pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ไดอะแมกเนติก

ไดอะแมกเนติก (Diamagnetism) เป็นสมบัติการมีปฏิกิริยาสนามแม่เหล็ก ซึ่งเป็นสมบัติเฉพาะของสสารนั้น ๆ เกี่ยวกับการเปลี่ยนทิศทางของอิเล็กตรอนออบิทอล ซึ่งก่อให้เกิดแรงแม่เหล็กไฟฟ้า ซึ่งมีสมการทางฟิสิกส์อธิบายไว้ว่า F = Qv × B.ตรงข้ามกับ คุณสมบัติ พาราแมกเนติก (Paramagnetism)
ตัวอย่างของสิ่งของรอบตัวที่มีสมบัติเป็นไดอะแมกเนติก เช่น โลหะ
== ดูเพิ่ม ==
สมการของแมกซ์เวลล์ คือชุดสมการที่สมบูรณ์สำหรับการอธิบายปรากฏการณ์ที่เกี่ยวข้องกับ electric field
ทฤษฎีแม่เหล็กไฟฟ้า
แม่เหล็ก
สนามแม่เหล็ก
แม่เหล็ก
ค่าคงตัวทางฟิสิกส์
ฟิสิกส์เบื้องต้น
ไมโครทิวบูล

ไมโครทิวบูล (Microtubule) เป็นพอลิเมอร์ที่ประกอบด้วยทิวบูลินที่ประกอบเป็นส่วนหนึ่งของไซโทสเกเลตันและช่วยให้เซลล์ยูคารีโอตสามารถคงรูปร่างและโครงสร้างได้ ไมโครทิวบูลสามารถเจริญเติบโตได้ยาวถึง 50&nbsp;ไมโครเมตร และมีพลวัติ (dynamic) สูงมาก เส้นผ่านศูนย์กลางวงนอกของไมโครทิวบูลอยู่ที่ 23 ถึง 27&nbsp;nm ในขณะที่เส้นผ่านศูนย์กลางชั้นในอยู่ที่ 11 ถึง 15&nbsp;nm. ไมโครทิวบูลเกิดจากการพอลิเมอไรส์ของโปรตีนไดเมอร์ที่ประอบด้วยโปรตีนทรงกลมสองอัน คือ อัลฟ่าและเบตาทิวบูลิน ซึ่งจะประกอบกันเป็นโปรโตฟิลาเมนต์ (protofilaments) ที่จากนั้นจะสามารเชื่อมต่อกันในในแนวข้าง (laterally) เพื่อก่อขึ้นเป็นท่อกลวงที่เรียกว่าไมโครทิวบูล รูปแบบที่พบมากที่สุดของไมโครทิวบูลประกอบด้วยโปรโตฟิลาเมนต์ 13 อัน เรียงกันในแบบทรงท่อ (tubular arrangement)
ไมโครทิวบูลนั้นมีความสำคัญต่อกระบวนการต่าง ๆ ภายในเซลล์ เช่น การคงโครงสร้างของเซลล์ และประกอบกับไมโครฟิลาเมนต์ และอินเตอร์มีเดียตฟิลาเมนต์ขึ้นเป็นไซโทสเกเลตัน นอกจากนี้ไมโครทิวบูลยังประกอบขึ้นเป็นโครงสร้างภายในของซิเลีย และแฟลกเจลลา ไมโครทิวบูลเป็นฐานรองรับในกระบวนการขนส่งสารภายในเซลล์, การเคลื่อนย้ายเวซิเคิลสำหรับการหลั่ง, การเคลื่อนที่ของออร์แกเนลล์ และการรวมในระดับมาโครโมเลกุลภายในเซลล์ (intracellular macromolecular assemblies) ซึ่งเกี่ยวข้องกับ ไดนีอิน (dynein) และ คิเนซิน (kinesin) ในการแบ่งเซลล์นั้น ไมโครทิวบูลป็นองค์ประกอบสำคัญในสปินเดิลแอพพาราตัส (Spindle apparatus) ซึ่งดึงโครโมโซมออกจากกันในไมโตซิสของยูคารีโอต
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ไมโครทิวบูลบน MBInfo
โครงสร้างสามมิติของไมโครทิวบูลบนฐานข้อมูล EM Data Bank (EMDB)
โปรโตคอลในการสร้างไมโครทิวบูล
ไซโทสเกเลตัน
กายวิภาคศาสตร์เซลล์
ปลาดัก

ปลาดัก (Blackskin catfish) ปลาดุกชนิดหนึ่งมีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Clarias meladerma อยู่ในวงศ์ปลาดุก (Clariidae) มีรูปร่างลักษณะคล้ายปลาดุกด้าน (C. batrachus) เว้นแต่ที่ครีบอกด้านหน้ามีลักษณะขอบหยักคล้ายฟันเลื่อย และมีผิวเนื้อสีดำ จึงมีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า "ปลาดุกเนื้อเลน" (ภาษาใต้) โตเต็มที่ขนาดความยาวประมาณ 35 เซนติเมตร
ในประเทศไทยพบได้แถบภาคกลางตอนบนและภาคอีสาน เเละภาคใต้ของไทยในต่างประเทศพบได้ที่ฟิลิปปินส์และอินโดนีเซีย โดยสถานที่ค้นพบครั้งแรกคือ ปัตตาเวีย (ปัจจุบัน คือ จาการ์ตา) บนเกาะชวา ในอินโดนีเซีย
ไม่มีการเลี้ยงเป็นปลาเศรษฐกิจ
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รูปและข้อมูลปลาดุกดัก
ดุกตัก
ดุกตัก
ปลาดุก
 Clarias meladerma
 Clarias meladerma
 Clarias meladerma
 Clarias meladerma
 Clarias meladerma
 Clarias meladerma
 Clarias meladerma
 黑皮鬍鯰
สถานีวิทยุโทรทัศน์เพื่อการศึกษา

สถานีวิทยุโทรทัศน์เพื่อการศึกษา หรือ อีทีวี (ETV) เป็นสถานีโทรทัศน์ของศูนย์เทคโนโลยีทางการศึกษา กรมส่งเสริมการเรียนรู้ กระทรวงศึกษาธิการ นำเสนอรายการเกี่ยวกับการศึกษา ทั้งระดับประถมศึกษา, มัธยมศึกษา และการศึกษานอกโรงเรียน (กศน.) มีคำขวัญประจำสถานีว่า บ้านหลังใหญ่แห่งการเรียนรู้
== ประวัติ ==
เมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2537 คณะรัฐมนตรีลงมติอนุมัติให้กระทรวงศึกษาธิการ จัดทำโครงการทดลองจัดการศึกษาทางไกลผ่านดาวเทียม เพื่อขยายโอกาส พัฒนาคุณภาพชีวิต และยกระดับมาตรฐานทางการศึกษา หลังจากนั้น กระทรวงศึกษาธิการ มีคำสั่งมอบหมายให้ กรมการศึกษานอกโรงเรียน (ปัจจุบันคือ กรมส่งเสริมการเรียนรู้) รับผิดชอบโครงการทดลองดังกล่าว มีกำหนดระยะเวลาระหว่างวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2537 จนถึงวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2542 โดยมูลนิธิไทยคมให้การสนับสนุน ในการจัดตั้งสถานีส่งแพร่ภาพ จนกระทั่งเริ่มทดลองออกอากาศ อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2537 และเริ่มออกอากาศจริงอย่างเป็นทางการ ตั้งแต่วันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2542
== การออกอากาศและช่องทางการรับชม ==
อีทีวี ออกอากาศเป็นประจำทุกวัน ระหว่างเวลา 06:00 - 24:00 น. (เช่นเดียวกับสถานีวิทยุศึกษา) ผ่านสัญญาณดาวเทียมไทยคม 5 ด้วยระบบออกอากาศดิจิทัล ในความถี่เคยู-แบนด์ สามารถรับชมได้ทางบริการโทรทัศน์บอกรับเป็นสมาชิก ทรูวิชันส์ ช่อง 180, เครือข่ายโทรทัศน์ผ่านสายเคเบิลส่วนท้องถิ่น และทางออนไลน์ ผ่านเว็บไซต์ของอีทีวี
=== เวลาออกอากาศ ===
พ.ศ. 2538 เปิดสถานีเวลา 14.00 ปิดสถานีเวลา 21.00
พ.ศ. 2546 เปิดสถานีเวลา 09.00 ปิดสถานีเวลา 22.00
พ.ศ. 2547 เปิดสถานีเวลา 07.00 ปิดสถานีเวลา 22.00
พ.ศ. 2549 เปิดสถานีเวลา 06.00 ปิดสถานีเวลา 22.00 ตามข้อเสนอของผู้รับชม
พ.ศ. 2551 เปิดสถานีเวลา 06.00 ปิดสถานีเวลา 00.00
พ.ศ. 2551 (กลางปี) เปิดสถานี 24 ชั่วโมงผ่านดาวเทียม Thaicom 2/5 KU band
พ.ศ. 2552 เปิดสถานีเวลา 06.00 ปิดสถานีเวลา 00.00
== ติวเตอร์แชนเนล ==
ต่อมาในปี พ.ศ. 2552 กระทรวงศึกษาธิการ ดำเนินโครงการ ติวเตอร์แชนเนล (Tutor Channel ปัจจุบันชื่อ สติวเดนต์ แชนแนล Student Channel) เพื่อนำไปสู่การออกอากาศผ่านโครงข่าย โทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัล ประเภทบริการสาธารณะ โดยกำหนดระยะเวลาดำเนินงานโครงการ ในระหว่างปี พ.ศ. 2552 - พ.ศ. 2555 ด้วยงบประมาณราว 6,000 ล้านบาท หลังจากนั้นจะมีความพร้อมในการออกอากาศภาคพื้นดิน ผ่านคลื่นความถี่ยูเอชเอฟ โดยระยะแรก เริ่มออกอากาศในรูปรายการโทรทัศน์ เป็นครั้งแรกเมื่อวันเสาร์ที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2552 ระหว่างเวลา 10:00 - 12:00 น. ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย และคู่ขนานทางอีทีวี
==  แหล่งข้อมูลอื่น ==
สถานีวิทยุโทรทัศน์เพื่อการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ
ศูนย์เทคโนโลยีทางการศึกษา สำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย กระทรวงศึกษาธิการ 
== อ้างอิง ==
สถานีโทรทัศน์ในประเทศไทย
กระทรวงศึกษาธิการ
องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2537
ไทยทีวีโกลบอลเน็ตเวิร์ก

ไทยทีวีโกลบอลเน็ตเวิร์ก (TGN , Thai TV Global Network) เป็นสถานีโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมแห่งแรกของประเทศไทย ดำเนินการโดยสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก ช่อง 5 แผนกวิทยุโทรทัศน์ กองการกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ กรมการทหารสื่อสาร กองบัญชาการกองทัพบก กองบัญชาการกองทัพไทย กระทรวงกลาโหม โดยได้แพร่ภาพสัญญาณโทรทัศน์ เพื่อคนไทยและผู้สนใจที่อาศัยอยู่ทั่วโลก 170 ประเทศ ร่วมศึกษาดูงานด้านการออกอากาศรับชมโดยผู้ทรงคุณวุฒิหลายท่าน อาทิ เช่น พลตรี วิเศษศักดิ์ สุนทรเกส ก่อนมีพระราชบัญญัติองค์กรจัดสรรคลื่นความถี่และกำกับกิจการวิทยุกระจายเสียง วิทยุโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคม พ.ศ. 2543 จึงเป็นโทรทัศน์ดาวเทียมแห่งเดียวที่ ดำเนินการถูกต้องตามกฎหมาย โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเผยแพร่ข้อมูลข่าวสาร สาระความรู้ ความบันเทิงออกไปสู่สายตาของผู้ชมทั่วโลกโดย ออกอากาศ 24 ชั่วโมงต่อวัน ส่งสัญญาณ รายการผ่านดาวเทียมถึง 5 ดวง ครอบคลุมพื้นที่กว่า 177 ประเทศทั่วโลก ผังรายการ TGN เป็นผังรายการที่จัดขึ้นใหม่ แยกจากผังรายการของ ททบ.5  แบ่งเป็น 3 ส่วน คือ เป็นรายการที่ TGN เป็นผู้ผลิตเอง, ผู้จัดรายการผลิตรายการขึ้นใหม่เพื่อเช่าเวลา ส่วนที่เหลือเป็นรายการที่เช่าเวลากับ ททบ.5 นำมาเช่าเวลาเพื่อออกอีกรอบทาง TGN  รวมถึงรายการถ่ายทอดสดที่รับสัญญาณจากททบ.5 และจากสถานีอื่นที่ไม่ใช่ ททบ.5 (เช่น ช่อง 3 เอชดี,ช่อง 7 เอชดี, ช่อง 9 เอ็มคอตเอชดี, สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย,เอ็นบีทีเวิลด์,ไทยพีบีเอส,ฯลฯ)ดังนั้น ผังรายการ TGN จึงมีรายการที่มีความหลากหลายน่าสนใจ
== วิธีการรับชม TGN ==
=== ผู้ชมในประเทศ ===
ไทยทีวีโกลบอลเน็ตเวิร์ก เป็นสถานีที่ส่งสัญญาณด้วยระบบดาวเทียม ครอบคลุมพื้นที่ทั่วประเทศ และอีกกว่า 170 ประเทศทั่วโลก ด้วยการส่งสัญญาณในรูปสัญญาณโทรทัศน์ดาวเทียม Cable TV และ Internet รับสัญญาณจากดาวเทียมโดยตรงในระบบ C-BAND ผ่านดาวเทียม Thaicom 6 โดยใช้คลื่นความถี่ Transponder : 78.5E Thaicom Frequency : 4080 MHz FEC : 5/6 Symbol rate: 30000 Msym/s หรือผ่านจานดำ (จานรับสัญญาณตั้งแต่ 5 ฟุต หรือ 150 cm. ขึ้นไป) Polarize : Hช่อง
เควิน รัดด์

เควิน ไมเคิล รัดด์ (Kevin Michael Rudd; เกิด 21 กันยายน พ.ศ. 2500) เป็นนายกรัฐมนตรีของออสเตรเลียหลังจากชนะการเลือกตั้งในปีพ.ศ. 2550 และหัวหน้าของพรรคแรงงานออสเตรเลีย  เขาเริ่มเป็นตัวแทนในสภาล่างของออสเตรเลียตั้งแต่ พ.ศ. 2541 ตัวแทนของเขตกริฟฟิท รัฐควีนส์แลนด์ ลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี หัวหน้าพรรคแรงงาน และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร หลังแพ้การเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2556
เควิน รัดด์นั้น มีความสามารถในการพูดภาษาจีนได้อย่างดีเยี่ยม เคยกล่าวปาฐกถาในประเทศจีน ด้วยภาษาจีนอีกด้วย
== นโยบายหาเสียง ==
นโยบายที่เควิน รัดด์เคยให้ไว้เมื่อตอนหาเสียงคือ
ถอนทหารออกจากอิรัก
ลงนามในพิธีสารเกียวโต
วางโครงสร้าง บอร์ดแบนระดับชาติ
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร  ออสเตรเลีย - เควิน รัดด์ 
Aus. Labour Party Leader - เควิน รัดด์ 
เควิน รัดด์ -2550 (Kevin07.com) 
Personal Website
เควิน รัดด์ - Labour Day Speech  (Video)
นายกรัฐมนตรีออสเตรเลีย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศออสเตรเลีย
นักการเมืองออสเตรเลีย
บุคคลจากรัฐควีนส์แลนด์
ชาวออสเตรเลียเชื้อสายอังกฤษ
ชาวออสเตรเลียเชื้อสายไอริช
คริสต์ศาสนิกชนนิกายแองกลิคันชาวออสเตรเลีย
นวโกวาท

นวโกวาท แปลว่า คำสั่งสอนพระใหม่หรือพระบวชใหม่ เป็นชื่อหนังสือที่เป็นพระนิพนธ์ของ สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส วัดบวรนิเวศวิหาร เป็นหนังสือที่ประมวลหัวข้อธรรมจากพระไตรปิฎกสำหรับสั่งสอนอบรมและศึกษาเล่าเรียนของพระนวกะโดยเฉพาะ ผู้อ่านสามารถเข้าใจได้ง่ายต่อมาใช้เป็นหลักสูตรนักธรรมและธรรมศึกษาชั้นตรี
หนังสือ นวโกวาท มี 3 ส่วน ส่วนต้นเป็น วินัยบัญญัติ หรือศีลของภิกษุ ส่วนกลางเป็น ธรรมวิภาค คือธรรมที่ต้องแยกคัดจัดไว้เป็นหมวดหมู่ เช่นธรรมที่มี 2 ข้อย่อย รวมไว้หมวดหนึ่ง มี 3 ข้อย่อยรวมไว้หมวดหนึ่ง เป็นต้น และส่วนหลังเป็น คิหิปฏิบัติ คือหลักปฏิบัติและหลักควรเว้นสำหรับคฤหัสถ์หรือชาวบ้านทั่วไป เช่น อบายมุข เป็นต้น
หนังสือเล่มนี้เป็นนิยมใช้กันมากในวงการนักศึกษาพระธรรมวินัย  ตลอดพระราชอาณาจักร และเหมาะสำหรับทุกครอบครัวที่จะมีไว้เพื่อการศึกษาหาความรู้
== อ้างอิง ==
พระสงฆ์
พิธีกรรมในศาสนาพุทธ
คำศัพท์ศาสนาพุทธ
ปลากดหัวเสียม

ปลากดหัวเสียม  เป็นชื่อสกุลของปลาหนังน้ำจืดจำพวกหนึ่ง ในวงศ์ปลากด (Bagridae) ใช้ชื่อสกุลว่า Sperata มีทั้งหมดด้วยกัน 4 ชนิด (ดูในตาราง)
รูปร่างโดยรวม ส่วนหัวและจะงอยปากยื่นยาวมากที่สุดในวงศ์เดียวกันนี้ หัวแบนราบเล็กน้อย ลำตัวทรงกระบอก แต่ด้านหลังยกสูง และเรียวไปทางด้านท้าย ตาเล็กอยู่ด้านบนของหัว ริมฝีปากตัดตรงอยู่ปลายสุดของจะงอยปาก หนวดที่ริมฝีปากยาวมาก ครีบหลังไม่มีก้านครีบแข็ง ครีบไขมันยาวมาก ครีบหางใหญ่เว้าลึก ด้านท้องสีจาง ครีบสีจาง ที่สำคัญคือ ปลาในสกุลนี้ในครีบไขมันจะมีจุดสีดำเห็นเด่นชัด มีขอบขาวที่ตอนปลายท้ายสุด 
มีการกระจายพันธุ์ในประเทศอินเดีย, อัฟกานิสถาน และพม่า มีแหล่งที่พบคือ แม่น้ำสายใหญ่ในประเทศเหล่านี้ ได้แก่ แม่น้ำคงคา, แม่น้ำอิรวดี และพบได้จนถึงแม่น้ำสาละวินซึ่งเป็นพรมแดนของพม่าติดกับไทย โดยมีชื่อเรียกในภาษากะเหรี่ยงว่า "ปลาแก๊ด"
มีขนาดลำตัวโดยเฉลี่ย 50 เซนติเมตร ใหญ่ที่สุดพบได้ถึง 180 เซนติเมตร ในชนิด S. aor ขยายพันธุ์ทำรังโดยการขุดพื้นแม่น้ำเป็นแอ่งกว้าง ในความลึกประมาณ 2 เมตร
มีความสำคัญต่อมนุษย์ของการใช้เนื้อเพื่อการบริโภค  และใช้ตกเป็นเกมกีฬา อีกทั้งยังมีการเลี้ยงเป็นปลาสวยงามอีกด้วย
สำหรับในประเทศไทย โดยเฉพาะที่จังหวัดแม่ฮ่องสอน ชนิด S. acicularis ถือเป็นปลาที่นิยมบริโภคกันเป็นอย่างมากในท้องถิ่น เนื่องจากเนื้อมีรสชาติดี โดยในขณะนี้ กรมประมงสามารถเพาะขยายพันธุ์ลูกปลาชนิดนี้ได้แล้ว
== อ้างอิง ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
วงศ์ปลากด
ปลาที่พบในประเทศอินเดีย
ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำสาละวิน
สกุลปลากดหัวเสียม
กวางเรนเดียร์

กวางเรนเดียร์ หรือ กวางแคริบู (reindeer, caribou; ) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่มีขนาดใหญ่จำพวกกวาง จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Rangifer ที่ยังสืบเผ่าพันธุ์
มีนิสัยดุร้าย มีลักษณะคล้ายคลึงกับกวางเอลก์ จัดเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่ใหญ่ที่สุดของแคนาเดียนทุนดรา ตัวเมียมีน้ำหนักประมาณ 60–170 กิโลกรัม ส่วนสูงประมาณ 162– 205 เซนติเมตร ตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่า มีน้ำหนักประมาณ 100–318 กิโลกรัม ส่วนสูงประมาณ 180–214 เซนติเมตร หางยาวประมาณ 14– 20 เซนติเมตร ตัวผู้ที่มีอายุมากจะผลิเขาในเดือนธันวาคม ตัวผู้ที่อายุน้อยจะผลิเขาในฤดูใบไม้ผลิ ส่วนตัวเมียจะผลิเขาในฤดูร้อน เขาแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม คือ เขาที่อยู่สูงกว่า และเขาที่อยู่ต่ำกว่า เขากวางเรนเดียร์ตัวผู้ มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 2 รองจากกวางมูส คือ กว้างประมาณ 100 เซนติเมตร ยาวประมาณ 135 เซนติเมตร ถือเป็นกวางที่มีขนาดเขาใหญ่ที่สุดในโลก ขนตามลำตัวยามปกติจะมีสีน้ำตาล แต่เมื่อเข้าสู่ฤดูหนาว ขนจะเปลี่ยนไปเป็นสีอ่อนขึ้น หรือสีขาว
กวางเรนเดียร์ มีกีบเท้าที่แยกออกเป็น 2 ง่ามชัดเจน ใช้สำหรับว่ายน้ำ โดยว่ายได้เร็วถึง 10 กิโลเมตร/ชั่วโมง และเมื่อเดินกระดูกตรงข้อเท้าและเส้นเอ็นจะทำให้เกิดเสียงไปตลอด สันนิษฐานว่ามีไว้เพื่อติดต่อกับระหว่างฝูงในยามที่อยู่ในที่ ๆ ภาวะวิสัยมองเห็นไม่ชัด เช่น ยามเมื่อหิมะตกหนัก เป็นต้น นอกจากนี้แล้วยังเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมเพียงชนิดเดียวในโลกที่สามารถมองเห็นรังสีอัลตราไวโอเลตได้
พบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางตั้งแต่กรีนแลนด์, อเมริกาเหนือแถบแคนาดาและอลาสกา, สแกนดิเนเวีย จนถึงออสเตรเลียและแอนตาร์กติกา ใน สันนิษฐานว่ากวางเรนเดียร์ที่กระจายพันธุ์ในจีนอพยพมาจากไซบีเรียเมื่อราว 2,000 ปีมาแล้ว  จากการศึกษาพบว่าประชากรของกวางเรนเดียร์ในจีนลดลงถึงร้อยละ 28 จาก ปี ค.ศ. 1970 เนื่องจากถูกแยกออกเป็นฝูงเล็ก ๆ ทำให้มีตัวเลือกน้อยในการผสมพันธุ์และแพร่ขยายพันธุ์ ในปี ค.ศ. 2012 พบกวางเรนเดียร์ในจีนเหลืออยู่เพียง 33 ฝูงเท่านั้น โดยจำนวนประชากรกวางเรนเดียร์ที่พบในธรรมชาติมากที่สุดในโลกพบที่คาบสมุทรไครเมียในรัสเซีย และจำนวนที่เหลืออยู่ประมาณ 600,000 ตัว โดยลดฮวบจากในอดีตอย่างมาก สาเหตุหลักเกิดจากอุณหภูมิที่ถิ่นที่อยู่อาศัยร้อนขึ้น 1.5 องศาเซลเซียส, การคุกคามจากมนุษย์, ไฟป่า รวมถึงโรคระบาดจากยุง
กวางเรนเดียร์ เป็นกวางชนิดที่ใช้เป็นสัตว์พาหนะลากรถเลื่อนรวมถึงซานตาคลอสด้วย
== อ้างอิง ==
The Reindeer Portal, Source of Information About Reindeer Husbandry Worldwide
Rangifer.net has a map  of subspecies ranges.
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
1935 Reindeer Herding in the Northwest Territories 
General information on Caribou and Reindeer
Human Role in Reindeer/Caribou Systems 
Reindeer Studies in South Georgia and Norway 
Reindeer hunting as World Heritage – a ten thousand year-long tradition 
The Scandinavian reindeer (Rangifer tarandus L.) after the last glacial maximum: time, seasonality and human exploitation
Adaptations To Life In The Arctic  – Instructional slide-show, University of Alaska
Rangifer   – world's only scientific journal dealing exclusively with husbandry, management and biology of Arctic and northern ungulates
กวาง
พาหนะ
สัตว์ที่พบในประเทศแคนาดา
สัตว์ที่พบในกรีนแลนด์
สัตว์ที่พบในสหรัฐอเมริกา
สัตว์ที่พบในทวีปเอเชีย
สัตว์ที่พบในประเทศรัสเซีย
สัตว์ที่พบในประเทศจีน
มหสัตว์ของทวีปยูเรเซีย
ปลากดคังสาละวิน

ปลากดคังสาละวิน ปลาหนังชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Hemibagrus microphthalmus  อยู่ในวงศ์ปลากด (Bagridae) มีรูปร่างคล้ายปลากดเหลือง (H. filamentus) และปลากดคัง  (H. wyckioides) ซึ่งเป็นปลาในสกุลเดียวกันมาก แต่มีส่วนหัวที่แบนราบกว่า  และยื่นยาวกว่า  ส่วนหลังยกสูง  ครีบหลังเป็นก้านแข็ง  ปากกว้าง  มีหนวดที่ริมฝีปากยาวมากถึงบริเวณครีบก้น  ตาเล็กมาก  ส่วนหัวมองจากด้านบน  ค่อนข้างกว้าง  ครีบไขมันยาว  ครีบหางใหญ่  และเว้าลึก  ตัวมีสีเทาอมฟ้า  หรือเขียวมะกอก  ด้านท้องสีจาง  ครีบมีสีคล้ำ  ครีบหางสีคล้ำ  ขนาดใหญ่สุดถึง  1  เมตร พบทั่วไป  60 – 70  เซนติเมตร  จับได้โดยเบ็ดราว  ข่ายลอย  และดำน้ำยิงด้วยฉมวก  อาศัยในแม่น้ำและลำธารที่ค่อนข้างลึก พบเฉพาะในแม่น้ำสาละวินและสาขา    และถูกจับขึ้นขายเป็นครั้งคราวใน  จังหวัดแม่ฮ่องสอน  เป็นปลาที่มีรสชาติดี  เช่นเดียวกับปลากดขนาดใหญ่ชนิดอื่น ๆ และนิยมตกเป็นเกมกีฬา
ในต่างประเทศพบในอินเดียและพม่าในแม่น้ำอิระวดี
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
รูปและข้อมูลปลากดคังสาละวิน (เพิ่มเติม)
สกุลเฮมอิบากรัส
กดคังสาละวิน
กดคังสาละวิน
กดคังสาละวิน
ปลาที่พบในประเทศอินเดีย
สมเกียรติ อริยะชัยพาณิชย์

สมเกียรติ อริยะชัยพาณิชย์ หรือ Mr. Z (มิสเตอร์ซี) เป็นนักดนตรี นักแต่งเพลง และนักรีมิกซ์ชาวไทย เป็นผู้ก่อตั้งเบเกอรี่มิวสิค ร่วมกับ บอย โกสิยพงษ์, กมล สุโกศล แคลปป์, และ สาลินี ปันยารชุน
สมเกียรติทำงานในฐานะโปรดิวเซอร์ ร่วมกับ รัดเกล้า อามระดิษ, โจอี้ บอย, ธนชัย อุชชิน, นภ พรชำนิ และ ไทรอัมส์คิงดอม ได้ทำงานในฐานะโปรดิวเซอร์ให้กับ โซนี่/บีเอ็มจี จากนั้นก็หันกลับไปหา Katch นิตยสารวัยรุ่นที่เขาก่อตั้งสมัยทำค่าย โดโจซิตี้ ในเบเกอรี่ แต่แคทช์ก็ปิดตัวลงไป หลังทำได้เพียง 2 เล่ม ต่อมาเป็นผู้รับผิดชอบส่วนโปรดักชั่นของค่ายเพลนตี้มิวสิค (Plenty Music) โดยมีพี่สาวของเขาเองเป็นผู้บริหารค่าย
ในปี พ.ศ. 2558 มีซิงเกิ้ล "ฉันรักเธออยู่ (เหมือนเดิมทุกอย่าง)" และต่อมามีคอนเสิร์ต Z-MYX LIVE! Vol.1 with Triumph Kingdom และ Yokee Playboy
== ผลงาน ==
=== สตูดิโออัลบั้ม ===
=== อีพีและซิงเกิล ===
Love is Forever (พ.ศ. 2545)
"ฉันรักเธออยู่ (เหมือนเดิมทุกอย่าง)" (พ.ศ. 2558)
=== อัลบั้มรวมเพลง และผลงานอื่นๆ ===
Visitor So Called Remixers (พ.ศ. 2543)
Z See'' (พ.ศ. 2547)
==อ้างอิง==
นักดนตรีชาวไทย
บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญ
นักแต่งเพลงชาวไทย
ศิลปินสังกัดเบเกอรี่มิวสิค
ชาวไทยเชื้อสายจีน
ภาษาสิเลฏ

ภาษาสิเลฏ (อักษรสิเลฏินาครี:  ) เป็นภาษากลุ่มอินโด-อารยันที่มีผู้พูดประมาณ 11 ล้านคน โดยหลักอยู่ในภาคสิเลฏ ประเทศบังกลาเทศ หุบเขาบารักกับอำเภอ Hojaiในรัฐอัสสัม และอำเภอตรีปุระเหนือกับUnakotiในรัฐตรีปุระ ประเทศอินเดีย นอกจากนี้ ยังมีผู้พูดภาษาสิเลฏจำนวนหนึ่งในรัฐเมฆาลัย รัฐมณีปุระ และรัฐนาคาแลนด์ของประเทศอินเดีย และชุมชนพลัดถิ่นในสหราชอาณาจักร สหรัฐ และตะวันออกกลาง
มีการรับรู้อย่างหลากหลายว่าสิเลฏเป็นสำเนียงหนึ่งของภาษาเบงกอลหรือเป็นภาษาของตนเอง ในขณะที่นักภาษาศาสตร์ส่วนมากถือว่าเป็นภาษาอิสระ บางส่วนพิจารณาอย่างผิด ๆ ว่าเป็นภาษาเบงกอลรูปแบบ"ผิดเพี้ยน" และมีรายงานการเปลี่ยนภาษาจากสิเลฏไปเป็นเบงกอลมาตรฐานในบังกลาเทศ อินเดีย และชุมชนพลัดถิ่น
== ประวัติ ==
ภาษาสิเลฏเขียนด้วยอักษรเป็นของตนเองเรียกอักษรสิเลฏินาครี และมีงานวรรณกรรมเขียนด้วยอักษรนี้ไม่ต่ำกว่า 200 ปี อักษรนี้ต่างจากอักษรเบงกอลเพราะเป็นอักษรที่พัฒนามาจากอักษรไกถี หรืออักษรไมถิลีในรัฐพิหาร ส่วนใหญ่ใช้เขียนกวีนิพนธ์ทางศาสนา ในช่วงสงครามปลดปล่อย พ.ศ. 2514 หนังสือที่เขียนด้วยอักษรนี้ถูกทำลาย หลังจากที่บังกลาเทศได้รับเอกราช รัฐบาลใหม่พยายามสนับสนุนให้ใช้อักษรเบงกอล แต่ก็มีการต่อสู้เพื่อสิทธิของภาษาสิเลฏ ชาวสิเลฏิได้รณรงค์ให้ใช้ภาษาของตนเอง
== การแพร่กระจายทางภูมิศาสตร์ ==
มีผู้พูดภาษาสิเลฏราว 10 % ของประชากรบังกลาเทศ ใช้พูดในแถบแม่น้ำสุมาร์ ซึ่งอยู่ใกล้ชายแดนระหว่างบังกลาเทศและอินเดีย มีผู้พูดทั้งในบังกลาเทศ และบางส่วนในรัฐอัสสัม ประเทศอินเดีย ทั่วโลกมีผู้ใช้ภาษานี้ราว 10 ล้านคน โดยอยู่ในบังกลาเทศ 8 ล้านคน นอกจากบังกลาเทศและอินเดียแล้ว ผู้พูดภาษานี้กลุ่มใหญ่อยู่ในสหราชอาณาจักร ชาวสิเลฏิอพยพไปสู่ลอนดอนมากในช่วง พ.ศ. 2503 – 2513 ชาวบริติชเชื้อสายบังกลาเทศในอังกฤษส่วนใหญ่พูดภาษาสิเลฏ มีผู้พูดภาษานี้ในสหรัฐด้วย
== อ้างอิง ==
==บรรณานุกรม==
==หมายเหตุ==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
สิเลฏ
สิเลฏ
สิเลฏ
สำเนียงเบงกอล
ภาษาสันเกถิ

ภาษาสันเกถิ เป็นภาษาตระกูลดราวิเดียนตอนใต้ที่มีความใกล้ชิดกับภาษาทมิฬ บางครั้งจัดเป็นภาษาย่อยของภาษากันนาดาหรือทมิฬ แต่ปัจจุบันแยกออกมาเป็นภาษาต่างหากเพราะผู้พูดภาษานี้ไม่อาจเข้าใจกันได้กับภาษาทมิฬ คาดว่าภาษานี้แยกตัวออกจากภาษาทมิฬในยุคเดียวกับภาษามลยาฬัม ได้รับอิทธิพลและยืมคำจากภาษากันนาดาและภาษาสันสกฤต มีลักษณะใกล้เคียงกับภาษามลยาฬัม แต่ก็ยังมีเอกลักษณ์เป็นของตนเอง ผู้พุดปัจจุบันอยุ่ระหว่างรอยต่อของรัฐเกราลากับทมิฬนาดู ภาษานี้ไม่มีระบบการเขียนเป็นของตนเองและมีเพลงพื้นบ้านมาก
== ไวยากรณ์ ==
ภาษาสันเกถิเป็นภาษาที่มีคำศัพท์มาก คำศัพท์บางส่วนใกล้เคียงกับภาษาทมิฬคลาสสิก ภาษาสันเกถิมีเอกลักษณ์ที่ต่างจากภาษากลุ่มดราวิเดียนอื่นๆคือ มีการแบ่งเป็นเอกพจน์และพหูพจน์ ซึ่งไม่พบในภาษากันนาดาและภาษาทมิฬ มีความแตกต่างที่ชัดเจนระหว่างกาลและบุคคล มี 3 เพศ มีการแยกสรรพนามที่รวมและไม่รวมผู้ฟังออกจากกันสำหรับบุรุษที่ 1 พหูพจน์  เครื่องหมายการกต่างจากภาษาทมิฬ โดยลักษณะของภาษาสันเกถิที่ไม่พบในภาษาทมิฬและภาษากันนาดาคือลักษณะที่ใช้กับเพศเป็นกลาง
คำส่วนใหญ่ลงท้ายด้วยสระ คำที่ลงท้ายด้วย –a ในภาษากันนาดาจะลงท้ายด้วย –u ในภาษาสันเกถิ  คำที่ลงท้ายด้วย –e ในภาษากันนาดาหรือ –ai ในภาษาทมิฬจะลงท้ายด้วย –a ในภาษาสันเกถิ ซึ่งเป็นลักษณะที่คล้ายภาษาเตลูกูและภาษามลยาฬัม
== สำเนียง ==
แบ่งภาษาสันเกถิออกเป็นสี่สำเนียง ซึ่งแต่ละสำเนียงเข้าใจกันได้ง่าย โดยสำเนียงเกาศิกาต่างจากภาษาทมิฬมากที่สุด
== อ้างอิง ==
Dr.Shrikaanth K.Murthy- Article in Sanketi Sangama, February 2006 (Published from Shimoga)
Dravidabhashavijnana by Hampa Nagarajaiah (Published by D.V.K.Murthy publishers, Mysore, India)
Sanketi jananga, samskruti mattu bhashe- C.S.Ramachandarao (Published by Chaitra Pallavi Publishers, Mysore)
Nacharammana Jivana Carite- M. Keshaviah (published from Mysore)
Shreyash S -Article in Sanketi Sangama [Published by Chaitra Pallavi Publishers, Bangalore]
สันเกถิ
ผักบุ้งทะเล

ผักบุ้งทะเล เป็นไม้ล้มลุกเถาเลื้อย ลำต้นทอดไปตามยาวบนพื้นดิน  มักขึ้นใกล้ทะเล ผิวเถาเรียบสีเขียวและม่วง ใบเป็นรูปหัวใจปลายเว้าเข้าหากัน ตามเถาและใบมียางสีขาว ดอกจะออกเป็นช่ออยู่ตามง่ามใบ ช่อหนึ่งจะมีดอกอยู่ประมาณ 2–6 ดอก แต่จะทยอยกันบานทีละดอกเท่านั้น  ลักษณะของดอกเป็นรูปปากแตรยาวประมาณ 2.5 นิ้ว มีสีม่วงอมชมพู ม่วงอมแดง ชมพูหรือม่วง ผักบุ้งทะเลมีพิษ ถ้ารับประทานจะเกิดอาการเมา คลื่นไส้ วิงเวียน และเสียชีวิตได้
== ประโยชน์ ==
ผักบุ้งทะเลมีสารที่มีฤทธิ์ต้านฮีสตามีน ยับยั้งพิษแมงกะพรุนและแมลงกัดต่อยได้ โดยใช้ใบและเถาล้างให้สะอาดแล้วเอาไปโขลกให้ละเอียด คั้นเอาน้ำทาในบริเวณที่เกิดอาการบวมแดง
== อ้างอิง ==
http://www.komchadluek.net/2007/07/26/b001_128559.php?news_id=128559 
http://www.samunpai.com/samunpai/show.php?cat=1&id=78  
ผักบุ้งทะเล  (สถาบันแพทย์แผนไทย)
วงศ์ผักบุ้ง
สมุนไพร
ไม้เลื้อย
พืชมีพิษ
นกยูง

นกยูง เป็นสัตว์ปีกจำพวกไก่ฟ้าขนาดใหญ่ที่สุดในวงศ์เดียวกันนี้ เพศผู้มีขนหางยาวที่มีสีสันสวยงาม ที่เมื่อแผ่ขยายออกเพื่ออวดเพศเมียจะมีความสวยงามเป็นอย่างยิ่ง ที่เรียกว่า "รำแพน"
นกยูงใช้ชื่อสกุลว่า Pavo ชอบอาศัยอยู่ในป่าดิบแล้งและป่าผลัดใบผสมตามริมลำธารในป่า มีพฤติกรรมมักร้องตอนเช้าหรือพลบค่ำ กินอาหารจำพวกเมล็ดพืช แมลง และสัตว์เล็ก ๆ มีการกระจายพันธุ์อยู่ทางเหนือของประเทศอินเดียไปทางทิศตะวันออกผ่านพม่า, ตอนใต้ของประเทศจีน, ไทย, ลาว, เวียดนาม, กัมพูชา, มาเลเซียและชวา
นกยูงแบ่งออกได้เป็น 2 ชนิด คือ

นกยูงอินเดีย (Pavo cristatus) มีหงอนบนหัวแผ่เป็นพัด มีหนังข้างแก้มเป็นสีขาว ขนส่วนคอและอกด้านบนเป็นสีน้ำเงิน พบกระจายพันธุ์ในอินเดีย
นกยูงไทย (Pavo muticus) มีหงอนบนหัวตั้งตรงเป็นกระจุก หนังข้างแก้มเป็นสีฟ้าและสีเหลือง ขนส่วนคอ หลัง ตลอดไปถึงปลายหางเป็นสีเขียว พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่ภาคตะวันออกชองอินเดียติดกับพม่า ภูมิภาคอินโดจีน และชวา
ในความเชื่อของชาวล้านนา เชื่อว่า นกยูงเป็นปางหนึ่งของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
สกุลนกยูง
สัตว์ป่าคุ้มครอง
นกที่เป็นสัตว์เลี้ยง
ภาพยนตร์อินเดีย

thumb
ภาพยนตร์อินเดีย หรือ ที่รู้จักในชื่อ บอลลีวู้ด (Bollywood) (หมายถึง ฮอลลีวู้ดแห่งบอมเบย์) ในแต่ละปี อุตสาหกรรมบอลลีวู้ด ผลิตภาพยนตร์ออกสู่ตลาดมากที่สุดในโลกประมาณ 800-1,000 เรื่อง
โดยในแต่ละวัน ชาวอินเดียจะซื้อตั๋วเข้าไปหาความบันเทิงตามโรงภาพยนตร์ทั่วประเทศราว 10 ล้านคน และจากชาวอินเดียที่กระจายอยู่ทั่วโลกอีกประมาณ 20 ล้านคน ทั้งนี้ยังมีชาวต่างชาติที่นิยมชมภาพยนตร์อินเดีย ซึ่งมีให้ชมทั้งในเอเชีย ประเทศไทย ตะวันออกกลาง แอฟริกา ญี่ปุ่น สหรัฐอเมริกา อังกฤษ เยอรมัน สเปน ฟิจิ หรือแม้แต่รัสเซีย
หนังอินเดียยุคใหม่ช่วงแรกสามารถนับได้ว่าเป็นในช่วงปี ค.ศ. 1990-1995 ภาพยนตร์บอลลีวู้ดส่วนใหญ่ มักนำเสนอเรื่องราวความรักที่ต้องผ่านอุปสรรคและการเสียสละ ก่อนที่จะจบลงด้วยความสมหวังหรือผิดหวัง ในแบบที่ต้องเดาว่าตอนจบนั้นเป็นอย่างไร หรือจะเรียกว่า ไคลแม็กส์ของหนังบอลลีวู้ดในช่วงเวลาดังกล่าวนี้ เป็นจุดคลี่คลายเนื้อหาทั้งหมดของเรื่อง ความน่าตื่นตาตื่นใจของ หนังบอลลีวู้ดในระยะนี้ คือ การที่คนเขียนบท สามารถคลี่คลายตอนจบ ได้นับร้อยนับพันวิธี เท่าที่ผู้เขียนได้เคยดูหนังมา ยังไม่พบตอนจบของหนังเรื่องใดที่ซ้ำกันเลย ทั้ง ๆ ที่แนวเรื่องอาจจะคล้าย ๆ กันบ้างในบางเรื่อง อาจจะเรียกว่า หากตอนจบเป็นจุดไคลแม็คส์ของหนัง เราดูแล้วประทับใจ เราก็แทบจะไม่เชื่อแล้วว่าจะมีจุดจบของหนังที่แตกต่าง หรือ ดีไปกว่านี้อีก แต่หากคุณมาดูหนังอินเดียจะพบว่า ตอนจบเขาทำออกมาได้หลากหลายมาก ๆ เสมือนกับการ มองไปที่แหวนเพชรในตู้โชว์ ซึ่งอาจจะดูผ่าน ๆ แล้วเหมือนกัน แต่พอหยิบเอามาสวมแล้วกลับมีเสน่ห์ ดึงดูดต่าง ๆ กันไปในแต่ละวง นั่นเอง
หนังในช่วงปี ก่อน ค.ศ. 1990 นับได้ว่าเป็นหนังอินเดียยุคเปลี่ยนผ่าน นั่นคือ เปลี่ยนจากหนังอินเดียแบบดั้งเดิม เข้าสู่ยุคใหม่ ซึ่งยากต่อการระบุว่า เริ่มขึ้นเมื่อใด เพราะตั้งแต่ปี ค.ศ. 1985 เป็นต้นมา เริ่มมีแนวการสร้างหนัง หลากหลายมากขึ้น คุณภาพการถ่ายทำที่หลากหลาย และผู้กำกับหน้าใหม่ก็เพิ่มมากขึ้น ดังนั้นเพื่อให้ง่ายต่อความเข้าใจอาจจะกำหนดให้ละเอียดลงไปได้ว่า ตั้งแต่ ปี ค.ศ. 1985 -1990 นี่ล่ะคือยุคที่เริ่มมีการเปลี่ยนผ่านขึ้นมาจริง ๆ โดยถือว่าปี 1985 เป็นช่วงเริ่มต้น ของดาราหน้าใหม่ประจำยุคร่วมสมัยกับพวกเรา เช่น การแสดงหนังเรื่องแรกของดาราผู้มากความสามารถอย่าง Govinda จากหนังเรื่อง Ilzaam ในปี 1986 เขาเป็นพระเอกที่แสดงได้หลากบทบาท ความสามารถสูง โดยเฉพาะหนังแนวตลก ซึ่งในขณะนั้น พระเอกอย่าง Jackie Shroff, Anil Kapoor กำลังอิ่มตัวพอดี
พอเข้าปี 1988 ดาราทองอีกคนของยุคร่วมสมัยก็กำเนิดขึ้น ซัลมาน ข่าน จากหนังเรื่องแรกของเขา Biwi Ho To Aisi จะเรียกว่า ซัลมาน ข่าน คือผลผลิตจากยุคเปลี่ยนผ่านก็เป็นได้ เพราะปัจจุบันยังมีงานแสดงอย่างต่อเนื่อง
ปี 1991 หนังเรื่อง Phool Aur Kaante เปิดตัวพระเอกใหม่ อะเจย์ เดฟกัน ปี 1992 หนังเรื่อง Bekhudi เปิดตัวนางเอกที่จะมาเป็นราชินีบอลลีวู้ดในยุคเปลี่ยนผ่าน คือ คาโจล  หนังเรื่อง Deewana ได้สร้าง ดาราหน้าใหม่ นาม Shah Rukh Khan ให้มาเป็น ราชา บอลลีวู้ด คนปัจจุบัน หนังเรื่อง Parampara มอบดาวทองให้กับวงการบอลลีวู้ดอีกคนคือ Saif Ali Khan ปี 1993 หนังเรื่อง Baazigar ทำให้ Shahrukh Khan ได้รางวัล Filmfare Best Actor
ปัจจุบัน ดารา ระดับคุณภาพ เช่น ศาห์รุข ข่าน, ซัลมาน ข่าน และ อาเมียร์ ข่าน
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
*
ท่าอากาศยานนานาชาติอู่ฮั่นเทียนเหอ

ท่าอากาศยานนานาชาติอู่ฮั่นเทียนเหอ (จีน: 武漢天河國際機場, พินอิน: Wǔhàn Tiānhé Guójì Jīchǎng) เป็นสนามบินพาณิชย์ในอู่ฮั่น ประเทศจีน
== สายการบิน ==
อู่ฮั่น แอร์ไลน์
เกาหลีใต้ แอร์ไลน์
Dragonair (Hong Kong)
ไทยแอร์เอเชีย
== สายการบินขนส่งสินค้า ==
ปักกิ่ง
ช่างไห่
ฮ่องกง
กรุงเทพมหานคร
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
ข้อมูลเวิลด์แอโรพอร์ต 
อู่ฮั่น
สิ่งก่อสร้างในอู่ฮั่น