pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ฟูจิโนมิยะ

ฟูจิโนมิยะ  เป็นนครที่ตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัดชิซูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น  ณ วันที่ 1 มกราคม 2022 มีจำนวนประชากรประมาณ 126,781 คน 56,655 ครัวเรือน และมีความหนาแน่นของประชากร 330 คนต่อตารางกิโลเมตร
== ภูมิศาสตร์ ==

ฟูจิโนมิยะตั้งอยู่บริเวณกึ่งกลางของจังหวัดชิซูโอกะ ในบริเวณที่ราบสูงเชิงเขาสลับเนินลูกระนาดขนาดเล็ก ตั้งอยู่ห่างจากภูเขาไฟฟุจิประมาณ 35 กิโลเมตร พื้นที่ส่วนมากของเมืองมีอาณาเขตติดกับเขตอุทยานแห่งชาติฟูจิฮาโกเนอิซุ เป็นเมืองหนึ่งที่นิยมเริ่มต้นในการเดินทางปีนภูเขาไฟฟูจิ
== สิ่งที่น่าสนใจ ==
ภูเขาไฟฟูจิ
ศาลเจ้าฟูจิซัง
น้ำตกชิราอิโตะ
ที่ราบสูงอาซางิริ
ทะเลสาบทานูกิ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการนครฟูจิโนมิยะ 
แนะนะการปีนภูเขาไฟฟูจิ 
ข้อมูลนครฟูจิโนมิยะ
นครในจังหวัดชิซูโอกะ
ไอ้ เว่ยเว่ย

ไอ้ เว่ยเว่ย (; เกิด 28 สิงหาคม พ.ศ. 2500) เป็นศิลปินและนักเคลื่อนไหวชาวจีน มีผลงานด้านสถาปัตยกรรม ศิลปะสื่อประสม การถ่ายภาพ ภาพยนตร์ และการวิจารณ์สังคมและวัฒนธรรมจีน 
ไอ้เคยเป็นที่ปรึกษาด้านศิลปะของบริษัท เฮอร์ซอก แอนด์ เดอมูรอน บริษัทสัญชาติสวิส ในการออกแบบงานสถาปัตยกรรมอาคารสนามกีฬาแห่งชาติปักกิ่ง หรือ สนามรังนก ที่เป็นสนามหลักในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่ปักกิ่ง  ต่อมาเขากลับไปสนใจด้านการขุดคุ้ยและเปิดโปงการทุจริตของเจ้าหน้าที่รัฐในการก่อสร้างอาคารโรงเรียน ซึ่งส่งผลให้อาคารเหล่านั้นพังทลายลงในเหตุการณ์แผ่นดินไหวในมณฑลเสฉวน พ.ศ. 2551 และมีผู้เสียชีวิตเป็นจำนวนมาก นอกจากนี้เขายังเป็นผู้ที่ใช้สื่ออินเทอร์เน็ตเช่นทวิตเตอร์และบล็อกในการติดต่อสื่อสารกับผู้คนทั่วประเทศจีน  โดยเฉพาะคนรุ่นใหม่เพื่อปลุกระดมให้มีการวิพากษ์วิจารณ์รัฐบาลกลาง จนถูกเพ่งเล็งจากเจ้าหน้าที่ตำรวจเป็นพิเศษ
ไอ้ถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจจีนกักบริเวณในบ้านพักที่เมืองเซี่ยงไฮ้ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2553  พร้อมกับมีคำสั่งห้ามเดินทางออกนอกประเทศ เพื่อป้องกันไม่ให้เขาเดินทางไปร่วมพิธีมอบรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพประจำปี 2010 ของหลิว เซี่ยวโป  เขาถูกเจ้าหน้าที่จับกุมตัวขณะพยายามเดินทางไปฮ่องกงเมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2554 เพื่อไปร่วมการรณรงค์ในแบบเดียวกับการประท้วงในตูนิเซีย หรือที่เรียกว่า "การปฏิวัติดอกมะลิ"  สำนักงานของเขาถูกรื้อค้น เขาถูกตั้งข้อหาอาชญากรรมทางเศรษฐกิจ 
==ประวัติ==
ไอ้ เว่ยเว่ย เกิดที่ปักกิ่ง บิดาเป็นกวีและนักเคลื่อนไหวฝ่ายขวา เมื่ออายุได้ 1 ปี เว่ยเว่ยต้องพลัดพรากจากครอบครัวเป็นเวลาถึง 16 ปี เมื่อบิดามารดาของเขาถูกส่งตัวเข้าค่ายกักกันที่ซินเจียงอุยกูร์ ด้วยเหตุผลทางการเมืองในยุครัฐบาลเหมา เจ๋อตุง  ต่อมาเขาได้เข้าศึกษาที่สถาบันภาพยนตร์ปักกิ่งในปี พ.ศ. 2521 รุ่นเดียวกับเฉิน ข่ายเกอและจาง อี้โหมว   และได้ไปใช้ชีวิตที่นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ระหว่างปี พ.ศ. 2524 ถึง 2536 ศึกษาด้านการออกแบบ ทำงานด้านสถาปัตยกรรม และศิลปะสื่อประสม  ก่อนจะเดินทางกลับปักกิ่งเนื่องจากปัญหาด้านสุขภาพของบิดา 
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
บล็อกของ ไอ้ เว่ยเว่ย - ปัจจุบันถูกรัฐบาลจีนระงับการใช้งาน
สถาปนิกชาวจีน
ศิลปินชาวจีน
บุคคลจากปักกิ่ง
รายชื่อแผ่นดินไหวนำและแผ่นดินไหวตามแผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮกุ พ.ศ. 2554

นี่คือ รายชื่อแผ่นดินไหวนำและแผ่นดินไหวตามแผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮกุ พ.ศ. 2554 และจนถึงปัจจุบัน ญี่ปุ่นประสบแผ่นดินไหวตามมากกว่า 900 ครั้ง นับแต่วันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2554 โดยมีแผ่นดินไหวตามราว 60 ครั้งที่มีความรุนแรงมากกว่า 6.0 แมกนิจูด และสามครั้งมากกว่า 7.0 แมกนิจูด แผ่นดินไหวนำและแผ่นดินไหวตามที่ปรากฏด้านล่างนี้มีความรุนแรงมากกว่า 7.0 แมกนิจูด หรือมีความรุนแรงมากกว่า 6 ล่าง ตามมาตราชินโด เวลา ความรุนแรง พิกัดภูมิศาสตร์ และความลึก เป็นข้อมูลจากสำนักงานสำรวจธรณีวิทยาสหรัฐ
== แผ่นดินไหวนำ ==
== แผ่นดินไหวหลัก ==
== แผ่นดินไหวตาม ==
== แผ่นดินไหวที่อาจเกี่ยวเนื่อง ==
ด้านล่างนี้เป็นแผ่นดินไหวที่ยังไม่มีข้อสรุปที่ชัดเจนเกี่ยวกับความเป็นไปได้ที่จะเกี่ยวเนื่องกับเหตุการณ์แผ่นดินไหวครั้งใหญ่เมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2554
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
About triggered earthquakes in the inland area of the Japanese archipelago (Nagoya University) 
แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮกุ พ.ศ. 2554
Землетрясение в префектуре Фукусима (2011)
อุปสงค์มวลรวม

ในวิชาเศรษฐศาสตร์มหภาค อุปสงค์มวลรวม หมายถึง อุปสงค์รวมทั้งหมดของสินค้าและบริการขั้นสุดท้ายในระบบเศรษฐกิจ(Y) ณ เวลาและระดับราคาใดๆ
มันคือจำนวนสินค้าและบริการในระบบเศรษฐกิจที่จะถูกซื้อ ณ ระดับราคาที่เป็นไปได้ และคือ อุปสงค์สำหรับผลิตภัณฑ์มวลรวมประชาชาติภายในประเทศ (GDP) ขณะที่ระดับสินค้าคงคลังคงที่
==องค์ประกอบ==
เส้นอุปสงค์มวลรวมคือผลรวมของเส้นอุปสงค์แต่ละเส้นของแต่ละภาคส่วนของเศรษฐกิจ คือ AD=C+I+G+(X-M)
ซึ่ง
C คือการบริโภค
I คือการลงทุน
G คือการใช้จ่ายของรัฐบาล
(X-M) หรือ NX คือการส่งออกสุทธิ
*X คือการส่งออกทั้งหมด
*M คือการนำเข้าทั้งหมด
อุปสงค์
เรื่องอื้อฉาวนมในจีน พ.ศ. 2551

กรณีอื้อฉาวเรื่องนมในจีน พ.ศ. 2551 เป็นเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับความปลอดภัยด้านอาหารในประเทศจีน ซึ่งนมและนมผงดัดแปลงสำหรับทารก ตลอดจนวัตถุดิบประกอบอาหารและส่วนประกอบอื่น ๆ ได้รับการเจือปนสารเมลามีน
==เหตุการณ์==
เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ประเทศจีนได้รายงานว่ามีเหยื่อได้รับผลกระทบอย่างน้อย 300,000 คน และทารก 6 คนเสียชีวิตจากโรคนิ่วในไตและทางเดินปัสสาวะและความเสียหายที่เกิดขึ้นกับไตในทางอื่น ๆ และทารกอีกกว่า 860 คนถูกนำตัวไปรักษาในโรงพยาบาล สารเมลามีนดังกล่าวถูกเพิ่มลงไปในนมเพื่อทำให้ดูเหมือนว่านมนั้นมีปริมาณสารอาหารโปรตีนเพิ่มมากขึ้น ในเหตุการณ์ที่คล้ายกันเมื่อ พ.ศ. 2547 ซึ่งนมเจือจางทำให้มีทารกเสียชีวิต 13 คนจากภาวะขาดสารอาหาร
เรื่องอื้อฉาวดังกล่าวเริ่มต้นขึ้นเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม หลังจากทารก 16 คนในมณฑลกานซู ผู้ซึ่งได้รับการป้อนนมผงซึ่งผลิตโดยซานลู่ กรุ๊ป บริษัทซึ่งตั้งอยู่ในฉือเจียจวง ถูกวินิจฉัยว่าเป็นโรคนิ่วในไตและทางเดินปัสสาวะ หลังจากมีการให้ความสนใจแก่ซานลู่ในช่วงแรก ผู้นำการตลาดในภาคงบประมาณ การสืบสวนของรัฐบาลได้เปิดเผยปัญหาที่พบว่าบิรษัทมีระดับการขายต่ำกว่าอีก 21 บริษัท
ปัญหาดังกล่าวได้เพิ่มความกังวลเกี่ยวกับความปลอดภัยด้านอาหารและการคอร์รัปชั่นในจีนแผ่นดินใหญ่ และทำลายชื่อเสียงของสินค้าอาหารส่งออกของจีน โดยมีอย่างน้อย 11 ประเทศหยุดการนำเข้าผลิตภัณฑ์นมจากจีนทั้งหมด
การฟ้องคดีอาญาหลายคดีได้เกิดขึ้นตามมา โดยมีสองคนถูกตัดสินประหารชีวิต อีกคนหนึ่งได้รับโทษประหารชีวิตแต่รอการลงอาญา อีกสามคนถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิต สองคนถูกตัดสินจำคุกเป็นเวลา 15 ปี และเจ้าหน้าที่ทางการท้องถิ่นเจ็ดคน เช่นเดียวกับผู้อำนวยการสำนักงานควบคุมคุณภาพตรวจสอบและกักกันโรคถูกไล่ออกหรือถูกบังคับให้ลาออก
องค์การอนามัยโลกระบุว่าเหตุการณ์ดังกล่าวเป็นหนึ่งในเหตุการณ์ด้านความปลอดภัยอาหารที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่องค์การเคยรับมือในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา และเป็นวิกฤตความเชื่อมั่นในหมู่ผู้บริโภคชาวจีนจะเป็นการยากที่จะหมดไป
เมื่อปลายเดือนตุลาคม พ.ศ. 2551 การปนเปื้อนเมลามีนที่คล้ายกันยังได้ถูกพบในไข่และอาจเป็นไปได้ในอาหารอื่น ซึ่งสามารถสืบย้อนไปได้ว่าเมลามีนถูกใส่ลงไปในอาหารสัตว์ แม้ว่าทางการจะสั่งห้ามแล้วเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2550 หลังจากเกิดเรื่องอื้อฉาวขึ้นในส่วนประกอบอาหารสัตว์เลี้ยงที่ส่งออกไปยังสหรัฐอเมริกา
จนกระทั่งเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2553 ทางการจีนยังได้รับรายงานว่ายังมีการยึดของกลางผลิตภัณฑ์นมที่ปนเปื้อนสารเมลามีนอยู่ในบางมณฑล ถึงแม้ว่าจะยังไม่แน่ชัดว่าจะเป็นการปนเปื้อนครั้งใหม่ซึ่งเป็นผลจาการปลอมปนรอบใหม่หรือเป็นผลจากกการนำสารกลับมาใช้ใหม่อย่างผิดกฎหมายจากการปนเปื้อนเมื่อ พ.ศ. 2551
== อ้างอิง ==
ร
ความปลอดภัยอาหาร
中国産食品の安全性#汚染粉ミルク
สำนักงานควบคุมคุณภาพตรวจสอบและกักกันโรค

สำนักงานควบคุมคุณภาพตรวจสอบและกักกันโรค (中华人民共和国国家质量监督检验检疫总局; General Administration of Quality Supervision, Inspection and Quarantine; AQSIQ) เป็นหน่วยงานเทียบเท่ากระทรวงภายใต้กำกับของสภารัฐมนตรีจีน ซึ่งรับผิดชอบคุณภาพของชาติ ระบบการวัดและชั่งน้ำหนัก การตรวจสอบโภคภัณฑ์เข้าและออกประเทศ การกักกันสาธารณสุขเข้าและออกประเทศ การกักกันสัตว์และพืชเข้าและออกประเทศ ความปลอดภัยของอาหารนำเข้าและส่งออก การให้คำรับรองและการแต่งตั้ง การวางมาตรฐาน ตลอดจนการบังคับใช้กฎหมายปกครอง
AQSIQ ดูแลสำนักงานควบคุมการนำเข้าและส่งออกสินค้าและสำนักงานควบคุมคุณภาพและเทคโนโลยีประจำมณฑล ยกตัวอย่างเช่น สำนักงานควบคุมการนำเข้าและส่งออกสินค้าปักกิ่งมีหน้าที่รับผิดชอบเก็บใบแสดงสถานะทางร่างกาย และใช้การจับภาพความร้อนเพื่อตรวจหาผู้โดยสารที่เป็นไข้เนื่องจากการระบาดของไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ใหม่ 2009 ก่อนหน้าวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2552
== อ้างอิง ==
องค์การมาตรฐาน
นิวต์ผิวขรุขระ

นิวต์ผิวขรุขระ (Rough-skinned newt; ชื่อวิทยาศาสตร์: Taricha granulosa) เป็นนิวต์อเมริกาเหนือที่รู้จักกันดีว่ามีพิษร้ายแรง
ขณะยังไม่โตเต็มวัย จะอาศัยอยู่บนพื้นดินเป็นเวลา 4 หรือ 5 ปีหลังจากเมตามอร์โฟซิส แต่ตัวเต็มวัยสามารถอาศัยอยู่ได้ทั้งบนบกและในน้ำ วางไข่ในน้ำ สัตว์ประเภทนี้ถูกพบมากเป็นพิเศษหลังจากเกิดฝนตกหนัก
== ความเป็นพิษ ==
นิวต์จำนวนมากผลิตพิษขึ้นในผิวหนังเพื่อหลีกเลี่ยงการถูกล่า แต่นิวต์ผิวขรุขระจะผลิตพิษขึ้นมามากเป็นพิเศษ แต่นิวต์จะปล่อยพิษออกมาเฉพาะเมื่อมันรู้สึกว่าถูกคุกคามเท่านั้น ถึงแม้ว่าบางครั้งอาจจะเกิดอาการระคายเคืองผิวหนังได้เมื่อสัมผัสผิวของมัน
พิษของนิวต์ผิวขรุขระสามารถทำให้มนุษย์เป็นอัมพาตหรือเสียชีวิตได้ เมื่อเร็ว ๆ นี้ ชายวัย 29 ปีที่กำลังเมา ในคูสเบย์ รัฐออริกอน เสียชีวิตหลังจากกลืนนิวต์ผิวขรุขระเข้าไปเพื่อเป็นการท้าทาย
=== การใช้สีเตือน ===
สัตว์ที่มีพิษมักจะเตือนสัตว์นักล่าว่าพวกมันไม่ใช่อาหารที่ดี ไม่มีประโยชน์ที่สัตว์นั้นจะผลิตพิษออกมานอกจากว่าจะช่วยในการอยู่รอดและการสืบพันธุ์ ใต้ตัวของนิวต์เหล่านี้มีสีเหลืองส้มอย่างชัดเจน เมื่อนิวต์ถูกคุกคาม มันจะม้วนหางขึ้นและยกหัวเพื่อแสดงสีเตือน ซึ่งสามารถพบเห็นได้ในภาพถ่ายหลายภาพ
== ที่อยู่อาศัย ==
ที่อยู่อาศัยของนิวต์ผิวขรุขระถูกพบตลอดชายฝั่งด้านตะวันตกของสหรัฐอเมริกาและบริติชโคลัมเบีย ทางใต้สุดนั้นไปไกลถึงรัฐแคลิฟอร์เนีย และทางเหนือสุดไปจนถึงรัฐอะแลสกา
== ปรสิต ==
Helipegus occidualis เป็นปรสิตที่อาศัยอยู่ในหลอดอาหารของนิวต์ ก่อนหน้ากระเพาะอาหาร
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นิวต์
สัตว์ที่พบในสหรัฐอเมริกา
สัตว์ที่พบในประเทศแคนาดา
สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์

สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์ เกิดเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2486 ที่จังหวัดนครปฐม จบการศึกษาระดับชั้นประถมศึกษาที่โรงเรียนประชาบาลวัดสรรเพชญ (ทวีวิทยาคม) จบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 จากโรงเรียนวัดไร่ขิงวิทยา มัธยมศึกษาปีที่ 6 จากโรงเรียนอำนวยศิลป์ และโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพญาไท ในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 8
สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะประมง มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เมื่อปี พ.ศ. 2511
เริ่มรับราชการที่กรมประมงตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2511 ที่กองประมงน้ำจืด ในตำแหน่งนักวิชาการประมงชั้นตรี
ถือเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการอนุกรมวิธานสัตว์น้ำและปลาน้ำจืด โดยเริ่มทำงานทางด้านนี้ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2518 ที่สถาบันประมงน้ำจืด มีผลงานต่าง ๆ อาทิ The Taxonomic Characters and Biology of Some Important Freshwater Fishes in Thailand พ.ศ. 2522 รายงานฉบับพิเศษเรื่องตามรอยหมอสมิธไปจับปลาที่สาละวิน พ.ศ. 2525 พันธุ์ปลาในระบบแม่น้ำสาละวินของประเทศไทย พ.ศ. 2540 ภาพปลาและสัตว์น้ำของไทย อนุกรมวิธานปลาหมอสีในประเทศไทย พ.ศ. 2542 เป็นต้น
ปัจจุบันเกษียณอายุราชการแล้ว
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
==อ้างอิง==
บุคคลจากจังหวัดนครปฐม
บุคคลจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา
บุคคลจากโรงเรียนอำนวยศิลป์
บุคคลจากคณะประมง มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
ผู้ได้รับเหรียญจักรพรรดิมาลา
นักมีนวิทยาชาวไทย
ฮาศาสตร์

ฮาศาสตร์ (The HZ Comedians) เป็นภาพยนตร์ไทยแนวตลก (ที่ไม่ตลก-ไม่ฮาอย่างชื่อหนัง) จัดฉายวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2554 โดย ไฟว์สตาร์โปรดักชั่น กำกับโดย พรชัย หงษ์รัตนาภรณ์ นำแสดงโดย ชาลี ไตรรัตน์, ธนฉัตร ตุลยฉัตร, บริบูรณ์ จันทร์เรือง, พิมพ์ชนก พลบูรณ์ และนักแสดงหน้าใหม่ คือ อินทิพร แต้มสุขิน
ในภาพยนตร์ยังรวบรวมนักแสดงตลกไว้คับคั่ง เช่น ค่อม ชวนชื่น, เกริก ชิลเลอร์, จาตุรงค์ มกจ๊ก, นุ้ย เชิญยิ้ม, แจ๊ส ชวนชื่น, เอ๋ เชิญยิ้ม, โจอี้ เชิญยิ้ม  และได้นิมนต์ พระมหาสมปอง ตาลปุตฺโต ร่วมแสดง
ภาพยนตร์ทำรายได้ 25.17 ล้านบาท
== เรื่องย่อ ==
การแสดงตลก(ที่เคยเรียกเสียงฮามาก่อน)กลับไม่ตลก แต่ ดาราตลกก็เสียชีวิต(แบบ ทีละคนๆ) อาจารย์ใหญ่ฮาศาสตร์ เลยหาคนที่จะกอบกู้ฮาศาสตร์สี่คน (โดยได้คำทำนายจากเทพธิดาพยากรณ์) จนอาจารย์ใหญ่ หาคนทั้งสี่เจอคือ เมฆ (แน็ค) หมอก (อาร์ตี้) เพชร (ใบเฟิร์น) หิน (ตั้ก)  แต่ถนน (แม็กซีน) อยากจะร่วมเข้าวงการตลกด้วย จึงกลายเป็นห้าคน ทั้งห้าคนฝึกตลกจากดาราตลกต่างๆ แต่แล้ว ก็เสียชีวิต (โดยที่ทั้งห้าคนยังไม่อยู่ ยกเว้น พระมหาสมปอง) ถ้ามีดาราตลกเสียชีวิต จะมีสัญญาณขึ้นที่ ม ฮาศาสตร์
ความจริงถูกเปิดเผยออกมา ว่า เลขาเกริก (เกริก) เป็นคนฆ่าดาราตลกที่เสียชีวิตไป และได้ตั้งชมรมหล่อศาสตร์ ขึ้นมาใหม่ จนทั้งห้าคนต้องเล่นเกมของ เลขาเกริก แต่ตอนพักรายการ (ซึ่งเป็นรายการหลอกๆ โดยที่ไม่รู้ว่าจะได้ออกหรือเปล่า) ใต้บ่อ (ที่หินนั่ง) โจอี้ เชิญยิ้ม แอบซ่อนอยู่ และให้หม้อ (คล้ายหม้อของหมอผี)3 ใบ โดยใบแรก มี แบรนด์ ซุปไก่สกัด (ของทำเอง ทำจาก ผงชูรส 100% ทำให้ทีม หล่อศาสตร์ ตอนตอบ ร้อง แอะๆๆ)
ใบที่สอง มี หีบเสื้อผ้า (ของจาตุรงค์ มกจ๊ก ที่เล่นมุกตลกแต่งตัว) ใช้หลอกคนที่กำลังจะฆ่าตัวตายด้วยการกระโดดตึก โดยมี ชุดตำรวจ,ภรรยาแขนหัก,ลูกสาว,พ่อ(ปู่),แพนด้า(หมี) ใบที่สาม เลขาเกริก ขโมยไป มี กล้องอันเล็กถ่ายคลิป อาจารย์ใหญ่ ม ฮาศาสตร์ (โดยข้างในแอบฝังผายลมของดาราตลกทั่วประเทศ ซึ่งอาจารย์ใหญ่ทำเอง) เลขาเกริกจึงเผลอทำกล้องตกลงไป ในที่สุด ม ฮาศาสตร์ก็ได้มีอีกครั้ง และ เลขาเกริกถูกจับตัวแล้ว ส่วน อาจารย์ใหญ่ (ที่เสียชีวิตไปแล้ว) ได้กลับมาอีกครั้ง
== นักแสดง ==
=== นักแสดงหลัก ===
ชาลี ไตรรัตน์ (แน็ค) รับบทเป็น เมฆ
ธนฉัตร ตุลยฉัตร (อาร์ตี้) รับบทเป็น หมอก
พิมพ์ชนก พลบูรณ์ (ใบเฟิร์น) รับบทเป็น เพชร
บริบูรณ์ จันทร์เรือง (ตั๊ก) รับบทเป็น หิน
อินทิพร แต้มสุขิน (แม็กซีน) รับบทเป็น ถนน
=== นักแสดงสมทบ ===
อาคม ปรีดากุล (ค่อม ชวนชื่น) รับบทเป็น ครูใหญ่
เกริก ชิลเลอร์ รับบทเป็น เลขาเกริก
จตุรงค์ พลบูรณ์ (จาตุรงค์ มกจ๊ก)
ชูเกียรติ เอี่ยมสุข (นุ้ย เชิญยิ้ม)
ผดุง ทรงแสง (แจ๊ส ชวนชื่น)
วีระพล จันทร์ตรง (เอ๋ เชิญยิ้ม)
พงษ์ศักดิ์ โสภักดี (โป๊งเหน่ง เชิญยิ้ม)
จงรวย สมจิตนา (หยอง ลูกหยี)
มูซา อาบีดู จอห์นสัน (โจอี้ กานา-เชิญยิ้ม)
เบบี้ ไมม์
=== นักแสดงรับเชิญ ===
พระมหาสมปอง ตาลปุตฺโต
ยุวดี เรืองฉาย (ปู โลกเบี้ยว) รับบทเป็น เทพธิดาพยากรณ์
สมเกียรติ คุณานิธิพงศ์ รับบทเป็น ปอง ปากหมา
เมธัส ตรีรัตนวารีสิน (แจ็ค เอเอฟ 4) รับบทเป็น นักร้อง ทีมหล่อศาสตร์
ดาวิเด โดริโก้ และเหล่าดีเจคลื่นซี๊ด รับบทเป็น ดีเจ ทีมหล่อศาสตร์
== เพลงประกอบภาพยนตร์ ==
เซโรงัง ขับร้องโดย สะเลอ
== อ้างอิง ==
“ฮาศาสตร์” : หลักสูตรเรียกเสียงฮา ของผู้กำกับอารมณ์ดี 
แคแรกเตอร์ตัวละครใน ฮาศาสตร์
'ตั๊ก บริบูรณ์ จันทร์เรือง' ทุ่มทั้งตัว เพื่อความฮาในภาพยนตร์ 'ฮาศาสตร์'
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ตัวอย่างภาพยนตร์ ฮาศาสตร์
ฮาศาสตร์ ที่เว็บไซต์ กระปุกดอตคอม
ฮาศาสตร์ (2011) ที่เว็บไซต์ สยามโซน
ภาพยนตร์ไทย
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2554
ภาพยนตร์ตลก
แอชลีย์ ยัง

แอชลีย์ ไซมอน ยัง (Ashley Simon Young; เกิด 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1985) เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษ เล่นได้ทั้งในตำแหน่งฟุลแบ็ก ปัจจุบันลงเล่นให้กับเอฟเวอร์ตัน ในพรีเมียร์ลีกของอังกฤษ
เขาเกิดและเติบโตที่เมืองสตีเวนิจ มณฑลฮาร์ทฟอร์ดเชอร์ จากนั้นเริ่มต้นอาชีพนักฟุตบอลที่สโมสรฟุตบอลวอตฟอร์ด ลงแข่งในฐานะรุ่นใหญ่ในปี ค.ศ. 2003 ภายใต้การจัดการของเรย์ เลวิงตัน เขาเข้าอยู่ในทีมตัวจริงชุดใหญ่ในฤดูกาล 2004–05 ยังเล่นกับสโมสรฟุตบอลในพรีเมียร์ลีก และในเดือนมกราคม ค.ศ. 2007 ได้ย้ายมาอยู่กับสโมสรฟุตบอลแอสตันวิลลา ด้วยค่าตัว 8 ล้านปอนด์ และเพิ่มขึ้นเป็น 9.75 ล้านปอนด์ จากนั้นเขาก็เข้าอยู่ในทีมชุดใหญ่ในสนามวิลลาพาร์ก เขาลงแข่งในทีมชาติอังกฤษ 39 นัด และทำประตูได้ 7 ประตู
==เกียรติประวัติ==
===สโมสร===
แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
พรีเมียร์ลีก (1): 2012-2013
เอฟเอ คัพ (1): 2016
เอฟเอคอมมูนิตีชีลด์ (1): 2016
ยูฟ่ายูโรปาลีก (1): 2017
อินเตอร์มิลาน
เซเรียอา (1): 2020–21
ยูฟ่ายูโรปาลีก: 2019–20 (รองชนะเลิศ)
==อ้างอิง==
นักฟุตบอลชาวอังกฤษ
นักฟุตบอลทีมชาติอังกฤษ
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแอสตันวิลลา
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
บุคคลจากสตีเวนิจ
ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012
กองหน้าฟุตบอล
ปีกฟุตบอล
ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2018
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอินแตร์นาซีโอนาเลมีลาโน
แกรี คอลด์เวลล์

แกรี รอเบิร์ต คอลด์เวลล์ (Gary Robert Caldwell) เกิดเมื่อวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 1982 เป็นนักฟุตบอลชาวสกอตแลนด์ กัปตันทีมสโมสรฟุตบอลวีกันแอทเลติกและฟุตบอลทีมชาติสกอตแลนด์
โดยหลักแล้วเขาเป็นกองหลังตัวกลาง แต่คอลด์เวลล์ก็พิสูจน์ให้เห็นว่า เขาเป็นผู้เล่นที่เล่นได้หลายตำแหน่ง อาทิ แบ็กขวา กองกลางรับ เขามีน้องชายชื่อ สตีเวน คอลด์เวลล์ เล่นอยู่ในวีกันเช่นกัน ในตำแหน่งกองหลัง เขามีบุตรสาวชื่อ เอลลี
==อ้างอิง==
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ด
นักฟุตบอลชาวสกอตแลนด์
ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลวีแกนแอทเลติก
บุคคลจากสเตอร์ลิง
สำนักศึกษาเพริพาเททิก

สำนักศึกษาเพริพาเททิก (peripatetic school) เป็นหนึ่งในสำนักศึกษาทางปรัชญาในสมัยกรีกโบราณ ซึ่งมีรูปแบบการสอนปรับปรุงมาจากวิธีการของผู้ก่อตั้ง คืออริสโตเติล นักปรัชญากรีก คำว่า เพริพาเททิก จะใช้เรียกบรรดาลูกศิษย์ของเขา ชื่อของโรงเรียนมีที่มาจากคำว่า Peripatos ซึ่งมาจาก peripatoi (περίπατοι "ระเบียง") ของสนามประลองไลเซียมในกรุงเอเธนส์ อันเป็นสถานที่ที่บรรดาสมาชิกของสำนักศึกษามาพบปะกัน นอกจากนี้มีอีกคำหนึ่งในภาษากรีกคือ peripatetikos (περιπατητικός) ซึ่งหมายถึง การเดิน ดังนั้นคำว่า เพริพาเททิกจึงใช้ในความหมายว่า การท่องเที่ยว การค้นหา หรือการเดินและพูดคุย มีตำนานเล่ากันหลังจากที่อริสโตเติลเสียชีวิตแล้วว่า เขาจะเดินไปเดินมาในขณะใช้ความคิด
สำนักศึกษาแห่งนี้น่าจะก่อตั้งขึ้นราว 335 ปีก่อนคริสตกาล ซึ่งเป็นช่วงที่อริสโตเติลเริ่มการสอนในไลเซียม โดยเป็นสถาบันศึกษาอย่างไม่เป็นทางการ สมาชิกประกอบด้วยผู้สนใจในปรัชญาและวิทยาศาสตร์ ผู้สืบทอดของอริสโตเติลคือ เทโอพราสตุส และ สตราโต ยังคงยึดถือประเพณีในการศึกษาทฤษฎีต่างๆ ในทางปรัชญาและวิทยาศาสตร์ จนประมาณกลางศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล สำนักศึกษานี้ก็เริ่มเสื่อมความนิยม และกลับฟื้นฟูขึ้นมาอีกครั้งก็เมื่อล่วงเข้าสู่ยุคโรมันแล้ว ในช่วงหลัง สมาชิกของสำนักศึกษาหันไปเอาใจใส่ในการเก็บรักษาบันทึกผลงานของอริสโตเติล และไม่ได้สนใจในการค้นคว้าความรู้เพิ่มเติมอีก สำนักศึกษายุติลงในที่สุดเมื่อประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 3
== อ้างอิง ==
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Fritz Wehrli (Ed.): Die Schule des Aristoteles. Texte und Kommentare. 10 volumes and 2 Supplements. Basel 1944-1959, 2. Edition 1967-1969.
ขบวนการทางปรัชญา
ปรัชญา
กรีซโบราณ
ประวัติศาสตร์การศึกษา
ทางหลวงเอเชียสาย 123

ทางหลวงเอเชียสาย 123 (AH123) เป็นถนนเครือข่ายทางหลวงสายเอเชีย ประเภทสายรอง เริ่มต้นจากพรมแดนพม่าที่ช่องทางผ่านแดนบ้านพุน้ำร้อน ตำบลบ้านเก่า อำเภอเมืองกาญจนบุรี จังหวัดกาญจนบุรี ไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3229 ข้ามทางรถไฟสายมรณะ จนถึงแยกเข้าบ้านเก่า ตำบลลาดหญ้า แยกขวาไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 323 (ถนนแสงชูโต) ข้ามแม่น้ำแควใหญ่ ใช้ถนนเลี่ยงเมืองกาญจนบุรี ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 367 แล้วแยกซ้ายไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 323 อีกครั้ง จนถึงสามแยกกระจับ ตำบลหนองอ้อ อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี แยกซ้ายไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4 (ถนนเพชรเกษม) ผ่านจังหวัดนครปฐม ถึงทางแยกต่างระดับนครชัยศรี แยกซ้ายไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 338 (ถนนบรมราชชนนี) ถึงกรุงเทพมหานคร จากนั้นนับกิโลเมตรต่อไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 341 (ถนนสิรินธร), ถนนราชวิถี, ถนนดินแดง, ถนนพระราม 9 และเริ่มนับเป็นทางหลวงเอเชียสาย 123 อีกครั้งบริเวณทางแยกต่างระดับศรีนครินทร์ แขวงพัฒนาการ เขตสวนหลวง มุ่งไปทางทิศตะวันออกตามแนวทางหลวงพิเศษหมายเลข 7 (ถนนกรุงเทพ-ชลบุรี หรือมอเตอร์เวย์) ถึงทางแยกต่างระดับโป่ง ตำบลโป่ง อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี แยกซ้ายไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 36 ถึงแยกปลวกเกตุ ตำบลเชิงเนิน อำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง แยกซ้ายไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3 (ถนนสุขุมวิท) ผ่านจังหวัดจันทบุรี และสิ้นสุดที่พรมแดนกัมพูชา ด่านพรมแดนหาดเล็ก ตำบลหาดเล็ก อำเภอคลองใหญ่ จังหวัดตราด ระยะทาง 643 กิโลเมตร
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ระบบสารสนเทศเครือข่ายทางหลวง 
เว็บไซต์แผนที่ของกูเกิ้ล
การติดตั้งป้ายหมายเลขทางหลวงเอเชีย/อาเซียน (Asian / Asean Highway Route Marker)
123
ถนนในประเทศพม่า
ถนนในประเทศไทย
ทางหลวงเอเชียสาย 12

ทางหลวงเอเชียสาย 12  ถนนเครือข่ายทางหลวงสายเอเชีย ประเภทสายประธาน มีระยะทางรวม 1,195 กิโลเมตร เริ่มต้นจากทางหลวงเอเชียสาย 3 ในบ้านนาเตย ประเทศลาว ผ่านเมืองไชย, หลวงพระบาง, วังเวียง, เวียงจันทน์, หนองคาย, อุดรธานี, ขอนแก่น, นครราชสีมา และสระบุรี จนสิ้นสุดที่ ทางหลวงเอเชียสาย 1 ในเทศบาลตำบลหินกอง อำเภอหนองแค จังหวัดสระบุรี
ทางหลวงเอเชียสาย 12 ในประเทศไทยเริ่มต้นที่ทางแยกต่างระดับหินกอง ตำบลโคกแย้ อำเภอหนองแค จังหวัดสระบุรี ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงเอเชียสาย 1 ไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1 (ถนนพหลโยธิน) ถึงทางแยกต่างระดับมิตรภาพ (แยกปากเพรียว) ตำบลปากเพรียว อำเภอเมืองสระบุรี จังหวัดสระบุรี แยกขวาไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2 (ถนนมิตรภาพ) ผ่านจังหวัดนครราชสีมา ขอนแก่น อุดรธานี สิ้นสุดที่สะพานมิตรภาพไทย-ลาว อำเภอเมืองหนองคาย จังหวัดหนองคาย ระยะทาง 520 กิโลเมตร
== ประวัติ ==
ตั้งแต่วันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 1994 เส้นทางเหนือ-ใต้ของทางหลวงเอเชียสาย AH12 แล้วเสร็จโดยประเทศลาวและประเทศไทย ยกเว้นการก่อสร้างสะพานมิตรภาพไทย-ลาว แห่งที่ 1 มูลค่าการก่อสร้างประมาณ 30 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ที่ใช้เงินทุนของรัฐบาลออสเตรเลีย
== เส้นทาง ==
=== ประเทศลาว ===

40px ทางหลวงหมายเลข 13: นาเตย – เวียงจันทน์ (593.5 กิโลเมตร)
ถนนเวียงจันทน์–สถานีรถไฟท่านาแล้ง (นครหลวงเวียงจันทน์) (30 กิโลเมตร)
ชายแดนไทย  (สะพานมิตรภาพไทย-ลาว แห่งที่ 1 ข้ามแม่น้ำโขง)
=== ประเทศไทย ===

ชายแดนลาว 
20px ถนนมิตรภาพ: หนองคาย – สระบุรี (508 กิโลเมตร)
20px ถนนพหลโยธิน: สระบุรี – หินกอง (อำเภอหนองแค) (12 กิโลเมตร)
== อ้างอิง ==
http://www.unescap.org/ttdw/Publications/TIS_pubs/pub_2303/Full%20version.pdf  Asian Highway Handbook
12
ถนนในประเทศไทย
ถนนในประเทศลาว
ทางหลวงเอเชียสาย 19

ทางหลวงเอเชียสาย 19 (AH19) เป็นถนนเครือข่ายทางหลวงสายเอเชียประเภทสายรอง มีเส้นทางทั้งหมดอยู่ในประเทศไทย ระยะทางประมาณ 459 กิโลเมตร จากจังหวัดนครราชสีมาถึงกรุงเทพมหานคร โดยเชื่อมต่อกับเทศบาลนครแหลมฉบัง
== รายละเอียดของเส้นทาง ==
ทางหลวงเอเชียสาย 19 เริ่มต้นจากถนนมิตรภาพ (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงเอเชียสาย 12 (AH12) บริเวณทางแยกต่างระดับนครราชสีมา (สามแยกปักธงชัย) ไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 304 ถึงอำเภอกบินทร์บุรี จังหวัดปราจีนบุรี จากนั้นตรงไปถึงแยกพนมสารคาม อำเภอพนมสารคาม จังหวัดฉะเชิงเทรา ไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 331 แยกขวาที่ทางแยกต่างระดับมาบเอียง ถึงทางแยกต่างระดับหนองขาม ในอำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี เข้าสู่ทางหลวงพิเศษหมายเลข 7 สิ้นสุดที่ทางแยกต่างระดับศรีนครินทร์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Treaty on Asian Highways with routes
19
ถนนในประเทศไทย
นวดกษัย

นวดกษัย หรือ จับกษัย เป็นการนวดแผนไทยประเภทหนึ่งที่ทำการนวดบริเวณลูกอัณฑะและบริเวณโดยรอบ มีจุดประสงค์เพื่อช่วยให้การไหลเวียนในร่างกายดีขึ้น การทำงานของไตดีขึ้น และยังช่วยบรรเทาอาการปวดเอว ปวดหลัง รวมไปถึงการทำงานของอวัยวะเพศ และเพิ่มการสร้างไขสันหลัง และเม็ดเลือดแดง เพิ่มฮอร์โมนและปริมาณน้ำอสุจิ
ในปัจจุบันมีธุรกิจแอบแฝงในลักษณะของนวดกามารมณ์ภายใต้สถานที่บริการนวดกษัย ซึ่งการนวดกษัยแบบดั้งเดิมจะแตกต่างกับการนวดกามารมณ์ที่จะไม่มีการสัมผัสองคชาตของผู้รับการนวด แต่ในศาสตร์การนวดกษัยในตำหรับโบราณ จะมีการจับสัมผัสองคชาตตามแนวเส้น ซึ่งครูนวดแต่ละภาคก็จะสอนแตกต่างกันออกไป
== การนวด ==
การนวดกษัยจะเริ่มต้นด้วยการใช้ผ้าชุบน้ำอุ่น เพื่อให้กล้ามเนื้อและเส้นเอ็นผ่อนคลาย และมีการใส่น้ำมันบริเวณผิวรอบถุงอัณฑะ หลังจากนั้นจะเป็นการนวดลูกอัณฑะเป็นระยะเวลาหนึ่ง
ผู้นวด ควรมีความรู้ความเข้าใจ เกี่ยวกับระบบสืบพันธ์ และรู้หลักการ วิธีการนวด ที่ถูกต้อง และปลอดภัย เพราะทั้งหมดนี้ มีผลต่อสุขภาพของผู้ป่วยเป็นอย่างมาก
ผู้ที่มีความรู้ทางด้านการนวดกษัย สามารถ ดูแล แก้ไข อาการหย่อนสมรรถนะได้ ความเจ็บปวด จากอาการอักเสบในส่วนระบบสืบพันธ์ เช่นอาการเส้นเลือดขอด โป่งพอง ในอัณฑะ หรือแม้กระทั่ง อาการปวดบวม อักเสบ ต่อมลูกหมาก ลดการเกิดโรคมะเร็งต่อมลูกหมาก ดังนั้นผู้นวดจึงจำเป็นต้องเป็นผู้ที่มีความรู้ความสามารถจริง
== หลักการนวด ==
การนวดเน้นสุขภาพและความปลอดภัย ในระหว่างการนวดและหลังการนวด จึงจะได้รับผลที่ดีต่อสุขภาพ
การนวด
โปนตากรอสซา

โปนตากรอสซา (Ponta Grossa) เป็นเมืองในรัฐปารานา ประเทศบราซิล มีประชากรมากกว่า 315,000 คน มีประชากรเป็นอันดับ 4 ของรัฐปารานา ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศ ห่างจากเมืองกูรีชีบาไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ 97 กม. ผลิตไม้แปรรูป ชา ธัญพืชและเลี้ยงปศุสัตว์
==อ้างอิง==
เมืองในรัฐปารานา
พิงก์ซาลอน

พิงก์ซาลอน  ทับศัพท์จาก pink salon หรือบางครั้งเรียก พินซะโระ  เป็นสถานบริการการค้าประเวณีประเภทหนึ่งในประเทศญี่ปุ่นโดยเน้นการให้บริการออรัลเซ็กส์สำหรับผู้ชาย
พิงก์ซาลอนให้บริการในลักษณะเหมือนคาเฟ่โดยมีบริการเครื่องดื่มและเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ โดยในขณะเดียวกันทางผู้ให้บริการจะทำการออรัลเซ็กส์ ซึ่งนอกเหนือจากออรัลเซ็กส์แล้ว อาจมีการให้บริการฟิงเกอร์ริงหรือสุมะตะ
== อ้างอิง ==
การค้าประเวณีในประเทศญี่ปุ่น
อุตสาหกรรมทางเพศ
รัฐเปร์นังบูกู

เปร์นังบูกู (Pernambuco) เป็นรัฐในประเทศบราซิล ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ ติดกับรัฐปาราอีบาและรัฐเซอาราทางทิศเหนือ ติดกับรัฐปีเอาอีทางทิศตะวันตก ติดกับรัฐอาลาโกวัชและรัฐบาเยียทางทิศใต้ และติดกับมหาสมุทรแอตแลนติกทางทิศตะวันออก เมืองหลวงของรัฐคือเมืองเรซีฟี รัฐมีความยาวของชายหาดราว 187 กิโลเมตร
มีแสงแดดตลอดปี อุณหภูมิเฉลี่ยของรัฐที่ 26 °C (79 °F)
== อ้างอิง ==
เปร์นังบูกู
แม่น้ำเมิซ

แม่น้ำเมิซ (Meuse) หรือในประเทศเนเธอร์แลนด์เรียก แม่น้ำมาส (Maas) เป็นแม่น้ำสายใหญ่ในยุโรป อยู่ทางตะวันตกของทวีป ต้นน้ำอยู่ในจังหวัดโอต-มาร์นทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศฝรั่งเศส ผ่านประเทศเบลเยียมทางด้านตะวันออก แล้วไหลเข้าไปในเนเธอร์แลนด์ไปรวมกับแม่น้ำวาลที่เมืองคอร์เกิม (Gorinchem) แล้วจึงไหลลงทะเลเหนือ รวมความยาว 925 กม. (575 ไมล์) ปากแม่น้ำเป็นชะวากทะเล เรียกว่า ฮอลันดส์ดีป
แม่น้ำในประเทศฝรั่งเศส
แม่น้ำในประเทศเนเธอร์แลนด์
แม่น้ำในประเทศเบลเยียม
กีเชราโมบิง

กีเชราโมบิง (Quixeramobim) เป็นเมืองในรัฐเซอารา ประเทศบราซิล ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ อยู่ห่างจากเมืองกีซาดาทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ 48 กิโลเมตร
เมืองในประเทศบราซิล