pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ลัทธิเปรอน

ลัทธิเปรอน (Peronismo Peronism)  เป็นแนวความคิดที่นำ ชาตินิยม สังคมนิยม และประชาธิปไตยแบบอำนาจนิยม เข้ามารวมกัน โดยเป็นแนวความคิดของนายพลฆวน เปรอนในช่วงสมัยที่ได้รับอำนาจขึ้นมาปกครองประเทศอาร์เจนตินา ใน ค.ศ.1945 รัฐบาลเปรอนได้ใช้นโยบายมนุษย์นิยมที่เรียกว่า "ความยุติธรรมทางสังคม" โดยรัฐเป็นผู้สนองความต้องการพื้นฐานของประชนทุกคน จากนโยบายของเปรอนโดยมีเอบา เปรอน ภริยาหนุนหลังนี้ ได้ช่วยให้ผู้ด้วยโอกาสและผู้ยากไร้ให้มีชีวิตดีขึ้น ทั้งในเรื่องค่าจ้าง การสร้างบ้านคนยากจน การศึกษาที่ไม่ต้องจ่ายเงินในทุกระดับจึงกลายเป็นความคลั่งไคล้ เกิดเป็นขบวนการเปรอน (Peronism) หรือผู้นิยมเปรอนขึ้น ซึ่งแบ่งออกได้อีกหลายฝ่าย เช่น ฝ่ายฟาสซิสต์ ฝ่ายสังคมนิยม และฝ่ายอนุรักษนิยม
แนวคิดชาตินิยม คือการเป็นเอกราชทางเศรษฐกิจ ไม่ยอมให้ต่างชาติเข้ามาดำเนินกิจการสำคัญภายในประเทศ เช่น กิจการที่เกี่ยวกับสาธาณูปโภคทั้งหลาย ซึ่งรัฐบาลเปรอนซื้อคืนมาหมดหรือการโอนกิจการที่สำคัญมาเป็นของรัฐ
แนวคิดทางสังคมนิยม คือความยุติธรรมทางสังคม มีการให้สวัสดิการแก่คนยากจน รวมทั้งปัจจัย 4 ในการดำรงชีพ โดยคำนึงถึงความเป็นธรรมทางสังคม
แนวคิดทางประชาธิปไตยแบบอำนาจนิยม คือการเคารพกระบวนการเลือกตั้งแบบประชาธิปไตย แต่เมื่อได้รับเลือกแล้วสามารถใช้อำนาจได้อย่างเด็ดขาดได้
แนวคิดของเปรอนหรือลัทธิเปรอนไม่เคยสูญหายไปจากความทรงจำของชาวอาร์เจนตินา โดยเฉพาะช่วงเกิดวิกฤติเศรษฐกิจในอาร์เจนตินาในช่วงปี ค.ศ 1999-2002 ทำให้ชาวอาร์เจนตินาอีกหลายคนหวนกลับมาคิดถึงแนวความคิดของเปรอนอีกครั้งหนึ่ง
== ดูเพิ่ม ==
ศาสนาทางโลก
ทฤษฎีการเมือง
ลัทธิ
จังหวัดขุขันธ์

เมืองขุขันธ์ ในอดีตมีอาณาเขตกว้างขวางครอบคลุมพื้นที่ที่เป็นอำเภอต่าง ๆ หลายอำเภอของจังหวัดศรีสะเกษในปัจจุบัน โดยก่อนปี พ.ศ 2481 ใช้นามว่า อำเภอห้วยเหนือ ขึ้นต่อการปกครองของเมืองขุขันธ์ 
ในปี พ.ศ. 2306 ปลายสมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี ตรงกับรัชสมัยแผ่นดินของสมเด็จพระเจ้าเอกทัศหรือสมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์ พระองค์ได้โปรดเกล้าฯ ตั้งบ้านปราสาทสี่เหลี่ยมโคกลำดวนขึ้นเป็น เมืองขุขันธ์  ให้มีเจ้าเมืองปกครอง มาจนถึงปลายปี พ.ศ. 2449 ได้มีการย้ายที่ทำการศาลากลางเมืองขุขันธ์ไปตั้งอยู่ที่อำเภอกลางศรีสะเกษ และยังคงใช้นามว่า ศาลากลางเมืองขุขันธ์ พ.ศ. 2459  เมืองขุขันธ์ จึงมีนามว่า จังหวัดขุขันธ์ พ.ศ. 2481 ได้มีการออกพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนนาม จังหวัดขุขันธ์ เป็นนามจังหวัดศรีสะเกษ ประกาศในราชกิจานุเบกษาวันที่ 14 พฤศจิกายน 2481 เล่มที่ 55 หน้า 658
==เขตการปกครอง==
เขตการปกครองของจังหวัดขุขันธ์ในอดีตมี 7 อำเภอ 1 กิ่งอำเภอ ซึ่งรายชื่อดังต่อไปนี้สะกดชื่อตามราชกิจจานุเบกษา ฉบับวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2456 และ 29 เมษายน พ.ศ. 2460 ได้แก่
รวมจังหวัดขุขันธ์มีพื้นที่ประมาณ 13,857.578 ตร.กม.
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ขุขันธ์
จังหวัดของประเทศไทยในอดีต
สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2481
ประวัติศาสตร์ของจังหวัดศรีสะเกษ
จังหวัดกระบินทร์บุรี

จังหวัดกระบินทร์บุรี แต่เดิมเป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดปราจิณบุรี แต่ด้วยความที่การคมนาคมทางบกในอดีตยังไม่สะดวก ผู้ว่าราชการจังหวัดปราจิณบุรีไม่สามารถเดินทางไปดูแลได้อย่างทั่วถึง จึงได้จัดตั้งกระบินทร์บุรีเป็นจังหวัดใหม่ขึ้นแต่มณฑลปราจิณบุรี เพื่อความสะดวกในการปกครอง
จังหวัดกระบินทร์บุรีถูกยุบรวมกับจังหวัดปราจิณบุรี เมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2468 จากพระราชดำริในพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่ทรงมองว่าบัดนี้การเดินทางระหว่างเมืองปราจิณบุรีกับเมืองกระบินทร์บุรีสะดวกขึ้นกว่าในอดีตแล้ว สมควรแก่การยุบจังหวัดกระบินทร์บุรี เดิมมีพระราชดำริที่จะยุบศาลจังหวัดกระบินทร์บุรีรวมเข้ากับศาลจังหวัดปราจิณบุรีด้วย ภายหลังได้ทรงเปลี่ยนพระทัย เพื่ออำนวยความสะดวกแก่ผู้มีอรรถคดี ต่อมาได้ยุบศาลจังหวัดกระบินทร์บุรีรวมเข้ากับศาลปราจิณบุรีในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2475 ลุในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดลจึงได้ตั้งเป็นศาลแขวงกบินทร์บุรีเปิดทำการเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2480 ก่อนยกฐานะเป็นศาลจังหวัดกบินทร์บุรี เมื่อวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2482
กระทั่งในปี พ.ศ. 2536 ได้มีการจัดตั้งจังหวัดสระแก้ว แยกออกมาจากจังหวัดปราจีนบุรี ซึ่งเป็นพื้นที่ส่วนหนึ่งของอดีตจังหวัดกระบินทร์บุรีเดิม
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
จังหวัดกระบินทร์บุรี ประกอบไปด้วย 2 อำเภอ และ 2 กิ่งอำเภอ ได้แก่
อำเภอเมืองกระบินทร์บุรี (อำเภอกระบินทร์บุรี) (ปัจจุบันคือ อำเภอกบินทร์บุรี จังหวัดปราจีนบุรี)
อำเภออรัญประเทศ (ปัจจุบันคือ อำเภออรัญประเทศ, อำเภอตาพระยา และอำเภอโคกสูง จังหวัดสระแก้ว)
กิ่งอำเภอวัฒนา (ปัจจุบันคือ อำเภอวัฒนานคร และอำเภอคลองหาด จังหวัดสระแก้ว)
กิ่งอำเภอสระแก้ว (ปัจจุบันคือ อำเภอเมืองสระแก้ว, อำเภอเขาฉกรรจ์, อำเภอวังน้ำเย็น และอำเภอวังสมบูรณ์ จังหวัดสระแก้ว)
==อ้างอิง==
จังหวัดของประเทศไทยในอดีต
สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2468
ประวัติศาสตร์ของจังหวัดปราจีนบุรี
ประวัติศาสตร์ของจังหวัดสระแก้ว
จังหวัดหลังสวน

จังหวัดหลังสวน ถูกยุบเลิกตามประกาศเรื่อง ยุบรวมท้องที่บางมณฑลและบางจังหวัด จังหวัดหลังสวนถูกยุบเป็นอำเภอหลังสวน รวมเข้ากับจังหวัดชุมพร ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษาวันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2474 เล่มที่ 48 หน้าที่ 576
== ประวัติศาสตร์ ==
ลุ่มน้ำหลังสวน เป็นแหล่งที่มนุษย์เข้ามาอาศัยตั้งถิ่นฐานมาตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์ ได้พบหลักฐานทางโบราณคดีที่สำคัญคือ เครื่องมือหินขัดประเภทขวาน แต่เนื่องจากแม่น้ำหลังสวนเป็นแม่น้ำสายสั้น ๆ และมีที่ราบลุ่มน้อย ชุมชนในบริเวณดังกล่าวจึงไม่อาจจะพัฒนาเป็นชุมชนเกษตรกรรมขนาดใหญ่ได้
หลังสวน เป็นหัวเมืองเก่าแก่เมืองหนึ่งในแหลมมลายู เคยได้รับการยกฐานะเป็นหัวเมืองจัตวาขึ้นต่อกรุงเทพมหานครโดยตรงในสมัยต้นรัชกาลที่ 5 ครั้นเมื่อจัดตั้งมณฑลชุมพรในปี พ.ศ. 2439 หลังสวนจึงเป็นจังหวัดหนึ่งของมณฑลชุมพร และภายหลังได้ยุบจังหวัดหลังสวนลงเป็นอำเภอหลังสวนขึ้นกับจังหวัดชุมพร ตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2475 ตราบเท่าทุกวันนี้
== ที่มาของชื่อ ==
เนื่องจากหลังสวนเป็นเมืองเก่าแก่เมืองหนึ่งมาตั้งแต่สมัยโบราณ ชื่อที่เรียกจึงยากที่จะหาหลักฐานได้ว่ามีที่มาอย่างไร แต่เนื่องจากหลังสวนเป็นเมืองที่มีผลไม้มากจนกลายเป็นสินค้าสำคัญของเมืองนี้ ดังนั้น กระทรวงคมนาคมจึงได้สันนิษฐานในปี พ.ศ. 2459 ว่า คำว่า “หลังสวน“ น่าจะเพี้ยนมากจากคำว่า “รังสวน” หรือ “คลังสวน” ซึ่งหมายถึงแหล่งหรือที่รวมของผลไม้ทุกชนิดนั่นเอง
เมื่อครั้งที่พระยาอุปกิตศิลปสารเดินทางไปตรวจราชการที่เมืองหลังสวน ก็ได้สันนิษฐานเกี่ยวกับที่มาของคำว่า “หลังสวน” ไว้ดังนี้
“…คำว่าหลังสวน จะผิดหรือถูกขอฝากไว้ในที่นี้ด้วยคือ ริมฝั่งทั้งสองของแม่น้ำ ไม่เห็นมีบ้านเรือนอย่างแม่น้ำเรา มีแต่สวนครึ้มทั้งสองฟาก มีแต่ทางขึ้นลงจากแม่น้ำเท่านั้น ถามผู้แจวเรือว่า แถวนี้ไม่มีบ้านดอกหรือ เขาตอบว่า มี แต่อยู่หลังสวนขึ้นไป ภายหลังข้าพเจ้าไปเที่ยวตามบ้านเหล่านั้น ก็ได้เห็นจริงตามที่เขาพูด จึงสันนิษฐานว่า “เมืองหลังสวน” คงมาจากเค้าที่บ้านเมืองอยู่ข้างหลังสวนลึกเข้าไป…”
==เขตการปกครอง==
เขตการปกครองของจังหวัดหลังสวนในอดีตมี 3 อำเภอ รวมเนื้อที่ 3,444.33 ตร.กม. ซึ่งรายชื่อดังต่อไปนี้สะกดชื่อตามราชกิจจานุเบกษา ฉบับวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2460 ได้แก่
อำเภอเมืองหลังสวน (อำเภอขันเงิน)
อำเภอสวี
อำเภอพะโต๊ะ
== อ้างอิง ==
จังหวัดของประเทศไทยในอดีต
สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2474
ประวัติศาสตร์ของจังหวัดชุมพร
จังหวัดสายบุรี

จังหวัดสายบุรี ถูกยุบเลิกตามประกาศเรื่อง ยุบรวมท้องที่บางมณฑลและบางจังหวัด จังหวัดสายบุรีถูกยุบรวมเข้ากับจังหวัดปัตตานี ยกเว้น อำเภอบาเจาะถูกผนวกเข้ากับจังหวัดนราธิวาส ประกาศในราชกิจจานุเบกษาวันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2474 เล่มที่ 48 หน้าที่ 576   กล่าวคือ ในอดีต  7 หัวเมืองถูกขีดเส้นแบ่งอีกครั้งเป็น 4 จังหวัดคือ จ. ยะลา จ. ปัตตานี จ.ระแงะ และ จ. สายบุรี  และต่อมาก็มาก็ถูกเปลี่ยนแปลงจากส่วนกลางเพื่อง่ายต่อการปกครองประชาชนในพื้นที่ที่มีประชากรมุสลิมมาก โดยลดสถานะของ จ. สายบุรี เป็นอำเภอสายบุรี โดยมีการตัดแบ่งออกเป็น 2 ส่วน โดยใช้เขตของสะพานกอตอ เป็นเส้นแบ่ง ส่วนล่างที่เป็นต้นไทร บาเจาะและยี่งอ ให้อยู่ในเขตปกครองของจังหวัดนราธิวาส  อีกส่วนที่อยู่ตอนบนคือ อ สายบุรี กะพ้อ ไม้แก่น ให้ควบรวมเป็นของจังหวัดปัตตานีแทน    อีกการเปลี่ยนแปลงหนึ่งคือปรับลดสถานนะจาก.จังหวัดระแงะ ลงเป็นอำเภอระแงะและย้ายไปที่ทำการจังหวัดระแงะไปตั้งจังหวัดใหม่แถวริมน้ำบางนรา และเปลี่ยนชื่อเป็น จ. นราธิวาส ดังนั้นอำเภอระแงะก็เป็นส่วนหนึ่งของ จ. นราธิวาส ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
==เขตการปกครอง==
เขตการปกครองของจังหวัดสายบุรีในอดีตมี 2 อำเภอ และ 1 กิ่งอำเภอ รวมเนื้อที่ 499.12 ตร.กม. ซึ่งรายชื่อดังต่อไปนี้สะกดชื่อตามราชกิจจานุเบกษา ฉบับวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2460 ได้แก่
อำเภอเมืองสายบุรี (อำเภอตะลุบัน)
อำเภอจำปากอ (อำเภอบาเระเหนือ)
กิ่งอำเภอกะลาพอ
==อ้างอิงตตา==
จังหวัดของประเทศไทยในอดีต
สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2474
ประวัติศาสตร์ของจังหวัดปัตตานี
ประวัติศาสตร์ของจังหวัดนราธิวาส
เทคนิค SAR

เทคนิค SAR (Systematic Algebraic Reduction (SAR) Technique) คือ วิธีการในการลดรูปพีชคณิตแบบบูล (Boolean minimization) ที่มีความซับซ้อนยุ่งยากให้มีรูปแบบที่ง่ายขึ้น เพื่อช่วยในการลดความยุ่งยากของสมการลอจิก โดยทำสมการให้อยู่ในรูปของ Sum-of-product (SOP) แล้วนำกฎหรือทฤษฎีการลดรูปพีชคณิตมาใช้ในการลดรูปสมการ
== ทฤษฎีในการลดรูปสมการ ==
Adjacency theorem 
คือ การรวมเทอมต่างๆ ในสมการให้เล็กลงหรือมีขนาดของเทอมน้อยลง ตัวอย่างเช่น
\begin{align}
XY + X\overline{Y}     &{} = X(Y+\overline{Y}) \\
&{} = X \cdot 1    \\
&{} = X
\end{align}
Idempotency theorem
คือ ทฤษฎีการรวมเทอมที่เหมือนกันให้เหลือเพียงเทอมเดียว ได้แก่
X \cdot X = X
XYZ + X\overline{Y}Z + XYZ = XYZ + X\overline{Y}Z
Consensus theorem
คือ ทฤษฎีการรวมเทอม โดยจะทำการเพิ่มตัวที่ขาดในแต่ละเทอมให้ครบก่อน แล้วจึงทำการลดรูปสมการ ตัวอย่างเช่น
\begin{align}
XY + \overline{X}Z + YZ &{}  = XY(Z+\overline{Z})+\overline{X}Z(Y+\overline{Y})+YZ(X+\overline{X}) \\
&{}  = XYZ + XY\overline{Z} + \overline{X}YZ + X\overline{Y}Z + XYZ + \overline{X}YZ  \\
&{}  = XYZ +XY\overline{Z} + \overline{X}YZ + \overline{X}\overline{Y}Z \\
&{}  = XY(Z+\overline{Z}) + \overline{X}Z(Y+\overline{Y})\\
&{}  = XY \cdot 1 + \overline{X}Z \cdot 1 \\
&{}  = XY + \overline{X}Z
\end{align}
การลดรูปสมการพีชคณิตด้วยเทคนิค SAR นั้นต้องทำสมการให้อยู่ในรูป SOP ก่อน แล้วจึงเปรียบเทียบเทอมทุกเทอม โดยใช้กฎทางตรรกศาสตร์ในการยุบเทอมให้มีขนาดลดลง
==ขั้นตอนของลดรูปสมการ==
ทำสมการให้อยู่ในรูป SOP
เปรียบเทียบเทอมแรกกับทุกเทอมถัดไปจนถึงเทอมสุดท้าย (โดยเปรียบเทียบแบบนี้กับเทอมที่ 2, 3, ..., n-1)
นำผลที่ได้จากการเปรียบเทียบมาเชื่อมด้วยเครื่องหมาย + (OR-gate)
none
นอกจากใช้เทคนิค SAR ในการลดรูปสมการแล้วยังสามารถใช้วิธีการอื่นๆ ได้อีก เช่น แผนผัง Karnaugh map และ Quine–McCluskey algorithm เป็นต้น
== ดูเพิ่ม ==
http://cset.sp.utoledo.edu/eet3350/lesson4suppl.html 
พีชคณิตแบบบูล
อำเภอฟากท่า

ฟากท่า เป็น 1 ใน 9 อำเภอของจังหวัดอุตรดิตถ์
== ประวัติ ==
อำเภอฟากท่า ตั้งขึ้นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2480 โดยมีฐานะเป็น กิ่งอำเภอฟากท่า ขึ้นกับอำเภอน้ำปาด ที่ตั้งกิ่งอำเภออยู่ที่หมู่ที่ 2 บ้านนาหน่ำ ตำบลฟากท่า ประชากรส่วนใหญ่อพยพมาจากหลวงพระบาง ภายใต้การนำของพญาปาด ได้มาตั้งถิ่นฐานทำมาหากินอยู่ที่บ้านสองคอน ริมแม่น้ำปาด ต่อมาเมื่อมีผู้คนมากขึ้นก็อพยพต่อลงมาทางใต้ สร้างเมืองใหม่ขึ้นที่ตำบลบ้านฝาย อำเภอน้ำปาด ซึ่งอยู่ริมแม่น้ำเช่นกัน แม่น้ำนี้จึงได้ชื่อว่า "น้ำปาด" ตามชื่อของพญาปาด ส่วนประชากรที่บ้านสองคอน เมื่อมีจำนวนเพิ่มขึ้นก็ขยายข้ามแม่น้ำไปฝั่งตรงข้าม เรียกว่า "ฟากท่า" ซึ่งหมายความว่า คนละฝั่ง
ในปี พ.ศ. 2485 ได้ย้ายที่ตั้งกิ่งอำเภอมาอยู่ที่บ้านวังขวัญ และได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอฟากท่า ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2501 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 22 กรกฎาคม ปีเดียวกัน ต่อมาในวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2528 ที่ว่าการอำเภอฟากท่าหลังเดิม ได้ถูกเพลิงไหม้ จึงได้สร้างที่ว่าการอำเภอฟากท่าหลังใหม่ขึ้นมา เมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2530 และใช้ปฏิบัติราชการมาจนถึงปัจจุบัน
วันที่ 29 พฤศจิกายน 2480 แยกพื้นที่ตำบลม่วงเจ็ดต้น ตำบลบ้านโคก ตำบลฟากท่า ตำบลสองคอน และตำบลบ้านเสี้ยว อำเภอน้ำปาด มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอฟากท่า และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอน้ำปาด
วันที่ 30 กันยายน 2490 ตั้งตำบลสองคอน แยกออกจากตำบลฟากท่า
วันที่ 15 ตุลาคม 2499 จัดตั้งสุขาภิบาลฟากท่า ในท้องที่บางส่วนของตำบลสองคอน และบางส่วนของตำบลฟากท่า
วันที่ 22 กรกฎาคม 2501 ยกฐานะกิ่งอำเภอฟากท่า อำเภอน้ำปาด เป็น อำเภอฟากท่า
วันที่ 28 ธันวาคม 2513 จัดตั้งนิคมสหกรณ์ ในท้องที่อำเภอฟากท่า
วันที่ 7 ธันวาคม 2519 ตั้งที่ทำการไปรษณีย์โทรเลขฟากท่า จังหวัดอุตรดิตถ์
วันที่ 5 กรกฎาคม 2520 แยกพื้นที่ตำบลม่วงเจ็ดต้น และตำบลบ้านโคก อำเภอฟากท่า ไปตั้งเป็น กิ่งอำเภอบ้านโคก และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอฟากท่า
วันที่ 12 ธันวาคม 2529 ตั้งตำบลนาขุม แยกออกจากตำบลบ้านโคก และตั้งตำบลบ่อเบี้ย แยกออกจากตำบลม่วงเจ็ดต้น
วันที่ 12 สิงหาคม 2530 ยกฐานะกิ่งอำเภอบ้านโคก อำเภอฟากท่า เป็น อำเภอบ้านโคก
วันที่ 15 กันยายน 2532 ตั้งตำบลสองห้อง แยกออกจากตำบลบ้านเสี้ยว
วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะสุขาภิบาลฟากท่า เป็นเทศบาลตำบลฟากท่า ด้วยผลของกฎหมาย
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอฟากท่าตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 113 กิโลเมตร
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอนาหมื่น (จังหวัดน่าน) และอำเภอบ้านโคก
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอบ้านโคก
ทิศใต้   ติดต่อกับอำเภอน้ำปาด
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอน้ำปาด และอำเภอนาหมื่น (จังหวัดน่าน)
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอฟากท่าแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 4 ตำบล 31 หมู่บ้าน ได้แก่
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอฟากท่าประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลฟากท่า ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลฟากท่าและตำบลสองคอน
องค์การบริหารส่วนตำบลฟากท่า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลฟากท่า (นอกเขตเทศบาลตำบลฟากท่า)
องค์การบริหารส่วนตำบลสองคอน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสองคอน (นอกเขตเทศบาลตำบลฟากท่า)
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเสี้ยว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านเสี้ยวทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลสองห้อง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสองห้องทั้งตำบล
== ลักษณะภูมิประเทศ ==
สภาพพื้นที่โดยทั่วไปเป็นภูเขาสูง สลับกับที่ราบเชิงเขาและที่ราบ โดยมีแนวภูเขาวางตัวในแนวเหนือ-ใต้ ในบริเวณตอนกลางของพื้นที่ มีแหล่งน้ำตามธรรมชาติที่สำคัญหลายแห่ง เช่น แม่น้ำปาด อันเป็นแม่น้ำสายสำคัญไหลผ่านพื้นที่บริเวณตอนกลางในแนวเหนือ-ใต้
== อ้างอิง ==
ฟากท่า
เอนคาร์ตา

เอนคาร์ตา (Encarta) เป็นสารานุกรมสื่อประสมดิจิทัลที่เผยแพร่โดยไมโครซอฟท์ใน ค.ศ. 1993 ถึง 2009 เดิมขายในซีดี-รอมหรือดีวีดี และยังมีในเวิลด์ไวด์เว็บผ่านการสมัครสมาชิกรายปี ถึงแม้ว่าภายหลังสามารถดูบทความออนไลน์ได้ฟรีพร้อมโฆษณา ใน ค.ศ. 2008 เอนคาร์ตาฉบับพรีเมียม มีบทความมากกว่า 62,000 บทความ รูปภาพ สื่อวีดิทัศน์ และเสียง ตัวช่วยและเครื่องมือที่ช่วยในการทำการบ้าน และอื่น ๆ จำนวนมาก
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2009 ไมโครซอฟท์ประกาศปิดตัว เอนคาร์ตา ทั้งฉบับแผ่นดิสก์และออนไลน์ ไซต์เอ็มเอสเอ็น เอ็นคาร์ตา ถูกปิดในวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 2009 ทุกประเทศ ยกเว้นประเทศญี่ปุ่นที่ปิดตัวในวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 2009 ไมโครซอฟท์ยังดำเนินการพจนานุกรมออนไลน์ เอนคาร์ตา จนถึง ค.ศ. 2011
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ซอฟต์แวร์ในปี พ.ศ. 2536
ซอฟต์แวร์ที่ปิดตัวในปี พ.ศ. 2551
ซอฟต์แวร์ของไมโครซอฟท์
สารานุกรม
เม็ดเลือดแดง

เม็ดเลือดแดง (red blood cell , Erythrocyte : มาจากภาษากรีก โดย erythros แปลว่า "สีแดง" แปลว่า "ส่วนเว้า" และ cyte แปลว่า "เซลล์") มีหน้าที่ในการส่งถ่ายออกซิเจนไปเลี้ยงเซลล์ต่าง ๆ ทั่วร่างกาย
เม็ดเลือดแดงมีขนาดประมาณ 6-8 ไมครอน   มีนิวเคลียสในช่วงที่สร้างขึ้นมาใหม่ๆ แต่เมื่อเซลล์โตเต็มที่ นิวเคลียสจะหายไป มีสีแดง เนื่องจากภายในมีสารฮีโมโกลบิน โดยในกระแสเลือดคนปกติจะพบเม็ดเลือดแดงที่เจริญเติบโตเต็มที่ (Mature red cell) มีเพียงไม่เกิน 2% ที่สามารถพบเม็ดเลือดแดงตัวอ่อน (Reticulocyte) ได้
== เม็ดเลือดแดงของสัตว์มีกระดูกสันหลัง ==
เม็ดเลือดแดงประกอบด้วยฮีโมโกลบินซึ่งเป็น complex molecule ที่มี [เป็นส่วนประกอบให้
โซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก

โซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก เป็นชื่อของเกมชุดจากประเทศญี่ปุ่นที่มีการนำเสนอตัวละครเอกที่เป็นเม่นสีฟ้าในชื่อเดียวกัน นอกเหนือจากเกมแล้วชื่อของโซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อกยังได้ใช้ในสื่ออื่น ๆ เช่น แอนิเมชัน อนิเมะ มังงะ แฟรนไชน์ภาพยนตร์คนแสดง และหนังสือการ์ตูน
== ประวัติศาสตร์ ==
เกมโซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อกเริ่มต้นจากปี 1990 ซึ่งบริษัทเซก้ามีโครงการจะหาตัวนำโชคใหม่แทนที่อเล็กซ์ คิดด์ จึงได้จัดการประกวดขึ้นเพื่อหาไอเดียสำหรับสร้างตัวละครและเกมใหม่ ถึงแม้จะมีตัวละครมากมายออกมานำเสนอ แต่ตัวละครของนาโอโตะ โอชิม่า ที่เป็นเม่นสีฟ้าและวิ่งได้ด้วยความเร็วสูงก็ได้รับเลือก พวกเขาทำงานจึงสร้างเกมโซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อกเกมแรกขึ้นมา และเปลี่ยนชื่อทีมงานจากเดิม AM8 เป็น โซนิคทีม และพัฒนาเกมของโซนิคเกือบทุกเกมเป็นต้นมา
== ภาพรวม ==
รูปแบบการเล่นโดยทั่วไปของโซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อกเป็นเกมแอ๊กชั่น 2 มิติแบบมองด้านข้าง ผู้เล่นจะควบคุมเป็นตัวลครหลักโซนิค นำพาเขาผ่านด่าน อุปสรรค และศัตรูเพื่อวิ่งให้ไปถึงเส้นชัย
=== วิดีโอเกม ===
โซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก (ตัวละคร)
โซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก (16-บิท)
โซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก (8-บิท)
โซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก (2006)
เกมชุดโซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก
== การ์ตูนแอนิเมชัน ==
แอดเวนเจอร์ออฟโซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก (เจ้าหนูโซนิคผู้พิทักษ์)
โซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก (การ์ตูนอเมริกัน)
โซนิคอันเดอร์กราวนด์
โซนิค เอ็กซ์ เจ้าเม่นสายฟ้า
โซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก (โอวีเอ)
โซนิค บูม
โซนิค ไพรม์
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 
วิดีโอเกมบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์
จังหวัดตะกั่วป่า

จังหวัดตะกั่วป่า เป็นจังหวัดของไทยในอดีต ปัจจุบันอยู่ในพื้นที่อำเภอตะกั่วป่า อำเภอกะปง และอำเภอคุระบุรี
เมื่อ พ.ศ. 2352 รัชกาลที่ 2 ทรงยกเมืองตะกั่วป่า ตะกั่วทุ่งและถลาง ให้อยู่ในความปกครองของนครศรีธรรมราช จนกระทั่งพม่าตกเป็นเมืองขึ้นของอังกฤษ
สมัยรัชกาลที่ 3 เมืองตะกั่วป่า ตะกั่วทุ่ง จึงกลับมาเป็นหัวเมืองขึ้นตรงต่อกรุงเทพฯ
เมื่อ พ.ศ. 2383  ถึงรัชกาลที่ 5 ได้ทรง รวบรวมกลุ่มเมืองชั้นนอกเข้าเป็นมณฑลใน พ.ศ. 2435 ซึ่งครั้งนี้ เมืองตะกั่วป่าได้ถูกรวมอยู่ในมณฑลภูเก็ต  พ.ศ. 2459
สมัยรัชกาลที่ 6 โปรดเกล้าให้เปลี่ยนจากเมืองเป็นจังหวัด เมืองตะกั่วป่าจึงได้เป็น จังหวัดตะกั่วป่า เดิมแบ่งการปกครองเป็น 3 อำเภอ คือ อำเภอเมืองตะกั่วป่า (อำเภอตลาดใหญ่), อำเภอปากน้ำ (อำเภอเกาะคอเขา) และอำเภอกะปง
ใน พ.ศ. 2474 รัชกาลที่ 7 จึงทรงยุบจังหวัดตะกั่วป่า ให้ขึ้นกับจังหวัดพังงา โดยได้ตั้ง ที่ว่าการอำเภอ อยู่ ณ ศาลากลางจังหวัดตะกั่วป่าเดิมที่บ้านย่านยาว
ตะกั่วป่า
สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2474
ประวัติศาสตร์ของจังหวัดพังงา
กินซะ

กินซะ  หรือที่คนไทยนิยมเรียกว่า "กินซ่า" เป็นย่านในขตชูโอ กรุงโตเกียว เหนือย่านชิมบาชิ ใต้ย่านยาเอซุกับเคียวบาชิ ทางตะวันตกของย่านสึกิจิ และทางตะวันออกของย่านยูรากูโจกับอูชิไซไวโจ มีชื่อเสียงเพราะมากด้วยร้านรวงหรูหรา ทั้งยังถือกันว่าเป็นย่านการค้าราคาแพงมากที่สุดแห่งหนึ่งในโลก
กินซะนั้นเดิมเป็นหนองบึง ต่อมาได้รับการถมในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 16 ครั้น ค.ศ. 1612 ตรงกับยุคเอโดะ มีการตั้งโรงกษาปณ์ขึ้น ณ ที่นั้นเรียกชื่อว่ากินซะ ที่ดินจึงได้ชื่อตามโรงกษาปณ์ไปด้วย
พอ ค.ศ. 1872 เกิดเพลิงไหม้อาคารบ้านเรือนบริเวณนั้นเกือบสิ้น เมื่อเพลิงสงบ รัฐบาลเมจิจึงกำหนดให้ใช้ย่านกินซะเป็น "ตัวอย่างการพัฒนาให้ทันสมัย" โดยเตรียมสร้างอาคารด้วยอิฐกันไฟ พร้อมด้วยถนนหนทางกว้างขวางเชื่อมกับสถานีรถไฟชิมบาชิ เขตสัมปทานต่างชาติในย่านสึกิจิ ตลอดจนสำนักราชการบ้านเมืองหลายแห่ง ทอมัส วอเตอส์ (Thomas Waters) สถาปนิกชาวไอริช รับหน้าที่วางแผนปรับปรุงที่ดินดังกล่าว ส่วนทบวงโยธาธิการ กระทรวงการคลัง รับหน้าที่ก่อสร้าง ครั้นปีถัดมา จึงได้เห็นเส้นทางสำหรับเดินทอดน่องท่องเที่ยวอย่างตะวันตกเริ่มตั้งแต่ปลายสะพานชิมบะชิไปจนสุดสะพานเคียวชาบิด้านตะวันตกเฉียงใต้ของเขตชูโอ
อย่างไรก็ดี อาคารฝรั่งหลายแห่งบัดนี้ได้สูญสิ้นลงหมดแล้ว เหลือไม่กี่แห่งซึ่งมีอายุมากและคงรักษาไว้อยู่ ในจำนวนนี้รวมถึง ร้านวาโก (和光) ซึ่งมีหอนาฬิกาที่ปัจจุบันกลายเป็นสัญลักษณ์ของย่านกินซะ ร้านค้าและหอนาฬิกาดังกล่าวเป็นผลงานของคินตาโร ฮัตโตริ (服部 金太郎) ผู้ก่อตั้งบริษัทนาฬิกาเซโกะ (ไซโก้)
ส่วนความเป็นไปในสมัยหลังของกินซะนั้นเกี่ยวเนื่องกับห้างร้านอย่างฝรั่งเสียมาก เนื่องจากกินซะได้กลายเป็นจุดหมายปลายทางอันได้รับความนิยมมากในวันหยุดสุดสัปดาห์ซึ่งมีการปิดการจราจรบนเส้นทางหลักตั้งแต่เหนือจรดใต้เพื่อประโยชน์ในการท่องเที่ยวมาตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1960 ตามคำสั่งของเรียวกิจิ มิโนเบะ (美濃部 亮吉) ผู้ว่าราชการกรุงโตเกียวในสมัยนั้น

== อ้างอิง ==
ย่านในโตเกียว
คิงกากูจิ

คิงกากูจิ  มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า โรกูอนจิ  ตั้งอยู่ในเมืองเกียวโต จังหวัดเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น มีศาลาทองเป็นจุดเด่นของวัด แรกเริ่มศาลาทองสร้างขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1397 (พ.ศ. 1940) เพื่อเป็นที่พักของโชกุนอาชิกางะ โยชิมิตสึ ต่อมาผู้เป็นบุตรชายได้เปลี่ยนแปลงให้เป็นวัดนิกายเซนสำนักรินไซ วัดถูกเผาทำลายหลายครั้งในระหว่างสงครามโอนิน ศาลาทองแห่งนี้เป็นแรงบันดาลใจให้หลานของโยชิมิตสึสร้างวัดอีกแห่งหนึ่งชื่อว่ากิงกากูจิ
ปี ค.ศ. 1994 โรกูอนจิ รวมทั้งศาลาทอง ได้รับการขึ้นทะเบียนจากองค์การยูเนสโกให้เป็นมรดกโลกร่วมกับสถานที่สำคัญอื่น ๆ ในเมืองเกียวโต
ตัวศาลาทองทั้งหลัง ยกเว้นชั้นใต้ดิน ปิดคลุมด้วยแผ่นทองคำบริสุทธิ์ เป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปและโบราณวัตถุมีค่าอื่น ๆ บนยอดหลังคาของศาลามีรูปหล่อทองคำรูปนกโฮโอ
ในปี ค.ศ. 1950 ศาลาทองถูกเผาทำลายโดยพระวิกลจริต ศาลาที่เห็นในปัจจุบันสร้างขึ้นใหม่เมื่อปี ค.ศ. 1955
ภาพ:Kinkaku-ji.jpg|คิงกากูจิ มองจากฝั่งตรงข้ามของสระน้ำ
ภาพ:Templeofthegoldenpavilion.jpg|ศาลาทอง
ภาพ:Japan Kyoto Kinkakuji DSC00117.jpg|ศาลาทอง
ภาพ:Japan Kyoto Kinkakuji DSC00122.jpg|สวนในบริเวณคิงกากูจิ
ภาพ:Kinkakuji (1).jpg|คิงกากูจิในฤดูหนาว
ภาพ:kinkakuji_closeup.jpg|ภาพถ่ายใกล้ของศาลาทอง
ภาพ:Kinkaku-ji-kyoto.jpg|คิงกากูจิในเดือนกรกฎาคม
ภาพ:Kinkaku-ji-top.jpg|ยอดหลังคาศาลาทอง
== ดูเพิ่ม ==
กิงกากูจิ
== อ้างอิง ==
วัดในเกียวโต
แหล่งมรดกโลกในประเทศญี่ปุ่น
แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
นิกโก

นิกโก  เป็นนครที่ตั้งอยู่ในทิวเขาในจังหวัดโทจิงิ ประเทศญี่ปุ่น อยู่ห่างจากกรุงโตเกียวไปทางทิศเหนือประมาณ 140 กิโลเมตร เป็นเมืองท่องเที่ยวที่เป็นที่นิยมของนักท่องเที่ยวทั้งชาวญี่ปุ่นและชาวต่างประเทศ ในเมืองเป็นที่ตั้งของสุสานของโชกุนโทกูงาวะ อิเอยาซุกับโทกูงาวะ อิเอมิตสึผู้เป็นหลาน และศาลเจ้าฟูตาราซังอายุกว่า 1,200 ปี และยังมีรีสอร์ทน้ำพุร้อนที่มีชื่อเสียงอีกมากมาย ทิวเขาทางตะวันตกของเมืองเป็นส่วนหนึ่งของอุทยานแห่งชาตินิกโก เป็นที่ตั้งของน้ำตกและเส้นทางชมทิวทัศน์ที่กล่าวกันว่าสวยงามที่สุดแห่งหนึ่งในญี่ปุ่น
ในวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2023 เมืองนี้มีจำนวนประชากรทั้งหมด 74,518 คน เนื้อที่รวมของเมืองเท่ากับ 1,449.83 ตารางกิโลเมตร
== ประวัติ ==
ในวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 2006 นครอิมาอิจิ เมืองอาชิโอะ เมืองฟูจิฮาระ และหมู่บ้านคูริยามะถูกผนวกรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของนครนิกโก
== สถานที่สำคัญ ==
ศาลเจ้านิกโกโทโช ศาลเจ้าฟูตาราซัง และวัดรินโน สถานที่ทั้งสามแห่งนี้ได้รับเลือกจากองค์การยูเนสโกให้เป็นมรดกโลกในนามว่า "ศาลเจ้าและวัดแห่งนิกโก"
ทะเลสาบชูเซ็นจิและน้ำตกเคงง
ภาพ:Gate-nikko-japan.jpg|ประตูโยเม ศาลเจ้านิกโกโทโช
ภาพ:20100727 Nikko Tosho-gu Three wise monkeys 5965.jpg|รูปสลักลิงสามตัวสมัยศตวรรษที่ 17 ที่ศาลเจ้านิกโกโทโช
ภาพ:TwoJizos0053.jpg|รูปสลักหินพระจิโซในนิกโก
ภาพ:Kegon.jpg|น้ำตกเคงง
ภาพ:Chuzenjiko.jpg|ทะเลสาบชูเซ็นจิ
ภาพ:NikkoRinnoji5390.jpg|วัดรินโน
ภาพ:Nikko Futarasan Jinja M3292.jpg|ศาลเจ้าฟูตาราซัง
ภาพ:NikkoRyuzuNoTaki.jpg|น้ำตกในนิกโก
ภาพ:Nikko Bridge.JPG|สะพานชินเกียวในนิกโก
== ภูมิอากาศ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
(ญี่ปุ่น)
Nikko Tourist Association (ญี่ปุ่น)
Nikko Kinugawa Travel Guide
นครในจังหวัดโทจิงิ
โรงเรียนบ้านเหล่าแดง

โรงเรียนบ้านเหล่าแดง ตั้งอยู่ที่ บ้านกลาง ตำบลเหล่าแดง อำเภอดอนมดแดง จังหวัดอุบลราชธานี  เปิดทำการครั้งแรก เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2464 ที่ศาลาวัดบูรพาโดยมี นายสุข ลักษณะศิลปะจัญ เป็นครูใหญ่คนแรก   เมื่อ พ.ศ. 2486 ได้ย้ายโรงเรียนมาบริเวณโรงเรียนในปัจจุบัน เนื้อที่ 25 ไร่       พื้นที่บริการการศึกษา 4 หมู่บ้าน  บนถนน คำไฮใหญ่ - ท่าศิลา          จากอดีตสู่ปัจจุบันการศึกษาได้ฝังรากลึก ณ ปัจจุบัน  มานานถึง 86 ปี
บ้านเหล่าแดง
โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2464
โรงเรียนที่มีอายุเกิน 100 ปีในประเทศไทย
อำเภอดอนมดแดง
แพทย์

แพทย์ (physician (อเมริกัน), medical practitioner (เครือจักรภพ), medical doctor) หรือเรียกว่า ดอกเตอร์ (doctor|italic=no) หรือ หมอ ในบางพื้นที่ตามชนบท อาจเรียกแพทย์ว่า หมอใหญ่ เพื่อกันสับสนกับพยาบาลหรือเจ้าหน้าที่อื่นในทางด้านสาธารณสุข แพทย์มีหน้าที่ ซักถามประวัติ ตรวจร่างกาย และส่งตรวจวินิจฉัยเพิ่มเติม เพื่อสั่งการรักษาหรือให้การรักษาโรค ส่งเสริมฟื้นฟูสุขภาพ ให้แก่ผู้ป่วย ร่วมกับบุคลากรด้านสุขภาพอื่น ๆ
== สาขาของแพทย์เฉพาะทาง ==
อายุรแพทย์ - แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านอายุรศาสตร์
สูตินรีแพทย์ - แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านสูตินรีเวชวิทยา
ศัลยแพทย์ - แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านศัลยกรรม
ศัลยแพทย์ออร์โธปิดิกส์ - แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านศัลยศาสตร์ออร์โธปิดิกส์ (ศัลยกรรมกระดูกและข้อ)
จักษุแพทย์ - แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านจักษุวิทยา
จิตแพทย์ - แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านจิตเวชศาสตร์
แพทย์โสตศอนาสิก - แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านโสตศอนาสิกวิทยา
พยาธิแพทย์ - แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านพยาธิวิทยา
รังสีแพทย์ - แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านรังสีวิทยา
วิสัญญีแพทย์ - แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านวิสัญญีวิทยา
กุมารแพทย์ - แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านกุมารเวชศาสตร์
แพทย์เวชปฏิบัติครอบครัว - แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านเวชปฏิบัติครอบครัว
แพทย์เวชศาสตร์ฟื้นฟู - แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านเวชศาสตร์ฟื้นฟู
== ดูเพิ่ม ==
ทันตแพทย์
วิสัญญีแพทย์
เภสัชกร
สัตวแพทย์
จิตแพทย์
พยาบาล
แพทยศาสตร์
แพทย์การประหารชีวิต
== อ้างอิง ==
อาชีพ
 
วิชาชีพทางด้านสาธารณสุข
แพทยศาสตร์
กษัตริยานุสรณ์

กษัตริยานุสรณ์ เป็นพระราชนิพนธ์ร้อยกรอง ซึ่งสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีทรงพระราชนิพนธ์ขึ้นเมื่อ พ.ศ. ๒๕๑๖ ขณะทรงศึกษาอยู่ที่โรงเรียนจิตรลดา เพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช โดยใช้เค้าโครงจากเรื่อง ไทยรบพม่า พระนิพนธ์ในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ
กษัตริยานุสรณ์ ประกอบด้วยร่าย และต่อด้วยโคลงสี่สุภาพจำนวน ๓๐ บทร้อยเรียงต่อกัน ตั้งชื่อว่า กษัตริยานุสรณ์ โดยอาจารย์กำชัย ทองหล่อ
สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงนำพระราชนิพนธ์กษัตริยานุสรณ์ ขึ้นทูลเกล้าฯ ถวายสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เนื่องในวันเฉลิมพระชนมพรรษา สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ โปรดเกล้าฯ ให้หม่อมหลวงพวงร้อย อภัยวงศ์ ประพันธ์ทำนองเพลงเพื่อประกอบท่อนหนึ่งของโคลง ใช้ชื่อว่า เพลงดุจบิดามารดร
สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงอธิบายไว้ในคำนำของหนังสือกษัตริยานุสรณ์ว่า
== ดูเพิ่ม ==
ดุจบิดามารดร
== อ้างอิง ==
วรรณคดีประเภทโคลง
กวีนิพนธ์
พระราชนิพนธ์ในสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา