pythainlp/thai-open-data-go-th huggingface dataset:
ชื่อ: ซิวหางแดง
ชื่อวิทยาศาสตร์: Rasbora borapetensis
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: อาศัยในหนองบึงที่มีระดับน้ำไม่ลึกและมีพรรณพืชน้ำ มักพบว่ายน้ำอยู่รวมกันเป็นฝูง นิสัยเป็นปลากินเนื้อ กิน แพลงก์ตอนสัตว์ สัตว์หน้าดินขนาดเล็ก และแมลง ขนาดที่พบใหญ่สุดมีความยาว 6 เซนติเมตร เป็นปลาเศรษฐกิจ นิยมเลี้ยง เป็นปลาสวยงาม
ถิ่นที่อาศัย: การกระจายพันธุ์ พบตั้งแต่ลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาจนถึง ลุ่มแม่น้ำโขง และภาคใต้ของประเทศไทย ในลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา พบทั่วไป
สถานะภาพ: สัตว์น้ำทั่วไป
ชื่อ: ซิวครีบแดง
ชื่อวิทยาศาสตร์: Rasbora rubrodorsalis
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: อาศัยในหนองบึงที่มีระดับน้ำตื้นและมีพรรณพืชน้ำ ขึ้นหนาแน่น นิสัยเป็นปลากินเนื้อ กินแพลงก์ตอนสัตว์ และ ตัวอ่อนแมลง ขนาดที่พบใหญ่สุดมีความยาว 5 เซนติเมตร เป็นปลาเศรษฐกิจ นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
ถิ่นที่อาศัย: การกระจายพันธุ์ พบตั้งแต่ลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาจนถึงลุ่มแม่น้ำโขง ในลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา พบตั้งแต่เขตตอนกลางลงมา จนถึงลุ่มน้ำตอนล่าง และในบึงบอระเพ็ด
สถานะภาพ: สัตว์น้ำทั่วไป
ชื่อ: ซิว
ชื่อวิทยาศาสตร์: Rasbora palustris
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: อาศัยในแม่น้ำ ลำห้วย คลอง และหนองบึง อพยพไปบน พื้นที่น้ำท่วมช่วงฤดูน้ำหลาก มักพบว่ายน้ำอยู่รวมกันเป็นฝูง นิสัย เป็นปลากินทั้งพืชและสัตว์ กินอินทรีย์สารหน้าดิน แพลงก์ตอนสัตว์ ตัวอ่อนแมลง และแมลงน้ำ ขนาดที่พบใหญ่สุดมีความยาว 6 เซนติเมตร
ถิ่นที่อาศัย: การกระจายพันธุ์ พบตั้งแต่ลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาจนถึง ลุ่มแม่น้ำโขง ในลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา พบทั่วไป
สถานะภาพ: สัตว์น้ำทั่วไป
ชื่อ: ซิวหลังดำ
ชื่อวิทยาศาสตร์: Rasbora dorsinotata
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: อาศัยในแม่น้ำ ลำธารต้นน้ำ หนองบึง และพบบ้างบน พื้นที่น้ำท่วม นิสัยเป็นปลากินเนื้อ กินแพลงก์ตอนสัตว์ แมลง และตัวอ่อนแมลง ขนาดที่พบใหญ่สุดมีความยาว 7 เซนติเมตร
ถิ่นที่อาศัย: การกระจายพันธุ์ พบตั้งแต่ลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาจนถึง ลุ่มแม่น้ำโขง ในลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา พบบริเวณจังหวัดนครสวรรค์ ในบึงบอระเพ็ด และในแม่น้ำน่าน
สถานะภาพ: สัตว์น้ำทั่วไป
ชื่อ: ปลาตะพัด,ปลาอโรวานา,ปลามังกร
ชื่อท้องถิ่น: ปลาตะพัด
ชื่อสามัญ: Arowana,Bonytongue fish,Dragon fish,Emperor fish
ชื่อวิทยาศาสตร์: Scleropages formosus
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: ลำตัวยาว ด้านข้างแบน เกล็ดมีขนาดใหญ่สีเงินอมเขียวหรือฟ้าเรียงเป็นระเบียบอย่างสวยงาม เกล็ดบริเวณเส้นข้างลำตัวมีประมาณ 24 ชิ้น ตาโต ปากใหญ่เฉียงขึ้นด้านบน ฟันแหลม ครีบหลังและครีบก้นยาวไปใกล้บริเวณครีบหาง สันท้องคม มีหนวด 1 คู่อยู่ใต้คาง ปลาตะพัดขนาดโตเต็มที่ได้ยาวได้ราว 90 เซนติเมตร หนักได้ถึง 7 กิโลกรัม พฤติกรรมมักจะว่ายบริเวณริมผิวน้ำ อาหารของปลาตะพัด ได้แก่ สัตว์น้ำขนาดเล็ก ตลอดจนแมลง สัตว์เลื้อยคลานและสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำขนาดเล็ก ปลาโตเต็มวัยสามารถโดดงับอาหารได้สูงถึง 1 เมตร แต่ละแหล่งน้ำจะมีสีสันแตกต่างหลากหลายกันออกไป เชื่อว่าเกิดเนื่องจากลักษณะทางพันธุกรรมและสภาพแวดล้อมที่อยู่ เช่น สีทอง สีแดง สีเงิน สีทองอ่อน เป็นต้น
ถิ่นที่อาศัย: อาศัยอยู่ในแม่น้ำที่มีสภาพใสสะอาด พบได้ในทุกประเทศในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และปลาในแต่ละแหล่งน้ำจะมีสีสันแตกต่างหลากหลายกันออกไป สำหรับประเทศไทย เชื่อว่าเหลือเพียงบริเวณเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าคลองแสงและเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าคลองยัน ซึ่งเป็นต้นแม่น้ำตาปี และบริเวณแม่น้ำ ที่อำเภอละงู จังหวัดสตูลเท่านั้น
สถานะภาพ: สัตว์น้ำคุ้มครอบตาม พรบ. สงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535
ชื่อ: แขยงนวล
ชื่อท้องถิ่น: แขยงนวล
ชื่อวิทยาศาสตร์: Mytus wolffii
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: ปลาแขยงนวลมีรูปร่างค่อนข้างสั้น ส่วนหัวโตปากเล็กมีหนวด 4 คู่ ครีบอกและครีบหลังเป็นก้านแข็ง ครีบไขมันค่อนข้างสั้น ครีบหางเว้าลึก ลำตัวมีสีเทาเขียวมะกอกหรือเหลืองทอง ด้านท้องสีเขียวอ่อน ขนาดที่พบใหญ่สุด 20 เซนติเมตร ขนาดโดยทั่วไป 10-15 เซนติเมตร มักอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่
ถิ่นที่อาศัย: ในอดีตพบมากในแม่น้ำสายสำคัญๆ เช่น แม่น้ำเจ้าพระยา แม่น้ำบางปะกง แม่น้ำตาปี (คีรี และคณะ, 2546) นอกจากนี้ยังมีรายงานพบในประเทศแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เช่น อินโดนีเซีย มาเลเซีย พม่า เวียดนามและกัมพูชา โดยพบทั้งในบริเวณ แหล่งน้ำจืดและน้ำกร่อย (Fishbase, 2006)
สถานะภาพ: สัตว์น้ำเฉพาะถิ่น
ชื่อ: ปลาแกง
ชื่อท้องถิ่น: ปลาดอกงิ้ว,พอน,สร้อยน้ำเงิน
ชื่อสามัญ: mudcarb
ชื่อวิทยาศาสตร์: Cirrhinus molitorella
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: หากินตามพื้นท้องน้ำ จำพวกซากอินทรีย์ สาหร่าย และเเพลงก์ตอนพืช
ถิ่นที่อาศัย: พบในแม่น้ำโขง และแม่น้ำเจ้าพระยา
สถานะภาพ: สัตว์น้ำเฉพาะถิ่น
ชื่อ: ปลากะพงขาว
ชื่อท้องถิ่น: กะพงน้ำจืด,โจ้โล้ว
ชื่อสามัญ: Giant Perch,Sea bass
ชื่อวิทยาศาสตร์: Lates calcarifer
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: อาศัยบริเวณชายฝั่งทะเลและปากแม่น้ำซึ่งเป็นน้ำกร่อย อพยพย้ายถิ่นเข้ามาหาอาหารและอาศัยในแม่น้ำเป็นระยะทางนับร้อยกิโลเมตรเป็นปลากินเนื้อและเป็นปลาที่เปลี่ยนจากเพศผู้เป็นเพศเมียเมื่อมีขนาดโตขึ้น (protandrous hermaphodite)
ถิ่นที่อาศัย: พบกระจายทั่วไปในชายฝั่งทะเลของทวีปเอเซียไปจนถึงทางใต้ของปาปัวนิวกีนีและตอนเหนือของออสเตรเลีย
สถานะภาพ: สัตว์น้ำทั่วไป
ชื่อ: ปลาหมอทะเล
ชื่อท้องถิ่น: ตังเหลือง,เก๋าทอง
ชื่อสามัญ: Giant grouper
ชื่อวิทยาศาสตร์: Epinephelus lanceolatus
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: เป็นปลากะรังที่ใหญ่ที่สุดในครอบครัวนี้มีความยาวได้ถึง 2.5 เมตรน้ำหนัก 400 กิโลกรัม พบได้บริเวณแนวปะการัง,ปากแม่น้ำ,ป่าชายเลนและคลองน้ำกร่อย
ถิ่นที่อาศัย: แพร่กระจายไปทั่วโลกคือในเขตอินโดแปซิฟิกจากทะเลแดง และฝั่งตะวันออกของ แอฟริกาไปจนถึงเกาะฮาวายและหมู่เกาะพิทคาลิน ประเทศปากีสถาน,ออสเตรเลีย,ทะเลจีนใต้,ฟิลิปปินส์,ญี่ปุ่นตอนใต้,กวม และฟิจิ
สถานะภาพ: สัตว์น้ำทั่วไป
ชื่อ: ปลากะรังเสือ
ชื่อท้องถิ่น: เก๋าตัง
ชื่อสามัญ: Tiger grouper,Brown marbled grouper
ชื่อวิทยาศาสตร์: Epinephelus fuscoguttatus
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: อาศัยอยู่ในแนวปะการังและแนวกองหินความลึก 1-60 เมตร ขนาดโตเต็มที่มีความยาว 120 เซนติเมตร
ถิ่นที่อาศัย: พบได้ในเขตตะวันตกเฉียงเหนือของออสเตรเลีย เอเซียตะวันออกเฉียงใต้ และ เขตอินโดแปซิฟิกตะวันตก,อ่าวเปอร์เซีย,ทะเลแดงในแอฟริกาตะวันออก
สถานะภาพ: สัตว์น้ำทั่วไป
ชื่อ: ปลากะรังดอกแดง
ชื่อท้องถิ่น: ราปู
ชื่อสามัญ: Orange spotted grouper,green grouper
ชื่อวิทยาศาสตร์: Epinephelus coioides
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: พบตามปากแม่น้ำ,คลองน้ำกร่อย,เกาะแก่งริมชายฝั่ง ลูกปลา ขนาดเล็กพบได้บ่อยในน้ำตื้นบริเวณปากแม่น้ำ กินปลาขนาดเล็ก,กุ้ง และปู เป็นปลาที่เปลี่ยนจากเพศเมียเป็นเพศผู้เมื่อมีขนาดโตขึ้น (protogynus hermaphodite)
ถิ่นที่อาศัย: พบได้ในเขตอินโดแปซิฟิกตะวันตก,ทะเลแดง,แอฟริกาใต้,หมู่เกาะปาเลา ฟิจิ และออสเตรเลีย
สถานะภาพ: สัตว์น้ำทั่วไป
ชื่อ: ปลากะรังหงส์
ชื่อท้องถิ่น: เก๋าหน้างอน
ชื่อสามัญ: Humpback grouper,Panther grouper
ชื่อวิทยาศาสตร์: Cromileptes altivelis
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: พบกระจายตามแนวชายฝั่งทะเลบริเวณแนวปะการังความลึก 2-40 เมตร ขนาดโตเต็มที่มีความยาว 70 เซนติเมตร
ถิ่นที่อาศัย: พบได้ทั่วไปในเอเซียตะวันออกเฉียงใต้ ออสเตรเลีย และเขตอินโดแปซิฟิกตะวันตก
สถานะภาพ: สัตว์น้ำทั่วไป
ชื่อ: ปลากะรังจุดฟ้า
ชื่อท้องถิ่น: กุดสลาด,ย่ำสวาด
ชื่อสามัญ: Blue spotted coral trout,Leopard coral grouper
ชื่อวิทยาศาสตร์: Plectropomus leopardus
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: พบกระจายตามแนวชายฝั่งทะเลบริเวณแนวปะการังความลึก3-100 เมตร ขนาดโตเต็มที่มีความยาวได้ถึง 120 เซนติเมตร น้ำหนัก 23.6 กิโลกรัม
ถิ่นที่อาศัย: พบมากแถบทะเลเขตร้อนแปซิฟิกตะวันตก,ตอนใต้ของญี่ปุ่น,ออสเตรเลีย,ทะเลแดง,ทะเลอาหรับและทวีปแอฟริกาใต้
สถานะภาพ: สัตว์น้ำทั่วไป
ชื่อ: ปลาช่อนทะเล
ชื่อท้องถิ่น: ไฮโหลย
ชื่อสามัญ: Cobia, Black kingfish, cabio, crabeater,
ชื่อวิทยาศาสตร์: Rachycentron canadum
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: เป็นปลาผิวน้ำอาศัยบริเวณชายฝั่งทะเลและไหล่ทวีปขนาดโตเต็มที่ยาว 200 เซนติเมตร น้ำหนัก 61 กิโลกรัม
ถิ่นที่อาศัย: พบในเขตร้อนและเขตอบอุ่นตั้งแต่อินโดแปซิฟิกไปถึงเขตแอตแลนติกแต่พบได้น้อยในเขตตอนกลางและตะวันออกของมหาสมุทรแปซิฟิก
สถานะภาพ: สัตว์น้ำทั่วไป
ชื่อ: ปลาหมอ
ชื่อท้องถิ่น: สะเด็ด เข็ง
ชื่อสามัญ: climbing perch
ชื่อวิทยาศาสตร์: Anabas testudineus
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: ลักษณะภายนอก ลำตัวค่อนข้างแบน บริเวณหน้าค่อนข้างกลม ส่วนหางแบนข้าง มีความยาวประมาณ 2.5 – 3.0เท่า ของความลึกลำตัว ปากสั้นกลมมน ปากอยู่ปลายสุด(terminal) และเฉียงขึ้นบนเล็กน้อย ตาโตลำตัวมีสีน้ำตาลปนดำ ลักษณะสีเข้ม ส่วนท้องลักษณะสีจางกว่าส่วนหลัง ตามลำตัวมีเกล็ดเป็นชนิดขอบมีหนาม (ctenoid) ที่กระดูกกระพุ้งแก้มตอนปลายมีลักษณะเป็นหนามหยักแหลมคมมาก ลักษณะหางเป็นแบบมนกลมเล็กน้อย ที่โคนหางมีจุดสีดำกลม 1 จุดตามลำตัวมีแถบสีดำ 7 - 8 แถบ ลักษณะความแตกต่างระหว่างเพศปลาหมอเพศเมียจะมีขนาดโตและน้ำหนักมากกว่าเพศผู้ ตัวผู้จะมีลักษณะลำตัวยาวเรียวกว่า ตัวเมียมีความลึกของลำตัวมากกว่าตัวผู้เมื่อมีขนาดความยาวเท่ากัน ฤดูปลามีไข่ปลาหมอเพศเมียจะมีส่วนท้องอูมเป่งซึ่งเพศผู้ส่วนท้องจะเป็นปกติ อัตราส่วนเพศของปลาหมอ คิดเป็นอัตราส่วน เพศผู้ : เพศเมีย = 1 : 1.86 ความดกของไข่มีตั้งแต่ 2,200 -28,000 ฟอง ปลาหมอจะวางไข่ในฤดูฝน ตั้งแต่เดือนพฤษภาคมถึงตุลาคม โดยไข่จะแก่จัดในช่วงเดือนเมษายน -พฤษภาคม อายุประมาณ 5 เดือน ก็สามารถผสมพันธุ์วางไข่ได้ การเพาะพันธุ์ปลาหมอ ฉีดกระตุ้นด้วยฮอร์โมนสังเคราะห์ (buserelin acetate) ในอัตราความเข้มข้น 10-15 ไมโครกรัม/กิโลกรัม ร่วมกับยาเสริมฤทธิ์ (domperidone) 5 มิลลิกรัม/กิโลกรัม แม่ปลาจะวางไข่ในเวลา 6 – 8 ชั่วโมง ไข่ปลาหมอเป็นไข่ลอย พัฒนาการของไข่เริ่มจากการปฏิสนธิจนกระทั่งฟักออกเป็นตัวใช้เวลาประมาณ17 ชั่วโมง 30 นาที ที่อุณหภูมิน้ำ 26 – 28 องศาเซลเซียสพัฒนาการของตัวอ่อนจากฟักเป็นตัวจนมีลักษณะคล้ายตัวเต็มวัย ใช้เวลา 10 วัน
ถิ่นที่อาศัย: ปลาหมออาศัยอยู่ในแหล่งน้ำจืดทั่วๆ ไป ทั้งแห่ลงน้ำนิ่งและน้ำไหล ปลาหมอสามารถปรับตัวเจริญเติบโตเข้ากับสภาพแวดล้อมที่เป็นน้ำกร่อย ป่าจากที่ลุ่มดินเค็มชายฝั่งทะเลที่มีความเค็มไม่เกิน 10 ส่วนในพัน และน้ำที่ค่อนข้างเป็นกรดจัด เช่น ป่าพรุ ตลอดจนมักฝังหรือหมกตัวในโคลนตมได้เป็นระยะเวลานานๆ จึงเป็นปลาที่มีความทนทานต่อสภาพแวดล้อม เนื่องจากมีอวัยวะพิเศษช่วยหายใจ (labyrinth organ) ปลาหมอเป็นปลากินเนื้อ (carnivorous fish) จึงเป็นปลาผู้ล่า(predator) กินสัตว์น้ำที่มีขนาดเล็กกว่าและชอบกินอาหารที่ผิวน้ำและกลางน้ำ
สถานะภาพ: สัตว์น้ำทั่วไป
ชื่อ: ปลาพลวงทอง
ชื่อท้องถิ่น: ปลาพลวง
ชื่อสามัญ: Gold Soro Brook Carp
ชื่อวิทยาศาสตร์: Neolissochilus soroides
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: เป็นปลาขนาดกลาง เมื่อโตเต็มที่มีความยาวประมาณ 50 เซนติเมตร ลำตัว ยาวเรียว แบนข้างเล็กน้อย สีลำตัวเป็นสีเหลืองทองครีบเป็นสีเหลืองปลาครีบมีสีอ่อน ยกเว้นครีบหลังที่มีสีเทาขอบบนและขอบล่างของครีบหางสีเข้มสีเกล็ดบริเวณส่วนหลังของลำตัวเป็นสีน้ำตาลอมเทาและสีเหลือง บริเวณด้านท้องเป็นสีขาว ทำให้สีของลำตัว แบ่งออกเป็นสองส่วนชัดเจน ไม่มีแถบสีดำบริเวณเส้นข้างตัว ซึ่งทำให้สามารถเป็นข้อระบุที่แตกต่างจากพลวงหิน
ถิ่นที่อาศัย: รวมตัวเป็นฝูง ชอบอยู่บริเวณที่มีน้ำไหลบริเวณน้ำตก และแอ่งน้ำที่มีน้ำตกและลำธารบนภูเขา บริเวณโดยรอบเป็นโขดหินขนาดใหญ่ล้อมรอบ พื้นท้องน้ำมีลักษณะเป็นก้อนหินขนาดกลาง และหินกรวด ซึ่งอาจพบในเขต ที่มีต้นพืชตระกูลกระวาน
สถานะภาพ: สัตว์น้ำเฉพาะถิ่น
ชื่อ: สร้อยน้ำผึ้ง, ลูกผึ้ง, ผึ้ง, อีดูด
ชื่อท้องถิ่น: ไส้ตัน
ชื่อสามัญ: Siamese Gyrinochellid
ชื่อวิทยาศาสตร์: Gyrinocheilus  aymonieri
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: ปลาน้ำผึ้งมีลักษณะลำตัวเรียวคล้ายทรงกระบอก (fusiform) มีปากที่เปลี่ยนแปลงเป็นอวัยวะสำหรับดูดเกาะ (oral sucker) มีช่องเปิดให้น้ำผ่านเพื่อการหายใจแลกเปลี่ยนออกซิเจน เรียกว่า spiracles อยู่บริเวณหลังตาตอนบนของแผ่นปิดเหงือก (operculum) มีตุ่ม (tubercles) รวมกันเป็นกลุ่มอยู่บริเวณจะงอยปากปลาน้ำผึ้งเป็นปลามีเกล็ดที่มีขนาดเล็ก จะงอยปากลาดต่ำสีน้ำตาลเข้ม มีตุ่ม (tubercles) รวมกันเป็นกลุ่มบนจะงอยปาก ส่วนหัวบริเวณกะโหลกเหนือตามีสีเหลืองอ่อน ส่วนที่อยู่ใต้ตาตั้งแต่แก้มถึงปลายสุดของริมฝีปากบนและใต้คางสีเหลืองอ่อน มีจุดดำขนาดใหญ่ต่อเนื่องกัน จำนวน 2 แถว ตามแนวยาวของลำตัวคล้ายกับที่ปรากฏบนส่วนหลัง ลักษณะของครีบแผ่กว้างแข็งแรง มีรอยเว้าเล็กน้อย ปากเปลี่ยนแปลงไปเป็นอวัยวะสำหรับดูดเกาะ ช่องเปิดเหงือกมี 2 ช่อง ช่องบนอยู่ในแนวหลังตาเรียกว่า spiracles สำหรับให้น้ำเข้าแทนปากขณะที่ใช้ปากดูดเกาะติดกับหินหรือวัตถุใต้น้ำ ปลาน้ำผึ้งเป็นปลากินพืช (herbivorous fish) โดยกินอาหารประเภทสาหร่าย แพลงก์ตอนพืช และแพลงก์ตอนสัตว์
ถิ่นที่อาศัย: แพร่กระจายอยู่ในประเทศไทย ตั้งแต่แม่น้ำโขง แม่น้ำเจ้าพระยา แม่น้ำแม่กลอง แม่น้ำเพชรบุรี และแม่น้ำทุกสายในภาคใต้และภาคตะวันออก อาศัยอยู่ทั้งแหล่งน้ำนิ่งและน้ำไหล อยู่รวมกันเป็นฝูง พบมากที่สุโขทัย
สถานะภาพ: สัตว์น้ำทั่วไป
ชื่อ: ก้างพระร่วงสุโขทัย, เพียว, ผี
ชื่อท้องถิ่น: เพียว
ชื่อสามัญ: Ghost Catfish
ชื่อวิทยาศาสตร์: Kryptopterus  palembangensis
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: ปลาก้างพระร่วงเป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กไม่มีเกล็ด จัดอยู่ในวงศ์ปลาเนื้ออ่อน ไม่มีเกล็ด รูปร่างด้านข้างแบนมาก ลำตัวยาวเรียว ท่อนหางโค้งงอเล็กน้อย มีชื่อเรียกหลายชื่อตามท้องถิ่น อาทิ ภาคกลางเรียก ปลาก้างพระร่วง ปลากระจก ภาคใต้เรียก ปลาบาง ปลาผี ลักษณะเด่นของปลาชนิดนี้ คือ เนื้อปลามีลักษณะโปร่งแสง ทำให้มองเห็นก้างภายในตัวได้อย่างชัดเจน ลำตัวยาวแบนข้าง ปลาก้างพระร่วงขนาดโตเต็มที่ประมาณ 10 – 15 ซม. ขนาดเฉลี่ยทั่วไปประมาณ 8 – 10 ซม. สูงสุดไม่เกิน 15 ซม. อุปนิสัย เป็นปลาที่ชอบอยู่ร่วมกันเป็นฝูง ชอบน้ำค่อนข้างใส และไหลรินอยู่ตลอดเวลา เป็นปลาชอบความสงบเงียบ ตื่นตกใจง่าย กินอาหารค่อนข้างช้า เวลากลางคืนจึงออกมาหาเหยื่อ เป็นปลาที่ชอบลอยตัวรวมฝูงตั้งแต่ 10-20 ตัว กินอาหารประเภทแพลงก์ตอนสัตว์ ตัวอ่อนแมลงน้ำที่มีชีวิต ลูกน้ำและสัตว์น้ำขนาดเล็กในธรรมชาติ
ถิ่นที่อาศัย: ในประเทศไทยพบในลำห้วย ลำธาร อ่างน้ำตกแถวภาคใต้ ภาคตะวันออก และในแม่น้ำบางแห่งบริเวณภาคกลางของประเทศเป็นปลาในเขตร้อน ภาคพื้นเอเชียแปซิคฟิก พบที่เกาะบอร์เนียว เกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย ในประเทศไทยมีรายงานว่าเคยพบที่จังหวัดนครนายก จังหวัดจันทบุรี จังหวัดตราดและทางภาคใต้ปัจจุบันทางภาคกลางนั้นพบได้น้อยมาก แทบหาไม่พบในธรรมชาติ แต่ยังคงพบปลาก้างพระร่วงนี้ในแหล่งน้ำไหล และเย็น มีร่มไม้รกครึ้ม เวลากลางวัน มักหลบอยู่ตามรากไม้ และแนวร่มไม้ที่ขึ้นตามชายน้ำเวลากลางคืนจึงออกมาหาเหยื่อ เป็นปลาที่ชอบลอยตัวรวมฝูงตั้งแต่ 10-20 ตัว มักอยู่เป็นที่
สถานะภาพ: มีแนวโน้มใกล้สูญพันธุ์ รวมถึงรายละเอียดสถานภาพเฉพาะ
ชื่อ: ปลาพลวงหิน
ชื่อท้องถิ่น: ปลามุง
ชื่อสามัญ: Soro brook carp
ชื่อวิทยาศาสตร์: Neolissochilus stracheyi
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: เป็นปลาน้ำจืดขนาดกลาง มีความยาวลำตัว 50-80 เซนติเมตร ลำตัวทรงกระบอกแบนข้างเล็กน้อย หัวมน ปากเล็ก เกล็ดใหญ๋ ลำตัวมีสีน้ำตาลอมเขียวหรือเหลือบสีทอง ด้านข้างมีสีเหลือบเงิน มีแถบสีคล้ำพาดยาวไปถึงโคนหาง กินตัวอ่อนแมลง พันธ์ไม้น้ำ และผลไม้เป็นอาหาร
ถิ่นที่อาศัย: อยู่รวมกันเป็นฝูงบริเวณน้ำตกและลำธารบนภูเขาที่มีน้ำไหลแรงในเขตภาคเหนือ ภาคตะวันตก และภาคใต้ของประเทศไทย
สถานะภาพ: สัตว์น้ำเฉพาะถิ่น
ชื่อ: ปลาซิวเจ็ดสี
ชื่อท้องถิ่น: ปลาซิวใบไผ่ ปลาซิวไข่มุก
ชื่อสามัญ: Pearl danio
ชื่อวิทยาศาสตร์: Brachydanio albolineatus
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: เป็นปลาขนาดเล็ก ลำตัวมีสีรุ้งปรากฏชัดเจนในเพศผู้ มีความยาวสูงสุด 4.2 เซนติเมตร มีเส้นข้างลำตัวไม่สมบูรณ์ โดยจะสิ้นสุดก่อนฐานของครีบท้อง มีก้านครีบหลัง 7 อัน ก้านครีบก้น 12-13 อัน มีหนวดเจริญดี 2 คู่ มักอยู๋รวมกันเป็นฝูง ในแหล่งน้ำที่มีคุณภาพดีมาก อุณหภูมิน้ำ 22-27 องศาเซลเซียส กินตัวอ่อนแมลง และแพลงค์ตอนสัตว์เป็นอาหาร
ถิ่นที่อาศัย: พบในเขตเอเซียตะวันออกเฉียงใต้
สถานะภาพ: สัตว์น้ำทั่วไป
ชื่อ: ปลานวลจันทร์น้ำจืด
ชื่อท้องถิ่น: ปลาพอน
ชื่อสามัญ: Cyprininae - Labeonini
ชื่อวิทยาศาสตร์: Cirrhinus  microlepis
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: มีรูปร่างลำตัวเรียวยาวทรงกระบอก หัวโต ปากและตาเล็ก เกล็ดเล็ก ปลาในเขตลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาจะมีหัวและลำตัวสีเงินอมเหลืองทอง ส่วนปลาในลุ่มแม่น้ำโขงจะเป็นสีชมพู ครีบหลังยกสูง ครีบหางเว้าลึก ครีบก้นเล็ก อาหารได้แก่ อินทรียสาร สัตว์หน้าดินขนาดเล็ก แพลงก์ตอน และแมลงต่าง ๆ มีขนาดประมาณ 46 เซนติเมตร พบใหญ่สุด 69 เซนติเมตร น้ำหนัก 5 กิโลกรัม
ถิ่นที่อาศัย: พบมากตามแม่น้ำสายหลักเช่น แม่น้ำเจ้าพระยา ตั้งแต่อยุธยาขึ้นไปจนถึงนครสวรรค์จนถึงบึงบอระเพ็ด ส่วนทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือพบมากในแม่น้ำโขง ปลาในเขตลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาจะมีหัวและลำตัวสีเงิน อมเหลืองทอง ส่วนปลาในลุ่มแม่น้ำโขงจะเป็นสีชมพู ครีบหลังยกสูง ครีบหางเว้าลึก
สถานะภาพ: ใกล้สูญพันธุ์
ชื่อ: ปลาทรงเครื่อง
ชื่อสามัญ: Red Tailed Shark
ชื่อวิทยาศาสตร์: Epalzeorhynchos bicolor
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: ปลาทรงเครื่อง มีลำตัวยาวเรียวแบนข้างเล็กน้อย ลำตัวสีดำสนิท ครีบหลัง ครีบท้อง และครีบก้นสีดำ ครีบหางสีแดง ครีบอกสีส้มปนดำ ก้านครีบแขนงของครีบหลังมีจำนวน 12-14 ก้าน เกล็ดขนาดเล็กมีจำนวนเกล็ดรอบลำตัว 29-30 เกล็ด และจัดเป็นสัตว์น้ำเฉพาะถิ่นของไทยที่อยู่ในภาวะถูกคุกคามรุนแรง
ถิ่นที่อาศัย: อาศัยในแม่น้ำ และลำธาร อพยพไปบนพื้นที่น้ำท่วมช่วงฤดูน้ำหลาก การกระจายพันธุ์ในลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา พบในเขตลุ่มน้ำตอนกลาง ตั้งแต่บริเวณจังหวัดนครสวรรค์ลงมาจนถึงชัยนาทและในบึงบอระเพ็ด นอกจากนี้ พบในแม่น้ำแม่กลอง บางปะกง และเพชรบุรี
สถานะภาพ: สัตว์น้ำเฉพาะถิ่น
ชื่อ: ปลาอีกอง
ชื่อสามัญ: Spanner Barb
ชื่อวิทยาศาสตร์: Systomus Lateristriga
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: ปลาอีกองมีลำตัวค่อนข้างสั้น แบนข้าง ตาอยู่ค่อนไปทางด้านบนของส่วนหัว มีรูจมูก 2 คู่ อยู่ใกล้ตามากกว่าจงอยปาก ปากอยู่ด้านหน้าสุด มุมปากยาวเกือบถึงบริเวณขอบหน้าของตา ลำตัวมีสีเหลืองอมน้ำตาล ขอบเกล็ดมีสีเงินลักษณะเด่นที่เห็นคือบริเวณลำตัว มีแถบสีดำ 2 แถบ ในแนวตั้งอยู่บริเวณเหนือครีบอกและใต้ครีบหลัง และมีแถบสีดำในแนวนอนพาดตามยาวลำตัวตั้งแต่บริเวณใต้ครีบหลังไปจนถึงฐานครีบหางและมีจุดสีดำเป็นวงกลมขนาดเท่ากัน 2 จุด อยู่บริเวณเหนือฐานครีบก้น ครีบทุกครีบมีสีส้มปนแดง ยกเว้นครีบอกมีสีเหลือง
ถิ่นที่อาศัย: พบได้ในบริเวณ ลำธาร น้ำตก ที่มีน้ำไหลเอื่อยๆ และเป็นปลาที่อาศัยในแหล่งน้ำที่ใสสะอาด
สถานะภาพ: สัตว์น้ำทั่วไป
ชื่อ: ปลาหมูข้างลาย
ชื่อสามัญ: Tiger loach
ชื่อวิทยาศาสตร์: Syncrossus helodes
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: ข้างลาย เป็นปลาเกล็ดที่มีลำตัวค่อนข้างยาว แบบ Elongate ด้านข้างและช่องท้องแบน ส่วนหลังโค้ง ส่วนหัวยาวและแหลม ตามีขนาดเล็ก และบริเวณใต้ตามีหนามแหลมปลายแยกออกเป็น 2 แฉก จะงอยปากแหลม ปากมีขนาดเล็กอยู่ต่ำกว่าตา มีหนวด 3 คู่ ขอบของริมฝีปากบนมีลักษณะเป็นริ้ว ริมฝีปากล่างหนาและกว้าง เกล็ดมีขนาดเล็กฝัง อยู่ในชั้นผิวหนัง ครีบหางเว้าลึก ด้านท้องซีดขาว ลำตัวด้านข้างแบน มีสีน้ำตาลอ่อน มีลักษณะเด่น คือ บริเวณด้านข้างลำตัวมีแถบสีเขียวพาดในแนวขวางลำตัว จำนวน 11 แถบ ส่วนครีบหางมีสีเหลืองมีแถบสีดำพาดขวางก้านครีบ จำนวน 4 แถว เป็นปลาที่ปราดเปรียว ว่องไวไม่อยู่นิ่ง ว่ายน้ำอยู่ตลอดเวลา (หทัยรัตน์ และคณะ, 2546)
ถิ่นที่อาศัย: ) ถิ่นอาศัยของปลาหมูข้างลายชอบอาศัยอยู่ในแหล่งน้ำไหล แม่น้ำ ลำคลอง ชอบซุกซ่อนตามตอไม้ ซอกหิน และพื้นดินโคลน บริเวณที่มีน้ำไหลในแม่น้ำโขง และแม่น้ำเจ้าพระยา ทะเลสาบ (Rainboth,1996)
สถานะภาพ: สัตว์น้ำทั่วไป
ชื่อ: กบภูเขา
ชื่อท้องถิ่น: เขียดแลว, กบทูต
ชื่อสามัญ: Wild Mountain Frog
ชื่อวิทยาศาสตร์: Rana blythii (Boulenger)
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: เป็นสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก ที่มีกระดูกสันหลัง ลักษณะโดยทั่วไปคล้ายปาดมากกว่ากบ มีขนาดใหญ่โตเต็มที่ ถึง 3,000 กรัม หัวค่อนข้างแหลม ด้านหลังของหัวมีอวัยวะรับความรู้สึก รูจมูกอยู่ถัดจากปลายปากเล็กน้อ ถัดมาจะมีตา 1 คู่ ลักษณะที่โปนออกมา ถัดจากตามาทางท้ายของส่วนหัวเห็นแว่นกลมๆ จะเป็นหู ปากด้านหน้าชั้นล่างมีเขี้ยว 1 คู่ ผิวหนังสีน้ำตาลปนแดง ด้านท้องสีขาว ลำตัวมีระยางค์ 2 คู่ คู่หน้าประกอบด้วยต้นแขน แขน ข้อมือและมือซึ่งมี 4 นิ้ว คู่หลังเป็นขาประกอบด้วยต้นขา แข้ง ข้อเท้าและเท้า ซึ่งมี 5 นิ้ว ขาหลังแข็งแรงใช้ในการดีดตัวเวลากระโดด ตัวผู้ไม่มีกล่องเสียงจึงไม่มีการร้องเรียกกบตัวเมีย แต่จะใช้วิธีพองตัวให้เต็มที่แล้วปล่อยลมออกมาผ่านเส้นเสียงและท่อลม เพศผู้มีระยะห่างระหว่างตากับเยื่อแก้วหูยาวกว่าเพศเมีย และเพศผู้จะมีเขียวบริเวณขากรรไกรล่างยาวกว่าเพศเมีย
ชื่อ: ปลาดุกด้าน
ชื่อท้องถิ่น: ดุกด้าน ดุกด้าง อีแกกือลีกายู(ภาคใต้) ดุกเอ็น(ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ)
ชื่อสามัญ: Batrachian Walking catfish
ชื่อวิทยาศาสตร์: Clarias batrachus (Linneaus, 1758) 
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: ลำตัวยาวทรงกระบอก เรียวและแบนข้างไปทางหาง ผิวหนังเรียบลื่นไม่มีเกล็ด ลำตัวมีสีเทาปนดำ ส่วนท้องขาวหรือเทาอ่อน ส่วนหัวแบนลงด้านล่าง มีหนวด 4 คู่ อยู่ที่ริมฝีปากบน 2 คู่ และริมฝีปากล่าง 2 คู่ กระดูกท้ายทอยมีส่วนยื่นออกไปแหลม ครีบหลัง และครีบก้นยาว ครีบหางมนครีบอกมีก้านครีบแข็ง (เงี่ยง) ซึ่งมีฝันเลื่อยทั้งด้านนอกและด้านใน ปลาดุกด้านมีความยาวสูงสุดถึง 40 เซนติเมตร เป็นปลาที่กินอาหารได้ทั้งพืชและสัตว์
ถิ่นที่อาศัย: อาศัยในแหล่งน้ำทั่วๆ ไป ทั้งแม่น้ำ ลำคลอง หนอง และบึง ทุกภาคของประเทศไทย
สถานะภาพ: ใกล้สูญพันธุ์
ชื่อ: ปลาหมูขาว
ชื่อท้องถิ่น: หมูขาว หมูเหลือง หมูมัน
ชื่อสามัญ: Yellow - tail botia, Orange – fin loach
ชื่อวิทยาศาสตร์: Botia modesta (Bleeker, 1865) 
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: ลำตัวแบนข้างเล็กน้อย และค่อนข้างป้อมกว่าปลาหมูชนิดอื่นๆ ความยาวลำตัวจากปลายจงอยปากจนถึงโคนครีบหางเป็น 2.5-2.9 เท่าของความกว้างลำตัว สีลำตัวเป็นสีเทาหรือเทาอมเขียวบริเวณด้านหลังสีเข้มกว่าด้านข้างลำตัว ท้องสีเหลืองอ่อนหรือขาว บริเวณโคนหางมีจุดสีดำสำหรับปลาวัยอ่อนที่ยังไม่โตเต็มที่ จะมีแถบสีดำเล็กๆ พาดขวางลำตัว 4-5 แถบ และเมื่อปลามีอายุมากขึ้นแถบเหล่านี้จะหายไป จงอยปากค่อนข้างยาว ปลายจงอยปากมีหนวด 2 คู่ และมุมปากมีหนวดอีก 1 คู่ ปากอยู่ปลายสุดและอยู่ในระดับต่ำ บริเวณหน้าตามีหนามแหลมปลายแยกเป็น 2 แฉก ขนาดใหญ่และแข็งแรง ครีบทุกครีบไม่มีก้านครีบแข็ง ครีบหลัง ครีบก้นและครีบหางมีสีเหลืองจนถึงสีส้มหรือสีแดงโดยเฉพาะครีบหางจะมีสีสดกว่าครีบอื่นๆ ครีบอกและครีบท้องสีเหลืองจางๆ ขนาดโดยเฉลี่ยทั่วไปที่พบมีความยาวลำตัวประมาณ 10-15 ซม. อาหารของปลาหมูขาวได้แก่ ตัวอ่อนแมลงน้ำ หนอน และซากสัตว์
ถิ่นที่อาศัย: อาศัยบริเวณที่มีน้ำไหลแรง อยู่ในระดับพื้นท้องน้ำหรือบริเวณใกล้ซอกหิน โพรงไม้ โดยพบเป็นฝูงใหญ่ พบมากในภาคกลางและภาคอีสาน
สถานะภาพ: ใกล้สูญพันธุ์