pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
จักรพรรดิยุงฮี

จักรพรรดิยุงฮี (; 25 มีนาคม ค.ศ. 1874 – 24 เมษายน ค.ศ. 1926) หรือ พระเจ้าซุนจง (순종) หรือในเชิงเหยียดหยามว่า ชีนิลปา ยุงฮี (친일파 แปลตรงตัว "ยุงฮี ขี้ข้ายุ่น") ทรงเป็นสมเด็จพระราชาหรือสมเด็จพระจักรพรรดิลำดับที่ 2 แห่งจักรวรรดิเกาหลี เป็นพระประมุข ลำดับที่ 27 ถ้านับจากสมัยราชอาณาจักรโชซ็อน และเป็นพระประมุขพระองค์สุดท้ายในระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชของเกาหลี โดยพระองค์ทรงขึ้นเสวยราชย์เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิ ในปี ค.ศ. 1908 ซึ่งช่วงนี้เอง จักรวรรดิเกาหลีมีสถานะเป็นรัฐในอารักขาของจักรวรรดิญี่ปุ่น ทำให้พระองค์ทรงไม่มีพระราชอำนาจใดๆ เนื่องจากอำนาจทั้งหมดตกอยู่ในมือของผู้สำเร็จราชการชาวญี่ปุ่นและองค์ชายแดวอนจนหมดสิ้น อีกทั้งพระองค์มีพระพลานามัยไม่สู้แข็งแรงนัก การที่ญี่ปุ่นยินยอมให้พระองค์ขึ้นเสวยราชย์ก็เพื่อรอเวลาที่จะกลืนจักรวรรดิเกาหลีได้โดยสมบูรณ์เท่านั้น
thumb
ในที่สุด อีก 2 ปีถัดมา หรือในปี ค.ศ. 1910 จักรวรรดิญี่ปุ่นก็ได้ล้มล้างสถาบันจักรพรรดิของเกาหลีลงและควบคุมเชื้อสายราชวงศ์โชซ็อนทั้งหมดไปญี่ปุ่น ทำให้นักประวัติศาสตร์เกาหลีส่วนหนึ่งไม่ถือว่าพระองค์ทรงป็นจักรพรรดิองค์สุดท้ายแต่ถือว่าสมเด็จพระจักรพรรดิควางมูแห่งจักรวรรดิเกาหลี (พระเจ้าโกจง) ทรงเป็นจักรพรรดิองค์สุดท้ายแทน
== พระบรมวงศานุวงศ์ ==
พระราชบิดา: สมเด็จพระจักรพรรดิควางมู  (고종)
พระราชมารดา: สมเด็จพระจักรพรรดินีมยองซอง ตระกูลมิน แห่งยอฮึง  (명성황후 민씨,19 October 1851 – 8 October 1895)
พระราชินี
สมเด็จพระจักรพรรดินีซุนมยอง ตระกูลมิน แห่งยอฮึง  (순명황후 민씨, 1872–1904)
สมเด็จพระจักรพรรดินีซุนจอง ตระกูลยุน แห่งแฮพยอง (순정황후 윤씨, 1894–1966)
== การสิ้นสุดรัชกาลและยุคสมัยแห่งราชวงศ์ ==
ในปี พ.ศ. 2453 (ค.ศ. 1910) สมเด็จพระจักรพรรดิยุงฮีแห่งจักรวรรดิเกาหลี (พระเจ้าซุนจง) ทรงถูกถอดออกจากตำแหน่งจักรพรรดิและลดฐานะเหลือเพียงกษัตริย์ ขณะที่ญี่ปุ่นก็ทำการล้มล้างสถาบันจักรพรรดิของเกาหลีด้วยการควบคุมเชื้อสายราชวงศ์โชซ็อนทั้งหมดไปไว้ที่ญี่ปุ่น เพื่อเป็นตัวประกันและไม่ให้สามารถกลับคืนสู่อำนาจได้อีก เกาหลี จึงถูกปิดฉากความเป็นจักรวรรดิและยุคสมัยแห่งราชวงศ์กว่า 2 พันปีลงอย่างถาวรตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา
== พระราชตระกูล ==
==อ้างอิง==
 
พระมหากษัตริย์ผู้ทรงสละราชสมบัติ
จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิเกาหลี
มกุฎราชกุมารแห่งจักรวรรดิเกาหลี
ซุนจง
มกุฎราชกุมารแห่งโชซ็อน
นาที

นาที อักษรย่อ น. (Minute) สมัยก่อนใช้คำว่า นาที เป็นหน่วยวัดเวลา โดยหนึ่งหน่วยเท่ากับ  ของชั่วโมง
== อัตราเทียบ ==
1 นาที เท่ากับ 60 วินาที
1 นาที เท่ากับ  ≈ 0.01667 ชั่วโมง
1 นาที เท่ากับ  ≈ 0.0006944 วัน
1 นาที เท่ากับ  ≈ 1.9026 × 10-6 ปีปกติสุรทิน
1 นาที เท่ากับ  ≈ 1.8974 × 10-6 ปีอธิกสุรทิน
== เทียบกลับ ==
1 วินาที เท่ากับ  ≈ 0.01667 นาที
1 ชั่วโมง เท่ากับ 60 นาที
1 วัน เท่ากับ 1,440 นาที
1 ปีปกติสุรทิน เท่ากับ 525,600 นาที
1 ปีอธิกสุรทิน เท่ากับ 527,040 นาที
หน่วยเวลา
คาเธ่ย์แปซิฟิค

คาเธ่ย์แปซิฟิค (Cathay Pacific) (IATA:CX, ICAO:CPA, Callsign:Cathay) คือสายการบินประจำชาติฮ่องกง ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1946 เป็นสมาชิกของ วันเวิลด์ โดยคาเธ่ย์ แปซิฟิค เป็น 1 ใน 6 สายการบินที่บริการลูกค้าได้ในระดับ 5 ดาวจากการสำรวจของ สกายแทร็กซ์
== กิจการองค์กร ==
=== สำนักงานใหญ่ ===
สำนักงานใหญ่ของคาเธ่ย์แปซิฟิค คาเธ่ย์ซิตี ตั้งอยู่ในบริเเวณท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง คาเธ่ย์ซิตีได้มีกำหนดสร้างระหว่างเดือนเมษายนถึงกันยายน ค.ศ. 1998 และเปิดทำการในปีเดียวกัน
== จุดหมายปลายทาง ==
ณ เดือนสิงหาคม ค.ศ. 2023 คาเธ่ย์แปซิฟิคมีเที่ยวบินไปยัง81 จุดหมายปลายทางใน 46 ประเทศ
=== ข้อตกลงการทำการบินร่วม ===
คาเธ่ย์แปซิฟิคได้ทำข้อตกลงการทำการบินร่วมกับสายการบินดังต่อไปนี้:
แอร์อัสตานา
แอร์แคนาดา
แอร์ไชน่า
แอร์นิวซีแลนด์
แอร์นิวกินี
อะแลสกาแอร์ไลน์
อเมริกันแอร์ไลน์
ออสเตรียนแอร์ไลน์
บางกอกแอร์เวย์
บริติชแอร์เวย์
บรัสเซลส์แอร์ไลน์
ชูกงพาสเซ็นเจอร์ทรานส์พอร์ต (ทางเรือ)
โคเทวอเตอร์เจ็ต (ทางเรือ)
คอมแอร์
ฟิจิแอร์เวย์
ฟินน์แอร์
เอชเคเอ็กซ์เพรส (บริษัทลูก)
ไอบีเรีย
เจแปนแอร์ไลน์
กลุ่มสายการบินลาตัม
ลุฟท์ฮันซ่า
มาเลเซียแอร์ไลน์
เมียทมองโกเลียนแอร์ไลน์
ฟิลิปปินส์แอร์ไลน์
ควอนตัส
กาตาร์แอร์เวย์
เอวเซเว่นแอร์ไลน์
เชินเจิ้นแอร์ไลน์
แอ็สแอนเซแอ็ฟ (ทางรถไฟ)
สวิสอินเตอร์เนชันแนลแอร์ไลน์
เวียดนามแอร์ไลน์
เวสต์เจ็ต
== ฝูงบิน ==
=== ฝูงบินปัจจุบัน ===
ณ เดือนสิงหาคม ค.ศ. 2023 คาเธ่ย์แปซิฟิคมีเครื่องบินประจำการอยู่ในฝูงบิน ดังนี้:
คาเธ่ย์แปซืฟิคมีอายุฝูงบินเฉลี่ย 11 ปี
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์คาเธ่ย์แปซิฟิค 
คาเธ่ย์ แปซิฟิค
คาเธ่ย์ แปซิฟิค
คาเธ่ย์ แปซิฟิค
บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ฮ่องกง
บริษัทของฮ่องกง
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2489
สายการบินสัญชาติฮ่องกง
สายการบินที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2489
ยาม

ยาม เป็นการนับเวลากลางคืนในประเทศไทยสมัยโบราณ และพบในการพากย์ภาพยนตร์จีนที่เรียกว่า ชั่วยาม โดยในจีนแบ่ง 1 วันเป็น 12 ชั่วยามตามที่บอกไว้ในธงชาติสาธารณรัฐจีน ขณะที่หนึ่งยามของไทยมีค่าประมาณ 3 ชั่วโมง
ยาม เป็นคำภาษาบาลีที่เรานำมาใช้ในภาษาไทย จนไม่คิดว่าเป็นคำบาลีแล้ว แต่มักก่อให้เกิดความสับสนในเวลาใช้อยู่คำหนึ่ง คือ คำว่า “ยาม” ซึ่งบาลีออกเสียงว่า “ยา-มะ”
คำที่เกี่ยวกับ “ยาม” ที่คนไทยเรารู้จักและเข้าใจดีคำหนึ่งก็คือ “แขกยาม” ซึ่งได้แก่แขกที่เป็นชาวอินเดีย มักจะเป็นแขกปาทาน นุ่งผ้าขาวโจงกระเบน ที่เรามักว่าจ้างให้มาอยู่ยามตามตลาด หรือโรงเลื่อยโรงสี ตลอดจนโรงแรมใหญ่ ๆ บางคนก็มีเตียงนอนถักด้วยเชือก เขามักจ้างเฝ้ายามเฉพาะในเวลากลางคืน แขกพวกนี้มักจะถือกระบองอันโต ๆ น่าเกรงขาม และมักจะตีเหล็กแผ่นเป็นสัญญาณบอกเวลาทุกชั่วโมง
คำว่า “ยาม” ที่เรานับกันตามแบบไทย ๆ กับ “ยาม” ของแขกตามที่ปรากฏในบาลีนั้นแตกต่างกัน ทั้งนี้เพราะคืนหนึ่งเราแบ่งเป็น 4 ยาม ยามละ 3 ชั่วโมง
ตั้งแต่ย่ำค่ำ คือ 18 นาฬิกา ถึง 3 ทุ่ม (21 นาฬิกา) เป็นยามที่ 1
หลังจาก 21 นาฬิกา หรือ 3 ทุ่ม ไปถึง 24 นาฬิกา หรือ เที่ยงคืน เราเรียกว่า ยาม 2 หรือ 2 ยาม
หลัง 24 นาฬิกา ไปถึงตี 3 (3 นาฬิกา) เราเรียกว่า ยาม 3
และหลังจากตี 3 ไปจนย่ำรุ่ง หรือ 6 นาฬิกา เราเรียกว่า ยาม 4 ซึ่งเป็นยามสุดท้ายของคืน
== ยามตามคติบาลี ==
ในวรรณคดีไทยถือตามคติสันสกฤตว่า คืนหนึ่งมี 4 ยาม ยามหนึ่งมี 3 ชั่วโมง แต่คติที่ปรากฏในวรรณคดีบาลีรวมถึงวรรณคดีบาลีที่แปลแต่งเป็นภาษาไทยว่าไว้ต่างกัน คือกำหนดว่า คืนหนึ่งมี 3 ยาม ยามหนึ่งมี 4 ชั่วโมง เรียกยามทั้ง 3 ช่วงนี้ตามลำดับว่า ปฐมยาม (อ่านว่า ปะ -ถม-มะ -ยาม) ทุติยยาม (อ่านว่า ทุ -ติ-ยะ -ยาม) และปัจฉิมยาม (อ่านว่า ปัด-ฉิม-มะ -ยาม) ตามลำดับ
ปฐมยาม หรือ ยามแรก ได้แก่ช่วงเวลา 18.00-22.00 น.
ทุติยยาม หรือ ยามที่ 2 ได้แก่ช่วงเวลา 22.00-02.00 น. และ
ปัจฉิมยาม หรือ ยามสุดท้าย ได้แก่ช่วงเวลา 02.00-06.00 น.
ยามตามคตินี้ปรากฏในเรื่องมงคลสูตรคำฉันท์ (อ่านว่า มง-คน-ละ -สูด-คำ-ฉัน) ซึ่งพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระราชนิพนธ์จากมงคลสูตรและอรรถกถามงคลสูตร (อ่านว่า อัด-ถะ-กะ -ถา-มง-คน-ละ -สูด) ความตอนหนึ่งกล่าวถึงเทวดามาเฝ้าพระพุทธเจ้าหลังพ้นปฐมยามหรือพ้นเวลา 22.00 น. ไปแล้ว เพื่อทูลถามพระพุทธเจ้าว่า สิ่งใดเป็นมงคล
== ดูเพิ่ม ==
ยามอุบากอง
== อ้างอิง ==
ราชบัณฑิตยสถาน ; ยาม,ยามตามคติบาลี
ภาษาไทยไขขาน. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แพร่พิทยา. ๒๕๒๘. หน้า ๑๐๐-๑๐๒.
บทวิทยุรายการ "รู้ รัก ภาษาไทย"  ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๑๗ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๓  เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.
หน่วยเวลา
ส่วนของวัน
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย (รปภ.) หรือ ผู้ที่ทำการป้องกันซึ่งทรัพย์สินสิ่งของ หรือเรียกอย่างเป็นทางการว่า รปภ. เป็นอาชีพหนึ่งที่ผู้ประกอบการหรือบุคคลอื่นจ้างมาเพื่อดูแลรักษาความปลอดภัยให้กับบริษัทห้างร้านต่างๆ หรือกระทั่งที่อยู่อาศัย ทั้งเวลากลางวันและกลางคืน โดยส่วนมากมักจะจ้างบริษัทที่ทำงานเกี่ยวกับการรักษาความปลอดภัยโดยเฉพาะ แล้วให้บุคคลที่จะมาเฝ้าจุดปฏิบัติงาน ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันตามช่วงเวลา ซึงการทำงานในอาชีพเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยจะต้องผ่านการอบรมเกี่ยวกับวิชาชีพรักษาความปลอดภัย ตาม พรบ.รักษาความปลอดภัย  โดยจะต้องฝึกอบรมอย่างน้อย 40 ชั่วโมงถึงจะเข้าปฏิบัติงานจริงได้ โดยการอบรมจะเกี่ยวข้องกับ 1.การอบรมการใช้ถังดับเพลิง เพลิงไหม้ การช่วยชีวิต เป็นต้น 2.การอบรมการต่อสู้ด้วยกระบอง การต่อสู้ด้วยมือเปล่า การสังเกตการณ์ หรือวิธีการเอาตัวรอดจากสถาณะการณ์เสี่ยง 3.การอบรมข้อกฏหมายที่เกี่ยวข้องในวิชาชีพ 4.การอบรมด้านการ
จราจร เป็นต้น
 
การเฝ้าระวังภัย
การป้องกันอาชญากรรม
ตำรวจ
ทหาร
อาชีพ
คลาวด์ สไตรฟ์

คลาวด์ สไตรฟ์ (クラウド・ストライフ; Cloud Strife) เป็นตัวละครเอกจากเกมไฟนอลแฟนตาซี VII มีดาบขนาดใหญ่เป็นอาวุธ และมีมอเตอร์ไซค์ ฮาดีเดโทนา/เฟนริล เป็นพาหนะ
== ประวัติ ==
คลาวด์ ชายหนุ่มผู้สูญเสียความทรงจำ ปรากฏตัวในชุดโซลเยอร์ ของชินระ คัมพานีพร้อมกับบัสเตอร์ซอร์ด เขาใช้ชีวิตในฐานะอดีตโซลเยอร์ first class ผู้หยิ่งทรนง เขาตัดขาดจากชินระเป็นทหารรับจ้างช่วยอวาลันช์ต่อสู้ชินชั่วคราว ไร้อุดมการณ์ปกป้องดวงดาวหรือช่วยใคร แค่รับงานตามคำขอร้องของทีฟาแล้วรับค่าจ้างจากแบเร็ต วอลเลซ หัวหน้ากลุ่มอวาลันช์หลังงานเสร็จเพียงเท่านั้น ทีฟาพยายามรั้งตัวให้อยู่กับเธอนานที่สุด แต่เพราะความทรงจำที่บิดเบี้ยวไปทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งสองคนไม่เหมือนแต่ก่อนอีกต่อไปแล้ว เขาจำได้ลางๆเพียงแค่ว่าทีฟาคือเอนสมัยเด็ก ที่เคยสัญญาไว้ในตอนเด็กๆว่าเมื่อเธอตกอยู่ในอันตรายเขาจะกลับมาช่วย
ส่วนอุปนิสัยของคลาวด์นั้นจริงๆ แล้วก็เป็นคนที่กล้าหาญ ทว่าแอบซ่อนความอ่อนไหว อ่อนแอ และซึมเศร้าเอาไว้ในใจลึกๆ เขาพยายามต่อสู้กับปัญหาเพียงลำพัง ด้วยไม่ต้องการให้มีใครมาเดือดร้อนด้วยกันกับตัวเอง (จะเห็นได้ชัดใน Final Fantasy VII: Advent Children ตอนเป็นจีโอสติกมา) จนบางครั้งก็ดูเหมือนไม่สนใจใคร
ความแข็งแกร่งที่คนอื่นได้เห็นนั้นคือเปลือกนอกของคลาวด์ แต่ที่จริงแล้ว คลาวด์ทั้งอ้างว้าง โดดเดี่ยว โหยหาความรักและความสนใจจากคนรอบข้าง ในวัยเด็กด์ต้องการให้คนอื่นๆให้ความสนใจแก่ตัวเขาบ้าง โดยเฉพาะ ทีฟา ล็อกฮาร์ท เด็กผู้หญิงข้างบ้านที่เขาแอบชอบ จึงตั้งเป้าหมายออกเดินทางไปยังมิดการ์เพื่อเข้าสมัครเป็นโซลเยอร์ที่เก่งเหมือนเซฟิรอธเพื่อปกป้องทีฟา แม้จะฟังดูเป็นความฝันอันยิ่งใหญ่เกินเอื้อม(แค่ต้องการให้คนสนใจ) แต่พอไปมิดการ์ เป็นแค่การ์ด ระดับล่างที่มีฝีมือเท่านั้น ตอนทำภารกิจจะใส่ชุดการ์ด แต่ไม่สวมหมวกปิดหน้าเหมือนคนอื่น สนิทกับแซ็คโวลเยอร์ first class(เพราเป็นเด็กบ้านนอกเหมือนกัน) แต่พอกลับมาบ้านเดจะใส่หมวกปิดตัวตนไม่ให้ใครรู้ โดยเฉพาะทีฟาเพราะตนอายไม่กล้าสู้หน้า พอเซฟิรอธเป็นบ้าเผาหมู่บ้านฆ่าทุกคน ตนปกป้องทีฟาได้จนเซฟิรอธตกลงไปในเตามาโคร ตนกับแซ็คที่บ้านเจ็บสาหัสถูกส่งตัวไปแมนชั่นของโฮโจ ขังในหลอดทดลองถูกฉีดมาโครมากเกินไปกับเซลล์ของเจโนวา 4 ปีต่อมา แซ็คเผลอตื่นไร้ผลข้างเคียง ช่วยมาออกเปลี่ยนใส่ชุดโซลเยอร์ first class พราะชุดเก่าเปื้อนมาโคร แต่ตนที่โคม่าเพราะอ่อนแอกว่าแซ็คจึงอยู่ในสภาพผัก ถูกแซ็คพาช่วยหนีจากชินระกับเจเนนิสหลายเดือน พอแซ็คสะสางเรื่องเสร็จรีบพาไปมิดการ์ดวางแผนไปทำงานเป็นทหารรับจ้างต่อ แต่ทหารชินระนับพันขวางทาง แซ็คสู้ปกป้องตนจนเสียชีวิต แซ็คก่อนตายได้คุยตนที่ได้สติกลับมาพอดี ตนรับฝากบัสเตอร์ซอร์ดกับความฝันเดินมามิดการ์พบทีฟามาเข้ารับกับยอวาลันช์นับแต่นั้น
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Cloud Strife character profile at the official Square Enix Final Fantasy VII website
Cloud Strife on the Final Fantasy Wiki
Final Fantasy VII Ultimania Ω translations 
ตัวละครเกม
ตัวละครในไฟนอลแฟนตาซี
วิดีโอเกมมาสคอต
บอสวิดีโอเกม
ตัวละครที่เป็นเด็กกำพร้า
ตัวละครชายในวิดีโอเกม
ตัวละครในบันเทิงคดีที่มีความผิดปกติที่เกิดหลังความเครียดที่สะเทือนใจ
ทีฟา ล็อกฮาร์ท

ทีฟา ล็อกฮาร์ท (Tifa Lockhart; ) เป็นตัวละครจากเกม ไฟนอลแฟนตาซี VII และภาพยนตร์การ์ตูน ไฟนอลแฟนตาซี VII แอดเวนต์ชิลเดรน หญิงสาวผู้รอคอยคำสัญญา ผู้เป็นหนึ่งในกลุ่ม อะวาลานช์ ที่ต่อต้านและคอยขัดขวางการสร้างเตาปฏิกรณ์พลังงานมาโกะ ของ ชินระ คัมพานี เพื่อดูดพลังงานจากแกนโลกขึ้นมาใช้ เธอเป็นผู้คืนความทรงจำบางส่วนให้กับคลาวด์
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Tifa Lockhart character profile at the official Square Enix Final Fantasy VII website
Tifa Lockhart on Final Fantasy Wiki at Wikia
ตัวละครหญิงในวิดีโอเกม
ตัวละครในไฟนอลแฟนตาซี
ตัวละครที่เป็นบาร์เทนเดอร์
แอริธ เกนส์เบอรู

แอริธ เกนส์เบอรู (ภาษาอังกฤษ : Aerith Gainsborough/ภาษาญี่ปุ่น : エアリス・ゲインズブール) เป็นตัวละครหญิงจากเกม ไฟนอลแฟนตาซี VII หญิงสาวขายดอกไม้ผู้มีสายเลือดโบราณ ปรากฏตัวในฉากหนึ่งของสลัม ในขณะที่ คลาวด์ กำลังหาทางกลับไปรวมกลุ่มกับบาร์เร็ต เธอมีบทบาทสำคัญในการปกป้องโลกจากความพินาศเนื่องจากการที่ถูกดึงพลังงานไลฟ์สตรีมไปใช้มากจนเกินไป
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Aeris Gainsborough character profile at the official Square Enix Final Fantasy VII site
Aerith Gainsborough on Final Fantasy Wiki at Wikia
ตัวละครหญิงในวิดีโอเกม
ตัวละครในไฟนอลแฟนตาซี
ตัวละครที่เป็นเด็กกำพร้า
ตัวละครที่เป็นแม่มด
ตัวละครในบันเทิงคดีที่มีความสามารถเกี่ยวกับการรักษา
ตัวละครที่เป็นมนุษย์ลูกผสมข้ามสายพันธุ์
จังหวัดบามียัน

บามียัน (ดารี/ولایت بامیان) เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศอัฟกานิสถาน มีเมืองหลักคือบามียันตามชื่อจังหวัด มีประชากรราว 495,557 คน
== ประวัติ ==
ในอดีตพื้นที่จังหวัดบามียันถูกปกครองโดยจักรวรรดิมีดซ์ (Medes) ก่อนตกอยู่ในการปกครองของจักรวรรดิอะคีเมนิด (Achaemenid) ต่อมาในปี 330 ปีก่อนคริสต์ศักราช พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชได้เข้ายึดบริเวณนี้แต่ได้ละทิ้งไป ภายหลังจักรวรรดิเซลูซิดจึงเข้ามาปกครองต่อ ขณะนั้นพื้นที่ทางตอนใต้ของเทือกเขาฮินดูกูซ ได้มีการเผยแผ่ศาสนาพุทธจากราชวงศ์เมารยะเข้ามา จึงมีการตั้งอารามพุทธศาสนาที่บามียัน ว่ากันว่าชื่อ บามียัน มาจากคำว่า "วรมายานา" (varmayana) ที่แปลว่าสีในภาษาสันสกฤต ด้วยเหตุนี้จึงมีการก่อสร้างพระพุทธรูปขึ้นที่นี่จำนวนมาก และได้มีการแกะสลักขึ้นบนหน้าผาโดนเด่นสององค์ ขนานนามว่า พระพุทธรูปแห่งบามียัน ที่อายุเก่าแก่กว่า 1,500 ปี ตั้งอยู่ในบริเวณโบราณสถาน ที่ต่อมารัฐบาลกลุ่มตอลิบานได้ระเบิดทำลายเสียหายทั้งองค์ด้วยเหตุผลทางศาสนา เมื่อปี ค.ศ. 2001 สร้างความสูญเสียครั้งใหญ่ให้แก่วงการอนุรักษ์โบราณสถานไปทั่วโลก
ช่วงศตวรรษที่ 7 มีชาวอาหรับคนแรกเดินทางเข้ามาปกครองคาบูลชาหิ (Kabul Shahi) ก่อนถูกพิชิตในนามศาสนาอิสลามของจักรวรรดิซัฟฟาริดในศตวรรษที่ 9 ต่อมาได้ถูกปกครองโดยจักรวรรดิกัซนาวิด (Ghaznavids) รัฐสุลต่านกูริด (Ghurid) และถูกพิชิตโดยชาวมองโกลในศตวรรษที่ 13 ปกครองโดยอาร์กุน ข่าน แห่งอิลข่าน (Ilkhanate) ก่อนตกเป็นของจักรวรรดิตีมูร์ และจักรวรรดิโมกุล ตามลำดับ
ปี ค.ศ. 1709 จักรวรรดิโฮตากี (Hotaki) ที่ปกครองกันดาฮาร์ได้พ่ายแพ้แก่จักรวรรดิซาฟาวิด (Safavid) บามียานอยู่ภายใต้การปกครองของจักรวรรดิโมกุล จนกระทั่งอะฮ์มัด ชาห์ ดุรรานี (Ahmad Shah Durrani) ได้ก่อตั้งจักรวรรดิดุรรานี (Durrani) ที่ต่อมาได้พัฒนาเปลี่ยนแปลงเป็นประเทศอัฟกานิสถาน จากการเปลี่ยนแปลงในช่วงปี ค.ศ. 1980 ถึงกลางปี 1990 อัฟกานิสถานถูกควบคุมโดยฮิซบ์ อี วะฮ์ดัต (Hizb-i-wahdat) นำโดยอับดุล อาลี มาซารี (Abdul Ali Mazari) จนในปี ค.ศ. 1995 ถูกเข้าควบคุมและปกครองโดยรัฐบาลตอลิบาน ก่อนถูกโค่นล้มโดยกองทัพสหรัฐอเมริกาเมื่อปี ค.ศ. 2001
== ภูมิศาสตร์ ==
จังหวัดบามียัน ตั้งอยู่ในหุบเขาบามียัน ซึ่งมีแม่น้ำหล่อเลี้ยงประชาชน ด้านหนึ่งเป็นเขา ด้านหนึ่งเป็นหน้าผาสูงชันสลักเป็นพระยืน สภาพแวดล้อมของหุบเขา รายล้อมไปด้วยความแห้งแล้ง แต่ที่แห่งนี้อุดมไปด้วยทุ่งหญ้าและน้ำ ปัจจุบันเมืองบามียัน ใช่แต่เป็นสถานที่สำคัญที่เกี่ยวข้องกับการสู้รบเท่านั้น แต่มีความสำคัญเพราะเป็นสถานที่ที่มีโบราณสถานอีกทั้งโบราณวัตถุและร่องรอยประวัติศาสตร์ทางสังคมและศาสนาจำนวนมากอีกแห่งหนึ่ง ที่กลุ่มนักอนุรักษ์วัตถุทางโบราณคดีในปัจจุบันให้ความสนใจ
== ประชากร ==
ใน ค.ศ. 2020 ประชากรทั้งหมดในจังหวัดบามียันมีราว 495,557 คน เกือบทั้งหมดเป็นชาวแฮซอเร แต่ยังมีชาวทาจิกจำนวนน้อยอาศัยในบริเวณนี้ด้วย
=== อำเภอ ===
นี่คือรายชื่ออำเภอใน ค.ศ. 2021โดยมีที่อยู่อาศัยประมาณ 22 แห่ง:
== ดูเพิ่ม ==
พระพุทธรูปแห่งบามียาน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Bamyan Province - Naval Postgraduate School
Bamyan Province by the Institute for the Study of War (ISW)
Bamyan Development Community Portal for cultural heritage management of Bamyan
Afghanistan Information Management Services - Bamyan Province
Bamyan Tourism - Official site
จังหวัดของประเทศอัฟกานิสถาน
พุทธศิลป์และวัฒนธรรม
จูไค

จูไค  เป็นวงดนตรีดูโอ ป็อป,ซอฟต์ร็อก ในสังกัดของ SISTUS RECORDS จากประเทศญี่ปุ่น
== ประวัติ ==
== สมาชิก ==
มานามิ 
* ชื่อจริง: มานามิ วาตานาเบะ 
* วันเกิด: 28 ธันวาคม 1986
* กรุ๊ปเลือด: A
* เกิดที่: โอซาก้า
* ตำแหน่งในวง: นักร้อง และ แต่งเนื้อเพลง
โยชิอากิ เดวะ 
* วันเกิด: 26 กุมภาพันธ์ 1984
* กรุ๊ปเลือด: O
* เกิดที่: โอซาก้า
* ตำแหน่งในวง: เล่นดนตรี, ทำนอง, เรียบเรียง
== ผลงาน ==
=== ซิงเกิลแบบ Maxi ===
=== อัลบั้ม ===
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
http://www.jyukai.jp/ 
กลุ่มดนตรีสัญชาติญี่ปุ่น
จังหวัดบัลข์

บัลข์ (ปาทาน/ดารี: , Balkh, Balx) เป็นหนึ่งใน 34 จังหวัดของอัฟกานิสถาน ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศ ประกอบด้วย 15 อำเภอ มีประชากรราว 1,509,183 คน ส่วนใหญ่เป็นชาติพันธุ์ผู้ใช้ภาษาดารี และมีมะซารีชารีฟ เป็นเมืองหลักของจังหวัด
ชื่อของจังหวัดมาจากเมืองโบราณ บัลข์ และมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ในฐานะเป็นจุดเชื่อมต่อหนึ่งระหว่างโลกตะวันออกกับตะวันตก ในเมืองเป็นที่ตั้งของมัสยิดสีน้ำเงิน ซึ่งครั้งหนึ่งเคยถูกทำลายไปโดยเจงกีส ข่าน และได้รับการบูรณะใหม่โดยตีมูร์
==อ้างอิง==
 
บลค
จังหวัดบาดัคชาน

บาดัคชาน (เปอร์เซีย , Badaxšān) เป็นจังหวัด ของอัฟกานิสถาน ตั้งอยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ มีพรมแดนติดกับ Gorno-Badakhshan ของทาจิกิสถานทางตอนเหนือ Chitral และ Gilgit-Baltistan ของปากีสถานทางตอนล่างและทางตะวันออกเฉียงใต้  นอกจากนี้ยังมีพรมแดน 91 กิโลเมตร (57 ไมล์) ติดกับจีนทางตะวันออก
เคยเป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคประวัติศาสตร์อย่าง Badakhshan ที่มีขนาดกว้างมาก ซึ่งในปัจจุบันมีบางส่วนอยู่ในทาจิกิสถานและจีน จังหวัดบาดัคชานประกอบไปด้วย 28 อำเภอ มากกว่า 1,200 หมู่บ้านและมีประชากรประมาณ 1,055,000 คนจังหวัดบาดัคชาน มีเมืองหลักของจังหวัดคือ
อุปกรณ์รวมส่งสัญญาณ

มัลติเพล็กซ์เซอร์ (Multiplexer : MUX)  หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า ตัวเลือกข้อมูล (Data Selector) ซึ่งเป็นตัวที่ทำหน้าที่เลือกช่องสัญญาณที่มีข้อมูลช่องหนึ่งจากหลาย ๆ ช่องสัญญาณมาเป็นอินพุตและต่อช่องสัญญาณที่มีข้อมูลนั้นเข้าเป็นสัญญาณเอาต์พุตเพียงเอาต์พุตเดียว ดังรูป


จากรูปทางด้านล่างแสดงอินพุตจำนวน n ขา ตั้งแต่ D0 ถึง Dn ขาซึ่งใช้สำหรับเลือกข้อมูล S0 ถึง Sm และขาเอาต์พุต Y ส่วนขาของ S0 ถึง Sm ใช้สำหรับการเลือกให้อินพุตใดจากอินพุต D0 ถึง Dn ผ่านออกไปที่เอาต์พุต Y และจำนวนขาของ S นั้นก็ยังมีความสัมพันธ์กับจำนวนขาของอินพุต D คือ เช่น ถ้ามีจำนวนอินพุตที่จะถูกเลือกจำนวน 4 อินพุต จำนวนบิตของขาสำหรับเลือกข้อมูลจะเท่ากับ 2 (22 = 4) ถ้ามีจำนวนอินพุตที่จะถูกเลือกจำนวน 8 อินพุต จำนวนบิตของขาสำหรับเลือกข้อมูลจะเท่ากับ 3 (23 = 8) เป็นต้น

วิธีการรวมข้อมูลจากหลาย ๆ จุด แล้วส่งผ่านไปตามสายส่งเพียงสายเดียวนั้น เรียกว่า multiplex ซึ่งสามารถแบ่งได้ออกเป็น 2 รูปแบบคือ
1) การมัลติเพล็กซ์แบบแบ่งเวลา (Time Division Multiplexer หรือ TDM) เป็นวิธีที่เพิ่งจะได้รับการพัฒนาขึ้นมาได้ไม่นานนักการมัลติเพล็กซ์แบบแบ่งเวลาจะใช้เส้นทางเพียงเส้นทางเดียวและคลื่นพาห์ความถี่เดียวเท่านั้นแต่ ผู้ใช้แต่ละคนนั้นจะได้รับการจัดสรรเวลาในการเข้าใช้ช่องสัญญาณที่ต้องการนั้นเพื่อส่งข้อมูลไปยังปลายทางที่ตนต้องการ

2)  การมัลติเพล็กซ์แบบแบ่งความถี่ (Frequency Division Multiplexer หรือ FDM) เป็นวิธีที่ใช้กันทั้งระบบที่มีสายและระบบคลื่นวิทยุ ซึ่งหลักการของการมัลติเพล็กซ์แบบแบ่งความถี่นี้คือ การนำสัญญาณจากแหล่งต่าง ๆ มารวมกัน ให้อยู่ในคลื่นพาห์เดียวกันที่ความถี่ต่าง ๆ และสัญญาณเหล่านี้สามารถที่จะใช้เส้นทางร่วมกันได้ซึ่งต่างจากแบบแรกที่ไม่สามารถใช้ร่วมกันได้
3) การมัลติเพล็กซ์แบบแบ่งความยาวคลื่น (Wave Division Multiplexer หรือ WDM) ใช้งานกับสายไฟเบอร์ออปติก ซึ่งมีแบนด์วิดธ์ที่กว้างมากและมีอัตราการส่งข้อมูลที่สูง จะใช้แสงเป็นตัวนำส่งสัญญาณ โดยแต่ละ Channel จะถูกแบ่งออกตามความยาวคลื่นแสง
หลักการการทำงาน : WDM Multiplexing จะรวมคลื่นแสงจากแหลง่กำเนิดต่าง ๆ เข้าดว้ยกันให้เป็นหนึ่งเดียว ก่อนที่จะสง่ออกไปยงัสายไฟเบอร์ออปติก
วงจรดิจิทัล
ริทึมแอนด์บลูส์

ริทึมแอนด์บลูส์ (rhythm and blues หรือรู้จักกันในชื่อ R&B หรือ RnB) เป็นแนวเพลงที่ได้รับความนิยม โดยผสมผสานระหว่างเพลงแนว ป็อป แจ๊ส กอสเปล และบลูส์ โดยเริ่มแรกจะเล่นโดยศิลปินแอฟริกัน-อเมริกัน
== ประวัติ ==
คำว่า ริทึมแอนด์บลูส์ ถูกใช้ครั้งแรกในนิตยสารบิลบอร์ดโดย เจอรี่ เว็กซ์เลอร์ (Jerry Wexler) ในปี ค.ศ. 1947 แทนที่คำว่า Race Music ที่เคยถูกใช้มาก่อน
ในปี ค.ศ. 1948 บริษัท RCA Victor ได้เข้ามาทำการตลาดดนตรีคนผิวดำโดย ภายใต้ชื่อ Blues and Rhythm คำนี้ถูกกลับคำ โดยเว็กซ์เลอร์ ค่าย Atlantic Records ซึ่งเป็นผู้นำเพลงแนวอาร์แอนด์บีในยุคแรกๆ
ในปีช่วงยุค 1970 ริทึมแอนด์บลูส์ ได้ครอบคลุมนิยามกับแนว โซล (Soul) และ ฟังก์ (Funk) ในปัจจุบันนิยมเรียกอาร์แอนด์บี มากกว่าคำว่า ริทึมแอนด์บลูส์
ริทึมแอนด์บลูส์ มีที่มาก่อน ร็อก แอนด์ โรลล์ ได้รับอิทธิพลมาจากเพลงแนวแจ๊ส,จัมพ์บลูส์ และ แบล็กกอสเปล
มีนักดนตรีแจ๊สหลายคนที่บันทึกเสียงทั้งเพลงแจ๊ส และ ริทึมแอนด์บลูส์ เช่นวงสวิงแบนด์ของ Jay McShann, Tiny Bradshaw และ Johnny Otis เป็นต้น และโดยส่วนมาก นักดนตรีในสตูดิโอที่ทำเพลงอาร์แอนด์บี จะเป็นนักดนตรีแจ๊ส
ในช่วงยุค 1950 ถือเป็นยุคคลาสสิกอาร์แอนด์บี มีการผสมแนวเพลงเข้าด้วยกันไม่ว่าจะเป็น แจ๊ส และ ร็อก แอนด์ โรลล์ เพลงแนวอาร์แอนด์บีถูกพัฒนาไปที่ต่างๆ เช่นในรัฐนิวออร์ลีนส์ มีการใช้เปียโนในเพลง ตัวอย่างเช่นศิลปินที่เป็นที่รู้จักอย่าง แฟท โดมิโน (Fats Domino) ในเพลงติดชาร์ท "Blueberry Hill" และเพลง "Ain't That a Shame" อีกที่ที่มีการพัฒนาของเพลงแนวอาร์แอนด์บีคือ ลุยเซียนา มีศิลปินเช่น Clarence "Frogman" Henry, Frankie Ford, Irma Thomas, The Neville Brothers และ Dr. John เป็นต้น
เพลง ร็อก แอนด์ โรลล์ ในรูปแบบของอาร์แอนด์บี ที่เป็นที่รู้จักเพลงแรกๆ เช่น "Rocket 88" และ "Shake, Rattle and Roll" ที่ขึ้นชาร์ททั้ง ป็อปชาร์ทและอาร์แอนด์บีชาร์ท
ช่วงต้นยุค 1960 เพลงแนวอาร์แอนด์บีมีแนวโน้มมีรูปแบบออกไปทางกอสเปลรวมถึงโซล มีศิลปินเช่น Ray Charles, Sam Cooke, และ James Brown และเริ่มมีศิลปินผิวขาวทำเพลงในแนวนี้ แต่จะเรียกว่า บลู-อายด์ โซล เช่น The Yardbirds, The Rolling Stones, The Pretty Things, The Small Faces, The Animals, The Spencer Davis Group และ The Who
ในช่วงกลางยุค 1970 คนผิวสีทำเพลงในแนวดิสโก้ ถือเป็นปรากฏการณ์ในสังคม เพลงแนวดิสโก้ได้รับความนิยมอย่างมาก พอช่วงยุค 80 เพลงดิสโก้ก็หายไป กลายเป็นเพลงช้าๆ ฟังสบายๆ ที่เรียกว่า quiet storm
จนกระทั่งในปัจจุบันอาร์แอนด์บีได้เพิ่มแนวฮิปฮอป และ แร็ปอีก ซึ่งได้รับความนิยมมากในปัจจุบัน
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
AllMusic.com
แนวดนตรี
ริทึมแอนด์บลูส์
คำสมาส

คำสมาส เป็นคำที่เกิดจากการรวมคำสองคำซึ่งต่างก็เป็นคำบาลีหรือสันสกฤตเข้าเป็นคำเดียวกัน โดยการนำมาเรียงต่อกัน ไม่ได้มีการดัดแปลงรูปอักษร มีการออกเสียง อะ อิ อุ ระหว่างคำ เช่น ประวัติ+ศาสตร์ → ประวัติศาสตร์
== ลักษณะเฉพาะของคำสมาส ==
คำมูลที่นำมารวมกันนั้นต้องเป็นคำที่มาจากภาษาบาลีหรือสันสกฤตเท่านั้น
ก่อนรวมเป็นคำสมาสคำหน้าสามารถประวิสรรชนีย์หรือมีตัวการันต์ได้ แต่เมื่อรวมเป็นคำสมาสแล้วต้องตัดทิ้ง เช่น แพทย์+ศาสตร์ → แพทยศาสตร์; พละ+ศึกษา → พลศึกษา
มีการอ่านสระท้ายของคำหน้า เช่น ประวัติ+ศาสตร์ → ประวัติศาสตร์ [ประ-หวัด-ติ-สาด] แต่ก็มียกเว้นเช่น สุพรรณบุรี
การแปลต้องแปลจากหลังมาหน้า (คำตั้งอยู่หลังคำขยายอยู่หน้า) เช่น ราชการ การ เป็นคำตั้ง ราช ขยาย การ = งานของพระเจ้าแผ่นดิน; อุบัติเหตุ เหตุ เป็นคำตั้ง อุบัติ ขยาย เหตุ = เหตุการณ์ที่เกิดโดยไม่คาดคิด แต่ก็มีคำสมาสบางคำที่แปลจากหลังไปหน้า และหน้าไปหลังได้ถ้ามีความหมายเหมือนกัน ก็ถือเป็นคำสมาส เช่น บุตร+ธิดา → บุตรธิดา ไม่ว่าจะแปลจากหลังไปหน้าหรือหน้าไปหลัง ก็แปลว่า ลูก เหมือนกัน
คำที่ขึ้นต้นด้วย พระ แล้วคำหลังเป็นภาษาบาลีหรือสันสกฤตถือว่าเป็นคำสมาส เช่น พระอาทิตย์, พระองค์ ส่วน พระเจ้า ไม่ใช่คำสมาสเพราะ เจ้า เป็นคำไทยแท้
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาษาไทย
คำพ้องรูป

คำพ้องรูป คือคำที่เขียนรูปเดียวกันแต่ การออกเสียง และความหมายต่างกัน ซึ่งทำให้บุคคลทั่วไปอ่านผิดอยู่เสมอๆ
== คำพ้องรูปในภาษาไทย ==
คำพ้องรูปในภาษาไทยนั้นมีไม่มากนัก ดังที่จะกล่าวต่อไปนี้
{|class="wikitable"
|-
!คำพ้องรูป!!คำอ่าน!!ความหมาย
|-
| rowspan="2" |กรี
| กฺรี
| หัวกุ้ง
|-
| กะ-รี
| ช้าง
|-
| rowspan="2" |กรอด
| กฺรอด
| เซียวลง ผอม
|-
| กะ-หฺรอด
| ชื่อนกขนาดเล็ก
|-
| rowspan="2" |เขมา
| เข-มา
| เกษม สบายใจ ความพ้นภัย
|-
| ขะ-เหฺมา
| ชื่อโกฐชนิดหนึ่งใช้เป็นเครื่องยาไทย; ดำ
|-
| rowspan="2" |ครุ
| คฺรุ
| ภาชนะสานชนิดหนึ่ง ใช้ตักน้ำ รูปกลม ๆ ; ยาชัน
|-
| คะ-รุ
| ครู; หนัก
|-
| rowspan="2" |ตนุ
| ตะ-นุ
| ตัว ตน; ฉัน ข้าพเจ้า
|-
| ตะ-หนุ
| ชื่อเต่าทะเลชนิดหนึ่ง
|-
| rowspan="2" |ตรุ
| ตฺรุ
| ที่ขังคน ตะราง เรือนจำนักโทษ คุก
|-
| ตะ-รุ
| ต้นไม้
|-
| rowspan="2" |ทิว
| ทิว
| แถวหรือแนวแห่งสิ่งที่ติดเนื่องกันไปยาวยืด; ธงรูปกระบอก
|-
| ทิ-วะ
| วัน สวรรค์ ชั้นฟ้า เทวโลก
|-
| rowspan="2" |เทว
| เท-วะ
| เทวดา
|-
| ทะ-เว
| สอง
|-
| rowspan="2" |ปถวี
| ปะ-ถะ-วี
| ดิน
|-
| ปะ-ถะ-หฺวี
| ท้ายเรือพิธี
|-
| rowspan="2" |ปรัก
| ปฺรัก
| เงิน
|-
| ปะ-หรัก
| หัก
|-
| rowspan="2" |ปรามาส
| ปฺรา-มาด
| ดูถูก
|-
| ปะ-รา-มาด
| การจับต้อง การลูบคลำ
|-
| rowspan="2" |ปละ
| ปะ-ละ
| ชื่อมาตราน้ำหนักมคธ 100 ปละเป็น 1 ตุลา
|-
| ปฺละ
| ปล่อย ละทิ้ง ละเลย
|-
| rowspan="2" |ปักเป้า
| ปัก-กะ-เป้า
| ชื่อปลาอย่างหนึ่ง
|-
| ปัก-เป้า
| ชื่อว่าวชนิดหนึ่งมีหางยาว
|-
| rowspan="2" |ปาน
| ปานฺ
| ผิวเนื้อที่เป็นสีแดงหรือดำที่เกิดเป็นเองตามร่างกายแต่กำเนิด
|-
| ปา-นะ
| เครื่องดื่ม น้ำสำหรับดื่ม
|-
| rowspan="2" |ผิว
| ผิ-วะ
| ถ้าว่า หากว่า แม้นว่า
|-
| ผิว
| ส่วนที่มีลักษณะบาง ๆ เป็นพื้นหุ้มอยู่ภายนอกสุดของหนังและเปลือก
|-
| rowspan="2" |พยาธิ
| พะ-ยา-ทิ
| ความเจ็บไข้
|-
| พะ-ยาด
| ตัวเชื้อโรคจำพวกหนึ่งที่เกิดในกาย; ชื่อโรคอย่างหนึ่งเกิดที่ผิวหนัง
|-
| rowspan="2" |พลี
| พะ-ลี
| การบวงสรวง เครื่องบวงสรวง ส่วย การบูชา เสียสละ; มีกำลัง
|-
| พฺลี
| บวงสรวงเชิญเอามา
|-
| rowspan="2" |เพลา
| เพ-ลา
| กาล คราว
|-
| เพฺลา
| แกนสำหรับสอดในดุมรถหรือดุมเกวียน; ไม้สำหรับขึงใบเรือ
|-
| rowspan="2" |มน
| มนฺ
| กลม ๆ โค้ง ๆ ไม่เป็นเหลี่ยม
|-
| มะ-นะ
| ใจ
|-
| rowspan="2" |วน
| วนฺ
| ไปโดยรอบเข้าหาศูนย์กลาง
|-
| วะ-นะ
| ป่าไม้ ดง
|-
| rowspan="2" |สก
| สกฺ
| ผม; สะเด็ดน้ำ
|-
| สะ-กะ
| ของตน
|-
| rowspan="3" |สระ
| สะ
| แอ่งน้ำขนาดใหญ่ ซึ่งเป็นเองหรือคนขุด; ชำระ ฟอก
|-
| สะ-หฺระ
| ตัวอักษรจำพวกหนึ่งเป็นคนละพวกกับพยัญชนะ
|-
| สะ-ระ
| เสียง (ทั่วไป)
|-
| rowspan="2" |สาน
| สานฺ
| ทำสิ่ง เช่น เสื่อ ตะกร้า ด้วยมือ โดยวิธีใช้เส้นตอกหรือสิ่งอื่นขัดไขว้กัน
|-
| สา-นะ
| หมา
|-
| rowspan="2" |สุก
| สุกฺ
| พ้นจากห่าม; ปลั่ง; นกแก้ว นกแขกเต้า
|-
| สุก-กะ
| ขาว สว่าง สะอาด ดี
|-
| rowspan="2" |เสมา
| สะ-เหฺมา
| ชื่อต้นไม้ชนิดหนึ่ง
|-
| เส-มา
| รูปเครื่องหมายบอกเขตโบสถ์สำหรับภิกษุทำสังฆกรรม
|-
| rowspan="2" |เหลา
| เห-ลา
| ความหมั่น ความสนุก การเล่น การกีฬา ความสะดวกสบาย
|-
| เหฺลา
| ทำให้เกลี้ยงเกลาหรือแหลมด้วยเครื่องมือมีด เป็นต้น
|-
| rowspan="2" |แหน
| แหฺน
| ชื่อพืชชนิดหนึ่ง
|-
| แหนฺ
| หวง ล้อม รักษา เฝ้าระวัง
|-
|}
== อ้างอิง ==
พจนานุกรมไทย ฉบับทันสมัย. กรุงเทพฯ : ซีเอ็ดยูเคชั่น, 2543. ISBN 9745341495.
คำศัพท์