่วมประชาธิปไตยแห่งชาติ (National Democratic Front) ก่อตั้งเมื่อ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2518 เป็นการรวมตัวกันของชนกลุ่มน้อยกลุ่มต่าง ๆ ราวสิบกลุ่มเพื่อต่อสู้กับรัฐบาลทหารพม่า มีนายสเว จิน เป็นประธาน
== การปฏิบัติ ==
แบ่งเป็นรายภาคดังนี้
ภาคเหนือ ประกอบด้วย องค์กรกะฉิ่นอิสระ พรรครัฐฉานก้าวหน้า และแนวร่วมปลดปล่อยปะหล่อง
ภาคกลาง ประกอบด้วย พรรคก้าวหน้าแห่งชาติกะยา องค์กรแห่งชาติว้า องค์กรแห่งชาติมูเซอ กลุ่มกะยันใหม่ องค์การปลดปล่อยประชาชนปะโอ
กองกำลังผสม ประกอบด้วย สหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยง พรรคปลดปล่อยอาระกัน พรรคมอญใหม่ และองค์กรเชื้อชาติฉิ่น
== อ้างอิง ==
ขบวนการทางการเมืองในประเทศพม่า
ปราง เส็ง

มารัน ปราง เส็ง (Maran Brang Seng) เป็นอดีตผู้นำขององค์การเอกราชกะชีน ต่อสู้กับรัฐบาลทหารของพม่ามาอย่างยาวนานจนมีการตกลงหยุดยิงเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537 หลังจากนั้น 6 เดือน เขาก็เสียชีวิต
== ประวัติ ==
ปราง เส็ง เกิดเมื่อ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2474 ที่รัฐกะชีน เขาสนใจการเมืองมาตั้งแต่เป็นนักศึกษาในมหาวิทยาลัยย่างกุ้ง และเข้าร่วมกับองค์การเอกราชกะชีน ตั้งแต่ พ.ศ. 2505 จนได้เป็นผู้นำเมื่อ พ.ศ. 2519 ภายใต้การนำของปรางเส็ง เขาทำให้องค์การเอกราชกะชีนเป็นองค์กรที่มีประสิทธิภาพมากขึ้นจนกองทัพพม่าไม่สามารถเข้าไปมีอิทธิพลในรัฐกะชีนได้ เขาตัดสินใจเข้าร่วมกับแนวร่วมประชาธิปไตยแห่งชาติเมื่อ พ.ศ. 2526 และเข้าร่วมกับพันธมิตรเพื่อประชาธิปไตยของพม่า เมื่อ พ.ศ. 2531 อย่างไรก็ตาม ปราง เส็งตัดสินใจรับข้อสนอหยุดยิงของฝ่ายรัฐบาลทหารพม่าเพื่อยุติภาวะสงครามในรัฐกะชีนเมื่อ พ.ศ. 2437
== อ้างอิง ==
ชาวพม่าเชื้อสายกะชีน
บุคคลจากมหาวิทยาลัยย่างกุ้ง
องค์กรแห่งชาติมูเซอ

องค์กรแห่งชาติมูเซอ (Lahu national United Party) ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2515 เป็นสมาชิกของแนวร่วมประชาธิปไตยแห่งชาติ มีฐานที่มั่นอยู่ตรงข้ามกับอำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ บางส่วนอยู่ตรงข้ามกับจังหวัดแม่ฮ่องสอน หัวหน้ากลุ่มคือนายพญาจะอือ
== อ้างอิง ==
สมโชค สวัสดิรักษ์. ความสัมพันธ์ระหว่างไทย-พม่า-กะเหรี่ยง. กทม. สำนักงานกองทุนสนับสนุนงานวิจัย. 2540. หน้า 96
ขบวนการทางการเมืองในประเทศพม่า
องค์การแห่งชาติว้า

องค์การแห่งชาติว้า (Wa National Organization) เป็นสมาชิกของแนวร่วมประชาธิปไตยแห่งชาติ มีกลุ่มย่อยสามกลุ่มคือ
กลุ่มพันเอกมหาซาง เป็นกลุ่มที่มีนโยบายต่อสู้เพื่อเอกราชมากที่สุด มีที่มั่นอยู่ตรงข้ามอำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน จังหวัดแม่ฮ่องสอน
กลุ่มนายอ้ายเซียงซี เป็นกลุ่มที่เป็นปรปักษ์กับขุนส่า มีบทบาทในการค้ายาเสพติด โดยมีความร่วมมือกับพรรคคอมมิวนิสต์พม่าและทหารกองพล 93 มีที่มั่นอยู่ตรงข้ามกับอำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่
กลุ่มนายเท่งกวงหนึ่ง เป็นกลุ่มที่ใกล้ชิดกับกองพล 93 เช่นเดียวกัน
== อ้างอิง ==
สมโชค สวัสดิรักษ์. ความสัมพันธ์ระหว่างไทย-พม่า-กะเหรี่ยง. กรุงเทพฯ : สำนักงานกองทุนสนับสนุนงานวิจัย, 2540, หน้า 95–96.
ขบวนการทางการเมืองในประเทศพม่า
กองกำลังกะเหรี่ยงประชาธิปไตยฝ่ายพุทธ

กองกำลังกะเหรี่ยงประชาธิปไตยฝ่ายพุทธหรือกองทัพกะเหรี่ยงพุทธประชาธิปไตย (Democratic Karen Buddhist Army; ဒီမိုကရက်တစ် တိုးတက်သော ဗုဒ္ဓဘာသာ ကရင်တပ်မတော်) เป็นองค์กรของชาวกะเหรี่ยงที่นับถือศาสนาพุทธ ก่อตั้งเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2538 มีพื้นที่เคลื่อนไหวในอำเภอแลงบวย รัฐกะเหรี่ยง แยกตัวมาจากสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยงเนื่องจากความขัดแย้งทางด้านศาสนากับชาวกะเหรี่ยงที่นับถือศาสนาคริสต์ในสหภาพ เป็นกลุ่มที่ทหารพม่าให้การสนับสนุนและช่วยกองทัพพม่าในการรบกับสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยง
== อ้างอิง ==
สมโชค สวัสดิรักษ์. ความสัมพันธ์ระหว่างไทย-พม่า-กะเหรี่ยง. กทม. สำนักงานกองทุนสนับสนุนงานวิจัย. 2540. หน้า 64 – 85
ขบวนการแบ่งแยกดินแดนกะเหรี่ยง
การเมืองพม่า
ชาวกะเหรี่ยง
การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส ค.ศ. 1958

การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส พ.ศ. 2501 เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2501 เป็นการเลือกตั้งเพื่อหาประธานาธิบดีคนแรกแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 5 ในการเลือกตั้งครั้งนี้เป็นครั้งแรกและครั้งเดียวที่ให้ "คณะผู้เลือกตั้ง" (สรรหาจากสมาชิกในรัฐสภา สมาชิก Conseils Généraux สมาชิกสมัชชาต่างประเทศ นายกเทศมนตรีกว่า 8 หมื่นคน รองนายกเทศมนตรี และสภาเมือง) การเลือกตั้งครั้งนี้ ชาร์ลส์ เดอ โกลล์กลายเป็นประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสโดยชนะการเลือกตั้งในรอบแรกและชนะการเลือกตั้งด้วยเสียงเด็ดขาดทำให้ไม่ต้องมีการเลือกตั้งรอบสอง
การเมืองฝรั่งเศส
การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส
การเลือกตั้งใน พ.ศ. 2501
ไอล์ออฟบิวตี ไอล์ออฟสเปลนเดอร์

ไอล์ออฟบิวตี ไอล์ออฟสเปลนเดอร์ (Isle of Beauty, Isle of Splendour) เป็นเพลงชาติเครือรัฐดอมินีกา ประพันธ์คำร้องโดยวิลเฟรด ออสการ์ มอร์กัน พอนด์ (Wilfred Oscar Morgan Pond) ทำนองโดยเลมิวเอล มักเฟอร์สัน คริสเตียน (Lemuel McPherson Christian) ได้เริ่มใช้ในฐานะเพลงประจำรัฐเมื่อ พ.ศ. 2510 และได้ใช้เป็นเพลงชาติเมื่อได้รับเอกราชจากสหราชอาณาจักรนับตั้งแต่ พ.ศ. 2521 เป็นต้นมา
== เนื้อร้อง ==
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วิดีโอ Youtube "Dominica: Isle of Beauty, Isle of Splendour"
เพลงชาติดอมินีกา (ขับร้อง) - Himnuszok
ไฟล์เสียงมิดิ
ดอมินีกา
สัญลักษณ์ของประเทศดอมินีกา
เพลงภาษาอังกฤษ
การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส ค.ศ. 1965

การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส พ.ศ. 2508 เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2508 และ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2508 เป็นการเลือกตั้งครั้งแรกที่ได้ใช้วิธีเลือกตั้งโดยตรงแบบสากลในสมัยสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 5
การเลือกตั้งครั้งนี้เป็นการเลือกตั้งครั้งที่ 2 ในสมัยสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 5 หลังจากร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2501 ให้คณะผู้เลือกตั้งเป็นผู้เลือกประธานาธิบดี เพื่อที่จะสงบคำเรียกร้องและความวิตกกังวลที่ว่า ชาร์ลส์ เดอ โกลล์ถูกกล่าวหาว่าเป็นพวกเผด็จการและโบนาปาร์ตนิยม และในความเป็นจริง การเลือกตั้งโดยตรงแบบสากลที่มีมาครั้งสุดท้ายคือการเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส พ.ศ. 2391 ซึ่งหลุยส์-นโปเลียน โบนาปาร์ตเป็นผู้ชนะก่อนที่จะล้มเลิกระบอบประชาธิปไตยลงไป แต่อย่างไรก็ตาม การเลือกตั้งโดยตรงแบบสากลนั้น ชาร์ลส์ เดอ โกลล์ได้ต้องการมาเป็นเวลานานแล้ว และสำเร็จในการลงประชามติการเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส พ.ศ. 2505
ตามความเห็นของชาร์ลส์ เดอ โกลล์ การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศสนั้นเป็นการขับเคลื่อนสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 5 ให้ก้าวไปข้างหน้า
ตามความจริงของการเลือกตั้งครั้งนี้คือความล้มเหลวของเดอ โกลล์ในการเลือกตั้งรอบแรก ในปี พ.ศ. 2501 ฟรองซัวส์ มิแตรรองด์เป็นแกนนำในการต่อต้านการกลับมาดำรงตำแหน่งของชาร์ลส์ เดอ โกลล์และรัฐธรรมนูญของเขาด้วย โดยอ้างว่าความไว้วางใจในการเลือกตั้งโดยตรงแบบสากลนั้น จะเพิ่มจำนวนการรัฐประหารอย่างถาวร อย่างไรก็ตาม ในปี พ.ศ. 2508 เขาก็ได้ตระหนักว่ามันเป็นทางเดียวที่จะทำให้เขาชนะฝ่ายขวาได้ เขาก็ตัดสินใจลงสมัครเลือกตั้ง ซึ่งเขาก็เป็นผู้สมัครฝ่ายซ้ายเพียงคนเดียว ชาร์ลส์ เดอ โกลล์ได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีแต่เพราะว่าเขาเป็นที่คาดหวังว่าจะเป็นผู้ชนะในการเลือกตั้งรอบแรก แต่กระนั้นผลการเลือกตั้งของฟรองซัวส์ มิแตรรองด์นับว่าประสบผลสำเร็จเหมือนกัน
{|align = "center"
|  || 
|}
การเมืองฝรั่งเศส
การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส
การเลือกตั้งใน พ.ศ. 2508
สปริงฟีลด์ (เดอะซิมป์สันส์)

{| border=1 align=right cellpadding=4 cellspacing=0 width=300 style="clear:right; margin: 0 0 1em 1em; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; border-collapse: collapse; font-size: 95%;"
|+ style="margin-left: inherit; font-size: medium;"|สปริงฟิลด์
|-
|colspan="2"|มุมมองจากด้านบนของเมืองสปริงฟิลด์.
|-
|ประเทศ||
|-
|รัฐ||ไม่ทราบแน่ชัด
|-
|เขตการปกครอง||เขตการปกครองสปริงฟิลด์
|-
|ก่อตั้งเมื่อ||ค.ศ. 1796
|-
|ผู้ก่อตั้ง||เจโบไดอาห์ สปริงฟิลด์
|-
|ตั้งชื่อตาม||เจโบไดอาห์ สปริงฟิลด์
|-
|คำขวัญประจำเมือง||"A Noble Spirit Embiggens the Smallest Man"
|-
|นายกเทศมนตรี||โจ ควิมบี้ (D)
|-
|ระดับความสูง||1,582 ฟุต
|-
|ประชากร||30,720
|-
|รหัสพื้นที่||636, 939
|}
สปริงฟีลด์ (Springfield) คือเมืองที่เขียนขึ้นมาเพื่อใช้เป็นเมืองของการ์ตูนซิทคอมเรื่อง เดอะซิมป์สันส์ ฉายทางสหรัฐอเมริกา โดยสถานที่หลักๆ ก็จะมี อนุสาวรีย์ เจโบไดอาห์ สปริงฟิลด์ ผู้ก่อตั้งเมือง ร้านโมส์ ทาเวิร์น (ร้านโมชวนเมา) บ้านของครอบครัวซิมป์สันและเพื่อนบ้าน เน็ด แฟลนเดอรส์ โรงพยาบาลกลางสปริงฟิลด์ ควิก-อี-มาร์ท ร้านสะดวกซื้อ และอีกมากมาย ที่ทีมงานตั้งชื่อว่าสปริงฟิลด์นั้นคือ สปริงฟิลด์เป็นชื่อที่มีเมืองต่าง ๆ ตั้งซ้ำกันมากที่สุด
สถานที่ในเดอะซิมป์สันส์
ธงชาติดอมินีกา

ธงชาติดอมินีกา มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า พื้นสีเขียว กลางธงมีรูปกางเขน 3 สี ได้แก่ สีเหลือง สีดำ และสีขาว ซ้อนทับกัน  ตรงกลางรูปกางเขนนั้น เป็นรูปวงกลมสีแดง ภายในมีรูปนกแก้ว ล้อมรอบด้วยดาวห้าแฉกสีเขียว 10 ดวง ธงนี้เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2521 ต่อมาได้แก้ไขเพิ่มเติมแบบธงอีก 3 ครั้ง ในปี พ.ศ. 2524, พ.ศ. 2531 และ พ.ศ. 2533 โดยมีข้อแตกต่างที่สำคัญ คือ แบบธงก่อนหน้าปี พ.ศ. 2533 นั้น รูปนกแก้วจะหันหน้าไปธงด้านปลายธง ส่วนแบบที่แก้ไขในปีนั้น รูปนกแก้วจะหันหน้าไปด้านคันธง ทั้งการเรียงลำดับสีของรูปกางเขนในธงแต่ละช่วงก็มีความแตกต่างกัน
ในธงนี้ รูปนกแก้วหมายถึงแรงบันดาลใจของประชาชนที่จะไปให้ถึงจุดมุ่งหมายสูงสุดของชาติ ซึ่งรูปดังกล่าวนี้ก็ถือเป็นสัตว์ประจำชาติของดอมินีกาด้วย ดวงดาวทั้งสิบดวงหมายถึงเขตการปกครองทั้ง 10 เขตของประเทศ และเป็นสัญลักษณ์ของความหวังกับความเสมอภาค รูปกางเขนเป็นตัวแทนของความเชื่อในคริสต์ศาสนา กางเขนทั้งสามรูปหมายถึงพระตรีเอกานุภาพ อันได้แก่ พระบิดา พระบุตร และพระจิต  วงกลมสีแดงหมายถึงความยุติธรรมทางสังคม พื้นธงสีเขียวเป็นสัญลักษณ์ของความอุดมสมบูรณ์ด้วยพืชพันธุ์นานาชนิด
== วิวัฒนาการ ==
== ดูเพิ่ม ==
ตราแผ่นดินของดอมินีกา
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สัญลักษณ์ของประเทศดอมินีกา
ดอมินีกา
ตราแผ่นดินของดอมินีกา

ตราแผ่นดินของดอมินีกา ในสมัยอาณานิคมอังกฤษ ใช้ตราอาร์มแผ่นดินในยุคเมืองขึ้นมี 2 แบบ ดังนี้คือ
แบบที่ 1 พ.ศ. 2498 - 2508 ใช้ตราโล่อาร์มรูปเรือโบราณลอยในทะเล กำลังไปอีกเกาะบนฉากพื้นหลังที่ดวงอาทิตย์ตกหลังภูเขา 2 ลูก
แบบที่ 2 ตั้งแต่ พ.ศ. 2508 ใช้ตราโล่อาร์มแบ่งเป็น 4 ช่องมีผลิตภัณฑ์ที่สร้างรายได้ 4 อย่างวางในแต่ละช่องของโล่คือ โดยช่องที่ 1 และ 4 มีพื้นเหลือง ช่องที่ 2 และ 3 มีพื้นนำเงิน ช่องที่ 1 มุมซ้ายบน ต้นมะพร้าว ช่องที่ 2 มุมขวาบน กบพื้นเมือง  ช่องที่ 3 มุมซ้ายล่าง เรือพื้นเมืองลอยในทะเล ช่องที่ 4 มุมขวาล่าง ต้นกล้วย
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ธงชาติดอมินีกา
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ดอมินีกา
สัญลักษณ์ของประเทศดอมินีกา
พระตำหนักมารีราชรัตบัลลังก์

พระตำหนักมารีราชรัตบัลลังก์ เป็นพระตำหนัก 2 ชั้น สร้างด้วยไม้สักทอง ทาสีแดง มีลักษณะทางสถาปัตยกรรมแบบนีโอคลาสสิกของประเทศทางตะวันตก แต่ได้มีการปรับปรุงองค์ประกอบบางส่วน ให้เหมาะกับภูมิอากาศแบบเมืองร้อน พระตำหนักองค์นี้สร้างขึ้นคู่กับพระตำหนักชาลีมงคลอาสน์ โดยมีฉนวนทางเดินทำเป็นสะพานจากชั้นบนด้านหลังของพระตำหนักชาลีมงคลอาสน์ ข้ามคูน้ำเชื่อมกับชั้นบนด้านหน้าของพระตำหนักมารีราชรัตบัลลังก์ สะพานดังกล่าวหลังคามุงกระเบื้องและติดหน้าต่างกระจกทั้งสองด้าน ตลอดความยาวของสะพานที่เชื่อมติดต่อถึงกัน พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างพระตำหนักนี้ ในราวปี พ.ศ. 2459 โดยมีหม่อมเจ้าอิทธิเทพสรรค์ กฤดากร เป็นสถาปนิกออกแบบ รูปแบบสถาปัตยกรรมภายนอกคล้ายกระท่อมไม้ในชนบททาสีแดง หลังคาทรงปั้นหยายกจั่วสูง ผังอาคารเป็นรูปไม้กางเขนแต่แขนยาวไม่เท่ากัน ภายในแบ่งออกเป็น 2 ชั้น โดยชั้นล่างด้านตะวันออกเป็นโถงใหญ่โล่งถึงชั้นบน ส่วนแกนเหนือใต้เป็นห้องโถงทางเข้าด้านหนึ่ง และห้องนอนมหาดเล็กชั้นบนมี 4 ห้อง ได้แก่ ห้องโถงทางทิศเหนือมีประตูเปิดสู่ฉนวนน้ำที่เชื่อมกับพระตำหนักชาลีมงคลอาสน์ ห้องทรงพระอักษรอยู่ทางทิศเหนือ ห้องบรรทมอยู่ทางทิศใต้มีประตูออกสู่ระเบียง และห้องสรงอยู่ด้านตะวันตกของห้องพระบรรทม
พระตำหนักชาลีมงคลอาสน์ พระตำหนักมารีราชรัตบัลลังก์ และฉนวนสะพานเชื่อมพระตำหนัก เป็นกลุ่มอาคารที่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 โปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นด้วยแรงบันดาลพระราชหฤทัยจากบทละครเรื่อง "My Friend Jarlet" ของ Arnold Golsworthy และ E.B. Norman ซึ่งทรงแปลบทละครเรื่องนี้เป็นภาษาไทยชื่อว่า "มิตรแท้" โดยชื่อพระตำหนักนั้น มาจากชื่อของนางเอก ได้แก่ "มารี เลอร์รูซ์" (Marie Leroux) รวมกับ "รัต" หรือ "รต" ซึ่งแปลว่า สีแดง ดังนั้น พระตำหนักมารีราชรัตบัลลังก์จึงมีความหมายว่า "ราชบัลลังก์สีแดงแห่งมารี"
== อ้างอิง ==
มหาวิทยาลัยศิลปากร พระราชวังสนามจันทร์  โมเดอร์น เพรส พ.ศ. 2533.
มหาวิทยาลัยศิลปากร พระราชวังสนามจันทร์ และพระตำหนักมารีราชรัตบัลลังก์ บริษัท อมรินทร์ พริ้นติ้ง กรุ๊พ จำกัด พ.ศ. 2534.
== ดูเพิ่ม ==
พระราชวังสนามจันทร์
มหาวิทยาลัยศิลปากร
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
พระตำหนักมารีราชรัตบัลลังก์ จาก สำนักพระราชวัง
พระตำหนักมารีราชรัตบัลลังก์ จาก หามานานดอตคอม
พระตำหนักมารีราชรัตบัลลังก์  จาก หอมรดกไทย
มารีราชรัตบัลลังก์
มารีราชรัตบัลลังก์
ตราแผ่นดินของหมู่เกาะบริติชวินด์เวิร์ด

ตราแผ่นดินของหมู่เกาะบริติชวินด์เวิร์ด มีลักษณะเป็นตราอาร์มในพื้นวงกลมสีฟ้า ภายในโล่แบ่งเป็น 4 ส่วน โดยมุมซ้ายบนเป็นพื้นสีแดง มุมขวาบนพื้นสีเหลือง มุมซ้ายล่างพื้นสีเขียว และมุมขวาล่างพื้นสีเทา รอบวงกลมสีฟ้านั้นล้อมรอบด้วยหนังรัดถุงเท้ายาวในเครื่องราชอิสริยาภรณ์การ์เตอร์ ในแถบหนังรัดถุงเท้ายาวมีข้อความอยู่ด้านบนสุด เขียนเป็นภาษาอังกฤษ อักษรโรมันว่า "GOVERNOR-IN-CHIEF" ด้านซ้ายของข้อความดังกล่าวมีอักษร "WINDWARD" ส่วนด้านขวาเป็นอักษร "ISLANDS" เบื้องล่างของตราเป็นแพรแถบสีขาว จารึกข้อความอักษรโรมัน ภาษาลาตินไว้ว่า "I PEDE FAUSTO" (แปลว่า "Go with a lucky foot") รูปดังกล่าวทั้งหมดนี้อยู่ภายใต้มงกุฎราชินี
มงกุฎราชินีที่ปรากฏในตรานี้ เดิมใช้ใช้มงกุฎอิมพีเรียลสเตตเมื่อ พ.ศ. 2429  ต่อมาจึงเปลี่ยนป็นใช้มงกุฎทิวดอร์เมื่อ พ.ศ. 2446
== ดูเพิ่ม ==
ธงชาติหมู่เกาะบริติชวินด์เวิร์ด
ตราแผ่นดินของหมู่เกาะบริติชลีเวิร์ด
หมู่เกาะบริติชวินด์เวิร์ด
บริติชวินด์เวิร์ด
ตราแผ่นดินประจำดินแดนอาณานิคมของสหราชอาณาจักร
ตราแผ่นดินในอดีต
โอแลนด์ออฟบิวที

โอแลนด์ออฟบิวที (O Land of Beauty!) เป็นเพลงชาติของประเทศเซนต์คิตส์และเนวิส ประพันธ์เนื้อร้องและทำนองโดย เคนริค จอร์จ (Kenrick Georges) ได้รับการประกาศให้เป็นเพลงชาติอย่างเป็นทางการเมื่อ พ.ศ. 2526
== เนื้อร้อง ==
{|
| ภาษาอังกฤษ
| คำแปลภาษาไทย
|-valign="top"
|
O Land of Beauty!
Our country where peace abounds,
Thy children stand free
On the strength of will and love.
With God in all our struggles,
St. Kitts and Nevis be
A nation bound together,
With a common destiny.
As stalwarts we stand
For justice and liberty.
With wisdom and truth
We will serve and honour thee.
No sword nor spear can conquer
For God will sure defend.
His blessings shall forever
To posterity extend.
|
โอ้ดินแดนแห่งความงาม !
ประเทศของเราซึ่งเปี่ยมด้วยสันติ
ลูกหลานของท่านยืนหยัดอย่างเสรี
ด้วยความเข้มแข็งแห่งเจตจำนงและความรัก
มีพระเจ้าผู้สถิตในทุกการต่อสู้ของเรา
เซนต์คิตส์และเนวิสจักเป็น
ชาติที่ผูกพันต่อกัน
ด้วยโชคชะตาร่วมกัน
ในฐานะผู้สัตย์ซื่อ เราขอยืนหยัด
เพื่อยุติธรรมและเสรี
พร้อมด้วยปัญญาและสัจจะ
เราจักรับใช้และยกย่องท่าน
มิมีหอกดาบใดอาจพิชิตได้
เพื่อพระเจ้าเราจักพิทักษ์มั่น
พรพระองค์จะคงอยู่นิรันดร์
ให้ชนรุ่นหลังสืบทอดต่อไป
|}
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เพลงชาติเซนต์คิสต์และเนวิส - O Land of Beauty (บรรเลง, MP3)
เพลงชาติเซนต์คิสต์และเนวิส - O Land of Beauty (บรรเลง, MIDI) 
ซเซนต์คิตส์และเนวิส
สัญลักษณ์ของประเทศเซนต์คิตส์และเนวิส
เพลงภาษาอังกฤษ
ธงหมู่เกาะเติกส์และหมู่เกาะเคคอส

ธงชาติหมู่เกาะเติกส์และหมู่เกาะเคคอส มีลักษณะเช่นเดียวกับธงชาติของประเทศที่เป็นเมืองขึ้นของสหราชอาณาจักรหลาย ๆ ประเทศ กล่าวคือ เป็นธงแสดงสัญชาติสีน้ำเงิน (Blue Ensign) กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ที่ด้านปลายธงมีเครื่องหมายตราแผ่นดินของหมู่เกาะเติกส์และหมู่เกาะเคคอส ซึ่งเป็นรูปของหอยสังข์ กุ้งมังกร และต้นตะบองเพชรในโล่อาร์มสีเหลือง ธงนี้เริ่มใช้มาตั้งแต่วันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2511 ส่วนเรือพลเรือนนั้น ใช้ธงแสดงสัญชาติสีแดง (Red Ensign) สัดส่วนเดียวกับธงชาติเป็นเครื่องหมายในเวลาเดินเรือ
== ดูเพิ่ม ==
ตราแผ่นดินของหมู่เกาะเติกส์และหมู่เกาะเคคอส
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
หมู่เกาะเติกส์และหมู่เกาะเคคอส
หมู่เกาะเติกส์และเคคอส
ตราแผ่นดินของหมู่เกาะเติกส์และหมู่เกาะเคคอส

ตราแผ่นดินหมู่เกาะเติกส์และหมู่เกาะเคคอส มีลักษณะเป็นตราอาร์ม พื้นตราเป็นรูปโล่พื้นสีเหลืองขอบสีขาว ภายในดวงตรามีรูปวัตถุ 3 อย่าง ได้แก่ รูปหอยสังข์ที่ด้านซ้ายบน รูปกุ้งมังกรที่ด้านขวาบน และรูปต้นตะบองเพชรที่ตอนกลางล่าง  เบื้องซ้ายและเบื้อวขวาของโล่มีรูปนกฟลามิงโกประคองข้าง เหนือโล่นั้นมีรูปนกกระทุงยืนท่ามกลางต้นป่าน 2 ต้น อันเป็นสัญลักษณ์สื่อถึงอุตาสาหกรรมการทำเชือกของประเทศนี้
ดวงตราดังกล่าวนี้เป็นตราอย่างใหญ่ที่ได้รับอนุญาตให้ใช้ได้จากสหราชอาณาจักรเมื่อ ค.ศ. 1965 สำหรับตราย่อของตรานี้ซึ่งใช้อยู่ในธงชาติจะยกเครื่องประกอบอื่นๆ ออกไปทั้งหมด คงไว้เพียงเฉพาะตราโล่เท่านั้น
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ธงชาติหมู่เกาะเติกส์และหมู่เกาะเคคอส
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
หมู่เกาะตเติกส์และหมู่เกาะเคคอส
หมู่เกาะตเติกส์และหมู่เกาะเคคอส
หมู่เกาะเติกส์และเคคอส
ธงชาติบริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี

ธงชาติบริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี ซึ่งเป็นดินแดนอาณานิคมของสหราชอาณาจักร มีลักษณะทำนองเดียวกันกับธงของบรรดาอาณานิคมต่างๆ ของสหราชอาณาจักร ซึ่งใช้ธงบลูเอนไซน์หรือธงเรือรัฐบาลสหราชอาณาจักรเป็นพื้นฐานในการออกแบบ
ลักษณะของธงนี้เป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้ากว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ที่มุมธงบนด้านคันธงเป็นรูปธงชาติสหราชอาณาจักร พื้นธงเป็นลายระลอกคลื่นสีขาวสลับสีฟ้ารวมกับ 12 แถบ แถบสีละ 6 แถบ หมายถึงมหาสมุทรอินเดีย  บนพื้นธงทางด้านปลายธงนั้นมีรูปต้นปาล์มอันเป็นพืชเขตร้อนที่ปรากฏในท้องถิ่น ซ้อนทับด้วยมงกุฎเซนต์เอ็ดเวิร์ด (พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพแห่งอังกฤษ) สัญลักษณ์ทั้ง 2 อย่างนี้เป็นสิ่งที่ปรากฏอยู่ในภาพตราแผ่นดินประจำอาณานิคม เฉพาะรูปมงกุฎนั้น เมื่อแรกใช้ธงปรากฏว่ารูปมงกุฎมีเพียงสีเหลืองสีเดียว ต่อมาจึงได้เปลี่ยนรูปมงกุฎสีเหลืองพื้นแดงในปี ค.ศ. 2003
ธงดังกล่าวนี้สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 โปรดเกล้าฯ ให้เริ่มใช้ตั้งแต่วันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1990 เนื่องในโอกาสครบรอบ 25 ปีแห่งการสถาปนาอาณานิคมแห่งนี้
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี
บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี
ตราแผ่นดินของบริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี

ตราแผ่นดินของบริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี หรือตราแผ่นดินของอาณานิคมในมหาสมุทรอินเดียของบริเตน (Coat of arms of the British Indian Ocean Territory) เริ่มใช้เมื่อ ค.ศ. 1990 ในการเฉลิมฉลองครบรอบ 25 ปีของการก่อตั้งเขตปกครองแห่งนี้
ลักษณะของตราประกอบด้วยโล่ซึ่งมีรูปธงชาติสหราชอาณาจักรอยู่ด้านบนสุด  ตอนล่างเป็นพื้นสีน้ำเงิน มีต้นปาล์มและมงกุฎเซนต์เอ็ดเวิร์ดอยู่ตรงกลางและมีรูปซีกหนึ่งของดวงอาทิตย์ปรากฏที่มุมซ้ายบนของพื้นสีน้ำเงิน เบื้องล่างสุดของภายในโล่เป็นลายคดคล้ายระลอกคลื่นสีขาว 3 เส้น หมายถึงมหาสมุทรอินเดีย  สองข้างของโล่นั้นมีเต่าสองตัวประคองโล่ไว้ โดยด้ายซ้ายนั้นเป็นเต่ากระ (สีน้ำตาล) ด้านขวาเป็นเต่าตนุ (สีเขียว) อันเป็นสัตว์ประจำถิ่น  เบื้องบนของโล่เป็นรูปมงกุฎสีเงินและหอคอยสีแดงชักธงประจำดินแดน รูปดังกล่าวทั้งหมดนี้ตั้งอยู่บนพื้นทรายซึ่งมีโขดหินและเปลือกหอยชนิดต่างๆ
ที่เบื้องล่างของดวงตรามีแพรแถบบรรจุคำขวัญประจำดินแดนเป็นภาษาละตินว่า In tutela nostra Limuria ความหมายของคำขวัญคือ "ลีมูเรีย (Limuria) อยู่ในความครอบครองของเรา" คำว่า "ลีมูเรีย" ในที่นี้ หมายถึงทวีปที่สาบสูญซึ่งเชื่อกันว่าตั้งอยู่ในพื้นที่มหาสมุทรแปซิฟิกและมหาสมุทรอินเดีย
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี
บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี
บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี