pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
คณะพยาบาลศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

คณะพยาบาลศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย  (อังกฤษ : Faculty of Nursing, Chulalongkorn University) จัดตั้งขึ้นเมื่อเดือนธันวาคม 2531 เป็นคณะที่ 16 ของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปัจจุบันทำการสอนในระดับบัณฑิตศึกษาเท่านั้น
== ประวัติ ==
พ.ศ. 2501  ได้มีการจัดการเรียนการสอนโดยเป็นภาควิชาพยาบาลศึกษา ภายใต้การบริหารงานของคณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยความร่วมมือระหว่างกองการพยาบาล สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข และจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เพื่อแก้ปัญหาการขาดแคลนครูพยาบาลและพยาบาลวิชาชีพ เป็นหน่วยงานแรกของประเทศไทยที่ผลิตครูพยาบาลระดับปริญญาตรี การดำเนินงานในระยะแรกได้รับการช่วยเหลือจากองค์การอนามัยโลก (WHO) และกองทุนเพื่อเด็กแห่งสหประชาชาติ (UNICEF) ในด้านอุปกรณ์และทุนพัฒนาอาจารย์
พ.ศ. 2516 ได้เปิดสอนหลักสูตรครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการพยาบาล ซึ่งเป็นหลักสูตรปริญญาโท ทางการพยาบาล หลักสูตรแรกในประเทศไทย
พ.ศ. 2531 ภาควิชาพยาบาลศึกษาได้เสนอโครงการจัดตั้งคณะพยาบาลศาสตร์อย่างเป็นทางการ และได้มีพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งคณะพยาบาลศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ไว้ ณ วันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2531 และประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 105 ตอนที่ 239 ลงวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2531
พ.ศ. 2548 คณะพยาบาลศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มีอดีตบุคลาการได้รับตำแหน่งคณบดีคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ได้แก่ศาสตราจารย์ ดร.ประนอม โอทกานนท์ อดีตรองคณบดีฝ่ายวิชาการคณะพยาบาลศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ทั้งนี้ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2548
พ.ศ. 2552 คณะพยาบาลศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มีอดีตบุคลาการเป็นคณะกรรมการสภาการพยาบาลได้แก่ศาสตราจารย์ ดร.ประนอม โอทกานนท์ อดีตรองคณบดีฝ่ายวิชาการคณะพยาบาลศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ทั้งนี้ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2552
พ.ศ. 2553 คณะพยาบาลศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มีบุคลาการได้รับรางวัลจากสภาการพยาบาลแห่งประเทศไทย รางวัลพยาบาลดีเด่นสาขาการวิจัยทางการพยาบาล ได้แก่ ศาสตราจารย์ ดร.วีณา จีระแพทย์ ที่ปรึกษาขององค์การอนามัยโลกภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
== หลักสูตร ==
== ดูเพิ่ม ==
สถาบันสมทบของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ที่เปิดการเรียนการสอนระดับปริญญาตรีในสาขาวิชาชีพพยาบาลศาสตร์ ในขณะนี้ มี 1 สถาบัน คือ
วิทยาลัยพยาบาลตำรวจ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
คณะพยาบาลศาสตร์
หน่วยงานในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มีพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งคณะศิลปกรรมศาสตร์ขึ้นในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2527 นับเป็นคณะที่ 15 ของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย นอกจากด้านการสอนแล้ว คณะศิลปกรรมศาสตร์ยังทำหน้าที่วิจัย บุกเบิก และพัฒนาวิชาการด้านศิลปกรรม รวมทั้งทะนุบำรุงศิลปะและวัฒนธรรมตามนโยบายของมหาวิทยาลัย
คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้รับการจัดอันดับให้เป็นอันดับ 1 ของไทยในสาขาศิลปะและการออกแบบ ( อันดับที่ 151 - 200 ของโลก และเป็นแห่งเดียวที่ติดอันดับ) จากการจัดอันดับของ QS world university ranking by Subject
== ประวัติ ==
พ.ศ. 2514 จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้เสนอโครงการ "ศิลปกรรมศาสตร์" ครั้งแรกในการสัมมนาหัวหน้าแผนกวิชาเรื่อง "การพัฒนาการศึกษาของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย" โดยมีศาสตราจารย์ ดร.สุขุม ศรีธัญญรัตน์ เป็นประธาน ได้เสนอในที่ประชุมให้ทราบในหลักการบางตอนว่า "โครงการที่เป็นโครงการใหม่ก็คือการพิจารณาจัดตั้งหน่วยวิชาการทางศิลปกรรมศาสตร์ขึ้นในปี 2517 และการศึกษาข้อมูลเพื่อที่จะดำเนินการจัดตั้งคณะเกษตรศาสตร์ขึ้นในแผนพัฒนาระยะที่ 4 ซึ่งจะเริ่มปีการศึกษา 2519 เป็นต้นไป ทั้งสองเรื่องนี้ผมเข้าใจว่าเป็นเรื่องที่มหาวิทยาลัยต้องพิจารณาอย่างรอบคอบและเล็งเห็นการณ์ไกล คำว่าศิลปกรรมศาสตร์ที่ใช้นี้ เราหมายถึง Fine and Applied Arts ซึ่งมีคำแปลแยกกันที่ยังหาคำไทยเหมาะสมมาแปลร่วมกันมิได้ จึงขอใช้คำว่าศิลปกรรมศาสตร์ไปพลางก่อน หน่วยงานวิชาการทางด้านศิลปกรรมศาสตร์นี้อาจครอบคลุมวิชาการทุกสาขาด้านศิลปะอย่างสมบูรณ์ เช่น วิจิตรศิลป์ เนรมิตศิลป์ ศิลปทฤษฎี หรือ ดุริยางค์ และศิลปการแสดง เป็นต้น ในจุดที่ดูเหมือนจะเป็นช่องว่างของมหาวิทยาลัยของเราตลอดเวลาคือ เรื่องที่เกี่ยวกับศิลปะ รสนิยม และสุนทรียะ หน่วยงานใหม่ของเรานี้จะประสานงานและเกื้อกูลซึ่งกันและกันกับหน่วยวิชาการเดิมของเราอย่างไร"
พ.ศ. 2517 ได้มีการแต่งตั้งคณะกรรมการจัดทำโครงการศิลปกรรมศาสตร์ โดยมีรองศาสตราจารย์ ดร.วิจิตร ศรีสอ้าน เป็นกรรมการที่ปรึกษา โครงการได้รับการพิจารณาให้อยู่ในแผนพัฒนาระยะที่ 4 พ.ศ. 2520–2525 สมัยของศาสตราจารย์ เติมศักดิ์ กฤษณามระ เป็นอธิการบดี โดยหลักการให้จัดตั้งเป็น "คณะศิลปกรรมศาสตร์" ประกอบด้วย 5 ภาควิชาคือ ทัศนศิลป์ นฤมิตศิลป์ ดุริยางคศิลป์ ศิลปการละคร และวรรณศิลป์ ต่อมาคณะกรรมการได้พิจารณาให้ยุบเหลือเพียง 4 ภาควิชาคือ ทัศนศิลป์ นฤมิตศิลป์ ดุริยางคศิลป์ และนาฏยศิลป์
พ.ศ. 2526 เปิดทำการเรียนการสอนปีการศึกษา 2526 เป็นปีแรก โดยเปิดเพียง 2 ภาควิชาคือ ภาควิชาทัศนศิลป์และภาควิชาดุริยางคศิลป์ ต่อมา ปีการศึกษา 2528 เปิดรับนิสิตภาควิชานฤมิตศิลป์ และปีการศึกษา 2531 เปิดรับนิสิตภาควิชานาฏยศิลป์ตามลำดับ.
== ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง ==
สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิริวัณณวรี นารีรัตนราชกัญญา
== หน่วยงานและหลักสูตร ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
คณะศิลปกรรมศาสตร์ 
cu-tep 
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
คณะเศรษฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

คณะเศรษฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ก่อตั้งเป็นคณะลำดับที่ 12 ของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2513 เปิดทำการเรียนการสอนในระดับปริญญาตรี โท และเอก โดยมี 10 หลักสูตร ซึ่ง 7 ใน 10 หลักสูตร เป็นหลักสูตรนานาชาติ และมีการแลกเปลี่ยนนิสิตและคณาจารย์กับมหาวิทยาลัยต่างประเทศ 19 แห่งทั่วโลก
จากการจัดอันดับของ QS world university ranking by subject สาขาเศรษฐศาสตร์ และ เศรษฐมิติ พบว่าจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้รับการจัดอันดับให้เป็นอันดับ 1 ของไทย อันดับ 201 - 250 ของโลก และยังเป็นศูนย์ความร่วมมือขององค์การอนามัยโลก (WHO) ด้านเศรษฐศาสตร์สุขภาพ
== ประวัติ ==
ปี พ.ศ. 2510 ศาสตราจารย์ อาภรณ์ กฤษณามระ คณบดีคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชีในขณะนั้น ได้ริเริ่มและเสนอโครงการยกฐานะแผนกวิชาเศรษฐศาสตร์ขึ้นเป็นคณะเศรษฐศาสตร์ต่อจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยและสภาการศึกษาแห่งชาติ แต่สภาการศึกษาแห่งชาติได้พิจารณาหลักสูตรการศึกษาของโครงการดังกล่าวแล้วมีความเห็นว่า หลักสูตรนั้นมีความคล้ายคลึงกับหลักสูตรการศึกษาของแผนกวิชาการคลัง คณะรัฐศาสตร์ อยู่มาก น่าที่จะพิจารณารวมการดำเนินงานเข้าด้วยกัน จึงส่งเรื่องมาให้จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยพิจารณาอีกครั้ง ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2513 มีพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งคณะเศรษฐศาสตร์ในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยให้เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับดังกล่าวว่า เนื่องจากวิชาเศรษฐศาสตร์เป็นวิชาที่สำคัญและจำเป็นในการวางแผนพัฒนาประเทศประกอบกับขณะนั้น ในประเทศไทยยังขาดแคลนผู้เชี่ยวชาญทางด้านนี้จำนวนมาก การสอนวิชาเศรษฐศาสตร์ในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยขณะนั้นได้แยกกันจัดดำเนินการโดยสองแผนกวิชา คือ แผนกวิชาเศรษฐศาสตร์ คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี และแผนกวิชาการคลัง  คณะรัฐศาสตร์ ให้ยุบแผนกวิชาเศรษฐศาสตร์และแผนกวิชาการคลัง แล้วจัดตั้งเป็นคณะเศรษฐศาสตร์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และโอนอาจารย์จากทั้ง 2 แผนกมาสังกัดคณะใหม่ โดยในขั้นแรกเปิดสอน 4 แผนกวิชา ได้แก่ เศรษฐศาสตร์ทฤษฎี เศรษฐศาสตร์พัฒนาการ เศรษฐศาสตร์การเงินและการคลัง และเศรษฐศาสตร์ระหว่างประเทศ
== สัญลักษณ์ประจำคณะ ==
ตราประจำคณะ ได้แก่ เฟือง, รวงข้าว และคันไถ ซึ่งเป็นตัวแทนของภาคอุตสาหกรรม, ภาคเกษตรกรรม และภาคหัตถกรรม
สีประจำคณะ คือสีทอง สื่อความหมายถึงทองคำ ซึ่งเป็นมาตรฐานของเงินตรานั่นเอง
== หลักสูตร ==
ระดับปริญญาบัณฑิต
หลักสูตรเศรษฐศาสตรบัณฑิต มี 9 กลุ่มวิชา ได้แก่
* กลุ่มวิชาเศรษฐศาสตร์ทฤษฎี
* กลุ่มวิชาเศรษฐศาสตร์การพัฒนา
* กลุ่มวิชาเศรษฐศาสตร์ระหว่างประเทศ
* กลุ่มวิชาเศรษฐศาสตร์สาธารณะ
* กลุ่มวิชาเศรษฐศาสตร์การเงิน
* กลุ่มวิชาเศรษฐศาสตร์ปริมาณวิเคราะห์
* กลุ่มวิชาเศรษฐศาสตร์แรงงานและทรัพยากรมนุษย์
* กลุ่มวิชาศรษฐศาสตร์สิ่งแวดล้อมและทรัพยากรธรรมชาติ
* กลุ่มวิชาเศรษฐศาสตร์ว่าด้วยองค์กรและองค์กรอุตสาหกรรม
หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต (เศรษฐศาสตร์) (หลักสูตรนานาชาติ)
ระดับปริญญามหาบัณฑิต
หลักสูตรเศรษฐศาสตรมหาบัณฑิต
หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต
* สาขาวิชาเศรษฐศาสตร์การเมือง
* สาขาวิชาเศรษฐศาสตร์ธุรกิจและการจัดการ (หลักสูตรนานาชาติ)
* สาขาวิชาเศรษฐศาสตร์ประยุกต์ (หลักสูตรนานาชาติ)
ระดับปริญญาดุษฎีบัณฑิต
หลักสูตรเศรษฐศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต (หลักสูตรนานาชาติ)
== อ้างอิง ==
หนังสือเปิดรั้วจามจุรี : สาราณียากร องค์การบริหารสโมสรนิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
คณะเศรษฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ 
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หน่วยงานในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
โคอินิโอชิตาระ

โคอินิโอชิตาระ  เป็นเพลงประกอบละครเรื่อง โคอินิโอชิตาระ~โบกุโนะเซโกโนะฮิมิตสึ  ขับร้องโดยคริสตัล เคย์
เพลงญี่ปุ่น
อุทยานแห่งชาติศรีพังงา

อุทยานแห่งชาติศรีพังงา อยู่ในเขตอำเภอคุระบุรี และอำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงา ครอบคลุมพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติเทือกเขานมสาว เนื้อที่ 153,800 ไร่ หรือ 246.08 ตารางกิโลเมตร เป็นประเภทป่าดิบชื้น พันธุ์ไม้ที่สำคัญ เช่น ไม้ยาง ตะเคียนทอง ปาล์ม กระพ้อหนู ยังสามารถพบสัตว์ป่าหลายชนิด เช่น  สมเสร็จ เลียงผา เก้ง นกเงือก ประกาศเป็นอุทยานเมื่อ 16 เมษายน 2531 ได้รับการจัดตั้งเป็นอุทยานเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ในวโรกาสเฉลิมพระชนมพรรษาครบ 5 รอบ
==สถานที่ท่องเที่ยว==
น้ำตกตำหนัง เป็นน้ำตกที่ตกจากหน้าผา สูง 63 เมตร มีน้ำตลอดทั้งปี ร่มรื่นด้วยต้นไม้ใหญ่ มีเส้นทางศึกษาธรรมชาติ ระยะทาง 2 กิโลเมตร
น้ำตกโตนต้นเตย เป็นน้ำตกที่ตกจากหน้าผา สูง 45 เมตร ตามทางเดินจะผ่านจุดชมวิว สามารถมองเห็นป่าเขาที่สมบูรณ์ของอุทยาน
ศรีพังงา
อำเภอคุระบุรี
อำเภอตะกั่วป่า
ซาลาเปา

ซาลาเปา ภาษาจีนเรียก เปาจึ (包子) หรือ เปา (包) เป็นอาหารทำด้วยแป้งปั้นเป็นลูก ใส่ไส้ต่าง ๆ เช่น เนื้อหรือผัก แล้วนึ่งให้สุก แต่ปัจจุบันอาจใช้วิธีอื่น เช่น ทอด ในวัฒนธรรมจีนยังมีอาหารที่คล้ายคลึงกันแต่ไม่ใส่ไส้ คือ หมั่นโถว

ในประเทศจีน เปาจึแบ่งเป็นสองประเภทหลัก คือ ต้าเปา (大包; "เปาใหญ่") มักมีขนาดกว้าง 10 เซนติเมตร และนิยมซื้อกลับไปรับประทานที่บ้าน กับ เสี่ยวเปา (小包; "เปาน้อย") มักมีขนาดกว้าง 5 เซนติเมตร และนิยมรับประทานที่ร้านอาหาร
เชื่อกันว่า จูกัดเหลียง (諸葛亮) ขุนนางจีนสมัยสามก๊ก คิดค้นหมั่นโถวและเปาจึขึ้น โดยเดิมเรียกหมั่นโถวเหมือนกัน ครั้นสมัยราชวงศ์ซ่งเหนือ มีบันทึกคำว่า "เปา" หรือ "เปาจึ" ใช้เรียกหมั่นโถวแบบใส่ไส้ ดังนั้น เปาจึจึงใช้เรียกมาตั้งแต่สมัยซ่งเหนือเป็นอย่างน้อย ปัจจุบัน ในภาษาจีนมาตรฐาน หมั่นโถวใช้เรียกประเภทที่ไม่ใส่ไส้แต่ประเภทเดียว แต่ในภาษาถิ่น เช่น ภาษาอู๋ (吳語) ยังเรียกทั้งที่ใส่ไส้และไม่ใส่ไส้ว่าหมั่นโถว
ซาลาเปานิยมนับเป็นส่วนหนึ่งของชุดอาหารติ่มซำ และรับประทานได้ในทุกมื้ออาหาร
ที่ฟิลิปปินส์ก็นิยมรับประทานซาลาเปา โดยเรียกว่า "เชาเปา" (燒包)
== อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
อาหารจากเนื้อหมู
อาหารยัดไส้
อาหารนึ่ง
อาหารว่าง
ติ่มซำ
อาหารจีน
อาหารไทย
อาหารมอริเชียส
อาหารมาเลเซีย
ขนมปังจีน
คำและวลีภาษาแต้จิ๋ว
มหาวิทยาลัยไรซ์

มหาวิทยาลัยวิลเลียมมาร์ชไรซ์ (William Marsh Rice University) หรือนิยมเรียกในชื่อ มหาวิทยาลัยไรซ์ (Rice University) ตั้งอยู่ที่เมืองฮิวสตัน ในรัฐเท็กซัส สหรัฐอเมริกา มหาวิทยาลัยไรซ์ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2455 (ค.ศ. 1912)   ในชื่อสถาบันไรซ์ (Rice Institute) ซึ่งในปัจจุบันได้ชื่อว่าเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยชั้นนำของสหรัฐอเมริกาทั้งในด้านวิชาการและงานวิจัย โดยเฉพาะในด้านนาโนเทคโนโลยี และการพัฒนาหัวใจเทียม
นักศึกษาในปัจจุบัน (พ.ศ. 2548) มีประมาณ 5,000 คน
== อ้างอิง ==
รไซ์
การถอดอักษรเกาหลีเป็นอักษรโรมัน

การถอดอักษรเกาหลีเป็นอักษรโรมัน (Korean romanization) คือระบบการแทนตัวอักษรในภาษาเกาหลีด้วยอักษรโรมัน ในปัจจุบันมีอยู่ 3 ระบบหลักที่นิยมใช้ ได้แก่
ระบบกระทรวงวัฒนธรรมเกาหลี 2000 เป็นระบบที่ใช้ในปัจจุบันในประเทศเกาหลีใต้แทนที่ระบบแมกคูน-ไรซ์ชาวเออร์ โดยเริ่มใช้ใน ปี พ.ศ. 2543 รัฐบาลเกาหลีได้ใช้ระบบนี้ในการเปลี่ยนแปลงป้ายบอกทาง หนังสือเรียนต่างๆ พัฒนาโดยสถาบันภาษาเกาหลีแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2538 และเริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2543 โดยได้ปรับปรุงการใช้งาน คำศัพท์หลายคำที่ออกเสียงไม่ตรงกับต้นฉบับภาษาเกาหลี รวมถึงการใช้ตัวอักษรแบบธรรมดาไม่มีสัญลักษณ์พิเศษเหนือตัวอักษรโรมันซึ่งยากต่อการใช้งาน
ระบบแมกคูน-ไรซ์ชาวเออร์ (McCune-Reischauer, MR) เป็นระบบแรกที่มีการใช้งาน เริ่มพัฒนาใน ปี พ.ศ. 2480 (ค.ศ. 1937) และได้รับการยอมรับในวงกว้าง ซึ่งในประเทศเกาหลีใต้ได้มีการใช้ระบบที่ดัดแปลงจากระบบนี้ นำมาใช้เป็นระบบอย่างเป็นทางการของประเทศในช่วง พ.ศ. 2527-2543
ระบบเยล เป็นระบบที่พัฒนาใช้ในวงการภาษาศาสตร์ พัฒนาโดย ซามูเอล เอลโม มาร์ตินที่มหาวิทยาลัยเยลใน ปี พ.ศ. 2485 (ค.ศ. 1942)
== ตัวอย่างของระบบต่าง ๆ ==
== อ้างอิง ==
การถอดภาษาเกาหลีด้วยอักษรโรมันระบบปัจจุบัน จากสถาบันภาษาเกาหลีแห่งชาติ
ภาษาเกาหลี
กเกาหลี
วากานะ ยามาซากิ

วาคานะ ยามาซากิ (คันจิ:山崎和佳奈; ฮิรางานะ:やまざき わかな; คำอ่าน: ยะมะซะกิ วะคะนะ) เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เธอเริ่มเข้าสู่วงการนักพากย์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2534 โดยบทแรกที่ได้พากย์คือ รัน จากเรื่อง ขบวนการเซเบอร์คิดส์ และหลังจากนั้นก็มีผลงานอย่างต่อเนื่องมาตลอดในหลากหลายบทบาท ทั้งนางเอก นางรอง และนางร้าย
ยามาซากิมีเพื่อนสนิทในวงการหลายคนด้วยกัน เช่น  อากิระ อิชิดะ, เมงุมิ ฮายาชิบาระ, คัปเป ยามางุจิ, ไดสุเกะ นามิคาวะ, เคนอิจิ ซึซึมูระ นอกจากนี้เธอยังเป็นแฟนของละครเวทีเรื่อง Les Misérables และยังเป็นแฟนตัวยงของ มาอายะ ซากาโมโตะ ซึ่งเป็นผู้แสดงในละครเรื่องนี้ด้วย
== ประวัติ ==
วันเกิด : 21 มีนาคม พ.ศ. 2508
บ้านเกิด : คานางาวะ (แต่ไปเติบโตที่เกียวโต) ประเทศญี่ปุ่น 
สังกัด : อาโอนิโปรดักชัน 
== ผลงาน ==
=== แอนิเมชัน ===
ขบวนการเซเบอร์คิดส์ รับบทเป็น เทนจินบายาชิ รัน
ไดตะลุยแดนเวทมนตร์ รับบทเป็น โซอาร่า (แม่ของได)
ซุปเปอร์บิคคุริแมน รับบทเป็น อามุล
แผนปราบผีไม่มีอั้น รับบทเป็น มาเรีย, โชริวคิ
เซเลอร์มูน อาร์ รับบทเป็น โคอัน แห่งแบล็กมูน
เซเลอร์มูน เซเลอร์สตาร์ส รับบทเป็น เนเฮเลเนีย (วัยสาว)
มาร์มาเลดบอย รับบทเป็น อาคิสึกิ เมโกะ
เก็บหัวใจให้คนข้างบ้าน รับบทเป็น โอตะ ไม
มฤตยูเหนือนรก รับบทเป็น จิอากิ
คูโซคางาคุเซไค กัลลิเวอร์บอย รับบทเป็น ฟีเวอร์
มืออสูรล่าปีศาจ รับบทเป็น ฮายาเมะ
พาวเวอร์ดอลส์ ~ออมนี เซ็งคิ 2040~ รับบทเป็น จูเลีย เลย์เบิร์ก
เกมกลคนอัจฉริยะ รับบทเป็น คาเงยามะ ริสะ
ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน รับบทเป็น โมริ รัน
ไทรกัน (Trigun) รับบทเป็น โมนิก้า
หนูน้อยอั๊กโกะจัง (พ.ศ. 2541) รับบทเป็น อั๊กโกะจัง
วันพีซ รับบทเป็น นามิ (พากย์แทน อาเคมิ โอกามูระ ชั่วคราว) , โนจิโกะ
ดิจิมอนแอ๊ดเวนเจอร์ 02 รับบทเป็น อัลเคนิมอน
ลาสต์ เอ็กไซล์ (LAST EXILE) รับบทเป็น โซเฟีย ฟอเรสเตอร์
เทพอสูรจิ้งจอกเงิน รับบทเป็น ซุซุนะ
ทวินบีพาราไดซ์ รับบทเป็น แซลลูต
12 อาณาจักรเทพยุทธ รับบทเป็น กษัตริย์เคียว ชูโช
โบะโบะโบโบะ โบโบะโบ้ รับบทเป็น ซูซุ
กัชเบล รับบทเป็น ทากามิเนะ ฮานะ (แม่ของคิโยมาโระ)
เซโนซาก้า ดิ แอนิเมชัน รับบทเป็น เชอร์รี่
เลิฟเลส รับบทเป็น อาโอยางิ มิซากิ
=== เกม ===
ปุโยปุโย รับบทเป็น ฮาร์ปี้
บลูเบรกเกอร์ (Blue Braker) รับบทเป็น เซิร์จ
ดราก้อนไนท์ 4 รับบทเป็น เฮเลน
พาวเวอร์ดอลส์ FX รับบทเป็น จูเลีย เลย์เบิร์ก
รีเฟรน เลิฟ (Refrain Love) รับบทเป็น ซาคุระ โทโมมิ
โซสึเกียว ครอสเวิลด์ รับบทเป็น โยโกยามะ เมงุมิ
โซสึเกียว วาเคชั่น รับบทเป็น โยโกยามะ เมงุมิ
เมลตี้แลนเซอร์ รับทเป็น โซโล
คินดะอิจิกับคดีฆาตกรรมปริศนา 3 คดีฆาตกรรมตำนานมังกรคราม รับบทเป็น โฮโจ ริเอะ
มิสึเมเตะไนท์ รับบทเป็น ปิโกะ, โนเอล อาเซ็ตต้า
ทวินบี RPG รับบทเป็น แซลลูต
เดด ออร์ อะไลว์ รับบทเป็น อายาเนะ
วาลคีรี โปรไฟล์ รับบทเป็น เมลติน่า
อินเตอร์ลูด รับบทเป็น ทาคาเซะ ยูกิ
เอส คอมแบ๊ท 5 รับบทเป็น นางาเสะ เคย์
== อื่นๆ ==
บี-ไฟเตอร์ คาบูโตะ รับบทเป็น มาเธอร์ เมลซาร์ด
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ประวัติส่วนตัวในเว็บต้นสังกัด (อาโอนิโปรดักชัน)  
นักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น
บุคคลจากโตเกียว
โทชิโกะ ฟูจิตะ

โทชิโกะ ฟูจิตะ (; คันจิ:藤田淑子; 5 เมษายน พ.ศ. 2493 – 28 ธันวาคม พ.ศ. 2561) เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น มักพากย์เสียงตัวเอกของเรื่องที่เป็นเด็กผู้ชายอยู่เสมอ แต่บทหญิงสาวก็พากย์ได้เช่นกัน เสียชีวิตเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2561 ด้วยโรคมะเร็งเต้านม
== ผลงาน ==
=== แอนิเมชัน ===
อิคคิวซัง รับบทเป็น อิคคิว
เก็งกิยอดนักสู้ รับบทเป็น เก็งกิ
หมัดเทพเจ้าดาวเหนือ รับบทเป็น มามิย่า
ทอมกับเจอรี่ รับบทเป็น เจอรี่
เออิชิสมองกล รับบทเป็น เออิชิ
พยัคฆ์สาวแคทส์อาย รับบทเป็น คิซึกิ รูอิ
ยาวาระ สาวน้อยยอดยูโด รับบทเป็น อิโนคุมะ ทามาโอะ
ไซเลนท์โมเบียส รับบทเป็น แรลลี่ ไชแอน
ไดตะลุยแดนเวทมนตร์ รับบทเป็น ได
ชิน บิคคุริแมน (เทวดาหน้าเป็น ภาค 2) รับบทเป็น ปีอา มารุโกะ
วันฟ้าใสของโรมิโอ รับบทเป็น อัลเฟรโด้
มืออสูรล่าปีศาจ รับบทเป็น ทาเทโนะ ฮิโรชิ
ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ รับบทเป็น ยางามิ ไทจิ, แม่ของโซระ
คินดะอิจิกับคดีฆาตกรรมปริศนา รับบทเป็น ซาเอกิ โคอิจิโร่ (คดีฆาตกรรมเกาะมหาสมบัติ)
โดราเอมอน ตอนอาณาจักรหุ่นยนต์ รับบทเป็น อลิซ
12 อาณาจักรเทพยุทธ์ รับบทเป็น โจคาคุ
กัชเบล รับบทเป็น โซฟิส
นักรักโลกมายา (พ.ศ. 2548) รับบทเป็น สึกิคาเงะ จิงุสะ
สงครามเวหา ฟาฟเนอร์ รับบทเป็น เฮสเตอร์ แกลลอป
=== เกม ===
ดิจิมอนเทมเมอร์ แบทเทิล อีโวลูชัน รับบทเป็น ยางามิ ไทจิ
ไซเลนท์โมเบียส  CASE:TITANIC รับบทเป็น แรลลี่ ไชแอน
อิคคิวซัง เดอะ ควิซ รับบทเป็น อิคคิว
NEUES รับบทเป็น ชีร่า อีแวนส์, ยูนิคอร์น
หมัดเทพเจ้าดาวเหนือ รับบทเป็น มามิย่า
เคซเซน (Kessen) รับบทเป็น โอคัตสึ
=== ภาพยนตร์ต่างประเทศ ===
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น==
ประวัติส่วนตัวในเว็บต้นสังกัด (อาโอนิโปรดักชัน)  
นักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น
เสียชีวิตจากมะเร็งเต้านม
เค็ง ยามางูจิ

เค็ง ยามางูจิ (; 24 มีนาคม ค.ศ. 1956 – 24 ตุลาคม ค.ศ. 2011) เป็นนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น อดีตเคยสังกัดค่ายโปรดักชันเบาบั๊บ แต่ปัจจุบันไม่ได้สังกัดค่ายใด ๆ
ยามางูจิเสียชีวิตจากภาวะหัวใจล้มเหลวเฉียบพลันในวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 2011
== ผลงาน ==
=== แอนิเมชัน ===
หมัดเทพเจ้าดาวเหนือ ภาค 2 รับบทเป็น ไอน์
เซนต์เซย่า รับบทเป็น แบล็กดราก้อน, ทาแรนตูล่า อะราคเน่, เซนต์อัคคี
เซนต์เซย่า ภาคภาพยนตร์จอเงิน ชุดที่ 4 "สงครามศักดิ์สิทธิ์ครั้งสุดท้ายของเหล่าเซนต์" รับบทเป็น วาทัวร์ อีลิกอล
โรงเรียนลูกผู้ชาย รับบทเป็น โทงาชิ เก็นจิ
ฮาจาไทเซ ดันไกโอ รับบทเป็น สเกลตัน
ไดตะลุยแดนเวทมนตร์ รับบทเป็น เฟลย์ซาร์ด
มิราเคิลเกิรลส์ (แฝดจุ้นวุ่นรัก) รับบทเป็น คาเงอุระ ชินอิจิโร่
มาร์มาเลดบอย รับบทเป็น คิจิมะ ทาคุจิ
ดราก้อนบอล GT รับบทเป็น มังกร 4 ดาว
หนูน้อยอั๊กโกะจัง (พ.ศ. 2541) รับบทเป็น พ่อของอั๊กโกะ
สตรีทไฟท์เตอร์ ซีโร่ ดิ แอนิเมชัน รับบทเป็น โกเคน
แม่มดน้อยโดเรมี รับบทเป็น พ่อของฮาเซงาว่า
=== เกม ===
ดิจิมอนเทมเมอร์ แบทเทิล อีโวลูชัน รับบทเป็น โกคุมอน
สึเบเตะ งะ เอฟ นินารุ รับบทเป็น ชินโด เซจิ
== อ้างอิง ==
http://sdb.noppo.com/ken_y.htm 
ประวัติและรายชื่อเรื่องที่เค็ง ยามางูจิ ร่วมพากย์
นักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น
บุคคลจากโตเกียว
ฮิโรโกะ เอโมริ

ฮิโรโกะ เอโมริ  เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 27 มกราคม ที่จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น สังกัดค่ายอาโอนิโปรดักชัน สามารถพากย์เสียงได้หลากหลายบทบาท ไม่ว่าจะเป็นเด็กผู้ชาย เด็กสาว หรือแม้แต่หญิงแก่
== ผลงาน ==
=== งานแอนิเมชัน ===
SPT เลซเนอร์ รับบทเป็น แอนนา สเตฟานี่
วิงแมน นักรบแห่งความฝัน รับบทเป็น ยูคาริ
บิคคุริแมน (เทวดาหน้าเป็น) รับบทเป็น ซาตานมาเรีย, วันเดอร์มาเรีย
คูโซคางาคุเซไค กัลลิเวอร์บอย  รับบทเป็น แจน
ดราก้อนบอล รับบทเป็น เจาซือ (เกี๊ยวซ่า)
เซนต์เซย่า รับบทเป็น กิกิ, เซย่าตอนเด็ก
มามิ, สาวน้อยพลังจิต รับบทเป็น มามิยะ ซาจิโกะ
ไดตะลุยแดนเวทมนตร์ รับบทเป็น แม่เฒ่านาบาร่า, ปิโรโร่
โดราเอมอน ตอนดินแดนอาหรับราตรี รับบทเป็น แจ็ค
นินจารันทาโร่ รับบทเป็น โทโมมิ
มาร์มาเลดบอย รับบทเป็น มัตสึอุระ จิยาโกะ (แม่ของยู)
จีกันดั้ม  รับบทเป็น จีน่า
มาโบโรชิ มาโบะจัง รับบทเป็น มาโบโรชิ มาโบตะ
กัชเบล รับบทเป็น โยโปโป้
=== งานเกม ===
อีส 4 เดอะ ดอว์น ออฟ อีส รับบทเป็น อาเรีย
เทนไกมาเคียว รับบทเป็น สึนาเดะ
วาลคีรีโปรไฟล์ รับบทเป็น ยูเมรุ, เซเลีย
== แหล่งข้อมูลอื่น==
ประวัติส่วนตัวในเว็บต้นสังกัด (อาโอนิโปรดักชัน) 
นักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น
บุคคลจากจังหวัดไซตามะ
30

30 (สามสิบ) เป็นจำนวนธรรมชาติที่อยู่ถัดจาก 29 (ยี่สิบเก้า) และอยู่ก่อนหน้า 31 (สามสิบเอ็ด)
== คำเติมนำหน้า ==
ภาษากรีก triconta-
ภาษาละติน triginti-
== ความหมาย ==
ปีพ.ศ. 30 และ ค.ศ. 30
30 เป็นเลขอะตอม ของสังกะสี
มีอยู่ 4 เดือน ที่มี 30 วัน ได้แก่ เมษายน มิถุนายน กันยายน และ พฤศจิกายน
30 นาที เป็นครึ่งชั่วโมง
30 วินาที เป็นครึ่งนาที
30 ลิปดา เท่ากับครึ่งองศา
30 วิลิปดา เท่ากับครึ่งลิปดา
ดอกผกากรอง มีชื่อเรียกว่า สามสิบ
30 เซ็นต์แมรีแอกซ์ ตึกที่สำคัญในอังกฤษ
อินเตอร์สเตต 30 เป็นถนนในสหรัฐอเมริกาเชื่อมระหว่าง รัฐเท็กซัสและรัฐอาร์คันซอ
ยู.เอส. เราต์ 30 เป็นถนนในสหรัฐอเมริกาเชื่อมระหว่าง รัฐนิวเจอร์ซีย์และรัฐออริกอน
30 เซนติเมตร ประมาณ 1 ฟุต (0.98 ฟุต)
30 เป็นเลขจำนวนที่อยู่ในชื่อภาพยนตร์ไทย เรื่อง 30 กำลังแจ๋ว และ 30+ โสด On Sale
== ในทางคณิตศาสตร์ ==
== อ้างอิง ==
จำนวนเต็ม
เฟรเดอริค ดักลาส

เฟรเดอริค ดักลาส (Frederick Douglass) (แมริแลนด์ 14 ก.พ. ค.ศ. 1818 - 20 ก.พ. 1895) ชาวแอฟริกัน-อเมริกัน เขาเกิดมาเป็นทาสและมีชื่อเสียงที่สุดจากการที่เขานำเอาความจริงอันยากแค้นสาหัสของทาส มาสู่ความสนใจของชาวอเมริกันผิวขาว และในขณะเดียวกันก็เป็นตัวอย่างที่มีชีวิตที่ปฏิเสธคำกล่าวอ้างผิด ๆ ที่ว่า คนอเมริกันผิวดำนั้นมีสติปัญญาต่ำกว่าคนผิวขาว เขาเป็นผู้สนับสนุนการเลิกทาส สนับสนุนการมีสิทธิเลือกตั้งของผู้หญิง เป็นนักเขียน นักพูด บรรณาธิการ รัฐบุรุษ และนักปฏิรูป เขาถูกเรียกว่า "The Sage of Anacostia" และ "The Lion of Anacostia" เป็นหนึ่งในบุคคลที่โดดเด่นที่สุดในประวัติศาสตร์แอฟริกันอเมริกันและประวัติศาสตร์สหรัฐอเมริกา
เฟรเดอริคเป็นผู้เชื่อมั่นอย่างมากในความเสมอกันของผู้คนทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นคนผิวดำ ผู้หญิง ชนอเมริกันพื้นเมือง หรือผู้เพิ่งอพยพเข้ามา เขาเคยพูดว่า "ฉันจะเข้าร่วมกับใครก็ตามเพื่อทำสิ่งที่ถูก และไม่กับใครเลยเพื่อทำสิ่งที่ผิด"
ทาส
ผู้เขียนอัตชีวประวัติชาวอเมริกัน
นักข่าวชายชาวอเมริกัน
มหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเคนทักกี

มหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเคนทักกี (Eastern Kentucky University) เป็นมหาวิทยาลัยรัฐบาลตั้งอยู่ในเมืองริชมอนด์ ในรัฐเคนทักกี สหรัฐอเมริกา ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2417 (ค.ศ. 1874) นอกจากแคมปัสหลักที่เมืองริชมอนด์แล้ว มหาวิทยาลัยยังมีอีก 3 แคมปัสอื่นอยู่ที่เมือง คอร์บิน แดนวิลล์ และแมนเชสเตอร์
==ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง==
พันตำรวจโท ดร.ทักษิณ ชินวัตร
คุณหญิงพจมาน ชินวัตร
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์มหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเคนทักกี
อีสเทิร์นเคนทักกี
มหาวิทยาลัยซินซินแนติ

มหาวิทยาลัยซินซินแนติ (University of Cincinnati) เป็นมหาวิทยาลัยรัฐบาลของสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ที่เมือง ซินซินแนติ ในรัฐโอไฮโอ ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2362 (ค.ศ. 1819) ภายใต้ชื่อ วิทยาลัยซินซินแนติ และ วิทยาลัยแพทยศาสตร์โอไฮโอ ต่อมาได้ถูกรวมเข้าเป็นมหาวิทยาลัยซินซินแนติ ในปี พ.ศ. 2413 (ค.ศ. 1870) เหมือนในปัจจุบัน นักศึกษาในมหาวิทยาลัยมีประมาณ 35,000 คน (ข้อมูลปี พ.ศ. 2548)
มหาวิทยาลัยซินซินแนติ มีชื่อเสียงในด้านในหลายคณะรวมถึง สถาปัตยกรรมศาสตร์ ซึ่งเป็นหนึ่งในอันดับสูงสุดสหรัฐอเมริกา โดยนิตยสารดีไซน์อินเทลลิเจนซ์ นอกจากนี้ยังมีชื่อเสียงทางด้าน ดนตรี นิติศาสตร์ และ แพทยศาสตร์ ซึ่งวัคซีนป้องกันโรคโปลิโอ ได้ถูกคิดค้นขึ้นในคณะแพทยศาสตร์มหาวิทยาลัยซินซินแนติ

== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์มหาวิทยาลัยซินซินแนติ
ซินซินแนติ
บิ๊กทเวลฟ์

กลุ่มบิ๊กทเวลฟ์ (Big 12 Conference) เป็นกลุ่มของมหาวิทยาลัยที่รวมตัวกัน 12 แห่งในการจัดการแข่งขันกีฬาระหว่างมหาวิทยาลัยในสหรัฐอเมริกา และบิ๊กทเวลฟ์เป็นกลุ่มสมาชิกของเอ็นซีดับเบิลเอดิวิชัน 1 สำหรับกีฬาทุกชนิด ยกเว้น อเมริกันฟุตบอลอยู่ดิวิชัน I-A
== กลุ่มของบิ๊กทเวลฟ์ ==
บิ๊กทเวลฟ์ก่อตั้งเมื่อ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537 หลังจากที่กลุ่มบิ๊กเอท รวมเข้ากับอีก 4 มหาวิทยาลัย ในปัจจุบันบิ๊กทเวลฟ์ มีมหาวิทยาลัยดังนี้
ส่วนเหนือ
มหาวิทยาลัยแคนซัส
มหาวิทยาลัยแคนซัสสเตต
มหาวิทยาลัยโคโลราโด
มหาวิทยาลัยเนแบรสกา
มหาวิทยาลัยมิสซูรี
มหาวิทยาลัยไอโอวาสเตต
ส่วนใต้
มหาวิทยาลัยเบย์เลอร์
มหาวิทยาลัยเท็กซัส
มหาวิทยาลัยเท็กซัสเอแอนด์เอ็ม
มหาวิทยาลัยเท็กซัสเทค
มหาวิทยาลัยโอคลาโฮมา
มหาวิทยาลัยโอคลาโฮมาสเตต
กีฬาระดับอุดมศึกษา
กลุ่มมหาวิทยาลัยในสหรัฐ
บิ๊กเทน

กลุ่มบิ๊กเทน (Big Ten Conference) เป็นกลุ่มของมหาวิทยาลัยที่รวมตัวกัน 11 แห่ง ในการจัดการแข่งขันกีฬาระหว่างมหาวิทยาลัยในสหรัฐอเมริกา มหาวิทยาลัยที่อยู่ในกลุ่มนี้อยู่ในบริเวณตอนเหนือของประเทศ ในอดีตบิ๊กเทนมีสมาชิกอยู่ 10 มหาวิทยาลัย และเพิ่มมาเป็น 11 แห่ง ในปี พ.ศ. 2533 หลังจากที่มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนียสเตตได้เข้าร่วม ก็ได้มีการเปลี่ยนสัญลักษณ์ของกลุ่มบิ๊กเทนโดยมีตัวเลข 11 ซ่อนอยู่ในตัวอักษร T
== สมาชิก ==
บิ๊กเทนก่อตั้งในปี พ.ศ. 2439 (ค.ศ. 1896) โดยมีสมาชิกดังนี้
มหาวิทยาลัยอิลลินอยส์ เออร์แบนา-แชมเปญจน์
มหาวิทยาลัยมินนิโซตา
มหาวิทยาลัยนอร์ทเวสเทิร์น
มหาวิทยาลัยเพอร์ดู
มหาวิทยาลัยวิสคอนซิน
มหาวิทยาลัยอินดีแอนา
มหาวิทยาลัยไอโอวา
มหาวิทยาลัยโอไฮโอสเตต
มหาวิทยาลัยมิชิแกน
มหาวิทยาลัยมิชิแกนสเตต
มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนียสเตต
อดีตสมาชิกของบิ๊กเทน
มหาวิทยาลัยชิคาโก (เป็นผู้ร่วมก่อตั้งในปี พ.ศ. 2439 แต่ถอนตัวในปี พ.ศ. 2489)
กีฬาระดับอุดมศึกษา
กลุ่มมหาวิทยาลัยในสหรัฐ