pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
แองกลิคัน

นิกายแองกลิคัน (Anglicanism) คือคำที่กล่าวถึงความเชื่อหรือการปฏิบัติของนิกายศาสนาคริสต์ที่มีประวัติเกี่ยวข้องกับ หรือ มีการปฏิบัติที่คล้ายคลึงกับคริสตจักรแห่งอังกฤษ คำว่า “แองกลิคัน”  มาจากคำว่า “ecclesia anglicana”  ในภาษาละตินสมัยกลางที่ใช้กันมาตั้งแต่ ค.ศ. 1246 หมายความว่า คริสตจักรอังกฤษ (the English Church) ผู้นับถือนิกายอังกลิคันส่วนใหญ่เป็นสมาชิกของวัดในกลุ่มที่เรียกว่า “กลุ่มอังกลิคัน” (Anglican Communion) แต่ก็ยังมีวัดที่เป็นอังกลิคันแต่มิได้เป็นส่วนหนึ่งของ “กลุ่มอังกลิคัน” เช่นกลุ่มที่เรียกตนเองว่า “Continuing Anglican Churches”
ความเชื่อของแองกลิคันจะพบได้ในคำเขียนในพระวรสาร ประเพณีของโบสถ์สาวก และผู้สอนศาสนาแต่เดิม ลักษณะโครงสร้าง ความเชื่อทางเทววิทยา และลักษณะการทำพิธีเป็นลักษณะเอกลักษณ์ที่เป็นสายกลางระหว่าง โรมันคาทอลิกและโปรเตสแตนต์ หรือที่เรียกว่า “ทางสายกลาง” ของนิกายทั้งสาม
นิกายย่อยในกลุ่มอังกลิคันได้แก่:
คริสตจักรแห่งอังกฤษ
คริสตจักรแห่งไอร์แลนด์ (Church of Ireland)
คริสตจักรอิปิสโคปอลสกอต (Scottish Episcopal Church)
คริสตจักรในเวลส์ (Church in Wales)
== ดูเพิ่ม ==
นิกายของศาสนาคริสต์
== อ้างอิง ==
ปราสาทนาคพันธ์

ปราสาทนาคพันธ์ (ប្រាសាទនាគព័ន្ធ บฺราสาทนาคพันฺธ; Neak Pean / Neak Poan)  เป็นปราสาทขนาดเล็ก ตั้งอยู่บนฐานกลมที่มีลักษณะซ้อนลดหลั่นกันลงไปเป็นชั้น ๆ ชั้นสุดท้ายเป็นรูปพญานาค 7 เศียร 2 ตัว โอบล้อมฐานของปราสาทโดยหันส่วนหัวไปทางทิศตะวันออก และส่วนหาง วนอ้อมฐานมาบรรจบกันทางทิศตะวันตก ที่ฐานของปราสาทจำหลักรูปดอกบัวรองรับตัวปราสาท และมีรูปพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวรประดิษฐานอยู่ที่ปราสาททั้ง 4 ทิศ
ปราสาทนาคพันธ์ สร้างอยู่กลางสระสี่เหลี่ยมจตุรัสขนาดใหญ่ มีบ่อน้ำขนาดเล็กตั้งอยู่โดยรอบทั้ง 4 ทิศ แต่ละบ่อมีส่วนที่เชื่อมต่อกับสระใหญ่ตรงกลางเพื่อให้น้ำจากสระใหญ่สามารถไหลไปสู่บ่อเล็กได้ การก่อสร้างปราสาทนาคพันธ์น่าจะเกี่ยวข้องกับคติความเชื่อทางศาสนา ผังของปราสาทเป็นลักษณะการจำลองของสระอโนดาต  สระอโนดาตเป็นสระน้ำบนสวรรค์มีน้ำที่ใสสะอาดและเต็มเปี่ยมอยู่ตลอดเวลา มีท่าน้ำอยู่ 4 ท่า น้ำในสระอโนดาตจะไหลออกตามช่องภูเขาที่ตั้งอยู่ทั้ง 4 ทิศของสระ ซึ่งปากช่องของภูเขาแต่ละลูกจะเป็นรูปหน้าของสัตว์ 4 ชนิด คือ สิงห์ ช้าง ม้า และวัว 
ใน "ย้อนรอยอารยะเมืองพระนคร" ซึ่งเขียนโดย ชากส์ คูมาร์เชย์ และแปลโดยอาจารย์วีระ ธีรภัทร ได้กล่าวถึงรูปจำหลักในทิศทั้ง 4 ของปราสาทนาคพันธ์ว่า ที่สระน้ำทางทิศตะวันตกมีหินสลักเป็นรูปหัวมนุษย์ สระน้ำทางทิศเหนือมีหินสลักเป็นรูปหัวช้าง สระน้ำทางทิศตะวันออกมีหินสลักเป็นรูปหัวม้า และสระน้ำทางทิศใต้มีหินสลักเป็นรูปหัวสิงห์  จะเห็นว่าช่างขอมจำหลักรูปหน้าสัตว์ประจำทิศในแต่ละทิศตามคติความเชื่อเรื่องสระอโนดาต แต่ในทิศตะวันตกกลับจำหลักรูปหน้าคนแทนหน้าวัว
คติความเชื่อที่เกี่ยวข้องกับการสร้างปราสาทนาคพันธ์มีทั้งความเชื่อทางพุทธศาสนาและศาสนาฮินดูปะปนกัน ตัวปราสาทกลางสระสร้างตามความเชื่อทางศาสนาพุทธ แต่ไม่ปรากฏรูปพระพุทธเจ้ากลับมีรูปสลักของพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวรแทน 
== อ้างอิง ==
เมืองพระนคร
นาคพันธ์
นาคพันธ์
สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 12
พระเจ้าชัยวรมันที่ 7
เทศบาลตำบลบ้านแหลม (จังหวัดเพชรบุรี)

เทศบาลตำบลบ้านแหลม เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแห่งหนึ่งในเขตอำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี โดยกระทรวงมหาดไทยได้จัดตั้งเป็นสุขาภิบาลบ้านแหลม เมื่อ พ.ศ. 2499 และยกฐานเป็นเทศบาลตำบลบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี เมื่อพ.ศ. 2542
== ประวัติ ==
ชื่อ "บ้านแหลม" เป็นชื่อเรียกตามสภาพภูมิประเทศที่เป็นแหลมยื่นลงไปในทะเล เดิมท้องที่อำเภอบ้านแหลมมีฐานะในทางปกครองเป็นส่วนหนึ่งของแขวง 2 แขวง คือ ฝั่งตะวันออกของแม่น้ำเพชรบุรีขึ้นอยู่กับ แขวงขุนชำนาญ ทางฝั่งตะวันตกขึ้นอยู่กับ แขวงหลวงพรหมสาร เรียกชื่อตามทินนามของผู้เป็นนายแขวงปกครองอยู่ขณะนั้น ครั้นต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็นอำเภอ เมื่อปี พ.ศ. 2443 ต่อมาทรงพระกรุณาโปรดเกล้าให้ยุบรวมอำเภอเมืองเพชรบุรี เมื่อ ร.ศ. 120 (พ.ศ. 2444)
ต่อมากรมการอำเภอเมือง ได้แจ้งมณฑลเทศาภิบาลราชบุรี ว่าท้องที่อำเภอเมือง เมืองเพ็ชรบุรี มีพื้นที่กว้างขวาง มีพลเมือง 60,000 เศษ เหลือกำลังเกินที่กรมการอำเภอเมืองจะตรวตรารักษาความสงบเรียบร้อยให้ตลอดทั่วถึงได้ จึงขอแยกอำเภอใหม่ ซึ่งพระยาอมรินทร์ฤๅไชย ข้าหลวงมณฑลเทศาภิบาลราชบุรีได้มีใบบอกไปยังกระทรวงมหาดไทยเพื่อนำความกราบบังคบทูลต่อพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามอำเภอใหม่ว่า "อำเภอบ้านแหลม"  เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2447 (ร.ศ.123)
ต่อมาปี พ.ศ. 2499 กระทรวงมหาดไทยได้จัดตั้ง สุขาภิบาลบ้านแหลม อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม 2499  ต่อมาได้เปลี่ยนแปลงฐานะเป็นเทศบาลตำบล ตามพระราชกฤษฎีกา เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2542 
== ภูมิประเทศ ==

เทศบาลตำบลบ้านแหลมตั้งอยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดเพชรบุรีประมาณ 12 กิโลเมตร เทศบาลตำบลบ้านแหลมมีพื้นที่ 5.23 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 3,268 ไร่ มีสภาพเป็นที่ราบลุ่มและที่ราบชายฝั่งทะเล มีแม่น้ำเพชรบุรีไหลผ่านพื้นที่
=== อาณาเขต ===
ทิศเหนือ ติดต่อกับ ตำบลบางครก อำเภอบ้านแหลม
ทิศใต้ ติดต่อกับ ตำบลบางขุนไทร อำเภอบ้านแหลม
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอ่าวไทย อำเภอบ้านแหลม
ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลบางครก อำเภอบ้านแหลม
== ประชากร ==
จำนวนประชากรรวม 13,754 คน แบ่งเป็น ชาย 6,704 คน หญิง 7,050 คน จำนวนครัวเรือน 3,587 ครัวเรือน
== อ้างอิง ==
บ้านแหลม
บ้านแหลม
ตาน-ลยีน

ตาน-ลยีน (သန်လျင်, ) หรือ เซอัง (သေၚ်, ) ในอดีตไทยเรียก เสี้ยง มีชื่อเดิมที่เป็นที่รู้จักกันโดยทั่วไปว่า สิเรียม (Syriam) เป็นเมืองท่าสำคัญของภาคย่างกุ้ง ประเทศพม่า ตั้งอยู่ปากแม่น้ำอิรวดี อดีตเป็นเมืองท่าชั้นนอกของพะโคหรือหงสาวดี เคยเป็นที่มั่นของทหารโปรตุเกสที่ช่วยเหลือชาวมอญทำสงครามกับพม่าตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 โดยเป็นจุดยุทธศาสตร์ที่ตั้งอยู่ตอนปลายของแม่น้ำพะโคและอาณาจักรมอญ มีสภาพเป็นเมืองที่เป็นตลิ่งสูงชันริมฝั่งแม่น้ำ จัดเป็นเมืองที่มีทัศนียภาพสวยงาม
ปัจจุบัน ตาน-ลยีนมีโครงการก่อสร้างท่าเรือน้ำลึกและทางรถไฟสำหรับขนส่งสินค้า
== อ้างอิง ==
เมืองในภาคย่างกุ้ง
เทศบาลตำบลนายาง

เทศบาลตำบลนายาง ตั้งอยู่ในพื้นที่อำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครทางรถยนต์ประมาณ 152 กิโลเมตร
== ประวัติ ==
ในอดีตตำบลนายางเคยเป็นที่ตั้งของอำเภอนายาง (อำเภอชะอำ) ภายหลังได้ย้ายไปตั้งที่ตำบลหนองจอก และย้ายมาตั่งที่ตำบลชะอำ จากการที่เคยเป็นที่ตั้งอำเภอนายางมาก่อน และมีการตั้งบ้านเรีอนหนาแน่น กระทรวงมหาดไทยจึงได้มีการจัดตั้งสุขาภิบาลนายาง  เพื่อดูแลพื้นที่นี้ให้เป็นไปด้วยความเรียบร้อย
== สภาพทั่วไปของพื้นที่ ==
พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่มเหมาะสำหรับทำการเกษตร ด้านทิศตะวันตกจรดทิวเขาเป็นแนวยาว จากทิศเหนือ จรดมาทางใต้ เป็นพื้นที่ที่ไม่มีแม่น้ำสายสำคัญไหลผ่าน การเกษตรต้องอาศัยน้ำระบบชลประทาน และน้ำฝน ไม่มีอาณาเขตพื้นที่ที่ติดชายฝั่งทะเล
อาณาเขตพื้นที่
ทิศเหนือ จรดตำบลหนองศาลา และอำเภอท่ายาง จังหวัดเพชรบุรี
ทิศใต้ จรดตำบลห้วยทรายเหนือ อำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี
ทิศตะวันออก จรดตำบลชะอำ อำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี
ทิศตะวันตก จรดเขตอำเภอท่ายาง จังหวัดเพชรบุรี
== ประชากร ==
จำนวนประชากรทั้งสิ้น 17,588 คน ชาย 8,312 คน หญิง 9,276
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์เทศบาลตำบลนายาง
นายาง
อำเภอชะอำ
สินค้า

สินค้า คือ วัสดุ อุปกรณ์ สิ่งของเครื่องใช้ ฯลฯ ที่จับต้องได้ สามารถขนส่งหรือเคลื่อนย้ายไปมาได้ โดยสามารถนำเอาไปเป็นกรรมสิทธิ์ได้ ในอดีตจะใช้การแลกเปลี่ยนกัน ส่วนปัจจุบันจะเป็นการใช้เงินตราแลกเปลี่ยนกัน
== ประเภทของสินค้า ==
สินค้าแบบถาวร คือ ใช้แล้วไม่หมดไป เช่น สินค้าอุตสาหกรรม เครื่องปรับอากาศ รถยนต์ เป็นต้น
สินค้าแบบไม่ถาวร คือ ใช้แล้วหมดไป เช่น สินค้าอุปโภค สินค้าบริโภค  แป้ง น้ำหอม ผงซักฟอก เป็นต้น
== อ้างอิง ==
Bannock, Graham et al. (1997). Dictionary of Economics, Penguin Books.
Milgate, Murray (1987), "goods and commodities,"  A Dictionary of Economics, v. 2, pp. 546–48. Includes historical and contemporary uses of the terms in economics.
เศรษฐศาสตร์
ปากกา

ปากกา เป็นเครื่องมือที่ใช้สำหรับการเขียน ปากกาจะใช้หมึกในการเขียนลงไปบนพื้นผิวเรียบๆ ส่วนมากจะเป็นกระดาษ ปากกานั้นมีหมึกหลายสีให้เลือกใช้ เช่น สีน้ำเงิน สีแดง สีดำ สีเขียว และสีอื่นๆ แต่ที่นิยมมากก็จะเป็นหมึกสีน้ำเงิน และหมึกสีแดง
== ชนิดของปากกา ==
ปากกานั้นมีหลายชนิด โดยเราสามารถแบ่งได้เป็น
ปากกาลูกลื่น เป็นปากกาที่ส่วนปลายปากกานั้นจะมีรูปร่างคล้ายกรวยที่ถูกตัดก้นออกไป ปากกาลูกลื่นมีน้ำหมึกที่มีความหนืดอยู่ในภายใน หมึกจะติดกับกระดาษโดยการกลิ้งของลูกกลิ้งกลมแข็ง ขนาดประมาณ 700 - 1200 ไมโครเมตร อาจทำจากทองเหลือง เหล็กกล้า หรือทังสเตนคาร์ไบด์ หมึกจะแห้งทันทีที่สัมผัสกับกระดาษ ปากกาชนิดนี้มีราคาถูกและเชื่อถือได้ ปากกาชนิดนี้จึงกลายมาเป็นเครื่องเขียนที่ได้รับความนิยมในปัจจุบันแทนที่ปากกาหมึกซึม
ปากกาหมึกซึม เป็นปากกาที่ต้องมีการเติมน้ำหมึกอยู่ตลอดเวลา หัวปากกาหมึกซึมนั้นมีลักษณะเป็นแท่งเหล็ก 2 อันประกบกันโดยด้านหนึ่งจะถูกทำให้มนซึ่งจะเป็นด้านสำหรับการเขียน อีกด้านจะเชื่อมต่อกับท่อเล็ก ๆ ที่เชื่อมต่อกับที่เก็บน้ำหมึก
ปากกาเน้นข้อความ
ปากกาหมึกเจล
ปากกาเคมี เป็นปากกาที่ส่วนปลายทำจากเส้นใยสังเคราะห์หรือสักหลาด
ปากกาก้านขนนก (quill) เป็นปากกาที่เคยใช้ในอดีต มีด้ามเป็นขนนกมีหัวเป็นเหล็ ปากกา อาจมีที่มาจากก้านขนนกหรือขนห่านที่ใช้ทำปากกาในอดีต ก้านขนนกหรือขนห่านนี้ใช้จุ่มลงในน้ำหมึกและเขียนข้อความที่ต้องการได้
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ประวัติศาสตร์ของปากกา 
วิธีการดูแลรักษาปากกา 
เครื่องเขียน
 
ของใช้ในบ้าน
อาสนวิหารกิลด์ฟอร์ด

อาสนวิหารกิลด์ฟอร์ด (Guildford Cathedral) มีชื่อเป็นทางการว่าอาสนวิหารพระวิญญาณบริสุทธิ์ (Cathedral Church of the Holy Spirit, Guildford) เป็นอาสนวิหารในนิกายแองกลิคันตั้งอยู่ที่เมืองกิลด์ฟอร์ด มณฑลเซอร์รีย์ (Surrey) สหราชอาณาจักร มีชื่อเสียงเป็นอาสนวิหารแองกลิคันอาสนวิหารเดียวที่สร้างใหม่ทางภาคใต้ของสหราชอาณาจักรหลังจากการการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ หลังจากที่เขตมิสซังกิลด์ฟอร์ดตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1927 ทางเขตมิสซังก็เริ่มพิจารณาการสร้างอาสนวิหารใหม่ตามแบบของเซอร์เอ็ดเวิร์ด มอฟ (Edward Maufe) การก่อสร้างจริงเริ่มขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1936 โดยมี ดร.คอสโม กอร์ดอน แลง อาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรี (Dr Cosmo Gordon Lang) เป็นผู้วางศิลาฤกษ์ การก่อสร้างต้องระงับไปชั่วคราวระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 ระหว่างปี ค.ศ. 1939 ถึงปี ค.ศ. 1952 อาสนวิหารได้รับการอภิเษกเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1961
== อ้างอิง ==
== ข้อมูลเพิ่มเติม  ==
สถาปัตยกรรมสมัยใหม่
กิลด์ฟอร์ด
อาสนวิหารในสหราชอาณาจักร
โบสถ์คริสต์ในอังกฤษ
สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 20
สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1930
สิ่งก่อสร้างในเทศมณฑลเซอร์รีย์
เทศบาลตำบลบางตะบูน

เทศบาลตำบลบางตะบูน เป็นองค์การปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลตำบลในเขตอำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี ได้รับการยกฐานะของสุขาภิบาลเป็นเทศบาลตำบลบางตะบูน เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ตามพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะของสุขาภิบาลเป็นเทศบาล พ.ศ. 2542 ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ฉบับกฤษฎีกา เล่ม 116 ตอนที่ 9 ก. ลงวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2542 
== ประวัติ ==
เทศบาลตำบลบางตะบูนตั้งอยู่ในเขตพื้นที่ของอำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี สำหรับชื่อของตำบลบางตะบูนไม่ปรากฏแน่ชัดว่าตำบลบางตะบูนเป็นมาอย่างไร แต่สันนิษฐานว่าน่าจะตั้งชื่อตามไม้ชายเลนชนิดหนึ่ง ชื่อ "ต้นตะบูน" ซึ่งมีอยู่ในบริเวณที่ตั้งตำบล ชาวบ้านจึงใช้ชื่อต้นไม้เป็นชื่อของตำบลเรื่อยมา ว่า "ตำบลบางตะบูน" ตำบลบางตะบูนในอดีตขึ้นอยู่กับอำเภอเขาย้อย ต่อมา พ.ศ. 2481 จึงได้มาขึ้นตรงกับอำเภอบ้านแหลม และมีคนปกครองคือ ท่านขุนตะบูน
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
เทศบาลตำบลบางตะบูนอยู่ห่างจากอำเภอเมืองเพชรบุรีไปทางทิศเหนือประมาณ 14 กิโลเมตร ตามเส้นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3176 หรือสายเพชรบุรี-บางตะบูนฝั่งตะวันตก โดยมีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่ใกล้เคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับ อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม
ทิศใต้ ติดต่อกับ ตำบลบ้านแหลม
ทิศตะวันออก ติดต่อกับ อ่าวไทย
ทิศตะวันตก ติดต่อกับ ตำบลบางครก
== ภูมิศาสตร์ ==
ตำบลบางตะบูนอยู่ทางตอนเหนือสุดของอาณาเขตอำเภอบ้านแหลม โดยอยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอบ้านแหลมประมาณ 12 กิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 16,130 ไร่ เป็นพื้นที่ทำการเกษตรจำนวน 11,291 ไร่ เป็นที่อยู่อาศัย 4,839 ไร่
== สถานที่สำคัญ ==
ศาสนสถาน
วัดปากอ่าวบางตะบูน ม. 3 ตำบลบางตะบูนออก อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี 76110
วัดเพชรสุวรรณ ม. 5 ตำบลบางตะบูนออก อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี 76110
วัดปากลัด ม. 3 ตำบลบางตะบูน อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี 76110
วัดเกาะแก้ว ม.1 ตำบลบางตะบูนออก อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี 76110
สถานที่ราชการ
สถานีอนามัยบางตะบูน
สถานีอนามัยบางตะบูนออก
สถานีตำรวจภูธรบางตะบูน
เทศบาลตำบลบางตะบูน
สถานศึกษา
โรงเรียนวัดปากอ่าว (ญาณสาครวิทยาคาร) ม. 3 ตำบลบางตะบูนออก อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี 76110
โรงเรียนบางตะบูนวิทยา ม. 3 ตำบลบางตะบูนออก อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี 76110
โรงเรียนวัดปากลัด ม. 3 ตำบลบางตะบูน อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี 76110
โรงเรียนวัดเกาะแก้ว ม.1 ตำบลบางตะบูนออก อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี 76110
== ดูเพิ่ม ==
ตำบลบางตะบูน
วัดปากอ่าวบางตะบูน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์เทศบาลตำบลบางตะบูน
ข้อมูลป่าชายเลนบางตะบูน 
บางตะบูน
บางตะบูน
ดาวบีเทลจุส

ดาวบีเทลจุส (Betelgeuse) เป็นดาวที่สว่างที่สุดอันดับที่ 11 ในท้องฟ้ากลางคืนและสว่างที่สุดเป็นอันดับสองในกลุ่มดาวนายพราน (รองจากดาวไรเจล) บีเทลจุสเป็นดาวกึ่งแปรแสงที่มีสีแดงชัดเจน ซึ่งมีความส่องสว่างปรากฏระหว่าง +0.0 ถึง +1.3 ซึ่งเป็นช่วงที่กว้างที่สุดของดาวในกลุ่มโชติมาตรเป็น 1 สำหรับในช่วงความยาวคลื่นใกล้อินฟราเรด บีเทลจุสเป็นดาวฤกษ์ที่สว่างที่สุดในท้องฟ้ายามค่ำคืน มีชื่อในระบบการตั้งชื่อดาวฤกษ์ของเบเยอร์ว่า อัลฟาโอริออนิส (α Orionis; Alpha Orionis) และตัวย่อ อัลฟาโอริ (Alpha Ori) หรือ α Ori
บีเทลจุสเป็นดาวยักษ์ใหญ่แดง (Red supergiant star) มีเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 1000 เท่า ของดวงอาทิตย์ อยู่ไกลออกไป 640 ปีแสง จึงเป็นดาวฤกษ์ดวงแรกนอกระบบสุริยะ ที่เราสามารถวัดขนาดของมันได้สำเร็จ ในปี ค.ศ. 1920 และยังเป็นดาวฤกษ์ดวงแรก ที่เราสามารถถ่ายภาพชั้นบรรยากาศได้อีกด้วย
สีของดวงดาวที่เปลี่ยนไป เกิดจากอุณหภูมิลดลงที่ชั้นนอกของดาว ในขณะที่ขยายขนาดออกไป ซึ่งบางครั้งจะไม่มีเสถียรภาพ อุณหภูมิ ขนาดและความสว่างจึงไม่คงที่ ดาวบีเทลจุสมีการเปลี่ยนแปลงความสว่างจากสว่างที่สุด จางลง แล้วกลับมาสว่างที่สุดอีกครั้งทุก ๆ 5.8 ปี
== อ้างอิง ==
ดาวฤกษ์
ดาวแปรแสง
กลุ่มดาวนายพราน
สยามดิสคัฟเวอรี

ศูนย์การค้าสยามดิสคัฟเวอรี่ เป็นศูนย์การค้าในประเทศไทย บริการงานโดยสยามพิวรรธน์ เป็นส่วนหนึ่งของศูนย์การค้ากลุ่มวันสยาม โดยสยามดิสคัฟเวอรีตั้งอยู่ในย่านสยาม ติดกับสี่แยกปทุมวัน และมีทางเดินเชื่อมเข้าสู่สยามเซ็นเตอร์ทางฝั่งตะวันออก รวมถึงสถานีสนามกีฬาแห่งชาติ ของรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีลม, หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร, เอ็มบีเคเซ็นเตอร์ และสยามสแควร์ ทางฝั่งตะวันตกผ่านสกายวอล์กวันสยาม
สยามดิสคัฟเวอรีสร้างขึ้นบนที่ดินลานเบียร์คลอสเตอร์เดิม ซึ่งเป็นพบปะของวัยรุ่นในช่วงราวปี พ.ศ. 2522-2540 ก่อนภายหลังจะถูกวิกฤตต้มยำกุ้งทำให้ธนาคารศรีนคร รวมถึงเบียร์คลอสเตอร์ไทยที่นำเข้าไทย ซึ่งเป็นธุรกิจของตระกูลเตชะไพบูลย์  ถูกยึดทรัพย์ขายทอดตลาด และสิทธิดังกล่าวก็ได้ถูกบุญรอด บริวเวอรี่คู่แข่งเข้าควบคุมธุรกิจแทนที่ สยามดิสคัฟเวอรี่เปิดตัวเมื่อเมษายน พ.ศ. 2540 ในช่วงวิกฤตเศรษฐกิจแห่งเอเชีย ได้รับการออกแบบสำนักงานออกแบบ โรเบิร์ต จี บุย แอนด์ แอสโซซิเอทส์ จำกัด เป็นศูนย์การค้าภายใต้แนวคิด "Lifestyle shopping" ในแต่ละชั้นจะนำเสนอสินค้าประเภทเดียวหรือแนวคิดเดียว (One Floor One Concept) ซึ่งนำต้นแบบมาจากเอ็มโพเรียม และต่อมาสยามพารากอนได้นำรูปแบบนี้มาใช้ในการบริหารศูนย์การค้าด้วย
จากข้อมูลในปี พ.ศ. 2558 มีลูกค้าวันละ 80,000 คน และในปีเดียวกันนี้ สยามพิวรรธน์ได้รวมตัวกับกลุ่มธุรกิจสยามสแควร์ และบริษัท เอ็มบีเค จำกัด (มหาชน) ก่อตั้งสมาคมการค้าพลังสยามขึ้น เพื่อพัฒนาศูนย์การค้าในย่านสยามให้เป็นย่านค้าปลีกระดับโลก สยามพิวรรธน์จึงได้รับเงินจำนวน 4,000 ล้านบาท ในการปรับปรุงศูนย์การค้าสยามดิสคัฟเวอรีให้มีความแตกต่างจากศูนย์การค้าอื่น ๆ ในย่านเดียวกัน โดยมีแนวความคิดใหม่คือ "สนามทดลองความคิด" (Experiment Playground) ได้รับการออกแบบปรับปรุงโดยโอกิ ซาโตะ (Oki Sato) จากสำนักงานออกแบบเนนโดะ (Nendo) ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2558 จนแล้วเสร็จและได้เปิดให้บริการอีกครั้งในวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2559
== การจัดสรรพื้นที่ ==

สยามดิสคัฟเวอรี เป็นศูนย์การค้าอาคารเดี่ยว ความสูง 8 ชั้น พื้นที่ 40,000 ตารางเมตร โดยมีพื้นที่สำคัญดังนี้
ลอฟท์
เดอะ เดรส รูม
ไอคอนคราฟต์
โอ.ดี.เอส (ออฟเจ็ค ออฟ ดีไซร์ สโตร์) โดยความร่วมมือกับกรมส่งเสริมการส่งออก กระทรวงพาณิชย์
ร้านภูฟ้า
อีโคโทเปีย
สถานออกกำลังกายเวอร์จิ้น แอคทีฟ
พิพิธภัณฑ์หุ่นขี้ผึ้งมาดามทุซโซต์ กรุงเทพฯ
โดยมีทางเชื่อมไปยังหอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร, รถไฟฟ้าบีทีเอส สถานีสนามกีฬาแห่งชาติ, สยามสแควร์ และเอ็มบีเคเซ็นเตอร์ ที่ชั้นเอ็ม และชั้น 1 นอกจากนี้ยังมีทางเชื่อมไปสยามเซ็นเตอร์ที่ชั้น 2 อีกด้วย
=== พื้นที่จัดสรรในอดีต ===
โรงภาพยนตร์แกรนด์ อีจีวี ในเครือเมเจอร์ ซีนีเพล็กซ์ เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2542 และปิดให้บริการเมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2553 และย้ายไปรวมกับพารากอน ซีนีเพล็กซ์ ในศูนย์การค้าสยามพารากอน ส่วนพื้นที่เดิมปรับปรุงเป็นพิพิธภัณฑ์หุ่นขี้ผึ้งมาดามทุซโซต์ กรุงเทพฯ
== อ้างอิง ==
คัมภีร์ความสำเร็จสยามเซ็นเตอร์  นิตยสารผู้จัดการ ตุลาคม 2542
อุตฯค้าปลีกไทยจะฟื้นปลายปี 51 จากหนังสือพิมพ์ฐานเศรษฐกิจ ฉบับที่ 2248 30 ส.ค.  - 01 ก.ย. 2550
เครือสยามพิวรรธน์
ศูนย์การค้าในเขตปทุมวัน
กรมพระราชวังบวรสถานพิมุข

กรมพระราชวังบวรสถานพิมุข หรือ กรมพระราชวังหลัง เป็นตำแหน่งรองลงมาจากกรมพระราชวังบวรสถานมงคลที่พระมหากษัตริย์ทรงแต่งตั้งขึ้น เกิดขึ้นครั้งแรกในสมัยอยุธยา โดยสมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราช ทรงสร้างวังขึ้นหลังพระราชวังหลวง พระราชทานให้เป็นที่ประทับของสมเด็จพระเอกาทศรถ ดังนั้น จึงเกิดคำว่า "วังหลัง" ขึ้นมา ต่อมา ในรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช โปรดให้พระไตรภูวนาถทิตยวงศ์ พระราชอนุชา ประทับที่วังหลังอีกพระองค์ อย่างไรก็ตาม ทั้งสมเด็จพระเอกาทศรถและพระไตรภูวนาถทิตยวงศ์เพียงแต่ประทับอยู่ในวังหลังเท่านั้น แต่ไม่ได้มีการเพิ่มยศศักดิ์แต่ประการใด
ในรัชสมัยสมเด็จพระเพทราชา เมื่อพระองค์เสด็จขึ้นครองราชย์ ทรงแต่งตั้งหลวงสรศักดิ์ขึ้นเป็นกรมพระราชวังบวรสถานมงคล และได้แต่งตั้งให้นายจบคชประสิทธิ์ขึ้นเป็น "กรมพระราชวังบวรสถานพิมุข" ให้ทรงรับพระราชบัญชา ซึ่งถือเป็นกรมพระราชวังหลังพระองค์แรกในสมัยอยุธยา ต่อมา ในรัชสมัยสมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 8 (หรือ สมเด็จพระเจ้าเสือ) พระองค์ทรงสถาปนาเจ้าฟ้าเพชร พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ที่กรมพระราชวังบวรสถานมงคล หรือพระบัณฑูรใหญ่ และทรงสถาปนาเจ้าฟ้าพร พระราชโอรสพระองค์เล็กที่กรมพระราชวังบวรสถานพิมุข แต่โปรดให้ออกพระนามกรมว่า "พระบัณฑูรน้อย" เนื่องจากพระองค์อาจจะทรงรังเกียจตำแหน่งกรมพระราชวังบวรสถานพิมุขเนื่องจากในรัชสมัยสมเด็จพระเพทราชาเมื่อทรงสถาปนานายจบคชประสิทธิขึ้นเป็นกรมพระราชวังบวรสถานพิมุขได้ไม่นาน นายจบคชประสิทธิก็ถูกสำเร็จโทษ
เมื่อถึงสมัยรัตนโกสินทร์ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ทรงสถาปนาให้สมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้ากรมพระอนุรักษ์เทเวศร์ ซึ่งทรงมีความดีความชอบรบทัพจับศึกมาแต่ครั้งกรุงธนบุรี ขึ้นดำรงตำแหน่ง "กรมพระราชวังบวรสถานพิมุข" พระองค์แรกแห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ภายหลังการเสด็จทิวงคตของกรมพระราชวังบวรสถานพิมุขแล้ว ก็ไม่มีการสถาปนากรมพระราชวังหลังขึ้นอีกเลย แม้จะมีการสถาปนาตำแหน่งพระบัณฑูรน้อยต่อสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้ากรมขุนเสนานุรักษ์ ก็ถือว่าการเสด็จทิวงคตเป็นการสิ้นสุดของตำแหน่งกรมพระราชวังบวรสถานพิมุขนับตั้งแต่นั้นมา
== รายพระนามกรมพระราชวังบวรสถานพิมุข ==
{|class="wikitable"
| colspan = 6 bgcolor=#f0e68c| สมัยอยุธยา
|-
! พระมหากษัตริย์ || กรมพระราชวังบวรสถานพิมุข
|-
| สมเด็จพระเพทราชา
| นายจบคชประสิทธิ์
|-
|สมเด็จพระเจ้าสุริเยนทราธิบดี
|เจ้าฟ้าพร (ออกพระนามว่า พระบัณฑูรน้อย)
|-
| colspan = 6 bgcolor=#f0e68c| สมัยรัตนโกสินทร์
|-
! พระมหากษัตริย์ || กรมพระราชวังบวรสถานพิมุข
|-
|พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช
|สมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้ากรมพระอนุรักษ์เทเวศร์
|}
== อ้างอิง ==
จุลลดา ภักดีภูมินทร์, ตำนาน 'วังหน้า' และ 'วังหลัง', สกุลไทย, ฉบับที่ 2438, ปีที่ 47, ประจำวันอังคารที่ 10 กรกฎาคม 2544
จุลลดา ภักดีภูมินทร์, กรมพระราชวังหลัง (กรมพระราชวังบวรสถานพิมุข) , สกุลไทย, ฉบับที่ 2751, ปีที่ 53, ประจำวันอังคารที่ 10 กรกฎาคม 2550
อาสนวิหารรูอ็อง

อาสนวิหารรูอ็อง (Cathédrale de Rouen) หรือชื่อทางการคือ อาสนวิหารแม่พระแห่งรูอ็อง (Cathédrale Notre-Dame de Rouen) เป็นอาสนวิหารแบบกอทิก ตั้งอยู่ที่เมืองรูอ็อง ในจังหวัดแซน-มารีตีม แคว้นนอร์ม็องดี ประเทศฝรั่งเศส เป็นที่ตั้งของอัครมุขนายกแห่งอัครมุขมณฑลรูอ็อง และอาสนวิหารแห่งนี้ยังอยู่ในฐานะ "Primatial Cathedral" ในตำแหน่ง ไพรเมตแห่งนอร์ม็องดี  (Primat de Normandie)
อาสนวิหารแห่งนี้ได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1840
== สิ่งที่น่าสนใจ ==
อาสนวิหารรูอ็องเป็นที่ฝังพระศพของพระเจ้าริชาร์ดใจสิงห์ รวมทั้งหัวใจด้วย เครื่องในฝังไว้ที่วัดที่วังชาลูว์-ชาบรอล (Château de Châlus-Chabrol) ในบริเวณลีมูแซ็ง ซึ่งเป็นที่ที่พระองค์สิ้นพระชนม์จากแผลที่ถูกยิงด้วยลูกธนู ร่างของพระองค์ถูกฝังไว้ข้างพระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษพระบิดาที่แอ็บบีฟงเตอวโร (Abbaye de Fontevraud) ใกล้เมืองชีนงและเมืองโซมูร์ อนุสรณ์ของพระองค์อยู่เหนือที่ฝังศพและมีชื่อสลักเป็นภาษาละตินอยู่ด้านข้าง
ระหว่างปี ค.ศ. 1876 ถึง ปี ค.ศ. 1880 อาสนวิหารรูอ็องเป็นสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดในโลก เมื่อปี ค.ศ. 1944 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 อาสนวิหารถูกระเบิดซึ่งเกือบทำลายหอกลาง
== ในศิลปะ ==
ด้านหน้าอาสนวิหารรูอ็องเป็นหัวเรื่องที่โกลด มอแน (Claude Monet) จิตรกรลัทธิประทับใจใช้วาดครั้งแล้วเล่า เป็นภาพเขียนชุดที่มีชื่อเสียงที่เป็นที่รู้จักกันทั่วโลก มอแนจะวาดภาพเดียวกันแต่ต่างเวลากันตามแสงสีที่เปลี่ยนไปเรื่อย ๆ พิพิธภัณฑ์ศิลปะแห่งชาติกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. เป็นเจ้าของภาพชุดนี้ 2 ภาพ อีกภาพหนึ่งอยู่ที่พิพิธภัณฑ์แห่งชาติของประเทศเซอร์เบียที่ซื้อในราคาประมาณ 40 ล้านเหรียญ
กุสตาฟว์ โฟลแบร์ ผู้เป็นนักประพันธ์ได้รับแรงบันดาลใจจากหน้าต่างประดับกระจกสีของนักบุญจูเลียนและซาลอเมจนเขียนเรื่องสั้นสามเรื่องเกี่ยวกับหน้าต่างนี้ — Three Tales
โฌริส-การ์ล อุยส์ม็อง เขียน อาสนวิหาร (La Cathédrale) นวนิยายเกี่ยวกับอาสนวิหารที่สำรวจการก่อสร้างของอาสนวิหารอย่างถี่ถ้วน
== อาสนวิหารรูอ็องของมอแน ==
ไฟล์:Claude Monet 033.jpg|
ไฟล์:Claude Monet 032.jpg|พระอาทิตย์ขึ้น
ไฟล์:Claude Monet - Rouen Cathedral, Facade and Tour d'AlbaneI.JPG|
ไฟล์:Claude Monet - Rouen Cathedral, Facade (Sunset).JPG|พระอาทิตย์ตก
ไฟล์:Claude Monet - Rouen Cathedral, Facade I.jpg|
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รูอ็อง
สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 13
สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1200
สิ่งก่อสร้างในจังหวัดแซน-มารีตีม
อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์แห่งฝรั่งเศส
ตราแผ่นดินของรัสเซีย

ตราแผ่นดินของรัสเซีย ประกอบด้วยรูปนกอินทรีสองหัวซึ่งเป็นสัญลักษณ์อย่างหนึ่งของรัสเซีย อินทรีสองหัวมีความหมายแสดงถึงความกว้างใหญ่ของประเทศรัสเซีย โดยแต่ละหัวหันไปทางซ้ายและขวา หมายถึงการดูแลดินแดนของรัสเซียทั้งทางฝั่งตะวันตกและฝั่งตะวันออก และส่วนไม้คทาหมายถึงอำนาจ ส่วนลูกโลกประดับกางเขนหมายถึงนิติบัญญัติ ตราแผ่นดินนี้มีต้นแบบสืบเนื่องมาจากตราแผ่นดินในช่วงต้นของจักรวรรดิรัสเซีย ซึ่งในปี พ.ศ. 2535 ได้มีการฟื้นฟูตราแผ่นดินนี้ขึ้นมาอีกครั้ง จากการล่มสลายของสหภาพโซเวียต ซึ่งในวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2543 ได้มีการบังคับใช้ตามรัฐธรรมนูญแห่งสหพันธรัฐรัสเซีย
== ตราแผ่นดินของรัสเซียสมัยต่างๆ ==
=== จักรวรรดิรัสเซีย ===
ไฟล์:Coat of arms of Russia (XV Century).svg|ตราแผ่นดินของรัสเซียในศตวรรษที่ 15
ไฟล์:Royal Coat of arms of Russia (17th century).svg|ตราแผ่นดินของรัสเซียในศตวรรษที่ 17
ไฟล์:Lesser CoA of the empire of Russia.svg|ตราแผ่นดินของจักรวรรดิรัสเซียอย่างย่อ
ไฟล์:Lesser Coat of Arms of Russian Empire.svg|ตราแผ่นดินของจักรวรรดิรัสเซีย ที่ใช้ในหน่วยงานราชการของรัฐ และ เอกสารทางราชการ
ไฟล์:Russian greaterarms.png|มหาจลัญจกรณ์ของจักรวรรดิรัสเซีย
=== หลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียต ===
ไฟล์:Emblem of the Russian SFSR.svg|ตราแผ่นดินของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย ก่อนวันที่16 พฤษภาคม, พ.ศ. 2535
ไฟล์:Emblem of the Russian Federation (1992-1993).svg|ตราแผ่นดินของสหพันธรัฐรัสเซีย 16 พฤษภาคม, พ.ศ. 2535 – 30 พฤศจิกายน, พ.ศ. 2536
ไฟล์:Coat of Arms of the Russian Federation.svg|ตราแผ่นดินของสหพันธรัฐรัสเซีย บนธงชาติที่ใช้ในส่วนราชการ มีตราแผ่นดิน
ไฟล์:Coat of Arms of the Russian Federation 2.svg|ตราแผ่นดินของสหพันธรัฐรัสเซีย ที่ใช้ในหน่วยงานราชการของรัฐ และ เอกสารทางราชการ
ไฟล์:Grand Kremlin Palace façade, 1982-2008.jpg|ตราแผ่นดินรัสเซีย (ภาพล่าง) และ ตราแผ่นดินของสหภาพโซเวียต พร้อมอักษรชิริลลิก “CCCP”  (ภาพบน) ที่หน้าบันอาคาร ภายใน พระราชวังเครมลิน
== ดูเพิ่ม ==
ตราแผ่นดินของสหภาพโซเวียต
ธงชาติสหภาพโซเวียต
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รัสเซีย
รัสเซีย
สัญลักษณ์ของประเทศรัสเซีย
นักสืบฮาร์ด

นักสืบฮาร์ด ภาพยนตร์แนวสืบสวนกวนตลก นำแสดงโดย ทูน หิรัญทรัพย์, จารุณี สุขสวัสดิ์, นพดล ดวงพร, ดู๋ ดอกกระโดน กำกับโดย "ชาติ รอบกิจ" เข้าฉายที่โรงภาพยนตร์เฉลิมไทย
ภาพยนตร์ไทย
ยะงินุมะ จุงโกะ

ยะงินุมะ จุงโกะ  (1 เมษายน ค.ศ. 1973 –) เป็นนักกีฬาสเกตลีลาชาวญี่ปุ่น ซึ่งปัจจุบันรู้จักกันในฐานะผู้ฝึกสอนสเกตลีลา เธอชนะเลิศในการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูหนาว 1993 และได้รับเหรียญทองแดงในการแข่งขัน World Junior Figure Skating Championships ประจำปี ค.ศ. 1988 และ 1989 และเธอเป็นนักกีฬาสเกตลีลาอันดับที่ 14 ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1988
== อ้างอิง ==
Junko Yaginuma Official Site
นักกีฬาชาวญี่ปุ่น
นักสเกตลีลา
อุทยานดอกไม้

อุทยานดอกไม้ เป็นเพลงลูกกรุงของไทยที่มีเนื้อหากล่าวถึงพรรณไม้ดอกมากที่สุด 48 ชนิด แต่งคำร้องโดย สกนธ์ มิตรานนท์ แต่งทำนองโดย ชูศักดิ์ รัศมีโรจน์ ขับร้องโดย วงจันทร์ ไพโรจน์ เพลงนี้แต่งขึ้นใน พ.ศ. 2499 ภายหลังมีการนำเพลงนี้ไปล้อเลียน อาทิ อุทยานผลไม้ ขับร้องโดย สุรพล สมบัติเจริญ และ อุทยานผี ขับร้องโดย มีศักดิ์ นาครัตน์
== เนื้อเพลง ==
ชมผกา จำปา จำปี
กุหลาบ ราตรี พะยอม อังกาบ ทั้ง กรรณิการ์
ลำดวน นมแมว ซ่อนกลิ่น ยี่โถ ชงโค มณฑา
สายหยุด เฟื่องฟ้า ชบา และสร้อยทอง
: บานบุรี ยี่สุ่น ขจร
: ประดู่ พุดซ้อน พลับพลึง หงอนไก่ พิกุล ควรปอง
: งาม ทานตะวัน รักเร่ กาหลง ประยงค์ พวงทอง
: บานชื่น สุขสอง พุทธชาด สะอาดแซม
พิศ พวงชมพู กระดังงา เลื้อยเคียงคู่ ดูสุดสวย แฉล้ม
รสสุคนธ์ บุนนาค นางแย้ม สารภี ที่ถูกใจ
: งาม อุบล ปน จันทน์กะพ้อ
: ผีเสื้อ แตกกอ พร้อม เล็บมือนาง พุดตาน กล้วยไม้
: ดาวเรือง อัญชัน ยี่หุบ มะลิวัลย์ แลวิไล
: ชูช่อไสว เร้าใจในอุทยาน
== พรรณไม้ดอกทั้งหมดที่ปรากฏในบทเพลง ==
จำปา
จำปี
กุหลาบ
ราตรี
พะยอม
อังกาบ
กรรณิการ์
ลำดวน
นมแมว
ซ่อนกลิ่น
ยี่โถ
ชงโค
มณฑา
สายหยุด
เฟื่องฟ้า
ชบา
สร้อยทอง
บานบุรี
ยี่สุ่น
ขจร
ประดู่
พุดซ้อน
พลับพลึง
หงอนไก่
พิกุล
ทานตะวัน
รักเร่
กาหลง
ประยงค์
พวงทอง
บานชื่น
พุทธชาด
พวงชมพู
กระดังงา
รสสุคนธ์
บุนนาค
นางแย้ม
สารภี
อุบล
จันทร์กะพ้อ
ผีเสื้อ
เล็บมือนาง
พุดตาน
กล้วยไม้
ดาวเรือง
อัญชัน
ยี่หุบ
มะลิวัลย์
== อ้างอิง ==
เพลงลูกกรุง