pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
พระอุบาลีคุณูปมาจารย์

พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ เป็นสมณศักดิ์ของพระราชาคณะเจ้าคณะรอง ชั้นหิรัญบัฏ ตั้งชื่อตามพระอุบาลี พระอรหันต์สาวกของพระโคตมพุทธเจ้า
== ประวัติ ==
ในสมัยกรุงศรีอยุธยา "พระอุบาฬี" เป็นสมณศักดิ์พระราชาคณะฝ่ายอรัญวาสี อยู่วัดกุฏิ์ ถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ทรงเห็นว่านามพ้องกับพระอรหันตสาวก จึงเปลี่ยนราชทินนามเป็น "พระวินัยรักขิต" ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเปลี่ยนนามอีกเป็น "พระอุบาฬีคุณูปมาจารย์" พระราชทานสำหรับพระราชาคณะเจ้าคณะอรัญวาสี (เสมอชั้นธรรมพิเศษ) โดยเลื่อนพระธรรมเจดีย์ (ปาน) เจ้าอาวาสวัดพระเชตุพนฯ ขึ้นรับราชทินนามนี้เป็นรูปแรก
ถึงปี พ.ศ. 2482 พระธรรมปิฎก (เผื่อน ติสฺสทตฺโต) ได้เลื่อนสมณศักดิ์เป็นพระอุบาลีคุณูปมาจารย์ เจ้าคณะรองฝ่ายอรัญวาสี ชั้นหิรัญบัฏ เป็นรูปแรก
==ฐานานุกรม==
สมัยเป็นสมณศักดิ์เจ้าคณะรองอรัญวาสี (เสมอชั้นธรรมพิเศษ) พระอุบาลีคุณูปมาจารย์มีฐานานุศักดิ์ตั้งฐานานุกรมได้ 6 รูป ดังนี้
พระครูปลัดนิพัทธโพธิพงศ์
พระครูวินัยธร
พระครูสังฆรักษ์
พระครูใบฎีกา
พระครูธรรมธร
พระครูสมุห์
เมื่อเลื่อนเป็นเจ้าคณะรองชั้นหิรัญบัฏ มีฐานานุศักดิ์ตั้งฐานานุกรมได้ 8 รูป ดังนี้
พระครูปลัดสุวัฒนจริยคุณ ไพบูลศาสนภารธุราทร บวรสังฆานุนายก
พระครูวินัยธร
พระครูพิศาลสรกิจ พระครูคู่สวด
พระครูสังฆบริรักษ์
พระครูใบฎีกา
พระครูธรรมธร
พระครูพิศิษฏ์สรการ พระครูคู่สวด
พระครูสมุห์
== รายนาม ==
{|class="wikitable"
|-
! ลำดับที่ || รายนาม || วัด || ดำรงสมณศักดิ์
|-
| 1 || พระอุบาฬีคุณูปมาจารย์ (ปาน) || วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร || พ.ศ. 2443–2447
|-
| 2 || พระอุบาฬีคุณูปมาจารย์ (เปีย จนฺทสิริ) || วัดกัลยาณมิตรวรมหาวิหาร || พ.ศ. 2448–2464
|-
| 3 || พระอุบาฬีคุณูปมาจารย์ (เข้ม ธมฺมสโร) || วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร || พ.ศ. 2464–2466
|-
| 4 || พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ (แย้ม อุปวิกาโส) || วัดราชประดิษฐสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร || พ.ศ. 2466–2468
|-
| 5 || พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ (จันทร์ สิริจนฺโท) || วัดบรมนิวาสราชวรวิหาร || พ.ศ. 2468–2475
|-
| 6 || พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ (นาค สุมนนาโค) || วัดอรุณราชวรารามราชวรมหาวิหาร  || พ.ศ. 2476–2482
|-
| 7 || พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ (เผื่อน ติสฺสทตฺโต) || วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร || พ.ศ. 2482–2488
|-
| 8 || พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ (โสม ฉนฺโน) || วัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร || พ.ศ. 2490–2500
|-
| 9 || พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ (วาสน์ วาสโน) || วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร || พ.ศ. 2500–2506
|-
| 10 || พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ (ธีร์ ปุณฺณโก) || วัดจักรวรรดิราชาวาสวรมหาวิหาร || พ.ศ. 2506–2515
|-
| 11 || พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ (ฟู อตฺตสิโว) || วัดพระสิงห์วรมหาวิหาร || พ.ศ. 2515–2516
|-
| 12 || พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ (กมล กมโล) || วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร || พ.ศ. 2516–2520
|-
| 13 || พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ (พุฒ สุวฑฺฒโน) || วัดสุวรรณารามราชวรวิหาร || พ.ศ. 2521–2539
|-
| 14 || พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ (ปัญญา อินฺทปญฺโญ) || วัดไร่ขิง|| พ.ศ. 2539–2551
|-
| 15 || พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ (ปวง  ธมฺมปญฺโญ) || วัดศรีโคมคำ || พ.ศ. 2551–2562
|}
== อ้างอิง ==
ฝากล่องเสียง

ฝาปิดกล่องเสียง หรือ ลิ้นปิดกล่องเสียง (epiglottis) เป็นแผ่นกระดูกอ่อนชนิดอิลาสติกคาร์ทิเลจ (elastic cartilage) ที่คลุมด้วยเยื่อเมือก (mucus membrane) ติดอยู่กับโคนของลิ้น มีลักษณะเป็นแผ่นฝาปิดที่ขยับขึ้นลงได้ ฝานี้จะยื่นเอียงขึ้นด้านบนหลังลิ้นและกระดูกไฮออยด์ (hyoid bone)
== กายวิภาคศาสตร์และหน้าที่ ==
ฝาปิดกล่องเสียงทำหน้าที่ปิดทางเข้าของช่องเส้นเสียงหรือชุดสายเสียง (glottis) ซึ่งเป็นทางเปิดระหว่างสายเสียงแท้ (vocal folds)
ในตำแหน่งปกติ ฝาปิดกล่องเสียงจะเปิดขึ้นด้านบน แต่ขณะที่กลืนอาหาร กระดูกไฮออยด์จะยกตัวขึ้น ดันให้กล่องเสียง (larynx) เลื่อนขึ้น ทำให้ฝาปิดกล่องเสียงพับลงไปตำแหน่งแนวราบมากขึ้น ซึ่งจะป้องกันไม่ให้อาหารตกลงไปในท่อลม (trachea) แต่ให้อาหารลงไปในหลอดอาหาร (esophagus) ซึ่งอยู่ด้านหลังกว่าแทน
ฝาปิดกล่องเสียงเป็นหนึ่งในสามโครงสร้างกระดูกอ่อนขนาดใหญ่ที่ประกอบขึ้นเป็นกล่องเสียง
== ความสำคัญทางคลินิก ==
=== รีเฟล็กซ์ของฝาปิดกล่องเสียง ===
เส้นประสาทลิ้นคอหอย (glossopharyngeal nerve, CN IX) ส่งใยประสาทไปยังฝาปิดกล่องเสียงด้านบน ซึ่งให้เส้นประสาทนำเข้าของรีเฟล็กซ์ขย้อน (gag reflex) แขนงซุพีเรียร์ลาริงเจียลของเส้นประสาทเวกัส (superior laryngeal branch of the vagus nerve) ให้ใยประสาทไปยังฝาปิดกล่องเสียงด้านล่าง ซึ่งให้เส้นประสาทนำเข้าของรีเฟล็กซ์การไอ (cough reflex) 
=== การติดเชื้อของฝาปิดกล่องเสียง ===
ในเด็ก ฝาปิดกล่องเสียงมักจะติดเชื้อจากแบคทีเรีย Haemophilus influenzae หรือ Streptococcus pneumoniae แม้ว่าภาวะนี้จะรักษาได้ง่าย แต่ก็นับเป็นภาวะฉุกเฉินทางการแพทย์เพราะหากไม่ได้รับการรักษา ฝาปิดกล่องเสียงจะบวมและปิดกั้นท่อลม (trachea) ทำให้เกิดการอักเสบทั่วร่างกาย (massive inflammation) ภาวะนี้เกิดขึ้นได้น้อยในประเทศที่มีการให้วัคซีนต่อเชื้อ Haemophilus influenzae (HIB)
== ภาพอื่นๆ ==
ภาพ:Illu larynx.jpg|กล่องเสียง
ภาพ:Kehlkopf Pferd.jpg|กล่องเสียงของม้า
ภาพ:Gray950.png|กระดูกอ่อนของกล่องเสียง มองจากด้านหลัง
ภาพ:Gray952.png|เอ็นของกล่องเสียง มองจากด้านหลัง
ภาพ:Gray954.png|ภาพตัดแนวแยกหน้าหลังของกล่องเสียงและส่วนบนของท่อลม
ภาพ:Gray955.png|ทางเปิดของกล่องเสียง มองจากด้านหลัง
ภาพ:Gray958.png|กล้ามเนื้อของกล่องเสียง มองจากด้านหลัง
ภาพ:Gray959.png|กล้ามเนื้อของกล่องเสียง มองจากด้านข้าง (ในภาพแผ่นด้านขวาของกระดูกอ่อนไทรอยด์ถูกตัดออก)
ภาพ:Gray994.png|ภาพตัดกลางลำตัวของจมูก ปาก คอหอย (pharynx) และกล่องเสียง (larynx)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==

ระบบทางเดินอาหาร
ระบบทางเดินหายใจ
ศีรษะและคอ
ช่องคอ
คาสเซตซิงเกิล

ซิงเกิลเทป (CS, หรือบางครั้งรู้จักในชื่อ "แคสซิงเกิล" หรือในเครื่องหมายการค้า "แคสเซ็ทซิงเกิล") คือซิงเกิลเพลงในรูปแบบ เทป ครั้งแรกที่ออกจำหน่ายเพื่อการค้าเป็นเพลงของ โก-โกซ์ ในเพลง "วาเคชั่น" ,"บีทนิกบีช" โดยค่ายไออาร์เอส ซึ่งเป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้า "แคสซิงเกิล" ในปี พ.ศ. 2525 แม้ว่าอุตสาหกรรมบันทึกเสียงถูกต่อต้านในรูปแบบ แต่เมื่อแผ่นไวนิลหมดความนิยมลง เทปก็ได้เข้ามาแทนที่
โดยดั้งเดิมนั้น ซิงเกิลเทปส่วนใหญ่จะออกจำหน่ายในรูปแบบใส่ซอง และห่อพลาสติกไว้ บางซิงเกิลบรรจุ 1 เพลงต่อ 1 ด้านเทป บางครั้งก็บรรจุเพลงที่เหมือนกันทั้ง 2 ด้าน ในบางครั้งเทปซิงเกิลก็บรรจุภัณฑ์เหมือนเทปอัลบั้มทั่วไปคือ ใส่กล่องพลาสติก
== ดูเพิ่ม ==
ซิงเกิล
ซิงเกิลวิทยุ
หน้า-A และหน้า-B
อีพี
ซิงเกิลซีดี
ธุรกิจดนตรี
ซิงเกิล
ฌ็อง เดอกู

ฌ็อง เดอกู (Jean Decoux; 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2427 – 21 ตุลาคม พ.ศ. 2506) นายทหารเรือแห่งกองทัพเรือฝรั่งเศสชาวเมืองบอร์โด อดีตข้าหลวงใหญ่แห่งอินโดจีนฝรั่งเศสในช่วง พ.ศ. 2483 - 2488 ภายใต้การปกครองของรัฐบาลฝรั่งเศสเขตวีชีซึ่งอยู่ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2
ภารกิจของพลเรือเอกเดอกูในอินโดจีนฝรั่งเศสในระยะแรกสวนทางกับนโยบายการเอาใจจักรวรรดิญี่ปุ่นที่กำลังเข้ามามีอิทธิพลในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งเป็นนโยบายที่พลเอกฌอร์ฌ คาทรู ข้าหลวงอินโดจีนฝรั่งเศสคนก่อนได้ดำเนินการไว้ แต่สถานการณ์ทางการเมืองระยะต่อมาก็ได้บังคับให้เขาจำต้องดำเนินตามนโยบายเก่าต่อไป
ตามรายงานกล่าวว่าพลเรือเอกเดอกูได้รับคำขอจากกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นให้เคลื่อนทัพผ่านแคว้นตังเกี๋ย (เวียดนามภาคเหนือในปัจจุบัน) ในช่วงต้นเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2483 เพื่อสร้างฐานทัพอากาศและสกัดกั้นการสนับสนุนทางทหารในประเทศจีนของกองทัพสัมพันธมิตร เขาได้พยายามส่งโทรเลขไปยังรัฐบาลฝรั่งเศสเขตวีชีเพื่อขอความช่วยเหลือ แต่รัฐบาลกลางไม่สามารถช่วยเหลือได้ พลเรือเอกเดอกูจึงจำต้องลงนามในสนธิสัญญากับกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นในวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2483 เพื่อเปิดเมืองท่าไฮฟองให้ญี่ปุ่นเข้ามาตั้งฐานทัพได้พลเรือเอกเดอกูได้ทำงานเพื่อพยายามยกระดับความสัมพันธ์ระหว่างฝรั่งเศสกับแคว้นเวียดนามต่าง ๆ โดยจัดตั้งสภาบริหารซึ่งมีสมาชิกเป็นชาวฝรั่งเศสและชาวเวียดนามในจำนวนเท่า ๆ กัน และจัดให้ข้าราชการในอาณานิคมที่เป็นชาวได้รับเงินเดือนเท่ากับข้าราชการชาวฝรั่งเศส[http://www.answers.com/topic/1940
ใน พ.ศ. 2488 กองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นได้เข้ามาควบคุมอินโดจีนฝรั่งเศสโดยตรงและขับพลเรือเอกเดอกูออกจากตำแหน่งข้าหลวงใหญ่อินโดจีนฝรั่งเศส เพื่อจัดตั้งรัฐบาลหุ่นเชิดในอาณานิคมขึ้น
หลังสิ้นสุดสงคราม พลเรือเอกเดอกูถูกจับกุมในข้อหาอาชญากรสงคราม แต่ภายหลังได้พิสูจน์ว่าตนเองไม่มีความผิด เขาจึงได้รับการคืนยศและสิทธิต่าง ๆ ใน พ.ศ. 2492
==อ้างอิง==
ทหารเรือชาวฝรั่งเศส
พลเรือเอกชาวฝรั่งเศส
ผู้สำเร็จราชการอินโดจีนของฝรั่งเศส
สงครามฝรั่งเศส-ไทย
ความสัมพันธ์ไทย–ฝรั่งเศส
บุคคลจากบอร์โด
บุคคลในประวัติศาสตร์กรุงรัตนโกสินทร์
โรคด่างขาว

โรคด่างขาว เป็นภาวะที่เซลล์สร้างเม็ดสีหรือเมลาโนไซต์ถูกทำลาย จากสถิติพบว่าประชากรเป็นโรคนี้ร้อยละ 1 และพบในคนผิวคล้ำมากกว่าคนผิวขาว ร้อยละ 70-80 ของผู้ป่วยมีอายุต่ำกว่า 30 ปี ตัวอย่างของผู้ป่วย คือ ไมเคิล แจ็คสัน
รอยโรคจะปรากฏเองโดยไม่มีอาการ ลักษณะที่ขึ้นใหม่ๆ จะเป็นสีขาวจางเหมือนเกลื้อน เมื่อเป็นนานเข้าจึงเห็นเป็นสีขาว ขอบชัดเจน มีรูปร่างกลมหรือรี หรือเป็นทางยาวตามแนวของเส้นประสาท พบได้บ่อยที่ใบหน้า มือ เท้า และผิวหนังเหนือข้อ รอยดังกล่าวมีขนาดตั้งแต่จุดเล็กๆ ถึงขนานใหญ่ ปกคลุมได้เกือบทั่วร่างกาย
ในปัจจุบันยังไม่มีการรักษาที่ปลอดภัยและได้ผลแน่นอน แต่โรคด่างขาวไม่มีอันตรายต่อสุขภาพ ดังนั้นอาจไม่รักษาก็ได้
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
โรคด่างขาว จาก สมาคมเวชสำอางและศัลยศาสตร์ผิวพรรณ
โรค
โรคภูมิต้านตนเอง
ปอล ดูแมร์

โฌแซ็ฟ อาตานาซ ปอล ดูเม (Joseph Athanase Paul Doumer; 22 มีนาคม ค.ศ. 1857  7 พฤษภาคม ค.ศ. 1932) อดีตประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสและผู้ว่าการอินโดจีนฝรั่งเศส
== ประวัติ ==
ปอล ดูเมเกิดเมื่อวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 1857 ที่โอรียัก จังหวัดก็องตาล แคว้นโอแวร์ญ ประเทศฝรั่งเศส
ใน ค.ศ. 1897 เขาได้ดำรงตำแหน่งเป็นผู้ว่าการอินโดจีนฝรั่งเศสจนกระทั่ง ค.ศ. 1902 หลังจากนั้นดูเมก็ดำรงตำแหน่งเป็นประธานสภาผู้แทนราษฎรฝรั่งเศสตั้งแต่ ค.ศ. 1902 - 1905
ปอล ดูเมถูกเลือกให้เป็นประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสคนที่ 14 เมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1931 เอาชนะคู่แข่งอย่างอริสติด บรีอองด์ไปได้
เมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1932 ขณะกำลังร่วมพิธีเปิดงานนิทรรศการหนังสือที่กรุงปารีส ปอล ดูเมถูกลอบสังหารโดยปอล กอร์กูลอฟฟ์ คนเสียสติชาวรัสเซียและถึงแก่อสัญกรรมในเวลาต่อมาเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1932 เวลา 04.37 น. สิริอายุได้ 75 ปี
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2400
ประธานาธิบดีฝรั่งเศส
ผู้สำเร็จราชการอินโดจีนของฝรั่งเศส
บุคคลจากจังหวัดก็องตาล
เสียชีวิตจากอาวุธปืน
ประมุขแห่งรัฐที่ถูกลอบสังหาร
บุคคลในประวัติศาสตร์กรุงรัตนโกสินทร์
วังจั่นน้อย ส.พลังชัย

วังจั่นน้อย ส.พลังชัย มีชื่อจริงว่า อาภรณ์ โสภาพ (ชื่อเล่น: ภรณ์) เกิดวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2510 ที่อำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี เป็นนักมวยไทยชื่อดังระดับเงินแสนคนหนึ่งในประเทศไทย โด่งดังมีชื่อเสียงอยู่ในช่วง พ.ศ. 2530–2538  มีสถิติการชกที่แท้จริงไม่มีการบันทึกไว้ แต่คาดว่าอยู่ที่ 300 ครั้ง แพ้ไม่น่าจะเกิน 50 ครั้ง
== ประวัติ ==
วังจั่นน้อยเป็นบุตรของนายหยาด และนางบุญ โสภาพ เรียนจบชั้นอนุปริญญาจากโรงเรียนรัตนพณิชยการ เริ่มชกมวยตั้งแต่อายุ 10 ขวบ ตระเวนชกมวยแถวบ้านเกิดจนมีชื่อเสียง จากนั้นจึงเดินทางเข้ามาชกมวยในกรุงเทพฯ อยู่ในสังกัดของทรงชัย รัตนสุบรรณ มีโอกาสขึ้นชกมวยหลายครั้ง จนมาเป็นที่รู้จักเมื่อ ชนะคะแนน นำพล หนองกี่พาหุยุทธ ได้ครองแชมป์มวยไทยรุ่นไลท์ฟลายเวท ของสนามมวยเวทีลุมพินี และฟลายเวท ถึง 4 สมัย ของเวทีเดียวกัน
ต่อมา วังจั่นน้อยสละแชมป์ และขยับมาชกในรุ่นที่สูงขึ้น ได้ครองแชมป์รุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวทของสนามมวยเวทีลุมพินี 5 สมัย ได้ชกกับนักมวยชื่อดังมากมาย เช่น สามารถ พยัคฆ์อรุณ, เจริญทอง เกียรติบ้านช่อง, ฉมวกเพชร ช่อชะมวง, สำราญศักดิ์ เมืองสุรินทร์, ก้องธรณี พยัคฆ์อรุณ, โอเล่ห์ เกียรติวันเวย์ เป็นต้น เงินค่าตัวสูงสุดที่ได้รับคือ 350,000 แสนบาท เมื่อชกกับสามารถ พยัคฆ์อรุณ โดยในครั้งนั้นวังจั่นน้อยเป็นฝ่ายเอาชนะคะแนนสามารถได้เมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2532 ที่เวทีลุมพินี ซึ่งทั้งคู่ชกเป็นคู่มวยประกอบรายการชิงแชมป์โลกมวยสากลของเมืองชัย กิตติเกษม กับเทรซี่ มาคาลอส เจ้าของตำแหน่งชาวฟิลิปปินส์ เมื่อกรรมการประกาศผลคะแนนออกมา สามารถได้ประกาศแขวนนวมไปทันทีบนเวที   นอกจากนั้นยังได้รับรางวัลนักมวยไทยยอดเยี่ยมของสมาคมผู้สื่อข่าวกีฬาเมื่อ พ.ศ. 2536
วังจั่นน้อย ได้รับฉายาว่า "ไอ้หมัด 33 วิ" จากการเอาชนะน็อก นำขบวน หนองกี่พาหุยุทธ น้องชายของนำพล หนองกี่พาหุยุทธ ด้วยหมัดไปด้วยเวลาเพียง 33 วินาที ของยกแรกเท่านั้น ซึ่งนับเป็นสถิติการชกที่รวดเร็วมาก และยังมีอีกฉายาหนึ่งว่า "ไอ้หนุ่มชีวาส" เนื่องจากชอบสังสรรค์เฮฮา กินเลี้ยงกับเพื่อนฝูงด้วยวิสกี้ยี่ห้อชีวาสรีเกิล โดยเฉพาะหลังชกเสร็จ และยังมีฉายาอื่นอีก เช่น "เมธีหมัดตรง" และ"พระกาฬละโว้"
วังจั่นน้อยเลิกชกมวยเมื่อ พ.ศ. 2540 เพราะสภาพร่างกายไม่ไหว โดยชกครั้งสุดท้ายแพ้คะแนน แรมโบ้น้อย ช.ทับทิม จึงหันมาช่วยพี่ชายดูแลค่ายมวยเพชรอาภรณ์อยู่ระยะหนึ่งจึงไปเป็นครูมวยไทยที่ประเทศฝรั่งเศส พร้อมกับสลับชกไปด้วย เป็นระยะเวลาประมาณ 2 ปีจึงกลับมาประเทศไทย ประกอบอาชีพส่วนตัวและช่วยพี่ชายทำค่ายมวย ประสบความสำเร็จอยู่ระดับหนึ่ง โดยสร้างนักมวยชื่อดังขึ้นมาได้ส่วนหนึ่ง และได้เลิกในเวลาต่อมา
ปัจจุบัน วังจั่นน้อยเป็นเทรนเนอร์อยู่ที่ค่าย ช.ห้าพยัคฆ์ ที่คลอง 8 อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี 
==ชื่ออื่น==
วั่งจั่นน้อย ส.สิระดา (ชื่อในการชกมวยระยะหลัง)
== อ้างอิง ==
นักมวยไทยชาวไทย
บุคคลจากอำเภอโคกสำโรง
ผู้ฝึกสอนมวยไทย
ยกสยาม

ยกสยาม (เดิมชื่อ เกมทศกัณฐ์ ยกสยาม) เป็นรายการเกมโชว์ควิซโชว์ ที่เน้นส่งเสริมให้คนในแต่ละจังหวัดรักบ้านเกิด ส่งเสริมให้เกิดการใช้ความรู้ความสามารถ ที่เกี่ยวกับประเพณีวัฒนธรรมท้องถิ่น ในแต่ละจังหวัด ถ่ายทอดผ่านเกมได้อย่างสนุกสนาน เริ่มออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 - 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 เวลา 18.30 น. ทาง โมเดิร์นไนน์ทีวี ผลิตโดย บริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) ดำเนินรายการโดย ปัญญา นิรันดร์กุล
นอกจากนั้น พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อครั้งดำรงพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร ได้พระราชทานแผ่นประกาศนียบัตรจารึกพระปรมาภิไธยย่อ ม.ว.ก.เพื่อเป็นเกียรติแก่จังหวัดผู้ชนะในรายการยกสยาม
ตั้งแต่วันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ถึง 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 เป็นโปรแกรมพิเศษระหว่างรอรอบชิงชนะเลิศ
== ชื่อรายการ ==
ยกสยามปี 1 (18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 - 9 มกราคม พ.ศ. 2552) รวม 11 เดือน 21 วัน ทีมจังหวัดที่ได้ชนะเลิศในแต่ละสาย คือ ปราจีนบุรี ศรีสะเกษ ยโสธร นครราชสีมา เพชรบุรี อ่างทอง จันทบุรี หนองคาย เชียงราย ประจวบคีรีขันธ์ กาญจนบุรี นนทบุรี ยะลา สมุทรปราการ สุโขทัย แม่ฮ่องสอน ระนอง ชุมพร
แชมป์ยกสยาม - ระนอง
ยกสยามปี 2 (12 มกราคม พ.ศ. 2552 - 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553) รวม 1 ปี 21 วัน ทีมจังหวัดที่ได้แข่งขันชิงแชมป์ประเทศ คือ จันทบุรี ตราด สุโขทัย เชียงราย พัทลุง สงขลา นครราชสีมา ขอนแก่น นนทบุรี นครนายก
แชมป์ยกสยาม - นนทบุรี
ยกสยาม ๑๐๐ (1 มีนาคม พ.ศ. 2553 - 2 มิถุนายน พ.ศ. 2553) รวม 3 เดือน 1 วัน
แชมป์ยกสยาม - ทีมอาจารย์และลูกศิษย์จากสถาบันกวดวิชาเดอะติวเตอร์ สามารถคว้ารางวัลรถยนต์ นิสสัน มาร์ช มูลค่า 537,000 บาทได้สำเร็จ
ยกสยาม ๑๐ ข้อ (3 มิถุนายน พ.ศ. 2553 - 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554) รวม 8 เดือน 25 วัน
แชมป์ยกสยาม - ศุภักษร ไชยมงคล และ ชาลิสา บุญครองทรัพย์, กรรชัย กำเนิดพลอย และ เมย์ เฟื่องอารมย์, นภัทร อินทร์ใจเอื้อ และ วาโย อัศวรุ่งเรือง
== อ้างอิง ==
เกมโชว์ไทย
รายการโทรทัศน์ไทย
รายการโทรทัศน์ในอดีต
รายการโทรทัศน์ช่อง 9
รายการโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2551
รายการโทรทัศน์ที่ยุติการออกอากาศในปี พ.ศ. 2554
เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์
ชเว จอม-ฮวัน

ชเว จอม-ฮวัน (; 9 มิถุนายน พ.ศ. 2506) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ สถิติการชก 23 ครั้ง ชนะ 20 (น็อค 8) แพ้ 3
== ประวัติ ==
ชเว จอม-ฮวัน เริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2526 และได้ครองแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท IBF เมื่อ พ.ศ. 2529 เมื่อชกชนะ ปาร์ค โชวูน  และได้เสียตำแหน่งแชมป์ให้กับเทรซี่ มาคาลอสเมื่อ พ.ศ. 2531 เขาจึงลดรุ่นลงมาชิงแชมป์โลกรุ่นสตรอเวท  WBC และเป็นฝ่ายชนะ นภา เกียรติวันชัย ได้ครองแชมป์โลก และต่อมาได้เสียแชมป์ให้ฮิเดยูกิ โอฮาชิ
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์เกาหลีใต้รุ่นไลท์ฟลายเวท (2527)
แชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท IBF
* ชิง 7 ธันวาคม 2529 ชนะคะแนน ปาร์ก โชวูน ที่ เกาหลีใต้
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 29 มีนาคม 2530 ชนะคะแนน เทรซี่ มาคาลอส ที่เกาหลีใต้
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 5 กรกฎาคม 2530 ชนะน็อค โทชิฮิโกะ มัตสุดะ ยก 4 ที่ เกาหลีใต้
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 9 สิงหาคม 2530 ชนะน็อค อซาดิน อันฮาร์ ยก 3 ที่ เกาหลีใต้
* เสียแชมป์ 4 พฤศจิกายน 2531 แพ้คะแนน เทรซี่ มาคาลอส ที่ ฟิลิปปินส์
แชมป์โลกรุ่นสตรอเวท WBC
* ชิง 12 พฤศจิกายน 2532 ชนะน็อค นภา เกียรติวันชัย ยก 12 ที่ เกาหลีใต้
* เสียแชมป์ 7 กุมภาพันธ์ 2533 แพ้น็อค ฮิเดยูกิ โอฮาชิ ยก 9 ที่ ญี่ปุ่น
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท IBF เมื่อ 16 พฤศจิกายน 2527 แพ้คะแนน โดดี้ บอย เปนาโลซ่า ที่ มะนิลา
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้
แชมป์มวยสากลประเทศเกาหลีใต้
แชมป์โลก IBF
แชมป์โลก WBC
แผ่นดินแห่งพระสัญญา

แผ่นดินแห่งพระสัญญา (Land of Promise) หรือ แผ่น‍ดินซึ่งพระ‍เจ้าทรงสัญ‌ญาไว้ (Promised Land) เป็นดินแดนซึ่งคัมภีร์ฮีบรูระบุว่า พระเป็นเจ้าทรงสัญญาว่าจะประทานให้แก่อับราฮัมและลูกหลานของเขา
==อ้างอิง==
โทราห์
อีริค ชาเวซ

อีริค ชาเวซ (Eric Chavez) หรือ เคนตะ ซาโตะ นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ มีชื่อจริงว่า อัลเกริโอ ชาเวซ เกิดเมื่อ 9 เมษายน พ.ศ. 2505 สถิติการชก 60 ครั้ง ชนะ 39 (น็อค 24) เสมอ 5 แพ้ 16
== ประวัติ ==
ชาเวซขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2528 ชนะคะแนน จูน กาเวโร จากนั้นชกชนะและเสมอโดยไม่แพ้ใครจนถึง พ.ศ. 2532 โดยเคยชกชนะน็อค ดอมมี่ เออร์ซัว จูเนียร์ ยก 1 และชนะน็อค จอห์น เมดิน่า ยก 5 จากนั้นขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF เมื่อ 21 กันยายน พ.ศ. 2532 ซึ่งชาเวชเป็นฝ่ายชนะน็อคนิกโก้ โทมัส ยก 5 ได้แชมป์มาครอง แต่พอขึ้นป้องกันแชมป์ครั้งแรก ชาเวชมาแพ้แตกฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์ ยก 7 เสียแชมป์ไปเมื่อ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533 ชาเวชขึ้นชกชนะน็อค ทวีเลิศ ต.บุญเลิศ ยก 3 จากนั้นจึงชกแก้มือกับฟ้าลั่นอีกครั้งเมื่อ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2533 ซึ่งชาเวชเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป ชิงแชมป์ไม่สำเร็จ
ในช่วง พ.ศ. 2534 - 2535 การชกของชาเวชตกต่ำมาก ชกแพ้ตลอด โดยแพ้ แมนนี่ เมลชอร์ แอนดี้ ทานาบาส โนเอล ทูนาเกา เมลวิน มากราโม นอกจากนั้น ยังมาชกนอกรอบในไทย แพ้พะเนียง พูนธรัตน์ โตโต้ ป.พงษ์สว่าง และ ห้าดาว ซีพียิม ในช่วง พ.ศ. 2536 – 2537  จากนั้น การชกของชาเวชเริ่มดีขึ้น ชกชนะคะแนน เจอรี่ ปาฮายาไฮ และได้ไปเป็นมวยสร้างในประเทศญี่ปุ่นในชื่อ  เคนตะ ซาโตะ  ชกชนะคะแนน อัศวิน ศิษย์หลักเมือง และชนะน็อค นกน้อย ส.ธนิกุล ชาเวชเดินทางมาชกในไทยสองครั้งในช่วงปลายปี พ.ศ. 2538 ชนะน็อค ฤทธิชัย เกียรติประภัสร์ ยก 4 และชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมัมเวท ชนะน็อค ขวัญใจ สามเคแบตเตอรี ยก 1 ได้แชมป์ไปครอง จากนั้น ชาเวชขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBA เมื่อ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2539 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนนโรเซนโด อัลวาเรซแบบไม่เอกฉันท์ จากนั้น ชาเวชกลับมาชกที่ฟิลิปปินส์และชกแพ้เป็นส่วนใหญ่ หลังที่ขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นฟลายเวท WBOเมื่อ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2541 แพ้คะแนน มซูกิซี มาราลี ที่แอฟริกาใต้แล้ว ชาเวชก็แขวนนวมไป
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์โลกรุ่นมินิมั่มเวท IBF
* ชิง 21 กันยายน 2532 ชนะน็อค นิกโก้ โธมัส ยก 5 ที่ อินโดนีเซีย
* เสียแชมป์ 22 กุมภาพันธ์ 2533 แพ้แตก ฟ้าลั่น ลูกมิ่งขวัญ ยก 7 ที่ เวทีมวยราชดำเนิน
แชมป์ PABA รุ่นมินิมั่มเวท
* ชิง 2 ธันวาคม 2538 ชนะน็อค ขวัญใจ 3เคแบตเตอรี่ ยก 1 ที่ สระแก้ว
* สละแชมป์
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมั่มเวท IBF เมื่อ 15 สิงหาคม 2533 แพ้คะแนน ฟ้าลั่น ลูกมิ่งขวัญ ที่เวทีมวยราชดำเนิน
* ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBA เมื่อ 15 มิถุนายน 2539 แพ้คะแนน โรเซนโด อัลบาเรซ ที่ ญี่ปุ่น
* ชิงแชมป์เงารุ่นฟลายเวท WBOเมื่อ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2541 แพ้คะแนน มซูกิซี มาราลี ที่แอฟริกาใต้
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com  
นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวท
แชมป์โลก IBF
แชมป์ PABA
บุคคลจากจังหวัดเซบู
ซาอิด อิสกันดาร์

ซาอิด อิสกันดาร์ (Said Iskandar) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 6 ครั้ง แพ้ 6
== ประวัติ ==
อิสกันดาร์ขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกตามที่มีบันทึกใน Boxrec.com เมื่อ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2531 แพ้คะแนน อซาดิน อันฮาร์ ที่อินโดนีเซีย จากนั้นขึ้นชิงแชมป์ อินโดนีเซียรุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 12 มีนาคม พ.ศ. 2533 แพ้คะแนน ฮุสนี เรย์ ไม่ได้แชมป์ ต่อมา อิสกันดาร์ขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นมินิมัมเวทที่ว่าง เมื่อ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2534 แพ้น็อค ลี ซุงวู ยก 5 ที่เกาหลีใต้ และขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท IBF เมื่อ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2535 แพ้น็อค ฟ้าลั่น ลูกมิ่งขวัญ ยก 8 หลังจากนั้น อิสกันดาร์ขึ้นชกอีกเพียงครั้งเดียว แพ้คะแนน นิกโก้ โธมัส เมื่อ 1 มกราคม พ.ศ. 2536 จากนั้นก็แขวนนวมไป
== เกียรติประวัติ ==
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์ OPBF รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 15 มิถุนายน 2534 แพ้น็อค ลี ซุงวู ยก 5 ที่ เกาหลีใต้
* ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF เมื่อ 14 มิถุนายน 2535 แพ้น็อค ฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์ ยก 8 ที่เวทีราชดำเนิน
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com  
นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย
เบนจี้ โซรอลลา

เบนจี้ โซรอลลา (Benjie Sorolla) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2524 ที่ เมืองบาโกลอด สถิติการชก 40 ครั้ง ชนะ 22 (น็อค 6) เสมอ 3 แพ้ 15
== ประวัติ ==
โซรอลลาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 ชนะคะแนน อาลี อานีโน ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้นขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ เคยไปชกแพ้คะแนนโมฮัมหมัด รัชแมน และอีวาน เคย์ ที่อินโดนีเซีย เมื่อ พ.ศ. 2546  ในปีเดียวกันนี้ โซรอลลาเดินทางมาชกในไทย แพ้คะแนน มานะศักดิ์ ยุทธกิจ จากนั้น ชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นไลท์ฟลายเวท แพ้คะแนน คมพยัคฆ์ ป. ประมุข และชนะน็อค แสงเพชร ส.สกุลภัณฑ์ ยก 2 โซรอลลาได้ครองแชมป์เป็นคร้งแรกเมื่อขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท WBF ที่ว่างเมื่อ 26 กันยายน พ.ศ. 2547 ชนะน็อค เรย์ โอราริส ยก 7 จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นมินิมัมเวทที่ว่าง ชนะคะแนน แสงเพชร ส.สกุลภัณฑ์ ที่ฟิลิปปินส์ ได้แชมป์มาครอง โซรอลลาขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นมินิมัมเวท WBO ที่ว่างอีกเมื่อ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2549 ชนะน็อค สำราญศักดิ์ สิงห์มนัสศักดิ์ ยก 2 ได้แชมป์อีกเส้น
หลังจากนั้น โซรอลลาขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF เมื่อ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2549 ที่อินโดนีเซีย ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อค มูฮัมหมัด รัชแมน ยก 7 ไม่ได้แชมป์ ต่อมา โซรอลลามาชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2550 แพ้คะแนน พรสวรรค์ ป. ประมุข หลังจากนั้น โซรอลลาชกแพ้รวดตลอด จนหลังจากที่ชกแพ้น็อค เดนเวอร์ กูเอโญ ยก 2 เมื่อ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 โซรอลลาก็แขวนนวมไป
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์เงารุ่นมินิมัมเวท WBF
* ชิง 25 กันยายน 2547 ชนะน็อค เรย์ โอราริส ยก 7 ที่ มะนิลา
แชมป์ WBO เอเชียรุ่นมินิมัมเวท
* ชิง 24 กันยายน 2548 ชนะคะแนน แสงเพชร ส.สกุลภัณฑ์ ที่ มะนิลา
แชมป์เงารุ่นมินิฟลายเวท WBO
* ชิง 8 ตุลาคม 2549 ชนะน็อค สำราญศักดิ์ สิงห์มนัสศักดิ์ ยก 2 ที่ ฟิลิปปินส์
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์ PABA รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ17 ตุลาคม 2546 แพ้คะแนน คมพยัคฆ์ ป.ประมุข ที่ นครปฐม
* ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF เมื่อ 23 ธันวาคม 2549 แพ้น็อค โมฮัมหมัด รัชแมน ยก 7 ที่ อินโดนีเซีย
* ชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 1 สิงหาคม 2550 แพ้คะแนน พรสวรรค์ ป.ประมุข ที่ กทม.
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com  
นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวท
นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวท
แชมป์ WBO เอเชีย
แชมป์เงา WBO
บุคคลจากจังหวัดเนโกรสโอกซีเดนตัล
เอรัสมุส

เดซีเดริอุส เอรัสมุส โรเตโรดามุส (Desiderius Erasmus Roterodamus) หรือ เดซีเดริอุส เอรัสมุส แห่งรอตเทอร์ดาม (28 ตุลาคม ค.ศ. 1466 - 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1536) เป็นนักมนุษยนิยมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา นักวิจารณ์สังคม ครู บาทหลวงโรมันคาทอลิก และนักเทววิทยาศาสนาคริสต์ชาวดัตช์
เอรัสมุส เป็นนักวิชาการคลาสสิก แต่งหนังสือด้วยภาษาละตินแท้ได้ ในวงการมนุษยนิยมเขาได้รับสมญาว่า “เจ้าชายแห่งนักมนุษยนิยม” (Prince of the Humanists) และ "ความรุ่งโรจน์แห่งนักมนุษยนิยมคริสเตียน" เขาใช้เทคนิคทางมนุษยนิยมศึกษาตัวบทต่าง ๆ จนสามารถริเริ่มปรับปรุงคัมภีร์พันธสัญญาใหม่ฉบับภาษากรีกและละติน ซึ่งมีอิทธิพลต่อการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์และการปฏิรูปคาทอลิกในเวลาต่อมา
แม้เอรัสมุสจะต้านการปฏิรูปศาสนาของฝ่ายโปรเตสแตนต์ แต่เขาก็วิพากษ์วิจารณ์ศาสนจักรคาทอลิกและเรียกร้องให้ศาสนจักรปฏิรูปด้วย เขายังคงยอมรับสิทธิอำนาจของพระสันตะปาปา และให้ความสำคัญการรักษาขนบที่สืบทอดมาควบคู่กับการพึ่งอาศัยพระคุณจากพระเจ้า ต่างจากมาร์ติน ลูเทอร์ ที่เน้นเรื่องพระคุณจากพระเจ้าอย่างเดียว เอรัสมุสจึงนับถือนิกายโรมันคาทอลิกตลอดชีวิตและยังคงสนับสนุนการปฏิรูปภายในศาสนจักร นอกจากนี้เขายังเชื่อตามศาสนจักรคาทอลิกว่ามนุษย์มีเจตจำนงเสรี ต่างจากลัทธิคาลวินที่ปฏิเสธแนวคิดนี้เพราะถือว่าทุกสิ่งเป็นไปตามเทวลิขิต แนวคิดสายกลางของเขา ทำให้เขาถูกต่อต้านทั้งจากศาสนจักรคาทอลิกฝ่ายอนุรักษนิยมและฝ่ายโปรเตสแตนต์
เอรัสมุสถึงแก่กรรมที่เมืองบาเซิลในปี ค.ศ. 1536 ระหว่างเตรียมตัวเดินทางกลับดัชชีบราบันต์ ศพของเขาฝังอยู่ที่บาเซิลมินส์เตอร์
== ชีวประวัติโดยสรุป ==
เอรัสมุสเกิดในนครรอตเทอร์ดาม ประเทศเนเธอร์แลนด์ หลังจากอาศัยอยู่ที่อารามคณะออกัสติเนียนแห่งหนึ่งเป็นเวลา 6 ปีก็ได้เป็นเลขานุการส่วนตัวของ บิชอปแห่งแคมบราอิ และบวชเป็นบาทหลวงเมื่อ พ.ศ. 2035 ต่อมาเอรัสมุสจึงได้ย้ายไปอยู่ปารีสมีอาชีพเป็นครูและย้ายไปอยู่ลอนดอนในปี พ.ศ. 2041 โดยดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์สาขาศาสนศาสตร์ (Divinity) และกรีกที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ และที่นี่เองที่เอรัสมุสได้เขียนหนังสือประเภทเสียดสีเรื่อง “การสดุดีคนโง่” (พ.ศ. 2052) นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2057 เป็นต้นมา อีราสมุสย้ายที่อยู่อาศัยไปมาระหว่างเมืองบาเซิลและลอนดอน ต่อมาได้ย้ายไปอยู่ที่เมืองลูเวียน (ในเบลเยียม พ.ศ. 2060-2064) ในช่วงนี้อีราสมุสได้ผลิตผลงานเขียนที่มีชื่อเสียงอีกหลายเล่ม
ในบั้นปลายชีวิต เอรัสมุสได้เขียนหนังสืออีกหลายเล่มและเข้าไปเกี่ยวข้องกับความคิดที่ขัดแย้งทางศาสนาค่อนข้างมาก แต่ก็ได้รับการยกย่องและมีความสุขมากในชีวิตท่ามกลางเพื่อนแท้ทางความคิดที่เป็นฝ่ายโปรเทสแตนท์ เอรัสมุสถึงแก่กรรมเมื่ออายุประมาณ 70 ปี ที่เมืองบาเซิล


== เชิงอรรถ ==
== อ้างอิง ==
== บรรณานุกรมสำคัญ ==
Botley, Paul (2004). Latin Translation in the Renaissance: The Theory and Practice of Leonardo Bruni, Giannozzo Manetti and Desiderius Erasmus, London: Cambridge University Press.
Chantraine, Georges (1971). "Philosophie erasmienne et théologie lutérienne."  "Mystère" et "Philosphie du Christ" selon Erasme, Brussels : Duculot, pp. 374-376.
Dockery, David S. (October 19, 1995). "The Foundation of Reformation Hermeneutics: A Fresh Look at Erasmus," Premise 2, no. 9, pp. 6–ff. (An appreciative look at Erasmus's contribution to biblical
จอมโจรจอมใจ

จอมโจรจอมใจ เป็นหนึ่งในตอนย่อยของชุดชอลิ้วเฮียง ของโกวเล้ง เป็นนิยายแปล ผลงานโดย ว. ณ เมืองลุง ประกอบด้วยตอนพายุทะเลทราย และกลิ่นหอมกลางธารเลือด
วรรณกรรมจีน
นาทีแสง

นาทีแสง (light-minute) เป็นหน่วยวัดระยะทาง โดยเทียบกับอัตราเร็วของแสงในสุญญากาศ มีค่าเท่ากับ 17,987,547,480 เมตร
ตัวอย่างเช่น ระยะห่างจากโลกถึงดวงอาทิตย์ คือระยะทาง 1 หน่วยดาราศาสตร์ (1 A.U.) มีค่าความไกลเท่ากับ 8.317 นาทีแสง เป็นต้น
== ดูเพิ่ม ==
ปีแสง
หน่วยความยาว
มาตรดาราศาสตร์