pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
พระวรสารนักบุญมาระโก

พระวรสารนักบุญมาระโก (ศัพท์คาทอลิก) หรือ พระกิตติคุณมาระโก (ศัพท์โปรเตสแตนต์) (Gospel of Mark) เป็นพระวรสารในสารบบคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาใหม่ และเป็นพระวรสารหนึ่งใน “พระวรสารสหทรรศน์” สามฉบับ
ผู้เขียนไม่ได้ระบุนามของตนเองไว้ แต่เชื่อกันทั่วไปว่าเขียนโดยมาระโกผู้นิพนธ์พระวรสาร ซึ่งเป็นบุตรชายของมารีย์ [ที่ไม่ใช่พระแม่มารีย์ (มารดาพระเยซู)] และเป็นลูกพี่ลูกน้องกับบารนาบัส มาระโกได้ร่วมเดินทางกับเปาโลและบารนาบัสในการเดินทาง เพื่อทำการประกาศข่าวดีครั้งแรก เปาโลกล่าวถึงมาระโกในฐานะของเพื่อนในกรุงโรมและยกย่องการรับใช้ของเขาเป็นอย่างสูง เชื่อกันว่าในบรรดาพระวรสารในสารบบทั้งสี่เล่ม พระวรสารนักบุญมาระโกถูกเขียนขึ้นเป็นฉบับแรก ในช่วงก่อนสงครามกลางเมืองในกรุงโรม เพราะฉะนั้นหนังสือเล่มนี้น่าจะถูกเขียนในราว ค.ศ.55
คริสตจักรยุคแรกมีความเห็นตรงกันว่า เนื้อหาในหนังสือเล่มนี้ถอดแบบมาจากคำสอนของเปโตร โดยเน้นที่การบันทึกข้อเท็จจริงของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น จากลีลาการเขียนแสดงถึงการเขียนขึ้นอย่างเร่งรีบ ไม่ถูกผ่านการขัดเกลาให้สละสลวย ทำให้ผู้อ่านรู้สึกว่า หลายเหตุการณ์เกิดขึ้นอย่างฉับพลันทันที การกระทำต่าง ๆ ที่ได้บันทึกไว้เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว ซึ่งสังเกตได้จากคำว่า "ในทันใดนั้น" ถูกใช้มากกว่า 40 ครั้ง แม้ว่า พระวรสารนักบุญมาระโก จะมีความยาวน้อยที่สุดในบรรดาพระวรสารทั้งสี่เล่ม แต่ในบางเหตุการณ์กลับถูกบันทึกไว้โดยละเอียด นอกจากนี้ ยังมีบางบทที่ได้อธิบายถึงขนบธรรมเนียมของชาวยิวไว้ด้วย เพื่อให้ผู้อ่านชาวโรมันจะเข้าใจได้
วัตถุประสงค์ของ พระวรสารนักบุญมาระโก มีอยู่ 4 ประการ โดยประการแรกสำคัญที่สุดคือ มาระโกต้องการให้ผู้อ่านทราบว่า ข่าวดีคืออะไร นั่นคือการที่พระเยซูสิ้นพระชนม์เพื่อไถ่บาปของเรา ถูกฝังไว้แล้วเป็นขึ้นมาอีกครั้ง ดังนั้นมาระโกจึงให้ความสำคัญของเรื่องราวตั้งแต่การสิ้นพระชนม์ จนถึงการคืนพระชนม์ของพระเยซูมากกว่าเรื่องอื่น หนังสือเล่มนี้มีทั้งหมด 16 บท ใน 10 บทแรก บันทึกเรื่องราวตั้งแต่พระเยซูรับบัพติศมา จนถึงเสด็จเข้ากรุงเยรูซาเล็ม ซึ่งเป็นระยะเวลาประมาณ 3 ปี ในขณะที่อีก 6 บทที่เหลือ เป็นการบันทึกเรื่องราวช่วงสุดท้ายของชีวิตพระเยซู ซึ่งเป็นระยะเวลาเพียงแค่สัปดาห์เดียว แสดงให้เห็นว่ามาระโกต้องการเน้นว่า ข่าวดีคือหัวใจของหนังสือเล่มนี้
ประการที่สองที่มาระโกต้องการกล่าวคือ แม้ว่าพระเยซูคือพระบุตรพระเป็นเจ้า แต่พระเยซูทรงเป็นมนุษย์ พระองค์มีความรู้สึกเหน็ดเหนื่อย หิวโหย อ่อนล้า ฯลฯ เหมือนกับมนุษย์ พระเยซูจึงทรงเป็นแบบอย่างในการตอบสนองต่อความรู้สึกต่าง ๆ ดังนั้นในฐานะของคริสต์ศาสนิกชน ทุกคนควรเรียนรู้จากพระองค์และตอบสนองด้วยท่าทีอย่างเดียวกัน
ประการที่สาม มาระโกเขียนเพื่อหนุนใจคริสเตียนที่ถูกกดขี่ข่มเหง เมื่อพระเยซูทรงยืนหยัดในขณะที่ถูกต่อต้าน จะเป็นกำลังใจให้กับคริสเตียนที่อยู่ในภาวะเดียวกันได้
ประการสุดท้าย มาระโกต้องการให้ผู้อ่านทราบถึงฤทธิ์อำนาจของพระเยซู ซึ่งมีชัยชนะเหนือผี โรคร้าย และความตายได้
พระวรสารนักบุญมาระโก ใช้ “มาระโก” หรือ “มก” ในการอ้างอิง
== โครงร่าง ==
บทนำเรื่อง 1:1 - 13
การปรนนิบัติของพระเยซู 1:14 - 9:1
พระเยซูทรงจำแลงพระกายและไปเยรูซาเล็ม 9:2 - 10:52
สัปดาห์สุดท้ายของพระเยซู 11:1 - 15:47
การคืนพระชนม์ของพระเยซู 16:1 - 20
== อ้างอิง ==
Thai Holy Bible, Thailand Bible Society, 1998
Walter A. Elwell, The Pocket Bible Handbook, Harold Shaw Publisher, 1997
มาระโก
ผลงานที่ไม่ทราบผู้สร้างสรรค์อย่างแน่ชัด
วิทยาลัยไบรอันท์และสแตรททัน

วิทยาลัยไบรอันท์และสแตรททัน (Bryant & Stratton College) เป็นวิทยาลัยเอกชนมีนักศึกษาประมาณ 3,000 คน ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2397 โดยมีวิทยาเขตหลักอยู่ที่เมืองบัฟฟาโลในรัฐนิวยอร์ก และอีก 14 วิทยาเขตย่อยใน รัฐนิวยอร์ก รัฐโอไฮโอ รัฐเวอร์จิเนีย และรัฐวิสคอนซิน
== ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง ==
สมัคร สุนทรเวช นายกรัฐมนตรีคนที่ 25 ของประเทศไทย
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Bryant & Stratton
สถาบันอุดมศึกษาในรัฐโอไฮโอ
บัฟฟาโล (รัฐนิวยอร์ก)

บัฟฟาโล (Buffalo) เป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับที่สองของรัฐนิวยอร์กในสหรัฐและเป็นเมืองหลวงของเทศมณฑลอีรี บัฟฟาโลตั้งอยู่ทางตะวันออกของทะเลสาบอีรี ใกล้กับพรมแดนแคนาดาบริเวณเซาท์ออนแทรีโอและส่วนต้นของน้ำตกไนแอการา ใน ค.ศ. 2019 เมืองมีประชากรโดยประมาณ 255,284 คน ทำให้บัฟฟาโลเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 86 ของสหรัฐ เมืองบัฟฟาโลและไนแอการาฟอลส์ที่อยู่ข้างเคียงผนวกรวมเป็นเขตมหานครบัฟฟาโล–ไนแอการาฟอลส์ (MSA) ซึ่งกินพื้นที่สองเทศมณฑลและมีประชากรโดยประมาณอยู่ที่ 1.1 ล้านคนเมื่อ ค.ศ. 2019 ทำให้เป็นเขตมหานครที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 49 ของประเทศ นอกจากนี้ ตัวเมืองและภูมิภาคนิวยอร์กตะวันตกที่อยู่ล้อมรอบก็เป็นพื้นที่ทางเศรษฐกิจที่มีประชากรมากที่สุดที่ตั้งอยู่ระหว่างบอสตันและคลีฟแลนด์
บัฟฟาโลยกฐานะเป็นนครใน ค.ศ. 1832 เพื่อเป็นเมืองปลายทางของคลองอีรี ทำให้ตัวเมืองเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วในฐานะเมืองท่าในแผ่นดินระหว่างเกรตเล้กส์และมหาสมุทรแอตแลนติก การขนถ่ายสินค้าทำให้บัฟฟาโลเป็นเมืองท่าที่ขนถ่ายสินค้ามากที่สุดในโลกในตอนนั้น แต่ต่อมา การขนส่งทางรางเข้ามามีบทบาทแทนที่การขนส่งทางคลอง ทำให้บัฟฟาโลกลายเป็นศูนย์กลางรถไฟที่ใหญ่ที่สุดรองจากชิคาโก กลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 เมืองเริ่มมีบทบาทในด้านการผลิต โดยมีการผลิตเหล็กเป็นส่วนสำคัญในช่วงหลัง การเปิดตัวของเส้นทางเดินเรือเซนต์ลอว์เรนซ์และการลดบทบาทของอุตสาหกรรมทำให้เศรษฐกิจของเมืองเปลี่ยนไปเป็นรูปแบบการบริการเป็นหลัก อาทิ สาธารณสุข, การค้าปลีก, การท่องเที่ยว, โลจิสติกส์ และการศึกษา ในขณะที่อุตสาหกรรมการผลิตยังคงเหลืออยู่บ้าง ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ (GDP) ของเขตมหานครบัฟฟาโล–ไนแอการาฟอลส์อยู่ที่ 53 พันล้านดอลลาร์ในปี 2019
บัฟฟาโลมีอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมที่สำคัญ อาทิ ระบบสวนสาธารณะในเขตเมืองที่เก่าแก่ที่สุดในสหรัฐ, หอศิลป์อัลไบรจ์–น็อกซ์, วงออร์เคสตราฟิลฮาร์มอนิกบัฟฟาโล, โรงละครเชียส์, พิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์บัฟฟาโล และหลายเทศกาลในรอบปี เมืองยังเป็นที่รู้จักในด้านสภาพอากาศในฤดูหนาว, ปีกไก่บัฟฟาโล และยังเป็นที่ตั้งของทีมกีฬาอาชีพในเมเจอร์ลีกอย่างบัฟฟาโลบิลส์และบัฟฟาโลเซเบอส์
== บุคคลสำคัญจากเมืองบัฟฟาโล ==
กู กู ดอลล์ส วงดนตรีแนวอัลเทอร์เนทีฟร็อก
ไบรอัน แม็คไนท์ นักร้อง ผิวสีชื่อดัง
คานนิบาลคอร์ปส์ วงดนตรีเดธเมทัล
== ดูเพิ่ม ==
Buffalo buffalo Buffalo buffalo buffalo buffalo Buffalo buffalo
== อ้างอิง ==
ประวัติเมืองบัฟฟาโล จากสารานุกรมบริตานิกา
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
NYPL Digital Gallery, Media related to Buffalo
Library of Congress, Prints & Photos Division, Historical items related to Buffalo
เมืองในรัฐนิวยอร์ก
บัฟฟาโล (รัฐนิวยอร์ก)
ตูริน

ตูริน (Turin) หรือ ตอรีโน (Torino, ) เป็นเมืองหลักของแคว้นปีเยมอนเตในประเทศอิตาลี เป็นทั้งเมืองศูนย์กลางทางอุตสาหกรรมและธุรกิจของภาคเหนือของอิตาลี ตัวเมืองตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำโป มีประชากร 908,000 คน (ค.ศ. 2004) และ 2.2 ล้านคนเมื่อรวมปริมณฑล (สถิติองค์การเพื่อความร่วมมือทางเศรษฐกิจและการพัฒนา)
บริษัทผลิตรถยนต์เฟียตมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่นี่และบริษัทรถยนต์บางบริษัทก็เริ่มกิจการที่เมืองนี้ ฉะนั้นตูรินจึงมีชื่อเล่นว่าเป็นเมืองหลวงของการผลิตรถยนต์ในประเทศอิตาลี นอกจากนั้นตูรินยังเป็นเมืองหลวงเมืองแรกของสหรัฐอิตาลี
== ภูมิอากาศ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 
ตูริน
เมืองหลวงเก่าของอิตาลี
แคว้นเอมีเลีย-โรมัญญา

เอมีเลีย-โรมัญญา (Emilia-Romagna) เป็นแคว้นหนึ่งทางตอนเหนือของประเทศอิตาลี มีเนื้อที่ทั้งหมด 22,446 ตารางกิโลเมตร มีประชากรประมาณ 4.4 ล้านคน เมืองหลักของแคว้นคือโบโลญญา
เอมีเลีย-โรมัญญาเป็นหนึ่งในภูมิภาคที่มั่งคั่งที่สุดและได้รับการพัฒนามากที่สุดในยุโรป โดยมีผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศต่อหัวประชากรสูงเป็นอันดับที่ 3 ในอิตาลี โบโลญญาเป็นหนึ่งในเมืองที่มีบริการทางสังคมขั้นสูงและดัชนีคุณภาพชีวิตสูงที่สุดในประเทศ แคว้นนี้ยังเป็นศูนย์กลางทางวัฒนธรรมและการท่องเที่ยว โดยเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยโบโลญญาซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดในโลก เป็นที่ตั้งของเมืองสมัยโรมาเนสก์และสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา (เช่น โมเดนา, ปาร์มา, แฟร์รารา) เป็นศูนย์รวมอาหารและการผลิตรถยนต์ (ที่ตั้งของบริษัทรถยนต์ต่าง ๆ เช่น เฟอร์รารี่, ลัมโบร์กีนี, มาเซราตี, ปากานี, ดูคาติ) และมีสถานพักตากอากาศชายฝั่งยอดนิยม เช่น แชร์เวีย, เชเซนาตีโค, รีมีนี, ริชโชเน เป็นต้น
== ที่ตั้ง ==
แคว้นเอมีเลีย-โรมัญญาประกอบด้วยภูมิภาคทางประวัติศาสตร์สองภูมิภาค ได้แก่ เอมีเลียและโรมัญญา เนื้อที่เป็นรูปสามเหลี่ยม ด้านตะวันออกเป็นทะเลเอเดรียติก ทางด้านเหนือแม่น้ำโป และทางด้านใต้เป็นเทือกเขาแอเพนไนน์ ตรงกลางเป็นถนนเอมีเลียซึ่งสร้างมาตั้งแต่สมัยโรมันที่เริ่มตั้งแต่เมืองรีมีนีไปจนถึงเมืองเปียเชนซาที่สร้างเสร็จเมื่อ 187 ปึก่อนคริสต์ศักราช ตอนกลางของแคว้นเป็นที่ราบลุ่มแม่น้ำโป ด้านอื่นเป็นเนินและภูเขาที่กั้นระหว่างตอสคานาและเอมีเลีย
==อ้างอิง==
เอมีเลีย-โรมัญญา
ราเวนนา

ราเวนนาCATHOLIC ENCYCLOPEDIA: Ravenna(Ravenna; Ravèna) เป็นเมืองที่อยู่ใน
ธนาคารมหานคร

ธนาคารมหานคร (First Bangkok City Bank; ตัวย่อ: FBCB) เมื่อแรกตั้งใช้ชื่อว่า "บริษัทแบงค์ตันเปงชุน จำกัด" ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น "ธนาคารไทยพัฒนา" ใน วันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2503 และเปลี่ยนมาเป็น "ธนาคารมหานคร" ในวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2520 ตั้งอยู่บริเวณสวนมะลิ และได้แปลงสภาพเป็นบริษัทมหาชน เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2536 เมื่อเกิดวิกฤตเศรษฐกิจในปี พ.ศ. 2540 ธนาคารได้ประสบกับปัญหา NPL จน ธนาคารแห่งประเทศไทยตั้งเข้ามาดูแลและได้ถูกควบรวมกิจการกับ บมจ.ธนาคารกรุงไทย ตั้งแต่
2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541 เป็นต้นมา
ในปี 2559 ศาลมีคำพิพากษายึดทรัพย์ตระกูลสุวรรณภักดี 4 ราย เนื่องจากอนุมัติสินเชื่อธนาคารมหานครให้ลูกหนี้ มียอดหนี้ค้างชำระ 4,278 ล้านบาท ขณะที่มียอดสินเชื่อรวม 8 บัญชี เป็นเงิน 5,195 ล้านบาท เป็นการทุจริตตามกฎหมายว่าด้วยธนาคารพาณิชย์ และ พ.ร.บ.ป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน พ.ศ. 2542 จึงมีคำสั่งยึดทรัพย์เป็นที่ดิน สิ่งปลูกสร้างและหุ้น มูลค่ารวม 6.7 ล้านบาท ส่วนคดีที่ภคินี สุวรรณภักดี อดีตรองกรรมการผู้จัดการธนาคารมหานคร ถูกกล่าวหาในคดีทุจริตการปล่อยสินเชื่อของธนาคารมหานคร ศาลพิพากษาถึงที่สุดว่านางภคินีเป็นผู้บริสุทธิ์ ไม่มีความผิดฐานยักยอกทรัพย์
== อ้างอิง ==
ธนาคารไทยในอดีต
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2520
สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2541
ธงชาติคีร์กีซสถาน

ธงชาติคีร์กีซสถาน (Кыргыз Республикасынын мамлекеттик туусу Государственный флаг Киргизской Республики) เริ่มใช้เมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2535 ลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 3 ส่วน ยาว 5 ส่วน พื้นสีแดง หมายถึงสันติภาพ และความเปิดกว้างในสังคมคีร์กีซสถาน กลางธงที่รูปดวงอาทิตย์มีรัศมี 40 แฉกสีเหลือง หมายถึงชนชาติต่าง ๆ ในประเทศนี้ทั้ง 40 ชนชาติ หรืออาจหมายถึงวีรบุรุษในมหากาพย์ของคีร์กีซสถาน เรื่อง มานาส (Manas) ทั้ง 40 คน ปลายโค้งของรัศมีดวงอาทิตย์นั้น เมื่อมองจากทางด้านหน้าธงจะหมุนทวนเข็มนาฬิกา และเมื่อมองทางด้านหลังจะเป็นหมุนตามเข็มนาฬิกา ในรูปดวงอาทิตย์นั้น เป็นวงแหวนสีแดง 3 เส้น 2 วง ตัดกันที่ศูนย์กลางดวงอาทิตย์ หมายถึง ตุนดุก (tunduk, อักษรซีริลลิก: түндүк) หรือ ส่วนยอดของกระโจมตามแบบวัฒนธรรมคีร์กีซ
== ดูเพิ่ม ==
ธงชาติคีร์กีซโซเวียต
ตราแผ่นดินของคีร์กีซสถาน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ธงในประเทศคีร์กีซสถาน - Vexillographia 
สัญลักษณ์ของประเทศคีร์กีซสถาน
คีร์กีซสถาน
แฟลกส์ออฟเดอะเวิลด์

แฟลกส์ออฟเดอะเวิลด์ (Flags of the World เรียกอย่างย่อว่า FOTW) เป็นชื่อขององค์กรและฐานข้อมูลในระบบอินเตอร์เน็ดทางด้านวิชาธัชวิทยา และเป็นเว็บไซต์เกี่ยวกับธัชวิทยาที่ใหญ่ที่สุดในโลก ซึ่งรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับธงต่าง ๆ ที่ใช้อยู่ทุกชนิดทั่วโลก เว็บไซต์นี้ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2536 และเข้าร่วมเป็นสมาชิกสหพันธ์ธัชวิทยานานาชาติ (Fédération internationale des associations vexillologiques) ใน พ.ศ. 2544
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ฐานข้อมูลออนไลน์
ธัชวิทยา
ธงชาติเติร์กเมนิสถาน

ธงชาติเติร์กเมนิสถาน (Флаг Туркмении; Türkmenistanyň baýdagy) แบบที่ใช้อยู่ในขณะนี้ เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2544 กล่าวกันว่า ธงนี้เป็นธงชาติที่มีรายละเอียดในธงมากที่สุดในโลก
ลักษณะของธงนี้ เป็นธงพื้นสีเขียว ที่ใกล้ด้านคันธงนั้นคั่นด้วยแถบสีแดงตามแนวตั้ง ภายในมีลวดลายพรมอย่างที่เรียกว่า กุล (Gul) วางเรียงกันจากบนลงล่าง รวม 5 ลาย เบื้องล่างล้อมด้วยช่อใบมะกอกไขว้ ถัดออกไปจากแถบสีแดงทางด้านปลายธงตอนบนนั้น มีรูปจันทร์เสี้ยวข้างขึ้นและดาวห้าแฉก 5 ดวง รูปเหล่านี้เป็นสีขาว
เหตุที่เลือกใช้สีเขียวและและสีแดงในธงชาตินี้ เป็นเพราะว่าสีดังกล่าวเคยใช้เป็นสีศักดิ์สิทธิ์ในประวัติศาสตร์ชาวเติร์ก ส่วนรูปจันทร์เสี้ยวข้างขึ้น มีนัยความหมายถึงความหวังในอนาคตอันสดใสของประเทศชาติ และรูปดาว 5 ดวงนั้น เป็นสัญลักษณ์แทนจังหวัดทั้ง 5 แห่ง ของเติร์กเมนิสถาน อันได้แก่ จังหวัดอาฮัล จังหวัดบัลกัน จังหวัดดัชโฮวุซ จังหวัดเลบัป และจังหวัดมารืย
ลวดลายทั้ง 5 ลายบนแถบสีแดง ซึ่งปรากฏอยู่ในตราแผ่นดินและธงชาติเติร์กเมนิสถาน หมายถึงชนชาติหลัก 5 ชนชาติในประเทศ อันได้แก่ (เรียงลำดับจากบนล่าง) ชาวเตกเก (Teke หรือ Tekke) ชาวโยมุด (Yomut หรือ Yomud) ชาวอาซารี (Arsary หรือ Ersary) ชาวโชว์ดูร์ (Chowdur หรือ Choudur) และชาวซารีก (Saryk หรือ Saryq) ส่วนชาวซาลีร์ (Salyr หรือ Salor) ซึ่งลดบทบาทลงจาการพ่ายแพ้ในสงครามก่อนที่ประเทศจะก้าวเข้าสู่ยุคใหม่ และชนชาติเล็กอื่นๆ ไม่ปรากฏสัญลักษณ์ใดๆ ในที่นี้
รูปช่อมะกอกที่อยู่ทางเบื้องล่างของลวดลายทั้ง 5 นั้น เป็นส่วนที่ดูแปลกมากส่วนหนึ่งในธงนี้ เพราะเป็นสิ่งที่เพิ่มเข้ามาโดยขัดต่อกฎของวิชาการผูกตราสัญลักษณ์ (Heraldry) สิ่งนี้เพิ่มเข้ามาในภายหลัง เพื่อแทนความหมายว่า ประเทศนี้อยู่ในสถานะเป็นกลางอย่างถาวร (status of permanent neutrality) ซึ่งได้รับการรับรองจากที่ประชุมของสหประชาชาติ เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2538
ก่อนหน้าที่ประเทศนี้จะได้รับเอกราชจากสหภาพโซเวียตในปี พ.ศ. 2534 ธงของเติร์กเมนิสถานจะมีลักษณะใกล้เคียงกับประเทศอื่นๆ ที่อยู่ภายใต้การปกครองของสหภาพโซเวียต หลังได้รับเอกราชแล้ว จึงได้ประกาศใช้ธงชาติใหม่ที่ลักษณะคล้ายคลึงกับธงชาติในปัจจุบัน ในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 ต่อมาจึงมีการเปลี่ยนแปลงแบบธงอีกครั้งใน พ.ศ. 2540 ก่อนจะเปลี่ยนเป็นธงชาติแบบปัจจุบันใน พ.ศ. 2544
==วิวัฒนาการ==
ไฟล์:Flag of Russia.svg|ธงของจักรวรรดิรัสเซียเป็นธงผืนแรกของเติร์กเมนิสถาน ธงผืนนี้ใช้มาจนถึงการปฏิวัติรัสเซีย พ.ศ. 2460.
ไฟล์:Flag of the Turkmen SSR.svg|ธงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเติร์กเมน (พ.ศ. 2496–2534).
ไฟล์:Flag of Turkmenistan (1992-1997).svg|ธงชาติ (พ.ศ. 2535–2540) สัดส่วน 1:2
ไฟล์:Flag of Turkmenistan (1997-2001).svg|ธงชาติ (พ.ศ. 2540–2544) สัดส่วน 1:2 โดยเพิ่มช่อมะกอกสีทองด้านล่างผืนผ้า
==ดูเพิ่ม==
ธงชาติเติร์กเมนโซเวียต (ธงชาติสมัยภายใต้การปกครองของสหภาพโซเวียต)
ตราแผ่นดินของเติร์กเมนิสถาน
เพลงชาติเติร์กเมนิสถาน
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ธงชาติเติร์กเมนิสถาน- Vexillographia
Turkmenistan Pages by Ekahau 
Photos of yurts and fabrics at TurkoTek.com (rug enthusiasts' website)
เติร์กเมนิสถาน
สัญลักษณ์ของประเทศเติร์กเมนิสถาน
นีกอลา เลออนาร์ ซาดี การ์โน

นีกอลา เลออนาร์ ซาดี การ์โน (Nicolas Léonard Sadi Carnot) เป็นนักฟิสิกส์และนายทหารยุทธโยธาชาวฝรั่งเศส ซึ่งคิดค้นทฤษฎีเครื่องจักรความร้อน จากงานวิจัยเรื่อง Reflections on the Motive Power of Fire ในปี ค.ศ.1824 ปัจจุบันทฤษฎีนี้เป็นที่รู้จักกันในชื่อ "วัฏจักรการ์โน" เป็นผู้วางรากฐานกฎข้อที่สองของเทอร์โมไดนามิกส์ หรืออาจกล่าวได้ว่าเขาเป็นนักอุณหพลศาสตร์คนแรกของโลก ซึ่งคิดค้นหลักการพื้นฐานต่าง ๆ มากมายเช่น ประสิทธิภาพการ์โน ทฤษฎีการ์โน เครื่องจักรความร้อนการ์โน เป็นต้น
ซาดี การ์โน เกิดในกรุงปารีส เป็นบุตรชายคนโตของแลแซร์ การ์โน อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการสงคราม ขามีน้องชายนามว่า อีปอลิต การ์โน (Hippolyte Carnot) ซึ่งเป็นบิดาของประธานาธิบดีมารี ฟร็องซัว ซาดี การ์โน
เมื่อซาดี การ์โน มีอายุสิบหกปี ได้เข้าศึกษาที่วิทยาลัยโพลีเทคนิค École ที่ซึ่งมีอาจารย์ผู้มีชื่อเสียงเช่น ซีเมอง เดอนี ปัวซง และอ็องเดร-มารี อ็องแปร์  หลังจบการศึกษาเขาได้เป็นนายทหารในกองทัพบกฝรั่งเศส ต่อมาจึงได้ให้ความสนใจในงานวิจัยทางด้านฟิสิกส์ โดยเฉพาะทฤษฎีเกี่ยวกับความร้อน อย่างไรก็ตามในปี 1815 นโปเลียนถูกโค่นอำนาจ พ่อของเขาก็ต้องลี้ภัยไปปรัสเซีย การ์โนต้องออกจากกองทัพฝรั่งเศส และใช้เวลาไปกับการวิจัยและเขียนหนังสือ
การ์โนเผยแพร่บทความเรื่อง Réflexions sur la puissance motrice du feu ("Reflections on the Motive Power of Fire") ในปี ค.ศ.1824 ขณะอายุ 28 ปี ซึ่งเป็นยุคเครื่องจักรไอน้ำเฟื่องฟู บทความอธิบายถึงเครื่องจักรความร้อนในลักษณะต่างๆ โดยพยายามอธิบายเหตุผลว่า เครื่องจักรไอน้ำที่ใช้ไอน้ำความร้อนสูงจะทำงานได้ดีกว่าเนื่องจากอุณหภูมิของระบบที่สูงกว่าอุณหภูมิภายนอก ทฤษฎีของการ์โนไม่ได้ช่วยปรับปรุงประสิทธิภาพของเครื่องจักรไอน้ำ มันจึงไม่ค่อยได้รับความสนใจนัก
การ์โนเสียชีวิตจากอหิวาตกโรคเมื่อปี ค.ศ. 1832 ขณะอายุเพียง 36 ปี เครื่องใช้ส่วนตัวรวมทั้งงานเขียนของเขาถูกนำไปฝังทั้งหมดเพื่อป้องกันการติดเชื้อ จึงเหลืองานวิจัยทางวิทยาศาสตร์ที่ปรากฏต่อมาในปัจจุบันเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
งานเขียนของการ์โนเป็นที่รู้จักขึ้นมาเนื่องจากเอมีล กลาแปรง (Émile Clapeyron) นักฟิสิกส์ชาวฝรั่งเศส นำไปปรับปรุงต่อยอดความคิดในปี ค.ศ.1834 หลังจากนั้น เคลาซิอุสและเคลวิน ได้พัฒนาแนวคิดเรื่องเอนโทรปีและกฎข้อที่สองของเทอร์โมไดนามิกส์ ออกมาในที่สุด
นักฟิสิกส์ชาวฝรั่งเศส
วิลเลียม ทอมสัน บารอนเคลวินที่ 1

วิลเลียม ธอมสัน บารอนเคลวิน ที่หนึ่ง (William Thomson, 1st Baron Kelvin; (26 มิถุนายน ค.ศ. 1824 - 17 ธันวาคม ค.ศ. 1907) เป็นนักฟิสิกส์คณิตศาสตร์และวิศวกร ที่มหาวิทยาลัยกลาสโกว์ มีผลงานสำคัญคือการคำนวณทางคณิตศาสตร์ที่พิสูจน์ผลทางด้านไฟฟ้าและอุณหพลศาสตร์ ชื่อของเขาเป็นที่รู้จักในฐานะผู้พัฒนามาตรฐานการวัดอุณหภูมิสัมบูรณ์ คือระบบเคลวิน (Kelvin) เขาได้รับบรรดาศักดิ์เป็น บารอนเคลวิน ในปี ค.ศ. 1892 เพื่อเป็นเกียรติแก่การคิดค้นของเขา โดยนำชื่อมาจากแม่น้ำเคลวิน ที่ไหลผ่านมหาวิทยาลัยกลาสโกว์ ในสก็อตแลนด์ แต่เนื่องจากเขาไม่มีทายาทสืบตระกูล ตำแหน่งบารอนเคลวินจึงมีเพียง บารอนเคลวินที่หนึ่ง เพียงคนเดียวเท่านั้น
== อ้างอิง ==
=== งานเขียนของเคลวิน ===
2nd edition, 1883. (reissued by Cambridge University Press, 2009. ISBN 978-1-108-00537-1)
(reissued by Cambridge University Press, 2010. ISBN 978-1-108-01448-9) 2nd edition, 1879.
(reissued by Cambridge University Press, 2010. ISBN 978-1-108-00767-2)
=== ชีวประวัติ, ประวัติแนวคิด และการวิพากษ์วิจารณ์ ===
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Heroes of the Telegraph at Project Gutenberg
"Horses on Mars", from Lord Kelvin 
William Thomson: king of Victorian physics at Institute of Physics website
Measuring the Absolute: William Thomson and Temperature , Hasok Chang and Sang Wook Yi (PDF file)
Mathematical and physical papers. Volume I  (PDF copy from gallica.bnf.fr)
Mathematical and physical papers. Volume II (gallica)
Mathematical and physical papers. Volume III (gallica)
Mathematical and physical papers. Volume V (Internet Archive)
Reprint of papers on electrostatics and magnetism (gallica)
Elements of natural philosophy: Part I (gallica)
Treatise on natural philosophy (Volume 1) (Internet Archive)
Treatise on natural philosophy (Volume 2) (Internet Archive)
The molecular tactics of a crystal (Internet Archive)
Baltimore lectures on molecular dynamics and the wave theory of light (Internet Archive)
Quotations. This collection includes sources for many quotes.
Kelvin Building Opening - The Leys School, Cambridge (1893) 
นักฟิสิกส์ชาวอังกฤษ
วิศวกรชาวอังกฤษ
ขุนนางอังกฤษ
บุคคลจากเบลฟาสต์
บุคคลจากกลาสโกว์
บุคคลจากเคมบริดจ์
ธงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเติร์กเมน

ธงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเติร์กเมนเริ่มใช้ครั้งแรกในช่วงต้นทศวรรษที่ 1930 (พ.ศ. 2473 - 2482) มีลักษณะที่คล้ายคลึงกับธงชาติสหภาพโซเวียตมาก กล่าวคือ เป็นธงพื้นสีแดง มีรูปค้อนเคียวไขว้สีทองอยู่ที่มุมธงด้านคันธง รูปดังกล่าวนี้ถือเป็นสัญลักษณ์ของขบวนการคอมมิวนิสต์สากลที่ใช้ทั่วไป
ต่อมาในปี พ.ศ. 2480 จึงได้มีการเพิ่มอักษรโรมันไว้ที่ใต้รูปค้อนเคียว เป็นอักษรย่อว่า T.S.S.R. ซึ่งเป็นชื่อย่อของประเทศ และได้รับรองให้ใช้ได้ในช่วงทศวรรษที่ 1940 (พ.ศ. 2483 - 2492) หลังจากนั้นจึงมีการเปลี่ยนแปลงอักษรย่อในธงอีกครั้ง เป็นอักษรซีริลลิก ความว่า ТССР ซึ่งมีความหมายอย่างเดียวกับอักษรย่อแบบโรมันตัวเดิม
ธงนี้ได้ใช้มาจนกระทั่งในวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2496 รัฐบาลของเติร์กเมนโซเวียตจึงแก้ไขแบบธงชาติเป็นครั้งสุดท้าย โดยมีลักษณะเป็นธงพื้นสีแดง มีแถบสีฟ้า 2 แถบพาดผ่านกลางธงตามแนวนอน ที่มุมธงด้านคันธงเป็นรูปค้อนเคียวไขว้สีทอง และดาวแดงห้าแฉกขอบสีทอง ดังที่ปรากฏในบทความนี้ ธงดังกล่าวได้ใช้เป็นธงชาติเติร์กเมนโซเวียตสืบมา จวบจนถึงการประกาศแยกตัวเป็นเอกราชจากสหภาพโซเวียตใน พ.ศ. 2534
== พัฒนาการ ==
Flag of Turkmen SSR (1925).svg | ค.ศ. 1925 - 1926
Flag of the Soviet Union (1923-1955).svg | ค.ศ. 1926 - 1937
ไฟล์:Flag of Turkmen SSR (1937-1940).svg | ค.ศ. 1937 - 1940
ไฟล์:Flag of Turkmen SSR (1940-1953).svg | ค.ศ. 1940 - 1953
ไฟล์:Flag of the Turkmen Soviet Socialist Republic (1953–1973).svg | ค.ศ. 1953 - 1973
ไฟล์:Flag of the Turkmen SSR.svg | ค.ศ. 1973 - 1991
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ธงชาติสหภาพโซเวียต
ธงชาติเติร์กเมนิสถาน
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ตเติร์กเมนโซเวียต
ตเติร์กเมนิสถาน
ธงในประเทศเติร์กเมนิสถาน
ธงชาติสาธารณรัฐโซเวียต

ธงชาติสาธารณรัฐโซเวียต (Флаги союзных республик СССР; Flags of the Soviet Republicsเป็นธงพื้นสีแดง มีรูปค้อนเคียวสีทอง ซึ่งหมายถึงลัทธิคอมมิวนิสต์ ซึ่งถือได้ว่ามีรูปแบบที่ใกล้เคียงกับธงชาติสหภาพโซเวียตมาก ตารางธงเบื้องล่างนี้ แสดงภาพธงชาติของบรรดาสาธารณรัฐโซเวียตต่างๆ ที่ใช้สืบมาจนถึงการล่มสลายของสหภาพโซเวียต ใน พ.ศ. 2534
== ประวัติ ==
เมื่อเบลารุสและยูเครนเข้ามาเป็นสมาชิกผู้ก่อตั้งขององค์การสหประชาชาติในปี พ.ศ. 2488 ธงสีแดงของพวกเขามีเพียงชื่อยู่มุมบนด้านซ้ายเท่านั้นทีจะแยกแยะจากธงชาติของประเทศอื่นๆได้
ในเดือนกุมภาพันธ์ปี พ.ศ. 2490 สหประชาชาติได้เรียกร้องให้สหภาพโซเวียตมีมติให้แต่ละสาธารณรัฐที่ได้พัฒนาและนำธงชาติใหม่มาใช้ ทางสหภาพโซเวียตเห็นด้วยที่จะมีธงชาติประจำแต่ละรัฐ โดยให้พื้นหลักเป็นเป็นธงพื้นสีแดง มีรูปค้อนเคียวสีทอง ตามแบบธงชาติสหภาพโซเวียตและให้แต่ละรัฐใส่สัญลักษณ์หรือแถบสีเพื่อแสดงเอกลักษณ์ประจำรัฐนั้นๆ หลังจากการแข่งขันประกวดธงชาติประจำแต่ละรัฐ ที่ดีที่สุดในปี พ.ศ. 2492-พ.ศ. 2497 ของสาธารณรัฐ 16 ยูเครนและเบียโลรัสเซีย (เบลารุส)เป็นรัฐแรกที่นำธงมาใช้ในวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2493 และ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2494 ตามลำดับและรัฐสุดท้ายคือรัสเซียนำธงใน 9 มกราคม พ.ศ. 2497
หลังจากสลายตัวของสหภาพโซเวียตในวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2534มีเพียงคาซัคสถาน คีร์กีสถาน ทาจิกิสถาน, เติร์กเมนิสถานและยูเครนที่ยังใช้ธงสาธารณรัฐโซเวียตจนถึงปี พ.ศ. 2535
ธงชาติสาธารณรัฐโซเวียตในรุ่นปรับปรุงครั้งสุดท้ายมีดังนี้
== ธงชาติสาธารณรัฐโซเวียตอายุสั้น ==
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
FotW chart of all the flags of the SSRs through history
หญ้าทะเล

หญ้าทะเล (seagrass) เป็นกลุ่มของพืชดอกเพียงกลุ่มเดียว ที่ได้มีวิวัฒนาการให้สามารถดำรงชีวิตอยู่ได้ในทะเล โดยมีลักษณะโครงสร้างภายนอกคล้ายคลึงกับหญ้าที่เจริญอยู่บนบก ซึ่งประกอบด้วย 3 ส่วนคือ
1.ราก  เป็นส่วนที่ใช้ในการดูดซึมสารอารหารและแร่ธาตุจากในดิน ทั้งยังช่วยในการยึดเกาะกับพื้นดินทำให้หญ้าทะเลมีความมั่นคง
2.เหง้า เป็นส่วนของลำต้นที่เจริญคืบคลานไปใต้พื้นผิวดิน
3.ใบ เป็นส่วนที่ใช้ในการสังเคราะห์ด้วยแสงเพื่อสร้างอาหาร มีรูปร่างแตกต่างกันตามแต่ชนิดของหญ้าทะเล มีทั้งชนิดที่ใบมีลักษณะเป็นแผ่นแบน และชนิดที่เป็นท่อกลม ใบของหญ้าทะเลใช้เป็นลักษณะสำคัญในการจำแนกชนิดของหญ้าทะเล
หญ้าทะเล เดิมเคยเป็นพืชที่อยู่บนบกมาก่อน ไม่ใช่สิ่งมีชีวิตโบราณแบบเดียวกับฟองน้ำหรือปะการัง จึงมีโครงสร้างแบบพืชบนบกในปัจจุบันปรากฏให้เห็น
== การสืบพันธุ์ ==
หญ้าทะเลสามารถขยายพันธุ์ได้ 2 วิธีคือ
1. การสืบพันธุ์แบบอาศัยเพศ  โดยการผลิตดอกและมีการถ่ายละอองเกสรโดยใช้น้ำและคลื่นลมเป็นตัวพัดพา จากนั้นมื่อมีการปฏิสนธิดอกตัวเมียจะพัฒนาเป็นผลซึ่งภายในมีเมล็ดที่ใช้ในการแพร่ขยายพันธ์ต่อไปได้
2. การสืบพันธุ์แบบไม่อาศัยเพศ  โดยการแตกแขนงของลำต้นใต้ดินและเจริญเป็นต้นใหม่ขึ้นมาจากผิวดิน
== การแพร่กระจาย ==
ทั่วโลกพบหญ้าทะเลทั้งสิ้นประมาณ 50-60 ชนิด โดยสามารถพบเจอได้ทั่วไปทั้งในเขตร้อนและเขตอบอุ่น สำหรับในประเทศไทยพบหญ้าทะเลทั้งสิ้น 13 ชนิด โดยพบทางฝั่งอ่าวไทย 12 ชนิด และพบทางฝั่งอันดามัน 12 ชนิด ดังนี้
1. Enhalus acoroides (L.f.) Royle (หญ้าคาทะล, หญ้าชะเงา, หญ้าชะเงาใบยาว, ว่านน้ำ, หญ้าเงา, หญ้างอ, หญ้าหางหมู)
2. Halodule uninervis (Forsskal) Ascherson (หญ้ากุยช่ายทะเล, หญ้าชะเงาใบแคบ, หญ้าชะเงาเขียวปลายใบแฉก)
3.Halodule pinifolia (Miki) den Hartog (หญ้ากุยช่ายเข็ม, หญ้าชะเงาฝอย, หญ้าผมนาง)
4.Thalassia hemprichii (Ehrenberg) Ascherson (หญ้าชะเงาเต่า, หญ้าเงาเต่า, หญ้าเต่า)
5. Cymodocea serrulata (R. Brown) Ascherson  et Magnus (หญ้าชะเงาใบฟันเลื่อย, หญ้าชะเงาสั้นปลายหนาม, หญ้าชะเงาใบสั้นปล้องยาว)
6. Cymodocea rotundata Ehrenberg et Hemprich, ex Ascherson (หญ้าชะเงาใบมน, หญ้าชะเงาสั้นปลายมน, หญ้าชะเงาใบสั้นสีน้ำตาล)
7. Syingodium isoetifolium (Ascherson) Dandy (หญ้าใบสน,หญ้าต้นหอมทะเล)
8. Halophila ovalis (R. Brown.) Hooker f. (หญ้าเงา, หญ้าใบมะกรูด, หญ้าใบกลม, หญ้าอำพัน)
9. Halophila decipiens Ostenfeld (หญ้าเงาใส, หญ้าใบมะกรูดขน)
10.Halophila minor (Zollinger) den Hartog (หญ้าใบมะกรูดแคระ,หญ้าเงาใบเล็ก, หญ้าเงารูปไข่)
11. Halophila beccarii Ascherson (หญ้าใบพาย, หญ้าเงาแคระ)
12. Halophila major (Zoll.) Miquel (หญ้าใบมะกรูดยักษ์, หญ้าเงาใบใหญ่) ซึ่งในปัจจุบันนี้มีรายงานพบเฉพาะทางฝั่งอันดามัน  
13. Ruppia maritima Linnaeis (หญ้าตะกานน้ำเค็ม) ซึ่งพบเฉพาะในฝั่งอ่าวไทย
โดยแหล่งที่มีหญ้าทะเลกระจายพันธุ์อยู่มากที่สุดในโลก คือ อ่าวชาร์ก ทางตะวันตกของประเทศออสเตรเลีย มีหญ้าทะเลขึ้นเป็นพื้นที่ประมาณ 1,500 ตารางไมล์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
หญ้าทะเล  จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
หญ้าทะเล  จากเว็บทะเลไทย
ลัทธิบูชา

ในทางสังคมวิทยา ลัทธิบูชา (Cult) หรือลัทธิ หมายถึง กลุ่มคนที่มีความเชื่อและการปฏิบัติตนแปลกหรือเบี่ยงเบนไปจากคนส่วนใหญ่ในสังคม เนื่องจากระบุลงไปได้ยากว่าเบี่ยงเบนถึงระดับไหนจึงเรียกว่าลัทธิ ทำให้ยังมีปัญหาในการนิยามคำดังกล่าวให้ชัดเจน และมักใช้ในความหมายเชิงลบ
นักสังคมวิทยาเริ่มให้ความสนใจศึกษาพฤติกรรมทางศาสนาของลัทธิบูชาต่าง ๆ มาตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1930  จนพบว่าหลายกลุ่มถูกตีตราว่าเป็นพวกนอกรีต จนถึงขึ้นมีขบวนการต่อต้านลัทธิเกิดขึ้นภายในศาสนาต่าง ๆ
== อ้างอิง ==
== ข้อมูลเพิ่มเติม  ==
ลัทธิทำลายรูปเคารพ
 
ลัทธิ