pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
สงครามแห่งเบเลริอันด์

ในปกรณัมชุด ซิลมาริลลิออน ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน มีสงครามเกิดขึ้นหลายครั้งระหว่างพวกเอลฟ์ในแผ่นดินเบเลริอันด์ กับกองกำลังฝ่ายมารของมอร์กอธ ในระหว่างยุคที่หนึ่งของโลก  สงครามเหล่านี้เรียกชื่อว่า สงครามแห่งเบเลริอันด์ หรือบางครั้งก็เรียกว่า สงครามแห่งอัญมณี เนื่องจากในการสงครามทั้งหมด เกิดขึ้นเนื่องจากการช่วงชิงอัญมณี ซิลมาริล
สงครามแห่งเบเลริอันด์เกิดขึ้นทั้งสิ้น 6 ครั้ง คือ
สงครามครั้งแรกแห่งเบเลริอันด์  เกิดขึ้นก่อนที่พวกโนลดอร์จะหวนคืนสู่มิดเดิลเอิร์ธ เป็นการต่อสู้ระหว่างทัพมอร์กอธกับเอลฟ์ชาวซินดาร์และลายเควนดิ
สงครามครั้งที่สอง มีชื่อเรียกว่า ดากอร์-นูอิน-กิลิอัธ หรือ การสัประยุทธ์ใต้หมู่ดาว เป็นการศึกของชาวโนลดอร์ภายใต้การนำของเฟอานอร์และโอรสทั้งเจ็ด ฝ่ายโนลดอร์ได้รับชัยชนะ แต่เฟอานอร์สิ้นพระชนม์
สงครามครั้งที่สาม มีชื่อเรียกว่า ดากอร์อะกลาเร็บ หรือ การสัประยุทธ์อันรุ่งโรจน์ ฝ่ายโนลดอร์ได้ชัยชนะ และเริ่มการปิดล้อมอังก์บันด์
* ระหว่างนี้มีการรบย่อยๆ หลายครั้ง ซึ่งไม่นับเป็นการสัประยุทธ์ใหญ่
สงครามครั้งที่สี่ มีชื่อเรียกว่า ดากอร์บราโกลลัค หรือ การสัประยุทธ์แห่งเพลิงฉับพลัน เนื่องจากการปล่อยลาวาออกจากภูธังโกโรดริม ทำให้ฝ่ายโนลดอร์เสียหายยับเยิน เป็นอันสิ้นสุดการปิดล้อมอังก์บันด์ ฟิงโกลฟินท้าดวลกับมอร์กอธหลังสงครามคราวนี้ และถูกสังหาร
สงครามครั้งที่ห้า มีชื่อเรียกว่า เนียร์นายธ์อาร์นอยดิอัด หรือ สงครามมหาวิปโยค ทัพผสมระหว่างเอลฟ์และมนุษย์แตกพ่ายอย่างราบคาบ
* มีการรบย่อยที่ทุ่งทุมฮาลัด ระหว่างทัพนาร์โกธรอนด์ภายใต้การนำของโอโรเดร็ธและทูริน แต่ก็ถูกทัพอังก์บันด์นำโดยเกลารุงตีแตกยับเยิน นำไปสู่การล่มสลายของนาร์โกธรอนด์
* การรบย่อยอีกครั้งในคราวการล่มสลายของกอนโดลิน
สงครามครั้งที่หก เป็นสงครามของปวงเทพ มีชื่อว่า มหาสงคราม หรือ สงครามแห่งความโกรธา เป็นการสิ้นสุดยุคที่หนึ่งของอาร์ดา แผ่นดินเบเลริอันด์จมลงสู่ใต้มหาสมุทร
== อ้างอิง ==
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน, ซิลมาริลลิออน, ลอนดอน: ฮาร์เปอร์คอลลินส์.
เหตุการณ์สำคัญในมิดเดิลเอิร์ธ
List of Middle-earth wars and battles#Battles of Beleriand
สตีฟ ครอเนิน

สตีเวน ไมเคิล ครอเนิน (Steven Michael Cronin) เกิดเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1983 เป็นนักฟุตบอลชาวอเมริกาของทีม ลอสแอนเจลิส แกแลกซี
นักฟุตบอลชาวอเมริกัน
แคท ชูบ

แคท ชูบ หรือ แคทเธอรีน อลิซาเบธ ชูบ (Katherine Elizabeth Shoob) เกิดเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1983 เป็นพิธีกรชาวอังกฤษ
พิธีกรชาวอังกฤษ
ภูเขาไฟชิมโบราโซ

ภูเขาไฟชิมโบราโซ (volcán Chimborazo) เป็นภูเขาไฟที่เป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาแอนดีส ตั้งอยู่ตอนกลางของประเทศเอกวาดอร์ อเมริกาใต้ ห่างจากกรุงกีโตไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 150 กิโลเมตร เป็นภูเขาไฟที่สงบแล้ว การระเบิดครั้งสุดท้ายเกิดเมื่อประมาณ ค.ศ. 640 ± 500 ปี 
ภูเขาไฟชิมโบราโซมีความสูง 6,268.2 เมตร จากระดับน้ำทะเล ชิมโบราโซนี้ได้รับการบันทึกว่าเป็นจุดที่สูงที่สุดในโลก เมื่อวัดจากจุดศูนย์กลางโลก เป็นระยะทาง 6,384,412 เมตร (6,384 กิโลเมตร) จากแกนโลกถึงยอดเขา แต่เมื่อวัดจากระดับน้ำทะเลจะเตี้ยกว่ายอดเขาเอเวอเรสต์ 2,150 เมตร
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ชิมโบราโซ
ชิมโบราโซ
จุดที่สุดในโลก
เทือกเขาแอนดีส
ชิมโบราโซ
อักษรตัวใหญ่

อักษรตัวใหญ่ (อังกฤษ: capital letter, majuscule) คือกลุ่มของอักษรประเภทหนึ่งในระบบการเขียน เช่นในอักษรละติน: A, B, C, D, ... อักษรตัวใหญ่เป็นที่รู้จักกันในชื่อ "upper case" เนื่องจากการจัดเก็บตัวพิมพ์ของอักษรชนิดนี้ไว้ชั้นบนของลิ้นชักโดยโยฮันน์ กูเทนแบร์ก (Johannes Gutenberg) ผู้ประดิษฐ์ตัวพิมพ์แบบถอดได้สำหรับงานพิมพ์ ซึ่งอักษรตัวเล็กที่ใช้บ่อยกว่าจะเก็บอยู่ในลิ้นชักชั้นล่าง
ระบบการเขียนหลายระบบไม่มีความแตกต่างระหว่างอักษรตัวใหญ่กับตัวเล็ก เช่น อักษรอาหรับ อักษรจีน อักษรเทวนาครี รวมทั้งอักษรไทย แม้แต่ภาษาในแถบยุโรปเมื่อก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 13 ก็ยังไม่มีความแตกต่าง กล่าวคือแม้จะมีรูปอักษรตัวใหญ่และตัวเล็กอยู่แล้ว แต่ข้อความที่เขียนขึ้นจะใช้เพียงประเภทใดประเภทหนึ่งเท่านั้น ไม่ใช้รวมกัน
== การใช้งาน ==
ในภาษาที่มีการใช้ความแตกต่างของอักษร อักษรตัวใหญ่ใช้ในกรณีต่อไปนี้
การเน้นหัวเรื่อง (capitalization)
การเน้นคำ (emphasis) ในบางภาษา
อักษรย่อและคำย่อ
การเขียนหรือการพิมพ์เพื่อความอ่านง่าย เช่นป้ายจราจรหรือฉลาก
อักษร
อักขรวิธี
สภาแห่งชาติโซมี

สภาแห่งชาติโซมี (Zomi National Congress) เป็นพรรคการเมืองในพม่า ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2531 และดำเนินกิจกรรมทางการเมืองจนถึง พ.ศ. 2535 จึงถูกสั่งห้ามโดยรัฐบาลทหารพม่าเช่นเดียวกับพรรคการเมืองอื่น ๆ ในยุคเดียวกัน ปัจจุบันพรรคนี้ยังคงอยู่ในพม่า
ชิน เซียนทังเป็นผู้นำของพรรค เขาสนใจการเมืองตั้งแต่ยังเป็นนักศึกษา ได้เป็นผู้นำสหภาพนักศึกษาชาวชีนตั้งแต่ พ.ศ. 2503 ขณะที่ยังเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยย่างกุ้ง เคยถูกจำคุกอย่างน้อยหกครั้งในการเคลื่อนไหวต่อต้านรัฐบาลทหารระหว่าง พ.ศ. 2535–2542 เขาได้เขียนบทความเรื่อง "In Burma, a Cry for U.N. Help" ลงในหนังสือพิมพ์วอชิงตันโพสต์ ฉบับวันที่ 26  ตุลาคม พ.ศ. 2549 หน้า A25
ขบวนการทางการเมืองในประเทศพม่า
สันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตย

สันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตย (အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ်, National League for Democracy)  หรือ พรรคเอ็นแอลดี เป็นพรรคการเมืองในประเทศพม่า ก่อตั้งเมื่อ 24 กันยายน พ.ศ. 2531 เพื่อต่อต้านสภาฟื้นฟูระเบียบและกฎหมายแห่งรัฐ ซึ่งเข้ายึดอำนาจการปกครองในนามของคณะทหาร ทำให้เกิดการจลาจลนองเลือดในเมืองใหญ่ของพม่าหลายเมือง ผู้ก่อตั้งพรรคได้แก่ อองซาน ซูจี อ่องจี และติ่นจู
อองซาน ซูจี ถูกจับกุมตัวในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2532 ส่วนอ่องจีแยกตัวออกไปเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2531 ทางพรรคส่งผู้สมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งทั่วไปเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2533 และเป็นฝ่ายชนะ ได้ 392 จาก 485 ที่นั่ง ทำให้คณะทหารไม่ยอมรับผลการเลือกตั้งสมาชิกพรรคถูกคณะทหารปราบปรามจนแทบไม่เหลือสมาชิกพรรค ทางพรรคได้รับการผ่อนผันให้มีการประชุมพรรคได้ใน พ.ศ. 2541 แต่ต่อมาใน พ.ศ. 2543 ที่ทำการพรรคถูกสั่งปิด
ในการเลือกตั้งทั่วไปในประเทศพม่า พ.ศ. 2553 พรรคเอ็นแอลดีได้ประกาศคว่ำบาตรการเลือกตั้ง โดยไม่ส่งผู้สมัครเข้าร่วม ส่งผลให้พรรคถูกยุบตามเงื่อนไขในรัฐธรรมนูญฉบับล่าสุด ทำให้สมาชิกพรรคส่วนหนึ่งที่ไม่เห็นด้วย แยกตัวออกไปก่อตั้งพรรคใหม่ ใช้ชื่อว่า National Democratic Force หรือ พรรคเอ็นดีเอฟ และได้รับการเลือกตั้งจำนวน 16 ที่นั่ง
== อ้างอิง ==
ไมเคิล ลีเฟอร์. พจนานุกรมการเมืองสมัยใหม่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ กทม. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. 2548.
ขบวนการทางการเมืองในประเทศพม่า
พรรคการเมืองพม่า
ขบวนการเกิ่นเวือง

ขบวนการเกิ่นเวือง (Phong trào Cần Vương) เป็นขบวนการต่อต้านลัทธิจักรวรรดินิยมของฝรั่งเศสในเวียดนามโดยมีขุนนางที่สูญเสียอำนาจเป็นผู้มีบทบาทสำคัญ การต่อต้านเริ่มตั้งแต่ฝรั่งเศสยึดครองแคว้นโคชินจีนเมื่อ พ.ศ. 2405 จนกระทั่งอันนัมและตังเกี๋ยตกเป็นรัฐในอารักขาของฝรั่งเศส การต่อต้านสิ้นสุดลงเมื่อ พ.ศ. 2431 แม้ว่าการดำเนินการของขบวนการนี้จะไม่สำเร็จแต่ก็เป็นแรงบันดาลใจของขบวนการเรียกร้องเอกราชของเวียดนามในยุคต่อมา
เมื่อฝรั่งเศสยึดครองโคชินจีนก่อให้เกิดผลกระทบต่อการปกครองของราชวงศ์เหงียนมาก ปฏิกิริยาของราชสำนักเป็นไปในการปราบปรามชาวเวียดนามที่นับถือศาสนาคริสต์ ส่วนการเจรจากับฝรั่งเศสเป็นไปในรูปแบบที่เวียดนามอยู่ในสภาพด้อยกว่า ประชาชนที่สิ้นหวังในราชสำนักได้มารวมกลุ่มกันเป็นจำนวนมากเพื่อต่อต้านฝรั่งเศสและโจมตีชาวเวียดนามที่นับถือคริสต์ การต่อต้านรุนแรงมากขึ้นใน พ.ศ. 2427 เมื่อมีการโจมตีกองกำลังฝรั่งเศสโดยไม่ได้รับการอนุมัติจากราชสำนัก เมื่อจีนและฝรั่งเศสตกลงสงบศึกกันโดยจีนที่เคยช่วยเหลือเวียดนามรบกับฝรั่งเศสเมื่อสองปีก่อนถอนกำลังออกไป สำนัก ฝรั่งเศสจึงเริ่มปราบปรามชาวเวียดนามอย่างรุนแรง
ตน ทัต เทวี้ยต แกนนำคนสำคัญได้นำชาวเวียดนามโจมตีฝรั่งเศสภายใต้การสนับสนุนของจักรพรรดิห่าม หงี แต่ไม่สำเร็จจึงพาองค์จักรพรรดิหนีเข้าป่าเมื่อ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2428 องค์จักรพรรดิมีพระบรมราชโองการที่เรียกว่า “เกิ่นเวือง” เรียกร้องให้ชาวเวียดนามสู้กับฝรั่งเศส การต่อต้านดำเนินไปได้ไม่นานนัก ตน ทัต เทวี้ยต หนีไปจีน ส่วนองค์จักรพรรดิถูกจับกุมได้เมื่อ พ.ศ. 2431 และถูกเนรเทศไปแอลจีเรีย ขบวนการต่อต้านฝรั่งเศสจึงสิ้นสุดลง
== อ้างอิง ==
สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่: เอเชีย เล่ม 2 อักษร C-D. กทม. ราชบัณฑิตยสถาน. 2547 หน้า 61- 64
ขบวนการทางการเมืองในประเทศเวียดนาม
ขบวนการต่อต้านฝรั่งเศส
ภาวะถ่ายโอนแบบไม่ประสานเวลา

ภาวะถ่ายโอนแบบไม่ประสานเวลา หรือ เอทีเอ็ม (Asynchronous Transfer Mode: ATM) เป็นเครือข่ายสื่อสาร ที่ใช้โพรโทคอลชื่อเดียวกันคือ ATM เป็นมาตรฐานการส่งข้อมูลความเร็วสูง โดย ATM ถูกพัฒนามาเพื่อให้ใช้กับงานที่มีลักษณะ ข้อมูลหลายรูปแบบและต้องการความเร็วในการส่งข้อมูลสูงมากๆ มีความเร็วในการส่งข้อมูลได้ตั้งแต่ 2 Mbps ไปจนถึงระดับ Gbps สื่อที่ใช้ในเครือข่ายมีได้ตั้งแต่สายโคแอกเชียล สายไฟเบอร์ออปติค หรือสายไขว้คู่ (Twisted pair) โดย ATM นั้นถูกพัฒนามาจากเครือข่ายแพ็กเก็ตสวิตซ์ (packet switched) ซึ่งจะแบ่งข้อมูลที่จะส่งออกเป็นหน่วยย่อยๆ เรียกว่าแพ็กเก็ต (packet) ที่มีขนาดเล็กและคงที่แล้วจึงส่งแต่ละแพ็กเก็ตออกไป แล้วนำมาประกอบรวมกันเป็นข้อมูลเดิมอีกครั้งที่ปลายทาง ข้อดีของ ATM คือสามารถใช้กับข้อมูลได้หลากหลายรูปแบบ เช่น ภาพเคลื่อนไหว, ข้อมูลคอมพิวเตอร์ หรือเสียง ได้อย่างมีประสิทธิภาพ มีความเร็วของข้อมูลสูง และยังมีการรับประกันคุณภาพของการส่ง เนื่องจากมี Quality of Service (QoS)
จุดเด่นของเครือข่าย ATM ที่เหนือกว่าเครือข่ายประเภทอื่น คือ อัตราการส่งผ่านข้อมูลสูง และเวลาในการเดินทางของข้อมูลน้อย จึงทำให้มีบางกลุ่มเชื่อว่า ATM จะเป็นเทคโนโลยีหลักของเครือข่าย LAN ในอนาคต เนื่องจากสามารถรองรับ Application ที่ต้องการอัตราส่งผ่านข้อมูลสูง เช่น การประชุมทางไกล (Videoconferencing) หรือแม้กระทั่ง Application แบบตอบโต้กับระหว่าง Client กับ Sever
ATM เป็นระบบเครือข่ายแบบแพ็กเก็ตสวิตซ์ชนิดพิเศษ เนื่องด้วยกลุ่มข้อมูลที่ส่งแบบแพ็กเก็ตสวิตซ์โดยทั่วไปจะเรียกว่า "แพ็กเก็ต" แต่ ATM จะใช้ "เซลล์" แทน ที่ใช้คำว่าเซลล์เนื่องจาก เซลล์นั้นจะมีขนาดที่เล็กและคงที่ ในขณะที่แพ็กเก็ตมีขนาดไม่คงที่ และใหญ่กว่าเซลล์มาก โดยมาตรฐานแล้วเซลล์จะมีขนาด 53 ไบต์ โดยมีข้อมูล 48 ไบต์ และอีก 5 ไบต์ จะเป็นส่วนหัว (Header) ทำให้สวิตซ์ของ ATM ทำงานได้เร็วกว่าสวิตซ์ของเครือข่ายอื่น ๆ
เพื่อหลีกเลี่ยงการสูญเสียข้อมูล ATM สวิตซ์จะใช้เทคนิคการปรับจราจร (Traffic Shapping) เพื่อกำหนดให้แพ็กเก็ตข้อมูลเป็นไปตามข้อกำหนดที่วางไว้ เช่น ในกรณีที่สถานีส่งข้อมูลในอัตราที่สูงเกินกว่าลิงก์จะรองรับได้ ATM สวิตซ์ก็จะทำหน้าที่เป็นบัฟเฟอร์แพ็กเก็ตมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ และส่งต่อในปริมาณที่ลิงก์จะรองรับได้ หรือที่กำหนดไว้เท่านั้น และอีกเทคนิคหนึ่งที่ใช้คือ การกำหนดนโยบายจราจร (Traffic Policing) คือ ถ้ามีเซลล์ข้อมูลที่ส่งเกินกว่าอัตราข้อมูลที่กำหนดไว้ก็จะถูกทำสัญลักษณ์ไว้เพื่อแสดงว่าเซลล์นี้มีลำดับความสำคัญต่ำ(Priority) เมื่อส่งผ่านเซลล์นี้ต่อไปก็อาจจะถูกละทิ้งหรือไม่ก็ได้นั้นขึ้นอยู่กับความคับคั่งของเครือข่าย
หอยชักตีน

หอยชักตีน  เป็นชื่อของหอยทะเลชนิดฝาเดียวเปลือกบางชนิดหนึ่ง โดยมีรูปร่างคล้ายหอยสังข์ขนาดเล็ก บางทีจึงเรียกว่า หอยสังข์ตีนเดียว หรือ หอยสังข์กระโดด
==ลักษณะและการกระจายพันธุ์==
เป็นหอยฝาเดียวที่จัดอยู่ในวงศ์หอยชักตีน (Strombidae) พบแพร่กระจายทั่วไปในทะเลเขตอินโด-แปซิฟิก ตั้งแต่ประเทศอินเดีย ศรีลังกา ไปทางตะวันตกสุดถึงเมลานีเซีย เหนือสุดถึงประเทศญี่ปุ่น และใต้สุดถึงควีนส์แลนด์และนิวแคลิโดเนีย พบอาศัยอยู่ในบริเวณพื้นทรายปนโคลน และบริเวณหญ้าทะเลและสาหร่าย ตั้งแต่เขตน้ำขึ้นน้ำลงไปจนถึงในระดับความลึกถึงประมาณ 55 เมตร มีการเก็บมาใช้บริโภคเป็นอาหารในหลายประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ รวมทั้งมีการนำเปลือกมาใช้ประโยชน์โดยเฉพาะอย่างยิ่งในงานหัตถกรรมเครื่องใช้และของประดับตกแต่งต่าง ๆ ขนาดใหญ่สุดมีความยาวเปลือก 10 เซนติเมตร แต่โดยทั่วไปมักพบขนาดประมาณ 6–7 เซนติเมตร ในประเทศไทยพบหอยชักตีนได้ทั่วไปทั้งในฝั่งอ่าวไทยและฝั่งทะเลอันดามัน ถือเป็นหอยฝาเดียวชนิดที่พบมาก  สามารถพบเปลือกตามชายฝั่งทะเลทั่วไป แต่มีเพียงบางแหล่งที่มีการเก็บหอยชักตีนขึ้นมาใช้ประโยชน์เพื่อการบริโภคอย่างแพร่หลาย ส่วนใหญ่เป็นแหล่งท่องเที่ยว เช่นแถบจังหวัดกระบี่ พังงา ภูเก็ต ระยอง ชุมพร เป็นต้น ซึ่งโดยทั่วไปการเก็บหอยชักตีนจะใช้วิธีงม หรือเดินเก็บในเวลาน้ำลงในเขตจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ สามารถพบหอยชักตีนในพื้นที่ชายฝั่งทะเลของทุกอำเภอ และปัจจุบันยังคงมีอยู่ สังเกตได้จากที่สามารถพบเปลือกหอยใหม่ ๆ ตามชายหาดทั่วไป แต่ไม่มีแหล่งที่ทำการประมงเก็บหอยชักตีนจากธรรมชาติมาบริโภคแพร่หลายเช่นในพื้นที่ฝั่งทะเลอันดามัน และไม่มีการศึกษาสำรวจอย่างจริงจัง จึงไม่ทราบสภาวะทรัพยากรหอยชักตีนในเขตจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ในปัจจุบัน
==ชีววิทยาทั่วไป==

หอยชักตีนเป็นหอยที่ขูดกินสาหร่ายและซากอินทรียสารต่าง ๆ เป็นอาหาร การสืบพันธุ์เป็นแบบผสมภายใน โดยมีเพศผู้ เพศเมียแยกกัน จับคู่ผสมพันธุ์กัน หลังจากนั้นจะวางไข่มีวุ้นหุ้มลักษณะเป็นสายยาวสีขาว ขดเป็นกระจุกคล้ายเส้นหมี่ ไข่จะพัฒนาใช้ระยะเวลาประมาณ 4–5 วัน จึงฟักออกเป็นตัวลูกหอย ซึ่งจะดำรงชีวิตว่ายน้ำ กรองกินแพลงก์ตอนพืชเล็ก ๆ เป็นอาหารอยู่ประมาณ 11–14 วัน จึงพัฒนาเข้าสู่ระยะลงพื้น เปลี่ยนการดำรงชีวิตเป็นขูดกินตะไคร่สาหร่ายหรืออินทรียสารต่าง ๆ ลูกหอยที่ได้จากการเพาะพันธุ์จะเติบโตได้ขนาดความยาวเปลือก 0.5–1 เซนติเมตร ภายในระยะเวลาประมาณ 1–2 เดือน
หอยชักตีนมักจะชอบอาศัยอยู่ตรงบริเวณชายหาดโคลนผสมกับทราย สามารถนำมารับประทานได้ เป็นหอยขึ้นชื่อของจังหวัดกระบี่
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วงศ์หอยชักตีน
ชักตีน
สัตว์น้ำประจำจังหวัดของไทย
เมซานี

เมซานี เป็นสายพันธุ์กระบือ ในกลุ่มกระบือแม่น้ำ ซึ่งสามารถผลิตน้ำนมได้  เลี้ยงกันมากในอินเดียและปากีสถาน เมดิเตอร์เรเนียน รวมทั้งในยุโรปและแถบละตินอเมริกา ประเทศจีน
== ลักษณะ ==
รูปร่างแข็งแรง หัวสั้น หน้าผากนูน เขาสั้น และบิดม้วนงอ ส่วนลำตัวจะลึกมาก ผิวหนังค่อนข้างดำ ขนยาว โครงสร้างใหญ่ เต้านมใหญ่กว่ากระบือปลักเหนียงที่หน้าอกยาน ปลอกหุ้มลิงก์หย่อนยานเหมือนโคซีบู ถุงอัณฑะก็หย่อนยานมากกว่ากระบือปลัก ให้นมมากและมีลักษณะเป็นกระบือนมเลี้ยงไว้เพื่อรีดนม ไม่ชอบลงแช่โคลน แต่จะชอบน้ำสะอาดมีขนาดใหญ่
ตัวผู้จะเป็นหนุ่มพร้อมขยายสายพันธุ์เมื่ออายุ 3 ปีครึ่งถึง 10 ปี ส่วนตัวเมียอายุระหว่าง 2-10 ปี ใช้เวลาอุ้มท้องประมาณ 310-315 วัน หลังจากเลี้ยงลูก 60-70 วัน ตัวเมียจะเป็นสัดพร้อมที่จะขยายเผ่า พันธุ์ได้อีกครั้ง
== น้ำนมกระบือ ==
“น้ำนมกระบือ” มีโปรตีนสูงกว่านมโค 4.5 น้ำตาลแลคโตส 8 พลังงาน 110 แคลเซียมสูงกว่านมโค 58 เปอร์เซ็นต์ คอเรสเทอรอลน้อยกว่านมโค 34 เปอร์เซ็นต์ และสามารถผลิตชีสได้ปริมาณมากกว่าเมื่อเทียบกับนมโคในปริมาณที่เท่ากัน ทั้งนี้ การผลิตชีส 1 กก. จากนมโคต้องใช้นมจำนวน 8 กก. แต่ใช้นมกระบือเพียง 5 กก. เท่านั้น ส่วนการผลิตเนย 1 กก.จะใช้นมโค 14 กก. แต่ใช้นมกระบือเพียง 10 กก.
== อ้างอิง ==
ควายเมซานีจากอินเดีย เลี้ยงใช้งานก็ได้ขายนมก็ดี
พันธุ์ควาย
อำเภอบุ่งคล้า

บุ่งคล้า  เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดบึงกาฬ
== ประวัติ ==
อำเภอบุ่งคล้า เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอบึงกาฬ จังหวัดหนองคาย ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองของตำบลบุ่งคล้า ตำบลหนองเดิ่น และตำบลโคกกว้าง อำเภอบึงกาฬ มาจัดตั้งเป็น กิ่งอำเภอบุ่งคล้า ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2533 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2534 และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะกิ่งอำเภอบุ่งคล้า อำเภอบึงกาฬ ขึ้นเป็น อำเภอบุ่งคล้า ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 20 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน
ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 ได้มีการจัดตั้งจังหวัดบึงกาฬขึ้น อำเภอบุ่งคล้า จึงเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดบึงกาฬตามพระราชบัญญัติตั้งจังหวัดบึงกาฬ พ.ศ. 2554 อันมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2554 เป็นต้นมา
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอบุ่งคล้ามีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับแขวงบอลิคำไซ (ประเทศลาว)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับแขวงบอลิคำไซ (ประเทศลาว)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอบึงโขงหลง
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเซกาและอำเภอเมืองบึงกาฬ
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอบุ่งคล้าแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 3 ตำบล 25 หมู่บ้าน ได้แก่
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอบุ่งคล้าประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจำนวน 3 แห่ง ได้แก่
องค์การบริหารส่วนตำบลบุ่งคล้า  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบุ่งคล้าทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองเดิ่น ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองเดิ่นทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลโคกกว้าง ครอบคลุมพื้นทีตำบลโคกกว้างทั้งตำบล
== อ้างอิง ==
บุ่งคล้า
นมควาย

นมควาย   เป็นไม้วงศ์กระดังงา (Annonaceae) พบทั่วไปตามป่าเบญจพรรณ มีลักษณะเป็นไม้พุ่มรอเลื้อย ลำต้นสูงได้ถึง 5 เมตร กิ่งอ่อนมีขนละเอียดสีน้ำตาลแดง ใบเดี่ยวเยงสลับรูปวงรีหรือรูปไข่ ผิวใบมีขนสีน้ำตาลแดงทั้งสองด้าน กว้าง 2.5-3.5 เซนติเมตร ยาว 4.5-10 เซนติเมตร ดอก ออกเป็นกระจุก 2-3 ดอกที่กิ่งก้าน กลีบดอกสีแดงเข้ม กลิ่นหอม ผลป็นผลกลุ่ม รูปไข่หรือไข่กลับเมื่อสุกสีแดงสด ขยายพันธุ์ด้วยเมล็ด
== สรรพคุณ ==
แก่นและราก ต้มน้ำดื่ม แก้ไข้ สลับไข้ซ้ำเนื่องจากกินของแสลง
ราก แก้ผอมแห้งสำหรับสตรีที่อยู่ไฟไม่ได้ หลังการคลอดบุตรและช่วยบำรุงน้ำนม
ผล ตำผสมน้ำทาแก้เม็ดผดผื่นคัน ผลสุกรับประทานได้
== ชื่ออื่น ==
บุหงาใหญ่ (เหนือ)
นมควาย (ใต้)
นมแมวป่า (เชียงใหม่)
หำลิง (ตะวันออกเฉียงเหนือ)
ติงตัง (นครราชสีมา)
ตีนตั่งเครือ (ศรีสะเกษ อุบล)
พีพวน (อุดรธานี)
สีม่วน (ชัยภูมิ)
== อ้างอิง ==
[://www.esanclick.com/news.php?No=02893 อิสานคลิก]หมากผีผ่วน แดงสุกใส
สมุนไพร
ไม้พุ่มรอเลื้อย
วงศ์กระดังงา
พญาสัตบรรณ

พญาสัตบรรณ หรือ  สัตบรรณ หรือ ตีนเป็ด  เป็นไม้ยืนต้นขนาดใหญ่มีความสูงประมาณ 12–20 เมตร อยู่ในวงศ์ Apocynaceae มีถิ่นดั้งเดิมในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และพบได้ทุกภาคในประเทศไทย  และเป็นต้นไม้ประจำจังหวัดสมุทรสาคร
== ลักษณะ ==
เปลือกหนาแต่เปราะ ผิวต้นมีสะเก็ดเล็ก ๆ สีขาวปนน้ำตาลกรีดดูจะมียางสีขาวลำต้นตรง แตกกิ่งก้านสาขามากลักษณะเป็นชั้น ๆ เปลือกชั้นในสีน้ำตาล มีน้ำยางสีขาว ใบเป็นกลุ่มบริเวณปลายกิ่งช่อหนึ่งมีใบประมาณ 5–7 ใบ ก้านใบสั้น แผ่นใบรูปรีแกมรูปขอบขนานถึงรูปหอกแกมรูปขอบขนาน หรือรูปมนแกมรูปบรรทัด ปลายใบเป็นติ่งเล็กน้อย ใบด้านบนมีสีเขียวเข้ม ด้านล่างมีสีขาวนวล ถ้าเด็ดก้านใบจะมียางสีขาว ลักษณะใบยาวรีปลายใบมนโคนใบแหลม ขนาดใบยาวประมาณ 10–12 เซนติเมตร ออกดอกสีเขียวอ่อนเป็นช่อตามปลายกิ่ง ปากท่อของกลีบดอกมีขนยาวปุกปุย ดอกมีกลิ่นฉุนรุนแรง สูดดมเพียงเล็กน้อยจะรู้สึกกลิ่นหอม หากสูดดมมากจะรู้สึกวิงเวียนศีรษะ ช่วงค่ำจะส่งกลิ่นแรงกว่าเวลาอื่น ๆ ดอกเป็นกลุ่มคล้ายดอกเข็มช่อหนึ่งจะมีกลุ่มดอกประมาณ 7 กลุ่ม ดอกมีสีขาวอมเหลือง ปกติจะออกดอกในช่วงเดือนตุลาคมถึงเดือนธันวาคม ผลเป็นฝักยาว ฝักคู่หรือเดี่ยว ลักษณะเป็นเส้น ๆ กลมเรียวยาวประมาณ 20–30 เซนติเมตร เมื่อแก่จะแตก มีขุยสีขาวคล้ายฝ้ายปลิวไปตามลมได้ในฝักมีเมล็ดเล็ก ๆ ติดอยู่กับขุยนั้น
==การกระจายตัว==
พญาสัตบรรณเป้นพืชที่พบในภูมิภาค ดังนี้:
จีน: เขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง, มณฑลยูนนาน
อนุทวีปอินเดีย: บังกลาเทศ, อินเดีย, เนปาล, ปากีสถาน, ศรีลังกา
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้: กัมพูชา, ลาว, อินโดนีเซีย, มาเลเซีย, พม่า, ปาปัวนิวกินี, ฟิลิปปินส์, ไทย, เวียดนาม
ออสเตรเลีย: รัฐควีนส์แลนด์
=== ต้นไม้ประจำจังหวัด ===
สัตบรรณ  ถือเป็นไม้มงคลของจังหวัดสมุทรสาคร เนื่องจากเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พุทธศักราช 2537 ผู้ว่าราชการจังหวัดสมุทรสาคร  ได้รับพระราชทานพันธุ์ไม้ดังกล่าวจากสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ  ในวโรกาสที่เสด็จพระราชดำเนินเป็นองค์ประธานเปิดวันรณรงค์โครงการปลูกป่าเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงครองราชย์  ปีที่  50 ณ ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์  และเพื่อความเป็นศิริมงคลของประชาชนชาวจังหวัดสมุทรสาครผู้ว่าราชการจังหวัดสมุทรสาครจึงได้นำพันธุ์ไม้สัตบรรณพระราชทานมาปลูกเป็นปฐมฤกษ์  ในกิจกรรมวันปลูกต้นไม้ตาม  โครงการปลูกป่าถาวรเฉลิมพระเกียรติ  เมื่อวันที่  9 มิถุนายน  พุทธศักราช 2537  ที่บริเวณสนามหน้าศาลากลางจังหวัดสมุทรสาคร  จึงถือได้ว่าต้นสัตบรรณเป็นต้นไม้มงคลของจังหวัดสมุทรสาคร  นอกจากนี้ต้นพญาสัตบรรณยังเป็นต้นไม้ประจำเขตพญาไท ในกรุงเทพมหานครอีกด้วย
== การใช้ประโยชน์ ==
ในเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ใช้เปลือกต้นพญาสัตบรรณรักษาโรคบิด ลำไส้ติดเชื้อ และมาลาเรีย ใบใช้ในการรักษาโรคระบบทางเดินหายใจเรื้อรัง   ในประเทศอินเดียมีการนำส่วนต่าง ๆ ของต้น พญาสัตบรรณมาใช้เป็นพืชสมุนไพรเช่น ใช้เป็นยาสมุนไพรรักษาโรคมาลาเรียในชื่อ Ayush-64 ซึ่งมีขายทั่วไป นำยางสีขาวและใบรักษาแผล แผลเปื่อย และอาการปวดข้อ นอกจากนี้ ต้นพญาสัตบรรณยังเป็นแหล่งของสารอัลคาลอยด์ที่สาคัญ ในบอร์เนียว นำเนื้อไม้ไปทำทุ่นของแหและอวน
พญาสัตบรรณเป็นพืชที่มีฤทธิ์ทางอัลลีโลพาที สารสกัดจากใบสามารถยับยั้งการเจริญของคะน้าได้ สารสกัดจากเปลือกลำต้นสามารถยับยั้งการเจริญของข้าว ข้าวโพด คะน้า ถั่วเขียวผิวดำ ถั่วเขียวผิวมันได้
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อพันธุ์ไม้มงคลพระราชทานประจำจังหวัด
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ไม้ยืนต้น
สมุนไพร
ต้นไม้ประจำจังหวัดของไทย
ต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัย
วงศ์ตีนเป็ด
พืชที่ใช้ทำของใช้
ถั่วไมยรา

ถั่วไมยรา หรือ ถั่วเดสแมนธัส หรือ เฮดจ์ ลูเซอร์น (Desmanthus virgatus หรือ hedge ltcern) เป็นพืชตระกูลถั่วค้างปีจำพวกกระถิน กระถินณรงค์ นิยมปลูกเพื่อเป็นอาหารสัตว์
วงศ์ย่อยสีเสียด
อ.บุ่งคล้า

redirect อำเภอบุ่งคล้า
อ.ศรีวิไล

redirect อำเภอศรีวิไล
อ.เซกา

redirect อำเภอเซกา
กะบามะเจ

กะบามะเจ (ကမ္ဘာမကျေ, ; ) มีชื่อทางการว่า เพลงชาติ (နိုင်ငံတော်သီချင်း|link=no) เป็นเพลงชาติของประเทศพม่า
==ประวัติ==
พม่าสมัยก่อนอาณานิคมไม่มีเพลงชาติอย่างเป็นทางการ แต่มีเพลงสรรเสริญพระบารมี หลังการผนวกพม่าเข้ากับบริติชราชใน ค.ศ. 1886 "ก็อดเซฟเดอะคิง" จึงกลายเป็นเพลงชาติของบริติชพม่า
เพลงนี้ประพันธ์เนื้อร้องและทำนองโดยสะหย่าติ่น (Saya Tin - สะหย่าเป็นคำเรียกนำหน้านาม หมายถึง อาจารย์ ติ่นเป็นชื่อตัว) เพื่อใช้เป็นเพลงประจำสมาคมเราชาวพม่าเมื่อ ค.ศ. 1930 โดยใช้ชื่อเพลงว่า “Dohbama” แปลว่า “พม่าของเรา”
รัฐพม่า รัฐหุ่นเชิดของญี่ปุ่น ใช้เพลงโดบะหม่าเป็นเพลงชาติอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1943
ในช่วงประกาศเอกราชพม่า อู้นุถาม U Sein Mya Maung ให้แต่งเพลงชาติสำหรับประเทศที่จะเป็นเอกราช U Sein Mya Maung ใช้เพลงโดบะหม่าเป็นแม่แบบ โดยยังคงทำนองเพลง แต่ดัดแปลงเนื้อร้องบางส่วน เพลงชาตินี้จึงนำมาใช้เป็นเพลงชาติพม่าในวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 1947
ในวันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 1989 สภาฟื้นฟูกฎหมายและระเบียบแห่งรัฐ (รัฐบาลทหารในเวลานั้น) สั่งให้เปลี่ยนคำว่า  (ALA-LC: ) ไปเป็น  (ALA-LC: ) ในเนื้อร้องเพลงชาติ โดยยืนยันว่าคำก่อนหน้าเรียกเฉพาะชาวพม่าเท่านั้น ส่วนคำหลังใช้เรียกตัวแทนทุกชาติพันธุ์
รายงานจากรัฐธรรมนูญพม่า ฉบับ ค.ศ. 2008 เพลงชาติฉบับเต็มต้องประกอบด้วยส่วนเพลงแบบพม่าดั้งเดิมกับเพลงแบบตะวันตก
== เนื้อร้อง ==
=== คำแปล ===
คำแปลต่อไปนี้ถอดความจากคำแปลภาษาอังกฤษในบทความของจอ ซีน ญุน (Kyaw Zin Nyunt) ซึ่งเผยแพร่ในหนังสือพิมพ์ The New Light of Myanmar ฉบับวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 2008
แห่งหนที่ปรากฏทั่วซึ่งความเป็นธรรมและเอกราช
ประเทศของเรา...แผ่นดินของเรา
แห่งหนที่ปรากฏทั่วซึ่งสิทธิอันเท่าเทียมและแนวทางที่ถูกต้อง
นำพาประชาชนไปสู่ชีวิตที่สงบสุข
ประเทศของเรา...แผ่นดินของเรา
ความเป็นสหภาพ อันเป็นมรดกตกทอดสืบมา
เราขอปฏิญาณเพื่อพิทักษ์สิ่งนี้ไว้มั่น ตราบชั่วกัลปาวสาน
ตราบโลกแหลกสลาย แผ่นดินพม่าจงคงอยู่ต่อไป
เรารักและเทิดทูนบ้านเมือง เพราะนี่คือมรดกที่แท้จริงจากบรรพชน
เราจักสละชีพ เพื่อปกป้องสหภาพของเราไว้
นี่คือชาติของเรา แผ่นดินของเรา ซึ่งพวกเราเป็นเจ้าของ
เราจะแบกรับภาระเพื่อปกป้องผลประโยชน์ของชาติและแผ่นดิน
นี่คือหน้าที่ที่เราพึงทำเพื่อแผ่นดินอันทรงคุณค่าแห่งนี้
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Burma/Myanmar: Kaba Ma Kyei - Audio of the national anthem of Burma/Myanmar, with information and lyrics (archive link)
Ga Ba Majay Ba Ma Pyay (MIDI file)
Sheet music (ข้อมูลจากสถานทูตพม่าประจำกรุงวอชิงตัน ดี.ซี)
เพลงชาติ
สัญลักษณ์ของประเทศพม่า
จัตุรัสบาร์เบรินี

จัตุรัสบาร์เบรินี (Piazza Barberini)  เป็นจัตุรัสใหญ่บนเนิน Quirinal ในกรุงโรม สร้างเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 16
จัตุรัสได้ชื่อปัจจุบันนี้เมื่อปี พ.ศ. 2168 ตามชื่อของพระราชวังบาร์เบรินีที่ตั้งอยู่ใกล้เคียง จุดเด่นหนึ่งของจัตุรัสนี้คือ น้ำพุไตรตัน และยังมีน้ำพุอีกแห่งหนึ่งคือ Fontana delle Api (ผลงานของจานลอเรนโซ เบร์นินี ดำเนินการสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2170-2172) ตั้งอยู่ใกล้กันที่ Via Vittorio Veneto
ในระหว่างปี พ.ศ. 2175-2365 เคยมีเสาโอเบลิสค์ตั้งอยู่ที่จัตุรัสนี้ แต่ปัจจุบันถูกย้ายไปที่ Villa Medici
ปัจจุบันนี้ จัตุรัสแห่งนี้เป็นทางแยกสัญจรรถยนต์ที่สำคัญ และมีสถานีรถไฟ (Barberini - Fontana di Trevi) บนทางรถไฟสาย A ของ Rome Metro มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2523
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Piazza Barberini with a lot of pictures
Roma Segreta: "Piazza Barberini" (italian) 
จัตุรัสในประเทศอิตาลี
อำเภอศรีเชียงใหม่

ศรีเชียงใหม่  เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดหนองคาย
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอศรีเชียงใหม่มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับนครหลวงเวียงจันทน์ (ประเทศลาว)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับนครหลวงเวียงจันทน์ (ประเทศลาว)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอท่าบ่อและอำเภอโพธิ์ตาก
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอสังคม
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอศรีเชียงใหม่แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 43 หมู่บ้าน ได้แก่
{|
|-
||1.||พานพร้าว || || (Phan Phrao)  || ||15 หมู่บ้าน||
|-
||2.||บ้านหม้อ|| || (Ban Mo)   || ||8 หมู่บ้าน||
|-
||3.||พระพุทธบาท || || (Phra Phutthabat)  || ||10 หมู่บ้าน||
|-
||4.||หนองปลาปาก|| || (Nong Pla Pak) || ||10 หมู่บ้าน||
|}
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอศรีเชียงใหม่ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลศรีเชียงใหม่ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลพานพร้าว
เทศบาลตำบลหนองปลาปาก  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองปลาปากทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลพานพร้าว  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพานพร้าว (นอกเขตเทศบาลตำบลศรีเชียงใหม่)
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านหม้อ  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านหม้อทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลพระพุทธบาท  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพระพุทธบาททั้งตำบล
ศรีเชียงใหม่