pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
พงา ธรรมศักดิ์

ท่านผู้หญิงพงา ธรรมศักดิ์ (สกุลเดิม: เพ็ญชาติ; 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2455 — 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2544) เป็นธิดาของพระยาอรรถกฤตนิรุตติ์ (ชม เพ็ญชาติ) กับคุณหญิงแม้น อรรถกฤตนิรุตติ์ (สกุลเดิม เกียวสาม) สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเซนต์ฟรังซีสซาเวียร์คอนแวนต์
พงาต่อมาได้สมรสกับศาสตราจารย์ สัญญา ธรรมศักดิ์ อดีตประธานองคมนตรี นายกรัฐมนตรี 2 สมัย และ อดีตประธานศาลฎีกา มีบุตร 2 คน คือ ชาติศักดิ์ ธรรมศักดิ์ และ นายแพทย์ จักรธรรม ธรรมศักดิ์
ท่านผู้หญิงพงา ธรรมศักดิ์ ถึงแก่อนิจกรรม เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 สิริอายุได้ 89 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพพร้อมกับนายสัญญา ธรรมศักดิ์เมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2545 ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
ท่านผู้หญิง
บุคคลจากโรงเรียนเซนต์ฟรังซีสซาเวียร์คอนแวนต์
คู่สมรสของนายกรัฐมนตรีไทย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว.
จงกล กิตติขจร

ท่านผู้หญิงจงกล กิตติขจร (สกุลเดิม ถนัดรบ; 14 มกราคม พ.ศ. 2457 - 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2555) เป็นภริยาของจอมพล ถนอม กิตติขจร นายกรัฐมนตรีคนที่ 10 ของไทย
==ประวัติ==
ท่านผู้หญิง จงกล กิตติขจร เกิดเมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2457 ตรงกับรัชสมัยของรัชกาลที่ 6 เป็นบุตรีคนที่ 5 ของ พันเอก หลวงจบกระบวนยุทธ (แช่ม ถนัดรบ) และคุณหญิงเครือวัลย์ จบกระบวนยุทธ มีพี่น้อง 9 คน
ต่อมาได้สมรสกับจอมพลถนอม  กิตติขจร ในปี พ.ศ. 2473 ในขณะที่มียศเป็นร้อยโท (ร.ท.) มีบุตรธิดาทั้งสิ้น 6 คน ได้แก่
นางนงนาถ เพ็ญชาติ (พ.ศ. 2474-ปัจจุบัน)
พันเอก ณรงค์ กิตติขจร (พ.ศ. 2476-ปัจจุบัน) สมรสกับคุณสุภาพร (จารุเสถียร) กิตติขจร
คุณหญิงนงนุช จิรพงศ์
พลอากาศเอก ยุทธพงศ์ กิตติขจร
คุณหญิงทรงสุดา ยอดมณี (พ.ศ. 2487-ปัจจุบัน) สมรสกับ ร้อยโท ดร.สุวิทย์ ยอดมณี 
คุณหญิงทรงสมร คชเสนี (พ.ศ. 2489-ปัจจุบัน)
นอกจากนี้ยังรับหลานอีก 2 คน ซึ่งเป็นบุตรของน้องสาวของท่านผู้หญิงจงกลมาเลี้ยงดูดุจลูกแท้ ๆ ของท่านเอง คือ
พลตำรวจตรี นเรศ คุณวัฒน์
นรา คุณวัฒน์
ท่านผู้หญิงจงกลได้ประกอบกิจกรรมทางสังคมต่าง ๆ ที่เป็นที่รู้จักกันดี ได้แก่ การจัดจำหน่ายดอกป๊อปปี้เพื่อค่าทุนให้แก่ทหารผ่านศึกและครอบครัว เป็นประจำในวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ของทุกปี หรือวันทหารผ่านศึก
== การศึกษา ==
โรงเรียนพร้อมวิทยามูล
โรงเรียนขัตติยานีผดุง
โรงเรียนทัตสิงหเสนี
โรงเรียนสตรีวิทยา
โรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์
โรงเรียนเซนต์ฟรังซีสซาเวียร์คอนแวนต์
==มรณกรรม==
ท่านผู้หญิงจงกล กิตติขจร ถึงแก่อนิจกรรมในวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 เวลา 17.30 น. ที่โรงพยาบาลบำรุงราษฎร์ ด้วยโรคหัวใจล้มเหลว สิริอายุได้ 98 ปี
พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ไปในการพระราชทานเพลิงศพ ท่านผู้หญิงจงกล กิตติขจร ม.ป.ช., ม.ว.ม., ท.จ.ว., ภ.ป.ร. 2 ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร เมื่อวันอาทิตย์ที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 เวลา 17.09 น.
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
ท่านผู้หญิง
คู่สมรสของนายกรัฐมนตรีไทย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว.
ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ภ.ป.ร.2
เสียชีวิตจากภาวะหัวใจล้มเหลว
สกุลกิตติขจร
สกุล ณ พัทลุง
บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์
บุคคลจากโรงเรียนสตรีวิทยา
บุคคลจากโรงเรียนเซนต์ฟรังซีสซาเวียร์คอนแวนต์
วิจิตรา ธนะรัชต์

ท่านผู้หญิงวิจิตรา ธนะรัชต์ (สกุลเดิม ชลทรัพย์; 30 เมษายน พ.ศ. 2464–18 ธันวาคม พ.ศ.2545) เป็นทั้งภรรยาและญาติของจอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ อดีตนายกรัฐมนตรีไทย
== ประวัติ ==
วิจิตราเป็นธิดาของนาวาโท พระศรการวิจิตร (ช้อย ชลทรัพย์) กับคุณหญิงประเทียบ ชลทรัพย์ (สกุลเดิม พุ่มพวงเพชร) แต่บิดามารดาแยกทางกันตั้งแต่เธอยังเด็ก มีน้องสาวร่วมมารดาคือจงกลนี จันทรสาขา (ต่อมาเป็นภรรยาของสงวน จันทรสาขา น้องชายต่างบิดาของจอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์) วิจิตราเคยศึกษาในระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนสตรีวิทยา แต่ไม่จบการศึกษา จากนั้นเข้าเรียนตัดเย็บและทำอาหารที่โรงเรียนหัตถากรยุพดีเป็นเวลาสองปี และออกมาเป็นช่างตัดเย็บเสื้อผ้า
วิจิตราสมรสกับจอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2491 โดยมีจอมพล แปลก พิบูลสงครามเป็นเจ้าภาพ ทั้งสองเป็นญาติกันทางฝ่ายมารดา และสฤษดิ์มีศักดิ์เป็นน้าของเธอ แต่ไม่มีบุตร-ธิดาด้วยกัน
ท่านผู้หญิงวิจิตรา ธนะรัชต์ ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2545 สิริอายุได้ 81 ปี
==เครื่องราชอิสริยาภรณ์==
== อ้างอิง ==
ท่านผู้หญิง
คู่สมรสของนายกรัฐมนตรีไทย
ชาวไทยเชื้อสายลาว
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว.
ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
บุคคลจากโรงเรียนสตรีวิทยา
สฤษดิ์ ธนะรัชต์
บุคคลในประวัติศาสตร์กรุงรัตนโกสินทร์
ไสว จารุเสถียร

ท่านผู้หญิงไสว จารุเสถียร (สกุลเดิม ปานประสิทธิ์; พ.ศ. 2461 – พ.ศ. 2551) เป็นบุตรีของ ร.ต.วอน ปานประสิทธิ์ กับฮวย ปานประสิทธิ์ ต่อมาสมรสกับจอมพล ประภาส จารุเสถียรอดีตรองนายกรัฐมนตรี มีบุตร–ธิดา 6 คน ได้แก่
ร.ท.ตวงสิทธิ์ จารุเสถียร
ร.อ.หญิง สุมิตรา จารุเสถียร
สุภาพร กิตติขจร (สมรสกับ พ.อ.ณรงค์ กิตติขจร)
พล.ท.ประยุทธ จารุเสถียร
คุณหญิง อรพรรณ ศศิประภา (สมรสกับ พล.อ.ยุทธศักดิ์ ศศิประภา)
คุณหญิง ศุภนภา อัตตะนันทน์ (สมรสกับ พล.อ.สมทัต อัตตะนันทน์)
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
ท่านผู้หญิง
คู่สมรสของนักการเมืองไทย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว.
แว็นตส์ปิลส์

แว็นตส์ปิลส์ (Ventspils, ; Windau, ; Виндава) เป็นเมืองทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศลัตเวีย เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับที่ 6 ของประเทศ จากข้อมูลในช่วงต้นของ ค.ศ. 2020 มีประชากร 33,906 คน แว็นตส์ปิลส์ตั้งอยู่บริเวณปากแม่น้ำแว็นตา บนฝั่งทะเลบอลติก ชื่อของเมืองมีความหมายว่า "ปราสาทแม่น้ำแว็นตา" แว็นตส์ปิลส์ยังคงถือครองสถิติเมืองที่ร้อนที่สุดของประเทศที่อุณหภูมิ  ในวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 2014
แว็นตส์ปิลส์ตั้งเป็นเมืองเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 14 เป็นเมืองท่าที่สำคัญของประเทศรัสเซียก่อนสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เยอรมนีเข้ายึดครองในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
==เมืองพี่น้อง==
แว็นตส์ปิลส์เป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
ลอรีย็อง ประเทศฝรั่งเศส
หนิงปัว ประเทศจีน
Novopolotsk ประเทศเบลารุส
Polotsk ประเทศเบลารุส
ชตราลซุนท์ ประเทศเยอรมนี
Västervik ประเทศสวีเดน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
City's Official Website 
เมืองในประเทศลัตเวีย
ลวิว

ลวิว (Львів, ; Львов, ; Lwów, ; Lemberg, ) เป็นนครทางตะวันตกของประเทศยูเครน เป็นหนึ่งในเมืองศูนย์กลางวัฒนธรรมที่สำคัญของยูเครนในปัจจุบัน และเป็นเมืองประวัติศาสตร์ เป็นศูนย์กลางวัฒนธรรมโปแลนด์และยิวที่สำคัญ เนื่องจากนครนี้มีประชากรจำนวนหนึ่งเป็นชาวโปแลนด์และยิวที่อพยพมาหลังสงครามโลกครั้งที่สองและการล้างชาติโดยนาซี (ค.ศ. 1944–1946) ย่านประวัติศาสตร์ของลวิวได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกจากยูเนสโก
เมื่อวันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 2009 นิตยสารยูเครน Focus ให้ลวิวเป็นเมืองที่ดีที่สุดของยูเครนในแง่การอยู่อาศัย ลวิวยังเป็น 1 ใน 8 เมืองในการแข่งขันฟุตบอลยูโร 2012 รอบแบ่งกลุ่มอีกด้วย
== ภูมิศาสตร์ ==
=== ภูมิอากาศ ===
== อ้างอิง ==
นครในแคว้นลวิว
แหล่งมรดกโลกในประเทศยูเครน
แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
คาร์กิว

คาร์กิว (Ха́рків, ), ฮาร์คอฟ (Ха́рьков, ), คาร์คิฟ (Kharkiv) หรือ คาร์คีฟ เป็นนครที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับที่สองของประเทศยูเครน ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ เคยเป็นเมืองใหญ่ที่สุดในภูมิภาคสลอบอฌันช์ชือนา (Слобожа́нщина) คาร์กิวเป็นศูนย์กลางการปกครองของแคว้นคาร์กิวและเขตคาร์กิว มีจำนวนประชากรประมาณการอยู่ที่ 1,433,886 คน ใน ค.ศ. 2021
คาร์กิวก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1654 ในฐานะป้อมปราการคาร์กิว และต่อมาได้เติบโตเป็นศูนย์กลางทางอุตสาหกรรม การค้า และวัฒนธรรมของยูเครนในสมัยจักรวรรดิรัสเซีย ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ประชากรส่วนใหญ่ของนครเป็นชาวรัสเซีย แต่ภายหลังนโยบายการทำให้กลายเป็นยูเครนโดยรัฐบาลโซเวียต ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวยูเครน แต่ยังคงมีชาวรัสเซียอยู่เป็นส่วนสำคัญ คาร์กิวเป็นเมืองหลวงแห่งแรกของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน ตั้งแต่เดือนธันวาคม  ค.ศ. 1919 ถึงเดือนมกราคม ค.ศ. 1934 เมื่อมีการย้ายเมืองหลวงไปเคียฟ
ในปัจจุบัน คาร์กิวเป็นศูนย์กลางสำคัญหนึ่งของยูเครนในด้านวัฒนธรรม วิทยาศาสตร์ การศึกษา การคมนาคม และอุตสาหกรรม มีทั้งสถานที่สำคัญ เช่น อาสนวิหารแม่พระรับสาร, อาสนวิหารแม่พระหลับใหล, หมู่อาคารแดร์ฌปรอมในจัตุรัสเสรีภาพ, มหาวิทยาลัยแห่งชาติคาร์กิว เป็นต้น
== เชิงอรรถ ==
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Citynet UA – Official website of Kharkiv City Information Centre 
Misto Kharkiv – Official website of Kharkiv City Council 
Study in Kharkiv  – Official website of Kharkiv national Universities  
นครในประเทศยูเครน
แคว้นคาร์กิว
โอวากูดานิ

โอวากูดานิ  เป็นหุบเขาภูเขาไฟในบริเวณเมืองฮาโกเนะ จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น ถือกำเนิดเมื่อประมาณ 3 พันปีที่แล้วจากการระเบิดของภูเขาไฟฮาโกเนะ ประกอบไปด้วยแร่กำมะถันและน้ำพุร้อนเป็นจำนวนมาก
หุบเขาโอวากูดานิเป็นสถานที่นิยมสำหรับนักท่องเที่ยวในการชมทัศนียภาพภูเขาไฟฟูจิ และการต้มไข่ดำ  ซึ่งต้มในน้ำพุร้อนที่ประกอบไปด้วยแร่กำมะถันเป็นจำนวนมาก ว่ากันว่าหากผู้ใดได้ทานไข่ดำที่นี่จะมีอายุยืน
== อ้างอิง ==
ภูมิศาสตร์จังหวัดคานางาวะ
โหมะน์ฮี่นก้า

โหมะน์ฮี่นก้า หรือ หม่อฮิงคา (, ) เป็นขนมจีนแบบพม่า กินกับน้ำยาปลาซึ่งเป็นอาหารประจำชาติของพม่า สามารถหารับประทานได้ทั่วประเทศ นิยมรับประทานเป็นอาหารเช้าในเมืองใหญ่มีขายเป็นอาหารริมถนน  นิยมกินเป็นอาหารเช้า ในปัจจุบันมีขายในรูปกึ่งสำเร็จรูป
== ประวัติ ==
มีการสันนิษฐานว่าโหมะน์ฮี่นก้าน่าจะเกิดขึ้นในช่วงปยูของพม่าซึ่งได้รับอิทธิพลจากจีนและอินเดีย โหมะน์ฮี่นก้าเริ่มเป็นที่มีอิทธิพลในอาหารไทย ภายหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 แป้งราคาถูกจากสหรัฐอเมริกาได้เข้ามาสู่ตลาดไทย และขณะเดียวกับที่สหรัฐไทยเดิมล่มสลายลง กองทัพพายัพของไทยได้กลับมาจากการรบที่ประเทศพม่า ทหารไทยได้คุ้นเคยกับอาหารพม่ามาก่อนทำให้ได้มีการคิดดัดแปลงรวมกับขนมจีนน้ำเงี้ยวให้มีรสชาติคล้ายโหมะน์ฮี่นก้าเข้าไปด้วย
== การปรุง ==
โหมะน์ฮี่นก้าในแต่ละพื้นที่ของพม่ามีความแตกต่างกัน เช่นในยะไข่จะใส่กะปิมาก น้ำน้อย แต่สูตรมาตรฐานมาจากพม่าภาคใต้ซึ่งเป็นบริเวณที่หาปลาสดได้ง่าย เครื่องปรุงหลักได้แก่แป้งถั่วหัวช้างหรือข้าวคั่วบด กระเทียม หัวหอม ตะไคร้ หยวกกล้วย ขิง กะปิ น้ำปลา และปลาดุก ต้มรวมกันให้เดือด กินกับขนมจีน ปรุงรสเพิ่มด้วยน้ำปลา มะนาวหั่น หอมเจียว ผักชี พริก และของทอดกรอบ เช่น ถั่วหัวช้าง , ถั่วเขียว  หรือปาท่องโก๋หั่น  หรืออาจเป็นไข่ต้ม
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
inc. video
อาหารพม่า
ขนมจีน
อาหารประจำชาติ
อีไลจาห์ เบิร์ก

อีไลจาห์ ซามูอีล เบิร์ก (Elijah Samuel Burke) เกิด 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1981 เป็นอดีตนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันของสมาคมWWE และTNA
==แชมป์และรางวัล==
Baltimore Championship Wrestling
*BCW Heavyweight Championship (1 time)
Combat Revolution Wrestling
*CRW Tag Team Championship (1 time) – with Jeremy Prophet
Ohio Valley Wrestling
*OVW Heavyweight Championship (1 time)
*OVW Television Championship (1 time)
*OVW Southern Tag Team Championship (2 times) – with Private Anthony (1) and Big Jon (1)
*Sixteenth OVW Triple Crown Champion
Pro Wrestling Illustrated
*PWI Most Improved Wrestler of the Year (2010)
*PWI ranked him #36 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 2010
Total Nonstop Action Wrestling
*8 Card Stud Tournament (2010)
==อ้างอิง==
ื่
==แหล่งข้อมูลอื่น==
TheElijahExpress.com (Official Website)
D'Angelo Dinero's TNA Profile
นักมวยปล้ำอาชีพชายชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกัน
นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน
บุคคลจากบรุกลิน
นักมวยปล้ำอาชีพจากรัฐฟลอริดา
รายชื่อเจ้าผู้ครองลีชเทินชไตน์

==รายพระนาม==
{| width=82% class="wikitable"
! width=2% | ลำดับ
! width=1%  | พระฉายาลักษณ์
! width=10% | พระนาม
! width=6%  | เริ่มรัชกาล
! width=6%  | สิ้นสุดรัชกาล
|-
|align="center"|1||align="center"|80px||align="center"|คาร์ลที่ 1||align="center"|1608||align="center"|12 กุมภาพันธ์ 1627
|-
|align="center"|2||align="center"|80px||align="center"|คาร์ล ยูเรบัส||align="center"|12 กุมภาพันธ์ 1627||align="center"|5 เมษายน 1684
|-
|align="center"|3||align="center"|80px||align="center"|ฮันส์-อาดัมส์ที่ 1||align="center"|5 เมษายน 1684||align="center"|6 มิถุนายน 1712
|-
|align="center"|4||align="center"|80px||align="center"|โยเซ็ฟ เวนเซิลที่ 1||align="center"|16 มิถุนายน 1712||align="center"|1718
|-
|align="center"|5||align="center"|80px||align="center"|อันโทน ฟอร์เลียน||align="center"|1718||align="center"|11 ตุลาคม 1721
|-
|align="center"|6||align="center"|80px||align="center"|โยเซ็ฟ โยฮัน อดัมส์||align="center"|11 ตุลาคม 1721||align="center"|16 ธันวาคม 1732
|-
|align="center"|4||align="center"|80px||align="center"|โยเซ็ฟ เวนเซิลที่ 1||align="center"|1732||align="center"|1745
|-
|align="center"|7||align="center"|80px||align="center"|โยฮัน เนโปลุค คาร์ล||align="center"|16 ธันวาคม 1732||align="center"|22 ธันวาคม 1748
|-
|align="center"|4||align="center"|80px||align="center"|โยเซ็ฟ เวนเซิลที่ 1||align="center"|22 ธันวาคม 1748||align="center"|10 กุมภาพันธ์ 1772
|-
|align="center"|8||align="center"|80px ||align="center"|ฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1||align="center"|10 กุมภาพันธ์ 1772||align="center"|18 สิงหาคม 1781
|-
|align="center"|9||align="center"| 80px||align="center"|อลัวส์ที่ 1||align="center"|18 สิงหาคม 1781||align="center"|24 มีนาคม 1805
|-
|align="center"|10||align="center"|80px||align="center"|โยฮันที่ 1 โยเซ็ฟ||align="center"|24 มีนาคม 1805||align="center"|20 เมษายน 1836
|-
|align="center"|11||align="center"|80px||align="center"|อาล็อยส์ที่ 2||align="center"|20 เมษายน 1836||align="center"|12 พฤศจิกายน 1858
|-
|align="center"|12||align="center"|80px||align="center"|โยฮันที่ 2||align="center"|12 พฤศจิกายน 1858||align="center"|11 กุมภาพันธ์ 1929
|-
|align="center"|13||align="center"| || align="center" |ฟรันทซ์ที่ 1||align="center"|11 กุมภาพันธ์ 1929||align="center"|25 กรกฎาคม 1938
|-
|align="center"|14||align="center"|80px||align="center"|ฟรันซ์ โยเซ็ฟที่ 2||align="center"|25 กรกฎาคม 1938||align="center"|13 พฤศจิกายน 1989
|-
|align="center"|15||align="center"|80px||align="center"|ฮันส์-อาดัมส์ที่ 2||align="center"|13 พฤศจิกายน 1989||align="center"|ปัจจุบัน
|}
==ดูเพิ่ม==
รายพระนามเจ้าหญิงแห่งลีชเทินชไตน์
แผนผังราชวงศ์ลีชเทินชไตน์
ประวัติศาสตร์ลีชเทินชไตน์
==แหล่งข้อมูลอื่น==
The Princely House of Liechtenstein (official site)
==อ้างอิง==
ล
ล
*
เดรียน ฟรานซิสโก

เดรียน ฟรานซิสโก นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2525 ที่ซาบลายาน
==ประวัติ==
ฟรานซิสโกเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2548 เคยชกชนะนักมวยไทยหลายคนรวมทั้งวันมีโชค สิงห์วังชาอดีตแชมป์ OPBF ได้ครองแชมป์ WBO เอเชีย แปซิฟิค รุ่นฟลายเวทเมื่อพ.ศ. 2549 และได้ครองแชมป์เงารุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBA เมื่อ พ.ศ. 2552 ต่อมาได้ขึ้นชกตัดเชือกเพื่อหาผู้ชนะไปชิงแชมป์โลกเมื่อ 17 เมษายน 2553 ชนะน็อคริคาร์โด นูเนซ ยก 5 จึงได้ขึ้นชิงแชมป์โลก เฉพาะกาลรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBA ที่ว่าง เมื่อ 30 พฤศจิกายน 2553 ชนะน็อค ดวงเพชร แสงมรกต ที่ หนองคาย ก่อนจะมาเสียแชมป์ให้เทพฤทธิ์ สิงห์วังชา
==เกียรติประวัติ==
แชมป์ WBO เอเชีย แปซิฟิค รุ่นฟลายเวท
* ชิง 30 ธันวาคม 2549 ชนะน็อค พิชิตชัย ทวินส์ยิม ที่ฟิลิปปินส์
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 4 สิงหาคม 2550 ชนะน็อค วันมีโชค สิงห์วังชา ยก 1
* สละแชมป์
แชมป์เงารุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBA
* ชิง 3 ตุลาคม 2552 ชนะน็อค โรเบอร์โต วาสเกวซ ยก 10
* สละแชมป์
แชมป์โลกเฉพาะกาลรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBA
* ชิง 30 พฤศจิกายน 2553 ชนะน็อค ดวงเพชร แสงมรกต ยก 10 ที่ หนองคาย
* เสียแชมป์ 1 พฤษภาคม 2554 แพ้คะแนน เทพฤทธิ์ สิงห์วังชา
==อ้างอิง==
ฅนเหล็ก. เดรียน ฟรานซิสโก ไอ้หมัดหินตากาล็อก แชมป์โลกเฉพาะกาลซูเปอร์ฟลายเวท. นิตยสารมวยโลก ปีที่ 20 ฉบับที่ 1375  12 – 18 มกราคม 2554 หน้า 8 - 9
==แหล่งข้อมูลอื่น==
สถิติการชก boxrec.com 
Official Website of Drian Francisco 
นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวท
นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
แชมป์โลก WBA
บุคคลจากจังหวัดโอกซีเดนตัลมินโดโร
โลเรนโซ ปาร์รา

โลเรนโซ ฮุสตินิอาโน ปาร์รา การ์ซิอา (Lorenzo Justiniano Parra Garcia) เป็นนักมวยสากลชาวเวเนซุเอลา เกิดเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2521 สถิติการชก 53 ครั้ง ชนะ 32 เสมอ 2 แพ้ 18
==ประวัติ==
ปาร์ราเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2542 ได้ครองแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท สมาคมมวยโลก เมื่อ พ.ศ. 2546 โดยเป็นฝ่ายชนะคะแนนเอริก โมเรล ป้องกันตำแหน่งได้ 5 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ให้กับทาเกฟูมิ ซากาตะ เมื่อ พ.ศ. 2550 โดยปาร์ราถูกปลดก่อนขึ้นชกเพราะทำน้ำหนักไม่ได้ และเมื่อขึ้นชก ปาร์ราจึงแพ้ทีเคโอซากาตะไปในยกที่ 3
หลังจากเสียแชมป์ ปาร์ราเลื่อนขึ้นไปชกรุ่นซูเปอร์แบนตั้มเวท และได้ขึ้นชิงแชมป์ของสมาคมมวยโลกกับเซเลสติโน กาบาเยโร ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้อาร์ทีดีในยกที่ 11 เมื่อ พ.ศ. 2551
==เกียรติประวัติ==
แชมป์ WBA Fedebol รุ่นไลท์ฟลายเวท
* ชิง 2 กันยายน 2543 ชนะคะแนน เอดการ์ เบลัสเกซ
* สละแชมป์
แชมป์ WBA-Fedelatin รุ่นฟลายเวท
* ชิง 28 กรกฎาคม 2544 ชนะคะแนน ยิโด ฮูลิโอ
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 21 ธันวาคม 2543 ชนะทีเคโอ โฆเซ เด เฆซุส โลเปซ ยก 11
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 9 กรกฎาคม 2543 ชนะทีเคโอ เอดิซอน ตอร์เรส ยก 12
* สละแชมป์
แชมป์โลก WBA รุ่นฟลายเวท
* ชิง 6 ธันวาคม 2546 ชนะคะแนน เอริก โมเรล ที่ ปวยร์โตรีโก
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 4 มิถุนายน 2547 ชนะคะแนน ทาเกฟูมิ ซากาตะ ที่ ญี่ปุ่น
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 9 กันยายน 2547 ชนะคะแนน ชเว โย-ซัม
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 3 มกราคม 2548 ชนะคะแนน มาซากิ แทรช นากานูมะ ที่ ญี่ปุ่น
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 19 กันยายน 2548 ชนะคะแนน ทาเกฟูมิ ซากาตะ ที่ ญี่ปุ่น
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 5 ธีนวาคม 2548 ชนะคะแนน อิบรอฮีม อัสลูม
* เสียแชมป์ 19 มีนาคม 2550 แพ้ทีเคโอ ทาเกฟูมิ ซากาตะ ยก 3 ที่ ญี่ปุ่น
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นซูเปอร์แบนตั้มเวท เมื่อ 7 มิถุนายน 2551 แพ้อาร์ทีดี เซเลสติโน กาบาเยโร ยก 11 ที่ เวเนซุเอลา
* ชกคัดเลือกผู้ท้าชิงแชมป์โลก WBO รุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท เมื่อ 18 กันยายน 2010 เสมอ ฆอร์เฆ อาร์เซ ที่ เม็กซิโก
* ชิงแชมป์โลก WBA (ซูเปอร์แชมป์) รุ่นแบนตั้มเวท เมื่อ 17 มิถุนายน 2554 แพ้อาร์ทีดี อันเซลโม โมเรโน ยก 8 ที่ ปานามา
==อ้างอิง==
ฅนเหล็ก. โลเรนโซ่ ปาร์รา สิงห์เฒ่าเวเนซุเอลา กลับมาชิงซูเปอร์แบนตัมเวต. นิตยสารมวยโลก ปีที่ 28 ฉบับที่ 1375  12 – 18 มกราคม 2554 หน้า 48 - 49
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวเวเนซุเอลา
แชมป์โลก WBA
จังหวัดตาแก้ว

ตาแก้ว หรือ ตาแกว (តាកែវ) เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศกัมพูชา เมืองหลักคือเมืองโฎนแกว (เดิมชื่อตาแก้ว) ซึ่งมีประชากร 39,186 คน จังหวัดนี้ติดต่อกับจังหวัดกำปอตทางตะวันตก จังหวัดกำปงสปือและจังหวัดกันดาลทางเหนือ และทางใต้ติดต่อกับประเทศเวียดนาม แบ่งออกเป็น 10 อำเภอ, 100 ตำบล และ 1,117 หมู่บ้าน บุคคลที่มีชื่อเสียงที่เป็นชาวจังหวัดตาแก้วคือ ตา มอก ผู้นำเขมรแดง และเกม โซคา หัวหน้าพรรคสิทธิมนุษยชน
== เขตการปกครอง ==
{|
|
| 
|}
== อ้างอิง ==
ตาแก้ว
ภาษาอาหรับเมโสโปเตเมียเหนือ

ภาษาอาหรับเมโสโปเตเมียเหนือ (North Mesopotamian Arabic หรือ Maslawi หมายถึง 'แห่งโมซุล') เป็นภาษาอาหรับที่พูดทางเหนือของเทือกเขาฮัมรินในอิรัก ทางตะวันตกเฉียงเหนือของอิหร่าน ภาคตะวันออกเฉียงใต้ของตุรกี และทางภาคเหนือของซีเรีย (หรือทางเมดิเตอร์เรเนียตะวันออก และทางตะวันออกเฉียงใต้ของอนาโตเลีย) เช่นเดียวกับภาษาอาหรับอิรักและภาษาอาหรับซีเรีย ภาษานี้ได้รับอิทธิพลจากภาษาอราเมอิกมาก นอกจากนั้น ยังมีลักษณะร่วมกับภาษาอาหรับไซปรัสมากเช่นกัน
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
George Grigore: The Spoken Arabic of Mardin
George Grigore and Gabriel Bițună: Common Features of North Mesopotamian Arabic Dialects Spoken in Turkey
เมโสโปเตเมียเหนือ
อาหรับเมโสโปเตเมียเหนือ
อาหรับเมโสโปเตเมียเหนือ
อาหรับเมโสโปเตเมียเหนือ
อาหรับเมโสโปเตเมียเหนือ
ทะเลสาบฟูจิทั้งห้า

ทะเลสาบฟูจิทั้งห้า  เป็นชื่อเรียกพื้นที่บริเวณรอบฐานของภูเขาไฟฟูจิ ในจังหวัดยามานาชิ ประเทศญี่ปุ่น มีความสูงจากระดับน้ำทะเลปานกลางประมาณ 1,000 เมตร เป็นส่วนหนึ่งของอุทยานแห่งชาติฟูจิฮาโกเนอิซุ
ชื่อทะเลสาบฟูจิทั้งห้ามาจากทะเลสาบ 5 แห่งซึ่งเกิดขึ้นหลังการระเบิดของภูเขาไฟฟูจิ ประกอบด้วย ทะเลสาบคาวางูจิ ทะเลสาบโมโตซุ ทะเลสาบไซ ทะเลสาบโชจิ และทะเลสาบยามานากะ เมืองที่สำคัญในบริเวณนี้คือเมืองฟูจิโยชิดะ จุดที่น่าสนใจในบริเวณใกล้เคียงนี้คือป่าอาโอกิงาฮาระ
ทะเลสาบฟูจิทั้งห้าได้รับขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกพร้อมกันกับภูเขาไฟฟูจิ อุทยานแห่งชาติฟูจิฮาโกเนอิซุ และน้ำตกชิราอิโตะภายใต้ชื่อ "ฟูจิซัง สถานที่ศักดิ์สิทธิ์และแหล่งที่มาของความบันดาลใจทางศิลปะ" เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2556
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ฟูจิโงโกะทีวี
สำนักงานบริหารทะเลสาบคาวางูจิ 
ทะเลสาบฟูจิทั้งห้า ข้อมูลการท่องเที่ยวรวมทั้งแผนที่
ทะเลสาบในจังหวัดยามานาชิ
แหล่งมรดกโลกในประเทศญี่ปุ่น
พระพุทธธรรมมิศราชโลกธาตุดิลก

พระพุทธธรรมิศราชโลกธาตุดิลก เป็นพระประธานในพระอุโบสถวัดอรุณราชวรารามราชวรมหาวิหาร เขตบางกอกใหญ่ กรุงเทพมหานคร เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ศิลปะรัตนโกสินทร์ เล่ากันว่าหุ่นพระพักตร์ปั้นโดยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย  ส่วนพระวรกายปั้นโดยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว และที่ฐานพระพุทธอาสน์ของพระพุทธธรรมิศราชโลกธาตุดิลก ยังเป็นที่ประดิษฐานพระบรมอัฐิของพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยอีกด้วย
พุทธธรรมิศราชโลกธาตุดิลก
พุทธธรรมิกราชโลกธาตุดิลก
พุทธธรรมิกราชโลกธาตุดิลก
วัดถ้ำเหวสินธุ์ชัย

วัดถ้ำเหวสินธุ์ชัย ตั้งอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติแก่งตะนะ อำเภอโขงเจียม จังหวัดอุบลราชธานี
วัดถ้ำเหวสินธุ์ชัย สร้างขึ้นโดยหลวงปู่หล้า ปคุโณ ภายในวัดจะมีทางเดินไปยังถ้ำเล็ก ๆ หรือที่เรียกกันว่า ถ้ำเหวสินธุ์ชัย ภายในประดิษฐานพระพุทธไสยาสน์ รูปหล่อพระฤๅษี พระแม่ธรณี และพระพุทธรูปอีกหลายองค์ และที่บริเวณของเพิงถ้ำ มีน้ำตกจากลำธารเล็กไหลผ่านลงมาเป็นน้ำตก นอกจากนี้ ยังมีวิหารพระแก้วมรกต และพระพุทธรูปยืนองค์ใหญ่ที่สามารถมองเห็นได้แต่ไกลจากสะพานข้ามแม่น้ำมูลให้สักการะกันอีกด้วย
==อ้างอิง==
ถ้ำเหวสินธุ์ชัย
อำเภอโขงเจียม
พระแจ้ง

พระแจ้ง (ພຣະແຈ້ງ) หรือ พระอรุณ (ພຣະອະຣຸນ)  เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ศิลปะลาว เป็นพระพุทธรูปที่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อ พ.ศ. 2401  ทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้อัญเชิญพระอรุณ หรือพระแจ้งมาจากเมืองเวียงจันทน์ โดยมีพระราชประสงค์จะอัญเชิญมาประดิษฐานในพระบรมมหาราชวัง แต่ภายหลังพระองค์ได้มีพระราชดำริที่จะย้ายพระอรุณมาประดิษฐาน ณ วัดอรุณราชวรารามแทนด้วยเหตุที่นามพระพุทธรูปพ้องกับชื้อวัด ดังปรากฏหลักฐานจากพระราชหัตถเลขา ในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ถึงพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อปีมะเมีย จ.ศ. 1220 (พ.ศ. 2401) ความตอนหนึ่งว่า “...ยังมีพระที่มีชื่อเอามาแต่เมืองเวียงจันทน์อีกสองพระองค์ พระอินแปลงน่าตัก 2 ศอกเศษ พระอรุณน่าตักศอกเศษ พระอรุณนั้น ฉันคิดว่าจะเชิญลงมาไว้ในพระวิหารวัดอรุณ เพราะชื่อวัดกับชื่อพระต้องกันสมควรแต่จะให้จัดแจงที่ฐานเสียให้เสร็จก่อน แล้วจึงจะเชิญลงมาต่อน่าน้ำ...” จากพระราชดำริดังกล่าว ในเวลาต่อมา จึงโปรดเกล้าฯ ให้อัญเชิญพระอรุณประดิษฐานในพระวิหารวัดอรุณราชวรารามราชวรมหาวิหาร โดยโปรดให้ประดิษฐานอยู่บนฐานชุกชีด้านหน้าพระพุทธชัมพูนุท ซึ่งเป็นพระประธานนับแต่นั้นมาจนถึงปัจจุบัน  ในช่วงวันสงกรานต์ของทุกปี ในวันที่ 12 เมษายน จะอัญเชิญพระอรุณองค์จำลองแห่เวียน ตั้งแต่ถนนอรุณอมรินทร์ไปจนถึงถนนอิสรภาพ และในวันที่ 13 เมษายน จะอัญเชิญพระอรุณองค์จำลองออกมาให้ประชาชนสรงน้ำพระเป็นประจำทุกปี
== อ้างอิง ==
แจ้ง
แจ้ง
พระพุทธนรสีห์ตรีโลกเชฏฐ์

พระพุทธนรสีห์ตรีโลกเชฏฐ์ มเหธิศักดิ์ ปูชนียะชยันตะโคดม บรมศาสดาอนาวรญาณ หรือเรียกกันว่า หลวงพ่อปู่ เป็นพระประธานในพระอุโบสถ วัดชนะสงครามราชวรมหาวิหาร เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยขนาดหน้าตัก 2.5 เมตร สูง 3.5 เมตร ภายในองค์พระมีฉลองพระองค์ของสมเด็จกรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาทอีกด้วย นอกจากนี้ ยังมีพระพุทธรูป 16 องค์อยู่รายล้อมพระประธาน อันหมายถึง พุทธคุณชนะศัตรู
๗. พระพุทธนรสีห์ตรีโลกเชฏฐ์ วัดชนะสงคราม เขตพระนคร จังหวัดกรุงเทพมหานคร
พระพุทธธนรสีห์ตรีโลกเชฏฐ์ มเหทธิศักดิ์ ปูชนียะชยันตะโคดม บรมศาสดาอนาวรญาณ เป็นพระพุทธรูป สมัยรัตนโกสินทร์ ปางมารวิชัย วัสดุปูนปั้นบุดีบุก ลงรักปิดทอง ขนาดหน้าตัก ๒.๕ เมตร สูง ๓.๕ เมตร
วัดชนะสงคราม เป็นวัดโบราณอีกวัดหนึ่งที่มีอยู่ก่อนสร้างกรุงรัตนโกสินทร์ เดิมชื่อวัดกลางนา ครั้นเมื่อสถาปนากรุงเทพมหานคร แล้ว
วัดนี้ได้รับการบูรณะ ปฏิสังขรณ์โดยสมเด็จกรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาทและเป็นวัดที่มีเจ้าอาวาสเป็นพระสงฆ์รามัญจึงมี นามวัด
อีกนามหนึ่งว่าวัดตองปุตามแบบอย่างวัดตองปุที่กรุงศรีอยุธยา ซึ่งเป็นวัดรามัญนิกายต่อมาภายหลังวัดตองปุได้รับพระราชทานนามว่า
วัดชนะสงครามก็เนื่องด้วยสมเด็จพระบวรราชเจ้าฯ ผู้ทรงบูรณะปฏิสังขรณ์วัด ทรงเป็นแม่ทัพคนสำคัญในรัชกาลที่ ๑ และทรงนำทัพ หน้าชนะศึกในการสงครามครั้งสำคัญหลายต่อหลายครั้ง
พระพุทธรูปประธานภายในพระอุโบสถวัดชนะสงคราม มีลักษณะพิเศษน่าสนใจอยู่หลายประการ กล่าวกันว่า ภายในพระพุทธรูปมีฉลอง พระองค์ลายยันต์ของสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท และเสื้อผ้ายันต์ของเหล่านายทัพนายกองทหารของพระองค์เมื่อคราวมีชัย
ในการสงคราม ซึ่งสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท โปรดเกล้าฯ ให้ช่างปั้นพระเอาปูนพอกไว้ด้วย ก่อนการบุดีบุกการนี้ทำให้ พระประธานองค์นี้มีขนาดใหญ่โตกว่าเดิมก่อนการปฏิสังขรณ์
นอกจากนี้ รอบๆ พระประธานยังมีพระพุทธรูปปูนปั้น ปางมารวิชัยอีก ๑๕ องค์ ซึ่งสันนิษฐานกันว่า สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิง หนาทจะทรงนำแบบอย่างมาจากวัดชุมพลนิกายรามที่ บางปะอิน ซึ่งหมายถึงพระพุทธเจ้า ๑๖ พระองค์ ที่ปรากฏนามอยู่ในบทสวดมนต์ อาฎานา ฏิยปริตร พระพุทธเจ้า ๑๖ พระองค์นี้ ตามคติโบราณนับถือกันว่า ทรงพระพุทธคุณในการประสิทธิ์ประสาทชัยชนะเหนือศัตรู และมีผู้บัญญัต ิอักขระย่อแทนพระนาม ผูกเป็นยันต์พระเจ้า ๑๖ พระองค์ เพื่อเป็รการสักการบูชา ดังนั้นพระพุทธนรสีห์ตรีโลกเชฏฐ์ จึงเป็นพระพุทธรูปสำคัญอีกองค์หนึ่งในกรุงรัตนโกสินทร์ที่มีผู้มาเคารพสักการะกันมากเป็นพิเศษด้วยความเชื่อประการที่กล่าวมาซึ่ง
รับกับประวัติการสร้างและนามแห่งวัดชนะสงครามนี้
== อ้างอิง ==
พุทธนรสีห์ตรีโลกเชษฐ์
พุทธนรสีห์ตรีโลกเชษฐ์
พระพุทธนฤมิตร

พระพุทธนฤมิตร เป็นพระพุทธรูปฉลองพระองค์ของพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ซึ่งพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้หล่อขึ้นโดยจำลองจากพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ซึ่งประดิษฐานอยู่ที่วัดพระศรีรัตนศาสดาราม ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้อัญเชิญมาประดิษฐานบนบุษบกยอดปรางค์หน้าพระอุโบสถ วัดอรุณราชวรารามราชวรมหาวิหาร จนถึงปัจจุบัน
พุทธนฤมิตร
พุทธนฤมิตร
พุทธนฤมิตร