pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
มาห์ยาร์ มงชิปัวร์

มาห์ยาร์ มงชิปัวร์  มีชื่อเต็มว่า มาห์ยาร์ มงชิปัวร์ เกมานี (Mahyar Monshipour; เปอร์เซีย: مهیار منشی‌پور) เป็นนักมวยสากลชาวฝรั่งเศส เกิดเมื่อ 21 มีนาคม พ.ศ. 2518 ที่กรุงเตหะราน ประเทศอิหร่าน มีสถิติการชก 37 ครั้ง ชนะ 31 (น็อค 21) เสมอ 2 แพ้ 4
มาห์ยาร์ มงซิปัวร์ เป็นนักมวยประเภทไฟเตอร์ มักเดินหน้าชนแลกหมัดกับคู่แข่งอย่างดุเดือด จนได้รับฉายาว่า "ไทสันน้อย"
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ฝรั่งเศสรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท (2545)
แชมป์ยุโรปรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
* ชิง 13 กรกฎาคม 2545 ชนะน็อค ตันกาย กายา ยก 6 ที่ ฝรั่งเศส
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 5 ธันวาคม 2545 ชนะน็อค มุสตาฟา ฮาเม ยก 6 ที่ ฝรั่งเศส
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 4 เมษายน 2546 ชนะน็อค เกอร์มาน กูอาร์โตส ยก 3 ที่ ฝรั่งเศส
* สละแชมป์
แชมป์โลกรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท WBA
* ชิง 4 กรกฎาคม 2546 ชนะน็อค ซาลิม เมดิกัวเน ยก 12 ที่ ฝรั่งเศส
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 16 ธันวาคม 2546 ชนะน็อค ไยโร ตาเกลียเฟอร์โร ยก 7 ที่ ฝรั่งเศส
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 27 พฤษภาคม 2547 ชนะน็อค ซาลิม เมดิกัวเน ยก 8 ที่ ฝรั่งเศส
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 8 พฤศจิกายน 2547 ชนะน็อค ยอดดำรงค์ ศิษย์ยอดธง ยก 6 ที่ ฝรั่งเศส
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 29 เมษายน 2548 ชนะน็อค ชิเงรุ นากาโซโต ยก 6 ที่ ฝรั่งเศส
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 25 มิถุนายน 2548 ชนะคะแนนโดยเทคนิค ฮูลิโอ ซาราเต ที่ฝรั่งเศส
* เสียแชมป์ 18 มีนาคม 2549 แพ้น็อค สมศักดิ์ ศิษย์ชัชวาลย์ ยก 10 ที่ ฝรั่งเศส
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท WBA เมื่อ 4 กรกฎาคม 2552 แพ้คะแนน อัลเซลโม โมเรโน ที่ฝรั่งเศส
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com  
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Mahyar Monshipour's official website เว็บไซต์ส่วนตัว 
นักมวยสากลชาวฝรั่งเศส
แชมป์โลก WBA
แชมป์มวยสากลทวีปยุโรป
นักมวยสากลเชื้อสายอาหรับ
บุคคลจากเตหะราน
ชาวฝรั่งเศสเชื้อสายเปอร์เซีย
เทรเวอร์ กูซ

เทรเวอร์ กูซ (Trevor Gouws) นักมวยสากลชาวแอฟริกาใต้ สถิติการชก 19 ครั้ง ชนะ 11 (น็อค 9) เสมอ 1 แพ้  7
== เกียรติประวัติ ==
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 11 เมษายน 2546 แพ้น็อค สมศักดิ์ สิงห์ชัชวาลย์ ยก 12 ที่ ชุมพร
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวแอฟริกาใต้
วูเธอริงไฮส์ (เพลง)

"วูเธอริงไฮส์" (Wuthering Heights) เป็นเพลงของเคต บุช เป็นซิงเกิลเปิดตัวของเธอ ที่อยู่ในอัลบั้มเปิดตัวในปี ค.ศ. 1978 ชื่อชุด The Kick Inside และได้ทำการบันทึกเสียงและร้องใหม่ บรรจุอยู่ในอัลบั้มในปี ค.ศ. 1986 ชุดรวมเพลงที่ชื่อ The Whole Story หน้าบีของซิงเกิลนี้ในปี 1978 คือเพลงที่ชื่อ "Kite"
ซิงเกิลนี้ติดอันดับ 1 บนชาร์ตสหราชอาณาจักร เพลงนี้ติดอยู่ในอันดับ 32 ของ 100 ซิงเกิลตลอดกาลของนิตยสารคิว ลงคะแนนโดยผู้อ่านนิตยสาร
== อ้างอิง ==
เพลงของเคต บุช
ซิงเกิลเปิดตัว
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2521
ซิงเกิลอันดับ 1 ในชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร
คริสโตเฟอร์ รีฟ

คริสโตเฟอร์ ดี'โอเลียร์ รีฟ (Christopher D'Olier Reeve) (25 กันยายน ค.ศ. 1952 - 10 ตุลาคม ค.ศ. 2004) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน ผู้กำกับภาพยนตร์ โปรดิวเซอร์และนักเขียนบท ประสบความสำเร็จที่สุดในบทในภาพยนตร์ที่เขารับบทเป็น ซูเปอร์แมน
เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม 1995 รีฟกลายเป็นอัมพาตหลังจากตกจากหลังม้าขณะแข่งขันในคัลปีเปอร์ รัฐเวอร์จิเนีย เขาต้องอยู่บนรถเข็นและต้องใช้เครื่องช่วยหายใจตลอดชีวิตที่เหลือของเขา เขาดำเนินการเป็นตัวแทนของคนเส้นประสาทไขสันหลังเสียและสำหรับสเต็มเซลล์จากตัวอ่อนมนุษย์ ในการค้นคว้าหลังจากนั้น เขาก่อตั้งมูลนิธิคริสโตเฟอร์รีฟ และร่วมก่อตั้งรีฟ-เออร์วีนรีเสิร์ชเซนเตอร์
รีฟแต่งงานกับเดนา โมโรซินี เมื่อเดือนเมษายน 1992 ทั้งคู่มีบุตรชายชื่อ วิลเลียม เกิดในเดือนมิถุนายนปีนั้น รีฟมีบุตรอีก 2 คน ชื่อ แมททิว (เกิดปี 1979) และอเล็กซานดรา (เกิดปี 1983) จากแฟนสาวที่มีความสัมพันธ์อันยาวนานทีชื่อ เก เอกซ์ตัน
== อ้างอิง ==
นักแสดงอเมริกัน
ชาวอเมริกันเชื้อสายฝรั่งเศส
ชาวอเมริกันเชื้อสายอังกฤษ
ผู้ที่ได้รับรางวัลเอมมี
ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
บุคคลจากนครนิวยอร์ก
นักกีฬาขี่ม้าชาวอเมริกัน
ดีปบลูพบคาสปารอฟ

การแข่งขันหมากรุกระหว่างดีปบลู-คาสปารอฟ เป็นแมตช์ของคู่แข่งขันระหว่างมนุษย์กับคอมพิวเตอร์ที่มีชื่อเสียงจำนวนหกเกม ฝ่ายหนึ่งคือซูเปอร์คอมพิวเตอร์ ดีปบลู ซึ่งพัฒนาโดยไอบีเอ็ม อีกฝ่ายหนึ่งคือแชมป์หมากรุกระดับโลก แกรี คาสปารอฟ แมตช์แรกเล่นในฟิลาเดลเฟีย รัฐเพนซิลเวเนีย เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539 ผลปรากฏว่าคาสปารอฟชนะ 4-2 (ชนะ 3, เสมอ 2, แพ้ 1) การรีแมตช์เล่นในปี พ.ศ. 2540 ผลปรากฏว่าดีปบลูชนะ 3½-2½ (ดีปบลูชนะ 2, เสมอ 3, คาสปารอฟชนะ 1)
== ตารางสรุป ==
== แมตช์ พ.ศ. 2539 ==
=== เกมที่ 1 ดีปบลู-คาสปารอฟ ===
เกมที่ 1 ดีปบลู-คาสปารอฟ (10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539) เป็นการแข่งขันเกมแรกของแมตช์ พ.ศ. 2540 ผลปรากฏว่าดีปบลู คอมพิวเตอร์เล่นหมากรุก เอาชนะแชมป์หมากรุกระดับโลกในเงื่อนไขการแข่งขันหมากรุกทัวร์นาเมนต์ปกติ เช่นเดียวกับการควบคุมเวลาตามปกติ
=== เกมที่ 2 คาสปารอฟ-ดีปบลู ===
เกมที่ 2 คาสปารอฟ-ดีปบลู (11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539) เริ่มต้นด้วยการเปิดแบบคาตาลัน โอเพ่นนิง คาสปารอฟเล่นในสิ่งที่อาจเรียกได้ว่าเป็นการตัดทางเลือกการเล่นของดีปบลู เกมดังกล่าวมีความยาว 73 ตาเดิน แต่ผู้ควบคุมของดีปบลูจำต้องยอมแพ้เกมสำหรับคอมพิวเตอร์ในตำแหน่งซึ่งผู้เล่นทั้งสองฝ่ายมีบิชอปฝั่งละหนึ่งตัว ในขณะที่คาสปารอฟมีเบี้ย 3 ตัว โดยที่ดีปบลูมีเบี้ย 1 ตัว
=== เกมที่ 3 ดีปบลู-คาสปารอฟ ===
เกมที่ 3 ดีปบลู-คาสปารอฟ (13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539) คาสปารอฟเล่นแบบซิซิเลียนดีเฟนซ์ ในขณะที่ดีปบลูรับมือด้วยการเล่นแบบอลาพิน วาเรียชัน เกมมีความยาว 39 ตาเดิน และจบลงด้วยการเสมอ
=== เกมที่ 4 คาสปารอฟ-ดีปบลู ===
เกมที่ 4 คาสปารอฟ-ดีปบลู (14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539) เป็นเกมที่สองจบลงด้วยการเสมอ ถึงแม้วาถึงจุดหนึ่ง ทีมของดีปบลูจะปฏิเสธข้อเสนอให้เสมอกันของคาสปารอฟ เกมนี้เปิดด้วยเซมิสลาฟดีเฟนซ์
=== เกมที่ 5 ดีปบลู-คาสปารอฟ ===
เกมที่ 5 ดีปบลู-คาสปารอฟ (16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539) ถือได้ว่าเป็นจุดเปลียนของแมตช์การแข่งขัน ในเกมนี้ คาสปารอฟซึ่งเล่นหมากดำ เลือกที่จะเปิดในแบบที่แตกต่างออกไป โดยเลือกใช้โฟร์ไนทส์เกม จากซิซิเลียนดีเฟนซ์ ซึ่งเขาเลือกใช้ในเกมที่ 1 และเกมที่ 3 ในตาเดินที่ 23 คาสปารอฟยื่นข้อเสนอให้ผลจบลงด้วยการเสมอ แต่ทีมดีปบลูปฏิเสธ ผลปรากฏว่าคาสปารอฟชนะ เกมนี้เป็นเกมเดียวของแมตช์ที่หมากดำชนะ
=== เกมที่ 6 คาสปารอฟ-ดีปบลู ===
เกมที่ 6 คาสปารอฟ-ดีปบลู (17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539) เป็นการแข่งขันเกมสุดท้ายของแมตช์ มีความยาว 43 ตาเดิน ในตอนท้ายเกม หมากของดีปบลูถูกกักอยู่กับควีนทางด้านข้างของกระดาน เกือบจะเป็นไปไม่ได้ที่จะป้องกันคิงของคนเอง ดีปบลูถอนตัว เนื่องจากมันเสียหมากอย่างรวดเร็ว การเดินต่อไปของคาสปารอฟอาจเป็นไปได้ว่าจะเป็น 44. Qe7 เพื่อแลกควีน ซึ่งจะเปิดโอกาสให้เบี้ยของเขาเปลี่ยนเป็นหมากอื่นและเล่นต่อ
== รีแมตช์ พ.ศ. 2540 ==
=== เกมที่ 1 คาสปารอฟ-ดีปบลู ===
เกมที่ 1 คาสปารอฟ-ดีปบลู (3 พฤษภาคม พ.ศ. 2540) เริ่มต้นด้วยเดอะคิงส์อินเดียนแอคแทค ซึ่งนำไปสู่ชัยชนะของคาสปารอฟใน 45 ตาเดิน
มีการกล่าวหาว่าตาเดินที่ 44 ของดีปบลูเป็นผลจากบั๊กที่ทำให้ไม่สามารถตัดสินใจจุดที่ต้องการได้ ก่อให้เกิดระบบความปลอดภัยแม้ขัดข้อง (fail-safe)
=== เกมที่ 2 ดีปบลู-คาสปารอฟ ===
=== เกมที่ 3 คาสปารอฟ-ดีปบลู ===
=== เกมที่ 4 ดีปบลู-คาสปารอฟ ===
=== เกมที่ 5 คาสปารอฟ-ดีปบลู ===
=== เกมที่ 6 ดีปบลู-คาสปารอฟ ===
== อ้างอิง ==
===ข้อมูลหลัก===
==อ่านเพิ่ม==
หมากรุก
แมตช์มนุษย์พบคอมพิวเตอร์
รัฐนวยโบเลออน

รัฐนวยโบเลออน (Nuevo León) เป็นรัฐของเม็กซิโกที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเม็กซิโก ติดกับรัฐอื่นคือ ติดกับรัฐตาเมาลิปัสทางทิศเหนือและตะวันออก และติดกับรัฐซานลุยส์โปโตซีทางทิศใต้ และติดกับรัฐโกอาวิลาทางทิศตะวันตก ห่างไปทางทิศเหนือ 15 กิโลเมตรจากชายแดนสหรัฐ บริเวณรัฐเท็กซัส
เมืองหลวงของรัฐคือเมืองมอนเตร์เรย์ ส่วนเมืองสำคัญอื่นได้แก่กัวดาลูเป (Guadalupe) ซานตากาตารินา (Santa Catarina) และซันนิโกลัสเดโลสการ์ซา (San Nicolás de los Garza)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Nuevo León State Government
นวยโบเลออน
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2367
รัฐนวยโบเลออน
รัฐมีนัชเจไรช์

มีนัชเจไรช์ (Minas Gerais) เป็น 1 ใน 26 รัฐของบราซิล เป็นรัฐที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับ 2 และร่ำรวยที่สุดเป็นอันดับ 2 มีพื้นที่มากที่สุดเป็นอันดับ 4 เมืองหลวงของรัฐคือเมืองเบลูโอรีซองชี ตั้งอยู่บริเวณตอนกลางของรัฐ รัฐเป็นผู้ผลิตหลักทางด้านกาแฟและนม ของประเทศ ยังมีมรดกสถาปัตยกรรมและศิลปะอาณานิคมในเมืองประวัติศาสตร์อย่างเช่น Ouro Preto, Diamantina, Tiradentes และ Serro
ทางทิศใต้ของรัฐเป็นจุดท่องเที่ยว สปาน้ำแร่ อย่างในเมือง Caxambu, São Lourenço, São Thomé das Letras, Monte Verde และมีอุทยานแห่งชาติ Caparaó, Canastra, Ibitipoca และ Aiuruoca ภูมิประเทศของรัฐประกอบด้วยภูเขา หุบเขาและมีพื้นที่ที่อุดมสมบูรณ์อย่างกว้างขวาง ส่วนในเมือง Serra do Cipó, Sete Lagoas, Cordisburgo และ Lagoa Santa มีสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญอย่างถ้ำและน้ำตก มีถ้ำที่มีชื่อเสียงอยู่ในรัฐนี้มากมาย
== อ้างอิง ==
มีนัชเจไรช์
ตัวเอกปฏิลักษณ์

ในงานประพันธ์ คำว่า ตัวเอกปฏิลักษณ์ (antihero) มีความหมายถึง ตัวละครตัวเอกที่อย่างน้อยขาดคุณสมบัติของผู้กล้า อาจเคยเกี่ยวข้องกับด้านชั่วร้ายที่เห็นได้อย่างชัดเจนกับลักษณะบุคคลที่เป็นตัวอย่าง และในบางกรณีมีความขัดแย้งกัน คำคำนี้มีมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1714 ถึงแม้จะมีบทวิจารณ์วรรณกรรมว่า มีคำอุปมาอุปไมยในวรรณกรรมก่อนหน้านี้แล้วก็ตาม
== ในวัฒนธรรมสมัยนิยม ==
ในยุคใหม่ ตัวเอกจะมีความสลับซับซ้อนด้านพฤติกรรมเพิ่มขึ้นมาก ในช่วงกลางศตวรรษที่ 20 ผู้เขียนบทอย่าง แซมูเอล เบกเกต และทอม สตอปพาร์ด ได้แสดงให้เห็นตัวเอกปฏิลักษณ์ที่ขาดอัตลักษณ์และความมุ่งมั่น เรื่องสั้นและเรื่องราวสืบสวนแนวนัวร์ในช่วงกลางศตวรรษที่ 20 อย่างตัวละครเช่น แซม สเปด ที่เป็นตัวละครที่ขาดความเปล่งปลั่งและรูปลักษณ์ของความเป็นวีรบุรุษ ก็เป็นที่โด่งดังขึ้นมา ในหนังสือการ์ตูนยุคแรกก็มีตัวละครในลักษณะตัวเอกปฏิลักษณ์อย่างเช่น แบทแมน (ที่มีความลึกลับ แตกต่างจากตัวเอกที่เปิดเผยอย่าง ซูเปอร์แมน) และนามอร์ (ที่ต้องการเพียงแค่ความเป็นมนุษย์) ส่วนตัวละครแอนตีฮีโรที่แพร่หลายที่สุดของมาร์เวล อาจพูดได้ว่าคือ พันนิชเชอร์ ที่มีมากกว่าความตั้งใจที่จะฆ่าใครที่เขาเห็นว่าสมควรตาย
ความนิยมในตัวเอกปฏิลักษณ์ยังคงมีต่อไปในบทประพันธ์สมัยใหม่ อาจเป็นเพราะเพื่อกระตุ้นสิ่งที่เต็มไปด้วยปัญหาและความบอบบางของมนุษย์ แตกต่างจากแม่แบบของคาวบอยหมวกขาวและวีรชน และเพื่อให้เข้าถึงกลุ่มผู้อ่าน ผู้ดูได้มากขึ้น ความนิยมนี้เป็นตัวชี้บอกการปฏิเสธค่านิยมล้ำหน้าหลังจากวิวัฒนาการของวัฒนธรรมต่อต้านในคริสต์ทศวรรษ 1960
ในยุคใหม่  คุณลักษณะของตัวเอก เหมือนกับในรูปแบบของ "อัศวินพิทักษ์ใจ" (Knight-errant) ที่มีความกล้าหาญอย่างแท้จริงในชีวิตและมีอำนาจที่ชอบธรรม ส่วนนักฆ่าพิทักษ์กฎหมาย (อาชญากรผู้โด่งดัง) ที่ดูลึกลับ ก็เป็นต้นแบบของตัวละครอย่างแบทแมน หรือในเดอร์ตีแฮร์รี ก็ค่อย ๆ กลายมาเป็นแนวความคิดของผู้กล้าที่ได้รับความนิยม
== ดูเพิ่ม ==
List of fictional antiheroes
ซูเปอร์ฮีโร
ตัวร้ายที่มีพลังพิเศษ
== อ้างอิง ==
วีรบุรุษ
ลำดับโปเจียมแห่งราชอาณาจักรไทย

ลำดับโปเจียมแห่งราชอาณาจักรไทย หรือ ธรรมเนียมที่พระบรมวงศานุวงศ์ทรงพระดำเนินเป็นลำดับกัน เป็นลำดับการเสด็จพระราชดำเนิน ทรงพระดำเนินหรือดำเนินก่อนหลังกันตามฐานะในพระราชวงศ์ คำว่า "โปเจียม" นั้น สันนิษฐานว่ามาจากภาษาจีน แปลว่าลำดับก่อนหลังกัน
== ลำดับโปเจียม ==
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงอธิบายหลักของธรรมเนียมที่พระบรมวงศานุวงศ์ทรงพระดำเนินเป็นลำดับกันไว้ในพระราชนิพนธ์เรื่อง “ธรรมเนียมราชตระกูลในกรุงสยาม” โดยมีลำดับโปเจียม ดังนี้
====== ธรรมเนียมที่ต้องเดินเป็นลำดับกันตามยศ ======
ถ้าจะเทียบยศ ตามลำดับที่ควรจะเดินหน้าเดินหลัง ตามศักดินา แลตามธรรมเนียมโบราณสืบมาดังนี้
ที่ 1 พระบัณฑูรใหญ่ ตำแหน่งกรมพระราชวังบวรสถานมงคลฝ่ายหน้า
ที่ 2 พระบัณฑูรน้อย ตำแหน่งกรมพระราชวังบวรสถานมงคลฝ่ายหน้า
ที่ 3 พระบัญชา ตำแหน่งกรมพระราชวังบวรสถานภิมุขฝ่ายหลัง
ที่ 4 สมเด็จพระบรมอัยกาเธอเจ้าฟ้า
ที่ 5 สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอเจ้าฟ้า
ที่ 6 สมเด็จพระเจ้าพี่ยาเธอเจ้าฟ้า
ที่ 7 สมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอเจ้าฟ้า
ที่ 8 สมเด็จพระเจ้าลูกเธอเจ้าฟ้า
5 นี้ คือพระราชโอรสพระเจ้าแผ่นดิน
ที่ 9 พระบรมอัยกาเธอพระองค์เจ้า
ที่ 10 พระเจ้าบรมวงศ์เธอพระองค์เจ้า
ที่ 11 พระเจ้าพี่ยาเธอพระองค์เจ้า
ที่ 12 พระเจ้าน้องยาเธอพระองค์เจ้า
ที่ 13 พระเจ้าลูกเธอพระองค์เจ้า
ที่ 14 พระเจ้าราชวรวงศ์เธอพระองค์เจ้า
2 นี้เดินสลับกันตามพระชนมพรรษา
6 นี้ คือพระราชบุตรพระเจ้าแผ่นดิน
ที่ 15 สมเด็จพระเจ้าหลานเธอ คือเจ้าฟ้าที่เป็นหลานพระเจ้าแผ่นดินตรง ๆ ฤๅเจ้าฟ้าที่เป็นลูกวังหน้า
ที่ 16 พระเจ้าวรวงศ์เธอชั้น 1 พระองค์เจ้า
ที่ 17 พระเจ้าวรวงศ์เธอชั้น 2 พระองค์เจ้า
ที่ 18 พระเจ้าวรวงศ์เธอชั้น 3 พระองค์เจ้า
ที่ 19 พระเจ้าวรวงศ์เธอชั้น 4 พระองค์เจ้า
ที่ 20 พระบวรวงศ์เธอชั้น 1 พระองค์เจ้า
ที่ 21 พระบวรวงศ์เธอชั้น 2 พระองค์เจ้า
6 นี้คือพระองค์เจ้าวังหน้า
ที่ 22 พระเจ้าหลานเธอซึ่งเป็นพระองค์เจ้า เป็นหลานเธอตรง ๆ ของพระเจ้าแผ่นดินในขณะนั้น
ที่ 23 พระประพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าในกรมหมื่นมาตยาพิทักษ ซึ่งเป็นพระอัยกาฝ่ายพระมารดาของพระเจ้าแผ่นดิน
ที่ 24 พระวงศ์เธอพระองค์เจ้า คือหม่อมเจ้าลูกต่างกรมแลพระองค์เจ้าวังหลวงที่ยกขึ้นเป็นพระองค์เจ้า
ที่ 25 พระสัมพันธวงศ์เธอพระองค์เจ้า คือหลานสมเด็จพระพี่นาง ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ทั้งสองพระองค์
ที่ 26 หม่อมเจ้าตามลำดับยศบิดา ซึ่งเรียก ๆ กันมาเหมือนข้างบน
== ลำดับโปเจียมในปัจจุบัน ==
== อ้างอิง ==
=== บรรณานุกรม ===
ธรรมเนียมราชตระกูลในกรุงสยาม ; พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระราชนิพนธ์ ธรรมเนียมราชตระกูล ในกรุงสยาม
ราชสำนักไทย
โปเจียม
ทิกเกตทูไรด์

"ทิกเกตทูไรด์" (Ticket to Ride) คือเพลงของวงเดอะบีตเทิลส์ จากอัลบั้มในปี ค.ศ. 1965 ชุด Help! บันทึกเสียงเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1965 ที่แอบบีโรดสตูดิโอส์ และออกจำหน่ายในอีก 2 เดือนถัดมา เพลงนี้ติดอันดับ 384 ในการจัดอันดับ 500 เพลงที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาลของนิตยสารโรลลิงสโตน
== อ้างอิง ==
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2512
เพลงของเดอะบีตเทิลส์
ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2508
ซิงเกิลอันดับ 1 ในบิลบอร์ดฮอต 100
ซิงเกิลอันดับ 1 ในชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร
เพลงของเดอะคาร์เพนเทอส์
ทิกเกตทูไรด์ (อัลบั้ม)

ทิกเกตทูไรด์ (Ticket to Ride) เป็นอัลบั้มแรกของคู่ดูโออเมริกัน วงเดอะคาร์เพนเทอส์ ณ เวลาที่ออกจำหน่ายในปี ค.ศ. 1969 ออกภายใต้ชื่ออัลบั้มว่า Offering แต่ไม่ประสบความสำเร็จด้านยอดขายมีเพียงซิงเกิ้ลดังเล็กน้อยที่ชื่อ "Ticket to Ride" เพลงบัลลาดที่นำเพลงของวงเดอะบีตเทิลส์มาทำใหม่ หลังจากที่วงเดอะคาร์เพนเทอส์สร้างชื่อเสียงขึ้นมาได้ อัลบั้มก็ออกขายอีกครั้งในระดับนานาชาติภายใต้ชื่ออัลบั้ม Ticket to Ride และมียอดขายพอสมควร
== รายชื่อเพลง ==
==อันดับ==
{|class="wikitable"
!align="left"|ชาร์ต
!align="center"|อันดับสูงสุด
|-
|align="left"|สหรัฐอเมริกา
|align="center"|150 (1971)
|-
|align="left"|สหราชอาณาจักร
|align="center"|20 (1972)35 (1975)
|-
|align="left"|ญี่ปุ่น
|align="center"|88
|-
|align="left"|ออสเตรเลีย
|align="center"|19
|}
อัลบั้มเปิดตัวครั้งแรกในปี พ.ศ. 2512
อัลบั้มเพลงของเดอะคาร์เพนเทอส์
เทศบาลตำบลปทุมราชวงศา

เทศบาลตำบลปทุมราชวงศา เป็นเทศบาลแห่งหนึ่งในอำเภอปทุมราชวงศา จังหวัดอำนาจเจริญ ซึ่งครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลนาหว้าและตำบลนาป่าแซง อยู่ห่างจากตัวจังหวัดอำนาจเจริญ 32 กิโลเมตร มีทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 202 (อรุณประเสริฐ) และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2252 (นาหว้า-กุดข้าวปุ้น) ตัดผ่าน เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาล ชื่อว่า สุขาภิบาลนาหว้าใหญ่
วิทยาทางเดินอาหาร

วิทยาทางเดินอาหาร (Gastroenterology) เป็นสาขาของแพทยศาสตร์ซึ่งศึกษาระบบย่อยอาหารและความผิดปกติของระบบย่อยอาหาร สาขาของการแพทย์เฉพาะทางนี้เน้นถึงโรคของระบบย่อยอาหารรวมพยาธิสภาพตั้งแต่ปากไปจนถึงทวารหนัก แพทย์เฉพาะทางที่ศึกษาด้านนี้เรียกว่า อายุรแพทย์โรคระบบทางเดินอาหาร (Gastroenterologist) ซึ่งต้องสำเร็จการศึกษาแพทยศาสตรบัณฑิต แพทย์ประจำบ้านด้านอายุรศาสตร์ และแพทย์ประจำบ้านต่อยอดด้านโรคระบบทางเดินอาหาร
วิทยาตับ (Hepatology) เน้นถึงการศึกษาตับ ตับอ่อน และทางเดินน้ำดี รวมถึง วิทยาไส้ตรงและทางเดินอาหาร (proctology) ซึ่งเน้นการศึกษาช่องทางเดินอาหาร ล้วนเป็นสาขาย่อยของวิทยาทางเดินอาหาร
ในปัจจุบันมีองค์กรที่ควบคุมดูแลและพัฒนาการวิจัยศึกษาในสาขานี้ในระดับสากลคือ
องค์กรวิทยาทางเดินอาหารโลก (World Gastroenterology Organisation)
สมาคมวิทยาทางเดินอาหารแห่งอังกฤษ (British Society of Gastroenterology)
ยูไนเต็ดยูโรเปียน แกสโตรเอ็นเทอโรโลยี (United European Gastroenterology
และมีวารสารวิชาการสำคัญในวงการ คือ วารสารสแกนดิเนเวียนวิทยาทางเดินอาหาร (Scandinavian Journal of Gastroenterology)
 
การแพทย์เฉพาะทาง
ค่ายโหด หัวใจไม่ยอมสยบ

ค่ายโหด หัวใจไม่ยอมสยบ (Tigerland) เป็นภาพยนตร์ในปี 2000 โดยโจเอล ชูมักเกอร์ นำแสดงโดยโคลิน ฟาร์เรล รับบทเป็นพลทหารโรแลนด์ บอซซ์ เป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นในค่ายฝึกทหารสำหรับทหารที่จะส่งตัวไปรบที่สงครามเวียดนาม ชื่อไทเกอร์แลนด์ มาจากชื่อค่ายของกองทัพสหรัฐฯ ที่ตั้งอยู่ที่ฟอร์ตพอร์ก รัฐลุยเซียนา สถานที่ถ่ายทำภาพยนตร์เรื่องนี้ ถ่ายที่แจ็กสันวิลล์ รัฐฟลอริดาและแคมป์แบลนดิง
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Official Web Site 
Tigerland Web Site 
ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
ภาพยนตร์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับสงครามเวียดนาม
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2543
ภาพยนตร์เกี่ยวกับกองทัพบกสหรัฐ
สง่า มะยุระ

สง่า มะยุระ (20 สิงหาคม พ.ศ. 2452 - 12 กันยายน พ.ศ. 2521) จิตรกรชาวไทย เป็นเจ้าของและผู้ให้กำเนิดผลิตภัณฑ์พู่กัน เป็นโรงงานทำพู่กันแห่งแรกของประเทศไทย
สง่าเกิดที่ อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี เป็นบุตรบุญธรรมในหลวงพ่อหรุ่น อดีตเจ้าอาวาสวัดเสาธงทอง เริ่มเรียนวิชาสามัญที่โรงเรียนวัดสัปรสเทศ  พร้อมกับฝึกวิชาวาดเขียนมาตั้งแต่เด็กกับอาจารย์อู๋  ที่วัดมะนาว อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี  ต่อมาได้มาอยู่กับอาจารย์ม้วนที่วัดสุวรรณาราม ริมคลองบางกอกน้อย ธนบุรี ต่อมาได้เรียนวาดเขียนกับครูสอิ้งที่อยู่ข้างวัดสุวรรณาราม โดยครูสอิ้งพาไปช่วยเขียนลายรดน้ำที่หน้าต่างพระวิหารวัดพระเชตุพน ต่อมาได้ไปสมัครทำงานเขียนพานแว่นฟ้ากับคุณผิน และเขียนตู้พระมาลัยที่วัดมหาธาตุ
สง่าได้รู้จักกับหลวงเจนจิตรยง ช่างเขียนอันลือชื่อในสมัยนั้น  ท่านชวนให้ไปช่วยเขียนลายบนโถกะยาคู โดยนำฟักทองมากลึงให้มีรูปร่างเหมือนโถ และต้องเขียนลายให้เสร็จในวันเดียวกัน  มิฉะนั้นฟักทองจะเหี่ยว ทั้งสองท่านช่วยกันเขียนจนเสร็จ หลวงเจนจิตรยงชื่นชอบฝีมือว่าของสง่า จึงชวนให้ไปช่วยเขียนภาพที่วัดสุวรรณคีรี คลองบางกอกน้อย โดยมอบหมายให้เขียนลายรดน้ำที่บานประตูหน้าต่างโบสถ์แทนท่านทั้งหมด  สง่าต้องใช้เวลาเขียนถึงสี่เดือนจึงเสร็จ
สง่าได้อุปสมบทที่วัดสุวรรณาราม ธนบุรี เป็นระยะเวลาสองพรรษา ในระหว่างนั้นได้มีโอกาสเข้าไปเขียนภาพรามเกียรติ์ที่พระระเบียงวัดพระศรีรัตนศาสดาราม โดยมีพระเทวาภินิมมิต (ฉาย เทียมศิลป์ไชย) เป็นผู้อำนวยการเขียนภาพ ในเวลาต่อมา เมื่อภาพเขียนที่วัดพระศรีรัตนศาสดารามเกิดชำรุดเสียหาย สง่าก็ได้มีโอกาสเข้าไปเขียนซ่อม บางห้องมีภาพชำรุดมากก็เขียนใหม่ทั้งหมดจนสำเร็จ
หลังจากลาสิกขาแล้วก็มาตั้งร้านขายเครื่องดื่มที่หลังโรงพยาบาลศิริราช โดยให้บิดาเป็นผู้ขาย  ส่วนตนเองไปทำงานประจำที่ร้านคณะช่าง  อันเป็นร้านช่างเขียนรับงานเขียนต่าง ๆ และทำบล็อกด้วย  ทำงานอยู่ร้านคณะช่างได้สองปีก็ลาออก และไปทำงานที่โรงพิมพ์บุญครอง

สง่าสมรสเมื่อปี พ.ศ. 2479 และริเริ่มกิจการทำพู่กันขาย โดยได้ดัดแปลงแก้ไขพู่กันของตนจนได้ระดับมาตรฐาน  กิจการของเขานับว่าเป็นโรงงานทำพู่กันแห่งแรกของเมืองไทย โดยยังมีขายอยู่จนถึงปัจจุบัน พู่กันของสง่าจะมีข้อความที่ด้ามเป็นเอกลักษณ์ว่า "ภู่กันของ สง่ามะยุระ"
ผลงานของสง่ามีอยู่หลายแห่ง เช่น ออกแบบลวดลายตกแต่งหน้าบัน ซุ้มประตูหน้าต่างให้พระอุโบสถ วัดราชบูรณะ เชิงสะพานพุทธ วัดสัตหีบ และวัดกอไผ่ พระนครศรีอยุธยา
สง่าเป็นบิดาของประโภชน์ มะยุระ อาจารย์ประจำคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์  อดีตพิธีกรรายการโทรทัศน์ ครบเครื่องเรื่องผู้หญิง ทางช่อง 7 และอดีตวิทยากรในการโต้วาที ในรายการทีวีวาที 9 ใหม่ ทางช่อง 9 อ.ส.ม.ท.
== อ้างอิง ==
จิตรกรชาวไทย
บุคคลจากอำเภอศรีประจันต์
นักธุรกิจชาวไทย
ไสว วงษ์งาม

ไสว วงษ์งาม มีชื่อจริงว่า ไสว สุวรรณประทีป ศิลปินพื้นบ้าน เพลงอีแซว  ได้รับการเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินพื้นบ้าน (สาขาเพลงพื้นบ้านภาคกลาง) จากสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ เมื่อปี พ.ศ. 2525
== ประวัติ ==
=== เบื้องต้น ===
ไสวเกิดเมื่อปีจอ พ.ศ. 2465 ที่ตำบลวังน้ำซับ อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี เป็นบุตรของนายไปล่ นางวิง ชื่อจริงคือ นายไสว สุวรรณประทีป ปู่ของท่านเป็นญาติกับภรรยาคนหนึ่งของหลวงอนุกูลราชกิจ (ทอง สุวรรณประทีป) กำนันตำบลบ้านไร่ ในฐานะเกี่ยวพันเป็นลูกหลาน จึงขอใช้นามสกุลตามท่านกำนันที่ได้รับพระราชทานมานี้ สมัยโน้นจะติติงว่านักแสดงว่าเต้นกินรำกิน เกรงคนในสกุลจะว่าได้ จึงใช้ชื่อสกุลในการแสดงว่า "วงษ์งาม"
=== อาชีพพ่อเพลง ===
พ่อไสว เริ่มหัดเพลงอีแซวครั้งแรกจากนายเฉลียว ช้างเผือก ซึ่งมีบ้านอยู่ใกล้ ๆ กัน จากนั้นได้ฝึกฝนเพลงจากป้าพวง ที่ดอนประดู่ และนายหลาบ บ้านห้วยเจริญ อำเภอศรีประจันต์ และครูเพลงชื่อ ครูเคลิ้ม ปักษี แห่งบ้านดอนเจดีย์ ต่อมาสามารถเขียนและด้นกลอนเองได้ และสามารถร้องเพลงพื้นบ้านได้ทุกชนิด ที่ชำนาญคือเพลงฉ่อย เพลงอีแซว เพลงเกี่ยวข้าว เพลงพวงมาลัย เพลงระบำบ้านไร่ เพลงยั่ว และเพลงขอทาน ต่อมาได้มาหัดเพลงเรือกับนางบัวผัน จันทร์ศรีผู้เป็นภรรยา ไสว ใช้ชื่อในการแสดงเพลงอีแซวว่า "ไสว วงษ์งาม" เป็นพ่อเพลงที่รู้เพลงมาก ฝึกหัดเพลงมาตั้งแต่เด็กๆ และจดจำเพลงเก่า ๆ เอาไว้เป็นทุน เมื่อแสดงหน้าเวทีจึงยืนเล่นได้ทั้งคืน ว่าเพลงไม่มีวันหมดและเป็นศิลปินเพลงอีแซวจนกระทั่งวาระสุดท้ายของชีวิต
=== ชีวิตคู่ ===
พ่อไสวใช้ชีวิตคู่อยู่กินกับนางบดภรรยาคนแรก มีลูกด้วยกัน 4 คน ต่อมาเมื่อคราวมีงานเทศกาลทอดกฐิน ทอดผ้าป่า พ่อเพลงแม่เพลงก็มารวมกันว่าเพลงในงาน หนึ่งในนั้นก็มีนางบัวผันแม่เพลงคนสำคัญที่ว่าเพลงมาแล้วพ่อไสวแก้เพลงไม่ได้ จึงตั้งใจว่าจะต้องผูกรักแม่เพลงคนนี้ให้ได้ สุดท้ายพ่อไสวก็ได้ใช้ชีวิตคู่กับแม่บัวผัน และได้ร่วมกับแม่บัวผัน จันทร์ศรี ฝึกหัดลูกศิษย์เป็นจำนวนหลายร้อยคน โดยลูกศิษย์ที่มีชื่อเสียง เช่น ขวัญจิต ศรีประจันต์ ขวัญใจ ศรีประจันต์ แหยม เถื่อนสุริยา สุจินต์ ศรีประจันต์ สำเนียง ชาวปลายนา
เป็นต้น
=== บั้นปลายชีวิต ===
ในบั้นปลายชีวิตพ่อไสว สุวรรณประทีป ได้สูญเสียการมองเห็นอย่างถาวร และได้เสียชีวิตลงด้วยอาการสงบด้วยโรคปอด เมื่อวันที่ 18 ตุลาตม พ.ศ. 2535 สิริอายุ 71 ปี
== รางวัลเกียรติยศ ==
- ศิลปินพื้นบ้าน (สาขาเพลงพื้นบ้านภาคกลาง) จากสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ เมื่อ พ.ศ. 2525
- รางวัลพระสิทธิธาดาทองคำ พ.ศ. 2535 เมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2536 โดยมีผู้ได้รับรางวัลหลายสาขาที่เข้ารับรางวัลกับสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ซึ่งมีการแสดงประวัติและผลงานของผู้ได้รับพระราชทานรางวัล อาทิ การขับร้องถวายพระพรโดยครูจำเนียร ศรีไทยพันธ์ประกอบวงปี่พาทย์ไม้นวมคณะครูบุญยัง เกตุคง เดี่ยวซอสามสายเพลงกระบองกัณฑ์โดยศาสตราจารย์อุดม อรุณรัตน์ เดี่ยวขลุ่ยเพลงวิเวกเวหา โดยครูจำเนียร ศรีไทยพันธ์ เดี่ยวฆ้องวงใหญ่เพลงพญาโศก โดยครูถวิล อรรถกฤษณ์ การสาธิตเชิดหนังตะลุงโดยครูจูเลี่ยม กิ่งทอง และการแสดงเพลงพื้นบ้านภาคกลางโดยแม่ครูบัวผัน จันทร์ศรี
== อ้างอิง ==
ประวัติและผลงานที่ต้องบันทึกไว้ของนักเพลงพื้นบ้านรุ่นบรมครูที่กำลังจะหมดไป ในจังหวัดสุพรรณบุรี (ตอนที่ 3) 
นักร้องชายชาวไทย
บุคคลจากอำเภอศรีประจันต์
ครูเพลงพื้นบ้าน
ศิลปินพื้นบ้าน
กมล ทัพคัลไลย

กมล ทัพคัลไลย อาจารย์วิทยาลัยเพาะช่าง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ เป็นนักแต่งคำร้องและทำนองเพลง ผลงานเพลงที่มีชื่อเสียง คือเพลง "สวนสน", "ยากจะหักใจลืม", "สัญญารัก", "ทุกข์รัก" และ "คอยวันจะได้เจอ" 
กมลเป็นพี่ชายของกำธร ทัพคัลไลย จบการศึกษาจากโรงเรียนสามเสนวิทยาลัย และโรงเรียนเพาะช่าง รุ่นเดียวกับชวน หลีกภัยและแนบ โสตถิพันธ์  จากนั้นได้เป็นครูสอนศิลปะที่เพาะช่างจนเกษียณอายุราชการ
กมล ทัพคัลไลยเป็นนักไวโอลิน เดิมตั้งใจจะเป็นนักร้อง โดยเป็นผู้ติดตามครูสมาน กาญจนะผลิน แต่ได้หันมาเป็นนักแต่งเพลง เพลงแรกที่แต่งได้แก่เพลง "สวนสน"  เมื่อ พ.ศ. 2502  ผลงานหนึ่งที่ได้รับความนิยม คือผลงานแต่งเพลงให้กับวงเดอะฮอตเปปเปอร์ โดยมีปราจีน ทรงเผ่าเป็นผู้เรียบเรียงเสียงประสาน ขับร้องโดยผุสดี เอื้อเฟื้อและรุ่งพิรุณ เมธารมย์ ช่วง พ.ศ. 2522-2524
== อ้างอิง ==
นักแต่งเพลงชาวไทย
บุคคลจากวิทยาลัยเพาะช่าง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์
เทือกเขายูรัล

เทือกเขายูรัล (Ural Mountains; Ура́льские го́ры; Урал тауҙары) เป็นเทือกเขายาวต่อเนื่องในแนวทิศเหนือ-ใต้ในประเทศรัสเซียและประเทศคาซัคสถาน เป็นพรมแดนธรรมชาติที่กั้นทวีปยุโรปกับทวีปเอเชีย
เทือกเขายูรัลเป็นเทือกเขาที่ประกอบด้วยหินยุคเก่า ซึ่งผ่านกระบวนการกัดกร่อนและการพังทลายมาเป็นเวลานาน ทำให้มีเนินหินเขาเตี้ย มีความสูงประมาณ 1,000 เมตรจากระดับน้ำทะเล
ยูรัล
ยูรัล
ยูรัล
ยูรัล
สารฟอกขาว

สารฟอกขาว เป็นสารเคมีกลุ่มซัลไฟต์ ซึ่งยับยั้งการเติบโตของจุลินทรีย์ และยังใช้เป็นสารกันหืน หากผู้บริโภครับประทานสารเคมีในกลุ่มนี้มากเกินไป ทำให้เกิดอันตราย ซึ่งอาการที่เกิดขึ้นจะมีความแตกต่างกันในแต่ละบุคคล เช่น ผู้เป็นหอบหืด อาการที่พบคือ หายใจขัด และเจ็บหน้าอก ปวดท้อง คลื่นไส้ อาเจียน อุจจาระร่วง เวียนศีรษะ ความดันเลือดต่ำ เป็นลมพิษ และอาจจะเกิดอาการช็อคหมดสติได้
ทั้งนี้ระดับความรุนแรง ขึ้นอยู่กับปริมาณการได้รับว่ามากน้อยเพียงใด นอกจากนั้นสารฟอกขาวยังทำปฏิกิริยากับวิตามินบางชนิด เช่น ไทอามีน ทำให้เสี่ยงต่อการเกิดโรคขาดวิตามินนี้ได้ ถ้าได้รับสารฟอกขาวต่อเนื่องเป็นเวลานาน จะสะสมทำให้รบกวนการทำงานของเอนไซม์ ทำให้มีผลเสียต่อระบบสมดุลของระบบเมตาบอลิซึมได้
สารเคมีในบ้าน
เคลเมน พอททรานัว

เคลเมน พอททรานัว (Clément Poitrenaud; 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2525 — ) เกิดในเมืองคาสเทรส ประเทศฝรั่งเศส) เคลเมน พอททรานัว เป็นนักกีฬารักบี้สหภาพฝรั่งเศส เขาเคยเข้าแข่งขันกีฬารักบี้เวิลด์คัพปี 2003 และปี 2007
เคลเมนเคยถ่ายปฏิทินของ Dieux du stade ปี 2003,2004,2005 และ 2008
นักรักบี้
จี สตีล

บริษัท จี สตีล จำกัด (มหาชน) (G STEEL PUBLIC COMPANY LIMITED ชื่อย่อ:GSTEL) ก่อตั้งเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2538 โดย ดร.สมศักดิ์ ลีสวัสดิ์ตระกูล  มีหน้าที่ผลิตเหล็กร้อนในประเทศแทนที่จะนำเข้าประเทศ โดยสามารถผลิตเหล็กได้ 3.4 ล้านตันต่อปี สำนักงานอยู่ 88 อาคารเอส.เอส.พี ชั้น 18 ถนนสีลม แขวงสุรวงศ์ เขตบางรัก กรุงเทพฯ และมีโรงงานตั้งอยู่ที่เอส เอส พี อินดัสทรี พาร์ค หมู่ 5 ตำบลหนองระลอก อำเภอบ้านค่าย จังหวัดระยอง
== ผลิตภัณฑ์ ==
ผลิตภัณฑ์หลักของจี สตีล คือ เหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วน แต่ผลิตภัณฑ์อื่นๆมี เหล็กแผ่นรีดเย็น เหล็กชุบสังกะสี เหล็กท่อเหล็กโครง
== ผลงาน ==
บริษัท จี สตีล จำกัด (มหาชน) เป็นโรงงานผลิตเหล็กแผ่นรีดร้อนเพียงรายเดียวในประเทศ ที่ได้รับการเชิญให้เข้าร่วมโครงการ GERIAP ตั้งแต่ปี 2546 ถึง 2548 โดยทาง UNEP ได้มอบหมายให้สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย (วว.) พิจารณาคัดเลือกจากกลุ่มอุตสาหกรรมเหล็กและเหล็กกล้าในประเทศไทย
==ผู้ถือหุ้นรายใหญ่==
ข้อมูล ณ วันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2556  
{|class="wikitable"
|-style="background:gainsboro"
| ลำดับที่ || รายชื่อผู้ถือหุ้น || จำนวนหุ้นสามัญ || สัดส่วนการถือหุ้น
|-
| 1 ||นาย นิรัมดร์ งามชำนัญฤทธิ์||2,179,904,700|| 8.10%
|-
| 2 ||บริษัท ซูพีเรียร์ โอเวอร์ซีส์ (ประเทศไทย) จำกัด || 1,971,588,903|| 7.32%
|-
| 3 ||น.ส. ลัดดา จิระพงษ์ตระกูล ||  1,861,520,000|| 6.91%
|-
| 4 ||คุณหญิง ปัทมา ลีสวัสดิ์ตระกูล||1,434,623,093|| 5.33%
|-
| 5 ||บริษัท ไทยเอ็นวีดีอาร์ จำกัด|| 1,096,938,600|| 4.07%
|}
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการของบริษัท จี สตีล จำกัด (มหาชน)
บริษัทของไทย
บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2538
ธุรกิจวัสดุอุตสาหกรรมและเครื่องจักร