pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ผงซักฟอก

ผงซักฟอก เป็นสารซักล้างที่ผลิตขึ้นมาใช้แทนสบู่ มีสารลดแรงตึงผิวชนิดสังเคราะห์และชนิดธรรมชาติเป็นส่วนประกอบหลัก เป็นเกลือโซเดียมซัลโฟเนตของไฮโดรคาร์บอน  สำหรับใช้ซักผ้า ครอบคลุมถึงผงซักฟอกที่มีลักษณะเป็นผงเม็ดเล็ก ๆ หรือเกล็ดอัดขึ้นรูปกึ่งแข็งกึ่งเหลว แท่ง หรือลักษณะอื่น แต่ไม่ครอบคลุมถึงผลิตภัณฑ์ซักผ้าชนิดเหลว
== ประวัติ ==
ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง มีปัญหาการขาดแคลนน้ำมัน  ผงซักฟอกสังเคราะห์ถูกทำขึ้นครั้งแรกในเยอรมนี 
== ชนิดของผงซักฟอก ==
แบ่งตามสารลดแรงตึงผิว ได้ 4 ประเภท
ผงซักฟอกประเภทแอนอิออนิก มีสารลดแรงตึงผิวเป็นไอออนลบ สามารถชำระล้างคราบสกปรกประเภทดินโคลนออกจากผ้าฝ้ายและเส้นใยธรรมชาติอื่น ๆ ได้ดีเป็นพิเศษ มีฟองมาก และจะทำงานได้ดีในน้ำที่มีอุณหภูมิสูง
ผงซักฟอกประเภทแคทอิออนิก มีสารลดแรงตึงผิวเป็นไอออนบวก
ผงซักฟอกประเภทนันอิออนิก มีสารลดแรงตึงผิวเป็นสารที่ไม่เกิดการแตกตัวเป็นไอออน มีฟองน้อย ทำงานได้ดีในทุกสภาพน้ำ ไม่จำเป็นต้องเติมสารที่ทำให้น้ำอ่อน ดังเช่นประเภทแอนอิออนิก สารประเภทนันอิออนิกนี้จะมีความสามารถในการชำระคราบไขมันออกจากพอลิเอสเตอร์และเส้นใยสังเคราะห์อื่น ๆ ได้ดีเป็นพิเศษ
ผงซักฟอกประเภทแอมโฟเทอริก มีสารลดแรงตึงผิวที่สามารถแตกตัวเป็นได้ทั้งไอออนบวกและไอออนลบ
== ส่วนประกอบของผงซักฟอก ==
ประกอบด้วย
สารลดความตึงผิว มีประมาณร้อยละ 12-30 เป็นสารทำให้วัสดุเปียกน้ำได้ง่าย ทำให้สิ่งสกปรกหลุดออกมาเป็นอนุภาคเล็ก ๆ แล้วสารจะล้อมรอบสิ่งสกปรกเล็ก ๆ เอาไว้ในสารลดความตึงผิว ส่วนมากจะเป็นสารประกอบของเกลือโซเดียมอัลคิลซัลเฟต และโซเดียมอัลคิลอะริลซัลฟอเนต
ฟอสเฟต มีประมาณร้อยละ 30-50 ได้แก่ เตตระโซเดียมฟอสเฟต หรือโซเดียมไตรพอลิฟอสเฟต สารนี้ช่วยรักษาสภาพน้ำให้เป็นเบส ช่วยกระจายน้ำมัน สิ่งสกปรกออกเป็นอนุภาคเล็ก ๆ จนสามารถแขวนลอยได้ในน้ำและปรับสภาพน้ำกระด้างให้กลายเป็นน้ำอ่อน
ซิลิเกต มีประมาณร้อยละ 5-10 ได้แก่ โซเดียมซิลิเกต ช่วยทำหน้าที่ป้องกันสนิมของชิ้นส่วนอะลูมิเนียมที่เป็นส่วนประกอบของเสื้อผ้า เช่น ซิป กระดุม และยังช่วยยึดสิ่งสกปรกเอาไว้ไม่ให้กลับไปจับเสื้อผ้า
สารเพิ่มความสดใส (optical brightening agents) ช่วยดูดแสงอุลตร้าไวโอเลตไว้ ทำให้เกิดการเรืองแสงสะท้อนเข้าตา ผ้าดูขาวสะอาด ได้แก่ผงฟอกนวล
สารเพิ่มฟอง (suds booster) เป็นสารที่จะทำให้เกิดฟองกับน้ำได้ดีสำหรับผงซักฟอกซักด้วยมือ
โชเดียมคาบอกซีเมทิลเซลลูโลส มีประมาณร้อยละ 0.5-1 สารนี้ป้องกันการเกิดตะกอนในสารซักฟอก
== ผลเสียที่เกิดจากการใช้ผงซักฟอก ==
ทำให้เกิดมลภาวะของน้ำ ดังนี้
ทำให้ออกซิเจนละลายน้ำไม่ได้ สิ่งมีชีวิตในน้ำ ไม่ว่าจะเป็นพืชหรือสัตว์อาจตายได้เนื่องจากขาดออกซิเจน
ผงซักฟอกชนิด C ใน R ไม่สามารถย่อยสลายได้ ทำให้เกิดสารตกค้างในน้ำ เมื่อเข้าสู่ร่างกายจะทำให้เกิดการเจ็บป่วย
ไม่ควรนำน้ำผงซักฟอกรดน้ำต้นไม้ เพราะผงซักฟอกที่มีส่วนประกอบของเกลือโซเดียม ให้ต้นไม้ขาดน้ำจนตายได้
== อ้างอิง ==
ผลิตภัณฑ์ทำความสะอาด
สแลงอินเทอร์เน็ต

สแลงอินเทอร์เน็ต เป็นรูปแบบการใช้ภาษาที่เน้นการสนทนาแบบเป็นกันเอง ไม่ใช้อักขรวิธีทางการ มักปรากฏในรูปของข้อความที่พิมพ์ผ่านแป้นอักขระ สแลงอินเทอร์เน็ตปรากฏให้เห็นอยู่ตามที่ต่าง ๆ บนโลกไซเบอร์ เช่น กระทู้ในกระดานข่าวสาร สารที่ส่งผ่านโปรแกรมสนทนาออนไลน์ วิดีโอเกม หรือข้อความสั้นทางโทรศัพท์มือถือ
== ประวัติ==
สแลงอินเทอร์เน็ตเหล่านี้เกิดขึ้นจากหลายทางเช่น ความรีบเร่ง การระบายอารมณ์ การอยากลองสิ่งแปลกใหม่ การตามเทรนด์ และที่สำคัญคือ ความรวดเร็ว การแชตต้องการความรวดเร็ว  บางครั้งที่จะระบายอารมณ์ มักจะกดแป้นแรง ๆ ค้าง เช่น เบื่อโว้ย , อยากโดนเ*ดให้ตายๆไป เป็นต้น และมักจะตัดวรรณยุกต์ออก เพื่อความรวดเร็ว จนเกิดความชินแล้วใช้ต่อเรื่อยมา ใช้ตัวอักษรใหญ่ในภาษาอังกฤษเพื่อเน้นหรือสร้างความตื่นเต้นกับเหตุการณ์เช่น I WIN, CAN YOU OPEN THE TV, GAME OVER เป็นต้น การใช้อักษรย่อในการสื่อความหมายเช่น LOL (laugh out loud), LMAO (laughing my ass out) เป็นต้น หรือแม้แต่การใช้สัทพจน์หรือคำเลียนเสียงธรรมชาติ มักใช้มากในกระทู้และสื่อสังคม
==มโนทัศน์ของอินเทอร์เน็ตสแลงในไทย==
ปัจจุบันผู้เชี่ยวชาญทางด้านภาษาไทยยังไม่ให้การยอมรับสแลงอินเทอร์เน็ตนี้ เพราะเห็นว่าเป็นการบิดเบือนภาษาไทยและอาจทำให้ผู้ที่พบเห็นเข้าใจผิดได้ แต่ผู้ที่เขียนบางกลุ่มกล่าวว่ายุคสมัยเปลี่ยนไป ภาษาก็เปลี่ยนไป บางกลุ่มกล่าวว่า ใช้แค่เพียงในการแชตเท่านั้น ในชีวิตจริงก็ใช้ภาษาที่ถูกต้อง ซึ่งทางที่ดีควรใช้ภาษาที่ถูกต้องหากไม่ลำบากจนเกินไป
ผู้ต่อต้านสแลงอินเทอร์เน็ตบางกลุ่มกล่าวว่าจะทำให้ภาษาวิบัติ ในขณะเดียวกันบางกลุ่มก็เห็นว่าไม่ถึงขนาดวิบัติ แค่เพียงผิดเพี้ยน แต่ทุกกลุ่มที่ต่อต้านสแลงอินเทอร์เน็ตเห็นเป็นเสียงเดียวกันว่า ควรรีบแก้ไขเลิกพูดเสียก่อนที่จะสายเกินแก้ แต่ดูเหมือนจะไม่มีใครสนใจและมีการใช้แพร่หลายขึ้นเรื่อย ๆ หรือเมื่อถึงจุดหนึ่งแล้ว กระแสนี้จะลดลงเพราะมีคนใช้มากและใช้กันมานาน กลุ่มผู้ต่อต้านหลายคนคาดหวังว่าความนิยมใหม่อาจเป็นการพิมพ์ให้ถูกต้อง ซึ่งได้มีการรณรงค์กันพอสมควรในบางเว็บบอร์ด เช่น ผู้ใช้บางคนมีนโยบายไม่ตอบคำถามให้กับผู้ที่ถามโดยใช้สแลงอินเทอร์เน็ตและภาษาวิบัติ
== ดูเพิ่ม ==
ภาษาวิบัติ
ลีท
ภาษา
อินเทอร์เน็ตมีม
การทดสอบยิงปืนทางยุทธวิธีของกองทัพบกกลุ่มประเทศอาเซียน

การทดสอบยิงปืนทางยุทธวิธีกองทัพบก กลุ่มประเทศอาเซียน (Asean Armies Rifle Meet หรือ AARM) เป็นกิจกรรมทางทหารของประเทศสมาชิกอาเซียน ริเริ่มจากผู้บัญชาการทหารบกของประเทศมาเลเซีย ที่ได้หารือกับเหล่าผู้บัญชาการทหารบกของประเทศสมาชิกอาเซียน เพื่อให้มีกิจกรรมทางการทหารที่ปฏิบัติร่วมกัน เพื่อเป็นการเชื่อมสัมพันธไมตรีและความคุ้นเคยในระดับผู้นำเหล่าทัพ
เมื่อครั้งแรกมีสมาชิกเข้าร่วม 6 ประเทศ คือ มาเลเซีย อินโดนีเซีย บรูไน ไทย ฟิลิปปินส์ และสิงคโปร์ ต่อมา พม่า ลาว กัมพูชา เวียดนาม ได้เข้าร่วม และในครั้งที่ 10 (พ.ศ. 2543) กองทัพบกไทยได้ริเริ่มการประชุมผู้บัญชาการทหารบก กลุ่มประเทศอาเซียน (Asean Chief of Armies Multi Lateral Meeting) ขึ้นควบคู่ไปด้วย
== ผลการทดสอบ ==
{|class="wikitable"
! style="background:#lightgrey"|ครั้งที่ (ปี พ.ศ.)
! เจ้าภาพ
! ครองความชนะเลิศ
|-
| 1 (2534) || มาเลเซีย || มาเลเซีย
|-
| 2 (2535) || อินโดนีเซีย || อินโดนีเซีย
|-
| 3 (2536) || บรูไน || มาเลเซีย
|-
| 4 (2537) || ไทย || ไทย
|-
| 5 (2538) || ฟิลิปปินส์ || สิงคโปร์
|-
| 6 (2539) || สิงคโปร์ || สิงคโปร์
|-
| 7 (2540) || มาเลเซีย || มาเลเซีย
|-
| 8 (2541) || อินโดนีเซีย || ไทย
|-
| 9 (2542) || บรูไน || ไทย
|-
| 10 (2543) || ไทย || ไทย
|-
| 11 (2544) || ฟิลิปปินส์ || ไทย
|-
| 12 (2545) || สิงคโปร์ || สิงคโปร์
|-
| 13 (2546) || มาเลเซีย || ไทย
|-
| 14 (2547) || อินโดนีเซีย || อินโดนีเซีย
|-
| 15 (2548) || บรูไน || ฟิลิปปินส์
|-
| 16 (2549) || เวียดนาม ||
|}
{| cellspacing="0" border="1" width = "100%"
| rowspan = "2" | ครั้งที่ (ปี พ.ศ.)
| rowspan = "2" | เจ้าภาพ
| colspan = "3" | ปืนเล็กยาว
| colspan = "3" | ปืนเล็กสั้น
| colspan = "3" | ปืนพกชาย
| colspan = "3" | ปืนพกหญิง
| colspan = "3" | ปืนกล
|-
| บุคคล || ทีม || การยิงต่อเป้าแผ่นเหล็ก
| บุคคล || ทีม || การยิงต่อเป้าแผ่นเหล็ก
| บุคคล || ทีม || การยิงต่อเป้าแผ่นเหล็ก
| บุคคล || ทีม || การยิงต่อเป้าแผ่นเหล็ก
| TOP GUN || ทีม || การยิงต่อเป้าแผ่นเหล็ก
|-
| 17 (2550) || ไทย
| อินโดนีเซีย || ไทย || ฟิลิปินส์
| ไทย || ไทย || ไทย
| ไทย || อินโดนีเซีย || ไทย
| ฟิลิปินส์ || ไทย || อินโดนีเซีย
| ไทย || อินโดนีเซีย || ไทย
|}
== อ้างอิง ==
ยุทธโกษ ปีที่ 114 ฉบับที่ 4 ประจำเดือนกรกฎาคม - สิงหาคม - กันยายน พ.ศ. 2549 หน้า 55 ถึง 59
เว็บไซต์หลัก AARM 2007 
สมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ภาษาล่าหู่

ภาษาล่าหู่, ภาษาลาหู่ หรือ ภาษามูเซอ อยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต ตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า สาขาพม่า-โลโล สาขาย่อยโลโล มีผู้พูดทั้งหมด 577,178 คน พบในจีน 411,476 คน (พ.ศ. 2533) ในเขตปกครองตัวเองลานชาง ล่าหู่ ทางตะวันตกเฉียงใต้ของยูนนาน เป็นภาษาที่มีผู้พูดมากในจีน ชนบางกลุ่มใช้ภาษาล่าหู่เป็นภาษาที่สอง ส่วนใหญ่เข้าใจภาษาจีน บางส่วนใช้ภาษาไทลื้อ ภาษาอาข่า ภาษาปลัง ภาษาว้า หรือภาษายิเป็นภาษาที่สอง พบในลาว  8,702 คน (พ.ศ. 2538) ในแขวงบ่อแก้ว พบในพม่า 125,000 คน (พ.ศ. 2536) ในรัฐฉาน พบในไทย 32,000 คน (พ.ศ. 2544) ในจังหวัดเชียงใหม่ เชียงราย แม่ฮ่องสอน ลำปาง ตาก มีหลายสำเนียงคือ ภาษามูเซอดำ มูเซอแดง มูเซอดำเบเล มูเซอเหลืองบาเกียว มูเซอเหลืองบ้านลาน ชาวล่าหู่ (มูเซอ) ไม่นิยมเรียนภาษาอื่น ในคณะที่คนพูดภาษาอื่นหลายเผ่าเรียนภาษาล่าหู่ ทำให้ภาษาล่าหู่เป็นภาษากลางในเขตภูเขาของจังหวัดเชียงใหม่และเชียงราย พบในเวียดนาม 6,874 คน (พ.ศ. 2542) ตามแนวชายแดนลาวทางด้านตะวันตกเฉียงเหนือ
== ระบบการเขียน ==
แต่เดิมภาษาล่าหู่ไม่มีระบบการเขียน จนกระทั่งมิชชันนารีชาวตะวันตกพัฒนาระบบการเขียนด้วยอักษรโรมันในจีน มีการตีพิมพ์หนังสือพิมพ์เป็นภาษาล่าหู่
== ลักษณะ ==
เรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยา ไม่มีเสียงตัวสะกด พยัญชนะมี 28 เสียง สระเดี่ยวมี 9 เสียง วรรณยุกต์มี 7 เสียง มีคำยืมจากภาษาไทลื้อและภาษาอาข่า
== อ้างอิง ==
== ข้อมูล ==
สุริยา รัตนกุล นานาภาษาในเอเชียอาคเนย์ ภาค 1: ภาษาตระกูลออสโตรเอเชียติกและตระกูลจีน-ทิเบต กทม. สถาบันวิจัยภาษาเพื่อการพัฒนาชนบท มหาวิทยาลัยมหิดล 2531
โสฬส ศิริไสย์. สารานุกรมกลุ่มชาติพันธ์: ลาฮู. กทม. สถาบันวิจัยภาษาและวัฒนธรรมเพื่อการพัฒนาชนบท.2542
Phạm Huy (1997). Một phần chân dung: dân tộc La Hủ (nhật ký điền dã). Lai Châu: Sở văn hóa thông tin Lai Châu.
==อ่านเพิ่ม ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ล่าหู่
ล่าหู่
อำเภอภูหลวง

ภูหลวง เป็นอำเภอเล็ก ๆ แห่งหนึ่งในจังหวัดเลย ประชากรมีอาชีพทำนา ทำสวนผลไม้ และพืชไร่ และมีแหล่งท่องเที่ยวในอำเภอ
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอภูหลวงตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอวังสะพุง
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอหนองหิน
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอภูกระดึงและอำเภอน้ำหนาว (จังหวัดเพชรบูรณ์)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอหล่มเก่า (จังหวัดเพชรบูรณ์) และอำเภอด่านซ้าย
==ประวัติ==
แต่เดิมท้องที่อำเภอภูหลวงนั้นเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอวังสะพุง ต่อมาเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2523 จึงได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยก 2 ตำบลออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอภูหลวง
ซึ่งในภายหลังกิ่งอำเภอภูหลวงก็ได้ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอภูหลวง ตามพระราชกฤษฎีกาลงวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2535 โดยมีผลบังคับใช้ในวันที่ 9 พฤษภาคม ปีเดียวกัน
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอภูหลวงแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 43 หมู่บ้าน ได้แก่
{|
|-
||1.||ภูหอ || ||(Phu Ho) || ||13 หมู่บ้าน||  ||
|-
||2.||หนองคัน|| || (Nong Khan) || ||9 หมู่บ้าน|| ||
|-
||3.||ห้วยสีเสียด|| || (Huai Sisiat) || ||8 หมู่บ้าน|| ||
|-
||4.||เลยวังไสย์|| || (Loei Wang Sai) || ||8 หมู่บ้าน|| ||
|-
||5.||แก่งศรีภูมิ || ||(Kaeng Si Phum) || ||8 หมู่บ้าน||
|}
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอภูหลวงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
องค์การบริหารส่วนตำบลภูหอ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลภูหอทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองคัน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองคันทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยสีเสียด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลห้วยสีเสียดทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเลยวังไสย์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเลยวังไสย์ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลแก่งศรีภูมิ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแก่งศรีภูมิทั้งตำบล
== สถานศึกษา ==
===รายชื่อโรงเรียน===
โรงเรียนภูหลวงวิทยา (โรงเรียนประจำอำเภอ)
โรงเรียนชุมชนบ้านหนองคัน
โรงเรียนบ้านอุ่มมะนาว
โรงเรียนบ้านแก่งศรีภูมิ
โรงเรียนบ้านนาดินดำ
โรงเรียนบ้านสวนปอ
โรงเรียนบ้านหนองอีเก้ง
โรงเรียนบ้านหนองบัว
โรงเรียนบ้านไร่สุขสันต์
โรงเรียนบ้านโคกศรีเจริญ
โรงเรียนบ้านเลยวังไสย์
โรงเรียนเลยคาดโนนพัฒนา
โรงเรียนห้วยสีเสียด
โรงเรียนบ้านนามูลตุ่น
โรงเรียนวังนํ้าพุ
โรงเรียนบ้านห้วยสีเสียด
โรงเรียนบ้านทรัพย์เจริญ
โรงเรียนบ้านโคกศรีเจริญ
โรงเรียนบ้านนาฝายนาโพ
== การคมนาคม ==
การขนส่งที่อำเภอภูหลวงมีดังนี้
=== ทางบก ===
* ทางหลวงแผ่นดิน: 
* ทางหลวงชนบท:  
== สถานที่ท่องเที่ยว==
วนอุทยานน้ำตกห้วยเลา อยู่ในเขตวนอุทยานน้ำตกห้วยเลา บ้านน้ำอุ่น หมู่ที่ 6 ตำบลแก่งศรีภูมิ เป็นน้ำตกหินปูนที่มีความสวย แบ่งออกเป็น 9 ชั้น บนชั้นที่ 9 จะมีถ้ำที่เป็นแหล่งที่มาของน้ำที่ตกลงมาตลอดปี มีที่พักสำหรับนักท่องเที่ยว
ถ้ำดินลาย  อยู่ในเขตวนอุทยานแห่งชาติน้ำตกห้วยเลา บ้านน้ำอุ่น หมู่ที่ 6 ตำบลแก่งศรีภูมิ
น้ำตกเลยตาด  อยู่ในเขตบ้านเลยตาด ตำบลเลยวังไสย์
น้ำตกเลยหง่า  อยู่ในเขตรักษาพันธุ์สัตย์ป่าภูหลวง บ้านเลยวังไสย์ ตำบลเลยวังไสย์
ภูหอ หมู่ที่ 1 ตำบลภูหอ
น้ำตกชื่นชีวิน ตั้งอยู่ที่ตำบลเลยวังใสย์ การเดินทางวิ่งไปตามถนนหมายเลข 2016
น้ำตกตาดกกทับ ตั้งอยู่ที่ตำบลเลยวังใสย์ การเดินทางวิ่งไปตามถนนหมายเลข 2016
จุดชมวิวภูหลวง ตั้งอยู่ที่ตำบลเลยวังใสย์
อ่างเก็บนํ้าเลย ตั้งอยู่ที่ตำบลแก่งศรีภูมิ บ้านสวนปอ หมู่ที่ 8
==อ้างอิง==
ภูหลวง
พระแม่ธรณี

พระธรณี, พระแม่ธรณี หรือ พระศรีวสุนธราเป็นเทพีแห่งพื้นแผ่นดิน ปรากฏในตำนานของศาสนาฮินดูและศาสนาพุทธ
สันนิษฐานว่าแนวคิดพระธรณีมีวิวัฒนาการมาจากแนวคิดเทพเจ้าและพระแม่แห่งพื้นดิน พระแม่ปฤธวีในศาสนาฮินดูยุคพระเวท และต่อมาได้วิวัฒนาการเป็นแนวคิดพระภูเทวี ในฐานะพระชายาของพระวิษณุ พระภูเทวีมพระนามต่าง ๆ ที่เรียกอย่างหลากหลาย หนึ่งในนั้นคือพระนามพระศรีวสุนธรา หรือพระพสุธา ซึ่งมีการกล่าวถึงพระนามนี้บ่อยครั้งในพุทธประวัติของพระโคตมพุทธเจ้า โดยเฉพาะในตอนที่พระพุทธเจ้าทรงชนะมารหรือตอน "พระแม่ธรณีบีบมวยผม" ปรากฏในความเชื่อของศาสนาพุทธในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ สำหรับในประเทศไทยมีการบันทึกเหตุการณ์นี้ไว้อย่างชัดเจนในปฐมสมโพธิกถา ฉบับพระนิพนธ์ในสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระปรมานุชิตชิโนรสซึ่งทรงแปลในสมัยรัชกาลที่ 3
== ประวัติศาสตร์ ==

ในคัมภีร์และงานเขียนยุคแรกของศาสนาพุทธ เช่น พระไตรปิฎก, อรรถกถา ไม่มีการระบุถึงบทบาทของพระธรณีในตอนมารวิชัย อย่างไรก็ตามหลักฐานเก่าแก่ที่สุดที่มีการระบุถึงพระธรณีในตอนมารวิชัยคือลลิตวิสตระในนิกายมหายาน แต่งขึ้นราวพุทธศตวรรษที่ 8 โดยระบุว่าพระธรณีได้เสด็จมาแสดงความยินดีร่วมกับเทวดาองค์อื่น ๆ หลังพระพุทธองค์ได้ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้าแล้ว ในศิลปะอินเดียยุคราชวงศ์คุปตะปรากฏการสร้างพระธรณีในรูปสตรีนั่งอยู่ประกอบฉากการตรัสรู้ของพระพุทธเจ้า ในฐานะของเทพเจ้าแห่งพื้นดิน (ซึ่งอาจหมายถึงพระภูเทวีหรือเทพเจ้าที่คล้ายคลึงกันองค์อื่น ๆ ) ในท่าทางพนมมือหรือถือหม้อกลัศ อาจารย์เชษฐ์ ติงสัญชลีได้ให้ความเห็นว่าเป็นหม้อซึ่งบรรจุน้ำทักษิโณทกของพระพุทธเจ้าในชาติต่าง ๆ ก่อนตรัสรู้ คติลักษณะการบีบมวยผมของพระแม่ธรณีนั้นปรากฏพบเฉพาะในภูมิภาคไทย ลาว พม่า และเขมรเท่านั้น <ref name = Divya /
== พระแม่ธรณีบีบมวยผม ==
ลักษณะของพระแม่ธรณีบีบมวยผมเพื่อขับไล่พญามารนั้นเป็นที่แพร่หลายเฉพาะในแถบไทย ลาว พม่า และ กัมพูชา อย่างไรก็ตามไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดว่าคติการบีบมวยผมของพระแม่ธรณีเริ่มต้นเมื่อใด สันนิษฐานว่าเริ่มมีในพุทธศตวรรษที่ 17-18 เป็นต้นมา ส่วนในประเทศไทยพบหลักฐานชัดเจนตั้งแต่สมัยอยุธยาเป็นต้นมา ทั้งในลักษณะของงานประติมากรรมและจิตรกรรมบนฝาผนังของวัด อีกหลักฐานหนึ่งในโคลงของศรีปราชญ์ก่อนถูกประหารที่ได้กล่าวถึง "ธรณีนี่นี้ เป็นพยาน..." แสดงให้เห็นถึงความเชื่อเรื่องพระธรณีที่ปรากฏในสมัยอยุธยา
ในปัจจุบันพระแม่ธรณีบีบมวยผมเป็นสัญลักษณ์ของหน่วยงานและองค์กรต่าง ๆ ในประเทศไทย เช่น การประปานครหลวง, การประปาส่วนภูมิภาค และพรรคประชาธิปัตย์ เป็นต้น
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เทวดาตามความเชื่อของไทย
เทวดาในศาสนาพุทธ
เทวีในศาสนาฮินดู
ภาพยนตร์จีนกำลังภายใน

ภาพยนตร์จีนกำลังภายใน เกิดขึ้นในช่วงทศวรรษที่ 60 เช่น หงส์ทองคะนองศึก, The Magnificent Trio, One-Armed Swordsman ฯลฯ ผลิตในฮ่องกงและไต้หวัน ภาพยนตร์จีนกำลังภายในมักแฝงปรัชญาตะวันออกเอาไว้ บางเรื่องแฝงการหลุดพ้นจากลาภยศ กิเลส ตัณหา ราคะทั้งปวง หรือเน้นการเสียสละตนเองเพื่อผดุงคุณธรรมตามความเชื่อแห่งตน
ในช่วงทศวรรษที่ 60–70 ฉากต่อสู้ของหนังกำลังภายในเป็นความตื่นตาตื่นใจสูงสุดของโลกภาพยนตร์ตะวันออก การหกขเมนตีลังกา ลีลาประดาบที่รวดเร็ว กลายเป็นความบังเทิงที่ได้รับความนิยม ภาพยนตร์ประเภทนี้ถูกพัฒนาขึ้นโดยผู้กำกับคิวบู๊คนสำคัญของชอว์บราเดอร์ที่ชื่อว่าหลิวเจียเหลียง
ในปี 2000 ภาพยนตร์เรื่องพยัคฆ์ระห่ำ มังกรผยองโลก กำกับโดยอั้งลี่ นับเป็นภาพยนตร์จีนกำลังภายในที่ออกฉายทั่วโลก และยังได้รับรางวัลออสการ์อีกด้วย
โดยภาพยนตร์ในแนวนี้เรื่องแรกของในโลก ได้แก่ The Burning of the Red Lotus Temple ที่ออกฉายในปี 1928 เป็นภาพยนตร์เงียบ จัดว่าเป็นภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จอย่างมากในช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2
== คุณสมบัติเด่นของภาพยนตร์จีนกำลังภายใน ==
ตัวละครหลักต้องยึดมั่นคุณธรรม เป็นฝ่ายธรรมะ คู่ต่อสู้คือฝ่ายอธรรม ซึ่งมีหลักดำเนินชีวิตตรงข้ามกัน
ต้องเป็นเรื่องราวในอดีตกาล
มีฉากต่อสู้ด้วยดาบ อาวุธมีคม หรือมือเปล่า
มีการใช้อาวุธลับซัดเข้าใส่คู่ต่อสู้
มีการใช้กำลังภายใน ซึ่งเป็นกำลังที่ขับเคลื่อนมาจากข้างใน ผ่านฝ่ามือสองข้าง หรือข้างใดข้างหนึ่ง มีอานุภาพทำลายล้างหรือรักษาอาการบาดเจ็บ ช่วยชีวิตได้
มีการใช้วิชาตัวเบา เช่น ลอยตัวขึ้นที่สูง หรือลงมาที่ต่ำมาก ๆ ไม่ว่าจะเป็นกำแพงสูง หลังคา ต้นไม้ เนินเขา ผู้ที่มีสิ่งเหล่านี้เรียกว่าเป็นผู้มีวิทยายุทธ ผ่านการฝึกฝนร่ำเรียนอย่างจริงจัง
== อ้างอิง ==
เทศกาลท่องแดนยุทธจักร เปิดตำนานโลกภาพยนตร์กำลังภายใน 27-28 พฤศจิกายน ณ สถาบันปรีดีพนมยงค์ 
ภาพยนตร์จีนกำลังภายในเรื่องแรกในประวัติศาสตร์จีน
 
ประเทศจีน
ไต้หวัน
ฮ่องกง
เบ๊เต้าเจียง

เบ๊เต้าเจียง เป็นตัวละครในวรรณกรรมเรื่อง "มังกรหยก"
== ประวัติตามทั้องเรื่อง ==
เบ๊เต้าเจียงเป็นนักพรตชวนจินก่าผู้ท่องเที่ยวไปยังแดนมองโกล ครั้งเมื่อได้พบกับก๊วยเจ๋งเมื่อวัย 15 ปี จึงได้แอบสอนวิชาเดินกำลังภายในให้กับก๊วยเจ๋ง โดยที่มิให้ก๊วยเจ๋งบอกความนี้แก่อาจารย์ทั้งหก (ครั้งนั้นเตียวอาแซได้สิ้นไปก่อนแล้วด้วยน้ำมือ ศพทองแดง การสอนวิชากำลังภายใน โดยสอนให้ก๊วยเจ๋งรู้จักการเดินลมปราณ กำหนดลมหายใจ ช่วยให้วิทยายุทธของก๊วยเจ๋งรุดหน้า ต่อมาอาจารย์ทั้งหกได้ออกสะกดรอยตามก๊วยเจ๋งไปยังยอดเขา กลับได้พบกับลานพิธีที่ใช้ฝึกวิชาเก้าอิมแปะกุ๊กเหยี่ยว ซึ่งเป็นวิชาของ ศพเหล็ก(บ๊วยทิวฮอง) จึงเข้าใจผิดไปว่าก๊วยเจ๋งไปรับศพเหล็กเป็นอาจารย์ จึงได้คาดคั้นความจริง และอาจารย์ใหญ่กัวเต็งอักก็หมายสังหารก๊วยเจ๋งในตอนนั้น แต่เนื่องด้วยก๊วยเจ๋ง เกรงว่าอาจารย์ทั้งหก จะเข้าใจผิดไปใหญ่จึงได้อธิบายความจริง และพาไปพบกับเบ๊เต้าเจียง
บนยอดเขาเมื่อทั้งหกประหลาดแห่งกังหนำได้พบกับเบ๊เต้าเจียวแล้ว ก็ได้พบพิธีการฝึกวิชาเก้าอิมโดยบังเอิญ และได้ร่วมกันหลอกบ๊วยทิวฮองว่า ทั้งเจ็ดคนที่มาชุมนุมกันคือ เจ็ดนักพรตแห่งช้วนจินก่า โดยที่ตัวนางบ๊วยทิวฮอง (ศพเหล็ก) พิการตาบอดมองไม่เห็น จึงได้หลงเชื่อโดยสนิทใจ
มังกรหยก
วาร์คาร์

Variable Character Field หรือ varchar (อ่านว่า วาร์คาร์ หรือ วาร์ชาร์) หมายถึงกลุ่มข้อมูลตัวอักขระที่ไม่สามารถระบุความยาวได้ คำนี้มักใช้เป็นชนิดข้อมูลในระบบจัดการฐานข้อมูล ชนิดข้อมูลประเภท varchar สามารถเก็บข้อมูลตัวอักขระขนาดเท่าใดก็ได้ที่ไม่เกินความยาวที่จำกัดไว้ การจำกัดความยาวก็แตกต่างกันออกไปในแต่ละฐานข้อมูล เช่น MySQL จำกัดไว้ที่ 255 ไบต์ สำหรับรุ่นที่ 5 หรือต่ำกว่า และจำกัดไว้ที่ 65,535 ไบต์ สำหรับรุ่นที่ 5.1 ขึ้นไป Oracle 9i อยู่ที่ 4000 ไบต์ และ SQL Server 2005 อยู่ที่ 8000 ไบต์ เป็นต้น
varchar เป็นชนิดข้อมูลที่เป็นที่นิยมใช้ในหลายระบบฐานข้อมูล เนื่องจาก varchar จะเก็บข้อมูลบนเนื้อที่ที่เท่ากับความยาวของสายอักขระเท่านั้น ไม่เก็บอักขระว่างในส่วนที่ไม่ได้ใช้ ซึ่งสามารถช่วยลดขนาดรวมของฐานข้อมูลได้ ไม่เหมือนชนิดข้อมูล char ที่เก็บอักขระตามจำนวนเสมอ รวมทั้งอักขระว่าง ไม่ว่าจะมีข้อมูลครบจำนวนที่จำกัดไว้หรือไม่
== อ้างอิง ==
CHAR and VARCHAR documentation for Transact-SQL at MSDN
VARCHAR documentation  for Apache Derby
CHAR and VARCHAR documentation for MySQL 5.1
ภาษาสอบถามเชิงโครงสร้าง
อิจิโนเสะ มากิ

อิจิโนเสะ มากิ  เป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่องเทพมรณะ และเป็นอดีตยมทูตหน่วยที่ 11 แห่ง 13 หน่วยพิทักษ์  ปัจจุบันเป็พรรคพวกของเบาท์
==ลักษณะ/อุปนิสัย==
อิชิโนเสะเป็นชายร่างสูงใหญ่  ไว้ผมยาวประบ่า  สวมชุดยมทูตแขนสั้น  มีดาบด้ามสีดำเล่มยาวเหน็บไว้ที่ข้างเอว  มีฝีมือและทักษะการใช้ดาบฟันวิญญาณสูง เขาจะสุภาพและเป็นคนที่ซื่อสัตย์กับคาริยะมาก
เพราะคาริยะเป็นผู้ช่วยเหลือเขาจากฮอลโลว์ที่กำลังจะฆ่าเขาซึ่งในตอนนั้นอิชิโนเสะอ่อนแออย่างมาก อีกทั้งยังเป็นผู้ชักชวนให้เขาเดินทางไปด้วย สำหรับอิชิโนเสะแล้ว คาริยะเป็นเหมือนเทพเจ้าที่หยิบยื่น
ชีวิตใหม่ให้แก่เขา เขาจึงสาบานจะรับใช้คาริยะตลอดไป
==ประวัติ==
อิจิโนเสะ มากิเคยเป็นยมทูตในหน่วยที่ 11 แห่ง 13 หน่วยพิทักษ์  เนื่องจากหัวหน้าหน่วยที่ 11 คนก่อนถูกซาราคิ เคมปาจิฆ่าเพื่อชิงตำแหน่งหัวหน้าหน่วยที่ 11 ซึ่งสร้างความโกรธแค้นแก่อิชิโนเสะเป็นอย่างมาก  หลังจากนั้นซาราคิ เคมปาจิก็ได้เป็นหัวหน้าหน่วยที 11 แทน ในสมัยก่อนอิชิโนเสะ มากิ เคยช่วยชีวิตฮิสึกายะ โทชิโร่ ด้วย  และอิชิโนเสะได้เดินทางออกจากโซลโซไซตี้เพราะไม่สามารถทำใจให้อยู่ใต้บังคับบัญชาของเคมปาจิที่เขาชิงชังได้
==บทบาท==
===ภาคเบาท์===
อิชิโนเสะได้เดินทางออกจากโซลโซไซตี้มายังโลกมนุษย์  แต่ถูกฮอลโลว์ทำร้าย  จิน คาริยะจึงปรากฏตัวออกมาและฆ่าฮอลโลว์ตาย  จึงได้รู้จักกับคาริยะที่เป็นเบาท์  และร่วมมือกับพวกเบาท์ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา  เขาได้สู้กับอิจิโกะที่คฤหาสน์ของคาริยะ และเกือบจะชนะ ทว่าก็ถูกขัดขวางเสียก่อน ภายหลังถูกซาราคิ เคมปาจิฆ่าตายเพื่อหยุดยั้งแผนการทำลายโซลโซไซตี้ของพวกเบาท์
== ดาบฟันวิญญาณ ==
=== ขั้นต้น (ชิไค) ===
ชื่อ: นิจิกาสีมิ 
คำปลดปล่อย　: "จงเปล่งแสงอันงดงาม" 
ลักษณะ　: ดาบจะส่องสว่างจนปรากฏสีเป็นสายรุ้ง
ความสามารถ　: ใช้แสงหักเหเพื่อพรางดาบจากสายตาศัตรู  และสามารถใช้ดาบฟันให้เป็นประกายแสง  ดูดกลืนเงาของศัตรูให้หายไป เมื่อผู้ใช้มีฝีมือดาบที่ดี ความสามารถของดาบก็จะได้รับการเสริมขึ้นด้วย ดังนั้น อิชิโนเสะที่มีฝีมือการใช้ดาบสูง จึงแสดงประสิทธิภาพสูงสุดของนิจิกาสึมิออกมาได้เต็มที่
=== ขั้นปลดปล่อยสวัสดิกะ (บังไค) ===
ไม่ปรากฏ
==เกร็ดความรู้==
อิจิโนเสะ มากิเคยเป็นผู้ถ่ายทอดทักษะ และสอนการต่อสู้ให้กับโทเซ็น คานาเมะในสมัยก่อน
ตัวละครในเทพมรณะ
ตัวละครชายในอนิเมะและมังงะ
ภาษาโคกูรยอ

ภาษาโครกูรยอ หรือ Koguryoan เป็นภาษาของอาณาจักรโคกูรยอ (37 ปีก่อน ค.ศ. – ค.ศ. 668) หนึ่งในสามราชอาณาจักรเกาหลี.
ประวัติศาสตร์จีนตอนต้นระบุว่าภาษานี้มีความคล้ายกับพูยอ, Okjeo และเย Lee Ki-Moon จัดสี่ภาษานี้เข้าในภาษากลุ่มพูยอ เรื่องราวทางประวัติศาสตร์ยังระบุอีกว่าภาษาเหล่านี้มีความแตกต่างจากภาษาของชาว Yilou และ Mohe
ภาษาทั้งหมดยังไม่มีรับรอง ยกเว้นโคกูรยอที่มีหลักฐานจำกัดและมีข้อโต้แย้ง
หลักฐานอ้างอิงส่วนใหญ่คือชื่อสถานที่ใน Samguk sagi
นักวิจัยส่วนใหญ่ในเกาหลี สันนิษฐานว่าชาวโคกูรยอพูดภาษาย่อยของภาษาเกาหลีเก่า โดยถือว่าเป็นคำเดียวกันกับภาษาเกาหลี ในขณะที่นักวิชาการบางส่วนเน้นความคล้ายกับตระกูลภาษาญี่ปุ่น
Lee และ Ramsey กล่าวแนะว่าภาษานี้อยู่ตรงกลางระหว่างสองตระกูล
นักเขียนบางส่วนกล่าวแนะว่าชื่อสถานที่เหล่านี้สะท้อนถึงภาษาของชนกลุ่มนี้ในเกาหลีตอนกลางที่โคกูรยอยึดได้ในคริสต์ศตวรรษที่ 5 แทนที่จะมาจากโคกูรยอเอง
ส่วนอีกหลักฐานหนึ่งนั้นน้อยมาก และจำกัดเฉพาะลักษณะเฉพาะในจารึกโคกูรยอภาษาจีน และศัพท์โคกูรยอเพียงไม่กี่คำที่ปรากฎในตำราภาษาจีน
Vovin และ Unger กล่าวแนะว่าภาษานี้เป็นรูปเดิมของตระกูลภาษาเกาหลี ซึ่งต่อมาได้เข้ามาแทนที่ตระกูลภาษาญี่ปุ่นทางตอนใต้ของคาบสมุทร
บางส่วนระบุเป็นกลุ่มภาษาตุงกูซิก หรือมีหลักฐานไม่เพียงพอที่จะระบุความเกี่ยวข้องได้
== อ้างอิง ==
=== ข้อมูล ===
, Second edition, 2007.
==อ่านเพิ่ม==
คโกูรยอ
จูชง

จูชง เป็นตัวละครในเรื่องมังกรหยก 1 ใน 7 ประหลาดกังหนำ มีฉายาว่า มือเทวดา มีความรวดเร็วในการหยิบฉวย ครั้งหนึ่งเคยแกล้งอ้วนง้วนเลียก พ่อเลี้ยงของเอี้ยคัง โดยการขโมยทองแท่งในตัวจนหมด ซึ่งอ้วนง้วนเลียกไม่ทันทราบความแม้แต่น้อย .. เมื่อครั้งได้ประมือกับนางศพเหล็กในถ้ำมืดได้ฉวยเอามีดสั้นที่คิวชู่กี่มอบให้แก่ก๊วยเซาเทียน สลักคำว่า เอี้ยคัง ไว้ที่มีด ที่มีดนั้นห่อไว้ด้วยหนังของสามีของนางศพเหล็ก(ศพทองแดง) สักเนื้อหาของคัมภีร์เก้าอิมส่วนหนึ่งไว้ โดยที่จูชงเองก็ไม่ทราบ นางศพเหล็กจึงตามล่าตัวบรรดา 6 ประหลาดแห่งกังหนำเพื่อชิงหนังที่ห่อกระบี่สั้น
เมื่อคราวที่ได้พบกับคิ้วเชยยิ่มที่หมู่บ้านงูเกชุน เป็นผู้เฉลยกลหลอกลวงของคิ้วเชยยิ่ม โดยแอบแย่งกระบี่ของคิ่วเชยยิ่ม ตัวกระบี่ของคิ้วเชยยิ่มนั้นเป็นกระบี่ที่ทำขึ้นมาเองที่ตัวกระบี่เล่มดังกล่าวไม่มีคม และสามารถงอได้3ส่วน ทำให้คนที่ไม่ทันเล่ห์กลของคิ้วเชยยิ่ม คิดว่าคิ้วเชยยิ่มเป็นผู้มีวิชาฟันแทงไม่เข้า และหลงเชื่อ
ก่อนตายได้หยิบฉวยสิ่งสำคัญในการชี้ตัวผู้ที่ฆ่าตนที่เกาะดอกท้อไว้ คือ รองเท้าแก้ว ที่เขียนคำว่า เปียง ยี่ แปลว่า เลือกคู่ ซึ่งในกาลแรก ก๊วยเจ๋งไม่เข้าใจ ต่อมาเมื่ออึ้งย้ง ได้หลอกถามโกวซา จึงได้ ปะติดปะต่อเรื่องราวจนทราบความจริง
มังกรหยก
เฮ้งชู่อิด

เฮ้งชู่อิด (Wang ChuYi) เป็นศิษย์รองต่อจากคิวชู่กี มีกำลังภายใน และฝีมือสูงส่งผู้หนึ่ง มีสติปัญญา และช่างเจรจา ในบรรดาศิษย์ทั้ง 7 แห่งช้วนจินก่ามีฝีมือเป็นอันดับ 3 เป็นรองก็เพียงคิวชู่กีและเบ๊เง็ก ครั้งหนึ่งตั้งใจจะช่วยชีวิตของก๊วยเจ๋ง  จาก 4 มาร แต่พลั้งพลาดถูกพิษโดยกลโกงของหนึ่งใน 4 มาร จึงได้รับอาการบาดเจ็บเป็นตายเท่ากัน ก๊วยเจ๋งและอึ้งย้ง จึงรับอาสาบุกเข้าในจวนของอ้วนง้วนเลียก ซึ่งในการณ์นั้นก๊วยเจ๋งผลัดหลงเข้าไปในห้องที่มีงูวิเศษและได้กินเลือดงูวิเศษโดยไม่ตั้งใจ ทำให้พละกำลังเพิ่มพูนอย่างมหาศาล
ก่อนเข้านิกายช้วนจินก่า เฮ้งชู่อิด กับ ซุนปุดยี่ ได้อยู่ร่วมกันฉันท์สามี-ภรรยาอยู่ก่อนแล้ว ภายหลังเมื่อได้เข้าสู่นิกายช้วนจินก่าจึงได้แยกย้ายฝึกวิชา
ตัวละครในนิยายกำลังภายใน
มังกรหยก
อ.จุน

redirect อำเภอจุน
อ.เชียงคำ

redirect อำเภอเชียงคำ