pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
อิมัลชัน

อิมัลชัน (emulsion, ) เป็นคอลลอยด์ประเภทหนึ่ง เกิดจากของที่ละลายเข้ากันเป็นเนื้อเดียวไม่ได้สองชนิดขึ้นไป โดยทำให้แตกตัว โดยตัวหนึ่งเป็นอนุภาคคอลลอยด์ (dispered phase) อีกตัวหนึ่งเป็นส่วนเนื้อเดียว (continuous phase) เรียกสารที่แตกตัวว่า ตัวกระทำอิมัลชัน (emulsifier)
== ตัวอย่างอิมัลชัน ==
{|class="wikitable" style="text-align:center"
! อิมัลชัน !! สารเนื้อเดียว !! อนุภาคคอลลอยด์ !! ตัวกระทำอิมัลชัน
|-
| น้ำเสีย || น้ำ || น้ำมันหรือไขมัน || สบู่หรือผงซักฟอก
|-
| นม || น้ำนม || ไขมันในนม || เคซีน
|-
| น้ำสลัด || น้ำมัน || ไข่ขาว || ไข่แดง (เลซิติน)
|}
== ตัวกระทำอิมัลชัน ==
ตัวกระทำอิมัลชัน (emulsifier) มักจะเป็นสารที่สามารถลดแรงตึงผิวได้ เนื่องจากการละลายของสารเกิดจากความต่างขั้วกัน ดังนั้นเพื่อให้สารผสมกันได้ โดยครึ่งหนึ่งจะมีขั้ว อีกครึ่งหนึ่งไม่ ตัวอย่างของตัวกระทำอิมัลชัน เช่น
ไข่แดง (เลซิติน) เป็นตัวกระทำอิมัลชันที่รับประทานได้ จึงผสมในอาหาร เช่น น้ำสลัด เนื้อขนมปัง
สารทำความสะอาดต่าง ๆ (detergent) น้ำยาล้างจาน ผงซักฟอก เป็นตัวกระทำอิมัลชันทุกชนิด เพื่อทำความสะอาดคราบไขมันได้
เอนไซม์และสารโปรตีนชนิดอื่น ๆ ในร่างกายเป็นตัวกระทำอิมัลชันเช่นกัน
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
คอลลอยด์
เจล
โซล (คอลลอยด์)
ส่วนผสมทางเคมี
ฟิสิกส์สสารควบแน่น
คอลลอยด์
โซล (คอลลอยด์)

โซล (Sol) เป็นคอลลอยด์ประเภทหนึ่ง ซึ่งเกิดจากการเติมอนุภาคของแข็ง ลงไปในของเหลวหรือของแข็งหลอมเหลวลงไป เพื่อให้มีอนุภาคของแข็ง กระจายเป็นอนุภาคกระจาย (dispered phase) ในสารเนื้อเดียว (continuous phase)
== ตัวอย่างโซลที่น่าสนใจ ==
{|class="wikitable" style="text-align:center"
!โซล!!สารเนื้อเดียว!!อนุภาคคอลลอยด์!!หมายเหตุ
|-
|Ruby glass||แก้ว||ทับทิม||นำอนุภาคทับทิมปนในแก้วหลอมแล้วเป่าขึ้นรูป
|-
|เลือด||น้ำเลือด||เม็ดเลือด||มีเม็ดเลือดลอยอยู่ในน้ำเลือด
|-
|สีน้ำมัน||น้ำมัน||เม็ดสี||เม็ดสีกระจายตัวในน้ำมัน
|-
|ไซโตพลาสซึม||ไซโทซอล||ออร์แกเนลล์||ออร์แกเนลล์กระจายตัวในไซโทซอล
|}
== ดูเพิ่ม ==
เจล
คอลลอยด์
ละอองลอย
คอลลอยด์
Sol (kolloid)
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518 เป็น การเลือกตั้งทั่วไปครั้งที่ 10 ในประเทศไทย จัดขึ้นเมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2518 ผลเป็นชัยชนะของพรรคประชาธิปัตย์ที่จดทะเบียนขึ้นใหม่ โดยได้ 72 ที่นั่งจากทั้งหมด 269 ที่นั่ง แต่ยังไม่ถึงกึ่งหนึ่งของรัฐสภาที่ 135 ที่นั่ง ผู้มีสิทธิเลือกตั้งคิดเป็น 47.2%
โดยการเลือกตั้งครั้งนี้ เกิดขึ้นตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2517 ที่ถูกร่างขึ้นหลังเหตุการณ์ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516 โดยเป็นการเลือกตั้งครั้งแรกด้วยที่เปลี่ยนจากการเลือกเป็นเขตจังหวัด เป็นหลายอำเภอรวมกันเป็นหนึ่งเขตเลือกตั้ง และมีจำนวน ส.ส. ได้เขตละ 3 คน 
== ผลการเลือกตั้ง ==
== การจัดตั้งรัฐบาล ==
หลังเลือกตั้ง ม.ร.ว.เสนีย์ ปราโมช หัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ เป็นแกนนำจัดตั้งรัฐบาล และ ม.ร.ว.เสนีย์ ได้รับโปรดเกล้าฯ เป็นนายกรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518 และจัดตั้งคณะรัฐมนตรีโดยได้รับการสนับสนุนจากพรรคเกษตรสังคม และแนวร่วมสังคมนิยม แต่ได้คะแนนเสียงสนับสุนนเพียง 103 คน ไม่ถึงครึ่งของสภา (135 คน)
รัฐธรรมนูญสมัยนั้น กำหนดว่า การแถลงนโยบายของคณะรัฐมนตรีต้องได้รับความไว้วางใจจากสภาผู้แทนราษฎร เมื่อถึงวันแถลงนโยบายของรัฐบาลต่อสภา วันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2518 ปรากฏว่า รัฐบาล ม.ร.ว.เสนีย์ ได้รับเสียงสนับสนุนเพียง 111 เสียง ถือว่าไม่ได้รับความไว้วางใจจาก สภาผู้แทนผู้แทนราษฎร ม.ร.ว.เสนีย์ และพรรคประชาธิปัตย์ จึงแสดงความรับผิดชอบ โดยการลาออก และสละสิทธิ์การตั้งรัฐบาล
ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช หัวหน้าพรรคกิจสังคม ซึ่งมี ส.ส.ในสภาเพียง 18 เสียง สามารถรวบรวม ส.ส.พรรคต่าง ๆ รวม 8 พรรค ได้ 135 เสียง เท่ากับครึ่งหนึ่งพอดี จัดตั้งรัฐบาลโดย ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช ได้รับโปรดเกล้าฯ เป็นนายกรัฐมนตรี ในขณะที่ พรรคประชาธิปัตย์ ซึ่งมีเสียงมากที่สุด 74 เสียง กลายเป็นฝ่ายค้าน
แต่ความเป็นรัฐบาลต้องเผชิญกับแรงกดดันต่าง ๆ มากมาย โดยเฉพาะเสถียรภาพรัฐบาล ที่มีจำนวน ส.ส.ในสภาแบบก้ำกึ่ง ในที่สุด ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ต้องตัดสินใจยุบสภา เนื่องจาก ส.ส. ฝ่ายรัฐบาลหันไปเข้าร่วมกับฝ่ายค้าน เสนอญัตติขอร่วมเปิดอภิปรายทั่วไป เพื่อลงมติไม่ไว้วางใจรัฐบาล รวมเวลาที่บริหารประเทศได้ประมาณ 1 ปี 1 เดือน
หลังจากยุบสภามีการจัดการเลือกตั้งครั้งใหม่คือ การเลือกตั้ง วันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2519 
== ดูเพิ่ม ==
สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 11
==เชิงอรรถ==
== อ้างอิง ==
2518
การเลือกตั้งใน พ.ศ. 2518
เอเวอรีลิตเติลเทียร์ดรอป

"เอเวอรีลิตเติลเทียร์ดรอป" (Every Little Teardrop) คือซิงเกิลที่ 2 จากอัลบั้ม ออลเวส์ ของแกเบรียล ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2550 แต่งโดยแกเบรียล และ จูเลียน แกลลาเกอร์ แกเบรียลได้นำซิงเกิลนี้ไปร้องสดในรายการโทรทัศน์ ลูส วีเมน และรายการ GM TV เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550
== มิวสิกวิดีโอ ==
มิวสิกวิดีโอของเพลง "เอเวอรีลิตเติลเทียร์ดรอป" กำกับโดย แอนดี้ ฮิลตัน ออกอากาศเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2550 ทางช่อง มิวสิกแชนแนลบีโฟร์ ของสหราชอาณาจักร
== รายชื่อเพลง ==
== อ้างอิง ==
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2550
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 เป็น การเลือกตั้งทั่วไปในประเทศไทยครั้งที่ 19 มีขึ้นเมื่อวันอาทิตย์ที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 การเลือกตั้งในครั้งนั้น พรรคความหวังใหม่ ที่เพิ่งลงเลือกตั้งเป็นครั้งแรกประสบความสำเร็จ สามารถเฉือนเอาชนะ พรรคประชาธิปัตย์ ไปได้ 2 เสียง ทำให้ได้เป็นแกนนำจัดตั้งรัฐบาล และ พลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ หัวหน้าพรรคได้ขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี
== ที่มา ==
ที่มาของการเลือกตั้งครั้งนี้ สืบเนื่องจากนายบรรหาร ศิลปอาชา นายกรัฐมนตรี และหัวหน้าพรรคชาติไทย ซึ่งเป็นแกนนำรัฐบาล ได้ตราพระราชกฤษฎีกายุบสภาเมื่อคืนวันศุกร์ที่ 27 กันยายน ปีเดียวกันนั้น เพราะก่อนหน้านั้นไม่นานมีการอภิปรายไม่ไว้วางใจรัฐบาล โดย พรรคประชาธิปัตย์ ซึ่งเป็นฝ่ายค้าน การอภิปรายฯครั้งนั้น มีหลายกรณีทั้งข้อสงสัยเรื่องสัญชาติกำเนิดของบิดานายบรรหาร, การหลีกเลี่ยงที่จะเสียภาษีจำหน่ายที่ดินให้กับธนาคารแห่งประเทศไทยของรัฐบาล, การรับเงินสนับสนุนจากนายราเกซ สักเสนา ซึ่งเป็นอาชญากรจากคดียักยอกเงินของธนาคารกรุงเทพฯ พาณิชย์การ, กรณีคัดลอกวิทยานิพนธ์มหาวิทยาลัยรามคำแหงของนายบรรหาร  เป็นต้น สร้างความสะเทือนแก่เสถียรภาพของรัฐบาลเป็นอย่างมาก ต่อมา ก่อนการวันลงมติอภิปรายฯ พรรคร่วมรัฐบาลได้มีมติที่จะให้นายบรรหาร ลาออกจากตำแหน่ง มิฉะนั้นจะไม่ยกมือไว้วางใจให้ แต่นายบรรหารต่อรองที่จะขอลาออกภายใน 7 วันแทน ขณะเดียวกันได้มีความพยายามที่จะรวบรวมเสียงสนับสนุนของพรรคร่วมรัฐบาลต่าง ๆ ที่จะสนับสนุน พล.อ.ชวลิต ยงใจยุทธ เป็นนายกรัฐมนตรีคนใหม่ ด้วยจำนวนเสียง 118 เสียง แต่ทว่านายบรรหารได้เลือกที่จะยุบสภาฯขึ้นเสียก่อน 
== ผลการเลือกตั้ง ==
 
รวมทั้งสภา 393 คน
ต่อมาเกิดวิกฤตเศรษฐกิจอย่างรุนแรง ภายหลังการลดค่าเงินบาท พ.ศ. 2540 และ พล.อ.ชวลิต ตัดสินใจลาออกจากตำแหน่ง นายกรัฐมนตรี และมีจับกลุ่มกันใหม่ของพรรคการเมือง เพื่อจัดตั้งรัฐบาลรวม 2 กลุ่มคือกลุ่มพรรคร่วมรัฐบาลเดิม ที่นำโดยพรรคความหวังใหม่และพรรคชาติพัฒนา และกลุ่มพรรคฝ่ายค้านที่นำโดย พรรคประชาธิปัตย์ พรรคชาติไทย และพรรคกิจสังคม เหตุการณ์ครั้งนั้นนำไปสู่กรณี "กลุ่มงูเห่า"
== ดูเพิ่ม ==
สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 20
== อ้างอิง ==
2539
การเลือกตั้งใน พ.ศ. 2539
การเมืองในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2539
สครับ

สครับ อาจหมายถึง
สครับ (รายการโทรทัศน์) รายการโทรทัศน์ฉายทางช่องเอ็นบีซีในสหรัฐอเมริกา
สครับ (อาชีพ) ผู้ช่วยแพทย์ในด้านการผ่าตัด
อาจสะกดผิดจาก
สครับบ วงดนตรีสัญชาติไทย
กุ้ยหลิน

กุ้ยหลิน (; จ้วง: Gveilinz "ป่าหอมหมื่นลี้") เป็นนครระดับจังหวัดที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง ซึ่งตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศจีน เป็นเมืองที่มีชื่อเสียงว่ามีทัศนียภาพที่สวยงามมายาวนาน ทั้งยังเป็นหนึ่งในเมืองท่องเที่ยวที่ได้รับความนิยมมากแห่งหนึ่งของจีน ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวจ้วง
กุ้ยหลินถือเป็นเมืองที่มีชื่อเสียงเป็นสถานที่สวยงามที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศจีน คนจีนยกให้เป็นดัง “เมืองสวรรค์บนพิภพ” หรือ “ซื่อไหว้เถาหยวน” มีคำกล่าวว่าจิตรกรใดที่ยังไม่เคยมาเมืองกุ้ยหลิน จะไม่สามารถวาดรูปขุนเขาให้สวยงามได้เลย
== อ้างอิง ==
นครในเขตปกครองตนเองกว่างซี
รายชื่อตอนในเปลวฟ้าผ่าปฐพี

รายชื่อตอนในเปลวฟ้าผ่าปฐพี เป็นรายชื่อตอนเวอร์ชันแอนิเมชันของเปลวฟ้าผ่าปฐพี

== แอนิเมชัน ==
VCD เปลวฟ้าผ่าปฐพี เวอร์ชันแอนิเมชัน ลิขสิทธิ์จากประเทศญี่ปุ่น ถูกนำมาสร้างในรูปแบบของแอนิเมชันจากทีมผู้สร้าง คนเก่งฟ้าประทาน ในรูปแบบของวีซีดีจำนวน 21 แผ่น รวมทั้งสิ้น 42 ตอน ดังนี้
ป
เปลวฟ้าผ่าปฐพี
ภาษาปันตาร์ตะวันตก

ภาษาปันตาร์ตะวันตกหรือภาษาลัมมา เป็นภาษากลุ่มปาปวน ใช้พูดทางตะวันตกของหมู่เกาะปันตาร์ ในอินโดนีเซีย มีผู้พูดราว 10000 คน มี 3 สำเนียงคือ
ตุบเบ  (ใช้พูดในปุนตารู และอาอีร์ ปานัส)
เมาตา	(ใช้พูดในกากาเมาตา, อาลีมักเก, เลากี, กาปัส, โกลีฮับบัง, และ อาลีกัลลัง )
ลัมมา (ใช้พูดในกาลนดามาและลาตูนา)
ต่อไปนี้เป็นการเปรียบเทียบภาษาปันตาร์ตะวันตกสำเนียงต่างๆ
==ระบบเสียง==
มีพยัญชนะเสียงกักไม่ก้องและก้อง: /p t k ’/ และ /b d g/; เสียงเสียดแทรก ไม่ก้อง/s h/; เสียงนาสิก /n m ng/; เสียงม้วนลิ้น /r/ และเสียงข้างลิ้น/l/; และเสียง /w/ and /y/.
{|  class="wikitable" align="center"
|&nbsp;
! labial
! alveolar
! velar
! glottal
|-
! rowspan=2 | plosive
| p
| t
| k
| '
|-
| b
| d
| g
|&nbsp;
|-
!เสียงเสียดแทรก
|&nbsp;
|s
|&nbsp;
|h
|-
!เสียงนาสิก
|m
|n
|ng
|&nbsp;
|-
!rowspan=2 | เสียงเหลว
|&nbsp;
|r
|&nbsp;
|&nbsp;
|-
|&nbsp;
|l
|&nbsp;
|&nbsp;
|-
!approximant
|w
|&nbsp;
|y
|&nbsp;
|-
|}
== อ้างอิง ==
Grimes, Charles E., Tom Therik, Barbara Dix Grimes & Max Jacob. 1997. A guide to the people and languages of Nusa Tenggara. (Paradigma series B 1). Kupang, Indonesia: Universitas Kristen Artha Wacana and Alfa Omega Foundation.
Stokhof, W. A. L. 1975. Preliminary notes on the Alor and Pantar languages (East Indonesia). (Pacific Linguistics B-43). Canberra: Australian National University.
ปันตาร์ตะวันตก
ภาษามุนจี

ภาษามุนจี เป็นภาษากลุ่มปามีร์ใช้พูดในบาดักสถานในอัฟกานิสถาน ใก้เคียงกับภาษายิดคาที่ใช้พูดในปากีสถาน บริเวณนี้มีความสำคัญในการรุกรานอัฟกานิสถานของโซเวียต เพราะโซเวียตไม่อาจหยุดการการเคลื่อนย้ายกำลังคนและอาวุธผ่านช่องแคบโดราห์ที่เชื่อมระหว่างบาดักสถานกับชิตรัลในปากีสถานได้ ผู้พูดภาษามุนจีส่วนใหญ่อพยพข้ามแดนเข้าสู่ชิตรัลในระหว่างสงครามในอัฟกานิสถาน
== อ้างอิง ==
มุนจี
ภาษาโดมาอากี

ภาษาโดมาอากี หรือภาษาโดมากี ภาษาโดมา เป็นภาษาที่ใช้พูดทางเหนือของประเทศปากีสถาน อยู่ในตระกูลอินโด-ยุโรเปียน สาขาอินโด-อิเรเนียน กลุ่มดาร์ดิก มีผู้พูดราว 500 คน (2532) พูดโดยชาวเบอริโช โดม หรือโดมา ซึ่งส่วนใหญ่เป็นมุสลิม บริเวณที่ใช้พูดอยู่ทางเหนือของตำบลคิลคัต ของปากีสถาน ภายในไม่กี่หมู่บ้านในหุบเขาฮุนซา
== อ้างอิง ==
Domaaki. Retrieved June 13, 2006, from Ethnologue: Languages of the World, fifteenth edition. SIL International. Online version.
ดโมาอากี
ภาษาฆวารัซม์

ภาษาฆวารัซม์ (ฆวารัซม์: زڨاک‌ای خوارزم|transl=zβ'k 'y xw'rzm, zβ'k 'y xw'rzm) เป็นภาษากลุ่มอิหร่านตะวันออกที่สูญแล้ว ที่มีความใกล้ชิดกับภาษาซอกเดีย ภาษานี้เคยมีผู้พูดในบริเวณฆวารัซม์ (โคแรสเมีย) ซึ่งอยู่ทางตอนล่างของแม่น้ำอามูดาร์ยา ทะเลอารัลตอนใต้ (ส่วนเหนือของประเทศอุซเบกิสถานและบางส่วนของคาซัคสถานและเติร์กเมนิสถานในปัจจุบัน)
ความรู้เกี่ยวกับภาษานี้มีจำกัดและไม่ค่อยมีใครทราบรูปแบบอักษรเก่าเหมือนกับภาษาซอกเดีย โดยมีข้อมูลจากนักวิชาการจากฆวารัซม์อย่างอัลบิรูนีและอัซซามัคชารีไว้ว่า ภาษานี้ยังมีคนใช้ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 13 เมื่อมันถูกแทนที่ด้วยภาษาเปอร์เซียและสำเนียงเตอร์กิกในพื้นที่ส่วนใหญ่
วอลเตอร์ บรูโน เฮนนิง นักวิชาการที่สำคัญคนหนึ่ง กำลังทำพจนานุกรมภาษาฆวารัซม์ แต่เสียชีวิตก่อน ทำให้ผลงานยังไม่เสร็จ ภายหลัง D.N. MacKenzie เป็นผู้ตีพิมพ์พจนานุกรมบางส่วนใน ค.ศ. 1971
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Encyclopedia Iranica, "The Chorasmian language" by D.N. Mackenzie
https://web.archive.org/web/20040201160726/http://iranianlanguages.com/
https://web.archive.org/web/20041009124244/http://www.iranologie.com/history/ilf.html
ฆวารัซม์
ฆวารัซม์
Musa

Musa สามารถหมายถึง
สกุลกล้วย (Musa sp.) -- สกุลพืช
มหาสงครามกู้ปฐพี (Musa : the warrior) -- ภาพยนตร์เกาหลี
อำเภอหนองสูง

หนองสูง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดมุกดาหาร
== ประวัติ ==
พื้นที่ของอำเภอหนองสูงเดิมเป็นตำบลหนองสูง อยู่ในเขตการปกครองของอำเภอมุกดาหาร จังหวัดนครพนมในขณะนั้น ต่อมาในวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2482 ขุนอนุสรกรณี ผู้แทนราษฎรจังหวัดนครพนม ได้ยื่นเรื่องราวต่อราชการ ขอให้ตั้งกิ่งอำเภอขึ้นที่ตำบลหนองสูง แต่รัฐบาลไม่ได้ที่จะพิจารณาตั้งกิ่งอำเภอที่ตำบลหนองสูง เพราะตำบลหนองสูงยังไม่ใช่ศูนย์กลางของท้องที่ ไม่สะดวกต่อการปกครอง และเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2484 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกท้องที่บางส่วนออกจากการปกครองของอำเภอมุกดาหาร รวมตั้งเป็นกิ่งอำเภอคำชะอี และยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอในเวลาต่อมา ท้องที่จึงได้อยู่ในเขตอำเภอคำชะอี
ในปี พ.ศ. 2527 ราษฎรในพื้นที่ได้ยื่นเรื่องราวต่อราชการ ขอให้ตั้งกิ่งอำเภอขึ้นที่ตำบลหนองสูงอีกครั้ง โดยกระทรวงมหาดไทยได้พิจารณาเห็นว่าราษฎรทั้งห้าตำบล ได้แก่ ตำบลหนองสูง ตำบลโนนยาง ตำบลภูวง ตำบลบ้านเป้า และตำบลหนองสูงใต้ เป็นตำบลที่อยู่ไกลท้องที่ทุรกันดาร และห่างไกลจากตัวอำเภอ เจ้าหน้าที่มีโอกาสตรวจเยี่ยมเยือนดูแลทุกข์สุขของราษฎรน้อยมาก เพราะทางคมนาคมไม่สะดวก ซึ่งอาจเป็นการเสียหายในด้านการปกครอง ประกอบกับหมู่บ้านดังกล่าวมีโอกาสที่จะเจริญในอนาคต เพราะราษฎรอาศัยอยู่กันหนาแน่นมาก และมีพื้นที่ทำมาหากินได้ โดยเฉพาะมีทรัพยากรทางธรรมชาติ พอที่จะยกระดับการครองชีพของราษฎรทั้งห้าตำบลดังกล่าวนี้ให้ดียิ่งขึ้น จึงแนะนำประชุมชี้แจงร่วมกับทางอำเภอคำชะอี รายงานต่อกระทรวงมหาดไทย ขอจัดตั้งที่ว่าการกิ่งอำเภอหนองสูงขึ้น
ต่อมาเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2528 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกตำบลหนองสูง ตำบลโนนยาง ตำบลภูวง ตำบลบ้านเป้า และตำบลหนองสูงใต้ ออกจากการปกครองของอำเภอคำชะอี รวมตั้งเป็น กิ่งอำเภอหนองสูง และในวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2536  มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกบางหมู่บ้านออกมาจากการปกครองของตำบลหนองสูง รวมตั้งเป็นตำบลหนองสูงเหนือ จนกระทั่งเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 จึงมีพระราชกฤษฎีกาฯ ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอหนองสูง จนถึงปัจจุบัน
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอหนองสูงตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอคำชะอี
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเมืองมุกดาหารและอำเภอนิคมคำสร้อย
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเลิงนกทา (จังหวัดยโสธร) และอำเภอหนองพอก (จังหวัดร้อยเอ็ด)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอหนองพอก (จังหวัดร้อยเอ็ด) และอำเภอกุฉินารายณ์ (จังหวัดกาฬสินธุ์)
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอหนองสูงแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 6 ตำบล 44 หมู่บ้าน ได้แก่
{|
|-
||1.||หนองสูง|| || (Nong Sung)  || ||5 หมู่บ้าน||
|-
||2.||โนนยาง|| ||(Non Yang)   || ||10 หมู่บ้าน||
|-
||3.||ภูวง || ||(Phu Wong) || ||7 หมู่บ้าน||
|-
||4.||บ้านเป้า|| || (Ban Pao) || ||6 หมู่บ้าน||
|-
||5.||หนองสูงใต้ || ||(Nong Sung Tai) || ||8 หมู่บ้าน||
|-
||6.||หนองสูงเหนือ|| || (Nong Sung Nuea) || ||8 หมู่บ้าน||
|}
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอหนองสูงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลหนองสูงเหนือ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองสูง และตำบลหนองสูงเหนือทั้งตำบล
เทศบาลตำบลบ้านเป้า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านเป้าทั้งตำบล
เทศบาลตำบลภูวง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลภูวงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลโนนยาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนยางทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองสูงใต้ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองสูงใต้ทั้งตำบล
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ชุมชนออนไลน์อำเภอหนองสูง 
== อ้างอิง ==
หนองสูง
อำเภอศรีบรรพต

ศรีบรรพต เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดพัทลุง

== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอศรีบรรพตตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอป่าพะยอม
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอควนขนุน
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอศรีนครินทร์
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอนาโยง อำเภอเมืองตรัง และอำเภอห้วยยอด (จังหวัดตรัง)
==ประวัติ==
ท้องที่อำเภอศรีบรรพตเดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลนาขยาด ตำบลชะมวง และตำบลเขาปู่ อำเภอควนขนุน ในวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2490 ทางราชการได้แยกท้องที่หมู่ 20, 22-24 (ในขณะนั้น) ของตำบลชะมวง กับหมู่ 3 ตำบลเขาปู่ ไปจัดตั้งเป็น "ตำบลเขาย่า" และแยกท้องที่หมู่ 9-13, 18 (ในขณะนั้น) ของตำบลนาขยาด ไปจัดตั้งเป็น "ตำบลตะแพน" ทำให้พื้นที่ด้านตะวันตกของอำเภอควนขนุน มีทั้งหมด 5 ตำบล
ปี พ.ศ. 2519 ราษฎรในพื้นที่ได้ยื่นเรื่องราวต่อราชการ ขอให้ตั้งกิ่งอำเภอขึ้นที่พื้นที่ตำบลเขาย่า เนื่องจากเป็นพื้นที่ที่อยู่ห่างไกล และทุรกันดาร ทำให้มีปัญหาการแทรกแซงของคอมมิวนิสต์ ทำให้มีปัญหาทางด้านการเมือง การปกครอง การรักษาความสงบเรียบร้อย และความมั่นคง โดยกระทรวงมหาดไทยได้พิจารณาเห็นว่าราษฎรทั้งสามตำบล ได้แก่ ตำบลเขาปู่ ตำบลเขาย่า และตำบลตะแพน เป็นตำบลที่อยู่ไกลท้องที่ทุรกันดาร และห่างไกลจากตัวอำเภอ เจ้าหน้าที่มีโอกาสตรวจเยี่ยมเยือนดูแลทุกข์สุขของราษฎรน้อยมาก เพราะทางคมนาคมไม่สะดวก ซึ่งอาจเป็นการเสียหายในด้านการปกครอง ประกอบกับหมู่บ้านดังกล่าวมีโอกาสที่จะเจริญในอนาคต เพราะราษฎรอาศัยอยู่กันหนาแน่นมาก และมีพื้นที่ทำมาหากินได้ โดยเฉพาะมีทรัพยากรทางธรรมชาติ พอที่จะยกระดับการครองชีพของราษฎรของตำบลเขาปู่ ตำบลเขาย่า และตำบลตะแพนให้ดียิ่งขึ้น จึงแนะนำประชุมชี้แจงร่วมกับทางอำเภอควนขนุน รายงานต่อกระทรวงมหาดไทย ขอจัดตั้งที่ว่าการกิ่งอำเภอที่ตำบลเขาย่าขึ้น
ต่อมาเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2520 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกตำบลเขาปู่ ตำบลเขาย่า และตำบลตะแพน ออกจากการปกครองของอำเภอควนขนุน รวมตั้งเป็น กิ่งอำเภอศรีบรรพต ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 ธันวาคม ปีเดียวกัน กำหนดให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอควนขนุน แต่ผกค.เกิดไม่พอใจ จึงมีการลอบวางเพลิงที่ว่าการกิ่งอำเภอศรีบรรพต เมื่อวันที่ 12 มกราคม 2522 ทำให้เกิดความเสียหายอย่างมากทางราชการและราษฏรในท้องที่ จึงร่วมกันสมทบทุนซ่อมแซมที่ว่าการอำเภอขึ้นใหม่ให้ใช้ได้ชั่วคราว ในระหว่างที่กำลังสร้างที่ว่าการอำเภอหลังใหม่ในเขตตำบลเขาย่า โดยได้รับงบประมาณการก่อสร้างจากกระทรวงมหาดไทย และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอศรีบรรพต ลงวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2536 โดยมีผลบังคับภายในวันที่ 3 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอศรีบรรพตแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 3 ตำบล 30 หมู่บ้าน ได้แก่
{|
|-
||1.||เขาย่า || || (Khao Ya)  || ||10 หมู่บ้าน||
|-
||2.||เขาปู่  || ||(Khao Pu)   || ||11 หมู่บ้าน||
|-
||3.||ตะแพน || || (Taphaen) || ||9 หมู่บ้าน||
|}
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอศรีบรรพตประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่
องค์การบริหารส่วนตำบลเขาย่า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขาย่าทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเขาปู่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขาปู่ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลตะแพน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตะแพนทั้งตำบล
== อ้างอิง ==
ศรีบรรพต
อำเภอป่าบอน

ป่าบอน เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดพัทลุง เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอปากพะยูน
== ประวัติ ==
ท้องที่อำเภอป่าบอนเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอปากพะยูน ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองตำบลป่าบอน ตำบลหนองธง และตำบลโคกทราย ของอำเภอปากพะยูน ออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอป่าบอน ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2526 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 26 เมษายน ปีเดียวกัน
และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะกิ่งอำเภอป่าบอน อำเภอปากพะยูน ขึ้นเป็น อำเภอป่าบอน ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2533 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 21 พฤษภาคม ปีเดียวกัน
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอป่าบอนตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอตะโหมด อำเภอบางแก้ว และอำเภอปากพะยูน
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอปากพะยูน
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอรัตภูมิ (จังหวัดสงขลา) อำเภอควนกาหลง และอำเภอทุ่งหว้า (จังหวัดสตูล)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอทุ่งหว้า (จังหวัดสตูล) อำเภอปะเหลียน (จังหวัดตรัง) และอำเภอตะโหมด
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอป่าบอนแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 50 หมู่บ้าน ได้แก่
{|
|-
||1.||ป่าบอน || || (Pa Bon)  || ||11 หมู่บ้าน||
|-
||2.||โคกทราย || || (Khok Sai)   || ||13 หมู่บ้าน||
|-
||3.||หนองธง || || (Nong Thong) || ||9 หมู่บ้าน||
|-
||4.||ทุ่งนารี  || || (Thung Nari) || ||9 หมู่บ้าน||
|-
||5.||วังใหม่  || || (Wang Mai) || ||8 หมู่บ้าน||
|}
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอป่าบอนประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลป่าบอน  ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลป่าบอน บางส่วนของตำบลหนองธง และบางส่วนของตำบลวังใหม่
องค์การบริหารส่วนตำบลป่าบอน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลป่าบอน (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลป่าบอน)
องค์การบริหารส่วนตำบลโคกทราย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกทรายทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองธง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองธง (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลป่าบอน)
องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งนารี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งนารีทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลวังใหม่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังใหม่ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลป่าบอน)
== อ้างอิง ==
ป่าบอน
รายชื่อนครในประเทศญี่ปุ่นเรียงตามจำนวนประชากร

หน้านี้รวบรวมรายชื่อนครในประเทศญี่ปุ่นเรียงตามจำนวนประชากร 60 อันดับแรก โดยอ้างอิงตามรายงานสรุปสำมะโนประชากรประจำปี ค.ศ. 2015 จากสำนักงานสถิติ กระทรวงกิจการภายในประเทศและการสื่อสารของประเทศญี่ปุ่น โดยตามรายงานสำมะโนประชากรฉบับนี้ ประเทศญี่ปุ่นมีประชากรในเขตเมืองรวม 116,137,232 คน 127,094,745 คน หรือคิดเป็นร้อยละ 91.38 ของประชากรทั้งประเทศ
เขตพิเศษของโตเกียวทั้ง 23 เขตจะพิจารณารวมเป็นนครโตเกียว อย่างไรก็ตาม มีเขตจำนวน 10 เขตที่มีจำนวนประชากรอยู่ระหว่างเมืองที่มีประชากรมากที่สุด 60 อันดับแรก เขตเหล่านี้จะแสดงในตารางนี้ด้วยโดยจะอยู่ในวงเล็บและไม่จัดอันดับร่วมกับเมือง









== รายชื่อนครในประเทศญี่ปุ่นเรียงตามจำนวนประชากร 60 อันดับแรก ==
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อจังหวัดของญี่ปุ่นเรียงตามพื้นที่
รายชื่อจังหวัดของญี่ปุ่นเรียงตามประชากร
== อ้างอิง ==
 
รายชื่อเมืองในทวีปเอเชีย
เนื้อสาร

เนื้อสาร (Mixture) หมายความถึง ลักษณะทางกายภาพของสาร ได้แก่ พื้นผิว สี เป็นต้น อาจรวมไปถึงสมบัติทางฟิสิกส์ อาทิ จุดเดือด ความแข็งแกร่ง (toughness) หรือแม้แต่โครงสร้างผลึกของพันธะ
โดยในการแบ่งเนื้อสารตามปกติเราจะใช้การผสมกันของสารเป็นเกณฑ์ โดยการผสมของสารจะดูว่ามีลักษณะดีแค่ไหน โดยดูขนาดของสารที่ผสมกัน ถ้ามีการผสมกันอย่างกลมกลืนจะเรียกว่า สารเนื้อเดียว แต่ถ้ามีการผสมอย่างหยาบๆ จะเรียกว่า สารเนื้อผสม สำหรับบางครั้งที่อนุภาคการผสมสารก่ำกึงกันระหว่างสารเนื้อเดียวและสารเนื้อผสม จะเรียกว่าคอลลอยด์
การแบ่งประเภทของสารตามเนื้อสารอย่างละเอียดสามารถดูได้ตามแผนผังด้านล่าง (อาจคลิกที่แผนผังเพื่อดูภาพแผนผังขนาดใหญ่ขึ้นได้)
== เกณฑ์การแบ่งสารเนื้อเดียว สารเนื้อผสม หรือ คอลลอยด์ ==
การแบ่งชนิดสารเนื้อเดียว สารเนื้อผสม หรือ คอลลอยด์มีอยู่สองเกณฑ์ดังนี้
=== ใช้การสังเกตเป็นเกณฑ์ ===
สารเนื้อเดียวจะมีลักษณะเป็นเนื้อเดียว ถ้ามีสารผสมกันจะต้องไม่สามารถบ่งชี้ได้ว่า บริเวณใดเป็นสารใด ด้วยตาเปล่าและกล้องจุลทรรศน์ได้
คอลลอยด์จะมีลักษณะเป็นเนื้อเดียว แต่มีสารผสมกันโดยไม่สามารถบ่งชี้ได้ว่า บริเวณใดเป็นสารใด ด้วยตาเปล่าได้แต่อาจด้วยเครื่องมืออื่นได้
สารเนื้อผสม จะมีลักษณะแตกต่างบนเนื้อสาร โดยสามารถบ่งชี้บริเวณของสารได้ด้วยตาเปล่า
เกณฑ์นี้มีข้อดีในเชิงปฏิบัติ แต่ยังไม่ชัดเจน จึงมีการอธิบายโดยใช้ขนาดของเนื้อสารเป็นเกณฑ์
=== ใช้ขนาดของเนื้อสารเป็นเกณฑ์ ===
สารเนื้อเดียวคือสารที่ทุกเฟส (phase) ในสารนั้นจะต้องมีขนาดใหญ่สุดของอนุภาคไม่เกิน 1 นาโนเมตร
คอลลอยด์คือสารที่บางเฟส (phase) ในสารนั้นจะต้องมีขนาดใหญ่สุดของอนุภาคมากกว่า 1 นาโนเมตร แต่ไม่เกิน 1 ไมครอน
สารเนื้อผสมคือสารที่บางเฟส (phase) ใหญ่ที่สุดในสารนั้นจะต้องมีขนาดใหญ่สุดของอนุภาคมากกว่า 1 ไมครอน
สารไม่บริสุทธิ์
เกณฑ์ในการแบ่งธาตุและสารประกอบ
เกณฑ์ในการแยกสารแขวนลอยและสารแยกชั้น
เกณฑ์ในการแยกสารแขวนลอยและสารแยกชั้น
สสาร
สถานะ (สสาร)
ส่วนผสมทางเคมี
การแบ่งประเภทของสารตามเนื้อสาร
สารเนื้อเดียวและสารเนื้อผสม

สารเนื้อเดียว (homogeneous mixture) เป็นประเภทหนึ่งของสารตามการแบ่งประเภทของสารตามเนื้อสาร จะดูมีลักษณะเป็นสารละลาย หรือสารชนิดเดียวบริสุทธิ์ไปเลยก็ได้ แต่อนุภาคที่มาผสมจะต้องเล็กกว่า 1นาโนเมตร กล่าวคือ ระดับโมเลกุล
สารเนื้อผสม (heterogeneous mixture) เป็นประเภทหนึ่งของสารตาม การแบ่งประเภทของสารตามเนื้อสาร เนื้อสารจะแยกชั้นชัดเจน สังเกตเห็นได้ด้วยตาเปล่า อนุภาคที่มาผสมจะมีขนาดใหญ่กว่า 100 ไมครอน กล่าวคือระดับเม็ดทราย (ประมาณน้ำแขวนลอยก็เห็นตะกอนแขวนลอย)
เนื้อสาร
สารบริสุทธิ์

สารบริสุทธิ์ คือ สารที่ประกอบด้วยสารเพียงชนิดเดียว อาจเป็นของแข็ง ของเหลว หรือก๊าซก็ได้ ซึ่งมีจุดเดือดและจุดหลอมเหลวคงที่ สามารถเขียนสูตรเคมีได้ เช่น น้ำ เกลือแกง
== เกณฑ์ในการแบ่งธาตุและสารประกอบ ==
ธาตุ หมายถึงสารที่ประกอบด้วยอะตอมชนิดเดียว กล่าวคือเมื่อแยกด้วยปฏิกิริยาเคมีใดๆแล้วย่อมได้สารเดิม
สารประกอบ หมายถึงสารที่ประกอบด้วย อะตอมสองชนิดขึ้นไปจับในระดับพันธะกัน  กล่าวคือเมื่อแยกด้วยปฏิกิริยาเคมีใดๆแล้วย่อมได้สารใหม่สองสารที่ไม่เหมือนเดิม
== อ้างอิง ==
สารบริสุทธิ์
Chemical substance
เท้า

เท้า เป็นโครงสร้างทางกายวิภาคศาสตร์ของสัตว์หลายชนิด ใช้สำหรับการเคลื่อนที่ ในสัตว์หลายชนิดมีเท้าเป็นอวัยวะที่แยกออกต่างหากอยู่ปลายสุดของขา ประกอบด้วยกระดูกหลายชิ้นรวมทั้งกรงเล็บ (claws) และเล็บ (nail)
== โครงสร้างของเท้า ==
เท้าจะประกอบไปด้วยกระดูก 28 ชิ้น ต่อเข้ากับข้อเท้า มีกล้ามเนื้อที่เกาะมาจากขาท่อนล่างมาที่เท้า 13 มัด และกล้ามเนื้อภายในฝ่าเท้าอีก 19 มัด โครงสร้างของเท้ามีส่วนโค้งของฝ่าเท้าทั้งตามยาวและตามขวาง ทำให้เท้าสามารถรับน้ำหนักได้หลายเท่าของน้ำหนักตัว เท้ามีความแข็งแรงรับน้ำหนักไปที่ปลายเท้าได้ เช่น นักเต้นระบำบัลเล่ห์ และยังสามารถปรับตัวเข้ากับสภาพพื้นผิวที่รองรับฝ่าเท้า เช่น เดินเท้าเปล่าบนพื้นทราย
== ส่วนประกอบของเท้า ==
เท้าส่วนหน้า จะประกอบไปด้วยนิ้วเท้า และกระดูกตรงส่วนฝ่าเท้า
เท้าส่วนกลาง จะประกอบไปด้วยส่วนโครงของฝ่าเท้า
เท้าส่วนหลัง จะเป็นส้นเท้า
นอกจากนั้นเท้ายังประกอบไปด้วยกล้ามเนื้อเส้นเอ็นต่างๆมากกว่า 100 ชิ้นเพื่อเป็นตัวช่วยควบคุมการเคลื่อนไหวของเท้า plantar fascia และ Achilles tendon หรือเรียกอีกอย่างว่า เอ็นร้อยหวาย เป็นเส้นเอ็นที่สำคัญมากและเป็นตัวก่อให้เกิดปัญหาได้เช่น โรคข้อเท้า โรคน้ำกัดเท้า เป็นต้น
== ฝ่าเท้า ==
ฝ่าเท้าจะเป็นส่วนที่สำคัญมากอีกส่วนหนึ่งเนื่องจากเป็นส่วนที่มีความสัมพันธ์กับอวัยวะทุกส่วนของร่างกาย เพราะฝ่าเท้าจะเป็นจุดรวมของปลายประสาทและเส้นเลือดจากส่วนต่างๆ ซึ่งจะสื่อสารโดยผ่านประสาทหรือต่อมน้ำเหลือง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Anatomical illustrations  
ร่างกายของมนุษย์
กายวิภาคศาสตร์ของมนุษย์
อวัยวะ