1. ปัจจัยความเสี่ยง

1.  ความเสี่ยงจากการไม่สามารถดำเนินการตามแผนฟื้นฟูกิจการ

  เนื่องจากบริษัทฯ อยู่ระหว่างการฟื้นฟูกิจการ เพื่อแก้ไขสถานะทางการเงินของบริษัทฯ
  ซึ่งจะมีปัจจัยต่างๆ ที่จะกระทบต่อความสำเร็จในการดำเนินการตามแผนฟื้นฟูกิจการได้ ดังต่อไปนี้

1.  ความเสี่ยงจากการที่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ยื่นคำร้องต่อศาลล้มละลายกลางในเดือนสิงหาคม
    2545 เพื่อให้ถอดถอน บริษัท เอ็ฟเฟ็คทีฟ แพลนเนอร์ จำกัด
    ออกจากการเป็นผู้บริหารแผนของบริษัท
    ซึ่งเนื่องหาคล้ายคลึงกับคดีที่ผู้บริหารเดิมของลูกหนี้ได้ยื่นฟ้องต่อศาลล้มละลายกลางไว้แล้ว
    โดยศาลนัดฟังคำพิพากษาในวันที่ 21 เมษายน 2546
    ซึ่งความต่อเนื่องของการดำเนินการตามแผนฟื้นฟูกิจการจะขึ้นอยู่กับคำตัดสินของศาลล้มละลายกลางในวันดังกล่าว

2.  ความเสี่ยงจากการที่ไม่สามารถหารายได้จากการขายทรัพย์สินที่ไม่ใช่สินทรัพย์หลักเป็นจำนวนเงิน
    200 ล้านเหรียญสหรัฐ ภายในวันที่ 31 ธันวาคม 2544 ตามที่กำหนดไว้ในแผนฟื้นฟูกิจการ
    ซึ่งเหตุการณ์ดังกล่าวถือเป็นเหตุแห่งการผิดนัดชำระหนี้ตามแผนฟื้นฟูกิจการ อย่างไรก็ตาม
    มีการลงมติโดยเจ้าหนี้ของทีพีไอร้อยละ 87.82 ลงคะแนนเสียงให้ไม่มีการดำเนินการใดๆ
    เกี่ยวกับการผิดนัดดังกล่าว
    และขณะนี้ผู้บริหารแผนอยู่ระหว่างการดำเนินการเพื่อขอขยายกำหนดการขายทรัพย์สินที่ไม่ใช่สินทรัพย์หลักออกไปตามรายละเอียดในหัวข้อ
    2.2.4 การขอแก้ไขแผนฟื้นฟูกิจการ ซึ่งศาลล้มละลายกลางได้เลื่อนนัดฟังคำพิจารณาจากวันที่
    24 มีนาคม 2546 เป็นวันที่ 21 พฤษภาคม 2546

3.  ความเสี่ยงจากการที่ราคาน้ำมันดิบในตลาดโลกมีความผันผวนอย่างต่อเนื่องในปี 2545
    โดยได้ชะลอตัวลดลงมาโดยตลอดในช่วงไตรมาสแรกของปี
    และดีดตัวพุ่งขึ้นสู่ระดับสูงสุดในเดือนพฤษภาคม หลังจากนั้นราคาได้กลับมาอ่อนตัวลงอีกครั้ง
    ทั้งนี้ ความไม่แน่นอนของราคาน้ำมันดิบเป็นผลสืบเนื่องจากปัจจัยหลายประการ อันได้แก่
    การประกาศเพิ่มปริมาณสำรองน้ำมันของสหรัฐอเมริกา การเริ่มส่งออกน้ำมันดิบของอิรัก
    ความตึงเครียดทางการเมืองในภูมิภาคตะวันออกกลางที่คลี่คลายลง
    และแนวโน้มการลดปริมาณการผลิตน้ำมันของประเทศที่มิได้อยู่ในกลุ่มโอเปค
    และนับตั้งแต่เดือนธันวาคม 2545 เป็นต้นมา ราคาน้ำมันดิบเพิ่มขึ้นติดต่อกันมาจนถึงปี 2546
    และมีแนวโน้มที่จะผันผวนอย่างมาก อันเป็นผลกระทบอย่างเป็นสาระสำคัญ
    จากสงครามระหว่างสหรัฐอเมริการและอิรัก
    จึงทำให้ผลการดำเนินงานจริงไม่เป็นไปตามที่ประมาณการไว้ในแผน

4.  ความเสี่ยงจากราคาผลิตภัณฑ์ปิโตรเคมีในภูมิภาคเอเชียที่บริษัทนำเข้าจากต่างประเทศปรับตัวสูงขึ้น
    ซึ่งเป็นผลจากราคาน้ำมันดิบที่ปรับตัวสูงขึ้น
    เพราะการลดกำลังการผลิตของประเทศในกลุ่มโอเปค
    อย่างไรก็ตามคาดการณ์ว่าราคาผลิตภัณฑ์ปิโตรเคมีจะฟื้นตัวดีขึ้นอย่างเต็มที่ในปี 2547-2548
    ซึ่งในปัจจุบันกำลังการผลิตรวมของผลิตภัณฑ์ปิโตรเคมีมีปริมาณสูงกว่าความต้องการ
    ซึ่งทำให้อัตรากำไรลดลง
    แต่คาดว่าความต้องการผลิตภัณฑ์ปิโตรเคมีจะเพิ่มขึ้นจนถึงระดับปริมาณที่ผลิตต้องใช้เวลาประมาณ
    2 ปี ซึ่งอาจจะต่ำกว่า 2 ปี
    หากมีการปรับปริมาณการผลิตของผลิตภัณฑ์ปิโตรเคมีให้เหมาะสมและมีประสิทธิภาพ

5.  ความเสี่ยงจากการที่ผู้บริหารเดิมของทีพีไอฟ้องร้องต่อผู้บริหารแผนซึ่งยังคงมีคดีต่างๆ
    ฟ้องร้องเพิ่มเข้ามาอย่างต่อเนื่อง
    ซึ่งมีผลกระทบโดยตรงต่อความราบรื่นของการดำเนินการตามแผนฟื้นฟูกิจการ
    รายละเอียดของคดีที่อยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลได้นำเสนอไว้ในหมายเหตุประกอบงบการเงินฉบับภาษาไทยหน้า
    65-67

2.  ความเสี่ยงทางการเงิน

    1.  ความเสี่ยงทางด้านสภาพคล่องทางการเงิน

  ในปลายปี 2544 บริษัทฯ
  ได้รับอนุมัติสินเชื่อเงินทุนหมุนเวียนวงเงินใหม่จากคณะกรรมการเจ้าหนี้ของบริษัทเป็นจำนวน
  79.67 ล้านเหรียญสหรัฐ
  เพื่อใช้ในการขยายปริมาณการสั่งซื้อวัตถุดิบเพื่อขยายกำลังการผลิตจากเดิม 67,000
  บาร์เรลต่อวันในปี 2544 มาอยู่ที่ระดับ 97,000 บาร์เรลต่อวันในปี 2545
  และประมาณการกำลังการผลิตสำหรับปี 2546 ไว้ที่ 98,000 บาร์เรลต่อวัน
  โดยเป็นวงเงินที่สามารถต่ออายุได้ทุกปี
  และจากการที่เงินทุนหมุนเวียนใหม่นี้ได้รับการอนุมัติล่าช้ากว่าที่ประมาณการไว้ในแผนฟื้นฟูกิจการ
  การขยายกำลังการผลิตจึงมีขึ้นอย่างจริงจังในต้นเดือนมกราคม 2545 อย่างไรก็ตาม
  ในปัจจุบันในสภาวะที่มีความตึงเครียดจากการทำสงครามระหว่างสหรัฐอเมริกาและอิรักทำให้ราคาน้ำมันดิบมีแนวโน้มสูงขึ้น
  บริษัทอาจมีความเสี่ยงจากการที่วงเงินดังกล่าวไม่สามารถรองรับมูลค่าการสั่งซื้อที่สูงขึ้นเพื่อรักษากำลังที่ระดับ
  98,000 บาร์เรลต่อวันในปี 2546
  และบริษัทอาจต้องลดปริมาณการสั่งซื้อเพื่อให้อยู่ภายในวงเงินกู้ที่ได้รับอนุมัติ
  ซึ่งหมายถึงการลดกำลังการผลิตลงด้วย นอกจากนี้
  ผลการตัดสินของศาลล้มละลายกลางในคดีถอดถอนผู้บริหารแผนตามที่กล่าวไว้ในข้อ 1.1.1
  จะเป็นปัจจัยสำคัญที่คณะกรรมการเจ้าหนี้ใช้ในการพิจารณาอนุมัติเงินทุนหมุนเวียนด้วย

  นอกจากนี้ บริษัทฯ ยังคงมีความเสี่ยงจากการมีภาระดอกเบี้ยค้างชำระสำหรับหนี้ชั้นที่ 2
  ของแผนปรับโครงสร้างทางการเงิน
  ซึ่งตามแผนฟื้นฟูกิจการกำหนดให้จ่ายกระแสเงินสดคงเหลือจากการดำเนินงาน
  หรือกระแสเงินสดจากการขายทรัพย์สินที่ไม่ใช่สินทรัพย์หลัก
  ซึ่งจนกระทั่งปัจจุบันดอกเบี้ยคงค้างดังกล่าวยังไม่เคยมีการจ่ายชำระ
  นอกจากนี้ในแผนปรับโครงสร้างหนี้ทางการเงืนได้ระบุไว้ว่า ดอกเบี้ยค้างจ่ายของหนี้ชั้นที่ 2
  ที่ค้างชำระไม่ต่ำกว่า 12 เดือนจะนำมาทบต้นเพื่อคิดคำนวณดอกเบี้ยจ่าย
  ดังนั้นความล่าช้าในกระบวนการขอแก้ไขแผนอันเกี่ยวกับการขอขยายกำหนดการขายทรัยพ์สินหลักคือปัจจัยหนึ่งในสองปัจจัยที่จะเพิ่มภาระดอกเบี้ยของทีพีไอ

2.  ความเสี่ยงทางด้านอัตราแลกเปลี่ยน

  เนื่องจากพื้นฐานราคาอ้างอิงของผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียมและปิโตรเคมีถูกกำหนดโดยราคาตลาดโลกซี่งใช้สกุลเหรียญสหรัฐเป็นพื้นฐานการกำหนดราคา
  ราคาขายในประเทศคำนวณเป็นเงินบาท โดยอิงอัตราแลกเปลี่ยนปัจจุบัน
  ดังนั้นความเสี่ยงด้านอัตราแลกเปลี่ยนได้รับการป้องกันไว้แล้วจากการดำเนินการตามปกติ
  (Natural Hedge) ประกอบกับบริษัทฯ
  มีปริมาณการขายส่งออกและได้รับชำระเป็นเงินเหรียญสหรัฐ
  ซึ่งเป็นกลไกป้องกันความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนได้เป็นอย่างมาก บริษัทฯ
  บริหารความเสี่ยงบางส่วน โดยการซื้อเงินสกุลต่างประเทศล่วงหน้าระยะสั้น ทั้งนี้บริษัทฯ
  ยังคงจะควบคุมดูแลความเสี่ยงทางด้านอัตราแลกเปลี่ยนอย่างระมัดระวังอย่างต่อเนื่องต่อไป

  ด้านภาระหนี้สินของบริษัทฯ หนี้สินทางการเงินทั้งหมด เมื่อคำนวณเป็นสัดส่วนตามเงินสกุลหลัก 4
  สกุลตามอัตราแลกเปลี่ยน ณ 31 ธันวาคม 2545 มีสัดส่วนดังนี้

  สกุลบาท 46.85%

  สกุลเหรียญสหรัฐ 48.84%

  สกุลเยน 2.81%

  สกุลยูโร 1.50%

  อย่างไรก็ตาม
  หนี้ตามแผนปรับโครงสร้างหนี้ทางการเงินตามที่ปรากฏในงบดุลยังไม่มีการประกันความเสี่ยงไว้
  เนื่องจากการจ่ายชำระคืนหนี้ตามแผนจะขึ้นอยู่กับกระแสเงินสดคงเหลือจากการดำเนินงานและกระแสเงินสดจากการขายทรัพย์สินที่ไม่ใช่สินทรัพย์หลัก
  โดยหนี้ที่เหลือจะได้รับชำระโดยการกู้ยืมจากแหล่งเงินทุนใหม่ ซึ่งจะจัดสรรต่อไป

3.  ความเสี่ยงทางด้านอัตราดอกเบี้ย

  ตามที่กำหนดไว้ในแผนฟื้นฟูกิจการ
  ภาระดอกเบี้ยของหนี้ตามแผนปรับโครงสร้างทางการเงินจะได้รับดอกเบี้ยตามอัตราดอกเบี้ยพื้นฐานมาตรฐาน
  ดังนี้

  MLR + 2% สำหรับหนี้ที่เป็นเงินสกุลบาท

  EURIBOR (3 เดือน) + 2% สำหรับหนี้สกุลยูโร

  LIBOR (3 เดือน) + 2% สำหรับหนี้สกุลเหรียญสหรัฐ และสกุลเยน

  อัตราดอกเบี้ยดังกล่าวเป็นอัตราลอยตัว
  และในสถานะการณ์ปัจจุบันที่อัตราดอกเบี้ยค่อนข้างต่ำและลดลงอย่างต่อเนื่องตลอดมา
  ทำให้บริษัทฯ สามารถประหยัดค่าใช้จ่ายดอกเบี้ยได้เป็นจำนวนมากเมื่อเทียบกับที่ประมาณการไว้
  อย่างไรก็ตาม หากมีการปรับตัวขึ้นของอัตราดอกเบี้ย บริษัทฯ จะมีภาระดอกเบี้ยสูงขึ้นเช่นกัน

  นอกจากนี้ บริษัทยังคงมีความเสี่ยงจากการมีภาระดอกเบี้ยค้างชำระสำหรับ หนี้ชั้นที่ 2
  ของแผนปรับโครงสร้างหนี้ทางการเงิน
  ซึ่งตามแผนฟื้นฟูกิจการกำหนดให้จ่ายจากกระแสเงินสดคงเหลือจากการดำเนินงานหรือ
  กระแสเงินสดจากการขายทรัพย์สินที่ไม่ใช่สินทรัพย์หลัก
  ซึ่งจนกระทั่งปัจจุบันดอกเบี้ยคงค้างดังกล่าวยังไม่เคยมีการจ่ายชำระ
  นอกจากนี้ในแผนปรับโครงสร้างหนี้ทางการเงินได้ระบุไว้ว่า ดอกเบี้ยค้างจ่ายของหนี้ชั้นที่ 2
  ที่ค้างชำระไม่ต่ำกว่า 12 เดือนจะนำมาทบต้นเพื่อคิดคำนวณดอกเบี้ยจ่าย
  ดังนั้นความล่าช้าในกระบวนการขอแก้ไขแผนอันเกี่ยวกับการขอขยายกำหนดการขายทรัพย์สินที่ไม่ใช่สินทรัพย์หลักคือปัจจัยหนึ่งในสองปัจจัยที่จะเพิ่มภาระดอกเบี้ยของทีพีไอ

4.  ความเสี่ยงในมูลหนี้ที่เจ้าหนี้ยื่นขอรับชำระหนี้แต่อยู่ระหว่างการตรวจสอบโดย
    เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์และชี้ขาดโดยศาลล้มละลายกลาง หรืออยู่ระหว่างการยื่น
    อุทธรณ์คำสั่งศาลโดยเจ้าหนี้หรือลูกหนี้

  แม้ว่าแผนฟื้นฟูกิจการของบริษัทฯ ได้รับการเห็นชอบจากศาลล้มละลายกลางแล้วตั้งแต่วันที่ 15
  ธันวาคม 2543
  อย่างไรก็ตามยังมีคำขอรับชำระหนี้จากเจ้าหนี้บางรายที่ยังอยู่ระหว่างการพิจารณาของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์
  ซึ่งส่วนใหญ่เป็นการฟ้องร้องเพื่อเรียกค่าเสียหายซึ่งมีจำนวนหนี้ประมาณ 475 ล้านบาท
  นอกจากนี้ยังมีคำขอรับชำระหนี้ที่อยู่ในขั้นตอนอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาเกี่ยวกับเงินค่าภาษีนำเข้าเครื่องจักร
  (ซึ่งมูลหนี้ดังกล่าวบริษัทฯ ไม่ต้องรับผิด เพราะบริษัทฯ
  ยังคงปฏิบัติตามข้อกำหนดตามบัตรส่งเสริมที่ได้รับการส่งเสริมการลงทุน) เป็นจำนวน 3,746
  ล้านบาท และภาระหนี้สินกับธนาคารในประเทศตามสัญญาทรัสต์รีซีท
  และการที่ธนาคารออกหนังสือค้ำประกันซึ่งมีมูลหนี้ประมาณ 313 ล้านบาท

  1.2.5 ความเสี่ยงจากภาระภาษีเงินได้หัก ณ ที่จ่ายจากการแปลงดอกเบี้ยค้างจ่ายของปี 2540
  ถึง 2543 เป็นหุ้นสามัญ

  ตามแผนฟื้นฟูกิจการ
  ได้มีการกำหนดให้มีการแปลงดอกเบี้ยค้างจ่ายจากหนี้ตามแผนฟื้นฟูกิจการสำหรับปี 2540 ถึง
  2543 ของทีพีไอและบริษัทย่อยอีกเจ็ดแห่งที่อยู่ระหว่างการฟื้นฟูกิจการเป็นหุ้นสามัญของทีพีไอ
  ซึ่งรายการดังกล่าวถือเป็นการจ่ายดอกเบี้ยแก่เจ้าหนี้
  ตามประมวลรัษฎากรซึ่งผู้จ่ายมีหน้าที่ต้องหักภาษี ณ ที่จ่ายตามอัตราที่กฎหมายกำหนด
  อย่างไรก็ตามดอกเบี้ยดังกล่าวอยู่ในข่ายได้รับยกเว้นภาษีเงินได้ตามมาตรา 4
  แห่งพระราชกฤษฎีกาฉบับที่ 340 พ.ศ. 2541
  และอยู่ระหว่างการดำเนินการพิจารณาโดยกรมสรรพากร
  และยังไม่ได้รับการตอบรับใดๆจากกรมสรรพากร

3.  ความเสี่ยงที่ผู้ลงทุนอาจจะไม่ได้รับเงินปันผล

  เนื่องจากบริษัทฯ อยู่ระหว่างการดำเนินการตามแผนฟื้นฟูกิจการ
  และมีภาระดอกเบี้ยที่จะต้องจ่ายให้แก่เจ้าหนี้
  ส่วนกระแสเงินสดที่เหลือจากการดำเนินงานจะต้องจ่ายชำระหนี้ตามแผนปรับโครงสร้างหนี้ทางการเงินชั้นที่
  2 ทำให้บริษัทฯ ไม่น่าจะมีกระแสเงินสดเพียงพอที่จะเหลือจ่ายสำหรับเงินปันผลให้แก่นักลงทุนได้
  ดังนั้น ผู้ลงทุนจึงมีความเสี่ยงที่จะไม่ได้รับเงินปันผลตลอดระยะเวลาของการฟื้นฟูกิจการ