pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
มากูระโนะโซชิ

มากูระโนะโซชิ  หรือ หนังสือข้างหมอน (The Pillow Book) เป็นบทประพันธ์ของเซ โชนางงที่บันทึกเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่น่าสนใจในราชสำนักเฮอัง ขณะที่เธอทำงานเป็นนางกำนัลถวายการรับใช้ใกล้ชิดจักรพรรดินีเทชิ (ซาดาโกะ) ระหว่างช่วง ค.ศ. 990 ถึง 1000 และหนังสือเล่มนี้อาจจะเขียนจบในราว ค.ศ. 1002
ในมากูระโนะโซชินั้น เซ โชนางงได้เขียนรวบรวมรายนามของสิ่งต่าง ๆ ความคิดส่วนตัว เหตุการณ์น่าสนใจในราชสำนักเฮอัง บทร้อยกรอง ข่าวซุบซิบ ถึงจะเป็นเหมือนงานเขียนเรื่องส่วนตัว ทว่า ความปราดเปรื่องในเชิงกวีของเธอ ทำให้ผลงานชิ้นนี้กลายเป็น วรรณกรรม และมีคุณค่าทางด้านประวัติศาสตร์ ส่วนหนึ่งของงานเขียนนี้ได้ถูกเปิดเผยโดยบังเอิญขณะที่เธอยังมีชีวิตอยู่ในราชสำนัก ได้รับการแปลเป็นภาษาอังกฤษครั้งแรกในอังกฤษใน ค.ศ. 1889 โดย ที เพอร์เชล และดับบลิวจี แอสตัน (T. Purcell and W.G. Aston) และ ฉบับแปลภาษาอังกฤษที่มีชื่อเสียงอีกฉบับหนึ่งคือ ฉบับที่แปลโดย อิแวน มอร์ริส (Ivan Morris) ในปี 1967 และ ฉบับที่แปลโดย เมเรดิธ แมคคินนีย์ (Meredith McKinney)ในปี ค.ศ. 2006
== ลักษณะโดยรวมของผลงาน ==
โดยทั่วไปแล้ว มากูระ โนะ โซชิ เป็นการรวบรวมบันทึกบทความที่แสดงถึงยุคสมัยและการใช้ชีวิตของผู้เขียน โดยแบ่งเป็นส่วนต่างๆ 320 ส่วน ที่มีเนื้อหาไม่เกี่ยวข้องกัน ประกอบด้วยบันทึกความทรงจำ ความคิดเห็นต่อเรื่องต่างๆ แบบร่างของจินตนาการ รายชื่อของสิ่งต่างๆ การวิพากย์วิจารณ์เรื่องต่างๆ รายชื่อของคำโดยไม่เรียงตามลำดับเวลา เนื่องจากต้นฉบับที่เก่าแก่ที่สุดที่พบนั้นเป็นของปี ค.ศ. 1500 จึงไม่สามารถที่จะรู้ว่า มากูระ โนะ โซชิ ในรูปแบบที่ผู้เขียนเรียบเรียงไว้จริงๆนั้นเป็นรูปแบบใด 
== ตัวอย่างเนื้อหา ==
บทเริ่มต้นของ มากูระ โนะ โซชิ ที่มีชื่อเป็นที่รู้จักกัน สื่อแสดงถึงความงดงามของฤดูกาลทั้ง 4
春は
春 は、あけぼの。やうやう白くなりゆく山ぎは　少し明りて紫だちたる雲の細くたなびきたる。
夏 は、夜。月の頃はさらなり。闇もなほ。螢の多く飛び違ひたる。また、ただ一つ二つなど、ほのかにうち光りて行くもをかし。雨など降るもをかし。
秋 は、夕暮。夕日のさして、山の端（は）いと近うなりたるに、烏の寝どころへ行くとて、三つ四つ、二つ三つなど、飛び急ぐさへあはれなり。まいて雁などの列ねたるがいと小さく見ゆるは、いとをかし。日入り果てて、風の音、虫の音など、はたいふべきにあらず。
冬 は、つとめて。雪の降りたるはいふべきにもあらず。霜のいと白きも、またさらでも、いと寒きに、火など急ぎ熾して、炭もて渡るも、いとつきづきし。昼になりて、ぬるくゆるびもていけば、火桶の火も、白き灰がちになりて、わろし。
In Spring it is the dawn.As gradually the hills come to light,their outline is faintly dyded with red,and wisps of purplish cloud trail over them'
In Summer, the nights.Not only when the moon shines down,but on dark nights,too ,when the fireflies flit to and fro,and even when it rains,how beautiful it is!
In Autumn,the evenings-evenings when one is moved to see the brilliant sun sink close to the edge of the hills and the crows fly back to their nests in threes and fours and twos;or,more chraming still,a file of wild geese,tiny in the distant sky.And when finally the sun has set,how moving to hear the sound of the winf and the cry of the insects!
In Winter, the early morning.Beautiful indeed when it has snowed during the nights,but delightful,too,when the ground is white with frost;or even when it is simply very cold and the attendants hurry from room to room,stiring up the fires and bringing charcoal,how well it fits the season's mood!
== ศึกษาเพิ่มเติม ==
Sei Shogon | Wikiquote 
Makura no Soshi | University of Virginia Library 
== อ้างอิง ==
วรรณกรรมญี่ปุ่น
ยุคเฮอัง
ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์

ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ (electronic music) เป็นดนตรีที่ใช้เครื่องดนตรีอิเล็กทรอนิกส์และเทคโนโลยีดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ในการผลิตขึ้นมา โดยทั่วไปแล้วความโดดเด่นของดนตรีสามารถเกิดขึ้นโดยใช้เครื่องดนตรีไฟฟ้าอิเล็กทรอนิกส์ และเทคโนโลยีเครื่องไฟฟ้า ตัวอย่างเช่นเสียงที่เกิดจาก  Telharmonium, Hammond organ และกีตาร์ไฟฟ้า ส่วนดนตริอีเล็กทรอนิกส์แท้ ๆ สามารถใช้เครื่อง Theremin, เครื่องสังเคราะห์เสียง และคอมพิวเตอร์
ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์เป็นส่วนประกอบในดนตรีอาร์ตตะวันตก ตั้งแต่ปลายทศวรรษ 1960 และได้รับความนิยมในเวลาต่อมา ในปัจจุบันดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ ใช้หลากหลายแนวเพลง ตั้งแต่ดนตรีอาร์ตทดลอง หรือดนตรีป็อป อย่างเช่น ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์
== อ้างอิง ==
อิเล็กทรอนิกส์
ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์
แมตช์บ็อกซ์ทเวนตี

แมตช์บ็อกซ์ทเวนตี (Matchbox Twenty หรือ MB20, MBT, M20, หรือเขียนว่า Matchbox 20) เป็นกลุ่มศิลปินร็อกที่ก่อตั้งวงในออร์แลนโด รัฐฟลอริดา
แมตช์บ็อกซ์ทเวนตี มียอดขายอัลบั้มมากกว่า 45 ล้านชุดทั่วโลก จากผลงานที่ออกขายคือ Yourself or Someone Like You, Mad Season, และ More Than You Think You Are ส่วนผลงานล่าสุดคือ Exile on Mainstream ที่ออกขายเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 2007 สมาชิกปัจจุบันของวงคือ Rob Thomas, Paul Doucette, Brian Yale, และ Kyle Cook มือกีตาร์ Adam Gaynor ออกจากวงในปี 2005 หลังจากมีผลงานใน 3 ชุดแรก Rob Thomas ทำหน้าที่หลักในการแต่งเพลงและร้องนำ เขาออกผลงานเดี่ยวในชื่อชุด …Something to Be
== ผลงานอัลบั้ม ==
1996 Yourself or Someone Like You
2000 Mad Season
2002 More Than You Think You Are
2007 Exile on Mainstream
2012 "North"
กลุ่มดนตรีออลเทอร์นาทิฟร็อกสัญชาติอเมริกัน
กลุ่มดนตรีโพสต์-กรันจ์สัญชาติอเมริกัน
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2538
วัดปางห้า

วัดปางห้า ตั้งอยู่ที่บ้านปางห้า หมู่ 1 ตำบลเกาะช้าง อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่บริเวณชายแดนไทย-พม่า ห่างจากตัวอำเภอแม่สาย 14 กม. ตามถนนสายแม่สาย-เชียงแสน (สายเก่า) ห่างจากสามเหลี่ยมทองคำ อำเภอเชียงแสน ประมาณ 14 กม. เริ่มตั้งวัดปี พ.ศ. 2484  โดยชาวบ้านในหมู่บ้านที่มีประมาณ 30 กว่าครอบครัว ช่วยกันสร้างศาลาไม้ไพ่ไว้เป็นที่บำเพ็ญบุญและเป็นสถานที่พักของพระสงฆ์ ที่ดินที่สร้างวัดประมาณ 6 ไร่ 2 งาน 99 ตารางวา ได้ รับการบริจาคจากสถานีโรงบ่มใบยาเวียงแก้ว ซึ่งตั้งอยู่ในหมู่บ้านปางห้า ชาวบ้านได้ร่วมใจกันพัฒนาวัดสร้างถาวรวัตถุต่าง ๆ ตามลำดับ และได้รับพระราชวิสุงคามสีมา เมื่อปี พ.ศ. 2536
== เจ้าอาวาส ==
วัดปางห้ามีเจ้าอาวาสตามลำดับดังนี้
พระคำอ้าย ปญฺโญ  พ.ศ. 2499-2503 , พ.ศ. 2521-2526
พระอินสอน(เขียว) ฐิตปญฺโญ  พ.ศ. 2504-2505
พระบรรเลง  สุจิตฺโต  พ.ศ. 2506-2515
พระบุญทา กิตฺติวณฺโณ พ.ศ. 2516-1517
พระศรีเมือง สิริวณฺโณ พ.ศ. 2518-2520
พระเมืองใจ  สีลสาโร พ.ศ. 2527-2531
พระครูพิศาลธีรธรรม (ธีรพล ธีรพโล) (น.ธ.เอก ศศ.ม. Ph.D.) พ.ศ. 2532-2557
พระอธิการนิคม ปญฺญาวชิโร (น.ธ.เอก,นศ.บ.) พ.ศ. 2558-ปัจจุบัน
== เสนาสนะภายในวัด ==
อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2533 บูรณะ พ.ศ. 2554
กุฏิเล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2535
ป้ายวัด สร้างเมื่อ พ.ศ. 2535
เจดีย์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539
กุฏิสงฆ์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2541
ซุ้มประตู สร้างเมื่อ พ.ศ. 2541
หอฉัน สร้างเมื่อ พ.ศ. 2526 บูรณะ พ.ศ. 2542
โรงครัว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2526  บูรณะ พ.ศ. 2542
ศาลาฌาปนานุสรณ์  สร้างเมื่อ พ.ศ. 2542
เมรุ  สร้างเมื่อ พ.ศ. 2543
ศาลากำนันแดง  สร้างเมื่อ พ.ศ. 2544
โรงรถ  สร้างเมื่อ พ.ศ. 2544
แทงค์น้ำ  สร้างเมื่อ พ.ศ. 2545
หอระฆัง  สร้างเมื่อ พ.ศ. 2547
ศาลาอเนกประสงค์  สร้างเมื่อ พ.ศ. 2548
กำแพงวัดสร้างเมื่อ พ.ศ. 2549
ศาลาเก็บของ  สร้างเมื่อ พ.ศ. 2549
ศาลาเฉลิมพระเกียรติ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2550
หอฉัน สร้างเมื่อ พ.ศ. 2560
== อ้างอิง ==
วัดในอำเภอแม่สาย
ฮอตเปปเปอร์ (วงดนตรี)

เดอะฮอทเปปเปอร์ซิงเกอร์ส หรือ ฮอทเปปเปอร์  (The Hot Pepper Singers - HPS) เป็นวงนักร้องประสานงานเสียงดูโอ ที่ก่อตั้งโดยปราจีน ทรงเผ่า อดีตหัวหน้าวงดิอิมพอสซิเบิ้ล  ในช่วงแรกเป็นวงทริโอ ประกอบด้วยนักร้องหญิงสามคน คือ ผุสดี เอื้อเฟื้อ, รุ่งพิรุณ เมธานนท์ และกรองกาญจน์ โมราวงศ์ ต่อมากรองกาญจน์ ไม่สามารถมาร่วมงานได้ จึงมีสมาชิกเหลือเพียงสองคน กลายเป็นวงดูโอ  ได้รับชื่อเสียงเป็นอย่างมาก
ชื่อของวง ปราจีน ทรงเผ่า นำมาจากชื่อผลงานอัลบั้มสุดท้ายของดิอิมพอสซิเบิ้ล ก่อนยุบวงในปี พ.ศ. 2520 คืออัลบั้มเพลงสากล Hot Pepper
วงฮอตเปปเปอร์ มีเพลงที่เป็นที่รู้จัก ได้แก่ "หัวใจสลาย", "ลมรัก", "อยากลืมกลับจำ" เป็นต้น
สำหรับนักดนตรีของวง ได้แก่ เสกสรร ยงยุทธ เล่นเปียโน, ศาสสัณฑ์ บุญญาศัย เล่นกีตาร์-ร้องประสานเสียงชาย, นิพนธ์ ขจรโยธิน เล่นเบส, สุรชัย เล็กแคล้วภัย เล่นกลอง, วิชัย อึ้งอัมพร เล่นแซ็กโซโฟน, มนัส พุกกะรัตน์ เล่นทรอมโบน และ ยงยุทธ มีแสง เล่นทรัมเป็ต-ร้องประสานเสียงชาย
==ผลงานเพลง==
เพลง ไฟสุมทรวง
เพลง รักข้ามขอบฟ้า
เพลง เก็บรัก
เพลง กลับมาเถิดที่รัก
เพลง นํ้าตาตกใน
เพลง สุดท้ายหัวใจคือเธอ
เพลง หรือว่าฉันรักเธอ
เพลง ภาษาใจ
เพลง ระทมรัก
==อัลบั้มเดี่ยว==
อัลบั้มชุด ฮอทเปปเปอร์ ฮอดฮิต
อัลบั้มชุด ลมรัก
อัลบั้มชุด รักข้ามขอบฟ้า
อัลบั้มชุด รอ
อัลบั้ม ฝันสลาย
อัลบั้มชุด หัวใจสลาย
อัลบั้ม เช็ดน้ำตากับอกฉัน
อัลบั้ม ยากจะหักใจลืม
อัลบั้ม ปรัศนีหัวใจ
อัลบั้ม ฉ่ำใจไหมพี่
อัลบั้ม เดอะ ฮอทเปปเปอร์ ' 86  ก.พ. 2529
อัลบั้ม ในม่านเมฆ
อัลบั้ม เพลงเอกจากทีวี ชุด คนเดินดิน
อัลบั้มชุด คนร้อยเล่ห์
อัลบั้มชุด เก็บรัก
อัลบั้มชุด ครั้งหนึ่งในความทรงจำ
อัลบั้มชุด รวมฮิต30ปี
อัลบั้มชุด ฮอทเปปเปอร์ แฟนคลับ
อัลบั้มชุด นํ้าตาฝน
อัลบั้มชุด ต้นฉบับเพลงฮิต ไฟสุมทรวง
อัลบั้มชุด มิติใหม่
อัลบั้ม สุดยอดอมตะเพลงไทย
อัลบั้ม มนต์เพลงม่านไข่มุก
อัลบั้ม สามหัวใจ
==อ้างอิง==
กลุ่มดนตรีสัญชาติไทย
กลุ่มดนตรีไทยในยุค 1980
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2522
การปลอมเอกสาร

การปลอมเอกสาร (forgery) หมายถึง กระบวนการทำ ใช้ หรือแปลงซึ่งวัตถุ สถิติ หรือเอกสารใด ๆ ภายในวัตถุประสงค์เพื่อการหลอกลวง สำหรับ "การปลอมเงินหรือตราสาร" (counterfeit) นั้นเป็นความผิดในข่ายเดียวกันแต่เป็นอีกจำพวกหนึ่งซึ่งมีรายละเอียดแตกต่างออกไป ส่วนการนำสิ่งที่ปลอมหรือแปลงดังกล่าวไปใช้เรียก "การใช้เอกสารปลอม" (uttering) นอกจากนี้ ยังมีการปลอมหรือแปลงเครื่องอุปโภคบริโภคซึ่งกระทำโดยผู้ที่มิใช่ผู้ผลิตหรือผู้ได้รับมอบหมายให้ผลิตตัวจริง แต่นำยี่ห้อ ธง หรือเครื่องหมายการค้าของเขาไปใช้ เรียก "การปลอมแปลงเครื่องหมายการค้า" (misbranding)
การปลอมหรือแปลงสิ่งข้างต้น กับทั้งการใช้ของปลอมดังกล่าวนี้ ถือเป็นความผิดอาญาตามกฎหมายของประเทศส่วนใหญ่ในโลกรวมถึงประเทศไทยเรา
การปลอมเอกสาร
ความผิดอาญา
การเสแสร้ง
มิจฉาชีพ
อาชญากรรม
คณะผู้แทนทางทูตของประเทศเยเมน

สถานทูตและสถานกงสุลเยเมนในประเทศต่าง ๆ
== ยุโรป ==


* เวียนนา (สถานเอกอัครราชทูต)
* บรัสเซลส์ (สถานเอกอัครราชทูต)
* โซเฟีย (สถานเอกอัครราชทูต)
* ปราก (สถานเอกอัครราชทูต)
* ปารีส (สถานเอกอัครราชทูต)
* เบอร์ลิน (สถานเอกอัครราชทูต)
* บูดาเปสต์ (สถานเอกอัครราชทูต)
* โรม (สถานเอกอัครราชทูต)
* เฮก (สถานเอกอัครราชทูต)
* วอร์ซอ (สถานเอกอัครราชทูต)
* บูคาเรสต์ (สถานเอกอัครราชทูต)
* มอสโก (สถานเอกอัครราชทูต)
* มาดริด (สถานเอกอัครราชทูต)
* ลอนดอน (สถานเอกอัครราชทูต)
== อเมริกาเหนือ ==
* ออตตาวา (สถานเอกอัครราชทูต)
* เม็กซิโกซิตี (สถานเอกอัครราชทูต)
* วอชิงตัน ดี.ซี. (สถานเอกอัครราชทูต)
== ตะวันออกกลาง ==
* มานามา (สถานเอกอัครราชทูต)
* เตหะราน (สถานเอกอัครราชทูต)
* แบกแดด (สถานเอกอัครราชทูต)
* อัมมาน (สถานเอกอัครราชทูต)
* คูเวตซิตี (สถานเอกอัครราชทูต)
* เบรุต (สถานเอกอัครราชทูต)
* มัสกัต (สถานเอกอัครราชทูต)
* โดฮา (สถานเอกอัครราชทูต)
* ริยาด (สถานเอกอัครราชทูต)
* เจดดะห์ (สถานกงสุลใหญ่)
* ดามัสกัส (สถานเอกอัครราชทูต)
* อังการา (สถานเอกอัครราชทูต)
* อาบูดาบี (สถานเอกอัครราชทูต)
== แอฟริกา ==
* แอลเจียร์ (สถานเอกอัครราชทูต)
* จิบูตี (สถานเอกอัครราชทูต)
* ไคโร (สถานเอกอัครราชทูต)
* แอสมารา (สถานเอกอัครราชทูต)
* อาดดิสอาบาบา (สถานเอกอัครราชทูต)
* ไนโรบี (สถานเอกอัครราชทูต)
* ตริโปลี (สถานเอกอัครราชทูต)
* นูอากชอต (สถานเอกอัครราชทูต)
* ราบัต (สถานกงสุลใหญ่)
* พริทอเรีย (สถานเอกอัครราชทูต)
* คาร์ทูม (สถานเอกอัครราชทูต)
* ดาร์เอสซาลาม (สถานเอกอัครราชทูต)
* ตูนิส (สถานเอกอัครราชทูต)
== เอเชีย ==
* ปักกิ่ง (สถานเอกอัครราชทูต)
* นิวเดลี (สถานเอกอัครราชทูต)
* จาการ์ตา (สถานเอกอัครราชทูต)
* โตเกียว (สถานเอกอัครราชทูต)
* กัวลาลัมเปอร์ (สถานเอกอัครราชทูต)
* อิสลามาบาด (สถานเอกอัครราชทูต)
== องค์กรพหุภาคี ==
* บรัสเซลส์ (คณะผู้แทนประจำสหภาพยุโรป)
* ไคโร (คณะผู้แทนถาวรประจำสันนิบาตอาหรับ)
* นครนิวยอร์ก (คณะผู้แทนถาวรประจำสหประชาชาติ)
== อ้างอิง ==
Ministry of Foreign Affairs of Yemen (Arabic)
Details of diplomatic missions of Yemen
ประเทศเยเมน
แอลเลอร์ เอลลิส

ศาสตราจารย์อุปการคุณ นายแพทย์ แอลเลอร์ กัสติน เอลลิส  (Aller Gustin Ellis; A.G. Ellis) (15 มกราคม  พ.ศ. 2411 - 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2496) เป็นแพทย์ นักวิทยาศาสตร์ชาวอเมริกัน รับราชการในไทยในสัญญากับรัฐบาลไทยผ่านมูลนิธิร็อกกีเฟลเลอร์โดยเป็นอาจารย์ประจำคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล ได้รับโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งอธิการบดีแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเป็นคนที่สามในช่วงวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2478 - 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2479 หลังจากสิ้นสุดสัญญาระหว่างรัฐบาลไทยได้ใช้ชีวิตบั้นปลายในสหรัฐอเมริกาจนถึงแก่กรรม
== ประวัติ ==
เอลลิสเป็นชาวอเมริกัน ศึกษาขั้นต้นที่วิทยาลัยเจนีวา และระดับอุดมศึกษาในสายแพทยศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยเจฟเฟอร์สัน ได้รับปริญญาวิทยาศาสตร์บัณฑิต ปริญญาแพทยศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต พ.ศ. 2433 และปริญญาวิทยาศาสตร์มหาบัณฑิต พ.ศ. 2458
เอลลิสเดินทางมาประเทศไทยเมื่อ พ.ศ. 2462 เข้ารับราชการเป็นอาจารย์สอนวิชาพยาธิวิทยาที่คณะแพทยศาสตร์และศิริราชพยาบาล ร่วมงานปรับปรุงด้านการศึกษาการแพทย์เป็นเวลา 2 ปีครบตามสัญญาจึงได้เดินทางกลับสหรัฐอเมริกา ต่อมารัฐบาลไทยมีโครงการปรับปรุงการศึกษาด้านการแพทย์จึงได้ขอร้องให้เอลลิสกลับมาช่วยดำเนินการ ซึ่งท่านก็ได้อพยพครอบครัวมาอยู่ในประเทศไทย ได้สอนวิชาพยาธิวิทยาตามแนวการศึกษาแพทย์แผนปัจจุบันซึ่งทันสมัยมากในสมัยนั้น นอกจากนี้ยังได้ปรับปรุงการศึกษาของประเทศไทยให้ได้มาตรฐาน ด้วยความช่วยเหลือและความร่วมมือจากมูลนิธิร็อกกีเฟลเลอร์ คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาลได้มีอาคารใหม่พร้อมทั้งเครื่องมือทางการแพทย์เพิ่มขึ้น
เอลลิสได้ทำหน้าที่ประสานงานนำศาสตราจารย์สาขาต่างๆ ทางการแพทย์จากต่างประเทศเข้ามาช่วยสอน มีการสร้างหอสมุด จัดหาตำราและหนังสือทางการแพทย์รวมไว้ในหอสมุด นอกจากนี้ท่านยังได้เขียนรายงานเกี่ยวกับโรคมะเร็งและโรคอื่นในประเทศไทยเพื่อใช้ในการศึกษาไว้หลายเรื่อง
== เกียรติประวัติ ==
โดยที่ศาสตราจารย์ เอลลิสได้สร้างคุณประโยชน์ในด้านการศึกษาวิชาการแพทย์และการแพทย์โดยทั่วไปเป็นอย่างมาก เมื่อ พ.ศ. 2473 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงได้พระราชทานปริญญาแพทย์ศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์แก่ศาสตราจารย์เอลลิสในวาระที่มีการประสาทปริญญาทางการแพทย์เป็นครั้งแรกของประเทศไทย และต่อมาในปี พ.ศ. 2478 ศาสตราจารย์จึงได้รับการโปรดเกล้าแต่งตั้งเป็นอธิการบดีคนที่ 3 ของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยและดำรงตำแหน่งเป็นเวลา 1 ปี กับ 1 เดือนและ ได้รับการแต่งตั้งเป็นศาสตราจารย์อุปการคุณ (Emeritus Professor) แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2481
== บั้นปลายชีวิต ==
หลังจากพ้นจากตำแหน่งอธิการบดีแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยโดยจอมพล แปลก พิบูลสงคราม มาดำรงตำแหน่งแทนศาสตราจารย์ เอลลิส ได้กลับไปทำงานที่คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาลอีกระยะหนึ่ง โดยผลงานชิ้นสุดท้ายของท่านได้แก่บทความที่กล่าวถึงพระราชกรณียกิจด้านการแพทย์ของสมเด็จพระราชบิดาและเมื่อสัญญาจ้างของรัฐบาลไทยสิ้นสุดลง ศาสตราจารย์เอลลิสจึงได้เดินทางกลับประเทศสหรัฐอเมริกาเมื่อ พ.ศ. 2481 ใช้ชีวิตบั้นปลายและถึงแก่กรรมเมื่ออายุได้ 85 ปี
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เอ.จี. เอลลิส  ประมวลประวัติครู คุรุสภาจัดพิมพ์ร่วมเฉลิมฉลองครบรอบ 100 ปี กระทรวงศึกษาธิการ. กรุงเทพฯ โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว, 2535. หน้า 34. .
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 52 หน้า 2327 วันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2478
บุคคลจากคณะแพทยศาสตร์และศิริราชพยาบาล จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
อธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ชาวอเมริกันในประเทศไทย
แพทย์ชาวอเมริกัน
ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ศาสตราจารย์อุปการคุณ
อาจารย์คณะเภสัชศาสตร์
อาจารย์คณะทันตแพทยศาสตร์
อะโดบี แฟลช เพลย์เยอร์

อะโดบี แฟลช เพลย์เยอร์ เป็นซอฟต์แวร์สำหรับรังสรรค์ และทัศนาสื่อภาพเคลื่อนไหว ภาพยนตร์ และโปรแกรมคอมพิวเตอร์ บนเว็บเบราว์เซอร์ ในเว็บไซต์ทั่วไปจะสามารถเห็นแฟลชเพลย์เยอร์แสดงภาพเคลื่อนไหวหรือภาพยนตร์ต่างๆ แฟลซเพลย์เยอร์เป็นซอฟต์แวร์มัลติมีเดีย และ โปรแกรมประยุกต์ที่มีกรรมสิทธิ์ ที่แพร่หลายในวงกว้าง เริ่มต้นพัฒนาโดย แมโครมีเดีย แต่ปัจจุบัน พัฒนาและเผยแพร่โดย อะโดบี หลังจากการควบรวมกิจการ แฟลซ์ เพลย์เยอร์ ทำงานโดยการอ่านไฟล์ SWF ที่เขียนขึ้นโดยโปรแกรม อะโดบี แฟลช, อะโดบี แฟล็ก เครื่องมืออื่นๆ ของแมโครมีเดีย หรือ เครื่องมือที่ผู้ร่วมพัฒนาจัดทำขึ้น
อะโดบี แฟลช หรือ เรียกย่อว่า แฟลช มักใช้อ้างถึงทั้ง อะโดบี แฟลช ที่ใช้ในการเขียนโปรแกรม และ อะโดบี แฟลช เพลย์เยอร์, ซึ่งเขียนและเผยแพร่โดย อะโดบี, สามารถทำงานกับภาพกราฟิกส์เวกเตอร์ และภาพถ่ายทั่วไป มีภาษาสคริปต์เป็นของตนเองเรียกว่า ActionScript, สามารถเรียกข้อมูลวิดีโอและเสียงแบบสองทิศทาง (Bidirectional Streaming)
== รายการอ้างอิง ==
พแฟลช เพลย์เยอร์
อะโดบี แฟลช
Adobe Flash#Flash Player
ดีร์ก ฟัน บาบือเริน

ดีร์ก ยัสเปิร์สโซน ฟัน บาบือเริน (Dirck Jasperszoon van Baburen) หรือ เตโอดูร์ ฟัน บาบือเริน (Teodoer van Baburen; ราว ค.ศ. 1595 - 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1624) เป็นจิตรกรชาวดัตช์ในสมัยยุคทองของเนเธอร์แลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพประวัติศาสตร์, คริสต์ศาสนา และชีวิตประจำวัน
== ชีวิต ==
ดีร์ก ฟัน บาบือเริน อาจจะเกิดที่เมืองไวก์ไบดืร์สเตเดอ (Wijk bij Duurstede) แต่ครอบครัวย้ายไปยูเทรกต์เมื่อบาบือเรินยังเป็นเด็ก เอกสารแรกที่กล่าวถึงเป็นบันทึกจากปี ค.ศ. 1611 ของสมาคมช่างนักบุญลูกาของเมืองยูเทรกต์ว่าเป็นลูกศิษย์ของเปาลึส โมเรลเซอ (Paulus Moreelse) ราวระหว่าง ค.ศ. 1612 ถึง ค.ศ. 1615 บาบือเรินเดินทางไปกรุงโรม และที่นั่นทำงานร่วมกับดาฟิด เดอ ฮาน (David de Haen) และเป็นทั้งเพื่อนและผู้ติดตามของการาวัจโจ และบาร์โตโลเมโอ มันเฟรดี (Bartolomeo Manfredi) นอกจากนั้นงานของบาบือเรินยังเป็นที่สนใจของนักสะสมศิลปะและผู้อุปถัมภ์วินเชนโซ จุสตีนีอานี และคาร์ดินัลชีปีโอเน บอร์เกเซ และอาจจะเป็นเพราะอิทธิพลของสองคนนี้ที่ทำให้ได้รับงานเขียนฉากแท่นบูชา "ชะลอร่างจากกางเขน" สำหรับชาเปลในโบสถ์ปีเอโตรอินมอนโตรีโอในกรุงโรมราว ค.ศ. 1617 บาบือเรินเป็นศิลปินรุ่นแรกที่เป็นกลุ่มผู้มาจากเนเธอร์แลนด์ที่มาทำงานในโรมในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ที่เรียกตัวเองว่า "กลุ่มแบ็นต์ฟือเคิลส์" (Bentvueghels) บาบือเรินได้รับชื่อเล่นว่า "เจ้าขี้เมา" (Biervlieg)
ในปลายปี ค.ศ. 1620 บาบือเรินก็กลับไปยูเทรกต์และเริ่มเขียนภาพชีวิตประจำวันจนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1624 เมื่อมีอายุเพียงสามสิบปี บาบือเริน, แฮ็นดริก เตอร์บรึคเคิน และเคราร์ด ฟัน โฮนต์ฮอสต์ ร่วมกันก่อตั้งลักษณะการเขียนภาพที่ปัจจุบันเรียกกันว่า "ตระกูลการเขียนภาพแบบการาวัจโจแห่งยูเทรกต์" ร่างของบาบือเรินถูกฝังเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1624 ในโบสถ์บืร์ (Buurkerk) ซึ่งเป็นโบสถ์ยุคกลางที่ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์เครื่องดนตรีลาน (Museum Van Speelklok tot Pierement) ราว ค.ศ. 1629 กวีและคีตกวีโกนสตันไตน์ เฮยเคินส์ (Constantijn Huygens) ตั้งข้อสังเกตว่าบาบือเรินเป็นจิตรกรคนสำคัญคนหนึ่งของเนเธอร์แลนด์ที่มีงานเขียนในต้น ๆ คริสต์ทศวรรษของคริสต์ศตวรรษที่ 17
== อาชีพ ==
เวลาการเขียนภาพของบาบือเรินเป็นเพียงระยะเวลาอันสั้นและมีภาพเขียนเหลืออยู่เพียงไม่กี่ภาพ งานเขียนมักจะเป็นศิลปะคริสเตียนในกรุงโรมรวมทั้งฉากแท่นบูชา "ชะลอร่างจากกางเขน" สำหรับชาเปลในโบสถ์ซานปีเอโตรอินมอนโตรีโอในกรุงโรม ซึ่งเป็นภาพที่เป็นหนี้ภาพหัวเรื่องเดียวกัน -- "ชะลอร่างจากกางเขน"ของ
ศิลปะกอทิกนานาชาติ

ศิลปะกอทิกนานาชาติ (International Gothic) เป็นสมัยหนึ่งของศิลปะกอทิกที่รุ่งเรืองในบริเวณเบอร์กันดี, โบฮีเมีย, ฝรั่งเศส และทางตอนเหนือของอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 14 และต้น15คริสต์ศตวรรษที่  จากนั้นก็เผยแพร่ไปทั่วยุโรปตะวันตก จึงได้รับชื่อว่า “ศิลปะโกธิคนานาชาติ” โดยนักประวัติศาสตร์ศิลปะชาวฝรั่งเศสหลุยส์ คูราโจด์ (Louis Courajod) ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19
ในช่วงนี้ศิลปินและงานที่เคลื่อนย้ายได้เช่นหนังสือวิจิตรมักจะเดินทางกว้างไกลไปทั่วยุโรปและนำศิลปะไปเผยแพร่ ซึ่งทำให้เป็นการลดความแตกต่างของงานศิลปะในประเทศต่างๆ ลงบ้าง บริเวณที่มีอิทธิพลมากที่สุดคือทางตอนเหนือของฝรั่งเศส, ในบริเวณเบอร์กันดี, ในราชสำนักของพระจักรพรรดิแห่งอาณาจักรโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในปราก และในอิตาลี การเสกสมรสระหว่างสองอาณาจักรเช่นการเสกสมรสของสมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษกับ แอนน์แห่งโบฮีเมียก็เป็นอีกวิธีหนึ่งที่ช่วยเผยแพร่ลักษณะศิลปะ
ต่อมาการสร้างงานศิลปะก็ไม่จำกัดแต่ชนชั้นเจ้านายหรือชนชั้นปกครองแต่ขยายไปยังพ่อค้าและเจ้านายชั้นรองด้วย ทางตอนเหนือของยุโรป “ศิลปะยุคปลายโกธิค” ยังคงพบในงานศิลปะจนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16 และไม่มีอะไรมาแทนที่ก่อนถึงสมัยยุคเรอเนสซองซ์คลาสสิก การใช้คำนี้ของนักประวัติศาสตร์ศิลปะแต่ละคนอาจจะแตกต่างกันบ้างที่บางคนใช้ในวงที่จำกัดกว่าผู้อื่น  Some art historians feel the term is "in many ways ... not very helpful.. since it tends to skate over both differences and details of transmission."
“ศิลปะโกธิคนานาชาติ”
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม  ==
ศิลปะโกธิค
ศิลปะตะวันตก
ศิลปะกอทิก
สถาปัตยกรรมกอทิก
มาเอสตะ

มาเอสตะ (Maestà) แปลว่า “เดชานุภาพ” เป็นลักษณะการเขียนภาพรูปเคารพแม่พระและพระกุมารที่อาจจะมีนักบุญและทูตสวรรค์รวมอยู่ด้วย  “มาเอสตะ” เกี่ยวข้องกับ “บัลลังก์แห่งปรีชาญาณ” (Seat of Wisdom) ซึ่งเป็นหัวเรื่องของภาพ “พระมารดาพระเจ้า” (Theotokos) ซึ่งเป็นภาพคู่กับพระคริสต์ทรงเดชานุภาพ (Christ in Majesty) ที่มีมาก่อนหน้านั้นซึ่งเป็นภาพพระเยซูบนบัลลังก์ที่นิยมกันในงานโมเสกของสมัยไบเซนไทน์  หรือบางครั้งนักประวัติศาสตร์ศิลปะจะเรียกว่า “พระราชินีมารีย์” (Maria Regina) ที่เป็นพระแม่มารีย์นั่งบนบัลลังก์แต่ไม่มีพระกุมาร
ทางตะวันตกงานเขียนประเภทนี้วิวัฒนาการมาจากศิลปะไบแซนไทน์ เช่น ภาพจักรพรรดินีเฟาสตาสวมมงกุฏอุ้มบุตรชายบนพระเพลาบนเหรียญคอนแสตนติน และในงานเขียนเช่นการฉลองการสวมมงกุฏของพระเจ้าจัสตินที่สองในปี ค.ศ. 565.  จิตรกรรมมาเอสตาเข้ามาเผยแพร่ในโรมในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 และต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13 และเน้นความสำคัญของพระแม่มารีมากขึ้น ภาพมาเอสตามักจะเป็นจิตรกรรมฝาผนังที่วาดบนผนังที่ฉาบด้วยพลาสเตอร์ หรือเป็นจิตรกรรมแผงสำหรับใช้เป็นฉากประดับแท่นบูชา.
ถ้าเป็นภาพที่ใช้สักการะเป็นการส่วนตัวภาพก็มักจะลดลงเหลือเพียงแม่พระและพระกุมาร.
==ตัวอย่างจิตรกรรมมาเอสตา==
งานจิตรกรรมมาเอสตาชิ้นที่สำคัญที่สุดคืองาน “มาเอสตะกับทูตสวรรค์ 20 องค์และนักบุญ 19 องค์” ที่เขียนราว ค.ศ. 1308-ค.ศ.1311 ซึ่งเป็นชุดภาพเขียนที่จ้างโดยเมืองซีเอนาสำหรับมหาวิหารซีเอนา เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 1311
งานมาเอสตาที่สำคัญอีกชิ้นหนึ่งก็คืองานเขียนของซีโมเน มาร์ตีนี สำหรับพาลัซโซพุบลิโคในซีเอนา และงานของชิมาบูเยในมหาวิหารนักบุญฟรานซิสแห่งอัสซีซี
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม  ==
ศิลปะโกธิค
ศิลปะตะวันตก
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
จิตรกรรมกอทิก
จิตรกรรมแผง
ศิลปะกอทิก
ศิลปะคริสเตียน
ศิลปะเกี่ยวกับแม่พระและพระกุมาร
ข้าวไรย์

ข้าวไรย์ (rye) เป็นพืชชนิดหนึ่งในตระกูลข้าวสาลี ซึ่งมีลักษณะคล้ายคลึงกันกับข้าวสาลีและข้าวบาร์เลย์มาก เมล็ดของมันเป็นธัญพืชที่มีคุณค่าทางโภชนาการสูง อีกทั้งมีประโยชน์มากสำหรับมนุษย์และสัตว์ นอกจากนี้ยังสามารถนำไปแปรรูปทำเป็นแป้ง ขนมปัง วิสกี้และเบียร์ได้อีกด้วย
ธัญพืช
หญ้า
อาหารหลัก
จอง ฮูกยอม

จอง ฮูกยอม (, พ.ศ. 2292 - พ.ศ. 2319) เป็นขุนนางในรัชสมัย พระเจ้ายองโจ โดยเขาเป็น พระโอรสบุญธรรมของ องค์หญิงฮวาวาน เป็นหนึ่งในแกนนำคัดค้านมิให้ องค์ชายลีซาน ขึ้นมามีอำนาจเขาถูกประหารชีวิตด้วยการประทานยาพิษ ในปี พ.ศ. 2319 ขณะอายุเพียง 27 ปีในประวัติศาตร์กล่าวกันว่าเมื่อเขาอายุได้ 18 ปีได้เป็นจอหงวนอายุ 19 ปีได้เป็นขุนนางขั้น 5 และอายุ 20 ปี ได้เป็นราชเลขา
ขุนนางเกาหลี
ตัวละครในลีซาน จอมบัลลังก์พลิกแผ่นดิน
เอ็มเธียเตอร์

เอ็มเธียเตอร์ เป็นโรงละครเอกชน ตั้งอยู่ที่ถนนเพชรบุรีตัดใหม่ แขวงบางกะปิ เขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร
เอ็มเธียเตอร์ เดิมชื่อ โรงละครกรุงเทพ เริ่มเปิดดำเนินการเมื่อ พ.ศ. 2536 โดยสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินทรงเปิดโรงละคร เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2536  โรงละครแห่งนี้ มีจุดมุ่งหมายจะให้เป็นศูนย์กลางในการแสดงทางศิลปวัฒนธรรมสำหรับประชาชนทั่วไป รวมทั้งเป็นแหล่งเรียนรู้สำหรับผู้ที่รักการละครทุกคน โดยมีปรัชญาความเชื่อว่า ประเทศไทยจะก้าวหน้าทัดเทียมกับประเทศอื่นในโลกได้ต้องมีปัจจัยหลัก 2 ประการ คือ การพัฒนาด้านศิลปวัฒนธรรม ควบคู่ไปกับการพัฒนาด้านเทคโนโลยี เพราะเมื่อปราศจากความเข้มแข็งในด้านศิลปวัฒนธรรมแล้ว ประเทศก็จะ พัฒนาไปได้เฉพาะแต่เปลือกที่เป็นเทคโนโลยี แต่ปราศจากแก่นที่เป็นหัวใจที่สำคัญที่สุดในการสร้างสรรค์และพัฒนาคุณภาพของคน
อย่างไรก็ตามด้วยปัญหาด้านการหมดสัญญาเช่าที่ดิน ทำให้แดส เอ็นเทอร์เทนเม้นท์ ผู้ก่อตั้งโรงละครกรุงเทพและผู้ถือหุ้นอื่น ลงมติร่วมกันที่จะยุติกิจการของบริษัทโรงละครกรุงเทพตั้งแต่ วันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2547 และนับแต่วันที่ 1 มกราคม 2548 บริษัท สหมนูญผล จำกัด ได้เข้าบริหารและจัดการโรงละครกรุงเทพเดิม ต่อมาใน พ.ศ. 2551 ด้วยความร่วมมือจากดรีมบ๊อกซ์ ซึ่งเป็นหนึ่งในกลุ่มผู้ถือหุ้นเดิมของแดส เอ็นเทอร์เทนเม้นท์และโรงละครกรุงเทพ โรงละครกรุงเทพจึงได้รับการปรับปรุงอีกครั้งหนึ่ง โดยเปลี่ยนชื่อเป็น เอ็ม เธียเตอร์
กลุ่มผู้บริหารมีเจตนารมณ์แน่วแน่ที่จะดำเนินการให้โรงละครที่มีประวัติความเป็นมายาวนานโรงนี้ได้เป็นศูนย์กลางสำหรับการแสดงทุกประเภทไม่ว่าจะเป็นการแสดงดนตรี การแสดงนาฏศิลป์ไทยและสากล รวมทั้งการแสดงละครเวทีในรูปแบบต่างๆ นอกจากนั้นยังหวังจะให้โรงละครนี้เป็นสถานที่ที่ให้ความรู้แก่นิสิต นักศึกษาและประชาชนทั่วไปในด้านของศิลปะการแสดงอีกด้วย ในการปรับปรุงสถานที่ใหม่นี้ เอ็ม เธียเตอร์ ยังจัดพื้นที่ในส่วน Event Hall เพิ่มเติมขึ้นมา เพื่อรองรับการจัดงาน Event ต่างๆ หรือ การจัดแสดง visual arts เช่น การจัดแสดงนิทรรศการ การแสดงจิตรกรรมและประติมากรรมโดยศิลปินร่วมสมัย เป็นต้น
== เอกสารอ่านเพิ่ม ==
ศ.ดร.สุรพล วิรุฬห์รักษ์, นาฎยศิลป์รัชกาลที่ 9, สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย , 2549.
== ดูเพิ่ม ==
บางกอก เธียเตอร์ แอท เมโทรโปลิส
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ของดรีมบอกซ์ 
โรงละครในประเทศไทย
สิ่งก่อสร้างในเขตห้วยขวาง
เฉลิมพงศ์ พิชวงค์

เฉลิมพงศ์ พิชวงค์ ชื่อเล่น ออมสิน เป็นนักร้องต่อมาได้เป็นนักแสดงและนักพากย์
== ประวัติ ==
เฉลิมพงศ์ พิชวงค์ เกิดเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2530 ที่จังหวัดเชียงใหม่ มีชื่อเล่นว่า "ออมสิน"  เป็นเด็กที่มีปัญหาพฤติกรรมทางด้านออทิสติก จบการศึกษาชั้น ม.6 โรงเรียนกาวิละอนุกูล จังหวัดเชียงใหม่ ต่อมาได้ศึกษาที่วิทยาลัยอาชีวศึกษาเชียงใหม่
เฉลิมพงศ์รักการร้องเพลงตั้งแต่อายุ 3 ปีมีความสามารถพิเศษทางด้างการร้องเพลง เข้าสู่อาชีพนักร้องเมื่ออายุครบ 15 ปีที่บริษัทแกรมมี่
== วงการบันเทิง ==
เมื่อมีความสามารถพิเศษทางด้านการร้องเพลงได้เป็นนักร้องในวงทรีโอของบริษัท แกรมมี่เอนเตอร์เทนเมนต์ โดยการชักชวนของ อำพล ลำพูน
== รางวัลที่ได้รับ ==
รางวัล โล่ห์พระราชทาน เด็กออทิสติกศักยภาพดีเด่น จากทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตน์ราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี
รางวัล สีสันอวอร์ด อัลบั้ม ไมโครบทเพลงที่ระลึก
== ผลงาน ==
อัลบั้ม TRI-O พ.ศ. 2546
อัลบั้ม เชิดชูคนไทยผู้ยิ่งยง พ.ศ. 2547
อัลบั้ม สุดยอด พ.ศ. 2548
อัลบั้ม รักเธอเป็นวันสุดท้าย พ.ศ. 2549
อัลบั้ม คนสร้างทาง พ.ศ. 2550
อัลบั้ม ไมโครบทเพลงที่ระลึก พ.ศ. 2551
อัลบั้ม มะละกอ พ.ศ. 2552 มีเพลงดังที่สุดคือปาปาย่า ป๊อกๆของเทียรี่ เมฆวัฒนา
อัลบั้ม HI-5 พ.ศ. 2553
โฆษณา M-150
อัลบั้ม แกรมมี่ สุนทราภรณ์ ชุดที่1-13
ร่วมร้องเพลงประสานเสียงในนาม The City Chorus 2
แสดงภาพยนตร์ พระเอกนักร้อง พ.ศ. 2551ร่วมกับสุจิรา อรุณพิพัฒน์
นักพากย์ภาพยนตร์ ทอง ภาค 2โดยทีมงานให้เสียงภาษาไทย ทางช่อง 3 กำกับโดย ฉลอง ภักดีวิจิตร
ถ่ายแบบนิตยสารชีวจิต ปี 2007
แสดงภาพยนตร์ สองอย่างพลังจิต พ.ศ. 2553ร่วมกับวรเดช ดานุวงศ์ (อยู่ในระหว่างการถ่ายทำ)
นักร้องชายชาวไทย
นักแสดงชายชาวไทย
บุคคลจากจังหวัดเชียงใหม่
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2530
บุคคลจากวิทยาลัยอาชีวศึกษาเชียงใหม่