วัดไผ่ล้อม (อำเภอลอง)

วัดไผ่ล้อม ตั้งอยู่เลขที่ 173 หมู่ที่ 1 ตำบลหัวทุ่ง อำเภอลอง จังหวัดแพร่ มีฐานะเป็นวัดราษฎร์ สังกัดการปกครองคณะสงฆ์มหานิกาย ภาค 6
== การสร้างวัด ==

จากหลักฐานพบว่าในปี พ.ศ. 2393 นั้น หลวงปู่ใจได้ธุดงค์จาริกมาจากเมืองนครเขลางค์ได้มาพบทำเลที่เนินดินคุ้มน้ำห้วยแม่ปงตรงปากร่องหมาน้อย ( ร่องหมาน้อยใจกลางหมู่บ้านปัจจุบัน ) ซึ่งเห็นว่าเป็นสถานที่สงบและเหมาะแก่การปฏิบัติศาสนาธรรม จึงทำการสร้างอารามเพื่อเผยแผ่พระพุทธศาสนา ซึ่งแต่เดิมชาวบ้านถิ่นนี้ยังไม่มีอะไรไว้เป็นที่ยึดเหนี่ยวทางจิตใจมักเชื่อแต่เรื่องภูตผีปีศาจในการดำรงชีวิต ต่อมาเมื่อหลวงปู่ใจได้เทศนาอบรมธรรมสั่งสอนแก่ชาวบ้าน จนเกิดความศรัทธาเลื่อมใสมากขึ้น และเอาวัดเป็นที่พึ่งทางจิตใจตลอดมา เมื่อหลวงปู่ท่านมีอายุมากและเป็นที่พึ่งทางใจให้ชาวบ้านเป็นเวลาถึง 3 ปี ท่านก็ได้มรณภาพลงในปี พ.ศ. 2396
ต่อมาก็มีครูบาไกรสอนเป็นเจ้าอาวาสรูปที่สองสืบต่อมาจวบจนท่านได้มรณภาพในปี พ.ศ. 2414
== หลวงปู่สุวรรณ ==

ต่อมาก็มีครูบาสุวรรณ เป็นเจ้าอาวาสรูปที่ 3 ท่านได้พิจารณาเห็นว่าบริเวณวัดคับแคบและขยับขยายออกไปไม่ได้ อีกทั้งในปีนั้นเกิดโรคระบาด (อหิวาตกโรค) ทำให้พระภิกษุสามเณรมรณภาพไปหลายรูป ท่านจึงตัดสินใจย้ายวัดเดิม (ปากร่องหมาน้อย) มาตั้งที่ใหม่ตรงฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือ (สถานที่ตั้งวัดในปัจจุบัน) ในสมัยของครูบาสุวรรณเป็นเจ้าอาวาสนั้น วัดไผ่ล้อมมีความเจริญรุ่งเรืองทางพระศาสนาในด้านศิลปวัฒนธรรมอย่างมาก มีการก่อสร้างวิหารที่มั่นคงถาวรเป็นหลังแรก ประการหนึ่ง หลวงปู่ก็เป็นนักเทศน์ที่ลือชื่อรูปหนึ่งในถิ่นนี้ โดยมีคราวหนึ่ง ท่านเจ้าเมืองเขลางค์ได้นิมนต์หลวงปู่ไปเทศนาโปรดประชาชนเมืองนครเขลางค์ เป็นที่ประทับใจอย่างมาก ท่านเจ้าเมืองถึงกับถวายกัณฑ์เทศน์เป็น “ช้างพลาย” บูชากัณฑ์เทศน์ หลวงปู่สุวรรณได้มรณภาพลงในปีพ.ศ. 2462 ซึ่งชาวบ้านได้ให้ความเคารพนับถือท่านอย่างมากจึงขนานนามท่านว่า หลวงปู่สุวรรณ หรือปู่ตุ๊ ของชาวบ้าน สถูปบรรจุอัฐิ ของท่านก็ยังมีร่องรอยอยู่จวบจนถึงปัจจุบันนี้ (ใต้ร่มโพธิ์ด้านเหนือ) เป็นที่เคารพสักการะของคณะศรัทธาชาวบ้านอีกด้วย
== รายนามเจ้าอาวาส ==
{|class="PrvPe0b"
! width="50" style="background: Khaki;text-align: center;"| ลำดับ
! width="250" style="background: Khaki;text-align: center;"| รายนาม
! width="160" style="background: Khaki;text-align: center;"| ระยะเวลาดำรงตำแหน่ง
|-
| 1 || ครูบาใจมา || พ.ศ. 2393 - พ.ศ. 2396
|-
| 2|| ครูบาไกรสอน || พ.ศ. 2396 - พ.ศ. 2414
|-
| 3 || ครูบาสุวรรณ สุวณฺโณ ||พ.ศ. 2414 - พ.ศ. 2462
|-
| 4 || ครูบาโต || พ.ศ. 2462 - พ.ศ. 2465
|-
|5
|ครูบาหล้า
|พ.ศ. 2465 - พ.ศ. 2468
|-
| 6 || ครูบาแก่น || พ.ศ. 2468 - พ.ศ. 2470
|-
| 7 || ครูบาจันทิมา || พ.ศ. 2470 - พ.ศ. 2475
|-
| 8 || ครูบาผ้าขาวป้อ || พ.ศ. 2475 - พ.ศ. 2483
|-
| 9 || พระอธิการเงิน สุธมฺโม || พ.ศ. 2483 - พ.ศ. 2498
|-
| 10 || พระดา อติธมฺโม || พ.ศ. 2498 - พ.ศ. 2499
|-
| 11 || พระอินตา อติเมโธ || พ.ศ. 2499 - พ.ศ. 2501
|-
| 12 || พระลี สีลสมฺปนฺโน || พ.ศ. 2501 - พ.ศ. 2502
|-
| 13 || พระเลิศ โกวิโท || พ.ศ. 2502 - พ.ศ. 2503
|-
| 14 || พระอธิการลี สีลสมฺปนฺโน || พ.ศ. 2503 - พ.ศ. 2537
|-
| 15 || พระสุภาพ ธมฺมรโต || พ.ศ. 2537 - พ.ศ. 2538
|-
| 16 || พระครูโสภิตวรการ (สงคาร สิริธมฺโม น.ธ.เอก, ปธ.3, ศศ.บ) จต.ชท. || พ.ศ. 2538 - พ.ศ. 2559
|-
| 17 || พระอธิการจตุรภัทร อาภากโร น.ธ.เอก ||พ.ศ. 2559 - ปัจุบัน
|-
|}
== อาณาเขตที่ตั้งวัด ==
ทิศตะวันออก ติดต่อถนนสายลอง-วังชิ้น (ทางสายเก่า 1023)
ทิศเหนือ ติดกับลำห้วยสาธารณประโยชน์ และทุ่งนา
ทิศใต้ ติดกับถนนสาธารณประโยชน์ และหมู่บ้าน
ทิศตะวันตก ติดทุ่งนา
== ปชนียวัตถุ ==

พระพุทธรูปประธานในอุโบสถปางมารวิชัยศิลปะล้านนา
== ศาสนสถาน ==
อุโบสถ (วิหาร) 1 หลัง
ศาลาการเปรียญ 1 หลัง
กุฏิปูนครึ่งไม้ 1 หลัง
กุฏิปูนครึ่งทรงไทย 1 หลัง
ศาลารายโรงกลอง 1 หลัง
== ถาวรวัตถุ ==
ตลาดสดของวัด 1 หลัง
อาคารสถานีวิทยุกระจายเสียง วปถ. 1 หลัง
ห้องน้ำ 21 ห้อง
== ข้อมูลจำเพาะ ==
วัดไผ่ล้อม ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมือวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2475
ที่ตั้งวัด 3 ไร่ 2 งาน 90 ตารางวา และที่ธรณีสงฆ์ (ตลาดสด) 1 ไร่ 28 ตารางวา
ไผ่ล้อม