pythainlp/thai-open-data-go-th huggingface dataset:
ชื่อ: ปูทะเล
ชื่อท้องถิ่น: ปูม่วง
ชื่อสามัญ: Mud Crab
ชื่อวิทยาศาสตร์: Scylla tranquebarica
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: เป็นสัตว์น้ำกร่อย มีกระดองแข็งหุ้มลำตัว ขอบระหว่างตามีหนาม 4 อัน ส่วนด้านข้างตาแต่ละข้างมีหนามข้างละ 8-9 อัน ก้ามจะมีหนามแหลม ส่วนขาอื่น ๆ ไม่มีหนาม ตัวผู้จะมีก้ามขนาดใหญ่แข็งแรงกว่าตัวเมียอย่างเห็นได้ชัด อาศัยอยู่ในบริเวณป่าชายเลน มีการอพยพย้ายถิ่นเพื่อการแพร่พันธุ์ โดยปูทะเลเพศเมียจะอพยพจากแหล่งอาศัยในบริเวณเขตนํ้ากร่อย เพื่อออกไปวางไข่ในทะเล ซึ่งการอพยพนี้จะมีขึ้นภายหลังจากที่ได้ผ่านการจับคู่ผสมพันธุ์ เมื่อแม่ปูวางไข่ในทะเลลึกลูกปูจะพัฒนาจากระยะตัวอ่อน จนเข้าสู่ระยะวัยรุ่นจากนั้นจึงว่ายน้ำกลับมาอาศัยหากินยังบริเวณป่าชายเลนในเขตน้ำกร่อยต่อไป
ถิ่นที่อาศัย: พบได้ทั่วไปตลอดแนวชายฝั่งทะเลที่มีป่าชายเลนตั้งแต่เขตอบอุ่นถึงเขตร้อน เขตอินโดแปซิฟิกตั้งแต่ทวีปแอฟริกา ออสเตรเลีย และเอเชีย ชอบอาศัยอยู่ตามแม่น้ำลำคลองที่มีอาณาเขต ติดต่อกับแนวชายฝั่งทะเล หรือป่าชายเลน สำหรับประเทศไทยในปัจจุบันพบปูทะเลชนิดนี้น้อยมาก
สถานะภาพ: สัตว์น้ำทั่วไป
ชื่อ: ปูม้า
ชื่อท้องถิ่น: ปูม้า
ชื่อสามัญ: Blue Swimming Crab
ชื่อวิทยาศาสตร์: Portunas pelagicus
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: เป็นสัตว์น้ำบริเวณชายฝั่งทะเล ที่มีก้ามเรียวยาว มีสัน หนามข้างกระดองด้านละ 9 อัน อันสุดท้ายมีขนาดใหญ่และยาวที่สุดกระดองแบนกว้างมากและมีตุ่มเล็ก ๆ กระจายทั่วไป มีหนามที่ขอบเบ้าตาด้านบน ขอบเบ้าตาด้านล่างมีหนาม แหลม 1 อัน ขาเดินมี 3 คู่ กรรเชียงว่ายน้ำ 1 คู่ ตัวผู้มีก้ามเรียวยาวกว่า มีสีฟ้าอ่อนและมีจุดขาวตกกระทั่วไปบนกระดองและก้าม ปูม้าเพศเมียเจริญเต็มที่ขนาดความกว้างกระดองประมาณ 15-20 เซนติเมตร ในอายุเท่ากันปูม้าเพศผู้มีขนาดใหญ่กว่าเพศเมียและมีสีสันสวยงามกว่า
ถิ่นที่อาศัย: ปูม้ามีการแพร่กระจายทั่วไป โดยจะพบตั้งแต่ชายฝั่งทะเลมหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรแปซิฟิก ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน อ่าวเปอร์เซียร์ ในประเทศไทยสามารถพบได้ทั่วไปตลอดแนวชายฝั่งทะเลทั้งฝั่งอ่าวไทย และอันดามัน โดยอาศัยอยู่ตามบริเวณที่ตื้นชายฝั่งทะเลระหว่างเขตน้ำขึ้นน้ำลง จนถึงระยะห่างจากฝั่งทะเลประมาณ 20 กิโลเมตร ระดับน้ำลึกประมาณ 30-50 เมตร
สถานะภาพ: สัตว์น้ำทั่วไป
ชื่อ: ปลาสร้อยขาว
ชื่อท้องถิ่น: สร้อยหัวกลม
ชื่อสามัญ: Siamese mud carp
ชื่อวิทยาศาสตร์: Henicorhynchus siamensis
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: ปลาสร้อยขาว เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ลักษณะลำตัวเพรียวยาว หัวโตและกลมมน ปากเล็กอยู่เกือบจะสุดจะงอยปาก กึ่งกลางของริมฝีปากมีปุ่มกระดุกยื่นออกมา ไม่มีหนวด เกล็ดมีขนาดใหญ่ลำตัวสีน้ำเงินอมเทา เหนือครีบอกมีจุดสีคล้ำ ครีบหลังเล็ก ครีบหางเว้าลึกและมีจุดประสีคล้ำ
ถิ่นที่อาศัย: ปลาสร้อยขาว มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ พบในแหล่งน้ำหลาก หนองบึง และแม่น้ำขนาดใหญ่ในทุกภาคของประเทศไทย
สถานะภาพ: สัตว์น้ำทั่วไป
ชื่อ: ปลาเค้าขาว
ชื่อท้องถิ่น: เค้าคูน
ชื่อสามัญ: WHITE SHEATFISH
ชื่อวิทยาศาสตร์: Wallago attu
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: เป็นปลาน้ำจืดไม่มีเกล็ด มีรสชาติดี ราคาค่อนข้างสูง ปากมีขนาดกว้าง มุมปากยาวเลยหลังของลูกตา มีฟันแหลมเล็กบนขากรรไกร ตาเล็ก มีหนวดที่ริมฝีปากยาวถึงครีบบน มีขนาดโดยเฉลี่ย 70-80 ซ.ม. พบใหญ่สุดถึง 2 เมตร มักหากินเวลากลางคืน ปลาเค้าขาวมีการเปลี่ยนแปลงลักษณะสีผิวตามสภาพแวดล้อม
ถิ่นที่อาศัย: ปลาเค้าขาวชอบอาศัยในบริเวณน้ำลึกในแม่น้ำ กระเสน้ำไม่แรงมากและมักซ่อนตัวอยู่ตามซอกหลืบริมฝั่งแม่น้ำที่มีสภาพเป็นดินโคลนเป็นปลาไม่รวมฝูง นิสัยก้าวร้าวหวงที่และไม่ค่อยย้ายถิ่น พบอยู่ทั่วไปตามแหล่งน้ำขนาดใหญ่ เช่น แม่น้ำเจ้าพระยา แม่น้ำน่าน บึงบอระเพ็ด และแม่น้ำโขง
สถานะภาพ: สัตว์น้ำทั่วไป
ชื่อ: สังกะวาดเหลือง
ชื่อท้องถิ่น: ยอน, ยอนเขียว (อีสาน), ชะวาด
ชื่อสามัญ: Pla Sangawad Luang
ชื่อวิทยาศาสตร์: Pangasius macronema
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: เป็นปลาไม่มีเกล็ดหรือปลาหนัง ตัวผู้และตัวเมียมีลักษณะคล้ายกัน คือ หัวเล็ก ความยาวไม่เกิน ๒๕%Sl (Standard length) ตามีความกว้างถึง ๙.๖%Sl จะงอยปากเรียวสั้น มุมที่ปลายปากล่างแคบกว่า ๙๐ องศา มีหนวด ๒ คู่ หนวดเป็นเส้นแบนเรียวยาวถึงปลายครีบอก แถบฟันบนเพดานเป็นรูปไข่มี ๒ คู่ แยกจากกัน ฟันที่ขากรรไกรบนเป็นแถบโค้งสั้น ซี่กรองเหงือกเรียวยาวมีมากกว่า ๓๗ อัน รูปร่างแบข้างเรียวกว่าชนิดอื่น ๆ มีความลึกไม่เกิน ๒๕%Sl ปลายครีบหลังและครีบอกในตัวอื่นเป็นเส้นยาว ครีบก้นในตัวผู้แผ่กว้าง ปลาขนาดเล็กมีสีเทาขุ่น ฐานครีบหลังมีแต้มสีคล้ำ ปลาขนาดใหญ่มีสีเทาคล้ำเคลือบทองหรือเขียว ข้างลำตัวสีจางและมีแถบสีคล้ำผสมแนวยาวตั้งแต่โคนครีบอก ครีบสีจาง ครีบหางสีเหลืองอ่อนหรือจางขอบคล้ำ พบขนาดไม่เกิน ๓๕ cm. SL
ถิ่นที่อาศัย: ปลาสังกะวาดเหลืองมีการแพร่กระจายพันธุ์ตั้งแต่แม่น้ำโขง แม่น้ำเจ้าพระยา และพบในแถบซุนดาเฉพาะชวาและบอร์เนียว นอกจากนี้ในประทเศไทยพบชุกชุมในอ่างเก็บน้ำบางแห่ง ได้แก่ อ่างเก็บน้ำเขื่อนภูมิพล อ่างเก็บน้ำเขื่อนสิริกิติ์
สถานะภาพ: สัตว์น้ำทั่วไป
ชื่อ: จาด, ตะพากส้ม
ชื่อสามัญ: Goldfin tinfoil barb
ชื่อวิทยาศาสตร์: Hypsibarbus malcolmi
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: คล้ายปลาตะเพียนขาว แต่ลำตัวเรียวกว่า มีหนวดค่อนข้างยาวทีมุมปาก ๒ คู่ เกล็ดใหญ่ ลำตัวมีสีเงินเทา ครีบสีส้มและมีขอบสีแดงเรื่อหรือชมพู ครีบก้นมีลักษณะโค้งเหมือนเคียว ปลาเพศผู้ ลักษณะของลำตัวจะยาวเรียว เกล็ดบริเวณลำตัว และกระดูกปิดเหงือกหรือแก้ม จะสากมือ และเมื่อใ้ช้มือลูบบริเวณท้องเบา ๆ จะมีน้ำเชื้อสีขาวขุ่นไหลออกมา ส่วนปลาเพศเมียที่มีไข่แก่จัดบริเวณท้องจะอูมเป่งและนิ่ม ผนังท้องบาง ช่องเพศขยายใหญ่ และมีสีชมพูเรื่อ ๆ หรือสีแดงอย่างเห็นได้ชัด
ถิ่นที่อาศัย: เป็นปลาน้ำจืดที่พบในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เช่น มาเลเซีย เวียดนาม และกัมพูชา สำหรับในประเทศไทย มีรายงานพบปลาชนิดนี้ในแม่น้ำโขง แม่น้ำเจ้าพระยา แม่น้ำตาปี แม่น้ำแม่กลอง แม่น้ำเพชรบุรี แม่น้ำปิง และในอ่างเก็บน้ำบางแห่ง ได้แก่ อ่างเก็บน้ำเขื่อนภูมิพล อ่างเก็บน้ำเขื่อนแก่งกระจาน
สถานะภาพ: สัตว์น้ำทั่วไป
ชื่อ: ปลาตะพาก
ชื่อท้องถิ่น: ปลาปีก ปลาปากดำ
ชื่อสามัญ: Golden Belly Barb
ชื่อวิทยาศาสตร์: Hypsibabus wetmorei
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: รูปร่างคล้ายปลาตะเพียนขาว แต่มีขนาดใหญ่กว่า บริเวณส่วนท้องมีสีเหลืองทอง บริเวณส่วนหลังมีสีเข้มป็นน้ำเงินอมเขียว ครีบหลัง และครีบหางสีส้มแกมเขียว ครีบท้องสีส้มหรือสีเหลืองอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงเป็นปลาที่ว่ายน้ำได้เร็วละว่ายน้ำเคลื่อนไหวตลอดเวลา ขนาดความยาวโดยทั่วไป 20-30 เซนติเมตร ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 60 ซ.ม. พบใหญ่ที่สุดยาว 66 ซ.ม. น้ำหนัก 8 ก.ก. อาหารกินได้หลากหลายเช่น พืชน้ำ แมลงน้ำ รวมถึงสัตว์น้ำขนาดเล็ก มีพฤติกรรมการผสมพันธุ์เป็นหมู่ ฤดูวางไข่ อยู่ในช่วงเดือนพฤษภาคม-มิถุนายนและตุลาคม-ธันวาคม ไข่เป็นแบบ ครึ่งจมครึ่งลอย ปลาเพศเมียขนาด ความยาวเฉลี่ย 36 ซม. น้ำหนัก เฉลี่ย 763 กรัม มีจำนวนไข่เฉลี่ย 87,533 ฟอง
ถิ่นที่อาศัย:  แม่น้ำปิง แม่น้ำน่าน แม่น้ำเจ้าพระยา และแม่น้ำโขง
สถานะภาพ: สัตว์น้ำทั่วไป
ชื่อ: ปลาเสือพ่นน้ำ
ชื่อสามัญ: Archer Fishes
ชื่อวิทยาศาสตร์: Toxotes chatareus
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: ปลาเสือพ่นน้ำเป็นปลาที่มีลักษณะเด่น คือ ส่วนหัวและลำตัวประกอบด้วยจุดสีดำกรมหรือรี จำนวน 6-7 จุด มีสีสมอมเหลือง ครีบหลังและครีบก้นเป็นสีเหลืองมีขอบเป็นสีดำ จะงอยปากแหลม ตามีขนาดใหญ่ค่อนไปทางด้านบน จึงสามารถมองเห็นผิวน้ำได้ดี ขากรรไกรล่างยาวกว่าขากรรไกรบนเล็กน้อย ลำตัวรูปร่างทรงขนมเปียกปูน ป้อมสั้นแบนข้างมาก โดยเฉพาะท้องแบนเป็นวันบริเวณท้องเป็นสีน้ำเงิน ลำตัวสีเหลืองมีลานดำเหมือนเสือจึงได้ชื่อว่า ปลาเสือ มีการปรับตัวให้เหมาะสมกับการกินแมลง โดยมีวิวัฒนาการให้เงือกเกิดช่องใต้เพดานปาก สามารถพ่นน้ำออกไปได้เป็นลำโดยแรงอัดของแผ่นปิดเงือก ขนาดทั่วไปเฉลี่ย 20 เซนติเมตร ขนาดใหญ่สุดที่เคยพบยาว 25 เซนติเมตร ปลาเสือพ่นน้ำเป็นปลาที่อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง กินแพลงก์ตอนสัตว์ โรติเฟอร์ ตัวอ่อนแมลง ลูกกุ้ง สัตว์น้ำจำพวกมดและแมลงเป็นอาหาร สามารถฝึกให้กินเนื้อปลาสับและอาหารเม็ดสำเร็จรูปได้
ถิ่นที่อาศัย: พบกระจายอยู่ทั่วไปในประเทศแถบตะวันออก เช่น หมู่เกาะฟิลิปปินส์ ออสเตรเลีย อินโดนิเซีย มาเลเซีย ไทย พม่า และ อินเดีย ในประเทศไทยพบอยู่ตามแม่น้ำ และลำคลอง หนองบึง ที่มีการเชื่อมต่อกับแม่น้ำและบริเวณปากแม่น้ำโดยพบชุกชุมในภาคกลางและภาคใต้
สถานะภาพ: สัตว์น้ำทั่วไป
ชื่อ: ปลาม้า กวาง
ชื่อท้องถิ่น: ปลาม้า ปลากวง ปลากวาง
ชื่อสามัญ: Boeseman croaker
ชื่อวิทยาศาสตร์: Boesemania microlepis
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: มีรูปร่างเพรียวเล็กไปทางด้านท้ายลำตัว หัวค่อนข้างเล็ก หน้าผากเว้าลึก ตาอยู่สูงไปทางด้านบนของหัว ปากกว้างอยู่ด้านล่างของจะงอยปาก ใต้คางมีรูเล็ก ๆ 5 รู ครีบหลังยาวตลอดส่วนหลัง ตอนหน้าเป็นก้านแข็ง ตอนท้ายเป็นก้านอ่อน โคนหางเรียวเล็ก ครีบก้นมีก้าสนแข็งอันใหญ่หนา ครีบอกยาว ครีบท้องมีปลายเป็นเส้นยาวเช่นเดียวกับครีบหาง เกล็ดมีความเล็กมาก ลำตัวสีเทาอ่อนอ่อนเหลือบเงิน ด้านหลังมีสีคล้ำ ด้านข้างลำตัวมีแถบสีคล้ำจาง ๆ เป็นแนวเฉียงหลายแถบ ด้านท้องสีจาง ครีบใส จัดเป็นสิ่งมีชีวิตเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Boesemania มีความประมาณ 25-30 เซนติเมตร พบใหญ่สุดถึง 1 เมตร
ถิ่นที่อาศัย: อาศัยอยู่ในแม่น้ำขนาดใหญ่ และพบในแหล่งน้ำนิ่งบ้าง บ่อปลา หรือบ่อกุ้งที่อยู่ใกล้ทะเล พบมากในแม่น้ำตอนล่าง แต่ก็พบในแหล่งน้ำที่ไกลจากปากแม่น้ำมากเช่นกัน พบในภาคกลาง ภาคเหนือ และในแม่น้ำโขงในภาคอีสาน โดยพบสูงสุดถึงที่จังหวัดเลย
สถานะภาพ: สัตว์น้ำทั่วไป
ชื่อ: ปลาแขยงหิน
ชื่อท้องถิ่น: แขยงหิน , กดหิน
ชื่อสามัญ: Siamese rock catrish
ชื่อวิทยาศาสตร์: Leiocassis siamensis 
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: ลำตัวค่อนข้างยาว ไม่มีเกล็ด หัวแบนราบลงเล็กน้อย ตามีผิวหนังใสปิดคลุม มีฟันซี่แหลมเล็กๆ อยู่บนขากรรไกร และเพดานปาก มีหนวด 4 คู่ ครีบหลังและครีบหูมีหนามแหลม ลำตัวมีพื้นสีขาวหรือสีเหลืองอ่อน มีแถบดำหรือน้ำตาลเข้มพาดขวางลำตัว กินลูกปลา ลูกกุ้ง และสัตว์น้ำที่มีขนาดเล็กเป็นอาหาร
ถิ่นที่อาศัย: อยู่ตามลำธาร เช่น แม่น้ำวัง จังหวัดลำปาง แม่น้ำแม่กลอง จังหวัดราชบุรี บริเวณปากน้ำโพ จังหวัดนครสวรรค์ ฯลฯ
สถานะภาพ: สัตว์น้ำทั่วไป
ชื่อ: ปลากดแก้ว
ชื่อท้องถิ่น: กดหางแดง, กดข้างหม้อ,กดเขี้ยว,คัง,เคิง(อีสาน)
ชื่อสามัญ: Red tail Mystus
ชื่อวิทยาศาสตร์: Mystus ruckioides 
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: หัวและลำตัวตอนหน้าแบนราบลง หัวและปากยื่นยาว หนวดยาว ตาเล็ก ลำตัวสีเทาอ่อนอมฟ้าหรือเขียวมะกอก ท้องสีจาง ครีบมีสีคล้ำและสีแดงเรื่อ ครีบหลังไม่มีก้านแข็ง ครีบไขมันยาว ครีบหางเว้าลึกมีส้มสด แดงหรือคล้ำอมแดง อาหาร ปลาและกุ้ง พฤติกรรม มักซุ่มอยู่ใต้ร่มเงาหรือไม้ใต้น้ำเพื่อรอเหยื่อ
ถิ่นที่อาศัย: หนอง บึง และแม่น้ำสายหลัก
สถานะภาพ: สัตว์น้ำทั่วไป
ชื่อ: ปลาเค้าขาว
ชื่อท้องถิ่น: ค้าว
ชื่อสามัญ: White sheatfish
ชื่อวิทยาศาสตร์: Wallago attu 
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: หัวและปากยื่นแหลม ปากกว้างมาก มุมปากอยู่เลยหลังลูกตา หัวและตัวแบนข้างไปหาด้านท้ายหลังป่องออกและมีสีเงิน วาวอมเขียว ลำตัวด้านข้างมีแถบสีคล้ำ ท้องสีจาง ครีบหลังเล็กและปลายแหลม ครีบอกใหญ่ ครีบก้นยาว ครีบหางเว้าตื้น อาหาร แมลง ปลา กุ้งและสัตว์น้ำอื่นๆ พฤติกรรม ล่าเหยื่อบริเวณผิวน้ำถึงหน้าดิน
ถิ่นที่อาศัย: แม่น้ำสายหลักและแหล่งน้ำหลาก
สถานะภาพ: สัตว์น้ำทั่วไป
ชื่อ: ปลารากกล้วย
ชื่อท้องถิ่น: ซ่อนทราย
ชื่อสามัญ: Horse-face loach
ชื่อวิทยาศาสตร์: Acantopsis choirorhynchos 
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: ปลารากกล้วยมีลำตัวเรียวยาวแบนข้างเล็กน้อย มีสีน้ำตาลอ่อน ท้องสีขาว แนวสันหลังมีแถบสั้น ๆ สีน้ำตาลดำ แนวเส้นข้างตัวมีสีน้ำตาลเล็กพาดไปตามความยาวลำตัว ข้างละ ๑ แถบ มีจุดสีน้ำตาลประมาณ ๘-๑๒ จุด หัวมีขนาดใหญ่เรียวแหลมและแบนข้าง ตามีขนาดเล็กอยู่ค่อนไปทางด้านบน บริเวณหน้าตามีหนามแหลมเล็ก ๆ ปลายแยกเป็น ๒ แฉกซ่อนอยู่ใต้ร่องผิวหนัง จงอยปากค่อนข้างยาวแหลม และงุ้มต่ำ ริมฝีปากบนมีรอยหยัก ริมฝีปากร่างมีค่อนข้างหนา มีหนวดสั้น ๆ ๓ คู่ ครีบหลังและครีบหางมีสีน้ำตาลอ่อน
ถิ่นที่อาศัย: ชอบอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ เป็นปลาที่ชอบอาศัยในบริเวณที่มีน้ำใสไหลแรงซึ่งเป็นทรายหรือกรวดเล็ก ๆ สีของปลารากกล้วยจะกลมกลืนกับที่อยู่อาศัย มักจะเอาหัวทวนน้ำเสมอ หากตกใจจะซ่อนตัวในทรายอย่างรวดเร็ว
สถานะภาพ: สัตว์น้ำทั่วไป
ชื่อ: ปลากดเหลือง
ชื่อท้องถิ่น: กดขี้ลิง กดเหลืองเล็ก
ชื่อสามัญ: YELLOW MYSTUS , GREEN CATFISH
ชื่อวิทยาศาสตร์: Hemibagrus nemurus
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: ปลากดเหลืองเป็นปลาน้ำจืดที่ไม่มีเกล็ด ลำตัวกลมยาว หัวค่อนข้างแบนเรียวเป็นรูปกรวย (conical) กระดูกท้ายทอยยาวถึงโคนครีบหลัง ปากกว้าง ขากรรไกรแข็งแรง มีฟันซี่เล็ก ๆ สั้นปลายแหลมเป็นกลุ่ม หรือเป็นแผ่นบนขากรรไกรบน ขากรรไกรล่าง และบนเพดานปากซี่กรองสั้นเล็กปลายแหลม มี 15 ซี่ มีหนวด 4 คู่ คือ บริเวณจมูก ริมฝีปากบน ริมฝีปากล่าง และใต้คางอย่างละ 1 คู่ ซึ่งหนวดคู่แรก และหนวดคู่สุดท้าย จะมีความยาวสั้นกว่าหนวดคู่ที่สองและคู่ที่สาม ครีบหลังไม่สูงเป็นครีบเดี่ยวอยู่กลางหลังยาวไม่ถึงครีบไขมันซึ่งต่างจากปลากดเหลือง Hemibagrus filamentus Fang&Chaux,1949) ที่มีก้านครีบหลังยาวถึงครีบไขมัน โดยพบก้านครีบแข็ง 1 ก้าน และก้านครีบอ่อน 7 ก้าน ครีบไขมันเจริญดีมีสีคล้ำหรือดำแตกต่างจากสีของลำตัวอยู่บนหลังตามส่วนท้ายของลำตัว และอยู่ตรงข้ามกับครีบก้น ครีบก้นมีก้านครีบอ่อน 10-11 ก้าน ครีบหูเป็นครีบคู่อยู่หลังบริเวณเหงือก มีเงี่ยงแข็งและแหลมคม 1 คู่ มีก้านครีบอ่อนข้างละ 9 ก้าน ครีบท้องมีก้านครีบอ่อน 6-7 ก้าน ครีบหางเว้าลึกแฉกบนยาวกว่าแฉกล่างประกอบด้านก้านครีบอ่อน 16-17 ก้าน ลักษณะสีของลำตัวจะเปลี่ยนไปตามอายุขนาด และแหล่งที่อยู่อาศัย ปลากดเหลืองที่มีขนาดโตเต็มวัย ลำตัวบริเวณส่วนหลังมีสีน้ำตาลเข้มปนดำ บริเวณข้างลำตัวมีสีน้ำตาลปนเหลือง บริเวณส่วนท้องมีสีขาว ฐานครีบอก ครีบท้อง ครีบก้น มีสีเทาเจือชมพู ครีบหลัง ครีบหางมีสีเขียวซีดจาง ปลายครีบมีสีเทาปนดำ ดวงตามีขนาดปลานกลาง ปลากดเหลืองที่พบโดยทั่วไปมีขนาด 20-25 เซนติเมตร แต่เคยพบขนาดใหญ่สุดกว่า 60 เซนติเมตร ปลาชนิดนี้มีกระเพาะลม ซึ่งมีลักษณะกระเพาะลมตอนเดียวคล้ายรูปหัวใจ ทำหน้าที่ช่วยในการทรงตัวใช้ ปรับความถ่วงจำเพาะของตัวปลาให้เข้ากับสภาพแวดล้อมที่อยู่อาศัย เพื่อให้สามารถลอยตัวอยู่ในน้ำที่ระดับต่าง ๆ ได้ตามความต้องการ
ถิ่นที่อาศัย: ในพื้นที่จังหวัดสกลนครพบการแพร่กระจายทั่วไปตามแหล่งน้ำธรรมชาติทั้งแหล่งน้ำเปิดและแหล่ง น้ำปิดในประเทศไทยนั้นพบแพร่กระจายอยู่ทั่วไป ตั้งแต่ลุ่มน้ำแม่กลองจนถึงลุ่มน้ำโขง และลุ่มน้ำเจ้าพระยา
สถานะภาพ: สัตว์น้ำทั่วไป
ชื่อ: ปลาชะโด
ชื่อท้องถิ่น:  แมลงภู่ ไอ้ป๊อก
ชื่อสามัญ: Giant Snake-Head
ชื่อวิทยาศาสตร์: Channa micropeltes
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: เป็นปลาน้ำจืด ขนาดใหญ่ที่สุดในวงศ์นี้โตเต็มที่ได้ถึง 1 เมตร หรือ 1.5 เมตร มีรูปร่างลำตัวค่อนข้างกลมยาว พื้นลำตัวสีน้ำตาลอมเขียว มีลายประสีดำกระจายทั่วตัว ภายในปากมีฟันแหลมคม เมื่อยังเป็นปลาขนาดเล็กจะมีสีลำตัวเป็นสีน้ำตาลและมีแถบสีดำ, ส้ม และเหลืองพาดตามความยาวลำตัว 2 แถบ บริเวณหางสีแดงสด เมื่อเริ่มโตขึ้นมาสีและลายจะเริ่มจางหายไปกลายเป็นสีเขียวอมน้ำตาลคล้ายสีของเปลือกหอยแมลงภู่แทน มีนิสัยดุร้าย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในฤดูผสมพันธุ์ เป็นปลากินเนื้อ
ถิ่นที่อาศัย: พบทั่วไปตามแหล่งน้ำจืดทั่วทุกภาคของประเทศไทย เช่น แม่น้ำเจ้าพระยา แม่น้ำสะแกกรัง เขื่อนต่างๆ
สถานะภาพ: สัตว์น้ำทั่วไป
ชื่อ: ปลากระทิงไฟ
ชื่อท้องถิ่น: กระทิงลายดอก, กระทิงลายดอกไม้
ชื่อสามัญ: Fire spiny eel
ชื่อวิทยาศาสตร์:  Mastacembelus erythrotaenia
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป:  รูปร่างยาวคล้ายงูหรือปลาไหล แต่ท้ายลำตัวส่วนที่อยู่ค่อนไปทางหางจะมีลักษณะแบนข้าง และส่วนหัวหรือปลายปากจะยื่นยาวและแหลม จะงอยปากล่างจะยื่นยาวกว่าจะงอยปากบน ตามีขนาดเล็ก ครีบหลัง ครีบทวาร และหางจะเชื่อมต่อติดกันเป็นครีบเดียว โดยครีบหลังตอนหน้าจะมีขนาดเล็กมากและลักษณะเป็นหยักคล้ายกับฟันเลื่อย เป็นปลาที่มีสีสันและลวดลายสวยงามมาก มีสีน้ำตาลหรือดำมีแต้มและแถบสีแดงขนาดใหญ่และเล็กเรียงแถวตามความยาวลำตัว ครีบหูมีสีดำขอบแดง ลักษณะทางอนุกรมวิธานที่แตกต่างจากกระทิงชนิดอื่นคือ กระทิงไฟไม่มีกระดูกที่เป็นหนามแหลมอยู่บริเวณหน้านัยน์ตา กินลูกกุ้ง ลูกปลา และตัวอ่อนแมลงเป็นอาหาร
ถิ่นที่อาศัย: พบได้ในบริเวณน้ำจืดและน้ำกร่อย ในแม่น้ำเจ้าพระยาและแม่น้ำท่าจีน ทางภาคใต้ที่ทะเลน้อย (ทะเลสาบสงขลาตอนใน) แม่น้ำตาปี
สถานะภาพ: ใกล้สูญพันธุ์
ชื่อ: ปลากระทุงเหว
ชื่อท้องถิ่น: เข็มแม่น้ำ กระทุงเหวเมือง
ชื่อสามัญ: Freshwater garfish, Round-tail garfish
ชื่อวิทยาศาสตร์: Xenentodon cancilla
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: เป็นปลาพันธุ์พื้นเมืองของไทยที่พบทั่วไปในแหล่งน้ำจืด จัดเป็นปลาขนาดเล็ก ความยาว 10 - 25 เซนติเมตรรูปร่างกลมยาวเรียวคล้ายเข็ม ท้องแบน จะงอยปากยาวเรียวแหลมมีฟันแหลมคมซี่เล็กๆ เรียงเป็นแถวครีบหลังและครีบก้นอยู่ใกล้กับครีบหาง ครีบหูขนาดใหญ่และแข็งแรงช่วยในการกระโดดพ้นผิวน้ำ
ถิ่นที่อาศัย: ปลากระทุงเหวชอบอยู่รวมกันเป็นกลุ่มๆ ตามผิวน้ำ พบในแหล่งน้ำไหลทุกภาค
สถานะภาพ: สัตว์น้ำทั่วไป
ชื่อ: ปลาหลดจุด
ชื่อท้องถิ่น: หลด หลดจุด
ชื่อสามัญ: Peacock eel, Spotted Spiny Eel
ชื่อวิทยาศาสตร์: Macrognathus siamensis
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: ปลาหลดจุดเป็นปลาน้ำจืดอยู่ในวงศ์เดียวกับปลากระทิง แต่มีขนาดเล็กกว่าปลากระทิง ลำตัวยาวเรียว แบนข้าง จะงอยปากเรียวแหลม ที่ปลายมีหนวดสั้นๆอยู่ 1 คู่ ปากเล็กอยู่ใต้ตาครีบหลังและครีบหางไม่มีลายหรือจุด มีจุดสีดำคล้ายดวงตาที่โคนครีบหลังประมาณ 1-5 จุด ขนาดโตเต็มที่มีความยาวประมาณ 30 เซนติเมตร อัตราส่วนระหว่างเพศผู้ต่อเพศเมียเฉลี่ยตลอดทั้งปีมีค่าเท่ากับ 1.6:1.0 ผสมพันธุ์ได้ในช่วงเดือนพฤษภาคมถึงเดือนสิงหาคม
ถิ่นที่อาศัย: ปลาหลดจุดเป็นปลาที่อาศัยอยู่ตามพื้นหน้าดินบริเวณน้ำไหลช้าๆ หรือน้ำนิ่งซึ่งพบมากในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เช่น แม่น้ำ ลำคลอง หนอง และ บึง แพร่กระจายไปทั่วประเทศ มีถิ่นกำเนิดในประเทศไทย อินเดีย พม่า และเวียดนาม แหล่งที่พบปลาหลดจุดในจังหวัดร้อยเอ็ด คือ บริเวณทุ่งกุลาร้องไห้ แม่น้ำมูลและแม่น้ำชี รวมถึงลำน้ำสาขา
สถานะภาพ: สัตว์น้ำทั่วไป
ชื่อ: ปลามัน
ชื่อท้องถิ่น: ปลามัน
ชื่อสามัญ: Stone-Lapping fish
ชื่อวิทยาศาสตร์: Garra parvifilum
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: เป็นปลาขนาดเล็ก ความยาวเฉลี่ย 6-7 เซนติเมตร ลำตัวมีสีคล้ำดำตั้งแต่หัวจรดฐานครีบหาง ส่วนท้องมีสีขาวงาช้าง ลักษณะปากเป็นปากดูดอยู่ด้านล่าง เพื่อใช้หาอาหารประเภทตะไคร่น้ำ ที่ต่างจากชนิดอื่นในสกุลเดียวกันอย่างเด่นชัด คือ มีหนวดที่ขากรรไกรบนสั้นกว่าเส้นผ่านศูนย์กลางของลูกตา และมีความยาวเส้นหางน้อยกว่าความยาวหัว
ถิ่นที่อาศัย: เป็นปลาที่พบแพร่กระจายในภาคเหนือตอนบนของไทยโดยเฉพาะแม่น้ำสาขาของแม่น้ำน่าน โดยอาศัยตามลำธารภูเขาที่มีกระแสน้ำไหล น้ำใสสะอาด ความลึกไม่เกิน 1 เมตร พื้นท้องน้ำเป็นกรวดหินและทราย
สถานะภาพ: สัตว์น้ำทั่วไป
ชื่อ: ปลาสลิด
ชื่อท้องถิ่น: ปลาใบไม้
ชื่อสามัญ: SNAKESKIN GOURAMI
ชื่อวิทยาศาสตร์: Trichogaster pectoralis (Regan, 1910) 
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: มีรูปร่างคล้ายปลากระดี่หม้อ แต่ขนาดโตกว่า ลำตัวแบนข้างมีครีบท้องยาวครีบเดียวสีของลำตัวเขียวออกเทาหรือมีสีคล้ำมีริ้วดำพาดขวางตามลำตัวจากหัวถึงหาง
ถิ่นที่อาศัย: หนอง บึง ตามบริเวณที่มีพรรณไม้น้ำ ผักและ สาหร่ายเพื่อใช้เป็นที่พักอาศัยกำบังตัว
สถานะภาพ: สัตว์น้ำทั่วไป
ชื่อ: ปลาตะเพียนน้ำตก
ชื่อท้องถิ่น: หนามบี้
ชื่อสามัญ: Golden Little Barb
ชื่อวิทยาศาสตร์: Puntius rhombeus
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป:  มีรูปร่างป้อมสั้น ลำตัวแบนข้าง ความยาวลำตัวประมาณ 10 เซนติเมตร หัวมีขนาดเล็ก จะงอยปากสั้นทู่ นัยน์ตาเล็กเกล็ดมีขนาดใหญ่ ครีบหางใหญ่ ปลายเป็นแฉกลึก แก้มมีสีเหลืองปนแดง กระโดงหลังสูงกว้างมีสีแดง มีแถบดำที่ปลายกระโดง ขอบบนและขอบล่างของครีบหางมีแถบดำข้างละแถบ กินพืชน้ำ ตัวอ่อนแมลงน้ำ ซากพืชซากสัตว์ที่เน่าเปื่อยเป็นอาหาร
ถิ่นที่อาศัย: พบตามแม่น้ำลำคลอง หนองบึงทั่วทุกภาค ทำให้มี ชื่อเรียกแตกต่างกันไปตามภาษาท้องถิ่น
สถานะภาพ: สัตว์น้ำทั่วไป
ชื่อ: ปลากระดี่มุก
ชื่อท้องถิ่น: ปลากระดี่มุก
ชื่อสามัญ: Pearl Gourami, Leeri, Mosaic Gourami
ชื่อวิทยาศาสตร์: Trichogaster leerii (Bleeker,1852) 
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: ปลากระดี่มุกจัดอยู่ใน Order Perciformes Family Belontiidac (Nelson,1994) ครีบหางมีก้านครีบแข็ง 5-7 อันและก้านครีบอ่อน 8-10 อัน ครีบก้นมีก้านครีบแข็ง 12-14 อัน และก้านครีบอ่อน 25-30 อัน ครีบอกมีก้านครีบอ่อน 9 อัน ครีบท้องมีก้านครีบแข็ง 1 อันและก้านครีบอ่อน 3-4 อัน ส่วนเกล็ดตามแนวขนานกับเส้นข้างลำตัวมี 44-50 เกล็ด (Hans and Hans,1988)
ถิ่นที่อาศัย: มีพฤติกรรมมักอาศัยอยู่เป็นคู่หรือกลุ่มเล็ก ๆ ในแหล่งน้ำที่มีค่าของน้ำมีความเป็นกรดต่ำกว่าค่าของน้ำปกติ (ต่ำกว่า 7.0) เช่น ในป่าพรุ
สถานะภาพ: มีแนวโน้มใกล้สูญพันธุ์ รวมถึงรายละเอียดสถานภาพเฉพาะ
ชื่อ: ตะพาบม่านลาย
ชื่อท้องถิ่น: กริวลาย กราวด่าง ม่อมลาย มั่มลาย
ชื่อสามัญ: Siamese Norrow-headed Softshell turtle
ชื่อวิทยาศาสตร์: Chitra chitra
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: ตะพาบม่านลาย เป็นตะพาบชนิดที่หายากมาก และมีลวดลายสีสันสวยงาม ลักษณะที่สำคัญของตะพาบม่านลายคือ กระดองหลังค่อนข้างแบนและเรียบ สีของลำตัวเปลี่ยนได้บ้างตามสภาพแวดล้อม ตั้งแต่สีน้ำตาลเหลืองจนถึงน้ำตาลออกม่วง มีลวดลายสีอ่อนกว่าสีของกระดองหลัง มีลายคล้ายลายพรางซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของแต่ละตัวอยู่บนกระดองหลัง และมีลายรูปเจดีย์บริเวณไหล่และคอด้านบน กระดองท้องสีขาวอมชมพู หัวมีขนาดเล็กและยาว คอยาว การแยกเพศของตะพาบม่านลายที่เห็นได้ชัดเจนคือความแตกต่างของความยาวหาง โดยเพศผู้จะมีหางยาวโผล่พ้นขอบกระดองด้านท้ายออกมา แต่เพศเมียหางจะสั้นกว่า และปลายหางอยู่ใกล้กับขอบกระดอง ตะพาบ ม่านลายดำรงชีวิตส่วนใหญ่โดยการฝังตัวอยู่ใต้ทรายริมแม่น้ำที่มีน้ำไหลและ สะอาด โผล่ปลายจมูกและตาเล็กๆขึ้นมาระดับเดียวกับทรายคอยปลาว่ายผ่านมาแล้วยืดหัว และคอออกมาจับปลากินอย่างรวดเร็ว ปกติจะไม่ขึ้นมาบนบก ยกเว้นตัวเมียขึ้นมาวางไข่บริเวณหาดทรายริมแม่น้ำ
ถิ่นที่อาศัย: แม่น้ำแควน้อย แควใหญ่ แม่น้ำแม่กลอง และแม่น้ำปิง
สถานะภาพ: สัตว์น้ำคุ้มครอบตาม พรบ. สงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535
ชื่อ: ปลาจาด
ชื่อท้องถิ่น: ปลาจาด
ชื่อสามัญ: Goldfin tinfoil barb
ชื่อวิทยาศาสตร์: Hypsibarbus vernayi
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: รูปร่างคล้ายปลาตะเพียน ลำตัวมีลักษณะแบนข้าง หัวค่อนข้างยาว ก้านครีบหลังก้านแรกแข็ง ครีบหางเป็นแฉกลึก ครีบท้องและครีบหูออกสีส้ม กินพวกแมลงน้ำ พืชน้ำ
ถิ่นที่อาศัย: กระจายทั่วทุกภาคของประเทศไทย
สถานะภาพ: สัตว์น้ำทั่วไป
ชื่อ: ปลาอีกง
ชื่อท้องถิ่น: อีกง อีกึง มังกง แขยง แขยงกง กด
ชื่อสามัญ: Long whiskered catfish
ชื่อวิทยาศาสตร์: Mystus gulio
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: ชอบว่ายน้ำรวมกันเป็นฝูง ลำตัวค่อนข้างกลมหนา ปกติมีสีเทาอมทองหรือสีเทาอมม่วง ส่วนท้องมีสีขาว
ถิ่นที่อาศัย: สามารถพบปลาอีกงบริเวณแม่น้ำสายใหญ่ ๆที่ติดต่อกับทะเลโดยเฉพาะบริเวณ น้ำกร่อย เนื่องจากมีความทนทานต่อการเปลี่ยนแปลงความเค็มของน้ำได้เป็นอย่างดี พบทั่งไปในอินเดีย พม่า ศรีลังกา สุมาตรา และในประเทศไทย พบทั่วไปในแม่น้ำปัตตานี แม่น้ำจันทร์บูรณ์ แม่น้ำเจ้าพระยา แม่น้ำท่าจีน
สถานะภาพ: สัตว์น้ำเฉพาะถิ่น
ชื่อ: หอยกาบใหญ่
ชื่อท้องถิ่น: หอยปุ้ม
ชื่อสามัญ: Freshwater Pearl Mussel
ชื่อวิทยาศาสตร์: Chamberlainia hainesiana
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: เป็นหอยสองฝา ที่มีขนาดใหญ่ เปลือกหนา ภายในมีความแวววาวของชั้นมุก รูปร่างค่อนข้างมล เปลือกอูม ความยาวเปลือก 15-20 เซนติเมตร นำมาใช้ในการผลิตไข่มุกน้ำจืด เพื่อประโยชน์ในอุตสาหกรรมอัญมณี เครื่องสำอาง และยา เปลือกนำมาทำเป็นเครื่องประดับ เครื่องใช้ เครื่องเรือนประดับมุก เนื้อใช้เป็นอาหารของคนและสัตว์ นอกจากนี้ยังมีบทบาทสำคัญในระบบนิเวศน์ทางน้ำ เนื่องจากช่วยลดปริมาณอินทรีย์สารในน้ำ ด้วยการกรองกินแพลงก์ตอนที่ล่องลอยในน้ำเป็นอาหาร ทำให้มีส่วนช่วยในการรักษาสมดุลของแหล่งน้ำ
ถิ่นที่อาศัย: พบในลุ่มน้ำแม่กลอง และลุ่มน้ำเจ้าพระยา ไม่พบในแหล่งน้ำนิ่ง โดยสภาพเนื้อดินที่พื้นท้องน้ำบริเวณแหล่งอาศัยของหอยมุก ส่วนใหญ่เป็นแบบดินร่วนปนทราย
สถานะภาพ: สัตว์น้ำทั่วไป
ชื่อ: ปลาแรด
ชื่อท้องถิ่น: ปลามิน ปลาเม่น
ชื่อสามัญ: Giant gourami
ชื่อวิทยาศาสตร์: Osphronemus goramy
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: มีรูปร่าง ลำตัวป้อมสั้น แบนข้าง หัวมีขนาดเล็ก ปากเล็กเฉียงขึ้นยึดหดได้ มีเกล็ดขนาดใหญ่ครีบท้องมีขนาดเล็ก ก้านครีบท้องอันหน้าเปลี่ยนรูปเป็นระยางค์ยาว ลำตัวมีสีสันแตกต่างกันตามขนาดและอายุของปลา ปลาขนาดเล็กมีแถบสีดำเข้มพาดขวางลำตัวปลาจำนวน 8-10 แถบ ที่โคนครีบหางมีจุดสีดำข้างละ 1 จุด เมื่อปลาโตขึ้นแถบสีดำและจุดที่โคนครีบหางจะค่อยๆจางหายไป สีของลำตัวด้านบนเปลี่ยนเป็ฯสีน้ำตาลปนดำหรือค่อนข้างเทา ด้านล่างเป็นสีขาวเงินแถมเหลือง ส่วนหัวด้านบนจะมีโหนกยื่นนูนออกมา เรียกว่า นอปลาแรด
ถิ่นที่อาศัย: อยู่ในประเทศอินโดนีเซียแถบหมู่เกาะสุมาตรา ชวา บอร์เนียว และหมู่เกาะอินเดียตะวันออก ปลาแรดในประเทศไทยพบในแหล่งน้ำธรรมชาติ และอ่างเก็บน้ำต่าง ๆ เช่นแม่น้ำเจ้าพระยา แม่น้ำตาปี แม่น้ำสะแกกรัง แม่น้ำป่าสัก และแม่น้ำโขง อ่างเก็บน้ำเขื่อนศรีนครรินทร์ เขื่อนเขาแหลม เป็นต้น
สถานะภาพ: สัตว์น้ำทั่วไป
ชื่อ: ปลาซิวข้างขวาน(ขวานใหญ่)
ชื่อท้องถิ่น: ซิวรัส,บูงอมาแจ
ชื่อสามัญ: Harlequin rasbora
ชื่อวิทยาศาสตร์: Trigonostigma heteromorpha
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: รูปร่างแบนข้าง ตัวมีสีส้มแดงเหลือบชมพูหรือม่วง ตอนกลางลำตัวจนถึงโคนหางมีแต้มสีดำรูปสามเหลี่ยมคล้ายขวาน อาศัยอยู่เป็นฝูงใหญ่กว่า 100 ตัวขึ้นไป วางไข่ติดกับบริเวณใต้ใบพืชน้ำ
ถิ่นที่อาศัย: พรุโต๊ะแดง จังหวัดนราธิวาส
สถานะภาพ: สัตว์น้ำเฉพาะถิ่น
ชื่อ: ปลาปล้องอ้อย
ชื่อสามัญ:  Kuhlii loach หรือ Coolie loach
ชื่อวิทยาศาสตร์: Acanthopthalmus kuhlii
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: ลำตัวมีรูปร่างเรียวยาว (elongated shape) สีน้ำตาล มีแถบสีเหลืองส้มพาดขวางจำนวน ๑๑-๑๒ แถบ ปากอยู่ด้านล่างยืดหดได้เล็กน้อย มีหนวดสั้น ๆ ๔ คู่ อยู่บริเวณขากรรไกรบน ๒ คู่ บริเวณขากรรไกรล่าง ๑ คู่ และบริเวณจมูก ๑ คู่ มีเกล็ดแบบ cycloid ขอบเกล็ดเรียบมีลักษณะ บางใส เกล็ดมีขนาดเฉลี่ย ๐.๒๒ มิลลิเมตร ไม่มีเส้นข้างตัว ลักษณะฟันเป็นฟันละเอียดขนาดเล็ก (villiform) บริเวณเพดานบนตามีขนาดเล็กและมีหนังหุ้มตา ที่กระพุ้งแก้มมีหนามอยู่ในแอ่งบริเวณหลังตา ข้างละ ๑ อัน ส่วนใหญ่มีความยาวประมาณ ๕-๘ เซนติเมตรและน้ำหนัก ประมาณ ๐.๘๐ -๑.๘๐ กรัม
ถิ่นที่อาศัย: พบบริเวณใต้รากไม้ ขอนไม้ บริเวณที่มีพรรณไม้น้ำ เช่น คล้าน้ำ บอน สาหร่ายหางกระรอก เป็นต้น หรือที่เป็นซากพืช ใบไม้ทับถม พื้นดินอ่อนไม่แข็งจนเกินไป หากบริเวณใดที่เป็นพื้นแข็งจะไม่พบ บริเวณที่พบจะเป็นคลองธรรมชาติไม่มีการทำลายถ้าแหล่งน้ำใดถูกเปลี่ยนแปลงสภาพเดิมจะไม่พบปลาปล้องอ้อย เช่น คลองที่มีการขุดลอกใหม่ ระดับความลึกที่พบปลา ปล้องอ้อยอยู่ระหว่าง ๓ -๑๕๐ เซนติเมตร แต่จะพบมากที่ความลึก ๔๐-๘๐ เซนติเมตร
ชื่อ: ปลาแขยงจุด
ชื่อวิทยาศาสตร์: Mystus micracathus
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: เป็นปลาน้ำจืดจัดอยู่ ในปลาหนังไม่มีเกล็ดขนาดเล็ก รูปร่างค่อนข้างสั้นมีหนวดยาว ๔ คู่ ครีบอกและครีบหลังมีก้านครีบแข็ง ครีบไขมันค่อนข้างสั้น ครีบหางเว้าลึกมีจุดสีดำที่ขอดหาง ตัวมีสีเทาอมเขียวเข้ม ขนาดที่พบยาวประมาณ ๑๐-๑๕ เซนติเมตร น้ำหนักประมาณ ๑๐-๒๐ กรัม ถ้าเป็นปลาขนาดเล็กจะมีสีเหลืองนวล มักอยู่รวมกันเป็นฝูงมีอยู่ทั่วไป ในแหล่งน้ำไหล เช่นแม่น้ำ ลำคลอง ลำธาร คาดว่าน่าจะพบทั้งภาคกลาง ภาคตะวันออกและภาคใต้
ถิ่นที่อาศัย: พบบริเวณน้ำไหลบริเวณที่มีพรรณไม้น้ำ เช่น สาหร่าย ตะไคร่น้ำ วัชพืชน้ำ ฯลฯ บริเวณที่มีก้อนหิน กรวด หรือมีใบไม้หรือกิ่งไม้ทับถม เพื่อเป็นที่หลบซ่อน
ชื่อ: ปลาตะเพียนปากหนวด
ชื่อท้องถิ่น: จาด ปากหนวด
ชื่อวิทยาศาสตร์: Hypsibarbus malcomi
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: คล้ายปลาตะเพียนขาว แต่ลำตัวเรียวยาวกว่า มีหนวดค่อนข้างยาวที่มุมปาก 2 คู่ เกล็ดใหญ่ ลำตัวสีเงินเทา ครีบสีส้ม และมีขอบสีแดงเรื่อหรือชมพู
ถิ่นที่อาศัย: พบในแม่น้ำสายหลักและสาขา ของแม่น้ำโขง
สถานะภาพ: สัตว์น้ำเฉพาะถิ่น
ชื่อ: ปลาตะโกก
ชื่อท้องถิ่น: โจก
ชื่อสามัญ: Soldier river barb
ชื่อวิทยาศาสตร์: Cyclocheilichthys enoplos
ลักษณะชีววิทยาทั่วไป: Systomini มีรูปร่างเพรียวยาว หัวเล็ก หางคอด มีหนวด 2 คู่อยู่ริมฝีปาก เกล็ดมีขนาดใหญ่สีเงิน ครีบหลังยกสูง ครีบหางเว้าลึก เป็นปลาที่มีความปราดเปรียวว่องไวมาก มักหากินตามพื้นท้องน้ำ โดยอาหารไก้แก่ สัตว์หน้าดิน เช่น หอย, ปู มีพฤติกรรมชอบอาศัยอยู่ในแหล่งน้ำเชี่ยวและขุ่นข้น ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 60 เซนติเมตร
ถิ่นที่อาศัย: พบในลุ่มแม่น้ำใหญ่ในภาคกลางและภาคอีสาน เช่น แม่น้ำเจ้าพระยา, แม่น้ำแม่กลอง, แม่น้ำท่าจีน, แม่น้ำโขงและสาขา รวมทั้งแหล่งน้ำขนาดใหญ่เช่น บึงบอระเพ็ดด้วย
สถานะภาพ: สัตว์น้ำเฉพาะถิ่น