ชูวงศ์ ฉายะจินดา

ชูวงศ์   ฉายะจินดา  เป็นทั้งชื่อ  -   นามสกุลจริง และเป็นนามปากกาซึ่งเป็นที่รู้จักกันดี และใช้ในการเขียนนวนิยายตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน นอกจากนี้ยังมีนามปากกาอื่น  ๆ  อีก  คือ เทิดพงษ์  ใช้เมื่อเขียนเรื่องสั้นในช่วงแรก  ๆ  และนวนิยายเรื่องแรก   คือ  ตำรับรัก   กล้วยไม้  ณ  วังไพร   ,   แก้วเจียระไน   ,   กรทอง    และทวิชา ทั้ง   4   นามปากกาใช้ในการเขียนนวนิยายลงตีพิมพ์ในหน้านิตยสารต่าง  ๆ ชูวงศ์ ฉายะจินดา ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติจากคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติให้เป็น ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี 2559
== ประวัติและการศึกษา ==
ชูวงศ์   ฉายะจินดา  เกิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่   25 ธันวาคม   พุทธศักราช   2473   เป็นบุตรคนสุดท้องในพี่น้องร่วมมารดาทั้งหมดห้าคนของพระชาญบรรณกิจ   (ถวิล   ฉายะจินดา) อดีตรองอธิบดีกรมบัญชีกลางกระทรวงการคลังและนางช่วง ชาญบรรณากิจ ชูวงศ์   ฉายะจินดา   หยุดเขียนนวนิยายไปยาวนาน   นับตั้งแต่ปีพุทธศักราช   2521 เมื่อเดินทางย้ายไปพำนักอยู่ที่ประเทศออสเตรเลีย   ทิ้งผลงานให้ผู้อ่านตามรอยไว้เกือบ   70   เล่ม   จนกระทั่งปีพุทธศักราช   2540    จึงกลับเข้าสู่วงวรรณกรรมอีกครั้ง    ซึ่งนับเป็นเวลาที่ห่างหายไปจากงานเขียนเป็นเวลา   20  ปี ปัจจุบัน   ชูวงศ์   ฉายะจินดา  อาศัยอยู่  ณ  นครเมลเบิร์น   ประเทศออสเตรเลียมากว่า   40   ปี   ชูวงศ์  สมรสกับปรานอม  ฉายะจินดา  มีบุตรชายหนึ่งคน  คือ  นายโชติรส   ฉายะจินดา   (เสียชีวิตแล้ว)
ชูวงศ์   ฉายะจินดา   ได้รับการศึกษาขั้นต้นจากโรงเรียนเล็ก  ๆ   ใกล้บ้านชื่อ  ‘โรงเรียนสนิทราษฏร์บริบูรณ์’จากนั้นเข้ารับการศึกษาต่อที่โรงเรียนราชินี   ถนนมหาราช   จนเมื่อศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่   5   เกิดสงครามมหาเอเชียบูรพาขึ้น บิดาคือพระชาญบรรณกิจ    จึงได้อพยพครอบครัวไปหลบภัยที่ตำบลวัดแจ้งร้อน   จึงได้เข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนวิสุทธิ์กษัตริย์   พระประแดง   จังหวัดสมุทรปราการ  ชั่วคราวในช่วงสงครามมหาเอเชียบูรพา
ต่อมาเมื่อโรงเรียนราชินีอพยพไปเปิดสอนที่ตำบลผักไห่   จังหวัดพระนครศรีอยุธยา    ชูวงศ์   ฉายะจินดา   จึงกลับไปเรียนต่อที่โรงเรียนราชินีตามเดิม ปีพุทธศักราช   2488   สงครามมหาเอเชียบูรพาสงบลง   โรงเรียนราชินีจึงย้ายกลับกรุงเทมหานคร   ชูวงศ์   ฉายะจินดา   เรียนจบชั้นมัธยมบริบูรณ์   (เตรียมอักษรศาสตร์)   ปีที่   2   เมื่อปีพุทธศักราช   2490   ร่วมรุ่นกับเดียวกับ   สุกัญญา   ชลศึกษ์    (กฤษณา อโศกสิน)    และปราศรัย รัชไชยบุญ   (นิดา)
จากนั้นเข้าศึกษาที่ภาควิชาภาษาไทย    คณะอักษรศาสตร์   จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย   ได้รับปริญญาอักษรศาสตร์บัณฑิต    รางวัลเหรียญเงินในวิชาสันสกฤต   เมื่อปีพุทธศักราช   2494 ปีพุทธศักราช   2500   ได้รับทุนจากรัฐบาลออสเตรเลีย   ภายใต้แผนการโคลัมโบ   ไปศึกษาต่อที่   UNIVERSITY   OF   MELBOURNE    ณ    นคเมลเบิร์น   ประเทศออสเตรเลีย   ในสาขาวิชาวาทศิลป์   (RHETORIC)
== การทำงาน ==
ปีพุทธศักราช   2495    เข้ารับราชการครูวิชาภาษาไทย   ที่โรงเรียนศิริศาสตร์   สี่พระยา   (โรงเรียนศิริทรัพย์ในปัจจุบัน)   เป็นเวลา  1   ปี   แต่เนื่องจากสุขภาพไม่ดี   จึงลาออก
ต่อมาเข้ารับราชการครูที่โรงเรียนราชินี   สอนอยู่ได้ไม่นานก็ป่วยเป็นโรคหลอดลมอักเสบจึงตัดสินใจลาออกจากอาชีพครูที่รักเข้ารับราชการที่กรมชลประทาน  ในแผนกสารบรรณ    นาน   3   ปี   และเริ่มเขียนเรื่องสั้นส่งให้กับนิตยสาร   ‘ศรีสัปดาห์’
ปีพุทธศักราช   2500   ได้เข้ากลับรับราชการครูซึ่งเป็นอาชีพที่ตนเองรักอีกครั้งที่โรงเรียนเขมะสิริอนุสสรณ์   และเริ่มเขียนนวนิยายขนาดยาวเรื่องแรก   คือ   ‘ตำรับรัก’   ลงตีพิมพ์เป็นตอน  ๆในนิตยสาร   ‘ศรีสัปดาห์’
ปีพุทธศักราช   2503   ได้เข้ารับราชการที่มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ    ประสานมิตร   ในตำแหน่งอาจารย์ภาควิชาภาษาไทย    ที่นี่งานเขียนของ   ชูวงศ์   ฉายะจินดา   ได้ปรากฏสู่สายตาผู้อ่านซึ่งเป็นเพื่อนอาจารย์และนักเรียนด้วยกัน    โดยตีพิมพ์เรื่องสั้นในหนังสือที่ระลึกของโรงเรียนพร้อม  ๆ   กับเขียนนวนิยายลงตีพิมพ์ในนิตยสารหลายฉบับ
ต่อมาได้ลาออกจากราชการมาประกอบอาชีพนักเขียนเพียงอย่างเดียว   ได้เริ่มเขียนคอลัมน์ในหนังสือพิมพ์ดาวสยาม      และได้ทำงานอื่น  ๆ   เสริม   เช่น   บริหารโรงเรียนสอนตัดผมและตัดเสื้อดาวรุ่ง   เป็นต้น
== งานเขียน ==
จากการที่   ชูวงศ์   ฉายะจินดา   ได้เข้าศึกษาที่ภาควิชาภาษาไทย    คณะอักษรศาสตร์   จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย   ซึ่งได้รับการฝึกฝนด้านภาษาและการเขียนภาษาไทย   ประกอบกับอุปนิสัยรักการอ่านและการขีดเขียน   ทำให้   ชูวงศ์   ฉายะจินดา   สนใจในการประพันธ์   งานประพันธ์ของนักเขียนที่มีส่วนช่วยผลักดันด้วยคือ   ‘ดอกไม้สด’   (หม่อมหลวงบุปผา   นิมมานเหมินท์)
เมื่อเรียนชั้นมัธยมบริบูรณ์   (เตรียมอักษรศาสตร์)   ปีที่   1   ที่โรงเรียนราชินี   เพื่อน  ๆ  ร่วมชั้นได้จัดทำหนังสือวารสารรายสะดวกขึ้นหนึ่งเล่มมี   ประภาศรี   นาคะนาท   (ภา    พรสวรรค์)    นักประพันธ์ที่มีชื่อเสียง    ซึ่งเป็นน้องสาวของ   ประหยัด ศ. นาคะนาท    เป็นหัวหน้าจัดทำ     ในหนังสือเล่มนั้นมีเรื่องสั้นพร้อมรูปประกอบเรื่องหนึ่งชื่อ   ‘กลางละอองทอง’   แต่งโดย   ประภาศรี   นาคะนาท      ทำให้   ชูวงศ์   ฉายะจินดา   อ่านอย่างประทับใจจนใฝ่ฝันจะเขียนเช่นนั้นบ้าง
ต่อมาเมื่อเข้าศึกษาที่คณะอักษรศาสตร์   จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย    กุลทรัพย์   รุ่งฤดี   (คุณหญิงกุลทรัพย์   เกษแม่นกิจ)    ซึ่งเป็นเพื่อนร่วมรุ่นได้ริเริ่มจัดทำวารสารอีก   ชูวงศ์   ฉายะจินดา   จึงรับหน้าที่เขียนคอลัมน์แบบเสื้อ
ปีพุทธศักราช   2495   เมื่อเข้ารับราชการครูที่โรงเรียนศิริศาสตร์   ทางโรงเรียนจัดทำหนังสือที่ระลึกแจกในงานประจำปี    ให้ครูทุกคนเขียนเรื่องมาลง    ชูวงศ์   ฉายะจินดา    จึงเขียนเรื่องแบบจดหมายเทศนาโวหารพ่อสั่งสอนลูกชาย   ถือได้ว่าเป็นงานเขียนชิ้นแรก    ต่อมาได้เขียนเรื่องทำนองนี้อีกลงในหนังสือที่ระลึกโรงเรียนราชินี
ปีพุทธศักราช   2500    ขณะเป็นครูอยู่ที่โรงเรียนเขมะสิริอนุสสรณ์    ได้เขียนเรื่องสั้นส่งไปให้นิตยสาร   ‘ศรีสัปดาห์’   ได้ลงพิมพ์ในเวลาต่อมา    เรื่องสั้นนั้นชื่อเรื่อง     ‘หนึ่งในห้าร้อยจำพวก’   และเริ่มเขียนนวนิยายขนาดยาวเรื่องแรกคือ    ‘ตำรับรัก’    ขนาด   55   ตอน    โดยใช้นามปากกาว่า   ‘เทิดพงษ์’
นับแต่นั้นมา      ชูวงศ์   ฉายะจินดา    ก็ได้กลายเป็นนักเขียนอย่างเต็มตัวจนถึงปัจจุบันมีผลงานนวนิยาย   เรื่องยาว   เรื่องสั้น   นับร้อยเรื่อง    โดยมีหลักในการเขียนหนังสือว่า    เขียนเพื่อเสริมพุทธวัจนะ   ‘ทำดีได้ดี    ทำชั่วได้ชั่ว’     และในฐานะนักเขียน    อยากจะทำงานที่สามารถสร้างความกลมเกลียวให้แก่คนในชาติได้อย่างจริงจัง    หวังว่าตัวหนังสือที่ตัวอักษรจะช่วยสร้างความเห็นอกเห็นใจระหว่างคนในสังคม   มิใช่ใจแคบคิดถึงแต่ตัวเอง
งานเขียนของ  ชูวงศ์  ฉายะจินดา  จำนวนมากได้ถูกสร้างเป็นละครวิทยุ   ละคร  และภาพยนตร์
== ผลงานเรื่องสั้น ==
ตั้งแต่ชั้นมัธยมต้น   ชูวงศ์   ฉายะจินดา    สนใจวิชาเกี่ยวกับภาษาไทย    โดยเฉพาะวิชาการเขียนเป็นพิเศษ   ในช่วงแรกเริ่มจากการหัดเขียนเรียงความ   ต่อมาจึงฝึกเขียนเรื่องสั้นไว้อ่านกันเองเฉพาะกลุ่ม   เรื่องสั้นเรื่องแรกที่เขียนและได้ลงตีพิมพ์ในนิตยสาร   ‘ศรีสัปดาห์’   คือ    ‘หนึ่งในห้าร้อยจำพวก’
จากนั้นจึงมีเรื่องสั้นตามมาอีกว่า   58   เรื่อง   ซึ่งเรื่องสั้นทุกเรื่องได้ลงตีพิมพ์ในนิตยสาร   ‘ศรีสัปดาห์’    ในระหว่างปีพุทธศักราช   2495   -    2500
ปีพุทธศักราช   2545 ได้เขียนเรื่องสั้นชื่อ   ‘เหตุเกิดเมื่อวันแม่’    ตีพิมพ์ลงในหนังสือรวมเรื่องสั้นนักเขียนนวนิยายปากกาทอง   ในนิตยสาร    ‘สกุลไทย’   รายสัปดาห์    ‘เพชรสีน้ำเงิน’   ชุด   1
ปีพุทธศักราช   2550    ได้เขียนเรื่องสั้นชื่อ    กรรมใดใครก่อ   ,   ป้าเกลือปากพระร่วง  ,  มือที่สาม   เจ้าขุนทองน้องเบริ์ท   ,   คู่กัด   ,   รักโกลาหลคนโลกาภิวัฒน์   ,   อันความกรุณาปราณี  ,   ติดอ่าง-ตกทอง   และ เสน่าปลายจวัก
== งานแปล ==
นอกจากเขียนเรื่องของเธอแล้ว    ชูวงศ์   ฉายะจินดา    ยังชอบอ่านวรรณกรรมต่างประเทศ   เธอจึงได้รับแรงบันดาลใจจากการอ่านวรรณกรรมของ   O . HENRY   เรื่อง   THE  DIAMOND  OF  KALI   เธอจึงแปลและเรียบเรียงขึ้นโดยใช้ชื่อว่า   ‘เพชรของเจ้าแม่กาลี’
WILLIAM   HOPE  HODGESON   เรื่อง   THE  VOKE  IN  THE  NIGHT   แปลและเรียบเรียงขึ้นโดยใช้ชื่อว่า   ‘เห็ดมฤตยู’
== ผลงานสารคดีเชิงท่องเที่ยว ==
ชูวงศ์   ฉายะจินดา    มักจะเดินทางท่องเที่ยวอยู่บ่อยครั้ง   จึงเกิดแรงบันดาลใจให้เขียนสารคดีเชิงท่องเที่ยวบอกเล่าเรื่องราวออกมาเป็นตัวอักษรในสิ่งที่พบเห็นระหว่างเดินทาง   ได้แก่
ฉันรักสแกนดิเนเวีย    เป็นสารคดีเชิงท่องเที่ยวเรื่องแรกเมื่อได้รับเชิญเป็นตัวแทนนักเขียนสตรีไปร่วมศึกษาดูงานและแลกเปลี่ยนความคิดเห็นที่ประเทศในกลุ่มสแกนดิเนเวีย   ได้แก่   เดนมาร์ก นอร์เวย์ สวีเดน   และฟินแลนด์
ลาก่อนเมลเบิร์น   เป็นสารคดีเชิงท่องเที่ยวเมื่อครั้งเดินทางไปศึกษาต่อที่ประเทศออสเตรเลีย   บอกเล่าเรื่องราวของชีวิตนักศึกษาและสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญ
ดินแดนแห่งความสงบยามเช้า   เมื่อครั้งได้รับเชิญเป็นตัวแทนนักเขียนสตรีไปร่วมศึกษาดูงานที่ประเทศเกาหลี   ร่วมกับเพื่อนนักเขียน   คือ สุภัทร สวัสดิรักษ์, อมราวดี   (ลัดดา   ถนัดหัตถกรรม) ,สุภาว์ เทวกุล ฯ และสุวรรณี สุคนธา
ตีพิมพ์เป็นตอน  ๆ  ในนิตยสาร  ‘สกุลไทย’   รายสัปดาห์   ประมาณปีพุทธศักราช  2513   ได้รับรางวัลชมเชยในการประกวดหนังสือในงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ   ประจำปีพุทธศักราช   2515   จากคณะกรรมการหนังสือแห่งชาติ   และกระทรวงการต่างประเทศเกาหลี   โดยสถานเอกอัครราชทูตยกย่องให้เป็นวรรณกรรมเชื่อมความสัมพันธ์ระหว่างไทย  -   เกาหลี    พร้อมจัดซื้อหนังสือจำนวนหนึ่งมอบแก่ห้องสมุดมหาวิทยาลัยเกาหลีที่สอนภาษาไทย
โรมันรัญจวน    เป็นสารคดีเชิงท่องเที่ยว   โดยเขียนร่วมกับเพื่อนนักเขียน   คือ   สุภัทร  สวัสดิรักษ์  ,   อมราวดี   (ลัดดา   ถนัดหัตถกรรม)  ,   สุภาว์   เทวกุล  ฯ     , ทมยันตี   ,  เพ็ญแข วงศ์สง่า   , บุษปะเกศ   ,  ‘เศก ดุสิต’   , ถาวร  สุวรรณ   และณรงค์ จันทร์เรือง   ตีพิมพ์เป็นตอน  ๆ  ในนิตยสาร  ‘สกุลไทย’   รายสัปดาห์   ประมาณปีพุทธศักราช   2514  -   2515
== ผลงานนวนิยาย ==
ชูวงศ์   ฉายะจินดา    เริ่มเขียนนวนิยายเมื่ออายุประมาณ   30   เมื่อนิตยสาร   ‘ศรีสัปดาห์’   ได้เปิดสนามให้นักเขียนใหม่ได้ประลองฝีมือโดยได้รับการสนับสนุนจาก   หม่อมหลวงจิตติ  นพวงศ์   บรรณาธิการนิตยสาร  ‘ศรีสัปดาห์’
นวนิยายเรื่องแรกซึ่งเกิดจากแรงบันดาลใจจากการอ่านงานประพันธ์ของ   ‘ดอกไม้สด’   คือ   ‘ตำรับรัก’   (LOVE   LESSON)   ขนาดยาว   55   ตอน   เมื่อประมาณปีพุทธศักราช   2500   ทำให้ชื่อของ  ชูวงศ์   ฉายะจินดา      เป็นที่รู้จักของนักอ่านโดยทั่วไป
เรื่องต่อมา  คือ   ‘ม่านบังใจ’   ลงตีพิมพ์เป็นตอน  ๆ   ในนิตยสาร   ‘ศรีสัปดาห์’   เมื่อประมาณปีพุทธศักราช   2502  -  2504
จากเวทีนิตยสาร   ‘ศรีสัปดาห์’   ชูวงศ์   ฉายะจินดา    ก้าวไปสู่นิตยสารอื่น  ๆ   อีก
สกุลไทย   รายสัปดาห์   เช่น   กำแพงเงินตรา  (ระหว่างปีพุทธศักราช   2511  -  2512) ,   จันทร์ไร้แสง  (ระหว่างปีพุทธศักราช   2512  -  2513) ,   พระเอกในความมืด  (ระหว่างปีพุทธศักราช   2516  -  2517)  ,  ชีวิตผวา  (ระหว่างปีพุทธศักราช   2520  -  2521)  เป็นต้น
เดลิเมล์วันจันทร์   เช่น   จำเลยรัก  (ระหว่างปีพุทธศักราช   2504  -  2405)   ,   ผู้หญิงมือสอง   ,ไพรพิศวาส   (ระหว่างปีพุทธศักราช   2501  -  2502)    สุดสายป่าน   (ระหว่างปีพุทธศักราช   2501  -  2502)   หลังจากได้รับการตอบรับอย่างสูงจากผู้อ่านเรื่อง  ‘ม่านบังใจ’  จนทำให้มีภาคสมบูรณ์ของเรื่องคือ  ‘หัวใจรัก’   (ระหว่างปีพุทธศักราช   2504  -  2505)    เป็นต้น
สตรีสาร   ได้แก่  เสี้ยนชีวิต   (ในปีพุทธศักราช   2514)
แม่ศรีเรือน   ได้แก่   ในมือมาร    (ในปีพุทธศักราช   2504)   ,  อสรพิษดำ (แรงอาถรรพ์)  (ในปีพุทธศักราช   2516)   เป็นต้น
นอกจากนี้ยังเขียนให้กับนิตยสารอื่น  ๆ   เช่น  ลลนา   ,  ขวัญดาว   ,   ศรีสยาม    เป็นต้น
มีผลงานเป็นที่นิยมแพร่หลายมากมาย   เช่น   ‘จำเลยรัก’   ที่โด่งดัง  (ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์   2   ครั้ง   ละคร   5   ครั้ง)   ,  ‘สุดสายป่าน’ (ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์  1  ครั้ง  ละคร  3  ครั้ง)  , ‘ตำรับรัก’  (ถูกสร้างเป็นละคร   4   ครั้ง)  ,   ‘พระเอกในความมืด’  (ถูกสร้างเป็นละคร   3   ครั้ง) , ‘เงาอโศก’  (ถูกสร้างเป็นละคร 3 ครั้ง) , ‘ฝันเฟื่อง’  (ถูกสร้างเป็นละคร   3   ครั้ง) ,  'กำแพงเงินตรา'   (ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ 1 ครั้ง)  ,   ‘เงาใจ’ (ถูกสร้างเป็นละคร 2 ครั้ง) , 'พระจันทร์แดง' (ถูกสร้างเป็นภาพ 1 ครั้ง ละคร 3 ครั้ง) , 'เจ้าสาวเรือพ่วง' (ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ 1 ครั้ง ละคร 3 ครั้ง) , 'พรหมพยศ' (ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ 1 ครั้ง ละคร 2 ครั้ง) , 'พริกกับเกลือ' (ถูกสร้างเป็นละคร 3 ครั้ง) , 'เกิดเป็นหงส์' (ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ 1 ครั้ง ละคร 1 ครั้ง) , 'ไพรรัก' (ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ 1 ครั้ง) , 'พิษผยอง' (ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ 1 ครั้ง) , 'รักระแวง' (ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ 1 ครั้ง) , 'บุหงาหน้าฝน' (ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ 1 ครั้ง ละคร 1 ครั้ง) , 'ตามรักตามล่า' (ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ 1 ครั้ง ละคร 1 ครั้ง) , 'ฝนตกแดดออก' (ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ 1 ครั้ง) , 'ดอนโขมด' (ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ 1 ครั้ง)
จากนั้นมาชื่อของ  ชูวงศ์   ฉายะจินดา    โด่งดังก้องฟ้าในยุควรรณกรรม  ‘พาฝัน’   มีผู้อ่านติดนวนิยายของเธอมากมายในฐานะ  ‘ราชินีนวนิยายพาฝัน’  ตลอดมาจนถึงปัจจุบัน
ชูวงศ์   ฉายะจินดา    หยุดเขียนนวนิยายไปยาวนาน   นับตั้งแต่ปีพุทธศักราช   2521   เมื่อเดินทางไปพำนัก   ณ  นครเมลเบริร์น   ประเทศออสเตรเลีย   ทิ้งผลงานให้ผู้อ่านตามรอยไว้เกือบ   70   เล่ม   ซึ่งนับเวลาเธอหายไปจากงานเขียนเป็นเวลา   20   ปี  จนกระทั่งปีพุทธศักราช    2540   เธอได้กลับเข้าสู่วงวรรณกรรมอีกครั้งตามคำชักชวนของสุภัทร   สวัสดิ์รักษ์   อดีตบรรณาธิการอาวุโสนิตยสาร   ‘สกุลไทย’  รายสัปดาห์    เริ่มเขียนนวนิยายดังนี้
เกษรหน่ายแมลง   ลงตีพิมพ์เป็นตอน ๆ  ในนิตยสาร  ‘สกุลไทย’ รายสัปดาห์  ระหว่างปีพุทธศักราช   2541  -  2542
ฆาตกรกามเทพ  ลงตีพิมพ์เป็นตอน ๆ  ในนิตยสาร ‘สกุลไทย’  รายสัปดาห์  ในปีพุทธศักราช  2543
พี. อาร์. หมายเลขหนึ่ง  ลงตีพิมพ์เป็นตอน ๆ  ในนิตยสาร ‘สกุลไทย’  รายสัปดาห์  ในปีพุทธศักราช   2543
ก็ว่าจะไม่รัก   พิมพ์ร่วมเล่มโดยสำนักพิมพ์ดับเบิ้ลนายน์   ในปีพุทธศักราช   2544
ฟ้ามีตะวัน  หัวใจฉันมีเธอ  ลงตีพิมพ์เป็นตอน ๆ  ในนิตยสาร  ‘สกุลไทย’  รายสัปดาห์  ระหว่างปีพุทธศักราช  2544  -  2545
ปล. ด้วยรักและเข้าใจ  ลงตีพิมพ์เป็นตอน ๆ  ในนิตยสาร ‘ชีวิตจริง’  ระหว่างปีพุทธศักราช   2544  -  2545
สวรรค์ชั้นนี้มีแต่รัก  ลงตีพิมพ์เป็นตอน ๆ ในนิตยสาร  ‘เรื่องผู้หญิง’   ระหว่างปีพุทธศักราช  2544  -  2545
ชีวิตนี้มีไว้ให้เธอ  ลงตีพิมพ์เป็นตอน ๆ  ในนิตยสาร  ‘สกุลไทย’  รายสัปดาห์   ระหว่างปีพุทธศักราช   2545  -  2546
เหมือนเราจะรักกันไม่ได้  (TRAGEDY  MOST  LIKELY)  ลงตีพิมพ์เป็นตอน ๆ  ในนิตยสาร  ‘สกุลไทย’  รายสัปดาห์   ระหว่างปีพุทธศักราช   2546  -  2547
เสี่ยงลวง  เสี่ยงรัก  ลงตีพิมพ์เป็นตอน ๆ ในนิตยสาร  ‘สกุลไทย’  รายสัปดาห์   ระหว่างปีพุทธศักราช   2547  -  2548
สร้อยเสน่ห์   เล่ห์พิศวาส  ลงตีพิมพ์เป็นตอน  ๆ  ในนิตยสาร  ‘พลอยแกมเพชร’  รายปักษ์  ระหว่างปีพุทธศักราช   2546  -  2547
ดอกรักกลางพงหนาม  ลงตีพิมพ์เป็นตอน ๆ  ในนิตยสาร ‘ที. วี  อินไซด์’  ระหว่างปีพุทธศักราช   2546  -  2547
บุพเพสลับรัก   ลงตีพิมพ์เป็นตอน  ๆ ในนิตยสาร ‘หญิงไทย’  รายปักษ์  ระหว่างปีพุทธศักราช   2547  -  2549
ปีกเปล่า  ลงตีพิมพ์เป็นตอน ๆ  ในนิตยสาร  ‘สกุลไทย’ รายสัปดาห์   ในปีพุทธศักราช   2549
เล่ห์มยุรา  ลงตีพิมพ์เป็นตอน  ๆ  ในนิตยสาร  ‘หญิงไทย’ รายปักษ์  ระหว่างปีพุทธศักราช  2549  -  2550
ลมหวนในสวนรัก  ลงตีพิมพ์เป็นตอน ๆ ในนิตยสาร ‘สกุลไทย’ รายสัปดาห์  ในปีพุทธศักราช   2550
ผีเสื้อสลับราย  ลงตีพิมพ์เป็นตอน ๆ  ในนิตยสาร ‘หญิงไทย’  รายปักษ์  ระหว่างปีพุทธศักราช  2550  -  2551
เหมือนจะรู้อยู่ในเล่ห์เสน่หา   เขียนขึ้นในปีพุทธศักราช   2550
ดั่งด้ายสร้างสม  ลงตีพิมพ์เป็นตอน ๆ  ในนิตยสาร ‘สกุลไทย’ รายสัปดาห์  ระหว่างปีพุทธศักราช   2551  -  2552
เพียงมีรักในใจเธอ   ลงตีพิมพ์เป็นตอน ๆ  ในนิตยสาร  ‘หญิงไทย’ รายปักษ์  ระหว่างปีพุทธศักราช   2551  -  2553
เรือนลำภู   ลงตีพิมพ์เป็นตอน  ๆ  ในนิตยสาร   ‘สกุลไทย’  รายสัปดาห์    ระหว่างปีพุทธศักราช   2552  -  2553
หนึ่งรักนิรันดร   ลงตีพิมพ์เป็นตอน ๆ  ในนิตยสาร  ‘หญิงไทย’ รายปักษ์  ระหว่างปีพุทธศักราช   2553  -  2555
ร่วมผลงานนวนิยายเรื่องสั้นประมาณ   58   เรื่อง   เรื่องแปลประมาณ   2   เรื่อง   สารคดีประมาณ   4   เรื่อง   นวนิยายประมาณ   91   เรื่อง
ชูวงศ์   ฉายะจินดา    กล่าวว่า  การที่กลับมาเขียนนวนิยายอีกครั้ง   ด้วยเหตุผลเดียวคือ    เกิดมาเป็นคนไทย   นับถือศาสนาพุทธและอายุสูงปูนนี้   จึงขเอฝากข้อคิดบางประการเพื่อให้คนรุ่นใหม่ในสังคมจะได้ไม่ลืมหลักธรรมเก่า  ๆ   โดยใช้นวนิยายที่ให้ทั้งความบันเทิงและข้อคิดเป็นสื่อกลางในการถ่ายทอดประสบการณ์และบอกเล่าเรื่องราวต่า  ๆ   ผ่านมุมมองของผู้หญิงที่ผ่านประสบการณ์ชีวิตมาคนหนึ่ง
== รายชื่อผลงานนวนิยาย ==
== นามปากกา ชูวงศ์ ฉายะจินดา ==
กรวดต่างสี
กามเทพหลงทาง
กำแพงเงินตรา
ก็ว่าจะไม่รัก
เกสรหน่ายแมลง
เกิดเป็นหงส์ (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ ช่อง 7 2555)
เกียรติศักดิ์รักของข้า
ขายสดหรือผ่อน
ฆาตกรกามเทพ (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ ช่อง 7 2545)
เงาใจ (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 2 ครั้ง ช่อง 7 2544 และ ช่องวัน 2558)
เงาอโศก (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 3 ครั้ง ช่อง 7 2542 , ช่อง 5 2551 , ช่องวัน 2559)
จำเลยรัก (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 2 ครั้ง ช่อง 7 2540 และ ช่อง 3 2550)
จำแลงรัก (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ ช่องวัน 2566 )
เจ้าสาว
เจ้าสาวเรือพ่วง
ชีวิตนี้มีไว้ให้เธอ
ชีวิตผวา
ซากุระสีชมพู
ดอกรักกลางพงนาม
ดอกรักริมทาง (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ ช่อง 5 2553)
ดาวประดับใจ
ดั่งด้ายสร้างสม
ตามรักตามล่า (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ ช่อง 7 2542)
ตำรับรัก (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 2 ครั้ง ช่อง 7 2532 และ ช่อง 3 2542)
เถาวัลย์พันรัก
ทัณฑ์กามเทพ (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ ช่อง 7 2544)
เทพบุตรในฝัน (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ ช่อง 3 2547)
น้ำตาลใกล้มด
เนื้อทองของพี่
ในมือมาร
บุพเพสลักรัก
บุหงาหน้าฝน (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 2 ครั้ง ช่อง 5 2554 และ ช่องวัน 2562 )
บุหลันอาเพศ (ดอนโขมด)
บัวกลางบึง
ปล ด้วยรักและเข้าใจ
ปีกเปล่า
เปรี้ยวหวานมันเค็ม
ผีเสื้อสลับลาย
ผู้ชายในอดีต
ฝนชาฟ้าสาง
ฝันขม
ฝันเฟื่อง (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ ช่อง 5 2548 และ ช่องวัน 2557)
พรหมพยศ
พริกกับเกลือ (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 2 ครั้ง ช่อง 7 2555 และ 2564)
พระจันทร์แดง (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ ช่องวัน 2564)
พระเอกในความมืด
พีอาร์หมายเลขหนึ่ง
พ่อม่ายเมียเผลอ
เพชรร้าว
เพียงมีรักในใจเทอ
ไพรพิศวาส
ฟ้าพยับ
ฟ้ามีตะวัน หัวใจฉันมีเธอ (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 2 ครั้ง ช่อง 7 2550 และ 2563)
ไฟปรารภนา
มณีมรณะ (โป่งมฤตยู) (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ ช่องวัน 2566 )
มรดกมืด
มาลัยร้อยชีวิต
ม่านบังใจ (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 2 ครั้ง ช่อง 7 2543 และ 2563)
แม่จอมขวัญ  (อยู่ในระหว่างสร้างเป็นละครโทรทัศน์ ช่อง 7)
รักบังใบ
รักระแวง
รักลอยลม
รักเล่ห์
รักแสลง
ราคีหัวใจ
แรงอาถรรพ์ (อสรพิษดำ)
ริษยาอาฆาต
ลมหวนในสวนรัก
เล่ห์นารี
เล่ห์มยุรา (อยู่ระหว่างสร้างเป็นละครโทรทัศน์ ช่อง 7)
วิมานทราย
สร้อยเสน่ห์ เล่ห์พิศวาส
สวรรค์กลางดง
สวรรค์ชั้นนี้มีแต่รัก
เสี่ยงลวง เสี่ยงรัก (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ ช่อง 7 2551)
เสี้ยนชีวิต
สุดปลายสายรุ้ง
สุดสายป่าน (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 2 ครั้ง ช่อง 7 2538 และ ช่อง 5 2556)
โสมส่องแสง (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ ช่อง 3 2537)
หนึ่งรักนิรันดร
หยดหนึ่งของความรัก
เหมือนจะรู้อยู่ในเล่ห์เสน่หา
เหมือนเราจะรักกันไว้ได้
หัวใจรัก
== นามปากกา ทวิชา ==
ธนบุรีศรีมหาสมุทร
ทับทิมเพชรรัตน์
บุหลันดั้นเมฆ
เพชรจักรวาล
หทัยนาง
== เรื่องสั้น และ สารคดี ==
คนพิการใจ
ฉันรักสแกนดิเนเวีย
รักที่หลงทาง
สองนาง
เรื่องของกุญชลี
เพชรสีน้ำเงิน (เขียนร่วมกับ กฤษณา อโศกสิน , ชมัยภร แสงกระจ่าง , ว.วินิจฉัยกุล , นราวดี , กิ่งฉัตร , ปิยะพร ศักดิ์เกษม , นายา และ ประภัสสร เสวิกุล )
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
ศิลปินแห่งชาติสาขาวรรณศิลป์
นักเขียนชาวไทย
ครูชาวไทย
นิสิตเก่าคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ จ.ภ.