pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
แบ็กทูแบล็ก

แบ็กทูแบล็ก (Back to Black) เป็นผลงานสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 2 ของนักร้องอังกฤษในแนวอาร์แอนด์บี/โซล และนักแต่งเพลง เอมี ไวน์เฮาส์ ออกวางขายในเดือนตุลาคม 2006 กับสังกัดไอส์แลนด์เรเคิดส์ อัลบั้มนี้ตัดซิงเกิ้ลออกมาหลายซิงเกิ้ลอย่าง "Rehab", "You Know I'm No Good", "Back to Black", "Tears Dry on Their Own" และ "Love Is a Losing Game" โดยรวมแล้วอัลบั้ม แบ็กทูแบล็ก ได้รับเสียงวิจารณ์ที่ดี ได้รับคำสรรเสริญกับบรรยากาศเพลงคลาสสิกแจ๊ซ/โซล "ผลงานในสไตล์ย้อนยุค" การเขียนเพลงที่ประสบความสำเร็จ และสไตล์การร้องของไวน์เฮาส์ที่โตและเข้าถึงอารมณ์ และยังติดอันดับสูง ๆ ในท็อป 10 ของชาร์ตปลายปีหลายสถาบัน อย่าง ดิออสตินโครนิเคิล (อันดับ 4) นิตยสารบิลบอร์ด (อันดับ 3) นิตยสารเบลนเดอร์ (อันดับ 8) นิตยสารสแลนต์ (อันดับ 4) นิตยสารเอนเตอร์เทนเมนต์วีกลี (อันดับ 2) เดอะนิวยอร์กไทมส์ (อันดับ 3) และนิตยสารไทม์ (อันดับ 1)
ในงานมอบรางวัลประจำปีครั้งที่ 50 ของรางวัลแกรมมี อัลบั้ม แบ็กทูแบล็ก ได้รับ 5 รางวัล (เทียบเท่ากับ ลอรีน ฮิลล์ อลิเชีย คีย์ส นอราห์ โจนส์ บียอนเซ่ และอลิสัน เคราส์) ที่เป็นศิลปินหญิงที่ได้รับรางวัลมากที่สุดในงานมอบรางวัลครั้งเดียว อัลบั้มได้รับสาขา เพลงป็อปยอดเยี่ยม ขณะที่เพลง "Rehab"  ได้รับรางวัลเพลงป็อปหญิงยอดเยี่ยม เพลงแห่งปี และบันทึกเสียงแห่งปี ไวน์เฮาส์เองยังได้รับรางวัลศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม จนถึงบัดนี้อัลบั้มขายได้ 15,197,000 ชุดทั่วโลก กับยอดขาย 5.5 ล้านชุดในปี 2007 ถือเป็นอัลบั้มขายดีที่สุดแห่งปี
== อ้างอิง ==
อัลบั้มเพลงของเอมี ไวน์เฮาส์
อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2549
รางวัลแกรมมี สาขาอัลบั้มเพลงป็อปยอดเยี่ยม
โชห่วย

โชห่วย คือ ร้านขายของชำ ตามความหมายในพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 มาจากภาษาจีนแต้จิ๋วว่า 凑货 (อ่านว่า โฉ่วห่วย) ตัวหนังสือจีน 凑(โฉ่ว) แปลว่า รวบรวม ส่วนตัวหนังสือ 货(ห่วย) แปลว่า สินค้า
==รากศัพท์==
คำว่า โชห่วย ในความหมายของคนไทยคือ ร้านขายของชำ สันนิษฐานว่ามาจากภาษาจีนเขียนว่า 粗货  ออกเสียงจีนกลางว่า "ชู ฮั่ว" ( ชู -  粗  หมายถึง ใหญ่ ๆ หรือ หยาบ, ฮั่ว - 货 หมายถึง สินค้า, แปลรวมๆ หมายความว่า  มีของขายเยอะแยะมากมาย)  ในสำเนียงจีนฮกเกี้ยน ที่เป็นชาวจีนที่มาค้าขายรุ่นแรก ๆ ในไทย แถบปีนัง มลายู และภูเก็ต ก็ออกเสียงว่า โชฮ่วย หรือ ชุกห่วย
คำว่าโชห่วย ในภาษาจีนแต้จิ๋ว บางครั้งเรียกว่า จับห่วย (雜貨) หรือ แป๊ะห่วย (百貨) ในขณะที่ภาษากวางตุ้งจะออกเสียงว่า จาบฟอโผว
==อ้างอิง==
== บรรณานุกรม ==
นวรัตน์ ภักดีคำ. จีนใช้ ไทยยืม. กรุงเทพฯ: อมรินทร์, 2553. (12), 210 หน้า.
http://www.khaosod.co.th/view_newsonline.php?newsid=TVRNMk1qWTFNakl4Tnc9PQ==&catid=01
บริษัทของไทย
ร้านค้าในประเทศไทย
คำและวลีภาษาแต้จิ๋ว
การทัพตูนิเซีย

การทัพตูนีเซีย(ยังเป็นที่รู้จักกันคือ ยุทธการที่ตูนีเซีย) เป็นหนึ่งในการสู้รบที่เกิดขึ้นในตูนีเซียในช่วงการทัพแอฟริกาเหนือในสงครามโลกครั้งที่สอง ระหว่างกองทัพฝ่ายอักษะและกองทัพฝ่ายสัมพันธมิตร ฝ่ายสัมพันธมิตรประกอบไปด้วยกองทัพจักรวรรดิบริติช รวมทั้งกองกำลังกรีก กับอเมริกาและกองทัพน้อยฝรั่งเศส การสู้รบได้เปิดฉากด้วยความสำเร็จช่วงแรกโดยกองทัพเยอรมันและอิตาลี แต่เส้นทางการขนส่งเสบียงได้ถูกยับยั้งอย่างแน่นหนามากจนนำไปสู่ความพ่ายแพ้อย่างย่อยยับของฝ่ายอักษะ ทหารชาวเยอรมันและอิตาลีทั้งหมด 250,000 นาย ได้ตกเป็นเชลยศึก รวมทั้งส่วนใหญ่ของกองทัพน้อยแอฟริกา
== หมายเหตุ ==
==อ้างอิง==
การทัพแอฟกริกาเหนือ
อินเรนโบว์ส

อินเรนโบว์ส (In Rainbows) คือสตูดิโออัลบั้มชุดที่เจ็คของเรดิโอเฮดออกจำหน่ายครั้งแรกในรูปแบบดาวน์โหลดผ่านทางเว็บไซต์
อัลบั้มเพลงของเรดิโอเฮด
อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2550
จักรวรรดิปาละ

จักรวรรดิปาละ (Pala Empire; ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 750-1161) เป็นจักรวรรดิในสมัยปลายสมัยคลาสสิกในอนุทวีปอินเดีย ซึ่งมีต้นกำเนิดในภูมิภาคเบงกอล ปาละมักจะได้รับการบรรยายโดยศัตรูว่าเป็น “ประมุขแห่งกวาดา” (Gaur, West Bengal) คำว่า “ปาละ” ในภาษาเบงกอล (পাল pal) แปลว่า “ผู้พิทักษ์” และใช้เป็นสร้อยพระนามของกษัตริย์ทุกพระองค์ ปาละเป็นผู้นับถือศาสนาพุทธนิกายมหายานและลัทธิตันตระ พระเจ้าโคปาละทรงเป็นกษัตริย์องค์แรกของราชวงศ์ผู้ขึ้นครองราชย์ใน ค.ศ. 750 กวาดาโดยการรับเลือกตั้งอย่างประชาธิปไตย เหตุการณ์ครั้งนี้ถือกันว่าเป็นการเลือกตั้งแบบประชาธิปไตยเป็นครั้งแรกของเอเชียใต้ตั้งแต่สมัย 16 มหาชนบท พระเจ้าโคปาละครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 750 จนถึง  ค.ศ. 770 ระหว่างรัชสมัยของพระองค์ พระองค์ก็ทรงขยายอำนาจควบคุมเบงกอลได้ทั้งหมด ปาละมีความรุ่งเรืองอยู่ราวสี่ร้อยปีระหว่าง ค.ศ. 750 จนถึง ค.ศ. 1120 ที่เป็นสมัยของความมั่นคงและความสงบสุข ในช่วงนี้ก็มีการสร้างวัดและงานศิลปะต่าง ๆ รวมทั้งการก่อตั้งมหาวิทยาลัยที่นาลันทา และวิกรมศิลา วัดโสมาปุระมหาวิหาร (Somapura Mahavihara) สร้างโดยพระเจ้าธรรมปาละในพหารปุระ (Paharpur) ในบังกลาเทศถือกันว่าเป็นพุทธศาสนสถานที่สำคัญที่สุดในอินเดียใต้
จักรวรรดิปาละรุ่งเรืองที่สุดในสมัยของพระเจ้าธรรมปาละและพระเจ้าเทวปาละ พระเจ้าเทวปาละทรงขยายดินแดนจนครอบคลุมบริเวณอินเดียใต้และไกลออกไปจากนั้น จักรวรรดิของพระองค์ครอบคลุมตั้งแต่อัสสัม ไปจนถึง อุตคาละ ทางตะวันออก, กัมโพชะ (อัฟกานิสถานปัจจุบัน) ทางตะวันตกเฉียงเหนือ และ เด็คคานทางตอนใต้ หลักฐานที่บันทึกไว้บนแผ่นทองแดงของปาละกล่าวว่าปาละสามารถพิชิต อุตคาละ, อัสสัม, ฮูนา, ประติหาระ (Pratihara), คุชราต (Gurjara) และ ทราวิฑ (Dravida) ได้
การเสด็จสวรรคตของพระเจ้าเทวปาละเป็นการสิ้นสุดยุคแห่งความรุ่งเรืองของจักรวรรดิปาละ หลังจากนั้นอาณาบริเวณนั้นก็แบ่งแยกออกไปเป็นอาณาจักรย่อย ๆ ที่ปกครองโดยราชวงศ์ต่าง ๆ หลายราชวงศ์ แต่เมื่อมาถึงรัชสมัยของพระเจ้ามหิปาละ พระองค์ก็ทรงสามารถนำความรุ่งเรืองมาสู่จักรวรรดิได้อีกครั้งหนึ่งและทรงขยายดินแดนของจักรวรรดิออกไปอีก นอกจากนั้นก็ยังทรงสามารถต่อต้านการรุกรานของ ราเชนทระ โจฬะ (Rajendra Chola) และ ราชวงศ์จาลุกยะได้ หลังจากสมัยของพระเจ้ามหิปาละแล้วจักรวรรดิปาละก็เสื่อมโทรมลงอีกครั้งหนึ่งจนกระทั่งมาถึงสมัยของพระเจ้ารามปาละผู้เป็นพระจักรพรรดิผู้มีอำนาจองค์สุดท้ายของราชวงศ์ พระองค์ทรงสามารถกู้ดินแดนที่เสียไปคืนมาได้บ้าง ทรงปราบปรามกลุ่มปฏิวัติวเรนทระ และขยายจักรวรรดิต่อไปยัง Kamarupa, โอริสสา และอินเดียเหนือ
จักรวรรดิปาละถือว่าเป็นยุคทองของเบงกอลที่เป็นความรุ่งเรืองอันไม่เคยเห็นกันมาก่อน ราชวงศ์ปาละมีบทบาทสำคัญในการเผยแพร่ศาสนาพุทธนิกายมหายานไปยังทิเบต, ภูฏาน และ พม่า นอกจากนั้นก็ยังทำการค้าขายไปยังดินแดนต่างๆ รวมทั้งการมีอิทธิพลในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ที่จะเห็นได้จากลักษณะประติมากรรมและสถาปัตยกรรมของจักรวรรดิราชวงศ์ไศเลนทร (คาบสมุทรมลายู, ชวา และ สุมาตราปัจจุบัน) จักรวรรดิปาละสลายตัวลงในคริสต์ศตวรรษที่ 12 เมื่อถูกโจมตีโดยราชวงศ์เสนะ
==ราชอาณาจักรยุคกลางของอินเดีย==
== ดูเพิ่ม ==
นาลันทา
== อ้างอิง ==
=== บรรณานุกรม ===
Craven, Roy C., Indian Art: A Concise History, 1987, Thames & Hudson (Praeger in USA), 
Harle, J. C., The Art and Architecture of the Indian Subcontinent, 2nd edn. 1994, Yale University Press. (Pelican History of Art), 
ป
รัฐสิ้นสภาพในทวีปเอเชีย
รัฐสิ้นสภาพในประเทศอินเดีย
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 8
สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 12
จักรวรรดิวิชัยนคร

จักรวรรดิวิชัยนคร (ವಿಜಯನಗರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ, విజయనగర సామ్రాజ్యము, Vijayanagara Empire) มีอีกชื่อว่า อาณาจักรกรณาฏกะ เป็นจักรวรรดิที่ตั้งอยู่บนที่ราบสูงเด็คคาน (มทุไร นาย) ทางตอนใต้ของประเทศอินเดียปัจจุบัน จักรวรรดิวิชัยนครก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1336 โดยพระเจ้าหริหระราชาที่ 1 และพระอนุชาพระเจ้าบุคคราชาที่ 1 (Bukka Raya I) และรุ่งเรืองต่อมาจนกระทั่ง ค.ศ. 1646 แม้ว่าอำนาจจะลดถอยลงบ้างเมื่อพ่ายแพ้ต่ออาณาจักรสุลต่านแห่งเด็คคาน (Deccan sultanates) จักรวรรดิตั้งตามชื่อเมืองหลวงวิชัยนคร ซึ่งยังคงมีร่องรอยเหลือให้เห็นในรัฐกรณาฏกะในประเทศอินเดียปัจจุบัน บันทึกของนักเดินทางชาวยุโรปเป็นแหล่งสำคัญของข้อมูลที่เกี่ยวกับจักรวรรดิ ควบกับหลักฐานที่พบทางโบราณคดีทำให้ทราบถึงอำนาจและความมั่งคั่งของจักรวรรดิวิชัยนคร
==อ้างอิง==
===บรรณานุกรม===
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ว
รัฐสิ้นสภาพในประเทศอินเดีย
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 14
สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 17
จักรวรรดิข่านชากาทาย

จักรวรรดิข่านชากาทาย (Цагаадайн улс; ; Chagatai Khanate หรือ Chagata, Chugta, Chagta, Djagatai, Jagatai, Chaghtai) เป็นจักรวรรดิมองโกลแต่ต่อมาเปลี่ยนไปเป็นเตอร์กิก จักรวรรดิข่านปกครองโดยชากาทาย ข่าน พระราชโอรสองค์ที่สองของเจงกิส ข่าน และผู้สืบเชื้อสายต่อจากพระองค์ เดิมจักรวรรดิข่านชากาทายเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิมองโกลแต่ต่อมาแยกตัวมาเป็นอาณาจักรอิสระ
ในจุดที่เจริญรุ่งเรืองที่สุดในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 13 จักรวรรดิข่านมีอาณาบริเวณตั้งแต่แม่น้ำอามูดาร์ยา (Amu Darya) ทางใต้ของทะเลอารัลไปจนถึงเทือกเขาอัลไตในบริเวณเขตแดนที่ปัจจุบันคือมองโกเลียและจีน
จักรวรรดิข่านรุ่งเรืองในรูปใดรูปหนึ่งมาตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1220 จนกระทั่งถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 17 แม้ว่าทางครึ่งตะวันตกของจักรวรรดิจะเสียไปกับตีมูร์ ในคริสต์ทศวรรษ 1360 แต่ครึ่งตะวันออกยังคงอยู่ในมือของข่านชากาทายที่บางครั้งก็เป็นปฏิปักษ์ต่อหรือบางครั้งก็เป็นพันธมิตรกับผู้ครองจักรวรรดิตีมูร์ต่อมา ในที่สุดในคริสต์ศตวรรษที่ 17 จักรวรรดิข่านชากาทายที่ยังคงเหลือก็ตกไปอยู่ภายใต้การปกครองของระบบเทวาธิปไตยของ Apaq Khoja และผู้สืบเชื้อสาย, โคจิจัน (Khojijan) ผู้ครองเติร์กสถานตะวันออก (East Turkestan) ภายใต้ดซูงการ์ (Dzungar) และในที่สุดประมุขของแมนจู
== ดูเพิ่ม ==
เจงกิส ข่าน
จักรวรรดิมองโกล
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 
จักรวรรดิ
รัฐสิ้นสภาพในทวีปเอเชีย
รัฐสิ้นสภาพในประเทศมองโกเลีย
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 13
สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 17
จักรวรรดิเตมือร์

จักรวรรดิเตมือร์ (Timurid Empire; ) เรียกตนเป็น กูร์คอนี (  Gūrkāniyān) เป็นจักรวรรดิเติร์ก-มองโกลสมัยกลางตอนปลายที่มีวัฒนธรรมแบบเปอร์เซียที่ปกครองทั่วเกรตเตอร์อิหร่านในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 15 ในบริเวณที่ปัจจุบันคืออิหร่าน, อิรัก, อัฟกานิสถาน, เอเชียกลางส่วนใหญ่, คอเคซัสใต้ และปากีสถานส่วนใหญ่กับอินเดียเหนือกับตุรกีบางสว่น
จักรวรรดิเตมือร์ก่อตั้งขึ้นโดยเตมือร์ (แทเมอร์เลน) ขุนศึกเชื้อสายเติร์ก-มองโกลในคริสต์ศตวรรษที่ 14
ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 เจ้าแห่งราชวงศ์เตมือร์ บาบูร์ (Babur) ผู้ครองเฟอร์กานา (Ferghana) ก็เข้ารุกรานอินเดียและทำการก่อตั้งจักรวรรดิโมกุลที่ปกครองดินแดนส่วนใหญ่ของอนุทวีปอินเดียจนกระทั่งมาเสื่อมโทรมลงในสมัยของจักรพรรดิออรังเซพ (Aurangzeb) เมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18 และถูกยุบอย่างเป็นทางการโดยสหราชอาณาจักรหลังกบฏอินเดีย ค.ศ. 1857
==ประวัติศาสตร์==
==ดูเพิ่ม==
ชาวแฮซอเร
ประวัติศาสตร์อิหร่าน
กลุ่มชนเตอร์กิก
==อ้างอิง==
==อ่านเพิ่ม==
BĀYSONḠORĪ ŠĀH-NĀMA in Encyclopædia Iranica
Elliot, Sir H. M.; edited by Dowson, John. The History of India, as Told by Its Own Historians. The Muhammadan Period; published by London Trubner Company 1867–77. (Online Copy: The History of India, as Told by Its Own Historians. The Muhammadan Period; by Sir H. M. Elliot; Edited by John Dowson; London Trubner Company 1867–1877 — This online copy has been posted by: The Packard Humanities Institute; Persian Texts in Translation; Also find other historical books: Author List and Title List)
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Timurid Empire 1370–1506
Timurid Art
ราชวงศ์เตมือร์
ราชวงศ์เตมือร์
รัฐสิ้นสภาพในทวีปเอเชีย
รัฐสิ้นสภาพในประเทศอิหร่าน
รัฐสิ้นสภาพในประเทศอัฟกานิสถาน
รัฐสิ้นสภาพในประเทศปากีสถาน
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 14
สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 16
ราชวงศ์ซัฟฟาริด

ราชวงศ์ซาฟฟาริยะห์ (سلسله صفاریان, Saffarid dynasty) เป็นจักรวรรดิเปอร์เชีย ที่ปกครองในซิสถาน (Sistan) ระหว่างปี ค.ศ. 861 และรุ่งเรืองมาจนกระทั่งปี ค.ศ. 1003 ในบริเวณประวัติศาสตร์ทางด้านตะวันออกเฉียงใต้ของอิหร่าน และทางด้านตะวันตกเฉียงใต้ของอัฟกานิสถาน โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่ซารันจ์ (Zaranj)
ราชวงศ์ซาฟฟาริยะห์ก่อตั้งโดย และได้ชื่อมาจากยะอกูป อิบนุ ลัยษ อัส-ซาฟฟาร์ (یعقوب لیث صفاری - Ya'qub bin Laith as-Saffar) ผู้มาจากชนชั้นรองในสังคมที่เริ่มจากการเป็นช่างทองแดง และค่อยสร้างฐานะจนกลายเป็นขุนศึก (warlord) ยะอกูปยึดอำนาจในบริเวณซิสถาน และยึดอัฟกานิสถานได้ทั้งหมด, อิหร่านปัจจุบัน และบางส่วนของปากีสถาน และมาใช้ซารันจ์เป็นฐานในการขยายดินแดนครั้งใหญ่ไปทางตะวันออกและตะวันตก ต่อมายะอกูปก็โค่นราชวงศ์ทาฮิริยะห์ (Tahirid dynasty) และผนวกบริเวณเกรตเตอร์โคราซาน (greater Khorasan) ในปี ค.ศ. 873 เมื่อเสียชีวิตยะอกูปก็พิชิตดินแดนต่างๆ ได้มากมายที่รวมทั้งหุบเขาคาบูล (Kabulistan) สินธ์, ตอคาริสถาน (Tocharistan), มาครัน (บาโบคิสถาน), เคอร์มัน, ฟาร์ส, โคราสถาน จนเกือบถึงแบกแดด แต่ก็มาได้รับความพ่ายแพ้
จักรวรรดิซาฟฟาริยะห์รุ่งเรืองอยู่เพียงระยะเวลาอันสั้นหลังจากการเสียชีวิตของยะอกูป อัมร บิน ลัยษ (عمرو لیث صفاری - Amr bin Laith) ผู้เป็นผู้นำต่อจากพี่ชายพ่ายแพ้ต่อราชวงศ์ซามานิยะห์ (Samanids) ในปี ค.ศ. 900 อัมรจึงจำต้องยกดินแดนทั้งหมดให้แก่ผู้ชนะคนใหม่ ต่อมาอาณาบริเวณของซาฟฟาริยะห์ก็จำกัดอยู่แต่ในบริเวณใจกลางของซิสถานและต้องลดฐานะลงเป็นเพียงรัฐบริวารของราชวงศ์ซามานิยะห์และผู้มีอำนาจต่อมา
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
จักรวรรดิ
ราชวงศ์ซามานิยะห์
ประวัติศาสตร์อิหร่าน
ประวัติศาสตร์อัฟกานิสถาน
ประวัติศาสตร์ปากีสถาน
จักรวรรดิเปอร์เซีย
รัฐสิ้นสภาพในทวีปเอเชีย
รัฐสิ้นสภาพในประเทศอิหร่าน
รัฐสิ้นสภาพในประเทศอัฟกานิสถาน
รัฐสิ้นสภาพในประเทศปากีสถาน
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 9
สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 11
รัศมี เผ่าเหลืองทอง

รัศมี เผ่าเหลืองทอง นักเขียนบท นักแปล และผู้กำกับละครเวที เป็นอาจารย์สอนด้านวรรณกรรมและการละคร ที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มีงานการแปลวรรณกรรมหลายด้าน เช่น คอยโกโดต์ ดอนกีโฮเต้
รัศมี เผ่าเหลืองทอง เคยเป็นบรรณาธิการนิตยสารโลกหนังสือ และร่วมก่อตั้งกลุ่มละครสองแปดกับ สุชาติ สวัสดิ์ศรี และ บุรณี รัชไชยบุญ ปัจจุบันเป็นผู้อำนวยการศูนย์ศิลปวัฒนธรรมแสงอรุณ 
==อ้างอิง==
นักเขียนบทภาพยนตร์ชาวไทย
บุคคลจากคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
อาจารย์คณะนิเทศศาสตร์ - วารสารศาสตร์ - การสื่อสาร
โอโทเซะ

โอโทเซะ (ชื่อในมังงะภาษาไทย) หรือ โอโทเสะ (ชื่อในอะนิเมะภาษาไทย)  มีชื่อจริงว่า เทราดะ อายาโนะ  เป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูนและภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องกินทามะ ผลงานของฮิเดอากิ โซราจิ
==ข้อมูลตัวละคร==
โอโทเซะ เป็นเจ้าของร้านสแน๊คที่ตั้งอยู่ใต้ร้านรับจ้างสารพัดของกินโทกิ โอโทเซะยังเป็นผู้ที่ให้กินโทกิเช่าชั้น 2 เป็นร้านรับจ้างสารพัด เพราะที่เธอพบกินโทกิครั้งแรก เธอได้อนุญาตให้เขาทานมันจูและชาที่เธอเอามาเซ่นไหว้สามี ทำให้กินโทกิรอดจากการอดตาย ซึ่งเขาได้ประกาศว่าจะปกป้องโอโทเซะเป็นการตอบแทน และมักจะมาทวงค่าเช่าด้วยคำพูดน่ากลัว แต่กินโทกิก็มักจะเบี้ยวไม่ยอมจ่ายเป็นประจำ 
ปัจจุบัน โอโทเซะเป็นหญิงชรา จึงมักถูกกินโทกิเรียกว่า ยายแก่ แต่เมื่อ 50 ปีก่อนที่โอโทเซะยังเป็นสาว และเป็นผู้หญิงที่สวยมาก เคยเป็นลูกจ้างของร้านดังโงะ แต่ชอบแอบเอาดังโงะไปให้เด็กยากจน จึงถูกไล่ออกในเวลาต่อมา
โอโทเซะยังมีฐานะเป็นหนึ่งในสี่ราชันย์สวรรค์แห่งคาบุกิโจ ซึ่งคือผู้ที่ให้การสนับสนุนแหล่งบันเทิงในย่านคาบุกิโจ โดยมีตำแหน่งเป็นถึงจักรพรรดินีแห่งคาบุกิโจ
โอโทเซะมีลูกจ้างในร้านสแน๊ค 2 คน ได้แก่ แคทเธอรีน ชาวสวรรค์หูแมว และ ทามะ หุ่นยนต์แม่บ้านจักรกล
==ชื่อของโอโทเซะ==
ชื่อ โอโทเซะ มีที่มาจาก โอโทเซะ ซึ่งเป็นผู้ดูแลโรงแรมที่เป็นที่หลบซ่อนของกบฏ จากการตามล่าของชินเซ็นงุมิ
โอโทเซะชื่อจริงว่า เทราดะ อายาโนะ แต่ไม่ค่อยมีใครเรียกโอโทเซะด้วยชื่อจริง
==การปรากฏตัวบนปก==
โอโทเซะปรากฏตัวพร้อมกับแคทเธอรีนบนหน้าปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะ เล่มที่ 5  และยังปรากฏตัวบนสันปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะเล่มที่ 6
==อ้างอิง==
==ดูเพิ่ม==
กินทามะ
อโโทเซะ
อโโทเซะ
ตัวละครชาวญี่ปุ่นในอนิเมะและมังงะ
ตัวละครหญิงในอนิเมะและมังงะ
List of Gin Tama characters#Ms. Otose
โกลเดนฮอร์ด

โกลเดนฮอร์ด (Алтан Орд, Altan Ord; Алтын Урда, Altın Urda; Золотая Орда, Zolotaya Orda, Golden Horde หรือ Ulus of Jochi) เป็นคำที่สลาฟตะวันออกใช้เรียกมองโกล—ที่ต่อมากลายเป็นกลุ่มชนเติร์ก—มุสลิม อาณาจักรข่านก่อตั้งขึ้นทางตะวันตกของจักรวรรดิมองโกลหลังจากการรุกรานของมองโกลในรุสในคริสต์ศตวรรษ 1240: ปัจจุบันคือบริเวณรัสเซีย, ยูเครน, มอลโดวา, คาซัคสถาน, และ คอเคซัส โกลเดนฮอร์ดบางครั้งก็เรียกว่า Jochi Ulus หรือ อาณาจักรข่านคิพชัค (Kipchak Khanate) (คนละอาณาจักรข่านคิพชัคก่อนหน้านั้นที่ถูกพิชิตโดยมองโกล) อาณาบริเวณของโกลเดนฮอร์ดในช่วงที่รุ่งเรืองที่สุดครอบคลุมดินแดนเกือบทั้งหมดของยุโรปตะวันออกตั้งแต่เทือกเขายูรัลไปจนถึงแม่น้ำดานูบ ทางตะวันออกลึกเข้าไปในไซบีเรีย ทางตอนใต้จรดทะเลดำ, เทือกเขาคอเคซัส และดินแดนของราชวงศ์มองโกลที่เรียกว่าจักรวรรดิข่านอิล (Ilkhanate)
ที่มาของคำว่า “โกลเดนฮอร์ด” ไม่เป็นที่ทราบแน่นอน นักวิชาการบางคนเชื่อว่าเป็นชื่อที่หมายถึงแค้มพ์บาตูและต่อมาประมุขของกลุ่มฮอร์ด ในมองโกเลีย “Altan Orda” หมายถึงแค้มพ์ทอง หรือ วัง (Алтан Ордон, Altan Ordon = สุวรรณปราสาท) นอกจากนั้นคำว่า “Altan” ที่แปลว่าทองก็ยังเป็นสีที่สงวนสำหรับพระมหากษัตริย์ แหล่งข้อมูลอื่นกล่าวถึงบาตูว่ามีเต้นท์สีทอง ซึ่งเป็นที่มาของคำว่า “โกลเดนฮอร์ด” ในข้อมูลร่วมสมัย “โกลเดนฮอร์ด” หมายถึง “อาณาจักรข่านแห่งคิพชัค” (Khanate of the Qipchaq) เช่นคิพชัคเติร์กที่ส่วนใหญ่เป็นชนเร่ร่อนที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเวณนั้น (Ulus Jochid)
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
จักรวรรดิ
จักรวรรดิ
จักรวรรดิมุสลิม
รัฐสิ้นสภาพในทวีปยุโรป
รัฐสิ้นสภาพในทวีปเอเชีย
รัฐสิ้นสภาพในประเทศรัสเซีย
รัฐสิ้นสภาพในประเทศยูเครน
รัฐสิ้นสภาพในประเทศมอลโดวา
รัฐสิ้นสภาพในประเทศคาซัคสถาน
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 13
สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 16
ครีเอเทีย อาร์ติสต์

ครีเอเทีย อาร์ติสต์ เป็นบริษัทค่ายเพลงในอดีตของไทย ก่อตั้งขึ้นเมื่อช่วงพ.ศ. 2528 โดยเกิดจากแนวความคิดของ ชนินทร์ โปสาภิวัฒน์ ออร์กาไนเซอร์ชื่อดังที่คิดว่าต้องการให้ค่ายเพลงนี้เป็นที่รวบรวมเหล่าคนเบื้องหลังและคนเบื้องหน้าที่มีความสามารถเข้ามาไว้ด้วยกัน โดยมี อามีโก้ เป็นผู้จัดจำหน่าย
ครีเอเทีย อาร์ติสต์ มี ปั่น หรือชื่อจริง ไพบูลย์เกียรติ เขียวแก้ว เป็นศิลปินเบอร์แรก หลังจากนั้นก็มีศิลปินตามมาอีกเช่น รวิวรรณ จินดา, เฉลียง, วงกะท้อน ซึ่งค่ายนี้ได้รวบรวม ครีเอทีฟ นักแต่งเพลง และ นักดนตรี ฝีมือดีไว้มากมาย เช่น จิระ มะลิกุล, ประภาส ชลศรานนท์, ธเนศ สุขวัฒน์, พนเทพ สุวรรณะบุณย์, อิทธิ พลางกูร เป็นต้น
ครีเอเทีย อาร์ติสต์ เกิดปัญหาขึ้นเมื่อชนินทร์ เจ้าของบริษัทเกิดอาการทางประสาทขึ้นเนื่องจากใช้สมองในการคิดมากเกินไป  จึงถูกส่งตัวไปรักษา ทำให้ภายในค่ายก้าวต่อไปไม่ได้ หลังจากนั้นไม่นานค่ายครีเอเทีย อาร์ติสต์ ก็ปิดตัวลง ส่วนลิขสิทธิ์เพลงทั้งหมดของค่าย ได้ยกให้ บริษัท อามีโก้ เป็นผู้ถือสิขสิทธิ์ต่อไป ซึ่งในเวลาต่อมา หลังจากที่ชนินทร์รักษาอาการป่วยจนหายเป็นปกติ ก็ได้ย้ายเข้ามาทำงานกับจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จนถึงปัจจุบัน พร้อมกับเปิดบริษัทของตัวเองขึ้นมาใหม่ นั่นคือ บริษัท นินจา รีเทินส์ คอมมูนิเคชั่น จำกัด


== รายชื่อศิลปินและอัลบั้ม ==
ปั่น (ไพบูลย์เกียรติ เขียวแก้ว) ชุด ปั่น, ปั่น ปั่น, ปั่น ปั่น ปั่น
เฉลียง ชุด อื่นๆ อีกมากมาย
รวิวรรณ จินดา ชุด รุ้งอ้วน, เพราะเราเข้าใจ
กะท้อน ชุด สาวรำวง, ลูกสาวชาวนา, ญี่ปุ่น ยุ่นปี่, กะท้อนเลือดบวก (3 ชุดแรก มี ระพินทร์ พุฒิชาติ เข้าร่วมวงก่อนจะแยกไปตั้งวงซูซู)
ปานศักดิ์ รังสิพราหมณกุล ชุด ไปเป็นชาวเกาะ
วงดิน ชุด ลูกโดด
ปวีณา ชารีฟสกุล ชุด นัดกันแล้ว, นี่แหละตัวฉัน
3 หน่อ (ทัชพงษ์, ธันวา, ชยันต์) เพลง รัก เก่า เก่า
พิมพิไล ชมภู ชุด จักสิเป็นจังได๋
วงขนม ชุด ตาวิเศษตะลุยเมืองมอมแมม
นิดา โสภาพร ชุด แปดแสนนะ
สุรสิทธิ์ แสงอรุณ ชุด ภาพรักในอดีต
ชรัส เฟื่องอารมย์ ชุด เหงา เหงา ก็เอามาฝาก
ซิสเต็ม โฟร์ ชุด นา นา นา
หงา คาราวาน ชุด หมายเหตุจากเมืองจีน
จิ้น กรรมาชน ชุด เพื่อมาตุภูมิ
รวมศิลปิน ปั่น-อุ้ย-ปานศักดิ์ ชุด ด้วยรัก...จากใจครีเอเทีย
รวมเพลง กรวิก
== อ้างอิง ==
ค่ายเพลงไทย
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2528
อาร์มี คูเซลา

อาร์มี เฮเลนา คูเซลา (Armi Helena Kuusela; 20 สิงหาคม ค.ศ. 1934) เป็นนางงามชาวฟินแลนด์ และเป็นผู้ชนะในการประกวดนางงามจักรวาล 1952 ที่สหรัฐอเมริกา ซึ่งเธอเป็นนางงามจักรวาลคนแรกของโลก
เธอได้ครองตำแหน่ง Suomen Neito 1952 เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1952 และเป็นตัวแทนของประเทศฟินแลนด์ในการประกวดนางงามจักรวาล 1952 ที่ลองบีช, รัฐแคลิฟอร์เนีย
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official Miss Universe website - Past titleholders 
ผู้ชนะการประกวดนางงามจักรวาล
ชาวฟินแลนด์
แนวแตก (ธรณีวิทยา)

ในทางธรณีวิทยานั้น คำว่า แนวแตก (joint) จะหมายถึงรอยแตกในหินที่ไม่มีการเคลื่อนที่ไปตามแนวระนาบของรอยแตกนั้น (ไม่ว่าจะขึ้น ลง หรือไปตามด้านข้างก็ตาม) ของหินด้านหนึ่งเทียบกับหินอีกด้านหนึ่งของแนวระนาบรอยแตกนั้น แนวแตกมักมีระยะห่างสม่ำเสมอกันทั้งนี้ขึ้นอยู่กับลักษณะทางกลศาสตร์ของหินหนึ่งๆหรือความหนาของชั้นหินที่เกี่ยวข้อง  โดยทั่วไปแนวแตกจะเกิดเป็นชุดๆ โดยชุดหนึ่งๆจะประกอบด้วยรอยแตกหลายแนวที่ขนานกันไป
==การเกิด==
แนวแตกทั้งหลายที่เกิดขึ้นในหินแข็งเกิดจากถูกดึงออกด้วยแรงที่มากเกินจุดแตกหักของหินที่มีคุณสมบัติแกร่งและเปราะ การแตกของหินจะเกิดเป็นแนวระนาบขนานไปกับแนวความเค้นหลักสูงสุดและจะตั้งฉากกับแนวความเค้นต่ำสุด (ทิศทางที่หินแตกออก) ซึ่งจะนำไปสู่การพัฒนาเป็นชุดของแนวแตกชุดหนึ่งๆที่มีทิศทางขนานกันไป การเสียรูปทรงต่อเนื่องไปอาจนำไปสู่การพัฒนาชุดแนวแตกเพิ่มเติมขึ้นอีกชุดหนึ่งหรือมากกว่านั้น การปรากฏชุดแนวแตกแรกจะส่งผลต่อทิศทางของความเค้นอย่างมาก บ่อยครั้งที่จะพบว่าทำให้เกิดชุดแนวแตกชุดต่อมาที่ทำมุมกับชุดรอยแตกแรกเป็นมุมกว้าง ชุดแนวแตกทั้งหลายปรกติจะมีช่วงระยะห่างที่คงที่ซึ่งโดยคร่าวๆแล้วจะเป็นสัดส่วนกันกับความหนาของชั้นหินนั้น
==ประเภทของแนวแตก==
แนวแตกทั้งหลายจะจำแนกออกตามกระบวนการของมัน (ถ้ารู้)
===แนวแตกเทคโทนิก===
แนวแตกเทคโทนิกเกิดขึ้นระหว่างช่วงของการเปลี่ยนรูปทรงในทันทีที่แรงเค้นแตกต่างสูงมากพอที่จะทำให้หินเกิดการแตกออกโดยไม่คำนึงถึงแบบแผนทางเทคโทนิก บ่อยครั้งที่พบว่ามันจะเกิดขึ้นพร้อมๆกันกับการเกิดรอยเลื่อน การวัดรูปแบบของรอยแตกเทคโทนิกมีประโยชน์ในการวิเคราะห์ประวัติทางเทคโทนิกของพื้นที่ได้เพราะว่ามันจะให้ข้อมูลเกี่ยวกับทิศทางของแรงเค้นในช่วงเวลาของการเกิด
===แนวแตกที่เกิดจากสิ่งปิดทับด้านบนอยู่ถูกนำออกไป===
แนวแตกมักเกิดจากการยกตัวของพื้นที่ที่ทำให้เกิดการกัดกร่อนนำเอาหินด้านบนแตกหลุดออกไปแล้วยังผลให้เกิดการลดแรงกดทับทำให้หินด้านล่างเกิดการดึงขยายตัวออกไปทางด้านข้าง แนวแตกที่เกิดสัมพันธ์กับการที่สิ่งปิดทับด้านบนถูกนำออกไปจากการยกตัวและจากการกัดกร่อนนี้มีทิศทางการวางตัวที่มีผลมาจากแรงความเค้นหลักระหว่างที่มีการยกตัว ทั้งนี้จะต้องให้ความระมัดระวังในความพยายามที่จะเข้าใจแรงความเค้นทางเทคโทนิกในอดีตเพื่อที่จะแยกแยะชนิดของรอยแตก ถ้าเป็นไปได้ก็ระหว่างรอยแตกเทคโทนิกกับรอยแตกที่เกิดจากสิ่งปิดทับด้านบนถูกนำออกไป
แนวแตกจากการแยกเป็นกาบมน (exfoliation joint)  เป็นกรณีพิเศษของแนวแตกที่เกิดจากสิ่งปิดทับถูกนำออกไปจะเกิดที่และขนานไปกับพื้นผิวดินปัจจุบันในหินที่มีแรงความเค้นกดดันสูง
===แนวแตกจากการเย็นตัว===
แนวแตกก็สามารถเกิดขึ้นได้จากการเย็นตัวลงของมวลหินที่ร้อน โดยเฉพาะอย่างยิ่งลาวาที่ทำให้เกิดแนวแตกจากการเย็นตัว (cooling joints) ซึ่งปรกติแล้วจะเกิดเป็นแนวแตกเสาเหลี่ยม  (columnar jointing) ในแนวดิ่ง ระบบแนวแตกที่เกิดร่วมกับการเย็นตัวมักพบเกิดเป็นรูปหลายเหลี่ยมเพราะว่าการเย็นตัวทำให้เกิดความเค้นที่มีสภาพเหมือนกันทุกทิศทุกทางในแนวระนาบของชั้นหิน
==การศึกษาแนวแตกจากภาพ==
การแผ่ขยายออกไปของแนวแตกสามารถศึกษาได้โดยใช้เทคนิคการศึกษาแนวแตกจากภาพ (fractography) ซึ่งลักษณะร่องรอยอย่างเช่นโครงสร้าง  hackle และ plumose สามารถใช้ตรวจสอบทิศทางการแผ่ขยายออกไปและบางทีอาจรวมถึงทิศทางของแรงความเค้นหลักด้วย.
==ความสำคัญของความแกร่งของหินและเสถียรภาพของความลาดชัน==
แนวแตกทำให้เกิดลักษณะนึ่งที่เป็นลักษณะที่สำคัญที่สุดของความไม่ต่อเนื่องในมวลของหินคือการไม่มีความต้านทานแรงดึง (tensile strength)
== ดูเพิ่ม ==
Tessellated pavement
==อ้างอิง==
ธรณีวิทยา
ระบบเตือนภัยฉุกเฉิน

ระบบเตือนภัยฉุกเฉิน (Emergency Alert System) เป็นการเตือนภัยทางโทรทัศน์ท้องถิ่นในประเทศสหรัฐอเมริกา ใช้ครั้งแรกวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2540 เพื่อแทนที่ "ระบบออกอากาศฉุกเฉิน" หรือ EBS ที่ยกเลิกไป เป็นระบบเตือนภัยแห่งชาติที่หน่วยงานของสหรัฐและบริเวณในท้องถิ่นใช้ในการส่งข้อมูลฉุกเฉินที่สำคัญเช่น สภาพอากาศ และ แอมเบอร์อเลิร์ต แก่ชุมชนที่ได้รับผลกระทบผ่านทางโทรทัศน์และวิทยุ รายการผู้ที่ร่วมการแพร่สัญญาณระบบเตือนภัยฉุกเฉิน เช่น ผู้กระจายเสียงวิทยุและโทรทัศน์ ระบบเคเบิล ผู้ให้บริการวิทยุดาวเทียมและโทรทัศน์และผู้ให้บริการวิดีโอแบบมีสาย โดยทำการส่งการแจ้งเตือนภายในสหรัฐและท้องถิ่นตามความสมัครใจว่าจะเผยแพร่ข่าวสารหรือไม่ แต่พวกเขาจำเป็นต้องส่งการแจ้งเตือนของประธานาธิบดีสหรัฐ ซึ่งจะทำให้ประธานาธิบดีสามารถพูดกับประชาชนได้ในช่วงเกิดเหตุฉุกเฉิน สำนักจัดการภาวะฉุกเฉินกลาง (FEMA) และ คณะกรรมการกลางกำกับดูแลกิจการสื่อสารของสหรัฐฯ (FCC) ต้องทำงานร่วมกันเพื่อรักษาการแจ้งเตือนเหตุฉุกเฉินและแจ้งเตือนฉุกเฉินไร้สายซึ่งเป็นองค์ประกอบหลักสองประการของระบบเตือนภัยแห่งชาติ แก่หน่วยงานรัฐบาลกลางของรัฐและท้องถิ่นที่ได้รับผลกระทบ
== การทดสอบระบบ ==

อุปกรณ์ EAS จะต้องทำการทดสอบเป็นรายสัปดาห์ การทดสอบจำเป็นแบบรายสัปดาห์ (The required weekly test หรือ RWT) ต้องประกอบด้วย เสียงส่วนต้นและเสียงสิ้นสุดข้อความ แม้ว่า RWT จะไม่ต้องการข้อความเสียงหรือภาพกราฟิกประกาศการทดสอบ แต่หลายสถานีก็ให้มีภาพและข้อความเสียงประกอบเพื่อเป็นประโยชน์ต่อสาธารณะ นอกจากนี้สถานีโทรทัศน์ไม่จำเป็นต้องส่งข้อความวิดีโอสำหรับการทดสอบรายสัปดาห์ มีการกำหนดตารางเวลาโดยสถานี RWTs ในวันและเวลาที่สุ่มขึ้นมา (แม้ว่าส่วนใหญ่มักจะในช่วงดึกหรือตอนบ่าย) และมักจะไม่ได้รับการถ่ายทอดสดนัก
การทดสอบจำเป็นแบบรายเดือน (Required monthly tests หรือ RMT) นั้นมาจากสถานีหลักในท้องถิ่นหรือหน่วยงานรัฐสำหรับจัดการเหตุฉุกเฉินของรัฐหรือโดย National Weather Service และจะถูกถ่ายทอดโดยสถานีออกอากาศและสถานีเคเบิล ต้องดำเนินการ RMT ระหว่าง 8.30 น. ถึงเวลาพระอาทิตย์ตกในท้องถิ่นระหว่างเดือนที่มีเลขคี่และระหว่างเวลาพระอาทิตย์ตกในท้องถิ่นถึงเวลา 8.30 น. ในช่วงเลขคู่ การทดสอบรายเดือนที่ได้รับจะต้องทำการส่งอีกครั้งภายใน 60 นาทีหลังจากได้รับ นอกจากนี้ RMT ไม่ควรกำหนดเวลาหรือดำเนินการในช่วงเหตุการณ์ที่มีความสำคัญอย่างยิ่งเช่นการกล่าวสุนทรพจน์ของประธานาธิบดีล่วงหน้า การรายงานข่าวเกี่ยวกับการเลือกตั้งระดับชาติหรือระดับท้องถิ่น การรายงานข่าวระดับท้องถิ่นหรือระดับชาติที่สำคัญนอกเวลาออกอากาศใหม่ เช่น Super Bowl หรือ World Series ที่มีกิจกรรมอื่น ๆ เช่น Indianapolis 500 และการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก
== อ้างอิง ==
การเตือนภัย