pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ทาลลินน์

ทาลลินน์ (Tallinn, ; ; เยอรมันและReval) เป็นเมืองหลวงและเมืองท่าหลักของประเทศเอสโตเนีย ตั้งอยู่บนชายฝั่งทะเลบอลติกทางด้านเหนือของประเทศ อยู่ห่างจากกรุงเฮลซิงกิ (เมืองหลวงของประเทศฟินแลนด์) 80 กิโลเมตร
== ภูมิศาสตร์ ==
กรุงทาลลินน์ตั้งอยู่ริมชายฝั่งใต้ของอ่าวฟินแลนด์ ในภาคกลางตอนบนของประเทศเอสโตเนีย ทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดในกรุงทาลลินน์คือ ทะเลสาบอือเลมิสเต (Lake Ülemiste) (มีพื้นที่ 9.6 ตารางกิโลเมตร) ซึ่งเป็นแหล่งน้ำจืดหลักของเมืองที่ใช้ในการอุปโภคบริโภค ทะเลสาบฮาร์กู (Lake Harku) เป็นทะเลสาบแห่งที่ 2 ภายในเขตแดนของกรุงทาลลินน์ มีพื้นที่ 1.6 ตารางกิโลเมตร
จุดสูงสุดของกรุงทาลลินน์มีความสูง 64 เมตรจากระดับน้ำทะเล ตั้งอยู่ในเขต Nõmme ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเมือง
เมืองนี้ความยาวของชายฝั่งทะเล 46 กิโลเมตร ประกอบด้วย 3 คาบสมุทร คือ คาบสมุทรโคปลี (Kopli peninsula) คาบสมุทรปัลยัสซารี (Paljassaare peninsula) และคาบสมุทรคาคูเม (Kakumäe peninsula)
== เขตการปกครอง ==
กรุงทาลลินน์แบ่งออกเป็น 8 เขต (administrative districts - linnaosad)
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
เมืองหลวงในทวีปยุโรป
เมืองในประเทศเอสโตเนีย
เมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรป
แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
รีกา

รีกา (Rīga, ) เป็นเมืองหลวงของประเทศลัตเวีย ตั้งอยู่ริมฝั่งทะเลบอลติก บนปากแม่น้ำเดากาวา (Daugava) มีพิกัดภูมิศาสตร์อยู่ที่ละติจูด 56°58′เหนือ กับลองจิจูด 24°8′ตะวันออก กรุงรีกาเป็นเมืองใหญ่ที่สุดในกลุ่มรัฐบอลติก และเป็นศูนย์กลางวัฒนธรรม การศึกษา การเมืองการปกครอง ธุรกรรม พาณิชยกรรม และอุตสาหกรรมในแถบนี้
นอกจากนี้ ศูนย์ประวัติศาสตร์รีกา (Historic Centre of Riga) ยังได้รับการประกาศจากองค์การยูเนสโกให้เป็นแหล่งมรดกโลกด้วย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Riga Municipality portal 
เมืองในประเทศลัตเวีย
เมืองหลวงในทวีปยุโรป
แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
เมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรป
วิลนีอัส

วิลนีอัส (Vilnius, ; Vilnius, ) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศลิทัวเนีย มีประชากร 592,389 (ณ ค.ศ. 2022) ประชากรในเขตมหานคร (ซึ่งขยายตัวออกไปเกินขอบเขตของเมือง) มีประมาณ 706,832 คน (ณ ค.ศ. 2019) ในขณะที่ข้อมูลจากกองทุนประกันสุขภาพวิลนีอัสระบุว่ามีผู้อยู่อาศัยถาวร 732,421 คนในเขตเทศบาลนครวิลนีอัสและเขตเทศบาลเขตวิลนีอัสรวมกัน (ณ เดือนตุลาคม ค.ศ. 2020) วิลนีอัสตั้งอยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงใต้ของลิทัวเนีย เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่สองในบรรดารัฐบอลติก และเป็นที่ตั้งของรัฐบาลลิทัวเนียและเทศบาลเขตวิลนีอัส
วิลนีอัสจัดเป็นนครโลกระดับแกมมาจากผลการศึกษาของเครือข่ายวิจัยโลกาภิวัตน์และนครโลก และเป็นที่รู้จักจากสถาปัตยกรรมในย่านเมืองเก่าซึ่งยูเนสโกได้ประกาศให้เป็นแหล่งมรดกโลกใน ค.ศ. 1994 ก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง วิลนีอัสเป็นหนึ่งในศูนย์กลางชาวยิวที่ใหญ่ที่สุดในยุโรป อิทธิพลยิวที่มีต่อเมืองนี้ทำให้เกิดชื่อเล่นว่า "เยรูซาเลมแห่งลิทัวเนีย" นโปเลียนเรียกเมืองนี้ว่า "เยรูซาเลมทางเหนือ" ในขณะที่เดินทัพผ่านลิทัวเนียใน ค.ศ. 1812 ใน ค.ศ. 2009 วิลนีอัสเป็นเมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรปร่วมกับลินทซ์ในประเทศออสเตรีย ใน ค.ศ. 2021 นิตยสาร เอฟดีไอ ได้จัดให้วิลนีอัสเป็นหนึ่งในเมืองแห่งอนาคตระดับโลก ซึ่งหมายความว่าเป็นหนึ่งในเมืองที่มีความคิดก้าวหน้ามากที่สุดและมีศักยภาพสูงที่สุดในโลก
== อ้างอิง ==
เมืองหลวงในทวีปยุโรป
เมืองในประเทศลิทัวเนีย
แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
แหล่งมรดกโลกในประเทศลิทัวเนีย
เมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรป
ยะฮ์ยา

ยะฮ์ยา อิบน์ ซะกะรียา  ซึ่งระบุเป็นไทยว่า ยอห์นผู้ให้บัพติศมาในศาสนาอิสลามเป็นนบีของอัลลอฮ์ที่ถูกส่งมาเพื่อนำทางชาวอิสราเอล ชาวมุสลิมเชื่อว่าท่านเป็นพยานถึงพระวจนะของอัลลอฮ์ที่จะประกาศการมาของอีซา อัลมะซีห์ (พระเยซูคริสต์)
นบียะฮ์ยา ถูกกล่าวถึง 5 ครั้งในอัลกุรอาน
== การประสูติ ==
ในอัลกุรอาน อัลลอฮ์ทรงกล่าวถึงการดุอาอ์อย่างต่อเนื่องของนบีซะกะรียา เพื่อให้พระองค์ทรงให้บุตรชาย ภรรยาของนบีซะกะรียา เป็นหมัน ดังนั้นการมีลูกจึงดูเหมือนเป็นไปไม่ได้  เป็นของขวัญจากอัลลอฮ์ นบีซะกะรียาได้รับลูกชายคนหนึ่งชื่อ ยะฮ์ยา ซึ่งเป็นชื่อที่เลือกสรรมาเป็นพิเศษสำหรับเด็กคนนี้คนเดียว ตามดุอาอ์ของนบีซะกะรียา อัลลอฮ์ทรงสร้างยะฮ์ยา และ อีซา ซึ่งตามตัฟซีร ให้เกิดในอีกหกเดือนต่อมา  ต่ออายุสารของอัลลอฮ์ซึ่ง ชาวอิสราเอลทำให้บิดเบือน
คัมภีร์กุรอานอ้างว่ายะฮ์ยาเป็นคนแรกที่ได้รับชื่อนี้ (อัลกุรอาน 19:7) แต่เนื่องจากชื่อ โยฮันนา เกิดขึ้นหลายครั้งก่อนยะฮ์ยา  อายะฮ์นี้หมายถึงความเห็นพ้องของนักวิชาการอิสลามว่า "ยะฮ์ยา" ไม่ใช่ชื่อเดียวกับ "โยฮัน"  หรือถึง เรื่องราวในพระคัมภีร์ไบเบิล กล่าวถึงการตั้งชื่อ อันน่าอัศจรรย์ ของยอห์น ซึ่งเล่าว่าเขาเกือบจะได้รับการตั้งชื่อว่า "เศคาริยาห์" (กรีก: Ζαχαρίας)  ตามชื่อบิดาของเขา เนื่องจากไม่มีใครในสายเลือด ของบิดาท่าน คือ นบีซะกะรียา (หรือที่รู้จักในชื่อ เศคาริยาห์) ได้รับการขนานนามว่า "ยอห์น" ("โยฮานัน"/"โยอันเนส") ต่อหน้าท่าน  ตามที่อัลกุรอานกล่าวว่า:
== ความเป็นนบี ==
นบียะฮ์ยาได้รับพระบัญชาให้ยึดมั่นในพระคัมภีร์และได้รับสติปัญญาจากอัลลอฮ์ในขณะที่ยังเป็นเด็ก  ท่านบริสุทธิ์และเคร่งศาสนา และดำเนินชีวิตด้วยดีต่อพระพักตร์อัลลอฮ์ ท่านมีความกตัญญูกตเวทีต่อบิดามารดาของท่าน และไม่หยิ่งยโสหรือดื้อรั้น การอ่านและทำความเข้าใจพระคัมภีร์ของนบียะฮ์ยาเมื่อยังเป็นเด็ก เหนือกว่านักวิชาการชาวยิวที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในยุคนั้นด้วยซ้ำ  นักตัฟซีรอธิบายว่า นบีอีซา ส่งนบียะฮ์ยา ออกไปพร้อมกับสาวก 12 คน  ผู้ประกาศสารก่อนที่นบีอีซาจะเรียกสาวกของท่านเอง  อัลกุรอานกล่าวว่า:ยะฮ์ยาเป็นนบีในยุคโบราณ  ผู้ซึ่งอัลลอฮ์ทรงยกย่องอย่างสูงส่งสำหรับการประณามทุกสิ่งที่เป็นบาปอย่างกล้าหาญ นอกจากนี้ คัมภีร์อัลกุรอานยังกล่าวถึงความกตัญญูและความรักอันอ่อนโยนของนบียะฮ์ยา ตลอดจนทัศนคติที่ถ่อมตนต่อชีวิต ซึ่งทำให้เขาได้รับความบริสุทธิ์แห่งชีวิต
ตามความเชื่อของอิสลาม นบียะฮ์ยา เคยไปที่อัลหะรอมุชชะรีฟ (เนินพระวิหาร) เพื่อกล่าวคำเทศนาของท่าน 
== การลอบสังหาร ==
ในช่วงของนบียะฮ์ยา ความขัดแย้งเกิดขึ้นระหว่างท่านกับเฮโรด อันทิพาส ซึ่งต้องการหย่ากับภรรยาคนแรกของท่านและรับน้องสะใภ้คนก่อนของท่านมาเป็นภรรยา  นบียะฮ์ยา เตือนว่าการแต่งงานอาจเป็นการร่วมประเวณีระหว่างพี่น้องและไม่เห็นด้วยกับการแต่งงาน หลังจากนั้น เฮโรด อันทิพาสได้คุมขังนบียะฮ์ยา  จากนั้น นบียะฮ์ยาก็ถูกประหารชีวิต   เชื่อว่าศีรษะของนบียะฮ์ยาอยู่ภายในมัสยิดอุมัยยะฮ์ ในดามัสกัส   
== มรดก ==
ในศาสนาอิสลาม นบียะฮ์ยาทักทายนบีมุฮัมมัด ในคืนอิสรออ์ และมิห์รอจญ์ พร้อมด้วยนบีอีซา (พระเยซู) บนชั้นฟ้าชั้นที่สอง  เรื่องราวของนบียะฮ์ยายังเล่าให้กษัตริย์แห่งอบิสซิเนีย ฟังระหว่างที่ชาวมุสลิมอพยพไปยังอบิสซีเนีย  ตามคัมภีร์อัลกุรอาน นบียะฮ์ยาคือผู้ที่อัลลฮ์ทรงส่งสันติภาพมาในวันที่ท่านเกิดและวันที่ท่านตาย  จากคำกล่าวของอัสซุยูตีย์ อิบรอฮีมระบุว่าตั้งแต่สร้างโลก สวรรค์และโลกต่างร่ำไห้เพียงสองคน คือยะฮ์ยาและฮุซัยน์   ตามหะดีษ มุฮัมมัดกล่าวว่า: "บุตรของอาดัมทุกคนจะมาในวันกิยามะฮ์ และเขาจะมีบาปของเขา ยกเว้นยะฮ์ยา อิบน์ ซะกะรียา"  ชาวมุสลิมหลายคนเปรียบเทียบยะฮ์ยาเหมือนฮุซัยน์ 
== อ้างอิง ==
นบี
ซิซตานี

redirectอัซซิซตานีย์
ซิซตานีย์

redirectอัซซิซตานีย์
แอตแลนตา ฮอกส์

แอตแลนต้า ฮอกส์ เป็นทีมบาสเกตบอลในลีก เอ็นบีเอ ตั้งอยู่ที่ แอตแลนต้า รัฐจอร์เจีย
== ประวัติ ==
เดิมทีทีมแอตแลนตา ฮอกส์  ไม่ได้ตั้งอยู่ที่ แอตแลนต้า ทีมนี้ถูกก่อตั้งในปี ค.ศ. 1946 ภายในเขตเมือง 3 เมืองติดกัน(ไทร-ซิตี้)ของเมือง ดาเวนพอร์ท (รัฐไอโอวา) และเมืองโมลีนกับเมืองร็อคไอส์แลนด์ (รัฐอิลลินอย)  โดยใช้ชื่อว่า ไทร-ซิตี้ แบลคฮอกส์ ก่อนที่จะย้ายไปเมืองมิลวอกี ใน ค.ศ. 1951 โดยเปลี่ยนชื่อจาก แบล็คฮอกส์ ไปเป็น ฮอกส์ และก็ย้ายไปอยู่ที่ เซนต์หลุยส์ ในปี ค.ศ. 1955 ก่อนจะย้ายไปอยู่ที่เมือง แอตแลนต้า ในปัจจุบันตั้งแต่ปี ค.ศ. 1968-ปัจจุบัน
== โค้ช ==
ริชชี่ กัวริน 1968-1971
ค็อตตอน ฟิตส์ซิมมอน 1972-1975
จีน ทอมอเลน 1975
ฮิวบี้ บราวน์ 1976-1980
ไมค์ เฟรตเทลโล 1980
เควิน ลาฟเฮอรี่ 1981-1982
ไมค์ เฟรตเทลโล (ครั้งที่ 2) 1983-1989
บ็อบ เวียส 1990-1992
เลนนี วิลเก็นส์ 1993-1999
รอน ครูเกอส์ 2000-2002
เทอรี่ สต็อตส์ 2002-2003
ไมค์ วู้ดสัน 2004-ปัจจุบัน
== สนาม ==
อเล็คซานเดอ คอลิเซียม 1968-1971
เดอะ ออมนี 1972-1996
จอเจีย โดม 1997-1998
แม็คโดนัล เซ็นเตอร์ 1997-1998
ฟิลลิป อารีน่า 1999-ปัจจุบัน
== เสื้อนักกีฬาที่รีไทร์ ==
เบอร์ 9 บ็อบ เพททิท ปี 1954-1964
เบอร์ 21 โดมินิค วิลกิ้นส์ 1982-1993
เบอร์ 23 ลู ฮัดสัน 1966-1976
== นักกีฬาที่ติด ฮอลออฟเฟม ==
รายชื่อนักกีฬาที่ติด ฮอลออฟเฟม
วอลท์ เบลลามี่ 1970-1973
คอนนี่ ฮอวกิ้นส์ 1975
โมเซส มาโลน 1988-1990
พีต มาราวิช 1970-1973
เลนนี่ วิลกิ้นส์ (โค้ช) 1993-1999
== สถิติฤดูกาลที่ดี/แย่ที่สุด ==
ดี - 1986 , 1993 (ชนะ 57 แพ้ 25)
แย่ - 2000 (ชนะ 25 แพ้ 57)
อแตลแนตา ฮอกส์
สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2489
มุฮัมมัด อิบน์ มูซา อัลเคาะวาริซมี

มุฮัมมัด อิบน์ มูซา อัลเคาะวาริซมี (محمد بن موسى الخوارزمي) หรือ โมแฮมแมด เบน มูซอ ฆวอแรซมี (محمد بن موسی خوارزمی; ประมาณ ค.ศ. 780–850) เป็นนักวิทยาศาสตร์ นักคณิตศาสตร์ นักดาราศาสตร์ นักโหราศาสตร์ นักภูมิศาสตร์ อีกทั้งยังเป็นนักเขียนและนักแปล
== ประวัติ ==

อัลเคาะวาริซมี เกิดในคอวาริซมฺ เขตการปกครองคุรอซาน ในเปอร์เซีย (ปัจจุบันมีชื่อว่าคีวา อยู่ในอุซเบกิสถาน) มีความเห็นที่แตกต่างกันในเรื่องช่วงชีวิตของเขา บ้างก็ว่า เกิด ค.ศ. 780 และตาย ค.ศ. 840 ภาษาดั้งเดิมของเขาน่าจะเป็นภาษาเปอร์เซีย แต่งานเขียนของเขา เท่าที่ทราบ เขียนในภาษาอาหรับเท่านั้น หนังสือที่เขียนส่วนใหญ่เกี่ยวกับคณิตศาสตร์ ภูมิศาสตร์และแผนที่ ดาราศาสตร์ ปฏิทินและเวลา นาฬิกาและแอสโตรแลบ
ชีวิตในวัยเยาว์ไม่เป็นที่ทราบกันมากนัก ทราบว่ามีชื่อเสียงอยู่ในสมัยอัลมะอ์มูน แห่งราชวงศ์อับบาซียะห์  ซึ่งได้สนับสนุนงานวิชาการเป็นอย่างสูงได้ตั้งสถาบันการเรียนรู้และห้องสมุดมีชื่อว่า ดาร อัลฮิกมะหฺ (ทำเนียบแห่งปัญญา) มีนักปรัญาและนักวิทยาศาสตร์ทำงานค้นคว้าและแปลตำราจากภาษากรีก ภาษาละติน และภาษาฮินดี ซึ่งนับเป็นห้องสมุดแห่งแรกของโลก  หลังจากห้องสมุดในอเล็กซานเดรีย มีการสะสมงานที่สำคัญๆ ของโรมันมากมาย  และได้มีการสร้างหอดูดาวขึ้นมา
อัลเคาะวาริซมีและคณะเช่น ผู้คนในตระกูลมูซา เป็นนักวิชาการของสถาบันการเรียนรู้แห่งแบกเดด งานส่วนหนึ่งคืองานแปลและศึกษาต้นฉบับงานทางวิทยาศาสตร์ของกรีก อัลเคาะวาริซมีได้เขียนตำราเสนอแก่ คอลีฟะหฺอัลมะอ์มูนหลายฉบับ เช่น ตำราทางคณิตศาสตร์ชื่อ "ฮิซาบ อัลญับริ วะ อัลมุกอบะละหฺ" ซึ่งเป็นผลงานที่มีชื่อเสียงมากของอัลเคาะวาริซมี ชื่อของตำรานี้เป็นที่มาของคำว่า "Algebra" หรือ พีชคณิต คำว่า อัลญับรฺ หมายถึง การกลับคืนค่า (Restoring) เป็นกระบวนการทำให้ค่าทั้งสองข้างของสมการ มีค่าเท่ากัน และคำว่า อัลมุกอบะละหฺ หมายถึง การเปรียบเทียบ ทั้งสองข้างของสมการซึ่งมีค่าเท่ากัน
== สิ่งสืบเนื่อง ==
ศัพท์ Algebra (พีชคณิต) นั้นมีรากศัพท์มาจากชื่อหนังสือ Al-Jabr wa-al-Muqabilah ของเขา ซึ่งอัลเคาะวาริซมีได้รับการยกย่องให้เป็นบิดาของพีชคณิตอีกด้วย นอกจากนั้นหนังสือ Liber Algoritmi de numero Indorum ทำให้เกิดศัพท์ algorithm (อัลกอริทึม) ขึ้นในคณิตศาสตร์
นอกจากนี้แล้ว อัล คอวาริศมียังได้สร้างตารางค่า sine,เริ่มใช้ ระบบเลขฐานสิบ, ศึกษาระบบรูปทรงภาคตัดกรวย (conic section), calculus of 2 error, ใช้เลข 0 เป็นทศนิยม เป็นต้น ตำราของท่านใช้ในสถาบันต่าง ๆ ถึงปี 1600
== ผลงาน ==
ฮิซาบ อัลญับริ วะ อัลมุกอบะละหฺ (การคำนวณโดยหักออกและบวกเข้ามาใหม่) มีชื่อในภาษาละตินว่า Liber algebrae et almucabala
กิตาบ อัลญัมอิ วะ อัตตัฟรีก บิ อัลฮีซาบ อัลฮินดีย์ (หนังสือของอัลกอริตมีว่าด้วยเรื่องคณิตศาสตร์อินเดีย)  ซึ่งต้นฉบับภาษาอาหรับหายไป  มีฉบับแปล มีชื่อในภาษาละตินว่า Liber Algoritmi de numero Indorum ซึ่งเป็นที่มาของคำว่า อัลกอริทึม (Algorithm)  ที่หมายถึงขั้นตอนวิธีการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ ในตำราเล่มนี้ได้พูดถึง ระบบตัวเลข 1 ถึง 10 การใช้ทศนิยมและการใช้เลขศูนย์
กิตาบ สูเราะหฺ อัลอัรฎิ (หนังสือรูปร่างธรณี) เป็นตำราทางภูมิศาสตร์ มีตาราง และแผนที่
อิสติครอจญ์ ตารีค อัลยะฮูด (เกี่ยวกับปฏิทินยิว)
กิตาบ อัตตารีค (หนังสือประวัติศาสตร์)
กิตาบ อัรรุคมาต (หนังสือนาฬิกาอาทิตย์)
อัลญัลรุ้ วัลมุกอบละฮุ (หนังสือ การแก้สมการกำลังสอง)
== อ้างอิง ==
นักวิทยาศาสตร์มุสลิม
นักคณิตศาสตร์
นักวิทยาศาสตร์
บุคคลที่เกิดในคริสต์ศตวรรษที่ 8
บุคคลที่เสียชีวิตในคริสต์ศตวรรษที่ 9
ชาวอุซเบกิสถาน
ความหมายโดยนัย

ความหมายโดยนัย หรือ ความหมายนัยประหวัด หมายถึง ความหมายของคำ หรือข้อความ ในแง่มุมอื่น ๆ ที่มิใช่ความหมายหลักหรือความหมายที่รู้กันโดยทั่วไป เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า "ความหมายแฝง" นั่นเอง
อนึ่ง คำว่า "นัย" นั้นหมายถึง ข้อสำคัญ, ความ, ความหมาย, แนว, ทาง หรือ แง่
== ดูเพิ่ม ==
อุปมา
อุปไมย
ภาษา
ศิลาจารึก

ศิลาจารึก เป็นวรรณกรรมชนิดลายลักษณ์อักษรอย่างหนึ่ง อาศัยการบันทึกบนเนื้อศิลา ทั้งชนิดเป็นแผ่น และเป็นแท่ง โดยใช้โลหะแหลมขูดเนื้อศิลาให้เป็นตัวอักษร เรียกว่า จาร หรือ การจารึก ศิลาจารึกมีคุณค่าในเชิงบันทึกทางประวัติศาสตร์ ผู้จารึกหรือผู้สั่งให้มีศิลาจารึกมักจะเป็นผู้มีอำนาจ มิใช่บุคคลทั่วไป เนื้อหาที่จารึกมีความหลากหลายตามความประสงค์ของผู้จารึก เช่น บันทึกเหตุการณ์ บันทึกเรื่องราวในศาสนา บันทึกตำรับตำราการแพทย์และวรรณคดีเป็นต้น
จารึกบนแท่งศิลานั้นมีความคงทนและ คงสภาพอยู่ได้นับพัน ๆ ปี ด้วยเหตุนี้ นักประวัติศาสตร์และนักภาษาศาสตร์จึงสามารถสืบสานความรู้ย้อนไปได้นับพัน ๆ ปี โดยเฉพาะความรู้ด้านอักษรและภาษา ซึ่งมีการเปลี่ยนแปลงเรื่อยมา
ศิลาจารึกสำคัญ ๆ อาทิ
จารึก "สฺยํกุก" ที่ระเบียงภาพปราสาทนครวัด อันเป็นแหล่งความรู้ที่สำคัญอย่างหนึ่ง เกี่ยวกับที่มาและความหมายของคำว่า สยาม
ศิลาโรเซตตา พบที่เมืองโรเซ็ตตา ประเทศอียิปต์ เป็นจารึก 3 ภาษา นับเป็นกุญแจสำคัญที่ช่วยให้นักภาษาศาสตร์สามารถอ่านความหมายของอักษรภาพอียิปต์โบราณได้สมบูรณ์ขึ้นอย่างมาก
==ศิลาจารึกประเทศไทย==
ศิลาจารึกเก่าที่สุดที่ค้นพบในประเทศไทยเท่าที่มีหลักฐานทางศักราชปรากฏอยู่ด้วย คือ “จารึกเขาน้อย” พบที่วัดเขาน้อยสีชมพู อำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว สร้างขึ้นใน พ.ศ. 1180 เขียนเป็นภาษาสันสกฤตและเขมรโดยใช้อักษรปัลลวะ
การจัดทำศิลาจารึกในยุคกรุงสุโขทัยนับว่าค่อนข้างแพร่หลาย โดยจารึกที่ค้นพบและอ่านแล้วมีไม่น้อยกว่า 100 หลัก หลักที่สำคัญ อาทิ
จารึกพ่อขุนรามคำแหง (จารึกหลักที่ 1) นับเป็นศิลาจารึกภาษาไทยยุคแรก ๆ บอกเล่าเหตุการณ์ในสมัยสุโขทัย
จารึกวัดศรีชุม (จารึกหลักที่ 2)
จารึกนครชุม (จารึกหลักที่ 3)
จารึกวัดป่ามะม่วง (ภาษาเขมร) (จารึกหลักที่ 4)
จารึกวัดป่ามะม่วง (ภาษาไทย) หลักที่ 1 (จารึกหลักที่ 5)
จารึกวัดป่ามะม่วง (ภาษาบาลี) (จารึกหลักที่ 6)
จารึกวัดป่ามะม่วง (ภาษาไทย) หลักที่ 2 (จารึกหลักที่ 7)
จารึกวัดเขาสุมนกูฏ (จารึกหลักที่ 8)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Funerary Stela 
จารึก
Pachystachys lutea

redirect เหลืองคีรีบูน
ศึกชิงจ้าวยุทธภพ

ศึกชิงจ้าวยุทธภพ (天下一武道会, เทนกะอิจิบุโดไก, ความหมายตามตัวอักษร: การแข่งขันศิลปะการต่อสู้ของผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในใต้หล้า) เป็นชื่อของเหตุการณ์ในการ์ตูนเรื่องดราก้อนบอล โดยเป็นการจัดการแข่งขันหาผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก จัดขึ้นทุก 5 ปี (โดยในภายหลังได้เปลี่ยนเป็นจัดขึ้นทุก 3 ปี) กฎกติกาการแข่งขัน โดยตัดสินแบบแพ้คัดออก หรือที่เรียกว่าทัวร์นาเมนต์ ตัดสินกันโดยล้มเกินกว่าสิบวินาที โดยผู้ที่ตกเวที หรือขอยอมแพ้ นอกจากนี้การฆ่าคู่ต่อสู้ โจมตีบริเวณดวงตา และการใช้อาวุธ ถือว่าเป็นข้อห้ามในการแข่งขัน
== การแข่งขัน ==
=== ครั้งที่ 21 ===
ครั้งที่ 21 ของการแข่งขัน เป็นครั้งแรกของการ์ตูนเรื่องดราก้อนบอล
ผู้ชนะเลิศการแข่งขัน แจ๊คกี เชน (ผู้เฒ่าเต่า ปลอมตัวมาร่วมการแข่งขัน)
=== ครั้งที่ 22 ===
ผู้ชนะเลิศการแข่งขัน เทนชินฮังชนะ โงกุนโดยทั้งคู่ตกมาจากท้องฟ้าพร้อมกัน แต่โงกุนโชคร้ายไปกับรถบรรทุกชนในช่วงที่ใกล้ถึงพื้น ทำให้ตกถึงพื้นก่อนเทนชินฮัง
=== ครั้งที่ 23 ===
ผู้ชนะเลิศการแข่งขัน ซุน โกคู ชนะ พิคโกโร่
รอบแรก
เทนชินฮัง ชนะ เถาไปไป (เวอร์ชันไซบอร์ก)
ซุน โกคู ชนะ จีจี้
พิกโกโร่ ชนะ คุริริน
เชน(คนที่พระเจ้าสิงร่างมา) ชนะ หยำฉา
รอบรองชนะเลิศ
ซุน โกคู ชนะ เทนชินฮัง
พิกโกโร่ ชนะ เชน
รอบชิงชนะเลิศ
ซุน โกคู ชนะ พิกโกโร่
=== ครั้งที่ 24 ===
ไม่มีข้อมูล
=== เซลเกม ===
เซลได้จัดขึ้นโดยถ้าเซลชนะก็ได้ครองโลก
โดยมีพิคโกโร่และเท็นชินฮังสู้กับเซลร่าง1
เซลร่าง2 เบจิต้าและทรังคส์สู้
เซลร่างสมบูรณ์ โงกุนและโกฮังสู้
สุดท้ายโกฮังสู้จนชนะด้วยท่าพลังคลื่นเต่า
=== ครั้งที่ 25 ===
ผู้ชนะเลิศการแข่งขัน มิสเตอร์ซาตาน ชนะ หมายเลข 18 หลังจากที่แอบตกลงจะจ่ายเงิน 20 ล้านเซนีให้หมายเลข 18 เพื่อรักษาหน้าและแกล้งให้ มิสเตอร์ซาตาน ชนะ
ผู้ชนะเลิศการแข่งขันรุ่นเด็กคือ ทรังส์ ชนะ ซุน โกเท็นแต่ที่ชนะก็เพราะทรังส์ได้ใช้ร่างซูเปอร์ไซย่าทำให้โกเท็นตกเวทีการประลองศึกชิงเจ้ายุทธภพ
โกเท็น ก็ได้ใช้ร่างซูเปอร์ไซย่าเหมือนกัน แต่ถึงยังไง ทรังส์ก็ชนะไปในที่สุด
=== ครั้งที่ 26 ===
ผู้ชนะเลิศการแข่งขัน มิสเตอร์ซาตาน ชนะ จอมมารบู หลังจากที่จอมมารบูยอมให้มิสเตอร์ซาตานชนะ
=== ครั้งที่ 27 ===
ผู้ชนะเลิศการแข่งขัน มิสเตอร์ซาตาน ชนะ เนลีน
=== ครั้งที่ 28 ===
ผู้ชนะเลิศการแข่งขัน มิสเตอร์ซาตาน
=== ครั้งที่ 29  ===
รอบแรก
ปัง ชนะ โม่เค็กโค่
ซุน โกคู ชนะ อุบุ
เบจิต้า ชนะ น็อค
ทรังคซ์ ชนะ ตุ๊ดซี่
คิลาโน่ ชนะ ชิคเก้น
โกเท็น แพ้ บู
รอบรองชนะเลิศ
ปัง ชนะ ซุน โกคู (สมมุติว่าปังชนะ)
เบจิต้า ชนะ ทรังคซ์
คิลาโน่ แพ้ บู
รอบชิงชนะเลิศ
ปัง แพ้ เบจิต้า
เบจิต้า แพ้ บู
บู แกล้งแพ้ มร.ซาตาน
=== เกร็ด  ===
หยำฉา เป็นคนที่ไม่ค่อยมีโชคกับการแข่งขันศึกชิงจ้าวยุทธภพเอาเสียเลย เพราะเหยำฉาป็นฝ่ายพ่ายแพ้ในรอบชิง 8 คนสุดท้ายทุกครั้ง เนื่องจากเจอคู่ต่อสู้ที่ร้ายกาจทั้งสามครั้งที่ได้เข้ารอบ (2 ใน 3 นั้นก็เป็นแชมป์การแข่งขัน)
ซุน โกคู กลับตรงกันข้าม ในรอบชิงชนะเลิศ 8 คนสุดท้าย เขามักจะเจอคู่ต่อสู้คนแรกที่ไม่ค่อยจะมีฝีมือนักเมื่อเทียบกับคนอื่นๆ หรือความจริงอาจเป็นเพราะโกคูเก่งเกินไปก็ได้
มิสเตอร์ซาตาน  ในความจริงมิสเตอร์ซาตานก็ไม่ได้มีฝีมือนักแต่ชนะเพราะว่ามีมิสเตอร์บู (บูร่างอ้วน) มาแข่งแล้วในบูร่างอ้วนมาล้มคนเก่งๆแล้วแกล้งแพ้จึงทำให้มีสเตอร์ซาตานชนะตลอด
ในศึกชิงจ้าวยุทธภพนั้นพิคโกโร่ใช่ชื่อในการแข่งขันว่ามารจูเนียร์ (มาโอจูเนียร์) เนื่องจากเพื่อไม่ให้เกิดความเข้าใจผิดกับจอมปีศาจพิคโกโร่บุกโลก
ดราก้อนบอล
ไฮเจีย

ไฮเจีย (Υγιεία; Hygieia) ตามความเชื่อของกรีก เป็นเทพีแห่งสุขภาพอนามัย ความสะอาด และสุขลักษณะ เป็นธิดาของอัสคลิปิอุส (Asclepius) ที่มีหน้าที่ในการรักษาโรคภัยไข้เจ็บ ไฮเจียจะมีหน้าที่ป้องกันการเจ็บไข้ได้ป่วย และการทำให้มีสุขภาพดีอย่างต่อเนื่อง
คำว่า Hygieia เป็นรากศัพท์ของหลายคำที่ใช้อักษรละติน เช่นคำว่า hygiene ในภาษาอังกฤษที่ความหมายว่าสุขภาพ
เทพนิยายกรีก
เทพเจ้ากรีก
ประยงค์ รณรงค์

ประยงค์ รณรงค์ ผู้รับได้รางวัลแมกไซไซ สาขาผู้นำชุมชน พ.ศ. 2547 และรางวัลปราชญ์เกษตรของแผ่นดิน สาขาผู้นำชุมชน พ.ศ. 2551
== ประวัติ ==
ประยงค์ รณรงค์ เกิดเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2480 ที่อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช สมรสกับนางแนบ รณรงค์ มีบุตรธิดา 5 คน จบการศึกษาชั้นประถมศึกษา จากโรงเรียนบ้านนาเส ตำบลนากะชะ อำเภอฉวาง
=== การทำงาน ===
ประยงค์ รณรงค์ ประกอบเกษตรกรรม คือ ทำสวนยางพารา สวนผลไม้ เป็นผู้นำการก่อตั้งกลุ่มเกษตรกรทำสวนยาง ตำบลไม้เรียง เมื่อปี พ.ศ. 2527 เป็นที่ปรึกษาคณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติ (คมช.) ในปี พ.ศ. 2549 และได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ พ.ศ. 2549
ประยงค์ รณรงค์ ได้รับรางวัลแมกไซไซ สาขาผู้นำชุมชน พ.ศ. 2547 และรางวัลบุคคลดีเด่นของชาติ พ.ศ. 2549 รวมถึงรางวัลปราชญ์เกษตรของแผ่นดิน สาขาผู้นำชุมชน พ.ศ. 2551 และรางวัลอื่นๆ อีกหลายรางวัล
== ปริญญากิตติมศักดิ์ ==
ประยงค์ รณรงค์ เป็นผู้ที่มีบทบาทสำคัญในด้านต่างๆ จนได้รับการมอบปริญญากิตติมศักดิ์ จากมหาวิทยาลัยหลายแห่ง ได้แก่
บัณฑิตกิตติมศักดิ์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย
มหาบัณฑิตกิตติมศักดิ์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ มหาวิทยาลัยทักษิณ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ และมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
พ.ศ. 2550 - 80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ต.ช.)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น==
ไม้เรียงถึงมะนิลา : จากรากหญ้าถึงแมกไซไซ - บทความพิเศษ โดย เสรี พงศ์พิศ มติชนสุดสัปดาห์ ฉบับที่ 1256 - 1267
{| border="0"
|-
|     ||ตอนที่ 1 ||ตอนที่ 2 ||ตอนที่ 3 ||ตอนที่ 4||ตอนที่ 5 ||ตอนที่ 6
|-
|  ||ตอนที่ 7 ||ตอนที่ 8 ||ตอนที่ 9 ||ตอนที่ 10 ||ตอนที่ 11 ||ตอนที่ 12 (จบ)
|}
บุคคลจากอำเภอฉวาง
ผู้ได้รับรางวัลแมกไซไซ
สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช
ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย
ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยทักษิณ
ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ช.
ธงชาติลิทัวเนีย

ธงชาติลิทัวเนีย มีลักษณะคล้ายกับธงชาติพม่า แต่ไม่มีดาว และออกจะเข้มด้วย ธงสามสีแบ่งตามแนวนอน พื้นสีเหลือง สีเขียวและสีแดง เรียงจากบนลงล่าง ความกว้างแต่ละแถบเท่ากัน ธงนี้เริ่มใช้เมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2532 ซึ่งเป็นเวลาเกือบ 2 ปี ก่อนการล่มสลายของสหภาพโซเวียตและการประกาศเอกราช ก่อนหน้านี้ธงนี้เคยใช้เป็นธงชาติลิทัวเนียในช่วงปี พ.ศ. 2461 - 2483 ซึ่งเป็นช่วงที่ลิทัวเนียอยู่ภายใต้การยึดครองของสหภาพโซเวียต โดยที่สีในธงดังกล่าวสว่างกว่าสีที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน ต่อมาหลังการยึดครองระยะสั้นของนาซีเยอรมนีช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ลิทัวเนียมีฐานะเป็นสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลิทัวเนีย ธงชาติในยุคนี้เริ่มแรกเป็นธงแดงแบบธงชาติสหภาพโซเวียตพร้อมอักษรบอกนามประเทศ ต่อมาจึงเปลี่ยนเป็นธงแดงแบบโซเวียตมีแถบสีขาวและสีเขียวอยู่ตอนล่าง
ธงชาติลิทัวเนียที่ใช้อยู่ในปัจจุบันนี้เป็นการปรับปรุงจากธงชาติสมัยประกาศเอกราชเล็กน้อย โดยแก้สัดส่วนธงเดิมจาก 1:2 เป็น 3:5 ใน พ.ศ. 2547
== การออกแบบ ==
{| width="60%" border="1" cellpadding="2" cellspacing="0" style="background: #f9f9f9; border: 1px solid #aaaaaa; border-collapse: collapse; white-space: nowrap; text-align: left"
|- style="text-align: center; background: #eee"
! โทนสี
! style="background-color:#FDB913"|สีเหลือง
! style="background-color:#006A44"|สีเขียว
! style="background-color:#C1272D"|สีแดง 
|-
| แพนโทน
| 15-0955 TP / 1235 c/u
| 19-6026 TP / 349 c/u
| 19-1664 TP / 180 c/u
|-
| RGB color model
| 253-185-19
| 0-106-68
| 193-39-45
|-
| Web colors
| fdb913
| 006a44
| c1272d
|-
| CMYK color model
| 0-30-100-0
| 100-55-100-0
| 25-100-100-0
|}
== วันธงชาติ ==
== ดูเพิ่ม ==
ธงในประเทศลิทัวเนีย
ธงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลิทัวเนีย
ทาอูทิชคา กีเอสมิ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ประวัติธงชาติลิทัวเนีย - เว็บไซต์รัฐสภาแห่งสาธารณรัฐลิทัวเนีย
ลิทัวเนีย
สัญลักษณ์ของประเทศลิทัวเนีย
วันสหประชาชาติ

วันสหประชาชาติ ได้ประกาศอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม มีวัตถุประสงค์เพื่อแจ้งให้ผู้คนทั่วโลกทราบถึงเป้าหมาย จุดประสงค์และการบรรลุผลของสหประชาชาติ โดยกำหนดวันที่กฎบัตรสหประชาชาติ มีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2488 เป็นวันกำเนิดขององค์การสหประชาชาติ และในวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2514 ได้มีมติของสหประชาชาติที่ 2782 (XXVI) สนับสนุนให้วันสหประชาชาติเป็นวันหยุดประจำชาติในประเทศสมาชิกทุก ๆ ประเทศ
== ประเทศที่มีวันสหประชาชาติ ==
ประเทศคอสตาริกา เป็นวันหยุดประจำชาติ
ประเทศเกาหลี เป็นวันหยุดประจำชาติ
ประเทศสวีเดน เป็นวันธงชาติสวีเดน
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วันสหประชาชาติ ที่ un.org
วันสหประชาชาติ ที่ UNA-แคนนาดา 
สหประชาชาติ
วันสำคัญ
วันสหประชาชาติ
อาณาจักรหอคำเชียงรุ่ง

อาณาจักรหอคำเชียงรุ่ง คือ อาณาจักรที่เคยตั้งอยู่ในเขตสิบสองปันนา มณฑลยูนนาน ประเทศจีน แต่ไม่ค่อยจะมีข้อมูลในประวัติศาสตร์
== ขนาด และ เขตการปกครอง ==
อาณาจักรหอคำเชียงรุ่ง หรือ อาณาจักรเชียงรุ่ง เป็นอาณาจักรที่เคยทรงอำนาจมากในเขตประเทศจีนตอนใต้ ทั้งยังขยายอิทธิพลไปตีเอาเมืองใกล้เคียง เช่น
เมืองเชียงตุง ของชาว ไทขึน หรือ ไทเขิน
เมืองบางเมืองของอาณาจักรล้านช้าง
เมืองแถง หรือ เมืองเดียนเบียนฟู ของชาวไทดำ
เมืองเวียงคำแถนอาณาจักรภูแถนหลวง
มีวัฒนธรรมที่โดดเด่นเป็นของตนเอง ใกล้เคียงกับวัฒนธรรมของพม่า ล้านนา สยาม ลาว และ เวียดนาม โดยแบ่งระบบการปกครองเป็น 12 พันนา 12000 พันนา หรือ 12 เขตการปกครอง โดยแต่ละเมือง จะมีเมืองเล็ก ๆ หลาย ๆ เมือง มารวมกันอยู่เมืองใหญ่ หรือ พันนา พูดอีกนัยหนึ่งก็คือ การปกครองแบบ สหพันธรัฐ และมีเมืองหลวงอยู่ที่ เมืองเชียงรุ่ง การแบ่งเช่นนี้ก็เพราะว่า ความสะดวกในการปกครองและการเก็บส่วยอากร เก็บเครื่องบรรณาการส่งไปยังเชียงรุ่งซึ่งเป็นเมืองหลวง
ที่จริงการแบ่งเขตแบบพันนานี้ นิยมใช้ในภูมิภาคแถว ๆ นั้น ลงมาจนถึงดินแดนล้านนา อีกอาณาจักรหนึ่งที่เป็นที่รู้จักก็คือ แคว้นสิบสองจุไทย ของชาวไทดำ ในอาณาจักรล้านนานั้นก็เช่นเดียว โดยจะเห็นได้จากตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่ ซึ่งกล่าวถึงเขตแดนของเมืองเชียงแสนที่สร้างขึ้น บริเวณเมืองเงินยางเดิมโดยพญาแสนภู พระราชนัดดาของ พระยามังรายมหาราช เมื่อปี พ.ศ. 1871 ตอนหนึ่งว่า "ดังมักแคว้นเขตแดนเมืองเชียงแสนทั้งเมือง มี 32 พันนาแล"
หลังจากนั้น อาณาจักรนี้ก็ถูกโจมตี จนอาณาจักรหอคำเชียงรุ่งล่มสลาย กลายเป็นแคว้นสิบสองปันนา
== อ้างอิง ==
"Gazetteer of Upper Burma and the Shan states"
Kanbawsa - A Modern Review
มณฑลยูนนาน
เชียง
รัฐสิ้นสภาพในทวีปเอเชีย
รัฐสิ้นสภาพในประวัติศาสตร์จีน
รัฐสิ้นสภาพในประเทศจีน
เชียงแสน

เชียงแสน อาจหมายถึง
อำเภอเชียงแสน - อำเภอในจังหวัดเชียงราย
เวียงเชียงแสน - ในปัจจุบันตั้งอยู่ที่บ้านสบคำ อำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย
อาณาจักรโยนก เชียงแสน และล้านนา (พ.ศ. 1835–2435)
หิรัญนครเงินยางเชียงแสน (พ.ศ. 1181-1805) - อาณาจักรหนึ่งในประเทศไทย
เวียงปรึกษา

เวียงปรึกษา(เวียงเปิกสา) หรือ เวียงเชียงแสนน้อย  ตั้งอยู่ที่บ้านสบคำ อำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย
== ประวัติ ==
ภายหลังจากการล่มสลายของเวียงโยนกไชยบุรีศรีช้างแส่น และสิ้นราชวงศ์สิงหนติแล้ว  ขุนพันนาและนายบ้านกลุ่มชนที่เหลือรอดได้อพยพมาสร้างเมืองใหม่ นำโดยขุนลัง ริมฝั่งแม่น้ำโขงฝั่งตะตก และอยู่ทางทิศตะวันออกของเมืองโยนกนครฯ เรียกว่าเวียงเปิกสา (เวียงปรึกษา) หรือเวียงเชียงแสนน้อย โดยผู้ที่ครองเวียงเปิกสานั้น จะต้องได้รับการเปิกสา(ปรึกษา) คัดเลือกจากประชาชนในเมืองทั้งหมด คล้ายกับแนวทางของระบอบประชาธิปไตย เรียกว่า ไพร่แต่งเมือง รวมเป็นขุนผู้ครองเวียงเปิกสา 16 คน แต่จากหลักฐานทางโบราณคดีในเวียงเปิกสา(ปรึกษา) มีความเก่าถึงแค่ยุคล้านนาเท่านั้น ไม่ได้มีอายุเท่าตามที่ตำนานอ้าง
ในขณะที่ตั้งเวียงปรึกษานั้น เวลาเดียวกัน ได้เกิดกลุ่มอำนาจใหม่บริเวณที่ราบดอยตุง โดยลาวจังกราช ปฐมกษัตริย์หิรัญนครเงินยางเชียงลาว ได้รวบรวมผู้คนตั้งเมืองหิรัญนครเงินยางเชียงลาวและสถาปนาราชวงศ์ลาวขึ้น ซึ่งจะเป็นสายสกุลของพญามังราย ปฐมกษัตริย์แห่งอาณาจักรล้านนา
   
== รายนามขุนพันนาเวียงเปิกสา(ปรึกษา) ==
=== ยุคไพร่แต่งเมือง ===
ขุนลัง
ขุนช้าง
ขุนลาน
ขุนถาน
ขุนตาม
ขุนตง
ขุนติม
ขุนแตง
ขุนจัน
ขุนคง
ขุนจอม
ขุนชง
ขุนซีก
ขุนอิทธิ
ขุนพัทธะ
ขุนสุข
(หมายเหตุ รายชื่อขุนพันนาเวียงเปิกสา(ปรึกษา) อ้างอิงจากตำนานสิงหนติโยนก ฉบับวัดลำเปิง จ.เชียงราย เป็นหลัก)
==อ้างอิง==
ว
ช
วียงเชียงแสน
รัฐสิ้นสภาพในทวีปเอเชีย
เวียงเชียงแสนน้อย