pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ภาษาอราเมอิกไบเบิล

ภาษาอราเมอิกไบเบิล (Biblical Aramaic) เป็นรูปแบบของภาษาอราเมอิกที่พบในหนังสือของดาเนียล เอซรา และบางแห่งไบเบิลฉบัลภาษาฮีบรู
== ภาษาอราเมอิกและภาษาฮีบรู ==
ภาษาฮีบรูเป็นภาษาหลักของไบเบิลฉบับภาษาฮีบรู ภาษาอราเมอิกเป็นภาษาที่พบเพียงสิบบทจากทั้งฉบับ ภาษาอราเมอิกไบเบิลมีความใกล้เคียงกับภาษาฮีบรู แม้ว่าจะมีลักษณะคล้ายภาษาสเปนและภาษาโปรตุเกสบ้างเล็กน้อย และเขียนด้วยอักษรชนิดเดียวกัน
=== ความเหมือน ===
ใช้อักษรทรงเหลี่ยม
ระบบกริยามาจากรากศัพท์พยัญชนะสามตัว
การทำงานที่คล้ายกันของระบบกริยาสันธาน
คำนามมีสามสถานะ คือสัมบูรณ์ โครงสร้างและเน้นหนัก
=== ความต่าง ===
ภาษาอราเมอิกเติมคำนำหน้าที่ตอนท้ายของหน่วย
He และ alef เป็นคำนำหน้านามที่เปลี่ยนได้.
ภาษาอราเมอิกใช้อักษรที่ต่างกันสำหรับเสียงเดียวกัน
ภาษาอราเมอิกไม่มีระบบการเลื่อนเสียงสระแบบคานาอันไนต์จากa เป็น o.
dalet ที่ทำหน้าที่เป็นบุพบทเป็นสันธานด้วย และมักใช้แทนที่โครงสร้างของการแสดงความเป็นเจ้าของ
=== สัทวิทยา ===
{|class=wikitable style="text-align:center"
|-
!เซมิติกดั้งเดิม
!ฮีบรู
!อราเมอิก
|-
|ð, δ || ז || ד
|-
|z || ז || ז
|-
|t || ת ||ת
|-
|θ ||שׁ || ת
|-
|ś || שׂ || שׂ
|-
|š|| שׁ || שׁ
|-
|s || ס || ס
|-
|θ' || צ|| ט
|-
|ṣ || צ || צ
|-
|ð', δ' || צ|| ק ע
|}
== ประวัติ ==
ในระหว่างช่วง 257 ปีก่อนพุทธศักราช ภาษาอราเมอิกเป็นภาษากลางในตะวันออกใกล้ ก่อนยุคนี้เคยเป็นภาษาประจำชาติของนครรัฐอรามาเนียน ในช่วง 158 ปีก่อนพุทธศักราช กษัตริย์เฮเซกิอาห์แห่งยูดาห์เจรจากับกษัตริย์เซนนาเซริบแห่งอัสซีเรียในระหว่างการล้อมกรุงเยรูซาเลม ทูตของกษัตริย์เฮเซกิอาห์ใช้ภาษาอราเมอิก ต่อมาภาษาอราเมอิกกลายเป็นภาษากลางในระดับนานาชาติ ไม่ใช่ระดับประชาชนทั่วไป ใน 43 ปีก่อนพุทธศักราช กษัตริย์เนบูคัดเนซาร์ที่สองแห่งบาบิโลนทำลายกรุงเยรูซาเล็มและอพยพชาวยิวจำนวนมากไปทางตะวันออก ภาษาอราเมอิกเป็นภาษาที่จำเป็นสำหรับผู้อพยพ หลังจากจักรพรรดิแห่งเปอร์เซียเข้ายึดครองกรุงบาบิโลน ภาษาอราเมอิกกลายเป็นภาษาทางวัฒนธรรมและการเรียนรู้ของชาวยิวด้วย กษัตริย์ดาริอุสที่ 1 ประกาศให้ภาษาอราเมอิกเป็นภาษาราชการสำหรับซีกตะวันตกของจักรวรรดิเมื่อ พ.ศ. 43 ภาษาอราเมอิกจักรวรรดินี้เป็นพื้นฐานของภาษาอราเมอิกไบเบิล
== การปรากฏของภาษาอราเมอิกในไบเบิลภาษาฮีบรู ==
เอซรา 4:8–6:18 และ 7:12–26 — การอ้างถึงเอกสารในยุค พ.ศ. 43 เกี่ยวกับการสร้างวิหารแห่งเยรูซาเล็ม
ดาเนียล 2:4b–7:28 — เรื่องเล่าห้าเรื่องเกี่ยวกับดาเนียล
เยเรมิอาห์ 10:11 — ประโยคเดียวในตอนกลางของเนื้อหาภาษาฮีบรูเกี่ยวกับการเคารพบูชา
เจเนซิส 31:47 — การแปลชื่อและสถานที่ในภาษาฮีบรู
== การปรากฏในที่อื่นๆตามความเห็นของนักวิชาการบางคน ==
เจเนซิส 15:1 —במחזה (ba-maħaze, "ในวิสัยทัศน์") ตามความเห็นของโซฮาร์ (I:88b) คำนี้เป็นภาษาอราเมอิกซึ่งปกติในภาษาฮีบรูจะเป็น במראה (ba-mar’e).
จำนวน 23:10 —רבע (rôḇa‘, ปกติแปลเป็น "คลัง" หรือ "หรือส่วนที่สี่") Rabbi J.H. Hertz, เห็นว่าเป็นคำภาษาอราเมอิกหมายถึง "ฝุ่น"
ยอบ 36:2a — ราชีเห็นว่าข้อความนี้เป็นภาษาอราเมอิก
อราเมอิกไบเบิล
Еврейско-арамейские языки
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นเสพสุนทร

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นเสพสุนทร (15 มีนาคม พ.ศ. 2335 - 23 สิงหาคม พ.ศ. 2385) มีพระนามเดิมว่า พระองค์เจ้ากุสุมา ประสูติเมื่อวันศุกร์ เดือน 5 ขึ้น 4 ค่ำ ปีฉลู เบญจศก จุลศักราช 1154 ตรงกับวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2335 เป็นพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยและเจ้าจอมมารดากรุด ทรงเป็นต้นราชสกุลกุสุมา
พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ สถาปนาขึ้นเป็น กรมหมื่นเสพสุนทร สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 3 เมื่อวันอังคาร เดือน 9 แรม 2 ค่ำ ปีขาล จ.ศ. 1204 ตรงกับ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2385 พระชนมายุ 50 พรรษา
== พระโอรส==
หม่อมเจ้าชายทับทิม กุสุมา
หม่อมเจ้าชายโต กุสุมา (พ.ศ. 2360 - ไม่มีข้อมูล) มีโอรสคือ
*หม่อมราชวงศ์นวล กุสุมา สมรสกับนางเอม กุสุมา ณ อยุธยา มีบุตรและธิดา 4 คน คือ
**หลวงนิธยากรพิทักษ์ (หม่อมหลวงมุ่ย กุสุมา) (เสียชีวิต 24 พฤศจิกายน 2456) สมรสกับนางมณี นิธยากรพิทักษ์ มีบุตร คือ
***ศาสตราจารย์ เทือก กุสุมา ณ อยุธยา
**หม่อมหลวงกิ่งกาญจ์ กุสุมา
**หม่อมหลวงพิศ กุสุมา
**หม่อมหลวงแถม กุสุมา
หม่อมเจ้าชายหนู กุสุมา (พ.ศ. 2368 - 17 เมษายน พ.ศ. 2434)
หม่อมเจ้าชายตุ้ม กุสุมา
== พระเกียรติยศ ==
=== พระอิสริยยศ ===
หม่อมเจ้ากุสุมา (15 มีนาคม พ.ศ. 2335 - พ.ศ. 2349)
พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้ากุสุมา (พ.ศ. 2349 - 7 กันยายน พ.ศ. 2352)
พระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้ากุสุมา (7 กันยายน พ.ศ. 2352 - 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2367)
พระเจ้าน้องยาเธอ พระองค์เจ้ากุสุมา (21 กรกฎาคม พ.ศ. 2367)
พระเจ้าน้องยาเธอ กรมหมื่นเสพสุนทร (พ.ศ. 2367 - 2 เมษายน พ.ศ. 2394)
พระเจ้าพี่ยาเธอ กรมหมื่นเสพสุนทร (2 เมษายน พ.ศ. 2394 - 1 ตุลาคม พ.ศ. 2411)
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นเสพสุนทร (1 ตุลาคม พ.ศ. 2411 - ปัจจุบัน)
== พงศาวลี ==
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2335
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2385
กุสุมา
กุสุมา
กุสุมา
สเพสุนทร
เตียวต๋ง

เตียวต๋ง (趙忠) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก ขันทีในยุคราชวงศ์ฮั่นตอนปลาย เป็นสมาชิกขันทีของคณะสิบขันที และเป็นขันทีที่มีอำนาจมากในรัชสมัยของพระเจ้าเลนเต้
เมื่อพระเจ้าเลนเต้สววรคต โฮจิ๋น แม่ทัพใหญ่ได้วางแผนกำจัดสิบขันทีโดยขอให้กองกำลังหัวเมืองยกมาเมืองหลวงเพื่อปราบสิบขันที เหล่าสิบขันทีทราบข่าวจึงได้วางแผนลวงโฮจิ๋นมาฆ่าได้สำเร็จ เหล่าทหารของโฮจิ๋นเมื่อรู้ว่าโฮจิ๋นตายแล้ว จึงพังประตูชั้นในแล้วบุกเข้าไปในวัง เตียวต๋งและเพื่อนขันทีอีก 3 คน คือ เชียกง เห้หุย และก๊กเสง รีบหนีเข้าไปในสวนดอกไม้ ทหารโฮจิ๋นจึงตามไปสังหารทั้ง 4 คน แล้วสับศพจนละเอียด
== ดูเพิ่ม ==
ตัวละครในสามก๊ก
สิบขันที
บุคคลที่เกิดในคริสต์ศตวรรษที่ 2
ตีเยวต๋ง
เบเวอร์ลีฮิลส์

เบเวอร์ลีฮิลส์ (Beverly Hills) เป็นเมืองทางด้านตะวันตกของเขตการปกครองลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา เบเวอร์ลีฮิลส์และเมืองเพื่อนบ้านของเวสต์ฮอลลีวูดที่รอบล้อมโดยเมืองของลอสแอนเจลิส พื้นที่ที่เรียกว่า "Platinum Triangle" (สามเหลี่ยมทองคำขาว) ในเขตพื้นที่คนมีฐานะได้รวมกันในเบเวอร์ลีฮิลส์ และในเขตลอสแอนเจลิสอย่าง เบล-แอร์ และ โฮล์มบี ฮิลส์ มีประชากร 34,980 คนจากการสำรวจประชากรในปี 2006
เบเวอร์ลีฮิลส์ มีขอบเขตทางด้านทิศเหนือติดกับเบล-แอร์และ ภูเขาซานตาโมนิกา, ทางด้านตะวันออกติดกับเวสต์ฮอลลีวูด, คาร์เธย์ของลอสแอนเจลิส และ เขตแฟร์แฟกซ์ของลอสแอนเจลิส และทางด้านใต้ติดกับ เบเวอร์ลีวูด
เบเวอร์ลีฮิลส์ มีบ้านที่ใหญ่ที่สุดในเขตลอสแอนเจลิสและประเทศ บางบ้านดูโอ่อ่าและหรูหรา มีขนาดใหญ่มาก มีความสวยงามและเป็นบ้านสมัยใหม่ และยังมีบ้านแบ่งเช่าและบ้านเดี่ยวที่มีพื้นที่น้อยกว่า 3,000 ตร.ฟุต (280 ตร.ม.) ส่วนรายได้เฉลี่ยครัวเรือนอยู่ที่ 87,000 ดอลลาร์สหรัฐ
ในปี 2007 โคลด์เวลล์ แบงเกอร์ ได้จัดอันดับว่าเบเวอร์ลีฮิลส์ เป็นตลาดอสังหาริมทรัพย์ที่แพงที่สุด (เป็นปีที่สองติดต่อกัน) ในสหรัฐอเมริกา ที่มีค่าเฉลี่ยของบ้านตกอยู่ที่ 2.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
== อ้างอิง ==
เมืองในเทศมณฑลลอสแอนเจลิส
เห้หุย

เห้หุย (Xia Yun ; )  เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก ขันทีในยุคราชวงศ์ฮั่นตอนปลาย เป็นสมาชิกขันทีของคณะสิบขันที และเป็นขันทีที่มีอำนาจมากในรัชสมัยของพระเจ้าเลนเต้
เมื่อพระเจ้าเลนเต้สววรคต โฮจิ๋น แม่ทัพใหญ่ได้วางแผนกำจัดสิบขันทีโดยขอให้กองกำลังหัวเมืองยกมาเมืองหลวงเพื่อปราบสิบขันที เหล่าสิบขันทีทราบข่าวจึงได้วางแผนลวงโฮจิ๋นมาฆ่าได้สำเร็จ เหล่าทหารของโฮจิ๋นเมื่อรู้ว่าโฮจิ๋นตายแล้ว จึงพังประตูชั้นในแล้วบุกเข้าไปในวัง เห้หุยและเพื่อนขันทีอีก 3 คน คือ เตียวต๋ง เชียกง และก๊กเสง รีบหนีเข้าไปในสวนดอกไม้ ทหารโฮจิ๋นจึงตามไปสังหารทั้ง 4 คน แล้วสับศพจนละเอียด
== ดูเพิ่ม ==
ตัวละครในสามก๊ก
สิบขันที
ห้เหย
เทียควง

เทียควง หรือ เชียกง   เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก ขันทีในยุคราชวงศ์ฮั่นตอนปลาย เป็นสมาชิกขันทีของคณะสิบขันที และเป็นขันทีที่มีอำนาจมากในรัชสมัยของพระเจ้าเลนเต้
เมื่อพระเจ้าเลนเต้สววรคต โฮจิ๋น แม่ทัพใหญ่ได้วางแผนกำจัดสิบขันทีโดยขอให้กองกำลังหัวเมืองยกมาเมืองหลวงเพื่อปราบสิบขันที เหล่าสิบขันทีทราบข่าวจึงได้วางแผนลวงโฮจิ๋นมาฆ่าได้สำเร็จ เหล่าทหารของโฮจิ๋นเมื่อรู้ว่าโฮจิ๋นตายแล้ว จึงพังประตูชั้นในแล้วบุกเข้าไปในวัง เชียกงและเพื่อนขันทีอีก 3 คน คือ เตียวต๋ง เห้หุย และก๊กเสง รีบหนีเข้าไปในสวนดอกไม้ ทหารโฮจิ๋นจึงตามไปสังหารทั้ง 4 คน แล้วสับศพจนละเอียด
== ดูเพิ่ม ==
ตัวละครในสามก๊ก
สิบขันที
ตัวละครสมมติในยุคสามก๊ก
List of fictional people of the Three Kingdoms#Chapter 1
ก๊กเสง

ก๊กเสง หรือ กุยเสง มีชื่อในสำเนียงจีนกลางว่า กัวเซิ่ง  (เสียชีวิต ค.ศ. 189) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก ขันทีในยุคราชวงศ์ฮั่นตอนปลาย เป็นสมาชิกขันทีของคณะสิบขันที และเป็นขันทีที่มีอำนาจมากในรัชสมัยของพระเจ้าเลนเต้
ในสามก๊กฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) มีการเรียกชื่อก๊กเสงเป็น  2 ชื่อ คือก๊กเสงและกุยเสง โดยเรียกเมื่อกล่าวถึงครั้งแรกว่าก๊กเสง ในภายหลังเรียกว่ากุยเสงโดยบอกว่าอยู่นอกกลุ่มสิบขันที ซึ่งเป็นความเข้าใจผิด
==ประวัติ==
เมื่อพระเจ้าเลนเต้สววรคต โฮจิ๋น แม่ทัพใหญ่ในราชสำนักและเป็นพี่ชายของนางโฮเฮา ได้ยกหองจูเปียนโอรสพระเจ้าเลนเต้ที่เกิดกับนางโฮเฮาขึ้นเป็นกษัตริย์ และได้ให้อ้วนเสี้ยวคุมทหารไปตามจับขันทีเกนหวนซึ่งเป็นผู้สนับสนุนหองจูเหียบ โอรสพระเจ้าเลนเต้ที่เกิดกับนางอองบีหยิน เกนหวนหนีไปในสวนดอกไม้และถูกก๊กเสงสังหารในสวนดอกไม้นั้น เมื่อเกนหวนตาย อ้วนเสี้ยวได้ยุยงให้โฮจิ๋นกวาดล้างสิบขันทีที่เหลือให้สิ้น ก๊กเสงพร้อมด้วยขันทีที่เหลือที่นำโดยเตียวเหยียงจึงได้ไปเข้าเฝ้านางโฮเฮา อ้างว่าเกนหวนแต่เพียงผู้เดียวที่คิดการหมายจะยกหองจูเหียบขึ้นเป็นกษัตริย์ พวกตนที่เหลือมิได้รู้เห็นเป็นใจด้วย พร้อมอ้อนวอนให้นางโฮเฮาช่วยพูดกับโฮจิ๋นให้ไว้ชีวิตพวกตน นางโฮเฮายอมทำตามคำอ้อนวอนของสิบขันที โฮจิ๋นจึงเลิกคิดการกวาดล้างสิบขันที
ต่อมา อ้วนเสี้ยวยุยงโฮจิ๋นให้กำจัดสิบขันทีอีกครั้ง โดยแนะนำให้เรียกกองกำลังหัวเมืองยกมาเมืองหลวงเพื่อปราบสิบขันที เหล่าสิบขันทีทราบข่าวจึงได้วางแผนลวงโฮจิ๋นมาฆ่าได้สำเร็จ เมื่อโจโฉและอ้วนเสี้ยวรู้ว่าโฮจิ๋นตายแล้ว จึงนำทหารพังประตูชั้นในแล้วบุกเข้าไปในวัง ก๊กเสงและเพื่อนขันทีอีก 3 คน คือ เตียวต๋ง เชียกง (เทียควง) และเห้หุย รีบหนีเข้าไปในสวนดอกไม้ โจโฉและอ้วนเสี้ยวจึงนำทหารตามไปสังหารทั้ง 4 คน แล้วสับศพจนละเอียด
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ตัวละครในสามก๊ก
สิบขันที
บุคคลที่เกิดในคริสต์ศตวรรษที่ 2
ก๊กเสง
เกียนสิด

เกียนสิด หรือ เกนหวน (เสียชีวิต  พฤษภาคม ค.ศ. 189) มีชื่อในสำเนียงจีนกลางว่า เจี่ยนชั่ว  เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก ขันทีในยุคราชวงศ์ฮั่นตอนปลาย เป็นสมาชิกขันทีของคณะสิบขันที และเป็นขันทีที่มีอำนาจมากในรัชสมัยของพระเจ้าเลนเต้
เมื่อพระเจ้าเลนเต้ประชวรหนักใกล้สวรรคต พระองค์ได้เรียกเกียนสิดมาปรึกษาเรื่องรัชทายาท เกียนสิดแนะนำว่าควรให้หองจูเหียบซึ่งเป็นพระโอรสองค์เล็กขึ้นครองราชย์ แต่เนื่องจากโฮจิ๋น พระปิตุลาของหองจูเปียนพระโอรสองค์โตยังกุมอำนาจทางการทหารอยู่ จึงควรให้สังหารโฮจิ๋นเสีย พระเจ้าเลนเต้ทรงเห็นชอบจึงส่งคนไปเรียกโฮจิ๋นเพื่อลวงสังหาร แต่แผนการของเกียนสิดกลับรั่วไหล โฮจิ๋นทราบความจึงคิดกำจัดเหล่า 10 ขันที
ต่อมา พระเจ้าเลนเต้สวรรคต โฮจิ๋นทูลเชิญหองจูเปียขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าฮั่นเซ่าตี้ แล้วให้อ้วนเสี้ยวคุมกองกำลังห้าพันนายออกตามสังหารเกียนสิด เกียนสิดหนีเข้าไปในสวนดอกไม้ แล้วถูกก๊กเสงซึ่งมีใจพยาบาทเกียนสิดฆ่าตาย เหล่าขันทีที่เหลือ 9 คนได้ตัดศีรษะเกียนสิดมาขอขมาโฮจิ๋น แล้วบอกว่าแผนการสังหารโฮจิ๋นนั้นเป็นความคิดของเกียนสิดแต่เพียงผู้เดียว พวกตนที่เหลือมิได้มีส่วนเกี่ยวข้อง ทำให้ขันทีที่เหลือจึงรอดจากการถูกสังหารของโฮจิ๋น
== ดูเพิ่ม ==
ตัวละครในสามก๊ก
สิบขันที
==อ้างอิง==
Fan, Ye (คริสต์ศตวรรษที่ 5). Book of the Later Han (Houhanshu).
บุคคลที่เกิดในคริสต์ศตวรรษที่ 2
กีเยนสิด
ขันทีในยุคราชวงศ์ฮั่น
ภาษาอาหรับอ่าว

อาหรับอ่าว (خليجي  สำเนียงท้องถิ่น:  หรือ اللهجة الخليجية , สำเนียงท้องถิ่น: ) เป็นภาษาอาหรับรูปแบบหนึ่งที่มีผู้พูดในอาระเบียตะวันออก รอบ ๆ ชายฝั่งอ่าวเปอร์เซีย เช่น คูเวต, บาห์เรน, กาตาร์, สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์, อิรักตอนใต้, ซาอุดีอาระเบียฝั่งตะวันออก, โอมานตอนเหนือ และในหมู่ชาวอิหร่านเชื้อสายอาหรับบางส่วน
ลักษณะสำคัญที่ทำให้ต่างจากสำเนียงของชาวเบดูอินอื่น ๆ คือมีคำยืมจากภาษาเปอร์เซียน้อย และการออกเสียง  k เป็น ch ("kalb" หมา, อ่านเป็น "chalb"); และบางครั้งออกเสียง  j เป็น  y (jeeb "นำมา" (เพศชาย), อ่านเป็น "yeeb")
ภาษาที่เป็นญาติใกล้ชิดกับภาษาในแถบอ่าวคือภาษาย่อยในคาบสมุทรอาหรับ เช่น ภาษาอาหรับนัจญ์ดี และภาษาอาหรับบาห์เรน ถึงแม้ว่าจะมีผู้พูดในพื้นที่ซาอุดีอาระเบียจำนวนมาก แต่ภาษาอาหรับอ่าวไม่ได้เป็นภาษาแม่ของชาวซาอุดีส่วนใหญ่ เนื่องจากประชากรส่วนใหญ่ของประเทศไม่ได้อาศัยอยู่ที่อาระเบียตะวันออก ในประเทศนี้มีผู้พูดภาษาอาหรับอ่าวประมาณ 200,000 คนจากประชากรมากกว่า 30 ล้านคน ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในจังหวัดตะวันออก
== ชื่อ ==

ชื่อเต็มของภาษาย่อยนี้คือ  (اللهجة الخليجية สำเนียงท้องถิ่น: ) สามรถแปลได้ว่า 'สำเนียงของอ่าว' อย่างไรก็ตาม ผู้คนทั่วไปเรียกภาษานี้ว่า เคาะลีญี (خليجي ) ซึ่งแปลตรงตัวว่า 'ของอ่าว'
== ดูเพิ่ม ==
ภาษาอาหรับคาบสมุทร
ภาษาอาหรับ
==อ้างอิง==
===ข้อมูล===
==อ่านเพิ่ม==
อาหรับอ่าว
อาหรับอ่าว
อาหรับอ่าว
อาหรับอ่าว
อาหรับอ่าว
อาหรับอ่าว
ภาษาอาหรับ
อ่าวเปอร์เซีย
ละครเพลง

ละครเพลง (musical theatre) เป็นรูปแบบของละครที่นำดนตรี เพลง คำพูด และการเต้นรำ รวมเข้าด้วยกัน การแสดงอารมณ์ ความสงสาร ความรัก ความโกรธ รวมไปถึงเรื่องราวที่บอกเล่าผ่านละคร ผ่านคำพูด ดนตรี การเคลื่อนไหว เทคนิคต่าง ๆ ให้เกิดความบันเทิงโดยรวม ตั้งแต่ต้นศตวรรษที่ 20 การแสดงละครเพลงบนเวทีจะเรียกว่าง่าย ๆ ว่า มิวสิคัล (musicals)
ละครเพลงมีการแสดงทั่วไป ทั่วโลก อาจจะแสดงในงานใหญ่ ๆ ที่มีทุนสร้างสูงอย่าง เวสต์เอนด์ และ ละครบรอดเวย์ ในลอนดอนและนิวยอร์กซิตี หรือโรงละครฟรินจ์ที่เล็กลงมา, ออฟ-บรอดเวย์ หรือ การแสดงท้องถิ่น, ทัวร์ละครเพลง หรือการแสดงสมัครเล่นในโรงเรียน มหาวิทยาลัย นอกจากนี้ในอังกฤษและอเมริกาเหนือ ละครเพลงมีความโดดเด่นในหลายประเทศในยุโรป ละตินอเมริกา และเอเชีย
ละครเพลงที่มีชื่อเสียงเช่น Show Boat, Oklahoma!, West Side Story, The Fantasticks, Hair, A Chorus Line, Les Misérables, The Phantom of the Opera, Rent และ The Producers
ละครเวที
ว็อกเซล

ว็อกเซล voxel ซึ่งเกิดจากการผสมคำแบบportmanteauระหว่างคำว่า volumetric และคำว่า pixel เป็นการคำหนดค่า(เช่นสี ความหนาแน่น ฯลฯ) ให้จุดแต่ละจุดใน regular grid ในสามมิติ โดย voxel จะมีลักษณะเหมือน pixel ในภาพแบบแรสเตอร์(ภาพ bitmap) เพียงแต่เป็นการนำภาพแบบแรสเตอร์มาเรียงทับซ้อนกันหลายๆชั้น และเช่นเดียวกับ pixel ที่ไม่มีการเก็บค่าพิกัดลงในตัวจุดเอง การอ้างอิงถึง voxel แต่ละจุดจึงต้องอ้างอิงจากค่า offset จากจุดอื่นๆ
การสร้างภาพสามมิติ
คอมพิวเตอร์กราฟิกส์สามมิติ
ภาษาพิวนิก

ภาษาพิวนิก (Punic language) เป็นภาษากลุ่มเซมิติกที่ตายแล้ว เคยใช้พูดบริเวณทะเลเมดิเตอร์เรเนียนในแอฟริกาเหนือโดยชาวพิวนิก
== คำจำกัดความ ==
ภาษาพิวนิกเป็นสำเนียงที่ตายแล้วของภาษาฟินิเชียที่ใช้พูดในจักรวรรดิของชาวฟินิเชียในแอฟริกาเหนือ รวมทั้งคาร์เธจและดินแดนอื่นในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน เป็นที่รู้จักจากจารึกและชื่อบุคคลที่เหลืออยู่
ออกุสตินแห่งฮิบโปเป็นนักเขียนคนสุดท้ายในยุคโบราณที่มีความรู้เกี่ยวกับภาษาพิวนิก แต่ก่อนเชื่อว่าภาษาพิวนิกมีอิทธิพลต่อภาษามอลตาแต่ปัจจุบันได้ลดความเชื่อนี้ลง
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
http://www.omniglot.com/writing/punic.htm รูปแบบการเขียนภาษาพิวนิก
พิวนิก
1011

1011 (หนึ่งพันสิบเอ็ด)  เป็นจำนวนธรรมชาติที่อยู่ถัดจาก 1010 (หนึ่งพันสิบ) และอยู่ก่อนหน้า 1012 (หนึ่งพันสิบสอง)
== ความหมาย ==
พ.ศ. 1011 และ ค.ศ. 1011
1011 ในเลขฐานสองมีค่าเท่ากับ 11 ในเลขฐานสิบ
== ในระบบเลขฐาน ==
จำนวนเต็ม
1011 (แก้ความกำกวม)

1011 สามารถหมายถึง
1011 จำนวนเต็มที่อยู่ระหว่าง 1010 และ 1012
พ.ศ. 1011
ค.ศ. 1011
เท็นอีเลฟเวน (1011) ศิลปินคู่ดูโอจากค่ายอาร์เอส
ล็อกฮีด แอล-1011 เครื่องบินโดยสารเชิงพาณิชย์รุ่นหนึ่ง
เจ้าชายโทะชิฮิโตะ คุโจ

เจ้าชายคุโจ โทะชิฮิโตะ หรือ พระมาตุลาโทชิฮิโตะ  (16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2423 - 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2481) เป็นสมาชิกของตระกูลฟุจิวะระ ของญี่ปุ่น เป็นพระโอรสในเจ้าชายคุโจ มิจิทะกะ  และ นางโนะมะ อิกุโกะ  ประสูติที่ ปราสาทคุโจ กรุงโตเกียว พระองค์ได้เษกสมรสกับ คุณหญิง อิจิโจะ มิซูโกะ เป็นพระเชษฐาใน สมเด็จพระจักรพรรดินีเทเม พระอัครมเหสีใน จักรพรรดิไทโช โทชิฮิโตะเป็นพระมาตุลาในจักรพรรดิโชวะ
เจ้าชายโทชิฮิโตะ เป็นต้นราชสกุลคาซาม่า หรือ ตระกูลคาซาม่า มีโอรส-ธิดาทั้งสิ้น 2 พระองค์
เจ้าชายคุโจ มาสะฮิโตะ(คุโจ มาสะฮิโตะ) (1 มกราคม พ.ศ. 1912 - ปัจจุบัน)
ฮามาโนะ มิจิโกะ (คุโจว มิจิโกะ)(พ.ศ. 2457 - พ.ศ. 2549)
เจ้าชายโทชิฮิโตะ ทรงมีส่วนร่วมในการปกครองประเทศในสมัยที่สมเด็จพระจักรพรรดิไทโชประชวร และจักรพรรดินีเทเม พระขนิษฏาของพระองค์สำเร็จราชการแทน ทรงมีส่วนร่วมในการคัดค้านการเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่สอง จนเกิดการทะเลาะกับพระจักรพรรดิโชวะ
== ปริศนาการสิ้นพระชนม์ ==
เจ้าชายโทะชิฮิโตะ ทรงดำรงตำแหน่งเป็นพระมาตุลาจนกระทั่งสิ้นพระชนม์เมื่อพระชนมายุได้ 58 พรรษา ณ ปราสาทฟุจิวะระ กรุงโตเกียว ว่ากันว่าพระองค์ทรงถูกปลงพระชนม์เนื่องจากทรงประกาศคัดค้านการเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่สองอย่างเปิดเผย ส่งผลให้ผู้ที่สนับสนุนการเข้าร่วมสงครามไม่พอใจจึงวางแผนปลงพระชนม์พระองคด้วยยาพิษเสีย ซึ่งเรื่องนียังไม่มีผลสรุปที่แน่ชัดว่าแท้ที่จริงแล้วคนปลงพระชนม์เป็นใคร แล้วพระองค์ถูกปลงพระชนม์จริงหรือไม่  การสิ้นพระชนม์ของพระองค์ทำให้ สมเด็จพระจักรพรรดินีเทเมกริ้ว และสงสัยอย่างยิ่ง ส่งผลให้พระองค์ออกต่อต้านสงครามจนเกิดการทะเลาะกับสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ พระโอรสของพระองค์เองขึ้น แต่บางคนก็คาดว่าพระองค์ประชวรและสรรคตด้วยโรคชรา
== พระยศ ==
คุณชาย คุโจ โทชิฮิโตะ (พ.ศ. 2423 -  25 พฤษภาคม พ.ศ. 2443)
เชษฐาคุโจ โทชิฮิโตะ(พ.ศ. 2443 - พ.ศ. 2469)
พระมาตุลาเจ้าชายโทชิฮิโตะ (พ.ศ. 2469 - พ.ศ. 2481)
เจ้าชายคุโจ โทชิฮิโตะ(หลังสิ้นพระชนม์)
== อ้างอิง ==
ภาษาอาหรับมาโรไนต์

ภาษาอาหรับมาโรไนต์ในไซปรัส (Cypriot Maronite Arabic) หรือภาษาอาหรับไซปรัส ภาษามาโรไนต์ ภาษาซันนา ใช้พูดในมาโรไนต์ในไซปรัส ผู้พุโส่วนใหญ่มีอายุมากกว่า 30 ปี ผู้พูดภาษานี้อพยพมาจากเลบานอนเมื่อ 700 ปีที่ผ่านมา ได้รับอิทธิพลจากภาษากรีกทั้งทางด้านสัทวิทยาและคำศัพท์
== อ้างอิง ==
Ethnologue entry for Cypriot Arabic
Alexander Borg. A Comparative Glossary of Cypriot Maronite Arabic (Arabic-English). Brill 2004. ISBN 90-04-13198-1
Alexander Borg. Cypriot Arabic Phonology. In Kaye, Alan S., editor, Phonologies of Asia and Africa (including the Caucasus), volume 1, chapter 15, pp. 219--244. Winona Lake, Indiana: Eisenbrauns, 1997. ISBN 1-57506-017-5
Alexander Borg. Cypriot Arabic: A Historical and Comparative Investigation into the Phonology and Morphology of the Arabic Vernacular Spoken by the Maronites of Kormakiti Village in the Kyrenia District of North-Western Cyprus, Stuttgart: Deutsche Morgenländische Gesellschaft, 1985. ISBN 3-515-03999-6
Tsiapera, M. A Descriptive Analysis of Cypriot Maronite Arabic, The Hague: Mouton & Co., N.V., 1969.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Cypriot Arabic in northern Cyprus by Alkan Chaglar, Toplum Postasi
The Spoken Arabic Dialect Of The Maronites Of Cyprus, George Thomas 2000.
German Homepage of Maronitische Christliche Union Deutschlands e.V. Arabic/German 
อาหรับมาโรไนต์
ภาษาอิสกาซมี

ภาษาอิซกาซมี (Ishkashimi language) เป็นภาษากลุ่มปามีร์ ที่อยู่ในภาษากลุ่มอิหร่านตะวันตกเฉียงใต้ แพร่กระจายในจังหวัดปกครองตนเองโกร์โน-บาดักชานในทาจิกิสถาน และจังหวัดบาดักชานในอัฟกานิสถาน จำนวนผู้พูดทั้งหมดประมาณ 2500 คน ปัจจุบันส่วนใหญ่อยู่ระหว่างทาจิกิสถานกับรัสเซีย อีกราว 400 คนยังอยู่ตามแนวชายแดนอัฟกานิสถานในเมืองอิศกาศิมซึ่งคนส่วนใหญ่พูดภาษาทาจิก มีความใกล้เคียงกับภาษาเซบากีและภาษาซังเลชิในอัฟกานิสถาน
อิสกาซมี
อิสกาซมี
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Ishkashimi story with English translation recorded by Grierson (1920)
Ishkashimi-English Vocabulary List
English-Ishkashimi- Zebaki-Wakhi-Yazghulami Vocabulary
ภาษาอุลช์

ภาษาอุลช์ (Ulch language) เป็นภาษาของชาวอุลช์ในไซบีเรีย มีผู้พูดประมาณ 500 - 1,000 คน
== อักษร ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Ethnologue: Ulch
SIL International: Ulch
Endangered Languages of Indigenous Peoples of Siberia 
อุลช์
ฮวาง ชุงแจ

ฮวาง ชุงแจ (Chung Jae Hwang) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดเมื่อ 27 เมษายน พ.ศ. 2502 ที่ โซล เกาหลีใต้ สถิติการชก 31 ครั้ง ชนะ 28 (น็อค 25) แพ้ 3
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ OPBF รุ่นเวลเตอร์เวท
* ชิง 29 กุมภาพันธ์ 2523 ชนะคะแนน แดน เดอกูซแมน ที่ ฟิลิปปินส์
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 30 พฤษภาคม 2523 ชนะน็อค วินเซนต์ มาวัส ยก 1 ที่เกาหลีใต้
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 12 กรกฎาคม 2523 ชนะน็อค โยฮิ อราอิ ยก 7 ที่ เกาหลีใต้
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 24 กันยายน 2523 ชนะน็อค เอ็ดดี้ บอย โอโปซา ยก 4 ที่ เกาหลีใต้
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 3 พฤศจิกายน 2523 ชนะน็อค ไดนาไมต์ มัตสุโอะ ยก 5 ที่ เกาหลีใต้
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 21 ธันวาคม 2523 ชนะน็อค ไมค์ เดอกูซแมน ยก 3 ที่ เกาหลีใต้
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 6, 1 มีนาคม 2524 ชนะน็อค คัตสุฮิโร ซาวาดา ยก 5 ที่ เกาหลีใต้
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 7, 5 เมษายน 2524 ชนะคะแนน แสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์ ที่ร้อยเอ็ด
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 8, 17 พฤษภาคม 2524 ชนะน็อค เฟอร์นานโด กลอเรีย ยก 8 ที่ เกาหลีใต้
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 9, 26 กรกฎาคม 2524 ชนะน็อค ดานิโล ลิมปาฮาน ยก 8 ที่เกาหลีใต้
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 10, 26 กันยายน 2524 ชนะน็อค ซาตานฟา พราติบ ที่ เกาหลีใต้
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 11, 31 ตุลาคม 2524 ชนะน็อค ต้องตา เกียรติวายุภักษ์ ยก 2 ที่ เกาหลีใต้
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 12, 5 ธันวาคม 2524 ชนะน็อค จอห์นนี่ ทัม ยก 3 ที่ เกาหลีใต้
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 13, 3 มกราคม 2525 ชนะน็อค อิกูยะ โตชิไน ยก 4 ที่ เกาหลีใต้
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 14, 21 กุมภาพันธ์ 2525 ชนะน็อค แดน เดอกูซแมน ยก 3 ที่เกาหลีใต้
* เสียแชมป์ 18 เมษายน 2525 แพ้น็อค ฮวาง จุนซุก ยก 8 ที่ เกาหลีใต้
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้
แชมป์ OPBF
บุคคลจากโซล
มาซารุ ฟูจิ

มาซารุ ฟูจิ  นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2494 ที่โตเกียว  สถิติการชก 38 ครั้ง ชนะ 18 (น็อค 5) เสมอ 2 แพ้ 18
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ญี่ปุ่นรุ่นฟลายเวท (2525)
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์ OBA รุ่นฟลายเวทเมื่อ 28 มิถุนายน 2524 แพ้น็อค เนตรน้อย ศ.วรสิงห์ ยก 3
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น
นักกีฬาจากโตเกียว
ศรีชยวรรธนปุระโกฏเฏ

ศรีชยวรรธนปุระโกฏเฏ (ශ්‍රී ජයවර්ධනපුර කෝට්ටේ; ஶ்ரீ ஜெயவர்த்தனபுர கோட்டே) หรือรู้จักกันในชื่อ ศรีชยวรรธนปุระ หรือ โกฏเฏ เป็นเมืองหลวงอย่างเป็นทางการของประเทศศรีลังกา ตั้งอยู่ทางชานเมืองด้านตะวันออกของนครโคลัมโบ บางครั้งเรียกว่า "เขตเมืองหลวงใหม่" อาคารรัฐสภาแห่งใหม่ของศรีลังกาก็ตั้งอยู่ที่นี่ด้วย
== ภูมิอากาศ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เมืองหลวงในทวีปเอเชีย
เมืองในประเทศศรีลังกา
ยุคหินกลาง (ยูเรเชีย)

ยุคหินกลาง (Mesolithic Period) เป็นช่วงเวลาระหว่างยุคหินเก่ากับยุคหินใหม่ ในช่วงเวลาประมาณ 5,000 - 10,000 ปีที่แล้ว เป็นเวลาที่มนุษย์ในช่วงเวลานี้เริ่มมีการนำวัสดุธรรมชาติมาใช้ประโยชน์ เช่น ทำตะกร้าสาน ทำรถลาก และเครื่องมือเครื่องใช้ที่ทำด้วยหินก็มีความประณีตมากขึ้น ตลอดจนรู้จักนำสุนัขมาเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง
ในสมัยยุคหินกลาง มนุษย์รู้จักการเลี้ยงสัตว์และเริ่มมีการเพาะปลูกพืช แต่อาชีพหลักของมนุษย์ในสมัยนี้ยังคงเป็นการล่าสัตว์ และยังเร่ร่อนไปตามแหล่งสมบูรณ์ โดยมักตั้งหลักแหล่งอยู่ตามแหล่งน้ำ ชายฝั่งทะเล ประกอบอาชีพประมง ล่าสัตว์และบริเวณที่มีความอุดมสมบูรณ์ โดยที่จีนมีการสร้างกำแพงหิน ขวานหิน ขุดอุโมงหิน
ยุคต่อมาหลังจากยุคหินกลาง คือ ยุคหินใหม่ (Neolithic)
ยุคหิน
ยุคหินใหม่

หินใหม่ เป็นยุคทางโบราณคดี ถือเป็นส่วนสุดท้ายของยุคหิน ในยุโรป เอเชีย และแอฟริกา ลักษณะที่เกิดขึ้นในยุคหินใหม่ได้แก่การเริ่มต้นทำเกษตรกรรม, การทำปศุสัตว์ และการเปลี่ยนผ่านจากวิถีชีวิตแบบ[มาสู่
โทอิก

โทอิก (TOEIC) ย่อมาจาก Test of English for International Communication เป็นแบบทดสอบสำหรับวัดระดับความรู้หรือทักษะการใช้ภาษาอังกฤษในชีวิตประจำวันสำหรับผู้ที่ไม่ได้ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาแม่ซึ่งจัดทำโดยสถาบัน Educational Testing Service (ETS) มีสำนักงานอยู่ที่เมืองพรินซ์ตัน รัฐนิวเจอร์ซีย์ สหรัฐอเมริกา (ซึ่งเป็นสถาบันเดียวกับที่จัดสอบ TOEFL, GMAT, GRE, SAT) ผู้ที่เข้าสอบโทอิกสามารถนำผลการสอบไปใช้สมัครงานได้ทั่วโลก และผลสอบมีอายุ 2 ปีนับจากวันที่สอบ
== อ้างอิง ==
https://www.tciap.com/toeic-where-to-go-in-thailand/
ภาษา
การทดสอบมาตรฐานทางภาษา
แฟลช (อุปกรณ์ถ่ายภาพ)

แฟลช (flash) เป็นแหล่งกำเนิดแสงเทียมในการให้ความสว่างสำหรับถ่ายภาพแฟลช (Flash) มีลักษณะเป็นไฟวาบสว่างขึ้นเพียงระยะเวลาสั้น ๆ เป็นอุปกรณ์จำเป็นอย่างยิ่งในช่วงเวลาที่สภาพแสงธรรมชาติไม่เป็นตามที่นักถ่ายภาพต้องการ ยุคสมัยแรกๆ แฟลชมีกำลังน้อยและสามารถใช้ได้ครั้งเดียว ไม่มีวงจรควบคุมที่ซับซ้อนมีหลอดแฟลชขนาดใหญ่
เมื่อเวลาผ่านไป เทคโนโลยีก้าวหน้ามากขึ้น สามารถพัฒนาแฟลชให้มีขนาดที่เล็กลง มีการใช้อิเลกทรอนิกส์ในการควบคุม สามารถใช้งานได้หลายครั้ง โดยมีคาปาซิเตอร์เป็นตัวเก็บประจุอาศัยพลังงานจากแบตเตอรี
แบ่งประเภทตามลักษณะการทำงานของแฟลชแล้วสามารถแบ่งเป็น 2 ประเภท ดังนี้
แฟลชหลอด (Bulb Flash) ประกอบด้วยตัวหลอดที่ทำด้วยแก้วใสบางฉาบด้วยพลาสติกใสสีฟ้าหรือสีน้ำเงินภายในหลอดบรรจุด้วยลวดโลหะพวกอะลูมิเนียม ทำเป็นเส้นเล็ก ๆ มากมาย และมีแก๊สออกซิเจนช่วยในการเผาไหม้ ภายในจะมีไส้หลอด เมื่อไส้หลอดลุกไหม้ถึงที่สุด (Peak) แล้วจะค่อย ๆ ดับลง
แฟลชอิเล็กทรอนิกส์ (Electronic Flash Strobe) แฟลช ชนิดนี้จะมีแบตเตอรี่แห้งเป็นตัวจ่ายพลังงาน ให้บรรจุลงในคอนเดนเซอร์ และทำให้แฟลชทำงาน ภายในหลอดบรรจุด้วยก๊าซเฉื่อย พวกซีนอนซึ่งจะใช้แรงดันไฟฟ้าประมาณ 500-2,000 โวลท์ ในการอัดประจุเมื่อแฟลชทำงานทำให้เกิดแรงคลื่นไฟฟ้าสูงออกมาผ่านก๊าซเฉื่อย และกระแสจะแตกตัวเป็นไอออน ทำให้คายพลังงานออกมาเป็นแสง
การถ่ายภาพ
วัดเขารูปช้าง (จังหวัดพิจิตร)

วัดเขารูปช้าง อยู่ตำบลดงป่าคำ ตามเส้นทางสายพิจิตร - ตะพานหิน ระยะทางประมาณ 15 กิโลเมตร มีเจดีย์แบบลังกาซึ่งตั้งอยู่บนยอดเขาที่มีหินสีขาวซ้อนกันมองดูคล้ายช้าง แต่เดิมเป็นเจดีย์เก่ามาก่อน และทางวัดได้ทำการปฏิสังขรณ์ใหม่เมื่อประมาณ 20 ปีมานี้ โดยประดับกระเบื้องเคลือบสีทองทั้งองค์ มีรั้วรอบองค์เจดีย์ สำหรับลานกว้างบนยอดเขา ทางวัดได้สร้างวิหารใหญ่ขึ้นหลังหนึ่งและมีเจดีย์เก่าอยู่องค์หนึ่งเป็นเจดีย์แบบลังกาทรงเหลี่ยมย่อมุมไม้สิบสอง สันนิษฐานว่าสร้างในสมัยอยุธยา มีตัวระฆังเป็นกลีบมะเฟืองแต่ยอดเจดีย์หักแล้ว นอกจากนั้นยังมีมณฑปแบบจตุรมุขหลังเก่าอยู่ใกล้กับโบสถ์หลังใหม่ ภายในมณฑปประดิษฐานพระพุทธบาทสำริด ที่ฝาผนังมีภาพเขียนเรื่องไตรภูมิพระร่วง
==อ้างอิง==
เขารูปช้าง
โบราณสถานในจังหวัดพิจิตร