pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
คณะผู้แทนทางทูตของประเทศซีเรีย

รายชื่อสถานเอกอัครราชทูตและสถานกงสุลใหญ่ของประเทศซีเรียในประเทศต่าง ๆ (ไม่รวมสถานกงสุลใหญ่กิตติมศักดิ์)
== ยุโรป ==



* เยเรวาน (สถานเอกอัครราชทูต)
* เวียนนา (สถานเอกอัครราชทูต)
* บรัสเซลส์ (สถานเอกอัครราชทูต)
* โซเฟีย (สถานเอกอัครราชทูต)
* นิโคเซีย (สถานเอกอัครราชทูต)
* ปราก (สถานเอกอัครราชทูต)
* ปารีส (สถานเอกอัครราชทูต)
* เบอร์ลิน (สถานเอกอัครราชทูต)
* เอเธนส์ (สถานเอกอัครราชทูต)
* บูดาเปสต์ (สถานเอกอัครราชทูต)
* โรม (สถานเอกอัครราชทูต)
* วอร์ซอ (สถานเอกอัครราชทูต)
* ลิสบอน (สถานเอกอัครราชทูต)
* บูคาเรสต์ (สถานเอกอัครราชทูต)
* มอสโก (สถานเอกอัครราชทูต)
* เบลเกรด (สถานเอกอัครราชทูต)
* มาดริด (สถานเอกอัครราชทูต)
* สต็อกโฮล์ม (สถานเอกอัครราชทูต)
* เคียฟ (สถานเอกอัครราชทูต)
* ลอนดอน (สถานเอกอัครราชทูต)
== อเมริกาเหนือ ==

* ออตตาวา (สถานเอกอัครราชทูต)
* อาบานา (สถานเอกอัครราชทูต)
* วอชิงตัน ดี.ซี. (สถานเอกอัครราชทูต)
== อเมริกาใต้ ==
* บัวโนสไอเรส (สถานเอกอัครราชทูต)
* บราซิเลีย (สถานเอกอัครราชทูต)
* เซาเปาลู (สถานกงสุลใหญ่)
* ซานเตียโก (สถานเอกอัครราชทูต)
* การากัส (สถานเอกอัครราชทูต)
== ตะวันออกกลาง ==
* มานามา (สถานเอกอัครราชทูต)
* เตหะราน (สถานเอกอัครราชทูต)
* แบกแดด (สถานเอกอัครราชทูต)
* อัมมาน (สถานเอกอัครราชทูต)
* คูเวตซิตี (สถานเอกอัครราชทูต)
* เบรุต (สถานเอกอัครราชทูต)
* มัสกัต (สถานเอกอัครราชทูต)
* โดฮา (สถานเอกอัครราชทูต)
* ริยาด (สถานเอกอัครราชทูต)
* เจดดะห์ (สถานกงสุลใหญ่)
* อังการา (สถานเอกอัครราชทูต)
* อิสตันบูล (สถานกงสุลใหญ่)
* Gaziantep (สถานกงสุลใหญ่)
* อาบูดาบี (สถานเอกอัครราชทูต)
* ดูไบ (สถานกงสุลใหญ่)
* ซานา (สถานเอกอัครราชทูต)
== แอฟริกา ==
* แอลเจียร์ (สถานเอกอัครราชทูต)
* ไคโร (สถานเอกอัครราชทูต)
* ตริโปลี (สถานเอกอัครราชทูต)
* เบงฮาซี (สถานกงสุลใหญ่)
* นูอากช็อต (สถานเอกอัครราชทูต)
* ราบัต (สถานเอกอัครราชทูต)
* ลากอส (สถานเอกอัครราชทูต)
* ดาการ์ (สถานเอกอัครราชทูต)
* พริทอเรีย (สถานเอกอัครราชทูต)
* คาร์ทูม (สถานเอกอัครราชทูต)
* ดาร์-เอส-ซาลาม (สถานเอกอัครราชทูต)
* ตูนิส (สถานเอกอัครราชทูต)
== เอเชีย ==
* ปักกิ่ง (สถานเอกอัครราชทูต)
* นิวเดลี (สถานเอกอัครราชทูต)
* จาการ์ตา (สถานเอกอัครราชทูต)
* โตเกียว (สถานเอกอัครราชทูต)
* กัวลาลัมเปอร์ (สถานเอกอัครราชทูต)
* เปียงยาง (สถานเอกอัครราชทูต)
* อิสลามาบาด (สถานเอกอัครราชทูต)
== โอเชียเนีย ==
* แคนเบอร์รา (สถานเอกอัครราชทูต)
== องค์กรพหุภาคี ==
* บรัสเซลส์ (คณะผู้แทนประจำสหภาพยุโรป)
* เจนีวา (คณะผู้แทนถาวรประจำสหประชาชาติและองค์กรระหว่างประเทศอื่น ๆ)
* ไคโร (คณะผู้แทนถาวรประจำสันนิบาตอาหรับ)
* นครนิวยอร์ก (คณะผู้แทนถาวรประจำสหประชาชาติ)
* ปารีส (คณะผู้แทนประจำยูเนสโก)
* โรม (คณะผู้แทนประจำองค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติ)
* เวียนนา (คณะผู้แทนถาวรประจำสหประชาชาติและองค์กรระหว่างประเทศอื่น ๆ)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สถานเอกอัครทูตซีเรียประจำกรุงวอชิงตัน ดี. ซี. 
ประเทศซีเรีย
คณะผู้แทนทางทูตของประเทศไซปรัส

รายชื่อสถานเอกอัครราชทูตและสถานกงสุลใหญ่ของประเทศไซปรัสในประเทศต่างๆ (ไม่รวมสถานกงสุลใหญ่กิตติมศักดิ์)
== ยุโรป ==



* เวียนนา (สถานเอกอัครราชทูต)
* บรัสเซลส์ (สถานเอกอัครราชทูต)
* โซเฟีย (สถานเอกอัครราชทูต)
* ปราก (สถานเอกอัครราชทูต)
* โคเปนเฮเกน (สถานเอกอัครราชทูต)
* เฮลซิงกิ (สถานเอกอัครราชทูต)
* ปารีส (สถานเอกอัครราชทูต)
* เบอร์ลิน (สถานเอกอัครราชทูต)
* ฮัมบวร์ค (สถานกงสุลใหญ่)
* เอเธนส์ (สถานเอกอัครราชทูต)
* เธสซาโลนิกิ (สถานกงสุลใหญ่)
* นครรัฐวาติกัน (สถานเอกอัครราชทูต)
* บูดาเปสต์ (สถานเอกอัครราชทูต)
* ดับลิน (สถานเอกอัครราชทูต)
* โรม (สถานเอกอัครราชทูต)
* เฮก (สถานเอกอัครราชทูต)
* วอร์ซอ (สถานเอกอัครราชทูต)
* ลิสบอน (สถานเอกอัครราชทูต)
* บูคาเรสต์ (สถานเอกอัครราชทูต)
* มอสโก (สถานเอกอัครราชทูต)
* เบลเกรด (สถานเอกอัครราชทูต)
* ลูบลิยานา (สถานเอกอัครราชทูต)
* มาดริด (สถานเอกอัครราชทูต)
* สต็อกโฮล์ม (สถานเอกอัครราชทูต)
* ลอนดอน (สำนักงานข้าหลวงใหญ่)
== อเมริกาเหนือ ==

* ออตตาวา (สถานกงสุลใหญ่)
* เม็กซิโกซิตี (สถานเอกอัครราชทูต)
* วอชิงตัน ดี.ซี. (สถานเอกอัครราชทูต)
* นครนิวยอร์ก (สถานกงสุลใหญ่)
== ตะวันออกกลาง ==
* เตหะราน (สถานเอกอัครราชทูต)
* เทลอาวีฟ (สถานเอกอัครราชทูต)
* อัมมาน (สำนักงาน)
* เบรุต (สถานเอกอัครราชทูต)
* โดฮา (สถานเอกอัครราชทูต)
* ดามัสกัส (สถานเอกอัครราชทูต)
== แอฟริกา ==
* ไคโร (สถานเอกอัครราชทูต)
* ไนโรบี (สำนักงานข้าหลวงใหญ่)
* ตริโปลี (สถานเอกอัครราชทูต)
* พริทอเรีย (สำนักงานข้าหลวงใหญ่)
== เอเชีย ==
* ปักกิ่ง (สถานเอกอัครราชทูต)
* นิวเดลี (สำนักงานข้าหลวงใหญ่)
== โอเชียเนีย ==
* แคนเบอร์รา (สำนักงานข้าหลวงใหญ่)
== องค์กรพหุภาคี ==
* บรัสเซลส์ (คณะผู้แทนประจำสหภาพยุโรป)
* เจนีวา (คณะผู้แทนถาวรประจำสหประชาชาติและองค์กรระหว่างประเทศอื่น ๆ)
* ลอนดอน (คณะผู้แทนถาวรประจำ IMO)
* นครนิวยอร์ก (คณะผู้แทนถาวรประจำสหประชาชาติ)
* ปารีส (คณะผู้แทนประจำยูเนสโก)
* โรม (คณะผู้แทนประจำองค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติ)
* สตราสบวร์ก (คณะผู้แทนถาวรประจำสภายุโรป)
* เวียนนา (คณะผู้แทนถาวรประจำสหประชาชาติและองค์กรระหว่างประเทศอื่น ๆ)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
กระทรวงการต่างประเทศไซปรัส
ประเทศไซปรัส
เดอะรีซัน

"เดอะรีซัน" (The Reason) คือซิงเกิลของเซลีน ดิออน จากอัลบั้ม เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2540 ในยุโรปบางประเทศ ได้แก่ สหราชอาณาจักร ไอร์แลนด์ เบลเยี่ยม ในฝรั่งเศสบรรจุในรูปแบบหน้าดับเบิลเอพร้อมกับเพลง "มายฮาร์ตวิลโกออน"
"เดอะรีซัน" เป็นผลงานการประพันธ์ร่วมกับคาโรล์ คิง และอำนวยการผลิตโดยเซอร์ จอร์จ มาร์ติน ผู้อำนวยการสร้างเพลงให้กับวงเดอะบีทเทิลส์ คาโรล์ยังร้องเสียงพื้นหลังให้กับเพลงนี้ออกด้วย ในเบื้องต้น เพลงนี้ได้เสนอให้กับวงแอโรสมิธ แต่พวกเขาปฏิเสธ
เพลงนี้ขึ้นอันดับสูงสุดที่ 11 ในสหราชอาณาจักร อันดับที่ 13 ในไอร์แลนด์ ส่วนในฝรั่งเศสซึ่งออกจำหน่ายร่วมกับเพลง "มายฮาร์ตวิลโกออน" ซึ่งขึ้นอันดับ 1 กว่า 13 สัปดาห์ และมียอดขายกว่า 1 ล้านชุด และได้รับรางวัลแผ่นเสียงเพชร (1,200,000 ชุด)
มิวสิกวิดีโอถ่ายโดย Scott Floyd Lochmus และปฐมทัศน์ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2540 ซึ่งเป็นวิดีโอระหว่างการบันทึกเสียงในสตูดิโอ
ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2541 เซลีนร้องเพลง "เดอะรีซัน" ร่วมกับคาโรล์ในคอนเสิร์ตวีเอชวัน ดีว่า ประจำปี 1998 และภายหลังคาโรล์ได้บันทึกเสียงเพลงนี้ในอัลบั้ม เลิฟเมกส์เดอะเวิลด์ อัลบั้มของเธอเองอันออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2544 โดยเซลีนเป็นผู้ร้องเสียงพื้นหลังให้
เซลีนร้องเพลงนี้ระหว่างการจัด คอนเสิร์ตทัวร์เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ
เพลงนี้ได้รับการบรรจุในอัลบั้ม เดอะคอลเลกเตอส์ซีรีส์ ชุดที่ 1 ในปี พ.ศ. 2543 และอัลบั้ม มายเลิฟ อัลติเมต เอสเซนเชียล คอลเลกชัน ในปี พ.ศ. 2551 ในฉบับยุโรป
เบื้องหลังการบันทึกเสียงได้บรรจุในดีวีดีบันทึกการแสดงสด อูเกอร์ดูสตาด
== รูปแบบและรายชื่อเพลง ==
ซีดีซิงเกิล 2 เพลง (ฝรั่งเศส)
"เดอะรีซัน" – 5:01
"มายฮาร์ตวิลโกออน" – 4:40
ซีดีซิงเกิล 2 เพลง (สหราชอาณาจักร)
"เดอะรีซัน" – 5:01
"บีเดอะแมน" – 4:39
ซีดีซิงเกิลแม็กซี ชุดที่ 1 (สหราชอาณาจักร)
"เดอะรีซัน" – 5:01
"บีเดอะแมน" – 4:39
"เมกยูแฮปปี" – 4:31
"วิธดิสเทียร์" – 4:12
ซีดีซิงเกิลแม็กซี ชุดที่ 2 (สหราชอาณาจักร)
"เดอะรีซัน" – 5:01
"Cherche encore" – 3:24
"เลิฟวินพรูฟ" – 4:09
"เดอะคริสต์มาสซอง" – 4:12
== ฉบับอย่างเป็นทางการ ==
"เดอะรีซัน" (ฉบับวิทยุ) – 4:30
"เดอะรีซัน" (ฉบับอัลบั้ม) – 5:01
== ชาร์ต ==
{|class="wikitable sortable"
!align="left"|ชาร์ต (พ.ศ. 2540)
!align="center"|อันดับสูงสุด
|-
| align = "left"|Belgian Flanders Singles Chart
| align = "center"|78
|-
| align = "left"|Belgian Wallonia Singles Chart
| align = "center"|59
|-
| align = "left"|European Singles Chart
| align = "center"|12
|-
| align = "left"|Irish Singles Chart
| align = "center"|13
|-
| align = "left"|UK Singles Chart
| align = "center"|11
|-
!align="left"|ชาร์ต (พ.ศ. 2541)
!align="center"|อันดับสูงสุด
|-
| align = "left"|French Singles Chart
| align = "center"|1
|}
== อ้างอิง ==
เพลงของเซลีน ดิออน
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2540
เพลงป็อปบัลลาด
เพลงภาษาอังกฤษ
สโมสรฟุตบอลแพร่ ยูไนเต็ด

สโมสรฟุตบอลแพร่ ยูไนเต็ด เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทย ตั้งอยู่ที่อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่ ปัจจุบันแข่งขันอยู่ในระดับไทยลีก 2
== ประวัติสโมสร ==
สโมสรฟุตบอลอาชีพจังหวัดแพร่ ก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2492 ภายใต้การจดทะเบียนในนาม บริษัท ฟุตบอลแพร่ ยูไนเต็ด จำกัด ผลงานในฤดูกาลแรกค่อนข้างดี สโมสรจบอันดับต้นๆตารางของดิวิชัน 2 โซนภาคเหนือ ทำให้ฤดูกาลถัดมา สโมสรต้องเปลี่ยนแปลงการบริหาร โดยแต่งตั้งดี ไม่ต้อง เป็นประธานสโมสร และพลาธิป หินทองแท้ เป็นผู้จัดการทีม งบประมาณทำทีมของแพร่ ยูไนเต็ด ในฤดูกาล 2552 มีประมาณ 100 ล้านบาท โดยได้รับการสนับสนุนจากองค์การบริหารส่วนจังหวัดแพร่, สมาคมกีฬาจังหวัดแพร่ และการกีฬาแห่งประเทศไทย
ในวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2552 แพร่ ยูไนเต็ด โดยการคุมทีมของ พลาธิป หินทองแท้ ได้เลื่อนชั้นสู่ไทยลีก 1 เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์สโมสร หลังจากที่ทีมบุกไปเอาชนะแกรนด์ อันดามัน ระนอง ยูไนเต็ด ถึงถิ่น 7–0
== ตราสโมสร ==
ตราสโมสรฟุตบอลแพร่ ยูไนเต็ด เป็นรูปม้าซึ่งเป็นสัตว์ที่ปรากฏอยู่บนตราประจำจังหวัดแพร่ ขอบเป็นสีแดงเลือดหมู และด้านในเป็นสีเขียว ซึ่งเป็นสีประจำจังหวัด
== สนามเหย้า ==
แพร่ ยูไนเต็ด ใช้สนามอบต.ห้วยม้า อำเภอเมือง จังหวัดแพร่สนามเหย้า  มีอัฒจันทร์สองฝั่ง ทั้งฝั่งที่มีหลังคาและไม่มีหลังคา นอกจากนี้ยังมีร้านจำหน่ายของที่ระลึกบริเวณข้างอัฒจันทร์ด้านมีหลังคา
==  ผลงานของสโมสรในแต่ละฤดูกาล  ==
== ผู้เล่น ==
=== ผู้เล่นชุดปัจจุบัน ===
=== ผู้เล่นที่ถูกยืมตัว ===
== รายชื่อหัวหน้าผู้ฝึกสอน ==
รายชื่อหัวหน้าผู้ฝึกสอน (พ.ศ. 2562–ปัจจุบัน)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
แพร่
สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2552
ดยุกแห่งแลงแคสเตอร์

ดยุกแห่งแลงคาสเตอร์ (Duke of Lancaster) เป็นบรรดาศักดิ์ดยุกที่ใช้ออกพระนามถึงสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร พระเจ้าแผ่นดินอังกฤษอย่างลำลอง และผู้ครอบครองดัชชีแห่งแลงคาสเตอร์ โดยถือเป็นดัชชีที่แยกออกมาจากสำนักทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ (Crown Property) ซึ่งมีส่วนในการสร้างรายได้ให้กับพระมหากษัตริย์
ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 14 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 15 ได้มีการสถาปนาบรรดาศักดิ์ดยุกแห่งแลงคาสเตอร์ถึง 3 ครั้ง ได้แก่
ครั้งที่แรกเมื่อวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 1351 สำหรับ เฮนรีแห่งกรอสมอนท์ เอิร์ลแห่งแลงคาสเตอร์ที่ 4 เหลนของพระเจ้าเฮนรีที่ 3 แห่งอังกฤษ รวมทั้งยังเป็นเอิร์ลแห่งเลย์เชสเตอร์ที่ 4, เอิร์ลแห่งดาร์บีที่ 1 และเอิร์ลแห่งลินโคล์นที่ 1 การสถาปนาครั้งแรกนี้สิ้นสุดลงเมื่อดยุกที่ 1 เสียชีวิตลงในปี ค.ศ. 1361
ครั้งที่สองเมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1362 สำหรับ จอห์นแห่งกอนท์ เอิร์ลแห่งริชมอนด์ที่ 1 พระราชโอรสในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษและพระราชินีฟิลลิปปาแห่งเอโนลต์ ได้อภิเษกสมรสกับธิดาของเฮนรีแห่งกรอสมอนท์ ดยุกแห่งแลงคาสเตอร์ที่ 1 หลังจากเสียชีวิตในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1399 ตำแหน่งดยุกจึงถูกส่งผ่านไปยังเฮนรี โบลิงโบรค พระโอรส ต่อมาเมื่อพระโอรสขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าเฮนรีที่ 4 แห่งอังกฤษ ตำแหน่งจึงเข้ารวมกับส่วนพระมหากษัตริย์
ครั้งที่สามเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1399 สำหรับเฮนรีแห่งมอนมอธ เจ้าชายแห่งเวลส์ พระราชโอรสองค์โตของพระเจ้าเฮนรีที่ 4 แห่งอังกฤษ ต่อมาในปี ค.ศ. 1413 ดยุกที่ 1 ได้ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าเฮนรีที่ 5 แห่งอังกฤษ บรรดาศักดิ์นี้จึงผนวกเข้ากับพระอิสริยยศของพระมหากษัตริย์อีกครั้งจนถึงปัจจุบัน
== ดยุกแห่งแลงคาสเตอร์ การสถาปนาครั้งที่ 1 ==
เฮนรีแห่งกรอสมอนท์ ดยุกแห่งแลงคาสเตอร์ที่ 1 (ค.ศ. 1306 - ค.ศ. 1361)
== ดยุกแห่งแลงคาสเตอร์ การสถาปนาครั้งที่ 2 ==
จอห์นแห่งกอนท์ ดยุกแห่งแลงคาสเตอร์ที่ 1 (ค.ศ. 1340 – ค.ศ. 1399)
เฮนรี โบลิงโบรค ดยุกแห่งแลงคาสเตอร์ที่ 2 และดยุกแห่งแฮรฟอร์ดที่ 1 (ค.ศ. 1367 – ค.ศ. 1413)
== ดยุกแห่งแลงคาสเตอร์ การสถาปนาครั้งที่ 3 ==
เฮนรีแห่งมอนมอธ เจ้าชายแห่งเวลส์ ดยุกแห่งแลงคาสเตอร์ที่ 1 (ค.ศ. 1387 – ค.ศ. 1422)
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อตำแหน่งดยุกและขุนนางสืบตระกูลของหมู่เกาะอังกฤษ
ดัชชีแห่งแลงคาสเตอร์
==อ้างอิง==
ขุนนางอังกฤษ
*
เบียลารุช 24

เบียลารุช 24 (Беларусь 24) เป็นสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งชาติเบลารุสเป็นสถานีโทรทัศน์และวิทยุของรัฐเบลารุส เปิดตัวเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 ออกอากาศเป็นหลักในรายการภาษารัสเซีย นำรายการจากสถานีโทรทัศน์เบลารุสอื่น ๆ เช่น เบลารุส 1, เบลารุส 2, เบลารุส 3 และเบลารุส 5 ในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2556 เปลี่ยนชื่อเป็น เบียลารุช 24
การดำเนินการออกอากาศในเบลารุสและรัสเซีย พื้นที่ครอบคลุมครอบคลุม 174 ประเทศทั่วโลก มีจุดมุ่งหมายเพื่อสะท้อนความเป็นจริงทางการเมือง สังคม และวัฒนธรรมของเบลารุส และต่างประเทศนำเสนอข้อมูลข่าวสาร โดยกลุ่มเป้าหมายของผู้ชมชาวต่างชาติ เกี่ยวกับเหตุการณ์ที่สำคัญที่สุดในประเทศและทั่วโลก นี่คือข่าวล่าสุดโครงการโทรทัศน์ในปัจจุบัน และการฉายภาพยนตร์สุดพิเศษ พื้นฐานของช่องทีวีเบียลารุช 24 เป็นโครงการโทรทัศน์ที่ดีที่สุดของช่องแห่งชาติ
== แนวคิดของช่อง ==
เป้าหมายหลักของช่องทางคือการแจ้งข่าวสารเกี่ยวกับเหตุการณ์และความสำเร็จของเบลารุสในทุกด้านของชีวิตของประเทศเพื่อรักษาเพื่อนร่วมชาติในพื้นที่ชาติพันธุ์วัฒนธรรมเดียว และเพื่อเพิ่มภาพลักษณ์ของเบลารุสในสายตาของชาวโลก
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์สถานีโทรทัศน์เบลารุส 
ชมรายการสด 
สถานีโทรทัศน์ในประเทศเบลารุส
สถานีโทรทัศน์
เดอะดอส์

เดอะดอส์ (The Doors) เป็นวงดนตรีร็อกจากอเมริกา ก่อตั้งขึ้นในปี 1965  ที่ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย พร้อมโดย จิม มอร์ริสัน - ร้องนำ ,  เรย์ แมนซาเรก -  คีย์บอร์ด, ร็อบบี้ ครีเจอร์ - กีตาร์ และ จอห์น เดนสมอร์ -  กลอง ชื่อวงนำมาจากหนังสือของอัลดัส ฮักซลีย์ The Door Of Perception  ดนตรีของเดอะดอส์เป็นการผสมผสานเพลงการาจร็อก, บลูส์ และเอซิดร็อก รวมกัน พวกเขามักตกอยู่ในข้อพิพาทหลายกรณี อันเนื่องจากเนื้อหาของเพลงรวมถึงการแสดงบนเวทีที่คาดเดาไม่ได้ของมอร์ริสัน หลังจากที่มอร์ริสันเสียชีวิตเมื่อ 3 กรกฎาคม 1971 พวกเขายังคงมีวงต่อมากับสมาชิก 3 คนที่เหลือ จนแตกวงไปในปี 1973 จากการรายงานของ RIAA พวกเขามียอดขายอัลบั้มมากกว่า 32 ล้านชุดเฉพาะในสหรัฐอเมริกาที่เดียว
== ประวัติ ==
=== 1965-68 ===
ก่อตั้งวงและช่วงแรก
การก่อตั้งเดอะดอส์เกิดขึ้นจาก จิม มอร์ริสัน และ เรย์ แมนซาเรน ขณะที่พวกเขาศึกษาในมหาวิทยาลัยภาพยนตร์ UCLA School of Theater, Film and Television, ในแถบหาดเวนิส เดือนกรกฎาคม 1965 มอริสันกล่าวกับแมนซาเรนว่าเขาสามารถประพันธ์เนื้อเพลงได้ และจิมยังเป็นคนประพันธ์เนื้อเพลง Moonlight Drive ร่วมกับแมนซาแรด โดยสมาชิกมีพื้นทางดนตรีที่ต่างกันออกไป  แจ็ส , ร็อค , บลูส์ , โฟลค์
มือคียบอร์ดแมนซาเรน ได้เป็นสมาชิกในวง ''Rick & the Ravens และพี่น้องของเขา ริค และ จิม แมนซาเรน พร้อมทั้งมือกลอง John Densmore ในนามวง The Psychedelic Rangers และพี่น้องตระกูลแมนซาเรนก็ขอแยกตัวออกมาจากวง เดือนสิงหาคม , Densmore ได้เป็นสมาชิกของกลุ่ม , และเปลี่ยนชื่อเป็นเดอะดอส์ , โดยสมาชิกมี 5  คน พร้อมทั้ง Patty Sulivan มือเบส , ได้อัดเพลงเดโมจำนวน 6 เพลงในเดือนกันยายน 1965
== อ้างอิง ==
กลุ่มดนตรีร็อกสัญชาติอเมริกัน
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2508
วงกลุ่มสี่สัญชาติอเมริกัน
ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี สาขาศิลปินผู้ประสบความสำเร็จตลอดช่วงชีวิต
กลุ่มดนตรีจากลอสแอนเจลิส
เคต แบลนเชตต์

แคเทอริน เอลีส แบลนเชตต์ (Catherine Élise Blanchett; เกิดวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1969) เป็นนักแสดง,ผู้บรรยายสารคดี,ผู้อำนวยการผลิตละครโทรทัศน์ชาวออสเตรเลีย ได้รับการยอมรับให้เป็นหนึ่งในนักแสดงแถวหน้า โดยเป็นที่รู้จักทั้งจากภาพยนตร์ทุนสร้างสูงที่ประสบความสำเร็จทางรายได้, ภาพยนตร์อิสระ, ละครโทรทัศน์, ละครเวที, การพากย์เสียงตัวละครและเป็นผู้บรรยายภาพยนตร์สารคดี เธอประสบความสำเร็จได้รับรางวัลทางด้านการแสดงหลายครั้ง เช่น รางวัลออสการ์ 2 ครั้ง, รางวัลลูกโลกทองคำ 3 ครั้ง, รางวัลแบฟตา 3 ครั้ง, รางวัลแซกอวอร์ด 3 ครั้ง , รางวัลอินดิเพนเดนต์สปิริตอะวอดส์ 3 ครั้งและได้รับรางวัลโวลปีจาก เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิส 2 ครั้ง โดยนอกจากรางวัลทางการแสดงแล้วเธอยังได้รับรางวัลนักพากย์เสียงตัวละครหญิงยอดเยี่ยม จากผลงานการพากย์เสียงในเรื่อง อภินิหารไวกิ้งพิชิตมังกร 2
แบลนเชตต์จบการศึกษาศิลปบัณฑิตจากสถาบันการละครแห่งชาติออสเตรเลีย โดยเริ่มต้นอาชีพนักแสดงจากการแสดงละครเวทีและละครโทรทัศน์ในประเทศออสเตรเลีย จนกระทั่งโด่งดังและเป็นที่รู้จักในระดับนานาชาติจากการรับบท สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ ในภาพยนตร์เรื่อง อลิซาเบธ ราชินีบัลลังก์เลือด (1998) ซึ่งทำให้เธอได้รับรางวัลลูกโลกทองคำและรางวัลแบฟตา ในสาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม รวมถึงได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลออสการ์เป็นครั้งแรก ก่อนจะมาประสบความสำเร็จได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยมจากการรับบทเป็น แคทารีน เฮปเบิร์น ในภาพยนตร์ชีวประวัติเรื่อง บิน รัก บันลือโลก (2002) ที่กำกับโดยมาร์ติน สกอร์เซซี ยังมีผลงานเป็นที่รู้จักในบทกาลาเดรียล ในภาพยนตร์ไตรภาคเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ กำกับโดยปีเตอร์ แจ็กสัน และบทอีริน่า สปัลโก้ ใน  อาณาจักรกะโหลกแก้ว'' เธอและสามี แอนดรูว์ อัปตัน เป็นผู้กำกับของ Sydney Theatre Company และทั้งคู่ยังมีบริษัทผลิตภาพยนตร์ที่ชื่อ "Dirty Films"
== อ้างอิง ==
นักแสดงออสเตรเลีย
นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
บุคคลจากเมลเบิร์น
ชาวออสเตรเลียเชื้อสายอเมริกัน
ชาวออสเตรเลียเชื้อสายอังกฤษ
ชาวออสเตรเลียเชื้อสายสกอตแลนด์
ชาวออสเตรเลียเชื้อสายฝรั่งเศส
สามอาณาจักรหลัง

สมัยสามอาณาจักรหลัง  เริ่มตั้งแต่ ค.ศ. 892 เมื่ออาณาจักรชิลลาที่ปกครองทั้งคาบสมุทรเกาหลีเริ่มอ่อนแอในสมัยของราชินีจินซอง ทำให้ผู้นำทหารตั้งตนเป็นกษัตริย์ในอาณาจักรของตน ได้แก่
== อาณาจักรโคกูรยอใหม่ ==
แทบง, ฮูโกกูรยอ หรือ อาณาจักรโคกูรยอใหม่ (เกาหลี: 태봉, ฮันจา: 泰封; ค.ศ. 901 - ค.ศ. 918) เป็นหนึ่งในสามอาณาจักรหลังของเกาหลีซึ่งประกอบไปด้วยอาณาจักรแพ็กเจใหม่ อาณาจักรรวมชิลลา และอาณาจักรโคกูรยอใหม่ได้รับการสถาปนาโดยกุง เย ในปี ค.ศ. 901 และหลังจากพระเจ้ากุงเยถูกสำเร็จโทษ วังกอนจึงขึ้นเป็นกษัตริย์องค์ต่อมาในปี ค.ศ. 935 ภายหลังวังกอนสามารถโจมตีอาณาจักรแพ็กเจใหม่และอาณาจักรรวมชิลลา ได้จึงรวมแผ่นดินแล้วเปลี่ยนชื่อเป็นอาณาจักรโครยอ แล้วเปลี่ยนพระนามเป็นพระเจ้าแทโจ
== อาณาจักรแพ็กเจใหม่ ==
ฮูแบ็กเจ หรือ อาณาจักรแพ็กเจใหม่ (เกาหลี: 후백제, ฮันจา: 後百濟 ค.ศ. 892 – ค.ศ. 936) เป็นหนึ่งในสามอาณาจักรหลังของเกาหลี (อีกสองอาณาจักรได้แก่อาณาจักรโคกูรยอใหม่และอาณาจักรชิลลา โดยถูกก่อตั้งโดย คยอน ฮวอน ใน ค.ศ. 900 และล่มสลายลงไปอีกใน ค.ศ. 936 โดยกองทัพของวังกอนปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์โครยอมาโจมตี มีเมืองหลวงอยู่ที่ช็อนจู (ปัจจุบันอยู่ในจังหวัดช็อลลาเหนือ) โดยหนังสือซัมกุกยูซาและซัมกุกซากิกล่าวว่าเป็นอาณาจักรสืบต่อมาจากอาณาจักรแพ็กเจ
== อาณาจักรรวมชิลลา ==
อาณาจักรรวมชิลลา (เกาหลี: 통일 신라, อังกฤษ: Unified Silla) เป็นอาณาจักรที่สถาปนาเมื่อปี ค.ศ. 668 โดยพระเจ้ามุนมูแห่งอาณาจักรชิลลา ภายหลังจากการรวม อาณาจักรโคกูรยอ และ อาณาจักรแพ็กเจ เข้าเป็นหนึ่งเดียวกับชิลลาโดยอาณาจักรแห่งนี้มีราชธานีอยู่ที่คย็องจู ซึ่งอาณาจักรรวมชิลลาได้ล่มสลายลงในปี ค.ศ. 935 ภายหลังจากการยอมจำนนต่อวัง กอน ของพระเจ้าคยองซุน กษัตริย์องค์สุดท้าย
ประวัติศาสตร์เกาหลี
ฟิลิป ซีมัวร์ ฮอฟฟ์แมน

ฟิลิป ซีมัวร์ ฮอฟฟ์แมน (Philip Seymour Hoffman) เกิดเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1967 เป็นนักแสดงภาพยนตร์และเวทีชาวอเมริกัน และเป็นผู้กำกับภาพยนตร์
ฮอฟฟ์แมนเริ่มมีงานการแสดงอาชีพครั้งทางโทรทัศน์ในปี 1991 จากนั้นจึงมีผลงานด้านภาพยนตร์ เขาแสดงเป็นตัวประกอบในบทหลากหลายในภาพยนตร์หลายเรื่องกว่าสิบปี จนเป็นที่รู้จัก จากนั้นประสบความสำเร็จกับการแสดงละครเวที เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลโทนี สำหรับการแสดงในเรื่อง True West (2000) และ Long Day's Journey into Night (2003)
เขามีผลงานแสดงในบททรูแมน คาโพตี  ในภาพยนตร์เรื่อง Capote ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลออสการ์ รางวัลบาฟต้า รางวัลลูกโลกทองคำ และรางวัลแซกอวอร์ด จากนั้นก็มีผลงานในเรื่อง The Savages (2007) และ Charlie Wilson's War (2007) ที่ได้รับเสียงวิจารณ์ที่ดี และยังได้รับการเสนอชื่อหลายรางวัลจากการแสดงในภาพยนตร์เรื่อง Doubt (2008)
ในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014 มีผู้พบร่างของฮอฟฟ์แมนเสียชีวิตอยู่ในอพาร์ตเมนต์ของเขาในแมนฮัตตัน สันนิษฐานว่าเสียชีวิตจากการเสพยาเกินขนาด จากผลการสืบสวนเพิ่มเติมพบว่ามีเฮโรอีนจำนวนมากในห้องของฮอฟฟ์แมนด้วย
== อ้างอิง ==
นักแสดงอเมริกัน
นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
บุคคลจากรอเชสเตอร์ (รัฐนิวยอร์ก)
ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
เสียชีวิตจากการใช้ยา
โอเท็ป

โอเท็ป (Otep)  คือวงดนตรีนูเมทัลจากลอสแอนเจลิส ก่อตั้งวงในปี 2000 ประกอบด้วยสมาชิกคือ Shamaya (ร้องนำ), Karma Cheema (กีตาร์), "Evil" J. (เบส), Brian Wolff (กลอง) ชื่อวงยังเป็นชื่อของนักร้องนำด้วย อัลบัมแรกที่ออกในปี 2002 ชื่อ Sevas Tra มันทำให้ชื่อเสียงของพวกเขาดังที่สำคัญโชว์ของพวกเขาก็ไม่ธรรมดา เรียกว่าขึ้นชื่อเรื่องความบ้าระห่ำเหมือนกัน
พวกเขาเคยขึ้นเวที Stage 3 ในเทศกาล Ozzfest 2001 มาแล้ว ก่อนที่พวกเขาจะเซ็นสัญญาเป็นศิลปินในสังกัด Capital
ปี 2009 พวกเขาได้เซ็นสัญญากับค่าย VICTORY Records
== ผลงาน ==
=== EP ===
Jihad (2001)
Wurd Becomes Flesh (2005)
=== อัลบั้มเต็ม ===
Sevas Tra (2002)
House of Secrets (2004)
The Ascension (2007)
Smash The Control Machine (2009)
Atavist (2011)
Hydra (2013)
=== วิดีโอ ===
{|class="wikitable"
|-
! ปี
! ชื่อ
|-
| 2001
| "T.R.I.C."
|-
| 2002
| "Blood Pigs"
|-
|rowspan="2"| 2004
| "Warhead"
|-
| "Buried Alive"
|-
|rowspan="2"| 2007
| "Ghostflowers"
|-
| "Breed"
|-
|rowspan="2"| 2008
| "Confrontation"
|-
| "Crooked Spoons"
|-
|rowspan="1"| 2009
| "Smash the Control Machine"
|-
|}
== อ้างอิง ==
กลุ่มดนตรีนูเมทัลสัญชาติอเมริกัน
กลุ่มดนตรีเฮฟวีเมทัลสัญชาติอเมริกัน
ศิลปินสังกัดแคปิตอลเรเคิดส์
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2543
คีธ มูน

คีธ จอห์น มูน (Keith John Moon) เกิดเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1946 เป็นนักดนตรี นักแต่งเพลงชาวอังกฤษ เคยเป็นมือกลองของวงจากเกาะอังกฤษ เดอะ ฮู มีเอกลักษณ์เด่นในเรื่องของการแสดงสดที่มีการทำลายชุดกลองและระเบิด เบสดรัม ร่วมผลงานกับ เดอะ ฮู ทั้งหมด 8 ชุด จนกระทั่งเสียชีวิตก่อนวัยเพราะ ใช้ยาเสพติดเกินขนาด เสียชีวิตเมื่อวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 1978 อายุ 32 ปี
== เกร็ด ==
หน้าปกอัลบัมของ เดอะ ฮู ชุดสุดท้าย (ชุด Who Are You) ที่ออกจำหน่ายเพียงสองสัปดาห์ก่อนมูนจะเสียชีวิตนั้น คีธ มูน ได้นั่งถ่ายปกอัลบัมโดยนั่งบนเก้าอี้เอาหน้าอกพิงกับพนักพิงเพื่อปกปิดน้ำหนักที่เพิ่มขึ้นในระยะหลัง 3 ปีก่อนที่เสียชีวิต และตรงพนักพิงได้เขียนคำว่า "NOT TO BE TAKEN AWAY." (ไม่สามารถนำไปได้)
นักดนตรีชาวอังกฤษ
นักแต่งเพลงชาวอังกฤษ
นักตีกลอง
บุคคลจากเวมบลีย์
เสียชีวิตจากการใช้ยา
หัวเกรียน

กลุ่มหัวเกรียน หรือ ฝ่ายรัฐสภา (ภาษาอังกฤษ: Parliamentarians หรือ Roundhead) เป็นชื่อที่ใช้เรียกกลุ่มพิวริตันผู้สนับสนุนรัฐสภาแห่งอังกฤษระหว่างสงครามกลางเมืองอังกฤษ และเป็นผู้สนับสนุนโอลิเวอร์ ครอมเวลล์ และเป็นปฏิปักษ์ต่อสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ ครอมเวลล์ได้รับความก้าวหน้าทางการเมือง, เป็นสมาชิกของสภาสามัญชนผู้มีบทบาทสำคัญ และเป็นนายทหารผู้มีความสามารถ และในที่สุดก็แต่งตั้งตนเองเป็นเจ้าผู้พิทักษ์ ในปี ค.ศ. 1653 ฐานะทางการเมืองและทางการศาสนาของ “ฝ่ายรัฐสภา” รวมทั้งกลุ่มเพรสไบทีเรียน (Presbyterians), กลุ่มรีพับลิกันคลาสสิก (Classical republicanism), กลุ่มเลเวลเลอร์ (Levellers) และ กลุ่มอิสระทางศาสนา (Independents) ศัตรูของ “ฝ่ายรัฐสภา” คือ  “ฝ่ายกษัตริย์นิยม”  ผู้สนับสนุนพระเจ้าชาร์ลส์หรือที่เรียกเล่นๆ ว่า “กลุ่มคาวาเลียร์” (Cavalier)
== ที่มาและเบื้องหลัง ==
ระหว่างสงครามและหลังจากสงคราม “กลุ่มหัวเกรียน” เป็นคำที่เริ่มใช้ราวปลายปี ค.ศ. 1641 เมื่อมีการโต้กันในรัฐสภาเรื่องร่างพระราชบัญญัติยกเว้นบาทหลวง (Bishops Exclusion Bill) ซึ่งเป็นร่างพระราชบัญญัติที่ห้ามไม่ให้บาทหลวงเป็นสมาชิกรัฐสภาที่ก่อให้เกิดความไม่สงบในเวสต์มินสเตอร์ กลุ่มเพียวริตันบางคนตัดเริ่มผมเกรียนเพื่อให้แยกตนเองจากอย่างชัดเจนผู้ชายในราชสำนักที่ไว้ผมยาวเป็นหลอด เจ้าหน้าที่คนหนึ่งพรรณาถึงผู้คนที่มาชุมนุมกันว่า:
::“พวกเขาไว้ผมบนหัวพวกตน มีไม่กี่เส้นเท่านั้นที่ยาวเลยหูพวกตน ด้วยเหตุฉะนี้เราจึงเรียกพวกที่มานั่งตะโกนโหวกเหวกในเวสต์มินสเตอร์ด้วยฉายานามว่าพวกราวด์เฮด.”
แต่ที่ขัดกันคือหลังจากที่อัครบาทหลวงวิลเลียม ลอดออกกฎให้นักบวชไว้ผมสั้นในปี ค.ศ. 1636 กลุ่มเพียวริตันก็หันกลับไปไว้ผมยาวตามเดิมและยิ่งยาวกว่าเดิมเพื่อเป็นการประท้วงระบบ แต่ก็ยังรู้จักกันในชื่อ “กลุ่มหัวเกรียน” การไว้ผมยาวมักจะนิยมในกลุ่มอิสระทางศาสนา และ กลุ่มเพียวริตันที่มีตำแหน่งสูงที่รวมทั้งครอมเวลล์เองโดยเฉพาะในปลายสมัยรัฐบาลผู้พิทักษ์ ขณะที่กลุ่มเพรสไบทีเรียนและทหารยังคงต่อต้านการไว้ผมยาว ในปลายสมัยกลุ่มเพียวริตันอินดีเพ็นเดนท์ใช้คำว่า “กลุ่มหัวเกรียน” เป็นทำนองเหยียดกลุ่มเพรสไบทีเรียนเพียวริตัน
นักประวัติศาสตร์จอห์น รัชเวิร์ธ (John Rushworth) ใน “Historical Collections” กล่าวว่าคำนี้เริ่มใช้เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 1641 โดยเจ้าหน้าที่ชื่อเดวิด ไฮด์ผู้ที่ระหว่างการจลาจลชักดาบออกมาแล้วตะโกนว่าจะ “เชือดคอไอ้หมาหัวเกรียนตัวไหนที่กล้าเห่ากระโชกบาทหลวง”
เอ็ดเวิร์ด ไฮด์ เอิร์ลแห่งแคลเร็นดอนที่ 1ที่ปรึกษาของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2   (“History of the Rebellion”, เล่ม 4. หน้า 121) กล่าวถึงเรื่องนี้ว่า: “ผู้ที่เห็นว่าเป็นผู้รับใช้พระเจ้าแผ่นดินถูกเรียกว่า “กลุ่มคาวาเลียร์” และผู้ที่ต่อต้านเรียกว่า “กลุ่มหัวเกรียน””
== ประวัติ ==
“กลุ่มหัวเกรียน” ในที่สุดก็ได้รับชัยชนะในสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่สอง ในปี ค.ศ. 1648 ที่เป็นผลให้พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 ถูกปลงพระชนม์ในปี ค.ศ. 1649 แต่การต่อสู้ก็ยังคงมีอยู่ต่อไปในไอร์แลนด์ และสกอตแลนด์ ในที่สุดครอมเวลล์ก็ได้รับชัยชนะต่อการรุกรานของสกอตแลนด์ที่ยุทธการวูสเตอร์ ในปี ค.ศ. 1651 เมื่อพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 ทรงพ่ายแพ้
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
สงครามกลางเมืองอังกฤษ
ฝ่ายกษัตริย์นิยม
ประวัติศาสตร์อังกฤษ
สงครามกลางเมืองอังกฤษ