pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ไฟท์เดอะบลูส์

"ไฟท์เดอะบลูส์" (Fight the Blues) เป็นผลงานดิจิตอลซิงเกิลภาษาญี่ปุ่นที่ 2 (จากทั้งหมด 29 ซิงเกิล) ของฮิคารุ อุทาดะ วางจำหน่ายในวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2551
==รายการเพลง==
1. "Fight the Blues"   4:10
==ชาร์ต==
===บิลบอร์ด(ญี่ปุ่น)===
เพลงญี่ปุ่น
เพลงของฮิการุ อูตาดะ
โจ ค็อกเกอร์

จอห์น โรเบิร์ต "โจ" ค็อกเกอร์, โอบีอี (John Robert "Joe" Cocker, OBE) (20 พฤษภาคม ค.ศ. 1944 - 22 ธันวาคม ค.ศ. 2014) เป็นนักร้องชาวอังกฤษแนวร็อก/บลูส์ ที่โด่งดังในคริสต์ทศวรรษ 1960 กับเสียงร้องห้าว ๆ กับท่าทางเฉพาะขณะแสดงและเขายังมีเพลงทำใหม่ที่โด่งดังหลายเพลง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพลงของเดอะบีตเทิลส์ เขายังได้รับรางวัลหลายรายวัล รวมถึงรางวัลแกรมมี่ในปี ค.ศ. 1983 จากเพลง "Up Where We Belong" ที่ร้องกับเจนนิเฟอร์ วอร์นส
== ผลงาน ==
===สตูดิโออัลบั้ม===
With a Little Help from My Friends (1969)
Joe Cocker! (1969)
Joe Cocker (also known as Something to Say) (1972/1973)
I Can Stand a Little Rain (1974)
Jamaica Say You Will (1975)
Stingray (1976)
Luxury You Can Afford (1978)
Sheffield Steel (1982)
Civilized Man (1984)
Cocker (1986)
Unchain My Heart (1987)
One Night of Sin (1989)
Night Calls (1991/US: 1992)
Have a Little Faith (1994)
Organic (1996)
Across from Midnight (1997)
No Ordinary World (1999/US: 2000)
Respect Yourself (2002)
Heart & Soul (2004/US: 2005)
Hymn for My Soul (2007/US: 2008)
นักร้องอังกฤษ
นักแสดงอังกฤษ
ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
บุคคลจากเชฟฟีลด์
ชาวอังกฤษในสหรัฐ
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์โอบีอี‎
ทาบอ อึมแบกี

ทาบอ อึมวูเยลวา อึมแบกี (กโฮซา: Thabo Mvuyelwa Mbeki) เกิดวันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 1942 เป็นนักการเมืองชาวแอฟริกาใต้ซึ่งได้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐแอฟริกาใต้ยุคหลังการแบ่งแยกสีผิว ติดต่อกัน 2 สมัย นับแต่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 1999 จนถึง 24 กันยายน ค.ศ. 2008
ผลการบริหารรัฐบาลของเขาได้รับการวิจารณ์ผสมกันไป เช่น มีการเกื้อหนุนพรรคพวกมาก มีการทุจริตมาก มีการเติบโตทางเศรษฐกิจที่ดี และนโยบายต่างประเทศที่ประสบความสำเร็จ (โดยเฉพาะกับซิมบับเว) แต่เขาไม่ได้รับยกย่องเป็นรัฐบุรุษภายในประเทศของตนเอง
== อ้างอิง ==
ประธานาธิบดีแอฟริกาใต้
รองประธานาธิบดีแอฟริกาใต้
บุคคลจากจังหวัดอีสเทิร์นเคป
นักการเมืองแอฟริกาใต้
มาริโอ แลนซา

มาริโอ แลนซา (Mario Lanza)  นักร้องเสียงเทเนอร์ นักแสดงภาพยนตร์และโอเปร่าชาวอเมริกันเชื้อสายอิตาเลียน มีชื่อเสียงในช่วงทศวรรษ 1940 ถึง 1950
มาริโอ แลนซา เกิดที่ฟิลาเดลเฟีย เพนซิลเวเนีย มีชื่อจริงว่า อัลเฟรด อาร์โนลด์ คอคอซซา (Alfred Arnold Cocozza)  พ่อแม่เป็นชาวอิตาเลียนอพยพมาจากแคว้นอาบรุซโซและแคว้นโมลีเซ เริ่มร้องโอเปร่าตั้งแต่อายุ 16 ปี และเข้ารับฝึกฝนจากเซอร์เก คุซเซวิตซกี และศึกษาด้านการอำนวยเพลงจากบอริส โกลดอฟสกีและเลนนาร์ด เบิร์นสไตน์   เขาเริ่มใช้ชื่อในการแสดง มาริโอ แลนซา เมื่ออายุ 21 ปี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1942 โดยนำมาจากชื่อเดิมของมารดา "มาเรีย แลนซา"  เริ่มมีชื่อเสียงจากบทบาทในอุปรากร La Bohème ของจาโกโม ปุชชีนี  จากนั้นได้เข้าหลักสูตรการร้องเพลงกับเอนริโก โรซาติ
ในปี 1948 มาริโอ แลนซาได้รับบทเป็นร้อยเอกพิงเคอร์ตัน ในอุปรากรเรื่อง มาดามบัตเตอร์ฟลาย ของปุชชีนี  จากนั้นได้รับบทนำใน La traviata ปี 1949 จากบทประพันธ์ของจูเซปเป แวร์ดี
มาริโอ แลนซาเริ่มมีผลงานแสดงภาพยนตร์ตั้งแต่ปี 1949  ผลงานสร้างชื่อคือบทบาทเป็น เอนริโก คารูโซ ใน The Great Caruso (1951) ภาพยนตร์ชีวประวัติของนักร้องโอเปร่าชาวอิตาลี ที่โด่งดังในช่วงทศวรรษ 1910  และใน Serenade (1955) ที่ในเรื่องต้องเล่นอุปรากร โอเทลโล  จากบทประพันธ์ของแวร์ดี
มาริโอ แลนซาเสียชีวิตด้วยวัยเพียง 38 ปี เนื่องจากโรคหัวใจและปอดบวม เนื่องจากการลดน้ำหนัก  บทบาทการร้องเพลงและแสดงภาพยนตร์ของเขา เป็นแรงบันดาลใจให้กับนักร้องรุ่นหลังหลายคน รวมทั้ง อัล มาร์ติโน  ลูชาโน ปาวารอตติ โฆเซ คาเรราส์ ปลาซิโด โดมิงโก 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บทางการ
Mario Lanza Institute 
นักร้องอเมริกัน
นักแสดงอเมริกัน
ชาวอเมริกันเชื้อสายอิตาลี
นักร้องโอเปร่า
ศิลปินสังกัดอาร์ซีเอวิคเตอร์
นักร้องเสียงเทเนอร์
บุคคลจากฟิลาเดลเฟีย
เสียชีวิตจากภาวะกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือด
เอเตียน เลอนัวร์

ฌ็อง-โฌแซ็ฟ เอเตียน เลอนัวร์ (Jean-Joseph Étienne Lenoir; 12 มกราคม ค.ศ. 1822 - 4 สิงหาคม ค.ศ. 1900) เป็นวิศวกรชาวเบลเยียม-ฝรั่งเศส เป็นผู้ประดิษฐ์เครื่องยนต์สันดาปภายในคนแรกของโลก
เขาเกิดในเมืองมูว์ซี-ลา-วีล (Mussy-la-Ville) ในลักเซมเบิร์ก (เป็นส่วนหนึ่งของเบลเยียมถึงปี ค.ศ. 1839) ในต้นคริสต์ทศวรรษ 1850 เขาย้ายมาอยู่ฝรั่งเศส ทำงานเกี่ยวกับการชุบโลหะ เขาทำเครื่องยนต์สันดาปภายในสำเร็จในปี ค.ศ. 1859 เป็นเครื่องยนต์ 2 จังหวะ สูบเดียว ใช้ก๊าซถ่านหินเป็นเชื้อเพลิง มีแบตเตอรี่ มีระบบจุดหัวเทียนด้วยไฟฟ้า ได้รับจดทะเบียนลิขสิทธิ์ในปี ค.ศ. 1860 เครื่องยนตร์ของเลอนัวร์มีใช้ในยุโรปประมาณ 400 เครื่อง ใช้กับเครื่องพิมพ์ และเครื่องสูบน้ำ
== อ้างอิง ==
วิศวกรชาวฝรั่งเศส
วิศวกรชาวเบลเยียม
นักประดิษฐ์ชาวฝรั่งเศส
นักประดิษฐ์ชาวเบลเยียม
บุคคลจากจังหวัดลักเซมเบิร์ก
จดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวเธสะโลนิกา ฉบับที่ 2

จดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวเธสะโลนิกา ฉบับที่ 2 (Second Epistle of Paul to the Thessalonians) เรียกโดยย่อว่าพระธรรมเธสะโลนิกา ฉบับที่ 2 เป็นเอกสารฉบับที่ 14 ของคัมภีร์ไบเบิล ภาคพันธสัญญาใหม่
พระธรรมเล่มนี้แต่เดิมเป็นจดหมายฉบับที่สองซึ่งนักบุญเปาโลเขียนไปถึงคริสตจักรในเมืองเธสะโลนิกา เมื่อพิจารณาจากความคล้ายคลึงกันของเนื้อหาระหว่าง 1 เธสะโลนิกา และ 2 เธสะโลนิกา แล้ว จดหมายฉบับที่สองนี้น่าจะถูกเขียนขึ้นหลังจากจดหมายฉบับแรกไม่นานนัก เป็นไปได้ว่าอาจจะภายในปีเดียวกัน หรือหลังจากนั้นหนึ่งปี ซึ่งก็จะเป็นปีค.ศ. 52
หลังจากที่จดหมายฉบับแรกไปถึงคริสตจักรในเมืองเธสะโลนิกา นักบุญเปาโลได้ทราบว่าเกิดความสับสนขึ้นในหมู่คริสเตียนที่นั่น พวกเขาเข้าใจกันว่า วันที่พระเยซูจะเสด็จกลับมานั้นได้มาถึงแล้ว ทำให้พวกเขาคิดว่าถึงวันที่โลกจบสิ้นลงแล้ว พวกเขาจึงหยุดทุกอย่าง หยุดหาเลี้ยงตัวเอง - ครอบครัว และหยุดทำงาน มีหลายสาเหตุที่ทำให้เกิดความเข้าใจผิดเช่นนี้ สาเหตุแรกคือการตีความในจดหมายฉบับแรกอย่างไม่ถูกต้อง สองคือมีผู้อื่นล่อลวงคริสเตียนให้เข้าใจผิด โดยกล่าวอ้างคำพูดของนักบุญเปาโล สามคือเป็นไปได้ว่ามีจดหมายปลอมเกิดขึ้น โดยอ้างว่ามาจาก นักบุญเปาโล อีกเช่นกัน ดังนั้นนักบุญเปาโลจึงเขียนจดหมายฉบับที่สองขึ้น เพื่อแก้ไขความเข้าใจผิดของพวกเขาให้ถูกต้อง โดยครั้งนี้นักบุญเปาโลเน้นในตอนท้ายของจดหมาย เพื่อให้น่าเชื่อถือว่าเป็นจดหมายที่ถูกเขียนขึ้นโดยนักบุญเปาโลเอง
2 เธสะโลนิกา มีเนื้อหาที่คล้ายคลึงกับ 1 เธสะโลนิกา คือ สาระสำคัญของจดหมายเกี่ยวข้องกับการพิพากษา แต่ใน 2 เธสะโลนิกา ได้เน้นเรื่องนี้มากขึ้นอีก สังเกตได้จากเนื้อหาในจดหมาย ทั้งหมด 3 บท รวม 47 ข้อใน 2 เธสะโลนิกา มีถึง 18 ข้อที่พูดถึงเรื่องนี้ เนื่องจากนักบุญเปาโลต้องการให้คริสตจักรในเมืองเธสะโลนิกาเข้าใจให้ถูกต้องในเรื่องการเสด็จกลับมาของพระเยซู
วัตถุประสงค์ในการเขียนจดหมายฉบับนี้ของนักบุญเปาโลมีอยู่ 3 ประการคือ ประการแรกต้องการหนุนน้ำใจของคริสเตียนในเมืองเธสะโลนิกา เพราะทราบว่าพวกเขากำลังทนทุกข์จากการกดขี่ข่มเหงอยู่ โดยให้กำลังใจในจดหมายว่า ให้ทนต่อไป จนถึงวันที่พระเยซูเสด็จมา พวกเขาจะได้รับการบรรเทา ส่วนผู้ที่กดขี่ข่มเหงจะต้องรับการพิพากษา
ประการที่สอง ซึ่งเป็นประการที่สำคัญที่สุดคือ ต้องการให้คริสเตียนในเมืองเธสะโลนิกาเข้าใจเรื่องวันที่พระเยซูจะเสด็จมาพิพากษาให้ถูกต้อง นักบุญเปาโลอธิบายว่าก่อนวันนั้นจะมาถึงจะต้องมีเหตุการณ์หลายเหตุการณ์เกิดขึ้นก่อน เช่น คนจะเชื่อเรื่องพระเจ้าน้อยลง ศัตรูของพระเยซูซึ่งนักบุญเปาโลเรียกว่า "คนนอกกฎหมาย" จะปรากฏตัวขึ้น และจะพยายามประกาศตนเองว่าเป็นพระเจ้า จากนั้นพระเยซูจะทรงประหารมัน และผลาญมันให้สูญไปด้วยการเสด็จมาของพระองค์
ประการที่สามคือ ต้องการให้ดำเนินชีวิตอย่างถูกต้อง ซึ่งเป็นเนื้อหาในตอนท้ายของจดหมาย ในส่วนนี้ นักบุญเปาโล เขียนไว้ตรงไปตรงมาและเข้าใจได้ง่าย เช่น "อย่าเกียจคร้าน" "ให้เขาทำงานด้วยใจสงบและหากินเอง" "จงเตือนสติเขาฉันพี่น้อง" เป็นต้น
== โครงร่าง ==
การเสด็จมาอย่างสง่าราศีของ พระเยซู 1:1 - 12
เหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นก่อน พระเยซู เสด็จมา 2:1 - 17
คำเตือนสติให้ดำเนินชีวิตอย่างบริสุทธิ์ 3:1 - 18
== อ้างอิง ==
Thai Holy Bible, Thailand Bible Society, 1998
Walter A. Elwell, The Pocket Bible Handbook, Harold Shaw Publisher, 1997
== ดูเพิ่ม ==
พันธสัญญาใหม่
นักบุญพอล
หนังสือของพันธสัญญาใหม่
ชาวมูเซอกุเลา

ชาวมูเซอกุเลาเป็นชาวมูเซอกลุ่มย่อยกลุ่มหนึ่ง แต่เดิมมีภูมิลำเนาอยู่ในประเทศพม่า เมื่อเกิดความไม่สงบ มีการต่อสู้ระหว่างกองกำลังติดอาวุธต่างๆ ทำให้ชาวมูเซอกุเลาจำนวนหนึ่งอพยพเข้ามารวมอยู่กับชาวมูเซอแดงในประเทศไทย
วัฒนธรรมของชาวมูเซอกุเลาต่างจากชาวมูเซอแดงไปบ้าง เช่น คำว่าแม่ มูเซอแดงเรียก อ่อเอ มูเซอกุเลาเรียกอาเหนาะ ส่วนการทำศพ ชาวมูเซอกุเลานิยมเผาศพ ยกเว้นในกรณีที่เป็นเด็กจึงจะฝัง
ชาวมูเซอกุเลาที่มาอยู่กับชาวมูเซอแดงบนดอยที่กิ่งอำเภอปางมะผ้านั้น เดิมมีถิ่นฐานอยู่ที่เมืองเปียง เมื่อถูกพม่าเก็บภาษีใน พ.ศ. 2520 จึงอพยพมาอยู่ที่อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่ ต่อมาถูกเจ้าหน้าที่ไทยกดดันเข้าทำลายไร่ฝิ่น จึงอพยพเข้าไปอยู่ในรัฐฉานฝั่งตรงข้ามจังหวัดแม่ฮ่องสอน ตั้งเป็นหมู่บ้านเรียกว่าบ้านกิ่วเกาะ จนกระทั่ง พ.ศ. 2531 ทหารพม่าเข้าโจมตีที่ตั้งของขุนส่าอย่างรุนแรง ชาวมูเซอกุเลาจึงอพยพมาที่กิ่งอำเภอปางมะผ้าดังกล่าว
== อ้างอิง ==
พิมุข ชาญธนะวัฒน์. สโมสรศิลปวัฒนธรรม: เส้นทางขุนส่าคืนสู่พม่า เส้นทางมูเซอสู่แม่ฮ่องสอน. ศิลปวัฒนธรรม. ปีที่ 17 (5) มีนาคม 2539 หน้า 41-43
กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศไทย
ธนาคารยูโอบี

ธนาคารยูโอบี (UOB Bank) หรือชื่อเต็มคือ ธนาคารยูไนเต็ด โอเวอร์ซีส์ (ไทย) จำกัด (มหาชน) เกิดจากการควบรวมกิจการของธนาคารเอเชีย และธนาคารยูโอบีรัตนสินเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 เข้าด้วยกันโดยมีผู้ถือหุ้นรายใหญ่ก็คือกลุ่มบริษัทแม่จากต่างประเทศ กลุ่มยูโอบีสิงคโปร์ หรือ United Oversea Bank (Pte.) : (ธนาคารยูไนเต็ดโอเวอร์ซีส์ พีทีอี ของประเทศสิงคโปร์)
ในปี พ.ศ. 2564 ธนาคารยูโอบีมีลำดับชั้นสินทรัพย์รวมของธนาคารพาณิชย์ในประเทศไทยที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 7 ถัดมาจากอันดับที่6 คือ ธนาคารทหารไทยธนชาต โดย มีสินทรัพย์รวม 725,407 ล้านบาท และธนาคารมีสาขาทั่วประเทศไทย 150 สาขา
เมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2565 ซิตี้แบงก์ประเทศไทยประกาศผลการยื่นซองประมูลธุรกิจลูกค้ารายย่อยส่วนบริหารสินเชื่อส่วนบุคคลและบัตรเครดิต โดยทางธนาคารฯประกาศว่า ธนาคารยูโอบี คือผู้ชนะในการซื้อกิจการส่วนธนาคารกลุ่มลูกค้ารายย่อย ส่วนบริการสินเชื่อส่วนบุคคลและบัตรเครดิตทั้งหมดจาก ธนาคารซิตี้แบงก์ เอ็น.เอ. สาขากรุงเทพฯ (ไทย) โดยการรับช่วงโอนลูกค้าของสองธนาคารคาดว่าการดำเนินการจะเสร็จสิ้นทั้งหมดภายในปี พ.ศ. 2567
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2565 ธนาคารยูโอบีประเทศไทยได้ย้ายสำนักงานใหญ่จากตึกหุ่นยนต์ ถนนสาทร มายังอาคารยูโอบี พลาซา กรุงเทพ ริมถนนสุขุมวิท ใกล้รถไฟฟ้าบีทีเอส สถานีพร้อมพงษ์ โดยตึกดังกล่าวสร้างบนพื้นที่เดิมของอาคารโชคชัย อินเตอร์เนชั่นแนล ซึ่งอาคารดังกล่าวเคยเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่ธนาคารแหลมทอง ปีต่อมายูโอบีได้เข้าร่วมเป็นผู้สนับสนุนโถงกิจกรรมอเนกประสงค์ภายในโครงการเอ็มสเฟียร์ ในชื่อ "ยูโอบี ไลฟ์" โดยธนาคารจะถือสิทธิ์ในการใช้ชื่อดังกล่าวเป็นระยะเวลา 5 ปี
==ระเบียงภาพ==
ไฟล์:Robot Building (UOB Bank, Bangkok) ตึกหุ่นยนต์ 2021.jpg|ตึกหุ่นยนต์ สำนักงานใหญ่แห่งแรกของธนาคาร
ไฟล์:UOB Bank at Central Silom Complex.jpg|ธนาคารยูโอบี สาขาเซ็นทรัล สีลมคอมเพล็กซ์
== อ้างอิง ==
ธนาคารไทย
บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2548
ยูซู อึนดูร์

ยูซู อึนดูร์ (Youssou N'Dour; เกิดเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1959 ในดาการ์ ประเทศเซเนกัล) เป็นนักร้อง นักเพอร์คัชชัน และเป็นนักแสดงในบางโอกาส ในปี ค.ศ. 2004 นิตยสารโรลลิงสโตน อธิบายตัวเขาว่า ในเซเนกัลและแอฟริกา "บางทีเขาอาจเป็นนักร้องที่โด่งดังที่สุดที่ยังมีชีวิตอยู่" เขายังช่วยพัฒนาวงการดนตรีเพลงในเซเนกัล ในภาษา Wolof ที่เรียกว่าดนตรี mbalax
ในเดือนตุลาคม 2020 Youssou N'Dour เข้าร่วม Royal Swedish Academy อันทรงเกียรติตามที่สถาบันระบุ
== อ้างอิง ==
นักร้องเซเนกัล
ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
นักร้องเพลงภาษาอังกฤษ
บุคคลจากดาการ์
ดาการ์

ดาการ์ (Dakar, ; Ndakaaru) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศเซเนกัล จากข้อมูลใน ค.ศ. 2021 เมืองดาการ์มีประชากรอยู่ที่ 1,030,594 คน ที่ในย่านผู้อาศัยแถบเมืองดาการ์ตกราว 3.94 ล้านคน
==ภูมิศาสตร์==
ตัวเมืองตั้งอยู่ในคาบสมุทรCap-Vert ริมชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก และเป็นเมืองทางตะวันตกที่สุดของแอฟริกาส่วนแผ่นดินใหญ่
===ภูมิอากาศ===
==ความสัมพันธ์กับนานาชาติ==
ดาการ์เป็นเมืองพี่น้องกับ:
แอนอาร์เบอร์ รัฐมิชิแกน สหรัฐ
บากู ประเทศอาเซอร์ไบจาน
ดูอาลา ประเทศแคเมอรูน
เอสแฟฮอน ประเทศอิหร่าน
มิลาน ประเทศอิตาลี
ออราน ประเทศแอลจีเรีย
รังคปูร์ ประเทศบังกลาเทศ
โรซาริโอ ประเทศอาร์เจนตินา
บิสเซา ประเทศกินีบิสเซา
ไทเป ประเทศไต้หวัน
วอชิงตันดีซี สหรัฐ
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Dakar official website  (เก็บถาวร)
เมืองหลวงในทวีปแอฟริกา
ประเทศเซเนกัล
เมืองท่าในทวีปแอฟริกา
เดวิด ฟอสเตอร์

เดวิด วอลเตอร์ ฟอสเตอร์, โอซี, โอบีซี (David Walter Foster, OC, OBC) เกิดเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1949 เป็นเจ้าของรางวัลแกรมมี่ 15 ครั้ง เป็นนักดนตรี โปรดิวเซอร์เพลง นักแต่งเพลง นักร้อง นักเขียนเพลงและนักเรียบเรียงเพลงชาวแคนาดา ทั้งรู้จักในเรื่องการค้นพบนักร้องอย่าง เซลีน ดิออน, จอช โกรแบน และไมเคิล บูเบล และยังเป็นโปรดิวเซอร์ให้กับศิลปินที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดคนหนึ่งในโลก
== อ้างอิง ==
โปรดิวเซอร์เพลงชาวแคนาดา
นักดนตรีชาวแคนาดา
ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
ผู้ที่ได้รับรางวัลเอมมี
บุคคลจากวิกทอเรีย (รัฐบริติชโคลัมเบีย)
กรมพระเทพามาตย์

กรมพระเทพามาตย์ เป็นพระอิสริยยศพระพันปีหลวงของพระมหากษัตริย์สยามในอดีต อาจหมายถึง
กรมพระเทพามาตย์ (กัน) สถาปนาในรัชสมัยสมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 8 (สมเด็จพระเจ้าเสือ) และเป็นสมเด็จพระอัยกีเจ้าในรัชสมัยสมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 9
กรมพระเทพามาตุ (พลับ) สมเด็จพระราชชนนีในสมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อัมรินทร์ (พระเจ้าเอกทัศ)
กรมพระเทพามาตย์ (นกเอี้ยง) สมเด็จพระราชชนนีในสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช
สปานเดาบัลเลต์

สปานเดาบัลเลต์ (Spandau Ballet) เป็นวงดนตรีจากประเทศอังกฤษ ก่อตั้งตั้งแต่ปลายยุค 1970s ได้รับอิทธิพลจากนิวโรแมนติกแฟชั่น เพลงของพวกเขามีคุณลักษณะผสมกับดนตรีแนว ฟังก์, แจ๊ส, โซล และ ซินธ์ป็อป ประสบความสำเร็จในคริสต์ทศวรรษ 1980 โดยได้ท็อปเทนซิงเกิล
เมื่อแรกตั้งวง ใช้ชื่อวงว่า "The Cut" ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น "The Makers" และเปลี่ยนเป็น "Spandau Ballet" หลังจากดีเจที่เป็นเพื่อนสนิทกับสมาชิกวง ชื่อโรเบิร์ต เอล์มส ไปเห็นชื่อนี้เขียนอยู่ที่ผนังห้องน้ำของไนท์คลับแห่งหนึ่งในเยอรมนี ชื่อนี้มีที่มาจากชื่อเรือนจำแห่งหนึ่งในเขตสปานเดา กรุงเบอร์ลิน ซึ่งเป็นสถานที่ที่มีการประหารชีวิตนักโทษชาวยิวในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เป็นสำนวนที่ผู้คุมนาซีใช้เรียกอากัปกิริยาของนักโทษ ขณะกำลังเสียชีวิตด้วยการแขวนคอ บางแหล่งก็ว่าหมายถึงอาการของนักโทษประหารในห้องรมแก๊ส ที่คล้ายกับการเต้นบัลเลต์
== ผลงาน ==
Journeys to Glory (1981)
Diamond (1982)
True (1983)
Parade (1984)
Through the Barricades (1986)
Heart Like a Sky (1989)
Once More (2009)
=== ซิงเกิล ===
=== อัลบั้มรวมเพลง และ อัลบั้มบันทึกการแสดงสด ===
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
กลุ่มดนตรีป็อปสัญชาติอังกฤษ
กลุ่มดนตรีนิวเวฟสัญชาติอังกฤษ
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2522
กลุ่มดนตรีจากลอนดอน
อนุสัญญากรุงปารีส

__NOTOC__
อนุสัญญากรุงปารีส อาจจะหมายถึง
อนุสัญญากรุงปารีสว่าด้วยการคุ้มครองทรัพย์สินอุตสาหกรรม (Paris Convention for the Protection of Industrial Property)
อนุสัญญากรุงปารีสว่าด้วยความรับผิดทางแพ่งโดยบุคคลที่สามในสาขาพลังงานนิวเคลียร์ (Paris Convention on Third Party Liability in the Field of Nuclear Energy)
อนุสัญญา
อนุสัญญาห้ามอาวุธชีวภาพ

อนุสัญญาห้ามอาวุธชีวภาพ (Biological Weapons Convention, BWC) หรือ อนุสัญญาว่าด้วยอาวุธชีวภาพและสารพิษ (Biological and Toxin Weapons Convention, BTWC) เป็นอนุสัญญาที่ห้ามอาวุธชีวภาพและสารพิษอย่างมีประสิทธิภาพ โดยห้ามไม่ให้มีการพัฒนา การผลิต การได้มา การถ่ายโอน การสะสมและการใช้ อนุสัญญามีชื่อเต็มว่า อนุสัญญาว่าด้วยการห้ามพัฒนา ผลิต และสะสมอาวุธชีวภาพและสารพิษ และว่าด้วยการทำลายอาวุธดังกล่าว (Convention on the Prohibition of the Development, Production and Stockpiling of Bacteriological (Biological) and Toxin Weapons and on their Destruction)
อนุสัญญาว่าด้วยการห้ามอาวุธชีวภาพเป็นสนธิสัญญาพหุภาคีเพื่อการลดอาวุธฉบับแรกที่ห้ามการผลิตประเภทของอาวุธทั้งประเภท ความตกลงของอนุสัญญามีสาเหตุมาจากความพยายามอันเป็นเวลายาวนานของประชาคมนานาชาติในการพยายามสร้างเครื่องมือที่ช่วยสนับสนุนพิธีสารเจนีวาของปี ค.ศ. 1925 ที่เป็นพิธีสารว่าด้วยการห้ามการใช้แก๊ส และ แบคทีเรียในการสงคราม
อนุสัญญาเริ่มลงนามกันเมื่อวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 1972 และมีผลใช้บังคับเมื่อวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 1975 เมื่อรัฐบาลของยี่สิบสองประเทศให้การสัตยาบัน ในปัจจุบันอนุสัญญามีภาคีผู้ตกลง 162 ประเทศ
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม  ==
อาวุธชีวภาพ
== แหล่งข้อมูลอื่น  ==
The Biological Weapons Convention website
Unofficial Biological and Toxin Weapons Convention website 
Full Text of the Biological Weapons Convention 
UN's Biological Weapons Convention webpage
Failed establishment of an international Organisation for the Prohibition of Biological Weapons (OPBW) 
Russian Biological and Chemical Weapons, a useful page about non-state weapons transfers with a lot of information regarding the BWC's shortcomings.
ตราสารสิทธิมนุษยชน
สนธิสัญญา
สนธิสัญญาในคริสต์ศตวรรษที่ 20
สนธิสัญญาการควบคุมอาวุธ
สนธิสัญญาด้านอาวุธ
สนธิสัญญาไม่แพร่ขยาย
สนธิสัญญาด้านสิทธิมนุษยชน
อาวุธชีวภาพ
สนธิสัญญาบาเซิล

__NOTOC__
สนธิสัญญาบาเซิล อาจหมายถึง
สนธิสัญญาบาเซิล (ค.ศ. 1499) (Treaty of Basel (1499))
สนธิสัญญาสันติภาพบาเซิล (Peace of Basel) (ค.ศ. 1499)
อนุสัญญาบาเซิล (Basel Convention) (ค.ศ. 1989) หรือ อนุสัญญาบาเซลว่าด้วยการควบคุมการเคลื่อนย้ายข้ามแดนและการกำจัดซึ่งของเสียอันตราย (Basel Convention on the Control of Transboundary Movements of Hazardous Wastes and Their Disposal)
พิธีสารบาเซิล (Basel Protocol) (ค.ศ. 1999) หรือ พิธีสารบาเซิลว่าด้วยความรับผิดและค่าสินไหมทดแทนเพื่อความเสียหายอันเกิดจากการเคลื่อนย้ายข้ามแดนและการกำจัดซึ่งของเสียอันตราย (Basel Protocol on Liability and Compensation for Damage Resulting from Transboundary Movements of Hazardous Wastes and Their Disposal)
บาเซิล
สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับทวีปยุโรป
ธนาคารแหลมทอง

ธนาคารแหลมทอง (Laem Thong Bank) เป็นธนาคารพาณิชย์ในประเทศไทย ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2491 ต่อมาภายหลังได้ขายกิจการและยุบรวมกิจการเข้าเป็นส่วนหนึ่งของธนาคารรัตนสิน (ธนาคารของรัฐบาล) ในปี พ.ศ. 2541
== ประวัติ ==
ธนาคารแหลมทอง ได้ใบอนุญาตประกอบกิจการธนาคารพาณิชย์ เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2491 และได้จดทะเบียนแปลงสภาพเป็นบริษัทมหาชนจำกัดในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ณ กรมพัฒนาธุรกิจการค้า กระทรวงพาณิชย์ เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2537 ใช้ชื่อว่า "ธนาคารแหลมทอง จำกัด (มหาชน)" โดยมีกรรมการชุดแรกของธนาคารแหลมทอง ประกอบด้วย พระยาปรีชานุศาสน์ (เสริญ ปันยารชุน) เป็นประธานกรรมการ กรรมการคนอื่น มีจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ พลตรีไชย ประทีปะเสน พยัพ ศรีกาญจนา เบน เบญจฤทธิ์ จุติ บุญสง โอสถ โกศิน ไพศาล นันทาภิวัฒน์ โดยมี ใหญ่ นันทาภิวัฒน์ เป็นกรรมการจัดการ
ธนาคารแหลมทอง จำกัด (มหาชน) เป็นผู้สนับสนุนการแข่งขันกีฬาเอเชี่ยนเกมส์ ครั้งที่ 13 อย่างเป็นทางการ 
== อ้างอิง ==
ล
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2491
สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2541
สนธิสัญญากรุงเฮก

__NOTOC__
สนธิสัญญากรุงเฮก (Treaty of The Hague หรือ Treaty of Den Haag) อาจจะหมายถึง
สนธิสัญญากรุงเฮก (ค.ศ. 1428) —  หรือที่รู้จักกันว่า "สนธิสัญญาเดลฟท์"
สนธิสัญญากรุงเฮก (ค.ศ. 1433)
สนธิสัญญากรุงเฮก (ค.ศ. 1603)
สนธิสัญญากรุงเฮก (ค.ศ. 1625) — อังกฤษและเนเธอร์แลนด์ตกลงสนับสนุนพระเจ้าคริสเตียนที่ 4 แห่งเดนมาร์กทางเศรษฐกิจ
สนธิสัญญากรุงเฮก (ค.ศ. 1641) — สาธารณรัฐดัตช์ และ ราชอาณาจักรโปรตุเกส ตกลงสงบศึกและลงนามในสัญญาพันธมิตรว่าด้วยการโจมตีและการป้องกัน
สนธิสัญญากรุงเฮก (ค.ศ. 1661) — จักรวรรดิดัตช์ รับรองอธิปไตยของโปรตุเกสต่อ Recife ในบราซิล
สนธิสัญญากรุงเฮก (ค.ศ. 1697) — หรือที่รู้จักกันว่า "สนธิสัญญาริจสวิค"
สนธิสัญญากรุงเฮก (ค.ศ. 1698) — พยายามแก้ข้อพิพาทเรื่องผู้มีสิทธิในราชบัลลังก์สเปน หรือที่รู้จักกันว่า "สนธิสัญญาแบ่งแยกครั้งที่หนึ่ง"
สนธิสัญญากรุงเฮก (ค.ศ. 1701) — อังกฤษ, ออสเตรีย, สหจังหวัด และจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ตกลงเป็นพันธมิตรในการพยายามยุติการขยายอำนาจของฝรั่งเศส
สนธิสัญญากรุงเฮก (ค.ศ. 1709) — หรือที่รู้จักกันว่า "First Barrier Treaty"
สนธิสัญญากรุงเฮก (ค.ศ. 1720) — สเปนเสียดินแดนแก่อิตาลีหลังสงครามสี่พันธมิตร
สนธิสัญญากรุงเฮก (ค.ศ. 1795) — สาธารณรัฐบัตตาเวียเสียดินแดนแก่ฝรั่งเศส
สนธิสัญญากรุงเฮก (ค.ศ. 1895) — กำหนดเขตแดนของนิกินีของบริติช
สนธิสัญญากรุงเฮก (ค.ศ. 1949) — มอบอิสรภาพแก่อินโดนีเซีย
กรุงเฮก
ศูนย์การศึกษามหาวิทยาลัยเชียงใหม่ หริภุญไชย

ศูนย์การศึกษามหาวิทยาลัยเชียงใหม่ "หริภุญไชย" จังหวัดลำพูน ตั้งอยู่เลขที่ 205 หมู่ 2 ตำบลศรีบัวบาน อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน บริเวณพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติแม่ธิ-แม่ตีบ-แม่สาร
==  ประวัติ ==
จากการที่มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ มีข้อจำกัดทางด้านศักยภาพของพื้นที่ที่มีการใช้ที่ดินอย่างหนาแน่นและไม่สามารถรองรับการขยายตัวของมหาวิทยาลัยได้ มหาวิทยาลัยเชีงใหม่ได้แต่งตั้งคณะทำงานเพื่อเลือกหาพื้นที่ และได้ประสานงานกับสำนักงานป่าไม้จังหวัดลำพูน เพื่อขอใช้พื้นที่บริเวณป่าสงวนแห่งชาติป่าแม่ธิ-แม่ตีบ-แม่สาร ตำบลศรีบัวบาน อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน ในการจัดตั้งวิทยาเขต โดยทำเรื่องขอพื้นที่จากกรมป่าไม้ตามขั้นตอน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2534 และได้รับอนุมัติให้ใช้ประโยชน์ในพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติ ตามหนังสือที่ 207/2535 ลงวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2535 เป็นพื้นที่ 4,726 ไร่ 2 งาน 95 ตารางวา ตั้งแต่วันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2535 ถึงวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 รวมเวลา 30 ปี
ในปีจาก พ.ศ. 2535 มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ได้มีการสร้างอาคารสำนักงานและบริการ 1 หลัง และโรงทดลองสัตว์ 4 หลังของคณะสัตวแพทยศาสตร์ ในด้านใต้ติดกับทางหลวงหมายเลข 11
== การจัดการศึกษา ==
หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการสมัยใหม่และเทคโนโลยีสารสนเทศ
ฟาร์มคณะสัตวแพทยศาสตร์
== อ้างอิง ==
หน่วยงานในมหาวิทยาลัยเชียงใหม่
ชียงใหม่
วิทยาเขตสังกัดมหาวิทยาลัยเชียงใหม่
สถานศึกษาในอำเภอเมืองลำพูน
จักรพรรดินีหม่า

สมเด็จพระจักรพรรดินีหม่า (馬皇后, พ.ศ. 1875-1925) หรือ สมเด็จพระจักรพรรดินีเซี่ยวฉีเกา เป็นพระอัครมเหสีใน จักรพรรดิหงหวู่ หรือ จูหยวนจาง ปฐมจักรพรรดิแห่ง ราชวงศ์หมิง พระราชสมภพเมื่อปี พ.ศ. 1875 มีพระนามเดิมว่า หม่าชิวเซียง เป็นธิดาบุญธรรมของ กัวจื่อซิง หนึ่งในผู้นำกบฏช่วงปลาย ราชวงศ์หยวน เสด็จสวรรคตเมื่อปี พ.ศ. 1925 ขณะพระชนมายุ 50 พรรษา

จักรพรรดินีราชวงศ์หมิง
ภาษาเท

ภาษาเท (The) หรือภาษาแท มีผู้พูดทั้งหมด 2,920 คน (พ.ศ. 2543) ในแขวงอัตตะปือ ประเทศลาว จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ภาษากลุ่มมอญ-เขมร สาขามอญ-เขมรตะวันออก สาขาย่อยบะห์นาริก
== อ้างอิง ==
Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
ทเ
ภาษาฮุง

ภาษาฮุง (Hung) มีผู้พูดประมาณ 2,700-3,700 คน โดยแบ่งเป็นแขวงคำม่วนและแขวงบอลิคำไซ ประเทศลาว 2,000 คน (พ.ศ. 2539) ประเทศเวียดนาม 700 คน (พ.ศ. 2539) จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ภาษากลุ่มมอญ-เขมร สาขาเวียด-เหมื่อง
== อ้างอิง ==
Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
ฮุง
ฮุง
ชาญชัย ชัยรุ่งเรือง

นายชาญชัย ชัยรุ่งเรือง อดีตหัวหน้าพรรคเพื่อแผ่นดิน อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม
== ประวัติ ==
นายชาญชัย เกิดเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2495 เป็นบุตรของนายสดใส และ นางทองใบ ชัยรุ่งเรือง ที่อำเภอบรบือ จังหวัดมหาสารคาม
นายชาญชัย ถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคมะเร็งลำไส้ เมื่อเวลา 3 นาฬิกาของวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 โดยตั้งศพที่วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร และกำหนดพิธีพระราชทานน้ำหลวงอาบศพ ในวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561
=== การศึกษา ===
นายชาญชัย สำเร็จการศึกษาชั้นประถมศึกษา จากโรงเรียนบรบือ และ สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษา จากโรงเรียนสารคามพิทยาคม จังหวัดมหาสารคาม ระดับอาชีวศึกษา จากวิทยาลัยช่างก่อสร้างอุเทนถวาย รุ่นที่ 40 (ร่วมรุ่นกับ ยืนยง โอภากุล และ ปรีชา ชนะภัย) ในระดับปริญญาตรี จากมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม และหลักสูตรการปกครองราชอาณาจักร เอกชนและการเมือง (วปม.รุ่นที่ 1) ในระดับปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต จากคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
== ประสบการณ์ทางการเมือง ==
นายชาญชัย ชัยรุ่งเรือง เริ่มเข้าสู่การเมืองโดยการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม ในปี พ.ศ. 2526 พ.ศ. 2529 พ.ศ. 2535/1 พ.ศ. 2538 พ.ศ. 2544 และ พ.ศ. 2548 เคยดำรงตำแหน่งในการเมืองตำแหน่งรองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี เป็นผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย และได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาลของนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ในช่วงปลายปี พ.ศ. 2550
นายชาญชัย ชัยรุ่งเรือง ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเลขาธิการพรรคเพื่อแผ่นดิน ในช่วงปลายปี พ.ศ. 2551 ซึ่งมีพลตำรวจเอก ประชา พรหมนอก เป็นหัวหน้าพรรค ต่อมาได้มีการยื่นเรื่องต่อคณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) ให้ตรวจสอบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับการประชุมว่าผิดข้อบังคับ โดย กกต. ได้มีมติเห็นว่าการประชุมดังกล่าวผิดข้อบังคับ หลังจากนั้นได้มีการลงมติเลือกหัวหน้าพรรคคนใหม่ ปรากฏว่านายชาญชัย ชัยรุ่งเรือง ได้รับเลือกเป็นหัวหน้าพรรคเพื่อแผ่นดินแทน จนกระทั่งในช่วงเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2554 นายชาญชัย พร้อมด้วยสมาชิกพรรคเพื่อแผ่นดิน ได้ตัดสินใจย้ายไปร่วมงานการเมืองกับพรรครวมชาติพัฒนา และเปลี่ยนชื่อพรรคใหม่เป็น พรรคชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน
นายชาญชัย ชัยรุ่งเรือง ถูกปรับออกจากตำแหน่งรัฐมนตรีกระทรวงอุตสาหกรรมในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2553 หลังการอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีในประเทศไทย พ.ศ. 2553 เพราะ ส.ส. 2 คนของพรรคเพื่อแผ่นดินได้ลงมติไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีในรัฐบาล 2 คน คือ นายชวรัตน์ ชาญวีรกูล และนายโสภณ ซารัมย์ จากพรรคภูมิใจไทย ทำให้แกนนำของพรรคภูมิใจไทย แสดงความไม่พอใจ และเรียกร้องให้นายกรัฐมนตรีปรับพรรคเพื่อแผ่นดินออกจากพรรคร่วมรัฐบาล
นอกจากงานการเมืองแล้ว ชาญชัย ชัยรุ่งเรือง เคยได้รับหน้าที่เป็นประธานที่ปรึกษา และอาจารย์พิเศษของมหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์กระทรวงอุตสาหกรรม
บุคคลจากอำเภอบรบือ
นักการเมืองไทย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบบัญชีรายชื่อ
พรรคกิจสังคม
พรรคสามัคคีธรรม
พรรคชาติพัฒนา (พ.ศ. 2535)
พรรคไทยรักไทย
พรรคเพื่อแผ่นดิน
พรรคชาติพัฒนา (พ.ศ. 2550)
บุคคลจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก
บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
นิสิตเก่าคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
บุคคลจากมหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
เสียชีวิตจากมะเร็งลำไส้
บุคคลจากโรงเรียนสารคามพิทยาคม
หัวหน้าพรรคการเมืองในประเทศไทย