pythainlp/thai-wiki-dataset-v3 huggingface dataset:
จักรพรรดิลูทวิชที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

จักรพรรดิลูทวิชที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ หรือ หลุยส์ที่ 2 แห่งอิตาลี หรือ หลุยส์ผู้เยาว์วัย (Louis II of Italy หรือ Louis II the Younger) (ค.ศ. 825 - 12 สิงหาคม ค.ศ. 875) ทรงเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แห่งราชวงศ์การอแล็งเฌียงผู้ทรงครองราชบัลลังก์ระหว่างปี ค.ศ. 850 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 875
ลูทวิชเป็นพระราชโอรสองค์โตในจักรพรรดิโลทาร์ที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ พระองค์ทรงได้เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอิตาลีในปี ค.ศ. 839 และทรงย้ายไปประทับในอิตาลีและได้รับการสวมมงกุฎในกรุงโรมโดยสมเด็จพระสันตะปาปาเซอร์จิอุสที่ 2 เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 844 ในโอกาสนั้นก็ทรงประกาศพระองค์เป็นพระจักรพรรดิแต่ไม่เป็นที่ยอมรับ แต่ในปี ค.ศ. 850 ลูทวิชก็ได้รับการสวมมงกุฎเป็นจักรพรรดิร่วมกับพระราชบิดาโดยสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 4
== พระอิสริยยศ ==
จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (ค.ศ. 850 - ค.ศ. 875)
พระมหากษัตริย์แห่งอิตาลี (ค.ศ. 844 - ค.ศ. 875)
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
ราชวงศ์การอแล็งเฌียง
จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
พระมหากษัตริย์อิตาลี
พระมหากษัตริย์บูร์กอญ
พระมหากษัตริย์แฟรงก์
ราชวงศ์การอแล็งเฌียง
จังหวัดฝาง

จังหวัดฝาง  (17px)  เป็นโครงการจัดตั้งที่มีแนวคิดจะยกฐานะอำเภอฝาง อำเภอแม่อาย และอำเภอไชยปราการ จังหวัดเชียงใหม่ เป็นจังหวัดฝาง ได้รับการเสนอเมื่อปี พ.ศ. 2552 เพื่อให้สภาผู้แทนราษฎรพิจารณา ต่อมาในปี พ.ศ. 2557 สภาผู้แทนราษฎรสิ้นสุดลงก่อนจะผ่านความเห็นชอบร่างพระราชบัญญัติดังกล่าว จึงส่งผลให้การเสนอเรื่องตกไป
== การเสนอจัดตั้งจังหวัด ==
ในปี พ.ศ. 2552 นายบดินทร์ กินาวงค์ ประธานคณะกรรมการจัดตั้งจังหวัดฝาง ยื่นรายชื่อประชาชนเพื่อประกอบการเข้าชื่อเสนอกฎหมาย จำนวน 10,756 รายชื่อ ต่อประธานรัฐสภา เพื่อให้รัฐสภาพิจารณาตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญ ต่อมาในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ได้มีแนวความคิดในการสนับสนุนการจัดตั้งจังหวัดฝาง โดยการรวมเอาอำเภอฝาง อำเภอแม่อาย อำเภอไชยปราการ จังหวัดเชียงใหม่และพื้นที่ดอยวาวี จังหวัดเชียงราย ซึ่งจะมีจำนวนประชากรประมาณ 300,000 คน
ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2554 ได้ผ่านการพิจารณาลงนามโดยนายกรัฐมนตรีเพื่อเสนอต่อสภาผู้แทนราษฎร ต่อมาได้มีการยุบสภาผู้แทนราษฎร ส่งผลให้ร่างพระราชบัญญัติดังกล่าวต้องชะลอไป จากนั้นประธานสภาผู้แทนราษฎรได้อนุญาตบรรจุระเบียบวาระการประชุมสภาผู้แทนราษฎร ชุดที่ 24 เป็นเรื่องด่วน รอการพิจารณาในวาระที่ 1 แต่ในสภานิติบัญญัติแห่งชาติ (พ.ศ. 2557 - 2562) ไม่ได้มีการพิจารณาเรื่องดังกล่าว
== ภูมิศาสตร์ ==
โครงการจัดตั้งจังหวัดฝาง ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของจังหวัดเชียงใหม่ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับรัฐฉาน (ประเทศพม่า)
ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอแม่จัน อำเภอเมืองเชียงราย และอำเภอแม่สรวย จังหวัดเชียงราย
ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอพร้าว และอำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่
ทิศตะวันตก ติดต่อกับรัฐฉาน ประเทศพม่า และอำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่
== การแบ่งเขตการปกครอง ==
การจัดตั้งจังหวัดฝาง ประกอบด้วยพื้นที่การปกครองของ 3 อำเภอ ได้แก่
== สถานที่สำคัญ ==

ดอยอ่างขาง เป็นที่ตั้งของสถานีเกษตรหลวงอ่างขาง เป็นแหล่งวิจัยผลไม้ ไม้ดอกเมืองหนาว
อุทยานแห่งชาติแม่ฝาง มีพื้นที่ครอบคลุมอยู่ในเขตท้องที่ ตำบลม่อนปิ่น อำเภอฝาง อำเภอแม่อาย ลักษณะภูมิประเทศสลับซับซ้อน เป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาผีปันน้ำ เป็นป่าที่อุดมสมบูรณ์ประกอบด้วยพันธุ์ไม้ สัตว์ป่าและของป่าหลายชนิด
โป่งน้ำร้อนฝาง เป็นบ่อน้ำธรรมชาติเกิดจากความร้อนใต้ดิน มีไอน้ำพุ่งสูงถึง 50 เมตร
== อ้างอิง ==
== ดูเพิ่ม ==
จังหวัดไชยปราการ
จังหวัดของประเทศไทยที่เคยได้รับการพิจารณาจัดตั้ง
การเมืองจังหวัดเชียงใหม่
อำเภอฝาง
วี. เอส. ไนพอล

เซอร์ วี. เอส. ไนพอล (V. S. Naipaul หรือ Vidiadhar Surajprasad Naipaul, Kt., TC) (17 สิงหาคม ค.ศ. 1932 - 12 สิงหาคม พ.ศ. 2018 ) วี. เอส. ไนพอลเป็นนักเขียนนวนิยายและบทความคนสำคัญของบริติชผู้มีเชื้อสายอินเดีย-ตรินิแดด ผู้ที่เกิดที่ตรินิแดดและโตเบโก ไนพอลถือว่าเป็นนักเขียนคนสำคัญผู้มีความสามารถในการเขียนร้อยแก้วในภาษาอังกฤษใหม่
ไนพอลได้รับทางวรรณกรรมต่างๆ หลายรางวัลที่รวมทั้งรางวัลจอห์น ลูเอลเลน รีส (John Llewellyn Rhys Prize) ในปี ค.ศ. 1958, รางวัลซัมเมอร์เซ็ท มอห์ม (Somerset Maugham Award) ในปี ค.ศ. 1960, รางวัลฮอธอร์นเดน (Hawthornden Prize) ในปี ค.ศ. 1964, รางวัลวรรณกรรมดับเบิลยู เอช สมิธ (W. H. Smith Literary Award) ในปี ค.ศ. 1968, รางวัลแมนบุคเคอร์ ในปี ค.ศ. 1971, รางวัลเดวิด โคเฮน ในปี ค.ศ. 1993 สำหรับชีวิตของความสำเร็จของวรรณกรรมบริเติช และ รางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมจาก ราชสถาบันสวีเดน (Swedish Academy) ในปี ค.ศ. 2001
== คุณค่าของงาน ==
ในการมอบรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมให้แก่ไนพอล ราชสถาบันสวีเดนสรรเสริญงานของไนพอลว่า "เป็นงานที่รวมการบรรยายอันมีแก่นสารอันลึกซึ้งและการวิพากษ์อย่างเป็นกลางในงานที่ทำให้ผู้อ่านมองเห็นประวัติศาสตร์อันซ้อนเร้น" และกล่าวต่อไปว่า "ไนพอลเป็นนักปรัชญาสมัยใหม่ ผู้ยังคงรักษาประเพณีที่เริ่มมาตั้งแต่ จดหมายเปอร์เซีย  (Lettres persanes) และ ก็องดิด ด้วยลักษณะการเขียนอันมีพลังอันควรค่าต่อการชื่นชมไนพอลแปลงความเดือดดาลไปเป็นความเที่ยงตรงที่ทำให้สถานะการณ์สามารถแสดงตนเองได้ที่แฝงด้วยการเหน็บแนม"
== งานเขียน ==
นวนิยาย
The Mystic Masseur - (1957) (ภาพยนตร์: The Mystic Masseur (2001))
The Suffrage of Elvira - (1958)
Miguel Street - (1959)
A House for Mr Biswas (บ้านสำหรับมิสเตอร์บิสวาส) - (1961)
Mr. Stone and the Knights Companion - (1963)
A Flag on the Island - (1967)
The Mimic Men - (1967)
In a Free State - (1971)
Guerrillas - (1975)
A Bend in the River - (1979)
Finding the Centre - (1984)
The Enigma of Arrival - (1987)
A Way in the World - (1994)
Half a Life - (2001)
Magic Seeds - (2004)
สารคดี
The Middle Passage: Impressions of Five Societies - British, French and Dutch in the West Indies and South America (1962)
An Area of Darkness (1964)
The Loss of El Dorado - (1969)
The Overcrowded Barracoon and Other Articles (1972)
 A Wounded Civilization (1977)
A Congo Diary (1980)
The Return of Eva Perón and the Killings in Trinidad (1980)
 An Islamic Journey (1981)
Finding the Centre (1984)
Reading & Writing: A Personal Account (2000)
A Turn in the South (1989)
 A Million Mutinies Now (1990)
Bombay (1994, with Raghubir Singh)
 Islamic Excursions among the Converted Peoples (1998)
Between Father and Son: Family Letters (1999, edited by Gillon Aitken)
 Essays - (2002)
Literary Occasions: Essays (2003, by Pankaj Mishra)
 Ways of Looking and Feeling (2007)
== อ้างอิง ==
นักเขียนชาวตรินิแดดและโตเบโก
บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 20
ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม
ผู้ได้รับรางวัลแมนบุคเคอร์
*
ชาวตรินิแดดและโตเบโกเชื้อสายอินเดีย
เซอร์
ภาษาหนุ่งเหวน

ภาษาเอ็น (En) มีผู้พูดในเวียดนาม 200 คน (พ.ศ. 2541) จัดอยู่ในตระกูลภาษาขร้า-ไท กลุ่มขร้า สาขายาง-เบียว ภาษานี้ไม่มีเสียงพยัญชนะลิ้นไก่ (uvular)
== อ้างอิง ==
Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
เอ็น
ตับอ่อน

ตับอ่อน (pancreas) เป็นอวัยวะซึ่งเป็นต่อมในระบบย่อยอาหารและระบบต่อมไร้ท่อในสัตว์มีกระดูกสันหลัง ในมนุษย์ ตับอ่อนอยู่ในช่องท้องหลังกระเพาะอาหาร เป็นต่อมไร้ท่อซึ่งผลิตฮอร์โมนสำคัญหลายชนิด รวมถึงอินซูลิน กลูคากอน โซมาโตสเตติน และแพนคริเอติกพอลิเพพไทด์ซึ่งไหลเวียนอยู่ในเลือด ตับอ่อนเป็นอวัยวะย่อยอาหาร โดยหลั่งน้ำย่อยตับอ่อนซึเอนไซม์ย่อยอาหารที่ช่วยการย่อยและดูดซึมสารอาหารในลำไส้เล็ก เอนไซม์เหล่านี้ช่วยสลายคาร์โบไฮเดรต โปรตีนและลิพิดในไคม์ (chyme) และตับอ่อนมักหลั่งเอนไซม์ คือ trypsinogen chymotrypsinogen procarboxypeptidase
== อ้างอิง ==
ระบบทางเดินอาหาร
อวัยวะ
กายวิภาคศาสตร์ของมนุษย์
ท้อง
ยามาซากิ ซางารุ

ยามาซากิ ซางารุ (ชื่อในมังงะภาษาไทย) หรือ ยามาซากิ ซาการุ (ชื่อในอะนิเมะภาษาไทย)  เป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูนและภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องกินทามะ ผลงานของฮิเดอากิ โซราจิ
==ข้อมูลตัวละคร==
ยามาซากิ ซางารุ เป็นเจ้าหน้าที่ประจำหน่วยชินเซ็นงุมิ ทำหน้าที่เป็นสายลับ มักถูกใช้ไปสืบความลับของอาชญากรบ่อยๆ มีหน้าตาที่ธรรมดาไม่โดดเด่น มีนิสัยชอบเล่นแบดมินตันและเต้นคาบาดี้ แล้วยังชอบเล่นแบดมินตันในเวลาทำงานจนถูกฮิจิคาตะเล่นงานบ่อยครั้ง
ในหนังสือการ์ตูนกินทามะ ยามาซากิปรากฏตัวครั้งแรกในบทเรียนที่ 5  แต่ปรากฏตัวพียงโครงร่างคร่าวๆ เท่านั้น แล้วจึงมาปรากฏตัวเห็นใบหน้าในบทเรียนที่ 9 แต่ยังไม่มีบทบาทมากนัก บทบาทของยามาซากิโดดเด่นครั้งแรกเมื่อไปสืบความลับในโรงงานจัสเตอร์เวย์ของมามุชิในบทเรียนที่ 51 
ในภาพยนตร์การ์ตูนกินทามะ ยามาซากิปรากฏตัวครั้งแรกในตอนที่ 1 และเป็นเจ้าหน้าที่ชินเซ็นงุมิคนแรกที่ปรากฏตัวในภาพยนตร์การ์ตูนกินทามะ ในภาพยนตร์การ์ตูนนี้ ยามาซากิชอบแต่งตัวเลียนแบบเอจิเซ็น เรียวมะ ซึ่งเป็นตัวละครเอกจากการ์ตูนปริ๊นซ์ ออฟ เทนนิส ในขณะปฏิบัติหน้าที่
==ชื่อของยามาซากิ==
ชื่อ ยามาซากิ ซางารุ มีที่มาจากชื่อของ ยามาซากิ ซึซึมุ เจ้าหน้าที่และสายลับประจำหน่วยชินเซ็นงุมิในประวัติศาสต์จริง
==อ้างอิง==
==ดูเพิ่ม==
กินทามะ
กินทามะ
ตัวละครในกินทามะ
ตัวละครชาวญี่ปุ่นในอนิเมะและมังงะ
ตัวละครชายในอนิเมะและมังงะ
List of Gin Tama characters#Sagaru Yamazaki
นอร์แมน บอร์ล็อก

นอร์แมน เออร์เนสต์ บอร์ล็อก (Norman Ernest Borlaug) (25 มีนาคม ค.ศ. 1914 – 12 กันยายน ค.ศ. 2009)  นักวิชาการชาวอเมริกัน ผู้ก่อตั้งมูลนิธิเวิลด์ฟู้ดไพรส์ ผู้ได้รับการยกย่องให้เป็น "บิดาแห่งการปฏิวัติเขียว" ในฐานะที่เป็นผู้นำการคิดค้น และนำเสนอเทคโนโลยีการเพิ่มผลผลิตอาหารจากการเกษตรในเม็กซิโก อินเดีย และปากีสถาน ในช่วงกลางศตวรรษที่ 20  การคิดค้นของบอร์ล็อกทำให้ประเทศผู้ผลิตสามารถเพิ่มปริมาณผลผลิตได้เป็นสองเท่า และประมาณการว่าสามารถช่วยเหลือประชากรโลกจากความอดอยากได้มากกว่าพันล้านคน  และช่วยชีวิตคนได้มากกว่า 245 ล้านคน  เสียชีวิตแล้วที่บ้านพักในเมืองแดลลัส รัฐเท็กซัสเมื่อวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 2009 ด้วยภาวะแทรกซ้อนจากโรคมะเร็ง ขณะอายุ 95 ปี
นอร์แมน บอร์ล็อกได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพใน ค.ศ. 1970 [พ.ศ. 2513]
== อ้างอิง ==
นักชีววิทยาชาวอเมริกัน
ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ
ชาวอเมริกันผู้ได้รับรางวัลโนเบล
ชาวอเมริกันเชื้อสายนอร์เวย์
โยชิโตะ อูซูอิ

โยชิโตะ อูซูอิ (; 21 เมษายน พ.ศ. 2501 – 11 กันยายน พ.ศ. 2552) เป็นนักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น ซึ่งมีชื่อเสียงจากหนังสือการ์ตูน เรื่อง เครยอนชินจัง
== ผลงาน ==
เครยอนชินจัง
Mix Connection
ไข่กวน
Super Shufu Tsukimi-san
Supper Mix
Unbalance Zone
== การเสียชีวิต ==
ในวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2552 มีรายงานข่าวว่า อูซูอิได้หายสาบสูญ โดยก่อนที่ อูซูอิจะหายตัวไปนั้น เขาได้บอกครอบครัวว่าจะไปปีนเขาที่จังหวัดกุมมะ หลังจากนั้นก็ไม่ได้รับการติดต่อมาอีก ครอบครัวของเขาพยายามติดต่อเขาทางมือถือ แต่ก็ไม่มีการตอบรับกลับมา จนกระทั่งภรรยาของเขาจึงตัดสินใจแจ้งเจ้าหน้าที่ตำรวจในที่สุด ต่อมา เจ้าหน้าที่ตำรวจได้ตรวจพบสัญญาณมือถือของอูซูอิครั้งล่าสุดก่อนที่จะหายไป พบว่าอยู่บริเวณเมืองคารูอิซาวะ จังหวัดนางาโนะ ซึ่งห่างจากเมืองคาซูกาเบะ บ้านของเขาอีก 100 กิโลเมตร ในบริเวณดังกล่าวมีสภาพภูมิประเทศเป็นเทือกเขา อยู่ติดกับจังหวัดกุมมะพอดี  
เช้าวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2552 เจ้าหน้าที่ได้พบศพของอูซูอิบนภูเขากุมมะ ซึ่งเป็นสถานที่เดียวกันกับที่อูซูอิกำลังจะไปปีนเขาที่นั่น เมื่อวันที่ 11 กันยายน ซึ่งตรงกับวันที่เขาหายตัวไปพอดี เมื่อช่วงเย็นวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2552 เจ้าหน้าที่ตำรวจได้กู้ศพลงจากเขาสำเร็จ พอได้มีการตรวจสอบศพอย่างละเอียดพบว่า เป็นศพของอูซูอิจริง เขาตกเขาตาย ไม่ได้ป่วยตาย 
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
นักวาดการ์ตูนญี่ปุ่น
บุคคลจากชิซูโอกะ
บุคคลจากคาซูกาเบะ
เสียชีวิตจากการตก
จักรวรรดิบราซิล

จักรวรรดิบราซิล (Empire of Brazil) เป็นจักรวรรดิที่เป็นประเทศบราซิลปัจจุบัน จักรวรรดิบราซิลที่ปกครองโดยจักรพรรดิเปดรูที่ 1 และพระราชโอรสจักรพรรดิเปดรูที่ 2 เป็นจักรวรรดิที่ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1822 และต่อมาแทนที่ด้วยสาธารณรัฐในปี ค.ศ. 1889
หลังจากการยึดครองโปรตุเกสโดยนโปเลียน ราชวงศ์บราแกนซาก็ย้ายราชสำนักลี้ภัยไปตั้งอยู่ที่บราซิลซึ่งเป็นอาณานิคมที่สำคัญที่สุดของโปรตุเกส หลังจากนั้นบราซิลก็กลายเป็นเมืองหลวงของสหราชอาณาจักรโปรตุเกส บราซิล และแอลการ์ฟ ซึ่งเป็นฐานะใหม่และเป็นการมีรัฐบาลที่ปกครองตนเองโดยไม่ต้องคำนึงถึงอำนาจจากลิสบอน ความคิดที่ว่ารัฐบาลจะกลับไปตั้งอยู่ในโปรตุเกสเมื่อนโปเลียนถูกโค่นจึงเป็นความคิดที่ไม่เป็นที่ต้องใจเท่าใดนัก ฉะนั้นแม้ว่าจะได้รับการปกครองจากสมาชิกของราชวงศ์โปรตุเกสแต่บราซิลก็มีความรู้สึกว่าเป็นอิสระจากโปรตุเกส
หลังจากที่ได้รับอิสรภาพจากโปรตุเกสเมื่อวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 1822 แล้วบราซิลก็ปกครองโดยระบอบราชาธิปไตย จักรวรรดิบราซิลรุ่งเรืองมาจนถึงการก่อตั้งรัฐบาลสาธารณรัฐเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1889 ในช่วงก่อนหน้านั้นบราซิลปกครองโดยจักรพรรดิสองพระองค์ จักรพรรดิเปดรูที่ 1 ผู้ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 1822 จนถึง ค.ศ. 1831 และพระราชโอรสจักรพรรดิเปดรูที่ 2 ผู้ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 1831 จนถึง ค.ศ. 1889 พระเจ้าโจเอาที่ 6 แห่งโปรตุเกสก็ทรงดำรงตำแหน่งเป็นจักรพรรดิแห่งบราซิลในข้อแม้ที่ระบุในสนธิสัญญาในการยอมรับอิสรภาพของบราซิล
จักรวรรดิบราซิลสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1889 เมื่อมีการก่อตั้งเป็นสาธารณรัฐที่เป็นปฏิกิริยาจากการการเลิกทาสในบราซิลในปี ค.ศ. 1888
== ประวัติศาสตร์ ==
=== ประกาศเอกราช ===
=== ยุครุ่งเรือง ===
=== สงครามปารากวัย ===
=== สาธารณรัฐ ===
== การเมืองการปกครอง ==
=== บริหาร ===
=== นิติบัญญัติ ===
=== ตุลาการ ===
== การต่างประเทศ ==
== การทหาร ==
== เศรษฐกิจ ==
== ประชากรศาสตร์ ==
=== เชื้อชาติ ===
=== ศาสนา ===
=== ชาวยุโรปอพยพ ===
== วัฒนธรรม ==
== ดูเพิ่ม ==
Monarchies in the Americas
== อ้างอิงท้าย ==
Leslie Behell, "The Decline and Fall of Slavery in Nineteenth Century Brazil," Transactions of the Royal Historical Society, 6th Ser., Vol. 1. (1991), pp.&nbsp;71-88 (There were paragraphs used from this article for section of "abolition of slavery")
Seymour Drescher, "Brazilian Abolition in Comparative Perspective," The Hispanic American Historical Review', Vol. 68, No. 3. (Aug., 1988), pp.&nbsp;429-460 (Used in section of abolition)
Richard Graham, "Causes for the Abolition of Negro Slavery in Brazil: An Interpretive Essay," The Hispanic American Historical Review '', Vol. 46, No. 2. (May, 1966), pp.&nbsp;123-137 (Used in section of abolition)
== เชิงอรรถ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
 
บราซิล
รัฐสิ้นสภาพในประเทศบราซิล
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2365
สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2432
บ
จักรวรรดิกาสนาวิยะห์

กาสนาวิยะห์ (غزنویان, Ghaznavids) เป็นราชวงศ์อิสลาม และเปอร์เชียของชนเตอร์กิกมามลุค ผู้รุ่งเรืองระหว่าง ค.ศ. 975 จนถึง ค.ศ. 1187 และปกครองส่วนใหญ่ของเปอร์เชีย, ทรานสอ็อกซาเนียและทางตอนเหนือของอนุทวีปอินเดีย จักรวรรดิกาสนาวิยะห์มีศูนย์กลางอยู่ที่กาสนีที่ตั้งอยู่ในอัฟกานิสถานปัจจุบัน การที่มีอิทธิพลทั้งทางการเมืองและวัฒนธรรมจากอาณาจักรก่อนหน้านั้น - จักรวรรดิซามานิยะห์ - กาสนาวิยะห์เตอร์กิกจึงกลายมาเป็นเปอร์เชีย
ราชวงศ์ก่อตั้งโดยเซบุค ทิจิน (Sebük Tigin) หลังจากที่ได้รับดินแดนที่มีศูนย์กลางที่กาสนีจากพ่อตาอัลฟ์ ทิจิน (Alp-Tegin) ผู้ที่แยกตัวมาจากสุลต่านของราชวงศ์ซามานิยะห์  พระราชโอรสของพระองค์มาห์มุดแห่งกาสนี (Mahmud of Ghazni) ขยายดินแดนของจักรวรรดิที่ครอบคลุมตั้งแต่แม่น้ำอ็อกซัสไปจนถึงหุบเขาสินธุ และ มหาสมุทรอินเดีย ทางด้านตะวันตกไปจนจรดราวี และฮามาดาน เมื่อมาถึงรัชสมัยของมาซุดที่ 1 แห่งกาสนี (Mas'ud I of Ghazni) กาสนาวิยะห์ก็สูญเสียดินแดนไปเป็นอันมาก ทางด้านตะวันตกเสียให้แก่เซลจุค ที่ทำให้ลำบากต่อการครอบครองอัฟกานิสถาน, บาโลคิสถาน และ ปัญจาบ ในปี ค.ศ. 1151 สุลต่านบาห์รัมชาห์ก็เสียกาสนีแก่ อลาอุดดิน ฮุสเซนแห่งจักรวรรดิกอร์จนต้องย้ายเมืองหลวงไปอยู่ที่ลาฮอร์จนกระทั่งจักรวรรดิถูกยึดโดยจักรวรรดิกอร์ในปี ค.ศ. 1186.
==ประวัติศาสตร์==
==ดูเพิ่ม==
จักรวรรดิเปอร์เชีย
ประวัติศาสตร์อิหร่าน
==อ้างอิง==
==แหล่งที่มา==
==อ่านเพิ่มเติม==
Bosworth, Clifford Edmund (1963) The Ghaznavids: Their Empire in Afghanistan and Eastern Iran 994–1040 Edinburgh University Press, Edinburgh, 
Bosworth, Clifford Edmund (1977) The Later Ghaznavids: Splendour and Decay, The Dynasty in Afghanistan and Northern India 1040–1186 Columbia University Press, New York, 
M. Ismail Marcinkowski (2003) Persian Historiography and Geography: Bertold Spuler on Major Works Produced in Iran, the Caucasus, Central Asia, India and Early Ottoman Turkey Pustaka Nasional, Singapore, 
==แหล่งข้อมูลอื่น==
Mahmud of Ghazna Columbia Encyclopedia (Sixth Edition)
Mahmud Encyclopædia Britannica (Online Edition)
Ghaznavid Dynasty Encyclopædia Britannica (Online Edition)
Ghaznavids and Ghurids Encyclopædia Britannica (Online Edition)
Mahmud Ghaznavi's 17 invasions of India
The History of India, as Told by Its Own Historians. The Muhammadan Periodby Sir H. M. Elliot; Edited by John Dowson; London Trubner Company 1867–1877 Elliot, Sir H. M., Edited by Dowson, John. The History of India, as Told by Its Own Historians. The Muhammadan Periodpublished by London Trubner Company 1867–1877. (Online Copy: – Online version posted by: The Packard Humanities Institute; Persian Texts in translation)
Afghan secrets revealed on Google Earth
จักรวรรดิเปอร์เซีย
ประวัติศาสตร์อิหร่าน
รัฐสิ้นสภาพในทวีปเอเชีย
รัฐสิ้นสภาพในประเทศอิหร่าน
รัฐสิ้นสภาพในประเทศอัฟกานิสถาน
รัฐสิ้นสภาพในประเทศปากีสถาน
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 10
สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 12
8½

8½ (ออกเสียง Otto e mezzo, ออตโต เอ เมซโซ) ภาพยนตร์ภาษาอิตาเลียนที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2506 กำกับโดยเฟเดอริโก เฟลลินี ถ่ายทำด้วยฟิล์มขาวดำ เป็นภาพยนตร์ซ้อนภาพยนตร์ มีเนื้อหาเกี่ยวกับผู้กำกับภาพยนตร์ที่กำลังประสบปัญหาชีวิตส่วนตัว และขาดแรงบันดาลใจ ทำให้เกิด "director's block" ไม่สามารถผลิตผลงานชิ้นใหม่ที่กำลังกำกับอยู่ได้
ภาพยนตร์เรื่องนี้มาจากประสบการณ์ส่วนตัวของเฟลลินี ที่เคยผ่านช่วงที่ขาดจินตนาการ จนกำกับภาพยนตร์ไม่ได้ โดยชื่อภาพยนตร์ก็มาจากจำนวนภาพยนตร์ขนาดยาวที่เขากำกับมาแล้ว 6 เรื่อง รวมกับภาพยนตร์ขนาดสั้น 2 เรื่อง และที่กำกับร่วมกับ Alberto Lattuada อีกหนึ่งเรื่อง (3 เรื่องหลังนี้ นับเป็นครึ่งเรื่อง เมื่อรวมกันทั้งหมดเป็น 7½ เรื่อง ภาพยนตร์เรื่องนี้จึงนับเป็นเรื่องที่ 8½) 
8½ ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง 5 รางวัลออสการ์ และได้รับ2 รางวัล คือ รางวัลภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม และรางวัลการออกแบบเครื่องแต่งกาย (ภาพยนตร์ขาวดำ) 
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Chicago Sun-Times review  by Roger Ebert
ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2506
ภาพยนตร์ที่กำกับโดย เฟเดอริโก เฟลลินี
ภาพยนตร์อิตาลี‎
ภาพยนตร์ขาวดำ
ภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศอิตาลี
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในโรม
ภาพยนตร์ภาษาอิตาลี
เทพไท เสนพงศ์

เทพไท เสนพงศ์ (; เกิด 12 มีนาคม พ.ศ. 2504) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครศรีธรรมราชสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ อดีตรองเลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์ อดีตรองผู้อำนวยการพรรคประชาธิปัตย์ อดีตกรรมการบริหารพรรคประชาธิปัตย์ อดีตเลขานุการคณะกรรมาธิการติดตามมติสภาผู้แทนราษฎร และอดีตเลขานุการรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย
== การศึกษา ==
ประกาศนียบัตร คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์(กฎหมายมหาชน) จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย(FUTURE OF LEADER) คณะพัฒนาสังคม สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์(NIDA) คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
== ชีวิตการเมือง ==
เทพไท เสนพงศ์ เริ่มต้นชีวิตในวงการเมือง ตั้งแต่ยังเรียนหนังสืออยู่ด้วยการเป็นนักกิจกรรม ได้เป็นนายกองค์การนักศึกษามหาวิทยาลัยรามคำแหง และ ได้รับการมอบหมายให้เป็นเลขานุการรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ใน พ.ศ. 2535–2537 และ ใน พ.ศ. 2540–2543 ได้รับเลือกให้เป็นเลขานุการรัฐมนตรีช่วยอีกครั้ง
เทพไท เสนพงศ์ ลงสมัครเลือกตั้งครั้งแรกเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 ที่จังหวัดนครศรีธรรมราชและได้รับการเลือกตั้งเป็นต้นมา นายเทพไทมีบทบาทเป็นโฆษกของพรรคประชาธิปัตย์ หัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์และนายกรัฐมนตรี นอกจากนี้ยังเป็นผู้ดำเนินรายการโทรทัศน์ รายการสายล่อฟ้า และ รายการวิเคราะห์คอลัมนิสต์ ทางสถานีโทรทัศน์บลูสกายแชนแนล อีกด้วย
เมื่อวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2564 ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยว่าความเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของเทพไทสิ้นสุดลงตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 101 (6) ประกอบมาตรา 98 (4) และมาตรา 96 (2) ในกรณีทุจริตเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดเมื่อ พ.ศ. 2556 โดยให้สิ้นสุดลงนับแต่วันที่ศาลรัฐธรรมนูญมีคำสั่งรับคำร้อง และมีคำสั่งให้ยุติปฏิบัติหน้าที่ ในวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2563 และให้ถือว่าอ่านคำวินิจฉัยให้คู่กรณีฟัง 27 มกราคม พ.ศ. 2564 เป็นวันที่ตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตว่างลง
== ชีวิตส่วนตัว ==
เทพไทเป็นบุตรคนที่ 3 ในบรรดาพี่น้องทั้งหมด และ มีเชื้อสายตูนิเซีย สมรสกับ พอเพ็ญ เริงประเสริฐวิทย์ บุตรีของ พันเอก พล เริงประเสริฐวิทย์ อดีต ส.ส.จังหวัดอุทัยธานี 6 สมัย อดีตหัวหน้าพรรคสยามประชาธิปไตย อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม และ อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี อดีตนักการเมืองและนักธุรกิจพันล้านในสมัยนั้น
== เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ==
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
เว็บไซต์ส่วนตัว 
เทพไท เสนพงศ์ ช้างเผือกเชือกใหม่ค่าย ปชป. 
บุคคลจากอำเภอเชียรใหญ่
ชาวไทยเชื้อสายจีน
คนขับรถแท็กซี่ชาวไทย
นักการเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครศรีธรรมราช
พรรคประชาธิปัตย์
นักการเมืองที่เป็นแนวร่วมกปปส.
บุคคลจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
บุคคลจากคณะพัฒนาสังคมและสิ่งแวดล้อม สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
นายกองค์การนักศึกษาในประเทศไทย
นักโทษของประเทศไทย
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
รายชื่อผลงานของคุมิ โคดะ

ผลงานเพลงทั้งหมดของคุมิ โคดะ
== อัลบั้ม ==
=== อัลบั้มสตูดิโอ ===
=== อัลบั้มพิเศษ ===
=== ซิงเกิล ===
สัญลักษณ์:
^ = ยังอยู่ในชาร์ต
^^ = ไม่มีอันดับ
— = ไม่ทราบ
=== ยอดจำหน่าย ===
{| border="1" cellpadding="2" style="margin: 1em; border: 1px #aaa solid; border-collapse: collapse;"
|- style="background:#efefef"
!ปี||ยอดจำหน่าย
|- align="center"
||2543        ||22,680
|- align="center"
||2544       ||121,720
|- align="center"
||2545       ||132,076
|- align="center"
||2546       ||577,740
|- align="center"
||2547       ||474,402
|- align="center"
||2548      ||3,404,184
|- align="center"
||2549      ||4,252,286
|- align="center"
||2550       ||1,555,233
|- align="center"
||2551       ||1,163,301
|- align="center"
||2552      ||741,683
|- align="center"
||2553      ||709,528
|- align="center"
||2554      ||XXX,XXX
|- align="center"
||รวม       ||13,154,833
|}
== อ้างอิง ==
คูมิ โคดะ
ไอบีเอ็มโรดรันเนอร์

thumb
ไอบีเอ็ม โรดรันเนอร์ (IBM Roadrunner) เป็นซูเปอร์คอมพิวเตอร์ที่ไอบีเอ็มร่วมกับสถาบันวิจัยแห่งชาติ Los Alamos National Laboratory จัดสร้างขึ้น ตั้งอยู่ที่รัฐนิวเม็กซิโก ประเทศสหรัฐอเมริกา  ได้รับจัดอันดับให้เป็นคอมพิวเตอร์ที่เร็วที่สุดในโลก จากการจัดอันดับของ เว็บไซต์ http://www.top500.org
ไอบีเอ็ม โรดรันเนอร์มีมูลค่าในการก่อสร้างประมาณ 133 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (ประมาณ สี่พันหกร้อยล้านบาท) ซึ่งถูกออกแบบมาให้รองรับการประมวลผลสูงสุดในช่วง Peak หรือ Peak Performance ที่ 1.7 Petaflops (1015 FLOPS) (ความเร็ว 1 Petaflops นั้นเปรียบเทียบเท่ากับความสามารถในการประมวลผลคำสั่ง 1 พันล้านล้านคำสั่งในหนึ่งวินาที) และนอกจาก IBM Roadrunner นี้จะเป็นซูเปอร์คอมพิวเตอร์ที่เร็วที่สุดในโลกแล้ว มันยังเป็นซุปเปอร์คอมพิวเตอร์ที่ประหยัดพลังงานอีกด้วย จากผลงานวิจัยพบว่า IBM Roadrunner กินไฟอยู่ที่ 444.94 Megaflops Per Watt of Power
ซูเปอร์คอมพิวเตอร์
ซอล เบลโลว์

ซอล เบลโลว์ หรือ โซโลมอน เบลโลว์ (Saul Bellow หรือ Solomon Bellows) (10 มิถุนายน ค.ศ. 1915 - 5 เมษายน ค.ศ. 2005) ซอล เบลโลว์เป็นนักเขียนคนสำคัญชาวอเมริกันที่เกิดในแคนาดา เบลโลว์ได้รับทางวรรณกรรมหลายรางวัลที่รวมทั้งรางวัลพูลิตเซอร์ในปี ค.ศ. 1976, รางวัลโนเบลในปี ค.ศ. 1976 และได้รับมอบเหรียญศิลปินดีเด่นแห่งชาติแห่งสหรัฐอเมริกา (National Medal of Arts) ในปี ค.ศ. 1988 ซอล เบลโลว์เป็นนักเขียนคนเดียวที่ได้รับรางวัลหนังสือแห่งชาติ (National Book Award) สามครั้งและเป็นคนเดียวที่ได้รับการเสนอชื่อหกครั้ง
ราชสถาบันสวีเดน (Swedish Academy) สรรเสริญงานของซอล เบลโลว์ว่าเป็นงานที่เต็มไปด้วย
งานชิ้นสำคัญของซอล เบลโลว์ก็ได้แก่ The Adventures of Augie March (การผจญภัยของออจี มาร์ช), Herzog (แฮร์ซอก), Mr. Sammler's Planet (โลกของมิสเตอร์แซมม์เลอร์), Seize the Day (ฉวยโอกาส), Humboldt's Gift (ของขวัญของฮัมโบลดท์) และ Ravelstein (ราเวนสไตน์) ซอล เบลโลว์ถือกันว่าเป็นนักประพันธ์คนสำคัญของคริสต์ศตวรรษที่ 20 ผู้มี "อิทธิพลทางวรรณกรรมอันใหญ่หลวง"
== งานเขียนบางชิ้น ==
===นวนิยาย และ นวนิยายขนาดสั้น ===
Dangling Man (ค.ศ. 1944)
The Victim (ค.ศ. 1947)
The Adventures of Augie March (ค.ศ. 1953)
Seize the Day (ค.ศ. 1956)
Henderson the Rain King (ค.ศ. 1959)
Herzog (ค.ศ. 1964)
Mr. Sammler's Planet (ค.ศ. 1970)
Humboldt's Gift (ค.ศ. 1975) ชนะรางวัลพูลิตเซอร์ในปี ค.ศ. 1976
The Dean's December (ค.ศ. 1982)
More Die of Heartbreak (ค.ศ. 1987)
A Theft (ค.ศ. 1989)
The Bellarosa Connection (ค.ศ. 1989)
The Actual (ค.ศ. 1997)
Ravelstein (2000)
===รวมเรื่องสั้น===
Mosby's Memoirs (ค.ศ. 1968)
Him with His Foot in His Mouth (ค.ศ. 1984)
Something to Remember Me By: Three Tales (ค.ศ. 1991)
Collected Stories (2001)
===งานแปล===
Gimpel the Fool (ค.ศ. 1945) โดย ไอแซค บาเชวิส ซิงเกอร์ (แปลโดยซอล เบลโลว์ ในปี ค.ศ. 1953)
===สารคดี===
To Jerusalem and Back (ค.ศ. 1976) - บันทึกชีวประวัติ
It All Adds Up (ค.ศ. 1994) - รวบรวมบทเขียน
== อ้างอิง ==
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
Mr. Sammler's City, City Journal, Spring 2008 
Nobel site with two speeches (one of which is an audio recording) & longer biography
Annotated Bibliography of Criticism  by the Saul Bellow Society
Bellow's 1955 autobiographical statement for reference book
JM Coetzee on the early novels
Slate's assortment of other writers' takes on Bellow, mostly eulogistic
Joyce Carol Oates on Saul Bellow
Saul Bellow 'Bookweb' on literary website The Ledge, with suggestions for further reading. 
Blogpost on Bellow's Russian family name–Belo or Belov?
Saul Bellow, a neocon’s tale by John Podhoretz
นักเขียนชาวแคนาดา
นักเขียนชาวอเมริกัน
นักเขียนชาวยิว
นักเขียนนวนิยายชาวอเมริกัน
นักเขียนนวนิยายชาวแคนาดา
นักเขียนเรื่องสั้นชาวอเมริกัน
บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 20
ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม
ชาวแคนาดาผู้ได้รับรางวัลโนเบล
ชาวอเมริกันผู้ได้รับรางวัลโนเบล
ผู้ได้รับรางวัลพูลิตเซอร์สาขานวนิยาย
ผู้ได้รับรางวัลหนังสือแห่งชาติ
บุคคลจากมอนทรีออล
ชาวอเมริกันเชื้อสายยิว