4.  การประกอบธุรกิจของแต่ละสายผลิตภัณฑ์

    1.  การรับประกันภัยต่อ

        1.  ลักษณะผลิตภัณฑ์หรือบริการ

  ลักษณะงานส่วนใหญ่จะเป็นการรับประกันวินาศภัยต่อจากตลาดภายในประเทศ
  สัดส่วนของเบี้ยประกันภัยต่อรับสุทธิรวมจากทุกแหล่งงานในปี 2555 และปี 2554
  สามารถแยกตามแหล่งที่มาได้ดังนี้

+----------------------------------------+--------------+-------------+
|                                        | 2555         | 2554        |
+----------------------------------------+--------------+-------------+
|                                        | ร้อยละ        | ร้อยละ       |
+----------------------------------------+--------------+-------------+
| -   การประกันวินาศภัยต่อ -ในประเทศ         |              |             |
+----------------------------------------+--------------+-------------+
| อัคคีภัย                                  | 6.5          | 12.6        |
+----------------------------------------+--------------+-------------+
| ภัยทางทะเล                              | 2.4          | 4.2         |
+----------------------------------------+--------------+-------------+
| รถยนต์                                  | 5.9          | 6.9         |
+----------------------------------------+--------------+-------------+
| เบ็ดเตล็ด                                | 63.9         | 60.7        |
+----------------------------------------+--------------+-------------+
|                                        | 78.7         | 84.4        |
+----------------------------------------+--------------+-------------+
| -ต่างประเทศ                             | 0.2          | 1.3         |
+----------------------------------------+--------------+-------------+
| รวมการประกันวินาศภัยต่อ                    | 78.9         | 85.7        |
+----------------------------------------+--------------+-------------+
| -   การประกันชีวิตต่อ                      | 21.1         | 14.3        |
+----------------------------------------+--------------+-------------+
| รวม                                    | 100.0        | 100.0       |
+----------------------------------------+--------------+-------------+
|                                        |              |             |
+----------------------------------------+--------------+-------------+

รูปแบบการรับประกันภัยต่อ มีการดำเนินงานใน 2 วิธีหลัก คือ

1.  การรับประกันแบบเฉพาะราย (Facultative Reinsurance)

  เป็นการรับประกันภัยต่อประเภทที่ไม่มีการทำสัญญาตกลงกันไว้ล่วงหน้า
  โดยพิจารณาคัดเลือกรับงานเป็นภัย ๆ หรือเป็นรายกรมธรรม์ไป
  ทั้งนี้เบี้ยประกันภัยต่อที่ได้จากการรับประกันภัยแบบเฉพาะรายมีสัดส่วนร้อยละ 5.2
  ของเบี้ยประกันภัยต่อรับสุทธิในปัจจุบัน

2.  การรับประกันภัยต่อแบบทำสัญญาต่อกัน (Treaty Reinsurance)

  เป็นการรับประกันภัยประเภทที่มีการทำสัญญาการประกันภัยต่อกับบริษัทผู้เอาประกันภัยต่อไว้ล่วงหน้า

สัญญาประกันภัยต่อที่สำคัญมี 2 ลักษณะ ดังนี้

1. สัญญาตามข้อตกลงของตลาด (Market Agreement)

  สัญญาตามข้อตกลงของตลาดนี้ส่วนใหญ่เป็นสัญญาแบบอัตราส่วนที่กลุ่มบริษัทฯ
  มีกับบริษัทประกันวินาศภัยและประกันชีวิตในประเทศเกือบทุกบริษัท
  โดยที่บริษัทคู่สัญญาจะส่งงานประกันภัยต่อให้ตามเงื่อนไขที่ได้ตกลงกันโดยมีวงเงินเอาประกันภัยต่อสูงสุดต่อกรมธรรม์กำหนดไว้ในสัญญา
  ในอัตราส่วนต่าง ๆ ดังนี้

รายละเอียดการรับประกันภัยต่อและการเอาประกันภัยต่อช่วงของสัญญาตามข้อตกลงของตลาด

+-----------------------------------------------------------------------+
|   เบี้ยประกันภัยต่อรับ                                                      |
+-----------------------------------------------------------------------+
| 1.  ร้อยละ 5 ของกรมธรรม์ประกันวินาศภัย (ไม่รวมรถยนต์ภาคสมัครใจ)               |
|     ที่บริษัทสมาชิกคู่สัญญาออกให้แก่ผู้เอาประกันภัยโดยตรงทุกฉบับตามเงื่อนไขที่ได้ตกลงกัน    |
|     (5% Quota Share)                                                  |
+-----------------------------------------------------------------------+
|   2. ร้อยละ 5 ถึง 10 ของสัญญาประกันภัยต่อแบบ 1^(st) Surplus และ 2^(nd)      |
|   Surplus ของการประกันชีวิต ที่บริษัทประกันชีวิตภายในประเทศประมาณครึ่งหนึ่งมีอยู่      |
+-----------------------------------------------------------------------+

  ไทยรี

+-------------------------------+--------+-----------------------------+
| เบี้ยประกันภัยต่อช่วง               |        | เบี้ยประกันภัยต่อรับสุทธิ           |
+-------------------------------+--------+-----------------------------+
| -   ประมาณร้อยละ 50-70 ของ (1) |        | - ประมาณร้อยละ 35 ของ (1)    |
|     เอาประกันภัยต               |        | บริษัทฯ จะเก็บความเสี่ยงภัยไว้เอง  |
| ่อช่วงกลับไปยังบริษัทสมาชิกตามข้อตกลง |        |                             |
+-------------------------------+--------+-----------------------------+
| -   ประมาณร้อยละ 4 ของ (2)     |        | - ประมาณร้อยละ 96 ของ (2)    |
|     เอาประกันภัย                |        | บริษัทฯ จะเก็บความเสี่ยงภัยไว้เอง  |
| ต่อช่วงกลับไปยังบริษัทประกันชีวิตจำนวน |        |                             |
|     7 ใน 12                   |        |                             |
|     ร                         |        |                             |
| ายที่มีข้อตกลงรับประกันภัยต่อช่วงกลับไป |        |                             |
+-------------------------------+--------+-----------------------------+

  ที่มาของสัญญาตามข้อตกลงของตลาดดังกล่าวเกิดจากวัตถุประสงค์ของการก่อตั้งบริษัทฯ
  เพื่อให้เป็นเครื่องมือในการเพิ่มขีดความสามารถในการรับความเสี่ยงภัยไว้ในประเทศให้มากขึ้น
  ส่งเสริมการใช้ความสามารถรับความเสี่ยงภัยภายในประเทศให้เกิดประสิทธิภาพมากที่สุดและเป็นศูนย์กลางการประมวลสถิติผลงานของธุรกิจประกันภัยในประเทศ
  จึงได้เกิดเป็นความร่วมมือของทุกฝ่ายและข้อตกลงของตลาดขึ้นมาที่ให้บริษัทประกันวินาศภัยในประเทศทุกบริษัท
  ทั้งที่จัดตั้งอยู่ในขณะนั้นและที่จัดตั้งขึ้นใหม่ในภายหลังต้องส่งงานประกันภัยต่อให้บริษัทฯ
  ในอัตราร้อยละ 5 ของกรมธรรม์ดังกล่าวทุกกรมธรรม์ที่ออกให้ผู้เอาประกันภัย

  นอกจากนี้
  ผลประโยชน์ที่เกิดขึ้นอย่างยิ่งต่อภาคธุรกิจประกันภัยของไทยอีกประการหนึ่งและเป็นเหตุผลให้บริษัทประกันวินาศภัยทุกแห่งยังคงร่วมมือกันจัดให้มีข้อตกลงของตลาดนี้อยู่ก็คือ
  ผลของสัญญาทำให้บริษัทฯ มีข้อมูลรายละเอียดของกรมธรรม์ทุกฉบับที่ออกในประเทศไทย
  สามารถนำไปประมวลผลสถิติงานประกันภัยของไทยพร้อมทั้งจัดให้มีบทวิเคราะห์
  วิจัยในแนวลึกเพื่อให้บริษัทประกันภัยต่างๆ
  นำไปใช้ประกอบการวางแผนและตัดสินใจทางธุรกิจได้ต่อไป
  ในขณะเดียวกันทางการคือสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย
  ยังสามารถนำข้อมูลสถิติดังกล่าวไปใช้เพื่อประโยชน์ในการปรับปรุงพิกัดอัตราเบี้ยประกันภัยให้เหมาะสมให้เกิดความเป็นธรรมต่อทุกฝ่าย
  ซึ่งบริการเหล่านี้เป็นบริการที่บริษัทฯ จัดให้โดยไม่คิดค่าใช้จ่าย

  หลังจากที่บริษัทฯ ได้รับประกันภัยต่อตามสัญญานี้แล้ว บริษัทฯ
  จะต้องเอาประกันภัยต่อช่วงกลับไปยังบริษัทคู่สัญญาดังกล่าวตามสัดส่วนที่ได้ตกลงกัน

  สรุปสาระสำคัญของสัญญาของงานตามข้อตกลงที่เป็นสัญญาประกันภัยต่อและประกันภัยต่อช่วงแบบอัตราส่วน
  (Quota Share) จะครอบคลุมการประกันภัยประเภทอัคคีภัย
  ภัยรถยนต์ภาคบังคับตามพระราชบัญญัติผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ. 2535
  ภัยขนส่งสินค้าทางทะเลและภัยอุบัติเหตุเบ็ดเตล็ด โดยมีข้อยกเว้นไม่รวมภัยบางประเภทไว้ด้วย
  ในสัญญามีการกำหนดสัดส่วนการเอาประกันภัยต่อและการประกันภัยต่อช่วงและวงเงินประกันภัยต่อสูงสุดต่อภัยไว้
  นอกจากนี้ยังมีข้อกำหนดอื่นๆ เช่น อัตราส่วนลด (Reinsurance Commission)
  วิธีการรายงานและวิธีการชำระเงิน เป็นต้น
  สัญญาจะมีอายุปีต่อปีสิ้นสุดตามปีปฏิทินและการต่ออายุจะเป็นไปโดยอัตโนมัติ
  ยกเว้นฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งบอกเลิกสัญญาด้วยการแจ้งบอกเลิกล่วงหน้าในระยะเวลาที่กำหนด
  ซึ่งโดยทั่วไปจะกำหนดไว้ 3 เดือนก่อนสัญญาครบกำหนด

  ในด้านการประกันชีวิตก็เช่นเดียวกัน
  ไทยรีประกันชีวิตซึ่งเป็นบริษัทย่อยมีสัญญาตามข้อตกลงกับบริษัทประกันชีวิตเกือบทุกบริษัทในประเทศที่จะส่งงานประกันภัยต่อตามสัญญามาให้ในอัตราร้อยละ
  5 ถึง 10 ของสัญญาประกันชีวิตต่อแบบส่วนเกินขั้นที่ 1 (1^(st) Surplus Treaty)
  ซึ่งการประกันชีวิตต่อแบบ 1^(st) Surplus Treaty นี้
  เป็นสัญญาประกันชีวิตต่ออีกประเภทหนึ่งที่มีลักษณะสำคัญ คือ
  กำหนดให้ผู้เอาประกันภัยต่อจะต้องเอาประกันภัยต่อตามสัญญานี้เป็นลำดับแรกหลังจากที่หักส่วนที่รับเสี่ยงภัยไว้เองและส่วนที่เอาประกันภัยต่อแบบอัตราส่วน
  (Quota Share) ออกแล้ว หลังจากที่รับประกันภัยต่อมาแล้ว
  บริษัทย่อยจะมีการเอาประกันภัยต่อช่วงกลับไปยังบริษัทประกันชีวิตคู่สัญญาบางรายที่มีข้อตกลงสัญญาประกันภัยต่อช่วงตามสัดส่วนที่ได้ตกลงกัน

  โดยทั้งนี้เบี้ยประกันภัยต่อรับสุทธิที่ได้จากสัญญาตามข้อตกลงของตลาดคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 11.5
  ของเบี้ยประกันภัยต่อรับสุทธิในปีปัจจุบัน ลดลงจากอัตราส่วนร้อยละ 13.9
  ของเบี้ยประกันภัยรับสุทธิในปี 2554 จากการที่มีบริษัทสมาชิกถอนตัวออกจากสัญญาจำนวนหนึ่ง
  จากการที่ผลการรับประกันภัยของสัญญาตามข้อตกลงของตลาดในปี 2554 และปี 2555
  มีผลขาดทุนจำนวนมากจากผลของมหาอุทกภัยที่เกิดขึ้น

2. สัญญาอื่น

  เป็นสัญญาในเชิงการค้าโดยทั่วไปที่บริษัทฯ
  และบริษัทย่อยทำกับบริษัทประกันภัยทั่วไปทั้งในประเทศและต่างประเทศ
  ข้อแตกต่างระหว่างสัญญาอื่นกับสัญญาตามข้อตกลงของตลาดในสาระสำคัญ คือ
  ในสัญญาอื่นไม่มีข้อตกลงที่บริษัทฯ จะต้องเอาประกันภัยต่อช่วงกลับไปให้บริษัทคู่สัญญา โดยทั้งนี้
  เบี้ยประกันภัยต่อรับสุทธิที่ได้จากสัญญาอื่นมีสัดส่วนร้อยละ 83.3
  ของเบี้ยประกันภัยต่อรับสุทธิในปีปัจจุบัน

  จากนโยบายการทำธุรกิจของบริษัทฯ
  ในการเป็นบริษัทประกันภัยต่ออย่างแท้จริงด้วยการเน้นการรับความเสี่ยงภัยไว้เองให้มากที่สุด
  ลดการพึ่งพิงการประกันภัยต่อช่วงให้เหลือเพียงเท่าที่จำเป็นเท่านั้น
  นอกเหนือจากกรณีของการประกันภัยต่อช่วงตามสัญญาของงานตามข้อตกลงแล้ว บริษัทฯ
  จึงมีนโยบายที่จะรับความเสี่ยงภัยไว้เองทั้งหมด
  ซึ่งการรับความเสี่ยงภัยไว้เองในอัตราที่สูงและมาจากหลายช่องทางเช่นนี้
  อาจก่อให้เกิดผลกระทบต่อฐานะการเงินของบริษัทฯ ได้ หากเกิดมหันตภัยรายใหญ่ขึ้น ฉะนั้น
  เพื่อเป็นการบริหารความเสี่ยงและป้องกันผลกระทบดังกล่าวไว้ก่อน บริษัทฯ
  จึงได้จัดให้มีการซื้อประกันภัยประเภทคุ้มครองความเสียหายส่วนเกิน (Excess of Loss
  Protection) เพื่อควบคุมจำกัดจำนวนค่าเสียหายส่วนที่บริษัทฯ
  จะต้องรับผิดชอบไว้เองให้อยู่ในจำนวนที่เหมาะสมกับฐานะทางการเงินของกิจการและสภาพตลาดในขณะนั้น
  ซึ่งวงเงินความเสียหายที่บริษัทฯ จะต้องรับผิดชอบเองสูงสุดในปัจจุบันจะไม่เกิน 90
  ล้านบาทต่อภัย/เหตุการณ์สำหรับการประกันอัคคีภัย ไม่เกิน 30
  ล้านบาทสำหรับการประกันภัยทางทะเล ไม่เกิน 50 ล้านบาทสำหรับการประกันภัยเบ็ดเตล็ด
  และไม่เกิน 200 ล้านบาทต่อเหตุการณ์สำหรับมหันตภัย ตามลำดับ
  ซึ่งหากเกิดความเสียหายต่อครั้งในจำนวนที่เกินกว่านี้สามารถเรียกร้องเอาจากผู้รับประกันภัยต่อช่วงได้

  ด้านการชดใช้ค่าสินไหมทดแทนระหว่างบริษัทผู้เอาประกันภัยต่อกับบริษัทผู้รับประกันภัยต่อภายหลังจากที่ผู้เอาประกันภัยต่อได้ตกลงจ่ายชดใช้ให้กับผู้เรียกร้องไปแล้วนั้น
  จะขึ้นอยู่กับประเภทของการประกันภัยต่อว่าเป็นการประกันภัยต่อประเภทใด
  หากเป็นการประกันภัยต่อแบบเฉพาะราย
  ผู้เอาประกันภัยต่อจะเรียกเก็บค่าสินไหมทดแทนในส่วนที่ผู้รับประกันภัยต่อต้องรับผิดชอบเป็นรายการๆ
  ไป แต่หากเป็นการประกันภัยต่อแบบมีสัญญาต่อกัน
  การเรียกเก็บค่าสินไหมทดแทนจะขึ้นอยู่กับจำนวนเงินที่ผู้รับประกันภัยต่อจะต้องชำระแต่ละครั้ง
  ถ้าจำนวนเงินที่จะต้องเรียกเก็บเป็นเงินไม่มาก ผู้เอาประกันภัยต่อจะไม่เรียกเก็บในทันที
  แต่จะรวมสะสมยอดไว้จัดทำเป็นงบบัญชีหักกลบลบหนี้กับค่าเบี้ยประกันภัยต่อและค่านายหน้าประกันภัยต่อ
  เหลือเป็นยอดสุทธิเรียกเก็บกันเดือนละครั้งหรือไตรมาสละครั้งตามแต่จะตกลงกันไว้ในข้อสัญญา
  แต่หากจำนวนค่าสินไหมทดแทนที่เรียกเก็บกันนี้มีจำนวนเงินที่สูงถึงจำนวนที่กำหนดไว้ในข้อสัญญาเรื่องวงเงินค่าสินไหมทดแทนเรียกเก็บทันที
  (Cash Call Limit) แล้ว
  ผู้เอาประกันภัยต่อสามารถเรียกให้ผู้รับประกันภัยต่อชำระค่าสินไหมทดแทนในส่วนที่ตนเองต้องรับผิดชอบได้ทันทีเป็นครั้งๆ
  ไป ซึ่งวิธีการทั้งหมดนี้ใช้กับการประกันภัยต่อช่วงด้วย

1.  การตลาดและภาวะการแข่งขัน

  ลักษณะตลาดประกันภัยต่อด้านวินาศภัยของไทยสามารถแบ่งกลุ่มผู้ดำเนินธุรกิจออกได้เป็นสองกลุ่ม
  คือ

1.  บริษัทประกันวินาศภัยในประเทศที่ดำเนินธุรกิจรับประกันภัยต่อควบคู่ไปด้วย มีส่วนแบ่งตลาดในปี
    2555 ประมาณร้อยละ 14.3 ซึ่งงานส่วนใหญ่ที่รับจะเป็นการแลกเปลี่ยนงานระหว่างกันเท่านั้น
    เพราะโดยทั่วไปบริษัทประกันวินาศภัยส่วนใหญ่ยินดีที่จะทำประกันภัยต่อกับบริษัทประกันภัยต่อมืออาชีพมากกว่า
    ทั้งนี้เพื่อเป็นการป้องกันปัญหาข้อมูลความลับลูกค้าของตนรั่วไหล

2.  บริษัทประกันภัยต่อมืออาชีพที่ทำธุรกิจประกันภัยต่อเพียงอย่างเดียว ซึ่งได้แก่ ไทยรี
    และบริษัทประกันภัยต่อต่างประเทศที่เข้ามารับงานในประเทศไทยอีกกว่าร้อยบริษัท
    ซึ่งมีส่วนแบ่งตลาดในปี 2555 ประมาณร้อยละ 85.7

  แม้ว่าธุรกิจประกันภัยโดยรวม จะได้รับผลกระทบจากภาวะมหาอุทกภัย
  ภาวะวิกฤตทางเศรษฐกิจและการเงินในช่วงปีที่ผ่านมา
  การเติบโตของตลาดประกันภัยและประกันภัยต่อของไทยยังเป็นไปด้วยดี
  โดยได้รับประโยชน์จากอัตราเบี้ยประกันภัยที่เพิ่มสูงขึ้นโดยเฉพาะการประกันภัยทรัพย์สินและการประกันภัยรถยนต์จากนโยบายรถคันแรก
  ซึ่งจากข้อมูลเบื้องต้นของสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย
  (คปภ.) และจากสมาคมประกันชีวิตไทย เบี้ยประกันภัยรับโดยตรงของการประกันวินาศภัยในปี
  2555 มีมูลค่าตลาดรวมทั้งสิ้นประมาณ 182,050 ล้านบาท เพิ่มขึ้นจากปี 2554 ร้อยละ 29.8
  ในจำนวนนี้มีการเอาประกันภัยต่อออกไปจำนวน 54,518 ล้านบาท เพิ่มขึ้นร้อยละ 38.8
  สำหรับการประกันชีวิต ในปี 2555 ธุรกิจประกันชีวิตมีเบี้ยประกันภัยรับโดยตรงทั้งสิ้น 392,051
  ล้านบาท ขยายตัวจากระยะเวลาเดียวกันของปีก่อนร้อยละ 19.2
  ในจำนวนนี้มีการเอาประกันภัยต่อออกไปจำนวน 6,441 ล้านบาท เพิ่มขึ้นจากปี 2554 ร้อยละ
  19.6

+----------------------------+------+-----+-----+------+-----+-----+
|                            | กา   |     |     | การ  |     |     |
|                            | รประ |     |     | ประก |     |     |
|                            | กันวิน |     |     | ันชีวิต |     |     |
|                            | าศภัย |     |     |      |     |     |
+----------------------------+------+-----+-----+------+-----+-----+
|                            | ล้า   | สัด  | ร้อ  | ล้า   | สัด  | ร้อ  |
|                            | นบาท | ส่วน | ยละ | นบาท | ส่วน | ยละ |
+----------------------------+------+-----+-----+------+-----+-----+
| เบี้ยประกันภัยรับโดยตรง         | 182  | 10  |     | 392  | 10  |     |
|                            | ,050 | 0.0 |     | ,051 | 0.0 |     |
+----------------------------+------+-----+-----+------+-----+-----+
| เบี้ยประกันภัยต่อ               | 54   | 2   | 10  | 6    | 1.6 | 10  |
|                            | ,518 | 9.9 | 0.0 | ,441 |     | 0.0 |
+----------------------------+------+-----+-----+------+-----+-----+
| - ภายในประเทศ              |      |     |     |      |     |     |
+----------------------------+------+-----+-----+------+-----+-----+
| เบี้ยประกันภัยต่อรับของบริษัทฯ     | 5    | 2.8 | 9.4 | 1    | 0.3 | 1   |
|                            | ,116 |     |     | ,145 |     | 7.8 |
+----------------------------+------+-----+-----+------+-----+-----+
|   เบี้ยปร                    | 7    | 4.3 | 1   |      |     |     |
| ะกันภัยต่อรับของบริษัทประกันภัยอื่นๆ | ,822 |     | 4.3 |      |     |     |
+----------------------------+------+-----+-----+------+-----+-----+
| - ต่างประเทศ                | 41   | 2   | 7   |      |     |     |
|                            | ,580 | 2.8 | 6.3 |      |     |     |
+----------------------------+------+-----+-----+------+-----+-----+

  ที่มา : - สำนักงาน คปภ. และบริษัทไทยรับประกันภัยต่อ จำกัด (มหาชน)

  จากตารางข้างต้นจะเห็นได้ว่า ในทุก ๆ 100
  บาทของเบี้ยประกันวินาศภัยรับโดยตรงของไทยในปี 2555
  จะมีการเอาประกันภัยต่อออกไปจำนวน 30 บาท
  ในจำนวนนี้เป็นการเอาประกันภัยต่อกับบริษัทในประเทศสัดส่วนร้อยละ 23.7 และที่เหลือร้อยละ
  76.3 เอาประกันภัยต่อกับบริษัทประกันภัยต่อในต่างประเทศ โดยที่บริษัทฯ
  มีส่วนแบ่งในตลาดประกันภัยต่อด้านวินาศภัยร้อยละ 9.4 สำหรับการประกันชีวิตนั้น
  มีการเอาประกันภัยต่อในสัดส่วนร้อยละ 1.6
  ของเบี้ยประกันภัยรับโดยตรงและส่วนใหญ่เป็นการเอาประกันภัยต่อกับต่างประเทศ โดยบริษัทฯ
  มีส่วนแบ่งในตลาดประกันภัยต่อด้านประกันชีวิตร้อยละ 17.8

  ภาวะการแข่งขันของตลาดประกันภัยต่อของไทยที่เป็นตลาดหลักของบริษัทฯ
  ยังอยู่ในภาวะที่มีการแข่งขันไม่รุนแรงมากนัก
  บริษัทประกันภัยต่อต่างประเทศที่เคยรับงานจากประเทศไทยในอดีตได้ประสบปัญหาด้านฐานะทางการเงินจึงได้ทยอยถอนตัวจากตลาดเมืองไทยที่เป็นตลาดขนาดเล็กไป
  หรือที่ยังทำธุรกิจอยู่ก็เข้มงวดหรือเลือกรับงานมากขึ้น ทำให้บริษัทฯ
  ยังมีโอกาสในการขยายตลาดได้อีกมาก
  กอปรกับความมีศักยภาพในการแข่งขันที่ดีโดยอาศัยความได้เปรียบที่มีอยู่หลายประการ อาทิ

  1. เป็นบริษัทในประเทศเพียงแห่งเดียวที่ดำเนินกิจการเฉพาะการประกันภัยต่อ
  และก่อตั้งขึ้นด้วยการสนับสนุนทั้งจากภาครัฐและเอกชน
  มีบริษัทประกันชีวิตและบริษัทประกันวินาศภัยที่ประกอบธุรกิจในประเทศไทยในปัจจุบันเกือบ 40
  บริษัทเป็นผู้ถือหุ้น ซึ่งบริษัทต่างๆ เหล่านี้คือลูกค้าที่สำคัญของบริษัทฯ

  2. มีสัญญาระหว่างบริษัทฯ กับบริษัทประกันวินาศภัยทุกบริษัทในประเทศ
  ในการที่จะเอาประกันภัยต่อกับบริษัทฯ ในสัดส่วนร้อยละ 5
  ของทุกกรมธรรม์ของการประกันวินาศภัยเกือบทุกประเภท สำหรับการประกันชีวิต
  มีข้อตกลงที่จะส่งงานในสัดส่วนระหว่างร้อยละ 5 หรือ 10 ของการประกันภัยต่อแบบส่วนเกินขั้นที่
  1 (1^(st) Surplus Treaty) ที่บริษัทประกันชีวิตมีอยู่

  3. รัฐโดยสำนักงาน คปภ.
  มีนโยบายชัดเจนที่จะให้มีการเก็บความเสี่ยงภัยไว้เองในประเทศให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้
  ด้วยการกำหนดวงเงินขั้นต่ำที่ต้องเก็บความเสี่ยงภัย ไว้ในประเทศของการประกันอัคคีภัย
  การประกันภัยสินค้าทางทะเล และการประกันภัยเบ็ดเตล็ดให้เพิ่มขึ้นเป็นระยะๆ
  จึงนับเป็นโอกาสของบริษัทฯ ในการขยายงาน

  4. ความสัมพันธ์ระหว่างบริษัทฯ กับลูกค้าที่เป็นไปด้วยดีและยั่งยืน
  ประกอบกับความเข้าใจลึกซึ้งถึงสภาพตลาดประกันภัยในประเทศที่เป็นตลาดหลัก ทำให้บริษัทฯ
  สามารถตอบสนองความต้องการของลูกค้าได้อย่างมีประสิทธิภาพ

5.  บริษัทฯ มีฐานะทางการเงินที่เข้มแข็ง
    และยังมีนโยบายที่จะเพิ่มขนาดของเงินกองทุนขึ้นเป็นระยะๆ เพื่อรองรับการเจริญเติบโต
    เป็นที่ยอมรับโดยทั่วไปจากลูกค้าทั้งในและต่างประเทศ

  อย่างไรก็ตาม บริษัทฯ จะใช้หลักความระมัดระวังในการเลือกรับงาน
  ไม่มุ่งเน้นเพียงด้านการขยายการเติบโตของเบี้ยประกันภัยเพียงอย่างเดียว
  แต่จะมุ่งสอดแทรกเข้าไปรับงานที่ดีเพิ่มขึ้นเพื่อสร้างผลกำไรเป็นสำคัญ ฐานลูกค้าของบริษัทฯ
  มีทั้งลูกค้าในและต่างประเทศ โดยฐานลูกค้าในประเทศของบริษัทฯ
  ที่เป็นฐานลูกค้าหลักประกอบด้วย
  บริษัทประกันวินาศภัยและบริษัทประกันชีวิตทุกบริษัทที่ประกอบธุรกิจในประเทศไทยรวม 89 บริษัท
  แยกเป็นบริษัทประกันวินาศภัย 65 บริษัท และบริษัทประกันชีวิต 24 บริษัท
  บริษัทเหล่านี้กว่าครึ่งหนึ่งนอกเหนือจากการเป็นลูกค้าของบริษัทฯ แล้ว ยังเป็นผู้ถือหุ้นอีกด้วย
  ซึ่งช่วยเสริมสร้างฐานการตลาดของบริษัทฯ ให้มีความมั่นคงยิ่งขึ้น นอกจากนี้ บริษัทฯ
  ยังมีฐานลูกค้าที่เป็นบริษัทประกันสุขภาพในประเทศอีก 1 แห่ง
  และบริษัทต่างประเทศซึ่งเป็นบริษัทประกันภัย
  หรือบริษัทประกันภัยต่อในประเทศแถบเอเชียอีกจำนวนหนึ่ง การดำเนินธุรกิจของบริษัทฯ
  เกือบทั้งหมดจะเป็นการติดต่อโดยตรงโดยไม่ผ่านนายหน้า และในช่วง 2
  ปีที่ผ่านมามีการรับประกันภัยต่อจากลูกค้า 1 รายที่มีสัดส่วนของเบี้ยประกันภัยต่อรับสูงกว่าร้อยละ
  10 ของเบี้ยประกันภัยรับรวมของกลุ่มบริษัทฯ (มีสัดส่วนร้อยละ 46.6
  ของเบี้ยประกันภัยต่อรับรวมในปี 2555 และร้อยละ 27.5 ในปี 2554 ตามลำดับ)

1.  การจัดหาผลิตภัณฑ์หรือบริการ

  ธุรกิจประกันภัยต่อของบริษัทฯ และบริษัทย่อยสามารถจัดแบ่งตามแหล่งที่มาของงานได้ 2 ลักษณะ
  คือ

1.  “งานตามข้อตกลงของตลาด”

  เป็นงานที่บริษัทประกันวินาศภัยและบริษัทประกันชีวิต
  ที่ประกอบธุรกิจในประเทศไทยเกือบทุกบริษัทส่งงานประกันภัยต่อมาให้บริษัทฯ
  ตามข้อตกลงร่วมกันเพื่อให้เป็นไปตามวัตถุประสงค์หลักในการจัดตั้งบริษัทฯ
  ให้เป็นแหล่งระดมและกระจายเบี้ยประกันภัยให้อยู่ในประเทศมากขึ้น
  รวมทั้งเป็นแหล่งรวบรวมสถิติของการประกันภัยของประเทศเพื่อใช้เป็นประโยชน์ต่อการดำเนินธุรกิจของบริษัทประกันภัยในประเทศโดยรวม
  โดยปัจจุบัน “งานตามข้อตกลงของตลาด” มีสัดส่วนร้อยละ 11.5
  ของเบี้ยประกันภัยต่อรับสุทธิของบริษัทฯ

2.  “งานรับจากตลาดในเชิงการค้าโดยทั่วไป”

  เป็นงานที่ต้องแข่งขันกับบริษัทประกันภัยต่อต่างประเทศจำนวนมาก ที่ผ่านมาบริษัทฯ
  กำหนดเป็นนโยบายสำคัญอันหนึ่งที่จะต้องพัฒนางานประเภทนี้ให้ขยายตัวมากที่สุดเท่าที่จะทำได้
  เพื่อความคล่องตัวในการบริหารงานและเสริมสร้างความมั่นคงของบริษัทฯ
  ซึ่งก็เป็นที่น่ายินดีว่าสัดส่วนของ “งานที่รับจากตลาดในเชิงการค้าโดยทั่วไป”
  ที่เคยมีสัดส่วนเพียงร้อยละ 45 ของเบี้ยประกันภัยต่อรับสุทธิเมื่อ 6-7 ปีที่แล้ว
  ได้ขยายตัวในระดับสูงอย่างต่อเนื่องทำให้สัดส่วนของงานดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็นร้อยละ 83.3
  ของเบี้ยประกันภัยต่อรับสุทธิในปีปัจจุบัน

  สำหรับประเภทของภัยที่บริษัทฯ รับประกันภัยต่อในช่วง 5 ปีที่ผ่านมานั้น
  เปรียบเทียบจากสัดส่วนของเบี้ยประกันภัยต่อรับสุทธิได้มีการเปลี่ยนแปลงไปอย่างมีนัยสำคัญและมีความสมดุลมากขึ้น
  ซึ่งจะเป็นผลดีต่อการดำเนินงานโดยรวมในระยะยาว
  กล่าวคือการประกันภัยอัคคีภัยที่ส่วนใหญ่เป็นภัยรายใหญ่ที่เคยมีสัดส่วนมากกว่าร้อยละ 60
  ของเบี้ยประกันภัยต่อรับสุทธิในอดีตได้ลดสัดส่วนลงเหลือร้อยละ 6.5 ในปัจจุบัน
  โดยถูกแทนที่ด้วยการประกันภัยเบ็ดเตล็ดอันเป็นผลจากการมุ่งเน้นขยายงานด้านผลิตภัณฑ์และช่องทางจำหน่ายใหม่
  ๆ ร่วมกับลูกค้า ซึ่งปัจจุบันการประกันภัยเบ็ดเตล็ดมีสัดส่วนร้อยละ 63.9
  ซึ่งการประกันภัยเบ็ดเตล็ดนี้ ประกอบด้วยภัยหลากหลายประเภท อาทิเช่น
  การประกันภัยอุบัติเหตุส่วนบุคคล การประกันภัยสุขภาพประเภทต่างๆ เป็นต้น
  ซึ่งส่วนใหญ่เป็นภัยรายย่อยที่จะช่วยให้ภัยมีการกระจายตัวและมีความสมดุลมากขึ้น

1.  การลงทุน

    1.  นโยบายการลงทุน

  นโยบายการลงทุนของบริษัทฯ จะยึดหลักของความระมัดระวัง
  โดยคำนึงถึงการบริหารความเสี่ยงและผลตอบแทนจากการลงทุนเป็นสำคัญ
  โดยไม่มุ่งหวังที่จะให้เกิดผลตอบแทนสูงสุด แต่มุ่งให้ได้รับผลตอบแทนที่สม่ำเสมอในระยะยาว
  มีสภาพคล่องที่เหมาะสม สอดคล้องกับกระแสเงินสดรับทั้งในปัจจุบันและอนาคต
  และมีการควบคุมความเสี่ยงให้อยู่ในระดับต่ำ ตลอดจนมีการปฏิบัติตามข้อกำหนดของทางสำนักงาน
  คปภ.
  นโยบายการลงทุนจะมีการสอบทานอย่างสม่ำเสมอเพื่อตอบสนองกับสภาวะตลาดทางการเงินและการลงทุนที่
  เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วในปัจจุบัน

  4.2.2 แหล่งที่มาของเงินทุน

  บริษัทฯ มีแหล่งที่มาของเงินลงทุนจากสองแหล่ง ได้แก่
  ส่วนของผู้ถือหุ้นและจากกระแสเงินสดจากการดำเนินงาน บริษัทฯ
  ไม่มีนโยบายการจัดหาเงินทุนจากการกู้ยืมหรือจากภายนอก
  อย่างไรก็ตามในการดำเนินธุรกิจประกันภัยนั้นก็เฉกเช่นเดียวกับสถาบันการเงินอื่นที่จำเป็นต้องมีฐานเงินกองทุนที่เพียงพอที่จะรองรับการขยายตัวทางธุรกิจ
  ฉะนั้นการจัดหาเงินทุนเพื่อสนับสนุนการขยายธุรกิจด้วยการเพิ่มทุนหรือวิธีการอื่นอาจจะมีความจำเป็นต้องดำเนินการเป็นระยะๆ
  ไป

3.  การดำรงอัตราส่วนสำคัญของธุรกิจประกันภัย

  พระราชบัญญัติประกันวินาศภัยและพระราชบัญญัติประกันชีวิต
  กำหนดให้บริษัทประกันภัยต้องดำรงอัตราส่วนที่สำคัญของธุรกิจดังนี้

+------------------+-------------------------+------------------------+
|                  | พระราชบัญญัติประกันวินาศภัย   | พระราชบัญญัติประกันชีวิต     |
+------------------+-------------------------+------------------------+
| หลักทรัพย์วางปร     | ประเภทละ 3.5 ล้านบาท     | 20 ล้านบาท              |
| ะกันไว้กับนายทะเบียน |                         |                        |
+------------------+-------------------------+------------------------+
| การจัดสรรเงินสำรอง | ต้องจัดสรรเงินสำรองดังนี้     | ต้องจัดสรรเงินสำรองดังนี้    |
|                  |                         |                        |
|                  | (1)                     | (1)                    |
|                  | เงินสำรองสำหรับเบี้ยประกันที่  | เงินสำรองสำหรับเบี้ยประกัน  |
|                  |                         |                        |
|                  | ยังไม่ตกเป็นรายได้ของบริษัท   | ที่ยัง                    |
|                  |                         | ไม่ตกเป็นรายได้ของบริษัท(2) |
|                  | (2)                     | เงินสำรองค่าสินไหมทดแทน   |
|                  | เงินสำรองค่าสินไหมทดแทน    |                        |
+------------------+-------------------------+------------------------+
| การวา            | ปี 2554 ร้อยละ 20 และปี    | ร้อยละ 25               |
| งเงินสำรองประกันภัย | 2555 เป็นต้นไปร้อยละ 25    | ของเงินสำรองประกันภัย     |
|                  | ขอ                      | สำ                     |
|                  | งเงินสำรองเบี้ยประกันภัยที่ยังไ | หรับกรมธรรม์ประกันภัยที่ยังมีค |
|                  | ม่ตกเป็นรายได้ทุกประเภทยกเว | วามผูกพันอยู่หลังจากหักด้วยจำ |
|                  | ้นการประกันอุบัติเหตุการเดินทา | นวนเงินให้กู้ยืมโดยมีกรมธรรม |
|                  | งที่มีระยะเวลาคุ้มครองน้อยกว่า | ์ประกันภัยของบริษัทเป็นประกัน |
|                  | 1                       |                        |
|                  | เดือนและก                |                        |
|                  | ารประกันภัยทางทะเลและขนส่ง |                        |
+------------------+-------------------------+------------------------+
| การดำรงเงินกองทุน  | ไม่ต่ำกว่าร้อยละ 100        | ไม่ต่ำกว่าร้อยละ 100       |
|                  | ของ                     | ของผล                  |
|                  | ผลรวมของเงินลงทุนสำหรับควา | รวมของเงินลงทุนสำหรับความ |
|                  | มเสี่ยงทุกด้านทั้งนี้ต้องไม่ต่ำกว่า | เสี่ยงทุกด้านทั้งนี้ต้องไม่ต่ำกว่า |
|                  | 30 ล้านบาท               | 50 ล้านบาท              |
|                  |                         |                        |
|                  | กรณีต่ำกว่าร้อยละ 125 (ปี    | กรณีต่ำกว่าร้อยละ 125 (ปี   |
|                  | 2556 เป็นต้นไป ร้อยละ 140) | 2556 เป็นต้นไป ร้อยละ     |
|                  | นายทะเบียนอาจกำหน        | 140)                   |
|                  | ดมาตรการที่จำเป็นในการกำกับ | นายทะเบียนอาจกำหนดม     |
|                  | ดูแลสถานะการเงินของบริษัทได้ | าตรการที่จำเป็นในการกำกับด |
|                  |                         | ูแลสถานะการเงินของบริษัทได้ |
+------------------+-------------------------+------------------------+

  ประเภทของทรัพย์สินที่วางเป็นประกันหรือจัดสรรไว้เป็นเงินสำรองนั้นกฎหมายกำหนดว่าจะต้องเป็นเงินสด
  พันธบัตรรัฐบาลหรือทรัพย์สินอื่นตามที่กฎหมายประกาศกำหนดไว้

  นโยบายในการดำรงอัตราส่วนที่สำคัญของธุรกิจของบริษัทฯ จะต้องไม่ต่ำกว่าเกณฑ์ที่
  กฎหมายกำหนดและสามารถเทียบเคียงได้กับมาตรฐานสากล โดยอัตราส่วนใดที่บริษัทฯ
  พิจารณาแล้วเห็นว่ามีความสำคัญต่อฐานะและความมั่นคงของบริษัทฯ ด้วยแล้ว บริษัทฯ
  จะรักษาไว้ให้อยู่ในระดับสูง

  ในด้านสภาพคล่อง บริษัทฯ
  มีนโยบายมุ่งให้สามารถดำรงสภาพคล่องในอัตราที่เหมาะสมด้วยการจัดเตรียมแหล่งเงินไม่ว่าจะได้จากกระแสเงินสดรับและจากสินทรัพย์สภาพคล่องให้สามารถรองรับกับความต้องการใช้เงินได้ในทุกสภาวการณ์