Nepenthes villosa

Nepenthes villosa หรือ Villose Pitcher-Plant, เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของภูเขากีนาบาลูและภูเขาตัมบูยูกอน (Tambuyukon) ในตะวันออกเฉียงเหนือของบอร์เนียว เติบโตที่ความสูงสูงที่สุดมากกว่าหม้อข้าวหม้อแกงลิงทุกชนิดในบอร์เนียว ที่ความสูงมากกว่า 3200 ม. N. villosa มีลักษณะเพอริสโตมที่มีการวิวัฒนาการที่สูงและซับซ้อนมาก ซึ่งลักษณะเด่นนั้นคล้ายกับ N. edwardsiana และ N. macrophylla
ชื่อ villosa มาจากภาษาละตินแปลว่า "เต็มไปด้วยขน" ซึ่งหมายถึงสิ่งปกคลุมที่มีอยู่หนาแน่นของหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดนี้
== ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ ==
N. villosa สูงไม่เกิน 60&nbsp;ซม. ถึงแม้ว่าลำต้นอาจจะยาวถึง 8 ม.มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 10&nbsp;มม. ปล้องเป็นทรงกระบอกอาจยาวถึง 10&nbsp;ซม.
ใบคล้ายแผ่นหนังมีก้านใบ แผ่นใบรูปพายถึงรูปขอบขนานอาจยาวถึง 25&nbsp;ซม. กว้าง 6&nbsp;ซม. ปลายใบเว้าตื้น ก้านใบมีร่องเล็กตามยาว ยาวประมาณ 10&nbsp;ซม. ปลอกหุ้มลำต้น เส้นใบปรากฏหนึ่งถึงสามเส้นในแต่ละด้านของเส้นกลางใบ สายดิ่งอาจยาวถึง 50&nbsp;ซม.

หม้อบนและหม้อล่างคล้ายกัน มีทรงรูปคนโทถึงรูปไข่ สูงประมาณ 25&nbsp;ซม. กว้าง 9&nbsp;ซม. มีปีกคู่ตะเข็บ (กว้าง ≤15&nbsp;มม.) อยู่ด้านหน้าของหม้อ ถึงแม้ว่าจะลดรูปลงเหลือแค่สันในหม้อบน ปากหม้อลาดเอียงและยกขึ้นในคอด้านหลัง ต่อมบนพื้นผิวภายในโค้งมีความหนาแน่น 200 ถึง 1300 ต่อมต่อตารางเซนติเมตร เพอริสโตมเป็นทรงกระบอกเมื่อตัดขวาง กว้าง 20&nbsp;มม. มีฟันหรือสันรอบเพอริสโตม ฝารูปหัวใจและมีจุดที่ปลาย มีเดือยเดี่ยว (ยาว ≤20&nbsp;มม.) ที่ฐานของฝา
N. villosa มีช่อดอกแบบช่อกระจะ ก้านช่อดอกอาจยาวถึง 40&nbsp;ซม. ขณะที่แกนกลางยาว 20&nbsp;ซม. ก้านดอกย่อยรูปเส้นด้าย-มีใบประดับย่อย ยาว 15&nbsp;มม. กลีบเลี้ยงกลมถึงรูปไข่ ยาว 4&nbsp;มม.

N. villosa มีสิ่งปกคลุมหนานแน่น เป็นขนยาวสีน้ำตาล ปกคลุมทุกส่วนของพืช
== อ้างอิง ==
==อ่านเพิ่ม==
Adam, J.H., C.C. Wilcock & M.D. Swaine 1992.  Journal of Tropical Forest Science 5(1): 13–25.
Adam, J.H. 1997.  Pertanika Journal of Tropical Agricultural Science 20(2–3): 121–134.
Beaman, J.H. & C. Anderson 2004. The Plants of Mount Kinabalu: 5. Dicotyledon Families Magnoliaceae to Winteraceae. Natural History Publications (Borneo), Kota Kinabalu.
Clarke, C.M. 2006. Introduction. In: Danser, B.H. The Nepenthaceae of the Netherlands Indies. Natural History Publications (Borneo), Kota Kinabalu. pp.&nbsp;1–15.
Clayton, C.H. 1995. Nepenthes villosa—the furry one. Bulletin of the Australian Carnivorous Plant Society, Inc. 14(4): 11–12.
Corner, E.J.H. 1996. Pitcher-plants (Nepenthes). In: K.M. Wong & A. Phillipps (eds.) Kinabalu: Summit of Borneo. A Revised and Expanded Edition. The Sabah Society, Kota Kinabalu. pp.&nbsp;115–121. .
Denton, B. 2001. Mt. Kinabalu - much more than Nepenthes utopia. Bulletin of the Australian Carnivorous Plant Society 20(3): 1–4.
Dixon, W.E. 1889. Nepenthes. The Gardeners' Chronicle, series 3, 6(144): 354.
Lecoufle, M. 1990. Nepenthes villosa. In: Carnivorous Plants: Care and Cultivation. Blandford, London. pp.&nbsp;122–123.
Mansur, M. 2001.  In: Prosiding Seminar Hari Cinta Puspa dan Satwa Nasional. Lembaga Ilmu Pengetahuan Indonesia, Bogor. pp.&nbsp;244–253.
Moore, D. 1872. On the culture of Nepenthes at Glasnevin. The Gardeners' Chronicle and Agricultural Gazette 1872(11): 359–360.
Masters, M.T. 1872. The cultivated species of Nepenthes. The Gardeners' Chronicle and Agricultural Gazette 1872(16): 540–542.
McPherson, S.R. & A. Robinson 2012. Field Guide to the Pitcher Plants of Borneo. Redfern Natural History Productions, Poole.
Meimberg, H. 2002.  Ph.D. thesis, Ludwig Maximilian University of Munich, Munich.
Mey, F.S. 2014. Joined lecture on carnivorous plants of Borneo with Stewart McPherson. Strange Fruits: A Garden's Chronicle, February 21, 2014.
Oikawa, T. 1992. Nepenthes villosa Hook.f.. In: . [The Grief Vanishing.] Parco Co., Japan. pp.&nbsp;10–15.
Shafer, J. 2003.  Carnivorous Plant Newsletter 32(1): 20–23.
Thong, J. 2006.  Victorian Carnivorous Plant Society Journal 81: 12–17.
Thorogood, C. 2010.  Evolutionary and Taxonomic Perspectives. Nova Science Publishers, New York.
Yeo, J. 1996. A trip to Kinabalu Park. Bulletin of the Australian Carnivorous Plant Society, Inc. 15(4): 4–5.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Danser, B.H. 1928. 51. Nepenthes villosa HOOK. F. In: The Nepenthaceae of the Netherlands Indies. Bulletin du Jardin Botanique de Buitenzorg, Série III, 9(3–4): 249–438.
หม้อข้าวหม้อแกงลิง