pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
พร ภิรมย์

พร ภิรมย์ (ปุญญวังโสภิกขุ) (29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2471 - 5 ธันวาคม พ.ศ. 2553 ) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลงชาวไทย ที่ใช้ดนตรีไทยเดิมเป็นพื้นฐาน เนื้อเพลงแนวนิทานชาดกแฝงธรรมะ มีชื่อเสียงจากเพลง "น้ำตาลาไทร" "บัวตูมบัวบาน" และ "ดาวลูกไก่"
== ประวัติ ==
พร ภิรมย์ มีชื่อจริงว่า บุญสม มีสมวงษ์ เป็นบุตรของนายประเสริฐ และนางสัมฤทธิ์ มีสมวงษ์  ชาวอำเภอพระนครศรีอยุธยา จบชั้นมัธยม 3 จากโรงเรียนวัดบพิตรพิมุข มีความเชี่ยวชาญการร้องและเล่นดนตรีไทย ทำขวัญนาค พากย์หนัง และเข้ามาเล่นลิเก ใช้ชื่อคณะว่า "บุญสม อยุธยา" เล่นกับเสน่ห์ โกมารชุน มีชื่อเสียงโด่งดังจนครูมงคล อมาตยกุล ชักชวนมาอยู่ วงดนตรีจุฬารัตน์
พร ภิรมย์ ร้องเพลงอยู่กับวงดนตรีจุฬารัตน์หลายปี มีผลงานบันทึกเสียงประมาณ 200 เพลง  เพลงที่ร้องส่วนใหญ่ร้อยละ95%เป็นผู้แต่งเอง ในแนวนิทานชาดกแฝงธรรมะ ด้วยเทคนิคการแหล่เป็นเอกลักษณ์ไม่เหมือนใคร เพลงแรกที่ได้รับความนิยมคือ "บัวตูมบัวบาน" ตามด้วย "ดาวลูกไก่", "น้ำตาลาไทร", "กระท่อมทองกวาว", "ลานรักลานเท", "ดาวจระเข้", "วังแม่ลูกอ่อน", "กลับเถิดลูกไทย" เป็นต้น
== เกียรติยศ ==
พร ภิรมย์ ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำพระราชทาน ในปี พ.ศ. 2509 ถึง 3 รางวัล จากเพลง บัวตูมบัวบาน และ ดาวลูกไก่ และในปี พ.ศ. 2514 จากเพลง กลับเถิดลูกไทย และได้รับรางวัลกึ่งศตวรรษลูกทุ่งไทย ในปี พ.ศ. 2532 จากเพลง บัวตูมบัวบาน และ พ.ศ. 2534 จากเพลง ดาวลูกไก่
== บั้นปลาย ==
พร ภิรมย์ บวชเป็นพระภิกษุอยู่ที่วัดรัตนชัย (วัดจีน) ตำบลหอรัตนชัย อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ตั้งแต่ พ.ศ. 2524 จนถึงมรณภาพด้วยอาการปอดติดเชื้อ เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2553 สิริอายุ 82 ปี พรรษา 29
== รางวัลเกียรติยศ ==
ได้รับรางวัลการเชิดชู ปูชนีย์บุคคลเกียรติยศ ทางด้านผู้ใช้ภาษาไทยดีเด่นแห่งชาติ ประจำปีพุทธศักราช 2553
ได้รับรางวัลพระคเณศ กรมศิลปากร จากผลงานรางวัลเพลง ดาวลูกไก่ เนื่องในโครงการเพชรในเพลง วันภาษาไทยแห่งชาติ ประจำปี 2553
== อ้างอิง ==
บุคคลจากอำเภอพระนครศรีอยุธยา
นักร้องชายชาวไทย
นักร้องลูกทุ่งชายชาวไทย
นักแต่งเพลงลูกทุ่ง
นักแสดงลิเก
ภิกษุชาวไทย
ภิกษุในสังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย
วงดนตรีจุฬารัตน์
เฟท (เพลงเซลีน ดิออน)

"เฟท" (Faith) เป็นซิงเกิลที่ 5 และเป็นซิงเกิลสุดท้ายจากอัลบั้ม วันฮาร์ต ของเซลีน ดิออน เผยแพร่เมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2546 ในแคนาดา
"เฟท" ประพันธ์และอำนวยการสร้างโดย แม็กซ์ มาร์ติน (Max Martin) ผู้ประพันธ์เพลงดังอย่าง "แดตส์เดอะเวย์อิตอิส" (That's The Way It Is) ในปี พ.ศ. 2542 และมีการรีมิกซ์ 3 ครั้งเพื่อเปิดในสถานีวิทยุ
ไม่มีมิวสิกวิดีโอสำหรับเพลงนี้
"เฟท" ขึ้นสู่อันดับ 4 ในชาร์ตควิเบกแอร์เพล และ 37 ในชาร์ตเพลงร่วมสมัยของแคนาดา
== รูปแบบและรายชื่อเพลง ==
ซิงเกิลวิทยุ 2 เพลง (ประเทศแคนาดา)
"เฟท" (Original 3 remix) – 3:38
"เฟท" (ฉบับในอัลบั้ม) – 3:43
==ชาร์ต==
{|class="wikitable"
!align="left"|ชาร์ต (พ.ศ. 2546)
!align="center"|อันดับสูงสุด
|-
|align="left"|Canadian Adult Contemporary Chart
|align="center"|37
|-
|align="left"|Quebec Airplay Chart
|align="center"|4
|}
==อ้างอิง==
เซลีน ดิออน - เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
เซลีน ดิออน - ประวัติชาร์ต 
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2546
ฟ
กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส เบรวิส

กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส เบรวิส (Extensor pollicis brevis) เป็นกล้ามเนื้อที่ทอดตัวอยู่ด้านใกล้กลางของกล้ามเนื้อแอบดักเตอร์ พอลิซิส ลองกัส (Abductor pollicis longus)
== จุดเกาะต้นและจุดเกาะปลาย ==
จุดเกาะต้นของกล้ามเนื้อนี้มาจากพื้นผิวด้านหลังของส่วนกลางของกระดูกเรเดียส และจากเอ็นเยื่อระหว่างกระดูก (interosseous membrane)
กล้ามเนื้อนี้ทอดตัวคล้ายกับกล้ามเนื้อแอบดักเตอร์ พอลิซิส ลองกัส (Abductor pollicis longus) โดยเอ็นกล้ามเนื้อนี้จะผ่านร่องเดียวกันที่อยู่ด้านข้างของปลายล่างกระดูกเรเดียส และเข้าเกาะปลายที่กระดูกนิ้วมือท่อนแรกของนิ้วหัวแม่มือ
== หน้าที่ ==
กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส เบรวิสทำหน้าที่เหยียดกระดูกนิ้วมือท่อนต้นของนิ้วหัวแม่มือ
== ความแปรผัน ==
ในบางคนอาจไม่มีกล้ามเนื้อนี้ หรือเอ็นอาจไปรวมกับเอ็นกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส ลองกัส (Extensor pollicis longus)
== ภาพอื่นๆ ==
ไฟล์:Anatomical-snuff-box.jpg|อนาโตมิคัล สนัฟฟ์ บอกซ์
ไฟล์:Gray214.png|มุมมองด้านหลังของกระดูกปลายแขนข้างซ้าย
ไฟล์:Gray220.png|กระดูกของมือข้างซ้าย มุมมองด้านหลังมือ
ไฟล์:Gray416.png|เอ็นของนิ้วชี้และวินคิวลา เทนดินา (vincula tendina)
ไฟล์:Gray421.png|ภาคตัดขวางของปลายกระดูกปลายแขน
ไฟล์:Gray422.png|ภาคตัดขวางผ่านข้อมือและนิ้วมือ
ไฟล์:Gray424.png|แผ่นเมือกของเอ็นกล้ามเนื้อด้านหลังของข้อมือ
ไฟล์:Gray527.png|หลอดเลือดแดงเรเดียลและอัลนา
ไฟล์:Gray529.png|หลอดเลือดแดงด้านหลังของปลายแขนและมือ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
PTCentral 
กล้ามเนื้อของรยางค์บน
เอเฌอแตม็องกอร์

"เอเฌอแตม็องกอร์" (Et je t'aime encore,"และฉันยังรักเธอ") คือซิงเกิลที่ 2 ของเซลีน ดิออน จากอัลบั้ม อูนฟีเยกัทร์ติป ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 ในบางประเทศที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส
"เอเฌอแตม็องกอร์" ประพันธ์โดยฌ็อง-ฌัก กอลด์มานผู้ร่วมทำงานกับเซลีน ในอัลบั้ม เดอ ในปี พ.ศ. 2538 และซีลซูว์ฟีแซแดเม ในปี พ.ศ. 2541
ฉบับภาษาอังกฤษของเพลงนี้บรรจุในอัลบั้มวันฮาร์ต ซึ่งบันทึกเสียงก่อนและใช้ชื่อเพลงเดียวกัน
ในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2546 เซลีนได้บันทึกเทปรายการพิเศษ อูนฟีเยกัทร์ติป ที่โรงแรมซีซ่าร์พาเลซ ลาสเวกัส
มิวสิกวิดีโอ อำนวยการสร้างโดย Yannick Saillet ถ่ายทำที่บาร์ Whiskey Bar ในลาสเวกัส ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2546 และแพร่ภาพในเดือนธันวาคม ซึ่งบรรจุใน องเนอช็องฌ์ปา
ดีวีดีรวมเพลงยอดนิยมภาษาฝรั่งเศสของเธอ
เพลงนี้ขึ้นสู่อันดับที่ 1 ชาร์ต โพลิช อาร์เอ็มเอฟ และที่ 2 ชาร์ตควิเบกแอร์เพล ที่ 14 ในชาร์ตเบลเยียม, ที่ 16 ในฝรั่งเศส และที่ 31 ในสวิตเซอร์แลนด์
"เอเฌอแตม็องกอร์" แสดงในการแสดงชุด อะนิวเดย์... และได้บรรจุในอัลบั้ม อะนิวเดย์... ไลฟ์อินลาสเวกัส นอกจากนี้ยังบรรจุเพลงนี้ในอัลบั้มรวมเพลงฮิต องเนอช็องฌ์ปา ใน พ.ศ. 2548
== รูปแบบและรายชื่อเพลง ==
ซิงเกิลซีดี 3 เพลง - (ฝรั่งเศส)
"เอเฌอแตม็องกอร์" – 3:26
"เอเฌอแตม็องกอร์" (บรรเลง) – 3:26
"อาพร็อง-มัว" – 4:45
ซิงเกิลซีดี 4 เพลง - (ยุโรป)
"เอเฌอแตม็องกอร์" – 3:26
"เอเฌอแตม็องกอร์" (บรรเลง) – 3:26
"เดมีลีเยเดอแบเซ" – 3:47
"ตูว์นาฌ" – 3:11
== ชาร์ต ==
{|class="wikitable"
!align="left"|ชาร์ต (พ.ศ. 2547)
!align="center"|อันดับสูงสุด
|-
| align = "left"|Belgian Wallonie Singles Chart
| align = "center"|14
|-
| align = "left"|Belgian Wallonie Airplay Chart
| align = "center"|11
|-
| align = "left"|Belgian Flanders Airplay Chart
| align = "center"|59
|-
| align = "left"|European Singles Chart
| align = "center"|52
|-
| align = "left"|French Singles Chart
| align = "center"|16
|-
| align = "left"|French Airplay Chart
| align = "center"|41
|-
| align = "left"|Polish RMF FM Chart
| align = "center"|1
|-
| align = "left"|Quebec Airplay Chart
| align = "center"|2
|-
| align = "left"|Swiss Singles Chart
| align = "center"|31
|}
== อ้างอิง ==
เซลีน ดิออน - เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
เซลีน ดิออน - ประวัติชาร์ต 
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2547
เพลงของเซลีน ดิออน
กงทร์นาตูร์

"กงทร์นาตูร์" (Contre nature, "ฝืนธรรมชาติ") คือซิงเกิลวิทยุที่ 3 ของเซลีน ดิออนจากอัลบั้ม อูนฟีเยกัทร์ติป ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2547 ในบางประเทศที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส
"กงทร์นาตูร์" เป็นผลงานการประพันธ์ของฌัก เวอเนอรูว์โซ ผู้ประพันธ์เพลง "ตูลอร์เดซอม" และ "ซูเลอว็อง" ให้กับเซลีนก่อนหน้านี้
ในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2546 เซลีนได้บันทึกเทปรายการพิเศษ "อูนฟีเยกัทร์ติป" ที่โรงแรมซีซ่าร์พาเลซ ลาสเวกัส
มิวสิกวิดีโอเป็นผลงานอำนวยการสร้างของ Didier Kerbrat ถ่ายทำในวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2547 ในทะเลทรายรัฐเนวาดา ลอสแอนเจลิส และปฐมทัศน์ในวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2547 ซึ่งได้บรรจุใน องเนอช็องฌ์ปา ดีวีดีรวบรวมเพลงยอดนิยม ซึ่งออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2548
เพลงนี้ขึ้นสู่อันดับที่ 2 ชาร์ตควิเบกแอร์เพล และที่ 9 ชาร์ตโพลิช แอร์เพล
"กงทร์นาตูร์" ได้บรรตุในอัลบั้ม อะนิวเดย์... ไลฟ์อินลาสเวกัส ฉบับของประเทศฝรั่งเศส
== รูปแบบและรายชื่อเพลง ==
 ซิงเกิลวิทยุ 2 เพลง  (ประเทศฝรั่งเศส)
"กงทร์นาตูร์" (ฉบับปรับใหม่) – 3:30
"กงทร์นาตูร์" (ฉบับในอัลบั้ม) – 4:10
== ชาร์ต ==
{|class="wikitable"
! align = "left"|ชาร์ต (พ.ศ. 2547)
! align = "center"|อันดับสูงสุด
|-
| align = "left"|Belgian Wallonie Airplay Chart
| align = "center"|38
|-
| align = "left"|Belgian Flanders Airplay Chart
| align = "center"|70
|-
| align = "left"|Polish Regional Airplay Chart
| align = "center"|9
|-
| align = "left"|Quebec Airplay Chart
| align = "center"|2
|}
== อ้างอิง ==
เซลีน ดิออน - เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
เซลีน ดิออน - ประวัติชาร์ต 
เพลงของเซลีน ดิออน
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2547
เพลงภาษาฝรั่งเศส
ยูแอนด์ไอ

"ยูแอนด์ไอ" (You and I) คือซิงเกิลวิทยุซิงเกิลแรกและซิงเกิลเดียวจากอัลบั้ม อะนิวเดย์... ไลฟ์อินลาสเวกัส เผยแพร่เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2547
มิวสิกวิดีโอ ถ่ายทำโดยแอนดริว แมกนอตัน ผู้ได้รับรางวัลชนะเลิศด้านการอำนวยการสร้าง ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2547 สถานที่ถ่ายทำคือท่าอากาศยานนานาชาติโทรอนโตเพียร์สัน และแพร่ภาพหลังจากนั้น 2 เดือน โดยมิวสิกวิดีโอเพลงนี้บรรจุในดีวีดี อัลทิเมตบ็อก
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2547 ได้มีการประกาศอย่างเป็นทางการว่าเพลง "ยูแอนด์ไอ" จะเป็นเพลงหลักการโฆษณาของแอร์แคนาดา เซลีนยังบันทึกเสียงภาษาฝรั่งเศสความยาว 1 นาทีอีกด้วยในชื่อว่า "Mes ailes à moi" โดยทั้งสองแบบได้นำมาใช้ในการโฆษณาของแอร์แคนาดา
ซิงเกิลนี้เป็นที่นิยมในชาร์ตเพลงร่วมสมัยแคนาดา และโพลิช อาร์เอ็มเอ็ฟ
ในวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2550 ฮิลลารี คลินตัน สมาชิกวุฒิสภาแห่งรัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกาได้ประกาศใช้เพลงนี้เป็นเพลงหลักในการหาเสียงการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ค.ศ. 2008 ของเธอ ในฐานะสมาชิกพรรคเดโมแครต
==รูปแบบและรายชื่อเพลง==
ซิงเกิลวิทยุ 1 เพลง - (ยุโรป)
"ยูแอนด์ไอ" – 4:04
ซิงเกิลวิทยุ 2 เพลง - (ญี่ปุ่น)
"ยูแอนด์ไอ" – 4:04
"มิราเคิล" – 3:38
==ชาร์ต==
{| width="0%"
|- valign="top"
| width="50%" |
{|class="wikitable"
!align="left"|ชาร์ต (พ.ศ. 2547)
!align="center"|อันดับสูงสุด
|-
|align="left"|Belgian Wallonie Airplay Chart
|align="center"|30
|-
|align="left"|Belgian Flanders Airplay Chart
|align="center"|43
|-
|align="left"|Canadian Airplay Chart
|align="center"|29
|-
|align="left"|Canadian Adult Contemporary Chart
|align="center"|1
|-
|align="left"|Danish Airplay Chart
|align="center"|14
|-
|align="left"|German Airplay Chart
|align="center"|19
|-
|align="left"|Hungarian Airplay Chart
|align="center"|2
|-
|align="left"|Hungarian Juventus Radio Chart
|align="center"|33
|}
| width="50%" |
{|class="wikitable"
!align="left"|ชาร์ต (พ.ศ. 2547)
!align="center"|อันดับสูงสุด
|-
|align="left"|Norwegian Airplay Chart
|align="center"|17
|-
|align="left"|Polish National Airplay Chart
|align="center"|9
|-
|align="left"|Polish Regional Airplay Chart
|align="center"|7
|-
|align="left"|Polish RMF FM Chart
|align="center"|1
|-
|align="left"|Portugal Airplay Chart
|align="center"|8
|-
|align="left"|Quebec Airplay Chart
|align="center"|2
|-
|align="left"|Taiwanese Airplay Chart
|align="center"|2
|-
|align="left"|U.S. Billboard Hot Adult Contemporary Tracks
|align="center"|16
|}
|}
==อ้างอิง==
เซลีน ดิออน - เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
เซลีน ดิออน - ประวัติชาร์ต 
==อ้างอิง==
เพลงในปี พ.ศ. 2547
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2547
เพลงของเซลีน ดิออน
เรเปียร์

เรเปียร์ (rapier) มีจุดกำเนิดในประเทศสเปนเรียก เอสปาด้าโรเปร่า (Espada Ropera) เป็น กระบี่ ใบยาว ผอมบาง ปลายแหลมคม ได้รับความนิยมสูงสุดในทวีปยุโรปช่วงระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 16 และ คริสต์ศตวรรษที่ 17 (ยุโรปใหม่ยุคต้น) ใช้ต่อสู้โดยการแทง จิ้ม (อาจจะใช้ฟันได้บ้างในบางองศาแต่ไม่ค่อยสะดวกนัก เพราะใบดาบบาง) ใบดาบอาจจะมีคมด้านเดียว หรือทั้งสองด้าน หรืออาจจะคมแค่ครึ่งปลาย โกร่งดาบมักจะมีลวดลายสวยงามสลับซับซ้อน เรเปียร์มีพัฒนาการและความแตกต่างกันหลากหลายรูปแบบ ดาบในยุคต่อๆ มา ถูกพัฒนาให้สั้นลง ใบใหญ่กว่า เพื่อใช้ฟาดฟัน ทั้งรุกและรับได้ดีขึ้น คนยุคหลังรู้จักเรเปียร์มากขึ้นเพราะภาพยนตร์เรื่องสามทหารเสือ
คำว่า เรเปียร์ เป็นคำในภาษาเยอรมัน ที่ใช้เรียกแทนดาบ แต่ในอิตาลี สเปน และฝรั่งเศส จะเรียกว่า สปาด้า, เอสปาด้า หรือ เอเป้ (spada, espada, épée) แทนการใช้คำว่า ดาบ (sword)
== ส่วนประกอบ ==
ด้ามจับ (hilt) : ด้ามจับของเรเปียร์ มักจะมีการเพิ่ม โกร่ง, กระบัง เพื่อป้องกันมือ จากการถูกแทงสวน หรือตวัดมาโดน มักมีการออกแบบตกแต่งด้วยลวดลายงดงามสลับซับซ้อน อาจจะมีการเพิ่มเส้นวงแหวน ซึ่งต่อแปะทับด้วยแผ่นโลหะ หรือทำเป็นรูปถ้วย เสริมจาก ครอสการ์ด (crossguard) เพื่อการปกป้องมือผู้ถือได้ดียิ่งขึ้น
ใบดาบ (blade) : ใบดาบเรเปียร์จะมีลักษณะบางและยาวมาก ปลายแหลม บางครั้งจะทำแบบมีคมด้านเดียว หรือคมทั้งสองด้าน หรืออาจจะลับคมเฉพาะช่วงครึ่งปลาย ความยาวของใบดาบมักจะ 100 ซ.ม.ขึ้นไป ความกว้างของใบประมาณ 2.5 ซ.ม. หรือแคบกว่านี้ โดยแบ่งออกเป็น สอง สาม สี่ ห้า หรือ เก้าส่วน
== อ้างอิง ==
John Clements. Renaissance Swordsmanship : The Illustrated Book Of Rapiers And Cut And Thrust Swords And Their Use. Paladin Press, 1997. ISBN 0-87364-919-2
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Renaissance Swords
ดาบ
เขตเมือง (ฝรั่งเศส)

เขตเมือง (Unité urbaine) เป็นสถิติพื้นที่อาณาบริเวณที่จัดทำโดยสถาบันอินซี (INSEE) ซึ่งเป็นสำนักงานสถิติแห่งชาติของประเทศฝรั่งเศส เพื่อที่จะวัดพื้นที่ที่กำลังเติบโตอย่างต่อเนื่องและในพื้นที่ที่ติดกัน ตามความหมายที่นิยามโดยสถาบันอินซี
เขตเมืองในประเทศฝรั่งเศสนั้น เป็นพื้นที่สถิติซึ่งใช้มาตรฐานการวัดพื้นที่เติบโตและพื้นที่ใกล้เคียงจากสหประชาชาติ ทั้งนี้แต่ละประเทศก็จะมีชื่อเรียกและความหมายต่างกัน
== คำจำกัดความ ==
คำว่า "Unité urbaine" คือเทศบาลเดี่ยวหรือกลุ่มเทศบาลที่ต้อง:
มีการพัฒนาที่เป็นหนึ่งเดียว โดยไม่มีระยะห่างของการอยู่อาศัยเกิน 200 เมตร
มีประชากรรวมกันมากกว่า 2,000 คน
ถ้าเทศบาลใดไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของเขตเมือง จะถูกจัดให้อยู่ในข่ายชนบท
หน่วยการบริหารของประเทศฝรั่งเศส
ซิกซ์ตีส์เซเวนทีส์เอทีส์

ซิกซ์ตีส์เซเวนทีส์เอทีส์  เป็นซิงเกิลที่ 33 ของนามิเอะ อามุโระ วางจำหน่ายวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2551 ซิงเกิลนี้เป็นซิงเกิลที่รวบรวมเพลงเก่าจากยุค 1960s, 1970s และ 1980s โดยเพลง NEW LOOK เป็นตัวแทนยุค 1960 เพลง ROCK STEADY เป็นตัวแทนในยุค 1970 และเพลง WHAT A FEELING เป็นตัวแทนยุค 1980 เปิดตัวสัปดาห์แรกในอันดับที่ 2 ของออริกอนชาร์ต ด้วยยอดขาย 114,719 แผ่น โดยเป็นการเปิดตัวสัปดาห์แรกมากกว่าหนึ่งแสนแผ่นนับตั้งแต่ซิงเกิล NEVER END ในปี 2000 และยังเป็นซิงเกิลที่สามารถขึ้นอันดับที่ 1 ออริกอนเดลีชาร์ตได้นับตั้งแต่ซิงเกิล GIRL TALK / the SPEED STAR ในปี 2004 และสามารถขึ้นถึงอันดับ 1 ออริกอนชาร์ตได้ในสัปดาห์ต่อมา โดยเป็นการเปิดตัวที่อันดับ 1 ออริกอนชาร์ตนับตั้งแต่ซิงเกิล I HAVE NEVER SEEN ในปี ค.ศ. 1998
ทั้ง 3 เพลงเป็นเพลงประกอบโฆษณาแชมพูของบริษัท Vidal Sassoon ตามแคมเปญ Fashion×Music×VS
เพลง NEW LOOK เป็นเพลงคัฟเวอร์มาจากเพลง Baby Love ของวง The Supremes ในปี ค.ศ. 1964 เพลง ROCK STEADY เป็นเพลงคัฟเวอร์ของอารีธา แฟรงคลินในปี ค.ศ. 1971 และเพลง WHAT A FEELING เป็นเพลงคัฟเวอร์ของไอรีส คาร่าในปี ค.ศ. 1983
== รายชื่อเพลง ==
NEW LOOK
ROCK STEADY
WHAT A FEELING
== มิวสิกวิดีโอ ==
NEW LOOK (MUSIC VIDEO)
ROCK STEADY (MUSIC VIDEO)
WHAT A FEELING (MUSIC VIDEO)
== การแสดงสด ==
10 มีนาคม พ.ศ. 2551 - Hey! Hey! Hey! Music Camp
21 มีนาคม พ.ศ. 2551 - Music Fighter
23 มีนาคม พ.ศ. 2551 - CDTV
27 มีนาคม พ.ศ. 2551 - Utaban
5 เมษายน พ.ศ. 2551 - Music Fair 21
== ชาร์ต ==
ออริกอนชาร์ต (ในญี่ปุ่น)
เพลงในปี พ.ศ. 2551
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2551
เพลงญี่ปุ่น
เพลงซิงเกิลของนามิเอะ อามุโร่
ซิงเกิลอันดับที่ 1 ออริกอนชาร์ต
เดวิด ฮิวสัน

เดวิด ฮิวสัน เกิดเมื่อ 9 มกราคม  พ.ศ. 2496  เป็นนักเขียนนวนิยายสืบสวนสอบสวนชาวอังกฤษ
== นวนิยาย ==
Semana Santa (1995) ISBN 3-550-08239-8
Epiphany (1997) ISBN 0-00-649706-3
Solstice (1998) ISBN 0-446-52449-2
Native Rites (1999) ISBN 0-00-651358-1
Lucifer’s Shadow (2001) ISBN 0-385-33794-9
A Season for the Dead ฆาตกรรมอาถรรพ์ (2003) ISBN 0-385-33722-1
The Villa of Mysteries (2004) ISBN 0-385-33772-8
The Sacred Cut (2005) ISBN 0-385-33849-X
The Lizard’s Bite (2006)
The Seventh Sacrament (2006)
The Promised Land (2006)
The Garden of Evil (2007)
Dante's Numbers (2007)
ภาษาไทยได้ลิขสิทธิ์การแปลอย่างถูกกฎหมายโดยสำนักพิมพ์นานมีบุคส์
นักเขียนชาวอังกฤษ
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2496
ฮายาเตะ

ฮายาเตะ  เป็นคำในภาษาญี่ปุ่น มีความหมายว่า "เฮอร์ริเคน" สามารถหมายถึง
ฮายาเตะ (ชินคันเซ็น) - สายหนึ่งของรถไฟชินคันเซ็น
ฮายาเตะ พ่อบ้านประจัญบาน - การ์ตูนญี่ปุ่น
* อายาซากิ ฮายาเตะ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง ฮายาเตะ พ่อบ้านประจัญบาน
เก็กโค ฮายาเตะ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ
ยางามิ ฮายาเตะ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง สาวน้อย จอมเวทย์ นาโนฮะ
กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส ลองกัส

กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส ลองกัส (Extensor pollicis longus) เป็นกล้ามเนื้อที่อยู่ในปลายแขน มีขนาดใหญ่กว่ากล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส เบรวิส (Extensor pollicis brevis) จุดเกาะต้นของกล้ามเนื้อบางส่วนถูกปกคลุมด้วยกล้ามเนื้ออื่นๆ
== จุดเกาะต้นและจุดเกาะปลาย ==
กล้ามเนื้อนี้มีจุดเกาะต้นอยู่ที่ส่วนด้านข้างของส่วนกลาง 1/3 ของพื้นผิวด้านหลังของส่วนกลางของกระดูกอัลนาใต้ต่อจุดเกาะต้นของกล้ามเนื้อแอบดักเตอร์ พอลิซิส ลองกัส (Abductor pollicis longus) และเกาะจากเอ็นเยื่อระหว่างกระดูก (interosseous membrane)
ส่วนปลายของกล้ามเนื้อเป็นเอ็นกล้ามเนื้อ ผ่านเข้าไปในช่องในเอ็นดอร์ซัล คาร์ปัล (dorsal carpal ligament) ที่แยกมาเฉพาะสำหรับเอ็นกล้ามเนื้อนี้ เอ็นทอดตัวลงในร่องแคบเฉียงที่อยู่ด้านหลังของปลายล่างของกระดูกเรเดียส
จากนั้นเอ็นกล้ามเนื้อจะทอดเฉียงข้ามเอ็นกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส ลองกัส และเบรวิส (Extensor carpi radialis longus and brevis) และมีช่องว่างรูปสามเหลี่ยมเรียกว่า อนาโตมิคัล สนัฟฟ์ บอกซ์ (anatomical snuff box) คั่นแบ่งเอ็นกล้ามเนื้อนี้และเอ็นกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส เบรวิส (Extensor pollicis brevis) ซึ่งมีหลอดเลือดแดงเรเดียล (radial artery) อยู่ด้านใน ก่อนที่เอ็นจะเข้าไปเกาะที่ฐานของกระดูกนิ้วมือท่อนปลายของนิ้วหัวแม่มือ
== ความสัมพันธ์ ==
เอ็นของกล้ามเนื้อแอบดักเตอร์ พอลิซิส ลองกัส (Abductor pollicis longus), เอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส ลองกัส และเบรวิส (Extensor pollicis longus and brevis) ทอดข้ามเหนือหลอดเลือดแดงเรเดียล (radial artery)
== หน้าที่ ==
กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส ลองกัสทำหน้าที่เหยียดกระดูกนิ้วมือท่อนปลายของนิ้วหัวแม่มือ และช่วยเหยียดและกางข้อมือร่วมกับกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส เบรวิส
== ภาพอื่นๆ ==
ไฟล์:Anatomical-snuff-box.jpg|อนาโตมิคัล สนัฟฟ์ บอกซ์
ไฟล์:Gray214.png|มุมมองด้านหลังของกระดูกปลายแขนข้างซ้าย
ไฟล์:Gray220.png|กระดูกของมือข้างซ้าย มุมมองด้านหลังมือ
ไฟล์:Gray416.png|เอ็นของนิ้วชี้และวินคิวลา เทนดินา (vincula tendina)
ไฟล์:Gray417_color.PNG|ภาพตัดขวางผ่านตรงกลางของปลายแขน
ไฟล์:Gray418.png|พื้นผิวด้านหลังของปลายแขน แสดงกล้ามเนื้อชั้นตื้น
ไฟล์:Musculusextensorpollicislongus.png|พื้นผิวด้านหลังของปลายแขน แสดงกล้ามเนื้อชั้นลึก (กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส ลองกัสอยู่ตรงกลางด้านซ้ายของภาพ)
ไฟล์:Gray422.png|ภาคตัดขวางผ่านข้อมือและนิ้วมือ
ไฟล์:Gray529.png|หลอดเลือดแดงด้านหลังของปลายแขนและมือ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
PTCentral 
กล้ามเนื้อของรยางค์บน
กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ อินดิซิส

กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ อินดิซิส หรือ กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ อินดิซิส โพรเพรียส (Extensor indicis; extensor indicis proprius) เป็นกล้ามเนื้อแบน ยาว อยู่ด้านใกล้กลางและทอดขนานไปกับกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส ลองกัส (extensor pollicis longus)
== จุดเกาะต้นและจุดเกาะปลาย ==
กล้ามเนื้อนี้มีจุดเกาะต้นอยู่ที่พื้นผิวด้านหลังของส่วนกลางของกระดูกอัลนา ใต้ต่อจุดเกาะต้นของกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส ลองกัส และเกาะจากเอ็นเยื่อระหว่างกระดูก (interosseous membrane)
เอ็นกล้ามเนื้อนี้จะผ่านใต้เอ็นดอร์ซัล คาร์ปัล (dorsal carpal ligament) ในช่องเดียวกันกับเอ็นของกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ ดิจิทอรุม (Extensor digitorum) และเชื่อมร่วมกับด้านอัลนา (ด้านนิ้วก้อย) ของเอ็นกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ ดิจิทอรุมที่บริเวณหัวของกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 2 แล้วเข้าไปเกาะที่นิ้วชี้
== หน้าที่ ==
กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ อินดิซิสทำหน้าที่เหยียดนิ้วชี้ และหน้าที่ที่ต่อเนื่องกันคือช่วยในการเหยียดข้อมือ
== ภาพอื่นๆ ==
ไฟล์:Gray214.png|มุมมองด้านหลังของกระดูกปลายแขนข้างซ้าย
ไฟล์:Musculusextensorindicisproprius.png|พื้นผิวด้านหลังของปลายแขน แสดงกล้ามเนื้อชั้นลึก (กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ อินดิซิสอยู่ตรงกลางภาพด้านล่าง)
ไฟล์:Gray422.png|ภาคตัดขวางผ่านข้อมือและนิ้วมือ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
- "Extensor Region of Forearm and Dorsum of Hand: Deep Muscles of Extensor Region"
กล้ามเนื้อของรยางค์บน
งิ้ว (พืช)

งิ้ว ( L.)  ชื่ออื่นๆ งิ้วหนาม งิ้วบ้าน งิ้วแดง งิ้วปง งิ้วปงแดง เป็นไม้ยืนต้นผลัดใบขึ้นตามป่าเบญจพรรณ  ลำต้นสูง 25-30 เมตร แตกกิ่งก้านสาขามากในช่วงเรือนยอด เป็นไม้เนื้ออ่อนมีหนามแหลมอยู่ตามลำต้น
ใบรวมประกอบด้วยใบย่อย 4-7 ใบ ใบเป็นมันค่อนข้างหนา  ใบย่อยรูปรีปลายใบเรียวแหลมเรียงกันคล้ายกับรูปนิ้วมือ มีสีเขียวไม่มีขน  ก้านใบสีขาวมองเห็นชัดเจน
ดอกขนาดใหญ่ออกเป็นช่อตามปลายกิ่ง ดอกมี 5 กลีบ สีออกแดงหรือส้มปนสีเหลือง กลีบดอกมีขนปกคลุมและกลีบดอก ดอกบานเต็มที่ประมาณ 10 ซม มีลักษณะแข็งเลื่อมเป็นมัน เมื่อมีดอกต้นจะทิ้งใบทั้งหมดส่วนกลางออกเป็นเกสรตัวผู้เรียง 3 แถว ยาวยื่นออกมาเป็นเส้นๆ
ผลรูปรีปลายแหลมยาว 6-8 นิ้ว เมื่อผลแก่จะเป็นสีน้ำตาลเปลือกผลแข็งเมื่อผลแก่จะมีปุยสีขาวปลิวออกมาตามลม เมล็ด เมล็ดสีดำ
ใบรวมก้านใบก้านหนึ่งมีใบย่อยอยู่ 4-7 ใบ ใบย่อยนี้จะดอกมีขนาดใหญ่ออกเป็นช่ออยู่ตามปลายกิ่ง ช่อหนึ่งมีดอกอยู่ 3-5 ดอก สีแสดแดง สีส้ม สีเหลือง มี 5 กลีบ กลีบรองดอกเป็นสีเขียวมีลักษณะเป็นรูปถ้วยมนแข็ง กลางดอกมีเกสรซ้อนเรียงกันอยู่ 3 ชั้น ตามกลีบดอกมีขนมันเป็นเงาปกคลุมอยู่ เวลาที่ออกดอกจะทิ้งใบหมดมี 5 กลีบ กลีบรองดอกเป็นสีเขียวมีลักษณะเป็นรูปถ้วยมนแข็ง ดอกบานเต็มที่ประมาณ 10 ซม. กลางดอกมีเกสรซ้อนเรียงกันอยู่ 3 ชั้น ตามกลีบดอกมีขนมันเป็นเงาปกคลุมอยู่
== ประโยชน์ ==
สรรพคุณ ใช้เปลือกต้นช่วยบำรุงระบบไหลเวียนโลหิต บรรเทาอาการบวม จากการกระแทก รักษากระเพาะอาหารอักเสบเรื้อรัง บรรเทาอาการท้องเดิน แก้บิด อัมพาต เอ็นอักเสบ ดอกช่วยห้ามเลือด รักษาแผล ฝีหนอง บรรเทาอาการท้องเดิน บิดมูกเลือด ช่วยขับปัสสาวะ รากหรือเปลือกรากใช้สมานแผล ห้ามเลือด รักษาแผลในกระเพาะอาหาร บรรเทาอาการฟกช้ำบวมจากการกระแทก รากเป็นยาบำรุงกำลัง ช่วยให้อาเจียน ผลอ่อนใช้บำบัดรักษาแผลเรื้อรังในไต เมล็ดใช้เป็นยาร่วมกับพิมเสนรักษาโรคหนองในเรื้อรัง ชาวโอรังอัซลีในรัฐเปรัก ประเทศมาเลเซีย นำใบสดแช่น้ำ ต้มอาบเพื่อรักษาอาการปวดเมื่อย
เกสรดอกงิ้วตากแห้ง ใช้เป็นส่วนประกอบในการทำแกงแค ทำขนมจีนน้ำเงี้ยว
== อ้างอิง ==
สกุลงิ้ว
สมุนไพร
พืชที่รับประทานได้
ขึ้นฉ่าย

ขึ้นฉ่าย (芹菜) เป็นพืชล้มลุกชอบพื้นที่ลุ่ม อยู่ในวงศ์ Apiaceae เป็นผักและสมุนไพรที่มีกลิ่นหอม นิยมใช้ในการปรุงอาหารที่ต้องการดับกลิ่นคาว หรือเพิ่มความหอมของน้ำซุป หรือ นำไปผัดเพื่อดับคาวปลา ขึ้นฉ่ายมีลำต้นและใบหลากหลายตามพันธุ์ปลูกและสถานที่ปลูกซึ่งแบ่งกว้าง ๆ ได้ 3 กลุ่มคือ ขึ้นฉ่าย ใช้กินใบและตกแต่งอาหาร, ขึ้นฉ่ายฝรั่ง ใช้กินก้านที่อวบน้ำ และขึ้นฉ่ายหัว ที่ใช้หัวในการปรุงอาหาร เมล็ดขึ้นฉ่ายยังใช้เป็นเครื่องเทศและมีการใช้สารสกัดในยาสมุนไพร
คำว่า "ขึ้นฉ่าย" ในภาษาไทยมาจากภาษาจีนว่า 芹菜 โดยอ่านแบบแต้จิ๋วเป็น "ขึ่งไฉ่" (เพ็งอิม: keng5 cai3) ส่วนอ่านแบบจีนกลางจะเป็น "ฉินไช่" (p=qín cài)
== ลักษณะ ==
เป็นพืชล้มลุกมีอายุ 1–2 ปี สูง 40–60 เซนติเมตร ใบประกอบแบบ ขนนกออก ตรงข้าม สีใบเป็น สีเหลืองอมเขียว ใบย่อยเป็นรูปลิ่มหยัก ขอบใบหยัก ก้านใบยาวแผ่ออกเป็นกาบ ดอกช่อสีขาว เป็นช่อดอกแบบซี่ร่ม (compound umbels) ผลมีขนาดเล็กมากเป็นสีน้ำตาล
== ประโยชน์ ==
มีโพแทสเซียมสูง ทำให้หลอดเลือดขยายตัว ช่วยลดความดันโลหิตสูง ช่วยขับปัสสาวะ รักษาโรคปวดข้อ เช่น รูมาติกและโรคเกาต์ มีโซเดียมอินทรีย์ที่สามารถช่วยปรับความเป็นกรดและด่างในเลือดให้สมดุล น้ำคั้นจากขึ้นฉ่ายมีสรรพคุณเป็นยากล่อมประสาท ทำให้รู้สึกสบาย และนอนหลับได้ดี การกินขึ้นฉ่ายจะทำให้อสุจิลดลงถึง 50% หลังจากยุติการกินแล้ว จำนวนเชื้ออสุจิจะเพิ่มกลับมาระดับปกติใน 8-13 สัปดาห์
สารสกัดด้วยเอทานอลจากผลและเมล็ดยับยั้งการเจริญและการงอกของถั่วเขียวผิวดำได้
== อ้างอิง ==
ผัก
สมุนไพร
เครื่องเทศ
วงศ์ผักชี
คำและวลีภาษาแต้จิ๋ว
กองซุนจ้าน

กองซุนจ้าน  มีชื่อในสำเนียงจีนกลางว่า กงซุนจ้าน (; ก่อน ค.ศ. 161 - เมษายน หรือพฤษภาคม ค.ศ. 199) มีชื่อรองว่า โป๋กุย  เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก เจ้าเมืองปักเป๋ง กองทัพส่วนใหญ่ของกองซุนจ้านส่วนใหญ่ขี่ม้าสีขาว เนื่องจากกองซุนจ้านปราบพวกชนเผ่าพื้นเมืองเกียง เข้าผนวกทัพของตน กองซุนจ้านเป็นเพื่อนกับเล่าปี่มาตั้งแต่ครั้งยังเรียนหนังสือด้วยกัน ในสงครามปราบตั๋งโต๊ะ ในที่ประชุมพล อ้วนเสี้ยวถามว่าคนที่ยืนอยู่ข้างหลังกองซุนจ้านเป็นใคร กองซุนจ้านจึงแนะนำว่า ผู้นี้เป็นสหายข้าพเจ้า ชื่อเล่าปี่ เป็นเชื้อสายราชวงศ์ฮั่น บรรดาขุนพลจึงได้รู้จักเล่าปี่เป็นครั้งแรก และเป็นที่มาของวีรกรรมกวนอู เมื่ออาสาตัดหัวฮัวหยงได้โดยที่สุราที่โจโฉรินอวยพรให้ ยังอุ่น ๆ อยู่
เมื่อครั้งเล่าปี่ตกอับ กองซุนจ้านได้เขียนฎีกาทูลฮ่องเต้ ให้อภัยโทษแก่เล่าปี่ ต่อมาอ้วนเสี้ยวอยากได้กิจิ๋ว ซึ่งเจ้าเมืองกิจิ๋วคือฮันฮก เป็นคนอ่อนแอ อ้วนเสี้ยวคิดแผนการไม่ออก ฮองกี๋จึงแนะแผนการใช้กองซุนจ้านนำทัพมา แล้วให้อ้วนเสี้ยวนำทัพไปกิจิ๋ว อ้างว่ามาช่วย สุดท้ายอ้วนเสี้ยวยึดเมืองกิจิ๋วไว้เอง กองซุนจ้านส่งกองซุนอวดน้องชายตนไปเจรจา แต่กลับถูกทหารอ้วนเสี้ยวปลอมเป็นทหารตั๋งโต๊ะดักยิงตาย กองซุนจ้านโกรธเป็นอย่างมาก จึงได้รบกับอ้วนเสี้ยวอยู่หลายครั้ง
เมื่อครั้งกองซุนจ้านนำทัพมาเผชิญหน้ากับกองทัพของอ้วนเสี้ยวที่สะพานจีเกี้ยว บุนทิวนายทหารเอกของอ้วนเสี้ยว ได้บุกมาจับกองซุนจ้าน จนกองซุนจ้านจนตรอก แต่ดีที่จูล่ง มาช่วยไว้ทันและได้เป็นทหารของกองซุนจ้านในกาลต่อมา ภายหลังกองซุนจ้านสติวิปลาส ไม่ดูแลลูกน้องของตนเองให้ดี เมื่ออ้วนเสี้ยวยกทัพมา ก็ไม่ส่งทหารไปช่วยเหล่าเมืองขึ้น จนสุดท้ายอ้วนเสี้ยวบุกมาถึงเมืองอี้จิง กองซุนจ้านสั่งทหารสร้างกำแพงแน่นหนา แต่ก็ไม่วาย อ้วนเสี้ยวส่งทหารขุดอุโมงค์ไปจับกองซุนจ้าน กองซุนจ้านเมื่อจนตรอก จึงฆ่าบุตรและภรรยา และก็ฆ่าตัวตาย ในปี พ.ศ. 742 อันเป็นปีเดียวกับที่อ้วนสุด น้องชายอ้วนเสี้ยวตาย

==อ้างอิง==
บุคคลที่เกิดในคริสต์ศตวรรษที่ 2
กองซุนจ้าน