pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 42

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 42 สายคลองแงะ–จุดผ่านแดนถาวรสุไหงโก-ลก (เขตแดนไทย/มาเลเซีย)  หรือที่เรียกกันในช่วงจังหวัดปัตตานีถึงนราธิวาสว่า ถนนเพชรเกษมสายปัตตานี–นราธิวาส หรือ ถนนเกาหลี หรือ บาตะฮ์กอลี ในภาษามลายูปัตตานี เป็นทางหลวงแผ่นดินที่เชื่อมต่อระหว่างจังหวัดสงขลา จังหวัดปัตตานี และจังหวัดนราธิวาส มีระยะทางตลอดทั้งสาย 263.779 กิโลเมตร
== รายละเอียดของเส้นทาง ==
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 42 มีจุดเริ่มต้นบนถนนกาญจนวณิชย์ (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4) ที่บ้านคลองแงะ ตำบลพังลา อำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา เส้นทางมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออก ในช่วงแรกเป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจร ผ่านอำเภอนาทวี อำเภอเทพา เข้าเขตจังหวัดปัตตานีที่อำเภอโคกโพธิ์ แล้วมุ่งขึ้นเหนือไปยังอำเภอหนองจิก ซึ่งหลังจากนี้ เส้นทางได้ขยายเป็น 4 ช่องจราจร และเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงเอเชียสาย 18 แล้วมุ่งไปทางตะวันออกเข้าอำเภอเมืองปัตตานี อำเภอยะหริ่ง ต่อจากนั้นก็มุ่งไปทางทิศใต้เข้าเขตอำเภอปะนาเระ อำเภอสายบุรี แล้วเข้าสู่จังหวัดนราธิวาสที่อำเภอบาเจาะ ผ่านอำเภอยี่งอ อำเภอเมืองนราธิวาส อำเภอตากใบ และอำเภอสุไหงโก-ลก แล้วสิ้นสุดที่จุดผ่านแดนถาวรสุไหงโก-ลก บริเวณชายแดนมาเลเซีย-ไทย ที่ตำบลสุไหงโก-ลก เชื่อมต่อกับทางหลวงสหพันธ์มาเลเซียหมายเลข 3 ที่เมืองรันเตาปันจัง รัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย
== ประวัติ ==
ก่อนที่จะมีการกำหนดหมายเลขทางหลวง ถนนในช่วงปัตตานี-นราธิวาสมีชื่อว่า ทางหลวงแผ่นดินสายปัตตานี–นราธิวาส ต่อมาได้รับการขนานนามว่า ถนนรามโกมุท เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2493 ในสมัยที่จอมพล ป. พิบูลสงครามเป็นนายกรัฐมนตรี เพื่อเป็นเกียรติแก่หลวงปริญญาโยควิบูลย์ (ชม-อุบล รามโกมุท) นายช่างควบคุมการสร้าง
ในสมัยก่อนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 42 ในช่วงบ้านคลองแงะ อำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา ถึงบ้านดอนยาง อำเภอหนองจิก จังหวัดปัตตานี เป็นเส้นทางสายหลักในการเดินทางระหว่างจังหวัดสงขลาสู่จังหวัดปัตตานี แต่เมื่อมีการก่อสร้างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 43 ขึ้น ทำให้รถที่สัญจรไปมาได้หันไปใช้เส้นทางนี้แทน เนื่องจากช่วยย่นเวลาและระยะทางได้ดีกว่า และยังเป็นทางหลวงขนาด 4 ช่องจราจร ขณะที่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 42 ช่วงคลองแงะ–ดอนยาง เป็นทางหลวงขนาด 2 ช่องจราจร
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 42 เคยมีจุดสิ้นสุดอยู่ที่ตัวเมืองนราธิวาส มีระยะทางในตอนนั้นประมาณ 198 กิโลเมตร ต่อมาได้มีการรวมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4084 และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4057 เข้าเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงสายนี้ด้วย เพื่อเชื่อมต่อกับจุดผ่านแดนที่สุไหงโก-ลก
== รายชื่อทางแยก ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง  กรมทางหลวง กระทรวงคมนาคม
Google แผนที่
แผนที่ทางหลวงในความควบคุมของสำนักทางหลวงที่ 15 (สงขลา) 
สำนักงานศุลกากรภูมิภาคที่ 4 - สำนัก/ด่านศุลกากร 
42
2-42
ถนนในจังหวัดสงขลา
ถนนในจังหวัดปัตตานี
ถนนในจังหวัดนราธิวาส
กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช

กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช เป็นหน่วยงานระดับกรม ในสังกัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ก่อตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2545
== ประวัติ ==
ในอดีตภารกิจด้านป่าไม้ ได้แก่ งานปลูกบำรุงป่า งานวนวัฒนวิจัย งานอุทยานแห่งชาติ งานด้านสัตว์ป่า งานต้นน้ำ และงานด้านป้องกันปราบปรามและไฟป่า ขึ้นตรงกับกรมป่าไม้ กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม (เดิมสังกัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์) ต่อมาได้มีการเสนอให้แยกงานที่เกี่ยวกับป่าเศรษฐกิจและงานด้านอนุรักษ์และการคุ้มครองป่าไม้ออกจากกัน โดยให้งานทางด้านป่าเศรษฐกิจอยู่กับกรมป่าไม้ ส่วนงานด้านอนุรักษ์และการคุ้มครอง ให้ไปตั้งเป็นกรมขึ้นมาใหม่ และให้สังกัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ซึ่งเป็นกระทรวงใหม่
ต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกา เล่มที่ 119 ตอนที่ 99ก. ลงวันที่ 2 ตุลาคม 2545 ให้จัดตั้งกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช ในสังกัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
== อำนาจและหน้าที่ ==
กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช ดำเนินกิจภารกิจเกี่ยวกับการอนุรักษ์ ส่งเสริมและฟื้นฟูทรัพยากรธรรมชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืชในเขตพื้นที่ป่าเพื่อการอนุรักษ์ โดยการควบคุม ป้องกันพื้นที่ป่าอนุรักษ์เดิมที่มีอยู่ และพื้นที่ป่าเสื่อมโทรมให้กลับสมบูรณ์ด้วยกลยุทธ์การส่งเสริม กระตุ้น และปลุก
จิตสำนึกให้ชุมชนมีความหวงแหนและการมีส่วนร่วมในการดูแลทรัพยากรท้องถิ่น เพื่อเป็นการรักษาสมดุลของระบบนิเวศและสิ่งแวดล้อม ตลอดจนความหลากหลายทางชีวภาพ สำหรับเป็นแหล่งต้นน้ำลำธาร แหล่งที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่า แหล่งอาหาร แหล่งนันทนาการและการท่องเที่ยวทางธรรมชาติของประชาชน
== หน่วยงานในสังกัด==
=== หน่วยงานส่วนกลางที่ตั้งอยู่ในภูมิภาค ===
สํานักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 1 (ปราจีนบุรี)
สํานักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 2 (ศรีราชา)
สํานักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 3 (บ้านโป่ง)
สํานักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 4 (สุราษฎร์ธานี)
สํานักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 5 (นครศรีธรรมราช)
สํานักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 6 (สงขลา)
สํานักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 7 (นครราชสีมา)
สํานักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 8 (ขอนแก่น)
สํานักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 9 (อุบลราชธานี)
สํานักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 10 (อุดรธานี)
สํานักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 11 (พิษณุโลก)
สํานักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 12 (นครสวรรค์)
สํานักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 13 (แพร่)
สํานักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 14 (ตาก)
สํานักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 15 (เชียงราย)
สํานักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 16 (เชียงใหม่)
สํานักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 1 สาขาสระบุรี
สํานักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 3 สาขาเพชรบุรี
สํานักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 6 สาขาปัตตานี
สํานักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 13 สาขาลำปาง
สํานักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 16 สาขาแม่สะเรียง
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
อุทยานแห่งชาติในประเทศไทย
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช 
กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2545
หน่วยงานของรัฐบาลไทยในเขตจตุจักร
อุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช
ประยูร ยมเยี่ยม

ประยูร ยมเยี่ยม  เป็นศิลปินเพลงพื้นบ้านที่มีความเชี่ยวชาญเพลงลำตัด ในนาม "ลำตัดแม่ประยูร" เกิดเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2476 ที่จังหวัดนนทบุรี จบการศึกษาระดับประถมศึกษาปีที่ 4 จากโรงเรียนวัดสาลวัน จังหวัดนครปฐม
เข้าสู่อาชีพแสดงลำตัดเมื่ออายุได้ 13 ปี เพราะคุณตาของประยูรมองเห็นแววจึงสนับสนุน  และเริ่มออกแสดงลำตัดเป็นครั้งแรกขณะมีอายุ 15 ปี จากนั้นได้เข้าร่วมกับคณะแม่จำรูญ ซึ่งเป็นคณะลำตัดที่มีชื่อเสียงมากในสมัยนั้น จนได้พบกับ “หวังเต๊ะ” จึงได้ร่วมประชันลำตัดกันบ่อยๆ และกลายเป็นคู่ประชันลำตัดยอดนิยมมายาวนาน จนได้แต่งงานและมีบุตร แล้วหย่าขาดจากกัน แต่ก็ยังคงแสดงร่วมกันตลอดมา นอกจากนี้ แม่ประยูรยังสามารถแสดงเพลงพื้นบ้านได้อีกหลายประเภท เช่น เพลงเกี่ยวข้าว เพลงฉ่อย เพลงอีแซว เพลงเรือ เพลงขอทาน เป็นต้น
แม่ประยูรเป็นผู้ริเริ่มนำการแสดงลำตัดมาจัดทำเป็นเทปคาสเซ็ท และวิดีโอเทป ออกจำหน่าย  เคยออกเทปเพลงแปลงร่วมกับ บุญธรรม พระประโทน เป็นแขกรับเชิญให้กับ ธงไชย แมคอินไตย์ ในคอนเสิร์ต "แบบ เบิร์ด เบิร์ด" ตอน แบบเบิร์ด เบิร์ด อีกแบบ ในปี พ.ศ. 2530 และตอน ความสุข ความทรงจำ ไม่มีที่สิ้นสุด ในปี พ.ศ. 2534  สามารถนำการแสดงลำตัดไปเผยแพร่ในต่างประเทศ และเป็นสื่อประชาสัมพันธ์ในการช่วยเหลือสังคมและประเทศชาติ  เพื่อสื่อความหมายให้ผู้ฟังได้รับข้อมูลข่าวสารที่ทันต่อเหตุการณ์ด้วยรูปแบบความบันเทิงอย่างสนุกสนานและแยบคาย  โดยมีความมุ่งมั่นที่จะเผยแพร่และรักษาเพลงพื้นบ้านของไทยเอาไว้ เพื่อถ่ายทอดศาสตร์และศิลป์ให้แก่รุ่นหลานรวมทั้งนิสิตนักศึกษา  จึงได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็น ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (เพลงพื้นบ้าน-ลำตัด) ประจำปี พ.ศ. 2537
แม่ประยูร ยมเยี่ยม ถึงแก่กรรมด้วยโรคหัวใจกำเริบ เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ณ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ มีอายุได้ 77 ปี
== อ้างอิง ==
ศิลปินแห่งชาติ
ศิลปินพื้นบ้าน
บุคคลจากจังหวัดนนทบุรี‎‎
เสียชีวิตจากโรคระบบหัวใจหลอดเลือด
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 43

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 43 สายหาดใหญ่–มะพร้าวต้นเดียว เป็นทางหลวงแผ่นดินสายประธานที่สำคัญสายหนึ่งในภาคใต้ตอนล่าง และเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงเอเชียสาย 18 โดยทางหลวงสายนี้เป็นทางหลวงเส้นใหม่ที่ตัดขึ้นเพื่อย่นระยะทางจากจังหวัดสงขลาไปยังจังหวัดปัตตานี แทนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 42 โดยเป็นทางหลวงขนาด 4 ช่องจราจรตลอดสาย รวมระยะทาง 94.952 กิโลเมตร เป็นเส้นทางในความรับผิดของแขวงทางหลวงสงขลาที่ 1, แขวงทางหลวงสงขลาที่ 2 (นาหม่อม) และ แขวงทางหลวงปัตตานี
== รายละเอียดของเส้นทาง ==

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 43 เป็นเส้นทางหลักที่เชื่อมจังหวัดสงขลากับจังหวัดปัตตานี โดยมีจุดเริ่มต้นที่บ้านคลองหวะ ในเขตเทศบาลเมืองคอหงส์ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา เส้นทางมี 4 ช่องจราจร มุ่งหน้าไปทางตะวันออก ผ่านอำเภอนาหม่อม อำเภอจะนะ อำเภอเทพา เข้าสู่จังหวัดปัตตานีที่อำเภอหนองจิก แล้วตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 42 มุ่งต่อไปและสิ้นสุดยังทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 418 อยู่ในเขตจังหวัดสงขลา 74.397 กิโลเมตร อยู่ในจังหวัดปัตตานี 19.405 กิโลเมตร
แต่เดิมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 43 เคยมีจุดเริ่มต้นที่สี่แยกคูหา อำเภอรัตภูมิ จังหวัดสงขลา โดยถนนเพชรเกษมย้ายแนวไปทับซ้อนกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 406 และแยกซ้ายไปอำเภอหาดใหญ่ที่สามแยกท่าชะมวง ปัจจุบันสายทางนี้ถูกกำหนดให้เป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4287 ส่วนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4 ย้ายมาใช้แนวทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 43 ช่วงสี่แยกคูหาถึงสี่แยกคลองหวะ อำเภอหาดใหญ่แทน ทำให้ทางหลวงหมายเลข 43 ในปัจจุบันเริ่มต้นที่สี่แยกคลองหวะและสิ้นสุดที่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 418 ที่วงเวียนมะพร้าวต้นเดียว และจะมีส่วนต่อขยายไปยังทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 42 ที่อำเภอยะหริ่ง จังหวัดปัตตานี
== รายชื่อทางแยก ==
== อ้างอิง ==
Google แผนที่
แผนที่แสดงเส้นทางในควบคุมของแขวงการทางปัตตานี
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง  กรมทางหลวง กระทรวงคมนาคม
43
2-43
ถนนในจังหวัดสงขลา
ถนนในจังหวัดปัตตานี
มีแชล ปลาตีนี

มีแชล ฟร็องซัว ปลาตีนี (Michel François Platini; เกิดวันที่ 21 มิถุนายน ค.ศ. 1955) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศสเชื้อสายอิตาลี เคยลงเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลน็องซี, อาแอ็ส แซ็งเตเตียน, สโมสรฟุตบอลยูเวนตุส และทีมชาติฝรั่งเศส เคยดำรงตำแหน่งประธานสมาคมฟุตบอลยุโรป (ยูฟ่า) ระหว่างวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 2007 ถึง 21 ธันวาคม ค.ศ. 2015
==อ้างอิง==
นักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส
นักฟุตบอลทีมชาติฝรั่งเศส
ผู้จัดการทีมฟุตบอลทีมชาติฝรั่งเศส
ผู้ได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์
กัปตันในชุดชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป
ผู้เล่นในชุดชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป
ผู้เล่นในเซเรียอา
ผู้เล่นในลีกเอิง
บุคคลจากจังหวัดเมอร์เตมอแซล
ผู้ฝึกสอนทีมชาติ
กองกลางฟุตบอล
ฟีฟ่า 100
ผู้ชนะเลิศบาลงดอร์
ประธานยูฟ่า
Space Division Multiple Access

SDMA (Space-Division Multiple Access or Spatial Division Multiple Access) เป็น MIMO (Multiple-Input and Multiple-Output, a multiple antenna schematic architecture) ซึ้งยึดเอาสถาปัตยกรรมการสื่อสารเครือข่ายไร้สายเป็นหลัก ที่เหมาะสมสำหรับเครือข่าย Ad - Hoc บนมือถือ ซึ่งจะช่วยให้เข้าถึงช่องทางการสื่อสารโดยการระบุตำแหน่งของผู้ใช้และการสร้าง one-to-one mapping ระหว่างการแบ่ง bandwidth ของเครือข่ายกับตำแหน่งที่ตั้งของพื้นที่ ที่ระบุ
SDMA เป็นการแบ่งพื้นที่การให้บริการซึ่งสามารถทำได้หลายหลากรูปแบบ เช่นการใช้เครื่องอ่านและสายอากาศหลายๆชุดเรียงกันในลักษณะของ Array ซึ่งเหมาะสำหรับงานประยุกต์ที่ต้องการพื้นที่บริการที่กว้างหรืออีกแบบหนึ่งคือการใช้เครื่องอ่านที่มีสายอากาศแบบปรับทิศทางได้ ซึ่งจะทำให้พื้นที่การอ่านเปลี่ยนแปลงไปในตำแหน่งต่างๆตามที่กำหนด เทคนิคนี้จะใช้รูปแบบที่แตกต่างกันของช่องแบ่งพื้นที่และเป็นเทคนิคที่ช่วยให้ผู้ใช้หลายคนสามารถรับส่ง สื่อสาร แลกเปลี่ยนข้อมูลพร้อมกัน ๆ โดยผ่านช่องความถี่เดียวกันได้ ซึ่งเทคนิคดังกล่าวนี้สามารถช่วยให้รองรับปริมาณผู้ใช้งานที่มากยิ่งขึ้น ตัวอย่างเช่นในดาวเทียมโดยใช้เสาอากาศหลายเสาคานแต่ละเชื้อเพลิงที่ภูมิภาค ต่างๆของผิวโลก ส่วนต่างๆของสถานีภาคพื้นดินซึ่งในเวลาเดียวกันแม้ว่าจะทำงานโดยใช้ความถี่ เดียวกันระหว่างพวกเขาจะไม่รบกวน Space Division Multiple Access (SDMA) ยังเป็นวิธีการเพิ่มช่องทางความสามารถได้ความถี่กลับมาใช้ใช้เต็มของทรัพยากร ความถี่ SDMA ยังอื่น ๆ วิธีการเข้าถึงหลายกันทำให้รวมกันหลายเทคนิคเช่นอากาศกองรหัสแยกเข้าหลาย (SD - CDMA)
สถาปัตยกรรม SDMA ยังสามารถตั้งค่าปรับแต่งและนำไปประยุกต์ใช้ในสถาปัตยกรรมต่างๆได้อีก ส่วนมากจะนำไปประยุกต์ในสถาปัตยกรรม Mobile Communications ที่เรารู้จักกันดี เช่น CDMA (Code Division Multiple Access), TDMA (Time Division Multiple Access) และ FDMA (Frequency Division Multiple Access)
วัตถุประสงค์หลักของสถาปัตยกรรม SDMA คือ สามารถกำหนดให้เพิ่มหรือลดความสามารถของ self-starting (เริ่มต้นทำงานด้วยตัวมันเองได้), self-maintaining (การดูแลรักษาได้ด้วยตัวเอง), และ self-regulating (การกำกับด้วยตัวเอง) ได้ตามสภาพแวดล้อมของเครือข่ายการสื่อสารแบบไร้สาร โดยทั่วไปแล้วสถาปัตยกรรม SDMA ยังมีความสามารถในการ collision-free (ไม่มีการชนกันของข้อมูล) ในการเข้าถึงช่องสัญญาณการสื่อสารแบบไร้สายและยังมีคุณลักษณะของ delay-bounded (การสื่อสารอย่างมีขอบเขตการ delay) ที่มีคุณภาพแบบ real time สำหรับแอปพลิเคชันที่มีความ sensitive (อ่อนไหว) กับเรื่องการ delay ของสัญญาณ
ในระบบเครือข่ายโทรศัพท์เคลื่อนที่, SDMA จะมีคุณสมบัติในการระบุตำแหน่งที่ตั้งในพื้นที่ของโทรศัพท์ปลายทาง, เครื่องมือและอุปกรณ์สื่อสารที่มีอยู่ในพื้นที่นั้น โดยจะมีการเพิ่มประสิทธิภาพในการใช้งาน Network bandwidth
ซึ่งจะแตกต่างจากระบบเครือข่ายโทรศัพท์เคลื่อนที่แบบเดิมที่จะมีสถานีศูนย์กลางเป็นตัวเชื่อมโยง แผ่กระจายสัญญาณไปในทุกทิศทางในพื้นที่ โดยที่ไม่รู้ว่าในสถานที่นั้นจะมีอุปกรณ์สื่อสารเคลื่อนที่หรือไม่ ซึ่งสถาปัตยกรรม SDMA จะเป็นการใช้ช่องทาง (channel) ของคลื่นสัญญาณวิทยุบนพื้นฐานของตำแหน่งอุปกรณ์มือถือ ด้วยวิธีนี้สถาปัตยกรรม SDMA ไม่เพียงแต่จะป้องกันเรื่องคุณภาพของสัญญาณแล้ว ยังป้องกันคลื่นเสียงที่ก่อให้เกิดการรบกวนและการเสื่อมสภาพของสัญญาณที่มาจากบริเวณพื้นที่ ที่อยู่ติดกัน แต่อย่างไรก็ตาม SDMA ยังช่วยป้องกันการซ้ำซ้อนของสัญญาณในพื้นที่ที่ไม่มีอุปกรณ์โทรศัพท์เคลื่อนที่ใช้งานอยู่หรือไม่มีอยู่ในบริเวณนั้น
โน อึนซิล

โน อึนซิล (노은실; Noh Eun-Sil) เกิดวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1989 เป็นนักกีฬาเทควันโดหญิงชาวเกาหลีใต้ ซึ่งได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเทควันโดในเอเชียนเกมส์ 2010 และได้รับรางวัลเหรียญทองในรุ่นน้ำหนักไม่เกิน 62 กิโลกรัม ปัจจุบันเธอเป็นนักศึกษาของมหาวิทยาลัยคยุงฮี
== ผลงานที่ผ่านมา ==
พ.ศ. 2550 อันดับ 1 กีฬาเทควันโดหญิงแห่งชาติครั้งที่ 88
พ.ศ. 2551 อันดับ 1 เวิลด์ยูนิเวอร์ซิตี้แชมเปี้ยนชิป แบบแพ้คัดออก
== ดูเพิ่ม ==
เทควันโดในเอเชียนเกมส์ 2010
== อ้างอิง ==
นักเทควันโดหญิงชาวเกาหลีใต้
แจง เซวุค

แจง เซวุค (장세욱; Jang Se-Wook) เกิดวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1991 เป็นนักกีฬาเทควันโดชายชาวเกาหลีใต้ ซึ่งได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเทควันโดในเอเชียนเกมส์ 2010 และได้รับรางวัลเหรียญเงินในรุ่นน้ำหนักไม่เกิน 68 กิโลกรัม ปัจจุบันเขาเป็นนักศึกษาของมหาวิทยาลัยยองอิน
== ผลงานที่ผ่านมา ==
พ.ศ. 2553 อันดับสอง การแข่งขันชิงแชมป์เอเชียครั้งที่ 19
พ.ศ. 2551 อันดับหนึ่ง การแข่งขันเทควันโดชิงแชมป์เมโมเรียล
== ดูเพิ่ม ==
เทควันโดในเอเชียนเกมส์ 2010
== อ้างอิง ==
นักเทควันโดชาวเกาหลีใต้
อี แด-ฮุน

ลี แด-ฮุน (이대훈; Lee Dae-Hoon; 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1992 – ) เป็นนักกีฬาเทควันโดชายชาวเกาหลีใต้ ซึ่งได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเทควันโดในเอเชียนเกมส์ 2010 และได้ชนะนาชา ปั้นทอง จากประเทศไทย โดยที่ อี แดฮุน ได้รับรางวัลเหรียญทองในรุ่นน้ำหนักไม่เกิน 63 กิโลกรัม ปัจจุบัน อี แดฮุน กำลังศึกษาอยู่ที่โรงเรียนมัธยมปลายฮันซอง
เขาเป็นผู้ชนะ เป็นเอก การะเกตุ ในการแข่งขันเทควันโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 58 กก. ในช่วงซัดเดนเดธที่ 7-8 คะแนน
== ผลงานที่ผ่านมา ==
พ.ศ. 2553 เหรียญทอง ในการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ครั้งที่ 16 ที่เมืองกว่างโจว รุ่น 63 กก.
พ.ศ. 2551 อันดับหนึ่ง ในงานรำลึก รายการเทควันโดชิงแชมป์แห่งชาติ
พ.ศ. 2555 เหรียญเงิน กีฬาเทควันโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 58 กก.
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Profile
นักเทควันโดชาวเกาหลีใต้
นักเทควันโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
นักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติเกาหลีใต้
นักกีฬาเหรียญเงินโอลิมปิก
นักกีฬาเหรียญทองเอเชียนเกมส์ชาวเกาหลีใต้
นักเทควันโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
รอสส์ เพโรต์

thumb
เฮนรี รอสส์ เพโรต์ (เกิด 27 มิถุนายน พ.ศ. 2473-9 กรกฎาคม พ.ศ. 2562) เป็นนักธุรกิจชาวอเมริกันจากรัฐเท็กซัส มีชื่อเสียงจากการสมัครรับเลือกตั้งประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา 2 สมัยในปี ค.ศ. 1992 และ 1996
เพโรต์เป็นผู้ก่อตั้งบริษัท Electronic Data Systems (EDS) ในปี ค.ศ. 1962 เป็นบริษัทผู้ให้บริการด้านคอมพิวเตอร์ เขาได้ขายบริษัทนี้ต่อให้กับเจเนอรัลมอเตอร์ในปี ค.ศ. 1984 ซึ่งได้ขายต่อให้กับฮิวเลตต์-แพคการ์ดในปี 2008  ปัจจุบันบริษัทใช้ชื่อว่า "EDS, an HP company"  หลังจากขาย EDS ให้กับเจเนอรัลมอเตอร์ไป เพโรต์ได้ตั้งบริษัทใหม่ชื่อว่า Perot Systems ในปี ค.ศ. 1988 ซึ่งก็ได้ขายกิจการให้กับเดลล์ไปในปี 2009 ในราคา 3.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ 
เพโรต์ลงสมัครรับเลือกตั้งในปี ค.ศ. 1992 ในฐานะผู้สมัครอิสระ  ส่วนในการเลือกตั้งครั้งถัดมา เขาได้ก่อตั้งพรรคการเมืองชื่อ พรรคปฏิรูป (Reform Party) เป็นพรรคทางเลือกนอกเหนือจากพรรคเดโมแครตและพรรครีพับลิกัน ในการเลือกตั้งปี 1992 เขาได้รับคะแนนเสียงป็อปปูลาร์โหวต 19,741,065 คะแนน คิดเป็น 18.9%  คิดเป็นผู้สมัครนอกเหนือจากสองพรรคใหญ่ที่ได้รับคะแนนสูงสุด นับตั้งแต่ธีโอดอร์ รูสเวลต์ ที่ลงสมัครรับเลือกตั้งในนามพรรคก้าวหน้า (Progressive Party) ในปี ค.ศ. 1912
== อ้างอิง ==
นักการเมืองอเมริกัน
นักธุรกิจชาวอเมริกัน
บุคคลจากแดลลัส
กกคมบางกลม

กกคมบางกลม  หรือ หญ้าก้ามกุ้ง เป็นพืชใบเลี้ยงเดี่ยวอยู่ในวงศ์กก มีอายุขัยหลายปี ลักษณะลำต้นเป็นกอ ตั้งตรง สูง 15-50 เซนติเมตร ปลายลำมีขนคายมือ กาบใบโอบปิดลำรูปทรงกระบอกยาว 3-7 เซนติเมตร มีเหลี่ยมและสันชัดเจน ใบรูปหอกหรือรูปแถบ กว้าง 3-8 มิลลิเมตร ยาว 10-100 เซนติเมตร เนื้อหยาบ ผิวใบและขอบใบมีขนคายมือ ดอกของกกคมบางกลมออกเป็นช่อกระจุก มีช่อดอกย่อย 1-5 ช่อ กระจุกดอกย่อยรูปไข่หรือรูปรี กว้างประมาณ 3 มิลลิเมตร ยาว 5-12 มิลลิเมตร มีสีเขียวเข้ม กาบช่อย่อยแผ่นเนื้อหยาบ รูปรี เรียงสลับบนแกนช่อย่อย ปลายเป็นหนามแหลมยาวประมาณ 3 มิลลิเมตร มีเกสรเพศผู้ 6 อัน ส่วนผล มีลักษณะเป็นรูปไข่กลับหรือรูปรี มีผิวเกลี้ยงเป็นคลื่น ขยายพันธุ์โดยใช้เมล็ด
กกคมบางกลมพบได้ในที่โล่งน้ำขังตื้นๆ ริมบึง หรือตามชายฝั่ง รวมถึงพบได้ในทุ่งนา พืชชนิดนี้กระจายพันธุ์ทั่วไปตั้งแต่เขตร้อนในทวีปแอฟริกา เอเชียใต้ เช่น ประเทศอินเดีย ภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตอนใต้ของประเทศจีนและญี่ปุ่น ไปจนถึงประเทศออสเตรเลีย
== ชื่อพ้อง ==
ชื่อพ้องของกกคมบางกลม มีดังนี้
ชื่อพ้อง
* Fuirena ciliaris apetala (Wingf.)
* Fuirena glomerata (Lam.)
* Fuirena rottboellii (Nees)
* Scirpus ciliaris (L.)
== อ้างอิง ==
กกคมบางกลม
แอนติไฮโดรเจน

แอนติไฮโดรเจน หรือ แอนไทไฮโดรเจน (antihydrogen) เป็นปฏิสสารของไฮโดรเจน ในขณะที่อะตอมไฮโดรเจนประกอบด้วยอิเล็กตรอนและโปรตอนอย่างละหนึ่งอนุภาค อะตอมแอนติไฮโดรเจนจะประกอบด้วยโพสิตรอนและแอนติโปรตอน แอนติไฮโดรเจนเริ่มที่จะได้รับการผลิตโดยมนุษย์ในการทดลองเครื่องเร่งอนุภาคใน พ.ศ. 2538 แต่อะตอมผลิตภัณฑ์นั้นกลับมีอัตราเร็วมากเสียจนชนกับสสารและถูกทำลายไปก่อนที่จะได้รับการตรวจสอบในรายละเอียด ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2553 เป็นครั้งแรกที่แอนติไฮโดรเจนเย็นสามารถถูกผลิตขึ้นและจำกัดให้อยู่นิ่งด้วยแรงดึงดูดเป็นเวลาราวหนึ่งส่วนหกวินาที โดยทีมเครื่องมือฟิสิกส์เลเซอร์แอนติไฮโดรเจน (อัลฟ่า) ที่เซิร์น
สัญลักษณ์มาตรฐานของแอนติไฮโดรเจน คือ  อ่านว่า "เอช-บาร์"
== คุณลักษณะ ==
ตามหลักการของทฤษฎีฟิสิกส์อนุภาคนั้น อะตอมของแอนติไฮโดรเจนควรมีลักษณะหลายประการเหมือนกับลักษณะอะตอมของไฮโดรเจน เช่น ควรมีมวล มีโมเมนต์แม่เหล็ก และมีการถ่ายเทความถี่ระหว่างอะตอมที่อยู่ห่างกันในสภาวะของควอนตัมได้ ตัวอย่างเช่นการที่อะตอมของแอนติไฮโดรเจนสามารถเรืองแสงได้เช่นเดียวกันกับอะตอมของไฮโดรเจน หรือการที่ปฏิอะตอมของไฮโดรเจนควรมีแรงดึงดูดกับสสารหรือปฏิสสารอื่นเช่นเดียวกับที่อะตอมของไฮโดรเจนทำได้ โดยเหตุการณ์ที่ว่านี้อาจไม่เป็นจริงเพราะยังไม่ได้รับการพิสูจน์ว่าปฏิสสารมีมวลเป็นลบหรือไม่ และหากเป็นลบอาจมีค่าลบไม่มากนักซึ่งจะทำให้มีแรงดึงดูดเกิดขึ้นได้
เมื่ออะตอมของแอนติไฮโดรเจนถูกดึงดูดเข้ามาชนกับอะตอมของสสาร แอนติไฮโดรเจนจะถูกทำลายอย่างรวดเร็ว โดยเกิดทำลายล้างกันได้จากการที่โพซิตรอนซื่งเป็นอนุภาคหลักกับอิเล็กตรอนของสสารพุ่งชนและทำลายล้างกันและกัน ก่อให้เกิดพลังงานแปรผันตามมวลของโพซิตรอนและส่วนประกอบของสสารที่ชนกัน ในรูปของรังสีแกมมา ในอีกด้านหนึ่งปฏิโปรตรอนจะก่อให้เกิดอนุภาคตรงข้ามของควาร์ก (แอนติควาร์ก)ซึ่งจะรวมกับอนุภาคควาร์ก ในนิวตรอนหรือโปรตรอนในสสารปรกติ และผลจากการชนกันของควาร์กและแอนติ้ควาร์กนี้ก่อให้เกิดพลังงานมหาศาลที่เรียกว่าไพออน (pion) จำนวนหนึ่ง ไพออนเหล่านี้จะสลายเป็นอนุภาคอื่นๆ อย่างรวดเร็ว ได้แก่ มิวออน (muon) นิวตริโน (neutrino) โพสิตรอน และอิเล็กตรอน โดยอนุภาคที่แตกตัวออกมานี้จะกระจายออกไปอย่างรวดเร็วเช่นกัน แต่ถ้าสามารถจำกัดพื้นที่ของแอนติไฮโดรเจนนี้ไว้ในสุญญากาศสมบูรณ์ในอุดมคติได้ อนุภาคเหล่านั้นจะยังคงอยู่ต่อได้เรื่อยไป
== อ้างอิง ==
แก๊ส
ไฮโดรเจน
ปฏิสสาร
รูดอล์ฟ นูเรเยฟ

รูดอล์ฟ คาเมโทวิช นูเรเยฟ (Rudolf Xämät ulı Nuriev, Рудо́льф Хаме́тович Нуре́ев, Rudolf Khametovich Nureyev) นักเต้นบัลเลต์ชาวรัสเซียเชื้อสายตาตาร์ เป็นนักเต้นชายที่มีชื่อเสียงของคณะคิรอฟบัลเล่ต์ของสหภาพโซเวียต เป็นผู้ริเริ่มการนำเสนอบทบาทเด่นให้กับนักเต้นบัลเลต์ชาย จากแบบแผนเดิมที่เป็นเพียงนักเต้นสนับสนุนนักเต้นหญิง
นูเรเยฟมีชื่อเสียงจากการหลบหนีจากสหภาพโซเวียตเข้าสู่โลกตะวันตกผ่านทางท่าอากาศยานนานาชาติปารีส ฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1961  ทำให้เขาถูกตำรวจลับเคจีบีโดยนิกิตา ครุสชอฟ สั่งการลอบสังหาร  จากนั้นเขาได้เข้าร่วมคณะรอยัลบัลเลต์ของอังกฤษ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1962 ถึง 1970 โดยมีชื่อเสียงในฐานะนักเต้นอันดับหนึ่งของโลก  คู่กับ มาร์โก ฟอนเทย์น (Margot Fonteyn)  
นูเรเยฟในวัย 23 ปี จับคู่เต้นบัลเลต์กับฟอนเทย์นในวัย 43 ปี ซึ่งกำลังอยู่ในช่วงปลายของชีวิตการแสดง โดยเริ่มจากเรื่อง จีเซลล์ ที่ประสบความสำเร็จเป็นอย่างสูง ทั้งคู่แสดงบัลเลต์ร่วมกันอีกหลายเรื่อง ท่ามกลางข่าวลือมาตลอดว่าทั้งสองเป็นชู้รักกัน  ทั้งที่ฟอนเทย์นสมรสแล้วกับ โรแบร์โต แอเรียส์ นักการทูตชาวปานามา
นูเรเยฟเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1992 ที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส หลังจากล้มป่วยด้วยโรคเอชไอวี มาหลายปี 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมุลอื่น==
Rudolf Nureyev Foundation
BBC Interviews with Nureyev
นักแสดงรัสเซีย
นักเต้นบัลเลต์
นักแสดงที่มีความหลากหลายทางเพศ
ชาวรัสเซียที่มีความหลากหลายทางเพศ
บุคคลที่เสียชีวิตด้วยโรคเอดส์
บุคคลจากแคว้นอีร์คุตสค์
ไมเคิล ทาร์เวอร์

ไทรอน อีแวนส์ (Tyrone Evans) เกิดวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 1977 นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน อดีตสังกัดWWEในชื่อ ไมเคิล ทาร์เวอร์ (Michael Tarver) เคยเข้าร่วมแข่งขันNXTซีซั่น1 และเป็นสมาชิกกลุ่มเดอะเน็กซัส
==ผลงาน==
Christian Wrestling Federation
* Champions Cup (2012) – with Tim Storm
Hard Knock Wrestling
* HKW Championship (1 time)
NWA Florida Underground Wrestling
* NWA Florida Heavyweight Championship (2 times)
* FUW Bruiserweight Championship (1 time)
Main Event Wrestling League
* MEWL Heavyweight Championship (1 time)
Pro Wrestling Xpress
* PWX Brass Knuckles Championship (1 time)
Pro Wrestling Illustrated
* Feud of the Year (2010) 
* Most Hated Wrestler of the Year (2010) 
* PWI ranked him #132 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 2011
World Wrestling Entertainment'''
* Slammy Award for Shocker of the Year (2010) 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Online World of Wrestling profile
Official Myspace
นักมวยปล้ำอาชีพชายชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกัน
นักมวยปล้ำอาชีพจากรัฐโอไฮโอ
สวนนาคราภิรมย์

สวนนาคราภิรมย์ เป็นสวนสาธารณะในการกำกับดูแลของกรุงเทพมหานคร เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2553
เป็นสวนสาธารณะขนาดเล็ก มีพื้นที่รวม  3 ไร่ 3 งาน 65.90 ตารางวา ตั้งอยู่บริเวณ ทิศเหนือติดกับสโมสรข้าราชบริพาร ทิศใต้ติดกับถนนท้ายวัง ทิศตะวันออกติดถนนมหาราช ทิศตะวันตกติดแม่น้ำเจ้าพระยา แขวงพระบรมมหาราชวัง เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร
โดยสร้างบนที่ดินของสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์และกรมธนารักษ์ โดยแบ่งเป็นของสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ 2 ไร่ 0 งาน 25.90 ตารางวา และของกรมธนารักษ์ 1 ไร่ 3 งาน 44 ตารางวา โดยได้พัฒนาพื้นที่ตรงนี้เป็นสวนสาธารณะในแนวราบพร้อมห้องน้ำสาธารณะ ไม่มีสิ่งปลูกสร้างขนาดใหญ่เพราะเป็นสถานที่ ๆ ที่มีทำเลสวยงาม อยู่ในเกาะรัตนโกสินทร์ซึ่งแวดล้อมไปด้วยศิลปวัฒนธรรมแห่งยุครัตนโกสินทร์เช่นเดียวกับ สวนสันติชัยปราการ โดยสามารถมองเห็นสถาปัตยกรรมที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์หลายแห่งของทั้งพื้นที่ฝั่งธนบุรีและฝั่งพระนครได้ชัดเจน อาทิ พระปรางค์วัดอรุณ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม เป็นต้น การออกแบบสวนแห่งนี้ มีพื้นที่กลางสวนปูด้วยสนามหญ้าสีเขียวผืนใหญ่ มีทางเดินเล่นระดับแบ่งสัดส่วน พื้นที่ โดยเฉพาะลานขนาดใหญ่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาที่ตลอดความยาวของพื้นที่ติดกับผืนน้ำเพื่อเปิดรับลมเย็นพัดเข้าสู่ฝั่ง ประดับด้วยแนวกั้นด้วยเสาต้นเตี้ยผูกโยงด้วยโซ่เส้นเดียวจากเสาสู่เสาเป็นจังหวะที่สวยงาม พร้อมม้านั่งสำหรับชมวิวที่จัดวางอยู่เป็นระยะ ๆ จากริมน้ำขึ้นทางเดินเล่นระดับขึ้นเป็นลานกว้าง มีบ่อสระบัวรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้ายาวขนานทั้งสองด้าน  ส่วนไม้ประดับเน้นกลุ่มของไม้พุ่มเตี้ยที่ออกแบบจัดวางได้อย่างลงตัว ส่วนที่สูงโปร่งมีเพียงต้นลีลาวดีเพียงไม่กี่ต้นเท่านั้น เพื่อไม่ให้บดบังความงามของสถาปัตยกรรมที่อยู่เบื้องหลัง  และเป็นพื้นที่ที่มิให้มีการค้าขายหาบเร่แผงลอย
โดยได้รับพระราชทานนามจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามว่า "สวนนาคราภิรมย์" มีความหมายถึง " สวนเป็นที่น่ารื่นรมย์ยิ่งของชาวพระนคร"
สวนนาคราภิรมย์ มีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการในวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2553
ในกลางปี พ.ศ. 2559 สำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ในฐานะเจ้าของพื้นที่ ได้มีโครงการจัดทำอาคารจอดรถใต้ดินจำนวน 3 ชั้นครึ่ง บนพื้นที่ 7 ไร่ ภายในสวนนาคราภิรมย์ โดยเริ่มต้นก่อสร้างขึ้นในเดือนตุลาคม ปีเดียวกัน คาดว่าแล้วเสร็จสมบูรณ์ภายใน 2 ปี โดยสามารถรองรับรถได้ทั้งหมด 700 คัน 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
สวนสาธารณะในเขตพระนคร
สิ่งก่อสร้างริมแม่น้ำเจ้าพระยา