pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ฮันฮก

ฮันฮก (Han Fu; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก เป็นชาวเมืองอิ่งชวน ( เองฉวน ) มณฑลเหอหนาน มีฉายาว่าอุ๋นเจ๋ย์ เป็นคนขี้ขลาด ไม่กล้าทำงานใหญ่ๆ ติดสินบนตั๋งโต๊ะจึงได้ครองแคว้นกิจิ๋ว ครั้นหัวเมืองต่างได้ยกทัพมาปราบตั๋งโต๊ะ ณ เมื่อทำการไม่สำเร็จ ก็ถอยทัพกลับ เพราะอ้วนเสี้ยวรู้กำพืดของฮันฮกดี จึงสมคบกับกองซุนจ้าน เจ้าเมืองปักเป๋งจะเข้ามาแย่งเอาแคว้นกิจิ๋ว
กองซุนจ้านตกลงด้วย อ้วนเสี้ยวจึงมีจดหมายบอกให้ฮันฮกเป็นเชิงแจ้งให้รู้ว่า กองซุนจ้านปรึกษาจะยกทัพมาตีกิจิ๋ว ฮันฮกตกใจ รีบเชิญอ้วนเสี้ยวเข้ามาอารักขาแคว้นกิจิ๋วทันที อ้วนเสี้ยวก็ได้แคว้นกิจิ๋วโดยไม่ต้องเสียเลือด ส่วนฮันฮกรีบหนีเอาตัวรอดไปอยู่เมืองตันลิว และเป็นทุกข์กระวนกระวายใจ กลัวคนนั้นจะทำราย คนนี้จะทำร้าย ในที่สุดเลยต้องฆ่าตัวตาย

== อ้างอิง ==
ข้อมูลฮันฮก เจ้าเมืองกิจิ๋วจากไทยสามก๊ก 
== ดูเพิ่ม ==
สามก๊ก
ยุคสามก๊ก
จดหมายเหตุสามก๊ก
ตัวละครในสามก๊ก
ตั๋งโต๊ะ
ฮันฮก
ขงหยง

ขงหยง หรือ ขงเล่ง มีชื่อในสำเนียงจีนกลางว่า ข่งหรง (ค.ศ. 153 - ค.ศ. 208) มีชื่อรองว่าเหวินจฺวี่  เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ในยุคสามก๊ก เป็นชาวเมืองซีฟู่ ในเขตแคว้นหลู่โก้วะ ( โลก๊ก ) อันเป็นที่เกิดของขงจื้อ เป็นเชื้อสายของขงจื้อลำดับที่ 20 มีสติปัญญาเฉียบแหลม เมื่ออายุ 10 ขวบได้ไปหาหลี่อิ๋ง เจ้าเมือง คนเฝ้าประตูไม่ให้เข้า ขงหยงอ้างว่าเป็นเพื่อนสนิทของเจ้าเมืองจึงเข้าได้ เมื่อหลีอิ๋งถามว่า เป็นเพื่อนสนิทมาตั้งแต่ครั้งไหน ขงหยงตอบว่า บรรพบุรุษของข้าพเจ้า (คือขงจื้อ) ได้ไปถามความรู้เกี่ยวกับประเพณี จากบรรพบุรุษของท่าน ( คือ เล่าจื๊อ ซึ่งชื่อจริงว่า หลีเอ๋อ ) จึงถือว่าสกุลเราสนิทมาหลายชั่วคนแล้ว
หลีอิ๋งประหลาดใจในสติปัญญาของเด็กน้อยผู้นี้มาก พอดีเฉินวุ่ย ขุนนางผู้ใหญ่ตำแหน่งต้าจงต้าฟูมาเยี่ยมหลีอิ๋งจึงเล่าให้เฉินวุ่ยฟัง เฉินวุ่ยก็ว่า เด็กฉลาดไม่แน่นักที่โตขึ้นจะฉลาดเสมอไป ขงหยงโต้ว่า ตัวท่านเองก็เป็นเด็กฉลาดมาก่อนไม่ใช้หรือ พูดคำนี้ทั้งหลีอิ๋งกับเฉินวุ่ย ก็หัวเราะขึ้นพร้อมกัน โตขึ้น ขงหยงได้ดำรงตำแหน่งราชการเป็นจงหลังเจี้ยง เจ้าเมื่องปักไฮ ประชาชานิยมรักใคร่มาก ชอบยกคำโบราณมาพูดเสมอว่า “ในห้องพรั่งพร้อมด้วยเพื่อน ในแก้วเอิบอาบด้วยน้ำเหล้า” เป็นผู้จัดตั้งสถานศึกษาศิลปะวรรณคดี และได้ชื่อว่าเป็นปราชญ์คนหนึ่งใน 7 ของรัชสมัยพระเจ้าเหี้ยนเต้
ครั้งหนึ่งโจโฉต้องการคนดีมีฝีปากไปเกลี้ยวกล่อมเล่าเปียว ผู้ครองแคว้นเกงจิ๋ว มีผู้เสนอให้วานขงหยง แต่ขงหยงไม่ยอมรับ แนะนำให้วานยีเอ๋ง ซึ่งเป็นเพื่อนรักไปแทน แต่ยีเอ๋งเป็นปราชญ์ที่พูดมากเกินไป ชอบยกตนข่มท่าน การเกลี้ยกล่อมจึงไม่สำเร็จ เนื่องจากคอยขัดคอโจโฉบ่อย ๆ โจโฉจึงไม่ชอบ ครั้งสุดท้ายขัดคอไม่ให้ยกทัพไปปราบเล่าปี่ อ้างว่าเล่าปี่เป็นเชื้อสายพระเจ้าเหี้ยนเต้ และตั้งหลักมั่นคงที่เกงจิ๋วแล้ว
โจโฉโกรธ ให้จับขงหยงประหารชีวิตเสีย ขณะที่บุตรกำลังเล่นหมากล้อมกันอยู่คนใช้วิ่งมาบอกข่าว และให้ขอให้หนีไปเสีย บุตรขงหยงคนที่สองตอบว่า  พูดมิทันขาดคำทหารโจโฉก็เข้ามาล้อมเรือนจับบุตรภรรยาขงหยงไปฆ่าเสียสิ้น แล้วโจโฉให้เอาศพขงหยงไปประจานไว้ที่สามแพร่ง

== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The story of Kong Rong from the Association for Asian Research 
ประวัติขงหยง 
ขงหยง
เขื่อนกระเสียว

เขื่อนกระเสียว เป็นเขื่อนดินที่ยาวเป็นอันดับสองของประเทศไทย รองจากเขื่อนป่าสักชลสิทธิ์ เขื่อนแห่งนี้กั้นลำห้วยกระเสียวตั้งอยู่ที่ บ้านนาตาปิ่น หมู่ที่ 3 ตำบลด่านช้าง อำเภอด่านช้าง จังหวัดสุพรรณบุรี ในพื้นที่โครงการส่งน้ำและบำรุงรักษากระเสียว กรมชลประทาน
== ข้อมูลเขื่อน ==
ยาว 4,250 เมตร
สูง 32.5 เมตร
ความกว้างที่สันเขื่อน 8 เมตร
พื้นที่ผิวน้ำ 35 ตารางกิโลเมตร
ปริมาตรน้ำเก็บกัก 240 ล้านลูกบาศก์เมตร ที่ระดับ +87.00 เมตร รทก.
ปริมาตรสูงสุด 390 ล้านลูกบาศก์เมตร ที่ระดับ +90.64 เมตร รทก.
== การใช้ประโยชน์ ==
ใช้ในการเกษตรกรรมของโครงการส่งน้ำและบำรุงรักษากระเสียว
เป็นพื้นที่ประมง
เป็นแหล่งท่องเที่ยว
==แหล่งข้อมูลอื่น==
กระเสียว
โครงสร้างพื้นฐานในจังหวัดสุพรรณบุรี
สิ่งก่อสร้างในอำเภอด่านช้าง
บาราย

บาราย (បារាយ; Baray) เป็นแหล่งเก็บน้ำที่ถูกสร้างขึ้นในรูปแบบของอาณาจักรขอมในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ บารายที่ใหญ่ที่สุด มีอยู่สองแห่งคือ บารายตะวันออก และ บารายตะวันตก ในเมืองพระนคร ประเทศกัมพูชา บารายมีลักษณะเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า นักประวัติศาสตร์ต่างสันนิษฐานต่าง ๆ เกี่ยวกับความหมายและการทำงานของบาราย บางท่านเชื่อว่า บารายเหล่านี้ถูกสร้างขึ้นมาโดยมีจุดประสงค์ทางมโนมัย ซึ่งแสดงความหมายถึงทะเลที่อยู่ล้อมรอบเขาพระสุเมรุ ท่านอื่น ๆ มีทฤษฎีเกี่ยวกับการใช้บารายเป็นแหล่งเก็บน้ำ สำหรับการชลประทานของไร่นาต่าง ๆ  ทฤษฎีต่าง ๆ เหล่านี้อาจจะเป็นไปได้ว่า บารายได้ถูกสร้างขึ้นมาด้วยทั้งสองเหตุผล หรือเหตุผลอื่น ๆ อีก
==ดูเพิ่ม==
ตระพัง
สิ่งก่อสร้าง
เมืองพระนคร
ปราสาทขอม
อ้วนซง

อ้วนซง  เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก บุตรคนสุดท้องของอ้วนเสี้ยว เกิดจากนางเล่าซือภรรยาน้อย มีชื่อรองว่า เสี่ยนฝู่ อ้วนเสี้ยวรักมาก อยากให้ครองแคว้นกิจิ๋วแทนตน รูปร่างหน้าตาสง่างาม กล้าหาญในการสงคราม แต่ไม่รู้จักพลิกแพลงตัวเองให้เหมาะสมกับกาลเทศะ
== ประวัติ ==
เมื่ออ้วนเสี้ยวถึงแก่กรรม อ้วนซงยึดอำนาจในกิจิ๋ว ในยามที่โจโฉกำลังรุกรานเข้ามา อ้วนถำผู้พี่ใหญ่ไม่ยอมขึ้นกับอ้วนซง จึงเกิดรบกัน อ้วนถำสู้ไม่ได้ ต้องหนีไปอยู่เมืองเพงงวนก๋วน แล้วขอความช่วยเหลือจากโจโฉให้ปราบอ้วนซง โจโฉได้กำลังเพิ่มขึ้น จึงโจมตีอ้วนซงแตกหนีไปพึ่งกองซุนของ เจ้าเมืองเลียวตั๋ว พร้อมอ้วนฮีผู้พี่ กองซุนของเกรงว่าโจโฉจะตามไปตีดินแดนของตน จึงจับตัวอ้วนซง อ้วนฮีตัดศีรษะส่งไปอภินันทนาการแก่โจโฉ พร้อมกับขอพึ่งใบบุญด้วย
== อ้างอิง ==
Chen, Shou (คริสต์ศตวรรษที่ 3). จดหมายเหตุสามก๊ก
Fan, Ye (คริสต์ศตวรรษที่ 5). Book of the Later Han (Houhanshu).
Pei, Songzhi (คริสต์ศตวรรษที่ 5). Annotations to Records of the Three Kingdoms (Sanguozhi zhu).
Sima, Guang (1084). Zizhi Tongjian.
บุคคลที่เกิดในคริสต์ศตวรรษที่ 2
อ้วนซง
ข้าราชการของอ้วนเสี้ยว
บารายตะวันออก

บารายตะวันออก (បារាយណ៍ខាងកើត; East Baray) ในปัจจุบันเป็น บาราย ที่เหือดแห้งหายไปแล้ว เป็นแหล่งเก็บน้ำสำคัญในอดีตใน เมืองพระนคร ประเทศกัมพูชา ตั้งอยู่ทางด้านตะวันออกของกำแพงเมือง นครธม บารายตะวันออกถูกสร้างขึ้นในราวปี พ.ศ. 1443 (หรือ คริสต์ศตวรรษที่ 10) ในรัชสมัยของ พระเจ้ายโศวรมัน บารายแห่งนี้ถูกหล่อเลี้ยงโดยแม่น้ำเสียมราฐ บารายแห่งนี้เป็นบารายที่ใหญ่ที่สุดอันดับสอง รองลงมาจาก บารายตะวันตก วัดคร่าว ๆ ได้ 7,150 คูณ 1,740 เมตร และบรรจุน้ำได้เกือบ 50 ล้าน ลูกบาศก์เมตร
รูปสลักที่เล่าเรื่องการก่อสร้างบาราย พบได้ตามมุมทั้งสี่ของสิ่งก่อสร้าง ตอนแรก บารายแห่งนี้ ถูกเรียกว่า ยโศดรตตกะ ตามชื่อกษัตริย์ผู้สร้าง
บัณฑิตแบ่งแยกกันตามความคิดของวัตถุประสงค์ของบารายนี้ และบารายอื่น ๆ โดยทฤษฎีบางทฤษฎี ชาวขอมกักเก็บน้ำสำหรับการชลประทาน แต่ไม่มีร่องรอยการแกะสลักที่บ่งบอกถึงวัตถุประสงค์ดังกล่าว ทฤษฎีอื่น ๆ คือ บารายถูกสร้างขึ้นมาหลัก ๆ ไว้สำหรับทางศาสนา ซึ่งแสดงถึงทะเลแห่งการสร้าง ซึ่งล้อมรอบเขาพระสุเมรุ ที่อยู่อาศัยของเทพเจ้าในศาสนาฮินดู
บารายตะวันออกในปัจจุบันไม่ได้บรรจุน้ำแล้ว แต่เค้าโครงของมันยังคงปรากฏให้เห็นเด่นชัดในภาพถ่ายทางอากาศ ตรงใจกลางของบาราย คือ ปราสาทแม่บุญตะวันออก ซึ่งตั้งอยู่ในพื้นยกระดับที่เคยเป็นเกาะมาก่อนในอดีต ตอนที่บารายยังบรรจุน้ำ
== อ้างอิง ==
นครธม
สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 10
อ้วนถำ

อ้วนถำ  ชื่อรอง เสียนซือ เป็นขุนพล นักการเมือง และขุนศึกชาวจีนผู้เป็นบุตรคนโตของอ้วนเสี้ยว ขุนศึกผู้ครอบครองจีนตอนเหนือในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
== ประวัติ ==
เมื่อโจโฉรุกรานมณฑลเหอเป่ย และอ้วนเสี้ยวตรอมใจตาย อ้วนถำกับอ้วนซงน้องคนเล็กแย่งกันเป็นใหญ่ในแคว้นกิจิ๋วแทนบิดา อ้วนถำสู้ไม่ได้ จึงเข้าสวามิภักดิ์ต่อโจโฉขอพึ่งบุญปราบอ้วนซง โจโฉก็ให้คำมั่นสัญญาว่าจะยกลูกสาวให้เป็นภรรยา แต่แล้วเมื่อโจโฉยึดแคว้นกิจิ๋วได้ทั้งหมด แล้วอ้วนซงหนีไปแล้ว อ้วนถำกลับเกิดความสำนึกว่า ไม่ควรยอมจำนนต่อโจโฉ จึงเตรียมสู้รบกับโจโฉอยู่ที่เมืองลำพี้ โจโฉตามไปปราบ รบพุ่งกันหลายครั้ง อ้วนถำเห็นว่าสู้ไม่ได้ จึงขอสวามิภักดิ์อีกครั้งหนึ่ง แต่โจโฉไม่ยอมรับในที่สุดโจหอง ทหารเอกโจโฉก็เอาง้าวฟ้นอ้วนถำหลายทีจนตกม้าตาย โจโจให้ตัดศีรษะเอาไปเสียบไว้ที่ประตูเมืองด้านเหนือ
== อ้างอิง ==
Chen, Shou (คริสต์ศตวรรษที่ 3). จดหมายเหตุสามก๊ก
Fan, Ye (คริสต์ศตวรรษที่ 5). Book of the Later Han (Houhanshu).
Pei, Songzhi (คริสต์ศตวรรษที่ 5). Annotations to Records of the Three Kingdoms (Sanguozhi zhu).
Sima, Guang (1084). Zizhi Tongjian.
อ้วนถำ
บุคคลในยุคราชวงศ์ฮั่นที่ถูกสังหารในยุทธการ
ข้าราชการของอ้วนเสี้ยว
Business process reengineering

Business Process Reengineering หรือ Business Process Redisign หรือที่เรียกย่อๆว่า BPR นั้นคือความพยายามเชิงการจัดการ ที่มีความมุ่งหมายเพื่อยกระดับประสิทธิภาพ และประสิทธิผลของกระบวนการทำงานขององค์กรตลอดทั้งระบบ วิธีการนั้นก็แสนจะง่าย เพียงมองกลับไปมองที่ระบบการทำงานขององค์กร เดเวนพอร์ท (1993) หนึ่งในผู้ก่อตั้ง BRP ชี้ว่า วิธีการ Reengineering นั้นจะต้องคิดหารูปแบบใหม่ในวิธีการทำงาน, กิจกรรมที่จำเป็นต้องทำจริงจริง และการนำเอาคน, วิทยาการ และองค์กร มาประสานเข้าด้วยกัน
วิธีการนี้ฟังเหมือนจะเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก แต่มันไม่ง่ายขนาดนั้น เดเวนพอร์ท (1996) ชี้ว่ากระแส รีเอนจิเนียร์ริงนั้น เป็นเหมือนดอกไม้ไฟเท่านั้น ด้วยความเข้าใจที่ผิดๆ เขาชี้แจงแบบเกรี้ยวกราดว่า ปัจจุบันนี้ รีเอนจิเนียร์ริง ถูกเข้าใจแบบผิดๆว่าคือการ เปลี่ยนโครงสร้างใหม่, ไล่คนออก และ เปลี่ยนแปลงแบบถี่ๆ ในขณะที่ "มหกรรมการไล่ออก" ไม่เคยได้รับการเอ่ยถึง ในช่วงต้นของประวัติศาสตร์การรีเอนจิเนียร์ริงเลย พูดง่ายๆ ผู้จัดการในปัจจุบันละทิ้งการให้ความสำคัญของมนุษย์ไปเสียแล้ว
แท้จริงแล้ว หัวใจของรีเอนจิเนียร์ริ่ง คือมนุษย์ บทบาทของเทคโนโลยีนั้นคือการช่วยงานมนุษย์ ไม่ใช่ทดแทนมนุษย์ อย่างไรก็ตาม นักธุรกิจหลายคนกลับเข้าใจผิดเกี่ยวกับบทบาทของเทคโนโลยี และโละพนักงานเจนสนามออก ที่คล้ายๆกัน ไลเกอร์ (2004) เองก็กล่าวว่า ปรัชญาของโตโยต้านั้น ให้ความสำคัญกับพนักงานมาก ชนิดขาดไม่ได้ อีกทั้งคำว่า "Autonomation" ในปรัชญาของโตโยต้านั้น ชี้ให้เห็นได้ชัดว่า มนุษย์มีความน่าเชื่อถือกว่าเครื่องจักร (ยืนยันการสะกดว่าถูกต้องแล้ว เป็นศัพท์ที่โตโยต้าบัญญัติขึ้นใช้เอง โดยหมายถึงการใช้เครื่องจักรที่มีมนุษย์ควบคุม ไม่ปล่อยให้เครื่องจักรทำงานเองโดยปราศจากการควบคุม)
จุดล้มเหลวอีกจุดของรีเอนจิเนียร์ริ่งนั้นก็คือ การตัดสินใจระยะสั้น มองเพียงแต่ผลกำไร โดยไม่มองถึงผลเสียในระยะยาวนั่นเอง
== อ้างอิง ==
BRINT Institute, 2007, “Business Process Redesign: An Overview (Article) ”, viewed on 8th May 2008, 
Davenport, Thomas (1993) , Process Innovation: Reengineering work through information technology, Harvard Business School Press, Boston
Davenport, T, 1996, “The Fad That forgot People”, viewed on 8th May 2008, 
Hammer, M & Champy, J, 2001, Reengineering the corporation: a manifesto for business revolution, HarperBusiness, New York
Irani, Z, Hlupic, V, AND Giaglis, M, 2002, Guest Editorial: Business Process Reengineering: An Analysis Perspective, International Journal of Flexible Manufacturing Systems, vol 5-10, issue 4
Liker, J, 2004, The Toyota way: 14 management principles from the world’s greatest manufacturer, McGraw-Hill, New York
== หนังสืออ่านเพิ่ม ==
The Toyota way: 14 management principles from the world’s greatest manufacturer โดย ไลเกอร์ ISBN 978-0071392310
* วิถีโตโยต้า โดย วิทยา สุหฤทดำรง (หนังสือแปล), ISBN 9749309618
การบริหาร
สูติศาสตร์

สูติศาสตร์ (Obstetrics; มาจากภาษาละติน obstare การเตรียมพร้อม) เป็นศัลยศาสตร์เฉพาะทางที่เกี่ยวกับการดูแลผู้หญิงและทารกระหว่างการตั้งครรภ์, การคลอด, และระยะหลังคลอด ส่วนการผดุงครรภ์ (Midwifery) นั้นจะไม่อาศัยทักษะการศัลยศาสตร์ สูติแพทย์ส่วนมากมักจะเป็นแพทย์นรีเวชวิทยาด้วย ดูที่สูตินรีเวชวิทยา (Obstetrics and gynaecology)
ระยะการตั้งครรภ์โดยเฉลี่ยของมนุษย์คืออายุครรภ์ประมาณ 40 สัปดาห์ หรือ 38 สัปดาห์นับจากวันปฏิสนธิ แบ่งออกเป็นสามไตรมาส
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
การแพทย์เฉพาะทาง
สูติศาสตร์
นรีเวชศาสตร์

นรีเวชศาสตร์ หรือ นรีเวชวิทยา หรือ วิทยาเพศหญิง (gynaecology, gynecology) หมายถึงศัลยศาสตร์เฉพาะทางที่เกี่ยวข้องกับสุขภาพของระบบสืบพันธุ์เพศหญิง เช่น มดลูก ช่องคลอดและรังไข่ แพทย์นรีเวชวิทยาส่วนมากมักเป็นสูติแพทย์ด้วย ดูที่สูตินรีเวชวิทยา (Obstetrics and gynaecology)
สำหรับในทางสัตวแพทยศาสตร์ จะเรียกสาขาวิชานี้ว่า เธนุเวชวิทยา
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ราชวิทยาลัยสูตินรีแพทย์แห่งประเทศไทย
สูติศาสตร์และนรีเวชวิทยา  สารานุกรมสำหรับเยาวชน
Ingenious: archive of historical images related to obstetrics, gynaecology, and contraception.
Collection of peer-reviewed Clinical Practice Guidelines  in Obstetrics and Gynaecology
Articles and News on Obstetrics and Gynecology
U.S Federal Government Website for Women´s Health Information
Gynecology - Bulgarian portal Gynecology, October 30, 2009
Sexology - Bulgarian portal Sexology, October 30, 2009.
นรีเวชวิทยา
การแพทย์เฉพาะทาง
สูตินรีเวชวิทยา

สูตินรีเวชวิทยา (Obstetrics and Gynecology (หรือ Gynaecology)) หรือที่มักย่อว่า OB/GYN, O&G หรือ Obs & Gynae เป็นวิชาศัลยศาสตร์เฉพาะทางที่เกี่ยวข้องกับอวัยวะสืบพันธุ์ของเพศหญิง เป็นสาขาวิชาที่รวมเอาการแพทย์เฉพาะทาง 2 สาขาวิชาคือ สูติศาสตร์และนรีเวชวิทยาเข้าด้วยกัน มักเปิดสอนร่วมกันในหลักสูตรแพทย์ประจำบ้าน (หลังจบการศึกษาแพทยศาสตรบัณฑิต) การฝึกวิชาสูตินรีเวชวิทยาเกี่ยวข้องกับการจัดการพยาธิวิทยาคลินิกของระบบสืบพันธุ์เพศหญิง และการดูแลผู้ป่วยทั้งที่อยู่ในระยะตั้งครรภ์และไม่ได้ตั้งครรภ์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ราชวิทยาลัยสูตินรีแพทย์แห่งประเทศไทย
OBGYN.net - Obstetrics, Gynaecology, Infertility, Pregnancy, Birth, & Women's Health top online resource
http://www.sogc.org 
http://www.acog.org
Pediatric and Adolescent Gynecology
Training information/requirements 
OBGYN-Search.com : Search Engine for OBGYN Professionals in the USA
นรีเวชวิทยา
การแพทย์เฉพาะทาง
บรอดเวย์ (ถนน)

บรอดเวย์ หรือ ถนนบรอด (Broadway) เป็นถนนเส้นหนึ่งในเมืองนิวยอร์กและเป็นที่ตั้งของโรงละครที่ฉายละครบรอดเวย์โดยรอบ และเป็นที่มาของชื่อละคร อย่างไรก็ตามในเมืองนิวยอร์กมีถนนชื่อบรอดเวย์หลายเส้น แต่ถนนที่เป็นที่รู้จักคือถนนในใจกลางเกาะแมนแฮตตัน
ในอดีตบรอดเวย์ เป็นเส้นทางของชาวอินเดียนแดงในชื่อ Wickquasgeck 
== เส้นทาง ==
ถนนบรอดเวย์ เป็นถนนวิ่งในแนวเหนือใต้ของเกาะ โดยทางใต้สุดอยู่ที่ โบวลิงกรีน และเหนือสุดที่อินวูด ถนนบรอดเวย์ตัดผ่านสถานที่สำคัญหลายแห่งได้แก่
ยูเนียนสแควร์ บรอดเวย์ตัดกับถนนที่ 14 (14th Street)
เมดิสันสแควร์ บรอดเวย์ตัดกับถนนที่ 23 (23rd Street)
เฮอรอลด์สแควร์ บรอดเวย์ตัดกับ 6th Avenue และเป็นที่ตั้งของห้างสรรพสินค้าเมซีส์
ไทม์สแควร์ บรอดเวย์ตัดกับถนน 7th Avenue และเป็นที่ตั้งของโรงละครบรอดเวย์หลายแห่ง
== อ้างอิง ==
ถนนในรัฐนิวยอร์ก
แมนแฮตตัน
มามอนซิโย

มามอนซิโย (Mamoncillo) หรือ มามันซีโอ ตามการออกเสียงในภาษาอังกฤษ เป็นไม้ผลอยู่ในวงศ์ Sapindaceae (วงศ์เดียวกับลิ้นจี่และลำไย) เป็นผลไม้เมืองร้อน ตามธรรมชาติจะมีในเขตร้อนเหนือเส้นศูนย์สูตรและมีในทวีปอเมริกาเท่านั้น เป็นต้นไม้ขนาดใหญ่ ลำต้นมีความสูงถึง 30 เมตร ใบยาว 5-8 เซนติเมตร
== ลักษณะทั่วไป ==
ผลของมามอนซิโยเป็นทรงกลมรี มีสีเขียว ผลจะสุกงอมในช่วงฤดูร้อน สามารถแกะรับประทานได้โดยใช้ฟัน เนื้อผลไม้จะมีสีครีม ถึงอย่างไรก็ตาม เมื่อคั้นเป็นน้ำผลไม้จะเป็นสีน้ำตาลเข้ม
ตามปกติ เมล็ดของมามอนซิโยจะมีขนาดใหญ่ เป็นทรงกลมรีเหมือนกับผล สามารถนำไปอบแล้วรับประทานได้เหมือนกับเมล็ดทานตะวัน
ดอกของมามอนซิโยเป็นดอกเล็ก ๆ สีค่อนข้างเขียวและขาว มีกลิ่นหอม มีเกสรตัวผู้และเกสรตัวเมียอยู่ภายในดอกเดียวกัน จะบานเมื่อถึงฤดูฝน
== การเพาะปลูก ==
มามอนซิโยเป็นผลไม้ที่ควรปลูกในเขตร้อน เนื่องจากใบจะได้รับความเสียหายหากอุณหภูมิต่ำกว่าจุดเยือกแข็ง จะอันตรายมากหากอุณหภูมิต่ำกว่า -4 องศาเซลเซียส
ผู้ที่ปลูกมามอนซิโยควรรดน้ำ ควรขยายพันธุ์โดยการหว่านเมล็ด และยังสามารถขยายพันธุ์โดยการตอนกิ่งได้อีกด้วย
== การนำมาใช้ประโยชน์ ==
มามอนซิโยมักถูกปลูกตามข้างถนน เพื่อความสวยงามและกันเสียง กันฝุ่น
== อ้างอิง ==
วงศ์เงาะ
ผลไม้
ปีหนึ่ง (โรงเรียน)

ในโรงเรียนที่อังกฤษและเวลส์ ปีหนึ่ง เป็นปีการศึกษาแรก หลังจาก รีเซ็ปชั่น ช่วงอายุของเด็ก อยู่ระหว่าง ห้าถึงหก ปี นี่เป็นปีการศึกษาแรกของช่วงชั้นที่ 1
ใน ไอร์แลนด์เหนือ และสกอตแลนด์ ป.1 เป็นปีแรกของ การศึกษาภาคบังคับ และโดยปกติ นักเรียนในชั้นนี้ มีอายุ 4 ปี
ปีการศึกษา
วลี

วลี หรือ กลุ่มคำ เป็นการนำคำตั้งแต่สองคำขึ้นไปมาเรียงต่อกันทำให้เกิดความหมายเพิ่มขึ้น มีความหมายมาจากคำเดิมที่นำมารวมกันแต่ไม่สมบูรณ์เหมือนประโยค วลีส่วนใหญ่มีคำกลางที่สำคัญหนึ่งคำที่เป็นตัวบ่งบอกถึงประเภทของวลี คำนั้นเรียกว่าเป็น "คำหลัก" ของวลี ดังนั้นเราสามารถแบ่งประเภทของวลีตามคำหลักของวลี
== ชนิดของวลี ==
วลีมีอยู่ทั้งหมด 7 ชนิด
นามวลี  เป็นวลีที่มีคำนามเป็นคำหลักของวลี เช่น แมวบนเสื่อ, บ้านริมน้ำ
กริยาวลี เป็นวลีที่มีคำกริยาเป็นคำหลักของวลี เช่น กินข้าว, กระโดดขึ้นลง
บุพบทวลี  เป็นวลีที่มีคำบุพบทเป็นคำหลักของวลี เช่น ที่สุดถนน, หน้าร้านอาหาร
สรรพนามวลี เป็นวลีที่มีคำสรรพนามเป็นคำหลักของวลี เช่น เขาทั้งหลาย, ท่านผู้มีเกียรติ
วิเศษณ์วลี เป็นวลีที่มีคำวิเศษณ์เป็นคำหลักของวลี  เช่น เหม็นคลุ้งไปทั่ว, เช้าวันจันทร์
นอกจากนี้ยังมี สันธานวลี อุทานวลี ขึ้นอยู่กับประเภทของคำกลาง อย่างไรก็ตาม ในบางภาษาถึงแม้จะไม่มีคำหลักของวลี แต่ก็สามารถเป็นวลีประเภทอื่นได้ เช่นในภาษาอังกฤษ the rich (คนร่ำรวย) เป็นนามวลีที่มีแต่คำวิเศษณ์ ไม่มีคำนามอยู่เลย
ปีสอง

ในโรงเรียนที่อังกฤษและเวลส์ ปีสอง เป็นปีการศึกษาที่สอง หลังจาก รีเซ็ปชั่น ช่วงอายุของเด็ก อยู่ระหว่าง 6 - 7 ปี นี่เป็นปีการศึกษาสุดท้ายของช่วงชั้นที่ 1
ใน ไอร์แลนด์เหนือ และสกอตแลนด์ ป.2 (P2) เป็นปีที่สองของ การศึกษาภาคบังคับ และโดยปกติ นักเรียนในชั้นนี้ มีอายุ 5 - 6 ปี
ปีการศึกษา
สมัชชาแห่งชาติ (เวียดนาม)

รัฐธรรมนูญแห่งเวียดนามรับรอง สมัชชาแห่งชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม (Quốc hội nước Cộng hoà xã hội chủ nghĩa Việt Nam) เป็น "องค์การใช้อำนาจรัฐสูงสุด" ซึ่งมีรูปแบบเป็นระบบสภาเดี่ยว มีสมาชิกมาจากการเลือกตั้ง 493 คน โดยดำรงตำแหน่งวาระละ 5 ปี ประชุมกันปีละสองครั้ง รัฐสภาแต่งตั้งประธานาธิบดี (ประมุขแห่งรัฐ), นายกรัฐมนตรี (ประมุขแห่งรัฐบาล), ประธานศาลสูงสุดแห่งประชาชนเวียดนาม, อัยการสูงสุดแห่งประชาชนเวียดนาม (หรือ หัวหน้า "สำนักงานกำกับดูแลและตรวจสอบสูงสุดของประชาชน") และคณะรัฐมนตรี (ฝ่ายบริหาร) ซึ่งประกอบด้วยสมาชิก 21 คน อย่างไรก็ดี ท้ายที่สุด พรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามก็มีอิทธิพลใหญ่หลวงเหนือการควบคุมการบริหารและดำเนินการผ่านคณะกรรมาธิการส่วนกลางซึ่งมีสมาชิก 150 คน ซึ่งเลือกโปลิตบูโรจำนวน 15 คน ที่การประชุมสมัชชาพรรคแห่งชาติซึ่งจัดขึ้นทุกห้าปี สมาชิกพรรคดำรงตำแหน่งอาวุโสในรัฐบาลทั้งหมด
==อ้างอิง==
การเมืองเวียดนาม
รัฐบาลเวียดนาม
ว
ว
ว
ว
ภาพยนตร์ลาว

ภาพยนตร์ลาว คือภาพยนตร์ภาษาลาว โดยในยุคแรกประมาณปี ค.ศ. 1950 เป็นต้นมาภาพยนตร์ลาวส่วนใหญ่เป็นหนังสารคดีที่ทำขึ้นเพื่อโน้มน้าวประชาชนให้รักชาติ ภายใต้การอำนวยการสร้างของรัฐบาลและกลุ่มแนวลาวรักชาติ (Lao Patriotic Front) อาทิเช่นภาพยนตร์เรื่อง Gathering in the Zone of Two Provinces ถือเป็นภาพยนตร์ที่เก่าแก่ที่สุด ไม่ปรากฏปีที่สร้าง สร้างโดยคนทำภาพยนตร์เวียดนาม ,20 ปีแห่งการปฏิวัติ (1965) , ไซซะนะละดูแล้ง (ชัยชนะฤดูแล้ง - 1970) และ แดนแห่งอิดสะระ (1970)
ต่อมารัฐบาลลาวเริ่มทำหนังบ้างและมีจุดประสงค์เพื่อปลูกฝังให้คนรักชาติเช่นเดิม เช่น เพื่อนฮัก เพื่อนแค้น และ แผ่นดินของเฮา (ทั้ง 2 เรื่องไม่ปรากฏปีที่ฉาย) มีการเผยแพร่ด้วยวิธีเร่ฉายตามชานเมืองเพื่อให้เข้าถึงคนหมู่มาก
หลังปี ค.ศ. 1975 หลังการปลดปล่อยประเทศ วงการหนังลาวเข้าสู่ภาวะซบเซา แต่อย่างไรก็ตามกระทรวงวัฒนธรรมได้ตั้งศูนย์สำเนาฟิล์มขึ้นเพื่อรักษาฟิล์มหนังและผลิตสารคดีเผยแพร่ทางโทรทัศน์ในวาระสำคัญต่างๆ มากกว่าการปลุกระดมดังแต่ก่อน เช่น บันทึกการประชุมนานาชาติ ,บันทึกเหตุการณ์น้ำท่วม, บันทึกการสร้างเมืองใหม่ เป็นต้น
ต่อมาปี 1983 รัฐบาลลาวและเวียดนามร่วมกันสร้างภาพยนตร์เล่าเรื่องเรื่องแรก คือ เสียงปืนจากทุ่งไห่ กำกับโดย สมจิต พนเสนาและ พัน กี นัม ผู้กำกับชาวเวียดนาม เป็นภาพยนตร์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับกองกำลังทหารยุคคอมมิวนิสต์ แต่ได้ผลลัพธ์ที่ไม่ดีนัก ต่อมารัฐบาลลาวสร้างหนังเรื่อง บัวแดง ในปี 1988 เป็นเรื่องราวรันทดของครอบครัวที่ถูกพรากจากกันโดยสงครามกลางเมือง เป็นเรื่องที่มีฉากหลังอยู่ในปี 1972 ภาพยนตร์เรื่องนี้ประสบความสำเร็จดี  และหนังจากทุนเวียดนามเรื่อง ขรัวพญาช้าง
ในปี ค.ศ. 2008 กับภาพยนตร์ลาวเรื่อง สะบายดีหลวงพระบาง นำแสดงโดย อนันดา เอเวอริ่งแฮม และ  คำลี่ พิลาวง
== อ้างอิง ==
มาริออ อานชิช

มาริออ อานชิช (Mario Ančić) เป็นนักเทนนิสชาวโครแอต เกิดเมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2527 ณ เมืองสปลิต ประเทศยูโกสลาเวีย (ปัจจุบันคือประเทศโครเอเชีย) พ่อของเขาชื่อ สตีเป ทำกิจการเกี่ยวกับด้านห้างสรรพสินค้า คุณแม่ของเขาชื่อ นิลดา เป็นที่ปรึกษาด้านการเงิน
อานชิชจบการศึกษาจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยสปลิต เขามีพี่ชาย 1 คน ชื่อ อิวิตซา อานชิช (Ivica Ančić) ซึ่งเคยเล่นเทนนิสอาชีพ และเป็นผู้ฝึกให้กับเขาในช่วงแรก ๆ ส่วนน้องสาวคนเล็กของเขาที่มีชื่อว่า ซาญา อานชิช (Sanja Ančić) ก็เป็นนักเทนนิสอาชีพเช่นเดียวกัน โดยมีอิวิตซา อานชิช เป็นผู้ฝึกให้เช่นเดียวกัน
อานชิชเริ่มเล่นเทนนิสเมื่ออายุได้ 7 ปี โดยมีสโมสรเทนนิสเมืองสปลิต (Tennis Klub Split) ตั้งอยู่ตรงข้ามบ้าน หลังจากที่เขาสามารถเอาชนะโรเจอร์ เฟเดอเรอร์ มือหนึ่งของโลก ได้ในการแข่งขันเทนนิสแกรนด์สแลม รายการวิมเบิลดัน พ.ศ. 2545 เขาจึงได้รับจึงได้รับการขนานนามชื่อเล่นในวงการเทนนิสว่า ซูเปอร์มาริโอ (Super Mario)
== อ้างอิง ==
นักเทนนิสชาวโครเอเชีย
นักเทนนิสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
บุคคลจากสปลิต
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยสปลิต
ศุภรัตน์ นาคบุญนำ

ศุภรัตน์ นาคบุญนำ ผู้ประกาศข่าวและพิธีกรข่าวอิสระ อดีตรองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี มีชื่อเสียงจากการเป็นผู้ประกาศข่าว สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ในอดีต สุทิวัส มิวสิค ขอนแก่น เพลงประกอบภาพยนตร์ ยิงหัว เดอะมูฟวี่ อัลบั้ม ชุดที่ 1 บ่ตายแน่น้องพายุร้องไห้ มีผลงานเพลง บ่ตายแน่น้องพายุร้องไห้ คุณจอยถิ่มอ้าย ไปถอนคำสาบาน ฟ้ามืดบ่ดน
==  ประวัติ ==
ศุภรัตน์ นาคบุญนำ เกิดเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2511 อายุ  ปี
== ประวัติการศึกษา ==
ระดับมัธยมศึกษา จากโรงเรียนสตรีวัดระฆัง
ประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) จากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ วิทยาเขตพิตรพิมุขจักรวรรดิ
ปริญญาตรี วารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน (เกียรตินิยม) จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตร์ หลักสูตรการจัดการภาครัฐและเอกชน (MPPM) จากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า)
== ประวัติการทำงาน ==
ศุภรัตน์เริ่มเป็นผู้สื่อข่าวและผู้ประกาศข่าววิทยุ “ข่าวด่วน พล.1” ทางสถานีวิทยุกองพลที่ 1 รักษาพระองค์ บริษัท สหศีนิมา จำกัด ในสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ ต่อมาเริ่มเป็นที่รู้จักมากขึ้น เมื่อเป็นผู้สื่อข่าวและผู้ประกาศข่าว ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 และยังเป็นผู้ดำเนินรายการวิทยุหลายรายการ อาทิ รายการร่วมด้วยช่วยกัน และพิธีกรรายการโทรทัศน์หลายรายการ อาทิ รายการพบผู้แทน ปัจจุบันเป็นผู้ประกาศข่าว และพิธีกรข่าวอิสระ ทางสถานีโทรทัศน์หลายช่อง เช่นรายการเขย่าโต๊ะข่าว เวลา 06.00-07.00 น. กับ อัญชลีพร กุสุมภ์(เคยร่วมงานกันสมัยข่าวช่อง 7 ยุคแรกๆ) เป็นรายการที่จับผู้ประกาศข่าวที่มีแนวความคิดต่างกัน มาร่วมงานกัน และต่อมาถูกโยกไปรายการ โต๊ะข่าวชาวบ้าน เวลา 07.00-08.00 น. ร่วมกับผู้ประกาศข่าวหน้าใหม่ของช่อง ขณะเดียวกันได้ดำเนินรายการ ข่าวค่ำ ช่อง20 ไบรต์ทีวี เวลา 18.20 น.เป็นต้นไป ร่วมกับผู้ปนะกาศข่าวหน้าใหม่ของช่อง ทางช่องไบรต์ทีวี และข่าวเที่ยง ทางช่องไทยทีวี เป็นต้น
== การทำงานการเมือง ==
ใน พ.ศ. 2550 ศุภรัตน์ตัดสินใจลงเล่นการเมือง โดยการเข้าสังกัดพรรคพลังประชาชน ลงสมัครรับเลือกตั้งในเขต 8 กรุงเทพมหานคร (สวนหลวง, ประเวศ, บางนา และ พระโขนง) แต่ไม่ได้รับเลือก อย่างไรก็ตามในการเลือกตั้งครั้งนี้พรรคพลังประชาชนได้รับชัยชนะในการเลือกตั้ง โดยได้รับเสียงข้างมากถึง 233 จาก 480 ที่นั่งในสภาผู้แทนราษฎร ทำให้นายสมัคร สุนทรเวช หัวหน้าพรรคพลังประชาชน ได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี โดยนายสมัคร ได้แต่งตั้งให้นางสาวศุภรัตน์ดำรงตำแหน่งรองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
แต่ต่อมาวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ ตัดสินยุบพรรคพลังประชาชน รวมทั้งตัดสิทธิ์ทางการเมืองของกรรมการบริหารพรรค 5 ปี ทำให้นายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ นายกรัฐมนตรี ต้องพ้นสภาพการเป็นนายกรัฐมนตรีไปโดยปริยาย และประกอบกับการเปลี่ยนขั้วทางการเมืองของกลุ่มเพื่อนเนวินที่ย้ายไปสนับสนุนให้พรรคประชาธิปัตย์จัดตั้งรัฐบาล ทำให้พรรคเพื่อไทยกลายเป็นฝ่ายค้าน
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
พ.ศ. 2551 - 80pxเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นตริตาภรณ์มงกุฎไทย (ต.ม.)
== อ้างอิง ==
ผู้ประกาศข่าวช่อง 7
นักการเมืองสตรีชาวไทย
พรรคพลังประชาชน (พ.ศ. 2541)
พรรคเพื่อไทย
แนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ
บุคคลจากโรงเรียนสตรีวัดระฆัง
บุคคลจากคณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
บุคคลจากคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์
บุคคลจากคณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.ม.