pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เนวิราพีน

เนวิราพีน (Nevirapine) เป็นยาที่ใช้บรรเทากลุ่มอาการต่างๆ ในโรค  เอดส์ (AIDS) เป็นยาในกลุ่ม นอน-นิวคลิโอไซด์ รีเวอรส์ ทรานสคริปเทส อินฮิบิเตอร์ (non-nucleoside reverse transcriptase inhibitors (NNRTIs)) มีชื่อทางการค้าว่า วิรามูน (Viramune)
== อาการข้างเคียง ==
พบว่ามีการดื้อยาในกรณีที่ใช้รักษาเอดส์เป็นเวลานานๆ และตับถูกทำลายหลังจากการเพิ่มปริมาณบ่อยๆในปี 2000 หลังจาก อย.สหรัฐฯ ออกมาเตือนว่าเนวิราพีนมีผลทำให้ตับถูกทำลาย บอริงเกอร์ อินเกลเฮม (Boehringer Ingelheim) ก็ได้ถอนยาออกจากตลาด
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Facts sheet from the AIDS Treatment Data Network 
Nevirapine Controversy
ยาหลักขององค์การอนามัยโลก
ยา
ยาต้านไวรัส
ทรานซิสเตอร์

ทรานซิสเตอร์ (transistor) เป็นอุปกรณ์สารกึ่งตัวนำที่มีคุณสมบัติขยายหรือสลับสัญญาณไฟฟ้าหรือพลังงานไฟฟ้า
ยูเลียส เอดการ์ ลิเลียนเฟลด์ วิศวกรและนักฟิสิกส์ชาวเยอรมันจดสิทธิบัตรทรานซิสเตอร์สนามไฟฟ้า (field-effect transistor) ในปี ค.ศ. 1926 แต่ในเวลานั้นยังไม่สามารถสร้างได้จริง ต่อมาในปี ค.ศ. 1947 จอห์น บาร์ดีน, วอลเตอร์ เฮาเซอร์ แบรตเทนและวิลเลียม ชอกลีย์ นักฟิสิกส์ชาวอเมริการ่วมกันคิดค้นทรานซิสเตอร์จุดสัมผัส (point-contact transistor) ทำให้วงการอิเล็กทรอนิกส์สร้างอุปกรณ์ได้ราคาถูกและเล็กลง จากผลงานนี้ทำให้บาร์ดีน, แบรตเทนและชอกลีย์ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ในปี ค.ศ. 1956
== อ้างอิง ==
อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์
สิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ
ซาควินาเวียร์

ซาควินาเวียร์ (อังกฤษ:Saquinavir) (ฟอร์โตเวส&reg;เป็นชื่อทางการค้าของโรช Fortovase&reg;)
เป็นยาประเภท  โปรตีเอส อินฮิบิเตอร์ (protease inhibitor) ใช้รักษาโรคในกลุ่มอาการ เอชไอวี (HIV)
ซาควินาเวียร์ มีไซเลต (Saquinavir mesylate-Invirase&reg;, Roche)
เป็นตำรับยาของซาควินาเวียร์ที่ทำขึ้นมาเพื่อใช้ร่วมกับ โปรตีเอส อินฮิบิเตอร์ ตัวอื่นเป็นการเพิ่มประสิทธิภาพในการดูดซึมยา

เมื่อรับประทานยาซาควินาเวียร์ตามลำพังพบว่าการดูดซึมช้ามาก  แต่ถ้าคนไข้ได้รับยาเอชไอวีโปรตีเอส อินฮิบิเตอร์อีกตัวที่ชื่อ ริโตนาเวียร์ (ritonavir) เข้าไปด้วย  พบว่าการดูดซึมของซาควินาเวียร์จะดีขึ้นมากที่เป็นเช่นนี้เพราะว่าริโตนาเวียร์จะไปยับยั้งเอ็นไซม์  ไซโตโครม พี450 3เอ4 (Cytochrome P450 3A4) ซึ่งเอ็นไซม์ตัวนี้จะไปเมตทาโบไลต์ ซาควินาเวียร์ให้หมดฤทธิ์ยา
ยาหลักขององค์การอนามัยโลก
ยา
ยาต้านไวรัส
ควิโนไลน์
ไซโดโฟเวียร์

ไซโดโฟเวียร์ (Cidofovir) พัฒนาขึ้นโดย  ไกลีด ไซเอนซ์  (Gilead Sciences) และทำตลาดเองในสหรัฐอเมริกา ใช้ชื่อการค้าว่า วิสไทด์ (Vistide) และนอกสหรัฐอเมริกาทำตลาดโดยไฟเซอร์ไพเซอร์ ไฟเวอร์ (Pfizer)
) เป็นยาฉีด ต้านไวรัส ที่ใช้รักษาโรคที่เกิดจากเชื้อไซโตเมกาโลไวรัส (cytomegalovirus-CMV) ที่ทำให้เกิด ม่านตาอักเสบ (retinitis) ในคนไข้ที่เป็นเอดส์ โดยการออกฤทธิ์ยับยั้งการสังเคราะห์ดีเอ็นเอในการขยายพันธุของไวรัส ซีเอ็มวี (CMV)
มีรายงานเป็นสถิติยืนยันชัดเจนว่า ไซโดโฟเวียร์มีประสิทธิภาพในการชลอการลุกรามของไวรัส ซีเอ็มวี (CMV) ที่ทำให้ม่านตาอักเสบ  ทั้งในคนไข้ที่ล้มเหลวจากการรักษาด้วยวิธีอื่นและคนไข้ที่วินิจฉัยแล้วแต่ยังได้รักษา  การให้ยาก็ไม่จำเป็นต้องทำอย่างต่อเนื่องเพียงให้ 1-2 สัปดาห์ต่อครั้ง
เอมีน
ยาต้านไวรัส
แอลกอฮอล์
ฮิโรมิ สึรุ

ฮิโรมิ สึรุ (; 29 มีนาคม พ.ศ. 2503 - 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560) เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น ซึ่งอยู่ในวงการพากย์มานานกว่า 20 ปี ให้เสียงตัวละครมาแล้วมากมายหลากหลายบทบาท ผลงานเรื่องแรกของเธอคือ Perrine Monogatari (พ.ศ. 2521) โดยรับบทเป็น Perrine ตัวเอกของเรื่อง
ฮิโรมิ สึรุ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 16 พฤศจิยายน 2560 โดยได้พบเธออยู่ในรถยนต์ส่วนตัว นั่งอยู่ในสภาพหมดสติและถูกส่งตัวไปที่โรงพยาบาล หลังจากนั้นแพทย์ได้ยืนยันว่าเธอได้เสียชิวิตลงแล้วด้วยวัย 57 ปี
== ประวัติ ==
บ้านเกิด : จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น
สังกัด : อาโอนิ โปรดักชัน
== ผลงาน ==
=== แอนิเมชัน ===
อิคโกกุ บ้านพักหรรษา รับบทเป็น คุโจ อาสึนะ
มิยูกิ รับบทเป็น คาจิมะ มิยูกิ
เก็นมุเซ็งคิ เลด้า รับบทเป็น อาซางิริ โยโกะ
ดราก้อนบอล รับบทเป็น บูลม่า, มารจูเนียร์ (เด็ก)
ดราก้อนบอล Z รับบทเป็น บูลม่า, ทรังค์ซ (ทารก), บรา
ดราก้อนบอล GT รับบทเป็น บูลม่า, บรา
ดราก้อนบอล ไค รับบทเป็น บูลม่า, บรา
ดราก้อนบอล ซูเปอร์ รับบทเป็น บูลม่า, ไทด์, บรา
เซนต์เซย่า รับบทเป็น คาเมเลียน จูน, เมอร์เมด เททีส
ถนนสายนี้ เปรี้ยว รับบทเป็น อายุคาวะ มาโดกะ
รันม่า ½ รับบทเป็น คุองจิ อุเคียว
กัลฟอร์ซ รับบทเป็น ลูฟี่
ยอดมนุษย์อันปังแมน รับบทเป็น โดคินจัง
คุณพ่อ ย. โย่ง (Daddy Long Legs) รับบทเป็น ลีโอโนรา
ไซเลนท์ โมเบียส รับบทเป็น คิดดี้ เฟนิล
นาซึกิ สาวดุทะลุองศาแตก รับบทเป็น คันโดริ อากิระ
แผนปราบผีไม่มีอั้น รับบทเป็น มิคามิ เรโกะ
บอย (HARELUYA II BOY) รับบทเป็น อิบุ เรโกะ
กราวิเตชัน รับบทเป็น เซงุจิ มิกะ
ไทรกัน รับบทเป็น เมริล สไตรฟ์
อากิฮาบาระ เด็งโนงุมิ (Cyberteam in Akihabara) รับบทเป็น ฮานาโคงาเนอิ ฮินาโกะ (แม่ของฮิบาริ), เปอตีแองจ์
มอสคีตอน แวมไพร์ติงต๊อง รับบทเป็น คามิล
บ้านพักอลเวง รับบทเป็น แม่ของชิโนบุ
=== เกม ===
อีส (YS) [PC Engine] รับบทเป็น ลิเลีย
โซสึเกียว ~Graduation~ รับบทเป็น อาราอิ คิโยมิ
แลงกริซเซอร์ 1&2 รับบทเป็น อิเมลด้า
เน็กซ์คิง รับบทเป็น โรสแมรี่
เทคเคน 3 รับบทเป็น จูเลีย ชาง
เทคเคน แท็คทัวร์นาเมนท์ รับบทเป็น จูเลีย ชาง
เมทัลเกียร์ โซลิด รับบทเป็น นาโอมิ ฮันเตอร์
ฮาร์เล็มบีท รับบทเป็น ยาเบะ คิริโกะ
ซัมมอนไนท์ 2, 3 รับบทเป็น เคน่า
=== งานภาพยนตร์ต่างประเทศ ===
Anne of Green Gables พากย์เสียงของ แอน เชอร์ลีย์ (มีแกน ฟอลโลวส์)
== แหล่งข้อมูลอื่น==
ประวัติส่วนตัวในเว็บต้นสังกัด (อาโอนิโปรดักชัน) 
นักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น
บุคคลจากจังหวัดคานางาวะ
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2503
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2560
อะแมนตาดีน

อะมันตาดีน (Amantadine หรือ 1-อะมิโน(amino) อะดามันเทน (adamantane)) เป็น ยาต้านไวรัส ที่อนุมัติใช้โดยFDA ในปี 1976 เพื่อใช้รักษาโรคไข้หวัดใหญ่ ไทป์ เอ ในผู้ใหญ่ยาตัวนี้ช่วยลดอาการของ โรคปาร์กินสัน ได้ด้วย แต่มีกลุ่มอาการข้างเคียงเอ็กตร้าปิรามิดัล ซิสเต็ม(extrapyramidal system) มันถูกใช้เป็นยาแอนตี้ปาร์กินสันร่วมกับ  แอล-โดปา (L-DOPA)
อะมันตาดีนเป็นอนุพันธ์ของ อะดามันเทน เหมือนกับไรแมนตาดีน (rimantadine)
== รูปแบบยาในท้องตลาด ==
เป็นยาตามใบสั่งแพทย์ (prescription drug) แบบ ยาเจเนอริก ในชื่อการค้าว่าไซม์มีเทล (Symmetrel)
== กลไกการออกฤทธิ์ ==
กลไกในการเป็น ยาแอนตี้ปาร์กินสัน ยังไม่เข้าใจอย่างชัดเจน แต่มันทำให้เกิดการปล่อย โดพามีน (dopamine) จากปลายประสาทในเซลล์ สมอง ร่วมกันการกระตุ้น นอร์อีพิเนปฟริน (norepinephrine) กลไกในการต้านไวรัส คือ ยาจะแทรกแซงไวรัสโปรตีนที่ชื่อ เอ็ม 2 (M2 protein) ซึ่งเรียกว่า เอ็นโดไซโตสิส(endocytosis)
== การใช้ผิดทาง ==
เมื่อเร็วๆนี้ พบว่าฟาร์มเป็ดไก่ในประเทศจีนใช้อะมันตาดีนป้องกันไข้หวัดนก (avian flu) 2600 ล้านโดส  เป็นเหตุให้ ไข้หวัดนก ที่เกิดจากเชื้อ เอชไฟฟ์เอ็นวัน (H5N1) ในประเทศจีนและประเทศแถบเอเซียตะวันออกเฉียงใต้ดื้อต่อยาอะมันตาดีน
== ดูเพิ่ม ==
Immunology
H5N1
Rimantadine
Tromantadine
== อ้างอิง ==
Washington Post article about the Chinese use
MedicineNet.com article about the drug itself
เอมีน
ยา
เคมี
อำเภอประจักษ์ศิลปาคม

ประจักษ์ศิลปาคม เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดอุดรธานี และเป็น 1 ใน 5 อำเภอของจังหวัดที่มีทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือผ่าน ชื่อของอำเภอนี้ตั้งตามพระนามของ พลตรี พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าทองกองก้อนใหญ่ กรมหลวงประจักษ์ศิลปาคม เพื่อเฉลิมฉลองและเพื่อเป็นเกียรติแก่จังหวัดอุดรธานีมีอายุการจัดตั้งครบ 100 ปี ในปี พ.ศ. 2540
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอประจักษ์ศิลปาคมมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอหนองหาน
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอหนองหานและอำเภอกู่แก้ว
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอกุมภวาปี
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเมืองอุดรธานี
== ประวัติ ==
จังหวัดอุดรธานีจัดตั้งเป็นจากการรวมเมืองกมุทธาไสย เมืองกุมภวาปี เมืองหนองหานและอำเภอบ้านหมากแข้ง ตั้งเป็นเมืองจัตวา เรียกว่า "เมืองอุดรธานี" ตั้งแต่วันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2440 จนถึงในปี พ.ศ. 2540 จังหวัดมีอายุการจัดตั้งครบ 100 ปี จึงมีการจัดตั้งอำเภอเพื่อเฉลิมฉลองและเพื่อเป็นเกียรติแก่จังหวัดอุดรธานี จึงประกาศพื้นที่ฝั่งเหนือของหนองหานกุมภวาปี อำเภอกุมภวาปี ได้แก่ ตำบลห้วยสามพาด ตำบลนาม่วง และตำบลอุ่มจาน จัดตั้งขึ้นเป็น กิ่งอำเภอประจักษ์ศิลปาคม ในวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2540 โดยใช้ชื่อ "ประจักษ์ศิลปาคม" ตามพระนามของ พลตรี พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าทองกองก้อนใหญ่ กรมหลวงประจักษ์ศิลปาคม ทรงเป็นผู้ริเริ่มก่อตั้งจังหวัดอุดรธานีขึ้นจากที่ตั้งกองบัญชาการมณฑลลาวพวนที่บ้านหมากแข้งใน พ.ศ. 2436 ได้ทรงริเริ่มสร้างบ้านหมากแข้งให้เกิดความเจริญจากหมู่บ้านชนบทจนเป็นเมืองอุดรธานี และยกฐานะเป็นจังหวัด เป็นการก่อสร้างรากฐานความเจริญวัฒนาถาวรจวบจนปัจจุบัน
เพื่อประโยชน์ด้านการปกครองกับอำนวยความสะดวกแก่ประชาชนตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม 2550 อนุมัติหลักการร่างพระราชกฤษฎีกาตั้งอำเภอ (รวม 81 อำเภอ) พ.ศ. 2550 เพื่อยกฐานะกิ่งอำเภอขึ้นเป็นอำเภอ  จำนวน 81 แห่ง เพื่อเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๙เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาฉบับกฤษฎีกาเล่ม 124 ตอนที่ 46 ลงวันที่ 24 สิงหาคม 2550 โดยมีผลให้ใช้บังคับเมื่อพ้น 15 วันนับแต่ประกาศในราชกิจนุเบกษา ดังนั้นในวันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน ได้รับการยกฐานะเป็น อำเภอประจักษ์ศิลปาคม เป็นอำเภอลำดับที่ 25 ของจังหวัดอุดรธานี
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอประจักษ์ศิลปาคมมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอหนองหาน
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอหนองหานและอำเภอกู่แก้ว
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอกุมภวาปี
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเมืองอุดรธานี
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอประจักษ์ศิลปาคมแบ่งเขตการปกครองย่อยเป็น 3 ตำบล 41 หมู่บ้าน
{|
|-
| 1. || นาม่วง |||| (Na Muang) |||| 14 หมู่บ้าน
|-
| 2. || ห้วยสามพาด |||| (Huai Sam Phat) |||| 13 หมู่บ้าน
|-
| 3. || อุ่มจาน |||| (Um Chan) |||| 14 หมู่บ้าน
|}
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอประจักษ์ศิลปาคมประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่
องค์การบริหารส่วนตำบลนาม่วง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาม่วงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยสามพาด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลห้วยสามพาดทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลอุ่มจาน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลอุ่มจานทั้งตำบล
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ที่ทำการปกครองอำเภอประจักษ์ศิลปาคม 
 
ประจักษ์ศิลปาคม
สถานที่ที่ตั้งชื่อตามพระนามของพระบรมวงศานุวงศ์ไทย
หนุ่มหล่อเฟี้ยว แปลงโฉมสาว

หนุ่มหล่อเฟี้ยว แปลงโฉมสาว  (The Wallflower) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น แต่งโดย โทโมโกะ ฮายากาวะ จัดพิมพ์ในประเทศญี่ปุ่นภายใต้ลิขสิทธิ์ของโคดันฉะ และในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์บงกช ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2549 ได้ถูกสร้างเป็นอนิเมะ ออกอากาศทุกคืนวันอังคาร เวลา 1.30-2.00 น. ทางสถานีทีวีโตเกียว
== เนื้อเรื่อง ==
เคียวเฮ ,ทาเคนางะ ,ยูกิโนะโจ และรันมารุ เป็นสี่หนุ่มรูปงามที่สาวๆ หมายปอง วันหนึ่งทั้งสี่ได้รับการไหว้วานจากเจ้าของบ้าน ให้ช่วยทำให้หลานสาวที่ชื่อว่า ซูนาโกะ ของตนให้เป็นสุภาพสตรีที่สมบูรณ์แบบให้ได้ แล้วจะไม่คิดค่าเช่าบ้าน แต่ถ้าทำไม่สำเร็จก็จะคิดค่าเช่าเพิ่มไปอีก ด้วยเหตุนี้ทั้งสี่ต้องจำใจรับซูนาโกะเข้ามาอาศัยด้วยกัน ที่ต้องจำใจรับเป็นเพราะซูนาโกะมีนิสัยประหลาด ชอบอยู่ที่มืดๆ คนเดียวกับพวกโครงกระดูก และตุ๊กตาเครื่องใน ทั้งยังชอบทำตัวลึกลับจนหลายคนนึกว่าเธอเป็นผี  การจับซูนาโกะมาฝึกเป็นสุภาพสตรีนั้นยากมาก เพราะเธอไม่ยอมให้ฝึกง่ายๆ แต่บุคลิกที่สง่างามของเธอนั้นกลับเปิดเผยมาเป็นบางครั้ง ทำให้สี่หนุ่มประหลาดใจอยู่เสมอ
== ตัวละคร ==
นากาฮาร่า ซูนาโกะ (中原 スナコ): ซูนาโกะเคยโดนคนที่ตนแอบหลงรักเขาข้างเดียว พูดด้วยคำพูดที่ว่า "ยัยอัปลักษณ์"  ทำให้เธอมีความเปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก  จากสาวน้อยธรรมดาๆ  ก็กลายเป็นคนที่ไม่เคยใส่ใจตัวเองเลย วันๆ เอาแต่ดูหนังผีสยองขวัญ  จนใครๆ ก็มักเข้าใจผิดว่าเธอเป็นสิ่งลึกลับในโรงเรียน เป็นโรคแพ้หนุ่มหล่อ สิ่งสวยงาม และสิ่งที่มีความเจิดจ้า ทำให้ช่วงแรกๆ เธอต้องหลบลี้หนีหน้าจากพวกเคียวเฮอยู่เสมอ เพราะถ้าหากมองเพียงแค่แว่บเดียว จะเลือดกำเดาพุ่งทันที แต่ปัจจุบันนี้ดูเหมือนจะคุ้นเคยกับ 4 หนุ่มขึ้นมากแล้ว
พ่อแม่ของซูนาโกะ ทำงานอยู่ที่แอฟริกาทั้งคู่ ตัวคุณพ่อนั้นเป็นหัวหน้าแก๊งยากูซ่า สมัยหนุ่มๆ เคยล้มหมีด้วยมือเปล่ามาแล้ว แต่กลับหวาดกลัวสิ่งสยองขวัญทั้งหลายในห้องของซูนาโกะ
ทาคาโน่ เคียวเฮ (高野 恭平) : 1 ในแก๊ง 4 หนุ่ม ที่มาเช่าบ้านกับคุณน้าจอมโหดของซูนาโกะ  เป็นคนที่เกลือยังต้องเรียกพี่  ทำได้ทุกอย่างเพื่อให้ได้เช่าบ้านจากคุณน้าฟรีๆ  คุณน้าเองก็มีข้อแลกเปลี่ยนมาว่า ถ้าทำให้ซูโนโกะเป็นเลดี้ได้  จะให้เช่าบ้านฟรีไปเลย  เคียวเฮจึงพยายามทำทุกทางเพื่อให้ซูนาโกะเปลี่ยนแปลง
โอดะ ทาเคนางะ (織田 武長) : เป็นหนุ่มที่ฉลาดและเยือกเย็นที่สุดในบรรดา 4 คน ทาเคนางะ มักจะถูกเรียกว่า "นายท่าน" (เป็นการเล่นคำในภาษาญี่ปุ่น คือชื่อของทาเคนางะ อ่านออกเสียงอีกอย่างได้ว่า Bucho ซึ่งแปลว่าเจ้านาย หรือ นายท่าน) อันที่จริงแล้วทาเคนางะมาจากตระกูลนักจัดดอกไม้ผู้มั่งคั่ง แต่ด้วยแรงกดดันในการสืบทอดตระกูล ทำให้เขาถอนตัวออกมา และมาอาศัยอยู่ในบ้านของ คุณน้าของซูนาโกะ เพื่อให้มีชีวิตอย่าง "ธรรมดา"
โทยาม่า ยูคิโนะโจ (遠山 雪之丞): เป็นหนุ่มน้อยน่ารัก ที่หน้าตาเหมือนผู้หญิงมากที่สุด ขนาดว่าผู้หญิงยังต้องอาย เรียกยูกิโนะโจสั้นๆ ว่า ยูคิ เวลาเห็นของในห้องของซูนาโกะต้องร้องไห้ทุกที เกลียดสิ่งที่เรียกว่า สยองขวัญ ที่สุด
โมริอิ รันมารุ (森井 蘭丸) : เสือผู้หญิง ชอบคบกับสาวๆ ยิ่งเป็นผู้ใหญ่ยิ่งเป็นสเปกของรันมารุ โดยเฉพาะผู้หญิงที่มีสามีแล้ว บางครั้งชอบแกล้งคนอื่น
คาซาฮาร่า โนะอิ (笠原 乃依) : สาวสวยแห่งโรงเรียนโมริ ชอบทาคาเนงะมาก และชื่นชมซูนาโกะในความเก่งหลายๆ ด้าน
== รายชื่อตอน ==
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของภาคอนิเมะ 
เว็บไซต์ภาษาไทย 
การ์ตูนญี่ปุ่น
การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชโจะ
โตโยต้า

โตโยต้า มอเตอร์ คอร์ปอเรชัน (; Toyota Motor Corporation) เป็นบริษัทผลิตรถยนต์สัญชาติญี่ปุ่น มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่เมืองโทโยตะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น ในเดือนมีนาคม 2557 โตโยต้ามีพนักงานในเครือบริษัททั่วโลกรวมแล้วกว่า 338,875 คน และในเดือนพฤศจิกายน 2557 ได้รับการจัดอันดับเป็น 1 ใน 12 บริษัทที่ใหญ่ที่สุดในโลกวัดตามรายได้ และตั้งแต่ปี 2557 เป็นต้นมา โตโยต้ายังเป็นบริษัทผลิตรถยนต์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก (วัดตามจำนวนคันผลิต) แซงหน้า โฟล์กสวาเกน กรุ๊ป และ เจเนรัลมอเตอร์ ซึ่งในปีนั้นโตโยต้ารายงานว่าได้ผลิตรถยนต์คันที่ 200 ล้าน นับแต่ก่อตั้งบริษัท นอกจากนี้ โตโยต้ายังเป็นบริษัทแรกของโลกที่มีกำลังการผลิตรถยนต์เกิน 10 ล้านคันต่อปี และโตโยต้า ยังเป็นบริษัทที่จดทะเบียนในตลาดทุนญี่ปุ่นที่ใหญ่และมีรายได้มากที่สุดของญี่ปุ่น ห่างจากอันดับสองคือ SoftBank กว่าสามเท่าตัว
โตโยต้า มอเตอร์ คอร์ปอเรชัน ได้รับการก่อตั้งโดย คิอิจิโร โทโยดะ ใน พ.ศ. 2480 เป็นการแตกบริษัทออกมาจาก โตโยต้า อินดรัสทรีส์ ซึ่งเป็นบริษัทที่ก่อตั้งโดยบิดาของเขา ซากิจิ โทโยดะ ซึ่งสามปีก่อนหน้าในปี 2477 ในช่วงที่ยังเป็นแผนกหนึ่งในโตโยต้า อินดรัสทรีส์ โตโยต้าก็ได้ผลิตสินค้าอย่างแรกเป็นของตนเองคือ เครื่องยนต์ Type A และในปี 2479 ก็ได้ทำการผลิตรถยนต์นั่งส่วนบุคคลคันแรกคือ Toyota AA ในปัจจุบัน โตโยต้า มอเตอร์ คอร์ปอเรชัน ผลิตรถยนต์ภายใต้ 5 เครื่องหมายการค้า อันประกอบด้วย Toyota, Hino, Lexus, Ranz และ Scion และยังถือหุ้น 51.2% ในไดฮัทสุ, ถือหุ้น 16.66% ในฟุจิเฮวี่อินดรัสทรีส์, ถือหุ้น 5.9% ในอีซูซุ และ ถือหุ้น 0.27% ในเทสลา นอกจากนี้ยังดำเนินกิจการร่วมค้าผลิตรถยนต์กับอีกสองบริษัทในจีน  (GAC Toyota และ Sichuan FAW Toyota Motor), กับหนึ่งบริษัทในอินเดีย (Toyota Kirloskar), กับหนึ่งบริษัทในสาธารณรัฐเช็ค (TPCA) และบริษัทผลิตชิ้นส่วนและอะไหล่อื่นๆอีกมากมาย  โตโยต้า มอเตอร์ คอร์ปอเรชัน เป็นส่วนหนึ่งของโตโยต้ากรุ๊ป หนึ่งในเครือบริษัทที่ใหญ่ที่สุดในโลก สำหรับในประเทศไทย โตโยต้า มอเตอร์ คอร์ปอเรชัน (ประเทศญี่ปุ่น) เป็นผู้ถือหุ้น 86.43% ในบริษัท โตโยต้า มอเตอร์ ประเทศไทย
== รุ่นรถที่มีผลิตในปัจจุบัน ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์บริษัท โตโยต้ามอเตอร์ ประเทศญี่ปุ่น
บริษัทโตโยต้า มอเตอร์ ประเทศไทย จำกัด
เว็บไซต์อีโตโยต้าคลับ ชุมชนของคนรักรถ 
 
ตราสินค้ารถยนต์
บริษัทรถยนต์
บริษัทของญี่ปุ่น
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2480
บริษัทนานาชาติที่มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ญี่ปุ่น
ผู้ผลิตยานพาหนะทหาร
บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์โตเกียว
เจเนรัลมอเตอร์

เจเนรัลมอเตอร์ (General Motors Company) หรือย่อว่า จีเอ็ม''' (GM) เป็นบริษัทผลิตรถยนต์จากสหรัฐอเมริกา เจ้าของยี่ห้อ บิวอิคก์ (Buick) คาดิลแลค (Cadillac), เชฟโรเลต (Chevrolet), จีเอ็มซี (GMC) ฮัมเมอร์ (Hummer), พอนทิแอค (Pontiac), แซทเทิร์น (Saturn), นำเข้ารถจากยุโรปได้แก่ โอเปิล (Opel), ซาบ (Saab), และ วอกซ์ฮอลล์ (Vauxhall), และยังถือหุ้นใหญ่ในโฮลเด้น (Holden) ซึ่งเป็นยี่ห้อรถยนต์ของออสเตรเลีย และถือหุ้นใหญ่ในกิจการรถยนต์แดวู (Daewoo) ของเกาหลีใต้อีกด้วย (19 ตุลาคม 2550)
เชฟโรเล็ตและ GMC ยังผลิตรถบรรทุก จีเอ็มเองมีหุ้นในบริษัทอีซูซุและซูซูกิของประเทศญี่ปุ่น
ปัจจุบันจีเอ็มเป็นผู้ผลิตรถยนต์รายใหญ่ที่สุดของโลก มีพนักงานประมาณ 340,000 คน แต่ในช่วงวิกฤติเศรษฐกิจปี 2552 ทางบริษัทก็ได้มีการปิดโรงงานและปลดพนักงานออกจำนวนมากในหลายประเทศ
== เจเนรัลมอเตอร์ในประเทศไทย ==
จีเอ็มในประเทศไทยได้เริ่มสายการผลิตรถยนต์ในปี พ.ศ. 2543 ที่โรงงานของจีเอ็มในจังหวัดระยอง และส่งออกรถยนต์ออกไปยังหลายประเทศ
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 จีเอ็มได้ขายโรงงานในจังหวัดระยองให้กับบริษัทเกรท วอลล์ มอเตอร์ จากประเทศจีน ซึ่งได้เริ่มเข้ามาลงทุนในประเทศไทยและภูมิภาคอาเซียนในปีดังกล่าว นอกจากนี้จีเอ็มยังได้ยุติการจัดจำหน่ายรถยนต์ใหม่ของจีเอ็มในประเทศไทย (อย่างเป็นทางการ) ในปีเดียวกัน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บริษัทเจเนรัล มอเตอร์ ประเทศไทย 
เจเนอรัลมอเตอร์ 
บริษัทรถยนต์
บริษัทของสหรัฐ
เจเนรัลมอเตอร์
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2451
อดีตบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ลอนดอน
บริษัทนานาชาติที่มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่สหรัฐอเมริกา
เครือข่ายอัจฉริยะ

เครือข่ายอัจฉริยะ (IN ; Intelligent Network) เป็นเทคโนโลยีของระบบโทรศัพท์ ที่ทำให้สามารถเขียนโปรแกรมเพื่อสร้างบริการต่าง ๆ ที่ทำงานบนเครือข่ายโทรศัพท์ เช่น บริการโทรฟรี  บริการแสดงความคิดเห็น (Televote)
== ส่วนประกอบ ==
SSP (Service Switching Point)
คืออุปกรณ์ที่ทำหน้าที่เชื่อมต่อระหว่างชุมสายสวิตชิ่ง (Circuit Switching) เข้ากับส่วนของ IN โดยทำหน้าที่กระตุ้นการเริ่มต้นของบริการ จากหมายเลขที่มีการกำหนดไว้ล่วงหน้า โดยมีการจับคู่หมายเลขนำ Prefix ต่างๆ เข้ากับเลขที่เรียกว่า Service Key เช่น บริการแสดงความคิดเห็นมี Service Key เป็น 9, บริการโทรฟรีมี Service Key เป็น 10 เป็นต้น ซึ่งเมื่อ ผู้ใช้กดหมายเลขที่ตรงกับ Prefix จะเป็นการกระตุ้นการทำงานของบริการที่เก็บใน SCP
STP (Signaling Transfer Point)
ทำหน้าเป็นจุดเชื่อมต่อสัญญาณ INAP (Intelligent Network Application Protocol) จากทุกๆ SSP เข้าด้วยกัน เพื่อลดความซับซ้อนของการเชื่อมต่อโดยต่อจากทุกๆ SSP เข้ากับ STP
SCP (Service Control Point)
ทำหน้าที่เก็บ Service Logic Program (SLP) ซึ่งเป็นโปรแกรมที่จะควบคุมลำดับการทำงานของบริการ (Call Flow) ซึ่งจะการแลกเปลี่ยนข้อมูลผ่านทาง INAP หรือ TCP/IP เพื่อใช้พิจารณาเงื่อนไขในการทำงานและควบคุมอุปกรณ์ส่วนอื่นๆ ในระบบ
SMP (Service Management Point)
ทำหน้าเก็บข้อมูลจากการทำงานของ SCP เช่น ข้อมูลเกี่ยวกับการใช้บริการของผู้ใช้ CDR (Call Detail Record)
IP (Intelligent Peripheral)
เป็นอุปกรณ์เสริมการทำงานของ IN เช่น การเล่นเสียงพูดประกอบการทำงานของบริการเพื่อโต้ตอบกับการใช้งานหรืออธิบายการทำงาน, ตรวจจับสัญญาณ DTMF หรือ การจำแนกเสียงพูด (Voice Recognition) เป็นต้น โดยมีการส่งข้อมูลเกี่ยวกับปุ่มที่ผู้ใช้กดหรือเสียงที่พูดเพื่อไปใช้ในการทำงานของบริการ โดยการควบคุมของ SCP
SCE (Service Creation Environment)
เป็นเครื่องที่จัดเตรียมสภาพแวดล้อมสำหรับการพัฒนา, ทดสอบและแก้ไขบริการ (SLP) ก่อนที่จะนำไปติดตั้งใช้งานจริงที่ SLP ซึ่งโดยปกติเครื่องมือที่ใช้สร้าง SLP มักจะเป็นโปรแกรมเฉพาะกิจที่ผู้ผลิต IN เป็นผู้สร้างขึ้น โดยมักอยู่ในรูปแบบ GUI ที่ใช้สร้าง Block Diagram ของบริการ แล้วจึงแปลงให้เป็นสคริปเพื่อนำไปคอมไพล์ให้เป็น SLP ที่จะใช้งานต่อไป
ข้อเสนอแนะของ ITU-T
มาตรฐานจีเอสเอ็ม
Signaling System 7
สถาปัตยกรรมเครือข่าย
รายชื่อนักเขียนบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์

ข้างล่างนี้เป็นการรวบรวมรายชื่อของนักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์ไทยและต่างชาติ โดยเรียงลำดับตามตัวอักษรในภาษาไทย  (รายชื่อภาษาอังกฤษในวงเล็บเป็นลิงก์ไปอ่านบทความในวิกิพีเดียภาษาอังกฤษ)
== ก ==
เกรกกอรี่ เบนฟอร์ด (Gregory Benford)
เกลบ แอนฟิลอฟ (Gleb Anfilov)
== ค ==
คีธ ลอเมอร์ (Keith Laumer)
== จ ==
จอร์จ ฟลอเรนซ์ กูธิดจ์ (George Florance Guthridge)
จอร์จ อาร์. อาร์. มาร์ติน (George R. R. Martin)
จันตรี ศิริบุญรอด (Juntree Siriboonrod)
เจมส์ กันน์ (James Gunn)
เจมส์ เอฟ. ไรอัน (James F. Ryan)
== ช ==
ชัยคุปต์
ชูลส์ แวร์น (Jules Verne)
== ซ ==
แซมวล ยูด (Samuel Youd)
ไซริล เอ็ม คอร์นบลู๊ท (Cyril M. Kornbluth)
== ด ==
ดาเนียล คีย์ (Daniel Keyes)
ไดแอน ทอมป์สัน (Diane Thompson)
== ธ ==
ธิโมธี โรเบิร์ต ซุลลิแวน (Timothy Robert Sullivan)
ธีโอดอร์ สเตอร์เจียน (Theodore Sturgeon)
== น ==
นีลส์ อี. นีลเสน (Niels E. Nielsen)
== บ ==
บ็อบ ชอว์ (Bob Shaw)
== พ ==
พอล วอล์คเกอร์ (Paul Walker)
พอล แอนเดอร์สัน (Poul Anderson)
พัณณิดา ภูมิวัฒน์
== ฟ ==
ฟิลิป เค. ดิก (Philip K. Dick)
เฟรดเดอริก โพห์ล (Frederik Pohl)
== ม ==
เมอเรย์ ไลน์สเตอร์ (Murray Leinster)
ไมเคิล ชารา (Michael Shaara)
ไมเคิล มัวร์ค็อก (Michael Moorcock)
== ร ==
เรย์ เบรดบิวรี่ (Ray Bradbury)
โรเจอร์ เซลานี (Roger Zelazny)
โรเบิร์ต ซิลเวอร์เบิร์ก (Robert Silverberg)
โรเบิร์ต เช็คเลย์ (Robert Sheckley)
โรเบิร์ต เอ. ไฮน์ไลน์ (Robert A. Heinlein)
ริชาร์ด ดอว์กินส์ (Richard Dawkins)
== ล ==
ลาร์รี นีเวน (Larry Niven)
== ว ==
วอลเตอร์ เทวิส (Walter Tevis)
วินทร์ เลียววาริณ (Win Lyovarin)
วิลเลี่ยม เท็นน์ (William Tenn)
วีรวัฒน์ กนกนุเคราะห์Verawat Kanoknukroh(Tommy Veka),ศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.วีรวัฒน์ กนกนุเคราะห์
== ส ==
สตีเฟน โกลดิง (Stephen Goldin)
สมภพ นิลกำแหง (Sompob Nilkamheang )
== อ ==
ออร์สัน สก็อต การ์ด (Orson Scott Card)
อลัน ดีน ฟอสเตอร์ (Alan Dean Foster)
อัลดัส ฮักซลีย์ (Aldous Huxley)
อาร์เทอร์ ซี. คลาร์ก (Arthur C. Clarke)
อีเลนอร์ บัสบี้ (Elenor Busby)
เอ. เบอร์ฟราม แชนเดลอร์ (A. Bertram Chandler)
เอ.อี. แวน โวกท์ (A.E. Van Vogt)
เอ็ดมุนด์ คูเปอร์ (Edmund Cooper)
เอช. จี. เวลส์ (H. G. Wells)
ไอแซค อสิมอฟ (Isaac Asimov)
ออร์สัน สก็อต การ์ด (Orson Scott Card)
== ฮ ==
เฮอร์เบิร์ต โกลสโตน (Herbert Goldstone)
แฮร์รี แฮร์ริสัน (Harry Harrison)
อุดมศึกษา

อุดมศึกษา หมายถึง ระดับการศึกษาต่อเนื่องจากระดับมัธยมศึกษา คำว่า อุดมศึกษา มีรากศัพท์มาจากศัพท์ภาษาบาลี "อุตม" หมายถึง สูงสุด และศัพท์ภาษาสันสกฤต ศิกฺษา หมายถึง การเล่าเรียน ดังนั้น คำว่า "อุดมศึกษา" จึงหมายถึง การเรียนขั้นสูงสุด
== การอุดมศึกษาในประเทศไทย ==
การจัดการศึกษาในระดับอุดมศึกษาในประเทศไทยนั้น เริ่มขึ้นตั้งแต่รัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งได้ก่อตั้งโรงเรียนกฎหมาย โรงเรียนแพทย์ โรงเรียนช่างไหม รวมถึงโรงเรียนมหาดเล็ก แต่ยังไม่สามารถให้การศึกษาถึงขั้นปริญญาได้ ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ทรงประดิษฐานโรงเรียนข้าราชการพลเรือนของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเป็นมหาวิทยาลัย และพระราชทานนามว่า "จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย" ซึ่งเป็นสถาบันอุดมศึกษาแห่งแรกของประเทศไทย ในปัจจุบัน การจัดการศึกษาระดับอุดมศึกษาของประเทศไทยอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา หรือ สกอ. กระทรวงศึกษาธิการ ซึ่งมีสถาบันอุดมศึกษาในสังกัด 157 แห่งทั่วประเทศ (พ.ศ. 2553) โดยแบ่งเป็น
สถาบันอุดมศึกษาของรัฐ
* กลุ่มมหาวิทยาลัย 8 แห่ง
* กลุ่มมหาวิทยาลัยราชภัฏ 38 แห่ง
* กลุ่มมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล 8 แห่ง
* กลุ่มสถาบัน 7 แห่ง (รวมสถาบันวิทยาลัยชุมชนแล้ว)
สถาบันอุดมศึกษาในกำกับของรัฐ
* กลุ่มในกำกับสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา 25 แห่ง (รวมราชวิทยาลัยจุฬาภรณ์แล้ว)
* กลุ่มในกำกับกรุงเทพมหานคร 1 แห่ง
* กลุ่มในกำกับสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา 23 แห่ง
สถาบันอุดมศึกษาเอกชน 74 แห่ง
นอกจากนี้ ยังมีการจัดการศึกษาโดย มหาวิทยาลัย วิทยาลัย หรือ บัณฑิตวิทยาลัย ที่อาจจะไม่ได้อยู่ในสังกัดของสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา เช่น วิทยาลัยพยาบาลกองทัพบก ซึ่งอยู่ภายใต้การดูแลของ กระทรวงกลาโหม นอกจากนี้โรงเรียนสาธิตก็ยังสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษาอีกด้วย
== รูปแบบสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย ==
รูปแบบสถาบันอุดมศึกษาของไทยนั้น มีหลากหลายชื่อเรียกขาน แต่หากเปรียบเทียบแล้วมีฐานะเดียวกันหากแตกต่างเฉพาะชื่อเรียกและตำแหน่งบริหารเท่านั้น อธิบายได้ดังนี้
==== เทียบเท่ามหาวิทยาลัย ====
==== เทียบเท่าคณะ ====
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย
ปริญญาตรี
ปริญญาโท
ปริญญาเอก
==แหล่งข้อมูลอื่น==
สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา 
การศึกษา
โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์

โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ (; Weekly Shōnen Jump) หนังสือการ์ตูนรายสัปดาห์ที่ขายดีที่สุดของประเทศญี่ปุ่น ยอดจำหน่ายมากกว่า 3 ล้านเล่ม โชเน็งจัมป์จำหน่ายรายสัปดาห์ในประเทศญี่ปุ่น และจำหน่ายรายเดือนในทวีปอเมริกาเหนือและทวีปยุโรป
ตลาดเป้าหมายหลักของโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์อยู่ที่เด็กผู้ชาย (โชเน็ง แปลว่า เด็กชาย หรือผู้ชาย) เนื้อหาภายในหนังสือการ์ตูนจะเป็นลักษณะการต่อสู้ และการผจญภัย โดยตัวละครหลักจะมีพลังพิเศษต่างๆ โชเน็งจัมป์เริ่มตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2511 โดยบริษัทชูเอชะ เคยมียอดจำหน่ายสูงถึง 6 ล้านเล่ม โชเน็งจัมป์ได้มีนำมาจำหน่ายภายใต้ชื่อโชเนนจัมป์ ในสหรัฐอเมริกา เยอรมัน สวีเดน นอร์เวย์ และการ์ตูนหลายเรื่องภายในเล่มได้มีการนำมาแปลและจำหน่ายในหลายประเทศในทวีปเอเชีย รวมทั้งประเทศเกาหลีใต้ ฮ่องกง ไต้หวัน และไทย
ช่วงกลางปีทศวรรษ 1980 ถึงกลางทศวรรษ 1990 เป็นยุคที่นิตยสารมีอัตราการเติบโตไหลเวียนสูงที่สุด อย่างไรก็ตามการเติบโตนั้นก็ได้ลดลงอย่างมากในเวลาต่อมาเมื่อเข้าทศวรรษ 2000
== รายชื่อการ์ตูนที่ตีพิมพ์ในโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ในปัจจุบัน ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
หนังสือการ์ตูนรายสัปดาห์
การ์ตูนญี่ปุ่น
มังงะ