pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
จักรพรรดิฮั่นหลิง

สมเด็จพระจักรพรรดิหลิงแห่งราชวงศ์ฮั่น หรือ ฮั่นหลิงตี้ หรือ ฮั่นเลนเต้ (Emperor Ling of Han; ) เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิผู้มีอำนาจพระองค์ที่ 12 และพระองค์สุดท้ายของ ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เป็นพระโอรสของเล่าจั้ง เชื้อพระวงศ์ชั้นสูงแห่งราชวงศ์ฮั่น เชื้อสายราชนิกูลเล่า เจ้าเมืองตูตัง เมื่อสิ้นบุญ พระเจ้าฮวนเต้ (漢桓帝) ได้ขอพระองค์นั้นไปชุบเลี้ยงในพระบรมมหาราชวัง ทรงเป็นที่โปรดปรานของสมเด็จพระจักรพรรดิฮั่นฮวนเต้มาก จึงทรงแต่งตั้งเป็นพระรัชทายาท  เนื่องจากพระองค์ไม่มีพระราชโอรส
เมื่อสมเด็จพระจักรพรรดิฮั่นฮวนเต้เสด็จสวรรคตใน พ.ศ. 711 พระองค์จึงได้เสด็จขึ้นครองราชย์ต่อจากพระเจ้าฮวนเต้ในปีเดียวกัน ขณะมีพระชนมายุ 12 พรรษา และได้แต่งตั้งพระราชมารดาของพระองค์ขึ้นเป็น พระพันปีหลวงตังไทเฮา เพราะฉะนั้นเองพระมารดาของพระเจ้าเลนเต้จึงเป็น สมเด็จพระพันปีหลวงไทเฮาเพียงพระองค์เดียวในประวัติศาสตร์จีนที่ไม่ได้เป็นพระมเหสีของฮ่องเต้พระองค์ใด และรัชสมัยของพระองค์นั่นก็เป็นอีกชนวนหนึ่งที่ก่อให้เกิดยุคสามก๊ก เนื่องจากหลังจากทรงครองราชสมบัติไป 10 กว่าปี ก็เริ่มตีตัวออกห่างจากราชการบ้านเมือง หลงมัวเมาในสุรานารี และคำป้อยอของขันที ขันทีก็ได้ใจรีดนาทาเร้นราษฎร ดังนั้นใน พ.ศ. 726 จึงมีกลุ่มชาวนาต่างจังหวัดตั้งกลุ่มกบฏโพกผ้าเหลือง (黃巾之亂) เริ่มยึดครองขยายอำนาจแผ่ไปแว่นแคว้นต่าง ๆ
ราชธานีได้ส่งสาส์นไปยังหัวเมืองน้อยใหญ่ให้ช่วยยกทัพมาปราบกบฏโพกผ้าเหลือง และปิดประกาศขอรับสมัครชายผู้ต้องการปกป้องชาติ ซึ่งทำให้ เล่าปี่ (劉備), กวนอู (關羽), เตียวหุย (張飛) ได้มาพบกัน และร่วมมือกัน และเป็นโอกาสให้ตั๋งโต๊ะ (董卓) ได้ขึ้นมาเรืองอำนาจกดขี่ชาวบ้าน ทางวังหลวงก็มีความแตกแยก เพราะมีพระราชโอรส 2 พระองค์ คือ หองจูเปียน พระราชโอรสในสมเด็จพระจักรพรรดิฮั่นเลนเต้กับสมเด็จพระจักรพรรดินีโฮเฮา กับหองจูเหียบ พระราชโอรสในสมเด็จพระจักรพรรดิฮั่นเลนเต้กับพระสนมอองบีหยิน แต่ก็ไม่ได้รับความสนพระทัยจากพระเจ้าเลนเต้มากนัก จนในที่สุด ก็เสด็จสวรรคตใน พ.ศ. 732
== พระบรมวงศานุวงศ์ ==
พระราชบิดาบุญธรรม  พระเจ้าฮั่นฮวนตี้
พระราชมารดา พระพันปีหลวงตังไทเฮา
พระมเหสี / พระสนม
*จักรพรรดินีซ่ง
*จักรพรรดินีเหอ
* พระสนมอองบีหยิน
พระราชโอรส
* หองจูเปียน พระราชโอรสอันเกิดจากพระนางโฮเฮา ต่อมาขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าฮั่นเซ่าเต้
* หองจูเหียบ พระโอรสอันเกิดจากพระนางอองบีหยิน ต่อมาขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าฮั่นเหี้ยนเต้
== อ้างอิง ==
พระเจ้าเลนเต้
หลิง
พระเจ้าฮั่นเลนเต้
พระมหากษัตริย์ที่ขึ้นครองราชย์ขณะทรงพระเยาว์
รถไฟเหนือดินลอนดอน

รถไฟเหนือดินลอนดอน (LO) เป็นเส้นทางรถไฟชานเมืองในกรุงลอนดอน โดยก่อตั้งในปี ค.ศ. 2007 ปัจจุบันมี 83 สถานี 6 เส้นทาง ดำเนินการโดยการรถไฟเหนือดินลอนดอน ส่วนหนึ่งของการรถไฟแห่งชาติ
== เส้นทาง ==
สายนอร์ทลอนดอน 23 สถานี
สายเวสต์ลอนดอน 6 สถานี
สายอีสต์ลอนดอน 23 สถานี
สายอินเนอร์เซาท์ลอนดอน 8 สถานี
สายวัตฟอร์ดดีซี 19 สถานี
สายโกสเปลโอกทูบาร์กกิง 12 สถานี
== ขบวนรถไฟ ==
{|class="wikitable"
|-
! rowspan="2" |รุ่น
! rowspan="2" |ภาพประกอบ
! rowspan="2" |ประเภท
! colspan="2" |ความเร็วสูงสุด
! rowspan="2" |จำนวน
! rowspan="2" |จำนวนคันต่อขบวน
! rowspan="2" |การจัดวางขบวนรถ
! rowspan="2" |เส้นทาง
! rowspan="2" |ผลิตปี
|-
!&nbsp;ไมล์ต่อชั่วโมง&nbsp;
!&nbsp;กิโลเมตรต่อชั่วโมง&nbsp;
|-
|บริติช เรล คลาส 172/0 เทอร์โบสตาร์
|150px
|รถดีเซลราง
|100
|160
|8
|2
|2+2
|สายโกสเปลโอกทูบาร์กกิง
|ค.ศ. 2010
|-
|คลาส 378 แคบปิตัลสตาร์
|150px
|รถดีเซลราง
|75
|120
|57
|4 (5 after 2015)
|Longitudinal
|ทุกเส้นทาง(ยกเว้น สายโกสเปลโอกทูบาร์กกิง)
|ค.ศ. 2008–2011
|}
== แผนที่ ==

== ดูเพิ่ม ==
รถไฟใต้ดินลอนดอน
== อ้างอิง ==
รถไฟเหนือดินลอนดอน
เส้นทางรถไฟที่เปิดทำการในปี พ.ศ. 2550
รายพระนามและชื่อผู้ได้รับพระราชทาน ม.จ.ก.

เครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติคุณรุ่งเรืองยิ่งมหาจักรีบรมราชวงศ์ (The Most Illustrious Order of the Royal House of Chakri) มีอักษรย่อว่า ม.จ.ก. มีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประธานเครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์และทรงไว้ซึ่งพระราชอำนาจที่จะพระราชทานและเรียกคืนเครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์นี้ได้ ปัจจุบัน เครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์มีจำนวน 25 สำรับ สำหรับพระมหากษัตริย์ 1 สำรับ สมเด็จพระบรมราชินี 1 สำรับ และพระราชทานแก่พระบรมวงศานุวงศ์ที่สืบเนื่องโดยตรงในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชหรือผู้ซึ่งพระบรมวงศานุวงศ์ดังกล่าวได้เสกสมรสด้วยอีก 23 สำหรับ นอกจากนี้ ยังสามารถพระราชทานแก่ประมุขของต่างประเทศซึ่งไม่นับรวมใน 25 สำรับอีกด้วย โดยมีพระนามผู้ที่ได้รับพระราชทานเครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติคุณรุ่งเรืองยิ่งมหาจักรีบรมราชวงศ์ เช่น
== พระราชวงศ์ไทย ==
  ผู้ได้รับถวายหรือรับพระราชทาน ม.จ.ก. ที่ยังทรงพระชนม์
=== ฝ่ายหน้า ===
=== ฝ่ายใน ===
== พระเจ้าประเทศราช ==
== ชาวต่างประเทศ ==
  ผู้ได้รับถวายหรือรับพระราชทาน ม.จ.ก. ที่ยังทรงพระชนม์และยังมีชีวิตอยู่
== อ้างอิง ==
=== บรรณานุกรม ===
สมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ, ตำนานเครื่องราชอิศริยาภรณ์สยาม, พระนคร, โสภณพิพรรฒธนากร, 2468.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.จ.ก.
กิลเบิรต์ ดูแลนเดิล

กิลเบิรต์ ดูแลนเดิล เป็นตัวละครการ์ตูนจากการ์ตูนเรื่องกันดั้มซี้ดเดสทินี
ประธานสภาแพลนท์คนปัจจุบัน หลังสงครามที่ ยาคินดูเอ้ ได้รับเลือกเป็นประธานคนใหม่แทน แพทริก ซาล่า ที่ล่วงลับไป ก่อหน้านั้น ตัวเค้าได้มีหน้าที่ ดูแลการกำเนิดของเหล่าโคออดิเนเตอร์ และ เคยทำงานอย่างลับๆที่โคโลนีเมนเดล มีเพื่อนสนิท คือ ลาอู เลอ คลูเซ่ หลังจากที่ได้รับเลือกแล้ว ก็ทำหน้าที่ประธานอย่างดีเรื่อยมา จนเกิดเหตุการณ์ ยูนิอุสเซเว่น ตก จึงเปิดโอกาสให้เค้าได้งัดแผนการณือันสุดยอดขึ้นมาใช้หลังจากทีกำจัด
เหล่า "โลว์โกสต์" แผนที่ว่าคือ "เดสตินี่ แพลนท์" ( DESTINY PLAN ) ซึ่งจะเป็นการตรวจรหัส DNA เพื่อคัดแยกระดับชนชั้น และความสามารถพิเศษ ซึ่งทำให้ พวกคิระ ไม่อาจยอมรับได้จึงได้ขึ้นมาอวกาศ เพื่อทำลายแผนการของประธานให้สิ้น ภายหลังเสียชีวิตโดย เรย์ ซา มาเรล ที่ตัวเค้ารักเหมือนลูกหลาน
ตัวละครใน Cosmic Era
การลอบสังหารเบนาซีร์ บุตโต

การลอบสังหารเบนาซีร์ บุตโต เกิดขึ้นในวันที่ 27 ธันวาคม 2550 ในราวัลปินดี ประเทศปากีสถาน เบนาซีร์ บุตโต นายกรัฐมนตรีปากีสถานสองสมัย (2531–2533; 2536–2539) และหัวหน้าพรรคประชาชนปากีสถาน พรรคฝ่ายค้านขณะนั้น กำลังรณรงค์หาเสียงก่อนการเลือกตั้งซึ่งมีกำหนดในเดือนมกราคม 2551 มีการยิงปืนใส่เธอหลังการชุมนุมการเมืองที่ Liaquat National Bagh และมีการจุดระเบิดพลีชีพทันทีหลังการยิง มีการประกาศว่าเธอเสียชีวิตเมื่อ 18:16 ตามเวลาท้องถิ่น (13:16 UTC) ที่โรงพยาบาลราวัลปินดี มีผู้เสียชีวิตอีก 24 คนจากการระเบิด บุตโตเคยรอดชีวิตจากความพยายามเอาชีวิตนางคล้ายกันซึ่งฆ่าประชาชนอย่างน้อย 139 คน หลังเธอกลับจากการลี้ภัยสองเดือนก่อน
แม้รายงานแรก ๆ ชี้ว่าเธอถูกเศษกระสุนหรือปืนยิง แต่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยปากีสถานทีแรกแถลงว่า บุตโตเสียชีวิตเพราะกะโหลกแตกเมื่อแรงระเบิดทำให้ศีรษะเธอชนกับหลังคารับแดดของพาหนะ ผู้ช่วยของบุตโตปฏิเสธฉบับนี้ และแย้งว่า เธอถูกปืนยิงสองนัดก่อนการจุดระเบิด ต่อมา รัฐมนตรีฯ ย้อนรอยจากข้ออ้างก่อนหน้า
ในเดือนพฤษภาคม 2550 บุตโตขอการคุ้มครองเพิ่มเติมจากบริษัททหารเอกชน แบล็กวอเตอร์ และสถานธุรกิจอังกฤษ อาร์เมอร์กรุป การสืบสวนเหตุการณ์ของสหประชาชาติเปิดเผยว่า "การลอบสังหารคุณบุตโตควรป้องกันได้หากดำเนินมาตรการรักษาความปลอดภัยเพียงพอ"
== อ้างอิง ==
การก่อการร้ายในประเทศปากีสถาน
การก่อการร้ายใน พ.ศ. 2550
การลอบสังหารในประเทศปากีสถาน
เหตุระเบิดในอำเภอหาดใหญ่ พ.ศ. 2549

เหตุระเบิดในหาดใหญ่ พ.ศ. 2549 เกิดขึ้นที่อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา เมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2549 เชื่อว่าเป็นส่วนหนึ่งของการก่อความไม่สงบในชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย ทำให้มีผู้เสียชีวิต 5 คน
และบาดเจ็บ 82 คน
== ดูเพิ่ม ==
เหตุระเบิดในจังหวัดสงขลา พ.ศ. 2548
ความไม่สงบในชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย
== อ้างอิง ==
การโจมตีด้วยระเบิดแสวงเครื่องในประเทศไทย
เหตุการณ์ในจังหวัดสงขลา
การก่อการร้ายใน พ.ศ. 2549
ความไม่สงบในชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย
อำเภอหาดใหญ่
ลูเทอแรน

นิกายลูเทอแรน (Lutheranism) เป็นนิกายหนึ่งในศาสนาคริสต์ตะวันตกฝ่ายโปรเตสแตนต์ มาร์ติน ลูเทอร์ เป็นผู้ก่อตั้งนิกายนี้ขึ้นจากการปฏิรูปหลักเทววิทยาและการปฏิบัติของนิกายโรมันคาทอลิก
== อ้างอิง ==
ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2064
โปรเตสแตนต์
มาร์ติน ลูเทอร์
เหตุระเบิดในจังหวัดสงขลา พ.ศ. 2548

เหตุระเบิดในจังหวัดสงขลา พ.ศ. 2548 เกิดขึ้นที่อำเภอหาดใหญ่ อำเภอคลองหอยโข่งและอำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา เมื่อวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2548 ที่ห้างคาร์ฟูร์ เขตเทศบาลนครหาดใหญ่ ท่าอากาศยานหาดใหญ่ อำเภอคลองหอยโข่งและ โรงแรมกรีนเวิร์ลด์พาเลซ ในอำเภอเมืองสงขลา
มีผู้เสียชีวิตทันทีหนึ่งคนที่ ท่าอากาศยานหาดใหญ่ อำเภอคลองหอยโข่ง และต่อมาอีกหนึ่งคนเสียชีวิตที่โรงพยาบาล เชื่อว่าเป็นส่วนหนึ่งของการก่อความไม่สงบในชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย ทำให้มีผู้เสียชีวิต 2 คน และบาดเจ็บ 66 คน
== ดูเพิ่ม ==
เหตุระเบิดในอำเภอหาดใหญ่ พ.ศ. 2549
== อ้างอิง ==
การโจมตีด้วยระเบิดแสวงเครื่องในประเทศไทย
เหตุการณ์ในจังหวัดสงขลา
การก่อการร้ายใน พ.ศ. 2548
ความไม่สงบในชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย
การก่อการร้ายต่อท่าอากาศยาน
อำเภอหาดใหญ่
อำเภอคลองหอยโข่ง
อำเภอเมืองสงขลา
ปรากฏการณ์ดรอสเต้

ปรากฏการณ์ดรอสเต้ (Droste effect) เป็นปรากฏการณ์ภาพซ้อนภาพ กล่าวคือ เป็นการที่ภาพภาพหนึ่งปรากฏซ้ำ ๆ ในตัวเอง ณ จุดที่คาดหมายกันว่าจะมีภาพอย่างนั้นเกิดขึ้น ซึ่งตามทฤษฎีแล้วนำไปสู่วงวน (loop) ไม่รู้จบ แต่ในความเป็นจริงแล้ววงวนจะดำเนินไปเท่าที่ความละเอียด (quality) ของภาพเปิดช่องให้เกิดได้
ชื่อปรากฏการณ์นี้มาจากผงโกโก้ยี่ห้อ "ดรอสเต้" (Droste) ซึ่งใช้รูปนางพยาบาลที่ฌ็อง มูเซ (Jan Musset; ค.ศ. 1861–1931) ออกแบบใน ค.ศ. 1904 เป็นสัญลักษณ์ และภาพนั้นก็ได้ปรากฏบนผลิตภัณฑ์อื่น ๆ อีกหลายหลาก
==ตัวอย่างของปรากฏการณ์==
==อ้างอิง==
ความสัมพันธ์เวียนเกิด
อำเภอบางกล่ำ

บางกล่ำ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสงขลา
== ประวัติ ==
พื้นที่ของอำเภอบางกล่ำเดิมเป็นที่รู้จักในชื่อ บ้านบางกล่ำ อยู่ในเขตการปกครองของอำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา ช่วงสมัยรัชกาลที่ 2 จนถึงรัชกาลที่ 5 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ได้มีกลุ่มชาวจีนอพยพมาจาก อำเภอไห่เติง/ไห่เฉิง 海登縣 / 海澄縣 (ไฮเท่ง) ปัจจุบันเปลี่ยนเป็นอำเภอหลงไห่ 龍海縣 (เหล่งไฮ) จังหวัดจังโจว (เจียงจิว 漳州府) มณฑลฝูเจี้ยน (ฮกเกี้ยน 福建省) ประเทศจีน ได้อาศัยเดินเรือมาทางอ่าวไทยเข้าสู่ทะเลสาบสงขลา และเข้ามาตั้งบ้านเรือนอาศัยอยู่ริมคลองปะปนกับคนไทยมาเป็นเวลาหลายสิบปี เริ่มแรกได้ประกอบอาชีพทางการเกษตร ปลูกผัก ผลไม้ ประมง และค้าขายทางเรือ ได้ถ่ายทอดวัฒนธรรมต่อๆกันมาหลายอย่าง เช่น ภาษาพูด เป็นต้น จนกระทั่งคนจีนสามารถพูดภาษาท้องถิ่นได้ เป็นเหตุให้เรียกชื่อคลองและบ้านเคลื่อนไปจากบางกลม หรือบางเกาะกลม เป็น บางกล่ำ เดิมทีประกอบอาชีพเกษตรกรรม ประมง และค้าขายทางเรือ
ตำบลบางกล่ำ ตำบลแม่ทอม ตำบลบ้านหาร ตำบลท่าช้าง เป็นตำบลเก่าแก่ในอำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา และปรากฏหลักฐานเกี่ยวกับการให้ใช้ชื่อทั้งสี่ตำบล ในหนังสือราชกิจจานุเบกษา พ.ศ. 2464 เป็นรายชื่อตำบลหนึ่งในอำเภอหาดใหญ่ ในปี พ.ศ. 2483 ได้มีการปรับเปลี่ยนการปกครองตำบลให้เหมาะสม ได้ยุบตำบลแม่ทอมและตำบลบ้านหารลง และในวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2490 มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกบางหมู่บ้านออกมาจากการปกครองของตำบลคลองอู่ตะเภา รวมตั้งเป็นตำบลแม่ทอม และตำบลบ้านหาร ดังเดิม
กระทั่งเมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2529 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกตำบลบางกล่ำ ตำบลท่าช้าง ตำบลแม่ทอม และตำบลบ้านหาร ออกจากการปกครองของอำเภอหาดใหญ่ รวมตั้งเป็น กิ่งอำเภอบางกล่ำ จนกระทั่งเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2538 จึงมีพระราชกฤษฎีกาฯ ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอบางกล่ำ จนถึงปัจจุบัน
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอบางกล่ำมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอควนเนียง อำเภอสิงหนคร และอำเภอเมืองสงขลา
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอหาดใหญ่
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอหาดใหญ่
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอรัตภูมิและอำเภอควนเนียง
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอบางกล่ำแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 ตำบล 36 หมู่บ้าน
{|
|1.||||บางกล่ำ||||||(Bang Klam)||||||||7 หมู่บ้าน
|-
|2.||||ท่าช้าง||||||(Tha Chang)||||||||18 หมู่บ้าน
|-
|3.||||แม่ทอม||||||(Mae Thom)||||||||6 หมู่บ้าน
|-
|4.||||บ้านหาร||||||(Ban Han)||||||||5 หมู่บ้าน
|}
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอบางกล่ำประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลท่าช้าง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าช้างทั้งตำบล
เทศบาลตำบลบ้านหาร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านหารทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบางกล่ำ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางกล่ำทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลแม่ทอม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแม่ทอมทั้งตำบล
== อ้างอิง ==
 
บางกล่ำ
อำเภอคลองหอยโข่ง

คลองหอยโข่ง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสงขลา เป็นที่ตั้งของท่าอากาศยานนานาชาติหาดใหญ่ กองพลพัฒนาที่ 4 ค่ายรัตนพล และกองบิน 56 กองพลบินที่ 4 กองบัญชาการยุทธทางอากาศ  ปัจจุบันเป็นพื้นที่ที่มีการเพิ่มของประชากรสูงอันดับต้น ๆ ของจังหวัด เนื่องจากรองรับประชากรและมีการขยายตัวของชุมชนเมืองที่รองรับความเจริญเติบโตของนครหาดใหญ่
== ประวัติ ==
พื้นที่ของอำเภอคลองหอยโข่งเดิมเป็นที่รู้จักในชื่อ ตำบลคลองหอยโข่ง อยู่ในเขตการปกครองของอำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา ขณะนั้น จากคำบอกเล่าที่สืบทอดกันมาว่า ในอดีตประมาณ 500 กว่าปี คลองหอยโข่งเป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ แห่งหนึ่งที่ห้อมล้อมไปด้วยป่าดงดิบ ชาวบ้านดำรงชีพอยู่ด้วยความยากลำบาก ประชากรดั้งเดิมอาศัยสืบทอดกันมาแต่สมัยโบราณ ซึ่งสันนิษฐานได้จากสถานที่สำคัญหลายแห่ง โดยเฉพาะศาสนสถานบ่งบอกถึงประวัติศาสตร์อันยาวนานตั้งแต่ก่อนสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ คลองหอยโข่งเคยเป็นตำบลหนึ่งของอำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา  เป็นตำบลเก่าแก่ในจังหวัดสงขลา และปรากฏหลักฐานเกี่ยวกับการให้ใช้ชื่อ "ตำบลคลองหอยโข่ง" ในหนังสือราชกิจจานุเบกษา พ.ศ. 2464 เป็นรายชื่อตำบลหนึ่งในอำเภอหาดใหญ่
เมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2535 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกตำบลคลองหอยโข่ง ตำบลโคกม่วง และตำบลทุ่งลาน ออกจากการปกครองของอำเภอหาดใหญ่ รวมตั้งเป็น กิ่งอำเภอคลองหอยโข่ง และในวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2535 มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกบางหมู่บ้านออกมาจากการปกครองของตำบลคลองหอยโข่ง รวมตั้งเป็นตำบลคลองหลา จนกระทั่งเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2540 จึงมีพระราชกฤษฎีกาฯ ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอคลองหอยโข่ง จนถึงปัจจุบัน
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอคลองหอยโข่งมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอหาดใหญ่
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอหาดใหญ่
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอสะเดา
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอควนกาหลง (จังหวัดสตูล)
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอคลองหอยโข่งแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 ตำบล 32 หมู่บ้าน
{|
|1.||||คลองหอยโข่ง||||||(Khlong Hoi Khong)||||||||7 หมู่บ้าน
|-
|2.||||ทุ่งลาน||||||(Thung Lan)||||||||9 หมู่บ้าน
|-
|3.||||โคกม่วง||||||(Khok Muang)||||||||9 หมู่บ้าน
|-
|4.||||คลองหลา||||||(Khlong La)||||||||7 หมู่บ้าน
|}
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอคลองหอยโข่งประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลทุ่งลาน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งลานทั้งตำบล
เทศบาลตำบลโคกม่วง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกม่วงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลคลองหอยโข่ง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองหอยโข่งทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลคลองหลา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองหลาทั้งตำบล
== อ้างอิง ==
 
คลองหอยโข่ง
อาสนวิหารในสหราชอาณาจักร

อาสนวิหาร (Cathedral) ในสหราชอาณาจักร มีทั้งที่ยังใช้เป็นอาสนวิหารหรือโบสถ์ประจำเขตแพริชอยู่ และที่ยกเลิกไปแล้ว
== อาสนวิหารในอังกฤษ ==
=== ภาคแคนเทอร์เบอรี (Province of Canterbury) ===
=== ภาคยอร์ก (Province of York) ===
=== อดีตอาสนวิหาร ===


อาสนวิหารข้างล่างนี้เดิมเป็นเคยเป็นอาสนวิหารแต่ในปัจจุบันมิได้เป็นอาสนวิหารแล้ว  บางแห่งก็ยังใช้เป็นโบสถ์และยังเรียกกันว่า “อาสนวิหาร” บางแห่งก็เหลือแต่ซาก
== สกอตแลนด์ ==
ที่สกอตแลนด์ปัจจุบัน “คริสตจักรแห่งสกอตแลนด์”  มิได้อยู่ภายใต้การปกครองของฉะนั้นตามทฤษฏี) จึงไม่มีอาสนวิหาร แต่สิ่งก่อสร้างที่เคยเป็นอาสนวิหารก่อนการปฏิรูปศาสนาในประเทศอังกฤษ (English Reformation) บางแห่งก็ยังเรียกกันอยู่ว่า  “อาสนวิหาร” หรือ "High kirk" (High church)
== เวลส์ ==
== อ้างอิง ==
Anthony S. B. New, The Observer’s Book of Cathedrals, Frederick Warne & Co Ltd, London & New York, 1972
David Pepin Discovering Cathedrals, Shire Publications Ltd, 1994
Richard Fawcett, Scottish Cathedrals, B.T.Batsford Ltd/Historic Scotland, 1997
David L. Edwards, The Cathedrals of Britain, Pitkin Pictorials, 1989
Stephen Platten, Cathedrals & Abbeys of England, Jarrold Publishing, 1999
Peter Galloway, The Cathedrals of Scotland, Scottish Cultural Press, 2000
Henry Thorold, Collins Guide To Cathedrals, Abbeys and Priories of England and Wales'',  Collins, 1986
== ข้อมูลเพิ่มเติม ==
แผนผังอาสนวิหาร
สถาปัตยกรรมโรมาเนสก์
อาสนวิหาร
สถาปัตยกรรมการก่อสร้างอาสนวิหารในยุโรปตะวันตก
สถาปัตยกรรมการก่อสร้างอาสนวิหารในอังกฤษในยุคกลาง
 
สถาปัตยกรรมอังกฤษ
กรีนา กปูร

กรีนา กปูร (Kareena Kapoor, करीना कपूर, เกิด 21 กันยายน พ.ศ. 2523) เป็นนักแสดงจากประเทศอินเดีย เธอมีเชื้อสายสินธี,ปัญจาบและอังกฤษ
ผลงานที่ทำให้เป็นที่รู้จักในประเทศไทย คือเรื่อง Asoka (พระเจ้าอโศกมหาราช) แสดงร่วมกับ ศาห์รุข ข่าน และ ใน พ.ศ. 2549 กรีนา ได้มาถ่ายทำ ภาพยนตร์ เรื่อง 36 china town กับ ศาหิท กปูร ที่ บ้านนกอินทรีย์ ปทุมธานี
== อ้างอิง ==
นักแสดงหญิงชาวอินเดีย
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
ชาวอินเดียที่นับถือศาสนาฮินดู
ชาวสินธี
ชาวปัญจาบ
ชาวอินเดียเชื้อสายอังกฤษ
บุคคลจากมุมไบ
นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวอินเดีย
สมิง เกียรติเพชร

สมิง เกียรติเพชร สถิติการชก 2 ครั้ง ชนะ 1 (น็อค 1) แพ้ 1
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์เงารุ่นแบนตัมเวท WBC
* ชิง 27 มิถุนายน 2532 ชนะน็อค ยก 6 เบน คาบายัน  ที่ สนามมวยเวทีลุมพินี
* เสียแชมป์ 24 มีนาคม 2533 แพ้น็อค ยก 5 แซมมวล ดูรัน (ฟิลิปปินส์) ที่ พัทยา
== อ้างอิง ==
สถิติการชก
นักมวยสากลชาวไทยรุ่นแบนตัมเวท
แชมป์เงา WBC
Neutral Democratic Party

redirect พรรคมัชฌิมาธิปไตย
Royalist People's Party

redirect พรรคประชาราช
ราวัลปินดี

ราวัลปินดี (راولپنڈی) เป็นเมืองในประเทศปากีสถาน ตั้งอยู่ในแคว้นปัญจาบ ใกล้กับกรุงอิสลามาบาด เป็นเมืองศูนย์กลางของกองทัพปากีสถาน และเคยเป็นเมืองหลวงของประเทศขณะที่กรุงอิสลามาบาดกำลังสร้างในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960
เมืองราวัลปินดีมีพื้นที่ 5,286 ตารางกิโลเมตร มีประชากรประมาณ 3,039,550 คน
เมืองในแคว้นปัญจาบ
เมืองหลวงเก่า
อิสลามาบาด

อิสลามาบัด (, ; ) เป็นเมืองหลวงของประเทศปากีสถาน ตั้งอยู่ในเขตการปกครองเมืองหลวงอิสลามาบัด มีพื้นที่ 906 ตารางกิโลเมตร ประชากร 805,000 คน (พ.ศ. 2541) กรุงอิสลามาบัดสร้างขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1960 เพื่อเป็นเมืองหลวงของประเทศแทนนครการาจี อิสลามาบัดเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในประเทศปากีสถานเป็นอันดับที่ 9 ส่วนมหานครอิสลามาบัด-รวัลปินดี (Islamabad-Rawalpindi) เป็นมหานครที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่สี่ของประเทศด้วยประชากร 7.4 ล้านคน
อิสลามาบัดเป็นเมืองที่มีวางผังไว้ก่อน (planned city) ซึ่งเริ่มในทศวรรษ 1960 เพื่อเป็นเมืองหลวงแทนที่การาจี อิสลามาบัดเป็นเมืองที่มีมาตรฐานการดำรงชีพที่สูง มีความปลอดภัยสูง และเต็มไปด้วยพืชพรรณไม้ต่าง ๆ  อิสลามาบัดเป็นที่ตั้งขององค์กรทางการเมืองของประเทศปากีสถาน ส่วนรัฐบาลท้องถิ่นของเมืองคือองค์กรบริหารนครอิสลามาบัด (Islamabad Metropolitan Corporation) ซึ่งได้รับการสนับสนุนจาก Capital Development Authority (CDA)
อิสลามาบัดตั้งอยู่ใน ที่ราบสูงโพโธฮาร์ ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศปากีสถาน อยู่ระหว่างเขตรวัลปินดี (Rawalpindi District) อุทยานแห่งชาติเทือกเขามาร์กัลลา (Margalla Hills National Park) ทางเหนือ พื้นที่บริเวณนี้มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ เป็นจุดเชื่อมต่อระหว่างปัญจาบ และ แคว้นแคบาร์ปัคตูนควา โดยมี Margalla Pass เป็นเหมือนประตูเชื่อมต่อระหว่างสองพื้นที่นี้
แผนหลักการเมือง (city's master-plan) ออกแบบโดยสถาปนิกชาวกรีก Constantinos Apostolou Doxiadis ผู้แบ่งเมืองออกเป็นแปดเขตคือเขตบริหาร (administrative), เขตผู้แทนการทูต (diplomatic enclave), เขตที่อยู่อาศัย (residential areas), เขตการศึกษา (educational sectors), เขตอุตสาหกรรม (industrial sectors), เขตธุรกิจการค้า (commercial areas) และพื้นที่สีเขียวหรือชนบท (rural and green areas) อิสลามาบัดเป็นที่รู้จักดีในฐานะเมืองที่มีสวนสาธารณะและป่าอยู่มาก เช่น Margalla Hills National Park และ Shakarparian Park
==ศัพทมูล==
ชื่อเมืองอิสลามาบัด เกิดจากการรวมกันของสองคำคือ อิสลาม (Islam) และ อาบัด (abad) แปลว่าเมืองแห่งอิสลาม ("City of Islam") คำว่าอิสลาม (Islam) เป็นคำภาษาอูรดูหมายถึงศาสนาอิสลาม ส่วน อาบัด (-abad) เป็นคำต่อท้ายภาษาเปอร์เซียแปลว่าเมือง
== ภูมิอากาศ ==
== ประชากร ==
== เมืองพี่น้อง ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 
ก่อตั้งในคริสต์ทศวรรษ 1960
เมืองหลวงในทวีปเอเชีย
เมืองในประเทศปากีสถาน
การาจี

การาจี (; ڪراچي; ) เป็นนครที่มีประชากรมากที่สุดของประเทศปากีสถาน และเป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 12 ของโลก โดยมีจำนวนประชากรมากกว่า 20 ล้านคน การาจีตั้งอยู่ทางใต้ของประเทศ ติดกับทะเลอาหรับ ในอดีตเคยเป็นเมืองหลวงของปากีสถาน และยังคงเป็นเมืองหลักของแคว้นสินธ์ นครจัดจัดเป็นเมืองระดับโลกชั้นเบตา นครนี้เป็นศูนย์กลางทางการเงินและอุตสาหกรรมชั้นนำของประเทศ ใน ค.ศ. 2021 จีดีพีโดยประมาณของนครนี้อยู่ที่มากกว่า 200,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (พีพีพี) ตามรายงานจาก FBR นครการาจีจ่ายภาษี 9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (25% ของทั้งประเทศ) ในช่วงปีงบประมาณในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2021 ถึงพฤษภาคม ค.ศ. 2022 การาจียังเป็นนครที่มีความเป็นสากล ความหลากหลายทางภาษา เชื้อชาติ และศาสนามากที่สุดของประเทศปากีสถาน และเป็นหนึ่งในนครที่มีเสรีภาพทางสังคมและโลกิยนิยมมากที่สุดของประเทศ การาจีทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางการขนส่ง และมีท่าเรือใหญ่สุดสองแห่งของประเทศ คือ ท่าเรือการาจีกับท่าเรือกอซิม และเป็นที่ตั้งของท่าอากาศยานที่มีคนพลุกพล่านมากที่สุดของประเทศ คือ ท่าอากาศยานนานาชาติจินนาห์
แคว้นนี้มีผู้อยู่อาศัยมาหลายสหัสวรรษ แต่ตัวนครได้รับการจัดตั้งเป็นหมู่บ้านที่มีป้อมปราการชื่อ Kolachi ใน ค.ศ. 1729 การตั้งถิ่นฐานมีความสำคัญเพิ่มขึ้นอย่างมากเมื่อบริษัทอินเดียตะวันออกเข้ามาในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 เจ้าหน้าที่ปกครองของอังกฤษได้ดำเนินโครงการมากมายเพื่อเปลี่ยนเมืองให้กลายเป็นเมืองท่าที่สำคัญ และเชื่อมมันกับเครือข่ายรถไฟส่วนขยายของอนุทวีปอินเดีย ในช่วงที่มีการแบ่งอินเดียใน ค.ศ. 1947 การาจีเป็นเมืองใหญ่สุดในแคว้นสินธ์ โดยมีประชากรประมาณ 400,000 คน หลังวันเอกราชปากีสถาน นครนี้เกิดารเปลี่ยนแปลงในด้านจำนวนประชากรและประชากรศาสตร์อย่างมาก เนื่องจากการเข้ามาของผู้อพยพมุสลิม Muhajir (ผู้พูดภาษาอูรดู) แสนกว่าคนจากอินเดีย ประกอบกับการอพยพออกของพลเมืองฮินดู ซึ่งทำให้ชาวฮินดูในนครลดลงจาก 51.1% เหลือเพียง 1.7% ของประชากรทั้งหมด นครนี้เกิดการเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างรวดเร็วหลังปากีสถานได้รับเอกราช ดึงดูดผู้อพยพจากทั่วประเทศและภูมิภาคอื่น ๆ ในเอเชียใต้ รายงานจากสำมะโนปากีสถาน ค.ศ. 2017 การาจีมีประชากรทั้งหมด 16,051,521 คน โดย 14.9&nbsp;ล้านคนอาศัยอยู่ในเขตเมือง การาจีเป็นหนึ่งในเมืองที่เติบโตเร็วที่สุดในโลก และมีชุมชนที่สำคัญจากกลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศปากีสถานเกือบทั้งหมด การาจีมีผู้อพยพชาวเบงกอล 2 ล้านคน ผู้ลี้ภัยชาวอัฟกัน 1 ล้านคน และชาวโรฮีนจาจากประเทศพม่า 400,000 คน
==ศัพทมูลวิทยา==
ก่อนปากีสถานเป็นเอกราช นครนี้รู้จักกันโดยทั่วไปในชื่อ Karanchi ในภาษาอูรดู ถึงแม้ว่ารูปสะกดภาษาอังกฤษ Karachi เริ่มกลายเป็นที่นิยมมากขึ้น
== เมืองพี่น้อง ==
แมชแฮด ประเทศอิหร่าน
โกม ประเทศอิหร่าน
เทียนจิน ประเทศจีน
อุรุมชี ประเทศจีน
== อ้างอิง ==
=== บรรณานุกรม ===
== แหล่งข้อมูลอิ่น ==
เมืองในแคว้นสินธ์
เมืองหลวงเก่า
พรรคเอกราชปวยร์โตรีโก

พรรคเอกราชปวยร์โตรีโก (Partido Independentista Puertorriqueño; Puerto Rican Independence Party) เป็นพรรคการเมืองในปวยร์โตรีโก มีนโยบายหลักคือการประกาศอิสรภาพปวยร์โตรีโกจากสหรัฐอเมริกา พรรคเอกราชปวยร์โตรีโกเป็นหนึ่งในสามพรรคการเมืองหลักและเป็นพรรคที่เก่าแก่เป็นอันดับสองของดินแดน
== อ้างอิง ==
ปวยร์โตรีโก
พรรคการเมือง
ขบวนการเอกราช
อุทยานแห่งชาติควีนเอลิซาเบธ

อุทยานแห่งชาติควีนเอลิซาเบธ (Queen Elizabeth National Park; ชื่อย่อ: QENP) เป็นอุทยานแห่งชาติในประเทศยูกันดา ตั้งอยู่ทางตะวันตกของประเทศ มีพื้นที่เกือบ 2,000 ตารางกิโลเมตร หรือ 1,250,000 ไร่ สถาปนาขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2497 โดยตั้งชื่อตามพระนามของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร
เป็นอีกแห่งหนึ่งที่มีความหลากหลายของสัตว์ป่าจำนวนมาก
==อ้างอิง==
อุทยานแห่งชาติ
ประเทศยูกันดา
ปฏิบัติการโนบุตะ เปลี่ยนเธอให้สวยปิ๊ง

ปฏิบัติการโนบุตะ เปลี่ยนเธอให้สวยปิ๊ง  เป็นละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นที่ผลิตและเผยแพร่ใน ค.ศ. 2005 ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์นิปปอนทีวี โดยมีเนื้อหาอิงจากหนังสือที่มีชื่อเดียวกันโดยเก็ง ชิไรวะ 
== เนื้อเรื่อง ==
ชูจิ คิริตานิ (คาเมนาชิ คาซูยะ) เป็นนักเรียนชายที่เป็นที่รู้จักและเป็นเพื่อนกับทุกคนในโรงเรียน แต่คนเดียวที่เขารับไม่ได้คืออากิระ คูซาโนะ (โทโมฮิซะ ยามาชิตะ) ซึ่งสำหรับชูจิแล้วเป็นคนที่น่ารำคาญ ทำตัวตลก วันหนึ่ง มีนักเรียนหญิงย้ายเข้ามาโนบูโกะ โคตานิ (มากิ โฮริกิตะ) เธอเป็นคนไม่กล้าแสดงออก จึงทำให้ถูกกลุ่มนักเรียนห้องเดียวกันคอยกลั่นแกล้ง ชูจิและอากิระได้เข้ามาช่วย และคิดว่ามีทางเดียวที่จะทำให้โนบูโกะหลุดจากปัญหาการถูกแกล้งได้ นั่นคือ พวกเขาจะช่วยเปลี่ยนโนบูโกะให้เป็นคนดังของโรงเรียน โดยตั้งชื่อเล่นให้กับโนบูโกะว่า "โนบูตะ" และเรียกปฏิบัติการนี้ว่า "โนบูตะ โอะ โพรดิวส์" 
== นักแสดง ==
คาเมนาชิ คาซูยะ แสดงเป็น ชูจิ คิริตานิ
โทโมฮิซะ ยามาชิตะ แสดงเป็น อากิระ คูซาโนะ
มากิ โฮริกิตะ แสดงเป็น โนบูเกะ โคตานิ (โนบูตะ)
เอริกะ โทดะ แสดงเป็น มาริโกะ อูเอฮาระ – สาวที่ชอบชูจิ
อูกาจิ ทาsาชิ แสดงเป็น ซาโตรุ คิริตานิ – พ่อของชูจิ
ยูโตะ นากาจิมะ แสดงเป็น โคจิ คิริตานิ – น้องชายของชูจิ
รีวยะ วากาบะ แสดงเป็น มาโกโตะ อาโอกิ – เพื่อนร่วมชั้น 2-B
== รางวัล ==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ละครโทรทัศน์ญี่ปุ่น
ละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นของสถานีโทรทัศน์นิปปอน
ชอมป์

ชอมป์ (Chomp) เป็นเกมคณิตศาสตร์ชนิดหนึ่ง แข่งขันระหว่างผู้เล่น 2 คน โดยใช้ตัวหมากวางเรียงกันเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ผู้เล่นผลัดกันเลือกหมากตัวหนึ่ง และนำหมากตัวนั้นและหมากทุกตัวที่อยู่ทางใต้และด้านขวาของตัวนั้นออกจากเกม ผู้ที่นำหมากตัวสุดท้ายออกจากเกมเป็นฝ่ายแพ้
== ตัวอย่างเกม ==
{|
|-
! ตำแหน่งเริ่มต้น !! width=32px | !! ผู้เล่น A !! width=32px | !! ผู้เล่น B !! width=32px | !! ผู้เล่น A !! width=32px | !! ผู้เล่น B
|- align=left
|  || ||  || ||  || ||  || ||     
|- align=left
|  || ||   || ||    || ||  || || 
|- align=left
|  || ||   || ||       || ||  || || 
|}
ผู้เล่น A ต้องนำหมากตัวสุดท้ายออกจากกระดาน จึงเป็นฝ่ายแพ้
เกมคณิตศาสตร์
เกมกลยุทธ์นามธรรม
L (เกมคณิตศาสตร์)

L เป็นเกมคณิตศาสตร์ชนิดหนึ่ง คิดค้นโดย Edward de Bono
เกม L ใช้เล่นระหว่างผู้เล่นสองฝ่าย โดยเล่นบนกระดานขนาด 4×4 ช่อง แต่ละฝ่ายมีหมากรูปตัว L ขนาด 3×2 ฝ่ายละ 1 ตัว และมีหมากขนาด 1×1 วางอยู่บนกระดาน 2 ตัว ผู้เล่นผลัดกันเลื่อนหมากของตนไปในตำแหน่งใดก็ได้ และสามารถเลือกที่จะเลื่อนหมาก 1×1 ได้ 1 ตัว ผู้ที่ไม่สามารถเลื่อนหมากต่อได้เป็นฝ่ายแพ้
เกมคณิตศาสตร์
เกมกลยุทธ์นามธรรม