pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมสวัสดิการและสวัสดิภาพครูและบุคลากรทางการศึกษา

สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมสวัสดิการและสวัสดิภาพครูและบุคลากรทางการศึกษา (Office of the Welfare Promotion Commission for Teachers and Educational Personnel) หรือ สกสค. เป็นองค์การมหาชน นิติบุคคลในกำกับของกระทรวงศึกษาธิการ จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติสภาครูและบุคลากรทางการศึกษา พ.ศ. 2546 เมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2546 มีหน้าที่ความรับผิดชอบในการบริหารงานของสำนักงาน ปฏิบัติภารกิจเกี่ยวกับการดำเนินงานสวัสดิการ สวัสดิภาพ สิทธิประโยชน์เกื้อกูลอื่น และความมั่นคงของผู้ประกอบการวิชาชีพทางการศึกษา และผู้ปฏิบัติงานด้านการศึกษา
== สถานที่ตั้ง ==
สำนักงาน สกสค. ตั้งอยู่เลขที่ 128/1 อาคาร 2 ถนนนครราชสีมา แขวงดุสิต เขตดุสิต กรุงเทพ 10300
== หน่วยงานในสังกัด ==
สำนักงาน สกสค. มีหน่วยงานในสังกัด จำนวน 10 หน่วยงาน และสำนักงาน สกสค.จังหวัด 75 จังหวัด
องค์การค้าของ สกสค.
สำนักส่งเสริมการลงทุนและจัดหาผลประโยชน์
ศูนย์พัฒนาคุณภาพชีวิตครู
สำนักอำนวยการ
สำนักนโยบายและยุทธศาสตร์
สำนักพัฒนาระบบบริหารงานบุคคล
สำนักสวัสดิการครู
สำนักสวัสดิภาพครู
สำนักกฎหมายและคุ้มครองสิทธิครู
สำนักงาน สกสค. จังหวัด
หน่วยตรวจสอบภายใน
== อ้างอิง ==
กระทรวงศึกษาธิการ
องค์การมหาชน
องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2546
หน่วยงานของรัฐบาลไทยในเขตดุสิต
แฟนตาซี (เพลงมารายห์ แครี)

"แฟนตาซี" (Fantasy) เป็นเพลงที่ร่วมเขียนและโปรดิวซ์โดยนักร้องอเมริกัน มารายห์ แครีและเดฟ ฮอล สำหรับอัลบั้มชุดที่ 6 ของแครีที่ชื่อ Daydream (1995) มีท่อนแซมเพิลของวงทอมทอมคลับ ที่ชื่อเพลง "Genius of Love" (1981) ซึ่งแต่งโดยทีน่า เวย์เมาท์, คริส แฟรนซ์, สตีเวน สแตนลีย์และเอเดรียนบีลูว์ เป็นซิงเกิ้ลแรกของอัลบั้มออกขายในปี 1995 มีรีมิกซ์ในแบบเออเบิร์น ที่ได้แร็ปเปอร์อย่าง โอล' เดอร์ตี บัสตาร์ดมาร่วม นอกจากนั้นยังได้เข้าชิงรางวัลแกรมมี่ในสาขาศิลปินหญิงป็อปยอดเยี่ยม ถือเป็นปีที่ 6 ติดต่อกัน ปกของซิงเกิ้ลถ่ายโดยนักถ่ายภาพแฟชั่นแนวหน้าอย่าง สตีเวน มีเซล ซิงเกิ้ลนี้ติดอันดับ 1 ยาวนาน 8 สัปดาห์ และถือเป็นหนึ่งเพลงประจำตัวของเธอด้วย
==รูปแบบและรายชื่อเพลง==
Worldwide CD single
"Fantasy"
"Fantasy" (Bad Boy with O.D.B.)
UK #1/U.S. CD maxi-single
"Fantasy" (album version)
"Fantasy" (Bad Boy fantasy)
"Fantasy" (Bad Boy with O.D.B.)
"Fantasy" (Bad Boy mix)
"Fantasy" (Def club mix)
UK CD maxi-single #2
"Fantasy" (MC mix)
"Fantasy" (Puffy's mix)
"Fantasy" (Puffy's club mix)
"Fantasy" (The boss mix)
"Fantasy" (Sweet dub mix)
==ชาร์ต==
{|class="wikitable sortable"
!align="left"|ชาร์ต (1995)
!align="center"|อันดับสูงสุด
|-
|align="left"|Australian Singles Chart
|align="center"|1
|-
|align="left"|Austrian Singles Chart
|align="center"|13
|-
|align="left"|Belgian Flandres Singles Chart
|align="center"|9
|-
|align="left"|Belgian Wallonia Singles Chart
|align="center"|3
|-
|align="left"|Canadian Singles Chart
|align="center"|1
|-
|align="left"|Dutch Singles Chart
|align="center"|10
|-
|align="left"|European Singles Chart
|align="center"|4
|-
|align="left"|Finnish Singles Chart
|align="center"|2
|-
|align="left"|French Singles Chart
|align="center"|5
|-
|align="left"|German Singles Chart
|align="center"|17
|-
|align="left"|Irish Singles Chart
|align="center"|10
|-
|align="left"|Japanese Singles Chart
|align="center"|18
|-
|align="left"|New Zealand Singles Chart
|align="center"|1
|-
|align="left"|Norwegian Singles Chart
|align="center"|10
|-
|align="left"|Swedish Singles Chart
|align="center"|13
|-
|align="left"|Swiss Singles Chart
|align="center"|10
|-
|align="left"|UK Singles Chart
|align="center"|4
|-
|align="left"|U.S. Billboard Hot 100
|align="center"|1
|-
|align="left"|U.S. Billboard Hot Adult Contemporary Tracks
|align="center"|8
|-
|align="left"|U.S. Billboard Hot Dance Club Play
|align="center"|1
|-
|align="left"|U.S. Billboard Hot R&B/Hip-Hop Songs
|align="center"|1
|}
===ยอดขาย===
{| class="wikitable" border="1"
|-
! ผู้มอบ
! ยอดขาย
! ระดับ
|-
| Australia
| 75,000+
| Platinum
|-
| France
| 200,000+
| Gold
|-
| New Zealand
| 15,000+
| Platinum
|-
| United Kingdom
| 400,000+
| Gold
|-
| United States
| 2,000,000+
| 2x Platinum
|-
== อ้างอิง ==
เพลงของมารายห์ แครี
เพลงที่แต่งโดยมารายห์ แครี
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2538
ซิงเกิลอันดับ 1 ในบิลบอร์ดฮอต 100
วิทยาลัยชุมชนยโสธร

วิทยาลัยชุมชนยโสธร (Yasothon Community College) เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในกลุ่มสถาบันวิทยาลัยชุมชน ในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2547 ตามนโยบายการจัดตั้งสถาบันอุดมศึกษาในจังหวัดที่ขาดแคลนสถาบันอุดมศึกษา
วิทยาลัยชุมชนยโสธร ตั้งอยู่ ณ ถนนสุวรรณภูมิ-ยโสธร ตำบลสำราญ อำเภอเมืองยโสธร จังหวัดยโสธร
== หลักสูตร ==
วิทยาลัยชุมชนยโสธร จัดการเรียนการสอนใน 2 ระดับ คือ ระดับอนุปริญญา และหลักสูตรระยะสั้น
== สถานที่จัดการศึกษา ==
วิทยาลัยชุมชนยโสธร
โรงเรียนเทศบาลเลิงนกทา อำเภอเลิงนกทา
โรงเรียนค้อวังวิทยาคม อำเภอค้อวัง
ที่ว่าการอำเภอไทยเจริญ อ.ไทยเจริญ
โรงเรียนเทศบาล ๑ กุดชุมคุรุราษฎร์บำรุง อ.กุดชุม
โรงเรียนมหาชนะชัย อ.มหาชนะชัย
โรงเรียนทรายมูลวิทยา อ.ทรายมูล
โรงเรียนป่าติ้ววิทยา อ.ป่าติ้ว
โรงเรียนคำเขื่อนแก้ว อ.คำเขื่อนแก้ว
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วิทยาลัยชุมชนยโสธร
ยโสธร
ชุมชนยโสธร
สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองยโสธร
เอทีบี

อันเดร ทันเนแบร์เกอร์ (André Tanneberger) เกิดเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1973 ในไฟรแบร์ก รัฐซัคเซ่น ประเทศเยอรมนี เป็นดีเจชาวเยอรมนี นักดนตรีและโปรดิวเซอร์เพลงดนตรีอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์ จากการจัดอันดับของนิตยสารดีเจ ที่จัดอันดับดีเจทั่วโลก เอทีบีอยู่ที่อันดับ 11 (ปี ค.ศ. 2009)  เขายังติดอันดับโลกอันดับ 4 ของ "The DJ List"
== อ้างอิง ==
คลับดีเจ
นักดนตรีชาวเยอรมัน
บุคคลจากรัฐซัคเซิน
การค้าระหว่างโรมันกับอินเดีย

การค้าระหว่างโรมันกับอินเดีย (Roman trade with India) เป็นการติดต่อค้าขายโดยการขนส่งสินค้าข้ามอานาโตเลียและเปอร์เซียที่พอจะมีบ้างเมื่อเทียบกับเวลาต่อมาที่ใช้เส้นทางสายใต้ผ่านทางทะเลแดงโดยการใช้ลมมรสุม การค้าขายเริ่มขึ้นราวคริสต์ศตวรรษที่ 1 หลังจากรัชสมัยของออกัสตัสเมื่อโรมันพิชิตอียิปต์(โรมันอียิปต์)ได้จากราชวงศ์ทอเลมี เมื่อขยายดินแดนไปจนถึงลุ่มแม่น้ำไนล์ตอนเหนือแล้ว โรมันก็ไปพบกับชาติการค้าอาณาจักรอักซุม(จักรวรรดิอัคซูไมท์) บนฝั่งทะเลแดงที่ในปัจจุบันคือประเทศเอธิโอเปีย อาณาจักรอักซุมดำเนินการค้าขายกับอินเดียและอียิปต์มาเป็นเวลาหลายร้อยปีก่อนหน้านั้นแล้ว
การใช้ลมมรสุมในการช่วยเดินเรือที่ทำให้ปลอดภัยกว่าการเดินเรือเรียบฝั่งที่ริเริ่มขึ้นโดยนักเดินเรือของอาณาจักรอักซุม และต่อมาโดยชาวโรมัน อาณาจักรอักซุมถ่ายทอดความรู้ในการใช้ลมมรสุมในการเดินเรือให้กับชาวโรมัน และรักษาสัมพันธ์ไมตรีระหว่างกันอย่างปรองดองมาจนถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 7 ในบางโอกาสโรมันก็ใช้การบริการของเรืออาณาจักรอักซุมในการขนส่งสินค้าด้วย เส้นทางสายนี้ช่วยทำให้มีการติดต่อค้าขายโดยตรงระหว่างราชอาณาจักรโบราณของอินเดียและโรมัน ในที่สุดเส้นทางค้าขายทางทะเลมีความสำคัญขึ้นจนมาแทนที่เส้นทางข้ามทวีปทางบกที่ใช้กันมาแต่ก่อน
การค้าขายของโรมันมักจะแวะที่รัฐทมิฬโบราณ (อินเดียใต้และประเทศศรีลังกาปัจจุบัน) เพื่อทำการค้ากับนักเดินเรือทะเลราชอาณาจักรทมิฬที่รวมทั้งราชอาณาจักรโจฬะ, ราชอาณาจักรพันด์ยัน (Pandyan Kingdom) และ ราชวงศ์เจรา (Chera Dynasty) และก่อตั้งที่ตั้งถิ่นฐานสำหรับผู้ทำการค้าขาย ที่ยังคงดำเนินอยู่ต่อมาแม้ว่าจะหลังจากการล่มสลายของจักรวรรดิโรมันตะวันตก และเลยไปจากเมื่อไบแซนไทน์สูญเสียเมืองท่าในอียิปต์และทะเลแดง ราวระหว่างปี ค.ศ. 639 ถึงปี ค.ศ. 645 การค้าก็ตกอยู่ภายใต้ความกดดันของสงครามกับอิสลาม ในคริสต์ศตวรรษที่ 7 เมื่ออัคซูมและจักรวรรดิไบแซนไทน์ยุติการมีความสัมพันธุ์ต่อกันแล้ว อาณาจักรคริสเตียนอักซุมก็เริ่มเสื่อมโทรมลง แต่ก็ยังคงอยู่รอดมาได้แม้จะได้รับความกดดันโดยกองกำลังของมุสลิมรอบข้างมาจนกระทั่งถึงคริสต์ศตวรรษที่ 11 เมื่อมาได้รับการปฏิรูปหลังจากความขัดแย้งระหว่างราชวงศ์
== อ้างอิง ==
==  ดูเพิ่ม ==
Lionel Casson, The Periplus Maris Erythraei: Text With Introduction, Translation, and Commentary. Princeton University Press, 1989. ISBN 0-691-04060-5.
Chami, F. A. 1999. “The Early Iron Age on Mafia island and its relationship with the mainland.” Azania Vol. XXXIV.
Miller, J. Innes. 1969. The Spice Trade of The Roman Empire: 29 B.C. to A.D. 641. Oxford University Press. Special edition for Sandpiper Books. 1998. ISBN 0-19-814264-1.
== ดูเพิ่ม ==
เส้นทางการค้า
จักรวรรดิอัคซูไมท์
จักรวรรดิโรมัน
การเดินเรือ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
English translation of the Periplus Maris Erythraei (Voyage around the Erythraean Sea)
BBC News: Search for India's ancient city
Arikamedu is the ancient International Trade Centre in Ariyankuppam, Pondicherry 
The Antiquity project
เส้นทางการค้า
การค้าระหว่างประเทศ
ประวัติศาสตร์เอเชีย
ประวัติศาสตร์ยุโรป
สมัยโบราณ
เส้นทางสายวัว

เส้นทางการค้าสายวัว (HærvejenHærvejen= “ถนนทหาร”, Ochsenweg = “ถนนวัว”) เป็นชื่อของ
เส้นทางการค้าระหว่างวารันเจียนและกรีก

เส้นทางการค้าระหว่างวารันเจียนและกรีก (Путь «из варяг в греки», Put iz varyag v greki, Trade route from the Varangians to the Greeks) เป็นเส้นทางการค้าที่เชื่อมระหว่างสแกนดิเนเวีย, เคียฟรุส และ จักรวรรดิไบแซนไทน์ เส้นทางนี้ทำให้พ่อค้าสามารถเดินทางติดต่อค้าขายโดยตรงได้กับจักรวรรดิไบแซนไทน์และทำให้เกิดการตั้งถิ่นฐานกันขึ้นในบริเวณที่ปัจจุบันคือเบลารุส รัสเซีย และยูเครน
เส้นทางเริ่มต้นที่ศูนย์กลางการค้าในสแกนดิเนเวียเช่นแบร์คา, เฮเดบี และ ก็อตแลนด์ ข้ามทะเลบอลติกเข้าไปยังอ่าวฟินแลนด์ และเดินตามลำแม่น้ำเนวาไปยังทะเลสาบลาโกดา จากนั้นก็ตามขึ้นแม่น้ำโวลคอฟ (Volkhov River) ผ่านเมือง สตารายาลาโดกา (Staraya Ladoga) และ เวลิคีโนฟโกรอด (Velikiy Novgorod) ข้ามทะเลสาบอิลเมน ตามลำน้ำแม่น้ำโลวัต จากแม่น้ำโลวัตก็ต้องบรรทุกทางบกไปยังแม่น้ำนีเพอร์ไม่ไกลจากกเนซโดโว (Gnezdovo)  สายที่สองเริ่มจากทะเลบอลติกไปยังแม่น้ำนีเพอร์ทางดวินาตะวันตก (Daugava) และตามแม่น้ำคาพลยา (Kasplya River) ไปยังกเนซโดโว ตามลำแม่น้ำนีเพอร์เส้นทางต้องข้ามจุดที่น้ำเชี่ยวจัดหลายจุดและผ่านเคียฟ และหลังจากเข้าสู่ทะเลดำแล้วก็เดินทางตามฝั่งตะวันตกไปยังคอนสแตนติโนเปิล
== ประวัติ ==
เส้นทางการค้าจากวารันเจียนไปยังกรีกกล่าวถึงเป็นครั้งแรกใน “พงศาวดารฉบับหลักของรัสเซีย” ในคริสต์ศตวรรษที่ 12 แต่อันที่จริงแล้วการกล่าวถึงเส้นทางการค้าสายนี้มีมาตั้งแต่ก่อนหน้านั้นแล้วในคริสต์ศตวรรษที่ 9 เมื่อไบแซนไทน์กล่าวถึงผู้ที่เข้ามาตั้งถิ่นฐานใหม่ที่เรียกว่า “วารันเจียน” แม้ว่าคำนี้อาจจะหมายถึงไวกิงสำหรับบางคนแต่สำหรับไบแซนไทน์หมายถึงผู้ที่มาจากสแกนดิเนเวียและผู้ที่เกี่ยวข้องที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเวณที่ปัจจุบันคือรัสเซีย
เส้นทางสายนี้อาจจะเริ่มก่อตั้งขึ้นราวปลายคริสต์ศตวรรษที่ 8 หรือต้นคริสต์ศตวรรษที่ 9 เมื่อนักสำรวจวารันเจียนพยายามเสาะหาที่ปล้นสดมใหม่และเพื่อหาแหล่งค้าทาสและสินค้าอื่นๆ เส้นทางกลายมามีความสำคัญมากขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 10 จนกระทั่งต้นคริสต์ศตวรรษที่ 11 พร้อมๆ กับเส้นทางสายโวลกา และ เส้นทางการค้าระหว่างชาวคาร์ซาร์กับชาวเยอรมัน (Trade route from the Khazars to the Germans)
ตามคำกล่าวของจักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 7 กลุ่มชนคริวิคและกลุ่มอื่นๆ ขึ้นอยู่กับการเดินทางขึ้นล่องไปยังเมืองต่างๆ ตามลำแม่น้ำโดยเรือขุดของเคียฟที่บรรทุกผู้โดยสารได้ลำละประมาณ 30 ถึง 40 คน เรือเหล่านี่แล่นตามแม่น้ำแม่น้ำนีพเพอร์ขึ้นไปยังเคียฟ เพื่อนำไปขายให้แก่วารันเจียนผู้สร้างเสริมให้เหมาะแก่การบรรทุกสินค้า
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
เส้นทางการค้า
เส้นทางการค้า
การค้าระหว่างประเทศ
ประวัติศาสตร์ยุโรป
สมัยกลาง
จักรวรรดิไบแซนไทน์
จักรวรรดิเคียฟรุส
สแกนดิเนเวีย
เส้นทางสายอำพัน

เส้นทางสายอำพัน (Amber Road) เป็นเส้นทางการค้าสายโบราณสำหรับการขนส่งอำพัน เส้นทางการค้าสายอำพันเป็นเส้นทางบกและทางน้ำที่เชื่อมระหว่างยุโรปและเอเชีย และจากตอนเหนือของยุโรปไปยังทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
อำพันเป็นสิ่งสำคัญที่ใช้ในการตกแต่งที่ขนส่งจากฝั่งทะเลเหนือและทะเลบอลติกข้ามแผ่นดินใหญ่ยุโรปตามลำแม่น้ำวิสทูรา (Vistula River) และ แม่น้ำนีพเพอร์ ไปยังอิตาลี, กรีซ, ทะเลดำ และอียิปต์เป็นเวลาหลายพันปีมาแล้วและเป็นเวลานานหลังจากนั้น
ในสมัยโรมันเส้นทางสายหลักแล่นลงมาทางใต้จากฝั่งทะเลบอลติกในภูมิภาคปรัสเซีย ฝ่าดินแดนโบอิอิ (สาธารณรัฐเช็ก  และ สโลวาเกียปัจจุบัน) ไปยังตอนต้นทะเลเอเดรียติก อำพันจากฝั่งทะเลบอลติกพบในที่ฝังพระศพของฟาโรห์ตุตันคามุน และถูกส่งจากทะเลเหนือไปเครื่องสักการะยังเทวสถานอพอลโลที่เดลฟี จากทะเลดำอำพันก็ถูกส่งต่อไปยังเอเชียโดยเส้นทางสายไหมซึ่งเป็นเส้นทางการค้าสายโบราณอีกสายหนึ่ง
จุดเริ่มต้นของเส้นทางอยู่ที่เมืองคอพและทรูโซในภูมิภาคปรัสเซียเดิมบนฝั่งทะเลบอลติก เส้นทางการค้าสายอำพันอาจจะมีส่วนช่วยในการสร้างความรุ่งเรืองของวัฒนธรรมของยุคสัมฤทธิ์นอร์ดิก (Nordic Bronze Age) ในสแกนดิเนเวียโดยการนำอิทธิพลของเมดิเตอเรเนียนเข้ามายังประเทศต่าง ๆ ทางตอนเหนือสุดของยุโรป บางครั้งแคว้นคาลินินกราด ก็เรียกว่า “Янтарный край” หรือ “บริเวณอำพัน”
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม  ==
เส้นทางการค้า
อำพัน
เส้นทางการค้า
การค้าระหว่างประเทศ
ประวัติศาสตร์ยุโรป
ประวัติศาสตร์โปแลนด์
ปรัสเซีย
เส้นทางสายเกลือเก่า

เส้นทางสายเกลือเก่า (Old Salt Route, Alte Salzstraße) เป็นเส้นทางการค้าของยุคกลางทางตอนเหนือของเยอรมนีที่ใช้ในการขนส่งเกลือและสินค้าอื่น ๆ
เกลือเป็นสินค้าที่มีค่าสูงในยุคกลางซึ่งทำให้บางครั้งก็เรียกกันว่า “ทองขาว” เกลือที่ขนส่งบนเส้นทางสายนี้ส่วนใหญ่มาจากเหมืองใกล้ลือเนอบวร์ค (Lüneburg) ซึ่งเมืองทางเหนือตอนกลางของเยอรมนี จากนั้นก็ขนส่งไปยังลือเบค ซึ่งเป็นเมืองท่าสำคัญของเยอรมนีบนฝั่งทะเลบอลติก เส้นทางสายเกลือเก่ารุ่งเรืองที่สุดระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 12 ถึง คริสต์ศตวรรษที่ 16
เส้นทางการค้าสายนี้เริ่มตั้งแต่ลือเนอบวร์คไปสิ้นสุดที่ลือเบค จากเมืองท่าลือเบคเกลือส่วนใหญ่ก็ถูกส่งต่อไปยังเมืองต่าง ๆ บนฝั่งทะเลบอลติกที่รวมทั้งฟาลสเตอร์โบ (Falsterbo) ที่เป็นที่ตั้งของตลาดสแกนเนีย (Scania Market) หรือตลาดเฮอร์ริง ที่ใช้เกลือในการทำผลิตผลต่าง ๆ จากปลาเฮอร์ริง ซึ่งเป็นสินค้าสำคัญของยุคกลาง และในการถนอมอาหารอื่น ๆ การค้าขายเกลือเป็นปัจจัยอันสำคัญของความมีอำนาจของลือเบคและสันนิบาตฮันเซียติก
==การขนส่งเกลือ==

การขนส่งเกลือทำโดยการใช้เกวียนที่ลากด้วยม้าจากลือเนอบวร์คข้ามแม่น้ำเอลเบที่อาร์ตเล็นบวร์ก (Artlenburg) จากที่นั่นก็ผ่านทางเมิลเลน (Mölln) ไปยังลือเบค ผิวถนนส่วนใหญ่เป็นเพียงทางเดินหรือทางเกวียนที่ไม่มีผิวที่ได้รับการปราบหรือปูด้วยวัสดุที่แข็ง เป็นเพียงถนนที่เป็นทรายและเป็นโคลนเมื่อฝนตกหนัก ทางผ่านทุ่ง ป่า และหมู่บ้านเล็ก ๆ ซึ่งทำให้การขนส่งเป็นไปอย่างลำบากยากเข็ญ นอกจากนั้นก็ยังเป็นถนนที่อันตรายจากโจรผู้ร้าย เพราะสิ่งที่ขนส่งเป็นของที่มีค่า การขนส่งแต่ละครั้งทำได้เพียงจำนวนจำกัดซึ่งทำให้กลายเป็นสินค้าที่มีค่า ตัวอย่างเช่นในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ลือเนอบวร์คส่งเกลือประมาณ 19,000 ตันต่อปีไปยังลือเบค แต่ไม่ว่าจะขนทางบกหรือทางน้ำการขนส่งก็ยังใช้เวลาราวยี่สิบวันจึงจะถึงที่หมาย
==การท่องเที่ยว==
ในสมัยปัจจุบันการท่องเที่ยวตามเส้นทางสายเกลือเก่าเป็นการท่องเที่ยวที่ได้รับทั้งประสบการณ์ทางธรรมชาติและวัฒนธรรม ที่นักท่องเที่ยวอาจจะทำได้โดยการเดินเท้า หรือ การขี่จักรยาน และบางส่วนอาจจะทำโดยเรือ ระหว่างทางก็มีเมืองที่น่าสนใจและมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ที่รวมทั้งลือเนอบวร์ค เมิลเลน ลือเบค
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม  ==
เส้นทางการค้า
เกลือ
เส้นทางการค้า
การค้าระหว่างประเทศ
ประวัติศาสตร์เยอรมนี
สมัยกลาง
เส้นทางสายเปอร์เซีย

เส้นทางสายเปอร์เซีย (Royal Road หรือ Persian Royal Road) เป็นเส้นทางโบราณที่สร้างใหม่โดยพระเจ้าดาไรอัสมหาราชแห่งจักรวรรดิอะคีเมนิดเมื่อศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสต์ศักราช จักรพรรดิดาไรอัสทรงสร้างถนนสายนี้ขึ้นเพื่อช่วยในการคมนาคมติดต่อกับบริเวณต่าง ๆ ในอาณาจักรอันใหญ่หลวงที่มีอาณาบริเวณตั้งแต่ซูซา ไปจนถึงซาร์ดิส (ตามความเห็นของโรบิน เลน ฟ็อกซ์ในบริบทนี้ “การปกครองจากศูนย์กลางเป็นจุดอ่อนของระยะเวลาและระยะทาง”) ผู้ถือข่าวสารสามารถเดินทางเป็นระยะทาง 2,699 กิโลเมตรภายในเจ็ดวัน การเดินทางจากซูซาไปถึงซาร์ดิสใช้เวลาเดินเท้า 90 วัน เฮโรโดทัส นักประวัติศาสตร์ชาวกรีกบันทึกไว้ว่า “ไม่มีอะไรในโลดที่เดินทางได้รวดเร็วไปกว่าบรรดาผู้ถือข่าวสารของเปอร์เซีย” และสรรเสริญต่อไปว่า “ไม่มีอะไรไม่ว่าจะเป็นหิมะ, หรือฝน, หรือความร้อน, หรือความมืดที่จะหยุดยั้งผู้ถือข่าวสารเหล่านี้จากการไปถึงจุดหมายด้วยความเร็วอย่างที่สุด” ซึ่งกลายมาเป็นแรงบันดาลใจของคำขวัญอย่างไม่เป็นทางการของบริการไปรษณีย์แห่งสหรัฐอเมริกา
== อ้างอิง ==
Lockard, Craig A. Societies, Networks, and Transitions, A Global History. Boston, MA: Houghton Mifflin Company, 2008.
== ดูเพิ่ม  ==
เส้นทางการค้า
จักรวรรดิอคีเมนียะห์
เส้นทางการค้า
การค้าระหว่างประเทศ
จักรวรรดิอคีเมนียะห์
กรมสามัญศึกษา

กรมสามัญศึกษา  (อังกฤษ : Department of General Education) เป็นส่วนราชการระดับกรม ในสังกัดกระทรวงศึกษาธิการ จัดตั้งขึ้นเมื่อปีพ.ศ. 2481 ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล มีหน้าที่จัดการศึกษาสามัญ ปัจจุบันถูกยุบรวมเข้ากับสำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ (สปช.) และ กรมวิชาการเป็น สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน
== ประวัติ ==
เมื่อได้มีการจัดตั้งกรมสามัญศึกษาขึ้นแล้ว ต่อมาในปี พ.ศ. 2481 ได้มีพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2481 จัดตั้งกรมสามัญศึกษาขึ้น ตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2482 มีหน้าที่จัดการศึกษาสายสามัญ
ในปี พ.ศ. 2494 ได้มีการตราพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2494 ขึ้นอีกครั้ง ทำให้กรมสามัญศึกษา มีหน้าที่รับผิดชอบในการจัดการมัธยมศึกษา ทั้งของรัฐและเอกชน ตลอดจนการฝึกหัดครูด้วย และในปี พ.ศ. 2495 ได้มีการตราพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม ขึ้นใหม่อีกครั้ง ให้มี "กรมวิสามัญศึกษา" ทำหน้าที่จัดการศึกษาตั้งแต่มัธยมศึกษาปีที่ 1-5
ในปี พ.ศ. 2515 มีประกาศคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 216, 217 และ 218 ได้ประกาศให้กรมสามัญศึกษากับกรมวิสามัญศึกษาเข้าด้วยกัน ให้ใช้ชื่อว่า กรมสามัญศึกษา ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2515
ต่อมาในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2546 ได้มีการปฏิรูปกระทรวง ทบวง กรม และยุบรวมหน่วยงานระดับกรมในสังกัดกระทรวงศึกษาธิการเข้าด้วยกัน ทำให้กรมสามัญศึกษา ถูกโอนกิจการไปยังสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน มีหน้าที่รับผิดชอบการจัดการศึกษาขั้นพื้นฐานในระบบทั้งหมด
== รายนามผู้ดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมสามัญศึกษา ==
นายก่อ สวัสดิพาณิชย์ พ.ศ. 2515- พ.ศ. 2518
นายสมาน แสงมลิ พ.ศ. 2518 - พ.ศ. 2519
นายรังสฤษดิ์ เชาวน์ศิริ พ.ศ. 2519 - พ.ศ. 2520
คุณหญิงบุญเลื่อน เครือตราชู พ.ศ. 2520 - พ.ศ. 2521
นายสุรเดช วิเศษสุรการ พ.ศ. 2521 - พ.ศ. 2525
นายเอกวิทย์ ณ ถลาง พ.ศ. 2525 - พ.ศ. 2529
นายพะนอม แก้วกำเนิด พ.ศ. 2529 - พ.ศ. 2531
นายโกวิท วรพิพัฒน์ พ.ศ. 2531 - พ.ศ. 2535
นายบรรจง พงศ์ศาสตร์ พ.ศ. 2535 - พ.ศ. 2538
นายพนม พงษ์ไพบูลย์ พ.ศ. 2538 - พ.ศ. 2539
คุณหญิงสมจินตนา ภักดิ์ศรีวงศ์ พ.ศ. 2539 - พ.ศ. 2540
นายกว้าง รอบคอบ พ.ศ. 2540 - พ.ศ. 2542
นายสุวัฒน์ เงินฉ่ำ พ.ศ. 2542 - พ.ศ. 2543
นางกษมา วรวรรณ ณ อยุธยา (ภายหลังคือ คุณหญิงกษมา วรวรรณ ณ อยุธยา) พ.ศ. 2543 - พ.ศ. 2545
นายไพฑูรย์ จัยสิน พ.ศ. 2545 - พ.ศ. 2546 (โอนเข้าไปรวมกับ สพฐ.)
== อ้างอิง ==
สามัญศึกษา
สามัญศึกษา
องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2459
สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2545
ถังทอง

ถังทอง เป็นพืชในกลุ่มกระบองเพชร มีถิ่นกำเนิดในแถบเม็กซิโก ตั้งชื่อโดย Heinrich Hildmann ในปี ค.ศ. 1891
แม้ว่าจะเป็นกระบองเพชรชนิดที่นิยมปลูกกันมาก หาซื้อได้ทั่วไปตามร้านขายพันธุ์ไม้ แต่ในธรรมชาติที่ประเทศถิ่นกำเนิดนั้นหาได้ยาก จนขึ้นบัญชีเป็นพันธุ์พืชที่มีความเสี่ยงสูงต่อการสูญพันธุ์จากพื้นที่ธรรมชาติ
ลักษณะการเจริญเติบโตจะมีรูปร่างเป็นทรงกลม อาจมีความสูงกว่าหนึ่งเมตรเมื่อเวลาผ่านไปหลายปี เมื่อโตเต็มที่จะมีริ้วมากถึง 35 ริ้ว แต่ในต้นที่ยังเล็กอยู่จะมองไม่เห็นริ้วนี้ แต่เห็นเป็นปุ่ม ๆ แทน
หนามแหลมยาวตรงหรือโค้งเล็กน้อย มีสีเหลืองหรือบางครั้งมีสีขาวด้วย ออกดอกเป็นสีเหลืองเล็ก ๆ ในฤดูร้อน ที่ยอดของต้น แต่กว่าจะออกดอกต้องอย่างน้อย 20 ปีขึ้นไป
== การปลูกเลี้ยง ==

ปลูกในดินที่ระบายน้ำดี ในฤดูหนาวไม่ควรรดน้ำบ่อย เพราะจะเน่าได้ง่าย

== อ้างอิง ==
กระบองเพชร
ลือเบ็ค

ลือเบ็ค (Lübeck) เป็นเมืองที่เดิมอยู่ในกลุ่มสันนิบาตฮันเซอที่มีขนาดใหญ่เป็นที่สองของรัฐชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศเยอรมนี และเป็นเมืองท่าสำคัญ นครรัฐอิสระลือเบ็คเป็นคล้ายเมืองหลวงของสันนิบาตฮันเซออยู่เป็นเวลาหลายร้อยปี ความสำคัญที่ว่านี้และการมีสิ่งก่อสร้างที่เป็นสถาปัตยกรรมกอทิกอิฐทำให้ลือเบ็คได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 1987
ลือเบ็คตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำทราเวอที่เป็นเมืองท่าที่ใหญ่ที่สุดของเยอรมนีบนฝั่งทะเลบอลติก ส่วนที่เก่าที่สุดของเมืองเป็นเกาะล้อมรอบด้วยแม่น้ำทราเวอ
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
มรดกโลก
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
แหล่งมรดกโลกในประเทศเยอรมนี
แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
เมืองในประเทศเยอรมนี
สถาปัตยกรรมกอทิก
เมืองโบราณในประเทศเยอรมนี
สันนิบาตฮันเซอ
รัฐชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์
เสรีนครจักรวรรดิ
เดอะเวนีเชียนมาเก๊า

เดอะเวนีเชียนมาเก๊า (The Venetian Macau;  ) เป็นชื่อโรงแรมหรูในมาเก๊า ภายในมีห้องพักรับรองหลายพันห้อง มีห้องคอมพิวเตอร์ขนาดใหญ่ให้บริการ และมีกาสิโนที่นักพนันและนักท่องเที่ยวระดับไฮโซมาเล่นกันเพื่อความสนุกสนาน มากกว่าเล่นเพื่อผลาญทรัพย์เชิงอบายมุข ตลอดจนมีแหล่งจับจ่ายระดับโลกรวมอยู่ในที่เดียวกัน และยังมีเรือกอนโดลาบริการสำหรับผู้ต้องการล่องเรือในบรรยากาศเวนิสจำลองด้วยเช่นกัน ในส่วนที่เป็นตัวตึก ซึ่งเป็นที่ตั้งของโรงแรม และคาสิโนนั้น กินพื้นที่มากถึง 980,000 ตารางเมตร สูง 40 ชั้น จนได้รับการบันทึกสถิติว่าเป็นโรงแรม ที่ตั้งอยู่แบบเดี่ยวๆที่ใหญ่ที่สุดในเอเชีย และยังเป็นอาคารที่มีขนาดใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 6 ของโลกอีกด้วย ภายในตัวอาคารทั้งหมด ถูกออกแบบตามสไตล์อิตาเลียน และที่โดดเด่นที่สุด คงหนีไม่พ้นบนเพดาน ที่วาดลวดลวยเอาไว้อย่างวิจิตรบรรจง
สำหรับพื้นที่ที่แบ่งเป็นคาสิโนนั้น มีมากถึง 50,700 ตารางเมตร แบ่งเป็น 4 โซนใหญ่ๆ คือ Golden Fish, Imperial House, Red Dragon และ  Phoenix พร้อมกับเครื่อง slot machines อีกกว่า 3,400 เครื่อง และโต๊ะเล่นการพนันอีก 900 โต๊ะ อีกทั้ง ยังมีห้องโถงขนาดใหญ่ ที่มีที่นั่งมากถึง 15,000 ที่นั่ง ไว้สำหรับการจัดงานพิเศษ เช่น การจัดกีฬาชกมวยนัดพิเศษต่างๆ และการแข่งขันบาสเก็ตบอล เป็นต้น

มากันที่ส่วนที่เป็นโรงแรมกันบ้าง โรงแรมของเวเนเชียน มาเก๊านั้น มีห้องพักมากเกือบ 3,000 ห้อง  โดยแต่ละห้องก็ตกแต่งอย่างหรูหรา ตามสไตล์อิตาเลียน ซึ่งห้องมาตรฐาน จะเริ่มที่ขนาด 70 ตารางเมตร และห้องที่ใหญ่ที่สุดอย่าง "เพรสิเดนเต้" นั้น ( Presidente ) มีจำนวนถึง 12 ห้อง โดยแต่ละห้องประกอบไปด้วยห้องนอนย่อยอีก 4 ห้อง ที่สามารถมองเห็นวิวของชายหาดได้อีกด้วย เรียกได้ว่า อยู่กันได้ทั้งครอบครัวอย่างสบายๆเลยทีเดียว
และถ้าใครที่รักการช้อปปิ้งนั้น การมาเยือนเวเนเชียน มาเก๊า คงกลายเป็นสวรรค์ไปเลยทีเดียว เพราะที่นี่ได้จัดแบ่งพื้นที่ให้นักท่องเที่ยวได้ช้อปปิ้งมากถึง 150,000 ตางรางเมตร ซึ่งเป็นที่ตั้งของร้านค้าแบรนด์เนม กว่า 350 ร้าน ที่ตั้งอยู่รายรอบของแกรนด์ คาเนล ซึ่งจำลองแบบมาจากเมืองเวนิสของประเทศอิตาลี พร้อมกับเรือกอนโดลามากกว่า 50 ลำ สำหรับนักท่องเที่ยวที่ต้องการล่องเรือชมความสวยงามของเวเนเชียน มาเก๊าแบบเต็มๆ โดยเรือกอนโดลาเหล่านี้ จะล่องไปตามคลอง 3 คลอง ที่อยู่ภายในอาคาร และมีทางออกเชื่อมกับทะเลสาบด้านนอกอีกด้วย และที่โดดเด่นที่สุดในย่านช็อปปิ้งนี้ คงหนีไม่พ้นเพดานสีฟ้าสดใส ที่ถูกเพนท์เป็นลวดลายของก้อนเมฆน้อยใหญ่ จนทำให้คนที่เดินช้อปปิ้งอยู่นั้น ลืมวันลืมคืนกันไปเลยทีเดียว
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Venetian Macao
อสังหาริมทรัพย์
โรงแรมในประเทศจีน
กาสิโน
สถานที่ท่องเที่ยว
สถาปัตยกรรม
เอสเอ็นเค

เอสเอ็นเค (エスエヌケイ; SNK) เป็นบริษัทผลิตเกมคอมพิวเตอร์ มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองโอซะกะ ประเทศญี่ปุ่น โดยได้ผลิตเกมต่อสู้ที่มีชื่อเสียงออกมามากมาย และเคยผลิตเกมตู้หลายรายการ เช่น ตำนานหมาป่ากระหายเลือด, อาร์ทออฟไฟท์ติ้ง, เดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ส, ซามูไร สปีริท, เมทัลสลัก และ นีโอจีโอ แบทเทิล โคลีเซียม ตลอดจนเคยผลิตเครื่องเล่นเกม NEO GEO มาแล้วครั้งหนึ่งด้วยเช่นกัน
==  ประวัติ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Former SNK Official (archive)
SNK WEB PAGE (archive)
SNK Homepage (archive)
SNK Official
SNK USA
SNK Corp. at MobyGames
SNK interviews on COIN-OP TV (dead link)
บริษัทของญี่ปุ่น
บริษัทวิดีโอเกม
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2521
บริษัทวิดีโอเกมของญี่ปุ่น
แคปคอม vs. เอสเอ็นเค 2

แคปคอม vs. เอสเอ็นเค 2 (カプコン バーサス エス・エヌ・ケイ 2 ミリオネア ファイティング 2001; Capcom vs. SNK 2: Mark of the Millennium 2001) เป็นเกมต่อสู้ในซีรีส์ แคปคอม vs. เอสเอ็นเค โดยบริษัท แคปคอม ของประเทศญี่ปุ่น โดยที่เกมนี้ใช้บอร์ดเกม นาโอมิ ของบริษัทเซก้าในการพัฒนาและได้วางจำหน่ายให้กับเครื่องคอนโซลมากมายไม่ว่าจะเป็นดรีมแคสต์, เพลย์สเตชัน 2, เกมคิวบ์ และ เอกซ์บอกซ์ โดยมีเกม แคปคอม vs. เอสเอ็นเค 2 EO เป็นภาคปรับปรุง
== รูปแบบการเล่น ==
แคปคอม vs. เอสเอ็นเค 2 เป็นเกมต่อสู้ที่รวมตัวละครและรูปแบบการเล่นจากเกมต่อสู้หลาย ๆ เกมของบริษัทแคปคอมและเอสเอ็นเค โดยที่มีเกมสตรีทไฟท์เตอร์และเดอะคิงออฟไฟท์เตอร์สเป็นเกมหลัก นอกจากนี้ยังมีอีกหลาย ๆ เกมที่ได้นำระบบรวมถึงรายละเอียดปลีกย่อยมารวมไว้ในเกมนี้เช่น สตรีทไฟท์เตอร์ III, กาโร มาร์คออฟเดอะวูล์ฟ และ ซามูไร สปีริท
== ตัวละครและกราฟิก ==
เนื่องจากตัวละครในเกมนี้มาจากหลาย ๆ เกมของเอสเอ็นเคและแคปคอมโดยที่มาจากหลาย ๆ ฮาร์ดแวร์ในการพัฒนาของแต่ละยุค ตัวละครของแคปคอมบางตัวต้องทำการออกแบบใหม่เพื่อให้มีความเหมาะสมกับเกมมากขึ้น อย่างไรก็ตามยังมีบางตัวละครที่ยังดูแล้วมีความละเอียดของการแสดงผลที่น้อยเกินไปเมื่อเทียบกับตัวละครอื่น ๆ ได้แก่ มอร์ริแกน ซึ่งทางแคปคอมได้นำลักษณะของตัวละครนี้มาจากเกมต้นฉบับโดยที่ไม่ได้ทำการปรับปรุง ทำให้ทางแคปคอมได้รับเสียงวิพากษ์วิจารณ์
==== ตัวละครจากแคปคอม ====

ริว
เคน มาสเตอร์
ชุนลี
อี.ฮอนดะ
ไกล์
ดัลซิม
บลังก้า
แซนกีฟ
ซากุระ
แดน ฮิบิกิ
โรเลนโต้
อีเกิล
มากิ
แคมมี่
บัลร็อก
เอ็ม.ไบสัน
สกัด
เวก้า
มอร์ริแกน
เคียวสุเกะ (มีบัตสึและฮินาตะปรากฏตัวออกมาในขณะที่เคียวสุเกะใช้ท่าไม้ตายสุดยอด)
หยุน (มีหยางปรากฏตัวออกมาในขณะที่หยุนใช้ท่าไม้ตาย)
โกคิ
อีวิล ริว (เฉพาะภาคเครื่องคอนโซล)
ชิน โกคิ
=== ตัวละครจากเอสเอ็นเค ===
เคียว คุซานางิ
อิโอริ ยางามิ
ไม ชิรานุอิ
อาเธน่า อาซามิยะ
เทอร์รี่ โบการ์ด
เรียว ซากาซากิ
เบนนิมารุ
ชาง โคเอฮัง และ ชอย บองกี
กีส ฮาเวิร์ด
ฮาโอมารุ
โจ ฮิกาชิ
คิม คัพฟาน
คิง
ฮิบิกิ ทาคาเนะ
นาโครูรู
ไรเด็น
ร็อค โฮวาร์ด
รูกัล แบร์นชไตน์
ริวฮาคุ โทโด
ริวจิ ยามาซากิ
โอโรจิ อิโอริ (เฉพาะภาคเครื่องคอนโซล)
ไวส์
ยูริ ซากาซากิ
ก็อด รูกัล
== การตอบรับ ==
ในขณะที่เกมโดยทั่วไปในสี่ระบบคอนโซลมีความเหมือนกันเกือบทุกประการ รุ่นระบบเกมคิวบ์ได้รับคะแนนต่ำกว่าเนื่องจากลักษณะระบบคอนโทรลเลอร์ของเกมคิวบ์ ไม่ได้ออกแบบมาสำหรับเกมต่อสุ้แบบดั้งเดิมโดยเฉพาะ ส่วนระบบเพลย์สเตชัน 2 ได้รับคะแนนที่ดีกว่า ในขณะที่ระบบเอ็กซ์บ็อกซ์และดรีมแคสท์ได้รับคะแนนปานกลาง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
for Capcom vs. SNK 2: Millionaire Fighting 2001 
for Capcom vs. SNK 2 EO: Millionaire Fighting 2001 
for Capcom vs. SNK 2 EO: Millionaire Fighting 2001 (Xbox) 
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2544
วิดีโอเกมอาร์เคด
เกมจากค่ายแคปคอม
วิดีโอเกมข้ามฝั่ง
วิดีโอเกมต่อสู้
เกมสำหรับดรีมแคสต์
วิดีโอเกมที่มีฉากในลอนดอน
วิดีโอเกมที่มีฉากในนครนิวยอร์ก
วิดีโอเกมที่มีฉากในเซี่ยงไฮ้