pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
สุษิรา แน่นหนา

สุษิรา แอนจิลีน่า แน่นหนา (เกิด 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2530) ชื่อเล่น ซูซี่ เป็นนักแสดง นางแบบ พิธีกรลูกครึ่งไทย-อังกฤษ
== ประวัติ ==
=== ชีวิตตอนต้นและครอบครัว ===
สุษิราเกิดที่จังหวัดเชียงใหม่ เป็นบุตรีของสหวัฒน์ แน่นหนา อดีตอธิบดีกรมศิลปากร กับแพทรีเซีย ชีสแมน แน่นหนา มารดาชาวอังกฤษ อาจารย์ประจำสาขาวิชาผ้าไทย คณะวิจิตรศิลป์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ มีพี่สาวชื่อลาโมนา ชีสแมน บิดามารดาแยกทางกันตั้งแต่เธอยังเด็ก ซึ่งต่อมามารดาไปมีครอบครัวใหม่ ด้วยเหตุนี้เธอจึงอยู่ในการดูแลจากมารดามาตลอด ซึ่งเลี้ยงดูอย่างตะวันตก และใช้ภาษาอังกฤษสื่อสารในครอบครัว ทำให้ผลงานการแสดงของเธอในช่วงแรก ๆ จะเห็นได้ว่าพูดภาษาไทยยังไม่ชัด ส่วนตัวนับถือศาสนาคริสต์ ขณะที่มารดานับถือศาสนาพุทธ  สุษิราเข้าศึกษาที่คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
เธอหมั้นหมายกับคริสโตเฟอร์ ซูซา ชาวอเมริกัน-ฟิลิปปินส์ และเป็นทหารหน่วยทำลายล้างวัตถุระเบิด แต่เขาป่วยเป็นโรคซึมเศร้าและฆ่าตัวตายเมื่อต้นปี พ.ศ. 2562
=== การทำงาน ===
สุษิราเข้าวงการเมื่ออายุ 13 ปี เริ่มจากการถ่ายแบบและถ่ายโฆษณา มีผลงานละครเรื่องแรกคือเรื่อง สื่อรักชักใยอลวน จนได้รับบทนางเอกในละคร เพลิงสีรุ้ง  เธอยังได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง 6.66 ตายไม่ได้ตาย แล้วหายไปจากวงการบันเทิงเพราะมุ่งกับการเรียนและธุรกิจครอบครัวที่จังหวัดเชียงใหม่ และในปี 2561 แสดงในละครเรื่อง บุพเพสันนิวาส  รับบทบาทเป็นท้าวทองกีบม้า จนกลับมามีชื่อเสียงอีกครั้ง จากบทนี้ทำให้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลโทรทัศน์ทองคำครั้งที่ 33 ในสาขาดาราสนับสนุนหญิงดีเด่น แต่พ่ายให้ซาร่า เล็กจ์ จากละครเรื่อง ลิขิตรัก ในปลายปีเดียวกันเธอมีผลงานละครเรื่อง เนตรนาคิน โดยรับบทเป็นฝาแฝดอินทิรากับอรชุมาที่มีนิสัยต่างกัน จากกระแสตอบรับที่ดีนี้ เธอจึงกลับมารับงานในวงการบันเทิงอีกครั้ง
== ผลงานการแสดง ==
=== ละครโทรทัศน์ ===
{|class="wikitable"
! พ.ศ. !! เรื่อง !! บทบาท
|-
| 2551
| สื่อรักชักใยอลวน|| รัญชนา (รัญ)
|-
| 2552|| เพลิงสีรุ้ง|| จอมขวัญ (ขวัญ)
|-
| 2554|| เรือนหอรอเฮี้ยน|| หม่อมเจ้ามาลา (อดีต) / รัตติกาล (ปัจจุบัน)
|-
| 2555|| มุกเหลี่ยมเพชร|| มุกดา
|-
| 2557|| ร้ายรักพยัคฆ์กังฟู|| เมลดา
|-
| 2560|| เขี้ยวราชสีห์|| ไหมฟ้า
|-
| rowspan = "2" |2561|| บุพเพสันนิวาส|| ท้าวทองกีบม้า (แม่มะลิ / มารี กีมาร์ / ตองกีมาร์)
|-
| เนตรนาคิน|| อินทิรา มหเวช / อรชุมา มหเวช (ฝาแฝด)
|-
| 2565|| เจ้าหญิงหลงยุค || รัตน์วดี (พอลล่า)
|-
| 2566||พรหมลิขิต|| ท้าวทองกีบม้า (แม่มะลิ / มารี กีมาร์ / ตองกีมาร์)
|-
|}
=== ซีรีส์ ===
|-
| 2563
| Club Friday the Series 12 รักซ่อนเร้น
|รักไซด์ไลน์
| นัท 
|
|-
|}
=== ซิตคอม ===
| 2563
| 3 หนุ่ม 3 มุม x2
| ดวงกินเมีย
| ก้อย
|
|-
| 2566
| โอมเพี้ยงอาจารย์คง
| บุพเพ หรือ เวรกรรม
| มารี
|
|}
=== ภาพยนตร์ ===
| 2552
| 6.66 ตายไม่ได้ตาย''
| ดาว
|-
|}
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์หลักของซูซี่ สุษิรา
บุคคลจากจังหวัดเชียงใหม่
ชาวไทยเชื้อสายจีน
ชาวไทยเชื้อสายอังกฤษ
คริสต์ศาสนิกชนชาวไทย
นักแสดงชาวไทย
พิธีกรชาวไทย
นางแบบไทย
บุคคลจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยเชียงใหม่
บุคคลจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
โลแกน เลอร์แมน

โลแกน เวด เลอร์แมน (Logan Wade Lerman) หรือโลแกน เลอร์แมน (เกิดเมื่อวันที่ 19 มกราคม ค.ศ. 1992) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน จากแคลิฟอร์เนีย  เขาเริ่มมีผลงานครั้งแรกจากโฆษณาทางโทรทัศน์ในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษที่ 1990 และได้เริ่มมีผลงานทางภาพยนตร์และโทรทัศน์ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษที่ 2000 ในซีรีส์เรื่อง Jack & Bobby (2004-2005) และในภาพยนตร์เรื่อง The Butterfly Effect (2004) และ Hoot (2006) เลอร์แมนเป็นที่รู้จักมากขึ้นจากภาพยนตร์ที่เขาแสดงในปี 2007 เรื่อง 3:10 to Yuma รวมถึงผลงานของเขาในปี 2009 เรื่อง Gamer และ My One and Only ภาพยนตร์เรื่องล่าสุดของเขา Percy Jackson & the Olympians: The Lightning Thief ได้เข้าฉายในโรงภาพยนตร์เมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010
== ประวัติโดยทั่วไป ==
เลอร์แมนเกิดในเบเวอร์ลีย์ ฮิลล์, รัฐแคลิฟอร์เนีย เป็นบุตรของ ลิซ่า เลอร์แมน(นามสกุลเดิม: โกลด์แมน) ซึ่งทำงานเป็นผู้จัดการของเขาและ แลร์รี่ เลอร์แมน ซึ่งเป็นนักธุรกิจ เขามีพี่น้อง 2 คน ชื่อ ลินด์ซี และลูคัส ครอบครัวเลอร์แมนได้ก่อตั้งบริษัทเกี่ยวกับกายอุปกรณ์ ชื่อ "Lerman & Son"; บรรพบุรุษชาวยิวของเขาได้ก่อตั้งบริษัทขึ้นที่เบอร์ลิน ใน ค.ศ. 1915. ปู่ของโลแกนเป็นครอบครัวชาวยิวโปแลนด์ที่ต้องออกจากประเทศเยอรมนีในช่วงทศวรรษที่ 1930 เพราะพวกนาซี บรรพบุรุษคนอื่น ๆ ของโลแกนเป็นชาวยิวอพยพมาจากโปแลนด์, รัสเซียและลิทัวเนีย. เลอร์แมนได้เลือกที่จะศึกษาเกี่ยวกับครีเอทีฟไรต์ติงที่มหาวิทยาลัยนิวยอร์กและเขาได้แสดงออกถึงการมีความสนใจในด้านการเขียน การผลิตและการกำกับอย่างชัดเจน
== ผลงาน ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2535
นักแสดงอเมริกัน
นักแสดงชายชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 20
นักแสดงชายชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 21
นักแสดงเด็กชาวอเมริกัน
นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวอเมริกัน
นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวอเมริกัน
ชาวอเมริกันเชื้อสายยิว
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บุคคลจากเบเวอร์ลีฮิลส์
บุคคลจากมหาวิทยาลัยนิวยอร์ก
ชาลส์ วิลสัน

ชาลส์ เนสบิตต์ วิลสัน (1 มิถุนายน ค.ศ. 1933 - 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010)  อดีตทหารเรือ และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 12 สมัยจากรัฐเท็กซัส สหรัฐอเมริกา
ชาลส์ วิลสันมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักในฐานะเป็น ส.ส. พรรคเดโมแครต ซึ่งเป็นกำลังสำคัญในการผลักดันให้สหรัฐอเมริกาดำเนินปฏิบัติการไซโคลน เป็นภารกิจปกปิดของซีไอเอในการส่งยุทโธปกรณ์ โดยเฉพาะจรวด FIM-72 สติงเกอร์ ให้แก่อัฟกันมูจาฮีดีนในช่วงสงครามโซเวียต-อัฟกานิสถาน ทั้งที่ในขณะนั้นสหรัฐอเมริกาบริหารงานโดยประธานาธิบดีโรนัลด์ เรแกน จากพรรครีพับลิกัน
เรื่องราวเบื้องหลังของปฏิบัติการไซโคลนนี้ ได้ถูกถ่ายทอดเป็นหนังสือขายดีของจอร์จ ไครล์ ผู้สื่อข่าวซีบีเอส ชื่อ Charlie Wilson's War: The Extraordinary Story of the Largest Covert Operation in History วางจำหน่ายในปี 2003 และนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์เรื่อง Charlie Wilson's War กำกับโดยไมค์ นิโคลส์ นำแสดงโดย ทอม แฮงค์, จูเลีย โรเบิร์ตส, ฟิลิป ซีมัวร์ ฮอฟฟ์แมน, เอมี แอดัมส์ และเอมิลี บลันท์   ภาพยนตร์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และรางวัลนักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์ (ฟิลิปส์ ซีมัวร์ ฮอฟแมน) 
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ประวัติจากเว็บสภาผู้แทนราษฎรแห่งสหรัฐอเมริกา
นักการเมืองอเมริกัน
พรรคเดโมแครต (สหรัฐ)
บุคคลจากรัฐเท็กซัส‎
ตะลิงปลิง

ตะลิงปลิง เป็นไม้ผลในวงศ์ Oxalidaceae เป็นพืชเขตร้อน คาดว่ามีถิ่นกำเนิดมาจากหมู่เกาะมาลูกู ในประเทศอินโดนีเซีย ปัจจุบันกลายเป็นพืชประจำถิ่นในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้, เอเชียใต้, ทวีปอเมริกากลาง, ทวีปอเมริกาใต้, ประเทศแทนซาเนีย, ประเทศออสเตรเลีย และประเทศจาเมกา เป็นไม้ยืนต้น สูงได้ถึง 15 เมตร ออกผลตามกิ่งก้านและลำต้นเป็นพวงแน่นและสวยงาม จึงเป็นที่นิยมปลูกทั่วไป นอกจากนี้ผลยังสามารถใช้บริโภค ตะลิงปลิงเป็นพืชร่วมวงศ์กับมะเฟือง มีส่วนที่แตกต่างกันอย่างชัดเจนคือ ผลมะเฟืองมีขนาดใหญ่กว่าผลตะลิงปลิง
== ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ ==
ไม้ต้นทรงพุ่ม สูงได้ถึง 15 เมตร ใบเป็นใบประกอบแบบขนนก ยาว 20-60 ซม. ออกสลับ ใบย่อย 25-35 ใบ รูปขอบขนานแกมรูปหอก กว้างประมาณ 5.5 ซม. ยาวประมาณ 12 ซม. ปลายแหลม โคนสอบ มีขนนุ่ม ดอกสีแดงอมม่วง กลางดอกมีสีนวล กลิ่นหอมอ่อนๆ ออกเป็นช่อสั้นตามโคนต้นและกิ่งแก่ กลีบดอก 5 กลีบ เมื่อบานขนาดผ่าศูนย์กลาง 1-1.5 ซม. เกสรผู้ 10 อัน สั้น 5 อัน ยาว 5 อัน อยู่สลับกัน ผลรูปป้อมรี ผิวเกลี้ยง กว้าง 2-5 ซม. ยาว 4-10 ซม. เป็นพูตื้นๆ 4 พู ปลายแหลม โคนมน รสเปรี้ยว เมื่อสุกสีเขียวอมเหลือง
== การบริโภค ==
ผลมีรสเปรี้ยว เป็นที่นิยมเก็บผลอ่อนมากินกับกะปิ น้ำปลาหวาน เกลือ หรือนำมาทำส้มตำตะลิงปลิง หรือกินกับอาหารรสจัด หรือใช้เป็นเครื่องปรุงใส่ในอาหารที่ต้องการความเปรี้ยว เช่น แกงส้ม ต้มยำ เป็นต้น หรือจะนำมาแช่อิ่มก็ได้ หรือจะนำมาทำน้ำผลไม้ ซึ่งจะให้แคลอรีต่ำ มีวิตามินเอสูง แต่ไม่ควรกินติดต่อกันเป็นจำนวนมาก ๆ หรือเป็นระยะเวลานาน ๆ เพราะจะทำให้เลือดตกตะกอนได้
== สรรพคุณ ==
ราก สรรพคุณแก้พิษร้อนใน กระหายน้ำ ฝาดสมาน บำรุงกระเพาะอาหาร แก้โลหิตออกตามกระเพาะอาหาร ลำไส้ ดับพิษร้อนของไข้ แก้ริดสีดวงทวาร แก้คัน แก้คางทูม แก้ไขข้ออักเสบ รักษาสิว รักษาซิลิส บรรเทาโรคเก๊าท์ บรรเทาการอักเสบของลำไส้ใหญ่
ใบ สรรพคุณใช้พอกแก้คัน ใช้ภายในโดยนำมาต้มดื่มรักษาอาการอักเสบของลำไส้ใหญ่ รักษาซิฟิลิส แก้ไขข้ออักเสบ รักษาคางทูม รักษาสิว
ดอก นำมาชงเป็นชา สรรพคุณแก้ไอ
ผล สรรพคุณเจริญอาหาร บำรุงกระเพาะอาหาร ฝาดสมานและลดไข้ แก้เสมหะเหนียว ฟอกโลหิต ยาบำรุงแก้ปวดมดลูก แก้ไอ บรรเทาโรดริดสีดวงทวาร แก้ลักปิดลักเปิด
ชาวโอรังอัซลีในรัฐเปรัก ประเทศมาเลเซียใช้ส่วนผสมของใบกับผลไม้รักษาซิฟิลิส
== การปลูกและดูแลรักษา ==
ตะลิงปลิงปลูกเลี้ยงง่าย ชอบดินร่วนปนทราย ระบายน้ำดี แต่ไม่ทนน้ำท่วมขังเป็นเวลานาน นิยมขยายพันธุ์โดยการเพาะเมล็ดหรือตอนกิ่ง ซึ่งต้นที่ได้จากการเพาะเมล็ดจะมีทรงพุ่มสูงใหญ่ และแข็งแรงกว่าต้นที่ได้ตอนกิ่ง แต่จะใช้เวลา 2-3 ปี จึงจะมีดอกมีผล ขณะที่ต้นจากการตอนกิ่งจะให้ผลหลังจากการปลูกลงดิน 5-8 เดือน หลังจากปลูกได้นาน 3-4 เดือนควรหมั่นตัดแต่งกิ่งให้เป็นพุ่ม ถ้าไม่ต้องการให้ต้นสูงมากก็ตัดส่วนยอดออกเพื่อให้แตกกิ่งข้าง ๆ จะช่วยให้เก็บผลได้ง่าย ควรใส่ปุ๋ยคอกสลับกับปุ๋ยเคมีบ้างทุก 3 เดือน
== เมนูแนะนำสำหรับตะลิงปลิง ==
เนื่องจากตะลิงปลิงมีรสเปรี้ยวนำกลิ่นหอมเป็นเอกลักษณ์จึงสามารถนำไปทำได้ทั้งอาหารคาวและเครื่องดื่มโดยเมนูที่คนนิยมนำตะลิงปลิงไปปรุงก็อย่างเช่น น้ำพริกตะลิงปลิง  ปลาทูต้มตะลิงปลิง ยำตะลิงปลิง ฯลฯ หรือนำมาต้มเป็นน้ำผสมน้ำตาลลงไปก็จะได้เป็นเครื่องดื่มคลายร้อนรสเปรี้ยวอมหวาน ทั้งยังมีบางแห่งนำมา
ทำตะลิงปลิงแช่อิ่ม เป็นของกินเล่นได้อีกด้วย
== อ้างอิง ==
อุไร จิรมงคลการ.ผลไม้ในสวน.พิมพ์ครั้งแรก.กรุงเทพฯ:สายธุรกิจโรงพิมพ์
ตะลิงปลิง  คณะทรัพยากรธรรมชาติ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
==แหล่งข้อมูลอื่น==
สมุนไพร
ผลไม้
สกุลมะเฟือง
สมศักดิ์ ศรีวุฒิชาญ

สมศักดิ์ ศรีวุฒิชาญ เป็นประธานและกรรมการผู้อำนวยการ นสพ.ฐานเศรษฐกิจ เป็นชาวคลองแงะ อำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมปลาย จากโรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย (รุ่นมัธยมชาย) ก่อนจะเข้าต่อสู้ทำงานใน กทม. หลังจากที่คลุกคลีและสะสมประสบการณ์ในธุรกิจการโฆษณา หนังสือพิมพ์ ในปี พ.ศ. 2524 หรือ 12 ปี ก่อนได้ร่วมกับพี่ชาย นายสมเกียรติ ศรีวุฒิชาญ บุกเบิกก่อตั้งหนังสือพิมพ์ฐานเศรษฐกิจ
นายสมศักดิ์ได้เสียชีวิตลงเมื่อเวลาประมาณ 03.00 น. วันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2546 ระหว่างที่เดินทางไปพักผ่อนที่ รร.เวล อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม โดยตัวนายสมศักดิ์ ซึ่งอายุ 57 ปี และมีโรคหัวใจประจำตัว ได้ล้มลงระหว่างลุกเข้าห้องน้ำ แต่เสียชีวิตลงระหว่างนำส่งโรงพยาบาลสนามจันทร์ จังหวัดนครปฐม โดยคณะแพทย์โรงพยาบาลลงความเห็นว่า กล้ามเนื้อหัวใจไม่ทำงาน เป็นเหตุให้หัวใจล้มเหลว
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บริษัท ฐานการพิมพ์ จำกัด 
นักหนังสือพิมพ์ชาวไทย
บุคคลจากโรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย
บุคคลจากอำเภอสะเดา
หมึกสายเลียนแบบ

หมึกสายเลียนแบบ หรือ หมึกสายพรางตัว (Mimic octopus; ) เป็นหมึกประเภทหมึกสายชนิดหนึ่ง จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Thaumoctopus
หมึกสายเลียนแบบ มีลักษณะคล้ายกับหมึกสายมหัศจรรย์ (Wunderpus photogenicus) มาก ทั้งนี้เป็นไปเพราะการพรางตัวและเลียนแบบเพื่อป้องกันตัวจากสัตว์นักล่า เพราะหมึกสายมหัศจรรย์นั้นมีน้ำลายที่มีพิษ และเปลี่ยนสีตัวเองได้อย่างรวดเร็วมาก โดยหมึกสายเลียนแบบสามารถที่จะเลียนแบบสัตว์ทะเลต่าง ๆ ได้มากมาย ไม่ว่าจะเป็น งูสมิงทะเลปากเหลือง, ปลาลิ้นหมา, ไครนอยด์, กั้ง และสัตว์อื่น ๆ ได้อีกถึง 15 ชนิด ซึ่งจะไม่แค่เลียนแบบลักษณะรูปร่างภายนอกเท่านั้น แต่ยังที่จะปรับเปลี่ยนท่าทางการเคลื่อนไหวไปตามสัตว์ที่เลียนแบบด้วย เช่น เมื่อเลียนแบบไครนอยด์ ก็จะปล่อยตัวเองล่องลอยไปกับกระแสน้ำ หรือเลียนแบบปลาลิ้นหมา ก็จะห่อตัวลู่ไปกับพื้นทราย ในลักษณะการว่ายน้ำแบบเดียวกับปลาลิ้นหมา และยังอาจจะทำระยางค์แข็งยื่นออกมาคล้ายกับก้านครีบแข็งของปลาลิ้นหมาบางชนิด เช่น ปลาลิ้นหมานกกระตั้ว ซึ่งที่ก้านครีบอกมีพิษ ได้อีกด้วย

หมึกสายเลียนแบบมีลักษณะคล้ายกับหมึกสายมหัศจรรย์มาก เมื่อโตเต็มที่มีความยาวได้มากกว่า 60 เซนติเมตร (2 ฟุต) แต่จะแตกต่างจากหมึกสายมหัศจจรรย์ตรงที่มีสีที่เข้มกว่ามาก และมีลวดลายน้อยกว่า พบกระจายพันธุ์ตามพื้นทะเลที่บริเวณช่องแคบเลมเบห์ ทางตอนเหนือของเกาะซูลาเวซี ในอินโดนีเซีย ปกติจะเคลื่อนที่ด้วยการคืบคลานไปกับพื้นทรายใต้ทะเล เมื่อจะหากินหรือหลบซ่อนตัวจะฝังตัวเองลงใต้พื้นทราย โดยโผล่มาแค่ส่วนตาที่ยื่นออกมาจากส่วนหัว โดยมีประสาทรับรสและประสาทรับความรู้สึกที่ไวมากในหนวดแต่ละเส้น 
หมึกสายเลียนแบบ ได้รับการค้นพบครั้งแรกในปี 1998 โดย มาร์ก นอร์แมน ช่างภาพใต้น้ำขณะที่กำลังดำน้ำอยู่ และได้รับคำบรรยายทางวิทยาศาสตร์ในปี 2005
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
คลิปวีดีโอจากยูทูบ
หมึกสาย
การค้นพบในปี พ.ศ. 2548
เฟย์ อัศเวศน์

เฟย์ อัศเวศน์ นักแสดงหญิงชาวไทยเชื้อสายเยอรมัน มีผลงานแสดงเพียงเรื่องเดียว คือเรื่อง ฝัน บ้า คาราโอเกะ (2540) เป็นผลงานกำกับภาพยนตร์เรื่องแรกของเป็นเอก รัตนเรือง ซึ่งเป็นเพื่อนชายของเธอในขณะนั้น   จากการแสดงเรื่องนี้ ทำให้เธอได้รับรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 7, รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิงครั้งที่ 6 และเข้าชิงรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม รางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี ครั้งที่ 29 ประจำปี 2540  
เฟย์ อัศเวศน์ เป็นบุตรคนสุดท้องในจำนวนสามคนของนายสุทัศน์ อัศเวศน์ กับนางเอวา อัศเวศน์ เจ้าหน้าที่สถาบันเกอเธ่ประจำประเทศไทยเฟย์สมรสแล้ว มีบุตรสามคน และพำนักอยู่ในจังหวัดเชียงใหม่ ต่อมา พ.ศ. 2561 เฟย์และครอบครัวย้ายไปพำนักอยู่ประเทศเยอรมนี โดยให้เหตุผลว่ามีสวัสดิการที่ดีกว่า และเริ่มงานแปลนวนิยายเยอรมันเป็นภาษาไทยที่นั่น
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
นักแสดงชาวไทย
ชาวไทยเชื้อสายเยอรมัน
วังฮ็อลชไตน์

วังฮ็อลชไตน์ (Palais Holnstein) เป็นจวนที่พักของอาร์ชบิชอปแห่งมึนเชินและไฟรซิงมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1818
ฟร็องซัว เดอ กูว์วิลสร้างคฤหาสน์ระหว่างปี ค.ศ. 1733 ถึง ค.ศ. 1737 สำหรับโซฟี คาโรลีเนอแห่งอิงเงนไฮม์ เคาน์เตสแห่งฮ็อลชไตน์ผู้เป็นพระสนมของจักรพรรดิคาร์ลที่ 7 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ การตกแต่งภายในทำโดยโยฮันน์ แบพทิสท์ ซิมเมอร์มันน์ วังฮ็อลชไตน์เป็นงานตกแต่งแบบศิลปะโรโกโกที่งดงามที่สุดแห่งหนึ่งของมิวนิก
ระหว่างปี ค.ศ. 1977 ถึง ค.ศ. 1982 วังฮ็อลชไตน์ยังเป็นวังที่ประทับของพระคาร์ดินัลโยเซฟ รัทซิงเงอร์ ซึ่งต่อมาเป็นสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16
== ดูเพิ่ม ==
พระราชวัง
ปราสาท
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ฮลชไตน์
สิ่งก่อสร้างในมิวนิก
ศิลปะโรโกโก
สิ่งก่อสร้างแบบบาโรก
สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 18
สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1730
ฮัสเซิลต์

ฮัสเซิลต์ (Hasselt, ) เป็นเมืองหลวงของมณฑลลิมเบิร์ก ในประเทศเบลเยียม มีประชากรประมาณ 75,000 คน ฮัสเซิลต์มีแม่น้ำเดเมอร์และคลองอัลเบิร์ตพาดผ่าน มีถนนสายหลักคือทางหลวงยุโรป E313 (แอนต์เวิร์ป-ฮัสเซิลต์-ลีแยฌ) และมีทางรถไฟที่เชื่อมต่อฮัสเซิลต์กับเคงก์, ลีแยฌ, แอนต์เวิร์ป และบรัสเซลส์
== เมืองแฝดและเมืองพี่น้อง ==
เดตมอนด์
อิตะมิ
ซิตตาร์ด
เมาน์เทนวิว (รัฐแคลิฟอร์เนีย)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของฮัสเซิลต์
เมืองในจังหวัดลิมบืร์ค (ประเทศเบลเยียม)
ปราสาทกัสแตลโน-เบรอเตอนู

ปราสาทกัสแตลโน-เบรอเตอนู (Château de Castelnau-Bretenoux) เป็นปราสาทที่ตั้งอยู่ที่เมืองพรูว์โดมาในจังหวัดล็อต แคว้นมีดี-ปีเรเน ประเทศฝรั่งเศส ปราสาทกัสแตลโน-เบรอเตอนูเป็นปราสาทอันเด่นเป็นสง่าที่สุดแห่งหนึ่งในบริเวณแกร์ซี
ปราสาทได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ เมื่อปี ค.ศ. 1862
== ประวัติ ==
การก่อสร้างปราสาทเริ่มขึ้นราวปี ค.ศ. 1100 ภายใต้อูก บารอนแห่งกัสแตลโนผู้สร้างกำแพงรอบคฤหาสน์ที่พำนัก อูกเป็นบรรพบุรุษของตระกูลกัสแตลโนผู้มีอำนาจผู้เป็นเจ้าของภูมิภาคที่มั่งคั่ง และ เป็นดินแดนบริวารของอาณาจักรเคานต์แห่งตูลูซ
ปราสาทได้รับการขยายต่อเติมหลายครั้งระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 12 จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 15 เมื่อต้องการที่จะปรับปรุงให้เหมาะสมกับการต้อต้านอาวุธที่วิวัฒนาการขึ้น
ในปี ค.ศ. 1159 สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษยึดปราสาทได้ แต่ก็มาคืนให้กับบารอนแห่งกัสแตลโนเมื่อยุติสงครามร้อยปี
ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 17 ปราสาทก็ได้รับการปรับปรุงทางด้านความงดงาม และ ความสะดวกต่อการเป็นที่พำนักอาศัย โดยการขยายหน้าต่างให้กว้างขึ้น, ตกแต่งห้องรับแขกอย่างหรูหรา และสร้างระเบียงเกียรติยศ
สภาพของปราสาททรุดโทรมลงหลังจากการเสียชีวิตของตระกูลกัสแตลโนคนสุดท้ายในปี ค.ศ. 1715 ในปี ค.ศ. 1895 ฌ็อง มูลีเยรานักร้องอุปรากรคอมมิกก็ซื้อปราสาทและสิ่งของภายในเช่นเฟอร์นิเจอร์และงานศิลปะศาสนา หลังจากการเสียชีวิตของฌ็องในปี ค.ศ. 1932 ปราสาทก็ได้รับการยกให้แก่รัฐเพื่อเปิดให้ประชาชนชม
== ที่ตั้งและลักษณะ ==
ปราสาทตั้งอยู่บนเนินสูง ตรงทางแพร่งของหุบเขาหลายหุบเขา และแม่น้ำดอร์ดอญ ที่มองเห็นได้จากแต่ไกลจากหินสีแดงที่ใช้ในการก่อสร้าง
ผังเกือบจะเป็นทรงสามเหลี่ยม โดยมีหอกลมตรงมุมแต่ละมุม หอกลางสี่เหลี่ยมและตัวตึกหลักที่สร้างมาตั้งแต่ยุคกลางก็ยังคงอยู่ ปราสาทเป็นสิ่งก่อสร้างที่น่าประทับใจตรงที่เป็นสิ่งก่อสร้างที่เด่น ที่มีกำแพงล้อมรอบสามด้าน และมีกำแพงม่านระหว่างหอกลมเก้าหอ
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ปราสาท
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Ministry of Culture database entry for Château de Castelnau-Bretenoux 
Ministry of Culture photos
Aerial picture 
== ระเบียงภาพ ==
ไฟล์:Castelnau-Bretenoux 3.jpg|
ไฟล์:Tour militaire.jpg|
ไฟล์:Vue du glacis ouest.jpg|
ไฟล์:La porte des appartements privés.jpg|ประตูเข้าห้องส่วนตัว
ไฟล์:Musée lapidaire 02.jpg|สิ่งของที่ตั้งแสดงในพิพิธภัณฑ์
กัสแตลโน-เบรอเตอนู
สิ่งก่อสร้างในจังหวัดล็อต
สถาปัตยกรรมสมัยกลาง
สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 12
สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1100
อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์แห่งฝรั่งเศส
อาด็อล์ฟ โลส

อาด็อล์ฟ ฟรันทซ์ คาร์ล วิคทอร์ มารีอา โลส (Adolf Franz Karl Viktor Maria Loos; 10 ธันวาคม ค.ศ. 1870 – 23 สิงหาคม ค.ศ. 1933) เป็นสถาปนิกชาวออสเตรียและเช็ก เขามีอิทธิพลต่อวงการสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ของยุโรป บทความของเขาที่ชื่อ Ornament and Crime ที่เขาปฏิเสธศิลปะหรูหราแบบเวียนนาซีเซสชันหรือนวศิลป์ในแบบออสเตรีย ในหลายบทความเขาสนับสนุนตัวบททฤษฎีที่คิดอย่างรอบคอบและการวิจารณ์ในเรื่องสมัยใหม่นิยมของสถาปัตยกรรม
== อ้างอิง ==
สถาปนิกชาวออสเตรีย
สถาปนิกชาวเช็ก
บุคคลจากเบอร์โน
อันตอนี เกาดี

อันตอนี เกาดี อี กูร์แน็ต (Antoni Gaudí i Cornet; 25 มิถุนายน ค.ศ. 1852 - 10 มิถุนายน ค.ศ. 1926) เป็นสถาปนิกชาวกาตาลาจากประเทศสเปน ที่มีส่วนในการเคลื่อนไหวในแบบมูดาร์นิซมา (นวยุคนิยมแบบกาตาลา) และมีชื่อเสียงเรื่องงานออกแบบที่มีความเป็นเอกลักษณ์และเป็นตัวของตัวเองอย่างสูง ตัวอย่างเช่น ซากราดาฟามิลิอา
== อ้างอิง ==
== ข้อมูล ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2395
สถาปนิกชาวสเปน
นวศิลป์
เสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางถนน
สะพานอลามูชี-เบลลามี

สะพานอลามูชี-เบลลามี (Alamuchee-Bellamy Covered Bridge) เป็นสะพานมุงหลังคาข้ามดัคพอนด์ในthat spans the northeast corner of Duck Pond in เคานตี้ซัมเทอร์, แอละแบมาในสหรัฐอเมริกา ที่ตั้งอยู่ภายในบริเวณมหาวิทยาลัยเวสต์แอละแบมาที่ลิฟวิงสตัน สะพานอลามูชี-เบลลามีสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1861 มีความยาว 27 เมตร และเป็นสะพานที่เก่าแก่ที่สุดสะพานหนึ่งในแอละแบมา
== อ้างอิง ==
Dale J. Travis Covered Bridges. Alamuchee-Bellamy CB: Credits. Retrieved Aug. 23, 2007.
Bridges to the Past: Alabama's Covered Bridges. Alamuchee-Bellamy CB: Credits . Retrieved Aug. 23, 2007.
Alabama Bureau of Tourism & Travel. Alamuchee-Bellamy CB: Credits . Retrieved Aug. 23, 2007.
The Decatur Daily. Alamuchee-Bellamy CB: Credits . Retrieved Aug. 23, 2007.
Alabamiana: A Guide to Alabama. Alamuchee-Bellamy CB: Credits . Retrieved Aug. 23, 2007.
Brad Campbell's Pages of Genealogy & History (Stephen S. Renfroe). Alamuchee-Bellamy CB: Credits. Retrieved Aug. 23, 2007.
Brad Campbell's Pages of Genealogy & History (Alamuchee-Bellamy Bridge). Alamuchee-Bellamy CB: Credits. Retrieved Aug. 23, 2007.
Ohio Barns: Covered Bridges. Alamuchee-Bellamy CB: Credits. Retrieved Aug. 23, 2007.
University of West Alabama. Alamuchee-Bellamy CB: Credits . Retrieved Aug. 23, 2007.
== แหล่งข้อมูลอื่น  ==
Bridges to the Past: Alabama's Covered Bridges 
Alamuchee-Bellamy Covered Bridge (Dale J. Travis)
== ดูเพิ่ม  ==
สะพาน
อลามูชี
อลามูชี
อลามูชี
สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 19
สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1860
สิ่งก่อสร้างในรัฐแอละแบมา
กาบหอยแครง

กาบหอยแครง เป็นพืชกินสัตว์ที่ดักจับและย่อยกินเหยื่อที่จับได้ซึ่งส่วนมากเป็นแมลงและแมง กาบหอยแครงมีโครงสร้างกับดักคล้ายคล้ายบานพับแบ่งออกเป็น 2 กลีบ อยู่ที่ปลายใบของแต่ละใบ และมีขนกระตุ้นบางๆบนพื้นผิวด้านในกับดัก เมื่อแมลงมาสัมผัสขนกระตุ้นสองครั้ง กับดักจะงับเข้าหากัน การที่ต้องการสิ่งกระตุ้นที่ซับซ้อนนี้ก็เพื่อป้องกันการสูญเสียพลังงานไปกับการดักจับสิ่งอื่นที่ไม่ใช่อาหาร
ชื่อกาบหอยแครงในภาษาอังกฤษ (Venus flytrap) นั้นอ้างอิงถึงเทพีวีนัส เทพีแห่งความรักของชาวโรมัน ขณะที่ชื่อสกุล Dionaea (เทพีไดโอนี Dionaea เป็นสกุลที่มีเพียงชนิดเดียวและเป็นญาติใกล้ชิดกับ Aldrovanda vesiculosa และสกุลหยาดน้ำค้าง) 
== ถิ่นอาศัย ==
กาบหอยแครงจะพบในสิ่งแวดล้อมที่มีไนโตรเจนต่ำ เช่น หนองน้ำ หรือทุ่งหญ้าสะวันนาที่เปียกชื้น กาบหอยแครงมีต้นเตี้ย โตช้า ทนไฟได้ดีและการเผาไหม้จากไฟป่าเป็นระยะ ๆ เป็นการช่วยกำจัดคู่แข่งของมัน มันรอดได้เพราะขึ้นในดินทรายที่เปียกชื้นและถ่านหินเลน แม้ว่ามันจะประสบความสำเร็จในการปลูกย้ายและเติบโตในหลาย ๆ พื้นที่ของโลก แต่ถิ่นกำเนิดของกาบหอยแครงพบได้เพียงในรัฐนอร์ทแคโรไลนา และรัฐเซาท์แคโรไลนา ในประเทศสหรัฐอเมริกา โดยเฉพาะในรัศมี 60 ไมล์ของวิลมิงตัน มีประชากรที่สามารถปรับตัวอยู่ได้ในธรรมชาติของกาบหอยแครงในตอนเหนือของรัฐฟลอริดาและในไพน์ บาร์เรนส์ รัฐนิวเจอร์ซีย์ การขาดแคลนสารอาหารในดินทำให้พืชต้องอาศัยกับดักที่ละเอียดอ่อน เหยื่อแมลงจะให้ไนโตรเจนสำหรับการสร้างโปรตีนซึ่งหาไม่ได้ในดิน กาบหอยแครงไม่ใช่พืชเขตร้อนและทนความหนาวเย็นได้เล็กน้อย ในความเป็นจริงถ้ากาบหอยแครงที่ไม่ผ่านช่วงพักตัวในฤดูหนาวจะอ่อนแอลงและตายหลังจากระยะเวลาช่วงหนึ่ง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
VFT cultivation on Culturesheet.org
Images and movies of the Venus Flytrap  (Dionaea muscipula)  at ARKive 
How to grow a Venus flytrap
The Carnivorous Plant FAQ
The Mysterious Venus Flytrap
Discovery explains how the Venus Flytrap snaps.
How Venus Flytraps Work
Venus Flytrap Guide 
Venus Flytrap evolution
Carolina Beach State Park, "Fly trap Trail" 
Botanical Society of America, Dionaea muscipula - The Venus Flytrap 
Save The Venus Flytrap 
พืชกินสัตว์
พืชแบ่งตามสกุล
วงศ์หยาดน้ำค้าง
ลิลลี่งูเห่า

ลิลลี่งูเห่า   (California Pitcher plant, Cobra Lily, หรือ Cobra Plant) เป็นพืชกินสัตว์ เป็นพืชชนิดเดียวในสกุล Darlingtonia ในวงศ์ Sarraceniaceae มีถิ่นกำเนิดในทางตอนเหนือของรัฐแคลิฟอร์เนีย และรัฐออริกอน ในประเทศสหรัฐอเมริกา เติบโตในห้วยที่มีน้ำเย็นไหลผ่าน
ชื่อ ลิลลี่งูเห่า (Cobra Lily) มาจากความคล้ายคลึงกันของใบที่เป็นหลอดที่มีใบสีเหลืองถึงเขียวออกม่วงเป็นง่ามที่ปลาย กับงูเห่าที่แผ่แม่เบี้ยและแลบลิ้นอยู่
พืชชนิดนี้ถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1841 โดยนักพฤกษศาสตร์ที่ชื่อวิลเลียม แบรกเคนริดจ์ (William D. Brackenridge) ที่ภูเขาแชสทา (Shasta) ใน ค.ศ. 1853 มันได้รับการจัดจำแนกโดยจอห์น ทอร์เรย์ (John Torrey) ผู้ตั้งชื่อสกุล Darlingtonia ตามชื่อวิลเลียม ดาร์ลิงตัน (William Darlington; นักพฤกษศาสตร์ 1782-1863)
== อ้างอิง ==
โอแพร์

โอแพร์ (au pair) คือตำแหน่งผู้ช่วยงานที่เป็นชาวต่างชาติและพักอาศัยร่วมภายในบ้าน โดยทั่วไปโอแพร์จะมีหน้าที่ในการเลี้ยงเด็กและทำงานบ้าน โดยได้รับเงินค่าแรง
โอแพร์เป็นคำที่ยืมมาจากภาษาฝรั่งเศสว่า "โอแปร์" (au pair) แปลตรงตัวว่า "เท่าเทียมกัน" ซึ่งหมายความว่าผู้ช่วยงานจะมีความเท่าเทียมกับบุคคลภายในบ้าน แตกต่างจากพนักงานรับใช้ ในขณะเดียวกันเจ้าของบ้านและคนทำงานโอแพร์นั้นจะได้มีการเรียนรู้วัฒนธรรมซึ่งกันและกัน
ในสหรัฐอเมริกา รัฐบาลได้มีการสนับสนุนโครงการโอแพร์ โดยนอกเหนือจากการให้มาช่วยทำงานแล้ว ยังมีการส่งเสริมให้เรียนต่อในระยะเวลาหนึ่งถึงสองปีเป็นการแลกเปลี่ยน
== อ้างอิง ==
โอแพร์
กระเป๋าจิงโจ้

กระเป๋าจิงโจ้ (Cephalotus) เป็นสกุลของพืชที่บรรจุด้วยสปีชีส์เพียงสปีชีส์เดียว, Cephalotus follicularis, เป็นพืชกินสัตว์ขนาดเล็ก มีกับดักแบบหลุมพรางซึ่งเกิดจากการแปรสภาพของใบ Cephalotus follicularis มีชื่อสามัญอื่นๆอีกคือ Albany Pitcher Plant, Western Australian Pitcher Plant, fly-catcher plant หรือ mocassin plant
== อ้างอิง ==
(1998): Review of the Australian stilt flies (Diptera: Micropezidae) with a phylogenetic analysis of the family. Invertebrate Taxonomy 12(1): 55-134.  (HTML abstract)
Cephalotus  FloraBase. Department of Environment and Conservation, Government of Western Australia.
Cephalotus follicularis  FloraBase. Department of Environment and Conservation, Government of Western Australia.
http://www.aqph26.dsl.pipex.com/cephalotusfollip.html 
http://www.humboldt.edu/~rrz7001/Franco/CephalotusfollicularisGiant.html 
http://www.cobraplant.com/cephalotus.html
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Cephalotus cultivation on CultureSheet.org
All about Cephalotus 
Botanical Society of America, Cephalotus follicularis - the Albany Pitcher Plant 
พืชกินสัตว์
พืชแบ่งตามสกุล
หฤษฏ์ ภูมิดิษฐ์

หฤษฏ์ ภูมิดิษฐ์ (ชื่อเล่น: อู๊ด) เกิดเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2505 เป็นนักพากย์ที่มีชื่อเสียงในประเทศไทย ปัจจุบันพากย์เสียงให้กับทาง โมเดิร์นไนน์, โรส มีเดีย แอนด์ เอ็นเตอร์เทนเมนท์ และยังมีพากย์ให้กับที่อื่น ๆ เช่น ทีไอจีเอ เป็นต้น ด้วยน้ำเสียงที่ทุ้ม นุ่ม หล่อ เข้มแหบ
== ผลงาน ==
=== การ์ตูนญี่ปุ่น ===
โดราเอม่อน (โมเดิร์นไนน์) พากย์เสียงของ โนบิ โนบิสุเคะ, อาจารย์
ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน (โมเดิร์นไนน์) พากย์เสียงของ ซึบุรายะ มิซึฮิโกะ, ทาคางิ วาตารุ (แทน อิทธิพล มามีเกตุ บางตอน), โทเมะ
ปริ๊นซ์ ออฟ เทนนิส (โมเดิร์นไนน์) พากย์เสียงของ ฟูจิ ชูสึเกะ
ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ (โมเดิร์นไนน์) พากย์เป็น อิชิตะ ยะมะโตะ, เกรมอนและร่างพัฒนา, โกมามอนและร่างพัฒนา, แองเจิลมอน (ช่วงสู้กับเดวิมอน)
ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ 02 (โมเดิร์นไนน์) พากย์เป็น อาร์มาดิมอนและร่างพัฒนา
มหัศจรรย์สาวน้อย พริตตี้เคียว สแปลช สตาร์ (โมเดิร์นไนน์) พากย์เป็น มิโช คะซุยะ, โกยัน
แม่มดน้อยโดเรมี (โมเดิร์นไนน์) พากย์เป็น อเล็กซานเดอร์ ทาโกะซากุ โอยาจิเด้
นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ (โรส) พากย์เสียงของ อุจิวะ ซาสุเกะ, อาคิมิจิ โจจิ, ซาอิ
เทพมรณะ (โรส) พากย์เสียงของ อิชิมารุ งิน, อุคิทาเกะ จูชิโร่, สึคาบิชิ เท็ตไซ
คนเก่งฟ้าประทาน (ไรท์บียอนด์) พากย์เป็น ฮิเอ
นักเตะแข้งสายฟ้า (โมเดิร์นไนน์) พากย์เป็น คิโด ยูโตะ (ตั้งแต่ตอนที่ 41 ถึง 47), เคนซากิ ริวอิจิ (พากย์แทน อิทธิพล มามีเกตุ ชั่วคราว)
=== โทคุซัทสึ ===
มาสค์ไรเดอร์ริวคิ พากย์เสียงของ อาคิยามะ เรน / มาสค์ไรเดอร์ ไนท์
โกโกไฟว์ พากย์เสียงของ ทัตซึมิ ไดมอน / โกเยลโล่
กาโอเรนเจอร์ พากย์เสียงของ อุชิโกเมะ โชทาโร่ / กาโอแบล็ค
เฮอร์ริเคนเจอร์ พากย์เสียงของ บิโตะ โคตะ / เฮอร์ริเคนเยลโล่
=== รายการโทรทัศน์ ===
รายการ ฉลาดล้ำโลก
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
www.kartoon-discovery.
ข้อมูล รายชื่อ นักพากย์ไทย
นักพากย์ชาวไทย
นักพากย์การ์ตูนชาวไทย
 บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2505