pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
โรงเรียนคลองเมืองพิทยาคม

โรงเรียนคลองเมืองพิทยาคม (ค.ม.พ.) เป็นโรงเรียนระดับมัธยมศึกษา ประจำตำบล  เปิดสอนระดับช่วงชั้นที่ 3 และ 4 (มัธยมศึกษาปีที่ 1 - 6)
อยู่ใน ต.คลองเมือง อ.จักราช จ.นครราชสีมา 30230 สังกัด กองการศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม องค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา (เดิมสังกัดสำนักงานการศึกษานครราชสีมาเขต 2 สำนักงานการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ)
โรงเรียนในอำเภอจักราช
โรงเรียนสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา
โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2536
คาบายากิ

คาบายากิ  เป็นอาหารญี่ปุ่นชนิดหนึ่งที่มีการตระเตรียมด้วยเนื้อปลา โดยเฉพาะปลาไหลชนิดหนึ่งคืออูนางิ ซึ่งตัวปลาจะถูกผ่าแยกออกเป็นแนวยาวจากด้านบน(หลัง)หรือส่วนท้องจนถึงปลายหาง จากนั้นก็เอาเครื่องในและเลาะก้างออก หั่นเนื้อปลาเป็นชิ้นรูปสีเหลี่ยม เสียบด้วยไม้ และนำไปจุ่มกับซอสที่ทำมาจากซีอิ๊วรสหวานก่อนที่จะนำไปย่างบนเหล็กปิ้งย่างหรือตะแกรงเหล็กย่าง
นอกจากอูนางิแล้ว การตระเตรียมแบบเดียวกันที่ทำมาจากปลาตัวยาวที่ไม่มีก้างอื่นๆ เช่น ปลาวงศ์ปลายอดจาก ปลาวงศ์ปลาหมู ปลาดุก ปลาไหลทะเล และกิมโปะ (ギンポ) (gunnels) อีกอย่างหนึ่งยังสามารถหาผลิตภัณฑ์อาหารกระป๋องที่มีป้ายฉลากเขียนคำว่า ซันมะแบบคาบายากิ(ปลาเซารีแปซิฟิก)
คาบายากินั้นเป็นที่นิยมอย่างมากและอุดมไปด้วยวิตามินเอและอี และกรดไขมันโอเมกา 3 ประเพณีที่ยอดนิยมจากยุคสมัยเอโดะ เรียกร้องให้กินคาบายากิในช่วงฤดูร้อนเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงกลางฤดูร้อนที่เรียกว่า โดโย โนะ อูชิ โนะ ฮิ(土用の丑の日),  ซึ่งสามารถตกปลาไหลที่ไหนก็ได้ในระหว่างวันที่ 18 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคมของทุกปี
คาบายากิมักจะเสิร์ฟอยู่ด้านบนข้าวถ้วยชาม(ดมบูริ) และถูกเรียกว่า อูนาดง รูปแบบที่ผู้คลั่งไคล้นิยมชอบคือ อูนาจู ซึ่งจะถูกวางไว้ในกล่องเคลือบเงาที่ต่อเป็นชั้นๆที่เรียกว่า จูบาโกะ นอกจากนี้ยังฉีกเนื้อปลาไหลและผสมกับข้าวอย่างเท่าๆ กันเพื่อทำฮิตสึมบูชิ(櫃まぶし) ซึ่งสามารถมีความสุขในการรับประทานได้ในบริเวณนาโงยะ
== อ้างอิง ==
== บรรณานุกรม ==
(4th edition)
(world encyclopedia, in Japanese), vol. 7, article on "kabayaki" by 　(1881-1958).
triptych print "Edomae ōkabayaki" Picture by Shuntei, 1806 The British Museum
อาหารญี่ปุ่น
อาหารปิ้งย่าง
ขนมขบเคี้ยว

ขนมขบเคี้ยว (snack food) หรือ ของขบเคี้ยว เป็นอาหารว่างหรือเป็นขนมที่รับประทานยามว่างที่มีชิ้นเล็ก ๆ ได้แก่ มันฝรั่งทอด ลูกอม ลูกกวาด ช็อกโกแลต คุกกี้ หมากฝรั่ง และของหวานที่เคี้ยวได้ต่าง ๆ เช่น นมอัดเม็ด ขนมขบเคี้ยวพบได้ทั่วโลกเป็นรูปแบบของอาหารที่ไม่ได้เป็นมื้อหลักของวัน แต่หมายถึงอาหารที่มีไว้เพื่อระงับความหิวระหว่างมื้อ และให้พลังงานแก่ร่างกายได้เล็กน้อย คำ ๆ นี้อาจอ้างอิงถึงอาหารที่ใช้บริโภคระหว่างมื้อเพื่อเป็นความสนุกสนานในการลิ้มรสชาติ
อาหารว่าง
บรุกแลนส์

บรุกแลนส์ (Brooklands) เป็นสนามแข่งรถในอดีต ตั้งอยู่ใกล้เมืองเวย์บริดจ์ เซอร์รีย์ ประเทศอังกฤษ  เป็นสนามแข่งรถแห่งแรกของโลกที่สร้างเป็นรูปวงรี เปิดใช้งานตั้งแต่ พ.ศ. 2450  จนถึง พ.ศ. 2482   นอกจากนี้ยังถูกใช้งานเป็นสนามบิน แห่งแรก ๆ ของประเทศอังกฤษ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2451 และเป็นโรงเรียนการบินแห่งแรกของอังกฤษใน พ.ศ. 2453
สนามแห่งนี้เปิดใช้งานตั้งแต่วันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2450 และใช้เป็นสถานที่แข่งขันรถแบบต่อเนื่อง 24 ชั่วโมง เป็นครั้งแรกของโลก หลังเปิดใช้ไม่นาน  เมื่อเริ่มสร้างมีความยาว 2.75 ไมล์ (4.4 กิโลเมตร) และได้ต่อเติมเป็น 3.25 ไมล์ (5.2 กิโลเมตร) สนามแห่งนี้นับเป็นสนามสำคัญในช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง สนามแข่งรถถูกปิดใช้งานและใช้เป็นที่ตั้งโรงงานสร้างเครื่องบินทิ้งระเบิด Vickers Wellington และใช้งานต่อเนื่องมาจนถึงปี พ.ศ. 2532
ปัจจุบัน บรุกแลนส์ ใช้งานเป็นพิพิธภัณฑ์เกี่ยวกับการบินและยานยนต์ เป็นสถานที่จัดแอร์โชว์ และแข่งขันรถโบราณ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The Brooklands Society 
Brooklands Museum
สนามแข่งรถในประเทศอังกฤษ
สิ่งก่อสร้างในเทศมณฑลเซอร์รีย์
ซัลทซ์บวร์ค

ซัลทซ์บวร์ค (Salzburg; , ) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดลำดับที่ 4 ในประเทศออสเตรีย และเป็นเมืองหลวงของรัฐซัลทซ์บวร์ค เมืองเก่าของซัลทซ์บวร์คและสถาปัตยกรรมบาโรกเป็นหนึ่งในใจกลางเมืองที่ถูกดูแลรักษาอย่างดีที่สุดในกลุ่มประเทศที่พูดภาษาเยอรมันด้วยกัน และได้รับการยูเนสโกขึ้นทะเบียนให้เป็นมรดกโลก ในปี พ.ศ. 2540 ซัลทซ์บวร์คเป็นที่จดจำกันในฐานะที่ตั้งอยู่บนเทือกเขาแอลป์ ซัลทซ์บวร์คเป็นบ้านเกิดของโมทซาร์ท คีตกวีคลาสสิก และเป็นฉากของภาพยนตร์เพลง มนต์รักเพลงสวรรค์ (The Sound of Music) รวมถึงละครไทยเรื่อง ดาวหลงฟ้า ภูผาสีเงิน อีกด้วย
==ภูมิอากาศ==
==อ้างอิง==
เมืองในประเทศออสเตรีย
แหล่งมรดกโลกในประเทศออสเตรีย
แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
 
รัฐซัลทซ์บวร์ค
ฟูจิสปีดเวย์

ลู่แข่งนานาชาติฟูจิ เป็นสนามแข่งรถ ตั้งอยู่เชิงภูเขาไฟฟูจิ ในเมืองโอยามะ จังหวัดชิซูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นของโตโยต้ามอเตอร์หลังจากซื้อมาจากมิตซูบิชิ ในปี พ.ศ. 2543  ปัจจุบันใช้เป็นสถานที่แข่งขันรถสูตรหนึ่งเจแปนกรังปรีซ์ NASCAR และโมโตจีพี หลังจากว่างเว้นการจัดแข่งขันรายการใหญ่นานถึง 29 ปี และได้รับการปรับปรุงเส้นทาง และผลักดันจากโตโยต้า  แย่งชิงสถานะการเป็นเจ้าภาพจากสนามซูซูกะเซอร์กิตของฮอนด้ามอเตอร์
สนามฟูจิสปีดเวย์ เริ่มสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2506 เพื่อใช้จัดการแข่งขันรถในรูปแบบเดียวกับ NASCAR ของสหรัฐ ในระยะแรกสนามมีความยาว 4 กิโลเมตร (2.5 ไมล์)  เปิดใช้งานเมื่อ พ.ศ. 2508 และมีการปรับปรุงใหม่หลายครั้ง และได้เป็นสถานที่จัดแข่งขันรถสูตรหนึ่งเป็นครั้งแรกในญี่ปุ่น เมื่อ พ.ศ. 2519  ก่อนจะถูกย้ายไปจัดที่ซูซูกะเซอร์กิต เนื่องจากปัญหาเรื่องความปลอดภัย และเกิดอุบัติเหตุร้ายแรงบ่อยครั้ง
สนามฟูจิสปีดเวย์ ได้รับการปรับปรุงครั้งล่าสุดในปี พ.ศ. 2546 จากการออกแบบโดยแฮร์มัน ทิลเคอ ชาวเยอรมัน
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Fuji Speedway official website 
Fuji Speedway info from official F1 website
A visit to the Fuji Speedway 
Trackpedia's guide to the Fuji Speedway 
สนามแข่งรถในประเทศญี่ปุ่น
สิ่งก่อสร้างในจังหวัดชิซูโอกะ
ไกลกังวล

ไกลกังวล อาจหมายถึง:
เพลงไกลกังวล - เพลงพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
วังไกลกังวล - วังที่ประทับที่ตั้งอยู่ในอำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
พระราชวังซ็องซูซี - พระราชวังในประเทศเยอรมนี ชื่อของพระราชวังมีความหมายว่า "ไกลกังวล"
เทเนอร์

เทเนอร์ (Tenor) คือ โทนเสียงในการร้องเพลงประสานเสียง ซึ่งเป็นโทนเสียงสูงของนักร้องชาย
การร้องเพลง
คำศัพท์ดนตรี
↗↘↗↘↗↘↗↘↗↘↗↘↗↘
โซปราโน

โซปราโน (Soprano)  คือ โทนเสียงในการร้องเพลงประสานเสียง ซึ่งเป็นโทนเสียงที่สูงของนักร้องหญิง และเป็นโทนเสียงที่สูงที่สุดในวงขับร้องประสานเสียงอีกด้วย
ประเภทของเสียงโซปราโน
dramatic soprano เป็นเสียงสูงที่มีพลัง สามารถเร้าอารมณ์หรือที่เรียกว่ามี "declamatory ability" เช่น เสียงของนักอุปรากรชั้นนำ
lyric soprano เป็นเสียงที่มีพลังน้อยกว่าแบบแรก มีลักษณะนุ่มนวล เรียบๆ ฟังได้อย่างสบายๆ และรื่นหู การขับร้องของเสียงนี้จัดเข้าลักษณะที่เรียกว่า "cantabile style" (pleasant singing)
coloratura soprano เป็นเสียงที่สูงมาก กังวานแจ่มใส เป็นเสียงที่มีลูกคอถี่ยิบเป็นพิเศษ
การร้องเพลง
คำศัพท์ดนตรี
อัลโต

อัลโต (Alto) มาจากรากศัพท์ภาษาละตินว่า Altus แปลว่า "เสียงสูง"  มีความหมายหลายแบบ
สำหรับเครื่องดนตรี อัลโต มักหมายถึงเสียงเครื่องดนตรีที่มีเสียงสูงสุดเป็นอันดับสอง รองจากทรีเบิล (treble) หรือ โซปราโน  เช่น อัลโตแซกโซโฟน มีเสียงสูงรองจากโซปราโนแซกโซโฟน และเสียงสูงกว่าเทเนอร์แซกโซโฟน
ในวงขับร้องประสานเสียงแบบสี่แนว SATB เสียงอัลโต ถือเป็นโทนเสียงสูงเป็นที่สองจากสี่ระดับ (ประกอบด้วย โซปราโน, (คอนทรา)อัลโต, เทเนอร์ และเบส)  โดยโทนเสียงต่ำสุดของนักร้องหญิง บางครั้งเรียกว่า คอนทราลโต (contralto)  มาจากการประสมคำว่า contra และ alto แต่หากเป็นวงขับร้องประสานเสียงแบบหญิงล้วน ซึ่งมักนิยมร้องแบบสองแนว SA หรือสามแนว SSA เสียงอัลโตจะเป็นเสียงนักร้องหญิงที่โทนเสียงต่ำที่สุดในวง
การร้องเพลง
คำศัพท์ดนตรี
นครเกแบ็ก

นครเกแบ็ก (Ville de Québec) หรือ นครควิเบก (Québec City, Quebec City) เป็นเมืองหลวงของรัฐเกแบ็ก โดยเกแบ็กเป็นเมืองใหญ่อันดับสองของรัฐรองมาจากมอนทรีออล ตัวเมืองอยู่ห่างจากมอนทรีออล 233 กิโลเมตร
ตัวเมืองจะมีจุดที่เป็นเมืองเก่า (Vieux-Québec) ซึ่งเป็นเมืองที่เก่าที่สุดในทวีปอเมริกาเหนือ ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1608 โดยในส่วนเมืองเก่านี้เองได้ถูกกำหนดให้เป็นมรดกโลกโดยยูเนสโก เมืองเกแบ็กมีประชากร 494,142 คน (สัมมโน 2549)
ชื่อเมืองเกแบ็กมาจากคำในภาษาของอินเดียนแดงเผ่าอัลกอนควิน จากคำว่า Kébec หมายถึงจุดที่แม่น้ำแคบเข้า ซึ่งเป็นตำแหน่งที่ตั้งของเมืองเกแบ็กพอดี
== ประวัติ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์เมืองเกแบ็ก อย่างเป็นทางการ 
เกแบ็ก ฝรั่งเศสแห่งอเมริกาเหนือ
เมืองในรัฐเกแบ็ก
น้ำมันดีเซล

น้ำมันดีเซล (Diesel fuel) คือ น้ำมันเชื้อเพลิงสำหรับเครื่องยนต์ดีเซล เป็นส่วนหนึ่งของน้ำมันดิบที่ได้จากโรงกลั่นน้ำมัน (เช่นเดียวกับน้ำมันเบนซิน) ซึ่งเป็นน้ำมันที่เรียกว่า น้ำมันใส มีจุดเดือดอยู่ที่ประมาณ 180-370 องศาเซลเซียส เครื่องยนต์ดีเซลเป็นเครื่องยนต์ที่มีแรงอัดสูง (High Compression) และ สามารถจุดระเบิดได้เอง การจุดระเบิดของเชื้อเพลิงชนิดนี้เกิดขึ้นมาจากความร้อนของแรงอัดสูงของอากาศในกระบอกสูบ โดยไม่มีความจำเป็นที่จะต้องใช้หัวเทียน
ผลิตภัณฑ์น้ำมันดีเซลที่ใช้งานอาจแบ่งตามคุณสมบัติที่ใช้ คือ
น้ำมันดีเซลหมุนเร็ว เป็นผลิตภัณฑ์ที่ใช้กับเครื่องยนต์ที่มีความเร็วรอบสูง มีความเร็วเกิน 1,000 รอบต่อนาทีขึ้นไป  เช่น รถยนต์เครื่องยนต์ดีเซล
'น้ำมันดีเซลหมุนช้า เป็นผลิตภัณฑ์ที่ใช้กับเครื่องยนต์ที่มีความเร็วรอบต่ำ จะต่ำกว่า 1,000 รอบต่อนาที เช่น เครื่องจักรกล
แต่ด้วยข้อจำกัดของเครื่องยนต์ดีเซลคือให้แรงม้าน้อยจึงใช้บรรทุกของได้ดี
== ดูเพิ่ม ==
ไบโอดีเซล
== อ้างอิง ==
เครื่องยนต์ดีเซล จากไทยกู๊ดวิว 
ผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียม
วังคันธวาส

วังคันธวาส ตั้งอยู่บนถนนวิทยุ เป็นตำหนักที่ประทับส่วนพระองค์ของสมเด็จพระราชปิตุจฉา เจ้าฟ้าวไลยอลงกรณ์ กรมหลวงเพชรบุรีราชสิรินธร 
ซึ่งหลังจากสมเด็จพระราชปิตุจฉา เจ้าฟ้าวไลยอลงกรณ์ กรมหลวงเพชรบุรีราชสิรินธร สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2481 สมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า ได้พระราชทานวังคันธวาสให้กับโรงเรียนราชินีบน เพื่อเก็บผลประโยชน์เป็นรายได้บำรุงโรงเรียน  ปัจจุบันพื้นที่ของวังคันธวาส เป็นที่ตั้งของโรงแรมดิ แอทธินี โฮเทล แบงค็อก, อะ ลักซ์ชูรี คอลเล็คชั่น โฮเทล ของนายเจริญ สิริวัฒนภักดี
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
คันธวาส
อี จุน-กี

อี จุน-กี (; เกิด 17 เมษายน ค.ศ. 1982) เป็นนักแสดง นักร้อง นักเต้น และนายแบบชาวเกาหลีใต้ เขามีชื่อเสียงครั้งแรกในภาพยนตร์ที่ได้รับคำชมอย่าง กบฏรักจอมแผ่นดิน (2005) และได้รับการยอมรับมากขึ้นในละครรัก-ตลกเรื่อง รักหมดใจยัยกะล่อน (2005−06) ตั้งแต่นั้นมา เขาได้แสดงแนวอื่น ๆ ที่หลากหลาย เช่น ละครประวัติศาสตร์ (ซากึก) และโลดโผนระทึกขวัญ เขายังเป็นที่รู้จักจากละครเรื่อง ข้ามมิติ ลิขิตสวรรค์ ในบทบาท วังโซ ความนิยมของเขาโดยเฉพาะในทวีปเอเชีย ทำให้เขามีชื่อเสียงในระดับฮันรยู
== ผลงานการแสดง ==
===ภาพยนตร์===
===ละครโทรทัศน์===
===เว็บซีรีส์===
== ผลงานเพลง ==
===อัลบัม===
===ซาวด์แทร็ก===
==ผลงานตีพิมพ์==
== รางวัลและการเสนอชื่อ ==
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
นักแสดงชายจากปูซาน
นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวเกาหลีใต้
นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวเกาหลีใต้
นายแบบเกาหลีใต้
คริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิกชาวเกาหลีใต้
นักแสดงชายชาวเกาหลีใต้ในศตวรรษที่ 21
นักร้องชายชาวเกาหลีใต้ในศตวรรษที่ 21
ผู้ชนะมามาอะวอดส์
ทัศนคติขัดขวาง

ทัศนคติขัดขวาง (conflict attitude หรือ conflict paradigm ) คือการมีแนวคิดทัศนคติ หรือ กรอบแนวคิดที่ ขัดขวางกันและกัน
ไม่คิดไปในทิศทางดียวกัน มีความคิด อยู่ตรงข้ามกันโดยปราศจากเหตุผลอันสมควร
การแสดงออกถึงความไม่เห็นด้วย ความขัดแย้งในเชิงแนวความคิด คิดคนละขั้ว คิดคนละทาง
ปรัชญา
วัดประดู่ทรงธรรม

วัดประดู่ทรงธรรม หรือ วัดประดู่โรงธรรม สร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี ตั้งอยู่ในเขตอำเภอพระนครศรีอยุธยา ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะเมือง บริเวณกลุ่มวัดในเขตอโยธยา เดินทางโดยรถยนต์ตามเส้นทางถนนจากวงเวียนเจดีย์วัดสามปลื้มไปทางทิศเหนือ
== ประวัติ ==
วัดประดู่ทรงธรรมในปัจจุบันเกิดจากการรวมพื้นที่วัดโบราณ 2 วัดคือ วัดประดู่ และ วัดโรงทาน (วัดโรงธรรม) สำหรับวัดประดู่ ถูกกล่าวถึงในพระราชพงศาวดาร ในคราวที่พระภิกษุสงฆ์ของวัดประดู่ 8 รูป ได้ช่วยเหลือสมเด็จพระเจ้าทรงธรรม ให้หลบหนีจากการก่อกบฏของพวกญี่ปุ่นที่หมายปลงพระชนม์ชีพ เมื่อ พ.ศ. 2153
ในบันทึกของเอ็งเงิลแบร์ท เค็มพ์เฟอร์ (Engelbert Kaempfer) ได้กล่าวว่าเจ้าพระยาพระคลัง (เจ้าพระยาโกษาธิบดี (เหล็ก)) ได้ทำการบูรณะวัดแห่งหนึ่ง ซึ่งในบันทึกของหมอแกมป์เฟอร์เรียกว่า วัดพระยาพระคลัง ซึ่งส่วนใหญ่เชื่อว่าคือวัดสมณโกฎฐารามกับวัดกุฎีดาว แต่จากการเทียบแผนที่หมอแกมป์เฟอร์ของอชิรวิชญ์ อันธพันธ์ พบว่าตำแหน่งวัดพระยาพระคลังตรงกับวัดประดู่และวัดโรงทาน (วัดโรงธรรม) จึงสันนิษฐานว่าวัดประดู่อาจเป็นวัดพระยาพระคลังก็เป็นได้ 
พ.ศ. 2301 สมเด็จพระเจ้าอุทุมพร ได้สละราชสมบัติให้สมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์ ทรงพระผนวชและพำนักที่วัดประดู่
พ.ศ. 2302 พระเจ้าอลองพญายกทัพมาตีกรุงศรีอยุธยา สมเด็จพระเจ้าอุทุมพรได้ลาพระผนวชมาช่วยทำการศึก เมื่อพม่าเลิกทัพไปจากกรุงศรีอยุธยาแล้ว สมเด็จพระเจ้าอุทุมพรก็ทรงพระผนวชอีกครั้งยังวัดโพธิ์ทองคำหยาด จากนั้นเสด็จฯ กลับมาประทับ ณ วัดประดู่ตามเดิม เมื่อสงครามคราวเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 ได้เสด็จฯ จากวัดประดู่มาประทับยังวัดราชประดิษฐานในพระนคร
เมื่อแรกรวมวัดเข้ากันในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวนั้นเรียกชื่อวัดว่า วัดประดู่โรงธรรม ก่อนที่จะเปลี่ยนชื่อเป็น วัดประดู่ทรงธรรม จนถึงปัจจุบัน อนึ่ง พื้นที่ของวัดประดู่ทรงธรรมในปัจจุบันคือพื้นที่ของวัดโรงทาน (วัดโรงธรรม) ส่วนวัดประดู่ที่เป็นที่ผนวชของสมเด็จพระเจ้าอุทุมพรนั้น ตั้งอยู่เหนือวัดโรงทาน(วัดโรงธรรม) โดยมีคลองวัดประดู่กั้นระหว่างทั้ง 2 วัด ปัจจุบันวัดประดู่ยังเหลือซากวัดร้างอยู่ ส่วนคลองวัดประดู่ถูกถมบางส่วน
== ความสำคัญ ==
สถานที่สำคัญภายในวัด คือพระอุโบสถสมัยกรุงศรีอยุธยาที่มีการบูรณะใหม่ในราวสมัยรัชกาลที่ 4 มีจิตรกรรมฝาผนังเล่าเรื่องราว ทศชาติชาดกพุทธประวัติภาพขบวนเสด็จทางสถลมารควิถีชีวิต และการละเล่นของคนไทยในสมัยก่อน ปัจจุบัน วัดประดู่ทรงธรรมเป็นแหล่งศิลปศาสตร์พุทธศาสตร์หลายแขนง โดยเฉพาะมนต์คาถาการตีเหล็กของหลวงพ่อเลื่อง และหลวงพ่อรอดเสือพระเถระเจ้าอาวาส ในสมัยก่อน นอกจากนี้ภายในวัดประดู่ฯ ยังมีพันธุ์ไม้โบราณขนาดใหญ่นานาชนิดขึ้นอยู่รอบวัด พาให้ร่มรื่นแก่ผู้มาเยือน
== อ้างอิง ==
วัดในอำเภอพระนครศรีอยุธยา
โบราณสถานในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
วัดกษัตราธิราชวรวิหาร

วัดกษัตราธิราชวรวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดวรวิหาร ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา อำเภอพระนครศรีอยุธยา นอกเกาะเมืองทางด้านทิศตะวันตก ตรงข้ามกับวังหลังหรือวังสวนหลวง เดิมชื่อ "วัดกษัตรา" หรือ "วัดกษัตราราม"
วัดกษัตราธิราชวรวิหาร เป็นวัดโบราณสร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี มีพระปรางค์เป็นประธานของวัด ในสมัยรัชกาลที่ 1 สมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้ากรมพระอนุรักษ์เทเวศร์ กรมพระราชวังบวรสถานพิมุข และสมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมขุนอิศรานุรักษ์ (เกศ) ทรงปฏิสังขรณ์ขึ้นใหม่ทั้งพระอาราม
วัดกษัตราเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดกษัตราธิราช" ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
สถานที่สำคัญภายในวัด คือ พระประธานในพระอุโบสถที่มีแท่นฐานผ้าทิพย์ปูนปั้น ฝีมือประณีตงดงาม ใบเสมาของพระอุโบสถเป็นใบเสมาคู่แกะสลักลวดลายวิจิตรบรรจง
ปัจจุบันเป็นวัดที่มีพระสงฆ์จำพรรษา พระสงฆ์ที่เป็นที่นับถือ คือพระเกจิอาจารย์หลวงปู่เทียม
== คลังภาพ ==
ไฟล์:วัดกษัตราธิราชวรวิหาร544.jpg|วัดกษัตราธิราชวรวิหาร
ไฟล์:วัดกษัตราธิราชวรวิหาร 2.JPG|วัดกษัตราธิราชวรวิหาร
ไฟล์:วัดกษัตราธิราชวรวิหาร 5.jpg|วัดกษัตราธิราชวรวิหาร
ไฟล์:พระอุโบสถ วัดกษัตราธิราช Wat Kasattrathiraj (3).jpg|พระอุโบสถ
ไฟล์:พระอุโบสถ วัดกษัตราธิราช Wat Kasattrathiraj (7).jpg|พระอุโบสถ
ไฟล์:พระวิหาร วัดกษัตราธิราช Wat Kasattrathiraj (7).jpg|พระวิหาร
ไฟล์:พระปรางค์ วัดกษัตราธิราช Wat Kasattrathiraj (1).jpg|พระปรางค์
ไฟล์:พระปรางค์ วัดกษัตราธิราช Wat Kasattrathiraj (2).jpg|พระปรางค์
ไฟล์:ศาลาการเปรียญ วัดกษัตราธิราช Wat Kasattrathiraj.jpg|ศาลาการเปรียญ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สิ่งก่อสร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยา
กษัตราธิราชวรวิหาร
กษัตราธิราชวรวิหาร
อุทยานประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา
โบราณสถานในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
วัดบรมวงศ์อิศรวรารามวรวิหาร

วัดบรมวงศ์อิศรวรารามวรวิหาร เดิมชื่อ วัดทะเลหญ้า หรือวัดทำเลหญ้า ด้วยชื่อวัดมาจากชื่อตำบลเดิมมีชื่อว่า ตำบลทะเลหญ้า (หรือตำบลสวนพริกในปัจจุบัน)  เป็นวัดโบราณตั้งอยู่กลางทุ่งนา ด้านทิศตะวันตกของแม่น้ำป่าสักริมคลองน้ำยา (ปัจจุบันเรียกว่า คลองตะเคียนเหนือ หรือคลองขุนละคอนไชย) ใกล้กับเพนียดคลองช้าง พวกกรมพระคชบาลสร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยาตั้งแต่ในรัชกาลสมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราช เคยเป็นวัดของพวกกรมพระคชบาลมาก่อน และยังเคยเป็นที่ตั้งค่ายทหารฝ่ายอยุธยาช่วงการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง เช่น ทัพของหมื่นทิพเสนา ปลัดกรมตำรวจในขวา ถือพล 1,000 นาย ตั้งพลที่วัดทะเลหญ้า ในพระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา กล่าวว่า เมื่อ พ.ศ. 2302 ครั้งศึกอลองพญายกมาประชิดพระนคร ทหารฝ่ายอยุธยาแต่งทัพไปยันข้าศึกกองหน้าของพม่าแต่ถูกทัพพม่าตีแตกไล่มาจนถึงวัดทะเลหญ้า แม้ฝ่ายทหารอยุธยาตั้งค่ายหนุนอยู่ที่นั่นก็ยกออกไปช่วยแต่ถูกข้าศึกตีแตกพ่ายไปอีก วัดทะเลหญ้าจึงถูกทิ้งร้างกลายเป็นโคกอยู่กลางทุ่งหลังจากเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2310 เป็นต้นมา แม้กองทัพพม่าได้เผาพระที่นั่งเพนียด แต่วัดคงไม่ได้ถูกไฟไหม้ไปด้วยเพราะปรากฎว่ายังมีพระสงฆ์จำพรรษาอยู่ตลอดเวลาจนถึงสมัยรัตนโกสินทร์
ต่อมา เมื่อปี พ.ศ. 2419 สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ามหามาลา กรมพระยาบำราบปรปักษ์ ได้เสด็จไปทอดพระเนตรการคล้องช้างที่พระนครศรีอยุธยา ทรงเห็นว่าเป็นวัดที่ชำรุดทรุดโทรม จึงทรงบริจาคเงินบูรณปฏิสังขรณ์โบสถ์ วิหารของวัดใหม่ทั้งหมด ในลักษณะสร้างวัดขึ้นมาใหม่ในที่วัดร้างเพราะศิลปกรรมภายในพระอุโบสถ วิหาร เจดีย์ รูปศิลปะต่างๆ เป็นลายเครือวัลย์ล้อมพระมหามาลา อาจเป็นตราประจำองค์พระผู้สถาปนาวันนี้ ล้วนเป็นศิลปกรรมสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ทั้งสิ้น แล้วทรงถวายเป็นพระอารามหลวง พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวพระราชทานชื่อใหม่ว่า "วัดบรมวงศ์อิศรวราราม" พร้อมทั้งเสด็จพระราชดำเนินตัดลูกพัทธสีมา พระองค์เสด็จพระราชดำเนินมายังวัดบรมวงศ์อิศรวรารามวรวิหารถึง 8 ครั้ง
ใน พ.ศ. 2444 หลังจากสมเด็จฯ เจ้าฟ้ากรมพระยาบำราชปรปักษ์สิ้นพระชนมแล้ว 15 ปี ปรากฏว่า ผนังอุโบสถด้านทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ได้ทรุด พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงพระราชทานความช่วยเหลือซ่อมแซม ส่วนเสนาสนะอื่น ๆ นั้น พระยาปริยัติวงศาจารย์ได้บูรณปฏิสังขรณ์เรื่อยมา
สิ่งศักดิ์สิทธิ์และสิริมงคลสำคัญของวัด คือ ประวัติศาสตร์ของวัดกับรัชกาลที่ 5 มีรูปหล่อเคารพพระองค์ในวิหาร นอกจากนี้ยังมีพระตำหนักของพระองค์เป็นที่เก็บรูปภาพโบราณและพระราชประวัติตั้งแต่ประสูติจนถึงสวรรคต ส่วนเจดีย์ทรงกลมที่ตั้งอยู่ระหว่างพระอุโบสถกับวิหาร สร้างบนเนินเจดีย์โบราณของวัดเพื่อเป็นที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ และพระอัฐิกับพระสรีรางคาร ของสมเด็จฯ เจ้าฟ้ากรมพระยาบำราบปรปักษ์
== คลังรูปภาพ ==
ไฟล์:หลวงพ่อเพชร วัดบรมวงศ์อิศรวราราม Luang Po Phet of Wat Borommawong Issarawararam (2).jpg|หลวงพ่อเพชร พระประธานในพระอุโบสถ
ไฟล์:วัดบรมวงศ์อิศรวราราม Wat Borommawong Issarawararam (14).jpg|พระเจดีย์
ไฟล์:วัดบรมวงศ์อิศรวราราม Wat Borommawong Issarawararam (8).jpg|พระพุทธรูปในพระวิหาร
ไฟล์:วัดบรมวงศ์อิศรวราราม Wat Borommawong Issarawararam (5).jpg|พระพุทธรูปในพระวิหาร
ไฟล์:วัดบรมวงศ์อิศรวราราม Wat Borommawong Issarawararam (9).jpg|พระบรมรูป รัชกาลที่ 5
== อ้างอิง ==
เชิงอรรถ
บรมวงศ์อิศรวรารามวรวิหาร
บรมวงศ์อิศรวรารามวรวิหาร
สิ่งก่อสร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยา
โบราณสถานในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ชื่อตั้งไร้คำบรรยาย

ชื่อตั้งไร้คำบรรยาย (Nomen nudum) เป็นคำในภาษาละตินที่แปลว่า  "ชื่อที่ปราศจาก" ใน อนุกรมวิธาน ถูกใช้เพื่อแสดงถ้อยคำที่ดูเหมือน ชื่อวิทยาศาสตร์และมีความมุ่งหมายให้มันเป็นชื่อวิทยาศาสตร์ในเวลาต่อมา แต่ยังไม่สามารถเป็นได้เพราะที่มีการตีพิมพ์หรือเผยแพร่ออกไปยังไม่มีรายละเอียดที่เพียงพอ และด้วยเหตุนี้จึงเป็น "ปราศจาก"
เพราะ ชื่อตั้งไร้คำบรรยาย ยังไม่ใช่ชื่อวิทยาศาสตร์ที่ผู้เขียนสามารถตีพิมพ์ลงไปให้ถูกต้องได้ ถ้าผู้เขียนตีพิมพ์โดยใช้ชื่อ ชื่อตั้งไร้คำบรรยาย เป็นคนแรก และภายหลังถูกรับรองด้วยรายละเอียดที่ใช้ได้และเหตุผลที่เพียงพอ วันที่ตีพิมพ์, เหตุผล, รายละเอียด จะกลายเป็นวันที่ที่อนุกรมวิธานตั้งชื่อนี้ขึ้น
อภิธาน ของระบบชื่ออนุกรมวิธานสัตว์สากล (International Code of Zoological Nomenclature (ICZN) ) ให้นิยามว่า:
และระเบียบของระบบชื่ออนุกรมวิธานสัตว์:
อภิธานของระบบชื่ออนุกรมวิธานพืชสากล (International Code of Botanical Nomenclature (ICBN) ) ให้นิยามว่า:
== ดูเพิ่ม ==
Nomen dubium
ระบบการเรียกชื่อสิ่งมีชีวิต
ชีววิทยา
วัดตูม (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)

วัดตูม ตั้งอยู่ริมถนนสายประตูชัย อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นวัดที่สร้างขึ้นตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา โดยใช้เป็นที่สำหรับลงเครื่องพิชัยสงคราม วัดตูมได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์เรื่อยมาและได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นพระอารามหลวงในรัชกาลที่ 4
พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวและพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เสด็จพระราชดำเนินมาทรงบำเพ็ญพระราชกุศลถวายผ้าพระกฐินหลายครั้ง โดยเฉพาะในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้มีการทำพิธีลงยันต์และอักขระลงในธงไชยพระครุฑพ่าห์เพื่อพระราชทานเป็นธงไชยเฉลิมพลแก่ทหารในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1

สิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่สำคัญภายในวัดตูม คือ "หลวงพ่อทองสุขสัมฤทธิ์" เป็นพระพุทธรูปสำริดทรงเครื่องปางมารวิชัย โดยมีลักษณะพิเศษ คือ บนพระเศียรขององค์พระสามารถเปิดออกและมีน้ำไหลซึมออกมาตลอดเวลา เชื่อกันว่าเป็นน้ำมนต์ศักดิ์สิทธิ์สามารถรักษาโรคภัยให้หายได้ และผู้มีขอพรมักจะประสบผลสำเร็จ โดยเฉพาะในด้านอาชีพหน้าที่การงาน
== สิ่งที่น่าสนใจ ==
พระพุทธรูปซึ่งมีลักษณะพิเศษคือ พระเศียรตอนเหนือพระนลาฎ (หน้าผาก) เปิดออกได้และพระเกศมาลาถอดได้ ภายในพระเศียรเป็นบ่อกว้างลึกลงไปเกือบถึงพระศอ มีน้ำไหลซึมออกมาตลอดเวลาเหมือนหยาดเหงื่อ เป็นน้ำใสเย็นบริสุทธิ์ปราศจากมลทิน สามารถรับประทานได้โดยปราศจากอันตรายใดๆ และไม่แห้งขาดหาย พระพุทธรูปองค์นี้เป็นพระพุทธรูปสัมฤทธิ์ทรงเครื่อง ปางมารวิชัย นามเดิมของท่านคือ "หลวงพ่อทองสุขสัมฤทธิ์" เรียกกันเป็นสามัญว่า "หลวงพ่อสุข" หน้าตักกว้าง 87 เซนติเมตร สูง 1.50 เมตร สร้างสมัยใดไม่ปรากฏตำนาน เป็นพระทรงเครื่องแบบมหาจักรพรรดิ์ราชาอธิวาสสวมมงกุฎ มีกุณฑลทับทรวง สังวาลพาหุรัดประดับด้วยเนาวรัตน์ ประทับนั่งขัดสมาธิ พระพุทธรูปองค์นี้จะเปิดเศียรพระทุกวันที่ 1 ของเดือน
ตูม
สิ่งก่อสร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยา
ตูม
วัดเจดีย์แดง

วัดเจดีย์แดง หรือที่ชาวบ้านเรียกกันว่า วัดแดง ตั้งอยู่ที่บ้านแดง หมู่ที่ 4 ตำบลหัวรอ อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ปัจจุบันเป็นวัดสังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีเนื้อที่ 19 ไร่ 3 ตารางวา พื้นที่เป็นที่ราบลุ่มประกอบด้วยสิ่งก่อสร้างหรืออาคารเสนาสนะสำคัญๆ คือ อุโบสถก่ออิฐถือปูน ขนาดกว้าง 12 เมตร ยาว 24 เมตร ศาลาการเปรียญสร้างด้วยไม้ ขนาดกว้าง 10 เมตร ยาว 30 เมตร กุฏิ 7 หลัง เป็นอาคารไม้ 4 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 3 หลัง และหอระฆังก่ออิฐถือปูน 1 หลัง
เมื่อพิจารณาแผนผังของวัดพบว่า ด้านหน้าของวัดหันไปทางทิศตะวันออก ด้านหลังอยู่ใกล้กับแม่น้ำลพบุรีซึ่งเป็นเส้นทางไปออกโพธิ์สามต้น มีการแบ่งเขตออกเป็นเขตพุทธาวาสและเขตสังฆาวาสด้วยทางเดินถนนคอนกรีตขนาดเล็ก เขตพุทธาวาสประกอบด้วยอุโบสถ เจดีย์ใหญ่ด้านหลังอุโบสถ และสระน้ำโบราณทางทิศใต้ขนาดใหญ่เกือบเท่าความกว้างยาวของอุโบสถ สิ่งก่อสร้างทั้งสามนี้มีมาแต่ครั้งกรุงศรีอยุธยา ส่วนศาลาเล็กระหว่างอุโบสถและเจดีย์ใหญ่ และเมรุเผาศพ สร้างเพิ่มสมัยปัจจุบัน ส่วนเขตสังฆาวาสประกอบด้วย หมู่กุฏิ ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ หอระฆัง และเจดีย์ขนาดเล็กทรงหกเหลี่ยมและทรงแปดเหลี่ยมรวม 2 องค์ ล้วนเป็นสถาปัตยกรรมสมัยรัตนโกสินทร์
เจดีย์แดง
เจดีย์แดง
โบราณสถานในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
วัดเสนาสนารามราชวรวิหาร

วัดเสนาสนารามราชวรวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นเอก ชนิดราชวรวิหาร ตั้งอยู่ตำบลหัวรอ อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา สร้างตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา ได้รับการปฏิสังขรณ์โดยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 โดยปฏิสังขรณ์ทั้งวัด แล้วเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2406 และพระราชทานนามใหม่ว่า วัดเสนาสนาราม เป็นวัดธรรมยุติกนิกาย โดยได้รวมวัดเสื่อ (วัดท่าเสื่อ) ด้วย ซึ่งมีชื่อในพงศาวดารว่า อุปราชจัน น้องชายขุนวรวงศาธิราช ถูกหมื่นราชเสน่หานอกราชการลอบฆ่าบริเวณวัดท่าเสื่อ ซึ่งในแผนที่อยุธยา พ.ศ. 2503 ได้แสดงว่าวัดเสื่อกับวัดเสนาสนารามเป็นคนละวัด โดยวัดเสื่ออยู่ทางด้านใต้ของวัดเสนาสนาราม อยู่ติดคลองวัดเสื่อซึ่งเชื่อมต่อคลองหอรัตนไชยกับคลองประตูข้าวเปลือก ปัจจุบันวัดเสื่อและคลองวัดเสื่อถูกทำลายจนไม่เห็นสภาพแล้ว
ศาสนสถานที่สำคัญของวัดได้แก่ พระอุโบสถ เป็นสถาปัตยกรรมสมัยอยุธยา หน้าบันด้านหน้าและด้านหลังเป็นไม้แกะสลักปิดทอง ประดับกระจกรูปช้างเอราวัณ ขนาบด้วยฉัตร เหนือเศียรช้างเอราวัณมีพระราชลัญจกรในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว คือรูปพระมหามงกุฏ ภายในพระอุโบสถมีภาพวาดจิตรกรรมฝาผนัง ซึ่งเป็นภาพวาดในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
นอกเหนือจากพระอุโบสถ ยังมีพระวิหารพระพุทธไสยาสน์ และพระวิหารพระอินทร์แปลงซึ่งเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ของวัด ภายในพระวิหาร มีภาพจิตรกรรมฝาผนังสมัยรัชกาลที่ 4 ซึ่งยังคงความงดงามจนถึงปัจจุบัน
พระสัมพุทธมุนี  เป็นพระประธานในพระอุโบสถ ประดิษฐานอยู่ในซุ้มเรือนแก้วยอดพระมหามงกุฎ มีขนาดหน้าตักกว้าง 2 ศอก 2 นิ้ว สูงตลอดพระรัศมี 3 ศอก 1 นิ้ว ที่ซุ้มเรือนแก้วมีอักษรขอมจารึกไว้ รอบๆมีจิตรกรรมฝาผนังรูปเทพชุมนุม
== ลำดับเจ้าอาวาส ==
{|class="wikitable"
|-
! ลำดับที่ || รายนาม || เริ่มวาระ || สิ้นสุดวาระ
|-
| 1 || พระพรหมเทพาจารย์ (บุญรอด พฺรหฺมเทโว) || พ.ศ. 2406 || พ.ศ. 2424
|-
| 2 || พระธรรมราชานุวัตร (ต่าย วารโณ) || พ.ศ. 2425 || พ.ศ. 2441
|-
| 3 || พระพรหมเทพาจารย์ (กล่ำ เหมโก) || พ.ศ. 2441 || พ.ศ. 2464
|-
| 4 || พระญาณดิลก (รอด วราสโย) || พ.ศ. 2464 || พ.ศ. 2465
|-
| 5 || พระพรหมเทพาจารย์ (เจ๊ก กุสุโม) || พ.ศ. 2465 || พ.ศ. 2378
|-
| 6 || พระครูโยคานุกูล (ไสว อมโร)  || พ.ศ. 2478 || พ.ศ. 2497
|-
| 7 || พระราชเมธากร (หลี สิกฺขกาโม) || พ.ศ. 2497 || พ.ศ. 2516
|-
| 8 || พระเทพสุทธิโมลี (ปาน อิสิญาโณ) || พ.ศ. 2516 || พ.ศ. 2543
|-
| 9 || พระราชสุทธิโมลี (พินิจ วราจาโร)  || พ.ศ. 2544 || พ.ศ. 2552
|-
| 10 || พระเทพมงคลโสภณ (โสภณ ปุญฺญโสภโณ) || พ.ศ. 2553 || ปัจจุบัน
|}
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
พระอารามหลวงชั้นเอก ชนิดราชวรวิหาร
สิ่งก่อสร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยา
วัดในอำเภอพระนครศรีอยุธยา
วัดไทยในสังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย
โบราณสถานในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา