pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
อำเภอยะหา

ยะหา เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดยะลา อยู่ทางภาคใต้ของประเทศไทย อนึ่งคำว่า "ยะหา" (Johar, Juar) เป็นคำในภาษามลายู แปลว่า "ต้นขี้เหล็ก"
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอยะหามีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอสะบ้าย้อย (จังหวัดสงขลา) และอำเภอเมืองยะลา
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเมืองยะลาและอำเภอกรงปินัง
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอบันนังสตา และรัฐเกอดะฮ์ (ประเทศมาเลเซีย)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอกาบัง
== ประวัติ ==
พื้นที่ของอำเภอยะหาแยกมาจากอำเภอเมืองยะลาในปี พ.ศ. 2481 สมัยหลวงรัชกาลประดิษฐ์ (แปะ) เป็นเจ้าเมืองยะลาและหมื่นเสนานุรักษ์ (ประดิษฐ์ ศุภอักษร)
ปลัดเมืองยะลาในขณะนั้นได้สำรวจพื้นที่และคัดเลือกตำบลยะหาเป็นที่ตั้งที่ว่าการอำเภอยะหา เบื้องต้นแบ่งออกเป็น 11 ตำบล ได้แก่ ตำบลยะหา ตำบลตาชี ตำบลบาโงยซิแน ตำบลสะเอะ ตำบลบาโร๊ะ ตำบลปะแต ตำบลซีเยาะ ตำบลบาโงย ตำบลชะเมาะ และตำบลลาบู
พ.ศ. 2443 หลวงภักดีรณฤทธิ์ นายอำเภอยะหาในขณะนั้น ได้ปรับปรุงเขตการปกครองใหม่ โดยยุบบางตำบลรวมกับอีกตำบลเข้าด้วยกัน ยุบตำบลบาโงยรวมกับตำบลบาโร๊ะ ยุบตำบลซีเยาะรวมกับตำบลบาโงยซิแน และยุบตำบลชะเมาะรวมกับตำบลละแอ
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
การปกครองของอำเภอยะหามี 7 ตำบล 49 หมู่บ้าน ได้แก่
{|
|-
||1.||ยะหา||||||||(Yaha)||||||||9 หมู่บ้าน||
|-
||2.||ละแอ||||||||(La-ae)||||||||6 หมู่บ้าน||
|-
||3.||ปะแต||||||||(Patae)||||||||9 หมู่บ้าน||
|-
||4.||บาโร๊ะ||||||||(Baro)||||||||8 หมู่บ้าน||
|-
||5.||ตาชี||||||||(Ta Chi)||||||||5 หมู่บ้าน||
|-
||6.||บาโงยซิแน||||||||(Ba-ngoi Sinae)||||||||6 หมู่บ้าน||
|-
||7.||กาตอง||||||||(Ka Tong)||||||||6 หมู่บ้าน||
|}
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอยะหาประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลยะหา ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลยะหา
เทศบาลตำบลปะแต ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปะแตทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลยะหา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลยะหา (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลยะหา)
องค์การบริหารส่วนตำบลละแอ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลละแอทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบาโร๊ะ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบาโร๊ะทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลตาชี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตาชีทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบาโงยซิแน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบาโงยซิแนทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลกาตอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกาตองทั้งตำบล
== ประชากร ==

ส่วนใหญ่ประชากรของอำเภอยะหาส่วนใหญ่เป็นชาวไทยเชื้อสายมลายู นับถือศาสนาอิสลามเป็นจำนวนมากถึงร้อยละ 93 ซึ่งมีความเคร่งครัดต่อศาสนา และนิยมส่งบุตรหลานเรียนหลักธรรมของศาสนา นอกจากนี้ยังมีชาวไทยพุทธ เป็นส่วนน้อยโดยส่วนใหญ่จะอยู่ในเขตสุขาภิบาล และตำบลตาชี รวมกันมีร้อยละ 3 นอกจากนี้ยังมีชาวไทยเชื้อสายจีน และชาวไทยถิ่นอีสานอาศัยอยู่ในเขตสุขาภิบาลด้วย
ด้านภาษา ส่วนใหญ่ประชาชนนิยมพูดภาษามลายูถิ่น แต่เมื่อชาวไทยมุสลิมต้องการพูดคุยกับชาวไทยพุทธก็จะพูดภาษาไทย หรือภาษาไทยถิ่นใต้ นอกจากนี้ชาวไทยพุทธบางคนก็สามารถใช้ภาษามลายูโต้ตอบได้ แต่ส่วนใหญ่นิยมใช้ภาษาไทยถิ่นใต้
ด้านอาชีพ ส่วนใหญ่ประชาชนในอำเภอยะหาจะทำเกษตรกรรมเป็นส่วนมาก เช่น ปลูกต้นยางพารา และยังมีอาชีพรับจ้าง เช่น คนสวนกรีดยางและค้าขาย
== สถานที่สำคัญ ==
วัดยะหาประชาราม
ศาลาดูดวงจันทร์
แหล่งท่องเที่ยวเหมืองลาบู
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 
ยะหา
ฟุตบอลทีมชาติคาซัคสถาน

ฟุตบอลทีมชาติคาซัคสถาน (Қазақстан Ұлттық футбол құрамасы, Qazaqstan Ūlttyq Futbol qūramasy) เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนจากประเทศคาซัคสถาน ภายใต้การควบคุมของสหพันธ์ฟุตบอลคาซัคสถาน ก่อตั้งขึ้นภายหลังจากการสลายตัวของสหภาพโซเวียต โดยแข่งขันนัดแรกกับทีมชาติเติร์กเมนิสถาน ในปี พ.ศ. 2535 ทีมชาติคาซัคสถานนั้นปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของทีมในยูฟ่า โดยย้ายจากเอเอฟซี ในปี 2545
== ผลงาน ==
=== ฟุตบอลโลก ===
1930 - 1994 - ไม่ได้เข้าร่วม (เป็นส่วนหนึ่งของสหภาพโซเวียต)
1998 - 2022 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
=== ฟุตบอลยูโร ===
1960 - 1992 - ไม่ได้เข้าร่วม (เป็นส่วนหนึ่งของสหภาพโซเวียต)
1996 - 2004 - ไม่ได้เข้าร่วม (ไม่ได้เป็นสมาชิกของยูฟ่า)
2008 - 2020 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
=== เอเชียนคัพ ===
1956 - 1992 - ไม่ได้เข้าร่วม (เป็นส่วนหนึ่งของสหภาพโซเวียต)
1996, 2000 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ 
คาซัคสถาน
คาซัคสถาน
ทีมกีฬาทีมชาติคาซัคสถาน
ฟุตบอลในประเทศคาซัคสถาน
การแปรใช้ใหม่

การแปรใช้ใหม่ (recycling) เป็นการจัดการวัสดุเหลือใช้ที่กำลังจะเป็นขยะโดยนำไปผ่านกระบวนการแปรสภาพ (โดยเฉพาะการหลอม) เพื่อให้เป็นวัสดุใหม่แล้วนำกลับมาใช้ได้อีก วัสดุที่ผ่านการแปรสภาพนั้นอาจจะเป็นผลิตภัณฑ์เดิมหรือผลิตภัณฑ์ใหม่ก็ได้ การแปรใช้ใหม่มีความหมายต่างจาก การใช้ซ้ำ (reusing) ซึ่งหมายถึง การนำกลับมาใช้ใหม่โดยไม่ผ่านกระบวนการแปรสภาพใด ๆ ทั้งสิ้น
ในความเข้าใจของคนบางกลุ่มนั้น การแปรใช้ใหม่ยังหมายถึง การนำวัสดุเหลือใช้กลับมาปรับเปลี่ยนรูปแบบหรือพัฒนารูปร่างใหม่ให้สามารถนำมาใช้ประโยชน์ในรูปแบบอื่น ๆ เช่น ขวดน้ำพลาสติก หากนำมาใช้ใส่น้ำอีกครั้งเป็นการใช้ซ้ำ แต่ถ้านำเอาขวดนำพลาสติกมาตัดให้เป็นกระป๋อง แล้วนำไปใช้ตัดดินบรรจุในถุง หรือนำขวดพลาสติกมาตัดครึ่งทำเป็นแจกันใส่ดอกไม้หรือเป็นที่ใส่ปากกา มักถูกเรียกว่าเป็นการแปรขวดน้ำพลาสติกเพื่อใช้ใหม่
== ประวัติศาสตร์ ==
=== ต้นกำเนิด ===
การแปรใช้ใหม่ได้รับการปฏิบัติทั่วไปในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติส่วนใหญ่ หลักฐานที่มีการบันทึกไว้สามารถย้อนกลับไปในอดีตอันยาวนานถึงยุคของเพลโตเมื่อ 400 ปีก่อนคริสต์ศักราช จากการศึกษาทางโบราณคดีเกี่ยวกับการทิ้งขยะของเสียในยุคโบราณแสดงให้เห็นว่า ในช่วงระยะเวลาที่ทรัพยากรเริ่มหายากขึ้นนั้น ขยะจากบ้านเรือน (เช่น เถ้า เครื่องมือหัก เครื่องปั้นดินเผา) จะมีปริมาณน้อยลง บ่งบอกได้ถึงการนำขยะจำนวนไม่น้อยกลับไปแปรใช้ใหม่ เพราะไม่มีวัสดุใหม่มาแทนของเดิม

ในยุคก่อนอุตสาหกรรม (pre-industrial) มีหลักฐานว่าเศษทองเหลืองและโลหะอื่น ๆ ถูกเก็บรวบรวมและนำไปหลอมเพื่อนำกลับมาใช้ใหม่ในยุโรป ในสหราชอาณาจักร ขี้ฝุ่นและขี้เถ้าจากการเผาไหม้ไม้ฟืนและจากไฟถ่านหิน (coal fire) จะถูกเก็บรวบรวมโดยคนเก็บขยะ (dustmen) และนำไปแปรสภาพใหม่แม้จะมีคุณภาพด้อยลง (downcycled) เพื่อใช้เป็นวัสดุพื้นฐานในการทำอิฐ แรงขับเคลื่อนหลักของการแปรใช้ใหม่ประเภทนี้มาจากผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจในการได้เชื้อเพลิงจากวัสดุที่แปรใช้ใหม่แทนที่จะต้องซื้อวัตถุดิบบริสุทธิ์ทั้งหมด รวมทั้งความบกพร่องในการกำจัดขยะสาธารณะในพื้นที่ที่มีประชากรอาศัยอยู่อย่างหนาแน่นมาก  ในปี 1813, เบนจามิน ลอว์ (Benjamin Law) จากเมืองแบตลีย์ ในมณฑลยอร์กเชอร์ ของอังกฤษ (Batley, Yorkshire) ได้พัฒนากระบวนการของการเปลี่ยนเศษผ้าที่ไม่ใช้แล้ว (rag) ให้กลายเป็น 'เส้นใยที่ได้จากเศษผ้าเก่า ๆ' (shoddy) และผ้าขนสัตว์คุณภาพต่ำ หรือ 'มังโก' (mungo)  วัสดุชนิดใหม่นี้จะรวมประสานเส้นใยที่ได้จากการแปรใช้ใหม่กับขนสัตว์บริสุทธิ์ (virgin wool) เข้าไว้ด้วยกัน  ในเขตมณฑลยอร์กเชอร์ทางภาคตะวันตก (West Yorkshire) อุตสาหกรรมเส้นใยที่ได้จากเศษผ้าขี้ริ้วในเขตเมือง เช่น แบตลีย์ และ ดิวส์เบอรี่ (Dewsbury), กินระยะเวลามาตั้งแต่ต้นศตวรรษที่ 19 ไปจนถึงปี 1914 เป็นอย่างน้อย
== วัสดุที่สามารถแปรใช้ใหม่ ==
แก้ว, ขวด, กระจก
กระดาษ
พลาสติก ไม้
โลหะ, เหล็ก, ทองแดง, อะลูมิเนียม
ยางแอสฟัลต์
== วัสดุที่ไม่สามารถแปรใช้ใหม่ ==
ขยะเปียก, ซากอินทรียวัตถุ
ผ้า
ยางรถยนต์
สารกัมมันตรังสี
== อ้างอิง ==
== หนังสืออ่านเพิ่ม ==
Tierney, John. (1996). Recycling Is Garbage. The New York Times.
Ackerman, Frank. (1997). Why Do We Recycle?: Markets, Values, and Public Policy. Island Press. ISBN 1-55963-504-5, 9781559635042
Porter, Richard C. (2002). The economics of waste. Resources for the Future. ISBN 1-891853-42-2, 9781891853425
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 
นิเวศวิทยา
สิ่งแวดล้อม
โพรโทพลาสซึม

โพรโทพลาสซึม (protoplasm) เป็นสารกึ่งของเหลวอยู่ภายในของเซลล์ทั้งหมด ซึ่งประกอปด้วย นิวเคลียส (Nucleus) และ ไซโตพลาสซึม (Cytoplasm) มีความหนืด โปร่งแสง ไม่มีสี ถูกห่อหุ้มด้วยผนังเซลล์ หากเป็นของพืชจะมีคลอโรพลาสต์(Chloroplast) รวมอยู่ด้วย เมื่ออยู่ในสภาวะแวดล้อมที่เหมาะสมจะแสดงคุณสมบัติการมีชีวิตได้
== คุณสมบัติของทางเคมี==
ส่วนใหญ่ประกอบด้วยน้ำประมาณ 75-90 เปอร์เซ็นต์
เป็นสารประกอบเชิงซ้อนซึ่งจะอยู่ในรูปของ colloid
ประกอบขึ้นด้วยธาตุต่างๆประมาณ 36 ธาตุในปริมาณต่างๆกัน
== คุณสมบัติทางกายภาพ ==
มีลักษณะเป็นของเหลวโปร่งใสดูภายนอกคล้ายวุ้น
สามารถเปลี่ยนจากลักษณะเหลวเป็นแข็งสลับไปมาได้
นำไฟฟ้าได้ต่ำ
มีแรงตึงผิวสูง
== คุณสมบัติทางชีวภาพ ==
สืบพันธุ์ได้โดยการแบ่งตัว
มีเมตตาบอลิซึมและต้องการพลังงาน
เจริญเติบโตได้
กรณีปกติโพรโทพลาสซึมมีชีวิตในรูปของเซลล์
เคลื่อนไหวได้เช่น การเคลื่อนไหวของ chloroplast ในสาหร่ายหางกระรอก หรือการเคลื่อนไหวของอาหารใน Paramecium.
สามารถตอบสนองต่อสิ่งเร้าได้
สามารถปรับตัวเองให้เข้ากับสิ่งแวดล้อมได้
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ชนิดของเซลล์ 
ชีววิทยาของเซลล์
ชีววิทยาของเซลล์
อำเภอกาบัง

กาบัง เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดยะลา ทางภาคใต้ของประเทศไทย
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอกาบังตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกสุดของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอสะบ้าย้อย (จังหวัดสงขลา)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอยะหา
ทิศใต้ ติดต่อกับรัฐเกอดะฮ์ (ประเทศมาเลเซีย)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอสะบ้าย้อย (จังหวัดสงขลา)
== ประวัติ ==
อำเภอกาบัง ได้รับการจัดตั้งโดยแยกพื้นที่การปกครองสองตำบลของอำเภอยะหา คือ ตำบลกาบังและตำบลบาละ เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2534 ตามประกาศของกระทรวงมหาดไทยวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2533 เป็น กิ่งอำเภอกาบัง และได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะเป็น อำเภอกาบัง เมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2540 โดยมีผลตั้งแต่วันที่ 11 ตุลาคม ปีเดียวกัน
==ที่มาของชื่อ==
คำว่า กาบัง หรือ กาแบ (ยาวี: كاب; รูมี: Kabae, Kabe) เป็นภาษามลายูพื้นเมืองที่เรียกพันธุ์ไม้คล้ายกับเงาะ ซึ่งก็คือเงาะพันธุ์หนึ่ง แต่แตกต่างตรงที่ผลของพรรณไม้ชนิดนี้มีลักษณะกลม ใหญ่ ขนเกรียน ดูขรุขระ ไม่มีขนมากเหมือนเงาะ
บ้างว่ามาจากคำว่า ฆามแบ (Gambe) แปลว่า ต้นสีเสียด
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอกาบังแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 2 ตำบล 19 หมู่บ้าน ได้แก่
{|
|-
||1.||กาบัง || ||  || || (Kabang)|| ||  || ||8 หมู่บ้าน||
|-
||2.||บาละ || ||  || || (Bala) || ||  || ||11 หมู่บ้าน||
|}
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอกาบังประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 2 แห่ง ได้แก่
องค์การบริหารส่วนตำบลกาบัง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกาบังทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบาละ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบาละทั้งตำบล
== ประชากร ==
ประชากรส่วนมากประมาณร้อยละ 73 เป็นชาวไทยเชื้อสายมลายู มีมัสยิดทั้งหมด 16 แห่ง  และอีกร้อยละ 17 เป็นชาวไทยพุทธ ซึ่งมีวัดสองแห่งคือ วัดบาละและวัดคชศิลาวนาราม ส่วนมากมีอาชีพเกษตรกรรม เช่น ปลูกยางพารา ทำสวนผลไม้ และปลูกพืชไร่
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
กาบัง
อำเภอกรงปินัง

กรงปินัง เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดยะลา จัดตั้งขึ้นตามพระราชกฤษฎีกาตั้งอำเภอกรงปินัง จังหวัดยะลา พ.ศ. 2547 ซึ่งมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2547
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอกรงปินังตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเมืองยะลา
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอรามันและอำเภอบันนังสตา
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอบันนังสตาและอำเภอยะหา
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอยะหา
== ประวัติ ==
กรงปินังมาจากคำว่า กำปงปิแน (ยาวี: كامڤوڠ ڤينڠ; รูมี: Kampong Pinang) ซึ่งเป็นภาษามลายูท้องถิ่น คำว่า "กำปง" แปลว่า บ้านป่า ส่วนคำว่า '"ปิแน" หรือ "ปินัง" แปลว่าหมาก รวมกันจึงมีความหมายว่า หมู่บ้านหมาก
บ้างก็ว่ามาจากคำว่า "กรง" ที่เป็นภาษาไทยถิ่นใต้โบราณ มีความหมายเดียวกับคำว่า กง, กรุง และเกาะ หมายถึงบริเวณที่มีภูเขาโอบล้อม ซึ่งกรงปีนังเป็นพื้นที่ตามแนวเขาระหว่างทิวเขาสันกาลาคีรีทางตะวันตก และมีทิวเขาบือยออยู่ทางทิศตะวันออก
กิ่งอำเภอกรงปินัง ได้รับการจัดตั้งขึ้นโดยแยกพื้นที่การปกครองออกจากอำเภอเมืองยะลาตั้งแต่วันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2537 ตามประกาศของกระทรวงมหาดไทยวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2537 ต่อมาจึงได้มีพระราชกฤษฎีกาตั้งอำเภอกรงปินัง จังหวัดยะลา พ.ศ. 2547 ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอกรงปินัง โดยให้มีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2547
== ประชากร ==
พ.ศ. 2562 กรงปินังมีประชากรอยู่ 29,376 คน ประชากรเกือบทั้งหมดเป็นชาวไทยเชื้อสายมลายูและนับถือศาสนาอิสลามร้อยละ 99.85 มีมัสยิด 35 แห่ง ใน พ.ศ. 2563 มีผู้นับถือศาสนาพุทธอยู่ 42 คน คิดเป็นร้อยละ 0.15 ของประชากรทั้งหมด ก่อนหน้านี้เมื่อ พ.ศ. 2552 มีชาวพุทธเพียง 20 คน อาศัยอยู่บ้านบือแนลาแลในตำบลสะเอะเพียงหมู่บ้านเดียว และไม่มีวัดประกอบศาสนกิจ ทั้งยังเป็นชุมชนที่อยู่ในพื้นที่สีแดงซึ่งเสี่ยงต่อการถูกลอบสังหารหรือทำร้าย ส่วนในตำบลกรงปินัง, ตำบลห้วยกระทิง และตำบลปุโรงไม่มีผู้นับถือศาสนาพุทธอยู่เลย แต่มีชาวพุทธบางส่วนเป็นข้าราชการที่เข้าไปทำงานในตำบลเหล่านี้
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอกรงปินังแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 23 หมู่บ้าน ได้แก่
{|
|- valign=top
||
{|
||1.||กรงปินัง|| || || || (Krong Pinang)  || || || ||9 หมู่บ้าน||
|-
||2.||สะเอะ || || || ||(Sa-e)   || || || ||6 หมู่บ้าน||
|-
||3.||ห้วยกระทิง|| || || || (Huai Krathing) || || || ||4 หมู่บ้าน||
|-
||4.||ปุโรง || || || ||(Purong) || || || ||4 หมู่บ้าน||
|}
||&nbsp;
|}
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอกรงปินังประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
องค์การบริหารส่วนตำบลกรงปินัง  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกรงปินังทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลสะเอะ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสะเอะทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยกระทิง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลห้วยกระทิงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลปุโรง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปุโรงทั้งตำบล
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
กรงปินัง
ซีซ่า ทางสายฝันสู่ดวงดาว

ซีซ่า ทางสายฝันสู่ดวงดาว (C-SA) เป็นรายการแข่งขันร้องเพลงของเด็ก โดยมีการคัดเยาวชน 30 คน เข้าค่าย โดยแบ่งการแข่งขันเป็น ประเภทเดี่ยว 6 คน และ ประเภททีม 6 ทีม (ทีมละ 4 คน) โดย เริ่มคอนเสิร์ตครั้งแรก เมื่อวันอาทิตย์ ที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2549 ณ โรงเรียนศรีวิกรม์
== การออกอากาศ ==
ออกอากาศทางช่อง 3 โดยจะมีการขึ้นคอนเสิร์ต สัปดาห์ละ 1 ครั้ง คือ วันเสาร์ หรือ วันอาทิตย์ โดยสถานที่จัดคอนเสิร์ต มีดังนี้
พ.ศ. 2549 - โรงเรียนศรีวิกรม์
พ.ศ. 2550 -  เจ เจ มอลล์ ตลาดนัดติดแอร์
== ดูเพิ่ม ==
ชีซ่า.คอม
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ ซีซ่า 
รายการโทรทัศน์ช่อง 3
รายการโทรทัศน์ไทย
การบีบอัดข้อมูลแบบไม่สูญเสีย

การบีบอัดข้อมูลแบบไม่สูญเสีย (Lossless data compression) เป็นรูปแบบของการบีบอัดข้อมูลดิจิตอล ซึ่งไม่มีการสูญเสียข้อมูลใดๆ เมื่อขยายข้อมูลกลับมา จะได้ข้อมูลเหมือนต้นฉบับทุกครั้ง มีความหมายตรงกันข้ามกับ การบีบอัดข้อมูลแบบสูญเสียบางส่วน (Lossy data compression)
== ชนิดของไฟล์ที่ใช้การบีบอัดแบบไม่สูญเสียข้อมูล ==
การบีบอัดเสียง
Audio Interchange File Format AIFF
Apple Lossless - ALAC (Apple Lossless Audio Codec)
Direct Stream Transfer - DST
Free Lossless Audio Codec - FLAC
Meridian Lossless Packing - MLP
Monkey's Audio - Monkey's Audio APE
RealPlayer - RealAudio Lossless
Shorten - SHN
TTA - True Audio Lossless
WavPack - WavPack lossless
WMA Lossless - Windows Media Lossless
การบีบอัดภาพดิจิทัล
ABO - Adaptive Binary Optimization
GIF - (lossless, but contains a very limited number color range)
PNG - Portable Network Graphics
JPEG-LS - (lossless/near-lossless compression standard)
JPEG 2000 - (includes lossless compression method, as proven by Sunil Kumar, Prof San Diego State University)
JBIG2 - (lossless or lossy compression of B&W images)
TIFF
WMPhoto - (includes lossless compression method)
Qbit Lossless Codec - Focuses on intra-frame (single-image) lossless compression
การบีบอัดวิดีโอ
Huffyuv
SheerVideo
CorePNG
MSU Lossless Video Codec
LCL Video Codec
Qbit Lossless Codec
Animation codec
Lagarith
H.264/MPEG-4 AVC
การบีบอัดข้อมูล
ขั้นตอนวิธีการบีบอัดข้อมูลแบบไม่สูญเสีย
หนึ่งอุบล ศิษย์เลิศชัย

หนึ่งอุบล ศิษย์เลิศชัย เป็นอดีตนักมวยไทยชื่อดัง และเคยชกมวยสากลอาชีพได้ครองแชมป์ของสถาบัน PABA ด้วย
== ประวัติ ==
หนึ่งอุบล มีชื่อจริงว่า  สมร ความสวัสดิ์  เกิดเมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2517 ที่จังหวัดอุบลราชธานี เป็นนักมวยไทยชื่อดังในราวปี พ.ศ. 2534-พ.ศ. 2538 ในสังกัดของทรงชัย รัตนสุบรรณ มีฉายาว่า "ต่วนเป๋" ตั้งแต่เมื่อครั้งชกมวยไทย มีที่มาจากมีขาข้างขวาสั้นกว่าขาข้างซ้าย หนึ่งอุบลขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อคราวที่เดินทางไปชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทที่ฟิลิปปินส์ ได้แชมป์มาครองเมื่อ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 จากนั้น หนึ่งอุบลขึ้นชกป้องกันแชมป์ไว้ได้สองครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ให้กับ เรย์ ลีกัส อย่างพลิกความคาดหมาย โดยหนึ่งอุบลเป็นฝ่ายแพ้คะแนนเมื่อ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2540 หลังจากเสียแชมป์ หนึ่งอุบลขึ้นชกมวยสากลใน พ.ศ. 2541 อีกเพียงสองครั้ง โดยครั้งล่าสุดชกเมื่อ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2541 ชนะน็อค แซมมี่ ซอร์ดีญ่า หลังจากนั้นหนึ่งอุบลกลับไปชกมวยไทยตามเดิม
==เกียรติประวัติ==
แชมป์ PABA รุ่นจูเนียร์แบนตั้มเวท (2539 - 2540)
* ชิง 6 พฤศจิกายน 2539 ชนะน็อค รอนนี่ ไบโอนัส (ฟิลิปปินส์) ยก 8 ที่มะนิลา
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 12 มกราคม 2540 ชนะคะแนน แจ๊ค ซาเฮียย่า (อินโด) ที่ เวทีมวยนานาชาติ ต.หน้าเมือง อ.เมืองฉะเชิงเทรา จ.ฉะเชิงเทรา
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 30 มีนาคม 2540 ชนะคะแนน ดิเอโก อันดราเด (เม็กซิโก) ที่ จ.อุบลราชธานี
* เสียแชมป์,8 ส.ค. 2540 แพ้คะแนน  เรย์ ลีกัส (ฟิลิปปินส์) ที่ โรงแรม ดิเอมเมอรัล แขวงดินแดง เขตดินแดง แขวงห้วยขวาง เขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร
==อ้างอิง==
สถิติการชก boxrec.com
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เทปการชกระหว่าง "แรมโบ้" พงษ์สิริ พ.ร่วมฤดี กับ "ต่วนเป๋" หนึ่งอุบล ศิษย์เลิศชัย
นักมวยสากลชาวไทยรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
บุคคลจากจังหวัดอุบลราชธานี
แชมป์ PABA
นักมวยไทยชาวไทย
เรย์ ลีกัส

เรย์ ลีกัส นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 23 มกราคม  พ.ศ. 2514 สถิติการชก 93 ครั้ง ชนะ 59 (น็อค 38) เสมอ 3 แพ้ 31
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท (2540 – 2541)
แชมป์ PABAรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท (2540)
* ชิง, 8 ส.ค. 2540 ชนะคะแนน หนึ่งอุบล ศิษย์เลิศชัย ที่ โรงแรม ดิเอมเมอรัล แขวงดินแดง เขตดินแดง แขวงห้วยขวาง เขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท WBF 30 ก.ค. 2541 แพ้แตก แซมซั่น กระทิงแดงยิม ยก 7 ที่ บิ๊กฟั้น รัชดา แขวงห้วยขวาง เขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร
* ชิงแชมป์ ABC รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท 5 ก.ค. 2545 แพ้คะแนน สด เพชรสุภาพรรณ ที่ บริษัท พิบูลย์ชัยน้ำพริกเผาไทยแม่ประนอม จำกัด แขวงศาลาธรรมสพน์ แขวงทวีวัฒนา เขตทวีวัฒนา กรุงเทพมหานคร
* ชิงแชมป์ ABC เฉพาะกาลรุ่นแบนตัมเวท 5 ก.ย. 2546 แพ้คะแนน ฉัตรชัย อีลิทยิมที่ เขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร
* ชิงแชมป์ ABCO รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 30 มกราคม 2548 แพ้คะแนน โจโจ้ อาร์นาโดที่ ฟิลิปปินส์
* ชิงแชมป์ ABC รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท 25 ส.ค. 2548 แพ้คะแนน เดวิด นครหลวงโปรโมชั่น ที่จ. ชัยนาท
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com
นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวท
แชมป์ PABA
บุคคลจากจังหวัดบูคิดโนน
ชเว ชังโฮ

ชเว ชังโฮ  เป็นนักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดเมื่อ 10 กุมภาพันธ์  พ.ศ.  2507 สถิติการชก 20 ครั้ง ชนะ 15 (น็อค 12) เสมอ 3 แพ้ 5
== ประวัติ ==
ชเวเป็นนักมวยระดับอดีตแชมป์โลกของเกาหลีใต้ ครองแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท IBF เมื่อ พ.ศ. 2530 ด้วยการชนะน็อคโดดี้ บอย เปนาโลซา ยก 11 ที่เกซอน ประเทศฟิลิปปินส์ เสียแชมป์โลกในการป้องกันตำแหน่งครั้งแรกให้กับโรแลนโด โบฮอล ใน พ.ศ. 2531 หลังจากนั้น ชเวขึ้นมาชกในรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวทและขึ้นชิงแชมป์โลกกับเขาทราย แกแล็คซี่ แต่เป็นฝ่ายแพ้ TKO ในยกที่ 8
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์เกาหลีใต้ รุ่นฟลายเวท (2530)
แชมป์โลกรุ่นฟลายเวท IBF (2530 – 2531)
* ชิง, 5 ก.ย. 2530 ชนะน็อค โดดี้ บอย เปนาโลซา ยก 11 ที่ ฟิลิปปินส์
* เสียแชมป์, 16 ม.ค. 2531 แพ้คะแนน โรแลนโด โบฮอล ที่ ฟิลิปปินส์
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท WBA 9 ต.ค. 2531 แพ้ทีเคโอ เขาทราย แกแล็คซี่ ยก 8 ที่ เกาหลีใต้
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ 
แชมป์มวยสากลประเทศเกาหลีใต้ 
แชมป์โลก IBF
ศาสนามาณีกี

ศาสนามาณีกี หรือ ศาสนามานี หรือ มานีธรรม (मानी धर्म - Manichaeism) หรือ หมอหนีเจี้ยว หรือ ม๊อนี้ก่า (摩尼教)
เป็นศาสนาแบบ เอกเทวนิยม และไญยนิยม (Gnosticism) ที่มีต้นกำเนิดในจักรวรรดิแซสซานิด มีพระมานีหัยยา (मानी हय्या) เป็นศาสดา แม้ว่างานเขียนของท่านจะหายสาบสูญไปทั้งหมดแล้ว แต่ยังคงมีฉบับแปลในภาษาต่าง ๆ ตกทอดมาถึงปัจจุบัน
ศาสนามานี เป็นสาขาหนึ่งของ ศาสนาโซโรอัสเตอร์ เป็นต้นกำเนิดของ ลัทธิบัวขาว ลัทธิเซียนเทียนเต้า และ ลัทธิอนุตตรธรรม สอนเชิงจักรวาลวิทยาว่าจักรวาลแบ่งออกเป็นสองด้าน คือด้านความดีงาม จิตวิญญาณ และความสว่าง กับความชั่วร้าย วัตถุ และความมืด สันนิษฐานว่าศาสนามานีได้รับแนวคิดนี้มาจากแนวคิดของพวกไญยนิยมในเมโสโปเตเมีย
ศาสนามานีกีแพร่หลายมากในภูมิภาคที่ใช้ภาษาแอราเมอิกและภาษาซีรีแอก ราว คริสต์ศตวรรษที่ 3 - 7 จนกลายเป็นศาสนาที่แพร่หลายมากที่สุดในโลกศาสนาหนึ่งในยุคนั้น ศาสนจักรมานีแพร่ไปทางตะวันออกไกลถึงประเทศจีน และทางตะวันตกไกลถึงจักรวรรดิโรมัน โดยมีศาสนิกชนส่วนมากเป็นทหาร จนได้ชื่อว่าเป็นศาสนาของกองทัพ และกลายเป็นคู่แข่งของศาสนาคริสต์ แทนลัทธิเพกันที่เสื่อมไปก่อนหน้านั้นแล้ว ศาสนามานีในภูมิภาคตะวันออกดำรงอยู่นานกว่าทางตะวันตก โดยเสื่อมสลายไปราวคริสต์ศตวรรษที่ 14 ทางใต้ของจีน
ศาสนิกชนของศาสนานี้เรียกว่า ชาวมานี หรือ มานีเชียน ซึ่งในปัจจุบันใช้หมายรวมถึง ผู้มีแนวคิดทางจริยศาสตร์รูปแบบหนึ่งที่มองศีลธรรมแบบทวินิยม คือมีความดีความชั่วอยู่จริง และอยู่แยกกันต่างหากอย่างชัดเจน
== วรรณกรรม ==
ถูกกล่าวถึงใน นิยายกำลังภายในของกิมย้ง ชุดมังกรหยก ในชื่อ นิกายเม้งก่า
== อ้างอิง ==
ศาสนา
ไญยนิยม
คุยหลัทธิ
จิมมี คาร์รัทเธอร์

จิมมี คาร์รัทเธอร์ (Jimmy Carruthers) นักมวยสากลชาวออสเตรเลีย เป็นแชมป์โลกคนแรกของออสเตรเลีย เกิดเมื่อ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2472 มีชื่อจริงว่า เจมส์ วิลเลี่ยม คาร์รัทเธอร์ (James William Carruthers) มีสถิติการชก 25 ครั้ง ชนะ 21 (น็อค 13) แพ้ 4
== ประวัติ ==
คารัทเธอร์เคยชกมวยสากลสมัครเล่นติดทีมชาติออสเตรเลียเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2491 ที่ลอนดอน และชกชนะในรอบแรกและรอบที่สอง แต่เมื่อรอบ 8 คนสุดท้าย คารัทเธอร์ต้องถอนตัวเพราะอาการบาดเจ็บที่ตาจากการชกในรอบที่สอง คารัทเธอร์หันมาชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2493 และได้ครองแชมป์ออสเตรเลียรุ่นแบนตัมเวทใน พ.ศ. 2494 แชมป์เครือจักรภพอังกฤษใน พ.ศ. 2495 และได้รับการยอมรับจากสมาคมมวยนานาชาติ (ต่อมาคือสมาคมมวยโลก) ให้เป็นแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท ทำให้กลายเป็นแชมป์โลกคนแรกของออสเตรเลีย และชกป้องกันตำแหน่งได้หลายครั้ง
การป้องกันตำแหน่งครั้งสุดท้ายของคารัทเธอร์มมีขึ้นที่กรุงเทพฯ กับผู้ท้าชิงชาวไทย จำเริญ ทรงกิตรัตน์ การชกครั้งนี้ที่จัดที่สนามกีฬาจารุเสถียร (บางข้อมูลระบุว่าเป็นสนามศุภชลาศัย) เมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2497 เป็นสนามกีฬากลางแจ้ง ปรากฏว่าเย็นนั้นฝนตกหนักจนมีน้ำขังบนเวที กรรมการและสักขีพยานเสนอให้เลื่อนการชกออกไปก่อน แต่เมื่อปรึกษากับนักชกทั้งสองฝั่งแล้ว ตกลงกันว่า จะทำการชกต่อไปตามแผนเดิม โดยฝ่ายคาร์รัทเธอร์เสนอให้ถอดรองเท้าชกด้วยเท้าเปล่า ทั้งคู่ชกโดยไม่สวมรองเท้า ท่ามกลางฝนที่ตกลงมาอย่างหนักเป็นเวลานับชั่วโมง ในที่สุดการชกก็สิ้นสุดลงในยกที่ 12 เมื่อไฟนีออนที่ให้แสงสว่างบนเวทีถูกลมพัดตกลงมาแตก และเศษแก้วบาดเท้าของนักมวย ไม่สามารถชกต่อได้ ผลการนับคะแนนปรากฏว่าจำเริญ ทรงกิตรัตน์ เป็นฝ่ายพ่ายแพ้ ทั้ง ๆ ที่ยกท้าย ๆ จำเริญเป็นฝ่ายชกคาร์รัทเธอร์บอบช้ำเจียนไปเจียนอยู่หลายครั้ง การชกครั้งนี้ได้รับการบันทึกว่า เป็นการชกชิงแชมป์โลกมวยสากลในยุคใหม่ ครั้งแรกและครั้งเดียว ที่นักชกชกด้วยเท้าเปล่า โดยไม่สวมรองเท้า หลังจากที่ชกป้องกันตำแหน่งชนะคะแนนจำเริญ ทรงกิตรัตน์ แล้ว คารัทเธอร์ได้แวะชกอีกครั้งที่สิงคโปร์และประกาศแขวนนวมไปเมื่อ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2497 และได้รับการประกาศชื่อในหอเกียรติยศของนักมวยที่ลอสแอนเจลิสใน พ.ศ. 2538
ชีวิตครอบครัว คารัทเธอร์แต่งงานกับมาเรีย และมีลูก 4 คน ในช่วง พ.ศ. 2493 คารัทเธอร์มีโรงแรมเป็นของตนเองในซิดนีย์ หลังจากนั้น ได้ทำธุรกิจมากมาย รวมทั้งบาร์มังสวิรัติและน้ำผลไม้ในซิดนีย์ จิมมี่ คารัทเธอร์เสียชีวิตด้วยมะเร็งปอดและโรคพาร์คินสัน เมื่อ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2533 รวมอายุได้ 61 ปี
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท (2495 – 2497) และแชมป์เครือจักรภพอังกฤษรุ่นแบนตัมเวท (2495 – 2496) ครองแชมป์ในเวลาเดียวกัน
* ชิง, 15 พฤศจิกายน 2495 ชนะน็อค วิค โทวีล ยก 1 ที่แอฟริกาใต้
* ป้องกันครั้งที่ 1, 21 มีนาคม 2496 ชนะน็อค วิค โทวีล ยก 10 ที่ แอฟริกาใต้
* ป้องกันครั้งที่ 2, 13 พฤศจิกายน 2496 ชนะคะแนน เฮนรี่ เกาท์ ที่ ออสเตรเลีย
* ป้องกันครั้งที่ 3, 2 พฤษภาคม 2497 ชนะคะแนน จำเริญ ทรงกิติรัตน์ ที่กรุงเทพฯ
* สละแชมป์
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นักมวยสากลชาวออสเตรเลีย
แชมป์โลก เดอะริง
บุคคลจากซิดนีย์
เสียชีวิตจากมะเร็งปอด
รอแบร์ กอแอน

รอแบร์ กอแอน (Robert Cohen) นักมวยสากลชาวฝรั่งเศสเชื้อสายแอลจีเรีย เกิดเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2473 สถิติการชก 43 ครั้ง ชนะ 36 (น็อก 14) เสมอ 3 แพ้ 4
== ประวัติ ==
กอแอนซึ่งเป็นชาวฝรั่งเศสที่มีเชื้อสายยิวได้ครองแชมป์ฝรั่งเศสรุ่นแบนตัมเวตเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2496 และได้ครองแชมป์ยุโรปในอีก 3 เดือนต่อมา กอแอนได้ชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวตที่ว่างหลังจากจิมมี่ คารัทเทอร์สละตำแหน่ง เมื่อ 19 กันยายน พ.ศ. 2497 ชนะคะแนน จำเริญ ทรงกิตรัตน์ที่กรุงเทพมหานคร ต่อมา ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2498 กอแอนปฏิเสธที่จะชกป้องกันตำแหน่งกับราอูล มาเซียส ทำให้สมาคมมวยโลก (ขณะนั้นใช้ชื่อว่าสมาคมมวยแห่งชาติ – NBA) จึงประกาศไม่รับรองกอแอน และให้มาเซียสชิงแชมป์โลกทที่ว่างกับจำเริญ ทรงกิตรัตน์ อย่างไรก็ตามคณะกรรมการมวยแห่งนิวยอร์กและสหภาพมวยสากลยุโรปยังรับรองว่ากอแอนเป็นแชมป์โลก แต่ในปีเดียวกันนี้ กอแอนประสบอุบัติเหตุจากรถจักรยานยนต์ได้รับบาดเจ็บ แม้ว่าจะรักษาตัวจนหายและกลับมาชกได้อีก แต่ฟอร์มการชกก็ตกต่ำลง จนกระทั่งเสียแชมป์โลกให้กับมาริโอ อควาตา เมื่อ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2499 เขาได้รับการบรรจุชื่อในหอเกียรติยศเมื่อ พ.ศ. 2531
==เกียรติประวัติ==
แชมป์ยุโรปรุ่นแบนตัมเวต (2497)
* ชิง, 27 กุมภาพันธ์ 2497 ชนะน็อก  จอห์น เคลลี่ ยก 3ที่ไอร์แลนด์เหนือ
แชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวต (2497 – 2499)
* ชิง, 19 กันยายน 2497 ชนะคะแนน จำเริญ ทรงกิติรัตน์ ที่กรุงเทพฯ
* ป้องกันครั้งที่ 1, 3 กันยายน 2498 เสมอ วิลลี่ โทวีล ที่ แอฟริกาใต้
* เสียแชมป์, 29 มิถุนายน 2499 แพ้น็อก  มาริโอ อควาตา ยก 7 ที่ อิตาลี
==อ้างอิง==
 สถิติการชก boxrec.com
นักมวยสากลชาวฝรั่งเศส
แชมป์โลก เดอะริง
แชมป์มวยสากลทวีปยุโรป
ชาวฝรั่งเศสเชื้อสายยิว
ชาวฝรั่งเศสเชื้อสายแอลจีเรีย