pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เพียงใจที่ผูกพัน

เพียงใจที่ผูกพัน เป็นละครที่ออกอากาศทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ประพันธ์โดย กิ่งฉัตร บทโทรทัศน์โดย เอกลิขิต กำกับการแสดงโดย ชนะ คราประยูร ออกอากาศตอนแรกวันที่ 25 กรกฎาคม ถึงวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2553
==ข้อมูล==
ชื่อเรื่อง เพียงใจที่ผูกพัน
ผู้ผลิต บริษัท ทีวีซีน จำกัด (ณัฏฐนันท์ ฉวีวงษ์)
กำกับการแสดง ชนะ คราประยูร
บทประพันธ์ กิ่งฉัตร
บทโทรทัศน์ เอกลิขิต
== นักแสดง ==
อธิชาติ ชุมนานนท์ รับบท พยัคฆ์ หรือ เสือ
ณฐพร เตมีรักษ์ รับบท มุกพิศุทธ์
มนัสนันท์ พันเลิศวงศ์สกุล รับบท พลอยพิศุทธ์
เพชรลดา เทียมเพ็ชร รับบท นภารัตน์
รอน บรรจงสร้าง รับบท ณรงค์
จักรกฤษณ์ อำมะรัตน์ รับบท ศุภฤกษ์
ณัชชา อารีย์รัก รับบท โยถิกา
โชคชัย บุญวรเมธี รับบท โยธิต
กรุณพล เทียนสุวรรณ รับบท เพชรพิศุทธ์
เพ็ญพักตร์ ศิริกุล รับบท เพ็ญพิศุทธ์
อภิรดี ภวภูตานนท์ รับบท มินตรา
อดิศร อรรถกฤษณ์ รับบท เศรษฐ์
นพัตฏ์ธร มัททวีวงศ์  รับบท ยิ่งยศ
โอลิเวอร์ บีเวอร์ รับบท ยุทธนา
ศานติ สันติเวชกุล รับบท เสน่ห์ (เสี่ยเส็ง)
น้ำเงิน บุญหนัก รับบท ต้องตา
ทนงศักดิ์ ศุภการ รับบท ไมเคิล เยา (รับเชิญ)
กษมา นิสสัยพันธุ์ รับบท
จรรยา ธนาสว่างกุล รับบท สงวนเรือน (รับเชิญ)
นฤมล เปี่ยมพงศ์สานต์ รับบท ครูวิไล (รับเชิญ)
แวร์ โซว รับบท
KEN STREUTKER รับบท เอ็ดเวิร์ด ธอร์นตัน (รับเชิญ)
ปีเตอร์ ธูนสตระ รับบท
ด.ช.มณฑล สุรวิทย์ธรรมะ รับบท พยัคฆ์ (วัยเด็ก) (รับเชิญ)
มนชนก แสงฉายเพียงเพ็ญ รับบท แพง (รับเชิญตอนจบ)
== เพลงประกอบละคร ==
เพลง สัญญา (จะไม่ไปไหน)
* ศิลปิน โปเตโต้
* คำร้อง ฟองเบียร์
* ทำนอง ปฏิเวธ อุทัยเฉลิม
* เรียบเรียง Ne-Q
ฟังเพลงนี้
เพลง คือเธอ
* ศิลปิน ชีรณัฐ ยูสานนท์
* คำร้อง สีฟ้า
* ทำนอง อภิไชย เย็นพูนสุข
* เรียบเรียง อภิไชย เย็นพูนสุข
ฟังเพลงนี้
ละครโทรทัศน์ไทย
นวนิยายไทยที่ประพันธ์โดย กิ่งฉัตร
วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2552
ความพยายามยับยั้งการรั่วไหลของน้ำมันดิบจากแท่นขุดเจาะดีพวอเทอร์ฮอไรซัน

ความพยายามยับยั้งการรั่วไหลของน้ำมันดิบจากแท่นขุดเจาะดีพวอเทอร์ฮอไรซัน เป็นเหตุการณ์ซึ่งเกิดขึ้นหลังจากการระเบิดของแท่นขุดเจาะดีพวอเทอร์ฮอไรซัน จนกระทั่งโรงกลั่นน้ำมันได้รับการปิดผนึกเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2553 อย่างไรก็ตาม มีความเป็นไปได้มากว่าความช่วยเหลือของบริติชปิโตรเลียม (BP) สู่พื้นที่จะแก้ปัญหาได้อย่างถาวร โลมาและสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมหลายสปีชีส์ (61 ตัว) นก (2,095 ตัว) และเต่าทะเลใกล้สูญพันธุ์ (467 ตัว) ตายได้โดยรับผลกระทบโดยตรงหรือโดยอ้อมจากการรั่วไหลของน้ำมันดิบดังกล่าว
== ความพยายามปิดโดยไม่ใช้ระเบิด ==
=== การปิดถาวร ===
บีพีได้ขุดหลุมควบคุมความดันภายในบ่อเดิมเพื่อที่จะสกัดกั้นการรั่วไหลของน้ำมันดิบ เมื่อหลุมควบคุมความดันเข้าไปถึงหลุมเจาะแล้ว ผู้ควบคุมจะสูบเอาของเหลวที่กำลังร่วไหลออกมาเข้าไปในบ่อดั้งเดิมได้ ดิวัลลอปเมนต์ ดริลเลอร์ที่ 3 ได้เริ่มต้นการเจาะหลุมควบคุมความดันหลุ่มแรกเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม และเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน หลุมได้มีความลุก 4,260 เมตร จากทั้งหมด 5,500 เมตรแล้ว จีเอสเอฟ ดิวัลลอปเมนต์ ดริลเลอร์ที่ 2 ได้เริ่มต้นการเจาะหลุมควบคุมความดันที่สองเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม แต่หยุดอยู่ที่ 2,614 เมตร จากทั้งหมด 5,500 เมตร เมื่อวันที่ 14 มิถุนายน ระหว่างที่วิศวกรของบีพีกำลังระบุสถานะปฏิบัติการของตัวป้องกันการพลุ่งของหลุมควบคุมความดันที่สอง หลุมควบคุมความดันคาดว่าจะเริ่มต้นใช้ได้ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2553 โดยบ่อหนึ่งคิดเป็นมูลค่ากว่า 100 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
== อ้างอิง ==
พ.ศ. 2553
การรั่วไหลของน้ำมันดิบจากดีพวอเทอร์ฮอไรซัน
สมาคมดนตรีประชาธิปไตย

สมาคมดนตรีประชาธิปไตย (; Democratic Music Association) ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2506 โดย ไดซาขุ อิเคดะ นายกสมาคมโซคา งัคไก ท่านที่ 3 มีจุดประสงค์คือเผยแผ่ดนตรีแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมศิลปะแต่ละประเทศ และในประเทศญี่ปุ่นด้วย
== แลกเปลี่ยนวัฒนธรรมผ่านดนตรี ==
สมาคมดนตรีประชาธิปไตย ได้ทำหน้าที่แลกเปลี่ยนกับ 88 ประเทศเขตแคว้นทั่วโลก ได้จัดงานการแสดงคอนเสิร์ตมากกว่า 60,000 ครั้ง เช่น งานแสดงมิราโน-สกาลาญี่ปุ่น เป็นต้น มีการจัดดนตรีพื้นบ้าน เพื่อสนับสนุนวัฒนธรรมท้องถิ่น และมีการขายตั๋ว และจัดประกวด
==ผู้บริหาร==
ไดซาขุ อิเคดะ ดำรงตำแหน่ง ประธานสมาคมโซคา งัคไก สากล และผู้ก่อตั้งสมาคมดนตรีเพื่อประชาชน
ยาซูชิโร โคบายาชิ ดำรงตำแหน่ง ผู้จัดการระดับสูงของสมาคมดนตรีเพื่อประชาชน
ชิโก ลิชิม่า ดำรงตำแหน่ง กรรมการบริหาร
วาตานาบิ ทาเคะขุซะ ดำรงตำแหน่ง กรรมการผู้จัดการ
==อ้างอิง==
เพื่อเพื่อนผู้ศรัทธา,สร้างคุณค่า,2550
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์สมาคมดนตรีเพื่อประชาชน
สมาคมสร้างคุณค่า
พิพิธภัณฑ์ศิลปะฟุจิโตเกียว

พิพิธภัณฑ์ศิลปะฟุจิโตเกียว ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2526 เป็นพิพิธภัณฑ์จัดแสดงศิลปะ เครื่องปั้น ศิลปกรรมต่างๆ เพื่อส่งเสริมศิลปะ วัฒนธรรม สากล
== ประวัติ ==
ก่อตั้งเมื่อพ.ศ. 2526 เมื่อวันที่3พฤศจิกายน โดยดร.ไดซาขุ อิเคดะ ประธานสมาคมโซคา งัคไก สากล พิพิธภัณฑ์ศิลปะฟุจิโตเกียวเป็นพิพิธภัณฑ์ที่มีภาพวาด รูปปั้น พิมพ์ต่างๆ และศิลปกรรมต่างๆมากมาย ของประเทศจีน ประเทศญี่ปุ่น และประเทศทางตะวันตก
==เจ้าหน้าที่บริหาร==
มิโนรุ ฮาราดะ ดำรงตำแหน่ง กรรมการกิตติมศักดิ์ (นายกสมาคมโซคา งัคไก ท่านที่6)
ฮิโรมาสะ อิเคดะ คำรงตำแหน่ง ที่ปรึกษา (รองนายกสมาคมโซคา งัคไก)
คาเนโกะ อากิระ ดำรงตำแหน่ง กรรมการดูแล
==อ้างอิง==
เพื่อเพื่อนผู้ศรัทธา,สร้างคุณค่า,2550
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของพิพิธภัณฑ์ศิลปะฟุจิโตเกียว
สมาคมสร้างคุณค่า
สิ่งก่อสร้างในฮาจิโอจิ
พิพิธภัณฑ์ศิลปะฟุจิ

พิพิธภัณฑ์ศิลปะฟุจิ อยู่ที่ฟุจิโนมิย่ะ จังหวัดชิสุโอกะ ใกล้ภูเขาฟุจิ ติดกับวัดใหญ่ไทเซขิจิ ของนิกายนิชิเรนโชชู เป็นพิพิธภัณฑ์จัดแสดงของล้ำค่าของประเทศญี่ปุ่นและศิลปะต่างๆในโลก อยู่ในการดูแลของสมาคมสร้างคุณค่า
== ประวัติ ==
ก่อตั้งโดยดร.ไดซาขุ อิเคดะ เปิดเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2516 เป็นที่จัดแสดงสมบัติอันล้ำค่าของประเทศญี่ปุ่น ประเทศจีน และรวบรวมศิลปะเอเชียใต้
==การแลกเปลี่ยน==
พิพิธภัณฑ์ศิลปะฟุจิ ได้มีการแลกเปลี่ยนศิลปะวัฒนธรรมในประเทศต่าง ๆ มากกว่า 29 ประเทศเขตแคว้น มีการจัดนิทรรศการทั้งภายในประเทศและต่างประเทศมากกว่า 360 ครั้ง
==อ้างอิง==
เพื่อเพื่อนผู้ศรัทธา,สร้างคุณค่า,2550
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์พิพิธภัณฑ์ศิลปะฟุจิ 
สมาคมสร้างคุณค่า
สถาบันโทะดะเพื่อสันติภาพโลกและการวิจัยนโยบาย

สถาบันโทะดะเพื่อสันติภาพโลกและการวิจัยนโยบาย (Toda Institute for Global Peace and Policy Research) ก่อตั้งโดย ดร.ไดซาขุ อิเคดะ ประธานสมาคมโซคา งัคไก สากล ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่11 พฤษภาคม  พ.ศ. 2539 เพื่อวิจัยต่อต้านอาวุธนิวเคลียร์ และส่งเสริมสันติภาพทั่วโลก
นอกจากนี้ สมาคมสร้างคุณค่า ยังมีสถาบันเพื่อสันติภาพอีกหลายแห่งเช่น สถาบันการวิจัยปรัชญาตะวันออก
==อ้างอิง==
เพื่อเพื่อนผู้ศรัทธา,สร้างคุณค่า,2550
ประวัติสมาคมสร้างคุณค่า
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Toda Institute for Global Peace and Policy Research
สมาคมสร้างคุณค่า
เซลล์รูปแท่ง

เซลล์รูปแท่ง (rod cell) เป็นตัวรับแสง อยู่ที่จอตาของดวงตา มีความสามารถในการรับแสงมากกว่าเซลล์รูปกรวย
ไวต่อการรับแสงสว่าง แม้ในที่มีแสงสว่างน้อย เซลล์ชนิดนี้ไม่สามารถแยกความแตกต่างของสีได้
== ดูเพิ่ม ==
เซลล์รูปกรวย
เซลล์ประสาท
กายวิภาคของตามนุษย์
มิญชวิทยา
เซลล์รูปกรวย

เซลล์รูปกรวย (cone cell) เป็นเซลล์ตัวรับแสงชนิดหนึ่งจากสองชนิดซึ่งอยู่ในจอตา ซึ่งทำหน้าที่เห็นสี เช่นเดียวกับสภาพรู้สึกสีได้ของตา เซลล์รูปกรวยทำหน้าที่ได้ดีที่สุดในแสงค่อนข้างสว่าง ตรงข้ามกับเซลล์รูปแท่งซึ่งทำงานได้ดีกว่าในแสงสลัว เซลล์รูปกรวยอัดแน่นในรอยบุ๋มจอตา อันเป็นพื้นที่ปราศจากเซลล์รูปแท่งเส้นผ่านศูนย์กลาง 0.3 มิลลิเมตรที่มีเซลล์รูปกรวยอัดแน่นบางมากซึ่งลดจำนวนอย่างรวดเร็วเมื่อออกรอบนอกของจอตา ในตามนุษย์มีเซลล์รูปกรวยหกถึงเจ็ดล้านเซลลล์และส่วนมากกระจุกอยู่บริเวณจุดภาพชัด
เซลล์รูปกรวยไวต่อแสงน้อยกว่าเซลล์รูปแท่งในจอตา (ซึ่งสนับสนุนการเห็นในระดับแสงต่ำ) แต่ทำให้รับรู้สี นอกจากนี้ ยังสามารถรับรู้รายละเอียดชัดกว่าและการเปลี่ยนแปลงภาพรวดเร็วกว่า เพราะเวลาการสนองต่อสิ่งเร้าเร็วกว่าของเซลล์รูปแท่ง เซลล์รูปกรวยปกติเป็นหนึ่งในสามชนิด แต่ละชนิดมีสารสีต่างกัน คือ เซลล์รูปกรวย-เอส เซลล์รูปกรวย-เอ็ม และเซลล์รูปกรวย-แอล ฉะนั้นเซลล์รูปกรวยแต่ละเซลล์จึงไวต่อความยาวคลื่นของแสงที่มองเห็นได้ซึ่งสอดคล้องกับแสงความยาวคลื่นสั้น ความยาวคลื่นกลางและความยาวคลื่นยาว เนื่องจากมนุษย์ปกติมี่เซลล์รูปกรวยสามชนิดที่มีโฟตอปซิน (photopsin) ต่างกัน ซึ่งมีโค้งการสนองต่างกันแล้วสนองต่อการแปรผันของสีต่างวิธีกัน มนุษย์จึงมีการรับรู้ภาพสี่สี มีการแสดงว่า สามสารสีซึ่งทำหน้าที่ตรวจจับแสงมีองค์ประกอบทางเคมีที่แน่ชัดแปรผันเนื่องจากการกลายพันธุ์ แต่ละปัจเจกบุคคลจึงมีเซลล์รูปกรวยที่ไวต่อสีต่างกัน การทำลายเซลล์รูปกรวยจากโรคจะส่งผลให้ตาบอด
== อ้างอิง ==
เซลล์ประสาท
กายวิภาคของตามนุษย์
อัลโซชปราคซาราทุสทรา (ชเตราส์)

อัลโซชปราคซาราทุสทรา (Also sprach Zarathustra; Thus Spoke Zarathustra, Op. 30) เป็นซิมโฟนิกโพเอ็มโดยริชชาร์ท ชเตราส์ แต่งขึ้นในปี ค.ศ. 1896 โดยได้แรงบันดาลใจมาจากวรรณกรรมภาษาเยอรมัน Also sprach Zarathustra  ของฟรีดริช นีทเชอ   ออกแสดงครั้งแรกที่แฟรงเฟิร์ต โดยชเตราส์เป็นผู้อำนวยเพลงด้วยตนเอง
ชเตราส์แบ่งงานดนตรีออกเป็น 9 ส่วน โดยตั้งชื่อแต่ละส่วนตามชื่อบทในวรรณกรรมต้นฉบับของนีทเชอ ได้แก่
Einleitung (Introduction)
Von den Hinterweltlern (Of the Backworldsmen)
Von der großen Sehnsucht (Of the Great Longing)
Von den Freuden und Leidenschaften (Of the Joys and Passions)
Das Grablied (The Grave-Song)
Von der Wissenschaft (Of Science)
Der Genesende (The Convalescent)
Das Tanzlied (The Dance Song)
Nachtwandlerlied (Song of the Night Wanderer)
ดนตรีบรรเลงช่วงเบิกโรง (fanfare) จากซิมโฟนิกโพเอ็มชิ้นนี้มีชื่อว่า "Sunrise" หรือ "Dawn" เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางในวัฒนธรรมสมัยนิยม หลังจากสแตนลีย์ คูบริก นำมาใช้ในภาพยนตร์ 2001 จอมจักรวาล ในปี ค.ศ. 1968  โดยปรากฏอยู่ในภาพยนตร์ 3 ครั้ง แต่ละครั้งจะสื่อถึงวิวัฒนาการครั้งสำคัญของมนุษยชาติ หลังจากได้สัมผัสกับหินดำ คือ จากลิงเอปเป็นมนุษย์, การเข้าสู่ยุคอวกาศ, และความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีขั้นสูง  นอกจากนั้นยังนิยมใช้เป็นเพลงเปิดตัวนักกีฬา ทีมกีฬา หรือศิลปินหลายคน เช่น เอลวิส เพรสลีย์ นำมาใช้เปิดก่อนขึ้นเวทีแสดงในช่วงทศวรรษ 1970   หรือ ริก แฟลร์ นักมวยปล้ำทีเอ็นเอ ก็ใช้เป็นเพลงเปิดตัวก่อนเข้าสนาม 
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Also Sprach Zarathustra, opening movement. Semyon Bychkov, conductor.
Public domain edition of score, hosted at Musopen
ซิมโฟนิกโพเอ็ม
งานประพันธ์ดนตรีสำหรับวงออร์เคสตราและออร์แกน
ผลงานของ ริชชาร์ท ชเตราส์
คาร์มินา บูรานา (ออร์ฟ)

คาร์มินา บูรานา (Carmina Burana; /ˈkɑrmɨnə bʊˈrɑːnə/ ; แปลว่า "Songs from Benediktbeuern") เป็นคันตาตาที่แต่งโดยคาร์ล ออร์ฟ ในปี ค.ศ. 1935-1936  มาจากบทกวีในยุคกลาง 24 ชิ้น จากทั้งหมด 254 ชิ้นที่มีชื่อว่า "Carmina Burana" ซึ่งแต่งขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 11 - 12 เกี่ยวกับ "วงล้อแห่งโชคลาภ" (Wheel of Fortune) ต้นฉบับบทกวีเขียนด้วยภาษาละติน ถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1803 และถูกแปลเป็นภาษาต่างๆ  โดยออร์ฟได้อ่านฉบับแปลภาษาอังกฤษซึ่งตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1884 และเกิดแรงบันดาลใจที่จะแต่งคันตาตาชิ้นนี้
คันตาตานี้ออกแสดงครั้งแรกที่แฟรงเฟิร์ตเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 1937 และประสบความสำเร็จตั้งแต่เริ่มแรก กลายเป็นผลงานดนตรีที่จากเยอรมนีที่ประสบความสำเร็จที่สุดในขณะนั้น  และยิ่งได้รับความนิยมมากขึ้นในทศวรรษ 1960 หลังสิ้นสุดสงครามโลก
คาร์มินา บูรานา แบ่งออกเป็น 25 มูฟเมนต์ โดยแบ่งเป็น 5 ส่วนหลัก ได้แก่
Fortuna Imperatrix Mundi
i: O Fortuna
ii: Fortune plango vulnera
I – Primo vere ("In Spring")
iii: Veris leta facies
iv: Omnia sol temperat
v: Ecce gratum
Uf dem Anger ("In the Meadow", "On the Lawn")
vi: Tanz ("Dance"–instrumental)
vii: Floret Silva
viii: Chramer, gip die varwe mir
ix:
a) Reie ("round dance"–instrumental)
b) Swaz hie gat umbe
c) Chume, chum, geselle min
d) Swaz hie gat umbe (reprise)
x: Were diu werlt alle min
II – In Taberna ("In the Tavern")
xi: Estuans interius
xii: Olim lacus colueram
xiii: Ego sum abbas
xiv: In taberna quando sumus
III – Cour d'amours ("Court of Love")
xv: Amor volat undique
xvi: Dies, nox et omnia
xvii: Stetit puella
xviii: Circa mea pectora
xix: Si puer cum puellula
xx: Veni, veni, venias
xxi: In trutina
xxii: Tempus est iocundum
xxiii: Dulcissime
Blanziflor et Helena ("Blanchefleur and Helen")
xxiv: Ave formosissima
Fortuna Imperatrix Mundi ("Fortune, Empress of the World")
xxv: O Fortuna (reprise)
มูฟเมนต์ที่ 1 และ 25 ซึ่งเริ่มต้นและลงท้าย มีชื่อว่า O Fortuna เป็นงานดนตรีของออร์ฟที่มีชื่อเสียงที่สุด ได้รับการบันทึกว่าเป็นงานดนตรีคลาสสิกที่ถูกบรรเลงบ่อยครั้งที่สุดในสหราชอาณาจักรในรอบ 75 ปีมานี้  และปรากฏอยู่ในวัฒนธรรมสมัยนิยมเป็นจำนวนมาก   เช่นใช้เป็นเพลงทีเซอร์ก่อนการแสดงของไมเคิล แจ็กสัน ในเดนเจอรัส เวิลด์ ทัวร์ และอัลบัม Video Greatest Hits – HIStory
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Text, Original and Translated in English, as it appears in Orff's libretto
The complete Carl Orff setting of Carmina Burana in MIDI format
Notes on Carmina Burana 
Carmina Burana Carl Orff - O Fortuna พร้อมคำร้อง
คันตาตา
ผลงานของ คาร์ล ออร์ฟ
คนไม่ใช่คน

คนไม่ใช่คน (Predator) เป็นภาพยนตร์แนวนวนิยายวิทยาศาสตร์ สยองขวัญ กำกับโดยจอห์น แม็กเทียร์แนน นำแสดงโดยอาร์โนลด์ ชวาร์เซเน็กเกอร์, คาร์ล เวทเทอร์ส, เจสซี เวนทูรา และเควิน ปีเตอร์ ฮอลล์ ภาพยนตร์ทำรายได้ 60 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ในสหรัฐอเมริกา ภาพยนตร์ยังมีภาคต่อ 2 ภาคคือ คนไม่ใช่คน 2 บดเมืองมนุษย์ (1990) และ มหากาฬพรีเดเตอร์ (2010) นอกจากนั้นยังมีภาพยนตร์ข้ามเรื่องกับภาพยนตร์ตระกูลเอเลี่ยน อย่าง เอเลี่ยน ปะทะ พรีเดเตอร์ สงครามชิงเจ้ามฤตยู (2004) และ สงครามฝูงเอเลี่ยนปะทะพรีเดเตอร์ 2 (2007)
==เนื้อเรื่องย่อ==
หลังจากดัชท์ (ชวาร์เซเน็กเกอร์) ถูกจ้างวานให้เข้าไปช่วยเหลือตัวประกันซึ่งถูกจับตัวไว้โดยกลุ่มกองโจร กลางป่าลึกในประเทศอเมริกากลาง เขาและลูกทีมต้องพบกับศัตรูสุดโหดเกินกว่าจะจินตนาการได้ เพราะเจ้านักล่าตัวนี้ไม่ใช่สิ่งมาชีวิตบนโลกนี้
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2530
ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
ภาพยนตร์โดยทเวนตีธ์เซนจูรีฟอกซ์
ภาพยนตร์อเมริกัน
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศเม็กซิโก
ภาพยนตร์ที่กำกับโดย จอห์น แมคเทียร์แนน
ภาพยนตร์ปฐมบท
อินเทอร์เน็ตมีม
อาเลสซันโดร มาลัสปีนา

อาเลสซันโดร มาลัสปีนา (Alessandro Malaspina; 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1754 – 9 เมษายน ค.ศ. 1810) เป็นขุนนางชาวอิตาลีที่ใช้ชีวิตเกือบทั้งชีวิตเป็นนาวิกโยธินสเปน เขาได้เดินทางไปรอบโลกตั้งแต่ ค.ศ. 1786 ถึง 1788 จากนั้นจาก ค.ศ. 1789 ถึง 1794 โดยเป็นการเดินทางสำรวจทางวิทยาศาสตร์ผ่านทางมหาสมุทรแปซิฟิก โดยสำรวจและทำแผนที่ชายฝั่งทางตะวันตกของอเมริกา ตั้งแต่เคปฮอร์นถึงอ่าวอะแลสกา ข้ามไปยังเกาะกวมไปถึงฟิลิปปินส์ และหยุดที่นิวซีแลนด์ ออสเตรเลียและตองงา
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2297
นักสำรวจชาวอิตาลี
บุคคลจากแคว้นตอสคานา
บริษัทสกอตแลนด์

บริษัทการค้ากับแอฟริกาและหมู่เกาะอินเดียของสกอตแลนด์ หรือเรียกว่า บริษัทดาเรียนสกอติช (Scottish Darien Company) เป็นบริษัทการค้าโพ้นทะเล ก่อตั้งขึ้นโดยพระราชบัญญัติของรัฐสภาสกอตแลนด์ในปี ค.ศ. 1695 พระราชบัญญัติดังกล่าวได้มอบอำนาจแก่บริษัทในการผูกขาดการค้ากับอินเดียของสกอตแลนด์ แอฟริกาและอเมริกา คล้ายกับบริษัทผูกขาดการค้าซึ่งได้รับการจัดตั้งโดยอังกฤษ และยังได้รับสิทธิอธิปไตยพิเศษและข้อยกเว้นการเก็บภาษีชั่วคราว
ปัญหาทางการเงินและการเมืองได้รบกวนการดำเนินการของบริษัทในช่วงปีแรก ๆ บรรดาข้าหลวงได้ถูกแบ่งแยกระหว่างกลุ่มที่อาศัยอยู่และประชุมในเอดินบะระและอีกกลุ่มหนึ่งในลอนดอน ซึ่งในหมู่ข้าหลวงนี้ก็มีทั้งชาวสกอตและชาวอังกฤษ พวกเขาถูกแบ่งแยกกันโดยเจตนาทางธุรกิจ บางส่วนตั้งใจที่จะทำการค้าในอินเดียและตามชายฝั่งแอฟริกา ในฐานะคู่แข่งที่มีประสิทธิภาพของบริษัทอินเดียตะวันออกของอังกฤษ ในขณะที่อีกกลุ่มหนึ่งเข้ากับแผนดาเรียนของแพทเทอสัน ซึ่งได้รับชัยชนะมโหฬาร
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1698 บริษัทได้เริ่มการสำรวจเป็นครั้งแรก นำโดยวิลเลียม แพทเทอสัน ผู้ซึ่งหวังจะก่อตั้งอาณานิคมในดาเรียน (บนคอคอดปานามา) อันเป็นสถานที่ซึ่งสามารถใช้เป็นจุดการค้าระหว่างยุโรปและตะวันออกไกลได้
ถึงแม้ว่าเรือห้าลำและชาวอาณานิคมสกอต 1,200 คนจะขึ้นฝั่งได้สำเร็จในดาเรียน ถิ่นฐานดังกล่าวก็ได้รับการจัดเตรียมเลวและถูกละทิ้งในที่สุด การสำรวจครั้งที่สองที่ใหญ่กว่าครั้งแรก (เริ่มออกเดินทางก่อนที่ชะตากรรมของการสำรวจครั้งแรกจะเป็นที่รู้จัก) ได้ก่อตั้งถิ่นฐานทะเลทรายขึ้น แต่ได้ถูกล้อมโดยชาวสเปนอย่างรวดเร็ว มากกว่าหนึ่งพันคนเสียชีวิตด้วยความอดอยากและโรคระบาด และในเดือนเมษายน ค.ศ. 1700 เรือสองลำจึงได้นำผู้รอดชีวิตจำนวนเพียงน้อยนิดกลับบ้าน
== ผลที่ตามมา ==
มีการประมาณว่าโครงการดาเรียนได้ทำให้สกอตแลนด์สูญเสียสินทรัพย์สภาพคล่องไปเกือบหนึ่งในสี่และเป็นหนึ่งในปัจจัยสำคัญซึ่งทำให้สกอตแลนด์เข้ารวมกับอังกฤษตามพระราชบัญญัติสหภาพ ค.ศ. 1707
== บรรณานุกรม ==
Refer: Papers Relating to the Ships and Voyages of the Company of Scotland Trading to Africa and the Indies, 1696-1707 edited by George Pratt Insh, M.A., Scottish History Society, Edinburgh University Press, 1924.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official Records at the Royal Bank of Scotland 
บริษัทที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 17
อดีตอาณานิคมของสกอตแลนด์
โอมาร์ ตอร์ริโฮส

โอมาร์ เอฟราอิน ตอร์ริโฮส เอร์เรรา (Omar Efraín Torrijos Herrera; 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1929 – 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1981) เป็นผู้นำกลุ่มเผด็จการชาวปานามา ในช่วงระหว่าง ค.ศ. 1968 ถึง 1981 ถึงแม้เขาจะเป็นเผด็จการฝ่ายซ้ายแต่เขาก็ยังได้รับการสนับสนุนจากสหรัฐในการต่อต้านคอมมิวนิสต์
บทบาทของตอร์ริโฮสคือเป็นผู้เจรจาในสนธิสัญญาตอร์ริโฮส–คาร์เตอร์ ที่ทำให้ปานามามีอำนาจการควบคุมดูแลคลองปานามาจากสหรัฐตั้งแต่วันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 1999 เขาเสียชีวิตจากเครื่องบินตกใน ค.ศ. 1981
เขามีบุตรชายชื่อ มาร์ติน ตอร์ริโฮส  ซึ่งชนะการเลือกตั้งประธานาธิบดีเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 2004 และดำรงตำแหน่งเมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 2004
== อ้างอิง ==
==อ่านเพิ่ม==
Grieb, Kenneth J. "Omar Torrijos Herrera" in Encyclopedia of Latin American History and Culture, vol. 5, pp. 259-60. Charles Scribner's Sons 1996.
Lafeber, Walter. The Panama Canal: The Crisis in Historical Perspective. (1979)
Priestley, George. Military Government and Popular Participation in Panama: The Torrijos Regime, 1968-1975. (1986)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Report on the Situation of Human Rights in Panama, by the Inter-American Commission on Human Rights. Organization of American States, 1978. The Commission concluded that there was a significant improvement in the situation of human rights from 1972 onwards.
Panama The Government of Torrijos and the National Guard. An assessment of the career of Omar Torrijos in the context of Panamanian history.
Web Site of author John Perkins.
His Man in Panama. By Alan Riding. New York Times, November 4, 1984. A review of Graham Greene's Getting to Know the General.
Torrijos: The Man and the Myth. Americas Society exhibition in NYC. Photographs of Graciela Iturbide, Jan. 31 - May 5, 2008.
ชาวปานามา
ผู้นำสูงสุด
อ่าวปานามา

อ่าวปานามา (Golfo De Panamá) เป็นอ่าวในมหาสมุทรแปซิฟิก ใก้กับชายฝั่งทางใต้ของประเทศปานามา มีความกว้างประมาณ 250 กม. มีความลึกประมาณ 220 เมตร และมีพื้นที่ราว 2,400 ตร.กม. มีคลองปานามาเชื่อมระหว่างอ่าวปานามาเข้ากับทะเลแคริบเบียนและมหาสมุทรแอตแลนติก นอกจากนั้นเมืองหลวงของปานามาคือกรุงปานามาซิตี ก็ยังเป็นเมืองที่ตั้งอยู่บนชายฝั่งของอ่าวปานามาด้วย
== อ้างอิง ==
ปานามา
สนธิสัญญาตอร์ริโฮส–คาร์เตอร์

สนธิสัญญาตอร์ริโฮส–คาร์เตอร์ (Torrijos–Carter Treaties; Tratados Torrijos-Carter) เป็นสนธิสัญญาที่ร่วมลงนามโดยสหรัฐและประเทศปานามา ณ กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. เมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2520 เพื่อยุติสนธิสัญญาเฮย์–บูว์โน-วารียา (พ.ศ. 2446) เป็นข้อตกลงโอนถ่ายอำนาจการควบคุมดูแลคลองปานามาจากสหรัฐ หลัง พ.ศ. 2542 ที่สหรัฐอเมริกาควบคุมคลองปานามาตั้งแต่ พ.ศ. 2446 ผู้ลงนามคือจิมมี คาร์เตอร์ ประธานาธิบดีสหรัฐ และโอมาร์ ตอร์ริโฮส ผู้นำกลุ่มเผด็จการชาวปานามา
สัญญาฉบับแรกมีชื่ออย่างเป็นทางการว่า The Treaty Concerning the Permanent Neutrality and Operation of the Panama Canal หรืออีกชื่อว่า สนธิสัญญาความเป็นกลาง (Neutrality Treaty) เพื่อเป็นการรับประกันเรื่องความเป็นกลาง ในการใช้คลองปานามาและให้สิทธิ์สหรัฐ ในการใช้กำลังทหาร เพื่อเปิดเส้นทางคลองปานามา ส่วนสนธิสัญญาฉบับที่ 2 มีชื่อว่า สนธิสัญญาคลองปานามา (The Panama Canal Treaty) ลงนามเมื่อเที่ยงวัน วันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2542 เป็นการควบคุมคลองปานามาทั้งหมดของปานามา
== อ้างอิง ==
สนธิสัญญา
คลองปานามา
อิล โตรวาโตเร

อิลโตรวาโตเร (Il trovatore; The Troubadour) เป็นอุปรากรภาษาอิตาลีความยาว 4 องก์ ที่เขียนโดยจูเซปเป แวร์ดี จากบทละครภาษาสเปนเรื่อง El Trovador ของอันโตนิโอ การ์เซีย กูเทียเรซ (1813 - 1884) เรื่องราวเกี่ยวกับพวกยิปซี เกิดขึ้นในแคว้นบิสเคย์ และแคว้นอารากองในประเทศสเปนในคริสต์ศตวรรษที่ 15
อิลโตรวาโตเรแสดงรอบปฐมทัศน์ครั้งแรกเมื่อวันที่ 19 มกราคม ค.ศ. 1853 ที่ลานกลางแจ้ง Tor di Nona ใจกลางกรุงโรมและประสบความสำเร็จอย่างสูง  ได้รับการจัดแสดงซ้ำถึงหลายร้อยรอบในหลายประเทศ ภายในระยะเวลา 3 ปี  นำไปจัดแสดงที่สหรัฐอเมริกา และประเทศอังกฤษในปี ค.ศ. 1855    ถูกนำไปดัดแปลงเป็นอุปรากรภาษาฝรั่งเศสชื่อ Le trouvère จัดแสดงครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1857 
อุปรากรเรื่องนี้แบ่งเป็น 4 องก์ ได้แก่
Act I: The Duel
*Scene 1: The guard room in the castle of Luna (The Palace of Aljaferia, Zaragoza, Spain)
*Scene 2: Garden in the palace of the princess
Act 2: The Gypsy Woman
*Scene 1: The gypsies' camp
*Scene 2: In front of the convent
Act 3: The Son of the Gypsy Woman
*Scene 1: Di Luna's camp
*Scene 2: A chamber in the castle
Act 4: The Punishment
*Scene 1: Before the dungeon keep
*Scene 2: In the dungeon
== Anvil Chorus ==
ดนตรีจากฉากที่ 1 องก์ที่ 2 มีชื่อในภาษาอิตาลีว่า Coro di zingari (แปลว่า gypsy chorus) ในภาษาอังกฤษใช้ชื่อว่า Anvil Chorus ช่างตีเหล็กยิปซีเริ่มงานในตอนเช้า โดยตีเหล็กที่อยู่บนทั่งเป็นจังหวะ พร้อมกับร้องเพลงสรรเสริญการทำงานหนัก อาหารดีๆ และหญิงยิปซี  ดนตรีท่อนนี้ได้รับความนิยมอย่างมาก ปรากฏอยู่ในวัฒนธรรมสมัยนิยมต่างๆ ที่เกี่ยวกับชนชั้นกรรมาชีพ  เช่น เป็นเพลงประกอบโฆษณา และถูกนำมาล้อเลียนในไทนีตูนส์ (เป็นการ์ตูนในเครือ ลูนีทูนส์) ฉบับที่ได้รับความนิยมเป็นฉบับบรรเลงแบบแจ๊สโดยวงดนตรีของเกล็น มิลเลอร์
Anvil Chorus ยังถูกนำมาล้อเลียนในภาพยนตร์เรื่อง Cocoanuts (1929) ของพี่น้องมารซ์ โดยใช้เสียงจากเครื่องบันทึกเงินสดแทนเสียงจากทั่ง 
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Recordings of Il trovatore rated
Anvil Chorus on YouTube
อุปรากรโดยจูเซปเป แวร์ดี
อุปรากรภาษาอิตาลี
อุปรากรคริสต์ทศวรรษ 1850
อันดับปลาจิ้มฟันจระเข้และม้าน้ำ

อันดับปลาจิ้มฟันจระเข้และม้าน้ำ เป็นอันดับปลากระดูกแข็งอันดับหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Syngnathiformes ปลาในอันดับนี้มีรูปร่างประหลาดไปกว่าปลาในอันดับอื่น ๆ กล่าวคือ มีรูปร่างที่เรียวยาวเหมือนหลอดหรือกิ่งไม้ เป็นปลาขนาดเล็ก ในปากไม่มีฟัน ไม่มีขากรรไกร แต่จะมีลักษณะคล้ายท่อดูด ไว้สำหรับดูดอาหารจำพวก แพลงก์ตอนสัตว์ขนาดเล็กหรือสัตว์น้ำขนาดเล็กชนิดอื่น ๆ  มีขนาดโดยเฉลี่ยเต็มที่ไม่เกิน 30 เซนติเมตร พบได้ทั้งในน้ำจืด, น้ำกร่อย และทะเล
ซึ่งคำว่า "Syngnathiformes" นั้นมาจากภาษากรีก แปลว่า "ติดกับขากรรไกร" โดยมาจากภาษากรีกโบราณ คำว่า συν แปลว่า ด้วยกัน กับ γνάθος แปลว่า ขากรรไกร และ "formes" มาจากภาษาลาตินที่หมายถึง "รูปแบบที่คล้ายคลึงกัน"
== วงศ์ ==
มีทั้งหมด 5 วงศ์ ได้แก่
Aulostomidae
Centriscidae
Fistulariidae
Solenostomidae
Syngnathidae
==ดูเพิ่ม==
อันดับปลาเหล็กใน
== อ้างอิง ==
(2005) : Order Summary for Syngnathiformes. Version of 2005-FEB-15. Retrieved 2008-AUG-19.
อันดับปลาจิ้มฟันจระเข้และม้าน้ำ
วงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้และม้าน้ำ

วงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้และม้าน้ำ (Seahorse, Pipefish) เป็นวงศ์ปลาวงศ์หนึ่ง ในอันดับ Syngnathiformes ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า  Syngnathidae (/ซีน-แนท-อิ-ดี/)
เป็นปลากระดูกแข็ง มีรูปร่างประหลาดไปจากปลาในวงศ์อื่น ๆ ทั่วไป กล่าวคือ มีรูปร่างเรียวราวคล้ายกิ่งไม้ มีเกล็ดลำตัวแข็งดูคล้ายเกราะ ลำตัวแบ่งเป็นปล้อง ๆ  หางยาว จำนวนปล้องนี้จะเท่ากับข้อกระดูกสันหลัง ตัวผู้จะเป็นผู้ที่ดูแลไข่โดยจะฟักไข่ไว้ในถุงหน้าท้องหลังจากไข่จากตัวเมียได้รับการปฏิสนธิแล้ว จนกว่าไข่จะฟักเป็นลูกปลาขนาดเล็ก  ดวงตามีขนาดเล็ก ไม่มีฟันและขากรรไกร ครีบทุกครีบมีขนาดเล็ก ไม่มีครีบท้องและครีบก้น ครีบหลังมีเฉพาะก้านครีบแขนง ไม่มีก้านครีบแข็ง ด้วยลักษณะทางสรีระเช่นนี้จึงทำให้ว่ายน้ำได้ช้า ๆ ปากยาวเป็นท่อ หากินโดยการดูดอาหาร จำพวก แพลงก์ตอนสัตว์และสัตว์น้ำขนาดเล็ก
พบได้ทั้งน้ำจืด, น้ำกร่อย และทะเล โดยมากจะพบในทะเลมากกว่า มีพบในน้ำจืดและน้ำกร่อย ไม่กี่ชนิด
แบ่งออกเป็น 2 วงศ์ย่อย คือ วงศ์ Hippocampinae มี 2 สกุล หรือ ม้าน้ำ กับ Syngnathinae หรือ ปลาจิ้มฟันจระเข้ มี 52 สกุล โดยพบทั้งหมดประมาณ 215 ชนิด ใน 2 วงศ์ย่อยนี้
พบได้ทั่วโลก จัดเป็นปลาขนาดเล็ก ที่มีขนาดความยาวโดยเฉลี่ยเต็มที่ไม่เกิน 30 เซนติเมตร ประกอบกับรูปร่างที่แปลก จึงนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ในตู้ปลาส่วนตัว หรือในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำต่าง ๆ อีกทั้งยังมีการนำไปปรุงเป็นยาสมุนไพรตามตำรับยาจีนอีกด้วย 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Family Syngnathidae - Pipefishes and seahorses 
ปลาที่พบในประเทศไทย
วงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้และม้าน้ำ
ปลาน้ำจืด
ปลาน้ำกร่อย
ปลาน้ำเค็ม
ปลาตู้
แพ กี-ซ็อก

แพ กี-ซ็อก ( Bae Ki-suk, ฮันกึล: 배기석) เกิดเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1987 ที่เมืองปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ เป็นอดีตนักมวยสากลในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท (115 ปอนด์)
แพเสียชีวิตจากการชกมวย ในการชกชิงแชมป์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทของเกาหลีใต้ที่ว่างกับจิน กี-จุน เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 2010 ที่ย่านเยซาน ชานโซล ด้วยการแพ้ที.เค.โอ.อย่างบอบช้ำในต้นยกที่ 8 หลังจากนั้น เขาถูกหามส่งโรงพยาบาล ที่เมืองแทจ็อน  แต่ทว่าแพทย์สามารถยื้อชีวิตเขาไว้ได้เพียง 4 วันเท่านั้น  จากนั้นเขาก็เสียชีวิตด้วยอาการเลือดออกในสมองใหญ่ ในวันที่ 21 กรกฎาคม ด้วยวัยเพียง 23 ปี
ครอบครัวของแพค่อนข้างมีปัญหาทางด้านการเงิน เขาเคยทำงานในโรงงานมาก่อน โดยต้องทำต่อเนื่องถึงวันละ 10 ชั่วโมง เพื่อหาเงินมาเลี้ยงครอบครัว ก่อนที่จะหันมาชกมวย โดยการชกในครั้งนี้เขาตั้งใจว่าจะเป็นการชกครั้งสุดท้ายก่อนที่จะแขวนนวมอย่างเป็นทางการด้วย  ซึ่งนับเป็นนักมวยชาวเกาหลีใต้ที่เสียชีวิตจากการชกมวยแล้วรายที่ 3 นับจาก คิม ด็อก-กู ในปี ค.ศ. 1982 จากการชิงแชมป์โลกของสมาคมมวยโลก (WBA) รุ่นไลท์เวท และ ชเว โย-ซัม ในการชกป้องกันตำแหน่งแชมป์เงาขององค์กรมวยโลก (WBO) รุ่นฟลายเวท ในปี ค.ศ. 2008
==อ้างอิง==
"เบกีซุก" นักมวยเกาหลีใต้เสียชีวิต 
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สถิติการชก
นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้
นักมวยที่เสียชีวิตจากการชกมวย
บุคคลจากปูซาน
สาอีบาบา

สาอีบาบา (साईबाबा; Sai Baba) สามารถหมายถึง
สาอี บาบาแห่งศิรฑี (เสียชีวิต ค.ศ. 1918) โยคีชาวอินเดีย
สัตยะ สาอี บาบา (ค.ศ. 1926 - 2011) ผู้นำลัทธิที่อ้างว่าเป็นสาอี บาบาแห่งศิรฑีกลับชาติมาเกิด เป็นผู้ก่อตั้งองค์กรสัตยะ สาอี (Sathya Sai Organization)