pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
อันเดรีย ดอเรีย

อันเดรีย ดอเรีย (Andrea Doria) (30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1466 - (25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1560) อันเดรีย ดอเรียมีอาชีพเป็นทหารรับจ้างผู้มีตำแหน่งเป็นผู้บังคับบัญชากองเรือสูงสุดของกองทัพเรือเจนัว อันเดรีย ดอเรียมีบทบาทสำคัญในการต่อสู้กับฝ่ายตุรกีและกลุ่มโจรสลัดบาร์บารีในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ต่อมาก็ไปทำงานให้กับพระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 1 แห่งฝรั่งเศสในการยึดเมืองมาร์เซย์คืนจากฝ่ายที่เป็นปฏิปักษ์ต่อพระองค์ เมื่อหมดสัญญาดอเรียก็ไปทำงานให้กับสมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ดอเรียก็กลับมายังเจนัวในปี ค.ศ. 1555
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม  ==
ทหารรับจ้าง
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2009
บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 15
บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 16
ทหารรับจ้าง
ทหารเรือ
รถไฟฟ้าสายสีฟ้า

รถไฟฟ้าสายสีฟ้า (ดินแดง-สาทร) เป็นหนึ่งในโครงการก่อสร้างเส้นทางรถไฟฟ้าตามแผนแม่บทระบบขนส่งมวลชนทางราง ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล พ.ศ. 2553-2572 โดยสำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร (สนข.) เป็นเส้นทางใหม่ที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2552 พร้อมกับเส้นทางรถไฟฟ้าสายสีเทา ในรูปแบบรถไฟฟ้ารางเดี่ยว (โมโนเรล) ที่เชื่อมต่อจุดสำคัญใจกลางเมือง มีจุดมุ่งหมายเพื่อรองรับการพัฒนาพื้นที่ย่านดินแดง ซึ่งมีโครงการพัฒนาเคหะชุมชนดินแดง โครงการพัฒนาย่านมักกะสัน และการเปิดใช้ศาลาว่าการกรุงเทพมหานคร 2 ระยะที่ 2-4 รวมทั้งเพื่อเชื่อมต่อกับย่านธุรกิจบนถนนสาทร โดยมีแนวเส้นทางจากเคหะชุมชนดินแดง เข้าสู่ศูนย์คมนาคมมักกะสัน (สถานีรับส่งผู้โดยสารอากาศยานในเมือง) ไปยังถนนวิทยุ และถนนสาทร รวมระยะทาง 9.5 กิโลเมตร คาดว่าจะมีปริมาณผู้โดยสาร 319,000 รายต่อวันในปี พ.ศ. 2572
ปัจจุบันโครงการได้ถูกนำมาบรรจุลงไปใหม่ ในแผนแม่บทระยะที่ 1 (M Map1) ที่ประกาศยืนยันโดยกรมการขนส่งทางราง เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2562 โดยกำหนดให้ก่อสร้างแล้วเสร็จภายในปี พ.ศ. 2572
== พื้นที่ที่เส้นทางผ่าน ==
เขตดินแดง, ราชเทวี, ปทุมวัน, บางรัก และสาทร กรุงเทพมหานคร
== แนวเส้นทาง ==
เป็นเส้นทางยกระดับความสูง 14 เมตรจากระดับดินไปตามแนวถนน เริ่มต้นจากสถานีประชาสงเคราะห์ ของรถไฟฟ้ามหานคร สายสีส้ม บริเวณที่ตั้งของศาลาว่าการกรุงเทพมหานคร 2 ลงมาทางทิศใต้ตามแนวถนนประชาสงเคราะห์ ผ่านเคหะชุมชนดินแดง แยกประชาสงเคราะห์ จุดตัดถนนดินแดง ยกระดับข้ามทางพิเศษศรีรัชบริเวณบึงมักกะสัน เข้าสู่พื้นที่ของศูนย์คมนาคมมักกะสัน โดยวิ่งไปทางทิศตะวันออกตามแนวเขตทางที่เตรียมไว้สำหรับระบบรางเดี่ยวภายในศูนย์ฯ ผ่านสถานีมักกะสัน แล้วเลี้ยวขวาเข้าสู่ถนนอโศก-ดินแดง เลี้ยวขวาอีกครั้งที่แยกอโศก-เพชรบุรี เข้าสู่แนวถนนเพชรบุรี ผ่านแยกมิตรสัมพันธ์ จุดตัดถนนนิคมมักกะสัน และซอยนานาเหนือ ยกระดับข้ามทางพิเศษเฉลิมมหานคร บริเวณทางขึ้น-ลงทางด่วนเพชรบุรี แล้วเลี้ยวซ้ายที่แยกวิทยุ-เพชรบุรีเข้าสู่แนวถนนวิทยุลงมาทางทิศใต้ ผ่านแยกเพลินจิต สถานทูตอเมริกา แยกสารสิน สวนลุมพินี ยกข้ามสะพานลอยไทย-เบลเยี่ยม ถนนพระรามที่ 4 ที่แยกวิทยุ เข้าสู่ถนนสาทร ผ่านแยกถนนสวนพลู ไปสิ้นสุดที่แยกสาทร-นราธิวาส จุดตัดถนนนราธิวาสราชนครินทร์ ใกล้สถานีรถไฟฟ้าช่องนนทรี รวมระยะทาง 9.5 กิโลเมตร
== สถานี ==
มี 9 สถานี เป็นสถานียกระดับทั้งหมด
== การเชื่อมต่อระบบขนส่งมวลชนอื่น ==
สถานีประชาสงเคราะห์ เชื่อมต่อกับสถานีประชาสงเคราะห์ของรถไฟฟ้ามหานคร สายสีส้ม
สถานีมักกะสัน เชื่อมต่อกับรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ และรถไฟฟ้าชานเมืองสายสีแดงอ่อน ภายในศูนย์คมนาคมมักกะสัน และเชื่อมต่อกับสถานีเพชรบุรี ของรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล
สถานีเพลินจิต เชื่อมต่อกับสถานีเพลินจิต ของรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท
สถานีลุมพินี เชื่อมต่อกับสถานีลุมพินี ของรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล
สถานีช่องนนทรี เชื่อมต่อกับสถานีช่องนนทรี ของรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีลม และสถานีสาทร ของรถโดยสารด่วนพิเศษ สายสาทร-ราชพฤกษ์ (Bangkok BRT)
== ดูเพิ่ม ==
รถโดยสารด่วนพิเศษ สายสาทร-ราชพฤกษ์
เขตดินแดง
ถนนวิทยุ
ถนนสาทร
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
โครงการศึกษาเพื่อปรับแผนแม่บทระบบขนส่งมวลชนทางรางในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล พ.ศ. 2553-2572 โดย สนข. 
MRT Black-Grey Lines -กระทู้จาก SkyscraperCity Thai Forum
[MRTA Bangkok METRO part II  -กระทู้จาก SkyscraperCity Thai Forum]
"ปัดฝุ่น" รถไฟฟ้า...สายสีเทา-สายสีฟ้า
ฟ้า
ระบบขนส่งมวลชนในกรุงเทพมหานคร
สเปซแมน

"สเปซแมน" (Spaceman) เป็นซิงเกิลของบาบิโลน ซู ออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2538 ใน 21 มกราคม พ.ศ. 2539 เพลงนี้ก็ได้ขึ้นซิงเกิลอันดับ 1 ในชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร มียอดขายกว่า 418,000 ล้านชุด ในสัปดาห์แรกที่ออกจำหน่าย และ ในเวลาต่อมาก็ขายได้อย่างรวดเร็ว ถือว่าเป็นแรกซิงเกิลของบาบิโลน ซูที่ขายดีที่สุด
== อ้างอิง ==
เพลงในปี พ.ศ. 2538
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2539
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2538
วงปี่พาทย์ไม้นวม

วงปี่พาทย์ไม้นวม กำเนิดของวงนี้มาจากการปรับเปลี่ยนรูปแบบของวงปี่พาทย์ไม้แข็ง กล่าวคือ เปลี่ยนหัวไม้ที่ใช้สำหรับการบรรเลงระนาดเอก, ฆ้องวงใหญ่และฆ้องวงเล็ก จากที่เป็นหัวไม้แข็งก็มาใช้ไม้นวม (ใช้พันผ้าแล้วถักด้วยเส้นด้ายสลักจนนุ่ม) แทนทำให้ลดความดังและความเกรี้ยวกราดของเสียงลง เครื่องเป่าแต่เดิมที่ใช้ปี่ใน ซึ่งมีเสียงดังมากจึงเปลี่ยนมาใช้ขลุ่ยเพียงออ ซึ่งมีเสียงเบากว่าแทน และยังเพิ่มซออู้เข้าไปอีก 1 คัน ทำให้วงมีเสียงนุ่มนวลและกลมกล่อมมากขึ้นกว่าเดิม
วงปี่พาทย์ไม้นวมในปัจจุบัน นิยมใช้บรรเลงและขับร้องในรูปแบบในการขับกล่อม และประกอบการแสดงโดยเฉพาะการแสดงที่มีลักษณะเป็นโรงละครหรือแสดงภายในอาคาร แบ่งออกเป็น 3 วง เช่นเดียวกับวงปี่พาทย์ไม้แข็ง ได้แก่
วงปี่พาทย์ไม้นวมเครื่องห้า เครื่องดนตรีในวงบรรเลงประกอบด้วย  ๑.ขลุ่ย, ๒.ระนาดเอก, ๓.ฆ้องวงใหญ่, ๔.ซออู้, ๕.ตะโพน, ๖.กลองแขก, ๗.ฉิ่ง
วงปี่พาทย์ไม้นวมเครื่องคู่ เครื่องดนตรีในวงบรรเลงประกอบด้วย  ๑.ขลุ่ย, ๒.ระนาดเอก, ๓.ระนาดทุ้มไม้, ๔.ฆ้องวงใหญ่, ๕.ฆ้องวงเล็ก, ๖.ซออู้, ๗.ตะโพน, ๘.กลองแขก, ๙.ฉิ่ง, ๑๐.ฉาบ, ๑๑.โหม่ง
วงปี่พาทย์ไม้นวมเครื่องใหญ่ เครื่องดนตรีในวงบรรเลงประกอบด้วย  ๑.ขลุ่ย, ๒.ระนาดเอก, ๓.ระนาดทุ้มไม้, ๔ฆ้องวงใหญ่, ๕.ฆ้องวงเล็ก, ๖ระนาดเอกเหล็ก, ๗.ระนาดทุ้มเหล็ก, ๘.ซออู้, ๙.ตะโพน, ๑๐.กลองแขก, ๑๑.ฉิ่ง, ๑๒.ฉาบ, ๑๓.โหม่ง
ดนตรีไทย
วงดนตรีไทย
เอมพาโตเจโยส แบรนด์

เอมพาโตเจโยส แบรนด์ (Empatojayos Brand) เป็นตัวละครในเรื่องแต่งชุดสตาร์ วอร์ส มีบทบาทในเนื้อเรื่องจักรวาลขยายฉบับเก่า หรือเลเจนดส์
เอมพาโตเจโยส แบรนด์เป็นอัศวินเจไดที่รอดชีวิตจากการกวาดล้างเจไดครั้งใหญ่ แรกเริ่มเขาเป็นศิษย์พาดาวันของยาดเดิล สำเร็จขึ้นเป็นอัศวินหลังจากยุทธการนาบูในปีที่ 32 ก่อนยุทธการยาวิน หลังจากนั้นได้รับใช้นิกายเจไดและสาธารณรัฐเรื่อยมา จนในปีที่ 22 ก่อนยุทธการยาวิน แบรนด์ถูกส่งไปเจรจายุติสงครามกลางเมืองเซปันที่ยืดเยื้อมานับทศวรรษ ทว่าการเจรจานั้นไม่สำเร็จผล แบรนด์เป็นคนหนึ่งที่ได้ขับยาน เดลต้า 7 แอเธอร์สไปรต์-คลาส ไลท์อินเตอร์เซพเตอร์ ในฐานะส่วนหนึ่งของหน่วยเจไดจู่โจมในยุทธการจีโอโนซิส ต่อมาได้ขึ้นเป็นนายพลเจไดในช่วงสงคราม นำกองทัพทหารโคลนสู่ชัยชนะในยุทธการบาสซาโดร
เมื่อสงครามโคลนยุติ เหล่าเจไดถูกตราหน้าเป็นศัตรูของสาธารณรัฐ แบรนด์ถูกตามล่าสังหารโดยลอร์ดมืดแห่งซิธ ดาร์ธ เวเดอร์ ยานของแบรนด์ถูกโจมตีอย่างหนักโดยเวเดอร์ในบริเวณดาวเคราะห์นาร์ ชาดด้า หลังจากนั้นแบรนด์ที่บาดเจ็บสาหัสปางตายถูกทิ้งให้สิ้นชีพ อย่างไรก็ดี เขาได้รับการช่วยเหลือโดยชาวกานาธานที่อยู่ใกล้เคียงแม้มีเทคโนโลยีระดับพื้นฐาน สร้างร่างสังเคราะห์ให้เขา หลังจากแบรนด์จึงได้ขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งกานาธ
ในปีที่ 10 หลังยุทธการยาวิน ยานมิลเลนเนียม ฟอลคอนที่เสียหายหนัก ได้เดินทางเข้ามาในย่านอวกาศกานาธาน แบรนด์จึงได้ทราบข่าวจากผู้โดยสารยานคือฮัน โซโล และเลอา ออร์กานา โซโล ภรรยา เกี่ยวกับสาธารณรัฐใหม่ ว่าดาร์ธ เวเดอร์ ได้เสียชีวิตลงแล้ว แต่สงครามยังมีต่อกับจักรพรรดิพัลพาทีนผู้โกงความตายโดยถ่ายวิญญาณผ่านไปยังร่างโคลน แบรนด์ยังได้ทราบอีกว่าลุค สกายวอล์คเกอร์ ผู้เป็นพี่ชายของเลอา กำลังสร้างนิกายเจไดใหม่ขึ้น แบรนด์จึงเดินทางร่วมกับโซโลกไปยังดินแดนอันปลอดภัย อัลเดอรานใหม่ หลังจากถูกโจมตีโดยจักรวรรดิ แบรนด์เข้าร่วมกับสกายวอล์คเกอร์และสาธารณรัฐใหม่ในการรบกับจักรวรรดิ ต่อมาได้ร่วมกับสกายวอล์คเกอร์ในความพยายามสุดท้ายในการหยุดพัลพาทีนบนดาวเคราะห์ออนเดรอน แม้จะบาดเจ็บจากการสู้กับพัลพาทีน แต่แบรนด์ก็สามารถกักเอาวิญญาณของพัลพาทีนที่หลุดออกจากร่างหลังจากถูกยิงโดยฮัน โซโล ไว้ในร่างของตัวเองได้ หลังจากนั้นแบรนด์ได้พาวิญญาณของพัลพาทีนไปสู่สุขาวดีแห่งพลังด้วยกัน อดีตจักรพรรดิจะถูกกักเป็นนักโทษโดยเหล่าเจไดผู้จากไปชั่วนิรันดร์
== เบื้องหลัง ==
เอมพาโตเจโยส แบรนด์ ถูกสร้างสรรค์ขึ้นโดย Tom Veitch และ Cam Kennedy เพื่อเป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูนชุด Dark Empire II และตายลงในภาคต่อชุด Empire's End ต่อมาเมื่อมีการสร้างภาพยนตร์ไตรภาคต้น แบรนด์ได้รับการเสริมเนื้อเรื่องภูมิหลังไว้ในช่วงเวลาดังกล่าว แม้จะไม่มีการถ่ายทำภาพของเขาในช่วงที่มีร่างกายสมบูรณ์เลยก็ตาม ในเกม  Jedi Starfighter ชื่อของแบรนด์เป็นชื่อหนึ่งในบรรดายานขับเจไดในภารกิจสุดท้ายของเกม แม้จะไม่ได้รับการกล่าวถึงเป็นพิเศษและไม่มีบทพูดใๆ ก็ตาม
ตัวละครตัวหนึ่งที่คล้ายแบรนด์มากปรากฏอยู่ในฉากหลังของงานแต่งงานระหว่างลุคและมาราในหนังสือการ์ตูน  Union ซึ่งดำเนินเรื่องในช่วงแปดปีหลังการเสียชีวิตของแบรนด์
ในฉบับละครวิทยุของ Dark Empire II แบรนด์ได้รับการให้เสียงโดย Joe Hacker
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Empatojayos Brand ใน Wookieepedia: The Star Wars Wiki
อัศวินเจได
ตัวละครในสตาร์ วอร์ส
ผู้ใช้กระบี่แสงในสตาร์ วอร์ส
แมดเนสส์ (วงดนตรี)

แมดเนสส์ (Madness) เป็นวงดนตรีป็อป/สกาจาก แคมเด็น ทาวน์ ลอนดอน ประเทศอังกฤษ ก่อตั้งวงในปี 1976
แมดเนสส์ประสบความสำเร็จในช่วงต้นถึงกลางคริสต์ทศวรรษ 1980 ร่วมกับวง UB40 โดยซิงเกิลของแมดเนสส์ได้ขึ้นชาร์ตได้นานกว่า 214 สัปดาห์
== ผลงาน ==
=== อัลบั้ม ===
1979: One Step Beyond...
1980: Absolutely
1981: 7
1982: The Rise & Fall
1984: Keep Moving
1985: Mad Not Mad
1999: Wonderful
2005: The Dangermen Sessions Vol. 1
2009: The Liberty of Norton Folgate
2012: Oui Oui Si Si Ja Ja Da Da
2016: Can't Touch Us Now
=== ซิงเกิล ===
1979 "The Prince"
1979 "One Step Beyond"
1979 "My Girl"
1980 "Work Rest and Play EP"
1980 "Baggy Trousers"
1980 "Embarrassment"
1981 "The Return of the Los Palmas 7"
1981 "Grey Day"
1981 "Shut Up"
1981 "It Must Be Love"
1982 "Cardiac Arrest"
1982 "House of Fun"
1982 "Driving in My Car"
1982 "Our House"
1983 "Tomorrow's (Just Another Day)"
1983 "Wings of a Dove"
1983 "The Sun and the Rain"
1984 "Michael Caine"
1984 "One Better Day"
1985 "Yesterday's Men"
1985 "Uncle Sam"
1986 "Sweetest Girl"
1986 "(Waiting For) The Ghost Train"
1992 "It Must Be Love"
1992 "House of Fun"
1992 "My Girl"
1992 "The Harder They Come"
1993 "Night Boat to Cairo"
1999 "Lovestruck"
1999 "Johnny The Horse"
2000 "Drip Fed Fred"
2005 "Shame & Scandal"
2005 "Girl Why Don't You"
2007 "Sorry"
2008 "NW5"
2009 "Dust Devil"
2009 "Sugar and Spice"
2010 "Forever Young"
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
http://madness7.comuv.com/index.html 
กลุ่มดนตรีนิวเวฟสัญชาติอังกฤษ
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2519
กลุ่มดนตรีจากลอนดอน
กลุ่มดนตรีป็อปสัญชาติอังกฤษ
กลุ่มดนตรีสกาสัญชาติอังกฤษ
วงมโหรี

วงมโหรีเกิดจากการประสมกันระหว่าง 1)วงบรรเลงพิณ (โบราณาจารย์เรียก การขับร้องเป็นลำนำพร้อมกับการดีดพิณน้ำเต้า ในคนๆเดียว แต่มีสองลำนำขึ้นไปประสานเสียงกันว่า "วง") และ 2) วงขับไม้ (ผู้สีซอสามสายเป็นลำนำ ร่วมกับผู้ไกวบัณเฑาะว์) เกิดขึ้นครั้งแรกไม่น้อยกว่าสมัยกรุงสุโขทัย  ภายหลังจึงประสมเครื่องดนตรีเพิ่มมากขึ้นโดยลำดับ เป็นวงมโหรีเครื่องสี่. หก. และประสมเครื่องดนตรีวงปี่พาทย์ตามวิวัฒนาของวงปี่พาทย์เครื่องคู่. และเครื่องใหญ่แต่มีระเบียบวิธีที่เป็นข้อยึดถือเสมอมา คือ กำหนดให้ซอสามสาย และการขับร้องเป็นประธาน และยึดบันไดเสียงกลุ่มเสียงระดับเพียงออ ร่วมกับเน้นลักษณะการขับกล่อม เป็นสำคัญ แม้นเมื่อประสมด้วยเครื่องปี่พาทย์ตามยุคต่าง ๆ ก็ดี  ดุริยางคศิลปิน มักจะสร้างสรรค์ให้เครื่องปี่พาทย์ปรับเข้าหาเครื่องสาย และใช้โทน รำมะนา ในการกำกับจังหวะ เนื่องจากเป็นวงประเภทการขับกล่อมเพื่อสุนทรีย์ ด้วยการปรับขนาดเครื่องดนตรีให้เล็กลงเพื่อให้เสียงกลมกลืนกันกับเครื่องสาย และกำหนดให้เสียงลูกยอดของระนาดเอกจะพอดีกับเสียงนิ้วก้อยสายเอกของซอด้วง  ตลอดจนเมื่อขนาดของเครื่องดนตรีปี่พาทย์เล็กลงจะใช้ไม้นวมบรรเลง
=== วงมโหรีเครื่องสี่ ===
เกิดจากการการประสมกันระหว่างการบรรเลงพิณและการขับไม้ ปรากฏครั้งแรกในสมัยอยุธยา มีเครื่องดนตรี 4 ชนิดดังนี้
โทน
ซอสามสาย
กระจับปี่
กรับพวง (ผู้ขับร้องเป็นผู้ตี)
=== วงมโหรีเครื่องหก ===
ลักษณะคล้ายวงมโหรีเครื่องสี่ แต่ได้เพิ่มเครื่องดนตรีอีกสองอย่างคือ รำมะนา ขลุ่ยเพียงออ และใช้ ฉิ่ง แทน
วงดนตรีไทย

วงดนตรีไทยในประเทศไทยมีดังนี้
== วงเครื่องสาย ==
วงเครื่องสายเครื่องเดี่ยว
วงเครื่องสายเครื่องคู่
วงเครื่องสายผสม
วงเครื่องสายปี่ชวา
== วงปี่พาทย์ ==
วงปี่พาทย์ไม้แข็ง
วงปี่พาทย์ไม้นวม
วงปี่พาทย์มอญ
วงปี่พาทย์นางหงส์
วงปี่พาทย์ชาตรี
วงปี่พาทย์ดึกดำบรรพ์
วงปี่พาทย์เสภา
วงปี่พาทย์เครื่องห้า
วงปี่พาทย์เครื่องคู่
วงปี่พาทย์เครื่องใหญ่
== วงมโหรี ==
วงมโหรีเครื่องสี่
วงมโหรีเครื่องหก
วงมโหรีเครื่องเล็ก
วงมโหรีเครื่องคู่
วงมโหรีเครื่องใหญ่
== อื่นๆ ==
วงบัวลอย
วงดนตรีไทย
A Great Day in Harlem

อะเกรตเดย์อินฮาร์เล็ม หรือ ฮาร์เล็ม 1958 เป็นชื่อของภาพถ่ายขาวดำของกลุ่มนักดนตรีแจ๊สจำนวน 57 คน ที่ถ่ายเมื่อปี ค.ศ. 1958 บริเวณริมถนน หน้าอาคารแห่งหนึ่งในย่านฮาร์เล็ม มหานครนิวยอร์ก
ภาพหมู่นี้ถ่ายโดยอาร์ต เคน ช่างภาพอิสระของนิตยสารเอสไควร์ เมื่อเวลาประมาณ 10 นาฬิกา ของวันหนึ่งกลางฤดูร้อนของปี 1958 บริเวณหน้าบ้านเลขที่ 17 ถนนสายที่ 126 (อยู่ระหว่างฟิฟต์แอฟวะนิว และเมดิสันแอฟวะนิว) ในย่านฮาร์เล็มตะวันออก พิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารเอสไควร์ ฉบับเดือนมกราคม ค.ศ. 1959 และกลายเป็นภาพถ่ายที่มีชื่อเสียง
ในปี ค.ศ. 1994 เรื่องราวเกี่ยวกับเบื้องหลังภาพถ่ายภาพนี้ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์สารคดี A Great Day in Harlem ซึ่งได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลภาพยนตร์สารคดียอดเยี่ยม รางวัลออสการ์ ประจำปี 1995
ภาพถ่ายนี้ถูกนำมาอ้างอิงถึงในภาพยนตร์ปี 2004 ของสตีเว่น สปีลเบิร์กเรื่อง The Terminal (เดอะ เทอร์มินัล ด้วยรักและมิตรภาพ) นำแสดงโดยทอม แฮงค์ รับบทเป็น วิคเตอร์ นาวอร์สกี้ ชาวยุโรปตะวันออกที่ตกค้างอยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติจอห์น เอฟ. เคนเนดี หลังจากพยายามเดินทางเข้าสหรัฐอเมริกา เพื่อตามหาลายเซ็นของนักดนตรีคนสุดท้าย จากทั้ง 57 คนที่ปรากฏในภาพถ่าย A Great Day in Harlem เพื่อเป็นการสืบทอดความฝันของบิดาผู้ล่วงลับ ที่ใช้เวลา 40 ปีตามสะสมลายเซ็นของนักดนตรีทั้งหมด ในภาพยนตร์เรื่องนี้ มี เบนนี โกลสัน นักแซกโซโฟนชาวอเมริกัน หนึ่งในนักดนตรีในภาพถ่ายที่ยังมีชีวิตอยู่ ร่วมแสดงรับเชิญด้วย
== นักดนตรีในภาพถ่าย ==
{|
|
Red Allen
Buster Bailey
Count Basie
Emmett Berry
Art Blakey
Lawrence Brown
Scoville Browne
Buck Clayton
Bill Crump
Vic Dickenson
Roy Eldridge
Art Farmer
Bud Freeman
Dizzy Gillespie
Tyree Glenn
Benny Golson
Sonny Greer
Johnny Griffin
Gigi Gryce
|
Coleman Hawkins
J.C. Heard
Jay C. Higginbotham
Milt Hinton
Chubby Jackson
Hilton Jefferson
Osie Johnson
Hank Jones
Jo Jones
Jimmy Jones
Taft Jordan
Max Kaminsky
Gene Krupa
Eddie Locke
Marian McPartland
Charles Mingus
Miff Mole
Thelonious Monk
Gerry Mulligan
|
Oscar Pettiford
Rudy Powell
Luckey Roberts
Sonny Rollins
Jimmy Rushing
Pee Wee Russell
Sahib Shihab
Horace Silver
Zutty Singleton
Stuff Smith
Rex Stewart
Maxine Sullivan
Joe Thomas
Wilbur Ware
Dickie Wells
George Wettling
Ernie Wilkins
Mary Lou Williams
Lester Young
|}
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
http://www.harlem.org/ - about the photo.
http://www.a-great-day-in-harlem.com - about the documentary.
"Jazz's Most Iconic Photo is Half a Century Old"  by Alan Kurtz (Jazz.com )
Review of A Great Day in Harlem
ภาพถ่าย
ดนตรีแจ๊ส
นครนิวยอร์ก
ผลงานในปี พ.ศ. 2501
แมนแฮตตัน
ยูนิเวนเจอร์

บริษัท ยูนิเวนเจอร์ จำกัด (มหาชน) (Univentures Public Company Limited) เป็นบริษัทมหาชนในประเทศไทยก่อตั้งเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2523 โดยเริ่มต้นธุรกิจด้วยการเป็นผู้ผลิตและจำหน่ายผลิตภัณฑ์ผงสังกะสีอ๊อกไซด์ (Zinc Oxide) ภายใต้เครื่องหมายการค้า รูป “เตาเผา” บริษัทฯ เข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ในปี พ.ศ. 2531 และต่อมาภายหลังได้ขยายธุรกิจเข้าสู่ธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์จนกลายเป็นธุรกิจหลัก และย้ายเข้าสู่หมวดธุรกิจกลุ่มอสังหาริมทรัพย์และก่อสร้าง เมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2549 ปัจจบันบริษัทฯ ประกอบธุรกิจหลัก 4 ประการ คือ
ธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ ดำเนินการผ่านบริษัทในเครือ อาทิ บริษัท แกรนด์ ยูนิตี้ ดิเวลล็อปเมนท์ จำกัด บริษัท ปริญเวนเจอร์ จำกัด และ บริษัท เลิศรัฐการ จำกัด
ธุรกิจผลิตและจำหน่ายผลิตภัณฑ์ผงสังกะสีอ๊อกไซด์ ดำเนินการโดยบริษัทฯ และบริษัท ไทย - ไลซาท จำกัด
ธุรกิจพลังงาน ดำเนินธุรกิจบริหารและจัดการพลังงานจากแหล่งเชื้อเพลิงที่เป็นวัสดุเหลือใช้จากธรรมชาติร่วมกับเชื้อเพลิงที่ประหยัดและมีมลพิษ
ธุรกิจอื่นๆ อาทิ ธุรกิจผู้แทนจำหน่ายเครื่องบันทึกเวลา ระบบควบคุมการเข้าออกอาคารและลิฟท์ผู้โดยสาร และอุปกรณ์ระบบควบคุมที่จอดรถ
== ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ ==
ข้อมูล ณ วันที่ 9 มกราคม 2556 
{|class="wikitable"
|-style="background:gainsboro"
| ลำดับที่ || รายชื่อผู้ถือหุ้น || จำนวนหุ้นสามัญ || สัดส่วนการถือหุ้น
|-
| 1 || บริษัท อเดลฟอส จำกัด||440,434,326|| 57.59%
|-
| 2 ||UOB KAY HIAN PRIVATE LIMITED||62,610,000|| 8.19%
|-
| 3 ||บริษัท ไทยเอ็นวีดีอาร์ จำกัด||23,429,679||3.06%
|-
| 4 ||AMERICAN INTERNATIONAL ASSURANCE COMPANY, LIMITED-TIGER||15,000,000|| 1.96%
|-
| 5 ||นาย นเรศ งามอภิชน||12,486,600|| 1.63%
|}
== การปรับโครงสร้างผู้ถือหุ้น และการเข้าถือหุ้นใหญ่ของกลุ่มสิริวัฒนภักดี==
บริษัท อเดสฟอส จำกัด โดยฐาปนและปณต สิริวัฒนภักดี ได้เข้าซื้อหุ้นเพิ่มทุนจำนวน 452 ล้านบาท เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 และ ต่อมาเสนอซื้อหุ้นทั้งหมดของบริษัทฯ ซึ่งทำให้มีสัดส่วนในการถือหุ้น 56.4% เป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ของบริษัท การเข้าถือหุ้นใหญ่ของกลุ่มเจริญ สิริวัฒนภักดี ในครั้งนี้นับว่าเป็นการต่อยอดธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ จากเดิมที่มีบริษัท ที.ซี.ซี. แลนด์ จำกัดจับกลุ่มตลาดบน
== โครงการปาร์คเวนเชอร์ ==
ภายหลังการปรับโครงสร้างผู้ถือหุ้น บริษัทฯ ก็ได้ประกาศการลงทุนพัฒนาโครงการ อาคารสำนักงานและโรงแรมระดับห้าดาวแห่งใหม่บนแยกถนนเพลินจิต-วิทยุ ความสูง 33 ชั้น มูลค่าการลงทุนกว่า 7,500 ล้านบาท ภายใต้ชื่อโครงการปาร์คเวนเชอร์ ดิ อีโคเพล็กซ์ ออน วิทยุ โดยคาดว่าจะก่อสร้างแล้วเสร็จพร้อมเปิดดำเนินการประมาณปี พ.ศ. 2554
== บริษัทในเครือ ==
บริษัท เลิศรัฐการ จำกัด
บริษัท เอสโก้ เวนเจอร์ จำกัด
บริษัท ปริญเวนเจอร์ จำกัด
กองทุนรวมกินรีพร็อพเพอร์ตี้
บริษัท เอส.ยู.เอ็น. แมเนจเม้นท์ จำกัด
บริษัท แกรนด์ ยูนิตี้ ดิเวลล็อปเมนท์ จำกัด
บริษัท แกรนด์ ยู ลิฟวิ่ง จำกัด
บริษัท ยูนิเวนเจอร์ คอนซัลติ้ง จำกัด
บริษัท ยูนิเวนเจอร์ แอสเซท แมเนจเม้นท์ จำกัด
บริษัท ฟอร์เวิร์ด ซิสเต็ม จำกัด
บริษัท ไทย – ไลซาท จำกัด
== อ้างอิง ==
ข่าวการเข้าถือหุ้นโดยบริษัท อเดลฟอส จำกัด
ข่าวการประกาศการลงทุนโครงการปาร์คเวนเชอร์
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บริษัท ยูนิเวนเจอร์ จำกัด (มหาชน)
บริษัท แกรนด์ ยูนิตี้ ดิเวลล็อปเมนท์ จำกัด
โครงการปาร์คเวนเชอร์
บริษัทของไทย
ธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2523
กลุ่มทีซีซี
ซัมเมอร์สแลม (2009)

ซัมเมอร์สแลม ปี 2009 เป็นรายการ เพย์-เพอร์-วิว ของ WWE ในปี 2009 สถานที่จัดคือ  Staples Center ใน Los Angeles, California เมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2552 โดยเป็นการปล้ำทั้ง 3 ค่าย ได้แก่ รอว์ สแมคดาวน์ และ อีซีดับเบิลยู โดยมีแมทช์การปล้ำ 8 แมทช์
==เบื้องหลัง==
ด้านของ แรนดี ออร์ตัน ซึ่งหลังจากที่ออร์ตันชนะ ก็ได้มีการหาผู้ท้าชิงด้วยการ Beat the Clock challengeโดยมีผู้ท้าชิงคือ Mark Henry, Montel Vontavious Porter, Triple H, Jack Swagger และ John Cena ใครที่ทำเวลาดีที่สุด จะได้สิทธิ์ไปซัมเมอร์สแลม ทำให้ซีนา ได้สิทธิ์ปล้ำกับออร์ตันอีกครั้ง ด้านของ ซีเอ็ม พังก์ ได้ขอสิทธิ์จากเจฟฟ์ ฮารดีอีกครั้ง โดยเจฟฟ์ปล้ำกับพังก์ ในสแมคดาวน์ และเจฟฟ์ เอาชนะได้ โดยกำหนดแมทช์ว่าจะเป็นแมทช์อะไร โดยเจฟฟ์ เลือกแมทช์ เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์ แมทช์ ในซัมเมอร์สแลม
== ผลการแข่งขัน ==
== ดูเพิ่ม ==
ซัมเมอร์สแลม
รายชื่อรายการเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูดับเบิลยูอี
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
== อ้างอิง ==
ซัมเมอร์สแลม
มวยปล้ำอาชีพในปี พ.ศ. 2552
มวยปล้ำในลอสแอนเจลิส (รัฐแคลิฟอร์เนีย)
ศูนย์วิจัยและพัฒนาอาชีพแก่เกษตรกร จังหวัดลพบุรี

ภายหลังมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ได้ขยายกิจการ และเตรียมพื้นที่การเรียนการสอนสำรองการขยายขีดความสามารถในการเรียน การสอน และวิจัย ณ วิทยาเขตกำแพงแสนแล้ว   โครงการจัดตั้งวิทยาเขตลพบุรีก็เป็น 1 ใน 5 ของโครงการจัดตั้งวิทยาเขตของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์  โดยมี วิทยาเขตศรีราชา วิทยาเขตเฉลิมพระเกียรติจังหวัดสกลนคร วิทยาเขตสุพรรณบุรี วิทยาเขตลพบุรี และวิทยาเขตกระบี่  เพื่อขยายโอกาสอุดมศึกษาไปยังภูมิภาค จนสามารถดำเนินการเรียนการสอนได้ในวิทยาเขตศรีราชา พ.ศ. 2539  วิทยาเขตเฉลิมพระเกียรติจังหวัดสกลนคร พ.ศ. 2543
== ประวัติ ==
ตามที่รัฐบาลมีนโยบายขยายโอกาสอุดมศึกษาไปสู่ภูมิภาค เพื่อพัฒนาการศึกษาและให้โอกาสทางการศึกษาระดับอุดมศึกษาแก่ผู้ด้อยโอกาสในต่างจังหวัดได้มีโอกาสในการศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษามากขึ้น มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์จึงรับนโยบายในการขยายโอกาสทางการศึกษา โดยกำหนดพื้นที่จังหวัดเป้าหมายจำนวน 3 จังหวัด และหนึ่งในนั้นคือจังหวัดลพบุรี ในการนี้มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ได้เสนอโครงการจัดตั้งวิทยาเขตลพบุรี บรรจุในแผนพัฒนาการศึกษาระดับอุดมศึกษาฉบับที่ 8 (พ.ศ. 2540 – 2544) และคณะรัฐมนตรีได้พิจารณาแล้ว มีมติเห็นชอบให้มีการจัดตั้งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตลพบุรี (ตามมติคณะรัฐมนตรี ครั้งที่ 2 เมื่อวันที่ 8 ตุลาคม  พ.ศ. 2539)
มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ จึงได้ร่วมประชุมปรึกษาราชการกับผู้ว่าราชการจังหวัดลพบุรี คณะผู้บริหารจังหวัดลพบุรีและผู้เกี่ยวข้อง ในการจัดหาพื้นที่ประมาณ 2,000 ไร่ ตามที่ทางจังหวัดลพบุรีเห็นว่าเหมาะสม ในการจัดตั้งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตลพบุรี โดยมอบหมายให้นายอำเภอโคกสำโรงเป็นผู้ดำเนินการ และเสนอพื้นที่ “ที่สาธารณประโยชน์หนองโสน” ตั้งอยู่หมู่ที่ 1 ตำบลเพนียด อำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี พื้นที่ประมาณ 1,876 ไร่ เป็นพื้นที่จัดตั้งวิทยาเขตลพบุรี ซึ่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ได้พิจารณาแล้วเห็นสมควรจัดตั้งวิทยาเขตลพบุรี ในพื้นที่ที่จังหวัดลพบุรี จัดหาให้นั้น
== ปัญหาการดำเนินการ ==
โครงการจัดตั้งวิทยาเขตลพบุรีได้ประสบปัญหาต่อเนื่อง ตั่งแต่มีผู้บุกรุก แอบอ้างเข้าใช้พื้นที่ ที่จะดำเนินก่อตั้งวิทยาเขต และอีกทั้งการดำเนินจัดตั้งวิทยาเขต ขาดงบประมาณในการดำเนินการ
== การยุติโครงการ/ปรับเปลี่ยนภารกิจ ==
จากปัญหาในการดำเนินการจัดตั้งวิทยาเขต จนยังไม่สามารถดำเนินโครงการได้  ปี พ.ศ. 2551 สภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ จึงได้มีมติว่า "โครงการจัดตั้งวิทยาเขตลพบุรี ไม่เป็นวิทยาเขต" ทั้งนี้ให้ยุติการดำเนินการจั้ดตั้งวิทยาเขต  โดยมีมติเมื่อ 21 เม.ย. พ.ศ. 2551  และปรับเปลี่ยนเป็นศูนย์วิจัยและพัฒนาอาชีพแก่เกษตรกร สังกัดสถาบันค้นคว้าและพัฒนาระบบนิเวศเกษตร
== ดูเพิ่ม ==
เว็บไซต์โครงการจัดตั้ง 
== อ้างอิง ==
วิทยาเขตสังกัดมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
สถาบันอุดมศึกษาในจังหวัดลพบุรี
วงเครื่องสายปี่ชวา

วงเครื่องสายผสมปี่ชวาเกิดจากวงเครื่องสายประสมกับวงกลองแขก เกิดขึ้นในปลายรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
ลักษณะของวงเครื่องสายผสมปี่ชวามีดังนี้
เครื่องดนตรีทุกชิ้นจะตั้งเสียงให้เท่ากับเสียงปี่ชวา
ใช้กลองแขกแทนโทนและรำมะนา
ใช้ขลุ่ยหลิบแทนขลุ่ยเพียงออ
การบรรเลงเครื่องสายปี่ชวานั้น นักดนตรีต้องมีไหวพริบปฏิภาณดี โดยเฉพาะคนตีฉิ่งต้องมีสมาธิดีที่สุด จึงจะบรรเลงได้อย่างไพเราะ ในปัจจุบันหาดูได้ยากมาก.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สุรศักดิ์ จำนงค์สาร. “การลดทอนดนตรีชวาในกระบวนการยอมรับของดนตรีไทย” ใน ถนอม ชาภักดี และคนอื่น ๆ (บก.), เอกสารประกอบการประชุมวิชาการระดับชาติ เวทีวิจัยมนุษยศาสตร์ไทย ครั้งที่ 11 เปิดโลกสุนทรีย์ในวิถีมนุษยศาสตร์. น. 57-70. กรุงเทพฯ: มีดี กราฟิก, 2560.
.
วงดนตรีไทย
ชาลส์ มิงกัส

ชาลส์ "ชาร์ลี" มิงกัส จูเนียร์ (22 เมษายน ค.ศ. 1922 - 5 มกราคม ค.ศ. 1979) นักดับเบิลเบสแจ๊สชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงในฐานะนักดนตรี นักแต่งเพลง หัวหน้าวง และนักต่อสู้เพื่อต่อต้านการแบ่งแยกสีผิว
ชาลส์ มิงกัส เกิดในค่ายทหารในรัฐแอริโซนา เติบโตที่ลอสแอนเจลิสในครอบครัวที่เคร่งศาสนา มารดามีเชื้อสายจีนและอังกฤษ ส่วนบิดามีเชื้อสายชาวผิวดำ และสวีเดน  มิงกัสเริ่มหัดเล่นดนตรีแจ๊สจากความชื่นชอบในดนตรีของดุ๊ก เอลลิงตัน โดยเริ่มหัดเล่นทรอมโบน ก่อนจะหันมาเล่นเชลโล และดับเบิลเบสในระหว่างเรียนชั้นมัธยม พร้อมกับเริ่มแต่งเพลงด้วยตัวเอง โดยได้รับอิทธิพลจากดนตรีของชาร์ลี พาร์กเกอร์
ในวัย 20 ปี มิงกัสเริ่มออกตระเวนแสดงร่วมกับหลุยส์ อาร์มสตรอง ตั้งแต่ ค.ศ. 1943 และมีผลงานบันทึกเสียงครั้งแรกในปี ค.ศ. 1945 ร่วมกับวงดนตรีของรัสเซล จาร์คเค จากนั้นได้ร่วมงานกับนักดนตรีอีกหลายคน รวมทั้งชาร์ลี พาร์กเกอร์ ก่อนจะมาตั้งวงของตัวเอง
ชาลส์ มิงกัส ได้ชื่อว่าเป็นนักดนตรีที่มีอารมณ์ร้อน ระหว่างการแสดงในไนท์คลับหลายครั้ง มิงกัสสั่งให้วงดนตรีของตนหยุดเล่นอย่างกะทันหันเป็นเวลาหลายนาที พร้อมกับตะโกนต่อว่าผู้ชมบางคนที่พูดคุย หรือทำเสียงดัง  ในบางครั้งเขาไม่พอใจการเล่นของนักดนตรีร่วมวง ถึงกับไล่นักดนตรีหลายคนลงจากเวที 
ในช่วงทศวรรษ 1970 มิงกัสป่วยเป็นโรคเอแอลเอส (Amyotrophic lateral sclerosis) เกิดจากการเสื่อมของเซลล์ประสาทที่ควบคุมการทำงานของกล้ามเนื้อ ทำให้ไม่สามารถเล่นดนตรีได้ เขายังคงแต่งเพลงและควบคุมการบันทึกเสียง จนกระทั่งเสียชีวิตในวัย 56 ปี เมื่อวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 1979 ที่เม็กซิโก เถ้ากระดูกของเขาถูกโปรยลงในแม่น้ำคงคา
ผลงานอัลบั้มชิ้นสุดท้ายของมิงกัส ชื่อ Mingus เป็นผลงานร่วมกับโจนี มิตเชลล์ มีนักดนตรีที่ร่วมบันทึกเสียงเช่น เวย์น ชอร์ตเตอร์ เฮอร์บี แฮนค็อก และจาโค พาสโทเรียส
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอืน ==
Official website
What Is a Jazz Composer  - Liner notes from Let My Children Hear Music by Charles Mingus.
นักเปียโน
นักดับเบิลเบส
นักดนตรีแจ๊สชาวอเมริกัน
ชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา
ชาวอเมริกันเชื้อสายสวีเดน
ศิลปินสังกัดโคลัมเบียเรเคิดส์
ศิลปินสังกัดซาวอยเรเคิดส์
บุคคลจากลอสแอนเจลิส
บุคคลจากรัฐแอริโซนา
เสียชีวิตจากโรคทางประสาทวิทยา
ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี สาขาศิลปินผู้ประสบความสำเร็จตลอดช่วงชีวิต