pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ยาโกเลฟ ยัค-40

ยาโกเลฟ ยัค-40  (Yakovlev Yak-40)  ยัค-40 เป็นเครื่องบินที่โดยสารขนาดเล็กที่สร้างขึ้นเพื่ดใช้แทน ไลซูนอฟ ไล-2 หรือ ดักลาส ดีซี-3 ที่สร้างในสหภาพโซเวียต เครื่องต้นแบบ ยัค-40 บินเป็นครั้งแรกในวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1966 และเริ่มรับผู้โดยสารเป็นครั้งแรกในสายการบินแอโรฟลอต เมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1968
== รายละเอียด ยัค-40 ==
ผู้สร้าง: โรงงานสร้างอากาศยานแห่งสหภาพโซเวียต ปัจจุบันคือสำนักงานยาโกเลฟ
ประเภท: เจ๊ตโดยสารขนส่งขนาดเล็ก พิสัยบินใก้ล เจ้าหน้าที่ 2 นาย อัตราผู้โดยสารปกติ 27 ที่นั่ง สูงสุด 32 ที่นั่ง
เครื่องยนต์: เทอร์โบแฟน ลีฟเชนโก เอไอ-25 ให้แรงขับเครื่องละ 1,498 กิโลกรัม จำนวน 3 เครื่อง
กางปีก: 25 เมตร
ยาว: 20.36 เมตร
สูง: 6.5 เมตร
พื้นที่ปีก: 70 ตารางเมตร
น้ำหนักเปล่า: 9,400 กิโลกรัม
น้ำหนักบรรทุกสูงสุด: 2,700 กิโลกรัม
น้ำหนักเชื้อเพลิงสูงสุด: 4,000 กิโลกรัม
น้ำหนักวิ่งขึ้นปกติ: 15,500 กิโลกรัม
น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด: 16,000 กิโลกรัม
อัตราเร็วขั้นสูง: 0.7 มัค ( 600 กิโลเมตร/ชั่วโมง ) ที่ระดับน้ำทะเล
อัตราเร็วเดินทางขั้นสูง: 550 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 7,000 เมตร
== อ้างอิง ==
เครื่องบินยาโกเลฟ
อากาศยานเชิงพาณิชย์
ยาโกเลฟ ยัค-42

ยาโกเลฟ ยัค-42  (Yakovlev Yak-42)  เครื่องบินโดยสาร ยัค-42 พัฒนาขึ้นมาจาก ยาโกเลฟ ยัค-40 โดยแผนแบบสร้างโดย อเล็กซานเดอร์ ยาโกเลฟ แห่งสำนักยาโกเลฟ โดยมีโครงสร้างง่ายๆ ประหยัด สามารถใช้งานได้ดีในภูมิประเทศที่ห่างไกล เครื่องต้นแบบ ยัค-42 เริ่มบินเป็นครั้งแรกในวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 1975 และมีการใช้งานรุ่นแรกในสายการบินแอโรฟลอตในต้นปี ค.ศ. 1978 เพื่อใช้แทน ตูโปเลฟ ตู-134
== รายละเอียด ยัค-42 ==
ผู้สร้าง: โรงงานสร้างอากาศยานแห่งสหภาพโซเวียต ปัจจุบันคือสำนักงานยาโกเลฟ
ประเภท: เจ๊ตโดยสารขนส่งขนาดเล็ก พิสัยบินสั้น/ปานกลาง เจ้าหน้าที่ 2 นาย อัตราผู้โดยสารสูงสุด 120 ที่นั่ง
เครื่องยนต์: เทอร์โบแฟน โลตารีฟ ดี-36 ให้แรงขับเครื่องละ 6,500 กิโลกรัม จำนวน 3 เครื่อง
กางปีก: 34.2 เมตร
ยาว: 36.38 เมตร
สูง: 9.83 เมตร
พื้นที่ปีก: 150 ตารางเมตร
น้ำหนักเปล่า: 28,960 กิโลกรัม
น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด: 52,000 กิโลกรัม
อัตราเร็วเดินทางสูงสุด: 870 กิโลเมตร/ชั่วโมง
อัตราเร็วเดินทางประหยัด: 820 กิโลเมตร/ชั่วโมง
พิสัยบิน: 1,800 กิโลกรัม เมื่อมีภารกรรมบรรทุกเต็มที่
* 3,200 กิโลเมตร เมื่อบรรทุกเชื้อเพลิงเต็มที่
== อ้างอิง ==
เครื่องบินยาโกเลฟ
อากาศยานเชิงพาณิชย์
บรูซ โครบเบอลาร์

บรูซ ดาฟิด โครบเบอลาร์ (Bruce David Grobbelaar) เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวซิมบับเวที่เล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตู โดยโดดเด่นที่สุดคือการเล่นให้กับลิเวอร์พูลระหว่างปี ค.ศ. 1981 ถึง ค.ศ. 1994 และทีมชาติซิมบับเว เขาเป็นที่จดจำจากความสามารถด้านยิมนาสติก ความมั่นใจที่ไร้เทียมทาน และสไตล์การเล่นที่แปลกแหวกแนวและสีสัน รวมถึงความสามารถในการวิ่งของเขา ซึ่งทำให้บรรดานักวิจารณ์เปรียบเทียบเขาในฐานะ sweeper-keeper ในยุคปัจจุบัน
== อ้างอิง ==
นักฟุตบอลชาวซิมบับเว
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล
ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
ไฟลัมย่อย

ไฟลัมย่อย (subphylum) เป็นขั้นอนุกรมวิธานขั้นหนึ่งในการจำแนกสัตว์ในทางวิทยาศาสตร์ ซึ่งอยู่ระหว่าง ไฟลัม (phylum) และ ชั้นใหญ่ (superclass) ไฟลัมย่อยเทียบเท่ากับ ส่วนย่อย (subdivision) ในพืชและฟังไจ
ไฟลัมบางประเภทเท่านั้นที่มีไฟลัมย่อย ดังตัวอย่างต่อไปนี้
Arthropoda: แบ่งออกเป็นไฟลัมย่อย Trilobitomorpha, Chelicerata, Myriapoda, Hexapoda และ Crustacea,
Brachiopoda: แบ่งออกเป็นไฟลัมย่อย Linguliformea, Craniformea และ Rhychonelliformea,
Chordata: แบ่งออกเป็นไฟลัมย่อย Urochordata, Cephalochordata และ Vertebrata.
บทความเกี่ยวกับ ชีววิทยา ที่ยังไม่สมบูรณ์
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อำเภอเวียงเก่า

เวียงเก่า เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดขอนแก่น มีพื้นที่บางส่วนอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติภูเวียง ซึ่งเป็นสถานที่ที่มีการค้นพบซากดึกดำบรรพ์ไดโนเสาร์ชนิดใหม่ของโลก ไดแก่ สยามโมไทรันนัส อิสานเอนซิส, ภูเวียงโกซอรัส สิรินธรเน, สยามโมซอรัส สุธีธรนี และกินรีไมมัส ทำให้อำเภอเวียงเก่าเป็นหนึ่งในสถานที่สำคัญในการขุดหาและค้นคว้าซากบรรพชีวินต่าง ๆ ตลอดมา
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอเวียงเก่าตั้งอยู่บริเวณที่ราบหุบเขาในทิวเขาภูเวียง ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอหนองนาคำ
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอภูเวียง
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอชุมแพ
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอชุมแพและอำเภอสีชมพู
== ประวัติ ==
ท้องที่อำเภอเวียงเก่าเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอภูเวียง ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาจัดตั้งเป็น กิ่งอำเภอเวียงเก่า ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2549 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 พฤษภาคม ปีเดียวกัน ถือเป็นกิ่งอำเภอล่าสุดเป็นอันดับที่ 81 ของประเทศในขณะนั้น และในปีต่อมาก็ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอเวียงเก่า ในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 โดยให้มีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอเวียงเก่ามีเขตการปกครองรวม 3 ตำบล แต่ละตำบลแบ่งออกเป็นหมู่บ้านรวม 36 หมู่บ้าน ได้แก่
{|
|-
||1.||||ในเมือง||||||(Nai Mueang)||||||15 หมู่บ้าน|| || ||8,967 คน||
|-
||2.||||เมืองเก่าพัฒนา||||||(Mueang Kao Phatthana)||||||10 หมู่บ้าน|| || ||5,897 คน||
|-
||3.||||เขาน้อย||||||(Khao Noi)||||||11 หมู่บ้าน|| || ||4,940 คน||
|}
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอเวียงเก่าประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลในเมือง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลในเมืองทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเมืองเก่าพัฒนา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเมืองเก่าพัฒนาทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเขาน้อย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขาน้อยทั้งตำบล
== สถานที่ท่องเที่ยว ==
อุทยานแห่งชาติภูเวียง
* แหล่งขุดค้นไดโนเสาร์ในอุทยานแห่งชาติภูเวียง
* อุทยานไดโนเสาร์ศรีเวียง
* น้ำตกตาดฟ้า
* น้ำตกทับพระยาเสือ
* น้ำตกวังสักสิ่ว
* ต้นยางยักษ์
* ภูไผ่ฟ้า
* ลายสลักนูนสูงพระพุทธไสยาสน์ภูเวียง
* ถ้ำฝ่ามือแดง
* ร่องน้ำจั้น
พิพิธภัณฑ์ไดโนเสาร์ภูเวียง
* วัดจันทร์เขมาราม
* วัดถ้ำผาเกิ้ง
* วัดถ้ำกวาง
== อ้างอิง ==
 
เวียงเก่า
ณฐนนท ทวีสิน

คุณหญิง ณฐนนท ทวีสิน อดีตปลัดกรุงเทพมหานคร
== ประวัติ ==
ณฐนนท ทวีสิน เกิดเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขารัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (สิงห์แดง) ระดับปริญญาโท สาขารัฐประศาสนศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยแคนซัส ประเทศสหรัฐอเมริกา สำเร็จปริญญาบัตรหลักสูตรการป้องกันราชาอาณาจักร รุ่นที่ 39 จากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร และประกาศนียบัตรชั้นสูง หลักสูตรการบริหารงานภาครัฐและกฎหมายมหาชน สถาบันพระปกเกล้า พ.ศ. 2544-2545
== การทำงาน ==
ณฐนนท ทวีสิน รับราชการเป็นข้าราชการกรุงเทพมหานคร เคยได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งสำคัญ ได้แก่ ผู้อำนวยการกองกลาง ผู้อำนวยการกองงบประมาณ ผู้อำนวยการสำนักรักษาความสะอาด ผู้อำนวยการสำนักพัฒนาชุมชน ผู้อำนวยการสำนักนโยบายและแผนกรุงเทพมหานคร รองปลัดกรุงเทพมหานคร และตำแหน่งสุดท้าย คือ ปลัดกรุงเทพมหานคร
ในระหว่างรับราชการ ได้เป็นผู้ริเริ่มเปลี่ยนแปลงระบบงบประมาณ จากงบประมาณแบบแสดงรายงาน มาเป็นงบประมาณแบบแผนงานและวิเคราะห์งบประมาณอย่างเป็นระบบ และนำระบบคอมพิวเตอร์มาใช้ในการบริหารและติดตามงบประมาณของกรุงเทพมหานคร
ในวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ได้มีคำสั่งกรุงเทพมหานคร ที่ 5313/2551 เรื่องลงโทษปลดคุณหญิงณัษฐนนท ทวีสิน อดีตปลัดกรุงเทพมหานคร พ้นจากตำแหน่งปลัดกรุงเทพมหานคร
ต่อมาในวันที่ ในวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2557 ศาลปกครองกลางมีคำพิพากษาเพิกถอนคำสั่งกรุงเทพมหานคร ที่ 5313/2551 ลงวันที่ 29 ธ.ค. 2551 เรื่องลงโทษปลดคุณหญิงณัษฐนนท ทวีสิน อดีตปลัดกรุงเทพมหานคร พ้นจากตำแหน่งปลัดกรุงเทพมหานคร และเพิกถอนมติคณะกรรมการข้าราชการกรุงเทพมหานคร (ก.ก.) เมื่อวันที่ 27 พ.ค. 2552 วันที่ 24 มิ.ย. 2552 และวันที่ 17 ก.ย. 2552 ที่วินิจฉัยยกอุทธรณ์คำสั่งกรุงเทพมหานคร ที่ 5313/2551 และเพิกถอนคำสั่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 16 ส.ค. 2553 โดยให้มีผลย้อนหลังนับแต่วันที่มีคำสั่งหรือมติดังกล่าว
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
ข้าราชการกรุงเทพมหานคร
คุณหญิง
บุคคลจากโรงเรียนเผยอิง
บุคคลจากโรงเรียนเซนต์ฟรังซีสซาเวียร์คอนแวนต์
บุคคลจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
บุคคลจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร
บุคคลจากสถาบันพระปกเกล้า
ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ จ.จ.
ผู้ได้รับเหรียญจักรพรรดิมาลา
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 12

คณะรัฐมนตรี คณะที่ 12 ของไทย (31 สิงหาคม 2488 - 17 กันยายน 2488)
นายทวี บุณยเกตุ เป็นนายกรัฐมนตรี ตามประกาศพระบรมราชโองการ เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2488 โดยมีนายปรีดี พนมยงค์ ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ เป็นผู้ลงนามในประกาศพระบรมราชโองการ
พระยามานวราชเสวี (ปลอด ณ สงขลา) เป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ
== รายชื่อคณะรัฐมนตรี ==
มีพระบรมราชโองการ ประกาศตั้งและแต่งตั้งรัฐมนตรี ลงวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2488
นายทวี บุณยเกตุ เป็นนายกรัฐมนตรี, รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ, รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการ, รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
ศาสตราจารย์ ดิเรก ชัยนาม เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
พลโท ชิต มั่นศิลป์ สินาดโยธารักษ์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม
พลเรือตรี สังวรณ์ สุวรรณชีพ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม
พลอากาศโท หลวงเทวฤทธิพันลึก (กาพย์ ทัตตานนท์) เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม
นายประจวบ บุนนาค เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข
นายสพรั่ง เทพหัสดิน ณ อยุธยา เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
ศาสตราจารย์ ดิเรก ชัยนาม เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม
นาวาเอก หลวงศุภชลาศัย (บุง ศุภชลาศัย) เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
ศาสตราจารย์ เดือน บุนนาค เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์
พลตำรวจเอก อดุล อดุลเดชจรัส เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย
นายทวี ตะเวทิกุล เป็นรัฐมนตรี
นายวิจิตร ลุลิตานนท์ เป็นรัฐมนตรี
พระยาอรรถการีย์นิพนธ์ (สิทธิ จุณณานนท์) เป็นรัฐมนตรี
พระตีรณสารวิศวกรรม (ตรี ตีรณสาร) เป็นรัฐมนตรี
นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์ เป็นรัฐมนตรี
นายเตียง ศิริขันธ์ เป็นรัฐมนตรี
นายถวิล อุดล เป็นรัฐมนตรี
นายพึ่ง ศรีจันทร์ เป็นรัฐมนตรี
นายทอง กันทาธรรม เป็นรัฐมนตรี
นายสงวน ตุลารักษ์ เป็นรัฐมนตรี
หลวงบรรณกรโกวิท (เปา จักกะพาก) เป็นรัฐมนตรี
นายจำลอง ดาวเรือง เป็นรัฐมนตรี
นายวุฒิ สุวรรณรักษ์ เป็นรัฐมนตรี
== การสิ้นสุดของคณะรัฐมนตรี ==
คณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุดลง เพราะเหตุที่นายกรัฐมนตรีพร้อมทั้งคณะได้กราบถวายบังคมลาออกจากตำแหน่ง เมื่อวันที่ 17 กันยายน 2488 โดยอ้างเหตุว่า ได้พิจารณาเห็นว่าภารกิจอันเร่งด่วนที่คณะรัฐมนตรีคณะนี้พึงปฏิบัติได้สำเร็จลุล่วงไปแล้ว ต่อไปนี้ก็ปัญหาการเมืองและการทำความเข้าใจอันดีกับฝ่ายสหประชาชาติ จึงควรเปิดโอกาสให้ผู้ที่เหมาะสมได้เข้ามาบริหารราชการสืบแทนต่อไป
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
คณะรัฐมนตรีคณะที่ 12 จากสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี 
ลำดับความเป็นมาของคณะรัฐมนตรีไทย จากสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี 
คณะรัฐมนตรีไทย
ซอ (การร้อง)

ซอ คือลำนำที่ขับร้องด้วยทำนองไพเราะ โดยมีซอเป็นเครื่องดนตรีที่ให้ทำนอง ซอจะต้องขับร้องด้วยถ้อยคำที่สัมผัสคล้องจองกัน ตามท่วงทำนองของเพลงซอ นั้น ๆ ซอแต่ละทำนองนั้นจะส่งคำสัมผัสและคำรับสัมผัสที่ไม่เหมือนกัน “คำซอ” หรือบทขับร้องซอนั้น จะไม่ส่งสัมผัสเหมือนบทค่าวหรือบทกวีเลย แต่จะสัมผัสโยงถ้อยคำ ในทำนองแต่ละเพลงนั้นโดยเฉพาะเท่านั้น
ทำนองซอมีอยู่ด้วยกันหลายทำนอง แต่ก็ไม่มีประวัติที่ทราบแน่ชัด ที่เกี่ยวกับผู้แต่งทำนองซอนั้น ๆ นอกจากจะให้ชื่อทำนองซอนั้นตามสถานที่ อันเป็นที่มาของทำนองซอนั้น ๆ เอาไว้ เช่นทำนองตั้งเชียงใหม่ ทำนองเชียงแสน ทำนองล่องน่านลำปาง ล่องน่านปั่นฝ้าย ซอพม่า ซอเงี้ยว ซออื่อ ซอจะปุ ซอละม้าย และ ซอพระลอเป็นต้น
== คำศัพท์เฉพาะ ==
ซอ"การจะซอนั้นต้องประกอบไปด้วย จั้งซอ คู้ถ้อง จั้งปี่-จั้งซึง ผาม
จั้งซอ" คือผู้ที่สามารถ ขับขานซอได้ มีปฏิภาณ ไหวพริบ เป็นเลิศ
"คู้ถ้อง" คือจั้งซอ ชายและหญิง ที่ซอเป็นคู่ ร้องโต้ตอบกัน
"จั้งปี่-จั้งซึง" คือผู้ที่ทำหน้าที่บรรเลงดนตรีประกอบการขับ
"ผาม" เวทีหรือปะรำเล็ก ๆ นั้นเอง ขนาด 4 x 4 เมตร สูง 1.5-2 เมตร
== ผู้บรรเลง ==
ผู้ที่ขับร้องซอนั้นเรียกกันว่า “จั้งซอ” และผู้เป่าปี่ที่ให้ทำนองนั้นเรียกว่า “จั้งปี่” ซึ่งปี่ที่ใช้นำมาบรรเลงนั้น นิยมใช้ปี่ 5 เล่ม (เลา) ครั้นต่อมาจั้งปี่มีงานมาก จึงได้แยกย้ายไปเป่าปี่ให้กับจั้งซอคู่อื่น ๆ ปี่ก็ลดลง 1 เล่ม เหลือเป็นปี่จุม 4 ประกอบด้วย ปี่แม่ ปี่กลาง ปี่ก้อย ปี่เล็ก
“จุม” หมายถึงชุด หรือหมู่นั้นเอง และในสมัยปัจจุบันนี้ จั้งปี่รุ่นเก่าค่อยหมดไปจากล้านนา วงปี่ซอจึงเหลือเพียง จุม 3 เท่านั้น และได้มีซึงเข้ามาบรรเลงร่วม ประมาณ 10 กว่าปีมานี้เอง เป็นที่น่าสังเกตว่า ซอที่ใช้ปี่นั้น จะมีเพียงเฉพาะในจังหวัด เชียงราย เชียงใหม่ เท่านั้น ซอทาง แพร่ น่าน จะใช้ซึงกับสล้อ เรียกว่าซอล่องน่าน
“จั้ง” ถ้าจะแปลเป็นความหมายภาษาไทยนั้นคือ “นัก” นั้นเอง เช่น นักร้อง นักดนตรี แต่ภาษาไทยถิ่นเหนือจะเรียกว่า จั้งซอ จั้งปี่ จั้งแต้ม จั้งซึง ก็คือผู้ที่มีความสามารถในทางนั้น ๆ
"จั้ง" คือคำว่า จ่าง ภาษาไทยก็คือ ช่าง นั่นเอง .. คำว่า "จ่าง" คนพื้นถิ่นภาคเหนือมักออกเสียงเร็ว ทำให้ฟังเป็น "จั้ง"  ก็คือ "จ่าง" หรือ "ช่าง" นั่นเอง
** จ่าง ในความหมายของคนล้านนา คือ "ผู้ที่ทำเป็น" หรือ "ผู้ที่มีความเชี่ยวชาญ"  ทางภาคกลางเรียกกว่า "นัก" เช่น  นักร้อง นักเต้น นักดนตรี นักปั้น
== ความเป็นมาของจั้งซอและซอถ้อง ==
“คู่ถ้อง” คำว่าถองนั้นหมายถึง การตอบโต้ ถามไถ่ หรือสนทนาแลกเปลี่ยนคำพูดกันระหว่างชายหญิง  ส่วน“จั้งซอ” คือผู้ที่มีความชำนาญในการขับซอ
ธรรมเนียมของคนล้านนานั้น หากว่าเป็นลูกผู้หญิง เมื่อลูกหลานเรียนจบชั้นประถม เมื่อไม่ช่วยพ่อแม่ทำงานบ้านหรือดูแลน้อง ๆ แล้ว พ่อแม่ก็อาจจะนำไปฝากฝังกับครูซอที่ชอบพอกัน เพื่อให้ลูกหลานของตนเองนั้นร่ำเรียนวิชาซอ ผู้จะเป็นจั้งซอ จะต้องไปเรียนวิชาซอที่เรียกกันว่า “ไปตั้งขันเฮียนซอ” จากจั้งซอที่มีชื่อเสียง หรือจั้งซอที่ตนเองนิยมชมชอบนั้นเอง โดยมากในสมัยก่อนจำต้องไปอาศัยอยู่กับครูซอเสียเลย ไปปรนนิบัติวัฏฐาก ตั้งแต่ ตักน้ำ ซักผ้า ถูเรือน หุงข้าว ทำอาหาร ตามประเพณีอันเป็นธรรมเนียมระหว่างลูกศิษย์กับอาจารย์ เมื่ออาจารย์ถ่ายทอดวิชาให้ ก็จะต้องหมั่นฝึกฝนท่องจำ และเมื่อพอมีความสามารถในเชิงซอบ้างพอสมควร ก็จะต้องติดตามครูไปทุกหนทุกแห่งที่ครูไปลงผามซอ ซึ้งจะต้องคอยไปดูลีลาท่าทางของครู เพื่อที่จะได้นำมาใช้กับตนเองเมื่อยามที่เจนจบวิชาซอ และออกผามในโอกาสต่อไป อีกทั้งการที่ได้ออกไปสัมผัสผามซอนั้น ช่วยให้เกิดความเคยชินจะได้ไม่เกิดความประหม่าเมื่ออกผามใหม่ ๆ
== อ้างอิง ==
สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดเชียงราย  
สารนุกรมวัฒนธรรมไทย ภาคเหนือ
หนังสือ "ค่าวฮ่ำกำบ่าเก่า"
ดนตรี
ปลิง

ปลิง และ ทากดูดเลือด จัดอยู่ในไฟลัมแอนเนลิดา ลักษณะลำตัวเป็นข้อปล้องและยืดหยุ่น ชอบอยู่ในน้ำนิ่งตามหนอง (สำหรับปลิง) และอยู่ตามพื้นที่ชื้นแฉะเช่นบริเวณป่าดงดิบเขตร้อน (สำหรับทากดูดเลือด) ดำรงชีพโดยการดูดเลือดสัตว์อื่น รวมทั้งเลือดมนุษย์เป็นอาหาร
== การดำรงชีวิต ==
ปลิงดำรงชีวิตด้วยการดูดเลือดจากสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม, สัตว์เลื้อยคลาน และ ปลาบางชนิดเป็นอาหาร และเนื่องจากไม่มีดวงตาจึงอาศัยการจับแรงสั่นสะเทือนจากการเคลื่อนไหวของเหยื่อด้วยแรงสั่นสะเทือนในน้ำ (สำหรับปลิง) และสำหรับทากดูดเลือด (Land Leech) มันจะคอยชูตัวอยู่ตามพื้นดินหรือไต่ขึ้นไปบนกิ่งไม้ มีสัมผัสที่ไวต่อกลิ่นและอุณหภูมิ เมื่อเหยื่อเข้าใกล้มันจะใช้อวัยวะที่เรียกว่าแว่นดูด (Sucker) เกาะเข้ากับตัวเหยื่อ ซึ่งอวัยวะนี้มีทั้งด้านหน้าและด้านท้าย โดยมันจะใช้แว่นท้ายในการยึดเกาะ
เมื่อมันสามารถเกาะผิวเนื้อของเหยื่อแล้วมันจะค่อยๆ ไต่อย่างแผ่วเบาเพื่อหาที่ซ่อนตัว (ในช่วงนี้ใช้เวลาประมาณ 80-90 วินาที ที่เราจะปัดหรือดึงปลิงออกโดยไม่ต้องเสียเลือด) หลังจากนั้นมันจะใช้แว่นหน้าลงบนผิวเนื้อของเหยื่อเพื่อดูดเลือด โดยปลิงจะปล่อยสารชนิดหนึ่งคล้ายกับยาชาและเวลาที่ปลิงดูดเลือดมันจะปล่อยสารออกมา 2 ชนิด ซึ่งได้แก่ สารฮีสตามีน (Histamine) ช่วยกระตุ้นให้หลอดเลือดขยายตัว และสารฮีรูดีน (Hirudin) มีคุณสมบัติต้านทานการแข็งตัวของเลือด (ด้วยเหตุนี้เลือดของเหยื่อจะไหลไม่หยุด)
เมื่อปลิงหรือทากดูดเลือดอิ่มจนมีลักษณะตัวอ้วนบวมแล้ว มันจะปล่อยตัวร่วงลงสู่พื้นดินเอง
== การห้ามเลือดหลังจากโดนปลิง ==
ใช้ใบสาบเสือ (หญ้าเสือหมอบ) ยาเส้นหรือยาฉุนมาขยี้ปิดบาดแผล
== ประโยชน์ทางด้านการแพทย์ ==
วงการแพทย์สมัยโบราณมีการนำปลิงมาดูดพิษหรือเลือดเสียออกจากร่างกาย ในปัจจุบันแพทย์นำคุณสมบัติของปลิงมาทำให้เส้นเลือดในร่างกายไม่อุดตัน โดยเฉพาะเส้นเลือดหัวใจหรือนำมาช่วยให้เลือดในร่างกายหมุนเวียนได้ดีขึ้น
การแก้ไขหลังจากโดนทากดูดเลือดกัด ให้ใช้มวนบุหรี่ ปิดที่แผลที่โดนทากดูด เพราะมวนบุหรี่มีสารนิโคตินที่ช่วยให้เลือดแข็งตัวสังเกตได้จากผู้ที่สูบบุหรี่จะรู้สึกปวดหัว เพราะสารนิโคตินทำให้ให้เลือดใหลไปเลี้ยงสมองช้า
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ทากดูดเลือด
สัตว์
สัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง
แอนเนลิดา
บุษกร หงษ์มานพ

บุษกร หงษ์มานพ(สกุลเดิม: ตันติภนา; เกิด 7 ธันวาคม พ.ศ. 2531) ชื่อเล่น เอ้ก เป็นนักแสดง นักพากย์ และพิธีกรชาวไทยเชื้อสายจีน อดีตพิธีกรรายการสตรอเบอร์รี่ชีสเค้ก
== ประวัติ ==
บุษกรเกิดที่กรุงเทพมหานคร มีชื่อเล่นว่าเอ้ก ที่แปลว่าไข่ เพราะเธอเกิดจากเทคโนโลยีผสมเทียมด้วยวิธีคัดไข่ เป็นบุตรของมานะ กับจันทรา ตันติภนา เป็นลูกพี่ลูกน้องกับวาโย อัศวรุ่งเรือง นักร้องและนักแสดง สำเร็จมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย แผนการเรียนรู้ภาษาอังกฤษ–คณิตศาสตร์ (ปีการศึกษา 2544–2549) และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ภาควิชาการตลาด เกียรตินิยมอันดับ 2 เมื่อปีการศึกษา 2553
เอ้กเป็น 1 ใน 5 ได้เป็นดรัมเมเยอร์ งานฟุตบอลประเพณีจุฬาฯ-ธรรมศาสตร์ ครั้งที่ 64 คณวัฒน์ จันทรลาวัณย์ - นิสิต คณะแพทยศาสตร์
ณฐพร เตมีรักษ์ - นิสิต คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์บุษกร ตันติภนา - นิสิต คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชีกัญญา ลีนุตพงษ์ - นิสิต คณะนิเทศศาสตร์ ภาคภาษาอังกฤษณัฐภัสสร สิมะเสถียร - นิสิต คณะอักษรศาสตร์ ชีวิตครอบครัว บุษกรสมรสกับ กัปตัน ภูธเนศ หงษ์มานพ หลังคบหากันมานานกว่า 5 ปี มีบุตรด้วยกันคนหนึ่งชื่อภักดีบดินทร์ หงษ์มานพ ชื่อเล่น ดิน (22 ตุลาคม พ.ศ. 2560)
== ผลงาน ==
=== ละครโทรทัศน์ ===
{|class="wikitable"
! พ.ศ. !! เรื่อง !! บทบาท !! เครือข่าย
|-
| 2552|| ก๊วนกามเทพ|| กิ่งแก้ว ||ช่อง 3
|-
| 2554|| เรือนแพ|| เพ็ญ ||ช่อง 5
|-
| rowspan = "2" | 2555|| สาวน้อย|| สุวลี ||ช่อง 9
|-
| นางสิงห์สะบัดช่อ|| หมวดเพ็ญพร / คุณบัว ||rowspan="4"|ช่อง 5
|-
| rowspan = "2" | 2556|| คู่กรรม|| เม่ยซัง (รับเชิญ)
|-
| เรือนเสน่หา|| ชวนชม
|-
| rowspan = "1" | 2557|| เล่ห์นางฟ้า|| พักตร์พิมล (แพ็ต)
|-
| rowspan = "1"| 2558|| หัวใจมีเงา|| กรองทอง ||rowspan="5"|ช่องวัน
|-
| rowspan = "2" | 2559|| นางบาป|| ฉายสมร
|-
| เราเกิดในรัชกาลที่ ๙ เดอะซีรีส์ ตอน เด็กแว๊น|| แฟนเด็กแว๊น
|-
|  rowspan = "2"| 2560|| เกมมายา|| น้ำ
|-
| A Love To Kill รักซ่อนแค้น|| เฟิร์น (รับเชิญ)
|-
| rowspan = "1"| 2562|| เฮฮาเมียนาวี|| แพทย์หญิงนิดา อมรสุข	||ช่อง 3
|-
|}
=== ซีรีส์ ===
| 2559
| เพื่อนเลิฟ เสิร์ฟรัก (ONLINE SERIES)
| ผักหวาน
|-
|}
=== ซิตคอม ===
| 2551
| รักริทึ่ม
| ป๊อบ
|-
| 2553
| บ้านนี้ที่บางรัก
| rowspan = "2" | แอล
|-
| 2553-59
| บ้านนี้มีรัก
|-
|}
=== รายการโทรทัศน์ ===
สตรอเบอร์รี่ชีสเค้ก (ช่อง 3)
=== พากย์เสียง ===
แฮรี่ พอตเตอร์ พากย์เสียง ลูน่า เลิฟกู๊ด
=== มิวสิกวีดิโอ ===
2550 "ชวนน้องทำบุญ" ศิลปิน ไซแอม (SYAM)
2551 "ถ้าหากไม่เคยเจ็บ" ศิลปิน บีโอวาย
2553 "นิยาย" ศิลปิน ภาคิน คำวิลัยศักดิ์
2554 "ฉันดีไม่พอหรือเธอไม่พอสักที" ศิลปิน แอม ฟายน์
* "ข้าง ๆ หัวใจ" ศิลปิน นภัทร อินทร์ใจเอื้อ
2555 "กลัวกลางคืน (Fear Night)" ศิลปิน แอม ฟายน์
* "ช้าไปไหมเธอ" ศิลปิน พัดชา เอนกอายุวัฒน์
2559 "ขี้เกียจฟังถ้ายังแอบคุย" ศิลปิน พลอย พรทิพย์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
พุทธศาสนิกชนชาวไทย
นักแสดงหญิงชาวไทย
บุคคลจากโรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย
นิสิตเก่าคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
นักแสดงหญิงชาวไทยเชื้อสายจีน
ชาวไทยเชื้อสายจีน
ศาสนาพุทธในประเทศมัลดีฟส์

ศาสนาพุทธในประเทศมัลดีฟส์ เคยเป็นศาสนาที่ประชากรส่วนใหญ่นับถือจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 12 และไม่ปรากฏที่มาว่าเหตุใดศาสนาพุทธจึงประดิษฐานในดินแดนแห่งนี้ แต่หลังการเข้ามาของศาสนาอิสลามผ่านนักเดินทางผู้เผยแผ่ศาสนา กษัตริย์มัลดีฟส์ทรงเปลี่ยนศาสนา ศาสนาพุทธจึงสูญไปจากมัลดีฟส์ หลงเหลือเพียงโบราณสถานและโบราณวัตถุที่แสดงอิทธิพลของพุทธในอดีต
== หลักฐานทางโบราณคดี ==

มีการค้นพบซากพุทธสถานในประเทศมัลดีฟส์ นักโบราณคดีตะวันตกจึงให้ความสนใจโบราณสถานเหล่านี้ เพราะต้องการศึกษาวัฒนธรรมยุคต้นของมัลดีฟส์ โดยเฮช. ซี. พี. เบลล์ (H. C. P. Bell) ข้าหลวงแห่งซีลอนค้นพบครั้งแรกโดยบังเอิญจากอุบัติเหตุเรืออัปปางบนเกาะเมื่อ ค.ศ. 1879 ภายหลังเขาจึงกลับมาศึกษาซากพุทธสถานอีกครั้ง โดยศึกษาซากที่เรียกว่า "ฮาวิตตา" (havitta;  ހަވިއްތަ) และ "อุสตูบู" (ustubu) ตรงกับคำว่า ไจติยะ และ สถูป ตามลำดับ ซึ่งพบได้ตามอะทอลล์หลาย ๆ แห่ง
แม้เบลล์สันนิษฐานไว้ ว่าชาวมัลดีฟส์สมัยก่อนนับถือศาสนาพุทธนิกายเถรวาทตามอย่างศรีลังกาซึ่งอยู่ใกล้เคียง แต่จากโบราณวัตถุทางพุทธศาสนาเท่าที่พบในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติในกรุงมาเล บ่งชี้ว่าเป็นศาสนวัตถุคติมหายานหรือวัชรยานมากกว่า
ในคติชนมัลดีฟส์ระบุว่า มีเจ้านายพระองค์หนึ่งชื่อเจ้าชายโกอิมาลา (Koimala) เดินทางมาจากอินเดียหรือศรีลังกาแล้วเข้าสู่มัลดีฟส์ทางตอนเหนือ และตั้งตนเป็นกษัตริย์พระองค์แรกของราชวงศ์ทีมูเค (Theemuge) หรือโหมะ (Homa) ก่อนหน้านี้มีชาวทราวิฑกลุ่มหนึ่งเข้าไปตั้งถิ่นฐานบนเกาะเรียกว่าชาวกีราวารู (Giravaaru) ซึ่งอ้างตัวว่าสืบเชื้อสายจากชาวทมิฬโบราณ มาตั้งถิ่นฐานบนเกาะกีราวารู (ปัจจุบันคือคาฟูอะทอล) มีการกล่าวถึงชาวคีราวาอารูว่าเป็นผู้ก่อตั้งเขตการปกครองและตั้งกษัตริย์ปกครองกรุงมาเล ก่อนการมาถึงของศาสนาพุทธ ราชวงศ์เหนือ และการปกครองแบบรวมศูนย์
กษัตริย์มัลดีฟส์ยุคแรกทรงอุปถัมภ์พระพุทธศาสนา ดังจะพบได้จากศิลปกรรม และสถาปัตยกรรมที่มีความโดดเด่นและมีพัฒนาการอย่างสูง จนกระทั่งมีการเปลี่ยนศาสนาเป็นอิสลามราวคริสต์ศตวรรษที่ 12 เป็นต้นไป และยังพบการบันทึกของนักเดินทางผู้เผยแผ่ศาสนาอิสลาม (อาจเป็นชาวเปอร์เซียหรือโมร็อกโก) ปราบปีศาจพื้นเมืองรันนามารี (Rannamaari)
== การทำลายรูปเคารพทางพุทธศาสนา ==
เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012 มีชาวมุสลิมหัวรุนแรงบุกเข้าพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติในกรุงมาเลเพื่อทำลายงานประติมากรรมยุคก่อนอิสลาม ส่งผลให้โบราณวัตถุทางพุทธศาสนาช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 6 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 12 จำนวนสามสิบชิ้นเสียหายหรือถูกทำลายลง เจ้าหน้าที่ของพิพิธภัณฑ์ระบุว่าประติมากรรมเกือบทั้งหมดทำจากปะการังหรือหินปูน ส่วนใหญ่เปราะบางแตกง่ายยากแก่การซ่อมแซม มีเพียงสองถึงสามชิ้นเท่านั้นที่สามารถซ่อมแซมได้
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Windows on Asia - Religion in Maldives 
Conversion of the Maldives to Islam
ประวัติศาสตร์ศาสนาพุทธ
วัฒนธรรมมัลดีฟส์
อิชมาเอล

อิชมาเอล (ศัพท์ศาสนายูดาห์และศาสนาคริสต์) หรือ อิสมาอีล (ศัพท์ศาสนาอิสลาม) (Ishmael; إسماعيل /อิสมาอีล/; יִשְׁמָעֵאל /ยิชมาเอล/) เป็นบุคคลสำคัญในศาสนาอับราฮัม และเป็นเราะซูลของอัลลอฮ์ตามคติของศาสนาอิสลาม
อิชมาเอลเป็นบุตรของอับราฮัม (อิบรอฮีม) และนางฮาการ์ (ฮาญัร)
== อิชมาเอลในศาสนายูดาห์และศาสนาคริสต์ ==
=== ความหมายของชื่อ ===
อิชมาเอล มีชื่อมาจากภาษาฮีบรูว่า יִשְׁמָעֵאל แปลว่า พระเจ้าทรงรับฟัง เพราะเมื่อนางฮาการ์ตั้งครรภ์นั้น ก็ถูกนางซาราห์ภรรยาของฮับราฮัมข่มเหง จึงคิดหนีจากไป แต่เมื่อระหว่างทางนางฮาการ์ ได้พบกับทูตของพระเจ้า ทูตของพระเจ้าได้กล่าวอวยพรแก่นางว่า "เราจะให้พงศ์พันธุ์ของเจ้าทวีมากขึ้นจนนับไม่ถ้วน" และได้สั่งให้นางกลับไป พร้อมกับให้ตั้งชื่อบุตรของนางว่า "อิชมาเอล" เพราะพระเจ้าทรงรับฟังความทุกข์ร้อนของนาง 
=== กำเนิดอิชมาเอล ===
เนื่องจากเดิมทีนางซาราห์ ภรรยาของอับราฮัมเป็นหมัน นางจึงยกนางฮาการ์ สาวใช้ชาวอียิปต์ของนางให้เป็นภรรยาของอับราฮัมด้วย แต่เมื่อนางฮาการ์ตั้งครรภ์และคลอดบุตรชาย อับราฮัมจึงให้ชื่อว่า อิชมาเอล เมื่ออิชมาเอลเกิดนั้น อับราฮัมมีอายุได้ 86 ปี
เมื่ออิชมาอิลอายุ 13 ปี พระเจ้าตรัสให้อับราฮัมผู้เป็นบิดาถือสุหนัต ดังนั้นจึงถือได้ว่าอิชมาเอลเป็นบุตรชายคนแรกของอับราฮัม ที่ได้ประกอบพิธีสุหนัต
=== นางฮาการ์และอิชมาเอลถูกขับไล่ ===
นางฮาการ์และอิชมาเอลมักกระด้างกระเดื่องต่อนางซาราห์อยู่เสมอ จนกระทั่งเมื่ออิชมาเอลอายุได้ 15 ปี พระเจ้าก็ทรงรักษาพระสัญญาของพระองค์ โดยทรงประทานบุตรชายให้แก่อับราฮัม โดยนางซาราห์ตั้งครรภ์ และเมื่อคลอดออกมา อับราฮัมจึงตั้งชื่อให้ว่า อิสอัค ฝ่ายอิชมาเอลและนางฮาการ์ ประพฤติตนลบหลู่และแข็งข้อต่อนางซาราห์หนักขึ้น ทั้งนางซาราห์ไม่ต้องการให้อิชมาเอลเป็นผู้รับมรดกจากอับราฮัม เป็นเหตุให้อับราฮับขับนางฮาการ์ออกจากครอบครัวไปพร้อมกับอิชมาเอล
เดิมทีอับราฮัมหนักใจที่จะขับไล่ทั้งคู่ แต่พระเจ้าทรงสัญญาว่า "...เราจะกระทำให้เป็นชนชาติหนึ่งด้วย เพราะเขาเป็นพงศ์พันธุ์ของเจ้า" เมื่อแยกจากอับราฮัม นางฮาการ์ และอิชมาเอลได้อาศัยอยู่ในปาราน และต่อมาลูกหลานของอิชมาเอลก็มีทั้งสิ้น 12 เผ่า ตั้งที่อยู่ตั้งแต่เมืองฮาวิลลาห์ จนถึงเมืองชูร์ (ระหว่างอิยิปต์ กับอัสซูเรีย)
ชาวยิวและคริสต์ศาสนิกชนมีมุมมองต่ออิชมาเอลเป็นเสมือนคนต่างชาติ นักเทววิทยาบางท่านเชื่อว่าอิชมาเอลคือบรรพบุรุษของชาวเปอร์เซีย ในขณะที่คัมภีร์อัลกุรอานมีมุมมองที่ต่างกันออกไป ดังนั้นเรื่องราวของอิชมาเอล ในคัมภีร์ทั้งสองฉบับจึงแตกต่างกัน
== อิสมาอีลในศาสนาอิสลาม ==
ในคัมภีร์อัลกุรอาน อิสมาอีลเป็นบุตรคนโตของอิบรอฮีมกับนางฮาญัร และเป็นผู้ที่อิบรอฮีมจะต้องเชือดตามคำสั่งทดลองใจของอัลลอฮ์ แต่พระองค์ได้ให้มลาอิกะฮ์นำแกะไปให้ให้เชือดแทน เป็นที่มาของประเพณีกุรบานที่ทำกันในวันอีดุลอัฎฮา
อิสมาอิลและอิบรอฮีมได้ร่วมกันสร้างกะอ์บะฮ์ซึ่งพระเจ้าก็ให้ขึ้นไปบนยอดเพื่อป่าวประกาศเรียกให้คนมาประกอบพิธีฮัจญ์ และที่ใต้วิหารกะอฺบะหฺมีตาน้ำที่ไม่เคยแห้งจนถึงปัจจุบัน เป็นตาน้ำที่เกิดขึ้น เมื่อฮาญัรให้กำเนิดแก่อิสมาอีล อิสมาอีลดิ้นและถีบที่พื้นทะเล แล้วเกิดปาฏิหาริย์มีตาน้ำไหลออกมา อันได้แก่ตาน้ำซัมซัม
== ดูเพิ่ม ==
หนังสือปฐมกาล
อับราฮัม
== อ้างอิง ==
บุคคลในคัมภีร์ไบเบิล
นบี
บุคคลในศาสนายูดาห์
ดอกไม้ทะเล

ดอกไม้ทะเล  (Sea Anemones) เป็นสัตว์ทะเลไม่มีกระดูกสันหลังหลายชนิดและหลายสกุล ในอันดับ Actiniaria อาศัยอยู่ภายใต้ท้องทะเลและมหาสมุทร ลักษณะลำตัวมีรูปร่างคล้ายถุงรูปทรงกระบอก มีด้านหนึ่งเป็นฐานสำหรับยืด ด้านตรงข้ามเป็นช่องปาก (รูเปิด) บริเวณช่องปากมีอวัยวะที่มีลักษณะคล้ายกับหนวดอยู่รอบ ๆ และจะมีสีสันที่แตกต่างกัน เช่น สีแดง สีเขียว สีส้ม สีชมพู เป็นต้น
== อ้างอิง ==
 ไนดาเรีย
แอร์

แอร์ หรือ เอไออาร์ หรือ Air, Ayr อาจหมายถึง
แอร์ - คำที่ใช้นิยมเรียก เครื่องปรับอากาศ ในภาษาไทย
แอร์ - ความหมายโดยนัยของ สายการบิน และ แอร์โฮสเตส
การปรับอากาศ 
อากาศ (air)
แอร์ (เกม) - เกมคอมพิวเตอร์และอนิเมะ
* แอร์ เดอะมูฟวี่ (AIR) - ภาพยนตร์แอนิเมชันที่ดัดแปลงจากเกมดังกล่าว
อะโดบี อินทิเกรทิดรันไทม์ (AIR) - ซอฟต์แวร์ของบริษัทอะโดบีซิสเต็มส์
แมคบุ๊กแอร์ (Macbook Air) - คอมพิวเตอร์พกพาของบริษัทแอปเปิล
แอร์ (Ayr) - เมืองในเทศมณฑลเซาท์แอร์เชอร์ สกอตแลนด์