pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
Optimystique

Optimystique เป็นอัลบั้มแรกของยานนี ในแนวดนตรีนิวเอจ เปิดตัวในปี พ.ศ. 2523 อย่างอิสระ ได้รับการวางจำหน่ายอีกครั้งในปี พ.ศ. 2527 โดย Varèse Sarabande และในปี พ.ศ. 2532 โดย Private Music
== อัลบั้ม ==
Optimystique เป็นการนำเสนอผลงานเพลงสไตล์ยานนี ผสมผสานระหว่างเครื่องดนตรีหลากหลายประเภท เช่นวงเครื่องสายซิมโฟนี ซึ่งเป็นวงดนตรีหลักของยานนี Optimystique ถือเป็นอัลบั้มแรกและเป็นอัลบั้มพิเศษที่ออกวางจำหน่าย พร้อมกับเปิดตัวยานนีให้เป็นที่รู้จักของนักฟังเพลงแนวนิวเอจ และดนตรีสไตล์ฟังสบาย ๆ
ยานนีกล่าวในบันทึกแทรกว่า อัลบั้มถูกบันทึกในปี พ.ศ. 2523 และเปิดตัวเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2527 เขาคิดจะบันทึกเสียงใหม่หรือทำเนื้อหาใหม่ก่อนที่จะเผยแพร่อีกครั้ง แต่อัลบั้มนี้ให้เสียงที่พิเศษมากในห้วงเวลาหนึ่งของช่วงต้นอาชีพ จึงตัดสินใจที่จะรักษาไว้ สำหรับเขาแล้วงานชิ้นนี้เป็นส่วนหนึ่งของประวัติผลงานที่น่าจดจำ
=== รายชื่อเพลง ===
== ตัวอย่างบทเพลง ==
ในช่วงต้นของอาชีพ ยานนีเน้นหนักในด้านดนตรีอิเล็กทรอนิกส์
{| width = 23%; style="border:1px solid #c0c0c0; vertical-align: top; background-color: #f8f8ff ;margin-bottom:10px;"
|-
|
|-
|}
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Yanni เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
Optimystique โดย Allmusic.com
ดนตรีนิวเอจ
ยานนี
เมทริกซ์ซิลเวสเตอร์

เมทริกซ์ซิลเวสเตอร์ (Sylvester matrix) คือเมทริกซ์ที่เกิดจากการรวมสัมประสิทธิ์ของพหุนามสองพหุนามเข้าด้วยกัน เพื่อคำนวณหาคุณสมบัติบางประการของพหุนามเหล่านั้น เมทริกซ์ซิลเวสเตอร์ เป็นชื่อที่ตั้งไว้เพื่อเป็นเกียรติให้กับ เจมส์ โจเซฟ ซิลเวสเตอร์ (James Joseph Sylvester) นักคณิตศาสตร์ชาวอังกฤษ ผู้เผยแพร่ทฤษฎีเมทริกซ์
== นิยาม ==
กำหนดให้พหุนาม p และ q เป็นพหุนามตัวแปรเดียว z และมีดีกรีของพหุนามเท่ากับ m และ n ตามลำดับ
:p(z)=p_0+p_1 z+p_2 z^2+\cdots+p_m z^m
:q(z)=q_0+q_1 z+q_2 z^2+\cdots+q_n z^n
เมทริกซ์ซิลเวสเตอร์ที่เกี่ยวข้องกับพหุนาม p กับ q คือเมทริกซ์มิติ (m+n)×(m+n) ที่มีสมาชิกตามเงื่อนไขต่อไปนี้
แถวที่ 1 คือสมาชิกต่อไปนี้ จำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่ากับ m+n ตัว
:\begin{pmatrix} p_m & p_{m-1} & \cdots & p_1 & p_0 & 0 & \cdots & 0 \end{pmatrix}
แถวที่ 2 คือสมาชิกในแถวที่ 1 ที่เลื่อนวนสมาชิกไปทางขวา 1 ครั้ง ทำให้สมาชิกในหลักแรกเท่ากับ 0
แถวต่อๆ ไป คือสมาชิกในแถวก่อนหน้าที่เลื่อนวนไปทางขวาทีละ 1 ครั้ง จนกระทั่งเลข 0 ทั้งหมดไปอยู่ทางซ้าย
แถวที่ n+1 คือสมาชิกต่อไปนี้ จำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่ากับ m+n ตัว
:\begin{pmatrix} q_n & q_{n-1} & \cdots & q_1 & q_0 & 0 & \cdots & 0 \end{pmatrix}
แถวต่อๆ ไปให้ทำการเลื่อนวนเหมือนที่กล่าวไปข้างต้น
ดังนั้นถ้าสมมติให้ m = 4 และ n = 3 เมทริกซ์ซิลเวสเตอร์ของ p กับ q จะได้ผลลัพธ์ดังนี้
:S_{p,q}=\begin{pmatrix}
p_4 & p_3 & p_2 & p_1 & p_0 & 0 & 0 \\
0 & p_4 & p_3 & p_2 & p_1 & p_0 & 0 \\
0 & 0 & p_4 & p_3 & p_2 & p_1 & p_0 \\
q_3 & q_2 & q_1 & q_0 & 0 & 0 & 0 \\
0 & q_3 & q_2 & q_1 & q_0 & 0 & 0 \\
0 & 0 & q_3 & q_2 & q_1 & q_0 & 0 \\
0 & 0 & 0 & q_3 & q_2 & q_1 & q_0 \\
\end{pmatrix}
== การใช้งาน ==
เมทริกซ์ซิลเวสเตอร์มีที่ใช้ในพีชคณิตแบบสลับที่ (commutative algebra) เช่นเพื่อทดสอบว่าพหุนามสองพหุนามมีตัวประกอบร่วม (ที่ไม่ใช่ค่าคงตัว) หรือไม่ ซึ่งหากมีตัวประกอบร่วม ดีเทอร์มิแนนต์ของเมทริกซ์นี้จะเท่ากับศูนย์ และยังคงเป็นจริงในทางกลับกัน ดีเทอร์มีแนนต์ของเมทริกซ์ซิลเวสเตอร์สามารถเรียกได้ว่าเป็นค่าลัพธ์ (resultant) ของพหุนามเหล่านั้น
นอกจากนั้นค่าลำดับชั้น (rank) ของเมทริกซ์ซิลเวสเตอร์ สามารถพิจารณาได้จากดีกรีของตัวหารร่วมมากระหว่าง p กับ q นั่นคือ
:\deg(\gcd(p,q)) = m+n-\operatorname{rank}(S_{p,q})
== ดูเพิ่ม ==
เมทริกซ์เบซู (Bézout matrix)
เมทริกซ์ถ่ายโอน (transfer matrix)
ค่าลัพธ์ของพหุนาม (resultant)
== อ้างอิง ==
ซิลเวสเตอร์
มเมทริกซ์ซิลเวสเตอร์
พีชคณิตเชิงเส้น
สถานีรถไฟชุมทางแก่งคอย

thumb
สถานีรถไฟชุมทางแก่งคอย ตั้งอยู่ที่อำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรี เป็นสถานีรถไฟชั้นหนึ่ง เป็นชุมทางแยกไป 3 เส้นทาง คือเส้นทางผ่านตำบลลำนารายณ์ อำเภอชัยบาดาล จังหวัดลพบุรี และ อำเภอจัตุรัส จังหวัดชัยภูมิ กับเส้นทางผ่าน อำเภอมวกเหล็ก จังหวัดสระบุรี และ อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา ก่อนจะไปบรรจบกันที่ สถานีรถไฟชุมทางบัวใหญ่ จังหวัดนครราชสีมา อยู่ห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพเป็นระยะทาง 125 และอีกเส้นแยกไปชุมทางคลองสิบเก้า
==กำหนดเวลาเดินรถ==
===เที่ยวขึ้น===
===เที่ยวล่อง===
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ภาพอาคารสถานีรถไฟชุมทางแก่งคอย
กิจกรรมรถไฟไทยดอตคอม 14 มิถุนายน 2551
สิ่งก่อสร้างในอำเภอแก่งคอย
สถานีรถไฟในจังหวัดสระบุรี
สถานีนครราชสีมา

สถานีรถไฟนครราชสีมา (ชื่อสามัญ หัวรถไฟ หรือ หัวรถฯ) สร้างขึ้นในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) เดิมชื่อสถานีโคราช เป็นสถานีรถไฟที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดนครราชสีมาและในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นสถานีรถไฟชั้น 1 ตั้งอยู่บนถนนมุขมนตรี ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา อยู่ห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพเป็นระยะทางประมาณ 264 กิโลเมตร 
สถานีนครราชสีมาเปิดให้บริการในฐานะสถานีโคราชโดยใช้สต๊อกกลิ้งมาตรฐานเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2443 พิธีเปิดดำเนินการโดยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2443 เป็นสถานีปลายทางของสายนครราชสีมาจากกรุงเทพมหานคร
สถานีนี้เป็นสถานีปลายทางสำหรับภาคตะวันออกเฉียงเหนือประมาณ 20 ปีจนกระทั่งมีการเปิดส่วนท่าช้างของสายอุบลราชธานีเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2465 ก่อนหน้านี้เคยเปลี่ยนจากมาตรวัดมาตรฐาน (4 ฟุต 8 1⁄2 นิ้ว) ประมาณหนึ่งเมตร (1 ม.) และงานนี้แล้วเสร็จในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2465
เปลี่ยนชื่อสถานีจากสถานีโคราชเป็นสถานีนครราชสีมาในปี พ.ศ. 2477
ด่วนตะวันออกเฉียงเหนือรายสัปดาห์ไปยังอุบลราชธานี (เรียกว่าปลายทางวารินทร์) ได้รับการแนะนำให้รู้จักกับอุบลราชธานีในวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2481 พลังงานดีเซลหัวรถจักรไฟฟ้าจาก Frich และ SLM วิ่งจากกรุงเทพไปนครราชสีมาและส่วนที่เหลือของเส้นทาง (สถานีนครราชสีมา - วารินทร์ ) ถูกปกคลุมด้วยรถจักรไอน้ำ Hanomag Pacific มีการเปิดตัวบริการด่วนรายสัปดาห์ไปยังขอนแก่นเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2482 และได้ขยายไปยังอุดรธานีในวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2484 ซึ่งเป็นวันเปิดทำการของสถานีอุดรธานี
สถานีถูกทิ้งระเบิดในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองและปัจจุบันอาคารสถานีแทนที่อาคารไม้ที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2498 พร้อมกับการก่อสร้างสถานีใหม่และศูนย์ซ่อมบำรุง
== ตารางเวลาเดินรถ ==
=== เที่ยวขึ้น ===
=== เที่ยวล่อง ===
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
การรถไฟแห่งประเทศไทย (รฟท.) http://www.railway.co.th/ 
== อ้างอิง ==
นครราชสีมา
แขวงบำรุงทางนครราชสีมา
โครงสร้างพื้นฐานด้านการขนส่งในอำเภอเมืองนครราชสีมา
IC

IC อาจหมายถึง
วงจรรวม (Integrated circuit) - ส่วนประกอบที่ใช้ในอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์
* ไอซีการ์ด (Integrated circuit card) - ชื่อเรียกอีกอย่างของสมาร์ตการ์ด
ทางแยกต่างระดับ (Interchange) - โครงสร้างจุดบรรจบเพื่อเชื่อมต่อถนน
ไอออนโครมาโทกราฟี (Ion chromatography)
สารบัญแฟ้มดัชนี (Index Catalogue) - สารบัญแฟ้มทางดาราศาสตร์ของ กระจุกดาว เนบิวลา และดาราจักร
กระแสคอลเลกเตอร์ (IC) ในทรานซิสเตอร์ชนิดสองรอยต่อ
สงครามแหวน

สงครามแหวน (The War of the Ring) เป็นชื่อเรียกโดยรวมของสงครามทั้งหมดที่ปรากฏในเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์  งานประพันธ์ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ในชุด มิดเดิลเอิร์ธ ซึ่งเป็นสงครามระหว่าง เซารอน กับเหล่าอิสระชนแห่งมิดเดิลเอิร์ธ ในการชิงเป็นผู้ครอบครอง แหวนเอกธำมรงค์ ซึ่งเป็นแก่นของงานประพันธ์เรื่องนี้
นับแต่เซารอนสูญเสียพลังอำนาจไป เนื่องจากการสูญเสียแหวนเอกในสงครามแห่งพันธมิตรครั้งสุดท้าย ในคราวสิ้นสุดยุคที่สองของโลกอาร์ดา เขาได้ฟื้นฟูพละกำลังขึ้นใหม่ และซุ่มซ่อนอยู่ในโดลกุลดัวร์ หอไสยเวททางตอนใต้ของป่าเมิร์ควู้ด การสู้รบเริ่มมีขึ้นประปรายระหว่างบริวารของเซารอนกับพวกเอลฟ์ เมื่อเซารอนหวนกลับมาบารัด-ดูร์ และฟื้นฟูอำนาจของตนขึ้นใหม่ที่มอร์ดอร์ รวมทั้งเริ่มต้นการค้นหาแหวนเอก สงครามแหวนก็เริ่มขึ้นนับแต่นั้น ไปจนกระทั่งสิ้นสุดสงครามเมื่อโฟรโด แบ๊กกิ้นส์ สามารถทำลายแหวนเอกได้โดยโยนทิ้งไปในโอโรดรูอิน
==สรุปสงครามทั้งหมด==
สงครามแหวนเกิดขึ้นในยุคที่สามของอาร์ดา สรุปสงครามทั้งหมดแยกตามอาณาจักรต่างๆ ประกอบด้วย
===โรฮัน===
การรบที่ฟอร์ดไอเซน เป็นการรบระหว่างพวกออร์คภายใต้การบัญชาของซารูมาน โจมตีชายแดนโรฮันที่ฟอร์ดไอเซน เธโอเดร็ด โอรสของกษัตริย์เธโอเดนแห่งโรฮัน นายพลที่สองของริดเดอร์มาร์ค เป็นผู้นำทัพไปต้านทาน เขาเสียชีวิตในการรบครั้งนี้
สมรภูมิป้อมฮอร์นเบิร์ก ซารูมานส่งทัพออร์คและอูรุกไฮจำนวนมากมาโจมตีเอโดรัส เธโอเดนจึงอพยพพลเมืองหนีไปยังป้อมฮอร์นเบิร์ก ภายในเฮล์มสดีพ โดยมีแกนดัล์ฟ อารากอร์น เลโกลัส และกิมลี ร่วมทัพไปด้วย   แกนดัล์ฟไปติดตามเอโอแมร์ที่ถูกขับไล่ออกจากเมือง ให้นำกองกำลังกลับมาช่วย แต่ก็ไม่สามารถต้านทานกองทัพมหาศาลของซารูมานได้ จนในที่สุด กองทัพเอนท์จากป่าฟังกอร์นยกมาช่วย ชาวโรฮันจึงรอดพ้นจากหายนะ (ในเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ฉบับภาพยนตร์ ตัดบทของเอนท์จากป่าฟังกอร์นออกไป แต่ในภาพยนตร์ฉบับ Extended Edition ได้เพิ่มฉากของเหล่าเอนท์ที่เข้ามาปิดฉากสมรภูมิครั้งนี้ไว้ด้วย)
การเข้ายึดครองไอเซนการ์ด เป็นการโจมตีของพวกเอนท์จากป่าฟังกอร์น พังเขื่อนและปล่อยน้ำให้ท่วมไอเซนการ์ด ขังซารูมานกับเวิร์มทังไว้บนหอคอย
===กอนดอร์===
การรบที่ออสกิเลียธ
สมรภูมิทุ่งเพเลนนอร์
===มอร์ดอร์===
การสัประยุทธ์ที่โมรันนอน
===เอเรบอร์และเดล===
การรบที่เมืองเดล
===ลอธลอริเอนและเมิร์ควู้ด===
การรบที่ลอธลอริเอนและเมิร์ควู้ด
===ไชร์===
การรบที่บายวอเตอร์
== อ้างอิง ==
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน, ลอร์ดออฟเดอะริงส์, ลอนดอน: ฮาร์เปอร์คอลลินส์.
เหตุการณ์สำคัญในมิดเดิลเอิร์ธ
เมทริกซ์โฟรเบนีอุส

เมทริกซ์โฟรเบนีอุส (Frobenius matrix) คือเมทริกซ์จัตุรัสที่มีคุณสมบัติสามอย่างดังนี้
สมาชิกบนเส้นทแยงมุมหลักทุกตัวเท่ากับ 1
สมาชิกของหนึ่งหลักใดๆ ที่อยู่ใต้เส้นทแยงมุมเป็นค่าอะไรก็ได้
สมาชิกอื่นเท่ากับ 0
ตัวอย่างเช่น เมทริกซ์ต่อไปนี้เป็นเมทริกซ์โฟรเบนีอุส
:A=\begin{pmatrix}
1 & 0 & 0 & \cdots & 0 \\
0 & 1 & 0 & \cdots & 0 \\
0 & a_{32} & 1 & \cdots & 0 \\
\vdots & \vdots & \vdots & \ddots & \vdots \\
0 & a_{n2} & 0 & \cdots & 1 \\
\end{pmatrix}
เมทริกซ์โฟรเบนีอุสเป็นเมทริกซ์ที่สามารถมีตัวผกผัน ซึ่งเมทริกซ์ผกผันก็ยังคงเป็นเมทริกซ์โฟรเบนีอุส ตัวผกผันนี้หาได้จากการเปลี่ยนเครื่องหมายของสมาชิกอื่นที่อยู่นอกเส้นทแยงมุมหลัก ดังนั้นตัวผกผันของเมทริกซ์ข้างต้นคือ
:A^{-1}=\begin{pmatrix}
1 & 0 & 0 & \cdots & 0 \\
0 & 1 & 0 & \cdots & 0 \\
0 & -a_{32} & 1 & \cdots & 0 \\
\vdots & \vdots & \vdots & \ddots & \vdots \\
0 & -a_{n2} & 0 & \cdots & 1 \\
\end{pmatrix}
เมทริกซ์โฟรเบนีอุส เป็นชื่อที่ตั้งไว้เพื่อเป็นเกียรติให้กับ แฟร์ดีนันด์ เกออร์ก โฟรเบนีอุส (Ferdinand Georg Frobenius) นักคณิตศาสตร์ชาวเยอรมัน บางครั้งเมทริกซ์ชนิดนี้ถูกเรียกว่า การแปลงเกาส์ (Guass transformation) ซึ่งตั้งชื่อตาม คาร์ล ฟรีดริช เกาส์ (Carl Friedrich Gauß) 
== อ้างอิง ==
ฟโฟรเบนีอุส
พีชคณิตเชิงเส้น
นวนิยายภาพ

นวนิยายภาพ (graphic novel) คือนวนิยายประเภทหนึ่งที่มีภาพประกอบเรื่องราวควบคู่กับการบรรยายเรื่องราวด้วยตัวอักษร อาจเป็นหนังสือบันเทิงคดีหรือหนังสือสารคดีก็ได้ นวนิยายภาพมีเนื้อหาคล้ายกับหนังสือการ์ตูน แต่จะไม่เน้นการใช้ภาพในการดำเนินเรื่องเป็นหลักเหมือนในหนังสือการ์ตูน นวนิยายภาพมักนำเสนอในรูปแบบหนังสือมากกว่าวารสาร หรืออื่นๆ
วรรณกรรม
รวมฮิตปีทอง

รวมฮิตปีทอง อัลบั้มชุดแรกของวง สี่เต่าเธอ ออกมาในช่วง อัลเทอร์เนทีฟ รุ่งเรือง และได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก มีการกล่าวขานถึงอัลบั้มชุดนี้เป็นประจำ แฟตเฟสติวัล ครั้งที่ 6 ทางวงได้นำอัลบั้มมาผลิตและวางจำหน่ายใหม่พร้อมกับชุด โชค 2 ชั้น และ The Love Boat จำนวนอัลบั้มละ 999 ชุด ชื่ออัลบั้มมาจากเพลง ปีทอง ซึ่งเป็นเพลงที่แต่งเก็บเอาไว้
== รายชื่อเพลง ==
เธ๊อ เธอ เธอ เธอ
อวกาศ
ยังจำ
จือ ดึด จื๊อ
โหดร้าย
พัฒน์พงศ์
หอมกลิ่น
ตา
เธอน่ารัก
คาวบอย
อวกาศ (Mercury-Mixed)
ยังจำ (Acoustic)
== รายละเอียดเพลง ==
==="เธ๊อ เธอ เธอ เธอ"===
"เธ๊อ เธอ เธอ เธอ" ได้แรงบันดาลใจจากเพลง This Charming Man ของวง The Smiths เริ่มแต่งโดย รุ่งโรจน์ อุปถัมถ์โพธิวัฒน์ และเป็นเพลงที่ทางวงกล่าวว่าเล่นยากที่สุด
==="อวกาศ"===
"อวกาศ" เป็นเพลงแรกที่เริ่มทำในชื่อของ สี่เต่าเธอ และเป็นการเล่าภาพด้วยเพลง
==="จือ ดึด จื๊อ"===
"จือ ดึด จื๊อ" เป็นเพลงที่กิตติกร ซุงแต่ง ซึ่งในขณะนั้นอยู่ต่างประเทศ
==="พัฒน์พงศ์"===
"พัฒน์พงศ์" เป็นเพลงที่กิตติกร ซุงแต่งขณะอยู่เมืองนอกอีกเพลง เพื่อระลึกถึงเพื่อนๆในเมืองไทย บรรยายความรู้สึกตอนไปเที่ยวสีลมซอย สอง
==="หอมกลิ่น"===
"หอมกลิ่น" เป็นเพลงที่สฤษฎ์พร เมตตาจิตแต่งขึ้นสมัยวง สามเกลอ แต่เดิมเป็นเสียงร้องของ กิรเดช เกตกินทะ และมีเนื้อร้องเดิมว่า "หอมกลิ่นที่ลอยมาจากปล่องเมรุที่เผาร่างเธอ"
นิตยสาร DDT จัดว่าเพลง หอมกลิ่น เป็นหนึ่งเพลงล่อแหลม
==="เธอน่ารัก"===
"เธอน่ารัก" เป็นเพลงทีรุ่งโรจน์ อุปถัมถ์โพธิวัฒน์เริ่มแต่งขึ้นมาก่อน แล้ว คงเดช จาตุรันต์รัศมี ได้นำมาแต่งต่อ โดยคิดถึงแฟนตัวเอง และดนตรีได้แรงบันดาลใจจากเพลง There She Go ของวง The La's
==แหล่งที่มา==
อัลบั้มเพลงไทยสากล
เดอะเดย์ทริปเปอร์

เดอะเดย์ทริปเปอร์ (The Day Tripper) เป็นอัลบั้มเต็มชุดที่สามของวงเดย์ ทริปเปอร์ (Day Tripper) หลังจากห่างหายไป 3 ปี โดยในชุดนี้ ทวนทอง นิยมชาติ มีบทบาทร้องนำเป็นครั้งแรก
== รายชื่อเพลง ==
เปลี่ยน
ความสุขบางเวลา
ทำไมต้องเป็นฉัน
จะเอาอะไรไปรักกับเธอ
ชั่วนิรันดร์
ฝันกลางวัน
วุ่นวาย
หลงทาง
แน่นอน
เมื่อมีน้ำตา
พี่ชาย
เงา
อยากอยู่ตรงนี้ตลอดไป (เพลงพิเศษ)
อัลบั้มเพลงไทยสากล
ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน: จดหมายท้าทายถึงคุโด้ ชินอิจิ บทนำก่อนอำลา

จดหมายท้าทายถึงคุโด้ ชินอิจิ บทนำก่อนอำลา  ; (The Letter of Challenge) เป็นภาพยนตร์ตอนพิเศษของยอดนักสืบจิ๋ว โคนัน ซึ่งเป็นแบบคนแสดงจริง ที่ทำขึ้นในวาระฉลองครบ 10 ปีของยอดนักสืบจิ๋วโคนัน โดยตอนดังกล่าวออกอากาศเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2549 เวลา 21.00-22.48 น. ทางโยมิอุริทีวีของญี่ปุ่น ส่วนในประเทศไทย ฉายที่โรงภาพยนตร์เซ็นจูรี่ มูฟวี่ พลาซ่า เมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2550 และออกอากาศทางฟรีทีวีทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ในช่วงหนังรอบเช้า วันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2553
== ตัวละคร ==
=== ตัวละครหลัก ===
คุโด้ ชินอิจิ แสดงโดย โอกุริ ชุน
โมริ รัน แสดงโดย คุโรคาว่า โทโมกะ
โมริ โคโกโร่ แสดงโดย จินไน ทาคาโนริ
สึสึกิ โซโนโกะ แสดงโดย อิวาสะ มายูโกะ
สารวัตรเมงูเระ จูโซ แสดงโดย นิชิมูระ มาซาฮิโกะ
โคจิมะ เก็นตะ สึบุรายะ มิตสึฮิโกะ และ โยชิดะ อายูมิ
* เด็กทั้ง 3 คนนี้ ปรากฏตัวตอนท้ายเรื่อง ในฉาก Tropical land ซึ่งเป็นตอนๆเดียวกับ "คดีฆาตกรรมบนรถไฟเหาะ" ในเวอร์ชันการ์ตูน
=== ตัวละครในตอนนี้ ===
คิตาจิม่า ชินโง อาจารย์ชั่วคราวที่พาพวกชินอิจิไปทัศนศึกษาที่ท่าเรือ
* แสดงโดย ฟุคาวะ เรียว
อาสึมะ คุนิโอะ กัปตันเรือ
* แสดงโดย มัสสึชิเกะ ยูทากะ
มินามิดะ เคียวสุเกะ ลูกเรือ
* แสดงโดย นิชิมูระ คาซูฮิโกะ
นิชิดะ มาอิ มัคคุเทศก์
* แสดงโดย มิสึคาว่า อาซามิ
ผู้กองทามากาว่า ตำรวจประจำเมืองคานางาว่า เป็นผู้ที่หัวดื้อ ไม่ยอมฟังคำสั่งใครทั้งสิ้น ฉายา"เอเวอร์เรสต์แห่งภูธร"
* แสดงโดย อิบุ มาซาโตะ (ซึ่งในโคนัน ภาคคนแสดงตอนที่ 2 นั้น เขาแสดงเป็นสารวัตรเมงูเระ แทน นิชิมูระ มาซาฮิโกะ)
== คนร้ายและเหตุจูงใจในการก่อคดี ==
คนร้าย นิชิดะ มาอิ
เหตุจูงใจ เธอเป็นคนรักของชายที่ทำบริษัทให้เช่าโกดังสินค้า ซึ่งถูกจับกุมด้วยการสืบสวนของคุโด้ ชินอิจิ เพราะเลือกใช้วิธีผิดๆเพื่อหาเงินมาใช้หนี้ และต่อมาเขาก็ตายในคุก
== อ้างอิง ==
http://www.tigatime.com/system/preview_product.php?id_product=112
http://www.tigatime.com/system/preview_screenshot.php?id_product=112
โคนัน ภาคคนแสดง
แตง (ภาพยนตร์)

แตง เป็นภาพยนตร์สั้น ที่กำกับโดยรัตน์ เปสตันยี เมื่อ พ.ศ. 2480 เป็นภาพยนตร์สมัครเล่น ถ่ายด้วยฟิล์มขาวดำขนาด 16 ม.ม. มีความยาว 400 ฟุต เป็นเรื่องเกี่ยวกับหญิงหม้ายคนหนึ่งกับลูกชาย
ภาพยนตร์เรื่องแตง ถูกส่งเข้าประกวดในเทศกาลภาพยนตร์สมัครเล่นสก็อตแลนด์ (Scottish Amateur Film Festival - SAFF) ประจำปี พ.ศ. 2481 (ค.ศ. 1938) ซึ่งจัดโดย The Mateor Film Producing Society ที่เมืองกลาสโกว์ ประเทศสก็อตแลนด์ เป็นประจำทุกปีตั้งแต่ ค.ศ. 1933 โดยในปีนั้นเมืองกลาสโกวมีการจัดงานแสดงสินค้านานาชาติ Empire Exhibition Glasgow งานเทศกาลภาพยนตร์ SAFF จึงเปิดรับภาพยนตร์ต่างประเทศเข้าประกวดเป็นปีแรก
เทศกาลภาพยนตร์สมัครเล่นสก็อตแลนด์ ประจำปี 1938 ใช้ชื่อการประกวดว่า Empire Amateur Film Festival จัดขึ้นระหว่างวันที่ 26-28 พฤษภาคม พ.ศ. 2481 ภาพยนตร์สั้น แตง เข้าประกวดในสาย British Subjects Abroad (หนังจากพลเมืองอังกฤษจากนอกประเทศ) มีภาพยนตร์เข้าประกวด 13 เรื่องจาก 5 ประเทศ คือ ออสเตรเลีย อินเดีย โปรตุเกส สิงคโปร์ และสยาม กรรมการผู้ตัดสินคือ อัลเฟร็ด ฮิตช์ค็อก ภาพยนตร์สั้นแตงได้รับรางวัลชนะเลิศ
เมื่อครั้งที่อัลเฟร็ด ฮิตช์ค็อก พร้อมด้วยอัลมา เรวิล ภรรยา เดินทางมากรุงเทพ เพื่อประชาสัมพันธ์ภาพยนตร์เรื่อง To Catch A Thief ในปี พ.ศ. 2498 รัตน์ เปสตันยี ได้มาต้อนรับพร้อมกับนำถ้วยรางวัลที่ได้มาเมื่อปี พ.ศ. 2481 มาอวดด้วย
การที่รัตน์ เปสตันยี เคยกำกับภาพยนตร์สั้นได้รับรางวัลนี้ เป็นเหตุให้มูลนิธิหนังไทยจัดการประกวดประกวดภาพยนตร์สั้นเป็นประจำทุกปี ตั้งแต่ พ.ศ. 2540 ใช้ชื่อว่า "รางวัลรัตน์ เปสตันยี"
== อ้างอิง ==
ชลิดา เอื้อบำรุงจิต, "แตง" กับเกียรติภูมิครั้งแรกของภาพยนตร์สั้นไทย, วารสาร หนัง:ไทย ปีที่ 2 ฉบับที่ 5 เมษายน 2542
ภาพยนตร์ไทย
ภาพยนตร์ขาวดำ
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2481
ภาพยนตร์ที่กำกับโดย รัตน์ เปสตันยี
ภาพยนตร์สั้นไทย
คริสท็อฟ ดีนท์เซินโฮเฟอร์

คริสท็อฟ ดีนท์เซินโฮเฟอร์ (Christoph Dientzenhofer; Kryštof Dientzenhofer) เกิดเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1665 ที่เมืองซังคท์มาร์กาเรเทิน (St. Margarethen) ในบาวาเรีย ตายเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 1722 ที่เมืองปรากในโบฮีเมีย คริสท็อฟเป็นสถาปนิกบาโรกแบบโบฮีเมีย เป็นสมาชิกคนหนึ่งของตระกูลดีนท์เซินโฮเฟอร์ซึ่งเป็นตระกูลที่มีชื่อเสียงทางสถาปัตยกรรม และเป็นพ่อของคีลีอาน อิกนาทซ์
คริสท็อฟเป็นลูกชายคนหนึ่งในเจ็ดคนของเกออร์ค ดีนท์เซินโฮเฟอร์ (Georg Dientzenhofer) และอันนา ทันเนอร์ (Anna Thanner)
== ตระกูลดีนท์เซินโฮเฟอร์ ==
พี่น้องที่เป็นสถาปนิกที่มีชื่อเสียงด้วยกันก็มี:
เกออร์ค ดีนท์เซินโฮเฟอร์ (ค.ศ. 1643 – 11 สิงหาคม ค.ศ. 1689)
ว็อล์ฟกัง ดีนท์เซินโฮเฟอร์ (Wolfgang Dientzenhofer; 16 มีนาคม ค.ศ. 1648 – 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1706)
เลอ็อนฮาร์ท ดีนท์เซินโฮเฟอร์ (Leonhard Dientzenhofer; 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1660 – 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1707)
โยฮัน ดีนท์เซินโฮเฟอร์ (Johann Dientzenhofer; 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1663 – 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1726)
นอกจากนั้นก็ยังมี:
ยุสทุส ไฮน์ริช ดีนท์เซินโฮเฟอร์ (Justus Heinrich Dientzenhofer; 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1702 – 4 ธันวาคม 1744) – ลูกของโยฮัน
คีลีอาน อิกนาทซ์ ดีนท์เซินโฮเฟอร์ (Kilian Ignaz Dientzenhofer; 1 กันยายน ค.ศ. 1689 – 18 ธันวาคม ค.ศ. 1751) – ลูกของคริสท็อฟ
คริสท็อฟและคีลีอานเป็นสถาปนิกที่มีบทบาทสำคัญต่อสถาปัตยกรรมแบบบาโรกในเช็กเกีย พวกเขามิได้สร้างแต่สิ่งก่อสร้างใหญ่ ๆ อย่างมหาวิหารหรือวัด แต่ยังสร้างบ้านเรือนหรือสิ่งก่อสร้างขนาดย่อมทั่วไปในเช็กเกีย
== งานสถาปัตยกรรมในเช็กเกีย ==
วัดเซนต์นิโคลัส (เมืองปราก, ค.ศ. 1703–1711) เสร็จโดยคีลีอาน
อารามบแช็ฟโนฟ (Břevnov Monastery, เมืองปราก, ค.ศ. 1708–1721)
หอนาฬิกา ที่วัดลอเร็ตตา (St. Loreta) ที่ปราสาทปราก
Jesuit Gymnasium (เมืองปราก, ค.ศ. 1711)
อารามเบราเนา (Kloster Braunau, เมืองปราก, ค.ศ. 1709–1711)
ปราสาทในเมืองบุชแจฮรัต (Buštěhrad)
วัดเซนต์คลาราแห่งเอเกอร์ (เมืองแค็ป, ค.ศ. 1708–1711)
วัดเซนต์มารี (หมู่บ้าน Chlum Svaté Maří, ค.ศ. 1690–1697)
ชาเปลของปราสาทสมีร์ฌิตแซ (Smiřice, ค.ศ. 1699–1713)
วัดโฮลีทรินิตี (Dreifaltigkeitskirche, เมืองแตปลา)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Pension Dientzenhofer บ้านของคริสท็อฟ ดีนท์เซินโฮเฟอร์ และบ้านเกิดของคีลีอาน  
The art of persuasion - Baroque art in Central Europe
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2198
สถาปนิกชาวเยอรมัน
สถาปนิกชาวเช็ก
สถาปนิกในคริสต์ศตวรรษที่ 17
บุคคลจากรัฐไบเอิร์น
แตง

แตง อาจหมายถึง
วงศ์แตง
* แตงไทย
* แตงกวา
* แตงโม
แตง (ภาพยนตร์)
คีลีอาน อิกนาทซ์ ดีนท์เซินโฮเฟอร์

คีลีอาน อิกนาทซ์ ดีนท์เซินโฮเฟอร์ (Kilian Ignaz Dientzenhofer; Kilián Ignác Dientzenhofer) เกิดเมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1689 ที่เมืองปราก ตายเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 1751 คีลีอานเป็นสถาปนิกบาโรกแบบโบฮีเมีย เป็นสมาชิกคนหนึ่งของตระกูลดีนท์เซินโฮเฟอร์ซึ่งเป็นตระกูลที่มีชื่อเสียงทางสถาปัตยกรรม และเป็นลูกของคริสท็อฟ ดีนท์เซินโฮเฟอร์ แม่เป็นชาวโบฮีเมีย ระหว่างมีชีวิตอยู่ คีลีอานทำงานร่วมกับพ่อ และยัน บลาแฌย์ ซันตินี-ไอแค็ล (Jan Blažej Santini-Aichel) หรือที่รู้จักกันว่า โจวันนี ซันตีนี (Giovanni Santini)
คีลีอานและคริสท็อฟเป็นสถาปนิกที่มีบทบาทสำคัญต่อศิลปะบาโรกในเช็กเกีย ทั้งพ่อและลูกมิได้สร้างแต่สิ่งก่อสร้างใหญ่ ๆ อย่างมหาวิหารหรือวัด แต่ยังสร้างบ้านเรือนหรือสิ่งก่อสร้างเล็กๆทั่วไปในเช็กเกีย ผลงานระยะหลังของคีลีอานมาเสร็จโดยอันเซลโม มาร์ตินโน โลราโก (Anselmo Martino Lurago) ผู้เป็นลูกเขย
== งานสถาปัตยกรรมในปราก ==
วัดเซนต์นิโคลัส (ค.ศ. 1703–1711) เริ่มสร้างโดยคริสท็อฟ
วัง Goltz-Kinsky (ปราก)
วิลาอเมริคา (Villa Amerika, ค.ศ. 1717–1720) ปัจจุบันเป็นพิพิธภัณฑ์อันโตญีน ดโวชาก
อารามบแช็ฟโนฟ (Brevnov Monastery, ประมาณ ค.ศ. 1717)
วัดเซนต์จอห์นแห่งแนโปมุก (St. John of Nepomuk, ค.ศ. 1720–1728)
วัดเซนต์ลอเร็ตตา (St. Loreta Chruch) ที่ปราสาทปราก  – ออกแบบใหม่ (ค.ศ. 1723)
วัดเซนต์ทอมัส [St. Thomas Church (sv. Tomáše)] – ออกแบบใหม่เป็นแบบบาโรก (ค.ศ. 1725–1731)
วิล่าพอเทียมคา (Villa Portheimka, ค.ศ. 1725)
ซุ้มบันได (Covered stairway, Dlouhá, ค.ศ. 1728)
== งานสถาปัตยกรรมนอกเมืองปราก ==
วัดออลเซ้นต์ (All Saints Church, Heřmánkovice, ค.ศ. 1722–1726)
วัดเซนต์แมกดาเลน (St. Magdalena Church, เมืองการ์โลวีวารี, ค.ศ. 1729–1730)
ปราสาท Ploskovice (ใกล้เมืองลิโตมแญร์ฌิตแซ)
ปราสาท Meziměstí (ใกล้เมืองโบรว์โมฟ)
วัดเซนต์เคลเม็นต์ (St. Clement Church, เมืองโอโดแลนาโวดา, ค.ศ. 1733–1735)
อารามบแช็ฟโนฟ (Brevnov Monastery, ค.ศ. 1727–1735)
วัดอื่น ๆ บริเวณอารามบแช็ฟโนฟ
วัดซิสเตอร์เชียน (เมืองปลาซี, ค.ศ. 1739)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Prague Information Service
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2232
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2294
สถาปนิกในคริสต์ศตวรรษที่ 18
สถาปนิกชาวเช็ก
บุคคลจากปราก
โยฮัน ดีนท์เซินโฮเฟอร์

โยฮัน ดีนท์เซินโฮเฟอร์ (Johann Dientzenhofer) เกิดเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1663 ที่เมืองซังคท์มาร์กาเรเทิน (St. Margarethen) ในบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี ตายเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1726 ที่เมืองบัมแบร์ค โยฮันเป็นลูกชายคนหนึ่งในเจ็ดคนของเกออร์ค ดีนท์เซินโฮเฟอร์ (Georg Dientzenhofer) และอันนา ทันเนอร์ (Anna Thanner)
== ตระกูลดีนท์เซินโฮเฟอร์ ==

ตระกูลดีนท์เซินโฮเฟอร์มีความสำคัญในแขนงสถาปัตยกรรมแบบบาโรกทั้งในเยอรมนีและโบฮีเมีย (ปัจจุบันอยู่ในเช็กเกีย) พี่น้องที่เป็นสถาปนิกที่มีชื่อเสียงด้วยกันก็มี:
เกออร์ค ดีนท์เซินโฮเฟอร์ (ค.ศ. 1643 – 11 สิงหาคม ค.ศ. 1689)
ว็อล์ฟกัง ดีนท์เซินโฮเฟอร์ (Wolfgang Dientzenhofer; 16 มีนาคม ค.ศ. 1648 – 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1706)
คริสท็อฟ ดีนท์เซินโฮเฟอร์ (Christoph Dientzenhofer; 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1665 – 20 มิถุนายน ค.ศ. 1722)
เลอ็อนฮาร์ท ดีนท์เซินโฮเฟอร์ (Leonhard Dientzenhofer; 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1660 – 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1707)
นอกจากนั้นก็ยังมี:
ยุสทุส ไฮน์ริช ดีนท์เซินโฮเฟอร์ (Justus Heinrich Dientzenhofer; 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1702 – 4 ธันวาคม 1744) – ลูกของโยฮัน
คีลีอาน อิกนาทซ์ ดีนท์เซินโฮเฟอร์ (Kilian Ignaz Dientzenhofer; 1 กันยายน ค.ศ. 1689 – 18 ธันวาคม ค.ศ. 1751 ) – ลูกของคริสท็อฟ
== งานสถาปัตยกรรม ==

อาสนวิหารฟุลดา (ค.ศ. 1704–1712)
ปราสาทเมืองฟุลดา (Fulda Stadtschloss, ค.ศ. 1707–1712)
ปราสาทบีเบอร์ชไตน์ (Schloss Bieberstein, รัฐเฮ็สเซิน, ค.ศ. 1709)
ปราสาทในเมืองไกซา (Schloss in Geisa)
ปราสาทไวเซินชไตน์ (Schloss Weissenstein, เมืองพ็อมเมิร์สเฟ็ลเดิน, ค.ศ. 1711–1718)
ปราสาทไรช์มันส์ดอร์ฟ (Schloss Reichmannsdorf, ค.ศ. 1714–1719)
ศาลาว่าการเมืองใหม่ (Neues Rathaus, เมืองบาทคิสซิงเงิน, ค.ศ. 1709)
เบิททิงเงอร์เฮาส์ (Böttingerhaus, เมืองบัมแบร์ค, ค.ศ. 1708–1713)
วังโรเทินฮาน (Palais Rotenhan, เมืองบัมแบร์ค, ค.ศ. 1711–1718)
วังบีบรา (Bibra Palais/Bibra Haus, เมืองบัมแบร์ค, ค.ศ. 1714–1716)
อารามฮ็อลทซ์ (Holzkirchen, เมืองอุนเทอร์ฟรังเคิน) – ตัวอารามและอาคารอื่น ๆ
อารามบันทซ์ (Kloster Banz) หลังจากเลอ็อนฮาร์ทเสียชีวิต (ค.ศ. 1695–1704) – ตัวอารามและอาคารอื่น ๆ
ปราสาทของเจ้าแห่งเลอเวินชไตน์-แวร์ทไฮม์ เมืองไคลน์ฮ็อยบัค ใช้ผังของหลุยส์ เรมี เดอ ลา ฟ็อส (Louis Remy de la Fosse)
วัดซังคท์เว็นท์เซิล (St. Wenzel, เมืองลิทเซินดอร์ฟ)
ปราสาทโอเบอร์ชวัพพัค (Schloss Oberschwappach, ใกล้เมืองคเน็ทซ์เกา)
บูรณะชาเปลที่ไวทซ์แบร์ค (เมืองชตัฟเฟิลชไตน์, ค.ศ. 1718–1719)
ปราสาทของบารอนแห่งฟรังเคินชไตน์ (เมืองอุลชตัท, ค.ศ. 1718–1725)
ด้านหน้าน็อยมึนส์เทอร์ (Neumünster, เมืองเวือทซ์บวร์ค, ค.ศ. 1711–1716)
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
The art of persuasion - Baroque art in Central Europe
โยฮัน ดีนท์เซินโฮเฟอร์ที่ arcINFORM 
อารามในบาวาเรีย 
วังบีบรา  
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2206
สถาปนิกในคริสต์ศตวรรษที่ 17
สถาปนิกชาวเยอรมัน
บุคคลจากรัฐไบเอิร์น
สมองส่วนหน้า

ในกายวิภาคศาสตร์ของสมองของสัตว์มีกระดูกสันหลัง สมองส่วนหน้า หรือ โปรเซนเซฟาลอน (prosencephalon หรือ forebrain) เป็นส่วนของสมองที่อยู่ด้านบนที่สุด เป็นหนึ่งในส่วนหลักของสมองในขณะที่มีการเจริญของระบบประสาทกลาง อันได้แก่ สมองส่วนหน้า, สมองส่วนกลาง (midbrain หรือ mesencephalon) และสมองส่วนท้าย (hindbrain หรือ rhombencephalon)
ในระยะที่สมองเจริญออกเป็น 5 กระเปาะ สมองส่วนหน้าจะแบ่งออกเป็นสมองส่วนไดเอนเซฟาลอน (ได้แก่ พรีทาลามัส, ทาลามัส, ไฮโปทาลามัส, ซับทาลามัส, อิพิทาลามัส และพรีเทคทัม) และ เทเลนเซฟาลอน (ซีรีบรัม)
== ภาพอื่นๆ ==
ภาพ:Gray40.png|เอ็มบริโอในระยะ 18-21 วัน
ภาพ:Gray460.png|ศีรษะของเอ็มบริโอไก่ภายใต้การฟัก 38 ชั่วโมง มองจากด้านท้อง X 26
== ดูเพิ่ม ==
สมอง
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ชีววิทยาการเจริญ
ซีรีบรัม