1. ด้านธุรกิจ

เนื่องจากอุตสาหกรรมก่อสร้างเป็นธุรกิจซึ่งถือว่าเป็นรากฐานของอุตสาหกรรมอื่นๆของประเทศรวมทั้งมีบทบาทที่สำคัญในการผลักดันให้เศรษฐกิจของประเทศเจริญเติบโต
และมีความสัมพันธ์กับภาวะเศรษฐกิจของประเทศโดยรวมอีกด้วย ดังนั้น
เมื่อภาวะเศรษฐกิจยังอยู่ในภาวะชลอตัวอย่างต่อเนื่องจึงเกิดภาวะซบเซาแก่อุตสาหกรรมก่อสร้างอย่างต่อเนื่องเช่นเดียวกัน

  2. ด้านภาวะการเงินและอัตราดอกเบี้ย

  ธุรกิจรับเหมาก่อสร้างเป็นธุรกิจที่มีความจำเป็นที่จะต้องใช้เงินหมุนเวียนสูง (Cashflow

Business)
ดังนั้นจึงมีความจำเป็นต้องกู้เงินจากสถาบันการเงินและมีความจำเป็นที่จะต้องได้รับการสนับสนุนในเรื่องตราสารหนี้
เช่น หนังสือค้ำ ประกัน , L/C , T/R เป็นต้น

  นับแต่ปี 2541 ถึงปัจจุบันบริษัทฯ ยังคงประสพภาวะสภาพคล่องการเงินตึงตัวอย่างมาก

Very Tight Liquidity) เช่นเดียวกับบริษัทฯ ต่าง ๆ ในประเทศ
ทั้งนี้เป็นผลมาจากการขาดการสนับสนุนด้านการเงินจากสถาบันการเงินและธนาคาร
เนื่องจากมีการสั่งระงับการดำเนินกิจการของสถาบันการเงินจำนวน 16 บริษัทและ 42
บริษัทตามลำดับ
โดยธนาคารแห่งประเทศไทยรวมถึงการเพิ่มสัดส่วนการเงินสำรองของสถาบันการเงิน
จึงมีผลทำให้บริษัทไม่สามารถประมูลงานใหม่ ๆ ได้ นับตั้งแต่ประมาณเดือน ตุลาคม 2541
เป็นต้นมา

  3. อัตราแลกเปลี่ยน

  บริษัทฯไม่ได้สั่งซื้อสินค้าและดำเนินธุรกิจในต่างประเทศแต่อย่างใด อัตราการแลกเปลี่ยน

จึงมีผลต่อหนี้ต่างประเทศที่ยอดคงค้างเท่านั้น

  สำหรับผลกระทบจากการขาดทุนจากอัตราแลกเปลี่ยนในปี 2540 ยังมีผลทำให้ในปี 2543

บริษัทตกอยู่ในสภาลูกหนี้ NPL
ของเจ้าหนี้การเงินธนาคารและสถาบันการเงินที่เคยให้การสนับสนุนบริษัทฯมาแต่ในอดีตได้หยุดการสนับสนุนทางการเงินต่อบริษัทฯทำให้เกิดสภาวะขาดสภาพคล่องทางการเงิน
ประกอบกับลูกหนี้ของบริษัทฯหลายรายเจอปัญหาเดียวกับที่บริษัทเผชิญอยู่
ทำให้ไม่สามารถเรียกเก็บหนี้ได้ทันที

  การขาดสภาพคล่องอันเนื่องมาจากการขาดทุนจากอัตราแลกเปลี่ยน ทำให้บริษัทฯเริ่มมี

ปัญหาทางด้านขาดทุนจากการประกอบการในปี 2541 ถึงปัจจุบัน
เนื่องมาจากไม่สามารถซื้อวัตถุดิบและวัสดุสิ้นเปลืองได้ในราคาปกติเพราะไม่สามารถจ่ายเป็นเงินสดตามที่ผู้ขายต้องการ
จึงจำเป็นต้องซื้อในราคาที่สูง เพื่อจะดำเนินการก่อสร้างโครงการต่าง ๆ
ที่มีอยู่ให้แล้วเสร็จโดยไม่เกิดความเสียหาย อันเนื่องมาจากการถูกฟ้องร้อยและเรียกค่าเสียหาย
จากการหยุดดำเนินงานก่อสร้าง จึงจำเป็นต้องยอมให้ขาดทุนในโครงการเพื่อให้งานแล้วเสร็จ

  นอกจากนี้เนื่องจากในระยะเวลาดังกล่าวสถาบันการเงินและธนาคารไม่ยอมออกหนังสือ

ค้ำประกันการประมูลงาน ทำให้บริษัทฯไม่สามารถประมูลงานใหม่ได้
จึงทำให้ยอดรายได้จากงานก่อสร้างลดลงเป็นจำนวนมาก
แต่บริษัทฯก็ยังต้องจ้างพนักงานประจำซึ่งเกินความจำเป็นของบริษัทต่อไป
เพราะกฏหมายแรงงานระบุไว้ชัดเจนว่าต้องจ่ายเงินชดเชยให้กับพนักงานเหล่านั้น
ถ้าจะต้องทำการปลดออก จากกรณีนี้ทำให้ค่าแรงของบริษัทยังคงสูงอยู่เมื่อเทียบกับรายได้ของบริษัท

  ปัญหาทั้งเรื่องพนักงานที่เกินอยู่และค่าวัสดุที่สูงเพราะขาดสภาพคล่อง คงจะหมดสิ้นลงได้

ได้เมื่อแผนฟื้นฟูกิจการได้รับมติให้ผ่านโดยเจ้าหนี้เพราะปัญหาเหล่านี้เป็นส่วนหนึ่งของแผนฟื้นฟูกิจการของบริษัทฯ

  4. เรื่องกฏระเบียบของทางราชการ

  ความเสี่ยงจากเรื่องกฏระเบียบของทางราชการ มักจะเกิดจากความล่าช้าและปรับเปลี่ยนไม่

ทันกับสถานการณ์ที่เปลี่ยนไป รวมทั้งมีความล่าช้าในเรื่องขั้นตอนการพิจารณาอนุญาตการก่อสร้าง
ส่งผลให้มีความล่าช้าต่องาน แต่อย่างไรก็ตามที่ผ่านมาบริษัทฯ
มักจะรับงานจากภาคเอกชนเป็นส่วนใหญ่ โดยเฉพาะกลุ่มอุตสาหกรรมน้ำมัน ปิโตรเคมี
และกลุ่มอุตสาหกรรมหนัก จึงไม่ได้รับผลกระทบจากเรื่องนี้มากนัก

ความเสี่ยง ผลกระทบและมาตราการรองรับ ซึ่งมีรายละเอียดดังต่อไปนี้

1)  จากการที่กระทรวงการคลังได้ประกาศ ปรับปรุงระบบการแลกเปลี่ยนเงินตราวันที่ 2

กรกฏาคม 2540 เป็นระบบลอยตัว (Manage Float) มีผลกระทบทำให้เกิดผลขาดทุนจาก
อัตราแลกเปลี่ยน ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2540 ของบริษัทฯ มีเป็นจำนวนสูงมาก
และมีผลทำให้ต้นทุนขายและงานก่อสร้างเพิ่มสูงขึ้นเนื่องจากราคาวัตถุดิบ และวัสดุอุปกรณ์ต่าง ๆ
ที่ใช้ในการดำเนินงานเพิ่มขึ้น บริษัทมีภาระดอกเบี้ยจ่ายที่สูงขึ้นมาก
จากการขาดสภาพคล่องในตลาดเงินโดยรวม
จึงมีผลทำให้อัตราดอกเบี้ยจากเงินกู้ยืมปรับตัวสูงขึ้นอย่างมาก สาเหตุต่างๆ ดังกล่าวทำให้บริษัทฯ
มีหนี้สินหมุนเวียนสูงกว่าสินทรัพย์หมุนเวียน

บริษัทฯ ได้มีการดำเนินการเจรจาปรับโครงสร้างหนี้กับเจ้าหนี้การเงินมาตั้งแต่ปี 2541
อย่างต่อเนื่องจนกระทั่ง
บริษัทอยู่ระหว่างการปรับโครงสร้างหนี้ภายใต้กระบวนการและการกำกับดูแลของคณะกรรมการเพื่อส่งเสริมการปรับโครงสร้างหนี้
(คปน.) โดยมีเจ้าหนี้ถึงร้อยละ 92.50
ของจำนวนเจ้าหนี้การเงินทั้งหลายมีมติเห็นชอบให้บริษัทดำเนินการฟื้นฟูกิจการโดยมีบริษัท
เงินทุนหลักทรัพย์ ไทยซากุระ จำกัด เป็นตัวแทนของเจ้าหนี้การเงินทั้งหมด และในวันที่ 24
มกราคม 2543บริษัทฯ ได้ยื่นคำร้องต่อศาล โดยฝ่าย บริษัท เสรีมานพ (1998) จำกัด และ บริษัท
เฟรชฟิลด์ จำกัด เป็นที่ปรึกษากฏหมายในการขอยื่นแผนฟื้นฟูกิจการ ซึ่งศาลรับคำร้องในวันที่ 22
กุมภาพันธ์ 2543 ศาลนัดไต่สวนและมีคำสั่งให้ฟื้นฟูกิจการซึ่งผลของคำสั่งให้ฟื้นฟูกิจการนั้น
จะมีผลดังต่อไปนี้

1.  ทำให้ข้อจำกัดสิทธิต่าง ๆ
    ที่มีอยู่ตั้งแต่เวลาที่ศาลรับคำร้องขอฟื้นฟูกิจการไว้พิจารณายังคงมีผลอยู่ต่อไป

2.  อำนาจในการจัดการกิจการ และทรัพย์สินของผู้บริหารลูกหนี้สิ้นสุดลง

3.  สิทธิต่าง ๆ ตามกฏหมายของผู้ถือหุ้นของลูกหนี้จะสิ้นสุดลง
    ยกเว้นเฉพาะสิทธิในการได้รับเงินปันผลเท่านั้นที่ผู้ถือหุ้นของลูกหนี้ยังคงมีสิทธิอยู่

และศาลได้ แต่งตั้งบริษัท จีทีที แพลนเนอร์ ซึ่งเป็นบริษัทในเครือของแกรนท์ทอนทัน
เป็นผู้ทำแผนฟื้นฟูกิจการโดยมีระยะเวลาในการจัดทำแผนฟื้นฟู 90 วัน
และสามารถขอขยายระยะเวลาได้ 2 ครั้ง ๆ ละ 30 วัน
จากนั้นจะเสนอต่อเจ้าหนี้ทั้งหมดเพื่อให้ลงมติเห็นชอบกับแผนฟื้นฟูกิจการ ซึ่งในขณะนี้
ผู้ทำแผนขอยืดระยะเวลาต่ออีก 30 วันคือ จากวันที่ 30 มิถุนายน 2543 เป็นวันที่ 30 กรกฏาคม
2543 ตามเอกสารเรื่อง คำร้องขอขยายระยะเวลาส่งแผนฟื้นฟูกิจการ ลงวันที่ 16 มิถุนายน 2543
โดยในแผนฟื้นฟูกิจการนั้นมีแผนปรับปรุงโครงสร้างอันประกอบด้วยเนื้อหาพอจะสรุปดังต่อไปนี้

1.  มีการตกลงยินยอมลดหนี้จากเจ้าหนี้ทั้งหมดลง

2.  ลดสัดส่วนของผู้ถือหุ้นปัจจุบันลงตามอัตราส่วนที่เจ้าหนี้กำหนดเพื่อให้ผู้ลงทุนใหม่มีสิทธิมีเสียงในการควบคุมบริษัทฯ

3.  การดำเนินการตามแผนต้องเสร็จสิ้นภายใน 5 ปี

  หลังจากยื่นแบบต่อศาลแล้ว ในวันที่ 9 พฤศจิกายน 2543 ศาลมีคำสั่งเห็นชอบ ด้วยแผน

2)  สำหรับเรื่องการตั้งคณะกรรมการอิสระของบริษัท พี เอ อี (ประเทศไทย ) จำกัด (มหาชน)
    นั้น ทางตลาดหลักทรัพย์ฯ ไม่นำหลักเกณฑ์ในเรื่องการมีกรรมการอิสระ
    การมีคณะกรรมการตรวจสอบ
    และการมีจำนวนผู้ถือหุ้นสามัญรายย่อยมาใช้ในการพิจารณาเรื่องการดำรงสถานะของบริษัทจดทะเบียน
    สำหรับบริษัทจดทะเบียนที่อยู่ระหว่างการฟื้นฟูกิจการตามกฏหมายว่าด้วยล้มละลายได้ตามจดหมายฉบับวันที่
    บจ./ม(ว) 48/2541 ลงวันที่ 3 สิงหาคม 2541
    เรื่องการแก้ไขข้อบังคับว่าด้วยการเพิกถอนหลักทรัพย์จดทะเบียน