pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
วัดนารายณิการาม

วัดนารายณิการาม ตั้งอยู่ หมู่ที่ 3 ตำบลเหล อำเภอกะปง จังหวัดพังงา มีเนื้อที่ประมาณ 12 ไร่ ประดิษฐานเทวรูปพระนารายณ์จำลอง เทวรูปพระลักษมณ์จำลอง และเทวรูปพระนางสีดา ศิลาจารึกอายุ 1,300– 1,400 ปี เทวรูปพระนารายณ์ เทวรูปพระลักษมณ์ องค์จริงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติ อำเภอถลาง จังหวัดภูเก็ต ศิลาจารึกที่ยอดเขาเลียง อยู่ในวัด มีรูปสลัก ประวัติของเมืองตะโกลา
วัดนารายณิการาม หรือวัดเหล ภายในวัดเหลือวิหารหลังเก่ามีลักษณะเป็นสถาปัตยกรรมของภาคใต้แท้ ภายในวิหารประกอบด้วยพระประธานและเครื่องมือใช้เก่าแก่ต่าง ๆ เช่น หม้อ ไห ถ้วย ชาม มีด หอก ดาบ แหลน และหลาว ซึ่งเป็นของที่ขุดพบในท้องถิ่น และของที่ชาวบ้านนำมาถวาย ใกล้แท่นบูชาพระพุทธรูปมีหินสลักเก่าแก่อายุไม่น้อยกว่า 1,000 ปี รูปร่างคล้ายดอกบัวบานหรือจักรอันหนึ่ง อีกอันหนึ่งเป็นแขนข้างหนึ่งของพระนารายณ์องค์จริงซึ่งอยู่ที่หน่วยศิลปากรที่ 8 นครศรีธรรมราช  วัดะมีศาลามุขหลังหนึ่งเป็นที่ประดิษฐานโบราณวัตถุ ได้แก่ รูปพระนารายณ์จำลองเป็นรูปที่สลักจากหินขนาดขนาดและฝีมือใกล้เคียงกับพระนารายณ์องค์จริง รูปพระรามจำลอง รูปนางสีดา และศิวลึงค์
== อ้างอิง ==
วัดในจังหวัดพังงา
อำเภอกะปง
ตำบลปากหมาก

ตำบลปากหมาก เป็นตำบลที่มีเนื้อที่ และ ประชากร มากที่สุดในอำเภอไชยา พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นเขตภูเขา มีที่ราบค่อนข้างน้อย โดยมีเนื้อที่รวม 475 ตารางกิโลเมตร และจำนวนประชากรประมาณ 10,050 คน ประชากรส่วนใหญ่มีอาชีพทำสวนยางพารา สวนปาล์มน้ำมัน และสวนผลไม้ ที่ตั้งตำบล มีถนนหลวงสาย 4191 ตัดผ่าน ตั้งอยู่ห่างจากตัวอำเภอไชยาประมาณ 20 กิโลเมตร แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ที่ 1 บ้านลุ่มแร่
หมู่ที่ 2 บ้านปากหมาก
หมู่ที่ 3 บ้านท่าไม้แดง
หมู่ที่ 4 บ้านลุ่ม
หมู่ที่ 5 บ้านอ่างทอง
หมู่ที่ 6 บ้านห้วยตาหมิง
หมู่ที่ 7 บ้านเขาหลัก
ปากหมาก
อำเภอไชยา
ปากหมาก
อ.บ้านโพธิ์

redirect อำเภอบ้านโพธิ์
อ.วัดสิงห์

redirect อำเภอวัดสิงห์
อ.ลานสกา

redirect อำเภอลานสกา
Zea mays

redirect ข้าวโพด
Ceiba pentandra

redirect นุ่น
ละอองดาว (นวนิยาย)

ละอองดาว เป็นนวนิยายประพันธ์โดย พนมเทียน เป็นเรื่องราวของ ละอองดาว เบ็ญจรงค์ เป็นลูกกำพร้าทั้งพ่อและแม่  ที่ดร.ไกร เบ็ญจรงค์ เอามาเลี้ยงไว้ตั้งแต่อายุเพียง 6-7 เดือน หากเมื่อสิ้น ดร.ไกร เขาก็ยังได้ผูกมัดเธอไว้ด้วยเงื่อนไขในพินัยกรรมให้กรกฎ เบ็ญจรงค์ บุตรชายแต่งงานกับละอองดาว น้องเลี้ยง สุดท้ายทั้งสองก็ทำตามความประสงค์ของผู้บิดา แม้ว่าละอองดาวจะต้องไปขัดขวางการอุปสมบท
มีการนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์ ในชื่อ ละอองดาวเช่นเดียวกัน และยังคงนำไปสร้างเป็นละครโทรทัศน์หลายครั้ง ดังเช่นเมื่อครั้งที่ช่อง 7 เคยมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ เมื่อปี 2534 นำแสดงโดย วรุฒ วรธรรม และ สิเรียม ภักดีดำรงฤทธิ์ และนำมาสร้างอีกครั้งโดยบริษัทเอ็กแซ็กท์ เมื่อปี 2550 นำแสดงโดย สหรัถ สังคปรีชา และ พิยดา อัครเศรณี ช่อง 5 และครั้งล่าสุดในปี 2560 นำแสดงโดย อรรคพันธ์ นะมาตร์ ทิสานาฏ ศรศึก ช่อง 7 เอชดี
== ดูเพิ่ม ==
ละอองดาว (ภาพยนตร์)
ละอองดาว (ละครโทรทัศน์)
นวนิยายไทยที่ประพันธ์โดย พนมเทียน
วรรณกรรมที่สร้างเป็นภาพยนตร์
วรรณกรรมที่สร้างเป็นละครโทรทัศน์
โพโน กราฟฟิตตี

โพโน กราฟฟิตตี้ 
== สมาชิก ==
สมาชิกเริ่มต้นประกอบไปด้วยสมาชิก 3 คน แต่ในปัจจุบันมีสมาชิก 2 คน ได้แก่
สมาชิกปัจจุบัน
อากิฮิโตะ โอกาโนะ 
* วันเกิด 15 ตุลาคม ค.ศ. 1974
* ตำแหน่ง นักร้อง, กีตาร์
* กรุ๊ปเลือด เอ
ฮารุอิจิ ชินโด 
* วันเกิด 20 กันยายน ค.ศ. 1974
* ตำแหน่ง กีตาร์
* กรุ๊ปเลือด เอ
อตีดสมาชิก
มาซามิ ชิระทามะ 
* ออกจากวง ในเดือน มิถุนายน ค.ศ. 2004 ไปทำงานเดี่ยวในชือ Tama
* วันเกิด 27 เมษายน ค.ศ. 1974
* ตำแหน่ง กีตาร์เบส
* กรุ๊ปเลือด โอ
== ประวัติ ==
== ผลงาน ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
PornoGraffitti Official Site 
Official Web Site by SME Records 
กลุ่มดนตรีสัญชาติญี่ปุ่น
AMUSE INC.
บังสุกุล

บังสุกุล แปลว่า ฝั่งแห่งฝุ่น, กองฝุ่น, คลุกฝุ่น, เปื้อนฝุ่น เป็นคำใช้เรียกผ้าที่ภิกษุชักจากศพ หรือผ้าที่ทอดไว้หน้าศพ หรือผ้าที่ทอดไว้บนด้ายสายสิญจน์ หรือผ้าภูษาโยงที่ต่อมาจากศพด้วยการพิจารณากรรมฐานว่า ผ้าบังสุกุล โดยเรียกกริยาที่พระชักผ้าหรือพิจารณาผ้าเช่นนั้นว่า ชักผ้าบังสุกุล หรือ พิจารณาผ้าบังสุกุล
คำว่า "บังสุกุล" นั้น มาจากคำภาษาบาลีว่า ปํสุ (อ่านว่า ปัง-สุ) แปลว่า ฝุ่น และคำว่า กูล (อ่านว่า กู-ละ) แปลว่า เปื้อน, คลุก สมาสคำทั้งสองเข้าด้วยบทวิเคราะห์เป็น ปํสุกูล (อ่านว่า ปัง-สุ-กู-ละ) แปลว่า ผ้าที่เปื้อนฝุ่น  เมื่อมาเป็นคำไทย เปลี่ยน "ปอ ปลา" เป็น "บอ ใบไม้" รัสสะ "สระ อู" ให้สั้นลง เป็น "อุ" และปรับเสียงเป็นรูปแบบภาษาไทยที่มีตัวสะกด เป็น บังสุกุล อ่านว่า บัง-สุ-กุน  ดังนั้นคำว่า "บังสุกุล" จึงต้องเขียนว่า บังสุกุล เท่านั้น ไม่สามารถเขียนเป็นอย่างอื่นได้ หากเขียนเป็น บังสกุล ถือเป็นคำที่เขียนผิด อันเกิดจากการเทียบเคียงผิดกับคำว่า สกุล ที่หมายถึง ตระกูลวงศ์
ในสมัยพุทธกาลภิกษุต้องแสวงหาผ้าที่เขาทิ้งแล้วจากกองขยะหรือจากป่าช้ามาทำจีวรใช้ ผ้าเหล่านั้นส่วนใหญ่จะเปื้อนฝุ่นหรือสกปรก จึงเรียกว่าบังสุกุล
== ประวัติ ==
ในสมัยพุทธกาล พระพุทธเจ้าไม่อนุญาตให้พระภิกษุรับผ้านุ่งห่มจากฆราวาส แต่ให้พระภิกษุเก็บผ้าบังสุกุลหรือผ้าที่เขาทิ้งไว้ตามร้านตลาดหรือผ้าห่อศพที่ไม่มีผู้ใดปรารถนา เพราะสกปรก  มาซักล้างให้สะอาด แล้วเก็บไว้เพื่อนำมาตัดเย็บเป็นผ้าผืนใดผืนหนึ่งที่ชำรุดเช่น ผ้านุ่งหรืออันตรวาสกหรือผ้าสบง ผ้าห่มหรือผ้าจีวรหรือผ้าอุตตราสงค์ หรือผ้าห่มซ้อนหรือสังฆาฎิ ในเวลาที่เหมาะสมต่อไป
ต่อมา จึงมีพระบรมพุทธานุญาตให้รับผ้าจากฆราวาสได้ เพื่อเจริญศรัทธาของอุบาสกอุบาสิกาผู้เลื่อมใส และบรรเทาความยากลำบากของพระภิกษุสงฆ์ในการแสวงหาผ้าอีกทางหนึ่งด้วย
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
มาติกา
ผ้าป่า
พระสงฆ์
พิธีกรรมในศาสนาพุทธ
คำศัพท์ศาสนาพุทธ
มาติกา

มาติกา (อ่านว่า มาดติกา) แปลว่า หัวข้อ, แม่บท
มาติกา หมายถึงพระบาลีที่เป็นหัวข้อ เป็นแม่บท เรียกว่า บทมาติกา
เรียกการที่พระสงฆ์สวดพระบาลีเฉพาะหัวข้อธรรมในพระอภิธรรมปิฎก ซึ่งขึ้นต้นด้วยบทว่า กุสลา ธัมมา อกุสลา ธัมมา ในงานที่เกี่ยวกับศพว่า สวดมาติกา
มาติกา คำนี้ในงานเผาศพจะใช้คู่กับคำว่า บังสุกุล เป็น มาติกา บังสุกุล กล่าวคือพระสงฆ์จะสวดมาติกาก่อนแล้วบังสุกุลต่อกันไป เช่นที่เขียนในบัตรเชิญงานศพว่า
"14.00 น. พระสงฆ์มาติกา บังสุกุล"
ธัมมะสังคิณีมาติกา
กุสะลา ธัมมา อะกุสะลา ธัมมา อัพยากะตา ธัมมา ฯ  สุขายะ เวทะนายะ สัมปะยุตตา ธัมมา
ทุกขายะ เวทะนายะ   สัมปะยุตตา ธัมมา อะทุกขะมะสุขายะ เวทะนายะ สัมปะยุตตา ธัมมา ฯ
วิปากา ธัมมา วิปากะธัมมะธัมมา เนวะวิปากะนะวิปากะ ธัมมะธัมมา ฯ
อุปาทินนุปาทานิยา ธัมมา อะนุปาทินนุ ปาทานิ ยา ธัมมา อะนุปาทินนานุปาทานิยา ธัมมา ฯ
สังกิลิฏฐะสังกิเลสิกา ธัมมา อะสังกิลิฏฐะสังกิเลสิกา ธัมมา อะสังกิลิฏฐาสังกิเลสิกา ธัมมา ฯ
สะวิตักกะสะวิจารา ธัมมา อะวิตักกะวิจาระมัตตา ธัมมา อะวิตักกาวิจารา ธัมมา ฯ
ปีติ สะหะคะตา ธัมมา สุขะสะหะคะตา ธัมมา อุ เปกขา สะหะคะตา ธัมมา ฯ
ทัสสะเนนะ ปะหาตัพพา ธัมมา ภาวะนายะ ปะหาตัพพา ธัมมา
เนวะทัสสะเนนะ นะภาวะนายะ ปะหาตัพพา ธัมมา ฯ
ทัสสะเนนะ ปะหาตั พพะเหตุกา ธัมมา ภาวะนายะ ปะหาตัพพะเหตุ กา ธัมมา
เนวะทัสสะเนนะ นะภาวะนายะ ปะหาตัพพะเหตุกา ธัมมา ฯ
อาจะยะคามิโน ธัมมา อะปะจะยะคามิโน ธัมมา เนวาจะยะคามิโน นาปะจะยะคามิโน ธัมมา ฯ
เสกขา ธัมมา อะเสกขา ธัมมา เนวะเสกขานาเสกขา ธัมมา ฯ ปะริตตา ธัมมา มะหัคคะตา ธัมมา
อัปปะมาณา ธัมมา ฯ  ปะริ ตตารัมมะณา ธัมมา มะหั คคะตารัมมะณา ธัมมา
อัปปะมาณารัมมะณา ธัมมา ฯ หีนา ธัมมา มัชฌิมา ธัมมา ปะณีตา ธัมมา ฯ มิจฉัตตะนิยะตา ธัมมา
สัมมัตตะนิยะตา ธัมมา อะนิยะตา ธัมมา ฯ มัคคารั มมะณา ธัมมา มัคคะเหตุกา ธัมมา
มัคคาธิปะติ โน ธัมมา ฯ  อุปปันนา ธัมมา อะนุปปันนา ธัมมา อุปปาทิโน ธัมมา ฯ
อะตีตา ธัมมา อะนาคะตา ธัมมา ปัจจุปปันนา ธัมมา ฯ อะตี ตารัมมะณา ธัมมา
อะนาคะตา รัมมะณา ธัมมา ปัจจุปปันนารัมมะณา ธัมมา ฯ
อัชฌัตตา ธัมมา พะหิทธา ธัมมา อัชฌัตตะพะหิทธา ธัมมา ฯ
อัชฌัตตารั มมะณา ธั มมา พะหิทธารัมมะณา ธัมมา อัชฌัตตะพะหิทธารัมมะณา ธัมมา ฯ
สะนิทัสสะนะสัปปะฏิฆา ธัมมา อะนิทั สสะนะสัปปะฏิฆา ธัมมา อะนิทัสสะนาปปะฏิฆา ธัมมา ฯ
==อ้างอิง==
พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช) ป.ธ. ๙ ราชบัณฑิต พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ ชุด คำวัด,  วัดราชโอรสาราม กรุงเทพฯ พ.ศ. 2548
พระสงฆ์
พิธีกรรมในศาสนาพุทธ
คำศัพท์ศาสนาพุทธ
ผ้าป่า

ประวัติ ผ้าป่า เรียกดังนี้เพราะถือคติโบราณ คือสมัยพุทธกาลผ้าหายาก ภิกษุต้องแสวงหาผ้าที่เขาทิ้งไว้ตามป่าช้าบ้าง ตามทางเดินในป่าบ้างมาทำจีวรนุ่งห่ม คนใจบุญสมัยนั้นจึงนำผ้าไปแขวนไว้ตามต้นไม้ข้างทางที่พระเดินผ่าน ทำนองว่าทิ้งแล้วพระไปพบเข้าจึงหยิบไปทำจีวร โดยถือว่าเป็นผ้าไม่มีเจ้าของ ผ้าชนิดนั้นเลยเรียกว่า "ผ้าป่า"
พระสงฆ์
ทานพิธีในศาสนาพุทธ
คำศัพท์ศาสนาพุทธ
การประเคน

การประเคน หมายถึงการถวายของ, การส่งของให้พระถึงมือ ของที่ประเคนนั้นต้องไม่ใหญ่หรือหนักจนคนเดียวยกไม่ได้ ถ้าเป็นของเคี้ยวของฉันจะต้องประเคนในกาล คือตั้งแต่เช้าถึงเที่ยงวันเท่านั้น หลังจากนั้นเป็นวิกาล ไม่ควรประเคน
วิธีประเคน คือ นั่งหรือยืนห่างจากพระประมาณ 1 ศอก จับของที่จะประเคนด้วยมือทั้งสองหรือมือเดียวก็ได้ ยกให้สูงพ้นพื้นเล็กน้อยแล้วน้อมประเคนด้วยความเคารพ ถ้าเป็นบุรุษ พระจะรับด้วยมือทั้งสอง ถ้าเป็นสตรี พระจะทอดผ้าสำหรับประเคนออกมารับ พึงวางของบนผ้านั้นแล้วปล่อยมือ เมื่อประเคนเสร็จแล้วพึงกราบหรือไหว้แล้วแต่กรณี
การประเคนเป็นการยกให้ด้วยความเต็มใจ เป็นการปกป้องมิให้พระถูกกล่าวหาว่าเป็นขโมย
== อ้างอิง ==
พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช) ป.ธ. ๙ ราชบัณฑิต พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ ชุด คำวัด,  วัดราชโอรสาราม กรุงเทพฯ พ.ศ. 2548
พระสงฆ์
ทานพิธีในศาสนาพุทธ
คำศัพท์ศาสนาพุทธ
แผนที่

แผนที่ คือ รูปภาพอย่างง่ายซึ่งจำลองบริเวณบริเวณหนึ่ง และมีการแสดงความสัมพันธ์ระหว่างองค์ประกอบต่าง ๆ เช่น วัตถุ หรือบริเวณย่อย ๆ ที่อยู่ในบริเวณนั้น แผนที่มักเป็นรูปสองมิติซึ่งแสดงระยะห่างระหว่างจุดสองจุดในบริเวณใดบริเวณหนึ่งได้อย่างถูกต้องตามหลักเรขาคณิต ยกตัวอย่างเช่น แผนที่ทางภูมิศาสตร์ นอกจากนี้เรายังสามารถวาดแผนที่แสดงคุณสมบัติของบริเวณต่าง ๆ บนพื้นโลก เช่น ความหนาแน่นของประชากร ความสูงของพื้นที่ ดัชนีการพัฒนาของมนุษย์ในแต่ละประเทศ เป็นต้น
== องค์ประกอบ ==
องค์ประกอบของแผนที่ สามารถแบ่งออกได้เป็น 2 ประเภทใหญ่ ๆ ได้แก่ สิ่งที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ เช่น ภูมิประเทศแบบต่าง ๆ ป่าไม้ ปริมาณน้ำฝน และสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้น เช่น ที่ตั้งของเมือง เส้นทางคมนาคม พื้นที่เพาะปลูก โดยมีองค์ประกอบที่สำคัญ
ชื่อแผนที่ เป็นสิ่งที่มีความจำเป็นสำหรับให้ผู้ใช้ได้ทราบว่าเป็นแผนที่เรื่องอะไร แสดงรายละเอียดอะไรบ้าง เพื่อให้ผู้ใช้ใช้ได้อย่างถูกต้อง และตรงความต้องการ โดยปกติชื่อแผนที่จะมีคำอธิบายเพิ่มเติมแสดงไว้ด้วย เช่น แผนที่ประเทศไทยแสดงเนื้อที่ป่าไม้ แผนที่ประเทศไทยแสดงการแบ่งภาคและเขตจังหวัดเป็นต้น
ขอบระวาง แผนที่ทุกชนิดจะมีขอบระวาง ซึ่งเป็นขอบเขตของพื้นที่ในภูมิประเทศที่แสดงบนแผนที่แผ่นนั้น มักจะแสดงด้วยเส้นขนานเพื่อแสดงตำแหน่งละติจูดกับเส้นเมริเดียนเพื่อแสดง ตำแหน่งลองจิจูด และจะแสดงตัวเลขเพื่อบอกค่าพิกัดภูมิศาสตร์ของตำแหน่งต่าง ๆ
ทิศทาง มีความสำคัญต่อการค้นหาตำแหน่งที่ตั้งของสิ่งต่าง ๆ โดยในสมัยโบราณใช้วิธีดูทิศทางตามการขึ้นและตกของดวงอาทิตย์ในเวลากลางวัน และการดูทิศทางของดาวเหนือในเวลากลางคืน ต่อมามีการประดิษฐ์เข็มทิศ ซึ่งเป็นเครื่องมือช่วยในการหาทิศขึ้น เนื่องจากเข็มของเข็มทิศจะชี้ไปทางทิศเหนือตลอดเวลา การใช้ทิศทางในแผนที่ประกอบกับเข็มทิศ หรือการสังเกตดวงอาทิตย์และดาวเหนือจึงช่วยให้เราสามารถเดินทางไปยังสถานที่ ที่เราต้องการได้ ในแผนที่จะต้องมีภาพเข็มทิศหรือลูกศรชี้ไปทางทิศเหนือเสมอ ถ้าหากแผนที่ใดไม่ได้กำหนดภาพเข็มทิศหรือลูกศรไว้ ก็ให้เข้าใจว่าด้านบนของแผนที่คือทิศเหนือ
สัญลักษณ์ เป็นเครื่องหมายที่ใช้แทนสิ่งต่าง ๆ ในภูมิประเทศจริง เพื่อช่วยให้ผู้ใช้สามารถอ่านและแปลความหมายจากแผนที่ได้อย่างถูกต้อง ทั้งนี้ในแผนที่จะต้องมีคำอธิบายสัญลักษณ์ประกอบไว้ด้วยเสมอ
มาตราส่วน
== ประเภท ==
แผนที่สามารถแบ่งออกตามลักษณะการแสดงผล เช่น
แผนที่กายภาพ เป็นแผนที่แสดงลักษณะทางภูมิศาสตร์เป็นหลัก
แผนที่รัฐกิจ เป็นแผนที่เน้นการแสดงเขตการปกครองเป็นหลัก
แผนที่เศรษฐกิจ แสดงเขตอุตสาหกรรม การเกษตร การประมง และทรัพยากรธรรมชาติ
แผนที่ธรณีวิทยา (geologic map) แผนที่แสดงชั้นหินต่าง ๆ และลักษณะทางธรณีวิทยาอื่น ๆ
แผนที่เฉพาะเรื่อง (thematic map) แสดงที่ตั้งของสิ่งหนึ่งสิ่งใดหรือกลุ่มใดเป็นการเฉพาะ เช่น แผนที่แสดงสถานที่ท่องเที่ยว แผนที่แสดงที่ตั้งบริษัท ห้าง ร้าน เป็นต้น
แผนที่เล่ม (atlas) เป็นการรวบรวมแผนที่ชนิดต่าง ๆ มาไว้ในเล่มเดียวกัน
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
แผนที่ประเทศไทย
แผนที่โลก
ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์
แผนที่โลกแห่งแฮรฟอร์ด
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
กรมแผนที่ทหาร
แผนที่ประเทศไทยโดย longdo.com
แผนที่ประเทศไทยโดย Google
แผนที่ประเทศไทยโดย Siam Map Info
แผนที่เส้นทางท่องเที่ยวจังหวัดสงขลา โดย khemtid.com
แผนที่
ภูมิมาตรศาสตร์
ภูมิศาสตร์
โรงละครแห่งชาติ (ประเทศไทย)

โรงละครแห่งชาติ (The National Theatre) เป็นโรงละครแห่งแรกของประเทศไทย ตั้งอยู่ในบริเวณพระราชวังบวรสถานมงคลหรือ พระบวรราชวัง (เดิม) ข้างสะพานสมเด็จพระปิ่นเกล้า แขวงพระบรมมหาราชวัง เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร
== ประวัติ ==

กรมศิลปากร รับโอนกิจการ โขน ละคร และดนตรี จากสำนักพระราชวัง มาดำเนินการตั้งแต่ปี พ.ศ. 2475 แต่เดิมยังไม่มีโรงละครแห่งชาติ มีแต่โรงแสดงของกรมศิลปากร ซึ่งเป็นหอประชุมเก่าของกรมศิลปากร เป็นอาคารสร้างด้วยไม้หลังคามุงด้วยสังกะสี ตั้งอยู่ด้านขวาของพระที่นั่งศิวโมกขพิมานอันเป็นส่วนหนึ่งของหอสมุดและพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธ์ยุคล ได้ปรับปรุงหอประชุมขึ้นใหม่ ต่อมาได้มีการเปลี่ยนชื่อจาก หอประชุมกรมศิลปากร เป็น "โรงละคอนศิลปากร" และเกิดเหตุเพลิงไหม้เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2503
โรงละครแห่งชาติ เริ่มสร้างในปีงบประมาณ พ.ศ. 2504 ถึง พ.ศ. 2508 โดยใช้งบประมาณค่าใช้จ่ายรวมเป็นเงินทั้งสิ้น 56,484,465 บาท โดยมี นายอิสสระ วิวัฒนานนท์ เป็นสถาปนิก และศาสตราจารย์ ดร.รชฎ กาญจนะวณิชย์ เป็นวิศวกรผู้ควบคุม ต่อมามีการดัดแปลงแก้ไข โดยมีหม่อมเจ้าสมัยเฉลิม กฤดากร เป็นสถาปนิกผู้แก้ไข โดยใช้งบประมาณจำนวน 41 ล้านบาท
เมื่อการก่อสร้างดำเนินมาได้ระยะหนึ่ง ทางคณะกรรมการก่อสร้างโรงละคร ได้กราบบังคมทูลเชิญเสด็จพระราชดำเนินไปทอดพระเนตรโรงละครแห่งชาติที่กำลังก่อสร้าง ซึ่งพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช เสด็จพระราชดำเนินเมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2507 และโปรดเกล้าพระราชทานพระบรมราชวินิจฉัยแนะนำแก้ไขเพิ่มเติมหลายประการ หลังจากนั้นโรงละครแห่งชาติแล้วเสร็จ และทำพิธีเปิดเป็นทางการได้ในวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2508 โดยมี จอมพล ถนอม กิตติขจร นายกรัฐมนตรีเป็นผู้ประกอบพิธีเปิด
พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช และ สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ในรัชกาลที่ 9 ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ เสด็จพระราชดำเนินทอดพระเนตรการแสดงนาฏศิลปไทยในวโรกาสพิธีเปิดโรงละครแห่งชาติ ในคืนวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2508 ซึ่งได้มีการจัดแสดงรวม 3 ชุด คือ 1.รำดอกไม้เงินดอกไม้ทองถวายพระพร 2.การแสดงละครเรื่องสังข์ศิลป์ชัย ตอนชุบสังข์ศิลป์ชัย 3.โขนเรื่องรามเกียรติ์ ชุด รามาวตาร ซึ่งนับเป็นปฐมฤกษ์ของการดำเนินกิจการโรงละครแห่งชาติตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
== การบริหารงาน ==
โรงละครแห่งชาติ เป็นส่วนราชการอยู่ในบังคับบัญชาของกรมศิลปากร กระทรวงวัฒนธรรม มีฐานะเป็นกลุ่มงาน มีการบริหารงานแบบไม่หวังผลกำไร ดำเนินงานภายใต้การกำกับดูแลของสำนักการสังคีต ปัจจุบันโรงละครแห่งชาติ  มีอยู่รวมทั้งหมดจำนวน 3 แห่ง โดยอยู่ในส่วนกลาง 1 แห่ง และอยู่ในส่วนภูมิภาค 2 แห่ง มีฐานะเป็นฝ่ายในสังกัดโรงละครแห่งชาติ
=== ส่วนกลาง ===
โรงละครแห่งชาติ (ส่วนกลาง) ตั้งอยู่ที่ เลขที่ 2 ถนนราชินี แขวงพระบรมมหาราชวัง เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร 10200
=== ส่วนภูมิภาค ===
โรงละครแห่งชาติภาคตะวันตก จังหวัดสุพรรณบุรี [http://www.thai-culture.net/suphanburi/detailcontent.php?sub_id=80 [http://www.thai-culture.net/suphanburi/detailcontent.php?sub_id=79] 
โรงละครแห่งชาติภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จังหวัดนครราชสีมา
ลำเนาลม

===เรื่องย่อ===
‎
เรื่องราวชีวิตของหญิงสาว 2 คน ที่ดำเนินไปกันคนละด้าน    ทั้งสองพบกับชีวิตรักที่ไม่ราบรื่น   แต่การเลือกเดินขั้นต่อ ไปเป็นจุดตัดสินว่าสุดท้ายจะพบความสุขในชีวิตได้หรือไม่     ชเล สาวเก่งนักเรียนทุนผู้ศึกษาอยู่ในสถานศึกษาชั้น แนวหน้าของฝรั่งเศส     โดยพักอยู่กับ จิลลา สาวที่ไม่เคยคิดอะไรได้เอง      เรื่องเริ่มขี้นเมื่อ กันตยศ ร่ำรวย แต่ ไม่เอาถ่านจากเมืองไทยผู้ถูกคาดโทษจากบิดาให้เอาปริญญามาให้ได้ เดินทางมาเรียนที่ฝรั่งเศส     กันตยศ เปลือกนอกรูปหล่อ สุภาพ เรียบร้อย แต่ซ่อนความหลอกลวง อ่อนแอ เห็นแก่ตัวไว้ภายใน    จิลลาที่โหยหาความรัก หลงกันตยศ ทุ่มเทให้ทุกอย่าง  จนไปอยู่ด้วยกันอย่างเปิดเผยทำให้ ชเล กับ จิลลาต้องโกรธกัน     ชเล เองก็มีอดีตโดนหักหลังจากแฟนเคยคบจนเจ็บอยู่ทุกวันนี้   เหมือนกับชีวิตของ ศวัส หนุ่มผู้ไม่ค่อยพูดหรือยิ้ม   ผู้ได้ทุนมาเรียนต่อจนถึงปริญญาเอก     ศวัส ถูกแฟนสาวที่คบกันมา 9 ปี ทิ้งไปอย่าง ไม่น่าเชื่อ    ความรักของสองคนเกิดขึ้นอีกครั้งจากความ เข้าใจ    จากบทเรียนราคาแพงที่ทั้งสองได้รับมาก่อน   ในขณะที่จิลลาต้องสูญเสียอนาคต และทำให้คนรอบข้างผิดหวัง
นวนิยายไทยที่ประพันธ์โดย กิ่งฉัตร
วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2541
รายการโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2561
กาญจนา นาคนันทน์

กาญจนา นาคนันทน์ เป็นนามปากกาของ นงไฉน ปริญญาธวัช (สกุลเดิม: นาคามดี; 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2464 – 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2557) ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ (นวนิยายและเรื่องสั้น) พ.ศ. 2555 นักเขียนเจ้าของผลงาน ผู้ใหญ่ลีกับนางมา, ธรณีนี่นี้ใครครอง และ ผู้กองยอดรัก เป็นต้น
==ประวัติ==
นงไฉน ปริญญาธวัช (สกุลเดิม: นาคามดี) เกิดเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2464 ที่ตำบลผักปัง อำเภอภูเขียว จังหวัดชัยภูมิ เป็นบุตรสาวของรองอำมาตย์ตรี มนู นาคามดี หรือ หนู นาคามดี ผู้อำนวยการโรงเรียนชัยภูมิภักดีชุมพลคนที่ 6
นงไฉน สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนฝึกหัดครูมัธยม และปริญญาตรีด้านกฎหมายจากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และเป็นอดีตอาจารย์คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
เริ่มพิมพ์งานประพันธ์ในหนังสือ "นครสาร" เป็นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2489 มีความชำนาญในการเขียนนวนิยาย บทความ สารคดี เรื่องสั้น และบทกวี มีความสามารถเขียนหนังสือได้หลายแนวหลายประเภท มีผลงานการประพันธ์หลายประเภทอย่างต่อเนื่อง ปัจจุบันมีเรื่องยาวประมาณ 50 เรื่อง และ เรื่องสั้นอีกกว่า 100 เรื่อง และได้รับรางวัลศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ (นวนิยายและเรื่องสั้น)  พ.ศ. 2555
==มรณกรรม==
นงไฉน ปริญญาธวัช ถึงแก่อนิจกรรมอย่างสงบ ณ บ้านพักส่วนตัวในตำบลทรายขาว อำเภอสอยดาว จังหวัดจันทบุรี ศพตั้งบำเพ็ญกุศล ณ วัดปะตงวนาราม ตำบลปะตง อำเภอสอยดาว จังหวัดจันทบุรี เป็นระยะเวลา 7 คืน ตั้งแต่วันที่ 30 พฤษภาคม ถึง 5 มิถุนายน พ.ศ. 2557 เวลา 19.00 น.
== ผลงาน ==
ผลงานสารคดี
คุณป้าท่องโลก
พระพี่นางสุพรรณกัลยาณี
ผลงานวรรณกรรมเยาวชน
นิทานคุณย่า (แปลจากนิทานรัสเซีย)
เขาชื่อเดช
สามดรุณ (ได้รับรางวัลงานวันสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ ของกระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. 2521)
หนูชอบเชียงเมี่ยง
โลกกว้าง
บ้านหนูอยู่หาดเสี้ยว (ได้รับรางวัลหนังสือเด็กเยาวชนบัวหลวง พ.ศ. 2521)
แม่ - ไต้ฝุ่นมาแล้ว (พายุเกย์ พ.ศ. 2519)
ผมชื่อไอ้จุก
ผลงานชุดพุทธศาสนา และจริยธรรม
พี่ชาย
หนูน้อยกลอยใจ
ผลงานนวนิยาย
เธอเป็นเพียงแหวนพลอย
กุ้งนาง
เกวลีสอยดาว
โขมยที่รัก
จุดหมายปลายทางของการดา
คนึงนิจ
แค่ขอบฟ้า
ชื่นชีวานาวี
ทาง(ห)ลวง
ธรณีนี่นี้ใครครอง(ได้รับรางวัลงานวันสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ ของกระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. 2518)
ผู้กองยอดรัก
ยอดรักผู้กอง
ผู้กองอยู่ไหน
ผู้ใหญ่ลีกับนางมา (เป็นหนังสือที่กระทรวงศึกษาธิการกำหนดให้เป็นหนังสืออ่านนอกเวลา สำหรับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายหลายปีมาแล้ว)
เบญจวรรณ (นวนิยายเรื่องแรก)
บ่วงโลกีย์
บุญส่ง
ไปรษณีย์ทำหล่น
หัวใจที่เบ่งบานด้วยความรัก
สาวใช้คนใหม่
รักต้องซ่อน
วิมานดิน
กาญจนาสารภาพ  (โลกนวนิยาย)
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
==อ้างอิง==
นักเขียนชาวไทย
บุคคลจากอำเภอภูเขียว
บุคคลจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
อาจารย์คณะอักษรศาสตร์ - ศิลปศาสตร์ - มนุษยศาสตร์
บุคคลจากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ จ.ภ.
บุคคลจากอำเภอสอยดาว
ศิลปินแห่งชาติสาขาวรรณศิลป์
นามปากกา
จังหวัดของประเทศญี่ปุ่น

ประเทศญี่ปุ่นแบ่งออกเป็น 47 จังหวัด หรือภาษาญี่ปุ่นเรียกว่า โทโดฟูเก็ง (, Prefectures) ซึ่งเป็นเขตการปกครองระดับแรกของประเทศ อันได้แก่
มหานคร หรือ โทะ  1 แห่ง ได้แก่ โตเกียว
มณฑล หรือ โด  1 แห่ง ได้แก่ จังหวัดฮกไกโด
จังหวัดนคร หรือ ฟุ  2 แห่ง ได้แก่ จังหวัดโอซากะ และจังหวัดเกียวโต
จังหวัด หรือ เค็ง  43 แห่ง
อนึ่ง เขตการปกครองในกรุงโตเกียว  มีการจัดเขตการปกครองท้องถิ่นพิเศษจากจังหวัดอื่น กล่าวคือ ฝั่งตะวันตก ซึ่งเป็นย่านชานเมือง มีเขตการปกครองดังเช่นจังหวัดอื่น แต่ฝั่งตะวันออก อันเป็นย่านเมืองเศรษฐกิจและมีประชากรหนาแน่น จำเป็นต้องมีการปกครองที่คล่องตัวตอบสนองกับเมืองใหญ่ จึงมีเขตพิเศษ  จำนวน 23 เขต หรือเรียกว่า "เขตทั้งยี่สิบสาม"  ซึ่งมีสิทธิในการใช้สิทธิเลือกตั้งผู้ว่าการเขตของตนเอง
== รายชื่อจังหวัด ==
=== เรียงตามรหัสไอเอสโอ ===
Japan prefectures.png
{| border="0" cellpadding="3px" cellspacing="2px" style="background:#fff; width:60%; margin:auto;"
|-  style="text-align:center; background:lightcoral;"
! style="width:25%;"|  ฮกไกโด
! style="width:25%;"| โทโฮะกุ
! style="width:25%;"| คันโต
! style="width:25%;"| ชูบุ
|-  style="text-align:left; vertical-align:top; background:Lavenderblush; font-size:92%;"
|
1.&nbsp; ฮกไกโด 
|
2.&nbsp; อาโอโมริ
3.&nbsp; อิวาเตะ 
4.&nbsp; มิยางิ
5.&nbsp; อากิตะ 
6.&nbsp; ยามางาตะ 
7.&nbsp; ฟูกูชิมะ 
|
8.&nbsp; อิบารากิ 
9.&nbsp; โทจิงิ 
10.&nbsp; กุมมะ 
11.&nbsp; ไซตามะ 
12.&nbsp; ชิบะ
13.&nbsp; โตเกียว 
14.&nbsp; คานางาวะ 
|
15.&nbsp; นีงาตะ 
16.&nbsp; โทยามะ 
17.&nbsp; อิชิกาวะ 
18.&nbsp; ฟูกูอิ 
19.&nbsp; ยามานาชิ 
20.&nbsp; นางาโนะ 
21.&nbsp; กิฟุ 
22.&nbsp; ชิซูโอกะ 
23.&nbsp; ไอจิ 
|-  style="text-align:center; background:lightcoral;"
! style="width:25%;"| คันไซ
! style="width:25%;"| ชูโงกุ
! style="width:25%;"| ชิโกกุ
! style="width:25%;"| คีวชูและโอกินาวะ
|-  style="text-align:left; vertical-align:top; background:Lavenderblush; font-size:92%;"
|
24.&nbsp; มิเอะ 
25.&nbsp; ชิงะ 
26.&nbsp; เกียวโต 
27.&nbsp; โอซากะ 
28.&nbsp; เฮียวโงะ 
29.&nbsp; นาระ 
30.&nbsp; วากายามะ 
|
31.&nbsp; ทตโตริ 
32.&nbsp; ชิมาเนะ 
33.&nbsp; โอกายามะ 
34.&nbsp; ฮิโรชิมะ 
35.&nbsp; ยามางูจิ 
|
36.&nbsp; โทกูชิมะ 
37.&nbsp; คางาวะ 
38.&nbsp; เอฮิเมะ 
39.&nbsp; โคจิ 
|
40.&nbsp; ฟูกูโอกะ 
41.&nbsp; ซางะ 
42.&nbsp; นางาซากิ 
43.&nbsp; คูมาโมโตะ 
44.&nbsp; โออิตะ 
45.&nbsp; มิยาซากิ 
46.&nbsp; คาโงชิมะ 
47.&nbsp; โอกินาวะ 
|}
===เรียงตามตัวอักษร===
หมายเหตุ: ¹ ข้อมูลปี 2015; ² หน่วย ตร.กม.; ³ หน่วย คน/ตร.กม.
== จังหวัดในอดีตของญี่ปุ่น ==
=== จังหวัดที่เปลี่ยนแปลงระหว่างทศวรรษ 1880 และสงครามโลกครั้งที่สอง ===
=== ดินแดนที่เสียไปหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ===
== ดูเพิ่ม ==
รายชื่อจังหวัดของญี่ปุ่นเรียงตามประชากร
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
National Governors' Association website
Map of Japan showing prefectures 
Japanese essay on types of prefectures
CityMayors.com profile of prefectures
มุกตะดา อัศศ็อดร์

ซัยยิดมุกตะดา บิน มุฮัมมัด อัศศ็อดร์ (مقتدى الصدر; เกิดวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 1974) เป็นนักวิชาการ นักการเมือง และผู้นำทหารชาวอิรักนิกายชีอะฮ์ เขาเป็นผู้นำของขบวนการศ็อดร์และซะรอยาลอิสลาม กองกำลังชีอะฮ์ที่ปฏิรูปจากกองทัพมะฮ์ดี กองทหารอาสาที่เขาเคยนำทัพตอนที่สหรัฐยังอยู่ในประเทศอิรัก ในวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 2019 มีโดรนทหารโจมตีที่อัศศ็อดร์
== อ้างอิง ==
== อ่านเพิ่ม ==
Irena L. Sargsyan & Andrew Bennett. 2016. "Discursive Emotional Appeals in Sustaining Violent Social Movements in Iraq, 2003–11." Security Studies
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
How Moqtada al-Sadr Won in Basra
บุคคลจากนาจาฟ
มุสลิมนิกายชีอะฮ์
ชีอะฮ์สิบสองอิหม่าม
ชาวอิรักเชื้อสายเลบานอน
ผู้นำศาสนาชาวอิรัก
101

101 (หนึ่งร้อยเอ็ด) เป็นจำนวนธรรมชาติที่อยู่ถัดจาก 100 และอยู่ก่อนหน้า 102
== คำเติมนำหน้า ==
ภาษากรีก - henhecto-
ภาษาละติน - uncenti-
== ความหมาย ==
101 เป็นเลขอะตอมของ เมนเดลีเวียม
ซอยที่ 101 ของถนนสุขุมวิท มีอีกชื่อว่า ซอยปุณณวิถี
== ในทางคณิตศาสตร์ ==
== ดูเพิ่ม ==
ร้อยเอ็ด (แก้ความกำกวม)
จำนวนเต็ม
การค้า

การค้าขาย หรือ การค้า (trade) หมายถึง การตกลงแลกเปลี่ยนสินค้าหรือบริการ หรือทั้งสองอย่าง การค้าขายสามารถเรียกได้อีกชื่อหนึ่งคือ การค้าขายเชิงพาณิชย์ (commerce) กลไกหรือสถานที่ที่สามารถมีการค้าขายเรียกว่าตลาด รูปแบบเริ่มต้นของการค้าขายคือ การยื่นหมูยื่นแมว ซึ่งหมายถึงการแลกเปลี่ยนสินค้าหรือบริการโดยตรงระหว่างผู้ค้า ปัจจุบันนี้ โดยทั่วไปผู้ค้าสมัยใหม่ใช้การเจรจาต่อรองด้วยสิ่งแลกเปลี่ยน ซึ่งนั่นก็คือเงินตรา
== พัฒนาการของเงินตรา ==
การใช้เงินตราเป็นสื่อกลางในการแลกเปลี่ยน ในยุคสมัยแรก ๆ นั้นคือการแลกเปลี่ยนด้วยสินค้าที่มีค่า เช่น หมู, เปลือกหอย, วัว ในประเทศอิรัก มีหลักฐานว่าขนมปังถูกนำมาใช้แทนเงินตรา และในประเทศเม็กซิโกก็ใช้ถั่วแทนเงินตรา เมื่อการค้าแพร่หลายมากขึ้นมนุษย์ก็เริ่มใช้โลหะแทนเงินตรา
การค้าระหว่างประเทศ
การค้า
วัดกำแพงแลง

วัดกำแพงแลง หรือ วัดเทพปราสาทศิลาแลง ตั้งอยู่ในเขตตำบลท่าราบ อำเภอเมือง จังหวัดเพชรบุรี อยู่ห่างแม่น้ำเพชรบุรีมาทางตะวันออกประมาณ 1 กิโลเมตร ชื่อดั้งเดิมไม่มีผู้ใดทราบแน่ชัด สำหรับชื่อที่เรียกกันว่า “กำแพงแลง” นั้นคงเป็นชื่อที่ผู้คนในสมัยหลังเรียกกันตามลักษณะที่พบเห็น เนื่องจากภายในวัดมีปราสาทขอมก่อด้วยศิลาแลงและมีกำแพงศิลาแลงล้อมรอบ จากลักษณะดังกล่าวจึงเป็นที่มาของชื่อวัดนี้ว่า "กำแพงแลง" หมายถึงกำแพงวัดที่ก่อด้วยศิลาแลงนั่นเอง
ลักษณะทางกายภาพวัดแห่งนี้แบ่งออกเป็น 2 พื้นที่ คือ พื้นที่สำหรับการปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐาน และพื้นที่สำหรับการทำสังฆกรรมโดยทั่วไป ส่วนของโบราณสถานจะอยู่ในพื้นที่สำหรับการปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐาน โดยมีเขตของกำแพงศิลาแลงกั้น ส่วนพื้นที่ทำสังฆกรรมอยู่นอกเขตกำแพงศิลาแลง
==  ประวัติ ==

แต่เดิมวัดกำแพงแลงเป็นวัดร้าง มีชาวจีนเข้ามาอาศัยอยู่โดยเช่าที่ดินจากกรมการศาสนาเพื่อใช้ทำสวน ต่อมาเมื่อตั้งเป็นวัดมีพระสงฆ์จำพรรษาผู้ที่อาศัยอยู่จึงอพยพออกไป และพระภิกษุในวัดได้ทำหน้าที่ดูแลรักษาวัดและโบราณสถาน ซึ่งต่อมากรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 52 ตอนที่ 75 หน้า 3692 วันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2478  ภายหลังวัดกำแพงแลงได้ตั้งเป็นสำนักปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐาน เมื่อ พ.ศ. 2497 และเปลี่ยนชื่อเป็น วัดเทพปราสาทศิลาแลง
== ลักษณะทางสถาปัตยกรรม ==
แผนผัง
ปราสาทวัดกำแพงแลงมีผังพื้นล้อมรอบด้วยกำแพงศิลาแลงเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส หันหน้าไปทางทิศตะวันออก ภายในกำแพงศิลาแลงเป็นที่ตั้งของปราสาทศิลาแลงแบบศิลปะขอมทั้งหมด 4 องค์ ปราสาท 3 องค์ทางด้านหน้าวางตัวเรียงกันในแนวเหนือ-ใต้ โดยปราสาทประธานมีขนาดสูงใหญ่กว่าอีก 2 องค์ ส่วนปราสาทองค์ที่ 4 ตั้งอยู่ด้านหลังของปราสาทประธานด้านทิศตะวันออก และมีโคปุระ (ซุ้มประตูทางเข้า) 1 หลังที่มียอดเป็นปราสาท ภายในกำแพงศิลาแลงยังพบสระน้ำอยู่ชิดขอบกำแพงทางทิศตะวันออกด้วย[หรือซุ้มประตูทางเข้าก่อด้วยศิลาแลง  ตั้งอยู่ทางด้านทิศตะวันออกของปราสาทประธาน ลักษณะเป็น