pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
คณวัฒน์ วศินสังวร

นายคณวัฒน์ วศินสังวร อดีตรองหัวหน้าพรรคเพื่อไทย และทีมเศรษฐกิจพรรคเพื่อไทย อดีตประธานอนุกรรมการจัดเตรียมข้อมูลศูนย์ปฏิบัติการนายกรัฐมนตรี อดีตเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง และอดีตที่ปรึกษารัฐมนตรีหลายกระทรวง
== ประวัติ ==
คณวัฒน์ วศินสังวร เกิดเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2505 จบการศึกษาด้านบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต และนิติศาสตรบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ผ่านการศึกษาหลักสูตรวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่น 51 รุ่นน้องของพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา มีเพื่อนร่วมรุ่น วปอ.51 ที่เป็นนายทหารระดับคุมกำลัง เช่น พลตรีอุดมเดช สีตบุตร และผ่านการอบรมหลักสูตรการเมืองการปกครอง รุ่น 8 สถาบันพระปกเกล้า อีกทั้งยังเป็น Candidate for Phd หลักสูตรปริญญาเอกด้านการบริหารธุรกิจของมหาวิทยาลัยแห่งชาติออสเตรเลีย โดยศึกษาและสอบผ่านรายวิชาตามหลักสูตรปริญญาเอก แต่ไม่ได้ทำดุษฎีนิพนธ์จนเสร็จ เนื่องจากต้องลาออกมารับตำแหน่งผู้ช่วยรัฐมนตรีกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร ในปี พ.ศ. 2548 ปัจจุบันนายคณวัฒน์ ดำรงตำแหน่งเป็นรองหัวหน้าพรรคเพื่อไทย ดูแลด้านเศรษฐกิจ การจัดทำนโยบายพรรค และวางยุทธศาสตร์ campaign การหาเสียง
== ประวัติการทำงาน ==
=== ประสบการณ์ทางการเมือง ===
คณวัฒน์ วศินสังวร ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร ในปี พ.ศ. 2548 ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม และที่ปรึกษารองนายกรัฐมนตรีจนกระทั่งเกิดการรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2549
ต่อมาในปี พ.ศ. 2551 ได้รับการแต่งตั้งเป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาลของนายสมัคร สุนทรเวช และเป็นรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง ในรัฐบาลของนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์
=== ประสบการณ์อื่น ===
ที่ปรึกษาประธานกรรมการกองทุนหมู่บ้านและชุมชนเมืองแห่งชาติ
กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการดำเนินการศูนย์ปฏิบัติการนายกรัฐมนตรี
ประธานอนุกรรมการจัดเตรียมข้อมูลศูนย์ปฏิบัติการนายกรัฐมนตรี
กรรมการในคณะกรรมการรัฐบาลอิเล็กทรอนิคส์
กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการภูมิสารสนเทศแห่งชาติ
กรรมการและผู้ช่วยเลขานุการคณะกรรมการอำนวยการ หนึ่งตำบล หนึ่งผลิตภัณฑ์ แห่งชาติ
คณะอนุกรรมการปรับเปลี่ยนระบบงบประมาณและการเงิน (คณะกรรมการปฏิรูประบบราชการ)
คณะอนุกรรมการกำหนดชุมชนเมือง (สำนักงานคณะกรรมการกองทุนหมู่บ้านและชุมชนเมืองแห่งชาติ)
ผู้แทนคณะกรรมการกองทุนหมู่บ้านและชุมชนเมืองแห่งชาติในคณะอนุกรรมการสนับสนุนระดับจังหวัด
คณะทำงานประชารัฐ (สำนักงานคณะกรรมการกองทุนหมู่บ้านและชุมชนเมืองแห่งชาติ)
คณะทำงานโครงการวิจัยและประเมินกองทุนหมู่บ้านและชุมชนเมือง
ที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
ที่ปรึกษาประธานสภากรุงเทพมหานคร
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ประวัติผู้สมัคร ส.ส.คณวัฒน์ วศินสังวร 
นักการเมืองไทย
พรรคไทยรักไทย
พรรคพลังประชาชน (พ.ศ. 2541)
พรรคเพื่อไทย
บุคคลจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
บุคคลจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ร.ท.ภ.
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบบัญชีรายชื่อ
ภาวะสมองขาดเลือดชั่วคราว

ภาวะสมองขาดเลือดชั่วคราว (transient ischemic attack, TIA) หรือ มินิสโตรก (mini-stroke) คือภาวะที่ผู้ป่วยมีการสูญเสียการทำงานของระบบประสาทไปชั่วครู่ ซึ่งเกิดจากการขาดเลือดเฉพาะที่ของสมอง ไขสันหลัง หรือจอตา ลดลง โดยไม่ทำให้เกิดการตายของเนื้อเยื่อที่เป็นผลมาจากการขาดเลือด กลไกการเกิดภาวะนี้เป็นกลไกเดียวกันกับที่ทำให้เกิดโรคสมองขาดเลือดเฉียบพลัน แต่ดั้งเดิมแล้วจะแยกกันโดยอาศัยระยะเวลาที่เกิดอาการเป็นหลัก อย่างไรก็ดีในปัจจุบันจะแยกออกจากกันโดยดูจากภาพถ่ายรังสีว่ามีการตายของเนื้อเยื่อสมองหรือไม่
== อาการ ==
อาจมีอาการได้หลากหลายขึ้นอยู่กับบริเวณของสมองที่ได้รับผลกระทบ อาการที่พบบ่อยเช่นการสูญเสียการมองเห็นชั่วคราว (amaurosis fugax), พูดลำบาก (aphasia), ชาครึ่งซีก (hemiparesis), เหน็บ (paresthesia) ซึ่งมักเป็นครึ่งซีก ภาวะการรับรู้บกพร่องนั้นพบไม่บ่อย เคยมีรายงานกรณีผู้ป่วยที่เป็นอัมพาตในบางส่วนของใบหน้าหรือลิ้นด้วย
== การวินิจฉัย==
===การวินิจฉัยแยกโรค ===
== การป้องกัน ==
==อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
โรคระบบหัวใจหลอดเลือด
โรค
ประสาทวิทยา
ความผิดปกติทางประสาทวิทยา
โรคหลอดเลือดสมองเฉียบพลัน
โกซีโม เด เมดีชี

โคสิโม เดอ เมดิชิ (Còsimo di Giovanni degli Mèdici หรือ Cosimo de' Medici) (27 กันยายน ค.ศ. 1389  - 1 สิงหาคม ค.ศ. 1464) โคสิโมเกิดเมื่อวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 1389 ที่เมืองฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี  เป็นบุตรของ จิโอวานนิ ดิ บิชชิ เดอ เมดิชิ (Giovanni di Bicci de' Medici) และพิคคาร์ดา บูเอริ โคสิโมสมรสกับคอนเทสสินา เดอ บาร์ดิ (Contessina de' Bardi) และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1464 ที่คาเร็จจิในประเทศอิตาลี  โคสิโมเป็นนักการเมืองคนแรกที่ก่อสร้างความสำคัญของตระกูลเมดิชิซึ่งเป็นเหมือนผู้ปกครองฟลอเรนซ์โดยปริยาย บางครั้งโคสิโมก็รู้จักกันในนามว่า “โคสิโมผู้อาวุโส” (il Vecchio) หรือ “Cosimo Pater Patriae”
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ตระกูลเมดิชิ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
"PBS เมดิชิ: พ่อทูลหัวแห่งสมัยยุคเรอเนสซองซ์
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1932
คโสิโม
ขุนนางอิตาลี
นักการเมืองอิตาลี
บุคคลจากฟลอเรนซ์
มารีอา เด เมดีชี

มารีอา เด เมดีชี สมเด็จพระราชินีนาถแห่งฝรั่งเศส (Maria de' Medici; 26 เมษายน ค.ศ. 1575 – 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1642) ประสูติที่ฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี เป็นพระธิดาของฟรันเชสโกที่ 1 เด เมดีชี และอาร์ชดัชเชสโจแอนนาแห่งออสเตรีย (Archduchess Joanna of Austria) เป็นพระราชินีในพระเจ้าอ็องรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศสแห่งราชวงศ์บูร์บงระหว่างวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 1600 ถึงวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1610 หลังจากพระสวามีถูกลอบปลงพระชนม์ มารีอา เด เมดีชีก็ทรงเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในพระราชโอรสพระเจ้าหลุยส์ที่ 13 แห่งฝรั่งเศส สมเด็จพระราชินีนาถมารีอา เด เมดีชีสวรรคตเมื่อ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1642 ที่โคโลญในประเทศเยอรมนี
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ภาพชุดพระราชินีมารีอา เด เมดีชี
พระเจ้าหลุยส์ที่ 13 แห่งฝรั่งเศส
ราชวงศ์บูร์บง
เฮนเรียตตา มาเรียแห่งฝรั่งเศส สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
ตระกูลเมดีชี
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพเขียนชุดพระราชประวัติของมารีอา เด เมดีชีโดยรูเบินส์ 
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2116
ราชินีแห่งฝรั่งเศส
ราชินีแห่งนาวาร์
ราชวงศ์บูร์บง
ตระกูลเมดีชี
บุคคลจากฟลอเรนซ์
ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ที่เป็นสตรี
เทศบาลเมืองราชบุรี

ราชบุรี เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งในอำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี ตั้งอยู่ริมแม่น้ำแม่กลองฝั่งตะวันตก เขตเทศบาลมีพื้นที่ครอบคลุมตำบลหน้าเมืองทั้งตำบล มีประชากรในปี พ.ศ. 2561 จำนวน 36,040 คน
== ชุมชน ==
มีทั้งหมด 35 ชุมชนดังต่อไปนี้
ชุมชนเขาวังวิลล่า
ชุมชนพร้อมพัฒนา
ชุมชนร่มรื่น
ชุมชนเกาะปักเป้า
ชุมชนเพชรเกษม
ชุมชนเทศบาลห้า
ชุมชนศรีเมือง
ชุมชนดอนกระต่าย
ชุมชนร่วมใจ
ชุมชนทิพย์นิเวศน์
ชุมชนเจริญสุข
ชุมชนยุติธรรม
ชุมชนสมบูรณ์กุล
ชุมชนคฑาธร
ชุมชนท้าวอู่ทอง
ชุมชนแม้นรำลึก
ชุมชนรถไฟ
ชุมชนคนตลาด
ชุมชนราษฏรยินดี
ชุมชนศรีสุริยวงศ์ซอยหนึ่ง
ชุมชนสะพานแดง
ชุมชนวัดศรีสุริยวงศาราม
ชุมชนประปาร่วมสุข
ชุมชนศิริชัย
ชุมชนท่าแจ่
ชุมชนมหาธาตุสมานา
ชุมชนมหาธาตุสมังคี
ชุมชนมหาธาตุสุมันตรา
ชุมชนวัดเขาเหลือ
ชุมชนชาวดิน
ชุมชนสันคู
ชุมชนเทศบาลสาม
ชุมชนสายฝนรวมใจ
ชุมชนไทยรามัญ
ชุมชนมนตรีพัฒนา
== อ้างอิง ==
ราชบุรี
อำเภอเมืองราชบุรี
การพิพากษาครั้งสุดท้าย

การพิพากษาครั้งสุดท้าย (Last Judgment) หรือ วันแห่งการพิพากษา (Day of Judgment) หรือ วันโลกาวินาศ (Doomsday) ตามหลักอวสานวิทยาศาสนาคริสต์ (Christian eschatology) หมายถึง วันที่พระเป็นเจ้าทรงพิพากษาบรรดาประชาชาติต่าง ๆ ซึ่งจะเกิดขึ้นหลังจากการคืนชีพของบรรดาผู้ตายและการมาครั้งที่สองของพระเยซู หัวข้อนี้เป็นที่นิยมทำในงานศิลปะต่าง ๆ
ในคัมภีร์ไบเบิลระบุว่าพระเจ้าทรงกำหนดวันหนึ่งไว้เพื่อจะพิพากษาโลก และวันแห่งการพิพากษานั้นจะยาวนานหนึ่งพันปี พระเจ้าจะทรงทำลายองค์ประกอบต่างๆของสังคมมนุษย์ที่เสื่อมทรามและกำจัดคนชั่ว ผู้รอดชีวิตจากอวสานของยุคนี้คือ "คนเป็น" ที่จะถูกพิพากษา ในช่วงการพิพากษาซึ่งยาวนานหนึ่งพันปีนั้น พระเยซูพร้อมด้วยชายและหญิง 144,000 คนที่ถูกปลุกขึ้นจากตายสู่ชีวิตในสวรรค์จะปกครองแผ่นดินโลก ในวันพิพากษา ซาตานและเหล่าผีปิศาจจะถูกจำกัดไม่ให้มีอำนาจครอบงำกิจการของมนุษย์
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
เทววิทยาศาสนาคริสต์
อวสานวิทยา
วันพระพิโรธ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ศิลปะคริสเตียน
ปรัชญาศาสนาคริสต์
พระเยซู
เอ็ดเวิร์ด ไฮด์ เอิร์ลที่ 1 แห่งแคลเรนดัน

เอ็ดเวิร์ด ไฮด์ เอิร์ลแห่งแคลเร็นดอนที่ 1 (ภาษาอังกฤษ: Edward Hyde, 1st Earl of Clarendon) (18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1609 - 9 ธันวาคม ค.ศ. 1674) เอ็ดเวิร์ด ไฮด์ เอิร์ลแห่งแคลเร็นดอนที่ 1 เป็นรัฐบุรุษคนสำคัญของอังกฤษผู้มีบทบาทสำคัญในการฟื้นฟูราชวงศ์อังกฤษ เกิดเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1609 เป็นบุตรของ เฮนรีไฮด์แห่งดิลตัน เอ็ดเวิร์ดสมรสครั้งแรกกับแอนน์ผู้มีชีวิตอยู่เพียงหกเดือนหลังจากแต่งงาน และครั้งที่สองกับฟรานซ ไฮด์ เคานทเตสแห่งแคลเร็นดอน (Frances Hyde, Countess of Clarendon) ผู้เป็นแม่ของแอนน์ ไฮด์ผู้เป็นชายาของพระเจ้าเจมส์ที่ 2 แอนน์ ไฮด์เป็นพระมารดาของพระราชินีนาถแมรีที่ 2 และพระราชินีนาถแอนน์ ฉะนั้นเอ็ดเวิร์ด ไฮด์จึงเป็นปู่ของพระมหากษัตรีย์ของอังกฤษสองพระองค์ เอ็ดเวิร์ดเสียชีวิตเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 1674 ขณะที่ลี้ภัยอยู่ในฝรั่งเศส
== ดูเพิ่ม ==
การฟื้นฟูราชวงศ์อังกฤษ
สมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2152
ขุนนางอังกฤษ
นักการเมืองอังกฤษ
นักประวัติศาสตร์ชาวอังกฤษ
บุคคลจากเทศมณฑลวิลต์เชอร์
ปีเอโตร โลเรนเซตตี

ปีเอโตร โลเรนเซตตี (Pietro Lorenzetti หรือ Pietro Laurati; ราว ค.ศ. 1280 - 1348) เป็นจิตรกรสมัยกอธิคชาวอิตาลีของตระกูลการเขียนภาพแบบเซียนนาในคริสต์ศตวรรษที่ 14 เป็นผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนังและจิตรกรรมแผง
ปีเอโตร โลเรนเซตตีเกิดเมื่อราว ค.ศ. 1280 ที่ เซียนนา ประเทศอิตาลี และเสียชีวิตด้วยกาฬโรคเช่นเดียวกับอัมโบรจิโอ ลอเร็นเซ็ตติน้องชายที่เป็นจิตรกรเช่นกันเมื่อปี ค.ศ. 1348 ที่เซียนนา  ปีเอโตรเป็นหนึ่งในศิลปินที่มีชื่อเสียงที่จอร์โจ วาซารีลงบันทึกไว้ในหนังสือ “ชีวิตศิลปิน” ปีเอโตรมีผลงานราวระหว่าง ค.ศ. 1306 ถึง ค.ศ. 1345
== ประวัติ ==
ปีเอโตรได้รับอิทธิพลจากจิโอวานนี ปิซาโนและจอตโต ดี บอนโดเน และทำงานด้วยกันกับซิโมเน มาร์ตินิที่อาซิซิ ปีเอโตรและน้องชายอัมโบรจิโอ ลอเร็นเซ็ตติเป็นผู้นำการภาพเขียนแบบธรรมชาตินิยมในศิลปะการเขียนในเซียนนา งานเขียนของทั้งสองคนเป็นงานเขียนที่ทดลองการวาดแบบสามมิติและการจัดช่องว่างภายในรูป ซึ่งเป็นแนวทางที่นำมาสู่ศิลปะยุคเรอเนสซองซ์ต่อมา
งานหลายชิ้นของปีเอโตรเป็นงานที่ทำให้วัดต่างๆ ในเมืองเซียนนา, อเรซโซ และ อาซิซิ งานชิ้นสุดท้ายชิ้นหนึ่งที่ทำคือ “การประสูติของพระแม่มารี” (ค.ศ. 1342) ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์เดลลโอเปราเดลดูโอโมที่มหาวิหารเซียนนา งานชิ้นเอกคืองานเขียนสีฝุ่นตกแต่งชั้นล่างของมหาวิหารเซนต์ฟรานซิสแห่งอาซิซิที่ปีเอโตรเขียนภาพใหญ่ชุด “ตรึงกางเขน, ชะลอร่างจากกางเขน, และ การบรรจุพระเยซู” ซึ่งประกอบด้วยตัวแบบที่แสดงอารมณ์และความรู้สึก นอกจากนั้นโดยรวมแล้วตัวแบบทั้งหมดในภาพก็มีอารมณ์ที่สอดคล้องกัน  ซึ่งแตกต่างไปจากภาพที่เขียนกันก่อนหน้านั้นที่ดูเหมือนว่าตัวแบบแต่ละตัวในภาพจะมีอารมณ์ต่างๆ กันไปราวกับว่าเอามาปะไว้ด้วยกันโดยไม่มีความสัมพันธ์ร่วมกันทางอารมณ์ อิทธิพลกาลบรรยายเรื่องโดยภาพเขียนที่ได้รับจากจอตโตที่ใช้ในการเขียนจิตรกรรมฝาผนังที่ชาเปลบาร์ดิ และ ชาเปลเปรุซซิภายในบาซิลิกาแห่งซานตาโครเช (Basilica of Santa Croce) ที่ฟลอเร็นซ์ และที่ ชาเปลสโครวินยี (Scrovegni Chapel) ที่ปาดัว จะเห็นได้จากงานเขียนของเปียโรที่มหาวิหารเซนต์ฟรานซิส
พี่น้องลอเร็นเซ็ตติ, จอตโต และช่างเขียนร่วมสมัยดูเหมือนจะปฏิวัติการเขียนภาพของอิตาลีในยุคนั้นโดยการนำไอคอนจากศิลปะไบแซนไทน์มาปรับปรุงให้เป็นศิลปะที่เป็นธรรมชาติมากขึ้น แต่กระนั้นงานของตระกูลการเขียนภาพแบบเซียนนาก็ยังเป็นธรรมชาติไม่เท่าตระกูลการเขียนภาพแบบฟลอเร็นซ์  แต่จะมีแนวโน้มที่ไปทางที่มีเสน่ห์และมนต์ขลังมากกว่าจนบางครั้งดูเหมือนว่าจะออกไปทางทัศนียภาพแบบเหนือจริงของภาพเขียนสมัยใหม่เสียด้วยซ้ำ
== ดูเพิ่ม  ==
ศิลปะคริสต์ศาสนา
ศิลปะยุคกอธิค
ศิลปะเรอเนซองส์
จิตรกรรมแผง
จิตรกรรมฝาผนัง
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ชีวประวัติของปีเอโตร โลเรนเซตตี ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ
ภาพเขียนของปีเอโตร โลเรนเซตตี ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ
==สมุดภาพ==
Image:Annunciazione di Pietro Lorenzetti.jpg|“การประกาศของเทพ”
Image:Assisi-frescoes-last-supper-3931 Lorenzetti Pietro.jpg|“พระกระยาหารมื้อสุดท้าย”อาซิซิ
บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1280
จิตรกรชาวอิตาลี
จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 14
จิตรกรสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
บุคคลจากแคว้นตอสคานา
การประสูติของพระเยซู (คอร์เรจจิโอ)

ดูบทความหลักที่ การประสูติของพระเยซู
การประสูติของพระเยซู หรือ การชื่นชมของคนเลี้ยงแกะ (ภาษาอังกฤษ: Nativity หรือ Adoration of the Shepherds หรือ Holy Night) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยอันโตนิโอ ดา คอร์เรจจิโอจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญจากปาร์มาในประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอจิตรกรรมชั้นครูแห่งเดรสเดนที่เดรสเด็นในประเทศเยอรมันี
อันโตนิโอ ดา คอร์เรจจิโอ เขียนภาพ “การประสูติของพระเยซู” เสร็จราวปี ค.ศ. 1529 ถึงปี ค.ศ. 1530 งานนี้ได้รับจ้างเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1522 โดยอัลเบิร์ตโต ปราโตเนริสำหรับชาเปลของตระกูลในวัดพรอสเพอร์ที่เร็จจิโอ เอมีเลีย ภาพเขียนตั้งอยู่ในชาเปลตั้งแต่ปี ค.ศ. 1530 จนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1640 เมื่อถูกย้ายไปโมดีนา โดยฟรานเชสโคที่ 1 เดสเต ดยุคแห่งโมดีนาและเร็จจิโอ (Francesco I d'Este Duke of Modena and Reggio) หลังจากนั้นก็ถูกนำไปเดรสเด็นในปี ค.ศ. 1746
คอร์เรจจิโอในยุคที่ตามมาหลังจากจิตรกรคนสำคัญๆ เช่นทิเชียนตีความหมายของฉากชีวิตของพระเยซูฉากนี้ที่เห็นได้จากความเด่นในการใช้แสง ศูนย์กลางจุดสนใจของภาพอยู่รอบพระบุตรที่โอบอยู่ในวงแขนของพระแม่มารี โดยมีกลุ่มคนเลี้ยงแกะยืนอยู่ทางซ้าย ชายที่มีหนวดยืนอยู่ในท่าเดียวกับนักบุญเจอโรมในภาพ “พระแม่มารีกับนักบุญเจอโรม” ที่คอร์เรจจิโอเขียนในปี ค.ศ. 1523 ทางด้านขวาเป็นสัตว์ต่างๆ ที่มักจะปรากฏในฉากการประสูติของพระเยซู (Nativity scene) และนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์ บนมุมซ้ายเป็นเทวดาที่คล้ายกับเทวดาที่คอร์เรจจิโอวาดในมหาวิหารปาร์มาที่เขียนในปีเดียวกัน
งานนี้อาจจะเป็นงานที่เป็นการศึกษาของลอมบาร์ดเกี่ยวกับการใช้แสงและใช้เป็นตัวอย่างโดยจิตรกรเช่นคามิลโล โปรคาชชินิ (Camillo Procaccini), ลูคา คัมบิอาซิ (Luca Cambiasi), จุยโด เรนิ (Guido Reni) และ โดเม็นนิโค แซมเปียริ (Domenico Zampieri) และแม้แต่ต่อมาโดย เฟเดอริโค บารอชชิ (Federico Barocci) และ คาร์โล มารัตตา (Carlo Maratta)
== อ้างอิง ==
วาเลริโอ เตอร์ราโรลิ, “คอร์เรจจิโอ”, เอเลมอนด์ อาร์เต, ค.ศ. 1992
== ดูเพิ่ม ==
อันโตนิโอ ดา คอร์เรจจิโอ
การประสูติของพระเยซู
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
คำบรรยายภาพที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1520
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1530
อันโตนิโอ ดา คอร์เรจจิโอ
จิตรกรรมสีน้ำมัน
ศิลปะเกี่ยวกับพระเยซู
ศิลปะเกี่ยวกับพระแม่มารีย์
ศิลปะคริสเตียน
จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
งานสะสมของหอจิตรกรรมชั้นครูแห่งเดรสเดน
ภาพเหมือนของเอเลเนอร์แห่งโทเลโด

ภาพเหมือนของเอเลเนอร์แห่งโทเลโดและลูกชาย (ภาษาอังกฤษ: Portrait of Eleonora of Toledo and Her Son) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยอักโนโล บรอนซิโนจิตรกรสมัยเรอเนซองส์ชาวอิตาลี ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์อุฟฟิซิที่ฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี
อักโนโล บรอนซิโนเขียนภาพ “ภาพเหมือนของเอเลเนอร์แห่งโทเลโด” เสร็จในปี ค.ศ. 1545 เป็นภาพของ เอเลเนอร์แห่งโทเลโดภรรยาของโคสิโมที่ 1 เดอเมดิชิ ดยุคแห่งทัสเคนี เอเลเนอร์นั่งโดยมีมือขวาวางบนไหล่ลูกชายคนหนึ่ง ท่าทางที่นั่งและการใช้ลายทับทิมบนเสื้อผ้าเป็นการแสดงฐานะของความเป็นแม่ ลูกที่ยืนอยู่ในภาพบ้างก็ว่าอาจจะเป็น ฟรานเชสโค (Francesco I de' Medici) (เกิด ค.ศ. 1541), หรือ จิโอวานนิ (Cardinal Giovanni de' Medici) (เกิด ค.ศ. 1543) หรือ กราเซีย (เกิด ค.ศ. 1547) ถ้าเป็นคนหลังภาพเขียนก็น่าจะเขียนระหว่างปี ค.ศ. 1550 ถึงปี ค.ศ. 1553 แต่เป็นที่ตกลงกันโดยทั่วไปว่าปีที่เขียนคือปี  ค.ศ. 1545 ฉะนั้นลูกจึงควรจะเป็นจิโอวานนิ
เมื่อร่างของเอเลเนอร์ถูกขุดขึ้นมาในคริสต์ศตวรรษที่ 19 กล่าวกันว่าเอเลเนอร์ใส่ชุดเดียวกับชุดที่ใส่ในภาพเขียน ตาข่ายคลุมผมที่เกือบเหมือนกับอันที่ใช้ในรูปอาจจะทำให้เกิดการสับสน  แต่การค้นคว้าต่อมาพิสูจน์ว่าเป็นชุดอีกชุดหนึ่งที่แสดงในหนังสือ “Patterns of Fashion” โดย  แจเน็ต อาร์โนลด์ (Janet Arnold) และ  “Moda a Firenze”โดย โรเบิร์ตตา ออร์ซิ ลันดินิและบรูนา นิคโคลิ  ชิ้นส่วนที่ยังเหลืออยู่ของเสื้อชุดนั้นยังคงเก็บรักษาไว้ในพาลัซโซพิตติในฟลอเรนซ์
== อ้างอิง ==
==ดูเพิ่ม==
อักโนโล บรอนซิโน
ภาพเหมือน
ตระกูลเมดิชิ
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1540
อักโนโล บรอนซิโน
ภาพเหมือน
จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
แม่พระรับสาร (ทิเชียน)

ดูบทความหลักที่ แม่พระรับสาร
แม่พระรับสาร (ภาษาอังกฤษ: Annunciation) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยทิเชียนจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลี ที่ตั้งอยู่ที่วัดซานซาลวาดอร์แห่งเวนิสในประเทศอิตาลี ทิเชียนเขียนภาพ “แม่พระรับสาร” ระหว่างปี ค.ศ. 1559  ถึงปี ค.ศ. 1564
== ดูเพิ่ม ==
ทิเชียน
ภาพเขียนสีน้ำมัน
แม่พระรับสาร
ชีวิตของพระแม่มารี
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1550
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1560
ทิเชียน
จิตรกรรมสีน้ำมัน
จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
ศิลปะเกี่ยวกับพระแม่มารีย์
ภาพเหมือนของโคสิโม เดอ เมดิชิ

ภาพเหมือนของโคสิโม เดอ เมดิชิ (ภาษาอังกฤษ: Portrait of Cosimo I de’ Medici) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยบรอนซิโนจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์อุฟฟิซิที่เมืองฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี
บรอนซิโนเขียนภาพ “ภาพเหมือนของโคสิโม เดอ เมดิชิ” เสร็จในปี ค.ศ. 1545 เพราะตำแหน่งช่างเขียนประจำสำนักของตระกูลเมดิชิบรอนซิโนจึงมืโอกาสเขียนภาพของแกรนด์ดยุคโคสิโม เดอ เมดิชิหลายภาพ ภาพนี้เป็นภาพขณะที่โคสิโมยังหนุ่มที่จอร์โจ วาซารีบรรยายว่าเป็นภาพดยุคที่ “ใส่เสื้อเกราะขาวเต็มยศและวางมือบนหมวก”  สันนิษฐานกันว่าภาพเขียนที่วิลลาของพอจจิโอ อา คาเอียโนในปี ค.ศ. 1545 และมีการอ้างอิงในจดหมายบางฉบับ
ภาพเขียนแสดงให้เห็นความเด็ดเดี่ยวและความมีอำนาจเหนือผู้อื่นของโคสิโมโดยมีแสงส่องมาบนใบหน้าทางด้านข้างและสะท้อนบนเสื้อเกราะโลหะ
== อ้างอิง ==
Page at artnet.it 
==ดูเพิ่ม==
บรอนซิโน
โคสิโม เดอ เมดิชิ
ภาพเหมือน
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1540
อักโนโล บรอนซิโน
จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
จิตรกรรมสีน้ำมัน
ภาพเหมือน
ข้างหลังภาพ (ภาพยนตร์ปี พ.ศ. 2544)

ข้างหลังภาพ ฉบับที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2544 เป็นภาพยนตร์ไทยที่เขียนบท และกำกับโดยเชิด ทรงศรี จากนวนิยายเรื่อง ข้างหลังภาพ ของศรีบูรพา
== นักแสดง ==
คารา พลสิทธิ์ เป็น ม.ร.ว.กีรติ
ธีรเดช วงศ์พัวพันธ์ เป็น นพพร
อาจอง ชุมสาย ณ อยุธยา เป็น เจ้าคุณอธิการบดี
ปรีดา จุลละมณฑล เป็น ม.จ. (พ่อกีรติ)
นวลปรางค์ ตรีชิต เป็น น้า
จำเริญลักษณ์ ธนะวังน้อย เป็น แม่แย้ม
พิราวรรณ ณ นคร เป็น หม่อม (แม่กีรติ)
นพ.ประกิต วาทีสาธกกิจ เป็น นพ.วิชา
วรรณษา ทองวิเศษ เป็น ม.ร.ว.สุธาร (น้องสาวของ ม.ร.ว.กีรติ)
วันชาติ ชุณห์ศรี เป็น พ.ต.พงศธร
ธิดา สิงห์จันทร์ เป็น ปรีด์ (ภรรยานพพร)
Hiroka Takahashi เป็น โอซาน
Ayumi Kara เป็น โนบุโกะ
พันธ์สัญญ์ อังคู่ธาร เป็น อำนาจ
พิพัฒน์ เลิศสุทธิผล เป็น เรืองเดช
=== นักแสดงรับเชิญ ===
จำรัส เศวตาภรณ์
สายสุนีย์ สุขกฤต
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพยนตร์ไทย
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2544
ภาพยนตร์ที่กำกับโดย เชิด ทรงศรี
ภาพยนตร์โดยสหมงคลฟิล์ม
ข้างหลังภาพ (แก้ความกำกวม)

ข้างหลังภาพ สามารถหมายถึง
ข้างหลังภาพ นวนิยายโดย ศรีบูรพา
ข้างหลังภาพ (ภาพยนตร์ปี พ.ศ. 2528) ภาพยนตร์ กำกับโดย เปี๊ยก โปสเตอร์
ข้างหลังภาพ (ภาพยนตร์ปี พ.ศ. 2544) ภาพยนตร์ กำกับโดย เชิด ทรงศรี
ข้างหลังภาพ เดอะมิวสิคัล ละครเพลง กำกับโดย ถกลเกียรติ วีรวรรณ
ข้างหลังภาพ ชื่อเพลงร้องโดย หนู มิเตอร์''
เจ้าจอมมารดาอำพัน ในสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี

เจ้าจอมมารดาอำพัน จันทโรจวงศ์ พระสนมในสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี
== ประวัติ ==
ท่านเป็นธิดาเจ้าอุปราชจันทร์ (ครั้นตั้งเจ้าชุมนุมงก๊กต่าง ๆ สมัยกรุงศรีอยุธยาแตก) แห่งนครศรีธรรมราช ซึ่งต่อมาโปรดเกล้าฯ มีบรรดาศักดิ์เป็นที่เจ้าพระยาสุรินทรราชา ข้าหลวงสำเร็จราชการอยู่เมืองถลาง กำกับราชการหัวเมืองทะเลหน้านอก ๘ หัวเมืองมาก่อนแล้ว ต่อมาเป็นอุปราชเมืองนครศรีธรรมราชในภายหลัง
เจ้าพระยาสุรินทรราชา อุปราชเมืองนครศรีธรรมราช บุรพชนเป็นพราหมณ์มาแต่อินเดียตัวท่านเป็นบุตรคนที่ ๓ ของเจ้าพระยาชำนาญบริรักษ์ (อู่) ผู้มีชื่อเสียงในรัชสมัยแผ่นดินพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศครั้งกรุงศรีอยุธยา ท่านเองเป็นต้นสกุล “จันทโรจวงศ์” ท่านมีภริยาหลายคน ได้มีบุตรหลานแตกสกุลออกหลายสาย เช่น “บุรณศิริ” “ศิริวัฒนกุล” “ชัชกุล” บุตรชายคนหนึ่งของท่านชื่อ “ฤกษ์” ตกค้างอยู่เมืองถลางได้ภรรยาเป็นหลานตัวของท้าวเทพกระษัตรี ชื่อ พุ่ม ภายหลังนายฤกษ์ รับราชการบรรดาศักดิ์ได้เป็นที่พระยาถลาง
== พระราชโอรสและพระราชธิดา ==
เจ้าจอมมารดาอำพัน มีพระราชโอรส ๑ พระองค์ พระราชธิดา ๑ พระองค์ คือ
๑. พระองค์เจ้าชายอรนิกา  ถูกสำเร็จโทษฐานกบฏ พร้อมกับพระอนุชาต่างพระมารดาของพระองค์คือ สมเด็จเจ้าฟ้าชายสุพันธุวงศ์ กรมขุนกษัตรานุชิต เมื่อ พ.ศ. ๒๓๕๒ ไม่มีวงสายสืบราชสกุล
๒. เจ้าจอมมารดาพระองค์เจ้าสำลีวรรณ ในกรุงรัตนโกสินทร์ได้เป็นพระชายาของกรมพระราชวังบวรมหาเสนานุรักษ์ (สมเด็จเจ้าฟ้าจุ้ย พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าฯ และสมเด็จพระอมรินทราบรมราชินี) สมเด็จพระมหาอุปราชวังหน้า รัชกาลที่ ๒ มีพระโอรสและพระธิดากับกรมพระราชวังบวรมหาเสนานุรักษ์ ๖ พระองค์ องค์หนึ่งคือ พระองค์เจ้าชายพงศ์อิศเรศร์ กรมหมื่นกษัตริย์ศรีศักดิเดช ต้นราชสกุล “อิศรเสนา ”>>
เจ้าจอมมารดาพระองค์เจ้าหญิงสำลีวรรณ ถูกสำเร็จโทษฐานพร้อมกับสมเด็จเจ้าฟ้าสุพันธุวงศ์ กรมขุนกษัตรานุชิต พระอนุชาต่างพระมารดา โทษฐานกบฏ คราวเดียวกันกับพระเชษฐาพระอนุชาและเจ้าหลานหลายพระองค์ เมื่อ พ.ศ. ๒๓๕๒
== อ้างอิง ==
http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=stat05&month=28-01-2008&group=2&gblog=10
อำพัน
พระภรรยาในสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช
จ้าว ปิ่ง

จ้าว ปิ่ง (; 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1272 – 19 มีนาคม ค.ศ. 1279) บางทีเรียก ซ่งตี้ปิ่ง (宋帝昺; "ปิ่งจักรพรรดิซ่ง") เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 18 และองค์สุดท้ายของราชวงศ์ซ่ง (宋朝) แห่งจักรวรรดิจีน และเมื่อแบ่งราชวงศ์ซ่งออกเป็นสมัยเหนือกับสมัยใต้ นับเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 9 และองค์สุดท้ายของราชวงศ์ซ่งใต้ (南宋朝) เสวยราชย์ราว 313 วันตั้งแต่ ค.ศ. 1278 จนสิ้นพระชนม์ใน ค.ศ. 1279
==ประวัติ==
จ้าว ปิ่ง เป็นโอรสองค์ที่ 17 ของจ้าว ฉี (趙禥) ซึ่งเสวยราชย์เป็นจักรพรรดิซ่งตู้จง (宋度宗) กับนางอฺวี๋ (俞氏) สนมคนหนึ่งของจ้าว ฉี ซึ่งมีฐานันดรศักดิ์ "ซิงหรง" (修容) จ้าว ปิ่ง ยังเป็นลูกพี่ลูกน้องกับจักรพรรดิองค์ก่อนหน้า คือ จ้าว เสี่ยน (趙㬎) ซึ่งเสวยราชย์เป็นจักรพรรดิซ่งกง (宋恭帝) และจ้าว ชื่อ (趙昰) ซึ่งเสวยราชย์เป็นจักรพรรดิซ่งตฺวันจง (宋端宗) จ้าว ปิ่ง ได้รับฐานันดรศักดิ์ "ซิ่นหวัง" (信王) ใน ค.ศ. 1274 ภายหลังได้เลื่อนเป็น "กวั่งหวัง" (廣王)
วันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1276 ทัพมองโกลของราชวงศ์ยฺเหวียน (元朝) ภายใต้การนำของขุนพลปั๋วหยาน (伯顔) ตีหลินอัน (臨安) เมืองหลวงของราชวงศ์ซ่ง แตก และจับจ้าว เสี่ยน (จักรพรรดิซ่งกง) ไป แต่จ้าว ชื่อ กับจ้าว ปิ่ง หนีรอดไปด้วยความช่วยเหลือของขุนนางจาง ชื่อเจี๋ย (張世傑), เฉิน อี๋จง (陳宜中), ลู่ ซิ่วฟู (陸秀夫), หยาง เลี่ยงเจี๋ย (楊亮節), เหวิน เทียนเสียง (文天祥), และคนอื่น ๆ พวกเขาลี้ภัยมาถึงจินหฺวา (金華) แล้วยกจ้าว ชื่อ ขึ้นเป็น "เทียนเซี่ยปิงหม่าโตว-ยฺเหวียน-ชฺว่าย" (天下兵馬都元帥; "หัวหน้าใหญ่ของไพร่พลทั่วหล้า") และยกจ้าว ปิ่ง ขึ้นเป็น "ฟู่-ยฺเหวียน-ชฺว่าย" (副元帥; "หัวหน้ารอง") ทั้งถวายฐานันดรศักดิ์ "เว่ย์หวัง" (衛王) ต่อจ้าว ปิ่ง ครั้นวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 1276 ก็ยกจ้าว ชื่อ วัยเจ็ดชันษา ขึ้นสืบราชสมบัติต่อจากจ้าว เสี่ยน ที่ถูกจับตัวไป ตั้งพิธีสถาปนาในฝูโจว (福州)
ขุนพลปั๋วหยานต้องการปราบปรามราชวงศ์ซ่งให้สิ้นซาก จึงนำทัพมารุกราน ขณะนั้น จ้าว ชื่อ ประชวรสิ้นพระชนม์ใน ค.ศ. 1278 กองทัพราชวงศ์ซ่งเสียขวัญกำลังใจ ทหารพากันหลบลี้ไปจากศึก ขุนนางลู่ ซิ่วฟู พาจ้าว ปิ่ง หนีไปถึงเหมย์เว่ย์ (梅蔚) ซึ่งปัจจุบันอยู่ในฮ่องกง ณ ที่นั้น จ้าว ปิ่ง ได้รับการยกขึ้นเป็นจักรพรรดิสืบต่อจากจ้าว ชื่อ ใช้ชื่อรัชกาลว่า "เสียงซิ่ง" (祥興) แล้วไปตั้งกองทัพที่หยาเหมิน (崖門) ซึ่งปัจจุบันอยู่ในนครเจียงเหมิน (江门市), เขตซินฮุ่ย (新会区), มณฑลกวั่งตง (广东省) เพื่อตีโต้มองโกล
มองโกลส่งขุนพลจาง หงฟ่าน (張弘範) นำทัพมาปราบปราม ส่วนทัพซ่งมีจาง ชื่อเจี๋ย เป็นผู้นำ สองฝ่ายรบกันในยุทธการหยาเหมิน (厓門戰役) ราชวงศ์ซ่งแพ้ ครั้นวันที่ 19 มีนาคม ค.ศ. 1279 เมื่อทราบว่า รบแพ้ ขุนนางลู่ ซิ่วฟู จึงอุ้มจ้าว ปิ่ง วัยเจ็ดชันษา ไปกระโจนลงน้ำถึงแก่ความตายด้วยกัน นับเป็นจุดสิ้นสุดของราชวงศ์ซ่ง
มีการสร้างสุสานถวายจ้าว ปิ่ง ในท้องที่ชื่อวาน (赤湾), เขตหนานชาน (南山区), นครเชินเจิ้น (深圳市)
==แกงรักษ์ชาติ==
เชื่อกันว่า ก่อนทัพซ่งจะพ่ายแพ้ในยุทธการหยาเหมิน จ้าว ปิ่ง และคณะ หนีไปซ่อนในวัดที่เฉาโจว (潮州) ภิกษุรูปหนึ่งเอาแกงทำจากผักใบเขียว, เห็ดกินได้, และน้ำต้มกระดูก มาถวาย จ้าว ปิ่ง เสวยแล้วพอพระทัยมาก จึงประทานนามให้ว่า "แกงรักษ์ชาติ" (護國菜) เมื่อจ้าว ปิ่ง สิ้นพระชนม์แล้ว มีการปรุงอาหารดังกล่าวเพื่อแสดงความอาลัยต่อจ้าว ปิ่ง ในฐานะจักรพรรดิซ่งองค์สุดท้าย
==ครอบครัว==
บิดา: จ้าว ฉี (趙禥; ค.ศ. 1240–1274) ซึ่งเสวยราชย์เป็นจักรพรรดิซ่งตู้จง (宋度宗)
มารดา: นางอฺวี๋ (俞氏) สนมคนหนึ่งของจ้าว ฉี ซึ่งมีฐานันดรศักดิ์ว่า "ซิงหรง" (修容)
==อ้างอิง==
บุคคลที่เกิดในปี ค.ศ. 1272
บุคคลที่เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1279
เสียชีวิตจากการจมน้ำ
จักรพรรดิราชวงศ์ซ่งใต้
พระมหากษัตริย์จีนในคริสต์ศตวรรษที่ 13
พระมหากษัตริย์ที่สวรรคตขณะทรงพระเยาว์
ผู้ปกครองที่เป็นเด็กในเอเชีย
โบสถ์เจซู

โบสถ์เจซู (Chiesa del Gesù) เป็นโบสถ์แม่ของคณะเยสุอิตในนิกายโรมันคาทอลิก มีชื่อเป็นทางการว่าโบสถ์พระนามศักดิ์สิทธิ์ของพระเยซู (Chiesa del Santissimo Nome di Gesù all'Argentina) หรือภาษาอังกฤษว่า “Church of the Most Holy Name of Jesus” ด้านหน้าของโบสถ์เป็นสถาปัตยกรรมแบบบาโรกที่แท้จริงเป็นแห่งแรก โบสถ์ใช้เป็นตัวอย่างในการก่อสร้างโบสถ์เยสุอิตต่อมาอีกมากมายทั่วโลกโดยเฉพาะในทวีปอเมริกา โบสถ์เจซูตั้งอยู่ที่จตุรัสเจซูในกรุงโรม
นักบุญอิกเนเชียสแห่งโลโยลาผู้ก่อตั้งคณะเยสุอิตเป็นผู้ริเริ่มความคิดในการก่อสร้างในปี ค.ศ. 1551 และเป็นผู้มีบทบาทสำคัญในการการปฏิรูปคาทอลิก โบสถ์เจซูเป็นสำนักงานกลางของมหาธิการคณะเยสุอิตจนกระทั่งถูกยุบในปี ค.ศ. 1773
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
คริสต์ศาสนสถาน
สถาปัตยกรรมบาโรก
แผนผังมหาวิหาร
เจซู
คริสต์ศาสนสถานแบบบาโรก
สถาปัตยกรรมบาโรกในโรม
สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1560
สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 16