pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เทศบาลเมืองสองพี่น้อง

เทศบาลเมืองสองพี่น้อง เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลเมืองในอำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรี มีพื้นที่ 10.40 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสองพี่น้องทั้งตำบล และมีประชากรในปี พ.ศ. 2561 จำนวน 12,883 คน
== ประวัติ ==
เทศบาลตำบลสองพี่น้องจัดตั้งขึ้นตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลตำบลสองพี่น้อง โดยยกฐานะจากสุขาภิบาลเป็นเทศบาลตำบลสองพี่น้อง เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2478 เมื่อแรกจัดตั้งมีพื้นที่ 2.40 ตารางกิโลเมตร ต่อมาได้มีการขยายเขตโดยพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาล เมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2512 มีพื้นที่ 10.40 ตารางกิโลเมตร ปัจจุบันเทศบาลตำบลสองพี่น้องได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะจากเทศบาลตำบลเป็นเทศบาลเมืองสองพี่น้อง ตั้งแต่วันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2551 เป็นต้นไป
== ชุมชน ==
ชุมชนในเขตเทศบาลเมืองสองพี่น้องมีทั้งหมด 19 ชุมชน ดังต่อไปนี้
ชุมชนอำเภอเก่า
ชุมชนนายจาง
ชุมชนสองพี่น้อง
ชุมชนสะพานโค้ง
ชุมชนบางใหญ่
ชุมชนไผ่หมู่
ชุมชนศรีสำราญ
ชุมชนหน้าอำเภอ
ชุมชนรางภาษี
ชุมชนร่วมพัฒนา
ชุมชนโพธิ์อ้น
ชุมชนรางโตนด
ชุมชนคลองมะดัน
ชุมชนตลาดบางลี่
ชุมชนเถิดเทิง
ชุมชนบางลี่เล็ก
ชุมชนปฐมตวงทอง
ชุมชนประชาร่วมใจ
ชุมชนลาดเข็มทอง
== ประชากร ==
== การศึกษา ==
โรงเรียนในสังกัดเทศบาลเมืองสองพี่น้องมีทั้งสิ้น 5 แห่งและมีศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก 1 แห่ง ดังนี้
โรงเรียนเทศบาล 1 ตลาดบางลี่ (พานิชอุทิศ)
โรงเรียนเทศบาล 2 (อำนวยวิทย์)
โรงเรียนเทศบาล 3 (วัดอัมพวัน)
โรงเรียนเทศบาล 4 (วัดโพธิ์อ้น)
โรงเรียนเทศบาล 5 (วัดศรีสำราญ)
ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก
== วัด ==
วัดในเขตเทศบาลเมืองสองพี่น้อง ได้แก่
วัดอัมพวัน (วัดคลองมะดัน หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า วัดดอน)
วัดโพธิ์อ้น
วัดศรีสำราญ
== อ้างอิง ==
สองพี่น้อง
สองพี่น้อง
อำเภอสองพี่น้อง
เกาะคูลแมน

เกาะคูลแมน (Coulman Island) เป็นเกาะที่ปกคลุมไปด้วยน้ำแข็งที่ประกอบด้วยเกาะภูเขาไฟที่เชื่อมติดต่อกันในทะเลรอสส์นอกฝั่งทะเลของทวีปแอนตาร์กติกา เกาะคูลแมนที่เป็นที่อยู่อาศัยของเพนกวินจักรพรรดิ ตั้งอยู่ภายในดินแดนรอสส์ ที่ประเทศนิวซีแลนด์อ้างสิทธิการปกครอง
== อ้างอิง ==
USGS GNIS: Coulman Island
ทวีปแอนตาร์กติกา
ปลาบอลด์โนโทเธน

ปลาบอลด์โนโทเธน (Bald notothen) เป็นปลาน้ำเค็มประเภทcryopelagicของมหาสมุทรใต้ โปรตีนต้านความแข็งตัวเป็นน้ำแข็งในป้องกันการแข็งตัวของเลือดในร่างกายทำให้ปลาบอลด์โนโทเธนดำรงชีวิตอยู่ได้ในบริเวณที่มีน้ำเย็นจัดของแอนตาร์กติกา ปลาบอลด์โนโทเธนพบใในทะเลเวดเดลล์, ทะเลรอส, ทะเลเดวิส, อ่าวแวงเชียง และรอบฝั่งบัดด์, คาบสมุทรแอนตาร์กติกา, หมู่เกาะเซาธ์ออร์คนีย์ และ หมู่เกาะเซาธ์เชทแลนด์ เมื่อโตเต็มที่จะยาวราว 28 เซนติเมตร มีลำตัวสีเหลืองและจุดสีดำ และลายขวาง
ปลาบอลด์โนโทเธนมักจะดำรงตัวอยู่ในความลึกราว 550 เมตร โดยบริโภคcopepod และ ตัวเคย เป็นอาหาร แต่ปลาบอลด์โนโทเธนเองเป็นอาหารของ Ploughfish, Gymnodraco acuticeps,  ปลาคอดแอนตาร์กติก, Dissostichus mawsoni และ เพนกวินจักรพรรดิ, Aptenodytes forsteri
== อ้างอิง ==
Pagothenia borchgrevinki (TSN 642902). Integrated Taxonomic Information System. Retrieved on 11 May 2007.
"Pagothenia borchgrevinki". FishBase. Ed. Ranier Froese and Daniel Pauly. May 2007 version. N.p.: FishBase, 2007.
ปลาที่พบในมหาสมุทรแอนตาร์กติก
ปลาน้ำเค็ม
บอลด์โนโทเธน
เกาะนามี

เกาะนามี (남이섬, นามีซ็อม) ตั้งอยู่ที่เมืองชุนช็อน จังหวัดคังว็อน ห่างจากกรุงโซลไปทางตะวันออก 63 กิโลเมตร เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงของเกาหลีใต้ เกาะนามีมีรูปร่างเหมือนใบไม้ลอยน้ำ เป็นเกาะกลางแม่น้ำฮัน ซึ่งเกิดจากการสร้างเขื่อนช็องพย็อง โด่งดังจากซีรีส์เรื่อง เพลงรักในสายลมหนาว ซึ่งใช้เกาะนามีเป็นสถานที่ถ่ายทำ
เกาะนามีได้ชื่อตามนายพลนัมอี (อ่านว่า นา-มี) ที่รับราชการตั้งแต่อายุ 17 ปี บิดาอยู่ในตระกูลสูงศักดิ์ ส่วนมารดาเป็นเจ้าฟ้าหญิง เขานำทัพกวาดล้างจลาจลในพื้นที่ภาคเหนือและตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศได้ทั้งหมด และได้รับตำแหน่งสูงเมื่อยังมีอายุเพียง 26 ปี
แต่หลังจากเปลี่ยนรัชกาลใหม่ เขาก็ถูกใส่ร้ายว่าเป็นกบฏ และถูกประหารชีวิตพร้อมกับมารดาและพวกรวม 25 คน
ต่อมา หลังผลัดเปลี่ยนรัชกาลใหม่อีกครั้ง ได้มีการพิสูจน์พบว่าข้อกล่าวหาทั้งหมดล้วนเป็นเท็จ เขาจึงได้รับคืนยศถาบรรดาศักดิ์ดังเดิม 
เกาะแห่งนี้มีทิวทัศน์ที่สวยงามไปด้วยต้นเกาลัดและทิวสนเรียงราย ในช่วงฤดูใบไม้ร่วงจะมีเทศกาลใบไม้เปลี่ยนสี ใบไม้ต่างเปลี่ยนเป็นสีแดงสวยงาม และมีสุสานของนายพลนามี ซึ่งยังคงตั้งอยู่ ณ เกาะแห่งนี้
== อ้างอิง ==
นามี
เอนโดโซม

เอนโดโซม (endosome) เป็นส่วนที่เป็นเยื่อหุ้มภายในเซลล์ยูคาริโอต เกี่ยวข้องกับการขนส่งระหว่างเยื่อหุ้มเซลล์ไปสู่ไลโซโซม เพื่อย่อยสลายหรือนำกลับมาใช้ใหม่ที่เยือหุ้มเซลล์ รวมทั้งการขนส่งโมเลกุลจากกอลจิ บอดีไปยังเอนโดโซม และต่อไปยังไลโซโซมหรือกลับมายังกอลจิบอดีอีกครั้ง  โมเลกุลต่างๆอาจขนส่งผ่านเวสิเคิลที่หลุดออกมาเพื่อเข้าสู่ช่องว่างภายในเอ็นโดโซม จัดว่าเอ็นโดโซมมีบทบาทสำคัญในการขนส่งสารภายในเซลล์   มีขนาดประมาณ 500 นาโนเมตร เมื่อโตเต็มที่.
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
3D structures of some proteins associated with endosome membrane
ออร์แกเนลล์
สมเด็จพระรามาธิบดี

สมเด็จพระรามาธิบดี อาจหมายถึง
สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 หรือ พระเจ้าอู่ทอง พระมหากษัตริย์รัชกาลแรกแห่งกรุงศรีอยุธยา (ราชวงศ์อู่ทอง)
สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 หรือ พระเชษฐา พระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 10 แห่งกรุงศรีอยุธยา (ราชวงศ์สุพรรณภูมิ)
สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 3 หรือ สมเด็จพระนารายณ์มหาราช พระมหากษัตริย์องค์ที่ 27 แห่งกรุงศรีอยุธยา (ราชวงศ์ปราสาททอง)
สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 4 หรือ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช พระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 1 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ (ราชวงศ์จักรี)
สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 5 หรือ พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย พระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 2 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ (ราชวงศ์จักรี)
สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 6 หรือ พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว พระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 3 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ (ราชวงศ์จักรี)
คำนำพระนาม สมเด็จพระรามาธิบดี ใช้เป็นพระนามพระมหากษัตริย์เรื่อยมาจนถึงแผ่นดินพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว พระมหากษัตริย์ราชวงศ์จักรีพระองค์ที่ 3 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ หลังจากนั้น พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเปลี่ยนพระราชประเพณีโดยใช้คำอื่นนำพระนาม ต่อมา พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระราชดำริว่าควรเฉลิมพระปรมาภิไธยพระมหากษัตริย์แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ที่ใช้คำนำพระนามว่า "สมเด็จพระรามาธิบดี" ทุกพระองค์ เปลี่ยนมาใช้คำนำพระนามว่า "พระบาทสมเด็จพระรามาธิบดี" ดังนี้
พระบาทสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 หรือ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช พระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 1 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์
พระบาทสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 หรือ พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย พระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 2 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์
พระบาทสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 3 หรือ พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว พระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 3 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์
พระบาทสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 4 หรือ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 4 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์
พระบาทสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 5 หรือ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 5 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์
พระบาทสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 6 หรือ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว พระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 6 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์
พระบาทสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 7 หรือ พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว พระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 7 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์
พระบาทสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 8 หรือ พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร พระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 8 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์
พระบาทสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 9 หรือ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร พระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 9 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์
พระบาทสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 10 หรือ พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว พระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 10 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์
อนึ่ง สมเด็จพระรามาธิบดี อาจหมายถึง กษัตริย์แห่งกัมพูชา ได้แก่ สมเด็จพระรามาธิบดี (จันท์) และ สมเด็จพระรามาธิบดี (นักองค์ทอง)
== อ้างอิง ==
พระมหากษัตริย์ไทย
ฐานันดรศักดิ์ไทย
ร
อาณาจักรแพ็กเจใหม่

ฮูแบ็กเจ หรือ อาณาจักรแพ็กเจใหม่ ( ค.ศ. 892 – ค.ศ. 936) เป็นหนึ่งในสามอาณาจักรหลังของเกาหลี (อีกสองอาณาจักรได้แก่อาณาจักรโคกูรยอใหม่และอาณาจักรชิลลา โดยถูกก่อตั้งโดย คยอน ฮวอน ใน ค.ศ. 900 และล่มสลายลงไปอีกใน ค.ศ. 936 โดยกองทัพของวังกอนปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์โครยอมาโจมตี มีเมืองหลวงอยู่ที่ช็อนจู (ปัจจุบันอยู่ในจังหวัดช็อลลาเหนือ) โดยหนังสือซัมกุกยูซาและซัมกุกซากิกล่าวว่าเป็นอาณาจักรสืบต่อมาจากอาณาจักรแพ็กเจ
== การก่อตั้งอาณาจักร ==
ใน ค.ศ. 892 ที่เมืองควังจูนั้นที่เคยเป็นเมืองสำคัญของอาณาจักรแพ็กเจ คยอน ฮวอน ได้ตั้งกองกำลังขึ้นเพื่อก่อกบฏต่ออาณาจักรชิลลา โดยใช้เวลาถึง 9 ปีในการก่อกบฏ โดยในขณะนั้นมีการก่อกบฏไปทั่วทั้งอาณาจักรชิลลาทำให้อาณาจักรชิลลาเกิดความระส่ำระส่ายขึ้น กระทั่งได้แยกตัวออกมาตั้งรัฐอิสระขึ้น
คยอน ฮวอน ได้ให้ชื่ออาณาจักรใหม่นี้ว่า แพ็กเจใหม่ นับว่าเป็นอาณาจักรสืบต่อของอาณาจักรแพ็กเจที่ถูกโจมตีและถูกผนวกเข้าเป็นอาณาจักรเดียวกันของชิลลาใน ค.ศ. 660
== การเติบโตและล่มสลายของอาณาจักร ==
คยอน ฮวอน ได้ตั้งตนเป็นกษัตริย์แห่งแพ็กเจใหม่ โดยได้เปิดสัมพันธ์กับอาณาจักรอู๋เยว่ของจีนเพื่อสร้างพันธมิตรทางอำนาจระหว่างรัฐทั้งสอง แต่อาณาจักรโคกูรยอใหม่เองก็เริ่มสร้างเสริมกำลังของตนเช่นกัน อย่างไรก็ตาม ทางจีนเองก็เกิดการก่อกบฏในปลายราชวงศ์ถัง โดยเป็นยุคห้าราชวงศ์สิบอาณาจักรของจีน บรรดาหัวเมืองต่าง ๆ มีการแบ่งอำนาจกันเป็นห้าราชวงศ์ สิบอาณาจักร คือ ราชวงศ์เหลียว ราชวงศ์ถัง ราชวงศ์จิ้น ราชวงศ์ฮั่น และราชวงศ์โจวกับอีกสิบอาณาจักร
หลังจากวังกอนได้ปลดพระเจ้ากุงเยพระราชาแห่งโคกูรยอใหม่ลงนั้นก็นำกองทัพจำนวน 100,000 นายมาโจมตีอาณาจักรแพ็กเจใหม่ อาณาจักรโคกูรยอใหม่และอาณาจักรแพ็กเจใหม่ได้ทำสงครามกันที่ซ็อนซัน (ปัจจุบันอยู่ที่จังหวัดคย็องซันเหนือ) ในที่สุดแพ็กเจใหม่ก็เริ่มถูกโจมตีอย่างหนัก ในปลาย ค.ศ. 936 พระเจ้าคยองซุนแห่งอาณาจักรชิลลาได้ยอมแพ้ต่ออาณาจักรโคกูรยอใหม่ และภายหลังแพ็กเจใหม่ก็ถูกยึดครอง วังกอนจึงได้รวมอาณาจักรโคกูรยอใหม่ อาณาจักรแพ็กเจใหม่ และอาณาจักรชิลลาเข้าด้วยกันเป็นอาณาจักรเดียวกันอีกครั้ง และเปลี่ยนชื่ออาณาจักรแห่งใหม่เป็นอาณาจักรโครยอโดยยึดตามชื่ออาณาจักรโคกูรยอเพราะสืบเชื้อสายมาจากโคกูรยอ ดังนั้น อาณาจักรแพ็กเจใหม่จึงนับเป็นการสิ้นสุดอาณาจักรแพ็กเจโดยสมบูรณ์ใน ค.ศ. 936 ในรัชสมัยพระเจ้าซินกอม กษัตริย์พระองค์ที่สองแห่งแพ็กเจใหม่
รัฐสิ้นสภาพในทวีปเอเชีย
ประวัติศาสตร์เกาหลี
กรากุฟ

กรากุฟ (Kraków, ) หรือ คราเคา (Krakow หรือ Cracow, ) เป็นหนึ่งในเมืองที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสองและเก่าแก่ที่สุดในโปแลนด์และเป็นจุดหมายปลายทางที่นิยมของนักท่องเที่ยวเขตเมืองเก่าได้รับการบรรจุอยู่ในรายชื่อแหล่งมรดกโลก เมืองตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำวิสตูลาในจังหวัดมาวอปอลสกา (เลสเซอร์โปแลนด์) เมืองมีที่มาตั้งแต่ในคริสต์ศตวรรษที่ 7 กรากุฟเป็นหนึ่งในเมืองศูนย์กลางชั้นนำอย่างมีแบบแผนของสถาบันการศึกษาโปแลนด์ วัฒนธรรมและชีวิตศิลปะ และยังเป็นหนึ่งเมืองศูนย์กลางสำคัญด้านธุรกิจของโปแลนด์ เป็นเมืองหลวงของโปแลนด์ระหว่างปี ค.ศ. 1038 ถึง ค.ศ. 1596 เป็นเมืองหลวงของแกรนด์ดัชชีกรากุฟระหว่างปี ค.ศ. 1846 ถึง ค.ศ. 1918 และเมืองหลวงของจังหวัดกรากุฟระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 14 ถึงปี ค.ศ. 1999 และปัจจุบันเป็นเมืองหลักของจังหวัดมาวอปอลสกา
เมืองเริ่มเติบโตขึ้นมาตั้งแต่ยุคหิน มีการตั้งรกรากถิ่นฐานในเมืองที่มีความสำคัญที่สุดเป็นอันดับ 2 ของโปแลนด์นี้ เริ่มต้นในหมู่บ้านในเนินเขาวาแวล และมีการบันทึกว่าเป็นศูนย์กลางการค้าอย่างคึกคักของชาวสลาฟในยุโรปใน ค.ศ. 965 หลังจากสาธารณรัฐโปแลนด์ที่ 2 และในคริสต์ศตวรรษที่ 20 กรากุฟก็เป็นที่ยอมรับอีกครั้งในฐานะศูนย์กลางการศึกษาหลักแห่งชาติและด้านศิลปะ ที่มีมหาวิทยาลัยเกิดใหม่และงานด้านวัฒนธรรมมากมาย
หลังจากที่นาซีเยอรมนีรุกรานโปแลนด์ จนเป็นฉนวนสงครามโลกครั้งที่สอง กรากุฟกลายเป็นเมืองหลวงของเขตยึดครองเขตปกครองสามัญภายใต้เยอรมนี ชาวยิวในเมืองถูกย้ายออกไปอยู่ในเขตกำแพงที่เรียกว่า กรากุฟเกตโต จากนั้นถูกส่งไปค่ายมรณะอย่างเช่นเอาช์วิทซ์และกรากุฟ-ปวาชุฟ
ในปี ค.ศ. 1978 ในปีที่ยูเนสโกยกย่องให้กรากุฟอยู่ในรายชื่อมรดกโลก การอล วอยตือวา บาทหลวงแห่งเมืองกรากุฟขึ้นเป็นพระประมุขแห่งศาสนจักรนิกายโรมันคาทอลิกเป็นสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 ถือเป็นพระสันตะปาปาคนแรกที่ไม่ใช่ชาวอิตาลีในรอบ 455 ปี และถือเป็นพระสันตะปาปาชาวสลาฟคนแรก
== อ้างอิง ==
แหล่งมรดกโลกในประเทศโปแลนด์
เมืองในจังหวัดมาวอปอลสกา
สันนิบาตฮันเซอ
เมืองหลวงเก่าของโปแลนด์
กรากุฟ
เมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรป
สมเด็จพระสรรเพชญ์

สมเด็จพระสรรเพชญ์ หรือ สมเด็จพระสรรเพชญ เป็นพระนามของพระเจ้ากรุงศรีอยุธยาหลายพระองค์
ในพระราชพงศาวดาร ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) ปรากฏว่ามีพระเจ้ากรุงศรีอยุธยา 2 พระองค์ใช้พระนามนี้ ได้แก่ สมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราชมีพระนามว่า สมเด็จพระเจ้าสรรเพชญวงศ์กุรสุริโคดม และสมเด็จพระเอกาทศรถมีพระนามว่า พระศรีสรรเพชญ์ สมเด็จพระบรมราชาธิราชรามาธิบดี นอกจากนี้ในจารึกชะลอพระพุทธไสยาสน์วัดป่าโมกข์ ปรากฏว่าพระเจ้าท้ายสระมีพระนามว่า พระบาทพระศรีสรรเพชญ สมเด็จเอกาทศรุทอิศวร
ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระราชนิพนธ์เรื่อง "ทรงวิจารณ์เรื่องพระราชพงศาวดารกับเรื่องประเพณีการตั้งพระมหาอุปราช" โดยทรงวินิจฉัยว่ามีสมเด็จพระสรรเพชญ์ 9 พระองค์ คือ
สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 1 คือ สมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราช
สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 2 คือ สมเด็จพระนเรศวรมหาราช
สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 3 คือ สมเด็จพระเอกาทศรถ
สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 4 คือ สมเด็จพระศรีเสาวภาคย์
สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 5 คือ สมเด็จพระเจ้าปราสาททอง
สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 6 คือ สมเด็จเจ้าฟ้าไชย
สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 7 คือ สมเด็จพระศรีสุธรรมราชา
สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 8 คือ พระเจ้าเสือ
สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 9 คือ พระเจ้าท้ายสระ
== รายการอ้างอิง ==
เชิงอรรถ
บรรณานุกรม
พระมหากษัตริย์แห่งกรุงศรีอยุธยา
ฐานันดรศักดิ์ไทย
ส
ซูเปอร์สตรีทไฟเตอร์ IV

ซูเปอร์สตรีทไฟเตอร์ IV (スーパーストリートファイターIV; Super Street Fighter IV) เป็นเกมต่อสู้ (Vs.Fighting) ภาคที่สี่ของซีรีส์สตรีทไฟเตอร์ผลิตโดยบริษัทแคปคอมของญี่ปุ่น ซึ่งมีระบบการเล่นเพิ่มเติมจากสตรีทไฟเตอร์ IV ดั้งเดิม โดยมีโบนัสเสตจเพิ่มขึ้นมา และมีตัวละครใหม่เพิ่มเติม
== การพัฒนา ==
ทางแคปคอมได้จัดทำ ซูเปอร์สตรีทไฟเตอร์ IV: อาเขตอิดิชัน โดยมีตัวละครอย่าง หยุน และหยาง ผู้ซึ่งใช้วิชาหมัดแปดปรมัตถ์ผสานวิชากังฟูจากฮ่องกงที่หวนกลับมาจากสตรีทไฟเตอร์ III รวมถึงยังมีการเพิ่มตัวละครอย่าง อีวิลริว กับ โอนิ ในฐานะบอสลับ และตัวละครทุกตัวต่างได้รับการปรับแต่งหลายประการ ตั้งแต่ความสมดุลของตัวละครจนถึงการเคลื่อนไหว EX แบบใหม่
== สิ่งที่เปลี่ยนแปลง ==
==== ตัวละครใหม่ในซูเปอร์สตรีทไฟเตอร์ IV ====
==== ตัวละครใหม่ในซูเปอร์สตรีทไฟเตอร์ IV: อาเขตอิดิชัน ====
== การตอบรับ ==
เว็บไซต์ IGN ให้คะแนนเกมนี้ที่ 9.0 คะแนน และจัดรางวัลอิดิเตอร์ชอยส์ โดยยกย่องเกมดังกล่าวว่า "มันเป็นเวอร์ชันที่เหนือกว่าหนึ่งในหลายเกม กับโหมดออนไลน์ที่มีการพัฒนามากขึ้นกว่าเดิม เว็บไซต์เกมเทรลเลอร์ส ให้คะแนนเกมนี้ที่ 9.3 คะแนน และยกย่องสำหรับการปรับปรุงที่มีมากขึ้นกว่าเดิม
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Super Street Fighter IV Official Website 
Super Street Fighter IV Official Blog  
เกมจากค่ายแคปคอม
วิดีโอเกมต่อสู้
วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2553
เกมสตรีทไฟเตอร์
วิดีโอเกมเกี่ยวกับนินจา
จิมมี ไวต์

เจมส์ วอร์เรน "จิมมี" ไวต์ (James Warren "Jimmy" White) เป็นนักสนุกเกอร์อาชีพชาวอังกฤษ ซึ่งเคยได้รับชัยชนะในการแข่งขันมาแล้วหลายรายการ ตลอดจนเคยเป็นนักแสดงรับเชิญในภาพยนตร์ฮ่องกง เรื่อง กลมแต่ไม่เกลี้ยง (Legend of the Dragon) ซึ่งนำแสดงโดย โจวซิงฉือ มาแล้วด้วยเช่นกัน นำเข้ามาฉายในตอนนั้นโดยนนทนันท์ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์
== ผลงานการแข่งขันที่ผ่านมา ==
===สนุ๊กเกอร์===
====สถิติการเอาชนะ====
Mercantile Credit Classic - 1986, 1991
Rothmans Grand Prix - 1986, 1992
British Open - 1987, 1992
Canadian Masters - 1988
European Open - 1992
UK Championship - 1992
Players Championship - 2004
====ไม่บันทึกสถิติการเอาชนะ====
Scottish Masters - 1981
Northern Ireland Classic - 1981
Benson & Hedges Masters - 1984
Carlsberg Challenge - 1984, 1985
Thailand Masters - (season) 1984/85
Irish Masters - 1985, 1986
Pot Black - 1986
Malaysian Masters - (season) 1986/87
Hong Kong Masters - 1988
World Matchplay - 1989, 1990
Mita/Sky World Masters Men's Singles - 1991
Canal Plus European Challenge - 1991
Matchroom League - 1993
Pontin's Professional Tournament - 1999
Sangsom 6-red World Grand Prix - 2009
World Series of Snooker - Tournament in Prague - 2009
====ชัยชนะประเภททีม====
Hofmeister World Doubles - 1984 (with Alex Higgins)
Fersina Windows World Cup - 1988, 1989 (with team England)
Nations Cup - 2000 (with team England)
====อเมเจอร์====
English Amateur Championship - 1979
IBSF World Amateur Championship - 1980
Indian Amateur Championship - 1980
===การแข่งขันพูล===
Mosconi Cup - 1995 (member of winning European team)
===การแข่งขันโป๊กเกอร์===
Poker Million - 2003
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official Jimmy White website
== อ้างอิง ==
นักสนุกเกอร์ชาวอังกฤษ
บุคคลจากลอนดอนโบโรวอนส์เวิร์ท
ผู้รอดชีวิตจากมะเร็งอัณฑะ
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์เอ็มบีอี‎
รัฐโมนากัส

โมนากัส (Monagas) เป็น 1 ใน 23 รัฐของประเทศเวเนซุเอลา มีพื้นที่ 28,900 ตร.กม. และจากข้อมูลปี ค.ศ. 2007 มีประชากรราว 855,300 คน ทางตอนเหนือติดกับรัฐซูเกร ติดกับรัฐอันโซอาเตกีทางตะวันตกและใต้ ติดกับรัฐโบลีวาร์ทางตอนใต้ ติดกับรัฐเดลตาอามากูโรทางใต้และตะวันออก และติดกับอ่าวปารีอาทางตะวันออกเฉียงเหนือ ชื่อของรัฐตั้งอยู่ตามนายพลโฮเซ ตาเดโอ โมนากัส ที่มีภูมิลำเนามาจากรัฐนี้ และพี่น้องของเขาโฮเซ เกรโกริโอ โมนากัส ที่มีภูมิลำเนาจากรัฐอันโซอาเตกี (รัฐเพื่อนบ้าน) เมืองหลวงของรัฐคือเมืองมาตูริง
== อ้างอิง ==
มโมนากัส
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2452
รัฐโมนากัส
ไอ้แมงมุม 2

ไอ้แมงมุม 2 (Spider-Man 2) เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวซูเปอร์ฮีโร่ กำกับโดยแซม ไรมี เขียนบทโดย อัลวิน ซาร์เกนต์และพัฒนาโดย อัลเฟรด กัฟ, ไมลส์ มิลลาร์ และ ไมเคิล ชาบอน เป็นภาพยนตร์ภาค 2 ในภาพยนตร์ชุดไอ้แมงมุม สร้างมาจากตัวละครในการ์ตูนของมาร์เวล ไอ้แมงมุม ส่วนทีมนักแสดงยังคงกลับมาเล่นอย่าง โทบีย์ แม็กไกวร์ รับบท ปีเตอร์ ปาร์กเกอร์, เคิร์สเตน ดันสต์ รับบท แมรี เจน และ เจมส์ แฟรนโก รับบท แฮร์รี ออสบอร์น
เป็นภาพยนตร์หลังภาคแรก 2 ปี โดยมีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับ ปีเตอร์ ปาร์เกอร์ ที่ติดขัดกับชีวิตส่วนตัวและการทำหน้าที่เป็นไอ้แมงมุม มีตัวร้ายในเรื่องนี้คือ ดร. ออตโต อ็อกตาเวียส (อัลเฟรด โมลินา) ที่กลายเป็นคนเสียสติหลังจากได้ทดลองผิดพลาดและการเสียชีวิตของภรรยา ได้ใช้หนวดเครื่องกลและตั้งฉายาว่า อ็อกตาเวียส ทำให้ผู้คนในนครนิวยอร์กต่างหวาดผวาต่ออันตรายที่เขาทำ
ภาพยนตร์ออกฉายเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2004 ในสหรัฐอเมริกา โดยโคลัมเบียพิกเจอส์ ได้รับคำวิจารณ์ด้านบวก ทำรายได้มากกว่า 783 ล้านเหรียญสหรัฐทั่วโลกและยังได้รับรางวัลออสการ์ สาขาเทคนิคพิเศษยอดเยี่ยม หลังจากนั้นได้สร้างภาคต่อ ไอ้แมงมุม 3 ในเวลาต่อมา
== นักแสดง ==
== อ้างอิง ==
ภาพยนตร์ไอ้แมงมุม
ภาพยนตร์อเมริกัน
ภาพยนตร์ภาคต่อ
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2547
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในชิคาโก
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในลอสแอนเจลิส
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในนครนิวยอร์ก
ภาพยนตร์ที่มีฉากในนครนิวยอร์ก
ภาพยนตร์และโทรทัศน์มีม
อินเทอร์เน็ตมีม
ดับเบิลยูดับเบิลยูอีทีแอลซี: เทเบิลส์แลดเดอส์ & แชส์

ทีแอลซี:เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์ (TLC: Tables, Ladders & Chairs) เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพของดับเบิลยูดับเบิลยูอี ประจำเดือนธันวาคม โดยมาแทนรายการ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี อาร์มาเกดดอน จัดขึ้นครั้งแรกเมื่อวันที่ 13 ธันวาคม 2552 ที่ แซนแอนโทนีโอ,รัฐเท็กซัส
==วันที่และสถานที่จัด==
==ดูเพิ่ม==
เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์ แมทช์
รายชื่อรายการเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูดับเบิลยูอี
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
รายการเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูดับเบิลยูอี
 เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์
รายการโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2552
ซีโควยา

ซีโควยา (ᏍᏏᏉᏯ Ssiquoya ชื่อที่เจ้าตัวสะกด)  หรือ เซโควยา (ᏎᏉᏯ Sequoya ชื่อที่มักสะกดกันในปัจจุบัน) มีชื่อในภาษาอังกฤษว่า จอร์จ กิสต์ (George Gist) (ประมาณ พ.ศ. 2310–2386) เป็นช่างเงินชาวเชโรกีและเป็นผู้ประดิษฐ์อักษรเชโรกีสำหรับเขียนภาษาเชโรกีในปีพ.ศ. 2364 ซึ่งนับว่าเป็นหนึ่งในเพียงไม่กี่ครั้งที่บุคคลผู้ไม่รู้หนังสือจะสามารถสร้างระบบการเขียนที่มีประสิทธิภาพสำหรับภาษาหนึ่งได้ อักษรเชโรกีของซีโควยาได้แพร่หลายและเป็นที่ยอมรับในหมู่ชาวเชโรกี และทำให้อัตราการรู้หนังสือของชาวเชโรกีในสมัยนั้นสูงกว่าชาวอเมริกันที่อพยพมาจากยุโรปเสียอีก
== การคิดค้นระบบการเขียน ==

ในฐานะช่างเงิน ซีโควยาจึงได้ติดต่อกับคนผิวขาวอยู่เป็นประจำ ทำให้ซีโควยาได้เห็น "ใบพูดได้" (talking leaves) หรือหนังสือ และเกิดแรงบันดาลใจที่จะสร้างระบบการเขียนสำหรับภาษาของตนบ้าง จึงได้เริ่มการคิดค้นตัวอักษรในช่วงประมาณปีพ.ศ. 2352 ในตอนแรกซีโควยาได้พยายามสร้างตัวอักษรขึ้นมาสำหรับคำแต่ละคำ โดยใช้เวลาเป็นปีเพื่อคิดตัวอักษรโดยแทบไม่สนใจไร่นาของตนเลย ทำให้บรรดาเพื่อนและเพื่อนบ้านคิดว่าเขาเสียสติไปแล้ว กล่าวกันว่าภรรยาของเขาได้เผางานในช่วงแรก ๆ ของเขา เพราะคิดว่าเป็นเวทมนตร์
ซีโควยาไม่ประสบความสำเร็จจนกระทั่งเขาได้ล้มเลิกความตั้งใจที่จะสร้างตัวอักษรขึ้นสำหรับคำแต่ละคำ และได้พยายามที่จะสร้างตัวอักษรขึ้นมาสำหรับพยางค์แต่ละพยางค์แทน หลังจากนั้นประมาณหนึ่งเดือน เขาได้สร้างตัวอักษรขึ้นมา 86 ตัว ซึ่งหลายตัวมีหน้าตาเหมือนอักษรละตินที่เขาได้แบบอย่างมาจากหนังสือสอนสะกดคำ Janine Scancarelli นักวิชาการทางด้านอักษรเชโรกีกล่าวว่า "ตัวอักษรหลายตัวมีรูปร่างหน้าตาคล้ายคลึงกับอักษรละติน ซีริลลิก กรีก และเลขอารบิก แต่ก็ไม่มีความสัมพันธ์ทางด้านเสียงในภาษาดังกล่าวกับภาษาเชโรกีแม้แต่น้อย"
เนื่องจากเขาไม่สามารถหาคนที่ต้องการจะเรียนรู้อักษรที่เขาประดิษฐ์ขึ้นมาได้ ซีโควยาจึงสอน Ayokeh (หรือ Ayoka) ลูกสาวของเขาเอง และได้เดินทางไปยังพื้นที่ที่ปัจจุบันเป็นรัฐอาร์คันซอ ซึ่งมีชาวเชโรกีอาศัยอยู่จำนวนหนึ่ง เขาได้พยายามโน้มน้าวให้หัวหน้าของคนในท้องถิ่นเห็นความสำคัญของอักษร และได้สาธิตให้ดู โดยให้คนเหล่านั้นพูดคำมาคำหนึ่ง แล้วเขาก็เขียนคำลงไป จากนั้นก็ให้ลูกสาวของเขาอ่านคำที่เขาเขียนไว้ การสาธิตดังกล่าวได้ทำให้เขาได้สอนอักษรกับคนเพิ่มขึ้นอีกเล็กน้อย ซึ่งทำให้เกิดข่าวลือว่าเขาได้สอนวิชาการใช้เวทมนตร์กับพวกนักเรียน หลังจากที่สอนเสร็จแล้ว เขาได้ทดสอบการอ่านเขียนของนักเรียน ซึ่งก็ทำให้ชาวเชโรกีในที่แห่งนั้นเข้าใจว่าซีโควยาได้สร้างระบบการเขียนที่ใช้งานได้จริง
เมื่อซีโควยากลับมาทางตะวันออก เขาได้นำจดหมายปิดผนึกที่บันทึกคำพูดของหัวหน้าชาวพื้นเมืองที่อาร์คันซอมาด้วย และได้อ่านข้อความดังกล่าวให้กับชาวเชโรกีทางตะวันออกฟัง ทำให้มีชาวเชโรกีทางตะวันออกสนใจเรียนอักษรเชโรกีเพิ่มขึ้นอีก
ในปีพ.ศ. 2368 ชนชาติเชโรกีได้รับระบบการเขียนดังกล่าวอย่างเป็นทางการ และระหว่างปีพ.ศ. 2371 - 2377 นักเขียนและบรรณาธิการได้ใช้อักษรของซีโควยาตีพิมพ์ เชโรกี ฟีนิกซ์ หนังสือพิมพ์ฉบับแรกของชนชาติเชโรกี ซึ่งตีพิมพ์เป็นภาษาอังกฤษและภาษาเชโรกี
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1770
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2310
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2386
ชาวอเมริกันเชื้อสายชนพื้นเมืองอเมริกัน
ผู้คิดค้นระบบการเขียน
คนพิการ
ขนมผักกาด

ขนมผักกาด หรือ ขนมหัวผักกาด เป็นอาหารว่างจำพวกติ่มซำที่พบบ่อยในสำรับอาหารแต้จิ๋ว และในอาหารกวางตุ้ง นอกจากนี้ขนมผักกาดยังได้รับความนิยมในวัฒนธรรมอาหารหมิ่นใต้และหมิ่นตงเช่นในฝูเจี้ยนและไต้หวัน รวมทั้งในวัฒนธรรมของชาวจีนโพ้นทะเลในสิงคโปร์ และในมาเลเซีย ซึ่งชาวฮกเกี้ยนเหล่านี้รวมทั้งชาวไทยเชื้อสายจีนในภูเก็ตเรียก ฉ่ายถ้าวโก้ย (poj= chhài-thâu-kóe) นิยมกินทั้งแบบนึ่ง แบบจี่ ทอด และแบบผัด
== ชื่อ ==
ในภาษาไทยเรียกว่า “ขนมหัวผักกาด” ใช้เรียกอาหารแป้งนึ่งจากข้าวเจ้าและข้าวเหนียวโดยทั่วไป
ในภาษาอังกฤษอาจเรียกตามทับศัพท์สำเนียงแต้จิ๋ว คือ "chai tow kway" เมื่อแปลตามตัวคือ radish cake ผักกาดหัว (菜头) แต่บางครั้งเมื่อสับสนจากการแปล "แครอท" จากภาษาจีนกลาง ผักกาดหัวมักใช้คำว่า “萝卜“ (หลัวปั่ว) และ แครอทคือ “红萝卜“ (หงหลัวปั่ว) ทำให้บางพื้นที่ในประเทศแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่ใช้ภาษาอังกฤษแบบฮกเกี้ยนเรียก "carrot cake" ซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับ "เค้กแครอท" เค้กทำจากแครอทในวัฒนธรรมอาหารตะวันตก เนื่องจากการเรียกชื่อผิดนี้ทำให้เกิดการเขียนหนังสือแนะนำอาหารข้างทางของสิงคโปร์ที่โด่งดังและตั้งชื่อหนังสือว่า There's No Carrot in Carrot Cake (ไม่มีแครอทในขนมหัวผักกาด) ซึ่งเขียนโดย Dr. Olivia Law จัดพิมพ์โดย Epigram Books ในปี ค.ศ. 2010
== ส่วนประกอบ ==
ทำจากแป้งข้าวเจ้า น้ำ หัวไชเท้าขาวขูดยาวหรือหั่นฝอยและควรบีบน้ำออกเพื่อช่วยลดรสเฝื่อนของไชเท้า อาจเติมแป้งเท้ายายม่อม แป้งสาลี แป้งข้าวโพด เพื่อให้เกาะตัวเป็นก้อนได้ดีขึ้น จากนั้นเติมเครื่องปรุงรสอื่น ๆ เช่น จำพวกเนื้อได้แก่กุ้งแห้ง เนื้อหมู หรือ กุนเชียง และจำพวกพืชหอมได้แก่ เห็ดหอม ถั่วลิสง กระเทียมเจียว รวมทั้งเหล้าจีน พริกไทยและเกลือ คลุกเคล้าให้เข้ากันพักไว้ แล้วนำไปนึ่ง หั่นเป็นแผ่นขนาดใหญ่ และกินกับน้ำจิ้มผสมน้ำส้มสายชูพริก
=== ขนมผักกาดทอด ===
นำขนมผักกาดที่นึ่งและทิ้งไว้ให้อุณหภูมิลดลงเพื่อให้มีความเหนียวจับตัวได้ดี นำไปจี่ ทอด หรือผัดกับกับไข่ อาจปรุงรสด้วยไชโป๊ น้ำมันหอย ซีอิ๊วดำหวาน น้ำตาลทราย พริกไทยป่น อาจเติมถั่วงอก
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วิธีการทำขนมผักกาดในไมโครเวฟ (ภาษาจีน) 
อาหารว่าง
ติ่มซำ
อาหารแต้จิ๋ว
อาหารฮ่องกง
อาหารไทย
อ่าวเวเนซุเอลา

อ่าวเวเนซุเอลา (Golfo de Venezuela) เป็นอ่าวในทะเลแคริบเบียน ล้อมรอบด้วยแผ่นดินรัฐซูเลียและรัฐฟัลกอนของประเทศเวเนซุเอลา และจังหวัดกัวฮิราของประเทศโคลอมเบีย
อ่าวแห่งนี้ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของทวีปอเมริกาใต้ ระหว่างคาบสมุทรปารากัวนาในรัฐฟัลกอน ประเทศเวเนซุเอลา กับคาบสมุทรกัวฮิราในประเทศโคลอมเบีย และมีการเชื่อมต่อกับทะเลสาบมาราไกโบผ่านคลองที่ขุดขึ้นเพื่อการเดินเรือ
อ่าวเวเนซุเอลาถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1499 โดยอาลอนโซ เด โอเคดา ซึ่งมีผู้ร่วมเดินทางคืออเมริโก เวสปุชชี ปัจจุบันยังมีการโต้เถียงเรื่องอาณาเขตในน่านน้ำแห่งนี้ระหว่างโคลอมเบียกับเวเนซุเอลา ซึ่งไม่สามารถยุติลงได้แม้จะมีการเจรจากันมานานหลายทศวรรษ
แคริบเบียน
วเวนเน
ธรณีสัณฐานในประเทศเวเนซุเอลา