ส่วนที่ 1

ข้อมูลสรุป (Executive Summary)

บริษัท บางสะพานบาร์มิล จำกัด (มหาชน) เป็นผู้ผลิตเหล็กเส้นรายใหญ่รายหนึ่งของประเทศ
จดทะเบียนหุ้นสามัญของบริษัทในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยเมื่อวันที่ 28 มกราคม 2548
โดยมีทุนจดทะเบียนซึ่งชำระเต็มมูลค่าแล้วจำนวน 1,132.5 ล้านบาท
กระบวนการผลิตเหล็กเส้นของบริษัทเป็นแบบรีดร้อน (Hot-rolling) โดยใช้วัตถุดิบเหล็กแท่งเล็ก
(Billet) ที่นำเข้าจากต่างประเทศ มาเข้าเตาเพิ่มอุณหภูมิ (Reheating Furnace)
แล้วผ่านกระบวนการรีด (Rolling) เป็นเหล็กเส้นตามขนาดที่ต้องการ
และจึงใช้วิธีผึ่งเย็นโดยอากาศ (Air Cooling)
เพื่อลดอุณหภูมิก่อนจะเข้ามัดเพื่อจัดเก็บหรือขนส่งต่อไป ปัจจุบันมีกำลังการผลิตสูงสุด 720,000
ตัน/ปี โรงงานของบริษัทตั้งอยู่ที่อำเภอบางสะพาน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
ได้รับการส่งเสริมการลงทุนจากสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน
โดยยังคงได้รับสิทธิประโยชน์บางประการอยู่ในปัจจุบัน บริษัทได้รับการรับรองมาตรฐานด้านการผลิต
ISO9001:2000 และได้รับการรับรองมาตรฐานด้านการจัดการสิ่งแวดล้อม ISO14001:2004 ด้วย

นอกจากความได้เปรียบในเรื่องของทำเลที่ตั้งในบริเวณที่มีสาธารณูปโภครองรับกลุ่มธุรกิจเหล็ก
(Steel Industries Complex) และใกล้กับท่าเรือน้ำลึก
ซึ่งช่วยให้ประหยัดต้นทุนค่าขนส่งวัตถุดิบแล้ว
บริษัทยังได้เน้นการผลิตสินค้าให้ได้ครบทุกขนาดและทุกชั้นคุณภาพ
เพื่อสร้างความสามารถในการแข่งขันในอุตสาหกรรม
ในปีที่ผ่านมาบริษัทจำหน่ายสินค้าให้แก่ลูกค้าในประเทศทั้งหมดโดยเป็นการจำหน่ายสินค้าผ่านตัวแทนจำหน่าย
(ยี่ปั้ว) ทั้งในและนอกกรุงเทพฯ ที่มีความสัมพันธ์ที่ดีและมีความน่าเชื่อถือทางด้านการเงินเป็นหลัก
จึงสามารถขายสินค้าได้ครั้งละจำนวนมากและไม่มีปัญหาในการเรียกเก็บเงินจากลูกค้าแต่อย่างใด

บริษัทอยู่ในอุตสาหกรรมที่มีผลิตภัณฑ์และวัตถุดิบ (บิลเล็ต)
ที่จัดว่าเป็นสินค้าที่ไม่มีความแตกต่างกันในเรื่องของคุณภาพในสายตาของผู้ใช้ส่วนใหญ่ (สินค้า
Commodity) จึงมีความอ่อนไหวในเรื่องของราคาสูง
ดังนั้นบริษัทจึงมีความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงของระดับราคาเหล็กเส้นและวัตถุดิบเหล็กแท่งเล็ก
(Billet) ซึ่งมีการเคลื่อนไหวอยู่ตลอดเวลา
การจัดซื้อและการบริหารสินค้าคงคลังที่มีประสิทธิภาพจึงเป็นสิ่งสำคัญต่อความสามารถในการทำกำไรของกิจการ
นอกจากนี้บริษัทมีการนำเข้าวัตถุดิบจากต่างประเทศ
จึงต้องระมัดระวังเรื่องความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยน
ซึ่งบริษัทมีวงเงินสัญญาซื้อขายเงินตราล่วงหน้ากับธนาคารพาณิชย์เป็นเครื่องมือในการป้องกันความเสี่ยงดังกล่าว

ในการดำเนินธุรกิจของบริษัทในปี 2550 นั้น บริษัทต้องเผชิญกับอุปสรรคหลายประการด้วยกัน
ที่สำคัญได้แก่ ภาวะชะงักงันของภาคการลงทุน
ซึ่งส่งผลกระทบในเชิงลบต่อความต้องการของวัสดุก่อสร้างโดยเฉพาะปูนซิเมนต์และเหล็กเส้น
อุปสรรคที่สำคัญอีกประการหนึ่งคือ ราคาเหล็กแท่งยาว (Billet)
ซึ่งเป็นวัตถุดิบหลักของบริษัทได้ปรับตัวสูงขึ้นค่อนข้างมากและรวดเร็ว
ในขณะที่ราคาเหล็กเส้นซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์ของบริษัทไม่สามารถปรับเพิ่มขึ้นตามในทันที
แต่มีการปรับเพิ่มขึ้นในเวลาที่ล่าช้ากว่ามากและสัดส่วนของราคาที่ปรับเพิ่มขึ้นนั้นก็ไม่สามารถชดเชยกับราคาที่สูงขึ้นของวัตถุดิบเหล็กแท่งยาวได้ทั้งหมด
ทั้งนี้เนื่องจากความต้องการของตลาดที่อ่อนตัวลงและการแข่งขันที่รุนแรงขึ้นเหตุการณ์ดังกล่าวส่งผลในเชิงลบต่อสาวนต่างระหว่างราคาขายและราคาวัตถุดิบ
และโดยที่ต้นทุนวัตถุดิบเหล็กแท่งยาวมีสัดส่วนคิดเป็นประมาณร้อยละ 80 ของราคาขาย ดังนั้น
การเปลี่ยนแปลงของส่วนต่างระหว่างราคาขายและราคาวัตถุดิบจึงมีผลกระทบต่อผลการดำเนินงานของบริษัทค่อนข้างมาก
นอกจากนี้ ในปี 2550 บริษัทยังต้องเสียเปรียบคู่แข่งขันในด้านต้นทุนวัตถุดิบ
เพราะเศษเหล็กซึ่งเป็นวัตถุดิบหลักของคู่แข่งขันที่สำคัญมีราคาที่ต่ำกว่าวัตถุดิบเหล็กแท่งยาวของบริษัทค่อนข้างมาก
เมื่อรวมกับต้นทุนการผลิตอื่นแล้ว คู่แข่งขันยังคงมีต้นทุนสินค้าที่ต่ำกว่าของบริษัท
ภายใต้ภาวะตลาดที่ไม่เอื้ออำนวยเช่นนี้ บริษัทจึงได้ดำเนินกลยุทธ์และมาตรการต่าง ๆ ดังนี้ (1)
เพิ่มความระมัดระวังในการจัดหาวัตถุดิบที่มีคุณภาพตามที่ต้องการและในราคาที่จะทำให้บริษัทมีส่วนต่างระหว่างราคาขายและราคาวัตถุดิบไม่ต่ำกว่าตามที่ได้ตั้งเป้าหมายไว้
(2) ดำเนินนโยบายการตลาดโดยเน้นการรักษาส่วนแบ่งตลาดน้อยลง
แต่หันไปให้ความสำคัญกับการรักษาส่วนต่างระหว่างราคาขายและราคาวัตถุดิบมากขึ้น และ (3)
ดำเนินมาตรการอื่นๆ ให้สอดคล้องกับนโยบายการตลาดตามที่กล่าวในข้อ 2
เช่นการควบคุมระดับสินค้าคงคลังให้อยู่ในระดับที่เหมาะสมและสอดคล้องกับปริมาณธุกิจที่ลดลง
ซึ่งนอกจากจะลดความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาแล้ว
ยังทำให้สามารถลดค่าใช้จ่ายในการจัดเก็บโดยเฉพาะค่าใช้จ่ายดอกเบี้ยอีกด้วย มาตรการ ทั้งหมดนี้
ได้ผลตามความคาดหมาย กล่าวคือ แม้ว่ายอดขายของบริษัทในปี 2550 จะลดลงจากปีก่อนถึงร้อยละ
54.2 เป็น 1,751.2 ล้านบาท ทั้งนี้เพราะปริมาณการขายลดลงจากปีก่อนร้อยละ 59.9
แต่บริษัทก็ยังสามารถมีผลการดำเนินงานที่มีกำไรสุทธิ 161.2 ล้านบาท
ซึ่งส่วนใหญ่เป็นเพราะบริษัทสามารถรักษาส่วนต่างระหว่างราคาขายและต้นทุนวัตถุดิบไม่ให้ต่ำกว่าเป้าหมายที่ตั้งไว้ตามนโยบายการตลาดที่กล่าวมาแล้ว
ดังจะเห็นได้จากส่วนต่างระหว่างราคาขายและต้นทุนวัตถุดิบในปี 2550 เท่ากับร้อยละ 20
ของราคาขาย เปรียบเทียบกับปี 2549 ซึ่งเท่ากับร้อยละ 16.8 ของราคาขาย บริษัทเชื่อว่า
หากไม่ได้ดำเนินนโยบายและ มาตรการ ตามที่กล่าวมาข้างต้น
บริษัทก็อาจจะประสบกับผลการดำเนินงานที่เป็นผลขาดทุนก็ได้

จากผลการดำเนินงานสำหรับปี 2550 ที่มีกำไรสุทธิ 161.2 ล้านบาท
คณะกรรมการบริษัทจึงมีมติเห็นสมควรเสนอต่อที่ประชุมใหญ่สามัญผู้ถือหุ้นในวันที่ 2 เมษายน 2551
เพื่ออนุมัติการจ่ายเงินปันผลจากผลการดำเนินงานประจำปี 2550 ในอัตราหุ้นละ 0.12 บาท
ซึ่งคิดเป็นร้อยละ 84.3 ของกำไรสุทธิ นอกจากนี้
เนื่องจากบริษัทมีสภาพคล่องที่ค่อนข้างสูงและบริษัทยังไม่มีแผนการที่จะลงทุนขยายงานในอนาคตอันใกล้นี้
คณะกรรมการบริษัทจึงเห็นสมควรเสนอให้จ่ายเงินปันผลพิเศษอีกในอัตราหุ้นละ 0.06 บาท
ซึ่งส่วนใหญ่จะจ่ายจากกำไรสะสม ดังนั้น เงินปันผลที่เสนอจ่ายประจำปี 2550 รวมกันจะเท่ากับ
0.18 บาทต่อหุ้น โดยที่บริษัทได้จ่ายเงินปันผลระหว่างกาลไปแล้วในอัตราหุ้นละ 0.06 บาท
เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม 2550
และหากที่ประชุมใหญ่สามัญผู้ถือหุ้นอนุมัติการจ่ายเงินปันผลตามที่คณะกรรมการบริษัทเสนอมาข้างต้น
ก็จะจ่ายเงินปันผลงวดสุดท้ายในอัตราหุ้นละ 0.12 บาท ในวันที่ 28 เมษายน 2551

(ผู้ลงทุนควรอ่านรายละเอียดข้อมูลในส่วนที่ 2 ก่อนตัดสินใจลงทุนในหลักทรัพย์)