pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
คิม ยองจิน

คิม ยองจิน (Young-Jin Kim) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดเมื่อ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2513 สถิติการชก 25 ครั้ง ชนะ 20 (น็อค 13) เสมอ 1 แพ้ 4
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์เกาหลีใต้รุ่นไลท์ฟลายเวท (2535)
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC เมื่อ 27 กุมภาพันธ์ 2541 แพ้คะแนน ฉัตรชัย อีลิทยิม ที่ เกาะสมุย
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com  
นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้
แชมป์มวยสากลประเทศเกาหลีใต้
แจ๊ค วีราโน

แจ๊ค วีราโน (Jake Verano) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 19 กันยายน พ.ศ. 2524 สถิติการชก 39 ครั้ง ชนะ 20 (น็อค 10) เสมอ 3 แพ้ 16
== ประวัติ ==
วีราโนขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2545 ชนะน็อค โรมาโน เอนาริโอ ยก 1 ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ชิงแชมปืโลกเยาวชนรุ่นเฟเธอร์เวท WBC ที่ว่างเมื่อ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2546 แพ้คะแนน ทอมมี บราวน์ ที่ออสเตรเลีย จากนั้นได้ขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทที่ว่างเมื่อ 4 เมษายน พ.ศ. 2547 แพ้คะแนน เรย์นัลด์ ตรีโบ ที่ ฟิลิปปินส์ วีราโนได้มาชกในไทยครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2547 ชนะคะแนน จงเจริญ แครี่บอย และใน พ.ศ. 2548 มาชกแพ้น็อค พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม ยก 3 จากนั้นได้มาชิงแชมป์ระดับภูมิภาคในไทย 2 ครั้ง คือชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 แพ้คะแนน เทิดศักดิ์ จันทร์แดง และชิงแชมป์ WBC เอเชียรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2548 แพ้น็อค ทอง ป.โชคชัย ยก 5 วีราโนยังขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง และได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 29 เมษายน พ.ศ. 2550 เสมอกับ อเล็กซ์ เอสคาสเนอร์ ไม่ได้แชมป์ วีราโน่ขึ้นชกแก้มือกับเอสคาสเนอร์อีกครั้งเมื่อ 18 สิงหาคม ปีเดียวกัน ซึ่งคราวนี้วีราโน่เป็นฝ่ายชนะคะแนน ได้แชมป์ฟิลิปปินส์มาครอง แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกก็แพ้คะแนน จูน ทาลาเป้ เสียแชมป์ไปเมื่อ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 หลังจากนั้น วีราโน่เริ่มชกแพ้เป็นส่วนใหญ่  ขึ้นชิงแชมป์ PABA รุ่นเฟเธอร์เวทที่ว่างเมื่อ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2550 เสมอกับ วาจิบ ซุสวานโต ที่อินโดนีเซีย ไม่ได้แชมป์ ได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์อีกสองครั้งแต่ไม่สำเร็จ หลังจากที่ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 15 กันยายน พ.ศ. 2554 แพ้น็อค อะโดเนส อากูเอโล ยก 4 วีราโน่ก็แขวนนวมไป
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท (2550)
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นเฟเธอร์เวท WBC เมื่อ 5 ธันวาคม 2546 แพ้คะแนน ทอมมี่ บราวน์ ที่ ออสเตรเลีย
* ชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 6 พฤษภาคม 2548 แพ้คะแนน เทอดศักดิ์ จันทร์แดง ที่ กทม.
* ชิงแชมป์ ABCO รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 6 ธันวาคม 2548 แพ้น็อค ทอง ป.โชคชัย ยก 5 ที่ นนทบุรี
* ชิงแชมป์ PABA รุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 14 ธันวาคม 2550 เสมอกับ วาจิบ ซุสวานโต ที่ อินโด
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นเฟเธอร์เวท
นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท
แชมป์มวยสากลประเทศฟิลิปปินส์
บุคคลจากจังหวัดบูคิดโนน
เจ้าจอมมารดาแส ในรัชกาลที่ 5

เจ้าจอมมารดาแส ในรัชกาลที่ 5 เกิดเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2411 เป็นธิดารุ่นเล็กของพระยาอัพภันตริกามาตย์ (ดิศ โรจนดิศ) กับบาง อัพภันตริกามาตย์ มีพี่น้องร่วมบิดาที่รับราชการฝ่ายใน ดังนี้
เจ้าจอมมารดาเที่ยง ในรัชกาลที่ 4
เจ้าจอมมารดาชุ่ม ในรัชกาลที่ 4
เจ้าจอมมารดาทับทิม ในรัชกาลที่ 5
เมื่อท่านได้ถวายตัวเข้ารับราชการฝ่ายในแล้วนั้น ก็ได้มีประสูติกาลพระราชโอรสพระราชธิดา 3 พระองค์ คือ
พระองค์เจ้าชายเขจรจิรประดิษฐ  ประสูติวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2431 สิ้นพระชนม์เมื่อพระชันษา 3 เดือน
พระองค์เจ้าหญิงอภันตรีปชา ประสูติวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2432
พระองค์เจ้าหญิงทิพยาลังการ ประสูติวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2434
เจ้าจอมมารดาแสเป็นเจ้าจอมสำคัญคนหนึ่งในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เรือนของท่านในพระบรมมหาราชวัง นั้นมีความกว้างขวางใหญ่โตเกือบเท่าตำหนักของพระนางเจ้าสุขุมาลมารศรี พระราชเทวี
เจ้าจอมมารดาแส ในรัชกาลที่ 5 ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2468 ในการนี้ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช เสด็จแทนพระองค์ประทานน้ำหลวงอาบศพ ณ สวนของเจ้าจอมมารดาแสที่ ถนนพิชัย เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2468 เวลา 17.00 น.
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
พระภรรยาในรัชกาลที่ 5
สกุลโรจนดิศ
เจ้าจอมมารดา
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว. (ฝ่ายใน)
ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ จ.ป.ร.2‎
สะพานเชียงราก

สะพานเชียงราก เป็นสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา เชื่อมพื้นที่ระหว่างอำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี กับอำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นส่วนหนึ่งของถนนกาญจนาภิเษกฝั่งตะวันตก สะพานนี้อยู่ทางท้ายน้ำของสะพานเกาะเกิด และทางเหนือน้ำของ สะพานปทุมธานี
==ดูเพิ่ม==
ถนนกาญจนาภิเษก
==แหล่งข้อมูลอื่น==
สะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา
สะพานในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
สะพานในจังหวัดปทุมธานี
สิ่งก่อสร้างในอำเภอสามโคก
สิ่งก่อสร้างในอำเภอบางไทร
เวอร์ชวลบอย

เวอร์ชวลบอย เป็นเครื่องเล่นเกม 3 มิติที่นินเทนโดผลิตออกมาวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 ผู้เล่นต้องมองผ่านดิสเพลย์ที่มีรูปร่างเหมือนแว่นซึ่งตั้งบนขาวาง โดยภาพของเกมจะเป็นภาพ 3 มิติ โดยการหลอกสายตาให้มองเห็นภาพ 2 มิติดูมีมิติแบบภาพ 3 มิติ ออกวางขายครั้งแรกในญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1995 เครื่องเวอร์ชวลบอยถูกวิจารณ์ว่าเป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่ที่สุดของนินเทนโดในวงการอุตสาหกรรมเกม
==ประวัติและการพัฒนา==
ช่วงหลังยุคเครื่องเกมซูเปอร์แฟมิคอม นินเทนโดต้องการสานต่อความสำเร็จของเครื่องเกมพกพาของตนที่ชื่อ "เกมบอย" ที่ประสบความสำเร็จอย่างล้นหลาม นินเทนโดมองว่าภาพของเครื่องเกมบอยที่เป็นภาพขาวดำความละเอียดต่ำนั้นล้าสมัยไปแล้ว จึงมีความต้องการจะพัฒนาเครื่องเกมพกพารุ่นใหม่มาแทนที่
นินเทนโดได้มอบหมายให้ กุนเป โยโคอิ นักพัฒนาเกมผู้มีชื่อเสียงผู้ให้กำเนิดเครื่องเกมพกพาที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงอย่าง "เกม แอนด์ วอช" และ "เกมบอย" และผู้ให้กำเนิดเกมซีรีส์ "เมทรอยด์" เป็นผู้พัฒนาเครื่องเกมพกพารุ่นใหม่นี้ โยโคอิได้พัฒนาเครื่องเกมที่อาศัยหลักการมองภาพ 3 มิติของดวงตา โดยผู้เล่นจะต้องมองเข้าไปในกล้องเหมือนสวมแว่นประดาน้ำ และในเครื่องจะมีหน้าจอ 2 ชุดสำหรับดวงตาซ้ายและขวา ภาพจากจอทั้ง 2 จะถูกมองแยกต่างหากจากดวงตาแต่ละข้าง ผลที่ได้คือเกิดภาพลวงตาที่ทำให้ดูเหมือนภาพมีมิติแบบภาพ 3 มิติ
อย่างไรก็ดี เนื่องด้วยการพัฒนากินเวลามากเกินไป และนินเทนโดต้องการรีบหันไปให้ความสนใจกับการพัฒนาเครื่องนินเทนโด 64 มากกว่า เครื่องเวอร์ชวลบอยจึงออกวางจำหน่ายทั้งๆที่โยโคอิยังพัฒนามันไม่เสร็จสมบูรณ์ ผลที่ได้คือเครื่องที่มีขนาดเทอะทะ มีขนาดใหญ่เกินกว่าที่จะเป็นเครื่องเกมพกพา หนำซ้ำเวลาเล่นต้องหาพื้นที่วางเครื่องที่มั่นคง เพราะไม่มีอะไรตรึงตัวเครื่องติดไว้กับหัว ทำให้ได้รับคำวิจารณ์ในแง่ลบเป็นจำนวนมาก
==คำวิจารณ์==
เครื่องเวอร์ชวลบอยนั้นเป็นที่ผิดหวังของแฟนๆ นักเล่นเกมที่รอคอยเครื่องเกมนี้ตั้งแต่ครั้งที่นินเทนโดประกาศจะผลิตเครื่องเกม 3 มิติเป็นครั้งแรก และนินเทนโดยังโฆษณาประสิทธิภาพของเครื่องเอาไว้เกินความเป็นจริงเป็นอย่างมาก เมื่อตัวเครื่องจริงออกมาไม่เป็นไปตามที่โฆษณาไว้ จึงสร้างความผิดหวังและมีคำวิจารณ์ในแง่ลบเป็นจำนวนมาก
ทางนินเทนโดกล่าวหาว่านายโยโคอิผู้ให้กำเนิดเครื่องเป็นต้นเหตุของความล้มเหลวครั้งใหญ่นี้ กล่าวกันว่าทางบริษัทเริ่มจะเหินห่างจากนายโยโคอิ ภายหลังนายโยโคอิจึงลาออกจากบริษัทไปผลิตเกมให้บริษัทบันได เครื่องเวอร์ชวลบอยได้รับคำวิจารณ์ในแง่ลบเป็นอย่างมาก ในปี 2007 นิตยสาร "PC World" จัดอันดับให้เครื่องเวอร์ชวลบอยอยู่ที่อันดับ 5 ในอันดับ "สินค้าเทคโนโลยีที่น่าเกลียดที่สุดในประวัติศาสตร์"
ถึงแม้จะถูกจัดอันดับว่าเป็นเครื่องเกมที่มีคุณภาพแย่และถือเป็นความล้มเหลว ทำให้ผลิตออกมาเพียง 80,000 เครื่อง แต่ด้วยจำนวนที่น้อยและหายากนี้ ทำให้เครื่องเวอร์ชวลบอยกลายเป็นของสะสมหายากของบรรดาแฟนๆ นินเทนโด และสามารถขายได้ผ่านทางการประมูลในราคาแพง ในเมืองดูไบ มีการค้นพบเครื่องเวอร์ชวลบอย 100 เครื่องถูกเก็บลืมไว้ในลังไม้ที่เก็บไว้ในโกดัง เป็นเครื่องเวอร์ชวลบอยที่ขายไม่ออกและถูกเก็บลืมไว้ โดยที่เจ้าของคนปัจจุบันไม่รู้เลยว่ายังมีเครื่องพวกนี้อยู่ในโกดังจนกระทั่งถูกค้นพบในภายหลัง
==เกม==
เครื่องเวอร์ชวลบอยถือเป็นหนึ่งในเครื่องเกมที่มีเกมน้อยที่สุด มีเกมออกมาเพียง 22 เกมเท่านั้น
==อ้างอิง==
นินเท็นโด
เครื่องเล่นวิดีโอเกม
ภาษิต อภิญญาวาท

ภาษิต อภิญญาวาท  (เกิด 2 ตุลาคม พ.ศ. 2524) เป็นผู้ประกาศข่าวในรายการเรื่องเด่นเย็นนี้ ทางช่อง 3 เอชดี และอดีตผู้ประกาศข่าวช่อง 7HD
== ประวัติ ==
ภาษิตเกิดเมื่อวันศุกร์ที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2524 ที่จังหวัดนครสวรรค์ จบการศึกษาชั้นอนุบาล และประถมศึกษา จากโรงเรียนลาซาลโชติรวีนครสวรรค์, มัธยมศึกษาปีที่ 1-5 จากโรงเรียนนครสวรรค์ จากนั้นสอบเทียบเข้ามหาวิทยาลัยได้โดยไม่ต้องเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6, ได้รับพระราชทานปริญญาบัตร วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (วิศวกรรมโยธา) จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ต่อมาได้รับประกาศนียบัตรผ่านหลักสูตรนักเรียนแลกเปลี่ยน จากมหาวิทยาลัยไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น ภาษิตมีน้องสาว 1 คนคือ กวาง - ภัทรา อภิญญาวาท ซึ่งก็เป็นผู้ประกาศข่าวช่อง 3 เอชดีเช่นเดียวกัน
ภาษิต เริ่มการทำงานโดยเป็นล่ามภาษาอังกฤษ-ญี่ปุ่น ให้กับนักเรียนระดับไฮสกูล ในค่ายภาษาอังกฤษภาคฤดูร้อน ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น, เป็นผู้จัดการฝึกหัด ที่คิงส์ มิลล์ รีสอร์ต รัฐเวอร์จิเนีย สหรัฐ, เป็นลูกเรือประจำการบินไทย และสายการบินภูเก็ต ก่อนจะเข้าทำงานในสายงานโทรทัศน์ เริ่มด้วยการเป็นผู้ประกาศข่าวช่อง 7 สี ต่อมาเป็นผู้ประกาศข่าวทางไทยทีวีสีช่อง 3 โดยทำหน้าที่ผู้รายงานข่าวครั้งแรกในรายการเรื่องเล่าเสาร์-อาทิตย์ คู่กับ สรยุทธ สุทัศนะจินดา (แทน สู่ขวัญ บูลกุล ที่ลาออกไป) ในวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 จากนั้นอีก 5 วัน ได้ขยับมาอ่านข่าวในรายการเรื่องเด่นเย็นนี้ ในช่วงแตกประเด็น
ภาษิตยุติการเป็นผู้ประกาศข่าวคู่กับสรยุทธในรายการเรื่องเล่าเสาร์-อาทิตย์ ตั้งแต่วันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2557 โดยให้เหตุผลว่า เตรียมตัวไปทำรายการใหม่ทางทีวีดิจิทัลในเครือ และพัฒนาคอลัมน์แตกประเด็นของตนรายการเรื่องเด่นเย็นนี้ให้น่าติดตามขึ้น โดยได้ปรึกษาและขออนุญาตกับสรยุทธแล้ว จากนั้นจึงได้ไปทำรายการเป็นข่าวเช้านี้ ทางช่อง 3 เอสดี ตั้งแต่เดือนเมษายน, เที่ยงวันทันเหตุการณ์ ทางไทยทีวีสีช่อง 3 และช่อง 3 เอชดี ตั้งแต่ต้นปี พ.ศ. 2558 ก่อนจะกลับมาเป็นผู้ประกาศข่าวในรายการตระกูลเรื่องเล่าทั้งหมดตั้งแต่วันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 แทนสรยุทธที่ลาออกเนื่องจากติดปัญหาเรื่องคดีความกับ บมจ.อสมท
หลังจากสรยุทธกลับมาเป็นผู้ประกาศข่าวในรายการตระกูลเรื่องเล่าทั้งหมดในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2564 ภาษิตจึงขยับกลับมาเป็นผู้ประกาศข่าวในรายการเรื่องเด่นเย็นนี้อีกครั้ง แต่เป็นการกลับมาอ่านข่าวหลักอย่างเต็มรูปแบบ คู่กับตูน - ปรินดา คุ้มธรรมพินิจ เริ่มตั้งแต่วันที่ 3 พฤษภาคม
== พิธีกรข่าวหลักในปัจจุบัน ==
เรื่องเด่นเย็นนี้ (15 พฤษภาคม 2552 - 2 มกราคม 2558, ช่วงแตกประเด็น / 3 พฤษภาคม 2564 - ปัจจุบัน, ข่าวหลัก) ช่อง 3 เอชดี
โหนกระแส (แทนหนุ่ม กรรชัย กำเนิดพลอย) ช่อง 3 เอชดี
== พิธีกรข่าวหลักในอดีต ==
เรื่องเล่าเช้านี้ (1 พฤศจิกายน 2560 - 30 เมษายน 2564) ช่อง 3 เอชดี
เรื่องเล่าเสาร์-อาทิตย์ (10 พฤษภาคม 2552 - 23 มีนาคม 2557 / 5 มีนาคม 2559 - 26 มิถุนายน 2559 / 29 เมษายน 2560 - 25 เมษายน 2564) ช่อง 3 เอชดี
เรื่องเล่าหน้าหนึ่ง (30 กรกฎาคม 2561 - 22 มีนาคม 2564) ช่อง 3 เอชดี
เที่ยงวันทันเหตุการณ์ (5 มกราคม 2558 - 31 กรกฎาคม 2561) ช่อง 3 เอชดี
ดีเบต (1 พฤษภาคม - 29 ธันวาคม 2560) ช่อง 3 เอชดี
เป็นข่าวเช้านี้ (2 มิถุนายน 2557 - 29 เมษายน 2559) ช่อง 3 เอสดี
อาทิตย์ติดข่าว (2549 - 2552) ช่อง 7 เอชดี
ข่าวภาคค่ำ ช่อง 7 (2549 - 2552) ช่อง 7 เอชดี
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
KaiPasit Hi5ส่วนตัว
บุคคลจากจังหวัดนครสวรรค์
ชาวไทยเชื้อสายจีน
ผู้ประกาศข่าวช่อง 7
ผู้ประกาศข่าวช่อง 3
พิธีกรชาวไทย
บุคคลจากโรงเรียนนครสวรรค์
บุคคลจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ประภาวดี เจริญรัตนธารากูล

พันตรีหญิง ประภาวดี เจริญรัตนธารากูล (สังกัดกรมพลาธิการทหารบก) หรือที่รู้จักและนิยมเรียกกันในชื่อ น้องเก๋ (ชื่อเดิม: จันทร์พิมพ์ กันทะเตียน, ชื่อเล่น: เก๋) นักกีฬายกน้ำหนักทีมชาติไทย ได้รับเหรียญทองเป็นเหรียญแรกให้กับประเทศไทย ในการแข่งขันโอลิมปิก 2008 ที่ปักกิ่ง
โดยเข้าแข่งขันใน รุ่น 53 กิโลกรัม เมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2551 ทำสถิติท่าสแนตช์ 95 กิโลกรัม ท่าคลีนแอนด์เจิร์ก 126 กิโลกรัม  รวมน้ำหนักทำได้ 221 กิโลกรัมทำลายสถิติโอลิมปิกสำหรับท่าคลีนแอนด์เจิร์ก
== ประวัติและการศึกษา ==
ประภาวดี เกิดเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2527 เป็นชาวจังหวัดนครสวรรค์ เป็นบุตรสาวของ นายจันทร์แก้ว กับ นางภาวลีย์ เจริญรัตนธารากูล โดยเป็นคนโต ในจำนวนพี่น้อง 4 คน  ครอบครัวมีฐานะยากจน บิดาประกอบอาชีพกรรมกรก่อสร้าง ประภาวดี ได้เข้าศึกษาในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่1-4ที่โรงเรียนสตรีนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์ และชั้นมัธยมศึกษาปี่ที่5-6ที่โรงเรียนนวมินทราชูทิศ พายัพ จังหวัดเชียงใหม่ ประภาวดี เริ่มเข้าสู่การแข่งขันยกน้ำหนักตั้งแต่อายุ 11 ปี ติดทีมชาติครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2544 ในการแข่งขันยกน้ำหนักชิงแชมป์เอเชีย ที่ประเทศจีน นอกจากนั้นยังคว้าแชมป์มาอีกหลายรายการ ตั้งแต่ แชมป์เอเชีย ปี ค.ศ. 2006, แชมป์ซีเกมส์ ครั้งที่ 23 ที่ฟิลิปปินส์, คว้าเหรียญทองซีเกมส์ ครั้งที่ 22 ที่เวียดนาม รวมถึง 3 เหรียญเงิน ชิงแชมป์เอเชีย ที่คาซัคสถาน และได้เหรียญเงินในการแข่งขันเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 15 ที่โดฮา ประเทศกาตาร์ และยังคว้าเหรียญทองโอลิมปิก ในการแข่งยกน้ำหนักหญิงรุ่น 53 กก. และทำลายสถิติโอลิมปิกท่าคลีนแอนด์เจิร์ก ด้วยน้ำหนัก 126 กก.
เก๋จบบริหารธุรกิจบัณฑิต มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ ปี 2551และย้ายไปจังหวัดเชียงใหม่ เพื่อศึกษาต่อ
แต่ในการแข่งขันโอลิมปิก 2012 ที่ลอนดอน ประเทศอังกฤษ ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขัน เพราะไม่ผ่านเกณฑ์การคัดตัวที่ทางสมาคมยกน้ำหนักสมัครเล่นแห่งประเทศไทยได้กำหนดไว้ ซึ่งเจ้าตัวก็บอกว่าไม่ได้ติดใจอะไร
== ผลงาน ==
เหรียญทอง โอลิมปิกฤดูร้อน ที่ปักกิ่ง 2008
3 เหรียญทอง กีฬามหาวิทยาลัยโลก ที่ตุรกี 2006
เหรียญเงิน เอเชียนเกมส์ ที่กาตาร์ 2006
3 เหรียญทอง ชิงแชมป์เอเชีย ที่ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ 2005
เหรียญทอง ซีเกมส์ ที่ฟิลิปปินส์ 2005
เหรียญทองแดง ชิงแชมป์โลก ที่แคนาดา 2003
เหรียญทอง ซีเกมส์ ที่เวียดนาม 2003
เหรียญทองแดง เอเชียนเกมส์ ที่กว่างโจว 2010
เหรียญทอง ซีเกมส์ ที่อินโดนีเซีย 2011
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากจังหวัดนครสวรรค์
นักยกน้ำหนักชาวไทย
นักกีฬาไทยที่ได้เหรียญทองโอลิมปิก
นักกีฬาเหรียญทองซีเกมส์ชาวไทย
นักกีฬาเหรียญเงินเอเชียนเกมส์ชาวไทย
นักกีฬาเหรียญทองแดงเอเชียนเกมส์ชาวไทย
ชาวไทยเชื้อสายจีน
ทหารบกชาวไทย
บุคคลจากโรงเรียนสตรีนครสวรรค์
บุคคลจากโรงเรียนนวมินทราชูทิศ พายัพ
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ จ.ภ.
เกียรติ วัธนเวคิน

เกียรติ วัธนเวคิน (17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2452 - 14 มิถุนายน พ.ศ. 2556) หรือ คู เส้เกี้ยน (丘細見) เป็นนักธุรกิจชาวไทยเชื้อสายจีนที่มีบทบาทในวงการธุรกิจของประเทศไทย เป็นประธานกิตติศักดิ์ของสมาคมฮากกาแห่งประเทศไทย ผู้ก่อตั้งธนาคารเกียรตินาคินภัทร และบุกเบิกธุรกิจอุตสาหกรรมหลายสาขา อาทิ ธุรกิจการเงินและธนาคาร ธุรกิจผลิตและจำหน่ายน้ำตาลทราย ธุรกิจผลิตและจำหน่ายสุราในภาคตะวันออก ธุรกิจก่อสร้างทางหลวง ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ เป็นต้น
==ประวัติ==
เกียรติ วัธนเวคิน เกิดที่ประเทศจีน เป็นบุตรของนายเซ็น และนางฮวย อพยพเข้ามาอาศัยที่จังหวัดฉะเชิงเทรา พร้อมกับมารดา เขาสำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จากโรงเรียนฮั่วมิ้นกงลิบหักเหา (โรงเรียนหนองจอกพิทยานุสรณ์มัธยม)
เกียรติ วัธนเวคิน มีบุตรธิดา รวม 18 คน อาทิ
คุณหญิงณัฐิกา วัธนเวคิน อังอุบลกุล ประธานกลุ่มบริษัท น้ำตาลและอ้อยตะวันออก จำกัด ประธานสภาองค์การพัฒนาเด็กและเยาวชนฯ และอดีตประธานสภาสตรีแห่งชาติในพระบรมราชินูปถัมภ์
นายสุพล วัธนเวคิน ประธานคณะกรรมการธนาคารเกียรตินาคินภัทร จำกัด (มหาชน)
นางพนิดา เทพกาญจนา สมรสกับ นายพงศ์เทพ เทพกาญจนา รองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
นางวรรณสมร วรรณเมธี กรรมการบริหารบริษัทโรงแรมไฮแอทรีเจนซี่ หัวหิน และเดอะบาราย สมรสกับนายธีร์ วรรณเมธี กรรมการศูนย์ดวงตาสภากาชาดไทย
เกียรติ วัธนเวคิน เสียชีวิตเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2556 ด้วยโรคชรา โดยพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรและสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง โปรดเกล้าฯพระราชทานน้ำหลวงอาบศพ รับศพไว้ในพระบรมราชานุเคราะห์ และพระราชทานพระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรม 7 คืน คือ วันที่ 15-21 มิถุนายน 2556 พร้อมโกศ 8 เหลี่ยม ณ ศาลากวีนิรมิต (ศาลากลางน้ำ) วัดเทพศิรินทราวาส 
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
==อ้างอิง==
ชาวไทยเชื้อสายจีน
บุคคลจากจังหวัดฉะเชิงเทรา
นักธุรกิจชาวไทย
ชาวไทยที่มีอายุเกิน 100 ปี
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
ซิสก้า

ซิสก้า (Siska) เป็นนักร้องดูโอ้สัญชาติไทย ค่ายกามิกาเซ่ ประกอบด้วยสมาชิกจำนวนสองคนคือ มิน และ แจม คำว่า ซิสก้า มาจากการรวมกันระหว่างคำว่า "ซิสเตอร์" (น้องสาว หรือ พี่สาว) กับ "ค่ะ" (หางเสียงของผู้หญิง) จึงได้แปลได้ว่า "เป็นน้องสาวค่ะ"
ปัจจุบัน ซิสก้าได้หยุดทำงานเพลงชั่วคราว เนื่องจากแจม ขอพักงานเพลงชั่วคราวเพื่อเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัย แต่ยังคงเป็นศิลปินของกามิกาเซ่อยู่ ส่วนมิน ก็ไปมีผลงานเพลงกับกลุ่ม สวีต ดี (SWEE:D) ในอนาคตทั้งสองอาจกลับมาร่วมงานกันอีก และต่อมาทั้งคู่ได้ถอนตัวจาก กามิกาเซ่ เนื่องจากได้ไปเรียนต่อ
== รายชื่อสมาชิก ==
พัฑฒิดา วงศ์โฆษวรรณ (มิน)
ชลธร ปรัชญารุ่งโรจน์ (แจม)
== ผลงานเพลง ==
=== โปรเจกต์พิเศษ ===

=== อัลบั้มพิเศษ ===
=== ซิงเกิล ===
== ผลงานการแสดง ==
=== มิวสิกวีดีโอ ===
=== ละคร ===
=== ภาพยนตร์ ===
=== คอนเสิร์ต ===
=== โฆษณา ===
=== งานพิธีกร ===
== เพลงประกอบละคร ==
อย่ามากมาย ประกอบละครเรื่อง หมวยอินเตอร์ 2551 ทางช่อง 7
== อ้างอิง ==
Siska
jamzuri
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
กลุ่มดนตรีป็อปสัญชาติไทย
พิธีกรชาวไทย
ศิลปินสังกัดอาร์เอส
วงกลุ่มสองสัญชาติไทย
ศิลปินค่ายกามิกาเซ่
กลุ่มดนตรีไทยในยุค 2000
ซินดาร์

ซินดาร์ (Sindar) คือชื่อเรียกเอลฟ์กลุ่มหนึ่งในปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน คำว่า ซินดาร์ เป็นภาษาเควนยา ที่ชาวโนลดอร์พลัดถิ่นเรียกเอลฟ์กลุ่มนี้ มีความหมายว่า "ประชาชนสีเทา" เอกพจน์เรียกว่า ซินดา (Sinda) เอลฟ์กลุ่มนี้เป็นกลุ่มย่อยกลุ่มหนึ่งของเอลฟ์ในตระกูลเทเลริ ซึ่งเป็นตระกูลที่สามของพวกเอลฟ์ที่อพยพออกจากทะเลสาบคุยวิเอเนน บางครั้งก็เรียกชาวซินดาร์ว่า เกรย์เอลฟ์ หรือ เอลฟ์เทา
เมื่อแรกเริ่ม ชาวซินดาร์ออกเดินทางจากทะเลสาบคุยวิเอเนนพร้อมกับเอลฟ์เทเลริกลุ่มอื่นๆ แต่เมื่อเดินทางมาเกือบจะถึงริมฝั่งมหาสมุทรใหญ่ ผู้นำของพวกเขาคือ เอลเว ซิงโกลโล หรือกษัตริย์ธิงโกล หลงทางหายไป พวกเขามัวแต่เฝ้าค้นหาติดตามผู้นำของตนอยู่ จนไม่ได้เดินทางข้ามมหาสมุทรไปพร้อมกับเอลฟ์กลุ่มอื่นๆ ในภายหลังจึงตั้งถิ่นฐานอยู่ในดินแดนริมมหาสมุทรใหญ่นั้นเอง แผ่นดินนั้นเรียกว่า เบเลริอันด์ และอาณาจักรของพวกเขามีชื่อว่า โดริอัธ ธิงโกลได้เป็นกษัตริย์ของพวกเขา โดยมีเทพีเมลิอัน ผู้เป็นเทพไมอาที่ตกหลุมรักธิงโกล อยู่เป็นราชินีของพวกเขา
เนื่องจากเอลฟ์กลุ่มนี้ไม่ได้เดินทางไปสู่แผ่นดินอามัน จึงไม่มีโอกาสเห็นแสงแห่งทวิพฤกษา พวกเขาจึงไม่ใช่คาลาเควนดิ อย่างไรก็ดี พวกเขาก็ยังไม่ใช่พวกอวาริ เขาได้รับแสงสว่างจากแผ่นดินอมตะผ่านทางดวงพักตร์ของเทพีเมลิอัน จึงมีความเฉลียวฉลาดและมีวิทยาการสูงกว่าเอลฟ์พวกอื่นๆ บนมิดเดิลเอิร์ธ ด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงถูกเรียกว่า เอลฟ์เทา หรือเอลฟ์แห่งสนธยา แต่ส่วนพวกเขาเองเรียกชื่อตัวเองว่า เอกลัธ (Eglath) ซึ่งหมายถึง ผู้ถูกทอดทิ้ง
== ดูเพิ่ม ==
เอลฟ์
ซิลมาริลลิออน
เอลฟ์ (มิดเดิลเอิร์ธ)
Quendi#Sindarowie
Alver (Tolkien)#Sindar
สัญประกาศ

สัญประกาศ เป็นเครื่องหมายวรรคตอนชนิดหนึ่ง เป็นการขีดเส้นใต้ข้อความสำคัญหรือข้อความที่ควรสังเกตพิเศษ อาจจะมีหนึ่งเส้นหรือสองเส้น ตัวอย่างการใช้เช่น
ประโยคนี้ สำคัญน้อยกว่า ประโยคนี้
ข้อใดต่อไปนี้ ไม่ใช่ การสืบพันธุ์แบบอาศัยเพศ
สัญประกาศแต่เดิมใช้กับเอกสารที่เขียนด้วยลายมือหรือเครื่องพิมพ์ดีดสำหรับการเน้นข้อความ ในการตรวจเรียงพิมพ์เอกสารลายมือ สัญประกาศถูกใช้เพื่อแสดงว่าข้อความที่ขีดเส้นใต้ควรใช้ไทป์เฟซพิเศษสำหรับเน้นข้อความ เช่นตัวเอนเป็นต้น แต่ในปัจจุบัน เราสามารถเลือกใช้ไทป์เฟซแบบตัวหนาหรือตัวเอนแทนได้ในคอมพิวเตอร์โดยตรง สัญประกาศจึงลดบทบาทความสำคัญลง
บางครั้งสัญประกาศถูกใช้เป็นเครื่องหมายเสริมสัทอักษร เพื่อแสดงว่าอักษรตัวนั้นออกเสียงแตกต่างออกไปจากปกติ
== การใช้ในคอมพิวเตอร์ ==
ในเว็บเบราว์เซอร์ทั่วไป การเชื่อมโยงหลายมิติจะถูกแสดงให้มีขีดเส้นใต้โดยปกติ แต่ทั้งผู้เยี่ยมชมและผู้สร้างเว็บไซต์ สามารถเปลี่ยนแปลงการแสดงผลการเชื่อมโยงหลายมิติบางส่วนหรือทั้งหมดให้แตกต่างไปจากเดิมได้
แท็กของ HTML คือ  ซึ่งใช้สำหรับระบุว่าเป็นข้อความที่แทรกเพิ่มเข้ามา มักจะถูกแสดงผลให้เป็นข้อความขีดเส้นใต้ และแท็ก  ซึ่งใช้สำหรับนำเสนอว่าข้อความจะต้องขีดเส้นใต้ ก็เป็นแท็กที่ล้าสมัยเนื่องจากสามารถใช้สไตล์ชีตแทนได้ นั่นคือ {text-decoration: underline} แต่แท็กเหล่านี้ก็ยังคงมีอยู่ในภาษามาร์กอัพอื่นๆ รวมทั้งในมีเดียวิกิ
ในแฟ้มข้อความธรรมดา รวมทั้งข้อความอีเมลแบบแอสกี การขีดเส้นใต้ไม่สามารถกระทำได้ในข้อความ จึงเปลี่ยนไปใช้อักขระอันเดอร์สกอร์ (_) คลุมที่ข้อความแทนการขีดเส้นใต้ เช่น "You must use an _emulsion_ paint on the ceiling."
ในยูนิโคดมีอักขระชื่อว่า "เส้นล่างแบบผสาน" (combining low line) ที่ U+0332  และ "เส้นล่างคู่แบบผสาน" (combining double low line) ที่ U+0333  ซึ่งจะทำให้เกิดผลลัพธ์คล้ายการขีดเส้นใต้เมื่อใส่อักขระนี้ต่อท้ายตัวอักษรสลับกันไป เช่น  (ความตรงของเส้นขึ้นอยู่กับไทป์เฟซ) อักขระตัวนี้ไม่ควรสับสนกับ "มาครอนใต้แบบผสาน" (combining macron below) ซึ่งเป็นเส้นที่สั้นกว่า
== สัญประกาศในภาษาอื่น ==
เดิมภาษาจีนไม่มีการใช้สัญประกาศ เนื่องจากงานเขียนโบราณของจีนล้วนใช้พู่กัน แต่เมื่อมีการพัฒนาเทคนิคการพิมพ์ขึ้น จึงเริ่มมีการใช้สัญประกาศ แต่ไม่ได้ใช้สำหรับการเน้นข้อความ
สัญประกาศในภาษาจีนมีสองแบบคือ "เครื่องหมายชื่อเฉพาะ" ( จวานหมิงเฮ่า) เป็นเส้นตรงเหมือนขีดเส้นใต้ธรรมดา  ใช้สำหรับกำกับที่ข้อความที่เป็นวิสามานยนาม อาทิชื่อบุคคลหรือสถานที่ อีกแบบหนึ่งคือ "เครื่องหมายชื่อหนังสือ" ( ซูหมิงเฮ่า) เส้นจะมีลักษณะเป็นคลื่น  ใช้กำกับชื่อหนังสือเท่านั้น (ปัจจุบันนิยมใช้วงเล็บแหลม  คร่อมชื่อหนังสือแทน)
ในกรณีที่มีชื่อเฉพาะอยู่ติดกันสองตัวขึ้นไป ชื่อเฉพาะแต่ละชื่อจะเขียนสัญประกาศแยกกัน ดังนั้นในการพิมพ์จึงมีการใส่ช่องว่างแคบๆ คั่นระหว่างชื่อเฉพาะเหล่านั้น และถ้าหากหนังสือเขียนในแนวตั้ง สัญประกาศก็จะเขียนในแนวตั้งกำกับไว้ที่ด้านข้างของอักษรแทน 
== ดูเพิ่ม ==
อันเดอร์สกอร์
เครื่องหมายวรรคตอน
Underscore
ซึมน้อยหน่อยกะล่อนมากหน่อย

ซึมน้อยหน่อยกะล่อนมากหน่อย เป็นภาพยนตร์ไทยลำดับแรกของ ไท เอ็นเตอร์เทนเมนต์ มีจรัญและวิสูตร พูลวรลักษณ์ เป็นผู้อำนวยการสร้าง กำกับโดย ธนิตย์ จิตนุกูล, อดิเรก วัฏลีลา โดยเริ่มแรกจะใช้ชื่อว่า ซอย15 แต่สุดท้ายได้เปลี่ยนชื่อเป็น ซึมน้อยหน่อยกะล่อนมากหน่อย ออกฉายในปลายปี พ.ศ. 2528 ที่โรงภาพยนตร์เพชรรามา และโรงภาพยนตร์ในเครือเอเพ็กซ์ นำแสดงโดย บิลลี่ โอแกน หรือ จิตต์ จิตนุกูล, เพ็ญ พิสุทธิ์, สุรศักดิ์ วงษ์ไทย, ธัชชัย ปาละกูล, ศุภกร อุดมชัย, วชิรพจน์ บุรพรัตน์, กนกวรรณ บุรานนท์, ท้วม ทรนง, จุรี โอศิริ โดยนักแสดงตัวเอกของเรื่องล้วนเป็นดาราหน้าใหม่ทั้งสิ้น และ ผู้จัดและผู้กำกับมือใหม่เช่นกัน เป็นภาพยนตร์ที่ได้รับ รางวัลตุ๊กตาทอง ภาพยนตร์ทำรายได้สูงสุดประจำปี 2528 จากสมาคมผู้สื่อข่าวบันเทิงแห่งประเทศไทย ทำรายได้ 5 ล้านบาท ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จจนทำภาคต่อในชื่อเรื่องว่า ปลื้ม
ต่อมาในปี พ.ศ. 2540 จึงได้ถูกสร้างเป็นละครอีกครั้งทางช่อง 3 โดยค่ายบรอดคาซท์ นำแสดงโดย นิธิ สมุทรโคจร, ปิยธิดา วรมุสิก, อรรถพร ธีมากร, ชาติชาย งามสรรพ์, บริบูรณ์ จันทร์เรือง, ตี๋อ้วน, ธิติมา สังขพิทักษ์, มนตรี เจนอักษร, อรัญญา ประทุมทอง, วรเชษฐ์ นิ่มสุวรรณ, กัลยา เลิศเกษมทรัพย์ และไพโรจน์ ใจสิงห์
== นักแสดง ==
จิตต์ จิตนุกูล หรือ บิลลี่ โอแกน รับบทเป็น มนัส
เพ็ญ พิสุทธิ์ รับบทเป็น ป่าน
สุรศักดิ์ วงษ์ไทย รับบทเป็น สมชาย
ศุภกร อุดมชัย รับบทเป็น เม้ง
ธัชชัย ปาละกูล รับบทเป็น ด้วง
วชิรพจน์ บุรพรัตน์ รับบทเป็น แว่น
ปิติ จตุรภัทร์ รับบทเป็น วุฒิ
ฐิติมา สตีเว่นส์ รับบทเป็น จุ๋ม
กนกวรรณ บุรานนท์ รับบทเป็น จิ๊บ
ท้วม ทรนง รับบทเป็น พ่อป่าน
จุรี โอศิริ รับบทเป็น แม่ป่าน
== เพลงประกอบภาพยนตร์ ==
บ้านเรา / เนื้อร้อง : วิสูตร พูลวรลักษณ์ / ทำนอง-เรียบเรียง : ดำรงค์ ธรรมพิทักษ์
จำ / เนื้อร้อง : วิสูตร พูลวรลักษณ์ / ทำนอง-เรียบเรียง : ดำรง ธรรมพิทักษ์
ดอกรัก / เนื้อร้อง : หมู ดอกเข็ม / ทำนอง-เรียบเรียง : อาจารย์โสภณ จันทรมิตรี
ฝัน / เนื้อร้อง : หมู ดอกเข็ม / ทำนอง-เรียบเรียง : ปฏิวัติ ณ สงขลา
== อ้างอิง ==
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2528
ภาพยนตร์ที่กำกับโดย ธนิตย์ จิตนุกูล
ภาพยนตร์ไทย
ภาพยนตร์ที่กำกับโดย อดิเรก วัฏลีลา
ธิงโกล

เอลู ธิงโกล (เควนยา) หรือ เอลเว ซิงโกลโล (ซินดาริน) เป็นตัวละครตัวหนึ่งในวรรณกรรมของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ในปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ ปรากฏในหนังสือ ซิลมาริลลิออน ตำนานบุตรแห่งฮูริน และ เบเรนกับลูธิเอน ได้ชื่อว่าเป็นบุตรแห่งอิลูวาทาร์ที่สูงใหญ่และมีพลังอำนาจมากที่สุด เป็นรองแต่เพียงเฟอานอร์เท่านั้น
ธิงโกลเป็นผู้นำของเอลฟ์ชาวเทเลริ เป็นตัวแทนผู้ได้รับเลือกจากเทพโอโรเมไปยังแผ่นดินอมตะเพื่อยลทวิพฤกษาแห่งวาลินอร์ พร้อมกันกับอิงเว และฟินเว หลังจากนั้นผู้นำเอลฟ์ทั้งสามจึงกลับมาชักชวนพลเมืองของตนให้เดินทางออกจากทะเลสาบคุยวิเอเนนไปยังแผ่นดินอมตะ โดยที่ชาวเทเลริเดินทางอยู่ท้ายสุด
เมื่อไปใกล้จะถึงริมฝั่งมหาสมุทรใหญ่ ธิงโกลได้ล่วงหน้าออกจากกลุ่มเพื่อไปเยี่ยมฟินเว กษัตริย์โนลดอร์ สหายของตน ระหว่างทางเขาได้พบกับเทพีเมลิอันในป่า แล้วทั้งสองตกอยู่ใต้มนตร์เสน่หาที่นั้น พลเมืองของธิงโกลค้นหาเขาไม่พบ จนไม่สามารถเดินทางข้ามมหาสมุทรใหญ่ไปกับเอลฟ์กลุ่มอื่นๆ ได้
หลังจากนั้น ชาวเทเลริที่ตกค้างอยู่จึงตั้งถิ่นฐานที่ริมมหาสมุทรใหญ่ ในแผ่นดินเบเลริอันด์ เอลฟ์กลุ่มนี้ได้ชื่อว่า ชาวซินดาร์ มีธิงโกลและเมลิอัน เป็นราชาและราชินี อาณาจักรของพวกเขาเรียกว่า โดริอัธ  ธิงโกลกับเมลิอันมีธิดาด้วยกันหนึ่งองค์ คือ ลูธิเอน
== สายวงศ์ของธิงโกล ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ธิงโกล บน เอ็นไซโคลปิเดียแห่งอาร์ดา
เอลฟ์ (มิดเดิลเอิร์ธ)
ตัวละครในซิลมาริลลิออน
ตัวละครที่เป็นพระมหากษัตริย์
16 ปีแห่งความหลัง (ภาพยนตร์)

16 ปีแห่งความหลัง เป็นภาพยนตร์ชีวประวัติบางส่วนของ สุรพล สมบัติเจริญ ถ่ายทำด้วยฟิล์ม 16 มม. พากย์สด นำแสดงโดย มิตร ชัยบัญชา, เพชรา เชาวราษฎร์, กันทิมา ดาราพันธ์ , ทองใบ รุ่งเรือง กำกับโดยอนุมาศ บุนนาค ออกฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2511 ที่โรงหนังควีน ส่วนเนื้อหาในเรื่องเล่าตั้งแต่ก่อนเขาวงการจนถึงวันสุดท้ายของชีวิต และมีเพลง 8 เพลงอมตะของ สุรพล สมบัติเจริญ (ฉากเพลงถ่ายทำด้วยฟิล์ม 35 มม. เสียงในฟิล์ม)
== อ้างอิง ==
ภาพยนตร์ไทย
ภาพยนตร์ชีวประวัติ
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2511