pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
อำเภอวังหิน

วังหิน  เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดศรีสะเกษ ตั้งอยู่ทางด้านทิศตะวันตกของจังหวัด ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม เป็นอำเภอที่มีทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 220 ซึ่งเป็นถนนสายสำคัญของจังหวัดศรีสะเกษผ่าน
== ประวัติ ==
อำเภอวังหิน จัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอเมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2530 ประกอบด้วยตำบลบุสูง ตำบลดวนใหญ่ ตำบลบ่อแก้ว ตำบลศรีสำราญ และตำบลธาตุ และได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอในปี พ.ศ. 2536
ที่มาของชื่ออำเภอวังหิน ได้ชื่อมาจากวังน้ำว่า  “วังหิน”    เดิมอำเภอวังหินนั้น  ขึ้นอยู่กับการปกครองอำเภอเมืองศรีสะเกษ  ต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอ   วังหิน  ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย  เมื่อวันที่  ๙  มีนาคม  ๒๕๓๐  โดยอำเภอวังหินแยกการปกครอง    จากอำเภอเมืองศรีสะเกษ  โดยตั้งชื่อตามห้วงน้ำใกล้ที่ตั้งกิ่งอำเภอ  ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของห้วยคล้าเรียกว่า “วังหิน”
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอวังหินตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภออุทุมพรพิสัยและอำเภอเมืองศรีสะเกษ
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเมืองศรีสะเกษและอำเภอพยุห์
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอไพรบึงและอำเภอขุขันธ์
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอปรางค์กู่และอำเภออุทุมพรพิสัย
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอวังหินแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 8 ตำบล 126 หมู่บ้าน ได้แก่
{|
|-
||1.||บุสูง || || (Bu Sung)  || ||22 หมู่บ้าน|| || || || || ||5.||ศรีสำราญ || || (Si Samran)  || ||13 หมู่บ้าน
|-
||2.||ธาตุ || || (That)   || ||16 หมู่บ้าน|| || || || || ||6.||ทุ่งสว่าง  || || (Thung Sawang) || ||15 หมู่บ้าน
|-
||3.||ดวนใหญ่ || || (Duan Yai)  || ||18 หมู่บ้าน|| || || || || ||7.||วังหิน  || || (Wang Hin) || ||11 หมู่บ้าน
|-
||4.||บ่อแก้ว || || (Bo Kaeo)   || ||19 หมู่บ้าน|| || || || || ||8.||โพนยาง  || || (Phon Yang) || ||12 หมู่บ้าน
|}
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอวังหินประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลบุสูง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบุสูงทั้งตำบล
เทศบาลตำบลวังหิน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังหินทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลธาตุ  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลธาตุทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลดวนใหญ่  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดวนใหญ่ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบ่อแก้ว  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ่อแก้วทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลศรีสำราญ  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลศรีสำราญทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งสว่าง  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งสว่างทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลโพนยาง  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโพนยางทั้งตำบล
วังหิน
ตำบลเวียง (อำเภอไชยา)

ตำบลเวียง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอไชยา มีเนื้อที่ประมาณ 33.6 ตารางกิโลเมตร ประชากร 3,379 คน
== เศรษฐกิจ ==
ตำบลเวียงเป็นเขตเศรษฐกิจที่สำคัญอีกแห่งหนึ่งของอำเภอไชยา มีตลาดใหม่ บริเวณถนนเพชรเกษม และบริเวณตลอดแนวถนนรักษ์นรกิจเป็นศูนย์กลางของตำบล มีร้านจำหน่ายรถจักรยานยนต์หลายร้านตั้งอยู่ในเขตตำบลเวียง ประชากรส่วนมากมีอาชีพทำนา ทำสวนยางพารา และค้าขาย
== สภาพทางภูมิศาสตร์ ==
พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่มการเกษตร มีเนื้อที่ประมาณ 33.6 ตารางกิโลเมตร ตั้งอยู่ห่างจากตัวอำเภอไชยาประมาณ 3 กิโลเมตร ปัจจุบันจึงมีสภาพเป็นชานเมืองของตัวอำเภอไชยา
== การคมนาคม ==
ตำบลเวียงมีถนนหลัก 3 สายตัดผ่าน ได้แก่ถนนเพชรเกษม (ทางหลวงหมายเลข 41) ถนนรักษ์นรกิจ และถนนวิชิตภักดี
== สถานที่สำคัญ ==
วัดพระบรมธาตุไชยา พระอารามหลวงชั้นเอก ชนิดราชวรวิหาร
วัดวชิราราม
วัดศรีเวียง
ว
อำเภอไชยา
อำเภอเบญจลักษ์

เบญจลักษ์ [เบ็น-จะ-ลัก] เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดศรีสะเกษ จัดตั้งขึ้นเป็นกิ่งอำเภอเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2536 โดยแยกออกจากอำเภอกันทรลักษ์ ต่อมาเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 ได้มีประกาศพระราชกฤษฎีกายกฐานะเป็น อำเภอเบญจลักษ์
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอเบญจลักษ์มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอโนนคูณ
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเดชอุดมและอำเภอทุ่งศรีอุดม (จังหวัดอุบลราชธานี)
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอกันทรลักษ์
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอกันทรลักษ์ อำเภอศรีรัตนะ และอำเภอน้ำเกลี้ยง
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอเบญจลักษ์แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 67 หมู่บ้าน ได้แก่
{|
|-
||1.||เสียว || || (Siao) || ||14 หมู่บ้าน|| || || || ||4.||หนองฮาง || ||(Nong Hang) || ||12 หมู่บ้าน
|-
||2.||หนองหว้า || ||(Nong Wa) || ||15 หมู่บ้าน|| || || || ||5.||ท่าคล้อ || || (Tha Khlo) || ||13 หมู่บ้าน
|-
||3.||หนองงูเหลือม || || (Nong Ngu Lueam) || ||13 หมู่บ้าน||
|}
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอเบญจลักษ์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
องค์การบริหารส่วนตำบลเสียว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเสียวทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองหว้า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองหว้าทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองงูเหลือม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองงูเหลือมทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองฮาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองฮางทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลท่าคล้อ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าคล้อทั้งตำบล
== โรงเรียนประถม ==
โรงเรียนอนุบาลเบญจลักษ์
โรงเรียนบ้านหนองงูเหลือม(คุรุราษฎร์รัฐกิจโกศล)
=== โรงเรียนมัธยม===
โรงเรียนเบญจลักษ์พิทยา
โรงเรียนหนองหว้าประชาสรรค์
=== โรงเรียนเอกชน===
โรงเรียนอนุบาลเบญจมิตร 
=== โรงพยาบาล===
โรงพยาบาลเบญจลักษ์เฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา โรงพยาบาลชุมชนระดับ F2
== เพจประจำอำเภอ ==
เพจเบญจลักษ์หน้าตาดี
== อ้างอิง ==
เบญจลักษ์
อำเภอพยุห์

พยุห์  เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดศรีสะเกษ จัดตั้งขึ้นเป็นกิ่งอำเภอเมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2537 โดยแยกออกจากอำเภอเมืองศรีสะเกษ และต่อมาเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2540 จึงได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะเป็น อำเภอพยุห์
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอพยุห์ตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเมืองศรีสะเกษ
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอน้ำเกลี้ยง
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอศรีรัตนะและอำเภอไพรบึง
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอวังหิน
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอพยุห์แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 65 หมู่บ้าน ได้แก่
{|
|-
||1.||พยุห์  || ||(Phayu)  || ||13 หมู่บ้าน|| || || || || ||4.||โนนเพ็ก || || (Non Phek)  || ||11 หมู่บ้าน
|-
||2.||พรหมสวัสดิ์ || || (Phrom Sawat)   || ||20 หมู่บ้าน|| || || || || ||5.||หนองค้า || || (Nong Kha) || ||7 หมู่บ้าน
|-
||3.||ตำแย || || (Tamyae)   || ||15 หมู่บ้าน||
|}
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอพยุห์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลพยุห์ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลพยุห์
องค์การบริหารส่วนตำบลพยุห์  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพยุห์ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลพยุห์)
องค์การบริหารส่วนตำบลพรหมสวัสดิ์  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพรหมสวัสดิ์ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลตำแย  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตำแยทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลโนนเพ็ก  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนเพ็กทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองค้า  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองค้าทั้งตำบล
== อ้างอิง ==
พยุห์
ลียอแนล ฌ็อสแป็ง

ลียอแนล ฌ็อสแป็ง (Lionel Jospin, 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2480 — ) อดีตนายกรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการกีฬา
นายกรัฐมนตรีฝรั่งเศส
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2480
บุคคลจากจังหวัดโอดแซน
อ.ห้วยทับทัน

redirect อำเภอห้วยทับทัน
อ.ราษีไศล

redirect อำเภอราษีไศล
อ.โนนคูณ

redirect อำเภอโนนคูณ
อ.ศรีรัตนะ

redirect อำเภอศรีรัตนะ
อ.น้ำเกลี้ยง

redirect อำเภอน้ำเกลี้ยง
อ.วังหิน

redirect อำเภอวังหิน
อ.ภูสิงห์

redirect อำเภอภูสิงห์
อ.เบญจลักษ์

redirect อำเภอเบญจลักษ์
อ.พยุห์

redirect อำเภอพยุห์
อ.เมืองศรีสะเกษ

redirect อำเภอเมืองศรีสะเกษ
ธงเซนต์เฮเลนา

ธงชาติเซนต์เฮเลนา ใช้ตราแผ่นดินประกอบเข้ากับธงเรือรัฐบาลสหราชอาณาจักร (Blue Ensign) ที่ด้านปลายธง (เนื่องจากว่าดินแดนแห่งนี้เป็นอาณานิคมของสหราชอาณาจักร) ซึ่งตราแผ่นดินดังกล่าวนั้น ย่อมเปลี่ยนแปลงไปตามการกำหนดให้ใช้ตราแผ่นดินในแต่ละครั้ง ธงที่ใช้อยู่ในปัจจุบันนี้ ประกาศใช้เมื่อ พ.ศ. 2527 สำหรับธงเรือพลเรือนนั้นใช้ธงเรือพลเรือนสหราชอาณาจักร (Red Ensign) ซึ่งมีพื้นสีแดง ส่วนเครื่องหมายในธงเป็นรูปตราแผ่นดินอย่างเดียวกับธงชาติ สำหรับธงประจำตำแหน่งผู่ว่าการแห่งเซนต์เฮเลนา ใช้ธงชาติสหราชอาณาจักรประดับด้วยตราแผ่นดินที่กลางธง
== ดูเพิ่ม ==
ตราแผ่นดินของเซนต์เฮเลนา
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เซนต์เฮเลนา
เซนต์เฮเลนา
เจ้าพระยาทิพากรวงศมหาโกษาธิบดี (ขำ บุนนาค)

เจ้าพระยาทิพากรวงศมหาโกษาธิบดี  นามเดิม ขำ ตระกูลบุนนาค (1 ตุลาคม พ.ศ. 2356 — 12 มิถุนายน พ.ศ. 2413) เป็นขุนนางและนักเขียนชาวไทย
== ประวัติ ==
เจ้าพระยาทิพากรวงศมหาโกษาธิบดีเกิดเมื่อปี 2356 ในตระกูลบุนนาค ซึ่งเป็นตระกูลขุนนางไทยที่ทรงอิทธิพลและมีเชื้อสายเปอร์เซีย บิดาของท่านคือ สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยุรวงศ์ (ดิศ บุนนาค) ซึ่งต่อมาดำรงตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และพี่ชายของท่านคือ เจ้าพระยาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค) ว่าสมุหพระกลาโหมต่อมาเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
== ชีวิตราชการ ==
เจ้าพระยาทิพากรวงศ์เข้ารับราชการในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวในตำแหน่งขุนนางในกรมท่า หลังจากการสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวในปี 2394 ตระกูลบุนนาคก็มีบทบาทสำคัญในการคัดเลือกผู้สืบราชบัลลังก์ การสนับสนุนพระภิกษุเจ้าฟ้ามงกุฎขึ้นสู่ราชบัลลังก์ ทำให้ท่านได้รับตำแหน่งเป็นเสนาบดีกรมท่าในปี 2396 เสนาบดีพระคลังในปี 2398 และตำแหน่งเจ้าพระยารวิวงศ์มหาโกษาธิบดีในปี 2408 (ก่อนจะเปลี่ยนเป็นทิพากรวงศ์)
== ผลงาน ==
หลังจากสุขภาพไม่ดีจนต้องเกษียณอายุราชการในปี 2410 เจ้าพระยาทิพากรวงศ์ก็ใช้เวลาที่เหลือของชีวิตเขียนหนังสือเกี่ยวกับประวัติศาสตร์และศาสนา ในปี 2410 ท่านได้เขียนหนังสือชื่อ หนังสือแสดงกิจจานุกิจ เจ้าพระยาทิพากรวงศ์ได้รับพระบัญชาจากพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวให้เขียนพระราชพงศาวดารของกษัตริย์สี่รัชกาลแรกในราชวงศ์จักรีชื่อ พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ ซึ่งท่านเขียนเสร็จก่อนอสัญกรรมในปี 2413 แม้ว่าพระราชพงศาวดารทั้ง 4 เล่มจะแล้วเสร็จภายในปี 2413 แต่ พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 3 ก็ไม่ได้รับการตีพิมพ์จนถึงปี 2477 ผลงานทางประวัติศาสตร์ของเจ้าพระยาทิพากรวงศ์ชุดนี้ได้รับการชำระเนื้อหาโดยสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าดิศวรกุมาร กรมพระยาดำรงราชานุภาพ (สำหรับพระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์รัชกาลที่ 5 นิพนธ์โดยสมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ)
== ครอบครัว ==
ภรรยาของเจ้าพระยาทิพากรวงศมหาโกษาธิบดีคือท่านผู้หญิงหนู บุตรีของเจ้าพระยานครศรีธรรมราช (พัฒน์ ณ นคร) บิดานำถวายพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ทรงโปรดให้เป็นละครหลวง ถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงโปรดให้เป็นเจ้าจอมอยู่งาน และในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้พระราชทานให้เป็นภรรยาเจ้าพระยาทิพากรวงศ์มหาโกษาธิบดี
จนถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ท่านป่วยเป็นวัณโรค และถึงแก่กรรมในวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2413 เวลาเช้า 4 โมงเศษ สิริอายุ 78 ปี พระราชทานหีบทองตามเกียรติยศ
== อ้างอิง ==
วิมล พงศ์พิพัฒน์  เจ้าพระยาทิพากรวงศ์มหาโกษาธิบดี สารานุกรมไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน เล่ม 14 พ.ศ. 2527 -2528 หน้า 8681
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ชมรมสายสกุลบุนนาค 
บรรดาศักดิ์ชั้นเจ้าพระยา
สกุลบุนนาค
ผู้เขียนบันทึกเหตุการณ์
บุคคลในประวัติศาสตร์กรุงรัตนโกสินทร์
ตราแผ่นดินของเซนต์เฮเลนา

ตราแผ่นดินของเซนต์เฮเลนา แบบปัจจุบัน ประกาศใช้เมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2527 ลักษณะเป็นตราโล่อาร์ม แบ่งภายในโล่ออกเป็น 2 ส่วน ส่วนหัวโล่นั้น เป็นรูปนกกางเขนยืนผินหน้าไปทางซ้ายบนพื้นสีเหลือง เบื้องล่างอันเป็นส่วนท้องโล่ เป็นภาพเรือรบสามเสา ซึ่งชักธงกางเขนแห่งเซนต์จอร์จไว้ที่ท้ายเรือ ลอยลำอยู่ในท้องทะเล เบื้องหน้าของเรือลำนั้น มีรูปภูเขาโผล่พ้นน้ำอยู่ 2 ลูก คือ เกาะเซนต์เฮเลนา
เดิมเซนต์เฮเลนา ใช้ตราแผ่นดินแบบเก่าเมื่อ พ.ศ. 2482 ลักษณะเป็นตราโล่อาร์ม แต่กรอบของโล่เป็นลวดลายแบบคลาสสิก ภายในเป็นภาพเรือรบสามเสา ลอยลำอยู่ในท้องทะเล ซึ่งรายละเอียดของตราแผ่นดิน ได้กล่าวไว้ข้างต้น
== ดูเพิ่ม ==
ธงชาติเซนต์เฮเลนา
เซนต์เฮเลนา
ซเนต์เฮเลนา
ซเนต์เฮเลนา
ธงชาติหมู่เกาะฟอล์กแลนด์

ธงชาติหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ แบบปัจจุบันเริ่มใช้มาตั้งแต่วันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2491 ลักษณะเป็นธงแสดงสัญชาติสีน้ำเงิน กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ที่ด้านปลายธงมีภาพตราแผ่นดินของหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ แต่แบบธงที่ใช้อยู่ในปัจจุบันนี้จะมีลักษณะต่างจากแบบที่เริ่มใช้ในปี พ.ศ. 2491 เล็กน้อย กล่าวคือ แบบที่ใช้ในยุคดังกล่าว รูปตราแผ่นดินนั้นจะซ้อนทับบนวงกลมสีขาวอีกทีหนึ่ง ส่วนธงแบบปัจจุบันไม่มีรูปวงกลมสีขาวแล้ว สำหรับเรือเอกชนใช้ธงแสดงสัญชาติสีแดง โดยเริ่มใช้ตั้งแต่ พ.ศ. 2542
ดินแดนแห่งนี้เดิมมีธงประจำดินแดนของตนใช้อีกแบบหนึ่ง ซึ่งปัจจุบันใช้เป็นธงชาติบริติชแอนตาร์กติกเทอร์ริทอรี และ ไม่ได้ใช้ในหมู่เกาะฟอล์กแลนด์แล้ว อย่างไรก็ตาม เมื่อสหราชอาณาจักรได้ก่อตั้งดินแดนบริติชแอนตาร์กติกเทอร์ริทอรีใน พ.ศ. 2504 จอร์เจียใต้และหมู่เกาะแซนด์วิชใต้ยังคงมีสถานะเป็นดินแดนในความปกครองของหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ จึงยังใช้ธงชาติของที่นี่เป็นธงประจำดินแดนของตนจนถึง พ.ศ. 2528 เนื่องจากจอร์เจียใต้และหมู่เกาะแซนด์วิชใต้ได้ยกฐานะขึ้นเป็นดินแดนโพ้นทะเลอังกฤษ ขึ้นตรงต่อเมืองแม่ คือ สหราชอาณาจักร หมู่เกาะนี้จึงได้มีธงชาติใช้เป็นของตัวเองโดยเฉพาะ
ในช่วงสงครามหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ ขณะที่อาร์เจนตินาเข้ายึดครองหมู่เกาะแห่งนี้ ได้มีการสั่งห้ามใช้ธงชาติตามแบบของสหราชอาณาจักร และชักธงชาติอาร์เจนตินาขึ้นใช้แทนที่ ปัจจุบันแม้ดินแดนแห่งนี้จะยังเป็นของสหราชอาณาจักร แต่อาร์เจนตินาก็ยังถือว่าหมู่เกาะฟอล์กแลนด์เป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดเตียร์ราเดลฟวยโก และถือว่าธงประจำจังหวัดนี้เป็นธงของหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ แม้จะไม่เคยมีการใช้ธงดังกล่าวในที่นี่เลยก็ตาม
== ธงที่ใช้ในหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ ==
ไฟล์:Flag of the Falkland Islands (1876–1925).svg|พ.ศ. 2419 - 2468
ไฟล์:Flag of the Falkland Islands (1925–1948).svg|พ.ศ. 2468 - 2491
ไฟล์:British joint forces flag Falkland Islands.svg|ธงกองกำลังร่วมหมู่เกาะฟอล์คแลนด์
== ดูเพิ่ม ==
ตราแผ่นดินของหมู่เกาะฟอล์กแลนด์
ธงในสหราชอาณาจักร
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ประวัติธงชาติหมู่เกาะฟอล์กแลนด์
หมู่เกาะฟอล์กแลนด์
หมู่เกาะฟอล์กแลนด์
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 32

คณะรัฐมนตรี คณะที่ 32 ของไทย (18 ธันวาคม พ.ศ. 2515 - 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516)
จอมพลถนอม กิตติขจร เป็น นายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการ เมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2515
พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงลงพระปรมาภิไธยในประกาศ พลตรี ศ.สิริโยธิน ประธานสภานิติบัญญัติแห่งชาติ เป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ
== รายชื่อคณะรัฐมนตรี คณะที่ 32 ของไทย ==
ในวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2515 มีการแต่งตั้งคณะรัฐมนตรี ดังนี้
จอมพลถนอม กิตติขจร เป็น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม และ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
จอมพลประภาส จารุเสถียร เป็น รองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
พลโท แสวง เสนาณรงค์ เป็น รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
นายเสริม วินิจฉัยกุล เป็น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
พลอากาศเอก ทวี จุลละทรัพย์ เป็น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
พลเอก พงษ์ ปุณณกันต์ เป็น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
นายประสิทธิ์ กาญจนวัฒน์ เป็น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์
นายกมล วรรณประภา เป็น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม
นายอภัย จันทวิมล เป็น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
พลตำรวจเอก ประเสริฐ รุจิรวงศ์ เป็น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข
พลเอก กฤษณ์ สีวะรา เป็น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
นายบุญรอด บิณฑสันต์ เป็น รัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยของรัฐ
พลเรือเอก ถวิล รายนานนท์ เป็น รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม
พลอากาศเอก บุญชู จันทรุเบกษา เป็น รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม
นายสมหมาย ฮุนตระกูล เป็น รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง
พลจัตวา ชาติชาย ชุณหะวัณ เป็น รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
พลตำรวจโท พิชัย กุลละวณิชย์ เป็น รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
นายแสวง กุลทองคำ เป็น รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
พลเรือตรี ชลี สินธุโสภณ เป็น รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
นายอุทัย วุฒิกุล เป็น รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
นายโอสถ โกศิน เป็น รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์
นายถวิล สุนทรศารทูล เป็น รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย
นายพ่วง สุวรรณรัฐ เป็น รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย
นายมาลัย หุวะนันทน์ เป็น รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย
นายสมภพ โหตระกิตย์ เป็น รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงยุติธรรม
นายบุญสม มาร์ติน เป็น รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
นายสมบุญ ผ่องอักษร เป็น รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข
นายสอาด หงษ์ยนต์ เป็น รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
== การสิ้นสุดของคณะรัฐมนตรี คณะที่ 32 ของไทย ==
คณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุดลงเนื่องจาก จอมพลถนอม กิตติขจร ได้กราบถวายบังคมลาออกจากตำแหน่ง เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516 ภายหลังเหตุการณ์ 14 ตุลา
== อ้างอิง ==
คณะรัฐมนตรีคณะที่ 32 จากสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี 
ลำดับความเป็นมาของคณะรัฐมนตรีไทย จากสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี 
คณะรัฐมนตรีไทย
ถนอม กิตติขจร
โอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010

โอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า โอลิมปิกเยาวชนสิงคโปร์ 2010  เป็นมหกรรมกีฬาระหว่างประเทศสำหรับเยาวชนซึ่งจัดขึ้นในนครรัฐสิงคโปร์ ตั้งแต่วันที่ 14 ถึง 26 สิงหาคม พ.ศ. 2553 ในโอลิมเพียต (Olympiad) ที่ 29 เป็นการแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อนครั้งแรก ซึ่งเป็นเทศกาลกีฬาและวัฒนธรรมหลักจัดตามธรรมเนียมของกีฬาโอลิมปิก มีนักกีฬา 3,531 คน อายุระหว่าง 14 ถึง 18 ปี จากคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ 204 แห่ง เข้าร่วมในการแข่งขัน 201 รายการ ใน 26 ชนิดกีฬา การตัดสินเลือกสิงคโปร์เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันมีการประกาศเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 หลังการลงคะแนนเสียงของสมาชิกคณะกรรมการโอลิมปิกสากลทั้ง 105 คน
== การเสนอตัวเป็นเจ้าภาพ ==
มีสิบเอ็ดนครแสดงความสนใจเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน แต่ท้ายที่สุดแล้วมีเก้านครที่สมัคร ห้าในเก้านครถูกเลือกมาในรอบคัดเลือก: เอเธนส์ (ประเทศกรีซ), กรุงเทพมหานคร, มอสโก (ประเทศรัสเซีย), สิงคโปร์และตูริน (ประเทศอิตาลี) รายชื่อนี้ถูกย่อลงไปเหลือเพียงสองนคร คือ สิงคโปร์และมอสโก เมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ในการประกาศถ่ายทอดทางโทรทัศน์จากเมืองโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ประธานคณะกรรมการโอลิมปิกสากลได้ประกาศว่าสิงคโปร์ได้รับสิทธิเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน
== ประเทศที่เข้าแข่งขัน ==
== ชนิดกีฬาที่แข่งขัน ==
กำหนดกีฬาที่ใช้แข่งขัน 27 ชนิด
{|
| valign = top|
กีฬาทางน้ำ
*  
*  
| valign = top|
* ยิมนาสติกสากล
* ยิมนาสติกลีลา
* ทรัมโปลีน
| valign = top|
| valign = top|
|}
== สรุปเหรียญการแข่งขัน ==
{| 
|-
| 1 ||align=left|  || 29 || 16 || 5 || 50
|-
| 2 ||align=left|  || 17 || 13 || 10 || 40
|-
| 3 ||align=left|  || 11 || 2 || 5 || 18
|-
| 4 ||align=left|  || 9 || 9 || 14 || 32
|-
|  ||align=left|  || 8 || 7 || 8 || 23
|-
| 5 ||align=left|  || 7 || 5 || 3 || 15
|-
| 6 ||align=left|  || 7 || 3 || 2 || 12
|-
| 7 ||align=left|  || 6 || 13 || 7 || 26
|-
| 8 ||align=left|  || 6 || 4 || 5 || 15
|-
| 9 ||align=left|  || 5 || 7 || 5 || 17
|-
| 10 ||align=left|  || 5 || 3 || 0 || 8
|-bgcolor=FFFF66
| 14 ||align=left|  || 4 || 3 || 0 || 7
|-bgcolor=ccccff
| 59 ||align=left| || 0 || 2 || 2 || 4 
|}
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Singapore 2010 Official site
ดอแนตสก์

ดอแนตสก์ (Доне́цьк, ) หรือ โดเนตสค์ (Доне́цк, ) เป็นเมืองอุตสาหกรรมในภาคตะวันออกของประเทศยูเครน มีพื้นที่ 358 ตารางกิโลเมตร ประชากร 1,100,700 คน
ตั้งแต่เดือนเมษายน ค.ศ. 2014 ดอแนตสก์และพื้นที่โดยรอบเป็นหนึ่งในสถานที่หลักของการสู้รบในสงครามดอนบัสที่กำลังดำเนินอยู่ เนื่องจากกองกำลังแบ่งแยกดินแดนที่สนับสนุนรัสเซียได้ต่อสู้กับกองกำลังทหารของยูเครนเพื่อควบคุมเมืองและพื้นที่โดยรอบ ตลอดช่วงเวลาส่วนใหญ่ของสงครามนี้ เมืองดอแนตสก์อยู่ใต้การบริหารของกองกำลังแบ่งแยกดินแดนที่สนับสนุนรัสเซีย ส่วนพื้นที่รอบนอกในแคว้นดอแนตส์ถูกแบ่งกันระหว่างสองฝ่าย
== เชิงอรรถ ==
== อ้างอิง ==
เขตเศรษฐกิจพิเศษ
นครในแคว้นดอแนตสก์
กรณีพิพาทเรื่องอาณาเขตยูเครน
ดอแนตสก์
เหตุการณ์เหมืองซาสยาดโคระเบิด พ.ศ. 2550

เหตุการณ์เหมืองซาสยาดโคระเบิด พ.ศ. 2550 เป็นการระเบิดของเหมืองซาสยาดโค ในเมืองโดเนตสก์ ทางภาคตะวันออกของประเทศยูเครน เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 มีสาเหตุจากการระเบิดของมีเทนบริเวณใต้ดินลึกกว่า 1,000 เมตร ปัจจุบันพบผู้เสียชีวิต 90 คน และมีผู้สูญหาย 10 คน
== อ้างอิง ==
ประเทศยูเครน
ภาษาคิเลกิ

ภาษาคิเลกิ (گیلکی  Giləki) เป็นภาษากลุ่มอิหร่านสาขาตะวันตกเฉียงเหนือที่มีผู้พูดในจังหวัดกีลอนของประเทศอิหร่าน ภาษานี้มีความใกล้ชิดกับภาษามอแซนแดรอนและสองภาษานี้มีคำศัพท์คล้ายกัน แม้ว่าภาษาเปอร์เซียจะมีอิทธิพลต่อภาษาคิเลกิจำนวนหนึ่ง แต่ภาษานี้ยังคงเป็นภาษาเอกเทศที่มีต้นกำเนิดจากอิหร่านตะวันตกเฉียงเหนือ ภาษาคิเลกิและมอแซนแดรอน (แต่ไม่รวมมภาษากลุ่มอิหร่านอื่น ๆ)มีคุณสมบัติแบบลักษณ์เหมือนกับกลุ่มภาษาคอเคซัส (โดยเฉพาะกลุ่มภาษาคอคเซัสใต้)
โครงสร้างของภาษาคิเลกิใกล้เคียงกับภาษาซาซากีที่ใช้พูดในตุรกี  มีความแตกต่างด้านไวยากรณ์ในการแสดงความเป็นเจ้าของและคำคุณศัพท์เมื่อเทียบกับภาษาเปอร์เซียคำคุณศัพท์และคำขยายนำหน้านามเช่นเดียวกับภาษาอังกฤษ
== ไวยากรณ์ ==
=== ระบบกริยา ===
ใกล้เคียงกับภาษาเปอร์เซีย รูปนามกริยาทั้งหมดลงท้ายด้วย -tən/-dən หรือ -V:n, เมื่อ V: สระเสียงยาว รูปปัจจุบันมักสัมพันธ์กับรูปนามกริยา ส่วนรูปอดีตจะเป็นรูปนามกริยาที่ตัด  -ən หรือ -n
==== กริยาประกอบ ====
มีกริยาประกอบเป็นจำนวนมากในภาษาคิเลกิ ซึ่งมีรูปแบบต่างจากกริยาโดยทั่วไป  ส่วนใหญ่ ไม่ใช้คำอุปสรรค bV- และคำอุปสรรคปฏิเสธ  nV- สามารถทำหน้าที่คล้ายอาคม -n-, โดยมาระหว่างอปสรรคและรากศัพท์ ดังนั้น จาก fagiftən, "ได้รับ", จะได้  รูปชี้เฉพาะปัจจุบัน  fagirəm, แต่ เงื่อนไขปัจจุบันเป็น  fágirəm, และรูปปฏิเสธของทั้งคู่เป็น  fángirəm หรือ fanígirəm. รูปอดีตเป็น  fángiftəm หรือ fanígiftəm.
=== นาม ===
ภาษาคิเลกิใช้ระบบของการกร่วมกับคำบุพบท มีสามการกคือ การกประธาน การกความเป็นเจ้าของ และการกกรรม
=== คำคุณศัพท์ ===
มาก่อนคำที่ถูกขยายและมักลงท้ายด้วยการกแสดงความเป็นเจ้าของ
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Scientific Information Database of the Iranian Academic Center for Education, Culture, and Research
คิเลกิ
เลดีโรส กิลแมน

เลดีโรส กิลแมน (Rose Gilman; 1 มีนาคม พ.ศ. 2523) เป็นพระธิดาคนเล็กในเจ้าชายริชาร์ด ดยุกแห่งกลอสเตอร์ และบริจิตต์ ดัชเชสแห่งกลอสเตอร์ เลดีโรสเกิด ณ โรงพยาบาลเซนต์แมรี เขตแพดดิงตัน กรุงลอนดอน และเข้าศึกษาเล่าเรียนในโรงเรียนเซนต์จอร์จ เมืองแอสค็อต ปัจจุบันอยู่ในอันดับที่ 38 ของลำดับการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ
ในวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 สำนักพระราชวังเคนซิงตันได้ออกประกาศการหมั้นหมายระหว่างเลดีโรส วินด์เซอร์ กับจอร์จ กิลแมน บุตรชายของนายปีเตอร์ กิลแมน และนางกิลเลียน กิลแมน หลังจากการอภิเษกสมรส เลดีโรสจะเปลี่ยนนามสกุลใหม่เป็นเลดีโรส กิลแมน
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Lady Rose Windsor 
Engagement of Lady Rose Windsor
ร
ร
ชาวอังกฤษเชื้อสายเดนมาร์ก
บุคคลจากเวสต์มินสเตอร์
เลดี
ขอบตาแพะ

ขอบตาแพะ หรือ แหวนรัดองคชาต (cock ring) เป็นอุปกรณ์ทางเพศอย่างหนึ่ง เป็นห่วงกลมมีขนติดอยู่รอบ ใช้สวมที่คอขององคชาตเวลาร่วมเพศ โดยมีความเชื่อว่าทำให้ช่วยเพิ่มความรู้สึกให้ผู้หญิงมากขึ้นขณะร่วมเพศ เพราะมีขนที่จะกระตุ้นที่ผิวผนังช่องคลอด
== ประวัติ ==
สาเหตุที่เรียกว่าขอบตาแพะ เนื่องจากสมัยแรกทำจากขอบตาแพะที่มีขนตารอบๆ ตัดออกมาตากแห้ง เวลาจะใช้ก็แช่น้ำให้อ่อนตัว ปัจจุบันดัดแปลงทำจากยางหนังสติ๊กผูกเป็นปมๆ ด้วยขนหางม้า หรือไนลอน
== ผลกระทบจากการใช้ ==
ปัญหาการใช้ คือ อาจมีการถลอกที่ผิวช่องคลอด และมีสิ่งแปลกปลอมตกค้างภายใน ทำให้มีการอักเสบติดเชื้อ มีตกขาว
== อ้างอิง ==
เซ็กซ์ทอย
หอประชุมกองทัพเรือ

หอประชุมกองทัพเรือ (Royal Thai Navy Convention Center) เป็นหอประชุมที่ตั้งอยู่ภายในพื้นที่กรมสารวัตรทหารเรือ และปรับปรุงต่อเติมอาคารราชนาวิกสภา ติดแม่น้ำเจ้าพระยา แขวงวัดอรุณ เขตบางกอกใหญ่ กรุงเทพมหานคร
== ประวัติ ==
ในวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2545 กองทัพเรือได้รับมอบหมายให้ดำเนินการก่อสร้างอาคารหอประชุมขนาดใหญ่ ภายในพื้นที่กรมสารวัตรทหารเรือ และปรับปรุงต่อเติมอาคารราชนาวิกสภา เนื่องจากเป็นพื้นที่ที่มีภูมิทัศน์ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาที่งดงาม อยู่ตรงข้ามกับหมู่พระมหาปราสาท และพระบรมมหาราชวัง ซึ่งมีคุณค่าทางสถาปัตยกรรมและศิลปวัฒนธรรม เพื่อใช้เป็นสถานที่สำหรับจัดงานเลี้ยงอาหารค่ำและชมกระบวนเรือพระราชพิธี ของผู้นำเขตเศรษฐกิจ จำนวน 21 ประเทศ และผู้เข้าร่วมประชุมเอเปค 2003 รวมทั้งผู้บริหารภาครัฐ และภาคเอกชนทั้งในประเทศและต่างประเทศ
โดยกระทรวงกลาโหมได้อนุมัติเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2545 ให้กองทัพเรือดำเนินการว่าจ้าง บริษัท ถิรสิทธิ์ จำกัด ในการก่อสร้างอาคารหอประชุมกองทัพเรือ เป็นเงินจำนวน 305,109,000.03 บาท ซึ่ง กองทัพเรือ ได้มอบอำนาจให้ พลเรือโทพีรศักดิ์ วัชรมูล ผู้ช่วยเสนาธิการทหารเรือ ฝ่ายยุทธบริการ (ในขณะนั้น) เป็นผู้แทนกองทัพเรือในการลงนามในสัญญาจ้างก่อสร้างดังกล่าว เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม และเริ่มงานก่อสร้างทันทีในวันรุ่งขึ้น และในวันที่ 19 กรกฎาคม  โดยพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ รองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมในขณะนั้น ได้วางศิลาฤกษ์อาคาร หอประชุมกองทัพเรือก่อสร้างแล้วเสร็จเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2546 และมีพิธีเปิดในวันที่ 24 กันยายน ปีเดียวกัน โดยพลเอกชวลิตเป็นประธานในพิธี

== กิจกรรมที่จัดในหอประชุมกองทัพเรือ ==
งานเลี้ยงรับรองการประชุมสุดยอดผู้นำเอเปค 2003 และ 2022
การแสดงกระบวนเรือพระราชพิธี ในงานฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี พุทธศักราช 2549
รัฐพิธีเปิดประชุมสมัชชาแห่งชาติ พ.ศ. 2549
รัฐพิธีงานสโมสรสันนิบาต พ.ศ. 2551
พิธีพระราชทานปริญญาบัตรของมหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2547 ถึง พ.ศ. 2546
งานเลี้ยงรับรองและพิธีมอบรางวัลกินรีทองคำ เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2547
คอนเสิร์ตนาวาคาราบาว พ.ศ. 2548
งานเลี้ยงรับรองและประกาศผลรางวัลนาฏราช พ.ศ. 2553 และ พ.ศ. 2554
งานเลี้ยงรับรองผู้เข้าร่วมประชุมสภาเศรษฐกิจโลกภูมิภาคเอเชียตะวันออก ครั้งที่ 21
== การเดินทาง ==
รถโดยสารประจำทางสาย 57 และ 208
== สถานที่สำคัญใกล้เคียง ==
วัดเครือวัลย์วรวิหาร
วัดอรุณราชวราราม
โรงเรียนทวีธาภิเศก
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
การจัดงานแต่งงานในหอประชุมกองทัพเรือ
กองทัพเรือ
หน่วยงานในสังกัดกองทัพเรือไทย
เขตบางกอกใหญ่
สิ่งก่อสร้างริมแม่น้ำเจ้าพระยา