pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
จิวยี่

จิวยี่ (Zhou Yu; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ในยุคสามก๊ก แม่ทัพคนสำคัญของง่อก๊ก ขุนพลผู้ปราดเปรื่อง และเป็นคู่ปรับคนสำคัญของขงเบ้ง เป็นชาวเมืองลู่เจียนซู เกิดในครอบครัวขุนนางเก่า มีชื่อรองว่า กงจิน (公瑾) ลักษณะเป็นบุรุษรูปงาม หน้าขาว เมื่อวัยเด็กได้เรียนรู้วิชาอย่างแตกฉาน ทั้งการทหาร และศิลปะแขนงต่าง ๆ  โดยจิวยี่เป็นผู้ชำนาญทางดนตรี กล่าวกันว่า ถ้าใครดีดพิณผิดแม้นิดเดียว ใครต่อใครจับไม่ได้ แต่จิวยี่สามารถจับได้  จิวยี่เป็นผู้มีนิสัยโอบอ้อม มีน้ำใจต่อเพื่อนฝูง ดังนี้ จึงมีผู้ที่เคารพนับถือเป็นมิตรสหายมากมาย
== ประวัติ ==
จิวยี่ คบหาเป็นเพื่อนกับซุนเซ็กมาแต่ยังเล็ก เมื่อซุนเซ็กสร้างเมืองกังตั๋งจนรุ่งเรือง จิวยี่มีส่วนในการสร้างความสำเร็จนั้นด้วย และทั้งคู่ก็มีสถานะเป็นคู่เขยกัน โดยที่ภรรยาของทั้งคู่ คือ นาง 2 เกี้ยวแห่งเมืองกังตั๋ง  ภรรยาของซุนเซ็ก คือ ไต้เกี้ยวพี่สาวของเสียวเกี้ยวซึ่งเป็นภรรยาของจิวยี่ เมื่อซุนเซ็กสิ้นลง ได้ฝากฝังเมืองกังตั๋งและซุนกวน น้องชายไว้กับจิวยี่ด้วย มีความภักดีต่อตระกูลซุนมาก เพราะถือว่าตระกูลซุน มีบุญคุณต่อตน และครอบครัวมาตลอด เขารับใช้ตระกูลซุน ด้วยความซื่อสัตย์ และสามารถอย่างถึงที่สุด จิวยี่ได้รับตำแหน่ง เป็นแม่ทัพใหญ่แห่งง่อก๊ก เมื่ออายุได้เพียง 26 ปี
เมื่อขงเบ้ง  มาอยู่ที่เมืองกังตั๋งเพื่อร่วมกันรับมือกับทัพวุยก๊กของโจโฉ แม้ทั้งสองฝ่ายจะร่วมมือกัน แต่จิวยี่ก็ไม่ไว้วางใจขงเบ้ง เพราะเกรงว่าขงเบ้งต่อไป จะเป็นภัยแก่ง่อก๊ก จึงหาทางกำจัดขงเบ้งอยู่เสมอๆ แต่ขงเบ้งก็ล่วงรู้ก่อน และทำลายแผนการเหล่านี้ ไว้ได้ทุกครั้ง สร้างความแค้นใจให้จิวยี่ยิ่งนัก
จิวยี่ สิ้นชีพเมื่ออายุได้เพียง 36 ปี ระหว่างยกทัพบุกเมืองลำกุ๋น ด้วยอาการโลหิตเป็นพิษจากลูกธนู ประกอบกับความแค้นใจที่มีต่อขงเบ้ง และขงเบ้งส่งจดหมายยั่วยุมา จึงกระอักเลือดตาย ก่อนสิ้น จิวยี่ได้รำพันออกมาว่า "เมื่อฟ้าส่งข้ามาเกิดแล้ว เหตุไฉนถึงส่งขงเบ้งมาเกิดด้วย" ตามบันทึกประวัติศาสตร์จริงจิวยี่เสียชีวิตเพราะป่วยจากโรคระบาด ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับตายด้วยความคับแค้นใจต่อขงเบ้งแต่อย่างไร ปัจจุบันสืบทราบแล้วว่าจิวยี่ตายเพราะโรคพยาธิชนิดหนึ่ง เรียกว่า เสว่ซีฉง (หนอนดูดเลือดคล้ายพยาธิปากขอ)
== ความนิยมในรูปแบบอื่น ๆ ==
=== ภาพยนตร์ ===
จิวยี่เป็นตัวละครเอกในภาพยนตร์อิงประวัติศาสตร์ของจีน สามก๊ก โจโฉแตกทัพเรือกำกับโดยจอห์น วู แสดงโดย เหลียงเฉาเหว่ย จิวยี่ปรากฏตัวครั้งแรกตอนกำลังฝึกทหารอยู่ที่ผาแดงเตรียมรับมือกองทัพโจโฉ จิวยี่ในภาพยนตร์เรื่องนี้มีความใจเย็นสุขุมรอบคอบ ซึ่งต่างจากในวรรณกรรม รวมทั้งร่วมมือกับขงเบ้งในการวางแผนการรบโดยไม่มีการคิดปองร้ายขงเบ้งเหมือนในวรรณกรรม
=== ละครโทรทัศน์ ===
สามก๊ก ฉบับละครโทรทัศน์ ของประเทศจีน ที่สร้างขึ้นเพื่อเป็นการเชิดชูและยกย่องวรรณกรรมอมตะของจีนเรื่องสามก๊ก ในปี พ.ศ. 2534 ได้มีการกล่าวถึงจิวยี่ด้วยเช่นกัน โดยเป็นจิวยี่ที่มีลักษณะนิสัยตามวรรณกรรม ซึ่งแสดงโดย หงหยวี่โจ้ว(洪宇宙)
สามก๊ก (ละครโทรทัศน์ชุดใหม่)เป็นละครที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2553 แสดงเป็นจิวยี่โดย หวงเหวยเต๋อ
=== การ์ตูนไทย ===
ในการ์ตูน สามก๊ก มหาสนุก ผลงานการ์ตูนสามก๊กของสุชาติ พรหมรุ่งโรจน์ ได้มีการกล่าวถึงจิวยี่ด้วยเช่นกัน โดยจิวยี่ในสามก๊กมหาสนุกจะมีเคราซึ่งต่างจากจิวยี่ในรูปแบบอื่น ๆ ทั่วไปที่มีใบหน้าเกลี้ยงเกลา
=== วิดีโอเกม ===
จิวยี่เป็นตัวละครในเกมซีรีส์ Dynasty Warriors
จิวยี่เป็นตัวละครในเกมซีรีส์ Romance of the Three Kingdoms
== อ้างอิง ==
Chen, Shou "Sanguo Zhi" [http://www.shuku.net/novels/history/csdsgz/sgz.html] 
บุคคลในยุคสามก๊ก
ง่อก๊ก
นักดนตรีจากมณฑลอานฮุย
ประทุมพร วัชรเสถียร

รองศาสตราจารย์ ประทุมพร วัชรเสถียร (สกุลเดิม เหล่าวานิช ; ชื่อเล่น: ตุ้ง; 27 กันยายน พ.ศ. 2486 ที่ย่านบางรัก ถนนสีลม จังหวัดพระนคร — 20 ธันวาคม พ.ศ. 2553 ณ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ) นามปากกา ดวงใจ เป็นนักวิชาการและผู้เชี่ยวชาญด้านการเมืองและนโยบายต่างประเทศแถบยุโรป, นักเขียน, นักจัดรายการวิทยุ และพิธีกรรายการโทรทัศน์ ตลอดจนเคยเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ, อาจารย์ประจำภาควิชาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, รองอธิการบดีฝ่ายวิเทศสัมพันธ์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ร.ศ.ประทุมพร เป็นรัฐศาสตรบัณฑิตแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย รุ่นที่ 14 จากนั้น ศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยเพนซิลวาเนีย สหรัฐ ได้ป็นมหาบัณฑิตด้านความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ ส่วนด้านครอบครัว ประทุมพรนับถือศาสนาคริสต์นิกายโปรเตสแตนต์ และได้สมรสกับนายธีระ วัชรเสถียร สามีนับถือนิกายโรมันคาทอลิก มีบุตรชายด้วยกันคือนายพลธร วัชรเสถียร
ร.ศ.ประทุมพร เป็นที่รู้จักมากในบทบาทนักเขียน และสื่อมวลชน ในเหตุการณ์ 14 ตุลา พ.ศ. 2516 ด้วยเป็นหนึ่งใน 100 บุคคลที่ร่วมลงชื่อคัดค้านการดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของจอมพลถนอม กิตติขจร ด้วย
ถึงแก่กรรมเมื่อเวลา 04.10 น. ของวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2553 ณ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ หลังต่อสู้กับมะเร็งต่อมน้ำเหลืองมาระยะหนึ่ง ก่อนเสียชีวิตได้ทำพินัยกรรมมอบร่างของตนให้แก่คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยด้วย มีพิธีไว้อาลัย ณ คริสตจักรสืบสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร การนี้ท่านผู้หญิงอรนุช อิศรางกูร ณ อยุธยา นางสนองพระโอษฐ์ได้อัญเชิญพวงหรีดของสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ และสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีตั้งเพื่อไว้อาลัย
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
==อ้างอิง==
บุคคลจากเขตบางรัก
รองศาสตราจารย์
อาจารย์คณะรัฐศาสตร์
นิสิตเก่าคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย
สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
นักเขียนชาวไทย
พิธีกรชาวไทย
นักจัดรายการวิทยุ
คริสต์ศาสนิกชนนิกายโปรเตสแตนต์ชาวไทย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเหรียญจักรพรรดิมาลา
สิกขมานา

สิกขมานา  เป็นคำเรียกผู้ที่ถือศีล 6 ข้อก่อนที่จะบวชเป็นภิกษุณี, สามเณรี ก็เรียก
== การบวชเป็นสิกขมานา ==

ก่อนที่ผู้หญิงจะบวชเป็นภิกษุณีได้นั้น ต้องบวชเป็น "สิกขมานา" เสียก่อน สิกขมานาต้องถือศีล 6 ข้ออย่างเคร่งครัดเป็นเวลา6ปี หากศีลขาดแม้แต่ข้อเดียวจะต้องเริ่มนับเวลาใหม่
การบวชเป็นสิกขมานา จะบวชได้ต้องอายุครบ 18 ปี เพราะว่าคนที่จะบวชเป็นภิกษุณีได้นั้นต้องอายุครบ 20 แต่สำหรับหญิงที่แต่งงานแล้ว พระพุทธองค์อนุญาตให้บวชเป็นสิกขมานาได้ตั้งแต่อายุ 12 เพราะว่าคนที่แต่งงานจะได้เรียนรู้ความยากลำบากของชีวิต รู้จักสุข ทุกข์ เมื่อรู้จักทุกข์ก็จะรู้จักสมุทัย นิโรธ มรรค ได้ จนนำไปสู่การบรรลุในที่สุด
== ปวัตตินี ==
ก่อนที่ภิกษุณีสงฆ์จะหมดไปจากอินเดียนั้น พระเจ้าอโศกมหาราชทรงส่งพระธรรมทูตออกไป 9 สาย 1 ในนั้นคือ พระมหินทรเถระ ผู้เป็นพระราชโอรสของพระองค์เอง ในสายพระมหินทรเถระนี้ไปศรีลังกา การเผยแพร่ศาสนาพุทธประสบความสำเร็จอย่างดียิ่ง พระนางอนุลา น้องสะใภ้ของกษัตริย์ศรีลังกา ทรงอยากผนวช จึงนิมนต์พระนางสังฆมิตตาเถรี พระธิดาของพระเจ้าอโศก มาเป็นปวัตตินีให้  "ปวัตตินี" คือพระอุปัชฌาย์ที่เป็นผู้หญิง
== การสูญวงศ์ของภิกษุณีฝ่ายเถรวาท ==
จากศรีลังกา ภิกษุณีสงฆ์ได้ไปสืบสายไว้ในจีน ไต้หวัน และอื่น ๆ อีกมาก จนกระทั่งพุทธศาสนาที่อินเดียและศรีลังกาเสื่อมลงลงไปในช่วงหลัง ทำให้ภิกษุณีฝ่ายเถรวาทซึ่งมีศีล และข้อปฏิบัติที่ยุ่งยากไม่สามารถรักษาวงศ์ของภิกษุณีไว้ได้ จึงทำให้ไม่มีผู้สืบทอดการบวชเป็นภิกษุณีสายเถรวาทในปัจจุบัน
== การพยายามรื้อฟื้นภิกษุณีสายเถรวาทในปัจจุบัน ==
ในปัจจุบัน มีความเชื่อว่ายังมีภิกษุณีสายเถรวาทเหลืออยู่ และอ้างหลักฐานยืนยันว่าภิกษุณีทางสายมหายาน วัชรยานนั้นสืบสายไปจากภิกษุณีสายเถรวาท โดยถือกันว่าหากภิกษุณีสายเถรวาทสืบสายไปเป็นมหายานได้ (ภิกษุณีจากลังกาไปบวชให้คนจีน) ภิกษุณีมหายานก็สืบสายมาเป็นเถรวาทได้เช่นกัน
ในกรณีนี้เคยมีประเด็นถกเถียงอยู่ช่วงหนึ่งว่าปัจจุบันนี้สามารถบวชภิกษุณีได้หรือไม่ มีข้อสรุปจากทางพระสงฆ์ฝ่ายเถรวาทว่าพระพุทธองค์ทรงอนุญาตให้มีการบวชเป็นภิกษุณีได้ก็ต่อเมื่อบวชต่อสงฆ์ทั้ง 2 ฝ่าย คือต้องบวชทั้งฝ่ายพระภิกษุสงฆ์ และฝ่ายภิกษุณีสงฆ์เป็นการลงญัตติจตุตถกรรมวาจาทั้งสองฝ่าย จึงจะสามารถเป็นภิกษุณีได้ ดังนั้นในเมื่อภิกษุณีสงฆ์เถรวาทได้เสื่อมสิ้นลงไม่มีผู้สืบต่อ จึงทำให้ในปัจจุบันไม่สามารถทำการบวชผู้หญิงเป็นภิกษุณีฝ่ายเถรวาทได้  การที่มีข้ออ้างว่าสายมหายานสืบสายวงศ์ภิกษุณีสงฆ์ไปก็ไม่สามารถอ้างได้ เพราะการสืบสายทางมหายานมีข้อวินัยและการทำสังฆกรรมบวชภิกษุณีที่ไม่ถูกต้องกับพระไตรปิฎกฝ่ายเถรวาท
ปัจจุบันศรีลังกาพยายามฟื้นฟูภิกษุณีสงฆ์ จนมีหลายร้อยรูป ที่เมืองไทยเองก็มีคนบวชเป็นภิกษุณีหลายรูปแล้วเช่นกัน แต่คณะสงฆ์ไทยไม่ยอมรับเป็นภิกษุณีสงฆ์เพราะสาเหตุดังกล่าวมาแล้วข้างต้น
== ดูเพิ่ม ==
บุคคลในศาสนาพุทธ
คำศัพท์ศาสนาพุทธ
ปางสมาธิ

ปางสมาธิ เป็นพระพุทธรูปลักษณะนั่งสมาธิ นั่งลำพระองค์ตั้งตรงพระบาท (เท้า) ทั้งสองซ้อนกัน โดยพระบาทขวาซ้อนทับอยู่บนพระบาทซ้าย   พระหัตถ์ทั้งสองวางซ้อนหงายกันบนพระเพลา (ตัก) โดยวางพระหัตถ์ขวาซ้อนหงายอยู่บนพระหัตถ์ซ้าย  (ท่าสมาธิราบ ขาขวาทับขาซ้าย) จัดเป็น "ปฐมปาง" หรือปางที่ให้กำเนิดองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า    ด้วยพระองค์ทรงอยู่ในพระอิริยาบถนี้ในคืนวันตรัสรู้  เรียกได้อีกอย่างว่าปางตรัสรู้ หรือเป็นพระพุทธรูปในอิริยาบถประทับนั่งสมาธิโดยใช้ข้อพระบาททั้งสองข้างขัดกันซึ่งเรียกว่า (ปางขัดสมาธิเพชร)
ความเป็นมาของปางสมาธิหรือปางตรัสรู้
หลังจากที่พระบรมโพธิสัตว์มีชัยชนะเหนือพญามารแล้ว ทรงบำเพ็ญสมาธิต่อไป เมื่อจิตตั้งมั่นบริสุทธิ์ผ่องใสปราศจากอุปกิเลสแล้ว ในปฐมยามทรงบรรลุจตูปปาตญาณ คือสามารถหยั่งรู้การเวียนว่ายตายเกิดของสรรพสัตว์ว่า สัตว์ทั้งหลายเกิดมาแล้วตายไป ประสบสุขและทุกข์ตามกรรมที่ทำไว้ และในปัจฉิมยามพระองค์ทรงบรรลุอาสวักขยญาณ ทรงทำอาสวกิเลสทั้งหลายให้ดับสิ้นไป จนได้บรรลุอนุตสัมมาสัมโพธิญาณ ตรัสรู้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ในเวลารุ่งอรุโณทัย ตรงกับวันเพ็ญเดือน 6 หรือขึ้น 15 ค่ำ เดือน 6 (วันวิสาขบูชา) สถานที่ตรัสรู้ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ปัจจุบันอยู่ในตำบลพุทธคยา ประเทศอินเดีย
== ประวัติ ==
เป็นท่านั่งสมาธิหลังจากพระพุทธเจ้าทรงกำจัดพระยามาร และเสนามารให้ปราชัยไปแล้ว ด้วยพระบารมีตั้งแต่เวลาเย็นก่อนพระอาทิตย์ตก (ปางมารวิชัย) ทรงเจริญสมาธิภาวนาด้วยท่านั่งสมาธินี้จนทำจิตให้ปราศจากอุปกิเลส บรรลุปฐมฌาน ทุติยฌาน ตติยฌาน และจตุถฌาน ซึ่งเป็นส่วนของรูปสมาบัติ ที่เรียกว่า "เข้าฌานสมาบัติ"   จากนั้นก็ใช้ฌานสมาธิที่แน่วแน่นั้น เจริญปัญญา หรือองค์วิปัสสนา จนได้บรรลุ "ญาณ" (คือ ความรู้แจ้ง) ที่เรียกว่า "อภิญญาญาณ" (ความรู้แจ้งอันประเสริฐสุด) ทั้งสามประการคือ ทรงบรรลุญาณที่หนึ่ง ในตอนปฐมยาม (ประมาณ 3 ทุ่ม)   ญาณนี้เรียกว่า "บุพเพนิวาสานุสติญาณ" หมายถึง ความรู้แจ้งถึงอดีตชาติหนหลังทั้งของตนและของคนอื่น     พอถึงมัชฌิมยาม (ประมาณเที่ยงคืน)  ก็ได้บรรลุญาณที่สอง ที่เรียกว่า "จุตูปปาตญาณ"  หมายถึง ความรู้แจ้งถึงความจุติ  คือ ดับและเกิดของสัตว์โลก  ตลอดจนถึงความต่างกันที่เรียกว่า "กรรม"   พอถึงปัจฉิมยาม (หลังเที่ยงคืนล่วงแล้ว) ทรงบรรลุญาณที่สาม คือ "อาสวักขยญาณ" หมายถึง ความรู้แจ้งถึงความสิ้นไปของกิเลส และอริยสัจสี่ คือความทุกข์ (ทุกข์) เหตุเกิดของความทุกข์ (สมุทัย) ความดับทุกข์ (นิโรธ) วิธีดับทุกข์ (มรรค) และกำจัดอวิชชาไปจนสิ้นจากกมลสันดาน
== ความเชื่อและคตินิยม ==
เป็นพระพุทธรูปประจำวันเกิดของคนเกิดวันพฤหัสบดี
พระคาถาบูชา สวด 19 จบ
== อ้างอิง ==
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ. ตำนานพุทธเจดีย์. ธนบุรี  :  ศิลปาบรรณาคาร โรงพิมพ์รุ่งวัฒนา,  2513.
เรื่องพระพุทธรูปปางต่างๆ หลวงบริบาลบุรีรัตน์ และนายเกษมบุญศรี (พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พิมพ์ขึ้นเพื่อพระราชทานในงานพระราชกุศลราชคฤหมงคลขึ้นพระตำหนักจิตรลดารโหฐาน เมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2500)
สกุลศิลปพระพุทธรูปในประเทศไทย อาจารย์จิตร บัวบุศย์
ศิลปในประเทศไทย ศาสตราจารย์ หม่อมเจ้าสุภัทรดิศ ดิสกุล
ปางพระพุทธรูป
อำเภอกะพ้อ

กะพ้อ เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดปัตตานี
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอกะพ้อตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัด ห่างจากอำเภอเมืองปัตตานี 68 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอทุ่งยางแดงและอำเภอสายบุรี
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอบาเจาะ (จังหวัดนราธิวาส)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอรามัน (จังหวัดยะลา)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอรามัน (จังหวัดยะลา) และอำเภอทุ่งยางแดง
== ประวัติ ==
คำว่า "กะพ้อ" เป็นชื่อของปาล์มชนิดหนึ่ง อำเภอกะพ้อเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอสายบุรี ประกาศแยกเป็น กิ่งอำเภอกะพ้อ ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2525 ต่อมาจึงได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะเป็น อำเภอกะพ้อ ตั้งแต่วันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 เป็นต้นมา
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
การปกครองของอำเภอกะพ้อมี 3 ตำบล 27 หมู่บ้าน ได้แก่
{|
|-
||1.||กะรุบี||||||||(Karubi)||
|-
||2.||ตะโละดือรามัน||||||||(Talo Due Raman)||
|-
||3.||ปล่องหอย||||||||(Plong Hoi)||
|}
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอกะพ้อประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่
องค์การบริหารส่วนตำบลกะรุบี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกะรุบีทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลตะโละดือรามัน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตะโละดือรามันทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลปล่องหอย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปล่องหอยทั้งตำบล
== ประชากร ==
เชื้อชาติ ส่วนใหญ่เป็นชาวไทยเชื้อสายมลายูและชาวไทย
ศาสนา มีผู้นับถือศาสนาอิสลามร้อยละ 75 และนับถือศาสนาพุทธร้อยละ 25 (มีเฉพาะหมู่ 2 ตำบลกะรุบี)
อาชีพ เป็นชาวสวนยางพาราเป็นส่วนมาก นอกนั้นทำสวนผลไม้ และทำนา
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
กะพ้อ
อำเภอปะนาเระ

ปะนาเระ เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดปัตตานี ประชากรแต่งกายตามแบบของประชากรมลายู มีประเพณี วัฒนธรรมตามแบบอิสลาม พูดภาษามลายูและภาษาถิ่นใต้เจ๊ะเห (ตากใบ)
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอปะนาเระตั้งอยู่ริมชายฝั่งทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอ่าวไทย
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอ่าวไทย
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอสายบุรีและอำเภอมายอ
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอยะหริ่ง
== ที่มาของชื่อ ==
"ปะนาเระ" เป็นภาษามลายูปัตตานีซึ่งมีที่มาจากคำว่า "ปาตา" แปลว่า หาด และคำว่า "ตาเระ" แปลว่าอวนลากปลา เมื่อนำมารวมกันเป็น ปาตาตาเระ จึงหมายถึงหาดที่ตากอวน ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ที่สำคัญของชาวประมงทางภาคใต้ ต่อมาคำว่าปาตาตาเระเมื่อใช้นาน ๆ ก็กร่อนเป็น ปะนาเระ และเป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดปัตตานี
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
การปกครองของอำเภอปะนาเระมี 10 ตำบล 53 หมู่บ้าน ได้แก่
{|
|-
||1.||ปะนาเระ||||||||(Panare)||||||||5 หมู่บ้าน||||||||||||||6.||ท่าน้ำ||||||||(Tha Nam)||||||||5 หมู่บ้าน||
|-
||2.||ท่าข้าม||||||||(Tha Kham)||||||||4 หมู่บ้าน||||||||||||||7.||คอกกระบือ||||||||(Khok Krabue)||||||||4 หมู่บ้าน||
|-
||3.||บ้านนอก||||||||(Ban Nok)||||||||6 หมู่บ้าน||||||||||||||8.||พ่อมิ่ง||||||||(Pho Ming)||||||||4 หมู่บ้าน||
|-
||4.||ดอน||||||||(Don)||||||||6 หมู่บ้าน||||||||||||||9.||บ้านกลาง||||||||(Ban Klang)||||||||9 หมู่บ้าน||
|-
||5.||ควน||||||||(Khuan)||||||||6 หมู่บ้าน||||||||||||||10.||บ้านน้ำบ่อ||||||||(Ban Nam Bo)||||||||4 หมู่บ้าน||
|}
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอปะนาเระประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 10 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลปะนาเระ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปะนาเระทั้งตำบล
เทศบาลตำบลพ่อมิ่ง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพ่อมิ่งทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลท่าข้าม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าข้ามทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านนอก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านนอกทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลดอน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดอนทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลควน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลควนทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลท่าน้ำ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าน้ำทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลคอกกระบือ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคอกกระบือทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านกลาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านกลางทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านน้ำบ่อ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านน้ำบ่อทั้งตำบล
== ประชากร ==
เชื้อชาติ ชาวไทยเชื้อสายมลายู และมีชาวไทย
ศาสนา ศาสนาอิสลามร้อยละ 68.56 ศาสนาพุทธร้อยละ 31.11 และศาสนาคริสต์ร้อยละ 0.33
อาชีพ ประชากรส่วนใหญ่ (เกือบร้อยละ 80 ของประชากรทั้งหมด) มีอาชีพประมงชายฝั่ง นอกจากนั้นทำการเกษตร ทำสวน ทำไร่ และปศุสัตว์
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 
ปะนาเระ
ถนนเสรีไทย

ถนนเสรีไทย (Thanon Seri Thai) เริ่มตั้งแต่เขตบางกะปิ ผ่านเขตบึงกุ่ม เขตคันนายาว ไปสิ้นสุดที่เขตมีนบุรี ในกรุงเทพมหานคร เดิมอยู่ในความดูแลของแขวงการทางกรุงเทพ กรมทางหลวง และได้รับการกำหนดเป็น ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3278 ปัจจุบันอยู่ในความดูแลของกรุงเทพมหานคร
ถนนสายนี้มีความยาวประมาณ 9 กิโลเมตร มีจุดเริ่มต้นที่แยกบางกะปิ ปลายถนนลาดพร้าวในเขตบางกะปิ ซึ่งเป็นจุดตัดกับถนนนวมินทร์และถนนพ่วงศิริ โดยมีทิศทางมุ่งไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ตัดกับถนนศรีบูรพาที่แยกนิด้า ผ่านเขตบึงกุ่ม ตัดกับถนนกาญจนาภิเษก (ด้านตะวันออก) ถนนสวนสยาม และตัดกับถนนมีนพัฒนาที่แยกบางชัน ไปสิ้นสุดที่แยกเมืองมีน ซึ่งเป็นจุดตัดกับถนนรามอินทรา ถนนสุวินทวงศ์ และถนนสีหบุรานุกิจในเขตมีนบุรี โดยมีทางต่อเนื่องคือ ถนนสุวินทวงศ์
== ประวัติ ==
ถนนเสรีไทยเดิมชื่อว่า ถนนสุขาภิบาล 2 และ ถนนบึงกุ่ม ต่อมากรุงเทพมหานครได้เปลี่ยนชื่อใหม่ เพื่อเป็นการสดุดีเกียรติคุณของขบวนการเสรีไทย ในวาระครบรอบ 50 ปี วันสันติภาพไทย และการสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 2 ในปี พ.ศ. 2538
== สถานที่สำคัญ ==
สถานที่สำคัญบนถนนสายนี้ ได้แก่ การเคหะแห่งชาติ เคหะชุมชนคลองจั่น โรงเรียนบางกะปิ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า) สวนเสรีไทย (สวนน้ำบึงกุ่มเดิม) ซึ่งภายในมีพิพิธภัณฑ์เสรีไทย ณ อาคารเสรีไทยอนุสรณ์ สวนสยาม ตลาดน้ำขวัญเรียม วัดบำเพ็ญเหนือ นิคมอุตสาหกรรมบางชัน เคหะชุมชนบางชัน และโรงพยาบาลเสรีรักษ์
== รายชื่อทางแยก ==
ถนนในกรุงเทพมหานคร
ถนนในเขตบางกะปิ
ถนนในเขตบึงกุ่ม
ถนนในเขตคันนายาว
ถนนในเขตมีนบุรี
ขบวนการเสรีไทย
เอร์เนสโต ฟอร์ด

เอร์เนสโต ฟอร์ด นักมวยสากลชาวปานามา เกิดเมื่อ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2508 สถิติการชก 27 ครั้ง ชนะ 24 (น็อก 15) แพ้ 3
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ WBA Fedelatin รุ่นซูเปอร์ฟลายเวต (2531)
* ชิง, 17 กันยายน 2531 ชนะน็อก อัลเฟรโด ลูโก ยก 3 ที่ปานามา
แชมป์ปานามารุ่นซูเปอร์ฟลายเวต (2533)
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวต WBA 9 ธันวาคม 2533 แพ้ทีเคโอ เขาทราย แกแล็คซี่ ยก  6 ที่เพชรบูรณ์
* ชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวต WBC 20 กรกฎาคม 2534 แพ้น็อก มุน ซ็อง-กิล ยก  5 ที่เกาหลีใต้
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com
นักมวยสากลชาวปานามา
ชุงอิจิ นากาจิมะ

ชุงอิจิ นากาจิมะ  นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 3 กุมภาพันธ์  พ.ศ. 2504 ที่จังหวัดอิบารากิ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 30 ครั้ง ชนะ 23 (น็อค 13) แพ้ 7
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ญี่ปุ่นรุ่น(2528, 2531 – 2533)
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์ OPBF รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท 29 สิงหาคม 2530 แพ้คะแนน ช็อน บย็อง-กวัน ที่ เกาหลีใต้
* ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท WBA  30 มิถุนายน 2533  แพ้ทีเคโอ เขาทราย แกแล็คซี่ ยก  8 ที่  ที่ เชียงใหม่
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น
บุคคลจากฮิตาจิ
พันธุ์ทิพย์

พันธุ์ทิพย์ อาจหมายถึง
บุคคล
พันธุ์ทิพย์ กาญจนะจิตรา สายสุนทร – นักนิติศาสตร์ชาวไทย
พันธ์ทิพย์ แก้วสุริยะ – นักมวยสากลชาวไทยผู้ท้าชิงแชมป์โลกกับชาติชาย เชี่ยวน้อย
หม่อมราชวงศ์พันธุ์ทิพย์ บริพัตร – ชายาในพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุมภฏพงษ์บริพัตร กรมหมื่นนครสวรรค์ศักดิพินิต และนางสนองพระโอษฐ์ในสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี
พันธุ์ทิพย์ วิภาตะพันธุ์ – ชื่อนางเอกละครวิทยุคณะนีลิกานนท์
สถานที่
พันธุ์ทิพย์พลาซ่า – ศูนย์รวมสินค้าไอทีและซอฟต์แวร์ ในอดีตเคยมีโรงภาพยนตร์และภัตตาคารจีนชื่อเดียวกัน
พืช
ชมพูพันธุ์ทิพย์ หรือตาเบบูย่าพันธุ์ดอกสีชมพู  – ดอกไม้ซึ่งหม่อมราชวงศ์พันทิพย์ บริพัตร นำเข้าจากอเมริกาใต้มาปลูกในประเทศไทยเมื่อ พ.ศ. 2500
อื่น ๆ
พันทิป – เว็บไซต์ไทย
กันแคนน่อน

RX-77-2 กันแคนน่อน  (Guncannon) เป็นหุ่นยนต์ที่ปรากฏตัวในการ์ตูนญี่ปุ่นอะนิเมะซีรีส์โมบิลสูทกันดั้ม ออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ
กันแคนน่อนเป็นหนึ่งในโมบิลสูทที่พัฒนาในโปรเจกต์Vของสหพันธ์โลกเพื่อใช้ต่อสู้กับโมบิลสูทของอาณาจักรซีอ้อน กันแคนน่อนมีลักษณะคล้ายกับมนุษย์มากกว่า RX-75 กันแทงก์ซึ่งมีลักษณะคล้ายกับยานพาหนะมากกว่า
กันแคนน่อนมีอาวุธหลักเป็นปืนใหญ่ 240 มม.ประทับบนบ่าทั้งสองข้างสำหรับใช้ยิงสนับสนุนในระยะกลาง ที่หัวติดตั้งปืนวัลแคน 60 มม. โครงสร้างของกันแคนน่อนเป็นระบบคอร์บล็อกซึ่งใช้ยานขับไล่ FF-X7 คอร์ไฟเตอร์ เป็นห้องควบคุมและสามารถบินหนีออกมาได้ในยามคับขัน กันแคนน่อนยังเป็นโมบิลสูทรุ่นแรกที่สามารถใช้งานบีมไรเฟิลได้ เนื่องจากบรรทุกกระสุนปืนใหญ่ได้จำกัดและไม่มีอาวุธสำหรับต่อสู้ในระยะประชิดตัวจึงเป็นจุดอ่อน ปืนใหญ่สองกระบอกนี้สามารถติดตั้งสเปรย์มิสไซล์ลันเชอร์แทนได้
มีกันแคนน่อนเพียงหนึ่งเครื่องเท่านั้นที่ไม่ได้ถูกทำลายจากการโจมตีหน่วยรบของซีอ้อนที่ไซด์ 7 ภายใต้การบัญชาการของชาร์ อัซนาเบิ้ล ซึ่งกันแคนน่อนเครื่องนี้ได้ประจำการกับยานชั้นเปกาซัส ไวต์เบส โดยมีพลเรือน ไค ชิเด็น เป็นนักบิน ในฉบับหนังตัดต่อใหม่ ยานไวต์เบสยังได้กันแคนน่อนเครื่องที่สองเข้าประจำการแทนกันแทงก์โดยมี ฮายาโตะ โคบายาชิ เป็นนักบิน กันแคนน่อนเป็นโมบิลสูทเพียงรุ่นเดียวจากโปรเจกต์Vที่ได้เข้าสู่การผลิตจำนวนจำกัด
กันแคนน่อนนับเป็นหุ่นยนต์ที่มีอิทธิพลต่อการ์ตูนญี่ปุ่นค่อนข้างสูง อะนิเมะแนวหุ่นยนต์หลายเรื่องในเวลาต่อมาจะมีหุ่นยนต์ซึ่งมีลักษณะคล้ายกับกันแคนน่อน เช่น ดรากูนาร์ 2 ในเมทัลอาเมอร์ดรากูนาร์ แดนคอฟ ในเอสพีทีเลซเนอร์ และ ชวาลซ์ ในเกมซุปเปอร์โรบ็อตไทเซ็น ออริจินัลเจเนเรชัน
== รูปแบบอื่นๆ ==
=== RX-77-1A กันแคนน่อน A ===
รูปแบบดั้งเดิมของกันแคนน่อน มีเกราะที่หนาทำให้การขับเคลื่อนต่ำกว่าที่ควร ซึ่งปัญหานี้ได้รับการแก้ไขเมื่อปรับรูปแบบเป็นกันแคนน่อน กันแคนน่อน Aเป็นส่วนหนึ่งของดีไซน์ต้นฉบับโมบิลสูทคอลลเคชั่นของคุนิโอะ โอคาวาระ ออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ
=== RX-77D กันแคนน่อนรุ่นผลิตจำนวนมาก ===
กันแคนน่อนที่ปรับโครงสร้างโดยปรับระบบคอร์บล็อกออกไปและใช้เกราะโลหะผสมไททาเนี่ยมกับเซรามิคแทนลูน่าไททาเนี่ยม ปืนใหญ่แฝดซึ่งเป็นอาวุธหลักถูกลดขนาดลงมาเหลือ 200 มม. กันแคนน่อนรุ่นผลิตจำนวนมากมีท่อขับดันมากกว่าของรุ่นต้นแบบจึงมีความคล่องตัวสูงกว่า แต่ในภายหลังกลับไม่มีการผลิตจำนวนมากตามที่วางแผนไว้ กันแคนน่อนรุ่นผลิตจำนวนมากปรากฏตัวครั้งแรกในโอวีเอกันดั้ม 0080 ออกแบบโดยยูทากะ อิซุบุจิ
=== RX-77-3 กันแคนน่อนรุ่นติดตั้งอาวุธหนัก ===
กันแคนน่อนที่เน้นการใช้งานแบบเดี่ยวแทนการเป็นหน่วยสนับสนุนโดยปรับปรุงเกราะและอาวุธที่ติดตั้งให้ดีขึ้น กันแคนน่อนรุ่นติดตั้งอาวุธหนักเป็นส่วนหนึ่งของดีไซน์ต้นฉบับโมบิลสูทวาริเอชั่น ออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ
=== RX-77-4 กันแคนน่อนทูว์ ===
กันแคนน่อนที่ใช้บีมแคนน่อนติดเซ็นเซอร์เล็งเป้าแทนปืนใหญ่แฝด เนื่องจากไม่ต้องแบกน้ำหนักของกระสุนปืนใหญ่ กันแคนน่อนทูว์จึงมีความคล่องตัวสูงกว่ารุ่นก่อนหน้านี้มาก กันแคนน่อนทูว์เป็นส่วนหนึ่งของดีไซน์ต้นฉบับโมบิลสูทวาริเอชั่น ออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อหุ่นยนต์ใน Universal Century
หุ่นยนต์ใน Universal Century
อ.กะพ้อ

redirect อำเภอกะพ้อ
อ.ปะนาเระ

redirect อำเภอปะนาเระ
ดูบาดู

ดูบาดู (DoobaDoo) เป็นวงดนตรีป๊อบแจ๊ส ประกอบด้วยสมาชิกสองคน คือ โอ๋ เจษฎา สุขทรามร และ ลูกหว้า พิจิกา จิตตะปุตตะ
== ประวัติ ==
หากจะกล่าวถึงดนตรี แจ๊ส และ สวิง กลุ่มผู้ฟังในบ้านเราคงยังไม่ค่อยจะคุ้นหูกันสักเท่าไร โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อนำมาผสมผสานในรูปแบบใหม่กับแนวดนตรีร่วมสมัย ยิ่งก่อให้เกิดความแปลกใหม่ขึ้นอย่างไม่ต้องสงสัย
แต่เมื่อ Doobadoo ศิลปิน Duo คู่ใหม่ ที่เกิดจากการรวมตัวของนักกีตาร์และนักแต่งเพลงแนว พังค์ร็อก
ที่เคยสร้างความเกียวกราวในอดีต กับนักร้องสาวเสียงหวานผู้เป็นเจ้าของเสียงร้องในหลายอัลบั้ม มีแนวคิดที่จะสร้างส่วนผสมระหว่างเสียงร้องหวานใสกับ Harmony และ rhythm ในแบบ swing ทำให้เกิดผลงานเพลงชุดใหม่ กับแนวดนตรีแนวใหม่ ที่เรียกว่า Cool Swing ขึ้น
Doobadoo คือ การรวมตัวกันระหว่าง เจษฎา สุขทรามร(โอ๋) และพิจิกา จิตตะปุตตะ(ลูกหว้า) ซึ่งเจษฎานั้น ได้เคยผลิตผลงานเพลงร่วมกับวง ซีเปีย เจ้าของเพลง “เกลียดตุ๊ด” เพลงแรงที่โดนใจหลายๆ คนทั้ง 3 อัลบั้ม ซึ่งนอกจากเจษฎายังเคยเป็น Producer ให้กับศิลปินดังในแทบทุกค่ายเพลง เคยร่วมงานเรียบเรียงเสียงประสานให้กับวงไหมไทย โดย อ.ดนู ฮันตระกูล และ Cu.symphony orchestra
สำหรับผลงานโปรดิวซ์ล่าสุดของเจษฎา คือ อัลบั้มมาช่า ซีเล็คชั่น และ บอสซ่า บลอสซั่ม 2 อีกทั้งยังเป็นผู้ได้รับคัดเลือกให้เรียบเรียงเสียงประสาน เพลงชาติไทย (2 Version จากทั้งหมด 5 Version) รวมทั้งยังเคยทำหน้าที่เป็น Music director ให้กับ Concert Series "Love Supreme" , Click Radio, Fat Radio, FM 1 และได้ร่วมผลิตการแสดงคอนเสิร์ตให้กับศิลปินต่างๆ มากมายอีกด้วย ซึ่งหลังจากวางกีตาร์ Rock แล้ว เขาก็หันมาศึกษาดนตรีBebopและJazzอย่างต่อเนื่อง
ในขณะที่ พิจิกา นักร้องนำเสียงหวานของ Doobadoo อดีตนักร้องของชมรมดนตรี CU.Band แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ก็เคยฝากผลงานไว้มากมาย ไม่ว่าจะเป็นการอ่านสปอต ร้องเพลงประกอบโฆษณา จิงเกิ้ลต่างๆ ทางวิทยุและโทรทัศน์กว่า 50 ชิ้น
รวมถึงเพลงประกอบละคร เมืองมายา the series และเพลง ประกอบ ละครเรื่อง นกออก
เป็นนักร้องรับเชิญและคอรัสให้ศิลปินต่างๆมากมาย เช่น ซีเปีย บัวหิมะ คิดแนปเปอร์ กลุ่มเรียนเชิญผู้มีจิตศรัทธา บุดด้าเบลส อีทีซี เป็นต้น นอกจากนี้ยังเคยเป็นนักร้อง Back up และ คอรัส ในการแสดงให้กับ โจอี้ บอย, ใหม่ เจริญปุระ, รัดเกล้า อามระดิษ และโบ สุนิตา เป็นต้น
อีกส่วนหนึ่งคือผลงานด้านละครเวทีหลายเรื่อง เช่น คู่กรรม the musical, วิวาห์คาบาเร่ต์, ละครเพลง Pippin, มหานาฏกรรมพระมหาชนก ในบท นางมณีเมขลา เป็นต้น  อีกทั้งยังสนใจในเรื่องของภาพยนตร์โดยเคยเขียนคอลัมน์แนะนำภาพยนตร์ให้กับนิตยสารกุลสตรี ปัจจุบันนอกจากงานร้องเพลง พิจิกายังเป็นดีเจทางสถานีวิทยุเพลงสากล 98.5 Breeze fm อีกด้วย
== ผลงาน ==
=== อัลบั้ม ===
ภาพ:Doobadooa1.jpg|1. DoobaDoo(1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 )
ดูบาดูได้รับรางวัลอัลบั้มยอดเยี่ยมแห่งปี 2548 จากเวที คม ชัด ลึก อวอร์ด และ แฮมเบอร์เกอร์ อวอร์ด มีเพลงที่ได้รับความนิยม คือ เพลง ไม่ใช่ผู้ชาย โดยมีอุ๋ย บุดด้าเบสและ ปอยตรีชฎา แสดงเป็นพระเอกนางเอกเอ็มวี
== อ้างอิง ==
กลุ่มดนตรีป็อปสัญชาติไทย
กลุ่มดนตรีไทยในยุค 2000
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2548
ศิลปินสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
เอกซ์เอฟซีอี

เอกซ์เอฟซีอี (Xfce) เป็น สิ่งแวดล้อมเดสก์ท็อป (desktop environment) สำหรับ ยูนิกซ์ หรือระบบที่คล้ายยูนิกซ์ เช่น ลินุกซ์ โซลาริส หรือ บีเอสดี ที่เหมาะกับเครื่องคอมพิวเตอร์ที่มีประสิทธิภาพต่ำ หรือเครื่องที่ไม่เหมาะสมกับกะโนมหรือเคดีอี
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
สิ่งแวดล้อมเดสก์ท็อปเสรี
เอ็กซ์วินโดวซิสเต็ม
ลินุกซ์ดิสทริบิวชัน

ลินุกซ์ดิสทริบิวชัน (Linux distribution) หรือ ดิสโทร เป็นการจัดแพคเกจของระบบปฏิบัติการลินุกซ์ โดยรวมระบบลินุกซ์พร้อมกับแอปพลิเคชันอื่น ๆ เพื่อให้ผู้ใช้ใช้งานได้สะดวก เช่น Ubuntu, Red Hat, และ ลินุกซ์ทะเล เป็นต้น
คอนคาแคฟโกลด์คัพ

คอนคาแคฟโกลด์คัพ (CONCACAF Gold Cup) เป็นการแข่งขันฟุตบอลของทีมชาติในคอนคาแคฟ จากทวีปอเมริกาเหนือ อเมริกากลาง และประเทศหมู่เกาะจากแคริบเบียน โดยเริ่มมีการแข่งขันครั้งแรกในปี พ.ศ. 2506 (ค.ศ. 1963) ภายใต้ชื่อ คอนคาแคฟแชมเปียนชิพ (CONCACAF Championship) โดยจัดขึ้นแทนการแข่งขันซีซีซีเอฟแชมเปียนชิพ ที่เป็นการแข่งขันเดิมที่จำกัดเฉพาะประเทศในอเมริกากลางและจากหมู่เกาะในแคริบเบียน การแข่งขันจัดขึ้นจนกระทั่งในปี พ.ศ. 2514 ได้เป็นปีสุดท้ายที่จัดการแข่งขัน และได้มีการจัดการแข่งขันใหใม่อีกครั้งในปี พ.ศ. 2534 (ค.ศ. 1991) โดยเปลี่ยนชื่อการแข่งขันเป็น "โกลด์คัพ" และ 2 อันดับแรกจะได้สิทธิ์ไปเล่นโกปาอาเมริกาอีกด้วย
== ผลการแข่งขัน ==
== ผลงานแบ่งตามประเทศ ==
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Official Gold Cup Site at CONCACAF.com 
Copa Oro coverage on Univision.com 
Gold Cup at RSSSF
Gold Cup & Championship on RSSSF Archive
 
การแข่งขันฟุตบอลโดยคอนคาแคฟ