pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
5ส

5ส คือ แนวทางที่ใช้เพื่อปรับปรุงแก้ไขงานและรักษาสิ่งแวดล้อมในที่ทำงานให้ดีขึ้นในวงการการผลิตและวงการงานบริการเป็นต้น โดยการปฏิบัติตามหลัก 5ส ที่แปลมาจากภาษาญี่ปุ่น โดยในญี่ปุ่นเรียกกันว่า 5S ซึ่งได้แก่
สะสาง  คือ การแยกของ(หรือกระบวนการทำงาน)ที่จำเป็น/ไม่จำเป็นต่องาน และกำจัด/เคลื่อนย้าย/หรือบริจาคออกไป รวมถึงเพิ่มเติมของจำเป็นที่ขาดหายไปด้วย
สะดวก  คือ การจัดวางสิ่งของต่างๆ ที่สำคัญกับงานให้เป็นระเบียบ เพื่อความสะดวกในการใช้งานและลดเวลาในการค้นหา
สะอาด  คือ การทำความสะอาด (ไม่ใช่แค่ ปัด กวาด เช็ด ถู) เครื่องจักร อุปกรณ์ และ สถานที่ทำงาน เพื่อหาข้อบกพร่อง หรือความเสียหายของอุปกรณ์ เครื่องจักร ต่างๆ ก่อนการทำงาน หากพบความเสียหายต้องแก้ไขเชิงป้องกัน
สร้างมาตรฐาน  หรือ Standardization คือ การสร้างมาตรฐานเพื่อให้ทุกคนสามารถทำงานได้เหมือนกัน
สร้างวินัย  หรือ Discipline คือ การอบรมให้เข้าใจ 5ส อย่างถูกต้อง และติดตามประเมินผลของ 5ส ด้วยการตรวจประเมิน
==  5ส ==
การควบคุม 5ส ตามพื้นฐานในการควบคุมการทำงาน เรียกว่า ระบบ 5ส แท้ที่จริงแล้วประสิทธิภาพของ 5ส มีความงดงามต่อสิ่งแวดล้อมในที่ทำงานในตัวของมันเอง และเป็นการเพิ่มแรงจูงใจให้กับพนักงานอีกด้วย ทำ 5ส ให้ถึงที่สุดผลที่ได้รับทางอ้อมก็คือ ระบบประสิทธิภาพการทำงานเพิ่มขึ้น, ป้องกันการเกิดสิ่งที่ไม่ดีเข้าสู่ขบวนการอื่น, เพิ่มความปลอดภัยในการทำงานให้มั่นคง สิ่งเหล่านี้ในสถานที่ทำงานเราจะเห็นเป็นประจำก็คือ สะสาง, สะดวก และจุดที่เป็นปัญหาสามารถทำให้จับต้องได้เห็นอย่างต่อเนื่อง
== ดูเพิ่ม ==
ไคเซ็น
== อ้างอิง ==
5ส.คืออะไร โดยกระทรวงพาณิชย์ 
การผลิต
พิทยา บุณยรัตพันธุ์

พิทยา บุญยรัตพันธุ์ (25 กรกฎาคม พ.ศ. 2476–14 เมษายน พ.ศ. 2553) เป็นอดีตนักร้องวงดนตรีสุนทราภรณ์ และนักร้องเพลงลูกกรุงที่มีชื่อเสียง ได้รับความนิยมอย่างมากจากเพลงจูบ เจ้าของฉายาว่า นักร้องเสียงกระดังงาลนไฟ
==ประวัติ==
พิทยา บุณยรัตพันธุ์ นักร้องหญิงที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งในอดีต  เกิดเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2476 ที่จังหวัดธนบุรี จบการศึกษาในระดับมัธยมศึกษาปีที่ 3 (สมัยนั้น) ที่โรงเรียนสตรีวัดระฆัง ใช้ชีวิตคู่กับนิพนธ์ เศวตนันทน์
==โลกเสียงเพลง==
เมื่อพิทยาเรียนอยู่ทุกครั้งที่มีงานโรงเรียนเธอจะถูกคัดเลือกให้ร่วมแสดงด้วยทุกครั้ง ซึ่งงานที่ทำให้เธอได้รับความภาคภูมิใจมากที่สุดคือได้รับบทนางเอกละครเรื่อง “Mid Summer Night Dream" ที่คุรุสภา ซึ่งตอนนั้นยังตั้งอยู่ที่โรงเรียนสวนกุหลาบ โดยพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเปรมบุรฉัตร เป็นผู้ควบคุมการซ้อม ทำให้เธอถูกคาดว่าจะเป็นดาวเด่นในการแสดงละครทั้งจากครูบาอาจารย์ และเพื่อนฝูง  แต่เธอกลับหันไปเรียนภาษาอังกฤษ โดยให้เหตุผลว่า ” ดีกว่าอยู่ว่างว่าง ”
ต่อมาคุณพนิดา สุนทรสนาน แนะนำให้ไปสมัครร้องเพลงที่วงดนตรีสุนทราภรณ์ เมื่อ พ.ศ. 2495 (รุ่นเดียวกันกับศรีสุดา รัชตะวรรณ,วรนุช อารีย์,พูลศรี เจริญพงษ์) โดยเพลงที่ทำชื่อเสียงให้เธอคือ เพลง “ใจสาว” คำร้องโดย สุรัฐ พุกกะเวส ทำนองโดย เอื้อ สุนทรสนาน  จากนั้นก็ลาออกมาอยู่กับวงดนตรีประสานมิตร (อายุของวงอยู่ในช่วงปี พ.ศ. 2498-2500) ประมาณ 2 ปีเศษ เพลงแรกที่ขับร้องบันทึกเสียงคือเพลง “สาวสะอื้น” จากผลไม้อร่อยมาก เวส สุนทรจามร
== ผลงานเพลง ==
สำหรับเพลงที่โด่งดังมากที่สุดและสร้างชื่อเสียงให้แก่เธออย่างมากคือ เพลง"จูบ" แต่งเนื้อร้อง/ทำนองโดยสุรพล โทณะวณิก ซึ่งแต่งมาจากน้ำเสียงและใบหน้าที่เซ็กซี่ของเธอที่ครูสุรพลคิดว่าถ้าผู้หญิงสวยๆถูกจูบจะเป็นยังไง และเพลง"คนึงหา"ที่ถูกนำไปประกอบภาพยนตร์เรื่องเด็กหอ ผลงานเพลงอื่นๆ เช่น
อย่าบอกใครนะ - ถ้าฉันจะรัก - โถ่มดแดง - โกรธฉันหรือเปล่า - รัก คู่ หม่อมราชวงศ์ถนัดศรี สวัสดิวัตน์ - ยิ่งกว่าการฆ่า - ถ้าฉันจะรัก - ธาตุแท้ของเธอ - กอด - จับ - ผวาตื่น - อย่าเพิ่งตาย - หาดกับฟ้า - ฝันเฝื่องเมืองกรุง - กฎแห่งกรรม - อย่าประหารรัก - ขาดทุนรัก - เสียงสน เป็นต้น
==บั้นปลายชีวิต==
พิทยา บุณยรัตพันธุ์ ได้รักษาตัวด้วยโรคอัมพฤกษ์ มานานกว่า 10 ปี ที่บ้านพักของตนเอง และ ถึงแก่กรรมด้วยอาการสงบ เมื่อวันพุธที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2553 เวลา 04.00 น.สิริอายุได้ 76 ปี  โดยศพได้รับการบำเพ็ญกุศล ณ วัดหัวลำโพง ศาลา 5 และประชุมเพลิงศพ ในวันจันทร์ที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2553
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ยูทูป - จูบ ขับร้องโดย พิทยา บุณยรัตพันธุ์ 
นักร้องหญิงชาวไทย
นักร้องเพลงลูกกรุง
สกุลบุณยรัตพันธุ์
บุคคลจากโรงเรียนสตรีวัดระฆัง
เดชขนนกยูง

ขนนกยูง (;Kong Que Ling) เป็นนิยายกำลังภายในขนาดสั้นที่แต่งโดยโกวเล้ง  ขนนกยูงเป็นหนึ่งในเจ็ดสุดยอดอาวุธของยุทธภพ  หรือ  เจ็ดศาสตรา  เป็นอาวุธลับเฉพาะของหมู่ตึกนกยูง  กล่าวกันว่าในยุทธภพมีอาวุธลับ 360 ชนิด  แต่ขนนกยูงเป็นอาวุธลับที่สวยงามเฉิดฉันที่สุด  และทรงอานุภาพที่สุด  เคล็ดวิชาและกระบวนท่าถือเป็นความลับ  ผู้เป็นทายาทโดยตรงของหมู่ตึกนกยูงเท่านั้นที่จะได้รับการสืบทอด ยอดวิชาขนนกยูงนี้  กล่าวกันกระบวนท่าสวยงามราวกับนกยูงรำแพน  แต่แฝงไว้ด้วยอันตรายรอบด้าน
เจ็ดศาตรา
วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2517
งานเขียนของโก้วเล้ง
อาวุธของโกวเล้ง
ดาบมรกต

ดาบมรกต (;Bi Yu Dao) เป็นนิยายกำลังภายในขนาดสั้นที่แต่งโดยโกวเล้ง ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1974 ดาบมรกต เป็นตอนที่สาม ของ สุดยอดอาวุธทั้งเจ็ด
บันเทิงคดีกำลังภายใน
อาวุธของโกวเล้ง
วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2517
ตะขอจำพราก

ตะขอจำพราก(;Li Bie Gou) เป็นนิยายกำลังภายในขนาดสั้น ที่แต่งโดยโกวเล้ง ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1978
ตะขอจำพรากเป็นตอนที่หกของ สุดยอดอาวุธทั้งเจ็ด
เรื่องเดียวที่ตัวเอก เอี้ยเจ็ง ไม่ใช้วิชายุทธมาตรฐาน แต่ใช้เป็นมวยวัด ดำรงอาชีพมือปราบ ขอเพียงจัดการผู้ร้าย มวยวัดก็ใช้ได้ สุดท้ายใช้อาวุธประหลาดรูปทรงตะขอ เรียกว่า ลี้เปียกเกา หรือ ตะขอจำพราก
บันเทิงคดีกำลังภายใน
อาวุธของโกวเล้ง
วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2521
ทวนทมิฬ

ทวนทมิฬ (;Ba Wang Qiang) เป็นนิยายกำลังภายในที่แต่งโดยโกวเล้ง (古龍) ตีพิมพ์ในปี ค.ศ.1975
ทวนทมิฬเป็นตอนที่เจ็ดของ สุดยอดอาวุธทั้งเจ็ด
บันเทิงคดีกำลังภายใน
วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2518
อาวุธของโกวเล้ง
53

53 (ห้าสิบสาม) เป็นจำนวนธรรมชาติที่อยู่ถัดจาก 52 (ห้าสิบสอง) และอยู่ก่อนหน้า 54 (ห้าสิบสี่)
== คำเติมนำหน้า ==
ภาษากรีก - tripentaconta-
ภาษาละติน - triquintroginti-
== ความหมาย ==
53 เป็นเลขอะตอมของ ไอโอดีน
== ในทางคณิตศาสตร์ ==
จำนวนเต็ม
เนือร์นแบร์ค

เนือร์นแบร์ค (Nürnberg) หรือที่เรียกในภาษาอังกฤษว่า นูเร็มเบิร์ก (Nuremberg) เป็นเมืองตั้งอยู่ในรัฐไบเอิร์น (บาวาเรีย) ประเทศเยอรมนี  ห่างจากนครมิวนิกขึ้นไปทางทิศเหนือประมาณ 170 กิโลเมตร ปัจจุบันมีประชากรประมาณ 500,000 คน
เนือร์นแบร์คมีประวัติศาสตร์ถอยไปถึง ค.ศ. 1050 โดยเป็นเมืองของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง เมืองนี้เป็นศูนย์ประชุมหลักของพรรคนาซี และหลังสงคราม ฝ่ายสัมพันธมิตรได้ทำพิจารณาคดีต่อเหล่าอาชญากรสงคราม หลังจากนาซีเยอรมันพ่ายแพ้
== อ้างอิง ==
 
เมืองโบราณในประเทศเยอรมนี
เสรีนครจักรวรรดิ
เก็ลเซินเคียร์เชิน

เก็ลเซินเคียร์เชิน (Gelsenkirchen) เป็นเมืองในรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลินของประเทศเยอรมนี มีประชากร 274,926 คน (ข้อมูลปี ค.ศ. 2002) มีหลักฐานเก่าแก่สุดว่าสร้างขึ้นประมาณ ค.ศ. 1150 แต่ดำรงฐานะเป็นเมืองขนาดเล็กมาจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 19 หลังจากการปฏิวัติอุตสาหกรรม พื้นที่เขตนี้ในเยอรมนีกลายเป็นเหมืองถ่านหิน จึงทำให้มีประชากรเข้ามาอยู่อาศัยเป็นจำนวนมาก
เก็ลเซินเคียร์เชินมีสโมสรฟุตบอลชัลเคอ 04 เป็นสโมสรประจำเมือง และเป็นหนึ่งใน 12 เมืองของเยอรมนีที่จัดการแข่งขันฟุตบอลโลก 2006
== อ้างอิง ==
โอดินน์

โอดินน์ (Óðinn) เทพเจ้าสูงสุดในเทพปกรณัมของชาวนอร์ส เป็นเทพเจ้าที่ใฝ่หาความรู้ ยึดมั่นในสัจจะ ช่วยเหลือผู้อื่น ออกผจญภัยเพื่อใช้ชีวิตให้คุ้มค่า และรบอย่างกล้าหาญเพื่อตายอย่างมีเกียรติในสนามรบ ให้ลูกหลานนำเรื่องราวของตนไปเล่าขานในฐานะวีรบุรุษ และเพื่อให้ดวงวิญญาณได้รับเลือกให้เข้าร่วมกับกองทัพเทพร่วมต่อสู้กับเผ่ายักษ์ในวันสิ้นโลก ชื่ออื่นของโอดินได้แก่ โวเดน หรือ โวทัน
แม้เทพโอดินน์ทรงสร้างโลก แต่พระองค์ก็ไม่สามารถล่วงรู้อนาคตของโลกได้ โดยเฉพาะความลับสูงสุดของจักรวาล การถือกำเนิด ชีวิตหลังความตาย และอนาคตของโลก เพื่อให้ทรงทราบความลับเหล่านี้ จึงทรงทรมานพระองค์เองโดยผูกเท้าข้างหนึ่งกับพฤกษาที่เป็นแกนกลางของโลก (อึกก์ดราซิลล์) แทงหอกที่สีข้าง ทรมานอยู่ถึง 9 วัน 9 คืน จนถึงกับสิ้นพระชนม์ แต่แล้วก็ทรงฟื้นคืนขึ้นมาใหม่โดยไม่เจ็บปวด แต่เต็มเปี่ยมไปด้วยปรีชาญาณ ทรงบันทึกสิ่งที่พระองค์ค้นพบในรูปแบบอักษรศักดิ์สิทธิ์ 24 ตัว เรียกว่า รูนส์ ซึ่งต่อมาทรงพระราชทานรูนส์แก่ชาวโลกเพื่อให้ใช้ในฐานะเทพพยากรณ์
ในที่สุด ทรงล่วงรู้อนาคต รู้วันสิ้นโลก รู้ว่าในวันข้างหน้า โลกจะถึงกาลแตกดับ แต่ก่อนจะถึงวันนั้น พระองค์จะทะนุถนอมโลกที่ทรงสร้างอย่างดี เพื่อเมื่อถึงวันโลกาวินาศจะได้มีเทพและมนุษย์ที่หลงเหลืออยู่ไปสร้างโลกใหม่ที่มีความสุข แต่ยังทรงต้องการความรู้เพิ่มเติม จึงทรงไปที่รากของต้นไม้อึกก์ดราซิลล์เพื่อดื่มน้ำพุวิเศษที่ทำให้กลายเป็นผู้รอบรู้ ที่บ่อน้ำพุนี้มียักษ์ตนหนึ่งเฝ้าอยู่ ชื่อมีมีร์ หากจะทรงถืออำนาจดื่มน้ำพุเลยในฐานะจอมเทพ ย่อมทรงกระทำได้ แต่พระองค์ไม่ทำเพราะเห็นว่าเป็นการกระทำของคนโฉด จึงทรงแลกเปลี่ยนดวงตาข้างหนึ่งเพื่อการได้ดื่มน้ำ ยักษ์ยินยอม แล้วพระองค์ก็ทรงดื่มน้ำนั้นจนหมดบ่อ
แม้จะทรงมีหอกวิเศษกุงก์นีร์อันเป็นหอกที่ไม่เคยพลาดเป้าเป็นอาวุธ แต่กลับไม่ค่อยได้ใช้อาวุธของพระองค์เท่าใดนัก ว่ากันว่าพระองค์จะได้ใช้หอกนี้อย่างแท้จริงก็คือในวันทำสงครามแร็กนาร็อก แต่อย่างใดก็ดี ก็ไม่ช่วยให้พระองค์รอดพ้นจากคมเขี้ยวของพญาสุนัขป่าเฟ็นรีร์ได้
ทรงมีสัตว์เลี้ยงคืออีกาคู่ และถือเป็นสัญลักษณ์ของพระองค์ ชื่อ ฮูกินน์ (ความคิด) และมูนินน์ (ความจำ) อีกาทั้งสองจะบินไปรอบโลก เพื่อนำข่าวคราวของสิ่งที่เกิดขึ้นบนโลกมาแจ้งแก่พระองค์ และทรงเลี้ยงสุนัขป่าขนสีเงินอีกสองตัวคือ เกรีและเฟรกี สุนัขทั้งสองมักนั่งอยู่แทบพระบาท คอยกินอาหารที่ถูกนำมาถวาย ด้วยพระองค์ไม่โปรดอะไรนอกจากเหล้าน้ำผึ้ง ทรงมีพาหนะคือม้าสเลย์ปนีร์ซึ่งมีขาถึง 8 ขา จึงทำให้มันวิ่งเร็วกว่าม้าใด ๆ
ทรงมีมเหสีเอกคือเทวีฟริกก์ และต่อมาทรงรับเทวีเฟร็วยาเป็นมเหสีอีกองค์ เทวีฟริกก์ทรงเปี่ยมไปด้วยเมตตา ปราศจากความอิจฉาริษยา เทวีเฟร็วยาจึงเคารพพระนางเป็นอย่างยิ่ง ไม่เคยทำอะไรให้มเหสีเอกต้องขุ่นเคืองพระทัย
ผู้ที่เป็นนักพยากรณ์โดยไพ่ทาโรต์จะคุ้นเคยกับไพ่ใบหนึ่งที่เป็นภาพของคนห้อยหัว ผูกขาข้างหนึ่งไว้กับต้นไม้ ไพ่ใบนี้ชื่อ Hang Man เชื่อกันว่ามีที่มาจากตำนานของเทพโอดินน์นั่นเอง ดังนั้น ไพ่ใบนี้จึงมีความหมายของการพยากรณ์ การหยุดนิ่งก่อนที่จะเกิดการเปลี่ยนแปลง การอดทนเพื่อให้ได้มาซึ่งความรู้ และการรอคอยโอกาสที่ยังมาไม่ถึง
เทพเจ้านอร์ส
ประมวลเรื่องปรัมปรานอร์ส
เทพแห่งสายฟ้า
อำเภอเมืองพังงา

เมืองพังงา ตั้งอยู่ในจังหวัดพังงา
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอเมืองพังงามีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอกะปง และอำเภอพนม (จังหวัดสุราษฎร์ธานี)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอทับปุด
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภออ่าวลึก (จังหวัดกระบี่) และอำเภอเกาะยาวทางอ่าวพังงา
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอตะกั่วทุ่งและอำเภอท้ายเหมือง
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอเมืองพังงาแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 9 ตำบล 42 หมู่บ้าน ได้แก่
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอเมืองพังงาประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
เทศบาลเมืองพังงา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท้ายช้างทั้งตำบล
เทศบาลตำบลบางเตย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางเตยทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลนบปริง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนบปริงและตำบลสองแพรกทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลถ้ำน้ำผุด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลถ้ำน้ำผุดทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลตากแดด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตากแดดทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งคาโงก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งคาโงกทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลเกาะปันหยี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเกาะปันหยีทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลป่ากอ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลป่ากอทั้งตำบล
== สถานที่สำคัญ ==
สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ พังงา
วัดประชุมโยธี
เจดีย์เขาล้างบาตร
โบราณสถานวัดสราภิมุข
ถ้ำตาปาน
อุทยานแห่งชาติอ่าวพังงา
วนอุทยานสระนางมโนราห์
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าโตนปริวรรต
== เหตุการณ์สำคัญ ==
1 ตุลาคม พ.ศ. 2518 ระหว่างเกิดการชุมนุมประท้วงคำสั่งย้ายผู้ว่าราชการจังหวัดพังงา ที่ศาลากลางจังหวัดพังงา โดยขณะนั้นได้มีคำสั่งย้าย นายธวัช มกรพงศ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดพังงา ไปเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดลำพูนกลุ่มผู้ชุมนุมได้ก่อเหตุประท้วงขึ้น และในวันดังกล่าวได้มีคนร้ายปาระเบิดเข้าไปในกลุ่มผู้ชุมนุมมีผู้เสียชีวิตในเหตุการณ์ครั้งนั้น 15 ราย และบาดเจ็บ 17 คน
== สถานที่ท่องเที่ยวที่น่าสนใจ ==
น้ำตกคลองถ้ำ
ล่องแก่งลำน้ำสองแพรก
เดินป่าเขากะทะคว่ำ
น้ำตกโตนปริวรรต
== อ้างอิง ==
เมืองพังงา
อ.เมืองพังงา

redirect อำเภอเมืองพังงา
กา

กา อาจหมายถึง
นกกา หรือ อีกา นกจำพวกหนึ่ง ในสกุล Corvus (โดยทั่วไปจะหมายถึงชนิด Corvus macrorhynchos)
นกกาน้ำ
กริยาการใช้ ปากกาหรือดินสอ ขีดเส้นหรือทำเครื่องหมาย (เป็นที่มาของคำว่า ปากกา, กาชาด และกากบาท)
กาน้ำ เครื่องใช้ภายในครัวเรือน
ปลากา ชื่อปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง
ปลากาแดง ชื่อปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง
อักษร K ในภาษาฝรั่งเศสและสเปน อ่านว่า "กา"
เรียกเขาว่า อีกา การ์ตูนญี่ปุ่น เรื่องราวของนักเรียนมัธยมปลายในโรงเรียนซูซูรัน ต่อสู้กัน วาดโดย ฮิโรชิ ทากาฮาชิ
เรียกเขาว่า อีกา (ภาพยนตร์) ภาพยนตร์ที่สร้างจากการ์ตูน ออกฉายในปี 2550
กา
อควอเรียม

อควอเรียม (aquarium) สามารถหมายถึง
พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ
ตู้เลี้ยงปลา คำในภาษาอังกฤษ
Aquaria
จักรวรรดิวัตร 12

จักรวรรดิวัตร 12 คือ ธรรมอันเป็นพระราชจริยานุวัตร สำหรับพระมหาจักรพรรดิ และพระราชาเอกในโลก  ทั้งนี้ โดยพระมหากษัตริย์ ผู้ปกครองประชาชน ทรงถือ และอาศัยธรรมข้อนี้เป็นธงชัย ร่วมกันกับ ทศพิธราชธรรม และสังคหวัตถุ 4 สำหรับ การดำเนินกุศโลบายและวิเทโศบาย จักรวรรดิวัตร มี 12 ประการคือ
อนฺโตชนสฺมึ พลกายสฺมึ ควรอนุเคราะห์คนในราชสำนัก และคนภายนอก ให้มีความสุข ไม่ปล่อยปละละเลย
ขตฺติเยสุ ควรผูกไมตรีกับประเทศอื่น
อนุยนฺเตสุ ควรอนุเคราะห์พระราชวงศานุวงศ์
พฺราหฺมณคหปติเกสุ ควรเกื้อกูลพราหมณ์ คหบดี และคฤหบดีชน คือเกื้อกูลพราหมณ์และผู้ที่อยู่ในเมือง
เนคมชานปเทสุ ควรอนุเคราะห์ประชาชนในชนบท
สมณพฺราหฺมเณสุ ควรอนุเคราะห์สมณพราหมณ์ผู้มีศีล
มิคปกฺขีสุ ควรจักรักษฝูงเนื้อ นก และสัตว์ทั้งหลายมิให้สูญพันธุ์
อธมฺมการปฏิกฺเขโป ควรห้ามชนทั้งหลายมิให้ประพฤติผิดธรรม และชักนำด้วยตัวอย่างให้อยู่ในกุศลสุจริต
อธนานํ ธนานุปฺปทานํ ควรเลี้ยงดูคนจน เพื่อมิให้ประกอบการทุจริต กุศลและอกุศลต่อสังคม
สมณพฺราหฺมเณอุปสงฺกมิตฺวา ปญฺหาปุจฺฉนํ ควรเข้าใกล้สมณพราหมณ์ เพื่อศึกษาบุญและบาป กุศล และอกุศลให้แจ้งชัด
อธมฺมราคสฺส ปหานํ ควรห้ามจิตมิให้ต้องการไปในที่ที่พระมหากษัตริย์ไม่ควรเสด็จ
วิสมโลภสฺส ปหานํ ควรระงับความโลภมิให้ปรารถนาในลาภที่พระมหากษัตริย์มิควรจะได้
(ในหนังสือเป็นจักรวรรดิวัตร ๕ แต่ในพจนานุกรม จักรวรรดิวัตร ๑๒ )
การปกครอง
หลักธรรมของศาสนาพุทธ
คำศัพท์ศาสนาพุทธ
โพกะโยเก

โพะกะโยะเกะ  เป็นระบบหรืออุปกรณ์ที่ถูกตั้งขึ้นเพื่อป้องกันการผิดพลาดของการทำงานในสายการผลิต ของโรงงานเป็นต้น ในเรื่องของอุปกรณ์  รากศัพท์ของคำว่า "โพะกะโยะเกะ" มาจากหมากล้อม,หมากรุกญี่ปุ่น ที่นำมาใช้เป็นคำศัพท์นี้ โดยปกติมีความหมายว่าเดินหมากพลาดโดยที่คิดไม่ถึง Poka เราจึง Yokeru มึความหมายแปลว่าหลีกเลี่ยง
ในโรงงานจะใช้คนทำงานเสียส่วนใหญ่ ซึ่งความผิดพลาดของแต่ละคนในการทำงานก็มีมากเช่นเดียวกัน แนวคิดPoka-yoke จึงเน้นการป้องกันความผิดพลาดจากการสะเพร่าของคนงาน 1คน เช่น การติดตั้งปุ่มในการบังคับเครื่องPress ให้ทำงานเมื่อกด ปุ่ม2ปุ่มที่อยู่ห่างกันพร้อมๆกัน การทำระบบให้ต้องเหยียบเบรกก่อนจึงจะสตาร์ทรถได้ เป็นต้น
ความผิดพลาดที่เกิดขึ้นก็คือของเสียเป็นต้นจะเกี่ยวเนื่องกับปัญหาเรื่องคุณภาพตามมาเสียส่วนใหญ่ หรือเมื่อความผิดพลาดที่เกิดขึ้นกลายเป็นผลิตภัณฑ์แล้วการค้นหาและการเลือกของเสียออกจากของดี ก็จะใช้เวลามากรวมถึงค่าใช้จ่ายก็จะตามมา หรือการค้นหาของไม่ดีที่เกิดขึ้นก็ยากและอาจจะหลุดลอดไปสู่ตลาดหรือลูกค้าได้ง่าย ซึ่ง ณ จุดตรงนี้ เพื่อป้องกันหรือหลีกเลี่ยงการผิดพลาดของการผลิตในขบวนการสายการผลิตไม่ให้หลุดลอดออกจากขบวนการ ในขบวนการผลิตจึงได้นำหรือติดตั้ง โพะกะโยะเกะ ในสายงานของตนเอง
ได้ถูกนับเป็นหนึ่งในระบบการผลิตแบบโตโยต้าซึ่งระบบการผลิตแบบโตโยต้านั้นมีความคิดที่เป็นพื้นฐานก็คือ "ขบวนการถัดไปก็คือลูกค้า" ของตนเอง ซึ่งจะหมายความว่าขบวนการของตนเองเมื่อทำเสร็จแล้วกล่าวคือ ไม่ส่งของที่ไม่ดีให้กับขบวนการถัดไป ดังนั้นเพื่อหลีกเลี่ยงของที่ไม่ดีเกิดขึ้นแล้ว ต้องรับประกันคุณภาพของในขบวนการตนเองด้วย
แนวคิดพื้นฐานของโพะกะโยะเกะถูกนำเสนอและนำมาใช้ในระบบการผลิตแบบโตโยต้าโดยวิศวกรชาวญี่ปุ่นชื่อ Shigeo Shingo (新郷重雄 しんごう しげお ค.ศ.1909-1990)แต่เดิมแนวคิดนี้ถูกเรียกว่า บะกะโยเกะ  ซึ่งแปลตรงตัวว่า หลีกเลี่ยงความโง่ ต่อมาจึงมีการเปลี่ยนเป็น โพะกะโยะเกะ เพื่อให้ความหมายดูซอฟท์ขึ้น
เมื่อเวลาที่วงการอุตสาหกรรมญี่ปุ่นได้ก้าวสู่หรือขยายไปในต่างประเทศนั้น ในต่างประเทศก็ได้มีการค้นคว้าวงการอุตสาหกรรมญี่ปุ่นเช่นกัน และคำนี้ก็ได้ขยายวงกว้างไปสู่ต่างประเทศผลที่ได้ก็คือโพะกะโยะเกะเป็นคำที่สามารถสือสารกันได้ทั่วไปในวงการผลิต
 
การผลิต
คาร์ล แอดอล์ฟ เกลเลอโรป

คาร์ล แอดอล์ฟ เกลเลอโรป (Karl Adolph Gjellerup; 2 มิถุนายน ค.ศ. 1857 - 13 ตุลาคม ค.ศ. 1919) เป็นกวีและนักเขียนนวนิยายชาวเดนมาร์ก ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ปี ค.ศ. 1917 ร่วมกับเฮนริก พอนทอปพีดัน (Henrik Pontoppidan) นับเป็นพวกความคิดสมัยใหม่ เขาใช้นามปากกาว่า Epigonos
ผลงานของเขาที่คนไทยรู้จักกันดี ก็คือเรื่อง "Der Pilger Kamanita" หรือ The Pilgrim Kamanita ซึ่งได้รับการแปลเป็นภาษาไทยโดยเสฐียรโกเศศและนาคะประทีปในชื่อ "กามนิต" นั่นเอง นอกจากผลงานเรื่องนี้ เขายังได้ประพันธ์งานอีกหลายชิ้นที่ส่อว่าเขาได้รับอิทธิพลจากพุทธศาสนา ศาสนาพราหมณ์ และปรัชญาและวัฒนธรรมอินเดีย
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ประวัติและผลงานจากเว็บไซต์รางวัลโนเบล 
กวีชาวเดนมาร์ก
นักเขียนนวนิยายชาวเดนมาร์ก
ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม
ชาวเดนมาร์กผู้ได้รับรางวัลโนเบล
โมโม (แก้ความกำกวม)

โมโม (Momo) อาจหมายถึง
โมโม เป็นนวนิยายแฟนตาซีและวรรณกรรมเยาวชน ภาษาเยอรมัน ของมิคาเอล เอนเด
โมโม (อุปกรณ์รถยนต์) บริษัทผลิตอุปกรณ์รถยนต์ โดยเฉพาะพวงมาลัยรถยนต์
โมโม (อาหาร) เป็นเกี๊ยวแบบทิเบต นิยมรับประทานในทิเบตและเนปาล
== ตัวละครในบันเทิงคดี ==
โมโม่ (เอาชีวิตรอดซีรีส์) ตัวละครจากเรื่อง เอาชีวิตรอด
ฮินาโมริ โมโมะ ตัวละครจากเรื่อง เทพมรณะ
ยาโอโยโรซุ โมโมะ ตัวละครจากเรื่อง มายฮีโร่ อคาเดเมีย
ซึรุกิ โมโมทาโร่ ตัวละครเอกในการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง ขุนพลประจัญบาน
โคสึกิ โมโมโนะสุเกะ ตัวละครในการ์ตูนเรื่อง วันพีซ
โอซึซึกิ โมโมชิกิ ตัวละครในการ์ตูนเรื่อง  นารูโตะ เน็กซ์ เจนเนเรชั่น
== ดูเพิ่ม ==
มีมี (แก้ความกำกวม)
หมานคร

หมานคร (Citizen Dog) เป็นภาพยนตร์ไทยเรื่องที่ 2 ซึ่งวิศิษฏ์ ศาสนเที่ยง กำกับ เป็นภาพยนตร์แนวตลก โรแมนติก เมจิคัลเรียลลิสม์ ดัดแปลงจากนิยายขนาดสั้นของ "คอยนุช" (ศิริพรรณ เตชจินดาวงศ์) ผู้กำกับของหนังเรื่องนี้ให้คำจำกัดความภาพยนตร์ของตนเองว่า "หนังรักรื่นรมย์ อารมณ์ดี ประหลาดโลก"
== เนื้อเรื่อง ==
หมานคร เล่าเรื่องของ ป๊อด หนุ่มบ้านนอกที่เข้ากรุงมาพร้อมกับคำทักของยายว่า "เข้ามาทำงานในกรุงเทพฯ ระวังจะมีหางงอกออกมาจากก้น" เขาได้ทำงานเป็นพนักงานในโรงงานปลากระป๋อง แต่ก็ต้องลาออกเพราะไม่อยากตัดนิ้วตัวเองใส่กระป๋องอีกหน จากนั้น เขาสมัครเป็นพนักงานรักษาความปลอดภัย เขาหลงรัก "จิน" พนักงานทำความสะอาดซึ่งหมกมุ่นกับการทำความสะอาดและจัดระเบียบสิ่งของ เธอเข้ามาทำงานในกรุงเทพเพราะเชื่อว่าจะทำให้ตนเองอ่านหนังสือปกขาวเล่มหนึ่งที่ตกลงมาจากฟ้าออก นอกจากนั้น ป๊อดยังได้ไปเกี่ยวข้องกับตัวละครอื่น ๆ เช่น มอเตอร์ไซค์ผีที่ตายเพราะฝนหมวกกันน็อค ตุ๊กตาหมีพูดได้กับเด็กหญิงผู้แก่แดด และอีกหลายต่อหลายคน รวมทั้ง "ปีเตอร์" ฝรั่งนักประท้วงผู้ที่จินหลงใหล
== รูปแบบการดำเนินเรื่อง ==
หนังมีเนื้อหาซึ่งเสียดสีวิถึชีวิตของผู้คนในกรุงเทพฯ และมีสาระสำคัญเกี่ยวกับความรักว่าเป็นสิ่งสำคัญสำหรับชีวิตของคนทุกคน เป็นเนื้อหาซึ่งคนดูเข้าถึงได้ง่ายกว่าหนังเรื่องที่แล้วของวิศิษฏ์ซึ่งเป็นผลงานชิ้นแรกที่เขากำกับด้วย-นั่นคือ"ฟ้าทะลายโจร"
หนังถ่ายภาพโดยใช้เลนส์ไวด์และมีการปรับแต่งสีสันให้ฉูดฉาดจัดจ้านเกินจริง ซึ่งเป็นลักษณะอย่างเดียวกับ ฟ้าทะลายโจร และนำเสนอเนื้อหาออกมาเป็นภาพในลักษณะเหนือจริง เช่น ฝนที่ตกลงมาเป็นหมวกกันน็อกทั่วทั้งฟ้า ภูเขาพลาสติกซึ่งสูงเทียมตึกระฟ้า ผู้คนที่เบียดกันบนรถมาจนได้เสียกันจริงๆ เป็นต้น
สำหรับการแสดงซึ่งดูแข็งนั้น วิศิษฏ์อ้างอิงจากภาพยนตร์ซึ่งกำกับโดยอากิ เคาริสมากิ ผู้กำกับภาพยนตร์ชื่อดังชาวฟินแลนด์ เช่น Drifiting Cloud, The Man Without the Past เป็นต้น เอกลักษณ์เฉพาะของหนังคือ นักแสดงจะแสดงกันโดยมีสีหน้าแข็งกระด้าง ท่าทางนิ่งๆ นอกจากนั้น หนังยังมักเล่าเรื่องเกี่ยวกับคนตัวเล็กๆในสังคม ซึ่งส่งอิทธิพลต่อหมานครเช่นกัน
== เพลงประกอบ ==
หนังใช้เพลง ...ก่อน ของ ปฐมพร ปฐมพร ในเวอร์ชันของ Moderndog เป็นเพลงประกอบหลักของภาพยนตร์ หนังใช้เพลงในฉากเปิดตัวของหนัง ซึ่งทุกคนในเมืองกรุงเทพฯ ร้องเพลงออกมาพร้อมๆ กันยกเว้นป๊อด รวมไปถึงเครดิตปิดท้ายซึ่งเป็นภาพวงคนตาบอดร้องเพลง
== ผลตอบรับ ==
เช่นเดียวกับ "ฟ้าทะลายโจร" "หมานคร"ขาดทุนด้านรายรับภายในประเทศเพราะไม่ได้รับการต้อนรับจากผู้ชมมากนัก อย่างไรก็ตาม หนังประสบความสำเร็จพอสมควรในระดับนานาชาติ มีหลายประเทศซึ่งซื้อหนังไปจัดจำหน่าย เช่น สิงคโปร์ ฝรั่งเศส เป็นต้น นอกจากนั้นยังได้รับเชิญให้เข้าฉายในเทศกาลภาพยนตร์หลายเทศกาล และทำให้วิศิษฏ์เป็นที่รู้จักในระดับนานาชาติมากขึ้น
== รางวัลและเกียรติคุณ ==
รางวัลสมาพันธ์ภาพยนตร์ไทยสาขาเทคนิคพิเศษทางภาพยอดเยี่ยม ปี พ.ศ. 2547
รางวัลเหรียญเงิน สำหรับภาพยนตร์ซึ่งเป็นที่กล่าวขานมากที่สุด และเหรียญทองแดงสำหรับสาขาภาพยนตร์เอเชียยอดเยี่ยม ประจำปี พ.ศ. 2549 จากเทศกาลภาพยนตร์แฟนตาเซีย
จัดฉายกลางแจ้งที่ Piazza Grande ในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโลคาร์โน(สวิตเซอร์แลนด์)ครั้งที่ 58 ประจำปี พ.ศ. 2548
รางวัลนักวิจารณ์ จากเทศกาลภาพยนตร์เอเชียโดวิลล์ ประจำปี พ.ศ. 2548
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Mah Nakorn at the Thai Film Database
ภาพยนตร์ไทย
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2547
ภาพยนตร์ที่กำกับโดย วิศิษฏ์ ศาสนเที่ยง
ภาพยนตร์เพลง
ภาพยนตร์รัก
ภาพยนตร์ที่มีฉากในกรุงเทพมหานคร
โมเท็ต

โมเท็ต (motet) เป็นการประพันธ์ดนตรีสำหรับการขับร้องในดนตรีคลาสสิกตะวันตก  ซึ่งมีรูปแบบและที่หลากหลาย ตั้งแต่ดนตรีสมัยกลางตอนกลางจนถึงปัจจุบัน โมเท็ตเป็นหนึ่งในคีตลักษณ์แบบสอดประสานหลายทำนอง (polyphonic) ที่โดดเด่นของดนตรีสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา ตามที่นักดนตรีวิทยาชาวอังกฤษ มาร์กาเร็ต เบนต์ (Margaret Bent) ให้คำนิยามว่า "เป็นส่วนของดนตรีหลายท่อนที่มีบทร้อง" ซึ่งอธิบายโมเท็ตตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 13 ถึงปลายศตวรรษที่ 16 และช่วงเวลาหลังจากนั้นอย่างชัดเจน นักทฤษฎีดนตรีชาวฝรั่งเศส ยออานเนส เด กรอเคยอ (Johannes de Grocheo|italic=no) ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 13 เชื่อว่าโมเท็ตนั้น "ไม่ควรเผยแพร่ต่อบุคคลทั่วไป เพราะพวกเขานั้นไม่สังเกตถึงความละเอียดอ่อนของงาน และพวกเขาก็ไม่ปิติเมื่อได้ยินโมเท็ต แต่ควรทำการแสดงต่อหน้าผู้มีการศึกษาและผู้ที่กำลังค้นหาความละเอียดอ่อนในงานศิลปะ"
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Motet online database ที่มหาวิทยาลัยฟลอริดา
คำศัพท์ดนตรี
ดนตรีสมัยบารอก
ดนตรีสมัยกลาง
ดนตรีสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
โนฮาระ ริน

โนฮาระ ริน ตัวละครจากเรื่องนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ เป็นศิษย์ของโฮคาเงะรุ่นที่ 4 เป็นนินจาแพทย์คอยรักษาคาคาชิและโอบิโตะเวลาบาดเจ็บ เคยถูกพวกศัตรูจับตัวไป แต่พวกคาคาชิสามารถมาช่วยไว้ได้ แต่รินต้องผ่าตัดตาของโอบิโตะ เพื่อนำเนตรวงแหวนให้แก่คาคาชิ เหตุการณ์หลังจากนั้นคือโนฮาระ รินถูกคาคาชิใช้ตัดสายฟ้าแทงทะลุหัวใจ ด้วยสาเหตุบางอย่าง ซึ่งก็คือ ก่อนหน้านั้นรินได้ถูกคิริงาคุเระพาตัวไปเพื่อเป็นพลังสถิตร่างของสามหาง แล้วคาคาชิได้ตามไปช่วยรินออกมาตามแผนของคิริงาคุเระ เพื่อให้รินกลับไปที่โคโนฮะแล้วปลดปล่อยสามหางจากตัวรินออกเพื่อหวังจะทำลายโคโนฮะงาคุเระ  รินได้รับรู้เรื่องนั้น และตัดสินใจเข้าไปขวางตัดสายฟ้าของคาคาชิที่พุ่งเป้าไปที่ศัตรูเพื่อปกป้องโคโนฮะ แล้วหวังจะตายด้วยมือของคนที่รักทำให้โนฮาระ รินตายในที่สุด
ตัวละครในนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ
ตัวละครมนุษย์เคลื่อนไหว
ตัวละครที่เป็นบุคลากรทางการแพทย์
ตัวละครที่ถูกฆาตกรรม
ตัวละครที่ฆ่าตัวตาย
ตัวละครหญิงในอนิเมะและมังงะ
ตัวละครที่เป็นนินจาหญิง
รายชื่อภาษาของอินเดียเรียงตามจำนวนคนพูด

รายชื่อของภาษาของประเทศอินเดียที่มีผู้พูดมากกว่า 10 ล้านคน มีอยู่ด้านล่าง ภาษาอังกฤษมีชาวอินเดียพูดเป็นภาษาที่สองระหว่าง 50 และ 250 ล้านคน ข้อมูลนี้มาจากฐานข้อมูลของ Ethnologue โดยคิดเฉพาะผู้พูดเป็นภาษาแม่ ภาษาที่พูดในอินเดียส่วนใหญ่จะอยู่ในตระกูลอินโด-อารยัน (ประมาณ 74%), ดราวิเดียน (ประมาณ 24%), ออสโตรเอเชียติก (มุนดา) (ประมาณ 1.2%) หรือทิเบโต-เบอร์แมน (ประมาณ 0.6%) โดยที่มีบางภาษาของเทือกเขาหิมาลัยที่ยังไม่ได้จัดประเภท ภาษาอังกฤษ ซึ่งได้นำมาใช้ภายใต้จักรพรรดิอังกฤษ มีบทบาทสำคัญเป็น ภาษากลางที่ไม่ยึดติดกับชนพื้นเมืองใด ๆ ของอินเดียโดยเฉพาะ ก่อนหน้ายุคอาณานิคม ภาษาเปอร์เซีย มีบทบาทสำคัญเป็นภาษาของรัฐบาล การศึกษาและการค้า เนื่องจากข้อบัญญัติของผู้นำมุสลิม และยังคงเป็นภาษาคลาสสิกที่ศึกษาในโรงเรียนอินเดียหลายแห่ง จำนวนอย่างเป็นทางการของ 'ภาษาแม่' ที่พูดในอินเดีย คือ 1,683 ซึ่งจำนวนนี้มีประมาณ 850 ภาษาที่ใช้ประจำวัน ส่วน SIL Ethnologue นับภาษาที่มีชีวิตได้ 387 ภาษาในอินเดีย
== ภาษากำหนด ==
บทความหลัก:ภาษาราชการของอินเดีย
เรียงตามจำนวนผู้พูดเป็นภาษาแม่ [http://www.ciil.org/languages/indian.html] 
ภาษาฮินดี: 337 ล้านคน
ภาษาเบงกอล: 70 ล้านคน
ภาษาเตลูกู: 66 ล้านคน (ดราวิเดียน)
ภาษามราฐี: 63 ล้านคน
ภาษาทมิฬ: 53 ล้านคน (ดราวิเดียน) (คลาสสิก)
ภาษาอูรดู: 43 ล้านคน
ภาษาคุชราต: 41 ล้านคน
ภาษากันนฑะ: 50 ล้านคน (ดราวิเดียน)
ภาษามลยาฬัม: 30 ล้านคน (ดราวิเดียน)
ภาษาโอริยา: 28 ล้านคน
ภาษาปัญจาบ: 23 ล้านคน
ภาษาโภชปุรี: 23 ล้านคน
ภาษาอัสสัม: 13 ล้านคน
ภาษาไมถิลี: 8 ล้านคน
ภาษาสินธ์ : 2.1 ล้านคน
ภาษากงกัณ: 1.7 ล้านคน
ภาษามณีปุรี : 1.2 ล้านคน
ภาษาเนปาล : 1 ล้านคน
ภาษากัศมีร์ (ภาษาแคชเมียร์): 0.5 ล้านคน
ภาษาสันสกฤต: <0.1 ล้านคน (คลาสสิก)
== ภาษาสำคัญอื่น ๆ ==
ภาษาอันกิคา: 30 ล้านคน
ภาษาอังกฤษ
ภาษาสันสกฤต (ดั้งเดิม)
ภาษาวากดิ
ภาษามาร์วารี: 12 ล้านคน
ภาษาฉัตตีสครห์: 11 ล้านคน
ภาษามคธ: 11 ล้านคน
ภาษาอวาธี: 0.5 ล้านคน
ภาษาตูลู: 2 ล้านคน
ภาษาโคดาวา (ดราวิเดียน)
ภาษาโฑครี
ภาษาเปอร์เซีย
ภาษาฝรั่งเศส
ภาษาโปรตุเกส
ภาษาโบโด
ภาษาค็อกโบร็อก (ภาษาตริปุระ): 0.8 ล้านคน
ภาษาสันตาลี
ภาษาสิกขิม
ภาษาซองคา
ภาษาเดกกัน: 11 ล้านคน
== ภาษาชนกลุ่มน้อย ==
ภาษามาห์ล (ภาษามัลคิ พูดในเกาะมินิคอย): 15,000
== อ้างอิง ==
แผนที่ภาษาจาก Central Institute of Indian Languages 
ตารางข้อมูลจากการสำรวจประชากรในอินเดีย เมื่อพ.ศ. 2534 
ตารางข้อมูลตามรัฐจากการสำรวจประชากรในอินเดีย เมื่อพ.ศ. 2534
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Major Indian Languages 
Ethnologue report
Language Maps from Central Institute of Indian Languages 
ภาษาในประเทศอินเดีย
อ.คุระบุรี

redirect อำเภอคุระบุรี