pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี

บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี (British Indian Ocean Territory) หรือ หมู่เกาะชาโกส เป็นอาณานิคมโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร ตั้งอยู่ในมหาสมุทรอินเดีย ซึ่งอยู่ครึ่งทางระหว่างแอฟริกากับอินโดนีเซีย อาณาเขตครอบคลุมอะทอลล์ทั้ง 6 แห่งที่เชื่อมต่อถึงกัน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะชาโกส มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 60 ตารางกิโลเมตร เกาะที่ใหญ่ที่สุดคือเกาะดีเอโกการ์ซีอา ซึ่งเป็นสถานที่ตั้งของกองกำลังผสมสหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกา
== ประวัติ ==
ชาวเกาะมัลดีฟส์ รู้จักหมู่เกาะชาโกสเป็นอย่างดี ในตำนานของมัลดีฟส์ พวกเขารู้จักในชื่อ Feyhandheebu (ފޭހަންދީބު ) หรือ Hollhavai (ชื่อหลังเป็นคำเรียกโดยชาวเกาะมัลดีฟส์ทางใต้ ที่อยู่ใกล้กับหมู่เกาะชาโกส) จากเรื่องเล่าของชาวเกาะมัลดีฟส์ทางใต้ เมื่อมีพ่อค้าหรือชาวประมงประสบเหตุสูญหายในทะเล ก็มักจะพบว่าติดอยู่บนเกาะของหมู่เกาะชาโกส และในที่สุดพวกเขาจะถูกช่วยเหลือและได้เดินทางกลับบ้าน อย่างไรก็ตาม หมู่เกาะนี้ถูกพิจารณาว่าอยู่ไกลเกินไปจากศูนย์อำนาจของราชวงศ์มัลดีฟส์ในการที่จะตั้งถิ่นฐานอย่างถาวร ดังนั้นหมู่เกาะชาโกสจึงถูกละเลยจากประเทศเพื่อนบ้านดังกล่าว
เกาะต่าง ๆ ของหมู่เกาะชาโกสถูกทำแผนที่โดยวัชกู ดา กามา (Vasco da Gama) ในช่วงต้นของคริสต์ศตวรรษที่ 16 ต่อมาในคริสต์ศตวรรษี่ 18 ฝรั่งเศสได้อ้างสิทธิ์ในดินแดนโดยเป็นส่วนหนึ่งของมอริเชียส  พวกเขาตั้งถิ่นฐานครั้งแรกโดยชาวฝรั่งเศสในอาณานิคมมอริเชียส ได้นำแรงงานทาสชาวแอฟริกันและแรงงานชาวอินเดียมาทำการปลูกสวนมะพร้าว ในปี พ.ศ. 2353 มอริเชียสได้ถูกยึดครองโดยสหราชอาณาจักรโดยฝรั่งเศสยอมยกดินแดนให้ตามสนธิสัญญาปารีส (ค.ศ. 1814), (เพื่อการยุติสงครามมหาสัมพันธมิตรครั้งที่ 6)
ในปี 2508 สหราชอาณาจักรแยกหมู่เกาะชาโกสออกจากมอริเชียส และแยกเกาะ Aldabra, Farquhar และ Desroches (Des Roches) จากเซเชลส์ มาจัดตั้งเป็น บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี วัตถุประสงค์เพื่อสนับสนุนในการก่อสร้างหน่วยงานทางทหาร เพื่อดูแลผลประโยชน์ของสหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกา หมู่เกาะถูกจัดตั้งเป็นดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร ในวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2508 ต่อมาในวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2519 เกาะ Aldabra, Farquhar และ Desroches ได้กลับไปเป็นส่วนหนึ่งของประเทศเซเชลส์ ซึ่งเป็นผลของการประกาศเอกราช หลังจากนั้นบริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี จึงประกอบด้วยเกาะหลักเพียงหกกลุ่มของหมู่เกาะชาโกสเท่านั้น
ในปี พ.ศ. 2533 ธงของบริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรีได้ถูกนำมาใช้เป็นครั้งแรก ผืนธงประกอบด้วยภาพสัญลักษณ์ของธงสหภาพ (Union Jack), มีภาพของมหาสมุทรอินเดียซึ่งเป็นที่ตั้งของหมู่เกาะในรูปแบบของริ้วคลื่นสีขาวและน้ำเงิน และมีภาพต้นมะพร้าวเหนือภาพของมงกุฎแห่งบริเตน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
- เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี
ประเทศในทวีปเอเชีย
เกาะซึ่งถูกพิพาท
กรณีพิพาทเรื่องอาณาเขตสหราชอาณาจักร
กรณีพิพาทเรื่องอาณาเขตมัลดีฟส์
กรณีพิพาทเรื่องอาณาเขตมอริเชียส
อาณาเขตซึ่งถูกพิพาทในทวีปเอเชีย
อาณาเขตซึ่งถูกพิพาทในทวีปแอฟริกา
ธนญชัย ศรศรีวิชัย

ธนญชัย ศรศรีวิชัย (ต่อ ฟีโนมีน่า) ผู้กำกับภาพยนตร์โฆษณา
== ประวัติ ==
ธนญชัย เริ่มต้นอาชีพจากการเป็นกราฟิก ดีไซเนอร์ ที่บริษัท สามหน่อ จำกัด ก่อนที่จะมาเริ่มต้นการทำงานเป็นผู้กำกับภาพยนตร์โฆษณาครั้งแรกที่ บริษัท ฟีโนมีน่า จำกัด โดยมีผลงานให้กับบริษัทและหน่วยงานต่างๆอาทิ เยสโล่ เพจเจจ ฟอร์ดคิงคอง สมูทอี เบบี้ เฟซ โฟม เซียงเพียงอิ๊ว กรุงเทพประกันภัย สสส. ฯลฯ
สไตล์โฆษณาที่โดดเด่นของธนญชัยคือ โทนสีโฆษณาแบบตุ่นๆ นักแสดงที่ไม่ได้มีหน้าตาดี แต่นำชาวบ้านธรรมดาเป็นนักแสดง และเสียงพากย์แกมประชดที่เขาเป็นผู้ให้เสียงเอง ซึ่งวงการโฆษณาโลกถือเป็นแนวทางใหม่ และทำให้เกิดโฆษณาที่นำแนวทางนี้ไปใช้ทั้งในและต่างประเทศเป็นจำนวนมาก คว
จากแนวทางนี้เองทำให้ธนญชัยได้รับรางวัลจากการกำกับโฆษณา โดยเฉพาะรางวัลสิงโตเมืองคานส์ (Cannes Lion) ซึ่งถือเป็นรางวัลสูงสุดด้านโฆษณาของโลก ธนญชัยได้รับรางวัลระดับทองคำ (Gold Lions) มาเป็นเวลา 5-6 ปีติดต่อกัน จนได้รับการยอมรับว่าเป็นผู้กำกับโฆษณาอันดับต้นๆ ของโลก กระนั้นเขาก็ไม่ได้ขึ้นรับรางวัลเองเลย แม้บางปีเขาจะไปร่วมงานก็ตาม
== การศึกษา ==
ระดับศึกษามัธยมศึกษาตอนปลายจาก โรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย จังหวัด เชียงใหม่
ระดับปริญญาตรีสถาปัตยกรรมศาสตรบัณฑิต  สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง
== การงาน ==
== รางวัล ==
รางวัลการจัดอันดับ โฆษณาทีวี  Awarded Director จาก The Gunn Report 2005 พ.ศ. 2548 
== ผลงาน ==
=== ประเทศไทย ===
==== พ.ศ. 2549  ====
Cannes Lion Gold สมูทอี เบบี้ เฟซ โฟม
Gold กรุงเทพประกันภัย
One Show Silver กรุงเทพประกันภัย
Clio Gold แคมเปญกรุงเทพประกันภัย
Gold กรุงเทพประกันภัย ชุด พายุ
Silver สมูทอี เบบี้ เฟซ โฟม
Bronze ไทยประกันชีวิต
==== พ.ศ. 2550 ====
หลอดไฟซิวเวอร์เนีย ชุด ปิคนิค
smart purse ชุด อาม่า ทิชชู่
ฮอลล์ ชุด บ้านทรายทอง.
สินมั่นคงประกันภัย ชุด มาไว...ไปไว 
ชิเคลทส์ ชุด เบื่อ
==== พ.ศ. 2551 ====
กระทรวงพลังงาน สาวๆ แก๊งหัวหิน
กระทรวงพลังงาน : คุณพี่ตำรวจ
กรุงเทพประกันภัย : รถสปอร์ต
กรุงเทพประกันภัย : เครื่องบิน
==== พ.ศ. 2552 ====
ขอโทษประเทศไทย
กองทุนโลก - ยืดอกพกถุง
สามัคคี ชุด เทวดาไม่รับ
กระทรวงพลังงาน - คุณนาย
กระทรวงพลังงาน - ไม่เกี่ยว
==== พ.ศ. 2553 ====
เมืองไทยประกันชัวิต ชุด เหมือนอยู่บ้าน
ไทยประกันชีวิต ชุด บุตรสุดรัก
สสส. ชวนกินเหล้าเท่ากับแช่ง
เนเจอร์กิฟ ชุด ของขวัญ
เนเจอร์กิฟ ชุด ดีใจ
car for cash  ชุด พิซซ่าหน้าปลาร้า
มายมิ้นท์ แบล็คมิ้นต์ ชุด บอกเลิก
idea max ชุด Monster
สุรพลฟู้ดส์ ชุด น้องกุ้ง
==== พ.ศ. 2554 ====
วิกซอล ชุด คลาบใคร
โอเรียนทอล พริ้นเซส ชุด AF ใครจะอยู่ใครจะไป
Double A Color print ชุด พิมพ์ไม่ดีมีเละ
สสส. ให้เหล้าเท่ากับแช่ง
เพรียว คอฟฟี
Cash to car กรุงศรี ชุด อ่อยอิ่ง
ไทยประกันชีวิต ชุด silence of love
== ต่างประเทศ ==
สิงค์โปร  เครื่องดิ่ม AnyThink+?
ไต้หวัน ธนาคาร TC Bank- Dream Rangers
== อ้างอิง ==
ผู้กำกับภาพยนตร์
บุคคลจากโรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย
บุคคลจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง
ประยูร อภัยวงศ์

นายประยูร  อภัยวงศ์ (31 มีนาคม พ.ศ. 2460 - 23 มกราคม พ.ศ. 2501) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิบูลสงคราม พรรคประชาธิปัตย์ 2 สมัย
== ประวัติ ==
นายประยูร อภัยวงศ์ เป็นบุตร ร.ต.ท.ยิด อภัยวงศ์ กับนางแช่ม อภัยวงศ์ เกิดเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2460 ที่เมืองพระตะบอง ได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิบูลสงคราม ในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ สมัยที่ 1 เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2488 และสมัยที่ 2 เมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2489 นายประยูรเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฏรที่ถูกเรียกว่า "ผู้แทนที่ไม่มีราษฎรสังกัด" เนื่องจากขณะดำรงตำแหน่งนั้น ประเทศไทยต้องเสียดินแดนของจังหวัดพิบูลสงครามและจังหวัดพระตะบองให้กับฝรั่งเศส ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 นอกจากนายประยูรจะเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรพรรคเดียวกับนายควง อภัยวงศ์ แล้ว ยังมีศักดิ์เป็นหลานปู่ของนายควง อภัยวงศ์ ด้วย แต่อายุไม่ห่างกันมากนักจึงนับกันเป็นพี่เป็นน้อง
นายประยูรสมรสกับนางสราญ อภัยวงศ์ (หลานเจ้าเมืองเสียมราฐ) มีบุตร 5 คน คือ นายวีระ อภัยวงศ์ พ.ต.อ.วิจิตร  อภัยวงศ์ พล.ต.วิโรจน์  อภัยวงศ์ นางสาวพัชรินทร์  อภัยวงศ์ และนายอัศวิน  อภัยวงศ์ นายประยูรเสียชีวิตเมื่อวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2501 ด้วยโรคไขมันอุดตันในหลอดเลือด สิริอายุ 41 ปี
บุคคลจากจังหวัดพระตะบอง
ชาวไทยเชื้อสายเขมร
สกุลอภัยวงศ์
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิบูลสงคราม
พรรคประชาธิปัตย์
เมืองหลวงและสุสานของอาณาจักรโคกูรยอโบราณ

เมืองหลวงและสุสานของอาณาจักรโคกูรยอโบราณ  คือแหล่งมรดกโลกที่ประกอบด้วยแหล่งโบราณคดีในเมือง 3 เมือง ได้แก่ เมืองอู๋นฺหวี่ชาน ในมณฑลเหลียวหนิง เมืองกั๋วเน่ย (กุกแนซง - ตามภาษาเกาหลี) และเมืองหวันตูชาน (ฮวันโด - ตามภาษาเกาหลี) ในมณฑลจี๋หลิน ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน และสุสานอีก 40 แห่ง ซึ่งเป็นของราชวงศ์ 14 แห่ง และขุนนาง 26 แห่ง ทั้งหมดแสดงถึงร่องรอยวัฒนธรรมโกคูรยอซึ่งได้มีอำนาจเหนือบางส่วนของภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีนและคาบสมุทรเกาหลี ในช่วง 277 ปีก่อน ค.ศ. จนถึง ปี ค.ศ. ที่ 668
แหล่งโบราณคดีในเมืองอู๋หนิ่วได้ทำการขุดค้นไปเพียงเล็กน้อย ส่วนเมืองกั๋วเน่ย ซึ่งตั้งอยู่ในเมืองจี๋หนิงในปัจจุบันนั้นได้ทำหน้าที่เป็นเมืองหลวงรอง หลังจากเมืองหลวงของโคกูรยอได้ย้ายไปตั้งที่กรุงเปียงยาง และสำหรับเมืองหวันตู หนึ่งในเมืองหลวงของอาณาจักรโคกูรยอนั้น ได้มีร่องรอยของพระราชวังและสุสานจำนวนกว่า 37 แห่ง
== มรดกโลก ==
เมืองหลวงและสุสานของอาณาจักรโคกูรยอโบราณได้ลงทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 28 เมื่อปี พ.ศ. 2547 ที่เมืองซูโจว ประเทศจีน ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้
(i)  - เป็นตัวแทนในการแสดงผลงานชิ้นเอกที่จัดทำขึ้นด้วยการสร้างสรรค์อันชาญฉลาดของมนุษย์
(ii)  - เป็นสิ่งที่มีอิทธิพลยิ่ง ผลักดันให้เกิดการพัฒนาสืบต่อมาในด้านการออกแบบทางสถาปัตยกรรม อนุสรณ์สถาน ประติมากรรม สวน และภูมิทัศน์ ตลอดจนการพัฒนาศิลปกรรมที่เกี่ยวข้อง หรือการพัฒนาการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ ซึ่งได้เกิดขึ้นในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง หรือบนพื้นที่ใด ๆ ของโลกซึ่งทรงไว้ซึ่งวัฒนธรรม
(iii)  - เป็นสิ่งที่ยืนยันถึงหลักฐานของวัฒนธรรมหรืออารยธรรมที่ปรากฏให้เห็นอยู่ในปัจจุบันหรือว่าที่สาบสูญไปแล้ว
(iv)  - เป็นตัวอย่างอันโดดเด่นของประเภทของสิ่งก่อสร้างอันเป็นตัวแทนของการพัฒนา ทางด้านวัฒนธรรม สังคม ศิลปกรรม วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี อุตสาหกรรม ในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ
(v)  - เป็นตัวอย่างอันโดดเด่นของวัฒนธรรมมนุษย์ ขนบธรรมเนียมประเพณีแห่งสถาปัตยกรรม วิธีการก่อสร้าง หรือการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ ซึ่งเสื่อมสลายได้ง่ายจากผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงทางสังคมและวัฒนธรรมตาม กาลเวลา
== ดูเพิ่ม ==
หมู่สุสานโคกูรยอ
== อ้างอิง ==
Capital Cities and Tombs of the Ancient Koguryo Kingdom 
แหล่งมรดกโลกในประเทศจีน
แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
มณฑลเหลียวหนิง
มณฑลจี๋หลิน
อาณาจักรโคกูรยอ
สุสาน
สถาปัตยกรรมแบบเกาหลี
สถานที่ท่องเที่ยวระดับ AAAAA ในประเทศจีน
งานแกะสลักหินแห่งต้าจู๋

งานแกะสลักหินแห่งต้าจู๋ (, ต้าจู๋ฉือเค่อ) คือแหล่งมรดกโลกที่ตั้งอยู่ในเขตนครฉงชิ่ง ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีนเด่นในความงดงามของงานแกะสลักทั้งทางพุทธศาสนา ลัทธิขงจื๊อ ลัทธิเต๋า และชีวิตผู้คนบนผาแคบ ๆ ที่เริ่มแกะสลักเรื่อยมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 9 จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 13
== มรดกโลก ==
งานแกะสลักหินแห่งต้าจู๋ได้ลงทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 23 เมื่อปี พ.ศ. 2542 ที่เมืองมาร์ราเกช ประเทศโมร็อกโก ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้
(i) - เป็นตัวแทนในการแสดงผลงานชิ้นเอกที่จัดทำขึ้นด้วยการสร้างสรรค์อันชาญฉลาดของมนุษย์
(ii) - เป็นสิ่งที่มีอิทธิพลยิ่ง ผลักดันให้เกิดการพัฒนาสืบต่อมาในด้านการออกแบบทางสถาปัตยกรรม อนุสรณ์สถาน ประติมากรรม สวน และภูมิทัศน์ ตลอดจนการพัฒนาศิลปกรรมที่เกี่ยวข้อง หรือการพัฒนาการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ ซึ่งได้เกิดขึ้นในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง หรือบนพื้นที่ใดๆ ของโลกซึ่งทรงไว้ซึ่งวัฒนธรรม
(iii) - เป็นสิ่งที่ยืนยันถึงหลักฐานของวัฒนธรรมหรืออารยธรรมที่ปรากฏให้เห็นอยู่ในปัจจุบันหรือว่าที่สาบสูญไปแล้ว
==อ้างอิง==
Dazu Rock Carvings 
แหล่งมรดกโลกในประเทศจีน
แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
สิ่งก่อสร้างในฉงชิ่ง
หน้าผา
สถานที่ท่องเที่ยวระดับ AAAAA ในประเทศจีน
โอทิส เรดดิง

โอทิส เรย์ เรดดิง จูเนียร์ (Otis Ray Redding, Jr.) (9 กันยายน ค.ศ. 1941 - 10 ธันวาคม ค.ศ. 1967) เป็นนักร้องแนวโซลชาวอเมริกัน เขามีชื่อเสียงในความสามารถในการถ่ายทอดอารมณ์ผ่านเสียงร้องของเขา เรดดิงมีผลงานเพลงดังอย่าง "(Sittin' On) The Dock of the Bay" ที่ขึ้นอันดับในอเมริกานาน 4 สัปดาห์ และติดชาร์ทในสหราชอาณาจักรที่อันดับ 3 ซึ่งติดชาร์ทหลังจากการเสียชีวิตของเขาจากอุบัติเหตุเครื่องบินตกที่ทะเลสาบโมโนมา ใกล้กับเมดิสัน รัฐวิสคอนซิน
== อ้างอิง ==
นักร้องอเมริกัน
บุคคลจากรัฐจอร์เจีย
ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี สาขาศิลปินผู้ประสบความสำเร็จตลอดช่วงชีวิต
ทิวเขาอู่ตัง

ทิวเขาอู่ตัง  หรือ บู๊ตึ๊ง ในภาษาจีนฮกเกี้ยน เป็นทิวเขาที่ตั้งอยู่ในมณฑลหูเป่ย์ ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน มีความสำคัญของลัทธิเต๋า ที่เล่าสืบมาว่า ปรมาจารย์เจินอู่ หรือเทพเจ้าเสวียนอู่ (玄武) ได้บำเพ็ญตบะบนยอดเขาแห่งนี้ สถานที่ที่เสมือนเป็นแดนสุขาวดี ได้ใช้วิชาทั้งบุ๋น และบู๊ ต่อกรกับภิกษุหลายรูปของฝ่ายพุทธจนได้รับชัยชนะ สามารถยึดเขาแห่งนี้เป็นที่พำนักสืบมา 
ทิวเขาอู่ตังเป็นสถานที่ที่รวมสิ่งก่อสร้างตามแบบสถาปัตยกรรมจีนหลายยุคหลายสมัยเข้าด้วยกัน ตั้งแต่ราชวงศ์ถัง ราชวงศ์ซ่ง ราชวงศ์หยวน เรื่อยมากระทั่งราชวงศ์หมิง และราชวงศ์ชิง  รวมกันนับได้กว่าพันปี
== มรดกโลก ==
ทิวเขาอู่ตังได้ลงทะเบียนเป็นมรดกโลกภายใต้ชื่อ "กลุ่มอาคารโบราณบนทิวเขาอู่ตัง" ในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 18 เมื่อปี พ.ศ. 2537 ที่ภูเก็ต ประเทศไทย ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้
(i) - เป็นตัวแทนในการแสดงผลงานชิ้นเอกที่จัดทำขึ้นด้วยการสร้างสรรค์อันชาญฉลาดของมนุษย์
(ii) - เป็นสิ่งที่มีอิทธิพลยิ่ง ผลักดันให้เกิดการพัฒนาสืบต่อมาในด้านการออกแบบทางสถาปัตยกรรม อนุสรณ์สถาน ประติมากรรม สวน และภูมิทัศน์ ตลอดจนการพัฒนาศิลปกรรมที่เกี่ยวข้อง หรือการพัฒนาการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ ซึ่งได้เกิดขึ้นในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง หรือบนพื้นที่ใด ๆ ของโลกซึ่งทรงไว้ซึ่งวัฒนธรรม
(vi) - มีความคิดหรือความเชื่อที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับเหตุการณ์ หรือมีความโดดเด่นยิ่งในประวัติศาสตร์
== ดูเพิ่ม ==
สำนักบู๊ตึ๊ง
== อ้างอิง ==
Ancient Building Complex in the Wudang Mountains 
แหล่งมรดกโลกในประเทศจีน
แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
มณฑลหูเป่ย์
สถานที่ท่องเที่ยวระดับ AAAAA ในประเทศจีน
ออร์กนีย์

ออร์กนีย์ (Orkney) หรือที่เรียกกันว่า "หมู่เกาะออร์กนีย์" (The Orkney Islands หรือ The Orkneys) เป็น "กลุ่มเกาะ" (archipelago) และที่ตั้งอยู่ทางเหนือของสกอตแลนด์ ตั้งอยู่ 16 กิโลเมตรเหนือฝั่งทะเลเคทเนสส์ (Caithness) ออร์กนีย์ประกอบด้วยเกาะทั้งหมด 70 เกาะและในจำนวนนั้น 20 มีผู้อยู่อาศัย เกาะที่ใหญ่ที่สุดของออร์กนีย์คือเกาะที่เรียกกันว่า "เมนแลนด์" (Mainland) ที่มีเนื้อที่ 523 ตารางกิโลเมตรซึ่งทำให้เป็นเกาะที่ใหญ่เป็นที่หกของบรรดาเกาะของสกอตแลนด์ และใหญ่เป็นที่สิบของบรรดาเกาะต่าง ๆ ในหมู่เกาะบริติช (British Isles) ที่ตั้งถิ่นฐานใหญ่ที่สุดที่เป็นศูนย์กลางของการปกครองอยู่ที่เคิร์กวอลล์ (Kirkwall)
ออร์กนีย์เป็นหนึ่งใน 32 มณฑลของสกอตแลนด์ ผู้ที่อาศัยอยู่ที่ออร์กนีย์เรียกว่า "ออร์เคเดียน"
ออร์กนีย์เป็นที่ตั้งถิ่นฐานมากว่า 5,500 ปี เดิมเป็นที่ตั้งถิ่นฐานของชนเผ่าจากยุคหินใหม่ และต่อมาโดยชาวพิกต์ (Picts) ในที่สุดออร์กนีย์ก็ถูกรุกรานและผนวกเป็นส่วนหนึ่งของนอร์เวย์ในปี ค.ศ. 875 โดยมีชาวนอร์สมาตั้งถิ่นฐาน ต่อมาออร์กนีย์ก็ถูกผนวกเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรสกอตแลนด์ในปี ค.ศ. 1472 เมื่อมาร์กาเร็ตแห่งเดนมาร์กไม่ทรงสามารถจ่ายค่าสินสอดทองหมั้นให้พระเจ้าเจมส์ที่ 3 แห่งสกอตแลนด์
ออร์กนีย์มีสิ่งก่อสร้างจากยุคหินใหม่ที่ยังอยู่ในสภาพดีที่สุดแห่งหนึ่งในยุโรป "หัวใจของยุคหินใหม่ออร์กนีย์" (Heart of Neolithic Orkney) ได้รับการสถาปนาให้เป็นมรดกโลกโดยยูเนสโกใน ค.ศ. 1999
ใน ค.ศ. 2004 ออร์กนีย์มีประชากรทั้งหมดประมาณ19,590 คน โดยมีความหนาแน่นเฉลี่ย 20 คนต่อหนึ่งตารางกิโลเมตร
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Orkney Islands Council, the local authority website
Vision of Britain – Groome Gazetteer entry for Orkney
Orkney Landscapes 
Map of the community council areas
Map of civil parishes
A Checklist of the Flora of Orkney, 2013
เกาะในสหราชอาณาจักร
เกาะในสกอตแลนด์
พื้นที่สภาของสกอตแลนด์
เบริก-อะพอน-ทวีด

เบริก-อะพอน-ทวีด (Berwick-upon-Tweed, ) เป็นเมืองหนึ่งในเทศมณฑลนอร์ทัมเบอร์แลนด์ ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศอังกฤษ เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ทางเหนือสุดของประเทศ ทางฝั่งทะเลด้านตะวันออกที่ปากแม่น้ำทวีด และอยู่ห่างจากเขตแดนอังกฤษ-สกอตแลนด์เพียงสี่กิโลเมตร เมืองเบริกอะพอนทวีดเดิมเป็นส่วนหนึ่งของบะระเบริกอะพอนทวีด และเดิมเป็นและเดิมเป็นเมืองมณฑลของเบริกเชอร์
จากการสำรวจสำมะโนประชากรใน ค.ศ. 2001 เบริกอะพอนทวีดมีประชากรทั้งหมดประมาณ 11,665 คน ตำบลและเทศมณฑลก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ 2008.
เบริกอะพอนทวีดตั้งอยู่ระหว่างราชอาณาจักรสกอตแลนด์กับราชอาณาจักรอังกฤษมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 11 และมาเป็นส่วนหนึ่งของอังกฤษในปี ค.ศ. 1482 แต่เบริกอะพอนทวีดมีวัฒนธรรมที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับสกอตแลนด์ สิ่งที่น่าสนใจของเบริกอะพอนทวีดก็ได้แก่กำแพงเมืองโบราณและสถาปัตยกรรมทางการทหารโบราณ
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม  ==
มณฑลนอร์ทธัมเบอร์แลนด์
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Berwick-upon-Tweed Town Council
Berwick Shipyard – images and history of Berwick's shipbuilding
Things to do in Berwick-upon-Tweed Official Visitor Information
The British town with a third 'nationality' – BBC Travel
เมืองในเทศมณฑลนอร์ทัมเบอร์แลนด์
กอร์เจิส (อัลบั้ม 808 สเตต)

กอร์เจิส (Gorgeous) เป็นสตูดิโออัลบั้มที่สี่ของ808 สเตต  วางจำหน่ายในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1993 โดยค่าย ซีทีทีเรเคิดส์ ในสหราชอาณาจักร และ ทอมมีบอยเรเคิดส์ ในสหรัฐอเมริกา ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2008 อัลบั้มได้ออกวางหน่ายใหม่โดย ซีทีทีเรเคิดส์ ที่นอกจากมีแผ่นโบนัส ที่มีเพลงรีมิกซ์ 14 ถึง เพลง รวมถึงเพลงที่ยังไม่ได้เผยแพร่และยังไม่แก้ไขใหม่อย่าง "Bombadin"
== รายชื่อเพลง ==
"Plan 9" - 4:02
"Moses" – 2:54
"Contrique" – 3:40
"10 X 10" – 3:33
"One in Ten" – 2:40
"Europa" – 4:16
"Orbit" – 4:01
"Black Morpheus" - 4:04
"Southern Cross" - 5:03
"Nimbus" - 4:34
"Colony" - 4:45
"Timebomb" - 2:55
"Stormin Norman" - 3:23
"Sexy Dancer" - 3:00
"Sexy Synthesizer" - 3:39
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Gorgeous
อัลบั้มเพลงของ 808 สเตต
อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2536
ตุ๊กตาบลายธ์

ตุ๊กตาบลายธ์ (Blythe) เป็นตุ๊กตาที่ผลิตในฮ่องกงและวางจำหน่ายในสหรัฐอเมริกา โดยบริษัท เค็นเนอร์ (Kenner) เมื่อ พ.ศ. 2515  ออกแบบโดยนักออกแบบของบริษัท มาร์วิน กลาส สตูดิโอ ประกอบด้วย แอลลิสัน แคตสแมน และรูเบ็น เทอร์เซียน  ตุ๊กตารุ่นนี้ไม่ได้รับความนิยม จึงมีวางจำหน่ายเพียงปีเดียวในสหรัฐอเมริกา จากนั้นก็ไม่ได้มีการจำหน่ายอีก
ตุ๊กตาบลายธ์มีลักษณะเด่นคือ มีตากลมโตที่เปลี่ยนสีได้ โดยดึงเชือกที่อยู่ด้านหลังศีรษะตุ๊กตา มีสัดส่วนศีรษะโต ลำตัวและขาสั้น ดูเหมือนการ์ตูน  ปัจจุบันบริษัท เค็นเนอร์ ได้เลิกกิจการแล้ว และลิขสิทธิ์ของตุ๊กตาบลายธ์ถือครองโดย บริษัท แฮสโบร
ในปี พ.ศ. 2540 โปรดิวเซอร์รายการโทรทัศน์แห่งหนึ่งในนิวยอร์ก ชื่อ จินา แกแรน (Gina Garan) ได้รับตุ๊กตาบลายธ์เป็นของขวัญจากเพื่อน และได้ใช้ตุ๊กตานี้เป็นแบบฝึกฝนการถ่ายภาพ เธอได้ตีพิมพ์หนังสือภาพถ่าย ชื่อ "This is Blythe" ซึ่งมีแต่ภาพของตุ๊กตาบลายธ์ทั้งเล่มในปี พ.ศ. 2545 และเริ่มเกิดกระแสความนิยม  ตุ๊กตาบลายธ์ถูกนำไปใช้ในภาพยนตร์โฆษณาของห้างสรรพสินค้าพาร์โคในประเทศญี่ปุ่น และทำให้เกิดกระแสความนิยมเป็นอย่างสูงในประเทศญี่ปุ่น  รายการโทรทัศน์ I Love the '70s ของ VH1 ได้จัดให้มีช่วงของตุ๊กตาบลายธ์เป็นพิเศษ และทำให้เกิดความนิยมเป็นวงกว้าง
ปัจจุบัน นักสะสมตุ๊กตาพากันสะสมตุ๊กตาบลายธ์รุ่นแรก จนทำให้ราคาจำหน่ายเพิ่มขึ้นจากตัวละ 35 ดอลลาร์สหรัฐในปี พ.ศ. 2515 เป็นไม่ต่ำกว่า 1,000 ดอลลาร์สหรัฐ บริษัทแฮสโบรได้ผลิตตุ๊กตาบลายธ์ขึ้นมาใหม่ในปี พ.ศ. 2543 เรียกว่า "นีโอ บลายธ์" ราคาจำหน่ายระหว่าง 60 ดอลลาร์สหรัฐ ถึง 300 ดอลลาร์สหรัฐ
ในสหรัฐอเมริกา โชคร้ายสำหรับเค็นเนอร์ ที่ตุ๊กตาขายไม่ดี เลยผลิตจำหน่ายแค่เพียงปีเดียวก็ยุติการผลิต แต่เป็นโชคดีของผู้มีตุ๊กตาบลายธ์ที่ผลิตในปีนั้นไว้ในครอบครอง เพราะปัจจุบัน นักสะสมตุ๊กตาระดับมืออาชีพ ต่างควานหาตุ๊กตารุ่นนี้กันให้ควั่ก แถมให้ราคาดี ซึ่งจะ”ดีมาก” หรือ “ดีมากๆ” ขึ้นอยู่กับสภาพของตุ๊กตา กล่าวกันว่าราคาซื้อขายทั่วไปจะอยู่ที่ตัวละ 1,000 กว่าดอลลาร์ขึ้นไป ส่วนตุ๊กตาบลายธ์ที่ผลิตใหม่ตั้งแต่ปี 2543 เป็นต้นมา ที่เรียกว่า นีโอ บลายธ์ (Neo Blythe) เวลาจะขายทอดตลาดก็มักได้ราคาไม่ต่ำไปกว่าราคาที่ซื้อมา เรียกว่ามีไว้ไม่ขาดทุน ยิ่งถ้าเป็นรุ่นที่ผลิตออกมาในจำนวนจำกัด (limited edition) ก็ยิ่งได้ราคาดี
ตุ๊กตา บลายธ์เป็นสินค้าที่น่าสนใจมากทีเดียว บลายธ์เหมือนกับ ตุ๊กตาบาร์บี้ที่มีคุณค่า และมูลค่าอยู่ในชื่อของเธอเอง ถือเป็นแบรนด์ที่ขายชื่อได้และทำเงินดีด้วย ตุ๊กตาบลายธ์ รุ่น “วินเทจ” ซึ่งหมายถึงรุ่นที่ผลิตจำหน่ายในปี 1972 สามารถเรียกราคาประมูลบนเว็บไซต์อีเบย์ได้ตัวละกว่า 2,000 ดอลลาร์ หรือประมาณ 76,000 บาท (จากราคาจำหน่ายแค่ตัวละ 35 ดอลลาร์ หรือ 1,300 กว่าบาท) สินค้าเกี่ยวกับบลายธ ์มีนอกเหนือจากตุ๊กตาเป็นตัวๆที่เอาไว้ให้เล่น หรือเอาไว้ให้ชื่นใจ ส่วนใหญ่เป็นของใช้สำหรับผู้หญิง เช่น เข็มกลัด กระเป๋าสตางค์ กระเป๋าสะพาย ซองโทรศัพท์มือถือ แผ่นดีวีดี หรือแม้แต่หนังสือรวมภาพตุ๊กตาบลายธ์ในอิริยาบถต่างๆ ตุ๊กตายี่ห้อนี้มีแฟชั่นโชว์ และนิทรรศการจัดแสดงในหลายประเทศ
ดีไซเนอร์ที่ร่วมทีมออกแบบ ตุ๊กตาบลายธ์เมื่อปี 2515 มี 3 คนสังกัดบริษัท มาร์วิน กลาส สตูดิโอ ซึ่งโด่งดังมากในเรื่องการออกแบบของเด็กเล่น รูเบ็น เทอร์เซียน เป็นผู้ออกแบบลูกตา ซึ่งตอนแรกเขาตั้งใจจะใช้กับตุ๊กตาสุนัข ส่วนลำตัวของตุ๊กตา แรกๆทีมงานก็ออกแบบให้ยาวได้สัดส่วนกับหัวที่มีขนาดใหญ่ของตุ๊กตา แต่ปรากฏว่ากล่องใส่มีขนาดสั้น จึงต้องลดสัดส่วนความยาวลำตัวให้บรรจุได้พอดี ตุ๊กตาบลายธ์จึงหัวโตตัวสั้น ดูเหมือนการ์ตูน
==แหล่งข้อมูลอื่น==
เว็บไซต์ทางการของตุ๊กตาบลายธ์
ของเล่น
ตุ๊กตา
ดีน ซอนเดอส์

ดีน ซอนเดอส์ อดีตกองหน้าทีมชาติเวลส์ ของสโมสรดาร์บีเคาน์ตี,ลิเวอร์พูลและแอสตันวิลลา  หลังเลิกเล่นฟุตบอลเคยทำหน้าที่เป็นผู้จัดการทีมเร็กซ์แฮม ในบลูสแควร์ พรีเมียร์ลีก ก่อนจะย้ายมาคุมทีมดอนคาสเตอร์โรเวอส์ และในปี 2013 ได้คุมทีมวูลฟ์แฮมป์ตัน ในเดอะแชมเปียนชิปในช่วงสั้น ๆ
นักฟุตบอลชาวเวลส์
กองหน้าฟุตบอล
นักฟุตบอลทีมชาติเวลส์
การยึดรัฐสภาของไพรด์

การยึดรัฐสภาของไพรด์ (Pride's Purge) คือการยึดสภาสามัญชนที่นำโดยนายพันเอกทอมัส ไพรด์ (Thomas Pride) เมื่อวันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 1648 เพื่อเป็นการกำจัดสมาชิกสภาผู้ไม่สนับสนุนกองทัพตัวแบบใหม่ และฝ่ายอิสระในรัฐสภายาว ซึ่งถือกันว่าเป็นการรัฐประหารเพียงครั้งเดียวในประวัติศาสตร์อังกฤษ
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
สงครามกลางเมืองอังกฤษ
สงครามกลางเมืองอังกฤษ
เหตุการณ์ในอังกฤษ
รัฐสภาอังกฤษ
ยุทธการที่เซนต์แฟกันส์

ยุทธการที่เซนต์แฟกันส์ (Battle of St Fagans) เป็นยุทธการในสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 2 ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1648 ที่เซนต์แฟกันส์ในเวลส์ เป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพที่เดิมเป็นฝ่ายรัฐสภาแต่ไม่รับค่าจ้างเป็นเวลานานและด้วยความหวาดกลัวว่าจะถูกปลด จึงได้ก่อการปฏิวัติภายใต้การนำของนายพันจอห์น พอยเยอร์, นายพลโรว์แลนด์ ลาน และนายพันไรซ์ พาวเวลล์ ต่อฝ่ายรัฐสภาที่นำโดยนายพันทอมัส ฮอร์ตัน ผลของสงครามครั้งนี้ฝ่ายรัฐสภาได้รับชัยชนะ ในด้านความเสียหายฝ่ายนิยมกษัตริย์มีผู้เสียชีวิต 200 คนและถูกจับอีก 3,000 คน ส่วนฝ่ายรัฐสภาไม่ทราบจำนวน
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม  ==
พระเจ้าชาลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ
โอลิเวอร์ ครอมเวลล์
สงครามกลางเมืองอังกฤษ
ฝ่ายรัฐสภา
ฝ่ายกษัตริย์นิยม
ประวัติศาสตร์เวลส์
สงครามเกี่ยวข้องกับอังกฤษ
เซนต์แฟกันส์
ยุทธการที่เมดสตัน

ยุทธการที่เมดสตัน (Battle of Maidstone) เป็นยุทธการในสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 2 ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1648 ที่เมืองเมดสตันในเทศมณฑลเคนต์ในอังกฤษ เป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพของฝ่ายนิยมกษัตริย์ของพระเจ้าชาลส์ที่ 1 กับกองทัพตัวแบบใหม่ของฝ่ายรัฐสภาที่นำโดยลอร์ดแฟร์แฟกซ์ ผลของสงครามครั้งนี้ฝ่ายรัฐสภาได้รับชัยชนะ
ในปี ค.ศ. 1648 ฝ่ายนิยมกษัตริย์ในเทศมณฑลเคนต์แข็งข้อและยึดเกรฟเซนด์และเมดสตัน ลอร์ดแฟร์แฟกซ์จึงนำทัพมายังเมดสตันและยึดเมืองคืน ฝ่ายนิยมกษัตริย์เข้าโจมตีกองทัพของฝ่ายรัฐสภาเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1648 แต่ได้รับความพ่ายแพ้และมีผู้เสียชีวิตทางฝ่ายนิยมกษัตริย์กว่า 800 คน ชัยชนะของฝ่ายรัฐสภาทำให้การแข็งข้อยุติลง
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม  ==
พระเจ้าชาลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ
โอลิเวอร์ ครอมเวลล์
สงครามกลางเมืองอังกฤษ
ฝ่ายรัฐสภา
ฝ่ายกษัตริย์นิยม
เมดสตัน
การล้อมเมืองโคลชิสเตอร์

การล้อมเมืองโคลชิสเตอร์ (Siege of Colchester) เป็นการล้อมเมืองที่เกิดขึ้นในสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 2 ในฤดูร้อนระหว่างวันที่ 12 มิถุนายน ถึง 28 สิงหาคม ค.ศ. 1648 ที่เมืองโคลชิสเตอร์ในอังกฤษ
ก่อนหน้าที่จะเกิดขึ้นสงครามกลางเมืองเริ่มคุกรุ่นขึ้นอีกในหลายบริเวณในบริเตน โคลชิสเตอร์อยู่ท่ามกลางความขัดแย้งเมื่อฝ่ายนิยมกษัตริย์ของพระเจ้าชาลส์ที่ 1 พยายามเดินทัพไปยังอีสต์แองเกลียเพื่อไปหนุนพระองค์ แต่ถูกกองทัพของลอร์ดแฟร์แฟกซ์ดักโจมตี ฝ่ายนิยมกษัตริย์เพลี่ยงพล้ำจนต้องถอยเข้าไปในเมืองโคลชิสเตอร์ เมื่อไม่ได้รับชัยชนะลอร์ดแฟร์แฟกซ์ก็ล้อมเมืองไว้ ฝ่ายนิยมกษัตริย์ตั้งมั่นอยู่ได้สิบเอ็ดอาทิตย์ก่อนที่จะยอมแพ้หลังจากการพ่ายแพ้ของยุทธการที่เพรสตันของฝ่ายเดียวกัน
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
พระเจ้าชาลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ
โอลิเวอร์ ครอมเวลล์
สงครามกลางเมืองอังกฤษ
ฝ่ายรัฐสภา
ฝ่ายกษัตริย์นิยม
คโลเชสเตอร์
บลูไลนส์

บลูไลนส์ (Blue Lines) เป็นอัลบัมเปิดตัวของแมสซีฟแอตแทก วางตลาดใน 8 เมษายน ปี 1991 โดยค่าย ไวลด์บันช์ และเวอร์จินเรเคิดส์ การบันทึกที่เริ่มโดยสมาชิก แกรนต์ "แดดดีจี" มาร์แชล, รอเบิร์ต "ทรีดี" เดล นายา และ แอนดรู "มัชรูม" วาวส์ ร่วมกับ จอนนี ดอลลาร์ นอกจากนี้ยังมีสมาชิกอย่าง ทริกกี นักร้อง ชารา เนลสัน และ ฮอเรซ แอนดี้ โดยปกติถือว่าเป็นอัลบัมในแนว "ทริปฮอป" อัลบัมแรก บลูไลนส์ รวมองค์ประกอบของ ฮิปฮอป (เช่น เบรกบีต, แซมพลิง, และ แร็ป) พร้อมกับ ดนตรีดั๊บ, ดนตรีโซล, เร็กเก และ ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์
Blue Lines ได้ติดอยู่ใน 21 อัลบัมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล ในปี 1997 จากสำรวจความคิดเห็นโดย เอชเอ็มวี แชนเนล 4 เดอะการ์เดียน และ คลาสสิกเอฟเอม ในปี 2000 ติดอันดับที่ 9 จาก "100 อัลบัมอังกฤษที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีมา" ของ นิตยสารคิว  ในปี 2003 ได้ถูกรวมอยู่ในรายชื่อ "500 อัลบัมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล" ของ นิตยสารโรลลิงสโตน และอีกครั้งในปี 2012 เว็บไซต์ พิตซ์ฟอร์ก (Pitchfork) ได้จัดอันดับที่ 85 ในรายชื่อ "100 อัลบัมยอดเยี่ยมในยุค 1990"
อัลบัมเวอร์ชันรีมาสเตอร์ได้วางขายในวันที่ 19 พฤศจิกายน ปี 2012
== รายชื่อเพลง ==
Safe From Harm (5:18)
One Love (4:48)
Blue Lines (4:21)
Be Thankful For What You've Got (4:09)
Five Man Army (6:04)
Unfinished Sympathy (5:08)
Daydreaming (4:14)
Lately (4:26)
Hymn Of The Big Wheel (6:36)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Blue Lines Album onDiscogs
อัลบั้มเพลงของแมสซีฟแอตแทก
อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2534
โซเฟียแห่งนัสเซา

โซเฟีย วิลเฮลมีเนอ มารีอันเนอ เฮนรีเอ็ทเทอ  (Sophia Wilhelmine Marianne Henriette, 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1836 - 30 ธันวาคม ค.ศ. 1913) ทรงเป็นเจ้าหญิงเยอรมันจากนัสเซาซึ่งอภิเษกสมรสเข้าสู่ราชวงศ์สวีเดนและนอร์เวย์ ต่อมาพระนางได้ขึ้นเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดนและนอร์เวย์
พระองค์เป็นพระธิดาในเจ้าชายวิลเลียม ดยุกแห่งนอสซอ และพระชายาองค์ที่สองเจ้าหญิงพอลลีน เฟรดเดอร์ริกา มาเรียแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค
เป็นพระราชนัดดา (หลานยาย) ของเจ้าชายพอลแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค พระโอรสของเจ้าชายฟรีดริชที่ 1 แห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค และเจ้าหญิงออกัสตาแห่งเบราน์ชไวก์ เจ้าหญิงออกัสตาเป็นพระธิดาในคาร์ล วิลเฮล์ม แฟร์ดีนันด์ ดยุกแห่งเบราน์ชไวก์ และเจ้าหญิงออกัสตาแห่งบริเตนใหญ่
เจ้าหญิงออกัสตาเป็นพระธิดาองค์โตในเจ้าชายเฟรเดอริก เจ้าชายแห่งเวลส์ และเจ้าหญิงออกัสตาแห่งซัคเซิน-โกทา พระองค์เป็นพระเชษฐภคินีในพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร,เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งยอร์คและอัลบานี, เจ้าชายวิลเลียม เฮนรี ดยุกแห่งกลอสเตอร์และเอดินเบิร์ก, เจ้าชายเฮนรี ดยุกแห่งคัมบาลันด์และสแตรธเอิร์น และแคโรไลน์ มาทิลดาแห่งบริเตนใหญ่ พระราชินีในพระเจ้าคริสเตียนที่ 7 แห่งเดนมาร์ก
ราชินีแห่งสวีเดน
บุคคลจากวีสบาเดิน
ราชินีแห่งนอร์เวย์
ราชวงศ์นัสเซา-ไวล์บวร์ค‎