pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เกลุก

นิกายเกลุก  หรือ นิกายเกลุกปา  หรือ นิกายหมวกเหลือง พัฒนามาจากนิกายกาตัมที่อาจารย์อตีศะวางรากฐานและและอาจารย์จงคาปาเป็นผู้ปฏิรูปหลักคำสอนของนิกายหมวกแดงแล้วตั้งนิกายใหม่ขึ้นเมื่อ นิกายเกลุกปะ หรือนิกายหมวกเหลือง เมื่อท่านมรณภาพได้สืบทอดตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดกานเด็นให้ เจล ซับเจ ถือเป็นจุดเริ่มต้นการสืบทอดผู้นำของสายนิกายเกลุก ผู้นำนิกายเกลุกในปัจจุบันคือผู้ดำรงตำแหน่งดาไล ลามะหรือทะไล ลามะ ซึ่งเป็นผู้นำทางจิตวิญญาณของทิเบตด้วย
พระสงฆ์ในนิกายนี้ได้รับการยกย่องนับถือจากผู้ปกครองมองโกลว่าเป็นผู้นำทางจิตวิญญาณ และต่อมาถือว่าเป็นผู้ปกครองบ้านเมืองด้วย
ในรัชสมัยของพระเจ้าอัลตันข่าน พระองค์ได้พบประมุขสงฆ์องค์ที่ 3 ของนิกายเกลุกปะชื่อ สอดนัมยาโส พระองค์เกิดความเชื่อว่า พระสอดนัมยาโสนี้เป็นอาจารย์ของพระองค์ในชาติก่อนจึงเรียกพระสอดนัมยาโสว่า ตาแล (ཏཱ་ལའི་) หรือทะไล ตั้งแต่นั้นมาประมุขสงฆ์ของทิเบตจะถูกเรียกว่า ดาไลลามะ หรือทะไล ลามะ
ทะไลลามะบางองค์ได้รับมอบอำนาจจากผู้นำมองโกลให้ปกครองประเทศทิเบตทั้งหมด ทำให้พระพุทธศาสนาและวัฒนธรรมเจริญรุ่งเรือง จนถึงทะไลลามะองค์ที่ 7 (พ.ศ. 2351-2401) ทิเบตได้เข้าสู่ยุคของการปิดประตูอยู่โดดเดี่ยว เนื่องจากประสบความผันผวนและการเปลี่ยนแปลงต่าง ๆ ตามเหตุการณ์ของบ้านเมือง เช่น มีนักบวชคริสต์ศาสนาเดินทางเข้ามาเผยแผ่ศาสนา ความสัมพันธ์กับประเทศอินเดียจางหาย จีนได้เข้าครอบครองทิเบตใน พ.ศ. 2494
ขณะนี้ทะไลลามะประมุขสงฆ์ของทิเบตองค์ปัจจุบัน เป็นพระองค์ที่ 14 ทรงพำนักลี้ภัยอยู่ในประเทศอินเดีย ตั้งแต่ทรงเดินทางหลบหนีออกจากทิเบตใน พ.ศ. 2502 เป็นต้นมา
พระพุทธศาสนาในทิเบตมีหลายนิกาย นิกายเก่าที่นับถือพระปัทมสัมภวะนั้นต่อมาได้ชื่อว่า นิกายหมวกแดง มีคำสอนที่ผสมผสานระหว่าหินยานกับมหายานเข้าด้วยกัน บังคับพระสงฆ์ให้ถือพรหมจรรย์และไม่สนับสนุนไสยศาสตร์
== คำสอน ==
นิกายเกลุก เน้นความเคร่งครัดในวินัยเป็นพื้นฐาน ลามะของนิกายนี้ส่วนใหญ่เป็นพระสงฆ์ เน้นการสอนทั้งทางพระสูตรที่เป็นวิชาการ และทางตันตระที่เน้นการปฏิบัติ และการวิเคราะห์ธรรมโดยตรรกวิภาษ หัวข้อใหญ่ที่ศึกษาคือ ปัญญาบารมี ปรัชญามาธยมิกะ การรับรู้ที่ถูกต้อง ปรากฏการณ์วิทยา และพระวินัย
== บทบาททางการเมือง ==
ผู้นำของนิกายนี้คือทะไล ลามะ ถือเป็นประมุขของทิเบตตั้งแต่ พ.ศ. 2183
== อ้างอิง ==
กเลุก
ศาสนาพุทธแบบทิเบต
พระรัตนสัมภวพุทธะ

พระรัตนสัมภวพุทธะ (रत्नसंभव; ; ) เป็นพระธยานิพุทธะ 1 ใน 5 องค์ พระนามหมายถึงพระผู้เป็นต้นกำเนิดแห่งสิ่งมีค่าทั้งมวล ประทับอยู่ทางทิศใต้ของพุทธมณฑล พระกายสีเหลืองทอง เป็นต้นตระกูลพระโพธิสัตว์ตระกูลรัตนะ ซึ่งเปรียบได้กับปัญญาอันประเสริฐ เป็นสัญญลักษณ์ของพระรัตนตรัย สัญลักษณ์ประจำพระองค์คือ จินดามณี หมายถึงการเข้าถึงความรู้แจ้ง มโนวิญญาณธาตุและจิตตรัสรู้ ทรงม้าเป็นพาหนะ
== ความเชื่อ ==
พระองค์เป็นประมุขของรัตนโคตร ซึ่งแสดงความอุดมสมบูรณ์ รูปลักษณ์ที่อยู่เดี่ยวๆของพระองค์หายาก มักจะรวมอยู่กับพระธยานิพุทธะองค์อื่นๆ ประทับอยู่ทางทิศใต้ของพุทธมณฑล ทรงเป็นตัวแทนปัญญาญาณแบบเท่าเทียม คือมองเห็นผู้อื่นเท่าเทียมกับตน คัมภีร์มรณศาสตร์ของทิเบตกล่าวว่าพระองค์จะปรากฏกายในวันที่สามของบาร์โด พร้อมด้วยแสงสีเหลือง พระโพธิสัตว์ที่ปรากฏพร้อมกับพระองค์คือ พระอากาศครรภ์โพธิสัตว์และพระสมันตภัทรโพธิสัตว์
== รูปลักษณ์ ==
=== ท่าทาง ===
ภาพของพระองค์มักมีกายสีเหลืองทอง พระหัตถ์ทำท่าทานมุทรา คือพระหัตถ์ซ้ายวางบนพระเพลาอยู่ในท่าทำสมาธิ พระหัตถ์ขวาเหยียดลง แบพระหัตถ์ออก ปลายนิ้วชี้จดนิ้วโป้ง
=== พาหนะ ===
พาหนะของพระองค์คือม้าบิน ซึ่งตามความเชื่อของคนโบราณมักเป็นตัวแทนของแสงสว่างเพราะเป็นพาหนะของพระอาทิตย์ ส่วนชาวพุทธมหายาน จะถือว่าเป็นสัญลักษณ์ของโชคและความสง่างาม
=== สัญลักษณ์ ===
สัญลักษณ์ของพระองค์คือจินดามณี ซึ่งอาจหมายถึงได้ทั้งพระรัตนตรัยและจิตที่หลุดพ้นแล้ว
=== เสียง ===
เสียงประจำพระองค์คือ ตรัม ซึ่งเป็นเสียงที่เกิดจากศูนย์ลมที่สะดือ จึงเป็นการสะท้อนความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันของชีวิต การเปลี่ยนถ่ายเวทนาขันธ์และความผูกพันระหว่างแม่กับลูก
== อ้างอิง ==
รัตนสัมภวะพุทธะ
พระอโมฆสิทธิพุทธะ

พระอโมฆสิทธิพุทธะ เป็นพระธยานิพุทธะ 1 ใน 5 องค์ พระนามหมายถึง ผู้มีความสำเร็จอันสมบูรณ์ ประทับทางทิศเหนือของพุทธมณฑล พระกายสีเขียว เป็นตัวแทนของพลังลมแห่งจิตวิญญาณ ที่จะผลักดันมนุษย์ไปสู่ความหลุดพ้น สัญญลักษณ์คือวัชระไขว้ โดยวัชระแนวนอนหมายถึงการมีอยู่และการกระทำทางโลก วัชระแนวตั้งหมายถึงพลังบวกแห่งจิตวิญญาณ โดยรวม วัชระไขว้หมายถึงพลังแห่งชีวิต ทรงครุฑเป็นพาหนะ
== ความหมาย ==
ชื่อของพระอโมฆสิทธิหมายถึงผู้ที่มีความสำเร็จโดยสมบูรณ์ ทรงสถิตย์อยู่ทางทิศเหนือของพุทธมณฑล และเป็นตัวแทนของดวงอาทิตย์ยามเที่ยงคืน อันเป็นสัญญลักษณ์ของกิจกรรมทางจิตวิญญาณอันลี้ลับ เป็นประธานของกรรมโคตร ในทางปัญญาเป็นภาพสะท้อนของปัญญาญาณแบบสำเร็จทุกอย่างซึ่งเป็นการผสมผสานของปัญญาญาณทุกชนิดหลังจา
เสียงประจำพระองค์คือ อา มนตร์คือโอม อโมฆสิทธิ อาหูม
พระพุทธเจ้าตามคติมหายาน
ภาษาไมถิลี

ภาษาไมถิลี (Maithili; Maithilī, ) เป็นภาษาอินโด-อารยันในอนุทวีปอินเดีย ส่วนใหญ่พูดในประเทศอินเดียและเนปาล ในประเทศอินเดียมีผู้พูดในรัฐพิหารกับรัฐฌารขัณฑ์ และเป็นหนึ่งใน 22 ภาษาที่ได้รับการยอมรับ ส่วนในประเทศเนปาล มีผู้พูดในTeraiตะวันออกและเป็นภาษาที่แพร่หลายมากเป็นอันดับ 2 ของประเทศ ในอดีต ภาษาไมถิลีเคยเขียนด้วยอักษรติรหุตา บางครั้งก็เขียนด้วยอักษรไกถีที่นิยมกันน้อยกว่า ปัจจุบันภาษานี้เขียนด้วยอักษรเทวนาครี
== ประวัติ ==
คำว่าไมถิลีมาจากคำว่ามิถิลา อาณาจักรโบราณที่ปกครองโดยกษัตริย์ชนกะหรือท้าวชนกในเรื่องรามเกียรติ์ ไมถิลีนี้เป็นอีกชื่อหนึ่งของนางสีดา มเหสีของพระราม และเป็นธิดาของท้าวชนก นักวิชาการในมิถิลาใช้ภาษาสันสกฤตเป็นภาษาในวรรณคดีและใช้ภาษาไมถิลีเป็นภาษาสำหรับวรรณกรรมพื้นบ้าน งานที่ใช้ภาษาไมถิลีชิ้นแรกๆ พบเมื่อราว พ.ศ. 1867
เมื่อการปกครองของอาณาจักรปาละเสื่อมลง ศาสนาพุทธได้สาบสูญไป ในขณะที่มีการสถาปนาราชวงศ์กรณาฏกะในสมัยของหรสิมหเทวะ (พ.ศ. 1769–1867) กวีชื่อชโยติริสวระ ฐากูร (พ.ศ. 1823 – 1883) ได้เขียนเรื่องวรรณรัตนากรโดยใช้ภาษาไมถิลีล้วน ๆ ใน พ.ศ. 1867 ฆยาซุดดิน ตุฆลัก จักรพรรดิแห่งเดลฮีรุกรานมิถิลาขับไล่กษัตริย์หรสิมหเทวะ ในช่วงนี้ ไม่มีการสร้างวรรณกรรมใดๆ จนกระทั่ง วิทยาปติ ฐากูร (พ.ศ. 1903–1993) ได้เขียนบทกวีจำนวนมากด้วยภาษาไมถิลีเกี่ยวกับพระกฤษณะ พระศิวะ และพระปรวตี ซึ่งได้แพร่หลายไปทั่ว หลังจากการรุกรานมิถิลาโดยสุลต่านโชห์ปุร เดลฮี และการหายสาบสูญของศิวสิมหะ ใน พ.ศ. 1972 วรรณคดีของภาษานี้เปลี่ยนไปปรากฏที่เนปาล
การกล่าวถึงภาษาไมถิลีครั้งแรกปรากฏในหนังสือของอมาดุซซี ตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2314 ในหนังสือรายชื่อภาษาสันสกฤตและปรากฤตของ Colebrooke ตีพิมพ์ใน พ.ศ. 2344 ได้อธิบายภาษาไมถิลีเป็นอีกสำเนียงหนึ่งต่างหาก  การใช้ภาษาไมถิลีส่วนมากเกี่ยวข้องกับระบำ ละคร และดนตรี อุมาปาตี อุปัธยะเขียนบทละครเรื่องปาริชาตัลด้วยภาษาไมถิลี
ภาษาแม่ของราชวงศ์มัลละคือภาษาไมถิลี ซึ่งแพร่กระจายไปทั่วเนปาลในพุทธศตวรรษที่ 21–22 ในช่วงนี้ มีละครอย่างน้อย 70 เรื่องที่เขียนด้วยภาษาไมถิลี ในละครเรื่องหริศจันทรันนิยัมที่เขียนโดยสิทธินรยัณเทวะ (พ.ศ. 2163–2200) ตัวละครบางตัวพูดภาษาไมถิลี ในขณะที่ตัวละครอื่น ๆ พูดภาษาเบงกอล สันสกฤตหรือปรากฤต
องค์กรเกี่ยวกับภาษาไมถิลีแห่งแรกคือไมถิลี มหสภา จัดตั้งเมื่อ พ.ศ. 2453 เพื่อพัฒนาภาษาไมถิลี ไมถิลี มหสภาได้เรียกร้องให้มีการยอมรับภาษาไมถิลีเป็นภาษาประจำถิ่น มหาวิทยาลัยกัลกัตตายอมรับภาษาไมถิลีใน พ.ศ. 2460 และมีมหาวิทยาลัยอื่นยอมรับตามมา ใน พ.ศ. 2508 ภาษาไมถิลีได้รับการยอมรับจากสถาบันวิชาการสหิตยซึ่งเป็นสถาบันที่สนับสนุนวรรณคดีอินเดีย ใน พ.ศ. 2546 ภาษาไมถิลีได้รับการยอมรับจากสถาบันอินเดียให้เป็นภาษาหลักของอินเดีย ปัจจุบันเป็นหนึ่งในภาษาประจำชาติ 22 ภาษาของอินเดีย
== บรรณานุกรม ==
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
UCLA Language Materials Project : Maithili
National Translation Mission's (NTM) Maithili Pages
Videha Ist Maithili 
Maithili Books
Udbodhana Regd International e journal
ไมถิลี
ไมถิลี
ทรงยี่สิบหน้า

ทรงยี่สิบหน้า (icosahedron, พหูพจน์: -dra) เป็นคำทั่วไปที่ใช้เรียกทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่มี 20 หน้า ทรงยี่สิบหน้าอาจเป็นรูปทรงที่สมมาตรหรือไม่สมมาตรก็ได้
ทรงยี่สิบหน้าปรกติ (regular icosahedron) เป็นทรงหลายหน้าที่ประกอบด้วยหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่าทั้ง 20 หน้า มี 12 จุดยอด 30 ขอบ โดยที่ทุกจุดยอดจะล้อมรอบด้วยรูปสามเหลี่ยมจำนวน 5 หน้า ทรงนี้เป็นหนึ่งในทรงตันเพลโต (Platonic solid) และเมื่อกล่าวถึงทรงยี่สิบหน้าขึ้นมาลอยๆ จะมีความหมายโดยนัยเป็นทรงยี่สิบหน้าปรกติ
สำหรับทรงยี่สิบหน้าปรกติ สามารถเรียกได้อีกอย่างว่า พีระมิดคู่ห้าเหลี่ยมไจโรอีลองเกต (gyroelongated pentagonal dipyramid) 
== พื้นที่ผิวและปริมาตร ==

พื้นที่ผิว A และปริมาตร V ของทรงยี่สิบหน้าปรกติ ที่มีความยาวขอบทุกด้านเท่ากับ a สามารถคำนวณได้ดังนี้
:A = 5\sqrt{3}a^2 \approx 8.66025404a^2
:V = \frac{5\sqrt{2}}{3}a^3 \approx 2.35702260a^3
== พิกัดคาร์ทีเซียน ==

พิกัดคาร์ทีเซียนของทรงยี่สิบหน้าปรกติ สามารถกำหนดพิกัดของจุดยอดได้ดังนี้
: (0, ±1, ±φ)
: (±1, ±φ, 0)
: (±φ, 0, ±1)
เมื่อ φ = (1+√5)/2 หรืออัตราส่วนทอง (อาจเขียนแทนด้วย τ)
== ดูเพิ่ม ==
ทรงสิบสองหน้า (dodecahedron)
ทรงยี่สิบหน้าปลายตัด (truncated icosahedron)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The Uniform Polyhedra
Virtual Reality Polyhedra The Encyclopedia of Polyhedra
Tulane.edu  A discussion of viral structure and the icosahedron
Paper Models of Polyhedra  Many links
Origami Polyhedra - Models made with Modular Origami
ทรงหลายหน้า
ทรงหลายหน้าปรกติ
ทรงตันเพลโต
เดลตาฮีดรอน
พีระมิดและพีระมิดคู่
ภัทราวดีเธียเตอร์

ภัทราวดีเธียเตอร์ เป็น โรงละครเอกชนและสถาบันสอนศิลปะการแสดง  ตั้งอยู่ในซอยวัดระฆัง เขตบางกอกน้อย ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา  จัดตั้งโดย ภัทราวดี มีชูธน เมื่อปี พ.ศ. 2535 แต่ได้ปิดตัวลงในกลางปี พ.ศ. 2557 
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ของ ภัทราวดีเธียเตอร์ 
โรงละครในกรุงเทพมหานคร
สิ่งก่อสร้างในเขตบางกอกน้อย
เจโทร ทัล

เจโทร ทัล (Jethro Tull) เป็นวงดนตรีร็อกจากประเทศอังกฤษ ที่ก่อตั้งขึ้นราวๆ พ.ศ. 2510-2511 โดยมีนักดนตรีหลัก คือ เอียน แอนเดอร์สัน มีเอกลักษณ์ที่เสียงร้องนำ และเสียงฟลูทที่บรรเลงโดย แอนเดอร์สัน
วงเจโทร ทัล มีพัฒนาการทางดนตรีหลากหลาย จากดนตรีบลูส์-ร็อก ที่มีสำเนียงแจ๊สในระยะแรก พัฒนาไปเป็นโพรเกรสซีฟร็อก ผสมดนตรีคลาสสิก และกลายไปเป็นโฟล์ก-ร็อก, ฮาร์ดร็อก  และเวิร์ลดมิวสิกในยุคหลังๆ  สมาชิกที่เคยร่วมวงมีจำนวนมาก รวมทั้ง ทอมมี อิโอมิ และฟิล คอลลินส์ ก็เคยร่วมวงเป็นเวลาสั้นๆ
ผลงานที่ทำให้ เจโทร ทัล มีชื่อเสียง คืออัลบั้ม Aqualung ในปี 1971 และคอนเซ็ปต์อัลบั้ม  Thick as a Brick ในปีถัดมา
== สมาชิกวง ==

== ผลงาน ==



=== สตูดิโออัลบั้ม ===
1968 This Was / US #62, UK #10
1969 Stand Up / US #20, UK #1
1970 Benefit / US #11, UK #3
1971 Aqualung / US #7, UK #4
1972 Thick as a Brick / US #1, UK #5
1973 A Passion Play / US #1, UK #13
1974 War Child / US #2, UK #14
1975 Minstrel in the Gallery / US #7, UK #20
1976 Too Old to Rock 'n' Roll: Too Young to Die! / US #14, UK #25
1977 Songs from the Wood / US #8, UK #13
1978 Heavy Horses / US #19, UK #20
1979 Stormwatch / US #22, UK #27
1980 A / US #30, UK #25
1982 Broadsword and the Beast / uS #19, UK #27
1984 Under Wraps / US #76, UK #18
1985 A Classic Case / US #93
1987 Crest of a Knave / US #32, UK #19
1989 Rock Island / US #56, UK #18
1991 Catfish Rising / US #88, UK #27
1995 Roots to Branches / US #114, UK #20
1999 J-Tull Dot Com / US #161, UK #44
2003 The Jethro Tull Christmas Album
2022 The Zealot Gene
2023 RökFlöte
=== บันทึกการแสดงสด ===
1978 Bursting Out / US #21, UK #17
1990 Live at Hammersmith '84 / US #150, UK #34
1995 In Concert
2002 Living with the Past
2004 Nothing Is Easy: Live at the Isle of Wight 1970
2005 Aqualung Live
=== รวมฮิต ===
1972 Living in the Past / US #3, UK #13
1993 Nightcap
== อ้างอิง ==
ประวัติวง เจโทร ทัล จาก All Music Guide
รายชื่อผลงาน จาก nndb.com
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Jethro Tull official website 
Broken Seashells  -- an essay by Ron Drummond on ancestral memory and the music of Jethro Tull
UK Jethro Tull Information site  - UK Jethro Tull Information site
Tull Press -- hundreds of original press articles, interviews, and photographs covering Jethro Tull from 1967 to 2001
College Crier's Ian Anderson Interview
Jethro Tull album covers, track listing, and lineup
กลุ่มดนตรีร็อกสัญชาติอังกฤษ
ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
ศิลปินสังกัดไครเซลิสเรเคิดส์
ศิลปินสังกัดรีพรีซเรเคิดส์
นักดนตรีโพรเกรสซิฟร็อก
อายาเซะงาวะ ยูมิจิกะ

อายาเซะงาวะ ยูมิจิกะ  ตัวการ์ตูนจากเรื่องเทพมรณะ เป็นยมทูตนักสู้ลำดับที่ 5 ในหน่วยที่ 11 แห่ง 13 หน่วยพิทักษ์
==ลักษณะ/อุปนิสัย==
ยูมิจิกะ เป็นชายผู้มีผมบ๊อบสีม่วง  มีจะงอยขนสีแดงที่คิ้วและสีเหลืองที่ขนตา  เป็นคนรักสวยรักงาม  หลงตัวเอง  และมักจะทำเป็นไม่รู้จักคนที่หน้าตาแย่กว่าตัวเอง
==ประวัติ==
ยูมิจิกะเป็นเพื่อนสนิทของอิกคาคุ  ทั้งคู่ได้เข้ามาเป็นยมทูตหน่วยที่ 11 แห่ง 13 หน่วยพิทักษ์  ยูมิจิกะเป็นนักสู้ลำดับที่ 5 โดยบอกว่าเลข 4 ไม่สวย  ส่วนเลข 3 ก็เป็นของอิกคาคุไปแล้วจึงเลือกเลข 5 แทน  โดยยูมิจิกะได้ปกปิดความสามารถตัวเอง  ซึ่งดาบฟันวิญญาณของยูมิจิกะเป็นสายวิถีมารซึ่งขัดกับวิถีการต่อสู้ของหน่วยที่ 11
==บทบาท==
===ภาคโซลโซไซตี้===
ยูมิจิกะและอิกคาคุได้พบกับอิจิโกะและกันจู  โดยยูมิจิกะได้สู้กับกันจู  แต่สุดท้ายก็พ่ายแพ้ให้กับดอกไม้ไฟของกันจูจนทำให้หัวฟู  ต่อมาเขากับพวกหัวหน้าซาราคิได้พาโอริฮิเมะตามหาอิจิโกะ แต่ถูกหัวหน้าโคมามูระและหัวหน้าโทเซ็นขัดขวาง  โดยยูมิจิกะได้ต่อสู้กับรองหัวหน้าฮิซากิ  แต่แล้วรองหัวหน้าฮิซากิกลับพลาดท่าให้กับยูมิจิกะจนหมดแรงต่อสู้
===ภาคเบาท์===
ยูมิจิกะได้รับคำสั่งให้มาช่วยพวกอิจิโกะต่อสู้ดับเบาท์ที่โลกมนุษย์  โดยยูมิจิกะได้สืบหาที่อยู่ของเบาท์จนพบ  จึงได้ลักลอบเข้าไป  แต่เขาก็ถูกพวกเบาท์เล่นงานจนบาดเจ็บ  แต่โชคดีที่พวกอิจิโกะเข้ามาช่วยไว้ทัน  แต่พวกเบาท์ก็หนีไปยังโซลโซไซตี้ได้ในที่สุด
===ภาคอารันคาร์===
ยูมิจิกะ ได้มาที่โลกมนุษย์เพื่อเตรียมศึกต่อสู้กับอารันคาร์  โดยเขาได้พักอยู่ที่ห้องของอาซาโนะ เคย์โกะ เพื่อนของอิจิโกะที่สามารถมองเห็นวิญญาณได้  และเขาเองคอยติดต่อกับโซลโซไซตี้ระหว่างที่อิกคาคุกำลังต่อสู้  ต่อมาเขาและรองหัวหน้ามัตสึโมโตะได้ฝึกฝนการต่อสู้เพื่อปลดปล่อยสวัสดิกะ  แต่ก็มีอารันคาร์บุกเข้ามา  นำโดยเอสปาด้าหมายเลข 6 คนใหม่ "ลูปี"
===ภาคไอเซ็นบุกโลกมนุษย์===
ยูมิจิกะได้รับหน้าให้ปกป้องเสาทั้ง4ที่ล้อมเมืองคาราคุระไว้ และได้ต่อสู้กับคูลฮอร์นคนสนิทของบารันการ์และได้รับชัยชนะมา
== ดาบฟันวิญญาณ ==
=== ขั้นต้น (ชิไค) ===
ชื่อ(ปลอม) : ฟูจิ คุจากุ 
ชื่อที่แท้จริง : รูริอิโระ คุจากุ 
คำปลดปล่อยดาบ(ตอนใช้ชื่อ "ฟูจิ คุจากุ") : จงเบ่งบาน
คำปลดปล่อยดาบ(ตอนใช้ชื่อ "รูริอิโระ คุจากุ") : จงฉีกกระชากคลุ้มคลั่ง
ลักษณะ : ดาบจะกลายสภาพคล้ายเคียวเกี่ยวข้าว  โดยแบ่งเป็น 4 แฉก
ลักษณะ(ที่แท้จริง) :ดาบจะสลายเป็นหางนกยูงซึ่งมีดอกฟุจิงอกออกมาตลอดทั่วทั้งหาง และจะผลิบานเมื่อได้รับพลังวิญญาณ
ความสามารถ :ปล่อยเป็นหางนกยูงรัดตัวศัตรูแล้วดูดพลังวิญญาณ โดยจะมีสัญญาณแสดงเป็นดอกฟุจิซึ่งจะงอกออกมาจากส่วนหางนกยูง ซึ่งเมื่อตัวดอกบานออกเมื่อไหร่ก็หมายถึงการสิ้นชีพของคู่ต่อสู้
=== ขั้นปลดปล่อยสวัสดิกะ (บังไค) ===
ไม่มี
ตัวละครในเทพมรณะ
ตัวละครชายในอนิเมะและมังงะ
ตัวละครที่เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย
List of Soul Reapers in Bleach#11th Division
Liste des membres de l'armée royale (Bleach)#Onzième division
Danh sách Shinigami của Bleach#Ayasegawa Yumichika
เครื่องทำตาราง

เครื่องทำตาราง คือเครื่องคำนวณผลที่ใช้กับบัตรเจาะรูที่ Dr.เฮอร์แมนฮอลเลอริชประดิษฐ์ขึ้น เป็นอีกหนึ่งหน้าประวัติศาสตร์ของวงการคอมพิวเตอร์
สิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ
หงษ์ทอง ดาวอุดร

ผอ.กุหลาบ หงษ์ทอง เป็นนักร้องลูกทุ่งหญิงเสียงดีที่ถนัดเพลงลูกทุ่งอีสาน และหมอลำ ปัจจุบันได้อำลาวงการเพลงไปแล้ว หงษ์ทอง ดาวอุดร เริ่มโด่งดังมาจากเพลง “ รักติ๋มแน่หรือ” และ “ หงษ์ทองคะนองลำ”
== ประวัติ ==
หงษ์ทอง ดาวอุดร มีชื่อจริงว่า กุหลาบ ยศอ่อน เป็นชาว อ.เมือง จ.อุดรธานี เริ่มก้าวเข้าสู่วงการเพลงด้วยการตระเวนประกวดร้องเพลงตามงานวัดต่างๆมากมายตั้งแต่อายุแค่ 7 – 8 ขวบ  เธอบอกว่าเคล็ดลับในการคว้าชัยชนะมากมายของเธอก็คือการศึกษาว่าคู่ต่อสู้บนเวทีของเธอจะร้องเพลงอะไร จากนั้นเธอก็จะคิดหาเพลงมาสู้ แต่โดยมากตัวเธอจะร้องเพลงของนกน้อย อุไรพร เป็นหลัก
== เข้าวงการ ==
หงษ์ทอง ดาวอุดร ในวัยแค่ 10 กว่าขวบ และด้วยพรสวรรค์ทำให้สามารถคว้าชัยชนะในการประกวดรอบเดือนที่จัดโดยศรีไพร ใจพระ ที่เวทีวัดป่าโนนนิเวศน์ จ.อุดรธานี ซึ่งมีการประกวดอยู่ 3 เดือน และศรีไพร ใจพระ ก็พานักร้องประกวดที่เข้ารอบทั้ง 3 คนเข้ากรุงเทพฯ แต่ไปๆมาๆก็เหลือเธอคนเดียว และศรีไพร ใจพระ ก็พาเด็กน้อยที่เขาตั้งชื่อให้เธอว่า หงษ์ทอง ดาวอุดร บันทึกแผ่นเสียงชุดแรกชื่อ “ รักติ๋มแน่หรือ “ ที่เป็นการร้องแก้กับเพลง “ รักติ๋มคนเดียว “ของ สายัณห์ สัญญา ทำให้เธอเริ่มเป็นที่รู้จักของผู้ฟัง
== แสดงภาพยนตร์ ==
ในระยะนั้น นอกจากจะจัดการประกวดร้องเพลงแล้ว ศรีไพร ใจพระ ยังทำธุรกิจจัดส่งคนงานไปต่างประเทศด้วย ซึ่งยุคนั้น ที่คนงานไทยชอบไปก็คือตะวันออกกลาง เขาจึงคิดสร้างภาพยนตร์เรื่อง “ คุณนายซาอุฯ” และให้นักร้องในสังกัดเป็นคนร้องเพลงประกอบภาพยนตร์ ในแผนการโปรโมตทั้งภาพยนตร์และเพลงไปในตัว และหงษ์ทอง ดาวอุดร ก็ได้มีโอกาสแสดงเป็นนักร้องและร้องเพลง “ หงษ์ทองคะนองลำ “ ที่แต่งโดยครู ดอย อินทนนท์ ในภาพยนตร์เรื่องดังกล่าว ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้ก็ประสบความสำเร็จ และก็พลอยทำให้หงส์ทอง ดาวอุดรพลอยโด่งดังตามไปด้วย
จากนั้นหงษ์ทอง ดาวอุดร ก็ตั้งวงดนตรีรับงานแสดงทั่วไป ซึ่งก็ประสบความสำเร็จอย่างมาก พอถึงหน้าฝนเมื่อมีการหยุดเดินสาย เธอก็เข้าห้องอัดเสียง รวมทั้งสิ้นเธอผลิตผลงานออกมาประมาณ 15 ชุด โดยเจ้าตัวบอกว่าผลงานของเธอก็มีทั้งที่ประสบความสำเร็จบ้าง และไม่ประสบความสำเร็จบ้าง วงหงษ์ทอง ดาวอุดรเดินสายอยู่ 4 ปีก็ยุบวง เพราะภาวะขาดแคลนน้ำมันในยุคนั้น ที่ทำให้ทางการประกาศปิดปั้มน้ำมันตอน 4 ทุ่ม แต่วงต้องเดินสายกันตลอดวันตลอดคืน เมื่อไม่มีน้ำมันเติม ก็ทำให้ต้องลำบากกันมาก
== หยุดวง - เพราะน้ำมันขาดแคลน ==
หลังหยุดวง หงษ์ทอง ดาวอุดรเข้ามาช่วยงานบริษัทจัดหางานของศรีไพร ใจพระ  นอกจากนั้นก็มาจัดรายการวิทยุควบคู่ไปด้วย หลังจากหยุดวงไม่นาน หงษ์ทอง ดาวอุดร ก็มีครอบครัว และหายหน้าไปจากวงการเพลงลูกทุ่ง พอถึงปี 2539 เธอก็เข้ารับการผ่าตัดต่อมไธรอยด์ หลังการผ่าตัด ก็ทำให้เธอพูดไม่ได้นานถึง 6 เดือน เวลาจะสื่อสารต้องใช้เขียนหนังสือเอา แต่ล่าสุด (ปี 2550) เธอบอกว่าเสียงของเธอกลับมา 80 เปอร์เซ็นต์แล้ว
== ปัจจุบัน – จัดวิทยุ ==
ปัจจุบัน หงษ์ทอง ดาวอุดร ในวัย 47 ปี ผันตัวเองมาเป็นนักจัดรายการวิทยุ ประเภทข่าวและเพลงคลื่น 97.5 และ 94.0 จ.อุดรธานี  รวมทั้งรับเป็นพิธีกรตามงานของสมาชิกผู้ฟังคลื่น และขึ้นร้องเพลงบ้างเป็นครั้งคราว
บุคคลจากอำเภอเมืองอุดรธานี
นักร้องลูกทุ่งหญิงชาวไทย
นักร้องหญิงชาวไทย
นักแสดงหญิงชาวไทย
คาวบอย

คาวบอย หรือ โคบาล (cowboy) คือคนที่มีอาชีพเกี่ยวกับปศุสัตว์ เลี้ยงวัว ม้า ในฟาร์มปศุสัตว์ ในทวีปอเมริกาเหนือและอเมริกาใต้ มีข้อถกเถียงเกี่ยวกับคำจำกัดความของอาชีพคาวบอย บ้างก็เจาะจงที่เลี้ยงม้า เพิ่มเติมมาคือการทำงานในฟาร์มปศุสัตว์ การต้อนสัตว์ คาวบอยบางคนก็ทำแค่ต้อนสัตว์
สำหรับคนที่มีอาชีพนี้ที่เป็นเพศหญิงจะเรียกว่า คาวเกิร์ล (cowgirl)
เจนนิเฟอร์ อนิสตัน

เจนนิเฟอร์ โจอันนา อนิสตัน (Jennifer Joanna Aniston; เกิด 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1969) เป็นนักแสดงและโปรดิวเซอร์ชาวอเมริกัน เธอเป็นบุตรสาวของจอห์น อนิสตัน และแนนซี โดว์  อนิสตันเริ่มต้นอาชีพนักแสดงจากการเป็นตัวประกอบในฉากหลังที่ไม่ขึ้นเครดิตในภาพยนตร์ไซไฟเรื่อง Mac and Me ใน ค.ศ. 1988 จากนั้นเธอก็เริ่มมีผลงานการเป็นนักแสดงสมทบและนักแสดงรับเชิญในละครโทรทัศน์แนวซิตคอมของช่องฟ็อกซ์และเอ็นบีซีอีกหลายเรื่อง ก่อนใน ค.ศ. 1993 เธอจะได้รับโอกาสในการเป็นนักแสดงนำเป็นครั้งแรกในภาพยนตร์สยองขวัญเรื่อง มันแอบอยู่ในบ้าน ก่อนที่จะประสบความสำเร็จอย่างต่อเนื่องและได้กลายมาเป็นนักแสดงหญิงที่มีชื่อเสียงและประสบความสำเร็จในวงการภาพยนตร์ฮอลลีวูดโดยเฉพาะในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 โดยอนิสตันจัดเป็นหนึ่งในนักแสดงหญิงที่มีค่าตัวสูงที่สุดคนหนึ่งของฮอลลีวูดในช่วงเวลาดังกล่าว
เจนนิเฟอร์ อนิสตัน มีชื่อเสียงทั่วโลกจากบทเรเชล กรีน ในละครซิตคอมเรื่อง เฟรนส์ ที่ออกอากาศทางสถานีเอ็นบีซีใน ค.ศ. 1994 ซึ่งจากบทบาทนี้ทำให้เธอได้รับรางวัลเอ็มมี, รางวัลลูกโลกทองคำ และรางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ โดยตัวละครตัวนี้ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลายและกลายเป็นหนึ่งในตัวละครหญิงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดบนโทรทัศน์ในสหรัฐอเมริกานอกจากนี้เธอยังประสบความสำเร็จในการแสดงภาพยนตร์แนวคอมเมดีและภาพยนตร์รักตลกหลายเรื่องเช่น 7 วันนี้ พี่ขอเป็นพระเจ้า (2003), อยากลือดีนัก งั้นรักซะเลย (2005), เตียงหัก แต่รักไม่เลิก (2006) และ แกล้งแต่งไม่แกล้งรัก (2011)
อนิสตันได้รับการจารึกชื่ออยู่บนฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟมใน ค.ศ. 2012 จากการจัดอันดับของนิตยสารฟอบส์ เธอได้อันดับที่ 3 ในรายชื่อ "นักแสดงหญิงที่มีรายได้สูงที่สุดในฮอลลีวูด" ในปี พ.ศ. 2557 ด้วยรายได้ 31 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หนังสือพิมพ์นิวยอร์กโพสต์ประเมินทรัพย์สินของอนิสตัน ว่ามีมูลค่าสุทธิอยู่ที่ประมาณ 150 ล้านดอลลาร์สหรัฐ นอกจากนี้เธอยังอยู่ในรายชื่อ "ผู้หญิงที่สวยที่สุดในโลก" ใน ค.ศ. 2004 นิตยสารพีเพิล จัดให้เธอเป็น "ผู้หญิงที่สวยที่สุด" และได้รับการโหวตให้เป็น "ผู้หญิงที่เซ็กซี่ที่สุดอยู่ตลอดเวลา" ของนิตยสารเม็นส์เฮลต์ ประจำปี ค.ศ. 2011 เธอสมรสกับแบรด พิตต์ในวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 2000 โดยจัดพิธีสมรสที่ชายหาดแมลิบู แต่ต่อมาในวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 2005 พวกเขาได้หย่าร้างกันหลังจากใช้ชีวิตคู่กันห้าปี ใน ค.ศ. 2015 อนิสตันสมรสกับนักแสดง จัสติน เทอรู
==ผลงานภาพยนตร์==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นักแสดงอเมริกัน
บุคคลจากลอสแอนเจลิส
บุคคลจากแมนแฮตตัน
ชาวอเมริกันเชื้อสายสกอตแลนด์
ชาวอเมริกันเชื้อสายไอริช‎
ชาวอเมริกันเชื้อสายกรีก
ชาวอเมริกันเชื้อสายอิตาลี
นักแสดงละครโทรทัศน์หญิงชาวอเมริกัน
นักแสดงหญิงชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 20
นักแสดงหญิงชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 21
นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวอเมริกัน
นักการกุศลชาวอเมริกัน
แมกกี จิลเลนฮอล

มาร์กาลี รูธ "แมกกี" จิลเลนฮอล (Margalit Ruth "Maggie" Gyllenhaall); เกิด 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520) เป็นนักแสดงและโปรดิวเซอร์ชาวอเมริกัน เธอเป็นลูกสาวของผู้กำกับ สตีเฟน จิลเลนฮอล และนักเขียนบทภาพยนตร์ นาโอมิ โฟเนอร์ และเป็นพี่สาวของเจค จิลเลนฮอล เธอเริ่มอาชีพนักแสดงกับผลงานของพ่อเขา และเป็นที่รู้จักในภาพยนตร์สยองขวัญจิตวิทยาเรื่อง Donnie Darko (2001) เธอได้รับการยกย่องในบท ลี ฮอลโลเวย์ ในภาพยนตร์เรื่อง เปลือยรัก อารมณ์พิลึก (2006) ซึ่งเธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำในสาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ประเภทภาพยนตร์เพลงหรือตลกอีกด้วย สำหรับการแสดงของเธอในภาพยนตร์เรื่อง Sherrybaby (2006) เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำในสาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ประเภทดรามา นอกจากนี้ เธอยังได้รับการยอมรับในบทแรเชล ดอว์สในภาพยนตร์ แบทแมน อัศวินรัตติกาล (2008) อีกทั้งยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม จากภาพยนตร์ดรามาเรื่อง Crazy Heart (2009) หลังจากนั้น เธอก็ร่วมแสดงในภาพยนตร์เรื่อง Nanny McPhee and the Big Bang (2010), Won't Back Down (2012) และ Frank (2014) ซึ่งเธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลบริติชอินดีเพนเดนต์ฟิล์มอวอร์ดส์
ในปี 2014 เธอได้แสดงละครบรอดเวย์ครั้งแรกใน The Real Thing และยังได้แสดงในละครโทรทัศน์บีบีซีเรื่อง The Honourable Woman สำหรับการแสดงในละครเรื่องนี้ เธอได้รับรางวัลลูกโลกทองคำและได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเอมมี
== ผลงาน ==
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2520
นักแสดงอเมริกัน
ชาวอเมริกันเชื้อสายสวีเดน
ชาวอเมริกันเชื้อสายยิว
บุคคลจากนครนิวยอร์ก
บุคคลจากลอสแอนเจลิส
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย
นักแสดงหญิงชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 20
นักแสดงหญิงชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 21
นักแสดงเด็กหญิงชาวอเมริกัน
นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวอเมริกัน
ชาวอเมริกันเชื้อสายอังกฤษ
นักแสดงละครโทรทัศน์หญิงชาวอเมริกัน
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลจากแมนแฮตตัน
แกรนด์ดัชเชสคิรา คิริลลอฟนาแห่งรัสเซีย

แกรนด์ดัชเชสคิรา คิริลลอฟนาแห่งรัสเซีย (9 พฤษภาคม ค.ศ. 1909 - 8 กันยายน ค.ศ. 1967) เป็นพระธิดาองค์ที่สองในแกรนด์ดยุกคิริล วลาดิมิโรวิชแห่งรัสเซียและแกรนด์ดัชเชสวิกตอเรีย เฟโอโดรอฟนา และเป็นพระชายาในเจ้าชายลุยส์ แฟร์ดีนันด์ เจ้าชายแห่งปรัสเซีย
== การปฏิวัติรัสเซีย ==
แกรนด์ดัชเชสคิรา ซึ่งมีพระนามตามพระชนก ประสูติเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1909 ณ กรุงปารีส ขณะที่พระชนกและชนนีเสด็จลี้ภัยออกนอกประเทศรัสเซียเนื่องจากการอภิเษกสมรสของทั้งสองพระองค์มิได้รับความเห็นชอบจากสมเด็จพระเจ้าซาร์นิโคลาสที่ 2 ทั้งนี้เป็นเพราะว่าพระชนนีทรงหย่าขาดจากแกรนด์ดยุคแอร์นส์ ลุดวิกแห่งเฮสส์ พระสวามีองค์แรกซึ่งเป็นพระเชษฐาในสมเด็จพระจักรพรรดินีอเล็กซานดรา แต่ในภายหลังก็ทรงได้รับพระบรมราชานุญาตจากสมเด็จพระเจ้าซาร์ให้เสด็จกลับรัสเซียได้
พระอัยกาและอัยยิกาฝ่ายพระชนนีคือ เจ้าชายอัลเฟรด ดยุคแห่งเอดินเบอระและแซ็กซ์-โคบูร์กแลก็อตธา และ แกรนด์ดัชเชสมารี อเล็กซานดรอฟนาแห่งรัสเซีย ส่วนพระอัยกาและพระอัยยิกาฝ่ายพระชนกคือ แกรนด์ดยุควลาดิมีร์ อเล็กซานโดรวิชแห่งรัสเซีย ซึ่งเป็นพระเชษฐาในแกรนด์ดัชเชสมรี และ เจ้าหญิงมารี อเล็กซานดรีน เอลิซาเบธ เอลีโอนอร์แห่งเม็คเล็นบูร์ก-ชเวรีน ส่วนพระปัยกาและพระปัยยิกาคือ สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย และเจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามี
บุคคลจากปารีส
ราชวงศ์โฮเอินโซลเลิร์น
เจ้าหญิงปรัสเซีย
ชาวรัสเซียในประเทศฝรั่งเศส
แกรนด์ดัชเชสแห่งรัสเซีย
ราชวงศ์ฮ็อลชไตน์-ก็อททอร์พ-โรมานอฟ
มกุฎราชกุมารีแห่งปรัสเซีย
เกย์

เกย์ (Gay) เป็นศัพท์ที่โดยหลักสื่อถึงบุคคลที่มีรสนิยมหรือพฤติกรรมแบบรักร่วมเพศ เดิมมีความหมายว่า 'ไร้กังวล', 'ร่าเริง' หรือ 'สดใสและสะดุดตา'
ในขณะที่คำที่ใช้สื่อถึงชายที่มีรสนิยมรักร่วมเพศสืบไปถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ความหมายนี้เริ่มพบได้ทั่วไปในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 ในภาษาอังกฤษสมัยใหม่ เกย์ ซึ่งใช้ได้ทั้งคำคุณศัพท์และคำนาม สื่อถึงสังคม, การกระทำ และวัฒนธรรมที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการรักร่วมเพศ ในคริสต์ทศวรรษ 1960 เกย์ กลายเป็นคำที่นิยมในกลุ่มชายรักร่วมเพศเพื่อกล่าวถึงรสนิยมทางเพศ ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 คำว่า เกย์ ถูกแนะนำโดยกลุ่มLGBTสายหลักและระเบียบงานสารบรรณเพื่อกล่าวถึงการดึงดูดคนที่มีรสนิยมรักร่วมเพศ ถึงแม้ว่าคำนี้มักใช้กับผู้ชายก็ตาม ในขณะที่คำจำกัดความทางเพศอย่างเลสเบียน ก็ใช้เฉพาะกลุ่มผู้หญิงรักเพศเดียวกัน

การใช้คำว่าเกย์ในภาษาไทย จะหมายความถึงเฉพาะผู้ชายที่รักร่วมเพศเท่านั้น อย่างไรก็ตาม ผู้ชายที่รักสองเพศ (รักและมีเพศสัมพันธ์ได้กับทั้งชายและหญิง; ไบเซ็กชวล) ก็มักถูกเรียกว่าเป็นเกย์เช่นกัน ในประเทศไทยมีการแบ่งชนิดของเกย์ตามรสนิยมในการร่วมเพศ ได้แก่ เกย์รุก หรือ เกย์คิง คือเกย์ที่เป็นฝ่ายสอดใส่ในการร่วมเพศ, เกย์รับ หรือ เกย์ควีน คือเกย์ที่เป็นฝ่ายถูกสอดใส่ในการร่วมเพศ และ โบท คือเกย์ที่เป็นมีความพึงพอใจทั้งสองอย่างในการร่วมเพศ
== ดูเพิ่ม ==
สโลแกนต่อต้าน LGBT
เกย์ยีน (Xq28)
ชายรักร่วมเพศ
กิจกรรมทางเพศของเกย์
เพศเอกลักษณ์
ประทุษวาจา
รักต่างเพศ
การต่อต้านสิทธิ LGBT
ศาสนากับการรักร่วมเพศ
กะเทย
การตีตราทางสังคม
ผู้ชายที่ร่วมเพศกับผู้ชาย
== อ้างอิง ==
== อ่านเพิ่ม ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
กลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ
ศัพท์เกี่ยวกับกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ
รสนิยมทางเพศ