pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
จู โหย่วเจิน

จู เจิ้น (20 ตุลาคม 888 – 18 พฤศจิกายน 923) ชื่อเมื่อเกิดว่า จู โหย่วเจิน (朱友貞) บรรดาศักดิ์ว่า องค์ชายเจิน (均王) ชื่ออื่นว่า จู หฺวัง (朱鍠) และในประวัติศาสตร์ดั้งเดิมมักเรียก ปัจฉิมกษัตริย์แห่งเหลียงยุคหลัง (後梁末帝) เป็นพระเจ้าแผ่นดินจีนในราชวงศ์เหลียงยุคหลังสมัยห้าราชวงศ์สิบอาณาจักร อยู่ในราชสมบัติตั้งแต่ปี 913 ถึงปี 923
จู โหย่วเจิน สั่งให้แม่ทัพหฺวัง ฝู่หลิน (皇甫麟) ปลงพระชนม์พระองค์ในปี 923 เมื่อหลี่ ฉุนซฺวี่ (李存朂) แม่ทัพศัตรู ยกกำลังเข้าชิงเมืองไคเฟิงราชธานีเป็นผลสำเร็จ เมื่อจู โหย่วเจิน ตาย ราชวงศ์เหลียงยุคหลังซึ่งดำรงอยู่มายาวนานที่สุดในบรรดาราชวงศ์ทั้งห้าก็เป็นอันสิ้นสุดลง เมื่อหลี ฉุนซฺวี่ ยึดเมืองได้แล้ว ก็สั่งให้เผาทำลายบันทึกเกี่ยวกับราชวงศ์เหลียงยุคหลังไปเป็นจำนวนมาก ทำให้เรื่องราวเกี่ยวกับจู โหย่วเจิน กระท่อนกระแท่น
ยุคห้าวงศ์สิบรัฐ
จักรพรรดิจีน
ช่างกฺวัน อี๋

ช่างกฺวัน อี๋ (; ค.ศ. 608 – 4 มกราคม ค.ศ. 665)
จู โหย่วกุย

จู โหย่วกุย  (朱友珪; ค.ศ. 888? – 27 มีนาคม 913) ชื่อรองว่า เหยา สี่ (遙喜) และบรรดาศักดิ์ว่า องค์ชายอิ่ง (郢王) เป็นพระเจ้าแผ่นดินจีนในราชวงศ์เหลียงยุคหลังสมัยห้าราชวงศ์สิบอาณาจักร
จู โหย่วกุย เป็นบุตรของจู เวิน ปฐมกษัตริย์แห่งเหลียงยุคหลัง จู โหย่วกุย ฆ่าบิดาเอาบัลลังก์ในปี 912 ไม่กี่เดือนให้หลัง จู โหย่วเจิน (朱友貞) น้องชาย ก็ก่อกบฏชิงบัลลังก์ จู โหย่วกุย จึงชิงฆ่าตัวตาย จู โหย่วเจิน ก็ขึ้นเป็นกษัตริย์องค์ถัดมา
ยุคห้าวงศ์สิบรัฐ
ปิตุฆาต
จักรพรรดิจีน
ซากดึกดำบรรพ์ไม้กลายเป็นหิน

ไม้กลายเป็นหิน (petrified wood) คือซากดึกดำบรรพ์ของพืชประเภทหนึ่ง เกิดขึ้นจากท่อนไม้ถูกฝังกลบอยู่ใต้ผิวดินในสภาพที่ขาดออกซิเจนทำให้เนื้อไม้ไม่เน่าเปื่อย และถูกฝังแช่อยู่ในสารละลายซิลิก้าที่มีความเข้มข้นสูงเพียงพอ ในสภาพแวดล้อมที่ท่อนไม้และสารละลายซิลิกาได้สัมผัสกับออกซิเจนเป็นบางช่วงเวลาทำให้สารละลายซิลิกาตกตะกอนในรูปของซิลิกาเจล สะสมตัวแทนที่โมเลกุลของเนื้อไม้ (replacement) จนทำให้ท่อนไม้ที่เป็นเนื้อสารอินทรีย์เปลี่ยนไปเป็นเนื้อหินซิลิกาแต่ยังคงรักษาโครงสร้างเนื้อไม้ดั้งเดิมเอาไว้
ด้วยระยะเวลานับเป็นหมื่นเป็นแสนปีหรือมากกว่านี้ ไม้กลายเป็นหินจะค่อย ๆ สูญเสียน้ำทีละน้อยและค่อย ๆ พัฒนาเป็นโอปอลที่มีสีสันสวยงามได้ ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับมลทินซึ่งเป็นแร่ธาตุที่ปะปนอยู่ในเนื้อของซิลิกาออกไซด์ ซึ่งแร่ธาตุต่าง ๆ ให้สีสันต่าง ๆ กันไป เช่น
คาร์บอน ให้ สีดำ
โคบอลต์ ให้ สีเขียว/น้ำเงิน
โครเมียม ให้ สีเขียว/น้ำเงิน
ทองแดง ให้ สีเขียว/น้ำเงิน
เหล็กออกไซด์ ให้ สีแดง/น้ำตาล/เหลือง
แมงกานีส ให้ สีชมพู/ส้ม
แมงกานีสออกไซด์ ให้ สีดำ/เหลือง
== แหล่งไม้กลายเป็นหินในประเทศไทย ==


มีรายงานการค้นพบไม้กลายเป็นหินในประเทศไทยหลายแห่ง ทั้งที่มีอายุเก่าแก่ถึงยุคไทรแอสซิกที่อำเภอกุฉินารายณ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ ที่ได้รับการศึกษาวิจัยโดยนักบรรพชีวินวิทยาพืชชาวญี่ปุ่นว่า เป็นไม้สนสกุล อะรอคาริออกไซลอน (Araucarioxylon sp.) และยังมีรายงานการค้นพบกระจัดกระจายในชั้นหินมหายุคมีโซโซอิกในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่บ้านโกรกเดือนห้า อำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา ที่เป็นที่มาของการก่อสร้างและพัฒนาเป็นพิพิธภัณฑ์ไม้กลายเป็นหิน และพัฒนาเป็นสถาบันวิจัยไม้กลายเป็นหินและทรัพยากรธรณีภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เฉลิมพระเกียรติ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา
แหล่งไม้กลายเป็นหินขนาดใหญ่ครอบคลุมพื้นที่มากกว่า 30 ตารางกิโลเมตรถูกค้นพบในเขตวนอุทยานไม้กลายเป็นหิน (Bantak Petrified Forest Park) อำเภอบ้านตาก จังหวัดตาก จากการสำรวจขุดค้นพบว่าท่อนไม้กลายเป็นหินฝังตัวอยู่ใต้ชั้นกรวดยุคควอเทอร์นารีซึ่งเป็นกรวดแม่น้ำโดยพิจารณาจากความเรียบและกลมมนของเม็ดกรวด จากการสำรวจภาคพื้นดินพบท่อนไม้โผล่ให้เห็นหลายสิบท่อน และได้มีการขุดขึ้นมาเพื่อจัดแสดงและพัฒนาเป็นแหล่งท่องเที่ยวแล้วจำนวน 8 ท่อนจากจำนวน 7 หลุมขุดค้น จากการวิจัยพบว่าเป็นไม้ทองบึ้ง (Koompassioxylon elegans) จำนวน 6 ท่อน และไม้มะค่าโมง (Pahudioxylon sp.) จำนวน 2 ท่อน (วิฆเนศ ทรงธรรม 2553) ถือว่าเป็นแหล่งไม้กลายเป็นหินที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย
== อ้างอิง ==
วิฆเนศ ทรงธรรม (2553) ธรณีวิทยาและบรรพชีวินวิทยาแหล่งไม้กลายเป็นหิน อำเภอบ้านตาก จังหวัดตาก. กรมทรัพยากรธรณี สำนักคุ้มครองซากดึกดำบรรพ์ 68 หน้า
Asama, K. (1973) Some younger Mesozoic plants from the Lom Sak Formation, Thailand. In T. Kobayashi and R. Toriyama (eds.), Geology and Palaeontology of Southeast Asia, pp. 39-46, Tokyo University Press, Japan.
ซากดึกดำบรรพ์
ซากดึกดำบรรพ์พืช
พระพุทธมิ่งมงคลเอกนาคคีรี

พระพุทธมิ่งมงคลเอกนาคคีรี หรือ พระใหญ่ เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยขนาดใหญ่ ตั้งอยู่บนยอดเขานาคเกิด ในเขตป่าสงวนแห่งชาติเขานากเกิด   ตำบลกะรน อำเภอเมืองภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต เป็นรูปปั้นที่มีความสูงเป็นอันดับที่ห้าของประเทศไทย
พระมิ่งมงคลเอกนาคคีรี เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 25.45 เมตร สูง 45 เมตร สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก ผิวนอกบุด้วยหินอ่อนสีขาว  พระพักตร์หันไปทางอ่าวฉลอง ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ 19 องศา  เป็นพระประธานของวัดกิตติสังฆาราม (วัดกะตะ)
การก่อสร้างพระมิ่งมงคลเอกนาคคีรี ใช้งบประมาณ 30 ล้านบาท เริ่มต้นตั้งแต่ พ.ศ. 2545 ด้วยเงินบริจาคของประชาชน โดยได้รับอนุญาตการจัดสร้างจากกรมป่าไม้ ปัจจุบันอยู่ในขั้นตอนการประดับผิวองค์พระ
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
รายชื่อรูปปั้นที่สูงที่สุดในประเทศไทย
เว็บไซต์ทางการ
พุทธมิ่งมงคลเอกนาคคีรี
พุทธมิ่งมงคลเอกนาคคีรี
พระพุทธรูปขนาดมหึมาในประเทศไทย
เอก โอรี

เอก โอรี  เป็นนักแสดงลูกครึ่งไทย-อเมริกัน มีผลงานการแสดงภาพยนตร์อย่างเช่นเรื่อง ยิ่งรักเธอ, กขค โรงเรียนนอก (2539), แดดร้อน ลมแรง ความรักกำลังจะมา (2536),หล่อ ซ่า เซอร์กับเธอผู้หวานใจ (2536) หลังจากที่โด่งดังก็หายจากวงการไปนานกว่า 4 ปี ไปทำธุรกิจเปิดร้านอาหาร แต่ขาดทุน และในปี 2551 กลับมาแสดงภาพยนตร์ใหม่อีกครั้ง ในเรื่อง ปืนใหญ่จอมสลัด ของสหมงคลฟิล์ม ของผู้กำกับ อุ๋ย นนทรีย์ นิมิตรบุตร
ทางด้านชีวิตส่วนตัว มีครอบครัวแล้ว แต่งงานครั้งแรก มีลูกสาวชื่อ เพลย์ แพรพลอย โอรี  เอก โอรีแต่งงานครั้งที่ 2 มีลูกสาวอีก 1 คน และลูกชายอีก 1 คน
==ผลงาน==
=== ผลงานภาพยนตร์ ===
2536 หล่อ ซ่า เซอร์กับเธอผู้หวานใจ
2536 แดดร้อน ลมแรง ความรักกำลังจะมา
2537 ตุ๊ ต๊ะ ต๋อม แต๋ม สุภาพบุรุษตัว ต.
2539 กขค โรงเรียนนอก
2546 เยาวราช
2551 ปืนใหญ่จอมสลัด    ...เจ้าชายราไว
== ผลงานละคร ==
2536 ผู้ชาย 3 เลือด
2536 หวานมันส์ฉันคือเธอ
2537 นางฟ้าปีกอ่อน
2538 ขบวนการญาติเยอะ
2538 ขอหมอนใบนั้นที่เธอฝันยามหนุน
2538 วิมานลวง
2539 ดอกแก้ว รับบท ร้อยตำรวจโทกำแหง
2540 สองนรี
2540 ตะวันยอแสง
2540 หวานใจ
2540 คู่แท้ 2 โลก
2540 ลูกผู้ชายเหยียบฝัน
2540 บ่วงดวงใจ
2541 สะพานรักสารสิน
2541 ลูกสาวเจ้าพ่อ
2542 โดมทอง (รับเชิญ)
2542 ดาวกลางดง
2542 แม่ย่านาง
2543 รักประกาศิต (รับเชิญ)
2543 ผู้ชายก็ท้องได้
2543 ระเริงไฟ
2546 นะหน้าทอง
2547 ยิ่งรักเธอ
2552 มือนาง
2553 หัวใจรักข้ามภพ (รับเชิญ)
2554 ตะวันเดือด
2555 ไฟมาร (รับเชิญ)
2556 กุหลาบไฟ
2556 ธิดาพญายม
2556 พรมแดนหัวใจ (รับเชิญ)
2557 รักออกฤทธิ์
2557 เรือนริษยา (รับเชิญ)
2558 ใต้เงาจันทร์
2558 ศีล 5 คนกล้าท้าอธรรม รับเชิญในตอน ความทรงจำของดินแดน
2558 เทพบุตรสุดเวหา (รับเชิญ)
2558 บุรำปรัมปรา
2558 คู่ปรับฉบับหัวใจ
2559 วิมานเมขลา (รับเชิญ)
2559 ทายาทอสูร
2560 Princess Hours Thailand รักวุ่น ๆ เจ้าหญิงจอมจุ้น
2560 ลูกหลง
2560 บ่วงบรรจถรณ์ (รับเชิญ)
2561 เสน่ห์รักนางซิน
2561 ไฮโซสะออน
2562 กลลวงทวงหนี้รัก (รับเชิญ)
2562 สวยซ่อนคม
2562 รอยอาฆาต
2562 ด้ายแดง Until we meet again รับบท กาด (พ่อของภาม)(รับเชิญ)
2563 ไอ้ข้าวแกง
256.. บุญหล่นทับ
==ละครสั้นจบในตอน==
2557 ละครสั้น ฟ้ามีตา ตอน สัมภเวสี
2558 ละครสั้น ฟ้ามีตา ตอน เสียงที่หายไป
2559 ละครสั้น ฟ้ามีตา ตอน เรื่องเล็กน้อย
2560 ละครสั้น ฟ้ามีตา ตอน จดหมายจากคนคุก
2560 ละครสั้น ฟ้ามีตา ตอน ศุกร์ 13 คืนฝันหวาน
2560 ละครสั้น ฟ้ามีตา ตอน กากกา
2561 ละครสั้น ฟ้ามีตา ตอน แสบลากไส้
ุ2561 ละครสั้น ฟ้ามีตา ตอน เรามันก็คน
2561 ละครสั้น ฟ้ามีตา ตอน ขำไม่ออก
2561 ฟ้ามีตา ตอน บุหงา สารภี
2562 ละครสั้น ฟ้ามีตา ตอน สิบต่อหนึ่ง
2563 ละครสั้น ฟ้ามีตา ตอน เด็กในบ้าน
2564 ละครสั้น ฟ้ามีตา ตอน เรื่องของเขาเราต้องเกี่ยว
2565 ละครสั้น ฟ้ามีตา ตอน คนมีกับคนไม่มี
2566 ละครสั้น ฟ้ามีตา ตอน แก๊สเฉี่อย
=== มิวสิกวิดีโอ ===
หัวใจทศกัณฐ์ ของ พุ่มพวง ดวงจันทร์
ทัดทาน ของ อริสมันต์ พงศ์เรืองรอง
== อ้างอิง ==
นักแสดงไทย
มายเลิฟ

"มายเลิฟ" (My Love) สามารถหมายถึง
=== เพลง ===
"มายเลิฟ" (เพลง Petula Clark) ซิงเกิลของ Petula Clark ออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2508 (ค.ศ. 1965)
"มายเลิฟ" (เพลงพอล แม็กคาร์ตนีย์ และวิงส์) ซิงเกิลของพอล แม็กคาร์ตนีย์ และวิงส์ ออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2516 (ค.ศ. 1973)
"มายเลิฟ" (เพลงลีโอเนล ริชี) ซิงเกิลของลีโอเนล ริชี ออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2526 (ค.ศ. 1983)
"มายเลิฟ" ซิงเกิลขับร้องระหว่างจูลิโอ อิเกลเซียส และสตีวี วันเดอร์ ออกจำหน่ายในปี 1988 (ค.ศ. 1988)
"มายเลิฟ" ซิงเกิลของลิตเติล เท็กซัส ออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2537 (ค.ศ. 1994)
"มายเลิฟ" ซิงเกิลของ Lenny Kravitz ในปี พ.ศ. 2536 (ค.ศ. 1993)
"มายเลิฟ" (เพลงเวสท์ไลฟ์) ซิงเกิลของเวสท์ไลฟ์ ออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2543 (ค.ศ. 2000)
"มายเลิฟ" เพลงของ Lene Marlin ในปี พ.ศ. 2546 (ค.ศ. 2003)
"มายเลิฟ" (เพลงจัสติน ทิมเบอร์เลก) ซิงเกิลของจัสติน ทิมเบอร์เลก ออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2549 (ค.ศ. 2006)
"มายเลิฟ" เพลงของ Ciara ในปี พ.ศ. 2549 (ค.ศ. 2006)
"มายเลิฟ" ซิงเกิลของ Jill Scottในปี พ.ศ. 2550 (ค.ศ. 2007)
"มายเลิฟ" (เพลงเซลีน ดิออน) ซิงเกิลของเซลีน ดิออน ในปี พ.ศ. 2551 (ค.ศ. 2008)
"มายเลิฟ" ซิงเกิลของ Francesca De Marco ในปี พ.ศ. 2551 (ค.ศ. 2008)
"มายเลิฟ" (เพลงเดอะ-ดรีม) ซิงเกิลขับร้องคู่ระหว่างเดอะ-ดรีม และมารายห์ แครี ในปี พ.ศ. 2552 (ค.ศ. 2009)
=== อัลบั้ม ===
มายเลิฟ (อัลบั้มเซลีน ดิออน) อัลบั้มเพลงฮิตออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2551 ของ เซลีน ดิออน
มายเลิฟ(อัลบั้ม Janice Vidal), อัลบั้มเพลงออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2548 ของ Janice Vidal
มายเลิฟ (อัลบั้ม Lisa Brokop), อัลบั้มเพลงออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2534 ของLisa Brokop
=== ภาพยนตร์ ===
มายเลิฟ  (ภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2513) โดย Bollywood film
มายเลิฟ  (ภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2549) โดย Russian animated short film by Aleksandr Petrov
มายเลิฟ  (ภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2550) โดย South Korean film
น้ำเกลือ

น้ำเกลือ (saline water) เป็นคำศัพท์ทั่วไปที่ใช้เรียกน้ำที่มีความหนาแน่นของสารละลาย เกลือ (NaCl) สูงเป็นพิเศษ
ระดับความหนาแน่นของเกลือที่ใช้ในการวิจัยทางธรณีวิทยาของสหรัฐฯแบ่งน้ำเกลือออกเป็นสามประเภทหลักๆด้วยกัน น้ำเกลือเบาบางมีเกลืออยู่ระหว่าง 1,000 และ 3,000 มก./ล. น้ำเกลือปานกลางมีส่วนผสมของเกลืออยู่โดยประมาณ 3,000 ถึง 10,000 มก./ล. น้ำเกลือแบบเข้มข้นสูงมีส่วนผสมของเกลือระหว่าง 10,000 และ 35,000 มก./ล. น้ำทะเลมีความเข้มข้นของเกลืออยู่ที่ประมาณ 3,000,000 หรือเทียบเท่ากับ 35 ก./ล.
เนื่องจากว่าในบางพื้นที่ของโลกขาดน้ำจืด การกลั่นน้ำจึงจำเป็นเพื่อทำให้น้ำสามารถนำมาดื่มได้ ในบางกรณีแพทย์ได้ใช้น้ำเกลือที่ผ่านการทำความสะอาดแล้วมาใช้ในการเยียวยารักษาคนไข้เช่นเดียวกัน
น้ำ
อุทกวิทยา
เสมหะ

เสมหะ เสลด หรือ สิ่งขาก (phlegm) เป็นของไหลเหนียวที่ผลิตโดยเยื่อเมือกของมนุษย์และสัตว์อื่น ๆ  คำจำกัดความของเสหะคือเมือกที่ผลิตโดยระบบการหายใจนอกจากเมือกที่ออกมาทางช่องจมูกโดยเฉพาะที่ออกมาจากร่างกายโดยการจาม
ส่วนผสมของเสหะอาจไม่เหมือนกันในแต่ละคนขึ้นอยู่กับสภาพอากาศ สถานะของระบบภูมิต้านทาน หรือพันธุกรรมของคน ทั้งนี้ เสมหะยังเป็นเจลที่มีส่วนผสมของน้ำเป็นหลักและมีสารประกอบโปรตีน โปรตีนที่เกี่ยวกับภูมิคุ้มกันโรค ลิพิดและอื่น ๆ อีกมากมาย เสมหะอาจจะมีหลายสีแตกต่างกันไป
== การป่วยที่เกี่ยวข้องกับเสมหะ ==
เสมหะอาจจะเป็นพาหะนำตัวอ่อนของพยาธิลำไส้ (ดูพยาธิปากขอ)  การจามติดเลือดอาจจะเป็นอาการของโรคร้ายแรงหลายโรค (เช่นวัณโรคและมะเร็งปอด) แต่ก็อาจจะเป็นอาการทั่วไปของโรคที่ไม่ร้ายแรงมากเช่นเดียวกัน ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดที่ใครก็ตามจามออกมาเป็นเลือดหรือมีเลือดผสมอยู่เป็นส่วนหนึ่งก็ตาม การจามออกมาเป็นเลือดหรือมีเลือดเป็นส่วนผสมถือเป็นอาการรุนแรง ผู้ใดที่มีอาการดังกล่าวควรปรึกษาแพทย์เพื่อรับการรักษาทันที
== เสมหะกับฮิวเมอริซึ่ม ==
ฮิวเมอริซึ่มเป็นทฤษฏีความเชื่อในสมัยโบราณที่ว่าร่างกายมนุษย์มีองค์ประกอบ 4 ชนิดคือ น้ำดีดำ, น้ำดี, เสมหะ และเลือด ผู้ที่มีโรคต่าง ๆ นั้นเกิดจากการมีจำนวนของเลือด เสมหะ และธาตุอื่น ๆ ในร่างกายมากเกินไป คนในสมัยก่อนจึงนิยมกรีดตัวเองเพื่อหวังว่าโรคจะหายไปพร้อม ๆ กับเลือดที่เสียไปด้วย ความเชื่อนี้มีมาตั้งแต่สมัยกรีกโบราณ 400 ปีก่อนคริสกาลและเรื่องนี้ได้ถูกพิสูจน์ว่าไม่ถูกต้องในทศวรรษที่ 18
== หลักการอื่น ๆ ==
หลายบุคคลคิดว่าการมีเสมหะเป็นผลพวงมาจากการไม่แสดงอารมณ์หรือแสดงอารมณ์เล็กน้อยซึ่งก็ถูกพิสูจน์ว่าไม่ถูกต้องเช่นกัน
==อ้างอิง==
สารน้ำในร่างกาย
โซล่า

โซล่า หรือ โซลา สามารถหมายถึง
น้ำมันดีเซลหมุนเร็ว หรือที่รู้จักกันอีกชื่อหนึ่ง "น้ำมันโซล่า"
โซล่า (การ์ตูนญี่ปุ่น) - การ์ตูนญี่ปุ่นที่เขียนโดย นาโอกิ ฮิซายะ
เอมิล โซลา (Émile Zola) นักเขียนชาวฝรั่งเศส
จานฟรังโก โซลา อดีตนักฟุตบอลชาวอิตาลี
โซลาร์ (Solar) หมายความถึงดวงอาทิตย์
เซลล์สุริยะ หรือโซลาร์เซลล์ (บางครั้งถูกสะกดว่า โซล่าเซลล์)
=== ชื่ออื่นที่ใกล้เคียง ===
โซระ
จุดหมายปลายทางของสายการบินคาเธ่ย์แปซิฟิค

==แอฟริกา==
แอฟริกาใต้
*โยฮันเนสเบิร์ก (OR Tambo International Airport)
==เอเชีย==
===เอเชียตะวันออก===
สาธารณรัฐประชาชนจีน
*ปักกิ่ง (Beijing Capital International Airport) **
*ฮ่องกง (ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง) Main Hub **
*เซี่ยงไฮ้ (Pudong International Airport) **
สาธารณรัฐจีน
*ไทเป (Taiwan Taoyuan International Airport) Focus city **
ญี่ปุ่น
*ฟุกุโอกะ (ท่าอากาศยานฟุกุโอกะ)
*นาโกยา (Chubu Centrair International Airport)
*โอซากา (ท่าอากาศยานนานาชาติคันไซ) **
*ซัปโปโร (New Chitose Airport)
*โตเกียว (ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ) **
เกาหลีใต้
*โซล (ท่าอากาศยานนานาชาติอินชอน) **
===เอเชียใต้===
อินเดีย
*Chennai (Chennai International Airport) **
*มุมไบ (Chatrapati Shivaji International Airport) **
*นิวเดลี (Indira Gandhi International Airport) **
ปากีสถาน
*การาจี (Jinnah International Airport)
ศรีลังกา
*โคลัมโบ (Bandaranaike International Airport)
===เอเชียตะวันออกเฉียงใต้===
อินโดนีเซีย
*เดนปาซาร์ (Ngurah Rai Airport)
*จาการ์ตา (Soekarno-Hatta International Airport)
*สุราบายา (Juanda International Airport)
มาเลเซีย
*กัวลาลัมเปอร์ (ท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์)
*ปีนัง (ท่าอากาศยานนานาชาติปีนัง) **
ฟิลิปปินส์
*Cebu (Mactan-Cebu International Airport)
*มะนิลา (Ninoy Aquino International Airport) **
สิงคโปร์
*สิงคโปร์ (ท่าอากาศยานจางีสิงคโปร์) **
ไทย
*กรุงเทพมหานคร (ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ) Focus city
เวียดนาม
*ฮานอย  (ท่าอากาศยานนานาชาตินอยไบ) - cargo only
*โฮจิมินห์ซิตี (ท่าอากาศยานนานาชาติเติ่นเซินเญิ้ต)
ลาว
*เวียงจันทน์ (ท่าอากาศยานนานาชาติวัตไต)
*หลวงพระบาง (ท่าอากาศยานนานาชาติหลวงพระบาง)
===เอเชียตะวันตกเฉียงใต้===
บาห์เรน
*บาห์เรน (ท่าอากาศยานนานาชาติบาห์เรน)
ซาอุดิอาระเบีย
*ริยาดห์ (King Khalid International Airport)
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
*ดูไบ (ท่าอากาศยานนานาชาติดูไบ) **
==ยุโรป==
เบลเยียม
*บรัสเซลส์ (ท่าอากาศยานบรัสเซลส์) - cargo only
ฝรั่งเศส
*ปารีส (Charles de Gaulle International Airport) **
เยอรมนี
*แฟรงค์เฟิร์ต (ท่าอากาศยานแฟรงค์เฟิร์ต) **
*มิวนิก (ท่าอากาศยานมิวนิก) - cargo only
อิตาลี
*มิลาน (Malpensa International Airport) - cargo only
*โรม (Leonardo Da Vinci Airport)
เนเธอร์แลนด์
*อัมสเตอร์ดัม (Amsterdam Airport Schiphol) **
สวีเดน
*สต็อกโฮล์ม (Stockholm-Arlanda Airport) - cargo only
สวิตเซอร์แลนด์
*ซูริค (ท่าอากาศยานซูริค) cargo only
สหราชอาณาจักร
*ลอนดอน (ท่าอากาศยานลอนดอนฮีทโธรว์) **
*แมนเชสเตอร์ (ท่าอากาศยานแมนเชสเตอร์) - cargo only
==อเมริกาเหนือ==
แคนาดา
*โตรอนโต (Toronto Pearson International Airport) **
*แวนคูเวอร์ (ท่าอากาศยานนานาชาติแวนคูเวอร์) **
สหรัฐอเมริกา
*Anchorage (Ted Stevens International Airport) - cargo only
*แอตแลนตา (Hartsfield-Jackson Atlanta International Airport) - cargo only
*ชิคาโก (Chicago O'Hare International Airport) - cargo only
*Dallas/Fort Worth (Dallas/Fort Worth International Airport) cargo only
*Houston (George Bush Intercontinental Airport) - cargo only [begins March 6](
เทท (แก้ความกำกวม)

__NOTOC__
เทท อาจหมายถึง
==หอศิลป์==
หอศิลป์เทท (Tate)
* หอศิลป์เททบริเตน (Tate Britain)
* หอศิลป์เททลิเวอร์พูล (Tate Liverpool)
* หอศิลป์เททเซนต์ไอว์ส์ (Tate St Ives)
* หอศิลป์เททศิลปะสมัยใหม่ (Tate Modern)
==สถานที่==
เทท (จอร์เจีย) (Tate, Georgia) ในสหรัฐอเมริกา
==การใช้อื่นๆ ==
เทพเทท (Tate (god)) เทพเจ้าแห่งลมในตำนานเทพของลาโคตา
เดอะกลาสพาเลส

เดอะกลาสพาเลส (พ.ศ. 2543) หรือชื่อภาษาไทย ร้าวรานในวารวัน คือนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ ประพันธ์โดยนักเขียนอินเดียชื่อ อมิตาพ โฆษ ฉากของเรื่องอยู่ในพม่า แคว้นเบงกอล อินเดีย และคาบสมุทรมลายู นิยายเรื่องนี้เริ่มเรื่องตั้งแต่สมัยราชวงศ์คองบอง ในเมืองมันฑะเลย์ จนถึงสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง และจนถึงสมัยปัจจุบัน  นิยายส่วนใหญ่เน้นไปที่สมัยต้นยศตวรรษที่ 20 นิวนายเรื่องนี้นำเสนอปัญหามากมาย จากความเปลี่ยนแปลงภูมิทัศน์เศรษฐกิจในอินเดียและพม่า ไปสู่เรื่องคำถามว่าอะไรทำให้เกิดชาติ และความเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ในฐานะสังคมเปลี่ยนแปลงไปตามความเป็นสมัยใหม่อย่างไร
ชื่อของนวนิยายมีที่มาจากพงศาวดารฉบับหอแก้วซึ่งเป็นงานเขียนทางประวัติศาสตร์เกาแก่ของพม่าที่ประพันธ์ขึ้นจากพระราชประสงค์ของพระเจ้าบาจีดอ ในปี พ.ศ. 2435
==อ้างอิง==
ดเอะกลาสพาเลส
วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2543
วรรณกรรมอเมริกัน
วรรณกรรมอินเดีย
วรรณกรรมภาษาอังกฤษ
อมิตาภ โฆษ

อมิตาภ โฆษ (অমিতাভ ঘোষ; เกิด พ.ศ. 2499) เป็นนักเขียนชาวอินเดีย-เบงกอล มีชื่อเสียงเพราะงานประพันธ์ในภาษาอังกฤษ
==นิยาย==
The Circle of Reason (ค.ศ. 1986)
The Shadow Lines (ค.ศ. 1990)
The Calcutta Chromosome (ค.ศ. 1995)
เดอะกลาสส์พาเลส (ค.ศ. 2000)
The Hungry Tide (ค.ศ. 2004)
Sea of Poppies (ค.ศ. 2008)
==บทความอื่น ๆ==
In an Antique Land (จากเรื่องจริง)(ค.ศ. 1992)
Dancing in Cambodia and At Large in Burma
The Imam and the Indian
Incendiary Circumstances (ค.ศ. 2006)
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บทางการ 
ชาวอเมริกันเชื้อสายเบงกอล
นักเขียนนวนิยาย
นักเขียนนวนิยายชาวอเมริกัน
นักเขียนนวนิยายชาวอินเดีย
นักเขียนชาวเบงกอล
เจมส์ แม็คนีลล์ วิสต์เลอร์

เจมส์ แอบบอตต์ แม็คนีลล์ วิสต์เลอร์ (James Abbott McNeill Whistler, 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1834 – 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1903) เป็นจิตรกรชาวอเมริกันที่ตั้งถิ่นฐานในอังกฤษในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมสีน้ำมัน
เจมส์ แม็คนีลล์ วิสต์เลอร์เกิดเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1834 ที่เมืองโลเวลล์ รัฐแมสซาชูเซตส์ในสหรัฐอเมริกา และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1903 ที่กรุงลอนดอนในอังกฤษ วิสต์เลอร์เป็นผู้นำในความคิดที่ว่า “ศิลปะเพื่อศิลปะ” (art for art's sake) ลายเซ็นที่มีชื่อเสียงของวิสต์เลอร์เป็นภาพผีเสื้อที่มีหางยาว ลายเซ็นเหมาะกับบุคลิกและลักษณะงานเขียนซึ่งเป็นลักษณะที่ละเอียดอ่อน แต่เป็นผู้ที่ชอบการเผชิญหน้า วิสต์เลอร์มองเห็นความสัมพันธ์ระหว่างจิตรกรรมและดนตรี ซึ่งจะเห็นจากการตั้งชื่อภาพเขียนที่ใช้ศัพท์ทางดนตรีเช่น “arrangements”   “harmonies” หรือ “nocturnes” และเน้นงานเขียนในด้านความผสานของโทนสี งานชิ้นที่สำคัญที่สุดของวิสต์เลอร์คือภาพ
รายพระนามจักรพรรดิราชวงศ์สุย

ราชวงศ์สุย ปกครองจีนอยู่ระหว่างปี ค.ศ. 581 - 618
{| border=1 cellpadding=4 style="border:1px solid #aaa; border-collapse:collapse"
|- bgcolor="#efefef"
| พระนามแต่งตั้ง Convention: "Sui" + name || พระนามเดิม || ปีครองราชย์ (คริสต์ศักราช) || รัชศก
|-
| เหวินตี้ (文帝 wén dì) || หยาง เจียน (楊堅 yáng jiān) || 581-604 || Kaihuang (開皇 kāi huáng) 581-600 Renshou (仁壽 rén shòu) 601-604
|-
| หยางตี้ (煬帝 yáng dì) หรือหมิงตี้ (明帝 míng dì) || หยาง กวง (楊廣 yáng guǎng) || 605-618  || Daye (大業 dà yè) 605-618
|-
| กงตี้ (恭帝 gōng dì) || หยาง หยู่ (楊侑 yáng yòu) || 617-618 || Yining (義寧 yì níng) 617-618
|-
| กงตี้ (恭帝 gōng dì) || หยาง ทง (楊侗 yáng tóng) || 618-619 || Huangtai (皇泰 huáng tài) 618-619
|}
==เชิงอรรถ==
 
ส
รายพระนามจักรพรรดิราชวงศ์จิ้น

ราชวงศ์จิ้น ปกครองจีนระหว่างปี ค.ศ. 265 - 420
 
จ
จิตรกรภาพประกอบ

จิตรกรภาพประกอบ (ภาษาอังกฤษ: Illustrator) คือจิตรกรกราฟิกที่มีความเชี่ยวชาญในการเพิ่มคุณค่าของงานเขียนโดยการสร้างภาพที่มีความสัมพันธ์กับเนื้อหาภายในงาน จิตรกรอาจจะพยายามเพิ่มความกระจ่างแจ้งของเนื้อหาที่ซับซ้อนหรือสิ่งที่ยากต่อการอธิบายด้วยตัวหนังสือ หรืออาจจะเขียนเพื่อความบันเทิงเช่นการเขียนบัตรอวยพรหรือปกหนังสือ หรือภาพเขียนภายในหนังสือหรือวรสาร หรือโฆษณา หรือโปสเตอร์
จิตรกรภาพประกอบร่วมสมัยมาจะเขียนงานสำหรับหนังสือสำหรับเด็ก, โฆษณา, หนังสือพิมพ์ จิตรกรในกลุ่มนี้มักจะใช้หมึกและปากกาหรือแอร์บรัชในการเขียน แต่คอมพิวเตอร์ทำให้วิธีสร้างงานเปลี่ยนไป แต่วิธีเขียนแบบเก่าก็ยังใช้กันอยู่ในการเขียนใช้ ปากกาและหมึก, สีน้ำ, สีน้ำมัน, พาเตล, งานแกะไม้, งานแกะยาง (Linocut)
จิตรกรภาพประกอบมักจะทำงานเป็นอิสระโดยได้รับค่าจ้างจากสำนักพิมพ์หรือบริษัทโฆษณา งานภาพประกอบทางวิทยาศาสตร์และทางเทคนิคเรียกกันว่า “information graphics” เช่นงานเขียนภาพประกอบหนังสือกายภาควิทยาซึ่งผู้เขียนต้องได้รับการฝึกพิเศษ
*
รายพระนามจักรพรรดิราชวงศ์ฮั่น

ราชวงศ์ฮั่น ปกครองจีนระหว่าง 206 ปีก่อนคริสตกาล ถึง ค.ศ. 220
 
ฮ
Han dinastija
Utawala wa Han
ஹான் அரசமரபு
พระคริสต์ลงกางเขน (บรอนซีโน)

ดูบทความหลักที่ พระคริสต์ลงกางเขน
พระคริสต์ลงกางเขน (Deposition of Christ) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยบรอนซิโนจิตรกรสมัยเรอเนซองส์ชาวอิตาลี ที่เขียนเสร็จระหว่างปี ค.ศ. 1540  ถึงปี ค.ศ. 1545
ภาพลงชื่อ “OPERA DEL BRONZINO FIORENTINO” เดิมได้รับการจ้างให้เขียนสำหรับชาเปลของเอเลเนอร์แห่งโทเลโด (Eleonora of Toledo) ในวังเว็คคิโอ (Palazzo Vecchio) ในฟลอเรนซ์ แต่สามีโคสิโมที่ 1 เดอ เมดิชิมอบภาพเขียนเป็นของขวัญให้แก่คาร์ดินัลนิโคลัส แกรนเวลล์ (Nicolas Granvelle) ผู้เป็นองคมนตรีของจักรพรรดิชาร์ลส์ที่ 5เพื่อเพิ่มสัมพันธไมตรี เมื่อแกรนเวลล์เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1551 ภาพก็ถูกนำไปตั้งที่ชาเปลในเบอซองซงเมืองเกิดของคาร์ดินัล เดิมภาพเขียนมีสองแผงประกบด้านซ้ายเป็นนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์และนักบุญคอสมาสซึ่งปัจจุบันอยู่ที่พิพิธภัณฑ์จอห์น พอล เก็ตตี ด้านขวาสูญหายไป
“พระคริสต์ลงกางเขน” วางพระเยซูกลางภาพประคองโดยพระแม่มารีและนักบุญจอห์นอีแวนเจลิสและนักบุญแมรี แม็กดาเลน
==อ้างอิง==
หน้าที่ artnet.it  
==ดูเพิ่ม==
พระคริสต์ลงกางเขน
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1540
อักโนโล บรอนซิโน
จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
บานพับภาพ
จิตรกรรมสีน้ำมัน
ศิลปะเกี่ยวกับพระเยซู
ศิลปะเกี่ยวกับพระแม่มารีย์
ศิลปะเกี่ยวกับนักบุญ
ช่างกฺวัน หว่านเอ๋อร์

ช่างกฺวัน หว่านเอ๋อร์ (; ราว ค.ศ. 664 – 21 กรกฎาคม ค.ศ. 710) เป็นสตรีชาวจีนสมัย
ฌ็อง-โอกุสต์-ดอมีนิก แอ็งกร์

ฌ็อง-โอกุสต์-ดอมีนิก แอ็งกร์ (Jean-Auguste-Dominique Ingres; 24 สิงหาคม ค.ศ. 1780 - 14 มกราคม ค.ศ. 1867) เป็นจิตรกรสมัยฟื้นฟูคลาสสิกชาวฝรั่งเศสในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนประวัติศาสตร์และภาพเหมือน
แอ็งกร์เกิดเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 1780 ในจังหวัดตาร์เนการอน ประเทศฝรั่งเศส และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 1867 ที่ปารีส แอ็งกร์ถือว่าตนเองเป็นจิตรภาพประวัติศาสตร์ตามแบบนีกอลา ปูแซ็ง และฌัก-หลุยส์ ดาวิด (Jacques-Louis David) แต่ในบั้นปลายความสามารถในการเขียนภาพเหมือนภาพเหมือนทั้งภาพเขียนและการวาดเส้นเป็นสิ่งที่ทำให้แอ็งกร์เป็นที่รู้จัก
แอ็งกร์เป็นผู้ที่นับถือชื่นชมประวัติศาสตร์และเป็นผู้ที่พยายามพิทักษ์ความรู้แบบสถาบันต่อขบวนการลัทธิจินตนิยมที่กำลังคืบคลานเข้ามาที่นำโดยเออแฌน เดอลาครัว แอ็งกร์กล่าวสรรเสริญจิตรกรรมของจิตรกรสำคัญ ๆ ที่ผ่านมาเช่นราฟาเอล และประกาศตนว่าเป็นผู้รักษากฎเกณฑ์การวาดภาพที่สูงส่งเช่นนั้นและไม่ใช่เป็นผู้ “คิดค้น” วิธีใหม่ แต่อย่างไรก็ตามในความเห็นสมัยใหม่เห็นว่าแอ็งกร์และศิลปินฟื้นฟูคลาสสิกเป็นผู้ที่โอบอุ้มปรัชญาจินตนิยมของสมัยนั้น นอกจากนั้นการแสดงความบิดเบือนของรูปทรงและช่องว่างของแอ็งกร์เป็นแนวโน้มของของศิลปะสมัยใหม่ที่จะมาถึง
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ภาพเหมือน
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ฌ็อง-โอกุสต์-ดอมีนิก แอ็งกร์
จิตรกรชาวฝรั่งเศส
จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 19
จิตรกรลัทธิคลาสสิกใหม่
ฌ็อง-โอกุสต์-ดอมีนิก แอ็งกร์
ผู้ได้รับพัวร์เลอเมรีท (ชั้นพลเรือน)
บุคคลจากจังหวัดตาร์เนการอน
หลี่ ฝู่กั๋ว

หลี่ ฝู่กั๋ว (李辅国,1247 - 12 พฤศจิกายน 1305) หรือ หลี่ จิ้งจง (李靜忠) เป็นที่รู้จักในช่วง พ.ศ. 1300-1301 ในฐานะ หลี่ ฮู่กั๋ว (李護國) เป็นขันทีระหว่างรัชสมัย จักรพรรดิถังซู่จง (หลี่ เหิง) เขารับใช้ องค์ชายหลี่ เหิง เมื่อองค์ชายหลี่ เหิง ยังเป็นรัชทายาทภายใต้พระราชบิดาขององค์ชาย จักรพรรดิถังเสฺวียนจง และภายหลังสนับสนุนองค์ชายหลี่ เหิง ให้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ระหว่าง กบฏอันลู่ซาน เมื่อพระราชอาณาจักรของ จักรพรรดิถังเสฺวียนจง เกิดความสับสน ภายหลังเขากลายเป็นผู้ทรงอำนาจ เป็นพันธมิตรกับ จักรพรรดินีจาง แต่แตกหักกับพระนางและปลงพระชนม์พระนาง ใน พ.ศ. 1305 เมื่อจักรพรรดิซู่จงเสด็จสวรรคต. เขากลายเป็นผู้ทรงอำนาจช่วงสั้น ๆ ในการบริหารราชการแผ่นดินของพระราชโอรสและผู้สืบราชบัลลังก์ของจักรพรรดิซู่จง จักรพรรดิถังไต้จง แต่ถูกปลดออกและถูกสังหารโดยมือสังหารที่ส่งมาโดยจักรพรรดิไต้จงในปีเดียวกันหลังจากนั้น
== อ้างอิง ==
ขันทีจีน
ราชวงศ์ถัง
ซิมเพิลแพลน

ซิมเพิลแพลน (Simple Plan) เป็นวงป็อปพังก์เฟรนช์แคนาเดียน จากมอนเทรียล ควิเบก พวกเขาออกผลงานสตูดิโออัลบั้ม 4 ชุด คือ  No Pads, No Helmets...Just Balls (2002), Still Not Getting Any... (2004), Simple Plan (2008) และ Get Your Heart On (2011) และยังออกผลงานอัลบั้มแสดงสด Live in Japan 2002 (2003) และ MTV Hard Rock Live (2005)
กลุ่มดนตรีสัญชาติแคนาดา
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2542
จักรพรรดิเทออดอซิอุสที่ 1

จักรพรรดิเทออดอซิอุสที่ 1 หรือ จักรพรรดิเทออดอซิอุสมหาราช (11 มกราคม ค.ศ. 347 - 11 มกราคม ค.ศ. 395) เป็นจักรพรรดิโรมัน ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 379 - 395 เป็นจักรพรรดิองค์สุดท้ายที่ปกครองทั้งจักรวรรดิโรมันตะวันตก และโรมันตะวันออก (จักรวรรดิไบแซนไทน์)
เทออดอซิอุสที่ 1
มหาราช
รายพระนามจักรพรรดิราชวงศ์ฉิน

ราชวงศ์ฉิน ปกครองจีนระหว่าง 221 ปีก่อนคริสตกาล  – 207 ปีก่อนคริสตกาล
 
ฉ
สาร

สาร อาจหมายถึง
สสาร วัตถุทางกายภาพ มีการเปลี่ยนสถานะ
สารเคมี สสารที่ได้จากกระบวนการทางเคมี
* สารประกอบ สารเคมีที่เกิดจากการรวมตัวกันของธาตุเคมีต่างชนิด
* สารละลาย สสารชนิดหนึ่งที่ละลายอยู่ในสสารอีกชนิดหนึ่งเป็นเนื้อเดียวกัน
สาร ความหมายเดียวกับ ข้อมูล ข้อความ เนื้อหา ในการสื่อสาร
สารสนเทศ ข้อมูลที่ผ่านการเลือกสรรสำหรับการใช้งาน
หลี่ ฉุนซฺวี่

thumb
พระเจ้าจฺวังจงแห่งถังยุคหลัง (後唐莊宗; 2 ธันวาคม 885 – 15 มีนาคม 926) ชื่อตัวว่า หลี่ ฉุนซฺวี่ (李存朂, 李存勗 หรือ 李存勖) และชื่อรองว่า ย่าจึ (亞子) เป็นพระเจ้าแผ่นดินในราชวงศ์ถังยุคหลังสมัยห้าราชวงศ์สิบอาณาจักร อยู่ในสมบัติตั้งแต่ปี 923 ถึงปี 926
หลี่ ฉุนซฺวี่ เป็นบุตรของหลี่ เค่อย่ง (李克用) แม่ทัพราชวงศ์ถัง ต่อมา จู เวิน (朱溫) แม่ทัพอีกคนแห่งราชวงศ์ถัง โค่นราชวงศ์ถังแล้วตั้งราชวงศ์เหลียงยุคหลังขึ้น หลี่ ฉุนซฺวี่ จึงรวมกำลังมารบกับราชวงศ์เหลียงยุคหลังเพื่อกู้ราชวงศ์ถัง เขาทำตั้งราชวงศ์ถังขึ้นอีกครั้งซึ่งประวัติศาสร์เรียก ราชวงศ์ถังยุคหลัง แล้วตั้งตัวเป็นกษัตริย์ถัง หลี่ ฉุนซฺวี่ ครองสมบัติได้สามปี กัว ฉงเชียน (郭從謙) ข้าราชการของเขา ก็ก่อกบฏในปี 926 และหลี่ ฉุนซฺวี่ ตายในระหว่างสู้กับกบฏ หลี่ ซื่อหยวน ลูกบุญธรรมของ หลี่ ฉุนซฺวี่ จึงขึ้นเป็นกษัตริย์องค์ถัดมา
จักรพรรดิจีนที่ถูกปลงพระชนม์
ยุคห้าวงศ์สิบรัฐ
จักรพรรดิจีน
พระมหากษัตริย์ผู้ทรงก่อตั้ง