pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
สถาบันวิชาการทหารเรือชั้นสูง

โรงเรียนเสนาธิการทหารเรือ ชื่อย่อ รร.สธ.ทร. เดิมชื่อ โรงเรียนนายทหารเรือ เป็นสถาบันการศึกษาชั้นสูงของกองทัพเรือ ขึ้นอยู่กับสถาบันวิชาการทหารเรือชั้นสูง และอยู่ในระดับเดียวกับ สถาบันวิชาการทหารบกชั้นสูง ของกองทัพบก และ สถาบันวิชาการทหารอากาศชั้นสูง ของกองทัพอากาศ
โรงเรียนนายทหารเรือ จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่  5 มกราคม พ.ศ. 2467 ขึ้นต่อกรมยุทธศึกษาทหารเรือ มีนายทหารเข้าศึกษาในโรงเรียน นับเป็น นทน.รร.สธ.ทร. รุ่นที่ 1 เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2468  นายทหารเรือที่เข้าศึกษาต้องมียศไม่สูงกว่านาวาตรี และไม่ต่ำกว่าเรือเอก  เพื่อให้นายทหารได้รู้จักกิจการของทหารเรืออย่างกว้างขวาง สามารถปฏิบัติการและติดต่อกับต่างประเทศในเวลาปกติ และรู้จักปฏิบัติการตามหน้าที่ในเวลาเกิดสงคราม
ในปี พ.ศ. 2526 โรงเรียนนายทหารเรือ ได้ดำริที่จะย้ายไปยังสถานที่แห่งใหม่ ณ  ตำบลศาลายา อำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม และเปลี่ยนชื่อเป็น สถาบันวิชาการทหารเรือชั้นสูง  การก่อสร้างอาคารสถาบันวิชาการทหารเรือชั้นสูง ได้แล้วเสร็จและทำพิธีเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2536
ปัจจุบัน (1 ตุลาคม พ.ศ. 2566) ผู้บัญชาการ ได้แก่ พลเรือตรี พิทักษ์ นิยาโส
== หลักสูตร ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
สถาบันวิชาการทหารเรือชั้นสูง
วิชาการทหารเรือชั้นสูง
สถาบันวิชาการทหารเรือชั้นสูง
สถานศึกษาในอำเภอพุทธมณฑล
มะเดื่อชุมพร

มะเดื่อชุมพร หรือ มะเดื่ออุทุมพร  เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลางในวงศ์ Moraceae ลำต้นตรงสูงเต็มที่ 20 เมตร เปลือกต้นสีเทา มีถิ่นกำเนิดที่ภูมิภาคเอเชียอาคเนย์และออสเตรเลีย และเป็นพันธุ์ไม้พระราชทานและเป็นพันธุ์ไม้ประจำจังหวัดชุมพร
== ลักษณะ ==
ใบ เป็นใบเดี่ยวออกเรียงสลับตามกิ่ง มีก้านใบยาว 6-10 ซม. รูปทรงรี โคนใบมน ปลายใบแหลม ขอบใบเรียบ มีเส้นแขนงใบราว 6-8 คู่
ดอก ออกเป็นช่อยาวตามกิ่ง แต่ละช่อมีดอกย่อยขนาดเล็กเป็นกลุ่ม สีขาวออกชมพู
ผล ออกเป็นกลุ่มรูปทรงกลมรี เกาะกลุ่มตามต้นและกิ่งห้อยระย้าสวยงามมาก ผลสุกมีสีแดงม่วง รับประทานได้ รสฝาดอมหวาน ดอกและผลออกทั้งปี
== ดอก ==
ดอกของมะเดื่อชุมพรมีขนาดเล็กเกิดอยู่ภายในช่อดอก (inflorescences) ที่มีลักษณะคล้ายผล ช่อดอกนี้มีชื่อเรียกว่า cyconium หรือ fig เกิดจากการพัฒนาตัวของฐานรองช่อดอก (receptacle) เจริญแผ่โอบหุ้มกลุ่มดอกย่อยทั้งหมดไว้ภายในและมีช่องเปิดด้านบนเรียก ช่องเปิด (ostiole หรือ orifice) ที่ช่องเปิดปกคลุมด้วยกลีบประดับปากช่องเปิด (apical bract) ขนาดเล็กจำนวนมาก (หลายคนเข้าใจว่ากลีบประดับนี้คือกลีบดอก) โคนช่อดอกมีกลีบประดับฐานช่อดอก (basal bract) 3 ใบ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ต้นไม้ประจำจังหวัดของไทย
ผลไม้
สกุลโพ
อาณาจักรศรีวิชัย

อาณาจักรศรีวิชัย หรือ อาณาจักรศรีโพธิ์ ก่อตั้งโดยราชวงศ์ไศเลนทร์ ในช่วงที่อาณาจักรฟูนันล่มสลาย มีอาณาเขตครอบคลุมมลายู เกาะชวา เกาะสุมาตรา ช่องแคบมะละกา ช่องแคบซุนดา และบริเวณภาคใต้ของประเทศไทย โดยมีศูนย์กลางอยู่บริเวณจังหวัดสุราษฎร์ธานีของประเทศไทยในปัจจุบัน พื้นที่อาณาจักรแบ่งได้สามส่วน คือส่วนคาบสมุทรมลายู เกาะสุมาตรา และเกาะชวา โดยส่วนของชวาได้แยกตัวออกไปตั้งเป็นอาณาจักรมัชปาหิต ต่อมาเมื่ออาณาจักรศรีวิชัยอ่อนแอลง อาณาจักรมัชปาหิตได้ยกทัพเข้ามาตีศรีวิชัย ได้ดินแดนสุมาตราและบางส่วนของคาบสมุทรมลายูไป และทำให้ศรีวิชัยล่มสลายไปในที่สุด ส่วนพื้นที่คาบสมุทรที่เหลือ ต่อมาเชื้อพระวงศ์จากอาณาจักรเพชรบุรี ได้เสด็จมาฟื้นฟูและตั้งเป็นอาณาจักรนครศรีธรรมราช
ศาสตราจารย์ยอร์ช เซเดส์ ได้ระบุว่า ศรีวิชัยสถาปนาในช่วงเวลาก่อนปี พ.ศ. 1225 เล็กน้อย มีการพบศิลาจารึกภาษามลายูโบราณเกี่ยวกับอาณาจักรศรีวิชัยทั้งที่สุมาตรา และที่วัดเสมาเมืองจังหวัดนครศรีธรรมราช และพบศิลาจารึกภาษาสันสกฤต เมืองไชยา ระบุว่าศรีวิชัยเป็นเมืองท่าค้าพริก ดีปลีและพริกไทยเม็ด โดยมีต้นหมากและต้นมะพร้าวจำนวนมาก
หลวงจีนอี้จิง เคยเดินทางจากเมืองกวางตุ้ง ประเทศจีนโดยเรือของพวกอาหรับ  ผ่านฟูนันมาพักที่อาณาจักรศรีวิชัยในเดือน 11 พ.ศ. 1214 เป็นเวลา 2 เดือน ก่อนที่จะเดินทางต่อผ่านเมืองไทรบุรี ผ่านหมู่เกาะคนเปลือยนิโคบาร์ ถึงเมืองท่า ตามพรลิงก์ที่อินเดีย เพื่อสืบทอดพระพุทธศาสนา หลวงจีนอี้จิงบันทึกไว้ว่า พุทธศาสนาแบบมหายานเจริญรุ่งเรืองในอาณาจักรศรีวิชัย ประชาชนทางแหลมมลายูเดิมส่วนใหญ่นับถือพระพุทธศาสนา แต่ก็ได้ติดต่อกับพ่อค้าอาหรับมุสลิมที่เดินทางผ่านเพื่อไปยังประเทศจีน ดังนั้นในเวลาต่อมาศาสนาอิสลามจึงได้เผยแพร่ไปยังมะละกา กลันตัน ตรังกานู ปาหัง และปัตตานี จนกลายเป็นรัฐอิสลามไป ต่อมาใน พ.ศ. 1568 อาณาจักรศรีวิชัยได้ตกอยู่ใต้อำนาจและกลายเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรมัชปาหิตของชวาใน พ.ศ. 1940 แต่มีหลักฐานจากตำนานเมืองเพชรบุรีว่า อาณาจักรศรีวิชัยได้ล่มสลายไปก่อนหน้านี้แล้ว เพราะตำนานฯ ระบุว่าก่อนพระพนมวังจะได้สถาปนาอาณาจักรนครศรีธรรมราชในปี พ.ศ. 1830 นครศรีธรรมราชมีสภาพเป็นเมืองร้างมาก่อน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
=== หนังสือและบทความ ===
ปรีดี พิศภูมิวิถี และคนอื่นๆ. 2566. สยามรัถยา: เส้นทางความเจริญของสุวรรณภูมิและสยามประเทศ ตั้งแต่ก่อนประวัติศาสตร์ถึงพุทธศักราช 2475. กรุงเทพฯ: สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.). ISBN 978-974-326-706-2
=== เว็บไซต์ ===
ศรีวิชัย เจ้าแห่งทะเลและศิลปะ ศูนย์รวมพุทธศาสนา
 
อาณาจักรโบราณ
ประวัติศาสตร์ไทย
ประวัติศาสตร์มาเลเซีย
ศ
ศ
ศ
รัฐสิ้นสภาพในประเทศอินโดนีเซีย
รัฐสิ้นสภาพในทวีปเอเชีย
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 7
สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 13
ดาเตะ เซจิ

ดาเตะ เซจิ  หรือ โคริน เซจิ   เป็นตัวละครในเรื่อง ซามูไรทรูปเปอร์
== ประวัติ ==
เซจิ แห่งโคริน คือนักรบผู้สวมชุดเกราะโคริน (แสงสว่าง) ซึ่งมีต้นกำเนิดมาจาก ความเคารพ เป็นผู้ที่มีจิตวิญญาณแห่งความนอบน้อม เป็นคุณสมบัติประจำกาย ใช้ ดาบยาว เป็นอาวุธ ชุดเกราะโครินเปรียบเสมือนจิตใจอันบริสุทธิ์ที่นำพาผู้คนออกจากความมืดมิด เซจินั้นเป็นนักรบที่สง่างามที่สุดในกลุ่มทรูปเปอร์ทั้ง 5 เป็นผู้ที่มีอุปนิสัยที่นอบน้อม ตรงข้ามกับท่าไม้ตายคือพลังดาบอัศนีบาต ที่แสดงพลานุภาพ
ตัวละครในซามูไรทรูปเปอร์
Sage Date
วันโอเคร็อก

วันโอเคร็อก (; ONE OK ROCK) เป็นวงดนตรีร็อกสัญชาติญี่ปุ่น ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2548 ที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ประกอบด้วยสมาชิกสี่คน ได้แก่ ทากาฮิโระ โมริตะ (นักร้อง), โทรุ ยามาชิตะ (กีตาร์/หัวหน้าวง), เรียวตะ โคฮามะ (เบส), และโทโมยะ คังกิ (กลอง)
ชื่อของวง ONE OK ROCK มาจากคำว่า "วันโอคล็อก" (one o'clock: หนึ่งนาฬิกา) ซึ่งเป็นเวลาที่พวกเขาซ้อมดนตรีในวันหยุดสุดสัปดาห์ ที่พวกเขาเลือกที่จะเล่นเวลาตีหนึ่งก็เพราะว่าในเวลานั้นค่าห้องซ้อมถูกกว่า อย่างไรก็ตาม เสียง R และ L ในภาษาญี่ปุ่น ไม่ได้มีความแตกต่างเท่าไรนัก พวกเขาจึงเปลี่ยน "โอคล็อก" เป็น "โอคร็อก" และแยกคำจนกลายเป็น "โอเคร็อก" นอกจากนี้ ชื่อของวันโอเคร็อกยังแสดงได้เป็น "10969" (wan-o-ku-ro-ku) ซึ่งพ้องกับตัวเลขญี่ปุ่น
วงนั้นได้ทำเพลงปิดของเกม โซนิคฟรอนเทียร์ส ชื่อ "Vandalize" ซึ่งอยู่ในอัลบั้มล่าสุด ลัคชัวลี่ดีซีต (2022)
== สมาชิก ==
สมาชิกปัจจุบัน
โทรุ ยามาชิตะ (โทรุ; ; เกิด 7 ธันวาคม 2531 ที่โอซะกะ) – หัวหน้าวงและมือกีตาร์ (พ.ศ. 2548–ปัจจุบัน)
ทากาฮิโระ โมริอุจิ (ทากะ; ; เกิด 17 เมษายน 2531 ที่โตเกียว) –  นักร้องนำ (พ.ศ. 2548–ปัจจุบัน)
เรียวตะ โคฮามะ (เรียวตะ; ; เกิด 4 กันยายน 2532 ที่โอซะกะ) –  มือเบส (พ.ศ. 2548–ปัจจุบัน)
โทโมยะ คังกิ (โทโมยะ; ; เกิด 27 มิถุนายน 2530 ที่เฮียวโงะ) –  มือกลอง (พ.ศ. 2549–ปัจจุบัน)
อดีตสมาชิก
โอนิซาวะ อเล็กซานเดอร์ เรมอน (อเล็กซ์; ; เกิด 19 มีนาคม 2531 ที่ซานฟรานซิสโก) – มือกีตาร์ (พ.ศ. 2548–พ.ศ. 2552; พ้นจากวงไปเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2552 เพราะถูกจับด้วยข้อหากระทำอนาจาร)
ยู โคยานางิ (ยู; ; เกิด 29 สิงหาคม 2531 ที่โตเกียว) – มือกลอง (พ.ศ. 2548–พ.ศ. 2549; พ้นจากวงไปเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2549 ไปประกอบอาชีพด้านการแสดง)
== ผลงาน ==
สตูดิโออัลบั้ม
เซตะกุเบียว (2007)
บีมออฟไลต์ (2008)
คันโจเอฟเฟกต์ (2008)
นิชซินโดรม (2010)
ซังเคียวเรเฟอเรนซ์ (2011)
จินเซคะเกะเตะโบะกุวะ (2013)
ซาตีไฟบุ (2015)
แอมบิชันส์ (2017)
อายออฟเดอะสตอร์ม (2019)
ลัคชัวลี่ดีซีต (2022)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
One Ok Rock 
Amuse Inc.
myspace
กลุ่มดนตรีสัญชาติญี่ปุ่น
กลุ่มดนตรีร็อกสัญชาติญี่ปุ่น
AMUSE INC.
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2548
วันโอเคร็อก
ฮาชิบะ โทมะ

ฮาชิบะ โทมะ  หรือ เท็นคู โทมะ  เป็นตัวละครในเรื่อง ซามูไรทรูปเปอร์
== ประวัติ ==
โทมะ แห่งเท็นคู คือนักรบผู้สวมเกราะเท็นคู (สุญญากาศ) ซึ่งมีต้นกำเนิดมาจาก สติปัญญา เป็นผู้ที่มีจิตวิญญาณแห่งปัญญา (CHI) เป็นคุณสมบัติประจำกาย ใช้ ธนู เป็นอาวุธ โทมะเป็นคนฉลาดเฉลียว มีไอคิวถึง 250 และได้ฉายาว่า "มนุษย์คอมพิวเตอร์" เขาจึงมักจะเป็นมันสมองของกลุ่มในการวางแผนต่าง ๆ ในการต่อสู้อยู่เบื้องหลังเสมอ นอกจากนี้ยังเป็นคนที่คอยห้ามปรามเวลาที่ เรียว กับ ชู มีเรื่องทะเลาะกันอีกด้วย
ดูจากภายนอกแล้ว เหมือนโทมะจะเป็นคนนิ่ง ๆ เยือกเย็น จนดูค่อนข้างจะออกไปทางหยิ่ง แต่แท้จริงแล้วโทมะเป็นคนที่มีจิตใจอ่อนไหวมาก และถึงแม้จะฉลาดเฉลียวเพียงนี้ แต่สมัยเด็ก ๆ โทมะก็เคยสอบได้ 0 คะแนนเหมือนกัน เพราะเขาลืมเขียนชื่อลงในกระดาษคำตอบ
ตัวละครในซามูไรทรูปเปอร์
ตัวละครที่เป็นนักยิงธนู
List of Ronin Warriors characters#Rowen Hashiba
โมริ ชิน

โมริ ชิน  หรือ ซุยโคะ ชิน   เป็นตัวละครในเรื่อง ซามูไรทรูปเปอร์
== ประวัติ ==
ชิน แห่งซุยโคะ คือนักรบผู้สวมเกราะซุยโคะ (สายน้ำ) ซึ่งมีต้นกำเนิดมาจาก ความเชื่อมั่น เป็นผู้ที่มีจิตวิญญาณแห่งความเชื่อมั่น เป็นคุณสมบัติประจำกาย ใช้ หอกสามง่าม เป็นอาวุธ จุดเด่นในการต่อสู้ของชิน คือการใช้พลังที่อ่อนโยนและแข็งแกร่งของสายน้ำต่อสู้กับศัตรู ชินมีอุปนิสัยสงบนิ่ง เยือกเย็นและมีจิตใจที่ดีงาม มีท่าไม้ตายคือพลังคลื่นมหาสมุทร ที่ทรงพลานุภาพ
มโมริ ชิน
Cye Mouri
ชู เร ฟาน

ชู เร ฟาน หรือ คองโก ชู  ( ,ซิ่วลี่หวง ; ) เป็นตัวละครในเรื่อง ซามูไรทรูปเปอร์
== ประวัติ ==
ชู แห่งคองโก คือนักรบผู้สวมชุดเกราะคองโก (ปฐพี) ซึ่งมีต้นกำเนิดมาจาก คุณธรรม เป็นผู้ที่มีจิตวิญญาณแห่งความเที่ยงธรรม (GI) เป็นคุณสมบัติประจำกาย ใช้ ง้าว ที่สามารถเปลี่ยนเป็นพลอง 3 ท่อนได้ เป็นอาวุธ ชูเป็นลูกหลานของนักรบจีนที่อพยพเข้ามาอาศัยอยู่ในญี่ปุ่นตั้งแต่สมัยจิ๋น ภายนอกแม้จะดูใจร้อน มุทะลุ แต่ชูก็รักเพื่อน และเป็นผู้ที่มีศิลปะในการต่อสู้เป็นเลิศ
ตัวละครในซามูไรทรูปเปอร์
Kento Rei Faun
ปยู

นครรัฐปยู (ပျူ မြို့ပြ နိုင်ငံများ) เป็นกลุ่มนครรัฐที่มีอยู่ในช่วงศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาลถึงช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 11 ปัจจุบันอยู่ในเขตประเทศพม่าตอนบน นครรัฐถูกก่อตั้งขึ้นจากการอพยพย้ายถิ่นลงใต้ของชาวปยู ผู้พูดภาษาตระกูลทิเบต-พม่า ซึ่งเป็นผู้อาศัยอยู่ในเขตประเทศพม่าเป็นพวกแรก ๆ ระยะเวลากว่าหนึ่งพันปีนี้มักเรียกกันว่า สหัสวรรษของปยู ซึ่งเชื่อมโยงกับยุคสัมฤทธิ์ และคาบเกี่ยวกับต้นยุคโบราณของอาณาจักรพุกาม ที่เกิดขึ้นในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 9
==มรดกโลก==
นครรัฐปยู กำแพงและคูน้ำรอบเมืองที่ฮะลี่น, มองกะโม้ และศรีเกษตร ตั้งอยู่ในบริเวณที่ราบลุ่มแม่น้ำอิรวดี เมืองเหล่านี้สะท้อนให้เห็นถึงนครรัฐปยูที่เคยรุ่งเรืองนานกว่า 1,000 ปีระหว่างยุค 200 ปีก่อนคริสตกาลจนถึง ค.ศ. 900 เมืองทั้งสามเป็นส่วนหนึ่งของสถานที่ขุดค้นทางโบราณคดี โดยมีการค้นพบส่วนของป้อมปราการราชวัง, ลานที่ถูกฝัง รวมถึงสถูปอิฐของพุทธศาสนา, กำแพงอิฐและระบบจัดการน้ำ ซึ่งบางส่วนยังใช้งานอยู่
กลุ่มเมืองโบราณได้รับลงทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 37เมื่อปี 2557 ที่กรุงโดฮา ประเทศกาตาร์ ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้
(ii) - เป็นสิ่งที่มีอิทธิพลยิ่ง ผลักดันให้เกิดการพัฒนาสืบต่อมาในด้านการออกแบบทางสถาปัตยกรรม อนุสรณ์สถาน ประติมากรรม สวน และภูมิทัศน์ ตลอดจนการพัฒนาศิลปกรรมที่เกี่ยวข้อง หรือการพัฒนาการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ ซึ่งได้เกิดขึ้นในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง หรือบนพื้นที่ใด ๆ ของโลกซึ่งทรงไว้ซึ่งวัฒนธรรม
(iii) - เป็นสิ่งที่ยืนยันถึงหลักฐานของวัฒนธรรมหรืออารยธรรมที่ปรากฏให้เห็นอยู่ในปัจจุบันหรือว่าที่สาบสูญไปแล้ว
(iv) - เป็นตัวอย่างอันโดดเด่นของประเภทของสิ่งก่อสร้างอันเป็นตัวแทนของการพัฒนา ทางด้านวัฒนธรรม สังคม ศิลปกรรม วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี อุตสาหกรรม ในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ
==อ้างอิง==
เชิงอรรถ
บรรณานุกรม
==ดูเพิ่ม==
ภาษาปยู
อาณาจักรศรีเกษตร
ชนชาติ
ประวัติศาสตร์พม่า
แหล่งมรดกโลกในประเทศพม่า
แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
นครรัฐ
วิทยาลัยนวัตกรรมสังคม มหาวิทยาลัยรังสิต

วิทยาลัยนวัตกรรมสังคม มหาวิทยาลัยรังสิต (College of Social Innovation, Rangsit University) มีจุดประสงค์เพื่อให้การศึกษาแบบสหวิทยาการ เพื่อให้บัณฑิตมีความเข้าใจถึงเศรษฐกิจ สังคม อย่างเป็นองค์รวม และทันต่อการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นในสังคมอย่างรวดเร็ว วิทยาลัยนวัตกรรมให้ความสนใจกับกระบวนการเรียนรู้มากกว่าตัวความรู้ โดยสอนให้น้อยลงแต่จะให้นักศึกษาเรียนรู้ให้มากขึ้น เป้าหมายการเรียนรู้อยู่ที่การสร้างกระบวนทัศน์ใหม่ให้แก่นักศึกษาให้เป็นผู้นำที่ใฝ่เรียนรู้ตลอดเวลา ตลอดชีวิตและสามารถพัฒนาตนเองได้อย่างต่อเนื่อง การเรียนการสอนให้ความสำคัญกับ Problem Based Learning ซึ่งเป็นวิธีการเรียนแบบใหม่ที่ลดการบรรยายลง แต่เพิ่มการอภิปรายในชั้นเรียนให้มากขึ้น ฝึกฝนให้นักศึกษาสามารถแสดงความคิดเห็นและการวิพากษ์วิจารณ์ปัญหาร่วมกันได้ แทนที่จะเป็นการเรียนแบบท่องจำเหมือนในอดีต กระบวนการเรียนการสอนเน้นความสัมฤทธิ์ผลที่จะเกิดขึ้นกับตัวบัณฑิต มหาบัณฑิต และดุษฎีบัณฑิตทั้งทางด้านความรู้ (Knowledge) ทักษะ (Skill) และการสร้างแรงบันดาลใจ (Aspiration) ในการเป็นผู้นำ
==ผู้บริหารวิทยาลัย==
==แนวทางการประกอบอาชีพในอนาคต==
นักธุรกิจ
นักการเมือง
นักพัฒนาสังคม (NGOs)
นักวิชาการ
ผู้ประกอบการทางสังคม (Social Entreprenuer)
ข้าราชการและพนักงานรัฐวิสาหกิจ
สื่อสารมวลชน ด้านวิเคราะห์ข่าวด้านการเมือง ธุรกิจ และสังคม
ผู้บริหารและเจ้าหน้าที่องค์กรภาคเอกชน
==อาจารย์ประจำ==
ศาสตราจารย์ ดร.อภิชัย พันธเสน
รองศาสตราจารย์ ดร.สังศิต พิริยะรังสรรค์
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.สุริยะใส กตะศิลา
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.รัตพงษ์ สอนสุภาพ
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ฉัตรวรัญ องคสิงห์
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ฐิติพร ศิริพันธ์ พันธเสน
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อภิรัตน์ กังสดารพร
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ฟ้าลั่น กระสังข์
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร. บุญส่ง ชเลธร
ดร.นายแพทย์มโน เลาหวณิช
ดร.ธัชกร  ธิติลักษณ์
ดร.วีรพงษ์ ชุติภัทร์
ดร.ชนัฐนันท์ ม่วงวิเชียร
อาจารย์ สุนี ไชยรส
อาจารย์ ชาญชัย จิวจินดา
== หลักสูตร ==
ระดับปริญญาตรี
หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาผู้นำทางสังคม ธุรกิจและการเมือง Bachelor of Arts (Leadership in Society, Business and Politics)
หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาผู้นำทางสังคม ธุรกิจและการเมือง (ภาคพิเศษ เสาร์-อาทิตย์)
หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาผู้นำทางสังคม ธุรกิจและการเมือง (ระบบการศึกษาทางไกลทางอินเทอร์เน็ท)
หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาผู้ประกอบการทางสังคมในยุคดิจิทัล
ระดับปริญญาโท
หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาผู้นำทางสังคม ธุรกิจและการเมือง Master of Arts (Leadership in Society, Business and Politics)
หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาผู้นำทางสังคม ธุรกิจและการเมือง(ระบบการศึกษาทางไกลทางอินเทอร์เน็ต) Master of Arts (Leadership in Society, Business and Politics) (Online Programs)
ระดับปริญญาเอก
หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาผู้นำทางสังคม ธุรกิจและการเมือง Doctor of Philosophy in Leadership in Society, Business and Politics
== แหล่งที่มา ==
มหาวิทยาลัยรังสิต
วิทยาลัยนวัตกรรมสังคม มหาวิทยาลัยรังสิต 
วิทยาลัยนวัตกรรมสังคม มหาวิทยาลัยรังสิต
มหาวิทยาลัยรังสิต
30 กุมภาพันธ์

วันที่ 30 กุมภาพันธ์ เป็นวันที่มีปรากฏในปฏิทินบางประเภท แต่ไม่มีในปฏิทินเกรกอเรียน ซึ่งเดือนกุมภาพันธ์มี 28 หรือ 29 วัน
== ปฏิทินสวีเดน ==

จักรวรรดิสวีเดน (ซึ่งเวลานั้นครอบครองที่ประเทศฟินแลนด์) วางแผนเพื่อเปลี่ยนการใช้ปฏิทินจากปฏิทินจูเลียนเป็นปฏิทินเกรกอเรียน เริ่มต้นใน ค.ศ. 1700 โดยเพิ่มอธิกวาร (29 กุมภาพันธ์) ทุก 4 ปี และข้ามอธิกวารทุก 40 ปี อย่างไรก็ตามมหาสงครามเหนือเริ่มเกิดขึ้นในปีนั้น ทำให้ชาวสวีเดนละความสนใจจากปฏิทินของพวกเขา และทำให้เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1700 ไม่ได้เพิ่มอธิกวาร แต่ในสองโอกาสถัดไป ค.ศ. 1704 และ ค.ศ. 1708 ก็ได้เพิ่มอธิกวารอย่างที่ควรจะเป็น
เพื่อป้องกันความสับสนและความผิดพลาดในระยะยาว จึงมีการฟื้นฟูปฏิทินจูเลียนเพื่อเปรียบเทียบ และได้เพิ่มอธิกวารอีกหนึ่งวันเพื่อชดเชย ทำให้เกิดวันที่ 30 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1712 สำหรับปีนั้นปีเดียว แต่ต่อมาพบว่าวันดังกล่าวตรงกับวันที่ 29 กุมภาพันธ์ของปฏิทินจูเลียน และวันที่ 11 มีนาคมของปฏิทินเกรกอเรียน ชาวสวีเดนจึงปรับปรุงปฏิทินเป็นครั้งสุดท้ายโดยตัด 11 วันสุดท้ายของเดือนกุมภาพันธ์ออกสำหรับ ค.ศ. 1753 (เดิมมี 28 วัน) ทำให้ถัดจากวันที่ 17 กุมภาพันธ์กลายเป็นวันที่ 1 มีนาคมทันที และเป็นปฏิทินเกรกอเรียนอย่างเต็มตัว
== ปฏิทินโซเวียต ==
ถึงแม้ว่าจะมีแหล่งข้อมูลหลายแหล่งกล่าวว่าสหภาพโซเวียตใช้เดือนที่มี 30 วันบางส่วนหรือทั้งหมดในช่วง ค.ศ. 1929–1940 ซึ่งจะทำให้เกิดวันที่ 30 กุมภาพันธ์ แต่จากหลักฐานปฏิทินภาพวาดหรือสิ่งตีพิมพ์จากสมัยนั้นแสดงให้เห็นว่าเดือนกุมภาพันธ์มีเพียง 28 หรือ 29 วัน ดังนั้นปฏิทินโซเวียตจึงไม่เคยมีวันที่ 30 กุมภาพันธ์แต่อย่างใด
== ดูเพิ่ม ==
0 มกราคม
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Naturalists Almanac February 30 
30 days in February 1712 
Change of calendars - Sweden 
กุมภาพันธ์ 30
กุมภาพันธ์
อ.เชียงม่วน

redirect อำเภอเชียงม่วน
อ.เมืองพะเยา

redirect อำเภอเมืองพะเยา
อ.ละงู

redirect อำเภอละงู
อ.ทุ่งหว้า

redirect อำเภอทุ่งหว้า
อ.เขมราฐ

redirect อำเภอเขมราฐ
การแข่งขันแบบแพ้คัดออก

การแข่งขันแบบแพ้คัดออก (single-elimination tournament) หรือ การแข่งขันแบบแพ้ตกรอบ (sudden death tournament) หรือ น็อกเอาต์ทัวร์นาเมนต์ เป็นรูปแบบการแข่งขันประเภทหนึ่ง โดยผู้แพ้ในแต่ละการแข่งขันจะถูกคัดออกจากการแข่งขันทันที และรางวัลจะมีขึ้นสำหรับผู้ชนะคนสุดท้ายในการแข่งขัน ในบางครั้งการแข่งขันในรอบรองสุดท้ายไม่จำเป็นต้องคัดผู้แพ้ในรอบนั้นออก โดยอาจจะมีการแข่งขันใหม่เพื่อหาผู้ชนะอันดับ 3
จำนวนนัดของการแข่งขันที่จะต้องชนะทั้งหมดตั้งแต่รอบแรกเพื่อให้ได้ตำแหน่งชนะเลิศ จะขึ้นอยู่กับจำนวนผู้เข้าแข่งขัน โดยดูได้จากตาราง
== ดูเพิ่ม ==
การแข่งขันแบบพบกันหมด
การแข่งขัน
トーナメント方式#勝ち残り式トーナメント
ฟุตบอลทีมชาติเชโกสโลวาเกีย

ฟุตบอลทีมชาติเชโกสโลวาเกีย (Československá fotbalová reprezentace, Československé národné futbalové mužstvo) เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนจากเชโกสโลวาเกียในช่วง พ.ศ. 2465-2536 (ค.ศ. 1922-1993) ภายหลังประเทศนี้ได้แยกออกเป็นสาธารณรัฐเช็กและสาธารณรัฐสโลวัก ทีมชาติจึงได้ถูกแบ่งออกเป็นทีมชาติเช็กเกียและทีมชาติสโลวาเกีย
ปัจจุบันทีมชาติเช็กเกียถือเป็นผู้สืบทอดทีมชาติเชโกสโลวาเกียแต่เพียงผู้เดียว ภายใต้การรับรองของฟีฟ่าและยูฟ่า
ทีมชาติเชโกสโลวาเกียนี้ได้อันดับรองชนะเลิศในฟุตบอลโลก 2 ครั้งใน ฟุตบอลโลก 1934 และฟุตบอลโลก 1962 ชนะเลิศฟุตบอลยูโร ในฟุตบอลยูโร 1976 และยังคงได้เหรียญทองฟุตบอลโอลิมปิก 1980 ที่มอสโก และเหรียญเงินโอลิมปิก 1964 ที่ โตเกียว
== ประวัติ ==
==ชุดแข่ง==
{|
|
|
|
|
|
|
|}
==เกียรติประวัติ==
===ฟุตบอลโลก===
1930 - ไม่ได้เข้าร่วม
1934 - รองชนะเลิศ
1938 - รอบสี่ทีมสุดท้าย
1950 - ไม่ได้เข้าร่วม
1954, 1958 - รอบแรก
1962 - รองชนะเลิศ
1966 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
1970 - รอบแรก
1974, 1978 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
1982 - รอบแรก
1986 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
1990 - รอบ 8 ทีมสุดท้าย
1994 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก และประเทศได้แบ่งออกเป็นสองประเทศในปี 1993
===ฟุตบอลโอลิมปิก===
===ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป===
1960 - อันดับสาม
1964 - 1972 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
1976 - ชนะเลิศ
1980 - อันดับสาม
1984 - 1992 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
== ผู้เล่น ==
== อดีตผู้เล่นคนสำคัญ ==
อันโทนิน ปาเนนกา
==หมายเหตุ==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เชโกสโลวาเกีย
ฟุตบอลในประเทศเชโกสโลวาเกีย
เชโกสโลวาเกีย
เชโกสโลวาเกีย
การยิงลูกโทษ

การยิงลูกโทษ เป็นการตั้งเตะทำคะแนนในการแข่งขันฟุตบอล โดยลูกฟุตบอลจะอยู่ในตำแหน่งหน้าประตูห่างมาเป็นระยะ 12 หลา (ประมาณ 11 เมตร) โดยมีผู้รักษาประตูคนเดียวเท่านั้นที่อยู่ในตำแหน่งที่ป้องกันได้
ในการแข่งขันฟุตบอลจะมีการยิงลูกโทษสองลักษณะคือ ลักษณะแรกการยิงลูกโทษระหว่างการแข่งขัน เกิดจากที่ผู้เล่นในฝ่ายรับทำฟาล์วผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามตั้งแต่ภายในเขตโทษ โดยผู้ที่ยิงลูกโทษจะมีสิทธิยิงได้หนึ่งครั้งโดยเมื่อยิงเสร็จแล้วจะปล่อยให้เกมเล่นต่อตามปกติ ในลักษณะที่สองคือการยิงลูกโทษภายหลังจากหมดเวลาการแข่งขัน และทั้งสองฝ่ายมีคะแนนเท่ากัน จะทำการยิงลูกโทษในการตัดสินผู้ชนะ โดยการยิงลูกโทษลักษณะนี้จะ เริ่มต้นโดยผู้ยิงฝ่ายละ 5 คน สลับกันยิงลูกโทษ โดยถ้าไม่สามารถตัดสินกันได้ให้มีการยิงต่อไปเรื่อยๆ จนกว่าจะได้ผู้ชนะ
== ประวัติ ==
การยิงลูกโทษเกิดขึ้นครั้งแรกจากความคิดของผู้รักษาประตูชาวไอริช วิลเลียม มักครูม (William McCrum) ในปี พ.ศ. 2433 (ค.ศ. 1890) โดยได้เสนอความคิดแก่สมาคมฟุตบอลไอริช และได้มีการเสนอความคิดนี้ต่อให้กับคณะกรรมการสมาคมฟุตบอลระหว่างประเทศ ซึ่งมีการรับรองเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2434 และมีการใช้กันในช่วงฤดูกาล 1891–92

== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ประวัติการยิงลูกโทษจากเว็บฟีฟ่า  
กติกาฟุตบอล
คำศัพท์ฟุตบอล
ถ้วน หลีกภัย

ถ้วน หลีกภัย (นามเดิม: กิมถ้วน จูห้อง; เกิด: พ.ศ. 2458 — เสียชีวิต: 2 มีนาคม พ.ศ. 2554) หรือที่นิยมเรียกและรู้จักกันดีในชื่อ แม่ถ้วน เป็นมารดาของ นาย ชวน หลีกภัย อดีตนายกรัฐมนตรี อดีตประธานรัฐสภา อดีตประธานสภาผู้แทนราษฎร และอดีตหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์
==ประวัติ==
ถ้วน หลีกภัย เกิดที่ตำบลนาตาล่วง บ้างก็ว่าที่บ้านท่าจีน ตำบลบางรัก ในเขตอำเภอเมืองตรัง จังหวัดตรัง เมื่อ พ.ศ. 2458  มีชื่อเดิมว่า กิมถ้วน จูห้อง เป็นบุตรคนห้าจากทั้งหมดเจ็ดคนของจุง และซุ่นกี่ จูห้อง บิดาและมารดามีเชื้อสายฮกเกี้ยน และใช้นามสกุลว่า "จูห้อง" ซึ่งเป็นหนี่งใน 35 สกุลเก่าแก่ของชาวฮกเกี้ยนในจังหวัดตรัง แต่เดิมมีชื่อว่า "กิมถ้วน" แต่ภายหลังเหลือเพียงว่า "ถ้วน" ตามคำเรียกของคนใต้ เธอมีน้องต่างมารดาอีกสี่คน
ถ้วนเป็นหลานตาของหลวงผดุงชนเกษม (พันตี้) ซึ่งเป็นกำนันตำบลบางรัก และมีศักดิ์เป็นหลานลุงของจัง จริงจิตร สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) คนแรกของจังหวัดตรัง เมื่อจังลงสมัครเลือกตั้ง ถ้วนในขณะนั้นยังเป็นเด็ก ๆ อยู่ ได้เป็นผู้ช่วยหาเสียงให้ เนื่องจากมีความสนใจในการเมือง จนได้รับเลือกตั้งในที่สุด 
ในวัยเด็กถ้วนอยากจะเป็นนางพยาบาล แต่ไม่สมหวังเนื่องจากไม่ได้เรียนหนังสือ เพราะเป็นบุตรคนโต คอยดูแลมารดาที่เป็นอัมพาตโดยให้น้อง ๆ ได้เรียนหนังสือ ทั้งช่วยบิดาทำมาหากินตลอด เช่น ทำกระเบื้องปูหลังคาแบบโบราณ, สวนยาง, ค้าขายต่าง ๆ เป็นต้น จนกระทั่งสามารถตั้งตัวได้ขณะที่มีอายุเพียง 15 ปี
ถ้วนได้แต่งงานกับครูประชาบาลในโรงเรียนวัดควนวิเศษ คือ ครูเฮิด หรือ นิยม หลีกภัย ภาษาฮกเกี้ยนมีชื่อว่า ตันฮวด แซ่ลิ (ชื่อจีนกลาง: หลี่เฉินฟา) มีลูกกับสามีทั้งสิ้น 9 คนเป็นชาย 6 หญิง 3 โดยนายชวนเป็นคนที่ 3 แต่แม้กระทั่งแต่งงานไปแล้ว นางถ้วนมิได้เป็นแค่แม่บ้านอย่างเดียว ก็ยังคงประกอบอาชีพค้าขายตามเดิม
== วิถีชีวิต ==
ถ้วน เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวาง เมื่อชวน หลีกภัย ได้ขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี  ด้วยเป็นแม่ที่ผลักดันลูกมาตลอด เช่น ช่วยหาเสียงให้  ถ้วนเป็นที่เคารพรักของชาวตรังอย่างยิ่ง มักจะมีชาวบ้านแวะเวียนมาพบปะขอคำแนะนำหรือขอคำปรึกษาให้ช่วยแก้ปัญหาตลอด จนมีผู้เรียกนางถ้วนว่าคือผู้แทนตัวจริงของจังหวัดตรัง จนได้รับรางวัลแม่ดีเด่นแห่งชาติ ปี พ.ศ. 2536
เมื่อมีผู้มาเยือน ถ้วนในฐานะเจ้าของบ้านก็จะออกมาต้อนรับเสมอ จนกระทั่งบ้านเลขที่ 183 ตำบลทับเที่ยง ถนนวิเศษกุล ซึ่งเป็นบ้านที่เธอพักอาศัยอยู่กับกิจ หลีกภัย บุตรชายคนโต กลายเป็นที่รู้จักกันดีของคนทั่วไปจนเรียกขานกันว่า "บ้านแม่ถ้วน" และกลายมาเป็นสถานที่ท่องเที่ยวแห่งหนึ่งของจังหวัดตรัง  และถึงแม้นายชวน จะได้เป็นนายกรัฐมนตรีแล้ว แต่นางถ้วนก็ยังคงดำรงชีวิตเหมือนเดิม คือ เป็นแม่ค้าขายแกงพุงปลาในตลาดสด  แต่ก็ได้เลิกในเวลาต่อมา เนื่องจากอายุมากขึ้น ร่างกายไม่ค่อยแข็งแรง ลูก ๆ หลาน ๆ ต้องการให้พักผ่อนอยู่กับบ้าน
== บั้นปลายของชีวิต ==
ถ้วน หลีกภัย ถึงแก่กรรมอย่างสงบด้วยโรคชรา ขณะนอนหลับที่บ้านของจงจิตต์ หลีกภัย ลูกสาวคนที่ 6 ที่ถนนเสรีไทย เมื่อวันพุธ ที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2554 สิริอายุ 96 ปี และมีพิธีพระราชทานเพลิงศพ เมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2554 ณ วัดควนวิเศษ ตำบลทับเที่ยง อำเภอเมืองตรัง จังหวัดตรัง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
หนังสือกินอยู่เรียบง่าย สบายแบบชาวบ้าน ชวน หลีกภัย ลูกแม่ค้าขายพุงปลา โดย เริงศักดิ์ กำธร (พ.ศ. 2545) ISBN 974-85645-2-5
บุคคลจากอำเภอเมืองตรัง
ชาวไทยเชื้อสายฮกเกี้ยน
สกุลหลีกภัย
ซามูไรดีปเปอร์ เคียว

ซามูไรดีปเปอร์เคียว หรือ เคียว  เป็น การ์ตูนญี่ปุ่น เรื่องและภาพโดย อาคิมิเนะ คามิโจ ตีพิมพ์เป็นตอน ๆ ในนิตยสารการ์ตูนรายสัปดาห์ KC.WEEKLY เมื่อปี พ.ศ. 2542 ปัจจุบันมีฉบับรวมเล่มจนจบบริบูรณ์ตั้งแต่เล่ม 1-38 ภายใต้ ลิขสิทธิ์ ถูกต้องจากบริษัท วิบูลย์กิจ พับลิชชิ่ง กรุ๊ป ส่วนฉบับอนิเมะ เคยออกฉายทาง ยูบีซีสปาร์ค ช่อง 28 สถานีโทรทัศน์เคเบิลยูบีซี
== โครงเรื่อง ==
เนื้อเรื่องหลักของซามูไรดีปเปอร์ เคียว นั้นคือการตามหาร่างที่แท้จริงของเคียว ซึ่งจะมีเนื้อเรื่องรองอยู่มากมาย โดยเฉพาะปมปริศนาเกี่ยวกับตระกูลมิบุ ไม่ว่าจะเป็นตัวตนที่แท้จริงของจักรพรรดิแดงรุ่นก่อน การมีอยู่ของตระกูลมิบุ จุดประสงค์ของเคียวชิโร่ รวมถึงโรคแห่งความตาย ซึ่งจะค่อย ๆ ถูกเปิดเผยในช่วงท้าย ๆ นอกจากเรื่องเกี่ยวกับตระกูลมิบุแล้วยังมีการต่อสู้กับโอดะ โนบุนากะอีกด้วย
== ความแตกต่างระหว่างมังงะและอนิเมะ ==
ความแตกต่างระหว่างมังงะและอนิเมะคือในอนิเมะนั้นเคียวชิโร่เกิดมาเพื่อปราบเคียวและทำให้เคียวซึ่งนิยมความรุนแรงกลับเป็นคนดี เคียวแพ้ให้กับเคียวชิโร่ในทุ่งเซคิงาฮาระเพราะเคียวชิโร่จำเป็นต้องทำให้เคียวที่สู้อย่างกระหายเลือดสงบลง ไม่ใช่เพื่อปกป้องซาคุยะเหมือนในมังงะแต่อย่างใด นอกจากนี้ในอนิเมะยังมีการบอกเล่าอดีตของเคียวน้อยมาก และจบลงโดยไม่ได้กำจัดจักรพรรดิแดงรุ่นก่อนเหมือนในมังงะ
== ตัวละคร ==
เคียว นัยน์ตายักษ์
มิบุ เคียวชิโร่ ("องครักษ์กางเขนแดง"อันดับ4)
ชีนะ ยูยะ
ซานะดะ ยูคิมุระ
เบนิโทร่า (โทกุกาว่า ฮิเดทาดะ)
ซารุโทบิ ซาสุเกะ
สี่ผู้เฒ่าแห่งตระกูลมิบุ
* มุรามาสะ (รุ่นหลังเป็น โทคิโตะ)
* ฟุบุกิ
* ฮิชิงิ
* ยุอัน (ยุนยุน)
จักรพรรดิแดง (รุ่นก่อน) แห่งตระกูลมิบุ ("องครักษ์กางเขนแดง"อันดับ1 มิบุ เคียวอิจิโร่)
ซาคุยะ
ชีนะ โนโซมุ
จอมมารฟ้า โนบุนากะ
สิบสองขุนพลเทพ
* อาจิระ
* อันเทระ
* บาซาระ
* บิคาระ
* ไฮระ
* อินดาระ
* คุบิระ
* มาโคระ
* เมคิระ
* ซันเทระ
* ชาโตระ
* ชินดาระ
ห้าดารา แห่งตระกูลมิบุ
* ชินเม ("องครักษ์กางเขนแดง"อันดับ2")
* เคโคคุ (โฮตารุแห่งสี่จตุรเทพ)
* ชินเร
* ไทฮาคุ
* ไซจิและไซเซ
จตุรเทพ ผู้พิทักษ์เคียว
* อาคาริ
* โฮตารุ (เคโคคุ)
* บงเท็นมารุ (ดาเตะ มาซามุเนะ)
* อากิระ
== รายชื่อตอน ==
== เพลงประกอบ ==
เพลงเปิด
Aoi no Requiem โดย Pipeline Project featuring Yuiko Tsubokura
เพลงจบ
Love Deeper โดย Pipeline Project featuring Yuiko Tsubokura
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
การ์ตูนญี่ปุ่น
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง‎