pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
บลีช เทพมรณะ เดอะมูฟวี่ เมมโมรีส์ออฟโนบอดี

บลีช เทพมรณะ เดอะมูฟวี่ เมมโมรีส์ออฟโนบอดี (; ) เป็นภาพยนตร์การ์ตูนญี่ปุ่นที่ดัดแปลงจากมังงะและอนิเมะเรื่อง BLEACH หรือ เทพมรณะ ซึ่งเป็นผลงานของ คุโบะ ไทเทะ เข้าฉายครั้งแรกในโรงภาพยนตร์ที่ประเทศญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 2006 ก่อนที่จะจำหน่ายดีวีดีในวันที่ 5 กันยายน ค.ศ. 2007 ภาพยนตร์นี้ถูกจำกัดรอบฉายในสหรัฐในวันที่ 11 ถึง 12 มิถุนายน ค.ศ. 2008 และในแคนาดาในวันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 2008 ก่อนที่จะจำหน่ายดีวีดีในวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 2008
== เรื่องย่อ ==
จู่ๆ เมืองคาราคุระก็ถูกคุกคามโดยสิ่งมีชีวิตทางวิญญาณที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน หรือที่เรียกว่า "แบลงค์" (欠魂) อิจิโกะและลูเคีย จึงได้รับคำสั่งให้ออกไปตรวจสอบเหล่าตัวประหลาดเหล่านี้ ในระหว่างที่สืบเรื่องราวของ"แบลงค์" อยู่นั่นเอง ที่อิจิโกะและลูเคียได้พบกับยมทูตสาวที่ชื่อว่า "เซ็นนะ" ผู้เป็นเจ้าของดาบฟันวิญญาณที่มีชือว่า "มิโรคุมารุ" เข้า "เซ็นนะ" นอกจากจะไม่ยอมเปิดเผยเรื่องราวของตัวเองแล้ว เมื่อถูกถามถึงหน่วยที่สังกัด ก็เลี่ยงที่จะตอบโดยบอกว่า "ลืมไปแล้ว"
ในเวลาเดียวกับที่โลกมนุษย์เกิดเรื่องราวแปลกๆ ทางโซลโซไซตี้เองก็เกิดเหตุการณ์ประหลาดขึ้นเช่นกัน เมื่อจู่ๆท้องฟ้าเหนือเซย์เรย์เทย์ก็ปรากฏภาพของโลกมนุษย์ที่อยู่อีกฟากขึ้น ด้วยเหตุนี้ สิบสามหน่วยพิทักษ์จึงจัดประชุมหัวหน้าหน่วยอย่างเร่งด่วน และความจริงอันน่าตกใจที่เหล่าหัวหน้าหน่วยได้รับการบอกมาก็คือ สิ่งที่กำลังเกิดขึ้นบนโลกมนุษย์และโซลโซไซตี้คือจุดเริ่มต้นของ "จุดจบของโลก"
"จุดจบของโลก" นั้นเกิดขึ้นเมื่อความสมดุลระหว่างโลกมนุษย์และโซลไซตี้ถูกทำลายลง โลกทั้งสองที่ไร้ความสมดุลนั้นจะไม่สามารถคงอยู่ต่อไปได้ และสูญสลายไปภายในชั่วพริบตา อนึ่ง ในการประชุมด่วนครั้งนี้เองที่ฮิตสึกายะ หัวหน้าหน่วยที่10 ได้รับ"คำสั่งพิเศษ" แต่ไม่ได้บอกรายละเอียดว่าคำสั่งพิเศษนี้คืออะไร พวกอิจิโกะที่อยู่กับเซ็นนะ จู่ๆ ชายที่ใช้พลังแห่งความมืด ที่ใช้ชื่อว่า "กังริว" ก็ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าพวกเขา ซึ่งกังริวคนนี้เองที่อยู่เบื้องหลังแผนการทำลายล้างโลกในครั้งนี้ พวกอิจิโกะจะฝ่าฟันการต่อสู้อันหนักหน่วงระหว่างพวกเขากับพลังแห่งความมืดที่กำลังแผ่ขยายออกไปได้ไหม เหตุผลที่เซ็นนะถูกกังริวตามล่าตัวคืออะไร การเริ่มต้นนับถอยหลังสู่จุดจบของโลกได้เริ่มขึ้นแล้ว เวลาที่เหลืออยู่ มีเพียงหนึ่งชั่วโมงเท่านั้น พวกอิจิโกะ และเซ็นนะ จะปกป้องโลกใบนี้ไว้ได้หรือไม่
==เพลงประกอบ==
เพลง : เซ็น โนะ โยรุ โอะ โคเอเตะ 
นักร้อง : Aqua Timez
==สื่ออื่น ๆ==
มีการตีพิมพ์ไลต์โนเวลจากภาพยนตร์นี้ในวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 2006
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
บลีช เทพมรณะ
เทพมรณะฉบับภาพยนตร์
ภาพยนตร์ญี่ปุ่น
ภาพยนตร์อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2549
ธงชาติโอมาน

ธงชาติรัฐสุลต่านโอมาน (علم عمان) เป็นธงสีเหลี่ยมผืนผ้าพื้นสีขาว-เขียว-แดง แบ่งเป็นแถบแนวนอนความกว้างเท่ากัน ที่ด้านคันธงมีแถบสีแดงในแนวตั้ง ภายในส่วนบนของแถบดังกล่าวนั้นมีตราแผ่นดินของโอมานสีขาว
== ความหมาย ==
ความหมายของสัญลักษณ์ในธงชาติคือ
สีขาวหมายถึงความสงบและความวัฒนาถาวร โดยมีความหมายในอีกนัยหนึ่งว่า เป็นสีที่เกี่ยวข้องกับอิหม่ามแต่เดิม ผู้นำทางศาสนาของชาวโอมาน นอกจากนี้สีขาวยังแทนสันติภาพอีกด้วย
สีเขียวหมายถึงศาสนาอิสลามและจาเบลอัคดาห์ หรือทิวเขาเขียวทางตอนเหนือของประเทศ
สีแดงหมายถึงการต่อสู้เพื่อขับไล่ผู้รุกรานต่างด้าว ซึ่งสีแดงนี้ เดิมเคยใช้เป็นสีธงชาติโอมานในสมัยรัฐสุลต่านมัสกัตและโอมาน
ส่วนตราแผ่นดินบนคันธง หมายถึง ตราประจำราชวงศ์บูไซดีที่ปกครองประเทศ
== ธงกองทัพ ==
ธงราชการของกองทัพโอมาน ได้รับอิทธิพลแบบธงทหารมาจากสหราชอาณาจักรซึ่งเป็นผู้ให้การอารักขารัฐสุลต่านมัสกัต ดังนี้
ธงกองทัพบก ธงพื้นสีแดง กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ที่มุมบนด้านคันธงมีภาพธงชาติ ตอนล่างทางชายธงมีตราราชการของกองทัพบก.
ธงกองทัพอากาศ ธงพื้นสีฟ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ที่มุมบนด้านคันธงมีภาพธงชาติ ตอนล่างทางชายธงมีตราเป้าหน้าวัวของกองทัพอากาศโอมาน.
ธงราชนาวีโอมาน ธงพื้นสีน้ำเงิน กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ที่มุมบนด้านคันธงมีภาพธงชาติ ตอนล่างทางชายธงมีตราราชการของกองทัพเรือ.
ธงตำรวจโอมาน ธงพื้นสีน้ำเงิน กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ที่ด้านคันธง มีแถบตามขวางสีเขียว-แดง-ขาว กลางธงมีตราราชการของตำรวจ
== ภาพธง ==
ไฟล์:Royal Standard of Oman.svg|ธงสุลต่านแห่งโอมาน
ไฟล์:Flag of The Imamate of Oman.svg|ธงศาสนจักรแห่งโอมาน
ไฟล์:Flag of Muscat.svg|ธงรัฐสุลต่านมัสกัต
ไฟล์:National_emblem_of_Oman.svg|ตราแผ่นดินของโอมาน
ไฟล์:Flag of Oman (1970–1995).svg|ธงชาติ (ค.ศ. 1970–1995)
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ธงในประเทศโอมาน
เพลงชาติโอมาน
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ประวัติธงชาติโอมาน
อโอมาน
สัญลักษณ์ของประเทศโอมาน
สถาปัตยกรรมตะวันตก

สถาปัตยกรรมตะวันตก (Western Architecture)


== สมัยของสถาปัตยกรรมตะวันตก ==
แบ่งเป็นสมัยย่อยอย่างคร่าว ๆ ได้ดังนี้:
สถาปัตยกรรมคลาสสิก (Classical architecture)
* สถาปัตยกรรมกรีกโบราณ (Ancient Greece architecture)
* สถาปัตยกรรมโรมันโบราณ (Roman architecture architecture)
สถาปัตยกรรมยุคกลาง ( Medieval architecture)
* ศิลปะคริสเตียนยุคแรก (Early Christian art and architecture)
* สถาปัตยกรรมไบแซนไทน์ ( Byzantine architecture)
* สถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ (Romanesque architecture)
* สถาปัตยกรรมกอธิค (Gothic architecture)
สถาปัตยกรรมฟื้นฟูศิลปวิทยา ( Renaissance architecture)
สถาปัตยกรรมบาโรก ( Baroque architecture)
สถาปัตยกรรมโรโคโค ( Rococo architecture)
สถาปัตยกรรมยุคฟื้นฟู หรือ “สถาปัตยกรรมยุคภูมิปัญญา” (Age of Enlightenment) สถาปัตยกรรมสมัยฟื้นฟูเป็นยุคที่เลียนแบบสถาปัตยกรรมแบบที่เคยทำกันมาไม่ว่าจะเป็นไบแซนไทน์ กอธิค หรืออื่น ๆ
* สถาปัตยกรรมฟื้นฟูคลาสสิก หรือ “สถาปัตยกรรมฟื้นฟูกรีกโรมัน”  (Neo-Classical architecture)
* สถาปัตยกรรมฟื้นฟูไบแซนไทน์ ( Neo-Byzantine architecture)
* สถาปัตยกรรมฟื้นฟูโรมาเนสก์ ( Neo-Romanesque architecture)
* สถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอธิค ( Neo-Gothic architecture)
* สถาปัตยกรรมฟื้นฟูเรอเนซองส์ ( Neo-Renaissance)
* สถาปัตยกรรมรีเจนซี ( Regency architecture)
สถาปัตยกรรมสมัยใหม่ ( Modern architecture)
* Expressionist architecture
* International Style
* Stalinist architecture
* Postmodern architecture
* Googie architecture
* Deconstructivist Architecture
* Critical Regionalism
== ลักษณะของสถาปัตยกรรม ==
ภูมิสถาปัตยกรรม (Landscape architecture)
== ดูเพิ่ม ==
มหาวิหาร
สถาปัตยกรรมการก่อสร้างมหาวิหารในยุโรปตะวันตก
คริสต์ศาสนสถาน
สถาปัตยกรรม
เพลงชาติโอมาน

"อัสซะลามุสซุลฏอนี" (السلام السلطاني; ) เป็นเพลงชาติของประเทศโอมาน เดิมทีบทเพลงนี้อุทิศแด่กอบูส บิน ซะอีด อัสซะอีด (1940–2020) อดีตสุลต่านโอมาน
== ประวัติ ==
"อัสซะลามุสซุลฏอนี" ประพันธ์โดยนักกวีชื่อ Rashid bin Uzayyiz Al Khusaidi ส่วนทำนองประพันธ์ขึ้นตามคำร้องขอของรัฐบาลมัสกัต โดยเจมส์ เฟรเดอริก มิลส์ ชาวอังกฤษ ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1932
จากนั้นใน ค.ศ. 1970 มีการดัดแปลงเนื้อร้องประพันธ์โดยนักกวีชื่อฮาฟิซ เบ็น-ซาเเลม อัสซัยล์ อัลกาซานี (Ħafiẓ ben-Sâlem as-Sayl al-Gasâni) ที่ปรึกษาของอดีตสุลต่านโอมาน กอบูส บิน ซะอีด ทำนองนี้ประพันธ์โดยนักดนตรีชาวอียิปต์ มุฮัมมัด อับดุลวะฮ์ฮาบ
==เนื้อร้อง==
===เนื้อร้องปัจจุบัน===
===เนื้อร้องก่อนหน้า (รัชสมัยกอบูส)===
ใน ค.ศ. 2020 สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านฮัยษัม บิน ฏอริก อัสซะอีดทรงออกพระราชกฤษฎีกาถอดพระนามสุลต่านกอบูส บิน ซะอีด ผู้ปกครองก่อนหน้า ออกจากเพลงชาติ
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Oman: Nashid as-Salaam as-Sultani – Audio of the national anthem of Oman, with information and lyrics (archive link)
Vocal version of "Nashid as-Salaam as-Sultani" in MP3
โอมาน
โอมาน
สัญลักษณ์ของประเทศโอมาน
บลีช เดอะซีลด์ซอร์ดเฟรนซี

บลีช เดอะซีลด์ซอร์ดเฟรนซี (; ) เป็นโอวีเอการ์ตูนญี่ปุ่นที่ดัดแปลงจากมังงะและอะนิเมะเรื่อง BLEACH หรือ เทพมรณะ ซึ่งเป็นผลงานของ คุโบะ ไทเทะ ออกฉายในงานจัมป์เฟสต้า ประจำปี 2005
== เรื่องย่อ ==
ไบชิน คือยมทูตที่เคยอยู่ในเซเรย์เทย์ สมญานามคือ Blade และเป็นอดีตหัวหน้าหน่วย เมื่อ 400 ปีก่อน เขาทำการฝึกฝนคนเองจนอยู่ในระดับที่เก่งเลยทีเดียว และในวันนึงเขาก็ฝึกฝนตนเองจนสามารถทำให้ตนเองรวมร่างกับดาบผ่าวิญญาณได้สำเร็จ แต่เขาก็ทำผิดพลาดครั้งใหญ่ที่รวมร่วงกับดาบผ่าวิญญาณไป คือ เมื่อรวมร่างแล้ว เขาก็สูญเสียจิตของตนไป และวิญญาณในดาบก็ครอบครองร่างของเขาแทน เขาเลยเกิดการคลุ้มคลั่ง และฆ่าฟันยมทูตในเซเรย์เทย์ ทั้งหมด 63 ศพ และในจำนวนนั้นมีหัวหน้าหน่วย 2 คนที่ตกเป็นเครื่องสังเวยของ Blade และ เขาก็ได้หนีมายังโลกมนุษย์ หลังจากนั้น หัวหน้าหน่วยก็ใช้วิชาในการผนึกเขาไว้ และสร้างวัดในบริเวณนั้นเพื่อกางเขตอาคมเพื่อป้องกันการทำลายผนึก จนกระทั่งวันนึง ไบชินก็สามารถทำลายผนึกได้ด้วยตนเอง และสังหารยมทูตที่ร่วมพิธีผนึกในตอนนั้นหมดทุกคน ทางด้านเร็นจิ มาหาอิจิโกะ เพื่อขอความช่วยเหลือในเรื่องของการสืบเรื่องของไบชิน และได้มาคุยกันที่ร้านเบอร์เกอร์ แห่งหนึ่งที่ ฮานาทาโร่ ผู้ซึ่งถูกส่งมาทำภารกิจพิเศษ ทำงานอยู่ และได้คุยกัน เรนจิพยายามจะบอกถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้น แต่ยังไม่ทันได้บอกเสียงระเบิดก็ดังสนั่นขึ้นหน้าร้านเบอร์เกอร์ที่พวกเขานั่งอยู่กระจกแตกกระจายไปทั่ว อิจิโกะ เรนจิ ลูเคีย และ ฮานาทาโร่ จึงวิ่งออกมาตรวจสอบเหตุการณ์ ในตอนนั้นเรนจิรู้แล้วว่าไบชิน มาจึงคว้าปืนที่เคยใช้ยิงหัวพ่ออิจิโกะออกมา เตรียมพร้อมยิง แต่ไบชินก็ปรากฏตัวออกมา เร็นจิจึงยิงใส่ แต่ด้วยร่างกายของไบชิน ได้ผ่านการรวมร่างกับดาบผ่าวิญญาณ (เป็นวิญญาณดาบเหล็ก) ทำให้กระสุนไม่สามารถทำอะไรเขาได้เลย ไบชินเลยเรียกดาบเหล็กออกมาเป็นกรณีพิเศษ และปาใส่เรนจิที่หัวไหล่ อิจิโกะจึงวิ่งไปดูเรนจิ และถามถึงอาการ แต่ไบชินก็โจมตีใส่ อิจิโกะ และเรนจิ สถานะการณ์คับขัน อิจิโกะถอดร่างกลายเป็นยมทูต ใช้ดาบรับคมมีดบินของไบชินได้ทัน และการต่อสู้ก็เริ่มขึ้น
== ผู้ให้เสียงตัวละคร ==
คุโรซากิ อิจิโกะ - มาซาคาซึ โมริตะ
คุจิกิ ลูเคีย - ฟุมิโกะ โอริคาสะ
คุโรซากิ อิชชิน - โทชิยูกิ โมริคาวะ
คุโรซากิ ยูซึ - อายูมิ เซนะ
คุโรซากิ คาริน - ริเอะ คุงิมิยะ
กอน - มิตสึอากิ มาโดโนะ
ฮานาคาริ จินตะ - ทาคาโกะ ฮอนดะ
ชิโฮอิน โยรุอิจิ - ซัทสึกิ ยูกิโนะ
อิชิมารุ งิน - โคจิ ยูสะ
ซาราคิ เคมปาจิ - ฟุมิฮิโกะ ทาจิกิ
ฮิตสึกายะ โทชิโร่ - ปาค โรมิ
เคียวราคุ ชุนซุย - อาคิโอะ โอซึกะ
อุคิทาเกะ จูชิโร่ - ฮิเดโอะ อิชิคาวะ
ซุยฟง - โทโมโกะ คาวาคามิ
อาบาราอิ เร็นจิ - เคนทาโร่ อิโต้
คุซาจิชิ ยาจิรุ - ฮิซาโยะ โมจิซึกิ
ยามาดะ ฮานาทาโร่ - โคกิ มิยาตะ
ไบชิน - โจจิ นาคาตะ
บลีช เทพมรณะ
โอวีเอ
List of Bleach episodes#OVAs
BLEACH (アニメ)#BLEACH The sealed sword frenzy
วิลล์ สมิธ

วิลลาร์ด แคร์โรลล์ สมิธ จูเนียร์ (Willard Carroll Smith, Jr.)  (เกิดเมื่อวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 1968) เป็นนักแสดง นักร้อง และเป็นผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์เช่น ภาพยนตร์บล็อกบัสเตอร์ เรื่อง Hitch และ The Pursuit of Happyness สมิธมีผลงานการแสดงอย่างภาพยนตร์ทำเงินติดอยู่ใน 50 อันดับแรกของภาพยนตร์ทำรายได้จากทั่วโลกสูงสุดตลอดกาล เรื่อง Men in Black™ (ซึ่งเขาเป็นผู้บันทึกเสียงเพลงไตเติ้ลที่คว้ารางวัลแกรมมี่) ในปี 1997 และภาพยนตร์ปี 1996 เรื่อง  สงครามวันดับโลก (Independence Day)  สมิธยังแสดงนำในภาพยนตร์ เรื่อง Bad Boys ซึ่งถือเป็นหนึ่งในภาพยนตร์ทำเงินสูงสุดของปี 1995 และยังมีผลงานที่ได้รับการตอบรับที่ดี และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ เรื่อง Six Degrees of Separation, Made in America และ Where the Day Takes You
== ประวัติ ==
สมิธได้ เข้าสู่วงการซึ่งได้รับความนิยม ในปี 1996
ทางด้านผลงานสมิธออกผลงานแรกในนามสมิธ ตั้งแต่สมัยที่เขาเรียนปีสุดท้ายอยู่ในไฮสกูล และได้ออกผลงานเดี่ยวซึ่งเคยได้รับสองรางวัลแกรมมี่ และสามรางวัลอเมริกัน มิวสิก อวอร์ด อัลบั้มเดี่ยวชุดแรกของสมิธ “Big Willie Style” ทำยอดขายมากถึง 8 ล้านชุดอัลบั้มชุด “Willennium” ของเขา และซิงเกอร์ “Will2K” ได้สองแพล็ตตินั่ม และทำยอดขายไปชุดละ 2 ล้านชุด
สมิธแสดงนำในภาพยนตร์ 2 เรื่องที่ติดอยู่ใน 50 อันดับภาพยนตร์ทำรายได้จากทั่วโลกสูงสุดตลอดกาล ได้แก่ ภาพยนตร์ฮิตประจำซัมเมอร์ปี 1997 เรื่อง Men in Black™ (ซึ่งเขาเป็นผู้บันทึกเสียงเพลงไตเติ้ลที่คว้ารางวัลแกรมมี่) และภาพยนตร์ปี 1996 เรื่อง Independence Day สมิธยังแสดงนำในภาพยนตร์ของโคลัมเบีย พิคเจอร์ส เรื่อง Bad Boys ซึ่งถือเป็นหนึ่งในภาพยนตร์ทำเงินสูงสุดของปี 1995 ผลงานภาพยนตร์เรื่องอื่น ๆ ของเขายังรวมถึงบทบาทการแสดงที่ได้รับเสียงวิจารณ์ชื่นชมในภาพยนตร์ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ เรื่อง Six Degrees of Separation, Made in America และ Where the Day Takes You
สมิธได้รับตำแหน่งดาราดาวรุ่งชายยอดเยี่ยม จากนาโต้/โชเวสต์ ประจำปี 1995 และต่อมายังได้รับตำแหน่งดารานำชายแห่งปี ในปี 2002 นอกจากนั้น เขายังได้รับรางวัล International Box Office Achievement Award ในปี 1997 และยังได้รับตำแหน่ง “ผู้ให้ความบันเทิงยอดเยี่ยมประจำปี 1999” จาก The NAACP Image Awards นอกจากนี้เขายังเป็นผู้อำนวยการสร้างบริหาร ร่วมกับเจด้า พินเก็ตต์ สมิธ ภรรยาของเขา ให้กับซีรีส์แนวตลกเรื่อง All of Us
ในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 94 คริส ร็อกได้กล่าวเชิงเยาะเย้ยอาการโรคผมร่วงเป็นหย่อมของเจดา พิงคิตต์ สมิท ภรรยาของวิลล์ โดยเปรียบเทียบกับการโกนหัวของเดมี มัวร์ ในภาพยนตร์ จี. ไอ. เจน จากคำพูดนี้ วิลล์ได้เดินขึ้นไปบนเวทีและตบหน้าร็อก หลังจากนั้นก็กล่าวห้ามไม่ให้ร็อกเอ่ยชื่อเจดาอีก ต่อมาเมื่อวิลล์ได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมในงานเดียวกันนั้น เขาได้กล่าวขอโทษผู้จัดงานและผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนี้ทุกคนต่อการกระทำดังกล่าว แต่ไม่ได้เอ่ยถึงคู่กรณีแต่อย่างใด
== ผลงานภาพยนตร์ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
นักแสดงอเมริกัน
แร็ปเปอร์อเมริกัน
ชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา
ศิลปินสังกัดโคลัมเบียเรเคิดส์
ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
บุคคลจากฟิลาเดลเฟีย
นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
.рф

.рф (อ่านว่า ด็อต เอร เอฟ, รัสเซีย: Росси́йская Федера́ция, สหพันธรัฐรัสเซีย) เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศรัสเซีย เริ่มใช้ครั้งแรกใน พ.ศ. 2551
โดเมนนี้เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดชื่อแรกในโลกที่ใช้อักษรซีริลลิก และชื่อเว็บไซต์ที่ใช้โดเมนนี้จะเป็นอักษรซีริลลิกเท่านั้น
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ระบบการตั้งชื่อโดเมน
โดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศ
рф
ถนนกรุงเทพฯ-นนทบุรี

ถนนกรุงเทพฯ–นนทบุรี (Thanon Krung Thep - Nonthaburi) เป็นถนนเชื่อมระหว่างพื้นที่เขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร กับอำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มีระยะทางเริ่มต้นจากถนนประชาราษฎร์ สาย 2 (ทางแยกเตาปูน) ในพื้นที่แขวงบางซื่อ เขตบางซื่อ ตรงไปทางทิศเหนือ ตัดผ่านทางรถไฟสายใต้ เข้าพื้นที่แขวงวงศ์สว่าง จากนั้นโค้งไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ตัดกับถนนวงศ์สว่าง (ทางแยกวงศ์สว่าง) ข้ามคลองบางเขนเข้าสู่เขตตำบลบางเขน อำเภอเมืองนนทบุรี ข้ามคลองบางตะนาวศรีเข้าเขตตำบลตลาดขวัญ และไปสิ้นสุดที่จุดตัดระหว่างถนนสายนี้กับถนนติวานนท์และถนนนครอินทร์ (ทางแยกติวานนท์) โดยมีแนวถนนที่ตรงต่อเนื่องไปคือถนนประชาราษฎร์
ถนนกรุงเทพฯ–นนทบุรีเป็นถนนขนาด 4 ช่องทางจราจร โดยเกาะกลางเป็นที่ตั้งของรถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรม (เดิมมี 6 ช่องทางจราจร แบ่งทิศทางการจราจรด้วยเกาะกลางแบบตีเส้น) ระยะทางรวม 5.358 กิโลเมตร ความกว้างประมาณ 25 เมตร ตัดขึ้นตามพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการจัดซื้อที่ดินและอสังหาริมทรัพย์อย่างอื่นเพื่อตัดถนนเชื่อมคมนาคมกรุงเทพพระมหานครกับจังหวัดนนทบุรี เมื่อปี พ.ศ. 2474 โดยมีแนวเส้นทางเริ่มจากถนนพระรามที่ 5 (แต่เมื่อก่อสร้างจริงนั้นเริ่มที่ถนนประชาราษฎร์ สาย 2) ไปถึงบริเวณเหนือวัดลานวัว ทั้งนี้เพื่อให้การจราจรทางบกระหว่างสองจังหวัดรวดเร็วยิ่งขึ้น หลังจากเมื่อปี พ.ศ. 2471 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวได้โปรดเกล้าฯ ให้ย้ายศาลากลางจังหวัดนนทบุรีจากปากคลองบางซื่อลงมาตั้งที่ตำบลบางขวาง รวมทั้งยังโปรดเกล้าฯ ให้สร้างเรือนจำมหันตโทษกลางขึ้นที่นั่นด้วย
ในปีต่อมา (พ.ศ. 2475) พระองค์โปรดเกล้าฯ พระราชทานนามถนนสายนี้รวมกับถนนที่มาจากตัวจังหวัดนนทบุรีถึงวัดลานวัวว่า ถนนประชาราษฎร์ จนกระทั่งภายหลังได้มีการเปลี่ยนชื่อถนนช่วงทางแยกเตาปูนถึงทางแยกติวานนท์เป็น ถนนกรุงเทพฯ–นนทบุรี ปัจจุบันถนนกรุงเทพฯ–นนทบุรีในเขตบางซื่ออยู่ในการดูแลของสำนักการโยธา กรุงเทพมหานคร มีระยะทาง 3.617 กิโลเมตร ส่วนช่วงที่อยู่ในเขตอำเภอเมืองนนทบุรีนั้นถือเป็น ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 301 สายคลองบางเขน–ติวานนท์ และเป็นเขตควบคุมของหมวดทางหลวงนนทบุรี แขวงทางหลวงนนทบุรี (หน่วยงานของกรมทางหลวง) ระยะทาง 1.741 กิโลเมตร
อนึ่ง การใช้ชื่อซอยย่อยของถนนระหว่างสองพื้นที่ยังมีความแตกต่างกันอีกด้วย กล่าวคือ กรุงเทพมหานครใช้ชื่อซอยว่า "กรุงเทพ–นนทบุรี" ฝั่งขาออก (ฝั่งซอยเลขคี่) มี 24 ซอย และฝั่งขาเข้า (ฝั่งซอยเลขคู่) มี 31 ซอย ส่วนเทศบาลนครนนทบุรีจะเริ่มนับตัวเลขใหม่เมื่อเข้าเขตจังหวัดนนทบุรี โดยใช้ชื่อซอยว่า "กรุงเทพ-นนท์" ฝั่งขาออกมี 8 ซอย และฝั่งขาเข้ามี 7 ซอย
== รายชื่อทางแยก ==
== ดูเพิ่ม ==
ถนนประชาราษฎร์
ถนนรัชดาภิเษก
ถนนวงศ์สว่าง
ถนนติวานนท์
ถนนนครอินทร์
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง  กรมทางหลวง กระทรวงคมนาคม
301
3-301
ถนนในจังหวัดนนทบุรี
ถนนในกรุงเทพมหานคร
ถนนในเขตบางซื่อ
ถนนประชาราษฎร์

ถนนประชาราษฎร์ (Thanon Pracha Rat) เป็นเส้นทางการคมนาคมในท้องที่อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มีระยะทางเริ่มต้นจากทางแยกติวานนท์ซึ่งเป็นจุดตัดระหว่างถนนติวานนท์ ถนนนครอินทร์ และถนนกรุงเทพฯ-นนทบุรีในพื้นที่ตำบลตลาดขวัญ ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ โค้งและตรงไปทางทิศตะวันตก จนกระทั่งตัดกับถนนเลี่ยงเมืองนนทบุรีที่ทางแยกประชาราษฎร์-เลี่ยงเมืองนนทบุรี และเข้าเขตตำบลสวนใหญ่ จากนั้นเบี่ยงลงไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้เล็กน้อย ก่อนตัดกับถนนพิบูลสงครามที่ทางแยกศรีพรสวรรค์ และไปสิ้นสุดที่วงเวียนหอนาฬิกาท่าน้ำนนทบุรี
ถนนประชาราษฎร์เป็นถนนสายแรก ๆ ของจังหวัดนนทบุรี ตัดขึ้นตามพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการจัดซื้อที่ดินและอสังหาริมทรัพย์อย่างอื่นเพื่อตัดถนนจากแม่น้ำเจ้าพระยาที่ตำบลบางขวางขึ้นไปถึงวัดลานวัว จังหวัดนนทบุรี พ.ศ. 2474 โดยมีแนวเส้นทางเริ่มจากแม่น้ำเจ้าพระยา ตำบลบางขวาง (ปัจจุบันคือตำบลสวนใหญ่) ไปทางทิศตะวันออกจนถึงบริเวณเหนือวัดลานวัว (ปัจจุบันคือวัดลานนาบุญ) ทั้งนี้เพื่อให้การจราจรทางบกในจังหวัดนนทบุรีมีความสะดวกรวดเร็วยิ่งขึ้น หลังจากที่เมื่อ พ.ศ. 2471 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวได้โปรดเกล้าฯ ให้ย้ายศาลากลางจังหวัดนนทบุรีจากปากคลองบางซื่อลงมาตั้งที่ตำบลบางขวาง รวมทั้งยังโปรดเกล้าฯ ให้สร้างเรือนจำมหันตโทษกลางขึ้นที่นั่นด้วย
ในปีต่อมา (พ.ศ. 2475) พระองค์จึงโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามถนนสายนี้รวมกับถนนที่ตัดมาจากตำบลบางซื่อ กรุงเทพพระมหานคร (ซึ่งตัดขึ้นในช่วงเดียวกัน) ว่า ถนนประชาราษฎร์ จนกระทั่งภายหลังได้มีการแบ่งถนนประชาราษฎร์ช่วงตั้งแต่ทางแยกเตาปูนถึงทางแยกติวานนท์ออกไปเป็นถนนกรุงเทพฯ-นนทบุรี ถนนประชาราษฎร์จึงมีระยะทางอยู่ในจังหวัดนนทบุรีเท่านั้น ปัจจุบันช่วงตั้งแต่ทางแยกติวานนท์ถึงทางแยกศรีพรสวรรค์เป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 306 และอยู่ในเขตควบคุมของหมวดทางหลวงนนทบุรี แขวงทางหลวงนนทบุรี (หน่วยงานของกรมทางหลวง)
== ดูเพิ่ม ==
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 306
ถนนกรุงเทพฯ-นนทบุรี
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ประชาราษฎร์
ถนนกัลปพฤกษ์

ถนนกัลปพฤกษ์ (Thanon Kanlapaphruek) หรือ ทางหลวงชนบท กท.1001 เป็นเส้นทางคมนาคมในพื้นที่ฝั่งธนบุรี กรุงเทพมหานคร โดยเป็นถนนลาดยางขนาด 6 ช่องจราจร เชื่อมต่อระหว่างถนนราชพฤกษ์กับถนนกาญจนาภิเษก
== รายละเอียดเส้นทาง ==
เริ่มต้นจากถนนราชพฤกษ์ที่ทางแยกต่างระดับสวนเลียบ ระหว่างพื้นที่แขวงบางค้อ (เขตจอมทอง) กับแขวงปากคลองภาษีเจริญ (เขตภาษีเจริญ) ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ในพื้นที่แขวงบางค้อ ข้ามคลองวัดโคนอนเข้าพื้นที่แขวงบางหว้า (เขตภาษีเจริญ) ข้ามคลองบางหว้าเข้าพื้นที่แขวงบางขุนเทียน (เขตจอมทอง) ข้ามคลองสวนหลวงเข้าแขวงบางหว้า ข้ามคลองรางบัวเข้าแขวงบางขุนเทียน ตัดกับถนนกำนันแม้นและข้ามคลองวัดสิงห์เข้าแขวงบางหว้าอีกครั้งหนึ่ง แล้วเลียบไปกับคลองบางโคลัด (บางส่วนซ้อนทับแนวคลองจึงเข้าไปในพื้นที่แขวงคลองบางพราน (เขตบางบอน) ด้วย) ข้ามคลองพระยาราชมนตรีเข้าพื้นที่แขวงบางแค (เขตบางแค) ก่อนตัดกับถนนบางแค จากนั้นจึงเริ่มแยกออกจากแนวคลองไปทางทิศตะวันตก จนบรรจบกับถนนกาญจนาภิเษกที่ทางแยกต่างระดับบางโคลัด ระหว่างพื้นที่แขวงบางแคกับแขวงหลักสอง (เขตบางแค)
== ประวัติ ==
ถนนกัลปพฤกษ์ตัดขึ้นตามพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืน ในท้องที่เขตจอมทอง เขตภาษีเจริญ เขตบางขุนเทียน และเขตหนองแขม กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2537 เพื่อขยายและเชื่อมโยงการคมนาคมระหว่างพื้นที่ตอนในของกรุงเทพมหานครกับบริเวณรอบนอก เมื่อการก่อสร้างแล้วเสร็จและเปิดการจราจรในปี พ.ศ. 2545 กรมทางหลวงชนบทได้ใช้ชื่อถนนในเบื้องต้นว่า ถนนสายแยกตากสิน-เพชรเกษมไปถนนวงแหวนรอบนอก เนื่องจากถนนสายนี้มีจุดเริ่มต้นแยกจากถนนตากสิน-เพชรเกษม และไปสิ้นสุดที่ถนนวงแหวนรอบนอกตะวันตก (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของถนนกาญจนาภิเษก)
ต่อมากรมทางหลวงชนบทได้ขอให้กรมศิลปากรพิจารณาชื่อถนนตากสิน-เพชรเกษม และถนนสายแยกตากสิน-เพชรเกษมไปถนนวงแหวนรอบนอกใหม่ กรมศิลปากรโดยสำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์จึงพิจารณาโดยใช้หลักการที่กรมทางหลวงชนบทเคยใช้ตั้งชื่อถนนในโครงการสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาบริเวณวัดนครอินทร์ และถนนต่อเชื่อมสายติวานนท์-เพชรเกษม-รัตนาธิเบศร์ไปแล้ว กล่าวคือ ใช้ชื่อพรรณไม้มงคลตั้งเป็นชื่อถนน ในส่วนของถนนตากสิน-เพชรเกษม ให้รวมเป็นสายเดียวกันกับถนนที่ตัดใหม่จากเพชรเกษมไปรัตนาธิเบศร์ซึ่งใช้ชื่อว่าถนนราชพฤกษ์ ส่วนถนนสายแยกตากสิน-เพชรเกษมไปถนนวงแหวนรอบนอกนั้นตั้งชื่อว่า ถนนกัลปพฤกษ์ เนื่องจากกัลปพฤกษ์ (Cassia bakeriana) เป็นชื่อไม้มงคลที่มีลักษณะทางพฤกษศาสตร์เป็นไม้ในวงศ์และสกุลเดียวกันกับราชพฤกษ์ (Cassia fistula) รวมทั้งยังออกดอกและทิ้งใบในช่วงระยะเวลาเดียวกันอีกด้วย
ถนนกัลปพฤกษ์ได้รับการขยายตั้งแต่ปี พ.ศ. 2560 แล้วเสร็จเดือนธันวาคม พ.ศ. 2562 โดยปรับปรุงจากถนนคอนกรีตขนาด 4 ช่องจราจร เป็นถนนลาดยางขนาด 6 ช่องจราจร และมีโครงการต่อขยายไปบรรจบที่ถนนพุทธสาครและถนนเศรษฐกิจ 1 อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร โดยคาดว่าจะเริ่มก่อสร้างในปี พ.ศ. 2568
== รายชื่อทางแยก ==
==รายการอ้างอิง==
กัลปพฤกษ์
กัลปพฤกษ์
กัลปพฤกษ์
กัลปพฤกษ์
กัลปพฤกษ์
กัลปพฤกษ์
ถนนสมเด็จเจ้าพระยา

ถนนสมเด็จเจ้าพระยา (Thanon Somdet Chao Phraya) เป็นถนนสายสำคัญสายหนึ่งในเขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร มีเส้นทางเริ่มต้นจากวงเวียนเล็ก ถนนประชาธิปก ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ในพื้นที่แขวงสมเด็จเจ้าพระยา ตัดกับถนนท่าดินแดงและเข้าพื้นที่แขวงคลองสานที่สี่แยกท่าดินแดง จากนั้นยังคงตรงไปในทิศเดิม จนกระทั่งสิ้นสุดที่สี่แยกคลองสานซึ่งเป็นจุดตัดกับถนนลาดหญ้า ระยะทางรวม 1.440 กิโลเมตร มีความกว้าง 19.50 เมตร
ถนนสมเด็จเจ้าพระยาเป็น "ถนนสายที่ 2" ในโครงการตัดและขยายถนน 11 สายในจังหวัดธนบุรี ซึ่งเกิดขึ้นหลังจากการก่อสร้างสะพานปฐมบรมราชานุสรณ์ (สะพานพระพุทธยอดฟ้า) เมื่อปี พ.ศ. 2472 รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยกำหนดแนวเส้นทางไว้ตั้งแต่วัดอมรินทราราม มาทางถนนบ้านขมิ้น ข้ามคลองบางกอกใหญ่ ผ่านถนนสายที่ 1 (ปัจจุบันคือถนนประชาธิปก) แล้วตรงไปตามแนวถนนคลองสานซึ่งมีอยู่แล้ว ไปบรรจบกับถนนสายที่ 4 (ปัจจุบันคือถนนลาดหญ้า) ที่ปากคลองสาน ยาวประมาณ 4,900 เมตร กว้าง 23 เมตร ตามพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการจัดซื้อที่ดินและอสังหาริมทรัพย์อย่างอื่น เพื่อตัดและขยายถนนฝั่งจังหวัดธนบุรีและจังหวัดพระนคร
ถนนสายที่ 2 สร้างและขยายใหม่ตามแนวถนนที่สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค) ได้สร้างไว้ รวมทั้งยังเป็นที่ตั้งจวน (บ้าน) ของสมเด็จเจ้าพระยาถึง 4 ท่านอีกด้วย ได้แก่ สมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึก (พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช) สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยุรวงศ์ (ดิศ บุนนาค) สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาพิไชยญาติ (ทัต บุนนาค) และสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค) ดังนั้น สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพจึงทรงตั้งชื่อถนนถวายพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวว่า ถนนสมเด็จเจ้าพระยา
อย่างไรก็ตาม ถนนสายนี้ตัดสำเร็จเฉพาะส่วนปลาย โดยแยกออกเป็นสองด้านและมีเส้นทางไม่ต่อเนื่องกัน กล่าวคือ ส่วนปลายด้านหนึ่งเริ่มต้นจากวงเวียนเล็ก ใกล้วัดพิชยญาติการามไปจนถึงปากคลองสานซึ่งยังคงใช้ชื่อว่า "ถนนสมเด็จเจ้าพระยา" ตามเดิม และส่วนปลายอีกด้านมีระยะทางเริ่มต้นจากวัดอรุณราชวรารามจนถึงวัดอมรินทรารามจึงเรียกชื่อถนนส่วนนี้ใหม่ว่า "ถนนอรุณอมรินทร์" ส่วนถนนตอนกลางที่เชื่อมระหว่างสองส่วนดังกล่าวเพิ่งสร้างสำเร็จตลอดสายเมื่อไม่นานมานี้ โดยถือเป็นส่วนหนึ่งของถนนอรุณอมรินทร์
== สถานที่สำคัญ ==
วัดอนงคาราม
วัดพิชยญาติการามวรวิหาร
อุทยานเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี
โรงพยาบาลตากสิน
สถาบันจิตเวชศาสตร์สมเด็จเจ้าพระยา
ล้ง 1919
บ้านหวั่งหลี
วงเวียนเล็ก
พิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นกรุงเทพมหานคร เขตคลองสาน
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ถนนในเขตคลองสาน
ถนนในกรุงเทพมหานคร
ถนนสิรินธร

ถนนสิรินธร (Thanon Sirindhorn) ซึ่งบางส่วนมีฐานะเป็น ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 341 สายบางพลัด–บางบำหรุ เป็นเส้นทางการคมนาคมในท้องที่เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร ลักษณะเป็นถนนขนาด 6 ช่องทางจราจร กว้าง 40 เมตร มีระยะทางประมาณ 3 กิโลเมตร เริ่มจากถนนจรัญสนิทวงศ์ตัดกับถนนราชวิถีที่ทางแยกบางพลัด ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ข้ามคลองบางบำหรุ เมื่อผ่านซอยสิรินธร 2 (สมชายพัฒนา) จึงโค้งไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ จากนั้นตัดผ่านถนนรุ่งประชา ก่อนจะไปบรรจบกับถนนบรมราชชนนีที่ทางแยกต่างระดับสิรินธร โดยตลอดสายยังถือเป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างแขวงบางพลัดกับแขวงบางบำหรุอีกด้วย
ถนนสิรินธรตัดขึ้นตามพระราชบัญญัติเวนคืนอสังหาริมทรัพย์เพื่อสร้างทางหลวงแผ่นดินสายแยกถนนจรัญสนิทวงศ์ (แยกสะพานกรุงธนฯ)–บรรจบทางหลวงพิเศษสายบางกอกน้อย-นครชัยศรี ในท้องที่เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2524 จากนั้นจึงเริ่มก่อสร้างจนกระทั่งแล้วเสร็จเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2527 กรมทางหลวงได้กำหนดเป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 341 แต่ปัจจุบันระยะทางส่วนใหญ่ของถนนสายนี้อยู่ในความดูแลของสำนักการโยธา กรุงเทพมหานคร ส่วนระยะทางที่เหลืออีก 352 เมตร อยู่ในความดูแลของหมวดทางหลวงตลิ่งชัน แขวงทางหลวงธนบุรี (หน่วยงานของกรมทางหลวง)
ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2534 กระทรวงมหาดไทยได้กราบบังคมทูลขอพระราชทานชื่อทางหลวงสายนี้เพื่อเป็นการเทิดพระเกียรติสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เนื่องในโอกาสฉลองพระชนมายุ 3 รอบ โดยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ใช้ชื่อทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 341 ว่า ถนนสิรินธร ในวาระเดียวกับที่พระราชทานชื่อทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 338 ว่า "ถนนบรมราชชนนี"
== ทางแยกที่สำคัญ ==
== อ้างอิง ==
341
3-341
ถนนในกรุงเทพมหานคร
ถนนในเขตบางพลัด
สถานที่ที่ตั้งชื่อตามพระนามของสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ