pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ปลาปักเป้าสมพงษ์

ปลาปักเป้าสมพงษ์ (Redeye puffer, Sompong's puffer; ) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง  อยู่ในวงศ์ปลาปักเป้าฟันสี่ซี่ (Tetraodontidae)  มีพื้นลำตัวสีเทาอมเขียว ใต้ท้องสีขาว มีลวดลายสีเทาเข้มขนาดใหญ่พาดบนแผ่นหลังและข้างลำตัว สามารถปรับเปลี่ยนสีลำตัวให้เข้มหรือจางได้ตามสภาพแวดล้อม ตามีสีแดงสามารถกรอกกลิ้งไปมาได้ ตัวผู้และตัวเมียความแตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัด โดยปลาตัวผู้จะมีขนาดลำตัวที่ใหญ่กว่า ตัวสีแดง ขณะที่ตัวเมียมีขนาดเล็ก มีลำตัวสีเขียวมีลาดพาดตามลำตัว มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 3 นิ้ว
พบกระจายอยู่ทั่วไปตามแม่น้ำลำคลองทั่วประเทศ โดยมักหลบอยู่ใต้กอผักตบชวา หรือในบริเวณน้ำกร่อยตามชายฝั่งของภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในประเทศไทยพบได้แม้แต่ในพื้นที่ฝั่งธนบุรีของกรุงเทพมหานคร
เป็นปลาที่มีนิสัยก้าวร้าว มักกัดกันเองเสมอ ๆ  ปัจจุบัน สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในตู้เลี้ยง โดยจะวางไข่ในน้ำกร่อย
ปลาชนิดนี้ถูกค้นพบโดยคนไทย จึงตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่ผู้ค้นพบ คือ นายสมพงษ์ เล็กอารีย์ ซึ่งเป็นนักธุรกิจส่งออกปลาสวยงาม 
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม และมีชื่อเรียกอื่น เช่น "ปลาปักเป้าตาแดง" เป็นต้น
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รูปและข้อมูลปลาปักเป้าสมพงษ์
วงศ์ปลาปักเป้าฟันสี่ซี่
ปักเป้าสมพงษ์
ปักเป้าสมพงษ์
ปักเป้าสมพงษ์
ปักเป้าสมพงษ์
ปักเป้าสมพงษ์
ปักเป้าสมพงษ์
ปักเป้าสมพงษ์
ปลาปักเป้าหางวงเดือน

ปลาปักเป้าหางวงเดือน (Ocellated pufferfish; ) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาปักเป้าฟันสี่ซี่ (Tetraodontidae) เป็นปลาปักเป้าที่มีขนาดเล็ก ลำตัวแบนข้างเล็กน้อย ครีบเล็ก ลำตัวสีคล้ำหรือเขียวขี้ม้า มีจุดประสีเหลืองหรือสีจางทั่วตัว หลังมีลายพาดสีคล้ำ ข้างลำตัวมีดวงสีดำใหญ่ ตาสีแดง ครีบหางมีขอบสีแดงหรือชมพู มีขนาดประมาณ 4-5 เซนติเมตร จัดเป็นเพียงชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล Leiodon
พบอาศัยอยู่ตามลำธารและแม่น้ำในภาคตะวันตกตั้งแต่จังหวัดแม่ฮ่องสอนไปจนถึงภาคใต้ โดยหลบซ่อนอยู่ตามซอกหินหรือใบไม้ใต้น้ำ อาหารได้แก่ ลูกปลา, ลูกอ๊อด, ปู, หอย และกุ้งขนาดเล็ก เป็นปลาที่ไม่พบบ่อยมากนัก
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
มีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น "ปลาปักเป้าแคระ" หรือ "ปลาปักเป้าเขียวจุด" เป็นต้น
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รูปและข้อมูลปลาปักเป้าหางวงเดือน
วงศ์ปลาปักเป้าฟันสี่ซี่
ปักเป้าหางวงเดือน
ปักเป้าหางวงเดือน
ปักเป้าหางวงเดือน
ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำสาละวิน
ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำแม่กลองปลาชนิดเดียว
ปักเป้าหางวงเดือน
พระนครฟิลม์

พระนครฟิลม์ เป็นบริษัทผู้สร้างภาพยนตร์ไทย ก่อตั้งโดยกลุ่มสายภาพยนตร์ ธนาซีเนเพล็กซ์ (ตระกูลธนารุ่งโรจน์) ซึ่งเคยเป็นเจ้าของโรงภาพยนตร์หลายแห่งมาก่อน โดยผลิตภาพยนตร์เรื่อง ผีหัวขาด เป็นเรื่องแรกในปี พ.ศ. 2545 และผลิตภาพยนตร์จนถึงปัจจุบัน
== รายชื่อผู้กำกับภาพยนตร์ ==
บำเรอ ผ่องอินทรีย์
ธนิตย์ จิตนุกูล
พจน์ อานนท์
ยุทธเลิศ สิปปภาค
พิเชษฐ์ เอี่ยมชาวนา
เจริญพร อ่อนละม้าย
อภิสิทธิ์ โอภาสเอี่ยมลิขิต
เฉลิม วงศ์พิมพ์
ธีระวัฒน์ รุจินธรรม (เปีย)
มารุต สาโรวาท
พิสุทธิ์ แพร่แสงเอี่ยม
ทิวา เมยไธสง
ธรธร สิริพันธ์วราภรณ์
วิโรจน์ ทองชิว
สุขุม เมธาวนิช
สรัญญา น้อยไทย
ศักดิ์ชัย ศรีบุนนาค
วรพจน์ โพธิเนตร
ธนดล นวลสุทธิ์
ธรรมนูญ สกุลบุญถนอม
ธัญญ์วาริน สุขะพิสิษฐ์
มานุสส วรสิงห์
ชาติชาย เกษนัส
ณัฐพีระ ชมศรี
จิตต์สินธ์ ผ่องอินทรกุล (โน้ต จูเนียร์)
โสภณ นิ่มอนงค์ (ช้างน้อย)
วรวุฒิ ชวนอยู่ (อุ้ย)
ปฏิภาณ คณาสารสมบัติ (ช้าง)
ธนกร พงษ์สุวรรณ
อัศจรรย์ สัตโกวิท
ฐิติพงศ์ ใช้สติ
ฯลฯ
== รายชื่อผลงานภาพยนตร์ ==
รายชื่อภาพยนตร์ของพระนครฟิลม์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ  (ไทย) 
เว็บไซต์ทางการ  (อังกฤษ)  
พระนครฟิลม์ ทาง เฟซบุ๊ก
พระนครฟิลม์ ทาง ทวิตเตอร์
พระนครฟิลม์ ทาง ยูทูบ
บริษัทผู้สร้างภาพยนตร์ไทย
ธุรกิจภาพยนตร์
บริษัทของไทย
บริษัทผู้จำหน่ายภาพยนตร์ในประเทศไทย
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2544
กอยโตรเจน

กอยโตรเจน (goitrogen) เป็นสารเคมีในพืชชนิดหนึ่งที่พบมากในพืชตระกูลกะหล่ำ และพืชตระกูลหอม มีฤทธิ์ในการยับยั้งการสร้างฮอร์โมนในต่อมไทรอยด์ทำให้ร่างกายนำไอโอดีนในเลือดไปใช้ได้น้อยกว่าปกติ หากรับประทานผักผลไม้ที่มีสารชนิดนี้มากเกินไปอาจจะทำให้มีอาการท้องอืดและทำให้ร่างกายได้ขาดสารไอโอดีนจนทำให้เป็นโรคคอพอกได้ พืชที่มีสารกอยโตรเจน ได้แก่ กะหล่ำปลี หัวผักกาด บรอกโคลี คะน้า หัวหอม กระเทียม ฯลฯ
สารกอยโตรเจนในพืชเมื่อโดนความร้อนจะสลายตัวอย่างรวดเร็ว ดังนั้นควรปรุงให้สุกก่อนรับประทาน นอกจากนั้นยังมีพืชบางชนิดที่มีคาเฟอีน เช่น ชา กาแฟ จะมีสารที่ออกฤทธิ์ตรงข้ามกับกอยโตรเจน กล่าวคือกระตุ้นการทำงานของต่อมไทรอยด์ให้มากขึ้น
== อ้างอิง ==
นิตยสารชีวจิต ฉบับวันที่ 16 พฤศจิกายน 2549
ต่อมไทรอยด์
ออกซาเลต

ออกซาเลต (oxalate) เป็นสารมีฤทธิ์ในการยับยั้งการดูดซึมของแคลเซียมและแร่ธาตุสำคัญหลายชนิดในกระแสเลือด มีผลเสียต่อร่างกายคือ
หากรับประทานเป็นประจำทุกวันในปริมาณมาก ออกซาเลตจะเข้าไปตกผลึกสะสมในไตและกระเพาะปัสสาวะทำให้เป็นนิ่ว
== ตัวอย่างพืชที่มีออกซาเลต ==
หน่อไม้
คะน้า
ผักโขม
ใบชะพลู
ใบชา
หัวผักกาด
โกโก้
กลอย
บอน
== การป้องกัน ==
ก่อนรับประทานผักชนิดนี้ควรล้างผักให้สะอาดและหลังกินเสร็จควรดื่มน้ำตามมากๆ จะทำให้สารออกซาเลตที่ตกค้างในร่างกายในร่างกายลดลง
== อ้างอิง ==
นิตยสารชีวจิต ฉบับวันที่ 16 พฤศจิกายน 2549
เคมี
แคโรทีน

แคโรทีน (carotene) เป็นสารเคมีที่พบมากในผักผลไม้ที่มีสีแดง ส้ม เหลือง และเขียว หากร่างกายได้รับสารนี้ติดต่อกันเป็นเวลา 2 สัปดาห์จะเกิดการสะสมและทำให้ตับทำงานหนัก เนื่องจากต้องขับสารแคโรทีนอยด์ออกจากร่างกายอยู่ตลอดเวลา และจะทำให้ผิวเปลี่ยนเป็นสีเหลืองส้มโดยเฉพาะที่ฝ่ามือและฝ่าเท้า
ป้องกันได้โดยเพียงหยุดกิน ร่างกายจะค่อย ๆ ปรับสภาพและกลับมาเป็นปกติ
แคโรทีนเป็นสารโมเลกุลใหญ่มีสูตรทางเคมี C40H56 และมีคุณสมบัติเป็นโปรวิตามินเอ (provitamin A) คือเมื่อแคโรทีนแตกตัวจะได้วิตามินเอ ปฏิกิริยานี้จะเกิดขึ้นภายในตับ
แคโรทีนบริสุทธิ์จะมีผลึกเป็นสีแดงทับทิม (ruby–red crystal) ไม่ละลายในน้ำแต่ละลายในตัวทำละลายอินทรีย์ แคโรทีนจะถูกออกซิไดส์ได้ง่ายโดยออกซิเจนในอากาศ แหล่งธรรมชาติของแคโรทีนได้แก่พืชผักที่มีสีส้มเหลือง เช่น ฟักทองและแครอท สาหร่าย เช่น คลอเรลลา (Chlorella) และดูนาลิเอลลา (Dunaliella) โดยแคโรทีนจะมีบทบาทที่สำคัญคือเป็นรงควัตถุ (เม็ดสี) ในการสังเคราะห์แสงและป้องกันเซลล์จากการเสียสภาพเนื่องจากแสง
== ตัวอย่างพืช ==
แครอท
มะเขือเทศ
มะละกอ
พริก
แตงโม
ส้ม
ฟักทอง
ทุเรียน
กล้วยไข่
ตำลึง
ผักบุ้ง
== โครงสร้างทางเคมี ==
แคโรทีนมีโครงสร้างทางเคมีเป็นสองไอโซเมอร์หลัก คือ อัลฟาแคโรทีนและบีตา-แคโรทีน


== อ้างอิง ==
นิตยสารชีวจิต ฉบับวันที่ 16 พฤศจิกายน 2549
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Beta-carotene website by Martha Evens,  School of Chemistry, University of Bristol
Berkeley Wellness Guide to Dietary Supplements
Beta-carotene  on University of Maryland Medical Center
World's Healthiest Foods: carotenoids 
World's Healthiest Foods: alpha-carotene 
World's Healthiest Foods: beta-carotene 
เซลล์พืช
แคโรทีนอยด์
วิตามิน
พอลิอีน
ไฟเตต

ไฟเตต (phytate) หรือ Phytic acid พบมากในพืชตระกูลถั่วโดยเฉพาะถั่วเมล็ดแห้ง เช่น ถั่วเหลือง ถั่วลิสง ถั่วเขียว และงา มีฤทธิ์ในการยั้บยั้งการดูดซึมของแร่ธาตุบางชนิด ได้แก่ ตะกั่ว ธาตุเหล็ก สังกะสี แคลเซียม ฟอสฟอรัส ซึ่งมีอยู่ในอาหารที่เรารับประทานเข้าไป หากร่างกายได้รับเข้าไปในปริมาณมากจะทำให้ร่างกายไม่สามารถดูดซึมแร่ธาตุเหล่านั้นได้ตามปกติ ไฟเตตสามารถสลายไปได้โดยการใช้ความร้อน ดังนั้น ควรปรุงให้สุกก่อนรับประทาน
== อ้างอิง ==
นิตยสารชีวจิต ฉบับวันที่ 16 พฤศจิกายน 2549
โภชนาการ
สารอาหาร
สารกันเสีย
แทนนิน

แทนนิน (tannin) เป็นสารที่มีโมเลกุลใหญ่และโครงสร้างซับซ้อน มีสถานะเป็นกรดอ่อนรสฝาด เป็นสารให้ความฝาดในพืช  พบได้ในพืชหลายชนิด แทนนิน มี 2 ชนิด คือ คอนเดนส์แทนนิน (condensed tannins) หรือเรียกอีกอย่างว่า โปรแอนโทรไซยานิน (proanthrocyanin)  พบได้ในส่วนเปลือกต้น และแก่นไม้เป็นส่วนใหญ่ และ สารไฮโดรไลซ์แทนนิน (hydrolysable tannins) คือแบบที่สามารถถูกแยกออกเป็นโมเลกุลเล็กๆ ได้  พบมากในส่วนใบ ฝัก และส่วนที่ปูดออกมาจากปกติ เมื่อต้นไม้ได้รับอันตราย (gall) แทนนิน มีคุณสมบัติตกตะกอนโปรตีน ทำให้หนังสัตว์ไม่เน่าเปื่อย จึงมีการใช้ในอุตสาหกรรมฟอกหนังด้วย แทนนินมีฤทธิ์ฝาดสมาน จึงใช้เป็นยารักษาโรคท้องเสียได้ แทนนินมีฤทธิ์ยับยั้งการเจริญของแบคทีเรียได้ ตัวอย่างแทนนินได้แก่ theogallin, gallic acid, ellagic acid
แทนนิน มาจากคำว่า “แทนนิ่ง”  "tanning" ซึ่งแปลว่ารักษาไว้และกันน้ำ แทนนิ่งคือการเปลี่ยนหนังสัตว์ที่ตายแล้วให้เป็นผลิตภัณฑ์หนังโดยการใช้สารสกัดจากพืช
== การใช้ประโยชน์ ==
ฟอกหนัง
ย้อมผ้า
บำบัดน้ำเสีย
ยับยั้งการเจริญเติบโตของจุลินทรีย์
ป้องกันแมลง
ปุ๋ย
กาว
ยารักษาโรค
แก้ท้องเสีย
สบู่
== ผลเสียต่อร่างกาย ==
แทนนินมีฤทธิ์ในการยับยั้งการทำงานของเอนไซม์ในกระเพาะอาหาร หากกินเข้าไปมากจะทำให้รู้สึกท้องอืด หรือท้องผูก มีอาการเหมือนกับการดื่มน้ำชา
== ตัวอย่างพืช ==
องุ่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเมล็ด และ เปลือก
ใบชา
ใบมันสำปะหลัง
ใบสบู่ดำ
กาแฟ
ข้าวโพด
ข้าวฟ่าง
ถั่ว
เปลือกเงาะ
เปลือกมังคุด
เปลือกทับทิม
กล้วย
ผลมะยม
แครนเบอร์รี่
ใบฝรั่ง
ใบกระถิน
สุพรรณิการ์
== การป้องกัน ==
สามารถลดพิษได้โดยการทำให้สุกก่อนรับประทาน
== อ้างอิง ==
นิตยสารชีวจิต ฉบับวันที่ 16 พฤศจิกายน 2549
โภชนาการ
ผลิตภัณฑ์จากพืช
พอลิเมอร์อินทรีย์
แทนนิน
พ่อขุนผาเมือง

พ่อขุนผาเมือง หรือ พญาผาเมือง เป็นเจ้าเมืองราด ( ประทานนามตามยศเขมรว่า “กมรเตงอัญศรีอินทรปตินทราทิตย์” และพระราชทานพระราชธิดาทรงนามว่าสิขรมหาเทวีให้เป็นชายา) ร่วมกับพ่อขุนบางกลางหาวเจ้าเมืองบางยาง ขับไล่ขอมที่ก่อการจลาจลวุ่นวายให้ออกไปจากเมืองสุโขทัย แต่พระองค์ไม่ทรงขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์สุโขทัยต่อจากพระราชบิดา หากแต่ทรงมอบราชสมบัติ พระนาม พระแสงขรรค์ไชยศรีเครื่องแสดงสิทธิอำนาจให้แก่พ่อขุนบางกลางหาวแทน เหตุเพราะทรงมีความใกล้ชิดกับทางราชสำนักขอมและมีพระชายาพระราชทานเป็นพระราชธิดาในกษัตริย์ขอม พ่อขุนผาเมืองมีน้องสาวชื่อนางเสือง พระมเหสีให้พ่อขุนบางกลางหาว (ต่อมาเฉลิมพระนามเป็นพ่อขุนศรีอินทราทิตย์)
พ่อขุนผาเมืองทรงเป็นพระราชโอรสของพ่อขุนศรีนาวนำถม ทรงอยู่ในสถานะองค์รัชทายาทแห่งราชอาณาจักร และได้เสด็จไปครองอยู่เมืองราด ซึ่งเป็นเมืองอยู่ทางด้านตะวันออกของเชลียงในลุ่มแม่น้ำน่าน คนในชั้นหลังยังปรากฏเรียก "เมืองราดเก่าหั้น" สืบมาไม่นานก่อนการสร้างเขื่อนขนาดใหญ่ปิดกั้นลำแม่น้ำน่าน
นอกจากนั้นยังปรากฏหลักฐานในนิทานโบราณคดีของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ที่ทรงสันนิษฐานว่าเหตุจะเกิดเมืองหล่มเก่า เห็นจะเป็นด้วยพวกราษฎรที่หลบหนีภัยอันตรายในประเทศล้านช้าง มาตั้งซ่องมั่วสุมกันอยู่ก่อน แต่เป็นที่ดินดีมีน้ำบริบูรณ์เหมาะแก่การเพาะปลูก ทำเรือกทำสวนไร่นาและเลี้ยงโคกระบือ จึงมีพวกตามมาอยู่มากขึ้นโดยลำดับจนเป็นเมือง แต่เป็นเมืองมาครั้งสุโขทัย มีปรากฏในจารึกพ่อขุนรามคำแหงว่า เมืองลุ่ม ต่อมาภายหลังมาเรียกว่าเมือง หล่ม และยังเป็นอีกท่านที่กอบกู้แผ่นดินเอาไว้
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เกิดในคริสต์ศตวรรษที่ 13
อาณาจักรสุโขทัย
ราชวงศ์นำถุม
สถานีพหลโยธิน

สถานีพหลโยธิน อาจหมายถึง
สถานีพหลโยธิน ของรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล
สถานีพหลโยธิน 24 หรือ สถานีพหลโยธิน 59 ของรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท
สถานีรถไฟพหลโยธิน ของการรถไฟแห่งประเทศไทย (ปัจจุบันปิดให้บริการแล้ว)
หน้าแก้ความกำกวมชื่อการขนส่ง
ผงฟู

ผงฟูทำขนมปัง (baking powder) (NaHCO3) เป็นสารเคมีแห้งช่วยทำให้ขึ้นฟู ใช้ในการอบและดับกลิ่น มีหลายรูปแบบ โดยทั่วไปมีฤทธิ์เป็นด่างเรียกว่า โซเดียมไบคาร์บอเนต (เบกกิ้งโซดา) และในรูปของกรดจะเป็นผลึกเกลือ เกลือที่ใช้ในอุณหภูมิต่ำ ได้แก่ ครีมออฟทาร์ทาร์ แคลเซียมฟอสเฟตและซิเตรต ส่วนเกลือที่ใช้ในอุณหภูมิสูงมักเป็นเกลือของอะลูมิเนียม เช่น แคลเซียมอะลูมิเนียมฟอสเฟตโดยส่วนใหญ่ ผงฟูในปัจจุบันเรียกว่า double acting ซึ่งเป็นการรวมระหว่างเกลือ ซึ่งตัวหนึ่งสามารถทำปฏิกิริยาได้ที่อุณหภูมิห้อง และอีกตัวหนึ่งสามารถทำปฏิกิริยาได้ที่อุณหภูมิสูงกว่า ผงฟูที่สามารถใช้ได้เฉพาะอุณหภูมิต่ำเรียกว่า single acting มีลักษณะเป็นผงสีขาว มี 2 ชนิดคือ
ผงฟู (baking Powder) ประกอบด้วยโซเดียมไบคาร์บอเนต (sodium bicarbonate) และสารที่มีฤทธิ์เป็นกรด เช่น ครีมทาร์ทาร์ (cream of tartar, เป็นผลึกผงสีขาวทำมาจากกรดในผลองุ่น), ไดโซเดียมไพโรฟอสเฟต (disodium pyrophosphate) และส่วนที่เป็นแป้งข้าวโพดเพื่อป้องกันไม่ให้สารทั้งสองสัมผัสกันโดยตรง เมื่อผงฟูโดนน้ำจะทำให้เกิดปฏิกิริยาเคมี เกิดเป็นก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ ทำให้ขนมฟู ซึ่งเป็นแบบกำลังหนึ่ง ส่วนแบบกำลังสองจะมีกรด 2 ตัว และจะมีก๊าซเกิดขึ้น 2 ช่วง ในช่วงการผสมและการอบ (ผงฟูมี 2 ชนิด คือผงฟูกำลัง 1 กับผงฟูกำลัง 2)
เบคกิ้งโซดา (baking soda) มีชื่อทางเคมีว่าโซเดียมไบคาร์บอเนต (sodium bicarbonate) จะสลายตัวเมื่อได้รับความร้อน มีผลเสียคือจะมีสารตกค้างซึ่งถ้าใช้เกินจะทำให้เกิดรสเฝื่อน เพื่อทำให้สารตกค้างหมดไปสามารถปรับได้โดยการเติมกรดอาหารลงไป เช่น นมเปรี้ยว
== การใช้งาน ==
ผงฟูสามารถพบในขนมปังจำพวกแพนเค้ก วาฟเฟิลและมัฟฟิน โดยทั่วไปผงฟู 1 ช้อนชาสามารถทำให้ส่วนขึ้นฟูโดยใช้แป้ง 1 ถ้วยตวง ของเหลว 1 ถ้วยตวงและไข่ไก่ 1 ฟอง อย่างไรก็ตามถ้าส่วนผสมมีฤทธิ์เป็นกรดแล้ว การเติมผงฟูมากเกินไปจะดูเป็นการฟุ่มเฟือยและทำให้เสียรสชาติได้ ส่วนผสมที่มีฤทธิ์เป็นกรดสูงได้แก่ buttermilk น้ำมะนาว โยเกิร์ตหรือน้ำผึ้ง ควรใส่ผงฟูเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
ผงฟูและเบคกิ้งโซดาล้วนแต่เป็นสารที่ช่วยให้ขนมขึ้นฟู แต่ส่วนมากจะใช้ในโอกาสแตกต่างกัน เบคกิ้งโซดามักจะใช้ในขนมที่มีโกโก้หรือกาแฟเป็นส่วนผสม เพราะว่าโกโก้และกาแฟมีค่าเป็นกรด ซึ่งเบคกิ้งโซดาก็มีค่าเป็นด่างจึงทำให้เข้ากันได้ดี อย่างไรก็ตามเบคกิ้งโซดาจะมีจุดเสียตรงที่ว่าถ้าใช้มากเกินไปจะทำให้ขนมมีรสเฝื่อน แต่ก็จะมีการแก้ไขได้โดยการผสมกรดลงไปในสูตรขนม เช่น โยเกิร์ตหรือนมเปรี้ยว ผงฟูมักจะใช้ในการทำขนมเป็นส่วนใหญ่ เพราะผงฟูจะช่วนให้ขนมขึ้นฟู แต่ในอัตราที่พอควร ไม่มากเท่าโซดา ส่วนเรื่องการใช้แทนกัน ผงฟูใช้แทนเบคกิ้งโซดาได้ แต่เบคกิ้งโซดาใช้แทนผงฟูไม่ได้
== ชนิดของผงฟู (Baking Powder) ==
ผงฟูกำลังหนึ่ง (Single Acting หรือ Fast Action) ผงฟูจะผลิตก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ออกมาทันทีอย่างรวดเร็ว ขณะที่ผสมกันและระหว่างที่รอเข้าอบ ดังนั้นต้องทำการผสมและอบอย่างรวดเร็ว ถ้าไม่อบทันที ขนมจะขึ้นฟูไม่ดีเท่าที่ควร
ผงฟูกำลังสอง (Double Action) เป็นผงฟูที่ผลิตก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์สองขั้นคือ ในขั้นตอนการผสมส่วนหนึ่งและในขณะอบอีกส่วนหนึ่ง ปัจจุบันนิยมใช้ผงฟูชนิดนี้เพราะไม่ต้องเร่งรีบในการทำ ในการผสม และในการอบ
== อ้างอิง ==
ขนมปัง
วันชัย สิงห์ชัชวาลย์

วันชัย สิงห์ชัชวาลย์ สถิติการชก 3 ครั้ง ชนะ 2 แพ้ 1
==เกียรติประวัติ==
แชมป์ประเทศไทยรุ่นไลท์ฟลายเวท (2525 – 2526)
* ชิง, 30 พฤษภาคม 2525 ชนะคะแนน ศรีธัญญา ศิษย์เสน่ห์
* ป้องกันครั้งที่ 1, 3 มีนาคม 2526 ชนะคะแนน เจ้านายน้อย ชมชะตา
==อ้างอิง==
สถิติการชก boxrec.com
นักมวยสากลชาวไทยรุ่นไลท์ฟลายเวท
ทองเทพ เพชรศรีราชา

ทองเทพ เพชรศรีราชา สถิติการชก 19 ครั้ง ชนะ 11 แพ้ 8
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ประเทศไทยรุ่นไลท์ฟลายเวท (2526 – 2527)
* ชิง, 14 พฤศจิกายน 2526 ชนะคะแนน เจ้านายน้อย ชมชะตา
* ป้องกันครั้งที่ 1, 26 มีนาคม 2527 ชนะคะแนน นาคราช เกียรติสนธยา
* เสียแชมป์, 29 พฤศจิกายน 2527 แพ้คะแนน ไชยา สิงห์ชัชวาลย์
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวไทยรุ่นไลท์ฟลายเวท
ปลากระแห

ปลากระแห เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Barbonymus schwanenfeldii อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) รูปร่างคล้ายปลาตะเพียนทอง (B. altus) ที่อยู่สกุลเดียวกัน แต่มีรูปร่างป้อมสั้นกว่า ลำตัวแบนข้าง ส่วนหลังยกสูง หัวค่อนข้างเล็ก ตาโต มีหนวด 2 คู่ที่ริมฝีปาก ปากเล็กอยู่สุดของจะงอยปาก เกล็ดเล็กมีสีเงินวาวเหลือบเหลืองทอง ครีบหลังสีส้มมีแต้มสีดำชัดที่ด้านบนสุด ครีบอื่น ๆ มีสีส้มสดยกเว้นขอบบนของครีบอกและขอบล่างของครีบหางที่มีแถบสีดำยาว มีขนาดประมาณ 15–30 เซนติเมตร
พบอาศัยอยู่เป็นฝูงในแม่น้ำและหนองบึงทุกภาคของประเทศไทย หรือตามหน้าวัดที่อยู่ติดริมแม่น้ำต่าง ๆ โดยมักจะอาศัยอยู่รวมกับปลาตะเพียน (B. gonionotus), ปลาตะเพียนทอง, ปลาแก้มช้ำ (Puntius orphoides) หรือปลาในตระกูลปลาตะเพียนชนิดอื่นด้วยกันเสมอ
ปลากระแหนิยมบริโภคโดยการปรุงสด รมควัน ตากแห้ง ทำปลาร้า ปลาส้ม นอกจากนี้ยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย ชื่อเรียกอื่น ๆ ตามท้องถิ่น เช่น "กระแหทอง" หรือ "ตะเพียนหางแดง", ในภาษาใต้เรียก "ลำปำ", ในภาษาอีสานเรียก "เลียนไฟ", ภาษาเหนือเรียก "ปก" เป็นต้น
==อ้างอิง==
= แหล่งข้อมูลอื่น ==
กระแห
กระแห
กระแห
กระแห
สัตว์น้ำประจำจังหวัดของไทย
Miro

Miro ชื่อเดิมคือ Democracy Player และ DTV เป็นแอปพลิเคชันในลักษณะโทรทัศน์อินเทอร์เน็ต พัฒนาโดยมูลนิธิวัฒนธรรมแบบมีส่วนร่วม (Participatory Culture Foundation - PCF) มันสามารถดาวน์โหลดวีดิทัศน์โดยอัตโนมัติจาก "ช่อง" ที่ใช้เทคโนโลยี RSS พร้อมทั้งจัดการและเล่นวีดิทัศน์เหล่านั้น ตัวโปรแกรมพัฒนาขึ้นบน XULRunner และเป็นซอฟต์แวร์เสรี
Democracy Player ทำงานได้บน Windows, OS X, และ GNU/Linux
โดยตัวมันได้รวมเอาความสามารถของ RSS aggregator, BitTorrent client และโปรแกรมเล่นสื่อ VLC (หรือ Xine สำหรับ GNU/Linux) Democracy Player เป็นส่วนหนึ่งของ Democracy TV Platform ซึ่งรวม Broadcast Machine และ Video Bomb อยู่ด้วย
== ดูเพิ่ม ==
KatchTV โปรแกรมลักษณะเดียวกัน บน KDE
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
getmiro.com เว็บอย่างเป็นทางการของ Miro
Participatory Culture Foundation  มูลนิธิวัฒนธรรมแบบมีส่วนร่วม องค์กรที่สนับสนุนการพัฒนาโปรแกรม
ซอฟต์แวร์
สถานีรถไฟพหลโยธิน

สถานีรถไฟพหลโยธิน หรือ ที่ทำการรับส่งสินค้าพหลโยธิน หรือ ย่านพหลโยธิน เคยเป็นศูนย์ขนถ่ายสินค้าหลักและย่านสถานีรถไฟที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย ที่ตั้งเดิมอยู่ที่ถนนกำแพงเพชร 2 แขวงจตุจักร เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร ฝั่งตรงข้ามสถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (จตุจักร) (หรือที่เรียกกันติดปากว่า หมอชิต 2) อยู่ในบริเวณเดียวกับที่ทำการรับส่งสินค้าพหลโยธิน เคยเป็นย่านสับเปลี่ยนขนาดใหญ่ซึ่งมีจำนวนรางมากกว่า 50 ราง รวมความยาว (ตามแนวเส้นทาง) ถึง 4 กม.
== ประวัติ ==
=== การเปิดใช้งาน ===
สถานีรถไฟพหลโยธิน เป็นสถานีที่สร้างและเปิดใช้งานเป็นลำดับล่าสุด เริ่มก่อสร้างในปลายปี พ.ศ. 2543 การก่อสร้างแล้วเสร็จและเปิดใช้งานอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2544  สถานีนี้สร้างขึ้น เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพ ในการให้บริการขนส่งสินค้าและผู้โดยสาร การให้บริการเดินขบวนรถไฟไปสู่ภูมิภาค และเป็นการตอบสนองความต้องการด้านการขนส่งภายในประเทศ ตามนโยบายของกระทรวงคมนาคม ในการที่จะจัดระบบการขนส่งในช่วงเทศกาลให้เกิดความสะดวกต่อประชาชน สามารถเลือกเดินทางได้ทั้งทางรถไฟ และรถโดยสารประจำทาง กับเพื่อใช้เป็นสถานีเชื่อมต่อ และรองรับการเกิดขึ้นของโครงการรถไฟฟ้าของการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย ซึ่งมีสถานีปลายทางที่สถานีบางซื่อ
ในระยะแรกการรถไฟฯ ได้จัดให้มีขบวนรถออก-เข้าที่สถานีพหลโยธินแห่งนี้เฉพาะในช่วงเทศกาลวันหยุดหลายวัน เพื่อให้ผู้โดยสารที่ไม่สามารถขึ้นรถโดยสารประจำทางมาขึ้นรถไฟ  โดยไม่ต้องขึ้นรถเมล์ ในปลายปี พ.ศ. 2545 การรถไฟฯ มีนโยบายที่จะปรับปรุงงานด้านบริการ  เพื่อให้ผู้โดยสารได้รับความสะดวก รวดเร็ว ในการเดินทาง และช่วยแก้ปัญหาการจราจรติดขัดในเขตกรุงเทพมหานคร กับปัญหารถแน่นย่านสถานีรถไฟกรุงเทพ (ช่วงแยกยมราช-อุภัยเจษฎุทิศ) จึงจัดเที่ยวรถประจำที่สถานีพหลโยธินจำนวน 6 ขบวน คือ ขบวนรถธรรมดาที่ 201/202 (พหลโยธิน-พิษณุโลก-พหลโยธิน), ขบวนรถธรรมดาที่ 211/212 (พหลโยธิน-ตะพานหิน-พหลโยธิน) และขบวนรถเร็วที่ 115/116 (พหลโยธิน-พิษณุโลก-พหลโยธิน) และประกาศเปิดใช้เป็นทางการถาวร ตามคำสั่งฝ่ายการเดินรถที่ พ.2/ดร.3/121 ลงวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 แต่ยังไม่กำหนดอัตรากำลัง และชั้นสถานีอย่างเป็นทางการ
=== การยกเลิกขบวนรถโดยสาร ===
วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 การรถไฟแห่งประเทศไทยได้ประกาศยกเลิกเที่ยวรถประจำทั้งหมดจากสถานีรถไฟพหลโยธิน ส่งผลให้ขบวนรถรวมทั้งหมด 6 ขบวน เปลี่ยนต้นทาง/ปลายทาง ไปที่สถานีรถไฟกรุงเทพ
=== การยกเลิกสถานีรถไฟ ===
สถานีรถไฟพหลโยธิน ถูกประกาศยกเลิกการใช้งานอย่างเป็นทางการตั้งแต่วันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2556 เป็นต้นไป รวมถึงยกเลิกอักษรย่อ ชื่อภาษาไทย ภาษาอังกฤษ และรหัสสถานีจากสารบบของการรถไฟฯ เนื่องจากกีดขวางโครงการก่อสร้างรถไฟฟ้าชานเมืองสายสีแดงเข้ม ช่วงบางซื่อ - รังสิต ซึ่งสถานีแห่งนี้อยู่สังกัดงานย่านบางซื่อ กองจัดการเดินรถเขต 1 ศูนย์กรุงเทพปริมณฑล และภาคตะวันออก จุดศูนย์กลางสถานีตั้งอยู่ที่ กม. 8+902.86
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
แวะทักทายสถานีพหลโยธิน ก่อนที่ความเงียบเหงาจะมาเยือน
การรถไฟแห่งประเทศไทย 
พ
พหลโยธิน
สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2556
พหลโยธิน
วงศ์ปลาปักเป้าฟันสี่ซี่

วงศ์ปลาปักเป้าฟันสี่ซี่ (Puffers, Toadfishes, Blowfishes, Globefishes, Swellfishes) เป็นวงศ์ปลาปักเป้าจำพวกหนึ่ง มีรูปร่างเฉพาะตัวคือ กลมป้อม ส่วนโคนหางเล็ก ครีบหลังและครีบก้นเล็กสั้นอยู่ค่อนไปทางท้าย ครีบอกใหญ่กลมมน ครีบหางใหญ่ปลายมน ว่ายน้ำโดยใช้ครีบอกโบกพร้อมกับครีบหลังและครีบก้น เวลาตกใจสามารถพองตัวได้โดยสูบน้ำหรือลมเข้าในช่องท้อง ช่องเหงือกเล็ก หัวโต จะงอยปากยื่น มีฟันลักษณะคล้ายปากนกแก้ว 4 ซี่ ตาโตอยู่ค่อนไปทางด้านบนของหัว รูจมูกเป็นติ่งสั้น ๆ ผิวขรุขระ มีเกล็ดเป็นหนามเล็ก ๆ อยู่บริเวณด้านท้อง ผิวลำตัวส่วนอื่นเรียบ ใช้ชื่อวงศ์ว่า Tetraodontidae (/เท-ทรา-โอ-ดอน-ทิ-ดี้/)
พบมากในทะเลเขตร้อนรอบโลกและบริเวณปากแม่น้ำ ชนิดที่พบในน้ำจืดมีน้อย สำหรับในประเทศไทย พบทั้งสิ้น 32 ชนิดทั้งในทะเล, น้ำกร่อยและน้ำจืด (ดูในเนื้อหาข้างล่าง)
กินอาหารจำพวกสัตว์น้ำมีเปลือกเป็นอาหารหลัก เนื่องจากมีฟันสำหรับกัดแทะเปลือกแข็งที่เป็นแคลเซี่ยมได้เป็นอย่างดี  และปลาด้วย รวมทั้งสามารถกัดแทะครีบปลาชนิดอื่นได้ด้วย  ในบางชนิดมีพฤติกรรมชอบซุกตัวใต้พื้นทรายเพื่อรอดักเหยื่อ นอกจากแล้วยังสามารถพ่นน้ำจากปากเพื่อเป่าพื้นทรายหาอาหารที่ซ่อนตัวอยู่ได้อีกด้วย 
เป็นปลาที่มีพิษร้ายแรง เมื่อกินเข้าไปอาจถึงตายได้ โดยจากการศึกษาปลาปักเป้าในวงศ์นี้ที่พบในประเทศไทย พบเป็นปลาปักเป้าน้ำจืดที่มีการสะสมพิษในตัวจะมีอยู่จำนวน 8 ชนิด มากกว่าปลาปักเป้าน้ำกร่อยมีพิษ ซึ่งมีอยู่แค่ 4 ชนิด และลักษณะพิษของปลาปักเป้าน้ำจืดจะมีการสะสมพิษในอวัยวะทุกส่วน และพิษจะมีมากเป็นพิเศษในช่วงฤดูวางไข่ ราวเดือนพฤษภาคม-มิถุนายน โดยพิษเกิดเนื่องจากแพลงก์ตอน หรือแบคทีเรียที่ทำให้เกิดพิษหลังจากปลาปักเป้ากินเข้าไป เมื่อมีผู้จับไปกินก็เป็นอันตรายถึงแก่ชีวิตได้
== ชนิดที่พบในไทย ==
ทะเลและน้ำกร่อย
Amblyrhynchotes honckenii
Amblyrhynchotes hypselogenion
ปลาปักเป้าหางไหม้ (Arothron immaculatus)
ปลาปักเป้าหน้าหมา (Arothron nigropunctatus)
ปลาปักเป้ายักษ์ (Arothron stellatus)
Arothron reticularis
ปลาปักเป้าทอง (Auriglobus modestus)
Canthigaster margaritata
Canthigaster rivulata
ปลาปักเป้าสมพงษ์ (Carinotetraodon lorteti)
ปลาปักเป้าตุ๊กแก (Chelonodon patoca)
ปลาปักเป้าทอง (Chonerhinos naritus)
ปลาปักเป้าหลังเรียบ (Lagocephalus inermis)
ปลาปักเป้าแถบเงินหลังหนาม (Lagocephalus lunaris)
ปลาปักเป้าหลังดำ (Lagocephalus sceleratus)
Lagocephalus spadiceus
ปลาปักเป้าลายพาดกลอน (Takifugu oblongus)
Takifugu vermicularis
ปลาปักเป้าซีลอน (Tetraodon biocellatus)
ปลาปักเป้าเขียว (Tetraodon fluviatilis)
ปลาปักเป้าจุดดำ (Tetraodon nigroviridris)
น้ำจืด
ปลาปักเป้าทองแม่น้ำโขง (Auriglobus nefastus)
ปลาปักเป้าหางวงเดือน (Leiodon cutcutia)
ปลาปักเป้าจุดส้ม (Pao abei)
ปลาปักเป้าขน (Pao baileyi)
ปลาปักเป้าบึง (Pao brevirostris)
ปลาปักเป้าปากขวด (Pao cambodgensis)
ปลาปักเป้าดำ (Pao cochinchinensis)
ปลาปักเป้าท้องตาข่าย (Pao palembangensis)
ปลาปักเป้าควาย (Pao suvatti)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 
ปลาที่พบในประเทศไทย
ปลาน้ำจืด
ปลาน้ำเค็ม
ปลาน้ำกร่อย
ปลาเศรษฐกิจ
ปลาปักเป้าดำ

ปลาปักเป้าดำ ปลาปักเป้าน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Pao cochinchinensis อยู่ในวงศ์ปลาปักเป้าฟันสี่ซี่ (Tetraodontidae) มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 8 เซนติเมตร พบใหญ่สุด 13 เซนติเมตร รูปร่างกลมป้อม หัวท้ายเรียว ปากเล็ก ตาโต ด้านหลังและด้านท้องมีผิวสากเป็นหนามเล็กละเอียด ด้านท้องนิ่มขยายตัวได้มาก ครีบหลังเล็กเช่นเดียวกับครีบก้น ลำตัวสีเขียวอมเทาคล้ำหรือสีน้ำตาลเข้ม มีดวงหรือลายสีดำประทั่วตัว บางตัวอาจมีสีจางที่ด้านท้อง ตาแดง ครีบสีจาง
อาศัยอยู่ในแหล่งน้ำนิ่งและแม่น้ำขนาดใหญ่ กินหอย, กุ้ง, ปู และปลาตัวเล็ก ๆ โดยใช้ปากขบกัดได้ดี จัดเป็นปลาปักเป้าน้ำจืดที่พบได้บ่อยที่สุดในประเทศไทย เป็นปลาที่ว่ายน้ำค่อนข้างช้าโดยใช้ครีบหลังและครีบก้นโบกไปมา อาศัยในบริเวณที่มีพืชน้ำขึ้นหนาแน่น บางครั้งพบว่าตอดกัดคนที่ลงเล่นน้ำในบริเวณที่หลบซ่อนอยู่ด้วย บริโภคโดยการนำมาทำเป็นปลาร้า, ปลาเค็ม  แม้ว่าจะมีพิษในตัวก็ตาม แต่ในบางพื้นที่เช่นที่เขื่อนอุบลรัตน์ จังหวัดขอนแก่น ก็ยังมีการบริโภคอยู่ โดยต้องถลกหนังและเครื่องในออกอย่างระมัดระวัง
ในหลายแหล่งโดยเฉพาะจากแหล่งน้ำนิ่งมักพบการเกิดพิษ (เตโตรโดท็อกซิน) ของปลาชนิดนี้ ตั้งแต่เบื่อเมาจนถึงแก่ความตาย ยิ่งในฤดูผสมพันธุ์จะมีกลไกการเกิดพิษจากอาหารและเชื้อจุลินทรีย์ที่ปลากินเข้าไปรุนแรงยิ่งขึ้น
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย
อนึ่ง ปลาปักเป้าดำในบางข้อมูล จะใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Tetraodon leiurus ซึ่งปลาปักเป้าชนิดนี้จากการศึกษาเพิ่มเติม พบว่ามีการกระจายพันธุ์อยู่บนเกาะชวา ในประเทศอินโดนีเซีย และเป็นคนปลาคนละชนิดกัน 
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รูปและข้อมูลปลาปักเป้าดำ
ปักเป้าดำ
ปักเป้าดำ
วงศ์ปลาปักเป้าฟันสี่ซี่
ปักเป้าดำ
ปักเป้าดำ
ปักเป้าดำ
ฟุตบอลทีมชาติกาตาร์

ฟุตบอลทีมชาติกาตาร์ (منتخب قطر لكرة القدم) เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนจากประเทศกาตาร์ อยู่ภายใต้การควบคุมของสมาคมฟุตบอลกาตาร์และสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย
ทีมเคยเข้าร่วมแข่งขันในเอเชียนคัพ 10 ครั้ง โดยชนะเลิศหนึ่งสมัยในปี 2019 ซึ่งในครั้งนั้น พวกเขาสามารถเอาชนะทีมยักษ์ใหญ่ของทวีปอย่างญี่ปุ่น, ซาอุดีอาระเบีย และเกาหลีใต้ได้ และเสียเพียงประตูเดียวทั้งทัวร์นาเมนต์ พวกเขาลงเล่นเกมเหย้าส่วนใหญ่ที่สนามกีฬานานาชาติเคาะลีฟะฮ์และสนามกีฬาญัสซิม บิน ฮะมัด โดยสนามแห่งหลังถือว่าเป็นสนามเหย้าหลักของทีมชาติ
กาตาร์ลงเล่นในฟุตบอลโลกรอบสุดท้ายครั้งแรกในปี 2022 ซึ่งพวกเขาผ่านเข้ารอบได้ในฐานะเจ้าภาพ ถือเป็นครั้งแรกที่ชาติอาหรับเป็นเจ้าภาพฟุตบอลโลก อย่างไรก็ตาม พวกเขาตกรอบแบ่งกลุ่มด้วยความพ่ายแพ้สามนัดรวด
== ผลงาน ==
 ชนะเลิศ&nbsp;&nbsp; รองชนะเลิศ&nbsp;&nbsp; อันดับที่สาม&nbsp;&nbsp;
=== ฟุตบอลโลก ===
=== เอเชียนคัพ ===
1956-1972 - ไม่ได้เข้าร่วม
1976 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
1980-1992 - รอบแรก
1996 - ไม่ได้เข้าร่วม
2000 - รอบก่อนรองชนะเลิศ
2004 - รอบแรก
2007 - รอบแรก
2011 - รอบก่อนรองชนะเลิศ
2019 - ชนะเลิศ
2023 - ผ่านรอบคัดเลือกแล้ว
=== เวสต์เอเชียนฟุตบอลเฟเดอเรชันแชมเปียนชิพ ===
2000-2004 - ไม่ได้เข้าร่วม
=== กัลฟ์คัพ ===
ชนะเลิศ - 1992, 2004
=== เอเชียนเกมส์ ===
เหรียญทอง - 2006
=== ฟุตบอลชิงแชมป์เอเชีย รุ่นอายุไม่เกิน 16 ปี ===
ชนะเลิศ - 1990
=== โอลิมปิก เกม ===
เข้ารอบสุดท้าย - 1984, 1992
=== อาหรับ คัพ ออฟ เนชั่นส์ ===
รองชนะเลิศ - 1998
=== ฟุตบอลโลก รุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี ===
รองชนะเลิศ - 1981
== ผู้เล่นชุดปัจจุบัน ==
ผู้เล่นทีมชาติกาตาร์ในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2022 รอบสุดท้ายที่พวกเขาเป็นเจ้าภาพ โดยประกาศรายชื่อผู้เล่นรอบสุดท้ายเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 2022
==ชุดแข่งขัน==
ชุดเหย้าของกาตาร์เป็นสีแดงเลือดหมูล้วน ส่วนชุดเยือนเป็นสีขาวล้วน ผู้ผลิตชุดแข่งขันรายแรกสุดคืออัมโบรซึ่งผลิตชุดแข่งตั้งแต่ ค.ศ. 1984 ถึง 1989 ปัจจุบันชุดแข่งขันทั้งหมดของกาตาร์ผลิตโดยไนกี้
== เกียรติประวัติ ==
=== รายการหลัก ===
เอเชียนคัพ
*18pxชนะเลิศ (1): 2019
อาระเบียนกัลฟ์คัพ
*ชนะเลิศ (3): 1992, 2004, 2014
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติเอเชียตะวันตก
*ชนะเลิศ (1): 2014
เอเชียนเกมส์
*ชนะเลิศ (1): 2006
=== รายการอื่น ๆ ===
ฟุตบอลชิงแชมป์กระชับมิตรนานาชาติ
*ชนะเลิศ (1): 2018
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Qatar Football Association (เว็บไซต์ทางการ)
Qatar – FIFA profile
Qatar – NFT profile
 
กาตาร์
ฟุตบอลในประเทศกาตาร์
ก