pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ซูเปอร์สแมชบราเธอร์บรอวล์

ซูเปอร์สแมชบราเธอร์บรอวล์ (大乱闘スマッシュブラザーズX; Super Smash Bros. Brawl) เป็นวิดีโอเกมรวมของนินเทนโด จัดจำหน่ายโดยนินเทนโดสำหรับเครื่องเล่นวิดีโอเกมระบบวี ได้มีการประกาศล่วงหน้าถึงเกมดังกล่าวที่งานแถลงข่าวในงาน E3 2005 โดยซาโตรุ อิวาตะซึ่งเป็นประธานและกรรมการผู้จัดการ มาซาฮิโร ซากุราอิ ซึ่งเป็นผู้อำนวยการในเกมสองชุดก่อนหน้านี้ ก็ได้รับบทเป็นผู้อำนวยการสำหรับงวดที่สามนี้ตามคำขอของอิวาตะด้วย โดยการพัฒนาเกมได้เริ่มในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2005 
== ตัวละครในเกม ==
มาริโอ จาก มาริโอ
ลิงก์ จาก เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา
เคอร์บี้ จาก เคอร์บี้
พิกะจู จาก โปเกมอน
ฟ็อกซ์ จาก สตาร์ฟ็อกซ์
ซามัส / ซีโร่ ซูท ซามัส จาก เมทรอยด์
เจ้าหญิงเซลด้า / ชีค จาก เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา
บาวเซอร์ (คุปป้า) จาก มาริโอ
ดองกี้คอง จาก ดองกี้คอง / มาริโอ
โยชิ จาก โยชิ / มาริโอ
เจ้าหญิงพีช จาก มาริโอ
ไอซ์ ไคลเมอร์ส จาก ไอซ์ ไคลเมอร์
พิท จาก คิด อิคารัส
วาริโอ จาก วาริโอ / มาริโอ
ไอค์ จาก ไฟร์เอมเบลม
โปเกมอน เทรนเนอร์ จาก โปเกมอน
ดิดดี้ คอง จาก ดองกี้คอง
เมทาไนท์ จาก เคอร์บี้
ลูคัส จาก เอิร์ธบาวด์ (มาเธอร์)
คิง เดเดเด จาก เคอร์บี้
กัปตัน โอลิมาร์ จาก พิกมิน
เนส จาก เอิร์ธบาวด์ (มาเธอร์)
มาร์ธ จาก ไฟเออร์ เอ็มเบลม
ลุยจิ จาก มาริโอ
ฟัลโค จาก สตาร์ฟ็อก
กัปตัน ฟัลคอน จาก เอฟ-ซีโร่
ลูคาริโอ จาก โปเกมอน
R.O.B. จาก ซีรีส์โรบอทของนินเทนโด (ไจโรไมท์และสแต็ค-อัพ)
กาน่อนดอร์ฟ จาก เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา
มิสเตอร์ เกม แอนด์ วอช จาก  เกม แอนด์ วอช
จิกกลี่พัฟ (พูริน) จาก โปเกมอน
ตูน ลิงก์ จาก เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา
วูล์ฟ จาก สตาร์ฟ็อก
สเนก จาก เมตัลเกียร์โซลิด
โซนิค เดอะเฮดจ์ฮ็อก จาก โซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก
==ด่านในเกม==
===ด่านปกติ===
สนามรบ จาก ซูเปอร์สแมชบราเธอร์บรอวล์
จุดหมายสุดท้าย จาก ซูเปอร์สแมชบราเธอร์บรอวล์
เดลฟิโนพลาซ่า จาก ซูเปอร์มาริโอซันไซน์
อาณาจักรเห็ด จาก ซูเปอร์มาริโอบราเธอรส์
มาริโอเซอร์คิท จาก มาริโอคาร์ท
น้ำตกยักษ์ จาก ดองกี้คอง จังเกิ้ล บีท
สะพานแห่งเอลดิน จาก เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา ทไวไลท์ ปริ๊นเซส
นอร์แฟร์ จาก มีทรอยด์
เรือรบออร์ฟีออน จาก มีทรอยด์ ไพรม์
เกาะของโยชิ จาก โยชิ ไอแลนด์
ฮัลเบิร์ด จาก เคอร์บี้
ไลแลต ครูส จาก สตาร์ฟอกซ์
สังเวียนโปเกมอน 2 จาก โปเกมอน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official Super Smash Bros. website
วิดีโอเกมข้ามฝั่ง
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2551
ซูเปอร์สแมชบราเธอร์ส
เกมสำหรับนินเท็นโดวี
เกมในการแข่งขันอิเล็กทรอนิกส์สปอร์ต
ตราแผ่นดินของหมู่เกาะฟอล์กแลนด์

ตราแผ่นดินหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ แบบปัจจุบัน ประกาศใช้เมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2491  ลักษณะเป็นตราโล่อาร์ม ภายในโล่มีรูปแกะกำลังยืนบนหมู่เกาะ เป็นการแสดงถึงปัจจัยหลักทางเศรษฐกิจของหมู่เกาะ ใต้ภาพมีรูปเรือโบราณกำลังแล่นบนแถบคลื่นลายขาว นำเงิน ถัดลงมามีแถบโบว์สีนำตาลพร้อมเขียนคำขวัญว่า"Desire the Right" หมายถึง "ปรารถนาความยุติธรรม" คนที่กล่าวคำอ้างนี้คืออังกฤษ
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
หมู่เกาะฟอล์กแลนด์
ฟอล์กแลนด์
ซเาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช
ตราแผ่นดินของเกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช

ตราแผ่นดินของเกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช เริ่มใช้เมื่อ พ.ศ. 2528 ก่อนหน้านี้เกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิชขึ้นอยู่กับหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ และใช้ตราแผ่นดินเดียวกัน ก่อนหน้า พ.ศ. 2505 เกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิชใต้ใช้ตราแผ่นดินของเขตปกครองแอนตาร์กติกของอังกฤษ
ตราแผ่นดินของเกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิชเป็นรูปโล่อาร์ม พื้นโล่เป็นลายตราหมากรุกสีขาวและสีน้ำเงิน มีสามเหลี่ยมหัวควำพื้นเขียว ในสามเหลี่ยมมีสิงโตอังกฤษสีเหลืองหันหน้าไปทางซ้ายด้านเสาธงยืนถือคบเพลิงสีเหลือง และมีดาวเหลือง 6 แฉก 2 ดวงวางที่มุมบนทั้ง 2 มุมของสามเหลี่ยม ด้านข้างโล่อาร์มมีสัตว์2ตัวยืนอยู่บนพื้นเกาะ โดยด้านซ้ายมีรูปแมวนำยืนบนโขดหินและด้านขวามีรูปนกเพนกวินยืนบนพื้นหิมะ เหนือรูปโล่อาร์มมีส่วนหัวของชุดเกราะนักรบโบราณพร้อมมีกวางป่ายืนบนส่วนหัวของชุดเกราะ ใต้รูปมีแถบโบว์สีเหลืองเขียนคำขวัญประจำชาติว่า Leo Terram Propriam Protegat แปลว่า"นำสิงโตปกป้องแผ่นดินของเรา"
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช
ซเาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช
ซเาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช
ธงชาติเกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช

ธงชาติเกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า พื้นสีน้ำเงิน กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ที่มุมธงบนด้านคันธงมีภาพธงชาติสหราชอาณาจักร ที่ด้านปลายธงมีภาพตราแผ่นดินของเกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช ซึ่งเป็นรูปโล่ลายตาหมากรุกสีฟ้าสลับขาว ภายในมีรูปสิงโตสีทองถือคบเพลิงล้อมด้วยดาวหกแฉก 2 ดวงในสามเหลี่ยมหัวกลับสีเขียว ด้ายซ้ายของโล่มีรูปแมวน้ำยืนบนโขดหิน ด้านขวามีรูปนกเพนกวินยืนบนพื้นน้ำแข็ง คอยประคองโล่ไว้ทั้งสองด้าน  เบื้องบนของโล่มีรูปเกราะนักรบส่วนศีรษะประดับด้วยแพรสีขาวและน้ำเงิน ส่วนศีรษะนั้นเป็นรูปกวางเรนเดียร์ยืนบนภูเขา เบื้องล่างของตรามีแพรแถบสีเหลืองประดับคำขวัญภาษาละตินว่า Leo Terram Propriam Protegat แปลว่า ให้สิงโตพิทักษ์แผ่นดินของตน
ธงดังกล่าวนี้ได้มีประกาศให้ใช้ได้ตามกฎหมายเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2528 เมื่อมีการจัดตั้งดินแดนแห่งนี้ขึ้น โดยแยกเขตการปกครองส่วนหนึ่งมาจากหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ ซึ่งภาพของตราแผ่นดินที่ปรากฏในธงเวลานั้นมีขนาดเล็กกว่าในปัจจุบันและบรรจุไว้ในรูปวงกลมสีขาวอีกชั้นหนึ่ง  ต่อมาในช่วงระหว่างปี พ.ศ. 2542 พ.ศ. 2545 จึงได้แก้ให้ขนาดของตราใหญ่ขึ้น และยกเอาวงกลมสีขาวออกเสีย ดังที่ปรากฏการใช้ในปัจจุบันนี้  ธงนี้กำหนดไว้สำหรับใช้ชักบนอาคารทำการของรัฐบาลและฐานสำรวจทางวิทยาศาสตร์ของคณะสำรวจทวีปแอนตาร์กติกาของสหราชอาณาจักร (British Antarctic Survey)
สำหรัฐธงของผู้ว่าการเกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช ก็มีลักษณะเช่นเดียวกับผู้ว่าการอาณานิคมแห่งอื่นของสหราชอาณาจักร กล่าวคือ ใช้ธงชาติสหราชอาณาจักรประดับด้วยตราแผ่นดินของอาณานิคมเป็นสัญลักษณ์ โดยเมื่อแรกใช้ธงนี้ในปี พ.ศ. 2535 ตราแผ่นดินของเกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิชที่ปรากฏในธงมีเฉพาะรูปโล่กลางดวงตราเท่านั้น  ต่อมาจึงได้แก้ไขให้ใช้ภาพตราแผ่นดินอย่างเต็มตัวกลางธงในปี พ.ศ. 2542 ธงนี้ใช้เมื่อผู้ว่าการเดินทางมาตรวจเยี่ยมดินแดนเท่านั้น
ไฟล์:Flag of South Georgia and the South Sandwich Islands (1992–1999).svg|23px ธงชาติก่อนปี พ.ศ. 2545
ไฟล์:Flag of the Commissioner for South Georgia and the South Sandwich Islands (1992–1999).svg|23px ธงผู้ว่าการ พ.ศ. 2535 - 2542
ไฟล์:Flag of the Commissioner for South Georgia and the South Sandwich Islands.svg|ธงผู้ว่าการ พ.ศ. 2542 - ปัจจุบัน
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ธงประจำดินแดนอาณานิคมของสหราชอาณาจักร
เกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช
ภาษาอัสตูเรียส

ภาษาอัสตูเรียส (asturiano; asturianu) เดิมยังมีชื่อเรียกว่า บาเบล (bable) เป็นภาษากลุ่มโรมานซ์ไอบีเรียตะวันตกภาษาหนึ่งที่พูดกันในแคว้นอัสตูเรียส ประเทศสเปน ภาษาอัสตูเรียสเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มทางภาษาศาสตร์ที่กว้างกว่าคือภาษาอัสตูเรียส-เลออน ผู้พูดภาษาอัสตูเรียสมีจำนวนประมาณ 100,000 คน (ผู้พูดเป็นภาษาแรก) และ 450,000 คน (ผู้พูดเป็นภาษาที่สอง)
ภาษาอัสตูเรียสประกอบด้วยวิธภาษาสามวิธภาษาหลัก ได้แก่ ตะวันตก กลาง และตะวันออก มาตรฐานทางภาษาได้รับการจัดประมวลโดยอิงจากวิธภาษาอัสตูเรียสกลางด้วยเหตุผลทางประวัติศาสตร์และทางประชากรศาสตร์ ภาษาอัสตูเรียสมีไวยากรณ์ พจนานุกรม และอักขรวิธีเป็นเอกเทศ และได้รับการวางระเบียบโดยบัณฑิตยสถานภาษาอัสตูเรียส (Academia de la Llingua Asturiana) แม้ว่าภาษานี้จะไม่มีฐานะเป็นภาษาราชการในสเปน แต่ก็ได้รับการคุ้มครองภายใต้ธรรมนูญการปกครองตนเองของแคว้นและได้รับการสอนเป็นวิชาเลือกในโรงเรียน อย่างไรก็ตาม เนื่องจากขาดสถานภาพทางการ ภาษานี้จึงเป็นตัวอย่างหนึ่งของภาษาที่ถูกเพิกเฉยหรือภาษาที่ "ต้องเผชิญกับความท้าทายต่อภาวะวิธภาษาของมันซ้ำแล้วซ้ำเล่า"
== อ้างอิง ==
 
อัสตูเรียส
อัสตูเรียส
วิกิพีเดียภาษาอัสตูเรียส

วิกิพีเดียภาษาอัสตูเรียส (Wikipedia n'asturianu) เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาอัสตูเรียส เริ่มสร้างเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2547 ณ วันที่  วิกิพีเดียภาษาอัสตูเรียสมีบทความ  บทความ
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วิกิพีเดียภาษาอัสตูเรียส
วิกิพีเดียภาษาอัสตูเรียส รุ่นโทรศัพท์ (ไม่รอบรับเต็มรูปแบบ)
อัสตูเรียส
อำเภอจอมพระ

จอมพระ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสุรินทร์
== ประวัติ ==
อำเภอจอมพระเดิมอยู่ในเขตการปกครองของอำเภอท่าตูม ต่อมาได้ยกฐานะตั้งเป็นกิ่งอำเภอเมื่อ พ.ศ. 2502 โดยใช้ชื่อของตำบลจอมพระตั้งเป็นชื่อของกิ่งอำเภอ เรียกว่า กิ่งอำเภอจอมพระ ต่อมาเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม 2508 ได้มีพระราชฏีกาให้ยกฐานะเป็นอำเภอ เรียกว่า อำเภอจอมพระ ที่มาของชื่อ "จอมพระ" นี้ ไม่สามารถค้นหาหลักฐานอ้างอิงได้แน่นอน เป็นแต่เพียงตำนานของชาวบ้านได้เล่าขานสืบต่อมา ย้อนหลังไปเมื่อประมาณ 329 ปีเศษ มีชนเผ่าหนึ่งขนานนามตนเองว่า "ส่วย" ได้อพยพมาจากเมืองอัตตะปือแสนปาง (ในแขวงจำปาศักดิ์ ประเทศลาวในปัจจุบัน) มาตั้งถิ่นฐานบ้านเรือนในแถบอำเภอจอมพระ บ้านจอมพระในปัจจุบัน ณ ที่แห่งนี้ ได้พบปราสาทหินศิลาแลงซึ่งมีพระพุทธรูปประดิษฐานอยู่ภายใน เมื่อได้พบสิ่งศักดิ์สิทธิ์เป็นที่เคารพบูชาเช่นนี้ ชาวบ้านจึงได้ขนานนามชื่อหมู่บ้าน "จอมพระ" ปราสาทหินดังกล่าวปัจจุบันถือว่าเป็นปูชนียสถานที่สำคัญแห่งหนึ่งของอำเภอ ในบริเวณดังกล่าวมีสำนักสงฆ์ตั้งอยู่เรียกว่า "วัดป่าจอมพระ"
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอจอมพระตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอท่าตูม
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอสนมและอำเภอศีขรภูมิ
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเขวาสินรินทร์และอำเภอเมืองสุรินทร์
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอสตึก (จังหวัดบุรีรัมย์)
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอจอมพระแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 9 ตำบล 105 หมู่บ้าน
{|
|-
||1.||||จอมพระ|||| (Chom Phra)||||15 หมู่บ้าน||||||||6.||||บ้านผือ|||| (Ban Phue)||||11 หมู่บ้าน||
|-
||2.||||เมืองลีง|||| (Mueang Ling)||||18 หมู่บ้าน||||||||7.||||ลุ่มระวี|||| (Lum Rawi)||||10 หมู่บ้าน||
|-
||3.||||กระหาด|||| (Krahat)||||9 หมู่บ้าน||||||||8.||||ชุมแสง|||| (Chum Saeng)||||7 หมู่บ้าน||
|-
||4.||||บุแกรง|||| (Bu Kraeng)||||15 หมู่บ้าน||||||||9.||||เป็นสุข|||| (Pen Suk)||||10 หมู่บ้าน||
|-
||5.||||หนองสนิท|||| (Nong Sanit)||||10 หมู่บ้าน||
|}
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอจอมพระประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 10 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลจอมพระ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลจอมพระ
เทศบาลตำบลกระหาด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกระหาดทั้งตำบล
เทศบาลตำบลบุแกรง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบุแกรงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลจอมพระ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลจอมพระ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลจอมพระ)
องค์การบริหารส่วนตำบลเมืองลีง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเมืองลีงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองสนิท ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองสนิททั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านผือ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านผือทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลลุ่มระวี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลลุ่มระวีทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลชุมแสง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลชุมแสงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเป็นสุข ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเป็นสุขทั้งตำบล
== โรงเรียนมัธยมศึกษา ==
โรงเรียนจอมพระประชาสรรค์
โรงเรียนเมืองลีงวิทยา
โรงเรียนหนองสนิทวิทยา
โรงเรียนบุแกรงวิทยาคม
=== ชาวอำเภอที่มีชื่อเสียง ===
พระครูพัฒนสารคุณ (สอ คมฺภีรปญฺโญ) ที่ปรึกษาเจ้าคณะอำเภอจอมพระและเจ้าอาวาสวัดสัทธารมณ์ อำเภอจอมพระ จังหวัดสุรินทร์
พระครูคัมภีรธรรมวิสุทธิ์ (ทองคำ คมฺภีโร) ที่ปรึกษาเจ้าคณะตำบลระแงง,เจ้าอาวาสวัดป่าเทพประทาน ตำบลระแงง อำเภอศีขรภูมิ จังหวัดสุรินทร์
พระครูปริยัติกิจธำรง (สมหวัง อคฺคเสโน) เจ้าอาวาสวัดกลางสุรินทร์ อำเภอเมืองสุรินทร์  รองเจ้าคณะจังหวัดสุรินทร์ฝ่ายมหานิกาย
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์เทศบาลตำบลจอมพระ
 
จอมพระ
อำเภอกาบเชิง

กาบเชิง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสุรินทร์
== ประวัติ ==
กาบเชิง ภาษาพื้นเมืองสุรินทร์หรือภาษาเขมรเรียก "กาบจืง" (กาบ = ฟัน, จืง = เท้า) ซึ่งมีความหมายว่า "ฟันเท้า" ที่มาจะเป็นประการใดไม่ปรากฏแน่ชัด แต่สันนิษฐานได้ว่าผู้คนที่มาบุกเบิกแผ้วถางป่าซึ่งรกชันเพื่อเป็นที่อยู่อาศัยและทำกินในพื้นที่นี้ บังเอิญมีคนโดนมีดหรือขวานพลาดมาฟันเท้าหลายคนในช่วงบุกเบิกนั้น จึงตั้งชื่อหมู่บ้านว่าบ้านกาบเชิงในเวลาต่อมา
บ้านกาบเชิงซึ่งเป็นที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอกาบเชิงในปัจจุบัน เป็นหมู่บ้านที่อยู่ติดแนวชายแดนไทย-กัมพูชา เริ่มมีการตั้งถิ่นฐานมากว่า 200 ปีมาแล้ว โดยในช่วงแรกขึ้นกับตำบลด่าน อำเภอสังขะ และต่อมา
พ.ศ. 2480 โอนไปอยู่ในการปกครองของตำบลหนองใหญ่ อำเภอปราสาท
พ.ศ. 2506 โอนมาอยู่ในการปกครองของตำบลกาบเชิง อำเภอปราสาท
วันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2518 ได้รับการจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอ โดยมีตำบลในปกครอง 2 ตำบล ได้แก่ ตำบลกาบเชิงและตำบลบักได และในปี  พ.ศ. 2519 ได้แยกตำบลโคกกลางออกจากตำบลบักได จึงทำให้มีตำบลในปกครองเพิ่มขึ้นเป็น 3 ตำบล
วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2520 ได้รับโอนตำบลคูตันและตำบลด่าน อำเภอสังขะ  มาเพิ่ม
วันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2522 ได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอ
เมื่อ พ.ศ. 2538 ได้แยกไปตั้งกิ่งอำเภอพนมดงรัก 4 ตำบล 43  หมู่บ้าน
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอกาบเชิงตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอปราสาทและอำเภอสังขะ
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอสังขะ
ทิศใต้ ติดต่อกับจังหวัดอุดรมีชัย (ราชอาณาจักรกัมพูชา)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอพนมดงรัก
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอกาบเชิงแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 ตำบล 86หมู่บ้าน
{|
|-
||1.||||กาบเชิง||||(Kap Choeng)||||20 หมู่บ้าน||
|-
||2.||||คูตัน||||(Khu Tan)||||10 หมู่บ้าน||
|-
||3.||||ด่าน||||(Dan)||||18 หมู่บ้าน||
|-
||4.||||แนงมุด||||(Naeng Mut)||||15 หมู่บ้าน||
|-
||5.||||โคกตะเคียน||||(Khok Takhian)||||14หมู่บ้าน||
|-
||6.||||ตะเคียน||||(Takhian)||||9 หมู่บ้าน||
|}
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอกาบเชิงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลกาบเชิง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกาบเชิงทั้งตำบล
เทศบาลตำบลโคกตะเคียน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกตะเคียนทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลด่าน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลด่านทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลคูตัน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคูตันทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลแนงมุด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแนงมุดทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลตะเคียน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตะเคียนทั้งตำบล
 
กาบเชิง
อำเภอสำโรงทาบ

สำโรงทาบ เป็นอำเภอหนึ่งทางทิศตะวันออกของจังหวัดสุรินทร์ โดยนับเป็น 1 ใน 3 อำเภอของจังหวัดที่มีทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือผ่าน ซึ่งเมื่อเดินทางจากกรุงเทพฯ แล้ว อำเภอนี้จะเป็นอำเภอสุดท้ายก่อนเข้าสู่เขตจังหวัดศรีสะเกษ
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอสำโรงทาบตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอสนม อำเภอโนนนารายณ์ และอำเภอเมืองจันทร์ (จังหวัดศรีสะเกษ)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอห้วยทับทัน (จังหวัดศรีสะเกษ)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอห้วยทับทันและอำเภอปรางค์กู่ (จังหวัดศรีสะเกษ)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอศีขรภูมิ
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอสำโรงทาบแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 10 ตำบล 100 หมู่บ้าน
{|
|-
||1.||||สำโรงทาบ||||(Samrong Thap)||||12 หมู่บ้าน||||||||6.||||เกาะแก้ว||||(Ko Kaeo)||||11 หมู่บ้าน||
|-
||2.||||หนองไผ่ล้อม||||(Nong Phai Lom)||||13 หมู่บ้าน||||||||7.||||หมื่นศรี||||(Muen Si)||||9 หมู่บ้าน||
|-
||3.||||กระออม||||(Kra-om)||||9 หมู่บ้าน||||||||8.||||เสม็จ||||(Samet)||||8 หมู่บ้าน||
|-
||4.||||หนองฮะ||||(Nong Ha)||||11 หมู่บ้าน||||||||9.||||สะโน||||(Sano)||||9 หมู่บ้าน||
|-
||5.||||ศรีสุข||||(Si Suk)||||8 หมู่บ้าน||||||||10.||||ประดู่||||(Pradu)||||10 หมู่บ้าน||
|}
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอสำโรงทาบประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 11 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลสำโรงทาบ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลสำโรงทาบและบางส่วนของตำบลหนองไผ่ล้อม
เทศบาลตำบลหมื่นศรี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหมื่นศรีทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลสำโรงทาบ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสำโรงทาบ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลสำโรงทาบ)
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองไผ่ล้อม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองไผ่ล้อม (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลสำโรงทาบ)
องค์การบริหารส่วนตำบลกระออม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกระออมทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองฮะ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองฮะทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลศรีสุข ครอบคลุมพื้นที่ตำบลศรีสุขทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเกาะแก้ว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเกาะแก้วทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเสม็จ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเสม็จทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลสะโน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสะโนทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลประดู่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลประดู่ทั้งตำบล
== โครงสร้างพื้นฐาน ==
=== การศึกษา ===
โรงเรียนมัธยมศึกษา
โรงเรียนสำโรงทาบวิทยาคม
โรงเรียนศรีสุขวิทยา
โรงเรียนประถมศึกษาและขยายโอกาส
โรงเรียนกระเลา ศรีพัฒนา
โรงเรียนบ้านบ้านกุง
โรงเรียนบ้านเกาะแก้ว
โรงเรียนบ้านจังเกา (ลุสิมาวิทยาคาร)
โรงเรียนบ้านจังเอิด หนองแมว
โรงเรียนบ้านตะเคียนกูยวิทยา
โรงเรียนบ้านตะมะ หนองกระจาน
โรงเรียนบ้านตางมาง
โรงเรียนบ้านโนนลี
โรงเรียนบ้านโนนสวรรค์
โรงเรียนอนุบาลสำโรงทาบ (บริคุตต์วิทยาคุณ)
โรงเรียนบ้านหนองคู สะแบะ
โรงเรียนบ้านหนองแคน
โรงเรียนบ้านหนองแล้ง
โรงเรียนบ้านหนองหว้า โพธิ์ ไทร
โรงเรียนบ้านหมื่นศรีน้อย
โรงเรียนหมื่นศรีประชาสรรค์
โรงเรียนบ้านขนวน
โรงเรียนการุญวิทยา
โรงเรียนบ้านกระออม
โรงเรียนบ้านขอนแก่น
โรงเรียนบ้านค้อ
โรงเรียนบ้านดู่
โรงเรียนบ้านดู่โศก โคกสะอาด
โรงเรียนบ้านศรีราชา
โรงเรียนสะโนวิทยา
โรงเรียนบ้านสังแก
โรงเรียนบ้านหนองดุม
โรงเรียนบ้านหนองพญา
โรงเรียนบ้านหนองเหล็ก
โรงเรียนบ้านหนองอีเลิง
โรงเรียนบ้านหนองฮะ
โรงเรียนกีฬา
โรงเรียนกีฬาหมื่นศรีวิทยานุสรณ์ (กุดงิ้วศิริพัฒนา)
=== การขนส่ง ===
อำเภอสำโรงทาบมีสถานีรถไฟสำโรงทาบเป็นสถานีประจำอำเภอ โดยขบวนรถไฟเกือบทุกขบวน (ยกเว้นขบวนรถด่วนพิเศษ) จะหยุดรับ–ส่งผู้โดยสารที่สถานีแห่งนี้
== อ้างอิง ==
สำโรงทาบ
ซันตามาเรียเดลโปโปโล

ซันตามาเรียเดลโปโปโล (Santa Maria del Popolo) เป็นโบสถ์ออกัสติเนียนที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งในกรุงโรม ตั้งอยู่ทางด้านเหนือของปีอัซซาเดลโปโปโล ซึ่งเป็นจัตุรัสที่มีชื่อเสียงที่สุดแห่งหนึ่งของกรุงโรม อยู่ระหว่าง Porta Flaminia (หนึ่งในประตูของกำแพง Aurelian และเป็นจุดเริ่มต้นของ Via Flaminia ซึ่งเป็นเส้นทางสู่ Ariminum และเป็นเส้นทางสู่ทิศเหนือที่สำคัญที่สุดของโรมยุคโบราณ) และสวน Pincio
ในปี พ.ศ. 1642 สมเด็จพระสันตะปาปาปาสคาลที่ 2 โปรดให้สร้างวิหารเพื่อสักการะแด่พระแม่มารีขึ้นเหนือสุสานของตระกูล Domitia ด้วยเหตุที่ประชาชนชาวโรมได้บริจาคเงินสมทบทุนก่อสร้างวิหาร จึงได้ชื่อว่า เดล โปโปโล (del Popolo : แห่งประชาชน)  แต่แหล่งข้อมูลบางแหล่งระบุว่า ชื่อ "โปโปโล" นั้นมีที่มาจากคำในภาษาละตินคำว่า populus ซึ่งหมายถึง ต้นสน (Poplor) และอาจอ้างอิงถึงต้นไม้ที่ยืนต้นอยู่ในบริเวณใกล้เคียงนั้น ต่อมาช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13 สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 9 ทรงยกฐานะของวิหารแห่งนี้ให้เป็นโบสถ์ และประทานให้แก่คณะออกัสติเนียน ซึ่งเป็นคณะผู้ดูแลโบสถ์มาจนถึงปัจจุบัน
ช่วงปี พ.ศ. 2015-2020 Baccio Pontelli และ Andrea Bregno ได้รับมอบหมายจากสมาคม Lombards of Rome ให้บูรณะโบสถ์ซันตามาเรียเดลโปโปโลขึ้นใหม่ ผลจากการบูรณะครั้งนี้ส่งผลให้โบสถ์แห่งนี้เป็นตัวอย่างสำคัญของสถาปัตยกรรมยุคเรอเนสซองค์แบบอิตาลี ต่อมาในปี พ.ศ. 2198-พ.ศ. 2203 สมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 7 โปรดให้จานลอเรนโซ เบร์นินีปรับปรุงส่วนด้านหน้าของโบสถ์ เพื่อปรับเปลี่ยนจากโบสถ์เรอเนสซองค์ให้เป็นโบสถ์แบบบารอคที่มีความทันสมัยมากขึ้น

ภายในโบสถ์เป็นที่ตั้งของวิหาร Cerasi ซึ่งเป็นบริเวณที่เก็บรักษาภาพเขียน 2 ภาพของคาราวัจโจ คือ Cruxifixion of St. Peter และ Conversion on the Way to Damascus รวมทั้งภาพ Assumption of the Virgin ของ Annibale Carracci และในบริเวณอื่นๆยังเป็นที่เก็บรักษาภาพเขียนปูนเปียกของ Pinturicchio รูปสลักของ  Andrea Bregno และจานลอเรนโซ เบร์นีนี (Habakkuk and the Angel และ Daniel and the Lion) และยังเป็นที่ตั้งของวิหารชิจิ ซึ่งเป็นวิหารส่วนตัวของนายธนาคาร อะกอสติโน ชิจ ออกแบบโดยราฟาเอล ซานตี ส่วนโดมเป็นภาพโมเสกประดับโดยราฟาเอลเป็นภาพของการสร้างโลก
หลังจากการปรับปรุงของเบร์นีนี โบสถ์แห่งนี้ได้กลายเป็นสถานที่ฝังศพที่เป็นที่นิยมในบรรดาคนรวยของกรุงโรม ในจำนวนนั้นมีสุสานของนายธนาคาร อะกอสติโน ชิจิ  และพระคาร์ดินัล  Savo Millini รวมอยู่ด้วย
ไฟล์:Michelangelo_Caravaggio_038.jpg|Crucifixion of Saint Peter โดย คาราวัจโจ
ไฟล์:Assumption of Mary - Cerasi Chapel - Santa Maria del Popolo - Rome 2015.jpg|Assumption of the Virgin Mary โดย Annibale Carracci
ไฟล์:Caravaggio-The Conversion on the Way to Damascus.jpg|The conversion on the way to Damascus โดย คาราวัจโจ
== อ้างอิง ==
ซันตามาเรียเดลโปโปโล
โบสถ์คริสต์ในประเทศอิตาลี
โรม
รณภพ รากะรินทร์

รณภพ รากะรินทร์  (เกิด: 27 มิถุนายน พ.ศ. 2529) อดีตผู้ประกาศข่าวสำนักข่าวไทย ทางสถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์ นายแบบนิตยสาร พิธีกรรายการโทรทัศน์หรือกิจกรรมต่างๆ และอดีตนักร้อง จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะศึกษาศาสตร์ (จิตวิทยา) มหาวิทยาลัยศิลปากร และคณะมนุษยศาสตร์ (สื่อสารมวลชน) มหาวิทยาลัยรามคำแหง // ปัจจุบัน แมกซ์ เป็นพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน
== ผลงาน ==
ถ่ายแบบนิตยสารเดอะบอย ฉบับเดือนเมษายน พ.ศ. 2549 คอลัมน์ เฟรชดอร์
ถ่ายแบบนิตยสารชีซ ฉบับเดือนกันยายน พ.ศ. 2549 คอลัมน์ ไรต์ฟอร์มี
ถ่ายแบบนิตยสารน็อกน็อก! ฉบับเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2549 คอลัมน์ น็อกน็อก!กาย
ถ่ายแบบนิตยสารยัวร์ส
ถ่ายแบบนิตยสารเธอกับฉัน
สัมภาษณ์ลงนิตยสารคลีโอ เกี่ยวกับหนังสือโปรด 5 เล่ม และ เป็น1ใน50หนุ่มคลีโอ ในปี 2551
สัมภาษณ์ลงนิตยสารดีดีที คอลัมน์ อาร์ติสต์ vs บางกอก
พิธีกรภาคสนาม รายการ 30 ยังแจ๋ว ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ร่วมร้องเพลง “เป็นอย่างงี้ตั้งแต่เกิดเลย” ในโครงการสนามหลวงคอนเน็กต์ส กับจีเอ็มเอ็มแกรมมี่
ถ่ายแบบโฆษณาโรงเรียนสอนดนตรีเครสเชนโด
นักร้องคนแรกของสังกัด "Werk Gang" ในเครือจีเอ็มเอ็มแกรมมี่ แนวดนตรีป็อป แบบเค-ป็อป โดยมีเพลงเปิดตัวคือ "เกิร์ลเฟรนด์" (Girlfriend)
พิธีกรช่อง BANG CHANNEL (GMM TV)
ผู้ประกาศข่าวต้นชั่วโมง (เกาะข่าว 9)(เกาะข่าวเด่น 17.00น)(9ข่าวร้อน) และ รอบวันข่าว ทางโมเดิร์นไนน์ ทีวี
ผู้ประกาศข่าว 9Speed (จันทร์-อังคาร-พฤหัสบดี-ศุกร์) ทางโมเดิร์นไนน์ ทีวี
ผู้ประกาศข่าวภาคเที่ยง ทางโมเดิร์นไนน์ ทีวี
ผู้ประกาศข่าว ช่วง 9เศรษฐกิจ ทางโมเดิร์นไนน์ ทีวี
พิธีกรรายการ "MCOT FAMILY NEWS" วันจันทร์-ศุกร์ 17.00 -17.30 น. ทางช่อง MCOT kids&family
== รางวัลอื่นๆ ==
1 ใน 50 หนุ่มโสดคลีโอ ประจำปี 2007
== อ้างอิง ==
Maxx : รณภพ รากะรินทร์
ตามติดความใส "แม็กซ์" รณภพ รากะรินทร์ สัมผัสเบื้องหลัง Mv "Girlfriend" 
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
http://magicmaxx.diaryis.com 
http://iammaxx.hi5.com 
บุคคลจากคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
บุคคลจากคณะสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยรามคำแหง
นักร้องชายชาวไทย
ผู้ประกาศข่าวช่อง 9-โมเดิร์นไนน์ทีวี
อ.สังขะ

redirect อำเภอสังขะ
อ.เมืองสุรินทร์

redirect อำเภอเมืองสุรินทร์
อ.ศีขรภูมิ

redirect อำเภอศีขรภูมิ
อ.สำโรงทาบ

redirect อำเภอสำโรงทาบ
อ.ปราสาท

redirect อำเภอปราสาท
อ.สนม

redirect อำเภอสนม
อ.รัตนบุรี

redirect อำเภอรัตนบุรี
อ.กาบเชิง

redirect อำเภอกาบเชิง
อ.จอมพระ

redirect อำเภอจอมพระ
อ.ท่าตูม

redirect อำเภอท่าตูม
อ.ชุมพลบุรี

redirect อำเภอชุมพลบุรี
ภาษายูราร์เทีย

ภาษายูราร์เทีย เป็นภาษาที่ใช้พูดในราชอาณาจักรยูราร์ตู ทางตะวันออกเฉียงใต้ของอนาโตเลีย (ปัจจุบันคือประเทศตุรกี) เป็นภาษารูปคำติดต่อซึ่งไม่อยู่ในภาษาตระกูลอินโด-ยุโรเปียนและภาษากลุ่มเซมิติก แต่ถือว่าอยู่ในกลุ่มฮูร์โร-ยูราร์เทีย พบในจารึกจำนวนมากในบริเวณราชอาณาจักรยูราร์ตู เขียนด้วยอักษรรูปลิ่มของอัสซีเรีย มีรูปแบบที่เขียนด้วยไฮโรกลิฟด้วยซึ่งใช้ในทางศาสนา
== การจัดจำแนก ==
ภาษายูร์ราเทียเป็นภาษารูปคำติดต่อและใช้การกเกี่ยวพันซึ่งไม่อยู่ในตระกูลภาษาเซมิติกหรือตระกูลภาษาอินโด-ยุโรเปียนแต่อยู่ในตระกูลภาษาฮูร์โร-อูราเทีย ภาษานี้เหลือรอดในรูปของจารึกจำนวนมากที่พบในบริเวณอาณาจักรอูราตู เขียนด้วยอักษรรูปลิ่มอัสซีเรียแต่นักวิชาการบางกลุ่มจัดว่าภาษานี้อักษรภาพเป็นของตัวเองเรียกว่าเฮียโรกลิฟแบบยูร์ราเทีย
ภาษายูร์ราเทียใกล้เคียงกับภาษาฮูร์เรียซึ่งเป็นภาษาที่ใช้ในยุคก่อนหน้าและไม่คาบเกี่ยวกัน ในช่วง 1,457  ปี ถึง 657 ปีก่อนพุทธศักราช  โดยเขียนด้วยผู้ที่พูดภาษานี้เป็นภาษาแม่ถึงประมาณ 807 ปีก่อนพุทธศักราช  ทั้งสองภาษาพัฒนาอย่างเป็นอิสระแก่กัน จนถึงประมาณ 1,457 ปีก่อนพุทธศักราช  แม้ว่าภาษายูราร์เทียไม่ได้เป็นสำเนียงของภาษาฮูร์เรีย แต่มีลักษณะบางอย่างที่พัฒนาการร่วมกับภาษาฮูร์เรีย ความใกล้ชิดนี้เป็นไปได้ว่าเกิดจากการมีผู้รู้ภาษายูราร์เทียและภาษาฮูร์เรียทั้งสองภาษา
== การถอดความ ==
นักวิชาการชาวเยอรมัน F. E. Schulz ผู้ค้นพบจารึกทะเลสาบวานและจารึกอูราร์ตูใน พ.ศ. 2369 ได้ทำสำเนาจารึกจำนวนมาก แต่ไม่ได้พยายามถอดความ หลังจากที่ถอดความอักษรรูปลิ่มอัสซีเรียได้ในราว พ.ศ. 2393 สำเนาของ Schulz กลายเป็นพื้นฐานสำหรับการถอดความภาษายูราร์เทีย ปัจจุบันเป็นที่แน่นอนว่าภาษานี้ไม่มีความเกี่ยวข้องกับภาษาที่รู้จักกันอยู่ และการพยายามถอดความโดยใช้ภาษาที่เป็นที่รู้จักกันแล้วในบริเวณนั้น ประสบความล้มเหลว จารึกเหล่านี้ถอดความได้ใน พ.ศ. 2425 โดย A. H. Sayce จารึกที่เก่าที่สุดมีอายุราวสมัยซาร์ดูรีที่ 1 แห่งอูราร์ตู
การถอดความได้ก้าวหน้ามากขึ้นหลังสงครามโลกครั้งที่ 1 เมื่อมีการพบจารึกภาษายูราร์เทีย-อัสซีเรียที่ Kelišin และ Topzawä  ใน พ.ศ. 2509 มีการตีพิมพ์ไวยากรณ์ภาษายูราร์เทียเขียนโดย G. A. Melikishvili ในรัสเซียและแปลเป็นภาษาเยอรมันใน พ.ศ. 2514 และในเวลาเดียวกันนี้มีการตีพิมพ์เกี่ยวกับความคล้ายคลึงกับภาษาฮูร์เรียโดย I. M. Diakonoff
จารึกที่เก่าที่สุดพบในสมัยซาร์ดูรีที่ 1 มีอายุราว 357 ปีก่อนพุทธศักราชและมีจารึกต่อเนื่องมาจนถึงการล่มสลายของอาณาจักรอูราร์ตูในอีก 200 ปีต่อมา มีจารึกที่เขียนด้วยภาษายูราร์เทียมากกว่าสองพันชิ้นที่เขียนด้วยอักษรรูปลิ่มดัดแปลง
== การเขียน ==
=== อักษรรูปลิ่ม ===
อักษรรูปลิ่มของภาษายูราร์เทียมีมาตรฐานเช่นเดียวกับอักษรรูปลิ่มอัสซีเรียใหม่ แต่ที่ต่างจากของอัสซีเรียคือสัญลักษณ์ 1 ตัวแทนเสียงเดียว เช่น u-gi-iš-ti หมายถึง Uīšdi
=== เฮียโรกลิฟ ===
ภาษายูราร์เทียบางส่วนเขียนด้วยเฮียโรกกลิฟแบบอนาโตเลียที่ใช้กับภาษาลูเวีย นอกจากนั้นยังมีเฮียโรกลิฟเป็นของตัวเองด้วย
== อ้างอิง ==
ภาษาโบราณในทวีปเอเชีย
นกแอ่นพง

นกแอ่นพง (Ashy woodswallow) มีรูปร่างคล้ายคลึงกับนกนางแอ่น  แต่ชอบอยู่ตามป่า เป็นนกขนาดเล็ก  ยาวประมาณ 18 ซม.  ปีกเป็นรูปสามเหลี่ยม
== ลักษณะ ==
ตัวเต็มวัย    สีเทาเข้ม แต่บริเวณอก และ ท้องสีจะจางกว่า  ขนคลุมโคนขนหางด้านล่างสีขาว มีลายพาดแคบๆ สีขาว ที่ขนคลุมโคนขนหางด้านบน  และ ลายพาดสีขาว  หรือ เทาที่ปลายหาง   ปากสีน้ำเงินอ่อน หรือ เทา  บริเวณหัวตาสีดำ   , ลำตัว ส่วนอื่นๆ สีน้ำตาล โดยด้านบนจะเข้มกว่าด้านล่าง  หางสีออกดำ
ตัวไม่เต็มวัย     ลักษณะคล้ายตัวเต็มวัย แต่จะมีลายแต้มสีน้ำตาล แดง และ มีลายเกล็ดสีขาวบริเวณหลัง
== พฤติกรรม ==
นกแอ่นพงชอบเกาะรวมกันเป็นฝูงเล็กๆ บนกิ่งไม้แห้งเด่นๆ  ของต้นไม้สูง  เวลาที่เกาะกิ่งอยู่นั้น  ลำตัวตั้งตรง   ปลายปีกยาวเลยปลายหางออกไป   และ มักชอบกระดกหาง ขึ้นๆลงๆ  หรือแกว่งหางไปทางซ้ายทีขวาที    ในเวลาหลับนอนตอนกลางคืน  นกแอ่นพงจะเกาะนอน เบียดกันแน่น มาก  ฝูงหนึ่งจะมีนกราว 15 - 20  ตัว
=== อาหาร ===
นกแอ่นพงกินแมลง และ ชอบกินน้ำหวาน และ เกสรดอกไม้ ด้วย เพราะลิ้นของมัน มีลักษณะ คล้ายแปรง ใช้ในการดูดซับน้ำหวาน  และ เกสรดอกไม้ได้
=== การขยายพันธุ์ ===
ทำรังราวเดือน มีนาคม ถึง มิถุนายน   วางไข่ครอกละ 2  - 3 ฟอง เปลือกไข่สีขาว หรือ เขียวอ่อน มีจุกกระเล็กๆ   สีน้ำตาลอ่อน  กระจายทั่วทั้งฟอง  แต่จะหนาแน่นทางด้านป้าน
== อ้างอิง ==
[http://www.zyworld.com/NAKARIN/HTMLashywoodswallow.htm] 
นก
นกในประเทศอินเดีย