pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เครื่องบินทะเล

เครื่องบินทะเล หรือ เครื่องบินน้ำ (sea plane) เป็นอากาศยานปีกตรึงที่สามารถนำเครื่องขึ้นและลงบนน้ำได้ เครื่องบินทะเลที่สามารถนำเครื่องขึ้นและลงในสนามบินได้ถือเป็นชนิดย่อยของเครื่องบินทะเลเรียกว่าอากาศยานสะเทินน้ำสะเทินบก (amphibian aircraft)  เครื่องบินทะเลและอากาศยานสะเทินน้ำสะเทินบกยังแบ่งได้อีก 2 ชนิดตามลักษณะบนพื้นฐานของเทคโนโลยีคือ เครื่องบินทุ่นลอยน้ำ (floatplane) และ เรือบิน (flying boat) บางครั้งเครื่องบินทะเลก็เรียกว่า hydroplane
==ชนิด==
เครื่องบินทะเลสามารถแบ่งได้ออกเป็น 2 ชนิดคือ เครื่องบินทุ่นลอยน้ำ และ เรือบิน
เครื่องบินทุ่นลอยน้ำ มีโป๊ะหรือทุ่นลอยยาวเรียวติดอยู่ใต้ส่วนลำตัวเครื่องบิน ปกติมี 2 ทุ่นแต่ก็อาจมีแบบอื่นอีก มีเพียง "โป๊ะ" เท่านั้นในเครื่องบินทุ่นลอยน้ำทั่วไปที่สัมผัสกับน้ำ ลำตัวเครื่องบินจะยังคงอยู่เหนือน้ำ เครื่องบินขนาดเล็กบางลำสามารถดัดแปลงให้กลายเป็นเครื่องบินทุ่นลอยน้ำได้เพราะเครื่องบินทุ่นลอยน้ำโดยทั่วไปก็เป็นเครื่องบินขนาดเล็กอยู่แล้ว เครื่องบินทุ่นลอยน้ำมีข้อจำกัดในความสามารถโดยไม่สามารถเผชิญกับคลื่นที่สูงกว่า 12 นิ้ว (0.31 เมตร) ได้ โป๊ะก็จะถูกเพิ่มเข้าไปในน้ำหนักเครื่องบินเปล่าและสัมประสิทธิ์ของแรงดัน เป็นผลให้ความสามารถในการบรรทุกลดลง ไต่ความสูงช้า และ ความเร็วลดลง

เรือบิน ส่วนที่ลอยน้ำหลักๆก็คือส่วนลำตัวเครื่องบิน ที่มีความสามารถคล้ายกับตัวเรือเมื่ออยู่ในน้ำ เรือบินส่วนมากกมักมีโป๊ะเล็กๆติดอยู่ที่ปีกเพื่อความสมดุล เครื่องบินทะเลขนาดเล็กไม่จำเป็นต้องเป็นเครื่องบินทุ่นลอยน้ำทั้งหมด แต่เครื่องบินทะเลขนาดใหญ่ทั้งหมดจะเป็นเรือบิน น้ำหนักที่มากกว่าจะมีส่วนช่วยลำตัวเครื่องบินให้ลอยน้ำ
คำว่า "seaplane" มักใช้แทน "floatplanes" ในภาษาอังกฤษแบบอังกฤษ แต่ในบทความนี้ทั้ง flying boats และ floatplanes ซึ่งเป็นชนิดของเครื่องบินทะเล ใช้ตามความนิยมแบบอเมริกา
อากาศยานสะเทินน้ำสะเทินบกสามารถนำเครื่องขึ้นและลงได้ทั้งบนทางวิ่งและในน้ำ เครื่องบินทะเลที่แท้จริงนั้นจะนำเครื่องขึ้นและลงได้ในน้ำเท่านั้น มีทั้ง เครื่องบินทุ่นลอยน้ำและเรือบินที่เป็นอากาศยานสะเทินน้ำสะเทินบก รวมทั้งยังมีลูกผสมด้วย ตัวอย่างเช่น เครื่องบินทุ่นลอยน้ำที่พับเก็บทุ่นได้ เครื่องบินทะเลสมัยใหม่มักเป็นอากาศเบา สะเทินน้ำสะเทินบก และเป็นแบบเครื่องบินทุ่นลอยน้ำ
==อ้างอิง==
จิกน้ำ

จิกน้ำ,  จิกอินเดีย, จิกนา หรือ จิกมุจรินทร์ มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Barringtonia acutangula เป็นไม้ยืนต้นอยู่ในวงศ์ Lecythidaceae มีถิ่นกำเนิดตั้งแต่ประเทศอัฟกานิสถาน ไปทางตะวันออกจนถึงประเทศฟิลิปปินส์ และตอนเหนือของประเทศออสเตรเลีย แถบรัฐควีนส์แลนด์ โดยมักขึ้นใกล้ริมแหล่งน้ำ
จิกน้ำมีชื่อเรียกอื่น ๆ ตามภาษาถิ่นว่า "กระโดนทุ่ง" หรือ "กระโดนน้ำ" (อีสาน-หนองคาย), "ปุยสาย" หรือ "ตอง" (ภาคเหนือ) "กระโดนสร้อย" (พิษณุโลก) และ "ลำไพ่" (อุตรดิตถ์) 
== ลักษณะทางพฤษศาสตร์ ==
เป็นไม้ประเภทผลัดใบ สูง 5-15 เมตร ลำต้นเป็นปุ่มปม ปลายกิ่งลู่ลง ใบอ่อนเป็นสีน้ำตาล แดงเข้ม ใบเป็นใบเดี่ยว ออกเวียนสลับถี่บริเวณปลายยอด เป็นรูปใบหอก หรือรูปไข่กลับ ปลายและโคนใบแหลม ขอบจักถี่ เวลามีดอกจะทิ้งใบเหลือเพียงใบอ่อนเป็นสีแดง สวยงามน่าชมมาก
ดอกออกเป็นช่อยาวที่ปลายยอด ห้อยลงเป็นระย้า ราว 30-40 เซนติเมตร มีกลีบเลี้ยง 4 กลีบ ติดทนอยู่จนเป็นผล กลีบดอกสั้น ปลายแยกเป็น 4 กลีบ หลุดร่วงง่าย เป็นสีแดง หรือ ชมพู เมื่อบานเต็มที่เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 2 เซนติเมตร มีเกสรตัวผู้เป็นฝอย ๆ สีชมพู หรือ สีแดง จำนวนมาก เวลามีดอกบานพร้อมกันจะดูแลสวยงามน่ารัก โดยเฉพาะช่วงมีดอกจะทิ้งใบมีแต่ยอดอ่อนเป็นสีแดงจัด ยิ่งเพิ่มความงดงามยิ่งขึ้น
ผลลักษณะกลมยาว มีเมล็ด ดอกออกระหว่างเดือนพฤศจิกายน-มีนาคม ในปีถัดไป
== สรรพคุณ ==
ยอดอ่อนและดอก ใช้รับประทานเป็นผักสดและผักจิ้มกับ น้ำพริก ลาบ, น้ำตก , แจ่ว และอาหารรสเผ็ดอื่นๆ กินกับขนมจีน รสชาติมันปนฝาด  
เปลือกและต้นมีสรรพคุณใช้เบื่อปลา นอกจากนี้แล้วเนื้อไม้ยังใช้ทำไม้อัด ทำเครื่องเรือนและเป็นสมุนไพรแก้ระดูขาว ใบแก่ใช้ต้มน้ำดื่มแก้ท้องร่วง เมล็ดใช้ทำเป็นยาลมแก้อาการจุกเสียดและแก้ไอในเด็ก
== อ้างอิง ==
จิก
สมุนไพร
พืชที่รับประทานได้
ไม้ป่าชายเลน
สภาเศรษฐกิจโลก

สภาเศรษฐกิจโลก (World Economic Forum; WEF) เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไร ซึ่งจัดการประชุมขึ้นทุกปีที่เมืองดาวอส ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2514 โดย เคลาส์ มาร์ติน ชวับ (Klaus Martin Schwab) เป็นอาจารย์ใน มหาวิทยาลัยเจนีวา เดิมชื่อ สภายุโรป เปลี่ยนเป็น สภาเศรษฐกิจโลก เมื่อปี พ.ศ. 2530
โลกาภิวัตน์
องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2514
องค์การไม่แสวงหาผลกำไร
องค์การเศรษฐกิจระหว่างประเทศ
จิก

จิก (Cornbeefwood) เป็นชื่อสามัญในภาษาไทยที่ใช้เรียกต้นไม้ในสกุล Barringtonia ในวงศ์  Lecythidaceae
มีลักษณะโดยร่วมเป็นไม้ยืนต้น ขึ้นในที่พื้นที่ชุ่มน้ำ ดอกมีสีขาว เกสรเพศผู้สีแดงหรือสีชมพู มักออกเป็นช่อยาวห้อยเป็นระย้า มีทั้งหมด 10 ชนิด ได้แก่
Barringtonia acutangula
Barringtonia asiatica
Barringtonia calyptrata
Barringtonia edulis Seem.
Barringtonia payensiana
Barringtonia procera (Miers) R.Knuth
Barringtonia racemosa (L.) Spreng.
Barringtonia reticulata (Blume) Miq.
Barringtonia samoensis A.Gray
Barringtonia seaturae H.B.Guppy
==อ้างอิง==
จิก
พืชแบ่งตามสกุล
ไม้ยืนต้น
เรือพิฆาตคาซูมิ

{|
|}
คาซูมิ (, "ละอองเกสรดอกไม้")  เป็นเรือพิฆาตชั้นอาซาชิโอะ (Asashio) ของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น
ในวันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 1945 คาซูมิ ได้คุ้มกันเรือประจัญบานยามาโตะ จากทะเลใน (อยู่ระหว่างเกาะฮนชู เกาะชิโกกุ และเกาะคีวชู) เพื่อเข้าปฏิบัติการเท็งโงโจมตีกองกำลังฝ่ายสัมพันธมิตรที่จังหวัดโอกินาวะ เรือคาซูมิอับปางในวันที่ 7 เมษายนจากการโจมตีของเครื่องบินของกองกำลังเฉพาะกิจที่ 58 เรือพิฆาตฟูยุตสึกิได้เข้าช่วยเหลือผู้รอดชีวิตและจมเรือด้วยการยิงตอร์ปิโด 2 ลูกห่างออกไป 275 กิโลเมตรทางตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองนางาซากิ (Nagasaki)  °E﻿ / 30.46; 128.92)
== เชิงอรรถ ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
CombinedFleet.com: Asashio-class destroyers
CombinedFleet.com: Kasumi history
เรือพิฆาตชั้นอาซาชิโอะ
เรือพิฆาต
เรือพิฆาตในสงครามโลกครั้งที่สอง
เรือพิฆาตของกองทัพเรือญี่ปุ่น
เรือพิฆาตของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น
เรือรบญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง
เรืออับปางในสงครามโลกครั้งที่สอง
เรืออับปางในทะเลจีนตะวันออกระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
ปฏิบัติการเท็งโง
ปลาตะพาก

ปลาตะพาก เป็นปลาน้ำจืดในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) ในสกุล Hypsibarbus (/ฮีป-ซี-บาร์-บัส/) จัดเป็นปลาขนาดกลางในวงศ์นี้  มีรูปร่างลักษณะทั่วไปคล้ายปลาตะเพียนในสกุล Barbonymus ซึ่งอยู่วงศ์เดียวกัน แต่ปลาตะพากจะมีลำตัวที่ยาวกว่า และขนาดจะใหญ่ได้มากกว่า แพร่กระจายพันธุ์ในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์และทางตอนใต้ของประเทศจีน พบอาศัยในแม่น้ำสายใหญ่รวมถึงลำธารน้ำตกบนภูเขาหรือป่าดิบชื้น
โดยมีขนาดลำตัวประมาณ 60-80 เซนติเมตร  มีทั้งหมด 11 ชนิด (สูญพันธุ์ไปแล้ว 1 ชนิด ดูในตาราง) โดยมีชนิดที่รู้จักกันดีที่สุดคือ ปลาตะพากเหลือง (H. wetmorei) โดยปลาในสกุลนี้ถูกแยกออกมาจากสกุล Puntius ในปี ค.ศ. 1996 โดยวอลเตอร์ เรนโบธ  โดยมีลักษณะสำคัญที่แตกต่างจากปลาในสกุลอื่น คือ มีก้านครีบเดี่ยวของครีบหลังมีขอบจักเป็นฟันเลื่อย ครีบท้องมีก้านครีบแขนง 8 ก้าน ใต้คางมีร่องแยกระหว่างขากรรไกรล่างและคาง ฐานครีบก้นยาวคิดเป็นร้อยละ 60 ของความยาวหัว ขอบเกล็ดแต่ละเกล็ดมีลายสีดำติดต่อกันเป็นร่างแห
ปลาตะพากมีชื่อเรียกรวมกันแบบอื่นอีก อาทิ "ปลากระพาก" (ประพาสไทรโยค), "ปลาปากหนวด", "ปลาปีก"  (ภาษาอีสาน), "ปลาปากคำ" หรือ "ปลาสะป๊าก" (ภาษาเหนือ) เป็นต้น
โดยที่ชื่อวิทยาศาสตร์ Hypsibarbus มาจากภาษากรีกโบราณคำว่า  "ὕψι" (ฮิปซี) และ barbus (บาร์บัส) ซึ่งเป็นชื่อที่ใช้ทั่วไปของปลาในวงศ์ปลาตะเพียน โดยมีความหมายถึง สันฐานที่มีความแบนข้าง
==การจำแนก==
Hypsibarbus antiquus †
Hypsibarbus annamensis (Pellegrin & Chevey, 1936)
Hypsibarbus lagleri Rainboth, 1996
Hypsibarbus macrosquamatus (Mai, 1978)
Hypsibarbus malcolmi (Smith, 1945)
Hypsibarbus myitkyinae (Prashad & Mukerji, 1929)
Hypsibarbus pierrei (Sauvage, 1880)
Hypsibarbus salweenensis  Rainboth, 1996
Hypsibarbus suvattii Rainboth, 1996
Hypsibarbus vernayi (Norman, 1925)
Hypsibarbus wetmorei (Smith, 1931)
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ตะพาก
ตะพาก
ปลาที่พบในประเทศจีน
ตะพาก
ปลาเศรษฐกิจ
สกุลปลาตะพาก
โรงเรียนปราสาทวิทยาคม

โรงเรียนปราสาทวิทยาคม เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำตำบลหินดาด อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา
== ประวัติ ==


โรงเรียนปราสาทวิทยาคม ก่อตั้งขึ้นเมื่อ วันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2530 โดยชาวบ้านปราสาท ร่วมกับนายสะอาด นาคาเริงฤทธฺ์ ผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมด่านขุนทด ได้สำรวจการตั้งโรงเรียน และได้มีนายล้าน เมยขุนทด มอบที่ดินเป็นสถานที่ก่อตั้ง
ปี พ.ศ. 2530 เปิดรับนักเรียนรุ่นแรก จำนวน 75 คน แบ่งเป็น 2 ห้อง โดยมีครูจำนวน 7 คน โดยใช้อาคารเรียนโรงเรียนบ้านปราสาท เป็นสถานที่จัดทำการเรียนการสอน และเมื่อกราสามัญศึกษาประกาศจัดตั้ง จึงย้ายมา ณ ที่ตั้งปัจจุบัน
ปี พ.ศ. 2547 ได้เปลี่ยนสังกัดจากกรมสามัญศึกษา มาเป็นสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษานครราชสีมาเขต 5
ปี พ.ศ. 2550 ได้เปลี่ยนสังกัดจากสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษานครราชสีมาเขต 5 มาสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา
== ทำเนียบผู้บริหาร ==
== สิ่งปลูกสร้าง ==
อาคาร 1 เป็นอาคารหลังที่ 2 ลักษณะเป็นอาคาร 1 ชั้น ยกไต้ถุนสูง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 อาคารนี้ประกอบด้วยห้องต่าง ๆ ได้แก่ ห้องผู้อำนวยการ ห้องพยาบาล ห้องแหล่งเรียนรู้ ห้องเรียน
อาคาร 2 เป็นอาคารหลังที่อยู่หน้า ลักษณะเป็นอาคาร 1 ชั้น ยกไต้ถุนสูง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2531 อาคารนี้ประกอบด้วยห้องต่าง ๆ ได้แก่ ห้องกิจการนักเรียน ห้องพระพุทธศาสนา ห้องเรียน
อาคาร 3 เป็นอาคารหลังที่ 3 ลักษณะเป็นอาคาร 2 ชั้น ยกไต้ถุนสูง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2541 อาคารนี้ประกอบด้วยห้องต่าง ๆ ได้แก่ ห้องวิชาการ ห้องแผนงาน ห้องธุรการ ห้องแนะแนว ห้องประชุม ห้องเรียน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์โรงเรียนปราสาทวิทยาคม
โรงเรียนในอำเภอด่านขุนทด
โรงเรียนสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา
โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2530
ปลาปากหนวด

สำหรับปลาปากหนวดชนิดอื่นดูที่: Hypsibarbus pierrei
ปลาปากหนวด หรือ ปลาปีกแดง ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า  Hypsibarbus vernayi ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีรูปร่างและขนาดใกล้เคียงปลาตะพากเหลือง (H. wetmorei) แต่ต่างกันตรงที่ครีบก้นไม่ยาวถึงโคนหางเหมือนปลาตะพากเหลือง  ครีบและหางเป็นสีแดงเข้มหรือสีส้ม และถิ่นที่อยู่พบในภาคอีสาน, ภาคเหนือ และภาคกลางแถบ จังหวัดเพชรบุรี, ราชบุรี พบน้อยกว่าปลาตะพากเหลือง คือพบเป็นบางฤดูกาลเท่านั้น  
ความเป็นมาของปลาปากหนวด เริ่มจาก อาเธอร์ เอส. เวอร์เนย์ นักมีนวิทยาชาวอังกฤษได้เก็บตัวอย่างปลาปากหนวดได้ 2 ตัว จากอำเภออุ้มผาง จังหวัดตาก จึงได้ส่งตัวอย่างให้ จอห์น ร็อกโบโรห์ นอร์แมน เพื่อตรวจสอบว่าเป็นปลาชนิดใหม่หรือไม่ ปรากฏว่าเป็นปลาชนิดใหม่ นอร์แมนจึงตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติให้แก่เวอร์เนย์
ปลาปากหนวดมีลำตัวที่แบนข้าง หัวค่อนข้างเล็ก มีหนวดยาว 2 คู่ มีเกล็ดตามลำตัวประมาณ 26-28 แถว เกล็ดรอบคอดหาง 12 แถว ครีบหลังมีก้านครีบเดี่ยวก้านสุดท้ายเป็นซี่แข็งและขอบจักเป็นฟันเลื่อย ตัวมีสีขาวเงินเจือเหลือง ขอบเกล็ดบนหลังแต่ละเกล็ดมีลายสีดำติดต่อกันเป็นร่างแห 
ปลาปากหนวด หรือ ปลาปีกแดง ในช่วงวันขึ้น 14 ค่ำ หรือ 15 ค่ำ ในเดือนมีนาคม ของทุกปี ในแม่น้ำมาง ซึ่งเป็นสาขาของแม่น้ำน่าน ในตำบลภูฟ้า อำเภอบ่อเกลือ จังหวัดน่าน จะมีปรากฏการณ์ที่ปลาปากหนวดนับหมื่นหรือแสนตัวว่ายทวนน้ำขึ้นไปผสมพันธุ์และวางไข่ตามลำน้ำและโขดหิน ซึ่งปลาจะมากองรวมกัน ชาวบ้านเรียกปรากฏการณ์นี้ว่า "ปลากอง" ซึ่งจะเกิดขึ้นเพียง 2 วันนี้เท่านั้น และก่อนที่จะเกิดปรากฏการณ์นี้ จะมีสิ่งบอกเหตุ คือ ท้องฟ้ามืดครึ้ม อากาศเย็นกว่าปกติ และนกเค้าแมวส่งเสียงร้อง  เมื่อผสมพันธุ์และวางไข่เสร็จแล้ว จะกลับไปอาศัยอยู่ยังที่เดิม หรือบางตัวก็ตายลงตามอายุขัย
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
รูปและข้อมูลปลาตะพากปากหนวด
สกุลปลาตะพาก
ปลาที่พบในประเทศไทย
ปลาน้ำจืด
ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำน่าน
ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา
ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำแม่กลอง
ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำโขง
สัตว์น้ำประจำจังหวัดของไทย
เรือพิฆาตฟุยุซุกิ

{|
|}
ฟุยุซุกิ เป็นเรือพิฆาตชั้นอะกิซุกิ (Akizuki) ของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น ชื่อมีความหมายว่า "จันทร์ฤดูหนาว"
ในวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1944 ขณะทำการคุ้มกันเรือลาดตระเวนเบา โอโยะโดะ จากเมืองโยะโกะซุกะ (Yokosuka) ไปทะเลใน (อยู่ระหว่าง เกาะฮนชู เกาะชิโกะกุ และ เกาะคีวชู) เรือโดนยิงด้วยตอร์ปิโดที่หัวเรือโดยเรือดำน้ำ ยูเอสเอส ทรีปัง (USS Trepang) เรือได้แล่นกลับอู่คุเระเพื่อทำการซ่อมแซม
ในวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 1945 เรือได้แล่นเกยตื้นบนสันดอนทรายใกล้กับเมืองโออิตะ (Ōita) ระหว่างการฝึกซ้อมในทะเลใน
เรือได้เข้าร่วมในภารกิจสุดท้ายของเรือประจัญบานยามาโตะ (6-7 เมษายน ค.ศ. 1945) เรือได้ช่วยจมเรือพิฆาตคะซุมิที่หมดความสามารถในการรบไปแล้ว ด้วยการยิงตอร์ปิโด 2 ลูกหลังจากได้เข้าช่วยเหลือลูกเรือเป็นที่เรียบร้อย เรือฟุยุซุกิเป็นหนึ่งในเรือที่รอดมาจากภารกิจนั้นได้ เสียหายเพียงเล็กน้อยจากจรวด 127 มม.และระเบิด ลูกเรือเสียชีวิต 12 นายบาดเจ็บ 12 นาย
ในวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 1945 ฟุยุซุกิ ได้แล่นชนทุ่นระเบิดที่เขตโมะจิ (Moji) เกาะคีวชู ท้ายเรือเสียหายหนัก เรือจึงไม่ได้รับการซ่อมแซม
== เชิงอรรถ ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
CombinedFleet.com: Akizuki-class destroyers
CombinedFleet.com: Fuyuzuki history
เรือพิฆาต
เรือพิฆาตในสงครามโลกครั้งที่สอง
เรือพิฆาตของกองทัพเรือญี่ปุ่น
เรือพิฆาตของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น
เรือรบญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง
ปฏิบัติการเท็งโง
ปลาตะเพียนสาละวิน

ปลาตะเพียนสาละวิน หรือ ปลาตะพากสาละวิน ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Hypsibarbus salweenensis ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)  เป็นปลาตะพากชนิดหนึ่ง มีขนาดความยาวประมาณ 20–40 เซนติเมตรเท่านั้น จัดเป็นปลาที่เล็กกว่าปลาตะพากชนิดอื่น มีลักษณะคือ ครีบหลังยกสูงตอนปลายมีสีดำ มีก้านครีบแข็งที่อันที่ 2 หยักที่ขอบด้านท้าย ครีบก้นสูงและมีฐานครีบสั้น เกล็ดไม่มีสีเหลืองหรือสีส้มหรือสีแดงเช่นปลาตะพากชนิดอื่น ๆ และมีรูปร่างที่ยาวกว่าปลาตะพากชนิดอื่น ๆ อย่างเห็นได้ชัด มีพฤติกรรมที่ไม่ทราบแน่นอนและพบเฉพาะลุ่มน้ำสาละวินในภาคตะวันตกของไทยที่ติดกับชายแดนพม่าเท่านั้น
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ข้อมูลปลาตะพากสาละวิน
สกุลปลาตะพาก
ปลาที่พบในประเทศไทย
ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำสาละวิน
เรือพิฆาตซุซุสึกิ

{|
|}
ซุซุสึกิ เป็นเรือพิฆาตชั้นอะกิซุกิ (Akizuki) ของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น ชื่อมีความหมายว่า "จันทร์กระจ่าง (ในฤดูใบไม้ร่วง)"
ในวันที่ 6–7 เมษายน ค.ศ. 1945 ซุซุสึกิ ได้คุ้มกันเรือประจัญบาน ยามาโตะ จากทะเลใน (อยู่ระหว่าง เกาะฮนชู เกาะชิโกะกุ และ เกาะคีวชู) เพื่อเข้าปฏิบัติการเท็งโงโจมตีกองกำลังฝ่ายสัมพันธมิตรที่จังหวัดโอะกินะวะ เรือได้รับความเสียหายอย่างรุนแรงจากเครื่องบินของกองกำลังเฉพาะกิจที่ 58 แต่ยังสามารถแล่นเรือกลับเมืองซะเซะโบะ (Sasebo) ได้
== เชิงอรรถ ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
CombinedFleet.com: Akizuki-class destroyers
CombinedFleet.com: Suzutsuki history
เรือพิฆาต
เรือพิฆาตในสงครามโลกครั้งที่สอง
เรือพิฆาตของกองทัพเรือญี่ปุ่น
เรือพิฆาตของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น
เรือรบญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง
ปฏิบัติการเท็งโง
มาอามาดู ดียารา

มาอามาดู ดียารา (Mahamadou Diarra) เกิดเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1981 เป็นนักฟุตบอลชาวมาลี เล่นตำแหน่งกองกลางให้กับสโมสรฟุตบอลโมนาโก และเป็นกัปตันฟุตบอลทีมชาติมาลี
นักฟุตบอลชาวมาลี
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริด
ผู้เล่นในลีกเอิง
ผู้เล่นในลาลิกา
ตีอาโก มอตตา

ตีอาโก มอตตา (Thiago Motta) เกิดเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 1982 เป็นนักฟุตบอลชาวอิตาลีที่เกิดในประเทศบราซิล ปัจจุบันเป็นผู้ฝึกสอนในลีคเซเรียอา ให้กับสเปเซีย
นักฟุตบอลชาวบราซิล
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอินแตร์นาซีโอนาเลมีลาโน
ผู้เล่นอัตเลติโกเดมาดริด
ผู้เล่นในลาลิกา
นักฟุตบอลชาวอิตาลี
บุคคลจากรัฐเซาเปาลู
นักฟุตบอลทีมชาติอิตาลี
ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012
ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2014
ร่องรอยทางดิจิทัล

ร่องรอยทางดิจิทัล (digital footprint) คือ ร่องรอยกิจกรรม การกระทำ การมีส่วนร่วม และการสื่อสารดิจิทัลผ่านการใช้งานอินเทอร์เน็ตหรืออุปกรณ์ดิจิทัล ร่องรอยทางดิจิทัลสามารถแบ่งเป็นการทำเองหรือถูกกระทำ แบบแรกประกอบด้วยกิจกรรมการท่องเว็บของผู้ใช้และข้อมูลที่เก็บไว้ในคุกกี้ ส่วนแบบที่สองผู้ใช้มักเผยแพร่โดยเจตนาเพื่อแบ่งปันข้อมูลบนเว็บไซต์หรือสื่อสังคม ในขณะที่ร่องรอยทางดิจิทัลมักมีความหมายถึงบุคคล คำนี้ยังใช้เรียกธุรกิจ องค์กร หรือบริษัทได้ด้วย
การใช้งานร่องรอยทางดิจิทัลมีผลที่ตามมาทั้งในแง่ดีและแง่ร้าย ในด้านหนึ่งถือเป็นประเด็นในปัญหาความเป็นส่วนตัว เช่น ถ้าบุคคลหนึ่งไม่อนุญาต คนแปลกหน้าก็สามารถรวบรวมข้อมูลบุคคลหนึ่งด้วยการใช้เสิร์ชเอนจินเพียงอย่างเดียวเท่านั้น บริษัทสามารถผลิตโฆษณาจำเพาะตามประวัติการค้นหาของบุคคล ในอีกด้านหนึ่ง ผู้อื่นสามารถเก็บเกี่ยวผลประโยชน์จากการรายได้ตามร่องรอยทางดิจิทัลในฐานะอินฟลูเอนเซอร์สื่อสังคม นอกจากนี้ นายจ้างใช้ร่องรอยทางดิจิทัลของผู้สมัครรับเลือกตั้งเพื่อตรวจสอบออนไลน์และประเมินความเหมาะสมเนื่องจากลดต้นทุนและการเข้าถึง โดยผู้สมัครรับเลือกตั้งที่มีร่องรอยทางดิจิทัลในทางที่ดีมักได้รับประโยชน์กว่า เนื่องจากการใช้เทคโนโลยีแพร่หลายมากขึ้น แม้แต่เด็ก ๆ ก็สร้างร่องรอยทางดิจิทัลมากขึ้นพร้อมทั้งผลบวกและลบที่อาจเกิดขึ้น เช่น การรับเข้าเรียนในวิทยาลัย เนื่องจากเป็นเรื่องยากที่จะไม่มีร่องรอยทางดิจิทัล จึงเป็นประโยชน์สูงสุดแก่คน ๆ หนึ่งในการสร้างสิ่งที่เป็นบวก
== อ้างอิง ==
== อ่านเพิ่ม ==
คอมพิวเตอร์กับสังคม
การตลาดดิจิทัล
ความเป็นส่วนตัวเกี่ยวกับข้อมูล
อดีต
ความเป็นส่วนตัวทางอินเทอร์เน็ต
ปลาช่อนบาร์กา

ปลาช่อนบาร์กา (Barca snakehead) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Channa barca ในวงศ์ปลาช่อน (Channidae) มีความยาวเต็มที่ประมาณ 90 เซนติเมตร เป็นปลาที่มีสีสันสวยงามมาก โดยมีสีเขียวและเหลืองประกอบกับจุดสีดำและแดงกระจายทั่วบริเวณส่วนหัว, ลำตัว และครีบ ส่วนหัวมีขนาดโตและปากกว้างมาก จนได้ชื่อว่าเป็นปลาช่อนที่มีความสวยงามที่สุดในโลก
มีถิ่นกระจายพันธุ์อยู่ในแม่น้ำพรหมบุตรและแม่น้ำคงคาในรัฐอัสสัมและรัฐเบงกอลตะวันตก ในประเทศอินเดีย และบางส่วนของบังกลาเทศเท่านั้น
ปลาช่อนบาร์กา เป็นที่รู้จักครั้งแรก ในปี ค.ศ. 1822 โดย ฟรานซิส บูชาแนน แฮมิลตัน ซึ่งเป็นนายแพทย์และนักชีววิทยาประจำกองทัพจักรวรรดิอังกฤษที่ปกครองอินเดียอยู่ ได้ศึกษาธรรมชาติในรัฐเบงกอลและได้ค้นพบปลาน้ำจืดชนิดใหม่ ๆ  ได้ถึง 100 ชนิด หนึ่งในนั้นคือ ปลาช่อนชนิดนี้ พร้อมกับได้เขียนภาพประกอบไว้ โดยได้ตีพิมพ์ในหนังสือชื่อ An account of the fishes found in the river Ganges and its branches โดยบรรยายไว้เกี่ยวกับปลาช่อนบาร์กาว่า ความยาวเต็มที่ได้ถึง 90 เซนติเมตร และทำรังโดยขุดรูขึ้นบริเวณริมฝั่งโผล่และเฉพาะส่วนหัวออกมาเพื่อหาอาหาร เพศของปลาชนิดนี้ไม่ได้ขึ้นอยู่กับสีแต่ขึ้นอยู่กับรูปร่างครีบปลาลำตัว แต่ในปลาตัวผู้นั้นจะมีครีบหลัง ครีบอก ครีบก้นที่ใหญ่กว่าตัวเมียและลำตัวผอมยาวอย่างเห็นได้ชัดแต่ตัวเมียนั้นมีครีบที่เล็กกว่าอย่างเห็นได้ชัด และในตัวเมียมีลำตัวมีลักษณะข้อนข้างป้อมสั้นกว่าตัวผู้ส่วนเรื่องสีของปลาชนิดนี้ก็จะขึ้นอยู่กับค่าน้ำสภาพแวดล้อม และอื่นๆ
ปลาช่อนบาร์กา จัดไว้เป็นหนึ่งในปลาช่อนที่หายากที่สุดในโลก จากคุณสมบัติทั้งหมดดังกล่าว ทำให้เป็นปลาสวยงามที่มีราคาแพงมากชนิดหนึ่ง และสำหรับในประเทศไทยเป็นปลาที่มีการนำเข้ามาจำหน่ายเพียงแค่ไม่กี่ตัว และเคยมีการหลอกขายโดยเอาปลาช่อนชนิดอื่นมาขายกันแล้วในชื่อต่าง ๆ รวมทั้งเคยสับสนกับปลาช่อนชนิดอื่นที่มีความใกล้เคียงกันด้วย   พฤติกรรมในที่เลี้ยงเป็นปลาที่มีดุร้ายก้าวร้าวมาก ไม่สามารถเลี้ยงรวมกันโดยเฉพาะตัวผู้หลาย ๆ ตัวได้เลย เพราะจะกัดกันทันทีแม้กระทั่งเพิ่งเทจากถุงลงตู้กระจก แต่การเลี้ยงรวมกับตัวเมียสามารถกระทำได้อย่างง่ายดาย
เป็นปลาที่สามารถเลี้ยงในห้องที่เปิดเครื่องปรับอากาศได้ตลอด 24 ชั่วโมง เพราะอาศัยอยู่ในที่ ๆ มีอุณหภูมิระหว่าง 10-24 องศาเซลเซียส มีพฤติกรรมการกินอาหารเพียงแค่ แมลง หรือกุ้งฝอย หรือเนื้อกุ้งชิ้นเท่านั้น โดยไม่กินปลาเหยื่อหรือลูกปลาขนาดเล็กเลย  
==ดูเพิ่ม==
ปลาช่อนออแรนติ
ปลาช่อนเชล
==อ้างอิง==
วงศ์ปลาช่อน
ปลาตู้
ปลาที่พบในประเทศอินเดีย
คามุย ยอดนินจา

คามุย ยอดนินจา  ; The Legend of Kamui) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่แต่งโดยซันเปย์ ชิระโตะ (เป็นนามปากกาของ โนโบรุ โอกาโมโตะ) เป็นการ์ตูนอิงประวัติศาสตร์ในยุคเอะโดะเกี่ยวกับนินจาเชื้อสายไอนุชื่อ  "คามุอิ" ที่เบื่อหน่ายการฆ่าฟันกัน จึงหนีออกจากสำนักเพื่อหลบไปใช้ชีวิตอย่างสงบสุข แต่กลับถูกเจ้าสำนักส่งเหล่านินจาออกตามล่า ในข้อหาทรยศต่อสำนัก  นอกจากนี้ยังมีเนื้อหาวิพากษ์ระบบศักดินาของญี่ปุ่นก่อนยุคเอะโดะ 
มังงะต้นฉบับตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์โชงะกุกังระหว่างปี ค.ศ. 1964 ถึง 1971  มังงะเรื่องนี้รับความนิยมจนมีภาคขยาย และภาคต่ออีก 2 เรื่อง คือ Kamui Gaiden (ระหว่างปี 1965 ถึง 1967) และ Kamuiden Dai 2 Bu (ระหว่างปี 1982 ถึง 1986) และเป็นมังงะเรื่องแรกๆ ที่ได้รับการแปลเป็นภาษาอังกฤษ ตีพิมพ์ในสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 1987 ใช้ชื่อว่า "The Legend of Kamui" และก่อให้เกิดกระแสนิยมการ์ตูนญี่ปุ่นในสหรัฐอเมริกา 
ในปี ค.ศ. 1969 เรื่องนี้ถูกนำมาสร้างเป็นอะนิเมะจำนวน 26 ตอน ความยาวตอนละ 22 นาที ออกฉายทางฟูจิทีวี  และนำมาสร้างใหม่เป็นภาพยนตร์ที่ใช้คนแสดง ชื่อ Kamui Gaiden ในปี ค.ศ. 2009 
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Kamui Den ที่ AnimeNewsNetwork
Ninpū Kamui Gaiden ที่ AnimeNewsNetwork
หนังสือการ์ตูนที่วาดโดย ซันเปย์ ชิระโตะ (Shirato Sanpei)
มังงะ
ภาพยนตร์ญี่ปุ่น
รายชื่อผลงานเพลงของคัตตุน

ผลงานเพลงของวงบอยแบนด์ญี่ปุ่น KAT-TUN
==อัลบั้ม==
===สตูดิโออัลบั้ม===
{|class="wikitable" border="1"
|-
! rowspan="2"|ปี
! rowspan="2" width="300"|ข้อมูลอัลบั้ม
! colspan="1"|อันดับสูงสุด
! width="150" rowspan="2"|Certifications
|-
! style="width:2em; font-size:80%"| JPN
|-
| 2006
|align="left" | Best of KAT-TUN
วางจำหน่าย: 
สังกัด: J-One (JACA-5038)
ฟอร์แมต: CD
|align="center"| 1
|RIAJ: Triple Platinum
|-
| 2007
|align="left" | Cartoon KAT-TUN II You
วางจำหน่าย: 
สังกัด: J-One (JACA-5055~5056)
ฟอร์แมต: CD
|align="center"| 1
|RIAJ: Double Platinum
|-
| 2008
|align="left" |  Queen of Pirates
วางจำหน่าย: 
สังกัด: J-One (JACA-5099~5100)
ฟอร์แมต: CD
|align="center"| 1
|RIAJ: Platinum
|-
| 2009
|align="left" |  By You & For You
วางจำหน่าย: 
สังกัด: J-One (JACA-5142, JACA-5143)
ฟอร์แมต: CD
|align="center"| 1
|RIAJ: Platinum
|-
| 2010
|align="left" | No More Pain
วางจำหน่าย: 
สังกัด: J-One (JACA-5224, JACA-5226)
ฟอร์แมต: CD
|align="center"|1
|RIAJ: Gold
|}
==ซิงเกิล==
==วิดีโอ==
{|class="wikitable"
|-
!rowspan="2"| ปี
!rowspan="2"| ข้อมูลวิดีโอ
!อันดับสูงสุด
!rowspan="2"| การรับรอง
|-
!style="width:2em;font-size:75%"| JPN
|-
| 2003
| 
วางจำหน่าย: 
สังกัด: Johnny's Entertainment (JEBN-19)
ฟอร์แมต: DVD & VHS
|align="center"| 1
|—
|-
| 2005
| 
วางจำหน่าย: 
สังกัด: J Storm (JABA-5008)
ฟอร์แมต: DVD
|align="center"| 1
| RIAJ: Platinum
|-
| rowspan="2"| 2006
| Real Face Film
วางจำหน่าย: 
สังกัด: J-One (JABA-5011)
Format: DVD
|align="center"| 1
| RIAJ: Double Platinum
|-
| Dream Boys
วางจำหน่าย: 
สังกัด: J Storm (JABA-5012)
ฟอร์แมต: DVD
|align="center"| 1
| RIAJ: Gold
|-
| rowspan="2"| 2007
| Live of KAT-TUN "Real Face"
วางจำหน่าย: 
สังกัด: J-One (JABA-5016~5017)
ฟอร์แมต: DVD
|align="center"| 1
| RIAJ: Platinum
|-
| Tour 2007 Cartoon KAT-TUN Ⅱ You
วางจำหน่าย: 
สังกัด: J-One (JABA-5029~5030, JABA-5031~5032)
ฟอร์แมต: DVD
|align="center"| 3
| RIAJ: Gold
|-
| rowspan="2"| 2009
| KAT-TUN Live Tour 2008 Queen Of Pirates
วางจำหน่าย: 
สังกัด: J-One (JABA-5044~5045)
ฟอร์แมต: DVD
|align="center"| 1
| RIAJ: Gold
|-
| KAT-TUN Live Break the Records
วางจำหน่าย: 
สังกัด: J-One (JABA-5062~5064, JABA-5065~5066)
ฟอร์แมต: DVD
|align="center"| 1
| RIAJ: Gold
|}
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
คัตตุน
สิงโต (แก้ความกำกวม)

สิงโต อาจหมายถึง
สิงโต'' สัตว์ตระกูลแมว
ปลาสิงโต ปลาน้ำเค็มชนิดหนึ่งที่มีพิษ
สิงโต (มุทราศาสตร์) ลายสัตว์ในตราอาร์ม
สิงโตทะเล สัตว์ตระกูลแมวน้ำ
กลุ่มดาวสิงโต กลุ่มดาวย่อยในกลุ่มดาวจักรราศี
* ฝนดาวตกสิงโต ฝนดาวตกที่มีรัศมีคลุมกลุ่มดาวดังกล่าว
รางวัลสิงโตทองคำ รางวัลสูงสุดในการประกวดภาพยนตร์ เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิส
สิงหรัตน์ จันทร์ภักดี  ผู้ชนะเลิศ เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาวปี 5
นำโชค ทะนัดรัมย์ นักดนตรีชาวไทย
สะหวัดวิไล พิมมะสอน

สะหวัดวิไล พิมมะสอน (Sawatvilay Phimmasone) เกิดวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 1987 เป็นนักกีฬาเทควันโดชาวลาว เขาได้รับเหรียญทองแดงอย่างที่ไม่คาดคิดมาก่อนในรุ่นไลท์เวทชาย (-72 กก.) ในการแข่งขันรายการเอเชียนเทควันโดแชมเปียนชิป 2008 โดยการล้มซอง มยองซอบ ซึ่งเป็นนักกีฬาเจ้าของเหรียญโอลิมปิกสองสมัย จากเกาหลีใต้ได้ในยกแรก
เขาเคยได้รับเหรียญเงินจากการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ 2005 ที่กรุงมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ และได้รับเหรียญอีกครั้งจากการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ 2007 ที่โคราช ประเทศไทย และในการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ 2009 ที่กรุงเวียงจันทน์ ประเทศลาว สะหวัดวิไลได้ชิงแชมป์กับปฏิวัติ ทองสลับ ซึ่งเป็นนักเทควันโดจากประเทศไทย แม้ว่าเขาจะได้รับกำลังใจจากกองเชียร์ภายในประเทศ แต่ในท้ายที่สุดเขาก็ได้แพ้ต่อนักกีฬาจากประเทศไทย และเขาได้รับรางวัลเหรียญเงินจากการแข่งขันในครั้งนั้น นอกจากกีฬาเทควันโดแล้ว สะหวัดวิไลยังเล่นกีฬาบาสเก็ตบอลในท้องถิ่นที่เขาอาศัยอยู่
== ดูเพิ่ม ==
เทควันโด
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Profile from Taekwondo Data
นักเทควันโดชาวลาว
หมู่เกาะรีวกีว

หมู่เกาะรีวกีว (; ルーチュー รูชู) หรือ หมู่เกาะนันเซ   เป็นหมู่เกาะยาวรูปโซ่ในแปซิฟิกตะวันตก อยู่สุดขอบทางตะวันออกของทะเลจีนตะวันออก และอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะคีวชูในประเทศญี่ปุ่น จากประมาณปี ค.ศ. 1829 จนถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 หมู่เกาะรีวกีวมีชื่อเรียกอื่นอีกในภาษาอังกฤษคือ Luchu Loochoo หรือ Lewchew ซึ่งภาษาจีนกลางออกเสียงว่า หลิวฉิว  หมู่เกาะวางทอดตัวยาวไปทางตะวันตกเฉียงใต้จากเกาะคีวชูของญี่ปุ่นไปถึงเกาะไต้หวัน
หมู่เกาะแบ่งการปกครองออกเป็นหมู่เกาะซัตสึนัง (Satsunan Islands) ที่อยู่ทางเหนือเป็นของจังหวัดคาโงชิมะ และรีวกีวโชโต (Ryūkyū Shotō) ที่อยู่ทางใต้เป็นของจังหวัดโอกินาวะของประเทศญี่ปุ่น เกาะโยรง (Yoron) เป็นเกาะใต้สุดของหมู่เกาะซัตสึนัง และโยนางูนิ (Yonaguni) เป็นเกาะใต้สุดของหมู่เกาะรีวกีว เกาะขนาดใหญ่ที่สุดคือเกาะโอกินาวะ 
สภาพภูมิอากาศของหมู่เกาะรีวกีวมีความหลากหลายตามตำแหน่งที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ โดยเมื่อจำแนกตามลักษณะการแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน หมู่เกาะตอนบนมีลักษณะภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (Cfa) ในขณะที่หมู่เกาะตอนล่างมีลักษณะภูมิอากาศแบบป่าดิบชื้น (Af) นอกจากนี้ หมู่เกาะรีวกีวมีอัตราหยาดน้ำฟ้าในปริมาณสูงมาก โดยเป็นผลมาจากปัจจัยแวดล้อม ได้แก่ ฤดูฝนและไต้ฝุ่น
มีภาษาท้องถิ่นคือภาษารีวกีว ซึ่งแตกต่างจากเกาะอื่น ๆ และภาษาอื่น
== อ้างอิง ==
== บรรณานุกรม ==
This article incorporates text from the 1878 edition of the Globe Encyclopaedia of Universal Information, a work in the public domain
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Nansei Islands subtropical evergreen forests (World Wildlife Fund)
A Brief History of the Uchinanchu (Okinawans) 
National Archives of Japan: Ryukyu Chuzano ryoshisha tojogyoretsu, scroll illustrating procession of Ryuku emissary to Edo, Hōei'' 7 (1710) 
 
รีวกีว
รีวกีว
รีวกีว