pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
จักรพรรดิโลกไม่ลืม

จักรพรรดิโลกไม่ลืม (The Last Emperor) เป็นภาพยนตร์ชีวประวัติของจักรพรรดิผู่อี๋ จักรพรรดิพระองค์สุดท้ายของจีน ออกฉายในวันที่18 พฤศจิกายน 1987กำกับการแสดงโดยแบร์นาโด แบร์โตลุชชี ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอิตาลี เนื้อหาหลักของภาพยนตร์จะเกี่ยวข้องกับจักรพรรดิผู๋อี้โดยตรงตั้งแต่สิ้นสมัยการปกครองของซูสีไทเฮาช่วงผู๋อี้ขึ้นครองราชย์ ช่วงชีวิตวัยเด็กที่ต้องอาศัยอยู่ในเขตพระราชวังต้องห้าม ช่วงที่ปกครองแมนจูกัวจวบจนบั้นปลายชีวิตของจักรพรรดิผู๋อี๋ที่อาศัยอยู่เยี่ยงนักโทษการเมืองและสามัญชน เนื้อหาทั้งหมดของของภาพยนตร์เรื่องนี้ดัดแปลงมาจากเรื่องจริงเพราะฉะนั้นจึงไม่มีข้อโต้แย้งเรื่องความถูกต้องทางประวัติศาสตร์เหมือนภาพยนตร์อิงประวัติศาสตร์เรื่องอื่นๆ
ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการเสนอชื่อเข้ารางวัลออสการ์ถึง 9 สาขาและได้รับรางวัลในทุกสาขาที่เข้าชิง ตั้งแต่ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม  บทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม   ถ่ายภาพยอดเยี่ยม    ลำดับภาพยอดเยี่ยม  ออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม  บันทึกเสียงยอดเยี่ยม กำกับศิลป์ยอดเยี่ยมและดนตรีประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม  ขาดก็แต่แต่เพียงการแสดงเท่านั้น ถือเป็นภาพยนตร์นอกอเมริกาที่ได้รับรางวัลออสการ์มากที่สุดจนถึงปัจจุบัน และยังเป็นหนังเรื่องแรกที่ได้รับอนุญาตจากรัฐบาลจีนให้เข้าถ่ายทำในพระราชวังต้องห้าม และใช้ตัวประกอบกว่า 19,000 คน
== รายชื่อนักแสดง ==
จอห์น โลน เป็น จักรพรรดิผู่อี๋ (ผู้ใหญ่)
เฉิน ชง เป็น จักรพรรดินีวั่นหรง
ปีเตอร์ โอ ทูล เป็น เรจินัลด์ จอห์นสตัน
อิง โหย่วเฉิง เป็น ผู้บัญชาการศูนย์ควบคุมความประพฤติ
หวง ซื่อเฉียง เป็น เฉิน เป่าเจิน
เดนนิส ดุน เป็น Big Li
รีวอิจิ ซากาโมโตะ เป็น มาซาฮิโกะ อามากาสึ
แมกกี้ ฮัน เป็น ตงเจิน (คะวะชิมะ โยะชิโกะ)
ริค ยัง เป็น เจ้าหน้าที่สอบสวน
อู จุนเหมย เป็น เหวินซิ่ว
แครี่-ฮิโระยุกิ ทะงะวะ เป็น จาง
Jade Go เป็น Ar Mo
อิเคะดะ ฟุมิฮิโกะ เป็น พันเอกโยะชิโอะกะ
ริชาร์ด วู เป็น จักรพรรดิผู่อี๋ (3 พรรษา)
Tijger Tsou เป็น จักรพรรดิผู่อี๋ (8 พรรษา)
Wu Tao เป็น จักรพรรดิผู่อี๋ (15 พรรษา)
Fan Guang เป็น ผู่เจี๋ย (ผู้ใหญ่), อนุชาของผู่อี๋
Henry Kyi เป็น ผู่เจี๋ย (7 พรรษา)
Alvin Riley III เป็น ผู่เจี๋ย (14 พรรษา)
หลู หยั้น เป็น ซูสีไทเฮา
ทะกะมะสึ ฮิเดะโอะ เป็น พลเอกฮิชิกะริ ทะกะชิ
ทะชิบะนะ ฮิจิเมะ เป็น ล่ามชาวญี่ปุ่น
Basil Pao เป็น ฉุนจิ้นอ๋องไจ้เฟิง (พระบิดาของผู่อี๋)
Henry O เป็น กรมวัง
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพยนตร์ชีวประวัติ
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2530
ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
ภาพยนตร์ที่มีฉากในปักกิ่ง
ภาพยนตร์ที่มีฉากในเซี่ยงไฮ้
ภาพยนตร์จีน
ภาพยนตร์ประวัติศาสตร์จีน
สวนพฤกษศาสตร์สากลภาคใต้ (ทุ่งค่าย)

สวนพฤกษศาสตร์สากลภาคใต้ (ทุ่งค่าย)  - Peninsular Botanical Garden (Thung Khai)  เดิมชื่อ สวนรุกขชาติทุ่งค่าย  ตั้งอยู่ในพื้นที่ 2,600 ไร่ ในเขตป่าสงวนแห่งชาติ ป่าทุ่งค่าย  หมู่ที่ 2, 3 และ 9 ตำบลทุ่งค่าย อำเภอย่านตาขาว จังหวัดตรัง  อยู่ห่างจากตัวจังหวัดตรังประมาณ 13 กิโลเมตร
สวนรุกขชาติทุ่งค่าย  เริ่มจัดตั้งเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2529 โดยกรมป่าไม้ ตามนโยบายของนายชวน หลีกภัย  (ขณะนั้นดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ) เพื่อเป็นอนุสรณ์สถานเฉลิมพระเกียรติ เนื่องในพระราชพิธีรัชมังคลาภิเษก 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2531  และเป็นสถานที่อนุรักษ์พันธุ์ไม้ - สัตว์ป่า และเป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจสำหรับประชาชนทั่วไป  
ลักษณะพื้นที่เป็นที่ราบและที่ราบบนเนินเขาเตี้ย ๆ  สภาพป่าเป็นป่าดิบชื้น และป่าพรุ  มีป่าพรุธรรมชาติที่เป็นแหล่งต้นน้ำของลำห้วยสายเล็ก ๆ  ดินเป็นดินทรายและดินร่วนปนทราย 
ในปี พ.ศ. 2536  สวนรุกขชาติทุ่งค่าย ได้ยกฐานะเป็นสวนพฤกษศาสตร์ ตามนโยบายจัดตั้งองค์การสวนพฤกษศาสตร์ขึ้น อยู่ในกำกับดูแลของส่วนพฤกษศาสตร์ป่าไม้ สำนักวิชาการป่าไม้ กรมป่าไม้ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์  ใช้ชื่อว่า สวนพฤกษศาสตร์ภาคใต้ (ทุ่งค่าย)  ต่อมาในปี พ.ศ. 2550 ได้ย้ายมาสังกัดสำนักบริหารจัดการพื้นที่ป่าอนุรักษ์ที่ 20   กรมอุทยานแห่งชาติ  สัตว์ป่า และพันธุ์พืช  กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม 
ภายในสวนพฤกษศาสตร์สากลภาคใต้ (ทุ่งค่าย) มี สะพานศึกษาเรือนยอดไม้ (Canopy walkway)  ความยาว 175 เมตร มีความสูง 10-18 เมตร มีจำนวนหอคอย 6 หอ รองรับน้ำหนักได้ 200 กิโลกรัม/ตารางเมตร ตั้งอยู่ระหว่างเส้นทางศึกษาธรรมชาติป่าทุ่งค่าย มีระยะทางประมาณ 3 กิโลเมตร ผ่านป่าดิบชื้นและป่าพรุ  สร้างเสร็จเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2547  ด้วยงบประมาณส่งเสริมและพัฒนาแหล่งท่องเที่ยว 
==อ้างอิง==
เว็ปไซต์สวนพฤกษศาสตร์สากลภาคใต้ทุ่งค่าย จ.ตรัง(ณปัจจุบัน) 
Facebookสวนพฤกษศาสตร์สากลภาคใต้ ทุ่งค่ายจ.ตรัง
สถานที่ท่องเที่ยวในจังหวัดตรัง
สวนพฤกษศาสตร์ในประเทศไทย
อัตราส่วน

อัตราส่วน (อังกฤษ: ratio, IPA: [ˈreɪʃoʊ] เรโช) คือปริมาณอย่างหนึ่งที่แสดงถึงจำนวนหรือขนาดตามสัดส่วนเมื่อเปรียบเทียบกับอีกปริมาณหนึ่งที่เกี่ยวข้องกัน อัตราส่วนจะเป็นปริมาณที่ไม่มีหน่วย หากอัตราส่วนนั้นเกี่ยวข้องกับปริมาณที่อยู่ในมิติเดียวกัน และเมื่อปริมาณสองอย่างที่เปรียบเทียบกันเป็นคนละชนิดกัน หน่วยของอัตราส่วนจะเป็นหน่วยแรก "ต่อ" หน่วยที่สอง ตัวอย่างเช่น ความเร็วสามารถแสดงได้ในหน่วย "กิโลเมตรต่อชั่วโมง" เป็นต้น ถ้าหน่วยที่สองเป็นหน่วยวัดเวลา เราจะเรียกอัตราส่วนชนิดนี้ว่า อัตรา (rate)
ทั้งเศษส่วนและอัตราร้อยละเป็นอัตราส่วนที่นำเอาไปใช้เฉพาะทาง เศษส่วนเป็นปริมาณส่วนหนึ่งที่เทียบกับปริมาณทั้งหมด ในขณะที่อัตราร้อยละจะแบ่งปริมาณทั้งหมดออกเป็น 100 ส่วน นอกจากนั้น อัตราส่วนอาจสามารถเปรียบเทียบปริมาณได้มากกว่าสองอย่างซึ่งพบได้น้อยกว่า เช่นสูตรอาหาร หรือการผสมสารเคมี เป็นต้น
อัตราส่วน 2:3 (สองต่อสาม) หมายความว่าปริมาณทั้งหมดประกอบขึ้นจากวัตถุแรก 2 ส่วนและวัตถุหลังอีก 3 ส่วน ดังนั้นปริมาณวัตถุจะมีทั้งหมด 5 ส่วน หรืออธิบายให้เจาะจงกว่านี้ ถ้าในตะกร้ามีแอเปิล 2 ผลและส้ม 3 ผล เรากล่าวว่าอัตราส่วนระหว่างแอปเปิลกับส้มคือ 2:3 ถ้าหากเพิ่มแอปเปิลอีก 2 ผลและส้มอีก 3 ผลลงในตะกร้าใบเดิม ทำให้ในตะกร้ามีแอปเปิล 4 ผลกับส้ม 6 ผล เป็นอัตราส่วน 4:6 ซึ่งก็ยังเทียบเท่ากันกับ 2:3 (แสดงให้เห็นว่าอัตราส่วนก็สามารถลดทอนได้เหมือนกับเศษส่วน) ซึ่งในกรณีนี้  หรือ 40% ของผลไม้ทั้งหมดคือแอปเปิล และ  หรือ 60% ของผลไม้ทั้งหมดคือส้ม หรือกล่าวอีกนัยหนึ่งคือ อัตราส่วน 2:3 ไม่ได้มีความหมายเหมือนกับเศษส่วน 
ในทางวิทยาศาสตร์ อัตราส่วนของปริมาณทางกายภาพมักจะถูกทำให้เป็นจำนวนจริงจำนวนหนึ่ง เช่นอัตราส่วนของ 2\pi เมตรต่อ 1 เมตร (อัตราส่วนระหว่างเส้นรอบวงกับรัศมีของรูปวงกลม) เท่ากับจำนวนจริง 2\pi ด้วยเหตุจากนิยามของการวัดที่มีมาแต่เดิม ซึ่งเป็นการประมาณอัตราส่วนระหว่างปริมาณหนึ่งกับอีกปริมาณหนึ่งที่เป็นชนิดเดียวกัน
ในทางพีชคณิต ปริมาณสองชนิดที่มีอัตราส่วนเป็นค่าคงตัว คือความสัมพันธ์เชิงเส้นชนิดพิเศษเรียกว่า สัดส่วน (proportionality)
 
คณิตศาสตร์มูลฐาน
พีชคณิต
สุรินทร์เอ็นเตอร์เทนเมนท์คอมเพล็กซ์

สุรินทร์เอ็นเตอร์เทนเมนท์คอมเพล็กซ์ เป็นห้างสรรพสินค้าในจังหวัดสุรินทร์ เดิมชื่อ สุรินทร์พลาซ่า ตั้งตามชื่อ บริษัท สุรินทร์พลาซ่า จำกัด ก่อตั้งโดยตระกูลรุ่งธนเกียรติ เมื่อ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2533
== ร้านค้าในสุรินทร์เอ็นเตอร์เทนเมนท์คอมเพล็กซ์ ==
ชั้น 1 มีแผนกเครื่องสำอาง เสื้อผ้าบุรุษ ยีนส์ ชุุดชั้นในบุรุษ-สตรี รวมทั้งสินค้าโปรโมชั่น
ชั้น 2 มีแผนกเสื้อผ้าสตรี-เด็ก กระเป๋าและเครื่องหนัง รองเท้า เครื่องใช้ไฟฟ้า เครื่องเขียน และของเล่น
ชั้น 3 เป็นที่ตั้งของโรงภาพยนตร์ MVP สถานีวิทยุชุมชน และโรงโบว์ลิ่ง
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์สุรินทร์ พลาซ่า 
ห้างสรรพสินค้าในประเทศไทย
เศรษฐกิจของจังหวัดสุรินทร์
สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองสุรินทร์
บรอดชีต

บรอดชีต (broadsheet) เป็นชื่อเรียกขนาดของหนังสือพิมพ์ขนาดใหญ่ ขนาดความสูง 21.5 นิ้ว และความกว้างระหว่าง 31-25 นิ้ว ต่อสองหน้า
== หนังสือพิมพ์ขนาดบรอดชีตในประเทศไทย ==
ปัจจุบัน มีเพียงไทยรัฐเท่านั้น ที่ยังคงใช้กระดาษขนาด 31x21.5 นิ้วต่อสองหน้า และมีเพียงโลกวันนี้เช่นกัน ที่ใช้กระดาษขนาด 24x22.75 นิ้วต่อสองหน้า (เริ่ม 30 มิถุนายน พ.ศ. 2551) ส่วนหนังสือพิมพ์ฉบับอื่นๆ ที่วางจำหน่ายในทุกวันนี้ นิยมใช้กระดาษขนาด 28x21.5 นิ้วต่อสองหน้า เช่น กรุงเทพธุรกิจ, ข่าวสด (เริ่ม 7 เมษายน พ.ศ. 2552), คมชัดลึก (เริ่ม 1 สิงหาคม พ.ศ. 2551), ฐานเศรษฐกิจ, เดลินิวส์ (เริ่ม 19 กันยายน พ.ศ. 2552), เดอะ เนชั่น, มติชนรายวัน (เริ่ม 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2551), ไทยโพสต์, แนวหน้า, บางกอกโพสต์, ประชาชาติธุรกิจ (เริ่ม 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2551), โพสต์ทูเดย์, สยามกีฬารายวัน, สยามรัฐ, ผู้จัดการรายวัน 360 องศา
== ดูเพิ่ม ==
หนังสือพิมพ์
แท็บลอยด์
== อ้างอิง ==
หนังสือพิมพ์
แอนเทอโลปแคนยอน

แอนเทอโลปแคนยอน (Antelope Canyon) สลอตแคนยอนที่มีผู้ชมและผู้นิยมเข้าไปถ่ายรูปมากที่สุดแห่งหนึ่งในสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ในบริเวณเขตอินเดียนแดงนาวาโฮ ในเมืองเพจ รัฐแอริโซนา แอนเทอโลปแคนยอนแบ่งเป็นสองส่วนคือ ส่วนอัพเพอร์แอนเทอโลปแคยอน (Upper Antelope Canyon) และโลเวอร์แอนเทอโลปแคนยอน (Lower Antelope Canyon)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Antelope Canyon-Lake Powell Navajo Tribal Park 
ภูมิศาสตร์รัฐแอริโซนา
แบดเทสต์

แบดเทสต์ (Bad Taste) สามารถหมายถึง
แบดเทสต์ (ภาพยนตร์) ภาพยนตร์นิวซีแลนด์ ออกฉาย ค.ศ. 1987
แบดเทสต์ (วงดนตรี)
อายุรศาสตร์

อายุรศาสตร์ (Internal medicine; เรียกย่อๆ ว่า medicine) เป็นสาขาหนึ่งของการแพทย์เฉพาะทางซึ่งเกี่ยวกับการป้องกัน การวินิจฉัยและการรักษาโรคและความผิดปกติในร่างกายผู้ใหญ่ เรียกแพทย์ที่ศึกษามาเฉพาะทางอายุรศาสตร์ว่า อายุรแพทย์ (internists) ซึ่งต้องสำเร็จการศึกษาแพทยศาสตรบัณฑิต และสำเร็จการศึกษาเป็นแพทย์ประจำบ้านด้านอายุรศาสตร์ได้ผ่านการสอบเพื่อประกาศนียบัตรบัณฑิตสาขาวิชาอายุรศาสตร์ และได้รับวุฒิบัตรหรือหนังสืออนุมัติเป็นผู้มีความรู้ความชำนาญในการประกอบวิชาชีพเวชกรรม สาขาอายุรศาสตร์ หรือสาขาต่างๆทางอายุรศาสตร์ ซึ่งในประเทศไทยออกให้โดยแพทยสภา
== อายุรศาสตร์เฉพาะทาง ==
ในประเทศไทย แพทยสภาเป็นองค์กรที่ออกวุฒิบัตรแสดงความรู้ความชำนาญในสาขาเฉพาะทางอายุรศาสตร์ โดยจำแนกเป็นอายุรศาสตร์เฉพาะทางดังต่อไปนี้
อายุรศาสตร์โรคหัวใจ เกี่ยวข้องกับความผิดปกติของหัวใจและหลอดเลือด
อายุรศาสตร์โรคข้อและรูมาติซั่ม เกี่ยวข้องกับความผิดปกติทางรูมาติซึม
อายุรศาสตร์โรคต่อมไร้ท่อและเมตะบอลิสม เกี่ยวข้องกับความผิดปกติของระบบต่อมไร้ท่อ และสารคัดหลั่งที่เรียกว่าฮอร์โมน
อายุรศาสตร์โรคภูมิแพ้และภูมิคุ้มกันทางคลินิก เกี่ยวข้องกับความผิดปกติของระบบภูมิคุ้มกัน
อายุรศาสตร์โรคระบบทางเดินอาหาร เกี่ยวข้องกับความผิดปกติของระบบทางเดินอาหาร
อายุรศาสตร์โรคระบบหายใจและภาวะวิกฤตโรคระบบการหายใจ เกี่ยวข้องกับความผิดปกติของปอดและทางเดินหายใจ
อายุรศาสตร์มะเร็งวิทยา เกี่ยวข้องกับการรักษามะเร็งด้วยเคมีบำบัด
อายุรศาสตร์โรคเลือด เกี่ยวข้องกับการรักษาความผิดปกติของเลือด และอวัยวะที่เกี่ยวข้องกับการสร้างเลือด
อายุรศาสตร์โรคติดเชื้อ เกี่ยวข้องกับโรคที่เกิดจากเชื้อจุลชีพ อาทิ ไวรัส แบคทีเรีย เชื้อรา หรือปรสิต
อายุรศาสตร์โรคไต เกี่ยวข้องกับการศึกษาการทำงานและความผิดปกติของไต
ตจวิทยา เกี่ยวข้องกับการรักษาความผิดปกติของผิวหนัง
ประสาทวิทยา เกี่ยวข้องกับความผิดปกติของระบบประสาท
เวชบำบัดวิกฤต เกี่ยวข้องกับการประคับประคองและดูแลระบบอวัยวะต่างๆ ในผู้ป่วยวิกฤตและผู้ป่วยที่ต้องการการติดตามอย่างใกล้ชิด
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ราชวิทยาลัยอายุรแพทย์แห่งประเทศไทย
Royal College of Physicians and Surgeons of Canada 
Royal Australasian College of Physicians
Internal Medicine Society of Australia and New Zealand
Western US Internal Medicine Positions 
Sickle Cell Research 
American College of Physicians
Doctors for Adults.com 
The American Board of Internal Medicinesubspecialists in the USA
Canadian Society of Internal Medicine 
The American College of Osteopathic Internists
Henry Ford Hospital Internal Medicine 
การแพทย์เฉพาะทาง
กันตพงศ์ เล่าลือพงศ์ศิริ

นายแพทย์กันตพงศ์ เล่าลือพงศ์ศิริ (ชื่อเล่น: เส็ง, เกิด พ.ศ. 2510) เป็นแพทย์ชาวไทยเชื้อสายม้งที่ได้รับโอกาสทางการศึกษา เป็นชาวเขาคนแรก ที่ได้ศึกษาวิชาแพทย์ศาสตร์จากมหาวิทยาลัยในประเทศไทย 
== ประวัติ ==
กันตพงศ์ เล่าลือพงศ์ศิริ เรียนจบสาขาพยาบาลและผดุงครรภ์ จากมหาวิทยาลัยมหิดล และทำงานด้านการพยาบาลผู้ป่วย กระทั่งได้เห็นความเหลื่อมล้ำในการเข้ารักษาพยาบาลของชาวเขา เพราะปัญหาเรื่องการสื่อสาร และความไม่เข้าใจในวัฒนธรรม จึงได้เข้าศึกษาที่คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต โดยสอบเข้ามหาวิทยาลัย เมื่อ พ.ศ. 2544 ขณะมีอายุ 34 ปี ใช้เวลาอ่านหนังสือเตรียมสอบ 2 ปี
กันตพงศ์ เล่าลือพงศ์ศิริ เขียนจดหมายถึงรัฐบาล ระบุว่าเป็นชาวไทยภูเขาเผ่าม้ง อยากขอโอกาสเข้าเรียนในวิทยาลัยแพทย์ เพื่อให้มีโอกาสใช้วิชาชีพทางการแพทย์เพื่อช่วยเหลือผู้ยากไร้ และได้รับการสนับสนุนทุนการศึกษาเป็นกรณีพิเศษ จาก ดร.อาทิตย์ อุไรรัตน์ อธิการบดีมหาวิทยาลัยรังสิต
นายแพทย์กันตพงศ์ เล่าลือพงศ์ศิริ จบการศึกษาเมื่อ พ.ศ. 2550 เป็นแพทย์ชาวไทยภูเขาเผ่าม้งคนแรกของประเทศไทย ปัจจุบันเป็นนายแพทย์ประจำอยู่ที่โรงพยาบาลศูนย์บำบัดรักษายาเสพติดเชียงใหม่ กรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข
== อ้างอิง ==
บุคคลจากจังหวัดเชียงใหม่
ชาวไทยเชื้อสายม้ง
ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
บุรุษพยาบาล
พยาบาลชาวไทย
แพทย์ชาวไทย
บุคคลจากคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
บุคคลจากวิทยาลัยแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต
ปฏิกิริยาสะเทิน

ในทางเคมี ปฏิกิริยาสะเทิน (neutralization หรือ neutralisation) หรือ ปฏิกิริยาการสะเทิน หรือ ปฏิกิริยาลบล้างฤทธิ์ ก็เรียก เป็นปฏิกิริยาเคมี ซึ่งกรดและเบสทำปฏิกิริยากันเกิดเป็นเกลือ บ่อยครั้งที่เกิดน้ำเป็นผลิตภัณฑ์ด้วย แต่ไม่จำเป็นเสมอไป ปฏิกิริยาสะเทินระหว่างกรดและเบสอาร์เรเนียส จะให้น้ำด้วยเสมอ ดังสมการ
YOH + HX → XY + H2O
เมื่อ Y และ X เป็นไอออนบวกและไอออนลบที่มีค่าประจุเป็น +1 และ -1 ตามลำดับ XY จะเป็นเกลือที่เกิดขึ้น ตัวอย่างปฏิกิริยารูปนี้ เช่น ปฏิกิริยาระหว่างโซเดียมไฮดรอกไซด์กับกรดไฮโดรคลอริก โดยมีโซเดียมเป็น Y และคลอรีนเป็น X
HCl + NaOH → NaCl + H2O
ผลิตภัณฑ์ที่ได้จากปฏิกิริยาข้างต้น คือ น้ำและเกลือแกงสามัญ
ปฏิกิริยาสะเทินสามารถพิจารณาได้เป็นสมการไอออนสุทธิ เช่น
H+ + OH- → H2O
การแสดงนี้คลาดเคลื่อน อย่างไรก็ดี เพราะไฮโดรเจนไอออน (H+) แท้จริงแล้วมิได้เกิดขึ้นในสารละลายระหว่างปฏิกิริยาสะเทิน ที่จริงแล้ว ไฮโดรเนียมไออน (H3O+) ต่างหากที่เกิดขึ้น ซึ่งเป็นผลตามสมการด้านล่าง
H+ + H2O → H3O+
เมื่อพิจารณาไฮโดรเนียมไออน สมการไอออนสุทธิแท้จริงจะเป็น
H3O,+ + OH- → 2H2O
ในปฏิกิริยาไม่ใช้น้ำเป็นตัวทำละลาย (non-aqueous) มีความเป็นไปได้น้อยว่าจะเกิดน้ำขึ้น อย่างไรก็ดี กรดกับเบสจะมีการให้โปรตอนเสมอ (ตามทฤษฎีกรด-เบสเบรินสเตด-บาวรี) เนื่องจากมีนิยามกรดและเบสหลายอย่าง ปฏิกิริยาทั้งหลายจึงอาจถูกพิจารณาว่าเป็นปฏิกิริยาการสะเทินได้ ซึ่งทั้งหมดด้านล่างนี้อาจถูกพิจารณาว่าเป็นปฏิกิริยาสะเทินได้ตามนิยามแตกต่างกัน
HCl + NaOH → NaCl + H2O
2HCl + Mg → MgCl2 + H2
2HCO2H + MgO → Mg(HCO2)2 + H2O
HF + NH3 → NH4F
บ่อยครั้ง ปฏิกิริยาสะเทินเป็นปฏิกิริยาคายความร้อน ตัวอย่างเช่น ปฏิกิริยาระหว่างโซเดียมไฮดรอกไซด์กับกรดไฮโดรคลอริก ตัวอย่างของการสะเทินแบบดูดความร้อน เช่น ปฏิกิริยาระหว่างโซเดียมไบคาร์บอเนต (โซดาทำขนม) กับกรดน้ำส้ม (น้ำส้มสายชู)
การสะเทินหมายถึงการทำให้เป็นกลาง ในทางเคมี "เป็นกลาง" หมายถึง pH เท่ากับ 7
== การนำไปใช้ ==
วิธีการไทเทรตทางเคมีใช้สำหรับวิเคราะห์กรดหรือเบสเพื่อหาความเข้มข้นที่ไม่ทราบค่า สามารถใช้พีเอชมิเตอร์หรือพีเอชอินดิเคเตอร์ซึ่งแสดงจุดสะเทินโดยเปลี่ยนสีอย่างชัดเจน การคำนวณปริมาณสัมพันธ์อย่างง่ายโดยทราบปริมาตรของสารที่ต้องการทราบโมลาริตี และที่ทราบปริมาตรและโมลาริตีของสารที่เติมไป จะให้ค่าเป็นโมลาริตีของสารที่ต้องการทราบนั้น
กรดกระเพาะเกินในกระเพาะอาหาร (การย่อยกรด) สะเทินโดยการย่อยโซเดียมไบคาร์บอเนตหรือตัวสะเทินอื่น เช่น แอนตาซิด
การสะเทินนั้นยังสามารถใช้เพื่อลดความเจ็บปวดของหนามพิษจากแมลงและพืชได้ เหล็กไนผึ้งสามารถสะเทินได้ด้วยอัลคาไลน์และเหล็กไนต่อสะเทินได้ด้วยกรด (ซึ่งแท้จริงแล้วการสะเทินมิได้ลดความเจ็บปวด ความเป็นกรดในเหล็กไนมิใช่สาเหตุของการคัน แต่เป็นสารเคมีอื่นในพิษ สาเหตุที่ความเจ็บปวดลดลงนั้นเป็นผลทางจิตวิทยามากกว่า)
== การคำนวณ ==
ในปฏิกิริยาการสะเทิน จำนวนโมลของกรดกับเบสที่ใช้นั้นต้องเท่ากัน ดังนั้น สูตรจึงเป็นดังนี้
a × [A] × Va = b × [B] × Vb
เมื่อ a เป็นจำนวนของไฮโดรเจนกรด และ b เป็นค่าคงที่ซึ่งบอกว่าเบสสามารถรับไออน H3O+ ได้มากเท่าใด [A] แทนความเข้มข้นของกรด และ [B] แทนความเข้มข้นของเบส  Va คือปริมาตรของกรด และ Vb คือปริมาตรของเบส
== อ้างอิง ==
Metcalf & Eddy. Wastewater Engineering, Treatment and Reuse. 4th ed. New York: McGraw-Hill, 2003. 526-532.
เคมีกรด-เบส
ออทูไนต์

ออทูไนต์ (Autunite) (Ca (UO2) 2 (PO4) 2·10-12H2O) เป็นแร่ในกลุ่มฟอสเฟต
== ประวัติ ==
มาจากชื่อเมืองโอเติง (Autun) ในประเทศฝรั่งเศส
== แหล่งที่พบ ==
ในประเทศไทย
* พบได้ในจังหวัดเชียงใหม่
ในต่างประเทศ
* แหล่งที่สำคัญพบอยู่ใกล้เมืองออทูน ประเทศฝรั่งเศส
* แหล่งอื่นๆ พบในประเทศเยอรมนี อังกฤษ และสหรัฐอเมริกา
== ประโยชน์ ==
เป็นสินแร่ยูเรเนียม
== อ้างอิง ==
แร่แคลเซียม
แร่ยูเรเนียม
แร่ฟอสเฟต
โปรวินเชียลลีก 2551 รอบคัดเลือก กลุ่ม 4

รายชื่อสโมสร
{|width=
| valign = "top" |
กระบี่
นครศรีธรรมราช
ปัตตานี
ยะลา
| valign = "top" |
ตรัง
ประจวบคีรีขันธ์
ภูเก็ต
ระนอง (เจ้าภาพ)
|}
== รอบแรก ==
===  สาย A ===
{|width=
| valign = "top" |
{|class="wikitable" style="text-align:center;"
|-
! ลำดับ || ทีม || แข่ง || ชนะ || เสมอ || แพ้ || ประตูได้ || ประตูเสีย || +/- || แต้ม
|- style="background: #d0f0c0;"
| 1 || style="text-align:left;"| ยะลา || 3 || 2 || 1 || 0 || 8 || 3 || +5 || 7
|- style="background: #d0f0c0;"
| 2 || style="text-align:left;"| ระนอง || 3 || 1 || 2 || 0 || 7 || 6 || +1 || 5
|-
| 3 || style="text-align:left;"| ตรัง || 3 || 1 || 1 || 1 || 5 || 8 || -3 || 4
|-
| 4 || style="text-align:left;"| นครศรีธรรมราช || 3 || 0 || 0 || 3 || 5 || 8 || -3 || 0
|-
|}
| valign = "top" |
{| align="center" cellspacing="0" cellpadding="3" style="background-color: #f9f9f9; font-size: 90%; text-align: center" class="wikitable"
|-style="background:#F0F0F0;"
!align="left"|&nbsp;!!1!!2!!3!!4
|-
!1. ตรัง
| style = "background:#98A1B2" | ||4-3 ||0-4 ||1-1
|-! style="background:#F0F0F0;"
!2. นครศรีธรรมราช
||3-4 || style="background:#98A1B2" | ||0-1 ||2-3
|-
!3. ยะลา
||4-0 ||1-0 || style="background:#98A1B2" | ||3-3
|-! style="background:#F0F0F0;"
!4. ระนอง
||1-1 ||3-2 ||3-3 || style="background:#98A1B2" |
|-
|}
|}
=== สาย B ===
{|width=
| valign = "top" |
{|class="wikitable" style="text-align:center;"
|-
! ลำดับ || ทีม || แข่ง || ชนะ || เสมอ || แพ้ || ประตูได้ || ประตูเสีย || +/- || แต้ม
|- style="background: #d0f0c0;"
| 1 || style="text-align:left;"| กระบี่ || 3 || 3 || 0 || 0 || 3 || 0 || +3 || 9
|- style="background: #d0f0c0;"
| 2 || style="text-align:left;"| ประจวบคีรีขันธ์ || 3 || 1 || 1 || 1 || 4 || 4 || 0 || 4
|-
| 3 || style="text-align:left;"| ภูเก็ต || 3 || 1 || 0 || 2 || 3 || 3 || 0 || 3
|-
| 4 || style="text-align:left;"| ปัตตานี || 3 || 0 || 1 || 2 || 2 || 5 || -3 || 1
|-
|}
| valign = "top" |
{| align="center" cellspacing="0" cellpadding="3" style="background-color: #f9f9f9; font-size: 90%; text-align: center" class="wikitable"
|-style="background:#F0F0F0;"
!align="left"|&nbsp;!!1!!2!!3!!4
|-
!1. กระบี่
| style = "background:#98A1B2" | ||1-0 ||1-0 ||1-0
|-! style="background:#F0F0F0;"
!2. ประจวบคีรีขันธ์
||0-1 || style="background:#98A1B2" | ||2-2 ||2-1
|-
!3. ปัตตานี
||0-1 ||2-2 || style="background:#98A1B2" | ||0-2
|-! style="background:#F0F0F0;"
!4. ภูเก็ต
||0-1 ||1-2 ||2-0 || style="background:#98A1B2" |
|-
|}
|}
== รอบ นีอกเอาท์ ==
ชิงอันดับที่ 3 ยะลา (3)0 - 0(1) ระนอง
เธอกับฉัน

เธอกับฉัน เป็นนิตยสารวัยรุ่นภาษาไทย ที่มีมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2526 โดยในช่วงแรกเป็นเล่มบาง ๆ ข้างในพิมพ์ด้วยกระดาษปรู๊ฟแทรกอาร์ตมัน 4 สีบ้าง ออกเป็นรายปักษ์ และมีการปรับปรุง เปลี่ยนแปลงทั้งในส่วนรูปแบบ เนื้อหา ทีมงาน กันอยู่หลายครั้ง จนล่าสุดตั้งแต่ฉบับที่ 570 มีการเปลี่ยนแปลงรูปแบบหัวหนังสือใหม่ นำมาเรียงเลื่อมกันและเพิ่มคำภาษาอังกฤษ U&Me และปรับการวางแผงเป็นรายเดือน
เนื้อหามีความหลากหลาย เป็นเรื่องเกี่ยวกับวัยรุ่น เริ่มจากส่วน Beauty & Style เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการดูแลสุขภาพ เครื่องแต่งกาย เสื้อผ้า หน้า ผม ต่อมาเป็นส่วน Celebities' Talk รวมคอลัมน์เกี่ยวกับแฟชั่น บันเทิง สัมภาษณ์คนดัง ท่องเที่ยว ฯลฯ และส่วน Campus รวมเรื่องราวของวัยรุ่น
บรรณาธิการสุดท้ายคือ กานดา สายทุ้ม เป็นบรรณาธิการคนที่ 8 เธอกับฉัน ปิดตัวในปี 2555
ลักษณะเนื้อหาในยุคแรก ๆ ประกอบด้วยแฟชั่น สัมภาษณ์ดารา นักร้อง และงานเขียนจากกองบรรณาธิการ เช่น นิยาย เรื่องสั้น คอลัมน์ประกวดบทกวี พอในยุคของพจน์ อานนท์ได้เพิ่มคอลัมน์เกี่ยวกับดารา นักร้องต่างประเทศเข้ามา และในยุคของสยุมพร เริ่มมีการโฆษณาเชิงพาณิชย์ขึ้นมาเรื่อย ๆ จากแต่เดิมเป็นเพียงการโฆษณาแฝง
== บรรณาธิการ ==
สถาพร เชื้อมงคล (2526)
สรศักดิ์ จุลมณี (2527)
สยุมพร บุตรนา (2528)
พจน์ อานนท์ (2531)
ลาวัลย์ แสงอาทิตย์ (2536)
พิชัย สายทุ้ม (2538)
ชาญยุทธ จันทร์กระจ่าง (2541)
กานดา สายทุ้ม (2546)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการของนิตยสารเธอกับฉัน 
นิตยสารในประเทศไทย
ฟริต เซอร์เวต

ฟริต เซอร์เวต (Fritz Chervet) นักมวยสากลชาวสวิตเซอร์แลนด์ เกิดเมื่อ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2485 สถิติการชก 64 ครั้ง ชนะ 52 (น็อค 22) เสมอ 2 แพ้ 9
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ยุโรปรุ่นฟลายเวท
* ชิง 3 มีนาคม 2515 ชนะน็อค เฟอร์นานโด อัตโซรี ยก 11 ที่ สวิตเซอร์แลนด์
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 23 มิถุนายน 2515 ชนะคะแนน อันเดรส เซนซ์ โรเมโร ที่ สวิตเซอร์แลนด์
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 13 ตุลาคม 2515 ชนะคะแนน มาเรียโน การ์เซีย ที่ สวิตเซอร์แลนด์
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 26 ธันวาคม 2515 ชนะคะแนน จอห์น แมคคลุสเกย์ ที่ สวิตเซอร์แลนด์
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 26 ธันวาคม 2516 ชนะน็อค เฟอร์นานโด อัตโซรี ยก 7 ที่ สวิตเซอร์แลนด์
* เสียแชมป์ 14 มกราคม 2519 แพ้คะแนน ฟรานโก อูเดลลา ที่ อิตาลี
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นฟลายเวท เมื่อ 17 พฤษภาคม 2516 แพ้น็อค ชาติชาย เชี่ยวน้อย ยก 5 ที่ กทม.
* ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นฟลายเวท เมื่อ 27 เมษายน 2517 แพ้คะแนน ชาติชาย เชี่ยวน้อย ที่ สวิตเซอร์แลนด์
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวสวิตเซอร์แลนด์
เบอร์นาเบ้ วิลลาแคมโป

เบอร์นาเบ้ วิลลาแคมโป (Bernabe Villacampo) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2486 ที่เมือง โตเลโด จังหวัดเซบู ฉายา แรดน้อย สถิติการชก 61 ครั้ง ชนะ 34 (น็อค 22) เสมอ 5 แพ้ 22
== ประวัติ ==
วิลลาแคมโปเคยขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC กับชาติชาย เชี่ยวน้อย ซึ่งสู้กับชาติชายได้อย่างสูสีจนครบ 15 ยกและเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป โดยที่ก่อนหน้านั้นไม่เคยมีใครคาดคิดว่าเขาจะสู้กับชาติชายได้ครบยก
หลังจากแพ้ชาติชายไปแล้ว วิลลาแคมโปมีโอกาสขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBA เมื่อ พ.ศ. 2512 และเป็นฝ่ายชนะคะแนน ฮิโรยูกิ เอบิฮาระ คู่ปรับเก่าของโผน กิ่งเพชร ได้เป็นแชมป์โลก วิลลาแคมโปมาป้องกันแชมป์ครั้งแรกกับเบิกฤกษ์ ชาติวันชัย ที่ กรุงเทพฯเมื่อ พ.ศ. 2513 ผลปรากฏว่าเบิกฤกษ์เป็นฝ่ายชนะคะแนนไปอย่างไม่ประทับใจเท่าใดนักเพราะยกท้ายๆ เมื่อเบิกฤกษ์หมดแรงชกวงนอกไม่ได้ผลก็หันมาใช้วิธีกอดรัด ไม่ให้วิลลาแคมโปที่เดินบุกตลอดเข้ามาชกวงในได้
เมื่อเสียแชมป์ไปแล้ว วิลลาแคมโปขึ้นชกอีก 3 ครั้ง ในช่วง พ.ศ. 2515 – 2517 วิลลาแคมโปไม่ได้ขึ้นชกอีกเลย กลับมาชกอีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2518 ชนะน็อค เรย์ นาคูมา ยก 4 ที่ ฟิลิปปินส์ ช่วง พ.ศ. 2521 – 2522 วิลลาแคมโปขึ้นชกอีกหลายครั้งแต่แพ้น็อคเป็นส่วนใหญ่ รวมทั้งแพ้น็อค เนตรน้อย ศ.วรสิงห์ ยก 5 วิลลาแคมโปจึงแขวนนวมไปในปี พ.ศ. 2522 นี้เอง
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBA
* ชิง 19 ตุลาคม 2512 ชนะคะแนน ฮิโรยูกิ เอบิฮาระ ที่ ญี่ปุ่น
* เสียแชมป์ 5 เมษายน 2513 แพ้คะแนน เบิกฤกษ์ ชาติวันชัย ที่ กทม.
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์ OPBF รุ่นฟลายเวทเมื่อ 15 พฤษภาคม 2511 เสมอกับ สึโยชิ นากามูระ ที่ ญี่ปุ่น
* ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC เมื่อ 10 พฤศจิกายน 2511 แพ้คะแนน ชาติชาย เชี่ยวน้อย ที่ กทม.
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com  
คนเหล็ก. ย้อนอดีตมวยดัง: เบอร์นาเบ้ วิลลาแคมโป ผู้มาเสียแชมป์ให้เบิกฤกษ์. นิตยสารมวยโลก ฉบับที่ 947 พฤศจิกายน 2545 หน้า 50 – 51
นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวท
แชมป์โลก WBA
บุคคลจากจังหวัดเซบู
เอียง ซารี

เอียง ซารี (Ieng Sary; អៀង សារី, เอียง สารี; เกิดเมื่อ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2468 - 4 มีนาคม พ.ศ. 2556) เป็นผู้ร่วมก่อตั้งและสมาชิกระดับสูงของเขมรแดง เป็นสมาชิกของคณะกรรมการกลางของพรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชา ที่นำโดยพล พต และเข้าร่วมรัฐบาลของกัมพูชาประชาธิปไตยในฐานะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศและรองนายกรัฐมนตรี เขาเป็นที่รู้จักในชื่อสหายหมายเลข 3 โดยเขามีอำนาจสั่งการเป็นอันดับ 3 รองจากพล พตและนวน เจีย ภรรยาของเขา เอียง ธิริทธ์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกิจการสังคม เอียง ซารี ถูกจับกุมใน พ.ศ. 2550 ในข้อหาอาชญากรรมต่อมนุษยชาติ แต่เสียชีวิตด้วยโรคหัวใจล้มเหลวก่อนมีคำตัดสิน
== ชีวิตช่วงแรก ==
เอียง ซารี เกิดที่หมู่บ้านญานฮัวในจังหวัดจ่าวิญ เวียดนามใต้ เมื่อ พ.ศ. 2468 พ่อของเขา กิม เรียม เป็นชาวขแมร์กรอม แม่ของเขาคือจัน ทิลอย เป็นชาวจีนอพยพที่อพยพมายังเวียดนามพร้อมครอบครัวตั้งแต่ยังเด็ก แต่ในศาลเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 เขากล่าวว่าแม่ของเขาเป็นเลือดผสมระหว่างชาวเวียดนามและลูกหลานชาวจีน ซารีมีชื่อเดิมเป็นภาษาเวียดนามว่ากิม จัง แต่เขาเปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบันเมื่อเข้าร่วมกับเขมรแดง เขาเข้าเรียนในโรงเรียนสีสุวัตถิ์ในพนมเปญ เช่นเดียวกับพล พต เขาหมั้นกับเขียว ธิริทธ์ก่อนไปศึกษาต่อที่ปารีส ในระหว่างที่เรียนในปารีส ซารีนิยมเข้ากับกลุ่มหัวรุนแรง และเข้าร่วมกับพรรคคอมมิวนิสต์ฝรั่งเศส เขาแต่งงานกับธิริทธิ์ที่ฝรั่งเศสเมื่อ พ.ศ. 2494
== ชีวิตช่วงกลาง ==
หลังจากกลับสู่กัมพูชา เขาเข้าร่วมในคณะกรรมการกลางของพรรคแรงงานกัมพูชาในเดือนกันยายน พ.ศ. 2503 หลังจากการล่มสลายของสาธารณรัฐเขมรเมื่อ 17 เมษายน พ.ศ. 2518 เขาได้เชื้อเชิญผู้ที่อพยพไปอยู่ต่างประเทศให้เข้าร่วมในการสร้างกัมพูชาขึ้นมาใหม่ แต่เมื่อคนกลุ่มนี้ไปถึงกลับถูกจับ และส่งเข้าศูนย์กักกัน ในช่วงสิ้นปี พ.ศ. 2520 เขาปฏิเสธการเจรจาอย่างเปิดเผยเกี่ยวกับผู้อพยพชาวกัมพูชา จนกระทั่งถูกโค่นอำนาจใน พ.ศ. 2522 ต่อมา เอียง ซารีได้รับอภัยโทษจากพระนโรดม สีหนุใน พ.ศ. 2539 เขาเป็นผู้ก่อตั้งขบวนการสหภาพแห่งชาติประชาธิปไตยแยกตัวออกมาจากพรรคสามัคคีแห่งชาติกัมพูชา
== การจับกุม ==

เอียง ซารีซึ่งอาศัยในพนมเปญอย่างเปิดเผยกับภรรยาถูกจับกุมเมื่อ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ในพนมเปญ ในข้อหาอาชญากรรมสงครามและอาชญากรรมต่อมนุษยชาติ และในวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2552 เขาถูกกล่าวหาในข้อหาฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชนกลุ่มน้อยชาวเวียดนามและมุสลิมในกัมพูชา
== เสียชีวิต ==
ซารีเสียชีวิตในพนมเปญเมื่อ 14 มีนาคม พ.ศ. 2556 เขามีปัญหาเกี่ยวกับโรคหัวใจและถูกส่งตัวไปโรงพยาบาลในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2556 ด้วยปัญหาเกี่ยวกับลำไส้ ร่างของเขาถูกเผาก่อนนำไปฝังที่บันเตียนเมียนเจย ทนายของฝ่ายผู้สูญเสียในการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์กล่าวว่าการเสียชีวิตของเขาทำให้การทำงานของศาลแคบลงจำกัดการค้นหาความจริงและการตัดสิน
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
นักการเมืองกัมพูชา
ชาวกัมพูชาเชื้อสายจีน
เขมรแดง
บุคคลจากจังหวัดจ่าวิญ
ชาวกัมพูชาเชื้อสายเวียดนาม