pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
กอทิกร็อก

กอทิกร็อก (Gothic rock) หรือบางครั้งเรียก กอทร็อก (goth rock) หรือ กอท (goth) เป็นแนวเพลงย่อยของดนตรีออลเทอร์นาทิฟ เริ่มมีมาตั้งแต่ช่วงปลายยุคทศวรรษ 1970 วงประเภทกอทิกร็อกเติบโตขึ้นจากการพัฒนาของดนตรีพังก์ร็อกอังกฤษ และการเกิดขึ้นของโพสต์-พังก์ และด้วยแนวเพลงแล้วได้แยกออกมาจากกระแสของพังก์ร็อกมาตั้งแต่ทศวรรษ 1980 อันเนื่องมาจากความแตกต่างอย่างชัดเจนของรูปแบบ กอทิกร็อกยังต่อต้านพังก์ มีความมืดหม่น มักใช้คีย์บอร์ดอย่างหนักด้วยเนื้อเพลงที่ใคร่ครวญ หดหู่ วงกอทิกร็อกที่เป็นที่รู้จักเช่นวง Bauhaus, The Cure, Siouxsie & the Banshees, และ The Sisters of Mercy
ดนตรีกอทิกร็อกยังทำให้เกิดวัฒนธรรมย่อยต่าง ๆ เช่น แฟชั่น และสิ่งพิมพ์หลายสื่อเติบโตและได้รับความนิยมในยุคทศวรรษ 1980 จากนั้นความนิยมในดนตรีกรันจ์ในสหรัฐอเมริกามีมากจนทำให้กระแสของกอทิกร็อกค่อย ๆ จางหายไปจากดนตรีกระแสหลัก แต่ก็ยังคงอยู่ในเพลงใต้ดินอย่างกว้างขวาง
== อ้างอิง ==
แนวเพลงออลเทอร์นาทิฟร็อก
การฝ่อ

ในทางการแพทย์ การฝ่อ (Atrophy) หมายถึงการลีบ แห้ง หรือผอมลงบางส่วนหรือทั้งหมดของส่วนต่างๆ ร่างกาย สาเหตุของการฝ่ออาทิการขาดสารอาหาร ขาดเลือดไหลเข้ามาเลี้ยง ขาดฮอร์โมนที่มาช่วยในการทำงาน ขาดเส้นประสาทมาเลี้ยงที่อวัยวะเป้าหมาย การขาดการออกกำลังกายหรือโรคที่เกิดภายในเนื้อเยื่อเอง
การฝ่อนับเป็นกระบวนการปกติทางสรีรวิทยาของการเสื่อมหรือทำลายเนื้อเยื่อ ซึ่งเกี่ยวข้องกับอะพอพโทซิส (apoptosis) ในระดับเซลล์อันเป็นส่วนหนึ่งในพัฒนาการของร่างกายและการรักษาภาวะธำรงดุล แต่หากเกิดจากโรคหรือการขาดปัจจัยที่มาเลี้ยงเนื้อเยื่อจากโรค จะจัดเป็นการฝ่อทางพยาธิวิทยา (pathological atrophy)
พยาธิกายวิภาคศาสตร์
มหพยาธิวิทยา
การเสด็จเยี่ยม

พระนางมารีย์เสด็จเยี่ยม (Visitation of Mary) หรือเรียกโดยย่อว่าการเสด็จเยี่ยม (Visitation) เป็นเหตุการณ์ที่พระแม่มารีย์เสด็จมาเยี่ยมนักบุญเอลิซาเบธ ซึ่งบันทึกไว้ในพระวรสารนักบุญลูกา
สำหรับศาสนาคริสต์ตะวันตกจะจัดการฉลอง (feast) เพื่อฉลองการเสด็จเยี่ยมในวันที่ 31 พฤษภาคม ของทุกปี และในศาสนาคริสต์ตะวันออกตรงกับวันที่ 2 กรกฎาคม ของทุกปี ในปฏิทินระหว่างปี ค.ศ. 1263-ค.ศ. 1969 และวันที่ 30 มีนาคมของทุกปี
== เหตุการณ์ ==
พระแม่มารีย์เสด็จเยี่ยมนางเอลีซาเบธโดยที่ทั้งสองต่างกำลังตั้งครรภ์ โดยพระแม่มารีย์ตั้งครรภ์พระเยซู ส่วนนางเอลีซาเบธตั้งครรภ์ยอห์นผู้ให้รับบัพติศมา
ในเหตุการณ์นี้ เมื่อพระแม่มารีย์รับสารจากพระเจ้าแล้ว ท่านก็เดินทางลงใต้เพื่อไปหานางเอลีซาเบธญาติของท่าน ชาวคริสต์เชื่อว่าการที่พระนางมารีย์เสด็จมาเยี่ยมนางเอลีซาเบธนี้ ก็เพื่อนำพระหรรษทานของพระเจ้า (divine grace) มาให้แก่นางเอลีซาเบธและบุตรในครรภ์ และแม้ยอห์นจะยังอยู่ในท้องมารดา เขาก็ทราบได้ถึง "การปรากฏพระองค์" (presence) มาของพระผู้ช่วยให้รอด (Divine Saviour) และบังเกิดความปีติยินดีประหนึ่งว่าพระหรรษทานของพระเจ้าได้ชำระเขาแล้ว ครั้นแล้วพระแม่มารีย์ก็กล่าว “คำสรรเสริญของมารีย์” (Magnificat) และทรงพำนักอยู่กับนางเอลีซาเบธเป็นเวลาสามเดือน
ในด้านศิลปะฉาก “การเสด็จเยี่ยม” เป็นฉากหนึ่งในภาพชุดชีวิตของพระแม่มารี เป็นข้อรำพึงที่สองของรหัสธรรมแห่งความชื่นชมยินดี (Joyful Mysteries) เวลาสวดโรซารี (Rosary)
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ชีวิตของพระแม่มารี
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
การเสด็จมาเยี่ยม ในสารานุกรมคาทอลิก
พระแม่มารีย์
ศิลปะเกี่ยวกับพระแม่มารีย์
วันสำคัญทางศาสนาคริสต์
พระเจ้าโคกุกช็อนแห่งโคกูรยอ

พระเจ้าโคกุกช็อน (? - ค.ศ. 197) ทรงเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 9 แห่งอาณาจักรโคกูรยอ และเป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 ในพระเจ้าชินแด มีพระนามเดิมว่า โก นัมมู
ทรงได้เป็นองค์รัชทายาทแทนองค์ชายโค บัลกี พระเชษฐาที่เหล่าขุนนางไม่สนับสนุน แต่เหล่าขุนนางกลับสนับสนุนองค์ชายรองให้ขึ้นเป็นองค์รัชทายาทแทน ในปี ค.ศ. 176 (พ.ศ. 719) และเมื่อพระราชบิดาสวรรคตในปี ค.ศ. 179 (พ.ศ. 722) องค์รัชทายาทจึงเสด็จขึ้นครองราชย์สืบต่อมา ทรงพระนามว่า พระเจ้าโคกุกช็อน
ในปี ค.ศ. 180 (พ.ศ. 723) ทรงเสกสมรสกับพระมเหสีอู (Lady U) บุตรสาวของอู โซ (U So) หัวหน้าชนเผ่าเชนา-บู (Jena-Bu)
ในปี ค.ศ. 182 (พ.ศ. 725) ทรงส่งพระราชโอรสองค์หนึ่งออกไปรบป้องกันการรุกรานจากกองทัพราชวงศ์ฮั่นตะวันออกที่มาจากเหลียวตง (Liaodong) และกองทัพโคกูรยอก็สามารถป้องกันได้สำเร็จ ทำให้กองทัพฮั่นต้องล่าถอยไป
พระองค์เคยเสด็จประพาสล่าสัตว์พร้อมกับพระราชทานชุดและอาหารให้กับชาวบ้าน ทรงพอพระทัยในการเป็นชาวสวนและชาวนาในอาณาจักรของพระองค์ ทรงคิดค้นระบบกู้ยืมข้าวขึ้นมาระบบหนึ่ง มีชื่อว่า "ชินแดบุบ" (Jindaebup) ซึ่งระบบนี้ใช้มาถึงราชวงศ์โชซ็อน และได้เปลี่ยนชื่อเป็นชื่อว่า "ฮวังอก" (Hwangok)
พระเจ้าโคกุกช็อนสวรรคตในปี ค.ศ. 197 (พ.ศ. 740) หลังจากครองราชย์ได้ 18 ปี พระราชอนุชาคือองค์ชายโค ย็อน-อู ได้เสด็จขึ้นครองราชย์สืบต่อมา ทรงพระนามว่าพระเจ้าซันซัง
บุคคลที่เกิดในคริสต์ศตวรรษที่ 2
ราชวงศ์โคกูรยอ
โคกุกช็อน
การมัดอิสอัค

อับราฮัมสังเวยอิสอัค (Sacrifice of Isaac หรือ Binding of Isaac) ในพระธรรมปฐมกาล  เป็นเรื่องจากคัมภีร์ฮิบรูเมื่อพระเจ้าสั่งให้เอบราฮัมสังเวยไอแซ็คลูกชายบนภูเขาโมไรยาห์ (Mount Moriah) ในศาสนาอิสลามมุสลิมเชื่อว่าพระเจ้าสั่งให้เอบราฮัมสังเวยอิชมาเอลลูกชายคนโตแทนที่ไอแซ็คที่สนับสนุนในข้อเขียนของมุฮัมมัด แต่ลูกคนใดมิได้บ่งในคัมภีร์อัลกุรอาน เหตุการณ์นี้ตรงกับวันแรกของเดือนแรก (Tishrei) ของปฏิทินยิว และระหว่างวันที่ 10 ถึง 13 ของเดือนสิบสอง (Dhu al-Hijjah) ในปฏิทินมุสลิมในวันฉลองการสังเวย -- “Eid al-Adha”
คำบรรยายเรียกว่า “Akedah” (עקדה) หรือ “Akedat Yitzchak” (עקידת יצחק) ในภาษาฮิบรูและ “Dhabih” (ذبح) ในภาษาอาหรับ การสังเวยเรียกว่า “Olah” ในภาษาฮิบรู—เพราะความสำคัญของการสังเวยโดยเฉพาะในสมัยก่อนคริสตกาล
ตามคำบรรยายเมื่อพระเจ้าสั่งเช่นนั้น เอบราฮัมก็ตั้งใจที่จะเชื่อฟังพระเจ้าโดยไม่มีคำถาม หลังจากไอแซ็คถูกมัดที่แท่นบูชาพร้อมที่จะถูกสังเวย เทวดาก็ยั้งเอบราฮัมในนาทีสุดท้าย ในขณะเดียวเอบราฮัมพบแกะที่ติดอยู่ในพุ่มไม้ใกล้ๆ เอบราฮัมจึงสังเวยแกะแทนที่
เรามักจะนึกภาพว่าไอแซ็คยังเป็นเด็กเมื่อเหตุการณ์เกิดขึ้นแต่ความคิดนี้เป็นความคิดสมัยใหม่ เพราะหลักฐานในอดีตต่างกล่าวว่าไอแซ็คเป็นผู้ใหญ่แล้ว ตามบันทึกของนักประวัติศาสตร์ยิวโจซีฟัส ไอแซ็คอายุยี่สิบห้าปีเมื่อเหตุการณ์เกิดขึ้น คัมภีร์ทัลมุด (Talmud) กล่าวว่าไอแซ็คอายุ 37 ปี ซึ่งอาจจะคำนวณจากตำนานไบเบิลอีกเรื่องหนึ่งที่กล่าวถึงการเสียชีวิตของซาราห์เมื่ออายุ 127 ปี และซาราห์อายุ 90 เมื่อไอแซ็คเกิด ไม่ว่าจะอย่างไรไอแซ็คก็เป็นผู้ใหญ่แล้วเมื่อเหตุการณ์เกิดขึ้น โตพอที่จะหยุดยั้งเหตุการณ์ได้ถ้าต้องการที่จะทำเช่นนั้น
พระธรรมปฐมกาล 22:14 กล่าวว่าเหตุการณ์เกิดขึ้นที่ “ภูเขาของพระเจ้า” : ใน 2 พงศาวดาร 3:1; เพลงสดุดี ; อิสไซยาห์  และ  และแซ็คคาริอาห์  แต่คัมภีร์ไบเบิลกล่าวว่าเกิดขึ้นที่เท็มเพิลเมานท์ (Temple Mount) ในกรุงเยรุซาเล็ม
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
เอบราฮัม
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ท้ศนคติยิวเกี่ยวกับเอบราฮัมสังเวยไอแซ็ค
ท้ศนคติมุสลิมเกี่ยวกับเอบราฮัมสังเวยไอแซ็ค
พันธสัญญาเดิม
พระเจ้าซันซังแห่งโคกูรยอ

พระเจ้าซันซัง (? - ค.ศ. 227) ทรงเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 10 แห่งอาณาจักรโคกูรยอ เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 3  ในพระเจ้าชินแด และเป็นพระราชอนุชาในพระเจัโคกุกช็อน พระนามเดิมว่า โค ย็อน-อู เมื่อพระเชษฐาสวรรคตในปี ค.ศ. 197 (พ.ศ. 740) โค ย็อน-อูได้เสด็จขึ้นครองราชย์สืบต่อมา ทรงพระนามว่า พระเจ้าซันซัง และทรงแต่งตั้งอดีตพระมเหสีอูของพระเชษฐาให้เป็นพระมเหสีอีกครั้ง
ต่อมาองค์ชายพัลกีซึ่งเป็นพระเชษฐาองค์โตได้ก่อการกบฏ พระองค์จึงบัญชาให้องค์ชายคเยซู พระราชนัดดาไปปราบกบฏและปราบได้ องค์ชายพัลกีจึงทรงปลงพระชนม์ชีพพระองค์เอง
ในปี ค.ศ. 209 (พ.ศ. 752) ปีที่ 12 ในรัชกาล ทรงย้ายราชธานีหนีภัยกองทัพฮั่น
ในเดือนที่ 11 ทางจันทรคติ ปี ค.ศ. 208 (พ.ศ. 751) เสด็จประพาสหมู่บ้านชูทง-ช็อน  ทรงพบหญิงสาวคนหนึ่งและทั้งสองมีอะไรกัน ทำให้พระมเหสีอูไม่พอพระทัย ต่อมานางตั้งครรภ์และคลอดบุตรชายออกมา เมื่อพระเจ้าซันซังทรงทราบเรื่องก็โปรดให้ทั้งสองเข้าวัง และสถาปนาหญิงคนนั้นเป็นพระมเหสีองค์ที่ 2
ในปี ค.ศ. 213 (พ.ศ. 756) โปรดให้สถาปนาอูวีกอ (องค์ชายที่ประสูติจากพระมเหสีองค์ที่ 2) ขึ้นเป็น องค์รัชทายาทอูวีกอ เมื่อพระเจ้าซันซังสวรรคตในปี ค.ศ. 227 (พ.ศ. 770) องค์รัชทายาทอูวีกอจึงเสด็จขึ้นครองราชย์สืบต่อมา ทรงพระนามว่าพระเจ้าทงช็อน
ราชวงศ์โคกูรยอ
ซันซัง
พระเจ้าทงช็อนแห่งโคกูรยอ

พระเจ้าทงช็อน (ค.ศ. 209-248) ทรงเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 11 แห่งอาณาจักรโคกูรยอ ประสูติเมื่อ ค.ศ. 209 โดยเป็นพระราชโอรสในพระเจ้าซันซัง ประสูติแต่พระมเหสีองค์ที่ 2 ที่มาจากหมู่บ้านชูทง-ชน และเป็นพระราชนัดดาในพระเจ้าชินแด ทรงได้รับการสถาปนาเป็นองค์รัชทายาทเมื่อ ค.ศ. 213 ขณะพระชนม์เพียง 4 พรรษา และเมื่อพระราชบิดาสวรรคตในปี ค.ศ. 227 องค์ชายอูวีกอ องค์รัชทายาทจึงเสด็จขึ้นครองราชย์สืบต่อมา ทรงพระนามว่า พระเจ้าทงช็อน ขณะพระชนม์เพียง 18 พรรษาและตลอดรัชกาลทรงต้องรบกับวุยก๊กจากสามก๊กของจีนในปี ค.ศ. 243 พระราชโอรสองค์หนึ่งพระนามว่า โค ย็อน-บุล ได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นองค์รัชทายาท และเมื่อพระราชบิดาสวรรคตในปี ค.ศ. 248 องค์ชายรัชทายาทโค ย็อน-บุล จึงเสด็จขึ้นครองราชย์สืบต่อมาทรงพระนามว่า "พระเจ้าชุงช็อน"
พระราชโอรสพระองค์แรก : 중천왕 고연불(中川王  高然弗)เจ้าชุงชอน โคยอนบุล
พระราชโอรสพระองค์ที่ ๒ : 고예물(高預物)โคเยมุล
พระราชโอรสพระองค์ที่ ๓ : 고사구(高奢句)โคซากู
พระสนม : พระสนมไม่ปรากฏพระนาม
ราชวงศ์โคกูรยอ
ทงช็อน
องค์การบริหารส่วนตำบลบางเสาธง

องค์การบริหารส่วนตำบลบางเสาธง เป็นองค์การบริหารส่วนตำบลขนาดใหญ่ ประเภท 1 พื้นที่ในการบริหารราชการครอบคลุมบางส่วนของตำบลบางเสาธง อำเภอบางเสาธง จังหวัดสมุทรปราการ และยังเป็นที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอบางเสาธงอีกด้วย
== อาณาเขต ==
ทิศเหนือ ติดต่อกับกรุงเทพมหานคร
ทิศตะวันออก ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลเปร็งและเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบางบ่อ (อำเภอบางบ่อ)จังหวัดสมุทรปราการ
ทิศใต้ ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบางเพรียง (อำเภอบางบ่อ) เขตเทศบาลตำบลบางเสาธง (อำเภอบางเสาธง) และเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบางปลา (อำเภอบางพลี)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลศีรษะจรเข้ใหญ่และเขตองค์การบริหารส่วนตำบลศีรษะจรเข้น้อย (อำเภอบางเสาธง)
== ประชากร ==
ประชากรทั้งสิ้น 31,467 คน แยกเป็นชาย 15,338 คน หญิง 16,129 คน มีความหนาแน่นเฉลี่ย 560.81 คนต่อตารางกิโลเมตร
== สถานที่สำคัญ ==
ที่ว่าการอำเภอบางเสาธง
สำนักงานเกษตรอำเภอบางเสาธง
สำนักงานที่ดินจังหวัดสมุทรปราการ สาขาอำเภอบางพลี
== สถานศึกษา ==
มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ
== ศาสนสถาน ==
วัดศิริเสาธง
วัดเสาธงกลาง
วัดเสาธงนอก
วัดบัวโรย
บางเสาธง
อำเภอบางเสาธง
โฮม

โฮม (Home) ในภาษาไทยแปลว่า บ้าน สามารถหมายถึง
อัลบั้มเพลง
โฮม (อัลบั้มเดอะคอรร์ส) อัลบั้มของวงเดอะคอรร์ส ออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2548
เพลง
"โฮม" (เพลงไมเคิล บูเบล) ซิงเกิลของไมเคิล บูเบล ออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2548 และนำมาขับร้องใหม่โดยวงเวสท์ไลฟ์ ในปี พ.ศ. 2550
การขับเฮลิโอโดรัสจากวัด

การขับเฮลิโอโดรัสจากวัด (ภาษาอังกฤษ: The Expulsion of Heliodorus from the Temple) เป็นจิตรกรรมฝาผนังที่เขียนโดยราฟาเอลผู้เป็นจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลี ที่อาจจะเขียนราวระหว่างปี ค.ศ. 1511 ถึงปี ค.ศ. 1512 ภาพนี้เป็นส่วนหนึ่งของสัญญาการจิตรกรรมฝาผนังตกแต่งภายในวังพระสันตะปาปาในนครรัฐวาติกัน ที่ปัจจุบันเรียกกันว่า “ห้องราฟาเอล”
ภาพ “การขับเฮลิโอโดรัสจากวัด” ตั้งอยู่ภายใน“ห้องเฮลิโอโดรัส” (Stanza di Eliodoro) ซึ่งเป็นชื่อที่ภาพได้รับ การขับเฮลิโอโดรัสจากวัดเป็นภาพจาก 2 มัคคาบี (3:21-28) จากพันธสัญญาเดิม เมื่อ พระเจ้าเซลิวคัสที่ 4 ฟิโลพาทอร์แห่งซีเรีย (Seleucus IV Philopator) มีพระราชโองการให้เฮลิโอโดรัส (Heliodorus) ให้ยึดทรัพย์สมบัติของวัดแห่งเยรุซาเล็ม แต่ถูกขับออกจากวัดโดยพระเจ้าที่ทรงส่งนายอาชาและผู้ช่วยสองคนมาขับไล่ออกจากวัด
== ดูเพิ่ม ==
ห้องราฟาเอล
วังพระสันตะปาปา
จิตรกรรมฝาผนัง
ราฟาเอล
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1510
ห้องราฟาเอล
ราฟาเอล
จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
จิตรกรรมฝาผนัง
ศิลปะเกี่ยวกับพันธสัญญาเดิม
พระเจ้าธีโอดอริคมหาราช

พระเจ้าธีโอดอริคมหาราช (Theodoric The Great; ค.ศ. 454 - ค.ศ. 526) ทรงเป็นกษัตริย์แห่งออสโตรกอธ (ค.ศ. 471 - ค.ศ. 526) กษัตริย์แห่งอิตาลี (ค.ศ. 493 - ค.ศ. 526) และผู้สำเร็จราชการแผ่นดินแห่งวิซิกอท (ค.ศ. 511 - ค.ศ. 526)
พระมหากษัตริย์อิตาลี
มหาราช
ไดแอน คีตัน

ไดแอน คีตัน (Diane Keaton) เกิดเมื่อวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 1946 เป็นนักแสดงภาพยนตร์ชาวอเมริกัน ผู้กำกับ ผู้สร้าง คีตันเริ่มอาชีพของเธอบนเวที จากนั้นมีผลงานบนจอครั้งแรกในปี ค.ศ. 1970 ผลงานแสดงภาพยนตร์บทหลักเรื่องแรก แสดงเป็น Kay Adams-Corleone ใน The Godfather (ค.ศ. 1972) แต่ภาพยนตร์ที่ทำให้เธอโดดเด่นชัดในยุคแรกคือ แสดงร่วมในภาพยนตร์ของวูดดี อัลเลน เรื่อง Play It Again, Sam ในปี ค.ศ. 1972 ผลงานเรื่องต่อมาในหนังของอัลเลนคือ Sleeper (ค.ศ. 1973) และ Love and Death (ค.ศ. 1975) ที่ทำให้เธอรู้จักในฐานะนักแสดงตลกหญิง และต่อมาแสดงใน Annie Hall (ค.ศ. 1977) ที่เธอได้รับรางวัลออสการ์สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม
คีตันยังคงมีผลงานการแสดงต่อเนื่อง แสดงในหนังดราม่าเรื่อง  Looking for Mr. Goodbar (ค.ศ. 1977) และกับภาพยนตร์ที่ทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ ในเรื่อง  Reds (ค.ศ. 1981) และ Marvin's Room (ค.ศ. 1996) ภาพยนตร์ที่โด่งดังของเธอในยุคหลัง ๆ เช่น Father of the Bride (ค.ศ. 1991), The First Wives Club (ค.ศ. 1996), และ Something's Gotta Give (ค.ศ. 2003) ผลงานภาพยนตร์ที่เธอแสดง มีรายได้รวม 1.1 พันล้านดอลล่าร์สหรัฐ ในอเมริกาเหนือ นอกจากผลงานการแสดงแล้ว เธอยังเป็นช่างภาพ นักพัฒนาอสังหาริมทรัพทย์ และเป็นนักร้องในบางคราว
== อ้างอิง ==
นักแสดงอเมริกัน
นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
ผู้กำกับมิวสิกวิดีโอชาวอเมริกัน
บุคคลจากลอสแอนเจลิส
บุคคลจากแซนตาแอนา
ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
ผู้กำกับหญิง
กลองสองหน้า

กลองสองหน้า สันนิษฐานว่าเริ่มนำมาใช้ในสมัยรัชกาลที่ 2 มีลักษณะคล้ายลูกเปิงมาง แต่ใหญ่กว่า หน้ากลองด้านกว้างเส้นผ่านศูนย์กลาง 21-24 เซนติเมตร ด้านเล็กเส้นผ่านศูนย์กลาง 20-22 เซนติเมตร ตัวกลองยาว 55-58 เซนติเมตร ใช้ในวงปี่พาทย์เสภาและใช้ตีประกอบจังหวะการเดี่ยวเครื่องดนตรีต่างๆด้วย
เครื่องดนตรีไทย
นุสบา ปุณณกันต์

นุสบา ปุณณกันต์ (ชื่อเล่น นุส) นามสกุลเดิม วานิชอังกูร เป็นนักแสดงหญิง นางแบบ มีผลงานการแสดงตั้งแต่ปี พ.ศ. 2535 เป็นต้นมา และเป็นนักธุรกิจชาวไทย เป็นคู่สมรสของพุทธิพงษ์ ปุณณกันต์ นักการเมือง
== ประวัติ ==
นุสบา ปุณณกันต์ เกิดเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2516 เป็นบุตรของยุทธนา กับรัศมี วานิชอังกูร จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์ (รุ่นโบว์แดง R3) ระดับปริญญาตรีจากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และระดับปริญญาโทในสาขาการบริหารจัดการทางวัฒนธรรม ภาคภาษาอังกฤษ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ด้านชีวิตส่วนตัวสมรสกับ นายพุทธิพงษ์ ปุณณกันต์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม มีบุตรชาย 2 คน คนโตชื่อปุณณ และคนเล็กชื่อ กันต์
== ผลงาน ==
=== ละครโทรทัศน์ ===
=== ภาพยนตร์ ===
ฮัลโหล ขอรบกวนหน่อยนะ (2536)
ถ้ารักแล้วจะแห้วไม่ว่ากัน (2536)
มหัศจรรย์แห่งรัก (2538)
เรือนมยุรา (2539) รับบท แม่นายนกยูง
เดอะเมีย (2548) รับบท จิตตรา
The Swimmers ฝากไว้..ในกายเธอ (2557)
=== ผลงานการเขียน ===
มหัศจรรย์บันทึก
หมื่นถ้อย ร้อยพันไมล์
หนังสือ ท่วงทำนองแห่งรัก
=== พิธีกร ===
รายการสั้น อาหารสมอง (2538)
รายการ โอนลี่วัน Lucky Game (2539 - 2541) คู่กับ เมทนี บุรณศิริ
รายการ เดอะมูฟวี่ เกม (2541) คู่กับ เมทนี บุรณศิริ
รายการ ปลากริมไข่เต่า คู่กับ ศรราม เทพพิทักษ์
รายการ 5432 โชว์ (2544 - 2546) ร่วมกับ จาตุรงค์ มกจ๊ก จิ้ม ชวนชื่น ค่อม ชวนชื่น และ ธงธง มกจ๊ก
รายการ ผู้หญิง บาย นุสบา (2555)
=== พรีเซนเตอร์/แบรนด์ แอมบาสเดอร์ ===
แพน เดอร์มาแคร์ (Pan Dermacare)
แชมพูและครีมนวด ปาล์มโอลีฟ นูริช --- ปี 2537
แคล์รอล
เป๊บซี่
โมเดส
แพนทีน
เนสท์เล่ ซีเรียล โฮลเกรน --- นุสบา+น้องปุณณ
ดูเม็กซ์ (DUMEX)
สบู่เหลวเดทตอล
โอวัลติน ซอยส์
=== ละครเวที ===
เทพนิยายในฝัน (2537) รับบท เจ้าหญิงนิทรา
=== มิวสิกวิดีโอ ===
เพลง รักเดียวใจเดียว ของ เสือ ธนพล อินทฤทธิ์ อัลบั้ม คนใช้ชีวิต (2543)
เพลง นรกในใจ / หญิงร้ายชายเลว ของ ปาน ธนพร แวกประยูร อัลบั้ม Lover นรกในใจ (2547)
== รางวัล ==
รางวัลเทพทอง ครั้งที่ 5เพื่อผู้ใช้ภาษาดีเด่น สาขาบุคคลดีเด่น ด้านวิทยุและโทรทัศน์
รางวัลนักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยมจากละครโทรทัศน์เรื่อง ลีลาวดีเพลิง ของ สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 การประกาศผลรางวัล Asian Television Award 2015 ประเทศสิงคโปร์
== ธุรกิจ ==
งานพิธีกรและครีเอทีฟ รายการสารคดีท่องเที่ยวต่างประเทศ ออกอากาศทางช่อง 3 ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2538-2540
กันยายน – ธันวาคม พ.ศ. 2540 บริหารการผลิตรายการ “อะเมซิ่งไทยแลนด์ แดนมหัศจรรย์” ออกอากาศทางช่อง 11
มีนาคม –กันยายน พ.ศ. 2541 บริหารการผลิตรายการ “สบตาเมืองไทย” ออกอากาศทางไอทีวี
ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการบริหาร บริษัทไซเบอร์เฟล็กซ์ จำกัด
ร้านอาหาร "Sofa so good"
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
สกุลปุณณกันต์
นักแสดงชาวไทย
นางแบบไทย
บุคคลจากโรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์
นิสิตเก่าคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
นิสิตเก่าบัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
คู่สมรสของนักการเมืองไทย
ชาวไทยเชื้อสายอินเดีย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ บ.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ จ.ม.
นักแสดงหญิงชาวไทยเชื้อสายอินเดีย
ผู้มีชื่อเสียงทางโทรทัศน์ชาวไทย
นักแสดงหญิงชาวไทยในศตวรรษที่ 20
นักแสดงหญิงชาวไทยในศตวรรษที่ 21
ปี่มอญ

ปี่มอญ เป็นเครื่องเป่าในตระกูลปี่ ไทยได้แบบอย่างมาจากมอญ  ปี่ชนิดนี้แบ่งเป็น 2 ท่อน  ท่อนแรกเรียกว่า"ตัวเลา" ทำด้วยไม้จริง กลึงให้กลมเรียวยาว ภายในโปร่งตลอด ตอนปลายกลึงผายออกเล็กน้อย ถัดลงมากลึงเป็นลูกแก้วคั่นสำหรับผูกเชือกโยงกับตัวลำโพง ที่ตัวเลาด้านหน้าเจาะรู 7 รู เรียงตามลำดับเพื่อเปิดปิดนิ้วบังคับเสียง ด้านหลังตอนบนเจาะอีก 1 รูเป็น"รูนิ้วคำ" อีกท่อนหนึ่งเรียกว่าลำโพง ทำด้วยทองเหลืองหรือสแตนเลส ลักษณะคล้ายดอกลำโพง แต่ใหญ่กว่า ปลายผายบานงุ้มขึ้น ตอนกลางและตอนปลายตีเป็นลูกแก้ว ตัวเลาปี่จะสอดใส่เข้าไปในลำโพง โดยมีเชือกเคียนเป็นทักษิณาวัฏ ในเงื่อน"สับปลาช่อน" ยึดระหว่างลูกแก้วลำโพงปี่กับลูกแก้วตอนบนของตัวเลาปี่ เพื่อไม่ให้หลุดออกจากกันง่ายๆ
เนื่องจากว่าปี่มอญมีขนาดใหญ่และยาวกว่าปี่อื่นๆ ทำให้กำพวดของปี่จึงต้องยาวไปตามส่วนโดยมีความยาวประมาณ 8-9 ซม. และเขื่องกว่ากำพวดของปี่ชวา และมีแผ่นกะบังลมเช่นเดียวกับปี่ชวาและปี่ไฉน
ปี่มอญใช้เล่นในวงปี่พาทย์มอญและเล่นประกอบเพลงออกภาษาในภาษามอญ
== อ้างอิง ==
เครื่องดนตรีไทย
ซอสหอยนางรม

ซอสหอยนางรม หรือมักเรียกกันติดปากว่า น้ำมันหอย เป็นซอสปรุงรสในการทำอาหาร มีลักษณะข้น หนืดและมีสีเข้ม ผลิตจากส่วนผสมของน้ำตาล เกลือ ซีอิ๊ว และน้ำหอยนางรมหรือสารสกัดจากหอยนางรม ซอสหอยนางรมนิยมใช้เป็นเครื่องปรุงในอาหารจีน ไทย เวียดนาม และกัมพูชา
== ศัพทมูลวิทยา ==
ชื่อเรียกโดยทั่วไปของซอสหอยนางรมคือ "น้ำมันหอย" ซึ่งแปลตามตัวจากภาษาจีนคือ 蚝油 (蚝; หาว แปลว่า หอยนางรม และ 油; โหยว แปลว่า น้ำมัน ในที่นี้หมายถึงการเรียกโดยรวมของเหลวที่มีลักษณะข้นหนืดมันวาว)
== ประวัติ ==
เชื่อกันในวงกว้างว่า ซอสหอยนางรมได้รับการคิดค้นโดยบังเอิญโดย ลี คัมเซิง (李锦裳; สำเนียงจีนกลาง: หลี่ จิ่นชาง) (ผู้ก่อตั้งแบรนด์ ลีกุมกี่ ของฮ่องกง) กลางทศวรรษที่ 1870 ในเวลานั้นเขาเปิดร้านน้ำชาเล็ก ๆ ในเมืองจูไห่ มณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน และขายหอยนางรมต้มเพื่อหาเลี้ยงชีพ อยู่มาวันหนึ่ง ลี คัมเซิง ยุ่งมากจนเขาลืมหอยนางรมที่ต้มไว้ เขาไม่ได้เปิดฝาหม้อดูจนกระทั่งได้กลิ่นหอมแรงโชยเข้าจมูก เมื่อเปิดเห็นซุปหอยนางรมที่โดยปกติมีสีขาวน้ำนม กลับถูกต้มในหม้อจนข้นและมีสีน้ำตาล มีรสอูมามิที่มากยิ่งขึ้น
== การผลิต ==

ในแบบดั้งเดิม นำเนื้อหอยนางรมไปต้มในกระทะเหล็กจนสุกเป็นเวลาครึ่งชั่วโมง จากนั้นแยกเนื้อหอยออกไปผึ่งให้แห้งบนกระด้งหรือตะแกรงลวดตาห่างให้แห้ง 1 แดด (ได้หอยนางรมแห้ง ในการทำอาหารอื่น ๆ ) ขั้นตอนถัดมาซึ่งสำคัญที่สุดในการทำซอสหอยนางรมคือ การต้มน้ำซุปหอยนางรมที่กรองแล้ว และเคี่ยวจนได้ความหนืดตามต้องการ ซึ่งเป็นขั้นตอนที่ใช้เวลานานที่สุด ประมาณ 4 ชั่วโมงในแบบดั้งเดิม และ 2 ชั่วโมงในแบบอุตสาหกรรมซึ่งมักเติมสารเพิ่มความหนืดเพื่อลดเวลา อาจเติมน้ำตาลและซีอิ๊วเล็กน้อยเพื่อรสและสีที่เข้มขึ้น
ปัจจุบัน ในระบบอุตสาหกรรมมีการสร้างรสชาติที่คล้ายคลึงกัน ซึ่งผลิตได้อย่างรวดเร็วกว่าและลดต้นทุน โดยใช้น้ำผสมด้วยน้ำตาลและเกลือ และความข้นหนืดด้วยแป้งข้าวโพด จากนั้นใช้สารสกัดจากหอยนางรมหรือหัวเชื้อเพื่อเป็นฐาน อาจมีการเติมส่วนผสมอื่น ๆ เช่น ซีอิ๊วขาวและผงชูรสเพื่อเพิ่มรสชาติและสีสัน คุณภาพของหัวเชื้อหอยนางรมส่งผลต่อรสชาติอย่างมาก
== สุขภาพ ==
ในปี 2001 สำนักงานมาตรฐานอาหารแห่งสหราชอาณาจักรตรวจสอบพบว่าซอสหอยนางรมและซีอิ๊วต่าง ๆ ในจำนวนร้อยละ 22 ของตัวอย่างทั้งหมด มีสาร 3-MCPD (3-monochloropropane-1,2-diol) ในระดับที่สูงมากกว่ามาตรฐานความปลอดภัยโดยสหภาพยุโรป ประมาณ 2 ใน 3 ของตัวอย่างเหล่านี้ยังมีสารเคมีตัวที่สองที่เรียกว่า 1,3-DCP (1,3-dichloropropanol) ซึ่งผู้เชี่ยวชาญแนะนำว่าไม่ควรมีอยู่ในอาหารในระดับใด ๆ สารเคมีทั้งสองมีศักยภาพที่จะ ทำให้เกิดมะเร็ง และหน่วยงานแนะนำให้นำผลิตภัณฑ์ที่ได้รับผลกระทบออกจากชั้นวางและหลีกเลี่ยงการบริโภค
สำนักงานอาหารร่วมแห่งนิวซีแลนด์และออสเตรเลีย (ANZFA) กล่าวว่าได้ดำเนินการฉุกเฉินเพื่อแก้ไขรหัสมาตรฐานอาหารเพื่อกำหนดขีดจำกัดของ 3-MCPD ในซอสถั่วเหลืองที่ 0.02 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม ตามมาตรฐานคณะกรรมาธิการยุโรปที่มีผลบังคับใช้ในสหภาพยุโรปในเดือนเมษายน 2002
== อ้างอิง ==
ซอส
เครื่องปรุงรสจีน
จักรพรรดิฮุ่ย

จักรพรรดิฮุ่ยตี้ (Huidi) สามารถหมายถึง
จักรพรรดิฮั่นฮุ่ยตี้ แห่งราชวงศ์ฮั่น (210 –188 ปีก่อนคริสตกาล)
จักรพรรดิจิ้นฮุ่ยตี้ แห่งราชวงศ์จิ้น (ค.ศ. 259–307)
ฮ
จักรพรรดิจีน
พระเจ้าฮเยจง

พระเจ้าฮเยจงแห่งโครยอ ( ค.ศ. 912 - ค.ศ. 945) พระราชาองค์ที่ 2 แห่งราชวงศ์โครยอ (ค.ศ. 943 - ค.ศ. 945) เป็นพระโอรสของพระเจ้าแทโจแห่งโครยอ ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์โครยอ พระราชมารดาของพระองค์เป็นหญิงสามัญชนธรรมดาที่อภิเษกกับพระเจ้าแทโจตั้งแต่สมัยยังรับใช้คุง เย เมื่อพระเจ้าฮโยจงทรงขึ้นครองราชย์ ก็ต้องเผชิญหน้ากับการแก่งแย่งอำนาจระหว่างตระกูลเก่าที่มีอำนาจของชิลลา วัง คยู (왕규, 王珪 คนละตระกูลกับราชวงศ์โครยอ) เป็นขุนนางเก่าชิลลาที่มีส่วนในการส่งเสริมพระเจ้าแทโจสู่อำนาจ และได้ส่งบุตรสาวของตนสองคนไปเป็นมเหสีของพระเจ้าแทโจ ซึ่งก็มีพระโอรสองค์หนึ่งคือองค์ชายควางจู วังคยูจึงหวังเป็นอย่างยิ่งว่าราชบัลลังก์จะตกมาสู่หลานของตนเองในที่สุด
แต่วังคยูก็ถูกขัดขวางโดยตระกูลยูแห่งชองจู นำโดยพระมเหสีชินมยองซุนซองและองค์ชายวัง โย และองค์ชายวัง โซพระอนุชาทั้งสอง วังคยูจึงทูลพระเจ้าฮเยจงว่าองค์ชายวังโยและวังโซจะก่อการกบฏ แต่พระเจ้าฮเยจงที่จริงแล้วก็ไม่มีพระราชอำนาจจะทำอะไรได้ วังคยูจึงตัดสินใจรวบรับวางแผนลอบปลงพระชนม์พระเจ้าฮเยจงและตั้งองค์ชายควางจู (광주원군, 廣州院君) พระอนุชาต่างพระราชมารดาเป็นกษัตริย์แต่ไม่สำเร็จ
พระเจ้าฮเยจงสวรรคตอย่างปริศนาเมื่อปีค.ศ. 945 หลังจากครองราชย์ได้เพียงสองปีพระชนมายุได้ 33 พรรษาบรรดาขุนนางจึงเชิญองค์ชายวังโยขึ้นเป็นพระเจ้าจองจงเป็นกษัตริย์องค์ต่อไป
== พระราชวงศ์ ==
พระราชบิดา: พระเจ้าแทโจแห่งโครยอ  (태조)
พระราชมารดา: สมเด็จพระนางเจ้าจางฮวา  ตระกูล โอ  (장화왕후 오씨, 莊和王后 吳氏)
พระ:
สมเด็จพระมเหสีอึยฮวา ตระกูล อิม (의화왕후 임씨, 義和王后 林氏)
พระสนม:
พระสนมควางจู ตระกูล วัง (광주원부인 왕씨, 廣州院夫人 王氏 (เป็นพระสนมของพระเจ้าแทโจมาก่อน)
พระสนมชอนจูวอน ตระกูล คิม (청주원부인 김씨, 淸州院夫人 金氏)
นางกำนัล ลีแอจู (궁인 연씨, 宮人 連氏)
พระราชโอรส:
เจ้าชายฮึงฮวา (흥화군, 興化君) พระราชโอรสของสมเด็จพระนางเจ้าอึยฮวา
เจ้าชายวังเจ (태자 왕제, 太子 王齊) พระโอรสของนางกำนัล ลีแอจู
พระราชธิดา:
เจ้าหญิงคยองฮวา (경화궁부인, 慶化宮夫人) พระราชธิดาของสมเด็จพระนางเจ้าอึยฮวา (เป็นพระสนมของพระเจ้าควางจง)
เจ้าหญิงจองฮอน (정헌공주, 貞憲公主) พระราชธิดาของสมเด็จพระนางเจ้าอึยฮวา
เจ้าหญิงมยองฮเย (명혜부인, 明惠夫人) พระราชธิดาของสมเด็จพระนางเจ้าอึยฮวา
== อ้างอิง ==
ราชวงศ์โครยอ
ตัวละครในข้ามมิติ ลิขิตสวรรค์
ฮเยจง
จักรพรรดิอู่

จักรพรรดิหวู่ตี้ หรือ อู่ตี้ (Wu Di) สามารถหมายถึง
จักรพรรดิฮั่นอู่ตี้ (หลิว เช่อ) แห่งราชวงศ์ฮั่น (141 – 87 ปีก่อนคริสตกาล)
จักรพรรดิจิ้นอู่ตี้ (ซือหม่า เอี๋ยน) แห่งราชวงศ์จิ้น (ค.ศ. 265–290)
จักรพรรดิอู่ตี้ แห่งราชวงศ์หลิวซ่ง  (ค.ศ. 420–422)
จักรพรรดิอู่ตี้ แห่งราชวงศ์ฉีใต้ (ค.ศ. 482-493)
จักรพรรดิเหลียงอู่ตี้ แห่งราชวงศ์เหลียง (ค.ศ. 502 - 549)
จักรพรรดิอู่ตี้ แห่งราชวงศ์เฉิน (ค.ศ. 557-559)
จักรพรรดิโจวอู่ตี้ แห่งราชวงศ์โจวเหนือ  (ค.ศ. 561-578)
จักรพรรดิจีน
เชอร์รี

เชอร์รี เป็นผลไม้ชนิดหนึ่ง มีรสชาติหวานอมเปรี้ยว ต้นเชอร์รีเป็นไม้ยืนต้นในสกุล Prunus สกุลย่อย Cerasus เป็นไม้พุ่มขนาดกลาง ชอบอากาศหนาวเย็น ใบเขียวเข้ม ดอกสีขาวอมชมพู ผลกลม ขนาดเล็ก เปลือกมีทั้งสีแดงเข้ม สีส้มและสีเหลือง โดยทั่วไปแบ่งได้เป็น 2 กลุ่มคือเชอร์รีหวานกับเชอร์รีหวานอมเปรี้ยว แหล่งที่ปลูกเชอร์รีมากคือทวีปอเมริกา ทวีปออสเตรเลีย ทวีปยุโรป และประเทศญี่ปุ่น
== การใช้ประโยชน์ ==
เชอร์รีเป็นผลไม้ที่นำมาปรุงอาหารได้หลากหลายชนิด ทั้งกินสดเป็นผลไม้ คั้นเป็นน้ำเชอร์รี ทำขนมเช่น พายเชอร์รี แยมเชอร์รีหรือนำไปเชื่อม เชอร์รีที่นิยมนำผลมาบริโภคมากที่สุดคือเชอร์รีป่า (P. avium)
ประโยชน์ของเชอร์รี
1.ช่วยบำรุงผิวพรรณให้เปล่งปลั่ง และช่วยยับยั้งการผลิตเมลานิน
2.ช่วยกระตุ้นการสร้างคอลลาเจนของร่างกาย สามารถชะลอการเกิดริ้วรอยต่าง ๆ ได้
3.ช่วยลดการสร้างอนุมูลอิสระ
4.มีสารไลโคปีนช่วยยับยั้งการเจริญเติบโตของเซลล์มะเร็ง
5.มีสารแอนโทไซยานินสามารถช่วยลดระดับน้ำตาลในเลือดได้ดี
6.มีวิตามินซี ช่วยเสริมภูมิต้านทานลดโอกาสการติดเชื้อหวัด และบรรเทาอาการของโรคหวัด ป้องกันการเกิดโรคเลือดออกตามไรฟัน และเพิ่มอัตราการไหลเวียนของโลหิต
== อ้างอิง ==
นิดดา หงส์วิวัฒน์ และทวีทอง หงส์วิวัฒน์. เชอร์รี ใน ผลไม้ 111 ชนิด: คุณค่าอาหารและการกิน. กทม. แสงแดด. 2550 หน้า 69
== รวมภาพ ==
ไฟล์:Kirsche.jpg
ไฟล์:Cherry Stella444.jpg|เชอร์รีป่า, Prunus avium
ไฟล์:Cherries.jpg|เชอร์รีสุก
ไฟล์:Cerisier3.1s.JPG|การติดผลของเชอร์รีช่วงต้นเดือนพฤษภาคมในฝรั่งเศส
ไฟล์:Pomological Watercolor POM00004671.jpg|เชอร์รี Lambert ภาพวาดสีน้ำ ค.ศ. 1894
ไฟล์:Cherry closeup.jpeg|เชอร์รีกับใบเชอร์รี
ไฟล์:Cherry_IMG_2655.jpg|เชอร์รีที่ผ่าแล้ว
ไฟล์:Prunus avium1.jpg|เชอร์รีป่า ที่ยังไม่สุก
ไฟล์:Cherry petiole glands.JPG|ใบเชอร์รี
ไฟล์:Young Cherry leaf.JPG|ใบเชอร์รีป่า
ไฟล์:Cherry Leaf tip glands.JPG|ใบเชอร์รี
ไฟล์:Cherry_Tree_Leb_New.jpg|ต้นเชอร์รีที่เมือง Aita al-Foukhar ประเทศเลบานอน
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Chokecherry (Prunus virginiana) (trees/handbook Chokecherry III-13, www.ag.ndsu.nodak.edu)
ผลไม้
สกุลพรุน
จักรพรรดิเหวิน

จักรพรรดิเหวิน ( - ตี้ แปลว่า จักรพรรดิ) สามารถหมายถึง
จักรพรรดิฮั่นเหวิน แห่งราชวงศ์ฮั่น  (202 - 157 ปีก่อนคริสตกาล)
จักรพรรดิเว่ยเหวิน หรือ โจผี แห่งวุยก๊ก  (ค.ศ. 187 - 226)
จักรพรรดิจิ้นเหวิน หรือ สุมาเจียว แห่งวุยก๊ก (ค.ศ. 211 - 264)
ซุนเฮแห่งง่อก๊ก (ค.ศ. 223 - 253) หลังเสียชีวิต พระเจ้าซุนโฮที่เป็นบุตรชาย ได้สถาปนาเป็นจักรพรรดิเหวินแห่งอู่ตะวันออก
จักรพรรดิเหวิน แห่งราชวงศ์หลิวซ่ง  (ค.ศ. 407 - 453)
จักรพรรดิเหวิน แห่งราชวงศ์เว่ยตะวันตก (ค.ศ. 507 - 551)
จักรพรรดิเหวิน แห่งราชวงศ์โจวเหนือ  (ค.ศ. 507 - 556)
จักรพรรดิเหวิน แห่งราชวงศ์เฉิน (ค.ศ. 522 - 566)
จักรพรรดิสุยเหวิน แห่งราชวงศ์สุย  (ค.ศ. 541 - 604)
ห
จักรพรรดิจีน