pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
มติชน (หนังสือพิมพ์)

มติชน เป็นหนังสือพิมพ์รายวัน เสนอข่าวทั่วไป เป็นหนังสือพิมพ์ฉบับหลักของเครือมติชน ออกจำหน่ายฉบับแรก เมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2521 ก่อตั้งโดยนายขรรค์ชัย บุนปาน ใน พ.ศ. 2548 เกิดเหตุการณ์แกรมมี่ซื้อกิจการสื่อสองแห่ง หนึ่งในนั้นคือเครือมติชน
เมื่อราวเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2551 หนังสือพิมพ์มติชนรายวัน ลดขนาดหน้ากว้างของหนังสือพิมพ์ จากขนาดบรอดชีต 31x21.5 นิ้ว เป็น 28x21.5 นิ้ว ตามที่หนังสือพิมพ์ฉบับอื่น ๆ ยกเว้นไทยรัฐดำเนินการเช่นเดียวกัน
รายละเอียด
หน้า 1 ข่าวหน้า 1
หน้า 2 คอลัมน์/บทบรรณาธิการ/สัมภาษณ์
หน้า 3 คอลัมน์
หน้า 4 ข่าวสังคม
หน้า 5 ข่าวต่อหน้า 1
หน้า 6 ข่าวต่อหน้า 1
หน้า 7 การศึกษา/ภูมิภาค/ข่าวต่อหน้า 1
หน้า 8 เศรษฐกิจ
หน้า 9 กระแสทรรศน์
หน้า 10 บันเทิง
หน้า 11 กีฬา
หน้า 12 ชีวิตคุณภาพ
หน้า 13 ประชาชื่น
หน้า 14 ผู้หญิง
หน้า 15 ข่าวต่อหน้า 1
หน้า 16 ข่าวต่อหน้า 1
== ดูเพิ่ม ==
ประชาชาติธุรกิจ
ข่าวสด
มติชนสุดสัปดาห์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์มติชนอย่างเป็นทางการ
เว็บไซต์มติชนสุดสัปดาห์อย่างเป็นทางการ
Matichon TV (Youtube)
Matichon-Weekly TV (Youtube)
มติชน
มติชน
มติชน
ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2521
ข่าวสด

ข่าวสด เป็นหนังสือพิมพ์รายวันภาษาไทย บริหารงานโดย เครือมติชน โดยขรรค์ชัย บุนปาน โดยนำชื่อหัวหนังสือกีฬาเดิมของเครือมติชน รวมเข้าด้วยกันเป็น "ข่าวสด-สปอร์ตนิวส์" พร้อมทั้งปรับขนาดหน้ากระดาษเป็นบรอดชีต โดยเริ่มนับเป็นปีที่ 1 ฉบับที่ 1 และตรงกับปีที่ 10 ฉบับที่ 2798 ของข่าวสดยุคแรก ตั้งแต่วันเสาร์ที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2533 จนถึงวันจันทร์ที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2534 เป็นจำนวน 129 ฉบับ ก่อนที่จะเริ่มใช้เพียงชื่อเดียวคือ "ข่าวสด" ตั้งแต่ฉบับที่ 130 ประจำวันอังคารที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2534 พร้อมทั้งเปลี่ยนกองบรรณาธิการยกชุด ซึ่งคณะผู้บริหารเครือมติชน ถือว่าในวันดังกล่าวของทุกปี เป็นวันครบรอบสถาปนาข่าวสดยุคปัจจุบัน
อนึ่ง เมื่อวันอังคารที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2552 หนังสือพิมพ์ข่าวสด เริ่มลดขนาดหน้ากว้างของหนังสือพิมพ์ จากขนาดบรอดชีต 31x21.5 นิ้ว เป็น 28x21.5 นิ้ว เช่นเดียวกับหนังสือพิมพ์มติชนรายวันที่เปลี่ยนแปลงไปแล้วก่อนหน้านี้
ในปี พ.ศ. 2557 เว็บไซต์ของหนังสือพิมพ์ข่าวสดเป็นเว็บไซต์ข่าวที่มีผู้เข้าไปอ่านมากที่สุดในประเทศไทย โดยมียอดมากที่สุดคือ 1,065,780 ต่อหนึ่งวัน และในเฟซบุกมียอดเฉลี่ยวันละ 3,000,000 คลิก 
== รางวัลที่ได้รับ ==
รางวัลที่ข่าวสดได้รับนั้น ส่วนมากมาจากการที่หน่วยงานต่าง ๆ เล็งเห็นผลงานที่โดดเด่น อาทิ
รางวัลข่าวยอดเยี่ยม จากมูลนิธิอิศรา อมันตกุล จากข่าวคดีประวัติศาสตร์ "อุ้มฆ่า 2 แม่ลูกศรีธนะขัณฑ์" ปี 2537
รางวัลข่าวชมเชย จากมูลนิธิอิศรา อมันตกุล จากข่าว "ขจัดมารศาสนา-ยันตระ-พุทโธ" ปี 2538
รางวัลข่าวยอดเยี่ยมด้านสิ่งแวดล้อม จากมูลนิธิอิศรา อมันตกุล ในข่าว "แก๊งซี 8 ล่าสัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวร" ปี 2538
รางวัลภาพข่าวยอดเยี่ยม ปี 2550 รางวัลภาพข่าวการเมืองยอดเยี่ยมปี 2554
รางวัลสื่อมวลชนดีเด่น ด้านเผยแพร่กิจกรรมอนุรักษ์ธรรมชาติ ปี 2551
รางวัลหน้าเยาวชนดีเด่น 5 สมัย ปี 2542, 2543, 2548, 2551 และ 2552 จากสำนักงานส่งเสริมและประสานงานเยาวชนแห่งชาติ
รางวัลสื่อมวลชนดีเด่นสตรี จากกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ ปี 2550
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
Khaosod TV on Youtube
หนังสือพิมพ์ในประเทศไทย
เครือมติชน
ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2534
เว็บไซต์ข่าวในประเทศไทย
กรุงเทพธุรกิจ

กรุงเทพธุรกิจ ก่อตั้งเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2530 ในเครือเนชั่น กรุ๊ป เป็นหนังสือพิมพ์ธุรกิจรายวันฉบับแรกของไทย ในเครือเนชั่น กรุ๊ป ที่นำเสนอข้อมูล ข่าวสาร การวิเคราะห์ ทั้งด้านธุรกิจ การเงิน การค้า การลงทุน
== รางวัลที่ได้รับ ==
พ.ศ. 2548
รางวัลชมเชย ข่าวสิ่งแวดล้อมยอดเยี่ยม ประจำปี 2548 โดยสมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย จากข่าวสิทธิบัตรโจรสลัดขโมยทรัพยากรไทย
รางวัลดีเด่น ข่าวทุจริตเชิงสืบสวนสอบสวน ประจำปี 2548 โดยองค์กรเพื่อความโปร่งใสแห่งประเทศไทยจากข่าวผ่าขบวนการคอร์รัปชั่น...สินบนข้ามชาติ ซีทีเอ็กซ์
รางวัล อิศรา อมันตกุล ประเภทข่าวยอดเยี่ยม ประจำปี 2548 โดยสมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย จากข่าวผ่าขบวนการคอร์รัปชั่น...สินบนข้ามชาติ ซีทีเอ็กซ์
ปี พ.ศ. 2549
รางวัลรองชนะเลิศอันดับ 1 บทความเชิงวิเคราะห์ข่าวเศรษฐกิจแบบบูรณาการ ประเภทบทความ โดยสมาคมผู้สื่อข่าวเศรษฐกิจ จากข่าว "ถ่านหิน:อนาคตอันโชติช่วงหรือ ระเบิดเวลาลูกใหม่"
รางวัลรองชนะเลิศอันดับ 2 บทความเชิงวิเคราะห์ข่าวเศรษฐกิจแบบบูรณาการประเภทบทความ โดยสมาคมผู้สื่อข่าวเศรษฐกิจ จากข่าว "ทิศทางธุรกิจค้าปลีก-ค้าส่งไทยบนผลประโยชน์ขัดแย้ง"
ปี พ.ศ. 2550
รางวัลดีเด่น หนังสือพิมพ์ส่งเสริมจริยธรรมวิชาชีพดีเด่น ประจำปี 2550 ประเภทหนังสือพิมพ์รายวัน โดยสภาการหนังสือพิมพ์แห่งชาติ
ปี พ.ศ. 2551
รางวัลดีเด่น หนังสือพิมพ์ส่งเสริมจริยธรรมวิชาชีพดีเด่น ประจำปี 2551 ประเภทหนังสือพิมพ์รายวัน โดยสภาการหนังสือพิมพ์แห่งชาติ
ปี พ.ศ. 2552
รางวัลชมเชย ข่าว "มลพิษมาบตาพุด จุดเปลี่ยนอุตสาหกรรมไทย" รางวัลอิศรา อมันตกุล และรางวัลข่าวอนุรักษ์ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม จากสมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย
ปี พ.ศ. 2561
รางวัลดีเด่น ข่าวและสารคดีเชิงข่าวส่งเสริมสิทธิมนุษยชน ประเภทสื่อสิ่งพิมพ์ ประจำปี 2561 ด้วยผลงานชุด "ผู้ต้องกักและผู้ลี้ภัยในเขตเมือง 101" จากแอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล ประเทศไทย
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์กรุงเทพธุรกิจ
คอลัมนิสต์
Facebook กรุงเทพธุรกิจ
Blockdit: Bangkokbiznews
Twitter : กรุงเทพธุรกิจ
Youtube : กรุงเทพธุรกิจ
หนังสือพิมพ์ในประเทศไทย
ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2530
เว็บไซต์ข่าวในประเทศไทย
ประชาชาติธุรกิจ

ประชาชาติธุรกิจ เป็นหนังสือพิมพ์ธุรกิจรายสามวัน ในเครือมติชน โดยจะมีสองฉบับในหนึ่งสัปดาห์ คือฉบับวันจันทร์ (วางแผงวันเสาร์) และฉบับวันพฤหัสบดี (วางแผงวันพุธ) วางจำหน่ายฉบับปฐมฤกษ์ (ในชื่อรวมประชาชาติรายวัน) เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2518 เป็นหนังสือพิมพ์ธุรกิจฉบับแรกๆ ที่ใช้กระดาษปอนด์ขาว และแบ่งเนื้อหาเป็นส่วนต่างๆ ตามรูปแบบของหนังสือพิมพ์ธุรกิจในปัจจุบัน
== ประวัติ ==
หนังสือพิมพ์ประชาชาติรายวัน ถือกำเนิดขึ้นโดย พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรรณไวทยากร กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์ อดีตรองนายกรัฐมนตรี มีวัตถุประสงค์เพื่อเผยแพร่ หลักการปกครองในระบอบประชาธิปไตย ในระยะของการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 โดยมีคำขวัญว่า บำเพ็ญกรณีย์ ไมตรีจิต วิทยาคม อุดมสันติสุข โดยในระยะภายหลังจากการลุกฮือของประชาชน เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516 ทรงลงพระนามประทานหัวหนังสือพิมพ์ฉบับนี้ ให้แก่ขรรค์ชัย บุนปาน เขาจึงร่วมมือกับพงษ์ศักดิ์ พยัฆวิเชียร, สุจิตต์ วงษ์เทศ, หม่อมราชวงศ์หญิงสุนิดา กิติยากร, สุทธิชัย หยุ่น และเพื่อนพ้อง ออกนิตยสารข่าวประชาชาติรายสัปดาห์ เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2516 และตามด้วยหนังสือพิมพ์ประชาชาติรายวัน เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2517 ซึ่งทั้งสองฉบับจัดพิมพ์จำหน่ายโดย บริษัท เดอะเนชั่น จำกัด
ทว่าด้วยความจำเป็นเรื่องทุน จึงจำเป็นต้องยุติหนังสือพิมพ์ประชาชาติรายวัน ในราวปลายเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2518 เป็นเหตุให้ขรรค์ชัย, พงษ์ศักดิ์ และสุจิตต์ แยกตัวไปออกหนังสือพิมพ์ในชื่อ รวมประชาชาติรายวัน ตั้งแต่วันที่ 29 พฤษภาคม โดยนับจำนวนฉบับต่อเนื่องจากประชาชาติรายวัน ส่วนนิตยสารประชาชาติรายสัปดาห์นั้น ยังคงเป็นของ บจก.เดอะเนชั่น อยู่ต่อไป จนกระทั่งคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดินสั่งปิด พร้อมกับหนังสือพิมพ์อีก 12 ฉบับเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519
ต่อมาในวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2520 ขรรค์ชัย, สุจิตต์ และพงษ์ศักดิ์ ร่วมกันออกหนังสือพิมพ์เชิงเศรษฐกิจธุรกิจฉบับแรก โดยใช้ชื่อว่าเข็มทิศธุรกิจ เป็นรายสัปดาห์ด้วยทุนประเดิม 50,000 บาท จำนวนพิมพ์ 2,000 ฉบับ ราคาจำหน่าย 5.00 บาท เมื่อถึงเดือนกรกฎาคมปีเดียวกัน เพิ่มความถี่ในการวางแผงจากรายสัปดาห์เป็นรายสามวัน และเมื่อถึงปี พ.ศ. 2521 จำนวนพิมพ์ก็เพิ่มขึ้นไปหลายสิบเท่าตัว เป็นผลให้เจ้าของใบอนุญาตออกหนังสือพิมพ์ ขอชื่อกลับคืนไปดำเนินการเอง ขณะเดียวกัน รัฐบาลสมัยที่ พลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ เป็นนายกรัฐมนตรี คืนใบอนุญาตออกหนังสือพิมพ์รวมประชาชาติกลับมา กองบรรณาธิการชุดเดิมของเข็มทิศธุรกิจ จึงเปลี่ยนมาใช้ชื่อ รวมประชาชาติธุรกิจ และต่อมาเหลือเพียงประชาชาติธุรกิจ จนถึงปัจจุบัน
== ดูเพิ่ม ==
มติชนรายวัน
เดอะเนชั่น
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ประชาชาติธุรกิจ
หนังสือพิมพ์ในประเทศไทย
เครือมติชน
ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2520
ลาแล้วโลก

ลาแล้วโลก (The Currents of Space) เป็นนิยายวิทยาศาสตร์ยในชุดจักรวรรดิของไอแซค อสิมอฟ ซึ่งระยะเวลาตามท้องเรื่องอยู่ระหว่างชุดนักสืบหุ่นยนต์กับชุดสถาบันสถาปนา
ฉบับภาษาไทยแปลและเรียบเรียงโดย  ระเริงชัย จัดพิมพ์โดย สำนักพิมพ์เพื่อนหนังสือ
== เนื้อเรื่องย่อ ==
เนื้อเรื่องพูดถึงการขยายตัวของทรานทอร์ จากจักรวรรดิดาวเคราะห์ขนาดใหญ่จนกลายเป็นจักรวรรดิสากลจักรวาลที่ปกครองทั้งกาแลกซี่ โดยเอาเวลาในช่วง ค.ศ. 11,000 ซึ่งทรานทอร์ขยายตัวได้ประมาณครึ่งกาแลกซี่ เหตุการณ์เกิดบนพิภพฟลอรินาซึ่งเป็นดาวเคราะห์เพียงดวงเดียวในจักรวาลที่สามารถผลิตพืชใยไหมที่เรียกว่า "ไครต์" (kyrt) แต่ถูกควบคุมโดยพิภพซาร์ค ตัวเอก "ริค" ที่สูญเสียความทรงจำจึงต้องพบกับความขัดแย้งระหว่างทั้งสองพิภพ และการแทรกแซงจากจักรวรรดิทรานทอร์
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อนิยายวิทยาศาสตร์
ดาวดั่งธุลี (นิยายในชุดจักรวรรดิ)
Pebble in The Sky (นิยายในชุดจักรวรรดิ)
บันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์
ไอแซค อสิมอฟ
งานเขียนของไอแซก อสิมอฟ
อำนาจหน้าที่

ในรัฐศาสตร์ อำนาจหน้าที่ (authority) หมายถึงความสามารถในการกำหนดกฎเกณฑ์ โดยไม่เกี่ยวข้องกับอำนาจในการบังคับใช้กฎเกณฑ์เหล่านั้น หรือความสามารถในการอนุญาตให้บางสิ่งบางอย่างเกิดขึ้นได้  ผู้คนยอมทำตามอำนาจหน้าที่เนื่องจากความเคารพ ในขณะที่ยอมตามอำนาจด้วยความกลัว  ตัวอย่างเช่น "สภามีอำนาจหน้าที่ในการออกกฎหมาย" เมื่อเทียบกับ "ตำรวจมีอำนาจในการจับผู้กระทำความผิด"  อำนาจหน้าที่นั้นไม่จำเป็นต้องมีลักษณะที่คงเส้นคงวาหรือว่าสมเหตุสมผล เพียงแต่ต้องเป็นสิ่งที่ถูกยอมรับว่าเป็นแหล่งที่สามารถให้คำอนุญาตได้หรือเป็นสิ่งที่จริงแท้
ปัญหาว่าใครจะมีอำนาจหน้าที่อะไร เป็นเสมือนหัวใจของการโต้เถียงทางการเมือง  และคำตอบของคำถามเหล่านี้มักมาจากผลของการพิจารณาเชิงปฏิบัติหรือเชิงศีลธรรม จากแนวปฏิบัติที่ยึดถือกันมาและจากทฤษฎีของระบบยุติธรรมหรือจากสงครามเพื่อความยุติธรรม
== อ้างอิง ==
ปรัชญาการเมือง
มโนทัศน์ทางสังคม
จริยธรรมทางสังคม
จิตวิทยาสังคม
รัฐศาสตร์
สังคมศาสตร์
วัน

วัน คือหน่วยของเวลาที่เท่ากับ 24 ชั่วโมง ถึงแม้หน่วยนี้จะไม่ใช่หน่วยเอสไอ แต่ก็มีการยอมรับเพื่อใช้ประกอบกับหน่วยเอสไออื่น ซึ่งหน่วยเวลาที่เป็นหน่วยเอสไอคือ วินาที
คำว่า วัน มาจากภาษาไทยเดิม (ลาว: ວັນ วัน, ไทใหญ่:ဝၼ်း วั้น) คำว่า day ในภาษาอังกฤษมาจากคำในภาษาอังกฤษเก่า dæg ซึ่งสะกดคล้ายกับภาษาอื่น ๆ ในตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน ตัวอย่างเช่น dies ในภาษาละตินและ dive ในภาษาสันสกฤต ซึ่งกลายเป็น ทิวา ในภาษาไทย
== นิยาม ==
คำจำกัดความของ วัน นั้นมีความแตกต่างออกไปในแต่ละแขนงความรู้ ซึ่งขึ้นอยู่กับการเคลื่อนที่ของดวงอาทิตย์บนท้องฟ้า เนื่องจากโลกหมุนรอบตัวเอง และโลกโคจรรอบดวงอาทิตย์
=== หน่วยเอสไอ ===
1 วัน เท่ากับ 86,400 วินาที ซึ่งมีการให้ความหมายของวินาทีไว้ว่า
... ช่วงเวลา 9,192,631,770 รอบของการแผ่กัมมันตภาพรังสี ซึ่งแต่ละรอบตรงกับช่วงเวลาของการเปลี่ยนแปลงระดับพลังงาน จากสถานะกระตุ้นไปเป็นสถานะพื้นของอะตอม ซีเซียม-133 ...
นั่นหมายความว่า หน่วยวันในระบบเอสไอจะเท่ากับการแผ่รังสี 794,243,384,928,000 รอบของอะตอมดังกล่าว
ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ได้มีการแนะนำว่าควรมีการเพิ่มตำแหน่งทศนิยมของหน่วยวันในดาราศาสตร์ ให้ถึง 4-5 หลัก ลงไปในหน่วยเอสไอ แต่ก็ได้ถูกยกเลิกไป
=== ดาราศาสตร์ ===
สำหรับดาวดวงหนึ่ง การนิยามความหมายของวันมีอยู่สองอย่างคือ
วันสุริยคติ เป็นช่วงเวลาที่ดาวหนึ่ง ๆ หมุนรอบตัวเองครบ 1 รอบโดยอ้างอิงกับดาวฤกษ์ในระบบสุริยะของตัวเอง ซึ่งเป็นความหมายที่ใช้ในชีวิตประจำวัน
วันดาราคติ เป็นช่วงเวลาที่ดาวหนึ่ง ๆ หมุนรอบตัวเองครบ 1 รอบโดยอ้างอิงกับดาวอื่นที่อยู่ไกลเทียบเท่าอนันต์ (สำหรับโลกคือ 23.934 ชั่วโมง) นิยามนี้สามารถใช้วัดจำนวนวันของตัวดาวฤกษ์เองได้
=== แบบไม่เป็นทางการ ===
คำว่า วัน สามารถอ้างถึงแนวความคิดในการกำหนดคำนิยามได้หลากหลาย รวมทั้งแนวความคิดต่อไปนี้
ช่วงเวลาที่แสงจากดวงอาทิตย์อยู่เหนือเส้นขอบฟ้า นั่นคือตั้งแต่ดวงอาทิตย์ขึ้นไปจนถึงดวงอาทิตย์ตก
ช่วงเวลาที่ครอบคลุมกลางคืนไปถึงกลางวัน โดยเริ่มต้นจากจุดเริ่มต้นของกลางคืน หรือใกล้เคียงจุดกึ่งกลางของกลางคืน
ช่วงเวลาที่ครบรอบทั้งความมืดและแสงสว่าง บางครั้งเรียกว่า nychthemeron ในภาษาอังกฤษ ซึ่งมีความหมายในภาษากรีกว่า กลางคืน-กลางวัน
ช่วงเวลาตั้งแต่ 6 นาฬิกา ไปจนถึง 18 นาฬิกา หรือ 21 นาฬิกา หรือเวลาอื่น ๆ ซึ่งซ้อนทับหรือสามารถแยกแยะเวลาออกจากช่วงเวลาอื่น เช่น เช้ามืด เช้า เที่ยง บ่าย เย็น หรือ กลางคืน
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
กลางวัน
กลางคืน
ปฏิทิน
ฤดูกาล
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
กราฟแสดงเวลาดวงอาทิตย์ขึ้นและตกของสถานที่ต่าง ๆ ทั่วโลก ในช่วงตลอดทั้งปี
สูตรคำนวณความยาวนานของกลางวัน กลางคืน และสนธยา 
หน่วยเวลา
วัน
21 เมษายน

วันที่ 21 เมษายน เป็นวันที่ 111 ของปี (วันที่ 112 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 254 วันในปีนั้น
== เหตุการณ์ ==
พ.ศ. 2325 (ค.ศ. 1782) - พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช โปรดเกล้าฯ ให้จัดการพระราชพิธีฝังเสาหลักเมืองกรุงเทพมหานคร
พ.ศ. 2425 (ค.ศ. 1882) -
* ตราพระราชบัญญัติเหรียญดุษฎีมาลา
* พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนินไปทรงวางศิลาก่อพระฤกษ์อาคารศาลสถิตย์ยุติธรรม
พ.ศ. 2499 (ค.ศ. 1956) - เพลงของเอลวิส เพรสลีย์ ขึ้นอันดับสูงสุดในตารางอันดับเพลงยอดนิยมของนิตยสารบิลล์บอร์ด เป็นครั้งแรก
พ.ศ. 2503 (ค.ศ. 1960) - ประเทศบราซิลสถาปนาบราซิเลีย เป็นเมืองหลวงอย่างเป็นทางการ
พ.ศ. 2520 (ค.ศ. 1977) - วัยรุ่นชาวอเมริกัน 2 คน อ้างว่าพบเห็นสิ่งมีชีวิตประหลาดตัวหนึ่ง ที่ต่อมาถูกเรียกว่า "ปีศาจโดเวอร์" ที่เมืองโดเวอร์ รัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐอเมริกา
พ.ศ. 2521 (ค.ศ. 1978) - พรรคคอมมิวนิสต์อัฟกานิสถานปฏิวัติล้มล้างรัฐบาลของดาอูดข่าน จัดตั้งรัฐบาลสาธารณรัฐประชาธิปไตยอัฟกานิสถานที่อยู่ใต้อิทธิพลของสหภาพโซเวียต
พ.ศ. 2537 (ค.ศ. 1994) - นักดาราศาสตร์รายงานการค้นพบดาวเคราะห์นอกระบบแห่งแรก อยู่ในกลุ่มดาวหญิงสาว
== วันเกิด ==
พ.ศ. 2365 (ค.ศ. 1822 ) - ยูลิสซีส เอส. แกรนต์ ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาคนที่ 18 (ถึงแก่กรรม 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2428)
พ.ศ. 2407 (ค.ศ. 1864) - มักซ์ เวเบอร์ นักเศรษฐศาสตร์การเมืองและนักสังคมวิทยาชาวเยอรมัน (เสียชีวิต 14 มิถุนายน พ.ศ. 2463)
พ.ศ. 2458 (ค.ศ. 1915) - แอนโทนี ควินน์ นักแสดงชาวเม็กซิกัน-อเมริกัน (เสียชีวิต 3 มิถุนายน พ.ศ. 2544)
พ.ศ. 2469 (ค.ศ. 1926) - สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร (สวรรคต 8 กันยายน พ.ศ. 2565)
พ.ศ. 2490 (ค.ศ. 1947) - อิกกี ป็อป นักร้องนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน
พ.ศ. 2498 (ค.ศ. 1955) - เจนภพ จบกระบวนวรรณ นักจดหมายเหตุ-นักวิชาการเพลงไทยลูกทุ่งชาย
พ.ศ. 2504 (ค.ศ. 1961) - มณีนุช เสมรสุต นักร้องและนักแสดงชาวไทย
พ.ศ. 2507 (ค.ศ. 1964) - รอน บรรจงสร้าง นักแสดงชาวไทย
พ.ศ. 2513 (ค.ศ. 1970) - ร็อบ ริกเกิล นักแสดงตลกและนาวิกโยธินสหรัฐ
พ.ศ. 2522 (ค.ศ. 1979) - เจมส์ แม็กอะวอย นักแสดงชายชาวสก็อต
พ.ศ. 2533 (ค.ศ. 1990) - อาเล็กซานดาร์ พรียอวิช นักฟตุบอลชาวเซอร์เบีย
พ.ศ. 2535 (ค.ศ. 1992) -
* เวสลีย์ สมิธ อัลวีส เฟย์โตซา นักฟุตบอลชาวบราซิล
* อิสโก นักฟุตบอลชาวสเปน
พ.ศ. 2537 (ค.ศ. 1994) -
* ปฐมพล เจริญรัตนาภิรมย์ นักฟุตบอลชาวไทย
* ลุดวิก เอากุสตินซอน นักฟุตบอลชาวสวีเดน
พ.ศ. 2540 (ค.ศ. 1997) - มิเกล โอยาร์ซาบัล นักฟุตบอลชาวสเปน
พ.ศ. 2542 (ค.ศ. 1999) - ชเว ฮย็อน-ซ็อก แร็ปเปอร์ชาวเกาหลีใต้
พ.ศ. 2550 (ค.ศ. 2007) - เจ้าหญิงอิซาเบลลาแห่งเดนมาร์ก
== วันถึงแก่กรรม ==
พ.ศ. 2453 (ค.ศ. 1910) - มาร์ก ทเวน นักเขียนชาวอเมริกัน (เกิด 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2378)
พ.ศ. 2458 (ค.ศ. 1915) - กรมพระสมมตอมรพันธุ์ (ประสูติ 7 กันยายน พ.ศ. 2403)
พ.ศ. 2481 (ค.ศ. 1938) - มูฮัมมัด อิกบาล
พ.ศ. 2553 (ค.ศ. 2010) - ฆวน อันโตนิโอ ซามารานช์ ประธานคณะกรรมการโอลิมปิกสากล
พ.ศ. 2559 (ค.ศ. 2016)  - พรินซ์ โรเจอร์ส เนลสัน นักดนตรีชาวอเมริกัน (เกิด 7 มิถุนายน พ.ศ. 2501)
พ.ศ. 2563 (ค.ศ. 2020) - ฉัตรชัย วิเศษสุวรรณภูมิ (พนมเทียน) นักเขียนชาวไทย (เกิด 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2474)
พ.ศ. 2565 (ค.ศ. 2022) - วิทยา ศุภพรโอภาส ดีเจ ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ พิธีกรชาวไทย (14 กันยายน พ.ศ. 2492)
== วันสำคัญและวันหยุดเทศกาล ==
วัน ศาลยุติธรรม
วันการ์ตีนี (ประเทศอินโดนีเซีย)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
BBC: On This Day
Today in History: April 21 
มเมษายน 21
เมษายน
พระธรรม (ศาสนาพุทธ)

พระธรรม หมายถึงธรรมะซึ่งพระพุทธเจ้าทรงค้นพบและนำออกเผยแผ่ หรือคำสอนของพระพุทธเจ้า เกี่ยวกับความจริงตามธรรมชาติของทุกข์และวิธีการดับทุกข์  ธรรมะของพระพุทธเจ้านั้นแต่เริ่มสืบทอดกันด้วยวิธีท่องจำแบบปากต่อปาก เรียกว่า "มุขปาฐะ" สมัยต่อมาจึงได้มีการบันทึกไว้เป็นลายลักษณ์อักษร คัมภีร์ที่บันทึกพระธรรมของพระพุทธเจ้านั้น เรียกว่า พระไตรปิฎก และยังมีคัมภีร์อื่น ๆ ที่แต่งภายหลังเพื่อขยายความอีก ได้แก่ อรรถกถา ฎีกา อนุฎีกา ตามลำดับ
ธรรมที่พระพุทธเจ้าทรงค้นพบนั้น  เป็นสิ่งที่มีอยู่แต่เดิมแล้ว ไม่ได้เกิดขึ้นพร้อมพระพุทธองค์  แต่ทรงเป็นผู้ค้นพบแล้วนำมาประกาศ  อาจพอกล่าวได้ว่าการเรียนรู้พระธรรม ก็คือการเรียนรู้ธรรมดาโลก และเรียนรู้สิ่งที่เป็นปกติที่มีบ่อเกิดที่มาว่ามาอย่างไร เป็นไปได้อย่างไร
== ความหมาย ==
พระธรรม (धम्मDhamma;धर्म Dharma) ซึ่งมีรากศัพท์มาจากคำว่า "ธา" ที่หมายถึง ยก, พยุง, สนับสนุน, เกื้อหนุน
== ธรรมคุณ ==
ใน วัตถูปมสูตร และ มหานามสูตร พระพุทธเจ้าตรัสถึงคุณลักษณะ 6 อย่างของพระธรรม ได้แก่
สฺวากฺขาโต (Svakkhato) พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสดีแล้ว
สนฺทิฏฺฐิโก (Sanditthiko) ผู้ปฏิบัติจะพึงเห็นชัดด้วยตนเอง
อกาลิโก (Akāliko) ไม่ประกอบด้วยกาล
เอหิปสฺสิโก (Ehipassiko) ควรเรียกให้มาดู
โอปนยิโก (Opānayiko) ควรน้อมเข้ามา
ปจฺจตฺตํ เวทิตพฺโพ วิญญูหิ (Paccattam veditabbo viññūhi) วิญญูชนพึงรู้เฉพาะตน
การปฏิบัติพระธรรมจะนำมาซึ่ง ความสงบ และ ความสุข แก่ตนผู้ปฏิบัติ ดังนั้นจึงเป็นความรับผิดชอบของตนเองในการปฏิบัติพระธรรม
== การศึกษาพระธรรมในปัจจุบัน ==
ปัจจุบัน การศึกษาพุทธธรรมหรือพระพุทธศาสนาในประเทศพุทธเถรวาทและมหายาน นิยมจัดการเรียนการสอนแบบมหาวิทยาลัย โดยอาจจัดควบคู่ไปกับการเรียนการสอนตามแบบที่สืบทอดกันมาแต่โบราณในประเทศนั้น ๆ เช่น ในประเทศไทย นอกจากจะมีมหาวิทยาลัยสงฆ์แล้ว ยังคงมีการเรียนการสอนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม และบาลีอยู่ เป็นต้น
การศึกษาพุทธศาสนาในระดับนานาชาติในปัจจุบัน เป็นที่สนใจของตะวันตกอย่างกว้างขวาง หลังจากมีการจัดตั้งสมาคมบาลีปกรณ์ และองค์กรพุทธต่าง ๆ ขึ้นมามากมายหลายแห่ง ทั้งในอังกฤษ ฝรั่งเศส สหรัฐ เยอรมนี ฯลฯ  เพื่อค้นคว้าหลักพุทธธรรมที่ปรากฏในคัมภีร์ต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็น ภาษาบาลี ภาษาสันสกฤต ภาษาทิเบต และ ภาษาจีน ทำให้การศึกษาพุทธธรรมขยายตัวอย่างรวดเร็ว ปัจจุบันนี้ มหาวิทยาลัยทั้งยุโรปและอเมริกาหลายแห่งอาจเปิดสอนพุทธธรรมทั้งระดับปริญญาตรี ปริญญาโท ปริญญาเอก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ศูนย์พุทธศาสน์ศึกษา มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด
รัตนตรัย
คำศัพท์ศาสนาพุทธ
การประชุมเอเชีย–ยุโรป

การประชุมรัฐมนตรีต่างประเทศเอเชีย-ยุโรป หรือ อาเซม (Asia-Europe Meeting ย่อว่า ASEM) เป็นการประชุมของกลุ่มประเทศในเอเชียและยุโรป จัดตั้งขึ้นเพื่อความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจ การเมือง และวัฒนธรรมของสองกลุ่มประเทศ
อาเซมเริ่มต้นจากข้อเสนอใน พ.ศ. 2537 ของนายกรัฐมนตรีโก๊ะจ๊กตงของสิงคโปร์ ที่ต้องการรักษาความสมดุลของภูมิภาค โดยให้มีการเชื่อมโยงระหว่างฝั่งแอตแลนติกกับฝั่งแปซิฟิก เพราะในขณะนั้น มีความเชื่อมโยงระหว่างภูมิภาคเพียง 2 กระแส คือ ความร่วมมือในกรอบเอเปก และความสัมพันธ์ใกล้ชิดระหว่างอเมริกากับยุโรป ที่เรียกว่า ทรานส์แอตแลนติก ในขณะที่การเชื่อมโยงระหว่างเอเชียกับยุโรปกลับหายไป
การประชุมผู้นำอาเซมจะมีขึ้นทุก ๆ 2 ปี ครั้งแรกปี พ.ศ. 2539 จัดขึ้นที่กรุงเทพมหานคร มีสมาชิกกลุ่มอียูและคณะกรรมาธิการยุโรป (อีซี) 15 ประเทศ และประเทศเอเชีย 10 ประเทศ ครั้งที่ 2 จัดปี พ.ศ. 2541 ที่กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร และครั้งที่ 3 จัดเมื่อ พ.ศ. 2543 ที่กรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้
องค์ประกอบการดำเนินงานของอาเซมมี 3 เสาหลักดังต่อไปนี้:
เสาการเมืองและความมั่นคง
เสาเศรษฐกิจและการเงิน
เสาสังคม วัฒนธรรมและการศึกษา
== สมาชิก ==
ในปัจจุบันอาเซมมีสมาชิกทั้งหมด 51 ชาติและ 2 สมาคมประชาชาติ ประกอบด้วย
ทวีปเอเชีย
อาเซียน
ทวีปยุโรป
 คณะกรรมาธิการยุโรป
== การประชุม จัดขึ้นทุก 2 ปี มีเจ้าภาพการประชุม ==
ASEM1 1-2 มีนาคม 1996
ASEM2: 3-4 เมษายน 1998
ASEM3: 20-21 ตุลาคม 2000
ASEM4 : 22-24 กันยายน 2002
ASEM5: 8-9 ตุลาคม 2004
ASEM6: 10-11 กันยายน 2006
ASEM7: 24-25 ตุลาคม 2008
ASEM8: 4-5 ตุลาคม 2010
ASEM9: 5-6 พฤษจิกายน 2012
ASEM 10 16-17 ตุลาคม 2014
ASEM1115-16 กรกฎาคม 2016
ASEM12 18-19 ตุลาคม 2018
ASEM13 2020
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
การเจรจาการค้าระหว่างประเทศ > กรอบภูมิภาค > อาเซม  กรมเจรจาการค้าระหว่างประเทศ กระทรวงพาณิชย์
Introduction to Asia-Europe Meeting
ASEM Infoboard
องค์กรเกี่ยวข้องกับสมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
พิธีปลงพระศพสมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 2

พระศพของสมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 2 ในหีบพระศพจากต้นสนไซเปรสอันเรียบง่ายถูกเคลื่อนออกจากมหาวิหารนักบุญเปโตรในนครรัฐวาติกัน เพื่อประกอบพิธีฝังโดยมีบรรดาผู้นำโลกและผู้นำศาสนากว่า 200 คน มาร่วมไว้อาลัย เมื่อเวลา 15.00 น. ของวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2548 ขณะที่คริสต์ศาสนิกชนทั่วโลกร่วมรำลึกถึงประมุขแห่งคริสตจักรโรมันคาทอลิกเป็นครั้งสุดท้ายผ่านจอโทรทัศน์เหล่าคณะบาทหลวงแห่งวาติกันเริ่มเคลื่อนพระศพของสมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 2 ออกจากมหาวิหารบุญเปโตร เมื่อเวลา 10:00 น. ตามเวลาท้องถิ่น หรือเวลา 15:00 น. ตามเวลาประเทศไทย เพื่อประกอบพิธีทางศาสนา ท่ามกลางแขกคนสำคัญและผู้ศรัทธาจากทั่วโลกมาร่วมพิธี ณ จัตุรัสนักบุญเปโตร
เมื่อเสียงระฆังดังขึ้น หีบไม้ภายในบรรจุพระศพถูกเคลื่อนออกมาจากมหาวิหารนักบุญเปโตร โดยเจ้าหน้าที่ของวาติกัน 12 คนซึ่งได้ตั้งหีบศพลงบนพรมหน้าแท่นบูชาที่คลุมด้วยผ้าสีดำและทอง จากนั้นพระคาร์ดินัลโยเซฟ รัทซิงเงอร์ก็เริ่มทำพิธีมิสซา ขณะที่ฝูงชนเริ่มคร่ำครวญด้วยความสลด บ้างก็เริ่มการอธิษฐาน ท่ามกลางเสียงดนตรีคลอเคล้า
บุคคลสำคัญจากทั่วโลกกว่า 200 คน ทั้งพระมหากษัตริย์ ผู้นำทางการเมืองและทางศาสนา อาทิ สมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 แห่งเบลเยียม และ สมเด็จพระราชินีเปาลาแห่งเบลเยียม สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก และ เจ้าชายเฮนริกแห่งเดนมาร์ก พระราชสวามี เจ้าชายชาลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์ สมเด็จพระราชาธิบดีควน การ์โลส และสมเด็จพระราชินีโซเฟียแห่งสเปน นายซิลวีโอ แบร์ลุสโกนี นายกรัฐมนตรีอิตาลี นายจอร์จ ดับเบิลยู บุช ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา นายโทนี แบลร์ นายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักร นายฌัก ชีรัก ประธานาธิบดีฝรั่งเศส รวมทั้งโคฟี อันนัน เลขาธิการสหประชาชาติ และเหล่าผู้นำชาติอาหรับเดินทางมาร่วมพิธีกันอย่างคับคั่ง โดยรวมกันอยู่ในที่นั่งด้านซ้ายของปะรำพิธี ตรงข้ามกับที่นั่งของบรรดาพระคาร์ดินัลแห่งวาติกัน ขณะที่ผู้แสวงบุญคาดว่ามีนับ 2 ล้านคนเบียดเสียดกันอยู่ในลานของจัตุรัสเซนต์ปีเตอร์
ทั้งนี้ คาดว่ามีผู้ศรัทธาอีกหลายล้านในทั่วโลกกำลังเฝ้าชมพิธีดังกล่าวผ่านการถ่ายทอดสดจากจอโทรทัศน์
ตามขนบธรรมเนียมของวาติกัน ภายหลังพิธีมิสซาสิ้นสุดลง หีบพระศพของพระสันตะปาปาจะถูกนำไปใส่หีบเคลือบสังกะสี ก่อนจะบรรจุลงในหีบไม้โอ๊คและนำไปฝังลงภายใต้แท่นหินอ่อนภายในสุสานใต้ดินในมหาวิหารนักบุญเปโตร
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สำนักข่าวเอเอฟพี 
สำนักข่าวรอยเตอร์
*
พิธีกรรมในศาสนาคริสต์
ยอห์น ปอลที่ 2
คุรุ

คุรุ (गुरु) หรือ กูรู (guru) หมายถึง ครู หรือ อาจารย์ เมื่อแยกศัพท์ออกมาแล้ว จะมีสองคำ คือคำว่า คุ ซึ่งแปลว่าความมืดมน และคำว่า รุ แปลว่าแสงสว่าง และเมื่อมารวมกันจึงได้ความหมาย แสงสว่างที่ขจัดความมืดมน ในศาสนาพราหมณ์ฮินดู มาจากปรัชญาความเชื่อในความสำคัญของการเข้าถึงความรู้ โดยมี คุรุ หรือ อาจารย์เป็นผู้ชักนำไปสู่จุดสูงสุด ในประเทศอินเดียในปัจจุบัน สำหรับผู้ที่นับถือศาสนาฮินดู และซิกข์ คำ คุรุ นี้ยังคงความหมายของความศักดิ์สิทธิ์ เช่น คุรุนานัก คุรุปัทมสัมภวะ คุรุนาคารชุน
อนึ่ง คำว่า คุรุ นี้มีการทับศัพท์เป็นภาษาอังกฤษ โดยสะกดว่า "guru" ซึ่งหากทับศัพท์มาใช้ในภาษาไทย ก็จะต้องเขียน "คุรุ" ซึ่งมีศัพท์นี้อยู่แล้วในภาษาไทย เช่น คุรุสภา, คุรุศึกษา เป็นต้น (ในภาษาบาลีใช้ "ครุ" เช่น ครุศาสตร์, ครุภัณฑ์) อย่างไรก็ตาม ในปัจจุบันมีความนิยมใช้คำว่า คุรุ นี้ในเชิงการบริหารและการศึกษา หมายถึง ผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้านในสาขานั้นๆ
คุรุ ในภาษาสันสกฤตนั้นยังใช้หมายถึง พฤหัสบดี ซึ่งเป็นเทพเจ้าองค์หนึ่ง ซึ่งตรงกับเทพเจ้าจูปิเตอร์ของชาวโรมันนั่นเอง ตามความเชื่อในศาสนาฮินดูนั้น ดาว จูปีเตอร์/คุรุ/พฤหัสบดี ถือว่าเป็นดาวที่มีอิทธิพลต่อการเรียนรู้ ในภาษาต่างๆ ของอินเดีย คำว่า พฤหัสปติวาร(วันพฤหัสบดี) จะเรียกอีกอย่างหนึ่งว่าว่า คุรุวาร(วันคุรุ) โดย วาร นั้นหมายถึงวัน
คุรุ ในอินเดียในทุกวันนี้ใช้ในความหมายทั่วไป หมายถึง "ครู"
ในประเทศตะวันตก คุรุ ยังใช้ในความหมายที่กว้างขึ้นหมายถึง บุคคลที่เผยแพร่ศาสนา หรือ กลุ่มความเชื่อตามปรัชญาต่างๆ คำนี้ยังใช้ในความหมายเชิงอุปมา หมายถึงบุคคลผู้ซึ่งอยู่ในสถานะที่เชื่อถือได้ เนื่องมาจากความรู้ และความชำนาญ ที่เป็นที่ประจักษ์และยอมรับ
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
การศึกษา
คำยืม
ภาษาไทย
เอ็กซ์โป 2005

งาน เอ็กซ์โป 2005 เป็นงานจัดแสดงสินค้าโลก (เวิลดส์แฟร์) ที่จัดขึ้นระหว่างวันที่ 25 มีนาคม ถึง 25 กันยายน พ.ศ. 2548 ที่จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น แก่นเรื่องของงานครั้งนี้คือ "ภูมิปัญญาธรรมชาติ" (Nature's Wisdom) ตัวตุ๊กตาสัญลักษณ์ของงานเป็นปู่ต้นไม้ (โมริโซ) มีนิสัยชอบสอนชอบบ่น และหลานต้นไม้ (คิโคโร) ที่อยากรู้อยากเห็น
== พื้นที่ ==

สถานที่ตั้งหลักของงานอยู่ที่เมืองนะงะกุเตะ ทางทิศตะวันออกของเมืองนาโงยา โดยมีพื้นที่จัดงาน 1.85 ตารางกิโลเมตร
ผู้จัดงานคาดหมายว่าจะมีผู้เยี่ยมชมงานไม่น้อยกว่า 15 ล้านคน
สำหรับการเดินทางจากนาโงยาไปยังพื้นที่จัดงานในนะงะกุเตะนั้น วิธีที่สะดวกคือโดยสารรถไฟใต้ดินสายฮิงะชิยะยะมะจนสุดทางที่ฟุจิงะโอะกะ แล้วต่อรถไฟแมกเลฟสาย LINIMO ไปยังสถานที่จัดงาน

พื้นที่จัดงานอยู่ในพื้นที่ภูเขาและป่า การวางผังจึงได้มีการระมัดระวังไม่ให้มีการทำลายธรรมชาติ และคำนึงถึงการรบกวนชาวบ้านที่มีถิ่นฐานในบริเวณดังกล่าว มาตรการในการวางผังงานเอ็กซ์โปครั้งนี้ คือการนำรถกระเช้ากอนโดลาที่มีกระจกพิเศษเชื่อมต่อบริเวณต่าง ๆ และเมื่อลอยผ่านเหนือบริเวณหมู่บ้านที่มีประชาชนอาศัยอยู่ จะเปลี่ยนจากกระจกใสเป็นกระจกฝ้า จนลอยผ่านพ้นบริเวณดังกล่าวจึงกลับสู่สภาพกระจกใสตามปกติ นอกจากนี้ในส่วนใจกลางงานยังเป็นพื้นที่อนุรักษ์ให้เป็นพื้นที่ป่าดังเช่นที่เป็นอยู่ก่อนงานเอ็กซ์โป และใช้เป็นเหมือนพื้นที่ศึกษาธรรมชาติให้แก่เด็ก ๆ และผู้สนใจ นอกเหนือจากพื้นที่จัดแสดงในส่วนศาลาหรือพื้นที่ในร่มต่าง ๆ
มีการแบ่งส่วนพื้นที่จัดแสดงต่าง ๆ ดังนี้
ส่วนนากากุเตะ (Nagakute)  เป็นส่วนหลักประกอบด้วย
ส่วนศาลานานาชาติ (Global common/Global loop)
ส่วนองค์กร ห้างร้าน (Corporate pavilion)
พื้นที่ส่วนกลาง (Central zone)
พื้นที่สวนสนุก (Interactive fun Zone)
ส่วนประเทศเจ้าภาพ (Japan Zone)
ส่วนเซโตะ (Seto)  เป็นส่วนที่อยู่แยกออกไป ต้องนั่งรถกระเช้ากอนโดลา
== ประเทศไทย ==

ประเทศไทยเป็นประเทศหนึ่งที่เข้าร่วมในการจัดแสดงในศาลาไทย ในส่วน global common ด้วย ศาลาของไทยไม่ค่อยได้รับความนิยม จนทำให้รัฐบาลไทยในขณะนั้นต้องจัดส่งเจ้าหน้าที่ไปแก้ไขเพิ่มเติม ระหว่างการจัดงาน เป็นประเด็นข่าวกันอยู่ระยะหนึ่ง
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์งานเอ็กซ์โป 2005 
เวิลด์แฟร์
ประเทศญี่ปุ่น