pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
กระบวนการอะเดียแบติก

กระบวนการอะเดียแบติก ในทางอุณหพลศาสตร์คือกระบวนการที่ไม่มีการถ่ายเทความร้อนเข้าและออกจากระบบ กระบวนการอะเดียแบติกที่ผันกลับได้จะเรียกว่ากระบวนการไอเซนโทรปิก
กระบวนการที่จะเรียกว่าเป็นกระบวนการอะเดียแบติกนั้นจะเกิดขึ้นได้เมื่อการเปลี่ยนแปลงนั้นรวดเร็วจนความร้อนไม่สามารถถ่ายเทระหว่างระบบกับสิ่งแวดล้อมได้ทัน กระบวนการอะเดียแบติกกับกระบวนการไอโซเทอร์มอล คือ กระบวนการไอโซเทอร์มอลจะเกิดขึ้นได้เมื่อการเปลี่ยนแปลงเกิดได้ช้ามากจนความร้อนเปลี่ยนแปลงไปเป็นพลังงานในรูปอื่นโดยการทำงานของระบบ
== กระบวนการอะเดียแบติกของแก๊สอุดมคติ ==
กระบวนการอะเดีบแบติกของแก๊สอุดมคติสามารถเขียนเป็นสมการได้คือ
P V^{\gamma} = \operatorname{constant} \qquad
เมื่อ P คือความดัน V คือปริมาตรและ \gamma = {C_{P} \over C_{V}} = \frac{\alpha + 1}{\alpha}
C_P คือความจุความร้อนต่อโมลของแก๊สเมื่อความดันคงที่ และ C_V คือความจุความร้อนต่อโมลเมื่อปริมาตรคงที่
\alpha คือจำนวนรูปแบบอิสระในการเคลื่อนที่ของโมเลกุล (Degrees of freedom) (\alpha เป็น 3/2 ในแก๊สอะตอมเดี่ยว 5/2 ในแก๊สอะตอมคู่ และ 3 ในแก๊สที่โมเลกุลซับซ้อน) ดังนั้น ในแก๊สอุดมคติอะตอมเดี่ยว ค่า γ จะเป็น 5/3 ส่วนแก๊สอะตอมคู่ เช่นออกซิเจนหรือไนโตรเจน จะมีค่า γ เป็น 7/5
นอกจากนี้ ในกระบวนการอะเดียแบติก ยังสามารถสรุปได้ว่า
VT^\alpha = \operatorname{constant}
TV^{\gamma-1}= \operatorname{constant}
เมื่อ T เป็นอุณหภูมิในหน่วยเคลวิน
== พิสูจน์สมการ ==
จากความหมายของกระบวนการอะเดียแบติก คือ ความร้อนที่ถ่ายเทเป็น 0 จากกฎข้อที่หนึ่งของอุณหพลศาสตร์ จะได้ว่า
d U + \delta W = \delta Q = 0 \qquad \qquad \qquad (1) 
เมื่อ dU คือพลังงานภายในของระบบที่เปลี่ยนแปลง และ δW คืองานที่ระบบทำ งานทั้งหมดจะต้องถูกใช้เพื่อเป็นพลังงานภายใน ซึ่งานที่ระบบทำนั้นสามารถหาได้จากความดันและปริมาตร คือ
\delta W = P dV. \qquad \qquad \qquad (2) 
แต่จากสมการนี้ P ไม่ได้เป็นค่าคงที่ในระหว่างเกิดกระบวนการนี้ แต่จะขึ้นอยู่กับ V จึงจำเป็นต้องทราบความสัมพันธ์ของ dP และ dV
C_{V} = \alpha R\,
เมื่อ R เป็นค่าคงที่ของแก๊ส มีค่าประมาณ 8.314 J/mol.K
d U = \alpha n R d T = \alpha d (P V) = \alpha (P d V + V d P). \qquad (3) 
แทนสมการ (2) และ (3) ในสมการ (1) จะได้
-P d V = \alpha P d V + \alpha V d P \,
- (\alpha + 1) P d V = \alpha V d P \,
หารทั้งสองข้างด้วย PV
- (\alpha + 1) {d V \over V} = \alpha {d P \over P}.
จากแคลคูลัส จะได้เป็น
- (\alpha + 1) d (\ln V) = \alpha d (\ln P) \,
{\ln P - \ln P_0 \over \ln V - \ln V_0 } = -{\alpha + 1 \over \alpha}
เมื่อ P0 และ V0 เป็นสถานะเริ่มต้นของระบบ
{\ln (P/P_0) \over \ln (V/V_0)} = -{\alpha + 1 \over \alpha},
\ln \left ( {P \over P_0} \right) =\ln \left ( {V \over V_0} \right) ^{-{\alpha + 1 \over \alpha}}.
\left ( {P \over P_0} \right) = \left ( {V \over V_0} \right) ^{-{\alpha + 1 \over \alpha}},
\left ( {P \over P_0} \right) = \left ( {V_0 \over V} \right) ^{\alpha + 1 \over \alpha}.
\left ( {P \over P_0} \right) \left ( {V \over V_0} \right) ^{\alpha+1 \over \alpha} = 1
P V^{\alpha+1 \over \alpha} = P_0 V_0^{\alpha+1 \over \alpha} = P V^\gamma = \operatorname{constant}.
ฟิสิกส์
อุณหพลศาสตร์
อังกะลุง

อังกะลุง (ᮃᮀᮊᮣᮥᮀ angklung) เป็นเครื่องดนตรีประเภทเครื่องกระทบชนิดหนึ่ง ทำจากไม้ไผ่ เล่นด้วยการเขย่าให้เกิดเสียง
อังกะลุงได้รับความนิยมไปทั่วโลก แต่มีต้นกำเนิดอยู่ในบริเวณที่เป็นจังหวัดชวาตะวันตกและจังหวัดบันเตินของประเทศอินโดนีเซียปัจจุบัน โดยชาวซุนดาเป็นผู้เล่นเครื่องดนตรีชนิดนี้มานานหลายศตวรรษ อังกะลุงและดนตรีอังกะลุงได้กลายเป็นส่วนสำคัญของอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมของประชาคมชาวซุนดาในชวาตะวันตกและบันเติน การเล่นอังกะลุงในฐานะวงดุริยางค์ต้องอาศัยความร่วมมือและการประสานงานกัน เชื่อกันว่าจะส่งเสริมคุณค่าของการทำงานเป็นทีม การเคารพซึ่งกันและกัน และความกลมกลืนในสังคม
เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้รับรองอย่างเป็นทางการว่าอังกะลุงอินโดนีเซียเป็นงานชิ้นเอกของมรดกมุขปาฐะและมรดกที่จับต้องไม่ได้ของมนุษยชาติ และสนับสนุนให้ชาวอินโดนีเซียและรัฐบาลอินโดนีเซียสงวนรักษา ถ่ายทอด ส่งเสริมการเล่น และสนับสนุนงานช่างฝีมืออังกะลุง
== อังกะลุงในไทย ==
หลวงประดิษฐไพเราะ (ศร ศิลปบรรเลง) เป็นผู้นำอังกะลุงเข้ามาในเมืองไทยครั้งแรก เมื่อราว พ.ศ. 2451 เมื่อครั้งที่โดยเสด็จเจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมหลวงพันธุวงศ์วรเดช ขณะเสด็จพระราชดำเนินประพาสเกาะชวา
อังกะลุงชวาที่นำเข้ามาครั้งแรกเป็นอังกะลุงชนิดคู่ ไม้ไผ่ 3 กระบอก มีขนาดใหญ่และน้ำหนักมาก ยกเขย่าไม่ได้ ต้องใช้วิธีการบรรเลงแบบชวา (อินโดนีเซีย) คือมือหนึ่งถือไว้ อีกมือหนึ่งไกวให้เกิดเสียง
อังกะลุงที่นำเข้ามาสมัยนั้นมี 5 เสียง ตามระบบเสียงดนตรีของชวา ทำด้วยไม้ไผ่ทั้งหมดทั้งตัวอังกะลุงและราง ภายหลังได้มีการพัฒนาโดยขยายจำนวนไม้ไผ่เป็น 3 กระบอก และลดขนาดให้เล็กและเบาลงเพิ่มเสียงจนครบ 7 เสียง ในสมัยรัชกาลที่ 6 เชื่อกันว่า มีการพัฒนาการบรรเลงจากการไกวเป็นการเขย่าแทน นับว่าเป็นต้นแบบของการบรรเลงอังกะลุงในปัจจุบัน
หลวงประดิษฐ์ไพเราะได้นำวงอังกะลุงจากวังบูรพาภิรมย์ไปแสดงครั้งแรกในงานทอดกฐินหลวงที่วัดราชาธิวาสในสมัยรัชกาลที่ 6
โดยทั่วไปเครื่องหนึ่งจะมีเสียงเดียว การเล่นอังกะลุงให้เป็นเพลงจึงต้องใช้อังกะลุงหลายเครื่อง โดยมักจะให้นักดนตรีถืออังกะลุงคนละ 1–2 เครื่อง เมื่อต้องการโน้ตเสียงใด นักดนตรีประจำเสียงนั้นก็จะเขย่าอังกะลุง การเล่นอังกะลุงจึงต้องอาศัยความพร้อมเพรียงเป็นอย่างมาก
นอกจากอังกะลุงเครื่องละหนึ่งเสียงแล้ว ยังมีการผลิตอังกะลุงที่มีเครื่องหนึ่งมากกว่า 1 เสียงด้วย เรียกว่า อังกะลุงราว
=== วงอังกะลุง ===
อังกะลุงอาจเล่นเป็นวงดนตรีอังกะลุงโดยเฉพาะหรือเล่นรวมกับเครื่องดนตรีอื่น ๆ ก็ได้ มักพบในวงดนตรีของสถาบันการศึกษามากกว่าวงดนตรีอาชีพ
วงอังกะลุงวงหนึ่งจะมีอังกะลุงอย่างน้อย 7 คู่ หรือ 5 คู่ ก็ได้ตามความเหมาะสมของสถานที่และงาน โดยจะมีเครื่องประกอบจังหวะ ได้แก่ ฉิ่ง, ฉาบเล็ก, กรับ, โหม่ง, กลองแขก นอกจากนี้มักมีเครื่องตกแต่งเพื่อเพิ่มความสวยงาม เช่น ธงชาติ, หางนกยูง เป็นต้น มีมากในเขตนนทบุรี
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
ITB Angklung Orchestra 
http://members.thai.net/musicsiam/ankalung1.htm 
เครื่องดนตรีอินโดนีเซีย
เครื่องดนตรีไทย
เครื่องเพอร์คัชชัน
มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของมนุษยชาติ
อักษรฮันจา

ฮันจา (ฮันจา: 漢字, ฮันกึล: 한자) หรือ ฮันมุน บางครั้งเรียกว่า อักษรจีน-เกาหลี หมายถึงอักษรจีนที่ยืมมาใช้ในภาษาเกาหลี และออกเสียงเป็นภาษาจีนแต่ในสำเนียงของภาษาเกาหลี ตัวอักษรฮันจาไม่เหมือนตัวอักษรคันจิ ในภาษาญี่ปุ่นที่ถูกปรับปรุงและย่อแบบญี่ปุ่นไปหลายตัว ในขณะที่อักษรฮันจาใช้ตัวอักษรจีนตัวเต็ม มีเพียงส่วนน้อยที่ย่อและใช้เหมือนตัวอักษรคันจิ
== ประวัติ ==
ตัวอักษรจีนได้แพร่เข้าสู่อาณาจักรเกาหลีผ่านพระพุทธศาสนา และชาวเกาหลีได้ปรับใช้ให้เข้ากับไวยากรณ์ภาษาเกาหลี และต่อมาได้แพร่สู่ญี่ปุ่น อย่างไรก็ตาม ตำราที่นำตัวอักษรฮันจาเผยแพร่สู่เกาหลีมิได้เป็นวรรณกรรมทางศาสนา ตำรานั้นมีชื่อว่า "อักษรพันตัว" (จีน: 千字文, ฮันกึล: 천자문 Cheonjamun, อังกฤษ: Thousand Character Classic) อักษรฮันจาได้ใช้ในการเขียนภาษาเกาหลีตลอดมา จนกระทั่งพระเจ้าเซจง ได้ทรงประดิษฐ์ตัวอักษรฮันกึลขึ้นระหว่างปี พ.ศ. 1987 - 1989 อย่างไรก็ตาม แม้จะมีการเผยแพร่อักษรฮันกึลแล้ว บัณฑิตเกาหลีจำนวนมากก็ยังคงใช้ตัวอักษรฮันจา จนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 20 อักษรฮันกึลได้แทนอักษรฮันจาโดยสมบูรณ์ เกาหลีเหนือได้ยกเลิกการใช้อักษรฮันจาตั้งแต่มิถุนายน พ.ศ. 2492 (โดยให้เขียนอักษรแนวนอนจากที่แต่เดิมเขียนแนวตั้ง) เนื่องจากคิม อิล-ซ็องได้กล่าวว่าตัวอักษรฮันจาเป็นสัญลักษณ์ของวัฒนธรรมญี่ปุ่น นอกจากนี้ หลายคำที่ยืมจากภาษาจีนได้ถูกแทนที่โดยคำเกาหลีดั้งเดิม
== ดูเพิ่ม ==
อักษรจีนตัวเต็ม
อักษรจีนตัวย่อ
อักษรคันจิ
อักษรฮันกึล
== อ้างอิง ==
BRUCE K. GRANT, KOREAN CHARACTERS (a Mini-Dictionary of Characters for Modern Readers) ISBN 0-930878-13-2
ภาษาเกาหลี
ฮันจา
ปฏิยานุพันธ์

ในแคลคูลัส ปฏิยานุพันธ์ หรือ ปริพันธ์ไม่จำกัดเขต ของฟังก์ชัน  คือ ฟังก์ชัน  ซึ่งอนุพันธ์ของมันมีค่าเท่ากับฟังก์ชัน  เดิม ดังประโยคสัญลักษณ์ '   กระบวนการแก้ปัญหาของปฏิยานุพันธ์ เรียกว่า การหาปฏิยานุพันธ์ (หรือ การหาปริพันธ์ไม่จำกัดเขต) และกระบวนการในทางตรงข้าม เรียกว่า การหาอนุพันธ์
== ตัวอย่าง ==
ฟังก์ชัน F(x) = x3/3 เป็นปฏิยานุพันธ์ของ f(x) = x2 เพราะว่าอนุพันธ์ของ x3/3 คือ x2 นอกจากนี้ เนื่องจากอนุพันธ์ของค่าคงตัวคือศูนย์ ทำให้ x3/3, x3/3&nbsp;+&nbsp;1,  x3/3&nbsp;−&nbsp;2, ฯลฯ ต่างก็เป็นปฏิยานุพันธ์ของ f (x) จึงสรุปได้ว่า f (x) มีปฏิยานุพันธ์อยู่จำนวนมากมายไม่จำกัด เราจึงแทนปฏิยานุพันธ์ของ x2 ด้วย F (x) = (x3 / 3) + C; เมื่อ C เป็นค่าคงที่ใดๆ เรียก C ว่าค่าคงตัวของการหาปริพันธ์ กราฟของปฏิยานุพันธ์ของ f (x) เกิดจากการแปลงในแนวตั้งซึ่งกันแหละกัน แต่ละตำแหน่งในแนวตั้งของกราฟขึ้นอยู่กับค่าคงตัว &nbsp;C
ในฟิสิกส์ การหาปริพันธ์ของความเร่งทำให้ได้ความเร็วบวกกับค่าคงตัว ค่าคงตัวนี้ก็คือพจน์ความเร็วตั้งต้น ซึ่งจะหายไปเมื่อเราหาอนุพันธ์ของความเร็ว เพราะว่าอนุพันธ์ของพจน์ที่คงตัวมีค่าเป็นศูนย์ โดยมันจะเป็นเช่นเดิมเมื่อหาปริพันธ์และอนุพันธ์ของการเคลื่อนที่ (ตำแหน่ง ความเร็ว ความเร่ง และอื่น ๆ)
== ดูเพิ่ม ==
ปริพันธ์
พื้นที่
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
== บรรณานุกรม ==
Introduction to Classical Real Analysis, by Karl R. Stromberg; Wadsworth, 1981 (see also)
Historical Essay On Continuity Of Derivatives by Dave L. Renfro;
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Wolfram Integrator — Free online symbolic integration with Mathematica
Mathematical Assistant on Web — symbolic computations online. Allows to integrate in small steps (with hints for next step (integration by parts, substitution, partial fractions, application of formulas and others), powered by Maxima
Function Calculator from WIMS
Integral
"Antiderivatives and indefinite integrals " at the Khan Academy
"Free online integral calculator with step by step solution "
[http://www2.bakersfieldcollege.edu/resperic/Math6A/Lectures/ch5/1/Anitderivatives.htm 
[https://www.math.hmc.edu/calculus/tutorials/antiderivatives/
แคลคูลัส
ค่าคงตัวของแก๊ส

ค่าคงตัวของแก๊ส เป็นค่าที่ใช้ในสมการสถานะของแก๊สอุดมคติ ซึ่งสามารถหาได้จาก
p = {RT\over{\tilde{V}}}
เมื่อ p คือความดันของแก๊สอุดมคติ T คืออุณหภูมิ \tilde{V} คือปริมาตรต่อโมลของแก๊ส
ซึ่งค่าของ R จะได้เป็น
R = 8.314472[15] J · K-1 · mol-1
ส่วนค่าคงตัวของโบลซ์แมนน์ kB สามารถหาได้จากอัตราส่วนระหว่างค่าคงตัวของแก๊สกับเลขอะโวกาโดร ซึ่งมีค่าประมาณ 6.022 × 1023 อนุภาค ต่อโมล mole
k_B = \frac{R}{N_A}
ซึ่งอาจเขียนสมการสถานะของแก๊สอุดมคติได้เป็น
\qquad PV=Nk_BT
เมื่อ N = nNA ซึ่งเป็นจำนวนโมเลกุลของแก๊สทั้งหมด
== อ้างอิง ==
แก๊ส
ค่าคงตัวทางฟิสิกส์
รัฐมิชิแกน

มิชิแกน (Michigan, ) เป็นรัฐตั้งอยู่บริเวณส่วนเหนือของสหรัฐ โดยชื่อของรัฐมาจาก ชื่อทะเลสาบมิชิแกน ซึ่งตั้งโดยชาวอินเดียนแดงเผ่าชิปเปวา จากคำว่า มิชิ-กามิ ซึ่งหมายถึง น้ำอันกว้างใหญ่ รัฐมิชิแกนห้อมล้อมด้วยทะเลสาบขนาดใหญ่ 4 ทะเลสาบในด้านเหนือ ด้านตะวันตกและด้านตะวันออก ทำให้รัฐมิชิแกนมีชายฝั่งทะเลน้ำจืดที่ยาวที่สุดอันดับสองในประเทศรองจากรัฐอะแลสกา ทำให้มิชิแกนมีกิจกรรมนันทนาการทางน้ำมากที่สุดอันดับต้นของประเทศ รัฐมิชิแกนเป็นรัฐเดียวในสหรัฐที่มีพื้นที่แยกออกจากกันเป็นสองฝั่ง โดยจุดเชื่อมระหว่างสองที่อยู่บริเวณ แมกคีนอก์ซึ่งเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญแห่งหนึ่งของมิชิแกน
รัฐมิชิแกนมีเมืองที่สำคัญคือ ดีทรอยต์ ฟลินต์ วอลเลน แกรนด์แรพิดส์ แมกคินอก์ แลนซิง และ แอนอาร์เบอร์ มหาวิทยาลัยที่สำคัญได้แก่ มหาวิทยาลัยมิชิแกน และมหาวิทยาลัยมิชิแกนสเตต ทีมกีฬาที่สำคัญที่มีชื่อเสียงคือ ดีทรอยต์ ไลออนส์
ในปี 2551 มิชิแกนมีประชากร 10,071,822 คน
== หมายเหตุ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
 
มิชิแกน
ภาคตะวันตกกลางของสหรัฐ
อดีตอาณานิคมของฝรั่งเศส
นูแวลฟร็องส์
รัฐอาร์คันซอ

รัฐอาร์คันซอ (Arkansas, ) เป็นรัฐทางตอนใต้ของสหรัฐ มีประชากร 2,752,629 (สัมมโนปี พ.ศ. 2547) อาร์คันซอเข้าร่วมเป็นหนึ่งในสหรัฐเป็นอันดับที่ 25 ในวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2379 (ค.ศ. 1836) อาร์คันซอเป็นชื่อที่ตั้งจากชาวฝรั่งเศสในช่วงที่บุกเบิกดินแดน ซึ่งมีความหมายว่า "ปลายน้ำ"
อาร์คันซอเป็นบ้านเกิดของอดีตประธานาธิบดีสหรัฐ บิล คลินตัน, แซม วอลตัน เจ้าของธุรกิจวอล-มาร์ต และพอล คลิปช์ ผู้ก่อตั้งบริษัทเครื่องเสียง คลิปช์ (Klipsch) (ปัจจุบันย้ายไปที่ รัฐอินดีแอนา)
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์รัฐอาร์คันซออย่างเป็นทางการ
 
อาร์คันซอ
ภาคใต้ของสหรัฐ
รัฐเนแบรสกา

เนแบรสกา (Nebraska, ) เป็นรัฐหนึ่งในภาคตะวันตกกลางของสหรัฐ มีอาณาเขตติดต่อกับรัฐเซาท์ดาโคตาทางทิศเหนือ ติดต่อกับรัฐไอโอวาทางทิศตะวันออกและรัฐมิสซูรีทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ (โดยใช้แม่น้ำมิสซูรีเป็นแนวแบ่งเขตกับรัฐทั้งสอง) ติดต่อกับรัฐแคนซัสทางทิศใต้ ติดต่อกับรัฐโคโลราโดทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ และติดต่อกับรัฐไวโอมิงทางทิศตะวันตก
ชนพื้นเมืองซึ่งรวมถึงเผ่าโอมาฮา เผ่ามิสซูเรีย เผ่าพองกา เผ่าพอว์นี เผ่าโอโท และเผ่าย่อยต่าง ๆ ของเผ่าลาโคตา (ซู) อาศัยอยู่ในบริเวณที่เป็นรัฐเนแบรสกามาเป็นเวลาหลายพันปีก่อนที่ชาวยุโรปจะเข้ามาสำรวจพื้นที่ รัฐนี้มีเส้นทางประวัติศาสตร์หลายเส้นทางตัดผ่าน รวมถึงเส้นทางของคณะสำรวจของลูวิสและคลาร์ก
เนแบรสกาเป็นรัฐที่มีขนาดพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 16 โดยครอบคลุมเนื้อที่กว่า 200,000 ตารางกิโลเมตร (77,220 ตารางไมล์) แต่ด้วยประชากรประมาณ 1.9 ล้านคน จึงเป็นรัฐที่มีจำนวนประชากรน้อยเป็นอันดับที่ 12 และมีความหนาแน่นประชากรน้อยเป็นอันดับที่ 7 เมืองหลวงของรัฐคือลิงคอล์น และเมืองใหญ่ที่สุดคือโอมาฮาซึ่งตั้งอยู่ริมแม่น้ำมิสซูรี เนแบรสกากลายเป็นรัฐหนึ่งของสหรัฐใน ค.ศ. 1867 ซึ่งเป็นเวลาสองปีหลังจากสงครามกลางเมืองอเมริกาสิ้นสุดลง สภานิติบัญญัติเนแบรสกาแตกต่างจากสภานิติบัญญัติอื่น ๆ ของสหรัฐตรงที่เป็นระบบสภาเดียว และสมาชิกสภาจะได้รับเลือกตั้งโดยไม่มีการระบุอย่างเป็นทางการว่าตนเองสังกัดพรรคการเมืองใด
เนแบรสกาประกอบด้วยภูมิภาคที่ดินหลัก 2 ภูมิภาค ได้แก่ ดิเซ็กติดทิลล์เพลนส์ ("ที่ราบตะกอนธารน้ำแข็งซอยแบ่ง") และเกรตเพลนส์ ("ที่ราบใหญ่") ดิเซ็กติดทิลล์เพลนส์มีลักษณะเป็นที่ราบที่มีเนินเขาเตี้ย ๆ สลับเป็นลูกคลื่น และมีเมืองที่ใหญ่ที่สุดของรัฐอย่างโอมาฮาและลิงคอล์น ในขณะที่เกรตเพลนส์ซึ่งครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ทางด้านตะวันตกของรัฐมีลักษณะเป็นทุ่งหญ้าแพรรีที่ไม่มีต้นไม้ เนแบรสกามีเขตภูมิอากาศหลัก 2 เขต พื้นที่สองในสามของรัฐทางด้านตะวันออกจัดอยู่ในเขตภูมิอากาศแบบหนาวชื้นภาคพื้นทวีป (Dfa) โดยมีเขตภูมิอากาศย่อยที่อบอุ่นกว่าซึ่งเรียกว่า "อบอุ่น-ปานกลาง" อยู่ใกล้ที่ราบด้านใต้ คล้ายคลึงกับในพื้นที่ส่วนใหญ่ของรัฐแคนซัสและรัฐโอคลาโฮมาซึ่งจัดอยู่ในเขตภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นกึ่งเขตร้อน ส่วนด้ามกระทะเนแบรสกาและพื้นที่ใกล้เคียงที่ติดกับรัฐโคโลราโดอยู่ในเขตภูมิอากาศแบบเย็นกึ่งแห้งแล้ง (BSk) ฤดูร้อนและฤดูหนาวมีอุณหภูมิแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทั่วทั้งรัฐ แต่ความแตกต่างจะลดน้อยลงเมื่อมุ่งหน้าลงใต้ไปเรื่อย ๆ พายุฟ้าคะนองและพายุทอร์นาโดรุนแรงเกิดขึ้นในฤดูใบไม้ผลิและฤดูร้อนเป็นหลัก แต่บางครั้งก็เกิดในฤดูใบไม้ร่วง ลมชินุกมักจะทำให้สภาพอากาศของรัฐอบอุ่นขึ้นอย่างมากในฤดูหนาวและฤดูใบไม้ผลิตอนต้น
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ทางการ
 
เนแบรสกา
ภาคตะวันตกกลางของสหรัฐ
ลิงคอล์น

ลินคอล์น หรือ ลิงคอล์น (Lincoln) สามารถหมายถึง
ลิงคอล์น (ชื่อ) ชื่อต้นของบุคคล
อับราฮัม ลินคอล์น ประธานาธิบดีคนที่ 16 ของสหรัฐอเมริกา
ลิงคอล์น (รัฐเนแบรสกา) เมืองหลวงของรัฐเนแบรสกา ประชากรประมาณ 200,000 คน
ลินคอล์น (รถยนต์) บริษัทผลิตรถยนต์ลิงคอล์น ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1917 และถูกซื้อโดยบริษัทฟอร์ดในปี ค.ศ. 1922 ปัจจุบันเป็นบริษัทลูกของฟอร์ด
ลิงคอล์น, ลิงคอล์นเชอร์ เมืองในมณฑลลิงคอล์นเชอร์ในสหราชอาณาจักร
มหาวิหารลิงคอล์น ในลิงคอล์น, ลิงคอล์นเชอร์ในสหราชอาณาจักร
== ตัวละครในบันเทิงคดี ==
ลินคอล์น อัลเบิร์ต ลาวด์ - ตัวละครจากเรื่องเดอะลาวด์เฮาส์
แอบบีเกล ลินคอล์น - ตัวละครจากเรื่องรหัสลับเด็กข้างบ้าน
ครี ลินคอล์น - ตัวละครจากเรื่องรหัสลับเด็กข้างบ้าน
หน้าแก้ความกำกวมชื่อสถานที่
รัฐโรดไอแลนด์

รัฐโรดไอแลนด์ (Rhode Island, ) หรือชื่อเดิมได้แก่ รัฐโรดไอแลนด์และนิคมพรอวิเดนซ์ (The State of Rhode Island and Providence Plantations) ซึ่งเป็นชื่อที่ใช้อย่างเป็นทางการจนถึงเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2020 เป็นรัฐที่เล็กที่สุดในสหรัฐ ตั้งอยู่บริเวณชายฝั่งตะวันออกของประเทศ ในเขตนิวอิงแลนด์ รัฐโรดไอแลนด์เป็น 1 ใน 13 รัฐเริ่มต้นก่อนการรวมตัวของรัฐอื่นในช่วงการปฏิวัติอเมริกา โรดไอแลนด์มีชื่อเล่นรัฐว่า "รัฐมหาสมุทร" (The Ocean State) โดยทุกส่วนในรัฐโรดไอแลนด์ห่างจากมหาสมุทรไม่เกิน 48 กม. ภายในอ่าวแนร์ราแกนเซตต์ เมืองหลวงของรัฐคือเมืองพรอวิเดนซ์ มหาวิทยาลัยที่สำคัญคือ โรงเรียนดีไซน์โรดไอแลนด์ สถานศึกษาที่ได้ชื่อว่าอันดับหนึ่งในสหรัฐในด้านการออกแบบ มหาวิทยาลัยโรเจอร์ วิลเลียมส์ และมหาวิทยาลัยบราวน์
ในปี 2556 โรดไอแลนด์มีประชากร 1,051,511 คน
==เมืองและประชากร==
รายชื่อเมืองเรียงตามจำนวนประชากรที่มากที่สุดในรัฐโรดไอแลนด์
พรอวิเดนซ์ (178,042 คน)
วาร์วิก (82,672 คน)
แครนสตัน (80,387 คน)
พอว์ทักเก็ต (71,148 คน)
อีสต์พรอวิเดนซ์ (47,034 คน)
วูนซอกเก็ต (40,186 คน)
โคเวนทรี (36,014 คน)
คัมเบอร์แลนด์ (32,506 คน)
นอร์ทพรอวิเดนซ์ (32,078 คน)
เซาท์คิงส์ตัน (30,639 คน)
เวสต์วาร์วิก (29,191 คน)
จอห์นตัน (28,768 คน)
นอร์ทคิงส์ตัน (26,486 คน)
นิวพอร์ต (24,672 คน)
บริสตอล (22,954 คน)
==ดูเพิ่ม==
รายชื่อเมืองในรัฐโรดไอแลนด์
รายชื่อเทศมณฑลในรัฐโรดไอแลนด์
รายชื่อสัญลักษณ์ของรัฐโรดไอแลนด์
==สมุดภาพ==
ไฟล์:Front view of Rhode Island State House.jpg|ศาลาว่าการรัฐโรดไอแลนด์
ไฟล์:St Thomas Episcopal Church, Alton RI.JPG
ไฟล์:Salve-gates.jpg
ไฟล์:The Breakers Newport.jpg|คฤหาสถ์เบรกเกอร์
ไฟล์:N3419822 37931820 6163Providence.jpg|พรอวิเดนซ์
ไฟล์:Manning Hall, Brown University, Providence, Rhode Island - 20091108.jpg|มหาวิทยาลัยบราวน์
ไฟล์:RWU University Library.jpg|มหาวิทยาลัยโรเจอร์ วิลเลียมส์
ไฟล์:Newport_beach.jpg|ชายฝั่งเมืองนิวพอร์ต อ่าวแนร์ราแกนเซตต์
ไฟล์:Claiborne Pell Newport Bridge.jpg|สะพานเครบอร์น-เพล-นิวพอร์ต
ไฟล์:Rhode Island 2003 Ocean State license plate 512.jpg|ทะเบียนรถรัฐโรดไอแลนด์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์รัฐโรดไอแลนด์
 
นิวอิงแลนด์
โรดไอแลนด์
อดีตอาณานิคมของอังกฤษ
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของสหรัฐ
ชายฝั่งตะวันออกของสหรัฐ
รัฐเมน

เมน (Maine, ) เป็นรัฐที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกสุดของสหรัฐ เป็นส่วนหนึ่งในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และตั้งอยู่ในเขตนิวอิงแลนด์ เป็นรัฐที่มีพื้นที่เล็กเป็นอันดับที่ 12 จำนวนประชากรน้อยเป็นอันดับที่ 9 และความหนาแน่นประชากรน้อยเป็นอันดับที่ 13 จากบรรดาทั้งหมด 50 รัฐของสหรัฐ มีอาณาเขตติดต่อกับรัฐนิวแฮมป์เชียร์ทางทิศตะวันตก มหาสมุทรแอตแลนติกทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ และติดต่อกับรัฐของประเทศแคนาดา ซึ่งได้แก่ รัฐนิวบรันสวิกและรัฐเกแบ็ก ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือและตะวันตกเฉียงเหนือ ตามลำดับ รัฐเมนเป็นรัฐเดียวที่มีอาณาเขตติดต่อกับรัฐอื่นเพียงรัฐเดียว เป็นรัฐทางตะวันออกสุดในสหรัฐแผ่นดินใหญ่ และเป็นรัฐทางเหนือสุดในบรรดารัฐที่อยู่ทางตะวันออกของเกรตเลกส์
ชื่อของรัฐตั้งมาจากชื่อจังหวัดหนึ่งในฝรั่งเศสในชื่อเดียวกัน รัฐเมนมีชื่อเสียงในด้านของสภาพภูมิประเทศที่เป็นป่าสวยงาม และสถานพักผ่อนหย่อนใจ นอกจากนี้อุณหภูมิของอากาศมีการแตกต่างกันมากในช่วงฤดูหนาว จะต่ำลงจนถึงประมาณ -25° เซลเซียส และในหน้าร้อนจะอยู่ประมาณ 30° เซลเซียส ในอดีตรัฐเมนเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิอเมริกาเหนือของฝรั่งเศส ต่อมาฝรั่งเศสเริ่มสูญเสียอาณานิคมในทวีปอเมริกาเหนือให้กับอังกฤษและสเปน จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1702 ฝรั่งเศสต้องยอมยกดินแดนส่วนนี้ให้แก่อังกฤษและถูกผนวกเป็นส่วนหนึ่งของอาณานิคมแมสซาชูเซตส์ของอังกฤษ ต่อมาหลังจากการปฏิวัติอเมริกา อาณานิคมแมสซาชูเซตส์ของอังกฤษเป็นหนึ่งในสิบสามอาณานิคมที่ประกาศเอกราชจากอังกฤษ และ กลายเป็นส่วนหนึ่งของรัฐแมสซาชูเซตส์ของสหรัฐอเมริกา ต่อมารัฐเมนถูกแยกออกมาจากรัฐแมสซาชูเซตส์และผนวกเข้าเป็นรัฐหนึ่งของสหรัฐอเมริกา ในปี ค.ศ. 1820

thumb
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์รัฐเมน
 
อดีตอาณานิคมของอังกฤษ
เมน
นิวอิงแลนด์
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของสหรัฐ
ชายฝั่งตะวันออกของสหรัฐ
นิวยอร์ก (แก้ความกำกวม)

นิวยอร์ก อาจหมายถึง
นครนิวยอร์ก เมืองหนึ่งในรัฐนิวยอร์ก ศูนย์รวมแหล่งท่องเที่ยว ธุรกิจและการเงินแห่งหนึ่งของสหรัฐอเมริกา ประชากรในเมืองประมาณ 8 ล้านคน
รัฐนิวยอร์ก หนึ่งใน 50 รัฐ ของสหรัฐอเมริกา ประชากรทั้งรัฐประมาณ 19 ล้านคน
นิวยอร์ก-นิวยอร์ก ชื่อคาสิโนขนาดใหญ่ในลาสเวกัส
นิตยสารนิวยอร์ก นิตยสารรายสัปดาห์ในนิวยอร์ก เริ่มตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2511 โดยภายในเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับชีวิตในเมืองนิวยอร์ก
นิวยอร์ก (เพลง) เพลงร็อกแอนด์โรลของ ลู รีด
พระพุทธวรญาณ (ทองย้อย กิตฺติทินฺโน)

พระพุทธวรญาณ นามเดิม ทองย้อย บัวอ่อน ฉายา กิตฺติทินฺโน เป็นพระราชาคณะเจ้าคณะรองฝ่ายมหานิกาย ได้ดำรงตำแหน่งสำคัญในคณะสงฆ์ เช่น เจ้าอาวาสวัดกวิศรารามราชวรวิหาร เจ้าคณะจังหวัดลพบุรี และเจ้าคณะตรวจการภาค 6 ผู้ก่อตั้งโรงเรียนวินิตศึกษา ในพระราชูปถัมภ์ฯ จังหวัดลพบุรี
== ประวัติ ==
พระพุทธวรญาณ มีนามเดิมว่า ทองย้อย บัวอ่อน (หลังจากเป็นพระราชาคณะแล้ว ได้เปลี่ยนนามเดิมเป็นกิตติตามนโยบายรัฐนิยม) เกิดเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2448 เวลา 04.30 น. เป็นบุตรนายทิพย์-นางขาว บัวอ่อน ได้เรียนอักขรวิธีกับบิดาจนอ่านออกเขียนได้ จึงเรียนภาษาบาลีอับพระอาจารย์แถม วัดบัว ถึงวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2459 จึงย้ายไปศึกษาพระปริยัติธรรมที่วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ราชวรมหาวิหาร
เมื่ออายุ 16 ปี ได้บรรพชาเป็นสามเณร สอบเปรียญธรรม 3 ประโยคได้ในปี พ.ศ. 2465 แล้วอุปสมบทเป็นภิกษุเมื่ออายุครบ 20 ปี พระธรรมไตรโลกาจารย์ (เฮง เขมจารี) เป็นพระอุปัชฌาย์ พระญาณสมโพธิ (สวัสดิ์ กิตฺติสาโร) เป็นพระกรรมวาจาจารย์ พระศรีสมโพธิ (ช้อย ฐานทตฺโต) เป็นพระอนุสาวนาจารย์ แล้วศึกษาพระปริยัติธรรมต่อจนสอบได้ตามลำดับดังนี้
พ.ศ. 2468 สอบได้เปรียญธรรม 4 ประโยค
พ.ศ. 2469 สอบได้เปรียญธรรม 5 ประโยค
พ.ศ. 2471 สอบได้เปรียญธรรม 6 ประโยค
พ.ศ. 2472 สอบได้นักธรรมชั้นเอก และเปรียญธรรม 7 ประโยค
พ.ศ. 2473 สอบได้เปรียญธรรม 8 ประโยค
จากนั้นสมเด็จพระอุปัชฌาย์ได้มอบหมายให้ท่านกลับไปปฏิบัติศาสนกิจที่จังหวัดลพบุรี
ท่านเป็นเจ้าอาวาสวัดกวิศรารามราชวรวิหาร ผู้เป็นกำลังยิ่งใหญ่ในงานทางพระพุทธศาสนา และกิจการของคณะสงฆ์รวมทั้งงานการศึกษาและการสาธารณสุขของสังคม  สภามหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัยในพระบรมราชูปถัมภ์ ถวายปริญญาพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ (สาขาครุศาสตร์) เมื่อปี พ.ศ. 2526
== ลำดับสมณศักดิ์ ==
พ.ศ. 2481 เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญที่ พระกิตติญาณมุนี
พ.ศ. 2492 เป็นพระราชาคณะชั้นราชในราชทินนามเดิม
พ.ศ. 2498 เป็นพระราชาคณะชั้นเทพในราชทินนามเดิม
พ.ศ. 2502 เป็นพระราชาคณะชั้นธรรมที่ พระธรรมญาณมุนี ศรีวิสุทธิดิลก ตรีปิฎกคุณาภรณ์ กถิกสุนทรธรรมบัณฑิต มหาคณิสสร บวรสังฆารามคามวาสี
พ.ศ. 2532 เป็นพระราชาคณะเจ้าคณะรองที่ พระพุทธวรญาณ ไพศาลสุทธิธรรมวรนายก ธรรมสาธกสัทธาปสาทกร บวรสีลาจารวินิฐ ตรีปิฎกวิภูษิต มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี
== อ้างอิง ==
ภิกษุในสังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย
ทองย้อย
เจ้าอาวาส
เปรียญธรรม 8 ประโยค
ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
ภิกษุจากจังหวัดลพบุรี
บุคคลจากอำเภอเมืองลพบุรี
รัฐนิวเจอร์ซีย์

รัฐนิวเจอร์ซีย์ (New Jersey, ) เป็นรัฐในสหรัฐที่มีความหนาแน่นประชากรมากที่สุด ตั้งอยู่ทางตะวันออกของประเทศ โดยอยู่ติดกับรัฐนิวยอร์ก ชื่อนิวเจอร์ซีย์มาจากชื่อของเกาะเจอร์ซีย์ บริเวณช่องแคบอังกฤษในยุโรป ชื่อเล่นของรัฐมีชื่อว่า "การ์เดนสเตต" (Garden State) ชาวยุโรปกลุ่มแรกที่ตั้งรกรากในนิวเจอร์ซีย์คือ ชาวสวีเดน และชาวเยอรมัน เมืองสำคัญในรัฐนิวเจอร์ซีย์ได้แก่ นวร์ก  เจอร์ซีซิตี และแอตแลนติกซิตี ทีมกีฬาที่มีชื่อเสียงได้แก่ นิวยอร์ก ไจแอนต์, นิวยอร์ก เจ็ต, นิวเจอร์ซีย์ เน็ต, นิวเจอร์ซีย์ เดวิลส์ และ เมโทรสตารส์ มหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงได้แก่ มหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน
ไฟล์:Newark, New Jersey at night.jpg
ไฟล์:Elm Drive, Princeton University, Princeton NJ.jpg
ไฟล์:Cooper Library Camden NJ.JPG
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของรัฐนิวเจอร์ซีย์
 
นิวเจอร์ซีย์
อดีตอาณานิคมของอังกฤษ
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของสหรัฐ
ชายฝั่งตะวันออกของสหรัฐ
อดีตอาณานิคมของสกอตแลนด์
รัฐคอนเนทิคัต

คอนเนทิคัต (Connecticut, ) เป็นรัฐทางตะวันออก ในสหรัฐอเมริกาอยู่ในเขตนิวอิงแลนด์ เมืองหลวงของคอนเนทิคัตคือ ฮาร์ตเฟิร์ด ชื่อของคอนเนทิคัต มาจากชื่อของอินเดียนแดงเผ่าโมฮีแกน จากคำว่า "Quinnehtukqut" หมายถึง ดินแดนแห่งแม่น้ำสายยาว มหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงในรัฐได้แก่ มหาวิทยาลัยเยล และ มหาวิทยาลัยคอนเนทิคัตที่มีชื่อทางด้านบาสเกตบอล
==หมายเหตุ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
CTVisit.com—Official tourism website
Connecticut QuickFacts—U.S Census Bureau
 
อดีตอาณานิคมของอังกฤษ
คอนเนทิคัต
นิวอิงแลนด์
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของสหรัฐ
ชายฝั่งตะวันออกของสหรัฐ
รัฐเทนเนสซี

รัฐเทนเนสซี (Tennessee, ) เป็นรัฐทางตะวันออกเฉียงใต้ในสหรัฐ ชื่อของรัฐเทนเนสซีถูกบันทึกครั้งแรกโดยฆวน ปาร์โด นักสำรวจชาวสเปน ภายใต้ชื่อ "Tanasqui" ในปี 1567 เมืองสำคัญในรัฐเทนเนสซีได้แก่ แนชวิลล์เมืองหลวงของรัฐเทนเนสซี เมมฟิสบ้านเกิดของเอลวิส เพรสลีย์ และเมืองนอกซ์วิลล์ ทีมกีฬาที่มีชื่อเสียงได้แก่ เมมฟิส กริซลีส์ และ เทนเนสซี ไททันส์ มหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงได้แก่ มหาวิทยาลัยเทนเนสซี
รัฐเทนเนสซี ได้ชื่อว่าเป็นรัฐแห่งเพลงคันทรีโดยจะมีการประกวดแข่งขันเพลงคันทรีทุกปีในเมืองแนชวิลล์
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์รัฐเทนเนสซี
เว็บไซต์การท่องเที่ยวแห่งรัฐเทนเนสซี
 
เทนเนสซี
ภาคใต้ของสหรัฐ
แอปพาเลเชีย
รัฐวิสคอนซิน

รัฐวิสคอนซิน (Wisconsin, ) เป็นรัฐที่ตั้งอยู่ตอนกลางของสหรัฐตั้งอยู่ในเขตมิดเวสต์ ชื่อวิสคอนซินมาจากชื่อแม่น้ำวิสคอนซิน ซึ่งบันทึกในภาษาฝรั่งเศสว่า "Ouisconsin" มาจากอินเดียนแดง หมายถึงดินแดนของหินแดง รัฐวิสคอนซินมีชื่อเสียงในเรื่องของชีสและผลิตภัณฑ์อื่นจากวัว เมืองสำคัญในรัฐวิสคอนซินได้แก่ มิลวอกี แมดิสัน และกรีนเบย์ มหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงได้แก่ มหาวิทยาลัยวิสคอนซินในเมืองแมดิสันและเมืองมิลวอกี ทีมกีฬาที่มีชื่อเสียงได้แก่ ทีมอเมริกันฟุตบอลกรีนเบย์ แพกเกอส์ และ ทีมบาสเกตบอลมิลวอกี บักส์
ในปี 2562 วิสคอนซินมีประชากร 5,822,434 คน
== เมืองสำคัญ ==
แมดิสัน
มิลวอกี
กรีนเบย์
== บุคคลสำคัญจากวิสคอนซิน ==
มิสเตอร์เคนเนดี (เคน แอนเดอร์สัน) นักมวยปล้ำ
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์รัฐวิสคอนซิน
 
วิสคอนซิน
ภาคตะวันตกกลางของสหรัฐ
รัฐเพนซิลเวเนีย

เครือรัฐเพนซิลเวเนีย (Commonwealth of Pennsylvania, ) เป็นรัฐที่อยู่ทางตะวันออกของสหรัฐ รัฐเพนซิลเวเนียเป็นรัฐหนึ่งที่มีประวัติศาสตร์ของสหรัฐเกี่ยวข้องที่สุดรัฐหนึ่ง เป็นที่ประกาศอิสรภาพของอเมริกา โดยมีฟิลาเดลเฟียเป็นเมืองหลวงชั่วคราวของสหรัฐก่อนการจัดตั้งวอชิงตัน ดี.ซี. ชื่อของรัฐมาจากภาษาละติน ตั้งโดย เควกเกอร์ วิลเลียม เพนน์ เมืองหลวงของรัฐคือแฮร์ริสเบิร์ก และเมืองสำคัญอื่น ๆ ได้แก่ ฟิลาเดลเฟีย และพิตต์สเบิร์ก รวมไปถึงเมืองเฮอร์ชีย์ที่ตั้งของโรงงานชอกโกแลตเฮอร์ชีย์ มหาวิทยาลัยที่สำคัญในรัฐได้แก่ มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนียสเตต มหาวิทยาลัยคาร์เนกีเมลลอน มหาวิทยาลัยพิตต์สเบิร์ก และมหาวิทยาลัยลีไฮ ทีมกีฬาที่มีชื่อเสียงได้แก่ฟิลาเดลเฟีย อีเกิลส์และพิตต์สเบิร์ก สตีลเลอส์
ในปี พ.ศ. 2550 เพนซิลเวเนียมีประชากร 12,432,792 คน 
ไฟล์:Philadelphia-CityHall-2006.jpg
ไฟล์:Heinz Field02.jpg
ไฟล์:Duquesne Incline from top.jpg
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์รัฐเพนซิลเวเนีย
 
เพนซิลเวเนีย
อดีตอาณานิคมของอังกฤษ
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของสหรัฐ
แอปพาเลเชีย