pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
อะโซลซิลลิน

อะโซลซิลลิน(Azlocillin)
ยา
ยาปฏิชีวนะ
เมซโลซิลลิน

เมซโลซิลลิน (Mezlocillin)
ยา
ยาปฏิชีวนะ
มีซิลลินัม

มีซิลลินัม(Mecillinam)
เพนิซิลลิน
ปิปเปอราซิลลิน

ปิปเปอราซิลลิน (Piperacillin)
==อ้างอิง==
^ Lau W, Mercer D, Itani K, et al. (2006). "Randomized, open-label, comparative study of piperacillin-tazobactam administered by continuous infusion versus intermittent infusion for treatment of hospitalized patients with complicated intra-abdominal infection". Antimicrob Agents Chemother 50 (11): 3556–61. doi:10.1128/AAC.00329-06. PMC 1635208. PMID 16940077.
เพนิซิลลิน
ไทคาร์ซิลลิน

ไทคาร์ซิลลิน (Ticarcillin)
เพนิซิลลิน
มีแทมพิซิลลิน

มีแทมพิซิลลิน(Metampicillin)
เพนิซิลลิน
ทาแลมพิซิลลิน

ทาแลมพิซิลลิน (Talampicillin|italic=no) เป็นยาปฏิชีวนะกลุ่มเบตาแลคแทมในตระกูลเพนิซิลลิน เป็นโปร-ดรักภายใต้ภาวะที่เป็นกรดซึ่งให้ทางการรับประทาน ไม่ได้รับการอนุมัติจากองค์การอาหารและยาสหรัฐให้ใช้ในสหรัฐอเมริกา ในผู้เป็นโรคตับควรหลีกเลี่ยง
== การสังเคราะห์ ==
แอมพิซิลลิน ยังคงเป็นสารในกลุ่มเพนิซิลลินที่เลือกใช้สำหรับรักษาการติดเชื้อหลายชนิด เนื่องจากมีฤทธิ์ในช่องปากและมีฤทธิ์ที่ดีในการต่อต้านแบคทีเรียแกรมลบ มีการตรวจสอบโปร-ดรักจำนวนหนึ่งในความพยายามที่จะปรับปรุงตามลักษณะทางเภสัชพลศาสตร์ และหนึ่งในนั้นคือทาแลมพิซิลลิน

การสังเคราะห์แบบหนึ่งเกี่ยวข้องกับการป้องกันหมู่อะมิโนปฐมภูมิของแอมพิซิลลิน (1) ทำปฏิกริยาเป็นอีนามีนโดยเอทิลอะซีโตอะซีเตต (2) จากนั้นจึงทำปฏิกิริยากับ 3-โบรมอพทาไลด์ ทำให้เกิดสารประกอบเอสเทอร์ (3) และอีนามีนถูกไฮโดรไลซ์อย่างระมัดระวังด้วยกรดไฮโดรคลอริกเจือจางในอะซีโตไนไตรล์ได้ผลผลิตเป็นทาแลมพิซิลลิน (4)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เพนิซิลลิน
ไอโซเบนโซฟูแรน
แลกโทน
ซัลเบนิซิลลิน

ซัลเบนิซิลลิน (Sulbenicillin) เป็นเพนิซิลลิน มันถูกใช้ร่วมกับ dibekacin
เพนิซิลลิน
เทโมซิลลิน

เทโมซิลลิน (Temocillin)
เพนิซิลลิน
ฮีตาซิลลิน

ฮีตาซิลลิน(Hetacillin)
เพนิซิลลิน
เบนซิลเพนิซิลลิน

เบนซิลเพนิซิลลิน (benzylpenicillin) หรือเพนิซิลลิน จี (penicillin G) เป็นยาเพนิซิลลินชนิดมาตรฐาน โดยตัว G ย่อมาจาก Gold Standard หมายถึงมาตรฐานสูงสุดในการรักษา เพนิซิลลินจีเป็นยาที่ให้ทางหลอดเลือดดำเนื่องจากไม่คงทนในกรดไฮโดรคลอริกซึ่งมีอยู่ในกระเพาะอาหาร
ยาหลักขององค์การอนามัยโลก
เพนิซิลลิน
โพรพิซิลลิน

โพรพิซิลลิน (Propicillin)
เพนิซิลลิน
ไคล์ โบรลอฟสกี

ไคล์ โบรลอฟสกี (Kyle Broflovski) ตัวละครจากภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง เซาท์พาร์ก ไคล์มีประโยคที่พูดติดปากว่า "You Bastards!" (แปลประมาณว่า สารเลว) โดยมักพูดต่อจากสแตนที่พูดว่า"Oh My God! They Killed Kenny" (โอ้พระเจ้า!พวกเขาฆ่าเคนนี่!) หลังจากที่เคนนีถูกฆ่า แมตต์ สโตนผู้ให้เสียงและหนึ่งในผู้สร้างให้ความเห็นว่า ไคล์เป็นตัวละครที่แสดงลักษณะของตัวเองเมื่อขณะที่ยังเด็ก
ไคล์เป็นเด็กชาวยิวคนเดียวในเนื้อเรื่อง สวมหมวกปิดหูสีเขียวพร้อมกับเสื้อแจ๊กเกตสีส้มตลอดเวลา ตลอดเรื่องทรงผมของไคล์เป็นส่วนหนึ่งของความลับของเรื่องเหมือนกับหน้าตาของเคนนี(ภายหลังเปิดเผยว่าไคล์มีผมอัฟโฟรสีแดง) ไคล์เป็นเพื่อนสนิทกับสแตน ซึ่งมักจะเป็นผู้นำของเพื่อนร่วมห้อง โดยไคล์มีนิสัยที่ค่อนข้างระวัง วางตัวดีและมักจะมีมารยาทและศีลธรรมสูงกว่าเพื่อนทั่วไป ซึ่งทำให้เป็นเป้าหมายของ อีริก คาร์ตแมน เพื่อนร่วมห้อง เด็กต่อต้านสังคมโดยเฉพาะอย่างยิ่งต่อต้านไคล์ ซึ่งทำให้ไคล์กับคาร์ตแมนทะเลาะกันบ่อยๆ
แม่ของไคล์ ชีลา (Sheila) ประธานสมาคมผู้ปกครองของโรงเรียน มีนิสัยที่มักจะปกป้องลูกมากเกินไป ในตอนหนึ่งเป็นคนจุดชนวนสงครามระหว่าง สหรัฐอเมริกา และประเทศแคนาดาเนื่องจากไม่ต้องการให้ไคล์ดูรายการทอล์กโชว์ของแคนาดาที่ไม่สุภาพ พ่อของไคล์ เจอรัลด์ (Gerald) เป็นทนายความ และน้องบุญธรรมชาวแคนาดาชื่อ ไอค์ (Ike) ที่มักจะโดนไคล์เตะหลายครั้ง
ชื่อสกุลของไคล์ "โบรลอฟสกี" (Broflovski, Broslovski, Broflofski, Broflovski, และ Brovlofski) มีการสะกดเป็นภาษาอังกฤษหลายแบบ โดยสำนักงานทนายความของพ่อไคล์เขียนว่า Brovlofski และในตอนหมีแพนด้าใช้ชื่อ Broflofski การสะกดหลายแบบมาจากแปลมาจากอักษรซีริลลิกว่า Бровловский ซึ่งในภาษารัสเซียไม่มีความหมายและไม่มีใครใช้ชื่อสกุลนี้
ตัวละครในเซาท์พาร์ก
ตัวละครที่เป็นชาวยิวอเมริกัน
ตัวละครที่เป็นชาวยิวโปแลนด์
ตัวละครที่เป็นชาวยิวรัสเซีย
ตัวละครในบันเทิงคดีที่อิงจากบุคคลจริง
ตัวละครในบันเทิงคดีจากรัฐโคโลราโด
ตัวละครชายในแอนิเมชัน
ตัวละครที่เป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษา
อะซิดอกซิลลิน

อะซิดอกซิลลิน(Azidocillin)
เพนิซิลลิน
ฟินีติซิลลิน

ฟินีติซิลลิน (Pheneticillin) เป็นยาปฏิชีวนะในจำพวกของเพนิซิลลิน
เพนิซิลลิน
เพนาเมกซิลลิน

เพนาเมกซิลลิน
เพนิซิลลิน
โคลมีโตซิลลิน

โคลมีโตซิลลิน (Clometocillin) เป็นกลุ่มยาชนิดเพนิซิลลิน 
== อ้างอิง ==
เพนิซิลลิน
เบนซาทีนเบนซิลเพนิซิลลิน

เบนซาทีนเบนซิลเพนิซิลลิน (Benzathine benzylpenicillin-Penicillin G)
เพนิซิลลิน
เบนซาทีนฟีนอกซีเมตทิลเพนิซิลลิน

เบนซาทีนฟีนอกซีเมตทิลเพนิซิลลิน (Benzathine phenoxymethylpenicillin (Penicillin V))
ใช้รักษาโรคที่เกิดจากการติดเชื้อทั้งแกรมบวกและแกรมลบ เช่น ทอนซิลอักเสบ ปอดบวม แผลมีหนองอักเสบ เยื่อบุหัวใจอักเสบ
== ข้อบ่งชี้สำหรับการใช้ยานี้ ==
ใช้ในเชื้อ Streptococcal, การติดเชื้อที่ระบบทางเดินหายใจส่วนบน ใช้ในไข้อีดำอีแดง โรคไฟลามทุ่ง
ใช้ในโรค Pharyngitis ในเด็ก
ใช้กับ Otitis media และไซนัสอักเสบ
ป้องกัน bacterial endocarditis
ใช้ในเชื้อ Pneumococcal
ใช้ในเชื้อ Staphylococcal
ใช้ใน Fusospirochetosis of the oropharynx
== ผลข้างเคียงของยา ==
เกิดความเสี่ยงต่อการเกิดปฏิกิริยาที่ไวเกิน
== คำเตือนและข้อควรระวัง ==
การใช้ยานี้ในคนโรคไต และ โรคเกี่ยวกับระบบเลือด ควรจะมีการตรวจดูเป็นระยะๆ เมื่อต้องใช้เป็นเวลานาน
การใช้ยานี้ในหญิงตั้งครรภ์ควรใช้เมื่อมีความต้องการจริงๆ เท่านั้น เพราะยังไม่มีการศึกษาในคนและในสัตว์ที่เพียงพอที่จะยืนยันความปลอดภัยในการใช้ในหญิงตั้งครรภ์ได้
ยานี้สามารถซึมผ่านออกทางน้ำนมได้ ฉะนั้นควรใช้อย่างระมัดระวังในหญิงให้นมบุตร
== ชื่อการค้า ==
Pen-V Atlantic, Fenocin, Pen-V, General Drugs House 
== วิธีใช้ ==
ผู้ใหญ่ 125-500 mg วันละ 4 ครั้ง
ในผู้ป่วยที่มีความบกพร่องของไต ( creatinine clerance น้อยกว่า 10 ml/min ) โดยไม่ควรใช้เกิน 250 mg ทุก 6 ชม.
เด็ก 25-50 mg /kg/วัน ทุก 6-8 ชม.
== การเก็บรักษา ==
ควรเก็บ Penicillin V potassium tablets และ powders ที่ใช้สำหรับผสมเป็นสารละลายใช้ดื่ม ควรเก็บในภาชนะปิดสนิทที่อุณหภูมิ 15-30 c
หลังจากผสมแล้ว ควรจะเก็บที่อุณหภูมิ 2-8 c และเก็บไว้ไม่เกิน 14 วัน
เพนิซิลลิน
ไดคลอกซาซิลลิน

ไดคลอกซาซิลลิน (Dicloxacillin) เป็นยาที่ใช้ฆ่าเชื้อแบคทีเรียที่เป็นสาเหตุของโรคติดเชื้อต่าง ๆ ได้แก่ โรคติดเชื้อบริเวณทางเดินหายใจส่วนบน ( เช่น โรคหลอดลมอักเสบ โรคคอหอยอักเสบ ) โรคติดเชื้อบริเวณทางเดินหายใจส่วนล่าง ( เช่น โรคปอดอักเสบ ) และโรคติดเชื้อบริเวณผิวหนังและเนื้อเยื่ออ่อน
เพนิซิลลิน
คลอกซาซิลลิน

คลอกซาซิลลิน (Cloxacillin) เป็นยาปฏิชีวนะกึ่งสังเคราะห์ อยู่ในประเภทเดียวกับเพนิซิลลิน บริษัทบีแชม (Beecham) คิดค้นขึ้นเมื่อราวต้นพุทธทศวรรษที่ 2490 และพัฒนาเรื่อยมา ยานี้ขายโดยใช้ชื่อทางการค้าหลายชื่อ เช่น คลอกซาเพน (Cloxapen) , คล็อกซาแคป (Cloxacap) , เทโกเพน (Tegopen) , ออร์เบนิน (Orbenin)  และ เมคล็อก (Meicolx) 
คลอกซาซิลลินใช้ต่อต้านเชื้อสแตฟิโลคอกคัส (staphylococcus) ซึ่งสร้างเอนไซม์บีตา-แลกตาเมส (beta-lactamase) อันก่อแบคทีเรียบางประเภท คลอกซาซิลลินมีฤทธิ์ต่อต้านแบคทีเรียน้อยกว่าเบนซิลเพนิซิลลิน (benzylpenicillin) ทว่า มีข้อดีคือมีความเป็นพิษน้อย เว้นแต่ในกรณีแพ้ยา
ในการศึกษาหนึ่ง ผู้ศึกษาได้ตั้งข้อสังเกตว่า เมื่อมีการใช้คลอกซาซิลลินมากขึ้นเรื่อย ๆ จะส่งผลให้แวนโคไมซิน (vancomycin) หรือยาปฏิชีวนะที่ใช้ต่อต้านแบคทีเรียทำนองเดียวกัน ได้รับการใช้น้อยลง
== อ้างอิง ==
ยาหลักขององค์การอนามัยโลก
ยาปฏิชีวนะ
ความร้อนจำเพาะ

ความร้อนจำเพาะ (Specific Heat ) เป็นคุณสมบัติทางฟิสิกส์ของวัตถุที่สามารถวัดได้ โดยอธิบายความสามารถในการเก็บความร้อนของวัตถุนั้น ๆ. กล่าวโดยคร่าว ๆ นิยามของความร้อนจำเพาะคือ ปริมาณความร้อนที่ทำให้สารมวล 1 กรัมอุณหภูมิเปลี่ยนไปหนึ่งองศา และความร้อนจำเพาะก่อนการเปลี่ยนสภาพมีค่าเท่ากับความร้อนจำเพาะหลังการเปลี่ยนสภาพ. เนื่องจากการถ่ายเทความร้อนคือการถ่ายเทพลังงานประเภทหนึ่ง ดังนั้นหน่วยของความร้อนจำเพาะคือ จูลส์ต่อเคลวิน.
สำหรับความร้อนจำเพาะของตัวนำยวดยิ่งที่อุณหภูมิวิกฤตและความร้อนจำเพาะของตัวนำปกติที่อุณหภูมิวิกฤตมีค่าไม่เท่ากัน นั่นคือแสดงพฤติกรรมไม่ต่อเนื่อง
== ดูเพิ่ม ==
แคลอรี
อุณหพลศาสตร์
ความร้อน
ปริมาณทางกายภาพ
สมบัติทางเคมี
หลักการสำคัญของฟิสิกส์
การถ่ายเทความร้อน
สมบัติทางอุณหพลศาสตร์
เมทิซิลลิน

เมทิซิลลิน(Methicillin)
เพนิซิลลิน
ออกซาซิลลิน

ออกซาซิลลิน (Oxacillin)
เพนิซิลลิน
ซัลแบคแตม

ซัลแบคแตม (Sulbactam)
เพนิซิลลิน
ทาโซแบคแตม

ทาโซแบคแตม (Tazobactam)
เพนิซิลลิน
ซัลทามิซิลลิน

ซัลทามิซิลลิน (Sultamicillin) เป็นยาปฏิชีวนะในรูปแบบสำหรับรับประทานที่ผสมระหว่างยาปฏิชีวนะสองตัว คือ แอมพลิซิลลิน/ซัลแบคแตม ประกอบด้วยแอมพลิซิลินในรูปที่เป็นเอสเทอร์ และซัลแบคแตม เครื่องหมายการค้าของยาชนิดนี้มีหลายแบบเช่น  Saltum และ Unasyn
== อ้างอิง ==
Singh GS. Beta-lactams in the new millennium. Part-II: cephems, oxacephems, penams and sulbactam.
Mini Rev Med Chem. 2004 Jan;4 (1) :93-109. Review.
PMID 14754446
เพนิซิลลิน
สปิน (ซอฟต์แวร์)

สปิน (SPIN) คือเครื่องมือสำหรับตรวจสอบโมเดลซอฟต์แวร์ พัฒนาขึ้นโดยทีมซึ่งนำโดยเจอราร์ด เจ. โฮลซ์แมน (Gerard J. Holzmann) ที่เบลล์แล็บ SPIN เป็นเครื่องมือตรวจสอบบนพื้นฐานออโตมาตา (การทำงานของเครื่องมือตรวจสอบอาศัยหลักทฤษฎีออโตมาตา). ในการตรวจสอบ, ระบบเป้าหมายสำหรับการตรวจสอบเขียนบรรยายด้วยภาษาโปรเมลา (Promela; Process Meta Language) ซึ่งมีความสามารถในการบรรยายถึงแบบจำลองของ asynchronous distributed algorithms ในรูปแบบของ non-deterministic automata ส่วนคุณสมบัติที่ต้องการตรวจสอบเขียนระบุด้วยสูตร LTL (ตรรกศาสตร์เวลาแบบเชิงเส้น; Linear Temporal Logic)
ซึ่งจะถูกนำไปหาผลลบและแปลงไปสู่บุชิออโตมาตาเพื่อนำไปใช้ในกระบวนการตรวจสอบขั้นต่อไป.
นอกจากจะเป็นเครื่องมือสำหรับตรวจสอบโมเดลแล้ว SPIN ยังสามารถใช้เป็นซิมูเลเตอร์เพื่อจำลองวิถีการรันที่เป็นไปได้ของระบบ และแสดงผลเป็นสายของการรันระบบได้.
SPIN แตกต่างไปจากเครื่องมือตรวจสอบโมเดลอื่นๆตรงที่มันไม่ได้กระทำการตรวจสอบด้วยตัวของมันเอง แต่จะสร้างโค้ดภาษา C ขึ้นมาเป็นตัวตรวจสอบสำหรับโมเดลเป้าหมายแต่ละอัน. ซึ่งเทคนิคนี้ช่วยประหยัดหน่วยความจำและทำให้การตรวจสอบมีประสิทธิภาพ และนอกจากนั้นยังทำให้การเพิ่มเติม/แก้ไขโมเดล โดยเพิ่มเติม/แก้ไขบางส่วนของโค้ดผลลัพธ์ที่ได้จาก SPIN.
SPIN ยังมีทางเลือกที่ช่วยให้กระบวนการตรวจสอบมีความรวดเร็วมากยิ่งขึ้นและประหยัดหน่วยความจำมากยิ่งขึ้น อาธิเช่น:
การลดลำดับบางส่วน (partial order reduction) ;
การบีบอัดสเตท (state compression) ;
การแฮชบิทสเตท (bitstate hashing) คือ แทนที่จะเก็บทั้งหมดของสเตทก็จัดเก็บเพียงแค่แฮชโค้ดในบิทฟิลด์. เทคนิคนี้ช่วยลดการใช้หน่วยความจำได้อย่างมากแต่ก็ต้องแลกด้วยการสูญเสียความสมบูรณ์ไป;
การบับคับความเท่าเทียมแบบหละหลวม (weak fairness enforcement)
== ประวัติ ==
การพัฒนา SPIN เริ่มขึ้นในปีค.ศ. 1980
เวิร์คชอปประจำปีของ SPIN ได้ถูกจัดขึ้นตั้งแต่ปีค.ศ. 1995 เพื่อผู้ใช้, นักวิจัย, และผู้สนใจเกี่ยวกับการตรวจสอบโมเดล
ในปีค.ศ. 2001SPIN ได้รับรางวัล System Software Award จาก ACM (Association for Computing Machinery)
== อ้างอิง ==
Holzmann, G. J., The SPIN Model Checker: Primer and Reference Manual. Addison Wesley, 2004. ISBN 0-321-22862-6.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
SPIN website
การทดสอบซอฟต์แวร์
เครื่องมือตรวจสอบโมเดล
การตรวจสอบโมเดล
วิธีแบบเป็นทางการ
ปี

ปี หมายถึง คาบการโคจรของวัตถุดาวเคราะห์ เช่น การโคจรของโลกรอบดวงอาทิตย์ ซึ่งดาวเคราะห์แต่ละดวงจะมีระยะเวลาของปีไม่เท่ากัน ขึ้นอยู่กับความเร็วในการโคจรของดาวเคราะห์และความยาววงโคจรของดาวเคราะห์
เนื่องจากความลาดเอียงของแกนโลกเป็นเหตุทำให้เห็นฤดูกาลหมุนเวียนผ่านไป สังเกตได้จากการเปลี่ยนแปลงของสภาพอากาศ ระยะเวลาของกลางวัน ในเขตอบอุ่นและกึ่งขั้วโลกรอบโลกโดยทั่วไปแล้วจะปรากฏสี่ฤดูกาลใน 1 ปี คือ ฤดูใบไม้ผลิ ฤดูร้อน ฤดูใบไม้ร่วง และฤดูหนาว ส่วนในเขตร้อนและกึ่งเขตร้อน ภาคภูมิศาสตร์หลายแห่งไม่มีฤดูกาลที่กำหนดแน่นอน แต่ในเขตร้อนชื้นตามฤดูกาลจะรับรู้และติดตามได้เพียงแค่ฤดูฝนและฤดูแล้งในแต่ละปี
ปีปฏิทินเป็นค่าประมาณของจำนวนวันของคาบการโคจรของโลก ปฏิทินเกรกอเรียนหรือปฏิทินสมัยใหม่กำหนดให้ปีปฏิทินมี 365 วันในปีสามัญ หรือมี 366 วันในปีอธิกสุรทินเช่นเดียวกับปฏิทินจูเลียน สำหรับปฏิทินเกรกอเรียน ความยาวเฉลี่ยของปีปฏิทิน (ปีเฉลี่ย) ตลอดวงจรอธิกสุรทินที่ครบ 400 ปีคือ 365.2425 วัน (97 จาก 400 ปีเป็นปีอธิกสุรทิน)
ในภาษาอังกฤษ หน่วยเวลาสำหรับปีมักย่อว่า "y" หรือ "yr" สัญลักษณ์ "a" นั้นพบได้ทั่วไปในวรรณกรรมวิทยาศาสตร์แม้ว่าระยะเวลาที่แน่นอนอาจไม่สอดคล้องกันก็ตาม ในทางดาราศาสตร์ ปีจูเลียนเป็นหน่วยของเวลาที่กำหนดเป็น 365.25 วัน เท่ากับ 86,400 วินาที (หน่วยฐาน SI) เท่ากับ 31,557,600 วินาทีในปีดาราศาสตร์จูเลียน
คำว่า ปี ยังใช้สำหรับช่วงเวลาที่สัมพันธ์กัน แต่ไม่เหมือนกับปีปฏิทินหรือดาราศาสตร์ เช่น ปีตามฤดูกาล ปีงบประมาณ ปีการศึกษา เป็นต้น ในทำนองเดียวกัน ปี อาจหมายถึงระยะเวลาการโคจรของดาวเคราะห์ใดๆ เช่น ปีดาวอังคารและปีดาวศุกร์ที่เป็นตัวอย่างของระยะเวลาที่ดาวเคราะห์นั้น ๆ ใช้ในการโคจรครบหนึ่งวงโคจรที่สมบูรณ์ คำนี้ยังสามารถใช้เพื่ออ้างถึงระยะเวลาหรือวัฏจักรที่ยาวนานได้ เช่น ปีที่ดี
== การนับปีบนโลก ==
หนึ่งปีบนโลกตามปฏิทินสุริยคติ มีระยะเวลาทั้งหมด 365 วัน โดยที่โลกหมุนโคจรรอบดวงอาทิตย์ใช้เวลา 365 วัน 5 ชั่วโมง 49 นาที 12 วินาที หรือ 365.2425 วัน ส่งผลต่อการนับจำนวนวันให้ทุก ๆ 4 ปีจะมีวันเพิ่มขึ้นหนึ่งวันเป็น 366 วัน เพื่อทดแทนระยะเวลาที่ไม่พอดีวันในการโคจรรอบดวงอาทิตย์ เรียกปีที่มี 366 วันว่า ปีอธิกสุรทิน วันที่เพิ่มขึ้นมาจะถูกเพิ่มลงในเดือนกุมภาพันธ์จาก 28 วัน เป็น 29 วัน ในทุก ๆ 4 ปี เว้นปีที่หาร 100 ลงตัวแล้ว หารกับ 400 ไม่ลงตัว
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อปีคริสต์ศักราช
รายชื่อปีตามประเทศ
ปฏิทิน
ปีนักษัตร
== อ้างอิง ==
หน่วยเวลา
ปี
เซฟาโลริดีน

เซฟาโลริดีน (Cephaloridine)
เซฟาโลสปอริน
เซฟาโลติน

เซฟาโลติน (Cefalotin)
เซฟาโลสปอริน
จังหวัดเสียมราฐ

เสียมราฐ หรือ เซียมเรียบ (សៀមរាប) เป็นจังหวัดหนึ่งในประเทศกัมพูชา ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ อยู่ริมฝั่งทะเลสาบเขมร ห่างจากกรุงพนมเปญ 314 กิโลเมตร โดยใช้เวลาเดินทางด้วยรถยนต์ประมาณ 5 ชั่วโมง
จังหวัดเสียมราฐเป็นที่ตั้งของนครวัดและกลุ่มปราสาทหินหลายแห่ง อาทิ หมู่ปราสาทหินจากอาณาจักรขอม ได้แก่ ปราสาทนครวัด, กลุ่มปราสาทนครธม, (ตาพรหม และบายน, บันทายศรี, บากอง, โลเลย, พนมบาเค็ง, พนมกุเลน และบารายตะวันตก
เมืองหลักของจังหวัดนี้ (เทียบได้กับอำเภอเมืองในจังหวัดของไทย) ก็มีชื่อว่า เสียมราฐ เช่นกัน โดยเมืองเสียมราฐนี้เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญที่สุดของประเทศกัมพูชา แต่ละปีมีนักท่องเที่ยวไปเยี่ยมชมนครวัดประมาณ 1,600,000 คน
==ที่มาของชื่อ==
คำว่า เซียมเรียบ ในภาษาเขมรมีความหมายว่า "สยามราบ" คือ "สยาม (แพ้) ราบเรียบ" ส่วน เสียมราฐ ในภาษาไทยนั้น หมายถึง "ดินแดนของสยาม"
บ้างว่า เสียมราบ มาจากสงครามที่เกิดขึ้นในรัชสมัยสมเด็จพระบรมราชาธิราช (เจ้าพญาจันทราชา) ซึ่งเป็นการศึกระหว่างกัมพูชากับสยามในปี พ.ศ. 2089 ซึ่งปรากฏในพงศาวดารเขมร จ.ศ. 1217 เพียงฉบับเดียวเท่านั้น ความว่า
"...พระองค์ทรงราชย์ ลุศักราช ๑๔๖๒ (จ.ศ. ๙๐๒) ศกชวดนักษัตรได้ ๒๕ ปี พระชันษาได้ ๕๕ ปี พระเจ้ากรุงศรีอยุธยา จึ่งยกทัพมาถึงพระนครหลวง ในปีชวดนั้น พระองค์ยกทัพไปถึงพระนครหลวงรบชนะพระเจ้ากรุงศรีอยุธยาหนีไป พระเจ้าจันทร์ราชาจับได้เชลยไทยเป็นอันมากแล้วเสด็จกลับเข้ามาครองราชสมบัติ..."
จึงสันนิษฐานว่าสงครามครั้งนี้น่าจะเป็นที่มาของชื่อ "เสียมราบ" เนื่องจากเป็นการรบครั้งสำคัญครั้งสุดท้ายที่รบใกล้เมืองพระนคร เพราะหลังจากนี้เส้นทางการเดินทัพและสมรภูมิจะเปลี่ยนไปเป็นเส้นทางฝั่งตะวันตกของทะเลสาบ คือ แถบเมืองพระตะบอง, โพธิสัตว์, บริบูรณ์ และละแวก เป็นต้น แต่อย่างไรก็ตามการสงครามครั้งนี้ไม่มีการกล่าวถึงในพงศาวดารกรุงศรีอยุธยาแต่อย่างใด
ใน เขมรแบ่งเป็นสี่ภาค พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงอธิบายว่าบริเวณเสียมราฐเป็นบริเวณที่เรียกว่า ขอมแปรพักตร์ หรือ เขมรไทย ที่มีชุมชนไทยและเขมรอาศัยอยู่ปะปนกันมาแต่ยุคโบราณ ทรงกล่าวถึงที่มาของชื่อเสียมราฐไว้ว่า "...อย่างเมืองนครเสียมราฐทุกวันเขมรเรียกว่านักกร แต่คำโบราณเขมรเรียกว่าเสียมเงียบบ้าง เสียมเรียบบ้าง ไทยเรียกว่าเสียมราฐ ตามคำเขมรโบราณ ก็คำนั้นแปลว่าเมืองไทยทำปลาแห้ง คือแต่ก่อนเป็นบ้านเมืองไทยทำปลาแห้งขาย..."
บ้างก็ว่าชื่อ "เซียมเรียบ" ตั้งขึ้นใหม่แทน "เสียมราฐ" หลังจากที่ในกรณีพิพาทอินโดจีน พลตรี แปลก พิบูลสงคราม ผู้บัญชาการกองทัพอีสานและบูรพาในขณะนั้น ได้เคยบุกข้ามชายเดนขับไล่ฝรั่งเศสออกจากดินแดนฝั่งขวาของแม่น้ำโขง พระตะบอง และเสียมราฐ แต่แพ้
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
จังหวัดเสียมราฐแบ่งออกเป็น 12 อำเภอ (ស្រុក) ได้แก่
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
จังหวัดพิบูลสงคราม
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
โหมโรง, รัฐนิยม, จอมพล ป. พิบูลสงคราม ประวัติศาสตร์ที่ต้องไม่บิดเบือน 
 
เสียมราฐ
ส่วนต่อประสานกับผู้ใช้

ส่วนต่อประสานกับผู้ใช้  (user interface, UI) หมายถึง สิ่งที่มีไว้ให้ผู้ใช้ใช้ในการกระทำกับระบบหรือสิ่งของต่างๆ ซึ่งอาจจะเป็นคอมพิวเตอร์ เครื่องจักร เครื่องกล อุปกรณ์ใช้ไฟฟ้าใดๆ หรือระบบที่มีความซับซ้อนอื่นๆ เพื่อให้สิ่งๆนั้นทำงานตามความต้องการของผู้ใช้
ส่วนต่อประสานกับผู้ใช้สามารถจัดได้เป็น 2 ประเภทใหญ่ได้แก่
ส่วนที่นำข้อมูลเข้า หรือส่วนสั่งงาน เรียกว่า อินพุต (input)
ส่วนที่ใช้แสดงผลลัพธ์ หรือส่วนที่ไว้รอคำสั่งจากผู้ใช้ เรียกว่า เอาต์พุต (output)
== ความนำ ==
การใช้งานระบบใดๆที่มีความสลับซับซ้อน จะมีหลักการทำงานพื้นฐานอยู่ 3 ส่วนคือ ส่วนอินพุท (input) ส่วนการประมวล (process) และส่วนเอาต์พุต (output) ซึ่งส่วนการนำเข้าและส่วนแสดงผลลัพธ์เป็นส่วนที่ใช้ติดต่อกับผู้ใช้โดยตรงจึงเรียกว่า ส่วนต่อประสานกับผู้ใช้
ตัวอย่างของส่วนต่อประสานกับผู้ใช้เช่น เครื่องคิดเลข จะมีส่วนอินพุทคือแป้นตัวเลข 0-9 และเครื่องหมายทางคณิตศาสตร์ ผู้ใช้จะต้องกดหมายเลขที่ต้องการคำนวณผลผ่านแป้นตัวเลขนั้น และเมื่อเครื่องคิดเลขทำการประมวลผลเสร็จสิ้น ก็จะแสดงผลลัพธ์ออกมาบนหน้าจอ LED ซึ่งเป็นส่วนของเอาต์พุต
หรือเช่น รถยนต์ จะมีพวงมาลัยและคันเร่งไว้ให้ผู้ขับสามารถใช้บังคับทิศทางและเร่งความเร็ว ซึ่งส่วนนี้คือส่วนของอินพุท ส่วนหน้าปัดบอกความเร็วหน้าปัดบอกน้ำมันคงเหลือคือส่วนของเอาต์พุต ซึ่งจะช่วยให้ผู้ขับได้รู้ถึงสถานะของรถยนต์ที่ตนเองขับขี่อยู่
== ความเหมาะสมต่อการใช้งาน ==
ในเรื่องของส่วนต่อประสานกับผู้ใช้ มีศาสตร์หนึ่งที่เป็นส่วนระบุถึงคุณภาพของส่วนติดต่อผู้ใช้เรียกว่า ความเหมาะสมต่อการใช้งาน หรือ Usability
เป็นศาสตร์ที่ว่าด้วยการออกแบบส่วนต่อประสานกับผู้ใช้ให้มีความเหมาะสมต่อการใช้งาน กล่าวคือสามารถใช้งานได้ง่าย สะดวก รวดเร็ว โดยศาสตร์ของความเหมาะสมต่อการใช้งาน จะมีความเกี่ยวข้องกับด้าน จิตวิทยา และ สรีรวิทยา เป็นหลัก ซึ่งจิตวิทยาจะช่วยให้นักออกแบบส่วนติดต่อผู้ใช้ สามารถคิดระบบระเบียบขั้นตอนวิธีการใช้งานที่ทำให้ผู้ใช้สามารถใช้งานอุปกรณ์ได้สะดวก และง่ายต่อการทำความเข้าใจ ส่วนสรีรวิทยาจะช่วยในการออกแบบให้อุปกรณ์นั้นเหมาะสมต่อกับใช้ในด้านสรีระ เช่น ความสะดวกต่อการจับถือ เป็นต้น
== ส่วนต่อประสานกับผู้ใช้ในระบบคอมพิวเตอร์ ==
ส่วนต่อประสานกับผู้ใช้ในทางคอมพิวเตอร์ นั้นโดยมากจะหมายถึง การแสดงภาพกราฟิก หรือข้อความ หรือเสียง ให้ผู้ใช้ได้รับทราบและช่วยในการควบคุมขั้นตอนการใช้งานของผู้ใช้ต่อโปรแกรมที่กำลังใช้งานอยู่ ผ่าน แป้นพิมพ์หรือคีย์บอร์ด หรือ เมาส์
== คำศัพท์หรือหัวข้อที่เกี่ยวข้อง ==
ส่วนต่อประสานกราฟิกกับผู้ใช้ (GUI, Graphic User Interface)
ระบบมัลติมีเดีย (Multimedia System)
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
 
ความเป็นจริงเสมือน
เทคนิคส่วนต่อประสานกับผู้ใช้
เซฟาดรอกซิล

เซฟาดรอกซิล (Cefadroxil)
เซฟาโลสปอริน
ฟีนอล
เซฟาซีโดน

เซฟาซีโดน (Cefazedone)
เซฟาโลสปอริน
เซฟาตริซีน

เซฟาตริซีน (Cefatrizine)
เซฟาโลสปอริน
โปรเคนเบนซิลเพนิซิลลิน

โปรเคนเบนซิลเพนิซิลลิน (Procaine benzylpenicillin หรือ Penicillin G Procaine USAN)
เพนิซิลลิน
เซฟาพิริน

เซฟาพิริน (Cefapirin)
เซฟาโลสปอริน
เซฟราดีน

เซฟราดีน (Cefradine)
เซฟาโลสปอริน
โจนาธาน ไอฟ์

เซอร์ โจนาธาน พอล ไอฟ์ (Sir Jonathan Paul Ive) หรือ โจนี ไอฟ์ (Jony Ive) (เกิด 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1967) เป็นอดีตประธานฝ่ายการออกแบบของบริษัทแอปเปิล คอมพิวเตอร์ และเป็นผู้ร่วมออกแบบหลายผลิตภัณฑ์ของแอปเปิล ได้แก่ ไอแมค ไอพอด ไอโฟน และไอแพด
ไอฟ์เกิดที่กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร เมื่ออายุได้ 12 ปี ครอบครัวเขาย้ายไปอยู่ที่เมืองสแตฟฟอร์ด ไอฟ์เรียนด้านการออกแบบที่วิทยาลัยสารพัดช่างนิวคาสเซิล (ปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยนอร์ทัมเบรีย) หลังจากนั้นเขาทำงานที่บริษัทแทงเจอรีน วิสาหกิจเริ่มต้นเกี่ยวกับงานออกแบบในลอนดอน ก่อนจะร่วมงานกับแอปเปิลช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 ไอฟ์มีส่วนในการออกแบบพาวเวอร์บุ๊กและแมคอินทอช เขากลายเป็นบุคคลสองสัญชาติ (บริติช-อเมริกัน) เมื่อได้รับสัญชาติอเมริกันในปี ค.ศ. 2012 ในปี ค.ศ. 2017 ไอฟ์ได้รับเชิญให้ดำรงตำแหน่งอธิการบดีราชวิทยาลัยศิลปะ ต่อมาในปี ค.ศ. 2019 เขาประกาศลาออกจากแอปเปิลเพื่อไปก่อตั้งบริษัทตัวเองชื่อ LoveFrom ร่วมกับนักออกแบบเชิงอุตสาหกรรมมาร์ก นิวสัน
จากความสำเร็จในด้านการออกแบบ ไอฟ์ได้รับรางวัลและเกียรติยศจำนวนมาก เช่น Royal Designers for Industry (RDI) จากราชสมาคมศิลปะ ภาคีสมาชิกกิตติมศักดิ์แห่งราชวิทยาลัยวิศวกรรมศาสตร์ (HonFREng) และเครื่องราชอิสริยาภรณ์จักรวรรดิบริติชชั้น KBE
ด้านชีวิตส่วนตัว ไอฟ์สมรสแล้วกับเฮเทอร์ เพ็ก มีบุตรด้วยกัน 2 คน เขาไม่ค่อยเปิดเผยตัวต่อสาธารณชนมากนัก และมักยกผลงานการออกแบบให้เป็นของทีมงาน
ในปี ค.ศ. 2023 ไอฟ์เป็นผู้ออกแบบตราสัญลักษณ์พระราชพิธีราชาภิเษกของสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
แอปเปิลคอมพิวเตอร์
บุคลากรของแอปเปิล
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์เคบีอี‎
ชาวอังกฤษในสหรัฐ
ผู้บริหารแอปเปิล (บริษัท)
บุคคลจากชิงฟอร์ด
บุคคลจากสแตฟฟอร์ด
ริสก์

ริสก์ (Risk) เกมกระดานลักษณะการวางแผนในการรบ คิดค้นในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1950 โดย Albert Lamorisse ชาวฝรั่งเศส จัดจำหน่ายโดยบริษัทพาร์เกอร์บราเธอรส์บริษัทลูกของบริษัทแฮสโบร ลักษณะเกมของริสก์เป็นการวางแผนในการวางทหารในเขตประเทศต่างๆ และทำการบุกยึดดินแดนข้างเคียง โดยผู้เล่นแต่ละคนจะได้ภารกิจมา เมื่อทำภารกิจสำเร็จ จะเป็นผู้ชนะของเกม ภารกิจจะมีหลายรูปแบบ เช่น ยึดครอง 2 ทวีป หรือปราบผู้เล่นสีใดสีหนึ่ง ลักษณะการเล่นเกมจะใช้ลูกเต๋าสู้กันในการโจมตีและการป้องกันดินแดน
เกมได้มีการทำออกมาหลายรุ่นนอกจากแผนที่โลก ยังได้มีการทำแผนที่และตัวละครอื่นเช่น ริสก์รุ่นเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ นาร์เนียและรุ่นสตาร์วอรส์
== ลักษณะเกม ==
เกมริสก์ เป็นเกมสำหรับเล่น 2-6 คน เล่นบนกระดานที่เป็นแผนที่โลกซึ่งแบ่งดินแดนออกเป็น 42 ดินแดนในสมัยก่อน และแบ่งแยกออกเป็น 6 ทวีป เริ่มเกมผู้เล่นแต่ละคนจะได้ไพ่ซึ่งบอกว่าดินแดนไหนเป็นของตน และเริ่มตัดสินใจวางกองทัพในดินแดนของตัวเอง โดยตัดสินใจว่าดินแดนไหนจะวางทหารมากหรือน้อยตามลำดับ
หลังจากเริ่มวางกองทัพในกระดานเสร็จและหยิบไพ่ภารกิจสำเร็จ ผู้เล่นแต่ละคนจะเริ่มบุกโจมตีดินแดนที่ติดกัน โดยการเคลื่อนทหารไปที่ดินแดนนั้น และทอยลูกเต๋าแข่งกับเจ้าของดินแดนปัจจุบัน กองทัพที่โจมตีจะทอย 3 ลูกเต๋า และกองทัพที่ป้องกันจะทอย 2 ลูกเต๋า ถ้าตัวเลขที่ปรากฏบนหน้าลูกเต๋ามากกว่าหรือเท่ากับ ตัวเลขของกองทัพที่โจมตี จะถือว่าป้องกันการโจมตีได้สำเร็จและกองทัพของผู้โจมตีจะเสียทหารไป เกมจะดำเนินไปเรื่อยๆ โดยผลัดเปลี่ยนผู้เล่นและกองทัพที่โจมตีจนกระทั่งผู้เล่นคนใดคนหนึ่งปฏิบัติภารกิจสำเร็จ
== ดินแดน ==
{|WIDTH="500"
|-
| width="50%" valign="TOP" |

ทวีปอเมริกาเหนือ
1 อะแลสกา
2 แอลเบอร์ตา
3 อเมริกากลาง
4 สหรัฐอเมริกาฝั่งตะวันออก
5 กรีนแลนด์
6 ดินแดนทางตะวันตกเฉียงเหนือ
7 ออนแทรีโอ
8 ควิเบก (เกเบก ในภาษาฝรั่งเศส)
9 สหรัฐอเมริกาฝั่งตะวันตก
ทวีปอเมริกาใต้
1 อาร์เจนตินา
2 บราซิล
3 เปรู
4 เวเนซูเอลา
ทวีปยุโรป
1 บริเตนใหญ่
2 ไอซ์แลนด์
3 ยุโรปเหนือ
4 สแกนดิเนเวีย
5 ยุโรปใต้
6 ยูเครน
7 ยุโรปตะวันตก
ทวีปเอเชีย
1 อัฟกานิสถาน
2 จีน
3 อินเดีย
4 อีร์คุตสค์
5 ญี่ปุ่น
6 คัมชัตคา
7 ตะวันออกกลาง
8 มองโกเลีย
9 สยาม
10 ไซบีเรีย
11 ยูรัล
12 ยัคคูสค์
ทวีปแอฟริกา
1 คองโก
2 แอฟริกาตะวันออก
3 อียิปต์
4 มาดากัสการ์
5 แอฟริกาเหนือ
6 แอฟริกาใต้
ทวีปออสเตรเลีย
1 ออสเตรเลียตะวันออก
2 อินโดนีเซีย
3 นิวกินี
4 ออสเตรเลียตะวันตก
|}
== แหล่งข้อมูลอื่น==
เกมริสก์จากเว็บฮาสโบร 
เกมกระดานสำหรับเด็ก
เกมสงคราม
จิ๋นซีฮ่องเต้

จักรพรรดิฉินฉื่อ (; 260–210 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นจักรพรรดิพระองค์แรกแห่งจักรวรรดิจีน ทรงก่อตั้งราชวงศ์ฉิน และไม่ทรงใช้ตำแหน่ง หวัง (王) เหมือนพระมหากษัตริย์ในราชวงศ์ชางและราชวงศ์โจวก่อนหน้านี้ แต่ทรงใช้ตำแหน่ง หฺวังตี้ (皇帝) อันเป็นตำแหน่งที่พระมหากษัตริย์จีนทรงใช้สืบ ๆ กันมาอีกสองพันปี
พระองค์ประสูติในหานตาน เมืองหลวงของรัฐจ้าว มีพระนามเดิมว่า อิ๋ง เจิ้ง (嬴政) หรือ จ้าว เจิ้ง (趙政) พระบิดา คือ พระเจ้าฉินจฺวังเซียง (秦莊襄王) พระมหากษัตริย์แห่งรัฐฉิน พระมารดา คือ จ้าว จี (赵姬) พระองค์ทรงได้รับความอนุเคราะห์จากลฺหวี่ ปู้เหวย์ (呂不韋) พ่อค้าผู้มั่งคั่ง ในการสืบทอดราชบัลลังก์ต่อจากพระบิดา ครั้น 221 ปีก่อนคริสตกาล ขณะพระชนม์ได้ 38 พรรษา พระองค์ทรงพิชิตรัฐอื่น ๆ ได้ทั้งสิ้น และทรงผนวกรวมรัฐเหล่านั้นเข้าเป็นจักรวรรดิอันหนึ่งอันเดียว แล้วทรงขึ้นครองอำนาจในฐานะ หฺวังตี้ พระองค์แรกของจักรวรรดิจีน ในรัชสมัยของพระองค์ แม่ทัพนายกองของพระองค์มีส่วนอย่างมากในการขยายอาณาเขตจักรวรรดิของพระองค์ โดยทำสงครามกับชาวไป่เยฺว่ (百越) ทางตอนใต้ของรัฐฉู่จนสามารถผนวกหูหนานและกวั่งตงได้เป็นการถาวร และทำสงครามกับชาวซฺยงหนู (匈奴) ทางตอนในของเอเชีย
พระองค์ยังทรงร่วมกับอัครมหาเสนาบดีหลี่ ซือ (李斯) ในการปฏิรูปขนานใหญ่ในด้านเศรษฐกิจและการเมือง เพื่อทำให้หลักปฏิบัติที่แตกต่างกันไปในรัฐต่าง ๆ แต่เดิมนั้นกลายเป็นมาตรฐานเดียวกัน ประวัติศาสตร์แบบจารีตระบุว่า ในการนี้ ทรงสั่งให้เผาตำราและฆ่าบัณฑิตเป็นอันมาก โครงการอันใหญ่โตของพระองค์นั้นยังรวมถึงการหลอมรวมกำแพงของรัฐต่าง ๆ เข้าเป็นกำแพงเมืองจีนอันหนึ่งอันเดียวกัน และจัดทำเส้นทางสัญจรทางบกให้เป็นหนึ่งเดียวกัน ตลอดจนจัดสร้างสุสานฉินฉื่อหวังซึ่งมีทหารดินเผาขนาดเท่าคนจริงคอยอารักขาอยู่ พระองค์เสวยราชย์อยู่จนเสด็จสวรรคตเมื่อ 210 ปีก่อนคริสตกาล ระหว่างเสด็จประพาสภาคตะวันออกเป็นครั้งที่ 5
นักประวัติศาสตร์แบบจารีตมักพรรณนาว่า พระองค์ทรงเป็นผู้ปกครองที่โหดร้าย และเป็นผู้นิยมกฎหมายที่เข้มงวด ทั้งนี้ ส่วนหนึ่งเป็นผลมาจากมุมมองในสมัยราชวงศ์ฮั่นที่มีการวิพากษ์วิจารณ์พระองค์อย่างเผ็ดร้อน ทว่า นับแต่กลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 เป็นต้นมา นักวิชาการเริ่มตั้งคำถามถึงมุมมองดังกล่าว
== อ้างอิง ==
== บรรณานุกรม ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
 
จิ๋นซี
มหาราชแห่งประเทศจีน
ผู้รอดชีวิตจากการลอบสังหาร
บุคคลในยุคราชวงศ์ฉิน
พระมหากษัตริย์ผู้ทรงก่อตั้ง