pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
บ็อบ ดิลลัน

บ็อบ ดิลลัน (Bob Dylan) หรือชื่อจริง โรเบิร์ต อัลเลน ซิมเมอร์แมน (Robert Allen Zimmerman; เกิด 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1941) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง ศิลปิน จิตรกร นักประพันธ์ และกวีชาวอเมริกัน ที่มีผลงานในวงการดนตรีมาตลอดกว่า 5 ทศวรรษ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงทศวรรษ 1960 จนได้รับฉายาให้เป็น "ราชาแห่งโฟล์ก" ด้วยภาพลักษณ์ของดิลลันในการแต่งเพลงที่เน้นเนื้อหาทางสังคมและการต่อต้านสงคราม มีเพลงตัวอย่างเช่น  "Blowin' in the Wind" และ "The Times They Are a-Changin'" ที่ได้กลายมาเป็นหนึ่งในเพลงสัญลักษณ์ของการเคลื่อนไหวทางสิทธิมนุษยชนและการต่อต้านสงครามในสหรัฐอเมริกา นอกจากนี้เขายังได้ออกซิงเกิล "Like a Rolling Stone" ซึ่งได้รับความนิยมเป็นอย่างมากในปี ค.ศ. 1965 และได้รับการจัดอันดับจากโรลลิงสโตนให้เป็นเพลงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล และได้รับความนิยมอย่างยิ่งในช่วงกลางยุค 1960 ที่มีโอกาสได้ขึ้นชาร์ตสูงๆ แต่ถึงอย่างก็ดีดิลลัน ก็ถูกวิจารณ์จากศิลปินโฟล์กด้วยกัน ที่เขาได้หันกลับร่วมบรรเลงกับวงกีตาร์ไฟฟ้า ซึ่งนับเป็นการทิ้งแนวเพลงโฟล์ก ที่เขาได้รับการยกย่องให้เป็นผู้นำ "ยุคบุกเบิกดนตรีโฟล์กอเมริกัน" (American folk music revival)
เนื้อเพลงของดิลลันยุคแรก จะเกี่ยวกับการเมือง สังคม ปรัชญา และอิทธิพลจากวรรณคดี ดนตรีของเขาได้ต่อต้านกระแสนิยมทางดนตรีป็อปและนำโฟล์กเข้ามามีบทบาทในกระแสสังคม เขาได้รับแรงบันดาลใจด้านการแสดงมาจาก ลิตเทิล ริชาร์ด และการประพันธ์เพลงแบบ วูดดี กัทรี, โรเบิร์ต จอห์นสัน และแฮงก์ วิลเลียมส์ ตลอดชีวิตด้านงานดนตรีของเขา ดิลลันได้ขยายสาแหรกแนวย่อยดนตรีเป็นจำนวนมาก ได้เป็นผู้บุกเบิกวงการเพลงโฟล์กในอเมริกันสู่โฟล์กในอังกฤษ สกอตแลนด์และไอร์แลนด์ และผลักดันดนตรีโฟล์กให้กลับมาได้รับความนิยม รวมไปถึงบลูส์, คันทรี, กอสเปล, ร็อกอะบิลลี และแจ๊ส ดิลลัน เป็นที่รู้จักจากศิลปินที่ทั้งแต่งและร้องเอง จนได้รับการยกย่องให้เป็นนักแต่งเพลงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคนหนึ่ง และภาพลักษณ์การแสดงสดที่เล่นกีตาร์ พร้อมกับเปล่าฮาร์โมนิกา รวมไปถึงคีย์บอร์ด เขาได้จัดทัวร์คอนเสิร์ตอย่างต่อเนื่องในช่วงปลายยุค 1980 จนได้รับการยกย่องให้เป็นทัวร์ "Never Ending Tour"
นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1994 ดิลลันได้ออกผลงานวาดรูปและลงสีมาแล้วกว่า 6 เล่ม และได้รับการจัดแสดงในเวทีใหญ่หลายครั้ง ในด้านงานดนตรี ดิลลันได้จำหน่ายอัลบั้มไปแล้วกว่า 100 ล้านชุด ทำให้เขาเป็นหนึ่งในศิลปินที่มียอดจำหน่ายอัลบั้มโดยรวมสูงที่สุดตลอดกาล เขายังได้รับรางวัลมากมาย ไม่ว่าจะเป็น 11 รางวัลแกรมมี รางวัลลูกโลกทองคำ และรางวัลออสการ์ ดิลลันได้รับการบรรจุเข้าสู่หอเกียรติยศร็อกแอนด์โรล, หอเกียรติยศมินนิโซตามิวสิก, หอเกียรติยศนักประพันธ์เพลงแนชวิลล์ และ หอเกียรติยศนักประพันธ์เพลง ในปี ค.ศ. 2008 เขาก็ได้รับรางวัลจากพูลิตเซอร์ ในโอกาศพิเศษสำหรับ "ที่เขาสร้างไว้ต่อวงการดนตรีนิยมและวัฒนธรรมอเมริกัน ด้วยเนื้อเพลงและบทประพันธ์ที่เรียบเรียงอย่างทรงพลัง" ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2012 ดิลลันได้รับเกียรติรับเหรียญอิสรภาพประธานาธิบดี ซึ่งถือเป็นเหรียญสูงสุดของพลเรือน จากประธานาธิบดีสหรัฐ บารัค โอบามา
ในปี ค.ศ. 2016 ดิลลันได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม
== อ้างอิง ==
นักร้องอเมริกัน
นักกีตาร์
นักเปียโน
นักดนตรีชาวอเมริกัน
จิตรกรชาวอเมริกัน
กวีชาวอเมริกัน
ชาวอเมริกันเชื้อสายยิว
ศิลปินสังกัดโคลัมเบียเรเคิดส์
ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี สาขาศิลปินผู้ประสบความสำเร็จตลอดช่วงชีวิต
ศิลปินสังกัดอะไซลัมเรเคิดส์
บุคคลจากรัฐมินนิโซตา
ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม
ชาวอเมริกันผู้ได้รับรางวัลโนเบล
การประชุมทางไกล

การประชุมทางไกล หมายถึง การประชุมของคนหลายคนและเครื่องจักรหลายครั้งที่ไม่ได้อยู่ในสถานที่เดียวกัน แต่เชื่อมโยงกันผ่านระบบโทรคมนาคม
โทรคมนาคม
หม่อมเจ้าพิไลยเลขา ดิศกุล

หม่อมเจ้าพิไลยเลขา ดิศกุล (8 สิงหาคม พ.ศ. 2440 – 11 ธันวาคม พ.ศ. 2528) เป็นพระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ประสูติแต่หม่อมเฉื่อย ดิศกุล ณ อยุธยา
==พระประวัติ==
หม่อมเจ้าพิไลยเลขา ดิศกุล มีพระนามลำลองว่า หญิงพิไลย เป็นพระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ประสูติแต่หม่อมเฉื่อย ดิศกุล ณ อยุธยา เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2440
หม่อมเจ้าพิไลยเลขาเติบโตมาในพระอุปถัมภ์ของสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ตั้งแต่ชันษา 4 ปี โดยมีหน้าที่เชิญหีบพระศรี พระกลด ตลอดจนเครื่องใช้ส่วนพระองค์ สมเด็จทรงพระกรุณาเลี้ยงดูอย่างใกล้ชิด โปรดให้ศึกษาที่โรงเรียนราชินีจนจบ ได้เป็นครูสอนหนังสือ ทรงรับใช้ใกล้ชิดพระองค์ ตามเสด็จไปในที่ต่าง ๆ และเป็นผู้อ่านหนังสือถวาย
กระทั่งปี พ.ศ. 2454 หม่อมเจ้าพิไลยเลขาชันษา 14 ปี ทรงใกล้ชิดสนิทสนมกับสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้าจุฑาธุชธราดิลก และสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้าประชาธิปกศักดิเดชน์ ซึ่งเสด็จกลับจากทรงศึกษาที่ทวีปยุโรปช่วงฤดูร้อน สมเด็จเจ้าฟ้าประชาธิปกศักดิเดชน์ทรงพอพระทัยในหม่อมเจ้าพิไลยเลขา จึงทรงกราบทูลขอหม่อมเจ้าพิไลยเลขาจากสมเด็จพระบรมราชชนนีพันปีหลวง ซึ่งสมเด็จพระบรมราชชนนีพันปีหลวงก็ทรงหมั้นหมายหม่อมเจ้าพิไลยเลขาด้วยเครื่องเพชรและพระราชทานพระราชานุญาตให้ติดต่อกันทางจดหมาย เมื่อสมเด็จเจ้าฟ้าประชาธิปกศักดิเดชน์เสด็จกลับไปศึกษาต่อที่ยุโรป
ในปี พ.ศ. 2458 เมื่อสมเด็จเจ้าฟ้าประชาธิปกศักดิเดชน์เสด็จกลับจากยุโรป และทรงรับราชการในกรมเสนาธิการทหารบก หม่อมเจ้าพิไลยเลขาซึ่งชันษา 18 ปี มิใช่เด็กหญิงที่สามารถคลุกคลีกับผู้ใดได้เหมือนแต่เดิม ในขณะที่สมเด็จเจ้าฟ้าประชาธิปกศักดิเดชน์ทรงมีโอกาสพบปะเล่นหัวพูดคุยกับหญิงอื่น และต้องชะตากับหม่อมเจ้ารำไพพรรณี สวัสดิวัตน์ ทำให้พระทัยหวั่นไหว อันเป็นเหตุจากความเหินห่างพระคู่หมั้น และได้กราบทูลขอพระราชานุญาตเสกสมรสกับหม่อมเจ้ารำไพพรรณี สมเด็จพระบรมราชชนนีพันปีหลวงจึงพระราชทานพระราชานุญาตให้หม่อมเจ้าพิไลยเลขาเสด็จกลับไปประทับกับพระบิดาที่วังวรดิศ
หม่อมเจ้าพิไลยเลขา ดิศกุล สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2528 สิริชันษา 88 ปี พระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม ปีเดียวกัน ณ เมรุวัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== พงศาวลี ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สิทธิธรรม โรหิตะสุข. “หม่อมเจ้าหญิงพิไลยเลขา ดิศกุล กับศิลปะสมัยใหม่ในประเทศไทย.” วารสารอักษรศาสตร์ (จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย) 45, 1 (ม.ค.-มิ.ย. 2559).
หม่อมเจ้าหญิง
ราชสกุลดิศกุล
บุคคลจากโรงเรียนราชินี
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.จ. (ฝ่ายใน)
บุคคลในประวัติศาสตร์กรุงรัตนโกสินทร์
สกุลยมาภัย
มิซึนาชิ เรย์นะ

มิซึนาชิ เรย์นะ  เป็นตัวละครในการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน
== ข้อมูลตัวละคร ==
มิซึนาชิ เรย์นะ มีชื่อจริงว่า ฮอนโด ฮิเดมิ  รู้จักกันในองค์กรชุดดำว่า คีร์  (โดยแท้จริงแล้วออกเสียงว่า คีล (Keel)) เธอปรากฏตัวครั้งแรกในอนิเมะตอนที่ 425 (ตรงกับมังงะเล่ม 48 ไฟล์ 9 (ไฟล์ที่ 499)) ในฐานะนักข่าว เธอเป็นเพื่อนกับนักร้อง โอกิโนะ โยโกะ ครั้งนั้นเธอขอให้ โมริ โคโกโร่ ช่วยทำคดีกดกริ่งชิ่ง ซึ่งภายหลังพบว่าเด็กเป็นคนทำ โดยคิดว่าเรย์นะตื่นสาย ไม่ไปทำงานอีกแล้วจึงจะมาช่วยปลุกให้ตื่น เพราะหน้าตาของเธอคล้ายกับแม่ของเด็กมาก แต่จริง ๆ แล้ว เธอเพียงเปลี่ยนเวลาออกอากาศเท่านั้น ในคดีนั้น เครื่องดักฟังของโคนันที่ติดไว้เพื่อตามรอยคนร้ายกลับไปติดบนรองเท้าของเธอ ทำให้โคนันทราบว่าเธอเป็นหนึ่งในสมาชิกขององค์กรชุดดำเช่นกันหลังจากเธอสนทนากับยินแล้ว ในช่วงนั้นองค์กรกำลังวางแผนลอบสังหารนักการเมือง อย่างไรก็ดีโคนันและเจ้าหน้าที่เอฟบีไอสามารถขัดขวางแผนนั้นได้ ระหว่างที่เธอกำลังหลบหนีนั้นเอง มอเตอร์ไซค์ของเธอเกิดอุบัติเหตุ ล้มลงและตัวเธอก็อยู่ในอาการโคม่า ทำให้เธอเป็นสมาชิกขององค์กรคนเดียวที่ถูกเอฟบีไอควบคุมตัวไว้ได้ อย่างไรก็ดีเธอฟื้นตัวจากอาการโคม่าในมังงะไฟล์ที่ 596 (ตรงกับอนิเมะตอนที่ 544-545)
หลังจากเกิดอุบัติเหตุนั้น องค์กรชุดดำก็พยายามหาตัวเธอโดยการส่งสายสืบไปที่โรงพยาบาลต่าง ๆ สายสืบคนหนึ่งคือ คุสุดะ ริคุมิจิ เข้าไปที่โรงพยาบาลกลางไฮโด้ ซึ่งเป็นสถานที่เดียวกับที่คีร์อยู่ แต่เขาฆ่าตัวตายหลังจากถูกจับได้ ทำให้องค์กรชุดดำผิดสังเกต ในไฟล์ที่ 601 องค์กรชุดดำ จึงส่งระเบิดที่มีเครื่องส่งสัญญาณขนาดเล็กไปที่โรงพยาบาลกลางไฮโด้ พร้อมทำให้เกิดเหตุฉุกเฉินที่โรงพยาบาลเพื่อให้ลำบากต่อการแยกตัวผู้คน โดยมีจุดประสงค์ที่จะช่วยคีร์ออกมา ต่อมาในช่วงท้ายไฟล์ที่ 601 คีร์ฟื้นตัวอย่างสมบูรณ์และออกอากาศทางโทรทัศน์ ซึ่งแท้จริงแล้วเป็นแผนลวงเพื่อค้นหาห้องที่คีร์อยู่ สุดท้ายแล้วในไฟล์ที่ 603 องค์กรชุดดำสามารถช่วยเธอมาจากเอฟบีไอได้ (ตรงกับอนิเมะตอนที่ 546-549)
ต่อมาในไฟล์ที่ 604 (อนิเมะตอนที่551) มีการเปิดเผยว่าจริง ๆ แล้วเธอคือเจ้าหน้าที่ ซีไอเอ ที่ชื่อฮอนโด ฮิเดมิ ที่แทรกซึงเข้าไปหาทางทำลายองค์กรจากภายใน เธอกับฮอนโด เอย์สึเกะ เป็นบุตรของอดีตเจ้าหน้าที่ซีไอเอที่เสียชีวิตแล้วที่ชื่ออีธาน ฮอนโด ซึ่งถูกเธอสังหารเพื่อไม่ให้องค์กรชุดดำสงสัย ในไฟล์ที่ 606 เธอถูกท่านผู้นั้น (บอส) สั่งให้สังหารอากาอิ ชูอิจิเพื่อพิสูจน์ความเชื่อใจต่อองค์กร ซึ่งเธอสังหารเขาในไฟล์ที่ 609 อย่างไรก็ดีชูอิจิเสียชีวิตในการสังหารครั้งนั้นยังคงเป็นปริศนาอยู่ (ตรงกับอนิเมะตอนที่ 551)
== อ้างอิง ==
ตัวละครในยอดนักสืบจิ๋วโคนัน
องค์กรชุดดำ
ตัวละครชาวญี่ปุ่นเชื้อสายอเมริกัน
ตัวละครชาวอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่น
ตัวละครที่เป็นเด็กกำพร้า
ตัวละครที่เป็นเจ้าหน้าที่สำนักข่าวกรองกลาง
ตัวละครที่เป็นสายลับและจารชน
ตัวละครในบันเทิงคดีที่มีการสร้างตัวตนใหม่
ตัวละครในบันเทิงคดีจากโอซากะ
ตัวละครชาวญี่ปุ่นในอนิเมะและมังงะ
ตัวละครหญิงในอนิเมะและมังงะ
Personaggi di Detective Conan#Rena Mizunashi
วัดไผ่ล้อม (จังหวัดเพชรบุรี)

วัดไผ่ล้อม ตั้งอยู่ในเขตเทศบาลเมืองเพชรบุรี ตำบลท่าราบ อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี
== ประวัติ ==
วัดไผ่ล้อม สร้างขึ้นในสมัยอยุธยาตอนปลายในบริเวณที่เป็นเขตเมืองเก่า โบราณสถานสำคัญของวัดนี้ ได้แก่พระอุโบสถ กับซุ้มพระและเจดีย์รายทรงเครื่อง พระอุโบสถเป็นอาคามก่ออิฐถือปูน ที่มีลักษณะพิเศษ คือ แบ่งออกเป็น 2 ส่วน ส่วนหน้าประดิษฐานพระพุทธรูป ส่วนหลังเป็นห้องว่าง มีผนังกั้นกลาง และเจาะช่องประตูตรงกลาง 1 ช่อง หน้าบันของผนังกั้นกลาง มีการประดับลวดลายปูนปั้นรูปนารายณ์ทรงครุฑ ถัดลงมาเป็นลายปูนปั้นเต็มผนัง ประกอบด้วยพระพุทธบาทอยู่เหนือสุด สันนิษฐานว่าเป็นภาพรอยพระพุทธบาทเขาสุมนกูฎในลังกาทวีป
ส่วนอื่นๆ เป็นพระพุทธรูปและรูปบุคคล ที่เด่นคือ รูปจำลองอาคารทรงต่างๆ ยังเป็นภาพปั้นเรื่องราว ซึ่งมีองค์ประกอบต่อเนื่องแห่งเดียวในประเทศไทย นอกจากนี้ยังมีลวดลายปูนปั้นประดับที่งดงามในส่วนอื่นๆ อีก เช่น หน้าบันทิศตะวันตก บัวหัวเสาของเสาอิง รวมทั้งซุ้มประตู และหน้าต่าง
ไผ่ล้อม
โบราณสถานในจังหวัดเพชรบุรี
จอร์จ วิลเลิร์ส ดยุกที่ 1 แห่งบักกิงแฮม

จอร์จ วิลเลิร์ส ดยุกที่ 1 แห่งบักกิงแฮม (George Villiers, 1st Duke of Buckingham ) (28 สิงหาคม ค.ศ. 1592 - (23 สิงหาคม ค.ศ. 1628) เป็นข้าราชสำนักคนโปรดและบางหลักฐานก็อ้างว่าเป็นคนรักของพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ
== เบื้องต้น ==
จอร์จ วิลเลิร์สเกิดที่บรุกสบีย์ในแคว้นเลสเตอร์เชอร์ เมื่อวันที่ 28 สิหาคม ค.ศ. 1592 เป็นบุตรของขุนนางชั้นผู้น้อยชื่อเซอร์จอร์จและแมรี วิลเลิร์ส เคาน์เตสแห่งบักกิงแฮม (Mary Villiers, Countess of Buckingham) ผู้เป็นลูกสาวของแอนโทนี โบม็องแห่งเกล็นฟิลด์ในแคว้นเลสเตอร์เชอร์ แมรีถูกทิ้งให้เป็นหม้ายตั้งแต่ยังสาวและเป็นผู้ให้การศึกษาเกี่ยวกับชีวิตในราชสำนักแก่วิลเลิร์ส และในที่สุดวิลเลิร์สก็ถูกส่งไปฝรั่งเศสพร้อมกับเซอร์จอร์จ อีเลียต (John Eliot).
วิลเลิร์สเรียนรู้สิ่งต่างๆ อย่างรวดเร็วรวมทั้งสามารถเต้นรำได้ดีและมีความสามารถในกีฬาฟันดาบแต่พูดภาษาฝรั่งเศสได้เพียงเล็กน้อย ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1614 วิลเลิร์สผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็น “ชายหนุ่มที่หน้าตาหล่อเหลาที่สุดในอังกฤษ” ก็ถูกนำตัวเข้าเฝ้าพระเจ้าเจมส์เพื่อหวังที่ให้เป็นคนโปรดคนใหม่ ซึ่งทำให้เป็นการลดอำนาจของโรเบิร์ต คารร์ เอิร์ลที่ 1 แห่งซัมเมอร์เซต (Robert Carr, 1st Earl of Somerset) ที่เป็นคนโปรดในราชสำนักในขณะนั้น
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
พระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ
พระเจ้าชาลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2135
บุคคลจากเทศมณฑลเลสเตอร์เชอร์
ทหารบก
นักการเมืองอังกฤษ
ขุนนางอังกฤษ
ดยุกแห่งบักกิงแฮม
ไนต์ออฟเดอะการ์เตอร์
จอร์จ วิลเลียร์ส ดยุกที่ 2 แห่งบักกิงแฮม

จอร์จ วิลเลียรส์ ดยุคแห่งบัคคิงแฮมที่ 2 (ภาษาอังกฤษ: George Villiers, 2nd Duke of Buckingham) (30 มกราคม ค.ศ. 1628 - (16 เมษายน ค.ศ. 1687) จอร์จ วิลเลียรส์ ดยุคแห่งบัคคิงแฮมที่ 2 เป็นรัฐบุรุษชาวอังกฤษและเป็นบุตรของจอร์จ วิลเลียรส์ ดยุคแห่งบัคคิงแฮมที่ 1 ผู้เป็นข้าราชสำนักคนโปรดของพระเจ้าเจมส์ที่ 1และพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 และ แคทเธอริน วิลเลียรส์ (Katherine Villiers, Duchess of Buckingham) เมื่อบิดาเสียชีวิตดยุคแห่งบัคคิงแฮมที่ 2 มีอายุเพียง 4 เดือน ดยุคและฟรานซิสน้องชายจึงได้รับการเลี้ยงดูโดยพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 พร้อมกับพระราชโอรสธิดาของพระองค์เอง และได้รับการศึกษาจาก วิทยาลัยทรินิตี, มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ และได้รับปริญญาโททางศิลปะในปี ค.ศ. 1642
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม  ==
จอร์จ วิลเลียรส์ ดยุคแห่งบัคคิงแฮมที่ 1
สงครามกลางเมืองอังกฤษ
สมัยฟื้นฟูราชวงศ์อังกฤษ
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2171
ทหารบก
นักการเมืองอังกฤษ
ขุนนางอังกฤษ
ดยุกแห่งบักกิงแฮม
ไนต์ออฟเดอะการ์เตอร์
ซาคาจาเวีย

ซาคาจาเวีย (Sacagawea หรือ Sakakawea หรือ Sacajawea) (1788 – 20 ธันวาคม ค.ศ. 1812) เป็นหญิงสาวพื้นเมืองชาวอินเดียนแดง ที่ได้ร่วมเดินทางสำรวจรัฐลุยเซียนา ของอเมริกากับเมริวีเธอร์ ลูอิสและวิลเลียม คลาร์ก เธอเดินทางไปร่วมกับพันไมล์ในนอร์ธดาโกต้า ไปสู่มหาสมุทรแปซิฟิกระหว่างปี 1804-1806 เธอมีชื่อเล่นว่า "จานีย์" ตั้งโดยคลาร์ก
ข้อมูลที่น่าเชื่อถือทางประวัติศาสตร์เกี่ยวกับซาคาจาเวียมีอยู่ไม่มาก ส่วนใหญ่เป็นเรื่องตำนาน The National American Woman Suffrage Association ในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ลงมติให้เธอเป็นสัญลักษณ์คุณค่าของผู้หญิงและเสรีภาพ สร้างอนุสาวรีย์และหินสลักแด่เธอ และทำหลายอย่างเพื่อเผยแพร่เรื่องราวความสำเร็จของเธอ
นอกจากนี้ยังมีการทำเหรียญดอลลาร์เป็นรูปเธอและลูกชายของเธอ Jean Baptiste
== อ้างอิง ==
อเมริกันอินเดียน
เจมส์ สกอตต์ ดยุกที่ 1 แห่งมอนมัธ

เจมส์ สกอตต์ ดยุคแห่งมอนม็อธที่ 1 หรือ เจมส์ ครอฟต์ (ภาษาอังกฤษ: James Scott, 1st Duke of Monmouth หรือ James Crofts) (9 เมษายน ค.ศ. 1649 - (15 กรกฎาคม ค.ศ. 1685) เจมส์ สกอตต์ ดยุคแห่งมอนม็อธที่ 1 เกิดเมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1649 ที่ร็อตเตอร์ดัมในประเทศเนเธอร์แลนด์และเสียชีวิตโดยการถูกประหารชีวิตที่หอคอยแห่งลอนดอน, อังกฤษ เจมส์ สกอตต์เป็นโอรสนอกกฎหมายของสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษและพระสนมลูซิ วอลเตอร์ (Lucy Walter) ผู้ที่ติดตามพระองค์ไปลี้ภัยในยุโรปหลังจากที่พระราชบิดาของพระองค์--พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1--ทรงถูกปลงพระชนม์ ต่อมาตัวดยุคแห่งมอนม็อธเองก็ถูกประหารชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 1685 หลังจากการพยายามโค่นราชบัลลังก์ของพระเจ้าเจมส์ที่ 2 ที่เรียกกันว่ากบฏมอนม็อธ (Monmouth Rebellion) โดยการประกาศตนว่าเป็นพระโอรสนอกสมรสของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 และเป็นโปรเตสแตนต์เพื่อสร้างความนิยมต่อประชาชนในอังกฤษในการเป็นปฏิปักษ์ต่อพระเจ้าเจมส์ผู้เป็นโรมันคาทอลิก
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
สมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ
สมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ
กบฏมอนม็อธ
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2192
บุคคลจากรอตเทอร์ดาม
นักปฏิวัติ
ขุนนางอังกฤษ
ราชวงศ์สจวต
นักการเมืองอังกฤษ
ผู้ถูกประหารชีวิตในอังกฤษ
นักการทหารชาวอังกฤษ
ผู้ถูกประหารชีวิตโดยการตัดศีรษะ
จอร์จ มองก์ ดยุกที่ 1 แห่งอัลเบมาร์ล

จอร์จ มองก์ ดยุกที่ 1 แห่งอัลเบมาร์ล (George Monck, 1st Duke of Albemarle; 6 ธันวาคม ค.ศ. 1608 – 3 มกราคม ค.ศ. 1670) เป็นนักการทหารและนักการเมืองชาวอังกฤษที่มีบทบาทสำคัญในการฟื้นฟูราชวงศ์อังกฤษกลับคืนให้แก่พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2
== ชีวิตเบื้องต้น ==
จอร์จ มองก์ เกิดเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 1608 ที่พอทเธอริดจ์ ใกล้ทอร์ริงตันใน แคว้นเดวอน เป็นบุตรคนที่สองของเซอร์ทอมัส มองก์  มองก์ต้องหลบหนีไปต่างประเทศเมื่อไปทำร้ายร่างกายเจ้าหน้าที่ที่มองค์เห็นว่าปฏิบัติต่อพ่อของเขาไม่ถูก ในต่างประเทศมองค์ก็ไปเป็นทหารและอาสารในการร่วมการรณรงค์ที่ กาดิซ ในปี ค.ศ. 1626 และปีต่อมาในการล้อม Isle of Rhé ซึ่งเป็นการพยายามที่จะช่วยชาวโปรเตสแตนต์ฝรั่งเศสที่เมือง ลาโรแชล (La Rochelle)
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
การฟื้นฟูราชวงศ์อังกฤษ
สมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ
บุคคลจากเทศมณฑลเดวอน
นายพลชาวอังกฤษ
พลเรือเอกชาวอังกฤษ
ทหารบก
นักการเมืองอังกฤษ
ขุนนางอังกฤษ
ไนต์ออฟเดอะการ์เตอร์
งานสมรสที่หมู่บ้านคานา

งานสมรสที่หมู่บ้านคานาJohn, Chapter 2, Paragraph 1: "And the third day there was a marriage in Cana of Galilee; and the mother of Jesus was there:" (Marriage at Cana เป็นฉากหนึ่งของภาพชุดชีวิตของพระเยซูที่บันทึกในพระวรสารนักบุญยอห์นแต่ไม่มีบันทึกในพระวรสารสหทรรศน์  “งานสมรสที่หมู่บ้านคานา” เป็นหัวเรื่องหนึ่งในศิลปะคริสต์ศาสนาที่ศิลปินนิยมสร้างหรือเขียน
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ศิลปะคริสต์ศาสนา
พระเยซู
ชีวิตของพระเยซู
พระแม่มารี
ชีวิตของพระแม่มารี
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ศิลปะเกี่ยวกับพระเยซู
ศิลปะเกี่ยวกับพระแม่มารีย์
ฟัค

ฟัค (Fuck) เป็นคำหยาบคายภาษาอังกฤษที่หมายถึงการร่วมเพศ และมักใช้แสดงความดูถูกเหยียดหยาม ที่มาของคำนั้นไม่ชัดเจน แต่มักถือว่าบัญญัติขึ้นครั้งแรกประมาณ ค.ศ. 1475 แต่อาจเก่าแก่กว่านั้น สำหรับการใช้ในยุคใหม่ คำว่า fuck และการผันคำ (เช่น fucker และ fucking) อาจใช้ในตำแหน่งคำนาม กริยา คำคุณศัพท์ หรือคำวิเศษณ์ก็ได้ มีวลีจำนวนมากที่นำคำนี้มาใช้ รวมถึงนำไปประสมเป็นคำใหม่ เช่นคำว่า motherfucker
== อ้างอิง ==
เพศภาวะ
คำอุทาน
คำหยาบ
พระเยซูในหมู่นักปราชญ์

พระเยซูในหมู่นักปราชญ์ หรือ พบพระเยซูในวัด (ภาษาอังกฤษ: Christ among the Doctors หรือ Finding in the Temple เดิมเรียกว่า Disputation) เป็นฉากหนึ่งของภาพชุดชีวิตของพระเยซูเมื่อยังทรงพระเยาว์และเป็นฉากเดียวที่บรรยายชีวิตเมื่อโตขึ้นกว่าตอนที่เป็นทารกที่บันทึกในพระวรสาร “พระเยซูในหมู่นักปราชญ์” เป็นหัวเรื่องของศิลปะคริสต์ศาสนาที่ศิลปินนิยมสร้างหรือเขียน
ฉากชีวิตฉากนี้บรรยายใน  เมื่อพระเยซูมีพระชนมายุ 12 พรรษาก็ได้ติดตามพระแม่มารีและนักบุญโจเซฟไปแสวงบุญที่เยรูซาเลมหลังจาก “ประเพณีการสมโภช” (พระคัมภีร์ฉบับพระเจ้าเจมส์ (New King James Version) ) หรือ ปัสกา วันที่จะกลับพระเยซูยังคง “อ้อยอิ่ง” อยู่ในวัด แต่พระแม่มารีและนักบุญโจเซฟคิดว่าพระองค์เดินทางกลับไปก่อนแล้ว เมื่อกลับไปถึงบ้านแล้วไม่พบพระเยซูหลังจากที่ทิ้งพระองค์ไว้ที่เยรูซาเลมสามวันพระแม่มารีและโจเซฟก็เดินทางกลับไปเยรูซาเลม ในที่สุดก็พบพระเยซูในวัดนั่งถกเถียงกับอยู่ในกลุ่มผู้อาวุโสในวัด ผู้มีความรู้สึกอัศจรรย์ในความรู้ทางพระคัมภีร์ของพระองค์โดยเฉพาะเมื่อยังมีพระชนมายุน้อย เมื่อถูกดุโดยพระแม่มารีพระเยซูก็ตรัสว่า “ทำไมท่านต้องหาตัวข้าด้วยเล่า? ท่านไม่ทราบหรือว่าข้าจะต้องทำธุระของพระบิดา?” เรื่องราวนี้มาขยายความกันมากขึ้นในวรรณกรรมสมัยต่อมาโดยเฉพาะในพระวรสารฉบับเคลือบแคลงของนักบุญทอมัส--พระวรสารนักบุญทอมัส
== ดูเพิ่ม ==
ศิลปะคริสต์ศาสนา
พระเยซู
ชีวิตของพระเยซู
พระแม่มารี
ชีวิตของพระแม่มารี
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ศิลปะเกี่ยวกับพระเยซู
ศิลปะเกี่ยวกับพระแม่มารีย์
วันอาทิตย์ใบลาน

วันอาทิตย์ใบลาน (คาทอลิก), วันอาทิตย์ทางตาล (โปรเตสแตนต์) หรือ วันอาทิตย์ใบปาล์ม (อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์) (Palm Sunday) เป็นวันสมโภชสำคัญวันหนึ่งในศาสนาคริสต์ซึ่งตรงกับวันอาทิตย์ก่อนอีสเตอร์ เป็นวันฉลองเหตุการณ์ที่ระบุบันทึกในพระวรสารทั้งสี่ฉบับ
(, , , ) ในโอกาสที่พระเยซูเสด็จเข้ากรุงเยรูซาเลมก่อนรับพระทรมาน โบสถ์คาทอลิกจะแจกใบลานที่ผูกกับกางเขนในโอกาสนี้ แต่ในบางท้องถิ่นที่ไม่มีใบปาล์มก็จะแจกใบไม้อย่างอื่นที่มีในท้องถิ่น ถ้าเช่นนั้นก็จะเรียกตามใบไม้ที่แจก เช่น "วันอาทิตย์ช่อยู" สำหรับที่ที่แจกช่อยูเป็นต้น หรือเรียกอย่างกว้าง ๆ ว่า "วันอาทิตย์กิ่งไม้" (Branch Sunday)
== อ้างอิง ==
== สมุดภาพ ==
ไฟล์:Assisi-frescoes-entry-into-jerusalem-pietro lorenzetti.jpg|“พระเยซูเข้ากรุงเยรูซาเลม” (1320) วอชิงตัน ดี.ซี. โดย เปียโตร ลอเร็นเซ็ตติ (Pietro Lorenzetti)
ไฟล์:Maesta.Duccio. detail.jpg|“พระเยซูเข้ากรุงเยรูซาเลม” (1308-1311)โดย ดุชโช
ไฟล์:MULO-Jerusalem entrance Toul.jpg|“พระเยซูเข้ากรุงเยรูซาเลม” งานสลักหินจากคริสต์ศตวรรษที่ 15 ที่พิพิธภัณฑ์ลอร์เรนในฝรั่งเศส
ไฟล์:Vitraux Cathédrale de Laon 240808 2.jpg|“พระเยซูเข้ากรุงเยรูซาเลม” หน้าต่างประดับกระจกสีที่มหาวิหารลาอองจากคริสต์ศตวรรษที่ 15
ไฟล์:Beatitudes Mt 5 5.jpg|“พระเยซูเข้ากรุงเยรูซาเลม” หน้าต่างประดับกระจกสี
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วันสำคัญทางศาสนาคริสต์
พิธีกรรมในศาสนาคริสต์
การอัญเชิญพระศพลงจากกางเขน (ฟราอันเจลีโก)

ดูบทความหลักที่ ชะลอร่างจากกางเขน
ชะลอร่างจากกางเขน (ภาษาอังกฤษ: Deposition of Christ) เป็นจิตรกรรมที่มาจากฉากชะลอร่างจากกางเขนจากฉากชุดชีวิตของพระเยซูที่เขียนโดยฟราอันเจลิโคผู้เป็นจิตรกรสมัยสมัยเรอเนซองส์ตอนต้นคนสำคัญชาวอิตาลี
“ชะลอร่างจากกางเขน” เป็นงานที่เขียนระหว่างปี ค.ศ. 1432 ถึงปี ค.ศ. 1434 ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ซานมาร์โคที่ฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี
จอร์โจ วาซารีบรรยายว่าเป็นภาพที่ “เขียนโดยนักบุญหรือเทวดา”
ฟราอันเจลิโคเขียนภาพนี้ต่อจากลอเร็นโซ โมนาโค (Lorenzo Monaco) ที่เริ่มไว้ก่อนหน้านั้นสำหรับชาเปลสตรอซซิ (Strozzi Chapel) ในวัดซานตาทรินิตา เป็นภาพของการประคองร่างของพระเยซูลงจากกางเขนโดยมีนักบุญแมรี แม็กดาเลนคุกเข่าโศรกเศร้าอยู่ข้างล่างทางด้านซ้ายของภาพ และทางด้านขวามีชายสวมหมวกแดงใส่เสื้อยาวขาวยืนถือตาปูและมงกุฏหนามอยู่ในมือที่เป็นสัญลักษณ์ของทุกขกิริยาและความเสียสละ
พระแม่มารีสรวมเสื้อสีเข้มในท่าสำรวมอยู่ข้างหลังนักบุญแมรี แม็กดาเลน
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
พิพิธภัณฑ์ซานมาร์โค 
== ดูเพิ่ม ==
ฟราอันเจลิโค
ชะลอร่างจากกางเขน
ชีวิตของพระเยซู
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1430
ฟราอันเจลิโค
ศิลปะเกี่ยวกับนักบุญ
ศิลปะเกี่ยวกับพระเยซู
จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
พระธรรมสามีสัมพุทธเจ้า

พระธรรมสามีสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยในเรื่อง อนาคตวงศ์  มีกล่าวถึงว่า หลังจากมัณฑกัป ที่มี พระรามะสัมพุทธเจ้า และ พระธรรมราชาสัมพุทธเจ้าตรัสรู้ จนแผ่นดินล่วงไป กว่า 3 อสงไขย เกิดแผ่นดินเรียกว่า สารกัป มีพระพุทธเจ้าบังเกิดมา 1 พระองค์มีชื่อว่า พระธรรมสามีสัมมาสัมพุทธเจ้า
พระองค์ทรงบำเพ็ญบารมี 30 ทัศน์โดยมีตัวอย่างการบำเพ็ญ ปรมัตถบารมีอย่างยิ่งยวดพระชาติหนึ่ง ย้อนไปในสมัย พระกัสสปะพุทธเจ้า พระโพธิสัตว์บังเกิดเป็น มหาเสนาบดี ชื่อว่า โพธิอำมาตย์ ในพระเจ้ากิงกิสสราช  มีอยู่วันหนึ่งพระกัสสปะพุทธเจ้าได้ออกจากฌาณสมาบัติ กษัตริย์พระเจ้ากิงกิสสราชทราบความได้ดำริอยากถวายทานแด่พระพุทธองค์ ซึ่งจะทำให้ได้ผลบุญหาที่สุดมิได้ จึงให้ทหารตีกลองร้องปล่าว ห้ามมิให้ชาวเมืองถวายทานแด่พุทธองค์ก่อนตน พร้อมทั้งคาดโทษและจัดให้มีทหารกั้นอณาเขตโดยรอบ
ครั้งนั้นโพธิอำมาตย์ได้ทราบก็มีความปรารถนาอย่างแรงกล้าจะถวายทานแด่พระพุทธเจ้าด้วยเช่นกัน ด้วยความปรารถนานี้ท่านจึงไม่เกรงกลัวต่ออาญาที่จะได้รับเลย  จึงได้ไปบอกบุตรและภรรยาให้เตรียมเครื่องไทยทานและผ้าหนึ่งผืน ครั้นรุ่งเช้า โพธิอำมาตย์ได้เดินทางไปยังสถานที่ที่พระพุทธองค์ประทับอยู่ ทหารที่ทำหน้าที่เฝ้าอยู่จึงสอบถามถึงกิจธุระ โพธิอำมาตย์จึงตอบด้วยความสัจจริงว่าต้องการถวายทานแด่พุทธองค์  ด้วยเหตุนี้จึงถูกทหารจับตัวมัดมือไปเข้าเฝ้าพระเจ้ากิงกิสสราช และได้รับโทษประหาร
พระกัสสปะพุทธเจ้าทรงทราบด้วยญาณว่า  โพธิอำมาตย์นี้เป็นพระบรมโพธิสัตว์ พระองค์หนึ่ง จึงเนรมิตรกายอีกพระองค์หนึ่งเสด็จไปที่ป่าช้าลานประหาร โดยให้โพธิอำมาตย์ เห็นเพียงผู้เดียว และทรงเทศนาสั่งสอน ให้ละและอย่าอาลัยในชีวิตเลย เมื่อโพธิอำมาตย์ได้ฟังก็เกิดปลื้มใจจนหาที่เปรียบมิได้ จึงยกเครื่องไทยธรรมพร้อมผ้าของตนและของภรรยาที่ฝากมา ถวายด้วยกิริยาเบญจางคประดิษฐ์ และอธิษฐานขอให้ได้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าในอนาคต
พระกัสสปะพุทธเจ้าได้รับของและตรัสพุทธพยากรณ์ว่า จะได้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์หนึ่งในอนาคตข้างหน้าอย่างแน่นอน และเสด็จกลับเสวยเครื่องไทยธรรม ขณะนั้นโพธิอำมาตย์ได้ถูกเพชฌฆาตตัดศีรษะขาด มหัศจรรย์เกิดแผ่นดินไหวเป็นเหตุให้เศวตฉัตรของพระเจ้ากิงกิสสราชหัก
ในที่ประหารนั้นบังเกิดวิมานทองพร้อมด้วยนางสวรรค์ 1000  ขุมทอง 16 ขุม และต้นกัลปพฤกษ์ 1 ต้น ภรรยาโพธิอำมาตย์ได้ใช้สมบัติที่เกิดขึ้นนี้เลี้ยงชีพจนหมดอายุขัย ฝ่ายโพธิอำมาตย์ได้ไปบังเกิดในสวรรค์ชั้นดุสิตมีทิพยสมบัติอันมากด้วยผลแห่งมหาทานนี้
เมื่อครั้นโพธิอำมาตย์สำเร็จเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระองค์มีพระวรกายสูง 80 ศอก มีพระชนมายุ 1 แสนปี ด้วยผลบุญที่พระองค์สละชีวิต  มีไม้รังเป็นมหาโพธิ  พุทธรัศมีสว่างไสวดุจดวงจันทร์และดวงอาทิตย์  มีเศวตฉัตรกว้างและสูงประมาณ 3 โยชน์ (1 โยชน์ = 16 กิโลเมตร)ด้วยอานิสงส์ที่ถวายผ้า  ในยุคพระองค์บังเกิดขุมทองใหญ่ขุมหนึ่งและข้าวสาลี สามารถเลี้ยงคนในยุคศาสนาของพระองค์  ด้วยผลทานที่ถวายข้าวของพระองค์
== อ้างอิง ==
พระพุทธเจ้า
ชิเงโกะ ฮิงาชิกูนิ

ชิเงโกะ ฮิงาชิกูนิ  (6 ธันวาคม พ.ศ. 2468 – 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2504) มีพระนามเดิมคือ เจ้าหญิงชิเงโกะ เทรุโนะมิยะ และภายหลังเสกสมรสกับเจ้าชายโมริฮิโระแห่งฮิงาชิกูนิ มีพระนามว่า เจ้าหญิงชิเงโกะ พระชายาในเจ้าชายโมริฮิโระ  พระองค์ทรงเป็นพระราชธิดาพระองค์โตใน จักรพรรดิโชวะ และจักรพรรดินีโคจุง อีกทั้งยังเป็นพระเชษฐภคินีพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ ภายหลังพระสวามีของพระองค์และครอบครัวถูกถอดจากฐานันดรศักดิ์ พระองค์จึงเป็นสามัญชนใช้พระนามเป็นนางชิเงโกะ ฮิงาชิกูนิ
== พระประวัติ ==
เจ้าหญิงชิเงโกะประสูติ ณ กรุงโตเกียว จักรวรรดิญี่ปุ่น ตั้งแต่สมัยที่พระราชบิดายังทรงดำรงตำแหน่งเป็นมกุฎราชกุมารอยู่ พระนามในวัยเด็กคือ เจ้าหญิงชิเงโกะ เทรุโนะมิยะ   พระองค์ไม่ได้ถูกเลี้ยงโดยพระราชบิดาและพระราชมารดาจนกระทั่งพระชนมายุได้ 3 ชันษา โดยระหว่างนั้นทรงถูกดูแลโดยนางกำนัล
ในปีค.ศ. 1941 ได้ทรงหมั้นกับเจ้าชายโมริฮิโระแห่งฮิงาชิกูนิ พระโอรสในเจ้าชายนารูฮิโกะ ฮิงาชิกูนิโนะมิยะ โดยพิธีเสกสมรสได้มีในปี ค.ศ. 1943 ซึ่งเป็นช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 ส่งผลให้พระราชพิธีถูกจัดอย่างเรียบง่ายและประหยัดที่สุด โดยพระองค์ทรงฉลองพระองค์เป็นกิโมโนของพระราชมารดาของพระองค์ คือ จักรพรรดินีโคจุง ภายหลังการเสกสมรสพระองค์จึงมีพระนามเป็น เจ้าหญิงชิเงโกะ พระชายาฯ 
ในสิงหาคม ปีค.ศ. 1947 เจ้าหญิงและครอบครัวได้ถูกถอดออกจากฐานันดรที่เคยมี เนื่องจากการล้มล้างระบอบศักดินาของดักลาส แมคอาเธอร์ หลังจากญี่ปุ่นพ่ายแพ้ให้กับฝ่ายสัมพันธมิตร พระนางได้ประชวรในปี ค.ศ. 1960 ด้วยอาการเจ็บบริเวณพระอุทร โดยประชวรเป็นโรคมะเร็ง ทรงพักรักษาพระองค์ที่โรงพยาบาลหลวงในโตเกียว และสิ้นพระชนม์ในวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1961พระศพถูกบรรจุที่สุสานหลวงโทชิมากาโอกะ ในบันเคียว กรุงโตเกียว
=== พระโอรส-ธิดา ===
ทั้งสองพระองค์มีพระโอรส-ธิดารวมกัน 2 พระองค์ กับอีก 3 องค์ โดย 3 องค์หลังนี้ได้ประสูติหลังจากการล้มล้างระบอบศักดินาแล้ว(ดูเพิ่มเติมที่ ราชาธิปไตยที่ถูกล้มล้าง)
เจ้าชายโนบูฮิโกะแห่งฮิงาชิกูนิ  (ประสูติ 10 มีนาคม ค.ศ. 1945) เสกสมรสแล้วในปี ค.ศ. 1973 กับนางสาวชิมาดะ โยชิโกะ มีบุตร 1 คน คือ ฮิงาชิกูนิ ยุกิฮิโตะ (เกิด ค.ศ. 1974)
เจ้าหญิงฮิงาชิกูนิ ฟูมิโกะ   (ประสูติ 23 ธันวาคม ค.ศ. 1946) ปัจจุบันเสกสมรสแล้วกับ นายคะซูโตะชิ โอมุระ (Omura Kazutoshi)
นาโอฮิโกะ ฮิงาชิกูนิ  (เกิด ค.ศ. 1948) ปัจจุบันสมรสแล้วกับนางสาวซาโตะ คาซูโกะ มีบุตรด้วยกัน 2 คน ได้แก่ เทรุฮิโกะ และมัตสึฮิโกะ
ฮิเดฮิโกะ ฮิงาชิกูนิ  (เกิด 30 มิถุนายน  ค.ศ. 1949) ปัจจุบันได้ใช้นามสกุลตระกูลมิบุ ปัจจุบันมีพระนามว่า มิบุ โมะโตะฮิโระ
ยูโกะ ฮิงาชิกูนิ  (เกิด ค.ศ. 1950)
== พระฉายาลักษณ์ ==
ไฟล์:Higashikuni-no-miya Wedding 1943.jpg|เจ้าหญิงฮิงาชิกูนิ ชิเงโกะ และ เจ้าชายฮิงาชิกูนิ โมริฮิโตะ
ไฟล์:Emperor Showa's daughters.jpg|พระธิดาในจักรพรรดิโชวะ
ไฟล์:Showa-family1941 12 7.jpg|พระราชวงศ์ญี่ปุ่นสมัยโชวะ
== ราชตระกูล ==
== อ้างอิง ==
Bix, Herbert B (2001). Hirohito and the Making of Modern Japan. Harper Perennial. ISBN 0-06-093130-2.
Large, Stephen S (1992). Emperor Hirohito and Shōwa Japan: A Political Biography. Routledge. ISBN 0415032032.
Time Magazine, September 26, 1927 
อดีตเจ้าหญิงญี่ปุ่น
เสียชีวิตจากมะเร็ง
มิยะแห่งญี่ปุ่น
พระราชธิดาในจักรพรรดิญี่ปุ่น