pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
จักรินทร์ จูประเสริฐ

จักรินทร์ จูประเสริฐ (ชื่อเดิม : ทรงพล จูประเสริฐ)  หรือรู้จักกันในนาม ต้น ซิลลี่ฟูลส์ เกิดเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2517  เป็นนักดนตรี มือกีตาร์วง ซิลลี่ ฟูลส์ และโปรดิวเซอร์เพลง ซึ่งการทำงานเบิ้องหลังในด้านโปรดิวเซอร์ให้กับวงที่มีชื่อเสียงในประเทศไทยอีกมากมาย
== ประวัติ ==
จักรินทร์ (ชื่อเดิม ทรงพล) จบการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายจาก โรงเรียนสตรีวิทยา 2 หลังจากนั้นเรียนต่อทางด้านซาวด์ เอ็นจิเนียร์ ที่โรงเรียนดนตรีบัตเตอร์ฟลาย
จักรินทร์เริ่มชื่นชอบดนตรีในระดับชั้นมัธยมต้น โดยเขาเริ่มเล่นจากอิเล็กโทนและคีย์บอร์ด จากนั้นได้หันมาเล่นกีตาร์ในระดับชั้นมัธยมปลาย โดยเกิดจากความชื่นชอบศิลปินอย่างวงดนตรีอย่าง คาราบาว และอัสนี-วสันต์
หลังศึกษาจบในระดับชั้นมัธยมปลาย จักรินทร์ ได้ไปร่วมกับ กอบภพ ใบแย้ม ฟอร์มวงดนตรีขึ้นมาในชื่อวง Silly Foolish โดยเป็นวงเล่นในผับ โดยเล่นเพลงในแนวสปีดเมทัล ของวงแพนเทอรา,สเลเยอร์,เมทัลลิกา และวงเซพูลทูร่าที่ร้าน Metal Zone ซึ่งทรงพล รับหน้าที่มือกีตาร์ และ กอบภพ เป็นมือกลอง
== ลักษณะเด่น ==
ต้นเป็นมือกีต้าร์ที่ได้รับการยอมรับจากมือกีต้าร์รุ่นใหญ่ชั้นนำของเมืองไทย ในเรื่องของการดีไซน์ท่อนริฟ (Riff) กีต้าร์ที่มีความแปลกใหม่ สะใจ หรือจะหวานหยดก็ทำได้ ลูกเล่นและเสียงกีต้าร์ของต้นเป็นเอกลักษณ์ที่สำคัญของซิลลี่ฟูล ด้วยความมีสำเนียงส่วนตัว ยากที่จะลอกเลียนแบบได้ และต้นก็เป็นกีต้าร์ฮีโร่ของมือกีต้าร์รุ่นใหม่ๆ อาจจะแกะลูกโซโล่ได้ แต่ไม่สามารถเลียนแบบสำเนียงของต้นได้ เป็นผู้นำในการเลือกใช้อุปกรณ์ต่างๆที่เกี่ยวกับกีต้าร์ เพื่อนำมาซึ่งซาวนด์อันเป็นเอกลักษณ์ และทำให้นักดนตรีต้องคอยติดตามอยู่เสมอ
== ผลงาน ==
=== ผลงานเพลง ===
ซิลลี่ฟูลส์
I.Q. 180 (มิ.ย. 2541)
Candy Man (ก.ค. 2542)
Mint (ก.ย. 2543)
Juicy (มี.ค. 2545)
King Size (ม.ค. 2547)
The One (มี.ค. 2551)
=== ผลงานโปรดิวเซอร์ ===
โปรดิวเซอร์ผลงานเพลง วัดใจ(Cover) ของ ปั๊ป พัฒน์ชัย
โปรดิวเซอร์ผลงานเพลง ซิงเกิลสุดท้าย ของ แสตมป์ อภิวัชร์
โปรดิวเซอร์ผลงานเพลง คนตายที่หายใจ ของ แด็กซ์ เอกรัตน์
โปรดิวเซอร์ผลงานเพลง  ฝีมือชน คนสร้างชาติ ของ แด็กซ์ เอกรัตน์
คำตอบสุดท้าย ของเต๋า แอร์บอร์น
โปรดิวเซอร์ผลงานเพลง เพราะความรักมักไม่เลือกเวลา ของ โลโมโซนิก
โปรดิวเซอร์วง MOJOHITO
โปรดิวเซอร์วง Moonlight
=== ผลงานการเล่นกีตาร์ ให้กับศิลปินอื่น===
เพลง ไม่รู้จะอธิบายยังไง ของ Potato
เพลง ง่ายๆ ของ Potato
เพลง วัดใจ(Cover) ของ ปั๊ป พัฒน์ชัย
เพลง ซิงเกิลสุดท้าย ของ แสตมป์ อภิวัชร์
เพลง คนตายที่หายใจ ของ แด็กซ์ เอกรัตน์
เพลง  ฝีมือชน คนสร้างชาติ ของ แด็กซ์ เอกรัตน์
==รางวัลที่ได้รับ==
The Guitar Mag Awards 2017
The Guitar Man Of The Year : จากเพลง แป๊ะอย่าร้อง - Silly Fools
The Guitar Mag Awards 2022
The Guitar Man Of The Year : จากเพลง แพ้ความอ่อนแอ - Silly Fools
==อ้างอิง==
นักกีตาร์ชาวไทย
โปรดิวเซอร์เพลง
บุคคลจากโรงเรียนสตรีวิทยา ๒ ในพระราชูปถัมภ์ฯ
เทพธิดาม้าขาว

เทพธิดาม้าขาว (Swordswoman Riding West on White Horse) เป็นเรื่องสั้นกำลังภายในที่แต่งโดย กิมย้ง ว่าด้วยเรื่องราวของ หลีบุ๋นซิ่ว นางผู้เป็นชาวฮั่น แต่อาศัยอยู่ในเผ่าซาฮัค ซึ่งเกลียดชังชาวฮั่น
== เนื้อเรื่อง ==
ในอดีตนานมาแล้ว เกิดความปั่นป่วนขึ้นในยุทธภพ เพราะแผนที่ปราสาทฮาปูมี ซึ่งซ่อนสมบัติมูลค่ามหาศาลได้ปรากฏขึ้น ข่าวคราวของแผนที่ได้แพร่สะพั ภายในยุทธภพจึงเกิดการหลั่งโลหิตขึ้น
ในที่สุดแผนที่นี้ ก็ได้ตกมาอยู่ในมือของ หลีซา ฉายา ม้าขาว และภรรยา นาม ซาเนี้ยจื้อ ฉายา กระบี่เล็กทองเงิน ซึ่งถูกไล่ล่าจนมาถึงทะเลทรายอันกว้างใหญ่ ที่แห่งนี้เองที่ทั้งคู่ ได้ทอดร่างกลายเป็นศพ เหลือรอดเพียงบุตรสาวของพวกเขา นาม หลีบุ๋นซิ่ว
หลีบุ๋นซิ่วอาศัยพาหนะของมารดา ซึ่งก็คือม้าสีขาว หลบหนีไปถึงที่ตั้งของชนเผ่าชาวซาฮัค อาศัยอยู่กับชายชราแซ่โก้ย พวกชาวยุทธ์ที่ไล่ล่า ก็มาปล้นสะดมเผ่าซาฮัค จึงทำให้เผ่านี้เกลียดชังชาวฮั่น
หลีบุ๋นซิ่วได้หลงรักซูปูบุตรชายของซูรูคนักรบอันดับหนึ่งของซาฮัค แต่ไม่อาจสมหวังด้วยกันได้ ซูปูจึงแต่งงานกับอามาน ส่วนหลีบุ๋นซิ่วก็โดดเดี่ยวอยู่เพียงลำพัง
แผนที่สมบัติที่ล้ำค่า และ ความรักที่ไม่อาจสมหวัง หลีบุ๋นซิ่วจะสามารถผ่านไปได้หรือไม่
== ตัวละคร ==
หลีบุ๋นซิ่ว
หลีซา ฉายา ม้าขาว บิดาของ หลีบุ๋นซิ่ว
ซาเนี้ยจื้อ ฉายา กระบี่เล็กทองเงิน มารดาของ หลีบุ๋นซิ่ว
ซูปู
อามาน
ซูรูค บิดาของซูปู
เชอรกู บิดาของอามาน
คักง้วนเล้ง ฉายา เทพเจ้าสะเทือนด่าน
สือต้งจุ้น ฉายา ทวนดอกบ๊วย
ตั้งตั๊กเหียน ฉายา กระบี่งูเหลือม
ฮั้วฮุย
เบ๊เกเล้ง
บันเทิงคดีกำลังภายใน
งานเขียนของกิมย้ง
วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2504
ไกลโคสะมิโนไกลแคน

ไกลโคสะมิโนไกลแคน (glycosaminoglycan; GAG) หรือ มิวโคโพลีแซ็กคาไรด์ (mucopolysaccharide) เป็นโพลีแซ็กคาไรด์สายยาวไม่แตกแขนงซึ่งประกอบด้วยหน่วยไดแซ็กคาไรด์ซ้ำ ๆ หลายหน่วย ซึ่งหน่วยที่ซ้ำประกอบจากน้ำตาลเฮกโซส (หรือน้ำตาลที่มีคาร์บอน 6 อะตอม) หรือกรดเฮกซูโรนิก เชื่อมกับเฮกโซซามีน (น้ำตาลที่มีคาร์บอน 6 อะตอมที่มีส่วนประกอบของไนโตรเจน)
== การสร้าง ==
แกนโปรตีนถูกสร้างขึ้นที่เอนโดพลาสมิกเรติคูลัมแบบขรุขระ และถูกไกลโคซิลทรานสเฟอเรสปรับแต่งในกอลจิ แอพพาราตัสด้วยการเติม GAG ไดแซ็กคาไรด์ไปที่แกนโปรตีนได้ผลิตภัณฑ์เป็นโปรติโอไกลแคน (proteoglycans) ยกเว้นไฮยาลูโรแนนที่สร้างขึ้นโดยไม่มีแกนโปรตีน และถูกปล่อยออกมาที่ที่ว่างภายนอกเซลล์โดยตรงโดยเอนไซม์ที่ผิวเซลล์
== หน้าที่ ==
ไกลโคสะมิโนไกลแคนเป็นคาร์โบไฮเดรตที่จำเป็นสำหรับร่างกาย กล่าวคือเป็นองค์ประกอบที่สำคัญของเนื้อเยื่อเกี่ยวพัน สาย GAG อาจเกิดพันธะโควาเลนต์กับโปรตีนเกิดเป็นโปรติโอไกลแคน นอกจากนี้ GAG ยังมีคุณสมบัติดูดน้ำจึงทำให้เนื้อเยื่อสามารถทนทานต่อแรงกดดันได้ และ GAG ยังมีคุณสมบัติเป็นประจุลบเนื่องจากมีความหนาแน่นของโมเลกุลน้ำตาลสูงจึงสามารถดูดแคทไอออนหรือประจุบวกเช่นโซเดียมไอออน หลังจากที่โซเดียมจับกับ GAG จะดึงโมเลกุลน้ำได้โดยน้ำไม่ถูกบีบอัดไม่เหมือนกับแก๊ส
ตัวอย่างของไกลโคสะมิโนไกลแคนที่อยู่ในธรรมชาติเช่นเฮพารินซึ่งถูกใช้เป็นสารกันเลือดเป็นลิ่ม ไฮยาลูโรแนนเป็นองค์ประกอบของน้ำไขข้อซึ่งหล่อเลี้ยงข้อต่อในร่างกาย และคอนดรอยตินซัลเฟตซึ่งเป็นสารที่พบในเนื้อเยื่อเกี่ยวพัน กระดูกอ่อนและเอ็นกล้ามเนื้อ
== ประเภท ==
GAG ชนิดต่าง ๆ มีความแตกต่างกันในแง่ของชนิดของเฮกโซซามีน เฮกโซส หรือกรดเฮกซูโรนิกที่เป็นองค์ประกอบ (เช่น กรดกลูคูโรนิก กรดไอดูโรนิก กาแลกโตส กาแลกโตซามีน กลูโคซามีน) นอกจากนี้ยังมีความแตกต่างกันในเรขาคณิตของพันธะไกลโคซิดิก
ตัวอย่างของไกลโคสะมิโนไกลแคน เช่น
=== อักษรย่อ ===
GlcUA = β-D-glucuronic acid
GlcUA (2S)  = 2-O-sulfo-β-D-glucuronic acid
IdoUA = α-L-iduronic acid
IdoUA (2S)  = 2-O-sulfo-α-L-iduronic acid
Gal = β-D-galactose
Gal (6S)  = 6-O-sulfo-β-D-galactose
GalNAc = β-D-N-acetylgalactosamine
GalNAc (4S)  = β-D-N-acetylgalactosamine-4-O-sulfate
GalNAc (6S)  = β-D-N-acetylgalactosamine-6-O-sulfate
GalNAc (4S,6S)  = β-D-N-acetylgalactosamine-4-O, 6-O-sulfate
GlcNAc = α-D-N-acetylglucosamine
GlcNS = α-D-N-sulfoglucosamine
GlcNS (6S)  = α-D-N-sulfoglucosamine-6-O-sulfate
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
มิวโคโพลีแซ็กคาริโดซิส
ไลโปโพลีแซ็กคาไรด์
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Proteoglycans and Glycosaminoglycans  at Lancaster University
Illustration at scientificpsychic.com
King M.  2005.  Glycosaminoglycans .  Indiana University School of Medicine Accessed December 31, 2006.
 
พอลิแซ็กคาไรด์
ถึงจะเห่ยแต่ก็สู้นะเฟ้ย

ถึงจะเห่ยแต่ก็สู้นะเฟ้ย  เป็นหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่น ประพันธ์โดย "มุราตะ ฮิเดโอะ" (Hideo Murata) วาดภาพประกอบโดย "ฮาโมริ ทากาชิ" (Takashi Hamori) ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2534 (ค.ศ. 1991) โดยสำนักพิมพ์โชงะกุกัง และในปี พ.ศ. 2537 ก็ได้ถูกซื้อลิขสิทธิ์ไปสร้างเป็นภาพยนตร์ฮ่องกงแนวตลกเรื่อง "โลกบอกว่าข้าต้องใหญ่" (Love on Delivery) แสดงนำโดย "โจว ซิงฉือ" โดยเปลี่ยนเนื้อเรื่องใหม่ จากเรื่องเกี่ยวกับมวยไทยเป็นมวยจีนโบราณ รวมทั้งเปลี่ยนชื่อตัวละครใหม่ด้วย
ถึงจะเห่ยแต่ก็สู้นะเฟ้ยเป็นเรื่องราวของชายชาวญี่ปุ่นผู้หันมาเอาดีทางมวยไทยเพื่อต้องการเอาชนะใจหญิงสาว ซึ่งตัวเอกของเรื่องมีภาพลักษณ์ที่ตรงกันข้ามกับเรื่องอื่นจึงทำให้ผู้คนยังสามารถจดจำการ์ตูนเรื่องดังกล่าวได้ แม้ว่าจะผ่านมาแล้วกว่า 20 ปีก็ตาม ภายหลังจากการ์ตูนเรื่องนี้ประสบความสำเร็จแล้ว คุณฮาโมริ ทากาชิ ซึ่งเป็นผู้วาด ได้นำฉากและเทคนิคการต่อสู้อื่นๆแบบมวยไทยมาใส่ไว้ในผลงานต่อมาอีกหลายเรื่องด้วยเช่นกัน
== เนื้อเรื่องโดยย่อ ==
ซาวามูระ โนริทากะ เด็กหนุ่มชั้นมัธยมผู้มีความใฝ่ฝันว่า สักวันเขาจะเป็นสุดยอดนักกีฬาเพื่อชนะใจสาวให้ได้ เขาพยายามหาเข้าชมรมกีฬาอยู่หลายชมรม แต่ทว่าไม่มีชมรมไหนรับเขาเลย ที่เป็นเช่นนี้เพราะว่าเขาเป็นคนที่มีร่างกายผอมแห้ง และมีหน้าตาที่ไม่หล่อเหลา อีกทั้งยังถูกสมาชิกของชมรมมวยสากลดูถูกอีกต่างหาก  จนกระทั่งเขาได้มารู้จักกับโค้ชชมรมมวยไทยชื่อ "โนริฮิดะ" อดีตนักคาราเต้ที่หันมาเอาดีด้านมวยไทย ซาวามูระได้ดูวิดีโอเทปรายการชกมวยไทยที่โนริฮิดะให้มา ทำให้ซาวามูระเกิดความคลั่งไคล้มวยไทย และได้สมัครเข้าชมรมมวยไทยในเวลาต่อมา ซึ่งในตอนนั้นชมรมมวยไทยเป็นแค่ชมรมเล็ก ๆ  แล้วยังได้เพื่อนเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนชาวไทยชื่อว่า "ฉ่ำอุรา" ซึ่งเป็นสมาชิกของชมรมมวยไทยเพียงคนเดียวในตอนนั้น ถึงแม้ว่าชมรมมวยไทยจะได้ซาวามูระเข้าเป็นสมาชิกแล้วก็ตาม หากรวมโค้ชด้วยก็ยังมีสมาชิกแค่ 3 คนเท่านั้น
ต่อมาผู้อำนวยการโรงเรียนมีความคิดที่จะยุบชมรมมวยไทย เพราะชมรมมวยไทยเป็นชมรมที่อยู่อันดับท้ายที่สุดของตาราง และมีสมาชิกน้อย  แต่โนริฮิดะไม่ยอมให้ชมรมถูกยุบ เขาจึงตกลงกับผู้อำนวยการ โดยการจัดการแข่งขันระหว่างชมรมมวยไทยกับชมรมมวยสากล ซึ่งตัวแทนของชมรมมวยไทยคือซาวามูระ  โดยมีข้อแม้ว่า หากซาวามูระแพ้ ชมรมมวยไทยก็ต้องถูกยุบ แต่ถ้าหากซาวามูระชนะ นอกจากชมรมมวยไทยจะไม่ถูกยุบแล้ว ยังต้องได้อยู่อันดับหนึ่งของโรงเรียนอีกด้วย  ถึงแม้ซาวามูระจะเป็นแค่นักมวยฝึกหัด แต่เขาก็ตั้งใจฝึกฝนอย่างจริงจัง จนสามารถชนะตัวแทนจากชมรมมวยสากลได้สำเร็จ และดันชมรมมวยไทยให้ขึ้นเป็นอันดับหนึ่งของโรงเรียนทันที แต่ว่าชัยชนะของเขากลับทำให้เขาตกเป็นเป้าหมายของผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้จากทั่วสารทิศ ทำให้เขาต้องต่อสู้กับนักสู้ที่มีฝีมือฉกาจขึ้นกว่าเก่า ยิ่งชนะเท่าไหร่ก็เป็นการเพิ่มพูนชื่อเสียงให้เขาเอง แต่ศัตรูครั้งหลังๆ ก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นด้วย นั่นทำให้ซาวามูระต้องฝึกฝนอย่างหนัก และแปลกพิสดารยิ่งขึ้น เพื่อที่จะสามารถสู้กับเหล่านักสู้จากทั่วสารทิศ และพามวยไทยให้เป็นที่รู้จักของผู้คนมากขึ้น โดยมีโค้ชโนริฮิดะกับฉ่ำอุราคอยให้คำแนะนำ
== รายชื่อตัวละคร ==
ซาวามูระ โนริทากะ - 沢村典隆
ฉ่ำอุรา - チャンプア
โนริฮิดะ
นาคายาม่า
ยามาซากิ
เคน แจ็คสัน
== รายชื่อตอน ==
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ฮาโมริ ทากาชิ
ซาวามูระ โนริทากะ
ฉ่ำอุรา
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
คนไทยในการ์ตูนญี่ปุ่น: ฉ่ำอุรา 
หนังสือการ์ตูนทั้งหมดในประเทศไทย วาดโดย Takashi Hamori ผู้วาด ถึงจะเห่ย แต่ก็สู้นะเฟ้ย
การ์ตูนญี่ปุ่น
มังงะ
อเลกซ์ เมอราซ

อเลกซ์ เมอราซ (Alex Meraz) เกิดเมื่อวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 1985 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน นักแสดงศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัว เป็นที่รู้จักในฐานะนักแสดงในบทพอล ในฝูงหมาป่าในภาพยนตร์ New Moon ภาพยนตร์ภาคต่อของ Twilight.
เมอราซเคยกล่าวว่าเขามีเชื้อสายชนพื้นเมืองเม็กซิโกคนเผ่า P'urhépecha เขาศึกษาที่ New School for the Arts และอยากจะเป็นจิตรกร นักเขียนภาพ เขาแต่งงานกับภรรยาชาวเวียดนาม-อเมริกัน ชื่อคิม มีบุตรชายด้วยกัน ชื่อ โซมัก
==ผลงาน==
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Alex Meraz's official Twitter account
นักแสดงอเมริกัน
บุคคลจากรัฐแอริโซนา
รัฐซานลุยส์โปโตซี

ซานลุยส์โปโตซี (San Luis Potosí) เป็นรัฐในประเทศเม็กซิโก มีพื้นที่ 24,266 ตร.ไมล์ (62,849 ตร.กม.) อยู่ในส่วนกลางของประเทศ ติดกับรัฐโกอาวิลาทางทิศเหนือ ติดกับรัฐนวยโบเลออนทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ติดกับรัฐตาเมาลิปัสทางทิศตะวันออก ติดกับรัฐเบรากรุซทางทิศตะวันออก ติดกับรัฐอิดัลโก รัฐเกเรตาโร รัฐกัวนาฮัวโตทางทิศใต้ และติดกับรัฐซากาเตกัสทางทิศเหนือ-ตะวันตก รัฐซานลุยส์โปโตซีมีประชากร 2,410,414 คน (ข้อมูลปี 2005)
เมืองหลวงของรัฐคือเมืองซานลุยส์โปโตซี เมืองที่ใหญ่ที่สุดของรัฐรวมถึงเมืองซิวดัดบาเยส มาเตอัวลา และริโอเบร์เด
== อ้างอิง ==
ซานลุยส์โปโตซี
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2366
รัฐซานลุยส์โปโตซี
จิน โหย่วจือ

จิน โหย่วจือ (; 17 สิงหาคม พ.ศ. 2461 — 10 เมษายน พ.ศ. 2558) หรือ ผู่เริ่น เป็นบุตรคนที่ 4 ของไจ้เฟิง และเป็นน้องชายต่างมารดาของจักรพรรดิผู่อี๋ซึ่งเป็นจักรพรรดิองค์สุดท้ายของจีนและแมนจูกัว
จิน โหย่วจือ เกิดที่ พระราชวังของเจ้าชายชุนที่ 2 เมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2461 มีนามเดิมว่า อ้ายซินเจว๋หลัว ผู่เริ่น  มีพี่น้องต่างมารดาที่สำคัญในประวัติศาสตร์จีนอยู่ 2 คน คือ อ้ายซินเจว๋หลัว ผู่อี๋ (จักรพรรดิผู่อี๋) และอ้ายซินเจว๋หลัว ผู่เจี๋ย จินได้รับการศึกษาศิลปะที่สืบทอดมา และได้ตั้งโรงเรียนประถมที่พระราชวังของเจ้าชายชุนที่ 2ในปี พ.ศ. 2490 ด้วยการสนับสนุนของพ่อเขา เขาเป็นผู้อำนวยการขณะที่พี่สาวเป็นครูสอนหนังสือ ภายหลัง โรงเรียนถูกบริจาคให้กับรัฐบาลและเขาทำงานไปเรื่อยๆจนเกษียนในปี พ.ศ. 2532 หลังจากเกษียนเขาเขียนและแก้ไขหนังสือเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ราชวงศ์ชิงและวรรณกรรม
เขาเป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ของแมนจูกัวตั้งแต่วันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2537 จนกระทั่งถึงแก่อสัญกรรมในวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2558) ต่อมานาย จิน หยี จ้างลูกชายคนโตของเขาจึงได้รับช่วงในฐานะผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ของแมนจูกัวเป็นคนล่าสุดในปัจจุบัน
== วงศ์ตระกูล ==
ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์
รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงที่ไม่เคยสืบราชสันตติวงศ์
ทากานิ เมงุมิ

ทากานิ เมงุมิ  เป็นตัวละครจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่องซามูไรพเนจร ซึ่งผู้แต่งต้องการให้บทบาทของเมงุมิเป็นการ "ละจากการทำความผิด" เนื่องจากเมงุมิเคยผลิตฝิ่นนั้นเอง
== ประวัติ ==
ทากานิ เมงุมิ เกิดในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2400 ตระกูลทากานิของเธอเป็นตระกูลที่สืบทอดการเป็นหมอมาหลายชั่วอายุคนแถบไอซุ (ปัจจุบันคือจังหวัดฟุกุชิมะ) ซึ่งถือเป็นชนชั้นสูงในขณะนั้น ครอบครัวของเธอมีอุดมการณ์ที่มุ่งหมายที่จะรักษาประชาชนทุกคนโดยไม่แบ่งชนชั้น และอุดมการณ์ดังกล่าวกลับสร้างความไม่พอใจกับกลุ่มซามูไรนัก บิดาของเธอคือทากานิ ริวเซ ได้ไปยังนะงะซะกิเพื่อจะไปศึกษาการแพทย์แผนตะวันตก ได้ละทิ้งครอบครัวไว้ทีไอซุ ทั้งนี้ครอบครัวของเขาได้รับการอนุญาตให้เป็นแพทย์ในสนามรบ แต่ริวเซถูกสังหารในเวลาต่อมา ส่วนแม่และพี่ชายอีกสองคนของเมงุมิหายสาบสูญไป
ผลของสงครามทำให้ตระกูลทากานิล่มสลาย เหลือเธอเพียงคนเดียวที่รอดชีวิต แต่ความที่เมงุมิได้เรียนรู้ด้านสมุนไพรและการแพทย์แผนตะวันตก (รังงุกุ) และด้วยความที่เธอต้องการเป็นแพทย์อย่างเปี่ยมล้นเมงุมิได้กลายเป็นคนของทาเคดะ คันริว เพราะไปเป็นผู้ช่วยหมอคนหนึ่งที่ผลิตฝิ่นให้กับคันริว หลังจากหมอคนนั้นเสียชีวิต เมงุมิจึงเป็นคนเดียวที่รู้กรรมวิธีการผลิตฝิ่น เธอจึงถูกคันริวบังคับให้ผลิตฝิ่นใยแมงมุม และจะลักลอบขายฝิ่นชนิดดังกล่าวในแถบโตเกียว
เธออดทนมีชีวิตเพราะมีความหวังที่จะได้พบกับครอบครัวของเธอที่หายสาบสูญไปเมื่อครั้งเกิดสงคราม เมงุมิหาโอกาสหนีจากคันริวจนได้พบกับพวกเคนชิน และได้กลายเป็นผู้ช่วยเหลือคนสำคัญของเคนชิน คอยรักษาบาดแผลของเคนชินและเพื่อน ๆ ที่บาดเจ็บจากการต่อสู้ เมงุมิเป็นอีกคนที่หลงรักเคนชิน ก่อนที่จะมีความสัมพันธ์พิเศษกับซาโนะสุเกะในเวลาต่อมา
เมงุมิมักจะมีหูจิ้งจอกโผล่ออกมา ซึ่งสอดคล้องกับฉายาของเธอคือ สุนัขจิ้งจอก (คิสึเนะ) ซาโนะสึเกะจึงมักเรียกเธอว่า ยายจิ้งจอก (คิสึเนะอนนะ) หรือแม้แต่ยาฮิโกะและคาโอรุก็เรียกเธอด้วยชื่อนี้บ้างบางครั้ง เมงุมิจึงถูกเปรียบเทียบว่าเป็น "สุนัขจิ้งจอก" มาตลอดเรื่อง
== อ้างอิง ==
ตัวละครในซามูไรพเนจร
ตัวละครที่เป็นแพทย์
กีฬาภูมิภาคเอเชียใต้ 1984

กีฬาภูมิภาคเอเชียใต้ 1984 เป็นการแข่งขันกีฬาภูมิภาคเอเชียใต้ ครั้งที่ 1 จัดขึ้นที่กาฐมาณฑุ ประเทศเนปาล ซึ่งมีประเทศเข้าร่วมการแข่งขันทั้งสิ้น 7 ประเทศ
== ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน ==
(เจ้าภาพ)
มัลดีฟส์
== สรุปเหรียญการแข่งขัน ==
== ดูเพิ่ม ==
เอเชียนเกมส์
== อ้างอิง ==
กีฬาภูมิภาคเอเชียใต้
กีฬาภูมิภาคเอเชียใต้ 1985

กีฬาภูมิภาคเอเชียใต้ 1985 เป็นการแข่งขันกีฬาภูมิภาคเอเชียใต้ ครั้งที่ 2 จัดขึ้นที่กรุงธากา ประเทศบังกลาเทศ ซึ่งมีประเทศเข้าร่วมการแข่งขันทั้งสิ้น 7 ประเทศ ใน 7 ชนิดกีฬา
== ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน ==
(เจ้าภาพ)
มัลดีฟส์
== สรุปเหรียญการแข่งขัน ==
== ดูเพิ่ม ==
เอเชียนเกมส์
== อ้างอิง ==
กีฬาภูมิภาคเอเชียใต้
กีฬาภูมิภาคเอเชียใต้ 1987

กีฬาภูมิภาคเอเชียใต้ 1987 เป็นการแข่งขันกีฬาภูมิภาคเอเชียใต้ ครั้งที่ 3 จัดขึ้นที่โกลกาตาเมืองของเบงกอลตะวันตก ประเทศอินเดีย มีประเทศเข้าร่วมการแข่งขันทั้งสิ้น 7 ประเทศ ใน 10 ชนิดกีฬา
== ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน ==
(เจ้าภาพ)
มัลดีฟส์
== สรุปเหรียญการแข่งขัน ==
== ดูเพิ่ม ==
เอเชียนเกมส์
== อ้างอิง ==
กีฬาภูมิภาคเอเชียใต้
กีฬาภูมิภาคเอเชียใต้ 1989

กีฬาภูมิภาคเอเชียใต้ 1989 เป็นการแข่งขันกีฬาภูมิภาคเอเชียใต้ ครั้งที่ 4 จัดขึ้นที่กรุงอิสลามาบาด ประเทศปากีสถาน มีประเทศเข้าร่วมการแข่งขันทั้งสิ้น 7 ประเทศ
== ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน ==
(เจ้าภาพ)
มัลดีฟส์
== สรุปเหรียญการแข่งขัน ==
== ดูเพิ่ม ==
เอเชียนเกมส์
เอเชียนบีชเกมส์
เอเชียนเกมส์เยาวชน
== อ้างอิง ==
กีฬาภูมิภาคเอเชียใต้
กีฬาภูมิภาคเอเชียใต้ 1991

กีฬาภูมิภาคเอเชียใต้ 1991 เป็นการแข่งขันกีฬาภูมิภาคเอเชียใต้ ครั้งที่ 5 จัดขึ้นที่เมืองโคลัมโบ ประเทศศรีลังกาการแข่งขันครั้งนี้มีประเทศเข้าร่วมการแข่งขันทั้งสิ้น 7 ประเทศ
== ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน ==
(เจ้าภาพ)
มัลดีฟส์
== สรุปเหรียญการแข่งขัน ==
== ดูเพิ่ม ==
เอเชียนเกมส์
กีฬาโอลิมปิก
เอเชียนอินดอร์เกมส์
== อ้างอิง ==
กีฬาภูมิภาคเอเชียใต้
กีฬาภูมิภาคเอเชียใต้ 1993

กีฬาภูมิภาคเอเชียใต้ 1993 เป็นการแข่งขันกีฬาภูมิภาคเอเชียใต้ ครั้งที่ 6 จัดขึ้นที่เมืองธากา ประเทศบังกลาเทศระหว่างวันที่ 20-27 ธันวาคม พ.ศ. 2536 การแข่งขันครั้งนี้เป็นการแข่งขันกีฬาภูมิภาคเอเชียใต้ครั้งที่ 2 ของประเทศบังกลาเทศ ซึ่งมีประเทศเข้าร่วมการแข่งขันทั้งสิ้น 7 ประเทศ ใน 11 ชนิดกีฬา
== ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน ==
(เจ้าภาพ)
มัลดีฟส์
== สรุปเหรียญการแข่งขัน ==
== ดูเพิ่ม ==
เอเชียนเกมส์
เอเชียนอินดอร์เกมส์
เอเชียนยูธเกมส์
== อ้างอิง ==
กีฬาภูมิภาคเอเชียใต้
กีฬาภูมิภาคเอเชียใต้ 1995

กีฬาภูมิภาคเอเชียใต้ 1995 เป็นการแข่งขันกีฬาภูมิภาคเอเชียใต้ ครั้งที่ 7 จัดขึ้นที่เมืองเจนไน ประเทศอินเดีย ในการจัดการแข่งขันครั้งนี้ เป็นการจัดการแข่งขันกีฬาภูมิภาคเอเชียใต้ครั้งที่ 2 ของประเทศอินเดีย ซึ่งมีประเทศเข้าร่วมการแข่งขันทั้งสิ้น 7 ประเทศ ใน 13 ชนิดกีฬา
== ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน ==
(เจ้าภาพ)
== สรุปเหรียญการแข่งขัน ==
== ดูเพิ่ม ==
เอเชียนเกมส์
เอเชียนอินดอร์เกมส์
== อ้างอิง ==
กีฬาภูมิภาคเอเชียใต้
กีฬาภูมิภาคเอเชียใต้ 1999

กีฬาภูมิภาคเอเชียใต้ 1999 เป็นการแข่งขันกีฬาภูมิภาคเอเชียใต้ ครั้งที่ 8 จัดขึ้นที่เมืองกาฐมาณฑุ ประเทศเนปาล ในการจัดการแข่งขันครั้งนี้ เป็นการจัดการแข่งขันกีฬาภูมิภาคเอเชียใต้ครั้งที่ 2 ของประเทศเนปาล โดยมีประเทศเข้าร่วมการแข่งขันทั้งสิ้น 7 ประเทศ
== ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน ==
(เจ้าภาพ)
มัลดีฟส์
== สรุปเหรียญการแข่งขัน ==
== ดูเพิ่ม ==
เอเชียนเกมส์
เอเชียนอินดอร์เกมส์
กีฬาภูมิภาคเอเชียตะวันตก
== อ้างอิง ==
กีฬาภูมิภาคเอเชียใต้
กีฬาภูมิภาคเอเชียใต้ 2004

กีฬาภูมิภาคเอเชียใต้ 2004 เป็นการแข่งขันกีฬาภูมิภาคเอเชียใต้ ครั้งที่ 9 จัดขึ้นที่กรุงอิสลามาบาด ประเทศปากีสถาน แต่เดิมมีการจัดการแข่งขันในปี 2001 แต่ปากีสถานมีปัญหากับอินเดีย จึงมีการเลื่อนมาจัดในปี 2004 การแข่งขันครั้งนี้เป็นการแข่งขันกีฬาเอเชียใต้ครั้งที่ 2 ของประเทศปากีสถาน โดยมีประเทศเข้าร่วมการแข่งขันทั้งสิ้น 7 ประเทศ ใน 14 ชนิดกีฬา
== กีฬาที่ใช้ในการแข่งขัน ==
20px กรีฑา
20px บาสเก็ตบอล
20px มวย
20px ฟุตบอล
20px ฮ็อกกี้
20px ยูโด
Kabaddi
20px ยิงปืน
20px ว่ายน้ำ
20px เทเบิลเทนนิส
20px เทนนิส
20px วอลเลย์บอล
20px ยกน้ำหนัก
20px มวยปล้ำ
== ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน ==
(เจ้าภาพ)
มัลดีฟส์
== สรุปเหรียญการแข่งขัน ==
== ดูเพิ่ม ==
เอเชียนเกมส์
เอเชียนอินดอร์เกมส์
กีฬาภูมิภาคเอเชียตะวันตก
กีฬาภูมิภาคเอเชียใต้
กีฬาภูมิภาคเอเชียใต้ 2006

กีฬาภูมิภาคเอเชียใต้ 2006 เป็นการแข่งขันกีฬาภูมิภาคเอเชียใต้ ครั้งที่ 10 จัดขึ้นที่เมืองโคลัมโบ ประเทศศรีลังกา ซึ่งประเทศอัฟกานิสถานได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาเอเชียใต้ครั้งนี้เป็นครั้งแรก และครั้งนี้ ยังเป็นการจัดการแข่งขันกีฬาเอเชียใต้ครั้งที่ 2 ของประเทศศรีลังกา ซึ่งจัดขึ้นในระหว่างวันที่ 18-28 สิงหาคม พ.ศ. 2549 มีประเทศเข้าร่วมการแข่งขันทั้งสิ้น 8 ประเทศ ใน 20 ชนิดกีฬา
== ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน ==

(86)
(192)
(54)
(293)
(59)
(216)
(288)
(366) (เจ้าภาพ)
== สรุปเหรียญการแข่งขัน ==
== ดูเพิ่ม ==
เอเชียนเกมส์
เอเชียนอินดอร์เกมส์
== อ้างอิง ==
กีฬาภูมิภาคเอเชียใต้
กีฬาภูมิภาคเอเชียใต้ 2010

กีฬาภูมิภาคเอเชียใต้ 2010 เป็นการแข่งขันกีฬาเอเชียใต้ ครั้งที่ 11 จะมีการจัดขึ้นที่กรุงธากา ประเทศบังกลาเทศ ระหว่างวันที่ 29 มกราคม - 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 การแข่งขันครั้งนี้ เป็นการจัดการแข่งขันกีฬาเอเชียใต้ครั้งที่ 3 ของประเทศบังกลาเทศ ซึ่งคาดว่าจะมีนักกีฬามากกว่า 2,000 คน จาก 8 ประเทศ ใน 23 ชนิดกีฬา
== ประเทศที่เข้าร่วมในการแข่งขัน ==

(เจ้าภาพ)
== สรุปเหรียญการแข่งขัน ==
== ดูเพิ่ม ==
เอเชียนเกมส์
กีฬาภูมิภาคเอเชียตะวันตก
== อ้างอิง ==
กีฬาภูมิภาคเอเชียใต้
ภาคเสริม

ภาคเสริม หรือ ชุดเสริม (expansion pack, expansion set หรือ supplement) เป็นการเพิ่มคุณลักษณะของเกมประเภทอาร์พีจี วิดีโอเกม หรือเกมที่เล่นบนโต๊ะให้กับเกมที่มีอยู่แล้ว การเพิ่มคุณลักษณะดังกล่าวได้แก่การเพิ่มอาวุธ วัตถุต่าง ๆ หรือขยายเนื้อเรื่องในเกมให้กับเกมที่ได้มีการวางจำหน่ายไปแล้ว ผู้พัฒนาเกมที่เล่นบนโต๊ะมักจะพัฒนาภาคเสริมของเกมบนโต๊ะด้วยตนเอง แต่ผู้พัฒนาเกมประเภทอาร์พีจีหรือวิดีโอเกมอาจไม่ได้พัฒนาภาคเสริมด้วยตนเอง แต่อาจเซ็นสัญญาให้บริษัทอื่นเป็นผู้พัฒนาภาคเสริม ทั้งนี้ บางเกมผู้พัฒนาเกมต้นฉบับอาจพัฒนาภาคเสริมด้วยตนเองก็ได้ เช่น  บัลลังก์น้ำแข็ง ภาคเสริมที่พัฒนามาจาก  เรนออฟเคออส ซึ่งทั้งสองภาคพัฒนาโดย Blizzard Entertainment
ภาคเสริมของเกมกระดานและเกมอาร์พีจี เริ่มมีการทำการตลาดตั้งแต่ช่วงต้นของยุค 1970
== เกี่ยวกับภาคเสริม ==
ราคาของภาคเสริมเมื่อเทียบกับเกมภาคหลักจะมีราคาถูกกว่า ทั้งนี้ การจะใช้ภาคเสริมนั้นจำเป็นต้องมีเกมภาคหลัก เนื่องจากเกมภาคเสริมโดยมากแล้วจะมีเพียงเนื้อหาที่เพิ่มมาจากเกมภาคหลักเท่านั้น เกมหลักบางเกมที่มีหลายภาคเสริม เมื่อมีการนำมาจำหน่ายในภายหลัง มักจะขายภาคเสริมที่เคยออกมาก่อนหน้านี้คู่ไปกับเกมภาคหลัก เช่น เดอะซิมส์ดีลักซ์ซึ่งขายเกมเดอะซิมส์ คู่กับ เดอะซิมส์ สร้างชีวิต ลิขิตฝัน ซึ่งทำให้เนื้อหาในเกมมีความหลากหลายกว่าเกมต้นฉบับสำหรับผู้เล่นใหม่ และเมื่อถึงเวลาที่เกมหมดอายุขัย ผู้สร้างเกมก็มักจะออกเวอร์ชัน "โกลด์" หรือ " คอมพลีท" (ในไทยมักใช้ว่า "ชุดนักสะสม") ซึ่งประกอบไปด้วยตัวเกมหลักและภาคเสริมของตัวเกมทุกภาคที่ออกมาสำหรับเกมนั้น
== ภาคเสริมเอกเทศ ==
ภาคเสริมบางภาคไม่จำเป็นต้องมีเกมภาคหลักก็สามารถเล่นได้ เช่น ฮาล์ฟ-ไลฟ์ ภาคบลูชิฟต์ (Half-Life: Blue Shift) หรือโซนิคแอนด์นัคเคิลส์ (Sonic & Knuckles) ภาคเสริมของโซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก ในบางกรณี เกมภาคเสริมบางภาคอาจมีเกมภาคหลักบรรจุมาด้วย เช่น  เคนแรธ สำหรับระบบปฏิบัติการวินโดวส์ จำเป็นต้องมี  ไทบีเรียมวอร์ส ตัวหลักก่อนถึงจะเล่นได้ แต่สำหรับเครื่องเล่น เอกซ์บอกซ์ 360 ได้รวมสิ่งของจากภาคไทบีเรียมวอร์สภาคหลักมารวมกับภาคเสริมไว้แล้ว จึงไม่จำเป็นต้องมีภาคหลักในการเล่น เป็นต้น
วิดีโอเกม
ภาคเสริม
คำศัพท์วิดีโอเกม
การพัฒนาวิดีโอเกม
โรงเรียนสิริรัตนาธร

โรงเรียนสิริรัตนาธร (อักษรย่อ: ส.ร.ธ.) เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาประเภทสหศึกษา และเป็นส่วนราชการสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา  เขต 2 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานกระทรวงศึกษาธิการ อยู่ในเครือข่ายนวสิรินครินทร์
== คณะสีในโรงเรียน ==
██ คณะพุทธรักษา (สีแดง)
██ คณะราชพฤกษ์ (สีเหลือง)
██ คณะจามจุรี (สีชมพู)
██ คณะมุจลินทร์ (สีเขียว)
██ คณะราชาวดี (สีฟ้า)
== ประวัติ ==
โรงเรียนสิริรัตนาธร เดิมมีชื่อว่า โรงเรียนยาสูบวิทยานุเคราะห์ เป็นโรงเรียนเอกชนที่ก่อตั้งโดย โรงงานยาสูบ กระทรวงการคลัง โดยมีวัตถุประสงค์ในการจัดตั้งเพื่ออำนวยความสะดวกและเป็นสวัสดิการทางการศึกษาแก่บุตรหลานของพนักงานโรงงานยาสูบ ที่มีบ้านพักอาศัยอยู่ในหมู่บ้าน ซึ่งเป็นที่จัดสรรของโรงงานยาสูบ ซอยอุดมสุข 30 ถนนอุดมสุข แขวงบางนาเหนือ เขตบางนา กรุงเทพมหานคร
10 เมษายน พ.ศ. 2503 ได้อนุมัติให้จัดตั้งขึ้น บนเนื้อที่ 11 ไร่ 1 งาน 65 ตารางวา
17 พฤษภาคม พ.ศ. 2503 เปิดทำการสอน ในระยะแรกเปิดสอนในระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 - ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4
ปีการศึกษา 2513  ขยายการศึกษาการสอนถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3
1 ตุลาคม พ.ศ. 2527 ได้มอบโอนโรงเรียนให้กับกระทรวงศึกษาธิการเพื่อเปิดเป็นโรงเรียนรัฐบาล ระดับมัธยมศึกษา กรมสามัญศึกษา เปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1
ปีการศึกษา 2532 เริ่มตัดชั้นประถมศึกษาออก ปีละระดับชั้น จนหมดชั้นประถมศึกษาและมีการเรียนการสอนระดับชั้นมัธยมศึกษา 1 จนถึงระดับ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6
4 เมษายน พ.ศ. 2537 สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามโรงเรียนใหม่ว่า "โรงเรียนสิริรัตนาธร " อันมีความหมายว่า โรงเรียนที่ทรงไว้ซึ่งความรุ่งเรืองเป็นมิ่งมงคล
ปีการศึกษา 2553 สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามอาคารเรียนหลังใหม่ว่า "อาคารสิริรัตนาคาร "
== อาคารสถานศึกษา ==
โรงเรียนมีอาคารเรียนและอาคารประกอบ
อาคารเรียน 5 หลัง
อาคาร 1 แบบพิเศษ (พ.575) เป็นตึก 5 ชั้น จำนวน 25 ห้อง อาคาร 2 แบบพิเศษ (พ.575) เป็นตึก 5 ชั้น จำนวน 30 ห้อง อาคาร 3 แบบพิเศษ (พ.575) เป็นตึก 5 ชั้น จำนวน 20 ห้อง อาคาร 4 เป็นอาคารอเนกประสงค์จำนวน 3 ชั้น หอประชุมจัดเป็นห้องเรียน 2 ห้อง และ สำนักงานกลุ่มสาระอีก 1 ห้อง อาคาร 5 (อาคารสิริรัตนาคาร) แบบพิเศษ (พ.575) เป็นอาคารเรียนตึก 5 ชั้น จำนวน 25 ห้อง อาคารประกอบเป็น อาคารหลวงพ่อคูณ 1 หลัง เป็นสำนักงานกลุ่มบริหารงานทั่วไป งานกิจการนักเรียน และห้องพักครูเวร
== รายนามผู้บริหารโรงเรียน ==
== อ้างอิง ==
เว็บไซค์โรงเรียนสิริรัตนาธร 
http://www.srt.ac.th/history.html 
http://www.srt.ac.th/big_srt.html 
สมาคมผู้ปกครองและครูโรงเรียนสิริรัตนาธร
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซค์อย่างเป็นทางการ 
โรงเรียนในเขตบางนา
โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2537
โรงเรียนที่มีอัตราการแข่งขันสูง
โรงเรียนเฉลิมพระเกียรติ
โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2
กระรอกหลากสี

กระรอกหลากสี (อังกฤษ: Finlayson's squirrel, Variable squirrel; ) สัตว์ฟันแทะชนิดหนึ่ง เป็นกระรอกชนิดหนึ่ง ที่สามารถพบได้ทั่วไปในภูมิภาคอินโดจีนจนถึงสิงคโปร์ สามารถพบได้ทั่วไปทั้งในตัวเมืองและในป่าเขาต่าง ๆ มีความหลากหลายทางสีสันเป็นอย่างยิ่ง โดยมากจะเป็นสีขาวครีมปนเหลืองอ่อน จนถึงสีแดงหรือสีดำทั้งตัว หรือบางตัวอาจมีหลายสีในตัวเดียวกัน
จัดเป็นกระรอกขนาดกลาง มีขนาดความยาวตั้งแต่หัวจรดโคนหาง 21–22 เซนติเมตร ความยาวหาง 22.5–24 เซนติเมตร ออกหากินในเวลาเช้าตรู่และพลบค่ำ นอนหลับพักผ่อนตามพุ่มใบไม้ ทำรังคล้ายรังนกด้วยกิ่งไม้เล็ก ๆ รูปทรงยาวอยู่ตามปลายกิ่งไม้ ตัวเมียมีเต้านม 2 คู่ ออกลูกครั้งละ 2 ตัว
ด้วยความหลากหลายทางสีสันและความกว้างขวางในพื้นที่กระจายพันธุ์ ทำให้มีชนิดย่อยถึง 16 ชนิด เช่น C. f. floweri ที่สามารถพบได้ในพื้นที่กรุงเทพมหานครตามสวนหรือสวนสาธารณะ, C. f. bocourti ที่มีสีขาวตลอดทั้งตัว พบมากในป่าสะแกราช จังหวัดนครราชสีมา และ C. f. boonsongi พบมากตามป่าแถบภาคอีสาน ซึ่งตั้งชื่อชนิดย่อยเพื่อเป็นเกียรติแด่ นายแพทย์บุญส่ง เลขะกุล
สถานะการอนุรักษ์ในประเทศไทย เป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 แต่ก็มีการนิยมซื้อขายและเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงด้วยเช่นกัน
== อ้างอิง ==
สัตว์ป่าที่ตั้งชื่อเป็นเกียรติแก่ นายแพทย์บุญส่ง เลขะกุล 
สัตว์ป่าคุ้มครอง
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สกุลกระรอกหลากสี
สัตว์ป่าคุ้มครอง