pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
หม่อมเล็ก ภาณุพันธุ์ ณ อยุธยา

หม่อมเล็ก ภาณุพันธุ์ ณ อยุธยา (พ.ศ. 2425 – 24 กันยายน พ.ศ. 2461) เป็นหม่อมคนสุดท้าย ในสมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช 
หม่อมเล็ก (ยงใจยุทธ) เป็นบุตรีของนายกองนา (ทองดำ ยงใจยุทธ) ข้าหลวงในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นตระกูลชาวสวนแถบตำบลศาลายา จังหวัดนครปฐม กับคุณถม มีพี่สาวคนโตชื่อแจ่ม ยงใจยุทธ และมีน้องชายชื่อร้อยเอก ชั้น ยงใจยุทธ (บิดาของพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ)
หม่อมเล็กถวายตัวเป็นหม่อมห้ามในสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ เมื่อ พ.ศ. 2445 ให้ประสูติพระโอรส-พระธิดา 7 พระองค์ คือ
หม่อมเจ้ารำไพประภา (พ.ศ. 2450-2522) รัชกาลที่ 7 โปรดเกล้าสถาปนาเป็น พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ารำไพประภา
หม่อมเจ้าหญิงเล็ก สิ้นชีพิตักษัยในเดือนประสูติ พ.ศ. 2451
หม่อมเจ้าอาภัสสรวงศ์ (พ.ศ. 2452-2525) รัชกาลที่ 7 โปรดเกล้าสถาปนาเป็น พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาภัสสรวงศ์
หม่อมเจ้าพีรพงศ์ภาณุเดช (พ.ศ. 2457-2528) รัชกาลที่ 7 โปรดเกล้าสถาปนาเป็น พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพีรพงศ์ภาณุเดช
หม่อมเจ้านรเศรษฐสุริยลักษณ์ (พ.ศ. 2458-2497) รัชกาลที่ 7 โปรดเกล้าสถาปนาเป็น พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้านรเศรษฐสุริยลักษณ์ มีพระอาการทางสมอง
หม่อมเจ้าจิรศักดิ์สุประภาต (พ.ศ. 2460-2485) รัชกาลที่ 7 ทรงรับเป็นพระราชโอรสบุญธรรม และโปรดเกล้าสถาปนาเป็น พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจิรศักดิ์สุประภาต
หม่อมเจ้าหญิงแดง สิ้นชีพิตักษัยในวันประสูติ เมื่อ พ.ศ. 2461
หม่อมเล็กเป็นที่โปรดปรานของสมเด็จเจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ และกำลังจะได้รับพระราชทานตราตั้ง สถาปนาเป็นพระชายา ในสมัยรัชกาลที่ 6  แต่ได้ถึงแก่กรรมไปเสียก่อน พร้อมกับพระธิดาองค์สุดท้องที่สิ้นชีพิตักษัยในวันประสูติ เมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2461 สมเด็จเจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ ทรงโทมนัสเป็นอย่างมาก จนถึงกับทรงขังพระองค์เองอยู่ในวังบูรพาภิรมย์เพียงพระองค์เดียวถึง 7 วัน 7 คืน
== อ้างอิง ==
ราชสกุลภาณุพันธุ์
หม่อม
ณ อยุธยา
ชาวไทยเชื้อสายลาว
เฮลล์บอย 2 ฮีโร่พันธุ์นรก

เฮลล์บอย 2 ฮีโร่พันธุ์นรก (Hellboy II: The Golden Army) เป็นภาพยนตร์แนวซูเปอร์ฮีโร ในปี 2008 สร้างมาจากตัวละครการ์ตูนเรื่องเฮลล์บอย ภาพยนตร์กำกับโดย Guillermo del Toro และเป็นภาพยนตร์ภาคต่อของ เฮลล์ บอย ฮีโร่พันธุ์นรก  ออกฉายเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 2008 ในสหรัฐอเมริกาและแคนาดาโดยยูนิเวอร์แซลพิกเจอร์ส
== ดูเพิ่ม ==
เว็บไซต์ทางการกับหนังตัวอย่าง
ข้อมูลภาพยนตร์เรื่อง เฮลล์บอย 2 ฮีโร่พันธุ์นรก
ข้อมูลภาพยนตร์เรื่อง เฮลล์บอย 2 ฮีโร่พันธุ์นรกในเว็บสยามโซน
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2551
ภาพยนตร์อเมริกัน
ภาพยนตร์ภาคต่อ
ภาพยนตร์โดยยูนิเวอร์แซลพิกเจอส์
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศฮังการี
ภาพยนตร์เยอรมัน
นักล่าล้างเผ่าพันธุ์ปีศาจ

นักล่าล้างเผ่าพันธุ์ปีศาจ (Van Helsing) เป็นภาพยนตร์อเมริกันออกฉายเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 2004
== เนื้อเรื่องย่อ ==
แกเบรียล แวน เฮลซิง (ฮิว แจ็กแมน) คือชายผู้ต้องคำสาป ด้วยอดีตที่เขาไม่สามารถจดจำได้ และต้องถูกผลักดันด้วยภารกิจที่เขามิอาจปฏิเสธ แวน เฮลซิงที่ได้รับมอบหมายจากองค์กรลับแห่งหนึ่ง ให้ออกตามค้นหาและจัดการกับความชั่วร้ายบนโลกใบนี้ ความพยายามของเขา ในการกำจัดโลกของเหล่าสิ่งมีชีวิตในฝันร้าย กลับได้รับการตอบแทนด้วยฉายา ที่บัดนี้ได้ติดตามเขาไปเป็นเงา นั่นก็คือ 'ฆาตกร' แวน เฮลซิงเดินทางท่องไปทั่วโลก ในฐานะบุคคลที่ไม่มีเพื่อนฝูง เป็นผู้ต้องหลบหนี เป็นชายผู้โดดเดี่ยว และต้องถูกตามล่า โดยคนที่ไม่เข้าใจถึงธรรมชาติที่แท้จริงของหน้าที่ที่เขาต้องทำ เมื่อถูกส่งตัวมายังโลกที่แสนมืดมนของทรานซิลวาเนีย แวน เฮลซิงได้พบดินแดนแห่งหนึ่งที่ซึ่งสิ่งมีชีวิตแห่งความมืดในตำนานมีชีวิตโลดแล่น เป็นที่ที่ปกครองโดยแวมไพร์ที่ชั่วร้าย มีเสน่ห์ล่อลวง และมิอาจเอาชนะได้อย่าง เคานต์แดร็กคิวลา (ริชาร์ด ร็อกซ์เบิร์ก)
แอนนา วาเลอเรียส (เคต เบ็คคินเซล) คือหนึ่งในสมาชิกกลุ่มสุดท้าย ของตระกูลขุนนางที่มีอำนาจ และปัจจุบันถูกแดร็กคิวล่าทำลายจนเกือบหมดสิ้น แอนนา ซึ่งเป็นนักล่าที่ไร้ความกลัว พยายามแก้แค้นแทนบรรพบุรุษ และต้องการยุติคำสาปโบราณ ด้วยการสังหารแดร็กคิวล่า เมื่อมีศัตรูร่วมกัน แวน เฮลซิงและแอนนา จึงร่วมมือกันวางแผนเพื่อทำลายแดร็กคิวล่า รวมไปถึงอาณาจักรที่น่าหวั่นเกรงของเขา แต่ในการท้าทายศัตรูที่ไม่มีวันตายผู้นี้ แวน เฮลซิงต้องเผยความลับที่เขาไม่เคยคิดฝัน และต้องเผชิญหน้ากับปริศนาแห่งอดีตที่ถูกปกปิดเอาไว้ของเขาเอง
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Dark Horse Comics' Van Helsing one-shot comic book
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2547
ภาพยนตร์อเมริกัน
ภาพยนตร์ข้ามฝั่ง
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศเช็กเกีย
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในโรม
กิจการนักศึกษา

กิจการนักศึกษา (Student Affairs) ในความหมายเดิมใช้คำว่า “งานบุคลากรนิสิตนักศึกษา” (Student Personnel Work) หรืองาน “บริการนิสิตนักศึกษา” (Student Personnel Services) ซึ่งมีความหมายอย่างเดียวกัน คือ งานหรือกิจกรรมทั้งหมดที่กระทำอย่างเป็นระบบ เพื่อกระตุ้นให้นักศึกษาได้พัฒนาตนเอง ทั้งด้านร่างกาย จิตใจ อารมณ์ สังคมและบุคลิกภาพให้เต็มตามศักยภาพ
== ขอบข่ายของงานกิจการนักศึกษา ==
ศาสตรจารย์ ดร.สำเนาว์ ขจรศิลป์ ให้นิยามของขอบข่ายงานกิจการนักศึกษาว่า คือ
การสรรหา การคัดเลือกและการรับสมัครนักศึกษา (Admissions) โดยเฉพาะโครงการพิเศษบางโครงการ
การจัดปฐมนิเทศให้นักศึกษาใหม่
ระเบียนนักศึกษา
บริการหอพักและอาหาร
บริการอนามัย
กิจกรรมนักศึกษา
บริการสอนซ่อมเสริม
ทุนการศึกษา
บริการแนะแนว
บริการจัดหางาน
วินัยนักศึกษา
โปรแกรมเพื่อช่วยพัฒนานักศึกษา
การวิจัย และการประเมินกิจการนักศึกษา
ศิษย์เก่าสัมพันธ์
บริการนักศึกษาต่างชาติ
การจัดสิ่งอำนวยความสะดวกให้แก่นักศึกษาในด้านอื่นๆ
การจัดกิจกรรมหรือการดำเนินการด้านอื่นๆ
== ดูเพิ่ม ==
กิจกรรมนอกหลักสูตร
== อ้างอิง ==
สำเนาว์ ขจรศิลป์. 2525. หลักการกิจการนักศึกษา. กรุงเทพมหานคร : กองกิจการนิสิต มหาวิทยาลัยเกตรศาสตร์.
สำเนาว์ ขจรศิลป์. 2539. มิติใหม่ของกิจการนักศึกษา 1: พื้นฐานและบริการนักศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 2.กรุงเทพมหานคร : มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต.
สำเนาว์ ขจรศิลป์. 2538. มิติใหม่ของกิจการนักศึกษา 2: การพัฒนานักศึกษา. กรุงเทพมหานคร : มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต.
กิจกรรมมหาวิทยาลัย
วัฒนธรรมของนักเรียน
วันสตรีไทย

วันสตรีไทย  ตรงกับวันที่ 1 สิงหาคมของทุกปี โดยสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ พระราชทานไว้ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2546  จัดตั้งขึ้นเพื่อเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร เนื่องในวันมหามงคล 12 สิงหาคม ซึ่งเป็นวันเฉลิมพระชนมพรรษาของพระองค์ ด้วยสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณที่มีพระวิริยะอุตสาหะ ตรากตรำบำเพ็ญพระราชกรณียกิจเพื่อให้คนไทยได้มีอาชีพ และได้พระราชทานให้วันที่ 1 สิงหาคมเป็น "วันสตรีไทย" ของทุกปี เพื่อให้ผู้หญิงไทยมีโอกาสแสดงถึงความรู้ ความสามารถในการพัฒนาประเทศ ควบคู่ไปกับการสร้างความเข้มแข็งให้สถาบันสังคม และให้สามารถเทียบเท่าสตรีสากลของหลายประเทศที่เจริญแล้ว
ซึ่งทุกวันที่ 8 มีนาคมของทุกปี จะมีการประกาศถึงเกียรติประวัติของสตรีชั้นแนวหน้าของโลกทั้งที่มีชีวิต และที่เสียชีวิตไปแล้ว เช่น ไดอาน่า เจ้าหญิงแห่งเวลส์   แม่ชีเทเรซา แห่งประเทศอินเดีย ประธานาธิบดี  เมกาวาตี ซูการ์โนปูตรี แห่งอินโดนีเซีย และนางอองซานซูจี ของพม่าที่เรียกร้องประชาธิปไตยกับประเทศ ส่วนในประเทศไทยมีอยู่หลายท่าน เช่น คุณหญิงแพทย์หญิงพรทิพย์ โรจนสุนันท์,คุณหญิงสุดารัตน์ เกยุราพันธุ์,นางปวีณา หงสกุล
วันสตรีไทยถือเป็นวันสำคัญวันหนึ่ง เพราะเปิดโอกาสให้ผู้หญิงไทยออกมาทำกิจกรรมร่วมกัน จะเห็นได้ว่าในปัจจุบันสตรีมีบทบาทมากขึ้น มีความสามารถทัดเทียมผู้ชาย เป็นที่ยอมรับจากสังคม จะเห็นได้จากหน่วยงานราชการและภาคเอกชนเริ่มมีสตรีเข้าไปเป็นหัวหน้างานมากขึ้น รวมถึงการเข้าไปมีบทบาทในการบริหารประเทศชาติ สตรีไทยในยุคปัจจุบัน จึงต้องเป็นสตรีที่มีความรู้ความสามารถครบถ้วนทุกๆ ด้าน ทั้งด้านการบริหาร การจัดการ การเป็นแม่ที่ดีของลูก เป็นภรรยาที่ดีของสามี และเป็นแม่ศรีเรือนที่ดี พร้อมทั้งต้องก้าวทันกับยุคสมัย เทคโนโลยีที่เปลี่ยนไป เพื่อให้เป็นที่ยอมรับของสังคม
== อ้างอิง ==
ส
จักรพรรดิไตรยานุส

จักรพรรดิไตรยานุส (Caesar Nerva Trajanus) หรือที่รู้จักกันในนาม จักรพรรดิเทรจัน (Trajan; 18 กันยายน ค.ศ. 53 – 9 หรือ 11 สิงหาคม ค.ศ. 117) ประสูติเมื่อ วันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 596 เป็นจักรพรรดิโรมันเมื่อ พ.ศ. 641 ถึง พ.ศ. 660 พระองค์เป็นจักรพรรดิองค์ที่สองใน ห้าจักรพรรดิผู้ทรงธรรม นอกจากจะปกครองจักรวรรดิได้อย่างดีเยี่ยมแล้ว ในด้านการทหารพระองค์ก็มีความสามารถไม่แพ้กัน พระองค์เป็นที่รู้จักดีในการพิชิตดาเซีย ร่วมถึงการรบกับจักรวรรดิพาร์เทีย อาณาเขตของจักรวรรดิในรัชสมัยของพระองค์นั้นถือได้ว่ายิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ โยมีอาณาเขตจากกาลิเซีย ไปจนถึงเมโสโปเตเมีย
== อ้างอิง ==
ไตรยานุส
ไตรยานุส
มหาราช
จังหวัดลิมา

จังหวัดลิมา (Provincia de Lima) เป็นจังหวัดในประเทศเปรู ตั้งอยู่ทางชายฝั่งตะวันตกของประเทศ เป็นจังหวัดเดียวที่ไม่อยู่ในยี่สิบห้าภูมิภาคของเปรู เมืองเอกของจังหวัดคือลิมา ซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศ จังหวัดลิมามีอาณาเขตติดกับภูมิภาคลิมา ภูมิภาคกายาโอ และมหาสมุทรแปซิฟิก
จังหวัดลิมามีประชากร 7,605,742 คนตามข้อมูลประชากรปีพ.ศ. 2550 คิดเป็น 27.7 เปอร์เซนต์ของประชากรทั้งประเทศ มีพื้นที่ 2,672.28 ตารางกิโลเมตร
จังหวัดลิมามีองค์กรปกครองท้องถิ่นคือเทศบาลมหานครลิมา (Municipalidad Metropolitana de Lima)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์เทศบาลมหานครลิมา  
จังหวัดของประเทศเปรู
เดอะมัมมี่ 3 คืนชีพจักรพรรดิมังกร

เดอะมัมมี่ 3 คืนชีพจักรพรรดิมังกร (The Mummy: Tomb of the Dragon Emperor|italic=yes) เป็นภาพยนตร์โลดโผน/จินตนิมิต/ผจญภัยลำดับที่ 3 ในไตรภาคชุด เดอะมัมมี่ กำกับโดยร็อบ โคเฮน เขียนบทโดยอัลเฟรด กัฟและไมลส์ มิลลาร์ นำแสดงโดยเบรนแดน เฟรเซอร์, หลี่ เหลียนเจี๋ย, มาเรีย เบลโลและหยาง จื่อฉยง เป็นภาคต่อจาก เดอะมัมมี่ รีเทิร์น ฟื้นชีพกองทัพมัมมี่ล้างโลก เข้าฉายในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 2008
ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับรางวัล BMI Film Awards สาขาดนตรียอดเยี่ยม
== นักแสดง ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
หลี่ เหลียนเจี๋ย
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2551
ภาพยนตร์ภาคต่อ
ภาพยนตร์
ภาพยนตร์โดยยูนิเวอร์แซลพิกเจอส์
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในมอนทรีออล
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศจีน
ภาพยนตร์จีน
อักขรวิธี

อักขรวิธี หมายถึงวิธีการเขียนและการใช้ระบบการเขียนของภาษาหนึ่ง ๆ ให้ถูกต้อง (ภาษาหนึ่ง ๆ อาจมีระบบการเขียนมากกว่าหนึ่งแบบก็ได้ เช่นภาษาเคิร์ด) อักขรวิธีเป็นสิ่งที่นิยามหรืออธิบายถึงกลุ่มของสัญลักษณ์ที่ใช้ (คืออักษรหรือเครื่องหมายเสริมอักษรเป็นต้น) และกฎเกณฑ์ที่ว่าจะเรียบเรียงสัญลักษณ์เหล่านั้นอย่างไร กฎเกณฑ์เหล่านั้นอาจมีเรื่องของเครื่องหมายวรรคตอน การสะกดคำ และการขึ้นต้นอักษรตัวใหญ่เข้ามาประกอบด้วย ซึ่งแตกต่างกันออกไปในแต่ละภาษา บุคคลทั่วไปมักเข้าใจว่าอักขรวิธีเป็นเรื่องของการสะกดคำเพียงอย่างเดียว ความจริงคือการสะกดคำเป็นส่วนหนึ่งของอักขรวิธีเท่านั้น
== ความเพียงพอของอักขรวิธี ==
อักขรวิธีของภาษาจะถูกจัดว่า "เพียงพอ" ถ้าหากมีหน่วยอักขระ (grapheme) กับหน่วยเสียง (phoneme) ที่เท่ากันหนึ่งต่อหนึ่ง อักขรวิธีอาจมีระดับความเพียงพอที่เปลี่ยนแปรไปตามการอ่านและการเขียน ตัวอย่างเช่น อักษรที่ประกอบกันอย่างทวิอักษรและเครื่องหมายเสริมอักษรทำให้เกิดรูปร่างของคำที่สามารถอ่านได้ง่าย แต่ในขณะเดียวกัน การใช้อะพอสทรอฟีหรือเครื่องหมายเสริมจำนวนมากก็ทำให้การเขียนทำได้ช้าลง หรือการใช้สัญลักษณ์อื่นที่ไม่มีอยู่บนผังแป้นพิมพ์มาตรฐาน ทำให้การป้อนข้อมูลสู่คอมพิวเตอร์หรือโทรศัพท์มือถือไม่สะดวก สิ่งเหล่านี้เป็นมูลเหตุพิจารณาในการออกแบบระบบการเขียน
== การศึกษาระบบการสะกด ==
=== อักขรวิธีเชิงหน่วยเสียง ===
อักขรวิธีเชิงหน่วยเสียง (phonemic orthography) เป็นอักขรวิธีที่เกี่ยวข้องกับสัญลักษณ์เฉพาะตัวหนึ่งตัวใด หรือลำดับของสัญลักษณ์ ต่อหน่วยเสียงแต่ละเสียงที่แตกต่างกัน อักษรพยัญชนะ-สระหลายระบบมักจะมีอักขรวิธีที่ใกล้เคียงชนิดนี้ กล่าวคือสัญลักษณ์บางอย่างอาจให้หน่วยเสียงที่ซ้ำกันบ้าง
=== อักขรวิธีเชิงหน่วยเสียงแปร ===
อักขรวิธีเชิงหน่วยเสียงแปร (morpho-phonemic orthography) ไม่เพียงแต่จะพิจารณาหน่วยเสียงดังที่กล่าวไว้แล้ว แต่ยังพิจารณารวมไปถึงโครงสร้างของคำด้วย ตัวอย่างเช่น ในภาษาอังกฤษ /s/ และ /z/ เป็นหน่วยเสียงที่ต่างกัน ดังนั้นในอักขรวิธีเชิงหน่วยเสียง พหูพจน์ของ cat และ dog จึงควรจะเป็น cats และ dogz ตามลำดับ อย่างไรก็ตามอักขรวิธีของภาษาอังกฤษได้ยอมรับว่า /s/ ใน cats กับ /z/ ใน dogs เป็นหน่วยเดียวกัน จึงเป็นอักขรวิธีเชิงหน่วยเสียงแปร ซึ่งจะออกเสียงต่างกันโดยขึ้นอยู่กับคำแวดล้อมโดยอัตโนมัติ และทำให้เกิดกรณีคำที่เขียนเหมือนกันแต่ออกเสียงต่างกัน ภาษาเยอรมันและภาษารัสเซียก็มีอักขรวิธีเช่นนี้ ในขณะที่ภาษาตุรกีเป็นอักขรวิธีเชิงหน่วยเสียงล้วนๆ
 
ภาษาศาสตร์ประยุกต์
มาลาไคต์

มาลาไคต์ (Malachite) เป็นแร่ทองแดงคาร์บอเนต หรือคอปเปอร์คาร์บอเนต มีสูตรโครงสร้างทางเคมีเป็น Cu2CO3 (OH) 2 มีผลึกสีเขียวที่มักแสดงลักษณะรูปแบบของ โบทรียอยดัล ไฟบรัส และสตาแลคไมต์
== แหล่งที่พบ ==
ในประเทศไทย
* สามารถพบในตำบลจันทึก อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา, อำเภอฟากท่า จังหวัดอุตรดิตถ์, จังหวัดเลย, จังหวัดหนองคาย, แหล่งขุดค้นไดโนเสาร์ในอุทยานแห่งชาติภูเวียง จังหวัดขอนแก่น และทั่วๆไป ในแหล่งแร่ทองแดง
ในต่างประเทศ
* สามารถพบในประเทศ คองโก แซมเบีย นามิเบีย รัสเซีย เม็กซิโก อเมริกา อังกฤษ อิสราเอล
== ประโยชน์ ==
เป็นสินแร่ทองแดง ใช้ทำเครื่องประดับ และใช้เป็นอัญมณี
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
อัญมณี
แร่ทองแดง
แร่คาร์บอเนต
แร่ไฮดรอกไซด์
ฮิวไมต์

ฮิวไมต์ (Humite) เป็นแร่ซิลิเกตและแมกนีเซียมที่โปร่งใสคล้ายแก้วสีเหลืองน้ำตาล ซึ่งเป็นแร่ที่เกิดจากการระเบิดของภูเขาไฟ พบครั้งแรกเมื่อพ.ศ. 2356 โดยเซอร์อับราฮัม ฮูม
== แหล่งที่พบ ==
สามารถพบได้ในประเทศจีน ทาจิกิสถาน ฝรั่งเศส มาดากัสการ์ เยอรมนี รัสเซีย เวียดนาม สวิสเซอร์แลนด์ สวีเดน สหรัฐอเมริกา ออสเตรีย ออสเตรเลีย อังกฤษ และอิตาลี
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
อัญมณี
แร่แมกนีเซียม
แร่เหล็ก
แร่ไฮดรอกไซด์
แร่ซิลิเกต
สงครามและสันติภาพ

สงครามและสันติภาพ (Война и мир, Voyna i mir; War and Peace) เป็นนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ งานเขียนของ เลโอ ตอลสตอย นักประพันธ์ชาวรัสเซีย ตีพิมพ์ครั้งแรกในระหว่างช่วงปี ค.ศ. 1865 - 1869 โดยลงเป็นตอนๆ ในนิตยสาร Russkii Vestnik (Русский Вестник, "ผู้ส่งสารแห่งรัสเซีย") เล่าเรื่องถึงสังคมชาวรัสเซียในระหว่างยุคสมัยนโปเลียน ถือว่าเป็นงานเขียนชิ้นเอกหนึ่งในสองเรื่องของตอลสตอย (อีกเรื่องหนึ่งคือ Anna Karenina) รวมถึงเป็นวรรณกรรมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเรื่องหนึ่งของโลก
สงครามและสันติภาพ จัดเป็นการประพันธ์นิยายแนวใหม่ในยุคนั้น มีตัวละครที่เกี่ยวข้องมากมาย เนื้อหาดำเนินไปเกี่ยวกับเรื่องราวหลักที่เป็นชื่อหนังสือ และยังเกี่ยวกับการดำเนินไปของชีวิต คือการเติบโตเป็นหนุ่มสาว การแต่งงาน ความเป็นผู้ใหญ่ และความตาย ในยุคของตอลสตอย งานเขียนเรื่องนี้ไม่ได้จัดอยู่ในประเภท นิยาย แต่เพิ่งจะนับว่าเป็น "นวนิยาย" เมื่อล่วงมาถึงสมัยปัจจุบันแล้ว อันที่จริง ตอลสตอยเองเห็นว่างานเขียนเรื่อง Anna Karenina ที่เขาแต่งขึ้นในปี ค.ศ. 1878 เป็นการเขียนนวนิยายชิ้นแรกของเขา
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นวนิยายฉบับออนไลน์ ที่ โปรเจ็กต์ กูเตนเบิร์ก
ต้นฉบับภาษารัสเซีย ฉบับเรียบเรียงใหม่
นวนิยายอิงประวัติศาสตร์
วรรณกรรมเชิงปรัชญา
วรรณกรรมภาษารัสเซีย
วรรณกรรมแปล
งานเขียนของ เลโอ ตอลสตอย
ผลงานเกี่ยวกับการรุกรานรัสเซียของฝรั่งเศส
สลัดตาเดียวกับเด็ก 200 ตา

สลัดตาเดียวกับเด็ก 200 ตา เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายเมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2551 จัดจำหน่ายโดย สหมงคลฟิล์ม กำกับโดย ธนิตย์ จิตนุกูล ทำรายได้รวม 3.4 ล้านบาท
==นักแสดง==
ศรัณยู วงษ์กระจ่าง แสดงเป็น กัปตันฤทธิ์ (สลัดตาเดียว)
เกศริน เอกธวัชกุล แสดงเป็น ดาว
นวรัตน์ เตชะรัตนประเสริฐ แสดงเป็น ปัด
รจนกร อยู่หน้า แสดงเป็น อุลตร้า
วัชรวิทย์ วิวัฒน์รัตน์ แสดงเป็น ออมสิน
พิชชาภา พันธุมจินดา แสดงเป็น หยาดทิพย์
รักษิตา จีน เคสซีเนอร์ แสดงเป็น เจน
ชไมพร โนมูร่า แสดงเป็น พลับ
สิรินทรา โนมูร่า แสดงเป็น แพรว
อรรถพันธ์ พูลสวัสดิ์ แสดงเป็น ฟลุค
นิติพงษ์ ประดับสิริพรหม แสดงเป็น โจ้
คัทรินทร์ สนิทธิเทย์ แสดงเป็น ไหม
เจษยา เวียงเกตุ แสดงเป็น  บุหงา
นิรุติ สาวสุดชาติ แสดงเป็น นิพนธ์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ข้อมูลภาพยนตร์เรื่องสลัดตาเดียวกับเด็ก 200 ตา
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2551
ภาพยนตร์ไทย
ภาพยนตร์ที่กำกับโดย ธนิตย์ จิตนุกูล 
ภาพยนตร์แฟนตาซี
ไอเดนทิคอน

ไอเดนทิคอน (Identicon) เป็นภาพที่ใช้แทนค่าแฮช ซึ่งปกติคือค่าแฮชของที่อยู่ไอพี ใช้สำหรับบ่งชี้ผู้ใช้ของระบบคอมพิวเตอร์ เดิมไอเดนทิคอนเป็นภาพกราฟิก 9 บล็อก ซึ่งต่อมาได้ถูกขยายไปเป็นภาพกราฟิกรูปแบบต่าง ๆ โดยผู้ให้บริการรายอื่น และบางอันก็เปลี่ยนไปใช้ค่า MD5 เป็นตัวบ่งชี้แทนที่อยู่ไอพี ภาพแทนเช่นนี้ถูกมองว่าน่าจะทำให้เปรียบเทียบง่ายกว่าตัวเลขล้วน ๆ และประเด็นที่สำคัญคือ มันยังรักษาความเป็นส่วนตัวของผู้ใช้อีกด้วย ภาพกราฟิกไอเดนทิคอนแต่ละภาพจะไม่ซ้ำกันเนื่องจากใช้ไอพีของผู้ใช้ แต่มันเป็นไปไม่ได้ที่จะหาที่อยู่ไอพีจากการมองไอเดนทิคอน
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Identicons 
Identicons as Visual Fingerprints โดย Phil Haack
เว็บ 2.0
ฟังก์ชันแฮช
วัดทองนพคุณ (กรุงเทพมหานคร)

วัดทองนพคุณ เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ ตั้งอยู่ในแขวงคลองสาน เขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร วัดแห่งนี้ยังได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานโดยกรมศิลปากร เดิมชื่อวัดทองล่าง ไม่ทราบชัดว่าใครเป็นผู้สร้าง แต่คาดว่าสร้างขึ้นสมัยอยุธยาตอนปลาย ต่อมาพระยาโชฎึกราชเศรษฐี (ทองจีน) ได้เป็นผู้บูรณะซ่อมแซม และถวายให้เป็นพระอารามหลวงในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว และบูรณปฏิสังขรณ์ใหญ่อีกครั้งในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
== ศิลปะและสถาปัตยกรรม ==
ส่วนสถาปัตยกรรม อุโบสถเป็นหลังคาลด 2 ชั้น หน้าบันสลักลวดลาย ด้านหน้ามีรูปเทพอุ้มผ้าไตร ด้านหลังมีพานรองบาตร  หน้าต่างเป็นช่องกลม หน้านางด้านข้าง ข้างละ 4 ช่อง ลวดลายปิดทองประดับกระจก ส่วนพระวิหารหลังคาลด 2 ชั้น ไม่มีช่อฟ้า ใบระกา ถือปูนเกลี้ยง หน้าบันประดับกระเบื้องสีและถ้วย จาน ชาม อาคารก่ออิฐทรงไทยสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น  ภายในประดิษฐานของพระพุทธรูปหลายร้อยองค์ มณฑป เป็นที่ประดิษฐานรอยพระพุทธบาทจำลองสร้างในรัชกาลที่ 4 พระเจดีย์องค์ใหญ่ย่อเหลี่ยมไม้สิบสอง
ศิลปกรรม ภายในพระอุโบสถ พระประธานในอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปปั้น ปางมารวิชัย จิตรกรรมฝาผนังในพระอุโบสถ เป็นเรื่องมหาเวสสันดรชาดก เขียนโดยพระครูกสินสังวร ด้านหลังพระประธานมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเป็นรูปพระวิสูตรหรือผ้าม่าน และมีเหล่าทวยเทพคลี่พระวิสูตรออกมาทั้งด้านซ้ายและขวา 
== ลำดับเจ้าอาวาส ==
นับตั้งแต่เป็นพระอารามหลวง วัดทองนพคุณมีเจ้าอาวาสตามลำดับ ดังนี้
{|class="wikitable" align="center" style="text-align:center"
|- style="background:#cccccc"
| ลำดับที่ || รายนาม || width=20%|เริ่มวาระ || width=20%|สิ้นสุดวาระ
|-
| 1 || พระญาณรังษี (แสง) || ? || ?
|-
| 2 || พระครูกสิณสังวร (มี) || ? || ?
|-
| 3 || พระสุธรรมสังวรเถร (มา) || ? || พ.ศ. 2442
|-
| 4 || พระครูเหมนพคุณ (เผือก) || พ.ศ. 2442 || พ.ศ. 2462
|-
| 5 || พระเทพวิมล (ชุ่ม ติสาโร) || พ.ศ. 2462 || พ.ศ. 2502
|-
| 6 || พระภัทรมุนี (อิ๋น ภทฺรมุนี) || พ.ศ. 2503 || พ.ศ. 2504
|-
| 7 || พระธรรมเจดีย์ (กี มารชิโน) || พ.ศ. 2505 || พ.ศ. 2522
|-
| 8 || พระเทพปริยัติสุธี (เสรี ธมฺมเวที) || พ.ศ. 2522 || พ.ศ. 2536
|-
| 9 || พระพรหมวชิรธีรคุณ (สมคิด เขมจารี) || พ.ศ. 2537 || ปัจจุบัน
|}
== อ้างอิง ==
ทองนพคุณ
ทองนพคุณ
ทองนพคุณ
สิ่งก่อสร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยา
โบราณสถานในเขตคลองสาน
ภาษาเชียงใต้

ภาษาเชียงใต้ (Southern Qiang) เป็นภาษากลุ่มเชียง มีผู้พูด 81,300 คน ในบริเวณแม่น้ำมีนเจียง มณฑลเสฉวน ประเทศจีน เป็นภาษาที่มีเสียงวรรณยุกต์
==พยัญชนะภาษาเกวียงใต้==
{|class="wikitable" style="margin:auto;width:90%;"
|-
!
! Labial
! Labio-dental
! Dental
! Retroflex
! Alveolar
! Palatal
! Velar
! Uvular
|-
! Voiceless stop
| 
|
| 
|
|
|
| 
| 
|-
! Aspirated stop
| 
|
| 
|
|
|
| 
| 
|-
! Voiced stop
| 
|
| 
|
|
|
| 
| 
|-
! Voiceless affricate
|
|
| 
| 
| 
| 
|
|
|-
! Aspirative affricate
|
|
| 
| 
| 
| 
|
|
|-
! Voiced affricate
|
|
| 
| 
| 
| 
|
|
|-
! Voiceless fricative
|
| 
| 
| 
|
| 
| 
| 
|-
! Voiced fricative
|
|
| 
| 
|
| 
| 
| 
|-
! Nasal
| 
|
| 
|
|
| 
| 
|
|-
! Lateral
|
|
| 
|
|
|
|
|
|-
! Semivowel
| , 
|
|
|
|
| 
|
|
|-
|}
== อ้างอิง ==
Bradley, David. (1997). Tibeto-Burman languages and classification. In D. Bradley (Ed.), Papers in South East Asian linguistics: Tibeto-Burman languages of the Himalayas (No. 14, pp. 1-71). Canberra: Pacific Linguistics.
Chang, Kun. 1967. A comparative study of the Southern Ch'iang dialects.  Monumenta Serica, XXVI:422 - 443.
Evans, Jonathan P. 2001a. Introduction to Qiang Lexicon and Phonology:  Synchrony and Diachrony. Tokyo:ILCAA, Tokyo University of Foreign Studies.
Gordon, Raymond G., Jr. (Ed.). (2005). Ethnologue: Languages of the world (15th ed.). Dallas, TX: SIL International. ISBN 1-55671-159-X. (Online version: http://www.ethnologue.com).
กเวียงใต้
ดนตรีแอมเบียนต์

ดนตรีแอมเบียนต์ (Ambient music) เป็นแนวเพลงที่เน้นเรื่องของเสียงมากกว่าตัวโน้ต เน้นบรรยากาศ  สภาพสิ่งแวดล้อม ในธรรมชาติ
แอมเบียนต์เกิดขึ้นในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 เป็นการนำสไตล์เพลงหลาย ๆ อย่างมารวมกัน ไม่ว่าจะเป็นแนวแจ๊ซ, อิเล็กทรอนิกส์, นิวเอจ, ร็อค แอนด์ โรล,ดนตรีคลาสสิก , เร็กเก้, เวิลด์มิวสิก หรือแม้กระทั่งเสียงทั่ว ๆ ไป (Noise)
ไบรอัน อีโน่ (สมาชิกวง Roxy Music และโปรดิวเซอร์ของ U2 กับ เดวิด โบวี่) ให้คำนิยามดนตรีแอมเบียนต์ โดยเขียนนิยามดนตรีในอัลบั้มของเขาอัลบั้มชื่อ Ambient 1: Music for Airports ในปี 1978
ดนตรีแอมเบียนต์ เป็นดนตรีที่ไม่ได้เรียกร้องความสนใจ มันเหมือนเสียงบรรยากาศในสกอร์ประกอบหนังที่ไม่มีใครสังเกต เหมือนเสียงเพลงเบา ๆ ในลิฟต์ที่ไม่มีใครใส่ใจ หรือเสียงซาวด์เอ็ฟเฟกต์ตามคลื่นวิทยุ ได้ซ่อนตัวเป็นเหมือนชั้นบรรยากาศ
== อ้างอิง ==
ประเภทดนตรีอิเล็กทรอนิกส์
ภาษาบรูตะวันตก

ภาษาบรูตะวันตก (Western Bru ) หรือภาษาบารูเป็นภาษาที่มีผู้พูดในประเทศไทยราว 20,000 คน (พ.ศ. 2534) พบที่ตำบลดงหลวง อำเภอดงหลวง จังหวัดมุกดาหาร มีผู้พูดในสหรัฐอเมริกาด้วย ผู้พูดภาษานี้จะเข้าใจกันได้กับผู้พูดภาษาบรูตะวันออก จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ภาษากลุ่มมอญ-เขมร  สาขากะตู สาขาย่อยกะตูตะวันตก อัตราการรู้หนังสือภาษาแม่ 1 - 5% อัตราการรู้หนังสือภาษาที่สอง 80% มีทั้งที่เป็นชาวพุทธ ชาวคริสต์และนับถือความเชื่อดั้งเดิม
== อ้างอิง ==
Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
บรูตะวันตก
ธงชาติเวสเทิร์นสะฮารา

ในดินแดนเวสเทิร์นสะฮารา ธงที่ถือว่าเป็นธงชาติของดินแดนนี้มีอยู่ 2 ธง คือ
50px ธงชาติโมร็อกโก เป็นธงที่ใช้อย่างแพร่หลายในเวสเทิร์นสะฮารา เนื่องจากโมร็อกโกสามารถยึดครองพื้นที่ส่วนใหญ่ของดินแดนนี้ได้
50px ธงชาติสาธารณรัฐประชาธิปไตยอาหรับซาห์ราวี ใช้โดยกลุ่มแนวร่วมโปลิซาริโอ และประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยอาหรับซาห์ราวี
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ธงประจำดินแดนที่ไม่ใช่รัฐอธิปไตย
ภาษาบีซู

ภาษาบีซู หรือ ภาษาเลาเมียน เป็นภาษาที่มีผู้พูดในประเทศจีนและประเทศไทย จัดอยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต ตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า สาขาพม่า-โลโล สาขาย่อยโลโล การเรียงประโยคเป็นแบบประธาน-กริยา-กรรม ภาษานี้มีความใกล้เคียงกับภาษาก่อ (อึมปี้) ภาษาปเยน และภาษาพูน้อย ความแตกต่างของแต่ละสำเนียงขึ้นกับอิทธิพลของภาษากลุ่มกะไดและคำยืมจากภาษาลาหู่ รากศัพท์มีความคล้ายคลึงกับภาษาฮานีร้อยละ 36 ภาษาลาหู่ร้อยละ 32 และภาษาลิซูร้อยละ 31
== การกระจายตามเขตภูมิศาสตร์ ==
มีผู้พูดภาษาบีซูทั้งหมดราว 3,000 คน โดยในประเทศจีนมี 2,000 คน (พ.ศ. 2542) โดยเป็นผู้ที่พูดได้ภาษาเดียว 500 คน พบบริเวณสิบสองปันนา ในมณฑลยูนนานตะวันตกเฉียงใต้ หมู่บ้านเหมิ่งเจอ (勐遮乡, Mĕngzhē) ในอำเภอเหมิงไห่ (勐海县, Mĕnghǎi) ในเขตหมู่บ้านจิ่งซิ่น (景信乡, Jǐngxīn) ฟู่หยาน (富岩镇, Fùyán) และหนานหย่า (南雅乡, Nányǎ) ในอำเภอเมิ่งเหลียน (孟连县, Mènglián) และบางส่วนของอำเภอซีเหมิง (西盟县, Xīméng) ผู้พูดภาษานี้ในจีนกำลังเปลี่ยนไปใช้ภาษาละหู่หรือภาษากะได ส่วนใหญ่ใช้ในหมู่ผู้ใหญ่ และเด็กใช้ภาษานี้กับผู้ใหญ่ ผู้พูดภาษานี้ในจีนร้อยละ 80 พูดภาษาละหู่ ภาษากะได หรือภาษาจีนได้ด้วย และมีร้อยละ 10 ที่พูดภาษาเหล่านี้ได้ทั้งหมดรวมทั้งภาษาฮานี
ผู้พูดภาษาบีซูได้อพยพเข้ามาอยู่ในบริเวณประเทศลาว พม่า และไทยเนื่องจากภัยสงครามในสมัยจักรพรรดิเจียชิ่ง ปัจจุบันในไทยมีประชากรที่พูดภาษาบีซูทั้งสิ้นประมาณ 500 คน ส่วนใหญ่อยู่ในหมู่บ้าน 3 หมู่บ้านของจังหวัดเชียงราย ได้แก่ บ้านดอยชมภู หมู่ที่ 7 ตำบลโป่งแพร่ อำเภอแม่ลาว, บ้านปุยคำ หมู่ที่ 14 ตำบลป่าอ้อดอนชัย อำเภอเมืองเชียงราย และบ้านผาแดง ซึ่งเป็นหมู่บ้านบริวารของบ้านผาจ้อ หมู่ที่ 10 ตำบลสันกลาง อำเภอพาน ภาษาบีซูในแต่ละหมู่บ้านมีคำศัพท์และการออกเสียงต่างกันเล็กน้อย
== สัทวิทยา ==
=== พยัญชนะ ===
หน่วยเสียงที่เป็นได้ทั้งพยัญชนะต้นและพยัญชนะท้ายมี 8 หน่วยเสียง ได้แก่ , , , , , ,  และ 
หน่วยเสียงพยัญชนะควบมี 12 หน่วยเสียง ได้แก่ , , , , , , , , , ,  และ  เกิดในตำแหน่งต้นพยางค์เท่านั้น
พยัญชนะ , , , ,  ออกเสียงคล้ายมีลมนำหน้า แต่ปัจจุบันเสียงลมนำหน้าลดลงหรือไม่มีแล้ว
หน่วยเสียง  พบเฉพาะในคำยืม
=== สระ ===
ระบบเสียงภาษาบีซูถิ่นดอยชมภูมีเฉพาะสระเดี่ยว โดยสระประสม  ปรากฏเฉพาะในคำยืม เช่น  'เอเชีย'
ความสั้นยาวของเสียงสระไม่ทำให้ความหมายของคำเปลี่ยนแปลง แต่สระที่มีพยัญชนะท้ายเป็น , , , ,  มักมีเสียงยาวกว่าสระที่มีพยัญชนะท้ายเป็น , ,  อย่างไรก็ตาม ระบบเขียนอักษรไทยใช้รูปสระเสียงยาวในทุกบริบท
สระในพยางค์เปิดจะเป็นเสียงยาวตามด้วยเสียงกักที่เส้นเสียง เช่น  'ไก่',  'กลัว'
=== วรรณยุกต์ ===
ภาษาบีซูถิ่นดอยชมภูมีหน่วยเสียงวรรณยุกต์ 3 หน่วยเสียง ได้แก่
หน่วยเสียงวรรณยุกต์กลาง (mid tone) เช่น  'ไก่'
หน่วยเสียงวรรณยุกต์ต่ำ (low tone) เช่น  'คัน'
หน่วยเสียงวรรณยุกต์สูง (high tone) เช่น  'ไร่'
== ระบบการเขียน ==
ตัวเขียนภาษาบีซูอักษรไทยตามที่คณะกรรมการจัดทำระบบเขียนภาษาท้องถิ่นของกลุ่มชาติพันธุ์ด้วยอักษรไทย สำนักงานราชบัณฑิตยสภา ได้กำหนดไว้ มีดังนี้
{|
| style="vertical-align:top;" |
กง|italic=yes, ฮง|italic=yes, ฮน|italic=yes, ฮม|italic=yes, ฮย|italic=yes และ ฮล|italic=yes เป็นทวิอักษร
| style="padding-left: 1em; vertical-align:top;" |
| style="padding-left: 1em; vertical-align:top;" |
|}
== อ้างอิง ==
บีซู
บีซู
ภาษาเชียงเหนือ

ภาษาเชียงเหนือ(Northern Qiang) เป็นภาษากลุ่มเชียง มีผู้พูดราว 130,000 คน ในตอนเหนือและกลางของมณฑลเสฉวน ประเทศจีน เป็นภาษาที่ไม่มีเสียงวรรณยุกต์
== อ้างอิง ==
Bradley, David. (1997). Tibeto-Burman languages and classification. In D. Bradley (Ed.), Papers in South East Asian linguistics: Tibeto-Burman languages of the Himalayas (No. 14, pp. 1-71). Canberra: Pacific Linguistics.
Gordon, Raymond G., Jr. (Ed.). (2005). Ethnologue: Languages of the world (15th ed.). Dallas, TX: SIL International. ISBN 1-55671-159-X. (Online version: http://www.ethnologue.com).
LaPolla, Randy J. with Chenglong Huang. 2003. A Grammar of Qiang, with Annotated Texts and Glossary (Mouton Grammar Library). Berlin. Mouton de Gruyter.
Evans, Jonathan P. 2006. Vowel quality in Hongyan Qiang. Language and Linguistics 7.4: 937-960.
กเวียงเหนือ