pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
วัดพระธาตุเขาน้อย

วัดพระธาตุเขาน้อย ตำบลดู่ใต้ อำเภอเมืองน่าน จังหวัดน่าน เป็นวัดราษฎร์ องค์พระธาตุตั้งอยู่บนยอดดอยเขาน้อย ซึ่งอยู่ด้านตะวันตกของตัวเมืองน่าน สร้างในสมัยเจ้าปู่แข็ง เมื่อปี พ.ศ. 2030 องค์พระธาตุเป็นเจดีย์ก่ออิฐถือปูนทั้งองค์ เป็นศิลปะพม่าผสมล้านนา ภายในบรรจุพระเกศาธาตุขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่ในสมัยพระเจ้าสุริยพงศ์ผริตเดชฯ ระหว่างปี พ.ศ. 2449-2454 โดยช่างชาวพม่า และวิหารสร้างในสมัยนี้เช่นกัน
จากวัดพระธาตุเขาน้อย สามารถมองเห็นทิวทัศน์โดยรอบของตัวเมืองน่าน ปัจจุบันบริเวณลานชมทิวทัศน์ ประดิษฐานพระพุทธมหาอุดมมงคลนันทบุรีศรีน่าน ซึ่งเป็นพระพุทธรูปปางประทานพร บนฐานดอกบัวสูง 9 เมตร บนยอดพระเกศาทำจากทองคำหนัก 27 บาท สร้างขึ้นเนื่องในมหามงคลที่พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงเจริญพระชนมพรรษา 6 รอบ เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2542
==อ้างอิง==
พระธาตุเขาน้อย
เขาน้อย
ปราสาทหินพนมวัน

ปราสาทหินพนมวัน    ตั้งอยู่ที่บ้านมะค่า ตำบลบ้านโพธิ์  ถนนสายโคราช-ขอนแก่น อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา เป็นโบราณสถานสถาปัตยกรรมในคติความเชื่อของเขมรโบราณ
สันนิษฐานว่า เดิมปราสาทหินพนมวันก่อสร้างด้วยอิฐในราวพุทธศตวรรษที่ 15 ต่อมาในราวพุทธศตวรรษที่ 18-19 จึงได้สร้างอาคารหินซ้อนทับลงไป มีลักษณะคล้ายครึงกับปราสาทหินพิมายแต่มีขนาดเล็กกว่า จากจารึกที่ค้นพบ เรียกปราสาทแห่งนี้ว่า "เทวาศรม" เป็นศาสนสถานในศาสนาฮินดู ต่อมา จึงได้เปลี่ยนแปลงให้เป็นพุทธสถาน เป็นปราสาทหินที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 5 ของประเทศไทย
กรมศิลปากรได้มีการขุดแต่งและบูรณะ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2532 แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2542 โดยปราสาทประธานได้มีการบูรณะด้วยวิธีอนัสติโลซิส (Anastylosis) และยังได้มีการบูรณะสถานที่ภายนอกระเบียงคด ได้แก่ ซากโบสถ์ร้าง เนินอรพินท์ เป็นต้น จึงทำให้ปราสาทพนมวันมีความสมบูรณ์ขึ้น
== สิ่งก่อสร้างบริเวณปราสาท ==
=== ปรางค์ประธาน ===
ตัวปราสาทหินพนมวันสร้างเป็นปรางค์ มีฉนวน (ทางเดิน) ติดต่อกันเป็นรูปสี่เหลี่ยมยาว 25.50 เมตร กว้าง 10.20 เมตร พระปรางค์มีประตูซุ้ม 3 ด้าน ซุ้มประตูด้านทิศเหนือ ประดิษฐานพระพุทธรูปยืนปางประธานอภัย 1 องค์ ลักษณะศิลปะแบบอยุธยา
=== ระเบียงคดและโคปุระ ===
บริเวณโดยรอบตัวปราสาทเป็นลานกว้างมีระเบียงคดก่อด้วยหินทรายและศิลาแลงล้อมเป็นกำแพงอยู่ ขนาดกว้าง 54 เมตร ยาว 63.30 เมตร ประตูทางเข้าเทวสถาน มีโคปุระ (ซุ้มประตู) สลักหินทรายขนาดเล็กก่อสร้างเป็นรูปหอสูงทั้งสี่ทิศ
=== ปรางค์น้อย ===
ทางด้านทิศตะวันตกเฉียงใต้ของปรางค์มีอาคารก่อด้วยหินทรายสีแดงเรียกว่า "ปรางค์น้อย"
=== เนินนางอรพิมพ์ ===
ทางด้านนอกปราสาททางด้านทิศตะวันออกห่างจากโบราณสถานเกือบ 300 เมตร มีร่องรอยของคูน้ำและเนินดิน เรียกกันแต่เดิมว่า "เนินนางอรพิมพ์" หรือ "เนินอรพิม" นอกจากนี้ยังพบศิลาแลงจัดเรียงเป็นแนวคล้ายซากฐานอาคารบนเนินแห่งนี้ด้วย สันนิษฐานว่าน่าจะเป็น "พลับพลาลงสรง" ในรูปแบบพิเศษที่ไม่เคยพบในที่อื่นๆ ของประเทศไทย อาจใช้เป็นเรือนสำหรับรับรองเจ้านายหรือเป็นวังของผู้ปกครองเมืองพนมวัน แล้วก็เป็นพลับพลาพระตำหนักรับเสด็จพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 หรือผู้แทนพระองค์ที่น่าจะเดินทางมาถึงปราสาทพนมวันในยุคพุทธศตวรรษที่ 18 เพื่อถวายพระพุทธรูปพระชัยพุทธมหานาถ
=== บาราย ===
ทางด้านทิศตะวันออกมี “บาราย” หรือสระน้ำขนาดใหญ่ประจำชุมชน เรียกว่า "สระเพลง" ขนาดกว้าง 275 เมตร ยาว 475 เมตร
== อ้างอิง ==
พนมวัน
พนมวัน
สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองนครราชสีมา
พระธาตุหนองสามหมื่น

วัดพระธาตุหนองสามหมื่น  ตั้งอยู่ที่ หมู่ 1  บ้านแก้ง ภูเขียว ชัยภูมิ วัดราษฎร์  เป็นโบราณสถานที่มีความสำคัญและน่าสนใจมากแห่งหนึ่งของชัยภูมิ ตั้งอยู่ที่บ้านแก้ง จากตัวเมืองชัยภูมิเดินทางไปตามทางหลวงหมายเลข 201 ผ่านอำเภอภูเขียวไปจนถึงบ้านหนองสองห้องระยะทางประมาณ 80 กิโลเมตร เลี้ยวซ้ายเข้าทางหลวงหมายเลข 2055 อีก 9 กิโลเมตรถึงบ้านแก้งและแยกซ้ายไปวัดพระธาตุหนองสามหมื่นอีกประมาณ 5 กิโลเมตร พระธาตุหนองสามหมื่น เรียกชื่อตามหนองน้ำ ซึ่งอยู่ห่างออกไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของวัด เป็นพระธาตุที่มีลักษณะสวยงาม และสมบูรณ์ที่สุดองค์หนึ่ง ไม่ปรากฏหลักฐานว่าสร้างขึ้นเมื่อใดแต่จากลักษณะทางด้านสถาปัตยกรรมและศิลปกรรมที่ปรากฏ เกิดจากการผสมผสานกันระหว่างศิลปล้านนา ล้านช้าง และอยุธยา สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นราวพุทธศตวรรษที่ 21-22 ในสมัยพระไชยเชษฐาธิราชแห่งราชอาณาจักรลาว
พระธาตุหนองสามหมื่นมีลักษณะเป็นเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสอง ตั้งอยู่บนฐานเขียงรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส มีความสูงประมาณ 45 เมตร มีบันไดทางขึ้นทั้งสี่ด้าน เหนือฐานเขียงเป็นฐานบัวคว่ำบัวหงายรองรับองค์พระธาตุ ซึ่งมีซุ้มทั้งสี่ทิศ ประดิษฐานพระพุทธรูปปางรำพึง และปางลีลา ภายในองค์พระธาตุบรรจุพระบรมสารีริกธาตุของพระพุทธเจ้า รูปแบบดังกล่าวอาจเปรียบเทียบได้กับพระธาตุอื่นๆ ทั้งในนครเวียงจันทน์และในเขตไทย เช่น พระธาตุวัดเทพพล เมืองเวียงคุก จังหวัดหนองคาย พระธาตุศรีเมือง นครเวียงจันทน์ เป็นต้น
จากหลักฐานทางโบราณคดีพบว่าบริเวณนี้เคยเป็นเมืองโบราณขนาดใหญ่สมัยทวารวดี อายุราวพุทธศตวรรษที่ 12-16 ปรากฏร่องรอยของคูน้ำ คันดิน และโคกเนินโบราณสถานหลายแห่ง โบราณวัตถุสำคัญที่พบทั้งในและนอกเขตคูเมืองหลายชิ้นได้นำมาเก็บรักษาไว้ที่วัด เช่น กลุ่มใบเสมาหินทราย บางแผ่นก็มีจารึกอักษรปัลลวะภาษาสันสกฤต อายุราวพุทธศตวรรษที่ 12-14 และมีแผ่นหนึ่งนำไปตั้งเป็นหลักเมืองประจำอำเภอภูเขียวด้วย นอกจากนี้ยังมีประติมากรรมรูปเคารพอีก 2 ชิ้น สภาพชำรุดชิ้นหนึ่งคล้ายเศียรพระพุทธรูปนาคปรกในศิลปะขอมแบบบายน อายุราวพุทธศตวรรษที่ 18
พระธาตุหนองสามหมื่น เป็นพระธาตุที่มีลักษณะสวยงามและสมบูรณ์ ที่สุดองค์หนึ่ง ไม่ปรากฏหลักฐานว่าสร้างขึ้นเมื่อใด แต่จาก ลักษณะสถาปัตยกรรมและศิลปกรรมที่ผสมผสานกันระหว่างล้านนา ล้านช้างและอยุธยา สันนิษฐานว่าสร้าง ขึ้นในราวพุทธศตวรรษที่ ๒๑ - ๒๒ ในสมัยพระไชยเชษฐาธิราชแห่งราชอาณาจักรลาว นอกจากนี้ บริเวณ ที่ตั้งพระธาตุหนองสามหมื่นแต่เดิม เคยเป็นเมืองโบราณสมัยทวาราวดีที่มีขนาดใหญ่เมืองหนึ่ง อายุราว พุทธศตวรรษที่ ๑๒ - ๑๖ เนื่องจากปรากฏร่องรอยของคูน้ำคันดิน และโคกเนินโบราณสถานหลายแห่ง รวมทั้งโบราณวัตถุหลายชิ้น เช่น กลุ่มใบเสมาหินทราย สันนิษฐานว่าเป็นเมืองขนาดใหญ่ ปรากฏในตำนานอุรังคนิทาน ว่ามีเมืองหนึ่ง อยู่ด้านทิศตะวันตกของเมืองหนองหาร ชื่อว่า อโยธยา หรือกุรุนทนคร  โดยส่วนใหญ่จะเข้าใจว่าจะเป็นแถบจังหวัดนครปฐม เพราะความหมายกำกวม ในที่นี้อาจจะเป็นเป็นเมืองกรุนทนคร ขึ้นตรงกับอาณาจักรทวารวดี (อโยธยา) ก็อาจเป็นได้
ประเพณีรำผีฟ้า เป็นการรำบวงสรวงเป็นกลุ่มๆ ที่ภูพระ ซึ่งมีพระเจ้าองค์ตื้อ เป็นพระพุทธรูปแกะสลักหินทราย สูงประมาณ 2 เมตร ชาวบ้านเชื่อว่า มีความศักดิ์สิทธิ์มาก การรำบวงสรวงนี้ จะมีขึ้นในระหว่างวันขึ้น 13-15 ค่ำ เดือน 5 คือเดือนเมษายน และในวันเข้าพรรษา วันออกพรรษา ซึ่งจะมีประชาชนไปทำบุญเป็นจำนวนมาก
พระธาตุเจดีย์
โบราณสถานในจังหวัดชัยภูมิ
วัดมหาพุทธาราม

วัดมหาพุทธาราม เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ ได้จัดหาพระสงฆ์ผู้ทรงคุณวุฒิมาปกครอง ก่อสร้างเสนาสนะที่จำเป็นต่าง ๆ และเจ้าเมืองศรีสะเกษคนต่อ ๆ มาไม่ว่าจะเป็นพระวิเศษภักดี (ท้าวบุญจันทร์) เจ้าเมืองศรีสะเกษคนที่ 3, พระวิเศษภักดี (โท) เจ้าเมืองศรีสะเกษ  คนที่ 4 เป็นต้น กระทั่งมีการเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น "วัดมหาพุทธาราม" ในปี พ.ศ. 2494  ต่อมาในปีพ.ศ. 2491 คณะสงฆ์ศรีสะเกษซึ่งมีพระชินวงศาจารย์ (อิ่ม องฺกุโร) ซึ่งเป็นเจ้าคณะจังหวัดศรีสะเกษในขณะนั้น ดำริจะเปลี่ยนชื่อ "วัดพระโต" หรือ "วัดป่าแดง" เป็น "วัดมหาพุทธวิสุทธาราม" แต่คณะกรรมการสงฆ์จังหวัดได้พิจารณาเห็นควรเพียง  ชื่อว่า "วัดมหาพุทธาราม" จึงได้ชื่อ "วัดมหาพุทธาราม" มาตั้งแต่บัดนั้น
พ.ศ. 2465 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา

พ.ศ. 2555 โปรดเกล้า ฯ ให้ยกวัดมหาพุทธาราม ตำบลเมืองเหนือ อำเภอเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ เป็นพระอารามหลวง ชั้นตรี ชนิดสามัญ
วัดมหาพุทธาราม ถือเป็นศูนย์รวมจิตใจของชาวพุทธทั้งหลาย เป็นศูนย์กลางการปกครอง การศึกษา การเผยแผ่พระพุทธศาสนา ตลอดจนเป็นสถานที่ประกอบพิธีสำคัญของคณะสงฆ์ ปัจจุบันวัดมหาพุทธาราม ได้เป็นสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดศรีสะเกษ และยังเป็นแหล่งท่องเที่ยวสำคัญแห่งหนึ่งของจังหวัดศรีสะเกษ
== ลำดับเจ้าอาวาส ==
วัดมหาพุทธาราม มีจ้าอาวาสปกครองตั้งแต่อดีต ดังนี้
== อ้างอิง ==
มหาพุทธาราม
มหาพุทธาราม
วัดพระบรมธาตุไชยาราชวรวิหาร

วัดพระบรมธาตุไชยาราชวรวิหาร  เป็นพระอารามหลวงชั้นเอก ชนิดราชวรวิหาร  สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย  ตั้งอยู่เลขที่ 50 ถนนรักษ์นรกิจ หมู่ 3 ตำบลเวียง อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี พระบรมธาตุไชยาเป็นสถานที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า นับเป็นปูชนียสถานสำคัญคู่บ้านคู่เมือง ของจังหวัดสุราษฎร์ธานี และเป็นหนึ่งในสามของ โบราณสถานอันศักดิ์สิทธิ์ที่เคารพบูชาของภาคใต้ ได้แก่ พระบรมธาตุไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี  เจดีย์พระมหาธาตุวัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร จังหวัดนครศรีธรรมราช และพระพุทธไสยาสน์ในถ้ำคูหาภิมุข บริเวณวัดคูหาภิมุข จังหวัดยะลา
วัดพระบรมธาตุไชยา เป็นที่ตั้งของโรงเรียนวัดพระบรมธาตุไชยา โรงเรียนสงฆ์ และ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ไชยา
ลำดับการสถาปนาเป็นพระอารามหลวง
ระดับแรก(เริ่มต้น) วัดพระธาตุไชยา(วัดราษฎร์)
ระดับที่สอง วัดพระบรมธาตุไชยา พระอารมหลวง(พระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ)
ระดับที่สาม วัดพระบรมธาตุไชยาราชวรวิหาร(พระอารามหลวงชั้นเอก ชนิดราชวรวิหาร)
== ข้อมูล ==
พุทธศตวรรษที่ 13 - พุทธศตวรรษที่ 14 ในสมัยศรีวิชัย ได้สร้างวัดพระบรมธาตุไชยา วัดมี โบสถ์ หรือพระอุโบสถ หันไปทางทิศตะวันตก
วัดพระบรมธาตุไชยาราชวรวิหาร เป็นโบราณสถาน  รอบองค์พระธาตุมีเจดีย์เล็ก 4 ทิศ ล้อมรอบด้วยวิหารคด ซึ่งประดิษฐานพระพุทธรูปเก่าแก่ขนาดต่างๆ โดยรอบทั้ง 4 ด้าน
พระบรมธาตุไชยา เป็นสถานที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
ภาพเจดีย์พระบรมธาตุ เป็นสัญลักษณ์ในดวงตราประจำจังหวัดสุราษฎร์ธานี  และเป็นสัญลักษณ์ในธงประจำกองลูกเสือจังหวัดสุราษฎร์ธานี
เจดีย์พระบรมธาตุมีความสูงจากฐานใต้ดินถึงยอด 24 เมตร
สมัยรัชกาลที่ 5 ได้บูรณปฏิสังขรณ์ยอดเจดีย์ที่เดิมหักลงมาถึงคอระฆัง
พระพุทธรูปทำด้วยศิลา  สูง 104 เซนติเมตร ปางสมาธิประทับอยู่บนฐานบัว มีอายุอยู่ประมาณพุทธศตวรรษที่ 11 - 12  แสดงถึงอิทธิพลศิลปะอินเดีย แบบราชวงศ์คุปตะ สกุลช่างสารนาถ
พุทธศตวรรษที่ 14  ได้สร้างพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวร (พระโพธิสัตว์ปัทมปาณิ) สองกรสำริด ประติมากรรมในชวา (ประเทศอินโดนีเซีย) ภาคกลาง จารึกหลักที่ 23 เกี่ยวกับความสัมพันธ์ทางสกุลวงศ์ของกษัตริย์แห่งศรีวิชัย (ไชยา)  และราชวงศ์ไศเลนทรในชวาภาคกลาง
พุทธศตวรรษที่ 15  ได้สร้างพระโพธสัตว์อวโลกิเตศวรสองกรศิลา ศิลปะจามพุทธ
สมัยอยุธยา ได้สร้างพระพุทธรูปศิลาทราย ศิลปะอยุธยา สกุลช่างไชยา
== ภาพประกอบ ==
ภาพ:P1024034.JPG|พระพุทธรูปศิลาแลงสมัยศรีวิชัย และเจดีย์พระบรมธาตุไชยา
ภาพ:P1024051.JPG|พระพุทธรูปในระเบียงวิหารคด
ภาพ:P1024054.JPG|เจดีย์พระบรมธาตุไชยา
ภาพ:Prathaichaiya1.jpg|เจดีย์พระบรมธาตุไชยา
ภาพ:Stylised version of Coat of Arms of Siam at Wat Phra Boromma That Chaiya.jpg|ลายปูนปั้นประดับซุ้มประตูองค์พระบรมธาตุไชยา
ภาพ:Prathaichaiya2.jpg|ซุ้มประตูทางเข้าวัดพระบรมธาตุไชยาราชวรวิหาร
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
พระอารามหลวงชั้นเอก ชนิดราชวรวิหาร
วัดพระธาตุ
วัดในอำเภอไชยา
โบราณสถานในจังหวัดสุราษฎร์ธานี
วัดมัชฌิมาวาส (จังหวัดสงขลา)

วัดมัชฌิมาวาส เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี เดิมเป็นชนิดวรวิหาร ปัจจุบันเป็นชนิดสามัญ ตั้งอยู่ที่ 222 หมู่ 11 ถนนไทรบุรี ตำบลบ่อยาง อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา
== ประวัติ ==
วัดมัชฌิมาวาส เดิมชื่อ วัดเลียบ วัดกลาง วัดยายศรีจันทร์ เมื่อ 400 ปีมาแล้ว ยายศรีจันทร์ คหบดีผู้มั่งคั่งในเมืองสงขลา ได้อุทิศเงินสร้างขึ้น ต่อมาประชาชนพากันเรียกว่า "วัดกลาง" มีผู้สร้างวัดในจังหวัดสงขลาขึ้นทางทิศเหนือวัดหนึ่งชื่อวัดเลียบ แล ทิศใต้สร้างอีกวัดหนึ่งชื่อวัดโพธิ์ ชาวสงขลาจึงเรียกวัดยายศรีจันทร์ว่าวัดกลาง พ.ศ. 2431 พระเจ้าน้องยาเธอ กรมหมื่นวชิรญาณวโรรส เสด็จเมืองสงขลา ทรงเปลี่ยนชื่อวัดเป็นภาษาบาลีว่า วัดมัชฌิมาวาส
== พิพิธภัณฑ์ภัทรศีลสังวร ==
พิพิธภัณฑ์ภัทรศีลสังวร เป็นที่เก็บวัตถุโบราณต่าง ๆ ซึ่งรวบ รวมได้จากเมืองสงขลา สทิงพระ ระโนด และอื่น ๆ ซึ่งเป็นหลักฐานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์
== ลำดับเจ้าอาวาส ==
{|class="wikitable" align="center" style="text-align:center"
|- style="background:#cccccc"
| ลำดับที่ || รายนาม || width=20%|เริ่มวาระ || width=20%|สิ้นสุดวาระ
|-
| 1 || พระครูรัตนโมลี (รักษ์) || พ.ศ. 2358 || พ.ศ. 2379
|-
| 2 || พระปลัดทอง || พ.ศ. 2379 || พ.ศ. 2389
|-
| 3 || พระครูรัตนโมลี (พลู) || พ.ศ. 2389 || พ.ศ. 2394
|-
| 4 || พระครูรัตนโมลี (มาส) || พ.ศ. 2394 || พ.ศ. 2416
|-
| 5 || พระครูรัตนโมลี (ม้ง) || พ.ศ. 2416 || พ.ศ. 2426
|-
| 6 || พระครูรัตนโมลี (กิมแสง) || พ.ศ. 2426 || พ.ศ. 2431
|-
| 7 || พระภัทรธรรมธาดา (แจ้ง ภทฺทิโย) || พ.ศ. 2431 || พ.ศ. 2438
|-
| 8 || พระครูวิสุทธิโมลี (จันทร์ทอง) || พ.ศ. 2438 || พ.ศ. 2453
|-
| 9 || พระเทพเมธี (จู อิสฺสรญาโณ) || พ.ศ. 2453 || พ.ศ. 2472
|-
| 10 || พระครูศาสนภารพินิจ (พลับ ฐิติกโร) || พ.ศ. 2472 || พ.ศ. 2477
|-
| 11 || พระเทพวิสุทธิคุณ (เลี่ยม) || พ.ศ. 2477 || พ.ศ. 2521
|-
| 12 || พระราชศีลสังวร (ช่วง) || พ.ศ. 2521 || พ.ศ. 2525
|-
| 13 || พระราชรัชมงคลโกศล (ขาว) || พ.ศ. 2525 || พ.ศ. 2545
|-
| 14 || พระราชศีลสังวร (ผ่อง จิรธมฺโม) || พ.ศ. 2545 || ปัจจุบัน
|}
== อ้างอิง ==
เชิงอรรถ
บรรณานุกรม
วัดไทยในสังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย
พระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ
วัดในอำเภอเมืองสงขลา
โบราณสถานในจังหวัดสงขลา
อ.ตากใบ

redirect อำเภอตากใบ
79

79 (เจ็ดสิบเก้า) เป็นจำนวนธรรมชาติที่อยู่ถัดจาก 78 (เจ็ดสิบแปด) และอยู่ก่อนหน้า 80 (แปดสิบ)
== คำเติมนำหน้า ==
ภาษากรีก - enneaheptaconta-
ภาษาละติน - novemseptraginti-
== ความหมาย ==
79 เป็นเลขอะตอมของ ทองคำ
== ในทางคณิตศาสตร์ ==
จำนวนเต็ม
ว. ณ เมืองลุง

redirect ว.ณ เมืองลุง
ว.ณ เมืองลุง

ชิน บำรุงพงศ์ เจ้าของนามปากกา ว.ณ เมืองลุง (11 กันยายน พ.ศ. 2472 - 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2547) เป็นนักเขียน และนักแปลหนังสือไทย
== ประวัติ ==
ชิน บำรุงพงศ์ เกิดเมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2472 ที่ตำบลในเมือง อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก เสียชีวิตเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 ที่โรงพยาบาลศิริราช กรุงเทพมหานคร สิริอายุรวม 74 ปี
การศึกษาจบระดับประถมศึกษาที่โรงเรียนจีน (สิ่นหมิน)จังหวัดพิษณุโลก มีโอกาสได้เรียนทั้งภาษาไทย และ ภาษาจีน  สอบได้ประกาศนียบัตรครู (ป.) เมื่อกระทรวงศึกษาธิการเปิดสอบวิชาครู เมื่อ พ.ศ. 2494
การทำงานไปเป็นครูที่อำเภอสูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา 1 ปี แล้วย้ายไปเป็นครูที่โรงเรียนอำเภอบ้านบึง จังหวัดชลบุรี อีก 1 ปี แล้วย้ายไปสอนที่โรงเรียนศึกษาวัฒนา กรุงเทพมหานคร จนถึง พ.ศ. 2504 ลาออกไปทำงานเป็นเสมียนโรงไม้ที่จังหวัดพัทลุง ภายหลังเห็นเด็กหนุ่มข้างห้องติดนิยายมังกรหยก (จำลอง พิศนาคะ) และคิดว่าตนเองแปลได้ดีกว่า (ประมาณปี พ.ศ. 2506) จึงร่วมงานแปลกับ สำนักพิมพ์เพลินจิตต์ ถนนหลานหลวง (ปัจจุบันเลิกกิจการไปแล้ว) และสำนักพิมพ์อีกหลายแห่งในเวลาต่อมา ว. ณ เมืองลุงแปลหนังสือด้วยวิธีพูดบันทึกลงเทป (ยกเว้นเรื่องแรก คือกระบี่ล้างแค้น) จนมาถึงประมาณ พ.ศ. 2531 จึงยุติอาชีพการแปล
=== ที่มาของนามปากกา ===
นามปากกา "ว.ณ เมืองลุง" ว. เป็นชื่อของวิไลสาวคนรักที่พบกันเมื่อท่านไปทำงานที่จังหวัดพัทลุง จึงเกิดเป็นนาม ว.ณ เมืองลุง
== ผลงานแปล ==
เริ่มงานเขียนแปลหนังสือกำลังภายในเมื่อปี 2506  นิยายแปลเรื่องแรกคือเรี่อง กระบี่ล้างแค้น (ของ อ้อเล้งเซ็ง นักเขียนชาวไต้หวัน) จำหน่ายวันแรก 6,000 เล่มหมดภายในสองสามชั่วโมง ต้องพิมพ์รอบบ่ายอีก 2,000 เล่ม เป็นการสร้างประวัติศาสตร์ของวงการหนังสือพ็อคเก็ตบุ๊คในสมัยนั้น สำหรับการแปลในเรื่องต่อมาคือ วีรบุรุษนิรนาม เขาใช้วิธีการพูดใส่เทปให้คนถอดเสียง นับว่าเป็นมิติใหม่ของการแปล นวนิยายกำลังภายในจีนได้รับความนิยมเป็นจำนวนมากจากนักอ่านชาวไทย จึงทำให้ว. ณ เมืองลุงแปลออกมาไม่ต่ำกว่า 300 เรื่อง และเรื่องที่ได้รับการตีพิมพ์ซ้ำมากที่สุดของว. ณ เมืองลุง คือ ฤทธิ์มีดสั้น  งานระยะแรก พิมพ์โดยสำนักพิมพ์เพลินจิตต์ จนกระทั่งสำนักพิมพ์หยุดกิจการ จึงเมอบหมายให้สำนักพิมพ์ประพันธ์สาส์น เป็นผู้พิมพ์ต่อมา และยังมีผลงานตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์เดลิเมล์วันจันทร์ ไทยรัฐ และเดลินิวส์
=== สำนวนแปล ===
ฟันเหล็กฟันหยก ดุจฟันหยวก (กระบี่ล้างแค้น)
ไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา
ไม่มีงานเลี้ยงใดไม่เลิกรา
กระบี่อยู่ที่ใจ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
http://gotoknow.org/blog/beesman/45571 
http://www.manager.co.th/MetroLife/ViewNews.aspx?NewsID=9470000050514 
http://www.praphansarn.com/author/Author2.asp?AuthorID=54 
http://www.praphansarn.com/new/c_read/detail.asp?ID=62 
http://www.china2learn.com/board/show.php?qID=4627 
http://www.jadedragon.biz/wor_1.htm 
นักเขียนชาวไทย
บันเทิงคดีกำลังภายใน
ผู้แปลนิยายกำลังภายใน
นามปากกา
บุคคลจากอำเภอเมืองพิษณุโลก
บ้อซังเกี่ยม

บ้อซังเกี่ยม เป็นนวนิยายแปลเรื่องหนึ่งของ ว.ณ เมืองลุง จากบทประพันธ์ของฉิ่นอั๊ง เป็นเรื่องราวของอึ้งป้วก ซึ่งมีอาจารย์เป็นหนึ่งในห้าจอมยุทธผู้ยิ่งใหญ่แห่งยุค ออกผจญภัยในยุทธจักรเพื่อออกตามหาบิดาที่พลัดพรากจากกัน
บันเทิงคดีกำลังภายใน
วรรณกรรมจีน
พิณมัจจุราช

พิณมัจจุราช เป็นวรรณกรรมจีน แปลโดยภักดี เป็นเรื่องราวชาวบู๊ลิ้มที่แย่งชิงคัมภีร์และกระบี่เทพยดา เพื่อช่วงชิงความเป็นหนึ่งในแผ่นดิน
เนื้อเรื่องผูกเรื่องได้สนุกตื่นเต้นไม่เบื่อหน่าย เห้งบุ้งแช (พระเอก) ต้องตามหาคัมภีร์ที่หายสาบสูญไปเพื่อนำมาคืนให้แก่หกเจ้าสำนัก ซึ่งเป็นฝ่ายธัมมะ การตามหาคัมภีร์เต็มไปด้วยการยอกย้อนซ่อนเงื่อน ซึ่งเป็นอุปสรรคต่อการตามหาเป็นอย่างยิ่ง และทุกสำนักล้วนมีแต่ยอดฝีมือที่น่ากลัว เห้งบุ้งแชมีแต่ความเคียดแค้นสุมอยู่ในอกตลอดเวลา เนื่องเพราะบิดามารดาถูกสังหาร จึงมีภารกิจมากมายที่ต้องสะสาง หนึ่งตามแก้แค้นผู้ที่สังหารบิดามารดา สองตามหาคัมภีร์ที่สูญหายไป สามพิทักษ์กระบี่เทพเจ้าซึ่งเป็นกระบี่ที่กวาดล้างอสูรร้ายมารชั่ว และสี่ช่วยจรรโลงบู๊ลิ้มที่กำลังเผชิญหายนะให้อยู่อย่างสงบสุขตลอดไป ภารกิจหน้าที่นี้นับว่าหนักหนาสาหัส จนความตามก็มิอาจมาพรากชีวิตไปได้ ถ้าหน้าที่ยังไม่สิ้นสุด
วรรณกรรมแปล
ยอดขุนโจร

ยอดขุนโจร (; Huo Bing Xiao Shi Yi Lang) เป็นตอนที่สองของชุดบุตรที่สิบเอ็ด ผลงานการประพันธ์ของโกวเล้ง หลังจากที่ตอนจบของตอนที่ 1 ในชุดนี้ เซียวจับอิดนึ้งเดินสู่เส้นทางแห่งความตายโดยท้าสู้กับเทพสำราญเพียงเท่านั้น ปล่อยนักอ่านขบคิดคาดเดาต่าง ๆ นานา จวบกระทั่งสี่ปีให้หลัง โก้วเล้งจึงเขียนยอดขุนโจรออกมา แฟนนักอ่านค่อยทราบว่าเซียวจับอิดนึ้งยังไม่ตาย เลี่ยงเซี้ยเปียะยังแทนที่ตำแหน่งของเทพสำราญ กลายเป็นผู้สืบทอดหน่วยงานฟ้า ดังนั้นการต่อสู้ที่ประลองปัญญาและประลองกำลังจึงเปิดฉากขึ้น
ซีเยวจับอิดนึ้ง
งานเขียนของโก้วเล้ง
คมดาบสั้น

คมดาบสั้น เป็นผลงานของโกวเล้ง เป็นเนื้อหาเกี่ยวกับอาวุธดาบสั้น สั้นหนึ่งนิ้วอันตรายหนึ่งส่วน คมดาบสั้นก็เฉกเช่นเดียวกัน
วรรณกรรมจีน
กระบี่กระจายหอม

กระบี่กระจายหอม แปล-เรียบเรียงจากต้นฉบับเรื่อง เพียวเฮียงเกี่ยมโหว ซึ่งเป็นผลงานยุคต้นของโก้วเล้ง หากแต่เป็นเรื่องหนึ่งที่โก้วเล้งนิยมชมชอบเป็นพิเศษ จึงรื้อเค้าโครงเรื่องเดิม ตัดทอนส่วนที่ยืดเยื้อทิ้งไปโปรยหว่านคำคมที่ชวนคิด แฝงปรัชญาชีวิตอย่างหลากหลาย โดยเฉพาะเนื้อเรื่องตอนท้ายได้เขียนขึ้นมาใหม่ จนกระชับรัดกุมตามแบบฉบับของวรรณกรรมกำลังภายในโก้วเล้งยุคหลัง
บันเทิงคดีกำลังภายใน
งานเขียนของโก้วเล้ง
กระบี่ล้างแค้น

กระบี่ล้างแค้น เป็นผลงานแปลเรื่องแรกในชีวิตที่สร้างชื่อ ว.ณ เมืองลุง โดยเป็นหนึ่งในวรรณกรรมจีนกำลังภายในเรื่องเยี่ยม ผลงานแห่งความภาคภูมิใจของ "อ้อเล้งเซ้ง" ขุนพลมือหนึ่งในยุทธจักรนิยายไต้หวัน
== เนื้อเรื่อง ==
กระบี่ล้างแค้นเป็นเรื่องราวของ ฉื่อง่วนเพ้ง บุรุษหนุ่มเข็ญใจ มีความเจ็บปวดรวดร้าวของความอาฆาต แค้นที่ฝังรากเหง้าอยู่ในจิตใจมาสิบเก้าปี ด้วยบิดามารดาถูกสังหารอย่างอำมหิต เป็นชนวนให้ติดตามหาคู่อาฆาตผู้เป็นปีศาจในคราบนักบุญ จนต้องใช้กระบี่ล้างแค้น แต่ศัตรูคู่แค้นนั้นเคยช่วยชีวิตตนไว้
เรื่องนี้ อ้อเล็งเซ็งแต่งไว้เพียง 1/3 เท่านั้น และตัดจบห้วนๆด้วยสาเหตุไม่ทราบ  โดยให้พระเอกถูกฆ่าตายอย่างง่ายๆ  ทั้งนี้คาดว่าจะมีปัญหาขัดแย้งกับสำนักพิมพ์ ส่วนที่แต่งต่อ จึงมีเนื้อหาและสำนวนที่แตกต่างไปค่อนข้างมาก
บันเทิงคดีกำลังภายใน
กระบี่กู้บู๊ลิ้ม

กระบี่กู้บู๊ลิ้ม เป็นบทประพันธ์สุดยอดของเอ๊กย้ง เป็นเรื่องราวของ การแย่งชิงกระบี่วิเศษในบู๊ลิ้ม ที่ร่ำลือกันว่า ไม่มีอาวุธใดในใต้หล้าทำลายมันได้ ซึ่งเป็นผลงานแปลเป็นภาษาไทยอีกเรื่องหนึ่งที่ยอดเยี่ยมของ ว.ณ เมืองลุง
บันเทิงคดีกำลังภายใน
รอยสักมังกร

รอยสักมังกร เป็นบทประพันธ์ของ โกวเล้ง แปลเป็นภาษาไทยโดย ว.ณ เมืองลุง
==เรื่องย่อ==
เป็นเรื่องราวของ ชายพเนจรอาภรณ์ดำ นาม ซอฮุ้น ผู้มีอดีตอันเศร้าสลดรันทด และมีความเจ็บปวดรวดร้าวอยู่ในจิตสำนึกที่ยากจะลืมเลือน ผู้มีความเป็นมา ประสบภัยพิบัติของครอบครัว และยังถูกตามล่าสังหารจากภรรยาที่เคยมีความรักอันดื่มด่ำมาด้วยกัน ชอฮุ้นตกอยู่ในวังวนของความอาฆาตแค้นอันยิ่งใหญ่ แต่หัวใจอ่อนไหวเปราะบาง
บันเทิงคดีกำลังภายใน
ดริฟต์

การดริฟต์  (Drifting หรือ Powersliding) คือ รูปแบบการขับขี่รถยนต์ในทางโค้ง โดยทำการโอเวอร์สเตียร์ (oversteer) เข้าหาโค้ง แล้วผ่านโค้งนั้นไปสำหรับการนี้โดยเฉพาะ การดริฟต์อาจใช้เพื่อความสนุก ซึ่งมีจุดประสงค์ที่ผสมผสานระหว่างความสนุกกับการเสริมทักษะในการควบคุมรถ หรืออาจใช้ในการแข่งขันก็ได้
การแข่งดริฟต์ เป็นการแข่งที่ดูจากพฤติกรรมการดริฟต์มากกว่าความเร็วที่วิ่งได้ต่อรอบหรือตำแหน่งที่เข้าเส้นชัย เกณฑ์การตัดสินหลัก ๆ จะขึ้นอยู่กับ 4 ปัจจัยได้แก่ มุมการเข้าโค้ง ไลน์ ความเร็ว และลูกเล่นหรือสไตล์การดริฟต์ โดยปกติแล้วการดริฟต์ไม่ใช่วิธีที่ทำให้ไปได้เร็วที่สุดในสนามแข่ง แต่ในบางครั้งการดริฟต์นั้นจะมีประโยชน์อย่างมาก เช่นในการแข่งแรลลี่ แต่ในการแข่งเซอร์กิตนั้น การดริฟต์จะทำให้รถไปได้ช้ากว่าการใช้เทคนิคธรรมดา การดริฟต์นั้นจะสามารถกระทำได้ง่ายกับรถที่เป็นระบบขับเคลื่อนด้วยล้อหลัง เพราะลักษณะการถ่ายกำลังและการถ่ายเทน้ำหนักของรถประเภทนี้เหมาะสมที่สุด
== ประวัติ ==
การดริฟต์มีต้นกำเนิดมาจากกลุ่มนักแข่งตามถนนบนภูเขาแถบชนบทของประเทศญี่ปุ่น เป็นการแข่งบนถนนบนภูเขา (เรียกว่า โทเกะ) เคอิชิ ทสึชิยะ (Keiichi Tsuchiya) ที่ได้ชื่อดริฟต์คิง  เมื่อตอนแข่งรถอยู่ และอยู่ในอันดับรั้งท้าย เขาตัดสินใจที่จะเหวี่ยงรถผ่านโค้ง ทำให้เหล่าฝูงชนรู้สึกตกตะลึงและรู้สึกประหลาดใจไปตาม ๆ กัน ภายหลัง Tsuchiya เรียกมันว่า “การดริฟต์” ในขณะที่นี่อาจไม่ใช่ต้นกำเนิดของมัน แต่มันก็เป็นที่มาของชื่อและการแสดงให้คนอื่นเห็นเป็นครั้งแรก ในปี ค.ศ. 1977 เคอิชิเริ่มต้นอาชีพการแข่งของเขาด้วยการขับรถหลายคัน ในการแข่งระดับมือสมัครเล่นรายการต่าง ๆ การแข่งขันโดยใช้รถที่ไม่ค่อยมีกำลังนั้นค่อนข้างยาก แต่ก็ทำให้ได้ประสบการณ์การเรียนรู้ที่ดี ต่อมาเคอิชิได้มีโอกาสขับรถแข่งโตโยต้า เออี86 สปรินเตอร์ ทรูเอโน่ ซึ่งมีสปอนเซอร์หลักคือ ADVAN ในหลาย ๆ การแข่ง ในขณะที่เข้าโค้งลงเนิน เขาจะดริฟต์รถของเขา ทำให้ได้ความเร็วขณะเข้าโค้งมากกว่าคู่แข่งคนอื่น ๆ เทคนิคนี้ ทำให้เขาได้รับการขนานนามว่าเป็น Drift King ไม่ใช่เพราะอย่างที่หลายคนเข้าใจว่าเขาเป็นคนแรกที่ดริฟต์
== รายการแข่งดริฟต์ ==
มีหลายรายการได้แก่
d1 professional drift championship จัดในญี่ปู่น
fd formula drift จัดในอเมริกา และประเทศอื่นๆ
European Drift Championship
Australian Drifting Grand Prix
D1 new zealand
การแข่งขันรถยนต์
กีฬาที่มีต้นกำเนิดในประเทศญี่ปุ่น
นอต

นอต (knot) เป็นหน่วยวัดความเร็วภาคพื้นดิน ที่ใช้ในวงการเดินเรือและการบินทั่วโลก มีค่าเท่ากับ 1 ไมล์ทะเล/ชม. มีสัญลักษณ์ตามมาตรฐาน ISO คือ  และไม่ใช่หน่วยเอสไอ โดยเป็นหน่วยที่ใช้กันอย่างกว้างขวางในด้านอุตุนิยมวิทยา การเดินเรือ และการเดินอากาศรัศมีโลกเฉลี่ย 637ความเร็วลม8 กิโลเมตร
Knot มาจากระยะทางของเส้นสมมุติที่เราเรียกว่าเส้นละติจูด (Latitude)และเส้นลองติจูด (Longitude)  โดยคิดรอบวงของโลกซึ่งมีความยาวประมาณ 40074.156 กิโลเมตร...แล้วนำมาหารด้วย 360 ก็จะได้เป็น 1 องศาแล้วเมื่อแบ่งย่อยลงไปเป็น 1 ลิปดาก็หารด้วย 60 อีกครั้งก็จะได้ผลลัพธ์ประมาณ 1.85 กิโลเมตร...และผลลัพธ์ที่ได้นี่เองที่เรียกว่า 1 นอต
ฉะนั้นความเร็ว 1 น็อตก็หมายถึง 1.84 กม/ชม หรือ 1.15 ไมล์/ชม มักจะใช้กับพยากรณ์อากาศหรือวัดความเร็วลม เช่น ตอนนี้ที่ทะเลสาบอินเดีย  ความเร็วลม 5 น็อต
ถ้าอยากรู้ว่าความเร็วลมน็อตเท่าไหร่ ทำตามวิธีดังนี้ ต้องรู้ก่อนว่าเรามีน็อตเท่าไหร่ สมมติว่า ความเร็วลมตอนนี้ 2 น็อต ก็เอา1.15 คูณ 2(ถ้าตั้งทดต้องเป็น2.00)
== การแปลงหน่วย ==
1.852 กม./ชม.
0.5144444 ม.·วินาที−1
1.150779 ไมล์ต่อชั่วโมง
1.687810 ฟุตต่อวินาที
== อ้างอิง ==
การขนส่งทางน้ำ
การเดินเรือ
หน่วยความเร็ว
พาสเจอร์ไรซ์

พาสเจอร์ไรซ์ คือกระบวนการทำลายเชื้อแบคทีเรียบางชนิด โดยผู้คิดค้นวิธีการนี้คือ หลุยส์ ปาสเตอร์ นักวิทยาศาสตร์ชาวฝรั่งเศส เขาสังเกตว่าไวน์ผลไม้ก่อนที่จะจำหน่ายบางส่วนนั้นมีรสชาติเปรี้ยวเนื่องจากกิจกรรมของจุลินทรีย์บางชนิด เขาจึงนำไวน์ดังกล่าวไปผ่านความร้อน 50 - 55 องศาเซลเซียส พบว่าไวน์กลับมามีรสชาติไม่เปรี้ยว เขาจึงสันนิษฐานว่า รสเปรี้ยวที่เกิดขึ้นนั้นเป็นสาเหตุมาจากอุปกรณ์ที่ใช้หมักไวน์มีการปนเปื้อนจุลินทรีย์ หลักการนี้จึงนำมาใช้ในขั้นตอนการผลิตนมในปัจจุบัน เรียกว่า กระบวนการพลาสเจอร์ไรเซชันในที่สุด
== กระบวนการ ==
ปัจจุบันการพาสเจอร์ไรเซซัน pasteurizationใช้เวลาและอุณหภูมิแตกต่างกัน เช่น อุณหภูมิ 62.8 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 60 นาที หรือ 71.1 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 15 วินาที การใช้อุณหภูมิ และเวลานี้ยังไม่สามารถทำลายแบคทีเรียที่ทนร้อนอีกหลายชนิด จึงต้องเก็บผลิตภัณฑ์พาสเจอร์ไรซ์ไว้ที่อุณหภูมิต่ำ เพื่อป้องกันการเจริญของเชื้อแบคทีเรียชนิดอื่น สำหรับนมที่ผ่านกรรมวิธีฆ่าเชื้อนี้จะมีคุณค่าสารอาหารเกือบเท่ากับ น้ำนมก่อนผ่านการฆ่าเชื้อ ตลอดจนรสชาติของนมจะมีคุณสมบัติใกล้เคียงกับ น้ำนมตามธรรมชาติมากกว่าวิธีอื่น
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
กระบวนการทางอุตสาหกรรม
การถนอมอาหาร
การฆ่าเชื้อโรค
81

81 (แปดสิบเอ็ด) เป็นจำนวนธรรมชาติที่อยู่ถัดจาก 80 (แปดสิบ) และอยู่ก่อนหน้า 82 (แปดสิบสอง)
== คำเติมนำหน้า ==
ภาษากรีก - henoctaconta-
ภาษาละติน - unoctaginti-
== ความหมาย ==
81 เป็นเลขอะตอมของ แทลเลียม
== ในทางคณิตศาสตร์ ==
จำนวนเต็ม
ไต้ ซื่อเจี๋ย

ไต้ซื่อเจี๋ย (戴思杰; พินอิน: dài sì jié) เป็นนักเขียนและผู้กำกับภาพยนตร์ชาวฝรั่งเศสเชื้อสายจีน
== ประวัติ ==
ไต้ซื่อเจี๋ยเกิดเมื่อวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 1954 ที่มณฑลฝูเจี้ยน สาธารณรัฐประชาชนจีน ในครอบครัวชนชั้นกลางที่ได้รับการศึกษา เขาถูกส่งไปสัมมนาเพื่อดัดแปลงตนเองในชนบทระหว่างปี ค.ศ. 1971 – 1974 ตามนโยบายของประเทศในช่วงการปฏิวัติวัฒนธรรม ไต้ซื่อเจี๋ยจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยในสาขาประวัติศาสตร์ศิลปะ เขาได้รับทุนการศึกษาและศึกษาต่อในประเทศฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1984 เริ่มสนใจทางด้านการกำกับภาพยนตร์ เขาเริ่มอาชีพผู้กำกับภาพยนตร์และเขียนหนังสือไปพร้อมๆกันจนถึงปัจจุบัน
== ผลงาน ==
วรรณกรรม
Balzac et la Petite Tailleuse Chinoise (2002) แปลเป็นภาษาไทยโดยใช้ชื่อว่า บัลซัคกับสาวน้อยช่างเย็บผ้าชาวจีน โดย โตมร ศุขปรีชา
Le Complexe de Di (2003) ได้รับรางวัล Prix Femina สาขานิยายฝรั่งเศสยอดเยี่ยม
ภาพยนตร์
Les filles du botaniste (2006)
Balzac et la petite tailleuse chinoise (2002)
Tang le onzième (1998)
Le Mangeur de lune (1994)
Chine, ma douleur (1989) ได้รับรางวัล Prix Jean Vigo
นักเขียนชาวจีน
ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวจีน
ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวฝรั่งเศส
บุคคลจากมณฑลฝูเจี้ยน
โลกของโซฟี

โลกของโซฟี (Sofies verden) เป็นวรรณกรรมเชิงปรัชญาของโยสไตน์ กอร์เดอร์ นักเขียนชาวนอร์เวย์ พิมพ์ขึ้นในปี ค.ศ. 1991 ด้วยภาษานอร์เวย์ ได้รับการแปลเป็นภาษาอังกฤษเมื่อปี ค.ศ. 1995 แปลเป็นภาษาไทยโดยสายพิณ ศุพุทธมงคล นอกจากจะเป็นหนังสือนวนิยายแล้ว โลกของโซฟียังเปรียบเสมือนเป็นตำราประวัติศาสตร์ปรัชญาตั้งแต่สมัยกรีกจนถึงปัจจุบัน ผู้เขียนได้อธิบายแนวความคิดทางปรัชญาของแต่ละยุคสมัยผ่านตัวละครคือโซฟี อามุนด์เซ่นและครูสอนปรัชญาผู้ทำตัวลึกลับ โดยเริ่มต้นจากคำถามเบื้องต้น คือ ตัวเราเป็นใคร? และ โลกมาจากไหน?
หนังสือปรัชญา
วรรณกรรมแปล
วรรณกรรมนอร์เวย์
วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2534