pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
โบโรเมียร์

โบโรเมียร์ เป็นตัวละครตัวหนึ่งในนิยายเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ งานประพันธ์ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ปรากฏในหนังสือภาคแรกและช่วงต้นของภาคที่สอง
โบโรเมียร์เป็นมนุษย์ชาวกอนดอร์ บุตรชายคนโตของเดเนธอร์ สจ๊วตแห่งกอนดอร์คนสุดท้าย และเป็นพี่ชายของฟาราเมียร์  เขาเกิดในปีที่ 2978 ของยุคที่สาม มีร่างกายสูงใหญ่ ผมสีดำ นัยน์ตาสีเทา เป็นผู้ทระนงองอาจ เก่งกล้าในการรบ และมีความเชื่อมั่นในศักดิ์ศรีของอาณาจักรแห่งชาวดูเนไดน์มาก โบโรเมียร์ได้เป็นผู้นำกองกำลังชาวกอนดอร์เข้าต่อกรกับทัพของเซารอนหลายครั้ง ก่อนที่เขาจะออกเดินทางไปยังริเวนเดลล์ เนื่องจากนิมิตฝันที่มองเห็น "ยมทูตแห่งอิซิลดูร์"
ที่ริเวนเดลล์ โบโรเมียร์ได้เข้าร่วมในที่ประชุมของเอลรอนด์  และได้เข้าร่วมคณะพันธมิตรแห่งแหวน โดยในเบื้องต้นเขาคิดจะเดินทางกลับไปยังแผ่นดินเกิดที่กอนดอร์ และจะแยกจากคณะที่นั่น ทว่าเมื่อเดินทางไปได้เพียงชายแดนกอนดอร์ โบโรเมียร์ก็ได้หลงใหลในตัวแหวนเอกเข้าจึงพยายามเกลี้ยกล่อมแกมบังคับโฟรโด แบ๊กกิ้นส์ให้มอบแหวนเอกแก่ตนเพื่อนำไปที่มินัสทิริธและนำไปใช้สู้กับเซารอน แต่โฟรโดไม่ยอมให้ โบโรเมียร์จึงได้ใช้กำลังแย่งแหวนทำให้โฟรโดหวาดกลัวจึงใช้แหวนเอกในการหลบหนีไป เมื่อโฟโดรหายตัวไปทำให้โบโรเมียร์โกรธและว่ากล่าวร้ายโฟรโดและฮอบบิท แต่ก็ได้สติก็เกิดเสียใจและเรียกร้องให้โฟรโดกลับมาหาตน แต่โฟรโดก็ไม่กลับมาเลย ทำให้คณะพันธมิตรแห่งแหวนต้องออกตามหาโฟรโดกันใหญ่ แต่ระหว่างนั้นเมอร์รี่และปิ๊นปิ๊นก็ถูกพวกออร์คมาจับตัวไป โบโรเมียร์ได้เข้าช่วยเหลือพวกเขาอย่างกล้าหาญ จนถูกสังหารในที่สุด
ก่อนตาย โบโรเมียร์ได้สารภาพผิดต่อ อารากอร์นว่า ตนพยายามจะแย่งแหวนจากโฟรโด และขอร้องให้ช่วยเหลือเมืองมินัสทิริธและกอร์ดอร์ให้ได้ หลังจากนั้น อารากอร์น เลโกลัส และกิมลี ช่วยกันนำร่างของโบโรเมียร์ใส่ลงในเรือ พร้อมอาวุธและแตรแห่งกอนดอร์ที่แตกเป็นสองเสี่ยง ลอยเรือออกไปจนเรือล่วงผ่านน้ำตกเรารอส ในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ปีที่ 3019 ของยุคที่สาม
ตัวละครในเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์
ตัวละครที่เป็นนายพล
ตัวละครที่เป็นขุนนาง
Figuren in Tolkiens Welt#Boromir
Middle-earth characters#Boromir
สมเด็จพระญาณสังวร

สมเด็จพระญาณสังวร เป็นราชทินนามที่พระราชทานแก่พระเถระผู้ทรงคุณทางวิปัสสนาธุระโดยเฉพาะ ซึ่งในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์มีเพียง 2 องค์ ตั้งขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยทรงโปรดให้ตั้งขึ้นใหม่สำหรับพระราชทานสถาปนา พระญาณสังวร (สุก) มีความหมายว่า ผู้ที่ความสำรวมในความรู้อย่างยิ่ง (ญาณ หมายถึง ความรู้ และ สังวร หมายถึง สำรวม)
==รายพระนาม==
{|class="wikitable"
|-
! ลำดับที่ || รายนาม || วัด || ดำรงสมณศักดิ์ || สมณศักดิ์สุดท้าย
|-
| 1 || สมเด็จพระญาณสังวร (สุก ญาณสังวร) || วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ || 2359 – 2363 ||  สมเด็จพระอริยวงษญาณ (สุก ญาณสังวร)
|-
| 2 || สมเด็จพระญาณสังวร (เจริญ สุวฑฺฒโน) ||  วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร  || 2515 – 2532 || สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณสังวร
|-
|}
==อ้างอิง==
สมเด็จพระราชาคณะ
สมเด็จพระสังฆราชแห่งกรุงรัตนโกสินทร์
สถาบันวิชาชีพวิศวกรไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์

สถาบันวิชาชีพวิศวกรไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ (Institute of Electrical and Electronics Engineers) หรือ ไอทริปเพิลอี (IEEE) เป็นสถาบันวิชาชีพระดับนานาชาติที่ไม่หวังผลกำไร ทำหน้าที่ดูแลเทคโนโลยีที่เกี่ยวกับไฟฟ้าและคอมพิวเตอร์ โดย IEEE เป็นสถาบันวิชาชีพที่มีสมาชิกมากที่สุดในโลก (มากกว่า 360,000 คนใน 175 ประเทศ)
== ประวัติ ==
สถาบันวิศวกรไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์นานาชาติเป็นศูนย์กลางแลกเปลี่ยนความรู้วิทยาการใหม่ๆ ด้านอิเล็กทรอนิกส์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1963 ในประเทศสหรัฐอเมริกา โดยการรวมตัวของ 2 สถาบัน คือ AIEE และ TRE ซึ่งดำเนินกิจกรรมวิจัยและพัฒนาศาสตร์ด้านการโทรคมนาคม ระบบแสง ไฟฟ้ากำลัง และอื่นๆมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1884
IEEE เป็นสถาบันที่กำกับดูแลมาตรฐานทางไฟฟ้า เป็นผู้นำในการวิจัยและพัฒนา เพื่อสร้างองค์ความรู้ใหม่ๆ รวมทั้งเผยแพร่ความรู้ ผลงานวิจัยในสาขาวิชาวิศวกรรมศาสตร์ เน้นไฟฟ้ากำลัง คอมพิวเตอร์ โทรคมนาคม ระบบวัดคุม และอิเล็กทรอนิกส์ ตลอดจนเรื่อง Hi-Tech ทุกเรื่องที่เกี่ยวข้อง
IEEE มีสมาชิกเป็นวิศวกร นักวิจัย ที่มีความรู้ ความสามารถจากทั่วโลก โดยสมาชิกจะแบ่งกลุ่มศึกษาเรื่องตามความเชี่ยวชาญเฉพาะทางของแต่ละบุคคล IEEE จึงมีกลุ่มศึกษาเรื่องเฉพาะด้าน หลายสิบกลุ่ม ทุกกลุ่มมีบทบาทในการสร้างองค์ความรู้ใหม่ ทั้งจัดประชุมวิชาการประจำปี จัดประชุมวิชาเฉพาะเรื่อง กำหนดมาตรฐานทางไฟฟ้า คิดค้นนวัตกรรมและเขียนรายการเผยแพร่ในรูปวารสารวิชาการ องค์ความรู้ทั้งหมดได้ถูกรวบรวมเพื่อจัดเก็บอย่างมีระบบ และสามารถค้นคืน เพื่อการนำไปประยุกต์ใช้งานได้อย่างรวดเร็ว
== ผลงานที่สำคัญ ==
IEEE 802 - LAN/MAN
*IEEE 802.1
** 802.1D – Spanning Tree Protocol
** 802.1Q – Virtual Local Area Networks (VLAN)
** 802.1aq - Shortest Path Bridging (SPB)
* IEEE 802.3 - Ethernet
* IEEE 802.11 - WiFi
* IEEE 802.16 - WiMax เป็นมาตรฐานที่ให้ระยะทางการเชื่อมโยง 1.6-4.8 กิโลเมตร เป็นมาตรฐานเดียวที่สนับสนุน LoS (Line of Sight) โดยมีการใช้งานในช่วงความถี่ที่สูงมากคือ 10-66 จิกะเฮิรตซ์ (GHz)
* IEEE 802.16e เป็นมาตรฐานที่ออกแบบมาให้สนับสนุนการใช้งานร่วมกับอุปกรณ์พกพาประเภทต่างๆ เช่น อุปกรณ์พีดีเอ โน้ตบุ๊ก เป็นต้น โดยให้รัศมีทำงานที่ 1.6-4.8 กิโลเมตร มีระบบช่วยที่ช่วยให้ผู้ใช้งานยังสามารถสื่อสารได้โดยให้คุณภาพในการสื่อสารที่ดีและมีเสถียรภาพขณะใช้งาน แม้ว่ามีการเคลื่อนที่อยู่ตลอดเวลาก็ตาม
IEEE 1003 - POSIX
IEEE 1076 - VHDL
IEEE 1394 - FireWire
== อ้างอิง ==
KSC Newsletter ฉบับเดือนกันยายน ค.ศ. 2007
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
IEEE
 
องค์กรวิชาชีพ
องค์การระหว่างประเทศ
แอสกี

แอสกี หรือ รหัสมาตรฐานของสหรัฐอเมริกาเพื่อการแลกเปลี่ยนสารสนเทศ  (ASCII: American Standard Code for Information Interchange) เป็นรหัสอักขระที่ประกอบด้วยอักษรละติน เลขอารบิก เครื่องหมายวรรคตอน และสัญลักษณ์ต่าง ๆ โดยแต่ละรหัสจะแทนด้วยตัวอักขระหนึ่งตัว เช่น รหัส 65 (เลขฐานสิบ) ใช้แทนอักษรเอ (A) พิมพ์ใหญ่ เป็นต้น
== ประวัติ ==
รหัสแอสกีมีใช้ในระบบคอมพิวเตอร์ และเครื่องมือสื่อสารแบบดิจิทัลต่าง ๆ พัฒนาขึ้นโดยคณะกรรมการ X3 ซึ่งอยู่ภายใต้การดูแลของสมาคมมาตรฐานอเมริกา (American Standards Association) ภายหลังกลายเป็น สถาบันมาตรฐานแห่งชาติอเมริกา (American National Standard Institute : ANSI) ในปี ค.ศ. 1969 โดยเริ่มต้นใช้ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1967 ซึ่งมีอักขระทั้งหมด 128 ตัว (7 บิต) โดยจะมี 33 ตัวที่ไม่แสดงผล (unprintable/control character) ซึ่งใช้สำหรับควบคุมการทำงานของคอมพิวเตอร์บางประการ เช่น การขึ้นย่อหน้าใหม่สำหรับการพิมพ์ (CR & LF - carriage return and line feed) การสิ้นสุดการประมวลผลข้อมูลตัวอักษร (ETX - end of text) เป็นต้น และ อีก 95 ตัวที่แสดงผลได้ (printable character) ดังที่ปรากฏตามผังอักขระ (character map) ด้านล่าง
รหัสแอสกีได้รับการปรับปรุงล่าสุดเมื่อ ค.ศ. 1986 ให้มีอักขระทั้งหมด 256 ตัว (8 บิต) และเรียกใหม่ว่าแอสกีแบบขยาย อักขระที่เพิ่มมา 128 ตัวใช้สำหรับแสดงอักขระเพิ่มเติมในภาษาของแต่ละท้องถิ่นที่ใช้ เช่น ภาษาเยอรมัน ภาษารัสเซีย ฯลฯ โดยจะมีผังอักขระที่แตกต่างกันไปในแต่ละภาษาซึ่งเรียกว่า โคดเพจ (codepage) โดยอักขระ 128 ตัวแรกส่วนใหญ่จะยังคงเหมือนกันแทบทุกโคดเพจ มีส่วนน้อยที่เปลี่ยนแค่บางอักขระ
== ผังอักขระแอสกีที่ไม่แสดงผล ==
อักขระที่ไม่แสดงผลเหล่านี้ถูกใช้เป็นรหัสควบคุมการพิมพ์บนเครื่องพิมพ์ หรือใช้เป็นตัวแบ่งข้อมูลในสื่อบันทึกข้อมูลบางชนิด (เช่นเทป) อักขระตัวแทนที่ปรากฏในตารางเป็นเพียงการแสดงว่า ณ ตำแหน่งนั้นมีรหัสดังกล่าวอยู่ ไม่ใช่สัญลักษณ์ที่จะนำมาแสดงผลเป็นหลัก
{|
|- valign="top"
|
|
|}
== ผังอักขระแอสกีที่แสดงผล ==
{|
|- valign="top"
|
|&nbsp;
|
|&nbsp;
|
]]
|-
|0111&nbsp;1110
|126
|7E
|~
|}
|}
== ดูเพิ่ม ==
ANSI Code
EBCDIC Code
ยูนิโคด
Baudot Code
Morse Code
แอสกีแบบขยาย
==ผังรวม==
{| 
|-
!
||
||
||
||
||
||
||
||
||
||
||
||
||
||
||
||
|-
!
||
||
||
||
||
||
||
||
||
||
||
||
||
||
||
||
|-
!
||
||
||
||
||
||
||
||
||
||
||
||
||
||
||
||
|-
!
||
||
||
||
||
||
||
||
||
||
||
||
||
||
||
||
|-
!
||
||
||
||
||
||
||
||
||
||
||
||
||
||
||
||
|-
!
||
||
||
||
||
||
||
||
||
||
||
||
||
||
||
||
|-
!
||
||
||
||
||
||
||
||
||
||
||
|}
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ส่วนย่อย ASCII ของ Unicode
ประวัติของ ASCII, ต้นกำเนิดและผู้คิดค้น by Tom Jennings
แอสกี
อักษรย่อ
เจมส์ จูล

เจมส์ เพรสคอต จูล (James Prescott Joule) นักฟิสิกส์ชาวอังกฤษ เป็นผู้ค้นพบธรรมชาติของความร้อนและความสัมพันธ์กับพลังงานกล ซึ่งก่อให้เกิดหลักการอนุรักษ์พลังงาน ซึ่งนั่นก็คืออุณหพลศาสตร์ และเขายังได้ค้นพบความสัมพันธ์ของความต้านทานไฟฟ้าและความร้อนที่ปล่อยออกมา ซึ่งนั้นคือ กฎของจูล ต่อมาชื่อของเขาได้ถูกตั้งให้เป็นชื่อหน่วยของงานและพลังงาน ในระบบหน่วยเอสไอ
== ประวัติชีวิต ==
เจมส์ จูล เกิดที่เมืองแซลฟอร์ด ใกล้กับเมืองแมนเชสเตอร์ พ่อชื่อ เบนจามิน จูล ซึ่งร่ำรวยจากธุรกิจผลิตสุรา เจมส์ จูล ได้เรียนหนังสือที่บ้าน อายุ 16 ปี ได้ไปศึกษากับจอห์น ดาลตันในวิชาคณิตศาสตร์และเรขาคณิต แต่ศึกษาได้เพียงสองปี ดาลตันก็เจ็บป่วยจนต้องเลิกสอน จูลสนใจในวิชาไฟฟ้ามาก
ต่อมาเขาต้องรับช่วงกิจการของพ่อ แต่กิจการถูกขายไปเมื่อ พ.ศ. 2377
เจมส์ จูล ถึงแก่กรรม เมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2432 อายุได้  71 ปี
== ผลงาน ==
เมื่อ พ.ศ. 2390 จูลได้ทดลองเอาค้อนทุบปลายท่อนเหล็กแล้วลองจับดู จะรู้สึกว่าร้อน ทั้งนี้เป็นเพราะการเปลี่ยนรูปพลังงานจากพลังงานกลของแขนไปเป็นพลังงานความร้อนและพลังงานรูปอื่นๆ  ซึ่งเขาได้ทดลองหลายครั้งจนค้นพบว่า สมมูลกลของความร้อน คือปริมาณงานที่สิ้นเปลืองไปในการทำให้เกิดความร้อน 1 หน่วยพอดี
== อ้างอิง ==
ประวัติชีวิตของ เจมส์ จูล โดยย่อ 
นักฟิสิกส์ชาวอังกฤษ
ออนซ์

ออนซ์ (ounce - อ่านว่า อาวซ์) อาจหมายถึง
ออนซ์ (หน่วยมวล) หน่วยวัดมวล
ออนซ์ (หน่วยปริมาตร) หน่วยวัดปริมาตร
หมู่เกาะแฟโร

หมู่เกาะแฟโร (Føroyar เฟอรยาร แปลว่า "เกาะแห่งแกะ"; Færøerne) เป็นหมู่เกาะในทวีปยุโรป ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของมหาสมุทรแอตแลนติก ระหว่างสกอตแลนด์ นอร์เวย์ และไอซ์แลนด์ หมู่เกาะแฟโรเป็นเขตการปกครองตนเองของเดนมาร์ก ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2491 โดยมีสถานภาพเหมือนกับกรีนแลนด์ มีอำนาจในการปกครองตนเองทุกด้าน ยกเว้นด้านการต่างประเทศและการทหาร (ไม่มีกองทัพ มีเพียงตำรวจและหน่วยลาดตระเวนชายฝั่งเท่านั้น) แต่อย่างไรก็ตาม หมู่เกาะแฟโรก็มีตัวแทนเป็นของตนเองในคณะมนตรีนอร์ดิก
== ภูมิศาสตร์ ==
หมู่เกาะแฟโรเป็นกลุ่มของเกาะ 18 เกาะ ตั้งอยู่นอกชายฝั่งภูมิภาคยุโรปเหนือ ระหว่างทะเลนอร์วีเจียนและมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ ประมาณระยะครึ่งทางจากประเทศไอซ์แลนด์ถึงประเทศนอร์เวย์ มีพิกัดภูมิศาสตร์อยู่ที่ 62 องศาเหนือ กับ 06 องศา 47 ลิปดาตะวันตก มีพื้นที่ 1,399 ตารางกิโลเมตร มีชายฝั่งทะเลยาว 1,117 กิโลเมตร ไม่มีอาณาเขตติดต่อกับประเทศใด ๆ เกาะเดียวของหมู่เกาะแฟโรที่ไม่มีคนอาศัยอยู่คือเกาะ Lítla Dímun
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ข้อมูลหมู่เกาะแฟโร  จากเดอะเวิลด์แฟกต์บุก ซีไอเอ 
เว็บไซต์การท่องเที่ยวแฟโร 
Official site 
Official tourist site
Flick photo set
== อ้างอิง ==
 
ประเทศเดนมาร์ก
ฟ
ราชอาณาจักรเดนมาร์ก
ประเทศกลุ่มนอร์ดิก
เกาะในทวีปยุโรป
เกาะในมหาสมุทรแอตแลนติก
เกาะในประเทศเดนมาร์ก
ฟ
กระรอกบินเท้าขน

กระรอกบินเท้าขน (Hairy-footed flying squirrel; ) เป็นกระรอกบินที่อาศัยอยู่ในภูเขาของเทือกเขาหิมาลัยทางทิศตะวันออก, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้และจีนตอนใต้จนถึงเกาะไต้หวัน จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Belomys 
กระรอกบินเท้าขน มีขนเป็นสีน้ำตาลแดงที่ด้านบนและสีขาวที่ด้านล่าง ลักษณะเป็นขนยาวที่เท้าซึ่งครอบคลุมกรงเล็บเพื่อป้องกันความหนาวเย็นในระดับความสูงที่สูงมาก กระรอกบินเท้าขนมีความยาวประมาณ 22 เซนติเมตร และมีหางยาว 13 เซนติเมตร โดยที่ไม่ได้จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองในประเทศไทยแต่อย่างใด
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
กระรอกบิน
Belomys pearsoni

redirect กระรอกบินเท้าขน
Belomys

redirect กระรอกบินเท้าขน
เฮนรี คาเวนดิช

เฮนรี คาเวนดิช (Henry Cavendish) (10 ตุลาคม พ.ศ. 2274–24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2353) เป็นหลานของดยุคที่สองแห่งเดวอนไชร์ (Second Duke of Devonshire) ได้เข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ แต่ต้องออกกลางคัน เขามีความสนใจในวิทยาศาสตร์เป็นอย่างมาก และงานของเขาส่วนใหญ่ก็มิได้ถูกตีพิมพ์ตอนที่เขายังมีชีวิตอยู่  นอกเหนือจากนี้ เขายังเป็นผู้ค้นพบไฮโดรเจน และการชั่งมวลโลกอีกด้วย
== การค้นพบไฮโดรเจน ==
เฮนรี คาเวนดิช ได้ค้นพบแก๊สชนิดนี้ จากการที่เขาได้อธิบายความหนาแน่นของ"แก๊สไวไฟชนิดหนึ่ง ซึ่งถ้าเผาแล้วจะได้น้ำ" ลงในหนังสือชื่อ "On Factitious Airs" ในปี พ.ศ. 2309 ต่อมา อองตวน ลาวัวซิเอ ได้ทดลองซ้ำ และตั้งชื่อแก๊สนี้ว่า ไฮโดรเจน(Hydrogen)
== การชั่งมวลโลก ==
นอกจากนี้ เฮนรี่ คาเวนดิช ได้รู้จักกันดีว่าเป็นผู้ค้นพบค่าคงตัวโน้มถ่วงสากล ค่านั้นคือ 6.67x10¹¹ (G) ซึ่งได้จากการทดลองด้วยเครื่องมือที่สร้างโดยจอห์น มิตเชล ซึ่งถึงแก่กรรมก่อนที่คาเวนดิชจะทดลองเสียอีก เครื่องมือที่ว่านั้นประกอบด้วยตาชั่งแบบบิด สำหรับใช้วัดแรงดึงดูดของลูกกลมตะกั่วสองลูก ทำให้เขาได้ค่าคงตัวโน้มถ่วงสากลตามกฎแรงดึงดูดระหว่างมวลของนิวตัน และเขาได้นำไปคำนวณมวลของโลก ซึ่งค่านี้เป็นที่ยอมรับมาจนถึงช่วงศตวรรษที่ 20
ค่ามวลของโลกที่ยอมรับกันในปัจจุบัน ผิดจากของคาเวนดิชไปเพียง 1% เท่านั้น
== อ้างอิง ==
Bill Bryson "The Size of the Earth" : A short history of Nearly Everything, 60-62 (2003).
Dictionary of National Biography, Vol. 3, p.1261.
Jungnickel and McCormmach, p. 306.
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2274
นักฟิสิกส์ชาวอังกฤษ
นักเคมีชาวอังกฤษ
ตระกูลคาเวนดีช
บุคคลจากนิส
อาร์เวน

{|align=right
|-
|
|}
อาร์เวน อุนโดเมียล (Arwen Undómiel) เป็นตัวละครในจินตนิยายเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ซึ่งประพันธ์โดย เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน มีกำเนิดเป็นมนุษย์กึ่งเอลฟ์ และมีชีวิตอยู่ในช่วงยุคที่สามถึงต้นยุคที่สี่ของโลกอาร์ดา
ชื่อ 'อาร์เวน' เป็นคำในภาษาซินดาริน ประกอบด้วยคำว่า 'อาร์' ('ar') หมายถึง 'สูงศักดิ์' และ 'เวน' ('wen') หมายถึง ผู้หญิง  ดังนั้นชื่อ 'อาร์เวน' จึงหมายถึง 'หญิงผู้สูงศักดิ์'  ส่วน 'อุนโดเมียล' เป็นสมญาของเธอ มีความหมายว่า 'ดวงดาราสนธยา' (Evenstar) ซึ่งหมายถึงดวงดาวที่เจิดจรัสที่สุดในยามย่ำค่ำ คือดาวประจำเมือง
==ประวัติ==
อาร์เวนเป็นบุตรสาวคนเล็กของเอลรอนด์ ลอร์ดแห่งริเวนเดลล์ กับเคเลเบรียน บุตรีของเลดี้กาลาเดรียลกับลอร์ดเคเลบอร์น เกิดในปีที่ 241 ของยุคที่สาม นางมีพี่ชายสองคนเป็นฝาแฝด คือ เอลลาดาน และ เอลโรเฮียร์
เนื่องจากเอลรอนด์เป็นบุตรของ เออาเรนดิลนักเดินทาง  อาร์เวนจึงเป็นหลานสาวของเออาเรนดิล  มีเชื้อสายราชสกุลฟิงโกลฟินแห่งโนลดอร์จากฝ่ายมารดาของเออาเรนดิล คือเจ้าหญิงอิดริลแห่งกอนโดลิน  มีเชื้อสายตระกูลฮาดอร์จากฝ่ายบิดาของเออาเรนดิล คือทูออร์แห่งกอนโดลิน   มารดาของเอลรอนด์คือเอลวิง อาร์เวนจึงมีเชื้อสายตระกูลเบออร์จาก เบเรน ปู่ของเอลวิง และมีเชื้อสายซินดาร์-ไมอาร์จาก ลูธิเอน ย่าของเอลวิง
ทางฝั่งเคเลเบรียนมารดาของเธอเป็นบุตรีของเลดี้กาลาเดรียล  อาร์เวนจึงเป็นหลานสาวของกาลาเดรียล และมีเชื้อสายราชสกุลฟินาร์ฟินแห่งโนลดอร์และเชื้อสายวันยาร์จากฝ่ายบิดาของกาลาเดรียล เชื้อสายเทเลริแห่งอามันจากฝ่ายมารดาของกาลาเดรียลด้วย
อันที่จริงอาร์เวนเป็นญาติห่างๆ ของอารากอร์น เพราะอารากอร์นเป็นผู้สืบตระกูลมาจากเอลรอส กษัตริย์องค์แรกของนูเมนอร์ พี่ชายของเอลรอนด์ และเป็นลุงของเธอ
อาร์เวนเติบโตขึ้นในลอธลอริเอนภายใต้การดูแลของกาลาเดรียลยายของเธอ จนเมื่อเธอมีอายุกว่า 2700 ปี จึงได้เดินทางกลับมาริเวนเดลล์ และได้พบกับอารากอร์นเป็นครั้งแรก  อารากอร์นตกหลุมรักเธอนับแต่แรกเห็น  เวลาผ่านไปสามสิบปี ทั้งสองได้มาพบกันอีกครั้งในลอธลอริเอน  แล้วอาร์เวนจึงรับรัก ทั้งสองมอบสัญญารักต่อกันบนเนินเครินอัมร็อธ
เอลรอนด์พยายามชักชวนให้อาร์เวนเดินทางไปยังแผ่นดินอมตะด้วยกัน  แต่ในที่สุดอาร์เวนตัดสินใจเลือกที่จะเป็นมนุษย์เพื่อแต่งงานกับอารากอร์น  เธอได้อภิเษกเป็นราชินีแห่งอาร์นอร์และกอนดอร์  มีบุตรกับอารากอร์นเป็นชายหนึ่งคนคือ เอลดาริออน และบุตรีอีกอย่างน้อยสองคนที่ไม่ได้ระบุชื่อไว้ในตำนาน
หลังจากกษัตริย์อารากอร์นสิ้นพระชนม์ในปีที่ 120 ของยุคที่สี่  อาร์เวนเดินทางกลับไปลอธลอริเอน และตรอมใจตายในปีถัดมาคือปีที่ 121 ของยุคที่สี่ รวมอายุได้ 2,901 ปี
==แผนภูมิตระกูล==
ตัวละครในเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์
เอลฟ์ (มิดเดิลเอิร์ธ)
ตัวละครที่เป็นราชินี
เธโอเดน

{|align=right
|-
|
|}
เธโอเดน (Theoden) เป็นตัวละครชาวมนุษย์ในจินตนิยายเรื่องเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน  ปรากฏในนิยายตอนหอคอยคู่พิฆาต และตอนกษัตริย์คืนบัลลังก์
เธโอเดนเป็นโอรสองค์เดียวของกษัตริย์เธงเกลแห่งอาณาจักรโรฮัน และได้สืบทอดเป็นกษัตริย์แห่งโรฮันต่อมา  เธโอเดนมีพี่สาวสามคนและน้องสาวหนึ่งคนนามว่าเธโอดวีน น้องสาวผู้นี้แต่งงานกับเอโอมุนด์ แม่ทัพใหญ่แห่งริดเดอร์มาร์ค มีบุตรธิดาคือ เอโอแมร์ และเอโอวีน
ดาบประจำพระองค์เธโอเดนคือ "ดาบเฮรูกริม"
ตัวละครในเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์
ตัวละครที่เป็นพระมหากษัตริย์
เอโอแมร์

เอโอแมร์ (Éomer) เป็นตัวละครตัวหนึ่งในจินตนิยายเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน เขาเป็นชาวตระกูลเอออร์ล แห่งอาณาจักรโรฮัน เป็นบุตรของแม่ทัพเอโอมุนด์กับเธโอดวีน น้องสาวของเธโอเดน จึงมีศักดิ์เป็นหลานของกษัตริย์เธโอเดน
{|align=right
|-
|
|}
== ประวัติ ==
เอโอแมร์และเอโอวีนน้องสาว เป็นกำพร้าบิดามารดา ทั้งสองเติบโตขึ้นมาในราชสำนักโรฮัน ในอุปการะของกษัตริย์เธโอเดนซึ่งมีศักดิ์เป็นลุง เมื่อเติบใหญ่ เอโอแมร์ได้เป็นนายทหารม้า ในตำแหน่งนายพลที่สามแห่งริดเดอร์มาร์ค รองจากเธโอเดน และเธโอเดร็ดรัชทายาท เขาเป็นคนแข็งแรงและมีความเป็นผู้นำสูง อาวุธประจำตัวของเขาคือ ดาบกูธไวน์ (Gúthwinë - เป็นคำภาษาอังกฤษเก่า แปลว่า 'สหายศึก') ซึ่งเขาใช้ติดมืออย่างคล่องแคล่วมาตั้งแต่อายุ 14 ปี
เมื่อครั้งที่เมอร์รี่ และ ปิ๊บปิ้น ถูกสมุนอูรุกไฮของซารูมานจับตัวไป และเดินทางผ่านชายเขตโรฮัน เอโอแมร์นำกองกำลังเข้าโจมตีกลุ่มอูรุกไฮ ทำให้เมอร์รี่กับปิ๊บปิ้นหนีไปยังป่าฟังกอร์น ต่อมาเธโอเดนขับไล่เขาออกจากเมืองด้วยตกอยู่ใต้มนตร์สะกดของซารูมาน แต่เอโอแมร์ก็นำกองกำลังของตนคอยวนเวียนอยู่ไม่ไกล เขาได้ร่วมรบในสมรภูมิป้อมฮอร์นเบิร์กด้วย
เอโอแมร์ขับม้าร่วมไปกับเธโอเดน แกนดัล์ฟ อารากอร์น เลโกลัส และกิมลี ไปยังไอเซนการ์ดเพื่อขับไล่ซารูมาน หลังจากนั้นเขาติดตามทัพของเธโอเดนไปสู่สมรภูมิทุ่งเพเลนนอร์ นำทัพของโรฮันไปช่วยเหลืออาณาจักรกอนดอร์
หลังจากเธโอเดนสิ้นพระชนม์ เอโอแมร์ได้ขึ้นเป็นกษัตริย์ของโรฮันสืบต่อมา และได้รื้อฟื้นประเพณี 'คำสาบานของเอออร์ล' ซึ่งเป็นพันธสัญญาระหว่างอาณาจักรโรฮันกับกอนดอร์ ร่วมกับกษัตริย์เอเลสซาร์  เอโอแมร์อภิเษกกับเจ้าหญิงโลธิริเอล ธิดาของเจ้าชายอิมราฮิลแห่งโดลอัมรอธ ทั้งสองมีบุตรด้วยกันชื่อ เอลฟ์วายน์  เอโอแมร์ตายอย่างสงบในปีที่ 63 ของยุคที่สี่ โดยมีเมอร์รี่และปิ๊บปิ้นอยู่เคียงข้าง
อเอโอแมร์
ตัวละครที่เป็นพระมหากษัตริย์
เอโอวีน

เอโอวีน (Éowyn) เป็นตัวละครตัวหนึ่งในนิยายชุด เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน นางเป็นสตรีสูงศักดิ์ในอาณาจักรโรฮัน เป็นที่รู้จักกันในนาม "ท่านหญิงขาวแห่งโรฮัน" หรือ "เลดี้แห่งอิธิลิเอน" ชื่อ เอโอวีน เป็นคำในภาษาอังกฤษเก่า ซึ่งโทลคีนใช้ในการถอดความ (ตามที่เขาว่า) ถ้อยคำต่างๆ ในภาษาโรเฮียริค มีความหมายว่า "ผู้ยินดีในอาชา" มาจากคำว่า เอโอ (Eoh-) หมายถึง ม้า และ วีน (-wyn) หมายถึง ความรื่นเริงยินดี แต่ชื่อจริงๆ ของนางในภาษาโรเฮียริคนั้นไม่ได้ถูกกล่าวถึง
== ประวัติ ==
เอโอวีนเป็นบุตรีของแม่ทัพเอโอมุนด์ กับเธโอดวีน (น้องสาวของกษัตริย์เธโอเดน) แห่งอาณาจักรโรฮัน เป็นน้องสาวของเอโอแมร์ ซึ่งภายหลังได้เป็นกษัตริย์องค์ที่ 17 ของโรฮัน บิดามารดาของทั้งสองเสียชีวิตตั้งแต่พวกเขายังเล็ก ทั้งเอโอแมร์และเอโอวีนจึงเติบโตขึ้นมาในราชสำนักด้วยความอุปการะของลุงคือเธโอเดน ในวังทองเมดูเซลด์ แห่งเอโดรัส
ตามเนื้อเรื่องบรรยายถึงเอโอวีนว่า เป็นสตรีที่มีร่างสูงโปร่ง ผมสีทอง มีใบหน้างดงาม ทว่ามีจิตใจกล้าหาญกร้าวแกร่งไม่แพ้บุรุษ เอโอวีนได้รู้จักกับอารากอร์นเมื่อครั้งที่เขาเดินทางมากับแกนดัล์ฟ เลโกลัส และกิมลี เพื่อช่วยเธโอเดนให้พ้นจากคำสาปของซารูมาน นางหลงรักอารากอร์น แต่ก็ไม่สมหวัง
ในระหว่างสงครามแหวน เมื่อทัพโรฮันได้รับการร้องขอความช่วยเหลือ และยกไปช่วยอาณาจักรกอนดอร์ในการรบที่สมรภูมิทุ่งเพเลนนอร์ เอโอวีนได้ปลอมตัวเป็นชาย ลอบติดตามไปในกองทัพด้วย นางใช้ชื่อขณะปลอมตัวว่า เดิร์นเฮล์ม (Dernhelm) ในการรบที่ทุ่งเพเลนนอร์นี้เอง นางได้ต่อสู้กับราชันขมังเวทย์ หรือวิชคิง ตามคำทำนายของกลอร์ฟินเดลกล่าวว่า "ราชันขมังเวทย์จะไม่มีวันตายด้วยน้ำมือของบุรุษใด" แต่เอโอวีนผู้ซึ่งไม่ใช่บุรุษ (นางเป็นสตรี) และเมอร์รี่ผู้ไม่ใช่บุรุษ (เขาเป็นฮอบบิท!) จึงสามารถจ้วงแทงวิชคิง และสังหารเขาได้
หลังการรบครั้งนั้น เอโอวีนได้รับบาดเจ็บสาหัส และได้มารักษาตัวที่หออภิบาลในเมืองมินัสทิริธ ที่นี่นางจึงได้พบรักกับฟาราเมียร์ บุตรแห่งเดเนธอร์ และได้วิวาห์กันหลังจากสิ้นสุดสงครามแหวน ฟาราเมียร์ได้เป็นเจ้าชายแห่งอิธิลิเอน นางจึงได้เป็นเลดี้แห่งอิธิลิเอน ทั้งสองมีหลานชื่อ บาราเฮียร์ ซึ่งเป็นผู้เขียนบันทึกเรื่อง 'ตำนานของอารากอร์นกับอาร์เวน' ในยุคที่สี่
ตัวละครในเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์
ตัวละครที่เป็นเจ้าหญิง
การเล่นแร่แปรธาตุ

การเล่นแร่แปรธาตุ หรือ รสายนเวท (alchemy) เป็นแบบแผนประเพณีทางปรัชญาทรงอิทธิพล ซึ่งผู้ปฏิบัติแต่โบราณอ้างว่าเป็นการตั้งต้นอำนาจที่ลึกซึ้ง วัตถุประสงค์ซึ่งนิยามการเล่นแร่แปรธาตุนั้นมีมากมาย แต่มักได้แก่ การสร้างศิลานักปราชญ์ การเปลี่ยนโลหะฐานเป็นโลหะมีสกุล หรือการพัฒนาน้ำอมฤต ซึ่งจะมอบความเยาว์และอายุยืนยาว
การเล่นแร่แปรธาตุต่างจากวิทยาศาสตร์สมัยใหม่ตรงที่รวมเอาหลักและการปฏิบัติอันเกี่ยวข้องกับปรัมปราวิทยา เวทมนตร์ ศาสนาและเจตสภาพ (spirituality) ถือกันว่าเป็นศาสตร์ก่อนวิทยาศาสตร์ (protoscience) ซึ่งเอื้อต่อการ
พัฒนาการของเคมีและแพทยศาสตร์สมัยใหม่ นักเล่นแร่แปรธาตุพัฒนาโครงสร้างเทคนิคห้องปฏิบัติการ ทฤษฎี ศัพทวิทยา และวิธีการทดลองพื้นฐาน ซึ่งบางอย่างยังใช้มาจนปัจจุบัน
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ความรู้
เคมี
การเล่นแร่แปรธาตุ
เครื่องยนต์ฮอนด้า B

เครื่องยนต์ฮอนด้าบล็อก B เป็นเครื่องยนต์แบบ DOHC มีระบบวาล์วแปรผัน(VTEC) สำหรับรถยนต์รุ่นที่ 2 ที่ผลิตโดยฮอนด้า รหัส B มีขนาดตั้งแต่ 1600 ซีซี ถึง 2000 ซีซี เพื่อทดแทนรุ่น A ผลิตออกจำหน่ายทั้งหมด 4 ขนาด B16-, B17-, B18-, B20- และถูกทดแทนด้วยรุ่น H และ รุ่น K
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
"Club Civic"
เครื่องยนต์ฮอนด้า
ฮอนด้า
เครื่องยนต์สันดาปภายใน
เครื่องยนต์
เครื่องยนต์ฮอนด้า H

เครื่องยนต์ H ของฮอนด้าผลิตในปี ค.ศ. 1991 (พ.ศ. 2534) ออกมาเป็นทางเลือกกับเครื่องยนต์รุ่น B แม้เครื่องยนต์ทั้งสองรุ่นจะมีการพัฒนาไปใช้ VTEC แต่เครื่องยนต์ H จะให้แรงบิดสูงตั้งแต่รอบต่ำจนถึงรอบสูง เพราะมีช่วงชักของลูกสูบสั้นกว่าหากเปรียบเทียบกับเครื่องยนต์รุ่น B เครื่องยนต์รุ่น H ผลิตมาทั้งหมดสองรุ่น คือ H22A และ H23A แรงม้าตั้งแต่ 158–220 แรงม้า รถที่ติดตั้งเครื่องยนต์รุ่นนี้ได้แก่  รถยนต์ยี่ห้อฮอนด้ารุ่น Prelude, Accord, Accord Wagon  ก่อนที่จะถูกทดแทนด้วยรุ่น K ในปี ค.ศ. 2002 นอกจากรถยนต์ของฮอนด้าเอง เครื่องยนต์รุ่นนี้ยังติดตั้งในรถยนต์ยี่ห้อ Rover รุ่น 623i
== รุ่นต่าง ๆ ==
H22A เป็นรุ่นแรกสำหรับเครื่องยนต์แบบ H ขนาดความจุ 2156 ซีซี อัตราส่วนกำลังอัด 10.6:1 ถึง 11.0:1 ให้กำลังตั้งแต่ 185–217 แรงม้า ขนาดกระบอกสูบและช่วงชัก 87.0×90.7 มม. ออกจำหน่ายระหว่างปี ค.ศ. 1992–2001 มีเฉพาะรุ่น VTEC DOHC
H23A รุ่นไม่ติดตั้ง VTEC ขนาดความจุ 2258 ซีซี อัตราส่วนกำลังอัด 9.8:1 ขนาดกระบอกสูบและช่วงชัก 87.0×95.0 มม. ให้กำลังตั้งแต่ 158–165 แรงม้า ออกจำหน่ายระหว่างปี ค.ศ. 1992–2002
H23A รุ่นติดตั้ง VTEC ขนาดความจุ 2258 ซีซี อัตราส่วนกำลังอัด 10.6:1 ขนาดกระบอกสูบและช่วงชัก 87.0×95.0 มม. ให้กำลัง 200 แรงม้า ออกจำหน่ายระหว่างปี ค.ศ. 1999–2002
== อัตราทดเกียร์และเฟืองท้าย ==
{|class="wikitable"
| รุ่นรถ/ปี/แบบ || รุ่นเครื่องยนต์ || รุ่นเกียร์ || เกียร์ 1 || เกียร์ 2 || เกียร์ 3 || เกียร์ 4 || เกียร์ 5 || เกียร์ถอย || เฟืองท้าย || Diff
|-
| Prelude/92–96/Si || H23A1 || M2S4 || 3.307 || 1.857 || 1.320 || 1.034 || 0.812 || 3.000 || 4.266 || –
|-
| Prelude/92–96/VTEC || H22A1 || M2F4 || 3.307 || 1.950 || 1.360 || 1.071 || 0.870 || 3.000 || 4.266 || –
|-
|Prelude/92–96/SiVtec || H22A || M2A4 || 3.307 || 1.950 || 1.360 || 1.034 || 0.787 || 3.000 || 4.266 || –
|-
| Prelude/92–96/SiVTEC || H22A || M2B4 || 3.307 || 1.950 || 1.360 || 1.034 || 0.787 || 3.000 || 4.266 || LSD
|}
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เครื่องยนต์ฮอนด้า
ภาษาแฟโร

ภาษาแฟโร (føroyskt []) เป็นภาษากลุ่มสแกนดิเนเวียตะวันตก มีความคล้ายคลึงกับภาษาไอซ์แลนด์ มีผู้พูดภาษาแฟโรเป็นภาษาแม่ทั่วโลกประมาณ 80,000 คน แบ่งเป็นผู้พูดในหมู่เกาะแฟโรประมาณ 48,000 คน ผู้พูดในเดนมาร์กประมาณ 25,000 คน นอกจากนี้ยังมีผู้พูดภาษาแฟโรกลุ่มเล็ก ๆ (ประมาณ 5,000 คน) ในไอซ์แลนด์ด้วย
== สัทวิทยา ==
=== ระบบเสียงสระ ===
=== ระบบเสียงพยัญชนะ ===
== ระบบการเขียน ==

ภาษาแฟโรใช้อักษรละตินเป็นภาษาเขียน โดยเพิ่มหรือลดอักขระบางตัวออกไป
อักขระที่เพิ่มเข้ามา
Á, á
Ð, ð
Í, í
Ó, ó
Ú, ú
Ý, ý
Æ, æ
Ø, ø
อักขระที่ไม่ได้ใช้เมื่อเทียบกับภาษาอังกฤษ ได้แก่ C Q W X และ Z
 
กลุ่มภาษาเจอร์แมนิกเหนือ
ภาษาในประเทศเดนมาร์ก
ภาษาประธาน–กริยา–กรรม