6. ข้อพิพาททางกฎหมาย

  บริษัทฯ มีข้อพิพาททางกฎหมายที่สำคัญซึ่งผลของคดียังไม่สิ้นสุด
  ตามหมายเหตุประกอบงบการเงินสำหรับปี 2553 ข้อ 36 โดยมีรายละเอียดดังนี้

  (1) คดีความฟ้องขอให้เพิกถอนหรือยกเลิกสัญญาขายหุ้นในส่วนทุนเดิมและส่วนทุนใหม่ –
  คดีแดงหมายเลขที่
  ฟ. 8/2548 ตอนที่ 10/5 ตอนที่ 28 และตอนที่ 34

  คดีแดงหมายเลขที่ ฟ. 8/2548 ตอนที่ 10/5

  คดีที่กลุ่มผู้บริหารชุดเดิมได้ยื่นคำร้องขอให้ศาลล้มละลายกลางมีคำสั่งเพิกถอนหรือยกเลิกสัญญาขายหุ้นส่วนทุนเดิมและส่วนทุนใหม่ของบริษัทและเปิดโอกาสให้ผู้สนใจทั่วไปสามารถเข้าแข่งขันในการเสนอราคาหุ้นดังกล่าว
  และยื่นคำร้องขอคุ้มครองชั่วคราวก่อนศาลมีคำพิพากษาหรือคำสั่ง
  โดยขอให้ศาลมีคำสั่งให้ระงับการดำเนินการตามสัญญาขายหุ้นฉบับลงวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ.
  2548 ไว้ก่อนในระหว่างการดำเนินคดีนี้จนกว่าศาลจะมีคำสั่งคำร้องถึงที่สุด

  คดีแดงหมายเลขที่ ฟ. 8/2548 ตอนที่ 28

  ผู้ถือหุ้นรายย่อยของบริษัทจำนวน 4 ราย
  ยื่นคำร้องต่อศาลล้มละลายกลางขอให้ศาลมีคำสั่งให้ผู้ถือหุ้นเดิมเป็นผู้มีสิทธิในการซื้อหุ้นก่อนผู้ร่วมลงทุนหรือบุคคลอื่นที่กระทรวงการคลังสรรหา
  ซึ่งศาลล้มละลายกลางมีคำสั่งเมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2548
  ยกคำร้องของผู้ถือหุ้นรายย่อยดังกล่าว
  ผู้ถือหุ้นรายย่อยได้มีการยื่นฎีกาคัดค้านคำสั่งศาลล้มละลายกลาง

  คดีแดงหมายเลขที่ ฟ. 8/2548 ตอนที่ 34

  คดีที่กลุ่มผู้บริหารชุดเดิมยื่นคำร้องลงวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2548 สามฉบับได้แก่ 1)
  คำร้องขอให้ศาลมีคำสั่งให้ผู้บริหารแผนกำหนดราคาเสนอขายหุ้นที่เป็นธรรม 2)
  คำร้องขอให้ศาลไต่สวนเป็นการด่วน และ 3)
  คำร้องขอให้ศาลมีคำสั่งห้ามการขายหุ้นแก่กลุ่มผู้ลงทุนหลักและเจ้าหนี้ก่อนศาลมีคำพิพากษาหรือคำสั่ง
  ซึ่งศาลมีคำสั่งในวันเดียวกัน ยกคำร้องทั้งสามฉบับ ต่อมาผู้บริหารของลูกหนี้ยื่นอุทธรณ์ฉบับลงวันที่
  21 ธันวาคม พ.ศ. 2548 เพื่อคัดค้านคำสั่งศาลล้มละลายกลาง ศาลฎีกามีคำสั่งเมื่อวันที่ 11
  ธันวาคม พ.ศ. 2550 ห้ามผู้บริหารแผน บริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน)
  กองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการ ธนาคารออมสิน และกองทุนรวมวายุภักษ์ 1
  โอนขายหุ้นส่วนทุนใหม่ของบริษัทเป็นการชั่วคราวในระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกามีกำหนด 4
  เดือน นับตั้งแต่วันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2550

  ผลการพิจารณาตัดสิน:

  คดีแดงหมายเลขที่ ฟ. 8/2548 ตอนที่ 10/5

  เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551
  ศาลฎีกาพิพากษายืนตามคำสั่งศาลล้มละลายกลางโดยเห็นว่าสัญญาขายหุ้นในส่วนทุนเดิมสอดคล้องไม่ขัดต่อข้อกำหนดของแผน
  คำสั่งของศาลล้มละลายกลางชอบแล้ว อุทธรณ์ของผู้ร้องฟังไม่ขึ้น

  คดีแดงหมายเลขที่ ฟ. 8/2548 ตอนที่ 28

  ศาลฎีกาพิพากษายืนตามคำสั่งของศาลล้มละลายกลางเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2554

  คดีแดงหมายเลขที่ ฟ. 8/2548 ตอนที่ 34

  คดีฟ้องขอให้เพิกถอนหรือยกเลิกสัญญาขายหุ้นในส่วนทุนใหม่ตอนที่ 34
  ศาลฎีกาได้มีคำพิพากษาเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2551
  โดยเห็นว่าการที่ผู้ร้องยื่นคำร้องต่อศาลล้มละลายกลางในประเด็นผู้บริหารแผนดำเนินการจัดหาผู้ร่วมลงทุน
  และทำข้อตกลงขายหุ้นส่วนทุนตามแผนโดยชอบหรือไม่เป็นการดำเนินกระบวนการพิจารณาซ้ำ
  ต้องห้าม กรณีนี้จึงไม่จำเป็นต้องวินิจฉัยอุทธรณ์ข้ออื่นของกลุ่มผู้บริหารเดิม

  (2)
  คดีความเกี่ยวกับการฟ้องขอให้ศาลเพิกถอนมติที่ประชุมสามัญผู้ถือหุ้นและมติที่ประชุมวิสามัญผู้ถือหุ้นของบริษัท
  คดีดำหมายเลขที่ พก. 5/2550 และคดีดำหมายเลขที่ พก. 6-9/2551

กลุ่มผู้บริหารชุดเดิมได้ยื่นคำร้องต่อศาลล้มละลายกลางขอให้เพิกถอนมติที่ประชุมสามัญผู้ถือหุ้นเมื่อวันที่
27 เมษายน พ.ศ. 2549 และวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2550
และเพิกถอนมติที่ประชุมวิสามัญผู้ถือหุ้นเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 และวันที่ 26 ตุลาคม
พ.ศ. 2549 และวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2550
โดยอ้างว่าการประชุมผู้ถือหุ้นนั้นไม่ชอบด้วยกฎหมาย
และเป็นโมฆะซึ่งก่อนหน้านี้ผู้ร้องได้ร้องขอต่อศาลจังหวัดระยองเพิกถอนมติที่ประชุมดังกล่าว
ต่อมาจำเลยคัดค้านว่าคดีไม่อยู่ในเขตอำนาจศาลจังหวัดระยอง
ประธานศาลฎีกาได้ชี้ขาดว่าคดีอยู่ในอำนาจศาลล้มละลายกลาง
ผู้ร้องจึงมาฟ้องต่อศาลล้มละลายกลางเพื่อขอให้ศาลเพิกถอน

  ผลการพิจารณาตัดสิน :

  ศาลล้มละลายกลางพิพากษายกฟ้องคำร้องคดีดำหมายเลขที่ พก. 5/2550 เมื่อวันที่ 27 มิถุนายน
  พ.ศ. 2551 โดยโจทก์ได้ยื่นอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา
  ขณะนี้คดีจึงอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา ส่วนคดีดำหมายเลขที่ พก. 6-9/2551
  ศาลล้มละลายกลางอยู่ระหว่างนัดสืบพยานจำเลย

  (3) คดีความเกี่ยวกับการฟ้องขอให้ศาลเพิกถอนมติที่ประชุมสามัญผู้ถือหุ้นของบริษัทย่อย -
  คดีดำหมายเลขที่ 6711-15/2549 และคดีดำหมายเลขที่ พก. 4-6/2552 และพก. 8-9/2552
  และคดีดำหมายเลขที่ 1809/2553

  กลุ่มผู้บริหารชุดเดิมฟ้องขอให้ศาลเพิกถอนมติที่ประชุมสามัญผู้ถือหุ้นของบริษัทย่อย 5 แห่ง
  ได้แก่ 1) บริษัท น้ำมัน ไออาร์พีซี จำกัด 2) บริษัทไออาร์พีซี โพลีออล จำกัด 3) บริษัท
  อุตสาหกรรมโพลียูรีเทนไทย จำกัด 4) บริษัท ไทย เอ บี เอส จำกัด และ 5) บริษัท
  ไออาร์พีซี พลังงาน จำกัด และเรียกค่าเสียหายจากคณะกรรมการบริษัท บริษัทละ 80 ล้านบาท
  รวม 400 ล้านบาท
  ปัจจุบันคดีนี้อยู่ในอำนาจพิจารณาของศาลล้มละลายกลางตามคำสั่งประธานศาลฎีกาวันที่ 24
  พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 โดยได้เปลี่ยนหมายเลขคดีจากคดีดำหมายเลขที่ 6711-15/2549
  เป็นคดีดำหมายเลขที่ สฟ. 65-69/2551

  นอกจากนี้ กลุ่มผู้บริหารชุดเดิมยังได้ฟ้องขอให้ศาลเพิกถอนมติที่ประชุมสามัญผู้ถือหุ้นของบริษัท
  ทีพีไอ อินเตอร์เน็ต พอร์ทัล จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทย่อยของบริษัทเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ.
  2553
  เนื่องจากเป็นการประชุมที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายและเป็นโมฆะและขอให้เพิกถอนการจดทะเบียนกรรมการ
  ซึ่งบริษัทย่อยเพิ่งจะได้รับหมายศาลเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2553

  ผลการพิจารณาตัดสิน :

  ปัจจุบันแต่ละคดีอยู่ระหว่างการนัดสืบพยานโดยศาลล้มละลายกลาง

  (4) คดีคัดค้านการประมูลขายหุ้นบริษัท ทีพีไอ โพลีน จำกัด (มหาชน) - คดีแดงหมายเลขที่ ฟ.
  8/2543 ตอนที่ 33

  คดีที่ผู้บริหารของลูกหนี้ได้ยื่นคำร้องคัดค้านการประมูลขายหุ้นบริษัท ทีพีไอ โพลีน จำกัด (มหาชน)
  จำนวน 250 ล้านหุ้นให้แก่เจ้าหนี้ (บริษัท)
  ทั้งนี้การดำเนินการของบริษัทดังกล่าวเป็นการปฏิบัติตามแผนฟื้นฟูกิจการที่อนุมัติโดยศาลล้มละลายกลางและศาลล้มละลายกลางมีคำสั่งยกคำร้อง
  ผู้บริหารของลูกหนี้อุทธรณ์คำสั่งศาลล้มละลายกลาง
  ศาลฎีการับอุทธรณ์และผู้บริหารแผนยื่นคำแก้อุทธรณ์แล้ว

  ผลการพิจารณาตัดสิน :

ปัจจุบันคดีอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา

  (5) คดีเงินให้กู้ยืมกับบริษัทที่เกี่ยวข้องกับกลุ่มเลี่ยวไพรัตน์

  ในช่วงปี พ.ศ. 2540 ถึง พ.ศ. 2543
  บริษัทโดยผู้บริหารขณะนั้นให้เงินกู้ยืมแก่บริษัทที่เกี่ยวข้องกันสามแห่ง
  โดยไม่มีหลักประกัน เป็นจำนวนเงินต้นรวมดอกเบี้ย (ในช่วงที่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ทวงถาม)
  ประมาณ 8,000 ล้านบาท คือ 1) บริษัท พรชัยวิสาหกิจ จำกัด 2) บริษัท ทีพีไอ อีโออีจี จำกัด
  และ 3) บริษัท ทีพีไอ
  โฮลดิ้ง จำกัด โดยบริษัททั้งสามแห่งดังกล่าวมีคุณประชัย เลี่ยวไพรัตน์
  และพี่น้องเป็นกรรมการและผู้ถือหุ้น
  และบริษัทอยู่ในกระบวนการฟื้นฟูกิจการเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ได้มีคำสั่งให้บริษัททั้งสามรายชำระเงิน
  ซึ่งบริษัททั้งสามรายได้ร้องขอต่อศาลให้เพิกถอนคำสั่งเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์
  แต่ศาลได้จำหน่ายคดีโดยให้เหตุผลว่าบริษัทกำลังจะออกจากแผนฟื้นฟูกิจการ
  ต่อมาบริษัทได้ดำเนินการทวงหนี้ แต่บริษัททั้งสามรายไม่มีทรัพย์สินเพียงพอที่จะชำระหนี้
  บริษัทจึงได้ดำเนินการฟ้องล้มละลาย

  บริษัททั้ง 3 แห่งดังกล่าวได้ซื้อหุ้นเพิ่มทุนของบริษัท เลี่ยวไพรัตนวิสาหกิจ จำกัด
  ซึ่งมีกลุ่มเลี่ยวไพรัตน์เป็นกรรมการ และผู้ถือหุ้นเป็นจำนวน 3 ล้านหุ้น ในราคา 5,500
  บาทต่อหุ้น ในขณะที่หุ้นดังกล่าวมีราคามูลค่าที่ตราไว้ 100 บาทต่อหุ้น และมูลค่าทางบัญชี 121
  บาทต่อหุ้น ซึ่งทำให้บริษัท เลียวไพรัตนวิสาหกิจ จำกัด อ้างในเวลาต่อมาว่าบริษัททั้ง 3
  แห่งเป็นลูกหนี้รวม 12,000 ล้านบาท
  และได้ร้องขอฟื้นฟูกิจการในฐานะเจ้าหนี้ของบริษัททั้งสามต่อศาลล้มละลายกลาง
  และฟ้องให้บริษัททั้งสามรายชำระหนี้ที่ศาลแพ่งกรุงเทพใต้และได้ขอยอมความกันภายใน 2 วัน
  โดยบริษัท เลียวไพรัตนวิสาหกิจ จำกัด เป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษา

  ศาลล้มละลายกลางมีคำสั่งให้บริษัททั้งสามแห่งฟื้นฟูกิจการด้วยเหตุที่มีหนี้สูงกว่าทรัพย์สิน
  อย่างไรก็ตาม ในชั้นลงคะแนนเสียงเลือกผู้ทำแผนฟื้นฟูกิจการนั้น
  เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ได้มีมติว่าหนี้ดังกล่าวไม่มีอยู่จริงและไม่ให้ลงคะแนนเสียง
  เพราะการออกหุ้นเพิ่มทุนสูงกว่ามูลค่าหุ้นจะต้องมีหนังสือบริคณห์สนธิให้อำนาจไว้
  และจะต้องชำระส่วนเกินมูลค่าหุ้นในคราวแรกที่ชำระเงินค่าหุ้น
  อีกทั้งผู้บริหารของทั้งสองฝ่ายซึ่งเป็นบุคคลเดียวกันย่อมเจรจาตกลงกันได้อยู่แล้ว
  ในชั้นพิจารณาเลือกผู้ทำแผนนั้น บริษัท เลียวไพรัตนวิสาหกิจ จำกัด ยื่นคำคัดค้านการตั้งบริษัท
  แอ็ดว๊านซ์แพลนเนอร์ จำกัด เป็นผู้ทำแผนตามที่บริษัท ไออาร์พีซี จำกัด (มหาชน) เป็นผู้เสนอ
  ต่อมาศาลได้มีคำสั่งให้นัดประชุมเจ้าหนี้เพื่อกำหนดสิทธิออกเสียงเลือกผู้ทำแผนครั้งที่สอง
  เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ก็มีคำสั่งยืนยันตามคำสั่งเดิมที่เคยมีคำสั่งในการประชุมเจ้าหนี้ครั้งแรก
  คดีที่บริษัท เลียวไพรัตนวิสาหกิจ จำกัด ร้องขอฟื้นฟูกิจการบริษัททั้งสาม
  ศาลล้มละลายกลางได้มีคำสั่งยกเลิก คำสั่งฟื้นฟูกิจการเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2551

  ต่อมาเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2551 บริษัทลูกหนี้ทั้งสามราย ได้แก่ 1) บริษัท
  พรชัยวิสาหกิจ จำกัด
  2) บริษัท ทีพีไอ อีโออีจี จำกัด และ 3) บริษัท ทีพีไอ โฮลดิ้ง จำกัด
  ได้ยื่นคำร้องขอฟื้นฟูกิจการตนเองต่อศาลล้มละลายกลาง โดยอ้างมูลหนี้เดิมจำนวน 12,000
  ล้านบาท ที่บริษัท เลียวไพรัตนวิสาหกิจ
  จำกัดนำมายื่นขอฟื้นฟูกิจการและบริษัทได้คัดค้านว่าหนี้ดังกล่าวไม่มีอยู่จริง

  ผลการพิจารณาตัดสิน :

-   คดีที่บริษัทได้ฟ้องขอให้เพิกถอนสัญญาประนีประนอมยอมความทั้งสามเรื่องต่อศาลแพ่งกรุงเทพใต้นั้น
    เนื่องจาก ศาลมีคำสั่งให้งดพิจารณาคดีไว้ ทางบริษัทจึงยื่นอุทธรณ์ข้อกฎหมายต่อศาลฎีกา
    ขณะนี้คดีอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา

-   คดีที่บริษัทลูกหนี้ทั้ง 3 รายได้ยื่นคำร้องขอฟื้นฟูกิจการตนเองต่อศาลล้มละลายกลาง
    ปัจจุบันคดีของบริษัททีพีไอ โฮลดิ้ง จำกัด และบริษัทพรชัยวิสาหกิจ
    ศาลล้มละลายกลางได้มีคำสั่งตั้งบริษัทลูกหนี้เป็นผู้ทำแผนเมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2554
    ส่วนคดีของบริษัท ทีพีไอ อีโออีจี จำกัด ศาลได้มีคำสั่งให้ฟื้นฟูกิจการลูกหนี้เมื่อวันที่ 23
    กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 บริษัท ไออาร์พีซี จำกัด (มหาชน) ได้ยื่นอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา 2 เรื่อง
    เรื่องแรกอุทธรณ์คำสั่งให้ฟื้นฟูกิจการ ศาลมีคำสั่งเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2553
    อนุญาตให้รับอุทธรณ์ และเรื่องที่สองอุทธรณ์คัดค้านการตั้งผู้ทำแผน ศาลได้มีคำสั่งเมื่อวันที่ 26
    ตุลาคม พ.ศ. 2553 ไม่อนุญาตให้อุทธรณ์

  (6) คดีหมิ่นประมาท

คดีหมิ่นประมาทอาญา - คดีดำหมายเลขที่ อ.2848 /2550

  นายประชัย เลี่ยวไพรัตน์ฟ้องบริษัทกับพวกรวม 20 คน
  ในข้อหาหมิ่นประมาทโดยโฆษณาตามประมวลกฎหมายอาญาและพระราชบัญญัติการพิมพ์ พ.ศ.
  2484

  ผลการพิจารณาตัดสิน :

  เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2551
  ศาลพิพากษายกฟ้องโดยให้เหตุผลว่าไม่เข้าเกณฑ์หมิ่นประมาท โจทก์ยื่นอุทธรณ์
  ปัจจุบันคดีอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์
  โดยในชั้นอุทธรณ์โจทก์ได้ถอนฟ้องจำเลยบางคน ปัจจุบันเหลือจำเลยชั้นอุทธรณ์จำนวน 13 คน

คดีหมิ่นประมาทแพ่ง - คดีดำหมายเลขที่ 3595/2550

  นายประชัย เลี่ยวไพรัตน์ เป็นโจทก์ฟ้องบริษัทกับพวกรวม 20 คน
  ในข้อหาหมิ่นประมาทโดยการโฆษณา โดยอ้างว่ามีข้อความทำให้เกิดความเสียหาย
  ทั้งนี้ข้อความดังกล่าวระบุถึงสัญญาเช่าอาคารทีพีไอทาวเวอร์เป็นระยะเวลา 90 ปี
  โดยจ่ายค่าเช่าล่วงหน้าและเงินกินเปล่าเป็นจำนวนเงิน 956 ล้านบาท
  ในขณะที่บริษัทอยู่ในภาวะขาดสภาพคล่องและเป็นหนี้จำนวนมาก
  และบริษัทต้องหยุดพักการชำระหนี้เมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2540 รวมถึง
  คดีเกี่ยวกับการให้เงินกู้ยืมโดยผู้บริหารของบริษัทในขณะนั้นให้เงินกู้ยืมแก่บริษัทที่เกี่ยวข้องสามแห่ง
  คือ 1) บริษัท พรชัยวิสาหกิจ จำกัด 2) บริษัท ทีพีไอ อีโออีจี จำกัด และ 3) บริษัท ทีพีไอ
  โฮลดิ้ง จำกัด
  ทั้งนี้ข้อกล่าวหาในคำฟ้องทั้งสองคดีนั้นเป็นเรื่องที่ปรากฏอยู่ในหนังสือพิมพ์สยามรัฐรายสัปดาห์ โดย
  นายประชัยได้ฟ้องข้อหาละเมิดและให้ชดใช้ค่าสินไหมทดแทน 100,000 ล้านบาท

  ผลการพิจารณาตัดสิน :

  ปัจจุบันคดีหมิ่นประมาทแพ่ง
  ศาลแพ่งได้มีคำสั่งจำหน่ายคดีออกจากสาระบบความชั่วคราวเนื่องจากศาลได้พิเคราะห์แล้วเห็นว่าคดีนี้เป็นคดีแพ่งเกี่ยวเนื่องกับคดีอาญาคือคดีดำหมายเลขที่
  อ. 2848/2550 ในการวินิจฉัยคดีส่วนแพ่งจำต้องถือตามข้อเท็จจริงที่ปรากฏในคดีส่วนอาญา
  ซึ่งปัจจุบันคดีส่วนอาญาอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์
  เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษาประการใดแล้ว จึงให้ยกคดีดำหมายเลขที่ 3595/2550
  ขึ้นพิจารณาใหม่ต่อไป

  (7) คดีเช่าอาคารซันทาวเวอร์ - คดีดำหมายเลขที่ อ. 3544/2550

  นายประชัย เลี่ยวไพรัตน์ เป็นโจทก์ฟ้องกรรมการบริษัทรวม 17 คน
  ในข้อหาเป็นกรรมการบริษัทมหาชนจำกัดที่มีหลักทรัพย์จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์
  ร่วมกันกระทำการเพื่อแสวงหาประโยชน์ที่มิควรได้ และร่วมกันกระทำการด้วยประการใดๆ
  อันเป็นการช่วยเหลือหรือให้ความสะดวกในการที่เป็นกรรมการบริษัทมหาชนจำกัดแสวงหาประโยชน์ที่มิควรได้
  โดยการย้ายสำนักงานของบริษัทเมื่อปี พ.ศ. 2549
  จากอาคารทีพีไอทาวเวอร์มาเป็นอาคารซันทาวเวอร์ว่าผิดต่อพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์
  พ.ศ. 2535 โดยคุณประชัยอ้างว่าไม่มีเหตุผลและความจำเป็นที่จะต้องย้าย
  ทั้งนี้เหตุผลการย้ายสำนักงานของบริษัทเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการบริหารจัดการ

  ผลการพิจารณาตัดสิน :

  ศาลพิพากษายกฟ้องเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2551
  ปัจจุบันคดีอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์
  โดยในชั้นอุทธรณ์นี้โจทก์ถอนฟ้องจำเลยบางคน จำเลยที่เหลือจึงมีจำนวน 13 คน

  (8) คดีแรงงาน - คดีดำหมายเลขที่ รย. 258-259/2550

  นายประชัย เลี่ยวไพรัตน์ และนางอรพิน เลี่ยวไพรัตน์ เป็นโจทก์ฟ้องบริษัทเรียกค่าสินจ้าง
  ค่าชดเชย ค่าเสียหายจากการเลิกจ้างไม่เป็นธรรมและอื่นๆ
  โดยนายประชัยเรียกเป็นเงินประมาณ 1,344 ล้านบาท และนางอรพินเรียกเป็นเงินประมาณ
  694 ล้านบาท

  ผลการพิจารณาตัดสิน :

  เมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2551 ศาลจังหวัดระยองมีคำพิพากษาให้บริษัทจ่ายค่าชดเชย
  สินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า
  และค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีแก่โจทก์ทั้งสองตามอัตราที่บริษัทเห็นว่าถูกต้อง
  โดยบริษัทได้จ่ายชำระเงินจำนวน 7.6 ล้านบาท ให้กับโจทก์ทั้งสองแล้วเมื่อวันที่ 1 กันยายน
  พ.ศ. 2551 อย่างไรก็ตาม โจทก์ได้ยื่นอุทธรณ์คำพิพากษาของศาลแรงงานต่อศาลฎีกา
  ปัจจุบันคดีอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา

  (9) คดีทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศ - คดีดำหมายเลขที่ กค. 238/2546

  บรรษัทการเงินระหว่างประเทศได้ฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายกับนายประชัย เลี่ยวไพรัตน์
  และบริษัท เลียวไพรัตนวิสาหกิจ จำกัด โดยเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2549
  ศาลได้มีหมายเรียกให้บริษัท ไออาร์พีซี จำกัด (มหาชน)
  เข้าเป็นจำเลยร่วมในคดีระหว่างโจทก์กับจำเลยทั้งสองในฐานะผู้ค้ำประกันหนี้ของบริษัทที่มีต่อโจทก์
  บริษัทยื่นคำให้การว่าได้ชำระหนี้ตามแผนฟื้นฟูกิจการให้แก่โจทก์จนครบถ้วนแล้ว จึงไม่มีหนี้สินใดๆ
  ที่จำเลยทั้งสองในฐานะผู้ค้ำประกันจะต้องชดใช้ให้โจทก์แทนบริษัทเป็นเหตุให้จำเลยทั้งสองไม่มีสิทธิไล่เบี้ยใดๆ
  กับบริษัทได้ตามฟ้อง

  ผลการพิจารณาตัดสิน :

ศาลนัดให้ทั้ง 3 ฝ่ายไกล่เกลี่ยยอมความและได้มีการทำสัญญาประนีประนอมยอมความกันแล้ว
ขณะนี้อยู่ระหว่างการรอฟังคำสั่งศาล

  (10) คดีแรงงาน - คดีดำหมายเลขที่ 3851-61/2548, 5804/2548 และคดีแดงหมายเลขที่
  7129-39/2548

  นายชัยยุทธ์ ลิมลาวัลย์และพวกเป็นโจทก์ฟ้องบริษัทเรียกค่าสินจ้าง ค่าชดเชย
  ค่าเสียหายจากการเลิกจ้างไม่เป็นธรรมและอื่นๆ โดยเรียกค่าเสียหายเป็นเงินประมาณ 122
  ล้านบาท

  ผลการพิจารณาตัดสิน :

บริษัทถูกอดีตพนักงานกลุ่มดังกล่าวฟ้องร้องเรียกค่าสินจ้าง ค่าชดเชย
ค่าเสียหายจากการเลิกจ้างไม่เป็นธรรม และบริษัทก็ได้ฟ้องแย้งกลับ ต่อมาเมื่อวันที่ 31 มกราคม
พ.ศ. 2549 ศาลชั้นต้นมีคำพิพากษาให้บริษัทจ่ายค่าชดเชย
ค่าสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าและค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีแก่โจทก์และพวกเป็นเงินจำนวนประมาณ
3 ล้านบาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละ 7.5 อย่างไรก็ตาม โจทก์ยื่นอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา
โดยศาลฎีกามีคำพิพากษายกอุทธรณ์ของโจทก์และของจำเลย (บริษัท)
และมีคำสั่งให้บังคับตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โดยคดีดำหมายเลขที่ 5804/2548
ศาลจำหน่ายคดีชั่วคราวเพื่อรอฟังผลตามคดีดำหมายเลขที่ 3851-61/2548
(เป็นคดีเดียวกับคดีแดงหมายเลขที่ 7129-39/2548) ดังนั้น คดีดำหมายเลขที่ 3851-61/2548
และคดีแดงหมายเลขที่ 7129-39/2548 จึงเป็นอันสิ้นสุดแล้ว ณ วันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2553
บริษัทยังมิได้รับรู้ประมาณการหนี้สินที่อาจเกิดขึ้นดังกล่าวไว้ในงบการเงิน

  (11) คดีพิพาทเรื่องที่ดิน

  คดีที่เรือเอก นคร สาครเสถียร ฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายกรณีละเมิดเกี่ยวกับที่ดิน
  โดยอ้างว่าบริษัทปิดกั้น
  ทางสาธารณะและรุกล้ำที่ดิน ทำให้เจ้าหนี้ไม่สามารถพัฒนาที่ดินได้ โดยมีทุนทรัพย์ประมาณ 821
  ล้านบาท โดยศาลได้มีคำสั่งให้จำหน่ายคดีชั่วคราวตาม พรบ. ล้มละลายมาตรา 90/12(4)
  และเจ้าหนี้ได้ยื่นคำขอรับชำระหนี้ต่อสำนักฟื้นฟูกิจการเพื่อขอรับชำระหนี้ตามฟ้อง

  ผลการพิจารณาตัดสิน :

เมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2554
บริษัทและเรืออากาศเอกนครได้แถลงให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ทราบว่าบริษัทได้ซื้อที่ดินที่พิพาทกันในคดีจากเรืออากาศเอกนครแล้ว
และเรืออากาศเอกนครได้ยื่นคำร้องขอถอนคำขอรับชำระหนี้ เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์มีคำสั่งอนุญาต
ทั้งนี้ เรืออากาศเอกนครได้ยื่นคำร้องขอถอนฟ้องที่ศาลจังหวัดระยองและศาลได้อนุญาตแล้ว
ส่วนบริษัทได้ยื่นคำร้องขอถอนฟ้องคดีที่ศาลแพ่งธนบุรีซึ่งเป็นคดีเกี่ยวเนื่องกัน
และศาลได้มีคำสั่งอนุญาตให้ถอนฟ้องแล้ว
ปัจจุบันจึงไม่มีคดีของบริษัทกับเรืออากาศเอกนครค้างพิจารณาอยู่ที่ศาลแล้ว

  (12) คดีค่าเสียหายจากการบอกเลิกสัญญาขายโอเลฟินส์กับบริษัท ไทยโอเลฟินส์ จำกัด
  (มหาชน) (ปัจจุบันบริษัทนี้ควบรวมกับบริษัท ปิโตรเคมีแห่งชาติ จำกัด (มหาชน) มาเป็นบริษัท
  ปตท. เคมิคอล จำกัด (มหาชน))

  คดีความระหว่างบริษัทกับบริษัท ไทยโอเลฟินส์ จำกัด (มหาชน) ในฐานะเจ้าหนี้รายที่ 364
  ได้ยื่นคำขอรับชำระหนี้เกี่ยวกับค่าเสียหายจากการที่บริษัทได้บอกเลิกสัญญาขายโอเลฟินส์ เป็นเงิน
  จำนวน 4,461.26 ล้านบาท พร้อมดอกเบี้ย MOR บวกอัตราดอกเบี้ยร้อยละ 2
  ต่อปีต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ ต่อมาศาลล้มละลายกลางได้มีคำสั่งเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ.
  2547 ให้เจ้าหนี้รายที่ 364 ได้รับชำระหนี้เป็นเงินจำนวน 259.82 ล้านบาทพร้อมดอกเบี้ยอัตรา
  MOR บวกอัตราดอกเบี้ยร้อยละ 2 ต่อปีของเงินต้นดังกล่าวนับแต่วันที่ผู้บริหารแผน
  (ซึ่งในขณะนั้นคือบริษัท แอ็ฟเฟ็คทีพแพลนเนอร์ จำกัด) บอกเลิกสัญญาเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์
  พ.ศ. 2544 จนกว่าจะได้รับชำระเสร็จสิ้นจากลูกหนี้ หลังจากนั้น บริษัทและเจ้าหนี้รายที่ 364
  ได้ยื่นอุทธรณ์คัดค้านคำพิพากษาของศาลล้มละลายกลางต่อศาลฎีกา
  โดยในส่วนของบริษัทเห็นว่าค่าเสียหายที่เจ้าหนี้รายที่ 364 ได้ขอรับชำระหนี้ในคดีนี้นั้น
  เป็นค่าเสียหายจากการบอกเลิกสัญญาที่บริษัทได้ชำระเงินค่าเสียหายให้แก่บริษัท ไทยโอเลฟินส์
  จำกัด (มหาชน) ไปแล้วในคดีก่อน และนอกจากนี้
  บริษัทยังเห็นว่าการบอกเลิกสัญญาในคดีนี้มิได้ทำให้เกิดความเสียหายใดๆ แก่เจ้าหนี้รายที่ 364
  แต่อย่างใด ดังนั้น บริษัทจึงยังมิได้รับรู้ประมาณการหนี้สินที่อาจเกิดขึ้นดังกล่าวไว้ในงบการเงิน

  ผลการพิจารณาตัดสิน :

ปัจจุบันคดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา

  (13) คดีอนุญาโตตุลาการในต่างประเทศ

  บริษัทมีคดีอันเกี่ยวเนื่องจากการถูกฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายกรณีผิดสัญญาเช่าเรือกับผู้ให้บริการในต่างประเทศรายหนึ่ง
  จำนวนทุนทรัพย์ที่ฟ้องเป็นเงิน 9.16 ล้านเหรียญสหรัฐอเมริกา (หรือเทียบเท่าเงินบาทจำนวน
  277 ล้านบาท) ปัจจุบันคดีอยู่ระหว่างการดำเนินการทางอนุญาโตตุลาการในประเทศอังกฤษ