pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
นักบุญสเทเฟน

นักบุญสเทเฟน (Saint Stephen; Στέφανος Stephanos) เป็นนักบุญและมรณสักขีในศาสนาคริสต์ เสียชีวิตเมื่อราว ค.ศ. 34  ที่กรุงเยรูซาเลม ในประเทศอิสราเอลปัจจุบัน นักบุญสเทเฟนเป็นที่รู้จักกันในฐานะ "ปฐมมรณสักขี" (Protomartyr) เพราะเป็นคนแรกสุดที่พลีชีพเพื่อเพราะศรัทธาในศาสนาคริสต์ ชื่อภาษากรีกของเขาแปลว่ามงกุฎใบลอเรล หรือ มงกุฎ
== ชีวิต ==
ตามหนังสือกิจการของอัครทูต ในช่วงศาสนาคริสต์ยุคแรกในกรุงเยรูซาเลม สเทเฟนเป็นหนึ่งในบุรุษเจ็ดคนซึ่งอาจจะเป็นชาวยิวหรือกรีกที่ถูกเลือกให้ช่วยในการจัดการการแจกทานของแม่ม่ายภายในพระวิหาร หน้าที่นี้มาเรียกกันภายหลังว่า "ดีกัน" (Deacon) นอกจากนั้นสเทเฟนยังมีชื่อเสียงว่าเก่งเรื่องเทศนาเกี่ยวกับพระเยซูต่อชาวเยรูซาเลม รวมทั้งต่อสมาชิกของธรรมศาลา (โบสถ์ยิว) 
เมื่อนักบุญสเทเฟนถูกพิจารณาในศาลและถูกลงโทษโดยการขว้างด้วยก้อนหินให้ตาย ก่อนที่จะเสียชีวิตก็เห็นนิมิตทั้งพระเจ้าพระบิดาและพระเยซูยืนอยู่ทางขวาของพระเจ้า
== ลัทธิบูชานักบุญสเทเฟน ==
โบสถ์คริสต์ศาสนาหลายแห่งตั้งตามชื่อนักบุญสเทเฟน แต่นักบุญสเทเฟนไม่มีที่ฝังศพอย่างเป็นทางการจนกระทั่งปี ค.ศ. 415 เมื่อนักแสวงบุญเดินทางไปเยรูซาเลมกันเป็นจำนวนมาก พระชื่อลูเซียนกล่าวว่าได้เห็นนิมิตหลุมศพของนักบุญสเทเฟนที่เคฟาร์ กามาลา (Caphar Gamala) ทางเหนือของเยรูซาเลม นักบุญเกรกอรีแห่งตูร์กล่าวว่าเมื่อชาวฮันมารุกรานและเผาเมืองเม็ทซ (Metz) ก็ไม่สามารถเผาชาเปลของนักบุญสเทเฟนที่เป็นที่เก็บเรลิกของท่านได้ เชื่อว่าเพราะท่านมีบารมีคุ้มกัน
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
เซนต์
มรณสักขีในศาสนาคริสต์
บุคคลที่เกิดในคริสต์ศตวรรษที่ 1
สเทเฟน
นักบุญจากแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์
นักบุญในคริสต์ศตวรรษที่ 1
มรณสักขีในศาสนาคริสต์
มรณสักขีในศาสนาคริสต์

ดูความหมายอื่นของ มรณสักขี ที่ มรณสักขี (แก้ความกำกวม)

ในศาสนาคริสต์ มรณสักขี (martyr) หมายถึงคริสต์ศาสนิกชนที่ถูกทรมานจนตายหรือถูกฆ่าหรือถูกลงโทษให้ประหารชีวิตเพราะความเชื่อ ในศาสนาคริสต์ยุคแรกมีผู้ถูกทรมานและฆ่าด้วยความทรมานต่างๆเช่นถูกขว้างด้วยก้อนหินให้ตาย ถูกตรึงกางเขน ถูกเผาทั้งเป็น และอื่น ๆ
คำว่า “martyr” มาจากภาษากรีกที่แปลว่า “พยาน” การฆ่าเช่นนี้เป็นผลจากการพยายามกำจัดคริสต์ศาสนิกชนอย่างเป็นทางการ (การเบียดเบียนทางศาสนา) เช่นในสมัยจักรวรรดิโรมันก่อนที่คริสต์ศาสนาจะเป็นศาสนาที่ถูกต้องตามกฎหมาย
คริสต์ศาสนิกชนคนแรกที่เป็นมรณสักขีคือนักบุญสเทเฟนที่บันทึกไว้ใน  ถูกขว้างด้วยก้อนหินจนถึงแก่ชีวิตเพราะศรัทธาในพระเยซูว่าเป็นพระเมสสิยาห์ และยังคงมีคริสต์ศาสนิกชนอีกหลายคนที่ถูกฆ่านอกจากนักบุญสเทเฟน ตามที่นักบุญเปาโลอัครทูตกล่าวว่ามีการขู่จะฆ่าสาวกของพระเยซูในเวลานั้นหลายครั้ง 
ในคริสต์ศตวรรษต่อมาก็มีการเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชนอย่างเป็นทางการอีกหลายครั้งเช่นในระหว่างการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ โดยถูกกล่าวหาว่าเป็นพวกนอกรีตหรือเป็น “พวกนิยมพระสันตะปาปา” (Papists)
== มรณสักขีในสมัยอัครทูต (คริสต์ศตวรรษที่ 1) ==
นักบุญสเทเฟน “ปฐมมรณสักขี” (Protomartyr) ถูกขว้างด้วยก้อนหินจนตาย ราวปี ค.ศ. 35
นักบุญยากอบ บุตรเศเบดี ถูกตัดหัวราวปี ค.ศ. 44
นักบุญฟีลิปอัครทูต ถูกตรึงกางเขนเมื่อปี ค.ศ. 54
นักบุญมัทธิวผู้นิพนธ์พระวรสาร ถูกฆ่าด้วยหอกหัวขวานเมื่อปี ค.ศ.  60
นักบุญยากอบผู้ชอบธรรม ถูกซ้อมตายด้วยพลองหลังจากถูกตรึงกางเขนและขว้างด้วยหิน
นักบุญมัทธีอัส ถูกขว้างด้วยก้อนหินและตัดหัว
นักบุญอันดรูว์ ถูกตรึงบนกางเขนรูป “X”
นักบุญมาระโกผู้นิพนธ์พระวรสาร ถูกซ้อมตาย
นักบุญซีโมนเปโตร ถูกตรึงกางเขนหงายเท้า
นักบุญเปาโลอัครทูต ถูกตัดหัวที่โรม
นักบุญยูดาอัครทูต ถูกตรึงกางเขน
นักบุญบารโธโลมิวอัครทูต ถูกตรึงกางเขน
นักบุญโธมัสอัครทูต ถูกฆ่าด้วยหอก
นักบุญลูกาผู้นิพนธ์พระวรสาร ถูกแขวนคอ
นักบุญซีโมนเศโลเท ถูกตรึงกางเขนเมื่อปี ค.ศ. 74
หมายเหตุ: ตามตำนานนักบุญยอห์นอัครทูตถูกต้มในน้ำมันแต่รอดมาได้และเป็นอัครทูตองค์เดียวที่มิได้เป็นมรณสักขี
== ดูเพิ่ม  ==
นักบุญ
การตรึงกางเขน
การตรึงพระเยซูที่กางเขน
การเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชน
สารบรรณผู้พลีชีพ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 
ศาสนาคริสต์
นักบุญ
ปรัชญาศาสนาคริสต์
การเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชน
ผู้ถูกประหารชีวิต
ยากอบ บุตรเศเบดี

ดูความหมายอื่นของ นักบุญเจมส์ ที่ นักบุญเจมส์
ยากอบ บุตรเศเบดี  (James, son of Zebedee หรือ Yaakov Ben-Zebedee) หรือนักบุญยากอบองค์ใหญ่ (James the Greater) เป็นนักบุญและมรณสักขีในศาสนาคริสต์ เสียชีวิตราว ค.ศ. 44 เป็นอัครทูตของพระเยซู เป็นบุตรของเศเบดีกับนางสะโลเม และเป็นพี่ชายของยอห์นอัครทูต การเติมสร้อยชื่อ “องค์ใหญ่” ก็เพื่อให้แตกต่างจากยากอบ บุตรอัลเฟอัส หรือที่เรียกว่า “องค์เล็ก” นักบุญยากอบ บุตรเศเบดี เป็นสาวกคนแรก ๆ ของพระเยซู  พระวรสารสหทรรศน์กล่าวว่าเมื่อพระเยซูทรงเรียกเขามาเป็นสาวก ยากอบ ยอห์น และพ่อกำลังอยู่ริมทะเล ตามพระวรสารนักบุญมัทธิวและพระวรสารนักบุญมาระโก พระเยซูให้สมญาทั้งยากอบและยอห์นว่า “ลูกฟ้าร้อง” (Boanerges โบอาเนอเย) หนังสือกิจการของอัครทูต 12:1-2 บันทึกว่าพระเจ้าเฮโรด อากริปปา ทรงสั่งประหารยากอบด้วยดาบ
กล่าวกันว่าร่างของยากอบถูกฝังไว้ที่ซานเตียโกเดกอมโปสเตลาในกาลิเซีย (ประเทศสเปน) นักบุญยากอบเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์ประเทศสเปน เมืองที่เป็นที่ฝังร่างจึงถือว่าเป็นเมืองที่มีความสำคัญเป็นที่สามของคริสตจักรโรมันคาทอลิก(ถัดจาก
เซนต์เจมส์

เซนต์เจมส์ หรือ นักบุญยากอบ สามารถหมายถึง
== นักบุญ ==
ยากอบ บุตรเศเบดี  (James, son of Zebedee หรือ James the Greater)
ยากอบ บุตรอัลเฟอัส  (James, son of Alphaeus หรือ James the Lesser)
ยากอบผู้ชอบธรรม  (St. James the Just)
== สถานที่ที่ใช้คำทับศัพท์ ==
โบสถ์เซนต์เจมส์  (St. James's Church) เป็นชื่อที่นิยมในการตั้งชื่อวัด
เมืองเซนต์เจมส์  (St. James) เป็นชื่อที่นิยมในการตั้งชื่อเมืองเช่น เมืองเซนต์เจมส์ ใน รัฐแมริแลนด์ หรือ เมืองเซนต์เจมส์ ใน รัฐมินนิโซตา
เซนต์เจมส์...  (St. James...) เป็นชื่อที่นิยมในการตั้งชื่อสถานที่เช่น โรงพยาบาล, โรงเรียน, สวนสาธารณะ, มหาวิทยาลัย และอื่นๆ
เส้นทางนักบุญยากอบ (St. James' Way) คือเส้นทางสายต่างๆ ที่ใช้โดยนักแสวงบุญในการเดินทางเพื่อทำการจาริกแสวงบุญไปยังเมืองซานติอาโกเดอคอมโพสเตลาในประเทศสเปนจากประเทศต่างๆ ในยุโรป
พระราชวังเซนต์เจมส์ (St. James's Palace) ลอนดอนในอังกฤษ
หน้าแก้ความกำกวมชื่อสถานที่
จ
จ
นักบุญเจมส์

นักบุญเจมส์ อาจหมายถึง
นักบุญ
นักบุญเจมส์ ลูกของเซเบดี  (James, son of Zebedee หรือ James the Greater)
นักบุญเจมส์ ลูกของอัลเฟียส  (James, son of Alphaeus หรือ James the Lesser)
นักบุญเจมส์ผู้ยุติธรรม  (St. James the Just)
สถานที่ที่ใช้คำทับศัพท์
วัดเซนต์เจมส์  (St. James's Church) เป็นชื่อที่นิยมในการตั้งชื่อวัด
เมืองเซนต์เจมส์  (St. James) เป็นชื่อที่นิยมในการตั้งชื่อเมืองเช่น เมืองเซนต์เจมส์ ใน รัฐแมริแลนด์ หรือ เมืองเซนต์เจมส์ ใน รัฐมินนิโซตา
เซนต์เจมส์...  (St. James) เป็นชื่อที่นิยมในการตั้งชื่อสถานที่เช่น โรงพยาบาล, โรงเรียน, สวนสาธารณะ, มหาวิทยาลัย และอื่นๆ
ถนนนักบุญเจมส์ (St. James' Way) ถนนนักแสวงบุญจากเมืองต่างๆ ในยุโรปไปสู่เมืองซานติอาโกเดอคอมโพสเตลลาในประเทศสเปน
วังเซนต์เจมส์ (St. James's Palace) ลอนดอนในอังกฤษ
Ιάκωβος
Saint James
Saint James
Saint James
Святой Иаков
Saint James
Svätý Jakub
Saint James
นักบุญคริสโตเฟอร์

นักบุญคริสโตเฟอร์ (Saint Christopher; Άγιος Χριστόφορος) เป็นชาวคานาอัน ต่อมาได้นับถือศาสนาคริสต์และพลีชีพเป็นมรณสักขีในรัชสมัยจักรพรรดิเดซิอุสแห่งจักรวรรดิโรมันราวคริสต์ศตวรรษที่ 3  และเป็นหนึ่งในนักบุญผู้ช่วยศักดิ์สิทธิ์สิบสี่องค์
คริสตจักรโรมันคาทอลิกถือว่านักบุญคริสโตเฟอร์เป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์ผู้เดินทางและนักกีฬา แต่เมื่อปี ค.ศ. 1969 ทางสันตะสำนักก็ยกเลิกวันฉลองนักบุญคริสโตเฟอร์จากปฏิทินศาสนาที่เป็นทางการ เพราะขาดหลักฐานทางประวัติศาสตร์ว่านักบุญคริสโตเฟอร์มีตัวตนหรือเป็นผู้เคร่งครัดทางศาสนาจริงหรือไม่ แต่การฉลองก็ยังทำกันตามท้องถิ่น
== ตำนานของนักบุญคริสโตเฟอร์ ==

ตามตำนานกล่าวว่าในสมัยของจักพรรดิเดซิอุสแห่งจักรวรรดิโรมันมีชายคนหนึ่งชื่อ เรเพรบัส หรือ เรโพรบัส (ภาษาอังกฤษ รีโพรเบท) ถูกจับเป็นเชลยศึกจากสงครามกับชนเผ่าทางตะวันตกของอียิปต์และถูกส่งไปทำงานในหน่วย “Marmaritae” ซึ่งสันนิษฐานว่าอาจจะเป็นชนเผ่าเบอร์เบอร์แห่งไซเรไนคา  เรเพรบัสมีลักษณะสูงใหญ่และท่าทางน่าเกรงขามมีหัวเป็นสุนัข (cynocephaly) และเป็นผู้กินเนื้อมนุษย์เช่นชน Marmaritae ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตามในที่สุดเรเพรบัสก็หันมานับถือศาสนาคริสต์และเข้าพิธีบัพติศมาและเริ่มเผยแพร่ศาสนา ในที่สุดเจ้าเมืองแอนติออก (หรือบางเรื่องก็ว่าพระจักพรรดิเอง) ประกาศสั่งประหารชีวิตเรเพรบัสเพราะความเชื่อในศาสนาคริสต์ แต่เรเพรบัสก็รอดการปองชีวิตมาได้หลายครั้งอย่างปาฏิหาริย์ แต่ในที่สุดก็อนุญาตให้ประหารตนเองหลังจากที่เปลึ่ยนศาสนาคนเป็นจำนวนมาก  ร่างของเรเพรบัสถูกนำกลับไปอะเล็กซานเดรียโดยปีเตอร์แห่งอัตตาเลีย
== อ้างอิง ==
== ข้อมูลเพิ่มเติม ==
เซนต์
นักบุญผู้ช่วยศักดิ์สิทธิ์สิบสี่องค์
นักบุญจากแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์
นักบุญผู้ช่วยศักดิ์สิทธิ์สิบสิ่องค์
มรณสักขีในศาสนาคริสต์
นักบุญในคริสต์ศตวรรษที่ 3
นักปราชญ์แห่งคริสตจักร

นักปราชญ์แห่งคริสตจักร (Doctor of the Church; Doctor Ecclesiae) (คำว่า “docere” หรือ “doctor” ในภาษาละตินหมายถึง “สอน”) เป็นตำแหน่งที่คริสตจักรแต่งตั้งให้ผู้ที่มีความสำคัญด้านคำสอนหรือเทววิทยาศาสนาคริสต์เป็นพิเศษ
== ก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 16 ==
ในคริสตจักรตะวันตก มีปิตาจารย์แห่งคริสตจักรที่ได้รับยกย่องเป็นนักปราชญ์อยู่ 4 องค์ ได้แก่ นักบุญเกรกอรีผู้ยิ่งใหญ่ นักบุญแอมโบรสแห่งมิลาน นักบุญออกัสตินแห่งฮิปโป และนักบุญเจอโรม ขณะที่คริสตจักรตะวันออกมีนักปราชญ์ที่โดดเด่นเป็นพิเศษ 3 องค์ ได้รับยกย่องเป็น "ไฮเออราร์คผู้ศักดิ์สิทธิ์ทั้งสาม" ได้แก่ นักบุญจอห์น คริสซอสตอม นักบุญแบซิลแห่งซีซาเรีย และนักบุญเกรกอรีแห่งนาเซียนซัส
== คริสตจักรโรมันคาทอลิก ==
ในคริสตจักรโรมันคาทอลิกตำแหน่งนี้จะมอบให้แก่นักบุญผู้เป็นเจ้าของงานประพันธ์ที่คริสตจักรถือว่ามีคุณค่าต่อการศึกษา โดยการประกาศจากพระสันตะปาปาหรือจากสภาสังคายนาสากล การแต่งตั้งนี้นาน ๆ จึงทำกันครั้งหนึ่งและเป็นการแต่งตั้งหลังจากที่ผู้ได้รับการแต่งตั้งเสียชีวิตไปแล้วและหลังจากที่ได้รับประกาศให้เป็นนักบุญแล้วเท่านั้น
ในคริสตจักรละติน หลังจากที่นักปราชญ์ฝ่ายละตินทั้ง 4 องค์ได้รับยกย่องเป็นนักปราชญ์แห่งคริสตจักรไปแล้ว สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 5 ได้ประกาศยกย่องนักปราชญ์อีก 4 องค์เป็นนักปราชญ์แห่งคริสตจักรตะวันออกในปี ค.ศ. 1568 ได้แก่ นักบุญจอห์น คริสซอสตอม นักบุญแบซิลแห่งซีซาเรีย นักบุญเกรกอรีแห่งนาเซียนซัส และนักบุญอะทานาเชียสแห่งอะเล็กซานเดรีย
นักปราชญ์แห่งคริสตจักรแต่ละองค์ก็มีความเชี่ยวชาญในสาขาต่าง ๆ กัน เช่น นักบุญเกรกอรีหรือพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 1 และนักบุญแอมโบรสเป็นนักเขียนจดหมายและศาสตรนิพนธ์ นักบุญกาเตรีนาแห่งซีเอนาและนักบุญยอห์นแห่งไม้กางเขนจะเขียนเกี่ยวกับเทววิทยาเชิงรหัสยะ (mystical theology) นักบุญออกัสตินแห่งฮิปโปและนักบุญโรแบร์โต เบลลาร์มีโน เน้นงานเขียนปกป้องคริสตจักรจากพวกนอกรีต นักบุญบีดเขียน “ประวัติศาสตร์คริสตจักรของชนอังกฤษ” ซึ่งเป็นเอกสารที่ดีที่สุดในทางประวัติศาสตร์อังกฤษสมัยกลาง ส่วนนักบุญแอนเซล์มแห่งแคนเทอร์เบอรี นักบุญอัลแบร์ตุส มาญุส และนักบุญทอมัส อไควนัส เป็นทั้งนักเทววิทยาระบบ
ในปี ค.ศ. 1970 ได้มีการแต่งตั้งนักบุญหญิงเป็นนักปราชญ์แห่งคริสตจักรเป็นครั้งแรก คือ นักบุญเตเรซาแห่งอาบีลาและนักบุญกาเตรีนาแห่งซีเอนา ต่อมามีนักบุญเตแรซแห่งลีซีเยอและนักบุญฮิลเดการ์ดแห่งบิงเงิน ได้รับแต่งตั้งเพิ่มมาอีกตามลำดับ
คริสตจักรโรมันคาทอลิกได้แต่งตั้ง “นักปราชญ์แห่งคริสตจักร” ทั้งหมดด้วยกัน 35 องค์ ในจำนวนนี้ 18 องค์ถึงแก่กรรมก่อนจะเกิดศาสนเภทตะวันออก-ตะวันตกในปี ค.ศ. 1054 ซึ่งทางนิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ก็ยังนับถือนักปราชญ์ทั้ง 17 องค์นี้ ในบรรดา 35 องค์นี้ 25 องค์มาจากศาสนาคริสต์ตะวันตก และอีก 8 มาจากศาสนาคริสต์ตะวันออก ประกอบด้วยนักบุญหญิง 4 องค์ มุขนายก 18 องค์ บาทหลวง 12 องค์ พันธบริกร 1 องค์ นักพรตหญิง 3 องค์ พรหมจารี 1 องค์ และเป็นชาวยุโรป 26 องค์ ชาวแอฟริกา 3 องค์ และอีก 6 องค์เป็นชาวเอเชีย
== รายชื่อนักปราชญ์แห่งคริสตจักรโรมันคาทอลิก ==
== ดูเพิ่ม ==
ศาสนาคริสต์
เซนต์
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นักปราชญ์แห่งคริสตจักร (Catholic Church) 
นักปราชญ์แห่งคริสตจักร (Catholic Encyclopedia)
อันโตนีโอ ดา กอร์เรจโจ

อันโตนิโอ อัลเลอกริ ดา คอร์เรจจิโอ หรือ อันโทนิโอ ดา คอร์เรจจิโอ ( Antonio Allegri da Correggio หรือ Antonio da Correggio; ชื่อเมื่อแรกเกิด: ) (สิงหาคม ค.ศ. 1489 - 5 มีนาคม ค.ศ. 1534) เป็นจิตรกรสมัยศิลปะเรอเนซองส์ คนสำคัญจากปาร์มาในประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 16 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนังและภาพสีน้ำมันทึ่เต็มไปด้วยความรู้สึกสัมผัส (sensuous) การวางองค์ประกอบของภาพเต็มไปด้วยความเคลื่อนไหว ความลวงตาทางทัศนียภาพ และการใช้ความลึก (foreshortening) คอร์เรจจิโอเป็นผู้มาก่อนศิลปะโรโคโคของคริสต์ศตวรรษที่ 18
== ชีวิต ==
อันโตนิโอ อัลเลอกริเกิดที่เมืองเล็กๆ ชื่อคอร์เรจจิโอไม่ใกลจากเรจจิโอ เอมิเลีย พ่อของอันโทนิโอ อัลเลอกริเป็นพ่อค้า นอกจากนั้นก็ไม่มีหลักฐานอะไรอื่นเกี่ยวกับชีวิตหรือการฝึกงาน  ระหว่างปี ค.ศ. 1503 ถึงปี ค.ศ. 1505 อันโตนิโอ อัลเลอกริฝึกงานกับฟรานเชสโก บิอันชิ เฟอร์รารา (Francesco Bianchi Ferrara) จากเมืองโมดีนา ที่โมดีนาอาจจะได้ทำความรู้จักกับจิตรกรเช่นลอเร็นโซ คอสตา (Lorenzo Costa) และ ฟรานเชสโก ฟรานเชีย (Francesco Francia) ซึ่งอิทธิพลของจิตรกรสองคนนี้จะพบในงานเขียนแรกๆ ของอันโทนิโอ อัลเลอกริ หลังจากเดินทางไปมานทัวในปี ค.ศ. 1506 อันโตนิโอ อัลเลอกริก็กลับมาคอร์เรจจิโอและมาอยู่จนปี ค.ศ. 1510 ระหว่างนี้ก็เขียนภาพ “การชื่นชมพระบุตรกับนักบุญอลิซาเบธและนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์” ซี่งจะเห็นอิทธิพลจากทั้งคอสตาและอันเดรีย มานเทนยา ในปี  ค.ศ. 1514 อันโตนิโอ อัลเลอกริอาจจะเขียนภาพกลม(tondo) สามภาพที่หน้าประตูวัดซานอันเดรียที่มานทัว หลังจากนั้นอันโทนิโอ อัลเลอกริก็กลับไปคอร์เรจจิโออีกครั้ง และเป็นศิลปินมีชื่อเสียง ได้รับสัญญาจ้างให้วาด
ความเร็วหลุดพ้น

ในวิชาฟิสิกส์ ความเร็วหลุดพ้น คือ อัตราเร็วที่พลังงานจลน์บวกกับพลังงานศักย์โน้มถ่วงของวัตถุแล้วมีค่าเป็นศูนย์  ความเร็วหลุดพ้น คือ ความเร็วที่จะพาวัตถุไปได้ไกลจนพ้นจากอิทธิพลของแรงโน้มถ่วงของโลกได้พอดี (โดยการส่งแรงผลักเพียงครั้งเดียว และในสูตรนี้ยังไม่รวมเรื่องแรงเสียดทานเข้าไป) ความเร็วหลุดพ้นมีค่าประมาณ 11.2 km/s หรือ 40,320 km/h
สำหรับวัตถุทรงกลมสมมาตร ความเร็วหลุดพ้นที่ระยะทางค่าหนึ่งคำนวณได้จากสูตร 
v_e = \sqrt{\frac{2GM}{r}},
เมื่อ G คือ ค่าคงที่โน้มถ่วงสากล (the universal gravitational constant) (G&nbsp;=&nbsp;6.67×10−11&nbsp;m3&nbsp;kg−1&nbsp;s−2), M คือมวลของดาวเคราะห์, ดวงดาว หรือ วัตถุอื่น ๆ, และ r คือระยะทางจากศูนย์กลางของแรงโน้มถ่วง 
ในสมการนี้แรงเสียดทานในชั้นบรรยากาศ (แรงฉุดของอากาศ) จะไม่ถูกนำมาพิจารณา จรวดนั้นจะสามารถเคลื่อนที่ออกมาจากปล่องแห่งแรงโน้มถ่วง (gravity well) ได้อย่างแท้จริงโดยไม่จำเป็นต้องใช้ความเร็วหลุดพ้นเพื่อการทำเช่นนั้น แต่สามารถบรรลุผลอย่างเดียวกันได้ที่ความเร็วใด ๆ กับโหมดที่เหมาะสมของเครื่องยนต์และเชื้อเพลิงที่เพียงพอ ความเร็วหลุดพ้นจะถูกนำไปประยุกต์ใช้กับแนววิถีการเคลื่อนที่ของวัตถุในอากาศ (ballistic trajectories) แต่เพียงเท่านั้น
ถ้าต้องการส่งยานอวกาศออกไปให้พ้นจากสนามโน้มถ่วงของโลก ต้องทำความเร็วหลุดพ้นหรือไม่? คำตอบคือ ไม่ใช่ เพราะไม่มียานอวกาศลำไหนเคลื่อนที่จากโลกด้วยความเร็วขนาดนั้น ( 32.9 มัค ) โดยใช้วิธีส่งแรงผลักจากเครื่องยนต์ด้วยความเร่งที่สม่ำเสมอเพื่อสะสมความเร็วขึ้นเรื่อยๆ เช่น กระสวยอวกาศ "ดิสคัฟเวอรี" ของสหรัฐฯ มีการส่งกำลัง โดยหลังจากทะยานตัวขึ้นจากพื้นดินจะปรับความเร็วตั้งแต่ 160 ก.ม. ต่อชั่วโมงเป็น 1,600 ก.ม.ต่อชั่วโมง นำพานักบินขึ้นและอุปกรณ์ที่หนักกว่า 2,000 ตันส่งสู่ห้วงอวกาศได้ในเวลาไม่ถึง 9 นาที
คำว่า ความเร็วหลุดพ้น อันที่จริงแล้วเรามักเรียกชื่อกันผิด ๆ และมันก็มักจะถูกต้องมากขึ้นถ้าจะเรียกว่า อัตราเร็วหลุดพ้น (escape speed) เนื่องจากค่าอัตราเร็วนี้ เป็นปริมาณสเกลาร์ซึ่งมีความเป็นอิสระจากทิศทาง (สมมติว่าดาวเคราะห์ไม่หมุนและไม่สนใจแรงเสียดทานในบรรยากาศหรือผลทางสัมพัทธภาพ)
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
วันวิสาข์ตาพทิพย์
Characteristic energy (C3)
Delta-v budget - speed needed to perform manoeuvres.
Gravitational slingshot - a technique for changing trajectory.
Gravity well
Two-body problem
Black hole - an object with an escape velocity greater than the speed of light
Oberth effect - burning fuel deep in a gravity field gives higher change in velocity.
Newton's cannonball
List of artificial objects escaping from the Solar System
List of artificial objects in heliocentric orbit
แรง
วงโคจร
ดาราพลศาสตร์
พริตตี้ บอย ลูกัส

พริตตี้ บอย ลูกัส (Pretty Boy Lucas) หรือ โดมิงโก ลูกัส  นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2508 ที่เมืองบาลูกัน สถิติการชก 43 ครั้ง ชนะ 34 (น็อค 10) เสมอ 2 แพ้ 7
== ประวัติ ==
ลูกัสเริ่มชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2526 ชนะคะแนน อเล็ก เดลลาฟอร์ ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้นขึ้นชกชนะรวด จนได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์เมื่อ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2529 ชนะคะแนน จูน อะฟาเบิล ได้แชมป์มาครอง ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 1 ครั้ง ก็ได้ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF ที่ว่าง ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอ สมุทร ศิษย์นฤพนธ์ ไปในยกที่ 11 เมื่อ 24 มีนาคม พ.ศ. 2531 ไม่ได้แชมป์ จากนั้น ลูกัสยังขึ้นชกป้องกันแชมป์ฟิลิปปินส์ได้อีกสองครั้ง และยังชนะน็อค วิษณุชัย เกียรติสนธยา ยก 2 ที่ฟิลิปปินส์ด้วย จากนั้น ลูกัสมีโอกาสได้ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF อีกครั้งกับฟ้าลั่น ลูกมิ่งขวัญ เมื่อ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2533 ปรากฏว่าเสมอกันไปโดยเสียงส่วนใหญ่
จากนั้น ลูกัสขึ้นชกชนะที่ฮาวาย สหรัฐอเมริกาอีกสองครั้ง ก่อนจะชกแพ้คะแนนแมนนี่ เมลชอร์ แต่จากนั้น ลูกัสก็ได้ชิงแชมป์โลกรุ่นสตรอเวท WBC เมื่อ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2534  ที่เม็กซิโก โดยลูกัสเป็นฝ่ายแพ้คะแนนริคาร์โด โลเปซ ไปอย่างเป็นเอกฉันท์ ลูกัสประสบความสำเร็จได้ครองแชมป์ระดับนานาชาติเมื่อ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2535 เมื่อขึ้นชิงแชมป์ WBC Mundo Hispano รุ่นไลท์ฟลายเวท ชนะคะแนน อันเฟรโด เซกิว ที่ เม็กซิโก และป้องกันตำแหน่งได้ 1 ครั้งเมื่อ 20 มีนาคม พ.ศ. 2536 ชนะคะแนน ฆาเวียร์ วาร์เกวซ ที่ เม็กซิโก จากนั้น ลูกัสยังขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท  WBO ที่แอฟริกาใต้เมื่อ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2537 แพ้คะแนน จาคอบ แมตลาลา จากนั้น ลูกัสขึ้นชกอีกเพียงครั้งเดียว เมื่อ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 แพ้ทีเคโอ กวอน ชางแจ ยก 9 จากนั้นก็แขวนนวมไป
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมินิฟลายเวท (2529 – 2530, 2531 - 2532)
แชมป์ WBC Mundo Hispano รุ่นไลท์ฟลายเวท (2536)
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF เมื่อ 24 มีนาคม 2531 แพ้แตก สมุทร ศิษย์นฤพนธ์ ยก 11 ที่ เวทีราชดำเนิน
* ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF เมื่อ 20 ธันวาคม 2533 เสมอกับ ฟ้าลั่น ลูกมิ่งขวัญ ที่เวทีราชดำเนิน
* ชิงแชมป์โลกรุ่นสตรอเวท WBC เมื่อ 16 มีนาคม 2535 แพ้คะแนน ริการ์โด โลเปซ ที่ เม้กซิโก
* ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBO เมื่อ15 ตุลาคม 2537 แพ้คะแนน จาคอป มัตลาลา ที่แอฟริกาใต้
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com  
นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวท
นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวท
นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวท
แชมป์มวยสากลประเทศฟิลิปปินส์
บุคคลจากจังหวัดบูลาคัน
จาง ป๋อจือ

จาง ป๋อจือ  ( ; Cecilia Cheung, Cecilia Cheung Pak-Chi) นักร้องและนักแสดงสาวชาวฮ่องกง เกิดเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1980 ที่ฮ่องกง บิดาของเธอเป็นชาวจีน กับมารดาลูกครึ่งจีน-อังกฤษ เธอเริ่มแสดงโฆษณาเครื่องดื่มชามะนาวยี่ห้อ หยังกวาง ในปี ค.ศ. 1998 ขณะที่เดินทางกลับฮ่องกงจากการสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมต้น โรงเรียนสอนภาษาสตรีจาก  ออสเตรเลีย
จากนั้นในปี ค.ศ. 1999 ได้มีโอกาสแสดงในภาพยนตร์ใหญ่เป็นเรื่องแรกโดยแสดงคู่กับ โจว ซิงฉือ ซึ่งเป็นทั้งนักแสดงและผู้กำกับฯเองด้วย ในเรื่อง The King of Comedy ซึ่งเป็นภาพยนตร์ตลกชวนหัว จากนั้นก็ได้มีผลงานตามมาทันทีในแนวดราม่าโรแมนติก Fly Me to Polaris ประกบคู่กับ เยิ่น เสียนฉี นักแสดงหนุ่มชาวไต้หวัน ซึ่งในเรื่องนี้ทำให้เธอได้รับรางวัลนักแสดงดางรุ่งยอดเยี่ยม ทำให้มีชื่อเสียงขึ้นมา
จากนั้นจึงได้มีผลงานตามมาอีกเรื่อย ๆ ทั้ง Wu Yen จากการกำกับของ ตู้ ฉีฟง และThe Legend of Zu ในปี ค.ศ. 2001 ภาพยนตร์กำลังภายในแฟนตาซี จากการกำกับของฉีเคอะ ที่ร่วมแสดงกับนักแสดงชั้นนำอีกหลายคน เช่น เจิ้ง อี้เจี้ยน, กู่ เทียนเล่อ, ถัน เหย้าเหวิน และ The Lion Roars ในปี ค.ศ. 2002 ที่ได้ร่วมแสดงกับ กู่ เทียนเล่อ อีกครั้ง
ทางด้านผลงานเพลงได้ออกอัลบั้มชุดแรกในแนวคันโตป็อปในปี ค.ศ. 1999 และเรื่อยมาจนถึงปี ค.ศ. 2008 มีทั้งหมด 11 ชุด
ชีวิตส่วนตัว เธอสมรสกับ เซียะ ถิงฟง นักแสดงหนุ่มรุ่นราวคราวเดียวกัน ในปี ค.ศ. 2006 ทั้งคู่มีบุตรชายด้วยกัน 2 คน ชื่อ ลูคัส กับ ควินตัส แต่แล้วจู่ ๆ ในกลางปี ค.ศ. 2008 เธอก็มีข่าวคราวฉาวเมื่อปรากฏรูปถ่ายในชุดค่อนข้างเปลือยในสภาพที่หน้าแดงเหมือนเมาเหล้าโดยการถ่ายเก็บไว้ของ เฉิน กวานซี นักแสดงหนุ่มชื่อดังอีกคนของวงการบันเทิงฮ่องกง พร้อมกับนักแสดงชาวอีกราย คือ อาเจียว แห่งวงทวินส์ นั่นหมายความว่าเธอได้นอกใจสามีของเธอ แต่เซียะ ถิงฟงก็ได้อยู่ร่วมกับเธอต่อมาอีกสักพักแต่ก็มีความตึงเครียดกันมาโดยตลอด จนกระทั่งในกลางปี ค.ศ. 2011 ทั้งคู่ถึงได้หย่าร้างกัน  พร้อมกับมีคลิปวิดีโอว่าเธอถูกจับมัดมือและเท้าซึ่งเกี่ยวข้องกับภาพถ่ายก่อนหน้านั้น
== ผลงานภาพยนตร์ ==
The King of Comedy (1999)
Fly Me to Polaris (1999)
The Legend of Speed (1999)
Tokyo Raiders (2000)
Wu Yen (2001)
Shaolin Soccer (2001)
Master Q (2001)
The Legend of Zu (2001)
The Lion Roars (2002)
Honesty (2003)
Lost in Time  (2003)
Cat and Mouse  (2003)
The Promise (2005)
All's Well, Ends Well 2011 (2011)
The Lion Roars 2 (2011)
Legendary Amazon (2011)
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ข้อมูลจาก IMDb
นักร้องหญิงชาวฮ่องกง
นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวฮ่องกง
ชาวฮ่องกงเชื้อสายสหราชอาณาจักร
ชาวฮ่องกงเชื้อสายจีน
นักแสดงละครโทรทัศน์หญิงชาวฮ่องกง
นักแสดงหญิงชาวฮ่องกงในศตวรรษที่ 20
พุทธศาสนิกชนชาวฮ่องกง
ไฟเยอโนร์ด

ไฟเยอโนร์ด (Feyenoord) เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพตั้งอยู่ที่เมืองรอตเทอร์ดาม ประเทศเนเธอร์แลนด์ ไฟเยอโนร์ดเป็นหนึ่งในสามสโมสรแห่งเนเธอร์แลนด์ที่ใหญ่ที่สุดหรือ "บิ๊ก 3" อีกสองทีมก็ได้แก่ อาเอฟเซ อายักซ์ และเปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟิน ทั้งสามสโมสรนี้ผลัดกันคว้าแชมป์ลีกสูงสุดแห่งดัตช์ตั้งแต่ปี 1965 ยกเว้นปี 1981 ที่อาเซต อัลก์มาร์ (AZ Alkmaar) ได้แชมป์ไปครอง และทั้งสามสโมสรรวมไปถึงเอฟเซ อือแตร็คท์ (FC Utrecht) เป็นสโมสรที่ไม่เคยตกชั้นดิวิชันหนึ่งของเนเธอร์แลนด์เลย ไฟเยอโนร์ดคว้าแชมป์ลีกสูงสุด 15 ครั้ง, ฟุตบอลถ้วยดัตช์ 10 ครั้ง, ซูเปอร์คัพดัตช์ 2 ครั้ง, ยูฟ่าคัพ 2 ครั้ง เช่นเดียวกับยูโรเปียนคัพและอินเตอร์คอนทิเนนทัลคัพ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 
ไฟเยอโนร์ด
ไฟเยอโนร์ด
สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2451
ไฟเยอโนร์ด
ไฟเยอโนร์ด
ตราแผ่นดินของเม็กซิโก

ตราแผ่นดินกลางธงชาติเม็กซิโก ได้รับแรงบัลดาลใจในการออกแบบจากตำนานชาวอัซเตก เกี่ยวกับตำนานสร้างเมืองเตนอชตีตลัน (Tenochtitlán) ตามเรื่องราวที่เล่าขานกันทั่วไปกล่าวกันว่า ชาวอัซเตกได้ออกเดินทางไปทั่วบริเวณที่เป็นประเทศเม็กซิโกในปัจจุบัน เพื่อแสวงหาที่ตั้งเมืองหลวงของพวกตน ตามนิมิตที่เทพเจ้าวิตซิลโลปอชตลี (Huitzilopochtli)  ผู้เป็นเทพแห่งสงครามของชาวอัซเตกระบุไว้ว่า ที่ตั้งของเมืองหลวงใหม่นั้นจะมีนกอินทรีคาบและจับอสรพิษเกาะอยู่บนต้นกระบองเพชร ซึ่งตั้งอยู่บนโขดหินกลางทะเลสาบ  200 ปีต่อมาพวกเขาจึงพบนกอินทรีตามนิมิตดังกล่าวบนเกาะเล็กๆ ในทะเลสาบเท็กโกโก้ พวกเขาจึงสร้างเมืองเตนอชตีตลันขึ้น  ณ ที่นี้ ซึ่งในเวลาต่อมาคือกรุงเม็กซิโกซิตี เมืองหลวงของประเทศเม็กซิโกในปัจจุบัน
แบบของตราที่ใช้อยู่ในปัจจุบันนี้ เป็นการปรับปรุงแบบตราใหม่เมื่อ พ.ศ. 2511 โดย ฟรานซิสโก เอปเปนส์ เฮลเกรา (Francisco Eppens Helguera) ภายใต้คำสั่งของประธานาธิบดีกุสตาโว ดิแอซ ออร์ดาซ (Gustavo Díaz Ordaz)
== สัญลักษณ์ ==
== ประวัติ ==
|}
== ดูเพิ่ม ==
ธงชาติเม็กซิโก
ธงในประเทศเม็กซิโก
ตราแผ่นดินในประเทศเม็กซิโก
Seal of the United Mexican States
สัญลักษณ์ของประเทศเม็กซิโก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Virtual Museum of Mexican Birds 
El escudo nacional mexicano 
มเม็กซิโก
สัญลักษณ์ของประเทศเม็กซิโก
บ้านและสวนแฟร์

บ้านและสวนแฟร์ จัดขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2543 โดยบริษัทอมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง จำกัด (มหาชน)
== สถานที่จัดงาน ==
2018 ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์
2010 อิมแพ็ค เมืองทองธานี
2009 อิมแพ็ค เมืองทองธานี
2008 อิมแพ็ค เมืองทองธานี
2007 อิมแพ็ค เมืองทองธานี
2006 อิมแพ็ค เมืองทองธานี
2005 ไบเทค
2004 ไบเทค
2003 ไบเทค
2002 ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์
2001 ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์
2000 ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์
งานจัดแสดง
วรรณกรรมเยาวชน

วรรณกรรมเยาวชน (Young-adult fiction; บางครั้งเรียกย่อว่า YA fiction หรือ YA) เป็นนวนิยาย หรือ เรื่องสั้น ที่เขียนขึ้นสำหรับกลุ่มผู้อ่านที่มีอายุโดยประมาณระหว่าง 12-18 ปี ซึ่งมีลักษณะเฉพาะตัวที่แตกต่างจากวรรณกรรมสำหรับวัยอื่น คือวรรณกรรมสำหรับผู้ใหญ่ วรรณกรรมยุวชน และวรรณกรรมเด็ก ตัวละครหลักของวรรณกรรมเยาวชนมักเป็นวัยรุ่น มีส่วนน้อยที่ใช้ตัวเอกเป็นผู้ใหญ่หรือเด็ก เนื้อหามักเกี่ยวข้องกับสิ่งที่พึงประสบด้วยวัยและประสบการณ์ของตัวเอกของนวนิยายนั้น ๆ  ส่วนเนื้อหาของเรื่องอาจครอบคลุมลักษณะของนวนิยายหลากหลายประเภท แต่มักเน้นไปที่ประเด็นซึ่งท้าทายความเป็นวัยรุ่น รวมไปถึงนวนิยายประเภทการเปลี่ยนผ่านของวัย (coming of age) นอกเหนือจากนี้แล้ว วรรณกรรมเยาวชนก็มีลักษณะพื้นฐานเช่นเดียวกับนวนิยายประเภทอื่น ๆ ทั้งเรื่องของตัวละคร พล็อต ฉาก แนวทางของเรื่อง และวิธีการเล่าเรื่อง
== ประวัติ ==
ผู้ให้ความสำคัญแก่กลุ่ม "วัยรุ่น" เป็นคนแรก เห็นจะได้แก่ ซาราห์ ทริมเมอร์ ซึ่งเขียนอธิบายความถึง "ผู้ใหญ่ในวัยเยาว์" (Young Adulthood) อันเป็นกลุ่มคนที่มีอายุระหว่าง 14 ถึง 21 ปี แต่วงการวรรณกรรมในยุคคริสต์ศตวรรษที่ 19 ยังไม่ได้ให้ความสำคัญแก่กลุ่มผู้อ่านในวัยนี้มากนัก ถึงกระนั้นก็มีหนังสือหลายเล่มที่เขียนขึ้นในยุคคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่ดึงดูดผู้อ่านกลุ่มนี้ เช่น ครอบครัวโรบินสัน โอลิเวอร์ ทวิสต์ อลิซท่องแดนมหัศจรรย์ สี่ดรุณี ทอม ซอเยอร์ เกาะมหาสมบัติ และ เมาคลีลูกหมาป่า เป็นต้น
การจัดกลุ่มผู้อ่านวรรณกรรมยุคใหม่เริ่มเห็นความสำคัญของกลุ่มเยาวชน ในราวคริสต์ทศวรรษที่ 1950 ซึ่งบรรดาสำนักพิมพ์และนักเขียนเริ่มผลิตงานเพื่อกลุ่มผู้อ่านกลุ่มนี้ ขณะเดียวกันก็มีการแบ่งแยกวรรณกรรมสำหรับผู้ใหญ่ และสำหรับเด็ก ชัดเจนขึ้น
==รางวัลด้านวรรณกรรมเยาวชน==
มีการมอบรางวัลสำหรับวรรณกรรมเยาวชนเป็นการเฉพาะหลายรายการ เช่น Michael L. Printz Award ซึ่งเริ่มตั้งแต่ปี ค.ศ. 1930 ดำเนินการโดย Young Adult Library Services Association (YALSA), รางวัล Margaret A. Edwards Award โดย YALSA เช่นกัน แต่เป็นรางวัลสำหรับนักเขียนวรรณกรรมเยาวชนยอดเยี่ยม เริ่มตั้งแต่ปี ค.ศ. 1988 , รางวัล William C. Morris YA Debut Award และ Boston Globe-Horn Book Award ที่ถือว่าเป็นรางวัลที่ทรงเกียรติที่สุดสำหรับผลงานในสหรัฐอเมริกา
นอกจากนี้มีการประกวดรายการอื่นๆ ที่มีสาขาวรรณกรรมเยาวชนด้วย ได้แก่
National Book Award สำหรับสาขาวรรณกรรมเยาวชน (Young People’s Literature)
Los Angeles Times Book Prize สำหรับสาขานวนิยายเยาวชน (Young Adult Fiction)
Edgar Allan Poe Award สำหรับสาขานวนิยายเยาวชนยอดเยี่ยม (Best Young Adult Novel)
Royal Society Prize สำหรับสาขาหนังสือวิทยาศาสตร์เยาวชน (Junior Science Book)
 
วรรณกรรมแบ่งตามประเภท