pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
จิฮายะ กลอนรักพิชิตใจเธอ

จิฮายะ (ในฉบับมังงะ) หรือ จิฮายะ กลอนรักพิชิตใจเธอ (ในฉบับอนิเมะ)  เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น แต่งโดย ยูกิ ซูเอ็ตสึงุ ลงตีพิมพ์ในนิตยสาร Be Love ของ สำนักพิมพ์โคดันชะ  ในปี 2550 จนปัจจุบัน และเก็บรวมเล่มเป็นหนังสือการ์ตูน เล่ม 1 จัดจำหน่ายครั้งแรกเมื่อ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 และในวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2554  ถูกสร้างเป็น อนิเมะ ในประเทศไทย เรื่องนี้ได้ลิขสิทธิ์จัดพิมพ์โดยบงกช พับลิชชิ่ง โดยใช้ชี่อว่า จิฮายะ เล่ม 1 ถูกจัดจำหน่ายในวันที่ 17 มกราคม 2555 ส่วนฉบับอนิเมะ ปี 1 ได้ลิขสิทธิ์โดยโรส มีเดีย โดยใช้ชี่อว่า จิฮายะ กลอนรักพิชิตใจเธอ
== เนื้อเรื่อง ==
อายาเสะ จิฮายะ ผู้ที่ใฝ่ฝันและผลักดันความฝันของพี่สาวตัวเองให้ได้เป็นนางแบบดัง เมื่อสมัย ป.6 มีนักเรียนใหม่ย้ายเข้ามา นามว่า วาตายะ อาราตะ มักชอบถูกเพื่อนกลั่นแกล้ง จิฮายะเลยช่วยเอาไว้ จนกระทั่งวันหนึ่ง จิฮายะได้ไปที่บ้านของอาราตะ และนั่นทำให้จิฮายะเห็นว่าอาราตะเล่นกีฬาไพ่คารุตะ (การละเล่นชนิดหนึ่งของประเทศญี่ปุ่น) ได้ดีมากจนจิฮายะรู้สึกหลงใหลในความสามารถของอาราตะ และหลงใหลในการเล่นคารุตะในทันที และเมื่อ มาชิมะ ไทจิ เพื่อนจิฮายะที่แอบชอบจิฮายะรู้สึกไม่พอใจที่จิฮายะทำตัวสนิทสนมกับ อาราตะ ทำให้ไทจิท้าแข่งคารุตะกับอาราตะ หากเมื่ออาราตะแพ้ไทจิ เพื่อนทุกคนจะเลิกคบจิฮายะและอาราตะ และนั่นคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้ทั้งสามคน จิฮายะ อาราตะ และไทจิ ได้เข้าร่วมการแข่งขัน คารุตะ ในระดับประถมศึกษา โดยใช้ชื่อว่า "ทีมจิฮายะฟุรุ" และเมื่อจบพิธีการศึกษาในระดับชั้นประถมศึกษา อาราตะมีความจำเป็นต้องย้ายบ้านเพื่อที่จะไปดูแลคุณปู่ที่ป่วย และตัวไทจิก็สอบเข้าโรงเรียนมัธยมตอนต้นได้ที่ในเมือง ทำให้ต้องแยกจากกัน ทั้งสามคนก็เลยสัญญาว่าจะมาเล่นคารุตะด้วยกันอีกครั้ง ทุกสิ่งทุกอย่างกำลังจะเริ่มขึ้นอีกครั้งเมื่อพวกเขาเหล่านั่นได้กลายเป็นนักเรียนมัธยมปลาย
== ตัวละคร ==
=== ตัวละครหลัก ===
อายาเสะ จิฮายะ (綾瀬 千早): นิสัยคล้ายเด็กผู้ชาย ทั้งๆที่ภายนอกดูสมหญิง สวยและน่ารัก ไม่ชอบเห็นใครถูกรังแก มีพี่สาวเป็นนางแบบชื่อดังของญี่ปุ่น ปัจจุบันสนใจในการเล่นคารุตะเป็นอย่างมาก เป็นคนที่ อาราตะ ยอมรับว่ามีพรสวรรค์ในการเล่นคารุตะ เพราะว่าเธอมีพรสวรรค์ในด้านการได้ยิน ทำให้เธอสามารถได้ยินเสียงของผู้อ่านคารุตะได้เร็วกว่าผู้เล่นคนอื่น
มาชิมะ ไทจิ (真島 太一) : เป็นคนที่มีความมั่นใจในตัวเองสูง สมัยเด็กๆชอบรังแกคนอื่น แต่นิสัยเปลี่ยนไปเพราะจิฮายะ แอบชอบจิฮายะมาตั้งแต่สมัยเด็ก และมักจะโดนครอบครัวกดดันมาโดยตลอด
วาตายะ อาราตะ (綿谷 新) : ผู้ที่มีความสามารถและชอบการเล่นคารุตะมาตั้งแต่เด็ก เพราะปู่ของอาราตะเป็นคนในตำนานของการเล่นคารุตะ มีนิสัยเงียบขรึม ไม่พูดไม่จา ไม่ค่อยร่าเริง เป็นคนที่ทำให้จิฮายะสนใจในคารุตะ
วาคามิยะ ชิโนบุ (若宮忍。) : เป็นคนที่เล่นคารุตะเก่งมาก เธอมีปฏิกิริยาด้านการฟังได้ดีมาก และเธอมีความสัมพันธ์กับคารุตะมากกว่าผู้เล่นคนอื่น ทำให้เธอเล่นคารุตะโดยไม่มีเสียงได้ จนทำให้เธอได้รับตำแหน่งเป็น ควีนของคารุตะคนปัจจุบัน
== รายชื่อตอน ==
== เพลงประกอบ ==
เพลงเปิด "YOUTHFUL" (一斉の声)
ขับร้อง: 99RadioService
เพลงปิด "Soshiteima" (そしていま)
ขับร้อง: Asami Seto
==รางวัล==
Manga Taisho Award ครั้งที่ 2
Kodansha Manga Award for best Shoujo ครั้งที่ 35
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เกี่ยวกับคารุตะ
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (สำนักพิมพ์โคดันชะ) 
(เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ) สถานีโทรทัศน์นิปปอน
(เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ) Twitter
เว็บไซต์การ์ตูนของบงกช
มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2550
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2554
อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2556
การ์ตูนญี่ปุ่น
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโจเซ
อนิเมะและมังงะเกี่ยวกับกีฬา‎
หลี่ ปิงปิง

หลี่ ปิงปิง (李冰冰, Li Bingbing, พินอิน: Lǐ Bīngbīng) นักแสดงและนักร้องชาวจีน เริ่มมีชื่อเสียงจากการแสดงภาพยนตร์จีนเรื่อง จั่นเจา แมวหลวงสะท้านยุทธภพ (ค.ศ. 2003), จอมโจรหัวใจไม่ลวงรัก (ค.ศ. 2004), ปมรัก ปมชีวิต (ค.ศ. 2006), หนึ่งฟัดหนึ่ง ใหญ่ต่อใหญ่ (ค.ศ. 2008) โดยผลงานการรับบทนักแสดงนำของเธอคู่กับ โจว ซวิ่น ในเรื่อง ถอดรหัสล่า ฆ่าไม่เลี้ยง (ค.ศ. 2009) ทำให้เธอได้รับรางวัลม้าทองคำ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ก่อนจะเริ่มมีชื่อเสียงในระดับสากลจากเรื่อง ตี๋เหรินเจี๋ย ดาบทะลุคนไฟ (ค.ศ. 2010) และ จงขุย ศึกเทพฤทธิ์พิชิตมาร (ค.ศ. 2015)
หลี่ ปิงปิง จัดเป็นหนึ่งในนักแสดงหญิงชาวจีนที่มีผลงานในภาพยนตร์ฮอลลีวูด โดยเธอได้แสดงในภาพยนตร์เรื่อง ผีชีวะ 5 สงครามไวรัสล้างนรก ในบทสายลับ เอดา วอง (ค.ศ. 2012) ,  มหาวิบัติยุคสูญพันธุ์ (ค.ศ. 2014) และ รับบทนักแสดงนำคู่กับ เจสัน สเตธัม ใน เม็ก โคตรหลามพันล้านปี (ค.ศ. 2018)
==ประวัติ==
หลี่ ปิงปิง เกิดเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1973 ที่เมืองฮาร์บิน มณฑลเฮย์หลงเจียง โดยที่ชื่อของเธอมีความหมายว่า น้ำแข็ง" จบการศึกษาจากสถาบันการละครเซี่ยงไฮ้ มีผลงานในวงการบันเทิงตั้งแต่ยังไม่จบการศึกษาด้วยการถ่ายแบบและเป็นพรีเซ็นเตอร์ให้กับโฆษณาสินค้าชิ้นต่าง ๆ และหน้าปกนิตยสาร รวมทั้งแสดงในละครโทรทัศน์และภาพยนตร์ของฮ่องกงและไต้หวัน ซึ่งส่วนมากจะเป็นบทสมทบในภาพยนตร์แนวกำลังภายในในบทของจอมยุทธ์หญิง
ในปี ค.ศ. 2000 เธอจะได้รับรางวัลดารานำหญิงยอดเยี่ยมในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติที่สิงคโปร์ครั้งที่ 13 จากผลงานเรื่อง Seventeen Years แต่การรับบทเล็ก ๆ ที่มีสีสันเป็นจอมโจรสาวในภาพยนตร์ของผู้กำกับฯ เฝิง เสี่ยวกัง เรื่อง A World without thieves ในปี ค.ศ. 2004 จนเป็นที่เตะตาและประทับใจผู้ชม ทำให้ชื่อของหลี่ ปิงปิงกลายเป็นที่รู้จักอย่างแท้จริง และขึ้นทำเนียบนักแสดงหญิงชั้นนำทั้งในและนอกของจีนแผ่นดินใหญ่
ในปี ค.ศ. 2005 เธอได้แสดงในภาพยนตร์แอ๊คชั่นเรื่อง Dragon Squad ร่วมกับแวนเนส วู หรือ อู๋ เจี้ยนหาว นักร้องหนุ่มแห่งบอยแบนด์ F 4 ที่มีชื่อเสียง โดยรับบทท้าทายเป็นนักสืบสาว ถึงขนาดที่ผู้กำกับฯ คือ เดเนียล ลี ยังให้เกียรติเธอเลือกบทด้วยตนเองด้วย นอกจากนี้ ในภาพยนตร์เรื่องนี้ยังเป็นครั้งแรกของเธอที่มีโอกาสประกบคู่กับนักแสดงจากฮอลลีวู้ด และต้องใช้บทสนทนาเป็นภาษาอังกฤษด้วย ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นที่จะทำให้เธอได้มีโอกาสเป็นที่รู้จักไปทั่วโลก
จนกระทั่งในปี ค.ศ. 2008 เธอก็ได้มีโอกาสแสดงในภาพยนตร์ทุนสร้างสูงในแบบกำลังภายในจินตนิมิตเรื่อง The Forbidden Kingdom คู่กับนักแสดงระดับซูเปอร์สตาร์อย่าง เฉินหลง และเจ็ต ลี และร่วมด้วยหลิว อี้เฟย์ โดยรับบทเป็นนางมารผมขาว
ในปี ค.ศ. 2011 เธอได้มีโอกาสแสดงนำอีกครั้งคู่กับ เฉินหลง โดยรับบทเป็น สวี จงฮั่น ภริยาของ หวงซิง ที่รับบทโดยเฉินหลง สมาชิกพรรคถงเหมิงฮุ่ยผู้อุทิศตนให้เต็มที่กับการปฏิวัติประเทศจีน ในภาพยนตร์ทุนสร้างสูงแนวประวัติศาสตร์จีนเรื่อง 1911 แต่ว่าเมื่ออกฉายจริงแล้วฉากเลิฟซีนของเธอกับเฉินหลงได้ถูกตัดออกเกือบหมดเพื่อความเหมาะสมกับภาพยนตร์แนวนี้
ทางด้านผลงานการถ่ายแบบ หลี่ ปิงปิง ถือได้ว่าเป็นนักแสดงหญิงที่มีผลงานการถ่ายแบบถี่และมากที่สุดคนหนึ่ง โดยเฉพาะในปี ค.ศ. 2005 เธอเป็นแบบให้กับปกนิตยสารถึง 7 ฉบับ เทียบเท่ากับ เจ้า เวย นักแสดงสาวชาวจีนอีกคนที่มีชื่อเสียง โดยมี ฟ่าน ปิงปิง ตามมาเป็นอันดับสอง
==ผลงานด้านการแสดง==
===ภาพยนตร์===
===ละครโทรทัศน์===
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ข้อมูลจากIMDb
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
นักแสดงจีน
นักแสดงฮ่องกง
นักร้องจีน
นักร้องฮ่องกง
บุคคลจากฮาร์บิน
นักดนตรีจากฮาร์บิน
นักแสดงหญิงชาวจีนในศตวรรษที่ 20
MM

MM, Mm, mM, mm ฯลฯ อาจหมายถึง
ในทางวิทยาศาสตร์
* มิลลิเมตร (mm) หน่วยความยาว
* เมกะเมตร (Mm) หน่วยความยาว
* มิลลิโมลาร์ (mM) หน่วยความเข้มข้นในทางเคมี
* มวลโมเลกุล (molecular mass)
* มวลต่อโมล (molar mass)
รหัสสายการบิน IATA ของเอสเอเอ็มโคลัมเบีย
รหัสประเทศ ISO 3166-1 ของประเทศพม่า (MM)
คอมพิวเตอร์และเทคโนโลยี
* โคลัมเบียเอ็มเอ็ม โปรแกรมลูกข่ายอีเมล
* มีเดียมังกี โปรแกรมเล่นสื่อดิจิทัล
* .mm โดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดของประเทศพม่า
* .mm ส่วนขยายไฟล์ผังมโนภาพของฟรีไมด์
* .mm ส่วนขยายไฟล์ของอ็อบเจกทีฟซีพลัสพลัส
บุคคล
* มาริลิน มอนโร นักแสดง นักร้อง นางแบบชาวอเมริกัน
* มาริลีน แมนสัน นักร้อง นักดนตรีชาวอเมริกัน
* ไมเคิล มัวร์ นักเขียน ผู้กำกับ ผู้เคลื่อนไหวทางสังคมและการเมืองชาวอเมริกัน
บันเทิงคดี
* เอ็มเอ็ม! (MM!) นวนิยาย มังงะ และอะนิเมะของญี่ปุ่น
* มิกกี้ เมาส์ ตัวละครการ์ตูน
* มินนี่ เมาส์ ตัวละครการ์ตูน
* M.M. ตัวละครในครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น!
* เมกาแมน หรือร็อคแมน เกมชุดประเภทแอ็กชัน
* มอร์นิงมุซุเมะ กลุ่มนักร้องสาวญี่ปุ่น
การศึกษา
* การจัดการมหาบัณฑิต (Master of Management)
* ดุริยางคศาสตรมหาบัณฑิต (Master of Music)
Multiple myeloma มะเร็งของเซลล์พลาสมาในเลือด
2000 ในเลขโรมัน
หน่วยล้าน (MM หรือ mm) ในทางการเงิน
รูปแบบเลขเดือนสองหลัก เช่น dd/mm/yyyy
คำอุทาน ออกเสียงคล้าย "อืม"
คำนำหน้าชื่อ "นาย" รูปพหูพจน์ในภาษาฝรั่งเศส (Messieurs)
แอนดรูว์ คาร์เนกี

แอนดรูว์ คาร์เนกี (Andrew Carnegie, 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1835 - 11 สิงหาคม ค.ศ. 1919) เป็นนักอุตสาหกรรม นักธุรกิจและผู้ประกอบการชาวสกอต-อเมริกัน ผู้นำการขยายตัวอย่างใหญ่หลวงของอุตสาหกรรมเหล็กกล้าอเมริกาในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 เขายังเป็นหนึ่งในนักการกุศลคนสำคัญที่สุดในยุคของเขา
คาร์เนกีเกิดในดันเฟิร์มลิน สกอตแลนด์ และอพยพสู่สหรัฐอเมริกากับครอบครัวเมื่อยังเป็นเด็ก อาชีพแรกของเขาในสหรัฐอเมริกา เป็นกรรมกรโรงงานในโรงงานหลอดด้าย ภายหลังเขาทำงานเป็นคนจดรายการ (bill logger) ให้กับเจ้าของบริษัท ไม่นานจากนั้นเขากลายเป็นเด็กส่งของ ท้ายสุด เขาก้าวหน้าเข้าทำงานในบริษัทโทรเลข และจนถึงคริสต์ทศวรรษ 1860 เขาได้ลงทุนในทางรถไฟ รถนอนทางรถไฟ สะพานและบ่อน้ำมัน เขาร่ำรวยขึ้นมาจากการเป็นผู้ขายพันธบัตรระดมเงินทุนแก่วิสาหกิจอเมริกาในยุโรป
เขาก่อตั้ง Carnegie Steel Company ในคริสต์ทศวรรษ 1870 ซึ่งทำให้เขาได้รับการจารึกชื่อว่าเป็น "กัปตันแห่งอุตสาหกรรม" จนถึงคริสต์ทศวรรษ 1890 บริษัทของเขาเป็นวิสาหกิจอุตสาหกรรมที่ใหญ่ที่สุดและทำรายได้มากที่สุดในโลก ใน ค.ศ. 1902 เขาขายให้แก่ J.P. Morgan เป็นเงิน 480 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ และก่อตั้ง U.S. Steel ภายหลังเขาหันไปเป็นผู้นักการกุศล และให้ความสนใจกับการศึกษา
คาร์เนกีบริจาคเงินส่วนใหญ่ก่อตั้งห้องสมุด โรงเรียนและมหาวิทยาลัยจำนวนมากในสหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร แคนาดาและอีกหลายประเทศ เช่นเดียวกับจัดหาเงินบำนาญให้แก่อดีตลูกจ้าง เขามักถูกจัดให้เป็นบุคคลร่ำรวยที่สุดในประวัติศาสตร์อันดับสอง รองจากจอห์น ดี ร็อกกี้เฟลเลอร์ ในช่วงบั้นปลายชีวิต มูลค่าทรัพย์สินรวมของคาร์เนกีอยู่ที่ 475 ล้านดอลลาร์สหรัฐ แต่เมื่อเขาเสียชีวิตมูลค่าทรัพย์สินส่วนตัวได้ลดลงเหลือ 30 ล้านดอลล่าร์สหรัฐจากการบริจาคเงิน มูลค่าแท้จริงประเมินไว้ระหว่าง 75,000 ล้าน ถึง 297,800 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ เมื่อปรับกับเงินเฟ้อเมื่อปลายคริสต์ทศวรรษ 2000 แล้ว
== ดูเพิ่ม ==
มหาวิทยาลัยคาร์เนกีเมลลอน
== อ้างอิง ==
คาร์เนกี แอนดรูว์
คาร์เนกี แอนดรูว์
คาร์เนกี แอนดรูว์
คาร์เนกี แอนดรูว์
บุคคลจากดันเฟิร์มลิน
KH

KH อาจหมายถึง
รหัสประเทศ ISO 3166-1 alpha-2 ของประเทศกัมพูชา (KH)
.kh โดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดของประเทศกัมพูชา
คิงดอมฮารตส์ (เกมชุด) ชุดเกมที่พัฒนาโดยสแควร์เอนิกซ์และดิสนีย์อินเตอร์แอคทีฟสตูดิโอ
* คิงดอมฮารตส์ เกมแรกในชุด
Kh (ทวิอักษร) การออกเสียงของตัว kh
KH (ความแข็ง) การวัดความแข็งของน้ำ (ความเข้มข้นของแคลเซียมคาร์บอเนต)
โพแทสเซียมไฮไดรด์
เคย์ โฮล ชุดของดาวเทียมที่ใช้โดยการถ่ายภาพต่างๆ โดยหน่วยงานของสหรัฐอเมริกา
กฎคงที่ของเฮนรี (KH)
หลุมพอทะเล

หลุมพอทะเล หรือ ประดู่ทะเล  เป็นต้นไม้พืชดอกในวงศ์ถั่ว มีถิ่นกำเนิดในอินโดแปซิฟิก มีการกระจายพันธุ์จากประเทศแทนซาเนียและประเทศมาดากัสการ์ไปทางตะวันออกผ่านประเทศอินเดียและรัฐควีนส์แลนด์, ประเทศออสเตรเลียถึงหมู่เกาะแปซิฟิกของประเทศซามัว ต้นสูงได้หลายเมตร พบในป่าชายเลน
== ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ ==
หลุมพอทะเลเป็นไม้ยืนต้น อาจจะ สูง  20–40  เมตร  เรือนยอดเป็นพุ่มทรงสูงถึงแผ่กว้าง เปลือกสีเทาแกมเหลืองถึงสีน้ำตาลเทา  เรียบหรือแตกสะเก็ด  ใบย่อยเรียงเป็นคู่ แผ่นใบรูปรีถึงรูปไข่กลับ  กว้าง  4–10  เซนติเมตร  ยาว  5–18  เซนติเมตร  ดอกออกเป็นช่อแยกแขนงตามง่ามใบและปลายกิ่ง มีสีขาวก่อนเปลี่ยนเป็นสีชมพูและแดงในเวลาต่อมา  เส้นผ่านศูนย์กลาง  2–2.5  เซนติเมตร ผลแบน รูปขอบขนาน ผิวเกลี้ยง กว้าง 4–5 เซนติเมตร ยาว 10–25 เซนติเมตร แตกเมื่อแก่ มี 4–8 เมล็ด เมล็ดสีน้ำตาลเข้ม รูปไข่ ปลายมนโคนตัด  กว้างประมาณ 2 เซนติเมตร ยาว 2.5–3 เซนติเมตร
== การใช้ประโยชน์ ==
เปลือกและใบของใช้เป็นยาแผนโบราณ ไม้ท่อนในปาปัวนิวกินีและนิวซีแลนด์เรียกว่า กวิลา (kwila) เป็นไม้ที่ทนทานและกันปลวกได้ดี ทำให้เป็นวัสดุที่มีมูลค่าสูง ใช้สำหรับการปูพื้นและการใช้งานอื่น ๆ เนื้อไม้ยังสามารถใช้สกัดสีย้อม ไม้อาจมีจุดสีทองแทรกในเนื้อซึ่งน่าดึงดูดสำหรับผู้บริโภคบางกลุ่ม เนื่องจากมีการตัดไม้เป็นจำนวนมาก ทำให้ใกล้สูญพันธุ์ในหลายพื้นที่ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีการซื้อไม้เป็นจำนวนมากสำหรับตกแต่งสถานที่จัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ในประเทศจีน ซึ่งเป็นผู้นำเข้าไม้รายใหญ่ที่สุด ในตลาดสหรัฐอเมริกาและยุโรปเป็นไม้ใช้สำหรับปูพื้น ซึ่งโดยทั่วไปจะขายโดยใช้ชื่อต่างกัน โรงเลื่อยที่ทำการตัดไม้มีทั้งที่ได้รับอนุญาตและไม่ได้รับใบอนุญาต กรีนพีซอ้างว่าในอัตราปัจจุบันของการทำไม้ ต้นหลุมพอทะเลจะถูกตัดจนหมดภายใน 35 ปี
== สัญลักษณ์ ==
หลุมพอทะเล เป็นต้นไม้สัญลักษณ์อย่างเป็นทางการของดินแดนกวมของสหรัฐ รู้จักกันในชื่ออิฟิต (ifit|italic=no) ตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่สองไม่มีความอุดมสมบูรณ์ของไม้ชนิดนี้อีกต่อไปบนเกาะ การตัดต้นอิฟิตที่มีชีวิตบนเกาะกวมถือเป็นสิ่งผิดกฎหมาย เนื้อไม้ยังคงเป็นที่นิยมมากที่สุดสำหรับช่างแกะสลักในท้องถิ่น
==อ้างอิง==
== บรรณานุกรม ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
CIRAD Forestry Department  - timber data
Merbau Decking PicturesMerbau Decking Australia
วงศ์ย่อยราชพฤกษ์
วิกิพีเดียภาษาอาร์มีเนีย

วิกิพีเดียภาษาอาร์มีเนีย (Վիքիպեդիա Ուիքիփետիա หรือ Վիքիպեդիա Ազատ Հանրագիտարան) เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาอาร์มีเนีย เริ่มสร้างในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2003 ภายใต้ชื่อ Հայերեն Վիքիփեդիա ก่อนเปลี่ยนชื่อเป็น Հայերեն Վիքիպեդիա ในวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 2012
==สถิติ==
ณ วันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 2013 วิกิพีเดียภาษาอาร์มีเนียมรบทความครบ 200,000 บทความ ปัจจุบันมี  บทความ และมีผู้ใช้ลงทะเบียน  บัญชี ซึ่งรวมผู้ดูแลระบบ  บัญชี
==วิกิพีเดียภาษาอาร์มีเนียตะวันตก==
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2018 มีการเปิดตัวอินคูเบเตอร์ภาษาอาร์มีเนียตะวันตกที่ incubator.wikipedia.org/wiki/Wp/hyw ต่อมาในเดือนเมษายน ค.ศ. 2019 จึงเปิดตัววิกิพีเดียภาษาอาร์มีเนียตะวันตกที่ hyw.wikipedia.org ภายใต้ชื่อ Ուիքիփետիա แทน Վիքիպեդիա ของภาษาอาร์มีเนียตะวันออกที่ใช้ในวิกิพีเดียภาษาอาร์มีเนีย เนื่องจากระบบทับศัพท์ที่ต่างกัน
==ภาพ==
Hywiki100000.png|โลโกครบ 100,000 บทความ (2 ธันวาคม ค.ศ. 2013)
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วิกิพีเดียภาษาอาร์มีเนีย (ในภาษาอาร์มีเนีย)
วิกิพีเดียภาษาอาร์มีเนียตะวันตก (ในภาษาอาร์มีเนียตะวันตก)
อาร์มีเนีย
ประเทศไทยในซีเกมส์ 2011

ประเทศไทย ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ 2011 ณ เมืองปาเล็มบัง จังหวัดสุมาตราใต้ และจาการ์ตา  ประเทศอินโดนีเซีย ในระหว่างวันที่ 11-22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 (ค.ศ. 2011)
== ตารางสรุปเหรียญ ==
== อ้างอิง ==
ชาติในซีเกมส์ 2011
ปาเอยา

ปาเอยา (paella) หรือ ปาเอ็ลยาดาร์ร็อส (paella d'arròs) เป็นชื่อเรียกอาหารประจำชาติอย่างหนึ่งของประเทศสเปน มีส่วนประกอบหลักที่สำคัญคือข้าวซึ่งนำไปหุง (มิใช่ผัด) กับเนื้อสัตว์และเครื่องเทศด้วยน้ำสต็อกในกระทะแบนใหญ่ ต้นกำเนิดของปาเอยานั้นมาจากแคว้นบาเลนเซียซึ่งเป็นแหล่งผลิตข้าวอันดับต้น ๆ ของประเทศสเปน อาหารจานนี้เป็นสิ่งที่สะท้อนถึงความเรียบง่ายทางขนบธรรมเนียมและประวัติศาสตร์ของแคว้นบาเลนเซียได้เป็นอย่างดี
ความมีชื่อเสียงและแพร่หลายของปาเอยานั้นมาจากการที่สามารถดัดแปลงใช้วัตถุดิบที่หาได้ตามแต่ละท้องถิ่นสร้างปาเอยาที่มีลักษณะเฉพาะของแต่ละแคว้นขึ้นมาได้โดยง่าย ยกตัวอย่างเช่น แคว้นกาลิเซียซึ่งมีที่ตั้งอยู่ติดกับทะเล สามารถใช้อาหารทะเล เช่น กุ้ง หอย ปลา หรือปลาหมึก เป็นส่วนประกอบหลักทำปาเอยาทะเล ในขณะที่บางแคว้นที่อยู่ตอนในของประเทศ เช่น แคว้นกัสติยาและเลออน สามารถใช้เนื้อหมูหรือเนื้อไก่ซึ่งสามารถหาได้ง่ายกว่ามาใช้เป็นส่วนประกอบหลัก
ในยุคแรกปาเอยายังไม่เป็นที่แพร่หลายในประเทศสเปนมากนัก เมนูนี้มีไว้สำหรับเป็นอาหารกลางวันเพื่อเลี้ยงชนชั้นแรงงานเช่น ชาวนา กรรมกร เป็นต้น โดยชาวนาแถบชนบทได้ช่วยกันนำข้าวจากไร่นาของตนเองมาประกอบอาหารทานกันในครอบครัว และมีการนำผักต่าง ๆ เช่นมะเขือเทศ หอมใหญ่ พริก กระเทียม มาปรุงให้เข้ากับเนื้อสัตว์ที่ตนเองหามาได้ เช่น กระต่ายป่า ไก่ เป็ด หมู เป็นต้น โดยยังไม่ได้มีการนำอาหารทะเลมาเป็นส่วนประกอบแต่อย่างใด
==ปาเอยาสูตรต้นตำรับ==
ในแคว้นบาเลนเซีย พื้นที่ที่เชื่อกันว่าเป็นแหล่งกำเนิดของอาหารจานนี้คือบริเวณทะเลสาบอัลบูเฟรา (Albufera) ทะเลสาบที่มีขนาดใหญ่ที่สุดของประเทศสเปน มีที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองบาเลนเซีย นอกจากนี้ลักษณะทางภูมิศาสตร์ก็เอื้ออำนวยต่อการใช้วัตถุดิบอื่น ๆ ในการทำปาเอยาเช่นดียวกัน สำหรับปาเอยาสูตรต้นตำรับนั้น ในหนังสือของดิโอนิซิโอ เปเรซ (Dionisio Pérez) นักเขียนและนักหนังสือพิมพ์ผู้ที่มีความเชี่ยวชาญด้านอาหารสเปน กล่าวว่า วัตถุดิบที่รวมอยู่ด้วยได้แก่ ปลาไหล หอยทาก และถั่วเขียว อุปกรณ์ที่ใช้คือ หม้อก้นโค้งที่มีฝาปิดได้และใช้ความร้อนจากไฟที่เกิดจากการก่อฟืน
== ประเพณี ==
ในสมัยแรก ๆ นั้นปาเอยาเป็นเพียงอาหารที่ใช้เรียกผู้คนเข้ามาร่วมเฉลิมฉลองในเทศกาลต่าง ๆ อย่างไรก็ตาม ทุกวันนี้ได้มีการจัดงานเทศกาลการเฉลิมฉลองสำหรับปาเอยาโดยเฉพาะ หนึ่งในงานที่มีชื่อเสียงมากจัดขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1961 ซึ่งมีการแข่งขันทำปาเอยานานาชาติในเมืองซูแอกา (Sueca) แคว้นบาเลนเซีย จากงานนี้ได้ก่อให้เกิดธรรมเนียมปฏิบัติที่พบเห็นได้ทั่วไปตามเทศกาลต่าง ๆ ในแต่ละเมืองของแคว้นบาเลนเซียในปัจจุบัน โดยจะมีการใช้กระทะขนาดใหญ่และก่อไฟจากฟืนเพื่อทำ "ปาเอยายักษ์" แจกให้กับผู้ที่มาร่วมงานโดยไม่เสียค่าใช้จ่ายใด ๆ การทำปาเอยาในลักษณะนี้มีชื่อเรียกเหมือนกันในทุกเมืองว่า "ปาเอยาริมทาง" (paelles al carrer)
== ที่มาของชื่อ ==
paella เป็นคำในภาษาบาเลนเซียที่แปลว่า "กระทะ" โดยหมายรวมถึงกระทะทุกประเภท อาหารชนิดนี้ได้รับการตั้งชื่อตามคำว่ากระทะซึ่งเป็นอุปกรณ์หลักที่ใช้ในการประกอบอาหาร ในหลายภูมิภาคของประเทศสเปน (นอกเหนือจากแคว้นบาเลนเซีย) นิยมใช้ทั้งคำว่า paella และ paellera เพื่อสื่อความหมายถึงกระทะ ส่วนในทวีปอเมริกาใต้ คำว่า paella ยังสื่อความหมายถึงเครื่องครัวหลากหลายประเภทที่ใช้ในการประกอบอาหาร
คำว่า paella ในภาษาบาเลนเซียและภาษาสเปนนั้นแผลงมาจากคำว่า patella ในภาษาละติน และมีผู้ตั้งข้อสังเกตว่าคล้ายกับคำว่า poêle ในภาษาฝรั่งเศส, padella ในภาษาอิตาลี และ padilla ในภาษาสเปนเก่า ซึ่งทั้งสามคำสื่อความหมายถึงอุปกรณ์เครื่องครัว
== อ้างอิง ==
อาหารสเปน
อาหารจากข้าว
อาหารประจำชาติ
แคว้นบาเลนเซีย
เล็บเหยี่ยว

เล็บเหยี่ยว (Jackal Jujube, Small-fruited Jujube หรือ Wild Jujube) เป็นพืชดอกในวงศ์พุทราที่มีการกระจายพันธุ์ในเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนของเอเชียและออสเตรเลีย มีชื่อพื้นเมืองอื่นอีก ได้แก่ หนามเล็บเหยี่ยว เล็ดเหยี่ยว หมากหนาม พุทราขอ ตาฉู่แม ไลชูมี มะตันขอ แสงคำ เล็บแมว
==ลักษณะ==
เล็บเหยี่ยวเป็นไม้พุ่มสูง 0.5-2 เมตร ลำต้นมีหนามโค้งลง ใบเดี่ยว ออกสลับ รูปไข่หรือรูปขอบขนาน ขอบใบหยักซี่ฟัน ปลายใบแหลม ยาว 1-4 เซนติเมตร กว้าง 0.8-3 เซนติเมตร ผิวใบมีขนประปราย ผิวใบด้านล่างมีขนหนาแน่นบริเวณเส้นใบ ดอกช่อแบบช่อกระจุก ออกตามซอกใบ กลีบเลี้ยงเชื่อมกันที่ฐานเป็นจานฐานดอก ปลายแยกเป็น 5 แฉก แต่ละแฉกรูปสามเหลี่ยม ยาว 1-1.5 มิลลิเมตร กว้าง 0.8-1 มิลลิเมตร ผิวด้านนอกมีขน กลีบดอก รูปช้อน ยาว 0.8-1 มิลลิเมตร กว้าง 0.2-0.5 มิลลิเมตร สีเขียวอ่อน ออกสลับกับกลีบเลี้ยง เกสรเพศผู้ มี 5 อัน ก้านชูเกสรแบน ยาว 0.5-0.8 มิลลิเมตร เกสรเพศเมีย รังไข่เหนือวงกลีบ รูปค่อนข้างกลม ยาว 0.3-0.8 มิลลิเมตร สีเขียว ไม่มีก้านชูเกสร ยอดเกสรกลมมี 2 พู สีม่วง ผลแบบผลเมล็ดเดี่ยวแข็ง รูปกลมเส้นผ่านศูนย์กลาง 2-5 มิลลิเมตร ผลอ่อนสีเขียว ผลแก่สีม่วงเข้ม-ดำ
== การใช้ประโยชน์ ==
ผลใช้รับประทานเป็นผลไม้เปลือกลำต้นมีแทนนิน 12% ใช้ฟอกย้อมหนังในอินเดีย รากใช้แก้อาการเป็นกรดในกระเพาะอาหาร ในอินเดียนิยมปลูกเป็นรั้ว
==การกระจายพันธุ์และถิ่นอาศัย==
มีการกระจายพันธุ์จากอนุทวีปอินเดียไปทางใต้ของประเทศจีนและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ถึงทางเหนือของประเทศออสเตรเลีย พบในป่าเต็งรังและป่าคืนสภาพ
== ดูเพิ่ม ==
เล็บครุฑ (พรรณไม้)
==อ้างอิง==
วงศ์พุทรา
พืชที่พบในประเทศไทย
ผลไม้
ข้าหลวงหลังลาย

ข้าหลวงหลังลาย เป็นเฟิร์นชนิดหนึ่งในวงศ์ Aspleniaceae พบในเขตร้อนของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตอนใต้ของออสเตรเลีย รัฐฮาวาย โพลีนีเซีย เกาะคริสต์มาส ประเทศอินเดีย และทางตะวันออกของทวีปแอฟริกา
== ลักษณะ ==
ข้าหลวงหลังลายเป็นเฟินอากาศ อิงอาศัยต้นไม้หรือหินผา ใบใหญ่และยาวรูปขอบขนานคล้ายใบกล้วย ยาว 50-150 ซม. กว้าง 10-20 ซม. ปลายใบแหลมคล้ายใบหอก หนาและแข็งเป็นมันเส้นใบแก่จะเป็นสีดำ การเรียงตัวของใบจะเวียนรอบลำต้น ทำให้ดูคล้ายตะกร้า กลุ่มของอับสปอร์ออกเป็นลายยาวขวางกับใบ เมื่อแก่เป็นสีน้ำตาลดำ

== อ้างอิง ==
LORENZI, H.; SOUZA, M.S. (2001) Plantas Ornamentais no Brasil: arbustivas, herbáceas e trepadeiras. Plantarum ISBN 85-86714-12-7
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Asplenium section - Flora Malesiana Symposium Abstracts
เฟิน
ฮามูระ

ฮามูระ  เป็นนครที่ตั้งอยู่ในส่วนตะวันตกของมหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 9.91 ตารางกิโลเมตร ในปี พ.ศ. 2553 มีจำนวนประชากร 57,145 คน
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ
นครในโตเกียว
อากิรูโนะ

อากิรูโนะ  เป็นนครที่ตั้งอยู่ในส่วนตะวันตกของมหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 73.34 ตารางกิโลเมตร ในปี พ.ศ. 2553 มีจำนวนประชากร 80,621 คน
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ
นครในโตเกียว
วันเบาหวานโลก

วันเบาหวานโลก เป็นการรณรงค์หลักสร้างความตื่นรู้ในระดับโลกถึงโรคเบาหวาน และจัดขึ้นทุกวันที่ 14 พฤศจิกายนของทุกปี ริเริ่มขึ้นครั้งแรกใน พ.ศ. 2534 โดยสหพันธ์โรคเบาหวานนานาชาติ และองค์การอนามัยโลก เพื่อสนองต่อการเพิ่มขึ้นอย่างน่าตกใจของเบาหวานทั่วโลก วันเบาหวานโลกเป็นการรณรงค์ซึ่งเน้นธีมใหม่ที่เลือกโดยสหพันธ์โรคเบาหวานนานาชาติทุกปีเพื่อชี้ให้เห็นปัญหาที่เผชิญชุมชนผู้ป่วยเบาหวานโลก การรณรงค์นั้นมีขึ้นตลอดทั้งปี แต่วันนี้พิเศษตรงที่เป็นวันเกิดของเฟรเดอริก แบนติง ผู้ร่วมกับชาร์ลส์ เบสต์ เป็นคนแรกที่เข้าใจแนวคิดซึ่งนำไปสู่การค้นพบอินซูลินใน พ.ศ. 2465
แต่ละปี วันเบาหวานโลกมุ่งไปที่ธีมเกี่ยวกับโรคเบาหวาน หัวเรื่องที่ครอบคลุมนั้น รวมไปถึง เบาหวานกับสิทธิมนุษยชน เบาหวานกับวิถีชีวิต เบาหวานกับความอ้วน เบาหวานในผู้ด้อยโอกาสและกลุ่มเสี่ยง เบาหวานในเด็กและวัยรุ่น และพูดคุยเกี่ยวกับโรคเบาหวาน
สำหรับ พ.ศ. 2552-2556 ธีม คือ การศึกษาและป้องกันเบาหวาน
== อ้างอิง ==
เบาหวาน
วันตระหนักด้านสุขภาพ
เนลลี บลาย

เนลลี บลาย (Nellie Bly, 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1864 - 27 มกราคม ค.ศ. 1922) เป็นนามปากกาของนักหนังสือพิมพ์สตรีชาวอเมริกันรุ่นบุกเบิก เอลิซาเบธ เจน คอคแครน (Elizabeth Jane Cochran) เธอมีชื่อเสียงจากการเดินทางรอบโลกทำลายสถิติเลียนแบบหนังสือ 80 วันรอบโลก ประพันธ์โดย ฌูล แวร์น นอกจากนี้ เธอยังเป็นนักเขียน นักอุตสาหกรรม และผู้ทำงานการกุศลด้วย
== เดินทางรอบโลก ==
ใน ค.ศ. 1888 บลายเสนอแก่บรรณาธิการของเธอที่นิวยอร์กเวิลด์ ว่า เธอจะเดินทางรอบโลก โดยพยายามทำให้นวนิยาย 80 วันรอบโลก เป็นจริงครั้งแรก หนึ่งปีให้หลัง เมื่อเวลา 9.40 น. ของวันที่ 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1889 และด้วยการแจ้งล่วงหน้าสองวัน เธอขึ้นเรือกลไฟ ออกัสตา วิกตอเรีย ของฮัมบวร์คอเมริกาไลน์ และเริ่มการเดินทางยาว 24,899 ไมล์ของเธอ
สิ่งที่เธอนำติดตัวไปด้วยนั้นมีชุดกระโปรงที่เธอสวมอยู่ เสื้อคลุมใหญ่ทนทาน ชุดชั้นในหลายชิ้น และกระเป๋าเดินทางใบเล็กที่มีเครื่องแป้งของสำคัญของเธอ เธอนำเงินส่วนใหญ่ของเธอ (เป็นธนบัตรธนาคารอังกฤษและทองคำมูลค่ารวม 200 ปอนด์ และเงินตราอเมริกาบ้าง) ในกระเป๋าที่ผูกไว้รอบคอของเธอ
หนังสือพิมพ์นิวยอร์ก คอสโมโพลิแทน สนับสนุนผู้สื่อข่าวของตน เอลิซาเบธ บิสแลนด์ ให้เอาชนะเวลาของทั้งฟิเลียส ฟอกก์ และบลาย บิสแลนด์จะเดินทางไปยังทิศตรงข้ามรอบโลก
ระหว่างที่เธอเดินทางไปทั่วโลกนั้น บลายเดินทางผ่านอังกฤษ, ฝรั่งเศส, บรินดิซิ, คลองสุเอซ, โคลัมโบ (ซีลอน), และนิคมช่องแคบปีนังและสิงคโปร์, ฮ่องกง และญี่ปุ่น การพัฒนาเครือข่ายเคเบิลใต้ทะเลที่มีประสิทธิภาพและโทรเลขไฟฟ้าทำให้บลายสามารถส่งรายงานความคืบหน้าสั้น ๆ ได้ แม้การส่งทางไกลยังต้องผ่านการไปรษณีย์ตามปกติ และดังนั้น มักล่าช้าไปหลายสัปดาห์
บลายเดินทางโดยใช้เรือกลไฟและระบบทางรถไฟที่มีอยู่แล้ว ซึ่งทำให้เกิดการถอยหลังเป็นบางครั้ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการแข่งขันช่วงเอเชียของเธอ  ระหว่างการแวะพักเหล่านี้ เธอได้แวะนิคมโรคเรื้อนในจีน และซื้อลิงตัวหนึ่งในสิงคโปร์
ด้วยสภาพอากาศที่เลวร้ายในระหว่างการข้ามมหาสมุทรแปซิฟิก เธอจึงเดินทางถึงซานฟรานซิสโกด้วยเรือโดยสารโอเชียนิกของไวต์สตาร์ เมื่อวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 1890 สองวันหลังกำหนด อย่างไรก็ดี พูลิตเซอร์ที่เวิลด์เป็นเจ้าของ เช่ารถไฟเอกชนเพื่อนำเธอกลับบ้าน และเธอกลับมายังนิวเจอร์ซีย์ เมื่อวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 1890 เวลา 15.51 น.
เธอใช้เวลาเดินทางทั้งสิ้น 72 วัน 6 ชั่วโมง 11 นาที 14 วินาที เธอเดินทางรอบโลกโดยแทบไม่มีเพื่อนร่วมทางเลย ขณะนั้น บิสแลนด์ยังกำลังเดินทางรอบโลก เช่นเดียวกับบลาย เธอพลาดการเชื่อมโยงและจำต้องขึ้นเรือเก่าแล่นช้าแทนที่เรือเร็ว การเดินทางของบลาย ขณะนั้น เป็นสถิติโลก แม้อีกไม่กี่เดือนให้หลังสถิตินี้จะถูกทำลายโดยจอร์จ แฟรนซิส เทรน ผู้เดินทางรอบโลกได้ในเวลา 67 วัน ใน ค.ศ. 1913 อังเดร แจเกอร์ ชมิดท์, เฮนรี เฟรเดอริก และ จอห์น เฮนรี เมียร์ส ได้ทำลายสถิติต่อมา โดยคนหลังสุดเดินทางรอบโลกโดยใช้เวลาน้อยกว่า 36 วัน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Nellie Bly's Book: Around the World in Seventy-Two Days
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2407
นักข่าวชาวอเมริกัน
บุคคลจากรัฐเพนซิลเวเนีย
บุคคลจากนครนิวยอร์ก
ไฮเม ริโอส

ไฮเม ริโอส (Jaime Rios) เกิดวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2496 เป็นนักมวยสากลชาวปานามา สถิติการชก 25 ครั้ง ชนะ 20 (น็อก 10) เสมอ 1 แพ้ 4
==ประวัติ==
ริโอสเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2516 และมีโอกาสได้ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท WBA ที่เพิ่งสถาปนาขึ้นมาใหม่ เมื่อ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2518 ชนะคะแนน ริโกเบร์โต มาร์กาโน นักมวยสากลชาวเวเนซุเอลา กลายเป็นแชมป์โลกรุ่นนี้ของสมาคมมวยโลกคนแรก และเป็นแชมป์โลกในรุ่นไลท์ฟลายเวท 108 ปอนด์ คนที่สองของโลก รองจากฟรังโก ยูเลลา ชาวอิตาลีซึ่งเป็นแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวทสภามวยโลก WBC ที่สถาปนาขึ้นมาก่อน
ริโอสป้องกันตำแหน่งได้เพียงครั้งเดียวก็เสียแชมป์ให้ ฆวน กุซมัน ต่อมาริโอสได้มีชิงแชมป์โลกคืนอีกสองครั้งกับโยโก กูชิเก็ง แต่ไม่สำเร็จ ริโอสจึงแขวนนวมไปเมื่อ พ.ศ. 2521
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท WBA
* ชิง, 23 สิงหาคม 2518 ชนะคะแนน ริโกเบร์โต มาการ์โน ที่ ปานามา
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 3 มกราคม 2519 ชนะคะแนน คัตสึโนริ เทนเรียว
* เสียแชมป์ 2 กรกฎาคม 2519 แพ้คะแนน ฆวน กุซมัน
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท WBA เมื่อ 30 มกราคม 2520 แพ้คะแนน โยโก กูชิเก็ง
* ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท WBA เมื่อ 7 พฤษภาคม 2521 แพ้ทีเคโอ โยโก กูชิเก็ง ยก 13
== อ้างอิง ==
ฅนเหล็ก. ไฮเม ริโอส แชมป์โลกรุ่นจิ๋วรายแรกของปานามา. นิตยสารมวยโลก. ปีที่ 29 ฉบับที่ 1411. 21 - 27 กันยายน 2554. หน้า 42-43
นักมวยสากลชาวปานามา
แชมป์โลก WBA