pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
อำเภอด่านมะขามเตี้ย

ด่านมะขามเตี้ย เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดกาญจนบุรี
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอด่านมะขามเตี้ยตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเมืองกาญจนบุรี
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอท่าม่วง
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอจอมบึงและอำเภอสวนผึ้ง (จังหวัดราชบุรี)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับภาคตะนาวศรี (ประเทศพม่า) และอำเภอเมืองกาญจนบุรี
== ประวัติ ==
ท้องที่อำเภอด่านมะขามเตี้ยนั้นแต่เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอเมืองกาญจนบุรี ต่อมาทางการจึงได้แบ่งพื้นที่ 3 ตำบลออกจากอำเภอเมืองกาญจนบุรี (ตำบลด่านมะขามเตี้ย กลอนโต และจรเข้เผือก) มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอด่านมะขามเตี้ย ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533 มีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน ปีเดียวกัน
และต่อมาจึงได้มีพระราชกฤษฎีกาลงวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2538 ให้ยกฐานะเป็น อำเภอด่านมะขามเตี้ย มีผลในวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2538 จากนั้นมาจึงได้มีฐานะเป็นอำเภอจวบจนถึงปัจจุบัน
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอด่านมะขามเตี้ยแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 41 หมู่บ้าน ได้แก่
{|
|- valign=top
||
{|
||1.||ด่านมะขามเตี้ย || || (Dan Makham Tia)  || ||12 หมู่บ้าน||
|-
||2.||กลอนโด  || ||(Klondo)   || ||11 หมู่บ้าน||
|-
||3.||จรเข้เผือก  || ||(Chorakhe Phueak) || ||12 หมู่บ้าน||
|-
||4.||หนองไผ่ || || (Nong Phai) || ||6 หมู่บ้าน||
|}
||&nbsp;
|}
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอด่านมะขามเตี้ยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลด่านมะขามเตี้ย ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลด่านมะขามเตี้ย
องค์การบริหารส่วนตำบลด่านมะขามเตี้ย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลด่านมะขามเตี้ย (นอกเขตเทศบาลตำบลด่านมะขามเตี้ย)
องค์การบริหารส่วนตำบลกลอนโด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกลอนโดทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลจรเข้เผือก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลจรเข้เผือกทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองไผ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองไผ่ทั้งตำบล
==อ้างอิง==
 
ด่าน
อ.ด่านมะขามเตี้ย

redirect อำเภอด่านมะขามเตี้ย
อ.ศรีมโหสถ

redirect อำเภอศรีมโหสถ
อ.นาดี

redirect อำเภอนาดี
อำเภอหนองปรือ

หนองปรือ เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดกาญจนบุรี
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอหนองปรือมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอด่านช้าง (จังหวัดสุพรรณบุรี)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเลาขวัญ
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอบ่อพลอย
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอบ่อพลอยและอำเภอศรีสวัสดิ์
== ประวัติ ==
ท้องที่อำเภอหนองปรือแต่เดิมนั้นเป็นเพียงหมู่บ้านหนองปรือ ขึ้นอยู่กับตำบลหนองรี อำเภอบ่อพลอย ต่อมาทางการจึงยกฐานะให้เป็นตำบลหนองปรือ และแยกตำบลออกมาอีก 1 ตำบล (คือตำบลหนองปลาไหล) จากนั้นในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2535 ได้มีการก่อตั้ง กิ่งอำเภอหนองปรือ ขึ้นตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2535 ต่อมาได้โอนพื้นที่ตำบลสมเด็จเจริญจากอำเภอบ่อพลอยมาขึ้นกับกิ่งอำเภอหนองปรือด้วย และเมื่อถึงวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2540 จึงได้รับการยกฐานะเป็น อำเภอหนองปรือ อย่างสมบูรณ์
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองท้องที่ ===
อำเภอหนองปรือแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 3 ตำบล 43 หมู่บ้าน ได้แก่
{|
|- valign=top
||
{|
||1.||หนองปรือ|| (Nong Prue)  || ||22 หมู่บ้าน||
|-
||2.||หนองปลาไหล ||(Nong Pla Lai)   || ||14 หมู่บ้าน||
|-
||3.||สมเด็จเจริญ ||(Somdet Charoen) || ||7 หมู่บ้าน||
|}
||&nbsp;
|}
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอหนองปรือประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลหนองปรือ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลหนองปรือ
เทศบาลตำบลหนองปลาไหล ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองปลาไหลทั้งตำบล
เทศบาลตำบลสมเด็จเจริญ  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสมเด็จเจริญทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองปรือ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองปรือ (นอกเขตเทศบาลตำบลหนองปรือ)
== อ้างอิง ==
หนอง
สาวปากฉีก

สาวปากฉีก (; Slit-Mouthed Woman) เป็นหญิงสาวในปกรณัมญี่ปุ่นซึ่งถูกสามีผู้หึงหวงทำร้ายจนเสียอวัยวะ และต่อมากลายเป็นผีร้าย (onryō) เรื่องสาวปากฉีกนั้นเริ่มโจษจันกันในปี 2522 จนแพร่ไปทั่วประเทศในเวลาอันเร็วและยังให้เกิดความตื่นตระหนกในหลายหัวเมือง ถึงขนาดที่มีรายงานข่าวว่าโรงเรียนต้องจัดครูคุ้มกันนักเรียนจนถึงบ้านโดยสวัสดิภาพ และเจ้าพนักงานตำรวจต้องเพิ่มเวรยาม
== ตำนาน ==
=== ตำนานดั้งเดิม ===
เรื่องสาวปากฉีกนั้นปรากฏในสมัยเฮอัง ความว่า หญิงคนหนึ่งเป็นภารยาหรืออนุภริยาซามูไรนายหนึ่ง แต่ไม่ซื่อตรงต่อสามี สามีพบเข้าก็โกรธ เอาดาบสับปากนางจนถึงใบหู แล้วว่า "ดูเถิดคนเขาจะเห็นว่ามึงงดงามอยู่อีกหรือไม่" หญิงนั้นก็ตาย แต่เพราะใจพยาบาทสามี จึงไม่ไปผุดไปเกิด กลับกลายเป็นผีร้ายมาแก้แค้นสามีและหลอกหลอนผู้คนอยู่ทั่วไป
=== ตำนานปัจจุบัน ===
ตำนานสาวปากฉีกกลับมาเป็นที่ร่ำลือกันอีกครั้งในต้นพุทธทศวรรษที่ 2500 ว่ากันว่า เด็กบางคนเมื่อเดินอยู่ลำพังในยามวิกาลอาจพบหญิงสาวคนหนึ่งสวมหน้ากากอนามัย ซึ่งเป็นธรรมเนียมปฏิบัติกันอยู่ในประเทศญี่ปุ่นเพื่อป้องกันมิให้คนอื่นติดโรคของตัวไปด้วยเป็นต้น ครั้นแล้ว หญิงนั้นจะหยุดเดินและถามเด็กว่า "ฉันสวยไหม" ถ้าเด็กบอกปัด หญิงนั้นจะล้วงกรรไกรออกมาตัดปากเด็กจนถึงแก่ความตาย ถ้าเด็กตอบรับ หญิงนั้นจะปลดหน้ากากอนามัยออก และยิ้มให้เด็กชมดู เผยให้เห็นปากที่ถูกแหวะจนถึงใบหูมีโลหิตท่วม ซึ่งเรียก "รอยยิ้มแบบแกล็สโกว" (Glasgow smile) แล้วถามเด็กนั้นอีกว่า "แล้วตอนนี้ฉันสวยไหม" ถ้าเด็กว่าไม่ หญิงนั้นจะล้วงกรรโกรมาตัดกายเด็กเป็นสองท่อน ถ้าว่าใช่ หญิงนั้นจะมอบความสวยงามให้แก่เด็กนั้นบ้างโดยเอากรรไกรตัดปากเด็กจนถึงใบหูเสีย เด็กไม่อาจวิ่งหนีหญิงคนนั้นพ้นได้ เพราะหญิงสาวจะปรากฏต่อเด็กอีกจนกว่าจะได้ประทุษร้ายเด็กนั้น
ครั้นบอกเล่ากันไปมาก็กลายเป็นมีวิธีหนีหญิงนั้นได้ขึ้นมา โดยถ้าหญิงนั้นถามว่าสวยไหม ก็ให้ตอบว่าน่ารักสองครั้งติด ๆ กัน หญิงนั้นก็จะสับสนฉงนใจอยู่ ก็ให้อาศัยจังหวะหนีไป ปล่อยให้หญิงร้ายครุ่นคิดอยู่หาคำตอบมิได้อย่างนั้น บางกระแสก็ว่า ให้ตอบ "ก็พอดูชม" หรือให้ถามกลับไปว่า "แล้วฉันล่ะน่ารักไหม" หญิงนั้นก็จะได้งงงวยเช่นกัน ที่ให้ตอบว่า "ฉันกำลังหมั้นหมายอยู่" ก็มี ตอบเช่นนั้นแล้วหญิงร้ายจะขอให้อภัยต่อการกระทำของนางและขอตัวจากไป และที่ว่า ขณะที่ถูกหญิงนั้นไล่ล่า ก็ให้โยนส้มสูกลูกไม้หรือโปรยลูกอมขนมหวานไป หญิงจะหันไปเก็บของเหล่านั้น เปิดโอกาสให้หนีพ้นไปได้ก็มี
== ดูเพิ่ม ==
แมรีโชกเลือด (Bloody Mary), ความเชื่อทำนองเดียวกันในตำนานพื้นบ้านตะวันตก
รอยยิ้มแบบแกล็สโกว (Glasgow smile), แหวะปากจนถึงใบหูแล้วยิ้ม
อนเรียว (Onryō), คำเรียกผีร้ายในคติชนญี่ปุ่น
เทะเกะเทะเกะ (Teke Teke), ผีหญิงร้ายอีกตนในคติชนญี่ปุ่น
ตำนานพื้นบ้านญี่ปุ่น
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สาวปากฉีก
ตำนานพื้นบ้านเรื่องสาวปากฉีก
เรื่องผีญี่ปุ่น
โยไก
คติชนญี่ปุ่น
ตำนานพื้นบ้าน
ความเชื่องมงาย
โรมีโอและจูเลียต (แก้ความกำกวม)

โรมีโอและจูเลียต (Romeo and Juliet) อาจหมายถึง
วรรณคดี
โรมีโอและจูเลียต ผลงานการประพันธ์ของวิลเลียม เชกสเปียร์
ภาพยนตร์
โรมีโอและจูเลียต (พ.ศ. 2451)
โรมีโอและจูเลียต (พ.ศ. 2479)
โรมีโอและจูเลียต (พ.ศ. 2497)
โรมีโอและจูเลียต (พ.ศ. 2511)
The Secret Sex Lives of Romeo and Juliet (พ.ศ. 2512)
The Tragedy of Romeo and Juliet (พ.ศ. 2525)
โรมีโอ-จูเลียต (พ.ศ. 2533)
William Shakespeare's Romeo + Juliet (พ.ศ. 2539)
ภาพยนตร์การ์ตูน:
 Sealed with a Kiss (พ.ศ. 2549) ภาพยนตร์การ์ตูนโดย ฟิล นิบเบิลลิงก์
โรมิโอ × จูเลียต (พ.ศ. 2550) อะนิเมะที่สร้างโดย GONZO
ภาษาตูกังเบซี

ภาษาตูกังเบซี เป็นภาษากลุ่มออสโตรนีเซียน ใช้พูดในกลุ่มเกาะตูกังเบซี ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะซูลาเวซี ในอินโดนีเซีย มีผู้พูดราว 250,000 คน มีพยัญชนะ 25 เสียง สระ 5 เสียง มีการเน้นเสียงที่พยางค์ที่ 2 หรือพยางค์สุดท้าย ลักษณะเฉพาะของภาษานี้ คิอ เสียงจากเส้นเสียง และเสียงเสียดแทรก /s/ มีเสียงนาสิกที่แยกเป็นหน่วยเสียงต่างหาก
== เสียง ==
=== เสียงสระ ===
center
=== เสียงพยัญชนะ ===
==อ้างอิง==
==อ่านเพิ่ม==
ตูกัง เบซี
ภาษาฟูยู-คีร์กีซ

ฟูยู-คีร์กีซ (Fuyu Kyrgyz, Fuyü Gïrgïs, Fu-Yu Kirgiz) มีอีกชื่อว่า ภาษาคีร์กีซแมนจูเรีย เป็นภาษาเตอร์กิก ส่วน Gïrgïs (, Kyrgysdar) เป็นชื่อชาติพันธุ์เตอร์กิก ซึ่งเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่ไม่ได้รับการยอมรับในประเทศจีน ถึงแม้ว่าจะมีชื่อนี้ ภาษานี้ไม่ได้มีที่มาจากภาษาคีร์กีซ แต่มีความใกล้เคียงกับภาษาคาคัสในปัจจุบันและเยนีเซคีร์กีซในอดีต เดิมทีผู้คนเคยอยู่ในแคว้นเยนีเซของไซบีเรีย แต่กลุ่มชนซูงการ์สั่งให้อพยพไปที่ซูงกาเรีย
ใน ค.ศ. 1761 หลังราชวงศ์ชิงเอาชนะชนซูงการ์ กลุ่มชนเยนีเซคีร์กีซจึงถูกเคลื่อนย้าย (ร่วมกับ Öelet บางส่วนหรือซูงการ์ที่พูดภาษา Oirat) ไปยังแอ่งแม่น้ำเน่นในแมนจูเรีย/จีนตะวันออกเฉียงเหนือ ชาวคีร์กีซในแมนจูเรียกลายเป็นชาวฟูยู-คีร์กีซ แต่หลายคนถูกกลืนเป็นชาวมองโกลและจีน ในสมัยประเทศแมนจูภาษา Oirat และคีร์กีซถูกแทนที่ด้วยภาษาจีนและ Oirat
ปัจจุบัน มีผู้พูดภาษาฟูยู-คีร์กีซในมณฑลเฮย์หลงเจียง, ส่วนบริเวณในและรอบ ๆ เทศมณฑลฟู่ยู่, ฉีฉีฮาร์ (ทางตะวันตกเฉียงเหนือของฮาร์บิน 300 กิโลเมตร) มีผู้พูดจำนวนน้อยที่ระบุตนเองว่ามีเชื้อชาติคีร์กีซ เทศมณฑลฟู่ยู่มีชาวฟูยู-คีร์กีซ 1,400 คน
== อ้างอิง ==
==ข้อมูล==
ตระกูลภาษาเตอร์กิก
ภาษาในประเทศจีน
ภาษามอกชา

ภาษามอกชา (мокшень кяль|translit=mokšeň käľ|) เป็นภาษาที่ใช้พูดทางตะวันตกของสาธารณรัฐมอร์โดเวียและบริเวณใกล้เคียง และมีผู้พูดประมาณ 130,000 คนใน ค.ศ. 2010
ภาษามอกชาเป็นภาษาราชการคู่กับภาษาเอร์เซียและภาษารัสเซียในสาธารณรัฐมอร์โดเวีย จัดอยู่ในภาษากลุ่มฟินโน-ยูกริก สาขาฟินโน-วอลกาอิก มีความใกล้เคียงกับเอร์เซีย แต่มีความแตกต่างกันบ้างในด้านหน่วยเสียง คำศัพท์ และไวยากรณ์
== สถานะการเป็นภาษาราชการ ==
ภาษามอกชาเป็นภาษาราชการหนึ่งในสามภาษาในมอร์โดเวีย สิทธิของแต่ละภาษาได้รับการรับรองโดยสถาบันแห่งสาธารณรัฐมอร์โดเวีย แต่ไม่มีระเบียบทางภาษาเฉพาะที่ควบคุมการใช้ภาษามอกชา ศาลและหน่วยงานทางราชการอื่น ๆ ในมอร์โดเวียจะใช้เอกสารทางราชการเป็นภาษามอกชา ภาษาเอร์เซียและภาษารัสเซีย
== สัทวิทยา ==
ภาษมอกชาเป็นภาษารูปคำติดต่อ ทำให้บางคำมีลักษณะยาวมาก ปัจจุบันถือว่าภาษามอกชาสูญเสียการเปลี่ยนเสียงสระไป การเน้นหนักส่วนใหญ่พบที่พยางค์แรก และการเน้นหนักไม่มีผลต่อการเปลี่ยนเสียงสระ สระมี 8 เสียง ซึ่งมีความสำคัญทั้งทางรากศัพท์และไวยากรณ์ มีพยัญชนะ 33 ตัว
== ระบบการเขียน ==
ภาษามอกชามีระบบการเขียนแบบโลโกแกรมก่อนที่จะได้รับอิทธิพลทางคริสต์ศาสนา และยังใช้อยู่จนถึงพุทธศตวรรษที่ 25 ปัจจุบันภาษามอกชาเขียนด้วยอักษรซีริลลิกแบบรัสเซียและอักษรละติน โดยมีรูปแบบต่าง ๆ ดังนี้
อักษรละติน (2473): A/a, B/в, C/c, Ç/ç, D/d, Ə/ә, E/e, F/f, G/g, Y/y, I/i, J/j, K/k, L/l, M/m, N/n, O/o, P/p, R/r, S/s, Ş/ş, T/t, U/u, V/v, X/x, Z/z, ƶ, ь, rx, lh
อักษรซีริลลิกแบบรัสเซีย: А/а, Б/б, В/в, Г/г, Д/д, Е/е, Ё/ё, Ж/ж, З/з, И/и, Й/й, К/к, Л/л, М/м, Н/н, О/о, П/п, Р/р, С/с, Т/т, У/у, Ф/ф, Х/х, Ц/ц, Ч/ч, Ш/ш, Щ/щ, Ъ/ъ, Ы/ы, Ь/ь, Э/э, Ю/ю, Я/я
อักษรละตินแบบใหม่: Aa, Ää, Bb, Cc, Dd, Ee, Ff, Gg, Hh, Ii, Jj, Kk, Ll, Mm, Nn, Oo, Pp, Qq, Rr, Ss, Tt, Uu, Vv, Ww, Xx, Yy, Zz
== วรรณคดี ==
ก่อนพ.ศ. 2460 หนังสือที่ตีพิมพ์ด้วยภาษามอกซามีประมาณ 100 เล่มส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับศาสนา เอกสารส่วนใหญ่ไม่ถูกตีพิมพ์ ในพุทธศตวรรษที่ 24 สมาคมมิชชันนารีนิกายรัสเซียนออร์ธอดอกซ์ในกาซานได้ตีพิมพ์ตำราภาษารัสเซียสำหรับชาวมอกชารวมทั้งเพลงพื้นบ้านภาษามอกชา
== ตัวอย่าง ==
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Mokshen Pravda newspaper
Moksha – Finnish/English dictionary (robust finite-state, open-source)
Periodicals, texbooks and manuscripts in Moksha language in National Library of Finland
ตระกูลภาษายูรัล
ภาษาในประเทศรัสเซีย
ภาษาประธาน–กริยา–กรรม
แม่น้ำปิง

แม่น้ำปิง (50px) หรือ  แม่ปิง หรือ แม่ระมิงค์  เป็นแม่น้ำสายสำคัญของประเทศไทย และเป็นหนึ่งในสองของแม่น้ำที่บรรจบมาเป็นแม่น้ำเจ้าพระยา แม่น้ำปิงไหลอยู่ในหุบเขาระหว่างทิวเขาถนนธงชัยกลางกับทิวเขาผีปันน้ำตะวันตก มีต้นน้ำอยู่ที่ดอยเชียงดาวในอำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ ไหลลงทางใต้ผ่านจังหวัดลำพูน รวมกับแม่น้ำวังที่อำเภอบ้านตาก จังหวัดตาก ไหลลงใต้ผ่านจังหวัดกำแพงเพชร แล้วบรรจบกับแม่น้ำน่านที่ อำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์ และจากจุดนี้ไปเป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำเจ้าพระยา แม่น้ำปิงมีความยาวทั้งสิ้น 658 กิโลเมตร
แม่น้ำปิงมีแม่น้ำสาขาที่สำคัญอยู่ 6 สาย ได้แก่ น้ำแม่งัด น้ำแม่แตง น้ำแม่กวง น้ำแม่ลี้ น้ำแม่กลาง และน้ำแม่แจ่ม
ในบริเวณแม่น้ำปิงตอนบนเป็นที่ตั้งของอุทยานแห่งชาติแม่ปิง มีเนื้อที่ 627,346 ไร่ (1,003.75 ตร.กม.)
== เขื่อนและอ่างเก็บน้ำ ==
เขื่อนที่สำคัญกั้นลำน้ำสายนี้คือเขื่อนภูมิพล ตั้งอยู่ที่อำเภอสามเงา จังหวัดตาก ลุ่มแม่น้ำปิงกินเนื้อที่ 33,898 ตารางกิโลเมตร และหากรวมกับลุ่มแม่น้ำวังจะกินเนื้อที่ 44,688 ตารางกิโลเมตร นอกจากนี้มีฝายแม่แฝก ที่ตำบลแม่แฝก อำเภอสันทราย
== แม่น้ำสาขา ==
แม่น้ำแม่งัด (รวมเข้ากับแม่น้ำปิงที่พิกัด ) ที่จังหวัดเชียงใหม่
แม่น้ำแม่แตง (รวมเข้ากับแม่น้ำปิงที่พิกัด ) ที่จังหวัดเชียงใหม่
แม่น้ำแม่ริม (รวมเข้ากับแม่น้ำปิงที่พิกัด ) ที่จังหวัดเชียงใหม่
แม่น้ำแม่กวง ที่จังหวัดลำพูน
แม่น้ำแม่ขาน อำเภอสะเมิง กับ อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่
แม่น้ำแม่วาง  อำเภอแม่วาง กับ อำเภอดอยหล่อ  จังหวัดเชียงใหม่
แม่น้ำแม่งาน
แม่น้ำลี้ (รวมเข้ากับแม่น้ำปิงที่พิกัด ) ที่อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่
แม่น้ำแม่กลาง (รวมเข้ากับแม่น้ำปิงที่พิกัด ) ที่อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่
แม่น้ำแม่แจ่ม (รวมเข้ากับแม่น้ำปิงที่พิกัด ) ที่อำเภอจอมทอง กับ อำเภอฮอด จังหวัดชียงใหม่
แม่น้ำแม่หาด
แม่น้ำแม่ตื่น
ห้วยแม่ท้อ
คลองแม่ระกา
คลองสวนหมาก
แม่น้ำวัง (รวมเข้ากับแม่น้ำปิงที่พิกัด  ที่อำเภอบ้านตาก จังหวัดตาก โดยจุดรวมเป็นจุดเชื่อมต่อของ 3 ตำบล คือ ตำบลแม่สลิด ตำบลตากออก และ ตำบลเกาะตะเภา
คลองวังเจ้า อำเภอวังเจ้า จังหวัดตาก กับ อำเภอโกสัมพีนคร จังหวัดกำแพงเพชร
คลองขลุง อำเภอคลองขลุง จังหวัดกำแพงเพชร
== เขตชุมชนในลุ่มน้ำ ==

เขตชุมชนหลายแหล่งอยู่บริเวณลุ่มน้ำปิงแสดงด้านล่าง พื้นที่หลายแห่งเป็นพื้นที่ประวัติศาสตร์ที่มีความสัมพันธ์เกี่ยวโยงกับน้ำแม่ปิง ลำดับของเมืองเรียงจากจุดเริ่มต้นของแม่น้ำไปถึงจุดปลายสุด
เชียงดาว (เชียงใหม่)
แม่แตง (เชียงใหม่)
สันทราย (เชียงใหม่)
แม่ริม (เชียงใหม่)
เมืองเชียงใหม่ (เชียงใหม่)
สารภี (เชียงใหม่)
หางดง (เชียงใหม่)
เมืองลำพูน (ลำพูน)
สันป่าตอง (เชียงใหม่)
ป่าซาง (ลำพูน)
ดอยหล่อ (เชียงใหม่)
เวียงหนองล่อง (ลำพูน)
จอมทอง (เชียงใหม่)
บ้านโฮ่ง (ลำพูน)
ฮอด (เชียงใหม่)
ดอยเต่า (เชียงใหม่)
ลี้ (ลำพูน)
สามเงา (ตาก)
บ้านตาก (ตาก)
เมืองตาก (ตาก)
วังเจ้า (ตาก)
โกสัมพีนคร (กำแพงเพชร)
เมืองกำแพงเพชร (กำแพงเพชร)
คลองขลุง (กำแพงเพชร)
ขาณุวรลักษบุรี (กำแพงเพชร)
บรรพตพิสัย (นครสวรรค์)
เก้าเลี้ยว (นครสวรรค์)
เมืองนครสวรรค์ (นครสวรรค์)
== เขื่อนที่สำคัญในลุ่มแม่น้ำปิง ==
เขื่อนภูมิพล อำเภอสามเงา จังหวัดตาก
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
อุทยานแห่งชาติแม่ปิง
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ลุ่มน้ำปิง  กรมชลประทาน
ลุ่มน้ำปิง  สถาบันสารสนเทศทรัพยากรน้ำและการเกษตร
รายงานสภาพแม่น้ำปิง  ศูนย์อุทกวิทยาและบริหารน้ำภาคเหนือตอนบน
 
แม่น้ำในจังหวัดเชียงใหม่
แม่น้ำในจังหวัดลำพูน
แม่น้ำในจังหวัดตาก
แม่น้ำในจังหวัดกำแพงเพชร
แม่น้ำในจังหวัดนครสวรรค์
ลำน้ำสาขาของแม่น้ำเจ้าพระยา
เพชรกาญจนาภิเษก

เพชรกาญจนาภิเษก (Golden Jubilee Diamond) เป็นเพชรเจียระไนขนาดใหญ่ที่สุดในโลก โดยมีขนาดใหญ่กว่าคูลลิแนน 1 หรืออีกชื่อว่า ดาวใหญ่แห่งแอฟริกา ซึ่งเป็นเป็นอดีตเพชรเจียระไนขนาดใหญ่ที่สุดในปี พ.ศ. 2451 เพชรกาญจนาภิเษกเป็นเพชรสีน้ำตาลขนาดใหญ่ หนัก 755.5 กะรัต (151 กรัม) ได้มีการค้นพบปี พ.ศ. 2528 ในเหมืองพรีเมีรยร์ในประเทศแอฟริกาใต้ เพชรดังกล่าวภายหลังตัดให้เหลือน้ำหนัก 545.67 กะรัต (109.13 กรัม)
== การค้นพบและผ่านขั้นตอน ==
เพชรกาญจนาภิเษกค้นพบที่เหมืองพรีเมียร์ในประเทศแอฟริกา ทางตอนใต้ หนัก 545.67 กะรัต โดยมี Gabi Tolkowsky เป็นผู้เจียระไน จนได้เป็นเพชรที่มีเหลี่ยมเจียระไนที่สมบูรณ์ที่สุดคือ 148 เหลี่ยม โดยเป็นเหลี่ยมบนหน้าเพชร 55 เหลี่ยม เหลี่ยมด้านล่าง 69 เหลี่ยม และเหลี่ยมที่ขอบเพชร 24 เหลี่ยม รูปแบบการเจียระไน บันทึกจากการตรวจสอบโดย Tolkowsky describes ออกใบรับรองการเจียระไนรูปแบบ "fire rose cushion cut"
"สีน้ำตาลไม่มีชื่อ" (Unnamed Brown) เป็นชื่อแรกของเพชรนี้ ส่วนใหญ่ถูกมองว่าเป็นลูกเป็ดขี้เหร่ De Beers เป็นผู้มอบให้ Gabriel Tolkowsky ด้วยวัตถุประสงค์เพื่อทดสอบอุปกรณ์พิเศษและวิธีการตัดซึ่งพัฒนาโดยตั้งใจให้ใช้กับเพชรเซนทานารี (Centenary) สีดี ("ไร้สี") ไร้ตำหนิ อุปกรณ์และวิธีการเหล่านี้ไม่เคยทดสอบมาก่อน จึงได้ทดลองกับเพชรนี้
การตัดและขัดเพชรนี้เป็นงานท้าทายเพราะพื้นผิวใหญ่ รอยแตกลึกจากข้างใน และอีกหลายสาเหตุประกอบกัน เพชรนี้ตัดในห้องใต้ดินที่ออกแบบมาเป็นพิเศษเพื่อไม่ให้การสั่นสะเทือนภายนอกมารบกวน ในเวลาสองปีจึงจะทำให้เพชรมาอยู่ในสภาพปัจจุบันได้
== การทูลเกล้าถวายงานพระราชพิธีกาญจนาภิเษก ==
ในปี พ.ศ. 2539 บริษัท เดอเบียร์ ซึ่งนำมาแสดงที่งาน บีโอไอแฟร์ ในประเทศไทย ความงดงามของเพชร กาญจนาภิเษก ได้ถูกกลุ่มนักธุรกิจไทยมองเห็นคุณค่าของเพชรเม็ดนี้ และจ่ายเงินซื้อมาในราคาประมาณ 6 ล้านเหรียญสหรัฐ และเนื่องในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชทรงครองราชสมบัติครบ 50 ปี นักธุรกิจไทยจึงได้ร่วมใจน้อมเกล้าน้อมกระหม่อมฯ ถวายเพชรกาญจนาภิเษกแก่พระองค์ แรกเรื่มได้มีแผนการว่าจะเชื่อมเพชรเข้ากับคทาหรือตราประจำพระองค์ แต่ก็ไม่ได้ดำเนินการแต่อย่างใด ปัจจุบัน เพชรกาญจนาภิเษกเป็นส่วนหนึ่งของเครื่องราชกกุธภัณฑ์ที่พระบรมมหาราชวัง มีมูลค่า 4-12 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ
== อ้างอิง ==
เพชร
พ
เครื่องราชกกุธภัณฑ์ไทย
คาซึโกะ ทาดาโนะ

คาซึโกะ ทาดาโนะ  เป็นนักสร้างแอนิเมชัน นักออกแบบตัวละคร และนักวาดภาพประกอบชาวญี่ปุ่น เกิดวันที่ 14 มีนาคม ที่จังหวัดฮิโระชิมะ กรุ๊ปเลือด B เริ่มมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักจากการออกแบบตัวละครให้กับเรื่องเซเลอร์มูน เดิมเคยสังกัดอยู่สตูดิโอไลฟ์ แต่ปัจจุบันสังกัดอยู่สตูดิโอวิวน์ นอกจากชื่อจริงแล้ว  ทาดาโนะยังมีนามปากกาอีกหลายชื่อด้วยกัน ได้แก่ KAZZ (คาซ), ただの かずこ (คาซึโกะ ทาดาโนะ เขียนด้วยอักษรฮิรางานะ), タダノ カズコ (คาซึโกะ ทาดาโนะ เขียนด้วยอักษรคาตาคานะ)
== ผลงาน ==
=== อะนิเมะ ===
ทงงาริโบชิ โนะ เมโมรุ (กำกับภาพ)
โจจูคิชิน ดันคูก้า (ออกแบบตัวละคร, กำกับภาพ)
ซิตี้ฮันเตอร์ (คีย์แอะนิเมะเตอร์)
ปริศนาปลาทอง (กำกับภาพ)
เซเลอร์มูน (ออกแบบตัวละคร, กำกับภาพ)
เซเลอร์มูน อาร์ (ออกแบบตัวละคร, กำกับภาพ)
เวดดิ้งพีช (ออกแบบตวละคร)
ยูซี่ สาวน้อยมหัศจรรย์ (ออกแบบตวละคร)
เคโรโระ ขบวนการอ๊บอ๊บป่วนโลก (คีย์แอะนิเมะเตอร์) - ใช้ชื่อว่า ただの かずこ
เซเทนโอริงามิเซนชิ ดราฟาลาร์ด (ออกแบบตัวละคร)
จูโซคิโค ดันคูก้าโนวา (ออกแบบตัวละคร) - ใช้ชื่อว่า Kazz
=== โอวีเอ ===
คริสตัลไทรแองเกิล (ออกแบบตัวละคร, กำกับภาพ)
โจจูคิชิน ดันคูก้า อุชินาวาเรตะโมโนะทาจิ เอะ เรเควียม (ออกแบบตัวละคร, กำกับภาพ)
โซสึเกียว ~Graduation~ (ออกแบบตัวละคร, กำกับภาพ)
=== ภาพยนตร์อะนิเมะ ===
เซเลอร์มูน อาร์ "สงครามปีศาจดอกไม้จากอวกาศ" (ออกแบบตัวละคร, กำกับภาพ)
=== เกม ===
ออกแบบตัวละคร "โรลฟี่" ซึ่งเป็นมาสคอตของเครื่อง PC-FX
โอคาเอริ! ~ยูนางิอิโระ โนะ โค่ยโมโนงาตาริ~ (ออกแบบตัวละคร, คีย์แอะนิเมะเตอร์)
=== หนังสือการ์ตูน ===
สตาร์พิงกี้ Q เล่ม 1, 2 (มีเดียเวิร์กส)
AYUS ไดนิจิเซเมไต เล่ม 1, 2 (คาโดคาวะโชเต็น)
=== สมุดรวมภาพ ===
Favorite!!
GIRL'S LIFE Illust File
MANGA ARTIST(6) THE Kazuko Tadano PORTFOLIO
== เกร็ด ==
ทาดาโนะ เคยวาดตัวเองเป็นตัวละครในอะนิเมะเรื่องเซเลอร์มูน ตอนที่ 21 ร่วมกับสามี ฮิโรมิ มัตสึชิตะ โดยสลับตัวอักษรท้ายของนามสกุลกับสามี เป็น "ทาดาชิตะ คาซึโกะ" (ส่วนตัวละครของสามี ใช้ชื่อว่า "มัตสึโนะ ฮิโรมิ") ซึ่งตัวละครทั้ง 2 นี้ ทำงานเป็นแอะนิเมะเตอร์อยู่ที่สตูดิโอไดฟ์ (เป็นการล้อเลียนชื่อ สตูดิโอไลฟ์)
== อ้างอิง ==
ประวัติส่วนตัวของคาซึโกะ ทาดาโนะ , สตูดิโอวิวน์,  เรียกข้อมูลเมื่อวันที่ 14 ต.ค. 2550
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สตูดิโอวิวน์ 
อะนิเมะเตอร์
นักวาด
อำนวย สุวรรณคีรี

นายอำนวย สุวรรณคีรี อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ และเป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา 9 สมัย
== ประวัติ ==
นายอำนวย สุวรรณคีรี เกิดเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2481 ที่อำเภอรัตภูมิ จังหวัดสงขลา เป็นบุตรของนายซ้อน กับนางรื่น สุวรรณคีรี เป็นน้องชายของ รองศาสตราจารย์ภิญโญ สุวรรณคีรี ศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ และเป็นพี่ชายของดร.ไตรรงค์ สุวรรณคีรี เป็นนักการเมืองสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ผู้ได้รับ 2 รางวัลพระราชทาน คือ โล่รางวัล "มหิดลวรานุสรณ์" และ รางวัล "เสาเสมาธรรมจักร"
นายอำนวย สุวรรณคีรี สำเร็จการศึกษาจากคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
== งานการเมือง ==
นายอำนวย สุวรรณคีรี เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคประชาธิปัตย์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2518 จนถึงปี พ.ศ. 2543 เคยเป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ (พ.ศ. 2526) และรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี (พ.ศ. 2529 - พ.ศ. 2531)
ในวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2533 ได้รับแต่งตั้งเป็นคณะกรรมการวิสามัญศึกษาปัญหาจังหวัดชายแดนภาคใต้
ในปี พ.ศ. 2544 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ลำดับที่ 49 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
ในวันศุกร์ที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 นายอำนวยพร้อมหลานชายคือ นายปรียนันท์ สุวรรณคีรี ได้ย้ายมาสมัครเป็นสมาชิกพรรคเพื่อชาติ
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
บุคคลจากอำเภอรัตภูมิ
สกุลสุวรรณคีรี
นักการเมืองไทย
รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรีไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา
พรรคประชาธิปัตย์
พรรคเพื่อชาติ
บุคคลจากโรงเรียนทวีธาภิเศก
บุคคลจากคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
แฟร์ดีน็อง เดอ แลแซ็ปส์

แฟร์ดีน็อง มารี วีกงต์ [ไวเคานต์] เดอ แลแซ็ปส์ (Ferdinand Marie, Vicomte de Lesseps; 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1805 - 7 ธันวาคม ค.ศ. 1894) เป็นหัวหน้าวิศวกรและนักการทูตชาวฝรั่งเศสผู้สร้างคลองสุเอซสำเร็จใน ค.ศ. 1869 เขานำความสำเร็จนี้ไปสร้างคลองปานามาในระดับน้ำทะเลในคริสต์ทศวรรษ 1880 แต่โครงการต้องถูกยกเลิกเนื่องจากโรคมาลาเรียและไข้เหลือง เช่นเดียวกันกับปัญหาการเงิน หลังจากนั้นสหรัฐนำโครงการนี้มาทำต่อ โดยแก้ปัญหาทางสุขภาพและเปลี่ยนรูปแบบเป็นเป็นคลองที่ไม่อยู่ในระดับน้ำทะเลกับตัวล็อก ซึ่งสร้างแล้วเสร็จใน ค.ศ. 1914
==อ้างอิง==
===อ่านเพิ่ม===
Smith, G Barnett The Life and Enterprises of Ferdinand de Lesseps (London, 1893)
de Lesseps, Ferdinand, Souvenirs de quarante ans (trans. by CB Pitman).
McCullough, David,  The Creation of the Panama Canal 1870–1914 Simon and Schuster, 1977.
Parker, Matthew. Panama Fever: The Epic Story of One of the Greatest Human Achievements of All Time – the Building of the Panama Canal. New York: Doubleday,
Simon, Maron J. The Panama Affair Charles Scribner's Sons, 1971.
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Ferdinand de Lesseps (1887). Recollections of forty years. Volume 1. Volume 2. From Internet Archive.
André Gill (1867). "Ferdinand de Lesseps", caricature painting of Ferdinand de Lesseps.
The Delesseps Family :  This page focuses on Viscount de Lesseps' family
The A.B. Nichols archival collection  of documents and materials related to the Panama Canal includes a number of references to the French project, including photographs of de Lesseps and his house in Panama.
Associació de Veïns i Comerciants de la Plaça Lesseps, Gràcia, Barcelona, Catalonia
วิศวกรชาวฝรั่งเศส
นักการทูตชาวฝรั่งเศส
คลองสุเอซ
คลองปานามา
บุคคลจากแวร์ซาย
อำเภอพนมทวน

พนมทวน เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดกาญจนบุรี แต่เดิมมีทั้งหมด 12 ตำบล ต่อมาเมื่อความเจริญเข้ามาถึงพื้นที่จึงเห็นสมควรแบ่งการปกครองของ 4 ตำบล ได้แก่ ตำบลห้วยกระเจา ตำบลวังไผ่ ตำบลดอนแสลบ และตำบลสระลงเรือ ขึ้นเป็นกิ่งอำเภอห้วยกระเจา เมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2537 และจัดตั้งเป็นอำเภอห้วยกระเจาเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2540 ทำให้อำเภอพนมทวน เหลือการปกครองเพียง 8 ตำบลจนถึงปัจจุบัน
== ที่ตั้งและอาณาเขต ==
อำเภอพนมทวนมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอห้วยกระเจา
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอท่าม่วงและอำเภอท่ามะกา
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภออู่ทองและอำเภอสองพี่น้อง (จังหวัดสุพรรณบุรี)
ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเมืองกาญจนบุรีและอำเภอบ่อพลอย
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
อำเภอพนมทวนแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 8 ตำบล 103 หมู่บ้าน ได้แก่
{|
|- valign=top
||
{|
||1.|| พนมทวน || || ||(Phanom Thuan)  || ||9 หมู่บ้าน||
|-
||2.|| หนองโรง || || ||(Nong Rong)   || ||17 หมู่บ้าน||
|-
||3.|| ทุ่งสมอ || || || (Thung Samo)  || ||4 หมู่บ้าน||
|-
||4.|| ดอนเจดีย์ || || ||(Don Chedi)   || ||8 หมู่บ้าน||
|-
||5.|| พังตรุ || || ||(Phang Tru)  || ||20 หมู่บ้าน||
|-
||6.|| รางหวาย ||  || ||(Rang Wai)   || ||23 หมู่บ้าน||
|-
||7.|| หนองสาหร่าย || || ||(Nong Sarai)  || ||9 หมู่บ้าน||
|-
||8.|| ดอนตาเพชร ||  || ||(Don Ta Phet)   || ||13 หมู่บ้าน||
|}
||&nbsp;
|}
=== การปกครองส่วนท้องถิ่น ===
ท้องที่อำเภอพนมทวนประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 10 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบลพนมทวน ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลพนมทวน
เทศบาลตำบลตลาดเขต ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลรางหวาย (เขตเทศบาลตำบลรางหวายเดิม)
เทศบาลตำบลหนองสาหร่าย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองสาหร่ายทั้งตำบล
เทศบาลตำบลรางหวาย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลรางหวาย (เขตองค์การบริหารส่วนตำบลรางหวายเดิม)
เทศบาลตำบลดอนเจดีย์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดอนเจดีย์ทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลพนมทวน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพนมทวน (นอกเขตเทศบาลตำบลพนมทวน)
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองโรง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองโรงทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งสมอ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งสมอทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลพังตรุ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพังตรุทั้งตำบล
องค์การบริหารส่วนตำบลดอนตาเพชร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดอนตาเพชรทั้งตำบล
== สถานศึกษา ==
โรงเรียนพนมทวนชนูปถัมภ์
โรงเรียนพนมทวนพิทยาคม(สว่างเคลื้มสุคนธ)
โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 45
โรงเรียนวัดเบญพาด
โรงเรียนบ้านดอนเจดีย์
โรงเรียนบ้านตลาดเขตมิตรภาพที่ 105
โรงเรียนบ้านห้วยสะพาน
โรงเรียนบ้านดอนเจดีย์
โรงเรียนวัดสาลวนาราม
วิทยาลัยการอาชีพพนมทวน
== อ้างอิง ==
พนมทวน
พระบรมราชานุสาวรีย์ รัชกาลที่ ๕

พระบรมราชานุสาวรีย์ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวฯ รัชกาลที่ ๕   ประดิษฐานอยู่ ณ พระแท่นกลางสวนหลวงภูมินทร์ ในเขตเทศบาลเมืองสุไหงโก-ลก อำเภอสุไหงโก-ลก จังหวัดนราธิวาสเป็นพระบรมรูปหล่อสำริด สีดำ จัดสร้างโดยกรมศิลปากรเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2510 หันพระพักต์ไปทางประเทศมาเลเซีย แสดงถึงพระบารมีเมตตาเหนือประชาชนชาวสยามที่จะทรงปกป้องแผ่นดินไทยตลอดไปถึงแม้สมเด็จพระพุทธเจ้าหลวงจะเสด็จสวรรคตไปกว่าร้อยปีแล้ว แต่พระบารมีเมตตายังทรงคุ้มครองประชาชนชาวไทยอยู่ ปัจจุบันเป็นที่เคารพสักการะของชาวเมืองสุไหงโก-ลก และนักท่องเที่ยวทั่วไปทั้งไทยและต่างประเทศ
ซึ่งในวันปิยมหาราช 23 ตุลาคมของทุกปี ผู้ว่าราชการจังหวัดนราธิวาส พร้อมด้วยหัวหน้าส่วนราชการ ทหาร ตำรวจ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น กำนัน ผู้ใหญ่บ้านและกลุ่มพลังมวลชน ประชาชน ทุกหมู่เหล่าจะมีการวางพวงมาลาถวายราชสดุดีหน้าพระบรมราชานุสาวรีย์พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมหาราช รัชกาลที่ 5 โดยในพิธีดังกล่าวยังได้มีการประกวดพวงมาลาของนักเรียน นักศึกษาอีกด้วย
พระบรมรูปพระมหากษัตริย์
สิ่งก่อสร้างในอำเภอสุไหงโก-ลก
อนุสาวรีย์ในประเทศไทย
สถานที่ที่ตั้งชื่อตามพระนามของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว