pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
เซลโซ่ แดงก๊อด

เซลโซ แดงก๊อด (Celso Danggod) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2519 ที่เมืองมูตินลูปา ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 83 ครั้ง ชนะ 37 (น็อค 10) เสมอ 16 แพ้ 30
== ประวัติ ==
แดงก๊อดขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2536 เสมอกับ คิด เอนดิโน จากนั้นขึ้นชกที่ฟิลิปปินส์ตลอดและชนะเป็นส่วนใหญ่ รวมทั้งเคยชนะคะแนนเจอรี่ ปาฮายาไฮ ด้วย แดงก๊อดมาชกในไทยเมื่อ พ.ศ. 2543 โดยมาแพ้คะแนนฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์ จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์ PABA รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 8 กันยายน พ.ศ. 2543 ปรากฏว่าเสมอกับดีเด่น เก่งการุณ ไม่ได้แชมป์ จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นไลท์ฟลายเวท IBF แพ้คะแนน อานิส โรก้าไปอย่างเป็นเอกฉัมท์ที่อินโดนีเซียเมื่อ 3 เมษายน พ.ศ. 2544 จากนั้น มาชิงแชมป์ PABA กับดีเด่นอีกเมื่อ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2544 ก็เสมอกันไปอีก
แดงก๊อดได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544 เมื่อชกชนะคะแนน โจวาน เพรสบิเตโร แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกก็เสียแชมป์ให้ เวนเดล คอจูเลส โดยเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปเมื่อ 8 กมภาพันธ์ พ.ศ. 2545 จากนั้น ได้ไปชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBF ที่ว่างเมื่อ 21 พฤษภาคม ที่ลอนดอน ปรากฏว่าแดงก๊อดเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป ก่อนที่จะขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวทเมื่อ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2545 และเป็นฝ่ายชนะคะแนน โรเดล โอราอิส ได้แชมป์มาครอง และป้องกันแชมป์ไว้ได้ถึง 3 ครั้งก่อนจะเสียแชมป์ แพ้คะแนน อีริค บาร์เซโลนา เมื่อ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 โดยที่ระหว่างครองแชมป์ฟิลิปปินส์นี้ แดงก๊อดยังเดินทางมาชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นฟลายเวทเมื่อ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 แพ้คะแนน เด่นเก้าแสน เก้าวิชิต และหลังจากที่เสียแชมป์ฟิลิปปินส์ไปแล้ว ก็ได้ชิงแชมป์ WBC เอเชียรุ่นฟลายเวทเมื่อ 19 มกราคม พ.ศ. 2549 แพ้คะแนน พนมรุ้งเล็ก กระทิงแดงยิม มาชกนอกรอบแพ้คะแนน แมกไซไซ ศิษย์สายทอง และได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 21 กันยายน พ.ศ. 2550 แพ้คะแนน ดวงเพชร ก่อเกียรติยิม หลังจากนั้น แดงก๊อดยังขึ้นชกต่อมาจนถึง พ.ศ. 2554 แต่ชกแพ้เกือบทั้งหมดและไม่ได้ชกชิงแชมป์ใดๆอีกเลย หลังจากที่ขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2554 แพ้น็อค เจฟฟรีย์ จิเมเนซ ยก 2 แดงก๊อดก็แขวนนวมไป
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวท (2544-2545)
แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวท (2545 – 2548)
แชมป์เงารุ่นฟลายเวท WBF
* ชิง 17 มิถุนายน 2548 ชนะคะแนน ซูการ์โน เบนจาโอ ที่ ฟิลิปปินส์
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์ PABA รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 8 กันยายน 2543 เสมอกับ ดีเด่น เก่งการุณ ที่ สุราษฎร์ธานี
* ชิงแชมป์เงารุ่นไลท์ฟลายเวท IBF เมื่อ 3 เมษายน พ.ศ. 2544 แพ้คะแนน อานิส โรกา ที่ อินโดนีเซีย
* ชิงแชมป์ PABA รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 25 พฤษภาคม 2544 เสมอกับ ดีเด่น เก่งการุณ ที่ ปทุมธานี
* ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBF เมื่อ 21 พฤษภาคม 2545 แพ้คะแนน ดาเมียน เคลลี่ ที่ อังกฤษ
* ชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวท เมื่อ 25 กุมภาพันธ์ 2547 แพ้คะแนน เด่นเก้าแสน เก้าวิชิต ที่ สมุทรสาคร
* ชิงแชมป์ ABCO รุ่นฟลายเวทเมื่อ 19 มกราคม 2549 แพ้คะแนน พนมรุ้งเล็ก กระทิงแดงยิม ที่ เชียงใหม่
* ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 21 กันยายน 2550 แพ้คะแนน ดวงเพชร แสงมรกต ที่ มุกดาหาร
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com  
นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวท
นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวท
นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
แชมป์มวยสากลประเทศฟิลิปปินส์
บุคคลจากเมโทรมะนิลา
เออร์เนสโต้ รูบิลลาร์

เออร์เนสโต รูบิลลาร์ (Ernesto Rubillar) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2513 ที่เมืองตาคุม ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 78 ครั้ง ชนะ 38 (น็อค 14) เสมอ 7 แพ้ 33
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวท (2542 - 2543)
แชมป์เงารุ่นมินิมัมเวท WBC
* ชิง 24 กุมภาพันธ์ 2544 ชนะน็อค ซาร์ลิต โรดริงโก ยก 7 ที่ ฟิลิปปินส์
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 28 เมษายน 2544 ชนะน็อค สมถวิล สิงห์วังชา ยก 4 ที่ ฟิลิปปินส์
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 18 กันยายน 2545 ชนะคะแนน พลังชัย ส.วรพิน ที่ มะนิลา
* เสียแชมป์ 26 กันยายน 2546 แพ้คะแนน อาร์มัน เดอ ลาครูซ ที่ ฟิลิปปินส์
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมั่มเวท WBA เมื่อ 6 สิงหาคม 2538 แพ้น็อค ชนะ ป.เปาอินทร์ ยก 6 ที่ เวทีราชดำเนิน
* ชิงแชมป์เงารุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 18 ธันวาคม 2542 แพ้คะแนน แมนนี่ เมลชอร์ ที่ มะนิลา
* ชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 26 พฤษภาคม 2543 แพ้น็อค มงคล จ.เจริญ ยก 8 ที่ กทม.
* ชิงแชมป์ OPBF รุ่นมินิมัมเวท เมื่อ 21 พฤษภาคม 2547 แพ้น็อค โรเดล มายอล ยก 7 ที่ ฟิลิปปินส์
* ชิงแชมป์เงารุ่นไลท์ฟลายเวท WBC เมื่อ 9 กันยายน 2547 แพ้น็อค วันดี สิงห์วังชา ยก 8 ที่ ชุมพร
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวท
นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวท
แชมป์เงา WBC
บุคคลจากจังหวัดดาเวาเดลนอร์เต
อเล็กซานเดอร์ ทีรานอฟ

อเล็กซานเดอร์ ทีรานอฟ (Alexander Tiranov) นักมวยสากลชาวรัสเซีย เกิดเมื่อ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 ที่ รัสเซีย สถิติการชก 19 ครั้ง ชนะ 7 (น็อค 2) เสมอ 1 แพ้ 11
== เกียรติประวัติ ==
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์เงารุ่นแบนตัมเวท IBF เมื่อ 28 มีนาคม 2539 แพ้น็อค เอเดรียน คัสเปรี่ ยก 3 ที่ อินโดนีเซีย
* ชิงแชมป์ PABA รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 6 มีนาคม 2540 แพ้คะแนนโดยเทคนิค หลักหิน ซีพียิม ที่ ยโสธร
* ชิงแชมป์ PABA รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 24 กรกฎาคม 2540 แพ้น็อค เสาหิน ศรีไทยคอนโด ยก 9 ที่ นนทบุรี
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวรัสเซีย
บุคคลจากเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก
ดานิเอล ปอนเซ เด เลออน

ดานิเอล ปอนเซ เด เลออน (Daniel Ponce de Leon) นักมวยสากลชาวเม็กซิโก
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์โลกเยาวชน WBC รุ่นแบนตัมเวท
* ชิง 17 สิงหาคม 2545 ชนะทีเคโอ ไอเดลฟอนโซ มาร์ติเนซ  ยก 3 ที่ สหรัฐ
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1 , 22 กุมภาพันธ์ 2545 ชนะทีเคโอ ตรินิดัด เมนโดซา  ยก 2 ที่ เม็กซิโก
แชมป์ NABO รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
* ชิง 22 ตุลาคม 2547 ชนะน็อก เอ็มมานูเอล ลูเซโร  ยก 3 ที่ สหรัฐ
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1 , ชนะน็อก ฮูลิโอ กัมโบอา  ยก 4 ที่ สหรัฐ
* สละแชมป์
แชมป์ NABO รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
* ชิง 24 มิถุนายน 2548 ชนะทีเคโอ ฟิลิป เพย์เน  ยก 7 ที่ สหรัฐ
แชมป์โลก WBO รุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท
* ชิง 29 ตุลาคม 2548 ชนะคะแนน สด ปูนอินทรียิม  ที่ สหรัฐ
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1 , 27 พฤษภาคม 2549 ชนะน็อก เฆร์ซัน เกร์เรโร  ยก 2 ที่ สหรัฐ
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2 , 15 กรกฎาคม 2549 ชนะน็อก สด ปูนอินทรียิม  ยก 1 ที่ สหรัฐ
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3 , 21 ตุลาคม 2549 ชนะทีเคโอ อัล ซีเกอร์  ยก 8 ที่ สหรัฐ
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4 , 17 มีนาคม 2550 ชนะคะแนน เจอร์รี่ พีญาโลซ่า  ที่ ฟิลิปปินส์
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5 , 11 สิงหาคม 2550 ชนะทีเคโอ เรย์ เบาติสต้า  ยก 1 ที่ สหรัฐ
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 6 , 28 กันยายน 2550 ชนะคะแนน เรย์นัลโด โลเปซ  ที่ สหรัฐ
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 7 , 8 ธันวาคม 2550 ชนะคะแนน เอดูอาร์โด เอสโกเบโด  ที่ สหรัฐ
* เสียแชมป์ , 7 มิถุนายน 2551 แพ้ทีเคโอ ฆวน มานูเอล โลเปซ  ยก 1  ที่ สหรัฐ
แชมป์ NABF รุ่นเฟเธอร์เวท
* ชิง 25 เมษายน 2552 ชนะคะแนน มาร์โลน อากิลาร์   ที่ เม็กซิโก
แชมป์ WBC Latino รุ่นเฟเธอร์เวท
* ชิง 20 กุมภาพันธ์ 2553 ชนะน็อก โอร์ลันโด กรุซ  ยก 3 ที่ เม็กซิโก
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1 , 1 พฤษภาคม 2553 ชนะคะแนน คอร์เนเลียส ล็อก  ที่ สหรัฐ
แชมป์ WBC-USNBC รุ่นเฟเธอร์เวท
* ชิง 21 มกราคม 2555 ชนะน็อก โอมาร์ เอสเตรยา  ยก 6 ที่ เม็กซิโก
แชมป์ WBC-USNBC รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท
* ชิง 20 พฤษภาคม 2555 ชนะคะแนน เอดูอาร์โด ลัซกาโน  ที่ เม็กซิโก
แชมป์โลก WBC รุ่นเฟเธอร์เวท
* ชิง 15 กันยายน 2555 ชนะโดยเทคนิค โจนิ กอนซาเลซ  ยก 8 ที่ สหรัฐ
* เสียแชมป์ , 4 พฤษภาคม 2556 แพ้ทีเคโอ อับเนร์ มาเรส  ยก 9 ที่ สหรัฐ
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์เงา WBO รุ่นจูเนียร์ไลท์เวท , 5 มีนาคม 2554 แพ้คะแนน เอเดรียน โบเนอร์  ที่ สหรัฐ
* ชิงแชมป์เงา WBO รุ่นจูเนียร์ไลท์เวท , 15 มีนาคม 2557 แพ้ทีเคโอ ฆวน มานูเอล โลเปซ  ยก 2 ที่ ปวยร์โตรีโก
* ชิงแชมป์ WBC-USNBC Silver รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท , 7 มิถุนายน 2557 แพ้ทีเคโอ มิเกล โรมัน  ยก 9 ที่ เม็กซิโก
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวเม็กซิโก
แชมป์โลกเยาวชน
แชมป์โลก WBO
แชมป์โลก WBC
บุคคลจากรัฐชิวาวา
ไมเคิล โดมิงโก

ไมเคิล โดมิงโก (Michael Domingo) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2522 ที่ เมือง Libac, Sultan Kudarat ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 55 ครั้ง ชนะ 39 (น็อค 17) เสมอ 2 แพ้ 14
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวท (2548 - )
แชมป์ WBO ตะวันออกไกลรุ่นแบนตัมเวท
* ชิง 26 กรกฎาคม 2551 ชนะน็อค ริโว เร็งกุง ยก 2 ที่ ฟิลิปปินส์
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 14 กันยายน 2551 ชนะน็อค รัตนชัย ส.วรพิน ยก 9 ที่ ฟิลิปปินส์
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท เมื่อ 3 ตุลาคม 2544 แพ้น็อค สด ลูกหนองยางทอย ยก 8 ที่ นครราชสีมา
* ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 27 ธันวาคม 2544 แพ้น็อค สมศักดิ์ ศิษย์ชัชวาลย์ ยก 3 ที่ กทม.
* ชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 12 กรกฎาคม 2547 แพ้คะแนน ธีรพงษ์ ไดสตาร์ยิม ที่ กทม.
* ชิงแชมป์ PABA รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 26 ตุลาคม 2547 แพ้คะแนน พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม ที่ นครพนม
* ชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท WBF เมื่อ 3 ตุลาคม 2549 แพ้น็อค เฟรเดอริก ปาแตรก ยก 9 ที่ ฝรั่งเศส
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวท
นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
บุคคลจากจังหวัดซุลตันคูดารัต
อัลแบร์โต อากวีลานี

อัลแบร์โต อากวีลานี (Alberto Aquilani) นักฟุตบอลชาวอิตาลี เกิดที่โรม ประเทศอิตาลี เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2527 ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางในฟีออเรนตีนา ที่ ประเทศอิตาลี และยังเป็นกองกลาง ที่เคยเล่นให้กับ สโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล ใน พรีเมียร์ลีก ประเทศอังกฤษ และ ทีมชาติอิตาลีชุดปัจจุบันด้วย
== เส้นทางการค้าแข้ง ==
อากวีลานีเริ่มเล่นฟุตบอลมาตั้งแต่เด็กเฉกเช่นเดียวกันกับวัยรุ่นในอิตาลีส่วนใหญ่ เขาเริ่มเข้าสู่สโมสรเยาวชนของโรม่า เนื่องจากทั้งเขาและครอบครัวผูกพันกับโรม เหมือนโรมานิสตาทุก ๆ คน อากวีลานีเติบโตมากับโรมา เขาเล่นได้ดีในตำแหน่งกองกลางตัวรุก แต่เขามักจะมีปัญหาอาการบาดเจ็บบ่อยครั้ง นอกจากนี้เขายังสามารถเล่นได้ทั้งตำแหน่ง ปีกซ้ายและขวา หรือกองกลางตัวรับก็ได้เช่นเดียวกัน
ในปี 2001 เมื่ออากวีลานีมีอายุครบ 16 ปี สโมสรยักษ์ใหญ่แห่งเกาะอังกฤษอย่างเชลซีได้ยื่นข้อเสนอขอซื้อตัวเขา แต่อากวีลานีได้ปฏิเสธด้วยเหตุผลที่ว่า เขาต้องการเล่นให้กับสโมสร โรมา เท่านั้น ซึ่งเป็นสโมสรที่เขารัก แต่ด้วยสภาพร่างกายที่เจอกับปัญหาอาการบาดเจ็บ จนต้องพลาดการลงสนามบ่อยครั้ง ทำให้โรมาที่ประสบปัญหาการเงินอย่างหนัก ต้องตัดสินใจขายเขาออกมา และอากวีลานีเลือกที่จะไม่เล่นในอิตาลีต่อเพื่อเป็นการเคารพต่อต้นสังกัด ประกอบกับในช่วงก่อนเริ่มฤดูกาล 2009-10 ลิเวอร์พูลได้ติดต่อขอซื้อตัว ทำให้อากวีลานีตกลงรับข้อเสนอในที่สุด
อากวิลานี่ เซ็นสัญญากับลิเวอร์พูลในวันที่ 6 สิงหาคม 2552 ด้วยค่าตัว 18 ล้านปอนด์ โดยสัญญาจะมีอายุ 5 ปี และเขาเลือกใส่เบอร์ 4 ลงเล่น
==แหล่งข้อมูลอื่น==
FIFA.com Profile 
FIGC National Team Archive  
Profile at AS Roma  
Liverpool profile
ESPN Profile 
นักฟุตบอลชาวอิตาลี
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล
ผู้เล่นสมาคมกีฬาโรมา
ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
ผู้เล่นในเซเรียอา
นักกีฬาจากโรม
นักฟุตบอลทีมชาติอิตาลี
กองกลางฟุตบอล
ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2014
ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลฟีออเรนตีนา
เครื่องยนต์ดีเซล

เครื่องยนต์ดีเซล (diesel engine) เป็นเครื่องยนต์ประเภทหนึ่ง คิดค้นโดยรูด็อล์ฟ ดีเซิล วิศวกรชาวเยอรมัน ในปี ค.ศ. 1897 อาศัยการทำงานของกลจักรการ์โน (Carnot's cycle) ซึ่งคิดขึ้นโดยชาวฝรั่งเศสชื่อ ซาดี การ์โน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1824 เครื่องยนต์ชนิดนี้ไม่มีหัวเทียน การจุดระเบิดอาศัยหลักการอัดอากาศและเชื้อเพลิงให้มีความดันสูงจนเชื้อเพลิงสามารถติดไฟได้
หลักการทำงานของเครื่องยนต์ดีเซล คือ อากาศเมื่อถูกอัดตัวจะมีความร้อนสูงขึ้น แต่ถ้าอากาศถูกอัดตัวอย่างรวดเร็วโดยไม่มีการสูญเสียความร้อน ทั้งแรงดันและความร้อนจะสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว เมื่อฉีดละอองน้ำมันเชื้อเพลิงเข้าไปในอากาศที่ร้อนจัดจากการอัดตัว ก็จะเกิดการเผาไหม้ขึ้นอย่างทันทีทันใด ทำให้เกิดกำลังงานขึ้น กำลังงานที่เกิดขึ้นจะนำไปใช้ประโยชน์ในรูปของแรงขับหรือแรงผลักดัน  ผ่านลูกสูบและก้านสูบทำให้เพลาข้อเหวี่ยงหมุน ณ กำลังอัดเดียวกัน อากาศที่อุณหภูมิเริ่มต้นสูงกว่า เมื่อถูกอัดย่อมมีอุณหภูมิสูงกว่าหรือร้อนกว่า
เครื่องยนต์ดีเซลแบ่งออกเป็นแบบใหญ่ๆ ได้เป็น  2   แบบคือ
เครื่องยนต์แบบ 4 จังหวะ (The 4-cycle  Engine)
เครื่องยนต์แบบ 2 จังหวะ (The 2-cycle Engine)
== ชนิด ==
=== กลุ่มขนาด ===
เครื่องยนต์ดีเซลมีสามกลุ่มขนาด  คือ
ขนาดเล็ก ไม่เกิน 188 กิโลวัตต์ (252 แรงม้า) เอาต์พุต
กลาง
ใหญ่
== อ้างอิง ==
เครื่องยนต์ดีเซล จาก ฟิสิกส์ราชมงคล 
เว็บไซต์ฟิสิกส์ราชมงคล 
เครื่องยนต์ดีเซล จากเว็บไซต์รถไฟไทยดอตคอม
เครื่องยนต์
แบรด เรนโฟร

แบรดลีย์ "แบรด" บาร์รอน เรนโฟร  (Bradley "Brad" Barron Renfro) (25 กรกฎาคม ค.ศ. 1982-15 มกราคม ค.ศ. 2008) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน แจ้งเกิดกับบทเด็กข้างถนนที่หนีการตามล่าของมาเฟียในหนังเรื่อง The Client (1994) กำกับโดยโจล ชูมัคเกอร์ ตามมาด้วยบทเด็กที่สร้างมิตรภาพกับเด็กที่ติดเชื้อเอดส์ใน The Cure (1995) และบทนักเรียนผู้บ้าคลั่งอดีตนาซีใน Apt Pupil (1998)
เรนโฟรเคยถูกจับในข้อหามียาเสพติดในช่วงที่ Apt Pupil ออกฉาย หลังจากนั้น หนังต่อ ๆ มาของเขาก็ไม่ประสบความสำเร็จอีก และมีผลงานอย่าง Tom&Huck, Sleepers, Telling Lies in America และ 17 (Seventeen) จนในปี 2001 เขารับบทวัยรุ่นที่วางแผนฆ่าเพื่อนจิตโหดใน Bully และผลงานเรื่องสุดท้ายของเขาคือเรื่อง The Informers ซึ่งว่าด้วยเซ็กซ์ ยา และความรุนแรงในลอสแอนเจลิส
เรนโฟรเคยได้รับรางวัลจาก “Hollywood Reporter’s Young Star Award in 1995”  และเคยได้รับการโหวตให้เป็นหนึ่งใน “People magazine’s Top 30 under 30”
เรนโฟรเสียชีวิตเมื่อวันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 2008 ที่อพาร์ทเมนต์ของเขาในลอสแอนเจลิส ซึ่งมีการรายงานว่าคืนก่อนเขาเสียชีวิต เขาสังสรรค์อยู่กับเพื่อน ส่วนสาเหตุการตายมาจากการได้รับเฮโรอีนเกินขนาด
== ประวัติ ==
เรนโฟร์เกิดในปี 1982 ในน็อกซ์วิลล์, รัฐเทนเนสซี เขาเป็นลูกชายเพียงคนเดียวของครอบครัว แม่ของเขาชื่อ แองเจล่า โอเช่น พ่อของเขาชื่อ มาร์ก เรนโฟร์ พ่อและแม่ของเจาหย่าตั้งแต่อายุได้ 4 ปี เขาจึงมีพี่น้องต่างพ่อต่างแม่อีกสองคนคือ "เฮลีย์ โรส" (เกิดในปี 1978) และ "ดอน" (เกิดในปี 1987) เขาถูกเลี้ยงดูโดย "โจแอนน์ เรนโฟร์" เลี้ยงดูเขาตอนอายุได้ 5 ปี
== อ้างอิง ==
นักแสดงอเมริกัน
บุคคลจากนอกซ์วิลล์
เสียชีวิตจากการใช้ยา
อโศกอินเดีย

อโศกอินเดีย หรือ อโศกเซนต์คาเบรียล  เป็นไม้ยืนต้นสูง  ในวงศ์ Annonaceae
มีลักษณะเป็นไม้ไม่ผลัดใบ ทรงพุ่มเป็นรูปปิรามิดแคบ ๆ สูงเต็มที่ได้ถึง 25 เมตร กิ่งโน้มลู่ลงทั้งต้น ทำให้แลดูต้นสูงชลูดมาก เปลือกต้นเกลี้ยงสีเทาเข้ม หรือเทาปนน้ำตาล  ใบเดี่ยวรูปใบหอกแคบ ๆ ปลายแหลมยาว 15 - 20 เซนติเมตร สีเขียวเป็นมันเงางาม ขอบใบเป็นคลื่น
ออกดอกในระหว่างเดือนมีนาคม - เมษายน จะออกดอกสีเขียวอ่อนเป็นกระจุกตามข้างๆ กิ่ง แต่ละดอกเป็นรูปดาว 6 แฉก กลีบดอกเป็นคลื่นน้อย ๆ ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 1.5 - 2 เซนติเมตร ดอกบานอยู่นาน 3 สัปดาห์
ผลรูปไข่ ยาว  2 เซนติเมตร เมื่อสุกมีสีดำ  เป็นไม้ต้นทรงสูงชะลูด สามารถสูงได้เกินกว่า 30 ฟุต เป็นแท่งกลมปลายแหลม ทรงพุ่มแผ่นทึบ ใบรูปหอก แนว ยาวสีเขียวเข้ม ขอบใบเป็นคลื่น ดอกออกเป็นช่อสีเขียวอ่อน รูปดาว 6 แฉก ดอกมีกลิ่นอ่อน  นิยมปลูกเป็นไม้ประดับและเป็นร่มเงา มีถิ่นกำเนิดอยู่ที่ประเทศอินเดียและศรีลังกา
== ที่มาของชื่อ อโศกเซนต์คาเบรียล ==
ตามบันทึกทางประวัติศาสตร์  นักบวชในคริสต์ศาสนานิกายโรมันคาทอลิกได้นำต้นอโศกชนิดนี้เข้ามาเมื่อปี พ.ศ. 2459 และนำมาปลูกไว้ที่หน้าวัดนักบุญฟรังซิสเซเวียร์ต้นหนึ่ง  และที่โรงเรียนเซนต์คาเบรียลอีกต้นหนึ่ง  ต่อมาโรงเรียนเซนต์คาเบรียลได้ขยายพันธุ์และปลูกไว้ในโรงเรียนเป็นจำนวนมาก  รวมทั้งมีการแจกจ่ายไปยังสถานที่ต่าง ๆ  ชาวบ้านจึงเรียกต้นนี้ว่า อโศกเซนต์คาเบรียล
== สัญลักษณ์ต้นอโศก ==
== เกร็ด ==
วงดนตรีสุนทราภรณ์มีเพลงที่เกี่ยวกับอโศก คือเพลงกลิ่นดอกโศก
==อ้างอิง==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
อโศกเซนต์คาเบรียล
ไม้ยืนต้น
ไม้ประดับ
สกุลยางโอน
อัลเฟรน บูเลลา

อัลเฟรน บูเลลา (Alfren Bulala) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 32 ครั้ง ชนะ 18 (น็อค 6) เสมอ 1 แพ้ 13
== ประวัติ ==
บูเลลาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 ชนะคะแนน จูน บลาส ที่ ฟิลิปปินส์ ขึ้นชกเพียงไม่กี่ครั้งก็ได้มาชกในไทยเมื่อ พ.ศ. 2543 แพ้น็อค สมาน ส.จาตุรงค์ ยก 4 และมาชกชนะน็อค เม็ดเงิน กระทิงแดงยิม ยก 7 เมื่อ พ.ศ. 2544 หลังจากนั้น ได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวทที่ว่างเมื่อ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2544 แพ้คะแนน จิมเร็กซ์ จาคา ไม่ได้แชมป์ จากนั้นมาชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท WBF เมื่อ 19 เมษายน พ.ศ. 2545 แพ้คะแนน แซมซั่น ดัทช์บอยยิม ซึ่งบูเลลาเป็นผู้ท้าชิงคนสุดท้ายของแซมซั่น หลังการชกครั้งนี้แซมซั่นได้สละแชมป์และแขวนนวมไป
บูเลลาขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2545 แพ้คะแนน โรเจอร์ กาลิเซีย ไม่ได้แชมป์ จากนั้นมาชิงแชมป์ ABCO รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทที่ว่างกับคู่ปรับเก่าที่เคยชนะมาแล้วคือเม็ดเงิน กระทิงแดงยิมเมื่อ 31 มกราคม พ.ศ. 2546 แต่คราวนี้ บูเลลาเป็นฝ่ายแพ้คะแนน ไม่ได้แชมป์ จากนั้น ได้มาชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นเฟเธอร์เวท เมื่อ 12 มีนาคม พ.ศ. 2547 แพ้คะแนน เทอดศักดิ์ ก่อเกียรติยิม และมาชิงแชมป์ PABA รุ่นเฟเธอร์เวท เมื่อ 3 มกราคม พ.ศ. 2548 แพ้น็อค เสาหิน ศรีไทยคอนโด ยก 11 จากนั้นบูเลลาหยุดชกไปถึง 3 ปี กลับมาชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2551 และไม่ได้ชิงแชมป์อีกเลย เขาขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 แพ้คะแนน ราเนล ซูโก จากนั้น ก็แขวนนวมไป
== เกียรติประวัติ ==
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท WBF เมื่อ 19 เมษายน 2545 แพ้คะแนน แซมซั่น กระทิงแดงยิม ที่ ขอนแก่น
* ชิงแชมป์ ABCO รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 31 มกราคม 2546 แพ้คะแนน เม็ดเงิน กระทิงแดงยิม ที่ กทม.
* ชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 12 มีนาคม 2547 แพ้คะแนน เทอดศักดิ์ จันทร์แดง ที่สุพรรณบุรี
* ชิงแชมป์ PABA รุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 3 มกราคม 2548 แพ้น็อค เสาหิน ศรีไทยคอนโด ยก 11 ที่ กทม.
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นเฟเธอร์เวท
บุคคลจากจังหวัดบูคิดโนน
พรรคสหประชาไทย

พรรคสหประชาไทย (ตัวย่อ:  ส.ป.ท.) เป็นพรรคการเมืองที่ก่อตั้งเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2511 ก่อตั้งโดยจอมพลถนอม กิตติขจร ผู้บัญชาการทหารสูงสุดและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม และพลเอกประภาส จารุเสถียร ผู้บัญชาการทหารบกและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
ในการเลือกตั้งทั่วไปของไทย พ.ศ. 2512 พรรคสหประชาไทยได้ที่นั่งมากที่สุดในการเลือกตั้งคือ 74 ที่นั่ง จากทั้งหมด 219 ที่นั่ง พรรคถูกยุบระหว่างการรัฐประหารตัวเองของจอมพลถนอมและพลเอกประภาสเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 ซึ่งทำให้กลับสู่ระบอบเผด็จการทหาร
หลังจากการลุกฮือของประชาชนในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2516 ซึ่งโค่นล้มจอมพลถนอม จอมพลประภาสและพันเอกณรงค์ กิตติขจร บุตรชายของจอมพลถนอมและบุตรเขยของจอมพลประภาส อดีตสมาชิกพรรคสหประชาไทยที่มีแนวคิดเสรีนิยมบางคนได้เข้าร่วมกับพรรคกิจสังคม ในขณะที่อดีตเลขาธิการพรรคและผู้บัญชาการทหารสูงสุดคือ พลอากาศเอกทวี จุลละทรัพย์ และอดีตรองเลขาธิการพรรคและผู้บัญชาการทหารบกคือ พลเอกกฤษณ์ สีวะรา สนับสนุนพรรคธรรมสังคม
== คณะกรรมการบริหารพรรคสหประชาไทย ==
ต่อมาในวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2511 พรรคสหประชาไทยได้มีการเปลี่ยนแปลงคณะกรรมการบริหารพรรคโดยได้แต่งตั้งให้
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ถนอม กิตติขจร
รัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2514
สหประชาทไย
 
พรรคการเมืองไทยที่ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2511
สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2514
อเล็กซานเดอร์ แพ็ก

อเล็กซานเดอร์ แพ็ก (Alexander Pak) นักมวยสากลชาวรัสเซีย เกิดเมื่อ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2514 สถิติการชก 19 ครั้ง ชนะ 13 (น็อค 4) เสมอ 1 แพ้ 5
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์รัสเซียรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท (2536 – 2538)
แชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์แบนตั้มเวท
* ชิง 9 กันยายน 2538 ชนะน็อค โอเล่ห์ เกียรติวันเวย์ ยก 1 ที่ จ.นครศรีธรรมราช
* เสียแชมป์ 9 พฤษภาคม 2539 แพ้น็อค บูลัน บูร์เกียโซ่ ยก 9 ที่ จาการ์ตา
แชมป์รัสเซียรุ่นแบนตัมเวท (2545)
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวรัสเซีย
แชมป์ PABA
บุคคลจากแคว้นสเวียร์ดลอฟสค์
พรรคเสรีมนังคศิลา

พรรคเสรีมนังคศิลา เป็นพรรคการเมืองในลำดับแรกประเทศไทย จดทะเบียนเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2498 หลังจากมี พระราชบัญญัติพรรคการเมือง พุทธศักราช 2498 ออกมาใช้ ซึ่งถือว่าเป็นกฎหมายที่เปิดให้จดทะเบียนพรรคการเมืองได้เป็นครั้งแรกของประเทศไทย มีหัวหน้าพรรค คือ จอมพล ป. พิบูลสงคราม เลขาธิการพรรคคือ พลตำรวจเอกเผ่า ศรียานนท์ อธิบดีกรมตำรวจ มีรองหัวหน้าพรรคได้แก่ พลเอกสฤษดิ์ ธนะรัชต์, พลตรีประภาส จารุเสถียร เป็นต้น มีที่ทำการพรรคอยู่ที่บ้านมนังคศิลา อันเป็นที่มาของชื่อพรรคโดยได้มีพิธีเปิดป้ายที่ทำการพรรคเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499 
พรรคเสรีมนังคศิลา เอาชนะการเลือกตั้งได้ในการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 ซึ่งเป็นการเลือกตั้งที่ได้ชื่อว่าสกปรกที่สุดในประวัติศาสตร์ เพราะมีการใช้กลโกงต่าง ๆ สารพัด ผลการเลือกตั้งในกรุงเทพมหานคร พรรคเสรีมนังคศิลาได้รับเลือกตั้งมาทั้งหมด 6 คน และผลรวมทั้งประเทศได้ 83 คน จากจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 160 คน แต่ผลการเลือกตั้งและจัดตั้งรัฐบาลไม่เป็นที่ยอมรับได้จากประชาชน วันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2500 นิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยและประชาชนทั่วไปได้เดินขบวนประท้วงการเลือกตั้งไปยังทำเนียบรัฐบาล มีการลดธงครึ่งเสาเพื่อไว้อาลัยการเลือกตั้ง เหตุการณ์บานปลายต่อเนื่องจนกลายเป็นความขัดแย้งระหว่างกลุ่มทหารของพลเอกสฤษดิ์ ธนะรัชต์ และกลุ่มทหารของจอมพล ป. และกลุ่มตำรวจของ พล.ต.อ.เผ่า ศรียานนท์ จนกลายเป็นการรัฐประหารในวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2500 ภายหลังการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม 2500 ทางพรรคได้ถูกยุบรวมเข้ากับ พรรคชาติสังคม ก่อนที่สฤษดิ์จะกระทำการ รัฐประหารซ้ำอีกครั้งในปี พ.ศ. 2501 ซึ่งประกาศของคณะรัฐประหารในครั้งนี้ ได้ยกเลิกรัฐธรรมนูญ วุฒิสภา สภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด รวมทั้งพรรคการเมืองด้วย บทบาทของพรรคเสรีมนังคศิลา ก็ยุติลงแต่เพียงเท่านี้
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
การเลือกตั้งในประเทศไทยครั้งที่ 9
รัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2500
รัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2501
== แหล่งข้อมูล ==
หนังสือ "พรรคประชาธิปัตย์ ความสำเร็จ หรือความล้มเหลว" โดย นรนิติ เศรษฐบุตร
พรรคการเมืองไทยในอดีต
 
พรรคการเมืองไทยที่ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2498
พรรคการเมืองไทยที่ถูกยุบพรรคในปี พ.ศ. 2501
ชเว ยง-ซู

ชเว ยง-ซู (; 20 สิงหาคม พ.ศ. 2515) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดที่จังหวัดชุงช็องใต้ ประเทศเกาหลีใต้ สถิติการชก 34 ครั้ง ชนะ 29 (น็อค 19) เสมอ 1 แพ้ 4
== ประวัติ ==
ชเวขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2533 ชนะคะแนน ปาร์ค เซืองยอง ที่เกาหลีใต้ จากนั้นขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ครองแชมป์เกาหลีใต้รุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 21 มีนาคม พ.ศ. 2536 ชนะคะแนน อัน บยุงแซ ป้องกันตำแหน่งได้ 1 ครั้ง ก็ขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2536 ชนะน็อค ลี อุนซิก ยก 3 ได้แชมป์มาครอง ป้องกันตำแหน่งได้ 1 ครั้ง ชเวก็เดินทางไปชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท WBA เมื่อ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2538 ที่อาร์เจนตินา ซึ่งชเวเป็นฝ่ายชนะน็อค วิคตอร์ ฮูโก ปาซ ยก 10 ได้แชมป์มาครอง
หลังจากได้ครองแชมป์โลก ชเวขึ้นชกป้องกันตำแหน่งได้ต่อเนื่องถึง 7 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ไปเมื่อ 5 กันยายน พ.ศ. 2541 แพ้คะแนน ทากาโนริ ฮาทาเกยามา ที่ญี่ปุ่น หลังจากเสียแชมป์ ชเวขึ้นชกอีกเพียง 3 ครั้งใน พ.ศ. 2542 ก็หยุดชกมวยไปถึง 3 ปีกลับมาชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2545 ซึ่งชเวขึ้นชกในญี่ปุ่นตลอด โดยชกชนะน็อคนักมวยชาวไทย 2 คนคือ เพชรเจริญ ว.สุรพล และ ศุภชัย ป.สุรศักดิ์ จากนั้น ชเวขึ้นชิงแชมปืโลกรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท WBC เมื่อ 13 มกราคม พ.ศ. 2546 แพ้คะแนน ศิริมงคล สิงห์มนัสศักดิ์ จากนั้น ก็แขวนนวมไป
== เกียรติประวัติ ==
แชมป์เกาหลีใต้รุ่นเฟเธอร์เวท (2536)
แชมป์ OPBF รุ่นจูเนียร์ไลท์เวท
* ชิง 26 ธันวาคม 2536 ชนะน็อค ลี อุนซิก ยก 3 ที่ เกาหลีใต้
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 24 มิถุนายน 2538 ชนะคะแนน เจปปี โฮลแมน ที่ อินโด
แชมป์โลก WBA รุ่นจูเนียร์ไลท์เวท
* ชิง 21 ตุลาคม 2538 ชนะน็อค วิคเตอร์ ฮูโกปาส ยก 10 ที่ อาร์เจนตินา
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 27 มกราคม 2539 ชนะคะแนน ยามาโตะ มิตานิ ที่ โตเกียว
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 11 พฤษภาคม 2539 ชนะน็อค ออร์ลันโด โซโต ยก 8 ที่ เกาหลีใต้
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 13 ตุลาคม 2539 ชนะคะแนน ยามาโตะ มิตานิ ที่ โตเกียว
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 1 กุมภาพันธ์ 2540 ชนะคะแนน ลัควา ชิม ที่ เกาหลีใต้
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 24 พฤษภาคม 2540 ชนะคะแนน โคจิ มัตสึโมโตะ ที่ เกาหลีใต้
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 6, 5 ตุลาคม 2540 เสมอกับ ทากาโนริ ฮาตาเกยามะ ที่ โตเกียว
* ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 7, 18 เมษายน 2541 ชนะน็อค ฮิลเบร์โต เซร์ราโน ยก 9 ที่ เกาหลีใต้
* เสียแชมป์ 5 กันยายน 2541 แพ้คะแนน ทากาโนริ ฮาตาเกยามะ ที่ โตเกียว
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท เมื่อ 13 มกราคม 2546 แพ้คะแนน ศิริมงคล สิงห์มนัสศักดิ์ ที่ โตเกียว
== อ้างอิง ==
สถิติการชก boxrec.com 
นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้
แชมป์มวยสากลประเทศเกาหลีใต้
แชมป์ OPBF
แชมป์โลก WBA
บุคคลจากจังหวัดชุงช็องใต้