pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
พินาโคแกรม

พินาโคแกรม (Pinacogram) คือ การนำคำหรือกลุ่มคำมาเรียงกันให้เกิดภาพ อย่างเช่น ชื่อของบุคคล นำมาเรียงกันเป็นภาพของบุคคลนั้น ๆ หรือหลักคำสอนของพระพุทธศาสนานำมาจัดรูปแบบออกมาให้สามารถเห็นเป็นรูปพระพุทธรูปได้ โดยส่วนมากภาษาอาหรับมีการสร้างสรรค์ผลงานชิ้นนี้มาก่อนแล้ว
พินาโคแกรมมาจากภาษาละติน pinacogram = pinaco(ภาพ)+ gram(อักษร)
== อ้างอิง ==
www2.iap.fr/user/esposito/pinacograms.html 
www2.iap.fr/users/esposito/oulipomages.html#RR50
ศิลปะ
การเขียน
โกโช อาโอยามะ

โกโช อาโอยามะ (; เกิด 21 มิถุนายน พ.ศ. 2506) ชื่อเกิด โยชิมาซะ อาโอยามะ  เป็นนักวาดการ์ตูนญี่ปุ่น ที่มีชื่อเสียงจากการ์ตูนเรื่อง ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน นอกจากนี้เขายังเป็นผู้ออกแบบตัวละครที่เป็นมนุษย์ให้แก่อนิเมะเรื่อง แฮมทาโร่ แก๊งจิ๋วผจญภัย อีกด้วย
== สมัยเด็ก ==
อาโอยามะเกิดเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2506 เมืองไดเอ (ปัจจุบันคือเมืองโฮกูอิ)  จังหวัดทตโตริ ประเทศญี่ปุ่น เขาฉายแววความสามารถในการวาดภาพตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 โดยรูป Yukiai War ที่เขาวาดชนะการแข่งขันและได้นำออกแสดงที่ห้างสรรพสินค้าทตโตริไดมารุเขาจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาในโรงเรียนอิเกอูอิในยูระ และสำเร็จการศึกษาระดับอุดมศึกษาในคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนิปปอน
ในช่วงฤดูหนาว พ.ศ. 2529 เขาเข้าร่วมการประกวดการ์ตูนสำหรับนักเขียนหน้าใหม่ ซึ่งเขาได้รับรางวัลชนะเลิศ นี่ยังเป็นก้าวแรกของเขาที่เป็นจุดเปลี่ยนในชีวิตของเขาในฐานะนักวาดการ์ตูนญี่ปุ่นและนักเขียน
== อาชีพนักวาดการ์ตูน ==
ผลงานชิ้นแรกของอาโอยามะคือ รอหน่อยนะ  ที่ตีพิมพ์ในนิตยสารการ์ตูนรายสัปดาห์ โชเน็นซันเดย์ ในช่วงฤดูหนาว พ.ศ. 2530 และต่อมา จอมโจรอัจฉริยะ ผลงานอีกชิ้นหนึ่งของอาโอยามะ ก็ได้ลงพิมพ์ลงในนิตยสารเดียวกัน
ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 อาโอยามะออกผลงานอีกชิ้นที่ชื่อ ไยบะ และมีมังงะแบบรวมเล่มออกมา 24 เล่ม ต่อมาเขาเปลี่ยนไปออกมังงะประเภทจบในเรื่อง  เช่น ไม้สี่จอมหวด, รวมเรื่องสั้นของโกโช อาโอยามะ, และ ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน
== รางวัล ==
ในฐานะนักวาดการ์ตูนญี่ปุ่น อาโอยามะได้รับรางวัล 2 รางวัล ใน พ.ศ. 2535 เขาชนะรางวัล Shogakukan Manga Award สำหรับการ์ตูนแนวโชเน็งจากเรื่อง ไยบะ ต่อมาในปี พ.ศ. 2544 เขาก็ได้รับรางวัลเดิมจากเรื่อง ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน
นอกจากนี้ที่บ้านเกิดของเขาที่เมืองโฮกูอิยังมีการจัดทำโครงการฟื้นฟูเมืองให้มีชีวิตชีวา (Machi Okoshi) เพื่อเป็นเกียรติแก่ผลงานมังงะของเขาและชาวเมือง ผลงานที่มาจากโครงการนี้ได้แก่สะพานโคนันข้ามแม่น้ำยูระ และรูปปั้นโคนันในเมือง ซึ่งผลงานนี้เป็นการแสดงความชื่นชม เอโดงาวะ โคนัน ตัวละครที่มีชื่อเสียงที่สุดในเรื่อง ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ต่อมาเมื่อ 18 มีนาคม พ.ศ. 2550 โรงงานมังงะของโกโช อาโอยามะ (Gosho Aoyama Manga Factory) พิพิธภัณฑ์ที่สร้างขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองความสำเร็จในอาชีพในฐานะนักวาดการ์ตูนญี่ปุ่นก็ได้เปิดขึ้นที่เมืองโฮกูอิ
== ชีวิตส่วนตัว ==
อาโอยามะสมรสกับอิซูมิ อาราอิ (มินามิ ทากายามะ สมาชิกวง TWO-MIX และผู้พากย์เสียงของโคนันในอนิเมะ) เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 ต่อมาทั้งคู่หย่าเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2550
== ผลงาน ==
=== ผลงานที่เขียนเอง ===
=== ผลงานร่วม ===
หุ่นนักรบสู้จ้าวจักรวาล บาคุไรก้า (โกโช อาโอยามะ และ เออิจิ ยามากิชิ)
แฮมทาโร่ แก๊งจิ๋วผจญภัย (อนิเมะ) (ออกแบบตัวละคร)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Gosho Aoyama Manga Factory (เว็บไซต์อย่างเป็นทางการภาษาอังกฤษ) 
 
นักวาดการ์ตูนญี่ปุ่น
บุคคลจากจังหวัดทตโตริ
จอมโจรอัจฉริยะ
ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน
วงศ์ปลากังจีรู

ปลากังจีรู หรือ ปลาแคนดีรู (Candiru; Candirú; Parasitic catfish, Pencil catfish) เป็นปลาน้ำจืดวงศ์หนึ่งในกลุ่มปลาไม่มีเกล็ด (Siluriformes)
เป็นปลาที่อยู่ในวงศ์ Trichomycteridae พบได้ในแม่น้ำแอมะซอน และเป็นที่กล่าวกันในหมู่ชนพื้นเมืองว่าเป็นปลาที่น่ากลัวที่สุด มากกว่าปลาปิรันยาเสียอีก ปลาชนิดนี้มีความยาวเมื่อโตเต็มที่เพียงไม่กี่นิ้ว ลำตัวยาวเหมือนปลาไหล และมีลักษณะโปร่งแสง ทำให้มองแทบไม่เห็นเมื่ออยู่ในน้ำ ปลากังจีรูเป็นปรสิต มันจะว่ายเข้าไปในช่องเหงือกของปลาชนิดอื่น และกินเลือดในเหงือกเป็นอาหาร
ชนพื้นเมืองกลัวปลากังจีรูเพราะมันไวต่อปัสสาวะและเลือด ถ้ามีคนเปลือยกายอาบน้ำอยู่ในแม่น้ำ มันจะว่ายเข้าไปทางช่องเปิดของร่างกาย (อาจเป็นทวารหนักหรือช่องคลอด หรือถ้าเป็นปลาที่ตัวเล็กมาก ก็อาจเข้าไปทางอวัยวะเพศชายได้) แล้วก็จะดูดกินเลือดและเนื้อเยื่อในร่างกายมนุษย์เหมือนในช่องเหงือกของปลา การปัสสาวะขณะอาบน้ำก็เป็นการเพิ่มโอกาสให้ปลาจำพวกนี้เข้าสู่ท่อปัสสาวะของมนุษย์ได้ นอกจากนี้แล้วจากรายงานทางการแพทย์ของบราซิล พบว่า ปลาจำพวกนี้สามารถเจาะชอนไชเข้าไปในร่างกายของมนุษย์ได้ด้วย และเป็นสาเหตุของการเสียชีวิต ในบางกรณีพบว่ามีปลาจำนานมากนับเป็นร้อยตัว 
== การจำแนก ==
วงศ์ย่อย Copionodontinae de Pinna, 1992 
* Copionodon
* Glaphyropoma
วงศ์ย่อย Glanapteryginae Myers, 1944 
* Glanapteryx
* Listrura
* Pygidianops
* Typhlobelus
วงศ์ย่อย Sarcoglanidinae Myers and Weitzman, 1966
* Ammoglanis
* Malacoglanis
* Microcambeva
* Sarcoglanis
* Stauroglanis
* Stenolicmus
วงศ์ย่อย Stegophilinae
* Acanthopoma
* Apomatoceros
* Haemomaster
* Henonemus
* Homodiaetus
* Megalocentor
* Ochmacanthus
* Parastegophilus
* Pareiodon
* Pseudostegophilus
* Schultzichthys
* Stegophilus
วงศ์ย่อย Trichogeninae Isbrücker, 1986
* Trichogenes
วงศ์ย่อย Trichomycterinae
* Bullockia
* Eremophilus
* Hatcheria
* Ituglanis
* Rhizosomichthys
* Scleronema
* Silvinichthys
* Trichomycterus
วงศ์ย่อย Tridentinae Eigenmann, 1918 
* Miuroglanis
* Tridens
* Tridensimilis
* Tridentopsis
วงศ์ย่อย Vandelliinae
* Paracanthopoma
* Paravandellia
* Plectrochilus
* Vandellia
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 
อันดับปลาหนัง
ปลาทวีปอเมริกาใต้
ปลาน้ำจืด
สึกาซะ โฮโจ

สึกาซะ โฮโจ (; เกิด 5 มีนาคม ค.ศ. 1959 จังหวัดฟูกูโอกะ) นักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น มีผลงานโด่งดังเป็นที่รู้จักจากเรื่อง ซิตี้ฮันเตอร์, แค็ทอายส์ จากหนังสือการ์ตูนไพเรต ด้วยสไตล์การวาดคนที่มีรูปร่างสวยงามเซ็กซี่หุ่นเพอร์เฟค ตัวละครสวย-หล่อ หุ่นดี เสื้อผ้าการแต่งกายของตัวละคร และฉากสถานที่ในเรื่องเป็นญี่ปุ่นยุคร่วมสมัย เนื้อเรื่องมีบู๊แนวผู้ชาย และสืบหาข้อมูล ผสมทะลึ่งทะเล้น ลามก โฮโจเป็นเพื่อนกับ เท็ตสึโอะ ฮาระ ผู้วาดเรื่อง หมัดเทพเจ้าดาวเหนือ และมีนักวาดการ์ตูนชื่อดังอย่าง ทาเกฮิโกะ อิโนอูเอะ (ผู้วาด สแลมดังก์) กับ ฮารูโตะ อูเมซาวะ (ผู้วาด บอย) เป็นทั้งลูกศิษย์และอดีตผู้ช่วย
== ผลงาน ==
=== เรื่องยาว ===


พยัคฆ์สาว แคทส์อาย (1982-1985, จัมป์คอมิกส์)
ซิตี้ฮันเตอร์ (1985-1992, จัมป์คอมิกส์)
โคโมเระบิ โนะ ชิตะ เดะ (ใต้ร่มเงาแห่งรัก) (1993-1994, จัมป์คอมิกส์)
แรช, หมอสาวจอมดีเดือด (1995, จัมป์คอมิกส์)
เอฟ.คอมโป (1997-2001, SC ออลแมน)
แองเจิ้ลฮาร์ท (2001-ปัจจุบัน, บันช์คอมิกส์)
=== เรื่องสั้น ===
ซิตี้ฮันเตอร์ XYZ (シティーハンター XYZ) (1983, จัมป์คอมิกส์)
ซิตี้ฮันเตอร์ Double Edged (シティーハンター Double Edged) (1984, จัมป์คอมิกส์)
เทนชิ โนะ โอคุริโมโนะ (天使の贈りもの) (1988, จัมป์คอมิกส์)
ซากุระ โนะ ฮานะ โนะ ซาคุโคโระ (桜の花の咲くころ) (1993, จัมป์คอมิกส์)
โชเน็นทาจิ โนะ อิตะ นัตสึ (少年たちのいた夏) (1996, จัมป์คอมิกส์)
PARROT (2000, เพลย์บอลคอมิกส์)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
โฮมเพจของ สึกาซะ โฮโจ
นักวาดการ์ตูนญี่ปุ่น
อักษรนำ

อักษรนำ หมายถึง พยัญชนะสองตัวเดียวไม่เรียงกัน และไม่ผสมในสระเดียวกัน
อักษรนำ คล้ายคลึงกับคำควบกล้ำ แต่คำควบกล้ำแท้จะประสานเสียงที่ออกไม่เท่าอักษรนำ ในขณะที่คำควบกล้ำไม่แท้จะออกเสียงตัวควบกล้ำหรือเปลี่ยนเป็นเสียงอื่นเลย
== ข้อบังคับของการใช้อักษรนำต่างๆ ==
พยัญชนะตัวแรกอาจจะเป็นอักษรสูง อักษรกลาง หรืออักษรต่ำก็ได้ เช่นเดียวกับตัวหลัง แต่ถ้า
อักษรสูงนำ พยัญชนะตัวหลัง อาจจะเป็นอักษรสูง อักษรกลาง หรืออักษรต่ำก็ได้
อักษรกลางนำ พยัญชนะตัวหลัง เป็นอักษรต่ำได้เพียงอย่างเดียว
อักษรต่ำนำ พยัญชนะตัวหลัง เป็นอักษรต่ำได้เพียงอย่างเดียว
== การใช้ ห และ อ นำ ==
ห จะใช้นำได้เฉพาะอัฒสระ (คือ พยัญชนะที่มีเสียงกึ่งสระกึ่งพยัญชนะ ได้แก่ ย ร ล ว) และพยัญชนะตัวสุดท้ายของพยัญชนะวรรคเท่านั้น (ได้แก่ ง ญ ณ น ม แต่ ณ ไม่มีที่ใช้) เช่น หยด หยอก หย่า หรีด หลง หล่อ หวัง หงอก หญ้า หญิง หนู หมา ฯลฯ
ในขณะที่ อ จะใช้นำได้เฉพาะตัว ย และมีอยู่เพียง 4 คำเท่านั้น ได้แก่ อย่า อยู่ อย่าง อยาก โดยมีผู้คิดค้นนีโมนิค (Mnemonic หรือ ข้อความช่วยจำ) ขึ้นว่า อย่าอยู่อย่างอยาก
== การเขียน ==
จะเขียนพยัญชนะตัวแรกตามด้วยพยัญชนะตัวที่สอง โดยพยัญชนะตัวแรกอาจจะเป็นอักษรหมู่ใดก็ได้ เช่นเดียวกับพยัญชนะตัวหลัง โดยถ้าตัวหลังเป็นอักษรเดี่ยว พยัญชนะตัวแรกก็จะบังคับให้ผันพยัญชนะตัวที่สองขึ้นเสียงสูง
สระตัวใดที่ใช้เขียนไว้ข้างหน้า ก็ต้องเขียนไว้ข้างหน้าอักษรนำเหมือนอักษรธรรมดา เช่น เขนย แสยง ไฉน ฯลฯ สระตัวใดใช้เขียนคร่อม ก็ต้องเขียนคร่อมอักษรนำเหมือนอักษรธรรมดาด้วย เช่น เฉลียว เขยิบ ฯลฯ สระที่ใช้เขียนไว้ข้างบน ข้างล่าง และหลังพยัญชนะ รวมทั้งรูปวรรณยุกต์ด้วย ให้เขียนไว้ที่ตัวที่ 2 ของอักษรนำ เช่น สระ สมิง ฉลุ ฯลฯ ทั้งนี้แสดงให้เห็นว่า แม้จะเขียนคู่กันเป็น 2 ตัว ก็ต้องถือว่าได้ประสมเป็นตัวเดียวกันแล้ว เพราะเราไม่มีการเขียนพยัญชนะ 2 ตัว ให้เป็นตัวเดียวกันได้เหมือนพยัญชนะบาลีและสันสกฤต
== การออกเสียง ==
การออกเสียง จะออกเสียงพยัญชนะสองตัวผสมกันคนละครึ่ง พอแยกออกได้ว่าพยัญชนะอะไรผสมกัน แต่การผสมนี้จะไม่สนิทเท่าอักษรควบแท้
มียกเว้นอยู่สองกรณี ที่จะไม่ออกเสียงพยัญชนะอีกตัว ได้แก่
ตัว ห เมื่อเป็นตัวนำอักษรเดี่ยว ไม่ต้องออกเสียงคนละครึ่งเหมือนอักษรนำอื่น ๆ แต่ให้ออกเสียงประสมกันสนิทเหมือนอักษรควบแท้ เช่น หนู หมอ ใหญ่ ฯลฯ
ตัว อ เมื่อนำหน้า ตัว ย ไม่ต้องออกเสียงเหมือนอักษรนำธรรมดา ให้ออกเสียงทำนองเดียวกับ ห นำ แต่เป็นเสียงอักษรกลาง คือ อย่า อยู่ อย่าง อยาก มี 4 คำเท่านั้น
ถ้าพยัญชนะข้างหน้าเป็นอักษรกลางหรืออักษรสูง แล้วพยัญชนะข้างหลังเป็นอักษรต่ำที่เป็นอักษรเดี่ยว เวลาอ่านให้ผันเสียงอักษรต่ำนั้นเป็นเสียงสูงตามอักษรที่เป็นตัวนำ แต่ถ้าพยัญชนะข้างหน้าเป็นอักษรต่ำ หรือพยัญชนะข้างหลังไม่ใช่อักษรต่ำที่เป็นอักษรเดี่ยว ให้อ่านออกเสียงพยัญชนะนั้นตามปกติเมื่ออกเสียงจะต้องมีคำควบกล้ำผสมอยู่ด้วย
== วิธีสังเกตอักษรนำ ==
สังเกตเสียง ออกเสียงประสมกันแต่ไม่กล้ำกันสนิทเหมือนอักษรควบแท้ สามารถแยกเป็นสองพยางค์ได้ ยกเว้น ห และ อ ที่เป็นตัวนำ (กล่าวคือ อักษรนำที่ ห และ อ นำนั้นเป็นอักษรนำ แต่ไม่อ่านแบบอักษรนำ )
คำที่มีสระหน้าหรือสระคร่อม (สระหน้า บน-หลัง) คำที่มีอักษรนำส่วนใหญ่จะอยู่ติดกับอักษรหลัก และรูปสระล้อมรอบอยู่ด้านนอก เช่น เฉลย แสลง (สะ-แหลง) ไฉน เสมียน เถลิง เสลา ฯลฯ มีส่วนน้อยที่อักษรแยกจากกันเช่น ขโมย ทแยง สแลง (สะ-แลง)
สังเกตรูปพยัญชนะ คือ ถ้าอักษรนำเป็นอักษรสูง หรืออักษรกลาง อักษรเดี่ยวซึ่งเป็นตัวที่ 2 จะต้องออกเสียงเป็นเสียงสูงหรือกลางตามไปด้วย เช่น กนก ถนน สนิม ขนม ฯลฯ ในที่นี้ นก นน และ นิม ต้องออกเสียงให้เป็น หนก หนน หนิม ซึ่งผิดกับเมื่ออยู่ตามลำพัง
ภาษาไทย
ไบรอัน ไรซ์

ไบรอัน ไรซ์ (Bryan Rice; เกิด 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1978) เป็นนักร้องและนักแต่งเพลงป็อปชาวเดนมาร์ก
== ประวัติ ==
ไบรอัน ไรซ์ เริ่มร้องเพลงตั้งแต่ช่วงวัยรุ่น ทำงานเป็นนักร้องคอรัสในห้องอัดอยู่หลายปี และด้วยโชว์ของเขาที่มีชื่อว่า "One-Man Robbie Williams Cover Show" คือการร้องและโชว์ในเพลงของร็อบบี วิลเลียมส์  หลังจากที่ได้ทำงานในวงการเพลงมาได้ระยะหนึ่ง เทปเดโมของเขาก็ไปตกอยู่ที่ Remee ผู้อยู่เบื้องหลังความสำเร็จของหลาย ๆ ศิลปินอย่าง  Beverly Knight, Jamelia จากนั้นไม่นาน อัลบั้ม Confessional ก็ถือกำเนิดขึ้นมา โดยได้ทีมงานโปรดิวเซอร์ของ Celine Dion และ แบ็คสตรีท บอยส์ มาช่วยทำเพลงให้ในอัลบั้มชุดนี้ โดยซิงเกิลแรกอย่าง "Homeless Heart" ที่ไปถ่ายทำมิวสิกวีดีโอกันถึงนิวยอร์ก
นอกจากนั้น ไบรอัน ไรซ์ ยังเป็นเจ้าของคนแรกของเพลง No Promises ที่ เชน วอร์ดนำไป Cover ด้วย
== ผลงานอัลบั้ม ==
Confessional
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2521
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
นักร้องชายชาวเดนมาร์ก
ราชวงศ์โจว

ราชวงศ์โจว หรือ ราชวงศ์จิว (ภาษาอังกฤษ:Zhou Dynasty, ภาษาจีนกลาง:周朝, พินอิน: Zhōu Cháo) ราชวงศ์ที่ 3 ในประวัติศาสตร์จีน เริ่มประมาณ 1046 ปีก่อนคริสต์ศักราช-256 ปีก่อนคริสต์ศักราช นับเป็นราชวงศ์ที่ยาวนานที่สุด ด้วยเวลาที่ยาวนานกว่า 867 ปี มีเรื่องราวต่าง ๆ เกิดขึ้นมากมาย เช่นการสู้รบระหว่างแว่นแคว้น การกำเนิดของปรัชญาเมธีหลายท่าน เช่น ขงจื๊อ เล่าจื๊อ ซุนวู เป็นต้น ในยุคชุนชิว
== กำเนิดราชวงศ์โจว ==

พระเจ้าโจวอู่หวางได้โค่นราชวงศ์ซางลงแล้ว ได้ตั้งราชวงศ์โจวขึ้นแทน ได้เริ่มการปกครองด้วยระบบศักดินา คือแยกแผ่นดินออกเป็นแคว้นต่าง ๆ แล้วส่งเชื้อพระวงศ์แซ่ "จี" ของพระองค์ให้เป็น "เจ้าผู้ครองนครรัฐ" ไปปกครอง โดยพระองค์เป็นผู้มีอำนาจสูงสุด ในยุคของราชวงศ์นี้สร้างความเจริญให้แก่บ้านเมืองมาก ทั้งด้านการเมือง การปกครอง ศิลปวัฒนธรรม ฯลฯ แต่มีช่วงเวลา ที่เข้มแข็งจริง ๆ คือราว ๆ 350 ปีก่อนคริสต์ศักราช ที่เรียกว่า ราชวงศ์โจวตะวันตก หรือ ซีโจว (Western Zhou) ที่มีเมืองหลวง คือ เฮ่าจิง
ต่อมา สมัยของพระเจ้าโจวโยวหวาง กษัตริย์องค์ที่ 12 ซึ่งหลงใหลมเหสีมาก มเหสีมีนามว่า เปาซือ กล่าวกันว่านางเป็นคนสวยมาก แต่เป็นคนยิ้มไม่เป็น ทำให้พระเจ้าโจวโยวหวางกลุ้มใจมาก ถึงกับตั้งรางวัลไว้พันตำลึง สำหรับผู้ที่ออกอุบายให้นางยิ้มได้ วันหนึ่งคิดอุบายได้ด้วยการจุดพลุให้อ๋องต่าง ๆ เข้าใจว่า ข้าศึกบุกเมืองหลวงแล้ว เมื่อยกทัพมาถึงกลับไม่มีอะไร ทำให้นางเปาซือหัวเราะออกมาได้ แต่บรรดาเจ้าเมืองหัวเมืองต่าง ๆ โกรธมาก เมื่อมีข้าศึกยกมาตีเมืองหลวงจริง ๆ พระเจ้าโจวโยวหวางได้จุดพลุขึ้นอีกครั้ง แต่คราวนี้ไม่มีเจ้าเมืองหัวเมืองใดๆ เชื่อถือ จึงไม่มีใครยกทัพมาช่วย ข้าศึกจึงตีเมืองได้ พระเจ้าโจวโยวหวางถูกฆ่าตาย นางเปาซือถูกจับตัวไป ยิ้มของนางต่อมาถูกเรียกว่า "ยิ้มพันตำลึงทอง" ซึ่งเป็นยิ้มที่นำความวิบัติมาสู่ราชวงศ์โจวโดยแท้ ต่อมาเจ้าเมืองหัวเมืองต่าง ๆ ได้ยกทัพมาช่วยตีข้าศึก แล้วตั้งพระเจ้าโจวผิงหวาง โอรสของพระเจ้าโจวโยวหวาง เป็นกษัตริย์ต่อไป ราชวงศ์โจวจึงต้องย้ายเมืองหลวงไปอยู่ที่ลกเอี๋ยง (ลั่วหยาง ในปัจจุบัน) ซึ่งอยู่ทางตะวันออก เรียกว่า ราชวงศ์โจวตะวันออก หรือ ตงโจว (Eastern Zhou) หลังจากนั้น ราชวงศ์โจวก็บัญชาเจ้าเมืองราชหัวเมืองต่าง ๆ ไม่ได้อีกต่อไป เนื่องจากเจ้าเมืองทั้งหลายต่างแข็งเมืองและรบกันเองระหว่างแว่นแคว้นเพื่อต้องการเป็นใหญ่
== ยุคชุนชิว ยุคจ้านกว๋อ และราชวงศ์โจวล่มสลาย ==
ชุนชิวเป็นยุคที่เต็มไปด้วยความวุ่นวาย แคว้นต่าง ๆ ไม่ไว้ใจซึ่งกันและกันเกิดสงครามระหว่างแคว้นผู้คนเดือดร้อนทุกข์ยากทำให้นักปราชญ์มีโอกาส เข้ามามีบทบาทในการเปลี่ยนแปลงในด้านต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นปรัชญา ความเชื่อ ขนบธรรมเนียมประเพณี วัฒนธรรม และการปกครอง เพราะผู้คนในเวลานั้นต่างก็ต้องการที่พึ่ง ผู้ปกครองก็ต้องการแม่ทัพผู้ปราชญ์เปรื่อง จึงทำให้มีผู้คนมากมายรับฟังนักปราชญ์ อย่างขงจื้อ เล่าจื่อ และซุนวูผู้เขียนพิชัยสงคราม
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
ราชวงศ์จีน
ราชวงศ์โจว
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในศตวรรษที่ 11 ก่อนคริสตกาล
สิ้นสุดในศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล
ราชวงศ์ชาง

ราชวงศ์ชาง (; Shang dynasty) เป็นราชวงศ์จีนที่ปกครองต่อจากราชวงศ์เซี่ย ปกครองดินแดนแถบแม่น้ำเหลืองเมื่อประมาณ 2,000 ปีก่อนคริสตกาล บางครั้งเรียกว่า "ราชวงศ์อิน" (Yin Dynasty) ราชวงศ์นี้เป็นยุคแห่งไสยศาสตร์โดยแท้ นิยมการเสี่ยงทายด้วยกระดองเต่ากันมาก จากหลักฐานที่ขุดได้ พบเป็นแผ่นจารึกตัวอักษรโบราณ และเศษกระดองเต่า มีรอยแตกอยู่ทั่วไป แสดงถึงความเชื่อในอำนาจแห่งสวรรค์ ถือว่าทุกสิ่ง สวรรค์เป็นผู้กำหนด ราชวงศ์ชางมีกษัตริย์ 30 องค์ กษัตริย์องค์สุดท้ายชื่อ พระเจ้าอินโจวหรือ โจ้ว (ติวอ๋อง) ซึ่งในประวัติศาสตร์ประณามไว้ว่า เป็นคนโหดร้ายทารุณมาก นิยมการสงคราม และหลงใหลในอิสตรี โดยเฉพาะสนมเอกชื่อ ต๋าจี หรือขันกี ซึ่งเป็นคนวิปริตผิดมนุษย์ คอยยุยงให้โจ้วฆ่าคนเป็นผักปลา สร้างสระเหล้าดงเนื้อขึ้น (เอาน้ำเหล้ามาใส่ในสระ แล้วเอาเนื้อสัตว์มาห้อยไว้ตามต้นไม้) ต่อมาโจวอู่หวัง เจ้าผู้ครองแคว้นโจวทางตะวันตก ได้ยกทัพมาปราบโจ้วอ๋อง โดยอ้างว่า ได้รับ "อาณัติ" หรือ "เทียนมิ่ง" จากสวรรค์ให้มาปราบ และได้ชัยชนะ โจ้วอ๋องจึงฆ่าตัวตายโดยกระโดดลงกองไฟ แต่จริง ๆ แล้ว นักประวัติศาสตร์ยังไม่แน่ใจนัก ว่าโจ้วอ๋องจะโหดร้ายเช่นนั้นจริงหรือไม่ เพราะไม่มีหลักฐานชัดเจน รวมทั้งเรื่องเกี่ยวกับต๋าจีด้วย
เรื่องราวในตอนท้ายราชวงศ์ชางนี้ ได้มีการนำไปแต่งเป็นนิยายหลายเรื่อง หนึ่งในเรื่องนั้นก็คือ "นาจา" และ "เทพประยุทธ์พิชิตฟ้า" นั่นเอง และหนังสือพงศาวดารชื่อว่า "ห้องสิน" โดยจะเน้นหนักไปทางอิทธิปาฏิหาริย์เสียมาก
==อ้างอิง==
ราชวงศ์จีน
ราชวงศ์ชาง
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในศตวรรษที่ 16 ก่อนคริสตกาล
สิ้นสุดในศตวรรษที่ 11 ก่อนคริสตกาล
รัฐสิ้นสภาพในประวัติศาสตร์จีน
ลูกข่าง

ลูกข่าง เป็นของเล่นสำหรับเด็กที่หมุนบนแกนของตัวเอง ลูกข่างถือเป็นของเล่นที่เก่าแก่ที่สุดอย่างหนึ่งในประวัติศาสตร์โลก มีใช้ในการละเล่นเพื่อความบันเทิง การพนันและยังรวมถึงการพยากรณ์
== ลูกข่างไทย ==
ในประเทศไทย ลูกข่างถือเป็นการละเล่นไทยชนิดหนึ่ง ที่มีการเล่นโดยการผูกด้วยเชือก และขว้างลูกข่างลงพื้นให้เกิดการหมุน โดยมีกติกาการเล่นอยู่คือ หากขว้างลูกข่างไม่หมุนหรือออกนอกวงถือว่าแพ้ และผู้แพ้จะต้องนำลูกข่างของตนวางในวงกลมเพื่อให้คนอื่นใช้ลูกข่างที่พันเชือกขว้างไปบนลูกข่างนั้นเป็นการลงโทษ
=== อุปกรณ์ที่ใช้ในการเล่น ===
ลูกข่าง ส่วนมากจะทำจากไม้มะยมกลึงมีตะปูเป็นเดือยแหลมตรงกลางคนละ 1 ลูก
เชือกยาวประมาณ 40–50 เซนติเมตร ปลายเชือกด้านหนึ่งผูกด้วยไม้ หรือร้อยด้วยฝาเบียร์
วงกลมขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 50–60 เซนติเมตร
=== วิธีเล่น ===

การเล่นลูกข่างไม่จำกัดจำนวนผู้เล่น ก่อนเล่นจะขีดวงกลมขนาด 50–60 เซนติเมตรบนพื้นดิน แล้วจัดลำดับการเล่นตามวิธีการจัดลำดับก่อนการเล่นดังกล่าวแล้วก่อนเล่นทุกคนใช้เชือกพันลูกข่างของตน โดยพันจากปลายเดือยขึ้นมาจนถึงตัวลูกข่าง แล้วถือชายหนึ่งไว้ระหว่างซอกนิ้วชี้และนิ้วกลาง ส่วนหัวแม่มือหงายรองรับปลายเดือยลูกข่างไว้ เมื่อเริ่มเล่นผู้เล่นจะขว้างลูกข่างตกถึงพื้นจะหมุนหากลูกข่างของผู้ใดไม่หมุน หรือออกนอกวงถือว่าแพ้จะถูกทำโทษด้วยการให้เจ้าของลูกข่างนำลูกข่างของตนวางไว้ในวงกลม ให้ผู้อื่นนำลูกข่างที่พันเชือกเตรียมไว้ขว้างลงไปบนลูกข่างนั้นเรียกว่า “โจ๊ะลูกข่าง” ทีละคน หากลูกข่างทำจากไม้ไม่ดีจะแตก แต่ถ้าทำจากไม้มะยมจะเป็นเพียงรอยเจาะเท่านั้น
=== พฤติกรรมเชิงวิเคราะห์ ===
การเล่นลูกข่างเป็นการเล่นของเด็กชายที่มีอายุประมาณ 8–15 ปี เด็กจะได้รับประโยชน์จากการเล่นเช่น
เป็นการออกกำลังกล้ามเนื้อโดยเฉพาะกล้ามเนื้อแขน
ฝึกทักษะความแม่นยำในการขว้าง และกลยุทธในการทำให้ลูกข่างหมุน
พัฒนาจิตใจ ร่าเริงแจ่มใสและยอมรับในกติกาการเล่น
== ลูกข่างแบบต่าง ๆ ==
ภาพ:Spinning top.jpg|ลูกข่างสโลวีเนีย
ภาพ:A toy - peao.jpg|ลูกข่างโปรตุเกส
ภาพ:SaseboKoma1582.jpg|ตรอมโป ลูกข่างของลาตินอเมริกา
ภาพ:Japanese top.jpg|ลูกข่างญี่ปุ่น
== อ้างอิง ==
จินตนา กระบวนแสง, สภาพสังคมและวัฒนธรรมจากการเล่นของเด็ก, สถาบันเด็ก มูลนิธิเด็ก
ของเล่น
ศาสนาโซโรอัสเตอร์

ศาสนาโซโรอัสเตอร์ (Zoroastrianism) หรือ มาซดะยัสนา (Mazdayasna) เป็นศาสนาและปรัชญาศาสนาอิหร่านเอกเทวนิยมโบราณอย่างหนึ่ง เคยเป็นศาสนาแห่งรัฐจักรวรรดิอะคีเมนิด พาร์เธียและแซสซานิด ประมาณจำนวนศาสนิกโซโรอัสเตอร์ทั่วโลกปัจจุบันอยู่ระหว่างประมาณ 145,000 คนเมื่อประมาณ ค.ศ. 2000 ถึง 2.6 ล้านคนในการประมาณหลัง ๆ
ศาสนาโซโรอัสเตอร์เกิดในภูมิภาคตะวันตกของจักรวรรดิเปอร์เซียโบราณ เมื่อนักปรัชญาศาสนา โซโรอัสเตอร์ ปรับปรุงเทพเจ้า (pantheon) เทพเจ้าของอิหร่านช่วงต้นให้ง่ายขึ้น เป็นสองฝ่ายค้านกัน คือ Spenta Mainyu ("วิสัยจิตก้าวหน้า") และ Angra Mainyu ("วิสัยจิตทำลายล้าง") ภายใต้พระผู้เป็นเจ้าพระองค์เดียว อาหุรามัสดา (Ahura Mazda, "ภูมิปัญญาสว่าง")
ความคิดของโซโรอัสเตอร์นำสู่ศาสนาทางการซึ่งใช้ชื่อของเขาเมื่อราวศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตกาล และมีอิทธิพลต่อศาสนาอื่นต่อมาซึ่งรวมศาสนายูดาห์ ศาสนาคริสต์ ศาสนาอิสลาม และไญยนิยม
== อ้างอิง ==
ศาสนาโซโรอัสเตอร์
ศาสนาอิหร่าน
ศาสนาในทวีปเอเชีย
เอกเทวนิยม
นิเวศวิทยาชุมชนเมือง

นิเวศวิทยาชุมชนเมือง (Urban ecology) เป็นสาขาย่อยของวิชานิเวศวิทยา เกี่ยวข้องกับปฏิสัมพันธ์ระหว่างพืช สัตว์และมนุษย์ในสิ่งแวดล้อมของชุมชนเมือง เป็นการวิเคราะห์ชุมชนเมืองในแง่ของระบบนิเวศ (เฝ้ามองวัฏจักรของสสารและการเคลื่อนไหวของพลังงานในระบบนิเวศของเมือง) ซึ่งจะมีผลต่อผู้อยู่อาศัยในชุมชนในเชิงที่จะเอื้อให้พืช สัตว์และผู้คนในชุมชนเมืองนั้นมีสุขภาพที่ดีขึ้นและเอื้อให้มีการดูแลจัดการชุมชนได้ดีขึ้น
นิเวศวิทยาชุมชนเมืองเป็นการศึกษาปัจจัยต่างๆ ซึ่งจะเอื้อให้พืชพรรณและสัตว์พื้นถิ่นสามารถอยู่รอดและอาจเติบโตขยายพันธุ์ได้ในสิ่งแวดล้อมที่มนุษย์สร้างในชุมชนเมือง เป็นการศึกษาการเพิ่มพื้นที่สีเขียวและศึกษาวิธีการจัดการพื้นที่นั้นให้มีความน่าอยู่
นอกจากนี้ นิเวศวิทยาชุมชนเมืองยังเกี่ยวข้องกับการศึกษาผลกระทบจากรูปแบบการพัฒนาที่เกิดขึ้นในชุมชนเมืองภายใต้เงื่อนไขของระบบนิเวศ เป็นการเน้นวิธีการวางผังชุมชนเมืองให้มีสภาวะแวดล้อมในแบที่ยั่งยืนโดยใช้วิธีการออกแบบและการเลือกใช้วัสดุที่จะส่งเสริมสุขภาพของผู้อยู่อาศัยให้ดีขึ้น ส่งเสริมความหลากหลายทางชีวภาพให้มีเพิ่มมากขึ้นในระบบนิเวศชองชุมชนเมืองนั้นๆ
== ดูเพิ่ม ==
การออกแบบสิ่งแวดล้อม
สวนสาธารณะขนาดจิ๋ว
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Baltimore Ecosystem Study 
Central Arizona - Phoenix LTER 
Ecological Urban Design - Archinode Studio
ARCUE  Australian Research Centre for Urban Ecology
นิเวศวิทยา
การศึกษาและการวางแผนชุมชน
หินทราย

หินทราย (sandstone) เป็นหินตะกอนที่มีลักษณะ เนื้อหยาบ จับดูระคายมือ เพราะประกอบด้วยเม็ดทรายขนาดแตกต่างกัน (1/16 – 2 มม.) เม็ดแร่ส่วนใหญ่เป็นแร่ควอร์ตซ์ แต่อาจมีแร่อื่นและเศษหินดินปะปนอยู่ด้วย เพราะมีวัตถุประสานมีความแข็งมากสามารถขูดเหล็กเป็นรอยได้ มีสีต่าง ๆ เช่น แดง น้ำตาล เทา เขียว เหลืองอ่อน  อาจแสดงรอยชั้นให้เห็น มีซากดึกดำบรรพ์
เกิดจากการรวมตัวกันของเม็ดทราย ประกอบด้วยควอร์ตซ์เป็นส่วนใหญ่ อาจมีแร่แมกเนไทต์และไมกาปะปนอยู่ วัตถุประสาร (ซีเมนต์) ส่วนมากเป็นพวกซิลิกา (ควอร์ตซ์ หรือ เชิร์ต) แคลไซด์ โดโลไมต์ เหล็กออกไซด์ ซึ่งมักทำให้หินมีสีเหลือง น้ำตาล แดง
ในประเทศไทย พบมากทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จังหวัดราชบุรี  เพชรบุรี กาญจนบุรี และทางภาคใต้บางแห่ง
== ประโยชน์ ==
หินทราย ใช้ประโยชน์ทางด้านการสร้างปราสาทในสมัยโบราณ ทำหินลับมีด ทำครก ทำโม่
== อ้างอิง ==
1.http://th.w3dictionary.org/index.php?q=หินทราย
หินตะกอน
ริซะ นีงากิ

ริซะ นีงากิ (, เกิดวันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 1998) เป็นนักแสดงและนักร้องหญิงชาวญี่ปุ่น เธอเป็นอดีตสมาชิกรุ่นที่ 5 ของ มอร์นิงมูซูเมะ
==ประวัติ==

นีงากิเกิดที่โยโกฮามะ จังหวัดคานางาวะ ใน ค.ศ. 2001 นีงากิเข้าร่วมกลุ่มมอร์นิงมูซูเมะพร้อมกับไอ ทากาฮาชิ, อาซามิ คนโนะ และมาโกโตะ โองาวะ
ในช่วงต้นปี 2007 นีงากิถูกเลือกเป็นสมาชิกมอร์นิงมุซุเมะ ทันโจ 10 เน็งคิเน็นไต  พร้อมกับคาโอริ อีดะ, นัตสึมิ อาเบะ, มากิ โกโตะ และโคฮารุ คูซูมิ เพื่อฉลองครบรอบ 10 ปีของมอร์นิงมูซูเมะ ในวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 2007 มิกิ ฟูจิโมโตะลาออกจากมอร์นิงมูซูเมะ ทำให้ไอ ทากาฮาชิ เป็นหัวหน้า ส่วนริซะ นีงากิ เป็นรองหัวหน้า
ในวันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 2011 มีการประกาศว่า ไอ ทากาฮาชิจะจบการศึกษาจากมอร์นิงมูซูเมะกับเฮลโล! โปรเจกต์หลังจบทัวร์คอนเสิร์ตฤดูใบไม้ร่วง ค.ศ. 2011 ทำให้นีงากิ ดำรงตำแหน่งเป็นหัวหน้ากลุ่มแทน ต่อมาเธอจะจบการศึกษาจากมอร์นิงมูซูเมะและเฮลโล! โปรเจกต์ในวันสุดท้ายของทัวร์คอนเสิร์ตฤดูใบไม้ผลิที่สนามกีฬาต่อสู้ญี่ปุ่นในวันที่ 18 พฤษภาคม ในวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 2012 นีงากิกับไอกะ มิตสึอิจบการศึกษาจากมอร์นิงมูซูเมะกับเฮลโล! โปรเจกต์.แล้วยกตำแหน่งหัวหน้ากลุ่มให้กับซายูมิ มิจิชิเงะ
==ชีวิตส่วนตัว==
นีงากิเริ่มออกเดตกับโยชิกาซุ โคตานิหลังแสดงด้วยกันใน ค.ศ. 2013 สองปีต่อมา ทั้งคู่แต่งงานในวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 2016 แต่ในวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 2018 ทั้งคู่ประกาศในบล็อกว่าได้หย่ากันแล้ว
วันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2022 นีงากิได้ประกาศแต่งงานกับช่างภาพที่ชื่อว่า ยาสึทาเกะ ยามางูจิ โดยมีการปล่อยวีดีโอผ่านทางยูทูบ
==ผลงาน==
===สมุดภาพ===
=== ดีวีดี ===
2007-06-13 - อาโลเฮลโล! นีงากิ ริซะ ดีวีดี 
2009-01-21 - อาโลเฮลโล! 2 นีงากิ ริซะ ดีวีดี 
2010-07-14 - อาโลเฮลโล! 3 นีงากิ ริซะ ดีวีดี 
== งานแสดง ==
=== ภาพยนตร์ ===
2002 - ทกกาเอ็กโกะ 
2003 - โคอินุดันโนะโมโนงาตาริ 
=== ละคร ===
2002 - แอนเจิลฮาร์ต
2002 - โอเระงะไอตสึเดะไอตสึงะโอเระเดะ 
2008 - ฮิตเมกเกอร์อากุยูโมโนงาตาริ
=== รายการโทรทัศน์ ===
=== วิทยุ ===
== ดูเพิ่ม ==
เฮลโล! โปรเจกต์
มอร์นิงมุซุเมะ
ทัมโปโปะ
มอร์นิงมุซุเมะ ซากูระกูมิ
กลุ่มนักร้องผสมของเฮลโล! โปรเจกต์ (ดู แฮปปี 7, 7แอร์, เอช.พี. ออลสตาร์ส)
มอร์นิงมุซุเมะ ทันโจ 10 เน็งคิเน็นไต
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูล ==
Risa Niigaki Official Instagram
Risa Niigaki Official Channel Youtube
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2531
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
นักร้องญี่ปุ่น
มอร์นิงมูซูเมะ
เฉลิมสวรรค์ ไพบูลย์พันธ์

เฉลิมสวรรค์ ไพบูลย์พันธ์ หรือ ฟิลิป เป็นนักมายากลชาวไทยที่มีชื่อเสียง ผู้ก่อตั้งโรงเรียนสอนวิทยากลฟิลิป และได้รับการยกย่องเป็นราชามายากลเมืองไทย
== ประวัติ ==
ฟิลิปมีภูมิลำเนาเดิมอยู่ที่จังหวัดพัทลุง เกิดเมื่อวันที่30 มกราคม พ.ศ. 2498 โดยชื่อ"ฟิลิป"ของเขานั้นนำมาจากชื่อของเจ้าชายฟิลิป แต่เดิมฟิลิปเป็นครูสอนลีลาศ จนกระทั่งเขาเริ่มสนใจมายากล ตั้งแต่ พ.ศ. 2525 โดยมีแรงบัลดาลใจจาก การแสดงมายากลในชุดรถไฟปีศาจ ของเดวิด คอปเปอร์ฟิลด์ ในภายหลังเขาได้รับทุนการศึกษามายากลระดับโลกที่ประเทศญี่ปุ่น เป็นระยะเวลา 6 เดือน โดยเมื่อกลับมาเมืองไทยก็ได้ตั้งคณะมายากลจนมีชื่อเสียงโด่งดังในช่วงทศวรรษ2530 ฟิลิปมีเดวิด คอปเปอร์ฟิลด์เป็นไอดอล  โดยมีคู่ขวัญที่เล่นมายากลด้วยกันคือลิซ่า ไปรพิศ
ในพ.ศ. 2554 เขาได้มีส่วนร่วมในการประสานงานเผยแพร่ตำรามายากลเก่าแก่ ของสมัยรัชกาลที่ 6 ที่เพิ่งถูกค้นพบ ซึ่งมีอายุกว่า 100 ปี โดยตีพิมพ์ตั้งแต่ พ.ศ. 2461–2492 โดยมีอยู่ทั้งหมด 12 เล่ม ซึ่งเป็นผลงานเขียนของศาสตราจารย์ชิโอลา โดยเขาได้เปิดเผยว่าเป็นเรื่องน่ายินดี และได้เตรียมจัดพิมพ์เผยแพร่ให้คนไทยได้ศึกษา รวมทั้งถือได้ว่าเป็นประวัติศาสตร์มายากลของประเทศไทยอีกฉบับหนึ่ง
== ผลงาน ==
พ.ศ. 2529 - 2530 ได้รางวัลชนะเลิศการแข่งขันมายากลจากชมรมนักแสดงมายากล ประเภทมายากลอาชีพ 2 ปีซ้อน
พ.ศ. 2530 เป็นตัวแทนของเอเชียเข้าร่วมแข่งขัน เมจิกโอลิมปิก ที่ประเทศญี่ปุ่น โดยการสวมชุดไทยใส่ชฎาแสดงมายากล
14 ธันวาคม พ.ศ. 2538 เปิดโรงเรียนสอนวิทยากลฟิลิป ซึ่งเป็นโรงเรียนมายากลแห่งแรกที่ได้รับการรับรองจากกระทรวงศึกษาธิการ ปัจจุบันตั้งอยู่บริเวณถนนประชาราษฎร์บำเพ็ญ เขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร
5 ธันวาคม พ.ศ. 2552 ไดัร่วมแสดงในภาพยนตร์องค์บาก 2 ในบทของครูสอนมายากลและครูสอนมีดคู่
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
โรงเรียนฟิลิปมายากล 
มายากล
บุคคลจากจังหวัดพัทลุง
นักมายากล
บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
อ.บางกระทุ่ม

redirect อำเภอบางกระทุ่ม