pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นสิริยิ่งรามกีรติ ลูกเสือสดุดีชั้นพิเศษ

เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นสิริยิ่งรามกีรติ ลูกเสือสดุดีชั้นพิเศษ (The boy scout citation medal (Special class)) เป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานอนุญาตให้จัดสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2530 เพื่อส่งเสริมกำลังใจแก่ผู้อุทิศตนให้กิจการลูกเสืออย่างแท้จริง โดยมีลำดับเกียรติของเครื่องราชอิสริยาภรณ์เป็นลำดับที่ 26
== ประวัติ ==
เนื่องในโอกาสครบรอบ 75 ปี ที่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาฯ พระราชทานกำเนิดกิจการลูกเสือไทยในปี พ.ศ. 2529 และเพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชในวโรกาสที่ทรงเจริญพระชนมพรรษาครบ 5 รอบ คณะกรรมการบริหารลูกเสือแห่งชาติจึงขอพระราชทานพระบรมราชานุญาตสร้าง "เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นสิริยิ่งรามกีรติ ลูกเสือสดุดีชั้นพิเศษ" ขึ้น เพื่อเป็นการส่งเสริมกำลังใจแก่ผู้อุทิศตนให้กิจการลูกเสืออย่างแท้จริง
== ลักษณะของเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นสิริยิ่งรามกีรติ ลูกเสือสดุดีชั้นพิเศษ เป็นดวงตรา มีลักษณะ ดังนี้
ด้านหน้า มีลักษณะรูปไข่ พื้นลงยาสีน้ำเงิน ขนาดกว้าง 2.5 เซนติเมตร ยาว 3.3 เซนติเมตร กลางดวงตรามีตราหน้าเสือประกอบวชิระเงินล้อมด้วยเม็ดไข่ปลาสีทองและมีรัศมีเงินโดยรอบแปดแฉกคั่นด้วยกระจังสีทอง เบื้องบนมีพระมหามงกุฏรัศมีโปร่งและเลข "๙" สีทอง
ด้านหลัง บริเวณกลางดวงตราเป็นดุม พื้นลงยาสีม่วง มีรูปตราของคณะลูกเสือโลก เบื้องล่างมีอักษรสีเงินว่า "เราจะทำนุบำรุงกิจการลูกเสือสืบไป"
ที่ขอบด้านบนของดวงตรามีห่วงห้อยแพรแถบสำหรับคล้องคอ ขนาดกว้าง 4 เซนติเมตร มีริ้วสีเหลืองกว้าง 2.2 เซนติเมตร อยู่กลาง ริมทั้งสองข้างมีริ้วสีขาวกว้าง 3 มิลลิเมตร และริ้วสีดำกว้าง 6 มิลลิเมตร
== การพระราชทาน ==
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นสิริยิ่งรามกีรติ ลูกเสือสดุดีชั้นพิเศษ เป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์สำหรับพระราชทานแก่ผู้ที่ได้รับพระราชทานเหรียญลูกเสือสดุดีชั้นที่ 1 และได้มีอุปการคุณช่วยเหลือกิจการลูกเสืออย่างต่อเนื่องมาแล้วไม่น้อยกว่า 5 ปี นับแต่วันที่ได้รับพระราชทานเหรียญลูกเสือสดุดีชั้นที่ 1 เพื่อส่งเสริมกำลังใจแก่ผู้อุทิศตนให้กิจการลูกเสืออย่างแท้จริง โดยคณะกรรมการบริหารลูกเสือแห่งชาติจะพิจารณาผู้เหมาะสมสำหรับรับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นนี้ แล้วนำความกราบทูลเพื่อขอรับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่อไป
ผู้ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จะได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์เป็นกรรมสิทธิ์  เมื่อผู้ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นนี้เสียชีวิตลงสามารถมอบเครื่องราชอิสริยาภรณ์ให้แก่ทายาทไว้เพื่อเป็นที่ระลึกได้ โดยไม่ต้องส่งคืนในภายหลัง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นสิริยิ่งรามกีรติ ลูกเสือสดุดีชั้นพิเศษ  จาก สำนักงานเลขาธิการคณะรัฐมนตรี
รามกีรติ
ลูกเสือไทย
เฮง

เฮน  เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็น วาดโดย ฮิโรยะ โอกุ การ์ตูนฉบับมังงะตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2531 โดยสำนักพิมพ์ชูเอชะ
การ์ตูนญี่ปุ่น
ความหลากหลายทางเพศในอนิเมะและมังงะ
เกรปฟรูต

เกรปฟรูต เป็นไม้ผลกึ่งเขตร้อนในสกุล Citrus ที่เพาะปลูกเพื่อเก็บเกี่ยวผล ซึ่งแต่เดิมเคยเรียกว่า ผลไม้ต้องห้ามแห่งบาร์เบโดส
ปกติแล้วไม้ไม่ผลัดใบชนิดนี้จะพบว่าสูงประมาณ 5-6 เมตร แต่ความจริงแล้วสามารถสูงได้ถึง 13-15 เมตร ใบมีสีเขียวเข้ม รูปร่างยาว (มากกว่า 15 เซนติเมตร) และผอม ดอกมี 4 กลีบ สีขาว ขนาด 5 เซนติเมตร ผลมีเปลือกสีเหลือง รูปกลมแป้น ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 10-15 เซนติเมตร เนื้อผลแบ่งเป็นกลีบ สีเหลืองแบบกรด
ผลเป็นที่นิยมตั้งแต่ปลายศตวรรษที่ 19 ก่อนหน้านั้นเพียงแต่ปลูกเป็นไม้ประดับ สหรัฐอเมริกากลายเป็นผู้ผลิตรายใหญ่ มีสวนอยู่ในฟลอริดา เท็กซัส แอริโซนา และแคลิฟอร์เนีย ในภาษาสเปน ผลไม้ชนิดนี้รู้จักในชื่อว่า Toronja หรือ Pomelo
== ผลผลิต ==
จีนเป็นผู้ผลิตอันดับหนึ่งของเกรปฟรูตและส้มโอ ตามมาด้วยสหรัฐอเมริกาและเม็กซิโก
== คุณค่าทางโภชนาการ ==
== การใช้ประโยชน์อื่น ==
จากการศึกษาทางเภสัชพลศาสตร์ พบว่าเมื่อใช้เกรปฟรูตควบคู่ไปกับการใช้ยารักษามะเร็ง สามารถช่วยลดตัวยาบางชนิดได้ จึงช่วยทำให้ผู้ป่วยมะเร็งประหยัดค่าใช้จ่ายในการรักษา นอกจากนั้นยังช่วยบรรเทาอาการไข้หวัด ช่วยในการย่อย ปรับสมดุลความเป็นกรดในร่างกาย และเปลือกผิวเกรปฟรุตจะมีกลิ่นเฉพาะช่วยส่งผลดีในทางจิตวิทยา ที่จะช่วยกระตุ้นฮอร์โมนส์เพื่อลดความเครียดในสมอง  
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ผลไม้
สกุลส้ม
ลลิตา ฤกษ์สำราญ

รองศาสตราจารย์ ดร. ลลิตา ฤกษ์สำราญ อดีตรองหัวหน้าพรรคเพื่อชาติ อดีตรองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่ 2 สมาชิกผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานครหลายสมัย
== ประวัติ ==
ลลิตา ฤกษ์สำราญ  เกิดเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2492 เป็นบุตรีของนายเซี้ยง และนางสั้ง ฤกษ์สำราญ จบการศึกษาระดับปริญญาตรี (เกียรตินิยม) จาก วิทยาลัยวิชาการศึกษาพิษณุโลก (ปัจจุบันคือ มหาวิทยาลัยนเรศวร) ปริญญาโท สาขางานวิจัย จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปริญญาเอก จิตวิทยาการศึกษา จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
== การทำงาน ==
ลลิตา ฤกษ์สำราญ เป็น อดีตอาจารย์คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ตำแหน่งสุดท้ายเป็น รองศาสตราจารย์ ระดับ 9 ต่อมาในปี พ.ศ. 2529 ลาออกจากมหาวิทยาลัยรามคำแหง เพื่อลงสมัครรับเลือกตั้งเป็น ส.ส.กรุงเทพมหานคร เขตดุสิต ในสังกัดพรรคประชากรไทย และอยู่ในวงการเมืองมาโดยตลอด ล่าสุดเป็นหนึ่งใน 111 กรรมการบริหารพรรคไทยรักไทย ที่ ตุลาการรัฐธรรมนูญ วินิจฉัยตัดสิทธิทางการเมืองจาก คดียุบพรรคการเมือง พ.ศ. 2549
ในปี 2562 เธอลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.แบบบัญชีรายชื่อ พรรคเพื่อชาติ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาในปี 2565 เธอได้ย้ายไปร่วมงานกับพรรคสร้างอนาคตไทย
== ประวัติทางการเมือง ==
สมาชิกผู้แทนราษฏร 8 สมัย (ปี พ.ศ. 2529, 2531, 2535, เลือกตั้งซ่อม 2536, 2538, 2539, 2544 และ 2548)
รองประธานคณะกรรมาธิการการศึกษา สภาผู้แทนราษฎร
รองประธานคณะกรรมาธิการกิจการเยาวชน สตรี และผู้สูงอายุ
ที่ปรึกษาคณะกรรมาธิการต่างประเทศ สภาผู้แทนราษฎร
เลขานุการรัฐมนตรีทบวงมหาวิทยาลัย
กรรมการในคณะกรรมการวิสามัญศึกษาปัญหาจังหวัดชายแดนภาคใต้
กรรมาธิการวิสามัญพิจารณาพระราชบัญญัติงบประมาณแผ่นดิน
ที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
กรรมาธิการวิสามัญพิจารณา พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภา และสภาผู้แทนราษฎร
== การดำรงตำแหน่งอื่น ๆ ==
เลขาธิการหน่วยสหภาพรัฐสภาประจำชาติไทย (IPU)
== รางวัลเกียรติยศ ==
ศิษย์เก่าดีเด่น โรงเรียนสตรีศักดรุณี จ.ฉะเชิงเทรา
ศิษย์เก่าดีเด่น คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ศิษย์เก่าดีเด่น สถาบันราชภัฎบ้านสมเด็จเจ้าพระยา
ศิษย์เก่าดีเด่น มหาวิทยาลัยนเรศวร
ได้รับยกย่องประกาศเกียรติคุณให้เป็น สตรีตัวอย่างแห่งปี ประจำปี 2542 และ 2543
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
อาจารย์คณะครุศาสตร์ - ศึกษาศาสตร์
รองศาสตราจารย์
นักการเมืองสตรีชาวไทย
รองประธานสภาผู้แทนราษฎรไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร
พรรคประชากรไทย
พรรคไทยรักไทย
พรรคเพื่อชาติ
พรรคสร้างอนาคตไทย
พรรคพลังประชารัฐ
บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา
บุคคลจากคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร
นิสิตเก่าคณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
บุคคลจากคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
โซเฟีย ฮับส์บูร์ก-โลทริงเงิน

อาร์ชดัชเชสโซฟีแห่งออสเตรีย (พระนามเต็ม: โซฟี มาเรีย ทาเทียน่า โมนิก้า เอลิซาเบธ แคเทอรีน; Sophie Maria Tatiana Monica Elisabeth Catherine von Habsburg-Lorraine, ภาษาฮังการี: Zsófia Mária Tatjana Monika Erzsébet Katalin) ประสูติเมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2544 ณ กรุงบูดาเปสต์ ประเทศฮังการี เป็นพระราชธิดาองค์โตใน อาร์ชดยุกจอร์ชและอาร์ชดัชเชสอีไลก้าแห่งออสเตรีย พระองค์ทรงได้เข้าพิธีรับศีลล้างบาปที่ประเทศฮังการี พระองค์จึงได้รับพระนามเป็นภาษาฮังการีด้วย
ซ
ซ
ซ
เจ้าหญิงฮังการี
อาร์ชดัชเชสฮิลดาแห่งออสเตรีย

อาร์คดัชเชสฮิลด้าแห่งออสเตรีย (พระนามเต็ม: ฮิลด้า มาเรีย วาร์ลบูก้า; Hilda Maria Walburga von Habsburg-Lorraine, ภาษาฮังการี: Ildiko Maria Walburga) ประสูติเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2545 ณ กรุงบูดาเปสต์ ประเทศฮังการี เป็นพระราชธิดาองค์เล็กใน อาร์คดยุคจอร์ชและอาร์คดัชเชสอีไลก้าแห่งออสเตรีย พระองค์ทรงได้เข้าพิธีรับศีลล้างบาปที่ประเทศฮังการี พระองค์จึงได้รับพระนามเป็นภาษาฮังการีด้วย
ฮ
ฮ
ฮ
เจ้าหญิงโบฮีเมีย
พระราชวงศ์ที่ทรงพระเยาว์
อาร์ชดยุกคาร์ล คอนสแตนติน แห่งออสเตรีย

อาร์ชดยุกคาร์ล คอนสแตนตินแห่งออสเตรีย (พระนามเต็ม: คาร์ล คอนสแตนติน ไมเคิล สตีเฟน มาเรีย; Karl Konstantin Michael Stephen Maria von Habsburg-Lorraine, ภาษาฮังการี: Károly-Konstantin Mihály István Maria) ประสูติเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 ณ กรุงบูดาเปสต์ ประเทศฮังการี เป็นพระราชโอรสองค์เดียวใน อาร์ชดยุกจอร์ชและอาร์ชดัชเชสอีไลก้าแห่งออสเตรีย พระองค์ทรงได้เข้าพิธีรับศีลล้างบาปที่ประเทศฮังการี พระองค์จึงได้รับพระนามเป็นภาษาฮังการีด้วย
ค
ค
ค
พระราชวงศ์ที่ทรงพระเยาว์
อำเภอค้อวัง

ค้อวัง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดยโสธร โดยเป็นอำเภอที่ตั้งอยู่ทิศใต้สุดของจังหวัด
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอค้อวังตั้งอยู่ทางทิศใต้สุดของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอมหาชนะชัย
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเขื่องใน (จังหวัดอุบลราชธานี)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอยางชุมน้อยและอำเภอราษีไศล (จังหวัดศรีสะเกษ)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอราษีไศล (จังหวัดศรีสะเกษ) และอำเภอมหาชนะชัย
== ประวัติ ==
เดิมพื้นที่ตั้งของตัวอำเภอค้อวัง คือ "บ้านโนนค้อ" อยู่ในเขตตำบลฟ้าห่วน อำเภอมหาชนะชัย ต่อมามีพระภิกษุรูปหนึ่งชื่อ "วัง" เดินทางมาจากอำเภอกันทรารมย์ จังหวัดศรีสะเกษ ได้มาบำเพ็ญพรตอยู่ที่บ้านโนนค้อ พระภิกษุรูปนี้เป็นที่เลื่อมใสศรัทธาของประชาชนในหมู่บ้านและหมู่บ้านใกล้เคียงเป็นอย่างยิ่ง ราษฏรจึงอพยพมาตั้งบ้านเรือนอยู่ที่บ้านโนนค้อ เป็นกลุ่มเป็นก้อนและใช้ชื่อหมู่บ้านใหม่ว่า "บ้านค้อวัง" จนกระทั่งปัจจุบัน
ต่อมาท้องที่อำเภอมหาชนะชัย จังหวัดยโสธร มีอาณาเขตกว้างขวาง แบ่งการปกครองออกเป็น 11 ตำบล 108 หมู่บ้าน การปกครองไม่ทั่วถึง โดยเฉพาะท้องที่ตำบลฟ้าห่วน ตำบลกุดน้ำใส และตำบลน้ำอ้อม  อีกทั้ง 3 ตำบลนี้ระยะทางห่างไกลจากที่ตั้งอำเภอ การคมนาคมติดต่อกับอำเภอไม่สะดวกและลำบาก มีโจรผู้ร้ายชุกชุม เพื่อแบ่งภาระการปกครองและเป็นการพัฒนาบ้านเมืองให้เจริญยิ่งขึ้น เพื่อคุ้มครองสวัสดิภาพและอำนวยความสะดวกแก่ประชาชน จึงได้ขอแยกจากอำเภอมหาชนะชัยตั้งเป็นกิ่งอำเภอค้อวัง เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พุทธศักราช 2518 แบ่งการปกครองออกเป็น 3 ตำบล คือ ตำบลฟ้าห่วน ตำบลกุดน้ำใส ตำบลน้ำอ้อม รวมทั้งสิ้น 30 หมู่บ้าน ต่อมาได้ยกฐานะเป็นอำเภอเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พุทธศักราช 2522 และได้แบ่งเขตการปกครองในขณะนั้นออกเป็น 4 ตำบล คือ ตำบลฟ้าห่วน ตำบลกุดน้ำใส ตำบลน้ำอ้อม และตำบลค้อวัง
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอค้อวังแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 ตำบล 45 หมู่บ้าน
{|
|-
||1.||||ฟ้าห่วน||||(Fa Huan)
|-
||2.||||กุดน้ำใส||||(Kut Nam Sai)
|-
||3.||||น้ำอ้อม||||(Nam Om)
|-
||4.||||ค้อวัง||||(Kho Wang)
|}
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอค้อวังประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลค้อวัง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลค้อวัง
องค์การบริหารส่วนตำบลฟ้าห่วน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลฟ้าห่วนทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลกุดน้ำใส ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกุดน้ำใสทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลน้ำอ้อม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลน้ำอ้อมทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลค้อวัง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลค้อวัง (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลค้อวัง)
== สถานที่ท่องเที่ยว ==
โบราณสถานดอนธาตุ บ้านผิผ่วน
อ่างเก็บน้ำห้วยพระบาง
ค้อวัง
ค็อสมัส ดามีอาน อาซัม

ค็อสมัส ดามีอาน อาซัม (Cosmas Damian Asam) เกิดเมื่อวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 1686 ที่เมืองเบ็นเนอดิคท์บ็อยเอิร์น (Benediktbeuern) ประเทศเยอรมนี เสียชีวิตเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1739 ค็อสมัส ดามีอาน อาซัมเป็นสถาปนิกและจิตรกรปลายสมัยบาโรก เมื่อปีค.ศ. 1711 ค็อสมัสย้ายไปโรมเพื่อศึกษากับคาร์โล มารัตตา ที่อักกาเดเมียดีซันลูกา และได้รับรางวัลที่หนึ่งจากสถาบันจากภาพเขียนชื่อ "ปาฏิหาริย์ของนักบุญปิโอ" (Miracle of Saint Pio) ค็อสมัสทำงานร่วมกับพี่ชายชี่อ เอกีท ควีรีน อาซัม (Egid Quirin Asam) งานที่สองคนร่วมกันทำจะเรียกว่า "Asam Brothers" เช่นวัดอาซัม (Asam Church) ที่มิวนิก และอาสนวิหารซังคท์ยาค็อพ (Cathedral of St. Jakob) ที่อินสบรุค ประเทศออสเตรีย
== งานที่บาวาเรีย ==
== งานที่บาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ==
== งานที่อินสบรุค ==
== ข้อมูลเพิ่มเติม ==
ศิลปะบาโรก
สถาปัตยกรรมบาโรก
จิตรกรรมฝาผนัง
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ประวัติค็อสมัส ดามีอาน อาซัม
สถาปนิกในคริสต์ศตวรรษที่ 17
สถาปนิกชาวเยอรมัน
บุคคลจากรัฐไบเอิร์น
สว่าน

สว่าน คือเครื่องมือชนิดหนึ่ง ใช้สำหรับเจาะรูบนวัสดุหลายประเภท เป็นเครื่องมือที่ใช้บ่อยในงานไม้และงานโลหะ
== ประวัติ ==

สว่านในยุคแรกเริ่มคือ บิดหล่า ซึ่งเป็นอุปกรณ์เดียวกับอุปกรณ์สำหรับจุดไฟ โดยอยู่ในยุคของชาวฮารัปปาและชาวอียิปต์โบราณ ในยุคต่อมาสว่านไฟฟ้าได้ถูกประดิษฐ์ขึ้นโดย อาร์เทอร์ เจมส์ อาร์นอต เมื่อปี ค.ศ. 1889 ที่เมืองเมลเบิร์น  ประเทศออสเตรเลีย หลังจากนั้นจึงมีการประดิษฐ์สว่านไฟฟ้าแบบพกพาในปี ค.ศ. 1895 โดย วิลเฮล์ม ไฟน์ ที่เมืองชตุทท์การ์ท ประเทศเยอรมนี และในปี ค.ศ. 1917 แบล็กแอนด์เด็กเกอร์ ผู้ผลิตและจำหน่ายเครื่องทุ่นแรงและเครื่องใช้ในบ้าน ได้จดทะเบียนสิทธิบัตรสวิตช์แบบกดเปิดและปิดในปุ่มเดียว ที่ติดอยู่กับด้ามถือของสว่านไฟฟ้า
== ประเภท ==
สว่านในปัจจุบันมีหลายประเภท เช่น
สว่านไฟฟ้า
สว่านไร้สาย
สว่านไขควงกระแทก
สว่านโรตารี่
สว่านแท่น
== การทำงาน ==
การทำงานของสว่านนั้น จะใช้ส่วนของดอกสว่าน ยึดอยู่กับเดือยด้านหนึ่งของสว่าน และกดลงไปบนวัสดุที่ต้องการ หลังจากนั้นจึงถูกทำให้หมุน ปลายดอกสว่านจะทำงานเป็นตัวตัดเจาะวัสดุ และกำจัดเศษวัสดุระหว่างการเจาะ เช่น ขี้เลื่อย หรือทำงานเป็นตัวสูบอนุภาคเล็ก ๆ เช่นการเจาะน้ำมัน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Nonfatal Occupational Injuries Involving the Eyes - From US Department of  Labor (Accessed 2007-04-29)
Searching For The Best Drill Press  - Air Tool Guy
เครื่องมือ
โนริยูกิ โคมัตสึ

'''   นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2522 ที่เมืองเนยางาวะ จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น เสียชีวิตเมื่อ 13 เมษายน พ.ศ. 2552 ด้วยอุบัติเหตุจมน้ำ รวมอายุได้ 30 ปี สถิติการชก 36 ครั้ง ชนะ 24 (น็อค 10) เสมอ 6 แพ้ 6
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ OPBF รุ่นฟลายเวท
* ชิง 11 กันยายน 2545 ชนะคะแนน ซน จุงโอ ที่ โอซากะ
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 16 กุมภาพันธ์ 2546 ชนะน็อค รอลลี่ ลูนาส ยก 2 ที่ โอซากะ
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 5 พฤษภาคม 2546 ชนะน็อค พนมเดช อ.ยุทธนากร ยก 5 ที่ โอซากะ
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 24 สิงหาคม 2546 ชนะคะแนน มาซากิ แทรช นากานูมะ ที่ โอซากะ
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 15 กุมภาพันธ์ 2547 ชนะน็อค เอ็ดการ์ โรดริโก ยก 8 ที่ โอซากะ
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 26 มิถุนายน 2547 ชนะน็อค ทาเกยูกิ โกจิมะ ยก 10 ที่ โอซากะ
* เสียแชมป์ 20 กันยายน 2547 แพ้คะแนน มาซากิ แทรช นากานูมะ ที่ โยโกฮามะ
แชมป์ OPBF รุ่นฟลายเวท
* ชิง 22 พฤศจิกายน 2548 ชนะคะแนน เฟเดริโก คาตูไบ ที่ โอซากะ
* เสียแชมป์ 27 มิถุนายน 2549 แพ้น็อค ไดซูเกะ ไนโต ยก 6 ที่ โตเกียว
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC เมื่อ 29 มกราคม 2548 แพ้ทีเคโอ พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์ ยก 5 ที่ โอซากะ
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น
แชมป์ OPBF
บุคคลจากเนยางาวะ
เสียชีวิตจากการจมน้ำ
ปลาบู่เขือคางยื่น

ปลาบู่เขือคางยื่น (Bearded worm goby; ) ปลาน้ำเค็มชนิดหนึ่งที่สามารถปรับตัวให้อยู่ในน้ำกร่อยได้  ในวงศ์ปลาบู่ (Gobiidae) มี
รูปร่างยาวคล้ายงู หัวเหมือนปลาบู่ทั่วไป แต่หน้าหัก คางยื่นออกมาเล็กน้อย ปากกว้าง มีฟันเป็นซี่แหลมขนาดเล็กในปาก ใต้ปากล่างมีติ่งเนื้อยื่นออกมาโดยรอบ ตามีขนาดเล็กมาก ครีบอกมีขนาดใหญ่ ครีบหลัง ครีบก้นไม่ต่อเนื่องกับครีบก้น  ลำตัวลื่นมาก มีเกล็ดขนาดเล็กละเอียด พื้นสีลำตัวเป็นสีชมพูหรือเหลืองเหลือบทองในบางตัว ยาวเต็มที่ประมาณ 30 นิ้ว
อาศัยอยู่ในป่าชายเลนหรือป่าจากปากแม่น้ำ โดยขุดรูอยู่ในดินโคลน ออกหากินในเวลากลางคืน และอาศัยอยู่ในที่ ๆ ไม่ต้องใช้แสงสว่าง ตาจึงปรับสภาพให้มีขนาดเล็ก กินอาหารได้หลากหลาย ตั้งแต่ สัตว์น้ำขนาดเล็กรวมถึงซากพืช ซากสัตว์
พบกระจายอย่างกว้างขวาง ตั้งแต่ชายฝั่งทะเลแอฟริกาตะวันออก, เอเชียใต้, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้จรดโอเชียเนียและเอเชียตะวันออก
ไม่จัดเป็นปลาเศรษฐกิจ แต่สามารถนำมาบริโภคได้ โดยไม่มีพิษหรืออันตรายใด ๆ เช่น ทอดกระเทียม
ด้วยรูปร่างประหลาดแลดูคล้ายงูหรือมังกรนี้ จึงมักถูกจับมาขายในตลาดปลาสวยงามบ่อย ๆ โดยมีชื่อเรียกเฉพาะว่า "มังกรแยงซีเกียง" หรือ "มังกรเงิน มังกรทอง" หรือ "ดราก้อนบอล" หรือสุดแต่ผู้ขายจะตั้งชื่อ ซึ่งผู้ขายมักจะบอกว่า เป็นปลาหายากจากแดนไกล สามารถเลี้ยงในน้ำจืดได้ แต่การนำมาเลี้ยงจริง ๆ มักไม่รอดเพราะปลาไม่สามารถปรับตัวให้เข้ากับสภาวะในสถานที่เลี้ยงได้
มีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น "ปลาเขือ", "ปลาเขือหน้าผี", "ปลาเขือยักษ์", "ปลาเขือแดง" หรือ "ปลาเขือลื่น" เป็นต้น   
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รูปและข้อมูลปลาบู่เขือคางยื่น
สกุลปลาบู่เขือ
บู่เขือคางยื่น
บู่เขือคางยื่น
บู่เขือคางยื่น
บู่เขือคางยื่น
พลอย จินดาโชติ

พลอย จินดาโชติ (เกิด 1 ธันวาคม พ.ศ. 2525) ชื่อเล่น พลอย เป็นนักแสดงและพิธีกรหญิงชาวไทย
== ประวัติ ==
พลอย จินดาโชติ เกิดที่กรุงเทพมหานคร เมื่อ พ.ศ. 2525 มีน้องชายเป็นนักแสดงเช่นกัน คือฌอห์ณ จินดาโชติ พลอยย้ายตามครอบครัวกลับไปที่สหรัฐอเมริกา เพราะบิดามารดาเธอเรียนต่อที่นั่นในระดับปริญญาโท พลอยเรียนที่โรงเรียนประถมชไนเดอร์แอนด์ร็อคบริดจ์ (Schnider's and Rockbridge Elementary School) ที่แอตแลนตา รัฐจอร์เจีย ก่อนจะย้ายไปเรียนที่ไมอามี รัฐฟลอริด้า และย้ายกลับมาประเทศไทย เมื่ออายุได้ 13 ปี ขณะอยู่ที่สหรัฐฯ พลอยมีความสนใจในด้านศิลปะ เธอใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการวาดภาพและเขียนหนังสือ นอกจากนี้เธอชอบแข่งกีฬาอีกด้วย
เมื่อย้ายกลับมาไทย พลอยก็เข้าศึกษาที่คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยและเข้าวงการบันเทิงโดยเริ่มจากการถ่ายโฆษณาและปกนิตยสาร ก่อนจะรับแสดงละครโทรทัศน์ และภาพยนตร์
ปัจจุบัน พลอย จินดาโชติสมรสแล้วกับวิตต์ ก้องธรนินทร์ เมื่อ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 มีบุตรด้วยกัน 2 คนชื่อ น้องเวลาและ  น้องธร ก้องธรนินทร์
== ผลงาน==
=== ละครโทรทัศน์ ===
==ละครสร้างสรรค์สังคมไทย==
สายใยแห่งรัก เนื่องในวันสงกรานต์ รับบท สายใจ
=== ภาพยนตร์ ===
กระสือวาเลนไทน์ (2549) รับบท สาว
ปาฏิหาริย์รักต่างพันธุ์ (2551) รับบท จิน
 FOREVER YOU ARE (เป็นภาพยนตร์ต่างประเทศสิงคโปร์ร่วมผลิตกับอิตาลี)
มือปืนดาวพระเสาร์ (2554) รับบท ดาว เอ็มพีไฟว์
หมาแก่ อันตราย FRIDAY KILLER (2554)
2004 สึนามิ ภูเก็ต (2555) รับบท นางพยาบาล
=== มิวสิกวิดีโอ ===
เพลง อยากให้เธอเหงา ของ แนนซี่-นันทพร สว่างแจ้ง
เพลง เธอเหงาใช่ไหม ของ โบกี้ดอจจ์
เพลง รักเธอหัวทิ่มบ่อ ของ HANGMAN
เพลง รักฉันได้หรือเปล่า ของ พอล ภัทรพล
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
อินสตาแกรมพลอย จินดาโชติ
พลอย จินดาโชติ  nangdee.com
นักแสดงชาวไทย
นางแบบไทย
บุคคลจากโรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี)
นิสิตเก่าคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
มัมโบ

มัมโบ (mambo) เป็นชื่อจังหวะดนตรีและการเต้นรำของชาวคิวบา  มีความหมายว่า "conversation with the gods"  มาจากชื่อหมอผีลัทธิวูดูในเฮติ แถบตะวันตกของทวีปแอฟริกา ซึ่งย้ายถิ่นฐานมาอยู่แถบทะเลแคริบเบียนพร้อมกับการค้าทาสตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16
ดนตรีมัมโบสมัยใหม่ เริ่มต้นตั้งแต่ ค.ศ. 1938 พร้อมกับจังหวะการเต้นที่เรียกว่า "มัมโบ" พัฒนามาจากรูปแบบการเต้นแบบพื้นเมืองแอฟริกา แต่งโดยโอเรสเตส โลเปซ และกาชาโอ โลเปซ พี่น้องนักดนตรีชาวคิวบา ผู้ได้รับการยกย่องเป็น ผู้ให้กำเนิดดนตรีมัมโบ โดยผสมผสานดนตรีแอฟริกา-คิวบากับดนตรีจังหวะสวิงของอเมริกัน มีทั้งจังหวะเร็วและจังหวะช้า
ดนตรีมัมโบได้รับความนิยมอย่างกว้างขวาง เมื่อเปเรซ ปราโด นักเปียโนและนักแต่งเพลงชาวคิวบา นำดนตรีแนวนี้มาเล่นในกาสิโนในฮาวานา เมื่อเปเรซ ปราโด ย้ายไปอยู่ที่เม็กซิโกใน ค.ศ. 1948 เขาเริ่มบันทึกแผ่นเสียงในสังกัด RCA Victor และทำให้ดนตรีมัมโบเป็นที่นิยมในวงกว้าง และข้ามฝั่งไปในสหรัฐในปี ค.ศ. 1951 เปเรซ ปราโด ได้รับฉายาว่าเป็น "ราชาแห่งมัมโบ" (Mambo King) 
ลักษณะเด่นของดนตรีมัมโบของเปเรซ ปราโด คือ ใช้แซกโซโฟนให้จังหวะ และใช้เครื่องเป่าทองเหลือง (ทรอมโบนและทรัมเปต)ให้ทำนอง มีเปียโน กลอง และเครื่องเคาะเป็นส่วนประกอบ [  ตอนกลางเพลง ปราโดจะเปล่งเสียงว่า ugh เป็นภาษาละตินซึ่งแปลเป็นภาษาอังกฤษว่า say it  โดยเพลงที่มีชื่อเสียงของเขา ได้แก่เพลง Mambo No.5, เพลง Mambo No.8, เพลง Patricia และเพลง Cherry Pink (and Apple Blossom White) ซึ่งขึ้นถึงอันดับหนึ่งจากการจัดอันดับของนิตยสารบิลบอร์ด ประเทศอังกฤษ ใน ค.ศ. 1955
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ดนตรีของเปเรซ ปราโด จาก ยูทูบ
วิดีโอการเต้นแมมโบ 
Mambo No.5
Cherry Pink (and Apple Blossom White)
ประเทศคิวบา
การเต้นรำ
ศุภวัฒน์ ชุติวงศ์

ศาสตราจารย์กิตติคุณ นายแพทย์ ศุภวัฒน์ ชุติวงศ์ ประธานคณะกรรมการบริหารการศึกษาต่อเนื่องของแพทย์ แพทยสภา อดีตคณบดี คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
== การศึกษา ==
สำเร็จการศึกษาแพทยศาสตรบัณฑิต คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์
Certifited Obstetrician and Gynecologist of The American Board of Obstetricians and Gynecologists
== ประสบการณ์การทำงาน ==
ศาสตราจารย์ระดับ10 ภาควิชาสูติศาสตร์-นรีเวชวิทยา คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
คณบดีบัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
คณบดีคณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้อำนวยการโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สภากาชาดไทย
ผู้อำนวยการสถานเสาวภา สภากาชาดไทย
หัวหน้าภาควิชาสูติศาสตร์-นรีเวชวิทยา คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
นายกสมาคมศิษย์เก่าแพทย์จุฬาลงกรณ์ สมัยที่สิบห้า
กรรมการชุดก่อตั้ง สมาคมศิษย์เก่าแพทย์จุฬาลงกรณ์
กรรมการกลางชุดก่อตั้ง วิทยาลัยสูตินรีแพทย์แห่งประเทศไทย
ประธานคณะอนุกรรมการเลือกตั้งกรรมการแพทยสภา
คณบดีบริการกลุ่มคณะแพทยศาสตร์และวิทยาศาสตร์สุขภาพ มหาวิทยาลัยรังสิต
ที่ปรึกษา ศูนย์วิจัยพัฒนาร่วมกับองค์การอนามัยโลกด้านการเจริญพันธุ์ในมนุษย์ (WHO Callaborating Centre for Research in Human Reproduction)
== ตำแหน่งหน้าที่ในปัจจุบัน ==
ประธานคณะกรรมการบริหารการศึกษาต่อเนื่องของแพทย์ แพทยสภา
กรรมการฝ่ายกิจการพิเศษ  สมาคมศิษย์เก่าแพทย์จุฬาลงกรณ์ในพระบรมราชูปถัมภ์
== ผลงานและเกียรติประวัติ ==
ศาสตราจารย์กิตติคุณแห่งมหาวิทยาลัยคุณหมิง สาธารณรัฐประชาชนจีน
ศาสตราจารย์กิตติคุณ ภาควิชาสูติศาสตร์-นรีเวชวิทยา คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
ศาสตราจารย์กิตติคุณ
บุคคลจากคณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
อาจารย์คณะแพทยศาสตร์
แพทย์ชาวไทย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
บุคคลจากวิทยาลัยแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต
บุคคลจากคณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์
การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส ค.ศ. 1988

การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส พ.ศ. 2531 เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 24 เมษายน และ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2531
ในปี พ.ศ. 2524 หัวหน้าพรรคสังคมนิยม ฟรองซัวส์ มิแตรรองด์ ได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีแห่งฝรั่งเศส ฝ่ายซ้ายก็ชนะการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรอีกด้วย อย่างไรก็ตามในปี พ.ศ. 2529 ฝ่ายขวาก็ได้กลับมาครองเสียงข้างมากในสภา ประธานาธิบดีฟรองซัวส์ มิแตรรองด์จึงถูกบีบบังคับให้มีการบริหารร่วมกันกับรัฐบาลอนุรักษนิยม นำโดยฌากส์ ชีรัก ซึ่งชีรักก็ได้ออกนโยบายเกี่ยวกับการอยู่อาศัย ขณะที่มิแตรรองด์ ดูแลทางด้านเศรษฐกิจ การต่างประเทศและการทหาร ทั้งนี้นักการเมืองหลายคนต่างพากันต่อต้านการบริหารร่วมของหัวหน้าฝ่ายบริหารทั้งสอง
คณะรัฐมนตรีของฌากส์ ชีรักนั้นใช้นโยบายเสรีอนุรักษนิยม ในการล้มล้างภาษีคนรวยและยังได้ขายกิจการบริษัทที่ขึ้นกับรัฐบาล เป็นการเผชิญหน้ากันกับการเคลื่อนไหวของพวกสังคมนิยม ซึ่งประธานาธิบดีมิแตรรองด์สนับสนุนอย่างลับๆ
ขณะเดียวกันการเป็นหัวหน้าฝ่ายขวาของชีรักนั้น ได้ถูกท้าทายโดยอดีตนายกรัฐมนตรี สมาชิกพรรคสหภาพเพื่อประชาธิปไตยฝรั่งเศส (UDF) เรย์มงด์ บาร์ ซึ่งเขาได้รับความนิยมจากการประณามหลักของ "การบริหารร่วมกัน" โดยกล่าวว่ามันเป็นการขัดแย้งกันกับ "จิตวิญญาณของสาธารณรัฐที่ 5" เมื่อเป็นเช่นนั้น บาร์จึงกลายเป็นอีกทางเลือกหนึ่งของประชาชนนอกเหนือจากสองผู้บริหาร ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2531 เมื่อเขาได้ประกาศลงสมัครเลือกตั้งนั้น ชีรักได้คะแนนเสียง 19.5% ในการเลือกตั้งรอบแรกตามการสำรวจของสถาบัน SOFRES ส่วนบาร์ได้คะแนน 23% แต่ทว่า ตั้งแต่ต้นเดือนกุมภาพันธ์ ชีรักกลับได้ผลประโยชน์จากความแตกแยกภายในของพรรคสหภาพเพื่อประชาธิปไตยฝรั่งเศส (UDF) ทำให้เขากลายเป็นผู้นำในขั้วการเมืองขวาโดยปริยาย
สำหรับฝ่ายซ้าย ผู้สมัครรับเลือกตั้งจากพรรคสังคมนิยมยังไม่เป็นที่แน่นอนว่าจะเป็นใคร ประธานาธิบดีมิแตรรองด์กล่าวว่าเขาเองยังไม่แน่ใจว่าจะลงเลือกตั้งหรือไม่ ขณะเดียวกันการต่อสู้กับ มิแชล โรการ์ด คู่แข่งของเขาภายในพรรคก็ได้เริ่มต้น และในฐานะที่ได้ความนิยมสูงสุดตามการสำรวจ ประธานาธิบดีมิแตรรองด์ก็ได้ประกาศลงสมัครในปลายเดือนมีนาคม เขาได้ส่งจดหมายต่างๆ ไปยังชาวฝรั่งเศส โดยเสนอ "แผนโครงการพอประมาณ" ที่ไม่ใช่ทั้งการโอนมาเป็นของรัฐ (Nationalization) และการโอนกิจการของรัฐเป็นของเอกชน (Privatization) และโฆษณาชวนเชื่อ "เอกภาพฝรั่งเศส" เพื่อเป็นการสู้กับ "การจัดสรรเงินของรัฐโดยวงศ์ตระกูล" ตั้งเป้าไปที่พรรค RPR
การเมืองฝรั่งเศส
การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส
การเลือกตั้งใน พ.ศ. 2531
การยุบอาราม

การยุบอาราม (Dissolution of the Monasteries; Suppression of the Monasteries) เป็นกระบวนการตามกฎหมายและการปกครองในช่วง ค.ศ. 1538 ถึงปี ค.ศ. 1541 โดยพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษโปรดให้ยุบอาราม ไพรออรี คอนแวนต์ และไฟรอารี ในประเทศอังกฤษ เวลส์ และไอร์แลนด์ ตามอำนาจใน “พระราชบัญญัติอำนาจสูงสุดทางศาสนา” อนุมัติโดยรัฐสภาเมื่อปี ค.ศ. 1534 ซึ่งระบุให้พระเจ้าแผ่นดินอังกฤษเป็น “ประมุขสูงสุดของคริสตจักรในอังกฤษ” (Supreme Head of the Church in England) ซึ่งถือเป็นการแยกตัวออกมาจากคริสตจักรโรมันคาทอลิกอย่างเป็นทางการ และโดย “พระราชบัญญัติปราบปรามฉบับที่ 1 (ค.ศ. 1536)” และ “พระราชบัญญัติปราบปรามฉบับที่ 2 (ค.ศ. 1539)”
การยุบอารามในอังกฤษเป็นเหตุการณ์ทางการเมืองหนึ่งเพื่อต่อต้านคริสตจักรโรมันคาทอลิกซึ่งเริ่มคุกรุ่นอยู่ในทวีปยุโรปขณะนั้น ส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์จาก แต่เหตุผลการแยกตัวจากนิกายโรมันคาทอลิกของอังกฤษมิใช่ข้อขัดแย้งทางปรัชญาทางศาสนาดังเช่นในประเทศอื่นๆ เช่น ประเทศเยอรมนี ประเทศฝรั่งเศส หรือ โบฮีเมีย แต่เป็นเหตุผลส่วนพระองค์ของพระเจ้าเฮนรีที่ 8
== การยุบอาราม ==
อารามที่ทรงยุบหลายแห่งก่อตั้งมาตั้งแต่สมัยแองโกล-แซกซัน แต่ส่วนใหญ่ในบรรดาอารามที่ถูกยุบจำนวน 825 แห่งเป็นอารามที่ก่อตั้งในระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 11 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 12 ในช่วงที่การก่อตั้งเป็นที่นิยมกันอย่างแพร่หลาย ซึ่งทำให้อารามCatholic Encyclopedia. Monasticism. 16 มีอำนาจควบคุมการแต่งตั้งนักบวชท้องถิ่นราวหนึ่งในสามของอังกฤษและมีรายได้ราวครึ่งหนึ่งของรายได้ทั้งหมดทางศาสนา การยุบอารามจึงเป็นการยึดอสังหาริมทรัพย์โดยกฎหมายครั้งใหญ่ที่สุดตั้งแต่