การจัดเก็บข้อมูลจราจรทางคอมพิวเตอร์

การจัดเก็บข้อมูลจราจรทางคอมพิวเตอร์ หมายถึงการรวบรวมข้อมูลของผู้ใช้บริการไม่ว่าจะเป็นแหล่งกำเนิด ต้นทาง ปลายทาง วันที่ ปริมาณ เวลา ระยะเวลา เส้นทาง ชนิดของบริการ หรืออื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการติดต่อสื่อสารของระบบคอมพิวเตอร์นั้น เพื่อง่ายต่อการตรวจสอบของเจ้าหน้าที่ในการขอดูข้อมูลของผู้กระทำผิด โดยผู้ให้บริการนั้น ต้องมีการจัดเก็บข้อมูลจราจรทางคอมพิวเตอร์เสมอ ไม่ว่าผู้ใช้บริการจะเสียเงินใช้หรือไม่ก็ตาม
เหตุที่ต้องมีการจัดเก็บข้อมูลจราจรทางคอมพิวเตอร์ก็เพื่อความปลอดภัยของข้อมูลในระบบเพราะระบบที่ดีจะต้องมีการจัดเก็บที่ดีอย่างเป็นระบบและมีคุณภาพ และยังสามารถตรวจสอบระบบว่ามีความบกพร่องเพียงใดเพื่อให้มั่นใจว่าข้อมูลต่างๆที่สำคัญมีการวิเคราะห์และวางแผนปรับปรุงระบบอยู่เสมออีกทั้งเป็นการปฏิบัติตามกฎหมายที่ออกมาว่าให้มีการจัดเก็บข้อมูลจราจรทางคอมพิวเตอร์ไว้หากไม่ปฏิบัติจะต้องรับโทษทางกฎหมายและที่สำคัญเพื่อที่จะใช้ข้อมูลที่ได้มาเป็นหลักฐาน แกะรอย สืบหา ออกหมาย เอาตัวผู้กระทำความผิดมาดำเนินคดีต่อไป
== ตัวอย่างกรณีเรื่องการจัดเก็บข้อมูลจราจรทางคอมพิวเตอร์ ==
ในกรณี จับแก๊ง ไนจีเรีย 419  ตัวอย่างกรณีเรื่องการจัดเก็บข้อมูลจราจรทางคอมพิวเตอร์ ซึ่งเป็นความร่วมมือระหว่างประเทศ โดยมีสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ศูนย์ตรวจสอบและวิเคราะห์การกระทำผิดทางเทคโนโลยีหรือศตท.ร่วมมือกับทีม SRAN โดยมี พล.ต.อ.พัชรวาท วงษ์สุวรรณ ผบ.ตร., พล.ต.อ.เพรียวพันธ์ ดามาพงษ์ รอง ผบ.ตร. ,พล.ต.ท.สมยศ พุ่มพันธ์ม่วง ผบช.ก. ,พล.ต.ต.ปัญญา มาเม่น รอง ผบช.ก. ในการจับกุมโดยกลุ่มดังกล่าวมีการหลอกลวงทางอินเทอร์เน็ตและเป็นที่ต้องการของFBIและหลายๆประเทศ โดยการหลอกให้โอนเงินผ่านธนาคารต่างๆ พนักงานเจ้าหน้าที่จึง ใช้หลักฐานการจัดเก็บข้อมูลจราจร ทางคอมพิวเตอร์จับกุมผู้กระทำความผิดตาม กฎหมาย พระราชบัญญัติว่าด้วยการกระความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2550 มาตรา 26,27
== การจัดเก็บข้อมูลจราจรทางคอมพิวเตอร์ในประเทศต่าง ๆ ==
ตามสหภาพยุโรปคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลทิศทางทั้งหลักการเพื่อ จำกัด - general of Directive 95/46/EC และบทบัญญัติเฉพาะเจาะจงมากขึ้นของ Directive 97/66/EC
ภายใต้ EU Data Protection directives, รัฐสมาชิกอาจกำหนดมาตรการกฎหมายเพื่อ จำกัดขอบเขตหน้าที่ของการลบข้อมูลการจราจรขณะนี้ถือว่าเป็นมาตรการที่จำเป็นท่ามกลางคนหมู่มากในการป้องกัน สอบสวน ตรวจสอบ และฟ้องคดีความผิดทางอาญา
แต่ที่กฎหมายระดับชาติที่อาจมีให้เพื่อวัตถุประสงค์ในการเก็บข้อมูลจราจรของการบังคับใช้กฎหมายจะต้องปฏิบัติตามเงื่อนไข : มาตรการที่เสนอจะต้องเหมาะสมจำเป็นและสมควร, ตามที่กฎหมาย Directive 97/66/EC และ 95/46/EC, อนุสัญญายุโรปเพื่อการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนของ 4 พฤศจิกายน 1950 และ Council of Europe Convention ซึ่งมีความเกี่ยวข้องกับมาตรการที่จะเกี่ยวข้องกับเก็บตามปกติของข้อมูลในส่วนใหญ่
บางประเทศสมาชิกมีการริเริ่มกฎหมายโดยต้องให้ผู้ให้บริการเพื่อเก็บข้อมูลจราจรบางประเภทซึ่งถือว่าเป็นประโยชน์ในการสอบสวนทางอาญา
ขอบเขตและรูปแบบของโครงการเหล่านี้จะแตกต่างกันมาก แต่ทั้งหมดขึ้นอยู่กับแนวคิดข้อมูลเพิ่มเติมควรมีการบังคับใช้กฎหมายเจ้าหน้าที่กว่าจะเป็นกรณีใดสำหรับการให้บริการ โดยคณะกรรมการจะตรวจสอบมาตรการเหล่านี้ในกฎหมายที่มีอยู่
วัตถุประสงค์หลักจะมีการเก็บข้อมูล การจราจร และ เฝ้าระวังมวลชน โดยการวิเคราะห์ข้อมูลสะสมเพื่อสามารถระบุตำแหน่งของบุคคลผู้ร่วมงานของแต่ละบุคคลและสมาชิกของกลุ่มเช่นคู่แข่งทางการเมือง กิจกรรมเหล่านี้อาจจะอนุญาตหรือไม่ขึ้นอยู่กับรัฐธรรมนูญและกฎหมายของแต่ละประเทศ
ในกรณีของการเก็บข้อมูลการค้าข้อมูลที่เก็บไว้โดยปกติจะมีการทำธุรกรรมและเยี่ยมชมเว็บไซต์
การเก็บข้อมูลยังครอบคลุมข้อมูลที่รวบรวมโดยวิธีอื่น ๆ (เช่นระบบการจดจำเลขหมายอัตโนมัติ) และถือหุ้นโดยรัฐบาลและองค์กรการค้า
=== สหภาพยุโรป ===
วันที่ 15 มีนาคม 2006 สหภาพยุโรป รับรองอย่างเป็นทางการ Directive 2006/24/EC ที่"สร้างการเก็บรักษาข้อมูลหรือประมวลผลในการเชื่อมต่อกับ Directive 2002/558/EC  บทบัญญัติสาธารณะของการสื่อสารอิเล็กทรอนิกส์หรือบริการการสื่อสารสาธารณะของเครือข่ายและ รัฐสมาชิกต้องให้แน่ใจว่าผู้ให้บริการการสื่อสารต้องรักษาสำหรับในช่วงระหว่าง 6 เดือนและ 2 ปีข้อมูลที่จำเป็นตาม คำสั่ง
เพื่อติดตามและระบุแหล่งที่มาของการสื่อสารนั้น
เพื่อติดตามและระบุปลายทางของการสื่อสารนั้น
ระบุวันเวลาและระยะเวลาการสื่อสาร
เพื่อระบุชนิดของการสื่อสารนั้น
เพื่อระบุอุปกรณ์สื่อสาร
เพื่อระบุตำแหน่งของอุปกรณ์การสื่อสารเคลื่อนที่
ข้อมูลทำให้ให้เจ้าหน้าที่ของประเทศมีอำนาจในกรณีเฉพาะสำหรับวัตถุประสงค์ของการตรวจการตรวจสอบและดำเนินคดีของอาชญากรรมร้ายแรงกำหนดโดยแต่ละรัฐสมาชิกในกฎหมายแห่งชาติของตน
เสรีภาพโยธายุติธรรมและ Home Affairs (LIBE) คณะกรรมการของ รัฐสภายุโรป ได้แนะนำให้เก็บข้อมูลไว้สำหรับสูงสุดเพียง 12 เดือนว่าจะทำเฉพาะกับใบสำคัญแสดงสิทธิทางศาลและเฉพาะกับอาชญากรรมร้ายแรงพอที่จะ มีสิทธิ์ได้รับ หมายจับยุโรป และผู้ให้บริการการสื่อสารที่จะชดเชยค่าใช้จ่ายในการจัดเก็บข้อมูลของ แต่คำแนะนำเหล่านี้ใช้กันหลังจากตัวแทนภาคเอกชนที่ทำมากกว่าหัวของ MEPs ที่มีความเชี่ยวชาญ โดยรัฐบาลเยอรมันที่ผู้นำเยอรมันของสังคมนิยมที่โดดเด่นและ blocs Christian ประชาธิปัตย์ในรัฐสภา
Directive เป็นรับรองครอบคลุมถึงโทรศัพท์, โทรศัพท์มือถืออินเทอร์เน็ต, email อินเทอร์เน็ตและโทรศัพท์อินเทอร์เน็ต รัฐสมาชิกจะต้องเปลี่ยนที่ลงในกฎหมายแห่งชาติภายใน 18 เดือน -- คือไม่เกินกันยายน 2007 แต่ก็อาจหากต้องการเลื่อนการใช้ Directive เพื่อเข้าถึงอินเทอร์เน็ต, email Internet และโทรศัพท์ Internet สำหรับอีก 18 เดือนหลังจากวันนี้ ส่วนใหญ่รัฐสมาชิกได้แสดงให้เห็นว่าพวกเขาก็จะเลือกตัวเลือกนี้
Member States รักษาความยืดหยุ่นในการไปมากมากไปกว่าเอกสารที่ Directive เรื่องแจ้งเพื่อให้คณะกรรมการที่พวกเขาอาจต้องใช้ข้อมูลที่จะจัดขึ้นนานกว่าสูงสุดสองปีกำหนดโดย Directive พวกเขารักษาเสรีภาพตามมาตรา 15 (1) ของ Directive 2002/58/EC ก่อนหน้าการออกกฎหมายการเข้าถึงข้อมูลอย่างเป็นทางการเพื่อเก็บไว้เกินกว่าที่กำหนดไว้ใน Data Retention Directive (เยอรมัน, เช่นได้ระบุว่าขอให้เก็บรักษาข้อมูลที่ยอมรับในบางกรณีลิขสิทธิ์โยธา) และพวกเขารักษาข้อมูลอิสระที่จะต้องเก็บเพิ่มเติมเกินกว่าที่ระบุโดย Directive (ตัวอย่างเช่นสั่งร่างเดนมาร์กผู้บริหารของที่จะใช้ Directive ISPs ต้องเข้าสู่แหล่งเวลาและปลายทางของทุก internet ข้อมูล packet เดียวมากกว่าแค่รายละเอียดของการเข้าสู่ระบบและ logouts ให้ ISP ที่ Directive ได้ทำอย่างจริงจัง)
ณ มกราคม 2007 หลายเดือนก่อนมีกำหนดสำหรับกฎหมายที่จะนำไปใช้ Directive แต่ในขณะ Directive ได้ผ่าน มีสามประเทศในสหภาพยุโรปกับการเก็บข้อมูลทางกฎหมายที่มีผลบังคับจริง อิตาลีรักษาข้อมูลสี่ปีและไอร์แลนด์สามปี สหราชอาณาจักรมีระบบที่ครอบคลุมการเก็บรักษาข้อมูลภายใต้ข้อตกลงความสมัครใจทำอุตสาหกรรม แต่ยังไม่ได้อยู่บนพื้นฐานตามกฎหมาย เบลเยี่ยมมีการเก็บข้อมูล ใน 13 มิถุนายน 2005 แต่ พ.ร.ฎ. stipulating ชนิดของข้อมูลควรเก็บไว้และระยะเวลาที่ไม่เคยออก
==== สหราชอาณาจักร ====
สหราชอาณาจักร ได้ข้อมูลจากระบบการเก็บข้อมูลอาสาสมัครของกลุ่มมาที่ หมายเลข 11 ของ Anti - Terrorism, Crime and Security Act 2001 ผู้ประกอบการโทรศัพท์และ อินเทอร์เน็ตให้บริการ เก็บรักษาข้อมูล ภายใต้การจัดอาสาสมัครที่มี UK Home Office
Part 11 ของพระราชบัญญัติมีจำนวนส่วนที่เกี่ยวข้องกับการเก็บของข้อมูลที่สื่อสารด้วยโทรศัพท์พื้นฐานและผู้ให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่และผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตให้บริการ ข้อมูลการสื่อสารรวมถึงข้อมูลที่ระบุถึงผู้ใช้บริการข้อมูลซึ่งระบุที่มาใช้บริการและเมื่อพวกเขาใช้และข้อมูลที่ระบุที่ผู้ใช้ติดต่อ ไม่รวมถึงเนื้อหาของการสื่อสาร ตัวอย่างเช่นในกรณีที่โทรจากโทรศัพท์มือถือข้อมูลที่จะเก็บไว้จะรวมถึงข้อมูลที่ระบุเจ้าของโทรศัพท์ที่เรียกว่าระยะเวลาของการโทรและสถานที่ตัวอย่างของทั้งสองฝ่ายได้ มันจะไม่รวมถึงสิ่งที่ถูกกล่าวในระหว่างการโทร
ระยะเวลาของการเก็บบันทึก SMS , EMS และ MMS Data -- ระยะเวลาการเก็บ 6 เดือนอีเมลข้อมูล -- ระยะเวลาการเก็บ 6 เดือน ISP Data -- ระยะเวลาการเก็บ 6 เดือนเว็บกิจกรรม Logs -- ระยะเวลาการเก็บ 4 days
การเข้าถึงข้อมูลสะสม
หน่วยงานที่สามารถเข้าถึงข้อมูลเก็บไว้ในสหราชอาณาจักรมีการระบุไว้ใน ระเบียบของ Investigatory Powers Act 2000 (RIPA) เหล่านี้ต่อไปนี้
กองกำลังตำรวจ (ตามที่กำหนดในมาตรา 81 (1) ของ RIPA)
บริการข่าวกรองแห่งชาติทางอาญา
ทีมชาติ Crime (อาชญากรรมร้ายแรง Agency จัด now)
HM ศุลกากรและสรรพสามิต
สรรพากร (หลังสองได้รับการผสานเข้า HM สรรพากรและศุลกากร)
บริการรักษาความปลอดภัย
Secret Intelligence Service
รัฐบาลสำนักงานสื่อสาร
==== อิตาลี ====
ในเดือนกรกฎาคม 2005 ข้อกำหนดของกฎหมายใหม่
ในการเก็บข้อมูลผลบังคับใช้ในอิตาลี
สมาชิกคาเฟ่และร้าน Internet ข้อมูลโทรศัพท์อย่างน้อยสามอาคารต้องขออนุญาตใบอนุญาตภายใน 30 วันนับกระทรวงการต่างประเทศ พวกเขายังต้องเก็บข้อมูลการจราจรในช่วงเวลาที่จะกำหนดภายหลังโดยพระราชกฤษฎีกาการบริหาร WIFI จุดและสถานที่ที่ไม่ได้จัดเก็บข้อมูลจราจรมีความปลอดภัย ID ข้อมูลจากผู้ใช้ก่อนที่จะให้พวกเขาเข้าสู่ระบบ ตัวอย่างเช่นผู้ใช้อาจต้องป้อนตัวเลขจากบัตรประชาชนหรือใบขับขี่ ยังไม่ชัดเจนว่าข้อมูลนี้ผ่านการตรวจสอบ
ISP ข้อมูลผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตต้องเก็บข้อมูลทั้งหมดอย่างน้อยหกเดือน กฎหมายไม่ได้ระบุว่าข้อมูลที่เข้าชมจะต้องเก็บไว้ มีความต้องการในการจัดเก็บเนื้อหาของการสื่อสารอินเทอร์เน็ตไม่เป็น
2005 กฎหมายกฎหมายกรกฎาคมช่วยให้การเก็บข้อมูลโดยผิดกฎหมายทุกบทบัญญัติปกป้องข้อมูลที่เกี่ยวข้องถึง 31 ธันวาคม 2007 ภายใต้บทบัญญัติปกป้องข้อมูลผู้ให้บริการมีหน้าที่ให้ข้อมูลชื่อแฝง ชื่อปลอม นามแฝง หรือลบข้อมูลการจราจรเมื่อพวกเขาไม่จำเป็นต้องให้การสื่อสารหรือการส่งค่า (ไม่เกินหกเดือน) ข้อมูลการจราจรที่จะถูกเก็บไว้สามารถนำมาใช้เพื่อป้องกันการก่อการร้ายและการบังคับใช้อาญาทั่วไปของความผิดทางอาญา
อิตาลี
==== เดนมาร์ก ====
Denmark มีการดำเนินการเก็บข้อมูลตามคำสั่งและสหภาพยุโรปมากขึ้นโดยเข้าสู่กระแสอินเทอร์เน็ตทั้งหมดหรือช่วงระหว่างผู้ประกอบการและผู้ประกอบการและผู้บริโภค
การบันทึก Session (มาตรา 5(1) ผู้ให้ การบริหาร Order) การเข้าถึงอินเทอร์เน็ตต้องในส่วนของการเริ่มและสิ้นสุดชุดของ session อินเทอร์เน็ต, เก็บข้อมูลที่ระบุส่งและรับที่อยู่อินเทอร์เน็ตโพรโทคอล (ในต่อไปนี้เรียกว่า IP address) ที่ส่งและรับหมายเลขพอร์ตและโพรโทคอลการส่ง
ตัวอย่าง (มาตรา 5 (4) การบริหาร Order) ภาระผูกพันที่จะเก็บข้อมูลเกี่ยวกับการเริ่มต้นและสิ้นสุด Session อินเทอร์เน็ตใช้ไม่ได้กับผู้ให้บริการในกรณีที่เก็บดังกล่าวไม่เป็นไปได้ทางเทคนิคในระบบของพวกเขา . ใน กรณีที่ข้อมูลต้องแทนจะเก็บไว้สำหรับแพคเกจ 500 ทุกคนที่เป็นส่วนหนึ่งของการสื่อสารของผู้ใช้บนอินเทอร์เน็ต
(มาตรา 5 (3) การบริหาร Order) นอกเหนือจากข้อมูลทางอินเทอร์เน็ตที่ต้องเก็บไว้เป็นอย่างอื่นเป็นผู้ให้บริการจะต้องเก็บข้อมูลที่ระบุตำแหน่งทางภูมิศาสตร์หรือกายภาพแม่นยำของจุดและเอกลักษณ์ ของอุปกรณ์การสื่อสารที่ใช้ ในเวลาเดียวกัน
==== สวีเดน ====
สวีเดนยังไม่ได้ดำเนินการ Directive 2006/24/EC เห็นว่าเป็นเรื่องที่ควรจะเก็บรักษาข้อมูลหนึ่งปี  แต่สัมพันธมิตรรัฐบาลได้เห็นว่าควรจะเก็บไว้เป็นเวลาหกเดือน คณะกรรมาธิการยุโรป ได้ยื่นคำร้องต่อสวีเดนไม่ดำเนินการคำสั่งภายในระยะเวลาที่กำหนด
==== เยอรมนี ====
เยอรมนี สภาล่างของสหพันเยอรมนีได้ดำเนินการสั่งใน"Gesetz zur Neuregelung der Telekommunikationsüberwachung verdeckter und anderer sowie zur Umsetzung der Ermittlungsmaßnahmen Richtlinie 2006/24/EG  กลายเป็นกฎหมายที่ถูกต้องในวันที่ 1 มกราคม 2008 การสื่อสารข้อมูลต้องถูกเก็บไว้เป็นเวลาหกเดือน
=== ประเทศเซอร์เบีย ===
วันที่ 29 มิถุนายน 2010 รัฐสภาเซอร์เบียมีกฎหมายที่ผู้ประกอบการต้องเก็บข้อมูลในการสื่อสาร เป็นระยะเวลา 12 เดือน บทบัญญัตินี้ถูกวิจารณ์ว่าไม่ถูกรัฐธรรมนูญโดยบุคคลที่ฝ่ายค้านและโดยตรวจการแผ่นดิน แต่สุดท้ายก็มีการยอมรับของกฎหมายนี้เพื่อพิจารณาทบทวนและปรับปรุงส่วนที่เกี่ยวข้องของระบบกฎหมายของประเทศเซอร์เบียเพื่อรับประกันความสมดุลระหว่างสิทธิประชาชนเพื่อความปลอดภัยและสิทธิอื่น ๆ
=== ประเทศไทย ===
ประเทศไทย ตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2550 กำหนดให้เก็บข้อมูลไว้เป็นเวลาไม่น้อยกว่า 90 วันนับตั้งแต่ข้อมูลเข้าสู่ระบบและสิ้นสุดการใช้บริการ แต่ทั้งนี้ไม่เกิน 1 ปี ตามคำสั่งของพนักงานเจ้าหน้าที่เป็นรายกรณี
และหากเจ้าหน้าที่ขอเรียกดูข้อมูลแล้วไม่ปฏิบัติตามคำสั่ง จะถูกปรับไม่เกิน 200,000 บาท และต่อเนื่องอีกวันละไม่เกิน 5,000 บาท จนกว่าจะปฏิบัติได้ถูกต้อง
ผู้ให้บริการที่ต้องจัดเก็บคือ ผู้ให้บริการทางอินเทอร์เน็ต เว็บมาสเตอร์ หน่วยงาน บริษัท และสถานศึกษา ร้านอินเทอร์เน็ต ร้านเกม
ประเภทของ Log File ที่มีความจำเป็นต้องเก็บไว้
ตามกฎหมาย แบ่งออกเป็น 7 ประเภทดังนี้
Personal Computer log file คือการจัดเก็บข้อมูลบนคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล เช่น อีเมล ชื่อ รหัสเข้าใช้งาน
Network Access Server or RADIUS server log file คือการจัดเก็บข้อมูลการจากเข้าเครือข่ายอินเทอร์เน็ตหรือขอบเขตการเข้าไปใช้ เช่น IP ของผู้ใช้ ,เลขหมายเรียกเข้า
Email Server log file (SMTP log) คือการจัดเก็บข้อมูลในกลุ่มของผู้ใช้บริการอินเทอร์เน็ต เช่น อีเมลของผู้รับผู้ส่ง หมายเลขสมาชิกกลุ่ม
FTP Server log file คือการจัดเก็บข้อมูลบนอินเทอร์เน็ตที่เกิดจากการโอนถ่ายข้อมูล เช่นรูปภาพ,ข้อความ,เพลง,บทความ,โปรแกรมต่าง
Web Server (HTTP server) log file คือการจัดเก็บข้อมูลอินเทอร์เน็ตบนเครื่องของผู้ให้บริการเว็ป เช่นข้อมูลการเข้าถึง,วันเวลา,เส้นทางการเชื่อมโยง
UseNet log file คือการจัดเก็บข้อมูลบนเครือข่ายขนาดใหญ่ เช่นข้อมูลการเข้าถึงเครือข่าย,ชื่อเครื่อง,หมายเลขเครื่อง,จุดประสงค์ในการเข้า
IRC log file คือการจัดเก็บข้อมูลที่เกิดจากการแลกเปลี่ยนข้อมูลการสื่อสารผ่านเครือข่ายอินเทอร์เน็ต เช่น ข้อมูล เมื่อมีการเข้าถึงเครือข่าย,
ช่วงเวลา,ชื่อที่เข้าใช้,หมายเลขIP
== อ้างอิง ==
ข้อมูล