pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
อำเภอเมืองชุมพร

เมืองชุมพร เป็นอำเภอศูนย์กลางการปกครองของของจังหวัดชุมพร
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอเมืองชุมพรตั้งอยู่ทางตอนบนของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอท่าแซะและอำเภอปะทิว
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอ่าวไทย
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอสวี
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอกระบุรี (จังหวัดระนอง)
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอเมืองชุมพรแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 17 ตำบล 165 หมู่บ้าน ได้แก่
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอเมืองชุมพรประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 19 แห่ง แบ่งเป็น เทศบาลเมือง 1 แห่ง เทศบาลตำบล 9 แห่ง และ องค์การบริหารส่วนตำบล 9 แห่ง ได้แก่
เทศบาลเมืองชุมพร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าตะเภาทั้งตำบล และยังครอบคลุมไปถึงบางส่วนของตำบลบางหมาก ตำบลนาทุ่ง ตำบลตากแดด ตำบลวังไผ่ และตำบลขุนกระทิง
เทศบาลตำบลวังไผ่ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลวังไผ่
เทศบาลตำบลปากน้ำชุมพร ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลปากน้ำ
เทศบาลตำบลบางลึก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางลึกทั้งตำบล
เทศบาลตำบลนาชะอัง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาชะอังทั้งตำบล
เทศบาลตำบลขุนกระทิง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลขุนกระทิง (นอกเขตเทศบาลเมืองชุมพร)
เทศบาลตำบลบางหมาก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางหมาก (นอกเขตเทศบาลเมืองชุมพร)
เทศบาลตำบลท่ายาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่ายางทั้งตำบล
เทศบาลตำบลหาดทรายรี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหาดทรายรีทั้งตำบล
เทศบาลตำบลวังใหม่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังใหม่ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลวังไผ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังไผ่ (นอกเขตเทศบาลเมืองชุมพรและเทศบาลตำบลวังไผ่)
องค์การบริหารส่วนตำบลปากน้ำ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปากน้ำ (นอกเขตเทศบาลตำบลปากน้ำชุมพร)
องค์การบริหารส่วนตำบลนาทุ่ง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาทุ่ง (นอกเขตเทศบาลเมืองชุมพร)
องค์การบริหารส่วนตำบลตากแดด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตากแดด (นอกเขตเทศบาลเมืองชุมพร)
องค์การบริหารส่วนตำบลหาดพันไกร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหาดพันไกรทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านนา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านนาทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งคา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งคาทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลวิสัยเหนือ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวิสัยเหนือทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลถ้ำสิงห์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลถ้ำสิงห์ทั้งตำบล
มืเอง
ธงชาติคิริบาส

ธงชาติคิริบาส เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ครึ่งบนเป็นพื้นสีแดงมีรูปนกฟรีเกตใหญ่ (ภาษาอังกฤษ: Great Frigatebird อยู่ในสปีชีส์ Fregata minor, ภาษาคิริบาส: te eitei) บินอยู่เหนือดวงอาทิตย์มีรัศมี 17 แฉกโผล่พ้นน้ำ รูปดังกล่าวนี้เป็นสีทอง  ครึ่งล่างของธงเป็นผืนน้ำ มีลักษณะเป็นแถบสีขาวสลับน้ำเงินสีละ 3 แถบ แถบสีดังกล่าวนี้หมายถึงมหาสมุทรแปซิฟิก และหมู่เกาะ 3 หมู่เกาะในประเทศคิริบาส คือ หมู่เกาะกิลเบิร์ต (Gilbert Islands) หมู่เกาะฟีนิกซ์ (Phoenix Islands) และหมู่เกาะไลน์ (Line Islands)  รัศมีทั้ง 17 แฉกแทนเกาะทั้ง 16 เกาะของหมู่เกาะกิลเบิร์ตและเกาะบานาบา (เกาะนี้เดิมเรียกว่าเกาะโอเชียน หรือ Ocean Island) ส่วนรูปนกฟรีเกตใหญ่หมายถึงอำนาจและอิสรภาพ
ธงนี้มีลักษณะอย่างเดียวกับที่ปรากฏในตราแผ่นดินของคิริบาส ซึ่งออกแบบโดยเซอร์ อาเธอร์ กริมเบิล (Sir Arthur Grimble) ในปี พ.ศ. 2475 เพื่อใช้เป็นเครื่องหมายของอาณานิคมหมู่เกาะกิลเบิรต์และเอลลิส (Gilbert and Ellice Islands) ของสหราชอาณาจักร ซึ่งปัจจุบันนี้ได้แก่ประเทศคิริบาส และประเทศตูวาลู ตรานี้เริ่มใช้เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2480 และใช้ประกอบเข้ากับธงเรือรัฐบาลสหราชอาณาจักร (ธงบูลเอนไซน์ - Blue Ensign) เพื่อใช้เป็นธงราชการสำหรับอาณานิคม  ภายหลังในปี พ.ศ. 2522 ก่อนหน้าการประกาศเอกราชของคิริบาสเพียงเล็กน้อย ได้มีการประกวดแบบสำหรับธงชาติและตราของคิริบาสในฐานะรัฐเอกราช แบบตราแผ่นดินในสมัยอาณานิคมก็ได้รับเลือกให้ใช้เป็นตราแผ่นดินและธงชาติของคิริบาสใหม่ โดยมีการดัดแปลงลักษณะบางอย่างให้เป็นอย่างที่ปรากฏในปัจจุบัน ธงนี้ได้ชักขึ้นครั้งแรกที่กรุงทาวารา เมืองหลวงของประเทศ เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2522
== ดูเพิ่ม ==
ตราแผ่นดินของคิริบาส
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สัญลักษณ์ของประเทศคิริบาส
คิริบาส
ตราแผ่นดินของคิริบาส

ตราแผ่นดินของคิริบาส เป็นโล่อาร์มรูปคลื่นน้ำทะเล บนพื้นโล่คือท้องฟ้าสีแดง มีดวงอาทิตย์สีเหลืองตกลงน้ำ หมายถึง มหาสมุทรแปซิฟิก ในเวลาที่ดวงอาทิตย์ส่องแสงก่อนตกดิน กลางท้องฟ้าสีแดงมีนกชนิดหนึ่งชื่อนกไฟรเกตสีเหลือง (นกไฟรเกตคือ นกทะเลชนิดหนึ่ง บินเร็ว ขาสั้น) กำลังบิน
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ธงชาติคิริบาส
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
คิริบาส
สัญลักษณ์ของประเทศคิริบาส
ภาษาบาซาย

ภาษาบาซายเป็นภาษาที่เคยใช้พูดทางภาคเหนือของไต้หวันโดยชาวบาซาย ใกล้เคียงกับภาษาในกลุ่มเกาะฟอร์โมซาตะวันออก อยู่ในตระกูลออสโตรนีเซียน
บาซาย
ตราแผ่นดินของฟีจี

ตราแผ่นดินของฟีจี ในยุครัฐชาติสมัยใหม่ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ภายใต้อาณานิคมเมืองขึ้นของสหราชอาณาจักร แบ่งตามตราแผ่นดินของอาณานิคมฟีจีได้ 3 แบบดังนี้
แบบที่ 1 พ.ศ. 2420 - 2446 26 ปี ใช้ตราแผ่นดินคือรูปผู้หญิงพื้นเมืองชูช่อกิ่งไม้นั่งบน ทุ่งหญ้าอยู่ในโล่ มีคทาชนเผ่า 2 อันไขว้กันวางหลังโล่ ล้อมรอบด้วยช่อกิ่งไม้พื้นเมือง
แบบที่ 2 พ.ศ. 2446 - 2451 5 ปี ใช้ตราแผ่นดินรูปสิงโตยืนบนมงกุฎแบบทิวดอร์ ใต้ตรามี ตัวอักษรอังกฤษเขียนว่า FiJi
แบบที่ 3 ตั้งแต่ พ.ศ. 2451  ใช้ตราแผ่นดินรูปสิงโตถือฝักโกโก้ในพื้นสี่เหลี่ยมเล็กสีแดง ข้างล่างเป็นโล่ธงชาติอังกฤษแบบกากบาทเซนต์จอร์จสีแดงแบ่งเป็น 4 ช่อง แต่ละช่องวางพืชพื้นเมืองของฟีจีดังนี้คือ
* ช่องที่ 1 มุมบนซ้าย รูปต้นอ้อย 3 ต้น
* ช่องที่ 2 มุมบนขวา รูปต้นมะพร้าว
* ช่องที่ 3 มุมล่างซ้าย นกพิราบขาวคาบช่อกิ่งมะกอก
* ช่องที่ 4 มุมล่างขวา กล้วยหอมเครือใหญ่มี 3 - 4 หวีเล็ก
เหนือโล่มีมงกุฎทหารเรือรองรับเรือใบพื้นเมือง และด้านโล่ มีชนพื้นเมือง2คนขนาบถือโล่ ใต้โล่มีแถบโบและคำขวัญ ซึ่งตราแผ่นดินอาณานิคม 3 แบบ 3 ยุคแรกอยู่ในพื้นวงกลมสีขาว
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ธงชาติฟีจี
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ฟีจี
สัญลักษณ์ของประเทศฟีจี
ภาษาบาบูซะห์

ภาษาบาบูซะห์ เป็นภาษาที่ตายแล้วเคยเป็นภาษาของชาวบาบูซะห์ ชนพื้นเมืองในไต้หวัน อยู่ในตระกูลออสโตรนีเซียน สาขากลุ่มเกาะฟอร์โมซา
บาบูซะห์
ภาษาไปวัน

ภาษาไปวัน เป็นภาษาพื้นเมืองของไต้หวัน พูดโดยชาวไปวัน เป็นภาษาตระกูลออสโตรนีเซียน สาขาเกาะฟอร์โมซา มีผู้พูดราว 66,000 คน
ปไวัน
ธงชาติตูวาลู

ธงชาติตูวาลู มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน พื้นสีฟ้า ที่มุมธงบนด้านคันธงมีภาพธงชาติสหราชอาณาจักร ที่ด้านปลายธงมีรูปดาวสีเหลือง 9 ดวง หมายถีงเกาะทั้ง 9 เกาะ ซึ่งรวมกันเป็นประเทศตูวาลู รูปดาวนี้เรียงเป็นแผนที่ของประเทศตูวาลู ซึ่งจะสามารถเห็นได้อย่างชัดเจนหากเอาธงแขวนตามแนวตั้ง ลักษณะธงอย่างนี้คล้ายคลึงกับธงของอีกหลายประเทศที่เป็นอณานิคมของสหราชอาณาจักร ซึ่งมักจะมีภาพของธงชาติสหราชอาณาจักรประกอบอยู่ด้วย ธงนี้เริ่มใช้เมื่อประเทศนี้ได้รับเอกราชโดยเป็นประเทศในเครือจักรภพในปี พ.ศ. 2521 โดยก่อนหน้านี้ได้ประกาศแยกตัวจากหมู่เกาะกิลเบิร์ต (ประเทศคิริบาสในปัจจุบัน) เมื่อ พ.ศ. 2519 ในช่วงเวลาก่อนหน้าที่ตูวาลูจะเป็นประเทศในเครือจักรภพนั้น ได้ใช้ธงเรือรัฐบาลสหราชอาณาจักร ที่ด้านปลายธงมีภาพตราแผ่นดินของหมู่เกาะเอลลิส (ชื่อประเทศในขณะนั้น) ภายในวงกลมสีขาว เป็นธงสำหรับดินแดน
ในปี พ.ศ. 2538 ได้มีการเปลี่ยนธงชาติตูวาลูเป็นแบบที่ไม่อิงกับลักษณะของธงเรือสหราชอาณาจักร โดยเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า ภายในแบ่งเป็น 3 แถบใหญ่ แถบกลางสีฟ้า ขนาบด้วยขอบสีขาวขนาดเล็ก แถบบนและแถบล่างเป็นสีแดง ที่แถบสีฟ้าด้านติดคันธงมีรูปสามเหลี่ยมสีขาว ภายในมีภาพตราแผ่นดิน  บนพื้นธงนั้นมีรูปดาวห้าแฉกสีขาว 9 ดวง พาดผ่านเป็นรูปแผนที่ประเทศตูวาลูดังที่ปรากฏในธงชาติแบบปัจจุบัน ธงนี้ไม่ได้เป็นที่ยอมรับจากประชาชน เนื่องจากเห็นว่าเป็นการนำประเทศออกห่างจากราชวงศ์อังกฤษ ซึ่งเป็นที่นับถือของประชาชน ไปสู่ความเป็นสาธารณรัฐ ธงนี้จึงถูกยกเลิกไปในปี พ.ศ. 2540 และมีการนำธงเดิมกลับมาใช้ โดยมีการปรับปรุงแบบธงเล็กน้อย

==ลำดับภาพธง==
ไฟล์:Flag of the Gilbert and Ellice Islands (1937–1976).svg|23pxธงหมู่เกาะกิลเบิร์ตและเอลลิส, of which Tuvalu was a part.
ไฟล์:Flag of Tuvalu (1976–1978).svg|23pxธงประจำดินแดนตูวาลู ระหว่างวันที่ 1 ตุลาคม, ค.ศ. 1976 ถึง ค.ศ. 1978.
ไฟล์:Flag of Tuvalu (1978–1995).svg|23pxธงชาติ(โทนสีฟ้าเข้ม) ระหว่างวันที่ 1 ตุลาคม, ค.ศ. 1978 ถึง ค.ศ. 1995.
ไฟล์:Flag of Tuvalu (1995).svg|23pxธงชาติ(โทนสีฟ้าอ่อน) ระหว่างเดือนตุลาคมถึงธันวาคม ค.ศ. 1995.
ไฟล์:Flag of Tuvalu (1996–1997).svg|23pxธงชาติ พ.ศ. 2538 - 2540
== ดูเพิ่ม ==
ธงชาติคิริบาส
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สัญลักษณ์ของประเทศตูวาลู
ตูวาลู
ภาษาอตายัล

ภาษาอตายัล เป็นภาษาของชาวอตายัลในไต้หวัน มีสำเนียงย่อย 32 สำเนียง โดยสำเนียงที่เป็นที่รู้จักมากคือ ซโควเลก ตโซเล และ มายรีนัก อยู่ในตระกูลออสโตรนีเซียน สาขากลุ่มเกาะฟอร์โมซา ใช้พูดทางภาคเหนือ มีการเขียนด้วยอักษรละตินและจัดพิมพ์พจนานุกรมและไวยากรณ์ภาษาอตายัลเมื่อ พ.ศ. 2545
อตายัล
ภาษาต้ง

ภาษาต้ง หรือเรียกชื่อในภาษาของชาวต้งว่า ลิ๊กก๊ำ (leec Gaeml) เป็นภาษาตระกูลขร้า-ไท พูดโดยชาวต้งในประเทศจีน แต่เดิมเคยเขียนด้วยอักษรจีน ต่อมาได้มีการพัฒนาการเขียนด้วยอักษรละตินเมื่อ พ.ศ. 2501 แต่ไม่แพร่หลายมากนัก  ภาษาต้งสามารถแบ่งได้เป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มภาษาต้งเหนือและภาษาต้งใต้
== อ้างอิง ==
Ōu Hēngyuán 欧亨元: Cic deenx Gaeml Gax / Dòng-Hàn cídiǎn 侗汉词典 (Dong-Chinese dictionary; Běijīng 北京, Mínzú chūbǎnshè 民族出版社 2004), ISBN 7-105-06287-8.
ตง
กลุ่มภาษาคำ-สุ่ย
จักรยานสีแดง

จักรยานสีแดง (Red Bike Story) ภาพยนตร์ของแกรมมี่ฟิล์ม ออกฉายเมื่อปี พ.ศ. 2540 กำกับโดยยุทธนา มุกดาสนิท นำแสดงโดยนักแสดงและนักร้องชื่อดังอย่าง มอส ปฏิภาณ ปฐวีกานต์ และ อมิตา ทาทา ยัง พร้อมด้วยแชมเปญ เอ็กซ์ บทภาพยนตร์ดัดแปลงมาจากนวนิยายเรื่อง จักรยานแดงในรั้วเขียว ของดำรงค์ อารีกุล ภาพยนตร์ทำรายได้ 49 ล้านบาท
== เรื่องย่อ ==
จักรยานสีแดง เป็นเรื่องราวของวาที (ปฏิภาณ ปฐวีกานต์) ชายหนุ่มที่เพิ่งก้าวเข้าสู่ชีวิตมหาวิทยาลัย และมีเพื่อนสนิทร่วมห้องในหอพักด้วยกันคือ สุคนธ์ และวาทียังมีเพื่อนสนิทหญิงอีกคนหนึ่ง คือ ขม (ทาทา ยัง) ที่รู้จักกันโดยบังเอิญจากการสับกระเป๋ากัน และเมื่อนำมาแลกคืนกัน ทั้งคู่ก็รู้จักกันและสนิทกันแต่นั้นมา
วาทีหลงรักเปรี้ยว (แชมเปญ เอกซ์) นักศึกษาเจ้าของจักรยานสีแดง ในขณะที่สุคนธ์ก็หลงรักอาจารย์ญาดา ที่สอนอยู่ในมหาวิทยาลัย วาทีตามจีบเปรี้ยวด้วยวิธีต่าง ๆ จนวาทียืมจักรยานของเปรี้ยวมาใช้ได้ในที่สุด แต่ด้วยความที่วาทีนำกุญแจไปไขจักรยานผิดคัน ทำให้วาทีถูกตั้งข้อกล่าวหาว่าเป็นขโมย และถูกรุ่นพี่ปกครองของมหาวิทยาลัย ซึ่งหมั่นไส้ตัววาทีอยู่แล้ว พิพากษาให้มีความผิด และจะโดนลงโทษด้วยการถีบตกน้ำ ในตอนแรกเปรี้ยวไม่ยอมมาเป็นพยานให้ว่า ให้ยืมจักรยานแก่วาที ขมเป็นห่วงวาที จึงพูดเกลี้ยกล่อมให้เปรี้ยวมาเป็นพยาน และวาทีก็รอดจากการถูกลงโทษในที่สุด จากเหตุการณ์ในครั้งนั้นทำให้วาทีได้คบกับเปรี้ยว ส่วนความรักของสุคนธ์และครูญาดาก็กำลังไปได้สวย
ความรักของวาทีกับเปรี้ยวมาถึงจุดจบ มื่อเปรี้ยวตัดสินใจไปเรียนเมืองนอก และเลิกคบกับวาที ทำให้วาทีรู้สึกเศร้าและไม่เป็นอันทำอะไร ในขณะที่ครูญาดาไปหมั้นกับชายคนหนึ่ง ทำให้สุคนธ์ก็ช้ำในความรัก และตัดสินใจลาออกจากมหาวิทยาลัย วาทีรู้สึกสูญเสียทั้งแฟน และเพื่อน จนไม่เป็นอันเรียน และคะแนนของวาทีก็เสี่ยงที่จะโดนรีไทร์ โดยต้องวัดดวงในการสอบครั้งสุดท้าย
ขมตัดสินใจเข้ามาช่วยเหลือวาที ด้วยการติวเข้มสำหรับการสอบที่จะมาถึง ระหว่างการติวเข้มนี้เอง วาทีก็ค้นพบว่าจักรยานสีแดงที่ถูกคันของตนไม่ใช่เปรี้ยว แต่เป็นขม เจ้าของจักรยานสีแดงอีกคัน ที่คอยช่วยเหลือตัวเองมาตลอด และเรื่องก็จบลงด้วยความรักอันสมหวังของวาทีกับขม พร้อมกับการสอบผ่านของวาที และการได้รับการยอมรับจากรุ่นพี่ปกครองที่มีความพยายามในเรื่องเรียน
== นักแสดง ==
ปฏิภาณ ปฐวีกานต์
อมิตา ยัง
ทรงวิทย์ จิรโศภิน
กัลยา เลิศเกษมทรัพย์
เอกชัย เอื้อสังคมเศรษฐ์
รัฐพล จุลเปมะ
จันทร์เพ็ญ อินทะจักร์
มนัส พันธ์จำนงค์
เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์
== ความสำเร็จ ==

จักรยานสีแดงสร้างประวัติศาสตร์ทำลายสถิติมีผู้เข้าชมสูงสุดในวันฉายวันแรก
ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี หรือ รางวัลตุ๊กตาทอง ครั้งที่ 29 ประจำปี 2540 สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม โดย ปฏิภาณ ปฐวีกานต์
ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี หรือ รางวัลตุ๊กตาทอง ครั้งที่ 29 ประจำปี 2540 สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม โดย อมิตา ยัง
ได้รับรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ หรือ รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ ครั้งที่ 7 ประจำปี 2540 สาขาเพลงนำยอดเยี่ยม จาก เพลงจักรยานสีแดง โดย วงโลโซ
ได้รับรางวัล Thailand Blockbuster Entertainment Awards สาขา ดารานำฝ่ายชายยอดนิยม โดย ปฏิภาณ ปฐวีกานต์
ได้รับรางวัล Thailand Blockbuster Entertainment Awards สาขา ดารานำฝ่ายหญิงยอดนิยม โดย อมิตา ยัง
'จักรยานสีแดง' เป็นภาพยนตร์ไทยเรื่องแรกที่เอชบีโอซื้อลิขสิทธิ์ เพื่อนำไปแพร่ภาพออกอากาศทั่วเอเชีย ทางช่อง "ซีนีแม็กซ์"
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
หนังดี.คอม
ตัวอย่างภาพยนตร์
ตัวอย่างภาพยนตร์ จาก YouTube
Mos-Fanclub.com 
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2540
ภาพยนตร์ที่กำกับโดย ยุทธนา มุกดาสนิท
ภาพยนตร์ไทย
ภาพยนตร์ที่สร้างจากนิยาย
ภาพยนตร์ตลก
วงจรเชิงผสม

วงจรเชิงผสม (Combinational Curcuit) หรือวงจรไร้ความจำ เกิดจากการต่อลอจิกเกตเข้าด้วยกันโดยไม่มีการต่อกลับ (feed back) ของสาย ทำให้สำหรับทุก ๆ อินพุตชุดใดชุดหนึ่ง จะมีเอาต์พุตเพียงชุดเดียวเท่านั้น ในระบบวงจรดิจิตอลนั้นโดยทั่ว ๆ ไปแล้ว  วงจรเชิงผสมมักใช้ทำ หน่วยคำนวณและตรรกะ เช่น วงจรบวก วงจรลบ วงจรเปรียบเทียบ ฯลฯ หรือใช้ในการออกแบบเป็นส่วนหนึ่งของวงจรเชิงลำดับ หรือ ส่วนข้อมูล (Data Path)

== การบรรยายวงจรเชิงผสม ==
การบรรยายวงจรเชิงผสม (Combinational logic representation) สามารถบรรยายวงจรเชิงผสมหนึ่ง ๆ ได้โดยใช้
ตารางค่าความจริง
ผังคาร์โนท์
สมการบูลลีน
แผนผังวงจร
ภาษาบรรยายเชิงฮาร์ดแวร์
== การออกแบบวงจรเชิงผสม ==
การออกแบบวงจรเชิงผสมจะใช้หลักการพีชคณิตแบบบูล ที่ว่า สำหรับทุกๆฟังก์ชันลอจิกใด ๆ จะสามารถเขียนอยู่ในรูปซึ่งใช้แค่ ตัวดำเนินการพื้นฐาน and or not เพียงแค่สามตัวได้เสมอ เพื่อแปลงทุกค่าความจริงของอินพุตและเอาต์พุต ให้เป็นสมการบูลลีน ซึ่งมีตัวดำเนินการพื้นฐาน and or not ทั้งหมด โดยเราสามารถออกแบบวงจรเชิงผสมได้ตามขั้นตอนดังนี้
เขียนตารางค่าความจริงของวงจร
เขียนผังคาร์โนท์และลดรูปวงจร
แปลงจากผังคาร์โนท์เป็นสมการบูลลีน
ออกแบบแผนผังวงจร
== ดูเพิ่ม ==
วงจรเชิงลำดับ
Sum of Products
Product of Sums
อิเล็กทรอนิกส์ดิจิทัล
วงจรดิจิทัล
พิพิธภัณฑ์ตำหนักปลายเนิน

พิพิธภัณฑ์ตำหนักปลายเนิน หรือ วังคลองเตย ตั้งอยู่บนถนนพระรามที่ 4 กรุงเทพฯ แต่เดิมเป็นพระตำหนักที่สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ทรงใช้เป็นที่ประทับชั่วคราวในเบื้องแรกและทรงเป็นที่ประทับถาวรในเวลาต่อมา ปัจจุบันตำหนักปลายเนินนี้ได้ใช้เป็นสถานที่จัดงานวันนริศฯ โดยมูลนิธิสมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมพระยานริศรานุวัติวงศ์ ซึ่งจัดเป็นประจำในวันที่ 28 เมษายน ของทุกปี ซึ่งเป็นวันคล้ายวันประสูติของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ และเปิดโอกาสให้บุคคลภายนอกเข้าชมได้ในวันที่ 29 เมษายน ของทุกปี ในเวลาราชการ โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย
== ประวัติ ==
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ โปรดให้ซื้อเรือนไทยอย่างโบราณเพื่อสร้างเป็นพระตำหนักที่ประทับ ก่อสร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2457 โดยมีพระประสงค์จะให้เสร็จโดยเร็วและไม่สิ้นเปลือง เนื่องจากมักทรงพระประชวรเมื่อประทับที่วังท่าพระ ข้างพระบรมมหาราชวัง และมีพระดำริจะมาประทับนอกเมืองเป็นครั้งคราว จนกระทั่งเข้าช่วงปลายของพระองค์ พระตำหนักนี้จึงเป็นที่ประทับโดยถาวรไป ส่วนวังท่าพระนั้น จะเสด็จไปประทับเฉพาะช่วงหน้าหนาวหรือช่วงที่มีงานพระราชพิธีเท่านั้น สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ เสด็จประทับ อยู่ ณ วังที่ตำบลคลองเตยจนกระทั่งสิ้นพระชนม์ลงในปีพ.ศ. 2490 วังนี้จึงตกแก่ทายาทในราชสกุลจิตรพงศ์นับแต่บัดนั้นเป็นต้นมา อนึ่ง สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี จะเสด็จพระราชดำเนินมาเพื่อทรงดนตรีไทยร่วมกับหม่อมเจ้าหญิงกรณิกา จิตรพงศ์ และศิลปินอาวุโสจากกรมศิลปากรอยู่เป็นประจำ
เมื่อแรกตัวพระตำหนักสร้างมุงหลังคาจากทุกหลัง บางหลังฝาทำด้วยแผงไม้ไผ่สานมีไม้ประกับเป็นกรอบค้ำเปิดขึ้นได้ทั้งฝา ต่อมาได้เปลี่ยนใช้กระเบื้องไม้สักมุงหลังคาแทน เพราะต้องเปลี่ยนใหม่ทุก 2 - 3 ปี ส่วนฝาเปลี่ยนเป็นฝาไม้มีหน้าต่างกว้าง เนื่องจากไม่สะดวกในฤดูฝน ซึ่งยุคนั้นไม่มีใครเคยทำ
ปัจจุบันวังปลายเนินยังเป็นที่ประทับ และที่อยู่อาศัยของทายาทในราชสกุลจิตรพงศ์อยู่ โดยมีอาคารอื่นอีก เช่น
ตำหนักตึก ซึ่งเป็นที่ประทับ  สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ เมือช่วงสุดท้ายของพระชนม์ชีพ
ตำหนักประเสบัน เป็นเรือนไม้ยกพื้นสูงทรงยุโรปที่ประทับของ หม่อมเจ้าเจริญใจ จิตรพงศ์ ต่อมารื้อลงเป็นเรือน 2ชั้น 2 หลัง
เรือนไม้ริมบ่อ -ศาลาริมน้ำ สมัยที่ยังมีคลองหน้าวัง ปัจจุบันรื้อย้ายมาปลูกกลางสวนเป็นศาลาทรงไทย
ตำหนัก หม่อมเจ้าเพลารถ จิตรพงศ์
และ เรือนอื่นๆซึ่งทยอยสร้างขึ้นทีหลัง เช่น บ้านหม่อมราชวงศ์จักรรถ จิตรพงศ์ เป็นต้น
==ลักษณะอาคาร ==
เป็นเรือนไทย 2 ชั้น ชั้นล่างเป็นใต้ถุนสูงยกพื้นโล่ง มีโครงสรางเสาชั้นล่างเป็นเสาปูน ส่วนตัวเรือนเป็นเรือนไม้ทั้งหมด หลังคาจั่วปีกนก มุงด้วยกระเบื้องดินเผา เป็นลักษณะของเรือนไทยประเพณีทั้งหลัง มีการวางผังต่างไปจากเรือนไทยโบราณทั่วไป คือยืนตามตะวันทุกหลัง และวางเหลื่อมเยื้องกันเพื่อรับลมและเลี่ยงการรับแดดแทนการวางเรือนล้อมรอบนอกชาน
== อ้างอิง ==
พระตำหนักปลายเนิน
พิพิธภัณฑ์ ตำหนักปลายเนิน  
ก้าวสู่ควอเตอร์สุดท้ายแห่งชีวิต :จิตรพงศ์ จักรรถ, ม.ร.ว.
==แหล่งข้อมูลอื่น==
โบราณสถานในเขตคลองเตย
ตำหนัก
อาคารอนุรักษ์
พิพิธภัณฑ์ในกรุงเทพมหานคร
นวพล ลำพูน

ชัยธรรศ วัฒนพานิช นามเดิม นวพล ลำกูล (เกิด 5 ธันวาคม พ.ศ. 2531) ชื่อเล่น กาย เป็นที่รู้จักในชื่อ นวพล ลำพูน เป็นนักแสดงชาวไทย และเป็นลูกของอำพล ลำพูน กับมาช่า วัฒนพานิช
== ประวัติ ==
นวพลเกิดที่นครรัฐวาติกัน มีเชื้อสายเยอรมันจากมารดา เข้ารับการศึกษาจากโรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ศูนย์วิจัยและพัฒนาการศึกษา จนถึงชั้นประถมปีที่ 5 แล้วศึกษาต่อที่ Geelong Grammar School เมืองเมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย ในระดับชั้นมัธยมศึกษาถึงเกรด 10 (ม.4) แล้วกลับมาจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ในไทย เคยศึกษาที่คณะศิลปศาสตร์ เอกภาษาอังกฤษ มหาวิทยาลัยศรีปทุม ปัจจุบันกำลังศึกษาระดับปริญญาตรี ด้านภาพยนตร์ กราฟิก แอนิเมชั่นที่ประเทศออสเตรเลีย
มีผลงานถ่ายแบบ, โฆษณา, มิวสิควีดีโอ รวมทั้งแสดงภาพยนตร์ และละครช่อง 7 เรื่อง หอบรักมาห่มป่า คู่กับอุษามณี ไวทยานนท์ เมื่อ ปี พ.ศ. 2554
== ผลงาน ==
=== มิวสิกวิดีโอ ===
ยิ้มทั้งน้ำตา ศิลปิน Maya King แสดงร่วมกับ สิรินทร์ ก่อเกียรติ, ทองภูมิ สิริพิพัฒน์ (2553)
ตัวสำรอง ศิลปิน Calories blah blah
Fall in love ศิลปิน Sugar Eyes
=== ภาพยนตร์ ===
อยากได้ยินว่ารักกัน รับบท ก้าว คู่กับ รุจิภาส ก่อเกียรติ
ปี 2555 เธอ ฉัน ข้าว ดาวอังคาร (คู่กับ ยิปซี คีรติ)
ฟินสุโค่ย (2557)
ลูกทุ่งซิกเนเจอร์ (2559)
=== ละครโทรทัศน์ ===
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นายแบบไทย
ชาวไทยเชื้อสายเยอรมัน
นักแสดงชาวไทย
บุคคลจากโรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
มะเร็งต่อมน้ำเหลืองชนิดฮอด์จกิน

มะเร็งต่อมน้ำเหลืองชนิดฮอดจ์กิน (Hodgkin's lymphoma) หรือ โรคฮอดจ์กิน (Hodgkin's disease) เป็น มะเร็งต่อมน้ำเหลือง ชนิดหนึ่งที่ได้รับการอธิบายโดย Thomas Hodgkin ในปี พ.ศ. 2375 มะเร็งต่อมน้ำเหลืองชนิดฮอดจ์กิน มีลักษณะทางคลินิคคือจะแพร่กระจายจากต่อมน้ำเหลืองหนึ่งไปยังต่อมน้ำเหลืองหนึ่งไปเรื่อยๆ และแพร่กระจายไปทั่วร่างกายในที่สุด ทางพยาธิวิทยาจะพบว่าโรคนี้มี Reed-Sternberg cell อยู่ โรค Hodking'sมะเร็งต่อมน้ำเหลืองนี้เป็นโรคมะเร็งชนิดแรกที่สามารถรักษาได้ด้วยการฉายรังสี ต่อมาก็เป็นมะเร็งชนิดแรกที่ได้รับการรักษาด้วย combination chemotherapy อีกด้วย อัตราการรักษาอยู่ที่ประมาณ 93% ทำให้โรคนี้เป็นโรคมะเร็งที่มีโอกาสรักษาหายได้มากที่สุดชนิดหนึ่ง
== ระบาดวิทยา ==
มะเร็งต่อมน้ำเหลืองชนิดฮอดจ์กิน ต่างจากโรคมะเร็งต่อมน้ำเหลืองชนิดอื่นๆ ซึ่งมีอุบัติการณ์เพิ่มขึ้นตามอายุตรงที่ มะเร็งต่อมน้ำเหลืองชนิดฮอดจ์กิน มีอุบัติการณ์เป็นโค้งแบบ bimodal คือจะพบมากที่สุดในคนอายุ 15-35 ปี และพบรองลงมาในคนอายุตั้งแต่ 55 ปีขึ้นไป โดยมี peak แตกต่างกันไปบ้างตามแต่ละเชื้อชาติ โดยภาพรวมแล้วพบมากในเพศชาย ยกเว้นชนิดที่มี nodular sclerosis ซึ่งจะพบมากในเพศหญิง ในหนึ่งปีจะมีคนเป็น มะเร็งต่อมน้ำเหลืองชนิดฮอดจ์กิน ประมาณ 1/25,000 คน นับเป็นจำนวนน้อยกว่า 1% ของมะเร็งทุกชนิด อุบัติการณ์ของการเกิด มะเร็งต่อมน้ำเหลืองชนิดฮอดจ์กิน จะเพิ่มสูงขึ้นในผู้ป่วยติดเชื้อ HIV แต่จะแตกต่างจากโรคมะเร็งต่อมน้ำเหลืองที่มีความเกี่ยวข้องกับการติดเชื้อ HIV ชนิดอื่นๆ ตรงที่จะพบมากในผู้ป่วยที่มีปริมาณ CD4 T cell ที่สูง
== อาการ ==
อาการที่พบมากที่สุดของ มะเร็งต่อมน้ำเหลืองชนิดฮอดจ์กิน คือต่อมน้ำเหลืองของผู้ป่วยจะบวมขึ้นแต่ไม่มีอาการเจ็บปวด ต่อมน้ำเหลืองที่จะได้รับผลกระทบบ่อยที่สุดคือต่อมน้ำเหลืองในช่องอกซึ่งจะเห็นได้จากการทำเอกซเรย์ทรวงอก 30% ของผู้ป่วย มะเร็งต่อมน้ำเหลืองชนิดฮอดจ์กิน มีม้ามโตแต่มักไม่โตมากนัก ตับอาจจะโตได้ซึ่งพบใน 5% ของผู้ป่วย
ประมาณหนึ่งในสามของผู้ป่วย มะเร็งต่อมน้ำเหลืองชนิดฮอดจ์กิน จะมีอาการทาง systemic เช่น มีไข้ต่ำๆ เหงื่อออกในเวลากลางคืน น้ำหลักลด คัน (pruritus) อ่อนเพลีย ผู้ป่วยบางคนอาจจะเจ็บต่อมน้ำเหลืองที่โตได้หลังจากดื่มแอลกอฮอล์ แต่ไม่ค่อยพบมากนัก บางรายอาจมีไข้ขึ้นสูงและลงสลับกันเรียกว่า Pel-Ebstein fever แต่ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ว่าอาการไข้ชนิดนี้มีอยู่จริงหรือไม่ อาการทาง systemic อย่างการมีไข้ น้ำหนักลดนั้นเรียกรวมกันว่า B symptoms
== การวินิจฉัย ==
จำเป็นที่จะต้องแยก มะเร็งต่อมน้ำเหลืองชนิดฮอดจ์กิน ออกจากโรคที่ทำให้ต่อมน้ำเหลืองโตขึ้นโรคอื่นๆ ที่ไม่ใช่มะเร็ง อย่างเช่นโรคติดเชื้อต่างๆ และต้องแยกออกจากมะเร็งชนิดอื่น การให้การวินิจฉัยที่แม่นยำที่สุดทำโดยการส่งชิ้นเนื้อจากต่อมน้ำเหลืองไปตรวจ อาจตรวจเลือดเพื่อดูการทำงานของอวัยวะหลักอื่นๆ และเพื่อศึกษาความเสี่ยงในการรักษาด้วยเคมีบำบัด อาจทำ PET scan เพื่อหารอยโรคที่มองไม่เห็นด้วย CT scan และอาจใช้ Gallium scan แทน PET scan
== พยาธิวิทยา ==
=== Macroscopy ===
ต่อมน้ำเหลืองที่ได้รับผลกระทบจะโตขึ้น แต่รูปร่างยังไม่เปลี่ยนแปลงเพราะ capsule ไม่ถูก invade ผิวหน้าตัดมักมีสีขาวอมเทาเสมอกัน บางครั้งอาจพบมี nodule
=== Microscopy ===
การศึกษาทาง microscopic โดยการทำ biopsy ต่อมน้ำเหลืองจะพบ Reed-Sternberg cells
มะเร็ง
โลหิตวิทยา
โรค
โรคทางโลหิตวิทยา
มะเร็งต่อมน้ำเหลือง
วังวาริชเวสม์

วังวาริชเวสม์ ตั้งอยู่ที่ซอยสุโขทัย 6 ถนนสุโขทัย เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร สร้างขึ้นใน พ.ศ. 2476 (1 ปี ภายหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง) เพื่อเป็นที่ประทับของพระองค์เจ้าวาปีบุษบากร พระธิดาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโดยมีพระสาโรชรัตนนิมมานก์ สถาปนิกไทยรุ่นบุกเบิกที่สำเร็จการศึกษาจากต่างประเทศเป็นผู้ออกแบบและควบคุมการก่อสร้าง
ปัจจุบัน วังวาริชเวสม์ เป็นอาคารอนุรักษ์ของสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์และครอบครองการใช้ประโยชน์โดยบริษัทแม็ทชิ่ง สตูดิโอ จำกัด (มหาชน)
== สถาปัตยกรรม ==
เนื่องด้วยเป็นอาคารหลังแรกๆ ในช่วงของการเปลี่ยนยุคทางสถาปัตยกรรมจากตอนปลายสมัยรัชกาลที่ 7 ซึ่งยังติดกับรูปแบบเดิมที่อิงอยู่กับอิทธิพลสถาปัตยกรรมตะวันตกแบบโบราณ สู่ยุคต้นรัชกาลที่ 8 ซึ่งทันสมัยและเป็นสากลมากยิ่งขึ้น และ การก่อสร้างจึงเน้นความประหยัดและเรียบง่าย อันเนื่องด้วยอยู่ในภาวะเศรษฐกิจตกต่ำ มีการเปลี่ยนแปลงรูปแบบวัสดุก่อสร้างใหม่เพื่อเพิ่มความคงทนถาวรโดยนำคอนกรีตเสริมเหล็กมาใช้แทนไม้หรือปูนทั้งในส่วนที่เป็นโครงสร้างและองค์ประกอบตกแต่ง ใช้ลวดลายเรขาคณิตแทน ลวดลายฉลุแบบเดิม(ขนมปังขิง) เดิม นอกจากนี้ ยังเป็นยุคเปลี่ยนสถาปนิกจากที่เคยเป็นเจ้านาย ขุนนาง หรือชาวต่างชาติ มาเป็นสามัญชนธรรมดา แสดงให้เห็นวิวัฒนาการเชิงรูปแบบและโครงสร้างทางสถาปัตยกรรมในประเทศไทย
== อ้างอิง ==
ธำรงคุณค่าแห่งวิถีอารยะ  สำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วาริชเวสม์
โบราณสถานในเขตดุสิต
รายชื่อธงในประเทศจีน

หน้านี้คือรายการของธงต่างๆ ของประเทศจีน ที่เคยใช้ในอดีตและมีการใช้อยู่ในปัจจุบัน ทั้งในสาธารณรัฐประชาชนจีน ฮ่องกง มาเก๊า และสาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน)
== ธงชาติ ==
== ธงเขตการปกครอง ==
=== เขตปกครองพิเศษ ===
==== เขตปกครองพิเศษฮ่องกง ====
==== เขตปกครองพิเศษมาเก๊า ====
== ธงราชการทหาร ==
=== กองเรือเป่ย์หยาง ===
=== กองทัพสมัยใหม่ ===
== ธงอื่นๆ ที่ไม่ใช่ธงของรัฐบาล ==
== ธงในอดีต ==
=== จักรวรรดิจีน ===
=== รัฐบาลเป่ย์หยาง ===
=== รัฐบาลคอมมิวนิสต์ ===
=== ธงกลุ่มการเมืองในอดีต ===
== ดูเพิ่ม ==
ธงชาติจีน
ธงชาติสาธารณรัฐจีน
รายชื่อธงในสาธารณรัฐจีน
ธงชาติทิเบต
== อ้างอิง ==
 
จีน
สัญลักษณ์ของสาธารณรัฐประชาชนจีน
สัญลักษณ์ของสาธารณรัฐจีน
Flag of China
ป้อมป้องปัจจามิตร

ป้อมป้องปัจจามิตร เป็นป้อมสำคัญที่ใช้ป้องกันข้าศึกตามริมแม่น้ำเจ้าพระยา ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาด้านตะวันตกริมปากคลองสาน ตรงข้ามกับป้อมปิดปัจจนึกบริเวณปากคลองผดุงกรุงเกษม  ปัจจุบันอยู่บริเวณบ้านพักข้าราชการกรมเจ้าท่า ใกล้กับสำนักงานเขตคลองสาน
ป้อมป้องปัจจามิตรสร้างขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ควบคู่กับการขุดคลองผดุงกรุงเกษมต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ใช้ป้อมดังกล่าวเป็นสถานที่ตั้งเสาธงสัญญาณแจ้งข่าวเรือสินค้าเข้าของบริษัทใด ออกพระนคร ที่บริเวณปากคลองสาน ในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้มีการย้ายเสาธงเหล็กจากป้อมเผด็จดัสกรภายในพระบรมมหาราชวัง มาตั้งที่ป้อมแห่งนี้ คือที่ตั้งในปัจจุบัน บริเวณสำนักงานเขตคลองสาน เมื่อกรมเจ้าท่าเลิกใช้เสาธงสัญญาณนี้แล้วได้แจ้งความจำนงต่อกรมศิลปากรว่าจะรื้อออก แต่กรมศิลปากรเห็นว่าควรอนุรักษ์ไว้เป็นหลักสำคัญทางประวัติศาสตร์
ในปี พ.ศ. 2492 ป้อมป้องปัจจามิตรมีสภาพทรุดโทรมมาก เทศบาลนครธนบุรีในสมัยนั้นจึงดำริจะรื้อป้อมทิ้งเพื่อปรับสถานที่ และจะนำเศษอิฐเศษปูนไปถมถนนต่าง ๆ กรมศิลปากรจึงประกาศขึ้นทะเบียนป้อมป้องปัจจามิตรเป็นโบราณสถานตั้งแต่ปี พ.ศ. 2492
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
โบราณสถานในเขตคลองสาน
ป้องปัจจามิตร
รยางค์บน

ในกายวิภาคศาสตร์ของมนุษย์ รยางค์บน (upper limb หรือ upper extremities) คือส่วนของร่างกายมนุษย์ที่เรียกโดยทั่วไปว่า แขน (arm) คือโครงสร้างตั้งแต่แขนจนถึงปลายนิ้ว รวมทั้งส่วนของต้นแขน (upper arm) ด้วย
== โครงสร้างโดยทั่วไป ==
รยางค์บนประกอบด้วยโครงสร้างต่อไปนี้
ไหล่ (shoulder)
ต้นแขน (arm)
ข้อศอก (elbow)
ปลายแขน (forearm)
ข้อมือ (wrist)
มือ (hand)
นักกายวิภาคศาสตร์จะเรียกส่วนของ arm หมายถึงบริเวณต้นแขนคือตั้งแต่ไหล่ไปจนถึงข้อศอก ซึ่งต่างจากในภาษาอังกฤษทั่วไปที่แปลว่า แขนตั้งแต่ไหล่จนถึงปลายนิ้ว นอกจากนี้ส่วนของ leg นั้นในทางกายวิภาคศาสตร์หมายถึงบริเวณตั้งแต่เข่าจนถึงข้อเท้า ต่างจากภาษาอังกฤษทั่วไปที่รวมตั้งแต่เอวจนถึงข้อเท้า
== กระดูก ==
รายชื่อต่อไปนี้คือรายชื่อกระดูกที่เป็นส่วนของรยางค์บน
กระดูกไหปลาร้า (clavicle) เป็นกระดูกชิ้นเดียวเท่านั้นที่เชื่อมต่อกับลำตัวโดยตรง
กระดูกสะบัก (scapula)
กระดูกต้นแขน (humerus)
กระดูกเรเดียส (radius)
กระดูกอัลนา (ulna}
กระดูกข้อมือ (carpal bone)
กระดูกฝ่ามือ (metacarpal)
กระดูกนิ้วมือ (phalanges)
 
รยางค์