อักษรขอมไทย

อักษรขอมไทย เป็นอักษรพราหมีรูปแบบหนึ่งที่ใช้เขียนในประเทศไทยและลาว ซึ่งใช้เขียนภาษาบาลี, สันสกฤต และไทย อักษรดังกล่าวนี้สามารถพบได้ในคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนา ตำรายา ตำราคาถาอาคม รูปยันต์ต่าง ๆ โดยมากปรากฏในแถบภาคกลาง และอาจพบได้บ้างในภาคใต้และภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย
==ศัพทมูลวิทยา==
ในอดีต อักษรนี้มีชื่อว่า อักษรขอม คำว่า ขอม เป็นชื่อเรียกของกลุ่มชนที่ความเชื่อในลัทธิ ศาสนา วัฒนธรรมแบบพราหมณ์ ฮินดู
== พยัญชนะ ==
พยัญชนะมีทั้งหมด 35 ตัว โดยแต่ละตัวมีทั้งรูปตัวเต็มกับตัวเชิงหรือพยัญชนะซ้อน มีการจัดแบ่งเป็นวรรคตามระบบภาษาสันสกฤต
{|class=wikitable
|- align=center
!วรรค กะ
|50pxก||50pxข
|50pxค||50pxฆ
|50pxง
|- align=center
!วรรค จะ
|50pxจ||50pxฉ
|50pxช||50pxฌ
|50pxญ
|-align=center
!วรรค ฏะ
|50pxฏ||50pxฐ
|50pxฑ||50pxฒ
|50pxณ
|-align=center
!วรรค ตะ
|50pxต||50pxถ
|50pxท||50pxธ
|50pxน
|-align=center
!วรรค ปะ
|50pxป||50pxผ
|50pxพ||50pxภ
|50pxม
|-align=center
!rowspan=2|เศษวรรค
|50pxย||50pxร
|50pxล||50pxว
|50pxศ
|-align=center
|50pxษ||50pxส
|50pxห||50pxฬ
|50pxอ
|}

รูปพยัญชนะอักษรขอมไทยน้อยกว่าอักษรไทย 9 ตัว โดยรูปพยัญชนะที่ขาดไป 9 ตัว คือ ฃ ฅ ซ ฎ ด บ ฝ ฟ และ ฮ ซึ่งการเขียนคำที่มีพยัญชนะที่ขาดไปเป็นดังนี้
ตัว ด ใช้ ฑ หรือ ต แทน เช่น 34x34px ไฑ หรือ 34x34px ไต = ได้, 63x63px เฑากไม่ หรือ 63x63px เตากไม่ = ดอกไม้
ตัว ฝ ใช้ ผ แทน เช่น 31x31px ผี อาจหมายถึง ผี หรือฝี ขึ้นกับบริบท
ตัว ซ ใช้ ฌ ช หรือ ส เช่น 57x57px ฌืตฺรง = ซื่อตรง, 57x57px แลวใส้ย = แล้วไซร้
ตัว บ และ ฟ นิยมนำรูปตัว 32x32px  (ป)  ของอักษรขอมมาเขียนแทน บ และเพิ่มหางขึ้นไปเป็นรูป ตัว 32x32px (ป) ส่วนตัว ฟ ใช้รูปตัว 32x32px  (พ)  ของอักษรขอมมาเติมหางเช่นกันเป็นรูป 32x32px (ฟ) แต่ในหลายกรณี รูปตัว ป ของอักษรขอมทั้งที่มีหางและไม่มีหางมักใช้ปะปนกัน บางครั้งแทนเสียง ป บางครั้งแทนเสียง บ เช่น 35x35px เบน หรือ 35x35px เปน = เป็น, 67x67px ไฟเผา = ไฟเผา
รูปตัว ฝ ใช้อักษรขอม ตัว พ เติมหางเช่นเดียวกับตัว ฟ  เช่น 35x35px ฟาย = ฝ่าย
ตัว ฃ ฅ ฎ ฮ ไม่มีที่ใช้ โดยใช้ ข ค ฏ และ ห แทน
พยัญชนะทุกตัวใช้เป็นพยัญชนะต้นได้ทั้งหมด ในกรณีของอักษรนำและตัวควบกล้ำ ตัวแรกใช้รูปตัวเต็ม ตัวต่อไปใช้รูปตัวเชิง
=== ตัวสะกด มี/ร ===
นิยมเขียนด้วยรูปตัวเชิงใต้พยัญชนะต้นหรือสระ เว้นแต่พยัญชนะมีรูปสระหรือตัวควบกล้ำอยู่ข้างล่างอยู่แล้วจึงใช้รูปตัวเต็ม
== สระ ==

แบ่งเป็นสระลอยกับสระจม รูปสระลอยใช้เขียนคำที่มีเสียง อ มีทั้งหมด 8 ตัว ได้แก่
{|class=wikitable
|- align=center
|50pxอะ||50pxอา
|50pxอิ||50pxอี
|- align=center
|50pxอุ||50pxอู
|50pxเอ||50pxโอ
|}
รูปสระจมหรือประสมคล้ายกับอักษรไทยปัจจุบัน ที่ต่างไปมีดังนี้
สระเอีย - นิยมเขียนด้วยตัวเชิงของตัว ย เช่น 33x33px ดฺยว = เดียว หรือใช้ทั้งสระ เอ + อิ (อี) + ตัวเชิงของ ย เช่น 32x32px เสิย = เสีย
สระเอือ - มีทั้งแบบที่ใช้รูปสระ เอ + อิ + อ เช่น 38x38px เพิอ = เพื่อ และ เอ + อิ (อื) + ตัวเชิงของ อ เช่น  36x36px เงื่อน = เงื่อน
สระเออ - ใช้สระ เอ กับตัวเชิงของ อ เมื่อไม่มีตัวสะกด เช่น 31x31px เธอ = เธอ และใช้สระเอ + อี + ตัวเชิงของ อ เมื่อมีตัวสะกด เช่น 36x36px เตีอม = เติม หรือตัดตัวเชิงของ อ ใช้ตัวเชิงของตัวสะกดแทน
สระอัว - ใช้ ไม้หันอากาศกับตัวเชิงของ ว เมื่อไม่มีตัวสะกด หรือใช้ตัวเชิงของ ว อย่างเดียวเมื่อมีตัวสะกด เช่น 30x30px ตฺวฺย = ด้วย
== วรรณยุกต์ ==
รูปวรรณยุกต์ของอักษรขอมไทยมีความคล้ายกับวรรณยุกต์ของอักษรไทย โดยมีการใช้งานไม่แน่นอนมีทั้งที่ไม่เติมวรรณยุกต์ ใช้รูปวรรณยุกต์ต่างจากปัจจุบัน หรือใช้เหมือนกัน
== ไม้หันอากาศ ==
มีทั้งเขียนบนพยัญชนะต้นและตัวสะกด บางครั้งไม่ใช้ไม้หันอากาศแต่เพิ่มตัวสะกดเป็น 2 ตัวแทน เช่น  30x30px วนฺน = วัน,  30x30px ทงั = ทั้ง
==การนำเข้าคอมพิวเตอร์==
อักษรขอมไทยยังไม่ได้รับการบรรจุลงในยูนิโคด แต่สามารถใช้อักษรไทยแสดงรูปอักษรขอมไทยได้
ฟาริดา วิรุฬหผลได้ออกแบบฟอนต์อักษรขอมไทยสามแบบเพื่อวัตถุประสงค์ในการสอน ฟอนต์เหล่านี้สามารถทำให้ผู้พิมพ์อักษรไทยคุ้นเคยกับอักษรขอมไทยเร็วขึ้น
== อ้างอิง ==
== ข้อมูล ==
สุจิตต์ วงษ์เทศ. อักษรไทย มาจากไหน. กทม. มติชน. 2548
อนันต์ อารีย์พงศ์. อักษรขอม. พิมพ์ครั้งที่ 2. มหาวิทยาลัยทักษิณ. 2546. (ให้รายละเอียดเกี่ยวกับการเขียนและอ่านอักษรขอมไทยและขอมบาลี)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ตารางอักษรขอมไทย
ประวัติอักษรขอมไทย 
อักษรขอมไทย (เว็บไซต์บันทึกขนำริมทุ่งปลักเหม็ด)
ฟอนต์ตัวอักษรธรรมไทย หรือ ขอมไทย
อักษรพราหมี
อักษรในตระกูลอักษรพราหมี
อักษรเขมร