pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
มหายุคมีโซโซอิก

มหายุคมีโซโซอิก (อังกฤษ: Mesozoic Era) เป็นมหายุคที่สองจาก 3 มหายุคทางธรณีกาลของโลกในบรมยุคฟาเนอโรโซอิก โดยอยู่ถัดจากมหายุคพาลีโอโซอิกและอยู่ก่อนหน้ามหายุคซีโนโซอิก
มหายุคมีโซโซอิกมีช่วงอายุตั้งแต่ 251-65 ล้านปีมาแล้ว อยู่ในช่วงเวลาที่มีการแยกตัวออกจากกันของแผ่นดินพันเจีย ทำให้เกิดผืนแผ่นดินลอเรเซียและผืนแผ่นดินกอนด์วานา คั่นกลางด้วยมหาสมุทรเททิส จากนั้นจึงเกิดการแยกตัวขึ้นอีกภายในผืนแผ่นดินทั้งสองทำให้เกิดทวีปต่าง ๆ ดังที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน มหายุคมีโซโซอิกเป็นมหายุคที่เรียกได้ว่าสัตว์เลื้อยคลานครองโลก
== ยุคทางธรณีวิทยา ==
มหายุคมีโซโซอิกแบ่งย่อยออกเป็น 3 ยุค ดังนี้
ยุคไทรแอสซิก (251.0 ถึง 199.6 ล้านปีมาแล้ว) เป็นยุคแรกเริ่มของไดโนเสาร์และสัตว์เลื้อยคลาน
ยุคจูแรสซิก (199.6 ถึง 145.5 ล้านปีมาแล้ว) เป็นยุคของสัตว์เลื้อยคลาน พบนกและสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมเป็นครั้งแรก มีไดโนเสาร์จำนวนมาก
ยุคครีเทเชียส (145.5 ถึง 65.5 ล้านปีมาแล้ว) เป็นยุคที่ไดโนเสาร์และสัตว์ขนาดใหญ่สูญพันธุ์ มีสัตว์พวกไพรเมตเกิดขึ้นเป็นครั้งแรก
== อ้างอิง ==
พจนานุกรมศัพท์ภูมิศาสตร์ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน, พิมพ์ครั้งที่ 4, กรุงเทพ, ราชบัณฑิตยสถาน, 2549
Overview of Global Boundary Stratotype Sections and Points
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The Mesozoic from Palaeos 
The Mesozoic, age of cycads and dinosaurs 
Mesozoic terrestrial ecosystems 
Mesozoic climates 
Paleozoic/Mesozoic climate
ธรณีประวัติของโลก
 
ธรณีกาล
สัญญาอนุญาตครีเอทีฟคอมมอนส์

สัญญาอนุญาตครีเอทีฟคอมมอนส์ เป็นสัญญาอนุญาตทางลิขสิทธิ์จำนวนหนึ่ง ประกาศใช้เมื่อ 16 ธันวาคม ค.ศ. 2002 โดยครีเอทีฟคอมมอนส์ ซึ่งเป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรในสหรัฐ ก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 2001
== สัญญาอนุญาต ==
รายละเอียดของแต่ละสัญญาอนุญาตนั้น ขึ้นอยู่กับรุ่นของสัญญา และประกอบไปด้วยตัวเลือกจากสี่เงื่อนไข
แสดงที่มา (Attribution - by) : อนุญาตให้ผู้อื่นทำซ้ำ แจกจ่าย หรือแสดงและนำเสนอชิ้นงานดังกล่าว และสร้างงานดัดแปลงจากชิ้นงานดังกล่าว ได้เฉพาะกรณีที่ผู้นั้นได้แสดงเครดิตของผู้เขียนหรือผู้ให้อนุญาตตามที่ระบุไว้
ไม่ใช้เพื่อการค้า (Noncommercial - nc) : อนุญาตให้ผู้อื่นทำซ้ำ แจกจ่าย หรือแสดงและนำเสนอชิ้นงานดังกล่าว และสร้างงานดัดแปลงจากชิ้นงานดังกล่าว ได้เฉพาะกรณีที่ไม่นำไปใช้ในทางการค้า
ไม่ดัดแปลง (No Derivative Works - nd) : อนุญาตให้ผู้อื่นทำซ้ำ แจกจ่าย หรือแสดงและนำเสนอชิ้นงานดังกล่าวในรูปแบบที่ไม่ถูกดัดแปลงเท่านั้น
อนุญาตแบบเดียวกัน (Share Alike - sa) : อนุญาตให้ผู้อื่นแจกจ่ายงานดัดแปลง ได้เฉพาะกรณีที่ชิ้นงานดัดแปลงนั้นเผยแพร่ด้วยสัญญาอนุญาตที่เหมือนกันทุกประการกับงานต้นฉบับ (ดู copyleft)
เงื่อนไขเหล่านี้สามารถใช้ประกอบได้มากที่สุด 6 แบบ ได้แก่
แสดงที่มา (cc-by)
แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า (cc-by-nc)
แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง (cc-by-nc-nd)
แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน (cc-by-nc-sa)
แสดงที่มา-ไม่ดัดแปลง (cc-by-nd)
แสดงที่มา-อนุญาตแบบเดียวกัน (cc-by-sa)
จะเห็นได้ว่า ทุกแบบล้วนมีการแสดงที่มา (by) เสมอ
ผู้อื่นสามารถนำผลงานไปใช้ต่อได้โดยไม่ต้องขออนุญาต เพียงแต่ต้องทำตามเงื่อนไขที่กำหนดไว้ หากจะนำไปใช้นอกเหนือจากที่กำหนด ก็จำเป็นต้องติดต่อเพื่อขออนุญาตอีกที
== เว็บไซต์ที่มีชื่อเสียงใช้สัญญาอนุญาตของครีเอทีฟคอมมอนส์ ==
ฟลิคเกอร์
วิกิพีเดีย (CC-BY-SA v3.0)
วิกิมีเดียคอมมอนส์
เอ็มไอที โอเพนคอร์สแวร์
บล็อกนัน
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ครีเอทีฟคอมมอนส์
ข้อความในสัญญาอนุญาตครีเอทีฟคอมมอนส์
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ครีเอทีฟคอมมอนส์ เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
ครีเอทีฟคอมมอนส์ประเทศไทย
โครงการครีเอทีฟคอมมอนส์ประเทศไทย 
ครีเอทีฟคอมมอนส์
กฎหมายทรัพย์สินทางปัญญา
กฎหมายคอมพิวเตอร์
Copyleft
สัญญาอนุญาตเนื้อหาเสรี
Intellectual property activism
Public copyright licenses
อิกัวโนดอน

อิกัวโนดอน (Iguanodon) เป็นสิ่งมีชีวิตสกุลหนึ่งในกลุ่มของไดโนเสาร์กินพืช มีขาหลังใหญ่และแข็งแรง ค้นพบซากดึกดำบรรพ์ในปลายยุคจูแรสซิกและต้นยุคครีเทเชียส (ประมาณ 135 ถึง 110 ล้านปีมาแล้ว) ในพื้นที่กว้างใหญ่ตั้งแต่ทวีปยุโรป ไปจนถึงตอนเหนือของทวีปแอฟริกา และเอเชียตะวันออก
กิเดียน แมนเทล แพทย์และนักธรณีวิทยาชาวอังกฤษ ค้นพบอิกัวโนดอนเมื่อ พ.ศ. 2365 (ค.ศ. 1822) นับเป็นไดโนเสาร์ชนิดแรก ๆ ที่พบ และมีรายงานทางวิทยาศาสตร์เผยแพร่ในสามปีต่อมา ที่ตั้งชื่อว่าอิกัวโนดอนเพราะฟันของมันคล้ายกับฟันของอิกัวนา และเป็นหลักฐานชิ้นแรกที่แสดงว่าไดโนเสาร์พัฒนามาจากสัตว์เลื้อยคลาน
อิกัวโนดอนเป็นสิ่งมีชีวิตสกุลที่มีขนาดใหญ่และพบกระจัดกระจายอยู่เป็นบริเวณกว้างมากที่สุดเมื่อเทียบกับสิ่งมีชีวิตวงศ์เดียวกัน ลำตัวของมันยาวกว่า 10 เมตร เมื่อยืดตัวขึ้นจะมีความสูง 5 เมตร หนัก 4-5 ตัน สันนิษฐานว่าอิกัวโนดอนเคลื่อนที่โดยใช้ขาทั้ง 4 ขา แต่ก็อาจเดินได้โดยใช้เพียงสองขา มือที่ขาหน้าของอิกัวโนดอนมี 5 นิ้ว หัวแม่มือแข็งแรงและชี้ขึ้นตั้งฉากกับฝ่ามือ ซากดึกดำบรรพ์และรอยเท้าที่พบทำให้เชื่อว่าอิกัวโนดอนมักอยู่เป็นฝูง
== อ้างอิง ==
"Iguanodon " Columbia Encyclopedia, Sixth Edition
"Iguanodon" Encyclopædia Britannica 2001
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ไดโนเสาร์ อิกัวโนดอน (Iguanodon) 
อิกัวโนดอนเทีย
ไดโนเสาร์ในยุคครีเทเชียส
แทน นครปฐม

แทน นครปฐม (11 มีนาคม พ.ศ. 2487 -) หรือในชื่อจริงคือ ชัชวาล บัวล้ำเลิศ (ชื่อเดิม ชัช บัวล้ำเลิศ) เป็นนักร้องจากจังหวัดนครปฐม ฝ่าฟันอุปสรรคการเป็นนักร้องลูกทุ่งมาอย่างทรหด  สุรพล สมบัติเจริญ จัดประกวดนักร้องราว 2,000 คน  แทน นครปฐม ก็สามารถฝ่าด่านมาได้  คนผิดหวังคราวนั้นร่วมสองพันคน เขาเป็น 1 ใน 5 ทหารเสือที่สุรพลรับประจำวง
== ประวัติ ==
แทน นครปฐม  มีชื่อจริงตามบัตรประจำตัวประชาชนว่า ชัชวาล บัวล้ำเลิศ ที่บ้านเลขที่ 42 หมู่ที่ 6 ตำบลบางแขม  อำเภอเมือง จังหวัดนครปฐม คุณพ่อชื่อชิด  คุณแม่ชื่อช่วย  มีพี่น้อง 10 คน ชาย 2 คน หญิง 8 คน แทนเป็นลูกคนโต  ในวัยเด็กเรียนหนังสือที่โรงเรียนวัดลาดปลาเคล้า จบการศึกษาภาคบังคับ ชั้น ป.4   ทางบ้านมีอาชีพทำนา
== เส้นทางลูกทุ่ง ==
ช่วงวัยรุ่น อยากเป็นนักร้องลูกทุ่งอย่างมาก ประมาณ พ.ศ. 2508  ทราบข่าวทางวิทยุว่า สุรพล สมบัติเจริญ เปิดรับสมัครนักร้องเข้าประจำวงดนตรีสุรพล สมบัติเจริญ  จึงดิ่งไปสมัคร  คราวนั้นคนสมัครร่วม 2,000 คนเห็นจะได้ ก่อนแข่งไม่มั่นใจตัวเองเท่าไหร่ เพราะคนแข่งมีมากเหลือเกิน แต่เมื่อใจรักจึงเสี่ยงดู ผลปรากฏว่า เขาคือ 1 ใน 5 ที่สอบผ่านการ" ทดสอบเสียง" และ 1 ใน 5 ทหารเสือคราวนั้น อาจารย์บอกจำได้แม่น 1. พร พนาไพร 2. มนไพร ลูกราชบุรี 3. เพชรน้อย ลูกสุพรรณ 4. เปี๊ยกเล็ก จอมบึง และ 5. แทน นครปฐม
ในจำนวน 5 คน แทน นครปฐม ถือว่าโชคดีกว่าใคร  ได้อัดแผ่นเสียงชิมลางความดังก่อนใครเพื่อน  สุรพล สนับสนุนให้อัดแผ่นเพลงแรก ปี พ.ศ. 2509 ในเพลง " สบตาพาฝัน " งานประพันธ์ของ  รุ่งทิพย์ ธารทอง  นักร้อง-นักแต่งเพลงสมัยนั้น   แค่เพลงแรก ความดังก็ถามหาแล้ว และได้รับการสนับสนุนอัดแผ่นอีกหลายเพลงตามมา 
== เพลงที่ใช้ร้องประกวด ==
อาจารย์บอกว่า "จำแม่นกว่ายิ่งกว่าขึ้นเวทีร้องเพลงวันแรกเสียอีก"  วันประกวดใช้เพลงของขุนพลเพลงลูกทุ่ง ไวพจน์ เพชรสุพรรณ ในเพลง "กลับเถิดทูนหัว " แม้แต่สุรพล  สมบัติเจริญ คนจัดประกวดยังอดชมไม่ได้
== ผลงานเพลงที่บันทึกแผ่นเสียง ==
หนึ่งในฝูงชน
อย่ายั่วนะ
วิมานเนรมิตร
บอกแล้วไม่เชื่อ
หนุ่มบ้านแพน
นครปฐมแห่งความหลัง
กลัวน้องสองใจ
รักเข้าไส้
จนแล้วไม่เจียม
เจ็บ จ.ใจ เรี่ยไรรัก
สาวสะพานลอย
ฝากใจไว้เวียงจันทร์
แทนระทม
ตลุงรักราชบุรี (คู่กับนงเยาว์)
หัวบ่ดี (คู่กับนงเยาว์)
เข้าท่า (คู่กับนงเยาว์)
ลักษณะเด่นของแทน  พูดน้อย  เยือกเย็น อารมณ์ดี  เวลาร้องเพลงจะทุ่มเท จริงจัง  เสียงที่เปล่งเวลาร้องจะใส กังวาล  ชัดถ้อยชัดคำ  แก้วเสียงมีมนต์ชวนให้หลงใหลยิ่งนัก
ผลงานเพลงที่ประพันธ์เอง/ร้องเอง    มี  2  เพลง  คือ  ฝากใจไว้เวียงจันทร์  และ ฝันว่าดัง
== ปัจจุบัน ==
อยู่กับครอบครัว  " โสนน้อย เมืองสุพรรณ " เจ้าของเพลง " หุ้นผัว " อันลือลั่นในอดีต  มีบุตร 2   คน ชาย 1 คนหญิง 1 คน ผู้ชายชื่อ ตั้ม  ไพโรจน์ บัวล้ำเลิศ ผู้หญิงชื่อ โอ๋ กนกวรรณ บัวล้ำเลิศ (ข่าวว่าสวยเหมือนแม่) แทน   ยังร้องเพลงรับเชิญงานทั่วไป
== อ้างอิง ==
นักร้องชายชาวไทย
นักร้องลูกทุ่งชายชาวไทย
บุคคลจากอำเภอเมืองนครปฐม
Rattana Pestonji

Redirect รัตน์ เปสตันยี
วิศิษฏ์ ศาสนเที่ยง

วิศิษฏ์ ศาสนเที่ยง  เป็นผู้กำกับภาพยนตร์และนักเขียนบทภาพยนตร์ชาวไทยเชื้อสายจีน ถือเป็นคลื่นลูกใหม่รุ่นเดียวกับ เป็นเอก รัตนเรือง, นนทรีย์ นิมิบุตร, อภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล และ จิระ มะลิกุล สไตล์การกำกับภาพยนตร์ของวิศิษฎ์จะเป็นแนวจินตนาการเหนือจริงและใช้สีสันฉูดฉาด และในหลายฉากที่เขากำกับมักจะยกย่องความคลาสสิกของหนังไทยในยุคเก่าอยู่เสมอๆ อย่างเช่นในเรื่อง ฟ้าทะลายโจร
== ประวัติ ==
วิศิษฏ์ ศาสนเที่ยง เกิดวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2507 ที่กรุงเทพมหานคร สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมจาก
จิระ มะลิกุล

จิระ มะลิกุล หรือ เก้ง (24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2504 - ) เป็นผู้กำกับ นักเขียนบท และโปรดิวเซอร์ภาพยนตร์ชาวไทย และเป็นกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ
ในคณะกรรมการบริหารหอภาพยนตร์ โดยปัจจุบันมีผลงานการกำกับภาพยนตร์สี่เรื่อง คือ 15 ค่ำ เดือน 11 , มหา'ลัยเหมืองแร่ , รัก 7 ปี ดี 7 หน (ตอน 42.195) และ พรจากฟ้า (ตอน พรปีใหม่) รวมทั้งเป็นผู้เขียนบทภาพยนตร์เรื่อง สตรีเหล็ก ซึ่งเป็นผลงานที่เริ่มสร้างชื่อในนาม "หับ โห้ หิ้น"
== ประวัติ ==
จิระ จบการศึกษาจาก โรงเรียนเซนต์คาเบรียลต่อมาใน คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เริ่มทำงานในวงการบันเทิง โดยเป็นผู้กำกับมิวสิกวิดีโอ ให้กับศิลปินเพลงในค่าย ครีเอเทีย อาร์ติสต์ อาทิ ไพบูลย์เกียรติ เขียวแก้ว (ปั่น), รวิวรรณ จินดา, เฉลียง, ปานศักดิ์ รังสิพราหมณกุล เป็นต้น  รวมถึงงานจากค่ายเพลงอื่น เช่น  ดนุพล แก้วกาญจน์ในเพลง เทวดาเดินดิน โดยมักเสนอผลงานที่แปลกแหวกแนวจนเป็นที่ยอมรับ  ก่อนจะผันตัวเองไปทำงานโฆษณา โดยเปิดบริษัท "หับ โห้ หิ้น บางกอก" มีผลงานโฆษณาที่สร้างชื่อเสียงจาก ผลิตภัณฑ์ไทยชูรส ตราชฎา  นอกจากนี้ จิระ ยังเคยให้เสียงพากย์ในภาพยนตร์แอนิเมชั่นของวอลล์ ดิสนีย์ เรื่อง Snow White and the Seven Dwarfs หรือ สโนว์ไวท์กับคนแคระทั้งเจ็ด โดย จิระ พากย์เป็น สนีซซี่ คนแคระขี้จาม
สำหรับงานภาพยนตร์ จิระ และ หับ โห้ หิ้น เริ่มสร้างภาพยนตร์เรื่องแรกในปี พ.ศ. 2543 คือ สตรีเหล็ก ให้กับ ไท เอ็นเตอร์เทนเมนต์ โดยมี ยงยุทธ ทองกองทุน เป็นผู้กำกับภาพยนตร์  ส่วนจิระ รับหน้าที่ร่วมเขียนบทและกำกับภาพ ซึ่งประสบความสำเร็จอย่างมาก จนได้ขยับมาเป็นผู้กำกับภาพยนตร์แนวชีวิต เรื่อง 15 ค่ำ เดือน 11 ในปี พ.ศ. 2545 และ มหา'ลัยเหมืองแร่ ในปี พ.ศ. 2548 ซึ่งได้รับรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยมทั้งสองเรื่อง
หลังจากนั้น จิระดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการสร้างของ บริษัท จีเอ็มเอ็ม ไท หับ จำกัด (จีทีเอช) โดยอยู่เบื้องหลังให้กับภาพยนตร์เรื่องต่างๆ ซึ่งมีส่วนทำให้คนไทยหันมาดูหนังไทยจากค่ายนี้กันมากขึ้น แต่เมื่อบริษัท จีเอ็มเอ็ม ไท หับ ได้ปิดตัวลง จิระดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการสร้างของ บริษัท จีดีเอช ห้าห้าเก้า แทน
=== ผลงาน ===
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
หับ โห หิ้น 
ข้อมูลจิระ ที่เวบ จีเอ็มเอ็ม ไทยหับ
ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย
นักเขียนบทภาพยนตร์ชาวไทย
ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวไทย
365 ฟิล์ม
นิสิตเก่าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
บุคคลจากโรงเรียนเซนต์คาเบรียล
Jira Maligool

Redirect จิระ มะลิกุล
ไม้จิ้มฟัน

ไม้จิ้มฟัน คือชิ้นไม้หรือพลาสติกหรือวัสดุอื่น ลักษณะเป็นแท่งสั้น ๆ ขนาดเล็ก มีปลายแหลมหนึ่งหรือสองข้าง เป็นอุปกรณ์เพื่อใช้กำจัดเศษอาหารหรือสิ่งสกปรกตามซอกฟัน โดยเฉพาะหลังรับประทานอาหาร ในประเทศไทยไม้จิ้มฟันมักทำมาจากไม้ไผ่ โดยการฝานไม้ไผ่ให้บาง ตัดพอดีชิ้น สุดท้ายลับและเหลาให้คม ปัจจุบันมักผลิตโดยเครื่องจักร
== ประวัติ ==
ไม้จิ้มฟันอาจจะเป็นอุปกรณ์ทำความสะอาดฟันที่เก่าแก่ที่สุด ในหลายวัฒนธรรมต่างก็รู้จักและใช้ไม้จิ้มฟัน ก่อนที่แปรงสีฟันจะถูกประดิษฐ์ขึ้น ผู้คนรู้จักการใช้ชิ้นไม้ที่แข็งหรืออ่อนเพื่อทำความสะอาดฟัน ไม้จิ้มฟันที่ผลิตจากทองสำริดถูกค้นพบในสุสานก่อนประวัติศาสตร์ ทางตอนเหนือของประเทศอิตาลีและทางตะวันออกของเทือกเขาแอลป์ รวมถึงในอารยธรรมเมโสโปเตเมีย
ไม้จิ้มฟันที่ผลิตจากทองและไม้ยางเรซินถูกค้นพบในสถานที่ที่เคยเป็นจักรวรรดิจีนมาก่อน และในคริสต์ศตวรรษที่ 9 มีการผลิตไม้จิ้มฟันให้มีความหรูหรา เช่นทำจากโลหะมีค่า วาดลวดลายให้วิจิตรบรรจง และมีการเคลือบให้เงางามคงทน
ในปี ค.ศ. 1859 เบนจามิน แฟรงคลิน สเตอร์เตแวนท์ ได้จดสิทธิบัตรสหรัฐเลขที่ 26627 สำหรับวิธีการปอกท่อนไม้เป็นแผ่นบาง (วีเนียร์) และ ค.ศ. 1863 ได้จดสิทธิบัตรสหรัฐเลขที่ 38768 สำหรับการตัดแผ่นบางนั้นออกเป็นชิ้นเล็กมีจุดประสงค์เพื่อนำมาทำหมุดตอกรองเท้า แต่ชาลส์ ฟอร์สเตอร์ นักธุรกิจชาวบอสตันได้ขอซื้อสิทธิจากสเตอร์เตแวนท์ เพื่อนำมาดัดแปลงผลิตไม้จิ้มฟัน ประมาณปี 1867 เขาได้เปิดโรงงานผลิตไม้จิ้มฟันแบบเหลี่ยมด้วยเครื่องจักรขึ้นเป็นครั้งแรกในโลกที่บอสตันและต่อมาย้ายไปยังรัฐเมน ที่มีไม้เบิร์ชคุณภาพดีอยู่มากเมื่อ ค.ศ. 1870 หลังจากนั้น ชาลส์ ฟรีแมน ผู้ทำงานกับฟอร์สเตอร์ได้จดสิทธิบัตรเครื่องจักรและผลิตภัณฑ์ไม้จิ้มฟันแบบกลมขึ้นเป็นครั้งแรก ซึ่งเป็นสิทธิบัตรการปรับปรุง (improvement) เท่านั้น เนื่องจากชาลส์ ฟอร์สเตอร์ได้ทำการผลิตไม้จิ้มฟันด้วยเครื่องจักรมาหลายปีก่อนหน้านั้นแล้ว
ในทุกวันนี้ ไม้จิ้มฟันไม่ค่อยเป็นที่ยอมรับในศาสตร์ทันตกรรมสมัยใหม่ การใช้ไหมขัดฟันหรือแปรงสีฟันเป็นสิ่งที่ทันตแพทย์แนะนำ อย่างไรก็ตาม ด้วยเหตุที่การพัฒนาเทคโนโลยีการผลิตไม้จิ้มฟันยังมีความสำคัญอยู่ ไม้จิ้มฟันจึงยังคงเป็นที่นิยมต่อใครหลาย ๆ คน
== อ้างอิง ==
อุปกรณ์เกี่ยวกับฟัน
สุขลักษณะ
ของใช้ในบ้าน
จิ้มก้อง

จิ้มก้อง (進貢) หมายถึง การเจริญทางพระราชไมตรีด้วยการถวายเครื่องราชบรรณาการ จิ้มก้อง เป็นคำจากภาษาจีน จิ้ม (進) แปลว่า ให้ ก้อง (貢) แปลว่า ของกำนัล
ในการทำการค้ากับจีนในสมัยโบราณ พ่อค้ามักจะนำของกำนัลไปให้เพื่อขอความสะดวกในการทำมาค้าขายกับพระเจ้ากรุงจีน แต่จีนมักถือว่าผู้ที่มาจิ้มก้องเป็นผู้ที่มาสวามิภักดิ์ขอเป็นเมืองขึ้นเมื่อมีของกำนัลมาให้ นอกจากจีนจะให้ความสะดวกในการค้าแล้ว พระเจ้ากรุงจีนยังตอบแทนด้วยของกำนัลอย่างมากมายกลับมาด้วย พ่อค้าไทยจึงนิยมไปจิ้มก้อง 
ขุนวิจิตรมาตรา ให้ความหมายของจิ้มก้อง หรือ จินก้ง ว่าเป็นคำภาษาจีน บางทีใช้คำว่า ก้อง คำเดียว เป็นความหมายต่างๆ อาทิ ทวงก้อง หมายความว่า ทวงส่วย มาก้อง หมายความว่า มาส่งส่วยฐานเป็นเมืองขึ้น หรือมาขอเป็นเมืองขึ้น เมืองก้อง หมายถึง เมืองขึ้นหรือเมืองส่วย และจิ้มก้อง ก็เรียกว่า ส่งส่วย ภาษาอังกฤษเรียกว่า Tribute 
นอกจากจิ้มก้องแล้ว บางครั้งไทยยังมา ขอหอง (封) คือการที่ให้จีนแต่งตั้งเจ้าแผ่นดินที่เพิ่งขึ้นมาครองบัลลังก์ ให้มีตำแหน่งเป็นอ๋อง (王) บางทีจึงเรียกว่า จิ้มก้องขอหอง
== ธรรมเนียมการจิ้มก้องกับจีน ==
การจิ้มก้องเป็นสิ่งที่เกี่ยวข้องผูกพันกันมาโดยตลอด เป็นเจตคติที่ยึดถือปฏิบัติตามบุราณราชประเพณี แต่หากได้เกิดมีลักษณะการแลกเปลี่ยนสินค้ากันขึ้น เนื้อแท้แล้วเป็นการหวังประโยชน์ต่อกันทางด้านการค้าเสียมากกว่า
ขนบธรรมเนียมการจิ้มก้องนอกจากจะกระทำได้โดยพระมหากษัตริย์แล้วคณะทูตานุทูตจากดินแดนโพ้นทะเลก็ยังสามารถกระทำการค้าขายส่วนตัวได้ด้วย ในช่วง 270 ปีเศษของราชวงศ์หมิง (เหม็ง) จีนส่งคณะทูตมายังกรุงศรีอยุธยา 19 ครั้ง ส่วนกรุงศรีอยุธยามีคณะราชทูตไปประเทศจีน 110 ครั้ง และบรรดาสินค้าส่วนตัวที่ผู้ส่งเครื่องราชบรรณาการนำติดเข้าไปนั้น รัฐบาลราชวงศ์หมิงก็ยังผ่อนปรน มิได้เรียกเก็บภาษีผ่านด่านแต่ประการใด 
== ประวัติ ==
จิ้มก้อง จากที่มีการบันทึกเริ่มมีตั้งแต่สมัยพ่อขุนรามคำแหงมหาราช ส่งทูตไปเจริญพระราชไมตรีกับพระเจ้าหงวนสีโจ๊วฮ่องเต้ (กุบไลข่าน) และก็มีบรรดาผ้าผ่อนแพรพรรณ เป็นเครื่องราชบรรณาการ ไปจิ้มก้องด้วย
การค้าในระบบจิ้มก้องอย่างเป็นทางการระหว่างจีนกับสยาม สะดุดหยุดลงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 17 เมื่อราชวงศ์ชิง (แมนจู) ที่เพิ่งสถาปนาขึ้นใหม่ ประกาศห้ามชาวจีนออกทะเล เพื่อหวังป้องกันมิให้พวกคนเหล่านี้หลบหนีออกนอกประเทศ และต้องการปราบปรามพวกกลุ่มต่อต้านที่ต้องการล้มล้างราชวงศ์ชิง กอบกู้ราชวงศ์หมิง
ใน ค.ศ. 1664 ต้นแผ่นดินสมเด็จพระนารายณ์มหาราช อันตรงกับปีที่ 3 จักรพรรดิคังซี ราชวงศ์ชิง เมื่อสยามส่งทูตไปจิ้มก้องตามธรรมเนียมปฏิบัติแต่เดิมมา ราชสำนักจีนปฏิเสธไม่รับของกำนัล และ ประกาศห้ามมิให้ผู้ใดรับของกำนัลจากต่างประเทศ การค้าระหว่างไทยกับจีนจึงหยุดชะงักไป 8 ปี จนต่อมาอีก 3 ปี จึงกลับมามีความสัมพันธ์อันดีต่อกันเหมือนเดิม
จิ้มก้องนั้น ได้สะดุดหยุดลง พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าฯ รัชกาลที่ 4 ทรงส่งบรรณาการไปจีนเป็นครั้งสุดท้ายเมื่อปี พ.ศ. 2396 หรือ ค.ศ. 1853 
== เครื่องราชบรรณาการของสยามในยุคนั้น ==
เครื่องราชบรรณาการที่สยามส่งให้จีน ได้แก่ ช้าง งาช้าง จันทน์หอม พริกไทย นกแก้ว นกยูง รงทอง ขี้ผึ้งขาว กำมะถัน มหาหิงคุ์ เปลือกสมุลแว้ง กรักขี เปลือกสีเสียด กานพลู มดยอบ จันทน์ชะมด จันทน์เทศ กระวานขาว ผลกระเบา ฝาง พรมลิอูด ผ้าโมรีแดง ฯลฯ
ส่วนสิ่งที่จีนจัดมอบให้สยาม ได้แก่ เครื่องลายคราม ผ้าแพรโล่ต่วน แพรกิมต่วน เป็นต้น
== อ้างอิง ==
ประวัติศาสตร์ไทย
ความสัมพันธ์จีน–ไทย
อดีตประเทศราช
โลหะมีค่า

โลหะมีค่า (precious metal) เป็นกลุ่มโลหะที่มีมูลค่าทางเศรษฐกิจสูงกว่าโลหะทั่วไป ส่วนใหญ่ไม่ค่อยทำปฏิกิริยารีดอกซ์ เป็นโลหะหายาก นิยมทำเป็นเครื่องประดับ เช่น เงิน ทองคำ แพลทินัม โรเดียม อิริเดียม ออสเมียม รีเนียม รูทีเนียม
โลหะมีค่าที่มีมูลค่าด้านเศรษฐกิจสูงที่สุดหรือราคาแพงที่สุดคือ โรเดียม ซึ่งราคาสูงกว่าทองคำประมาณ 10 เท่า มีจุดหลอมละลายสูง
==  ดูเพิ่ม ==
โลหะมีสกุล
== อ้างอิง==
เศรษฐกิจ
โลหะ
เครื่องประดับ
โลหะมีค่า
อิทธิบาท 4

อิทธิบาท หรือ อิทธิบาท 4 เป็นศัพท์ในพระพุทธศาสนา หมายถึง ฐานหรือหนทางสู่ความสำเร็จ หรือ คุณเครื่องให้ถึงความสำเร็จ คุณเครื่องสำเร็จสมประสงค์ ทางแห่งความสำเร็จ คุณธรรมที่นำไปสู่ความสำเร็จแห่งผลที่มุ่งหมาย มี ๔ ประการ คือ
ฉันทะ (ความพอใจ) คือ ความต้องการที่จะทำ ใฝ่ใจรักจะทำสิ่งนั้นอยู่เสมอ และปรารถนาจะทำให้ ได้ผลดียิ่งๆขึ้นไป
วิริยะ (ความเพียร) คือ ขยันหมั่นประกอบสิ่งนั้นด้วยความพยายาม เข้มแข็ง อดทน เอาธุระไม่ท้อถอย
จิตตะ (ความคิด) คือ ตั้งจิตรับรู้ในสิ่งที่ทำ และทำสิ่งนั้นด้วยความคิด เอาจิตฝักใฝ่ ไม่ปล่อยใจให้ฟุ้งซ่านเลื่อนลอยไป
วิมังสา  (ความไตร่ตรอง หรือ ทดลอง) คือ หมั่นใช้ปัญญา พิจารณาใคร่ครวญ ตรวจหาเหตุผล และตรวจสอบข้อยิ่งหย่อนในสิ่งที่ทำนั้น มีการวางแผน วัดผล คิดค้นวิธีแก้ไขปรับปรุง เป็นต้น
== อ้างอิง ==
พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต). "พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์".
พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต). "พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลธรรม".
หนังสือ ศึกษาธรรมะอย่างถูกวิธี หรือ ธรรมวิภาค นวกภูมิ
คำบรรยายธรรมะ ของ พุทธทาสภิกขุ ในพรรษา ปีพุทธศักราช 2500
หลักธรรมของศาสนาพุทธ
ธรรมหมวด 4
รู้แจ้งธรรม
ลอเรไล

ลอเรไล (อังกฤษ: Lorelai) เป็นตัวละครจากเกมเก็นโซซุยโคเด็น ปรากฏตัวในภาค I, II และ V และเป็นนักล่าสมบัติโดยเฉพาะสมบัติของซินดรา
== ข้อมูลส่วนตัว ==
ชื่อ: ลอเรไล 
ดวงดาวประจำตัว:จิคัตสึ (Chikatsu)
บ้านเกิด: โซล-ฟาเลนา  (Sol-Falena) 
อายุ: 16 ปี (ซุยโคเด็นภาค V), 25 ปี (ซุยโคเด็นภาค I), 28 ปี (ซุยโคเด็นภาค II)  
เผ่าพันธุ์: มนุษย์
รูนที่ถือครอง: ไม่ปรากฏ 
ครอบครัว: คิลลี่ ซไวก์(ทั้งสองเป็นเพื่อนนักล่าสมบัติ)
สถานะ: นักล่าสมบัติ 
สถานที่อยู่ปัจจุบัน: ไม่ปรากฏ 
สงครามที่เข้าร่วม: สงครามรูนแห่งประตู, สงครามรวบรวมแผ่นดินดูนัน, สงครามกลางเมืองในฟาเลน่า 
== ประวัติ ==
1ในนักล่าสมบัติจากฟาเลน่าที่กำลังเสาะหาสมบัติของซินดราอยู่ ลอเรไลเป็นคนดื้อรั้น ชอบเอาชนะและเห็นแต่ผลประโยชน์ นอกจากนั้นยังเป็นคนที่เชี่ยวชาญอาวุธทุกประเภทและมักจะทำงานร่วมกับคนอื่นเสมอ แต่มีเงื่อนไขคือคนๆนั้นต้องเป็นคนที่แข็งแกร่งกว่าเธอเท่านั้น
เพราะเธอคิดว่าหากเป็นคนที่อ่อนแอกว่าเธอแล้ว คนๆนั้นจะมาขัดแข้งขัดขาเธอเปล่าๆ
ก่อนสงครามกลางเมืองในฟาเลน่า เธอและคิลลี่ได้เข้าไปในโบราณสถานซินดราในป่าสายันต์ทางทิศตะวันตกของฟาเลน่า ทั้งสองก็ได้ติดอยู่ในห้องๆหนึ่งเพราะกับดักของซินดรา แต่เมื่อเวลาผ่านไป กลุ่มของวิกกี้ในภาคไกเด็นก็ได้เดินทางด้วยการเทเลพอตย้อนอดีตมาถึง พร้อมกับโบนาพาทที่เจาะห้องเป็นรูจนทั้งสองสามารถออกมาได้
จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ลอเรไลรู้สึกแปลกใจและรับไม่ได้ที่ตัวประหลาดแบบนั้นช่วยเธอออกมา เธอจึงบอกคิลลี่ว่าอย่าพูดเรื่องที่เกิดขึ้นนี้อีกเป็นเด็ดขาด
หลังจากนั้นลอเรไลได้ร่วมงานกับนักวิชาการซไวก์และติดตามกลุ่มขององค์ชายเฟรอาดัวร์ต่อ เนื่องจากองค์ชายนั้นเก่งกว่าตน
หลังจากที่เธอ ซไวก์และองค์ชายเฟรอาดัวร์ได้เข้าไปในซากโบราณสถานซินดราหน้าทะเลสาบเซราสและกลับออกมา ลอเรไลได้พบกับวิกกี้อีกครั้งหนึ่ง แต่เธอก็ต้องแปลกใจเพราะดูเหมือนว่าวิกกี้จะจำเธอไม่ได้แล้ว
หลังจากจบสงครามกลางเมืองในฟาเลน่าและซากโบราณสถานได้ถูกค้นพบ เธอได้เดินทางไปยังสกาเล็ดมูนเพื่อสืบหาข้อมูลใหม่ๆพร้อมเปลี่ยนอาวุธจากแส้เป็นธนู ลอเรไลได้มีส่วนร่วมในสงครามรูนแห่งประตู และหลังจากจบสงครามเธอก็ได้เปลี่ยนอาวุธจากธนูเป็นง้างที่ได้รับมาจากคิร์เค ลอเรไลได้ออกไปหาข้อมูลต่างๆอีกครั้งและกลับมายังเกรนมินสตาร์อีกพร้อมเจอกับเจอริโอกับคิลลี่ เธอจึงตัดสินใจเข้าร่วมสงครามรวบรวมแผ่นดินดูนัน
หลังจากจบสงคราม ลอเรไลได้ออกเดินทางไปยังคานาคันและพยายามที่จะเอาชนะคิลลี่เกี่ยวกับความลับของซินดราให้ได้
== วิธีการนำเป็นพวก ==
ซุยโคเด็นภาค I: หลังจากได้ฐานทัพแล้ว ให้คุยกับเธอที่หน้าโรงแรมเมือง Kouan โดยตัวเอกต้องมีเลเวลมากว่า 25
ซุยโคเด็นภาค II: คุยกับเธอที่เมืองเกรนมินสตาร์
ซุยโคเด็นภาค V: เข้ามาเป็นพวกโดยอัตโนมัติ
เก็นโซซุยโคเด็น
ซากิริ (เก็นโซซุยโคเด็น)

ซากิริ (Sagiri) เป็นตัวละครจากเกมเก็นโซซุยโคเด็น ปรากฏตัวในภาค V และเป็นทำงานอยู่ในสำนักงานนักสืบโอโบโระ
== ข้อมูลส่วนตัว ==
ชื่อ: ซากิริ 
ดวงดาวประจำตัว: จิเคียว (Chikyou)
บ้านเกิด: ไม่ปรากฏ 
อายุ: 22 ปี (ซุยโคเด็นภาค V)
เผ่าพันธุ์: มนุษย์
รูนที่ถือครอง: ไม่ปรากฏ 
ครอบครัว: ไม่ปรากฏ
สถานะ: ตัวแทนของนักสืบโอโบโระ, อดีตนักฆ่าประตูโลกปีศาจ 
สถานที่อยู่ปัจจุบัน: เรือนักสืบโอโบโระ 
สงครามที่เข้าร่วม: สงครามกลางเมืองในฟาเลน่า 
== ประวัติ ==
ซากิริเป็นนักฆ่าจากประตูโลกปีศาจ เธอได้ถูกฝึกมาเพื่อคอยรับคำสั่งในการฆ่าคนตั้งแต่เด็ก ก่อนที่เธอจะเข้าใจอะไรเกี่ยวกับชีวิตของมนุษย์
หัวหน้าของประตูโลกปีศาจนั้นเชื่อว่า ถ้าหากมีเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ยิ้มใส่เป้าหมายที่ต้องการจะฆ่าแล้วล่ะก็ จะทำให้อีกฝ่ายไม่ระวังตัว
ด้วยเหตุนี้จึงทำให้ซากิริต้องฝึกยิ้มอยู่ตลอดเวลาไม่ว่าเธอจะอยู่ในอารมณ์ไหนก็ตาม หนึ่งในจำนวนคนที่ถูกซากิริฆ่าไปนั้นคือพ่อของนาคุละซึ่งเป็นหัวหน้าของอาเมส
หลังจากที่ประตูโลกปีศาจได้ถูกล้มเลิกไป ซากิริได้ถูกโอโบโระและชิกุเระพาตัวไปเพื่อทำธุรกิจร่วมกันซึ่งก็คือบริษัทนักสืบ โดยที่ซากิรินั้นจะรับหน้าที่เป็นผู้สืบสวน และบ่อยครั้งที่เธอมักจะกระตุ้นให้ชิกุเระที่ขี้เกียจลุกขึ้นมาทำงานของเขา หลังจากนั้น เธอได้พบกับองค์ชายเฟรอาดัวร์ ฟาเลนาส ซึ่งมาจ้างโอโบโระให้ตรวจสอบข้อมูลของตระกูลบาโรส โดยที่เธอและชิกุเระก็รับหน้าที่ในการสืบครั้งนี้
ภายหลังที่โอโบโระได้เข้าร่วมกองทัพในสงครามกลางเมืองในฟาเลน่า ซากิริปฏิเสธที่จะเข้าร่วมกองทัพด้วยและเอ่ยขอโทษ เนื่องจากเธอไม่ต้องการที่จะฆ่าใครอีกแล้ว ซึ่งโอโบโระเองก็ยอมรับข้อเสนอนี้และยังให้ซากิริพักอยู่กับตน ถึงแม้ว่าซากิริจะยังไม่ใช่คนในกองทัพ แต่เธอก็ยังคอยช่วยในการสืบสวนและวางกับดักตามที่ลูเครเทียได้ขอร้องเอาไว้ที่เมืองโดราท
แต่เรื่องทั้งหมดก็สิ้นสุดลง หลังจากนาคุละได้เดินทางมาเพื่อล้างแค้นให้พ่อของเขา แต่โอโบโระและชิกุเระก็ได้ออกมาปกป้องเธอเอาไว้
และด้วยเหตุผลที่ประตูโกลปีศาจได้กลายเป็นกองทัพที่ทำงานให้กับก็อดวิน นาคุละจึงตัดสินใจที่จะร่วมกองทัพกับองค์ชาย โดยที่เขาได้บอกกับซากิริเอาไว้ว่า เขาจะมาตัดสินเรื่องของพ่อที่ซากิริฆ่าไว้กับเธอในภายหลัง ซึ่งซากิริเองก็ยอมรับข้อตกลงนี้และจะไม่หนีไปไหนพร้อมเข้าร่วมกับกองทัพองค์ชายด้วย
รอยยิ้มของซากิรินั้นไม่จางลงเลยตั้งแต่ที่ประตูโลกปีศาจถูกยุบลงไปเมื่อ8ปีก่อน และถึงแม้ว่าสงครามกลางเมืองในฟาเลน่าจะจบลงแล้ว
แต่เธอก็ยังกลับมาทำงานทำงานนักสืบและรอยยิ้มของเธอก็ยังคงมีอยู่เสมอมา
== วิธีการนำเป็นพวก ==
ซุยโคเด็นภาค V: หลังจากจบเหตุการณ์ปราบโจรที่เซเบิลและได้โอโบโระเป็นพวกแล้ว ให้กลับไปคุยกับลูเครเทียและไปที่ชั้น2ของโรงแรมในเมืองเซเบิลคุยกับนาคูล่าที่นอนอยู่แล้วกลับไปคุยกับโอโบโระบนเรือของเขา จากนั้นให้กลับไปคุยกับนาคูลาอีกครั้งหนึ่ง
เก็นโซซุยโคเด็น
ยุคไทรแอสซิก

ยุคไทรแอสซิก (Triassic) เป็นยุคหนึ่งทางธรณีกาลของโลก ตรงกับช่วงเวลาประมาณ 251 ± 0.4 ถึง 199.6 ± 0.6 ล้านปีก่อน ยุคไทรแอสซิกเป็นยุคแรกของมหายุคมีโซโซอิก อยู่หลังยุคเพอร์เมียนและอยู่หน้ายุคจูแรสซิก จุดเริ่มต้นและสิ้นสุดยุคไทรแอสซิกกำหนดจากเหตุการณ์ที่ทำให้เกิดการสูญพันธุ์มากมาย ซึ่งเหตุการณ์ดังกล่าวสามารถกำหนดจากชั้นหินได้แน่นอน แต่ช่วงเวลาที่เกิดขึ้นยังไม่สามารถระบุได้ละเอียดจริง ๆ มีค่าความผิดพลาดได้หลายล้านปี
ในยุคไทรแอสซิก สิ่งมีชีวิตทั้งบนบกและในทะเลมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ จากพื้นผิวโลกที่มีสภาพแย่ลงอย่างรวดเร็วหลังการสูญพันธุ์ในช่วงรอยต่อระหว่าง ยุคเพอร์เมียน และ ยุคไทรแอสซิก ปะการังในกลุ่มเฮกซะคอราลเลีย (hexacorallia) ถือกำเนิดขึ้น พืชดอกอาจจะวิวัฒนาการในยุคนี้ รวมกระทั่งสัตว์มีกระดูกสันหลังที่บินได้คือเทอโรซอร์ (Pterosaur)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Overall introduction 
'The Triassic world' 
Douglas Henderson's illustrations of Triassic animals
Paleofiles page on the Triassic extinctions 
Examples of Triassic Fossils
ธรณีวิทยา
ยุคไทรแอสซิก
มหายุคมีโซโซอิก
ยุคจูแรสซิก

ยุคจูแรสซิก (Jurassic) เป็นยุคหนึ่งทางธรณีกาลของโลก อยู่ระหว่าง 199.6 ± 0.6 ถึง 145.4 ± 4.0 ล้านปีก่อน ยุคนี้อยู่หลังยุคไทรแอสซิกและอยู่ก่อนยุคครีเทเชียส ยุคนี้ถูกกำหนดช่วงเวลาจากชั้นหิน แต่ช่วงเวลาที่เกิดขึ้นจริงยังไม่สามารถระบุแน่นอน ตัวเลขปีที่ระบุข้างต้นมีโอกาสผิดพลาดได้ 5 ถึง 10 ล้านปี
ชื่อจูแรสซิก ตั้งโดย อเล็กซานเดอร์ บรอกเนียร์ต (Alexandre Brogniart) จากปริมาณหินปูนที่สะสมเป็นจำนวนมากในชั้นหินที่ตรวจที่ภูเขาชูรา ตรงรายต่อระหว่างประเทศเยอรมนี ฝรั่งเศส และ สวิตเซอร์แลนด์ ยุคนี้ทำให้เกิดหนังเรื่องจูแรสซิกปาร์ค
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Examples of Jurassic Fossils
Palaeos.com
Jurassic fossils in Harbury, Warwickshire 
ธรณีวิทยา
 
มหายุคมีโซโซอิก
ยุคครีเทเชียส

ยุคครีเทเชียส (Cretaceous) เป็นยุคหนึ่งทางธรณีกาลของโลก อยู่ในมหายุคมีโซโซอิก ยุคครีเทเชียสอยู่ถัดจากยุคจูแรสซิก คือประมาณ 145.5 ± 4.0 ล้านปีก่อน และอยู่ก่อนหน้ายุคพาลีโอจีน หรือประมาณ 65.5 ล้านปีก่อนถึง 23.03 ล้านปีก่อน ถือเป็นยุคที่ยาวนานที่สุดและกินเวลาเกือบครึ่งหนึ่งของมหายุคมีโซโซอิก จุดสิ้นสุดของยุคครีเทเชียสเป็นรอยต่อระหว่างมหายุคมีโซโซอิกกับมหายุคซีโนโซอิก
ชื่อ ครีเทเชียส มาจากภาษาลาติน creta แปลว่าชอล์ก ยุคนี้กำหนดโดยนักธรณีวิทยาชาวเบลเยียม ฌ็อง โดมาลิวส์ ดัลลัว (Jean d'Omalius d'Halloy) เมื่อ ค.ศ. 1822 โดยอาศัยชั้นหินในแอ่งปารีส และตั้งชื่อดังกล่าวจากปริมาณชาล์ก ซึ่งเป็นแคลเซียมคาร์บอเนตจากเปลือกของสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังในทะเล โดยเฉพาะค็อคโคลิท ที่พบในยุคครีเทเชียสตอนบน ในทวีปยุโรปและบนเกาะอังกฤษ ยุคครีเทเชียสเป็นยุคที่รุ่งเรืองที่สุดของไดโนเสาร์ และเมื่อปลายยุคครีเทเชียสเมื่อ 65 ล้านปีก่อน เกิดการสูญพันธุ์ครั้งใหญ่ทำให้สิ่งมีชีวิตถึง 94% สูญพันธุ์ ซึ่งรวมถึงไดโนเสาร์ด้วย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
UCMP Berkeley Cretaceous page
Bioerosion website at The College of Wooster 
ธรณีวิทยา
ยุคครีเทเชียส
มหายุคมีโซโซอิก