pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ดับเบิลเอบุ๊คส์ทาวเวอร์

ดั๊บเบิ้ล เอ บุ๊ค ทาวเวอร์ (Double A Book Tower) เคยเป็นอาคารที่จำหน่ายหนังสือและเป็นที่ตั้งของสำนักงานของบริษัท Double A ตั้งอยู่ริมถนนสาทรเหนือ ปากซอยสาทร 12 เยื้องโรงพยาบาลเซนต์หลุยส์ เป็นตึกหนังสือ 7 ชั้น เปิดทำการเมื่อปี พ.ศ. 2549 ต่อมาได้เปิดให้บริการเป็นศูนย์หนังสือเพียง 3 ชั้น ตั้งแต่ 1 มกราคม พ.ศ. 2555 ส่วนชั้นที่เหลือใช้เป็นอาคารสำนักงานให้เช่า
อาคารดับเบิ้ล เอ บุ๊ค ทาวเวอร์ ได้ปิดตัวลงในราว พ.ศ. 2560 และได้มีการรื้อถอนเพื่อก่อสร้างอาคารชุดพักอาศัยโครงการอนิล สาทร 12
== ที่อยู่ ==
122 ซอยสาทร 12 ถนนสาทรเหนือ แขวงสีลม เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร 10500 เปิดบริการทุกวัน ชั้น 1-3 ตั้งแต่เวลา  09.00 - 19.00 น   โทรศัพท์ 02 267 7171 หรือโทร.1759
== หนังสือต่างๆ ชั้นในอาคาร ==
ชั้นที่ 1 ชั้นที่รวบรวมความรู้ด้านการบริหารจัดการ คอมพิวเตอร์เทคโนโลยีและการพักผ่อนท่องเที่ยว ซึ่งมีนิตยสาร ,สินค้าเครื่องเขียน, หนังสือออกใหม่,หนังสือท่องเที่ยว ตกแต่งบ้านและสวน  การบริหารจัดการ เทคโนโลยีและคอมพิวเตอร์ นอกจากนี้ยังมีธนาคารธนชาติ ธนาคารออมสิน และร้าน The Corner ซึ่งมีทั้งอาหารและเครื่องดื่ม ไว้คอยให้บริการทุกท่านหลากหลาย
ชั้นที่ 2 ชั้นของหนังสือสำหรับคุณแม่และลูกๆ  ทั้งวรรณกรรมแปล วรรณกรรมเยาวชน นวนิยาย กวีนิพนธ์ การ์ตูนจากค่ายต่าง ๆ รวมถึงนิยายใส ๆ เอาใจวัยทีน หนังสือเด็ก นิทานภาพ ของเล่นเสริมทักษะต่าง ๆ คู่มือทำอาหาร งานประดิษฐ์ หนังสือสำหรับการเตรียมตัวเป็นคุณแม่ ที่รวบรวมสำนักพิมพ์ต่างๆเอาไว้มากมาย และจุดรวมหนังสือโปรโมชั่นลดราคา แล้วยังมีร้าน Double A CopyCenter ไว้บริการทุกท่านด้วย
ชั้นที่ 3 ชั้นของหนังสือเกี่ยวกับ สุขภาพความงาม , ศิลปวัฒนธรรม , ประวัติศาสตร์,สังคมการเมือง,  ธรรมะ ,โหราศาสตร์ , ดนตรี , กีฬา หนังสือวิชาการ, คู่มือตำราเรียน หนังสือสอนการใช้ภาษาต่างๆ ซึ่งมีความหลากหลายเหมาะสำหรับท่านที่ต้องการเพิ่มเติมอาหารสมอง รักสุขภาพและพัตนาจิตใจ และยังมีมุมหนังสือสำหรับบรรณารักษ์
== การเดินทาง ==
ด้วยรถไฟฟ้า BTS สถานีสุรศักดิ์หรือสถานีช่องนนทรี
รถบริการสาธารณะที่ผ่านหน้าตึก ได้แก่ สาย 17  76  77  106   115   116   149
ปอ.พ.11   ปอ.พ.17   ปอ.พ.18   สองแถว 1256
== แหล่งข้อมูลอื่นๆ ==
เว็บไซต์ทางการ
สิ่งก่อสร้างในเขตบางรัก
ระเบียบวิธีไฟไนต์เอลิเมนต์

ระเบียบวิธีไฟไนต์เอเลเมนต์ (finite element method, finite element analysis) หรือที่เรียกย่อๆว่า FEM คือเทคนิกวิเคราะห์เชิงตัวเลขสำหรับการหาคำตอบโดยประมาณของสมการเชิงอนุพันธ์ย่อยพร้อมๆกับสมการปริพันธ์ ผลลัพธ์ที่ได้จากระเบียบวิธีนี้มีพื้นฐานมาจากทั้งการกำจัดสมการเชิงอนุพันธ์อย่างสมบูรณ์ (สำหรับปัญหาที่อยู่ในสภาวะคงที่) หรือการปรับแก้สมการเชิงอนุพันธ์ให้กลายเป็นระบบโดยประมาณของสมการเชิงอนุพันธ์สามัญซึ่งเป็นปริพันธ์ทางคณิตศาสตร์ด้วยการใช้เทคนิกมาตรฐานทางคณิตศาสตร์เช่น Euler method Runge–Kutta methods
ในการแก้สมการเชิงอนุพันธ์ย่อยนั้น ปัญหาพื้นฐานคือการสร้างสมการที่สามารถประมาณค่าสมการที่กำลังสนใจศึกษาแต่มีความแน่นอนทางตัวเลข ซึ่งหมายความว่าความคลาดเคลื่อนในข้อมูลนำเข้า (input) และการคำนวณระหว่างกลางจะไม่ถูกรวมเข้าไป และและส่งผลให้ข้อมูลส่งออก (output)ไร้ความหมาย ซึ่งวิธีการนั้นมีหลายวิธีซึ่งแต่ละวิธีก็มีข้อดีข้อเสียที่แตกต่างกันออกไป ระเบียบวิธีไฟไนต์เอเลเมนต์เป็นทางเลือกที่ดีในการแก้ปัญหาสมการเชิงอนุพันธ์ย่อยในขอบเขตที่ซับซ้อน (complex domains) (เช่นในรถยนต์หรือท่อส่งน้ำมัน) เมื่อขอบเขตมีการเปลี่ยนแปลง (เช่นในช่วงปฏิกิริยาโซลิดสเตทที่ขอบเขตมีการเคลื่อนที่ (solid state reaction with a moving boundary)) หรือเมื่อผลแม่นตรงที่ต้องการมีการเปลี่ยนแปลงตลอดขอบเขต หรือเมื่อผลลัพธ์ไม่มีความราบเรียบ
== ประวัติศาสตร์ ==
เครื่องมือทางวิศวกรรมศาสตร์
อานแห่งเบรอตาญ

อานแห่งเบรอตาญ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส (Anne de Bretagne; Anna Vreizh; 25 มกราคม ค.ศ. 1477 - 9 มกราคม ค.ศ. 1514.
ตามคำสั่งในพระพินัยกรรมอานบ่งว่าให้ใส่หัวใจของพระองค์ในผอบทองเคลือบ (enamel gold) ที่ตั้งลอยและนำไปไว้ที่น็องต์ (Nantes) ในวันที่ 19 มีนาคม ค.ศ. 1514 ภาพในห้องเก็บของนักบวชคาร์เมไลท์ในที่บรรจุศพที่สร้างสำหรับพระบิดามารดาของพระองค์ ต่อมาผอบทองนี้ก็ถูกย้ายไปไว้ที่มหาวิหารแซงต์ปิแยร์ หัวใจของอานอยู่ในผอบรูปไข่เปิดเป็นสองด้านที่ทำด้วยแผ่นทองที่ประดับด้วยลวดลายและมีบานพับตกแต่ง ด้านบนเป็นมงกุฎลิลลีและดอกจิก และมีคำจารึกว่า “En ce petit vaisseau  De fin or pur et munde  Repose ung plus grand cueur  Que oncque dame eut au munde  Anne fut le nom delle  En France deux fois royne  Duchesse des Bretons  Royale et Souveraine.” ผอบสร้างโดยช่างทองที่ไม่ทราบนามของราชสำนักที่บลัวที่อาจจะวาดโดยฌอง แปเรอาล (Jean Perréal) ในปี ค.ศ. 1792 National Convention ก็สั่งให้นำผอบของพระองค์ออกจากที่บรรจุ, เอาสิ่งของที่บรรจุอยู่ภายในทิ้ง และนำผอบไปรักษาไว้เป็นส่วนหนึ่งของสมบัติมีค่าของวัดและส่งไปยังน็องต์เพื่อนำไปหลอม แต่แทนที่จะถูกส่งไปผอบก็ถูนำไปเก็บไว้ที่หอสมุดแห่งชาติและถูกนำกลับไปน็องต์ในปี ค.ศ. 1819 ไปเก็บในพิพิธภัณฑ์ต่างๆ และในที่สุดก็ได้เก็บรักษาไว้ที่พิพิธภัณฑ์โดเบร (Dobrée Museum) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1896
นอกจากนั้นพินัยกรรมของอานยังระบุให้เรเนพระธิดาองค์รองเป็นทายาทแห่งอาณาจักรเบรอตาญต่อจากพระองค์ แต่พระสวามีไม่ทรงทำตามและระบุให้พระโคลดพระธิดาองค์โตให้เป็นดัชเชสแห่งเบรอตาญแทนที่ และจับโคลดแต่งงานกับฟรองซัวส์
== สัญลักษณ์ทางวัฒนธรรม ==

เมื่อพระราชินีอานยังทรงพระชนม์อยู่ทางราชสำนักของพระเจ้าชาร์ลที่ 8 ก็สร้างภาพพจน์ของพระองค์ว่าเป็นพระราชินีที่ทรงมีคุณธรรมอันดีเลิศผู้ทรงเป็นสัญลักษณ์ของการสมานความสัมพันธ์อันราบรื่นระหว่างราชอาณาจักรฝรั่งเศสและดัชชีแห่งเบรอตาญ แต่นักประวัติศาสตร์อีกสองสามร้อยปีต่อมามีความคิดเห็นเกี่ยวกับพระราชินีอานที่แตกต่างออกไปจากที่ทราบกัน และบรรยายพระลักษณะทางร่างกายและจิตใจที่ไม่สนับสนุนหลักฐานทางประวัติศาสตร์
ในปี ค.ศ. 1991 ในโอกาสครบรอบห้าร้อยปีของการเสกสมรสระหว่างพระราชินีอานและพระเจ้าชาร์ลที่ 8 ก็มีการฉลองกันที่ลองเจส์ แต่ในแรนที่เป็นเมืองที่ถูกล้อมและต้องเสียเมืองและพระราชินีอานให้แก่ฝรั่งเศสก็แทบจะไม่มีผู้ใดกล่าวถึงโอกาสนั้น
พระราชินีอานแห่งเบรอตาญทรงเป็นผู้มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ของเบรอตาญที่สุดคนหนึ่งจะเป็นรองก็แต่เพียงนักบุญอิโวแห่งแคร์มาร์แต็ง (Ivo of Kermartin) เท่านั้น ที่จะเห็นได้จากการตั้งชื่อสถานที่ค้าขาย, โรงแรม และถนนตามพระนามของพระองค์ในเบรอตาญ
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ราชวงศ์วาลัว
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2020
ราชินีแห่งฝรั่งเศส
ราชวงศ์วาลัว
ดยุกแห่งเบรอตาญ
บุคคลจากน็องต์
แนวฮาเร็ม

แนวฮาเร็ม  เป็นหมวดหมู่หนึ่งของการ์ตูนญี่ปุ่น โดยเป็นเรื่องแนวที่มีตัวละครหลักเป็นผู้หญิงหลาย ๆ คน แต่ตัวละครหลักที่เป็นผู้ชายมีเพียงน้อยคน หรือมีเพียงคนเดียว ตัวอย่างเช่นเรื่อง ชัฟเฟิล! ซึ่งมีตัวละครผู้หญิงหลาย ๆ คนแต่มีตัวละครผู้ชายคือพระเอกเพียงคนเดียว ส่วนมากตัวละครผู้หญิงจะสวยหรือน่ารัก และอาจจะชอบผู้ชายคนเดียวกัน
== รายชื่อการ์ตูนญี่ปุ่นแนวฮาเร็ม ==
วุ่นรักยัยต่างดาว
ห้องเช่าป่วนก๊วนคนแปลก
โรซาริโอ้ บวก แวมไพร์
ชัฟเฟิล!
อิจิโงะ 100%
เซคิเร
บ้านพักอลเวง
รักสี่สีของนายซามูไร!
สคูลเดย์
คุณครูจอมเวท เนกิมะ!
โรงเรียนป่วนนักเรียนเป๋อ
ฮายาเตะ พ่อบ้านประจัญบาน
น้องสาวของผมไม่น่ารักขนาดนั้นหรอก
พิชิตรัก พิทักษ์โลก
รักลวงป่วนใจ
โทระโดระ! ยายเสือใสกับนายหน้าโหด
ฮิมาริเจ้าเสน่ห์
ไฮสคูล DXD
ซอร์ดอาร์ตออนไลน์
ปฏิบัติการรักจักรกลทะยานฟ้า
คาเกคาเก มาโมรุ
เซียนเกมรักขอเป็นเทพนักจีบ
โนเกม โนไลฟ์
ไปต่างโลกก็ต้องไปกับสมาร์ทโฟนสิ
ฝ่าดงนรกเดินดิน
พี่ชายแล้วไงถ้าใจอยากจะรัก
อสูรรับใช้ของยาย 0 สนิท
วิธีปั้นสาวบ้านให้มาเป็นนางเอกของผม
น้องสาวมือใหม่ของผมเป็นจอมมาร
ฮาเร็ม
ศัพท์ในการ์ตูนญี่ปุ่น
มารีแห่งอ็องฌู

มารีแห่งอองชู สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส (Marie of Anjou) (14 ตุลาคม ค.ศ. 1404 - ค.ศ. 1463) มารีแห่งอองชูเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศสในพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 7 แห่งฝรั่งเศส ระหว่างปี ค.ศ. 1422 ถึงปี ค.ศ. 1461
มารีแห่งอองชูประสูติเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 1404 เป็นพระธิดาองค์โตในหลุยส์ที่ 2 ดยุคแห่งอองชู (พระเจ้าหลุยส์ที่ 2 แห่งเนเปิลส์ และพระมหากษัตริย์แต่พระนามแห่งซิซิลี) และโยลันเดอแห่งอารากอน (Yolande of Aragon) พระราชินีมารีสิ้นพระชนม์เมื่อปี ค.ศ. 1463 ที่แอบบีชาเตลลิเยร์ ปัวตู
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม  ==
ราชวงศ์อองชู
ราชวงศ์วาลัวส์
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1947
ราชินีแห่งฝรั่งเศส
ราชวงศ์วาลัว
ราชวงศ์อ็องฌู
จอห์นนี แคช

จอห์นนี แคช (Johnny Cash) (26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1932 – 12 กันยายน ค.ศ. 2003) เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน และเป็นหนึ่งในนักดนตรีที่มีอิทธิพลมากที่สุดในศตวรรษที่ 20 โดยหลักแล้วเป็นศิลปินในแนวคันทรี เพลงและดนตรีของเขามีหลากหลายแนวเพลง อย่างร็อกอะบิลลี และร็อกแอนด์โรล (โดยเฉพาะในช่วงเริ่มแรกของอาชีพเขา) เช่นเดียวกับแนวบลูส์, โฟล์ก และกอสเปล
แคชเป็นที่รู้จักในเรื่อง มีนำเสียงเด่นชัดในโทนเบส-แบริโทน และเสียงขบวนรถไฟจากวงแบ็กอัปของเขาที่ชื่อ เทนเนสซีทรี เขามักแต่งกายสีเข้ม โดยเขามีชื่อลำลองว่า "ผู้ชายในชุดดำ" เขามักจะเริ่มต้นแนะนำตัวเองในคอนเสิร์ตด้วยคำว่า "เฮลโล, ผมจอห์นนี แคช"
เพลงโดยมากของแคช โดยเฉพาะในยุคหลัง จะสะท้อนถึงความเศร้าโศก ความทุกข์ของจิตใจและการไถ่บาป เพลงประจำตัวของเขาเช่น "I Walk the Line", "Folsom Prison Blues", "Ring of Fire", "Get Rhythm" และ "Man in Black" เขายังมีเพลงตลกขบขันอย่าง "One Piece at a Time" และ "A Boy Named Sue" และเพลงเกี่ยวกับรถไฟอย่าง "Hey Porter" และ "Rock Island Line"
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official Webcast
Official Website
Official Johnny Cash Lost Highway Artist Page
at the Country Music Hall of Fame
at the Rock and Roll Hall of Fame
at the Rockabilly Hall of Fame 
at the Hit Parade Hall of Fame 
Larry King's November 26, 2002 interview With Johnny Cash on CNN
นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน
นักร้องอเมริกัน
ศิลปินสังกัดโคลัมเบียเรเคิดส์
ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
บุคคลจากแนชวิลล์
เสียชีวิตจากโรคเบาหวาน
บุคคลจากรัฐอาร์คันซอ
นักร้องคันทรี
นักร้องร็อกอเมริกัน
นักร้องเสียงเบส
นักร้องเสียงแบริโทน
ผู้เขียนอัตชีวประวัติชาวอเมริกัน
ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี สาขาศิลปินผู้ประสบความสำเร็จตลอดช่วงชีวิต
ผู้ได้รับรางวัลตำนานแกรมมี
อาชาครินต์ พงศ์เรืองรอง

อาชาครินต์ พงศ์เรืองรอง  เป็นอดีตนักร้องสังกัดในบริษัทอาร์.เอส. โปรโมชั่น เป็นน้องชายแท้ ๆ ของอริสมันต์ พงศ์เรืองรอง ซึ่งเป็นนักร้องอยู่สังกัดเดียวกัน
== ประวัติ ==
ในต้นปี พ.ศ. 2534 ในช่วงที่ชื่อเสียงและความนิยมของอริสมันต์ยังโด่งดังอยู่นั้น อาชาครินต์น้องชายแท้ ๆ ของอริสมันต์ก็ได้ออกอัลบั้มตามความสำเร็จของพี่ชาย โดยสังกัดในบริษัทอาร์.เอส. โปรโมชั่น เช่นเดียวกัน ซึ่งได้อริสมันต์เป็นผู้เขียนเนื้อเพลงและแต่งทำนองให้ ในชื่ออัลบั้ม "ซึ้งก็สน" แต่กลับไม่ประสบความสำเร็จ เพราะเนื้อหาคล้ายคลึงกับเพลงของอริสมันต์เป็นอย่างมาก มีเพลงที่พอรู้จักบ้าง เช่น โตแล้ว, รู้แล้ว เป็นต้น และในปี พ.ศ. 2535 อาชาครินต์ก็ได้แสดงเป็นพระเอกมิวสิกวีดีโอของอริสมันต์ผู้เป็นพี่ชายในเพลง "ใจประมาท " ในอัลบั้ม "สงสัยใจสะเทิ้น"
==ผลงานเพลง==
อัลบั้ม ซึ้งก็สน (2534)
==มิวสิกวีดีโอ==
เพลง ใจประมาท ของ อริสมันต์ (2535)
==อ้างอิง==
สกุลพงศ์เรืองรอง
นักร้องชายชาวไทย
ศิลปินสังกัดอาร์เอส
บุคคลจากอำเภอบ้านโป่ง
นีล ยัง

นีล เพอร์ซิวอล ยัง (Neil Percival Young) เกิดเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1945 เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลงชาวแคนาดา และยังเป็นนักดนตรีและผู้กำกับภาพยนตร์
ผลงานของยังมีเอกลักษณ์ ที่มีเนื้อเพลงลึกซึ้ง เสียงกีตาร์อันโดดเด่น เสียงร้องที่เป็นเอกลักษณ์ในโทน falsetto tenor เขายังเล่นดนตรีได้หลากหลายประเภท เขายังทดลองการเล่นดนตรีที่แตกต่างหลากหลายประเภท อย่าง สวิง, แจ๊ส, ร็อกอะบิลลี, บลูส์ และดนตรีอีเลกโทรนิก ผลงานที่เป็นที่รู้จักดีที่สุดของเขา มักจะเป็นแนวเพลงในลักษณะโฟล์ก อคูสติกร็อก ("Heart of Gold", "Harvest Moon" และ "Old Man") และฮาร์ดร็อก  (อย่างเพลง "Cinnamon Girl", "Rockin' in the Free World" และ "Hey Hey, My My (Into the Black)") ส่วนผลงานล่าสุดเขายังใส่องค์ประกอบแนวเพลงใหม่ ๆ อย่าง อินดัสเทรียล, อัลเทอร์เนทีฟคันทรี และกรันจ์ ไปด้วย และจากข้อมูลกลางปี 2008 เขามียอดขายอัลบั้มโดยประมาณอยู่ที่ 80 ล้านชุดทั่วโลก
ยังกำกับ (หรือช่วยกำกับ) ภาพยนตร์หลายเรื่อง โดยใช้ชื่อนามแฝงว่า เบอร์นาร์ด เชกกีย์ มีผลงานอย่าง Journey Through the Past (1973), Rust Never Sleeps (1979), Human Highway (1982), Greendale (2003),และ CSNY Déjà Vu (2008) ผลงานล่าสุดที่เขาทำเป็นสารคดีเกี่ยวกับเทคโนโลยีรถไฟฟ้า มีชื่อชั่วคราวว่า Linc/Volt
เขายังสนับสนุนเรื่องเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมและชาวไร่ ชาวนา เขาร่วมก่อตั้งคอนเสิร์ตฟาร์มเอด ในปี 1985 และในปี 1986 เขาช่วยก่อตั้งโรงเรียนบริดจ์ และยังจัดคอนเสิร์ตประจำปีเพื่อช่วยเหลือโรงเรียน ร่วมกับภรรยาของเขา เพกกี  ถึงแม้ว่ายังจะ ร้องเพลงเกี่ยวกับตำนานอเมริกันหรือเรื่องเล่าอยู่บ่อยครั้ง แต่เขาก็ยังถือสัญชาติแคนาดา และไม่ต้องการเปลี่ยนสัญชาติ
== อ้างอิง ==
นักร้องแคนาดา
ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวแคนาดา
ศิลปินสังกัดรีพรีซเรเคิดส์
ศิลปินสังกัดโมทาวน์เรเคิดส์
ศิลปินสังกัดเกฟเฟนเรเคิดส์
บุคคลจากโทรอนโต
ฌานแห่งบูร์กอญ

ฌานแห่งบูร์กอญ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส (Jeanne la Boiteuse; Joan the Lame หรือ Joan of Burgundy) (24 มิถุนายน ค.ศ. 1293 - 12 กันยายน ค.ศ. 1348) ฌานแห่งบูร์กอญเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศสในพระเจ้าฟิลิปที่ 6 แห่งฝรั่งเศส ระหว่างวันที่
บลานซ์แห่งนาวาร์

บลานซ์แห่งนาวาร์ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส (Blanche of Navarre หรือ Blanche d'Évreux) (ค.ศ. 1331 - ค.ศ. 1398) บลานซ์แห่งนาวาร์ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศสในพระเจ้าฟิลิปที่ 6 ในปี
ฌานแห่งโอแวร์ญ

ฌานแห่งโอแวร์ญ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส (Jeanne I, Countess of Auvergne) (8 พฤษภาคม ค.ศ. 1326 - 29 กันยายน ค.ศ. 1360) ฌานแห่งโอแวร์ญทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศสในพระเจ้าจอห์นที่ 2 ระหว่างปี ค.ศ. 1350 ถึงปี ค.ศ. 1360
ฌานแห่งโอแวร์ญประสูติเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1326 เป็นพระธิดาในวิลเลียมที่ 12 เคานต์แห่งโอแวร์ญและบูลอญ และMarguerite d'Évreux ฌานได้รับอาณาจักรโอแวร์ญและบูลอญหลังจากที่วิลเลียมที่ 12 เสียชีวิต ฌานสมรสครั้งแรกกับฟิลิปแห่งบูร์กอญ ผู้ได้รับบรรดาศักดิเป็นเคานต์แห่งโอแวร์ญหลังจากการสมรสด้วย หลังจากฟิลิปเสียชีวิตฌานก็เสกสมรสกับพระเจ้าจอห์นที่ 2 เมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1349 และได้เป็นสมเด็จพระราชินีในปีต่อมา ฌานและพระเจ้าจอห์นมีพระราชธิดาด้วยกันสองพระองค์แต่ก็สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ทั้งสองพระองค์ ฌานสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 1360 ที่ พระศพตั้งอยู่ที่ พระราชโอรสองค์โตจากการสมรสครั้งแรกเป็นทายาทของพระองค์.
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ราชวงศ์วาลัวส์
ราชวงศ์บูร์กอญ
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1869
ราชินีแห่งฝรั่งเศส
ราชวงศ์วาลัว
ตระกูลบูร์กอญ
ดัชเชสแห่งอากีแตน
ดัชเชสแห่งนอร์มังดี
เคานเตสแห่งเมน
เคานเตสแห่งอองชู
เคานต์แห่งบูลอญ
รัมสไตน์

รัมชไตน์ (Rammstein) เป็นวงดนตรีเยอรมันแนว นอยเอดอยท์เชแฮร์เตและ อินดัสเทรียลเมทัล ก่อตั้งวงที่ เบอร์ลินในปี 1994 ประกอบด้วยสมาชิก Till Lindemann (ร้องนำ), Richard Z. Kruspe (กีตาร์ลีด และร้องประสาน), Paul H. Landers (กีตาร์ริทึม, ร้องประสาน), Oliver "Ollie" Riedel (กีตาร์เบส), Christoph "Doom" Schneider (กลองและเพอร์คัชชันอีเลกทรอนิกส์) และ Christian "Flake" Lorenz (คีย์บอร์ด)
พวกเขาได้รับการยอมรับว่าเป็นส่วนหนึ่งของแนว  Neue Deutsche Härte ร่วมกับวงอย่าง Oomph!, Eisbrecher, และ Die Krupps แนวเพลงพวกเขายังได้รับขนานนามว่า Tanz-Metal (หรือ "แดนซ์เมทัล") เพลงส่วนใหญ่จะเป็น ภาษาเยอรมัน แต่ก็ร้องเป็นภาษาอื่นด้วยอย่าง ในภาษาอังกฤษ  ("Amerika", "You Hate", "Angel"; เพลงเก่าของดีเพชเชโมด ที่ชื่อ "Stripped" และเพลงของเดอะราโมนส์ "Pet Sematary"), ภาษาสเปน ("Te quiero puta!"), ภาษารัสเซีย ("Moskau", "Lied von der unruhevollen Jugend"), และภาษาฝรั่งเสส ("Amour") นอกจากนี้วงยังมีชื่อเสียงในเรื่องของการแสดงบนเวที ที่นำพลุไฟ มาใช้ในการแสดงสดอีกด้วย
ปัจจุบัน รัมชไตน์มียอดจำหน่ายอัลบั้มรวมแล้วกว่า 35 ล้านชุดทั่วโลก นับเป็นวงสัญชาติเยอรมันที่ประสบความสำเร็จมากที่สุด รองแต่เพียงวงสกอร์เปียนส์ หรือถ้าไม่นับวงสกอร์เปียนส์ เพราะถือเป็นวงที่ร้องเพลงภาษาอังกฤษเป็นหลัก รัมชไตน์ก็จะเป็นวงที่ร้องเพลงเยอรมันที่ประสบความสำเร็จมากที่สุด
== อ้างอิง ==
กลุ่มดนตรีสัญชาติเยอรมัน
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2537
วงกลุ่มหก
บุคคลจากเบอร์ลิน
บทเรียนกายวิภาคของนายแพทย์ตึลป์

บทเรียนกายวิภาคของนายแพทย์นีโกลาส ตึลป์ (De anatomische les van Dr. Nicolaes Tulp; The Anatomy Lesson of Dr. Nicolaes Tulp) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยแร็มบรันต์ จิตรกรชาวดัตช์ในยุคทองของเนเธอร์แลนด์ ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่เมาริตส์เฮยส์ (Mauritshuis) เดอะเฮก ประเทศเนเธอร์แลนด์
แร็มบรันต์เขียนภาพ "บทเรียนกายวิภาคของนายแพทย์ตึลป์" เสร็จในปี ค.ศ. 1632 นายแพทย์นีโกลาส ตึลป์ (Nicolaes Tulp) ในภาพกำลังอธิบายระบบกล้ามเนื้อของแขนแก่นักศึกษาแพทย์ ศพในภาพเป็นของอาชญากรอาริส กินต์ (Aris Kindt) ที่เสียชีวิตโดยการถูกลงโทษโดยการแขวนคอในเช้าวันเดียวกันด้วยข้อหาลักทรัพย์ ผู้สังเกตการณ์เป็นนายแพทย์ที่ต้องจ่ายเงินเพื่อจะปรากฏในภาพเขียน
การชำแหละเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 16 มกราคม ค.ศ. 1632 สมาคมศัลยแพทย์แห่งอัมสเตอร์ดัมที่นายแพทย์ตึลป์เป็นผู้เชี่ยวชาญกายวิภาคศาสตร์ประจำเมืองอนุญาตให้ทำการชำแหละ (dissection) ได้เพียงปีละครั้ง และร่างที่ใช้ในการชำแหละต้องมาจากอาชญากรผู้ถูกสังหารเท่านั้น
บทเรียนกายวิภาคศาสตร์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 จัดกันในห้องบรรยายที่เป็นโรงละครจริง ๆ โดยมีผู้เข้าร่วมที่เป็นนักศึกษา ผู้ร่วมวิชาชีพ และสาธารณชนที่ต้องจ่ายค่าเข้าชม ผู้ที่เข้ามาสังเกตการณ์จะแต่งตัวให้เหมาะสมอย่างการเข้าร่วมพิธีการของสังคม
เชื่อกันว่านอกไปจากบุคคลที่อยู่ข้างหลังและบุคคลทางด้านซ้ายมาเพิ่มในภายหลัง บุคคลหนึ่งที่ขาดจากภาพนี้คือผู้เตรียมศพที่มีหน้าที่เตรียมร่างสำหรับการชำแหละ ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 นักวิทยาศาสตร์ที่มีความสำคัญเช่นนายแพทย์ตึลป์จะไม่ทำหน้าที่ที่ถือว่าเป็นหน้าที่ย่อย ๆ เช่นการชำแหละ ซึ่งเป็นหน้าที่ของผู้อื่น ฉะนั้นเราจึงไม่เห็นภาพของเครื่องมือที่ใช้ในการชำแหละในภาพนี้ แต่จะมีภาพของตำรากายวิภาคศาสตร์เปิดอยู่ตรงมุมล่างขวาของภาพ ที่อาจจะเป็นตำรา "โครงสร้างของร่างกายมนุษย์" (De humani corporis fabrica) ที่พิมพ์ในปี ค.ศ. 1543 โดยอันเดรอัส เวซาลีอุส
ผู้เชี่ยวชาญทางแพทย์ให้ความเห็นเกี่ยวกับความถูกต้องของกล้ามเนื้อและเอ็นที่เขียนโดยแร็มบรันต์เมื่อมีอายุได้ 26 ปี เราไม่ทราบว่าแร็มบรันต์ไปศึกษาเกี่ยวกับกายวิภาคของมนุษย์มาจากที่ใด อาจจะเป็นไปได้ว่าแร็มบรันต์ลอกรายละเอียดมาจากหนังสือตำราทางกายวิภาคศาสตร์ แต่ในปี ค.ศ. 2006 นักค้นคว้าชาวดัตช์สร้างฉากเดียวกับภาพเขียนโดยใช้ศพที่เป็นชายและแสดงให้เป็นความบกพร่องต่าง ๆ ของแขนซ้ายที่ถูกชำแหละเมื่อเทียบกับศพจริง ผู้เชี่ยวชาญพบว่าจุดเกาะต้นของกล้ามเนื้อปลายแขนที่ถูกชำแหละแสดงขึ้นซึ่งน่าจะเป็นกล้ามเนื้อกลุ่มงอแขนนั้นเกาะที่ปุ่มแลทเทอรัล อีพิคอนไดล์ของกระดูกต้นแขน (lateral epicondyle) ทั้งที่ความจริงแล้วควรจะเป็นปุ่มมีเดียล อีพิคอนไดล์ (medial epicondyle) ความจริงแล้วปุ่มแลทเทอรัล อีพิคอนไดล์เป็นจุดเกาะร่วมของกล้ามเนื้อกลุ่มเหยียดแขน
ใบหน้าของศพบางส่วนอยู่ในเงา ซึ่งเป็นนัยยะถึงเงาแห่งความตาย (umbra mortis) ซึ่งเป็นลักษณะที่แร็มบรันต์ใช้บ่อยในการเขียนภาพ แร็มบรันต์ลงชื่อด้านบนซ้ายของภาพว่า "Rembrandt f[ecit] 1632" ซึ่งเป็นภาพแรกที่ทราบว่าลงชื่อด้วยชื่อตัวแทนที่จะเป็นอักษรย่อ "RHL" (Rembrandt Harmenszoon of Leiden, แร็มบรันต์ ฮาร์เมินส์โซนแห่งไลเดิน) ซึ่งแสดงให้เห็นว่ามีความมั่นใจในตนเองพอที่จะลงชื่อตัวได้
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
แร็มบรันต์
กายวิภาคศาสตร์
ประวัติกายวิภาคศาสตร์
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1630
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 17
แร็มบรันต์
จิตรกรรมยุคทองของเนเธอร์แลนด์
จิตรกรรมสีน้ำมัน
ศิลปะเกี่ยวกับความตาย
ภาพชีวิตประจำวัน
สถานีรถไฟแม่ทะ

สถานีรถไฟแม่ทะ (Mae Tha Railway Station) เป็นสถานีรถไฟประจำอำเภอแม่ทะ เป็นสถานีรถไฟชั้น 3  ในเส้นทางรถไฟสายเหนือ ตั้งอยู่ที่บ้านแม่ทะ หมู่ 1 ตำบลแม่ทะ อำเภอแม่ทะ จังหวัดลำปาง อยู่ห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพเป็นระยะทาง 628.45 กิโลเมตร อยู่ระหว่าง สถานีรถไฟศาลาผาลาด และ สถานีรถไฟหนองวัวเฒ่า ใช้สัญญาณหางปลา ไม่มีสัญญาณเตือน ใช้ห่วงทางสะดวกใช้ห่วงทางสะดวก  เป็นสถานีหลีกประจำของขบวนท้องถิ่น 407 กับท้องถิ่น 408 เมื่อขบวนรถตามเวลา
สถานีรถไฟแม่ทะเป็นสถานีรถไฟขนาดเล็ก จึงมีแค่ขบวนรถไฟที่จอด 2 ขบวนคือ รถท้องถิ่น407/408 จาก นว.-ชม./ชม.-นว. เนื่องจากไม่ห่างจากอำเภอเมืองลำปางมาก ทำให้ผู้โดยสารที่จะเดินทางไปกรุงเทพจึงต้องไปขึ้นขบวนรถที่สถานีรถไฟนครลำปางหรือสถานีรถไฟแม่เมาะแล้วแต่จะสะดวก
สถานีรถไฟแม่ทะตั้งอยู่บริเวณช่วงทางโค้ง และหน้าอาคารสถานีรถไฟมีภูเขา ซึ่งในฝั่งอาคารสถานีจะอยู่ในอาณาเขตตำบลแม่ทะ อำเภอแม่ทะ จังหวัดลำปาง ส่วนฝั่งตรงข้ามสถานีหรือย่านจะอยู่ในอาณาเขตตำบลพระบาท อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง เหมือนกับสถานีรถไฟศาลาผาลาด
== ประวัติ ==
สถานีรถไฟแม่ทะ สร้างในสมัยรัชกาลที่ 6 เปิดใช้งานเดินรถครั้งแรก วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2459 เป็นช่วงการก่อสร้างเส้นทางและทดลองเดินรถในช่วงที่ 12 ของการสร้างทางรถไฟสายเหนือ ระหว่าง แม่จาง-นครลำปาง ระยะทาง 42 กิโลเมตร
== ตารางเวลาการเดินรถ ==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
สถานีรถไฟในจังหวัดลำปาง
สิ่งก่อสร้างในอำเภอแม่ทะ
สถานีรถไฟแม่เมาะ

สถานีรถไฟแม่เมาะ ( Mae Mo Railway Station) เป็นสถานีรถไฟประจำอำเภอแม่เมาะ เป็นสถานีรถไฟชั้น 2 ในเส้นทางรถไฟสายเหนือ ตั้งอยู่ที่บ้านสบเมาะ หมู่ที่ 4 ตำบลสบป้าด อำเภอแม่เมาะ จังหวัดลำปาง อยู่ห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพเป็นระยะทาง 609.16 กิโลเมตร อยู่ระหว่าง สถานีรถไฟแม่จาง และ สถานีรถไฟศาลาผาลาด ใช้สัญญาณแบบประแจกลสายลวดพร้อมสัญญาณหางปลา ไม่มีสัญญาณเตือน ใช้ห่วงทางสะดวกใช้ห่วงทางสะดวก 
เป็นสถานีหลีกประจำของขบวนรถด่วน 51 กับรถเร็ว 102 เมื่อขบวนรถตามเวลา(สถานการณ์เดินรถตามปกติ)
== ประวัติ ==
สถานีรถไฟแม่เมาะ สร้างในสมัยรัชกาลที่ 6 เปิดใช้งานเดินรถครั้งแรก วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2459 เป็นช่วงการก่อสร้างเส้นทางและทดลองเดินรถในช่วงที่ 12 ของการสร้างทางรถไฟสายเหนือ ระหว่าง แม่จาง-นครลำปาง ระยะทาง 42 กิโลเมตร โดยในอดีตเคยมีทางแยกไปโรงไฟฟ้าแม่เมาะ ของการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย จากร่องรอยเส้นทางเดิมที่ถูกรื้อถอนรางรถไฟไปหมดแล้ว
== ตารางเวลาการเดินรถ ==
=== เที่ยวไป ===
=== เที่ยวกลับ ===
== แผนผังสถานี ==
{| border="0" cellspacing="0" cellpadding="3" table
|-
| style="border-top:solid 1px gray;border-right:solid 2px black;border-left:solid 2px black;border-bottom:solid 2px black;" |ชานชาลาด้านข้าง, ห้องจำหน่ายตั๋วโดยสาร, อาคารพักผู้โดยสาร
|-
| มุ่งหน้า แม่จาง ---|----------|----------|----------|----------|----------|----------|----------|----------|--- มุ่งหน้า ห้วยรากไม้
|-
| style="border-top:solid 1px gray;border-right:solid 2px black;border-left:solid 2px black;border-bottom:solid 2px black;" |ชานชาลาเกาะกลาง
|-
| style="border-bottom:solid 1px gray;" | ----------|----------|----------|----------|----------|----- รางหลีก -----|----------|----------|----------|----------|----------
|-
| style="border-bottom:solid 1px gray;" | ----------|----------|----------|----------|----------|----- รางหลีก -----|----------|----------|----------|----------|----------
|-
|}
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
แม่เมาะ
ภาษาโอนฮัน

ภาษาโอนฮัน (ฟิลิปีโนและOnhan) เป็นภาษาในกลุ่มภาษาวิซายันใช้พูดในบริเวณเดียวกับภาษาโรมโบลนและภาษาอาซีในจังหวัดโรมโบลน ประเทศฟิลิปปินส์ บางครั้งเรียกภาษานี้ว่าภาษาอีนุนฮันหรือภาษาโลโอกโนน และใช้พูดในจังหวัดอื่น ๆ นอกเหนือจากจังหวัดโรมโบลนด้วย พบผู้พูดในบางส่วนในจังหวัดอักลันและเกาะปาไนด้วย
==ไวยากรณ์==
===สรรพนาม===
โอนฮัน
เอดชิ

เป็นคำศัพท์สแลงที่ถูกใช้บ่อยในภาษาญี่ปุ่นสำหรับการกระทำทางเพศอย่างสนุกสนาน ในคำคุณศัพท์ มันถูกใช้กับความหมายของ "เซ็กซี่" "ลามก" หรือ "ซุกซนทางเพศ"(naughty) ในคำกริยาจากคำว่า เอดชิ ซูรู (エッチする หรือ Ｈする) หมายถึง "การมีเพศสัมพันธ์" หรือในคำนาม เพื่ออธิบายถึงบุคคลที่มีพฤติกรรมหื่นกาม มันอาจจะดูนุ่มนวลกว่าคำศัพท์ญี่ปุ่นคำว่า เอโระ (エロ มาจาก เอรอส) และไม่ได้หมายถึงกามวิปริตในแบบที่เฮ็นไตทำ
คำว่า เอดชิ ได้ถูกนำมาใช้โดยแฟนชาวตะวันตกของสื่อญี่ปุ่นเพื่ออธิบายถึงผลงานที่เต็มไปด้วยความหวือหวาทางเพศ ในภาษาญี่ปุ่น คำว่า เอดชิ มักจะถูกนำมาใช้เพื่ออธิบายถึงพฤติกรรมของบุคคล แต่ในแฟนคลับชาวตะวันตก คำนี้ได้ถูกนำมาใช้เพื่อกล่าวถึงเรื่องเพศที่ทำให้เกิดการกระตุ้นความรู้สึกทางเพศ (softcore) หรือขี้เล่น ซึ่งจะแตกต่างจากคำว่า เฮ็นไต ซึ่งหมายถึงกามวิปริตหรือการเกิดอารมณ์เพศจากสิ่งเฉพาะ (เฟทิชิซึม) ผลงานที่ถูกเรียกว่า เอดชิโดยแฟนชาวตะวันตกซึ่งได้อธิบายว่า การ์ตูนประเภทนี้จะไม่มีการเปิดเผยถึงการมีเพศสัมพันธ์หรืออวัยวะเพศ แต่มีการพาดพิงถึงเนื้อหาทางเพศ เนื้อหาประเภทเอดชิเป็นแฟนเซอร์วิซประเภทหนึ่ง และสามารถพบได้ในการ์ตูนมังงะตลกประเภทโชเน็งและเซเน็งเป็นส่วนใหญ่ และอนิเมะประเภทฮาเร็ม
== รายชื่อการ์ตูนญี่ปุ่นแนวเอดชิ ==
โรซารีโอ่ บวก แวมพายเยอร์
ชัฟเฟิล!
อิจิโกะ 100%
เซคิเร
บ้านพักอลเวง
อาซุโน่ะ โยอิชิ
สคูลเดย์
คาเกคาเก มาโมรุ
คิมิ คิส
ทูเลอว์รู
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
เฮ็นไต
การ์ตูนญี่ปุ่น
ศัพท์ในการ์ตูนญี่ปุ่น
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 307

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 307 สายแยกสวนสมเด็จ–แยกปทุมวิไล บางครั้งเรียกว่า ถนนนนทบุรี–ปทุมธานี, ถนนกรุงเทพฯ–ปทุมธานี และ ถนนปทุมธานีสายนอก เป็นเส้นทางที่ต่อมาจากถนนศรีสมานที่แยกสวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ (จุดตัดกับถนนติวานนท์) ในอำเภอปากเกร็ด ข้ามสะพานนนทบุรี เข้าสู่อำเภอเมืองปทุมธานี เลี้ยวขวาที่แยกบางคูวัด มุ่งสู่ตัวจังหวัดปทุมธานี ไปบรรจบที่ แยกปทุมวิไล จุดตัดกับ ถนนปทุมสัมพันธ์ และ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3111 รวมระยะทางประมาณ 10.8 กิโลเมตร
== ความรับผิดชอบ ==

ช่วง A-B (ตั้งแต่สี่แยกสวนสมเด็จฯ ถนนติวานนท์ ไปถึงสะพานนนทบุรี) ระยะทาง 1.400 กิโลเมตร ดูแลโดยหมวดทางหลวงนนทบุรี แขวงทางหลวงนนทบุรี
ช่วง B-C (ตั้งแต่สะพานนนทบุรี ไปถึงสี่แยกปทุมวิไล ถนนปทุมสัมพันธ์และถนนปทุมลาดหลุมแก้ว) ระยะทาง 9.413 กิโลเมตร ดูแลโดยหมวดทางหลวงลาดหลุมแก้ว แขวงทางหลวงปทุมธานี
== สถานที่สำคัญ ==
สะพานนนทบุรี
พระตำหนักจักรีบงกช
เทศบาลตำบลบางขะแยง
== ทางแยกที่สำคัญ ==
== อ้างอิง ==
307
3-307
307
307
ถนนศรีสมาน

ถนนศรีสมาน (Thanon Si Saman) หรือ ทางหลวงท้องถิ่น นบ.ถ 3-0001 เป็นถนนคอนกรีตสี่ช่องทางมีเกาะกลางในเขตตำบลบ้านใหม่ อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี อยู่ในความรับผิดชอบของเทศบาลนครปากเกร็ด เริ่มตั้งแต่ทางแยกสวนสมเด็จฯ ที่ถนนติวานนท์ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 307 ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ทิศตะวันออกเฉียงเหนือ และทิศตะวันออกเฉียงใต้ ตัดกับทางพิเศษอุดรรัถยา และไปสิ้นสุดที่ทางแยกถนนสรงประภาตัดกับถนนประชาชื่น-ปากเกร็ด รวมระยะทางประมาณ 2.6 กิโลเมตร
== สถานที่สำคัญ ==
สถานีตำรวจภูธรปากเกร็ด
โรงเรียนนวมินทราชินูทิศ หอวัง นนทบุรี
สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ นนทบุรี
โรบินสัน ศรีสมาน
== ดูเพิ่ม ==
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 307
ศรีสมาน