7. ข้อพิพาททางกฎหมาย

ข้อพิพาททางกฎหมายของบริษัทฯ ซึ่งผลของคดียังไม่สิ้นสุดมีรายละเอียดดังนี้

  (1) คดีความฟ้องขอให้เพิกถอนหรือยกเลิกสัญญาขายหุ้นในส่วนทุนเดิมและส่วนทุนใหม่
  (คดีแดงหมายเลขที่ ฟ. 8/2548 ตอนที่ 10/5 ตอนที่ 28 และตอนที่ 34)

  คดีที่กลุ่มผู้บริหารชุดเดิมได้ยื่นคำร้องขอให้ศาลล้มละลายกลางเพิกถอนหรือยกเลิกสัญญาขายหุ้นในส่วนทุนเดิมและส่วนทุนใหม่
  และกลุ่มผู้บริหารชุดเดิมและผู้ถือหุ้นรายย่อยของบริษัทฯ อีก 4 ราย
  ได้ยื่นคำร้องขอให้มีการขายส่วนทุนตามแผนให้แก่ผู้ถือหุ้นเดิม
  โดยศาลล้มละลายกลางได้มีคำสั่งยกคำร้องดังกล่าว
  กลุ่มผู้บริหารชุดเดิมจึงยื่นอุทธรณ์เพื่อคัดค้านคำสั่งศาลล้มละลายกลางนี้เมื่อวันที่ 30 กันยายน
  พ.ศ. 2548 และผู้บริหารชุดใหม่ได้ยื่นแก้อุทธรณ์เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2549

  ผลการพิจารณาตัดสิน:

  ปัจจุบันในส่วนของคดีความฟ้องขอให้เพิกถอนหรือยกเลิกสัญญาขายหุ้นในส่วนทุนเดิม คือ ฟ.
  8/2548 ตอนที่ 28 อยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา
  คดีความฟ้องขอให้เพิกถอนหรือยกเลิกสัญญาขายหุ้นในส่วนทุนใหม่ศาลล้มละลายกลาง คือ ฟ.
  8/2548 ตอนที่ 10/5 ศาลฎีกาได้มีคำพิพากษาเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551
  ตามคำสั่งศาลล้มละลายกลางโดยเห็นว่าสัญญาซื้อขายหุ้นสอดคล้องไม่ขัดต่อข้อกำหนดของแผน
  การอุทธรณ์ของผู้บริหารเดิมฟังไม่ขึ้นและคำสั่งของศาลล้มละลายกลางมีความเห็นชอบแล้ว
  และคดีฟ้องขอให้เพิกถอนหรือยกเลิกสัญญาขายหุ้นในส่วนทุนใหม่ตอนที่ 34
  ศาลฎีกาได้มีคำพิพากษาเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2551 โดยเห็นว่าการที่ผู้ร้องยื่น
  คำร้องต่อศาลล้มละลายกลางในประเด็นผู้บริหารแผนดำเนินการจัดหาผู้ร่วมลงทุนและทำข้อตกลงขายหุ้นส่วนทุนตามแผนโดยชอบหรือไม่เป็นการดำเนินกระบวนพิจารณาซ้ำ
  ต้องห้าม กรณีนี้จึงไม่จำเป็นต้องวินิจฉัยอุทธรณ์ข้ออื่นของผู้ร้องทั้งสอง

  (2) คดีความเกี่ยวกับการฟ้องขอให้ศาลเพิกถอนมติที่ประชุมผู้ถือหุ้นของบริษัทฯ
  (คดีดำหมายเลขที่ พก. 5/2550)

  กลุ่มผู้บริหารชุดเดิมได้ยื่นคำร้องต่อศาลล้มละลายกลาง ขอให้เพิกถอนมติที่ประชุมผู้ถือหุ้นเมื่อวันที่
  27 เมษายน พ.ศ. 2549 โดยอ้างว่าการประชุมผู้ถือหุ้นครั้งนี้ไม่ชอบด้วยกฎหมาย

  ผลการพิจารณาตัดสิน:

  ศาลล้มละลายกลางพิพากษายกฟ้องเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2551
  โดยโจทก์ได้ยื่นอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ขณะนี้คดีจึงอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา

  (3) คดีความเกี่ยวกับการฟ้องขอให้ศาลเพิกถอนมติที่ประชุมผู้ถือหุ้นของบริษัทย่อย
  (คดีดำหมายเลขที่ 6711-15/2549)

  กลุ่มผู้บริหารชุดเดิมฟ้องขอให้ศาลเพิกถอนมติที่ประชุมวิสามัญผู้ถือหุ้นของบริษัทย่อย 5 แห่ง ได้แก่
  บริษัท น้ำมัน ไออาร์พีซี จำกัด บริษัทไออาร์พีซี โพลีออล จำกัด บริษัท อุตสาหกรรม
  โพลียูรีเทนไทย จำกัด บริษัท ไทย เอบีเอส จำกัด และบริษัท ผลิตไฟฟ้า ไออาร์พีซี จำกัด
  และเรียกค่าเสียหายจากคณะกรรมการบริษัทฯ บริษัทละ 80 ล้านบาท รวม 400 ล้านบาท

  ผลการพิจารณาตัดสิน:

  ประธานศาลฎีกามีคำวินิจฉัยเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551
  ว่าคดีนี้อยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลล้มละลายกลาง
  ศาลแพ่งกรุงเทพใต้จึงมีคำสั่งให้จำหน่ายคดีออกจากสารบบความ

  (4) คดีคัดค้านการประมูลขายหุ้นบริษัท ทีพีไอ โพลีน จำกัด (มหาชน)
  (คดีแดงหมายเลขที่ ฟ. 8/2543 ตอนที่ 33)

  คดีที่ผู้บริหารของลูกหนี้ได้ยื่นคำร้องคัดค้านการขายหุ้นบริษัท ทีพีไอ โพลีน จำกัด (มหาชน)
  จำนวน 250 ล้านหุ้นให้แก่เจ้าหนี้ ทั้งนี้การดำเนินการดังกล่าวของบริษัทฯ
  เป็นการปฏิบัติตามแผนฟื้นฟูกิจการที่อนุมัติโดยศาลล้มละลายกลาง
  และศาลล้มละลายกลางมีคำสั่งยกคำร้อง ผู้บริหารของลูกหนี้อุทธรณ์คำสั่งศาลล้มละลายกลาง
  ศาลฎีการับอุทธรณ์แล้วและผู้บริหารแผนยื่นคำแก้อุทธรณ์แล้ว

  ผลการพิจารณาตัดสิน:

  ปัจจุบันคดีอยู่ในระหว่างรอการพิจารณาคำสั่งของศาลฎีกา

  (5) คดีเงินให้กู้ยืมกับบริษัทที่เกี่ยวข้องกับกลุ่มเลี่ยวไพรัตน์

  ในช่วงปี พ.ศ. 2540 ถึง พ.ศ. 2543 บริษัทฯ
  โดยผู้บริหารขณะนั้นให้เงินกู้ยืมแก่บริษัทที่เกี่ยวข้องกันสามแห่ง โดยไม่มีหลักประกัน
  เป็นจำนวนเงินต้นรวมดอกเบี้ย (ในช่วงที่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ทวงถาม) ประมาณ 8,000
  ล้านบาท คือ บริษัท พรชัยวิสาหกิจ จำกัด บริษัท ทีพีไอ อีโออีจี จำกัด และบริษัท ทีพีไอ โฮลดิ้ง
  จำกัด โดยบริษัทดังกล่าวมีคุณประชัย เลี่ยวไพรัตน์ และพี่น้องเป็นกรรมการและผู้ถือหุ้น
  และบริษัทอยู่ในกระบวนการฟื้นฟูกิจการ
  เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ได้มีคำสั่งให้บริษัททั้งสามชำระเงิน
  ซึ่งบริษัททั้งสามได้ร้องขอต่อศาลให้เพิกถอนคำสั่งเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์
  แต่ศาลได้จำหน่ายคดีโดยให้เหตุผลว่าบริษัทกำลังจะออกจากแผนฟื้นฟูกิจการ ต่อมาบริษัทฯ
  ได้ดำเนินการทวงหนี้ แต่บริษัททั้งสามไม่มีทรัพย์สินเพียงพอที่จะชำระหนี้
  บริษัทจึงได้ดำเนินการฟ้องล้มละลาย

  บริษัททั้งสามดังกล่าวได้ซื้อหุ้นเพิ่มทุนของบริษัท เลียวไพรัตนวิสาหกิจ จำกัด ซึ่งมีกลุ่มเลี่ยว
  ไพรัตน์เป็นกรรมการ และผู้ถือหุ้นเป็นจำนวน 3 ล้านหุ้น ในราคา 5,500 บาทต่อหุ้น
  ในขณะที่หุ้นดังกล่าวมีราคามูลค่าที่ตราไว้ 100 บาท ต่อหุ้น และมูลค่าทางบัญชี 121 บาทต่อหุ้น
  ซึ่งทำให้บริษัท เลียวไพรัตนวิสาหกิจ จำกัด อ้างในเวลาต่อมาว่าบริษัท ทั้งสามเป็นหนี้รวม
  12,000 ล้านบาท
  และได้ร้องขอฟื้นฟูกิจการในฐานะเจ้าหนี้ของบริษัททั้งสามต่อศาลล้มละลายกลาง
  และฟ้องให้บริษัททั้งสามชำระหนี้ที่ศาลแพ่งกรุงเทพใต้และได้ขอยอมความกันภายใน 2 วัน
  โดยบริษัท เลียวไพรัตนวิสาหกิจ จำกัด เป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษา

  ศาลล้มละลายกลางมีคำสั่งให้บริษัททั้งสามฟื้นฟูกิจการด้วยเหตุที่มีหนี้สูงกว่าทรัพย์สิน อย่างไรก็ตาม
  ในชั้นลงคะแนนเสียงผู้ทำแผนฟื้นฟูกิจการนั้น
  เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ได้มีมติว่าหนี้ดังกล่าวไม่มีอยู่จริงและไม่ให้ลงคะแนนเสียง
  เพราะการออกหุ้นเพิ่มทุนสูงกว่ามูลค่าหุ้นจะต้องมีหนังสือบริคณห์สนธิให้อำนาจไว้
  และจะต้องชำระส่วนล้ำมูลค่าหุ้นในคราวแรกที่ชำระเงินค่าหุ้น
  อีกทั้งผู้บริหารของทั้งสองฝ่ายซึ่งเป็นบุคคลเดียวกันย่อมเจรจาตกลงกันได้อยู่แล้ว

  ต่อมาเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2551 บริษัทลูกหนี้ทั้งสาม ได้แก่ บริษัท พรชัยวิสาหกิจ จำกัด
  บริษัท ทีพีไอ อีโออีจี จำกัด และบริษัท ทีพีไอ โฮลดิ้ง จำกัด
  ได้ยื่นคำร้องขอฟื้นฟูกิจการตนเองต่อศาลล้มละลายกลาง โดยอ้างมูลหนี้เดิมจำนวน 12,000
  ล้านบาท ที่บริษัท เลียวไพรัตนวิสาหกิจ จำกัดนำมายื่นขอฟื้นฟูกิจการและบริษัทได้คัดค้านว่า
  หนี้ดังกล่าวไม่มีอยู่จริง

  ดังนั้น คดีที่เกี่ยวข้องกับการให้กู้ยืม แบ่งออกได้เป็น 4 คดี ดังนี้

1.  คดีที่บริษัทฯ
    ได้ฟ้องขอให้เพิกถอนสัญญาประนีประนอมยอมความทั้งสามเรื่องนั้นต่อศาลแพ่งกรุงเทพใต้
    ซึ่งขณะนี้คดีอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาลแพ่งกรุงเทพใต้

2.  คำสั่งของศาลล้มละลายกลางที่อนุญาตให้ฟื้นฟูกิจการนั้น บริษัทฯ ได้อุทธรณ์ไปยังศาลฎีกา
    ซึ่งขณะนี้อยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา

3.  คดีที่บริษัท เลียวไพรัตนวิสาหกิจ จำกัด ร้องขอฟื้นฟูกิจการบริษัททั้งสาม
    ศาลล้มละลายกลางได้มีคำสั่งยกเลิกคำสั่งฟื้นฟูกิจการเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2551

4.  คดีที่บริษัทลูกหนี้ทั้งสามได้ยื่นคำร้องขอฟื้นฟูกิจการตนเองต่อศาลล้มละลายกลาง
    ปัจจุบันคดีอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาลล้มละลายกลาง

  (6) คดีหมิ่นประมาท (คดีหมิ่นประมาทอาญา - คดีดำหมายเลขที่ 2848 /2550)

  นายประชัย เลี่ยวไพรัตน์ฟ้องบริษัทฯ กับพวกรวม 20 คน
  ในข้อหาหมิ่นประมาทโดยโฆษณาตามประมวลกฎหมายอาญาและพระราชบัญญัติการพิมพ์ พ.ศ.
  2484

  ผลการพิจารณาตัดสิน:

  ศาลมีคำพิพากษายกฟ้องเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2551
  โดยเห็นว่าเป็นการเสนอข่าวสารความเคลื่อนไหวให้ประชาชนรับทราบเท่านั้น
  เป็นการนำเสนอโดยสุจริต เพื่อความชอบธรรม ป้องกันส่วนได้เสียเกี่ยวกับบริษัทตามคลองธรรม
  ติชมด้วยความเป็นธรรม จึงได้รับความคุ้มครองไม่มีความผิดฐานหมิ่นประมาท ดังนั้น
  ผลของคดีเป็นประโยชน์ต่อคดีหมิ่นประมาทแพ่งด้วย
  ปัจจุบันคดีอยู่ในระหว่างรอการพิจารณาของศาลอุทธรณ์

  คดีหมิ่นประมาทแพ่ง (คดีดำหมายเลขที่ 3595/2550)

  นายประชัย เลี่ยวไพรัตน์ เป็นโจทก์ฟ้องบริษัทฯ กับพวกรวม 20 คน
  ในข้อหาหมิ่นประมาทโดยการโฆษณา โดยอ้างว่ามีข้อความทำให้เกิดความเสียหาย
  ทั้งนี้ข้อความดังกล่าวระบุถึงสัญญาเช่าอาคาร
  ทีพีไอทาวเวอร์เป็นระยะเวลา 90 ปี โดยจ่ายค่าเช่าล่วงหน้าและเงินกินเปล่าเป็นจำนวนเงิน
  956 ล้านบาท ในขณะที่บริษัทฯ อยู่ในภาวะขาดสภาพคล่องและเป็นหนี้จำนวนมาก และบริษัทฯ
  ต้องหยุดพักการชำระหนี้เมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2540 รวมถึงคดีเกี่ยวกับการให้เงินกู้ยืม
  โดยผู้บริหารของบริษัทฯ ในขณะนั้นให้เงินกู้ยืมแก่บริษัทที่เกี่ยวข้องสามแห่ง คือ บริษัท
  พรชัยวิสาหกิจ จำกัด บริษัท ทีพีไอ อีโออีจี จำกัด และบริษัท ทีพีไอ โฮลดิ้ง จำกัด
  ทั้งนี้ข้อกล่าวหาในคำฟ้องทั้งสองคดีนั้นเป็นเรื่องที่ปรากฏอยู่ในหนังสือพิมพ์สยามรัฐรายสัปดาห์
  โดยนายประชัยได้ฟ้องข้อหาละเมิดและให้ชดใช้ค่าสินไหมทดแทน 100,000 ล้านบาท

  ผลการพิจารณาตัดสิน:

  ปัจจุบันคดีอยู่ในระหว่างชั้นไต่สวนมูลฟ้องของศาลแพ่งและศาลอาญา
  โดยศาลพิเคราะห์แล้วเห็นว่าคดีนี้เป็นคดีแพ่งอันเกี่ยวเนื่องกับคดีอาญา
  ในการวินิจฉัยคดีส่วนแพ่งจำต้องถือตามข้อเท็จจริงที่ปรากฏในคดีส่วนอาญา ศาลจึง
  สั่งจำหน่ายคดีชั่วคราวเมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2551
  หากคดีส่วนอาญาถึงที่สุดแล้วให้โจทก์แถลงภายใน 15 วัน เพื่อยกคดีขึ้นพิจารณาต่อไป

  (7) คดีเช่าอาคารซันทาวเวอร์ส (คดีดำหมายเลขที่ อ. 3544/2550)

  นายประชัย เลี่ยวไพรัตน์ เป็นโจทก์ฟ้องกรรมการบริษัทรวม 17 คน
  ในข้อหาเป็นกรรมการบริษัทมหาชนจำกัด ที่มีหลักทรัพย์จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์
  ร่วมกันกระทำการเพื่อแสวงหาประโยชน์ที่มิควรได้ และร่วมกันกระทำการด้วยประการใดๆ
  อันเป็นการช่วยเหลือหรือให้ความสะดวกในการที่เป็นกรรมการบริษัทมหาชนจำกัดแสวงหาประโยชน์ที่มิควรได้
  โดยการย้ายสำนักงานของบริษัทฯ เมื่อปี พ.ศ. 2549 จากอาคารทีพีไอทาวเวอร์
  มาเป็นอาคารซันทาวเวอร์สว่าผิดต่อพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535
  โดยคุณประชัยอ้างว่าไม่มีเหตุผลและความจำเป็นที่จะต้องย้าย
  ทั้งนี้เหตุผลการย้ายสำนักงานของบริษัทฯ เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการบริหารจัดการ

  ผลการพิจารณาตัดสิน:

  ศาลพิพากษายกฟ้องเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2551 ปัจจุบันอยู่ในระหว่างการอุทธรณ์

  (8) คดีโอนประทานบัตรเหมืองแร่ (คดีดำหมายเลขที่ ฟ. 782/2550)

  บริษัท ทีพีไอ โพลีน จำกัด (มหาชน) ยื่นฟ้องบริษัทฯ ต่อศาลจังหวัดระยองเพื่อให้บริษัทฯ
  ทำการโอนประทานบัตรเหมืองแร่หินปูนและหินดินดานของบริษัทฯ ให้แก่บริษัท ทีพีไอ โพลีน จำกัด
  (มหาชน) และขอให้ศาลมีคำสั่งคุ้มครองชั่วคราวห้ามบริษัทฯ โอนประทานบัตรให้แก่ผู้อื่น

  ผลการพิจารณาตัดสิน:

  ศาลมีพิพากษาเมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2551 ให้บริษัทฯ
  โอนประทานบัตรเหมืองแร่หินปูนและหินดินดานทั้งหมดให้แก่บริษัท ทีพีไอ โพลีน จำกัด (มหาชน)

  (9) คดีแรงงาน (คดีดำหมายเลขที่ รย. 258-259/2550)

  นายประชัย เลี่ยวไพรัตน์ และนางอรพิน เลี่ยวไพรัตน์ เป็นโจทก์ฟ้องบริษัทฯ เรียกค่าสินจ้าง
  ค่าชดเชย ค่าเสียหายจากการเลิกจ้างไม่เป็นธรรมและอื่นๆ
  โดยนายประชัยเรียกเป็นเงินประมาณ 1,344 ล้านบาท และนางอรพินเรียกเป็นเงินประมาณ
  694 ล้านบาท

  ผลการพิจารณาตัดสิน:

  เมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2551 ศาลจังหวัดระยองมีคำพิพากษาให้บริษัทฯ จ่ายค่าชดเชย
  สินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า
  และค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีแก่โจทก์ทั้งสองตามอัตราที่บริษัทฯ เห็นว่าถูกต้อง
  โดยบริษัทฯ ได้จ่ายชำระเงินจำนวน 7.6 ล้านบาทให้กับโจทก์ทั้งสองแล้วเมื่อวันที่ 1 กันยายน
  พ.ศ. 2551 อย่างไรก็ตาม ปัจจุบันคดีอยู่ในระหว่างการอุทธรณ์โดยฝ่ายโจทก์

  (10) คดีทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศ - คดีดำหมายเลขที่กค. 238/2546

  บรรษัทการเงินระหว่างประเทศได้ฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายกับนายประชัย เลี่ยวไพรัตน์
  และบริษัท เลียวไพรัตนวิสาหกิจ จำกัด โดยเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2549
  ศาลได้มีหมายเรียกให้บริษัทเข้าเป็นจำเลยร่วมในคดีระหว่างโจทก์กับจำเลยทั้งสองในฐานะผู้ค้ำประกันหนี้ของบริษัทที่มีต่อโจทก์
  บริษัทยื่นคำให้การว่าได้ชำระหนี้ตามแผนฟื้นฟูกิจการให้แก่โจทก์จนครบถ้วนแล้ว จึงไม่มีหนี้สินใดๆ
  ที่จำเลยทั้งสองในฐานะผู้ค้ำประกันจะต้องชดใช้ให้โจทก์แทนบริษัท
  เป็นเหตุให้จำเลยทั้งสองไม่มีสิทธิไล่เบี้ยใดๆ กับบริษัทได้ตามฟ้อง

  ผลการพิจารณาตัดสิน:

  ศาลนัดให้ทั้ง 3 ฝ่าย ไกล่เกลี่ยยอมความ ขณะนี้อยู่ระหว่างส่งร่างสัญญายอม และการถอนฟ้องทั้ง
  3 ฝ่าย

  (11) คดีพิพาทเรื่องที่ดิน

  คดีที่เรือเอก นคร สาครเสถียร ฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายกรณีละเมิดเกี่ยวกับที่ดิน
  โดยอ้างว่าบริษัทปิดกั้นทางสาธารณะและรุกล้ำที่ดิน ทำให้เจ้าหนี้ไม่สามารถพัฒนาที่ดินได้
  โดยมีทุนทรัพย์ประมาณ 821 ล้านบาท
  โดยศาลได้มีคำสั่งให้จำหน่ายคดีชั่วคราวตามพรบ.ล้มละลายมาตรา 90/12(4)
  และเจ้าหนี้ได้ยื่นคำขอรับชำระหนี้ต่อสำนักฟื้นฟูกิจการเพื่อขอรับชำระหนี้ตามฟ้อง

  ผลการพิจารณาตัดสิน:

  ปัจจุบันคดีอยู่ในระหว่างการไต่สวนพยานผู้ร้องในชั้นเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์

  (12) คดีค่าเสียหายจากการบอกเลิกสัญญาขายโอเลฟินส์กับบริษัท ไทยโอเลฟินส์ จำกัด
  (มหาชน)

  คดีความกับบริษัท ไทยโอเลฟินส์ จำกัด (มหาชน) ในส่วนที่เกี่ยวข้องกับการผิดสัญญาซื้อขาย
  โอเลฟินส์ คดีได้สิ้นสุดแล้วเมื่อพ.ศ. 2537 แต่บริษัท ไทยโอเลฟินส์ จำกัด (มหาชน)
  ยื่นฟ้องบริษัทเรื่องค่าเสียหายจากการบอกเลิกสัญญาขายโอเลฟินส์
  โดยเจ้าหนี้ยื่นขอรับชำระหนี้ต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์จำนวน 4,461.26 ล้านบาท
  พร้อมดอกเบี้ยในอัตรา MOR +2% คดีเสร็จการไต่สวนคำขอรับชำระหนี้แล้ว
  เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์มีคำสั่งให้ได้รับชำระหนี้จำนวน 347.81 ล้านบาทพร้อมดอกเบี้ยอัตรา
  MOR+2% ของเงินต้น 324.13 ล้านบาท บริษัทฯ
  และเจ้าหนี้ได้ยื่นคำร้องคัดค้านคำสั่งดังกล่าวต่อศาลล้มละลายกลาง คดีได้มีการสืบพยานเสร็จแล้ว
  ศาลล้มละลายกลางมีคำสั่งเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2547
  ให้แก้ไขคำสั่งเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์
  โดยให้เจ้าหนี้ได้รับชำระหนี้ในการฟื้นฟูกิจการลูกหนี้ในมูลค่าเสียหายเพิ่มเติมเป็นค่าเสียหายจากการผิดสัญญาขายโอเลฟินส์นับจากวันบอกเลิกสัญญาถึงวันสิ้นสุดสัญญาเป็นเงิน
  259.82 ล้านบาทพร้อมดอกเบี้ยอัตรา MOR+2%
  ของเงินต้นดังกล่าวนับแต่วันที่ผู้บริหารแผนบอกเลิกสัญญาวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544
  จนกว่าจะได้รับชำระเสร็จสิ้นจากลูกหนี้
  คำขออื่นให้ยกฟ้องนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำสั่งเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์

  ผลการพิจารณาตัดสิน:

  ปัจจุบันคดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา