แนวร่วมปลดปล่อยชาติเวียดนามใต้

แนวร่วมปลดปล่อยชาติเวียดนามใต้ หรือ เวียดกง หรือ เหวียดกง (Mặt trận Dân tộc Giải phóng miền Nam Việt Nam หรือ Việt Cộng) ก่อตั้งเมื่อ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2503 เป็นตัวแทนของพรรคคอมมิวนิสต์ในเวียดนามใต้ เพื่อหาเสียงสนับสนุนจากประชาชนและต่อต้านรัฐบาลของโง ดิ่ญ เสี่ยม เวียดกงได้รับการสนับสนุนทางอาวุธยุทโธปกรณ์จากฝ่ายคอมมิวนิสต์ในเวียดนามเหนือ และกองทัพประชาชนเวียดนาม แนวร่วมนี้ก่อตั้งตามแนวชายแดนกัมพูชา ประธานคือ เหงียน หืว เถาะ
พรรคนี้ได้เข้าร่วมในรัฐบาลปฏิวัติเฉพาะกาลแห่งสาธารณรัฐเวียดนามใต้ เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2512 เมื่อรัฐบาลในไซ่ง่อนล้มลงเมื่อ พ.ศ. 2518 แนวร่วมนี้ได้รวมเข้ากับแนวร่วมปิตุภูมิเวียดนามซึ่งเป็นองค์กรคู่ขนานในเวียดนามเหนือหลังชัยชนะของฝ่ายเวียดนามเหนือต่อเวียดนามใต้ และเกิดการรวมประเทศเวียดนามในที่สุด
== ประวัติ ==
=== ก่อกำเนิด ===
ความตั้งใจที่จะก่อตั้งแนวรบนี้ถูกเปิดเผยต่อสาธารณชนเป็นครั้งแรกในระหว่างการประชุมระดับชาติครั้งที่ 3 ของพรรคแรงงานเวียดนาม ในการประชุม ประธานาธิบดีโตน ดึ๊ก ทั้ง กล่าวว่าแนวหน้าจะขึ้นอยู่กับแนวความคิดของเลนินเกี่ยวกับพันธมิตรสี่ชนชั้น แต่เพื่อรองรับความซับซ้อนของสังคมภาคใต้ แนวรบควรรวมทั้งกลุ่มศาสนาและชาติพันธุ์ที่แตกต่างกัน เป้าหมายการต่อสู้ของแนวรบต้องกว้างเพื่อดึงดูดมวลชน แนวหน้าควรเน้นย้ำนโยบายชาตินิยมและการปฏิรูป และกำหนดเป้าหมายสูงสุดในการสร้างเวียดนามที่สงบสุข เป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน เป็นประชาธิปไตยและเจริญรุ่งเรือง เช่นเดียวกับผู้บุกเบิกเวียดมินห์ก่อนหน้า แนวรบใหม่นี้จะต้องมีการจัดระเบียบในหลายระดับ ตั้งแต่คณะกรรมการกลางไปจนถึงองค์กรระดับหมู่บ้าน ลัทธิคอมมิวนิสต์จะไม่ถูกพูดถึง
ตามมติของสภาคองเกรสครั้งที่ 3 ของพรรคแรงงานเวียดนาม ซึ่งตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ People's Daily ในขณะนั้น “ภารกิจเร่งด่วนของการปฏิวัติทางใต้คือ การรวมประชาชน ต่อสู้กับการรุกรานและการทำสงครามของจักรวรรดินิยมอเมริกันอย่างเด็ดเดี่ยว การโค่นล้มกลุ่มผู้ปกครองที่กดขี่ข่มเหงโง ดิ่ญ เสี่ยม  ลูกน้องของจักรวรรดินิยมสหรัฐฯ จัดตั้งรัฐบาลผสมประชาธิปไตยแห่งชาติในภาคใต้ ตระหนักถึงเอกราชของชาติ เสรีภาพในระบอบประชาธิปไตย ปรับปรุงชีวิตของประชาชน รักษาสันติภาพ ตระหนักถึงการรวมชาติบนพื้นฐานของความเป็นอิสระและ ประชาธิปไตย มีส่วนร่วมอย่างแข็งขันในการปกป้องสันติภาพในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และทั่วโลก... การต่อสู้เพื่อการปฏิวัติในภาคใต้ได้รับชัยชนะอย่างสมบูรณ์ เพื่อนร่วมชาติของเราในภาคใต้จำเป็นต้องพยายามทุกวิถีทางเพื่อสร้างสหภาพแรงงานและชาวนาและดำเนินการในวงกว้าง แนวร่วมชาติต่อต้านสหรัฐฯ-เดียม กับพันธมิตรสาธารณะ แนวรบนี้ต้องรวมกลุ่มชนชาติและชนชั้นผู้รักชาติ เอกชาติพันธุ์ ชาติพันธุ์ ชนกลุ่มน้อย พรรครักชาติและศาสนา และผู้คนที่มีแนวโน้มต่อต้านอเมริกาทั้งหมด เดียม เป้าหมายที่มุ่งมั่นของแนวรบนี้คือสันติภาพ ความเป็นอิสระของชาติ เสรีภาพและประชาธิปไตย การพัฒนาความเป็นอยู่ของผู้คน และการรวมตัวกันของปิตุภูมิอย่างสันติ งานแนวหน้าต้องมุ่งเป้าไปที่การรวมพลังทั้งหมดที่สามารถรวมกันได้ เกณฑ์กองกำลังใด ๆ ที่สามารถเกณฑ์ได้ การทำให้เป็นกลางกองกำลังที่ต้องการความเป็นกลาง และดึงดูดผู้คนจำนวนมากให้เข้าร่วมการเคลื่อนไหว การต่อสู้ร่วมกันกับสหรัฐฯ-เดียม มุ่งเป้าไปที่การปลดปล่อยภาคใต้และการรวมประเทศอย่างสันติ มติของพรรคยังระบุด้วยว่า "เป้าหมายของพรรคคือการทำให้การปฏิวัติแห่งชาติในระบอบประชาธิปไตยของประชาชนเสร็จสิ้น และบรรลุถึงลัทธิสังคมนิยมและลัทธิคอมมิวนิสต์ในเวียดนาม" (กล่าวคือ ไม่ใช่การส่งออกการปฏิวัติไปยังประเทศอื่น) ประเทศอื่น ๆ และภารกิจเร่งด่วนของการปฏิวัติภาคใต้คือการปฏิวัติระดับชาติ - ประชาธิปไตยซึ่งยังไม่ได้ตัดสินใจเกี่ยวกับวิธีสร้างสังคมนิยม)
ในทางกฎหมาย แนวรบไม่ขึ้นกับองค์กรทางการเมืองในภาคเหนืออย่างสมบูรณ์ อย่างไรก็ตาม ทั้งแนวรบและรัฐบาลของสาธารณรัฐประชาธิปไตยเวียดนาม ต่อมารัฐบาลปฏิวัติเฉพาะกาลของสาธารณรัฐเวียดนามใต้กล่าวเสริม ไม่ปฏิเสธความคล้ายคลึงกันในการเมืองรวมทั้งเป้าหมายของการปลดปล่อยชาติและการรวมชาติ นอกจากนี้ คอมมิวนิสต์ในภาคใต้ยังได้จัดตั้งพรรคประชาชนปฏิวัติเวียดนามเพื่อดำเนินการอย่างเปิดเผยและป้องกันการกดขี่โดยรัฐบาลไซง่อน พรรคนี้ยังเป็นสมาชิกของแนวหน้า กรมกลางภาคใต้ ซึ่งเดิมคือคณะกรรมการพรรคฝ่ายใต้ กลายเป็นองค์กรตัวแทนของพรรคแรงงานในภาคใต้ (เนื่องจากข้อตกลงเจนีวาไม่ต้องการการรวมตัวทางการเมือง กองกำลังทางการเมืองนี้จึงยังคงได้รับอนุญาตให้อยู่ในภาคใต้) เนื่องจากการปราบปรามของรัฐบาลโง ดิ่ญ เสี่ยม สำนักกลางจึงดำเนินการอย่างลับๆ แต่ต่อมาได้กลายเป็นที่สาธารณะมากขึ้นเรื่อยๆ สาธารณรัฐประชาธิปไตยเวียดนามเป็นตัวแทนที่ฐานทัพหน้า (และต่อมารัฐบาลปฏิวัติเฉพาะกาล) และแนวรบ (รัฐบาลปฏิวัติเฉพาะกาล) เป็นตัวแทนในกรุงฮานอย
แนวร่วมแห่งชาติเพื่อการปลดปล่อยทางใต้จัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2503 ที่ชุมชนเตินลัป อำเภอเชาถั่น (ปัจจุบันคือเตี่ยนเบียน) ในพื้นที่ฐานในจังหวัดเตนิญ โดยมีสมาชิกสำคัญ: เป็นกองกำลังเวียดมินห์ที่ปฏิบัติการอย่างลับๆ ทางตอนใต้. ผู้นำดั้งเดิมคือฮีโร่ Van Cung, Nguyen Van Cuc, Le Thanh นาย Nguyen Huu Tho ในขณะนั้นถูกกักบริเวณบ้านใน Tuy Hoa โดยนาย Le Duan ได้รับเลือกหลังจากหารือกับคณะกรรมการพรรค Southern และคณะกรรมการพรรคระหว่างภูมิภาคของโซน 5 ให้เป็นประธานของแนวหน้า และต่อมาได้วางแผนปลดแอก นำกลับฐานได้สำเร็จ สื่อเหนือในขั้นต้นไม่ได้กล่าวถึงบทบาทของพรรคแรงงานและรัฐบาลสาธารณรัฐประชาธิปไตยเวียดนามในการจัดตั้งแนวหน้าเพียงปรบมือให้จัดตั้งแนวรบในขณะที่คณะกรรมการกลางของแนวรบเป็นเวียดนามอย่างเปิดเผย "เสริมกำลังการต่อสู้ต่อต้าน สหรัฐฯ-เดียม สนับสนุนการเคลื่อนไหวต่อสู้ของชาวเวียดนามใต้" (ในเวลานี้ สาธารณรัฐประชาธิปไตยเวียดนามยังคงส่งโทรเลขไปยังคณะกรรมการระหว่างประเทศเพื่อประณามรัฐบาลเวียดนามใต้ได้ละเมิดมาตรา 14(c) ของข้อตกลงเจนีวา) มีความดังนี้
1.   ล้มล้างระบอบอาณานิคมปลอมตัวของจักรพรรดินิยมสหรัฐและรัฐบาลเผด็จการของโง ดิ่ญ เสี่ยม ลูกน้องของสหรัฐฯ และจัดตั้งรัฐบาลผสมระดับชาติและประชาธิปไตย
2.   ดำเนินการตามระบอบประชาธิปไตยที่แพร่หลายและก้าวหน้า
3.   สร้างเศรษฐกิจที่เป็นอิสระและพึ่งพาตนเองและปรับปรุงการดำรงชีวิตของผู้คน
4.   ดำเนินการลดค่าเช่าที่ดิน ดำเนินการแก้ปัญหาที่ดินให้เกษตรกร ช่วยไถนามีนา
5.   การสร้างวัฒนธรรมการศึกษาระดับชาติและประชาธิปไตย
6.   สร้างกองทัพปกป้องปิตุภูมิปกป้องประชาชน
7.   ตระหนักถึงความเท่าเทียมกันทางชาติพันธุ์ สิทธิที่เท่าเทียมกันสำหรับชายและหญิง และปกป้องผลประโยชน์ที่ชอบด้วยกฎหมายของชาวต่างชาติและชาวต่างชาติ
8.   ดำเนินนโยบายต่างประเทศที่สงบและเป็นกลาง
9.   เพื่อฟื้นฟูความสัมพันธ์ปกติระหว่างสองภูมิภาค สู่การรวมชาติอย่างสันติของปิตุภูมิ
10. ต่อสู้กับสงครามและการรุกราน ปกป้องสันติภาพของโลกอย่างแข็งขัน
ตั้งแต่เริ่มก่อตั้ง แนวร่วมได้รับการจัดตั้งขึ้นเพื่อดึงดูดนักเคลื่อนไหวทุกคนที่ต่อต้านรัฐบาลแห่งสาธารณรัฐเวียดนาม รวมทั้งคอมมิวนิสต์และไม่ใช่คอมมิวนิสต์ โดยมีเป้าหมายในการเชื่อมโยงทุกคนที่ต่อต้าน "วันของฉัน" ในทางกฎหมาย แนวร่วมแห่งชาติเพื่อการปลดปล่อยเวียดนามใต้เป็นขบวนการปลดปล่อย พันธมิตรของพรรคการเมือง องค์กรทางสังคมและการเมืองในภาคใต้ และมีจุดยืน อธิปไตย และการควบคุมของตนเอง แนวร่วมและรัฐบาลปฏิวัติเฉพาะกาลแห่งสาธารณรัฐเวียดนามใต้ปฏิเสธความชอบธรรมของรัฐบาลไซง่อน
ตามการประมาณการของสหรัฐอเมริกา ภายในเวลาไม่กี่เดือนของการก่อตั้ง สมาชิกภาพฯเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า และเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าอีกครั้งในฤดูใบไม้ร่วงปี พ.ศ. 2504 และเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าในต้นปี พ.ศ. 2505 เป็นประมาณ 300,000 คน
เมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2504 (วันแรกของปีใหม่ปีชวด) ในพื้นที่ปลดแอกเตยนิญ แนวหน้าได้จัดพิธีรับมอบกองกำลังปลดแอกเป็นสมาชิกอย่างเป็นทางการ ในการประชุมครั้งนี้ คณะกรรมการจัดงานได้แนะนำรัฐสภา (รวมถึงส่วนราชการชั่วคราวของแนวหน้าด้วย) ได้แก่ ดร. พุง วัน กุง ในนามของปัญญาชนไซง่อน นายเหงียน วัน ลิญในนามของพรรคปฏิวัติประชาชนเวียดนาม; นายอุ๋ง หง็อก กี้ ในนามของพรรคประชาธิปัตย์เวียดนาม นาย Nguyen Van Hieu ในนามของพรรคสังคมนิยมก้าวหน้าแห่งเวียดนาม; นาย Le Thanh ในนามของกองทัพปลดปล่อย ประธานคณะกรรมการกลางของแนวหน้าคือ เหงียน หืว เถาะ
=== การโจมตีด้วยอาวุธ ===

=== การส่งกำลังบำรุง ===

=== การอพยพ ===
อพยพ
=== การยึดกรุงไซ่ง่อน ===
== ดูเพิ่ม ==
Viet Cong and PAVN strategy, organization and structure
Viet Cong and PAVN battle tactics
Kit Carson Scouts, อดีตเวียตกง ปัจจุบันรับราชการทหารในหน่วยนาวิกโยธินสหรัฐ
กองทัพประชาชนเวียดนาม.
== เชิงอรรถ ==
== อ้างอิง ==
== หนังสืออ่านเพิ่ม ==
U.S. Senate Judiciary Committee, The Human Cost of Communism in Vietnam (1972), part I , part II , part III , and part IV .
Marvin Gettleman, et al. Vietnam and America: A Documented History. Grove Press. 1995. ISBN 0-8021-3362-2. See especially Part VII: The Decisive Year.
Truong Nhu Tang. A Viet Cong Memoir. Random House. ISBN 0-394-74309-1. 1985. See Chapter 7 on the forming of the Viet Cong, and Chapter 21 on the communist take-over in 1975.
Frances Fitzgerald.  The Vietnamese and the Americans in Vietnam. Boston: Little, Brown and Company, 1972. ISBN 0-316-28423-8. See Chapter 4. "The National Liberation Front".
Douglas Valentine. The Phoenix Program. New York: William Morrow and Company. 1990. ISBN 0-688-09130-X.
Merle Pribbenow (translation). Victory in Vietnam: The Official History of the People's Army of Vietnam. University Press of Kansas. 2002 ISBN 0-7006-1175-4
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Tet Offensive 1968, US Embassy & Saigon fighting. CBS News footage of the Tet Offensive.
Vietnam War – Hue Massacre 1968. A  tribute to the dead of Huế by Trịnh Công Sơn, one of wartime Vietnam's most prominent composers.
The Wars for Vietnam: 1945–1975 . Primary documents concerning the Vietnam War, including peace proposals, treaties, and platforms.
Digger History, VC Tunnels. At one point, Viet Cong tunnels stretched from the Cambodia border to Saigon.
The Viet Cong 1965–1967 – part 1 and The Viet Cong 1965–1967 – part 2. What was it like to be a Viet Cong? This recruiting video shows one perspective.
"Tiên vê Sài Gòn" (Forward to Saigon.) This propaganda video features singing Viet Cong and newsreel footage from the 1975 offensive.
สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2519
ขบวนการทางการเมืองในประเทศเวียดนาม
พรรคคอมมิวนิสต์
สงครามเวียดนาม