pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
บัวหลวง

บัวหลวง หรือ บัวหลวงอินเดีย (Indian Lotus, Sacred Lotus, Bean of India) เป็นพืชน้ำในสกุลบัวหลวง (Nelumbo) วงศ์บัว (NELUMBONACEAE)
== สายพันธุ์ดอกบัวหลวง ==
1. บัวหลวงพันธุ์ดอกสีชมพู (บัวแหลมชมพู) มีชื่อว่า ปทุม ปัทมา โกกระนต หรือโกกนุต ดอกขนาดใหญ่ ดอกตูมเป็นรูปไข่ ปลายเรียวสีชมพู กลีบดอกชั้นนอกมี 4-5 กลีบ รูปไข่มีขนาดเล็ดเรียงตัวกัน 2 ชั้น ส่วนกลางของกลีบมีรูปร่างโค้งป่อง ตรงกลางสีชมพูอมเขียว ส่วนกลีบดอกชั้นกลางและชั้นในสีชมพูเข้ม โคนกลีบดอกสีขาวนวล มีประมาณ 13-14 กลีบ เรียงตัวเป็นชั้น ประมาณ 3 ชั้น อยู่โดยรอบฐานดอก กลีบชั้นนอกและชั้นในมีสีและรูปร่างคล้ายชั้นกลางแต่เล็กกว่ากลีบในชั้นกลาง
ไฟล์:D85 6064 Photographed by Trisorn Triboon.jpg|thumb|150px|บัวหลวงดอกสีชมพูในอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่
ไฟล์:D85 6070 Lotus at National Park in Thailand Photographed by Trisorn Triboon.jpg|thump|150px|เกสรบัวหลวงสีชมพูในอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่
ไฟล์:D85 6065 Photographed by Trisorn Triboon.jpg|thumb|150px|เกสรบัวหลวงสีชมพูในอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่
ไฟล์:D85 6068 Photographed by Trisorn Triboon.jpg|thumb|150px|ใบบัวหลวงดอกสีชมพูในอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่
ไฟล์:D85 6069 Photographed by Trisorn Triboon.jpg|thumb|150px|ดอกตูมบัวหลวงสีชมพูในอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่
2. บัวหลวงพันธุ์ดอกสีขาว (บัวแหลมขาว) มีชื่อว่า บุณฑริกหรือปุณฑริก ดอกขนาดใหญ่เป็นรูปไข่ ปลายเรียว คล้ายบัวพันธุ์ปทุม ดอกมีสีขาวประกอบด้วยกลีบดอกชั้นนอกสีขาวอมเขียว ส่วนกลีบในชั้นกลางและชั้นในสีขาวปลายกลีบดอกสีชมพูเรื่อ ๆ รูปร่างของกลีบและการเรียงตัวของกลีบดอกคล้ายดอกบัวพันธุ์ปทุม
3. บัวหลวงพันธุ์ดอกสีชมพูซ้อน (บัวฉัตรชมพู) มีชื่อว่า สัตตบงกช ดอกมีขนาดใหญ่ ดอกตูมเป็นรูปไข่ทรงป้อม สีชมพู ประกอบด้วยกลีบนอกเป็นรูปรี มี 4-7 กลีบ กลีบเล็กเรียนซ้อนกันเป็นชั้น 2-3 ชั้น สีเขียวอมชมพู กลีบในสีชมพูตลอด ส่วนโคนกลีบที่ติดกับฐานรองดอกมีสีขาวอมเหลือง กลีบในมีประมาณ 12-16 กลีบ กลีบในชั้นนอกและชั้นในมีขนาดเล็กกว่าชั้นกลาง เป็นรูปไข่ที่มีส่วนกว้างอยู่ด้านบน เกสรตัวผู้ชั้นนอก ๆ เป็นหมัน โดยมีก้านชูที่เป็นเกสรตัวผู้ที่เป็นแผ่นบาง ๆ สีชมพูคล้ายกลีบในแต่มีขนาดเล็กกว่า ไม่มีอับเรณู แต่ปลายกลีบมีส่วนยื่นออกมาที่มีฐานเรียวเล็ก ส่วนปลายพองใหญ่ มีสีขาวนวล
ไฟล์:D85 3729 Lotus Photographed by Trisorn Triboon 18.jpg|thumb|150px|บัวฉัตรดอกสีชมพู
ไฟล์:D85 3729 Lotus Photographed by Trisorn Triboon 15.jpg|thumb|150px|บัวฉัตรดอกสีชมพู
ไฟล์:D85 6121 Photographed by Trisorn Triboon.jpg|thumb|150px|บัวฉัตรชมพู
4. บัวหลวงพันธุ์ดอกสีขาวซ้อน (บัวฉัตรขาว) มีชื่อว่า สัตตบุตย์ ดอกมีขนาดใหญ่ ดอกตูมเป็นรูปไข่ทรงป้อม คล้ายบัวพันธุ์สัตตบงกช ดอกมีสีขาว ซ้อนกันหลายชั้น  ดอกประกอบด้วยกลีบดอกสีเขียวอมขาว ส่วนกลีบชั้นในสีขาวตลอด ส่วนรูปทรงและการเรียงตัวของกลีบดอกจะมีลักษณะคล้ายกับบัวพันธุ์สัตตบงกช
ไฟล์:D85 6098 Photographed by Trisorn Triboon.jpg|thumb|บัวฉัตรดอกสีขาว
ไฟล์:D85 6093 Photographed by Trisorn Triboon.jpg|thumb|บัวฉัตรดอกสีขาว
ไฟล์:D85 6096 Photographed by Trisorn Triboon.jpg|thumb|บัวฉัตรดอกสีขาว
== ดอกไม้ประจำจังหวัด ==
ดอกบัวหลวงเป็นดอกไม้ประจำจังหวัดปทุมธานี พิจิตร สุโขทัย และหนองบัวลำภู
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วงศ์บัวหลวง
ดอกไม้ประจำจังหวัดของไทย
พืชน้ำ
พืชเหง้า
วันข้าราชการพลเรือน

วันข้าราชการพลเรือน ตรงกับวันที่ 1 เมษายน ของทุกปี สืบเนื่องจากพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือนพุทธศักราช 2471 ซึ่งเป็นการจัดระเบียบข้าราชการฝ่ายพลเรือนให้เป็นมาตรฐาน มีผลใช้บังคับในวันที่  1 เมษายน พ.ศ. 2471 จึงได้ถือวันนี้เป็นวันข้าราชพลเรื่อนตั้งแต่นั้นมา
การจัดงานในวันข้าราชการพลเรือน มีเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2522 หัวใจของงานส่วนใหญ่ เป็นการมอบเกียรติบัตรยกย่อง สดุดีข้าราชการดีเด่น ในส่วนกลางนายกรัฐมนตรีเป็นประธาน  ในส่วนภูมิภาค ผู้ว่าราชการจังหวัดเป็นประธาน
ข้าราชการพลเรือน
วันน้ำโลก

วันน้ำโลก (World Day for Water หรือชื่อที่ไม่เป็นทางการคือ "World Water Day") ตรงกับวันที่ 22 มีนาคม ของทุกปี เนื่องจากองค์การสหประชาชาติ ได้ตระหนักถึงปัญหาการขาดแคลนน้ำที่ทวีความรุนแรงมากขึ้น และอาจก่อให้เกิดปัญหาการแย่งชิงน้ำขึ้นได้ในอนาคต ดังนั้น ในปี ค.ศ.1992 สมัชชาสหประชาชาติ ได้ประกาศให้วันที่ 22 มีนาคม ของทุกปีเป็น " วันน้ำโลก " หรือ " World Day for Water " เพื่อระลึกถึงความสำคัญของน้ำ ซึ่งเป็นความต้องการขั้นพื้นฐาน ของสิ่งมีชีวิตทุกชนิดในโลก อีกทั้งยังเป็นการกระตุ้นให้เกิดการตื่นตัวในหมู่มวลมนุษยชาติ ในเรื่องการอนุรักษ์น้ำ และการพัฒนาแหล่งน้ำ ตลอดจนดำเนินการตามข้อเสนอแนะของที่ประชุมสหประชาชาติปี 1992 ว่าด้วยสิ่งแวดล้อมและการพัฒนา หรือที่เรียกกันว่า Agenda 21 จัดโดยองค์การน้ำแห่งสหประชาชาติ (UN Water) ซึ่งในแต่ละปีจะมีหน่วยงาน ในสังกัดองค์การสหประชาชาติรับผิดชอบในการร่วมจัดงาน ซึ่งในปี 2007 นี้ องค์การอาหารและการเกษตรโลก (FAO) และองค์การสหประชาชาติ (UN) (ในนามโครงการน้ำเพื่อชีวิต) (Water for life) เป็นผู้จัดร่วม ในหัวข้องาน(ธีม) ว่า Coping with Water Scarcity
== อ้างอิง ==
http://www.unwater.org/wwd07/ 
น้ำโลก
วันสหประชาชาติ
วันตระหนักด้านสุขภาพ
น้ำ
โลมาปากขวด

โลมาปากขวด หรือ โลมาหัวขวด (Bottlenose dolphin) เป็นสกุลของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในทะเลสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า Tursiops  (/ทูร์-ไซ-ออฟส์/) จัดอยู่ในวงศ์โลมามหาสมุทร (Delphinidae)
มีลำตัวสีน้ำเงินเข้มอมเทา สีจางหรือบางครั้งอมชมพูด้านท้อง จะงอยปากค่อนข้างสั้นใหญ่ครีบหลังขนาดค่อนข้างใหญ่ เป็นรูปโค้งอยู่กึ่งกลางหลัง รูปร่างค่อนข้างอ้วน ไม่มีลายหรือจุดประแต่ประการใด ขนาดเมื่อโตเต็มที่ยาวประมาณ 2.3-3.1 เมตร 
มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง ในบางฝูงอาจพบได้ถึงหลายร้อยตัวจนถึงหลักพัน และชอบว่ายน้ำแข่งกับเรือขณะที่เรือเดินอยู่ในทะเลได้หลายไมล์ และมีความเร็วในการว่ายน้ำประมาณ 40.5 กิโลเมตร/ชั่วโมง
โลมาปากขวด เป็นโลมาที่ฉลาด มีความแสนรู้ ขี้เล่น เป็นมิตรกับมนุษย์ จึงนิยมเลี้ยงไว้แสดงตามสวนสัตว์และสถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำทั่วไป พบกระจายพันธุ์ตามทะเลเปิดและมหาสมุทรเขตร้อนและเขตอบอุ่นรวมถึงเขตหนาวทั่วโลก
แต่เดิมถูกแบ่งไว้เพียงชนิดเดียว คือ โลมาปากขวดธรรมดา (T. truncatus) แต่ต่อมาในปี ค.ศ. 1998 ได้มีการแบ่งออกเป็นอีกชนิดหนึ่ง คือ โลมาปากขวดอินโดแปซิฟิก (T. aduncus)
 โดยมีความแตกต่างกันอยู่ที่ถิ่นที่อยู่อาศัย เนื่องจากโลมาปากขวดธรรมดาจะพบในมหาสมุทรแอตแลนติก ซึ่งเป็นพื้นที่ ๆ มีอากาศหนาวเย็น แต่โลมาปากขวดอินโดแปซิฟิก พบในพื้นที่ ๆ เป็นอากาศอบอุ่นและพื้นที่เขตร้อน เช่น ในประเทศไทย เป็นต้น และมีความแตกต่างกันที่สภาพกายภาพภายนอก กล่าวคือ โลมาปากขวดอินโดแปซิฟิก มีจุดสีเทาเข้มประปรายตามลำตัวด้านข้างและด้านท้อง และมีขนาดลำตัวเล็กกว่าโลมาปากขวดธรรมดา
จนกระทั่งในปี ค.ศ. 2011 นักวิทยาศาสตร์ชาวออสเตรเลียได้ประกาศว่ามีโลมาปากขวดชนิดใหม่ คือ โลมาปากขวดบูร์รูนาน (T. australis) โดยพบประมาณ 150 ตัวว่ายน้ำอย่างเริงร่าบริเวณท่าเรืออ่าวฟิลลิป และทะเลสาบกิปป์สแลนด์ บริเวณชายฝั่งเมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย ในตอนแรกคิดว่าเป็นโลมาปากขวดสองชนิดแรกที่รู้จัก แต่ทว่าเมื่อได้ทำการศึกษาลงไป พบว่ามีความแตกต่างกันทางสรีระและกะโหลกศีรษะ รวมถึงความแตกต่างกันด้านดีเอ็นเอด้วย 
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
โลมามหาสมุทร
เฉลิม สุจริต

รองศาสตราจารย์ เฉลิม สุจริต (6 พฤศจิกายน 2475 - 3 กันยายน 2533) สถาปนิก อาจารย์มหาวิทยาลัย หัวหน้าภาควิชาสถาปัตยกรรมและคณบดีคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
== ชีวประวัติ การศึกษาและการทำงาน ==
รองศาสตราจารย์ เฉลิม สุจริต เกิดที่อำเภอศรีมหาโพธิ จังหวัดปราจีนบุรี เป็นบุตรคนแรกของร้อยโทสุวรรณและนางฟื้น สุจริต มีพี่น้องร่วมบิดามารดา 3 คน เมื่อวัยเด็กได้เข้าศึกษาในโรงเรียนประถมและมัธยมที่จังหวัดปราจีนบุรีบ้านเกิด เมื่อจบมัธยมศึกษาแล้วจึงเข้ามาศึกษาต่อระดับอาชีวศึกษาที่โรงเรียนช่างก่อสร้างอุเทนถวาย จบแล้วได้สอบคัดเลือกเข้าศึกษาต่อที่คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จนจบการศึกษาปริญญาตรีสถาปัตยกรรมศาสตร์ เกียรตินิยมอันดับ 2 เมื่อ พ.ศ. 2498
หลังจากเข้ารับราชการในตำแหน่งอาจารย์ตรีในสถาบันที่คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยนั้นเองแล้ว ต่อมา หลังสอนมาเป็นเวลา 10 ปี รองศาสตราจารย์เฉลิม สุจริตจึงขอลาศึกษาต่อที่ประเทศเนเธอร์แลนด์และได้รับประกาศนียบัตรชั้นสูง (DIPL.ICPB with Distinction) จากสถาบันบาวเซนตรุม นครร็อตเตอร์ดัมเมื่อ พ.ศ. 2511 จากนั้นจึงได้ไปศึกษาวิชาสถาปัตยกรรมศาสตร์ระดับปริญญาโท (M. Arch.) ที่มหาวิทยาลัยอิลลินอยส์ ประเทศสหรัฐอเมริกา
ในด้านการทำงาน รองศาสตราจารย์เฉลิม สุจริตได้รับราชการที่คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยจนถึงวันสุดท้ายแห่งชีวิต โดยเริ่มเข้ารับราชการในตำแหน่งอาจารย์ตรีเมื่อ พ.ศ. 2499 ดังกล่าว และได้เลื่อนตำแหน่งถึงข้าราชการชั้นพิเศษ ก่อนเปลี่ยนมาเป็นระบบ “ซี” และได้ตำแหน่งทางวิชาการถึงระดับรองศาสตราจารย์เมื่อ พ.ศ. 2516 ในปี พ.ศ. 2522 ได้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าภาควิชาสถาปัตยกรรมและในปี พ.ศ. 2525 ดำรงตำแหน่งคณบดีคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์เป็นคนที่ 6 สืบแทนรองศาสตราจารย์ หม่อมหลวง ประทีป มาลากุล และพ้นวาระคณบดีเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2531
นอกจากวิชาการออกแบบสถาปัตยกรรมแล้ว รองศาสตราจารย์เฉลิม สุจริตยังมีความเชี่ยวชาญการสอนด้านการก่อสร้างและการจัดการงานก่อสร้างอีกด้วย นอกเหนือจากการสอนแล้ว รองศาสตราจารย์เฉลิม สุจริตได้ดำรงตำแหน่งกรรมการที่สำคัญหลายตำแหน่ง อาทิ กรรมการควบคุมการประกอบวิชาชีพสถาปัตยกรรม (กส.) กรรมการการเคหะแห่งชาติ กรรมการร่างมาตรฐานวัสดุก่อสร้าง รวมทั้งกรรมการกำหนดมาตรฐานวัสดุก่อสร้างของกระทรวงอุตสาหกรรมอีกหลายชุด
== ชีวิตครอบตรัวและบั้นปลายชีวิต ==
รองศาสตราจารย์เฉลิม สุจริตสมรสกับนางสาวปรีมล กัลยาณมิตร แต่ไม่มีบุตรธิดาสืบสกุล และได้ดำเนินชีวิตครอบครัวและการงานอย่างเรียบง่าย ชอบการสอนและการเขียนบทความทางวิชาการ และศึกษาพระธรรมทางพุทธศาสนาพอสมควร รองศาสตราจารย์เฉลิม สุจริตเป็นผู้มีโรคประจำตัวคือโรคหอบหืดที่เป็นมานาน และเมื่อเช้ามืดของวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2533 ได้เกิดอาการโรคหืดกำเริบมากตามแพทย์ไม่ทันหัวใจจึงล้มเหลวเสียชีวิตเมื่อเวลา 3.40 น. รวมสิริอายุได้ 58 ปี
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
หนังสือพระราชทานเพลิงศพรองศาสตราจารย์เฉลิม สุจริต ณ เมรุวัดธาตุทอง วันที่ 11 กันยายน 2533
เอกสารประวัติคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
รองศาสตราจารย์
สถาปนิกชาวไทย
อาจารย์คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์
นักวิชาการชาวไทย
นิสิตเก่าคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
บุคคลจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก
บุคคลจากมหาวิทยาลัยอิลลินอย เออร์แบนา-แชมเปญจน์
บุคคลจากอำเภอศรีมหาโพธิ
ยุค (ธรณีวิทยา)

ยุคทางธรณีวิทยา (geological period) เป็นหนึ่งในการแบ่งธรณีกาลผ่านการตรวจสอบหินและเหตุการณ์ทางธรณีวิทยาในแต่ละสถานที่ โดยยุคเหล่านี้ก่อร่างองค์ประกอบลำดับชั้นของการแบ่งที่นักธรณีวิทยาได้แบ่งประวัติศาสตร์โลก
บรมยุคและมหายุคมีช่วงเวลาที่ใหญ่กว่ายุค ในขณะที่ยุคอาจถูกแบ่งเป็นสมัยและช่วงอายุ
== โครงสร้าง ==
นี่คือตารางที่รวมยุคทั้งหมด โดยช่วงเวลาก่อน 2500 ล้านปีจะไม่มีการแบ่งยุค
== ดูเพิ่ม ==
ธรณีกาล
==อ้างอิง==
ธรณีวิทยา
ช่วงเวลาทางธรณีวิทยา
ธรณีกาลวิทยา
ธรณีกาล
มหายุค (ธรณีวิทยา)

มหายุคทางธรณีวิทยา (geologic era) เป็นช่วงเวลาย่อยของธรณีกาลที่แบ่งบรมยุคไปเป็นหน่วยเวลาที่เล็กกว่า บรมยุคฟาเนอโรโซอิกถูกแบ่งเป็นสามช่วงเวลา คือ: มหายุคพาลีโอโซอิก, มหายุคมีโซโซอิก และมหายุคซีโนโซอิก ที่แบ่งตามบันทึกฟอสซิล มหายุคเหล่านี้ถูกแยกด้วยการสูญพันธุ์: การสูญพันธุ์ใหญ่ที่สามอยู่ระหว่างมหายุคพาลีโอโซอิกกับมหายุคมีโซโซอิก และการสูญพันธ์ใหญ่ที่ห้าอยู่ระหว่างมหายุคมีโซโซอิกกับมหายุคซีโนโซอิก
บรมยุคเฮเดียน, บรมยุคอาร์เคียน และบรมยุคโพรเทอโรโซอิกเคยถูกเรียกรวมเป็นพรีแคมเบรียน ซึ่งกินเวลาไป 4 พันล้านปีของประวัติศาสตร์โลก โดยอิงจากการปรากฏตัวของสัตว์ประเภทหอยเปลือกแข็ง อย่างไรก็ตามในช่วงปัจจุบัน บรมยุคอาร์เคียนและบรมยุคโพรเทอโรโซอิกได้มีการแบ่งมหายุคเป็นของตนเองแล้ว
มหายุคทางธรณีวิทยาสามารถแบ่งออกเป็นยุคทางธรณีวิยา ถึงแม้ว่ามหายุคอาร์เคียนยังไม่ได้มีการแบ่งยุคสมัยก็ตาม
==รายชื่อมหายุคในประวัติศาสตร์ของโลก==
== ดูเพิ่ม ==
หินมหายุค
ธรณีกาล
จีออน (ธรณีวิทยา)
== อ้างอิง ==
มหายุคทางธรณีวิทยา
ธรณีกาลวิทยา
ไคลด์ ทอมบอ

ไคลด์ วิลเลียม ทอมบอ (Clyde William Tombaugh; 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2449 – 17 มกราคม พ.ศ. 2540) เป็นนักดาราศาสตร์ชาวอเมริกันผู้ค้นพบดาวเคราะห์แคระพลูโตเมื่อ พ.ศ. 2473
ทอมบอ เกิดที่เมืองสตรีเตอร์ รัฐอิลลินอย ครอบครัวยากจนเกินกว่าที่จะส่งทอมบอ เข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยได้ หลังจากครอยครัวย้ายไปเมืองอยู่ที่รัฐแคนซัส ทอมบอ ได้สร้างกล้องโทรทัศน์ขึ้นด้วยตนเองเพื่อใช้ส่องดูดาว จากการส่งภาพวาดดาวพฤหัสและดาวอังคารที่เขาศึกษาจากกล้องทำเองไปให้สถาบันหอดูดาวโลเวลล์ดู ทอมบอจึงได้งานเป็นผู้ช่วยนักดาราศาสตร์ที่นั่นแลได้ค้นพบดาวพลูโตดังกล่าวเมื่อ พ.ศ. 2473 การค้นพบนี้เองที่ทำให้ทอมบอ ได้เข้าศึกษาและจบสาขาดาราศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยแคนซัสและมหาวิทยาลัยนอร์ทแอริโซนา
ไคลด์ ทอมบอ ทำงานที่หอดูดาวโลเวลล์ระหว่าง พ.ศ. 2472 - พ.ศ. 2488 จึงได้ย้ายไปสอนวิชาดาราศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยนิวเม็กซิโกตั้งแต่ พ.ศ. 2498 จนเกษียณจากงานเมื่อ พ.ศ. 2516
ไคลด์ ทอมบอ ค้นพบดาวเคราะห์น้อย (asteroid) มากถึง 14 ดวง ซึ่งส่วนใหญ่เป็นผลพลอยได้จากการค้นหาดาวเตราะห์ต่างๆ รวมทั้งดาวพลูโต ราชสมาคมดาราศาสตร์ แห่งประเทศอังกฤษได้มอบ เหรียญรางวัลแจ็กสัน-วิลท์ ให้แก่เขาเมื่อ พ.ศ. 2474 และเถ้ากระดูกของทอมบอส่วนหนึ่งได้รับการบรรจุไว้ในยานอวกาศ "นิวฮอไรซอน" ที่เดินทางไปยังดาวพลูโต
ไคลด์ วิลเลียม ทอมบอ ถึงแก่กรรมที่นิวเม็กซิโกเมื่ออายุ 91 ปี
== อ้างอิง ==
The Cambridge Biograhical Encyclopedia / Edited by David Cystal-2nd ed., Cambridge University Press, 2000
นักดาราศาสตร์ชาวอเมริกัน
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2449
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2540
บุคคลจากรัฐอิลลินอย
บุคคลจากรัฐนิวเม็กซิโก
บุคคลจากรัฐแอริโซนา
บุคคลจากรัฐแคนซัส
เขื่อนขุนด่านปราการชล

เขื่อนขุนด่านปราการชล ชื่อเดิมเรียกว่า เขื่อนคลองท่าด่าน เป็นเขื่อนคอนกรีตบดอัดยาวที่สุดในประเทศไทยและในโลก
 ตั้งอยู่ที่บ้านท่าด่าน ตำบลหินตั้ง อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายกกั้นแม่น้ำนครนายก สร้างขึ้นตามแนวพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราชเพื่อเก็บกักน้ำในช่วงหน้าฝนไว้ในหน้าแล้ง และควบคุมไม่ให้เกิดน้ำท่วมบ้านเรือนราษฎร ไร่นาและพื้นที่การเกษตรในหน้าฝน โดยสร้างครอบฝายท่าด่านเดิม
ที่ราบลุ่มนครนายกมีระดับน้ำใต้ดินมีการลดระดับหรือพื้นที่ลาดเทค่อนข้างมาก ทำให้น้ำไหลบ่ารุนแรงในช่วงฤดูฝน ส่วนบริเวณพื้นที่ชลประทานนครนายก เป็นพื้นที่ราบกว้างขวางมีระดับน้ำใต้ดินต่ำจึงเกิดปัญหาขาดแคลนน้ำในฤดูแล้งส่วนในฤดูฝนกลับเกิดปัญหาน้ำท่วมเนื่องจากพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบที่มีความลาดเอียงน้อยทำให้น้ำระบายออกยากน้ำจึงท่วมขังเป็นเวลานาน การสร้างเขื่อนกั้นลำน้ำนครนายกตอนบนจึงเป็นการชะลอกระแสน้ำไม่ให้ไหลอย่างรุนแรงในช่วงฤดูฝนโดยจะกักเก็บน้ำไว้ และในทางกลับกัน จะสามารถกักเก็บน้ำเอาไว้ใช้ในฤดูแล้งได้แทนที่จะต้องเผชิญกับภัยแล้ง
==โครงสร้างและลักษณะ==
ตัวเขื่อนขุนด่านปราการชลประกอบด้วยเขื่อนหลักและเขื่อนรองสร้างด้วยคอนกรีตบดอัด ปัจจุบันเป็นเขื่อนคอนกรีตบดอัดที่มีความยาวที่สุดในโลก มีความยาวรวม 2,720 เมตร ความสูง (สูงสุด) 93 เมตร  รับน้ำที่ไหลจากอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ ผ่านน้ำตกเหวนรกลงสู่อ่างเก็บน้ำ มีความจุ 224 ล้าน ลบ.ม. โดยทำให้มีน้ำในการทำเกษตรกรรม การอุปโภคบริโภค แก้ปัญหาดินเปรี้ยว เป็นแหล่งเพาะพันธุ์ปลา และบรรเทาอุทกภัย เป็นแหล่งท่องเที่ยวแห่งใหม่ ของนครนายก นักท่องเที่ยวสามารถชมอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ได้จากบริเวณสันเขื่อน จะเห็นทิวทัศน์ด้านหน้าเขื่อน และชมทิวทัศน์เมืองนครนายกด้านหลังเขื่อน ในอนาคตมีโครงการจะสร้างแก่งเทียมเพื่อการท่องเที่ยวและกีฬา และเป็นสนามสลาลอมนานาชาติ  ซึ่งจะเป็นแห่งเดียวในภูมิภาคนี้ หากก่อสร้างแก่งเทียมแล้วเสร็จ จะสร้างกิจกรรมท่องเที่ยวและสร้างรายได้ให้กับผู้ประกอบการด้านการท่องเที่ยวของจังหวัดนครนายกเพิ่มขึ้น
==การท่องเที่ยว==
เขื่อนขุนด่านปราการชลเปิดให้นักท่องเที่ยวเดินทางมาชมวิวเหนือสันเขื่อน สามารถมองเห็นตัวเมืองนครนายกและอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ได้ที่สันเขื่อน นอกจากนี้ยังสามารถเช่าเรือหางยาวเพื่อชมน้ำตกที่อยู่ลึกเข้าไปในอ่างเก็บน้ำของเขื่อนได้และเมื่อล่องเข้าไปเรื่อยๆก็จะพบกับเขาที่ชื่อว่าเขาช่องลม
==การเดินทาง==
เดินทางโดยรถยนต์มายังตัวเมืองนครนายกโดยอาจใช้ถนนรังสิต-นครนายก (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 305) หรืออาจใช้ถนนเส้นเก่าคือถนนสุวรรณศร (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 33) ซึ่งจะอ้อมกว่า จนถึงตัวเมืองนครนายกให้ใช้เส้นทางเดียวกับไปน้ำตกนางรอง (ทางหลวงหมายเลข 3049) ผ่านอุทยานวังตะไคร้และเลี้ยวขวาเข้าถนนสู่ตัวเขื่อน
รถโดยสารประจำทางจากกรุงเทพฯ–นครนายก มีบริการรถโดยสารประจำทางทั้งรถธรรมดาและรถปรับอากาศ ออกจากสถานีขนส่งสายเหนือ (หมอชิต 2) ทุกวัน
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ขุนด่านปราการชล
โครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ
ขเขื่อนขุนด่านปราการชล
โครงสร้างพื้นฐานในจังหวัดนครนายก
สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองนครนายก
มหาวิทยาลัยอิลลินอย

มหาวิทยาลัยอิลลินอย (University of Illinois) เป็นระบบมหาวิทยาลัยในรัฐอิลลินอย ซึ่งมีอยู่ 3 แห่ง ได้แก่
มหาวิทยาลัยอิลลินอย เออร์แบนา-แชมเปญจน์ มหาวิทยาลัยรัฐตั้งอยู่ที่เมืองเออร์แบนา และเมืองแชมเปญจน์ มีชื่อเสียงในหลายด้าน โดยเฉพาะ คอมพิวเตอร์ และวิศวกรรมศาสตร์ และเป็นมหาวิทยาลัยในกลุ่มบิ๊กเทน
มหาวิทยาลัยอิลลินอย ชิคาโก มหาวิทยาลัยรัฐตั้งอยู่ที่เมืองชิคาโก มีชื่อเสียงในด้านการแพทย์
มหาวิทยาลัยอิลลินอย สปริงฟีลด์ มหาวิทยาลัยรัฐตั้งอยู่ที่เมืองสปริงฟีลด์
สถาบันอุดมศึกษาในรัฐอิลลินอย
ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2410
ฟูนาฟูตี

ฟูนาฟูตี (Funafuti) เป็นเมืองหลวงของประเทศประเทศตูวาลู มีประชากรทั้งสิ้น 6,320 คน (จากการสำมะโนประชากร พ.ศ. 2560) ซึ่งเป็นอะทอลล์ที่มีจำนวนประชากรมากที่สุดในตูวาลู พื้นที่นั้นมีความกว้างตั้งแต่ประมาณ 20 เมตร - 400 เมตร ล้อมรอบไปด้วยลากูนขนาดใหญ่ ซึ่งอะทอลล์นี้ประกอบไปด้วย สนามบิน โรงแรม และอาคารบริหาร (ทำเนียบรัฐบาล)
เกาะที่ใหญ่ที่สุดคือ โฟงาฟาเล บนเกาะ มี 4 หมู่บ้าน ซึ่งหนึ่งในนั้นคือ วาอีอากู ซึ่งเป็นที่ตั้งของทำเนียบรัฐบาล เมืองหลวงของตูวาลูนั้นบางทีก็อาจจะหมายถึง โฟงาฟาเล หรือวาอีอากู แต่ฟูนาฟูตีนั้นเป็นเมืองหลวงอย่างเป็นทางการของประเทศตูวาลู
==อ้างอิง==
==เกาะในฟูนาฟูตี==
มีเกาะเล็กเกาะน้อย 29 เกาะในฟูนาฟูตี เกาะที่ใหญ่ที่สุดคือ โฟงาฟาเล รองลงมาคือ Funafala มีเกาะเล็กเกาะน้อยสามเกาะที่มีผู้อาศัยอยู่ ดังนี้ โฟงาฟาเล (เกาะหลัก) ทางตะวันออก Funafala ทางใต้ และ Amatuku ทางเหนือ
Amatuku
Avalau
Falaoigo
Fale Fatu (หรือ Falefatu)
Fatato
โฟงาฟาเล
Fuafatu
Fuagea
Fualefeke (หรือ Fualifeke)
Fualopa
Funafala
Funamanu
Luamotu
Mateika
Motugie
Motuloa
Mulitefala
Papa Elise (หรือ Funangongo)
Pukasavilivili
Te Afuafou
Te Afualiku
Tefala
Telele
Tengako (คาบสมุทรของเกาะโฟงาฟาเล)
Tengasu
Tepuka
Tepuka Vili Vili
Tutanga
Vasafua
ประเทศตูวาลู
เมืองหลวงในเขตโอเชียเนีย
อะทอลล์
เกาะในเขตโอเชียเนีย
สุวรรณ นิวาศวัต

สุวรรณ นิวาสวัต เป็นนักมวยไทยชื่อดังในพระนครรุ่นเดียวกับบัว วัดอิ่ม บังสะเล็บ ศรไขว้ และโพล้ง เลี้ยงประเสริฐ เป็นศิษย์ของหลวงพิพัฒน์พลกาย สุวรรณเคยชกชนะทั้ง บัว วัดอิ่ม และโพล้ง เลี้ยงประเสริฐ มาแล้ว   และเคยชกกับ แอ ม่วงดี 3 ครั้ง ชนะ 2 ครั้ง เสมอ 1 ครั้ง
เมื่อมวยสากลหรือมวยฝรั่งเข้ามาเผยแพร่ในประเทศไทยและเชิญนักมวยสากลจากต่างชาติมาชกโชว์อยู่บ่อยๆ จนกระทั่งมีการคัดเลือกนักมวยสากลชาวไทยขึ้นชกกับนักมวยเหล่านั้น สุวรรณอาสาขึ้นชกกับ เทอรี่ โอคัมโป จากฟิลิปปินส์เป็นคู่แรกแต่ไม่สำเร็จ เป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 4 เมื่อ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2472
สุวรรณเสียชีวิตในขณะที่ยังมีชื่อเสียงโด่งดังโดยถูกนักเลงอันธพาลรุมแทงเสียชีวิต
== อ้างอิง ==
นักมวยไทยชาวไทยยุคคาดเชือก
อาเมิน

อาเมิน (Amun หรือ Amen) เป็นสุริยเทพพระองค์หนึ่งและเป็นเทพประจำเมืองธีบส์ มักขนานามรวมกับเทพราเป็นเทพอาเมิน-เรหรืออาเมิน-เร  ชาวกรีกเชื่อว่าเทพองค์นี้คือเทพซีอุสของพวกเขา
== ลักษณะ ==
เป็นชายทรงชุดฟาโรห์ ทรงมงกุฏทำด้วยขนนก สัญลักษณ์คือห่านและแกะ พระชายาคือเทพีมัตซึ่งเป็นเทพีแห่งท้องฟ้าและนกแร้ง มีพระโอรสคือเทพคอนซูซึ่งเป็นเทพแห่งดวงจันทร์และการพนัน
== อ้างอิง ==
ชลิตดา. ตำนานอียิปต์โบราณ. กรุงเทพฯ:พิมพ์คำ. 2548
อาเมิน
สุริยเทพ
ตาราวา

ตาราวา เป็นอะทอลล์และเมืองหลวงของสาธารณรัฐคิริบาสในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนกลาง ประกอบด้วยตาราวาเหนือที่มีประชากร 6,629 คน และตาราวาใต้ที่มีประชากร 56,388 คน ซึ่งมีจำนวนครึ่งหนึ่งของประเทศตาม เกาะนี้เป็นหนึ่งในสถานที่สำคัญในยุทธการที่ตาราวา ซึ่งเป็นหนึ่งในสมรภูมิสำคัญในมหาสมุทรแปซิฟิก ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ประเทศคิริบาส
เมืองหลวงในเขตโอเชียเนีย
อะทอลล์
ภูมิศาสตร์คิริบาส
พอร์ตวิลา

พอร์ตวิลา (17°45′S 168°18′E) เป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐวานูวาตู อยู่ทางตอนใต้ของเกาะเอฟาเตในจังหวัดเชฟา เมืองนี้มีประชากรประมาณ 38,000 คน หรือประมาณ 65 % ของประชากรทั้งจังหวัดเชฟา พอร์ตวิลาเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจที่สำคัญของประเทศวานูวาตู
พอร์ตวิลาถูกจับจองโดยชาวเมลานีเซีย ในปี พ.ศ. 2149 เปโดร เฟร์นันเดซ เด กีโรสและลูอิส วาซ เด ตอร์เรสได้เข้ามาสำรวจ จนในที่สุดใน ปี พ.ศ. 2430 ก็กลายเป็นดินแดนภายใต้การปกครองของประเทศอังกฤษและประเทศฝรั่งเศสร่วมกัน ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 พอร์ตวิลากลายเป็นฐานทัพอากาศของสหรัฐอเมริกาและออสเตรเลีย อีกทั้งยังเป็นหนึ่งในที่ตั้งของมหาวิทยาลัยเซาท์แปซิฟิกวิทยาเขตวานูวาตูอีกด้วย ภัยธรรมชาติที่สำคัญของพอร์ตวิลาคือไซโคลนและแผ่นดินไหว
เมืองหลวงในเขตโอเชียเนีย
ประเทศวานูวาตู
Ѻ

Broad On (Ѻ, ѻ) เป็นอักษรซีริลลิกยุคเก่าตัวหนึ่ง ซึ่งเป็นอักษรต่างรูปของ On (О, о) แต่ยูนิโคดใช้ชื่อ Round Omega แทนอักษรตัวนี้ซึ่งไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกับ Omega (Ѡ, ѡ) แต่อย่างใด อักษรตัวนี้มีค่าของเลขซีริลลิกเท่ากับ 70
Broad On ถูกใช้ในภาษาเชิร์ชสลาโวนิกเป็นอักษรตัวแรกของรากศัพท์ในตำแหน่งต่าง ๆ
ในตำแหน่งแรก เช่น ѻгнь, ѻтрокъ
ตามหลังคำอุปสรรค เช่น праѻтецъ
ในคำประสม เช่น ѻбоюдуѻстрый
ในชื่อทางภูมิศาสตร์สองแห่งคือ іѻрданъ = แม่น้ำจอร์แดน, іѻппіа = เมืองจาฟฟา และคำอื่นที่พัฒนาจากสองคำนี้
== อ้างอิง ==
อักษรซีริลลิก จากยูนิโค้ด
อักษรซีริลลิก
เมเลเกอ็อก

เมเลเกอ็อก (Melekeok) เป็นเมืองเมืองหนึ่งในรัฐเมเลเกอ็อก หนึ่งในสิบหกรัฐของประเทศปาเลา ตัวเมืองตั้งอยู่ริมชายฝั่งตะวันออกของเกาะบาเบลดาออบซึ่งเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2549 นิคมเงรุลมุดซึ่งตั้งอยู่ห่างจากเมืองนี้ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ 2 กิโลเมตร ได้กลายเป็นที่ตั้งของที่ทำการรัฐบาลแทนที่คอรอร์
== อ้างอิง ==
สถานที่ที่มีประชากรในประเทศปาเลา
จังหวัดเชฟา

จังหวัดเชฟาเป็นจังหวัดหนึ่งของสาธารณรัฐวานูอาตู ประกอบไปด้วยเกาะเอปี หมู่เกาะของเอฟาเต และหมู่เกาะเชฟเฟิร์ด ชื่อนี้ได้มาจากการผสมคำของคำว่าเชฟเฟิร์ดและเอฟาเต จังหวัดนี้มีประชากรทั้งสิ้น 42,280 คน และมีพื้นที่ 1,445 ตารางกิโลเมตร เป็นที่ตั้งของเมืองหลวงพอร์ตวิลา ซึ่งเป็นเมืองที่ใหญ่ทีสุดและมีความสำคัญในด้านต่าง ๆ มากที่สุดของประเทศ
ประเทศวานูวาตู
นิวกินีตะวันตก

นิวกินีตะวันตก เป็นส่วนครึ่งตะวันตกของเกาะนิวกินี ในปี พ.ศ. 2549 ในทางสากลเรียกเขตนี้ว่าจังหวัดปาปัว เป็นจังหวัดในความปกครองของประเทศอินโดนีเซีย เมื่อก่อนนี้เขตนี้มีชื่อว่า เนเธอร์แลนด์นิวกินี (จนกระทั่ง พ.ศ. 2505), อีรียันตะวันตก (พ.ศ. 2505 - พ.ศ. 2516), และ อีรียันจายา (พ.ศ. 2516 - พ.ศ. 2543) เมืองสำคัญของเขตคือจายาปูรา
เกาะในประเทศอินโดนีเซีย
เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก
เมลานีเชีย
เกาะนิวกินี
เบลล์ 206

เฮลิคอปเตอร์ใช้งานทั่วไป แบบ 206 (ฮ.ท.206) (BELL-206 B3 JETRANGER)
ผู้สร้าง บริษัทเบลล์เฮลิคอปเตอร์ สหรัฐอเมริกา
ประเภท เฮลิคอปเตอร์ใช้งานทั่วไป 5 ที่นั่ง
เครื่องยนต์ GASTURBINE ALLISON 250-C20 จำนวน 1 เครื่องยนต์ 425 แรงม้า
น้ำหนักเปล่า 1,584.3 ปอนด์
น้ำหนักบรรทุก 1,615.7 ปอนด์
น้ำหนักรวม 3,200 ปอนด์
ติดเปลสนามได้ 3 เปล
ความเร็วสูงสุด 130 น็อต หรือ 234 กม./ชม.
ความเร็วเดินทาง 110 น็อต หรือ 198 กม./ชม.
เฮลิคอปเตอร์
ผจญภัยโพ้นทะเล

ผจญภัยโพ้นทะเล (The Voyage of the Dawn Treader) เป็นนิยายแฟนตาซีเยาวชนในชุดตำนานแห่งนาร์เนีย เขียนโดยซี.เอส. ลิวอิส ใน ค.ศ. 1952 นับเป็นลำดับที่สามตามที่ตีพิมพ์ และลำดับที่ห้าถ้านับตามเหตุการณ์ในเรื่อง ฉบับภาษาไทยจัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ผีเสื้อ แปลโดยสุมนา บุณยะรัตเวช พิมพ์ครั้งแรก พ.ศ. 2545
== เนื้อเรื่อง ==
พี่น้องสองคนของตระกูลพีเวนซี่ที่มีบทบาทในตู้พิศวงและเจ้าชายแคสเปี้ยน คือ เอ็ดมันด์ และลูซี่ ไปอยู่กับญาติของพวกเขา ยูสตาซ ในช่วงวันหยุด ระหว่างอยู่ในห้องของยูสตาซ ทั้งสามคนถูกดึงเข้าไปในดินแดนนาร์เนียผ่านทางภาพเรือในสมัยนาร์เนียที่แขวนอยู่ในห้อง
เมื่อเข้าไปในนาร์เนีย ลูซี่และเอ็ดมันด์ได้พบกับแคสเปี้ยน (จากเรื่องเจ้าชายแคสเปี้ยน) ซึ่งกำลังเดินทางไปในโพ้นทะเลตะวันออก เพื่อค้นหาขุนนาง 7 คน เช่น ลอร์ดเบิร์น ลอร์ดเรสติมาร์ ลอร์ดอ๊อคเตเซียน ลอร์ดรูปห์ ที่หายสาบสูญไปในสมัยของพระราชามิราซ โดยใช้เรือชื่อ ดอว์น เทรดเดอร์ เป็นพาหนะ
พวกเขาได้เดินทางไปจนสุดขอบโลกทางตะวันออก และได้ทิ้งรีพีชิ้พ เอ็ดมันด์ ลูซี่และยูสตาซ ไว้ที่นั่น โดยรีพีชิ้พได้พายเรือโคราเคิล ออกไปเรื่อยๆ จนไม่มีผู้ไดพบเห็นอีก เอ็ดมันด์ ลูซี่และยูสตาซ ได้พบกับอัสลานและได้พากลับมายังห้องของยูสตาซ
== ภาพยนตร์ ==
หลังจากวอลท์ ดิสนีย์ พิคเจอร์สไม่ประสบความสำเร็จกับ เจ้าชายแคสเปี้ยน จึงไม่ต่อสัญญากับทาง Walden Media และผู้ที่มาต่อสัญญาคือทเวนตีธ์เซนจูรีฟอกซ์ได้ซื้อลิขสิทธิ์ในการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ ในชื่อว่า The Chronicles of Narnia: The Voyage of the Dawn Treader มีกำหนดฉายในเบลเยี่ยม และฝรั่งเศส 8 ธันวาคม พ.ศ. 2553 สหรัฐอเมริกา 10 ธันวาคม พ.ศ. 2553 (ค.ศ. 2010) และอีกหลายประเทศที่กำหนดฉายในวันที่ 9 และ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2553 
== อ้างอิง ==
วรรณกรรมเยาวชน
วรรณกรรมภาษาอังกฤษ
นาร์เนีย