pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ไม ชิรานุอิ

ไม ชิรานุอิ (不知火 舞; Mai Shiranui) เป็นตัวละครจากเกม ตำนานหมาป่ากระหายเลือด (Fatal Fury) และ เดอะ คิง ออฟ ไฟท์เตอร์ ไม ชิรานุอิ มีพัด และกระดิ่ง บรรจุดินปืนอยู่ตรงปลายผ้าเป็นอาวุธประจำกาย เธอเป็นนินจาจากสำนักชิรานุอิและมีแฟนหนุ่มชื่อ แอนดี้ โบการ์ด ซึ่งเป็นศิษย์ร่วมสำนักเดียวกัน นอกจากนี้ ไม ยังเป็นหนึ่งในตัวละครหญิงของเกมต่อสู้ ที่มีเกมเมอร์แนวไฟท์ติ้งรู้จักกันมากที่สุดด้วยเช่นกัน
== ประวัติตามท้องเรื่อง ==
ตำนานหมาป่ากระหายเลือด
ไม ชิรานุอิ เป็นหลานสาวของ ฮันโซ ชิรานุอิ ผู้ซึ่งเป็นอาจารย์สอนวิชานินจาประจำตระกูลชิรานุอิ ต่อมาเธอได้เริ่มคบหากับ แอนดี้ โบการ์ด ซึ่งเป็นศิษย์ร่วมสำนักเดียวกัน
เดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ส
แม้ว่า ไม ชิรานุอิ กับ แอนดี้ โบการ์ด ต่างเข้าร่วมการแข่งขันเดอะคิงออฟไฟท์เตอร์สแทบทุกครั้ง แต่เขาและเธอกลับอยู่คนละทีมกัน โดยไมมักอยู่ร่วมทีมเดียวกันกับ ยูริ ซากาซากิ และ คิง ส่วนแอนดี้ โบการ์ด มักเข้าร่วมทีมเดียวกันกับ เทอร์รี่ โบการ์ด และ โจ ฮิกาชิ ทั้งคู่จึงไม่ค่อยสมหวังแทบทุกครั้งในการอยู่ร่วมทีมเดียวกัน ยกเว้นภาค EX2 แต่ถึงอย่างไรก็ตามไมก็มักต่อสู้เพื่อพิสูจน์ชี้ให้เห็นถึงความผิดพลาดด้านการต่อสู้ของแอนดี้อยู่เสมอ เพื่อสอนให้แอนดี้รู้จักทบทวนวิชาการต่อสู้ของตัวเองอยู่บ่อยครั้ง
== ข้อมูลจำเพาะ ==
ชื่อ : ไม ชิรานุอิ (不知火 舞)
สัญชาติ : 
เกิดวันที่ : 1 มกราคม 1974 (วันขึ้นปีใหม่)
ส่วนสูง : 165 ซม.
น้ำหนัก : 46~50 กก.
สัดส่วน : อก 87 ซม./เอว 54 ซม./สะโพก 90 ซม.
กรุ๊ปเลือด : B
งานอดิเรก : การทำอาหาร
สิ่งที่ชอบ : กิ๊บประดับผมที่ได้มาจากคุณยายของเธอ, การใช้เวลาส่วนตัวอย่างเป็นอิสรเสรี
สิ่งที่เกลียด : แมงมุม
== อ้างอิง ==
นิตยสารเกมแม็คออนไลน์ (สนพ.อนิเมทกรุ๊ป)
นิตยสารเมก้า (สนพ.วิบูลย์กิจ)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ "ไม ชิรานุอิ" 
Fatal Fury 15th Anniversary Official Website-Mai
The King of Fighters 10th Anniversary Official Website-Mai
ตัวละครจากเดอะคิงออฟไฟเทอส์
ตัวละครชาวญี่ปุ่นในวิดีโอเกม
คอสเพลย์
วิดีโอเกมมาสคอต
ตัวละครวิดีโอเกมที่มีความสามารถเกี่ยวกับไฟหรือความร้อน
ตัวละครหญิงในวิดีโอเกม
ตัวละครหญิงในอนิเมะและมังงะ
ตัวละครที่เป็นนินจาหญิง
อ็อปปิดูง

อ็อปปิดูง (Oppidvm) หมายถึงที่ตั้งถิ่นฐานหลักในบริเวณเขตบริหารของโรมันโบราณ เป็นคำที่แผลงมาจากภาษาละตินก่อนหน้านั้น ob-pedum หมายถึง "สถานที่ที่มีสิ่งล้อมรอบ" ที่อาจจะมาจากตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม *pedóm- ที่แปลว่า "ที่ที่มีผู้อยู่" หรือ "รอยเท้า"
จักรวรรดิโรมัน
พระเทพเมธาภรณ์ (ประสงค์ วราสโย)

พระเทพเมธาภรณ์ (ประสงค์ วราสโย ป.ธ. 8) เจ้าคณะจังหวัดกาญจนบุรี-สุพรรณบุรี-นครปฐม (ธรรมยุต), อดีตเจ้าคณะอำเภอ จังหวัดกาญจนบุรี (ธรรมยุต),เจ้าอาวาสวัดสิริกาญจนาราม (เขาพุรางบน) ตำบลท่ามะขาม อำเภอเมืองกาญจนบุรี จังหวัดกาญจนบุรี รูปปัจจุบัน
== ประวัติ ==
พระเทพเมธาภรณ์ มีนามเดิมว่า ประสงค์ นามสกุล บุญทศ
เกิดเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน 2487
ณ บ้านหนองบก ตำบลหนองหิน อำเภอยโสธร จังหวัดอุบลราชธานี (ในอดีต)
บรรพชาเป็นสามเณร เมื่อวันที่ 17 มิถุนาย 2500  อายุ 14ปี ณวัดหนองไคร้ ตำบลหนองหิน อำเภอยโสธร จังหวัดอุบลราชธานี (ในอดีต) พระครูปลัดบุญสิงห์ เป็นพระอุปัชฌาย์ มีพระครูสังฆรักษ์เพ็ง เป็นอาจารย์อบรมสั่งสอน
อุปสมบทเป็นพระภิกษุ เมื่อวันที่ 19 มิถุนายน 2509  อายุ 22ปี  ณ พัทธสีมาวัดเครือวัลย์วรวิหาร ตำบลวัดอรุณ อำเภอบางกอกใหญ่ จังหวัดธนบุรี (ในอดีต) พระราชธรรมโสภณ (เผื่อน สุมโน) เป็นพระอุปัชฌาย์ พระครูพัทธญานประสาธน์ เป็นพระกรรมวาจาจารย์ พระมหาสุบิน  เขมิโย (ป.ธ.9)  เป็นพระอนุสาวนาจารย์
== วิทยฐานะ ==
พ.ศ. 2504 สอบไล่ได้นักธรรมชั้นตรี ที่ สำนักเรียนคณะจังหวัดนครพนม สังกัดวัดชัยมงคล อำเภอบ้านแพง จังหวัดนครพนม
พ.ศ. 2505 สอบไล่ได้นักธรรมชั้นโท ที่ สำนักเรียนคณะจังหวัดนครพนม สังกัดวัดชัยมงคล อ.บ้านแพง จ.นครพนม
พ.ศ. 2506 สอบไล่ได้นักธรรมชั้นเอก ที่ สำนักเรียนคณะจังหวัดนครพนม สังกัดวัดชัยมงคล อ.บ้านแพง จ.นครพนม
พ.ศ. 2514 สอบไล่ได้เปรียญธรรม 7 ประโยค ที่ สำนักเรียนวัดบุปผาราม
พ.ศ. 2520 สอบไล่ได้เปรียญธรรม 8 ประโยค ที่ สำนักเรียนวัดบุปผาราม
พ.ศ. 2521 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท สาขาวิชาปรัชญา (M.A.) จากมหาวิทยาลัยไมซอร์ ประเทศอินเดีย
== การปกครองคณะสงฆ์ ==
พ.ศ. 2525 เป็นเจ้าอาวาสวัดสิริกาญจนาราม จังหวัดกาญจนบุรี
พ.ศ. 2527 เป็นเจ้าคณะอำเภออำเภอเมือง จังหวัดกาญจนบุรี (ธรรมยุต)
พ.ศ. 2533 เป็นพระอุปัชฌาย์
พ.ศ. 2550 เป็นเจ้าคณะจังหวัดนครปฐม-กาญจนบุรี-สุพรรณบุรี (ธรรมยุต)
== สมณศักดิ์ ==
12 สิงหาคม พ.ศ. 2535 รับพระราชทานสัญญาบัตร ตั้งสมณศักดิ์ขึ้น เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญเปรียญ ที่ พระญาณดิลก,สป.
5 ธันวาคม พ.ศ. 2544 รับพระราชทานสัญญาบัตรตั้ง สมณศักดิ์ขึ้น เป็นพระราชาคณะชั้นราช ที่ พระราชสารสุธี ตรีปิฎกวิภูษิต ยติคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
5 ธันวาคม พ.ศ. 2556 รับพระราชทานสัญญาบัตร ตั้งสมณศักดิ์ขึ้น เป็นพระราชาคณะชั้นเทพ ที่ พระเทพเมธาภรณ์ สุนทรปริยัติดิลก ตรีปิฎกวิภูษิต ยติคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
== อ้างอิง ==
ภิกษุในสังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย
เมธาภรณ์
เจ้าคณะจังหวัด
เจ้าคณะอำเภอ
เจ้าอาวาส
เปรียญธรรม 8 ประโยค
บุคคลจากอำเภอเมืองยโสธร
ภิกษุจากจังหวัดยโสธร
ภิกษุจากจังหวัดกาญจนบุรี
ภูเขาแปดพันเมตร

ยอดเขาแปดพันเมตร (Eight-thousander) คือยอดเขาสิบสี่ยอด ที่มีความสูงเกินกว่า 8000 เมตรจากระดับน้ำทะเล ยอดเขาทั้งสิบสี่ยอดอยู่ในเทือกเขาหิมาลัยและเทือกเขาการาโกรัมในทวีปเอเชีย
ความพยายามครั้งแรกที่ได้รับการบันทึกในการปีนยอดเขาแปดพันเมตรกระทำโดยคณะนักสำรวจที่นำโดยอัลเบิร์ต เอฟ. มัมเมอรี และเจ. นอร์แมน คอลลีในการพยายามพิชิตยอดยอดเขานังกาปาร์บัตในปากีสถานในปี ค.ศ. 1895 แต่ไม่สำเร็จ เมื่อมัมเมอรีย์และชาวกุรข่าสองคนเสียชีวิตเมื่อหิมะถล่ม
หลักฐานแรกของผู้พิชิตยอดเขาแปดพันเมตรเป็นของมอรีซ แอร์ซอก (Maurice Herzog) และหลุยส์ ลาเชอนาล (Louis Lachenal) ผู้ปีนขึ้นไปถึงยอดเขาอันนะปุรณะเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 1950
บุคคลแรกที่พิชิตยอดเขาแปดพันเมตรทั้งสิบสี่ยอดคือไรน์โฮลด์ เมสเนอร์ ผู้ทำสำเร็จเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม ค.ศ. 1986 ปีต่อมาในปี ค.ศ. 1987 เยชี คูคุชคา (Jerzy Kukuczka) กลายเป็นคนที่สอง ในปี ค.ศ. 2009 มีผู้พิชิตทั้งสิบสี่ยอดทั้งหมดด้วยกัน 16 คน การพิชิตยอดเขาเหล่านี้เป็นการเสี่ยงอันตรายสูงที่มีผู้เสียชีวิตไปสี่คนในการพยายาม ผู้ที่ปีนยอดเขาเหล่านี้บ่อยที่สุดคือ คัวนีโต โอยาร์ซาบัล (Juanito Oiarzabal) ที่ปีนด้วยกันทั้งสิ้น 23 ครั้งระหว่าง ค.ศ. 1985 ถึง ค.ศ. 2009
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ยอดเขาเอเวอเรสต์
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Site dedicated to the 8000m peaks and mountaineers
Pictures of 8'000 meter peaks
Map in GeoFinder.ch showing the locations of the main summits
ภูเขา
วัดมะม่วงทอง

วัดมะม่วงทอง ตั้งอยู่ใน ตั้งอยู่เลขที่ 20 บ้านบ่อโพธิ์ หมู่ที่ 7 ตำบลปากพูน อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 10 ไร่ 87 ตารางวา โฉนดที่ดิน เลขที่ 84555
== อาณาเขต ==
ทิศเหนือจดที่ดินโรงเรียนวัดมะม่วงทอง
ทิศใต้และทิศตะวันออกจดที่ดินของเอกชน
ทิศตะวันตกจดถนนสายบ่อโพธิ์ - ปากพูน
== สมบัติของวัด ==
มีที่ธรณีสงฆ์ 1 แปลง เนื้อที่ 2 ไร่ 2 งาน 50 ตารางวา โฉนดที่ดิน เลขที่ 55120 อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ กว้าง 11 เมตร ยาว 21 เมตร สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2538 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กชั้นเดียว ศาลาการเปรียญ กว้าง 9 เมตร ยาว 20 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กชั้นเดียว กุฏิสงฆ์ จำนวน 3 หลัง เป็นอาคารไม้ 1 หลัง และตึก 2 หลัง ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กชั้นเดียว นอกจากนี้ มีฌาปนสถาน โรงครัวและกุฏิเจ้าอาวาส ปูชนียวัตถุ มีพระประธานประจำอุโบสถ ปางสมาธิ ขนาดหน้าตักกว้าง 59 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2537
== ประวัติ ==
วัดมะม่วงทอง ไม่ปรากฏปีที่สร้าง ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2470 พระรัตนธัชมุนี (แบน คณฺฐาภรโณ) เจ้าคณะมณฑลนครศรีธรรมราช ได้มาบูรณะปฏิสงขรณ์และจัดส่งพระมาจำพรรษาได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2511 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 25 เมตร ยาว 50 เมตร การบริหารและการปกครอง มีเจ้าอาวาสเท่าที่สืบค้นนามได้ คือ
พระหนูเอียด         พ.ศ. 2470 -  พ.ศ. 2475
พระสน                 พ.ศ. 2476 - พ.ศ. 2481
พระตุด                 พ.ศ. 2486 - พ.ศ. 2496
พระดวน               พ.ศ. 2496 - พ.ศ. 2504
พระมหาสมพร      พ.ศ. 2504 - พ.ศ. 2507
พระใบฎีกาประดับ พ.ศ. 2507 - พ.ศ. 2522
พระใบฎีกาพา       พ.ศ. 2522 - พ.ศ. 2532
หลังจากที่พระใบฎีกาพา ได้อาพาธจนขอลาสิกขาออกไป ก็ว่างเว้นเจ้าอาวาสนาน 2 ปี ต่อมาคุณครูวุฒิ ถาวรพราหมณ์ ครูใหญ่โรงเรียนวัดโบสถ์ ตำบลปากพูน จังหวัดนครศรีธรรมราช ได้ปรึกษาคณะกรรมการวัดมะม่วงทอง เพื่อกราบเรียนพระธรรมรัตนดิลก (อาคม อุตฺตโร) เจ้าอาวาสวัดบุปผาราม กรุงเทพมหานคร และพระธรรมดิลก (สมภพ ภูริปญฺโญ) ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดราชผาติการามวรวิหาร กรุงเทพมหานคร ขอนิมนต์พระจักรี ขนฺติพโล มาจำพรรษาเพื่อดูแลเสนาสนะในตำแหน่งรักษาการเจ้าอาวาส ในปี พ.ศ. 2535 ในการดำเนินการนี้เหตุเพราะว่าคณะกรรมการเห็นว่าพระเดชพระคุณท่านทั้งสองเป็นพระอุปัชฌาย์และญาติของพระจักรี ขนฺติพโล และทั้งสามท่านก็เป็นลูกหลานของพระรัตนธัชมุนี (แบน คณฺฐาภรโณ) ผู้ซึ่งเป็นองค์ปฐมบูรณปฏิสังขรณ์วัดมะม่วงทองให้เจริญสืบมา
== อ้างอิง ==
มะม่วงทอง
มะม่วงทอง
ยอดเขานังกาปัรบัต

ยอดเขานังกาปัรบัต (Nanga Parbat; نانگا پربت) เป็นยอดเขาสูงสุดในโลกอันดับที่ 9 นังกาปาร์บัตแปลว่า “ยอดเขาเปลือย” โดย “Parbat” มาจากภาษาสันสกฤตว่า “บรรพต” หรือ “ปรฺวต” (पर्वत) ที่แปลว่าภูเขาหรือหิน และคำว่า “Nanga” ที่มาจากภาษาสันสกฤตว่า “นคฺน” (नग्न) ที่แปลว่าเปลือยหรือว่าง แต่เรียกอีกชื่อหนึ่งว่า “ภูเขานักฆ่า” (Killer Mountain) เพราะเป็นภูเขาที่มีอันตรายที่สุดในบรรดายอดเขาแปดพันเมตรสิบสี่ยอด โดยเฉพาะในครึ่งแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 20 แม้หลังจากนั้นอันตรายจะลดลงแต่ยังปีนได้ยากอยู่
ผู้ที่พิชิตยอดเขานี้สำเร็จเป็นคนแรก คือ แฮร์มันน์ บูล นักปีนเขาชาวออสเตรีย เมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1953 โดยปีนเดี่ยว
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ยอดเขาแปดพันเมตร
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภูเขาในประเทศปากีสถาน
เทือกเขาหิมาลัย
ยอดเขาที่มีความสูงเกิน 8,000 เมตร
แยกรามคำแหง-ร่มเกล้า

แยกรามคำแหง-ร่มเกล้า เป็นสี่แยกที่อยู่ในแขวงมีนบุรีและแขวงแสนแสบ เขตมีนบุรี กรุงเทพมหานคร เป็นจุดตัดของถนนรามคำแหงและถนนร่มเกล้า (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3119) จากแยกนี้สามารถเข้าถนนร่มเกล้า เพื่อไปยัง ท่าอากาศยานนานาชาติสุวรรณภูมิ ได้
== ลักษณะทางกายภาพ ==
มีสะพานลอยข้ามแยกร่มเกล้าตามแนวของถนนรามคำแหง และด้านล่างเป็นถนนระดับดินที่มีสัญญาณไฟควบคุม เป็นแยกแรกของเขตมีนบุรีที่มีกล้องตรวจจับการฝ่าสัญญาณไฟ
== สถานที่ในบริเวณใกล้เคียง ==
สถานีตำรวจนครบาลมีนบุรี
โรงเรียนสตรีเศรษฐบุตรบำเพ็ญ
มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต วิทยาเขตร่มเกล้า
บิ๊กซี สาขาร่มเกล้า
ไทวัสดุ สาขาสุขาภิบาล 3
โทรคมนาคมแห่งชาติ สาขามีนบุรี
== โครงการในอนาคต ==
สถานีแยกร่มเกล้า ของโครงการรถไฟฟ้ามหานคร สายสีส้ม โดยตั้งอยู่บริเวณใกล้แยก
รามคำแหง-ร่มเกล้า
รามคำแหง-ร่มเกล้า
สถานที่ที่ตั้งชื่อตามพระนามของพ่อขุนรามคำแหงมหาราช
Nepenthes mira

Nepenthes mira (มาจากภาษาละติน: mirus "มหัศจรรย์") เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงที่สูงถิ่นเดียวของปาลาวัน ในประเทศฟิลิปปินส์ เติบโตที่ระดับความสูง 1500 ถึง 2000 ม.จากระดับน้ำทะเล
N. mira ถูกจัดจำแนกโดยแมตทิว จิบบ์ (Matthew Jebb) และมาร์ติน ชีก (Martin Cheek) ในปี ค.ศ. 1998 N. mira มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับหม้อข้าวหม้อแกงลิงในเกาะบอร์เนียว อย่าง N. edwardsiana, N. macrophylla, และ N. villosa
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Captive Exotics: Nepenthes mira 
หม้อข้าวหม้อแกงลิง
Nepenthes petiolata

Nepenthes petiolata (มาจากภาษาละติน: petiolatus "มีก้านใบ") เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของเกาะมินดาเนา ในประเทศฟิลิปปินส์
== ลูกผสมทางธรรมชาติ ==
N. alata × N. petiolata
N. petiolata × N. truncata
== อ้างอิง ==
Danser, B.H. 1928. Nepenthes petiolata DANS., spec. nova.. In: The Nepenthaceae of the Netherlands Indies. Bulletin de Jardin de Botanique, Buitenzorg, Série III, 9(3–4): 249–438.
Mann, P. 1998. A trip to the Philippines. Carnivorous Plant Newsletter 27(1): 6–11.
หม้อข้าวหม้อแกงลิง
Nepenthes platychila

Nepenthes platychila (มาจากภาษากรีก: platus "แบนราบ", cheilos "กลีบปาก") เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของภูเขาฮอส (Hose) รัฐซาราวักตอนกลาง ในประเทศมาเลเซีย มีเพอริสโตมเรียบลื่น หม้อบนทรงกรวย
== ลูกผสมทางธรรมชาติ ==
N. fusca &times; N. platychila
== อ้างอิง ==
Clarke, C.M. & C.C. Lee 2004. Pitcher Plants of Sarawak. Natural History Publications (Borneo), Kota Kinabalu.
Lee, C.C. 2002. Nepenthes species of the Hose Mountains in Sarawak, Borneo. Proceedings of the 4th International Carnivorous Plant Conference, Hiroshima University, Tokyo: 25–30.
หม้อข้าวหม้อแกงลิง
โพไซดอน ราชันย์แห่ง แอตแลนติส

==รายชื่อสิ่งก่อสร้างที่เพิ่มเข้ามาภายในเกมนี้==
มหาวิทยาลัย
พิพิธภัณฑ์
==ลิงค์ที่เกี่ยวข้อง==
ข้อมูลเกมส์โพไซดอน 
วิดีโอเกม
Herrscher von Atlantis - Poseidon
Signore di Atlantide - Poseidon
ไม้ล้มลุก

ไม้ล้มลุก (Herbaceous plant ในภาษาพฤกษศาสตร์เรียกสั้นๆ ว่า “Herb”) เป็นพืชที่ใบและก้านตายราบลงไปถึงดินเมื่อสิ้นฤดูการปลูก พืชโตชั่วฤดูอาจจะเป็นพืชปีเดียว, พืชสองปี หรือไม้ล้มลุกหลายปีก็ได้
พืชโตชั่วฤดูที่เป็นพืชปีเดียวจะตายโดยไม่ฟื้นเมื่อสิ้นฤดูการปลูก หรือเมื่อออกดอกและผลแล้วก็จะปลูกจากเมล็ดได้อีกในฤดูการปลูกของปีต่อมา
ไม้ล้มลุกหลายปีและพืชสองปีจะมีก้านที่ตายราบลงเมื่อสิ้นฤดูการปลูกแต่บางส่วนที่ติดดินของยังคงมีเซลล์ที่มีชีวิตอยู่ต่อไปในฤดูที่จะมาถึง (ในกรณีพืชสองปีก็จะมีชีวิตอยู่จนถึงฤดูการปลูกในปีต่อมาก่อนที่จะออกดอกและตาย) ส่วนที่จะโตขึ้นใหม่ในฤดูการปลูกในปีถัดมาจะก่อตัวขึ้นบนดินหรือใต้ดินที่รวมทั้วราก หัว ไรโซม หรือ หน่อ หรือกิ่งใต้ดินแบบต่างๆ ตัวอย่างของพืชโตชั่วฤดูที่เป็นพืชสองปีก็ได้แก่แครอท และ พาร์สนิพ ไม้ล้มลุกหลายปีก็ได้แก่โบตั๋น, ฮอสตา, สะระแหน่ และ เฟิร์นเกือบทุกชนิด ในทางตรงกันข้ามพืชที่ไม่ใช่ไม้ล้มลุกหลายปีจะเป็นไม้แข็ง (woody plant)  ที่มีกิ่งเหนือดินที่ยังมีชีวิตอยู่ระหว่างช่วงที่หยุดเจริญเติบโต และแตกหน่อในฤดูการปลูกในปีต่อมาจากกิ่งที่อยู่เหนือดินซึ่งรวมทั้งต้นไม้ ไม้พุ่ม และ ไม้เถา
ลักษณะการเติบโตเช่นที่กล่าวนี้เกิดขึ้นในบริเวณภูมิภาคที่อากาศเย็นและมีสี่ฤดูที่ฤดูการปลูกจะอยู่ในช่วงระหว่างฤดูใบไม้ผลิจนถึงฤดูร้อน
== อ้างอิง ==
พืช
พฤกษศาสตร์
อโศก

อโศก อาจหมายถึง
อโศกน้ำ
อโศกเหลือง
อโศกอินเดีย
ถนนอโศกมนตรี
เสาอโศก
พระเจ้าอโศกมหาราช
กลุ่มพุทธสถานที่ตั้งโดยคณะของสมณะโพธิรักษ์ เช่น สันติอโศก ปฐมอโศก
สถานีอโศก สถานีรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท บริเวณทางแยกอโศกมนตรี
เดลฟินเนียม

เดลฟิเนียม (Delphinium) เป็นสกุลพืชที่มีด้วยกันราว 300 สปีชีส์ ที่เป็นพืชโตชั่วฤดูยืนต้นประเภทพืชดอกในวงศ์พวงแก้วกุดั่น เป็นพืชที่มีถิ่นฐานทางซีกโลกตอนเหนือ (Northern Hemisphere) และบนที่สูงในบริเวณเขตร้อนในแอฟริกา ชื่อสามัญ “ลาร์คเสปอร์” ใช้ร่วมกับสกุล Consolida ที่ใกล้เคียงกัน
ทรงใบเป็นรูปใบปาล์มเป็นอุ้งเป็นสามถึงเจ็ดแฉก กิ่งดอกชลูดขึ้นไป ขนาดของแต่ละสปีชีส์ก็ต่างกันออกไปที่สูงตั้งแต่ 10 เซนติเมตรไปจนถึงสองเมตร แต่ละก้านก็จะมีดอกรอบกระจายออกไปรอบก้าน สีก็มีตั้งแต่สี่ม่วง, น้ำเงิน, ฟ้า ไปจนถึงแดง เหลือง และขาว แต่ละดอกมีคล้ายกลีบนอกห้ากลีบแต่ติดกันตลอดเหมือนถุงที่มีจะงอยตรงปลาย ภายในกลีบนอกก็จะมีกลีบในสี่กลีบ เมล็ดมีขนาดเล็กและมักจะเป็นสีดำเป็นมัน ดอกบานตั้งแต่ปลายฤดูใบไม้ผลิไปจนถึงปลายฤดูร้อน ผสมพันธุ์โดยผีเสื้อและผึ้ง สปีชีส์ส่วนใหญ่เป็นพิษ
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
พืชดอก
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ไม้ดอกไม้ประดับ
เดลฟิเนียม
พืชมีพิษ
พืชแบ่งตามสกุล
โลหะเบา

โลหะเบา คือโลหะที่มีน้ำหนักอะตอมต่ำ จุดแบ่งแยกระหว่างโลหะหนักกับโลหะเบาอาจมีการแบ่งที่ไม่เหมือนกัน แต่โลหะเบาก็มักจะมีธาตุลิเทียม เบริลเลียม โซเดียม แมกนีเซียม และอะลูมิเนียมรวมอยู่ด้วย บางครั้งโลหะเบาก็รวมไปถึงโลหะอื่นที่มีน้ำหนักอะตอมน้อยกว่าธาตุนิกเกิล และหลังจากนิกเกิลเป็นต้นไปก็เป็นโลหะหนัก ปกติแล้วโลหะเบาจะเป็นพิษน้อยกว่าโลหะหนัก โลหะเบาหลายชนิดจะเป็นพิษเมื่อมีปริมาณมาก
== ดูเพิ่ม ==
โลหะหนัก
โลหะเจือ (อัลลอย)
อโลหะ
หมู่ธาตุเคมี
โลหะ
แผนที่เดินเรือพอร์โทลาน

แผนที่เดินเรือพอร์โทลาน (Portolan chart) คือแผนที่การเดินเรือที่ใช้การบรรยายอย่างละเอียดของอ่าวและฝั่งทะเลที่เขียนขึ้นเป็นครั้งแรกในคริสต์ทศวรรษ 1300 ในอิตาลีและสเปน คำว่า “portolan” มาจากคำคุณศัพท์ภาษาอิตาลี “portolano” ที่แปลว่า “เกี่ยวกับเมืองท่าหรืออ่าว”  แผนที่เหล่านี้เป็นแผนที่อย่างหยาบๆ ที่เขียนจากคำบรรยายของชาวยุโรปในยุคกลางที่เดินเรือเลียบฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนและทะเลดำ แผนที่มักจะวาดบนหนังแกะเป็นภาพสิ่งที่เตะตาที่จำได้ง่ายของเมืองท่าหรือชายฝั่งทะเลที่เห็น
เส้นตรงที่ไขว้ไปมาบนแผนที่เป็นเส้นของเข็มทิศ 32 ทิศที่นักเดินเรือใช้ ซึ่งคล้ายกับเข็มทิศกุหลาบ (compass rose) ที่ปรากฏบนแผนภูมิและแผนที่ของสมัยต่อมา แผนที่เดินเรือพอร์โทลานรวมบันทึกของการสังเกตของนักเดินเรือพร้อมด้วยการตกแต่ง และภาพของฝั่งทะเลเพื่อการใช้ของนักเดินเรือในยุคนั้น
แผนที่เดินเรือพอร์โทลานมิได้คำนึงถึงส่วนโค้งของโลก ฉะนั้นจึงเป็นแผนที่ไม่มีประโยชน์ต่อการเดินเรือในมหาสมุทร จะมีประโยชน์ก็เพียงในบริเวณที่ไม่กว้างขวางนักเช่นในบริเวณทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ทะเลดำ หรือ ทะเลแดง ค.ศ.
แผนที่เดินเรือพอร์โทลานที่เก่าที่สุดคือ “แผนที่พิซาเน” ที่เขียนมาตั้งแต่ราว ค.ศ. 1296 และในปี ค.ศ. 1339 นักเขียนแผนที่อันเจลิโน ดุลแซร์ตก็สร้างแผนที่เดินเรือพอร์โทลานขึ้นฉบับหนึ่ง
== ดูเพิ่ม  ==
การเดินเรือ
แผนที่
อุปกรณ์เดินเรือ
นักประดิษฐ์

นักประดิษฐ์ คือบุคคลผู้สร้างสรรค์หรือค้นพบวิธีการ รูปแบบ เครื่องมือ หรือสิ่งอื่นใดที่เป็นประโยชน์ ซึ่งไม่เคยมีมาก่อน และอาจเรียกได้ว่าเป็นสิ่งประดิษฐ์ สามารถนำไปต่อยอดเป็นนวัตกรรม ปัจจุบันการถือว่าความเป็นนักประดิษฐ์ในระดับสากล (หรือผู้ประดิษฐ์) จะต้องมีการรับรองโดยสิทธิบัตรสำหรับสิ่งประดิษฐ์สิ่งนั้น คำว่านักประดิษฐ์อาจหมายถึงบุคคลผู้มีงานอดิเรกหรืออาชีพเป็นการประดิษฐ์คิดค้นสิ่งแปลกใหม่อยู่เสมอ แม้ว่าผลงานที่ออกมาจะไม่สามารถนำไปจดสิทธิบัตรได้ก็ตาม
== นักประดิษฐ์ ==
โทมัส เอดิสัน ผลงานที่เป็นที่รู้จักอย่างมากคือ การประดิษฐ์หลอดไฟ
อเล็กซานเดอร์ เกรแฮม เบลล์ ผู้ประดิษฐ์โทรศัพท์ขึ้นเป็นคนแรก
อเล็กซานเดอร์ เฟลมมิง นักวิทยาศาสตร์ผู้ค้นพบยาปฏิชีวนะชนิดแรกที่ชื่อ เพนนิซิลิน (Penicillin)
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
วันนักประดิษฐ์
สมาคมนักประดิษฐ์แห่งประเทศไทย
นักประดิษฐ์
ออลเทอร์นาทิฟแดนซ์

ออลเทอร์นาทิฟแดนซ์ (alternative dance)  เป็นแนวเพลงประเภทหนึ่งที่รวมองค์ประกอบของดนตรีออลเทอร์นาทิฟร็อก โดยจะรวมดนตรีอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์อย่างเทคโนและดนตรีเฮาส์ไว้ด้วย ออลเทอร์นาทิฟแดนซ์ได้รับอิทธิพลจากศิลปินแนวออลเทอร์นาทิฟร็อกในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 อย่างนิวออร์เดอร์
== ลักษณะ ==
เว็บไซต์ออลมิวสิก อธิบายไว้ว่า "ออลเทอร์นาทิฟแดนซ์" มักจะมีรวมองค์ประกอบของดนตรีออลเทอร์นาทิฟร็อกกับอินดี้ร็อก ผสมกับดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ ซึ่งจะใช้เครื่องสังเคราะห์เสียงหรือแซมเพลอร์ในการสร้างสรรค์เพลง ทำให้สอดคล้องกับดนตรีโพสต์ดิสโก้
== เรื่องราวความโดดเด่นและศิลปิน ==
ส่วนใหญ่ ออลเทอร์นาทิฟแดนซ์มักจะเป็นศิลปินจากอังกฤษที่มาจากไนต์คลับและศิลปินใต้ดิน นิวออร์เดอร์ถูกอ้างโดยออลมิวสิก เป็นกลุ่มแรกที่คิดค้นดนตรีประเภทนี้และเริ่มบันทึกในช่วงระหว่างปี 1982-1983 ซึ่งรวมโพสต์พังก์กับซินท์ป็อปรวมสไตล์ของเยอรมัน ครัฟท์แวร์ค มีผลกระทบในสหราชอาณาจักรในปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 ของดนตรีแนวแมดเชสเตอร์และทริปฮอปในคริสต์ทศวรรษ 1990 และเรื่องราวดนตรีเรฟ เดอะโพรดิจี และเดอะเคมิคอลบราเทอร์ส สองศิลปินตัวอย่างสำคัญในคริสต์ทศวรรษ 1990 สตูดิโออัลบั้มชุดที่สามของเดอะโพรดิจี The Fat of the Land อัลบั้มเพลงที่เป็นครั้งแรกที่ออลเทอร์นาทิฟแดนซ์ได้ที่เป็นรู้จักในระดับนานาชาติ
== อ้างอิง ==
http://www.allmusic.com/explore/style/alternative-dance-d2898
แนวเพลงออลเทอร์นาทิฟร็อก
ประเภทดนตรีอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์
ทีเอสโต

แจ็สโต (Tiësto) มีชื่อจริงว่า ไตส์ มีคีล เฟอร์เวสต์ (Tijs Michiel Verwest) เกิดเมื่อวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 1969 เป็นดีเจชาวดัตช์ โปรดิวเซอร์เพลง และเป็นดีเจที่มีชื่อเสียงในวงการแทรนซ์
==ผลงาน==
สตูดิโออัลบั้ม
2001 In My Memory
2004 Just Be
2007 Elements of Life
2009 Kaleidoscope
2011 Kiss from the Past (ใช้ชื่อ Allure)
2014 A Town Called Paradise
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บทางการ
Tiësto ที่ยูทูบ
Tiësto ที่เฟซบุ๊ก
โอลิมปิกฤดูร้อน 2004
นักดนตรีชาวดัตช์
รีมิกเซอร์
บุคคลจากจังหวัดนอร์ทบราแบนต์
นักดนตรีโพรเกรสซิฟเฮาส์
นักดนตรีฟิวเจอร์เฮาส์
นักดนตรียูโรแดนซ์
รวี โดมพระจันทร์

รวี โดมพระจันทร์ (15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 - 28 ตุลาคม พ.ศ. 2532) คือนามปากกาของ "ยุทธพงศ์ ภูริสัมบรรณ" ซึ่งได้มีชื่อเสียงในช่วง 14 ตุลา และ 6 ตุลา จากการถ่ายทอดเรื่องราวความอยุติธรรมของสังคมและรัฐบาลเผด็จการ ผ่านทางบทกลอนที่ใช้ภาษาที่เรียบง่าย แต่เต็มไปด้วยความรู้สึกคับแค้นและกระตุ้นให้คนมีพลังลุกขึ้นสู้ไม่ยอมจำนนต่ออำนาจรัฐ
== ประวัติ ==
ยุทธพงศ์ ภูริสัมบรรณ หรือ รวี โดมพระจันทร์ เกิดที่หนองปลาไหล จังหวัดพิจิตร (15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490) บิดาเป็นชาวจีนไหหลำอพยพชื่อนายวา แซ่พัว และมารดามีเชื้อจีนไทย ชื่อนางเฮี๊ยะ แซ่พัว (ปัจจุบันเสียชีวิตแล้วทั้งคู่) ยุทธพงศ์เป็นลูกคนที่ 4 จากทั้งหมด 9 คน ครอบครัวเดิมประกอบอาชีพค้าขาย และได้ย้ายมาตั้งรกรากที่พิษณุโลกตั้งแต่ยุทธพงศ์ยังเด็ก
ยุทธพงศ์แต่งงานกับพ.ญ.วารุณี (สดเจริญ) มีบุตรชายหนึ่งคนและบุตรสาวหนึ่งคน และได้ย้ายมาชลบุรีซึ่งเป็นจังหวัดที่ภรรยาทำงานอยู่ เนื่องจากต้องเดินงานไปกลับ กรุงเทพ-ชลบุรีเป็นประจำ ประกอบด้วยการทำงานหนัก และต้องเจอกับควันบุหรี่ในที่ทำงาน ยุทธพงศ์จึงร่างกายอ่อนแอ และเสียชีวิตจากโรคมะเร็งปอดแม้ว่าไม่เคยสูบบุหรี่เลย ในวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2532 ก่อนวันเกิดปีที่สี่สิบสองเพียงไม่ถึงเดือน
== ผลงานการกวี ==
ตื่นเถิดเสรีชน ประพันธ์เมื่อ พ.ศ. 2515
คนคนนี้แหละคน ประพันธ์เมื่อ พ.ศ. 2517
== ประวัติการทำงาน ==
ตำแหน่งงานสุดท้ายของยุทธพงศ์ก่อนเสียชีวิตคือเป็นผู้จัดการศูนย์ข้อมูล บ.ตะวันออกแมกกาซีน ในเครือของสนธิ ลิ้มทองกุล ภายหลังที่เขาจากไป บริษัทที่ทำงานได้ก่อตั้ง "รางวัลรวี โดมพระจันทร์" จัดประกวดกวีนิพนธ์และนวนิยาย แต่ดำเนินไปได้เพียงสองปีก็ยุติลง ทิ้งไว้เพียงหนังสือรวมบทกวีเล่มสุดท้าย ซึ่งรวบรวมจากผลงานเด่นๆ ของเขาในชื่อ "ตื่นเถิดเสรีชน" ในเล่มมีข้อเขียนของกวีใหญ่ และเจ้าพ่อสื่อใหญ่
นักเขียนชาวไทย
บุคคลจากจังหวัดพิจิตร
นักเคลื่อนไหวชาวไทย
บุคคลที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ 14 ตุลา
บุคคลที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ 6 ตุลา
ชาวไทยเชื้อสายจีน
อับบาส อิบน์ อับดุลมุฏฏอลิบ

อับบาส อิบน์ อับดุลมุฏฏอลิบ (العباس بن عبد المطلب, Abbas ibn Abd al-Muttalib) เป็นลุงทางพ่อและเป็นเพื่อนของมุฮัมมัดผู้มีอายุแก่กว่ามุฮัมมัดเพียงไม่กี่ปี อับดุบมุฏเฏาะลิบเป็นพ่อค้าผู้มีฐานะดี ระหว่างการเผยแพร่ของศาสนาอิสลามในระยะแรกอับดุบมุฏเฏาะลิบก็เป็นผู้พิทักษ์ปกป้องมุฮัมมัดขณะที่อยู่ที่มักกะหฺ แต่มาเปลี่ยนนิกายหลังจากยุทธการที่บะดัร (Battle of Badr) ในปี ฮ.ศ. ที่ 2&nbsp; ผู้ที่สืบเชื้อสายต่อจากเขาได้ก่อตั้งจักรวรรดิกาหลิปอับบาซียะห์ ในปี ค.ศ. 750
== อ้างอิง ==
บุคคลในศาสนาอิสลาม
ชาวอาหรับ
บุคคลจากมักกะฮ์
เรซิงลากูน

เรซิงลากูน (Racing Lagoon; ) เป็นเกมรถแข่งแนวอาร์พีจี ที่พัฒนาโดยบริษัทสแควร์ วางจำหน่ายวันที่  10 มิถุนายน ค.ศ. 1999 ในเกมมีเอกลักษณ์ในการที่จะรวมการแข่งรถบนถนนที่มีองค์ประกอบในบทบาทการเล่น มีเรื่องราวของเกมดังต่อไปนี้ที่ได้เกี่ยวกับสมาชิกคนใหม่ของทีมรถแข่งบนถนนในปี 1999 ในเมืองโยโกฮาม่า ประเทศญี่ปุ่น ตอนที่เขาพยายามที่จะเรียนรู้เกี่ยวกับอดีตที่ผ่านมาของเขาและการแข่งลึกลับที่เกิดขึ้นเมื่อสิบปีก่อนที่จะเปิดเกม ได้วางจำหน่ายสำหรับ เพลย์สเตชัน ซึ่งเกมจะใช้กันได้กับ โซนี่พ็อกเก็ตสเตชัน (Sony PocketStation) สำหรับเพลงในเกมนี้ถูกแต่งโดย โนะริโกะ มะสีเอะดะ เป็นเพลงแจ๊ส/เทคโนฟิวชัน เธอได้เข้าร่วมกับ ทะกะฮิะโตะ เอะงุชิ ซึ่งเป็นบทเพลงแรกของเขา และซาวด์แทร็กได้รับการจำหน่ายเป็นอัลบั้ม เกมได้รับการวิพากษ์วิจารณ์ไม่ดีในประเทศญี่ปุ่นและไม่เคยจำหน่ายในนอกประเทศ แต่ยังคงมียอดขายประมาณ 100.000 ชุด
==การเล่น==
เกมจะมีการแข่งขันบนถนนที่มีการริเริ่มโดยกะพริบไฟหน้าใส่นักขับคนอื่น ๆ ผู้เล่นจะสามารถปรับแต่งสีของรถคันนั้นและส่วนอื่น ๆ และการปะทะกับนักแข่งอีกครั้งเพื่อที่จะได้รับสิทธิจากเอาชิ้นส่วนจากผู้เล่นของรถที่ได้พ่ายแพ้ไปได้ การเล่นมีทั้งสองโหมดคือ "ไฮสปิดไดร์ฟวิงอาร์พีจี" (High Speed Driving RPG) โหมดที่ผู้เล่นจะได้ขับรถที่มีการทำภารกิจและการแข่งรถกับนักขับอื่น ๆ และโหมด "ทูวอร์ริเออร์แบทเทิลโหมด" (2 Warriors Battle Mode) (สามารถเล่นได้สองคน) ผู้เล่นเพียงแค่เข้าแข่งขันในการแข่งขันชิงกัน โดยโหมดอาร์พีจีเป็นส่วนหลักของเกมนี้
เรื่องราวของเกมจะเกิดขึ้นในเมืองโยโกฮามา ประเทศญี่ปุ่นในปี 1999  และศูนย์กลางในหลายกลุ่มนักแข่งบนถนน ใน 10 ปีก่อนที่ในเกมมีจะการแข่งขันที่เรียกว่า "ฟาสเทสต์เลเจนด์" (Fastest Legend) ในคืนหนึ่งทีมเบย์ลากูนเรซซิงมีห้าสมาชิกที่นำโดย "ดิเอจ" อิกกิ ฟูจิซาว่า ได้ถือแข่งกับ ทีมไนท์เรซเซอร์ (Night Racer) เรื่องราวต่อไปนี้มีหนึ่งในสมาชิกใหม่เข้าร่วมทีมบีแอลอาร์นั้นคือ โจว์ อากาซากิ ได้เพิ่งเริ่มต้นอาชีพการแข่งของเขา อากาซากิ มุ่งมั่นที่จะหาข้อมูลเกี่ยวกับความลึกลับของ "Fastest Legend" เช่นเดียวกับอดีตที่เขาลืม
==การตอบรับ==
ถึงแม้ว่าเกมจะได้ยอมรับว่าไม่ดีจากนิตยสารเกมของญี่ปุ่น Famitsu ให้คะแนนเพียงแค่ 21 จาก 40 เกมได้มีการบริหารการขายได้มากกว่า 100,000 ชุดภายในไม่กี่สัปดาห์ที่ได้จำหน่าย  เกมได้รับการโหวตถึงหมายเลข 45 ให้เป็น "most wanted sequels" จากผู้อ่านของ Famitsu
==อ้างอิง==
วิดีโอเกมเล่นตามบทบาท
วิดีโอเกมแข่งความเร็ว
 วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2542
ผู้รู้รอบด้าน

ผู้รู้รอบด้าน (πολυμαθής, polymath) คือผู้ที่เป็นผู้เชี่ยวชาญในสาขาวิชาต่างๆ ในการใช้ที่ไม่เป็นทางการเท่าใดนัก ผู้รู้รอบด้านอาจจะหมายถึงผู้ที่มีความรู้ความเชี่ยวชาญสูง นักวิทยาศาสตร์สมัยโบราณมักจะเป็น “ผู้รู้รอบด้าน” โดยมาตรฐานที่ใช้กันในปัจจุบัน
คำว่า “คนเรอเนสซองซ์” (Renaissance man) หรือ “คนของโลก” (homo universalis) ซึ่งเป็นคำที่มีความนิยมน้อยกว่าที่มาจากภาษาละตินเป็นคำที่เกี่ยวข้องกับคำว่า “ผู้รู้รอบด้าน” ที่ใช้ในการบรรยายถึงผู้มีการศึกษาดีและมีความเชี่ยวชาญในวิชาการต่างๆ หลายวิชา ลักษณะนี้มักจะปรากฏในโลกของอาหรับ ต่อมาในยุโรปความคิดนี้ก็มานิยมกันในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลีจากความคิดที่เขียนโดยผู้แทนผู้มีความสามารถของยุคนั้นชื่อลีออน บาตติสตา อัลเบอร์ติ (ค.ศ. 1404 – ค.ศ. 1472) ผู้กล่าวว่า “มนุษย์จะทำอะไรก็ได้ถ้าตั้งใจ” ประโยคนี้เป็นปรัชญาพื้นฐานของลัทธิมนุษย์วิทยาเรอเนสซองซ์ ที่ถือว่าอำนาจอยู่มือของมนุษย์ ความไม่มีขอบเขตของความสามารถและการวิวัฒนาการ และการนำไปสู่ความคิดที่ว่ามนุษย์ควรจะโอบอุ้มความรู้ทั้งหลายและพัฒนาตนเองให้เต็มความสามารถเท่าที่จะอำนวย ฉะนั้นผู้มีความสามารถในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาจึงแสวงหาการพัฒนาความรู้ความสามารถทุกด้าน การพัฒนาทางทางร่างกาย และการสร้างความสำเร็จในทางสังคมและทางศิลปะ
ตัวอย่างของผู้ที่ถือว่าเป็น “ผู้รู้รอบด้าน” ก็ได้แก่ เลโอนาร์โด ดา วินชี, พีทาโกรัส, อริสโตเติล, อาร์คิมิดีส, จาง เหิง (Zhang Heng), โอมาร์ คัยยาม, โยฮันน์ โวล์ฟกัง ฟอน เกอเธอ และ เราะชีด-อัล-ดิน-ฮามาดานี (رشیدالدین طبیب -Rashid-al-Din Hamadani)
ในภาษาไทย มักจะอ้างถึงผู้รู้รอบด้านเป็นพหูสูตด้วย
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม  ==
ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา
พรสวรรค์
ยุคเรืองปัญญา
สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
ความคิด