pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ไมเคิล

ไมเคิล เป็นชื่อบุคคล อาจหมายถึง
บุคคลในวงการบันเทิง
ไมเคิล แจ็กสัน นักร้องชาวอเมริกัน
ไมเคิล เบย์ ผู้กำกับชาวอเมริกัน
ไมเคิล เจ. ฟอกซ์ นักแสดงชาวอเมริกัน
ไมเคิล บูเบล นักร้องชาวแคนาดา
นักวิทยาศาสตร์
ไมเคิล ฟาราเดย์ นักฟิสิกส์ชาวอังกฤษ ผู้คิดค้นไดนาโม
ไมเคิล กริฟฟิน นักฟิสิกส์ชาวอเมริกัน ผู้บริหารนาซา
ไมเคิล โบเวนส์ นักปรัชญาชาวเบลเยียม
นักกีฬา
ไมเคิล จอร์แดน นักบาสเกตบอลชาวอเมริกัน
ไมเคิล โอเวน นักฟุตบอลชาวอังกฤษ
ไมเคิล คัตซิดิส นักมวยชาวออสเตรเลีย แชมป์ออสเตรเลียรุ่นไลท์เวท
ไมเคิล คาร์บาฮาล นักมวยชาวอเมริกัน ได้รับเหรียญเงินในโอลิมปิกปี 2531
ไมเคิล จอห์นสัน นักฟุตบอลชาวอังกฤษ
ไมเคิล เฟ็ลปส์ นักว่ายน้ำชาวอเมริกัน ได้รับ 16 เหรียญทองในโอลิมปิก
ศิลปิน
มีเกลันเจโล (รู้จักในชื่อ ไมเคิล แองเจอโล) ศิลปินชาวอิตาลี
ไมเคิล บีรุท นักออกแบบกราฟิก
ยาโกโปแห่งวารัซเซ

บุญราศียาโกโปแห่งวารัซเซ (Jacopo da Varazze; Iacobus a Voragine) เป็นอาร์ชบิชอปแห่งเจนัว นักบันทึกเหตุการณ์ชาวอิตาลี ผู้ประพันธ์ “ตำนานทอง” ซึ่งเป็นชีวประวัตินักบุญสำคัญ ๆ รวบรวมขึ้นในปี ค.ศ. 1260 เป็นหนังสือที่นิยมแพร่หลายที่สุดเล่มหนึ่งในสมัยกลาง ท่านได้รับการประกาศเป็นบุญราศีที่เมืองเจนัวโดยสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 7 ในปี ค.ศ. 1816
== อ้างอิง ==
Jacobus de Voragine[http://www.britannica.com/EBchecked/topic/299131/Jacobus-de-Voragine]
== ดูเพิ่ม ==
ตำนานทอง
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1773
บุญราศี
บาทหลวงชาวอิตาลี
สมาชิกคณะดอมินิกัน
บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 13
นักเขียนชาวอิตาลี
บุคคลจากแคว้นลีกูเรีย
นิคโคโล ดา โทเล็นทิโน

นิคโคโล มอรุซซิ หรือที่รู้จักกันดีว่า นิคโคโล ดา โทเล็นทิโน (Niccolò da Tolentino หรือ Niccolò Mauruzzi) (ราว ค.ศ. 1350 – 20 มีนาคม ค.ศ. 1435) เป็นทหารรับจ้างหรือคอนดตติเอเรชาวอิตาลีของคริสต์ศตวรรษที่ 15
== ดูเพิ่ม  ==
ทหารรับจ้าง
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1893
ทหารรับจ้าง
ทหารชาวอิตาลี
อันเดรอา เดล กัสตัญโญ

อันเดรอา เดล คาตานโย (Andrea del Castagno หรือ Andrea di Bartolo di Bargilla) (ราว ค.ศ. 1421 - ค.ศ. 1457) เป็นจิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาของอิตาลีของคริสต์ศตวรรษที่ 15 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง
อันเดรอา เดล คาตานโยได้รับอิทธิพลส่วนใหญ่จากมาซาชิโอและจอตโต ดี บอนโดเน งานของคาตานโยรวมทั้งจิตรกรรมฝาผนังภายในวัดซานตาอพอลโลเนียในฟลอเรนซ์ และภาพเหมือนบนหลังม้าของทหารรับจ้างอิตาลีผู้มีชื่อเสียงนิคโคโล ดา โทเล็นทิโนที่เขียนใน ค.ศ. 1456) ภายในมหาวิหารฟลอเรนซ์ คาตานโยมีอิทธิพลต่อตระกูลการเขียนแบบเฟอร์ราราของโคสิโม ทูรา, ฟรานเชสโค เดล คอสสา และ แอร์โคเล เดรอแบร์ติ
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม  ==
จิตรกรรมฝาผนัง
จิตรกรรมยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลี
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ชีวประวัติของอันเดรอา เดล คาตานโยที่ พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ
ภาพเขียนของอันเดรอา เดล คาตานโยที่ พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ
บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1420
จิตรกรชาวอิตาลี
จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 15
จิตรกรสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
บุคคลจากฟลอเรนซ์
ฮวางจินยี จอมนางหัวใจทระนง

ฮวางจินยี จอมนางหัวใจทระนง เป็น ซีรีส์ เกาหลี จากสถานีโทรทัศน์ KBS ที่ดัดแปลงสร้างจากชีวิตจริงของ ฮวาง จินยี นางรำผู้มีชื่อเสียงที่สุดในสมัย ราชวงศ์โชซอน นำแสดงโดยฮา จี วอน
ละครโทรทัศน์ช่องเคบีเอส‎
มันโตวา

มันโตวา (Mantova) หรือ แมนชัว (Mantua) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในแคว้นลอมบาร์เดียในประเทศอิตาลี มันโตวาเป็นเมืองหลวงของจังหวัดมันโตวา
มันโตวาถูกโอบรอบสามด้านด้วยทะเลสาบที่ขุดขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ที่ได้น้ำจากแม่น้ำมินโชที่มาจากทะเลสาบการ์ดา ทะเลสาบทั้งสามชื่อ ลาโกซูเปรีโอเร (Lago Superiore-ทะเลสาบใหญ่) ลาโกดีเมซโซ (Lago di Mezzo-ทะเลสาบกลาง) และลาโกอินเฟรีโอเร (Lago Inferiore-ทะเลสาบเล็ก) ทะเลสาบปาโจโล (ทะเลสาบที่สี่) เคยเป็นทะเลสาบสุดท้ายที่ล้อมเมืองแต่มาเหือดแห้งไปในคริสต์ศตวรรษที่ 18
มันโตวาได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในปี ค.ศ. 2008
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เมืองในแคว้นลอมบาร์เดีย
แหล่งมรดกโลกในประเทศอิตาลี
ฟรันเชสโก ตราอีนี

ฟรานเชสโค ทราอินิพิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ: ชีวประวัติฟรานเชสโค ทราอินิ(Francesco Traini) เป็น
บาร์ (หน่วยวัด)

บาร์ (bar) คือหน่วยวัดความดัน ถึงไม่ใช่หน่วยเอสไอ แต่สถาบันมาตรฐานและเทคโนโลยีแห่งชาติ (NIST) ก็ได้ยอมรับการใช้งานกับหน่วยเอสไออื่น ๆ  หน่วยบาร์เป็นที่ใช้กันอย่างกว้างขวางในการอธิบายความดัน เพราะว่ามีค่าเหมือนกันกับความดันบรรยากาศ สามารถใช้หน่วยนี้ได้อย่างถูกกฎหมายในกลุ่มสหภาพยุโรป 
== ปริมาณ ==
1 บาร์ = 100000 ปาสกาล (Pa) = 100 กิโลปาสกาล (ปาสกาลก็คือหน่วยนิวตันต่อตารางเมตร)
1 บาร์ = 1,000,000 แบรี (barye) = 1,000,000 ดายน์ต่อตารางเซนติเมตร (dyn/cm²)
1 บาร์ ≈ 0.98692 ความดันบรรยากาศ (atm)
1 บาร์ ≈ 14.5037744 ปอนด์ต่อตารางนิ้ว (psi)
ในทางกลับกัน
1 ปาสกาล =  บาร์
1 แบรี =  บาร์ = 1 ไมโครบาร์
1 ความดันบรรยากาศ ≈ 1.01325 บาร์
1 ปอนด์ต่อตารางนิ้ว ≈ 68.948 บาร์ = 68.948 มิลลิบาร์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของระบบเอสไอ: ตารางที่ 8 Non-SI units accepted for use with the SI
การเปลี่ยนบาร์เป็นหน่วยความดันอื่น
หน่วยความดัน
ดีปเฮาส์

ดีปเฮาส์ (deep house) เป็นแนวดนตรีของดนตรีเฮาส์ ที่รวมองค์ประกอบของดนตรีชิคาโกเฮาส์ ดิสโก้ ดนตรีโซลยุค 80 แจ๊ส-ฟังก์ และดีทรอยต์เทคโน ส่วนเพลงแจ๊สก็มีอิทธิพลต่อดนตรีดีปเฮาส์โดยมักดึงองค์ประกอบของคอร์ดอันซับซ้อนมากกว่าไทรแอดพื้นฐาน ที่ทำให้เพลงมีความไม่กลมกลืนกันเล็กน้อย ส่วนดนตรีดิสโก้เป็นอิทธิพลอย่างมากต่อดนตรีดีปเฮาส์ ในรูปแบบของการร้องใช้มีการใช้เสียงร้องมากกว่าดนตรีเฮาส์อื่น ๆ คุณภาพเสียงร้องอันทรงพลัง ช้า และแสดงให้เห็นถึงความไม่กลมกลืนบางส่วนของเมโลดี้
== อ้างอิง ==
ดนตรีเฮาส์
ประเภทดนตรีอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์
กัมโปซันโตโมนูเมนตาเล

กัมโปซันโตโมนูเมนตาเล (Camposanto Monumentale) หรืออนุสรณ์สุสานเป็นสิ่งก่อสร้างที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของ “จตุรัสปาฏิหาริย์” ในปิซาในอิตาลี
“กัมโปซันโต” แปลตรงตัวว่า “ทุ่งศักดิ์สิทธิ์” เพราะเชื่อกันว่าก่อสร้างขึ้นบนดินที่ไปขนมาจากกลโกธาที่นำกลับมายังปิซาโดยอูบัลโด เด ลันฟรันชีอาร์ชบิชอปแห่งปิซาขณะนั้นเมื่อเดินทางกลับจากสงครามครูเสดครั้งที่ 4 ในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ตำนานอ้างว่าร่างที่ฝังในดินที่มาจากเยรูซาเลมจะเน่าเปื่อยภายในยี่สิบสี่ชั่วโมง
บริเวณสุสานตั้งอยู่บนซากหอล้างบาปเดิมของโบสถ์ซานตาเรพาราตา โบสถ์ที่เคยตั้งอยู่ตรงที่เป็นที่ตั้งของมหาวิหารปีซาปัจจุบัน การใช้คำว่า “อนุสาวรีย์” ประกอบคำเรียกสุสานก็เพื่อแสดงความแตกต่างจากสุสานที่ก่อตั้งขึ้นหลังจากนั้นที่มีชื่อว่า “camposanto vecchio” (ทุ่งศักดิ์สิทธิ์เก่า)
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ปิซา
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สุสาน
สถาปัตยกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
ลิแวนต์

ลิแวนต์ (Levant; بلاد الشام, Bilad ash-Shām) หรือที่รู้จักกันโดยทั่วไปว่า อัชชาม (الشام, ash-Shām) ตามความหมายดั้งเดิมหมายถึงบริเวณเมดิเตอร์เรเนียนตะวันออก แต่ในความหมายทางภูมิศาสตร์หมายถึงบริเวณอันกว้างใหญ่ในเอเชียตะวันตกทางฝั่งตะวันออกของทะเลเมดิเตอร์เรเนียน โดยมีเทือกเขาทอรัสเป็นเขตแดนทางตอนเหนือ ทะเลทรายอาหรับทางใต้ และทะเลเมดิเตอร์เรเนียนทางตะวันตก ขณะที่ทางตะวันออกเป็นเทือกเขาแซกรอส
ลิแวนต์เดิมมีความหมายอย่างหลวม ๆ หมายถึง "ดินแดนเมดิเตอร์เรเนียนทางตะวันออกของอิตาลี" มาจากภาษาฝรั่งเศสกลางที่แปลว่า "ตะวันออก" ในประวัติศาสตร์ การค้าขายระหว่างยุโรปตะวันตกกับจักรวรรดิออตโตมันเป็นเศรษฐกิจอันสำคัญของบริเวณนี้ คำว่าลิแวนต์โดยทั่วไปมีความหมายทางวัฒนธรรมมากกว่าที่จะเป็นพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ที่ใดที่หนึ่งที่เฉพาะเจาะจง และความหมายของคำก็เปลี่ยนแปลงไปเรื่อย ๆ ตลอดมาในประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม และทัศนคติในการอ้างอิง
== ประเทศที่ตั้งอยู่บริเวณลิแวนต์ ==
ประเทศจอร์แดน
ประเทศเลบานอน
ประเทศอิสราเอล
ปาเลสไตน์
ประเทศซีเรีย
== แผนที่ ==
ไฟล์:The Levant 3.png|บริเวณที่เรียกว่าลิแวนต์
ไฟล์:Modern Levant.PNG|บริเวณที่เรียกว่าลิแวนต์ปัจจุบันที่ประกอบด้วยจอร์แดน เลบานอน อิสราเอล ดินแดนปาเลสไตน์ และซีเรีย
== ดูเพิ่ม  ==
ตะวันออกกลาง
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
Braudel, Fernand, The Mediterranean and the Mediterranean World in the Age of Phillip II
Julia Chatzipanagioti: Griechenland, Zypern, Balkan und Levante. Eine kommentierte Bibliographie der Reiseliteratur des 18. Jahrhunderts. 2 Vol. Eutin 2006. ISBN 3981067428
http://www.levantine.plus.com/index.htm. Levantine Heritage Site. Includes many oral and scholarly histories, and genealogies for some Levantine Turkish families.
 
ภูมิภาคในทวีปยุโรป
ภูมิภาคในทวีปเอเชีย
ทวีปเอเชีย
ตะวันออกกลาง
สงครามครูเสด
ภูมิภาคในประวัติศาสตร์
ตะวันออกใกล้
ดอเจแห่งเวนิส

ดอเจแห่งเวนิส (Doge di Venezia; เวนิส: Doxe de Venexia) มาจาก “Doge” (ภาษาเวนิส) หรือ “Doxe” ที่มาจากภาษาละติน “Dux” ที่หมายถึงผู้นำทางทหาร ภาษาอิตาลีใช้ “Duce” ดยุกแห่งเวนิสเป็นตำแหน่งประมุขของสาธารณรัฐเวนิสที่ใช้กันมากว่าหนึ่งพันปี เป็นตำแหน่งเลือกตั้งตลอดชีพโดยชนชั้นเจ้านายในนครรัฐ ผู้ที่ได้รับเลือกมักจะเป็นผู้มีอาวุโสสูงที่สุดและเป็นผู้มีปฏิภาณไหวพริบดีที่สุด ความสามารถในการรักษาดุลยภาพระหว่างการมีพิธีรีตองอย่างเจ้านายและความเป็นสาธารณรัฐที่ทำให้เวนิสเป็นตัวอย่างที่ดีของ "สาธารณรัฐพาณิชยนาวี" (Maritime republics) หรือสาธารณรัฐที่เหล่าพ่อค้าและชนชั้นสูงมีอิทธิพลอย่างชัดเจน
== ที่มา ==
จากบทบันทึกของจอห์น ดีคอนแห่งเวนิส (John, deacon of Venice) ผู้ประพันธ์ “พงศาวดารเวนิส” (Chronicon Venetum) ที่เขียนในปี ค.ศ. 1000 สำนักของดยุกก่อตั้งเป็นครั้งแรกในเวนิสราว ค.ศ. 700 แทนที่ระบบองค์กร (tribune) ที่ปกครองเวนิสในสมัยแรก แต่ไม่เป็นที่ทราบว่าดยุกองค์แรกๆ จะเป็นผู้ที่แทนของจักรวรรดิไบแซนไทน์หรือไม่ ดยุกก็เช่นเดียวกับพระจักรพรรดิมีตำแหน่งตลอดชีพและเป็นประมุขทั้งทางด้านการเมือง การศาสนา และการสงคราม
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
เวนิส
สาธารณรัฐเวนิส
ประเทศอิตาลี
*
เคาน์ตีแอโน

อาณาจักรเคานต์แห่งแอโน (County of Hainaut; Comté de Hainaut; Graafschap Henegouwen) เป็นดินแดนในประวัติศาสตร์ในกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำในเครือจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ปกครองโดยเคานต์แห่งแอโน
อาณาจักรเคานต์แห่งแอโนประกอบด้วยจังหวัดแอโนในเบลเยียมปัจจุบันและทางตอนใต้ของจังหวัดนอร์ของฝรั่งเศส
ในสมัยโรมันแอโนตั้งอยู่ในจังหวัดโรมันชื่อแกลเลียเบลจิกาและโลว์เออร์เจอร์เมเนีย และเป็นที่ตั้งถิ่นฐานของชนเคลต์จนกระทั่งมาแทนด้วยชนเจอร์มานิคที่เป็นการยุติอำนาจการปกครองของจักรวรรดิโรมัน ในปัจจุบันอาณาจักรเคานต์แห่งแอโนเดิมตั้งอยู่ในเบลเยียมและฝรั่งเศส
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
รัฐสิ้นสภาพของฝรั่งเศส
รัฐสิ้นสภาพของเบลเยียม
รัฐในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 9
สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 18
กลุ่มสิบเจ็ดมณฑล
พริซซันเนอร์ออฟเลิฟ

"Prisoner of Love'" เป็นซิงเกิลภาษาญี่ปุ่นลำดับที่ 21 (จากทั้งหมด 30) โดยวางจำหน่ายในวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 เป็นซิงเกิลแรกของเธอที่ออกมาในรูปแบบซีดี+ดีวีดี  ส่วนเพลงในซิงเกิลอย่าง "Prisoner of Love (Quiet Version)" ได้ถูกนำไปเป็นเพลงประกอบละครญี่ปุ่นเรื่อง Last Friend  ซึ่งได้รับรางวัลเพลงประกอบละครยอดเยี่ยมจากงานประกาศผลรางวัลโทรทัศน์ครั้งที่ 57 ของญี่ปุ่นอีกด้วย
== มิวสิกวิดีโอ ==
ในมิวสิกวิดีโอของซิงเกิลนี้ โดยถ่ายทอดเลียนแบบเรื่องราวของเธอในการทำเพลงในห้อง ๆ หนึ่ง ทั้งการแต่งเพลง แต่งเสียงและขับร้อง
==รายการแทรค==
เวอร์ชัน CD+DVD
CD Tracklist
Prisoner of Love
Prisoner of Love: Quiet Version
Prisoner of Love (Original Karaoke)
Prisoner of Love: Quiet Version (Original Karaoke)
DVD Tracklist
Prisoner of Love (Video Clip)
== ยอดดาวน์โหลด ==
ในวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ทาง "Barks.jp" ได้รายงานสรุปยอดรวมดาวน์โหลดทั้งหมด 1.5 ล้านครั้ง  ในวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 Yahoo!Japan รายงานสรุปยอดรวมดาวน์โหลดทั้งหมด 2.9 ล้านครั้ง ในวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2551 RIAJ รายงานสรุปยอดรวมดาวน์โหลดทั้งหมด 1 ล้านครั้ง
== ชาร์ต ==
===Oricon sales chart===
== อ้างอิง ==
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2551
เคาน์ตีช็องปาญ

อาณาจักรเคานต์แห่งช็องปาญ (County of Champagne) เป็นอดีตอาณาจักรที่ปกครองโดยเคานต์แห่งช็องปาญ ตั้งอยู่ในบริเวณแคว้นช็องปาญาร์แดนในประเทศฝรั่งเศสปัจจุบัน
อาณาจักรเคานต์แห่งช็องปาญก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 950 และสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1316 ช็องปาญแยกตัวออกมาจากทรัวCATHOLIC ENCYCLOPEDIA: Troyesในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 11 โดยมี
ผจญภัยเหนือทุ่งฝัน

== นักแสดง ==
== ดูเพิ่ม ==
เว็บไซต์ทางการ
หนังดี
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2547
ภาพยนตร์ของนิว ไลน์ ซีน่า ม่า
รัฐสุลต่านรูม

รัฐสุลต่านรูม (Sultanate of Rûm, سلاجقة الروم) เป็นรัฐสุลต่านเซลจุคตุรกี ที่ปกครองอาณาบริเวณส่วนใหญ่ของอานาโตเลียระหว่างปี พ.ศ. 1603 จนถึงปี พ.ศ. 1851 โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่อิซนิคและต่อมาคอนยา เนื่องจากอาณาจักรสุลต่านเป็นอาณาจักรที่มีการเคลื่อนย้ายอยู่เสมอฉะนั้นเมืองอื่นเช่นเคย์เซรีและซิวาสต่างก็ได้เป็นเมืองหลวงอยู่ระยะหนึ่ง ในสมัยที่รุ่งเรืองที่สุดอาณาจักรสุลต่านแห่งรูมมอาณาบริเวณครอบคลุมกลางตุรกีตั้งแต่เมืองท่าอันทาลยา-อลันยาบนฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนไปจนถึงไซนอพบนฝั่งทะเลดำ ทางตะวันออกอาณาจักรสุลต่านก็ผนวกรัฐต่างๆ ของตุรกีไปจนถึงทะเลสาบวาน ทางด้านตะวันตกสุดก็มีอาณาบริเวณไปจรดบริเวณเดนิซลิและบริเวณทะเลอีเจียน
== ศัพทมูล ==
คำว่า “Rûm” อาหรับที่ใช้เรียกโรมัน เซลจุคเรียกอาณาจักรของตนเองว่า “รูม” เพราะกองทัพมุสลิมต่างๆ ถือว่าบริเวณนี้เคยเป็นดินแดนที่ถือว่าเป็นดินแดน “โรมัน” มาแต่โบราณหรือของจักรวรรดิโรมันตะวันออก นักประวัติศาสตร์ตุรกีสมัยปัจจุบันเรียกอาณาจักรนี้ว่า “รัฐสุลต่านอานาโตเลีย” (“Anadolu Selçukluları”) หรือเมื่อไม่นานมานี้ก็เรียกว่า “เซลจุคแห่งตุรกี” (“Türkiye Selçukluları”) หรือบางครั้งก็มีบ้างที่เรียกว่า “รัฐสุลต่านคอนยา” หรือ “รัฐสุลต่านไอโคเนียม” ในบันทึกที่เขียนในตะวันตก ส่วนในประเทศไทยช่วงต้นกรุงรัตนโกสินทร์ เรียกอาณาจักรนี้ว่า หรุ่ม หรือ หรุ่มโต้ระกี่ ตามที่ปรากฏในโคลงภาพคนต่างภาษาช่วงรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว
== ประวัติ ==
รัฐสุลต่านรูมมีความรุ่งเรืองที่สุดในปลายพุทธศตวรรษที่ 16 ถึงต้น พุทธศตวรรษที่ 17 เมื่อยึดเมืองท่าสำคัญบนฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนและบนฝั่งทะเลดำจากจักรวรรดิไบแซนไทน์ได้ ภายในอานาโตเลียเซลจุคก็ทำการค้าขายโดยใช้ระบบสถานีคาราวาน (caravanserai) โดยการตั้งที่พักผู้ขนย้ายสินค้าเป็นระยะๆ ที่เป็นการช่วยให้ความสะดวกแก่การขนย้ายสินค้าจากอิหร่านและเอเชียกลางไปยังเมืองท่าต่างๆ รัฐสุลต่านรูมมีความสัมพันธ์ทางการค้าที่แน่นหนากับสาธารณรัฐเจนัวก็ก่อตั้งขึ้นในสมัยนี้ ความมั่งคั่งที่เพิ่มขึ้นทำให้เซลจุคสามารถผนวกรัฐต่างๆ ในตุรกีที่ก่อตั้งขึ้นทางตะวันออกได้หลังจากยุทธการมันซิเคิร์ต (Battle of Manzikert) ที่รวมทั้งดินแดนของดานิชเมนด์ส (Danishmends), เมงกือเซ็ค (Mengücek), ซัลตุคลุ (Saltuklu) และ อาร์ตูคลุ (Artuklu) สุลต่านเซลจุคสามารถต่อต้านนักรบครูเสด แต่ในปี พ.ศ. 1786 ก็มาเพลี่ยงพล้ำต่อจักรวรรดิมองโกลที่เข้ามารุกราน ในที่สุดเซลจุคก็กลายเป็นเมืองขึ้นของมองโกล และแม้ว่าชนชั้นบริหารจะพยายามรักษาความเป็นรัฐสุลต่านไว้แต่ในที่สุดอำนาจของอาณาจักรสุลต่านก็เสื่อมโทรมลงในราวครึ่งหลังของพุทธศตวรรษที่ 17 และสลายตัวไปในสิบปีแรกของพุทธศตวรรษที่ 18
ในช่วงสิบปีสุดท้ายบริเวณรัฐสุลต่านรูมก็เป็นบ่อเกิดของราชรัฐเล็กๆ น้อยๆ ที่ก่อตัวขึ้น (Beyliks) ที่รวมทั้งออสมันกลู (Osmanoğlu) ที่รุ่งเรืองขึ้นมาแทนที่เป็นจักรวรรดิออตโตมัน
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
อาณาจักร
จักรวรรดิไบแซนไทน์
จักรวรรดิออตโตมัน
รัฐสิ้นสภาพในทวีปเอเชีย
จักรวรรดิเซลจุค
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 11
สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 14
พระเจ้าโก

จักรพรรดิแทโจยอง (ไม่ทราบแน่ชัด - ค.ศ.719) หรือที่รู้จักกันในนาม จักรพรรดิโก (ฮันกึล: 고왕, ฮันจา: 高王) เป็นผู้สถาปนาอาณาจักรพัลแฮ ทรงครองราชย์ระหว่างปีค.ศ.699 ถึง 719 ชาติกำเนิดของพระองค์นั้นเป็นที่โต้แย้งกันมาก(ดูด้านล่าง) โดยนักวิชาการส่วนใหญ่ในเกาหลีเชื่อว่าพระองค์มีเชื้อสายโกคูรยอ แต่นักวิชาการส่วนใหญ่ในจีนกลับเชื่อว่าพระองค์มีบรรพบุรุษเป็นชาวมัลกัล(โมเฮ)
== เบื้องหลังและชีวิตในวัยเยาว์ ==
แทโจยองเป็นบุตรชายคนแรกของแม่ทัพแท จุงซาง (ฮันกึล: 대중상 ฮันจา: 大仲象) หรือชีชีจงเซียง (เกาหลี: 걸걸중상, จีน: 乞乞仲象) แห่งอาณาจักรโกคูรยอ แทโจยองประสูติเมื่อไหร่และที่ไหนไม่แน่ชัด
หลังจากการล่มสลายของโกคูรยอแก่กองทัพซิลลาและราชวงศ์ถัง แทจุงซางยังคงอยู่ที่ป้อมอันซีโดยไม่ได้ถูกโจมตีในช่วงสงครามโกคูรยอ-ถังครั้งที่3 อย่างไรก็ตามในปี668 โคกูรยอล่มสลาย แม้ว่าทั้งสองพ่อลูกจะร่วมรบอย่างกล้าหาญ แต่ทั้งสองก็ถูกจับเป็นเชลย หลังจากความพ่ายแพ้ของกบฏชาวชี่ตันที่นำโดยหลี่จินฉงต่อราชวงศ์ถังในปี696 ชาวซูโม่ โมเฮและโคกูรยอที่เหลืออยู่อันมีผู้นำคือแทจุงซาง และชาวไป่ซานโมเฮที่มีผู้นำคือชีซีพีอวี้ (ฮันกึล: 걸사비우, ฮันจา: 乞四比羽) ได้เป็นพันธมิตรกันเพื่อแสวงหาอิสรภาพ เพราะความมุ่งร้ายของนโยบายการทำให้สงบของบูเช็กเทียน ทำให้พวกเขาต้องหนีไปทางตะวันออกสู่ดินแดนบ้านเกิดของพวกเขา
== การก่อตั้งอาณาจักร ==
ทัพถังได้ฆ่าชีซีพีอวี้และแทจุงซางก็เสียชีวิต แทโจยองจึงรวมกองทัพโคกูรยอและมัลกัลเข้าด้วยกันเพื่อต้านการโจมตีของราชวงศ์ถัง เขาได้ชัยชนะอย่างเด็ดขาดเหนือราชวงศ์ถังในยุทธการชอนมุนรยอง (ฮันกึล: 천문령, ฮันจา: 天門嶺)ทำให้เขาสามารถก่อตั้งอาณาจักรของเขาเอง เขาสถาปนาตัวเองเป็นกษัตริย์แห่งจินในปี698 เขาตั้งเมืองหลวงที่เขาดงมอทางใต้ของมณฑลจี๋หลินในปัจจุบัน และสร้างเมืองดงมอซานซองที่จะใช้เป็นเมืองหลวงของอาณาจักรจินอันยิ่งใหญ่ (ฮันกึล: 대진국, ฮันจา: 大辰國)
พระเจ้าแทโจยองทรงพยายามขยายอิทธิพลของพระองค์ในการเมืองระดับชาติรวมถึงราชวงศ์ถัง เผ่าทูเจวี๋ย เผ่าชี่ตัน อาณาจักรซิลลาและดินแดนอิสระบางส่วนของชาวโมเฮ แรกสุดพระองค์ทรงส่งทูตไปยังทูเจวี๋ย จึงทรงไกล่เกลี่ยกับราชวงศ์ถังด้วยพระองค์เองเมื่อจักรพรรดิถังจงจงฟื้นราชสมบัติ ในปี712พระเจ้าแทโจยองทรงเปลี่ยนชื่ออาณาจักรของพระองค์เป็นพัลแฮ นอกเหนือจากการบรรลุถึงยุคแห่งความเหลือเฟือภายในอาณาจักรแล้ว พระองค์ยังต้องการจัดการอาณาจักรซิลลาด้วย ซิลลานั้นไม่มีความคิดที่จะยอมทำตามเพราะพวกเขาเคยขอความช่วยเหลือจากราชวงศ์ถังเพื่อมายึดครองโคกูรยอที่เป็นรัฐที่ครองอำนาจอยู่ก่อนหน้าพัลแฮ ความคิดที่จะรุกรานซิลลาได้รับการปฏิบัติโดยพระราชโอรสและรัชทายาท คือพระเจ้ามู
== การเสด็จสวรรคตและการสืบทอดตำแหน่ง ==
พระเจ้าแทโจยองเสด็จสวรรคตในปี719 พระราชโอรสแทมูเยขึ้นครองราชย์สืบต่อ แทโจยองได้รับพระราชทินนามว่า จักรพรรดิโก
== หมายเหตุ ==
ในช่วงต้นรัชสมัย อาณาจักรซิลลาไม่พอใจที่มีการก่อตั้งอาณาจักรพัลแฮโดยชาวโคกูรยอเดิม จึงร่วมกับจีนเพื่อทำลายพัลแฮ แต่จีนกลับไม่ช่วยเหลือ เพราะเห็นว่าอาณาจักรพัลแฮมีฐานะทัดเทียมกันกับอาณาจักรซิลลา และยังมีความสัมพันธ์ทางวัฒนธรรมกับจีน ชนเผ่าเร่ร่อน และญี่ปุ่นด้วย
== อ้างอิง ==
กษัตริย์ราชวงศ์พัลแฮ
พระมหากษัตริย์ผู้ทรงก่อตั้ง
วรนุช

วรนุช เป็นชื่อ หรือนามสกุลบุคคลไทย อาจหมายถึง
วรนุช อารีย์ - นักร้องหญิงวงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์และวงสุนทราภรณ์
ผ่องศรี วรนุช - ศิลปินแห่งชาติ
วรนุช กนกากร - นักร้องลูกกรุง
ผศ.ดร.วรนุช เกิดสินธ์ชัย - คณบดี คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี
วรนุช วงษ์สวรรค์ - นุ่น นักแสดง
ดร.วรนุช ตรีวิจิตรเกษม - ผู้อำนวยการโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย
ชื่ออื่น
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าดนัยวรนุช
วัดเอี่ยมวรนุช วัดในกรุงเทพมหานครตั้งอยู่ริมถนนสามเสนบริเวณสี่แยกบางขุนพรหม
ชื่อบุคคลไทย
นามสกุลไทย
ทุนสำรองระหว่างประเทศ

คำว่า ทุนสำรองระหว่างประเทศ (International reserves) ได้พัฒนามาจากคำว่า เงินสำรองจากการแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ (Foreign exchange reserves) ซึ่งในอดีตหมายถึงเงินตราต่างประเทศที่ไม่ได้ถูกแลกกลับคืน เกิดขึ้นจากการที่เมื่อบุคคลต่างประเทศต้องการนำเงินตราต่างประเทศมาแลกเป็นเงินตราท้องถิ่น ธนาคารกลางท้องถิ่นก็จะพิมพ์เงินตราท้องถิ่นออกมาเพื่อให้บุคคลนั้นแลกไปใช้ลงทุนหรือซื้อสินค้าและบริการในท้องถิ่น เมื่อนำเงินตราท้องถิ่นไปใช้จ่ายแล้วก็มักไม่แลกคืนหรือแลกคืนน้อยกว่าที่แลกมา ดังนั้นเงินตราต่างประเทศที่อยู่ในธนาคารกลางท้องถิ่นก็สภาพกลายเป็นทุนสำรองไป เช่นในสมัยรัชกาลที่ 4 ของไทยเมื่อมีเสรีการค้า ต่างชาติได้นำเงินตราต่างประเทศจำนวนมากเข้ามาแลกเป็นเงินบาท รัฐบาลสยามต้องผลิตเหรียญกษาปณ์และธนบัตรจำนวนมากเพื่อเพียงพอให้ต่างชาติแลก ต่างชาติเหล่านี้ก็นำเงินบาทไปซื้อสินค้าต่างๆในสยามเพื่อนำออกไปขายต่อในประเทศที่สาม ทำให้ท้องพระคลังมีเงินตราต่างประเทศเพิ่มขึ้นอย่างมากจากการที่ต่างชาติไม่ได้แลกกลับไป เงินตราต่างประเทศเหล่านี้ก็ตกเป็นของแผ่นดิน (เนื่องจากยุคนั้นยังไม่มีระบบธนาคารกลาง)
ในปัจจุบัน คลังสำรองของธนาคารกลางมิได้มีแต่เงินตราต่างประเทศเท่านั้น แต่ยังมีสินทรัพย์อื่นๆที่ธนาคารกลางได้เก็บเงินสำรองส่วนหนึ่งไปซื้อไว้เพื่อให้งอกเงย เช่น พันธบัตร, ทองคำ, หุ้น, สิทธิพิเศษในการถอนเงิน เป็นต้น จากการที่คลังสำรองประกอบด้วยสินทรัพย์หลายชนิดนี้เอง จึงมีการใช้คำศัพท์ที่มีความตรงตัวยิ่งขึ้น โดยเปลี่ยนจากคำว่า "เงินสำรอง" เป็น "ทุนสำรอง" ซึ่งหมายถึงเป็นสินทรัพย์ทุกประเภทของธนาคารกลางที่อยู่ในหลายสกุลเงิน โดยมากมักเป็นสกุล ดอลลาร์สหรัฐ รวมไปถึง ยูโร, ปอนด์สเตอร์ลิง และ เยน ทั้งนี้เพื่อใช้เป็นหลักประกันให้กับค่าเงินของประเทศเจ้าของทุนสำรองนั้นนั้น
ทุนสำรองระหว่างประเทศ มีหน้าที่สำคัญในระบบเศรษฐกิจ คือ สร้างความเชื่อมั่นให้กับประเทศ และรองรับความเสี่ยงจากภาคต่างประเทศ โดยสามารถนำไปใช้แทรกแซงเพื่อดูแลค่าเงินในภาวะที่ตลาดการเงินมีความผันผวนสูง และการเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรงของค่าเงินอาจส่งผลกระทบต่อภาคเศรษฐกิจจริงได้ ดังนั้นหลักการบริหารทุนสำรองระหว่างประเทศ เพื่อให้บรรลุหน้าที่หลักข้างต้นจึงต้องให้ความสำคัญกับการรักษามูลค่าของทุนสำรองระหว่างประเทศ และการดำรงสภาพคล่องสูง เพื่อให้สามารถนำมาใช้ได้ทันการณ์เมื่อมีการไหลออกของเงินทุนต่างประเทศอย่างฉับพลัน หรือในยามคับขันที่ตลาดโลกผันผวนมาก ทำให้การนำทุนสำรองระหว่างประเทศ ไปลงทุนต้องเป็นการลงทุนในสินทรัพย์ที่มี ความเสี่ยงต่ำและมีสภาพคล่องของตลาดสูง ซึ่งสินทรัพย์เหล่านั้นมีอัตราผลตอบแทนที่ต่ำ สะท้อนความเสี่ยงที่ต่ำของการลงทุน 
ในบางประเทศได้มีการเปลี่ยนทุนสำรองระหว่างประเทศให้ไปอยู่ในการดูแลของกองทุนความมั่นคงแห่งชาติ  (Sovereign Wealth Funds) เพื่อนำทุนสำรองดังกล่าวที่มีอยู่มากเกินระดับความต้องการของรัฐบาล ไปลงทุนต่อเพื่อหาผลประโยชน์หรือลงทุนโครงสร้างพื้นฐานเพิ่มเติม
สำหรับประเทศไทย ธนาคารแห่งประเทศไทย เป็นผู้ดูแลและบริหารจัดการทุนสำรองระหว่างประเทศ รูปแบบการบริหารทุนสำรองของธนาคารแห่งประเทศไทยจะเป็นรูปแบบดั้งเดิมคือเก็บในรูปของสินทรัพย์ที่มั่นคง และมีสภาพคล่องสูง ส่วนใหญ่เป็นตราสารหนี้ทางการเงินในตลาดเงินที่ให้ผลตอบแทนคงที่ หรือในรูปของเงินฝากธนาคารพาณิชย์ เป็นสินทรัพย์ระยะสั้น ส่วนทางด้านการจัดตั้งกองทุนความมั่นคงแห่งชาตินั้น ปัจจุบันอยู่ระหว่างการศึกษาของกระทรวงการคลัง
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ทองคำสำรอง
รายชื่อประเทศเรียงตามจำนวนทุนสำรองระหว่างประเทศ
เศรษฐศาสตร์ระหว่างประเทศ
เศรษฐศาสตร์มหภาค
ขอบเขต (อุณหพลศาสตร์)

ในทางอุณหพลศาสตร์ ขอบเขต หมายถึงบริเวณที่ล้อมรอบพื้นที่เชิงปริมาณของสิ่ง ๆ หนึ่งเอาไว้ โดยขอบเขตนี้จะเป็นขอบเขตที่มีปรากฏอยู่จริงหรือโดยจินตนาการก็ได้ และปริมาณต่าง ๆ เช่น ความร้อน มวล หรืองาน สามารถไหลผ่านขอบเขตเหล่านี้ได้  หรืออาจจะสรุปสั้น ๆ ได้ว่า ขอบเขตคือเส้นแบ่งระหว่างระบบ และ สิ่งแวดล้อมนั่นเอง ขอบเขตนี้อาจจะถูกกำหนดให้เป็นอะเดียบาติก ไอโซเทอร์มอล ฯลฯ ก็ได้ อีกทั้งยังอาจจะเป็นขอบเขตที่เคลื่อนที่ไม่ได้ หรือเคลื่อนที่ได้ก็ได้
โดยพื้นฐานแล้ว ขอบเขตจะเขียนด้วยเส้นประล้อมรอบปริมาณของบางสิ่งที่สนใจ หรือที่เรียกว่า "ระบบ" ซึ่งจะถูกศึกษาการเปลี่ยนแปลงของพลังงานภายในของมัน อะไรก็ตามที่ไหลเข้ามาในระบบจะก่อนให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของพลังงานภายในซึ่งสามารถคำนวณได้ตามหลักการของกฎทรงพลังงาน ระบบนี้อาจจะเป็นเพียงอะตอมหนึ่งอะตอมที่สั่นฟ้องกับพลังงานดั่งที่มักซ์ พลังค์ได้นิยามเอาไว้ใน พ.ศ. 2443 หรือ เป็นไอน้ำหรืออากาศในเครื่องจักรไอน้ำ ตามที่ซาดี การ์โนต์ นิยามไว้ในปี พ.ศ. 2367 หรืออาจจะเป็นพายุไต้ฝุ่นตามทฤษฎีของเคอร์รี เอ็มมานูเอลที่ถูกสร้างใน พ.ศ. 2529 หรืออาจจะเป็นเพียงนิวไคลด์ ในระบบควาร์ก ตามทฤษฎีอุณหพลศาสตร์ ควอนตัม
สำหรับในเครื่องยนต์ ขอบเขตเคลื่อนที่ไม่ได้คือการที่ลูกสูบถูกยึดตรึง อันเป็นช่วงที่กระบวนการปริมาตรคงที่เกิดขึ้น และในเครื่องยนต์เดียวกัน การเคลื่อนที่ของขอบเขตคือการเคลื่อนที่ขึ้น-ลงของลูกสูบนั่นเอง
สำหรับในระบบปิด (ระบบที่ไม่ยอมให้เกิดการถ่ายเทมวลสาร) ขอบเขตของระบบเป็นสิ่งที่มีอยู่จริง ในขณะที่ระบบเปิด (ยอมให้มีการถ่ายเทมวลสาร) ขอบเขตมักจะมาจากการสร้างในจินตนาการ
== อ้างอิง ==
2. Parm Suksakul (2003). A Pity Boy. 0895643421
อุณหพลศาสตร์
เอ็มพีเพิล

เอ็มพีเพิล (M People) เป็นวงดนตรีเฮาส์ จาก อังกฤษ ประกอบด้วยสมาชิก เฮเทอร์ สมอลล์ และ ไมค์ ปิ๊กเกอร์ริ้ง ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 1990 โดย มีเพลงฮิต คือ "Moving On Up" ขึ้นชาร์ตที่อันดับ 1 ในปี 1993
== ผลงาน ==
=== อัลบั้ม ===
=== ซิงเกิล ===
== อ้างอิง ==
กลุ่มดนตรีแดนซ์สัญชาติอังกฤษ
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2533
ฟรูฟรู

ฟรูฟรู (Frou Frou) เป็นคู่ดูโอจากอังกฤษ  มีสมาชิกคือ กาย ซิกส์เวิร์ธ และ อิโมเก็น ฮีป
กาย ซิกส์เวิร์ธ และ อิโมเก็น ฮีป ก่อตั้งวงในปี 2002 ในประเทศอังกฤษ ผลงานพวกเขาเป็นแนวป็อป, และ Downtempo  ผลงานสร้างชื่อของพวกเขาคือ สร้างชื่อให้ "Let Go" และ "Must Be Dreaming" ต่อมาแยกวง ในปี 2003 
== อ้างอิง ==
กลุ่มดนตรีอิเล็กทรอนิกส์สัญชาติอังกฤษ
Imogen Heap#Frou Frou
โพสต์ดิสโก้

โพสต์ดิสโก้ (Post Disco) เป็นดนตรีแนวดิสโก้ ที่รวมองค์ประกอบของดนตรีอีเลกโทรนิก ดนตรีฟังก์ยุค ในยุค 70
 ผสมผสานแนวดิสโก้กับดนตรีอีเลกโทรนิกแดนซ์เข้าด้วยกัน โพสต์ ดิสโก้ได้สืบทอดไปยังแนวใหม่ อย่าง ดนตรีเฮาส์ และ อัลเทอร์เนทีฟแดนซ์
== อ้างอิง ==
ดนตรีในคริสต์ทศวรรษ 1980
ดนตรีในคริสต์ทศวรรษ 2000
ดนตรีในคริสต์ทศวรรษ 2010
แนวดนตรี
สงครามครูเสดลิโวเนีย

สงครามครูเสดลิโวเนีย (Livonian Crusade) หมายถึงสงครามที่เยอรมนีและเดนมาร์กได้รับชัยชนะและยึดครองลิโวเนียยุคกลางซึ่งเป็นอาณาบริเวณที่ครอบคลุมดินแดนที่ในปัจจุบันคือลัตเวีย และ เอสโตเนียระหว่างสงครามครูเสดตอนเหนือ ดินแดนริมฝั่งทะเลบอลติกทางตอนเหนือของยุโรปเป็นดินแดนสุดท้ายที่ยังไม่ยอมรับนับถือคริสต์ศาสนา
เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1207  หลังจากที่พิชิตได้แล้วดินแดนเทอร์รามารินาก็ก่อตั้งเป็นราชรัฐของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และได้รับการประกาศโดยสมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 3ในปี ค.ศ. 1215 ว่าเป็นดินแดนของสันตะสำนัก
หลังจากที่ยึดดินแดนได้แล้วเยอรมนีและเดนมาร์กก็แบ่งดินแดนออกเป็นหก ราชรัฐโดยวิลเลียมแห่งโมเดนานักบวชชาวอิตาลีผู้เป็นราชทูตของพระสันตปาปาในลิโวเนีย
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม  ==
สงครามครูเสด
จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ลิโวเนียยุคกลาง
สงครามครูเสด
สงครามเกี่ยวข้องกับเยอรมนี
สงครามเกี่ยวข้องกับเดนมาร์ก
เสิร์ฟความตายให้หายอิ่ม

==นักแสดง==
Alex van Warmerdam  แสดงเป็น  Edgar
Mark Rietman แสดงเป็น  เฮอร์แมน
Ariane Schluter แสดงเป็น วิคโตเรีย
Jaap Spijkers แสดงเป็น waiter
Thekla Reuter  แสดงเป็น ซูซี่
== ดูเพิ่ม ==
เว็บไซต์ทางการ
Trailer 
european-films.net review of Ober (Waiter) 
สยามโซน
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2549
ภาพยนตร์ดัตช์