pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
กฎหมายเสรีภาพด้านข้อมูลข่าวสาร

เสรีภาพด้านข้อมูลข่าวสาร (freedom of information laws, FOI laws) ประกอบด้วยกฎหมายต่าง ๆ ที่รับประกันการเข้าถึงข้อมูลที่ครอบครองดูแลโดยรัฐ กฎหมายเหล่านี้วางรากฐานกระบวนการทางกฎหมายสำหรับ "สิทธิที่จะได้รู้" โดยอนุญาตให้ประชาชนทั่วไปสามารถร้องขอข้อมูลข่าวสารซึ่งรัฐบาลครอบครองอยู่ได้ การได้มาซึ่งข้อมูลจะต้องไม่เสียค่าใช้จ่ายหรือเสียค่าใช้จ่ายน้อยที่สุด และมีข้อยกเว้นน้อยที่สุด
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Freedom of Information: A Comparative Study , การศึกษาเปรียบเทียบ 57 ประเทศ โดย Global Integrity
ARTICLE 19: องค์กรสิทธิมนุษยชนสากล ที่สนับสนุนเสรีภาพในการแสดงออกและการเข้าถึงข้อมูลข่าวสาร
Freedominfo: เว็บท่าสำหรับข้อมูลกฎหมายและความเคลื่อนไหวด้านเสรีภาพข่าวสารทั่วโลก
Right2Info : กฎหมายและหลักปฏิบัติที่ดีจากทั่วโลก มีลิงก์ไปยังกฎหมายสิทธิที่จะได้รู้และกฎหมายที่เกี่ยวข้อง จากเกือบ 100 ประเทศ
แผนที่โลก กฎหมายเสรีภาพข่าวสารและร่างที่ยังรอประกาศใช้, พ.ค. 2550 
Open Government: a Journal on Freedom of Information. วารสารอิเล็กทรอนิกส์แบบ open access บทความวิจัยและบทวิจารณ์เสรีภาพข่าวสารจากทั่วโลก
Freedom of Information Training Manual for Public Officials 
Model Freedom of Information Law
International survey of FOI laws, mid-2005
FOIAnet
The Access Initiative
World FOI Chart ตารางเปรียบเทียบกฎหมายเสรีภาพข่าวสาร 
Global index of FOI rulings 
กฎหมาย
เสรีภาพ
หญ้าขน

หญ้าขน เป็นพืชในวงศ์หญ้า เป็นพืชหลายฤดู แพร่กระจายด้วยเมล็ด และการแตกไหล ออกรากตามข้อ สูงประมาณ 2 เมตร ใบมีขน ยาว 10 - 30ซม. และกว้าง  1 -1.5 ซม. บริเวณข้อมีขน ดอกเป็นดอกช่อ ยาว 10 - 20 ซม. ออกดอกตลอดปี ชอบดินที่ระบายน้ำได้ไม่ดี พบตามบริเวณที่นาและน้ำท่วมขัง พบได้ทั่วประเทศไทย
== อ้างอิง ==
Noda, K., Teerawatsakul, M., Prakongvongs, C., Chaiwiratnukul, L.1994. Major weed in Thailand. Ministry of Agriculture and cooperative.
หญ้า
หญ้าต้นติด

หญ้าต้นติด (Running grass; ) เป็นพืชในวงศ์หญ้า เป็นพืชหลายฤดู มีไหล ออกรากตามข้อ สูงประมาณ 10 - 20 ซม. กว้าง 1 - 1.5 ซม. ใบมีขนน้อย พบบริเวณด้านล่างของใบและขอบของปลอกหุ้ม ดอกช่อแบบราซีม ยาว 2-6 ซม. ช่อดอกมีขนาดเล็กกว่าหญ้าขน ออกดอกตลอดปี ขยายพันธุ์โดยการแตกหน่อและเมล็ด ชอบดินแห้ง พบในบริเวณที่ทิ้งขยะและพื้นที่เกษตรกรรม พบได้ทั่วประเทศไทย
== อ้างอิง ==
Noda, K., Teerawatsakul, M., Prakongvongs, C., Chaiwiratnukul, L.1994. Major weed in Thailand. Ministry of Agriculture and cooperative.
หญ้า
MacConkey agar

MacConkey agar เป็นอาหารเลี้ยงเชื้อแบคทีเรียประเภท Selective medium เพื่อเลี้ยงแบคทีเรียแกรมลบและเกิดสีต่างกันตามปฏิกิริยาการหมักแลกโตส 
== อ้างอิง ==
อาหารเลี้ยงเชื้อ
ไทยรีเจียนัลแอร์ไลน์

สายการบินไทยรีเจียนัล ก่อตั้งขึ้นด้วยเงินทุนจดทะเบียน 400,000,000 บาท (สี่ร้อยล้านบาทถ้วน) โดยมีผู้ถือหุ้นเป็นคนไทยทั้งหมด สายการบิน Thai Regional ได้ก่อตั้งขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์ที่จะทำการขนส่งผู้โดยสารทางอากาศ โดยใช้เครื่องบินโดยสารขนาดที่เหมาะสม ไปยังจังหวัดต่างๆที่ยังไม่มีเครื่องบินให้บริการ  และมีเคาร์เตอร์เช็คอิน อยู่ที่ ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ อาคาร Concourse  A  ชั้น 4 ในปัจจุบันปิดตัวแล้ว
มีบริษัทในเครืออยู่ 1 บริษัท คือ
บริษัท ไทย รีเจียนัล บุ๊คกิ๊ง จำกัด บริการชำระเงินผ่านทางเอทีเอ็ม
== ประวัติ ==
สายการบิน Thai Regional ได้ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2553 โดยมีความตั้งใจที่จะทำการบินให้ได้ทุกจังหวัดในประเทศไทย เพื่อให้ประชาชนในทุกๆจังหวัดได้มีโอกาสใช้เครื่องบินในการเดินทาง ซึ่งเป็นการส่งเสริมอุตสาหกรรมการบินและอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวภายในประเทศด้วย
สายการบิน Thai Regional ริเริ่มธุรกิจการบินด้วยเครื่องบินแบบ Piper Navajo Chieftain PA-31-350 ขนาด 10 ที่นั่ง และ 8 ที่นั่ง ซึ่งเป็นเครื่องบินขนาดเล็กโดยเริ่มเปิดบริการเส้นทางบินจาก ท่าอากาศยานนานาชาติสุวรรณภูมิ สู่ท่าอากาศยานในต่างจังหวัดที่ยังไม่มีสายการบินให้บริการ เช่น นครราชสีมา เพชรบูรณ์ บุรีรัมย์ สุรินทร์ เป็นต้น
ในวันที่ 1 สิงหาคม ปี พ.ศ. 2559 เกิดอุบัติเหตุเครื่องบินตก โดยเที่ยวบิน TRB 106 ตกก่อนที่จะเดินทางถึงท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ มีผู้เสียชีวิต 1 ราย บาดเจ็บ 4 ราย
== เครื่องบินที่ใช้ ==

บริษัทเลือกใช้เครื่องบิน Piper Navajo Chieftain PA-31-350 ขนาด 10 ที่นั่ง และ 8 ที่นั่ง ซึ่งเป็นเครื่องบินที่ได้รับความนิยมสูง และ มีความปลอดภัยสูงในประเทศสหรัฐอเมริกา
Piper Navajo เป็นเครื่องบิน Multi Engine ชนิด 2 เครื่องยนต์ ซึ่งมีความปลอดภัยมากกว่าเครื่องบินชนิด 1 เครื่องยนต์ จำนวน 2 ลำ และกำลังนำเข้ามาอีก 4
Piper Navajo Chieftain PA-31-350 ขนาด 10 ที่นั่ง และ 8 ที่นั่ง จำนวน 2 ลำ
== เส้นทางการบินที่เปิดให้บริการ ==
ตารางการบิน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
thairegionalairlines.com/
สายการบินสัญชาติไทยที่ปิดกิจการ
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2554
ผานกู่

ผานกู่ (; หมายถึง "แผ่นโลกโบราณ") คือสิ่งมีชีวิตชนิดแรกสุดของโลก เป็นผู้สร้างทุกสิ่งทุกอย่าง ตามความเชื่อเรื่องการสร้างโลกของจีน
== ตำนานผานกู่ ==
เมื่อแรกเริ่มไม่มีสิ่งใดในจักรวาลเลยนอกจากความสับสนวุ่นวาย ต่อมาความวุ่นวายนั้นรวมตัวกันเข้าเป็นไข่จักรวาลใบหนึ่งเป็นเวลา 18,000 ปี ภายในนั้นคือหยินและหยางที่สมบูรณ์แบบและสมดุล ผานกู่ถือกำเนิดในไข่ใบนั้น คำพรรณนาถึงผานกู่มักว่าเป็นยักษ์มีขนดก มีเขาอยู่บนศีรษะ ร่างคลุมไปด้วยขน ผานกู่เริ่มต้นสร้างโลกโดยแยกหยินและหยางออกโดยการจามด้วยขวานยักษ์ของเขา หยินกลายเป็นโลก และหยางกลายเป็นท้องฟ้า เพื่อให้ทั้งสองแยกกันตลอดไป ผานกู่จึงยืนขวางระหว่างทั้งสองส่วนไว้แล้วดันท้องฟ้าขึ้นไป ขั้นตอนนี้ใช้เวลา 18,000 ปี แต่ละวันท้องฟ้าสูงขึ้น 10 เชียะ (3 เมตร) และโลกก็กว้างขึ้น 10 เชียะ ผานกู่ก็สูงขึ้น 10 เชียะ เรื่องเล่าบางแห่งบอกว่าในระหว่างการสร้างโลกนี้มีสัตว์ใหญ่ 4 ชนิดมาช่วย คือ เต่า, กิเลน, หงส์ และมังกร
หลังผ่านไป 18,000 ปี ผานกู่เหน็ดเหนื่อยมาก จึงล้มลงขาดใจตาย ลมหายใจกลายเป็นสายลม เสียงกลายเป็นสายฟ้า ตาซ้ายเป็นดวงอาทิตย์ ตาขวาเป็นดวงจันทร์ ร่างกายกลายเป็นเทือกเขาและที่ราบสูงส่วนใหญ่ของโลก เลือดกลายเป็นแม่น้ำ กล้ามเนื้อเป็นผืนดินอันอุดมสมบูรณ์ หนวดเคราเป็นดวงดาวและทางช้างเผือก ขนเป็นพุ่มไม้และป่าไม้ กระดูกเป็นแร่ธาตุมีค่า ไขกระดูกเป็นเพชร เหงื่อกลายเป็นฝน และเหลือบไรบนขนตามร่างกายกายไปเป็นปลาและสัตว์ต่าง ๆ บนแผ่นดิน ทุกสิ่งของผานกู่ได้กลายเป็นสิ่งต่าง ๆ บนโลกหมด จากนั้น เมื่อผ่านไปเนิ่นนาน เทพธิดาหนี่ว์วา แห่งดวงจันทร์ได้ลงเยี่ยมชมโลก นางได้เอาดินโคลนมาปั้นเป็นรูปมนุษย์ มนุษย์เหล่านี้ฉลาดหลักแหลมเพราะถูกประดิษฐ์ขึ้นทีละคน แต่ต่อมาหนี่ว์วาเหน็ดเหนื่อยในการสร้างทีละคน นางจึงเอาเชือกมาจุ่มน้ำโคลนและสะบัดออกไป โคลนเหล่านี้กลายเป็นมนุษย์อีกกลุ่มหนึ่งซึ่งไม่ฉลาดเหมือนกลุ่มแรก 
นักเขียนคนแรกที่บันทึกปกรณัมผานกู่คือ สวีเจิ่ง (徐整) ในระหว่างยุคสามก๊ก
== ดูเพิ่ม ==
ความเชื่อเรื่องการสร้างโลกของจีน
== อ้างอิง ==
เทพเจ้าจีน
พลังเคิน

พลังเคิน (Planken) เป็นเทศบาล (Gemeinde) หนึ่งใน 11 เทศบาลของประเทศลีชเทินชไตน์ ตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางเหนือของประเทศและอยู่ในเขตเลือกตั้งตอนบน (Oberland [โอเบอร์ลันท์]) เทศบาลมีพื้นที่ทั้งหมด 5.3 ตารางกิโลเมตร ตั้งอยู่บนความสูงจากระดับน้ำทะเลเฉลี่ย 786 เมตร และยังมีเขตติดต่อกับประเทศออสเตรีย มีจำนวนประชากร 425 คน 170 ครัวเรือนจากการสำรวจเมื่อปลายปี ค.ศ. 2010 เทศบาลพลังเคินมีหมู่บ้าน 1 แห่งคือ ฮินเทอร์เช็ลเลินแบร์ค (Hinterschellenberg) ซึ่งเป็นที่ตั้งของ อนุสรณ์สถานแห่งรัสเซีย (Russian Monument Liechtenstein) ชื่อของเทศบาลมีที่มาจากภาษาโรแมนซ์ที่หมายความว่า กองสิ่งของ โดยสิ่งก่อสร้างที่มีชื่อเสียงที่สุดของเทศบาลคือชาเปลสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 18 ที่ได้รับการปรับปรุงโครงสร้างใหม่ใน ค.ศ. 1955 หลักฐานที่เก่าแก่ที่สุดที่กล่าวถึงชื่อเทศบาลแห่งนี้คือข้อตกลงฉบับหนึ่งที่จัดทำขึ้นในปี ค.ศ. 1361
== ตราประจำเทศบาล ==

ตราประจำเทศบาลพลังเคินได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการในสัญญาฉบับวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1943 โดยฟรานซ์โยเซฟ เจ้าชายแห่งลีชเทินชไตน์ สัญลักษณ์ในตราประกอบด้วยพื้นสีเขียวที่หมายถึงทุ่งหญ้าบนภูเขาในเขตเทศบาล และพื้นสีขาวมีรูปดาวหกแฉกสีเหลืองที่หมายถึงสรวงสวรรค์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซด์อย่างเป็นทางการของเทศบาลพลังเคิน 
เทศบาลของประเทศลีชเทินชไตน์
จับ (แก้ความกำกวม)

จับ อาจหมายถึง
กริยา
* สัมผัส, อาการที่ใช้มือแตะต้องสิ่งใดสิ่งหนึ่ง ตลอดจนกำไว้ ยึดไว้; เกาะ เช่น นกจับคอน
* การจับตัว (ฟิสิกส์), ติด เช่น เขม่าจับก้นหม้อ
* คราส, กินหรือกลืน ในความว่า คราสจับดวงอาทิตย์หรือดวงจันทร์
* การเริ่ม, เริ่ม เช่น จับเรื่องตั้งแต่ตอนนั้นไป
* การรวมตัว, จับกลุ่ม, รวมกันเป็นหมู่
* การจับตา
** ถูกตา, เหมาะตา, เป็นที่พอตา
** คอยเฝ้าสังเกต, จ้องระวังระไว
* การจับผิด, จับความผิดของผู้อื่น, สรรหาเอาผิดจนได้
* การจับเวลา, ดูเวลาที่ใช้ในการทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งเช่นในการแข่งขันกีฬา, ดูเวลาให้ตรงตามที่กำหนด
* การจับจ่าย, ใช้เงินซื้อหา, มักใช้เข้าคู่กับคำ ใช้สอย เป็น จับจ่ายใช้สอย
กฎหมาย
* การจับ, เกาะกุมตัวไว้ไม่ให้หนี เช่น จับผู้ร้าย, (กฎ) เกาะกุมตัวไว้โดยเจ้าพนักงานผู้มีอำนาจตามกฎหมาย, จับกุม ก็ว่า
* จับตาย, จับตัวมาให้ได้ แม้ว่าจะต้องทำให้ตาย
* จับเป็น, จับตัวมาให้ได้ โดยไม่ทำให้ตาย
* การจับจอง, เข้าครอบครองที่ดินสาธารณะไว้เพื่อตน
การแพทย์
* จับไข้, อาการที่เป็นไข้ เรียกว่า จับไข้
* จับสั่น, ชื่อไข้ที่เกิดเพราะถูกยุงก้นปล่องที่มีเชื้อมาลาเรียกัด มีอาการหนาวและสั่น, ไข้จับสั่น หรือ ไข้มาลาเรีย ก็เรียก (อังกฤษ: malaria fever, malaria, paludism)
* จับหืด, อาการที่คนกำลังหอบหายใจไม่ทันเนื่องจากหืดกำเริบ
* การจับเส้น
** บีบนวดเพื่อให้กล้ามเนื้อคลายตัว
** โดยปริยายหมายถึงรู้จักเอาใจผู้ที่จะให้ผลประโยชน์แก่ตน
* จับโปง, ลมที่ทำให้ปวดเมื่อยตามข้อต่าง ๆ
วัฒนธรรม ความเชื่อ
* จับมือ
** การจับมือ (ทักทาย), ทักทายตามธรรมเนียมตะวันตกโดยบุคคล 2 คน ประสานมือขวาของกันและกันแล้วเขย่า
** การจับมือ (นาฏศิลป์), เรียกอาการที่ครูสอนโดยจับมือผู้เริ่มเรียนให้ทำตามในการสอนบางวิชาเช่น ฟ้อนรำ ดนตรี หรืองานฝีมือบางอย่าง เช่น จับมือรำ, จับมือตีระนาด
** โดยปริยายหมายถึงร่วมมือกัน เช่น ชาวบ้านจับมือกันพัฒนาแหล่งน้ำ
* การจับยาม, นับยามตามหลักยามสามตา (ตรีเนตร) โดยนับตามหลัก 3 หลัก คือ อาทิตย์ จันทร์ อังคาร เวียนกันไป โดยนับขึ้นต้นที่อาทิตย์ ถ้าวันจับยามเป็นวันข้างขึ้น ให้นับเวียนขวาจากอาทิตย์ไปยังจันทร์และอังคาร ถ้าวันจับยามเป็นวันข้างแรม ให้นับเวียนซ้ายจากอาทิตย์ไปยังอังคารและจันทร์ แล้วทำนายตามตำรา.
* จับระบำ
** กระบวนรำท่าต่าง ๆ
** เริ่มฟ้อนรำ
* จับลมปราณ, วิธีกำหนดดูความคล่องของลมหายใจเข้าออกว่าฤกษ์ดีหรือฤกษ์ร้าย
* จับลิงหัวค่ำ, การเล่นเรื่องเบ็ดเตล็ดก่อนจะเล่นเรื่องที่แสดงจริงเพื่อเรียกคนดูเช่นในการเล่นหนังตะลุง หนังใหญ่ หรือโขน
* จับปิ้ง, เครื่องปิดของลับของเด็กหญิง ทำด้วยเงิน ทอง หรือนาก เป็นต้น, กระจับปิ้ง จะปิ้ง ตะปิ้ง หรือ ตับปิ้ง ก็เรียก
* จับยี่กี, การเล่นพนันของจีนชนิดหนึ่ง มีไพ่ทำด้วยไม้แผ่นบาง ๆ รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า 12 แผ่น
ของกิน
* กิริยาที่ทำขนมจีนให้เป็นหัว ๆ เรียกว่าจับขนมจีน, ลักษณนามของขนมจีนว่า จับ หรือ หัว เช่น ขนมจีน 5 จับ หรือ ขนมจีน 5 หัว
* จับกิ้ม, ชื่อขนมของจีนชนิดหนึ่ง มี 10 อย่าง เช่น ฟักเชื่อม ถั่วตัด งาตัดข้าวพอง มักใช้เป็นของไหว้เจ้า
* จับฉ่าย
** ชื่ออาหารอย่างจีนชนิดหนึ่งที่ใส่ผักหลาย ๆ อย่าง
** ภาษาปากหมายถึง ของต่าง ๆ ที่ปะปนกันไม่เป็นสำรับ ไม่เป็นชุด
คน
* จับกัง, กรรมกร, ผู้ใช้แรงงาน, ใช้เรียกผู้รับจ้างทำงานต่าง ๆ
อื่น ๆ
* การจับเขม่า, เอาเขม่าผสมน้ำมันตานีเป็นต้นทาไรผมให้ดำ
* การจับใจความ, เข้าใจความหมาย, จับความ ก็ว่า
* จับเจ่า, หงอยเหงา, หงอยก๋อย
* จับเชิง, ตกปลอกช้าง, ล่ามเท้าช้าง
* จับเจี๋ยว, หม้อดินเล็ก ๆ มีพวยและที่จับสำหรับต้มน้ำ
แวเธ่อร์ระทม

แวเธ่อร์ระทม (The Sorrows of Young Werther; Die Leiden des jungen Werthers) เป็นนวนิยายจดหมายและอาจถือได้ว่าเป็นนวนิยายอัตชีวประวัติของโยฮันน์ วอล์ฟกัง ฟอน เกอเทอ ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1774 ฉบับแก้ไขปรับปรุงของนวนิยายถูกตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1787 แวร์เธ่อร์เป็นนวนิยายชิ้นสำคัญในช่วง "พายุและแรงอารมณ์" (Sturm und Drang) ในวรรณกรรมเยอรมัน และมีอิทธิพลต่อการเคลื่อนไหววรรณกรรมโรแมนติกในสมัยหลังเป็นอย่างมาก
หนังสือดังกล่าวได้ทำให้เกอเทอเป็นหนึ่งในผู้มีชื่อเสียงด้านวรรณกรรมระหว่างประเทศคนแรก ๆ ของโลก และได้ทำให้การเดินทางเยือนไวมาร์ของชายหนุ่มที่มายังยุโรปเพียงลำพังนั้นเป็นสิ่งที่ยึดถือกันมาก
== โครงเรื่อง ==
เนื้อหาส่วนใหญ่ของแวเธ่อร์ระทมนั้นเป็นรูปแบบของการรวบรวมจดหมายที่เขียนขึ้นโดยแวเธ่อร์ ศิลปินหนุ่มผู้อ่อนไหวสูงและอารมณ์ใคร่รุนแรง โดยส่งถึงเพื่อนของเขา วิลเฮล์ม
ในจดหมายเหล่านี้ แวเธ่อร์ได้เล่าเรื่องราวอย่างละเอียดถึงการอาศัยอยู่ในหมู่บ้านที่ไม่มีอยู่จริง ชื่อ วาฮ์ลไฮม์ (ซึ่งมีพื้นฐานมาจากเมืองการ์เบนไฮม์ ใกล้กับเว็ทซลาร์) เขารู้สึกหลงใหลกับวิถีชีวิตอันเรียบง่ายของชาวนาในหมู่บ้านแห่งนั้น และยังพบกับลอทเตอ หญิงสาวงดงามผู้ต้องเลี้ยงดูบรรดาพี่น้องหลังจากแม่ของเธอเสียชีวิต ถึงแม้ว่าจะรู้ก่อนหน้าแล้วว่าชาร์ลอตเตอจะหมั้นหมายกับชายนามอัลเบิร์ตเรียบร้อยแล้ว ซึ่งมีอายุมากกว่าเธอถึง 11 ปี แต่แวเธ่อร์ก็ยังตกหลุมรักเธอ
ถึงแม้ว่าจะรู้สึกเจ็บปวดที่เกิดแก่แวเธ่อร์ เขาได้ใช้ชีวิตอีกหลายเดือนต่อมาพัฒนาความสัมพันธ์อันใกล้ชิดระหว่างทั้งสอง ความเจ็บปวดของเขารุนแรงขึ้นจนกระทั่งเขาถูกบีบให้ออกจากหมู่บ้านและเดินทางไปยังไวมาร์ และขณะที่เขาไม่อยู่นั้น เขาได้ทำความรู้จักกับฟรอยไลน์ ฟอน เบ เขารู้สึกอับอายอย่างมากเมื่อเขาไม่สนใจไปเยี่ยมเพื่อนในวันที่บรรดาชนชั้นสูงทั้งหมดมักจะจัดการชุมนุมขึ้นที่นั้น เขาเดินทางกลับมายังวาฮ์ลไฮม์หลังจากนั้น ที่ซึ่งเขารู้สึกทุกข์ทรมานยิ่งกว่าที่เคยเป็นมาก่อน ซึ่งบางส่วนเป็นเพราะลอทเทอและอัลเบิร์ตสมรสกันแล้ว ทุกวันเป็นเครื่องเตือนใจอันทุกข์ระทมว่าลอทเทอจะไม่ตอบรับรักของเขาได้อีก เนื่องจากสงสารเพื่อนของเธอและเคารพในตัวสามี ลอทเทอจึงตัดสินใจว่าแวเธ่อร์จะต้องไม่มาเยี่ยมเธอบ่อยครั้งอีกต่อไป เขาได้มาเยี่ยมเธอเป็นครั้งสุดท้าย และทั้งสองนั้นถูกเอาชนะโดยอารมณ์หลังจากแวเธ่อร์ท่องจำบางส่วนของ "ออสเซียน"
แวเธ่อร์ได้รับรู้แล้วก่อนหน้านี้ว่าหนึ่งในสามคน ลอทเทอ อัลเบิร์ตหรือแวเธ่อร์เอง จะต้องตาย เนื่องจากไม่อาจทำร้ายผู้อื่นหรือคิดฆาตกรรมอย่างจริงจัง แวเธ่อร์จึงมองไม่เห็นทางอื่นนอกจากฆ่าตัวตาย หลังจากเขียนจดหมายลาตาย (ซึ่งถูกพบในภายหลังที่เขาฆ่าตัวตายแล้ว) เขาเขียนถึงอัลเบิร์ตโดยร้องขอปืนพกสองกระบอก โดยเสแสร้งว่าเขากำลังออกเดินทางผจญภัย ลอทเทอตอบรับคำร้องขอและส่งปืนพกมาสองกระบอก จากนั้นแวเธ่อร์จึงได้ยิงตัวตายที่หัว แต่ยังไม่ตายจนกระทั่งอีก 12 ชั่วโมงต่อมา ร่างของเขาถูกฝังอยู่ใต้ต้นลินเดน อันเป็นต้นไม้ที่เขามักจะกล่าวถึงบ่อย ๆ ในจดหมาย และงานศพไม่มีพระ อัลเบิร์ต หรือลอทเทอที่เขารักเข้าร่วมเลย
== อ้างอิง ==
ศิลปะจินตนิยม
วรรณกรรมภาษาเยอรมัน
วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2317
ตัวละครที่ฆ่าตัวตาย
แผนที่เฉพาะเรื่อง

แผนที่เฉพาะเรื่อง (thematic map) เป็นแผนที่ที่แสดงเฉพาะสิ่งที่สนใจในบริเวณพื้นที่ภูมิศาสตร์ที่สนใจ แผนที่นี้สามารถแสดงลักษณะต่างๆ เช่น การเมือง วัฒนธรรม เศรษฐกิจ การเกษตร หรือลักษณะเฉพาะของเมือง เช่น เขตการปกครอง หรือ ความหนาแน่นของประชากร
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น ==
แผนที่เฉพาะเรื่อง กรมทรัพยากรธรณี ประเทศไทย
แผนที่
สุสานแห่งฮาลิคาร์นัสเซิส

สุสานแห่งฮาลิคาร์นัสเซิส หรือ สุสานแห่งโมโซลูส (The Mausoleum at Halicarnassus, Tomb of Mausolus, กรีก: Μαυσωλεῖον τῆς Ἁλικαρνασσοῦ) เป็นสุสานขนาดใหญ่ของกษัตริย์โมโซลูสแห่งลิเชีย ในเอเชียไมเนอร์ จัดเป็นหนึ่งในเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลก เป็นเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลกยุคโบราณ
สุสานแห่งฮาลิคาร์นัสเซิส ตั้งอยู่ที่ฮาลิคาร์นัสเซิส ประเทศตุรกี ในปัจจุบัน สร้างขึ้นโดยราชินี  อาเตมีสเซีย  หลังการสวรรคตของพระสวามี สร้างขึ้นระหว่าง 353-350 ปีก่อนคริสต์ศักราช  สร้างขึ้นมาจากหินอ่อนในระหว่างปี ค.ศ. 156-190 ในรูปแบบสถาปัตยกรรมกรีกโบราณ มีบันทึกไว้ว่า มีขนาดสูงถึง 140 ฟุต ฐานโดยรอบยาวถึง 460 ฟุต บนยอดสุดเป็นพื้นเหลี่ยมเล็กกว่าฐานล่าง ได้ปั้นเป็นรูปราชรถและม้า 1 ชุด กำลังวิ่ง และมีกษัตริย์และพระมเหสีประทับยืนอยู่บนราชรถม้า ประกอบด้วยลวดลายสวยงามมาก
สุสานแห่งฮาลิคาร์นัสเซิส พังทลายลงด้วยเหตุแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ในคริสต์ศตวรรษที่ 12-13 ปัจจุบันจึงเหลือแต่เพียงซากชิ้นส่วน และชิ้นส่วนบางอย่างถูกเก็บรักษาไว้ที่ บริติช มิวเซียม ในประเทศอังกฤษ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The Mausoleum of Halicarnassus 
เจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลก
ประติมากรรมกรีกโบราณ
สิ่งก่อสร้างในศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสตกาล
โบราณสถานกรีกในประเทศตุรกี
ลิเชีย
ตัวรับรู้สิ่งใกล้เคียง

ตัวรับรู้สิ่งใกล้เคียง (proximity sensor) คือ ตัวรับรู้ (sensor) ชนิดหนึ่งที่สามารถตรวจหาการปรากฏตัวของวัตถุใกล้เคียงโดยปราศจากการสัมผัสทางกาย
ตัวรับรู้สิ่งใกล้เคียงมักจะปล่อยสนามแม่เหล็กไฟฟ้าหรือลำรังสีแม่เหล็กไฟฟ้า (เช่นรังสีอินฟราเรด) และมองหาการเปลี่ยนแปลงของสนามหรือสัญญาณที่ส่งกลับมา วัตถุที่กำลังตรวจหามักจะถูกเรียกว่าเป้าหมาย เป้าหมายต่างกันก็ใช้ตัวรับรู้ต่างกัน เช่นถ้าเป้าหมายเป็นพลาสติก ตัวรับรู้ก็จะเป็นแบบเก็บประจุ หรือ photoelectric ถ้าเป้าหมายเป็นโลหะ ตัวรับรู้ก็จะเป็นแบบเหนี่ยวนำ เป็นต้น
ระยะห่างสูงสุดที่ตัวรับรู้นี้จะสามารถตรวจพบได้จะถูกกำหนดให้เป็น "ระยะกำหนด" (nominal range) ตัวรับรู้บางตัวสามารถปรับระยะกำหนดได้หรือวิธีการรายงานระยะห่างที่วัดได้อีกด้วย
ตัวรับรู้สิ่งใกล้เคียงอาจมีความน่าเชื่อถือที่สูงและอายุการทำงานยืนยาวเพราะว่ามันไม่มีชิ้นส่วนกลไกที่เคลื่อนไหวและไม่มีการสัมผัสทางกายระหว่างตัวรับรู้และเป้าหมาย
ตัวรับรู้สิ่งใกล้เคียงถูกใช้ทั่วไปบนโทรศัพท์อัจฉริยะเพื่อตรวจหา (และกระโดดข้าม) การแตะหน้าจอโดยไม่ได้ตั้งใจขณะกำลังถือโทรสัพท์ติดกับหูเวลาพูดสาย พวกมันยังถูกใช้อีกด้วยในการเฝ้าดูการสั่นของเครื่องยนต์เพื่อวัดการแปรเปลี่ยนของระยะทางระหว่างเพลากับแบริ่งที่รองรับมันอยู่ หน้าที่จะพบเห็นทั่วไปในเครื่องกังหันไอน้ำขนาดใหญ่ เครื่องอัดความดันด้วยก๊าซ และมอเตอร์ที่ใช้แบริ่งแบบปลอกแขนเสื้อ
International Electrotechnical Commission (IEC) 60947-5-2 เป็นผู้กำหนดรายละเอียดด้านเทคนิคของตัวรับรู้สิ่งใกล้เคียง
ตัวรับรู้สิ่งใกล้เคียงที่ถูกปรับให้ทำงานในระยะที่ใกล้มากจะถูกใช้ใน สวิชต์แบบสัมผัส (touch switch)
== ชนิดของตัวรับรู้ ==
เก็บประจุ
Capacitive displacement sensor
Doppler effect (ตัวรับรู้ทำงานตามผลกระทบ)
กระแส-เอ็ดดี้
เหนี่ยวนำ
Laser rangefinder
แม่เหล็ก, รวมทั้ง Magnetic proximity fuse
Passive optical (เช่น อุปกรณ์ถ่ายเทประจุ)
Passive thermal อินฟราเรด
Photocell (สะท้อน)
เรดาร์
Reflection of ionising radiation
โซนาร์ (ทั่วไปแบบแอคทีฟหรือพาสซีฟ)
Ultrasonic sensor (โซนาร์ที่วิ่งในอากาศ)
Fiber optics sensor
Hall effect sensor
== หลักการทำงานของเซนเซอร์แบบเหนี่ยวนำ ==
บริเวณส่วนหัวของเซนเซอร์จะมีสนามแม่เหล็กซึ่งมีความถี่สูง โดยได้รับสัญญาณมาจากวงจรกำเนิดความถี่ในกรณีที่มีวัตถุหรือชิ้นงานที่เป็นโลหะเข้ามาอยู่ในบริเวณที่สนามแม่เหล็กสามารถส่งไปถึง จะทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงค่าความเหนี่ยวนำ จากเหตุการที่เกิดขึ้นทำให้เกิดการหน่วงออสซิเลท (Oscilate) ลดลงไปหรือบางทีอาจถึงจุดที่หยุดการออสซิลเลท และเมื่อนำวัตถุนั้นออกจากบริเวณตรวจจับ วงจรกำเนิดคลื่นความถี่ก็เริ่มต้นการออสซิเลทใหม่อีกครั้งหนึ่ง สภาวะดังกล่าวจะถูกแยกแยะได้ด้วยวงจรอิเล็กทรอนิกส์ที่อยู่ภายในหลังจากนั้นก็จะส่งผลไปยัง Out Put ว่าทำงานหรือไม่ทำงาน โดยทั้งนี้จะขึ้นอยู่กับชนิดของเอาต์พุตว่าเป็นแบบใด เพื่อเป็นการลดจินตนาการในการทำความเข้าใจการทำงานของเซนเซอร์ชนิดนี้
== อ้างอิง ==
เทคโนโลยี
เขมรเสรี

เขมรเสรี (ខ្មែរសេរី; Khmer Serei) เป็นขบวนการที่ก่อตั้งโดย เซิง งอกทัญในไทยและเวียดนามใต้ภายใต้การสนับสนุนของสหรัฐอเมริกา เพื่อต่อต้านกองโจรคอมมิวนิสต์ในกัมพูชา  ขบวนการเขมรเสรีมีการเชื่อมโยงกับขบวนการของชาวขแมร์กรอมในเวียดนามใต้อย่างหลวม ๆ โดยทหารของสองกลุ่มนี้ได้รับการฝึกจากสหรัฐอเมริกาเหมือนกัน ในช่วงที่เฟื่องฟูสุดเมื่อราว พ.ศ. 2505 มีทหารประมาณ 8,000 คน
หลังการปฏิวัติของลอน นอล เซิง งอกทัญได้แยกตัวออกมาเมื่อ พ.ศ. 2515 และลี้ภัยไปเวียดนามใต้ เมื่อเวียดนามใต้พ่ายแพ้ เซิง งอกทัญถูกจับ ทหารของเขมรเสรีในเวียดนามใต้ถูกเวียดนามเหนือปราบ ส่วนในกัมพูชาถูกเขมรแดงปราบ เหลือเพียงกองกำลังบางส่วนอยู่ตามแนวเทือกเขาพนมดงรัก และในค่ายผู้อพยพตามชายแดนไทย ทหารเขมรเสรีบางส่วนเข้าร่วมกับแนวร่วมปลดปล่อยชาติเขมรของซอนซาน เซิง งอกทัญผู้ก่อตั้งเสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2520
== อ้างอิง ==
ขบวนการทางการเมืองในประเทศกัมพูชา
ขบวนการต่อต้านคอมมิวนิสต์
ประวัติศาสตร์การทหารของไทย
อินทรีทะเล

อินทรีทะเล  (Sea eagle, Fish eagle บางครั้งเรียก Erne หรือ Ern ซึ่งมาจากอินทรีหางขาว) เป็นนกล่าเหยื่อในสกุล Haliaeetus ในวงศ์ Accipitridae
อินทรีทะเลมีหลายขนาด ตั้งแต่อินทรีทะเลแซนฟอร์ดซึ่งมีน้ำหนักประมาณ 2–2.7 กิโลกรัม ถึงอินทรีทะเลสเตลเลอร์ซึ่งหนักถึง 9 กิโลกรัม โดยทั่วไปกินปลาและสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กเป็นอาหาร
== ชนิด ==
ปัจจุบันมีอยู่ 10 ชนิด:
== อ้างอิง ==
=== ข้อมูลทั่วไป ===
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ทะเล
อินทรีทะเล
อินทรีทะเล
อินทรีทะเล
ศัตรูประชาชน

ศัตรูประชาชน (Enemies of the People) เป็นภาพยนตร์สารคดีที่เขียนบท กำกับ ถ่ายทำ และอำนวยการสร้างโดย เทด สัมพัด ผู้สื่อข่าวชาวกัมพูชา และร็อบ เลมกิน ผู้สร้างภาพยนตร์สารคดีชาวอังกฤษ ภาพยนตร์ออกฉายครั้งแรกในเทศกาลภาพยนตร์สารคดีนานาชาติอัมสเตอร์ดัมในปี 2009 และฉายในเทศกาลภาพยนตร์อีกหลายแห่ง  ได้รับรางวัลภาพยนตร์สารคดียอดเยี่ยมจากเทศกาลภาพยนตร์ซันแดนซ์ ประจำปี 2010 
ในภาพยนตร์ เทด สัมพัด ซึ่งสูญเสียบุคคลในครอบครัวทั้งหมดจากเหตุการณ์ทุ่งสังหาร ได้เดินทางไปสัมภาษณ์บุคคลต่างๆ รวมทั้ง นวน เจีย ผู้นำอันดับสองของเขมรแดงรองจาก พล พต ซึ่งได้ยอมรับระหว่างการถ่ายทำว่า ได้สั่งการให้มีการสังหารสมาชิกพรรค ที่พวกเขาเห็นว่าเป็น "ศัตรูของประชาชน"
ภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกห้ามฉายในประเทศกัมพูชา เนื่องจากเกรงว่าการฉายให้ชาวกัมพูชาชม อาจมีผลต่อการพิจารณาคดีในศาลพิเศษกรุงพนมเปญ คดีสังหารหมู่ประชาชนของกลุ่มผู้นำเขมรแดง 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ภาพยนตร์กัมพูชา
ภาพยนตร์อังกฤษ
ภาพยนตร์สารคดี
การฆ่าล้างเผ่าพันธ์ุชาวเขมร
เทศบาลตำบลหาดเสี้ยว

หาดเสี้ยว เป็นเทศบาลตำบลแห่งหนึ่งในอำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย
== ประวัติ ==
ได้เริ่มจัดตั้งเป็นสุขาภิบาลหาดเสี้ยว อำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย เมื่อ วันที่ 20 กันยายน 2499 จำนวนพื้นที่ประมาณ 0.51 ตารางกิโลเมตร
และเปลี่ยนแปลงยกฐานะจากสุขาภิบาลหาดเสี้ยวเป็น เทศบาลตำบลหาดเสี้ยว เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2542 โดยปัจจุบันมีพื้นที่ 44 ตารางกิโลเมตร
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
ตั้งอยู่ในตำบลหาดเสี้ยว อำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย ตามถนนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 101 สวรรคโลก - ศรีสัชนาลัย อยู่ห่างจากจังหวัดสุโขทัย ประมาณ 67 กิโลเมตร และห่างจากกรุงเทพฯประมาณ 540 กิโลเมตร
ทิศเหนือ ตั้งแต่หลักเขตที่ 1 ไปทางทิศตะวันออกตามแนวเขตตำบลหาดเสี้ยว และตำบลป่างิ้ว ไปยังหลักเขตที่ 1 ของเทศบาล ตำบลหาดเสี้ยว (เดิม) และมาตามแนวถนนทางหลวงแผ่นดิน หมายเลข 102 ตอน  ศรีสัชนาลัย - อุตรดิตถ์ มาบรรจบหลักเขตที่ 2 บริเวณพิกัด 845384
ทิศใต้ จากหลักเขตที่ 3 ไปทางทิศตะวันตก ตามเส้นแบ่งเขตตำบลหาดเสี้ยว หมู่ที่ 2 และตำบลท่าชัยลงไปทางทิศใต้ จนมาบรรจบหลักเขตที่ 4 ที่บริเวณพิกัด 875327 ที่จัดแบ่งเขตตำบลหาดเสี้ยว และตำบลหนองอ้อ อำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย
ทิศตะวันออก จากหลักเขตที่ 2 ไปทางทิศตะวันออก ตามแนวเขตเส้นแบ่งตำบลหาดเสี้ยว หมู่ที่  2 และตำบลป่างิ้ว จนมาบรรจบหลักเขตที่ 3 ที่บริเวณพิกัด 905345 ที่จุดเส้นแบ่งเขตตำบลหาดเสี้ยว และตำบลหนองอ้อ อำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย
ทิศตะวันตก จากหลักเขตที่ 4 ไปทางทิศตะวันตก ตามแนวแบ่งเขตตำบลหาดเสี้ยว หมู่ที่ 1 บ้านหาดเสี้ยว กับตำบลหนองอ้อ อำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย จนบรรจบหลักเขตที่ 4 ของเทศบาลตำบลหาดเสี้ยว (เดิม) และมาตามเส้นแบ่งเขต ตำบลหาดเสี้ยว หมู่ที่ 3 บ้านหาดสูง กับ ตำบลหนองอ้อ อำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย จนบรรจดหลักเขตที่ 5 ที่บริเวณพิกัด 770360 ที่จุดเส้นแบ่งเขตตำบลหาดเสี้ยว กับตำบลบ้านแก่ง อำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย จากหลักเขตที่ 5 ไปทางทิศเหนือตามแนวเส้นแบ่งเขตตำบลหาดเสี้ยว กับตำบลบ้านแก่ง อำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย
== การปกครอง ==
ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลหาดเสี้ยว ตั้งแต่หมู่ที่ 1-5 และครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 3 และหมู่ที่ 4 ตำบลหนองอ้อ จำนวนพื้นที่ประมาณ 44 ตารางกิโลเมตร
ชุมชนบ้านหาดเสี้ยวใต้
ชุมชนบ้านหาดเสี้ยวเหนือ
ชุมชนบ้านหาดสูง
ชุมชนบ้านใหม่
ชุมชนบ้านป่าไผ่
ชุมชนบ้านหนองอ้อ
ชุมชนบ้านใหม่ชัยมงคล
== โรงเรียน ==
=== ระดับมัธยมศึกษา ===
โรงเรียนเมืองเชลียง
ศูนย์การศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย (ประถมศึกษา - มัธยมศึกษาตอนปลาย)
=== ระดับประถมศึกษา ===
โรงเรียนอนุบาลศรีสัชนาลัย
โรงเรียนหาดเสี้ยววิทยา
=== ระดับก่อนวัยเรียน ===
ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กเทศบาลตำบลหาดเสี้ยว
โรงเรียนอนุบาลสมประสงค์
== ประเพณีสำคัญ ==
ประเพณีแห่ช้างบวชนาค จัดในวันที่ 7 - 8 เมษายน ของทุกปี
ประเพณีสงกรานต์บ้านหาดเสี้ยว จัดในวันที่ 13 เมษายน ของทุกปี
งานสงกรานต์คนแก่ จัดงานในวันที่ 22 เมษายน ของทุกปี
งานกำฟ้า จัดในราวเดือน 3 ขึ้น 3 ค่ำ ของทุกปี
งานจุดบั้งไฟ จัดในวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 6 หรือวันวิสาขบูชา ของทุกปี
งานประเพณีแห่องค์กฐินทางน้ำของชาวไทยพวนหาดเสี้ยว  ตั้งแต่วันแรม 1 ค่ำ เดือน 11 จนถึงกลางเดือน 12
งานประเพณีร่วมบุญร่วมทานวันออกพรรษาไทยพวนหาดเสี้ยว จัดขึ้นในเดือน  11  ของทุกปี
จุลกฐิน หรือ กฐินด่วน
== สถานที่สำคัญ ==
วัดหาดเสี้ยว
สาธรพิพิธภัณฑ์ผ้าทองคำ
ศูนย์ดูแลสุขภาพผู้สูงอายุระยะยาวตำบลหาดเสี้ยว วัดโบสถ์มณีราม
== การคมนาคม ==
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 101
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 102
== อ้างอิง ==
หาดเสี้ยว
อำเภอศรีสัชนาลัย
ไป๋ยหวิน

ไป๋ยหวิน ( เมฆสีขาว) เกิดวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2534 เป็นหมีแพนด้ายักษ์เพศเมียในสวนสัตว์ซานดิเอโก (San Diego Zoo) แม่ของไป๋ยหวินคือตงตง อาศัยอยู่ที่กวางโจว ส่วนพ่อของไป๋ยหวินคือเทียนเทียน อาศัยอยู่ที่จุนอี้
ในฤดูฝนปีพ.ศ. 2542 ไป๋ยหวินได้รับการผสมพันธุ์กับซือซือ แพนด้าเพศผู้ที่อยู่ในสวนสัตว์เวลานั้น ต่อมาในวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2542 ไป๋ยหวินได้ให้กำเนิดฮวาเหม่ย แพนด้าตัวแรกที่เกิดในสหรัฐอเมริกา
ไป๋ยหวินได้ให้กำเนิดลูกแพนด้าอีก 4 ตัวคือ เหม่ยเซิง (2546), ซูหลิน (2548), เจินเจิน (2550) และยหวินจื่อ (2552) เป็นลูกที่ได้จากการผสมตามธรรมชาติทั้งหมด
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Bai Yun's San Diego Zoo profile 
San Diego Zoo Panda Cam
แพนด้ายักษ์ที่มีชื่อเสียง
หม่อมน้อย ชุมสาย ณ อยุธยา

หม่อมน้อย ชุมสาย ณ อยุธยา บุตรีของพระยาราชมนตรี (ภู่ ภมรมนตรี) นางห้ามสามัญในกรมหมื่นมาตยาพิทักษ์ และต่อมาได้เป็นนางห้ามในกรมขุนราชสีหวิกรม
==ประวัติ==
หม่อมน้อย ชุมสาย ณ อยุธยา เป็นบุตรีของพระยาราชมนตรี (ภู่ ภมรมนตรี) อันเกิดแต่ท่านผู้หญิงอิน เธอมีพี่น้องต่างมารดาคือ คุณพุ่ม (บุษบาท่าเรือจ้าง) ยอดกวีหญิงในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 3 เบื้องต้นเธอได้เข้าเป็นนางห้ามในกรมหมื่นมาตยาพิทักษ์ ซึ่งเป็นที่เชิดหน้าชูตาอย่างมาก เนื่องจากเป็นธิดาของพระยาราชมนตรี ทั้งสองมีโอรสธิดาด้วยกันสองพระองค์  แต่ต่อมาเมื่อกรมหมื่นมาตยาพิทักษ์ได้สิ้นพระชนม์ในวัยหนุ่ม หม่อมน้อยจึงกลับไปอยู่บ้านที่ท่าช้างวังหลวงร่วมกับบิดาพร้อมด้วยพระโอรสและพระธิดาทั้งสองที่ยังเล็กอยู่คือ หม่อมเจ้าสาระพัดเพชร ศิริวงศ์ และพระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประเสริฐศักดิ์
หลังจากการสิ้นพระชนม์ของอดีตสวามี ในช่วงนั้นหม่อมน้อยยังสาวสวยอยู่มาก หม่อมน้อยจึงได้เข้าเป็นนางห้ามในกรมขุนราชสีหวิกรม ต้นราชสกุลชุมสาย มีโอรสธิดาด้วยกัน 7 พระองค์ ซึ่งองค์สุดท้องคือหม่อมเจ้าปฤษฎางค์ ที่ทรงได้รับการสถาปนาขึ้นเป็น พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปฤษฎางค์
==อ้างอิง==
หม่อม
สกุลภมรมนตรี
ราชสกุลชุมสาย
ราชสกุลศิริวงศ์
ณ อยุธยา