pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ภาษาทิเบต

ภาษาทิเบต (, เพอแก) เป็นภาษาในตระกูลทิเบต-พม่า แบ่งออกเป็นภาษาถิ่นหลายกลุ่มคือ ภาษากลาง อยู่ในเขตปกครองตนเองทิเบต เช่นที่ ลาซา สำเนียงคัม อยู่ในเขตแคว้นคัม สำเนียงอัมโต อยู่ในแคว้นอัมโต ภาษาถิ่นอื่น ๆ ได้แก่ภาษาของชนเชื้อสายทิเบตในเนปาล เช่นชาวเศรปาหรือเชอร์ปา หรือชาวลาดักห์แถบอินเดียอีกด้วย
ระบบการเขียนภาษาทิเบตค่อนข้างมีความซับซ้อน การประกอบคำทิเบตอาจมีตัวอักษรที่ไม่ออกเสียงมาประกอบคำด้วย สันนิษฐานว่าในอดีตตัวอักษรดังกล่าวล้วนออกเสียง แต่ปัจจุบันเกิดการแผลงคำไปตามกาลเวลา ทำให้ตัวอักษรหลายตัวไม่ออกเสียง แต่ยังต้องคงรูปการเขียนไว้เพื่อให้สื่อความหมายได้ถูกต้อง
รากศัพท์ของคำทิเบตหลายคำรับอิทธิพลมาจากภาษาทางอินเดีย อิทธิพลที่เข้ามามากที่สุดคือด้านศาสนา และคำบาลีหลายคำที่ยืมจากภาษาตระกูลอินเดียเข้ามา
== ไวยากรณ์ ==
=== การเรียงประโยค ===
เป็นแบบประธาน-กรรม-กริยา คำคุณศัพท์ตามหลังคำที่ขยาย คำกริยาวิเศษณ์มาก่อนคำกริยา คำแสดงความเป็นเจ้าของ มาก่อนสิ่งที่อ้างถึง
=== คำนาม ===
ภาษาเขียนสมัยโบราณ มี 9 การกคือการกสมบูรณ์ (ไม่มีเครื่องหมาย) การกความเป็นเจ้าของ (-gi, -gyi, -kyi, -’i, -yi) การกแสดงเครื่องมือ (-gi, -gyi, -kyi, -’i, -yi) การกแสดงสถานที่ (-na) การกทั้งหมด (allative case; -la) การกลงท้าย (-ru, -su, -tu, -du, -r) การกแสดงมารยาท (-dang) การกแสดงคำนาม (-nas) และการกแสดงอารมณ์ (-las) การแสดงการกจะเติมที่นามวลีไม่ได้เติมที่คำแต่ละคำ ปัจจัยแสดงคำนามคือ –pa, -ba หรือ –ma ใช้กับคำนาม การแสดงเพศใช้ po หรือ bo สำหรับบุรุษลึงค์และ mo สำหรับสตรีลึงค์ แสดงพหูพจน์โดยใช้ –rnams หรือ –dag เมื่อมีการเน้น ทั้ง 2 กลุ่มคำสามารถเชื่อมกันได้ เช่น rnams–dag หมายถึง กลุ่มที่มีสมาชิกหลายคน dag –rnams หมายถึง หลายกลุ่ม
คำสรรพนามที่มีได้แก่ สรรพนามแทนบุคคล สรรพนามชี้ให้เห็น สรรพนามแสดงคำถามและสรรพนามแสดงภาพสะท้อน
=== คำกริยา ===
คำกริยาไม่มีการผันตามบุคคลและจำนวน แต่มีการแบ่งเป็น 4 กลุ่มย่อยตามหลักไวยากรณ์ทิเบตคือ ปัจจุบัน (Ida-ta) อดีต (’das-pa) อนาคต (ma-’ongs-pa) และการขอร้อง (skul-tshigs) คำกริยาส่วนใหญ่ที่อธิบายการกระทำที่ควบคุมไม่ได้จะไม่มีรูปแบบขอร้อง
คำกริยาส่วนใหญ่จะมีครบทั้ง 4 แบบ a หรือ e ในรูปปัจจุบันจะเป็น o ในรูปแบบการขอร้อง (เช่น byed, byas, bya, byos = ทำ) e ในรูปปัจจุบันจะเป็น a ในรุปแบบอดีตและอนาคต (เช่น len, blang, blang, = เอาไป) คำกริยาบางคำ i ในรูปปัจจุบันจะเป็น u ในรูปแบบอื่น ๆ (เช่น ’dzin, bzung, gzung, = เอาไป) –s ใช้ลงท้ายรูปแบอดีตและการขอร้อง คำกริยาบางคำมีไม่ครบ 4 แบบ โดยอาจจะมี 3, 2 หรือ 1รูปแบบก็ได้
== ตัวเลข ==
ภาษาทิเบตต่างจากภาษาในเอเชียตะวันออกอื่น ๆ คือไม่มีคำแสดงจำนวนนับ งานทางด้านวิทยาศาสตร์และดาราศาสตร์จะใช้คำจากภาษาสันสกฤตแทน
ทิเบต
ทิเบต
ทิเบต
ทิเบต
ทิเบต
โรงพยาบาลปิยะเวท

โรงพยาบาลปิยะเวท เป็นโรงพยาบาลเอกชน อาคารมีความสูง 27 ชั้น  ตั้งอยู่ในแขวงบางกะปิ เขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร เริ่มเปิดให้บริการตั้งแต่ปี พ.ศ. 2536
== ศูนย์แพทย์เฉพาะทาง ==
สถาบันหัวใจเพอร์เฟคฮาร์ท
สถาบันกระดูกและข้อ
ศูนย์สมองและระบบประสาท
ศูนย์ตรวจสุขภาพ
สถาบันทันตกรรม
สถาบันศัลยกรรมความงาม
ศูนย์เอกซเรย์คอมพิวเตอร์ความเร็วสูง
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ของโรงพยาบาลปิยะเวท
ปิยะเวท
ปิยะเวท
ทรงสามสิบหน้ารอมบิก

ทรงสามสิบหน้ารอมบิก (rhombic triacontahedron, พหูพจน์: -dra) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่ประกอบด้วยหน้ารูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนทั้ง 30 หน้า แต่ละหน้าเรียงตัวโดยมุมแหลมชนมุมแหลม 5 หน้า มุมป้านชนมุมป้าน 3 หน้า รูปทรงนี้มี 32 จุดยอด 60 ขอบ และเป็นหนึ่งในทรงตันแคทาแลน (Catalan solid)
ทุกหน้ารูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนของทรงสามสิบหน้ารอมบิก มีความยาวของเส้นทแยงมุมด้านยาวเท่ากับ φ หน่วย หรืออัตราส่วนทอง และมีขนาดของมุมแหลมเท่ากับ 2 tan−1(1/φ) = tan−1(2) ≈ 63.4349° จึงเรียกรูปสี่เหลี่ยมนั้นว่า รูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนทองคำ (golden rhombus)
== อ้างอิง ==
(Section 3-9)
== ดูเพิ่ม ==
ทรงสามสิบหน้ารอมบิกปลายตัด (truncated rhombic triacontahedron)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Virtual Reality Polyhedra - The Encyclopedia of Polyhedra
ทรงหลายหน้า
ท้าววิรุฬหก

ท้าววิรุฬหก (Viruḷhaka; विरूढक) เป็นท้าวมหาราชผู้ปกครองเหล่ากุมภัณฑ์ และเป็นโลกบาลผู้ปกครองทิศใต้
ในมหาสมัยสูตรและบทภาณยักษ์ว่า โลกบาลแห่งทิศทักษิณทรงพระนามท้าววิรุฬหกมหาราช จอมกุมภัณฑ์ ส่วนในอาฏานาฏิยปริตรว่าเป็นจอมเทวดา ลัทธิข้างจีนฝ่ายมหายานว่า ทรงพระนามเตียงเชียง แปลว่า สง่างาม มือถือร่ม ทางทิเบตว่าถือกระบี่
== อ้างอิง ==
จาตุมหาราช
โลกบาล
กลุ่มอาการทางเดินหายใจเฉียบพลันรุนแรง

กลุ่มอาการทางเดินหายใจเฉียบพลันรุนแรง หรือ โรคซาร์ส (severe acute respiratory syndrome, SARS) เป็นไวรัสโรคระบบหายใจที่มีต้นกำเนิดจากสัตว์ซึ่งมาจากไวรัสโคโรนาสายพันธุ์กลุ่มอาการทางเดินหายใจเฉียบพลันรุนแรง (severe acute respiratory syndrome coronavirus; SARS-CoV หรือ SARS-CoV-1) สายจำเพาะแรกของสปีชีส์โคโรนาไวรัสซาร์สในโคโรนาไวรัสสายพันธุ์กลุ่มอาการทางเดินหายใจเฉียบพลันรุนแรง (SARSr-CoV) กลุ่มอาการนี้ก่อให้เกิดการระบาดของโรคซาร์สใน ค.ศ. 2002–2004 ในช่วงปลาย ค.ศ. 2017 นักวิทยาศาสตร์ชาวจีนสืบต้นตอไวรัสจากตัวกลางในอีเห็นข้างลาย ถึงค้างคาวมงกุฎ ในเขตเมืองชาติพันธุ์อี๋ซีหยาง มณฑลยูนนาน
ซาร์สเป็นโรคที่หายาก ในตอนที่โรคระบาดนี้สิ้นสุดลงในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2003 มีผู้ติดเชื้อ 8,422 รายที่มีอัตราป่วยตาย (CFR) ร้อยละ 11 ไม่มีเคส SARS-CoV-1 ที่มีการรายงานทั่วโลกมาตั้งแต่ ค.ศ. 2004
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2019 SARSr-CoV อีกสายหนึ่งมีชื่อว่าไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ (SARS-CoV-2) สายพันธ์ุนี้ก่อให้เกิดโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (โควิด-19) ซึ่งเป็นโรคทำให้เกิด การระบาดทั่วของโควิด-19
==อาการและอาการแสดง==
อาการแรกเริ่มจะคล้ายกับอาการของไข้หวัดใหญ่ คือมีไข้ ปวดกล้ามเนื้อ อ่อนเพลีย ไอ เจ็บคอ และอาการแบบไม่จำเพาะอื่น ๆ อาการเดียวที่พบร่วมกันในผู้ป่วยทุกรายคือมีไข้เกิน 38 องศาเซลเซียส ผู้ป่วยส่วนหนึ่งจะมีอาการหายใจลำบากและมีปอดอักเสบตามมา ซึ่งอาจเป็นปอดอักเสบจากไวรัสโดยตรง หรือเป็นปอดอักเสบจากแบคทีเรียแทรกซ้อน
เชื้อซาร์สมีระยะฟักตัวอยู่ที่ประมาณ 4–6 วัน แต่ก็พบได้สั้นสุดคือ 1 วัน และนานสุดคือ 14 วัน
== สาเหตุ ==
โรคซาร์ส เกิดจากเชื้อไวรัส 2 ชนิด 
เป็นไวรัสในกลุ่มไวรัสโคโรนา (Corona Virus) ซึ่งเป็นสาเหตุของโรคหวัดธรรมดา
เป็นไวรัสอยู่ในกลุ่มไวรัสพาราไมโซ (Paramyxo Virus) ซึ่งเป็นสาเหตุของโรคหัด คางทูม และโรคติดเชื้อทางเดินหายใจ
== การระบาด ==
องค์การอนามัยโลกระบุว่า โรคนี้มีต้นกำเนิดมาจากมณฑลกวางตุ้งของประเทศจีน เมื่อ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545 ระบาดไปที่ฮ่องกง และต่อมาที่เวียดนาม สิงคโปร์ และแคนาดา โดยต่อมามีผู้พบโรคนี้ในที่อื่น ๆ ซึ่งรวมถึงในสหรัฐ ฝรั่งเศส อังกฤษ ไต้หวัน และเยอรมนี
== อ้างอิง ==
== อ่านเพิ่ม ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
MedlinePlus: Severe Acute Respiratory Syndrome News, links and information from The United States National Library of Medicine
Severe Acute Respiratory Syndrome (SARS) Symptoms and treatment guidelines, travel advisory, and daily outbreak updates, from the World Health Organization (WHO)
Severe Acute Respiratory Syndrome (SARS): information on the international outbreak of the illness known as a severe acute respiratory syndrome (SARS), provided by the US Centers for Disease Control
โรคติดเชื้อไวรัส
กลุ่มอาการ
ภัยพิบัติทางการแพทย์
โรค
วิทยาไวรัส
ไวรัส
Siam City Bank

redirect ธนาคารนครหลวงไทย
Siam Commercial Bank

redirect ธนาคารไทยพาณิชย์
เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิส

เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิส (Venice Film Festival) ถือเป็นเทศกาลภาพยนตร์ที่เก่าแก่ที่สุดในโลก เริ่มต้นมาตั้งแต่ ค.ศ. 1932 ในนาม Esposizione Internazionale d'Arte Cinematografica เทศกาลนี้จะจัดขึ้นทุกปีประมาณช่วงปลายเดือนสิงหาคมหรือต้นเดือนกันยายน บนเกาะลีโด เวนิส ประเทศอิตาลี โดยจัดงานที่ ปาลัซโซเดลชีเนมาดีเวเน็ตเซีย บนเกาะลีโดดีเวเน็ตเซีย
เทศกาลนี้มีการมอบรางวัลสิงโตทองคำ (Leone d'oro) ที่มอบให้แก่ภาพยนตร์ที่ดีที่สุดในเทศกาล และถ้วยรางวัลวอลปี (Coppa Volpi) ที่มอบให้แก่ดารานักแสดง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
La Biennale di Venezia - Official Website 
Venice International Film Festival History at La Biennale di Venezia website
Guestinvenice.tv - The Venice Video Sharing Portal with a Venice Film Festival section 
UKHotMovies.com - History and Hightlights of the Venice Film Fesival 
La Biennale di Venezia - Official Website 
ว
ภาพยนตร์ในประเทศอิตาลี
ว
Bangkok Bank

redirect ธนาคารกรุงเทพ
เนื้อเรื่องเพชรพระอุมา

เนื้อเรื่องเพชรพระอุมา เป็นเนื้อเรื่องทั้งหมดของนวนิยายเรื่องเพชรพระอุมาจำนวน 48 เล่ม แบ่งเนื้อเรื่องเป็นสองภาคคือภาคแรก จำนวน 6 ตอน 24 เล่ม และภาคสมบูรณ์ จำนวน 6 ตอน 24 เล่ม
== เนื้อเรื่องภาคแรก ==
เพชรพระอุมา เป็นเรื่องราวการผจญภัยในดินแดนลึกลับที่เต็มไปด้วยอาถรรพณ์ เรื่องราวแปลกประหลาดต่าง ๆ ในป่าดงดิบของรพินทร์ ไพรวัลย์ พรานป่าผู้รับจ้างนำทางในการออกติดตามค้นหาผู้สูญหายของคณะนายจ้างชาวเมือง ที่มี พันโทหม่อมราชวงศ์เชษฐา วราฤทธิ์ เป็นหัวหน้าคณะเดินทางพร้อมด้วย หม่อมราชวงศ์ดาริน วราฤทธิ์ น้องสาวคนเล็ก และ พันตรีไชยยันต์ อนันตรัยเพื่อนชายคนสนิท โดยมีพรานบุญคำ พรานจันพรานเกิดและพรานเส่ยพรานป่าคู่ใจของรพินทร์ ไพรวัลย์ จำนวน 4 คน และแงซาย กะเหรี่ยงลึกลับที่มาขอสมัครเป็นคนรับใช้เพื่อขอร่วมเดินทางในครั้งนี้ด้วย
การเดินทางเต็มไปด้วยอุปสรรคและอันตรายนานาชนิด ที่ทำให้คณะเดินทางต้องเสี่ยงภัยและเผชิญกับสัตว์ร้ายในป่าดงดิบ อาถรรพณ์ของป่า นางไม้ ภูตผีปีศาจหรือแม้แต่สัตว์ประหลาด ที่ไม่เคยพบเห็นมาก่อนตลอดระยะเวลาในการเดินทาง พลัดหลงเข้าไปในดินแดนลึกลับของอาณาจักรนิทรานคร ต่อสู้กับจอมผีดิบร้ายมันตรัยที่มีพละกำลังกล้าแข็งและมีอำนาจอย่างแรงกล้า ผ่านห้วงเวลาเหลื่อมซ้อนกันจนหลุดผ่านเข้าไปในยุคของโลกดึกดำบรรพ์ และค้นพบปริศนาความจริงของกะเหรี่ยงลึกลับในฐานะคนรับใช้และองค์รักษ์ประจำตัวของดาริน ที่ติดสอยห้อยตามคณะเดินทางมายังเนินพระจันทร์และมรกตนคร ซึ่งฐานะที่แท้จริงของแงซายถูกเปิดเผยและคณะเดินทางของเชษฐาได้พบเจอกับบุคคลที่ออกติดตามค้นหารวมทั้งช่วยกันกอบกู้บัลลังก์คืนให้แก่แงซายจนสำเร็จ
สามารถอ่านรายละเอียดเนื้อเรื่องย่อตอนต่าง ๆ ในเพชรพระอุมาภาคแรก เพิ่มเติมได้ที่
{| width="100%"
|-
|width="50%" valign="top" |
ไพรมหากาฬ
ดงมรณะ
จอมผีดิบมันตรัย
|width="50%" valign="top" |
อาถรรพณ์นิทรานคร
ป่าโลกล้านปี
แงซายจอมจักรา
|-
|}
== เนื้อเรื่องภาคสมบูรณ์ ==
ภายหลังจากเสร็จสิ้นภารกิจและเดินทางกลับจากเมืองมรกตนครของแงซาย รพินทร์ ไพรวัลย์ ได้ถูกว่าจ้างให้ออกติดตามหาเครื่องบินที่สูญหายพร้อมด้วยระเบิดนิวเคลียร์อีกครั้ง รพินทร์จำใจรับจ้างเป็นพรานผู้นำทางออกติดตามค้นหาซากเครื่องบินที่สูญหายไปจากแผนที่ประเทศไทย โดยมีฝรั่งจำนวน 4 คน เป็นผู้ว่าจ้าง  แต่เมื่อพันโทหม่อมราชวงศ์เชษฐา วราฤทธิ์ และ หม่อมราชวงศ์ดาริน วราฤทธิ์ ซึ่งเป็นอดีตนายจ้างของรพินทร์ ได้ทราบข่าวการรับจ้างเป็นพรานผู้นำทางของรพินทร์ ก็เกรงว่าจะถูกฆ่าทิ้งเมื่อทำงานเสร็จสิ้น เนื่องจากเป็นงานลับขององค์กร จึงออกติดตามคณะนายจ้างใหม่ของรพินทร์
การติดตามค้นหารพินทร์และคณะนายจ้างฝรั่ง คณะเดินทางของเชษฐาได้เผชิญหน้ากับมันตรัยที่ฟื้นคืนชีพที่อาณาจักรนิทรานคร และกับเล่าถึงอดีตชาติของดารินและรพินทร์ที่เคยเป็นศัตรูคู่อาฆาตในชาติปางก่อน รวมทั้งพยายามล่อลวงเอาตัวดารินไปยังอาณาจักรนิทรานคร เพื่อให้ได้ในตัวของจิตรางคนางค์หรือดารินในชาติปัจจุบัน แต่ก็ได้เชษฐาและไชยันต์มาช่วยเหลือไว้อย่างทันท่วงที และปราบมันตรัยด้วยบ่วงนาคบาศย์ได้สำเร็จ รพินทร์นำคณะนายจ้างฝรั่งบุกป่าเพื่อค้นหาซากเครื่องบินและระเบิดนิวเคลียร์จนพบ โดยได้รับความช่วยเหลือจากแงซายในรูปของจิตใต้สำนึก จนภายหลังทั้ง 2 คณะได้เดินทางมาพบกันที่เมืองมรกตนคร แงซายรวบรัดให้ดารินและรพินทร์แต่งงานกันที่เมืองมรกตนคร ก่อนจะอำลากันเป็นครั้งสุดท้ายในการพบกันระหว่างบุคคลทั้งหมด
สามารถอ่านรายละเอียดเนื้อเรื่องย่อตอนต่าง ๆ ในเพชรพระอุมาภาคสมบูรณ์ เพิ่มเติมได้ที่
{| width="100%"
|-
|width="50%" valign="top" |
จอมพราน
ไอ้งาดำ
จิตรางคนางค์
|width="50%" valign="top" |
นาคเทวี
แต่ปางบรรพ์
มงกุฎไพร
|-
|}
== อ้างอิง ==
เพชรพระอุมา
นิว7วันเดอส์ออฟเดอะเวิลด์

นิว7วันเดอส์ออฟเดอะเวิลด์ (New7Wonders of the World) เป็นการริเริ่มตั้งแต่ปี 2543 โดยเป็นส่วนหนึ่งของโครงการรอบสหัสวรรษในการเลือกสิ่งมหัศจรรย์ของโลกจากการคัดเลือกอนุสรณ์สถานที่มีอยู่ 200 แห่ง การสำรวจความเห็นของประชาชนนี้มี Bernard Weber เป็นผู้นำ และมูลนิธิ New7Wonders เป็นผู้จัดระเบียบ ซึ่งเป็นองค์การตั้งอยู่ในซูริก ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ประกาศผลเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม 2550 ที่กรุงลิสบอน
== รายการ ==
== รายชื่อสิ่งมหัศจรรย์ใหม่ที่ถูกเสนอชื่อ ==
สิ่งมหัศจรรย์อีก 13 แห่งที่ได้รับคัดเลือกในรอบสุดท้าย
== อ้างอิง ==
ทราบผลแล้ว 7 สิ่งมหัศจรรย์ของโลกยุคใหม่  โดย ผู้จัดการออนไลน์ 8 กรกฎาคม 2550 14:38 น.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์เจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลกใหม่
เว็บไซต์เจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลก  
ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2543
สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2550
เจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลก
แม่น้ำมูล

แม่น้ำมูล เป็นแม่น้ำสายหลักในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย มีความยาวประมาณ 640 กิโลเมตร ขนาดพื้นที่ลุ่มน้ำประมาณ 69,701 ตร.กม. ทำให้เป็นแม่น้ำที่มีปริมาณน้ำมากที่สุดของภาคอีสาน ไหลจากต้นน้ำจากบริเวณเขื่อนมูลบน อำเภอครบุรี จังหวัดนครราชสีมา ไปสู่ จังหวัดบุรีรัมย์ จังหวัดสุรินทร์ จังหวัดร้อยเอ็ด จังหวัดศรีสะเกษ และไปบรรจบกับแม่น้ำโขงที่จังหวัดอุบลราชธานี
ปัจจุบัน ชื่อของแม่น้ำสายนี้ สะกด "มูล" แต่เดิมนั้น ชาวบ้านในท้องถิ่นใช้คำสะกด "มูน" ซึ่งเป็นภาษาถิ่น หมายถึง สิ่งมีค่าน่าหวงแหน เป็นมรดกของบรรพบุรุษสั่งสมเก็บไว้ให้ลูกหลาน แต่ทางราชการได้กำหนดภาษาราชการตามเสียงเรียก โดยสะกด "มูล" ด้วย ล
== เส้นทางแม่น้ำ ==
แม่น้ำมูล มีต้นกำเนิดจากทิวเขาสันกำแพง บริเวณเขื่อนมูลบน อำเภอครบุรี จังหวัดนครราชสีมา ไหลผ่านอำเภอครบุรี อำเภอโชคชัย อำเภอเฉลิมพระเกียรติ อำเภอโนนสูง อำเภอพิมาย อำเภอชุมพวง (จังหวัดนครราชสีมา), อำเภอพุทไธสง อำเภอคูเมือง อำเภอแคนดง อำเภอสตึก (จังหวัดบุรีรัมย์), อำเภอชุมพลบุรี อำเภอท่าตูม อำเภอรัตนบุรี (จังหวัดสุรินทร์), อำเภอสุวรรณภูมิ อำเภอโพนทราย (จังหวัดร้อยเอ็ด), อำเภอราษีไศล อำเภอบึงบูรพ์ อำเภอเมืองศรีสะเกษ อำเภอยางชุมน้อย และอำเภอกันทรารมย์ (จังหวัดศรีสะเกษ) บรรจบกันกับแม่น้ำชีบริเวณรอยต่อบ้านขอนไม้ยูง ตำบลห้วยขะยูง อำเภอวารินชำราบ (จังหวัดอุบลราชธานี) และบ้านหนองแวง  ตำบลหนองแวง อำเภอกันทรารมย์ (จังหวัดศรีสะเกษ)แล้วไหลผ่านอำเภอเมืองอุบลราชธานี อำเภอสว่างวีรวงศ์ อำเภอดอนมดแดง อำเภอตาลสุม อำเภอพิบูลมังสาหาร และไหลลงสู่ แม่น้ำโขง ที่ตำบลบ้านด่าน อำเภอโขงเจียม จังหวัดอุบลราชธานี โดย มีความยาวทั้งหมดประมาณ 640 กิโลเมตร ลำน้ำสาขาที่สำคัญได้แก่ ห้วยทับทัน (ลำทับทันหรือคลองทับทัน) ลำตะคอง ลำพระเพลิง ลำเชียงไกร ลำปลายมาศ ลำสะแทด ลำโดมใหญ่ ลำโดมน้อย ลำน้ำเสียว ลำชี ลำเซบาย ลำเซบก ลำมูลน้อย ห้วยขะยูง และห้วยตุงลุงเป็นต้น ซึ่งใช้ประโยชน์เพื่อการเกษตรเป็นส่วนใหญ่
สองฝั่งเป็นที่ราบน้ำท่วมถึงลุ่มน้ำมูลมีพื้นที่ลุ่มน้ำ 69,701 ตร.กม. หรือคิดเป็นร้อยละ 13.6 ของพื้นที่ลุ่มน้ำทั้งประเทศครอบคลุมพื้นที่ 10 จังหวัด ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่างและบางส่วนของภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนกลาง ปริมาณน้ำไหลลงสู่แม่น้ำโขงเฉลี่ยประมาณ 26,655 ล้าน ลูกบาศก์เมตรปี 
หนึ่งจุดที่บริเวณแม่น้ำมูลไหลลงสู่แม่น้ำโขง จุดดังกล่าวเรียกว่า แม่น้ำสองสี หรือ โขงสีปูน มูลสีคราม
== เขื่อนที่สำคัญในลุ่มแม่น้ำมูล ==
เขื่อนมูลบน อำเภอครบุรี จังหวัดนครราชสีมา
เขื่อนลำแชะ อำเภอครบุรี จังหวัดนครราชสีมา
เขื่อนพิมาย อำเภอพิมาย จังหวัดนครราชสีมา
เขื่อนราษีไศล อำเภอราษีไศล จังหวัดศรีสะเกษ
เขื่อนหัวนา อำเภอกันทรารมย์ จังหวัดศรีสะเกษ
เขื่อนสิรินธร อำเภอสิรินธร จังหวัดอุบลราชธานี
เขื่อนปากมูล อำเภอโขงเจียม จังหวัดอุบลราชธานี
== ลำน้ำ ==
ลำพระเพลิง
ลำน้ำครบุรี
คลองพิมาย
ลำตะคอง
ลำเชิงไกร
ลำแชะ
ลำจักราช
ลำปลายมาศ
ลำนางรอง
แม่น้ำชี
แม่น้ำโขง
ลำพลับพลา
ห้วยสำราญ
ห้วยทับทัน
ห้วยยาง
ห้วยผักไหม
คลองจานแสนไชย
ห้วยเสียว
ห้วยภูสิงห์
ห้วยศิลาลาด
ห้วยหลุมแก้ว
ห้วยตาโด
คลองหนองบัว
ห้วยกุดหวาย
ห้วยกุดเตอะ
ห้วยตาแซง
ห้วยติ๊กซู
ห้วยน้ำคำ
ห้วยขะยุง
คำน้ำแซ่บ
กุดเมืองฮาม
ลำพังชู
ลำเสียวใหญ่
ลำเสียวน้อย
แม่น้ำมูลน้อย
ลำมูลน้อย
ลำเซบาย
ลำเซบก
ห้วยตุงลุง
ลำโดมใหญ่
ลำโดมน้อย
ลำน้ำยัง
คลองสิรินธร
ห้วยปากมูล
พัทยาน้อย
ห้วยตาดโตน
คลองชลประทาน
ห้วยแก่งโดม
ห้วยแจระแม
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 
แม่น้ำในจังหวัดบุรีรัมย์
แม่น้ำในจังหวัดนครราชสีมา
แม่น้ำในจังหวัดสุรินทร์
แม่น้ำในจังหวัดร้อยเอ็ด
แม่น้ำในจังหวัดศรีสะเกษ
แม่น้ำในจังหวัดอุบลราชธานี
 
มูล
เดอะซิมส์ 2 มหาลัยวัยฝัน

เดอะซิมส์ 2 มหาลัยวัยฝัน (The Sims 2: University) เป็นภาคเสริมตัวแรกของเกมส์เดอะซิมส์ 2 พัฒนาขึ้นโดย บริษัทเกมส์ Maxis ออกวางจำหน่ายช่วงต้นเดือนมีนาคม พ.ศ. 2548 ในเดอะซิมส์ 2 มหาลัยวัยฝันนี้ชาวซิมส์วัยรุ่นจะสามารถไปเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยในเกมได้ ซึ่งมี 3 แห่งให้เลือก และเข้าสู่วัยมหาลัย ชาวซิมส์จะมีการเรียน การสอบปลายภาค มีผลการเรียนหรือเกรด ซึ่งจะดีไม่ดีขึ้นอยู่กับพฤติกรรมในมหาลัยของชาวซิมส์
== คุณสมบัติใหม่ ==
=== แกนหลักของเกม ===
อำนาจชักชวน
ปฏิสัมพันธ์ทางสังคมแบบใหม่
ชุดทำงาน
ความปรารถนาตลอดชีวิต
การรวมครอบครัว
อาหารชนิดใหม่
การตอบสนองความต้องการผ่านคอมพิวเตอร์
คุณสมบัติใหม่ของโทรศัพท์
NPC ใหม่
วัตถุสิ่งของใหม่
งานเลี้ยงคนรักกีฬา
ช่องใหม่ ๆ ในโทรทัศน์
อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ส่วนบุคคล
=== มหาวิทยาลัย ===
วัยมหาลัย
สาขาวิชาเอกและผลการศึกษา
หน้าต่างแสดงความปรารถนา ความกลัว และระบบการล็อกแบบใหม่
สายอาชีพใหม่และความได้เปรียบทางอาชีพ
วัตถุของรางวัลอาชีพแห่งใหม่
งานเลี้ยงแบบใหม่
การปฏิสัมพันธ์กับตัวเองแบบใหม่
พื้นที่อยู่อาศัยแบบใหม่
การปฏิสัมพันธ์ที่ทำให้ในมหาวิทยาลัยเท่านั้น
งานสร้างรายได้สำหรับนักศึกษา
วัตถุของรางวัลปณิธานชนิดใหม่
เครื่องมือใหม่ในโหมดสร้าง
== อ้างอิง ==
เดอะซิมส์
เกมจากค่ายอิเล็กทรอนิก อาตส์
วิดีโอเกมซอมบี
เหี้ยดำ

เหี้ยดำ' (Black water monitor, Black dragon) เดิมแยกเป็นชนิดย่อยซึ่งมีชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า Varanus salvator komaini  ปัจจุบัน (ค.ศ. 2007) ถูกยุบรวมเป็นชื่อพ้องของเหี้ยชนิดย่อย Varanus salvator macromaculatus  มีลักษณะและขนาดใกล้เคียงกับเหี้ยทั่วไป เมื่อโตเต็มวัยจากปลายหัวถึงโคนหาง 9 ฟุต สีดำด้านทั้งตัว บางตัวก็มีจุดและลายแทรกอยู่บ้าง แต่ลายจะจาง ท้องสีเทา ลิ้นสีน้ำเงินเข้ม จากการเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างเหี้ยและเหี้ยดำ พบว่าค่าสัดส่วนของลักษณะส่วนมากไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ เมื่อนำผลการศึกษาด้วยการวิเคราะห์จำแนกกลุ่มแบบคาโนนิคอล (canonical discriminant analysis) มาพิจารณาสรุปได้ว่า เหี้ยดำไม่สามารถแยกออกเป็นชนิดใหม่หรือชนิดย่อยของเหี้ยได้ (Lauprasert, 1999) และลักษณะของสีที่แตกต่างเกิดจากภาวะการมีเม็ดสีเมลานินสีดำมากเกินไป (melanism) ของชนิดย่อย V. s. macromaculatus
เหี้ยดำพบบริเวณชายทะเลหรือป่าชายเลนและบนเกาะ ทางภาคใต้ฝั่งตะวันตกของประเทศไทย โดย
จักรพรรดินีเทเม

จักรพรรดินีเทเม (; 25 มิถุนายน พ.ศ. 2427 – 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2494) พระนามเดิม ซาดาโกะ คูโจ  เป็นจักรพรรดินีอัครมเหสีในจักรพรรดิไทโช และเป็นพระราชมารดาในจักรพรรดิโชวะ โดยจักรพรรดินีเทเมเป็นจักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่นองค์สุดท้ายที่มาจากตระกูลฟูจิวาระ (สายตระกูลคูโจ)
== พระราชประวัติ ==
จักรพรรดินีเทเมเป็นธิดาของมิชิตะกะ คูโจ (九条 道孝) กับอิกุโกะ โนะมะ (野間 幾子) เสด็จพระราชสมภพที่กรุงโตเกียว พระองค์ได้เสกสมรสกับมกุฎราชกุมารโยะชิฮิโตะเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2443 ต่อมาพระนางได้ทรงเป็นจักรพรรดินีเมื่อพระสวามีเสด็จขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2455 เนื่องด้วยสุขภาพพระสวามีของพระนางประชวรมาโดยตลอด พระนางจึงทรงมีอิทธิพลต่อราชสำนักญี่ปุ่นอย่างมาก นอกจากนั้นพระองค์ยังทรงเป็นองค์สภานายิกาสภากาชาดญี่ปุ่นอีกด้วย
== พระราชโอรส-ธิดา ==
สมเด็จพระจักรพรรดินีเทเม ได้ให้พระประสูติกาลพระราชโอรส 4 พระองค์แก่สมเด็จพระจักรพรรดิไทโช คือ:
จักรพรรดิโชวะ (พ.ศ. 2444–2532) พระนามเดิม เจ้าชายฮิโรฮิโตะ มิจิโนะมิยะ อภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงนางาโกะ คูนิ มีพระราชโอรส-ธิดาเจ็ดพระองค์
เจ้าชายยาซูฮิโตะ ชิจิบุโนะมิยะ (พ.ศ. 2445–2496) พระยศเดิม อัตสึโนะมิยะ เสกสมรสกับเซ็ตสึโกะ มัตสึไดระ ไม่มีพระราชบุตร
เจ้าชายโนบูฮิโตะ ทากามัตสึโนะมิยะ (พ.ศ. 2448–2530) พระยศเดิม เทรุโนะมิยะ เสกสมรสกับคิกูโกะ โทกูงาวะ ไม่มีพระราชบุตร
เจ้าชายทากาฮิโตะ มิกาซะโนะมิยะ  (พ.ศ. 2458–2559) พระยศเดิม ซูมิโนะมิยะ เสกสมรสกับยูริโกะ ทากางิ มีพระโอรส-ธิดาห้าพระองค์
== ดำรงพระยศพระพันปีหลวง ==
หลังจากการเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระจักรพรรดิไทโชเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2469 พระนางก็ได้รับการสถาปนาเป็นพระราชชนนีหรือพระพันปีหลวง (皇太后) พระองค์จึงมีพระนามว่า สมเด็จพระจักรพรรดินีเทเม พระพันปีหลวง  หลังจากนั้นเมื่อญี่ปุ่นเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่ 2 พระนางก็ทรงคัดค้านการเข้าร่วมนั้นอย่างเต็มที่และอย่างเปิดเผย  ซึ่งสิ่งนี้ทำให้พระนางทรงต้องมาทะเลาะกับพระราชโอรสของพระองค์
== สวรรคต ==
หลังสงครามโลกครั้งที่สองสงบลงได้ไม่นาน สมเด็จพระจักรพรรดินีได้เสด็จสวรรคตที่พระราชวังโอมิยะ กรุงโตเกียว ขณะมีพระชนมายุได้ 66 พรรษา และทรงดำรงตำแหน่งเป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีอยู่ 14 พรรษา ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2455-2469 และดำรงตำแหน่งพระพันปียาวนานถึง 25 พรรษา
== พระอิสริยยศ ==
ท่านหญิงซาดาโกะ คูโจ
เจ้าหญิงซาดาโกะ มกุฎราชกุมารีแห่งญี่ปุ่น
สมเด็จพระจักรพรรดินีซาดาโกะ
สมเด็จพระจักรพรรดินีซาดาโกะ พระพันปีหลวง
สมเด็จพระจักรพรรดินีเทเม (พระนามหลังการสวรรคต)
== พงศาวลี ==
== อ้างอิง ==
Bix, Herbert P. Hirohito and the Making of Modern Japan. New York: HarperCollins (2001). ISBN 0-06-093130-2
Fujitani, Takashi. Splendid Monarchy: Power and Pageantry in Modern Japan. Berkeley: University of California Press. Reprint edition (1998). ISBN 0-520-21371-8
Hoyt, Edwin P. Hirohito: The Emperor and the Man. Praeger Publishers (1992). ISBN 0-275-94069-1
ราชวงศ์ญี่ปุ่น
จักรพรรดินีญี่ปุ่น
โคไตชิฮิ
จักรพรรดิไทโช
ฌ็อง-ดอมีนิก โบบี

ฌ็อง-ดอมีนิก โบบี (Jean-Dominique Bauby, 30 เมษายน พ.ศ. 2495 – 9 มีนาคม พ.ศ. 2540) เป็นนักหนังสือพิมพ์ นักเขียน และบรรณาธิการของนิตยสาร ELLE เมื่อวันที่วันที่ 8 ธันวาคม 1995 ขณะเขามีวัยได้ 43 ปี เกิดอาการเส้นเลือดสมองแตก ทำให้ก้านสมองเสียหาย เขาสลบไป 20 วัน และเมื่อฟื้นขึ้นมาเขาพบว่าตัวเองไม่สามารถพูดได้ และเป็นอัมพาตเกือบทั้งตัว
โบบีสามารถเคลื่อนไหวศีรษะได้เพียงเล็กน้อย ส่งเสียงอืออา และกะพริบตาซ้ายได้ เขาอยู่ที่สภาพที่ทางการแพทย์เรียกว่า Locked-in Syndrome แต่ในระหว่างที่เขาตกอยู่ในสภาพเช่นนั้น เขาเขียนหนังสือที่ชื่อว่า Le Scaphandre et Le Papillon (แปลเป็นภาษาไทยโดยวัลยา วิวัฒน์ศร ในชื่อ ชุดประดาน้ำและผีเสื้อ พิมพ์โดยสำนักพิมพ์ผีเสื้อ) โดยให้คนท่องชุดตัวอักษรที่เรียงตามความถี่ในการใช้ในภาษาฝรั่งเศส และโบบีจะกะพริบตาเมื่อถึงตัวอักษรที่เขาต้องการ
โบบีแต่งและเรียบเรียงเรื่องราวทั้งหมดในสมอง และให้คนเขียนตามคำบอกทีละตัวอักษร หนังสือของเขาวางขายในฝรั่งเศสในวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2540 ได้รับคำวิจารณ์ที่ดีเยี่ยม และขายได้ถึง 150,000 เล่มในสัปดาห์แรก โบบีเสียชีวิต 3 วันหลังจากหนังสือออกวางขาย ไม่มีการเปิดเผยสาเหตุการเสียชีวิตของเขา
นักเขียนชาวฝรั่งเศส
คนพิการ
บรรณาธิการนิตยสาร
บุคคลจากปารีส
เดอะซิมส์ ออนไลน์

อีเอ-แลนด์ (EA-Land) ในชื่อเดิมว่า เดอะซิมส์ ออนไลน์ (The Sims Online, TSO) พัฒนาโดย แมกซิส เป็นเกมออนไลน์ พัฒนาเมื่อ 17 ธันวาคม ค.ศ. 2002 ซึ่งดัดแปลงมาจากเกมเดอะซิมส์ที่ได้รับความนิยมอย่างสูง ผู้ใช้ต้องเสียค่าสมาชิกรายเดือน
เนื่องจากการเล่นแบบออนไลด์ยังมีค่าใช้จ่ายสูงจึงไม่มีผู้เล่นมากนักโครงการถูก EA ปรับปรุงในชื่อ EA-Land และปิดให้บริการในเดือน พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ผู้เล่นไม่จำเป็นต้องเสียค่าสมาชิกรายเดือน แต่ผู้เล่นจะต้องจ่ายเงินจริงสำหรับซื้อเงินในเกม (หน่วยเงินเป็นซิโมลีน) และผู้เล่นสามารถเปลี่ยนเงินในเกมเป็นเงินจริงได้
== อ้างอิง ==
รายละเอียดเกมเดอะซิมส์ออนไลน์
เดอะซิมส์
เกมออนไลน์
ดัสติน ฮอฟแมน

ดัสติน ลี ฮอฟแมน (Dustin Lee Hoffman; เกิด 8 สิงหาคม ค.ศ. 1937) เป็นนักแสดงและผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน มีผลงานการแสดงครั้งแรกจากภาพยนตร์ The Star Wagon ในปี 1967 ต่อมาได้ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์จากภาพยนตร์เรื่อง เดอะแกรดูเอท พิษรักแรงสวาท (1967) และภาพยนตร์สร้างชื่ออีกเรื่องคือ ทู้ทซี่ ในปี 1983
การแสดงของเขาในภาพยนตร์เรื่อง พ่อ แม่ ลูก (1979) ทำให้เขาได้รับรางวัลออสการ์และรางวัลลูกโลกทองคำ และได้รับรางวัลเดียวกันอีกครั้งทั้งเวทีรางวัลออสการ์และลูกโลกทองคำกับภาพยนตร์เรื่อง เรนแมน ที่แสดงร่วมกับทอม ครูซ
นักแสดงอเมริกัน
นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
ชาวอเมริกันเชื้อสายยิว
บุคคลจากลอสแอนเจลิส
เพลงสำคัญของแผ่นดิน

เพลงสำคัญของแผ่นดิน คือ เพลงที่รัฐบาลไทยจัดให้มีความสำคัญในระดับชาติอย่างเป็นทางการ ตามมติคณะรัฐมนตรีลงวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2546 ซึ่งมีทั้งหมด 6 เพลง ได้แก่ เพลงสรรเสริญพระบารมี เพลงชาติไทย เพลงมหาชัย เพลงมหาฤกษ์ เพลงสดุดีมหาราชา และเพลงภูมิแผ่นดิน นวมินทร์มหาราชา  ต่อมา มติคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 เพิ่มเพลงสำคัญของแผ่นดินอีก 2 เพลง คือ เพลงสดุดีจอมราชา และ เพลงสดุดีพระแม่ไทย โดยยกเหตุผลว่าเพลงเหล่านี้ "เป็นเพลงที่มีคุณค่า แสดงถึงคุณค่าและความเจริญของคนในชาติ เป็นภูมิปัญญาของแผ่นดิน รวมทั้งแสดงความจงรักภักดีและสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณแด่พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว และพระบรมราชจักรีวงศ์"
ตามมติคณะรัฐมนตรีดังกล่าว ได้กำหนดให้ส่วนราชการ รัฐวิสาหกิจ และหน่วยงานอื่นของรัฐ ใช้เพลงสำคัญของแผ่นดินตามฉบับที่คณะกรรมการเอกลักษณ์ของชาติจัดทำขึ้นใหม่ เป็นต้นฉบับในโอกาสต่างๆ ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2547 เป็นต้นไป
== วงดนตรีที่ใช้บรรเลง ==
ในการจัดทำต้นฉบับเพลงสำคัญของแผ่นดินครั้งนี้ คณะผู้จัดทำได้จัดทำทั้งดนตรีสากลและดนตรีไทย สำหรับประเภทดนตรีสากล ได้บรรเลงและขับร้องโดยวงดนตรี 3 ประเภท ได้แก่
วงออร์เคสตราสี่เหล่าทัพ (ได้แก่ วงดุริยางค์ทหารบก ทหารเรือ ทหารอากาศ และตำรวจ) และวงดุริยางค์กรมศิลปากร
วงบิ๊กแบนด์ โดย วงเฉลิมราชย์
วงโยธวาทิต โดย วงดุริยางค์กรมศิลปากร
ในส่วนของดนตรีไทย ได้ใช้วงดนตรี 3 ประเภท ซึ่งบรรเลงและขับร้องโดยวงดนตรีกรมศิลปากร ร่วมกับนักดนตรีไทยสี่เหล่าทัพ ได้แก่
วงปี่พาทย์เครื่องใหญ่
วงเครื่องสายเครื่องคู่
วงมโหรีเครื่องคู่
== คณะผู้จัดทำ ==
จัดทำโดย: คณะกรรมการเอกลักษณ์ของชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี
ผู้ควบคุมการผลิต: นายแมนรัตน์  ศรีกรานนท์ ศิลปินแห่งชาติ
ผู้ช่วยควบคุมการผลิต: นาวาเอกณรงค์  แสงบุศย์
ผู้บันทึกเสียง: จ่าเอกชูศักดิ์  ทองสิมา
บริษัทผู้ผลิต: บริษัท เฉลิมราษฎร จำกัด
ผู้เผยแพร่: กรมประชาสัมพันธ์, สำนักงานเสริมสร้างเอกลักษณ์ของชาติ, สำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี
== อ้างอิง ==
สำนักงานสร้างเสริมเอกลักษณ์ของชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี
เพลงสำคัญของแผ่นดิน  จากเว็บไซต์ กรมประชาสัมพันธ์
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ฟังเพลงสำคัญของแผ่นดิน บรรเลงโดยวงดนตรีต่างๆ จาก เว็บไซต์ของสำนักงานเสริมสร้างเอกลักษณ์ของชาติ 
เพลงสำคัญของแผ่นดิน