pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
ซิมโฟนีหมายเลข 8 (ชูเบิร์ท)

ซิมโฟนีหมายเลข 8 ในบันไดเสียง บี ไมเนอร์ (Symphony No. 8 in B minor, D.759 "Unfinished"|italic=unset) เป็นผลงานประพันธ์ของฟรันทซ์ ชูเบิร์ท เริ่มแต่งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1822 แต่แล้วเสร็จเพียงสองมูฟเมนต์ จากทั้งหมดสี่มูฟเมนต์ ส่วนสองมูฟเมนต์ที่เหลือชูเบิร์ทเพียงเขียนร่างไว้ แต่ไม่ได้แต่งต่อจนเสร็จ ทั้งที่เขายังมีชีวิตอยู่ และยังประพันธ์ผลงานชิ้นอื่นๆ ต่อมาอีก 6 ปี  ทำให้ซิมโฟนีชิ้นนี้ถูกเรียกว่าเป็น "ซิมโฟนีที่ยังแต่งไม่เสร็จ" (Unvollendete Sinfonie; Unfinished Symphony)

ชูเบิร์ทแต่งซิมโฟนีบทนี้เพื่ออุทิศให้กับชุมชนดนตรีแห่งเมืองกราซ (Graz Music Society) ที่มอบประกาศนียบัตรเพื่อเป็นเกียรติให้กับเขาในปี ค.ศ. 1823 โดยให้มูฟเมนต์แรกอยู่ในจังหวะ 3/4 มูฟเมนต์ที่สองอยู่ในจังหวะ 3/8  ส่วนมูฟเมนต์ที่สาม เขาร่างสกอร์สำหรับเปียโนแล้วเสร็จในจังหวะ 3/4 และร่างสกอร์ฉบับสมบูรณ์สำหรับวงออร์เคสตราค้างไว้เพียง 2 หน้า  ปัจจุบันยังไม่พบหลักฐานว่าชูเบิร์ทได้ร่างมูฟเมนต์ที่สี่ไว้หรือไม่ 
สองมูฟเมนต์ที่ชูเบิร์ทแต่งเสร็จสมบูรณ์ ประกอบด้วย
I. Allegro moderato in B minor
II. Andante con moto in E major
บางครั้ง อาจเรียกซิมโฟนีฉบับนี้ว่า "ซิมโฟนีหมายเลข 7"  เนื่องจากซิมโฟนีหมายเลข 7 ในบันไดเสียง อี เมเจอร์ ที่เขาแต่งค้างไว้ก่อนหน้าตั้งแต่ปี ค.ศ. 1821 ก็ยังไม่เสร็จเช่นกัน ผลงานชิ้นสมบูรณ์ชิ้นสุดท้ายของชูเบิร์ท คือ ซิมโฟนีหมายเลข 6 (ในบันไดเสียง ซี เมเจอร์)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ผลงานของ ฟรันทซ์ ชูเบิร์ท
ซิมโฟนี
ผลงานที่เผยแพร่หลังมรณกรรม
เหมา มาลินี

เหมา มาลินี  (เห-มา; हेमा मालिनी; ஹேமா மாலினி) เกิดเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2491 เป็นนักแสดงบอลลีวูดเชื้อสายทมิฬ สามีของเธอ คือ ธรรมเมนทร ตัวเธอมีบุตร 3 คน เป็น ชาย 2 หญิง 1 คือ ซันนี่ เทโอล บ๊อบบี้ เทโอล และ อีศา เทโอล มีผลงานภาพยนตร์ที่สำคัญของเหมา คือ โชเล่ย์ และ baabul
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2491
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวอินเดีย
ชาวอินเดียที่นับถือศาสนาฮินดู
บุคคลจากรัฐทมิฬนาฑู
Online deliberation

การพิเคราะห์ออนไลน์ คือ วาระที่เข้าร่วมเกี่ยวกับการเกิดใหม่ของ การปฏิบัติ,การวิจัย และซอร์แวร์ซึ่งทุ่มเทและ มีเป้าหมายในการสนทนาเจาะจงผ่านทางอินเทอร์เน็ต ซึ่งจะคล้ายกับ e-democracy แต่ไม่ใช่ e-democracy โดยตรง
การพิเคราะห์ออนไลน์ เป็นสหวิทยาการ และมีการปฏิบัติเช่นการให้คำปรึกษาออนไลน์ การมีสวนร่วมออนไลน์, มีการตรวจสอบ deliberative ออนไลน์, การอำนวยความสะดวกออนไลน์ , ชุมชนวิจัยออนไลน์, การโต้ตอบกับ e-learning, บอร์ดสนทนาสาธารณะในอินเทอร์เน็ต,การคุยแบบออนไลน์, การตัดสินใจกลุ่มที่ใช้ซอฟต์แวร์ร่วมกันและการสื่อสารคอมพิวเตอร์ ในรูปแบบอื่นๆ
งานในความพยายามเหล่านี้จะเชื่อมโยงกันโดยความท้าทายของการใช้สื่ออิเล็กทรอนิกส์ในทางที่มีความคิดลึกซึ่งเพื่อเพิ่มความเข้าใจ
มีการเปิดวาระการประชุมในเรื่องของการพิจารณาเรื่อง การพิเคราะห์ทางออนไลน์ระหว่างประเทศซึ่งจัดขึ้นที่ Carnegie Mellon University ในปี 2003, Stanford University ในปี2005และ University of California, Berkeley ในปี 2008
การประชุมต่อไปจะจัดขึ้นที่มหาวิทยาลัยลีดส์, มิถุนายน 30 - 2 กรกฎาคม 2010 ผู้เข้าร่วมประชุมของปี 2005 การประชุมโหวตเพื่อสร้างสังคมระหว่างประเทศเพื่อพิจารณาออนไลน์ แต่ไม่มีองค์กรอย่างเป็นทางการ
กิจกรรมอื่น ๆ ที่น่าสนใจได้รับการสนับสนุนจาก Online deliberative Democracy Consortium
ชุมชนเสมือน
บทความเกี่ยวกับ การเมืองการปกครอง ที่ยังไม่สมบูรณ์
การเมืองกับเทคโนโลยี
กรุ๊ปแวร์
สื่อศึกษา
คาบสมุทรโบโซ

คาบสมุทรโบโซ  เป็นคาบสมุทรในจังหวัดชิบะ บนเกาะฮนชู ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของอ่าวโตเกียว แบ่งอ่าวโตเกียวออกจากมหาสมุทรแปซิฟิก
พื้นที่ส่วนมากของคาบสมุทรเป็นเนินสูง บางพื้นที่มีความสูงกว่า 400 เมตร จากระดับน้ำทะเล ทางทิศตะวันตกของคาบสมุทรเป็นเขตที่อยู่อาศัย มีเมืองสำคัญคือ เมืองคิซาราซุ มีสะพานข้ามอ่าวโตเกียว (Tokyo Bay Aqua-Line) เชื่อมต่อระหว่างเมืองคาวาซากิ จังหวัดคานางาวะ กับเมืองคิซาราซุ จังหวัดชิบะ ทางตะวันออกของคาบสมุทรเป็นพื้นที่ราบชายฝั่งทะเล มีแม่น้ำสายสั้น ๆ เหมาะสำหรับการปลูกข้าว
โบโซ
ภูมิศาสตร์จังหวัดชิบะ
เศรษฐีไซ่ง่อน

เศรษฐีไซ่ง่อน (ชื่อวิทยาศาสตร์: Ophiopogon jaburan Lodd) เป็นพืช ปลูกเป็นไม้ประดับกลุ่มว่านเศรษฐี มักตั้งโชว์ในห้องรับแขกเป็นเกียรติแก่เจ้าของบ้าน  จัดเป็นประเภทไม้ล้มลุก แตกกอ ความสูง 0.35 เมตร ขนาดทรงพุ่ม 0.3 เมตร ลำต้นเป็นเหง้าอยู่ใต้ดิน รากเหมือนแฝกหอม
ใบสีเขียวและขาว ใบมีรูปแคบยาว เหมือนว่านเศรษฐีขอดทรัพย์  แต่ปลายใบไม่ขอด ขนาดกว้าง 1-2 เซนติเมตร ยาว40-50 เซนติเมตรปลายใบแหลม  โคนใบแคบ ขอบใบเรียบเป็นเส้นขาว ด้านบนเส้นกลางใบ  และเส้นใบเป็นร่องเล็กน้อย สีขาวหม่น  แผ่นใบสีเขียว  ดอกออกสีขาวชูก้านขึ้นสูง
ชอบแสงปานกลางถึงแสงแดดจัด ขยายพันธุ์โดยการแยกหน่อ หรือใช้ต้นอ่อนที่เกิดจากไหลไปปลูกใหม่
== อ้างอิง ==
ไม้ดอกไม้ประดับ
พรรคเสรีนิยมแห่งออสเตรเลีย

พรรคเสรีนิยมแห่งออสเตรเลีย (Liberal Party of Australia หรือย่อว่า LIB) เป็นพรรคการเมืองในประเทศออสเตรเลีย ฝ่ายขวากลาง ซึ่งเป็นหนึ่งในสองพรรคใหญ่ในการเมืองออสเตรเลีย.
พรรคเสรีนิยมแห่งออสเตรเลียก่อตั้งในปี พ.ศ. 2487 เพื่อมาแทนพรรครวมใจออสเตรเลีย มีนายปีเตอร์ ดัตตัน เป็นหัวหน้าพรรค ส่วนใหญ่พรรคเสรีนิยมจะทำงานร่วมกับพรรคชาติออสเตรเลีย.
==อ้างอิง==
พรรคการเมืองออสเตรเลีย
ภาษีคาร์บอน

ภาษีคาร์บอน (carbon tax) เป็นภาษีสิ่งแวดล้อมที่จัดเก็บเนื่องจากคาร์บอนที่เป็นส่วนประกอบของเชื้อเพลิง อะตอมของคาร์บอนจะประกอบอยู่ในเชื้อเพลิงฟอสซิล (ถ่านหิน ปิโตรเลียม และก๊าซธรรมชาติ) และเมื่อถูกเผาไหม้จะปล่อยออกมาในรูปแบบของคาร์บอนไดออกไซด์ (CO2) เปรียบต่างกับพลังงานในรูปแบบอื่นเช่น พลังงานลม พลังงานแสงอาทิตย์ พลังงานน้ำ และ พลังงานนิวเคลียร์ ที่ไม่ได้เปลี่ยนไฮโดรคาร์บอนกลายมาเป็นคาร์บอนไดออกไซด์
ในทางเศรษฐกิจและนโยบาย ภาษีคาร์บอนได้เพิ่มการแข่งขันเพื่อช่วยพลังงานทางเลือกประเภทอื่น
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เศรษฐศาสตร์ของภาวะโลกร้อน และภาษีคาร์บอน , มูลนิธิโลกสีเขียว
เศรษฐศาสตร์สิ่งแวดล้อม
พลังงาน
ภาษี
ลุยส์ บาร์รากัน

ลุยส์ บาร์รากัน มอร์ฟิน (Luis Barragán Morfin) (9 มีนาคม ค.ศ. 1902 - 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1988) เขาเกิดที่เมืองกวาดาลาฮารา ประเทศเม็กซิโก ถือเป็นสถาปนิกคนสำคัญของเม็กซิโกในศตวรรษที่ 20
เขาศึกษาทางด้านวิศวกรรมศาสตร์ จบการศึกษาที่ Escuela Libre de Ingenieros ในกวาดาลาฮารา ในปี ค.ศ. 1923 และฝึกหัดด้านสถาปัตยกรรมศาสตร์ด้วยตัวเอง หลังจากศึกษาจบ เขาเดินทางไปหลายที่ ทั้งในสเปน ฝรั่งเศส (ที่นี่เขาเข้าฟังคำบรรยายของเลอกอร์บูซีเย) และโมร็อกโก ขณะที่อยู่ในฝรั่งเศสเขาได้รู้จักงานเขียนของแฟร์ดินองด์ บัค นักเขียนชาวเยอรมัน-ฝรั่งเศส ทั้งยังเป็นดีไซเนอร์ละศิลปิน ที่จะมีอิทธิพลต่อบาร์รากันในอนาคต เขาออกแบบด้านสถาปัตยกรรมที่เมืองกวาดาลาฮารา ตั้งแต่ปี 1927-1936 และเม็กซิโกซิตีหลังจากนั้น ผลงานที่กวาดาลาฮารา เขาได้ทำงานออกแบบบ้านหลายหลัง ในเขตโกโลเนียอาเมริกา (Colonia America) ที่ปัจจุบันคือดาวน์ทาวน์ในกวาดาลาฮารา
ผลงานการออกแบบที่โดดเด่นของเขา สามารถพบได้ในงานออกแบบภายในที่พักอาศัยและการออกแบบน้ำพุ ที่มีรูปแบบเป็นกำแพงสีสัน ที่เขาใช้องค์ประกอบและดัดแปลงมาจากอาคารแบบเม็กซิโก
เขาทำงานอยู่หลายปี จนในปี ค.ศ. 1975 เขาได้เกียรติให้แสดงผลงานในพิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่ ที่นิวยอร์ก และในปี 1980 เขาได้รับรางวัลพริตซ์เกอร์ ถือเป็นคนที่ 2 ที่ได้รับรางวัลนี้ บ้านและสตูดิโอของเขา ที่สร้างในปี ค.ศ. 1948 ในเม็กซิโกซิตี อยู่ในพื้นที่มรดกโลกของยูเนสโกในปี 2004
== อ้างอิง ==
บุคคลจากกัวดาลาฮารา
ผู้ได้รับรางวัลพริตซ์เกอร์
สถาปนิกชาวเม็กซิโก
สงครามครั้งสุดท้ายของสาธารณรัฐโรมัน

สงครามครั้งสุดท้ายของสาธารณรัฐโรมัน หรือเรียก สงครามกลางเมืองของแอนโทนี หรือ สงครามระหว่างแอนโทนีกับออกเตเวียน เป็นสงครามกลางเมืองโรมันครั้งสุดท้ายในสมัยสาธารณรัฐ เป็นสงครามระหว่างคลีโอพัตรา (โดยมีมาร์ค แอนโทนีสนับสนุน) และออกเตเวียน หลังจากวุฒิสภาโรมันประกาศสงครามต่อราชินีคลีโอพัตรา แอนโทนีซึ่งเป็นทั้งคนรักและพันธมิตรของนาง ทรยศต่อโรมและเข้าร่วมสงครามโดยถือฝ่ายคลีโอพัตรา หลังจากชัยอย่างเด็ดขาดของออกเตเวียนในยุทธนาวีที่อักติอูง คลีโอพัตราและแอนโทนีถอยทัพไปอเล็กซานเดรีย ที่ซึ่งออกเตเวียนล้อมเมืองไว้จนศัตรูทั้งสองกระทำอัตวินิบาตกรรม
หลังสงครามยุติ ออกเตเวียนนำสันติภาพมาสู่รัฐโรมันซึ่งตกอยู่ในภาวะสงครามกลางเมืองมาเป็นเวลานับศตวรรษ ออกเตเวียนกลายมาเป็นบุคคลทรงอำนาจที่สุดในโลกโรมัน และวุฒิสภาแต่งตั้งให้เขาเป็นจักรพรรดิออกัสตัส เมื่อ 27 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์ทรงเป็นจักรพรรดิโรมันพระองค์แรก และเปลี่ยนรูปแบบสาธารณรัฐซึ่งปกครองระบอบคณาธิปไตย/ประชาธิปไตย มาเป็นจักรวรรดิโรมัน ซึ่งมีการปกครองแบบอำนาจนิยม
สงครามนี้ยังเป็นจุดเริ่มต้นของสันติภาพโรมัน ซึ่งเป็นยุคแห่งสันติภาพและเสถียรภาพของทวีปยุโรปที่ยืนยาวที่สุดในประวัติศาสตร์เท่าที่มีบันทึก
== อ้างอิง ==
สงครามในศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล
ความรำคาญ

ความรำคาญ เป็นอาการด้านจิตใจที่ไม่รู้สึกพอใจในลักษณะที่รู้สึกมีผลทำให้เกิดความหงุดหงิด โมโห และกวนใจ ทำให้เกิดอารมณ์ต่าง ๆ เช่น ไม่พอใจและโกรธ
มีหลายสาเหตุที่กระตุ้นให้เกิดความน่ารำคาญ แต่ละคนมีเกิดภาวะรำคาญแตกต่างกัน มีความพยายามที่จะวัด ศึกษาด้านจิตวิทยาเกี่ยวกับความรำคาญ มักขึ้นอยู่กับประเด็นของการประเมินของแต่ละคน สิ่งกระตุ้นทำให้จากอารมณ์เป็นกลางในช่วงแรก หรือแม้ก็ทั่งพึงพอใจ สามารถทำให้เกิดความน่ารำคาญจะการกระทำซ้ำต่อเนื่อง อย่าง บางคนอาจจะเผชิญกับปรากฏการณ์ในสื่ออย่างเช่นดนตรีป็อป โฆษณา และจิงเกิลโฆษณา ที่เมื่อเปิดถี่อย่างต่อเนื่องหลาย ๆ ครั้ง ในช่วงเวลาตั้งแต่หลายสัปดาห์หรือหลายเดือน
ในการศึกษาใน International Journal of Conflict Management พบว่ามีบางคนตอบโต้ในความรำคาญ โดยทำให้ผู้อื่นรับรู้ และจะเพิ่มระดับมากขึ้นเมื่อพวกเขาพบว่าปัญหายังไม่ได้แก้ไข และคนเหล่านั้นมีโอกาสมากที่จะโทษในสิ่งที่ก่อให้เกิดความรำคาญกับพวกเขา
== อ้างอิง ==
อารมณ์
ทะเลสาบหนองหาน

ทะเลสาบหนองหาน หรือ หนองหานหลวง เป็นทะเลสาบน้ำจืดขนาดใหญ่ที่สุดของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศ เป็นรองจากบึงบอระเพ็ด ครอบคลุมพื้นที่ถึง 12 ตำบล ได้แก่ ตำบลธาตุเชิงชุม ตำบลท่าแร่ ตำบลเชียงเครือ ตำบลโคกก่อง ตำบลม่วงลาย ตำบลงิ้วด่อน ตำบลดงชน ตำบลธาตุนาเวง ตำบลฮางโฮง ตำบลเหล่าปอแดง ในอำเภอเมืองสกลนคร และตำบลบ้านแป้น ตำบลนาแก้ว ในอำเภอโพนนาแก้ว จังหวัดสกลนคร มีเนื้อที่กว่า 77,000 ไร่ หรือ (123.2 ตารางกิโลเมตร) ความลึกเฉลี่ยประมาณ 2.0 - 10.0 เมตร เป็นแหล่งเพาะพันธุ์ปลาน้ำจืด นกน้ำ พื้นที่ชุ่มน้ำที่สำคัญของประเทศไทย สันนิษฐานว่าหนองหานเกิดจากการยุบตัวของแผ่นเปลือกโลกอันเนื่องมาจากการถูกชะล้างของชั้นหินเกลือใต้ดินจนเกิดโพรงขนาดใหญ่ และเกิดการพังทลายยุบตัวลงเป็นหนองน้ำในเวลาต่อมา
ทะเลสาบหนองหานประกอบด้วยเกาะน้อยใหญ่มากกว่า 30 เกาะ เกาะที่ขนาดใหญ่ที่สุดคือ เกาะดอนสวรรค์ โดยมีพุทธสถานโบราณภายในเกาะ
== อ้างอิง ==
ทะเลสาบในประเทศไทย
แหล่งน้ำในจังหวัดสกลนคร
อำเภอเมืองสกลนคร
อำเภอโพนนาแก้ว
คอปเปเลีย

คอปเปเลีย (Coppélia) เป็นบัลเลต์ชวนหัวความยาว 3 องก์ ออกแบบท่าเต้นโดยอาร์เทอร์ แซงต์-ลีออง (Arthur Saint-Léon, 1821-1870) ประกอบดนตรีที่แต่งโดยลีโอ ดีลิบีส ประพันธ์คำร้องโดยแซงต์-ลีออง กับชาลส์ นุตตีเยร์ (Charles-Louis-Étienne Nuitter, 1828-1899) ดัดแปลงจากเรื่องสั้นภาษาเยอรมันสองเรื่องของอี. ที. เอ. ฮอฟมานน์ คือเรื่อง Der Sandmann (The Sandman) และ Die Puppe (The Doll)
บัลลเต์เรื่องนี้ออกแสดงรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1870 ที่โรงอุปรากร Théâtre Impérial de l´Opéra กรุงปารีส และได้แสดงอยู่ระยะหนึ่งก่อนจะหยุดไป เพราะปารีสถูกรุกรานเนื่องจากสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย  ภายหลังสงครามบัลเลต์กลับมาแสดงและได้รับความนิยมมาจนถึงปัจจุบัน เป็นบัลเลต์เรื่องที่ถูกแสดงบ่อยครั้งที่สุด ที่โรงอุปรากรพาเลส์การ์นิเยร์
เนื้อเรื่องกล่าวถึงตุ๊กตาเต้นระบำขนาดเท่าคนจริงชื่อ คอปเปเลีย สิ่งประดิษฐ์ของด็อกเตอร์ คอปเปลิอุส เป็นที่หลงใหลของฟรานซ์ เด็กหนุ่มในหมู่บ้าน จนทำให้ สวอนฮิลด์ (Swanhild, Swanhilda) คู่หมั้นของฟรานซ์อิจฉา แต่งตัวเลียนแบบตุ๊กตาและแสร้งทำเป็นว่าคอปเปเลียมีชีวิตจิตใจขึ้นมาจริงๆ  เนื้อเรื่องมีความใกล้เคียงกับบัลเลต์เรื่อง จิเซลล์ (Giselle) ดัดแปลงจากบทกวีของไฮน์ริก ไฮน์ (1797-1865) ที่ออกแสดงครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1841
เรื่องราวของคอปเปเลีย จากเรื่องสั้นของฮอฟมานน์ ต่อมาได้ถูกดัดแปลงเป็นอุปรากรเรื่อง Les contes d'Hoffmann โดยชาก ออฟเฟนบาค ในปี ค.ศ. 1879
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ผลงานของ ลีโอ ดีลิบีส
บัลเลต์
วิทยาลัยเทคนิคนราธิวาส มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์

วิทยาลัยเทคนิคนราธิวาส เป็นวิทยาลัยในกลุ่มมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ ซึ่งเป็นสถาบันสมทบจัดการเรียนการสอนในชั้น เตรียมปริญญา หรือ ชั้น ปวช และ ปวส เน้นการจัดการศึกษาเพื่อเตรียมให้บัณฑิต มีคุณลักษณะที่มีทักษะด้านช่างอุตสาหกรรม เทคโนโลยีสารสนเทศ วิศวกรรมศาสตร์ สถาปัตยกรรม การท่องเที่ยว โรงแรม ภาษา คหกรรม เสื้อผ้าและเครื่องแต่งกาย บริหารธุรกิจและทักษะด้านธุรกิจ ให้นักศึกษาสามารถปฏิบัติงานอย่างมีประสิทธิภาพ และเกิดทักษะ ที่ทำให้สามารถประกอบอาชีพได้หลายอาชีพ  ศูนย์เทคนิคนราธิวาส เป็นที่ตั้งของหน่วยงานดังนี้  สำนักงานอธิการบดี คณะพณิชยศาสตร์และสารสนเทศ คณะวิศวกรรมศาสตร์ และวิทยาลัยเทคนิคนราธิวาส ซึ่งเดิมเป็นสถานศึกษาที่สังกัด สำนักงานคณะกรรมการอาชีวศึกษา หรือ กรมอาชีวศึกษาเดิมก่อนที่จะ โอนบรรดากิจการ ทรัพย์สิน งบประมาณ รายได้ หนี้ สิทธิ ภาระผูกพัน ข้าราชการ ลูกจ้าง และอัตรากำลังของวิทยาลัยเทคนิคนราธิวาส ซึ่งอดีต ในการจัดการศึกษาด้านช่างอุตสาหกรรม ด้านพณิชยกรรมมาเป็นเวลานาน
== ประวัติ ==
วิทยาลัยเทคนิคนราธิวาส เดิมคือ  “โรงเรียนช่างไม้นราธิวาส”  ตั้งอยู่เลขที 49 ถนนระแงะมรรคา  ตำบลบางนาค  อำเภอเมือง  จังหวัดนราธิวาส  เปิดทำการเรียนการสอนครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2481 ต่อมาในปี พ.ศ. 2484 เกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 ไม่มีนักเรียนมาเรียนโรงเรียนช่างไม้นราธิวาส จึงต้องหยุดการเรียนการสอน ในปี พ.ศ. 2507 ได้ย้ายโรงเรียนช่างไม้ตากใบมาอยู่ในตัวจังหวัดนราธิวาสและตั้งชื่อ ว่า “โรงเรียนการช่างนราธิวาส” ในวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2519 กรมอาชีวศึกษาได้สั่งให้โรงเรียนการช่างนราธิวาสกับโรงเรียนอาชีวศึกษานราธิวาส รวมกันเป็นโรงเรียนเดียวกัน  ตั้งชื่อใหม่ว่า “โรงเรียนเทคนิคนราธิวาส” และวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 “วิทยาลัยเทคนิคนราธิวาส” ได้เป็นสถาบันสมทบใน มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ จัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2548 ตามพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ โดยหลอมรวมวิทยาลัยเทคนิคนราธิวาส  วิทยาลัยเกษตรและ เทคโนโลยีนราธิวาส  วิทยาลัยการอาชีพตากใบ  และวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี  เป็นสถาบันสมทบ และคณะตามลำดับ โดยได้มีกฎกระทรวงจัดตั้งให้วิทยาลัยเทคนิคนราธิวาสเป็นหน่วยงานในสังกัดตั้งแต่วันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 เป็นต้นมา
สีประจำมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ คือ สีฟ้าสีทอง  ต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัย คือดอกพิกุล
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
วิทยาลัยเทคนิคนราธิวาส 
ทคนิคนราธิวาส
ทางรถไฟสายชายฝั่งทะเลตะวันออก

ทางรถไฟสายชายฝั่งทะเลตะวันออก หรือ ทางรถไฟสายฉะเชิงเทรา–สัตหีบ เป็นเส้นทางเดินรถไฟทางไกลระหว่างจังหวัดของการรถไฟแห่งประเทศไทย ประกอบด้วยสองช่วงหลักคือ {สรฟ|ชุมทางแก่งคอย}} และ ชุมทางฉะเชิงเทรา-
เอทูดในบันไดเสียง ซี ไมเนอร์

เอทูด โอปุสที่ 10 หมายเลข 12 ในบันไดเสียง ซี ไมเนอร์ (Étude Op. 10, No. 12 in C minor "Revolutionary ") ผลงานของเฟรเดริก ฟรองซัวส์ โชแปง คีตกวีชาวโปแลนด์ สำหรับบรรเลงเดี่ยวเปียโน เป็นผลงานชิ้นที่ 12 ในชุดแรกจากสามชุด จากเอทูดทั้งหมดที่เขาแต่งไว้ 27 ชิ้น โดยอุทิศผลงานชิ้นนี้ให้กับฟรานซ์ ลิซท์ เพื่อนสนิทของเขา
โชแปงแต่งผลงานชิ้นนี้เมื่อ ค.ศ. 1831 หลังการลุกฮือเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1830 ของโปแลนด์เพื่อต่อต้านจักรวรรดิรัสเซีย ซึ่งจบลงด้วยความพ่ายแพ้และทหารรัสเซียเข้ายึดครองวอร์ซอ เขาแต่งเพลงนี้ด้วยความรู้สึกหดหู่ใจ หลังทราบข่าววอร์ซอถูกทำลาย และผู้คนถูกย่ำยี 
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Analysis of Chopin Études at Chopin: the poet of the piano
Mutopia Project  - A public domain engraving of the score using GNU LilyPond, available in several formats.
ผลงานของ เฟรเดริก ชอแป็ง
งานประพันธ์ดนตรีสำหรับเปียโน
Étude Op. 10, No. 12 (Chopin)
Etude in C minor

redirectเอทูดในบันไดเสียง ซี ไมเนอร์
คาร์บอนเครดิต

คาร์บอนเครดิต คือ ปริมาณแก๊สเรือนกระจกที่สามารถลดได้จากการดำเนินโครงการกลไกการพัฒนาที่สะอาด หรือ CDM (Clean Development Mechanism) ได้รับการนำมาใช้เพื่อเป็นกลไกเพื่อประเทศที่พัฒนาแล้วจะประสบปัญหาในการลดปริมาณก๊าซ สามารถซื้อโควตาคาร์บอนจากผู้ประกอบการในประเทศกำลังพัฒนาที่มีโครงการพัฒนาที่สะอาดที่เรียกว่า การค้าขายแลกเปลี่ยนแก๊สเรือนกระจก
โครงการพัฒนาที่สะอาดตามพิธีสารเกียวโต ซึ่งมีสิทธิขายคาร์บอนเครดิต ได้แก่ โครงการเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตพลังงาน การผลิตพลังงานหมุนเวียน การเปลี่ยนเชื้อเพลิง การกักเก็บและการเผาทำลายแก๊สมีเทน การปรับเปลี่ยนวิธีการทำเกษตรกรรมและปศุสัตว์ การจัดการน้ำเสียและขยะ และการปรับเปลี่ยนกระบวนการผลิตทางอุตสาหกรรม เป็นต้น 
ในปีพ.ศ. 2550 ได้มีการประกาศพระราชกฤษฎีกาให้จัดตั้ง“องค์การบริหารจัดการแก๊สเรือนกระจก (องค์การมหาชน) หรือ อบก. มีชื่อภาษาอังกฤษว่า “Thailand Greenhouse Gas Management Organization (Public Organization :TGO)” เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 ภายใต้กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม มีวัตถุประสงค์หลักในการวิเคราะห์ กลั่นกรองและทำความเห็นเกี่ยวกับการให้คำรับรองโครงการที่ลดการปลดปล่อยแก๊สเรือนกระจกตามกลไกการพัฒนาที่สะอาด รวมทั้งติดตามประเมินผลโครงการที่ได้รับคำรับรอง ส่งเสริมการพัฒนาโครงการและการตลาดซื้อขายปริมาณแก๊สเรือนกระจก(คาร์บอนเครดิต)ที่ได้รับการรับรอง เป็นศูนย์กลางข้อมูลที่เกี่ยวกับสถานการณ์ดำเนินงานด้านแก๊สเรือนกระจกจัดทำฐานข้อมูลเกี่ยวกับโครงการที่ได้รับคำรับรองและการขายปริมาณแก๊สเรือนกระจกที่ได้รับการรับรอง ส่งเสริมและพัฒนาศักยภาพตลอดจนให้คำแนะนำแก่หน่วยงานภาครัฐและภาคเอกชนเกี่ยวกับการบริหารจัดการแก๊สเรือนกระจก  โดยจะเป็นศูนย์กลางในการประสานความร่วมมือระหว่างภาครัฐ ภาคเอกชน และองค์การระหว่างประเทศ
== อ้างอิง ==
สิ่งแวดล้อม
พนัส สิมะเสถียร

ศาสตราจารย์พนัส สิมะเสถียร เป็นอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาลของนายอานันท์ ปันยารชุน อดีตรักษาการอธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
== ประวัติ ==
พนัส สิมะเสถียร เกิดเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2475 เป็นบุตรของนายเพ็ญ กับนางจำเนียร สิมะเสถียร เป็นอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง อดีตปลัดกระทรวงการคลัง อดีตรักษาการอธิการบดี และนายกสภามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เป็นอดีตอธิบดีกรมสรรพากรโดยเป็นคนแรกที่จบการศึกษาปริญญาเอกในขณะดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมสรรพากร
ปัจจุบันเป็นประธานกรรมการกฤษฎีกา (คณะที่ 12,กฎหมายการคลัง) และประธานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ โดยได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นกรรมการกฤษฎีกา ตั้งแต่ พ.ศ. 2525 ถึงปัจจุบัน
ศ.พนัส สิมะเสถียร หรือ ศ.ดร.พนัส สิมะเสถียร สมรสกับนางกัลยา สิมะเสถียร มีบุตร 3 คน คือ นายดนุชา สิมะเสถียร, นางณัฐญา นิยมานุสร (สิมะเสถียร) และ นายธีรสุต สิมะเสถียร
ศ.พนัส สิมะเสถียร เคยได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516
พนัส สิมะเสถียร เคยเป็นประธานมูลนิธิหอชมเมืองกรุงเทพมหานคร
== การศึกษา ==
พ.ศ. 2494	ประกาศนียบัตร วิชาการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
พ.ศ. 2497	B.A., Cum Laude, สาขาบริหารธุรกิจ Claremont Men's College, California ประเทศสหรัฐอเมริกา
พ.ศ. 2498	ปริญญาโท วิชาการบัญชี University of Illinois ประเทศสหรัฐอเมริกา
พ.ศ. 2501	ปริญญาเอก วิชาการบัญชี University of Illinois ประเทศสหรัฐอเมริกา
พ.ศ. 2527	พาณิชยศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
 สาขาสังคมศาสตร์
== อ้างอิง ==
ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
อธิบดีกรมสรรพากร
ปลัดกระทรวงการคลังไทย
ศาสตราจารย์
บุคคลจากคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
นักการเมืองไทย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังไทย
สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
สมาชิกวุฒิสภาไทยแบบแต่งตั้ง
ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
บุคคลจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย
กรรมการกฤษฎีกาไทย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว.
ผู้ได้รับเหรียญ ร.ด.ม.(ศ)
คาบสมุทรมิอูระ

คาบสมุทรมิอูระ (三浦半島) เป็นคาบสมุทรในจังหวัดคานางาวะ บนเกาะฮนชู บริเวณทางใต้ของเมืองโตเกียวและโยโกฮามะ แบ่งแยกอ่าวโตเกียวทางตะวันตกออกจากอ่าวซางามิ เมืองสำคัญที่ตั้งอยู่บริเวณนี้ ได้แก่ โยโกซูกะ ฮายามะ ซูชิ และคามากูระ
มิอูระ
ภูมิศาสตร์จังหวัดคานางาวะ
จรัญ มะลูลีม

ศาสตราจารย์ ดร.จรัญ มะลูลีม  อาจารย์ประจำคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์  นักวิชาการด้านตะวันออกกลางศึกษา  อดีตที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร กรรมการในคณะกรรมมาธิการวิสามัญพิจารณาศึกษาการลอบวางระเบิด และก่อความไม่สงบเรียบร้อยในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้
== ประวัติ ==
ดร.จรัญ มะลูลีม มีพื้นเพเดิมเป็นชาวจังหวัดพระนครศรีอยุธยา  จบการศึกษา B.A. Political Science, M.A. Political Science, M.Phil. West Asian Studies, Ph.D. West Asian Studies และ Diploma in Applied Art จาก Aligarh Muslim University ประเทศอินเดีย  ปัจจุบันเป็นอาจารย์ประจำคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สาขาการระหว่างประเทศ  ตำแหน่งศาสตราจารย์
ดร.จรัญ เป็นนักวิชาการที่เชี่ยวชาญด้านตะวันออกกลางศึกษาและโลกมุสลิมคนสำคัญในประเทศไทย  จึงมักได้รับเชิญเป็นอาจารย์พิเศษและวิทยากรพิเศษในมหาวิทยาลัยและองค์กรอื่นๆทั้งในและต่างประเทศ  นอกจากนี้แล้วก็ยังเขียนบทความลงในวารสารที่เกี่ยวข้องกับโลกมุสลิมอย่างต่อเนื่อง
นอกจากนี้ยังมีผลงานทางวิชาการสคัญอีกมากมาย  โดยในส่วนของงานแปลนั้นมีหลายผลงานด้วยกัน เช่น แปลหนังสือประวัติศาสตร์ชนชาติอาหรับจากงานเขียนของอัลเบิร์ต ฮูรานีและมาลิส รูทเวน  แปลหนังสือศาสนากับโลกจากงานเขียนมุรตะฎอ มุเฏาะฮารี แปลหนังสือความสัมพันธ์ทางสังคมในอิสลามจากงานเขียนของซัยยิด มุฮัมหมัดและฮุเซน ตะบะตาบาอีย์ เป็นต้น ส่วนงานเขียนนั้นก็มีหลายผลงานด้วยกัน เช่น หนังสือภูมิภาคอ่าวเปอร์เซียหลังสงคราม หนังสือวิกฤต ฮินดู-มุสลิม : จากอโยธยาสู่บอมเบย์ = Hindu-Muslim conflict : Ayodhya to Bombay หนังสืออิรักหลังสงคราม เป็นต้น  รวมถึงยังเป็นบรรณาธิการหนังสือที่สำคัญ เช่น  หนังสือสัจธรรมแห่งฮัจญ์  หนังสือความเป็นจริงในตะวันออกกลาง(บรรณาธิการร่วมกับเสาวนีย์ จิตต์หมวด) และหนังสือปรัชญาอิสลาม(อิมรอน มะลูลีมและกิติมา อมรทัตค้นคว้าและเรียบเรียง) เป็นต้น
เมื่อพ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตรเป็นนายกรัฐมนตรี  ได้แต่งตั้ง ดร.จรัญเป็นที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี  โดยให้คำปรึกษาเกี่ยวกับความสัมพันธ์กับประเทศตะวันออกกลาง โลกมุสลิม และกิจการศาสนาอิสลามภายในประเทศ
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
นักวิชาการชาวไทย
อาจารย์คณะรัฐศาสตร์
บุคคลจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
มุสลิมชาวไทย
ศาสตราจารย์
บุคคลจากจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ผู้ได้รับเหรียญจักรพรรดิมาลา
ลา วอลลี

ลา วอลลี (La Wally) เป็นอุปรากรภาษาอิตาลี ความยาว 4 องก์ แต่งโดยอัลเฟรโด คาตาลานี (1854 – 1893) คำร้องโดยลุยจิ อิลลิกา (1857 – 1919) ออกแสดงครั้งแรกที่โรงอุปรากรลา สกาลา มิลาน เมื่อวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1892  ดัดแปลงจากเรื่อง Die Geyer-Wally, Eine Geschichte aus den Tyroler Alpen ของวิลเฮล์ไมน์ ฟอน ฮิลเลอร์น (1836-1916)
ลา วอลลีเป็นเรื่องโศกนาฏกรรมเกี่ยวกับความรักของวอลลี (ย่อมาจากชื่อ Wallburga) หญิงสาวจากหมู่บ้านออสเตรียแถบเทือกเขาแอลป์ ที่ตกหลุมรักกับชายหนุ่มชื่อ กัวเซ็ปเป ฮาเกนบาค ชาวอิตาลี ลูกชายของศัตรูของบิดาของเธอ เรื่องราวจบลงที่การเสียชีวิตของฮาเกนบาคเนื่องจากหิมะถล่มบนยอดเขา  ส่วนวอลลีที่มองเห็นคนรักเสียชีวิตไปต่อหน้า จึงฆ่าตัวตายโดยกระโดดหน้าผาตามคนรักไป
อุปรากรเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ประสบความสำเร็จที่สุดของคาตาลานี แม้ว่าในเวลาต่อมาอุปรากรเรื่องนี้ไม่ค่อยได้ถูกนำมาเล่นซ้ำ เนื่องจากความยากลำบากในการสร้างฉากหิมะถล่ม  แต่อาเรียจากองก์ที่หนึ่ง ตอนที่วอลลีตัดสินใจหนีออกจากบ้าน ชื่อว่า "Ebben? Ne andrò lontana" ซึ่งคาตาลานีแต่งไว้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1878 สำหรับอุปรากรเรื่องก่อน กลับได้รับความนิยม ถูกนำมาขับร้องและจัดแสดงอยู่เสมอ ถูกนำมาใช้ประกอบภาพยนตร์หลายเรื่อง เช่น ฟิลาเดลเฟีย (1993) ของโจนาทาน เด็มม์  ภาพยนตร์อีโรติก Delta of Venus (1995) กำกับโดยแซลแมน คิง จากนวนิยายของอนาอิส นิน
==อ้างอิง==
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Ebben? Ne andrò lontan ขับร้องโดยมอนต์เซอร์รัต คาบาลเย
อุปรากรโดยอัลเฟรโด คาตาลานี
อุปรากรภาษาอิตาลี
ตำบลดู่ใต้

ดู่ใต้ เป็นตำบลหนึ่งที่ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของอำเภอเมืองน่าน จังหวัดน่าน มีพื้นที่ 25 ตารางกิโลเมตร หรือ 15,625 ไร่ พื้นที่ทั้งหมดของตำบลดู่ใต้บริหารโดยเทศบาลตำบลดู่ใต้
== ประวัติ ==
ตำบลดู่ใต้กำเนิดมาจาก "บ้านดู่" อยู่ทางตอนใต้ของอำเภอเมืองน่าน เริ่มจัดตั้งเป็นตำบลครั้งแรกในปลายรัชกาลที่ 5 โดยมีกำนันคนแรก คือ นายแสนขันฤทธิ์ ดู่จันทร์ศักดิ์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2447 ได้เปลี่ยนชื่อบ้านดู่เป็น "บ้านดู่ใต้" และในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 ราวปี พ.ศ. 2486 ได้ถูกยุบเข้ากับตำบลกองควายเพื่อความสะดวกในการปกครอง  ภายหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ยุติลง ตำบลดู่ใต้แยกออกจากตำบลกองควายอีกครั้ง
ต่อมาในปี พ.ศ. 2537 ได้จัดตั้งการปกครองตำบลเป็น "สภาตำบลดู่ใต้" และยกฐานะเป็น "องค์การบริหารส่วนตำบลดู่ใต้" เมื่อ พ.ศ. 2539 จนกระทั่งเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2553 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้ยกฐานะขึ้นเป็น "เทศบาลตำบลดู่ใต้" จนถึงปัจจุบัน
== อาณาเขตติดต่อ ==
ทิศเหนือ ติดต่อตำบลในเวียงและตำบลไชยสถาน อำเภอเมืองน่าน
ทิศตะวันออก ติดต่อตำบลม่วงตึ๊ดและตำบลท่าน้าว อำเภอภูเพียง โดยมีแม่น้ำน่านเป็นแนวแบ่งเขต
ทิศใต้ ติดต่อตำบลกองควาย อำเภอเมืองน่าน และตำบลนาปัง อำเภอภูเพียง
ทิศตะวันตก ติดต่อตำบลบ่อสวกและตำบลนาซาว อำเภอเมืองน่าน
== หมู่บ้าน ==
ตำบลดู่ใต้แบ่งการปกครองออกเป็น 15 หมู่บ้าน ได้แก่
หมู่ 1 บ้านดู่เหนือ
หมู่ 2 บ้านดู่ใต้
หมู่ 3 บ้านธงน้อย
หมู่ 4 บ้านเจดีย์
หมู่ 5 บ้านดอนมูล
หมู่ 6 บ้านพญาวัด
หมู่ 7 บ้านสมุน
หมู่ 8 บ้านเชียงราย
หมู่ 9 บ้านคอวัง
หมู่ 10 บ้านดู่ต้นฮ่าง
หมู่ 11 บ้านเขาน้อย
หมู่ 12 บ้านดู่เหนือพัฒนา
หมู่ 13 บ้านดอนมูลพัฒนา
หมู่ 14 บ้านธงใหม่พัฒนา
หมู่ 15 บ้านเจดีย์
== ประชากร ==
จำนวนประชาชนในเขตเทศบาลตำบลดู่ใต้ ณ เดือนธันวาคม พ.ศ. 2553 มีจำนวน 8,456 คน แยกเป็นชาย 4,106 คน หญิง 4,350 คน ความหนาแน่นของประชากร 338 คนต่อตารางกิโลเมตร จำนวนบ้าน 3,356 หลังคาเรือน
== การคมนาคม ==
ทางหลวงแผ่นดินที่ผ่านตำบลดู่ใต้ ได้แก่ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 101, ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1025
== การศึกษา ==
สถานศึกษาในเขตเทศบาลตำบลดู่ใต้ มีดังนี้
สังกัดสำนักงานการศึกษาขั้นพื้นฐาน
* โรงเรียนศรีสวัสดิ์วิทยาคาร
* โรงเรียนชุมชนบ้านดู่ใต้
* โรงเรียนชุมชนบ้านธงน้อย
สังกัดสำนักงานการศึกษาอุดมศึกษา
* วิทยาลัยชุมชนน่าน
== สาธารณสุข ==
มีสถานีอนามัยจำนวน 2 แห่ง คือ สถานีอนามัยบ้านดู่ใต้ และสถานีอนามัยบ้านดอนมูล
== สถานที่สำคัญ ==
สำนักงานพัฒนาที่ดินเขต 7
สำนักงานเทศบาลตำบลดู่ใต้
โรงเรียนศรีสวัสดิ์วิทยาคาร
วิทยาลัยชุมชนน่าน
แขวงการทางน่านที่ 1
สถานีวิทยุกระจายเสียงองค์การสื่อสารมวลชน จังหวัดน่าน
สถานีวิทยุกระจายเสียงกองทัพภาคที่ 3 จังหวัดน่าน
สถานีไฟฟ้าแรงสูงน่าน
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลดู่ใต้ บ้านดอนมูล
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลดู่ใต้ บ้านดู่ใต้
พระตำหนักธงน้อย
วัดพระธาตุเขาน้อย
วัดพญาวัด
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เทศบาลตำบลดู่ใต้
ข้อมูลตำบลดู่ใต้ อำเภอเมืองน่าน น่าน : ไทยตำบล 
ดู่ใต้
ดู่ใต้
ดู่ใต้