pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
นวร์ก (รัฐนิวเจอร์ซีย์)

นวร์ก หรือ นิวอาร์ก (Newark,  , ) เป็นนครที่มีประชากรมากที่สุดในรัฐนิวเจอร์ซีย์และเป็นเมืองหลักของเทศมณฑลเอสเซกซ์  จากสำมะโนสหรัฐ ค.ศ. 2020 นครนี้มีประชากร 311,549 คน ซึ่งเพิ่มขึ้นจาก 277,140 คนในสำมะโน ค.ศ. 2010 และเพิ่มขึ้นจาก 273,546 คนในสำมะโน ค.ศ. 2000
นวร์กตั้งอยู่ 13 กิโลเมตร ทางทิศตะวันตกของเกาะแมนฮัตตัน ติดกับมหาสมุทรแอตแลนติก บริเวณอ่าวนวร์ก นวร์กเป็นเมืองท่าที่ำคัญ ท่าเรือนวร์กเป็นท่าเรือเปลี่ยนถ่ายตู้สินค้าที่สำคัญสำหรับท่าเรือนิวยอร์กและท่าเรือนิวเจอร์ซี ทั้งยังเป็นที่ตั้งของท่าอากาศยานนานาชาตินวร์กลิเบอร์ตี้ ซึ่งเป็นท่าอากาศยานสำคัญในเขตเมืองนิวยอร์ก ทั้งยังเป็นที่ตั้งสำนักงานใหญ่ของพรูเด็นเชียล ไฟแนนเชียล
==ภูมิอากาศ==
== ประชากร ==
นวร์กมีประชากรใน ค.ศ. 2020 ที่ 311,549 คน ทำให้เป็นเทศบาลที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 66 ของสหรัฐ หลังเคยอยู่ในอันดับที่ 67 ใน ค.ศ. 2010 และอันดับที่ 63 ใน ค.ศ. 2000
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Greater Newark Convention & Visitor Bureau
น
เรเชล บิลสัน

เรเชล ซาราห์ บิลสัน (Rachel Sarah Bilson) เกิดเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 1981 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน บิลสันเติบโตในครอบครัวนักธุรกิจแคลิฟอร์เนีย เธอมีผลงานเปิดตัวทางโทรทัศน์ในปี 2003 และเป็นที่รู้จักจากการรับบทเป็น ซัมเมอร์ โรเบิตส์ ในดราม่าเวลาไพรม์ไทม์ เรื่อง The O.C. บิลสันแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกในปี 2006 เรื่อง The Last Kiss และแสดงในภาพยนตร์แอ็กชัน/ไซไฟ ในปี 2008 เรื่อง Jumper
== อ้างอิง ==
นักแสดงอเมริกัน
บุคคลจากลอสแอนเจลิส
ซัมเมอร์ไทม์กอน

ซัมเมอร์ไทม์กอน (SUMMER TIME GONE) เป็นซิงเกิลที่ 34 ของมาอิ คุรากิ ออกจำหน่ายวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2553 เพลงดังกล่าวจะนำไปประกอบในอนิเมะยอดนักสืบจิ๋วโคนัน นอกจากนี้ยังนำไปใช้ในโฆษณาเครื่องสำอางเอสปริกพรีเชียสของโคเซะ (KOSE ESPRIQUE PRECIOUS) อีกด้วย
==ข้อมูลเพลง==
ซัมเมอร์ไทม์กอน เป็นซิงเกิลลำดับที่ 34 ของไม คุรากิ ซึ่งมีการประกาศทางเว็บไซต์เมื่อกลางเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2553 โดยเพลงหลักคือซัมเมอร์ไทม์กอนจะนำไปใช้ประกอบรายการโทรทัศน์สองรายการ โดยลำดับแรกจะใช้เป็นเพลงเปิดอนิเมะยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ลำดับที่ 29 โดยเริ่มเปลี่ยนเพลงในการออกอากาศรีมาสเตอร์ของยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ตอนหน้าร้อนอันตรายของโซโนโกะ (ตอนจบ) ในวันที่ 7 สิงหาคม และจะเริ่มใช้เต็มรูปแบบ กล่าวคือมีภาพเปิดเรื่องพร้อมกับเพลงใหม่ ตั้งแต่ตอนที่ 583 ซึ่งออกอากาศวันที่ 14 สิงหาคม นับเป็นผลงานชิ้นที่ 11 ของเธอกับอนิเมะเรื่องนี้ นอกจากนี้ซัมเมอร์ไทม์กอนยังได้นำไปใช้ในโฆษณาเครื่องสำอางเอสปริกพรีเชียสของโคเซะอีกด้วย นับเป็นผลงานลำดับที่ 3 ที่ใช้กับโฆษณาโคเซะซึ่งเธอนำแสดงประกอบโฆษณาทุกครั้งนอกจากนี้ยังเป็นเพลงประกอบในรายการMusic Focusตลอดเดือนสิงหาคม PV ของซิงเกิ้ลนี้มีภาพจากโฆษณาเครื่องสำอางเอสปริกพรีเชียสของโคเซะ มาอีกด้วย 
ซิงเกิลนี้ออกจำหน่ายในวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2553 ในสามรูปแบบ ได้แก่ รูปแบบซีดีและดีวีดี ในรหัสซีดี VNCM-6017 รูปแบบซีดีหนึ่งแผ่นคู่กับการ์ดโคนัน ในรหัสซีดี VNCM-6018 และรูปแบบแฟนคลับและ Musing ที่มีข้อความและลายเซ็นจากไม คุรากิ ในรหัสซีดี VNCF-6018ซิงเกิ้ลนี้ขึ้นสู่อันดับ 1 ของโอริคอนซาร์ตประจำวันและอันดับที่ 4 ประจำสัปดาห์ เปิดตัวด้วยยอดขาย 25,332 ชุด อยู่ในโอริคอนซาร์ด 8 สัปดาห์ ยอดขายรวม 33,378 ชุด เป็นซิงเกิ้ลลำดับที่ 201 ของปี 2010
==รายชื่อเพลง==
ซัมเมอร์ไทม์กอน (SUMMER TIME GONE)(4:17)
คำร้องโดยไม คุรากิ ทำนองโดยไอกะ โอโนะ เรียบเรียงโดยทาเคชิ ฮายามะ
(คอรัสโดยชินอิจิโระ โอตะ จาก doa, ไอกะ โอโนะ และไม คุรากิ) 
เอนีแวร์ (Anywhere) (5:03)
คำร้องโดยไม คุรากิ (ภาษาอังกฤษโดยจอน คาริน) ทำนองและเรียบเรียงโดยเพอร์รี กีเยอร์และจอน คาริน 
ซัมเมอร์ไทม์กอน -Instrumental; ฉบับดนตรี-
==การนำไปใช้==
เพลงเปิดที่ 29 ของอนิเมะยอดนักสืบจิ๋วโคนัน (#1)
โฆษณาเครื่องสำอางเอสปริกพรีเชียสของโคเซะ (#1)
เพลงประกอบรายการMusic Focusตลอดเดือนสิงหาคม(#1)
อัลบั้ม ฟิวเจอร์ คิส (FUTURE KISS) (#1,#2)
==อ้างอิง==
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2552
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2553
เพลงของมาอิ คูรากิ
เพลงประกอบอนิเมะยอดนักสืบจิ๋วโคนัน
วารีกุญชร

วารีกุญชร เป็นสัตว์ในป่าหิมพานต์ มีรูปร่างเป็นช้าง เท้าครบทั้ง 4 เท้า แต่มีหางเป็นปลา(ส่วนชนิดที่มีเท้าเพียง  2 เท้าหน้า ลำตัวและหางเป็นปลาทั้งหมด เรียกว่า กุญชรวารี)  อาศัยอยู่ในทะเลสีทันดร สามารถว่ายน้ำและดำน้ำได้ดี ประวัติของวารีกุญชรไม่มีที่มาอย่างแน่ชัด จิตรกรรมฝาผนังของวารีกุญชรมักเขียนบนฝาผนังของโบสถ์ตามวัดต่าง ๆ เช่น วัดช่องนนทรี หรือวัดคงคาราม เป็นต้น
==การปรากฏเป็นข่าว==
เรื่องราวของช้างน้ำ หรือ วารีกุญชร ได้ตกเป็นข่าวครึกโครมตามหน้าหนังสือพิมพ์ของไทยครั้งแรก เมื่อกลางปี พ.ศ. 2539 หลังจากการตกเป็นข่าวของมักกะลีผล หรือ นารีผล ว่ามีผู้ได้ซากของช้างน้ำมาจากชาวกะเหรี่ยงที่ป่าชายแดนไทย-พม่า โดยซากของช้างน้ำนี้ เป็นสิ่งที่มีลักษณะคล้ายช้าง แต่มีขนาดเล็กจิ๋วจนสามารถวางบนฝ่ามือได้  เมื่อนำไปเอ็กซ์เรย์แล้ว พบว่าภายในมีโครงกระดูกต่าง ๆ เหมือนช้างจริงไม่มีผิด ซึ่งในเรื่องนี้ก็ได้มีหลายบุคคลออกมายืนยันว่า ช้างน้ำเป็นสัตว์ที่มีอยู่จริง เช่น พระภิกษุชาวไทยรูปหนึ่งอ้างว่าขณะที่ไปธุดงค์ปักกลดในป่าของเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวร อำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี  ในคืนก่อนวันเข้าพรรษา 1 วัน ได้เจอกับสัตว์ขนาดเล็กฝูงหนึ่งกำลังเล่นน้ำอยู่ เมื่อเข้าไปดูใกล้ ๆ พบว่าเป็นช้างขนาดเล็ก ขนาดไม่เกินกล่องไม้ขีด โดยเป็นสัตว์ในตำนานของชาวกะเหรี่ยง ที่เชื่อว่า ช้างน้ำเป็นสัตว์วิเศษที่สัตว์ใหญ่ยังหวาดกลัว หากผู้ใดได้ครอบครองซากช้างน้ำแล้ว เมื่อเข้าไปในป่าแล้วจะปลอดภัย สัตว์ป่าดุร้ายจะไม่มีมาคุกคาม
จนกระทั่งในต้นปี พ.ศ. 2552 ช้างน้ำก็กลับมาเป็นข่าวอีกครั้ง เมื่อผู้ใหญ่บ้านที่อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก ได้เปิดเผยว่ามีทหารกะเหรี่ยงพุทธนำซากช้างน้ำมาขาย โดยเชื่อว่าหากนำมาขายที่ฝั่งไทยแล้ว จะมีราคาสูงถึง 3-5 ล้านบาท ผู้ที่ซื้อส่วนใหญ่ซื้อมาเก็บไว้เป็นสิริมงคล รวมทั้งได้มีพระภิกษุชาวกะเหรี่ยงรูปหนึ่งในฝั่งพม่า ตรงข้าม อำเภอแม่สอด  อ้างว่าได้มีชาวบ้านนำช้างน้ำมามอบให้ 1 เชือก ซึ่งเพิ่งเสียชีวิตได้เพียงไม่กี่วัน โดยชาวบ้านคนดังกล่าวไปพบช้างน้ำที่บริเวณหนองน้ำในหมู่บ้านโกเซนา จังหวัดผะอัง ในรัฐกะเหรี่ยง ขณะไปหาอาหารและปลาในป่าลึกในเมืองและได้พบช้างน้ำที่ริมหนองน้ำจึงเก็บมาบ้านและได้เสียชีวิตในเวลาต่อมาชาวบ้านคนดังกล่าวได้มาพบตนเองขณะออกธุดงค์ในป่าลึกจึงได้นำมามอบให้เพื่อเป็นสิริมงคล เพราะช้างน้ำถือว่าเป็นสัตว์ชนิดเดียวที่พบแห่งเดียวในโลก คือที่ รัฐกะเหรี่ยง  และพระภิกษุรูปนี้ยังได้ยืนยันว่า ช้างน้ำมีจริงเพราะตนเองเคยพบช้างน้ำมาแล้ว 2 ครั้ง โดยครั้งล่าสุดคือก่อนปี พ.ศ. 2550 โดยพบเป็นซากขาย ที่ชายแดนจังหวัดเมียวดี
อย่างไรก็ตามในวันที่ 2 กันยายน ปีเดียวกันนี้ นายวราวุธ สุธีธร ผู้อำนวยการสำนักวิจัยซากดึกดำบรรพ์และพิพิธภัณฑ์ธรณีวิทยา กรมทรัพยากรธรณี ได้กล่าวว่า ถึงกรณีชาวบ้าน ตำบลวาเล่ย์ อำเภอพบพระ จังหวัดตาก พบสัตว์ประหลาดรูปร่างคล้ายช้างขนาดเล็กว่า แต่เมื่อพิจารณาดูภาพฟิล์มเอ็กซเรย์ พบว่าโครงร่างโดยรวมมีลักษณะเหมือนสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมจำพวกกัดแทะที่เรียกว่า โรเดนท์  เช่น หนู กระรอก หรือบีเวอร์ โดยเฉพาะส่วนหัว บริเวณกรามล่าง ใต้งา จะเห็นชัดเจนเลยว่าฟันมีลักษณะเป็นซี่ มีฟันหน้าที่ยื่นยาวออกไป รวมถึงโครงกระดูกส่วนอื่นนั้นก็มีลักษณะแตกต่างจากของช้างโดยสิ้นเชิง คาดว่าน่าจะเป็นซากสัตว์จำพวกหนูแล้วไปต่อเติมงวงและเสียบงาเข้าไปภายหลัง ส่วน รองศาสตราจารย์สมโภชน์ ศรีโกสามาตร ภาควิชาชีววิทยา คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล กล่าวว่า อาจเป็นสัตว์จำพวกหนูผี  เนื่องจากตรงที่ฟันมีลักษณะเป็นซี่แหลมยื่นออกมา และที่บริเวณขาและเท้ามีลักษณะยาว เห็นนิ้วเท้าเป็นซี่ 4-5 นิ้ว และมีเล็บ
==ดูเพิ่ม==
สัตว์หิมพานต์
มักกะลีผล
==อ้างอิง==
สัตว์ประหลาด
สัตว์ในนิยาย
ข่าวลือ
สัตว์ในวรรณคดีไทย
ทอสกา

redirectตอสกา
พระเมธังกรพุทธเจ้า

พระเมธังกรพุทธเจ้า เป็นพระพุทธเจ้าองค์ที่ ๒ ในสารมณฑกัปของเมื่อ 4 อสงไขยกับแสนกัปที่แล้ว
==ข้อมูลส่วนพระองค์ ==
ฉายา ผู้มียศใหญ่
บำเพ็ญบารมี 16 อสงไขยแสนกัป
วรรณะ กษัตริย์
พระราชบิดาและพระราชมารดา พระเจ้าสุเมธและพระนางยโสธรา
พระนคร เมขละ
ใช้ชีวิตฆราวาส ๘,๐๐๐ ปี
ยานพหานะที่ใช้ออกผนวช ไม่ระบุ
บำเพ็ญเพียร ครึ่งเดือน (ประมาณ ๑๕ วัน)
ต้นไม้ตรัสรู้ ต้นทองกวาว (กิงสุกะ)
อายุขัย ๙๐,๐๐๐ ปีมากกว่าพระโคตมพุทธเจ้า(พระพุทธเจ้าองค์ปัจจุบัน) ๘๙,๙๒๐ ปี
พระวรกาย ๑๘ ศอก
==อ้างอิง==
==ดูเพิ่ม==
พระพุทธเจ้า
พระพุทธเจ้าในอดีต
พระพุทธเจ้าในอดีต
แดเนียล เฮนนีย์

แดเนียล ฟิลลิป เฮนนีย์ (Daniel Phillip Henney) เกิดเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1979 เป็นนักแสดงชาวเกาหลี-อเมริกัน และเป็นนายแบบ เขาเกิดที่คาร์สันซิตี รัฐมิชิแกน แม่ของเขาเป็นชาวเกาหลี-อเมริกัน ส่วนพ่อของเขาเป็นชาวอเมริกันเชื้อสายอังกฤษ เฮนนีย์เริ่มทำงานเป็นนายแบบในสหรัฐอเมริกาในปี 2001 และทำงานในฝรั่งเศส อิตาลี ฮ่องกง ไต้หวัน ขณะที่เขายังเรียนอยู่ที่วิทยาลัย หลังจากนั้นปรากฏตัวครั้งแรกในเกาหลีใต้กับโฆษณาเครื่องสำอาง
เฮนนีย์แสดงละครเกาหลีใต้ เรื่อง My Name is Kim Sam Soon  จากนั้นเขาเริ่มปรับตัวด้านภาษาได้จึงเริ่มมีผลงานในรายการวาไรตี้โชว์อย่างเช่น Family Outing 
ในปี 2009 เขาแสดงในภาพยนตร์ฮอลลีวูดเรื่องแรกคือ  Wolverine ในปีเดียวกันเขาแสดงในละครโทรทัศน์ทางช่องซีบีเอสที่ชื่อ "Three Rivers"
== ขนาดร่างกาย ==
สูง 188cm,
น้ำหนัก : 73kg,
Otype เลือด,
สำนักงาน Apple Of The Eye (2013,03,03)
== ผลงานการแสดง ==
=== ซีรีส์ ===
 Los Angeles as undercover NCIS agent Paul Angelo; Season 5, Episode 21 (CBS, 2014)
Revolution as Peter Garner; Season 2, Episodes 13, 14, and 15 (NBC, 2014)
Hawaii Five-0 as Michael Noshimuri (CBS, 2012)
 Plan B as Kai (KBS2, 2010)
Three Rivers as David Lee (CBS, 2009)
Spring Waltz as Philip (KBS2, 2006)
Hello Franceska as Elizabeth's first love, Episodes 47 and 48 (MBC, 2005)
My Lovely Sam Soon as Dr. Henry Kim (MBC, 2005)
=== ภาพยนตร์ ===
Big Hero 6 as Tadashi Hamada, พากย์ (2014)
 Undercover Operation as Ryan (2013)
One Night Surprise as Bill (2013)
The Last Stand as Agent Phil Hayes (2013)
Shanghai Calling as Sam (2012)
Papa as music producer cameo (2012)
 Wolverine as Agent Zero (Hollywood debut, 2009)
My Father as James Parker (2007)
Seducing Mr. Perfect as Robin Heiden (2006)
== อ้างอิง ==
นักแสดงเกาหลีใต้
นักแสดงอเมริกัน
ชาวอเมริกันเชื้อสายเกาหลี
ชาวอเมริกันเชื้อสายอังกฤษ
ชาวอเมริกันเชื้อสายไอริช
บุคคลจากรัฐมิชิแกน
ผู้ได้รับรางวัลบลูดรากอนฟิล์ม สาขานักแสดงชายหน้าใหม่ยอดเยี่ยม
เฮโรสตราตัส

เฮโรสตราตัส (Ἡρόστρατος) เป็นชายหนุ่มผู้ซึ่งวางเพลิงเทวสถานอาร์ทีมิสที่เอฟาซัส ซึ่งเป็นหนึ่งในเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลกยุคโบราณ (ปัจจุบันอยู่ทางตะวันตกของประเทศตุรกี) โดยมีจุดประสงค์เพื่อสร้างชื่อเสียงให้แก่ตนเองเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม 356 ปีก่อนคริสตกาล
แทนที่เขาจะพยายามหลีกเลี่ยงความรับผิดชอบต่อการกระทำของเขา เขากลับกล่าวอ้างด้วยความภูมิใจในความพยายามที่ได้จารึกชื่อของตนไว้ในประวัติศาสตร์ตลอดกาล เพื่อห้ามผู้แสวงหาชื่อเสียงที่มีความคิดคล้ายกัน ทางการเอฟาซัสจึงไม่เพียงแต่ประหารชีวิตเขาเท่านั้น แต่ยังได้ปฏิเสธที่จะกล่าวถึงชื่อของเขาภายใต้โทษประหารชีวิต หากแต่การกระทำดังกล่าวไม่อาจป้องกันเฮโรสตราตัสจากเป้าหมายของเขา เมื่อนักประวัติศาสตร์ยุคโบราณชื่อธีโอปอมปัส (Theopompus) ได้บันทึกเหตุการณ์และผู้กระทำผิดไว้ในหนังสือเฮลเลนนิกา (Hellenica)
ในเวลาต่อมา ชื่อของเขามักถูกใช้แทนผู้ที่ก่ออาชญากรรมเพื่อสร้างชื่อเสียงแก่ตนเอง
== อ้างอิง ==
Borowitz, Albert. Terrorism for Self-glorification: The Herostratos Syndrome. Ohio: Kent State University Press, 2005.
Smith, William, ed. (1870) Dictionary of Greek and Roman Antiquities, V. 2, p. 439.   Scanned image, not text-searchable.
บุคคลที่เกิดในศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสตกาล
การลบประวัติศาสตร์
การทำลายทรัพย์สิน
ต้นไม้แบบทอดข้ามน้อยสุด

ต้นไม้แผ่ทั่วที่น้อยที่สุด คือ การเชื่อมต่อโหนดทุก ๆ โหนดในกราฟไม่มีทิศทางเข้าหากัน โดยแต่ละแขนของกราฟมีน้ำหนัก และเป้าหมายคือเชื่อมต่อด้วยน้ำหนักรวมน้อยที่สุด
ทฤษฎีกราฟ
ปัญหาฟังก์ชันพหุนาม
ต้นไม้ทอดข้าม
การเรียงลำดับแบบเลือก

ในสาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์ การเรียงลำดับแบบเลือก (selection sort) เป็นขั้นตอนวิธีการเรียงลำดับอย่างง่ายโดยใช้วิธีการเปรียบเทียบ ทำงานโดยการหาค่าเหมาะสมที่สุด (ค่ามากสุดหรือน้อยสุด) ที่อยู่ในรายการส่วนที่ยังไม่เรียงและนำค่าเหมาะที่สุดนั้นมาต่อท้ายของส่วนที่เรียงแล้ว ก็จะทำให้ส่วนที่เรียงแล้วมีขนาดใหญ่ขึ้นทีละหนึ่งในแต่ละรอบการทำงาน ทำเช่นนี้จนไม่มีส่วนที่ยังไม่เรียงก็เสร็จ แต่ด้วยประสิทธิภาพเมื่อเกิดกรณีทั่วไปที่ O(n2) ทำให้ไม่เหมาะที่จะใช้ในกรณีที่มีข้อมูลในรายการเป็นจำนวนมาก แต่ถ้าหากปรับปรุงการหาค่าเหมาะสมที่สุดในรายการด้วยแถวคอยลำดับความสำคัญที่ทำให้เกิดผลด้วยโครงสร้างข้อมูลแบบฮีปทวิภาคจะเรียกว่าการเรียงลำดับแบบฮีป ซึ่งมีประสิทธิภาพดีกว่าที่ O(n log n)
== การวิเคราะห์ ==
=== ประสิทธิภาพ ===
การเรียงลำดับแบบเลือกไม่เพียงง่ายต่อการเข้าใจแล้ว ก็ง่ายต่อการวิเคราะห์ด้วยเพราะว่าข้อมูลที่อยู่ในรายการนั้นแทบไม่มีผลต่อการทำงานของการเรียงลำดับแบบเลือกเลย เริ่มด้วยส่วนของการเลือกค่าที่เหมาะสมที่สุด (มากสุดหรือน้อยสุด) จากข้อมูลส่วนที่ยังไม่เรียงนั้นหากในส่วนนี้มีข้อมูลอยู่ n ตัว ก็จะเปรียบเทียบอย่างน้อย n-1 ครั้ง เมื่อได้ค่าเหมาะสมที่สุดแล้วก็สลับกับตัวแรกของส่วนที่ยังไม่เรียง แล้วลดขนาดของส่วนที่ยังไม่เรียงลงหนึ่ง แล้วก็หาค่าเหมาะสมที่สุดใหม่อีกครั้ง และแน่นอนส่วนที่ยังไม่เรียงก็จะเหลือข้อมูล n-1 ตัว (ก็ต้องเปรียบเทียบ n-2 ครั้ง) ทำเช่นนั้นไปเรื่อยๆ ดังนั้นจำนวนการเปรียบเทียบทั้งหมดเท่ากับ (n-1) + (n-2) + ... + 2 + 1 = n(n-1)/2 \in \theta (n^2)
=== ตัวอย่างทีละขั้นตอน ===
การเรียงลำดับข้อมูลในรายการดังนี้ 33 2 12 44 7 14 29 ด้วยขั้นตอนวิธีแบบเลือก เริ่มต้นถือว่าทุกตัวในรายการยังไม่เรียง
ครั้งที่ 1 หาตัวที่มีค่าน้อยที่สุดในรายการส่วนที่ยังไม่เรียงนั่นคือ 11 สลับกับตัวแรกของข้อมูลที่ยังไม่เรียงนั่นคือ 2”
(64 25 12 22 11) \to (11 25 12 22 64)
ครั้งที่ 2 หาตัวที่มีค่าน้อยที่สุดนั่นคือ 12 สลับกับตัวแรกนั่นคือ 25
(11 25 12 22 64) \to (11 12 25 22 64)
ครั้งที่ 3 หาตัวที่มีค่าน้อยที่สุดนั่นคือ 22 สลับกับตัวแรกนั่นคือ 25
(11 12 25 22 64) \to (11 12 22 25 64) 
เรียงเสร็จเรียบร้อย
== การนำมาใช้งาน ==
=== ตัวอย่างรหัสเทียม ===
begin selectionSort ( A คือ แถวลำดับที่จะถูกเรียง )
for i = 0 to ขนาดของ(A) - 1
ให้ตำแหน่งของค่าน้อยสุด คือ i
for j = i+1 to ขนาดของ(A) - 1
if A[j] 
== อ้างอิง ==
ขั้นตอนวิธีการเรียงลำดับ
การเรียงแบบเปรียบเทียบ
เกรเกอรี ฟัน เดอร์วีล

เกรเกอรี เคิร์ตลีย์ ฟัน เดอร์วีล (Gregory Kurtley van der Wiel)  เกิดเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1988 ที่กรุงอัมสเตอร์ดัม เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวดัตช์ เขาเป็นแบ็กขวารุกที่มีความว่องไวในการวิ่งลงไปตำแหน่งข้าง ในปี 2010 ฟัน เดอร์วีลได้รับรางวัลโยฮัน ไกรฟฟ์ สาขานักเตะดาวรุ่ง ในเนเธอร์แลนด์ เขาเล่นให้ทีมชาติเนเธอร์แลนด์ครั้งแรกในเดือนกุมภาพันธ์ 2009 และมีส่วนร่วมในทีมเนเธอร์แลนด์ที่ได้เหรียญเงินในฟุตบอลโลก 2010 ที่แอฟริกาใต้
พ่อของเขาที่มีเชื้อสายดัตช์มาจากเกาะกือราเซา ขณะที่แม่ของเขามีเชื้อสายดัตช์
== อ้างอิง ==
นักฟุตบอลชาวดัตช์
ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2010
นักฟุตบอลทีมชาติเนเธอร์แลนด์
ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012
ผู้เล่นอาเอฟเซ อายักซ์
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง
ผู้เล่นในลีกเอิง
ผู้เล่นในซือเปร์ลีก
ผู้เล่นในเอเรอดีวีซี
นักกีฬาจากอัมสเตอร์ดัม
กองหลังฟุตบอล
อัลแบร์ท เบียร์ชตัท

อัลแบร์ท เบียร์ชตัท (Albert Bierstadt; 8 มกราคม ค.ศ. 1848 – 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1902) ผู้เป็นจิตรกรอเมริกันเชื้อสายเยอรมันที่เกิดในประเทศเยอรมนี เป็นจิตรกรของสกุลศิลปะลุ่มแม่น้ำฮัดสันซึ่งเป็นขบวนการทางจิตรกรรมอันสำคัญขบวนการหนึ่งของประวัติศาสตร์การเขียนภาพในสหรัฐที่รุ่งเรืองอยู่ราวระหว่างกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 จุดเด่นของงานเขียนของโคลในรูปแบบการเขียนแบบลุ่มแม่น้ำฮัดสันและงานของตนเองอยู่ที่ความเป็นสัจจะและรายละเอียดของภูมิทัศน์และป่าเขาของสหรัฐตามแนวเขียนแบบศิลปะจินตนิยมและศิลปะธรรมชาตินิยม ในบรรยากาศที่แทบจะมีแสงเรืองรอง ซึ่งบางครั้งทำให้ได้ชื่อว่า "ศิลปะเรืองแสงแบบอเมริกัน" (Luminism American style) นอกจากนั้นแล้วอัลแบร์ท เบียร์ชตัท และทอมัส โมแรน ก็ยังจัดอยู่ในกลุ่มสกุลศิลปะเทือกเขาร็อคคีด้วย
เบียร์ชตัทเป็นจิตรกรผู้มีความเชี่ยวชาญในการเขียนภาพภูมิทัศน์ของอเมริกาตะวันตกอันงดงาม ที่ได้มาจากการร่วมเดินทางไปกับผู้ทำการขยายดินแดนไปยังตะวันตกหลายครั้ง แม้ว่าจะไม่ได้เป็นจิตรกรคนแรกที่ทำการบันทึกทิวทัศน์ดังกล่าวแต่เบียร์ชตัทเป็นจิตรกรชั้นนำคนสำคัญคนหนึ่งในการเขียนภาพของหัวข้อที่ว่าตลอดมาจนปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19
==ระเบียงภาพ==
ไฟล์:Gosnold at Cuttyhunk.jpg|Gosnold at Cuttyhunkราว ค.ศ. 1858 พิพิธภัณฑ์วาฬนิวเบดฟอร์ดนิวเบดฟอร์ด, แมสซาชูเซตส์
ไฟล์:Albert Bierstadt - The Marina Piccola, Capri.jpg|The Marina Piccdola, Capriราว ค.ศ. 1859หอศิลป์แอลไบรท์-น็อกซ์บัฟฟาโล, นิวยอร์ก
ไฟล์:Albert Bierstadt - The Rocky Mountains, Lander's Peak.jpg|The Rocky Mountains: Lander's Peakค.ศ. 1863พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิทันนครนิวยอร์ก
ไฟล์:Bierstadt - Among the Sierra Nevada Mountains - 1868.jpg|Among the Sierra Nevada Mountains, Californiaค.ศ. 1868พิพิธภัณฑ์สมิธโซเนียนศิลปะอเมริกันวอชิงตัน ดี.ซี.
ไฟล์:Albert Bierstadt 001.jpg|Lake Tahoeค.ศ. 1868), พิพิธภัณฑ์ศิลปะฟอกก์เคมบริดจ์, แมสซาชูเซตส์)
ไฟล์:AlbertBierstadt-San Francisco Bay.jpg|San Francisco Bayค.ศ. ค.ศ. 1871-1873พิพิธภัณฑ์สมิธโซเนียนศิลปะอเมริกันวอชิงตัน ดี.ซี.
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม  ==
จิตรกรรมภูมิทัศน์
ศิลปะจินตนิยม
ทัศนศิลป์ของสหรัฐ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
White Mountain paintings by Albert Bierstadt 
Museum of Nebraska Art MONA Moment
Gallery of Bierstadt's Paintings 
The Winterthur Library Overview of an archival collection on Albert Bierstadt.
Albert Bierstadt Paintings Gallery 345 images online
The R.W. Norton Art Gallery: Albert Bierstadt's Biography 
Albert Bierstadt Monograph
ชาวอเมริกันเชื้อสายเยอรมัน
จิตรกรชาวเยอรมัน
จิตรกรชาวอเมริกัน
จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 19
จิตรกรสกุลศิลปะลุ่มแม่น้ำฮัดสัน
จิตรกรจินตนิยม
จิตรกรภูมิทัศน์
บุคคลจากโซลิงเงิน
ทางรถไฟสายเหนือ

ทางรถไฟสายเหนือ หรือ ทางรถไฟสายชุมทางบ้านภาชี–เชียงใหม่ เป็นเส้นทางรถไฟสายหนึ่งในประเทศไทย แยกออกจากทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือที่สถานีรถไฟชุมทางบ้านภาชี ผ่านหลายจังหวัดในภาคกลางและภาคเหนือ และสิ้นสุดปลายทางที่สถานีรถไฟเชียงใหม่ รวมระยะทาง 751 กิโลเมตร (นับตั้งแต่สถานีรถไฟกรุงเทพ) และที่สถานีรถไฟชุมทางบ้านดารา จังหวัดอุตรดิตถ์ จะมีทางแยกไปยังสถานีรถไฟสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย รวมระยะทาง 457 กิโลเมตร (นับตั้งแต่สถานีรถไฟกรุงเทพ)
== ประวัติทางรถไฟสายเหนือ ==
=== รถไฟทางคู่ ===
เนื่องจากมีขบวนรถไฟสายเหนือและสายตะวันออกเฉียงเหนือจำนวนมาก ทำให้รถไฟหลายขบวนต้องหลีกกัน ก่อให้เกิดความล่าช้า กรมรถไฟหลวงจึงสร้างทางรถไฟใหม่ข้าง ๆ ทางเดิม และเปิดเดินรถไฟทางคู่ได้เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2485
== พื้นที่ที่เส้นทางผ่าน ==
== สถานที่สำคัญ ==
=== สถานีรถไฟ ===
=== สะพาน ===
อ้างอิง: 
สะพานปรมินทร์ ความยาว 262.36 เมตร
สะพานคอมโพสิต ความยาว 90 เมตร
สะพานสามหอ ความยาว 120 เมตร
สะพานสองหอ ความยาว 120 เมตร
สะพานทาชมภู (สะพานขาว) ความยาว 80 เมตร
=== อุโมงค์ ===
== โครงการในอนาคต ==
ในอนาคต จะมีการพัฒนาทางรถไฟจากทางเดี่ยวเป็นแบบทางคู่ ซึ่งจะก่อสร้างเป็นช่วง ๆ ดังนี้
บ้านกลับ-ท่าวุ้ง-ชุมทางโคกกระเทียม เป็นทางรถไฟเส้นทางใหม่แบบยกระดับ เพื่อเลี่ยงพระปรางค์สามยอด) (อยู่ระหว่างการก่อสร้าง คาดว่าจะแล้วเสร็จ พ.ศ. 2565)
ท่าแค-ปากน้ำโพ (อยู่ระหว่างการก่อสร้าง คาดว่าจะแล้วเสร็จ พ.ศ. 2566)
ปากน้ำโพ-ชุมทางเด่นชัย (ผ่าน EIA เมื่อ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2565) 
ชุมทางเด่นชัย-เชียงใหม่ (โครงการ)
นอกจากนี้ยังมีโครงการก่อสร้างรถไฟทางคู่สายใหม่ ได้แก่
สายชุมทางเด่นชัย-เชียงราย-เชียงของ (อยู่ระหว่างการก่อสร้าง)
สายชุมทางนครสวรรค์-แม่สอด
สายชุมทางนครสวรรค์-บ้านไผ่ (เชื่อมต่อกับสายตะวันออกเฉียงเหนือ)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ระบบขนส่งมวลชนในจังหวัดปทุมธานี
เส้นทางรถไฟในประเทศไทย
เส้นทางรถไฟที่เปิดทำการในปี พ.ศ. 2444
การขนส่งในกรุงเทพมหานคร
ทางรถไฟในจังหวัดปทุมธานี
ทางรถไฟในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ทางรถไฟในจังหวัดสระบุรี
ทางรถไฟในจังหวัดลพบุรี
ทางรถไฟในจังหวัดนครสวรรค์
โครงสร้างพื้นฐานด้านการขนส่งในจังหวัดพิจิตร
โครงสร้างพื้นฐานด้านการขนส่งในจังหวัดพิษณุโลก
ทางรถไฟในจังหวัดอุตรดิตถ์
ทางรถไฟในจังหวัดแพร่
ทางรถไฟในจังหวัดลำปาง
โครงสร้างพื้นฐานด้านการขนส่งในจังหวัดลำพูน
โครงสร้างพื้นฐานด้านการขนส่งในจังหวัดเชียงใหม่
ทางรถไฟในจังหวัดสุโขทัย
แอฟริกาเหนือของอิตาลี

แอฟริกาเหนือของอิตาลี (Africa Settentrionale Italiana) เป็นพื้นที่ซึ่งรวมเอาอาณานิคมและดินแดนในความปกครองของราชอาณาจักรอิตาลีในทวีปแอฟริกาเหนือ ตั้งแต่ ค.ศ. 1912 จนถึงช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง  ประกอบด้วยดินแดนสองส่วนหลักคือตริโปลิเตเนียและไซเรไนกาตั้งแต่ ค.ศ. 1912 - 1934 หลังจากนั้นจึงรวมกันเป็นอิตาเลียนลิเบีย ผู้นำเผด็จการ มุสโสลินีเรียกดินแดนลิเบียในช่วงนั้นว่า "ชายฝั่งทั้งสี่ของอิตาลี" (Quarta Sponda)
นับตั้งแต่ ค.ศ. 1940 - 1940 อิตาลีได้พยายามพิชิตอียิปต์และตูนิเซียเพื่อขยายพื้นที่ของแอฟริกาเหนือของอิตาลี กองทัพของจอมพลเออร์วิน รอมเมลแห่งนาซีเยอรมนีได้รุกคืบในแอฟริกาเหนือจนประสบความสำเร็จในนามของอิตาลี อิตาลีจึงได้รับส่วนแบ่งสำคัญเป็นดินแดนด้านตะวันตกของอียิปต์ในปี ค.ศ. 1941 - 1942 และตูนิเซียใน ค.ศ. 1942 - 1943  ตูนิเซียได้ถูกรวมเป็นส่วนหนึ่งของชายฝั่งทั้งสี่ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1942
ดินแดนแอฟริกาเหนือของอิตาลีได้สิ้นสภาพลงทั้งหมดจากการยึดครองของฝ่ายสัมพันธมิตรในปฏิบัติการคบเพลิงเมื่อ ค.ศ. 1943 โดยที่ตูนิเซียนั้นเป็นดินแดนสุดท้ายที่อิตาลีได้ครอบครองโดยพฤตินัยตราบจนกระทั่งกองกำลังสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักรตีตูนิเซียแตกเมื่อกลางปี ค.ศ. 1943
รัฐสิ้นสภาพในทวีปแอฟริกา
รัฐสิ้นสภาพในประเทศอิตาลี
อดีตอาณานิคมของอิตาลี
อดีตอาณานิคมในทวีปแอฟริกา
สื่อดิจิทัล

สื่อดิจิทัล (ตรงกันข้ามกับสื่อแอนะล็อก) มักหมายถึงสื่ออิเล็กทรอนิกส์ซึ่งทำงานโดยใช้รหัสดิจิทัล ในปัจจุบัน การเขียนโปรแกรมตั้งอยู่บนพื้นฐานของเลขฐานสอง ในกรณีนี้ ดิจิทัล หมายถึงการแยกแยะระหว่าง "0" กับ "1" ในการแสดงข้อมูล คอมพิวเตอร์เป็นเครื่องจักรที่มักจะแปลข้อมูลดิจิทัลฐานสองแล้วจึงแสดงชั้นของเครื่องประมวลผลชั้นของข้อมูลดิจิทัลที่เหนือกว่า สื่อดิจิทัลเช่นเดียวกับสื่อเสียง วิดีโอ หรือเนื้อหาดิจิทัลอื่น ๆ สามารถถูกสร้างขึ้น อ้างอิงถึงและได้รับการแจกจ่ายผ่านทางเครื่องประมวลผลข้อมูลดิจิทัล สื่อดิจิทัลได้นำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงอย่างใหญ่หลวงเมื่อเทียบกับสื่ออนาล็อก
สื่อมวลชน
ศิลปะคอมพิวเตอร์
เทคโนโลยีสื่อ
ศิลปะร่วมสมัย
โรงเรียนคลองบ้านระกาศ

โรงเรียนคลองบ้านระกาศ เป็นสถานศึกษาขนาดเล็ก ที่เปิดสอนในระดับชั้นประถมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการประถมศึกษาแห่งชาติ กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่ที่ 134 หมู่ 7 ตำบลบ้านระกาศ อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ 20000
==ประวัติโรงเรียน==
โรงเรียนคลองบ้านระกาศ ตั้งอยู่เลขที่ 134 หมู่ที่ 7 ตำบลบ้านระกาศ อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ สร้างเมื่อ วันที่ 1 เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2483    เปิดทำการสอนเมื่อวันที่ 5 เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2483 เดิมชื่อว่าโรงเรียนประชาบาลคลองบ้านระกาศ 3 เปิดสอนครั้งแรก มีครู 1 คน มีนักเรียน 26 คน สอนตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ครูใหญ่คนแรกคือเสงี่ยม พิลาบูรณะ
โรงเรียนคลองบ้านระกาศสร้างขึ้นโดยรับบริจาคที่ดินจากฉิว แป้นเหมือน ด้วยเนื้อที่ 1 ไร่ 3 งาน 35 ตารางวา สร้างเป็นอาคารแบบศาลาคลุมดินทรงมะนิลา จากเงินบริจาคของประชาชนหมู่ 7 ตำบลบ้านระกาศ อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ ต่อมาวาด วัฒนานนท์ ได้บริจาคที่ดินเพิ่มเติม จำนวน 1 ไร่ 3 ตารางวา รวมปัจจุบันโรงเรียนคลองบ้านระกาศ มีที่ดิน 2 ไร่ 3 งาน 38 ตารางวา อาคารเรียนมีการเปลี่ยนแปลงมาตลอด จนถึงปัจจุบันโรงเรียนคลองบ้านระกาศมีอาคารเรียน 3 หลัง อาคารอเนกประสงค์ 1 หลัง บ้านพักครู 2 หลัง
วันจันทร์ที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 เวลา 18.40 น. พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี พระวรราชาทินัดดามาตุได้เสด็จไปทรงวางศิลาฤกษ์อาคารเรียนหลังใหม่
ปัจจุบันโรงเรียนเปิดสอนระดับก่อนปฐมวัย ชั้นอนุบาล 1-2 ระดับช่วงชั้นที่ 1 ป. 1-3 และช่วงชั้นที่ 2 ป. 4-6 มีผู้บริหารสถานศึกษา และผู้รักษาการในตำแหน่งรวม 20 คน โรงเรียนคลองบ้านระกาศ มีสภาพแวดล้อมเป็นชนบท ประชาชนส่วนใหญ่มีอาชีพเลี้ยงกุ้ง เลี้ยงปลาและรับจ้างในโรงงาน ฐานะทางเศรษฐกิจของคนในชุมชนอยู่ในฐานนะปานกลาง นักเรียนมีผลการเรียนแต่ละกลุ่มวิชาระดับปานกลาง โรงเรียนมีภูมิปัญญาท้องถิ่นเกี่ยวกับการเลี้ยงกุ้ง เลี้ยงปลา อาหารไทย และทอเสื่อ เอกลักษณ์ของโรงเรียนโดดเด่นเรื่องสิ่งแวดล้อม
==ระดับชั้นที่เปิดสอน==
โรงเรียนคลองบ้านระกาศ เปิดสอนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 6
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
โรงเรียนในจังหวัดสมุทรปราการ
โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2483
โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา
สิ่งก่อสร้างในอำเภอบางบ่อ
มีฮาอิล เปลตนอฟ

มีฮาอิล วาซิลเยวิช เปลตนอฟ (Михаил Васильевич Плетнёв - Mikhail Vasil'evič Pletnëv; Mikhail Vasilievich Pletnev) เป็นนักเปียโน วาทยกร และนักประพันธ์ดนตรีคลาสสิกชาวรัสเซีย
เปลตนอฟเกิดในครอบครัวนักดนตรีคลาสสิกจากเมืองอาร์กแองเจล ทางตอนเหนือของรัสเซีย บิดาเป็นนักแอคคอร์เดียน มารดาเป็นนักเปียโน เขาเริ่มเล่นดนตรีตั้งแต่เด็ก และเข้าแข่งขันได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งขันนานาชาติไชคอฟสกี้ ตั้งแต่อายุ 21 ปี เมื่อ ค.ศ. 1978
ในปี 1988 เขาได้พบกับมีฮาอิล กอร์บาชอฟ และสนิทสนมกันจนได้รับการสนับสนุนให้เป็นผู้อำนวยเพลงหลักคนแรกของวงรัสเซียนเนชั่นแนลออร์เคสตรา วงออร์เคสตราก่อตั้งใหม่ที่ได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลโซเวียต  ปัจจุบันเขาดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการฝายคีตศิลป์ 
งานบันทึกเสียงของเขา ส่วนมากเป็นผลงานของคีตกวีชาวรัสเซีย เช่น ปีเตอร์ อิลิช ไชคอฟสกี้, เซียร์เกย์ รัคมานีนอฟ, โมเดสต์ มูซอร์กสกี้, นิโคไล ริมสกี้-คอร์ซาคอฟ  เขาได้รับรางวัลแกรมมี่ในปี ค.ศ. 2005 จากการเรียบเรียงผลงานบัลเลต์เรื่องซินเดอเรลล่าของเซียร์เกย์ โปรโคเฟียฟ เป็นบทเพลงชุดสำหรับบรรเลงด้วยเปียโน 2 หลัง
== เรื่องอื้อฉาว ==
เมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 เปลตนอฟถูกตำรวจไทยจับกุมด้วยข้อหาข่มขืนกระทำชำเราเด็กชายอายุ 14 ปี ที่พัทยา เขาได้รับการประกันตัว และปฏิเสธข้อกล่าวหา  อย่างไรก็ตาม ข้อกล่าวหานั้นได้ถูกยกเลิกไปโดยเจ้าพนักงานตำรวจ ในวันที่ 28 กันยายน ปีเดียวกัน  
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Russian National Orchestra (English version)
Mikhail Pletnev unofficial website
คีตกวีชาวรัสเซีย
วาทยกร
นักเปียโนชาวรัสเซีย
นักดนตรีคลาสสิก
ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
บุคคลจากแคว้นอาร์ฮันเกลสค์
รหัสเทียม

รหัสเทียม (pseudocode) ใช้เป็นภาษากลางในการอธิบายขั้นตอนการทำงานของโปรแกรมและขั้นตอนวิธี การเขียนรหัสเทียมไม่มีหลักเกณฑ์ตายตัว สำคัญเพียงแต่เขียนให้ผู้อ่านเข้าใจ โดยปกติแล้วจะประยุกต์รูปแบบการเขียนและโครงสร้างมาจากภาษาคอมพิวเตอร์  แต่การเขียนรหัสเทียมจะเป็นลักษณะการเขียนคำอธิบายมากกว่าการเขียนเป็นคำสั่งต่าง ๆ และการเขียนรหัสเทียมนั้นมักจะไม่ใส่ใจในรายละเอียดการเขียนมากนัก เช่น อาจไม่มีขั้นตอนการประกาศตัวแปร เป้าหมายสำคัญของการเขียนรหัสเทียมคือทำลายกำแพงของภาษาลงไป การเขียนรหัสเทียมจึงไม่ใส่ใจในการเขียนไวยากรณ์ให้ถูกต้องตามหลักภาษา แต่จะเป็นไปตามใจของผู้เขียนมากกว่า
รหัสเทียมในอีกนัยหนึ่ง ก็คือ ผังงาน (flowchart) ซึ่งนำเสนอการทำงานของโปรแกรม และขั้นตอนวิธีในรูปแบบของแผนภาพ
รหัสต้นทาง