pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
หมู่เกาะบริติชเวอร์จินในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

ประเทศหมู่เกาะบริติชเวอร์จิน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8-24 สิงหาคม พ.ศ. 2551 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติหมู่เกาะบริติชเวอร์จินเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 2 คน ใน 1 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศหมู่เกาะบริติชเวอร์จินไม่ได้รับเหรียญรางวัล
== นักกีฬาที่เข้าร่วม ==
== กรีฑา ==
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ชาย
{|class="wikitable" border="1" style="font-size:90%"
|-
!rowspan=2|นักกีฬา
!rowspan=2|รายการ
!colspan=2|รอบคัดเลือก
!colspan=2|ชิงชนะเลิศ
|-
!ระยะทาง
!อันดับ
!ระยะทาง
!อันดับ
|-align=center
|align=left|เอริค แมตเธียส
|align=left|Discus throw
|53.11
|37
|colspan=2|Did not advance
|}
หญิง
{|class=wikitable style="font-size:90%"
|-
!rowspan="2"|นักกีฬา
!rowspan="2"|รายการ
!colspan="2"|ฮีต
!colspan="2"|รอบก่อนรองฯ
!colspan="2"|รอบรองฯ
!colspan="2"|ชิงชนะเลิศ
|-style="font-size:95%"
!ผล
!อันดับ
!ผล
!อันดับ
!ผล
!อันดับ
!ผล
!อันดับ
|-align=center
|align=left|ตาฮีเซีย แฮร์ริแกน
|align=left|100 m
|11.46
|3 Q
|11.36
|5
|colspan=4|Did not advance
|}
== ดูเพิ่ม ==
ประเทศหมู่เกาะบริติชเวอร์จินในโอลิมปิก
รายชื่อผู้เชิญธงชาติหมู่เกาะบริติชเวอร์จินในโอลิมปิก
รายชื่อนักกีฬาหมู่เกาะบริติชเวอร์จินที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ
 
หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน
นักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติหมู่เกาะบริติชเวอร์จิน
พลังงานกล

พลังงานกล ในทางฟิสิกส์ จะหมายถึง พลังงานที่เกี่ยวข้องกับการเคลื่อนที่โดยตรงของวัตถุ โดยประกอบไปด้วยพลังงานศักย์และพลังงานจลน์
จากสารานุกรมไทยสำหรับเยาวชนฯ เล่มที่ 1 กล่าวว่า เครื่องผ่อนแรงไม่ว่าจะเป็นชนิดใดก็ตาม ต้องการแรงที่จะขับดันให้มันทำงาน แรงนี้ได้จากพลังงานกล แรงที่มนุษย์มีอยู่แล้วได้จากกล้ามเนื้อแขน ขา ซึ่งนับว่าเป็นพลังงานกลอย่างหนึ่งเมื่อต้องทำงานมากๆ ก็ต้องเพิ่มจำนวน คนทำงาน ผู้มีอำนาจมีเงินก็ใช้กำลังเกณฑ์บังคับหรือซื้อคนมาใช้ให้ทำงานเรียกว่า ทาส ทาสเป็นพลังงานกลที่สำคัญในสมัยโบราณ เรือเดินทะเลในสมัยนั้นบางทีใช้กำลังขับแล่นด้วยฝีพายของทาส ซึ่งถูกล่ามโซ่ติดกับกราบเรือทั้งสองกราบ นายทาสตีกลองให้จังหวะฝีพายเป็นการควบคุมความเร็วของเรือ
มนุษย์อาศัยขี่หลังม้าเป็นพาหนะมานานแล้ว จนสามารถควบคุมและบังคับมันได้ดี เมื่อมีเครื่องผ่อนแรง จึงใช้แรงงานของสัตว์เลี้ยง เช่น ใช้ให้ลากรถ หมุนโม่แป้ง และวิดน้ำ ฯลฯ ม้าลา วัว ควาย อูฐ ช้าง เป็นสัตว์เลี้ยงสำคัญที่ให้พลังงานกล ในแถบขั้วโลกเหนือ ชาวเอสกิโม(Eskimo) และพวกแลปป์ (Lapp) ใช้สุนัขและกวางเรนเดียร์ในการลากเลื่อนไปในทุ่งน้ำแข็ง
แรงที่ได้จากพลังงานกลธรรมชาติมีอยู่หลายอย่าง ที่มนุษย์รู้จักนำมาใช้ก่อนอย่างอื่นคงจะเป็นการขับแล่นเรือใบด้วยกระแสลม ในยุโรปมีการใช้แรงกระแสน้ำในลำธารให้หมุนล้อจักรไม้เพื่อโม่แป้ง ในบางแถบของโลกมีภูเขาไฟ น้ำที่ไหลซึมลงไปในบริเวณนั้น เมื่อกระทบกับความร้อนใต้ดินกลายเป็นไอพุ่งขึ้นมาตามรอยแตกร้าวของหินเกิดเป็นน้ำพุร้อน ซึ่งมีแรงดันพอที่จะใช้ประโยชน์ได้ ในอิตาลีและนิวซีแลนด์ได้มีการควบคุมความดันของไอน้ำจากน้ำพุร้อน เพื่อนำมาใช้หมุนกังหันสำหรับเครื่องกำเนิดไฟฟ้า
เครื่องจักรกลสมัยใหม่ใช้แรงงานจากพลังงานกลอื่นๆ ที่ไม่ใช่แรงงานจากกล้ามเนื้อ เพราะว่าอาจนำมาใช้งานตรากตรำและบังคับควบคุมได้ตามแต่ต้องการ พลังงานกลดังกล่าวอาจจะได้มาโดยการแปรรูปจากพลังงานความร้อน เช่น แรงระเบิดในลูกสูบ จากพลังงานไฟฟ้า เช่น การหมุนของมอเตอร์ไฟฟ้า เป็นต้น พลังงานกล ซึ่งอาจจะปลดปล่อยแรงงานที่คำนวณได้ แบ่งออกเป็นสองหมวดใหญ่ คือ พลังงานจลน์ และพลังงานศักย์
พลังงานในฟิสิกส์
กลศาสตร์
หน่วยวัด
เขตบริหารพิเศษฮ่องกงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

เขตบริหารพิเศษฮ่องกง เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551
== อ้างอิง ==
 
ชาติในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สาธารณรัฐมาลาวีในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

ประเทศมาลาวี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่ปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน โดยมีตัวแทนประเทศเข้าร่วมแข่งขัน 4 คน
== กรีฑา ==
ชาย
Women
== อ้างอิง ==
ประเทศที่แข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
2008
เจมส์ เบ็ค (นักประวัติศาสตร์ศิลป์)

เจมส์ เบ็ค (James Beck) (14 พฤษภาคม ค.ศ. 1930 - 26 พฤษภาคม ค.ศ. 2007) เจมส์ เบ็คเป็นศาสตราจารย์วิชาประวัติศาสตร์ศิลปะของมหาวิทยาลัยโคลัมเบียและนักประวัติศาสตร์ศิลป์คนสำคัญชาวอเมริกันผู้มีความเชี่ยวชาญในสาขายุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลี และเป็นนักวิจารณ์ผู้มีความคิดเห็นรุนแรงต่อโครงการเด่นๆ หลายโครงการที่เกี่ยวกับการบูรณปฏิสังขรณ์งานศิลปะ และ การบ่งงานศิลปะแก่ศิลปินคนใหม่ (re-attributions of artworks)  นอกจากนั้นเบ็คก็ยังเป็นผู้ก่อตั้งองค์การผู้สังเกตการณ์ศิลปะนานาชาติ (ArtWatch International) ซึ่งเป็นกลุ่มที่มีจุดประสงค์ในการรณรงค์ต่อต้านพฤติกรรมอันขาดความรับผิดชอบที่เกิดขึ้นในแวดวงศิลปะ
== อ้างอิง ==
Selby Whittingham, "PROFESSOR JAMES BECK". The Independent, June 8, 2007. Retrieved from FindArticles.com on August 2, 2007
นักประวัติศาสตร์ชาวอเมริกัน
นักประวัติศาสตร์ศิลป์
บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 20
ลั้ล...ลา

ลั้ล...ลา (Lulla) คือสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 2 ของภคมน บุณยะภูติหรือลูกโป่ง AF4 นักร้องชาวไทย จากรายการทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 4 อัลบั้มนี้ออกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2552
== รายชื่อเพลง ==
วิดีโอซีดี
"ลั้ล...ลา"
"ฝันและใฝ่"
"บอกฉันซิ"
"Destiny" (ร่วมกับบอย พิษณุ)
"อยากทำบุญข้างเธอ"
"ประกาศรัก" (ร่วมกับบอย พิษณุ, พัดชา, และอ๊อฟ ศุภณัฐ)
== คณะอำนวยการสร้าง ==
อาจกิจ สุนทรวัฒน์ - Executive Production Director
ชาตรี คงสุวรรณ - Executive Producer
พงษ์ศักดิ์ ภูววีรานนท์ - Executive Producer
มุรธา ร่วมรักษ์ - Producer, Vocal Director, Guitar, Piano และ Keyboard, Programmer
เกรียงศักดิ์ เกรียงไกรนิยม - Producer, Vocal Director, Piano และ Keyboard, Programmer, Digital editor
ชินพัฒน์ หงส์อัมพร - Vocal Director
ศุภวิญญ์ มุ่งมาตร - Piano และ Keyboard
ภคมน บุณยะภูติ - Backing Vocal
กวิตา คุณาวงศ์ - Recording Engineer
วงศกร รัศมิทัต - Mixdown และ Mastering
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
AFalbum.Truelife.com 
LPong.com
LookpongMusic.com 
อัลบั้มเพลงภาษาไทย
อัลบั้มเพลงแนวอาร์แอนด์บี
อัลบั้มเพลงแนวป็อป
อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2552
อัลบั้มเพลงของค่ายทรูแฟนเทเชีย
อัลบั้มเพลงไทยสากล
รายชื่อตัวละครในเรื่องการ์ฟีลด์

รายชื่อตัวละครในเรื่องการ์ฟีลด์
== รายชื่อตัวละครที่ปรากฏในการ์ตูนหนังสือพิมพ์และการ์ตูนฉบับโทรทัศน์ ==
การ์ฟีลด์
ก
อาณาจักรพูยอ

อาณาจักรพูยอ (, ศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล - ค.ศ. 494) เป็นอาณาจักรโบราณของเกาหลี ซึ่งอาณาจักรพูยอนี้อาจจะรู้จักในอีกชื่อหนึ่งว่า "พูยอตะวันออก" ซึ่งได้แยกตัวออกมาจากอาณาจักรพูยอตะวันตก (หรืออาณาจักรโชบุน) อาณาจักรพูยอได้พัฒนามาอย่างต่อเนื่องจนเทียบเท่ากับอาณาจักรโคกูรยออีกด้วย อาณาจักรพูยอนี้ได้รับการสถาปนาก่อตั้งโดยพระเจ้าแฮบูรูที่ทรงย้ายมาจากเมืองทางทะเล
== การล่มสลาย ==
หลังจากพระเจ้ากึมวาเสด็จสวรรคตลง ราชสมบัติก็ตกเป็นของพระเจ้าแทโซ ภายหลังต่อมาพระเจ้าแทโซได้พัฒนาทางการทหารจนเข้มแข็งยิ่งกว่าอาณาจักรโคกูรยอ และพระเจ้าแทโซยังทรงก่อสงครามกับอาณาจักรข้างเคียงตลอดรัชสมัยของพระองค์ โดยเหลือเพียง 4 อาณาจักรที่พระเจ้าแทโซทรงพิชิตไม่สำเร็จ คือ อาณาจักรโคกูรยอ อาณาจักรแพ็กเจ อาณาจักรนังนัง และอาณาจักรชิลลา
อาณาจักรพูยอได้ล่มสลายลงเมื่อพระเจ้าแทโซเสด็จสวรรคต หลังจากการถูกพระเจ้าแดมูซิน (พระราชาองค์ที่ 3 แห่งอาณาจักรโคกูรยอ) สังหารในสงครามระหว่างอาณาจักรพูยอกับอาณาจักรโคกูรยอ ภายหลังต่อมา พระเจ้าแดมูซินไม่ทรงต้องการลบล้างแคว้นพูยอ จึงได้ให้เจ้ายองโพพระอนุชาของพระเจ้าแทโซเสด็จขึ้นครองราชย์ปกครองแคว้นพูยอต่อในฐานะเจ้าประเทศราชของอาณาจักรโคกูรยอ แต่หลังจากเจ้ายองโพสวรรคตไปก็ไม่มีรัชทายาท ทำให้อาณาจักรพูยอล่มสลายและถูกผนวกกลายเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรโคกูรยอ
== อ้างอิง ==
ก่อตั้งในศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล
 
อาณาจักรโบราณ
ประวัติศาสตร์เกาหลี
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล
สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 5
Nepenthes surigaoensis

Nepenthes surigaoensis เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงทีมีถิ่นกำเนิดในประเทศฟิลิปปินส์ ได้ชื่อตามจังหวัดฮีลากังซูรีเกา (Surigao) บนเกาะมินดาเนา สถานที่ตัวอย่างต้นแบบถูกเก็บได้ N. surigaoensis เป็นญาติใกล้ชิดกับ N. merrilliana และเป็นเวลานานมาแล้วที่ถูกพิจารณาเป็นชื่อพ้องเฮเทอโรไทปิกของหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดนี้
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Nepenthes surigaoensis in its natural habitat 
หม้อข้าวหม้อแกงลิง
ประวัติศาสตร์ศิลป์วิทยา

ประวัติศาสตร์ศิลป์วิทยา (Art history) ตามที่เข้าใจกันในประวัติศาสตร์หมายถึงสาขาวิชาทางด้านงานศิลปะที่เกี่ยวกับประวัติความเป็นมาทางประวัติศาสตร์และบริบทของลักษณะ (stylistic contexts) เช่น ประเภทของศิลปะ (genre), ลักษณะการออกแบบ (design), รูปทรง (format) และ การออกมาเป็นรูปร่าง (look) ซึ่งรวมทั้งศิลปะสาขาหลักที่ได้แก่จิตรกรรม ประติมากรรม และ สถาปัตยกรรม และรวมทั้งสาขาย่อยเช่นเซรามิค เฟอร์นิเจอร์ และศิลปะการตกแต่งอื่นๆ หลักของสาขาวิชานี้มาจากงานชิ้นสำคัญๆ ที่สร้างโดยศิลปินตะวันตก และกฎว่าด้วยศิลปะตะวันตกก็ยังเป็นแกนสำคัญในการเลือกสรรงานที่ได้รับการบรรยายในตำราประวัติศาสตร์ศิลป์วิทยามาจนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 20 เมื่อมีการพยายามที่จะวางความหมายของสาขาวิชานี้ใหม่ให้กว้างขึ้น เพื่อรวมศิลปะที่ไม่ใช่ศิลปะตะวันตก, ศิลปะที่สร้างโดยศิลปินสตรี และศิลปะพื้นบ้านเข้าด้วย
คำว่า “ประวัติศาสตร์ศิลป์วิทยา” (หรือบางครั้งก็เรียกว่า “ประวัติศาสตร์ศิลป์”) ครอบคลุมวิธีการศึกษาจักษุศิลป์หลายวิธี ที่โดยทั่วไปหมายถึงงานศิลปะ และ งานสถาปัตยกรรม สาขาของการศึกษาต่างๆ บางครั้งก็คาบกันเช่นที่นักประวัติศาสตร์ศิลป์เอิร์นสท กอมบริค ตั้งข้อสังเกตไว้ว่า “สาขาวิชาประวัติศาสตร์ศิลป์ก็คล้ายกับบริเวณกอลของจูเลียส ซีซาร์ที่แบ่งออกเป็นสามส่วน อาศัยอยู่โดยชนสามเผ่าพันธุ์ที่ไม่จำเป็นต้องเป็นปฏิปักษ์ต่อกัน: (1) ผู้ที่เป็นคอศิลป์ (connoisseurs), (2) ผู้ที่เป็นนักวิพากษ์ศิลป์ และ (3) ผู้ที่เป็นนักวิชาการจากสถาบันผู้เป็นผู้เชี่ยวชาญทางด้านประวัติศาสตร์ศิลป์”
ในฐานะที่เป็นศาสตร์สาขาหนึ่งประวัติศาสตร์ศิลป์ต่างจากการวิพากษ์ศิลปะที่จะเน้นการสร้างพื้นฐานของคุณค่าของศิลปะโดยการเปรียบเทียบกับงานชิ้นอื่นที่เปรียบเทียบกันได้ทางด้านลักษณะ หรือการหันหลังให้แก่ลักษณะ หรือขบวนการศิลปะทั้งหมดที่พิจารณา และต่างจาก “ทฤษฎีศิลป์” (art theory) หรือ “ปรัชญาศิลป์” (philosophy of art) ที่คำนึงถึงธรรมชาติพื้นฐานของศิลปะ สาขาย่อยสาขาหนึ่งของการศึกษาประวัติศาสตร์ศิลป์คือวิชาสุนทรียศาสตร์ (aesthetics) ซึ่งเป็นการศึกษาถึงสุนทรียปรัชญา (Sublime) และการระบุหัวใจของสิ่งที่ได้ชื่อว่าเป็นสิ่งที่มีความเป็นสุนทรีย์ แต่ตามทฤษฎีแล้วประวัติศาสตร์ศิลป์ไม่ใช่สิ่งที่กล่าวมาเพราะนักประวัติศาสตร์ศิลป์ใช้การวิจัยโดยวิธีประวัติศาสตร์ (historical method) ในการตอบคำถาม “ศิลปินสร้างงานขึ้นมาได้อย่างไร”,  “ใครเป็นผู้อุปถัมภ์”,  “ใครเป็นครู”,  “ใครคือผู้ชมงาน”,  “ใครเป็นผู้ได้รับอิทธิพลจากลักษณะงาน”,  “ประวัติศาสตร์ตอนใดที่มีอิทธิพลต่องาน” และ “งานที่สร้างมีผลทางเหตุการณ์ทางศิลปะ การเมือง และ สังคมอย่างใด”
แต่กระนั้นประวัติศาสตร์ศิลป์วิทยาก็มิได้หมายความว่าเป็นการศึกษาที่เกี่ยวกับการติดตามประวัติของงานเท่านั้น อันที่จริงแล้วนักประวัติศาสตร์ศิลป์มักจะวางพื้นฐานมาตรการการศึกษาโดยการวิเคราะห์งานแต่ละชิ้น และพยายามตอบปัญหาต่างๆ เช่น “อะไรคือสิ่งสำคัญของลักษณะของสิ่งที่ศึกษา”,  “ความหมายใดที่งานชิ้นนี้พยายามสื่อ”,  “งานชิ้นนี้มีผลต่อการดูอย่างใด”,  “ศิลปินบรรลุจุดประสงค์ที่ต้องการหรือไม่” ,  “งานที่ศึกษาประกอบด้วยสัญลักษณ์อะไรบ้าง” และ “งานที่ศึกษาเป็นงานที่ออกนอกประเด็นหรือไม่”
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ประวัติศาสตร์ของศิลปะ
ประติมานวิทยา
ศิลปศาสตร์
สาขาวิชา
ประวัติศาสตร์ศิลปะ
แม่น้ำวิสวา

แม่น้ำวิสวา (Wisła) หรือ แม่น้ำวิสตูลา (Vistula) เป็นแม่น้ำสายที่ยาวและมีความสำคัญที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศโปแลนด์ โดยมีความยาว  พื้นที่ลุ่มแม่น้ำวิสวาคิดเป็น  ซึ่ง  อยู่ในประเทศโปแลนด์
แม่น้ำนี้มักมีส่วนเกี่ยวโยงทางวัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ และอัตลักษณ์ประจำชาติโปแลนด์ ซึ่งเป็นทางน้ำที่สำคัญที่สุดของประเทศโปแลนด์ และคำว่า "ดินแดนวิสตูลา" (kraj nad Wisłą; Vistula Land) มีความหมายพ้องกับประเทศโปแลนด์ด้วย
== ภูมิศาสตร์ ==
แม่น้ำวิสวาประกอบด้วยแม่น้ำจำนวนสามตอน ตอนบนไหลมาจากต้นน้ำมาจนถึงเมืองซันดอมีแยช (Sandomierz) ตอนกลางไหลจากซันดอมีแยชมาจนถึงปากแม่น้ำนาแรฟ (Narew) และแม่น้ำบุ๊ก (Bug) และตอนล่างไหลจากปากแม่น้ำนาแรฟมาจนถึงสามเหลี่ยมปากแม่น้ำวิสวาที่ทะเลบอลติก แม่น้ำวิสวามีระดับความสูงโดยเฉลี่ยสูงกว่าระดับทะเลปานกลางประมาณ 270 เมตร
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
History of floods on the River Vistula History of floods on the River Vistula (Hydrological Sciences Journal)
วิสวา
แคว้นซาร์ดิเนีย

ซาร์ดิเนีย (Sardinia), ซาร์เดญญา (Sardegna) หรือ ซาร์ดิญญา (Sardìgna) เป็นหนึ่งในยี่สิบแคว้นและหนึ่งในห้าแคว้นปกครองตนเองของประเทศอิตาลี เป็นเกาะที่มีขนาดใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่ 2 ในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน (อันดับหนึ่งคือเกาะซิซิลี) มีพื้นที่ 24,090 ตารางกิโลเมตร (9,301 ตารางไมล์) มีแผ่นดินที่อยู่ใกล้ที่สุดได้แก่ (เรียงจากทิศเหนือตามเข็มนาฬิกา) เกาะคอร์ซิกาของประเทศฝรั่งเศส คาบสมุทรอิตาลี ประเทศตูนิเซีย และหมู่เกาะแบลีแอริกของประเทศสเปน แคว้นซาร์ดิเนียเป็นส่วนหนึ่งของประเทศอิตาลีและเป็นพื้นที่ปกครองตนเองตามรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐอิตาลี ที่มาของชื่อแคว้นนั้นยังไม่ทราบแน่นอน บางทีอาจมาจากชื่อเรียกของชนเผ่าท้องถิ่นที่เรียกท้องที่นั้นว่า ซาร์ดี
== ภูมิศาสตร์ ==
แคว้นซาร์ดิเนียเป็นเกาะที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับสองในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ครอบคลุมพื้นที่ 23,821 ตารางกิโลเมตร ตั้งอยู่ระหว่างละติจูดที่ 38° 51' เหนือ ถึง 41° 15' เหนือ และลองจิจูดที่ 8° 8' ตะวันออกถึง 9° 50' ตะวันออก ชายฝั่งของเกาะซาร์ดิเนียมีความยาวทั้งสิ้น 1,849 กิโลเมตร ส่วนใหญ่จะเป็นที่สูงและโขดหิน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของแคว้นซาร์ดิเนีย 
แคว้นซาร์ดิเนีย
ซ
รายชื่อสถานีโทรทัศน์ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

รายชื่อสถานีโทรทัศน์ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
== ไทย ==
== พม่า ==
สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งชาติพม่า MRTV
สถานีโทรทัศน์เสียงประชาธิปไตย DVB
สถานีโทรทัศน์เพื่อความบันเทิงพม่า MM
Myanmar Media
สถานีโทรทัศน์เมียวดี MWD
== ลาว ==
== กัมพูชา ==
== เวียดนาม ==
== มาเลเซีย ==
== สิงคโปร์ ==
มีเดียคอร์ป ทีวี MediaCorp TV
== บรูไน ==
== อินโดนีเซีย ==
== ติมอร์-เลสเต ==
== ฟิลิปปินส์ ==
== ม้ง ==
สถานีโทรทัศน์
รายชื่อ
รายชื่อสถานีโทรทัศน์ในภูมิภาคเอเชียตะวันออก

สถานีโทรทัศน์ที่มีอยู่ทั้ง 6 ประเทศ ในพื้นที่เอเชียตะวันออก มีดังต่อไปนี้
== จีน ==
สถานีวิทยุโทรทัศน์กลางแห่งประเทศจีน (CCTV)
สถานีโทรทัศน์เพื่อการศึกษาแห่งประเทศจีน (CETV)
สถานีโทรทัศน์แมนดาริน (MTV Mandarin)
สถานีโทรทัศน์โฟนนิกซ์ทีวี (Phonenix TV)
สถานีโทรทัศน์ภาคพื้นดินในระบบวีเอชเอฟ และ ยูเอชเอฟ ในส่วนภูมิภาคอื่นๆ
=== ฮ่องกง ===
สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งฮ่องกง (RTHK)
สถานีเอเชียโทรทัศน์ (ATV)
สถานีโทรทัศน์ทีวีบี (TVB)
สถานีเคเบิลโทรทัศน์แห่งฮ่องกง (Cable TV Hong Kong)
=== มาเก๊า ===
สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งมาเก๊า (TDM)
สถานีเคเบิลโทรทัศน์แห่งมาเก๊า (Macau Cable TV)
== ไต้หวัน ==
สถานีโทรทัศน์ไต้หวัน (TTV)
สถานีโทรทัศน์สาธารณะแห่งประเทศจีนช่อง 3 (เกาะไต้หวัน)
สถานีโทรทัศน์จีนไต้หวัน (CTV)
สถานีโทรทัศน์ตะวันออก (ETTV)
สถานีโทรทัศน์ระบบแพร่สัญญาณไต้หวัน (TBS)
สถานีโทรทัศน์เครือข่ายจีนทัศน์ (หัวชี-CTS)
สถานีโทรทัศน์ฟอร์โมซา (Formosa TV)
สถานีโทรทัศน์ทีวีบีเอส (TVBS)
== มองโกเลีย ==
สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศมองโกเลีย (MBN)
สถานีวิทยุโทรทัศน์เพื่อการศึกษาแห่งประเทศมองโกเลีย (Edu TV)
สถานีโทรทัศน์ช่อง 5 มองโกเลีย (TV 5)
สถานีโทรทัศน์ช่อง 8 มองโกเลีย (TV 8)
สถานีโทรทัศน์ช่อง 9 มองโกเลีย (TV 9)
สถานีโทรทัศน์ช่อง 25 มองโกเลีย (Channel 25)
สถานีโทรทัศน์อีเกิ้ลทีวี
สถานีโทรทัศน์อูลลาร์บาตอน (UBS)
สถานีโทรทัศน์ทีเอ็ม (TM)
ซูเปอร์วิชั่น
นิว เทเลวิชั่น
สถานีโทรทัศน์ซี 1 มองโกเลีย
== เกาหลีเหนือ ==
เคซีทีวี (KCTV)
== เกาหลีใต้ ==
สถานีโทรทัศน์ระบบแพร่สัญญาณเกาหลี (KBS)
สถานีโทรทัศน์การศึกษาแห่งประเทศเกาหลี (EBS)
สถานีโทรทัศน์ระบบแพร่สัญญาณโซล (SBS)
บริษัทกระจายเสียงและแพร่ภาพมุนฮวา (MBC)
สถานีโทรทัศน์ข่าวยอนฮับ (YTN)
สถานีโทรทัศน์อารีรัง ทีวี (Arirang TV)
สถานีโทรทัศน์แห่งปูซาน (PBC)
สถานีโทรทัศน์แห่งเตกู (DBC)
สถานีโทรทัศน์เกาหลี (KTV)
== ญี่ปุ่น ==
=== สถานีโทรทัศน์ที่มีเครือข่ายทั่วประเทศ ===
สถานีโทรทัศน์แห่งชาติและบริการสาธารณะ (ประเทศญี่ปุ่น) (บรรษัทการกระจายเสียงและแพร่ภาพแห่งญี่ปุ่น - NHK)
สถานีโทรทัศน์นิปปง (NTV)
สถานีโทรทัศน์ระบบแพร่สัญญาณโตเกียว (ระบบแพร่สัญญาณโตเกียว - TBS)
สถานีโทรทัศน์ฟูจิเทเลวิชัน (FUJI TV)
สถานีโทรทัศน์ทีวีอาซาฮิ (TV Asahi)
สถานีโทรทัศน์ทีวีโตเกียว (TV Tokyo)
=== สถานีโทรทัศน์แห่งอื่น ===
สถานีโทรทัศน์การศึกษาตามอัธยาศัยภาคมหาวิทยาลัย (U-Air TV)
สถานีโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมโววาว (WOWOW)
สถานีเคเบิลโทรทัศน์สกายเพอเฟค (Sky Perfect TV)
สถานีโทรทัศน์ภาคพื้นดินในระบบวีเอชเอฟ และ ยูเอชเอฟ ในส่วนภูมิภาคอื่นๆ
 
รายชื่อ
เจ้าชายในหอคอย

เจ้าชายแห่งหอคอย (Princes in the Tower) คือเจ้าฟ้าสองพระองค์ -- เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด (4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1470 - ค.ศ. 1483?) และพระอนุชาริชาร์ดแห่งชรูว์สบรี ดยุคแห่งยอร์คที่ 1 (17 สิงหาคม ค.ศ. 1473 - ค.ศ. 1483?)-- ผู้เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 แห่งอังกฤษ และ พระราชินีเอลิซาเบธ วูดวิลล์
เจ้าฟ้าทั้งสองพระองค์ถูกประกาศว่าเป็นพระราชโอรสนอกสมรสตามพระราชบัญญัติของรัฐสภาที่ออกในปี ค.ศ. 1483 ที่เรียกว่า “พระราชบัญญัติว่าด้วยตำแหน่งอันถูกต้อง” (Titulus Regius)  ที่ประกาศว่าการเสกสมรสของพระราชบิดาและมารดาของเจ้าฟ้าทั้งสองพระองค์เป็นไปอย่างไม่ถูกต้องตามกฎหมาย จากนั้นพระปิตุลาสมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษก็มีพระบรมราชโองการให้นำตัวทั้งสองพระองค์ไปจำขังไว้ภายในหอคอยแห่งลอนดอน (ที่ขณะนั้นเป็นทั้งที่ประทับของพระมหากษัตริย์และคุก) ใน ค.ศ. 1483 ในระยะแรกก็มีรายงานว่ามีผู้เห็นทั้งสองพระองค์ในบริเวณหอคอย แต่ก็ไม่มีหลักฐานว่ามีผู้ใดเห็นอีกหลังจากฤดูร้อนของปีเดียวกัน ชะตากรรมของเจ้าฟ้าทั้งสองพระองค์ไม่เป็นที่ทราบแต่สรุปได้ว่าสิ้นพระชนม์หรือไม่ก็ทรงถูกสังหารในหอคอย นอกจากนั้นก็ยังไม่มีหลักฐานถึงการทำพระศพถ้าสิ้นพระชนม์ตามปกติ
ในปี ค.ศ. 1674 มีผู้พบโครงกระดูกของเด็กสองคนใต้บันไดที่นำไปสู่ชาเปลระหว่างการบูรณปฏิสังขรณ์หอขาวภายในหอคอยแห่งลอนดอน ซึ่งทำให้เชื่อกันว่าเป็นพระอัฐิของเจ้าฟ้าสองพระองค์ พระอัฐิถูกนำไปบรรจุที่แอบบีเวสต์มินสเตอร์ตามพระบรมราชโองการในสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2
ในปี ค.ศ. 1933 ก็ได้มีการขุดอัฐิขึ้นมาอีกและพบว่าเป็นกระดูกของทั้งคนและสัตว์ แต่การสันนิษฐานขณะนั้นยังไม่สามารถบอกอายุหรือเพศของกระดูกได้.
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม  ==
สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 แห่งอังกฤษ
พระมหากษัตริย์อังกฤษ
เหตุการณ์ในอังกฤษ
พระเจ้าริชาร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ
พระมหาธาตุแก่นนคร

พระมหาธาตุแก่นนครอนุสรณ์สาธุชน วัดหนองแวง ตั้งอยู่ที่ถนนกลางเมือง ริมบึงแก่นนคร อำเภอเมือง ภายในวัดหนองแวงเมืองเก่าซึ่งเป็นพระอารามหลวง มีพระมหาธาตุแก่นนครอนุสรณ์สาธุชน หรือ พระธาตุเก้าชั้น ฐานสี่เหลี่ยมกว้างด้านละ 50 เมตร เรือนยอดทรงเจดีย์ จำลองแบบจากพระธาตุพนม จัดสร้างขึ้นเนื่องในวโรกาสที่ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงครองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี และมหามังคลานุสรณ์ 200 ปีเมืองขอนแก่น ความสูงขององค์พระธาตุฯ 80 เมตร มีพระจุลธาตุ 4 องค์ ตั้งอยู่ 4 มุม และมีกำแพงแก้วพญานาค 7 เศียรล้อมรอบ เป็นศิลปะสมัยทวาราวดี ผสมผสานศิลปะอินโดจีน ซึ่งเป็นลักษณะแบบชาวอีสานปากแห
==องค์พระธาตุ==
มีอยู่ 9 ชั้น คือ
ชั้นที่ 1 เมื่อเดินขึ้นภายในพระธาตุบริเวณชั้นแรกเป็นหอประชุม มีพระบรมสารีริกธาตุประดิษฐานอยู่บนบุษบก และพระประธาน 3 องค์อยู่ตรงกลาง ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุของพระพุทธเจ้า ส่วนอุรังคธาตุ (ส่วนอก) และพระธาตุของพระสาวกประมาณ 100 องค์ ที่บรรจุอยู่ในโถแก้วตู้กระจกด้านซ้ายมือของที่ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุพระพุทธเจ้า ถัดจากโถงตรงกลางมาด้านซ้ายมือประมาณสองเมตร จะเป็นโต๊ะที่เตรียมไว้สำหรับตักบาตร ที่เรียกว่า “ตักบาตร 108” โดยใช้เหรียญในการตักบาตรนั้น
ชั้นที่ 2 เป็นพิพิธภัณฑ์ของชาวอีสาน โดยเก็บรวบรวมข้าวของเครื่องใช้ในอดีตที่ค่อนข้างหาดูได้ยากในปัจจุบัน พร้อมทั้งมีการวาดลวดลายบนผนังที่เกี่ยวกับข้อห้ามของคนอีสาน ที่เรียกว่า “คะลำ” ซึ่งเป็นแนวประพฤติตนในการอยู่ร่วมกันของชาวอีสาน โดยแต่ละภาพก็หมายถึงข้อห้ามแต่ละข้อ ซึ่งมีทั้งหมด 35 ข้อ
ชั้นที่ 3 เป็นหอปริยัติ บานประตูหน้าต่างเขียนลวดลายเบญจรงค์และภาพแกะสลักนิทานเรื่องนางผมหอม เป็นนิทานที่ได้เล่าสืบต่อกันมาแต่โบราณของชาวอีสาน และในชั้นที่สามนี้ได้รวบรวมตาลปัตร พัดยศ และเครื่องอัฐบริขารของพระภิกษุสงฆ์ที่มีชื่อเสียงในจังหวัดขอนแก่น
ชั้นที่ 4 เป็นหอปริยัติธรรม ภายในมีพิพิธภัณฑ์ที่รวบรวมของเก่า บานประตูหน้าต่าง ภาพพระประจำวันเกิด เทพประจำทิศ
ชั้นที่ 5 เป็นหอพิพิธภัณฑ์ มีบริขารของหลวงปู่พระครูปลัดบุษบา สุมโน อดีตเจ้าอาวาสวัด บานประตูหน้าต่างแกะสลักภาพพุทธชาดก
ชั้นที่ 6 เป็นหอพระอุปัชฌาจารย์ บานประตูหน้าต่างแกะสลักนิทานชาดกเรื่องเวสสันดร
ชั้นที่ 7 เป็นหอพระอรหันต์สาวก บานประตูหน้าต่างแกะสลักนิทานเรื่องพระเตมีย์ใบ้
ชั้นที่ 8 เป็นหอพระธรรม เป็นที่รวบรวมพระธรรมคัมภีร์สำคัญทางพระพุทธศาสนา มีพระไตรปิฏก บานประตูแกะสลักรูปพรหม 16 ชั้น
ชั้นที่ 9 เป็นหอพระพุทธ ตรงกลางมีบุษบก เป็นที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุของพระพุทธเจ้า บานประตูแกะสลักภาพ 3 มิติ รูปพรหม 16 ชั้น และสามารถชมทัศนียภาพของตัวเมืองขอนแก่นได้ทั้ง 4 ด้าน โดยเฉพาะทางด้านทิศตะวันออกสามารถมองเห็นทิวทัศน์ของบึงแก่นนครที่สวยงาม
พระธาตุเจดีย์
สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองขอนแก่น
ศาสนสถานในจังหวัดขอนแก่น
ศาสนาพุทธในจังหวัดขอนแก่น
ริชาร์ดแห่งชรูว์สบรี ดยุกแห่งยอร์ก

ริชาร์ดแห่งชรูว์สบรี ดยุกแห่งยอร์ก (Richard of Shrewsbury, Duke of York) ริชาร์ดเป็นพระราชโอรสองค์ที่สองรองจากพระเชษฐาเจ้าชายเอ็ดเวิร์ดในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 แห่งอังกฤษและสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ วูดวิลล์ ริชาร์ดเสด็จพระราชสมภพที่ชรูว์สบรี
ริชาร์ดและพระเชษฐาถูกนำไปจำขังไว้ภายในหอคอยแห่งลอนดอน (ที่ขณะนั้นเป็นทั้งที่ประทับของพระมหากษัตริย์และคุก) ใน ค.ศ. 1483 หลังจากที่พระปิตุลาพระเจ้าริชาร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษทรงยึดอำนาจและประกาศว่าเป็นพระราชโอรสนอกสมรสตามพระราชบัญญัติของรัฐสภาที่อ้างว่าการเสกสมรสของพระราชบิดาและมารดาของทั้งสองพระองค์เป็นไปอย่างไม่ถูกต้องตามกฎหมาย ในฤดูร้อนปีเดียวกันกับที่ถูกจำขังทั้งสองพระองค์ก็หายไปอย่างไม่มีร่องรอย ชะตากรรมของเจ้าฟ้าทั้งสองพระองค์จึงไม่เป็นที่ทราบแต่สรุปได้ว่าสิ้นพระชนม์หรือไม่ก็ทรงถูกสังหารในหอคอย นอกจากนั้นก็ยังไม่มีหลักฐานถึงการทำพระศพถ้าสิ้นพระชนม์ตามปกติ
== อ้างอิง ==
Ashley, Mike (2002). British Kings & Queens. Carroll & Graf. ISBN 0-7867-1104-3.  page 218
Weir, Alison (1995). The Princes in the Tower. Ballantine Books.. ISBN 0-3453-9178-0.
== ดูเพิ่ม  ==
เจ้าชายแห่งหอคอย
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2016
ขุนนางอังกฤษ
ดยุกแห่งยอร์ก
รัชทายาทอังกฤษ
เซซิลี เนวิลล์ ดัชเชสแห่งยอร์ก

ซิซิลิ เนวิลล์ ดัชเชสแห่งยอร์ก (ภาษาอังกฤษ: Cecily Neville, Duchess of York) (3 พฤษภาคม ค.ศ. 1415 - 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1495) ซิซิลิ เนวิลล์เป็นบุตรีของราล์ฟ เนวิลล์ เอิร์ลแห่งเวสต์มอร์แลนด์และโจน โบฟอร์ต เคาน์เตสแห่งเวสต์มอร์แลนด์ เป็นภรรยาของริชาร์ด แพลนทาเจเน็ท ดยุกแห่งยอร์กที่ 3 ผู้พยายามอ้างสิทธิในการครองราชบัลลังก์อังกฤษแต่ไม่สำเร็จ ซิซิลิเป็นพระราชชนนีของกษัตริย์อังกฤษสองพระองค์สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4และสมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 3
ซิซิลิได้รับการขนานนามว่า “กุหลาบแห่งเรบี” เพราะเกิดที่ปราสาทเรบีในเดอแรม และ “ซิสผู้ยโส” เพราะความทรนงและความเป็นผู้มีอารมณ์ ตามประวัติศาสตร์ได้ชื่อว่าเป็นผู้ที่เคร่งครัดทางศาสนา ซิซิลิเซ็นชื่อว่า “Cecylle”
== อ้างอิง ==
Joanna Laynesmith - The King's Mother (History Today March 2006)
== ดูเพิ่ม  ==
ริชาร์ด แพลนทาเจเน็ท ดยุกแห่งยอร์กที่ 3
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1958
ราชวงศ์ยอร์ก
ดยุกแห่งยอร์ก
ขุนนางอังกฤษ
บุคคลในสงครามดอกกุหลาบ
เอ็ดเวิร์ดแห่งนอริช ดยุกที่ 2 แห่งยอร์ก

เอ็ดเวิร์ดแห่งนอริช ดยุคแห่งยอร์คที่ 2 (Edward of Norwich, 2nd Duke of York หรือ Edward of Norwich, 1st Duke of Aumale) (ค.ศ. 1373 - 25 ตุลาคม ค.ศ. 1415) เอ็ดเวิร์ดแห่งนอริช ดยุคแห่งยอร์คที่ 2เป็นขุนนางชาวอังกฤษผู้มีบทบาทในการต่อสู้กับราชอาณาจักรฝรั่งเศสในสงครามร้อยปีMiddle-ages.org.uk, The Hundred Years Warเอ็ดเวิร์ดเสียชีวิตระหว่างการต่อสู้ใน
จอห์น คลิฟฟอร์ด บารอนแห่งคลิฟฟอร์ดที่ 9

จอห์น คลิฟฟอร์ด บารอนแห่งคลิฟฟอร์ดที่ 9 (John Clifford, 9th Baron de Clifford) (ค.ศ. 1435 - 28 มีนาคม ค.ศ. 1461) จอห์น คลิฟฟอร์ดเป็นขุนนางชาวอังกฤษผู้มีบทบาทในสงครามดอกกุหลาบของฝ่าย
ยำสูตรเผ็ด ทีเด็ดหนังรัก

ยำสูตรเผ็ด ทีเด็ดหนังรัก (Date Movie) เป็นภาพยนตร์ตลกล้อเลียนในปี ค.ศ. 2006 กำกับและเขียนบทโดยเจสัน ฟรีดเบิร์กและแอรอน เซลต์เซอร์ นำแสดงโดยอลีสัน แฮนนิแกน, อดัม แคมป์เบลล์, โซฟี มังก์, เอดดี กริฟฟิน, เฟรด วิลลาร์ด, เจนนิเฟอร์ คูลิดจ์และเมาริซิโอ แซนเชซ
== นักแสดง ==
Alyson Hannigan เป็น จูเลีย โจนส์
Adam Campbell เป็น Grant Fockyerdoder
Sophie Monk เป็น Andy
Jennifer Coolidge เป็น Roz Fockyerdoder
Fred Willard เป็น Bernie Fockyerdoder
Eddie Griffin เป็น Frank Jones
Meera Simhan เป็น Linda Jones
Tony Cox เป็น Hitch (as will smith)
Nina Avetisova เป็น Bachelor girl
Bridget Ann Brno เป็น Bridget Jones
Carmen Electra เป็น Anne
Valery Ortiz เป็น Jell-O
Andrea Kosarew เป็น Deaf Woman
Tom Fitzpatrick เป็น Gandalf
Tom Lenk เป็น โฟรโด
Judah Friedlander เป็น นิคกี้
Gianfranco L'Amore เป็น Native King Kong
Marie Matiko เป็น เบ๊ตตี้
Josh Meyers เป็น  Napoleon and Owen Wilson from Wedding Crashers
Edward Moss เป็น ไมเคิล แจ็กสัน
Mauricio Sanchez เป็น Eduardo
Matt Austin เป็น Fireman
Nadia Dina Ariqat เป็น Britney Spears
Nick Steele เป็น Kevin Federline
Beverly Polcyn เป็น Old Cat Woman
Midajah McCullum เป็น Sales Girl
Jasen Salvatore เป็น Ben Stiller
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ข้อมูลภาพยนตร์เรื่อง ยำสูตรเผ็ด ทีเด็ดหนังรัก
Clips from Date Movie 
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2549
ภาพยนตร์อเมริกัน
ภาพยนตร์ล้อเลียน
ภาพยนตร์โดยทเวนตีธ์เซนจูรีฟอกซ์
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในลอสแอนเจลิส