pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
มิตต์ รอมนีย์

วิลลาร์ด มิตต์ รอมนีย์ (Willard Mitt Romney) เกิดวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2490 เป็นนักธุรกิจและนักการเมืองชาวอเมริกันจากรัฐมิชิแกน และเป็นผู้ว่าการรัฐแมสซาชูเซตส์คนที่ 70 ระหว่างปี 2546-2550 มิตต์ รอมนีย์เป็น ผู้สมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาในนามพรรคริพับลิกัน เมื่อคราวเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ค.ศ. 2008และคราวเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ค.ศ. 2012 เรียกสั้นๆ ว่า ศึกชิงทำเนียบขาว
== ประวัติ ==
ในด้านการศึกษา วิลลาร์ด มิตต์ รอมนีย์ หรือ ดร.วิลลาร์ด มิตต์ รอมนีย์ ภายหลังจากจบการศึกษาที่โรงเรียนแครนบรูกที่เมืองบลูมฟีลด์ฮิลลส์ในรัฐมิชิแกน เขาได้ศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษาที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด แต่ในขณะที่ยังไม่จบการศึกษาเขาได้ลาออกมา หยุดพักการเรียน เพื่อมาเป็นมิชชันนารีเผยแผ่ศาสนาในฝรั่งเศสเป็นเวลา 30เดือน เขานับถือศาสนาคริสต์นิกายมอร์มอนหลังจากกลับอเมริกาแล้ว เขาได้กลับไปศึกษาจนสำเร็จปริญญาตรีศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัย บริงแฮมยัง และได้ศึกษาต่อปริญญาโทที่มหาวิทยาลัยฮาเวิร์ดภาควิชาบริหารธุรกิจ ควบคู่ไปกับ การได้ปริญญาบัตรทางนิติศาสตร์จากมหาวิทยาลัยฮาเวิร์ดเช่นเดียวกัน ต่อมาเขาเรียนจบ ปริญญาเอก นิติศาสตรดุษฎีบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
ผลงานในส่วนของนักธุรกิจนั้น มิตต์ รอมนีย์เป็นอดีตซีอีโอของบริษัท เบนแอนด์คอมพานี (Bain & Company) และเป็นผู้ก่อตั้งบริษัทเบนแคปิตอล (Bain Capital)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
MittRomney.com 
ชาวอเมริกันเชื้อสายอังกฤษ
บุคคลจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
ผู้สมัครประธานาธิบดีสหรัฐ ค.ศ. 2008
พรรคริพับลิกัน (สหรัฐ)
นักการเมืองอเมริกัน
ชาวอเมริกันเชื้อสายสกอตแลนด์
ชาวอเมริกันเชื้อสายแคนาดา
บุคคลจากรัฐมิชิแกน
บุคคลจากรัฐแมสซาชูเซตส์
บุคคลจากดีทรอยต์
ผู้สมัครประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ปี 2012
ผู้ว่าการรัฐแมสซาชูเซตส์
บุคคลจากมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด
นักลงทุนชาวอเมริกัน
สมาชิกวุฒิสภาสหรัฐอเมริกา
จูเซปเป ปีอัซซี

จูเซปเป ปีอัซซี (Giuseppe Piazzi; 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2289 - 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2369) เป็นนักดาราศาสตร์และนักคณิตศาสตร์ชาวอิตาลีที่เป็นผู้ค้นพบเซเรส ดาวเคราะห์น้อยดวงแรกเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2343
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2289
นักดาราศาสตร์ชาวอิตาลี
นักคณิตศาสตร์ชาวอิตาลี
บุคคลจากแคว้นลอมบาร์เดีย
ปาดังเบซาร์

ปาดังเบซาร์ อาจหมายถึง
ตำบลปาดังเบซาร์ (ฝั่งไทย)
ปาดังเบซาร์ (เมือง) (ฝั่งมาเลเซีย)
อะโลน (เพลงวงฮาร์ต)

"อะโลน" (Alone) ของซิงเกิลที่บันทึกเสียงโดยวงดนตรีร็อก ชาวอเมริกัน วงฮาร์ต
เพลงถูกเรียบเรียงเมื่อปี พ.ศ. 2525 โดย ทอม เคลลี และบิลลี เบินเสตด ผู้ประพันธ์เพลงยอดนิยมอีก 2 เพลงของอเมริกา คือ เพลงของมาดอนน่า ในเพลง "ไลค์อะเวอร์จิน" (พ.ศ. 2526) และเพลงของซินดี ลอเปอร์ เพลง "ทรูคัลเลอร์ส" (พ.ศ. 2528)
เพลงนี้ขับร้องโดยวงฮาร์ต และออกเป็นซิงเกิลแรกของอัลบั้มที่ 9 แบดแอนนิมอลส์ อะโลนเป็นเพลงยอดนิยมในอเมริกา โดยอยู่ในชาร์ตอันดับ 1 นานถึง 3 สัปดาห์ ในชาร์ตบิลบอร์ดยอดนิยม 100 และเป็นซิงเกิลที่ประสพความสำเร็จในสหราชอาณาจักร ซึ่งอยู่อันดดับสูงสุดคืออันดับที่  3 ในชาร์ตซิงเกิลสหราชอาณาจักร
== ฉบับเซลีน ดิออน ==
"อะโลน" คือซิงเกิลที่ 2 จากอัลบั้ม เทกกิงแชนเซส ของเซลีน ดิออนซึ่งจะมีกำหนดจำหน่ายในยุโรปต้นปี พ.ศ. 2551 ยกเว้นในสหราชอาณาจักร ซึ่งมีซิงเกิล "อายส์ออนมี" ออกจำหน่ายไปแล้ว และมีการออกในรูปแบบดิจิตอลดาวโหลด ในวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550
เพลงนี้ปรากฏขึ้นทางวิทยุของสวีเดน เมื่อ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2550 และขึ้นสู่อันดับสูงสุดคืออันดับ 14 ในชาร์ตแอร์เพล  เมื่อ 3 มกราคม พ.ศ. 2551 และขึ้นสู่ชาร์ตซิงเกิลสวีเดนอันดับที่ 60 (จากการดาวโหลด) และขึ้นสู่อันดับ 52  นอกจากนี้ยังปรากฏในวิทยุของโปแลนด์ ในวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2550 และอิตาลีกับเยอรมนี ในวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2550
เพลงนี้ในรูปแบบของเซลีน ดิออน อำนวยการสร้างโดยเบ็น มูดดี้อดีตสมาชิกวง อีวานเวสเซน
=== ชาร์ต ===
{|class="wikitable sortable"
!align="left"|ชาร์ต พ.ศ. 2550
!align="center"|อันดับสูงสุด
|-
|align="left"|Canadian Hot 100
|align="center"|57
|-
|align="left"|Canadian Hot Digital Downloads
|align="center"|25
|-
|align="left"|Swedish Singles Chart
|align="center"|52
|-
|align="left"|Swedish Airplay Chart
|align="center"|14
|-
|align="left"|Thailand True Move 102.5 Get Chart
|align="center"|26
|-
|align="left"|UK Singles Chart
|align="center"|85
|-
|align="left"|U.S. Billboard Bubbling Under
|align="center"|24
|-
|align="left"|U.S. Billboard Pop 100
|align="center"|86
|-
|align="left"|U.S. Billboard Hot Digital Songs
|align="center"|81
|}
==ฉบับการร้องใหม่ของศิลปินอื่นๆ==
เพลงแบบป๊อป-แดนซ์โดย Kim Sozzi ในปี พ.ศ. 2549
==อ้างอิง==
เซลีน ดิออน - เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
เซลีน ดิออน - ประวัติชาร์ต 
เพลงในปี พ.ศ. 2526
ฮาร์ต
อ
อ
อ
ซิงเกิลอันดับ 1 ในบิลบอร์ดฮอต 100
Alone (canção de Heart)
อู้นุ

นุ (နု; 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2450 – 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538) หรือที่เรียกร่วมกับคำนำหน้าชื่อว่า อู้นุ (ဦးနု) และ ตะคีนนุ (သခင်နု) เป็นนายกรัฐมนตรีคนแรกของประเทศพม่า และดำรงตำแหน่งทั้งหมด 3 สมัย
นายกรัฐมนตรีพม่า
นักเขียนชาวพม่า
พุทธศาสนิกชนชาวพม่า
ผู้นำที่พ้นตำแหน่งจากรัฐประหาร
รัฐพม่า
บุคคลจากย่างกุ้ง
บุคคลจากมหาวิทยาลัยย่างกุ้ง
อีเห็นลายเสือโคร่ง

อีเห็นลายเสือโคร่ง หรือ อีเห็นลายพาด (Banded palm civet) สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดหนึ่งในอันดับสัตว์กินเนื้อ มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Hemigalus derbyanus มีรูปร่างหน้าตาเหมือนสัตว์จำพวกอีเห็นหรือชะมดทั่วไป แต่มีหน้ายาวและมีรูปร่างเพรียวบางกว่า ขนตามลำตัวสีน้ำตาลอ่อน มีลักษณะเด่น คือ  มีแถบสีดำ 7-8 แถบพาดขวางลำตัว โดยแถบดังกล่าวมีรูปทรงเป็นสามเหลี่ยมยาว ๆ และมีแถบสีดำพาดยาวผ่านใบหน้าและหน้าผาก 2 เส้น ด้านล่างของลำตัวและขามีสีอ่อนกว่าบริเวณหลัง มีหูยาวและมีประสิทธิภาพในการฟังเสียงที่สูง ตามีขนาดใหญ่ ส่วนโคนหางจะมีแถบสีดำเป็นปล้อง ๆ มีต้อมกลิ่นขนาดเล็ก สามารถหดเล็บเก็บได้เหมือนพวกแมว
มีความยาวลำตัวและหัว 45-50 เซนติเมตร ความยาวหาง 25-32.5 เซนติเมตร น้ำหนัก 1-3 กิโลกรัม
มีการกระจายพันธุ์ตั้งแต่ภาคใต้ของพม่า ภาคตะวันตกและภาคใต้ของไทย, มาเลเซีย, เกาะสุมาตราและเกาะบอร์เนียว
มักอาศัยอยู่ในป่าดิบชื้นใกล้แหล่งน้ำ มักอาศัยและออกหากินตามลำพัง นอกจากในฤดูผสมพันธุ์ หรือ มีลูกอ่อนที่อาจพบว่ามีอยู่ด้วยกัน 2 หรือ 3 ตัว ออกหากินในเวลากลางคืน มีลิ้นที่สากเหมือนพวกแมว กินสัตว์ขนาดเล็กจำพวกแมลง, ไส้เดือน, มด, แมงมุม, สัตว์น้ำขนาดเล็ก หอยทาก รวมทั้งพืช อย่าง ผลไม้เป็นต้น ปัจจุบัน การศึกษานิเวศวิทยาของอีเห็นลายเสือโคร่งนั้นยังมีอยู่น้อยมาก เนื่องจากเป็นสัตว์ที่พบเห็นตัวได้ยาก
เป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ.  2535 
==ดูเพิ่ม==
อีเห็นลายเสือโคร่งอินโดจีน
==อ้างอิง==
สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม
สัตว์กินเนื้อ
สัตว์ที่พบบนเกาะบอร์เนียว
สัตว์ป่าคุ้มครอง
วงศ์ชะมดและอีเห็น
สาวหูแมว

สาวหูแมว  หมายถึง ผู้หญิงที่ใส่ชุดที่เรียกกันว่า ชุดหูแมว ซึ่งประกอบด้วย หูแมว หางแมว และส่วนประกอบอื่น ๆ ของแมวที่นำมาใส่ไว้ในชุด เนะโกะมิมิมักจะพบมากในการ์ตูนญี่ปุ่น ทั้งแบบที่เป็นคอสเพลย์และที่เป็นร่างกายจริง การผสมผสานระหว่างคนกับแมว มีความหมายแฝงคือ แมวเป็นสัตว์ที่ขี้อ้อน ชอบเอาใจเจ้านาย เนะโกะมิมิก็จะมีลักษณะคล้ายกัน ตัวละครที่นอกจากจะพัฒนาเพื่อสนองความต้องการของเหล่าโลลิคอนแล้ว การเพิ่มเนะโกะมิมิเข้าไป ยิ่งเป็นการเพิ่มเอกลักษณ์ และเสน่ห์เข้าไปในตัว ทำให้ตัวละครนั้นเป็นที่จดจำได้ ดิจิการัตเป็นตัวละครตัวหนึ่ง ที่เหล่าโอะตะกุและโลลิคอนชื่นชอบมาก
เนะโกะมิมิที่มีชื่อเสียงตัวหนึ่งคือ มาสค็อตของบร็อกโคลิ (Broccoli) บริษัทแอนิเมชันครบวงจร ที่เริ่มต้นจากการเป็นผู้ผลิตซอร์ฟแวร์เกม การ์ดเกม จนกระทั่งพัฒนาเป็นร้านที่ชื่อว่าเกมส์เมอร์ขึ้นมา เริ่มจากย่านการค้าอากิฮาบาระ และเติบโตจนขยายสาขาไปทั่วญี่ปุ่น ทั้งยังไปเปิดสาขาที่ประเทศสหรัฐอเมริกาอีกด้วย  ตัวละครที่ชื่อ เดจิโกะ เป็นตัวละครจากอะนิเมะเรื่อง ดิจิการัต (Di Gi Charat) ซึ่งออกแบบโดยโคเกะดอนโบะ ดิจิการัตเป็นการผสมผสานระหว่าง โลลิคอน เมด และหูแมวเข้าด้วยกัน จนกลายเป็นเนะโกะมิมิในที่สุด
== ดูเพิ่ม ==
ชุดสัตว์
ศัพท์ในการ์ตูนญี่ปุ่น
ชุดสัตว์

ชุดสัตว์  เป็นแนวคิดที่วาดตัวละครหญิงสาวในอนิเมะและมังงะให้แต่งองค์ทรงเครื่องเยี่ยงสัตว์ เช่น มีหูแมว มีหางแมว
คำ "เคะโมะโนะมิมิ" นั้น มีความหมายตรงตัวว่า หูสัตว์ (animal ears) แต่ในทางพฤตินัย หมายรวมเอาอวัยวะอื่น ๆ เช่น หาง, อุ้งมือ, อุ้งเท้า ฯลฯ ด้วย
== ดูเพิ่ม ==
สาวหูแมว
ศัพท์ในการ์ตูนญี่ปุ่น
Moe anthropomorphism#Animals
พจนารถ แก้วผลึก

นางพจนารถ แก้วผลึก  เกิดเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน  พ.ศ. 2503 ที่อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี จบการศึกษาชั้นประถมที่โรงเรียนบางละมุง ชั้นมัธยมที่โรงเรียนโพธิสัมพันธ์พิทยาคาร  ปริญญาตรีจากวิทยาลัยครูฉะเชิงเทรา เมื่อจบการศึกษาได้ยึดอาชีพเป็นครูที่โรงเรียนอนุบาลอักษรศึกษา อ.บางละมุง อยู่ 6 ปี จากนั้นจึงได้ขยับขยายขึ้นเป็นผู้บริหารโรงเรียนและรับตำแหน่งนี้มานานถึง 23 ปี แล้วจึงลาออกมาทำธุรกิจส่วนตัว และลงเล่นการเมือง โดยพรรคที่ลงสมัครคือ พรรคประชาธิปัตย์
== เริ่มเข้าสู่การเมือง ==
เริ่มสนใจการเมืองเมื่อได้ดูรายการของ ASTV ในช่วงเกิดวิกฤตการณ์การเมืองในประเทศไทย พ.ศ. 2548-2550
ในต้นปี พ.ศ. 2549 ได้เดินทางเข้ากรุงเทพมหานคร เพื่อร่วมชุมนุมกับพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยในการขับไล่ทักษิณ ชินวัตร ด้วย โดยมีบทบาทเป็นแกนนำของพันธมิตร ฯ ของจังหวัดชลบุรี
ในการเลือกตั้งในปลายปี พ.ศ. 2550 ได้เข้าสมัครเป็นสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์จากการชักชวนของ ดร.ไกรศักดิ์ ชุณหะวัณ และ นายสมเกียรติ พงษ์ไพบูลย์ ทั้ง ๆ ที่ไม่คิดว่าจะเล่นการเมืองมาก่อน  โดยลงเลือกตั้งในเขต 2 จังหวัดชลบุรี ซึ่งผลการเลือกตั้งปรากฏว่า พรรคประชาธิปัตย์ได้รับเลือกตั้งมาทั้งหมด ทั้ง ๆ ที่เป็นพื้นที่ของพรรคชาติไทยมาก่อน (การเลือกตั้งคราวนี้ พรรคประชาธิปัตย์สามารถกวาดที่นั่งในภาคตะวันออกมาได้เกือบหมด ยกเว้นจังหวัดฉะเชิงเทราเท่านั้น) โดยที่ พจนารถ แก้วผลึก ได้คะแนนมาเป็นลำดับหนึ่งด้วย
เธอลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่จังหวัดชลบุรี ทั้งพ.ศ. 2554 และ พ.ศ. 2562 ในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
และในปี 2565 เธอได้ลาออกจากการเป็นสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์ แต่ในที่สุดเธอก็ตัดสินใจลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.ในปี 2566 ในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์อีกครั้ง โดยมีชวน หลีกภัย ร่วมลงพื้นที่หาเสียง แต่ก็ไม่ได้รับเลือกตั้ง
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ว่าที่ ส.ส.หญิง เน้นจุดยืนเพื่อปากท้องประชาชน
บุคคลจากอำเภอบางละมุง
ครูชาวไทย
นักการเมืองสตรีชาวไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชลบุรี
พรรคประชาธิปัตย์
พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย
บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
อเทวนิยม

อเทวนิยม (atheism) คือ ทรรศนะที่ไม่เชื่อว่ามีพระเป็นเจ้า และเชื่อในกฎธรรมชาติ ตรงกันข้ามกับเทวนิยม อเทวนิยมแตกต่างจากอไญยนิยม (agnosticism) ซึ่งเป็นมุมมองที่ว่ามนุษย์ไม่อาจพิสูจน์ได้ว่าพระเจ้ามีจริงหรือไม่ รวมถึงปรากฏการณ์ที่ไม่อาจรับรู้ได้ด้วยประสบการณ์ทางผัสสะ
คำว่า atheism ในภาษาอังกฤษ มาจากภาษากรีก ἄθεος (atheos) อันมีความหมายว่า "ปราศจากเทพ" ถือเป็นคำหยาบที่ใช้เรียกผู้ปฏิเสธเทพที่สังคมบูชากัน หลังจากที่มีความคิดอย่างอิสระ (freethought) ความสงสัยทางวิทยาศาสตร์ (skeptical inquiry) และการวิจารณ์ศาสนา (criticism of religion) เพิ่มขึ้นแล้ว การใช้คำนี้ก็มีความหมายอย่างแคบลง บุคคลกลุ่มแรกที่เริ่มถือว่าตนเป็นผู้ที่ไม่เชื่อเรื่องพระเทพ โดยเรียกตนเองว่า "ผู้ถืออเทวนิยม" (atheist) นั้น ใช้ชีวิตอยู่ในคริสต์ศตวรรษที่ 18
เนื่องจากเหตุที่ว่า ความหมายและความเข้าใจของอเทวนิยมนั้น มีความแตกต่างกัน ในปัจจุบันจึงทราบได้ยากว่าในโลกมีผู้ถืออเทวนิยมกี่คน อิงตามการคาดคะเนในปี พ.ศ. 2553 แล้ว มีผู้ถืออเทวนิยมอยู่ราว 2.3% ในโลก ในขณะที่อีก 11.9% เป็นผู้ที่ไม่เคร่งศาสนา อิงตามการสำรวจความคิดเห็นจากคนระดับโลกในปี พ.ศ. 2555 โดย WIN/GIA แล้ว 13% ของผู้ที่เข้าร่วมบอกว่าตนมิเชื่อพระเจ้า อิงตามอีกวิเคราะห์หนึ่ง จำนวนผู้ที่บอกว่าตนเองไม่เชื่อเรื่องพระเจ้าส่วนมากอยู่ในประเทศพัฒนาแล้ว ตัวอย่างร้อยละของประชากรที่บอกว่าตนเองไม่เชื่อในพระเจ้าหรือไม่นับถือศาสนาใดๆ เช่น สวีเดน 73%, อังกฤษ 69%, ออสเตรเลีย 63%, เยอรมนี 60%, เกาหลีใต้ 60%, ญี่ปุ่น 60%, จีน 90%, อเมริกา 39%, ฟินแลนด์ 55%
== มโนคติ ==

=== การอธิบายศาสนาอย่างย่อ ===
นักปรัชญา ลุดวิก ฟอยเออร์บาค และนักจิตวิเคราะห์ ซิกมุนด์ ฟรอยด์ กล่าวว่า พระเจ้าและความเชื่อทางศาสนาต่าง ๆ คือสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้นเพื่อทดแทนความต้องการทางจิตใจและอารมณ์ ซึ่งเป็นแนวคิดที่พุทธศาสนิกชนหลายกลุ่มเชื่อถือ คาร์ล มาร์กซ์ และฟรีดริช เองเงิลส์ ผู้ได้รับอิทธิพลทางแนวคิดจากลุดวิก ฟอยเออร์บาค กล่าวว่า การเชื่อถือในพระเจ้าและศาสนาคือการปฏิบัติทางสังคมหนึ่งซึ่งผู้ที่มีอำนาจนำไปใช้กดขี่ข่มเหงคะเนงร้ายพวกชนชั้นกรรมกร มีฮาอิล บาคูนิน กล่าวว่า "ความคิดที่ว่าพระเจ้ามีจริงบอกเป็นนัยถึงการปฏิเสธทางเหตุผลและทางความยุติธรรมของมนุษย์ เป็นการปฏิเสธอิสรภาพของมนุษย์อย่างเด็ดเดี่ยวที่สุด และต้องทำให้มนุษย์ตกเป็นทาส ทั้งในทฤษฎีและปฏิบัติ" มีฮาอิลย้อนคำคติพจน์ของวอลแตร์ อันว่าครั้นพระเจ้าไม่มีจริง ผู้คนก็จำต้องสร้างพระเจ้าขึ้นมาเอง มีฮาอิลจึงกลับเขียนว่า "ถ้าพระเจ้ามีจริง คนต้องปฏิเสธพระองค์"
== อ้างอิง ==
หม่อมราชวงศ์กิติวัฒนา ปกมนตรี

หม่อมราชวงศ์กิติวัฒนา ปกมนตรี (ราชสกุลเดิม ไชยันต์; 3 กันยายน พ.ศ. 2476 – 28 ตุลาคม พ.ศ. 2561)  เป็นพระธิดาในพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิวัฒนไชย กับหม่อมเจ้าพัฒน์คณนา ไชยันต์
== ประวัติ ==
หม่อมราชวงศ์กิติวัฒนา ปกมนตรี หรือ คุณหญิงแก้มพวง เป็นพระธิดาในพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิวัฒนไชย กับหม่อมเจ้าพัฒน์คณนา ไชยันต์ (ราชสกุลเดิม กิติยากร) ประสูติวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2476 เป็นอดีตรองประธานสภาสตรีแห่งชาติ ในพระบรมราชินูปถัมป์ จบการศึกษาชั้นต้นจากโรงเรียนเซนต์ฟรังซีสซาเวียร์คอนแวนต์ จบชั้นมัธยมจากโรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย แล้วไปศึกษาต่อด้านภาษาและสังคมศึกษาที่ Ahridge House of Citizenship แคว้นเฮิร์ทฟอร์ดไชร์  และวิชาการละครที่Royal Academy of Dramatic Art (RADA) กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ 
หม่อมราชวงศ์กิติวัฒนาสมรสกับวุธจิระ ปกมนตรี มีธิดาคือ อวัสดา ปกมนตรี อดีตผู้ประกาศข่าว ช่อง 9 และกีรดี ปกมนตรี ต่อมาหม่อมราชวงศ์กิติวัฒนาและสามี ได้หย่ากัน
หม่อมราชวงศ์กิติวัฒนา ปกมนตรี ถึงแก่อนิจกรรมด้วยอาการหลอดเลือดสมองตีบ เมื่อวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2561 สิริอายุ 85 ปี ต่อมาวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2562 เวลา 17.30 น. สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินไปในการพระราชทานเพลิงศพหม่อมราชวงศ์กิติวัฒนา ปกมนตรี ณ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย ในการนี้สมเด็จพระราชาธิบดีเลตซีที่ 3 แห่งเลโซโท และ สมเด็จพระราชินีมาเซเนต โมฮาโต เซเอโซ แห่งราชอาณาจักรเลโซโท เสด็จพระราชดำเนินมาทรงร่วมพิธีด้วย
== การทำงาน ==
หม่อมราชวงศ์กิติวัฒนาเริ่มรับราชการที่โรงเรียนนาฏศิลป์ กรมศิลปากร แล้วลาออกมาทำธุรกิจส่วนตัว และทำงานด้านสังคมสงเคราะห์ ต่อมาในการเลือกตั้ง ส.ส. ปี พ.ศ. 2550  จึงได้เข้ามาทำงานการเมืองโดยการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ระบบสัดส่วน เขต 6 กรุงเทพมหานครและปริมณฑล สังกัดพรรคเพื่อแผ่นดิน โดยหม่อมราชวงศ์กิติวัฒนา เป็นกลุ่มที่สนับสนุนพลตำรวจเอกประชา พรหมนอก เป็นนายกรัฐมนตรี ในการลงมติเมื่อปลายปี พ.ศ. 2551
ต่อมาในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ศาลรัฐธรรมนูญได้มีคำตัดสินให้หม่อมราชวงศ์กิติวัฒนาพ้นจากสมาชิกภาพการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เนื่องจากถือครองหุ้นภายหลังจากที่ กกต.ประกาศรับรองสภาพการเป็น ส.ส. แล้ว 
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
52 ปี แห่งความทรงจำรำลึกถึงวันราชาภิเษกสมรส   ผ่านคำสนทนา ของ ม.ร.ว.กิติวัฒนา (ไชยันต์) ปกมนตรี และ คุณหญิงทรงสุดา ยอดมณี,
หม่อมราชวงศ์
คุณหญิง
ราชสกุลไชยันต์
ครูชาวไทย
นักการเมืองสตรีชาวไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบสัดส่วน
พรรคเพื่อแผ่นดิน
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ. (ฝ่ายใน)
บุคคลจากสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์
บุคคลจากโรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย
บุคคลจากโรงเรียนเซนต์ฟรังซีสซาเวียร์คอนแวนต์
เสียชีวิตจากโรคหลอดเลือดสมอง
บุคคลในประวัติศาสตร์ไทย หลัง พ.ศ. 2544
เหตุเครื่องบินฝึกของกองทัพอากาศไทยตกที่จังหวัดสุพรรณบุรี พ.ศ. 2549

เครื่องบินฝึกแบบที่ 16 (บฝ.๑๖) CT/4E ของโรงเรียนการบินกำแพงแสน กองบัญชาการยุทธทางอากาศ กองทัพอากาศไทย เกิดอุบัติเหตุชนอาคารพาณิชย์ ที่ตำบลโคกคราม ริมถนนสายสุพรรณบุรี-บางบัวทอง อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี  มีผู้เสียชีวิต 1 คน คือ เรืออากาศเอกนาวิน ปิ่นประเสริฐ นักเรียนฝึกหัดบิน ที่กำลังเตรียมเป็นครูฝึกบิน เมื่อวันที่  18 มกราคม พ.ศ. 2549 เวลา 10.00 น. 
อุบัติเหตุครั้งนี้เป็นข่าวใหญ่ เนื่องจากนายกรัฐมนตรีในขณะนั้น คือ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร พร้อมด้วยคณะรัฐมนตรี กำลังจัดเรียลลิตี้โชว์เพื่อแก้ปัญหาความยากจนอยู่ที่ตำบลหนองบัว อำเภออาจสามารถ จังหวัดร้อยเอ็ด โดยมีการถ่ายทอดสดทางเคเบิลทีวียูบีซี ในระหว่างการรับประทานอาหารกลางวัน  นายพรหมินทร์ เลิศสุริย์เดช เลขาธิการนายกรัฐมนตรี เข้ามารายงานเหตุการณ์ดังกล่าว นางสุดารัตน์ เกยุราพันธุ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ได้ถามขึ้นว่า  "ทำไมถึงซ้ำตรงนั้นบ่อย"   พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ตอบว่า "มัวแต่มองป้ายบรรหาร-แจ่มใส เต็มไปหมด"  และนางสุดารัตน์กล่าวเสริมว่า "มัวแต่ดูหอ หลงหอ"  จากนั้นทุกคนบนโต๊ะอาหารได้พากันหัวเราะชอบใจ  
ภาพข่าวเหตุการณ์นี้ได้ถูกนำมาออกอากาศซ้ำในรายการคุยคุ้ยข่าวและเรื่องเล่าเช้านี้ โดยนายสรยุทธ สุทัศนะจินดา   และถูกวิพากษ์โดยนายณัฐวุฒิ ประเสริฐสุวรรณ ส.ส.จังหวัดสุพรรณบุรี จากพรรคชาติไทย กรรมาธิการการทหาร สภาผู้แทนราษฎร ซึ่งบังเอิญอยู่ใกล้ชิดกับเหตุการณ์   และเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์ถึงความเหมาะสมที่บุคคลระดับผู้นำรัฐบาล นำเรื่องความสูญเสียชีวิตนักบิน มาเป็นเรื่องตลกสองแง่สองง่ามในที่สาธารณะ
แต่เรื่องนี้ได้สร้างความไม่พอใจอย่างมากแก่ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร อย่างมาก และได้เรียกฉายานายสรยุทธ์ว่าเป็น "บ่าง"
ภายหลังเหตุการณ์พูดโดยไม่ระวังนี้ นางสุดารัตน์ เกยุราพันธุ์ จึงได้ฉายาจากสื่อมวลชนว่า "หน่อยหลงหอ" 
==อ้างอิง==
Thai Air Accidents (from 2000 to present) 
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เครื่องบินฝึกแบบที่ ๑๖ (บ.ฝ.๑๖)(CT-4A Air Trainer) 
เหตุเครื่องบินฝึกของกองทัพอากาศไทยตกที่จังหวัดสุพรรณบุรี พ.ศ. 2549
อุบัติเหตุทางการบินในประเทศไทย
อุบัติเหตุทางการบินในปี พ.ศ. 2549
เหตุการณ์ในจังหวัดสุพรรณบุรี
อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นกับกองทัพอากาศไทย
อำเภอบางปลาม้า
แคว้นอากีแตน

อากีแตน (Aquitaine) เป็นอดีตแคว้นในประเทศฝรั่งเศส (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นนูแวลากีแตน) ตั้งอยู่บริเวณทิศตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศฝรั่งเศส ติดกับมหาสมุทรแอตแลนติกและเทือกเขาพิเรนีส ติดกับพรมแดนประเทศสเปน
== ภูมิศาสตร์ ==
แคว้นอากีแตนมีเนื้อที่ 41,308 ตารางกิโลเมตร คิดเป็นร้อยละ 7.6 ของพื้นที่ประเทศฝรั่งเศสทั้งหมด มีพรมแดนทางทิศใต้ติดต่อกับประเทศสเปน ทิศตะวันออกติดกับแคว้นมีดี-ปีเรเน ทิศเหนือติดกับแคว้นปัวตู-ชาร็องต์และลีมูแซ็ง ส่วนทางทิศตะวันตกติดกับมหาสมุทรแอตแลนติก
เมืองขนาดใหญ่ในแคว้นอากีแตนได้แก่ บอร์โด, โป, บายอน, มง-เดอ-มาร์ซ็อง, บียาริตส์, แบร์เกอรัก และเปรีเกอ
มีเมืองหลักชื่อบอร์โด มีสินค้าที่มีชื่อเสียง คือ ไวน์แดงและแฮม (จากเมืองบายอน)
ภูมิภาคทางภูมิศาสตร์ ประวัติศาสตร์ และวัฒนธรรมของฝรั่งเศส
สวนอูเอโนะ

สวนอูเอโนะ  เป็นสวนสาธารณะที่มีพื้นที่กว้างใหญ่ ตั้งอยู่ในอูเอโนะ เขตไทโต โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เป็นที่ตั้งของวัดคังเอจิ โชกุนตระกูลโทกูงาวะเป็นผู้สร้างวัดนี้เพื่อคุ้มครองปราสาทเอโดะจากการโจมตีของฝ่ายตะวันออกเฉียงเหนือ วัดนี้ถูกทำลายในช่วงสงครามโบชิน
สวนอูเอโนะได้รับการอนุญาตให้สร้างบนที่ดินจักรพรรดิ โดยจักรพรรดิไทโช ในปี ค.ศ. 1924 มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า อูเอโนอนชิโกเอ็ง (上野恩賜公園) แปลว่า "สวนอูเอโนะ ของขวัญจักรพรรดิ"
รูปปั้นที่มีชื่อเสียงเป็นรูป ไซโง ทากาโมริ กำลังพาสุนัขของเขาเดินเล่นในสวนนี้
นักท่องเที่ยวทั้งชาวต่างชาติและชาวญี่ปุ่น มักจะมาเยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์ (พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติโตเกียว พิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์แห่งชาติ และ พิพิธภัณฑ์ศิลปะตะวันตกแห่งชาติ) หอคอนเสิร์ต สระชิโนบาซุ และสวนสัตว์อูเอโนะ

สวนอูเอโนะและพื้นที่รอบข้างเป็นที่รู้จักและปรากฏอยู่ในนิยายญี่ปุ่นหลายเรื่อง และมีคนไร้บ้านเข้ามาอาศัยอยู่

==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
==External links==
Ueno Park - Pamphlet
Ueno Park - Map
Ueno Park - Official Site
อ
สถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอทิก

สถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอทิก (Neo-Gothic architecture หรือ Gothic Revival architecture) หรีอ สถาปัตยกรรมวิกตอเรีย (Victorian architecture) เป็นสถาปัตยกรรมที่เริ่มราวปี ค.ศ. 1840 ที่อังกฤษ เมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 ผู้ที่นิยมและสนใจสถาปัตยกรรมกอทิกใหม่พยายามฟื้นฟูสถาปัตยกรรมยุคกลาง ซึ่งต่างจากสถาปัตยกรรมฟื้นฟูกรีกโรมันที่เป็นที่นิยมกันในสมัยนั้น ความนิยมนี้เผยแพร่ไปทั่วสหราชอาณาจักร ทวีปยุโรป และทวีปอเมริกา กล่าวกันว่าจำนวนสิ่งก่อสร้างแบบฟื้นฟูกอทิกจะมากกว่าสิ่งก่อสร้างแบบกอทิกต้นฉบับเสียด้วยซ้ำ
สถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอทิกได้รับแรงสนับสนุนจากยุคกลางวิทยาซึ่งมีรากฐานมาจากการอยู่รอดของสิ่งที่เป็นกอทิก ทางด้านวรรณคดีสถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอทิกและศิลปะจินตนิยม ทำให้เกิดนวนิยายลักษณะกอทิก เช่นเรื่อง  “ปราสาทโอทรันโท”  โดยฮอเรส วอลโพล เมื่อค.ศ. 1764 หรือ โคลง  “Idylls of the King” โดยอัลเฟรด เทนนิสสัน ซึ่งใช้แนวใหม่ในหัวเรื่องพระเจ้าอาเธอร์ที่มาจากยุคกลาง ในวรรณคดีเยอรมนีก็เช่นเดียวกัน
== อ้างอิง ==
 
สถาปัตยกรรมตะวันตก
*
รูปแบบสถาปัตยกรรม
สื่อพลเมือง

สื่อพลเมือง (citizen media) หมายถึง รูปแบบของเนื้อหาในสื่อ ที่สร้างโดยบุคคลหรือชุมชนที่เรียกตนเองว่า นักข่าวประชาชน หรือ นักข่าวอิสระ ซึ่งอาจมีอาชีพเป็นนักข่าวจริงๆ หรือไม่ก็ได้ สื่อพลเมืองอาจเผยแพร่ไปได้ทั้งทางวิทยุ โทรทัศน์ วีดิทัศน์ หรืออินเทอร์เน็ต ความรู้เบื้องต้นของการสร้างสื่อพลเมือง เกี่ยวข้องกับสาขาวิชา วารสารศาสตร์พลเมือง (citizen journalism)
สื่อพลเมือง หมายถึง รูปแบบของเนื้อหาที่ผลิตโดยประชาชนภาคเอกชน ที่เป็นอย่างอื่น ไม่เป็นนักข่าวมืออาชีพ  วารสารศาสตร์พลเมือง สื่อมีส่วนร่วมและสื่อประชาธิปไตยมีความสัมพันธ์กับหลักการ
สื่อของพลเมืองเป็นคำที่ถูกสร้างโดย Clemencia Rodriguez สื่อพลเมือง หมายถึง วิธีการที่ผู้ชมสามารถเข้าร่วมเป็นสื่อที่ใช้ทรัพยากรต่างๆที่มีให้ ในยุคใหม่ที่ได้นำเทคโนโลยีใหม่เกี่ยวกับเทคโนโลยีสื่อต่างๆที่เป็นพื้นสำหรับคนมีส่วนร่วม
มีหลายรูปแบบของคนที่ผลิตสื่อรวมทั้งเป็น กล่อง, vlogs, podcasts, digital storytelling, community radio, participatory video และมากขึ้นและอาจจะกระจายผ่านทาง โทรทัศน์วิทยุ อินเทอร์เน็ต, อีเมลล์,โรงหนัง, ดีวีดี และรูปแบบอื่นๆ หลายองค์กรและสถาบันอยู่เพื่อความสะดวกในการผลิตสื่อโดยประชาชนภาคเอกชน  แต่ไม่จำกัด โทรทัศน์เข้าถึงประชาชนอิสระศูนย์สื่อและศูนย์เทคโนโลยีของชุมชน
วิทยุชุมชนได้รับการขับเคลื่อนด้วยวิธีการมีส่วนร่วมกับตัวอย่างหลากหลายของวิทยุชุมชนให้ชุมชนที่ไม่หวังผลกำไรเป็นเจ้าของและดำเนินการแบบขับเคลื่อนของสื่อ
กับการเกิดของสายโทรทัศน์ ในปี 1998 มาเคลื่อนไหวประโยชน์สาธารณะเพื่อประชาธิปไตยอุตสาหกรรมนี้เฟื่องฟูใหม่ หลายประเทศทั่วโลกหมายถึงการพัฒนากฎหมายโดยประชาชนภาคเอกชนในการเข้าถึงและใช้ระบบสายเคเบิลท้องถิ่นเพื่อชุมชนของตนเอง
เทคโนโลยีผู้บริโภคราคาไม่แพง และการเข้าถึงที่กว้าง อินเทอร์เน็ตได้สร้างการกระจายอิเล็กทรอนิกส์ใหม่ ในขณะที่ตลาดองค์กรสื่อชอบระยะเวลานานผูกขาดในการกระจายสื่อ อินเทอร์เน็ตเกิดมากมาย เพื่อผลิตสื่อ และลู่ทางใหม่เพื่อส่งข้อมูลให้กับผู้ชม
วิดีโอมีส่วนร่วม เป็นวิธีการและสื่อการมีส่วนร่วมหรือสื่อพลเมืองที่เป็นที่นิยมมากขึ้นด้วยต้นทุนที่ลดลงของการผลิตภาพยนตร์ / วิดีโอ พร้อมกล้องวิดีโอผู้บริโภค และอุปกรณ์อื่น ๆ และความสะดวกในการจัดจำหน่ายผ่านทางอินเทอร์เน็ต
แม้ว่าวิดีโอ / ภาพยนตร์สามารถผลิตได้โดยบุคคลเดียว การผลิตมักจะต้องใช้กลุ่มของผู้เข้าร่วม และ filmmaking มีส่วนร่วมเพื่อรวมชุดของเทคนิคที่เกี่ยวข้องกับชุมชน / กลุ่ม ใน conceptualizing และผลิตภาพยนตร์ของตัวเอง
สื่อ
การเมืองภาคประชาชน
ฮายาโตะ อาซาอิ

ฮายาโตะ อาซาอิ  เป็นนักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520 ที่นาโงยะ จังหวัดไอจิ ญี่ปุ่น สถิติการชก  24 ครั้ง ชนะ 17 (น็อค 13) เสมอ 3 แพ้ 4
== เกียรติประวัติ ==
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC เมื่อ 15 กรกฎาคม 2544 แพ้น็อค พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์ ยก 5 ที่นาโงยะ
* ชิงแชมป์ OPBF รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวทเมื่อ 14 เมษายน 2545 แพ้คะแนน เอจิ โคจิมะ ที่นาโงยะ
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น
บุคคลจากนาโงยะ
ไดซูเกะ ไนโต

ไดซูเกะ ไนโต หรือ ไนโต ไดซูเกะ  นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2517 ที่ฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชกทั้งหมด 41 ครั้ง ชนะ 35 (น็อก 22) เสมอ 3 แพ้ 3
ไดซูเกะ ไนโต เคยครองแชมป์ในรุ่นฟลายเวทของประเทศญี่ปุ่น และของสหพันธ์มวยภาคตะวันออกไกลและแปซิฟิก (OPBF) มาก่อน ก่อนที่จะขึ้นชิงแชมป์โลกในรุ่นเดียวของสภามวยโลก (WBC) กับพงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์ เจ้าของตำแหน่งชาวไทย และเป็นฝ่ายแพ้ไปถึง 2 ครั้ง ก่อนที่ครั้งที่ 3 จะสามารถเอาชนะพงษ์ศักดิ์เล็กไปได้อย่างไม่มีใครคาดคิด และทำให้การตั้งเป้าหมายว่าจะป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกให้ได้ถึง 19 ครั้ง เทียบเท่าเขาทราย แกแล็คซี่ ของพงษ์ศักดิ์เล็กต้องดับวูบไป และเมื่อมีการแก้มืออีกครั้งทั้งคู่ก็เป็นฝ่ายเสมอกันไป

ไดซูเกะ ชกเป็นครั้งสุดท้ายเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2554 ณ ศูนย์กีฬาในร่มจังหวัดโอซากะ ที่ โอซากะ ร่วมรายการเดียวกันกับพี่น้องตระกูลคาเมดะ คือ โคกิ และไดกิ ขึ้นชก หลังการชกครั้งนี้แล้ว ไดซูเกะก็ได้ประกาศแขวนนวมอย่างเป็นทางการ
นอกจากนี้แล้ว ไดซูเกะ ไนโต ยังได้ร่วมแสดงในซีรีส์แนวโทกูซัตสึ ในเรื่อง TOMICA ฮีโร่ เรสคิวฟอร์ซ (トミカヒーロー　レスキューフォース) อีกด้วย
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ญี่ปุ่นรุ่นฟลายเวท (2547 – 2549)
แชมป์ OPBF รุ่นฟลายเวท
* ชิง 27 มิถุนายน 2549 ชนะน็อค โนริยูกิ โคมัตสึ ยก 6 ที่ โตเกียว
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 10 ธันวาคม 2549 ชนะคะแนน ฮิโรชิ โยชิยามะ ที่ โอซากา
แชมป์โลก WBC รุ่นฟลายเวท (2550-2552)
* ชิง 18 กรกฎาคม 2550 ชนะคะแนน พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์ ที่ โตเกียว
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 11 ตุลาคม 2550 ชนะคะแนน ไดกิ คาเมดะ ที่ โตเกียว
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 8 มีนาคม 2551 เสมอ 12 ยก พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์ ที่ โตเกียว
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 30 กรกฎาคม 2551 ชนะน็อกยก 2 โทโมโนบุ ชิมิซุ ที่ โตเกียว
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 23 ธันวาคม 2551 ชนะทีเคโอยก 11 ชิงโงะ ยามางูจิ ที่ โตเกียว
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 26 พฤษภาคม 2552 ชนะคะแนน สฺยง เฉาจง ที่ โตเกียว
* เสียแชมป์, 29 พฤศจิกายน 2552 แพ้คะแนน โคกิ คาเมดะ ที่ ไซตามะซูเปอร์อารีนา ไซตามะ
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นฟลายเวท เมื่อ 19 เมษายน 2545 แพ้น็อค พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์ ยก 1 ที่ ขอนแก่น
* ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นฟลายเวท เมื่อ 10 ตุลาคม 2548 แพ้คะแนน พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์ ที่ โตเกียว
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น
แชมป์โลก WBC
แชมป์ OPBF
บุคคลจากกิ่งจังหวัดอิบูริ