pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
สมัยร้อยวัน

สมัยร้อยวัน (les Cent-Jours, ; Hundred Days) หรือเป็นที่รู้จักกันในชื่อ สงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่เจ็ด (War of the Seventh Coalition) เป็นช่วงเวลาที่เริ่มตั้งแต่เมื่อจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 หนีจากเกาะเอลบาขึ้นสู่แผ่นดินยุโรป เมื่อวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 1815 จนถึงการฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บง เป็นครั้งที่สองเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1815 (เป็นเวลารวมทั้งสิ้น 111 วัน)
คำว่า “les Cent Jours” ใช้เป็นครั้งแรกโดยเพรเฟต์แห่งปารีส กาสปาร์ด เดอ ชาโบรล ในสุนทรพจน์ต้อนรับการกลับมาของพระมหากษัตริย์
จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 เสด็จกลับมายังปารีสขณะที่การประชุมแห่งเวียนนายังคงดำเนินอยู่ เมื่อวันที่ 13 มีนาคม เจ็ดวันก่อนที่นโปเลียนจะเสด็จถึงปารีส คณะที่ประชุมก็ประกาศว่าพระองค์เป็นผู้นอกกฎหมาย สี่วันต่อมาสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์, รัสเซีย, ออสเตรีย  และ ปรัสเซีย รวมตัวกันเป็นสหสัมพันธมิตรและส่งกำลังทหาร 150,000 นายเข้าต่อสู้เพื่อยุติการหวนคืนสู่อำนาจของนโปเลียน การกระทำครั้งนี้เป็นการวางพื้นฐานของความขัดแย้งครั้งสุดท้ายของสงครามนโปเลียน  ความพ่ายแพ้ของนโปเลียนในยุทธการวอเตอร์ลู เป็นการฟื้นฟูสถาบันพระมหากษัตริย์ของฝรั่งเศสเป็นครั้งที่สอง จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ถูกส่งตัวไปยังเกาะเซนต์เฮเลนาอันเป็นที่เสด็จสวรรคตของพระองค์ในปี ค.ศ. 1821
== อ้างอิง ==
=== ข้อมูล ===
(also published as: Vers la neutralité et l'indépendance. La Suisse en 1814 et 1815, Berne: Commissariat central des guerres)
===แหล่งที่มา===
==อ่านเพิ่ม==
*
สงครามนโปเลียน
สงครามสหสัมพันธมิตร
สงครามในคริสต์ทศวรรษ 1810
การล่มสลายของจักรวรรดิฝรั่งเศสที่หนึ่ง
มาดามบัตเตอร์ฟลาย

มาดามบัตเตอร์ฟลาย (Madama Butterfly) เป็นอุปรากรความยาว 3 องก์ (บทประพันธ์ดั้งเดิมมี 2 องก์) ประพันธ์โดย จาโกโม ปุชชีนี คีตกวีชาวอิตาลี คำร้องโดยลุยจิ อิลลิกา (1857 – 1919) เปิดการแสดงครั้งแรกเมื่อปี 1904 เนื้อหากล่าวถึงเรื่องราวโศกนาฏกรรมความรักระหว่างหญิงสาวชาวญี่ปุ่นกับนายทหารเรือชาวอเมริกัน ในไทยได้มีการสร้างเป็นละครเวทีในชื่อเรื่อง "โจโจ้ซัง" และได้มีการดัดแปลงเป็นบทละครเรื่องสาวเครือฟ้า นักวิชาการคนหนึ่งระบุว่า เรื่องราวของอุปรากรดังกล่าวอิงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงในนะงะซะกิในต้นคริสต์ทศวรรษ 1890
รุ่นดั้งเดิมของอุปรากรซึ่งมี 2 องก์ แสดงรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ 1904 ที่โรงอุปรากรลา สกาลาในมิลาน ได้รับการยอมรับน้อยมากแม้จะมีนักร้องที่มีชื่อเสียงหลายคนรับบทนำ ส่วนใหญ่เป็นเพราะเสร็จช้าและเวลาฝึกซ้อมไม่เพียงพอ ปุชชีนีทบทวนอุปรากร แบ่งองก์ที่สองเป็นสององก์ และเปลี่ยนแปลงอื่น ๆ วันที่ 28 พฤษภาคม 1904 รุ่นนี้มีการแสดงในเบรสเซียและประสบความสำเร็จอย่างสูง
มาดามบัตเตอร์ฟลาย อยู่ในรายการอุปรากรที่มีการแสดงทั่วโลกมากที่สุด อันดับที่ 7 ของโอเปราเบส
== อ้างอิง ==
http://www.osknetwork.com/modules.php?name=News&file=article&sid=2416
http://www.khaosod.co.th/view_news.php?newsid=TURONWIzVXdNakV5TURVMU1nPT0=&sectionid=Y25Wd1lXbHRiMlJs&day=TWpBd09TMHdOUzB4TWc9PQ== 
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
A Detailed Synopsis
Madame Butterfly Turns 100; A Century Ago, Puccini's Tragic Heroine First Took the Stage". NPR.
The libretto
Study Guide 
John Luther Long, Madame Butterfly, the original book
Full Piano Score with notes
OPERA America's Online Learning Course on Puccini's Madama Butterfly 
อุปรากรโดยจาโกโม ปุชชีนี
อุปรากรภาษาอิตาลี
อุปรากรคริสต์ทศวรรษ 1900
หนังสือเพลงสวดสดุดีอูเทร็คท์

หนังสือเพลงสวดสดุดีอูเทร็คท์ (Utrecht Psalter) เป็นหนังสือวิจิตรที่เป็นเพลงสวดสดุดีที่เขียนขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 9 และเป็นงานชิ้นสำคัญของศิลปะคาโรแล็งเชียง และน่าจะเป็นหนังสือต้นฉบับที่มีค่ามากที่สุดในเนเธอร์แลนด์ สิ่งที่เด่นที่สุดของ “หนังสือเพลงสวดสดุดีอูเทร็คท์” คือภาพประกอบลายเส้นอันเต็มไปด้วยชีวิตจิตใจจำนวน 166 ภาพสำหรับเพลงสวดสดุดีแต่ละเพลง และเนื้อหาอื่นๆ (Chazelle, 1055) สิ่งที่ยังตกลงกันไม่ได้คือแบบอย่างที่นำมาจากหนังสือเล่มอื่นว่าจะมากน้อยเพียงใด หนังสือเพลงสวดสดุดีอูเทร็คท์อยู่ที่อังกฤษระหว่างปี ค.ศ. 1000 จนถึงปี ค.ศ. 1640 ที่มีอิทธิพลอันลึกซึ้งต่อศิลปะแองโกล-แซ็กซอน จากลักษณะการเขียนการตกแต่งที่เรียกกันว่า “สกุลอูเทร็คท์” ในยุคกลางก็ได้มีการก็อปปีงานชิ้นนี้กันหลายครั้ง ฉบับสำเนาที่สมบูรณ์สร้างในปี ค.ศ. 1875 (Lowe, 237) และอีกฉบับหนึ่งในปี ค.ศ. 1984 (Graz)
== อ้างอิง ==
Nigel Morgan, A Survey of Manuscripts Illuminated in the British Isles, Volume 4: Early Gothic Manuscripts, Part 1 1190-1250, Harvey Miller Ltd, London, 1982, ISBN 0199210268
== ดูเพิ่ม ==
หนังสือวิจิตร
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
หนังสือเพลงสวดสดุดี
เอกสารตัวเขียนสีวิจิตร
วรรณกรรมสมัยกลาง
พระวรสารลอร์ช

พระวรสารลอร์สช (Codex Aureus of Lorsch หรือ Lorsch Gospels) เป็นหนังสือพระวรสารวิจิตรที่เขียนเป็นภาษาละติน ที่เขียนขึ้นราวระหว่าง ค.ศ. 778 - ค.ศ. 820 ในราวรัชสมัยของจักรพรรดิชาร์เลอมาญผู้เป็นประมุขของจักรวรรดิแฟรงค์ หลักฐานแรกที่กล่าวถึงเป็นหลักฐานที่ปรากฏที่แอบบีลอร์สชในเยอรมนีซึ่งสันนิษฐานว่าเป็นสถานที่ที่เขียนขึ้น ตามบันทึกที่ว่า “Evangelium scriptum cum auro pictum habens tabulas eburneas” ในบันทึกรายการของหอสมุดของแอบบีที่รวบรวมขึ้นในปี ค.ศ. 830 ภายใต้เจ้าอาวาสอเดลลุง จากอักขระทองที่เขียนและที่ตั้งพระวรสารจึงได้รับชื่อว่า “Codex Aureus Laurensius” ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 10 ถึง 11 หอสมุดของแอบบีลอร์สชถือกันว่าเป็นหอสมุดที่ดีที่สุดแห่งหนึ่งในโลก
คริสต์ศตวรรษที่ 16 พระวรสารก็ถูกนำไปยังไฮเดลแบร์ก ออตโต ไฮน์ริคย้ายหนังสือจากหอสมุดของแอบบีไปยังหอสมุดพาเลไทน์อันมีชื่อเสียงก่อนที่แอบบีลอร์สชจะถูกยุบเลิกในปี ค.ศ. 1563 ในปี ค.ศ. 1622 พระวรสารก็ถูกขโมยระหว่างสงครามสามสิบปี เพื่อที่จะขายให้ได้ง่ายขึ้นตัวพระวรสารก็ถูกแบ่งครึ่งและฉีกหน้าปกออก ครึ่งแรกตกไปเป็นของห้องสมุดของมิกาซซิและหลังจากนั้นก็ขายให้แก่พระสังฆราช Ignac Batthyani ครึ่งนี้ปัจจุบันเป็นของห้องสมุด Batthyaneum ที่อัลบาลูเลียในโรมาเนีย ครึ่งหลังเป็นของหอสมุดวาติกัน หน้าปกที่มีชื่อเสียงที่เป็นงานแกะสลักนูนต่ำจากงาช้างแบบคลาสสิกเป็นภาพ “พระเยซูเหยียบสัตว์” และอัครเทวดาของพิพิธภัณฑ์วาติกัน และปกหลังที่เป็นภาพ “พระแม่มารีและพระบุตร” เหนือภาพ “การประสูติของพระเยซู” เป็นของพิพิธภัณฑ์วิคตอเรียและอัลเบิร์ตในกรุงลอนดอน 
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
พระวรสาร
หนังสือพระวรสาร
หนังสือวิจิตร
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ลอร์สช
วรรณกรรมศาสนาคริสต์
วรรณกรรมสมัยกลาง
เอกสารตัวเขียนสีวิจิตร
วรรณกรรมภาษาละติน
ศิลปะสมัยกลาง
งานสะสมของพิพิธภัณฑ์วาติกัน
งานสะสมของพิพิธภัณฑ์วิกตอเรียและแอลเบิร์ต
หนังสือพระวรสาร

หนังสือพระวรสาร (Εὐαγγέλιον, Evangélion, Gospel Book หรือ Book of the Gospels) เป็นประเภทของวรรณกรรมคริสต์ศาสนา ที่เป็นประมวลหรือหนังสือรวมเล่มที่ประกอบด้วยพระวรสารในสารบบทั้งสี่ฉบับในพันธสัญญาใหม่ของคริสต์ศาสนา หนังสือพระวรสารจะมีเนื้อหาที่สมบูรณ์ครบถ้วนและจัดเรียงตามลำดับพระวรสาร ซึ่งต่างจาก “หนังสือพระวรสารฉบับตัดตอน” (Evangeliary) ซึ่งมีเนื้อหาเฉพาะบางตอนจากพระวรสารเท่านั้นที่ใช้ในการทำพิธีมิสซาหรือคริสต์ศาสนพิธีอื่นๆ
== ประวัติ ==
ในยุคกลางการสร้างคัมภีร์ไบเบิลทั้งฉบับเป็นสิ่งที่หายาก การผลิตหนังสือแต่ละเล่มหรือประมวลหนังสือก็จะทำโดยมีวัตถุประสงค์ใดวัตถุประสงค์หนึ่ง หนังสือพระวรสารสร้างขึ้นเพื่อทั้งใช้ในการศึกษาเป็นการส่วนบุคคล หรือ เพื่อใช้เป็น “หนังสือแสดง” ในพิธีและเพื่อการตกแต่ง ฉะนั้นหนังสือบางเล่มจึงสร้างกันอย่างหรูหราวิจิตร โดยเฉพาะหนังสือพระวรสารที่นิยมสร้างกันมากก็จะเป็นหนังสือที่เรียกว่า “หนังสือวิจิตร” ที่ได้รับการตกแต่งอย่างเต็มที่มาจนถึงราวคริสต์ศตวรรษที่ 11 เมื่อมาแทนที่ด้วยหนังสือเพลงสวดสดุดีและคัมภีร์ไบเบิลโรมาเนสก์ทางตะวันตก แต่ทางตะวันออกหนังสือพระวรสารก็คงยังดำรงความนิยมกันอยู่จนกระทั่งเมื่อมีวิวัฒนาการการพิมพ์กันขึ้น การตกแต่งที่นิยมกันก็จะเป็นภาพเหมือนประกาศก งานชิ้นเอกส่วนใหญ่ของหนังสือวิจิตรของศิลปะเกาะเป็นหนังสือพระวรสาร รวมทั้งหนังสือพระวรสารของไบแซนไทน์และ ราชวงศ์กาโรแล็งฌีย็องอีกหลายฉบับ แต่หนังสือพระวรสารส่วนใหญ่ก็มิได้รับการสร้างให้เป็นหนังสือวิจิตร หรือเพียงแต่ตกแต่งด้วยอักษรตัวต้นประดิษฐ์หรือสิ่งอื่นๆ อีกเพียงเล็กน้อย  เนื้อหาของหนังสือพระวรสารก็จะเป็นข้อความจากพระวรสารเอง, หนังสือสนับสนุนที่รวมทั้งตารางแบ่งพระวรสาร (Eusebian Canons), บทสรุปข้อความ, อภิธานศัพท์ และคำอธิบายอื่นๆ
== หนังสือพระวรสารฉบับสำคัญ ==
“Ada Gospels”
“Rossano Gospels”
“Rabula Gospels”
“Mulling Gospels”
“Book of Durrow”
“Echternach Gospels”
“St. Augustine Gospels”
“Stonyhurst Gospel”
“Durham Gospels”
“พระวรสารลินดิสฟาร์น”
“Lichfield Gospels” (หรือที่รู้จักกันว่า St. Chad Gospels)
“Leningrad Gospels”
“พระวรสารเคลล์ส”
“Barberini Gospels”
“พระวรสารบรมราชาภิเษกเวียนนา”
“Aachen Coronation Gospels”
“Ebbo Gospels”
“พระวรสารเซนต์เอมเมอแรม”
“พระวรสารลอร์สช”
“Codex Aureus of Echternach”
“Gospels of Henry the Lion”
“Tetraevangelia of Ivan Alexander”
“Peresopnytsia Gospels”
== ระเบียงภาพ ==
ไฟล์:AugustineGospelsFolio125rPassionScenes.jpg|ฉากจากทุกขกิริยาของพระเยซู“พระวรสารเซนต์ออกัสติน”คริสต์ศตวรรษที่ 6อิตาลี
ไฟล์:RossanoGospelsChristBeforePilate.jpg|“พระวรสารรอสซาโน”คริสต์ศตวรรษที่ 6อิตาลี
ไฟล์:BookOfDurrowBeginMarkGospel.jpg|“พระวรสารเดอร์โรว์” คริสต์ศตวรรษที่ 7อังกฤษ/ไอร์แลนด์?
ไฟล์:LindisfarneFol27rIncipitMatt.jpg|“พระวรสารลินดิสฟาร์น”ราว ค.ศ. 715อังกฤษ
ไฟล์:Codexaureus 02.jpg|หน้าปก “พระวรสารลอร์สช”ราว ค.ศ. 778 ถึงค.ศ. 820โดยสกุลช่างของราชสำนักของจักรพรรดิชาร์เลอมาญ
ไฟล์:Codexaureus 05.jpg|ตารางแบ่งพระวรสาร“พระวรสารลอร์สช”
ไฟล์:Meister der Ada-Gruppe 001.jpg|“พระวรสารอดา” ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 9จักรวรรดิแฟรงค์
ไฟล์:Coronation Gospel front.jpg|หน้าปก “พระวรสารบรมราชาภิเษก” ออสเตรีย
ไฟล์:Gorskii 03989u.jpg|หน้าปกของหนังสือพระวรสารของซาร์อเล็กซี
ไฟล์:Evangeliar Heinrichs des Löwen.jpg|“พระวรสารเฮนรีเดอะไลออน”คริสต์ศตวรรษที่ 12เยอรมนี
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม  ==
พระวรสาร
หนังสือวิจิตร
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
*
เอกสารตัวเขียนสีวิจิตร
วรรณกรรมศาสนาคริสต์
วรรณกรรมภาษาละติน
วรรณกรรมสมัยกลาง
ศิลปะสมัยกลาง
เดนนิส ฮอปเปอร์

เดนนิส ลี ฮอปเปอร์ (Dennis Lee Hopper) (17 พฤษภาคม ค.ศ. 1936 - 29 พฤษภาคม ค.ศ. 2010) เป็นนักแสดง ผู้สร้างภาพยนตร์และศิลปิน ชาวอเมริกัน เมื่อวัยหนุ่มฮอปเปอร์สนใจในการแสดง เขาเข้าศึกษาโรงเรียนนักแสดงที่ แอ็กเตอร์สสตูดิโอ เขามีผลงานแสดงในโทรทัศน์ครั้งแรกในปี 1955 และแสดงในภาพยนตร์ 2 เรื่องที่ร่วมเล่นกับเจมส์ ดีน คือเรื่อง  Rebel Without a Cause (1955) และ Giant (1956) หลังจากนั้นเขาได้แสดงบ่อยครั้งในบทแขกรับเชิญ และในปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 แสดงในบทสมทบในภาพยนตร์หลายเรื่อง เขากำกับและแสดงในเรื่อง Easy Rider (1969) ซึ่งได้รับรางวัลเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ รวมถึงยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ ในสาขาบทดั้งเดิมยอดเยี่ยม ที่เขาร่วมเขียนบทด้วย
หลังจากนั้นเขาไม่สามารถประสบความสำเร็จเป็นเวลาหลายปี จนกระทั่งแสดงในเรื่อง Apocalypse Now (1979) ต่อมาเขาแสดงในเรื่อง Rumble Fish (1983) และ The Osterman Weekend (1983) และต่อมาได้เสียงตอบรับที่ดีในเรื่อง  Blue Velvet และ Hoosiers ที่เรื่องหลังนี้ทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์สาขานักแสดงสมทบยอดเยี่ยม เขากำกับภาพยนตร์เรื่อง Colors (1988) ฮอปเปอร์แสดงในภาพยนตร์ปี 1989 เรื่อง  "Flashback" เขายังรับบทตัวร้ายในเรื่อง  Speed (1994) ผลงานยุคหลัง ๆ ของเขารวมถึงบทนำในซีรีส์ทางโทรทัศน์เรื่อง Crash
ฮอปเปอร์เสียชีวิตที่บ้านของเขาที่อยู่ริมชายหาด นอกเมืองลอสแอนเจลิส เมื่อเช้าวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 2010 เนื่องจากมะเร็งต่อมลูกหมาก
ด้านชีวิตส่วนตัว เขาแต่งงานมาแล้ว 5 ครั้ง (รวมถึงแต่งงานกับมิเชลล์ ฟิลิปส์ สมาชิกวงมามาส์แอนด์เดอะพาพาส์ ที่มีชีวิตสมรสเพียง 8 วัน) เขามีอาการติดแอลกอฮอล์และยาเสพติด จนเขาเลิกได้ในคริสต์ทศวรรษ 1980 เขาถูกฟ้องหย่าโดยภรรยาคนที่ 5 โดยวิกตอเรีย ดัฟฟี เมื่อเดือนมกราคม หลังจากสมรสมา 14 ปีและมีลูกสาวด้วยกัน 1 คน
== อ้างอิง ==
นักแสดงอเมริกัน
ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
บุคคลจากรัฐแคนซัส
เสียชีวิตจากมะเร็งต่อมลูกหมาก
คานธี (ภาพยนตร์)

คานธี เป็นภาพยนตร์ชีวประวัติ สร้างขึ้นจากเรื่องจริงของมหาตมา คานธี นักการเมืองชาวอินเดีย ผู้เคลื่อนไหวเพื่อปลดปล่อยอินเดีย จากการเป็นเมืองขึ้นของสหราชอาณาจักร และได้ชื่อว่าเป็นวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่คนหนึ่งของอินเดีย ออกฉายในค.ศ. 1982 และได้ชนะเลิศรางวัลออสการ์ ถึง 8 รางวัล
== เรื่องย่อ ==
ในเหตุการณ์จริง อังกฤษเข้าครอบครองอินเดียใน ค.ศ. 1858 และตั้งชื่ออาณานิคมใหม่นี้ว่าบริติชราช คานธี เกิดในบริติชราชค.ศ. 1869 และได้มองเห็นและได้สัมผัสความไม่ยุติธรรม ที่ชนผิวดำและชาวรากหญ้าถูกปฏิบัติอย่างไม่เป็นธรรม ต่อมาจึงได้ประท้วง โดยใช้วิธีแบบสันติ อหิงสา เพื่อปลดปล่อยอินเดียให้เป็นเอกราช ทุกครั้งที่ประท้วง มักมีประชาชนอินเดียเข้าร่วมนับแสน ถึงหลายล้านคน ความเดือดร้อนจากการประท้วงของคานธีมีน้อยมาก มีประชาชนเพียงไม่กี่ร้อยคน ที่ประท้วงแบบไม่สันติ แต่รัฐบาลอังกฤษพยายามรักษาอำนาจ (อันได้มาจากการรุกราน) จึงหาทางจับกุมตัวคานธีในทุกวิถีทาง และพยายามทำลายภาพลักษณ์ของคานธี
แต่ยิ่งรัฐบาลพยายามดำเนินการดังกล่าวมากเท่าไร ยิ่งจะทำให้เหตุการณ์บานปลายขึ้นเท่านั้น นอกจากสังคมโลกจะไม่เชื่อรัฐบาลแล้ว หลายครั้งหลายหนที่คานธีถูกจับกุม ก็มีประชาชนที่เคียดแค้นลุกฮือจนเกิดเหตุจลาจลระดับประเทศ ต่อมาวันหนึ่ง นายพล Dyer ของฝ่ายอังกฤษ ไม่พอใจ จึงสั่งให้ยิงกราดเข้าไปในกลุ่มประชาชนในที่สาธารณะ จนมีผู้เสียชีวิต ทำให้รัฐบาลเสื่อมเสียเกียรติยศขึ้นไปอีก และถูกโลกประณามอย่างรุนแรง
จนในที่สุด หลังจากคานธีต่อสู้เพื่ออินเดียเป็นเวลายาวนานกว่า 40 ปี รัฐบาลออกประกาศในค.ศ. 1945 ว่าจะให้เอกราชอินเดียทันทีที่ชาวอินเดียหารัฐบาลของตนได้ แต่ทว่า อินเดียกลับแตกแยกกันเองในการขึ้นมาปกครอง ระหว่างชาวอินเดียที่นับถือศาสนาอิสลาม กับอินเดียที่นับถือศาสนาพราหมณ์-ฮินดู แม้คานธีจะพยายามเป็นข้อกลางในการสมานฉันท์ แต่ด้วยความที่คานธีเองนับถือศาสนาพราหมณ์-ฮินดู จึงทำให้เป็นการยาก จนกระทั่งบานปลายเป็นการแบ่งแยกประเทศ โดยปากีสถาน เป็นประเทศของชาวอินเดียที่นับถือศาสนาอิสลาม และอินเดีย เป็นประเทศของผู้ที่นับถือพราหมณ์-ฮินดู ในที่สุด ทั้งสองรัฐก็ได้รับเอกราชใน ค.ศ. 1947 โดยสมบูรณ์
ด้วยเหตุนี้ ค.ศ. 1948 คานธี ถูกผู้คลั่งศาสนาลอบสังหาร
== นักแสดง ==
== รางวัลที่ได้รับ ==
รางวัลออสการ์ ชนะเลิศ 8 สาขา ในงานออสการ์ ครั้งที่ 55 ประจำต้นปี 1983
* สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
* สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม - ริชาร์ด แอทเทนโบโรห์
* สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม - เบน คิงสลีย์
* สาขาถ่ายภาพยอดเยี่ยม
* สาขาออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม
* สาขาลำดับภาพยอดเยี่ยม
* สาขาบทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม
* สาขากำกับศิลป์ยอดเยี่ยม
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2525
ภาพยนตร์ชีวประวัติ
ภาพยนตร์อินเดีย
ภาพยนตร์อิงประวัติศาสตร์
ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
ภาพยนตร์ภาษาฮินดี
ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
เพชรฟลอเรนไทน์

เพชรฟลอเรนไทน์ (Florentine Diamond) คือเพชรที่สาบสูญ มีต้นกำเนิดมาจากอินเดีย มีสีเหลืองอ่อนเหลือบเขียวจางๆ น้ำหนัก 137.27 กะรัต (27.454 กรัม) เพชรนี้ยังเป็นที่รู้จักอีกชื่อหนึ่งว่า เพชรทัสคานี ของแกรนด์ดยุคแห่งทัสคานี บ้างก็เรียกเพชรออสเตรีย และเพชรออสเตรียเหลือง
== ประวัติตามจารึก ==
ตามบันทึกประวัติศาสตร์ ฌอง แบบติสต์ ทาเวิร์นเนียร์ อัญกรและนักเดินทางชาวฝรั่งเศสเป็นผู้พบเพชรนี้อยู่ท่ามกลางทรัพย์สมบัติของ เฟอร์ดินันโด ที่ 2 เดอ เมดิชิ แกรนด์ดยุคแห่งทัสคานี เมื่อปี ค.ศ. 1657 ต่อมาได้ตกไปอยู่ในเมืองฮับส์บูร์ก หลังจากที่ชาวตระกูลเมดิชิคนสุดท้ายสิ้นชีวิต เพชรตกทอดไปผ่านการแต่งงานระหว่าง ฟรานซิสที่ 3 สเตฟาน แห่งลอร์แรง กับจักรพรรดินี มาเรีย เทเรซา แห่งออสเตรีย เพชรถูกนำไปประดับบนมงกุฎแห่งฮับส์บูร์ก ในเวลานั้นเพชรนี้มีมูลค่าถึง 750,000 ดอลลาร์
หลังจากจักรวรรดิออสเตรียล่มสลายลงหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เชื้อพระวงศ์ออสเตรียนำเพชรนี้หลบหนีลี้ภัยไปอยู่ในสวิตเซอร์แลนด์ ราวปี ค.ศ. 1918 เพชรถูกขโมยไปโดยผู้ใกล้ชิดกับพระราชวงศ์ และนำไปยังอเมริกาใต้พร้อมกับอัญมณีประดับมงกุฎชิ้นอื่นๆ หลังจากนั้นก็มีข่าวลือว่าเพชรถูกนำเข้าไปยังสหรัฐอเมริกาในราวคริสต์ทศวรรษ 1920 และถูกตัดแบ่งขายไป
== รายการอ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เพชรที่มีชื่อเสียง
เพชร
เพชรมีชื่อ
หนังสือพระวรสารฉบับตัดตอน

หนังสือพระวรสารฉบับตัดตอน (Evangeliarium พหูพจน์ Evangiliaria, Evangeliary) เป็นประเภทของวรรณกรรมคริสต์ศาสนา ที่มีเนื้อหาเฉพาะบางส่วนที่มาจากพระวรสารกฎบัตรสี่ฉบับของพันธสัญญาใหม่ที่สร้างขึ้นเพื่อใช้ในการอ่านระหว่างพิธีมิสซา ซึ่งแตกต่างจากหนังสือพระวรสารที่จะมีเนื้อหาของพระวรสารกฎบัตรทั้งสี่ฉบับโดยสมบูรณ์ โดยไม่มีอ้างอิงไปถึงวันที่ใช้ในการทำคริสต์ศาสนพิธี
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
พระวรสาร
หนังสือพระวรสาร
หนังสือวิจิตร
วรรณกรรมศาสนาคริสต์
วรรณกรรมสมัยกลาง
เอกสารตัวเขียนสีวิจิตร
วรรณกรรมภาษาละติน
เฮสเปอร์รอร์นิส

เฮสเปอร์รอร์นิส (Hesperornis) เป็นนกที่ปรับตัวลงไปอาศัยอยู่ในน้ำ พวกมันอยู่ในช่วงยุคครีเทเชียส สัตว์ในสกุลเฮสเปอร์รอร์นิส ได้แก่
พาราเฮสเปอร์รอร์นิส
แบ็ททอนิส
เฮสเปอร์รอร์นิส และอื่นๆ
เฮสเปอร์รอร์นิสถูกศึกษาครั้งแรกโดย Marsh ซึ่งเก็บฟอสซิลได้ริมฝั่งแม่น้ำแต่มีพวกอินเดียแดงมารบกวนจึงทำอะไรได้ไม่มากนัก ต่อมาเข้าได้รวบรวมฟอสซิลจนครบและมีหลักฐานพอที่จะตั้งสายพันธุ์ใหม่ เป็น เฮสเปอร์รอร์นิส รีการิส ( H.regalis) เฮสเปอร์รอร์นิสเริ่มโด่งดังมาจากอเมริกาเหนือ - แคนซัส
== รายละเอียด ==

เฮสเปอร์รอร์นิส เป็นนกขนาดใหญ่ถึง 1.5 เมตร (5 ฟุต) ตัวเท่า ๆ กับนกกระทุงในยุคปัจจุบัน  มันมีปีกและเท้าที่มีพังผืดขาหลังที่ทรงพลัง ในจะงอยปากมีฟันที่แหลมคม เฮสเปอร์รอร์นิสเดินหรือบินไม่ได้ มันคลานเหมือนแมวน้ำ
ในยุคครีเทเชียส มีสัตว์นักล่าหลายชนิดอย่าง ครีทอกซีไรน่า ไทโลซอ โมซาซอ และอื่นๆ  ซึ่งเฮสเปอร์รอร์นิสก็เป็นเหยื่อให้พวกมัน ไทโลซอ เป็นนักล่าที่อยู่บนสุดของ
โซ่อาหารและมันก็จับ เฮสเปอร์รอร์นิสกินเป็นอาหารด้วย อาหารโปรดของเฮสเปอร์รอร์นิสคือ Ichthyornis ซึ่งเป็นปลา
เฮสเปอร์รอร์นิสถูกศึกษาครั้งแรกโดย Marsh ซึ่งเก็บฟอสซิลได้ริมฝั่งแม่น้ำแต่มีพวกอินเดียแดงมารบกวนจึงทำอะไรได้ไม่มากนัก ต่อมาเข้าได้รวบรวมฟอสซิลจนครบและมีหลักฐานพอที่จะตั้งสายพันธุ์ใหม่ เป็น เฮสเปอร์รอร์นิส รีการิส ( H.regalis) เฮสเปอร์รอร์นิสเริ่มโด่งดังมาจากอเมริกาเหนือ - แคนซัส
== การค้นพบ ==
เฮสเปอร์รอร์นิสถูกศึกษาครั้งแรกโดย Marsh ซึ่งเก็บฟอสซิลได้ริมฝั่งแม่น้ำแต่มีพวกอินเดียแดงมารบกวนจึงทำอะไรได้ไม่มากนัก
ต่อมาเข้าได้รวบรวมฟอสซิลจนครบและมีหลักฐานพอที่จะตั้งสายพันธุ์ใหม่ เป็น เฮสเปอร์รอร์นิส รีการิส ( H.regalis)
เฮสเปอร์รอร์นิสเริ่มโด่งดังมาจากอเมริกาเหนือรัฐแคนซัส
==ภาพยนตร์และสารคดี==
เฮสเปอร์รอร์นิสถูกนำเสนอหรือกล่าวถึงในภาพยนตร์เช่น
BBC บีบีซี
walking with dinosaurs trilogy : sea monsters
PRIMEVAL 1 ไดโนเสาร์ทะลุโลก 1
เนชั่นแนลจีโอกราฟิกNational Geographic
sea monsters อสุรกายใต้ทะเลลึก
== อ้างอิง ==
(2007): Oceans of Kansas: Hesperornis regalis Marsh 1872 - Toothed marine birds of the Late Cretaceous seas . Version of 2006-DEC-12. Retrieved 2007-AUG-23.
(1952): The Jaws of the Cretaceous Toothed Birds, Ichthyornis and Hesperornis. Condor 54(2): 73-88. PDF fulltext 
(1880): Odontornithes, a Monograph on the Extinct Toothed Birds of North America. Government Printing Office, Washington DC.
(2004): The Theropod Database: Phylogeny of taxa. Retrieved 2008-AUG-14.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Eastern Kentucky University: Closeup of Hesperornis skull . Retrieved 2007-NOV-04.
savageancientseas.com: Forward view of H. regalis skeleton in diving pose . Note relalistic position of legs and toe rotation. Retrieved 2007-NOV-04.
UC Davis: Moveable 3D rendering of patella (kneecap) of Hesperornis sp. . Digitized from KUVP PU17193. Requires Java, IFC or 3DC plugin. Retrieved 2007-NOV-04.
นกที่บินไม่ได้ที่สูญพันธุ์ไปแล้ว
วิวัฒนาการของนก
นกดึกดำบรรพ์
ยุคครีเทเชียส
สัตว์สกุลเฮสเปอร์รอร์นิส
ไทม์อัฟเตอร์ไทม์ ~ฮะนะมะอุมะชิเดะ~

ไทม์อัฟเตอร์ไทม์ ~ฮะนะมะอุมะชิเดะ~  เป็นซิงเกิลลำดับที่ 15 ของไม คุรากิ มีรหัสซีดี GZCA-7011 ออกจำหน่ายวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2546 และนำมาใช้เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยอดนักสืบจิ๋วโคนันด้วยเช่นกัน
== ข้อมูลเพลง ==
ซิงเกิ้ลนี้เป็นซิงเกิ้ลที่ 15 ของไม คุรากิ จำหน่ายเมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ.2546 เพลงนี้ถูกใช้ในอะนิเมะยอดนักสืบจิ๋วโคนันตอน คดีฆาตกรรมแห่งเมืองปริศนา ส่วนเพลงที่ลงในอัลบั้มอิฟไอบีลีฟ, ออลมายเบสต์นั้นเป็นแบบเวอร์ชันโรงภาพยนตร์โดยยาวกว่าเพลงในซิงเกิ้ลเล็กน้อย (ยกเว้นในอัลบั้มวิชยูเดอะเบสต์ที่เป็นแบบปกติ)
ซิงเกิ้ลนี้เปิดตัวที่อันดับ 2 สับดาห์แรกที่อันดับ 3 โดยเปิดตัวที่ 67,097 ชุด อยู่ในโอริคอนซาร์ด 17 สัปดาห์ ยอดขายรวม 144,461 ชุด เป็นซิงเกิ้ลลำดับที่ 67 ของปี 2546
== รายชื่อเพลง ==
ไทม์อัฟเตอร์ไทม์ ~ฮะนะมะอุมะชิเดะ~ (4:04)
เนื้อร้องโดย ไม คุรากิ ทำนองโดย ไอกะ โอโนะ เรียบเรียงโดย Cybersound
แนตเชอรัล (4:30)
เนื้อร้องโดย ไม คุรากิ ทำนองโดย ไอกะ โอโนะ เรียบเรียงโดย Cybersound
ไทม์อัฟเตอร์ไทม์ ~ฮะนะมะอุมะชิเดะ~ -ฉบับดนตรี-
== การนำไปใช้ ==
ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ตอน คดีฆาตกรรมแห่งเมืองปริศนา (#1)
อัลบั้มอิฟไอบีลีฟ, ออลมายเบสต์, วิชยูเดอะเบสต์, THE BEST OF DETECTIVE CONAN 2 (#1)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
JPOPSTOP  
Mai Kuraki  
เพลงญี่ปุ่น
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2546
เพลงของมาอิ คูรากิ
เพลงประกอบยอดนักสืบจิ๋วโคนัน
ไรอัน ซีเครสต์

ไรอัน จอห์น ซีเครสต์ (Ryan John Seacrest) เกิดเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม ค.ศ. 1974 เป็นผู้ดำเนินรายการวิทยุ พิธีกรรายการโทรทัศน์และโปรดิวเซอร์โทรทัศน์ชาวอเมริกัน เขาเป็ผู้ดำเนินรายการวิทยุที่ชื่อ On Air with Ryan Seacrest รายการวิทยุที่ออกอากาศ ทางคลื่น KIIS-FM ในลอสแอนเจลิส และออกอากาศทางสถานีวิทยุชั้นนำในเมืองต่างๆของสหรัฐอเมริกา แคนาดา และทั่วโลกผ่านทาง เครือข่ายพรีเมียร์เรดิโอ ในประเทศไทยออกอากาศผ่านคลื่น COOLcelsius 91.5 (คูลเซลเซียส 91.5) ทุกวันจันทร์ - ศุกร์ เวลา 7:00 - 10:00 น.  และรายการรายงานอันดับ 40 อันดับ เพลงยอดนิยมประจำสัปดาห์ของสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นรายการรายงานอันดับเพลงที่มีผู้ฟังมากที่สุดในโลก เนื่องจากสัญญาณถูกถ่ายทอดออกอากาศทางสถานีวิทยุชั้นนำทั่วโลก ในชื่อรายการ American Top 40  ซึ่งผู้ฟังชาวไทยสามารถรับฟังพร้อมผู้ฟังทั่วโลกได้ทาง COOLcelsius 91.5 (คูลเซลเซียส 91.5) ทุกวันเสาร์ เวลา 14:00 - 18:00น.  ทางด้านงานโทรทัศน์ ซีเครสต์เป็นพิธีกรรายการ E! News และ อเมริกันไอดอล
นอกจากนี้เขายังเป็นพิธีกรหลักในรายการพิเศษ Dick Clark's New Year's Rockin' Eve ของทางสถานี ABC ที่นิวยอร์กนับตั้งแต่ปี 2006 จนถึง 2012 ร่วมกับ Dick Clark และปัจจุบันนับตั้งแต่ปี 2013 โดยไม่มี Dick Clark
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Official website
TheBeat 94.5fm – Ryan host the show "at 40 with Ryan Seacrest" 
Larry King Live interview
Time Out New York interview 
DigitalReview.net Biography and reviews of Ryan Seacrest 
The New York Times – The Invisible Man
ผู้มีชื่อเสียงทางโทรทัศน์ชาวอเมริกัน
พิธีกรรายการเกมโชว์ชาวอเมริกัน
เอลเลน ดีเจนเนอริส

เอลเลน ลี ดีเจนเนอริส (Ellen Lee DeGeneres) เกิดเมื่อวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 1958 เป็นนักแสดงตลกแนวสแตนด์-อัปคอเมดี พิธีกรรายการโทรทัศน์ และนักแสดง ชาวอเมริกัน เธอเป็นพิธีกรรายการทอล์กโชว์รายการ The Ellen DeGeneres Show และยังเป็นหนึ่งในคณะกรรมการในรายการ อเมริกันไอดอล ซึ่งเข้าร่วมรายการในฤดูกาลที่ 9
เธอยังเป็นพิธีกรในงานแจกรางวัลออสการ์และไพรม์ไทม์เอมมี ในฐานะนักแสดง เธอแสดงใน Mr. Wrong, และปรากฏตัวใน EDtv และ The Love Letter และพากย์เสียงเป็นดอรี ในภาพยนตร์แอนิเมชันของค่ายดิสนีย์-พิกซาร์ เรื่อง Finding Nemo ที่เธอได้รับรางวัลแซตเทิร์น ในสาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม ถือเป็นครั้งแรกและครั้งเดียวที่ นักพากย์เสียงได้รับรางวัลแซตเทิร์นในสาขานี้ เธอยังแสดงในซิตคอมทางโทรทัศน์ 2 เรื่อง คือ Ellen จากปี 1994 ถึง 1998 และ The Ellen Show จากปี 2001 ถึง 2002 และในปี ค.ศ. 1997 ในช่วงฤดูกาลที่ 4 ของ  Ellen เธอออกมาเปิดเผยต่อสาธารณชนว่าเธอเป็นเลสเบี้ยนในรายการ The Oprah Winfrey Show เธอได้รับรางวัลเอมมี 12 รางวัลและอีกหลายรางวัลในสถาบันอื่นและเธอยังทำงานด้านการกุศลอีกหลายโครงการอีกด้วย
== อ้างอิง ==
พิธีกรรายการทอล์กโชว์ชาวอเมริกัน
ผู้ที่ได้รับรางวัลเอมมี
นักแสดงอเมริกันที่มีความหลากหลายทางเพศ
ผู้ได้รับอิสริยาภรณ์เหรียญแห่งอิสรภาพของประธานาธิบดี
เอลเลน ดีเจนเนอเรส
บุคคลจากรัฐลุยเซียนา
หญิงรักร่วมเพศชาวอเมริกัน
ไอมิสยู (เพลงไคลแมกซ์)

"ไอมิสยู" (I Miss You) เป็นซิงเกิลฮิตของ ไคลแมกซ์ ออกโดยค่ายเอ็มซีเอ เขียนและร่วมโปรดิวซ์โดย มือคีย์บอร์ดวงไคลแมกซ์ที่ชื่อ ลีน มัลส์บี เพลงนี้บันทึกเสียงและออกเป็นซิงเกิลที่ 3 จากอัลบั้มชุดที่ 4 ของวงที่ชื่อชุด Meeting in the Ladies Room เพลงนี้ติดชาร์ตอันดับ 11 บนบิลบอร์ดอาร์แอนด์บีชาร์ต, อันดับ 5 บนบิลบอร์ดฮอต 100 และอันดับ 3 บนบิลบอร์ดอเดาต์คอนเทมโพแรรีชาร์ต เพลงนี้ยังติดอันดับ 3 ของชาร์ตปลายปีของบิลบอร์ดในปี ค.ศ. 1986 จากความสำเร็จของเพลงนี้ทำให้อัลบั้มชุด  Meeting in the Ladies Room นี้ได้รับแผ่นเสียงทองคำขาว
== อ้างอิง ==
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2528
เพลงของไคลแมกซ์