pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
พี-3 โอไรออน

{|
|}
พี-3 โอไรออน  (P-3 Orion) เป็นเครื่องบินต่อต้านเรือดำน้ำและตรวจการณ์ทางทะเลสี่เครื่องยนต์ติดเทอร์โบ เครื่องบิน เริ่มบินเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1985  มันถูกประจำการในกองทัพเรือสหรัฐฯเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 1989 แทนที่เครื่องบิน ล็อกฮีด พี-2 เนปจูน และยังประจำการในกองบินทหารเรือของกองทัพเรือไทยอีกด้วย
== รายละเอียด พี-3 โอไรออน ==
ผู้สร้าง บริษัทล็อกฮีด-แคลิฟอร์เนีย (สหรัฐอเมริกา)
ประเภท ลาตตระเวนทางทะเล พิสัยบินไกล เจ้าหน้าที่ 10 นาย
เครื่องยนต์ เทอร์โบใบพัด อิลลิสัน ที 56-เอ-14 ดับลิว ให้กำลังเครื่องละ 4,910 แรงม้า 4 เครื่อง
กางปีก 30.37 เมตร
ยาว 35.61 เมตร
สูง 10.29 เมตร
พื้นที่ปีก 120.77 ตารางเมตร
น้ำหนักเปล่า 27,890 กิโลกรัม
น้ำหนักบรรทุกสูงสุด 9,071 กิโลกรัม
น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด 61,235 กิโลกรัม
อัตราเร็วขั้นสูง 761 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 7,620 เมตร
อัตราเร็วเดินทางปกติ 639 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 457 เมตร
อัตราไต่ขั้นต้น 14.6 เมตร/วินาที
เพดานบินใช้งาน 8,625 เมตร
* 5,790 เมตร เมื่อเครื่องยนต์ดับ 1 เครื่อง
รัศมีทำการบินไกลสุด 3,835 กิโลเมตร
* 2,494 กิโลเมตร เมื่อบินเหนือเป้าหมาย 3 ชั่วโมง
บินทน 12.3 ชั่วโมง เมื่อใช้เครื่องยนต์ 4 เครื่อง
* 17 ชั่วโมง เมื่อใช้เครื่องยนต์ 2 เครื่อง
อาวุธ ลูกระเบิดขนาด 2,000 ปอนด์ จำนวน 1 ลูก
* ลูกระเบิดขนาด 1,000 ปอนด์ จำนวน 3 ลูก
* ระเบิดน้ำลึก จำนวน 3 ลูก
* ตอร์ปิโด จำนวน 8 ลูก
* ระเบิดนิวเครียร์น้ำลึก จำนวน 2 ลูก
* สามารถติดตั้งอาวุธที่ใต้ปีกได้ 10 ตำบล เป็นน้ำหนัก 5,448 กิโลกรัมที่ใต้ปีก และ 3,290 กิโลกรัมในลำตัว
== อ้างอิง ==
เครื่องบินลาดตระเวน
เทศกาลเช็งเม้ง

ชิงหมิง (t=清明節 |s=清明节 |p=Qīngmíng jié) หรือ เช็งเม้ง,  เชงเม้ง (ตามสำเนียงแต้จิ๋ว) หรือ "เฉ่งเบ๋ง" (ในสำเนียงภาษาฮกเกี้ยน) "เช็ง" หรือ "เฉ่ง" หมายถึง สะอาด บริสุทธิ์ และ "เม้ง"หรือ"เบ๋ง" หมายถึง สว่าง รวมแล้วหมายความถึง ช่วงเวลาแห่งความแจ่มใส รื่นรมย์ เป็นเทศกาลจีนของผู้ที่มีเชื้อสายจีนในจีนแผ่นดินใหญ่ ฮ่องกง มาเก๊า ไต้หวัน มาเลเซีย สิงคโปร์ กัมพูชา อินโดนีเซีย ฟิลิปปินส์ ไทย และเวียดนาม เทศกาลใบไม้ผลินี้ มักอยู่ในวันแรกของสารทที่ 5 (มีอีกชื่อว่าชิงหมิง) ในปฏิทินสุริยจันทรคติจีนดั้งเดิม ทำให้ตรงกับวันที่ 15 หลังวิษุวัตมีนาคม ซึ่งอยู่ในช่วงวันที่ 4 5 หรือ 6 เมษายนในปีหนึ่ง ในวันชิงหมิง ครอบครัวชาวจีนจะเยี่ยมหลุมฝังศพบรรพบุรุษเพื่อทำความสะอาดสุสานและทำพิธีบูชาบรรพบุรุษ ของที่นำมาบูชามักเป็นอาหารพื้นเมืองและเผาธูปกับกระดาษเงินกระดาษทอง เทศกาลนี้ถือเป็นการแสดงความกตัญญูต่อบรรพบุรุษในวัฒนธรรมจีน
ต้นกำเนิดเทศกาลเช็งเม้งมีมามากกว่า 2,500 ปี แม้ว่าการสังเกตการณ์เปลี่ยนแปลงไปจากเดิมมาก
== ตำนานการเกิดเช็งเม้ง ==
ในยุคชุนชิว  องค์ชายฉงเอ่อแห่งแคว้นจิ้นหนีภัยออกนอกแคว้น ไปมีชีวิตตกระกำลำบากนอกเมือง โดยมีเจี้ยจื่อทุยติดตามไปดูแลรับใช้
เจี้ยจื่อทุยมีจิตใจเมตตาถึงขนาดเชือดเนื้อที่ขาของตนเป็นอาหารให้องค์ชายเสวยเพื่อประทังชีวิต ภายหลังเมื่อองค์ชายฉงเอ่อเสด็จกลับเข้าแคว้นและได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นเจ้าผู้ครองแคว้น นาม จิ้นเหวินกง และได้สถาปนาตอบแทนขุนนางทุกคนที่เคยให้ความช่วยเหลือตน แต่ลืมเจี้ยจื่อทุยไป นานวันเข้าจึงมีคนเตือนถึงบุญคุณเจี้ยจื่อทุย จิ้นเหวินกงเพิ่งนึกขึ้นไป จึงต้องการตอบแทนบุญคุณเจี้ยจื่อทุย โดยจัดหาบ้านให้เขาและมารดาให้เข้ามาอยู่อย่างสุขสบายในเมือง แต่ทว่าเจี้ยจื่อทุยปฏิเสธ
จิ้นเหวินกงได้คิดแผนเผาภูเขา โดยหวังว่าเจี้ยจื่อทุยจะพามารดาออกมาจากบ้าน แต่ผลสุดท้ายกลับไม่เป็นไปอย่างที่คิด สองแม่ลูกกลับต้องเสียชีวิตในกองเพลิง   ดังนั้น เพื่อเป็นการรำลึกถึงเจี้ยจื่อทุย จิ้นเหวินกงจึงมีคำสั่งให้วันนี้ของทุกปี ห้ามไม่ให้มีการก่อไฟ และให้รับประทานแต่อาหารสด ๆ และเย็น ๆ จนกลายเป็นที่มาของเทศกาลวันกินอาหารเย็น หรือ เทศกาลหันสือเจี๋ย (寒食节) ซึ่งเป็นวันสุกดิบก่อนวันเช็งเม้ง 1 วัน
เนื่องจากคนโบราณนิยมถือปฏิบัติกิจกรรมตามประเพณีวันหันสือเจี๋ยต่อเนื่องไปจนถึงวันเช็งเม้ง  นานวันเข้าเทศกาลทั้งสองก็รวมเป็นวันเช็งเม้งวันเดียว  การไหว้เจี้ยจื่อทุยจึงค่อย ๆ เปลี่ยนมาเป็นการไปเซ่นไหว้บรรพบุรุษแทน
== ประเพณีการทำความสะอาดฮวงซุ้ย ==
เริ่มมาจากการที่พระเจ้าฮั่นเกาจู ปราบดาภิเษกและสถาปนาราชวงศ์ฮั่นขึ้นแล้ว  เกิดระลึกถึงบุญคุณบิดา มารดาที่เสียชีวิตไปแล้วที่บ้านเกิด จึงเร่งรัดกลับบ้านเกิด แต่ทว่าป้ายชื่อของฮวงซุ้ยแต่ละที่เลือนรางเต็มทน จากสงคราม พระเจ้าฮั่นเกาจูจึงอธิษฐานต่อสวรรค์ด้วยการโปรยกระดาษสีขึ้นบนฟ้าแล้วให้ลมพัดปลิวไป ถ้ากระดาษตกที่ฮวงซุ้ยไหน ถือว่าเป็นฮวงซุ้ยของบิดา มารดาพระองค์ และเมื่อดูป้ายชื่อชัด ๆ แล้วก็พบว่าเป็นฮวงซุ้ยของบิดา มารดาพระองค์จริง  ประเพณีการทำความสะอาดฮวงซุ้ยและโปรยกระดาษสีบนหลุมศพก็เริ่มมาจากตรงนี้เอง
== อ้างอิง ==
== อ่านเพิ่ม ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ประเพณีเกี่ยวกับความตาย
วัฒนธรรมจีน
ช
เฟอร์รารี่ เอฟ2007

เฟอร์รารี่ เอฟ2007 (Ferrari F2007) เป็นรถสูตรหนึ่งของเฟอร์รารี่ เปิดตัวเมื่อ 14 มกราคม ค.ศ. 2007

อเฟ2007
ฟเอร์รารี่ เอฟ2007
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 29

คณะรัฐมนตรี คณะที่ 29 (9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2502 – 8 ธันวาคม พ.ศ. 2506) จอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ เป็นนายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการ เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2502 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงลงพระปรมาภิไธยในประกาศ พลเอก สุทธิ์ สุทธิสารรณกร ประธานสภาร่างรัฐธรรมนูญเป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ และในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2502 ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งคณะรัฐมนตรี
== รายชื่อคณะรัฐมนตรี ==
เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2502
พลเอก ถนอม กิตติขจร เป็นรองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม
พลตรี พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์ เป็นรองนายกรัฐมนตรี
นายโชติ คุณะเกษม เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
พันเอก (พิเศษ) ถนัด คอมันตร์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
นายสวัสดิ์ มหาผล เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร
พลตรี พงษ์ ปุณณกันต์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
พลโท ประภาส จารุเสถียร เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
พระยาอรรถการีย์นิพนธ์ (สิทธิ จุณณานนท์) เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม
หม่อมหลวงปิ่น มาลากุล เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
นายสุนทร หงส์ลดารมภ์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐการ
พระประกาศสหกรณ์ (สดับ วีรเธียร) เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสหกรณ์
พระบำราศนราดูร (หลง เวชชาชีวะ) เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข
นายบุณย์ เจริญไชย เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
== การเปลี่ยนแปลงคณะรัฐมนตรี ==
=== 1 พฤษภาคม 2502 ===
==== พ้นจากตำแหน่ง ====
โชติ คุณะเกษม พ้นจากตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
==== โยกย้ายตำแหน่ง ====
สุนทร หงส์ลดารมภ์ พ้นจากตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐการ ไปเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
==== แต่งตั้ง ====
เกษม ศรีพยัคฆ์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐการ
=== 26 สิงหาคม 2502 ===
==== ถึงแก่อนิจกรรม ====
สวัสดิ์ มหาผล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร
=== 9 กันยายน 2502 ===
==== แต่งตั้ง ====
พลเอก สุรจิต จารุเศรนี เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร
=== 23 พฤษภาคม 2506 ===
==== แต่งตั้ง ====
มีการจัดตั้งกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติ จึงมีการแต่งตั้งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติ และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสำนักนายกรัฐมนตรี เพื่อเป็นผู้ช่วยสั่งหรือปฏิบัติราชการแทนนายกรัฐมนตรี
จอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ นายกรัฐมนตรี ดำรงตำแหน่งตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติอีกตำแหน่งหนึ่ง
พระประกาศสหกรณ์ (สดับ วีรเธียร) ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสำนักนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติ อีกตำแหน่งหนึ่ง
พลเอก ประภาส จารุเสถียร รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติ อีกตำแหน่งหนึ่ง
สุนทร หงส์ลดารมภ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติ อีกตำแหน่งหนึ่ง
พันเอก ถนัด คอมันตร์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพัฒนาการเศรษฐกิจแห่งชาติ อีกตำแหน่งหนึ่ง
บุญชนะ อัตถากร ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติ
== การสิ้นสุดของคณะรัฐมนตรี ==
คณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุดลงเมื่อจอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ ได้ถึงแก่อสัญกรรม เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม 2506
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
คณะรัฐมนตรีคณะที่ 29 จากสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี 
ลำดับความเป็นมาของคณะรัฐมนตรีไทย จากสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี 
คณะรัฐมนตรีไทย
สฤษดิ์ ธนะรัชต์
ปีขั้วโลกสากล

ปีขั้วโลกสากล (International Polar Year) เกิดจากนักวิทยาศาสตร์ได้กำหนดเริ่มตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2550 - 2552 เพื่อกระตุ้นให้นักวิทยาศาสตร์ทั่วโลกมีความร่วมมือกันในการวางแผนสำรวจ และทำการศึกษาวิจัยขั้วโลก ซึ่งในอดีตได้เคยมีการจัดปีขั้วโลกสากลมาแล้ว 3 ครั้ง คือ พ.ศ. 2425 - 2426 (สมัยรัชกาลที่ 5) พ.ศ. 2475 - 2476 (สมัยรัชกาลที่ 7) และครั้งสุดท้ายคือ พ.ศ. 2500 - 2501
ขั้วโลก
วอร์ด คันนิงแฮม

เฮาวอร์ด จี. "วอร์ด" คันนิงแฮม (Howard G. "Ward" Cunningham - 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2492 - ปัจจุบัน) นักเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ชาวอเมริกันผู้คิดสร้าง "วิกิ" ผู้บุกเบิกทั้งรูปแบบการออกแบบโปรแกรมและ "โปรแกรมเอ็กซ์ทรีม" (XP) วอร์ด คันนิงแฮมได้เริ่มงานเขียนโปรแกรมสำหรับซอฟต์แวร์ของ "วิกิวิกิเว็บ" (WikiWikiWeb) เมื่อ พ.ศ. 2537 และบรรจุเข้าเว็บไซต์ของบริษัทที่ปรึกษาซอฟต์แวร์ของตนเองคือ คันนิงแฮม & คันนิงแฮม (รู้จักในชื่อโดเมน c2.com)เมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2538 ในรูปแบบของ "แอด-ออน" ของพอร์ทแลนด์รีโพสิทอรี
วอร์ด คันนิงแฮมได้รับปริญญาตรีด้านวิศวกรรมสหสาขา (วิศวกรรมไฟฟ้าและวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์) และปริญญาโทด้านวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์จากมหาวิทยาลัยเพอร์ดู วอร์ด คันนิงแฮมได้ริเริ่มธุรกิจด้านคอมพิวเตอร์หลายอย่างและหลายแห่งโดยเฉพาะด้านงานวิจัยและพัฒนาและเคยทำงานให้บริษัทไมโครซอฟระหว่างเดือนตุลาคม พ.ศ. 2546 - เดือนธันวาคม พ.ศ. 2548
ในการให้สัมภาษณ์ครั้งหนึ่งในปี พ.ศ. 2549 วอร์ด คันนิงแฮมรับว่าเคยคิดที่จะขอสิทธิบัตรแนวคิดของ "วิกิ" เมื่อแรกคิดขึ้นได้ ปัจจุบัน วอร์ด คันนิงแฮมอาศัยอยู่ที่เมืองบีเวอร์ตัน รัฐออริกอน
==อ้างอิง==
วิศวกรชาวอเมริกัน
นักเขียนโปรแกรมชาวอเมริกัน
วิกิ
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยเพอร์ดู
บุคคลจากพอร์ตแลนด์ (รัฐออริกอน)
ซาโตชิ อีดะ

ซาโตชิ อีดะ  เกิดเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2512 ที่เมืองนาโงยะ ประเทศญี่ปุ่น
== ประวัติ ==
ซาโตชิ อีดะ เป็นมวยถนัดซ้าย ชกอยู่ในสังกัด มิโดริ ยิม (Midori Gym) ชิงแชมป์โลกครั้งแรกในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท ของสมาคมมวยโลก (WBA) กับอาลิมี กอยติอา นักมวยชาวเวเนซุเอลา ในปี พ.ศ. 2539 และเป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอไปในยกที่ 5 ซึ่งเป็นการแพ้ครั้งแรกของอีดะด้วย ครั้นเมื่อเข็มขัดแชมป์เปลี่ยนไปเป็นของหยกไทย ศิษย์ อ. อีดะ จึงได้มีโอกาสชิงแชมป์โลกอีกครั้งกับหยกไทยในปี พ.ศ. 2540 ปรากฏว่าผลออกมาเสมอกันไปแบบที่ฝ่ายอีดะน่าจะเป็นผู้ชนะ แต่ในปลายปีเดียวกัน ซาโตชิ อีดะ ได้มีโอกาสพิสูจน์ฝีมือกับหยกไทยอีกครั้ง และครั้งนี้อีดะเป็นฝ่ายชนะคะแนน 12 ยก ได้เป็นแชมป์โลก
ซาโตชิ อีดะ ป้องกันตำแหน่งแชมป์ไว้ได้ 2 ครั้ง โดยครั้งแรกเป็นการชกกับฮิโรกิ อิโอกะ นักมวยชาวญี่ปุ่นด้วยกันเอง และสามารถเอาชนะคะแนนไปได้ ซาโตชิ อีดะ มาเสียตำแหน่งแชมป์ไปในการป้องกันตำแหน่งครั้งที่ 3 โดยเป็นฝ่ายแพ้คะแนน เฮซุส โรฮัส นักมวยชาวเวเนซุเอลาไปอย่างที่ไม่มีใครคาดคิดมาก่อน และหลังจากนั้นอีดะก็แขวนนวมไปทันที
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ประเทศญี่ปุ่นรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท (2537)
แชมป์โลก WBA รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท
* ชิง 23 ธันวาคม 2540 ชนะคะแนน หยกไท ศิษย์ อ. ที่ ญี่ปุ่น
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 29 เมษายน 2541 ชนะคะแนน ฮิโรกิ อิโอกะ ที่ ญี่ปุ่น
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 26 กรกฎาคม 2541 ชนะคะแนน ฆูลิโอ กัมโบอา ที่ ญี่ปุ่น
* เสียแชมป์ 23 ธันวาคม 2541 แพ้คะแนน เฮซุส โรฮัส ที่ ญี่ปุ่น
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์โลก WBA จูเนียร์แบนตัมเวท เมื่อ 29 เมษายน 2539 แพ้ทีเคโอ อาลิมี กอยติอา ยก 5 ที่ ญี่ปุ่น
* ชิงแชมป์โลก WBA จูเนียร์แบนตัมเวท เมื่อ 29 เมษายน 2540 เสมอกับ หยกไท ศิษย์ อ. ที่ ญี่ปุ่น
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น
แชมป์โลก WBA
บุคคลจากนาโงยะ
พงษ์ศิริ พ.ร่วมฤดี

พงษ์ศิริ พ.ร่วมฤดี มีชื่อจริงว่า ไพบูลย์ ลัดหนองขี เกิดที่ตำบลเมืองพลับพลา อำเภอห้วยแถลง จังหวัดนครราชสีมา มีฉายาที่เป็นที่รู้จักอย่างดีของแฟนมวยว่า "แรมโบ้" ซึ่งชื่อนี้ถูกเรียกติดปากมากกว่าพงษ์ศิริ จนบางคนเรียกว่า แรมโบ้ ไปเลยก็มี เนื่องจากเป็นมวยที่มีสไตล์เดินหน้าบุกอย่างเดียว ถอยหลังไม่เป็น เรี่ยวแรงไม่มีหมดตลอด 5 ยก แม้จะเป็นจะมวยรุ่นเล็กก็ตาม และถือเป็นแบบอย่างให้แก่ "แซมซั่น" แสนเมืองน้อย ลูกเจ้าพ่อมเหศักดิ์ นักมวยรุ่นน้องในเวลาต่อมา
พงษ์ศิริ พ.ร่วมฤดี เคยสร้างประวัติศาสตร์ให้แก่วงการมวยไทยมาแล้วในปี พ.ศ. 2532 ในการชกกับ "ไอ้เลือดเหล็ก" ไพโรจน์น้อย ส.สยามชัย ที่เวทีลุมพินี เมื่อทั้งคู่ชกได้อย่างดุเดือดที่สุดจนถูกบันทึกเป็นประวัติการณ์ และการชกในวันนี้สามารถเก็บค่าผ่านประตูได้ถึง 3,000,000 บาท มากที่สุดเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ ซึ่งผลการชกพงษ์ศิริเป็นฝ่ายชนะคะแนนไป ซึ่งการพบกันของทั้งคู่ได้รับการยกย่องให้เป็นคู่มวยที่ดุเดือดที่สุดในรอบ 20 ปี ของเวทีลุมพินี
ในสมัยรุ่งเรือง ก่อนขึ้นเวที แรมโบ้ พงษ์ศิริ พ.ร่วมฤดี จะมีทีมพี่เลี้ยงนำมาก่อนพร้อมกับโบกธงโจรสลัดรูปกะโหลกไขว้สีดำผืนใหญ่ เป็นการข่มขวัญคู่ต่อสู้ก่อนการชกด้วยทุกครั้ง
เนื่องจากการที่เป็นมวยเชิงบุก เดินหน้าเข้าแลกกับคู่ต่อสู้ตลอด ทำให้หลังการชก แรมโบ้ พงษ์ศิริมักได้รับบาดเจ็บจนเคยเข้ารักษาตัวที่โรงพยาบาลมาแล้ว ในช่วงหลังชีวิตการชกมวยในระยะหลัง ๆ พงษ์ศิริ ขึ้นชกด้วยการใช้ชื่อว่า "พงษ์ศิริ ลัดหนองขี"
พงษ์ศิริ พ.ร่วมฤดี ต้องยุติการชกมวยไปเพียงอายุ 25 ปี เท่านั้น เนื่องด้วยสภาพร่างกายทรุดโทรมจากการโหมชกมาโดยตลอด และหันไปเป็นนักร้องเพลงลูกทุ่งตามสถานบันเทิงยามค่ำคืนแทน
นอกจากนี้ พงษ์ศิริยังมีลูกชายซึ่งเป็นนักมวยเหมือนกับผู้เป็นพ่อ คือ บุญอนันต์ ลัดหนองขี ซึ่งใช้ชื่อในการชกว่า แรมโบ้น้อย ลัดหนองขี
==อ้างอิง==
นักมวยไทยชาวไทย
บุคคลจากจังหวัดนครราชสีมา‎
หลี่ ฉุน

หลี่ ฉุน (, เกิดวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2531) หรือรู้จักในชื่อปัจจุบันคือ หลี่ ฉินเหยา  ส่วนชื่อในภาษาญี่ปุ่นคือ จุนจุน  เป็นนักร้องหญิงชาวจีน เธอเป็นอดีตสมาชิกรุ่นที่ 8 ของมอร์นิงมูซูเมะ
== ประวัติการทำงาน ==
ปี พ.ศ. 2549 หลี่ ฉินเหยาได้เข้าร่วมโครงการประกวดนักร้องหญิงของสาธารณรัฐประชาชนจีนในรายการ "ซูเปอร์เกิร์ล" (Super Girl) ซึ่งผลการประกวดในครั้งนั้น เธอทำได้ดีที่สุดเพียงเข้ารอบ 50 คนสุดท้าย
หลังจากที่เธอตกรอบ สึงกุ โปรดิวเซอร์ชาวญี่ปุ่น ก็ได้นำเอาตัวของเธอและผู้ที่ไม่ผ่านการคัดเลือกจากรายการซูเปอร์เกิร์ลคนอื่น ๆ มาเข้าโครงการคัดเลือกหาสมาชิกใหม่สำหรับมอร์นิงมูซูเมะอีกครั้งหนึ่ง การคัดเลือกในครั้งนั้น ได้จัดขึ้นอย่างลับๆ ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน โดยที่ข่าวคราวของการคัดเลือกครั้งนี้ได้ถูกปิดเอาไว้ไม่ให้สมาชิกปัจจุบันของมอร์นิงมูซูเมะในขณะนั้นทราบ
วันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2550 ได้มีการประกาศอย่างเป็นทางการว่า เธอกับเฉียน หลิน คือสมาชิกรุ่นที่ 8 ของมอร์นิงมูซูเมะ โดยเธอทั้งสองได้เข้ามาร่วมงานในฐานะของ "นักเรียนต่างชาติ" รวมถึงก่อนหน้านั้นมอร์นิงมูซูเมะได้รับสมาชิกรุ่นที่ 8 เข้ามาร่วมแล้ว 1 คน นั่นคือไอกะ มิตสึอิ โดยสึงกุได้กล่าวถึงเธอและเฉียน หลินไว้ว่า สมาชิกใหม่ที่เป็นชาวจีนทั้งสองนี้จะเป็นกุญแจสำคัญสำหรับแผนการของเขาที่จะขยายมอร์นิงมูซูเมะให้กลายเป็นวงไอดอลของทวีปเอเชีย
วันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2553 เฉียน หลิน,หลี่ ฉินเหยา และเอริ คาเมสมาชิกรุ่นที่ 6 ได้สำเร็จการศึกษาจากมอร์นิงมูซูเมะและเฮลโล! โปรเจกต์ โดยคาเมได้ออกจากวงการบันเทิง ส่วนเธอและเฉียน หลิน จะกลับที่ประเทศจีนหลังจากสำเร็จการศึกษาแล้ว
ในช่วงเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2558 หลี่
ฉินเหยาประกาศผ่านบัญชี "เวย์ปั๋ว" ของเธอว่าเธอได้เปลี่ยนชื่อภาษาจีนจาก "หลี่ ฉุน" (李纯) เป็น "หลี่ ฉินเหยา" (李沁謡)
== ชีวิตส่วนตัว ==
หลี่ ฉินเหยาได้แต่งงานแล้วเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 และมีลูกด้วยกัน 1 คน
== ผลงาน ==
ผลงานที่หลี่ ฉินเหยามีส่วนร่วมกับมอร์นิงมูซูเมะในฐานะสมาชิก โปรดดูที่บทความรายชื่อผลงานของมอร์นิงมูซูเมะ
== อ้างอิง ==
นักร้องหญิงจีน
มอร์นิงมูซูเมะ
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2531
บุคคลจากมณฑลหูหนาน
ฟ้อนยอง

ฟ้อนยอง เป็นฟ้อนที่ประดิษฐ์ขึ้นมาใหม่เมื่อพ.ศ. 2534 โดยโครงการอนุรักษ์และเผยแพร่วัฒนธรรมท้องถิ่น (ฟ้อนยอง) ซึ่งเป็นกิจกรรมหนี่งในโครงการโรงเรียมัธยมศึกษา เพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตและสังคม(มพชส.)ของโรงเรียนวชิรป่าซางร่วมกับสภาตำบลนครเจดีย์ และกรรมการนำสตรีตำบลนครเจดีย์ อำเภอป่าซาง จังหวัดลำพูน โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อส่งเสริมวัฒนธรรมของชาวยอง (ไทลื้อจากเมืองยอง) เนื่องจากพื้อนที่อำเภอป่าซางประชากรส่วนใหญ่มีเชื้อสายไทลื้อเมืองยองหรือเรียกว่า "คนยอง" ซึ่งมีประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของตนสืบทอดกันมาช้านานดังนั้นจึงสร้างรูปแบบทางวัฒนธรรมของชาวยองขึ้นมาในรูปของการฟ้อนรำ เพื่อเป็นสิ่งยึดเหนี่ยวทางวัฒนธรรมร่วมกันของชาวยองและเผยแพร่ให้ปรากฏแก่คนทั่วไป
== การแต่งกาย ==
ผู้ฟ้อนจะแต่งกายแบบกุลสตรีชาวลื้อเมืองยอง โดยสวมเสื้อแบบปกป้าย ผูกมัดชายข้าง นุ่งผ้าซิ่นลายน้ำไหล ต่อชายซิ่นสีเขียว โพกผ้าขาวเคียนรอบศีรษะ เกล้าผมมวย และประดับด้วยเครื่องเงิน
== ท่าฟ้อน ==
ท่าฟ้อนยองประกอบด้วยท่าต่าง ๆ15 ท่า ซึ่งมีชื่อเรียกในภาษายองและชื่อแปลเป็นไทยกลางดังนี้
==== ภาษายอง ====
ผะกาศักดิ์ศรี
แม่ยิงจาวยอง
จ๋าฮีตยิ่งใหญ่
สิบสองปันนา
ฮักสาจ๋าฮีต
อิ่นดูขุนนา
จ๋าฮีตดีแต้
หั่กปี่หั่กน้อง
จาวยองหั่กกั๋น
น้ำใจ๋ใยดี
ป้อมเปงฮงหน้า
ไหว้สาพระธาตุ
หั่กสาความจิ่ง
ความดีตี่ปึ่ง
ยอบเข่าไหว้สา
==== ภาษาไทยกลาง ====
(ประกาศศักดิ์ศรี)
(สตรีชาวยอง)
(ผุดผ่องวัฒนธรรม)
(ล้ำเลิศบรรพบุรุษ)
(สูงสุดประเพณี)
(เอื้ออารีมาแท้)
(เผยแพร่วัฒนธรรม)
(รักล้ำพี่น้อง)
(ชาวยองสามัคคี)
(ไมตรีเป็นเลิศ)
(ประเสริฐงานบุญ)
(เพิ่มพูนกุศล)
(ผู้คนรักษาสัตย์)
(ปฏิบัติความดี)
(อัญชลีกราบไหว้)
ท่าฟ้อนยองมี15ท่าแต่16ครั้งนะ เพิ่มพูลกุศล 2ครั้งน่ะ
== เพลงบรรเลงประกอบการฟ้อน ==
ใช้เพลง "ฝ้ายคำ" ซึ่งแต่งโดยนายสุชาติ กันชัย เมื่องครั้งยังเป็นนักศึกษาและเป็นสมาชิกของชมรมพื้นบ้าล้านนาสโมสรนักศึกษา มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เนื่องจากคณะผู้จัดทำฟ้อนยองเห็นว่า ทำนองเพลงฝ้ายคำเหมาะสมกับลักษณะของชาวยองคือ รักความสงบ ชอบสันโด นุ่นวลอ่อนหวาน ทำให้มองเห็นภาพพจน์ของชาวยองได้อย่า
== อ้างอิง ==
สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดเชียงราย 
สารนุกรมวัฒนธรรมไทย ภาคเหนือ เรื่อง ฟ้อนยอง หน้า 4885-4886
เอกสารเผยแพร่ทางวัฒนธรรม เรื่องฟ้อนยอง ของโครงการอนุรักษ์และเผยแพราวัฒนธรรมท้องถิ่น โรงเรียนวชิรป่าซาง จังหวัดลำพูน พศ. 2534
ฟ้อน
การแสดงพื้นบ้านภาคเหนือ
เฉียน หลิน

เฉียน หลิน (, เกิดวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2534) หรือชื่อในภาษาญี่ปุ่นว่า รินริน  เป็นนักร้อง, นักแสดง, นางแบบและนักแต่งเพลงหญิงชาวจีน เธอเป็นอดีตสมาชิกรุ่นที่ 8 ของมอร์นิงมูซูเมะ
== ประวัติการทำงาน ==
เฉียน หลิน เข้าสู่วงการบันเทิงครั้งแรกผ่านทางการชักนำของแมวมองจากสถานีโทรทัศน์ท้องถิ่นสถานีหนึ่ง ซึ่งในขณะนั้นเธอกำลังศึกษาในชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 เท่านั้น (ปี พ.ศ. 2542) หลังจากนั้น เธอได้ฝากผลงานการแสดงและพิธีกรเอาไว้ในละครโทรทัศน์และรายการโทรทัศน์ของประเทศจีนหลาย ๆ รายการ
ต่อมา ในช่วงปี พ.ศ. 2549 เธอก็ได้เข้าทำงานใน "เฮลโล! โปรเค็งชูเซย์" ซึ่งเป็นวงไอดอลฝึกหัดในค่ายเฮลโล! โปรเจกต์ ของประเทศญี่ปุ่น ผ่านทางการแนะนำของเพื่อนของสึงกุ โปรดิวเซอร์ชาวญี่ปุ่น
วันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2550 เธอ และหลี่ ฉินเหยา ได้รับการประกาศอย่างเป็นทางการให้เป็นสมาชิกรุ่นที่ 8 ของมอร์นิงมูซูเมะ  โดยเธอทั้งสองได้เข้ามาร่วมงานในฐานะของ "นักเรียนต่างชาติ" รวมถึงก่อนหน้านั้นมอร์นิงมูซูเมะได้รับสมาชิกรุ่นที่ 8 เข้ามาร่วมแล้ว 1 คน นั่นคือไอกะ มิตสึอิ โดยสึงกุได้กล่าวถึงเธอและหลี่ ฉินเหยาไว้ว่า สมาชิกใหม่ที่เป็นชาวจีนทั้งสองนี้จะเป็นกุญแจสำคัญสำหรับแผนการของเขาที่จะขยายมอร์นิงมูซูเมะให้กลายเป็นวงไอดอลของทวีปเอเชีย
วันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2553 เฉียน หลิน,หลี่ ฉินเหยา และเอริ คาเมสมาชิกรุ่นที่ 6 ได้สำเร็จการศึกษาจากมอร์นิงมูซูเมะและเฮลโล! โปรเจกต์ โดยคาเมได้ออกจากวงการบันเทิง ส่วนเธอและเฉียน หลิน จะกลับที่ประเทศจีนหลังจากสำเร็จการศึกษาแล้ว
== ชีวิตส่วนตัว ==
เฉียน หลินได้แต่งงานแล้วในปี พ.ศ. 2557 และมีลูกด้วยกัน 2 คน 
== ผลงาน ==
ผลงานที่เฉียน หลินมีส่วนร่วมกับมอร์นิงมูซูเมะในฐานะสมาชิก โปรดดูที่บทความรายชื่อผลงานของมอร์นิงมูซูเมะ
== อ้างอิง ==
นักร้องหญิงจีน
มอร์นิงมูซูเมะ
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2534
บุคคลจากหางโจว‎‎
ไฮดรอน

ไฮดรอน (ในทางเคมี)  (อังกฤษ:Hydron) คือชื่อที่ใช้เรียกไฮโดรเจนไอออนบวก IUPAC เป็นผู้นิยามขึ้นใน พ.ศ. 2531
== ดูเพิ่ม ==
ChEBI definition
IUPAC 
ไฮโดรเจน
ไอออนบวก
เจมส์ ฟิกก์

เจมส์ ฟิกก์ (James Figg) เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1695 ในมณฑลออกซฟอร์ดเชอร์ ประเทศอังกฤษ เจมส์ ฟิกก์ เป็นบุคคลที่ชื่นชอบในศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัว ในยุคนั้นการชกมวยยังไม่มีกฎกติกาที่ชัดเจน จึงคิดจะเปลี่ยนแปลงจากการต่อสู้เหล่านั้นให้กลายเป็นเกมกีฬาที่เป็นที่ยอมรับ
เจมส์ ฟิกก์ ประกาศตัวเองว่าเป็นนักมวยจากอังกฤษ ท้าชกกับทุกคนที่คิดว่าตัวเองแน่ โดยมีเงินเดิมพัน 100 ปอนด์ ในปี ค.ศ. 1715 และก็สามารถปราบทุกคนที่ขึ้นประฝีมือได้ทั้งหมด
การชกมวยในสมัยนั้น การกำหนดยกแต่ละยกใช้จอกเหล้าทองเหลืองขนาดบรรจุ 4 ออนซ์ เจาะรูขนาด 2 มิลลิเมตรที่ก้นจอก ลอยน้ำในถังไม้ เมื่อจอกเหล้าจมลงสู่ก้นกั้นเมื่อใด ให้เรียกว่าหนึ่งยก กติกาโดยทั่วไปได้แก่ ห้ามชกต่ำกว่าสะดือ ห้ามกอดรัดฟัดเหวี่ยง ห้ามกัด ห้ามซ้ำคู่ต้อสู้เมื่อล้ม เป็นต้น โดยที่กำหดยกไม่มี ไม่มีการสวมนวม
ในปี ค.ศ. 1719 ก็ไม่มีใครสู้เขาได้ เจมส์ ฟิกก์จึงประกาศตัวเองว่าเป็น "แชมเปี้ยนโลกคนแรกของโลก" (The First Bare-Knuckle Boxing Champion) และฟิกก์ก็ยังชกมวยต่อไปนานถึง 15 ปี ซึ่งการชกของฟิกก์นับเป็นการต่อสู้ที่นับว่าใหม่มากในยุคนั้น โดยดัดแปลงการชกด้วยหมัดเพียงอย่างเดียว ให้มีการเต้นฟุตเวิร์ก มีการโยกหัวหลบหมัดของคู่ต่อสู้ หมัดแย็บ หมัดฮุก เป็นต้น และนอกจากนี้ เจมส์ ฟิกก์ ยังเป็นผู้เชี่ยวชาญในวิชาดาบด้วยอีกต่างหาก และก็เป็นบุคคลแรกของอังกฤษที่ให้มีการเสียค่าบัตรเข้าชมการต่อสู้ของเขา ซึ่งกลายมาเป็นการซื้อตั๋วเข้าชมกีฬาอย่างในปัจจุบัน
เจมส์ ฟิกก์ ยังตั้งค่ายมวยขึ้นมา โดยนับเป็นค่ายมวยแห่งแรกของโลกอีกด้วย ชื่อ "แอมฟิเตอร์" (Amphiter) ขึ้นมาเพื่อฝึกสอนทั้งมวยและดาบ และก็ไม่มีใครเอาชนะได้ จึงยุติการชกไป และยกตำแหน่งแชมป์ให้แก่ จอร์จ เทเลอร์ ลูกศิษย์คนแรกของเขาเป็นแชมป์สืบต่อ
นอกจากนี้แล้ว เจมส์ ฟิกก์ ยังเป็นบุคคลแรกที่คิดค้นเวทีสำหรับชกมวยอีกด้วย โดยใช้ไม้กระดานยกเป็นพื้น และเอาไม้แผ่นทรงจตุรัสมากั้นเป็นการตีกรอบสำหรับการชก
หลังจากยุติการชกไปแล้วไม่นาน แจ๊ค ปรัฟตัน ก็ได้คิดค้นนวมสำหรับชกมวยขึ้น โดยนวมในยุคแรกเป็นถุงมือหนา ๆ แต่ยังไม่เป็นที่นิยมนักในช่วงต้น
เจมส์ ฟิกก์ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1734 ที่กรุงลอนดอน เมื่ออายุได้เพียง 39 ปี เท่านั้น และศพของเขาถูกฝังอย่างสมเกียรติที่วิหารเวสต์มินเตอร์เช่นเดียวกับศพของบรรดาบุคคลสำคัญทั้งหลายของอังกฤษ
หลายสิ่งที่เจมส์ ฟิกก์ ได้คิดค้นและฝึกสอนนั้น กลายมาเป็นแนวทางซึ่งพัฒนามาเป็นมวยสากลอย่างในปัจจุบัน จนได้รับการยกย่องให้เป็น "บิดาแห่งมวยสากลสมัยใหม่" (Father of Modern Boxing) 
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2227
มวยสากล
ผู้ฝึกสอนมวยสากล
นักมวยสากลชาวอังกฤษ
บุคคลจากเทศมณฑลออกซฟอร์ดเชอร์
วันพ่อ

วันพ่อ เป็นวันสำคัญ ในการฉลองความเป็นพ่อและบุคคลที่นับถือในการเป็นพ่อ วันพ่อแห่งชาตินั้นทั่วโลกจะมีการจัดแตกต่างกันไป โดยในประเทศไทยจัดตรงกับวันที่ 5 ธันวาคม ของทุกปี โดยในกว่า 50 ประเทศจะจัดวันอาทิตย์ที่สามของเดือนมิถุนายน
จอห์น บี. ดอดด์ ชาวอเมริกันเป็นผู้ริเริ่มแนวคิดของวันพ่อแห่งชาติ โดยเริ่มต้นที่เมืองแฟร์มอนต์ รัฐเวสต์เวอร์จิเนีย โดยเริ่มครั้งแรกเมื่อ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2461 ในโบสถ์แห่งหนึ่งในแฟร์มอนต์ 
== วันพ่อในแต่ละประเทศ ==
19 มีนาคม - สเปน โปรตุเกส อิตาลี
8 พฤษภาคม - เกาหลีใต้
5 มิถุนายน - เดนมาร์ก
วันอาทิตย์ที่สามของเดือนมิถุนายน - ญี่ปุ่น อาร์เจนตินา ไอร์แลนด์ มาเลเซีย สหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร
23 มิถุนายน - โปแลนด์
อาทิตย์ที่สองของเดือนสิงหาคม - บราซิล
อาทิตย์แรกของเดือนกันยายน - ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์
อาทิตย์ที่สองของเดือนพฤศจิกายน - ฟินแลนด์ นอร์เวย์ สวีเดน
5 ธันวาคม - ไทย
== ดูเพิ่ม ==
วันพ่อแห่งชาติ
ข้อมูลวันพ่อแห่งชาติ ฉบับเต็ม 
== อ้างอิง ==
วันสำคัญ
มาปูตู

มาปูตู (Maputo, ) หรือ มาปูโต เป็นเมืองหลวงของประเทศโมซัมบิก และเมืองท่าบนชายฝั่งมหาสมุทรอินเดีย กรุงมาปูตูตั้งอยู่ใกล้ชายแดนด้านทิศใต้ของประเทศ ห่างจากพรมแดนประเทศเอสวาตินีและแอฟริกาใต้ไม่เกิน 120 กิโลเมตร มีประชากรตามสำรวจ 1,088,449 คน (พ.ศ. 2560) เขตมหานครมาปูตูซึ่งรวมเมืองมาตอลาเข้ามาด้วยมีประชากรรวม 2,717,437 คน สินค้าส่งออกหลักคือ ถ่านหิน ฝ้าย น้ำตาลทราย โลหะเคลือบโครเมียม ใยสับปะรด (sisal) เนื้อมะพร้าวตากแห้ง (copra) และไม้เนื้อแข็ง อุตสาหกรรมที่ผลิตในเมืองมีทั้งซีเมนต์ เครื่องปั้นดินเผา เฟอร์นิเจอร์ รองเท้า และยางพารา และมีโรงหลอมอะลูมิเนียมด้วย กรุงมาปูตูล้อมรอบด้วยจังหวัดมาปูตู แต่ปกครองแยกต่างหาก

==อ้างอิง==
เมืองในประเทศโมซัมบิก
เมืองหลวงในทวีปแอฟริกา
ถนนฝั่ม หงู หลาว

ถนนฝั่ม หงู หลาว (Khu phố Phạm Ngũ Lão) เป็นถนนสายหนึ่งในนครโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม ชื่อถนนตั้งตามวีรบุรุษของชาวเวียดนาม เป็นแหล่งโรงแรมและที่พักราคาประหยัดของนักท่องเที่ยวประเภทแบ็กแพ็กเกอร์ คล้ายถนนข้าวสารในประเทศไทย
==แหล่งข้อมูลอื่น==
'SaigonNezumi's Pictures of Pham Ngu Lao' 
สิ่งก่อสร้างในนครโฮจิมินห์
ถนนในประเทศเวียดนาม
โอ-2 สกายมาสเตอร์

โอ-2 สกายมาสเตอร์  (O-2 Skymaster)  เครื่องต้นแบบ เครื่องบิน โอ-2 สกายมาสเตอร์ เริ่มบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1961 โดยพัฒนามาจา่กเซสนา 337 มียอดการจำหน่ายถึงปี ค.ศ. 1976 กว่า 2,255 เครื่อง ในปี ค.ศ. 1966 กองทัพอากาศสหรัฐฯ ได้ทำสัญญาสั่งสร้างสกายมาสเตอร์ในใช้ในงานควบคุมอากาศยานส่วนหน้าปฏิบัติการทางจิตวิทยา ตรวจการณ์ ชี้เป้า โดยกำหนดสัญลักษณ์เป็น โอ-2 เพื่อใช้แทน โอ-1 เบิร์ด ด็อก
== รายละเอียด โอ-2 ==
ผู้สร้าง บริษัท เซสสนา แอร์คราฟท์ (สหรัฐอเมริกา)
ประเภท เครื่องบินควบคุมอากาศยานหน้า และ ปฏิบัติการทางจิตวิทยา ขนส่งขนาดเบา 4-6 ที่นั่ง
เครื่องยนต์ ลูกสูบคอนติเนลตัล ไอโอ-360 ซี 6 กระบอกลูกสูบ กำลัง 210 แรงม้า 2 เครื่องยนต์ ให้แรงฉุด 1 เครื่อง ให้แรงผลัก 1 เครื่อง
กางปีก 11.63 เมตร
ยาว 9.07 เมตร
สูง 2.79 เมตร
พื้นที่ปีก 18.81 ตารางเมตร
น้ำหนักเปล่า 1,321 กิโลกรัม
น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด 2,100 กิโลกรัม
อัตราเร็วขั้นสูง 332 กิโลเมตร/ชั่วโมง
อัตราเร็วเดินทางขั้นสูง 314 กิโลเมตร/ชั่วโมง
อัตราเร็วเดินทางประหยัด 237 กิโลเมตร/ชั่วโมง
อัตราไต่สูงสุด 335 เมตร/นาที ที่ระดับน้ำทะเล
อัตราไต่เมื่อใช้เครื่องยนต์หน้าเครื่องเดียว 91 เมตร/นาที
อัตราไต่เมื่อใช้เครื่องยนต์หลังเครื่องเดียว 98 เมตร/นาที
เพดานบินใช้งาน 5,490 เมตร
เพดานบินเมื่อใช้เครื่องยนต์หน้าเครื่องเดียว 2,105 เมตร
เพดานบินเมื่อใช้เครื่องยนต์หลังเครื่องเดียว 2,106 เมตร
ระยะทางวิ่งขึ้นพ้น 15 เมตร 510 เมตร
ระยะทางร่อนลงจาก 15 เมตร 503 เมตร
พิสัยบินไกลสุด 2,288 กิโลเมตร
== อ้างอิง ==
อ
เครื่องบินเซสนา