pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
โรงเรียนศรีชมภูวิทยา

โรงเรียนศรีชมภูวิทยา (อังกฤษ : Srichompoowittaya School) เป็นโรงเรียนรัฐบาล ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2528 มีสถานที่ตั้งอยู่ที่ 126 หมู่ 9 หมู่บ้านสามแยกศรีชมภู ตำบลศรีชมภู อำเภอโซ่พิสัย จังหวัดบึงกาฬ 43170
== ประวัติโรงเรียน ==
โรงเรียนศรีชมภูวิทยา เป็นโรงเรียนมัธยมขนาดกลาง สังกัดกองการมัธยมศึกษา กรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ เปิดสอนแบบสหศึกษา ตั้งขึ้นตามประกาศของกระทรวงศึกษาธิการ
ลงวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2528
ปัจจุบันเปิดทำการสอนในระดับมัธยมตอนต้นและมัธยมศึกษาตอนปลายและ ในปีการศึกษา 2537 ได้รับอนุมัติจากกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ให้เปิดสอนในระดับมัธยมตอนปลาย ตามคำสั่งกรมสามัญศึกษาที่ 1039/2537 ลงวันที่ 4 มีนาคม 2537
อาคารสถานที่ ได้แก่ อาคารเรียนถาวร 3 หลัง อาคารโรงฝึกงานจำนวน 1 หลัง อาคารหอประชุมและโรงอาหารจำนวน 1 หลัง อาคารบ้านพักครู นักเรียน นักการภารโรง มีรวมทั้งสิ้น 13 หลัง นอกจากนี้ยังมีสนามฟุตบอลใหญ่ 1 สนาม (เดิมชื่อสนาม) สนามเล็ก 2 สนาม สนามบาสเก็ตบอล 2 สนาม และสนามอเนกประสงค์ สวนกาญจนาภิเษก สวนสมุนไพร สวนพรรณไม้ในวรรณคดี สวนเศรษฐกิจพอเพียง บ้านดำรงไทย ตลอดจนอาคารขนาดกลางและขนาดเล็กอื่นๆ
== ทำเนียบผู้บริหารโรงเรียน ==
{|class="wikitable" align="center" style="text-align:center"
|-
! colspan = "4" style = "background:deeppink;color:white" |ทำเนียบผู้บริหารโรงเรียนศรีชมภูวิทยา
|-
! style= "background:black;color:white " |ลำดับ
! style= "background:black;color:white " |รายนาม
! style= "background:black;color:white " |ระยะเวลาการดำรงตำแหน่ง
! style= "background:black;color:white " |ตำแหน่ง
|-
| 1
| นายแสง ศรีดาหล้า
| พ.ศ. 2528 - 2532
| ครูใหญ่
|-
| rowspan="2" | 2
| rowspan="2" | นายนิคม พลบูรณ์
| พ.ศ. 2528 - 2530
| ครูใหญ่
|-
| พ.ศ. 2530 - 2532
| อาจารย์ใหญ่
|-
| 3
| นายสุทัศน์ บุตรอุดม
| พ.ศ. 2532 - 2535
| อาจารย์ใหญ่
|-
| rowspan="2" | 4
| rowspan="2" | นายสุรเดช บัวหลวง
| พ.ศ. 2535 - 2537
| อาจารย์ใหญ่
|-
| พ.ศ. 2537 - 2540
| ผู้อำนวยการ
|-
| 5
| นายบัณทูรย์ ฃุมแพงวาปี
| พ.ศ. 2540 - 2543
| ผู้อำนวยการ
|-
| 6
| นายศิริ เพชรคีรี
| พ.ศ. 2543 - 2549
| ผู้อำนวยการ
|-
| 7
| นายศักดาเดช ทาซ้าย
| พ.ศ. 2549 - 2557
| ผู้อำนวยการ
|-
| 8
| นายเขษม จันทะวงษ์ศรี
| พ.ศ. 2557 - 2560
| ผู้อำนวยการ
|-
| 9
| นายชวนะ ทวีอุทิศ
| พ.ศ. 2560 - 2563
| ผู้อำนวยการ
|-
| 10
| นายประวิน แก้วดวงแสง
| พ.ศ. 2563 - 2564
| ผู้อำนวยการ
|}
== อ้างอิง ==
ประวัติโรงเรียนศรีชมภูวิทยา 20 ปี, สองทศวรรษ ศรีชมภูวิทยา, 2548
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ของโรงเรียนอย่างเป็นทางการ 
โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาบึงกาฬ
อำเภอโซ่พิสัย
คนโกงไพ่ (คาราวัจโจ)

คนโกงไพ่ (ภาษาอังกฤษ: Cardsharps) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยคาราวัจโจจิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะคิมเบลล์, ฟอร์ทเวิร์ธในสหรัฐอเมริกา
ภาพ “คนโกงไพ่” เขียนราวปี ค.ศ. 1594 เป็นภาพที่เป็นก้าวสำคัญของคาราวัจโจที่เขียนเมื่อพยายามตั้งตัวไปเป็นช่างเขียนอิสระหลังจากที่ทำงานอยู่กับจุยเซ็ปปิ เซซาริที่ได้เขียนแต่ “ผักกับผลไม้” อยู่ระยะหนึ่ง คาราวัจโจออกจากห้องเขียนภาพของจุยเซ็ปปิ เซซาริในเดือนมกราคม ค.ศ. 1594 และเริ่มขายงานเขียนผ่านนักค้าศิลปะคอนแสตนติโนโดยมีโพรสเปโร ออร์ซิจิตรกรแมนเนอริสม์เป็นผู้ช่วย ออร์ซิแนะนำคาราวัจโจในแวดวงคนที่รู้จักทั้งผู้สะสมศิลปะและผู้อุปถัมภ์
ภาพเขียนแสดงเด็กหนุ่มที่แต่งตัวอย่างหรูหราแต่เป็นเพียงเด็กหนุ่มที่ยังไม่ประสีประสากับโลกที่กำลังเล่นไพ่กับเด็กชายอีกคนหนึ่ง เด็กคนที่สองคนที่โกงไพ่มีไพ่อีกใบหนึ่งเหน็บไว้ที่เข็มขัดข้างหลังเอว ซ่อนจากเด็กชายอีกคนหนึ่งแต่ไม่ได้ซ่อนจากผู้ชมภาพ และชายหนุ่มใหญ่ที่แอบมองจากหลังผู้ที่โดนโกงและส่งสัญญาณให้คู่ร่วมมือ นอกจากนั้นเด็กคนที่สองก็ยังมีมีดเหน็บอยู่ที่เอวสำหรับใช้ในโอกาสที่สถานะการณ์อาจจะเปลี่ยนแปลง
ภาพนี้เป็นภาพที่สองในหัวข้อที่คล้ายคลึงกันที่คาราวัจโจเขียน ภาพแรก “หมอดู” เป็นภาพที่ทำให้เริ่มมีผู้สนใจและเริ่มเป็นที่รู้จัก ทั้ง “หมอดู” และ “การโกงไพ่” เป็นหัวข้อการเขียนภาพที่ใหม่ในขณะนั้น ที่ใช้ฉากความเป็นจริงของชีวิตตามถนนในการเขียนภาพ โดยเฉพาะการเขียนรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ เช่นปลายนิ้วถุงมือที่เป็นรูของชายที่มีอายุมากกว่า หรือสายตาของเด็กคนที่สองที่มองไปยังหนุ่มใหญ่อย่างพะวักพะวน รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ เช่นนี้ที่เป็นการแสดงความเข้าใจอย่างลึกซึ้งทางจิตวิทยา - บุคคลสามคนที่อยู่ในเหตุการณ์เดียวกันแต่แต่ละคนต่างก็มีบทบาทของตนเองภาพในเหตุการณ์ที่ร่วมกัน - เด็กหนุ่มที่ยังไม่มีประสบการณ์ที่ถูกหลอก, เด็กอีกคนหนึ่งที่อายุไล่ๆ กันที่เป็นเด็กที่ถูกทำให้เสียคนโดยหนุ่มใหญ่

“คนโกงไพ่” เป็นภาพที่วาดแบบที่แสดงความเป็นจริงของความทารุณของชีวิตคนชั้นต่ำ แต่ขณะเดียวกันก็ใช้สีเรืองอย่างการวาดภาพของเวนิส “คนโกงไพ่” กลายมาเป็นภาพที่เป็นที่นิยมกันมาก ออร์ซิถึงกับ “ไปเที่ยวเป่าประกาศถึงการวาดแบบใหม่ของคาราวัจโจและทำให้เพิ่มชื่อเสียงในการเป็นจิตรกรมากขึ้น” ภาพนี้มีด้วยกันถึง 50 ก็อปปีและจากจิตรกรคนอื่นๆ เช่นภาพ “คนโกงไพ่กับเอโพดำ” โดยชอร์ช เดอ ลา ตูร์ที่ใช้หัวข้อเดียวกัน
ไม่ว่าจะโดยคอนแสตนติโนหรือออร์ซิ คาราวัจโจก็ได้รับความสนใจจากคาร์ดินัลฟรานเชสโค มาเรีย เดล มอนเตผู้ซื้อภาพและกลายมาเป็นผู้อุปถัมภ์คนสำคัญคนแรก โดยให้ที่พำนักในวังมาดามาหลังจตุรัสนาวาร์โร จากนั้นภาพก็ตกไปเป็นของคาร์ดินัลอันโตนิโอ บาร์แบรินิผู้เป็นหลานของสมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 8 ที่ต่อมาคาราวัจโจเขียนภาพเหมือนให้(“ภาพเหมือนของมาฟเฟโอ บาร์เบอรินิ”) ในปี ค.ศ. 1598 ต่อมาเปลี่ยนมือไปเป็นของตระกูลโคโลนนา-สเคียร์รา และในที่สุดก็หายไปในคริสต์ทศวรรษ 1890 และมาพบอีกครั้งในปี ค.ศ. 1987 ในงานสะสมส่วนบุคคลในยุโรป
นักสะสมและนักประวัติศาสตร์ชาวอังกฤษเซอร์เด็นนิส แมน (Denis Mahon) พบภาพ “คนโกงไพ่” ภาพหนึ่งในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2007 ที่เดิมเชื่อกันว่าเป็นงานของจิตรกรคนอื่นแต่อันที่จริงแล้วเป็นงานของคาราวัจโจเอง เพราะการที่รายละเอียดของใบหน้าของผู้ที่โกงคนหนึ่งถูกร่างแม้ว่าจากถูกเขียนทับซึ่งทำให้เป็นไปได้ยากที่จะเป็นงานก็อปปี
== อ้างอิง ==
Article from msnbc, Dec. 11, 2007 งานเขียนที่ไม่ลงนามที่บ่งว่าเขียนโดยคาราวัจโจ 
== ดูเพิ่ม ==
คาราวัจโจ
ภาพชีวิตประจำวัน
การาวัจโจ
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1590
จิตรกรรมบาโรก
จิตรกรรมสีน้ำมัน
ภาพชีวิตประจำวัน
มาร

มาร (devil; διάβολος หรือ diávolos = 'slanderer' หรือ 'accuser') เป็นเทวดาใจบาปที่คอยขัดขวางการทำดี และเป็นบุคลาธิษฐานของความชั่วร้าย ในศาสนาอับราฮัมถือว่ามารคือซาตาน โดยเฉพาะศาสนาคริสต์ถือว่ามารเป็นบุคคลแรก ๆ ที่เป็นปฏิปักข์กับพระเป็นเจ้า
== ศาสนาพุทธ ==
ในศาสนาพุทธเชื่อว่าท้าววสวัตตี คือเทพบุตรมารผู้เป็นจอมเทพในสวรรค์ชั้นปรนิมมิตวสวัตดี
== ศาสนาคริสต์ ==
ศาสนาคริสต์เชื่อว่ามารคือหัวหน้าของพวกเทวดาตกสวรรค์ เขามีอำนาจเหนือโลกและอยู่เบื้องหลังการทำบาปต่าง ๆ เช่น เป็นงูที่ล่อลวงอาดัมกับเอวาให้กินผลไม้ต้องห้าม แต่ในการพิพากษาครั้งสุดท้าย มารจะถูกโยนลงไปในบึงไฟแล้วทุกข์ทรมานในนั้นตลอดไป
== ศาสนาอิสลาม ==
ศาสนาอิสลามเรียกซาตานว่าชัยฏอน
== อ้างอิง ==
เชิงอรรถ
บรรณานุกรม
The Origin of Satan, by Elaine Pagels (Vintage Books, New York 1995) explores the development, the "demonization" of the character of Satan against the background of the bitter struggle between the early Church and the Synagogue to be the legitimate heir of ancient Hebrew religious tradition. She discusses how Satan becomes a figure that reflects our own hatreds and prejudices, and the struggle between our loving selves and our fearful, combative selves.
The Old Enemy: Satan & the Combat Myth, by Neil Forsyth (Princeton, New Jersey, 1987) seeks to show how Satan emerged from ancient mythological traditions and is best understood not as a principle of evil, but as a narrative character in the context of "the Combat Myth". Forsyth tells the Devil's story from the Epic of Gilgamesh through to the writings of St. Augustine.
The Devil: Perceptions of Evil from Antiquity to Primitive Christianity, by Jeffrey Burton Russell (Meridian, New York 1977) is "a history of the personification of evil" which, to make things clear, he calls "the Devil". Accessible and engaging, full of photographs illustrating the text, this is the first of a four volume series on the history of the concept of the Devil. The following volumes are, Satan: The Early Christian Tradition, Lucifer: The Devil in the Middle Ages, and Mephistopheles: The Devil in the Modern World.
The Devil in Legend and Literature, by Maximilian Rudwin (Open Court, La Salle, Illinois, 1931, 1959) is a compendium of "the secular and sacred adventures of Satan."
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Catholic Encyclopedia
Children of the Devil
The Devil - Unjustly Maligned 
 
ปิศาจ
ซาตาน
สาวใส่ต่างหูมุก

สาวใส่ต่างหูมุก (Meisje met de parel; Girl with a Pearl Earring) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยโยฮันเนิส เฟอร์เมร์ จิตรกรชาวดัตช์ในสมัยบาโรก เคยมีชื่อเรียกหลายแบบมาหลายศตวรรษ โดยชื่อปัจจุบันมีมาตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 ตามต่างหูที่ผู้หญิงในภาพสวมใส่ ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑสถานศิลปะเมาริตส์เฮยส์ (Mauritshuis) ในเดอะเฮก ประเทศเนเธอร์แลนด์
เฟอร์เมร์เขียนภาพ "สาวใส่ต่างหูมุก" เสร็จใน ค.ศ. 1665 ที่บางครั้งเรียกว่า "โมนาลิซาแห่งทางเหนือ" หรือ "โมนาลิซาของชาวดัตช์"
== เบื้องหลัง ==
โดยทั่วไปแล้วเกือบจะไม่มีอะไรที่ทราบเกี่ยวกับผู้เขียนภาพและงานที่เขียน ภาพนี้ลงชื่อ "IVMeer" แต่ไม่ลงวันที่และไม่ทราบแน่ชัดว่างานนี้เป็นงานที่รับจ้างเขียนหรือไม่ และถ้าใช่แล้วใครเป็นผู้จ้าง แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ภาพนี้มิได้จงใจจะให้เป็นภาพเหมือนธรรมดา
วรรณกรรมที่เกี่ยวกับเฟอร์เมร์เมื่อไม่นานมานี้ชี้ให้เห็นว่าเป็นงาน "tronie" ที่เป็นงานเขียนของเนเธอร์แลนด์ที่เป็นส่วนศีรษะที่มิได้จงใจจะให้เป็นภาพเหมือนที่เจาะจงว่าเป็นใคร หลังจากการบูรณะครั้งล่าสุดในปี ค.ศ. 1994 สายตาที่มองจากภาพมายังผู้ดูได้รับการปรับปรุงให้ดีขึ้นกว่าเดิมมาก
ด้วยคำแนะนำของฟิกตอร์ เดอ สตูเอิร์ส (Victor de Stuers) ผู้ที่รณรงค์เป็นปี ๆ ในการป้องกันการขายภาพของเฟอร์เมร์ให้กับผู้ซื้อนอกเนเธอร์แลนด์ อาร์โนลดึส อันดรีส เด ตงบ์ (Arnoldus Andries des Tombe) ได้ซื้องานชิ้นนี้จากงานประมูลที่เดอะเฮกในปี ค.ศ. 1881 ในราคาเพียงสองกิลเดอร์สามสิบเซนต์ เพราะภาพเขียนอยู่ในสภาพที่ไม่ดีนัก เด ตงบ์ไม่มีผู้สืบตระกูลที่จะรับภาพเขียนต่อจึงได้อุทิศภาพเขียนในความเป็นเจ้าของรวมทั้งภาพนี้ให้แก่เมาริตส์เฮยส์ในปี ค.ศ. 1902
ในปี ค.ศ. 1937 ภาพเขียนที่คล้ายคลึงกัน "สาวยิ้ม" (Smiling Girl) ที่ขณะนั้นเชื่อกันว่าเขียนโดยเฟอร์เมร์ของนักสะสมอเมริกันแอนดรูว์ ดับเบิลยู. เมลลอน (Andrew W. Mellon) ได้รับการอุทิศให้แก่หอศิลป์แห่งชาติ ในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. แต่ปัจจุบันเชื่อกันโดยทั่วไปว่าเป็นภาพปลอม ผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับงานเขียนของเฟอร์เมร์ อาร์เทอร์ วีล็อก (Arthur Wheelock) อ้างในการศึกษาในปี ค.ศ. 1995 ว่าเป็นงานเขียนของเตโอ ฟัน ไวน์คาร์เดิน (Theo van Wijngaarden) ผู้เป็นจิตรกรเขียนภาพปลอมของคริสต์ศตวรรษที่ 20 เพื่อนของจิตรกรฮัน ฟัน เมเคอเริน (Han van Meegeren)
== "สาวใส่ต่างหูมุก" ในวรรณกรรม ==
เทรซี เชวาเลียร์ (Tracy Chevalier) เขียนนวนิยายประวัติศาสตร์ชื่อเดียวกันในปี ค.ศ. 1999 โดยสร้างตัวละคร สิ่งแวดล้อม และเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่นำมาสู่ภาพวาดของเฟอร์เมร์ ในนวนิยายเฟอร์เมร์มีความใกล้ชิดกับครีต สาวใช้ที่เฟอร์เมร์จ้างให้เป็นผู้ช่วยและให้นั่งเป็นแบบให้ ขณะที่ใส่ต่างหูข้างหนึ่งของภรรยา นวนิยายได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์ในชื่อเดียวกันในปี ค.ศ. 2003 และต่อมาเป็นละครในปี ค.ศ. 2008
== อ้างอิง ==
==อ่านเพิ่ม==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
มุมมองเชิงลึกของภาพ สาวใส่ต่างหูมุก
การวิเคราะห์ภาพ สาวใส่ต่างหูมุก
An investigation into the illumination of Vermeer’s Girl with a Pearl Earring
Vermeer, สาวใส่ต่างหูมุก, ColourLex
February 2018 NYT Article
Essential Vermeer, ลากเมาส์เหนือภาพเพื่อค้นพบรายละเอียด
Girl with a Pearl Earring ที่เว็บไซต์ของเมาริตส์เฮยส์
โยฮันเนิส เฟอร์เมร์
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1660
จิตรกรรมบาโรก
จิตรกรรมสีน้ำมัน
ภาพเหมือน
ไกวัล ติโลกะวิชัย

redirect ไกวัล กุลวัฒโนทัย
หงฉี

หงฉี (FAW Hongqi, , แปลชื่อตรงตัวหมายถึง "ธงแดง") เป็นยี่ห้อรถยนต์หรู ของบริษัทเอฟเอดับเบิลยู (เฟิร์สออโตโมบิลเวิร์คส์ (First Automobile Works)) ซึ่งมีสำนักงานใหญ่ในเมืองฉางชุน มณฑลจี๋หลิน สาธารณรัฐประชาชนจีน เอฟเอดับเบิลยูเริ่มผลิตรถยนต์หงฉีรุ่นแรกเมื่อปี พ.ศ. 2501 คือ หงฉี CA72 เป็นรถเก๋งหรือลีมูซีนที่ใช้แบบโครงสร้างพื้นฐานตัวรถของรถ Chrysler รุ่นปี พ.ศ. 2498 หงฉีในสมัยต่อมาได้รับสิทธิ์ในการใช้รูปทรงหรือแบบโครงสร้างพื้นฐานตัวรถของรถยนต์ยี่ห้ออื่น เช่น เอาดี้, ลิงคอล์น, โตโยต้า เป็นต้น ซึ่งเข้าร่วมลงทุนกิจการร่วมค้ากับเอฟเอดับเบิลยูในขณะนั้น ๆ
ในปี พ.ศ. 2549-2553 เอฟเอดับเบิลยูใช้ยี่ห้อหงฉีกับรถยนต์หรูรุ่น HQ3 ซึ่งได้รับสิทธิ์ในการออกแบบและพัฒนาต่อยอดจากรถยนต์โตโยต้า คราวน์ (ในขณะนั้นโตโยต้าได้ร่วมกิจการร่วมค้ากับเอฟเอดับเบิลยู  และบริษัทอื่น ๆ ในจีน) นอกจากนี้ยังได้แสดงรถยนต์ต้นแบบต่าง ๆ ในนามหงฉี เช่น รถลีมูซีนต้นแบบ หงฉี เอชคิวดี ในงานช่างไห่ออโตโชว์ 2005, รถต้นแบบ หงฉี เอชคิวอี และหงฉี เอสยูวี ในงานเป่ย์จิงออโตโชว์ 2008
ปัจจุบันยังคงมีการผลิตรถหงฉีอยู่ โดยในปี พ.ศ. 2557 เว็บไซต์ทางการของหงฉีได้แสดงรถรุ่น L5 และรุ่น H7 
FAW HONGQI H9 ที่จะใช้ในการรับ ประธานาธิบดี สี จิ้นผิง ในงานประชุม APEC 2022 ที่ประเทศไทย ว่ามีความสวยงาม หรูหรา และโดดเด่น บริษัท FAW Thailand มีความยินดีอย่างยิ่งและเป็นส่วนหนึ่งของงานประชุมนี้ เราได้เตรียมรถคันนี้มาตั้งแต่ช่วงสงกรานต์ 2565 ดูแลการจัดส่งและ บำรุงรักษารถเป็นอย่างดีอย่างต่อเนื่องเพื่องานนี้โดยเฉพาะ
==รุ่นรถยนต์==
ไฟล์:Red Flag L5 Limousine (18423546376).jpg|Hongqi L5
ไฟล์:Hongqi E-QM5 002.jpg|Hongqi E-QM5
ไฟล์:Hongqi E-HS3 001.jpg|Hongqi E-HS3
ไฟล์:Hongqi HS5 001.jpg|Hongqi HS5
ไฟล์:Hongqi HS7 02 China 2019-03-27.jpg|Hongqi HS7
ไฟล์:Hongqi E-HS9 003.jpg|Hongqi E-HS9
ไฟล์:Hongqi H5 II IMG01.jpg|Hongqi H5 II
ไฟล์:Hongqi H9 010.jpg|Hongqi H9
ไฟล์:Hongqi HQ9 at CCAS2022 (20220826122312).jpg|Hongqi HQ9
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์รถยนต์หงฉีอย่างเป็นทางการ 
เว็บไซต์รถยนต์หงฉีอย่างเป็นทางการ  
ตราสินค้ารถยนต์
บริษัทรถยนต์
บริษัทของจีน
โจชัว เรย์โนลส์

เซอร์โจชัว เรย์โนลส์ (ภาษาอังกฤษ: Joshua Reynolds, RA FRS FRSA) (16 กรกฎาคม ค.ศ. 1723 - 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1792) เป็นจิตรกรชาวอังกฤษของสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 18 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพเขียนสีน้ำมัน และภาพเหมือน
โจชัว เรย์โนลส์เกิดเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1723 ที่เมืองพลิมตันในเดวอนในอังกฤษ และเสียชีวิตเมื่อราววันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1792 ที่เมืองลอนดอนในอังกฤษ เรย์โนลด์เป็นผู้สนับสนุนการเขียนที่เรียกว่า “Grand Style” ที่เป็นการเขียนที่สร้างภาพอุดมคติจากสิ่งที่ไม่ถูกต้องสมบูรณ์แบบ เรย์โนลด์เป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งและเป็นผู้อำนวยการของราชสถาบันศิลปะ เรย์โนลด์ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นเซอร์จากพระเจ้าจอร์จที่ 3
== ดูเพิ่ม ==
ภาพเหมือน
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพเขียนที่หอศิลป์แห่งชาติแห่งสกอตแลนด์
== สมุดภาพ ==
ไฟล์:Charles Lennox, 3rd Duke of Richmond.jpg|ชาร์ลส์ เล็นน็อกซ์ ดยุคแห่งริชมอนด์ที่ 3ค.ศ. 1758
ไฟล์:Joshua Reynolds - John Julius Angerstein.jpg|จอห์น จูเลียส แองเกิลสไตน์ค.ศ. 1765
ไฟล์:1st Marquess Hertford.jpg|ภาพเหมือนของมาร์ควิสแห่งฮาร์ทฟอร์ดที่ 1ค.ศ. 1785
ไฟล์:Anne Bingham by Joshua Reynolds.jpg|แอนน์ บิงแฮม
ไฟล์:Cupid as Link Boy by Joshua Reynolds.jpg|คิวปิด
ไฟล์:Duchess of Devonshire by Joshua Reynolds.jpg|ดัชเชสแห่งเดวอนเชอร์และลูก
ไฟล์:Maria Anne Fitzherbert1788.jpg|แอนน์ มาเรีย ฟิทซเฮอร์เบิร์ต
ไฟล์:Reynolds - Lavinia, Countess Spencer.jpg|เคานเตสลัตวิเนีย สเปนเซอร์
ไฟล์:Reynolds.clive.750pix.jpg|จอร์จ ไคลฟ์และครอบครัวค.ศ. 1765
ไฟล์:Self-portrait_c.1747-9_by_Joshua_Reynolds_(2).jpg|ภาพเหมือนตนเองค.ศ. 1748
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2266
จิตรกรชาวอังกฤษ
จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 18
ภาพเหมือน
บุคคลจากเทศมณฑลเดวอน
เซอร์
ผู้อำนวยการรอยัลอะคาเดมีออฟอาตส์
ทอมัส เกนส์เบรอ

ทอมัส เกนส์เบรอ (ภาษาอังกฤษ: Thomas Gainsborough) (14 พฤษภาคม ค.ศ. 1727 - 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1788) เป็นจิตรกรชาวอังกฤษในคริสต์ศตวรรษที่ 18 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพเขียนสีน้ำมัน และจิตรกรรมภูมิทัศน์
== ชีวิตและงาน ==
=== ซัฟโฟล์ค ===
ทอมัส เกนส์เบรอเกิดเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1727 ที่เมืองซัดบรีในซัฟโฟล์คในอังกฤษ และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1788 บิดาของเกนส์เบรอเป็นช่างทอผ้าที่มีธุรกิจเกี่ยวกับขนแกะ เมื่ออายุได้สิบสามปีเกนส์เบรอก็เขียนภาพวาดเส้นด้วยดินสอที่ทำให้บิดาประทับใจจนส่งไปเรียนศิลปะที่ลอนดอนในปี ค.ศ. 1740 เกนส์เบรอเริ่มการฝึกกับช่างแกะภาพพิมพ์ฮิวเบิร์ต เกรฟล็อต (Hubert Gravelot) แต่ต่อมามีส่วนเกี่ยวข้องกับวิลเลียม โฮการ์ธ (William Hogarth) และโรงเรียนของโฮการ์ธ ผู้ที่เกนส์เบรอนับถือคนหนึ่งคือฟรานซิส เฮย์แมน (Francis Hayman) ในช่วงนั้นเกนส์เบรอช่วยตกแต่งมูลนิธิโรงเลี้ยงเด็กทอมัส โครัม (Thomas Coram Foundation for Children) และกล่องอาหารค่ำที่ สวนว็อกซฮอลล์ (Vauxhall Gardens)
ในคริสต์ทศวรรษ 1740 เกนส์เบรอแต่งงานกับมาร์กาเร็ต เบอรร์ ลูกสาวนอกสมรสของเฮนรี สคูดามอร์ ดยุคแห่งโบฟอร์ตที่ 3 (Henry Scudamore, 3rd Duke of Beaufort) ผู้ให้ค่าใช้จ่ายแก่คู่สมรส £200 ต่อปี งานของเกนส์เบรอช่วงนั้นส่วนใหญ่เป็นจิตรกรรมภูมิทัศน์ยังขายไม่ค่อยได้ เกนส์เบรอกลับไปซัดบรีในปี ค.ศ. 1748-ค.ศ. 1749 และเริ่มตั้งใจเขียนภาพเหมือน
ในปี ค.ศ. 1752 เกนส์เบรอและครอบครัวซึ่งขณะนั้นมีลูกสาวสองคนย้ายไปอิพสวิค  เกนส์เบรอเริ่มได้รับสัญญาจ้างวาดภาพเหมือนแต่ลูกค้าส่วนใหญ่เป็นพ่อค้าและผู้ดีท้องถิ่น เกนส์เบรอต้องขอยืมเงินใช้
== ดูเพิ่ม ==
ภาพเหมือน
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ชีวประวัติของทอมัส เกนส์เบรอที่ พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ
ภาพเขียนของทอมัส เกนส์เบรอที่ พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ
== สมุดภาพ ==
ไฟล์:Gainsborough - The Painters Daughters Chasing a Butterfly.jpg|“ลูกสาวของเกนส์เบรอไล่ผีเสื้อ”
ไฟล์:Thomas Gainsborough - Landscape in Suffolk - Google Art Project.jpg|“ภูมิทัศน์ของซัฟโฟล์ค”(ค.ศ. 1748)
ไฟล์:The Painter's Daughters with a Cat, by Thomas Gainsborough 017.jpg|“ลูกสาวสองคนกับแมว” (ราว ค.ศ. 1759)
ไฟล์:Thomas Gainsborough 019.jpg|“ลูกสาวของเกนส์เบรอสองคน มอลลีและเพ็กกี”(ค.ศ. 1760)
ไฟล์:Thomas Gainsborough 012.jpg|“ลูกสาวของเกนส์เบรอ แมรี” (ค.ศ. 1777)
ไฟล์:GAINSBOROUGH River Landscape.jpg|“ภูมิทัศน์แม่น้ำ”
ไฟล์:Thomas Gainsborough 024.jpg|“ภาพเหมือนตนเอง” (ค.ศ. 1754)
ไฟล์:Gainsb7.jpg|“สตรีในชุดสีน้ำเงิน” (ราว ค.ศ. 1770)
ไฟล์:Karl Friedrich Abel by Thomas Gainsborough.jpg|“ภาพเหมือนของคีตกวี คาร์ล ฟรีดริช เอเบลกับไวโอลาและแกมบา” (ราว ค.ศ. 1765)
ไฟล์:Thomas Gainsboroguh Georgiana Duchess of Devonshire 1783.jpg|“จอร์เจียนา ดัชเชสแห่งเดวอนเชอร์”(ค.ศ. 1783)
ไฟล์:Thomas Gainsborough 023.jpg|“ภาพเหมือนตนเอง”(ค.ศ. 1787)
ไฟล์:4thDukeOfArgyll.jpg|“จอห์น แค็มพเบลล์ดยุคแห่งอากาล์ยที่ 4” (ค.ศ. 1767)
ไฟล์:Thomas Gainsborough Lady Georgiana Cavendish.jpg|สตรีไม่มีนามเดิมเรียกว่า “จอร์เจียนาดัชเชสแห่งเดวอนเชอร์”
ไฟล์:Thomas Gainsborough - Mrs. Richard Brinsley Sheridan .jpg|“มิสซิสริชาร์ด บี เชอริดัน” (ค.ศ. 1785-86)
ไฟล์:Thomas Gainsborough 005.jpg|“เด็กหญิงกับหมาและเหยือก” (ค.ศ. 1785)
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2270
จิตรกรชาวอังกฤษ
จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 18
บุคคลจากเทศมณฑลซัฟฟอล์ก
สุลต่านเฒ่า

สุลต่านเฒ่า (Der alte Sultan) คือเทพนิยายเยอรมันเรื่องหนึ่งรวบรวมโดยพี่น้องตระกูลกริมม์ นิทานเบอร์ 48
==บทสรุป==
สุนัขของชาวนาตัวหนึ่ง มีนามว่าสุลต่าน ได้แก่เฒ่า และวันหนึ่ง ชาวนาบอกภรรยาเขาว่า เขาจะยิงสุลต่านทิ้งเสีย  สุลต่านได้ยิน  หมาป่าบอกสุนัขตัวนี้ว่า ชาวนาและภรรยาจะให้ลูกของพวกเขามาเปลี่ยนหญ้าวันต่อไป และหมาป่าวางแผนว่าจะลักพาตัวเด็กไป  สุลต่านต้องวางมาดว่าจะไล่จับหมาป่า และนำเด็กกลับมา  ชาวนาและภรรยาจึงจะไม่ฆ่าสุลต่านซะ
แผนการของหมาป่าประสบความสำเร็จ และชาวนาปลื้มมากที่เขาให้ภรรยาทำซุปขนมปังให้สุลต่าน เพราะสุนัขนี้ไม่มีฟันเคี้ยวไม่ได้
หมาป่าบอกให้สุลต่านให้มองข้ามการขโมยแกะของหมาป่า สุลต่านไม่ยอม  เมื่อหมาป่าลองขโมยอีก สุลต่านเห่าส่งเสียง  หมาป่าท้าทายสุนัขนี้ และกลับมากับหมูป่าสำหรับครั้งที่สอง  สุลต่านก็หาได้แค่แมวสามขาตัวหนึ่งเท่านั้น  แต่หมาป่าและหมูป่าเข้าใจผิดคิดว่าแมวน่ากลัว เลยพวกเขาไปแอบซ่อนตัว  พวกเขาทั้งสองอับอายที่โดนค้นพบด้วยความกลัว จึงตกลงเป็นมิตรสหาย
==ลิงก์==
Old Sultan  (อังกฤษ)
Old Sultan (อังกฤษ)
Old Sultan: With modern illustrations  (อังกฤษ)
พี่น้องตระกูลกริมม์
ตัวละครที่เป็นสุนัข
พระเยซูเหลือง (โกแก็ง)

ดูบทความหลักที่ การตรึงกางเขนของพระเยซู
พระเยซูเหลือง (Le Christ jaune; The Yellow Christ) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยปอล โกแก็ง จิตรกรชาวฝรั่งเศสในลัทธิประทับใจยุคหลัง ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์ออลไบรต์-นอกซ์
ปอล โกแก็งเขียนภาพ "พระเยซูเหลือง" ระหว่างฤดูใบไม้ร่วงปี ค.ศ. 1889 พร้อมกับภาพ "พระเยซูเขียว" ที่ปงตาแวน ซึ่งถือกันว่าเป็นงานสำคัญของการเขียนของคตินิยมเส้นกั้นสี

โกแก็งไปเที่ยวปงตาแวนครั้งแรกในปี ค.ศ. 1886 และกลับมาอีกครั้งในปี ค.ศ. 1888 และพักอยู่จนเดือนตุลาคมเมื่อกลับไปพบกับฟินเซนต์ ฟัน โคค ที่อาร์ลเป็นเวลาเพียงสองเดือน เมื่อต้นปี ค.ศ. 1889 โกแก็งก็กลับไปปงตาแวนอีกครั้งและพักอยู่ที่นั่นจนฤดูใบไม้ผลิปีต่อมา ระหว่างนั้นโกแก็งก็เขียนภาพ "พระเยซูเหลือง"
"พระเยซูเหลือง" เกิดขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 19  ทางเหนือของฝรั่งเศสเมื่อสตรีเบรตองมาพบและสวดมนต์ด้วยกัน ความศรัทธาร่วมกันทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงบนกางเขน โกแก็งตัดเส้นหนักบนร่างของพระเยซูและไม่ใช้แสงเงามากเท่าบนตัวผู้หญิงที่ล้อมรอบอยู่ข้างล่างภาพ สีเหลือง แดง และเขียวของภูมิทัศน์ทำให้สีเหลืองของพระเยซูยิ่งเด่นขึ้น การใช้ขอบคันที่หนักและเน้นความแบนราบเป็นลักษณะการเขียนของคตินิยมเส้นกั้นสี
== อ้างอิง ==
Gauguin et le Christ jaune, Musée de Pont-Aven, (24 June - 2 October) 2000  ISBN 2-910128-21-0
==ดูเพิ่ม==
ปอล โกแก็ง
การตรึงกางเขนของพระเยซู
จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1880
ปอล โกแก็ง
จิตรกรรมลัทธิประทับใจยุคหลัง
จิตรกรรมสีน้ำมัน
ศิลปะเกี่ยวกับพระเยซู
เลด เซพเพลิน

เลด เซพเพลิน (Led Zeppelin) เป็นวงดนตรีร็อกจากอังกฤษ ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2511 โดยจิมมี เพจ (กีตาร์), โรเบิร์ต แพลนต์ (ร้องนำ), จอห์น พอล โจนส (เบส, คีย์บอร์ด) และจอห์น บอนแฮม (กลอง)  ได้รับการยอมรับว่าเป็นวงดนตรีเฮฟวีเมทัลวงแรกๆ  เช่นเดียวกับ ดีพ เพอร์เพิล และแบล็ก แซบบาธ
เลด เซพเพลินได้รับการยอมรับเป็นอย่างสูง สามารถขายอัลบั้มได้ถึง 300 ล้านแผ่นทั่วโลก  และ 111.5 ล้านแผ่น เฉพาะในสหรัฐอเมริกา  ได้รับการจัดอันดับจาก VH1 ให้เป็นวงดนตรีร็อกยอดเยี่ยมอันดับ 1  และได้รับการยกย่องจากนิตยสารโรลลิงสโตน ให้เป็น "วงดนตรีที่ "เฮฟวี่" ที่สุดตลอดกาล" และ "วงดนตรีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดใน ทศวรรษ 1970" 
เลด เซพเพลิน ได้ยุบวงลงในปี พ.ศ. 2523 หลังจากมือกลองคือ จอห์น บอนแฮม เสียชีวิตจากอาการสำลักเนื่องจากดื่มเหล้าหนัก  แต่สมาชิกที่เหลือของวงยังกลับร่วมแสดงอย่างสม่ำเสมอ โดยเฉพาะในวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2550 สมาชิกสามคนที่เหลือ ได้แสดงคอนเสิร์ตร่วมกันที่กรุงลอนดอน โดยมี เจสัน บอนแฮม บุตรชายของจอห์น บอนแฮม เล่นในตำแหน่งมือกลอง
เลด เซพเพลิน มีบทเพลงที่ได้รับความนิยมอย่างสูง ได้แก่ Communication Breakdown ,Whole Lotta Love ,Black Dog ,Rock and Roll, Stairway to Heaven เป็นต้น
โดยบทเพลง "Stairway to Heaven" ถูกจัดอันดับเป็นอันดับ 1 จาก VH1 ให้เป็นเพลงร็อคที่ดีที่สุดตลอดกาล
== ผลงาน ==
1969: Led Zeppelin
1969: Led Zeppelin II
1970: Led Zeppelin III
1971: Led Zeppelin IV (ชื่อที่รู้จักกัน)
1973: Houses of the Holy
1975: Physical Graffiti
1976: Presence
1979: In Through the Out Door
1982: Coda
==สมาชิกวง==
===เลด เซพเพลิน===
โรเบิร์ต แพลนต์&nbsp;– ร้องนำ, ฮาร์โมนิกา, เพอร์คัสชัน
จิมมี่ เพจ&nbsp;– กีตาร์
จอห์น พอล โจนส์&nbsp;– เบส, คีย์บอร์ด
จอห์น บอนแฮม&nbsp;– กลอง
===แขกรับเชิญเมื่อแสดงสด===
โทนี่ ธอมป์สัน&nbsp;– กลอง (1985)
ฟิล คอลลินส์&nbsp;– กลอง (1985)
พอล มาร์ติเนซ&nbsp;– เบส (1985)
เจสัน บอนแฮม&nbsp;– กลอง, เครื่องกระทบ (1988, 1995, 2007)
ไมเคิล ลี&nbsp;– กลอง (1995)
ไฟล์:LedZeppelinChicago75.jpg|แสดงสดที่ชิคาโก ในปี พ.ศ. 2518
ไฟล์:Led Zeppelin 2007.jpg|การกลับมารวมตัวกันที่ลอนดอน ในปี พ.ศ. 2550 โดยบุตรชายของ จอห์น บอนแฮม ร่วมเล่นในตำแหน่งกลอง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Led Zeppelin: Official Site
Atlantic Records: Led Zeppelin 
Led Zeppelin Official MySpace Page
กลุ่มดนตรีร็อกสัญชาติอังกฤษ
เลด เซพเพลิน
กลุ่มดนตรีเฮฟวีเมทัลสัญชาติอังกฤษ
กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2511
วงกลุ่มสี่สัญชาติอังกฤษ
กลุ่มดนตรีจากลอนดอน
ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี สาขาศิลปินผู้ประสบความสำเร็จตลอดช่วงชีวิต
เปเนโลเป กรุซ

เปเนโลเป กรุซ ซันเชซ (Penélope Cruz Sánchez) เกิดเมื่อวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 1974 เป็นนักแสดงชาวสเปน เธอได้รับเสียงวิจารณ์ทางบวกเมื่อครั้งยังเป็นนักแสดงวัยรุ่นจากผลงานแสดงเรื่อง Jamón, Jamón, La Niña de tus ojos และ Belle époque เธอแสดงในหนังอเมริกันหลายเรื่องอย่างเช่น Blow, Vanilla Sky, และ Bandidas
ครูซเคยได้รับรางวัลโกยา 3 รางวัล, รางวัลยูโรเปียนฟิล์ม 2 รางวัล, รางวัลปาล์มทองคำสาขานักแสดงยอดเยี่ยม และรางวัลแบฟตาใน ค.ศ. 2009 เธอยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ในสาขานักแสดงหญิงสมทบยอดเยี่ยมในภาพยนตร์ของวูดดี อัลเลน เรื่อง Vicky Cristina Barcelona ซึ่งเธอเคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงในสาขานักแสดงหญิงยอดเยี่ยมมาแล้วใน ค.ศ. 2006 และเธอได้รับรางวัลแบฟตาสาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม
ด้านชีวิตส่วนตัว เธอสมรสกับนักแสดงฆาบิเอร์ บาร์เดม ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2010 ที่บาฮามาส และมีบุตรด้วยกัน 2 คน คือ เลโอ เอนซินัส กรุซ (เกิด 22 มกราคม 2011) และลูนา เอนซินัส กรุซ (เกิด 22 กรกฎาคม 2013)
==ผลงานด้านการแสดง==
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
นักแสดงสเปน
นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
พระเจ้าชังซูแห่งโคกูรยอ

พระเจ้าชังซู (ค.ศ. 394-491) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 20 แห่งอาณาจักรโกคูรยอ เหนือสุดของ สามราชอาณาจักรเกาหลี พระองค์ประสูติในปี ค.ศ. 394 เป็นโอรสองค์โตของ พระเจ้าควังแกโทมหาราช พระองค์เป็นเจ้าชายรัชทายาทในปี ค.ศ. 408 และเมื่อพระราชบิดาเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 413 พระองค์ขึ้นครองสิริราชสมบัติเมื่อพระชนมายุ 19 พรรษา
== อ้างอิง ==
ราชวงศ์โคกูรยอ
มหาราช
ชังซู
สลัมด็อก มิลเลียนแนร์ คำตอบสุดท้าย...อยู่ที่หัวใจ

สลัมด็อก มิลเลียนแนร์ คำตอบสุดท้าย...อยู่ที่หัวใจ (Slumdog Millionaire) เป็นภาพยนตร์อังกฤษในปี 2008 กำกับโดย แดนนี บอยล์ กำกับร่วมโดยเลิฟลีน แทนแดน และเขียนบทโดยไซมอน โบฟอย ดัดแปลงจากวรรณกรรม Q & A (2005) ของนักเขียนอินเดีย Vikas Swarup ภาพยนตร์ถ่ายทำที่อินเดีย เป็นเรื่องราวของชายหนุ่มในสลัมเมืองมุมไบ ที่แข่งขันในฮูวอนส์ทูบีอะมิลเลียนแนร์?ของอินเดีย
วรรณกรรม Q & A ต้นฉบับ ได้รับการแปลเป็นภาษาไทยโดย สุทัศน์ นิ่มสกุลรัตน์ ตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2549 ในชื่อ "เกมชีวิตพิชิต 1,000 ล้าน" 
== รางวัลที่ได้รับ ==
รางวัลออสการ์
* สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
* สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
* สาขาบทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม
* สาขาถ่ายภาพยอดเยี่ยม
* สาขาลำดับภาพยอดเยี่ยม
* สาขาบันทึกเสียงยอดเยี่ยม
* สาขาดนตรีประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
* สาขาเพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2551
ภาพยนตร์อังกฤษ
ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
ภาพยนตร์โดยวอร์เนอร์บราเธอร์ส
ภาพยนตร์ที่กำกับโดย แดนนี บอยล์
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศอินเดีย