pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
อาจู

อาจู (阿朱) เป็นตัวละครในนิยายเรื่องแปดเทพอสูรมังกรฟ้า ซึ่งแต่งโดยกิมย้ง โดยตัวละครดังกล่าวมีลักษณะที่งามทั้งน้ำใจและใบหน้า มีอายุประมาณสิบแปดปี เป็นสาวใช้อยู่กับคุณชายมู่หยงฟู่ สนิทสนมกับหวังอวี่เยียนและอาเพ่ก ชอบการปลอมแปลงโฉม อีกทั้งยังปลอมแปลงได้แนบเนียนจนไม่สามารถดูออกได้เลยทีเดียว เป็นเด็กกำพร้า เนื่องจากบิดาและมารดาฝากให้ผู้อื่นรับอุปการะเลี้ยงดูแทน
อาจูเป็นบุตรสาวของต้วนเจิ้นฉุน มีน้องสาวอีกคนชื่ออาจื่อ ได้พบกับเฉียวฟงครั้งแรกที่ป่าเหง ประทับใจเฉียวฟงในความเป็นคนมีน้ำใจไม่ถือตัว และเห็นใจเฉียวฟงเมื่อรู้ว่าเฉียวฟงก็เป็นเด็กกำพร้าเช่นเดียวกับตน หลังจากนั้นยังได้รับการช่วยเหลือจากเฉียวฟงอีก ที่สุดของความประทับใจที่มีต่อเฉียวฟงคือการที่เฉียวฟงพาอาจูไปหมู่ตึกผู้กล้า เพื่อพาไปรักษากับหมอเทวดา ถึงกับเอาชีวิตตัวเองเข้าแลก ตัดขาดความสัมพันธ์กับชาวยุทธที่เคยคบหาทั่วแผ่นดิน ดังนั้นอาจูจึงมอบความรัก ความเคารพ ให้กับเฉียวฟงอย่างสุดหัวใจ
อาจูเป็นตัวละครแห่งความอาภัพยิ่งนัก ในวัยเด็กต้องพลัดพรากจากบิดามารดาไปอยู่กับคนอื่น เมื่อเติบโตขึ้นได้พบรักกับเฉียวฟง เดินทางร่วมกับเฉียวฟงได้ไม่นาน ชะตาชีวิตช่างโหดร้าย เมื่อเฉียวฟงและอาจูสืบพบฆาตกรที่ฆ่าบิดาและมารดาของเฉียวฟง นั่นก็คือต้วนเจิ้นฉุนบิดาของตนเอง ด้วยความกตัญญูต่อบิดา และความรักที่มีต่อเฉียวฟง ไม่อยากขัดความตั้งใจที่จะแก้แค้นของเฉียวฟงและยังห่วงเฉียวฟงจะมีอันตรายหากเป็นศัตรูกับประเทศต้าหลี่ จึงตัดสินใจปลอมแปลงโฉมเป็นบิดา ออกไปพบกับเฉียวฟง โดยที่เฉียวฟงไม่รู้ว่าเป็นอาจู และไม่รู้ด้วยซ้ำว่าต้วนเจิ้นฉุนเป็นบิดาของอาจู และนั่นคือการได้พบกันครั้งสุดท้ายของเฉียวฟงและอาจู
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Demi-Gods and Semi-Devils on Baidu Baike
Demi-Gods and Semi-Devils  at cnnovels.com
English translation of Demi-Gods and Semi-Devils at spcnet.tv/forums
ตัวละครในนิยายกำลังภายใน
แปดเทพอสูรมังกรฟ้า
โจวันนี ปีเอโตร เบลโลรี

จิโอวานนิ เปียโตร เบลโลริ หรือ จาน เปียโตร เบลโลริ (ภาษาอังกฤษ: Giovanni Pietro Bellori หรือ Gian Pietro Bellori) (ค.ศ. 1613 - ค.ศ. 1696) เบลโลริเป็นนักเขียนชีวประวัติของศิลปินชาวอิตาลียุคบาโรกคนสำคัญของอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 17
จิโอวานนิ เบลโลริอาจจะเป็นหลานของนักสะสมของโบราณและนักเขียนฟรานเชสโค อันเจโลนิ (Francesco Angeloni) จิโอวานนิพำนักอยูที่บ้านของอันเจโลนิในกรุงโรม นอกจากนั้นก็ยังได้รับการศึกษาด้านศิลปะจากโดเม็นนิโค แซมปิเอริ (Domenico Zampieri) เมื่อยังหนุ่มเบลโลเข้าเป็นสมาชิกของสถาบันศิลปะเซนต์ลูคแต่ศึกษาและเขียนเกี่ยวกับศิลปะคลาสสิกและศิลปะร่วมสมัย  ในปี ค.ศ. 1664 เบลโลริให้ปาฐกถาที่มีอิทธิพลที่สถาบันในหัวข้อ “อุดมคติของศิลปะ”  ในปี ค.ศ. 1672 เบลโลริก็พิมพ์บทปาฐกถานี้เป็นบทนำของหนังสือชีวประวัติของศิลปินก่อนหน้านั้นเล็กน้อยและศิลปินร่วมสมัยภายใต้ชื่อ “Le vite de’ pittori, scultori et architetti moderni” (ชีวิตของจิตรกรสมัยใหม่, ประติมากร, และสถาปนิก)
== ดูเพิ่ม ==
ศิลปะบาโรก
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2156
บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 17
นักเขียนชาวอิตาลี
บุคคลจากโรม
พระนางช็องซุน

พระนางช็องซุน  (정순왕후 김씨, 10 November 1745 – 12 January 1805) เป็นพระมเหสีของพระเจ้าย็องโจ (1724–1776) และเป็นผู้สำเร็จราชการของพระเจ้าซุนโจ (1800 - 1805) เกิดในตระกูลคิม แห่ง คยองจู
==พระราชประวัติ==
พระนางช็องซุนประสูติในตระกูลร่ำรวยในมณฑลยอจู จังหวัดคยองกี ในรัชสมัยของพระเจ้าย็องโจ พระนางเป็นธิดาของ คิมฮันกู กับภรรยาตระกูลวอน หลังการการสวรรคตของพระนางจองซองในปี ค.ศ. 1757 พระนางได้รับการเแต่งตั้งให้เป็นพระมเหสีในปี ค.ศ. 1759 พระนางเป็นบุคคลที่มีความเฉลียวฉลาดมีไหวพริบปฏิภาณและมีทักษะด้านวาจาจนเป็นที่น่าชื่นชมของกษัตริย์
ในรัชสมัยพระเจ้าช็องโจ ขุนนางฝ่ายโนรนที่นำโดยตระกูลของพระนางต้องประสบปัญหาอย่างหนักจนส่งผลกระทบต่อพระนางเองเนื่องจากพระนางเป็นผู้นำฝ่ายโนรนสร้างกองกำลังทหารเพื่อยึดอำนาจการปกครองของพระเจ้าช็องโจโดยการพยายามลอบปลงพระชนม์ สุดท้ายถูกปราบปรามลงพระนางได้รับโทษโดยถูกกักบริเวณอยู่ในตำหนักเล็กๆภายในพระราชวังในฐานะสมาชิกราชวงศ์คนหนึ่ง
หลังจากพระเจ้าช็องโจสวรรคตลงพระราชโอรสขึ้นครองบัลลังก์คือพระเจ้าซุนโจในขณะพระชนม์เพียง 11 พรรษาในปี ค.ศ. 1800 ทำให้พระนางช็องซุนกลับมามีอำนาจโดยขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการ การสมัยนั้นศาสนาคริสต์นิกายคาทอลิกได้เข้ามาในโชซอนแต่กลับถูกพระนางสั่งกวาดล้าง จับกุมและประหารบุคคลเหล่านั้น จนพระนางสวรรคตลงในวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 1805
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2288
บุคคลในยุคราชวงศ์โชซ็อน
ตัวละครในลีซาน จอมบัลลังก์พลิกแผ่นดิน
พระเจ้าอนโจ

พระเจ้าอนโจ (?–28, ครองราชย์ 18 ปีก่อน ค.ศ. – ค.ศ. 28) เป็นกษัตริย์ผู้ก่อตั้งแพ็กเจ หนึ่งในสามราชอาณาจักรเกาหลี ตามคำกล่าวในซัมกุก ซากี เขาได้ก่อตั้งราชสกุลของ แพ็กเจ
== พระราชประวัติ ==
พระเจ้าอนโจ มีพระนามเดิมว่า อนโจ เป็นพระราชโอรสพระองค์เล็กใน พระเจ้าทงมย็องแห่งโคกูรยอ (จูมง) ผู้สถาปนาจักรวรรดิโคกูรยอ (37 ปีก่อนค.ศ. - ค.ศ. 668) และพระนางโซซอโน พระมเหสีพระองค์ที่สองของพระเจ้าทงมย็อง โดยมีพระเชษฐา 2 พระองค์ คือองค์ชายยูรี (พระเจ้ายูรีแห่งโคกูรยอ)และองค์ชายพีรู โดยองค์ชายยูรีเป็นพระราชโอรสที่ประสูติแต่พระนางยีโซยา พระมเหสีองค์ แรกประสูติที่อาณาจักรพูยอ ส่วนองค์ชายพีรูนั้นเป็นพระเชษฐาร่วมพระราชมารดาเดียวกัน
ก่อนที่จะก่อตั้งอาณาจักรแพ็กเจนั้นพระนางโซซอโนได้พาองค์ชายพีรูและองค์ชายอนโจอพยพลงใต้มาเนื่องจากพระนางยีโซยาได้กลับมาอาณาจักรโคกูรยอ พร้อมกับองค์ชายยูรี ซึ่งไปเป็นตัวประกันของอาณาจักรพูยอ เป็นเวลานานพระนางโซซอโนเกรงว่าพระโอรสจะแย่งบัลลังก์กันจึงได้ขอออกมาตั้งอาณาจักรใหม่คืออาณาจักรแพ็กเจ ต่อมาเมื่อพระเจ้าทงมย็อง สวรรคตเมื่อ 19 ปีก่อน ค.ศ. (พ.ศ. 524) ขณะพระชนม์ได้เพียง 40 พรรษา องค์ชายยูรีซึ่งเป็นองค์รัชทายาทจึงเสด็จขึ้นครองราชย์สืบต่อมาทรงพระนามว่า พระเจ้ายูรี (Yuri) (19 ปีก่อน ค.ศ. - ค.ศ. 18)
== การก่อตั้งและการขยายตัวของแพคเจ ==
หลังจากอพยพลงมาทางใต้แล้วพระนางซ็อนโนและขุนนางข้าราชการพร้อมกับประชาชนจึงพร้อมใจกันเชิญองค์ชายอนโจขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์องค์แรกแห่งอาณาจักรแพกเจ ทรงพระนามว่า พระเจ้าอนโจ (18 ปีก่อน ค.ศ. - ค.ศ. 28) ต่อมาทรงโปรดให้ย้ายราชธานีไปยังที่ตั้งของกรุง โซล ในปัจจุบันเนื่องจากมีพวก มัลกัล (บรรพบุรุษของแมนจู) อาศัยอยู่ทางเหนือและมีมณฑลนังนัง ซึ่งเป็นมณฑลหนึ่งที่เคยเป็นของอาณาจักรโชซ็อนโบราณ อาศัยอยู่ที่คาบสมุทรเกาหลี มานานกว่า 400 ปีอาศัยอยู่ทางตะวันออกจึงทรงย้ายราชธานีมาอยู่ทางตะวันตกที่เป็นโซล ในปัจจุบัน ในสมัยของพระองค์อาณาจักรแพ็กเจ มีอาณาเขตทิศเหนือติดอาณาจักรนังนัง ทิศตะวันตกติดอาณาจักรมาฮัน ทิศตะวันออกติดทะเลปั๋วไห่ ทิศใต้ทิศอาณาจักรกายา และอาณาจักรชิลลา
== การสวรรคตและสิทธิ์ในการสืบราชสมบัติ ==
พระเจ้าอนโจสวรรคตในปี ค.ศ. 28 (พ.ศ. 571) หลังจากครองราชย์มาได้ 46 ปีสิทธิ์ในการสืบราชสมบัติจึงมาอยู่ที่พระราชโอรสองค์โตคือ องค์ชายดารู ซึ่งต่อมาทรงขึ้นครองราชย์สืบต่อมาทรงพระนามว่า พระเจ้าดารู พระเจ้าอนจอทรงสร้างและวางรากฐานความมั่นคงให้กับแพ็กเจซึ่งปกครองต่อมาอีก 679 ปีและ 31 รัชกาล
== พระราชวงศ์ ==
พระราชบิดา พระเจ้าทงมย็องแห่งโคกูรยอ
พระราชมารดา พระนางซ็อนโน ตระกูลซอ
พระเชษฐา
องค์ชายพีรู เป็นพระเชษฐาที่ประสูติจากพระนางซ็อนโน
เจ้าชายยูรี เป็นพระเชษฐาที่ประสูติจากพระนางโซยา
== อ้างอิง ==
บุคคลที่เกิดในศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล
ราชวงศ์แพ็กเจ
พระมหากษัตริย์ผู้ทรงก่อตั้ง
นาซี (แก้ความกำกวม)

นาซี อาจหมายถึง
ลัทธินาซี (Nazism) แนวทางการปกครองแบบชาติสังคมนิยม ซึ่งพรรคนาซีใช้ปกครองนาซีเยอรมนี
พรรคนาซี (Nazi Party) นำโดย อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
นาซีเยอรมนี (Nazi Germany) ประเทศเยอรมนีภายใต้การปกครองของพรรคนาซี
ภาษาน่าซี (Naxi language) ภาษาในกลุ่มจีน-ทิเบต
* อักษรน่าซี (Naxi script) อักษรที่ใช้เขียนภาษาน่าซี
ข้าวสุก หรือ nasi ในภาษามลายูและภาษาอินโดนีเซีย
* นาซีโกเร็ง (nasi goreng) ข้าวผัดแบบมลายูและอินโดนีเซีย
* นาซีโกเร็งปัตตายา (nasi goreng pattaya) ข้าวผัดแบบมลายู ตั้งชื่อจากเมืองพัทยา
ราชวงศ์แพ็กเจ

ราชวงศ์แพ็กเจ (18 ปีก่อน ค.ศ. - 660) ถือกำเนิดขึ้นมาพร้อมกับอาณาจักรแพ็กเจโดยพระเจ้าอนจอ ราชวงศ์นี้มีฝีมือทั้งทางด้านศิลปะ การทหาร วัฒนธรรมและพระพุทธศาสนาที่รับมาทั้งจากโคกูรยอและจีนโดยราชวงศ์นี้สิ้นสุดลงในรัชกาลพระเจ้าอึยจา (Uija; ค.ศ. 641-660) กษัตริย์รัชกาลที่ 31
== รายพระนามกษัตริย์ของราชวงศ์แพ็กเจ ==
1.พระเจ้าอนจอ 18ปีก่อนค.ศ.-28
2.พระเจ้าดารู ค.ศ.29-77
3.พระเจ้ากีรูค.ศ.77-128
4.พระเจ้าแกรูค.ศ.128-166
5.พระเจ้าโชโกค.ศ.166-214
6.พระเจ้ากูซูค.ศ.214-234
7.พระเจ้าซาบานค.ศ.234
8.พระเจ้าโกอีค.ศ.234-286
9.พระเจ้าแชกกเยค.ศ.286-298
10.พระเจ้าบุนซอค.ศ.298-304
11.พระเจ้าบีรยอค.ศ.304-344
12.พระเจ้ากเยค.ศ.344-346
13.พระเจ้ากึนโชโกค.ศ.346-375
14.พระเจ้ากึนกูซูค.ศ.375-384
15.พระเจ้าชิมรยูค.ศ.384-384
16.พระเจ้าจินซาค.ศ.385-392
17.พระเจ้าอาซินค.ศ.392-405
18.พระเจ้าจอนอีค.ศ.405-420
19.พระเจ้ากูอีซินค.ศ.420-427
20.พระเจ้าบียูค.ศ.427-455
21.พระเจ้าแกโรค.ศ.455-475
22.พระเจ้ามุนจูค.ศ.475-477
23.พระเจ้าซัมกึนค.ศ.477-479
24.พระเจ้าดงซองค.ศ.479-501
25.พระเจ้ามูรยองค.ศ.501-523
26.พระเจ้าซองค.ศ.523-554
27.พระเจ้าวีด็อกค.ศ.554-598
28.พระเจ้าฮเยค.ศ.598-599
29.พระเจ้าบอบค.ศ.599-600
30.พระเจ้ามูค.ศ.600-641
31.พระเจ้าอึยจาค.ศ.641-660
ประวัติศาสตร์เกาหลี
อาณาจักรแพ็กเจ
ราชวงศ์แพ็กเจ
คิงส์ตัน (ประเทศจาเมกา)

คิงส์ตัน (Kingston) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่ของประเทศจาเมกา ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศ คิงสตันมีประชากรประมาณ 651,880 คน ความหนาแน่นประมาณ 980 คน/ตร.กม. กรุงคิงส์ตันตั้งอยู่ใกล้กับท่าอากาศยานนานาชาตินอร์แมน แมนลีย์ (Norman Manley International Airport) ซึ่งตั้งอยู่อีกเกาะหนึ่ง
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Kingston & St Andrew Corporation website
ประเทศจาเมกา
เมืองหลวงในเขตแคริบเบียน
เพอร์ซิอัส

เพอร์ซิอัส (Perseus; Περσεύς) เป็นบุคคลในตำนานเทพปกรณัมกรีก เป็นบุตรของเทพซูสกับหญิงชาวมนุษย์ชื่อ นางแดนาอี ตามตำนานกรีก
เพอร์ซิอัสเป็นผู้ก่อตั้งแคว้นไมซีนี และเป็นปฐมกษัตริย์ของราชวงศ์เพอร์เซอิด เขาเป็นวีรบุรุษคนแรกในปกรณัมกรีกที่มีชื่อเสียงจากการปราบสัตว์ประหลาดโบราณมากมาย ในยุครุ่งเรืองเทพโอลิมปัสทั้ง 12 องค์ ชาวกรีกเชื่อกันว่าเพอร์ซิอัสเป็นผู้ก่อตั้งเมืองไมซีนีขึ้น ณ จุดที่ได้สังหารอะคริซิอัส พระเจ้าตาของตนโดยอุบัติเหตุ นอกจากนี้เพอร์ซิอัสยังเป็นผู้สังหารเมดูซาและเป็นผู้ช่วยเหลือเจ้าหญิงแอนดรอมิดาจากเคตัส (Cetus) ปีศาจทะเลซึ่งถูกส่งมาโดยเทพโปเซดอน เพื่อทำลายเอธิโอเปีย
ชื่อของเพอร์ซิอัสยังขาดข้อสรุปทางนิรุกติศาสตร์ที่ชัดเจน ทำให้มีข้อสันนิษฐานว่าอาจจะเป็นชื่อโบราณก่อนภาษากรีกจะเข้ามา แต่ก็มีผู้สันนิษฐานว่าอาจจะมีรากมาจากคำกริยากรีกว่า "πέρθειν" (perthein) แปลว่า ปล้นสะดม หรือ เข้าตีเมือง
== ดูเพิ่ม ==
กอร์กอน
เพกาซัส
กลุ่มดาวเพอร์ซิอัส
บุคคลในตำนานเทพปกรณัมกรีก
ซานโตโดมิงโก

ซานโตโดมิงโก หรือ ซันโตโดมิงโก  (Santo Domingo) หรือชื่อเต็ม ซานโตโดมิงโกเดกุซมัน (Santo Domingo de Guzmán) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของสาธารณรัฐโดมินิกัน และเป็นเมืองใหญ่อันดับ 2 ของบรรดาเมืองที่ตั้งอยู่ในทะเลแคริบเบียน กรุงซานโตโดมิงโกตั้งอยู่บริเวณปากแม่น้ำโอซามา (Ozama river) มีพื้นที่ประมาณ 104.44 ตร.กม. มีประชากร 2,084,852 คนในปี ค.ศ. 2003 (พ.ศ. 2546) และเพิ่มเป็น 2,253,437 คนในปี ค.ศ. 2006 (พ.ศ. 2549) (รวมประชากรในเขตมหานครด้วย) มีความหนาแน่นของประชากร 8,747 คน/ตร.กม. กรุงซานโตโดมิงโกเป็นที่รู้จักกันในนาม "ประตูสู่แคริบเบียน" (gateway to the Caribbean)
== อ้างอิง ==
เมืองหลวงทางวัฒนธรรมของอเมริกา
เมืองในสาธารณรัฐโดมินิกัน
เมืองหลวงในเขตแคริบเบียน
พระเจ้ามุนจามย็อง

พระเจ้ามุนจามย็องแห่งโคกูรยอ (문자명왕; Munjamyong) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 21 แห่ง อาณาจักรโคกูรยอ หนึ่งในสามราชอาณาจักรเกาหลี ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 491-ค.ศ. 519
== พระราชประวัติ ==
เป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าชังซู และเป็นพระราชปนัดดาในพระเจ้าควังแกโทมหาราช โดยทรงขึ้นเป็นรัชทายาทแทนพระราชบิดาที่สิ้นพระชนม์ไปก่อนหน้านั้นเสด็จขึ้นครองราชย์แทนพระอัยกาในปี ค.ศ. 491 (พ.ศ. 1034) ทรงพระนามว่า พระเจ้ามุนจามย็อง  (ค.ศ. 491-519) โปรดให้ย้ายเมืองหลวงขึ้นไปอยู่ที่ตอนเหนือของแม่น้ำยาลู ที่ เปียงยาง และโปรดให้สร้างวัดขึ้นวัดหนึ่ง มีชื่อว่า วัดกึมกังซา
== สิทธิ์ในการสืบราชสมบัติ ==
พระเจ้ามุนจามยองสวรรคตในปี ค.ศ. 519 (พ.ศ. 1062) พระราชโอรสองค์โตคือ องค์ชายฮึงอัน จึงเสด็จขึ้นครองราชย์
ทรงพระนามว่า พระเจ้าอันจัง
ราชวงศ์โคกูรยอ
มุนจามย็อง
ซานฮวน

ซานฮวน (San Juan) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของปวยร์โตรีโก และเป็นเมืองใหญ่อันดับที่ 42 ของสหรัฐอเมริกา มีประชากรประมาณ 434,374 คน (ปี 2543) มีพื้นที่ประมาณ 199.2 ตารางกิโลเมตร ความหนาแน่นของประชากร 3,507.5 คนต่อตารางกิโลเมตร เมืองซานฮวนเป็นเมืองเก่าแก่อันดับ 2 ของเมืองในหมู่เกาะทะเลแคริบเบียนที่ถูกสร้างโดยชาวยุโรปอีกด้วย (เมืองที่เก่าแก่ที่สุดคือซานโตโดมิงโก เมืองหลวงของสาธารณรัฐโดมินิกัน)
ปวยร์โตรีโก
ไอศูรย์ วาทยานนท์

ไอศูรย์ วาทยานนท์ (; 2 มีนาคม พ.ศ. 2510) เป็นนักแสดง ดีเจชาวไทย นักร้องอดีตสมาชิกวงแกรนด์เอ๊กซ์ มีเพลงดังอย่างเพลง ‘สายใย’  และ 'ฉันจะบิน'
== ประวัติ ==
ไอศูรย์ ศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย เคยศึกษาทั้งที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย แต่มาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ที่คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทที่มหาวิทยาลัยโอคลาโฮมาและใช้ชีวิตอยู่ที่สหรัฐอเมริกานาน 5 ปี จากนั้นกลับมาทำงานในสายงานสื่อสารมวลชน เป็นนักจัดรายการวิทยุ ผู้ประกาศข่าว พิธีกรรายการโทรทัศน์ ผู้สื่อข่าว ผู้แปลกีฬาต่างประเทศ ร่วมเปิดบริษัท Boombox Entertainment ดูแลงานประชาสัมพันธ์ จัดงานอีเว้นท์ และออกหนังสือพ็อกเก็ตบุ๊กชื่อ "อ(ห)ย่าให้รักนำทาง" โดยสำนักพิมพ์ อนิศ พับลิชชิ่ง
ในปี พ.ศ. 2552 กลับมามีผลงานอัลบั้มเพลงอีกครั้ง โดยรับหน้าที่เป็น Executive Producer มีซิงเกิ้ลเพลง "ขอกลับมา" และ "คำถาม" ซึ่งใช้เป็นเพลงประกอบละคร มนตราแห่งรัก ละครดังทางช่อง 7
นอกจากนี้ ทำงานตำแหน่ง Station Manager บริษัท อินไซท์ อินโฟ จำกัด (Insight Info Co.Ltd.)" ผู้ประกาศข่าวภาคค่ำ สถานีโทรทัศน์แห่งประเทศไทยช่อง 11 และ Post TV ของ Bangkok Post ด้านงานพิธีกร เป็นพิธีกรรายการวิเคราะห์ฟุตบอล Post TV ของ Bangkok Post และพิธีกรรายการ VIP Sports Cup ของ IPM Sport Cup TV เป็นคอลัมนิสต์ หนังสือพิมพ์ San Francisco Reach Out ของ Thai Press, USA และผู้สื่อข่าวและทีมแปลกีฬาต่างประเทศ หนังสือพิมพ์สยามกีฬา นอกจากนั้นยังเคยร่วมทีมบริหารเคเบิลทีวี Sportsline Channel ของ Traffic Corner และ พนักงานฝ่ายส่งเสริมกิจกรรม การปิโตรเลียมแห่งประเทศไทย (ปตท.)
ไอศูรย์ดำเนินธุรกิจอพาร์ทเม้นท์ที่จังหวัดเชียงใหม่ และจัดรายการวิทยุคลื่น FM 96.75 MHz OK Click Station "ช่วงเก๋าโก๋โอ๋สไตล์"
== ชีวิตส่วนตัว ==
ไอศูรย์เคยสมรสกับศิรนุช โรจนเสถียร ที่ภายหลังได้หย่ากัน หลังใช้ชีวิตคู่เพียง 4 เดือน จนในปี พ.ศ. 2560 เขากลับไปคบหากับสายธาร นิยมการณ์ อดีตแฟนเมื่อ 20 ปีก่อน อย่างเปิดเผย
เดิมไอศูรย์เคยเปลี่ยนไปนับถือศาสนาคริสต์นิกายโปรเตสแตนต์ แต่หลังจากคบหากับสายธารครั้งล่าสุด เขาได้กลับไปนับถือศาสนาพุทธและปฏิญาณตนเป็นพุทธมามกะ
== ผลงาน ==
=== ผลงานเพลง ===
แกรนด์เอ็กซ์
ชุดที่ 16 "สายใย" (2528)
ชุดพิเศษ Grand Ex Family "ขวดโหล #1" (2529)
ชุดพิเศษ Gramd Ex "ขวดโหล #2" ขอภาพไว้คั่นตำรา (2529)
ชุดที่ 17 "นิรันดร์กาล" (2529)
ชุดที่ 18 "อยากให้ความรัก(แก่คนทั้งโลก)" (2530)
ชุดพิเศษ "ดวงใจกับความรัก" รวมบทเพลงพระราชนิพนธ์ (2530)
ชุดที่ 19 "ได้ไหม" (2531)
G THREE (แกรมมี่ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ -2541) ทำร่วมกับ อริชัย อรัญนารถ และ พิทพล โชติสรยุทธ์
อัลบั้มเดี่ยว
ใต้ปีกฝัน (RS Promotion Group-2534)
ฉันจะบิน
ไกลหัวใจ
รักจนงง
แค่ฝุ่น
ยืนยัน
วางยา
สับสน
ไม่ต้องกลัว
ไม่เท่ากัน
จบด้วยดี
ไม่ขวางทางใคร (Face-2536)
โอ๋ ไอศูรย์ (โซนี่ มิวสิก-2552)
เพลงประกอบละคร'
* "ฉันจะบิน" (2534 อยู่ในอัลบั้มชุด ใต้ปีกฝัน)
* "อย่าฝืนใจ" ละคร "พิศวง พิศวาส" (2536)
* "สูตรรัก รหัสลับ" ละคร "สูตรรัก รหัสลับ" (2536)
* "มนตราแห่งรัก" (2551)
== ผลงานการแสดง ==
=== ละครโทรทัศน์ ===
ฉันจะบิน (กันตนา-ช่อง 7)
บ้านผีเพี้ยน รับบท มาร์ค  (กันตนา-ช่อง 7)
ละครซีรีส์ คดีแดง (ช่อง 7) นักแสดงรับเชิญ 1 ตอน
== อ้างอิง ==
นักร้องชายชาวไทย
นักแสดงชายชาวไทย
นักจัดรายการวิทยุ
ศิลปินสังกัดอาร์เอส
ศิลปินสังกัดนิธิทัศน์ โปรโมชั่น
บุคคลจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย
ศิลปินสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
บุคคลจากศาสนาคริสต์ที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาพุทธ
พุทธศาสนิกชนชาวไทย
ทรงกรวย

กรวย (cone) คือรูปทรงในเรขาคณิตที่มีรูปร่างเป็นกรวย ส่วนปลายด้านหนึ่งจะแหลม ที่อยู่ต่อกันระหว่างจุดยอดและจุดใด ๆ บนขอบฐานเป็นส่วนเส้นตรงที่เรียกว่า สูงเอียง
== ดูเพิ่ม ==
กรวย (อุปกรณ์)
รูปร่างและรูปทรงเรขาคณิต
พื้นผิว
ดักแด้

ดักแด้ เป็นช่วงชีวิตการเจริญเติบโตช่วงหนึ่งของแมลงหลายชนิด พัฒนามาจากหนอน หนอนที่เติบโตเต็มที่จะสร้างเส้นใยขึ้นเพื่อห่อหุ้มตนเอง แล้วอยู่นิ่งในถุงเส้นใยเพื่อพัฒนาร่างกายระยะหนึ่ง หลังจากที่ดักแด้พัฒนาแล้วก็จะออกจากถุงกลายเป็นตัวเต็มวัย ส่วนมากถุงดักแด้จะมีสีเหลือง สีน้ำตาล หรือสีดำ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Pupas photos  plus species descriptions at Lepidoptera.pro
Silk worm Life cycle photos 
ชีววิทยาการเจริญ
แมลง
ข้าวต้ม

ข้าวต้ม เป็นอาหารชนิดหนึ่ง ทำมาจากข้าว โดยวิธีการทำจะคล้าย ๆ กับการหุงข้าวด้วยหม้อปกติ แต่จะแตกต่างกันตรงที่ข้าวต้มจะใส่น้ำมากกว่าการหุงข้าวธรรมดา ระยะเวลาในการทำก็จะใกล้เคียงกับการหุงข้าวธรรมดาหรืออาจจะนานกว่า ข้าวต้มมีหลายประเภทมีทั้งข้าวต้มขาวและข้าวต้มหมู ในบางประเทศอาจใช้ข้าวโอ๊ต ข้าวสาลี ข้าวบาร์เลย์ หรือนำข้าวไปต้มในนม ถ้าต้มนานเกินไปจะกลายเป็นโจ๊ก ซึ่งบางประเทศก็ถือว่าข้าวต้มและโจ๊กก็คืออาหารชนิดเดียวกัน
== ประเภทของข้าวต้ม ==
ข้าวต้มขาว จะเป็นข้าวต้มธรรมดาและไม่มีรสชาติ มักรับประทานกับกับข้าวหลายๆอย่าง เช่น ไข่เค็ม เป็นต้น
ข้าวต้มหมู วิธีการหุงจะคล้ายๆ ข้าวต้มขาว แต่ข้าวต้มหมูจะใส่กระดูกหมูลงไปด้วยทำให้ข้าวต้มหมูมีรสชาติดีกว่า
ข้าวต้มสามกษัตริย์ เป็นเมนูที่คิดค้นขึ้นโดยรัชกาลที่ 5 ระหว่างเสด็จประพาสต้น วิธีทำเหมือนข้าวต้มหมู แต่ไม่ใส่หมู ใส่ปลาทู, ปลาหมึก และกุ้ง แทน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
อาหารจากข้าว
อาหารสกอตแลนด์
องค์บาก 3

องค์บาก 3 (Ong Bak 3) นำแสดงและกำกับภาพยนตร์โดย จา พนม (Tony Jaa) เป็นภาพยนตร์ภาคต่อจากองค์บาก 2 กำกับโดย ทัชชกร ยีรัมย์ ร่วมกับผู้กำกับและกำกับคิวบู๊โดย พันนา ฤทธิไกร ซึ่งออกฉายในวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 ภาพยนตร์ทำรายได้ 43 ล้านบาท ถูกจัดระดับเรตติ้ง ภาพยนตร์ที่เหมาะสมกับผู้มีอายุตั้งแต่ 18 ปีขึ้นไป
== เรื่องย่อ ==
หลังจากพ่ายแพ้แก่ "ภูติสางกา"  (ชูพงษ์ ช่างปรุง) ทุกศาสตร์ยุทธที่ถูกบ่มเพาะฝึกฝนมาทั้งชีวิตของ "เทียน" (ทัชชกร ยีรัมย์) ล้วนถูกทำลายย่อยยับจนหมดสิ้น ดั่งคำทำนายเมื่อครั้งถือกำเนิด ยามใดจับต้องศาสตรา ชีวิตจักมืดมน ต้องทนทุกข์แสนสาหัส บัดนี้ร่างที่ไร้ชีวิตของบุรุษนักสู้ได้ถูกลำเลียง ขนย้ายส่งต่อไปยังหมู่บ้านอโรคยา ที่ในอดีต "เทียน" และ "พิม" (พริมรตา เดชอุดม) เคยใช้ชีวิตเติบโตในวัยเด็ก โดยมีเหล่าผู้คนในหมู่บ้าน หรือกระทั่งคนบ้า ที่ไม่เคยมีพิษมีภัยกับใครอย่าง "ไอ้เหม็น" (หม่ำ จ๊กมก) ก็ต่างมาร่วมกันหลอมจิตศรัทธา ช่วยกันหล่อพระพุทธรูปอันศักดิ์สิทธิ์ขึ้น เพื่อส่งจิตระลึกให้ "เทียน" ฟื้นคืนสติกลับมามีชีวิตอีกครั้ง
โดยมี "พระครูบัว" (นิรุตติ์ ศิริจรรยา) ช่วยเปิดทางให้ "เทียน" ได้เริ่มต้นเข้าสู่สมาธิเพื่อฝึกควบคุมร่างกายและจิตให้นิ่ง หลอมหลวมเข้ากับ พลังศรัทธาอันแรงกล้าจากธาตุธรรมชาติทั้ง 4 "ดิน น้ำ ลม ไฟ" ผสมผสาน จนก่อเกิดการค้นพบ "นาฏยุทธ์" ศาสตร์และศิลปะการต่อสู้อันทรงอานุภาพอย่างที่ ไม่เคยปรากฏมาก่อน และทันทีที่ "พระยาราชเสนา" (ศรัณยู วงษ์กระจ่าง) รู้ว่าบัดนี้ "เทียน" ได้รับการชุบชีวิตจากชาวหมู่บ้านคณะโขนด้วยแล้ว การระดมขุมกำลังทั้งหมดส่งไปเพื่อทำลายล้างและเข่นฆ่าผู้คนในหมู่บ้านก็เกิดขึ้นทันที
โดยที่ตัว "พิม" เองถูกทหารจับตัวไปยังพระราชวังเพื่อสำเร็จโทษอาญาคซทัณฑ์ (ใส่ตระก้อให้ช้างเตะ) ต่อหน้าหมู่ทาสและประชาชนทั้งหมด ทำให้ "เทียน" ต้องยอมละตัวเอง ออกจากดวงจิตอันบริสุทธิ์เพื่อเผชิญกับวิบากกรรม ที่เป็นอุปสรรคซึ่งถูกลิขิตไว้อย่างไม่จบสิ้น ทางเดียวที่จะเอาชนะกรรมที่เริ่มก่อตัวขึ้น นั่นคือต้องเผชิญหน้าและเรียนรู้ที่จะควบคุมและเอาชนะจิตใจตนเองให้ได้
== นักแสดง ==
== รางวัลในประเทศไทย ==
ตารางสาขารางวัลที่ได้เข้าชิงรางวัล สีเขียวคือได้รับรางวัล สีแดงคือได้รับการเสนอชื่อแต่พลาดรางวัลไป
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official site 
ภาพยนตร์ไทย
ภาพยนตร์ปฐมบท
ภาพยนตร์ภาคต่อ
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2553
ภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้
ภาพยนตร์มวยไทย
ภาพยนตร์โดยสหมงคลฟิล์ม
เอราวัณ

เอราวัณ (เอราวณฺ) เป็นช้างเผือกพาหนะของพระอินทร์ เชื่อกันว่าช้างเชือกนี้เป็นเทพบุตรองค์หนึ่ง เมื่อพระอินทร์ต้องการจะเสด็จไปไหน เอราวัณเทพบุตร ก็จะแปลงกายเป็นช้างเผือก 33 เศียร แต่ละเศียรมีงา 7 งา งาแต่ละงายาวถึง 4 ล้านวา
งาแต่ละงามีสระบัว 7 สระ แต่ละสระมีดอกบัว 7 ดอก แต่ละดอกมีกลีบ 7 กลีบ มี 7 เกสร แต่ละเกสรมีปราสาทอยู่ 7 หลัง ปราสาทแต่ละหลังมี 7 ชั้น แต่ละชั้นมี 7 ห้อง แต่ละห้องมี 7 บัลลังก์ แต่ละบัลลังก์มีเทพธิดาสถิต 7 องค์ เทพธิดาแต่ละองค์มีบริวาร องค์ละ 7 นาง เทพธิดาบริวารแต่ ละนางมีนางทาสีนางละ 7 ทาสี รวมทั้งนางเทพอัปสรทั้งหมดประมาณ 190,248,432 นาง เทพธิดา บริวารรวมกันทั้งหมดประมาณ 13,331,669,031 นาง เศียรทั้ง 33 ของช้างเอราวัณมีอุเปนทเทพยดา สถิตเศียรละ 1 องค์ โดยปกติศิลปินไทยมักจะทำช้าง เอราวัณ เป็นช้าง 3 เศียร
==ดูเพิ่ม==
พิพิธภัณฑ์ช้างเอราวัณ
สัตว์ในตำนานฮินดู
เทวดาในศาสนาพุทธ
ช้างในประเทศไทย
แกลเลอรี

แกลเลอรี (gallery) อาจจะหมายถึง
หอศิลป์ (art gallery) เช่น หอศิลป์แห่งชาติ
ห้องแสดงภาพ
ห้องโถงยาว (สถาปัตยกรรม) ส่วนหนึ่งของสถาปัตยกรรมที่เป็นห้องโถงยาวแคบ มักจะใช้ตกแต่งด้วยภาพเขียน, ประติมากรรม หรือจิตรกรรมฝาผนัง
ระเบียงแคบ (balcony) ที่มักจะมีราวระเบียงที่อาจจะอยู่ภายในหรือภายนอกอาคารก็ได้
* ระเบียงแนบ (Triforium) คือระเบียงแคบที่สร้างภายในความหนาของผนังในคริสต์ศาสนสถาน
* ระเบียงนักดนตรี (Minstrel's gallery) ระเบียงที่ใช้โดยกลุ่มนักดนตรี หรือนักร้อง อาจจะอยู่ภายในมหาวิหารหรือสิ่งก่อสร้างอื่น
* ระเบียงสังเกตการณ์ (Observation deck) มักจะอยู่ส่วนบนของสิ่งก่อสร้างสำหรับให้ผู้ใช้ได้ดูภูมิทัศน์ระยะกว้างไกล
* ระเบียงทัศนา (Belvedere) ระเบียงที่สร้างบนส่วนบนของสิ่งก่อสร้างเพื่อที่จะให้ได้เห็นทิวทัศน์ดี
ผู้ชมที่ขัดจังหวะผู้แสดง (Peanut gallery)
แกลเลอรี (วงดนตรี)
แกลเลอรี (เพลง)
แกลเลอรี (อัลบั้ม)
== ดูเพิ่ม ==
มิวเซียม
โดมินิก คูเปอร์

โดมินิก คูเปอร์ (Dominic Cooper) เกิดเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 1978 เป็นนักแสดงชายชาวอังกฤษ มีผลงานทางโทรทัศน์ ภาพยนตร์ ละครเวที และวิทยุ ในการผลิต มีผลงานในภาพยนตร์  Mamma Mia! และละครเวที The History Boys
==ผลงานบางส่วน==
===ละครเวที===
Mother Clap’s Molly House (Lyttelton Theatre, Royal National Theatre, 2001), Thomas/ Josh
A Midsummer Night's Dream (Royal Shakespeare Company, 2002), Puck
Caryl Churchill Events (Royal Court Theatre, 2002)
Call To Prayer (RADA/ Operating Theatre Company, 2003 - rehearsed reading)
His Dark Materials Parts I & II (Olivier Theatre, Royal National Theatre, 2003/04)
The History Boys (Lyttelton Theatre, Royal National Theatre, 2004), Dakin
The History Boys (Lyric Theatre, Hong Kong Academy for Performing Arts, Hong Kong, 2006)
The History Boys (St James, Wellington, 2006), Dakin
The History Boys (Sydney Theatre, Sydney, 2006), Dakin
The History Boys (Broadhurst Theatre, Broadway, 2006), Dakin
===ภาพยนตร์===
Anazapta (2001), Clerk
From Hell (2001), Constable #3
The Final Curtain (2002),  Young Priest
The Gentleman Thief (2002), PC Merrifield
I'll Be There (2003),  Boyfriend
Boudica (2003), Unknown
Breakfast on Pluto (2005), Squaddie at Disco
The History Boys (2006), Dakin
Starter for 10 (2006), Spencer
The Escapist (2008), Lacey
Mamma Mia! (2008), Sky
The Duchess (2008), Grey
An Education (2009), Danny
Brief Interviews with Hideous Men (2009), Daniel/Subject #46
 The First Avenger (2011), Howard Stark
 Vampire Hunter (2012), Henry Sturges
Need for Speed (2014), Dino Brewster
===โทรทัศน์===
The Infinite Worlds of H.G. Wells: Davidson's Eyes (2001), Sidney Davidson
Down To Earth (2004), Danny Wood
Sense and Sensibility (2008), Willoughby
God on Trial (2008), Moche
Never Mind The Buzzcocks (09/10/2008), Himself.
===วิทยุ===
Charlotte's Web (2005), Wilbur
The All-Colour Vegetarian Cookbook (2005), Damien
The History Boys (2006), Dakin
===โฆษณา===
Durex Condom Commercial (2001)
== อ้างอิง ==
นักแสดงอังกฤษ
บุคคลจากเกรนิช
แดเนียล เดย์-ลูวิส

แดเนียล ไมเคิล เบลค เดย์-ลูวิส (Daniel Michael Blake Day-Lewis) เกิดเมื่อวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 1957 เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ ซึ่งต่อมาเป็นพลเมืองไอริชในปี 1993  เขาเป็นที่รู้จักในฐานะนักแสดงภาพยนตร์ มีผลงานเพียง 4 เรื่องตั้งแต่ปี 1997
เขาแสดงในบทบาทเป็น คริสตี บราวน์ใน  My Left Foot (1989) และ แดเนียล เพลนวิว ใน There Will Be Blood (2007) ซึ่งได้รับรางวัลออสการ์และรางวัลบาฟต้าสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม และยังได้รับรางวัลแซกอวอร์ดสและรางวัลลูกโลกทองคำ เขาแสดงบน บิล "เดอะบุชเชอร์"  คัตติง ใน  Gangs of New York ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลบาฟต้าและแซกอวอร์ดส
== อ้างอิง ==
นักแสดงอังกฤษ
นักแสดงไอริช
นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
บุคคลจากเคนซิงตัน
ชาวอังกฤษในสหรัฐ
เอเดรียน โบรดี

เอเดรียน โบรดี้ (Adrien Nicholas Brody) นักแสดงชาวอเมริกัน เกิดเมื่อวันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 1973 มีผลงานเป็นที่รู้จักไปทั่วโลกจากบทบาทของ วลาดิสลอว์ ซพิลแมน ( Waladislaw Szpilman )นักเปียโนชาวโปแลนด์เชื้อสายยิว ทีใช้ชีวิตช่วงหนี่งในสงครามโลกครั้งที่ 2 หลบซ่อนทหารนาซีอย่างยากลำบากและโดดเดี่ยว The Pianist กำกับโดย โรมัน โปแลนสกี ( Roman Polanski )จากภาพยนตร์เรื่องนี้ โบรดี้ได้เข้าชิงรางวัลออสการ์สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมเป็นครั้งแรกและได้รางวัลมาครองในที่สุด โบรดี้ ถือเป็นนักแสดงชายที่อายุน้อยที่สุดที่ได้รับรางวัลออสการ์ขณะอายุเพียง 29 ปี ในช่วงเวลาบนเวทีหลังรับรางวัลจากนักแสดงหญิง ฮัลลี เบอร์รี โบรดี้กล่าวขอบคุณมารดา ผู้ที่เกี่ยวข้องกับภาพยนตร์และขอเวลาเพิ่มจากวาทยากรและวงออเคสตร้าของงานที่เริ่มบรรเลงเพลงเพื่อเป็นสัญญาณให้รับรู้ว่าเวลาบนเวทีหมดลง โดยโบรดี้โด้กล่าวความรู้สึกในช่วงการถ่ายทำและต่อสงครามอย่างสะเทือนใจ เขากล่าวเรียกร้องให้ทุกคนปรารถนาและสวดมนต์อ้อนวอนขอสันติภาพ นอกจากรางวัลออสการ์ เขายังเป็นชาวอเมริกันคนแรกที่ได้รับรางวัลซีซาร์อีกด้วย
2010 เล่นพรีเดเตอร์
นักแสดงอเมริกัน
นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
บุคคลจากควีนส์
ชาวอเมริกันเชื้อสายฮังการี
มิวเซียม

มิวเซียม (museum) อาจหมายถึง
พิพิธภัณฑ์
หอศิลป์
มิวเซียม (เพลง)
สถานที่
ถนนมิวเซียมสตรีต (Museum Street) ในลอนดอน
ถนนมิวเซียมเลน (Museum Lane) ในลอนดอน
ถนนมิวเซียมโรด (Museum Road) ในออกซฟอร์ด
มิวเซียมไมล์ (Museum Mile) ช่วงถนนในนิวยอร์กซิตี
== ดูเพิ่ม ==
แกลเลอรี