pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
นกปรอดหัวโขน

นกปรอดหัวโขน หรือ นกปรอดหัวจุก  หรือที่นิยมเรียกกันว่า นกกรงหัวจุก (อังกฤษ: Red-whiskered bulbul; พายัพ: นกปิ๊ดจะลิว; )  เป็นนกที่อยู่ในวงศ์นกปรอด (Pycnonotidae) ซึ่งอยู่ด้วยกันทั้งหมด 109 ชนิด สำหรับในประเทศไทยพบได้ 36 ชนิด
นกปรอดหัวโขนเป็นนกขนาดเล็ก ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 20 เซนติเมตร ที่มีสีสันสวยงามและเสียงร้องไพเราะ ที่แก้มและคอจนถึงหน้าอกจะมีสีขาวและมีสีแดงเป็นเส้นอยู่ข้างหูลงมาถึงหน้าอกเหมือนเป็นเส้นแบ่งขนสีขาวกับสีดำที่มีอยู่ทั่วทั้งตัวขนส่วนหัวจะร่วมกัน เป็นเหมือนหน่อตั้งอยู่บนหัวสูงขึ้นไปเหมือนหัวโขน อันเป็นที่มาของชื่อ ใต้ท้องมีขนสีขาว  พบกระจายอยู่ทั่วไปในภูมิภาคเอเชียใต้, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จนถึงเอเชียตะวันออก
พบได้ในสภาพแวดล้อมที่หลากหลาย ตั้งแต่ยอดเขาสูง ป่าที่ราบต่ำ จนถึงทุ่งหญ้า ชายป่า และเขตที่ใกล้กับชุมนุมมนุษย์
มีชนิดย่อยทั้งหมด 9 ชนิด ดังนี้
P. j. jocosus พบในฮ่องกง
P. j. fuscicaudatus พบในตอนกลางของอินเดีย
P. j. abuensis  พบในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย
P. j. pyrrhotis พบในตอนเหนือของอินเดีย ติดกับปากีสถาน, เนปาล และบังกลาเทศ
P. j. emeria พบในดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำคงคา
P. j. whistleri พบในหมู่เกาะอันดามัน
P. j. monticola พบในภาคตะวันออกเฉียงเหนือและภาคเหนือของอินเดีย มีสีสันที่ดำกว่าชนิด P. j. pyrrhotis
P. j. pattanni พบในประเทศไทย
P. j. peguensis พบในตอนใต้ของพม่า
นกปรอดหัวโขน เป็นที่นิยมในแง่ที่เป็นสัตว์เลี้ยง ที่เลี้ยงเพื่อฟังเสียงร้องอันไพเราะ และเพื่อการแข่งขันเสียงร้อง เช่นเดียวกับนกเขาชวา (Geopelia striata) โดยเฉพาะอย่างยิ่งในจังหวัดภาคใต้ของประเทศไทย โดยเฉพาะสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ที่ติดกับมาเลเซีย คือ นราธิวาส, ปัตตานี, ยะลา ซึ่งการเลี้ยงนกชนิดนี้เป็นเหมือนหนึ่งในวัฒนธรรมและวิถีการดำรงชีวิตของผู้คนที่นั่น  นกปรอดหัวโขนหากได้รับการเลี้ยงดูอย่างถูกต้อง สามารถมีอายุยืนนานได้ถึง 11 ปี และนกตัวใดที่มีเสียงร้องไพเราะและได้รับรางวัลชนะเลิศจากการประกวดแข่งขัน อาจมีสนนราคาถึงหลักล้านบาท
ปัจจุบัน นกปรอดหัวโขน เป็นสัตว์ที่มีรายชื่ออยู่ในพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 เป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง แต่มีความพยายามของผู้ที่นิยมเลี้ยงผลักดันให้เป็นสัตว์ที่เลี้ยงได้อย่างถูกต้องตามกฎหมาย ซึ่งประเด็นนี้มีทั้งผู้ที่เห็นและคัดค้านเนื่องจากจนถึงปัจจุบันนกปรอดหัวโขนที่เลี้ยงไว้เกือบทั้งหมดมาจากการจับจากธรรมชาติทั้งสิ้น ไม่ได้มาจากการเพาะเลี้ยงอย่างที่อ้างกัน ซึ่งการจับนกจากธรรมชาติเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้นกชนิดนี้สูญพันธุ์ไปจากธรรมชาติในภาคใต้ของประเทศไทย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของผู้นิยมเลี้ยงนกปรอดหัวโขน 
เว็บไซต์คนเลี้ยงนกกรงหัวจุก
หัวโขน
นกที่พบในประเทศไทย
นกที่เป็นสัตว์เลี้ยง
สัตว์ป่าคุ้มครอง
นกในประเทศอินเดีย
แมรี่ อึ้งรังษี

==ประวัติ==
แมรี่ อึ้งรังษี (เกิด 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2518) มีชื่อเกิดว่า แมรี่ เจน โจนส์ (ภาษาอังกฤษ: Mary Jane Jones) เป็นนักร้องแจ๊สและป๊อปชาวอเมริกัน มีประสบการณ์การแสดงคอนเสิร์ตมากกว่า 300 ครั้งทั่วสหรัฐอเมริกา ญี่ปุ่น ไทย  และเกาหลีใต้ รวมทั้งการแสดงกับวงออร์เคสตร้าชั้นนำเช่น Charleston Symphony Orchestra, Seoul Philharmonic Orchestra, Bangkok Symphony Orchestra, Thailand Philharmonic Orchestra, International Orchestra of Italy ฯลฯ  และกับ วงแจ๊สชั้นนำของอเมริกาอีกมากมาย
ในสหรัฐฯ แมรี่เคยเป็นนักร้องของวง Extempo ที่ได้รับรางวัล  CARAs  (Contemporary A Cappella Recording Awards)  และยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนักร้องหญิงแห่งปี ก่อนหน้านั้น แมรี่ทำงานเป็นนักร้องในห้องอัดเสียงและนักแสดงทางโทรทัศน์ (TV actress) ซึ่งเธอได้สร้างผลงานระดับมืออาชีพไว้มากมาย และได้รับความนิยมอย่างสูงในโซล ประเทศเกาหลีใต้ ที่ซึ่งเธอใช้ชีวิตอยู่ 13 ปี
แมรี่ (ซึ่งพูดภาษาไทยได้คล่องแคล่ว) ได้สร้างผลงานเพลงไทยไว้หนึ่งอัลบั้ม โดยได้นำเพลงรักของบอย โกสิยพงษ์มาขับร้อง ร่วมกับวงออร์เคสตร้า International Orchestra of Italy ล่าสุดผลงานของเธอได้ถูกเลือกเป็นเพลงเอกของภาพยนตร์เรื่อง “ความสุขของกะทิ”
และอีกหนึ่งผลงานเพลง คือ อัลบั้ม บุพเพสันนิวาส & Popular Jazz Favourites
ผลงานที่ภาคภูมิใจ แมรี่ อึ้งรังษี ได้มีเกียรติร้องเพลง "สรรเสริญพระบารมี" ของโรงภาพยนตร์ เอส เอฟ เวิลด์ ซีเนม่า และเป็นเพลง “สรรเสริญพระบารมี” ในรูปแบบ 3 มิติครั้งแรกในประเทศไทยอีกด้วย
นักร้องอเมริกัน
นักร้องแจ๊ส
หง ซีกวาน

หง ซีกวาน (洪熙官; พินอิน: Hóng Xīguān) หรือ ห่ง เฮ้ย์กุ๊น (กวางตุ้ง: Hung4 Hei1-gun1) วีรบุรุษมวยกังฟูผู้คิดค้นเพลงมวยสกุลหง หรือ หงเฉวียน (洪拳) และเป็นตำนานร่วมกับ ฟ่ง ไสหยก หรือ ปึง ซีเง็ก และ โอว ฮู้ยเคียง
ซึ่งทั้ง 3 ได้รับการขนามนามว่าเป็น 3 พยัคฆ์เส้าหลิน เช่นเดียวกับ 10 พยัคฆ์เส้าเหลิน (廣東十虎) นักสู้กังฟูอีกกลุ่มในเวลาต่อมา
หง ซีกวาน เกิดที่มณฑลกวางตุ้ง จังหวัดแต้จิ๋ว เดิมมีชื่อว่า จิว (ไม่ปรากฏแซ่) อาชีพเดิมเคยเป็นคนขายใบชา ก่อนที่จะฝึกกังฟูกับวัดเส้าหลินกับหลวงจีนจื้อส้าน ร่วมกับ ฟ่ง ไสหยก และ โอว ฮู้ยเคียง โดยที่ หง ซีกวาน เป็นแกนนำกลุ่มด้วยความที่เป็นคนอาวุโสและอุปนิสัยเยือกเย็นที่สุด เพื่อเข้าร่วมกับพรรคดอกไม้แดงทำการต่อต้านแมนจูที่กดขี่ชาวฮั่นโดยราชวงศ์ชิง
ซึ่งเรื่องราวของ 3 นั้นได้ถูกกล่าวถึงไว้ในนิยายกำลังภายในเรื่อง เฉียนหลงประพาสกังหนำ อันเป็นเรื่องราวของฮ่องเต้เฉียนหลงเมื่อครั้งเสด็จประพาสภาคใต้ของจีน พร้อมกับทรงส่งยอดฝีมือจากสำนักต่าง ๆ เช่น บู๊ตึ้งและง้อไบ๊ เพื่อกำจัดคนจากสำนักเส้าหลินที่ต่อต้านแมนจู ซึ่ง ฟ่ง ไสหยก เป็นคนแรกที่เสียชีวิต ก่อนจะตามด้วย โอว ฮู้ยเคียง ส่วน หง ซีกวาน นั้นเป็นบุคคลสุดท้ายที่มีชีวิตอยู่
ในวัฒนธรรมร่วมสมัยบางอย่าง เช่น นวนิยาย หรือภาพยนตร์และซีรีส์ ได้กำหนดให้ หง ซีกวาน เป็นตัวเอกในบรรดาคนทั้ง 3 และในบางเรื่องก็ให้ หง ซีกวานถูกฆ่าตายในที่สุด แต่ในบางเรื่อง หง ซีกวาน ก็มิได้ตาย และในบางตำนานก็เชื่อว่า หง ซีกวานมีชีวิตยืนยาวนานถึง 182 ปี
อย่างไรก็ดี เมื่อเทียบกับ ฟ่ง ไสหยก แล้ว หง ซีกวาน ถือว่าเป็นบุคคลที่มีความเป็นไปได้มากว่าที่จะมีตัวตนจริงมากกว่า แต่บางส่วนก็ถิอว่า หง ซีกวาน เป็นเพียงบุคคลในอุดมคติ โดยเป็นบุคคลในบุคลาธิษฐานที่แต่งขึ้นมาเพื่อเสริมวีรกรรมของ หง ซิ่วฉวน (洪秀全) ผู้นำกบฏไท่ผิง ที่มีตัวตนจริงมากกว่า
== ดูเพิ่ม ==
ฟ่ง ไสหยก
== อ้างอิง ==
หงซีกวาน กับความจริงของปุถุชน 
เมื่อจักรพรรดิ์เฉียนหลง เป็นตัวร้ายในละครจากโอเคเนชั่น
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2288
บุคคลในความเชื่อจีน
ปรมาจารย์กังฟู
ตัวละครในนิยายกำลังภายใน
ผู้ใช้เพลงหมัดหงฉวน
ผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้แห่งยุคราชวงศ์ชิง
ทะเลสาบคานาส

ทะเลสาบคานาส ( Kanas Lake, Kanasi Lake) หรือ คานาซือ  หรือ ฮานาซือ (哈纳斯) ในภาษาจีน เป็นทะเลสาบน้ำจืดที่อยู่ท่ามกลางวงโอบล้อมของเทือกเขาอัลไต มีพื้นที่กว่า 2,000 ตารางกิโลเมตร โดยอยู่บริเวณตอนเหนือสุดของเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ อยู่ระหว่างพรมแดนจีนกับคาซัคสถาน โดยคำว่า "คานาส" เป็นภาษามองโกล แปลว่า "ทะเลสาบท่ามกลางขุนเขา"
ทะเลสาบคานาสเป็นทะเลสาบทรงรีอยู่เหนือระดับน้ำทะเลถึง 1,370 เมตร มีโค้งใหญ่ ๆ รวม 6 แห่ง ยาวรวมทั้งสิ้น 24 กิโลเมตร นอกจากนี้แล้ว ทะเลสาบคานาสยังถือว่าเป็นทะเลสาบน้ำจืดที่มีความลึกที่สุดในโลกอีกด้วย โดยจุดที่ลึกที่สุดนั้นอยู่บริเวณโค้งที่ 2  มีความลึกราว 188 เมตร หรือเทียบเท่ากับตึกราว 60 ชั้น
ทะเลสาบแห่งนี้ มีฉายาว่า "ทะเลสาบเปลี่ยนสี"  ด้วยเหตุที่เมื่อสภาพอากาศเปลี่ยนแปลง สีของน้ำในทะเลสาบก็จะเปลี่ยนตาม กล่าวคือ ในวันท้องฟ้าสดใสน้ำในทะเลสาบแห่งนี้จะเป็นสีเขียวครามเข้ม  ในวันครึ้มฟ้าครึ้มฝน น้ำในทะเลสาบจะเปลี่ยนเป็นสีเขียวเทา และในช่วงฤดูร้อนที่อุณหภูมิเพิ่มขึ้นสูงน้ำในทะเลสาบก็จะสะท้อนออกมาเป็นสีเขียวครามขุ่น
นอกจากนี้แล้ว รอบ ๆ ทะเลสาบคานาสยังได้ขึ้นทะเบียนเป็นเขตอนุรักษ์ธรรมชาติ ด้วยมีความหลากหลายของพันธุ์พืชและพันธุ์สัตว์มากมาย มีสัตว์หายากหลายชนิดที่อาศัยอยู่บริเวณนี้ เช่น หมีสีน้ำตาล (Ursus arctos), แมวป่าลิงซ์ยูเรเซีย (Lynx lynx), เสือดาวหิมะ (Uncia uncia) เป็นต้น
ทะเลสาบคานาสยังเป็นสถานที่ ๆ มีตำนานเล่าขานเกี่ยวกับสัตว์ประหลาดที่อาศัยอยู่ในห้วงลึกสุดของทะเลสาบเช่นเดียวกับ สัตว์ประหลาดล็อกเนสส์ ของทะเลสาบเนสส์ ในสก็อตแลนด์อีกด้วย โดยเป็นความเชื่อของชาวถูหว่าซึ่งเป็นชนพื้นเมืองที่นั่น ที่เชื่อว่า สัตว์ประหลาดตัวนี้ คือ ปลาไทเมน (Hucho taimen) ปลาจำพวกแซลมอนขนาดใหญ่ ที่มีสีแดงก่ำ แต่ก็เชื่อว่าสัตว์ประหลาดแห่งทะเลสาบนี้ได้ลากเอาสัตว์เลี้ยงจำพวก วัว ควาย แพะ แกะและม้า ของชาวบ้านลงไปกินในน้ำด้วย ด้วยการสำรวจของนักสำรวจกลุ่มหนึ่งในช่วงทศวรรษที่ 80 พบโครงกระดูกที่สมบูรณ์ของสัตว์เหล่านี้ที่ก้นทะเลสาบ ซึ่งต่อมาได้มีการพิสูจน์ความจริงโดยสถานีโทรทัศน์ CCTV ของจีน ด้วยการจับภาพ พบว่าเป็นฝูงปลาไทแมนขนาดใหญ่ แต่ถึงอย่างไรความเชื่อในเรื่องสัตว์ประหลาดนี้ก็ยังคงมีอยู่
ได้รับการจัดระดับโดยคณะกรรมการจัดระดับคุณภาพสถานที่ท่องเที่ยวแห่งประเทศจีนสถานที่ท่องเที่ยวระดับ AAAAA เมื่อปี 2551
== ดูเพิ่ม ==
ปลาไทแมน
== อ้างอิง ==
จดหมายจากซินเกียง : สวรรค์นาม 'คานาส' (จบ)จากผู้จัดการออนไลน์
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วิดีโอคลิปสัตว์ประหลาดในทะเลสาบ โดย CCTV
ทะเลสาบในซินเจียงอุยกูร์
ซินเจียงอุยกูร์
สถานที่ท่องเที่ยวระดับ AAAAA ในประเทศจีน
โรเบิร์ต แวดโลว์

โรเบิร์ต เพอร์ชิง แวดโลว์ (Robert Pershing Wadlow; 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1918 — 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1940) เป็นมนุษย์ที่สูงที่สุดในโลก โดยเขาเป็นเจ้าของความสูงถึง 2.72 เมตร และยังเป็นมนุษย์ที่สูงที่สุดตลอดกาลด้วย เพราะในปัจจุบันก็ยังไม่มีใครสามารถทำลายสถิติความสูงของเขาได้เลย เขามีน้ำหนักมากถึง 222 กิโลกรัม ซ้ำยังเป็นมนุษย์ที่มีมือและเท้ายาวที่สุด แวดโลว์มีมือที่ยาวมากกว่า 30 เซนติเมตร และเท้าที่ยาวเกือบ 50 เซนติเมตร ซึ่งการที่เขาสูงได้ขนาดนี้ ก็เพราะความผิดปกติของต่อมใต้สมองของเขา
== ประวัติ ==
แวดโลว์เป็นบุตรชายของฮาโรลด์ แฟรงคลิน แวดโลว์ กับนางแอดดี จอห์นสัน เขาเกิดเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1918 ที่รัฐอิลลินอย สหรัฐอเมริกา เมื่อตอนที่แวดโรว์เกิดนั้น เขามีความสูงปกติดี แต่พอเริ่มโตขึ้นเรื่อย ๆ ความสูงของเขาก็เริ่มผิดปกติ เมื่อแวดโลว์สูงมากเกินไปเมื่อเขาสูงเกือบ 2 เมตรในวัย 10 ปีเท่านั้น (ตอนนั้นแวดโลว์ก็มีน้ำหนักถึง 100 กิโลกรัม) แต่ทางครอบครัวของเขาก็ไม่ได้ผ่าตัดรักษาอาการผิดปกติของต่อมใต้สมองของเขาเลย แต่กลับปล่อยไปตามธรรมชาติ และในวัย 20 ปี เขาก็มีความสูงถึง 2.6 เมตร และยังคงสูงต่อไปเรื่อย ๆ เขามีมือที่ยาว 30 เซนติเมตร และมีเท้ายาว 50 เซนติเมตร หรือครึ่งเมตร ทุกอย่างในร่างกายเขา คิดเป็น 2 เท่าของร่างกายมนุษย์ปกติ
== การเสียชีวิต ==
ด้วยเหตุที่แวดโลว์มีความสูงและน้ำหนักมากเกินไป ทำให้เขาต้องใส่เฝือกเพื่อรับน้ำหนักที่มากกว่า 200 กิโลกรัมของเขา จนกระทั่งวันหนึ่งเขาเกิดแผลที่เท้า จนทำให้มีการติดเชื้อในกระแสเลือดอย่างรุนแรง ทำให้เขาต้องเปลี่ยนถ่ายเลือดโดยด่วน แต่ก็ไม่ทันการ แวดโลว์เสียชีวิตเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1940 ที่รัฐมิชิแกน สหรัฐอเมริกา ด้วยวัยเพียง 22 ปี โดยก่อนเขาเสียชีวิตไม่นาน แวดโลว์มีความสูงถึง 2.72 เมตร และหนัก 222 กิโลกรัม ในงานศพของเขามีผู้เข้าร่วมถึง 40,000 คนในวันที่ 19 กรกฎาคม ค.ศ. 1940 ซึ่งโลงศพของเขาหนักถึงครึ่งตัน
ไฟล์:Robert Wadlow 1928.jpg
ไฟล์:Robert Wadlow postcard.jpg
== อ้างอิง ==
ชาวอเมริกันเชื้อสายอังกฤษ
หนุ่มโสดหัวใจโดดเดี่ยว

หนุ่มโสดหัวใจโดดเดี่ยว (Up in the Air) เป็นภาพยนตร์ดราม่า กำกับโดยเจสัน ไรท์แมน ออกฉายในวันที่5 กันยายน พ.ศ. 2552 โดยเนื้อเรื่องจะเกี่ยวกับ ไรอัน บิงแฮมเจ้าหน้าที่ด้านการลดจำนวนพนักงานองค์กรที่กำลังประสบความสำเร็จในหน้าที่การงานของเขา ซึ่งเขาต้องเดินทางไปทั่วอเมริกาไปยังบริษัทต่างๆเพื่อลดจำนวนพนักงานของบริษัทนั้นๆลง จนกระทั่งเขาสะสมไมล์บินได้ถึง 10ล้านไมล์แต่เขาเองก็ยังไม่เคยสัมผัสถึงความรักเลย จนกระทั่งเขาตกหลุมรักเพื่อนร่วมงานคนหนึ่งเข้า ในขณะเดียวกันเขาก็ต้องตัดสินใจระหว่างความรักที่จะลงหลักปักฐานสร้างครอบครัวกับการงานที่จะเจริญรุ่งเรืองต่อไป
ภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ 6สาขารวมถึงสาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยมและสาขาผู้กำกับยอดเยี่ยมแต่ไม่ได้รับรางวัล
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2552
ภาพยนตร์อเมริกัน
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในรัฐมิชิแกน
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในรัฐมิสซูรี
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในรัฐเนวาดา
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในรัฐเนแบรสกา
ภาพยนตร์การบินอเมริกัน
ปลาแซลมอนทองคำ

ปลาแซลมอนทองคำ หรือที่เรียกอีกชื่อนึงว่า ปลาโดราโด (Dorado, โดราโด ในภาษาสเปน หมายถึง "ทองคำ") ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งมีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Salminus brasiliensis ในวงศ์ปลาคาราซิน (Characidae) ในอันดับปลาคาราซิน (Characiformes)
ลักษณะภายนอก มีส่วนหัวขนาดใหญ่ ปากกว้างมีลักษณะเฉียงลง ภายในปากเต็มไปด้วยฟันซี่เล็ก ๆ ที่แหลมคม ขากรรไกรแข็งแรง ครีบหลังอยู่ถัดออกไปกว่าความยาวของครึ่งลำตัว มีครีบไขมันก่อนถึงครีบหาง ขนาดโตเต็มที่ยาวได้ประมาณ 3 ฟุต หนักถึง 68 ปอนด์ เมื่อโตเต็มที่แล้วจะมีสีของลำตัวเป็นสีเหลืองทองอร่าม เมื่อยังเล็กลำตัวจะเป็นสีเงินอมเทา ครีบหางเป็นสีส้มปนแดงและมีแถบสีดำพาดตั้งแต่โคนหางไปจรดสุดปลายครีบ ครีบอกเป็นสีเหลืองปนส้ม เมื่อโตขึ้นจะสีลำตัวจะค่อย ๆ กลายเป็นสีส้ม และเริ่มเข้มขึ้นเรื่อย ๆ ตามวัย จนกระทั่งกลายเป็นสีทองไปในที่สุด  มีอายุยืนได้สูงสุด 9 ปี
กระจายพันธุ์อยู่ในทวีปอเมริกาใต้ในแม่น้ำอเมซอนและสาขา บริเวณรอยต่อระหว่างบราซิล, อาร์เจนตินา, เปรู, ปารากวัย และโบลิเวีย
เป็นปลาที่กินเนื้อเป็นอาหาร ล่าเหยื่อด้วยความเร็วสูงโดยใช้ขากรรไกรที่แข็งแรงและฟันอันคมกริบงับเหยื่อ ซึ่งได้แก่ ปลาและสัตว์น้ำขนาดเล็กชนิดต่าง ๆ รวมทั้งสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำและสัตว์เลือดอุ่นขนาดเล็ก เช่น นก หรือ หนู ด้วย โดยมีพฤติกรรมอาศัยอยู่เป็นฝูงขนาดเล็ก บางครั้งจะล่าเหยื่อโดยการเข้าไปปะปนในฝูงปลาที่กำลังกินเมล็ดพืชที่ตกลงน้ำเพิ่อหาจังหวะโฉบงับกิน จนได้รับฉายาจากชาวพื้นเมืองว่า "Tigre del rio" (เสือแม่น้ำ)
และถึงแม้นว่าจะได้ชื่อเป็นปลาแซลมอน ด้วยเหตุที่มีรูปร่างคล้ายกัน จึงถูกเรียกว่า "ปลาแซลมอนทองคำ" แต่แท้ที่จริงแล้ว ปลาชนิดนี้มิได้จัดว่าเป็นปลาจำพวกแซลมอน  แต่ประการใด
ปลาแซลมอนทองคำนั้นนิยมตกเป็นปลาเกม ในกีฬาตกปลาด้วยความที่เป็นปลาขนาดใหญ่ และต่อสู้กับเบ็ดได้อย่างสนุกรวมถึงมีสีสันที่สวยงามอีกด้วย  และนอกจากนี้ยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามสำหรับผู้ที่นิยมเลี้ยงปลาขนาดใหญ่ ซึ่งพฤติกรรมของปลาแซลมอนทองคำในที่เลี้ยงนั้นดุร้ายมาก จนไม่สามารถเลี้ยงรวมกับปลาชนิดอื่นได้เลย นอกจากพวกเดียวกันเอง
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รูปและข้อมูลปลาแซลมอนทองคำ
คลิปวิดีโอการตกปลาแซลมอนทองคำ จากyoutube
วงศ์ปลาคาราซิน
ปลาทวีปอเมริกาใต้
ปลาน้ำจืด
ปลาตู้
รัม

รัม (rum) เป็นสุราที่ผลิตมาจากอ้อยหรือกากน้ำตาลด้วยการหมักหรือการกลั่น พื้นที่หลักในการผลิตอยู่ที่หมู่เกาะฝั่งทะเลแคริบเบียนซึ่งปลูกอ้อยกันมาก และบางประเทศในอเมริกากลางและอเมริกาใต้
รัมแยกตามความนิยมเป็น 3 ชนิดด้วยกันคือ
รัมสีขาว (white rum) เป็นรัมที่มีสีใส บางชนิดไม่ต้องเก็บบ่ม บางชนิดต้องเก็บบ่มในถังไม้เพื่อให้กลิ่นรสดีขึ้น บางครั้งเรียกว่า silver rum เหมาะสำหรับนำไปผสมค็อกเทลที่ไม่ต้องการให้สีเปลี่ยน
รัมสีทอง (gold rum) เป็นรัมที่มีสีเหลืองใส ได้จากการเก็บบ่มไว้ในถังไม้เพื่อให้เกิดสี หรือผสมสี กลิ่น รสชาติ ด้วยคาราเมล ที่ได้จากการเคี่ยวน้ำตาล เป็นสีเหลืองทอง เพื่อให้ได้เหล้ารัมที่มีกลิ่น สี รสชาติมากขึ้นกว่าเดิม
รัมสีดำ (dark rum) เป็นรัมที่มีสีเกือบดำ ได้จากการเก็บบ่มไว้ในถังไม้เพื่อให้เกิดสี และผสมกับคาราเมลที่ได้จากการเคี่ยวน้ำตาลจนเป็นสีดำเกือบไหม้ จะได้กลิ่นและรสชาติมากขึ้น
เหล้ารัมนิยมนำไปผสมเป็นค็อกเทล ที่รู้จักกันมากคือกูบาลิเบร นอกจากนี้ยังนำไปผสมกับเครื่องดื่มชนิดอื่น ๆ เช่น น้ำผลไม้ต่าง ๆ โดยเฉพาะที่เรียกว่าพันช์ จะเป็นเครื่องดื่มที่เข้ากันได้ดีมากกับรัม
เหล้ารัมที่จำหน่ายจะมีดีกรีราว 40 ดีกรี แต่มีหลายชนิดผลิตให้มีดีกรีสูงมากถึง 75.5-80 ดีกรี หรือที่เขียนว่า 151 Proof เพื่อให้เครื่องดื่มผสมมีความแรงเพิ่มขึ้น
เครื่องดื่มแอลกอฮอล์
น้ำตาล
โกลดา เมอีร์

โกลดา เมอีร์ (גּוֹלְדָּה מֵאִיר‎, 3 พฤษภาคม 2441 - 8 ธันวาคม 2521) เป็นนายกรัฐมนตรีคนที่สี่ของอิสราเอล
โกลดา เมอีร์ เดิมชื่อว่า โกลดา มาโบวิตช์ (Голда Мабович) เกิดที่ชุมชนชาวยิวในเมืองเคียฟ จักรวรรดิรัสเซีย (ปัจจุบันคือ ประเทศยูเครน)  เมื่อเธออายุได้ 6 ขวบ บิดาได้ย้ายไปอยู่นิวยอร์กตามลำพังเพื่อหางานทำ  และพาครอบครัวทั้งหมดย้ายมาอยู่สหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2449 โดยอาศัยอยู่ที่เมืองมิลวอคี รัฐวิสคอนซิน  โกลดาเติบโตที่เมืองนี้ เธอแต่งงานกับมอร์ริส เมเออร์สันและเข้าร่วมลัทธิไซออนิสม์ในปาเลสไตน์ จนเป็นกำลังสำคัญคนหนึ่งของพรรคแรงงานไซออนิสต์ ในการเจรจากับบริเตนเพื่อก่อตั้งประเทศอิสราเอล หลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง
ในปี พ.ศ. 2491 โกลดา เมเออร์สันดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตอิสราเอลคนแรกประจำสหภาพโซเวียต และได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีกระทรวงแรงงาน และกระทรวงการต่างประเทศ จนกระทั่งเกษียณอายุในปี พ.ศ. 2508 เธอเปลี่ยนชื่อสกุลจาก "เมเออร์สัน" เป็น "เมอีร์" ในปี พ.ศ. 2499
เมอีร์ได้รับเลือกให้เป็นนายกรัฐมนตรีของอิสราเอลเมื่อวันที่ 17 มีนาคม 2512 หลังจากที่เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและกระทรวงการต่างประเทศ โดยเป็นสตรีคนแรกของอิสราเอล และเป็นสตรีคนที่สามของโลกที่ดำรงตำแหน่งนี้ เมอีร์ได้รับสมญานามว่า "สตรีเหล็ก" แห่งการเมืองอิสราเอล ซึ่งเป็นสมญานามที่ผู้นำของรัฐที่เป็นสตรีทั่วโลกมักจะได้รับกัน
== รายการอ้างอิง ==
ก
ก
ก
นายกรัฐมนตรีสตรี
ก
นักการเมืองสตรี
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศอิสราเอล
ชาวยิวยูเครน
ชาวยิวอิสราเอล
ชาวอิสราเอลเชื้อสายรัสเซีย
ชาวอิสราเอลเชื้อสายยูเครน
บุคคลจากเคียฟ
สถานีโทรทัศน์ข่าวยอนฮับ

YTN (KRX: 040300 สถานีโทรทัศน์ข่าวยอนฮับ คำวลี: Yesterday, Today and Now, Your True Network) เป็นสถานีข่าวตอด24ชั่วโมงจากประเทศเกาหลีใต้ ช่วงรายการข่าวนี้ได้อ้างถึง ซีเอ็นเอ็นเกาหลี ก่อตั้งเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 1992 รองมาจาก สำนักข่าวยอนฮับ "สถานีโทรทัศน์ข่าวยอนฮับ" และได้แพร่ภาพครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1994
== ประวัติ ==
14 ก.ย. 1993 ได้ก่อตั้งYTN
1 มี.ค. 1995 แพร่ภาพทางโทรทัศน์เป้นครั้งแรก
8 เม.ย. 2000 ได้ร่วมกับSeoul Tower ได้รวมตัวกันสร้างเสาส่งสัญญาณแพร่ภาพทั่วประเทศเกาหลีใต้
1 มี.ค. 2004 ได้ย้ายสถานที่ YTN tower ไปที่South Gate of Seoul (Sungnyemun)
มี.ค. 2004 เริ่มออกอากาศ YTN International ออกอากาศทั่วโลก
31 ม.ค. 2008 รัฐบาลเกาหลีใต้อนุมัติให้จัดตั้งสถานีวิทยุ YTN FM Radio.
1 เม.ย. 2008 สถานีวิทยุYTN FM Radio กระจายเสียงเป็นครั้งแรกที่โซล ด้วยคลื่นความถี่ FM 94.5 MHz (สัญญาณเรียกขาน HLQV-FM)
เม.ย. 2011 เปลี่ยนชื่อจาก YTN International เป็น YTN WORLD
เม.ย. 2014 ย้ายที่ทำการไปยัง DMC Area
== ดูเพิ่ม ==
YTN Group
N Seoul Tower
บีบีซี เวิลด์นิวส์
CNN
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
YTN Official Homepage 
YTN corporate information  
client.jp YTN link to live streaming blog  
ทรูวิชั่นส์
สถานีโทรทัศน์
สถานีโทรทัศน์ในประเทศเกาหลีใต้
สวนเฉลิมพระเกียรติ 55 พรรษา

สวนเฉลิมพระเกียรติ 55 พรรษา เป็น สวนอนุรักษ์พรรณไม้จัดทำโดย กรมวิชาการเกษตรและ ศูนย์เรียนรู้การผลิตพืชตามแนวพระราชดำริเกษตรทฤษฎีใหม่ เพื่อน้อมเกล้าฯ ถวายสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เนื่องในวโรกาสที่ทรงเจริญพระชนมายุ 55 พรรษาในปี พ.ศ. 2553
สวนเฉลิมพระเกียรติ 55 พรรษา อยู่ที่ เกษตรกลางบางเขน ภายใน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ภายในสวน มีพื้นที่ 17 ไร่ ประกอบด้วยพื้นที่ 2 ส่วน คือ ศูนย์เรียนรู้ การผลิตพืชตามแนวพระราชดำริเกษตร ทฤษฎีใหม่  ศูนย์เรียนรู้นี้มีพื้นที่  10  ไร่  และอีก  7  ไร่  เป็น  ศูนย์รวมพรรณไม้ หายาก  รวบรวมพันธุ์ไม้ไว้กว่า 600 ชนิด แยกเป็นหมวดหมู่ ประกอบด้วย กลุ่มผักพื้นบ้าน กลุ่มไม้หอม กลุ่มปาล์มไทย กลุ่มไม้พื้นเมือง กลุ่มไม้เศรษฐกิจ กลุ่มพืชสมุนไพร และกลุ่มไผ่ 
== พันธุ์ไม้หายากในสวนเฉลิมพระเกียรติ 55 พรรษา  ==
กลุ่มผักพืชบ้าน 4 ชนิด ได้แก่ ดีปลากั้ง ผักเฮือด มะแขว่น สะแล
กลุ่มไม้หอมหายาก 7 ชนิด ได้แก่ ข้าวหลาม จันอิน จำปูน มณฑาดอย มะป่วน โมกหลวง อรพิม
กลุ่มปาล์มยาก 10 ชนิด ได้แก่ กะพ้อ ค้อ ปาล์มเจ้าเมืองถลาง ปาล์มเจ้าเมืองตรัง ปาล์มนเรศวร ปาล์มบังสูรย์  มะพร้าวซอ ลาน ศรีสยาม หมากเตี้ย
กลุ่มพืชพื้นเมืองหายาก 26 ชนิด ได้แก่ กล้วยน้อย (นมแมว) กล้วยลิง กลึงกล่อม กันภัยมหิดล กาญจนิกา ขมิ้นเครือ คำมอกหลวง จำปีสิรินธร ช้างน้าว ตาว ตาหมัด ทองกวาวเหลือง นมช้าง นิ้วมือพระนารายณ์ เบญ (ตะขบป่า) ประคำไก่ พระเจ้าห้าพระองค์ พี้จั่น มะค่าแต้ มะตาด แฟบ มะยางต้น มะเลื่อม มะสัง ยางเครือ (คุย) ยางบง พืชเศรษฐกิจ 2 ชนิด ได้แก่ เทพธาโร ยายถีบหลาน และพืชสมุนไพร 6 ชนิด ได้แก่  การบูร เปล้าน้อย พลังเลือดม้า มะหลอด สีฟันคนฑา และอบเชย
== อ้างอิง ==
มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี
สร้อยคอ

สร้อยคอ คือวัตถุเครื่องประดับที่ใช้สวมใส่รอบลำคอ มักจะเป็นผลิตมาจากโลหะ และมักจะติดอยู่กับจี้หรือวัตถุห้อยระย้า สร้อยคออาจผลิตจากผ้า หรือในอาจผลิตได้จากหิน (โดยเฉพาะหินอัญมณี) เศษไม้ และ/หรือเปลือกหอยรูปแบบและขนาดต่าง ๆ
== ประวัติ ==
สร้อยคอเป็นหนึ่งในอัญมณีที่สำคัญมาตั้งแต่ยุคสมัยอารยธรรมโบราณ ว่ากันว่า จุดกำเนิดของสร้อยคอนั้น มีอายุเก่าแก่คราวเดียวกับยุคหิน เมื่อ 40,000 ปีที่แล้ว ในอดีต มนุษย์เคยนำสัตว์จำพวกหอยและหมึก (mollusk) มาทำเป็นสร้อยคอใส่กัน เมื่อเวลาผ่านไป สร้อยคอที่ทำจากหิน กระดูกสัตว์ เปลือกหอย และฟันสัตว์ก็เริ่มเป็นที่นิยม หลังจากมีการค้นพบธาตุโลหะต่าง ๆ มนุษย์ก็นำโลหะทองคำ เงิน และโลหะอื่น ๆ มาทำเป็น ที่สวยสะดุดตาใส่กันทั้งผู้หญิงและผู้ชาย
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เครื่องประดับ
อัญมณี
เวพาร์

ในปิศาจวิทยา เวพาร์ (Vepar)เป็นดยุกแห่งนรกผู้มีอสูรใต้บังคับบัญชา 29 กอง บางครั้งก็เรียกว่า เซพาร์ (Separ) หรือ เวฟาร์ (Vephar) ในบท อาร์สโกเอเทีย จากหนังสือกุญแจย่อยของโซโลมอน ระบุถึงเวพาร์เป็นปิศาจตนที่ 42 ส่วน ซูโดโมนาร์เชีย แดโมนัม ระบุถึงเป็นตนที่ 33
เวพาร์มีอำนาจควบคุมห้วงน้ำและสามารถนำทางเรือรบได้ นอกจากนี้ยังสามารถทำให้ทะเลเกิดพายุและสร้างภาพลวงตาให้ดูเหมือนมีเรือเต็มไปหมดได้ เวพาร์ยังมีอำนาจทำให้คนเกิดแผลเน่าเปื่อยซึ่งเต็มไปด้วยหนอนและตายในสามวัน แต่ถ้าผู้อัญเชิญต้องการ เวพาร์ก็จะสามารถทำให้แผลนั้นหายดีได้เช่นกัน
เวพาร์มีลักษณะเป็นนางเงือก ซึ่ง72ปิศาจในอาร์สโกเอเทียนั้นมีเพียงเวพาร์และเกรโมรีที่เป็นเพศหญิง
==อ้างอิง==
S. L. MacGregor Mathers, A. Crowley, The Goetia: The Lesser Key of Solomon the King (1904). 1995 reprint: ISBN 0-87728-847-X.
Johann Weyer, Pseudomonarchia Daemonum, Twilit Grotto: Archives of Western Esoterica
วเพาร์
เกรโมรี

ในปิศาจวิทยา เกรโมรี (Gremory)เป็นดยุกแห่งนรกผู้มีอสูรใต้บังคับบัญชา 26 กอง บางครั้งก็เรียกว่า โกโมรี (Gomory) หรือ เกโมรี (Gemory) ในบท อาร์สโกเอเทีย จากหนังสือกุญแจย่อยของโซโลมอน ระบุถึงเกรโมรีเป็นปิศาจตนที่ 56 ส่วน ซูโดโมนาร์เชีย แดโมนัม ระบุถึงเป็นตนที่ 51
เกรโมรีสามารถบอกเล่าเรื่องต่างๆในอดีต ปัจจุบัน และอนาคตได้ รวมถึงสามารถบอกผู้อัญเชิญเรื่องสมบัติที่ถูกซ่อนไว้ รวมทั้งยังทำให้สตรีทั้งเยาว์วัยและผู้มีอายุหลงรักได้ แต่พลังด้านความรักของเกรโมรีนี้จะได้ผลกับหญิงสาวมากกว่า
เกรโมรีปรากฏกายเป็นสตรีผู้งดงามซึ่งคาดมงกุฏไว้รอบเอวและนั่งมาบนหลังของอูฐ ซึ่งในปิศาจ 72 ตนนั้นมีเพียงเกรโมรีและเวพาร์ที่มีลักษณะเป็นเพศหญิง
==แหล่งข้อมูลอื่น==
S. L. MacGregor Mathers, A. Crowley, The Goetia: The Lesser Key of Solomon the King (1904). 1995 reprint: ISBN 0-87728-847-X.
Johann Weyer, Pseudomonarchia Daemonum, Twilit Grotto: Archives of Western Esoterica
กเรโมรี
เครือข่ายพลังประชาธิปไตยแดงสยาม

เครือข่ายพลังประชาธิปไตยแดงสยาม เป็นกลุ่มการเคลื่อนไหวทางการเมืองที่แยกตัวออกจากแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ แดงทั้งแผ่นดิน ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2552 มีจุดประสงค์เพื่อต่อต้านอำมาตยาธิปไตย
==  ประวัติ ==
หลังจากการรัฐประหารเมื่อวันอังคารที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2549 โดยคณะทหารที่มี พลเอกสนธิ บุญยรัตกลินเป็นผู้นำ ในนาม คณะปฏิรูปการปกครอง ในระบอบประชาธิปไตย อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข หรือ คปค  ได้ทำการยึดอำนาจจากรัฐบาลที่มี พ.ต.ท ดร.ทักษิณ ชินวัตร เป็นนายกรัฐมนตรี ได้มีการจัดตั้งคณะร่างรัฐธรรมนูญใหม่ขึ้น และประกาศใช้ในปี 2550 เพื่อบังคับใช้ในประเทศไทย ซึ่งกลุ่มคนบางกลุ่มเห็นว่าเป็นการลดบทบาทของฝ่ายการบริหาร และเพิ่มบทบาทฝ่ายตุลาการในการควบคุมฝ่ายบริหาร อีกทั้งลดบทบาทสมาชิกวุฒิสภาที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรงจากประชาชน ให้เป็นการสรรหาจากฝ่ายผู้มีอำนาจ ซึ่งผิดหลักการที่ปรากฏในรัฐธรรมนูญปี 2540
หลังจากนั้นมีการยุบพรรคการเมือง ตัดสิทธิ์คณะกรรมการพรรค และมีการดำเนินคดีกับอดีตนายกรัฐมนตรี ด้วยข้อหาทุจริตจากการซื้อที่ดิน
== แกนนำ ==
จักรภพ เพ็ญแข
สุรชัย ด่านวัฒนานุสรณ์ (แซ่ด่าน)
ชูพงษ์ ถี่ถ้วน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์แดงสยาม
ขบวนการทางการเมืองในประเทศไทย
การเมืองภาคประชาชน
อำมหิตไม่เงียบ

อำมหิตไม่เงียบ(The Silence of the Lambs ) เป็นภาพยนตร์ลึกลับ-สยองขวัญ ดัดแปลงมาจากนวนิยายในชื่อเดียวกัน นำแสดงโดยโจดี ฟอสเตอร์ และ แอนโทนี ฮ็อปกินส์ออกฉายในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 1991 เนื้อเรื่องเกี่ยวกับแคลลิช สตาร์ลิ่ง (โจดี ฟอสเตอร์) เจ้าหน้าที่เอฟบีไอฝึกงานที่ได้รับมอบหมายให้สืบคดีฆาตกรรมต่อเนื่องที่มีฆาตกรใช้ชื่อแฝงว่า "บัฟฟาโร่ บิล" จนกระทั่งเธอได้พบกับ ดร.ฮันนิบาล เลคเตอร์ (แอนโทนี ฮ็อปกินส์) อดีตฆาตกรซึ่งถูกบำบัดจิตอยู่ เธอพบว่าเลคเตอร์มีบางอย่างเกี่ยวข้องกับบัฟฟาโร่ บิล เธอจึงพยายามสืบและรู้ตัวจริงของบัฟฟาโร่ บิลให้ได้ แต่ในที่สุดก็เกิดเรื่องเมื่อลูกสาวของวุฒิสมาชิกถูกบัฟฟาโล่ บิลจับตัวไป เธอจึงต้องจับตัวบัฟฟาโร่บิลให้จงได้ เพื่อที่จะช่วยลูกสาวของวุฒิสมาชิกและเธอรู้ว่าเลคเตอร์คือกุญแจที่จะไขให้เธอพบตัวจริงของบัฟฟาโร่ บิล
ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับรางวัลออสการ์ไปทั้งหมด 5 สาขาได้แก่  สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, สาขาผู้กำกับยอดเยี่ยม,สาขาบทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม,สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม และ สาขานักแสดงนำหญิง ซึ่งเป็น 5 รางวัลใหญ่ของเวทีรางวัลออสการ์ทั้งสิ้น
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2534
ภาพยนตร์อเมริกัน
ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
ภาพยนตร์สยองขวัญ
ภาพยนตร์โดยโอไรอันพิกเจอส์
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในวอชิงตัน ดี.ซี.
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศบาฮามาส
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในรัฐเวอร์จิเนีย
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในรัฐเพนซิลเวเนีย
ภาพยนตร์อนุรักษ์หอทะเบียนภาพยนตร์แห่งชาติสหรัฐ