pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี

เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ ป่าพรุโต๊ะแดง หรือ ป่าพรุสิรินธร เป็นป่าพรุที่มีเนื้อที่และอุดมสมบรูณ์มากที่สุดที่ยังเหลืออยู่ในประเทศไทย ตั้งอยู่ ณ จังหวัดนราธิวาส
==อาณาเขตและพื้นที่==
เนื้อที่ของป่ามีความกว้างประมาณ 8 กิโลเมตร และมีความยาวประมาณ 28 กิโลเมตร มีพื้นที่ครอบคลุมอาณาเขตของอำเภอตากใบ อำเภอสุไหงปาดี อำเภอสุไหงโก-ลก อำเภอเจาะไอร้อง และอำเภอเมืองนราธิวาส จังหวัดนราธิวาส คิดเป็นเนื้อที่กว่า 125,625 ไร่ (แต่ส่วนที่สมบูรณ์จริง ๆ มีประมาณ 50,000 ไร่) มีแหล่งน้ำสำคัญ 3 สายไหลผ่าน คือ แม่น้ำบางนรา, คลองสุไหงปาดี และคลองโต๊ะแดง (อันเป็นที่มาของชื่อเรียก) 
==ความสำคัญ==
ป่าพรุโต๊ะแดงเป็นถิ่นที่อยู่อาศัยของพืชและสัตว์ป่าหลากหลายชนิด ซึ่งหลายชนิดอยู่ในสถานะใกล้สูญพันธุ์ และพื้นที่รอบๆป่าก็เป็นพื้นที่เพาะปลูกข้าว ยาง และผลไม้ต่าง ๆ โดยมีศูนย์วิจัยและศึกษาพันธ์ป่าพรุสิรินธร ซึ่งตั้งอยู่ ณ ตำบลปาเสมัส อำเภอสุไหงโกลก ใช้เวลาเดินทางจากตัวเมืองสุไหงโกลก ผ่านทางหลวงสายสุไหงโกลก - ตากใบ แล้วเลี้ยวซ้ายตรงแยกชวนันท์ ด้วยระยะทางประมาณ 10 กิโลเมตรจากตัวเมืองสุไหงโกลก เดินศึกษาธรรมชาติยาวกว่า 1,200 เมตร ภายในศูนย์ฯ มีเส้นทางเดินศึกษาความอุดมสมบูรณ์ของป่าผ่าใจกลางป่าพรุ มีหอคอย และศูนย์บริการข้อมูล ตลอดจนซุ้มแสดงประวัติและข้อมูลของพืชพันธ์ และสัตว์ต่างๆในพื้นที่ป่าพรุโดยรอบ ใช้เวลาเดินประมาณ 45 - 60 นาที
==พันธุ์พืชที่พบ==
พบประมาณ 109 วงศ์ จำนวน 450 ชนิด พืชไร้ดอกจำพวกเฟิร์นประมาณ 15 วงศ์ จำนวน 40 ต้น  เช่น ปาหนันช้าง (Goniothalamus giganteus), หลุมพี (Eleiodoxa conferta) และกะพ้อแดง (Licuala paludosa) เป็นต้น 
== พันธุ์สัตว์ป่าที่พบ ==
===สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม===
หลายชนิดเป็นสัตว์ที่หายาก ใกล้สูญพันธุ์ เช่น เสือดำ (Panthera pardus), แมวป่าหัวแบน (Prionailurus planiceps), กระรอกบินแก้มแดง (Hylopetes spadiceus), นากจมูกขน (Lutra sumatrana) ,ตะโขง (Tomistoma schlegelii) เป็นต้น
=== นก ===
ภายในป่าพบนกอย่างน้อย 217 ชนิด ในจำนวนนี้มีอยู่ 3 ชนิดที่ได้รับการบันทึกว่าเป็นสายพันธุ์ที่กำลังถูกคุกคามและเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ ได้แก่ นกตะกรุม (Leptoptilos dubius), นกฟินฟุท (Heliopais personata) และนกเปล้าใหญ่ (Treron capellei)
=== ปลา ===
พันธุ์ปลาที่หายากและพบได้เฉพาะถิ่นในป่าพรุโต๊ะแดงนี้ เช่น ปลาดุกลำพัน (Clarias  nieuhofii), ปลากะแมะ (Chaca bankanensis), ปลาก้างพระร่วงป่าพรุ (Kryptopterus macrocephalus), ปลาเข็มช้าง (Hemiramphodon pogonognathus), ปลากัดน้ำแดง (Betta pi) เป็นต้น
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
โครงการบริหารจัดการป่าพรุโต๊ะแดง จังหวัดนราธิวาส 
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าในประเทศไทย
สถานที่ที่ตั้งชื่อตามพระนามของสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ
ภูมิศาสตร์ของจังหวัดนราธิวาส
พรุ
พื้นที่แรมซาร์ในประเทศไทย
อำเภอตากใบ
อำเภอสุไหงปาดี
อำเภอสุไหงโก-ลก
อำเภอเจาะไอร้อง
อำเภอเมืองนราธิวาส
กีฬาประเภททีม

กีฬาประเภททีม แทนความหมายถึงกีฬาที่ต้องใช้ความสามารถของแต่ละบุคคล เพื่อให้บรรลุผลตามที่ได้รับมา , เช่นกีฬาฟุตบอล (ในรูปแบบต่างๆ) , คริกเก็ต, เบสบอล, แฮนด์บอล, ฮ็อกกี้, บาสเกตบอล, และ วอลเลย์บอล. คำว่าทีมกีฬามีความหมายตรงกันข้ามกับ กีฬาที่เล่นคนเดียวเช่น กีฬาที่ใช้แร็กเก็ต มวยสากล หรือ ศิลปะการป้องกันตัว) หรือกีฬาที่ใช้การจับเวลา เช่นกรีฑา ลู่และลาน หรือ ว่ายน้ำ).อย่างไรก็ดีก็มีกีฑาและว่ายน้ำบางประเภท ที่เป็นทีมกีฬาs,แต่ก็มีแนวทางการเล่นแตกต่างจากกีฬาที่ใช้บอลอย่างมาก คือการเป็นทีมเวิรค ความร่วมมือร่วมใจ การทำคะแนน การมีตำแหน่งที่ถนัดเพื่อเป็นการเฉพาะเจาะจงในหน้าที่
กีฬาที่เล่นเป็นทีมส่วนมากจะมีวัตถุสำคัญเช่นในกีฬาฟุตบอลทั้งสองฝ่ายพยายามเตะลูกฟุตบอลเข้าสู่เขตประตูของฝ่ายตรงข้าม เมื่อหมดเวลาการแข่งขันฝ่ายที่ได้คะแนนสูงกว่าจะเป็นผู้ชนะ ซึ่งถ้าคะแนนเท่ากันอาจจะมีการตัดสินให้เสมอ หรืออาจจให้มีการต่อเวลาพิเศษหรือทำการยิงลูกโทษตัดสิน ฟุตบอลนิยมเล่นโดยใช้เท้าเป็นหลัก (ยกเว้นผู้รักษาประตู) และผู้เล่นสามารถใช้ส่วนอื่นของร่างกายเพื่อช่วยในการเล่นได้ไม่ว่าใช้หัวโหม่งลูกบอลหรือใช้ลำตัวพักบอล แต่ห้ามให้มือและส่วนแขนที่ต่ำกว่าศอกลงมา ยกเว้นผู้เล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูซึ่งสามารถใช้มือได้เมื่ออยู่ในเขตประตูของฝ่ายตัวเอง
== ดูเพิ่ม ==
Flying disc games
Individual sport
ทีมฟุตบอล
นักกีฬา
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Sports Teams on Facebook and Twitter 
เฟซบุ๊กกีฬาโดยรวมโดยยอดไลค์ 
เฟซบุ๊กกีฬาในไทยโดยยอดไลค์ 
ทีมกีฬา
กีฬาประเภททีม
คำศัพท์กีฬา
นกตะกรุม

นกตะกรุม (Lesser adjutant stork) มีชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า Leptoptilos javanicus เป็นนกน้ำขนาดใหญ่ในวงศ์นกกระสา (Ciconiidae) มีถิ่นที่อยู่อาศัยในทวีปเอเชียทางตอนใต้ ตั้งแต่อินเดีย, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ไปจนถึงจีนตอนใต้ และเกาะชวา
มีรูปร่างคล้ายคลึงกับนกตะกราม แต่มีขนาดเล็กกว่า และไม่มีถุงใต้คอ ขณะยืนมีความสูงบนหัวประมาณ 110-120 เซนติเมตร ความกว้างของปีกทั้งสองข้างประมาณ 210 เซนติเมตร ลำตัวด้านบนสีดำเหลือบเป็นมัน ใต้ท้องสีออกขาว มีจุดเด่น คือ ส่วนหัวและลำคอเป็นหนังสีเหลืองแกมแดง มีขนเป็นเส้น ๆ ขึ้นกระจายอยู่ห่าง ๆ ทำให้แลดูล้านเลี่ยน จะงอยปากมีขนาดใหญ่สีออกเหลืองเลอะ ซึ่งในฤดูผสมพันธุ์จะมีแต้มสีแดงตรงบริเวณโคนปาก แข้งและเท้าสีน้ำตาลแกมเขียวจนถึงสีคล้ำเกือบดำ นกอายุน้อยขนสีดำค่อนข้างด้าน บนส่วนหัวและลำคอมีขนปกคลุมมากกว่านกโตเต็มวัย
นกตะกรุม เป็นนกที่หากินสัตว์เล็ก ๆ ตามแหล่งน้ำเป็นอาหาร เช่น กุ้ง, หอย, ปู, ปลา รวมถึงสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำอย่าง งู หรือ กบ, เขียด แต่จะไม่กินซากสัตว์เหมือนนกตะกราม มีพฤติกรรมทำรังบนยอดไม้สูง ตามป่าชายเลนหรือป่าริมน้ำร่วมกับนกตะกรามและนกกระทุง วางไข่ครั้งละ 3-4 ฟอง ในช่วงปลายปี คือ เดือนพฤศจิกายน-ธันวาคม

นกตะกรุม เป็นนกที่หาได้ยากมากในประเทศไทย เดิมเคยมีรายงานพบที่  จังหวัดศรีสะเกษ, ราชบุรี, ชุมพร, ตรัง, ประจวบคีรีขันธ์ และนราธิวาส และมีรายงานการทำรังแพร่ขยายพันธุ์ที่บริเวณเขตห้ามล่าสัตว์ป่าทะเลน้อย ที่จังหวัดพัทลุง และป่าพรุ ในเขตจังหวัดนราธิวาส ในปี พ.ศ. 2522 แต่ปัจจุบันนี้ เหลือเพียงฝูงสุดท้ายแล้วที่เกาะพระทอง อำเภอคุระบุรี จังหวัดพังงา อันเป็นเกาะที่เงียบสงบ ห่างไกลจากการถูกรบกวนโดยมนุษย์  และมีรายงานพบ 2 ตัวที่เขตห้ามล่าสัตว์ป่าทะเลน้อย เมื่อปลายปี พ.ศ. 2556
ปัจจุบัน นกตะกรุมเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ตะกรุม
นกที่พบในประเทศไทย
สัตว์ป่าคุ้มครอง
นกในประเทศอินเดีย
นกที่พบในประเทศอินโดนีเซีย
ไวต์เดย์

วันไวต์เดย์ (White Day)  เป็นเทศกาลที่จัดขึ้นเพื่อการตลาดโดยเฉพาะในประเทศญี่ปุ่น วันไวต์เดย์จะมีการฉลองกันในประเทศญี่ปุ่น และ เกาหลี ในวันที่ 14 มีนาคม 1 เดือนหลังจากวันวาเลนไทน์ ในวันวาเลนไทน์ เมื่อหญิงสาวให้ช็อคโกแล็ตกับชายหนุ่ม ในวันไวต์เดย์เป็นธรรมเนียมที่จะให้ของขวัญกับหญิงที่ให้เขา โดยในไวต์เดย์ผู้ชายที่ได้ช็อกโกแลตจะมีการมอบของขวัญตอบแทนให้กับฝ่ายหญิง ซึ่งจะเรียกว่า ซัมไบกาเอชิ  ซึ่งราคาของจะมากกว่าราคาของที่ได้สามเท่า
== ดูเพิ่ม ==
แบล็กเดย์
วาเลนไทน์
== อ้างอิง ==
เทศกาล
วันสำคัญ
วัฒนธรรมญี่ปุ่น
ตำบลป่าแดด (อำเภอป่าแดด)

ตำบลป่าแดด ตั้งอยู่ที่ อำเภอป่าแดด จังหวัดเชียงราย  ขนาดพื้นที่รับผิดชอบมี 53 ตารางกิโลเมตร
== ที่ตั้ง ==
สำนักงานตั้งอยู่เลขที่ 140 หมู่ที่ 1 บ้านป่าแดด ตำบลป่าแดด อำเภอป่าแดด จังหวัดเชียงราย  ขนาดพื้นที่รับผิดชอบมี 53 ตารางกิโลเมตร จำนวนประชากรมีทั้งหมด 6,000 คนเศษ มีสมาชิกสภาเทศบาลทั้งหมด 12 คน มีนายสุข  ชัยวรณ์  เป็น ประธานสภาเทศบาล นายจรัส  สาอุด เป็น รองประธานสภาเทศบาล มี นายสง่า  ยามี เป็นนายกเทศมนตรี  มีรองนายกเทศมนตรี 2 คน คือ นายสมบูรณ์  ศรีโชติ รองคนที่ 1 และ นายธนพงศ์  จันทร์ต๊ะนาเขตร์ รอง   คนที่ 2  มีนายสมบัติ  ทรายคำ เป็น ที่ปรึกษานายกเทศมนตรี ปลัดเทศบาลตำบลป่าแดด ชื่อ นายสมบูรณ์  เรืองบุญ
== หมู่บ้าน ==
มีหมู่บ้านชุมชนในพื้นที่ จำนวน 12 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านป่าแดด
หมู่ที่ 2 บ้านแม่พุง
หมู่ที่ 3 บ้านสันเจริญ
หมู่ที่ 4 บ้านเวียง
หมู่ที่ 5 บ้านแม่พุงเหนือ
หมู่ที่ 6 บ้านใหม่ใต้
หมู่ที่ 7 บ้านสักพัฒนา
หมู่ที่ 8 บ้านศรีชุม
หมู่ที่ 9 บ้านสันโค้ง
หมู่ที่ 10 บ้านสักใต้
หมู่ที่ 11 บ้านเวียงเดิม
หมู่ที่ 12 บ้านสันโค้งพัฒนา
ป่าแดด
ป่าแดด
อำเภอป่าแดด
พระสตี

พระแม่สตี (सती) หรือ พระทากษายณี (दाक्षायणी) เป็นเทวีในศาสนาฮินดู เชื่อว่าเป็นเทวีแห่งการมีอายุยืน เป็นพระชายาองค์แรกของพระศิวะ เมื่อจุติแล้วได้มาเกิดใหม่เป็นพระปารวตี
พระแม่สตี เป็นธิดาของพระทักษะ ได้เป็นชายาของพระศิวะ ที่ทรงอวตารลงมาในภาคของมุนีภพ ไว้ผมหนวดเครารุงรัง นำกระดูกมาร้อยเป็นสังวาลสวมคอ นอนตามป่าช้า มีกลิ่นตัวเหม็นสาบ เป็นที่รังเกียจของพระทักษะ แต่ด้วยบารมีของพระแม่สตี จึงมองเห็นรูปกายที่แท้จริงว่าพระมุนีองค์นี้ ว่าเป็นภาคหนึ่งขององค์พระศิวะ
ด้วยความรังเกียจ พระทักษะจึงได้ลบหลู่เกียรติของพระศิวะในงานพิธี พระสตีจึงทรงเข้าตบะเพื่อขับเพลิงออกมาจากร่าง เพื่อสังหารพระองค์เอง (บางตำรากล่าวว่าพระนางกระโดดเข้ากองไฟ) ด้วยความพิโรธ พระศิวะทรงส่งอสูรชื่อวีรภัทร ไปทำลายงานพิธี และตัดศีรษะพระทักษะประชาบดี  ต่อคืนด้วยหัวแพะที่ใช้บูชายัญในพิธีนั้น พระศิวะทรงเศร้าโศกเสียใจด้วยความรักที่มีต่อพระแม่สตี จึงทรงทรงพาร่างของพระแม่สตีออกไปจนสุดจักรวาล และบำเพ็ญพรตบารมีอยู่เป็นเวลานาน ต่อมาพระนางได้กลับมาเกิดเป็นธิดาของท้าวหิมวัตและพระนางเมนกา และเป็นชายาของพระศิวะอีกครั้งในร่างของพระปารวตี

ชาวอินเดียที่นับถือพระศิวะและพระแม่ปารวตี มีพิธีกรรมที่เรียกว่าพิธีสตี เมื่อสามีเสียชีวิต ภรรยาจะฆ่าตัวตายตามโดยกระโดดเข้ากองไฟ เพื่อบูชาความรักและการเสียสละของพระแม่สตี ที่มีต่อพระศิวะ ในบางครั้งภรรยาของผู้ตายไม่ยินยอมเข้าพิธีสตี ก็ยังถูกญาติพี่น้องของสามี บังคับให้เผาตัวตายตาม พิธีบูชายัญนี้ถูกระงับไปเมื่ออินเดียตกอยู่ในการปกครองของอังกฤษ ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18
== อ้างอิง ==
พระปารวตี
มอร์นิงมูซูเมะโอโตเมงูมิ

มอร์นิงมูซูเมะโอโตเมงูมิ  คือ กลุ่มนักร้องพิเศษที่แบ่งตัวมาจากกลุ่มนักร้องเจ-ป็อปหญิงญี่ปุ่นที่ชื่อ มอร์นิงมุซุเมะ เมื่อปี พ.ศ. 2546 โดยมีจุดประสงค์เพื่อที่จะสามารถเข้าไปแสดงคอนเสิร์ตในเมืองบางเมืองของประเทศญี่ปุ่นที่ไม่สามารถรองรับการแสดงคอนเสิร์ตของศิลปินกลุ่มที่มีขนาดใหญ่ได้ ซึ่งสมาชิกที่อยู่ในกลุ่มนี้ก็คือสมาชิกของมอร์นิงมุซุเมะในขณะนั้นจำนวน 7 คนจากทั้งหมด 16 คนนั่นเอง
กลุ่มนักร้องย่อยกลุ่มนี้ได้สร้างผลงานเพลงซิงเกิลออกมา 2 เพลง ก่อนที่จะไปยุบรวมเข้ากับกลุ่ม มอร์นิงมุซุเมะ ซากูระกูมิ (กลุ่มย่อยอีกกลุ่มหนึ่งที่แบ่งตัวออกมาพร้อมกัน) ในช่วงฤดูใบไม้ผลิของปี พ.ศ. 2547 เพื่อที่จะกลับมาเป็นกลุ่มมอร์นิงมุซุเมะกลุ่มใหญ่อีกครั้งหนึ่ง
คำว่า “โอโตเมะ” ที่อยู่ในชื่อของกลุ่ม เป็นภาษาญี่ปุ่นที่มีความหมายว่า “สาวน้อย” ส่วนคำว่า “กูมิ” หรือ “กุมิ” นั้น ก็เป็นคำในภาษาญี่ปุ่นเช่นกัน มีความหมายว่า “กลุ่ม” เพราะฉะนั้นเมื่อนำมารวมกันแล้ว ชื่อเต็ม ๆ ของกลุ่มนี้ก็สามารถจะแปลเป็นภาษาไทยได้ว่า มอร์นิงมุซุเมะ กลุ่มสาวน้อย
==อดีตสมาชิก==
คาโอริ อีดะ  – หัวหน้ากลุ่ม
ริกะ อิชิกาวะ 
มิกิ ฟูจิโมโตะ 
มาโกโตะ โองาวะ 
ซายูมิ มิจิชิเงะ 
เรนะ ทานากะ 
โนโซมิ สึจิ 
== ผลงาน ==
=== เพลงซิงเกิล ===
===ดีวีดี===
==ดูเพิ่ม==
เฮลโล! โปรเจกต์
มอร์นิงมุซุเมะ
มอร์นิงมุซุเมะ ซากูระกูมิ
==แหล่งข้อมูลอื่นที่เกี่ยวข้อง==
Discography at the official Up-Front Works site
เฮลโล! โปรเจกต์
มอร์นิงมุซุเมะ
กลุ่มนักร้องย่อยของมอร์นิงมุซุเมะ
เกิร์ลกรุปญี่ปุ่น
เร็กเก

เร็กเก (reggae) เป็นแนวเพลงที่เกิดขึ้นในประเทศจาเมกาในช่วงปลายทศวรรษ 1960 คำนี้ยังหมายถึงดนตรียอดนิยมสมัยใหม่ของชาวจาเมกา ในปี 1968 เพลง "Do the Reggay" โดย Toots and the Maytals เป็นเพลงยอดนิยมเพลงแรกที่ใช้คำว่า "เร็กเก" ในการตั้งชื่อเพลงและยังแนะนำผู้ฟังทั่วโลกให้รู้จักแนวเพลงนี้
เร็กเกมีความเชื่อมโยงอย่างลึกซึ้งกับขบวนการราสตาฟารี ซึ่งเป็นขบวนการเชิงศาสนาซึ่งพัฒนาขึ้นในจาเมกาในช่วงทศวรรษที่ 1930 โดยมีเป้าหมายเพื่อส่งเสริมการเคลื่อนไหวที่มีจุดมุ่งหมายเพื่อส่งเสริมและเสริมสร้างความสัมพันธ์และความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันระหว่างกลุ่มชาติพันธุ์พื้นเมืองและผู้พลัดถิ่นที่มีเชื้อสายแอฟริกา ไม่นานหลังจากการเคลื่อนไหวของขบวนการราสตาฟารีเริ่มต้นขึ้น ความนิยมในระดับสากลของดนตรีเร็กเกได้เข้ามามีส่วนเกี่ยวข้องและเผยแพร่ลัทธิราสตาฟารีไปทั่วโลก ดนตรีเร็กเกเป็นวิธีการสำคัญในการส่งข้อความสำคัญของลัทธิราสตาฟารี  โดยมีนักดนตรีเป็นผู้ส่งสาร ถึงขนาดชาวราสตาฟารีได้กล่าวว่า "ทหารและนักดนตรีเป็นเครื่องมือในการเปลี่ยนแปลง"
ดนตรีเร็กเกผสมผสานองค์ประกอบทางดนตรีบางส่วนของริทึมแอนด์บลูส์, แจ๊ส, เมนโต (ดนตรีพื้นบ้านชนบทในเวลาที่มีการเฉลิมฉลองและเป็นอีกแนวเพลงหนึ่งของบทเพลงสวดและบทเพลงสวดดัดแปลงของการร้องเพลงในโบสถ์), คาลิปโซ และยังได้รับอิทธิพลจากเพลงพื้นบ้านของแอฟริกา
เร็กเกได้แพร่กระจายไปยังหลายประเทศทั่วโลกโดยมักผสมผสานเครื่องดนตรีท้องถิ่นและผสมผสานกับแนวเพลงอื่น ๆ เช่น เร็กเกในภาษาสเปนได้แพร่กระจายจากประเทศปานามาในทวีปอเมริกากลางไปยังประเทศเวเนซุเอลาและประเทศกายอานาในทวีปอเมริกาใต้ โดยไปยังส่วนที่เหลือของทวีปในที่สุด แนวเพลงแคริบเบียนในสหราชอาณาจักรรวมถึงเร็กเกได้รับความนิยมตั้งแต่ช่วงปลายทศวรรษที่ 1960 และมีการพัฒนาจนกลายเป็นประเภทย่อย ศิลปินเร็กเกหลายคนเริ่มต้นอาชีพในสหราชอาณาจักรและยังมีศิลปินและวงดนตรีในยุโรปจำนวนมากที่ได้รับแรงบันดาลใจจากชุมชนชาวจาเมกาและแคริบเบียนในทวีปยุโรป ดนตรีเร็กเกในทวีปแอฟริกาได้รับความนิยมมากขึ้นหลังจากการไปเยือนประเทศซิมบับเวของบ็อบ มาร์เลย์ ในปี 1980
ในประเทศจาเมกา วงการดนตรีเร็กเกดั้งเดิมเป็นหนึ่งในแหล่งรายได้ที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อศิลปินแนวสกา
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Allmusic.com
รเร็กเก
มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของมนุษยชาติ
การเสียกรุงศรีอยุธยา

การเสียกรุงศรีอยุธยา อาจหมายถึง:
การเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่หนึ่ง - พ.ศ. 2112 ตรงกับรัชสมัยสมเด็จพระมหินทราธิราช (อยุธยา) และพระเจ้าบุเรงนอง (พม่า)
การเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง - พ.ศ. 2310 ตรงกับรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าเอกทัศ (อยุธยา) และพระเจ้ามังระ (พม่า)
 
การเสียเมืองหลวง
กรุงศรีอยุธยา
การบุกครองไทย
เอลี วิตนีย์

อีไล วิทนี่ (Eli Whitney – 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2308 –  8 มกราคม พ.ศ. 2368) นักประดิษฐ์ชาวอเมริกัน เกิดที่เมืองเวสต์บอโรว์ รัฐแมสซาชูเซตส์ ได้เข้าศึกษาด้านกฎหมายจากมหาวิทยาลัยเยล แต่ไม่จบการศึกษาเนื่องจากขาดทุนทรัพย์ จึงลาออกและไปเป็นครูกวดวิชาที่รัฐจอร์เจียและได้รับการอุปถัมภ์จากนางนาธาเนียล กรีน ภริยาหม้ายของนายพลกรีน วีรบุษทหารของฝ่ายปฏิวัติ นางกรีนให้อีไลไปพักอาศัยในไร่ของเธอ ทำให้อีไลมีเวลาอ่านตำรากฎหมายและเริ่มงานประดิษฐ์คิดค้นเครื่องปั่นฝ้ายเป็นผลสำเร็จ ซึ่งสามารถแยกใยฝ้ายออกจากเมล็ดได้โดยได้จดสิทธิบัตรเมื่อไว้ พ.ศ. 2337  แต่เครื่องปั่นฝ้ายที่อีไลคิดขึ้นได้และจดทะเบียนไว้นี้ถูกลอกเลียน ทำให้อีไลหมดตัวไปกับการฟ้องร้องป้องกันลิขสิทธิ์แต่ไม่ประสบผลสำเร็จแพ้คดีเสีย
อย่างไรก็ดี ในเวลาต่อมอีไล วิทนี่ก็ประสบความสำเร็จทางธุรกิจร่วมกับเพื่อนที่เคยเรียนที่เดียวกันมา คือมหาวิทยาลัยเยล ซึ่งเพื่อนผู้นี้เป็นผู้จัดการไร่ที่ต่อมาคือสามีคนใหม่ของนางกรีนนั่นเอง โดยอีไลได้รับสัญญาจ้างเหมาสร้างอาวุธปืนกับรัฐบาล ทำให้อีไลฟื้นตัวจากภาระการเงินและมั่งคั่งขึ้นในเวลาต่อมาจากการพัฒนากรรมวิธีการผลิตเป็นจำนวนมาก
อีไล วิทนี่'มีชีวิตอยู่ตรงกับรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวพระที่นั่งสุริยาสน์อมรินทร์ หรือพระเจ้าเอกทัศน์ในปลายสมัยกรุงศรีอยุธยาและพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 3
== อ้างอิง ==
The Cambridge Biograhical Encyclopedia / Edited by David Cystal-2nd ed., Cambridge University Press, 2000
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2308
นักประดิษฐ์ชาวอเมริกัน
พระพุทธรัตนสถาน

พระพุทธรัตนสถาน เป็นหนึ่งในอาคารบริเวณสวนศิวาลัย ในพระบรมมหาราชวัง เดิมมีฐานะเป็น พระอุโบสถ สำหรับฝ่ายใน (โดยที่วัดพระศรีรัตนศาสดาราม มีพระอุโบสถสำหรับฝ่ายหน้า) มีพระพุทธบุษยรัตน์จักรพรรดิพิมลมณีมัย เป็นพระประธาน ภายหลังยุบพัทธสีมาลง และได้อัญเชิญพระพุทธบุษยรัตน์ฯ และพระพุทธรูปอื่นๆ ไปไว้ยังพระที่นั่งอัมพรสถาน พระราชวังดุสิต
== ประวัติ ==
พระพุทธรัตนสถานตั้งอยู่ในเขตพระราชฐานชั้นกลางของพระบรมมหาราชวัง  เป็นอาคารทรงไทยชั้นเดียว  ประดับด้วยหินอ่อนทั้งหลัง  มีอาคารประกอบ ได้แก่ ศาลาโถง ๒ หลัง เสาประทีป ๔ ต้น
พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว  ทรงสร้างพระพุทธรัตนสถานขึ้นเพื่อเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธบุษยรัตนจักรพรรดิพิมลมณีมัย  ซึ่งเป็นพระพุทธรูปศิลปะล้านนา ปางสมาธิ ขนาดหน้าตักกว้าง ๗.๕ นิ้ว  สูงเฉพาะองค์ ๑๒.๕ นิ้ว  สูงจากฐานถึงพระรัศมี ๒๐.๔ นิ้ว  ส่วนฐานรองด้วยดอกบัวทองคำเป็นกลีบ ๓ ชั้น  เกสรประดับด้วยเนาวรัตน์  ฐานแข้งสิงห์ทำด้วยทองคำจำหลักลายประดับพลอยสี  เป็นพระพุทธรูปแก้วผลึกขาว  ที่ช่างเรียกว่า  เพชรน้ำค้างหรือบุษย์น้ำขาว  น้ำใสบริสุทธิ์เอกอุ  อัญเชิญมาจากนครจำปาศักดิ์  เมื่อครั้งรัชกาลพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย  เดิมประดิษฐาน ณ พระที่นั่งไพศาลทักษิณ
พระพุทธรัตนสถานจึงเป็นสถานที่บำเพ็ญพระราชกุศลของฝ่ายในตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ ๔  เป็นต้นมา  แม้ในสมัยต่อมา  พระมหากษัตริย์จะมิได้ประทับอยู่ในพระบรมมหาราชวังเช่นแต่ก่อน  เมื่อประกอบพระราชพิธีสำคัญในรัชกาล  นอกจากจะทรงปฏิบัติบำเพ็ญ ณ พระอุโบสถวัดพระศรีรัตนศาสดารามแล้ว มิได้เว้นที่จะมากระทำ ณ พระพุทธรัตนสถานตามธรรมเนียม  ดังปรากฏพระราชกรณียกิจในหมายกำหนดการ
ภายในพระพุทธรัตนสถาน มีภาพจิตรกรรมฝาผนังซึ่งพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้กรมศิลปากรเขียนภาพจิตรกรรมฝาผนังใหม่ เพื่อให้สอดคล้องกับภาพจิตรกรรมด้านบน เมื่อ พ.ศ. 2542 แล้วเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2547 ภาพจิตรกรรมดังกล่าว แสดงประวัติการก่อสร้างพระพุทธรัตนสถาน และพระราชกรณียกิจที่สำคัญในสมัยรัชกาลที่ 4 - รัชกาลที่ 9 อยู่บริเวณระหว่างพระบัญชร จำนวน 8 ช่อง ซึ่งทุกช่องยกเว้นช่องที่ 7 จะมีภาพพระพุทธรัตนสถานรวมอยู่ด้วย โดยช่องที่ 1 และ 2 แสดงเหตุการณ์ในสมัยรัชกาลที่ 4 ช่องที่ 3 แสดงเหตุการณ์ในสมัยรัชกาลที่ 5 ช่องที่ 4 แสดงเหตุการณ์ในสมัยรัชกาลที่ 6 ช่องที่ 5 แสดงเหตุการณ์ในสมัยรัชกาลที่ 7 ช่องที่ 6 แสดงเหตุการณ์ในสมัยรัชกาลที่ 8 ช่องที่ 7 และ 8 แสดงเหตุการณ์ในสมัยรัชกาลที่ 9
== อ้างอิง ==
พระบรมมหาราชวัง
ความเสี่ยงจากการลงทุน

ความเสี่ยงจากการลงทุน (investment risk) คือ การเปลี่นแปลงที่เกิดขึ้นที่ส่งผลให้อัตราผลตอบแทนที่ได้รับจริงเบี่ยงเบนไปจากอัตราผลตอบแทนที่ได้คาดหวังไว้
== ประเภทของความเสี่ยง ==
เราสามารถแบ่งความเสี่ยงออกได้เป็น 4 ประเภท คือ
ความเสี่ยงทางธุรกิจ (Business Risk) คือ ความเสี่ยงที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงความสามารถในการทำกำไรของบริษัท อันเป็นเหตุให้ผู้ลงทุนต้องสูญเสียรายได้ หรือเงินลงทุน ประกอบด้วย ความเสี่ยงทางการเงิน ความเสี่ยงด้านการบริหารจัดการ และความเสี่ยงในระดับอุตสาหกรรม
ความเสี่ยงทางตลาด (Market Risk) คือ การสูญเสียเงินลงทุนอันเนื่องมาจากการเปลี่ยนแปลงราคาของหลักทรัพย์ที่ลงทุน ซึ่งเป็นไปตามอุปสงค์ และอุปทานของตลาด
ความเสี่ยงในอัตราดอกเบี้ย (Interest Rate Risk) คือ ความเสี่ยงที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงในอัตราผลตอบแทนจากการลงทุน อันเนื่องมาจากการเปลี่ยนแปลงในอัตราดอกเบี้ยในตลาด
ความเสี่ยงจากอำนาจซื้อ (Purchasing Power Risk) คือ ความเสี่ยงทีเกิดจากอำนาจซื้อของเงินที่ลดลง ซึ่งสาเหตุสำคัญที่ส่งผลต่ออำนาจซื้อ คือ ภาวะเงินเฟ้อ
== ความเสี่ยงรวม ==
ความเสี่ยง สามารถแบ่งออกได้เป็น 2 ส่วน คือ ความเสี่ยงที่เป็นระบบ และความเสี่ยงที่ไม่เป็นระบบ
ความเสี่ยงที่เป็นระบบ (Systematic Risk) - เป็นความเสี่ยงที่มีผลกระทบต่อตลาดทั้งระบบ มักจะเรียกอีกชื่อว่า Market Risk หรือ Undiversificable Risk เป็นความเสี่ยงที่ไม่สามารถทำให้ลดลงได้จากการกระจายการลงทุน
ความเสี่ยงที่ไม่เป็นระบบ (Unsystematic Risk) - เป็นความเสี่ยงที่เกิดเฉพาะตัวกับธุรกิจ หรือ หลักทรัพย์นั้น ๆ นักลงทุนสามารถลดความเสี่ยงนี้ลงได้ด้วยการจัดพอร์ตลงทุนของตนเองให้มีการกระจายการลงทุนที่เหมาะสม
== การวัดความเสี่ยง ==
ค่าความแปรปรวน (Variance) หรือ ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard deviation) เป็นการวัดค่าความเสี่ยงว่าผลตอบแทนจากการลงทุนแตกต่างไปจากที่คาดการณ์ไว้มากน้อยเพียงใด โดยไม่ได้คำนึงว่าผลต่างนั้นเป็นไปในทางบวกหรือลบ
มูลค่าความเสี่ยง (Value-at-Risk) เป็นการวัดค่าความเสี่ยงโดยสนใจที่ผลขาดทุนสูงสุดภายใต้ระยะเวลาการลงทุนช่วงหนึ่ง
การลงทุน
วูดู

วูดู อาจหมายถึง
== ศาสนา ==
วูดูลุยส์เซียนา กลุ่มวิถีชาวบ้านจิตวิญญาณของแอฟริกา
วูดูเฮติ
วูดูแอฟริกาตะวันตก
วูดูคิวบา
วูดูโดมินิกัน
ดินปืน

ดินปืน เป็นสารเคมีที่ไวไฟยิ่งยวด และเมื่อเกิดการเผาไหม้แล้วจะเกิดแก๊ส ซึ่งนำคุณสมบัติด้านนี้ไปใช้ประโยชน์ในหลักการทำงานของปืน กล่าวคือ เมื่อดินปืนเกิดการเผาไหม้อย่างช้า ๆ จนไม่สร้างความเสียหายแก่ลำกล้องปืนแล้ว จะเกิดแก๊สขึ้นมา แล้วแก๊สเหล่านี้จะไปขับดันกระสุนที่บรรจุในปืน ทำให้กระสุนปืนพุ่งออกมาจากตัวปืนด้วยความเร็วสูง
ดินปืนถูกประดิษฐ์ขึ้นโดยชาวจีนอย่างแน่นอน หลักฐานชิ้นแรกสุดคือ ดินปืนดำในศตวรรษที่ 13 ที่โรเจอร์ เบคอน อธิบายสูตรเอาไว้
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ตามวิธีผสมดินปืนภูมิปัญญาชาวบ้าน ที่เรียกว่า ดินดำนั้น องค์ประกอบหลัก คือ ดินประสิว กำมะถัน และถ่านไม้ ต้องเป็นถ่านเบา เช่นต้นพริก ไม้ปอ หรือ หวาย ตามตำรากล่าวไว้ว่า ดังดิน กินสุพัน ควันถ่าน สูตรผสมคือ ดินห้า ถ่านหนึ่ง สุพันครึ่งถ่าน เอามาต้มรวมกัน และตำให้ละเอียด แล้วตากแดดให้แห้ง ก็ใช้ประโยชน์ใด้
ตามวิธีผสมดินปืน ให้เข้าใจกันง่ายๆ  โดยใช้ภาชนะถ้วยตวง(หรืออะไรก็ได้ที่พอมี) โดยใส่
โพแทสเซียม ไนเตรต(ดินประสิว)ขี้เกีย 5       ถ้วย
ถ่านเบา(เช่นต้นพริก ไม้ปอ ฯลฯ)         1       ถ้วย
แร่ซัลไฟด์และซัลเฟต(กำมะถัน)ขี้มาด      ครึ่งถ้วย
จากนั้นเติมน้ำประมาน                         2ถ้วยครึ่่ง
จากนั้นต้ม 7-15 นาที (อย่าให้น้ำแห้งเด็ดขาด) เสร็จแล้วก็นำมาโขกตำให้เข้ากัน (อย่าให้น้ำแห้งเด็ดขาด)
พอ บดตำได้เข้ากันดีแล้วตากให้แห้งจะได้ดินปืน(ดินดำ)
อาวุธ
ดินปืน
สิ่งประดิษฐ์ของจีน
วัตถุระเบิด
ยูโรไฟเตอร์ ไทฟูน

ยูโรไฟท์เตอร์ ไต้ฝุ่น  (The EURO FIGHTER 2000 (Typhoon)) ในเดือน ธันวาคม ค.ศ. 1983 กองทัพอากาศ ฝรั่งเศส ,เยอรมันตะวันตก ในขณะนั้น(ก่อนรวมประเทศกับเยอรมันตะวันออก) , อิตาลี, สเปน, และอังกฤษ ได้ประกาศโครงการ ร่วมกัน ที่จะพัฒนาเครื่องบินรบ สำหรับศตวรรษหน้า และให้ชื่อว่า FEFA ( เครื่องบินรบ ในอนาคต ของยุโรป). FEFA ตอนแรกคาดว่าจะเข้าประจำการทั้ง 5 ประเทศ กลางปี 1990 แต่ ตั้งแต่เริ่มโครงการก็เกิดปัญหา และอุปสรรค จากการเมือง ,ธุรกิจ ,ด้านเทคนิค และการทหารการไม่เห็นด้วย กับขนาด และกำหนดการผลิต ทำให้ฝรั่งเศส ถอนตัวออกจากโครงการ ในเดือน ก.ค. 1985 ( ฝรั่งเศสต้องการเลื่อนการผลิตออกไปเพราะว่า กำหนดการไปแข่งกับเครื่อง มิราจ 2000 ซึ่งฝรั่งเศสเป็นผู้สร้าง) ในเดือน มิ.ย. ค.ศ. 1986 บริษัทยูโรไฟท์เตอร์ ได้จัดตั้งขึ้น ปัจจุบันคือ EFA (Europian Fighter Aircraft ) ประกอบด้วยบริษัท British Aerospace จากอังกฤษ (33%) , บริษัท MBB จากเยอรมัน (ปัจจุบัน DASA 33%) , Aeritalia จากอิตาลี (ปัจจุบัน Alenia 21%) , และ CASA จากสเปน (13%)
ปัจจุบันเครื่องนี้ เป็นที่รู้จักกันในนาม Eurofighter 2000. เริ่มบินครั้งแรก วันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 1994.การส่งมอบ เครื่องลำแรก คาดว่าในปี 2000 แต่ กองทัพอากาศ อังกฤษจะได้รับประมาณปี 2005
การออกแบบ ปีกต่ำ ,อัตตราความยาวของปีก ต่อความกว้างต่ำ, ไม่มีแพนหาง , ปีกสามเหลี่ยม และลู่หลัง 53 องศา ,ใต้ลำตัวทั้งสองข้าง เป็นทางอากาศเข้าเครื่องยนต์ ขอบล่าง ของช่องปรับได้ มีจุดประสงค์ให้ใช้ งานได้ 6,000 ช.ม. หรือ 30 ปี
==โครงสร้างต่างๆ==
โครงสร้าง ;ลำตัว , ปีก (รวม flaperon ด้านใน) , กระโดงหาง , และแพนบังคับที่กระโดงหาง ทำด้วย CFC ( Carbon Fiber Composites )
สำหรับ foreplane , flaperons ด้านนอก และ exhaust nozzles ทำด้วย titanium
จมูก ส่วนหน้า ที่ปิด เรดาร์ และปลายกระโดงหาง ทำด้วย GRFP
ชายหน้า slats , pods ปลายปีก , ชายหน้า fin , ชายหลัง rudder และ fairings ทำด้วย aluminum-lithium alloy
ล้อมรอบฝาครอบนักบิน ทำด้วย magnesium alloy .
BAe: สร้าง ลำตัวส่วนหน้า, foreplanes , ด้านขวาของชายหน้า slat and flaperons , และ fin and center line pylon
DASA: สร้าง ลำตัวส่วนกลาง
Alania ; สร้าง ปีกซ้าย รวมถึงชิ้นส่วนพื้นผิวที่เคลื่อนไหวได้
Alenia / CASA ;สร้างส่วนท้ายของลำตัว
CASA / BAe ;สร้างปีกขวา
เครื่องบินประกอบด้วย 2 x Eurojet EJ200 advance technologies turbofans ( แรงขับเคลื่อน ประมาณ 60kN , 90kN ถ้าจุด afterburner).
== ประเทศผู้ใช้งาน ==




== รายละเอียด Eurofighter Typhoon ==
เครื่องยนต์ บริษัท EuroJet  รุ่น EJ 200 turbofan with afterburn จำนวนเครื่องยนต์   2
แรงขับเครื่องยนต์ ปกติ 60 กิโลนิวตัน (13,490 ปอนด์) ถ้าใช้สันดาปท้าย  90 กิโลนิวตัน (20,250 ปอนด์)
ความยาวของปีก (ปลายปีก ถึง ปลายปีก) 10.95 เมตร (35 ฟุต 11 นิ้ว)
ความยาวลำตัว 15.96 เมตร (52.36 ฟุต)
ความเร็วสูงสุด   2,500 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
รัศมี ระยะทำการรบ 1,390 กิโลเมตร (750 ไมล์)
น้ำหนักบินขึ้น  23,000 กิโลกรัม (50,706 ปอนด์)
เพดานบินสูงสุด 19,800 เมตร (65,000 ฟุต)
ความจุเชื้อเพลิง 4,000 กิโลกรัม (8,818 ปอนด์)
จำนวนนักบิน 1 คน  ,2 คนสำหรับฝึก
อาวุธ สร้างมากับเครื่อง 27 mm. Mauser gun13 จุด สำหรับติดตั้งภายนอก5 จุดอยู่ใต้ลำตัว และ 4 จุดแต่ละปีก ทั่วไป: 4x AIM-120, 2xAIM-9 , 1 tank,6 x penguin ASMsหรือ: 4 x AIM-120 , 2 x AIM-9 , 1 tank,5 x 450 kg.bomb
น้ำหนักบรรทุกภายนอก 6,500-8,000 กิโลกรัม (14,330-17,637 ปอนด์)
== ดูเพิ่ม ==
อากาศยานที่เทียบเท่า
เฉิงตู เจ-10
มิโคยัน มิก-29รุ่นเอ็ม
ดัซโซลท์ ราฟาเอล
ยาส 39
เอฟ-16อี/เอฟ ไฟท์ติ้งฟอลคอน บล็อก 60
มิตซูบิชิ เอฟ-2
เครื่องบินขับไล่
เครื่องบิน
พระร่วงทองคำ

หลวงพ่อพระร่วงทองคำ เป็นพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ ประดิษฐานอยู่ในพระวิหารหลวง วัดมหรรณพารามวรวิหาร แขวงเสาชิงช้า เขตพระนคร กรุงเทพมหานครฯ องค์พระเป็นโลหะทองคำ (60 เปอร์เซนต์) มีรอยต่อ 9 แห่ง โดยมีหมุดเป็นเครื่องเชื่อมรอยต่อ ซึ่งเป็นเครื่องหมายถึงความเจริญก้าวหน้า เป็นพระพุทธรูปที่มีพระพุทธลักษณะงดงามมากองค์หนึ่งในประเทศไทย
== ประวัติ ==
=== แรกสร้าง ===
พระร่วงทองคำ เป็นพระพุทธรูป ปางมารวิชัย ศิลปะสุโขทัย เดิมประดิษฐานอยู่ ณ วัดโคกสิงคาราม อำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย สร้างในรัชสมัยใดไม่ปรากฏ แต่สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยกรุงสุโขทัยเป็นราชธานี
=== การอัญเชิญลงมากรุงเทพ ===
ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว  พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นอุดมรัตนรังสี (พระองค์เจ้าอรรณพ)  พระราชโอรสในรัชกาลที่ 3  ได้ทรงสร้างวัดมหรรณพาราม เมื่อปี พ.ศ. 2393 เพื่อถวายเป็นพระราชกุศลแด่องค์สมเด็จพระบรมชนกนารถ (รัชกาลที่ 3)
ในขณะทำดำเนินการก่อสร้างวัด เป็นระยะเวลาที่องค์พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระประชวรใกล้จะเสด็จสวรรคต พระองค์เจ้าอรรณพจึงทรงเร่งรัดให้มีการจัดงานเฉลิมฉลองวัด รวมทั้งอัญเชิญพระประธานคือ "หลวงพ่อร่วง" จากเมืองสุโขทัยมาประดิษฐาน เพื่อถวายเป็นพระราชกุศล ก่อนที่สมเด็จพระชนกนารถจะเสด็จสวรรคต (ซึ่งรัชกาลที่ 3 ได้เสด็จสวรรคตในปีถัดมาคือ พ.ศ. 2394)
แต่กระบวนอัญเชิญหลวงพ่อร่วงจากสุโขทัยไม่สามารถดำเนินการได้ลุล่วงทันตามประสงค์พระองค์เจ้าอรรณพ จึงโปรดให้อัญเชิญพระพุทธรูปปูนปั้นในพระอุโบสถมาเป็นพระประธานแทนไปก่อน ถัดจากนั้นอีก 3 เดือน เมื่อเตรียมการทุกอย่างพร้อมสรรพจึงได้อัญเชิญหลวงพ่อร่วง มาประดิษฐานเป็นพระประธานภายในพระวิหารได้สำเร็จดังที่ทรงตั้งพระทัยไว้แต่เดิม
== พุทธลักษณะ ==
พระร่วงทองคำ เป็นพระพุทธรูปแบบสุโขทัย ขนาดหน้าตัก กว้าง 1 วา 1 ศอก 1 คืบ 5 นิ้ว สูง 1 วา 3 ศอก 1 คืบ 7 นิ้ว  องค์พระเป็นโลหะทองคำ มีรอยต่อ 9 แห่ง โดยมีหมุดเป็นเครื่องเชื่อมที่รอยต่อ ชุกชีที่ประดิษฐานยาว 2 วา 1 ศอก 7 นิ้ว กว้าง 2 วา 2 ศอก ถัดจากฐานขึ้นไปเรียกว่า บัลลังก์  ทำเป็นลายดอกบัวคว่ำบังหงาย และดอกไม้เครือกระจังลงรักปิดทอง ประดับด้วยกระจกสีต่าง ๆ
== อ้างอิง ==
วัดมหรรณพารามวรวิหาร 
บทความเกี่ยวกับ พระพุทธรูป เทวรูป และรูปเคารพ ที่ยังไม่สมบูรณ์
ร่วงทองคำ
ร่วงทองคำ
ร่วงทองคำ
เขตพระนคร
ร่วงทองคำ