pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
นักซิ่งทะยานฟ้า

นักซิ่งทะยานฟ้า (戰龍四驅; GO FOR SPEED) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันการ์ตูนจีนที่ได้รับความนิยมอย่างสูงในทวีปเอเชีย ซึ่งเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการแข่งรถมินิโฟร์วีล (Mini4WD) จากความนิยมดังกล่าว ส่งผลให้มีการจัดทำกิจกรรมแข่งรถมินิโฟร์วีล ที่มีส่วนช่วยเสริมทักษะด้านงานช่าง และวิศวกรรมให้กับเยาวชนในเวลาต่อมา
== เนื้อเรื่องย่อ ==
ดราก้อน ซึ่งเป็นตัวเอกของเรื่อง เป็นผู้ที่ชื่นชอบการเล่นมินิโฟร์วีล โดยปกติแล้ว เขามักออกไปแข่งรถด้วยกันกับพี่ชายอยู่เป็นประจำ และในเวลาต่อมา พี่ชายของเขาได้หายตัวไปอย่างลึกลับ ดราก้อนกับเพื่อนๆจึงร่วมกันออกเดินทางไปยังสนามแข่งต่างๆเพื่อสืบหาพี่ชายที่หายตัวไป
== ตัวละครหลัก ==
ดราก้อน - สังกัดทีมมังกรมหากาฬ เจ้าของรถดารามฤตยู สตาร์มาสเตอร์ เป็นตัวเอกของเรื่องที่ตามหาพี่ชายที่หายตัวไป
เฟรด - สังกัดทีมมังกรมหากาฬ เป็นพี่ชายของดราก้อน
เรเซอร์ เค - สังกัดทีมค้างคาวผงาดฟ้า เป็นคนนิ่งเงียบ แต่มีฝีมือที่ร้ายกาจ
เรเซอร์ เอ็ม - เจ้าของรถ จิกะวิงแบท
เรเซอร์ เอ็กซ์ - สังกัดทีมค้างคาวผงาดฟ้า อายุ 15 ปี ซึ่งมีคนคิดว่าเขามีลักษณะที่คล้ายกันกับ เฟรด
ลิซ - สังกัดทีมพยัคฆ์ผยอง เจ้าของรถเหยี่ยวเวหา เฮฟเวนฮอว์ค เธอเป็นหญิงสาวใสซื่อ และเป็นเพื่อนสนิทของดราก้อน
เคนนี่ - สังกัดทีมพยัคฆ์ผยอง เจ้าของรถขุนพลประจัญบาน เวอร์ฌวลอาร์มี่ ชายหนุ่มผู้เด็ดเดี่ยว เขาเป็นพี่ชายที่คอยดูแลลิซเสมอมา
จิมมี่ - เจ้าของรถ ช็อคกิงไทเกอร์
แจ๊คกี้ - สังกัดทีมแมงป่องมฤตยู เจ้าของรถแมงป่องอสูรกาย แฟนธอมสกอร์เปี้ยน เป็นคนหัวแข็ง เก่งการคำนวณ
เจย์ - สังกัดทีมแมงป่องมฤตยู เป็นคนช่างพูด กล้าโต้แย้งผู้อื่น ยกเว้นแจ๊คกี้พี่ชายของเขา
แซมมี่ - สังกัดทีมฉลามเจ้าสมุทร หญิงสาวที่มีความหยิ่ง เป็นเพื่อนสนิทของเฟรด
โอเว่น - สังกัดทีมฉลามเจ้าสมุทร เป็นเด็กร่าเริง มีความคิดสร้างสรรค์ที่ส่งผลให้เขาสามารถชนะการแข่งด้วยฝีมือของเขาเอง
เควิน - สังกัดทีมอินทรีสายฟ้า เจ้าของรถอินทรีพายุ สตอร์มอีเกิล เด็กที่มีการคิดแบบเหตุผล และมีบุคลิกสง่างาม
ทิม - สังกัดทีมอินทรีสายฟ้า เป็นคนฉลาดแต่ใจร้อน มีความเชื่อมั่นในตนเองสูง อย่างไรก็ตาม เขามักทำให้พ่อผิดหวังจากการแข่งขันบ่อยครั้ง
== เพลงประกอบ ==
นักซิ่งทะยานฟ้า ได้มีการจัดทำเพลงประกอบในฉบับภาษาจีน โดยมีเพลงเปิดชื่อ "Soaring Dragon" และเพลงปิด "Go For It" ที่ขับร้องโดย เฮนรี ไล และในฉบับภาษาไทย โดยมีเพลงเปิดชื่อ "นักซิ่งทะยานฟ้า" และเพลงปิด "สู่ฟ้าทะยานฝัน" ที่ขับร้องโดย อาร์ท เวเคชั่น มาประกอบในภาพยนตร์แอนิเมชันชุดนี้
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Go For Speed Thailand 
การ์ตูนจีน
ภาษาตั่ย

ภาษาตั่ย (Tày language) มีผู้พูดทั้งหมด 1,480,000 คน (พ.ศ. 2542) ในประเทศเวียดนามทางตอนเหนือและตะวันตกเฉียงเหนือใกล้กับชายแดนประเทศจีน อาจจะมีผู้พูดภาษานี้ในประเทศลาว ฝรั่งเศส และสหรัฐ ส่วนใหญ่พูดภาษาเวียดนามได้ด้วย จัดอยู่ในตระกูลภาษาขร้า-ไท กลุ่มภาษากัม-ไท เขียนด้วยอักษรละติน
==วิธภาษา==
วิธภาษาตั่ยมีดังนี้:
Tày Bảo Lạc – มีผู้พูดในอำเภอ Bảo Lạc, จังหวัดกาวบั่งตะวันตก
Tày Trùng Khánh – มีผู้พูดในอำเภอ Trùng Khánh, จังหวัดกาวบั่งตะวันตกตะวันออกเฉียงเหนือ
Thu Lao หรือจ้วงได จัดให้เป็นภาษาต่างหาก
== อ้างอิง ==
Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
ตั่ย
ฮะมาฮ์

ฮะมาฮ์ (حَمَاة, ; ܚܡܬ|ħ(ə)mɑθ|lit=ป้อมปราการ; ฮีบรูไบเบิล: חֲמָת Ḥamāṯ) เป็นเมืองในประเทศซีเรีย บนฝั่งแม่น้ำออรอนตีส ตอนกลางของประเทศ เป็นเมืองสำคัญด้านการค้า ตั้งอยู่ทางเหนือของดามัสกัส  และทางเหนือของฮอมส์  โดยเป็นเมืองหลักของเขตผู้ว่าการฮะมาฮ์ที่มีประชากร 854,000 คน (สำมะโน ค.ศ. 2009) และเป็นเมืองใหญ่อันดับ 4 ของประเทศ เป็นรองเพียงดามัสกัส, อะเลปโป และฮอมส์ เมืองนี้มีชื่อเสียงในเรื่องกังหันทดน้ำมาตั้งแต่สมัยกลาง
มีการกล่าวถึงเมืองนี้บ่อยครั้งในคัมภีร์ไบเบิลในฐานะเมืองที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของอาณาจักรอิสราเอล เป็นที่ตั้งถิ่นฐานในยุคก่อนประวัติศาสตร์ ต่อมาเปลี่ยนไปอยู่ใต้การปกครองของอะราเมีย อัสซีเรีย เปอร์เซีย มาซิโดเนีย โรมัน ไบแซนไทน์ อาหรับ และอียิปต์ ตามลำดับ จนในปี ค.ศ. 1941 เป็นส่วนหนึ่งของประเทศซีเรีย ในปี ค.ศ. 1982 ได้รับความเสียหายอย่างมากจากการปราบปรามการจลาจลของชาวมุสลิม
==ภูมิอากาศ==
ภูมิอากาศของเมืองฮะมาฮ์อยู่ในสภาพกึ่งแห้งแล้ง (BSk) ตามระบบเคิพเพิน ที่ตั้งของเมืองไม่มีอิทธิพลของชายฝั่งและสายลมจากทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ทำให้นครนี้มีอากาศร้อนกว่าและภูมอากาศแห้งกว่าเมืองฮอมส์ที่อยู่ใกล้เคียง
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เมืองในประเทศซีเรีย
ภาษาไททัญ

ภาษาไททัญ (Tai Thanh language) หรือ ภาษาไทมันทัญ มีผู้พูดในประเทศเวียดนาม 20,000 คน (พ.ศ. 2545) ทางภาคเหนือ จัดอยู่ในภาษากลุ่มไทตะวันตกเฉียงใต้ ใกล้เคียงกับภาษาไทขาว ภาษาไทดำ และภาษาไทฮ่างตง
== อ้างอิง ==
Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
ไททัญ
แซ็งปีแยร์และมีเกอลง

อาณานิคมโพ้นทะเลแซ็งปีแยร์และมีเกอลง (Collectivité territoriale de Saint-Pierre-et-Miquelon; Territorial Collectivity of Saint-Pierre and Miquelon) เป็นดินแดนอาณานิคมโพ้นทะเลของประเทศฝรั่งเศส ประกอบด้วยเกาะเล็ก ๆ ในมหาสมุทรแอตแลนติกตอนเหนือ มีเกาะสำคัญคือ เกาะแซ็งปีแยร์ และเกาะมีเกอลง ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของรัฐนิวฟันด์แลนด์และแลบราดอร์ ประเทศแคนาดา อยู่ห่างจากเกาะนิวฟันด์แลนด์ราว 10 กิโลเมตร มีเมืองหลวงคือ แซ็งปีแยร์ ส่งปลาคอดตากแห้งและแช่แข็งเป็นสินค้าออก มีอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว
== อ้างอิง ==
ซ
ซ
ซ
ซ
ซ
ซ
กรณีพิพาทเรื่องอาณาเขตฝรั่งเศส
กรณีพิพาทเรื่องอาณาเขตแคนาดา
อาณาเขตซึ่งถูกพิพาทในทวีปอเมริกาเหนือ
ภาษาปาซี้

ภาษาปาซี้ (Pa Di language, ) เป็นภาษากลุ่มไทตะวันตกเฉียงใต้ที่ชายแดนจีน–เวียดนาม โดยมีผู้พูดประมาณ 300 คนในอำเภอ Muong Khuong จังหวัดหล่าวกาย ประเทศเวียดนาม ซึ่งรัฐบาลเวียดนามจัดให้เป็นชาวTày เสียงวรรณยุกต์ภาษานี้มีความคล้ายกับภาษาไทย
Jerold Edmondson รายงานว่ามีผู้พูดประมาณ 300 คน อย่างไรก็ตาม Bùi Quốc Khánh (2013) รายงานผู้พูดภาษานี้ที่ 3,000 คนในหมู่บ้าน 19 แห่งใน Mường Khương, Tung Trung Phố และ Nậm Chảy
== อ้างอิง ==
Bùi Quốc Khánh. 2013. Tri thức dân gian trong canh tác vây lúc nước của người Pa Dí ở Lào Cai. Nhà xuất bản Thời Đại. 
Ngô Đức Thịnh (1975). "Mấy ý kiến góp phần xác minh người Pa Dí ở Mường Khương (Lào Cai)". In, Ủy ban khoa học xã hội Việt Nam: Viện dân tộc học. Về vấn đề xác định thánh phần các dân tộc thiểu số ở miền bắc Việt Nam, 287-305. Hà Nội: Nhà xuất bản khoa học xã hội.
Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
ปาซี้
ปาซี้
ภาษาปาเฮ็ง

ภาษาปาเฮ็ง (Pa-Hng) มีผู้พูดทั้งหมด 32,370 คน พบในจีน 26,800 คน พูดได้ภาษาเดียว 10,000 คน พบในมณฑลกุ้ยโจว กวางสี พบในเวียดนาม 5,570 คน (พ.ศ. 2542) อยู่ทางภาคเหนือ จัดอยู่ในตระกูลภาษาม้ง-เหมี่ยน ภาษากลุ่มม้ง สาขาปาเฮ็ง ผู้พูดภาษานี้ในจีนจะพูดม้งจั๊วะ ภาษาต้งและภาษาจีนกลางได้ เรียงประโยคแบบประธาน-กริยา-กรรม มีสระนาสิกแต่ไม่มีตัวสะกดที่เป็นเสียงนาสิก
== อ้างอิง ==
Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
ปาเฮ็ง
ปาเฮ็ง
สันนิบาตยะไข่เพื่อประชาธิปไตย

สันนิบาตยะไข่เพื่อประชาธิปไตย (Arakan League for Democracy หรือ ALD; ရခိုင်ဒီမိုကရေစီ အဖွဲ့ချုပ်) เป็นพรรคการเมืองในรัฐยะไข่ ประเทศพม่า ได้รับการสนับสนุนจากชาวยะไข่ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2533 พรรคนี้ถูกแบนโดยรัฐบาลทหารที่ครองอำนาจต่อมา ผู้นำพรรคต้องลี้ภัยเพื่อดำเนินกิจกรรมทางการเมืองต่อไป ในปัจจุบัน พรรคนี้มีสาขาในบังกลาเทศ อินเดีย ไทย มาเลเซีย ออสเตรเลีย ญี่ปุ่น และเนเธอร์แลนด์
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Arakan League for Democracy (Exile) 
ขบวนการทางการเมืองในประเทศพม่า
โคชิงายะ

โคชิงายะ  เป็นนครในจังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น ได้รับการยกฐานะเป็นเทศบาลนครเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1958 มีระยะทางจากโตเกียวประมาณ 30 กิโลเมตร มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 60.24 ตารางกิโลเมตร และมีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2023 ประมาณ 339,955 คน
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
โคชิงายะ
วัดพระบาทโพนสัน

วัดพระบาทโพนสัน (ພະບາດໂພນສັນ) อยู่ที่เมืองท่าพระบาท แขวงบอลิคำไซ เป็นวัดเก่าแก่วัดหนึ่ง มีผู้นิยมศรัทธาตลอดแนวแม่น้ำโขง ทั้งชาวลาวและชาวไทย วัดตั้งอยู่บนโนนหินสูง เนื้อที่ 12 เฮกตาร์ ตามตำนานกล่าวว่าพบรอยพระพุทธบาทเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2475 หลังจากนั้น จึงสร้างวัดไว้ที่นั่น รอยพระพุทธบาทเป็นรอยพระบาทข้างขวา ลึก 46 เซนติเมตร กว้าง 120 เซนติเมตร ยาว 240 เซนติเมตร ทุกปี จะจัดงานบุญนมัสการพระบาทในวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 2 ซึ่งใกล้เคียงกับงานบุญผะเหวดประจำปี
พระบาทโพนสัน
แขวงบอลิคำไซ
ทะเลสาบอูร์เมีย

ทะเลสาบอูร์เมีย (دریاچه ارومیه, Daryâche-ye Orumiye; Ուրմիա լիճ; اورمو ﮔﺆﻟﻮ, Urmiya gölü; دەریاچەی ورمێ) เป็นทะเลสาบน้ำเค็มในประเทศอิหร่าน ทะเลสาบตั้งอยู่ระหว่างจังหวัดอาเซอร์ไบจานตะวันออกกับจังหวัดอาเซอร์ไบจานตะวันตกของประเทศอิหร่าน และอยู่ในบริเวณทะเลแคสเปียนตอนใต้ฝั่งตะวันตก ตอนมีขนาดใหญ่สุด ทะเลสาบนี้เคยเป็นทะเลสาบที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในตะวันออกกลางและทะเลสาบน้ำเค็มที่ใหญ่เป็นอันดับ 6 ของโลก โดยมีพื้นที่ผิวประมาณ  ยาว  กว้าง  และจุดที่ลึกสุดอยู่ที่  ในช่วงปลาย ค.ศ. 2017 ทะเลสาบนี้ลดขนาดลงถึง 10% ของขนาดในอดีต (และมวลน้ำ 1/60 ใน ค.ศ. 1998) เนื่องจากภัยแล้งทั่วไปต่อเนื่องในประเทศ มีการสร้างเขื่อนบนแม่น้ำที่ไหลไปหามัน และการสูบน้ำบาดาลจากพื้นที่โดยรอบ ทะเลสาบนี้เริ่มมีน้ำเข้ามาตั้งแต่ ค.ศ. 2019 และเริ่มฟื้นฟูใน ค.ศ. 2020 เนื่องจากมีอัตราหยาดน้ำฟ้าเฉลี่ยมากกว่าปกติและการจัดโครงการฟื้นฟูทะเลสาบอูร์เมีย
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Iranica Encyclopedia: Eckhart Ehlers, "Lake Urmia", 2013
Encyclopedia of Earth: C. Michael Hogan, "Lake Urmia", 2011
Saline Systems; Urmia Salt Lake, Iran
Profile at UNESCO Biosphere Reserve Directory
Iran's Environmental Ticking Bomb 
Landsat -  Drying of Lake Urmia, Iran, Google Earth Engine
Aerial view of Lake Urmia
ทะเลสาบในประเทศอิหร่าน
ทะเลสาบน้ำเค็ม
โรงเรียนอนุบาลปัตตานี

โรงเรียนอนุบาลปัตตานี ปัจจุบันเป็นโรงเรียนระดับประถมศึกษาอยู่ในความดูแลของสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ
โรงเรียนอนุบาลปัตตานี ตั้งอยู่หมู่ 5 ถนนมะกรูดตำบลรูสะมิแล อำเภอเมือง จังหวัดปัตตานี เปิดการเรียนการสอนตั้งแต่ พ.ศ. 2511 โรงเรียนสร้างอยู่บนที่ธรณีสงฆ์ของวัดนพวงศาราม
โรงเรียนข้อพิพาทขัดแย้งยาวนานเกือบครึ่งทศวรรษ ระหว่างผู้ปกครองนักเรียนที่เรียกร้องสิทธิให้บุตรหลานแต่งกายตามหลักศาสนาอิสลาม เด็กหญิงสวมฮิญาบ เด็กชายสวมกางเกงขายาว ซึ่งไม่ตรงตามระเบียบการแต่งกายของโรงเรียน จนต้องเรียกร้องศาลปกครอง และศาลตัดสินออกมาเบื้องต้นให้เพิกถอนระเบียบเรื่องการแต่งกายของโรงเรียน พร้อมอนุญาตให้นักเรียนมุสลิมแต่งกายตามหลักศาสนาได้
==อ้างอิง==
โรงเรียนในจังหวัดปัตตานี
เกาะซุมบาวา

ซุมบาวา (Sumbawa) เป็นเกาะในประเทศอินโดนีเซีย ตั้งอยู่ตรงกลางของหมู่เกาะซุนดาน้อย โดยทางตะวันตกติดกับเกาะลมบก ทางตะวันออกติดกับเกาะโฟลเร็ซ และทางตะวันออกเฉียงใต้ไปยังเกาะซุมบา เกาะนี้กับเกาะลมบกอยู่ในจังหวัดนูซาเติงการาตะวันตก แต่รัฐบาลอินโดนีเซียมีแผนที่จะแยกเกาะเหล่านี้ออกเป็นจังหวัดต่างหาก เกาะเต็มไปด้วยภูเขา ยอดสูงสุดเป็นภูเขาไฟชื่อ กูนุงตัมโบรา อยู่ที่ปลายสุดของคาบสมุทรทางตอนเหนือ มีดินอุดมสมบูรณ์สามารถปลูกพืชเมืองร้อนได้ดีหลายชนิด
เดิมเกาะนี้เป็นเมืองประเทศราชของอาณาจักรมัชปาหิต ต่อมา แตกออกเป็นรัฐขนาดเล็กหลายแห่ง เริ่มติดต่อกับฮอลันดาในคริสต์ศตวรรษที่ 17 เมื่อ ค.ศ. 1815 ภูเขาไฟกูนุงตัมโบราเกิดปะทุอย่างรุนแรงทำให้ประชาชนเสียชีวิตและไร้ที่อยู่อาศัยหลายหมื่นคน จึงมีการอพยพผู้คนจากเกาะใกล้เคียงเข้ามาอยู่อาศัยแทน ในตอนต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ฮอลันดาได้เข้ามาปกครอง ถูกญี่ปุ่นเข้ายึดครองระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 และเป็นส่วนหนึ่งของประเทศอินโดนีเซียเมื่อได้รับเอกราชใน ค.ศ. 1950
เกาะซุมบาวามีพื้นที่ (รวมเกาะเล็กนอกชายฝั่ง)  (ขนาดเป็น 3 เท่าของเกาะลมบก) มีประชากร 1,561,461 คน (ตามสำมะโน ค.ศ. 2020) ส่วนจำนวนประมาณการอย่างเป็นทางการในช่วงกลาง ค.ศ. 2022 อยู่ที่ 1,604,477 คน เกาะเป็นเขตแดนระหว่างเกาะทางทิศตะวันตกที่ได้รับอิทธิพลจากศาสนาและวัฒนธรรมที่เผยแพร่จากอินเดีย และภูมิภาคทางตะวันออกที่ได้รับอิทธิพลน้อยกว่า โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อใช้กับทั้งศาสนาฮินดูและศาสนาอิสลาม
==ศัพทมูลวิทยา==
ซุมบาวา (Sumbawa) เป็นรูปแผลงภาษาโปรตุเกสจากชื่อท้องถิ่นว่า Sambawa (ยังคงพบในภาษามากัซซาร์, cf. หรือ Semawa ในภาษาซุมบาวา) ชื่อนี้น่าจะมาจากภาษาสันสกฤตว่า śāmbhawa (शम्भु) หมายถึง 'มีความเกี่ยวข้องกับ Śambhu (= 'ผู้ทรงเมตตา', พระนามของพระศิวะ)'
==เขตบริหาร==
เกาะซุมบาวาแบ่งเขตบริหารออกเป็น 4 อำเภอ และ 1 นคร ดังนี้:
ปัจจุบันรัฐบาลอินโดนีเซียพิจารณาแบ่งจังหวัดนูซาเติงการาบารัตออกไปเป็นจังหวัด เกาะซุมบาวา ใหม่ แต่ไม่มีข้อมูลว่าจะมีการเปลี่ยนชื่อส่วนของจังหวัดในปัจจุบัน (อำเภอในเกาะลมบก) หรือไม่
== ประชากร ==
ชาวมากัซซาร์จากเกาะซูลาเวซีเป็นผู้นำศาสนาอิสลามเข้ามาในเกาะนี้
ประชากรบนเกาะ (รวมเกาะเล็กรอบนอก) มี 1.56 ล้านคนตามสำมะโนใน ค.ศ. 2020 เทียบเท่า 29.46% ของประชากรทั้งจังหวัดนูซาเติงการาตะวันตกที่มี 5.32 ล้านคน จำนวนประมาณการอย่างเป็นทางการในช่วงกลาง ค.ศ. 2022 มีมากกว่า 1.6 ล้านคน
เนื่องจากขาดโอกาสที่จะได้งานบนเกาะและเกิดภัยแล้งบ่อยครั้ง ทำให้หลายคนไปทำงานเป็นกรรมกรหรือแรงงานทำงานบ้านในตะวันออกกลาง แรงงานประมาณ 500,000 คน หรือมากกว่า 10% ของประชากรทั้งจังหวัด ออกไปทำงานต่างประเทศ
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Sumbawa Tourist Attraction
West Nusa Tenggara
Hägerdal, Hans (2017), Held's History of Sumbawa. Amsterdam: Amsterdam University Press.[https://aup.figshare.com/articles/Held_s_History_of_Sumbawa_An_Annotated_Translation/7992917] 
 
ซุมบาวา
หมู่เกาะซุนดาน้อย
 
เกาะในมหาสมุทรอินเดีย
เกาะนักซอส

เกาะนักซอส (Νάξος; Naxos) เป็นเกาะในประเทศกรีซ เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดของกลุ่มเกาะซิคละดีส (429 ตร.กม.) ตั้งอยู่ในทะเลอีเจียน มีเมืองนักซอสตั้งอยู่บนฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะ เป็นแหล่งผลิตเหล้าองุ่น เมื่อ 490 ปีก่อนคริสต์ศักราชถูกเปอร์เซียยึดและกวาดทรัพย์สินไป ตกอยู่ภายใต้การปกครองของเติร์กระหว่างปี ค.ศ. 1566-1830 และเป็นของกรีซภายหลังสงครามกอบกู้เอกราชจากตุรกี
เกาะในประเทศกรีซ
ภาษาบูเดะห์ สเตียง

ภาษาบูเดะห์ สเตียง (Budeh Stieng) หรือภาษาสเตียงต่ำ ภาษาสเตียงใต้ มีผู้พูดในภาคใต้ของเวียดนาม จำนวนไม่แน่นอน จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตร-เอเชียติก ภาษากลุ่มมอญ-เขมร สาขามอญ-เขมรตะวันออก สาขาย่อยบะห์นาริก เขียนด้วยอักษรละติน
== อ้างอิง ==
Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
บูเดะห์ สเตียง
ภาษาพูลา

ภาษาพูลา (Phula) มีผู้พูดทั้งหมด 14,050 คน พบในเวียดนาม 9,050 คน (พ.ศ. 2542) ทางภาคเหนือและภาคตะวันตกเฉียงเหนือ พบในจีน 5,000 คน (พ.ศ. 2551) ในมณฑลยูนนาน จัดอยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต กลุ่มภาษาทิเบต-พม่า สาขาพม่า สาขาย่อยงวี เป็นภาษามีวรรณยุกต์ ผู้พูดในเวียดนามเริ่มเปลี่ยนมาพูดภาษาเวียดนาม ในจีนถือว่าผู้พูดภาษานี้เป็นกลุ่มเดียวกับชาวอี๋
== อ้างอิง ==
Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
พูลา
พูลา
ซิคละดีส

ซิคละดีส หรือ คีคลาเดส (Κυκλάδες; Cyclades) เป็นหมู่เกาะในประเทศกรีซ อยู่ทางตอนใต้ของทะเลอีเจียน ทิศใต้-ตะวันออกของแผ่นดินใหญ่ของประเทศกรีซ ระหว่างคาบสมุทรเพโลพอนนีสกับหมู่เกาะโดเดคะนีส ประกอบด้วยเกาะประมาณ 220 เกาะ มีเนื้อที่ 2,572 กม²  เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศกรีซ เมืองหลวงชื่อ เออร์มูโปลิส เกาะที่สำคัญได้แก่ อันดรอส ทีนอส นักซอส อามอร์กอส เมลอส และพารอส
เกาะในประเทศกรีซ
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2376
จังหวัดของประเทศกรีซ
ภาษามา

ภาษามา (Maa) หรือภาษาชัวมา ภาษาเชมา ภาษามากรุง ภาษามาโต มีผู้พูดทั้งหมด 33,300 คน (พ.ศ. 2542) ในประเทศเวียดนามทางภาคใต้ จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตร-เอเชียติก กลุ่มภาษามอญ-เขมร สาขามอญ-เขมรตะวันออก สาขาย่อยบะห์นาริก
== อ้างอิง ==
Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
มา
โจเอ็ตสึ (เมือง)

โจเอ็ตสึ  เป็นนครในจังหวัดนีงาตะ ประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 1971 มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 973.81 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2023 ประมาณ 183,071 คน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นครในจังหวัดนีงาตะ
คาซูงาอิ

คาซูงาอิ  เป็นนครที่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 1943 มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 92.78 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2023 ประมาณ 305,951 คน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นครในจังหวัดไอจิ
ยกกาอิจิ

ยกกาอิจิ  เป็นนครในจังหวัดมิเอะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 205.53 ตารางกิโลเมตร ในปี 2010 มีจำนวนประชากร 314,393 คน
ยกกาอิจิเป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมการผลิต "บังโกะ" (เครื่องเคลือบดินเผาชนิดหนึ่ง) รถยนต์ ผ้า เคมี ชา ซีเมนต์ และชิ้นส่วนคอมพิวเตอร์ โดยเฉพาะหน่วยความจำยี่ห้อโตชิบา
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Yokkaichi Information, Movie, and Community Portal  TranslatablePage
Hiroshige prints of the Tokaido - Station 44 Yokkaichi 
นครในจังหวัดมิเอะ
การดักรับข้อมูลทางโทรศัพท์ของนิวส์ออฟเดอะเวิลด์

การดักรับข้อมูลทางโทรศัพท์ของนิวส์ออฟเดอะเวิลด์ เป็นเรื่องอื้อฉาว (scandal) ของ นิวส์ออฟเดอะเวิลด์ (News of the World) หนังสือพิมพ์สัญชาติบริเตนที่จัดพิมพ์โดย หนังสือพิมพ์นิวส์กรุป (News Group Newspapers) ในเครือของ นิวส์อินเทอร์เนชันนัล (News International) สังกัดบริษัทนิวส์ (News Corporation) ของ รูเพิร์ต เมอร์ดอช (Rupert Murdoch)
เรื่องอื้อฉาวนี้ตั้งต้นใน ค.ศ. 2006 เมื่อตำรวจนครบาลแจ้งข้อหาแก่ คลิฟ กูดแมน (Clive Goodman) บรรณาธิการบริหารหนังสือพิมพ์นิวส์ออฟเดอะเวิลด์ และแก่ เกล็น มัลแกร์ (Glenn Mulcaire) นักสืบเอกชน ว่าดักฟังข้อความทางไปรษณีย์เสียง (voicemail) ของพระราชวงศ์อังกฤษ ชายทั้งสองถูกจำคุกใน ค.ศ. 2007 ทว่า นิวส์ออฟเดอะเวิลด์ยังคงถูกกล่าวหาว่าดักรับไปรษณีย์เสียงของบุคคลสาธารณะ นักการเมือง และบรรดาผู้มีชื่อเสียง อยู่อีกในหลาย ๆ ปีถัดมา
ตำรวจนครบาลเริ่มสืบสวนข้อกล่าวหาเช่นว่าในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011 ระหว่างนั้น มีการฟ้องคดีแพ่งเป็นจำนวนมากต่อนิวส์ออฟเดอะเวิลด์ ทนายความของผู้เสียหายอ้างว่า นิวส์ออฟเดอะเวิลด์ดักฟังโทรศัพท์ของผู้คนมากกว่าเจ็ดพันคน และเมื่อประเมินแล้ว บรรดาคดีแพ่งจะยังให้บริษัทนิวส์ได้ลาภงอกถึงสี่สิบล้านยูโร
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2011 มีการกล่าวหาเพิ่มเติมว่า นิวส์ออฟเดอะเวิลด์ ดักรับไปรษณีย์เสียงของ มิลลี ดาวเลอร์ (Milly Dowler) เด็กหญิงวัยสิบสามปีที่ถูกลักพาและฆ่าทิ้ง กับทั้งของบรรดาผู้เสียหายจากการระเบิดกรุงลอนดอน 7/7 ตลอดจนของญาติมิตรเหล่าทหารหาญที่เสียชีวิตในสมรภูมิต่าง ๆ ด้วย หนังสือพิมพ์นิวส์ออฟเดอะเวิลด์เผชิญกับความโกรธแค้นขนานใหญ่ของพลเมือง ผู้โฆษณาทั้งปวงถอนตัวจากหนังสือพิมพ์และบริษัทในเครือเดียวกัน และมีการข่มขู่ประทุษร้าย บีสกายบี (BSkyB) เครื่องมือถ่ายทอดสัญญาณที่หนังสือพิมพ์นิวส์ออฟเดอะเวิลด์กำลังจะได้มาอีกด้วย
ครั้นวันที่ 6 กรกฎาคม เดวิด แคเมอรอน (David Cameron) นายกรัฐมนตรี แถลงต่อรัฐสภาว่า รัฐบาลจะจัดให้มีการสืบสวนเพื่อให้ได้ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับเรื่องอื้อฉาวนี้ วันถัดมา รูเพิร์ต เมอร์ดอชประกาศว่า หนังสือพิมพ์จะยุติในวันอาทิตย์ที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 2011 หลังจากเผยแพร่มาหนึ่งร้อยหกสิบแปดปี
== อ้างอิง ==
เรื่องอื้อฉาว
พ.ศ. 2554
การแฮ็ก
แจ็กเกอลีน เคนเนดี โอนาสซิส

แจ็กเกอลีน ลี "แจ๊คกี" (บูเวียร์) เคนเนดี โอนาสซิส (Jacqueline Lee "Jackie" (Bouvier) Kennedy Onassis) (28 กรกฎาคม 1929 — 19 พฤษภาคม 1994) เป็นภรรยาของจอห์น เอฟ. เคนเนดี สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของสหรัฐอเมริกา ตั้งแต่ปี 1961 จนกระทั่งเหตุการณ์การลอบสังหารจอห์น เอฟ. เคนเนดีในปี 1963 ห้าปีต่อมาเธอแต่งงานกับมหาเศรษฐีชาวกรีกชื่ออริสโตเติล โอนาซิส พวกเขายังคงอยู่ด้วยกันจนกระทั่งเขาตายในปี 1975 สำหรับยี่สิบปีสุดท้ายในชีวิตของเธอมีอาชีพที่ประสบความสำเร็จเป็นบรรณาธิการหนังสือ เธอเป็นที่จดจำจากผลงานของเธอเพื่อศิลปะและการอนุรักษ์สถาปัตยกรรมเก่าแก่ สไตล์ของเธอ และความสง่างาม
ไฟล์:Jacqueline Bouvier Kennedy Onassis2.jpg| แจคลีน บูเวียร์ เคนเนดีที่ แฮมเมอร์ ฟาร์ม ในนิวพอร์ต, เกาะโรบ ในวันแต่งงานของเธอเมื่อวันที่ 12 กันยายน 1953
ไฟล์:Jacqueline Bouvier by David Berne, 1935.jpg| แจคลีน บูเวียร์ในปี 1935
สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของสหรัฐอเมริกา
บรรณาธิการ
ชาวอเมริกันเชื้อสายอังกฤษ
คริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิกชาวอเมริกัน
บุคคลจากรัฐนิวเจอร์ซีย์
บุคคลจากแมนแฮตตัน
บุคคลจากรัฐนิวยอร์ก
นักกีฬาขี่ม้าหญิงชาวอเมริกัน
ตระกูลเคนเนดี
วัดพุทธาราม (ประเทศฟินแลนด์)

วัดพุทธาราม ฟินแลนด์ เป็นวัดของคณะสงฆ์เถรวาทไทย สังกัดมหานิกาย ที่ตั้งขึ้นเพื่อรองรับชุมชนชาวพุทธในประเทศฟินแลนด์ ทั้งชุมชนชาวไทย ศรีลังกา จีน กัมพูชา ลาว หรือชาวต่างชาติอื่น ๆ ที่นับถือพระพุทธศาสนา
==ที่ตั้ง==
วัดพุทธาราม (Watbuddharama Finland) วัดไทยในประเทศฟินแลนด์ ตั้งอยู่ที่ เลขที่ 25 อัลโลคนตี้ นูมิจาวิ ฟินแลนด์ 05450 [Aallokontie 25 05450 Nurmijärvi] 
วัดพุทธารามเป็นวัดในพระพุทธศาสนา ตั้งอยู่ที่เมืองนูรวียารวี (Nurmijärvi) อยู่ห่างจากเมืองหลวง กรุงเฮลซิงกิ (Helsinki) ประมาณ 50 กิโลเมตร อยู่ในชนบทที่สงบ ใกล้ถนนหมายเลข 45 ระหว่างเมือง ฮือวินกา (Hyvinkää) และ วันตา (Vantaa)
วัดแห่งนี้เปิดรับสำหรับทุกคน ทั้งชาวไทยพุทธ ที่อยู่ที่ฟินแลนด์ หรือ ชาวพุทธจากชาติอื่นๆ และรวมถึงผู้ที่ไม่ได้นับถือพระพุทธศาสนา ชาวฟินแลนด์ หรือชาวต่างชาติ สามารถมาเยี่ยมชม หรือสนทนาธรรมได้
เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ.2560 วัดเริ่มการก่อสร้างศาลาหลังใหม่ โดยบริษัทฮองก้า (Honka) ศาลาเป็นไม้ทั้งหลัง มีขนาด 13×31 เมตร มีพื้นที่ใช้สอยภายในรวม 400 ตารางเมตร และสามารถจุคนได้ประมาณ 250 คน ใช้งบประมาณในการก่อสร้างประมาณ 1.1 ล้านยูโร
ศาลาแห่งนี้ได้เปิดใช้งานครั้งแรกในช่วงเดือนเมษายน ปี พ.ศ.2562 สำหรับงานสงกรานต์ ปีใหม่ไทย
ชุมชนชาวไทยมีจำนวนมากในประเทศฟินแลนด์ ประมาณ 10000 คน แต่วัดมีจำนวนสมาชิก 2000 คน จากทุกสัญชาติ
ชาวพุทธสามารถมาสวดมนต์และทำสมาธิ โดยมาพักอยู่ที่วัดหลายๆวันได้ ที่วัดมีที่นอน ครัว ห้องสุขาห้องอาบน้ำ ทุกอย่าง อำนวยความสะดวก สำหรับผู้ที่มาปฏิบัติธรรม
พระมหานวล ชำนาญรัมย์ เจ้าอาวาสวัด และคุณปรานอม เฮโนเนน ประธานสมาคมชาวพุทธฟิน-ไทยในฟินแลนด์
==ประวัติ==
==ลำดับเจ้าอาวาส/พระธรรมทูต==
พระครูศรีญาณวิเทศ (นวล วณฺณวฑฺฒโก) (ตั้งแต่ พ.ศ. 2542-ปัจจุบัน)
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วัดพุทธาราม วัดไทยในฟินแลนด์ 
วัดพุทธาราม ฟินแลนด์
วัดไทยในฟินแลนด์ ดินแดนแห่งซาวน่าและมือถือ Nokia โดย โมไนย พจน์ 
พุทธาราม
สิ่งก่อสร้างในประเทศฟินแลนด์
ความสัมพันธ์ไทย–ฟินแลนด์
ปลากระเบนทอง

ระวังสับสนกับ: ปลากระเบนจุดฟ้า
ปลากระเบนทอง หรือ ปลากระเบนหิน (Blue-spotted fantail ray, Bluespotted ribbontail ray) เป็นปลากระเบนชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Taeniura lymma อยู่ในวงศ์ปลากระเบนธง (Dasyatidae)
มีลำตัวแบนค่อนข้างกลม ตาโปนโต มีช่องจมูกทางด้านข้างของตาขนาดใหญ่ ด้านล่างมีปากเว้าโค้ง ลำตัวกว้างประมาณ 25 เซนติเมตร หรือ 1 ฟุต มีหางยาวเท่า ๆ กับความยาวลำตัว มีเงี่ยงที่โคนหาง 2 อัน ลักษณะแหลมยาว ปลายหางมีแผ่นหนังบาง ๆ คล้ายปลากระเบนชายธง และมีแถบสีฟ้าเป็นคู่ขนานกันตั้งแต่โคนจรดปลายหาง ตามลำตัวเป็นเมือกลื่นสีเหลืองทอง และมีจุดสีฟ้าแต้มอยู่ทั่วทางด้านบน พื้นลำตัวมีหลากหลายสี ทั้ง สีเขียว, สีน้ำตาล หรือสีเทา ส่วนใต้ท้องมีสีขาว
อาศัยอยู่ตามพื้นทรายในบริเวณแนวปะการังเขตร้อนทั่วไป พบได้ตั้งแต่ความลึกไม่เกิน 30 เมตร จนถึงชายฝั่ง กินอาหารจำพวก สัตว์น้ำขนาดเล็ก ตลอดจนสัตว์มีกระดองชนิดต่าง ๆ  
พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่ชายฝั่งของแอฟริกาตะวันออกไปจนถึง ทะเลแดง, อ่าวเปอร์เซีย, อ่าวเบงกอล, ทะเลอันดามัน, อ่าวไทย, ทะเลจีนใต้, ทะเลฟิลิปปิน ไปจนถึงออสเตรเลียทางตอนเหนือ
จัดเป็นปลากระเบนอีกชนิดหนึ่งที่มีขนาดไม่ใหญ่นักและมีความสวยงาม จึงนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
รูปและข้อมูลปลากระเบนทอง จาก Fishbase.org
วงศ์ปลากระเบนธง
ปลาที่พบในประเทศไทย
ปลาตู้
ปลาที่พบในประเทศอินเดีย
ปลาน้ำเค็ม
ปลาที่พบในประเทศออสเตรเลีย
ทาโกยากิ

ทาโกยากิ  เป็นชื่ออาหารญี่ปุ่นอย่างหนึ่ง โดยเป็นเกี๊ยว ทรงกลม ทำจากแป้ง น้ำ นม และไข่ผสมกัน หรือที่เรียกรวมกันในภาษาอังกฤษว่า "แบตเทอร์" (batter) ใส่ไส้เป็นหมึกตัวเล็กทั้งตัวหรือหั่นเต๋า, เท็มปูระขูดหรือที่เรียกว่า "เท็งกาซุ", ขิงดองหรือที่เรียกว่า "เบนิโชงะ" หรือหัวหอมเขียว แล้วทำให้สุกโดยทอดหรือปิ้งในกระทะหลุมอย่างกระทะขนมครก ปัจจุบัน มักราดซอสทาโกยากิ และมายองเนส แล้วโรยสาหร่ายเขียวที่เรียก "อาโอโนริ" กับปลาทูขอดทอดแห้งหรือที่เรียกว่า "คัตสึโอบูชิ" ด้วย

== ประวัติ ==
พ่อค้าอาหารริมถนนชาวญี่ปุ่นชื่อ เอ็นโด โทเมกิจิ (遠藤留吉, Endō Tomekichi) คิดค้นทาโกยากิขึ้นใน พ.ศ. 2478 โดยดัดแปลงมาจากอาหารชื่อ "อากาชิยากิ" (明石焼き, Akashiyaki) แล้ววางขายในโอซากะ แรกเริ่ม ทาโกยากิได้รับความนิยมเป็นอันมากในคันไซ แล้วแพร่ไปคันโต ก่อนจะไปสู่ท้องที่อื่น ๆ ตามลำดับ บัดนี้ ยังเป็นที่นิยมภายนอกประเทศญี่ปุ่นด้วย สำหรับในญี่ปุ่นเอง เดิมทาโกยากิมีขายทั่วไปตามรถเข็นริมถนน ที่เรียก "ยาไต" ปัจจุบันมีวางขายในภัตตาคาร ห้างสรรพสินค้า และร้านซื้อสะดวกยี่สิบสี่ชั่วโมงด้วย นอกจากนี้ ญี่ปุ่นยังผลิตทาโกยากิแช่แข็งส่งออกไปขายนอกประเทศเป็นอันมาก และทาโกยากิกลายเป็นอาหารประจำถิ่นโอซากะและคันไซ
== ที่มาของคำ ==
คำว่า "ยากิ" นั้นมาจาก คำ "ยากุ"  หมายถึง ทอด ย่าง หรือปิ้ง และเป็นคำประกอบชื่ออาหารอีกหลายชนิดของญี่ปุ่น เช่น เท็ปปังยากิ, ยากิโตริ, เทริยากิ และสุกี้ยากี้
== กระทะหลุม ==
สำหรับกระทะหลุมอันมีไว้ทอดหรือปิ้งทาโกยากินั้น ภาษาญี่ปุ่นเรียก "ทาโกยากิกิ"  หรือ "ทาโกยากินาเบะ"  ทำจากเหล็กหล่อ (cast iron) ลักษณะเป็นหลุมกลม ๆ เล็ก ๆ ใช้หยอดทาโกยากิลงไปเมื่อกระทะร้อนได้ที่แล้ว แต่บางที เครื่องทำทาโกยากิที่ต่อกับแก๊สหุงต้มก็นิยมใช้ในเทศกาลต่าง ๆ และเครื่องใช้ไฟฟ้าลักษณะอย่างเตาก็นิยมใช้ทำทาโกยากิในครัวเรือน
==ดูเพิ่ม==
อาหารญี่ปุ่น
ยอร์กเชอร์พุดดิง
โอโกโนมิยากิ
==อ้างอิง==
อาหารข้างถนน
อาหารจากหมึกกระดอง
อาหารญี่ปุ่น
Day & Night (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2553)

Day & Night เป็นภาพยนตร์สั้นของพิกซาร์ซึ่งกำกับโดย เท็ดดี้ นิวตัน โดยเป็นเรื่องราวของ กลางวัน และ กลางคืน ซึ่งเคยจัดฉายก่อน ทอย สตอรี่ 3 แต่ได้รับการเปิดตัวพร้อมกันกับ ทอย สตอรี่ 3 ในรูปแบบดีวีดี
== เนื้อเรื่องย่อ ==
== การผลิต ==
สิ่งที่ปรากฏภายในตัวละครล้วนสร้างสรรค์จากคอมพิวเตอร์แอนิเมชัน โดยใช้เทคนิคการบังที่ช่วยให้ตัวละคร 2 มิติได้แสดงโลก 3 มิติที่ปรากฏขึ้นภายในร่างของพวกเขา
== รางวัลที่ได้รับ ==
Day & Night ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลอคาเดมีแอนิเมชันขนาดสั้นยอดเยี่ยม ที่งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 83  ภาพยนตร์ชุดนี้ชนะภาพยนตร์สั้นยอดเยี่ยมในรายการอะนิเมะอะวอร์ดครั้งที่ 38  วิฌวลเอ็ฟเฟ็กต์โซไซตี้ยังให้รางวัลแก่ Day & Night สำหรับความสำเร็จที่โดดเด่นในฐานะแอนิเมชันขนาดสั้น
== อ้างอิง ==
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2553
ภาพยนตร์อเมริกัน
ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
ภาพยนตร์โดยพิกซาร์
ทอย สตอรี่