pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ไฟร์ไวร์

ไฟร์ไวร์ (FireWire) (อาจรู้จักในชื่อ i.Link และ IEEE 1394) เป็นข้อกำหนดมาตรฐานการเชื่อมต่อบัสการสื่อสารแบบอนุกรมของคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล การที่ FireWire มีอัตราการส่งข้อมูลสูง ทำให้เข้ามาทดแทนการเชื่อมต่อแบบ SCSI ในอุปกรณ์หลายชนิด
อุปกรณ์ที่นิยมใช้ FireWire มากที่สุดคือ กล้องวิดีโอดิจิทัล ซึ่งมีช่องเสียบ FireWire มาตั้งแต่ ค.ศ. 1995 เครื่องคอมพิวเตอร์บางยี่ห้อ เช่น แอปเปิล คอมพิวเตอร์ หรือ โซนี่ ได้รวม FireWire เป็นอุปกรณ์มาตรฐานเช่นกัน แต่ในปัจจุบัน FireWire กำลังถูกแทนที่ด้วยมาตรฐาน USB 2.0 แต่ด้วย MPEG LA ถือสิทธิบัตรของ IEEE1394 หรือ Firewire ที่เป็นเหตุผลที่ระบบเชื่อมต่อความเร็วสูงนี้ตายไปอย่างง่ายดายเพราะค่าสิทธิบัตรที่แพงเกินไป
== ประวัติ ==
บริษัทแอปเปิล คอมพิวเตอร์ดำเนินการพัฒนา FireWire มาตั้งแต่ก่อนปี ค.ศ. 1990 โดยมีจุดหมายเพื่อทดแทนการเชื่อมต่อแบบ SCSI การพัฒนาเสร็จสิ้นใน ค.ศ. 1995 และได้กลายเป็นมาตรฐานของ IEEE ในชื่อ IEEE 1394 บริษัทโซนี่ได้นำไปปรับปรุงให้เป็นการเชื่อมต่อของตนเองในชื่อ i.Link โดยได้ตัดพินที่ทำหน้าที่จ่ายพลังงานออกไป 2 พิน เหลือเพียงพินที่ใช้ส่งข้อมูล 4 พินเท่านั้น
FireWire นิยมใช้ในอุปกรณ์บันทึกข้อมูลและกล้องวิดีโอดิจิทัล เนื่องจากอุปกรณ์เหล่านี้ต้องการอัตราการส่งข้อมูลสูง FireWire ยังได้รับความนิยมในเครื่องคอมพิวเตอร์ เพราะมีความเร็วสูงกว่า USB 1.0 ในขณะนั้น อย่างไรก็ตาม การที่แอปเปิลและเจ้าของสิทธิบัตรใน FireWire เรียกร้องค่าใช้งานจากผู้ใช้ (0.25 ดอลลาร์สหรัฐต่อเครื่อง) ทำให้ FireWire ไม่สามารถเข้ามาแทนที่ USB ได้ในตลาดล่าง
== มาตรฐาน ==
FireWire รุ่นแรกเรียกว่า FireWire 400 สามารถส่งข้อมูลได้ 100, 200, 400 Mbit/s (ในความเป็นจริงจะส่งได้ 98.304, 196.608, 393.216 Mbit/s ตามลำดับ) สามารถต่อพ่วงอุปกรณ์ได้สูงสุด 63 ชิ้น (โดยใช้ฮับเข้าช่วย) สามารถเชื่อมต่อแบบ peer-to-peer เช่น เชื่อมระหว่างเครื่องพิมพ์และสแกนเนอร์ โดยไม่ต้องผ่านคอมพิวเตอร์ FireWire ยังสามารถจ่ายพลังงานได้ 45 วัตต์ต่อพอร์ทอีกด้วย
FireWire 800 เป็นมาตรฐานที่แอปเปิลพัฒนาเพิ่มเติมจาก IEEE1394b ในปี ค.ศ. 2003 โดยพัฒนาให้มีความเร็วเพิ่มขึ้นเป็น 786.432 Mbit/s โดยที่ยังเข้ากันได้กับ FireWire 400 รุ่นเก่า
ด้วยซอฟต์แวร์เสริม FireWire สามารถต่อในเครือข่ายแทนสายแลนได้แบบไม่ต้องผ่านเราเตอร์ ซึ่งความสามารถนี้สนับสนุนในระบบปฏิบัติการที่นิยมทั่วไป
=== การพัฒนา ===
ด้วยการพัฒนาตามหลักการของการส่งข้อมูลแบบใหม่โดยการส่งแบบคู่ขนาน 9 พิน จะช่วยในการส่งผ่านข้อมูลได้อย่างรวดเร็ว โดยFirewire 2008 ความเร็ว 3.2Gbit/s ได้รับการรับรองแล้ว จากสมาพันธ์ IEEE โดยได้ทำการรับรองมาตรฐาน  IEEE 1394 แล้ว หรือที่รู้จักกันในนาม Firewire โดยมาตรฐานนี้ได้ถูกเรียกว่า IEEE 1394-2008 โดยจะมีสเปคความเร็วอยู่ที่ 1.6 Gbit/s และ 3.2 Gbit/s โดย Firewire ใหม่นี้จะใช้เคเบิลแบบ 9 pin เหมือนกับ Firewire 800แต่กลับเป็นที่นิยมมากกว่า หากดูในกลุ่มกล้องถ่ายวิดีโอประเภท DV แต่สำหรับ Firewire 800 นั้นกลุ่มผู้ใช้มีอยู่จำกัดมากIEEE กล่าวว่ามาตรฐานใหม่นี้จะเริ่มนำออกมาใช้ภายในเดือนตุลาคมปี 2551
คำศัพท์โทรทัศน์
บัสคอมพิวเตอร์
มาตรฐานไอทริปเพิลอี
คำรณ สัมบุญณานนท์

คำรณ สัมบุณณานนท์ (7 มกราคม 2463 - 30 กันยายน 2512) เป็นนักร้องชาวไทย ซึ่งถูกเรียกขนานนามว่า บิดาเพลงลูกทุ่ง คำรณเกิดที่กรุงเทพมหานครโดยกำเนิดแต่บางคนบอกว่าเป็นชาวสุพรรณบุรีโดยฟังจากสำเนียงที่ขับร้องออกมา เมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2463 ที่บ้านหลังวัดเกาะสัมพันธวงศ์ ถนนทรงวาด (ทรงสวัสดิ์) จบการศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนช่างก่อสร้างอุเทนถวาย มีเพลงที่เป็นที่รู้จัก เช่น มนต์การเมือง ตาศรีกำสรวล คนบ้ากัญชา ตามนางกลับนา ชีวิตครู คนขายยา คำสั่งพ่อ คนพเนจร ชายใจพระ กรรมกรรถราง คนแก่โลก คนไม่รักดี ชีวิตช่างไฟ ชีวิตช่างตัดผม ชีวิตบ้านนา กระท่อมกัญชา เป็นต้น
== ประวัติ ==
แนวการร้องเพลงของคำรณ สัมบุณณานนท์ ได้รับอิทธิพลมาจากครูแสงนภา บุญญราศรี เริ่มเข้าสู่วงการจากการประกวดร้องเพลงในงานวัด
ในปี พ.ศ. 2481 คำรณได้เล่นละครวิทยุเรื่อง "เจ้าสาวชาวไร่" ของครูเหม เวชกร และได้ร้องเพลงนำของละคร เพลงเพลงนี้ได้รับยกย่องให้เป็นเพลงลูกทุ่งเพลงแรกของไทย และถือกันว่า คำรณเป็น "บิดาของวงการลูกทุ่งไทย"  เป็นนักร้องลูกทุ่งสมัยต้นๆ ของวงการ รุ่นเดียวกับ ชาญ เย็นแข ปรีชา บุญยเกียรติ ก่อนรุ่นนักร้องลูกทุ่งดังอย่าง สุรพล สมบัติเจริญ ชัยชนะ บุญนะโชติ ก้าน แก้วสุพรรณ กุศล กมลสิงห์ ฯลฯ
คำรณบันทึกเสียงแผ่นเสียงเพลงแรก จากผลงานเพลงของครูไพบูลย์ บุตรขัน ชื่อเพลง "ชมหมู่ไม้" และมีเพลงดังเช่น เพลง ชายสามโบสถ์, น้ำตาเสือตก, ตาสีกำสรวล, หนุ่มสุพรรณฝันเพ้อ, บ้านนาป่าร้าง, หวยใต้ดิน, มนต์การเมือง, ชายใจพระ
คำรณ สัมบุณณานนท์ มีหน้าตาดี ประกอบกับมีลีลาการร้องเพลงไม่เหมือนใคร ทำให้ได้รับบทพระเอกในภาพยนตร์หลายเรื่อง ตั้งแต่ พ.ศ. 2495 เช่นเรื่อง รอยไถ (2493), ขุนโจรใจเพ็ชร์ (2495), ชายสามโบสถ์ (2495), เกวียนหัก (2498) 
คำรณถือว่าเป็นผู้บุกเบิกเพลงเพื่อชีวิต และเพลงเสียดสีการเมือง และมีเพลงหลายเพลงที่เกี่ยวกับกัญชาอย่างมาก โดยเฉพาะเพลงกระท่อมกัญชา มีเกริ่นนำสำเนียงเหน่อว่า "เฮ้อ! สมัยนี้ เงินทองมันยังหายาก อัตคัตเสียจริงๆ ไอ้คนที่รวยก็รวยกันจนเหลือล้น ไอ้คนที่จนก็จนกันจนเหลือหลาย แต่อย่างผม บอกตรงๆนาย ไม่เคยเดือดร้อนนะ ขออย่างเดียว ขอให้ผมมีกัญชาดูด ผมจึงพอใจ ถ้าว่านะ บ้องที่หนึ่งเห็นนงนุช บ้องที่สองนับพุทธวาจา แหม! แต่บ้องที่ 3 นี่ไม่ไหวนาย เห็นแมวเป็นหมาซะนี่สิ นี่เขาจ้างมาให้ผมร้องส่ง แต่ก่อนจะร้องส่ง ขอให้ผมได้ล่อสักบ้องหน่อยเถอะ เอาล่ะ ผมจะ (เสียงดูดน้ำ) ช่างชื่นใจเสียเหลือเกินแม่คุณ เห็นสวรรค์ไรๆ แหนะ”
ถัดมาคือเพลง “คนบ้ากัญชา” ในแง่หนึ่งของเพลงนี้เป็นการกล่าวถึงโทษของกัญชา ที่ทำให้ชายหนุ่มไม่เหลืออะไรในชีวิต โดยเฉพาะเมียของเขาซึ่งตีตัวออกห่างเพราะมีชู้
คำรณเกริ่นก่อนขึ้นเพลงนี้ว่า “ชื่นใจ ชื่นใจอะไรอย่างนี้ ปลอดโปร่งโล่งสมอง สบายตัว (แล้วหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง) อะไรๆ ในโลกนี้ มันก็ไม่ซื่อสัตย์เหมือนอย่างเจ้า สูบทีไร เป็นเมาทุกที”
คำรณ สัมบุณณานนท์ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ.2512 ด้วยโรคมะเร็งปอด
== ผลงานการแสดง ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากจังหวัดสุพรรณบุรี
นักร้องลูกทุ่งชายชาวไทย
นักร้องชายชาวไทย
นักดนตรีเพื่อชีวิต
นักแสดงชายชาวไทย
กัญชา
เกจิอาจารย์

เกจิอาจารย์ แปลว่า อาจารย์บางพวก
หลังพระโคตมพุทธเจ้าปรินิพพานแล้ว สาวกของพระองค์ได้รวบรวมคำสอนของพระองค์ไว้เป็นหมวดหมู่ เรียกว่าพระไตรปิฎก ต่อมามีภิกษุผู้เป็นนักปราชญ์ได้แต่งอรรถกถาและฎีกาเพื่ออธิบายข้อความในพระไตรปิฎกให้เข้าใจง่ายขึ้น เรียกภิกษุผู้แต่งหนังสือนั้นว่า  พระอรรถกถาจารย์ และ พระฎีกาจารย์ และในหนังสือที่แต่งนั้นมักจะมีอ้างถึงความคิดเห็นของอาจารย์พวกอื่น ๆ ที่เห็นด้วยหรือเห็นแย้งกับผู้แต่ง จึงเรียกอาจารย์ที่ถูกอ้างถึงนั้นว่า เกจิอาจารย์
เกจิอาจารย์ ในปัจจุบันถูกใช้ในความหมายที่ผิดไปจากเดิม คือใช้เรียกภิกษุที่เชื่อกันว่ามีความรู้ความสามารถในด้านคาถาอาคมและการปลุกเสกเครื่องรางของขลัง หรือเรียกสั้นๆ ว่า พระเกจิ
== อ้างอิง ==
พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช), พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ ชุด คำวัด, วัดราชโอรสาราม กรุงเทพฯ พ.ศ. 2548
 
คำศัพท์ศาสนาพุทธ
จตุปัจจัย

ปัจจัย ในคำวัดหมายถึงเครื่องอาศัยของบรรพชิต คือสิ่งของเครื่องใช้ที่จำเป็นสำหรับดำรงชีพของภิกษุสามเณร เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า นิสสัย มีสี่อย่างจึงได้ชื่อว่า จตุปัจจัย หรือปัจจัย ๔
จีวร คือ เครื่องนุ่งห่ม ได้แก่ ไตรจีวร ผ้าห่ม ผ้าอาบน้ำฝน
บิณฑบาต คือ อาหาร ได้แก่ ข้าว น้ำ ผลไม้ เป็นต้น
เสนาสนะ คือ ที่นอนที่นั่ง คือ กุฏิ ศาลา เตียง ตั่ง หมอน เป็นต้น
คิลานเภสัช คือ ยารักษาโรค
ปัจจัยเหล่านี้เป็นของควรถวายหรือเป็นของที่สามารถถวายภิกษุสามเณรได้ จึงเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า ปัจจัยไทยทาน
== อ้างอิง ==
พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช) ป.ธ. ๙ ราชบัณฑิต พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ ชุด คำวัด, วัดราชโอรสาราม กรุงเทพฯ พ.ศ. 2548
== ดูเพิ่ม ==
เกษม บุญศรี จตุปัจจัย สารานุกรมไทยฉบับราชบัณฑิตยสถานเล่ม 7  พ.ศ. 2535 หน้า 4415-4437
พิธีกรรมในศาสนาพุทธ
คำศัพท์ศาสนาพุทธ
บิณฑบาต

บิณฑบาต (อ่านว่า บิน-ทะ-บาด) เป็นภาษาบาลี มาจากคำว่า ปิณฺฑ + ปาต แปลว่า การตกลงแห่งก้อนข้าว โดยทั่วไปคำนี้หมายถึงกิจวัตรของพระภิกษุสงฆ์และสามเณรในพระพุทธศาสนา ในการออกเดินถือบาตรรับการถวายภัตตาหารหรือสิ่งของจากชาวบ้านในเวลาเช้า เรียกว่าการออกบิณฑบาต การออกบิณฑบาตของพระภิกษุเป็นกิจวัตรที่พระพุทธเจ้าทรงกำหนดไว้ให้เป็นหน้าที่ของพระภิกษุสามเณรมาตั้งแต่สมัยพุทธกาล โดยพระพุทธองค์ทรงสรรเสริญการบิณฑบาตว่าเป็นกิจอันประเสริฐ หรือในสามัญเรียกว่าการโปรดสัตว์ เพราะการออกบิณฑบาตนั้นนับว่าเป็นการเผยแผ่พระศาสนาทางหนึ่งด้วย ดังในสมัยพุทธกาลที่พระภิกษุสงฆ์จะเทศนาโปรดแก่บรรดาชาวบ้านซึ่งมาร่วมทำบุญ อันเป็นต้นเหตุแห่งการสวดให้พรหลังภัตตกิจในปัจจุบันนี้
== ความหมาย==
นัยหนึ่งคำนี้หมายถึงเป็นคำเรียกก้อนข้าวที่ชาวบ้านใส่ลงในภาชนะที่รองรับ เช่นบาตรของพระภิกษุ
ในคำวัดหมายถึงอาหารสำหรับถวายพระซึ่งเป็นปัจจัยหนึ่งใน ๔ สำหรับพระสงฆ์ จะถวายโดยใส่บาตรหรือใส่ภาชนะอื่นใดก็เรียกเหมือนกัน
หมายถึงการที่ภิกษุสามเณรไปรับอาหารที่เขาถวายโดยบาตรก็ได้ เช่นใช้ว่า "พระออกไปบิณฑบาตกันแต่เช้า ยังไม่กลับจากบิณฑบาตเลย"
หมายถึงการที่พระสงฆ์ขอร้องมิให้กระทำการอย่างหนึ่งอย่างใดก็ได้ เช่นใช้ว่า "อาตมาขอบิณฑบาตเถอะ อย่าได้ถึงกับฆ่าแกงกันเลย"
บิณฑบาตมักเขียนผิดเป็น "บิณฑบาตร" โดยอาจเข้าใจว่าเป็นคำเดียวกับบาตร ซึ่งออกเสียงเหมือนกัน
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
การตักบาตร
พิธีกรรมในศาสนาพุทธ
คำศัพท์ศาสนาพุทธ
ปรินิพพาน

ปรินิพพาน แปลว่า การดับรอบ ความปราศจากกิเลสที่ร้อยรัด คือ การดับสนิท ดับด้วยไม่เหลือแห่งกิเลสและกองทุกข์ มีความหมายเดียวกับคำว่า นิพพาน
บางครั้งใช้หมายถึง อนุปาทิเสนนิพพาน  แปลว่า การดับกิเลสพร้อมทั้งเบญจขันธ์ (อนุปาทิเสสนิพพาน คู่กับ สอุปาทิเสสนิพพาน แปลว่า ดับกิเลสแต่ยังดำรงชีวิตอยู่ เช่น การตรัสรู้)
ปรินิพพาน นิยมใช้หมายถึง การดับขันธ์ของพระพุทธเจ้าเท่านั้น ส่วนของพระอรหันตสาวกที่เหลือนิยมใช้นิพพานเฉย ๆ ทั้งนี้ นัยว่าเพื่อเป็นการยกย่องพระพุทธเจ้า แต่ในภาษามคธใช้เหมือนกันทั้งสองศัพท์ คือ ใช้สลับกันก็มี
ปรินิพพาน สำหรับพระพุทธเจ้านิยมเพิ่มคำว่า "เสด็จดับขันธ์" หรือ "เสด็จดับขันธ" ไว้หน้าด้วย เช่นใช้ว่า "พระพุทธเจ้าเสด็จดับขันธปรินิพพานที่สาลวโนทยาน เมืองกุสินารา"
== ดูเพิ่ม ==
นิพพาน
== อ้างอิง ==
พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช) ป.ธ. ๙ ราชบัณฑิต พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ ชุด คำวัด, วัดราชโอรสาราม กรุงเทพฯ พ.ศ. 2548
หลักธรรมของศาสนาพุทธ
คำศัพท์ศาสนาพุทธ
กิเลส

กิเลส (กิเลส; क्लेश เกฺลศ) หมายถึง สภาพที่ทำให้จิตเศร้าหมอง
== วจนัตถะ ==
กิเลเสนฺติ อุปตาเปนฺตีติ = กิเลสา แปลว่า ธรรมชาติใดย่อมทำให้เร่าร้อน เศร้าหมอง ธรรมชาตินั้นชื่อว่า กิเลส
กิลิสฺสติ เอเตหีติ = กิเลสา แปลว่า สัมปยุตธรรม คือ จิต เจตสิก ย่อมเศร้าหมอง เร่าร้อน ด้วยธรรมชาติใด ฉะนั้นธรรมชาติที่เป็นเหตุแห่งความเศร้าหมองเร่าร้อนของสัมปยุตนั้น จึงชื่อว่า กิเลส
== กิเลสวัตถุ ==
ในวิภังคปกรณ์ระบุว่า กิเลสวัตถุ 10 ได้แก่
โลภะ ความอยากได้ในสิ่งของ เงินทอง ทรัพย์สิน ที่ดินหรือลาภอื่นๆที่ไม่ใช่ของๆตน
โทสะ ความคิดประทุษร้าย ทำลาย
โมหะ ความหลง มัวเมา
มานะ ความถือตัว
ทิฏฐิ ความเห็นผิด
วิจิกิจฉา ความลังเลสงสัย
ถีนะ ความหดหู่
อุทธัจจะ ความฟุ้งซ่าน
อหิริกะ ความไม่ละอายบาป
อโนตตัปปะ ความไม่เกรงกลัวบาป
== อ้างอิง ==
พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช), พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ ชุด คำวัด
แนบ มหานีรานนท์ "อภิธรรมมัตถสังคหะ ปริจเฉทที่ ๗ สมุจจยสังคหวิภาค"
 
คำศัพท์ศาสนาพุทธ
ฮอนด้า อินสไปร์

ฮอนด้า อินสไปร์ (Honda Inspire) หรือ แอคคอร์ด อินสไปร์ เป็นรถขนาดกลางแบบหรูหราพิเศษ ผลิตและวางตลาดเมื่อปี พ.ศ. 2532 ถึงปัจจุบัน  ยกระดับมาจากแอคคอร์ด แต่รองลงมาจากเลเจนด์ แพลทฟอร์มเดียวกันกับแอคิวรา วิกกอร์ เทียบกับ เล็กซัส อีเอส, โตโยต้า วินดอม, นิสสัน เซดริค อินสไปร์มีขายในญี่ปุ่นและยุโรป ส่วนประเทศอื่นมักยังไม่รู้จัก เพราะราคารถที่แพง หลายประเทศจึงไม่นำไปขาย หรือขายเป็นระยะสั้น ๆ แล้วยกเลิกไป อินสไปร์รุ่นปัจจุบันใช้แพลทฟอร์มเดียวกันกับแอคคอร์ดรุ่นปัจจุบัน แต่มีออปชั่นประสิทธิภาพสูงกว่า และมีขายในประเทศญี่ปุ่นเท่านั้น มีวิวัฒนาการแบ่งตามช่วงเวลาได้ 6 Generaion (โฉม) ดังนี้
==Generation ที่ 1 (พ.ศ. 2532-2538)==

ฮอนด้า อินสไปร์ เริ่มผลิตขึ้นเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2532 ในช่วงนี้ใช้แพลตฟอร์ม (การออกแบบพื้นฐาน) เดียวกับ ฮอนด้า เลเจนด์ (ซึ่งแพลตฟอร์มของอินสไปร์โฉมต่าง ๆ ก็ได้ถูกนำไปใช้ใน ฮอนด้า วิกกอร์ (Honda Vigor) ซึ่งเป็นรุ่นพี่น้องของอินสไปร์) ใช้เครื่องยนต์ 5 สูบ 2.5 FF-MIDSHIP STRAIGHT-5 PGM-FI รหัส G25A วางตามยาวแบบขับเคลื่อนล้อหน้า ประตูเปลือยไม่มีครอบหน้าต่าง Hardtop Door อินสไปร์โฉมนี้เป็นโฉมเดียวที่มีเกียร์ธรรมดาขาย ก่อนที่จะถูกยกเลิกในโฉมถัดไป และมีการตั้งสโมสรแฟนคลับของอินสไปร์ (เฉพาะโฉมแรก) ขึ้นในญี่ปุ่น
==Generation ที่ 2 (พ.ศ. 2538-2541)==

อินสไปร์โฉมนี้ มีขนาดที่ใกล้เคียงกับเลเจนด์โฉมแรก คือ มีขนาดใหญ่กว่า และมีระบบความปลอดภัยที่สูงกว่าด้วยการมีถุงลมนิรภัยคู่ของสองที่นั่งด้านหน้า และระบบแอนตี้ล็อกเบรก
อย่างไรก็ตาม โฉมนี้ประสบปัญหาการขายเพราะเป็นช่วงที่ตรงกับวิกฤติเศรษฐกิจต้มยำกุ้งในเอเชีย ทำให้รถที่หรูมาก ๆ (รุ่นนี้หรูกว่าแอคคอร์ด) ขายไม่ออกนัก
== Generation ที่ 3 (พ.ศ. 2541–2546) ==

โฉมนี้มีจุดเด่นตรงที่ระบบเกียร์เป็นเกียร์อัตโนมัติ 4 หรือ 5 สปีด แล้วแต่จะเลือก (ในขณะที่รถรุ่นอื่น ๆ ในฮอนด้า ใช้เกียร์อัตโนมัติ 4 สปีดเพียงอย่างเดียวต่อเนื่องมาอีกเกือบสิบปี และ โตโยต้าแทบทุกรุ่นในไทยในปัจจุบันนี้ ก็ยังเป็นอัตโนมัติ 4 สปีด ไม่ใช่ 5 สปีด)
อินสไปร์โฉมถัดนี้ ได้ยกเลิกการใช้แพลตฟอร์มจากเลเจนด์แบบเดิม แล้วเปลี่ยนมาใช้แพลตฟอร์มของ ฮอนด้า แอคคอร์ด
== Generation ที่ 4 (พ.ศ. 2546–2550) ==

อินสไปร์ตั้งแต่โฉมนี้เป็นต้นไป จะมีรูปทรงคล้ายแอคคอร์ด เป็นเหมือนแอคคอร์ดที่มีอุปกรณ์ออปชั่น และการตกแต่งที่ดีกว่า ในโฉมนี้จะเห็นชัดเจนว่ามาจากแอคคอร์ดโฉมที่ 7 (โฉมปลาวาฬ)
โฉมนี้ เกียร์อัตโนมัติ 4 สปีดถูกยกเลิกการผลิต เหลือระบบเกียร์แบบเดียวคืออัตโนมัติ 5 สปีด
== Generation ที่ 5 (พ.ศ. 2550–2555) ==

เป็นโฉมที่ 5 มาจากแอคคอร์ดรุ่นล่าสุด โดยรูปทรงนี้ในตลาดโลก จะใช้ชื่อ Accord ส่วนในญี่ปุ่น Accord จะใช้ตัวถังอีกแบบ
โฉมนี้ใช้เกียร์อัตโนมัติ 5 สปีดและเครื่องยนต์มีให้เลือกคือ 3.5 V6 อย่างเดียวเท่านั้น
โฉมนี้หยุดจำหน่ายที่ญี่ปุ่นเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2555
== Generation ที่ 6 (พ.ศ. 2561–ปัจจุบัน; ตลาดจีน) ==

เป็นโฉมปัจจุบัน มาจาก Honda Spirior รุ่นล่าสุด โดยรูปทรงนี้ในตลาดจีน จะใช้ชื่อ Accord ส่วนในญี่ปุ่น Accord จะใช้ตัวถังอีกแบบ
โฉมนี้ใช้เกียร์อัตโนมัติแปรผันต่อเนื่องและเครื่องยนต์มีให้เลือกคือ 1.5 L L15B7 เทอร์โบ I4 อย่างเดียวเท่านั้น
Honda Inspire แค็ตตาล็อก  
อินสไปร์
แมลงแกลบ

แมลงแกลบ (Burrowing cockroach) เป็นแมลงชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Pycnoscelus indicus เป็นแมลงที่อยู่ในอันดับแมลงสาบ (Blattodea) จัดอยู่ในวงศ์แมลงสาบยักษ์ (Blaberidae) เป็นแมลงสาบขนาดเล็กที่เป็นแมลงสาบพื้นเมืองแท้ ๆ ที่พบได้ในประเทศไทย มีลักษณะคล้ายกับแมลงสาบสุรินัม (P. surinumensis) ที่อยู่ในสกุลเดียวกัน ซึ่งมีเพียง 2 ชนิดเท่านั้นที่อยู่ในสกุลนี้ มีลำตัวแบน รูปไข่ หนวดมีขนาดสั้นกว่าลำตัว ขายาวมีหนาม ปีกเจริญดี ขอบหลังของ pronotum เป็นมุมแหลมมน ตัวผู้มีลำตัวยาว 17-23 มิลลิเมตร ตัวเมียยาว 16-24 มิลลิเมตร  ลำตัวมีสีดำหรือน้ำตาลเข้มและขอบด้านหน้าถึงด้านข้างมีแถบสีขาว หรือสีคราม หรืออาจจะมีแถบสีนี้เฉพาะที่ด้าน อาศัยตามกองขี้เลื่อย หรือแกลบ ตามอาคารบ้านเรือน หรือกองขยะมูลฝอย  หรือมูลสัตว์ต่าง ๆ
แมลงแกลบถูกค้นพบในประเทศไทยครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2527 ที่ภาคอีสาน
ปัจจุบันได้มีการใช้แมลงแกลบเพื่อการกำจัดขยะมูลฝอย ซึ่งมีประสิทธิภาพในการกำจัดที่ดี โดยเฉพาะขยะอินทรีย์  รวมถึงใช้เป็นเหยื่อที่ดีในการตกปลาและเป็นอาหารปลาสวยงามได้ด้วย ซึ่งในปัจจุบันมีผู้พยายามเพาะเลี้ยงเพื่อการนี้กัน
==ดูเพิ่ม==
แมลงสาบสุรินัม
==อ้างอิง==
กแกลบ
อาหารสัตว์
เอ็นวิว

เอ็นวิว (Nvu) เป็นโปรแกรมแก้ไขเอกสาร HTML แบบ WYSIWYG โดยมีพื้นฐานจาก Mozilla Composer หนึ่งในชุด Mozilla Application Suite เอ็นวิวเป็นโปรแกรมประเภท Opensource คล้ายกับโปรแกรมแก้ไขเอกสาร HTML ตามท้องตลาด เช่น แมโครมีเดีย ดรีมวีฟเวอร์ หรือ ไมโครซอฟท์ ฟรอนต์เพจ
== ประวัติการพัฒนา ==
0.1 ออกเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547
0.20 ออกเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2547
0.3 ออกเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2547
0.4 ออกเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2547
0.5 ออกเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2547
0.6 (1.0b) ออกเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547
0.7 (1.0b2) ออกเมื่อวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2548
0.8 (1.0b3) ออกเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548
0.81 ออกเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548
0.90RC1 ออกเมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2548
0.90 ออกเมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2548
1.0PR ออกเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2548
1.0 ออกเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2548
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของเอ็นวิว
หน้าดาวน์โหลดของเอ็นวิว 
เว็บสำหรับผู้พัฒนาเอ็นวิว 
Nvu แบบพกพา - ใส่ Flash Drive แล้วพกไปใช้ได้ในทุกที่โดยไม่จำเป็นต้องลงโปรแกรม
มอซิลลา
ซอฟต์แวร์เสรี
อำเภอตะกั่วทุ่ง

ตะกั่วทุ่ง เป็นอำเภอตั้งอยู่ในจังหวัดพังงา
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอตะกั่วทุ่งตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอท้ายเหมืองและอำเภอเมืองพังงา
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอ่าวพังงา
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอถลาง (จังหวัดภูเก็ต)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับทะเลอันดามัน
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอตะกั่วทุ่งแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 7 ตำบล 68 หมู่บ้าน ได้แก่
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอตะกั่วทุ่งประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 9 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลกระโสม ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลกระโสม
เทศบาลตำบลโคกกลอย ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลโคกกลอย
องค์การบริหารส่วนตำบลถ้ำ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลถ้ำทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลกระโสม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกระโสม (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลกระโสม)
องค์การบริหารส่วนตำบลกะไหล ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกะไหลทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลท่าอยู่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าอยู่ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหล่อยูง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหล่อยูงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลโคกกลอย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกกลอย (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลโคกกลอย)
องค์การบริหารส่วนตำบลคลองเคียน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองเคียนทั้งตำบล
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
http://www.phangnga.go.th/district/takuathung.htm 
 
ตะกั่วทุ่ง
อ.ตะกั่วทุ่ง

redirect อำเภอตะกั่วทุ่ง
เทพนิยาย

เทพนิยาย (fairy tale) หมายถึงงานประพันธ์ที่มีตัวละครจากความเชื่อพื้นบ้าน (เช่น ภูต ยักษ์ คนแคระ แม่มด สัตว์พูดได้) กับเรื่องของเวทมนตร์ และเหตุการณ์ที่ดำเนินไปเกินคาดคิด ในยุคสมัยใหม่มักใช้คำนี้ในความหมายถึงเรื่องราวที่มีมนต์เสน่ห์กับความสุขอย่างพิเศษ เช่นในคำว่า "จบแบบเทพนิยาย" (หมายถึง "จบอย่างมีความสุข") แม้ว่าในความจริงแล้ว เทพนิยายไม่ได้จบอย่างมีความสุขเสมอไปทุกเรื่อง นอกจากนี้ คำว่า "เทพนิยาย" ยังอาจใช้ในความหมายว่า เรื่องเหลือเชื่อที่เกินจะเป็นความจริงได้
ในวัฒนธรรมที่เชื่อกันว่าปีศาจกับเหล่าแม่มดมีตัวตนจริง ผู้เล่าเรื่องจะเอ่ยถึงเรื่องราวเหมือนกับว่าเป็นประวัติศาสตร์จริง ๆ ที่เคยเกิดขึ้นนานมาแล้ว บางครั้ง เทพนิยาย ก็หมายรวมถึง ตำนาน ด้วย อย่างไรก็ดี ส่วนที่ไม่เหมือน ตำนาน หรือ มหากาพย์ ก็คือ เทพนิยายจะไม่อ้างอิงถึงสิ่งที่มีจริงในโลกนี้ ไม่ว่าจะเป็นศาสนา สถานที่ บุคคล หรือเหตุการณ์ใด ๆ เหตุการณ์ในเทพนิยายเกิดขึ้นเมื่อ "กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว" ที่ไม่สามารถระบุเวลาอย่างแน่ชัดได้
เป็นการยากที่จะสืบหาประวัติความเป็นมาของเทพนิยาย เพราะสิ่งที่หลงเหลือมาถึงปัจจุบันมีแต่เพียงงานเขียนที่เป็นเอกสารเท่านั้น แต่นักเล่านิทานได้สืบทอดเรื่องราวกันมานานหลายศตวรรษแล้ว ซึ่งเทพนิยายอาจเกิดขึ้นมานานพอ ๆ กัน แม้ในช่วงนั้นยังไม่สามารถแยกประเภทได้ชัดเจน คำว่า "เทพนิยาย" บัญญัติขึ้นใช้สำหรับวรรณกรรมประเภทนี้เป็นครั้งแรกโดยมาดามดัลนอย (Madame d'Aulnoy) ปัจจุบันยังคงมีการประพันธ์เทพนิยายและเรื่องราวที่สืบเนื่องจากเทพนิยายอยู่เสมอ
เทพนิยายในยุคก่อนประพันธ์ขึ้นสำหรับผู้อ่านที่เป็นผู้ใหญ่พอ ๆ กับเด็ก มีลักษณะใกล้เคียงกับงานประพันธ์แบบ précieuses ในวรรณกรรมฝรั่งเศส พี่น้องตระกูลกริมม์เรียกผลงานของพวกเขาว่าเป็น นิทานสำหรับเด็กและครอบครัว เมื่อเวลาผ่านไป เทพนิยายก็มีความเกี่ยวพันกับเด็กมากขึ้นเรื่อย ๆ
ในการศึกษาวรรณกรรมประเภทนิทานพื้นบ้าน มีการแบ่งประเภทเทพนิยายหลายวิธี ระบบที่น่าสนใจได้แก่ระบบการจัดประเภทของอาร์นี-ทอมป์สัน (Aarne-Thompson) และการวิเคราะห์ของ วลาดิเมียร์ พร็อพพ์ การศึกษาเทพนิยายในแบบอื่นนิยมการแปลความหมายของจุดสำคัญในนิยาย แต่ไม่มีโรงเรียนแห่งไหนตีความเทพนิยายแบบนั้น
== ประวัติ ==
เทพนิยายเป็นเรื่องเล่าสืบต่อกันมานานแล้วก่อนจะมีการบันทึกเป็นตัวอักษร เรื่องราวต่างๆ มักถูกเล่าหรือแสดงท่าทางประกอบมากกว่าจะถูกเขียนลงไป และส่งต่อผ่านกันมาจากรุ่นสู่รุ่น ด้วยเหตุนี้ประวัติความเป็นมาของวรรณกรรมประเภทนี้จึงคลุมเครืออย่างมาก เทพนิยายที่เก่าแก่ที่สุดที่พบว่ามีการจารึกไว้ คือเทพนิยายของอียิปต์โบราณ ประมาณ 1300 ปีก่อนคริสตกาล
จากนั้นก็ปรากฏงานเขียนเกี่ยวกับเทพนิยายเรื่อยมา เช่นในงานเขียนเรื่อง The Golden Ass รวมทั้งตำนานของคิวปิดและไซคี (โรมันโบราณ ประมาณ ค.ศ. 100-200) หรือในงานเขียนเรื่อง Panchatantra(หิโตปเทศ) (อินเดีย ค.ศ. 200-300)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เทพนิยายของแอนเดอร์สัน
เทพนิยายของพี่น้องตระกูลกริมม์
Once Upon a Time - บทความว่าด้วยบทบาทของเทพนิยายต่อชีวิตของเรา โดย ดร.โจนาธาน ยัง
ทฤษฎีของวลาดิเมียร์ พร็อพพ์  การกำหนดกรอบของเทพนิยาย
ดิกก์

ดิกก์ (Digg) เป็นเว็บไซต์ที่เน้นข่าวเทคโนโลยีและวิทยาศาสตร์ โดยผสม social bookmarking บล็อก และการเชื่อมโยงเนื้อหาเว็บ เข้าด้วยกัน และมีการกรองคัดเลือกเนื้อหาในลักษณะการร่วมลงคะแนนที่ทุกคนเท่าเทียมกัน (ไม่มีลำดับชั้น) เนื้อหาข่าวและเว็บไซต์จะถูกส่งเข้ามาโดยผู้ใช้ จากนั้นจะถูกเลื่อนให้ไปแสดงที่หน้าแรกผ่านระบบการจัดอันดับโดยผู้ใช้ ซึ่งแตกต่างจากระบบการกรองคัดเลือกเนื้อหาในเว็บไซต์อื่น ๆ จำนวนมากใช้อยู่
== อ้างอิง ==
ประวัติดิกก์
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ดิกก์
บล็อกของดิกก์ 
บล็อก
เว็บไซต์ชุมชน
เว็บไซต์ข่าว
Social bookmarking
การประมวลสารสนเทศทางสังคม
ไทมีน

สำหรับวิตามินที่ชื่อสะกดคล้ายกัน ดูที่ ไทอะมีน
ไทมีน (Thymine) เป็นเบสชนิดหนึ่ง  มักพบได้ในกรดนิวคลีอิก ตัวย่อ T ซึ่งในกรดนิวคลีอิกที่เป็นสายคู่พบว่าไทมีนจะจับคู่กับเบส อะดีนีน (A)
นิวคลีโอเบส
59

59 (ห้าสิบเก้า) เป็นจำนวนธรรมชาติที่อยู่ถัดจาก 58 (ห้าสิบแปด) และอยู่ก่อนหน้า 60 (หกสิบ)
== คำเติมนำหน้า ==
ภาษากรีก - enneapentaconta-
ภาษาละติน - novemquintroginti-
== ความหมาย ==
59 เป็นเลขอะตอมของ เพรซีโอดิเมียม
== ในทางคณิตศาสตร์ ==
จำนวนเต็ม
61

61 (หกสิบเอ็ด) เป็นจำนวนธรรมชาติที่อยู่ถัดจาก 60 (หกสิบ) และอยู่ก่อนหน้า 62 (หกสิบสอง)
== คำเติมนำหน้า ==
ภาษากรีก - henhexaconta-
ภาษาละติน - unsextroginti-
== ความหมาย ==
61 เป็นเลขอะตอมของ โพรมีเทียม
== ในทางคณิตศาสตร์ ==
จำนวนเต็ม
ปวดบิดในทารก

ปวดบิดในทารก หรือ โคลิค (Colic) หรือที่ในภาษาไทยโบราณเรียกว่า ร้องไห้ 100 วัน เป็นอาการของเด็กทารกที่ร้องไห้ มักเป็นวันละครั้ง เกิดได้ทั้งเด็กผู้ชายและเด็กผู้หญิง โดยเกิดขึ้นในเด็กอายุประมาณ 2-3 สัปดาห์  แต่อาการอาจจะรุนแรงขึ้นในช่วงอายุ 6-8 สัปดาห์ แล้วหายไปเองเมื่อเด็กอายุประมาณ 3 เดือน
อาการโคลิคในเด็กแต่ละคนจะแตกต่างกันออกไป  โดยจะร้องเป็นเวลานานติดต่อกัน 2-3 ชั่วโมง ทำอย่างไรก็ไม่ยอมหยุด เด็กบางคนไม่ได้ร้องทุกวัน อาจจะร้องประมาณ 3-4 วันใน 1 สัปดาห์ ซึ่งระยะเวลาในการร้องของเด็กแต่ละคนไม่เหมือนกัน
เวลาที่เด็กร้องหน้าจะแดง เสียงร้องดัง แหลม และอาจมีอาการเกร็งแขนและขา ไม่ยอมหยุดง่าย ๆ เด็กบางคนมีการผายลมร่วมด้วย
ปัจจุบันทางการแพทย์ยังไม่พบสาเหตุที่แน่ชัดที่ทำให้เกิดอาการของโคลิคได้ แต่สาเหตุที่สันนิษฐานในปัจจุบัน คือ เด็กมีอาการปวดท้องจากการแพ้นมวัวหรือมีอาการแก้ มีผืนคันจากผ้าอ้อมที่ใช้
จากการที่เด็กร้องไห้อย่างยาวนานโดยไม่ทราบสาเหตุนี้ จากความเชื่อในสมัยโบราณ จึงเชื่อกันว่า เพราะมีผีมารังควาญเด็ก
==อาการและอาการแสดง==
นิยามของโคลิกคือการที่ทารกร้องไห้นานกว่าสามชั่วโมงต่อวัน มากกว่าสามวันต่อสัปดาห์ ติดต่อกันสามสัปดาห์ขึ้นไป โดยที่ทารกนั้นมีสุขภาพด้านอื่นๆ ปกติดี และมีอายุระหว่าง 2 สัปดาห์ ถึง 4 เดือน ในทางกลับกัน ทารกปกติอาจร้องไห้ได้ประมาณสองชั่วโมงต่อวันหรือมากกว่าเล็กน้อย โดยมักร้องไห้มากที่สุดที่อายุประมาณหกสัปดาห์ ส่วนใหญ่ทารกที่เป็นโคลิกมักร้องไห้ขึ้นในช่วงเย็นโดยไม่มีสาเหตุชัดเจน อาการที่พบร่วมเช่นทารกยกขาขึ้นชนกับท้อง หน้าแดง มือหงิกเกร็ง และคิ้วย่น เสียงร้องไห้มักมีเสียงแหลม เป็นต้น
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
โรค
คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล

คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล เป็นคณะสาธารณสุขแห่งแรกของไทย และมีบทบาทในการวางรากฐานด้านการศึกษาทางสาธารณสุขของประเทศมาโดยตลอด
== ประวัติ ==
คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล เป็นสถาบันอุดมศึกษาด้านการสาธารณสุขแห่งแรกของประเทศไทย โดยได้รับการสถาปนาเป็นคณะสังกัดมหาวิทยาลัยมหิดลตั้งแต่ปี พ.ศ. 2491 ซึ่งในขณะนั้น ยังคงใช้ชื่อว่า "คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์"  คณะสาธารณสุขศาสตร์ได้ร่วมมือกับองค์การระหว่างประเทศ ต่าง ๆ เช่น SEMEO – Trop.Med., องค์การอนามัยโลก, UNICEF., และ ธนาคารโลก ฯลฯ และเปิดหลักสูตรระดับปริญญาโท (นานาชาติ) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2519 ทางคณะมีบทบาทในการศึกษาวิจัยเพื่อใช้ในการพัฒนาประเทศ นอกจากนี้ ยังให้ความช่วยเหลือทางวิชาการแก่มิตรประเทศในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิคด้านการวางแผนพัฒนาสาธารณสุขอีกด้วย
== ทำเนียบคณบดี ==
== สีประจำคณะสาธารณสุขศาสตร์ ==
ใช้สีชมพูอมส้ม (Salmon Pink) เป็นสีประจำคณะสาธารณสุขศาสตร์ โดยที่เป็นสีสากล
== ต้นไม้ประจำคณะสาธารณสุขศาสตร์ ==
ต้นราชพฤกษ์เป็นต้นไม้สัญลักษณ์ประจำคณะสาธารณสุขศาสตร์ มีชื่อทางพฤกษศาสตร์ว่า Cassia fistula Linn และ มีชื่ออื่น ๆ หลายชื่อ เช่น คูน ลมแล้ง กุเพยะ (ภาษากะเหรี่ยงกาญจนบุรี) ต้นราชพฤกษ์เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง ใบเป็นใบประกอบ มีดอกสีเหลืองห้อยระย้าเป็นช่อยาว ดอกจะบานจากโคนไปหาปลายช่อ ออกดอกเหลืองอร่ามสดใส บานสะพรั่งพร้อมกันทั้งต้นจนเกือบมองไม่เห็นส่วนใบ ช่วยให้บรรยากาศและทัศนียภาพ ดูสวยงาม สดใส มีชีวิตชีวามากขึ้น ท่ามกลางความร้อนระอุ ทุรกันดาร และแห้งแล้งในฤดูร้อน จะพบเห็นได้ทั่วทั้งประเทศ
วันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2544 รัฐบาลไทยได้ประกาศ ดอกราชพฤกษ์ หรือดอกลมแล้งเป็นดอกไม้ประจำชาติไทย ดอกสีเหลือง เป็นสีสัญลักษณ์พุทธศาสนา และเป็นสีวันพระราชสมภพของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช รัชกาลที่ 9 ต้นราชพฤกษ์ สื่อความหมายถึง ชาวสาธารณสุข ที่ได้รุกเข้าไปในถิ่นแดนไกล ทุรกันดารทั่วทุกหัวระแหงของประเทศ เพื่อปฏิบัติภารกิจสาธารณสุขตามรอยพระบาท “พระบิดาแห่งการสาธารณสุขไทย” ดังเนื้อร้องในเพลง “วันสีเหลือง” ของคณะสาธารณสุขศาสตร์ ตอนหนึ่งที่ว่า “มุ่งออกไป ณ ถิ่นแดนไกล ทุรกันดาร ป้องกันทุกข์ เพราะโรคภัยชุก เรารุกมิวาง บำรุงเสริมความสุข เพิ่มพูน ในทุก ๆ ทาง มีใจรักกว้างขวาง ในหมู่ประชาชาวไทย”
== ภาควิชา ==
ภาควิชาชีวสถิติ
ภาควิชาระบาดวิทยา
ภาควิชาวิทยาศาสตร์อนามัยสิ่งแวดล้อม
ภาควิชาอนามัยครอบครัว
ภาควิชาสุขศึกษาและพฤติกรรมศาสตร์
ภาควิชาจุลชีววิทยา
ภาควิชาโภชนวิทยา
ภาควิชาอาชีวอนามัยและความปลอดภัย
ภาควิชาปรสิตวิทยาและกีฏวิทยา
ภาควิชาบริหารงานสาธารณสุข
ภาควิชาการพยาบาลสาธารณสุข
ภาควิชาวิศวกรรมสุขาภิบาล
ภาควิชาอนามัยชุมชน
ศูนย์ประสานงานวิทยาเขตภูมิภาค มหาวิทยาลัยมหิดล(อ.สูงเนิน จ.นครราชสีมา)
== หลักสูตร ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
มหิดล
สาธารณสุข
สถานศึกษาในเขตราชเทวี