1 ปัจจัยความเสื่ยง

  1.1 ความเสี่ยงทางอุตสาหกรรม

ความเสี่ยงจากอัตราการขยายตัวที่ลดลงของภาวะเศรษฐกิจของประเทศไทย
อาจส่งผลต่ออุตสาหกรรมโฆษณา
ทำให้เจาของสินคาใชจายเงินงบประมาณคาโฆษณาผานสื่อลดนอยลง
ประกอบกับความเสี่ยงด้านนโยบายภาครัฐที่เข้ามาควบคุมกิจการวิทยุและโทรทัศน์
โดยเฉพาะอย่างยิ่งในปี 2550 ที่ผ่านมา
ภาครัฐโดยคณะกรรมการกิจการวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์แห่งชาติ (กกช.)
ได้พยายามจัดให้มีคู่มือการจัดระดับความเหมาะสมของรายการโทรทัศน์อย่างเป็นทางการ (เรตติ้ง)
ซึ่งย่อมส่งผลกระทบไม่มากก็น้อยต่อผู้ประกอบการกิจการโทรทัศน์ที่จะต้องจัดหารายการให้เหมาะสมกับผู้ชมและสนองตอบความต้องการของผู้ซื้อสื่อโฆษณาให้ได้

นอกจากนั้นการขยายตัวของการโฆษณาผ่านสื่อธุรกิจประเภทอื่นที่ไม่ใช่โทรทัศน์
ยังส่งผลกระทบต่ออุตสาหกรรมการโฆษณาทางโทรทัศน์ อย่างไรก็ตาม
อัตราการขยายตัวของอุตสาหกรรมโฆษณาผ่านสื่อโทรทัศน์ยังคงมีการเติบโตอย่างต่อเนื่อง
และยังครองส่วนแบ่งตลาดสูงสุดเมื่อเทียบกับสื่ออื่น
ส่วนปัญหาในการจัดระดับความเหมาะสมของรายการโทรทัศน์
เชื่อว่าทุกฝ่ายจะสามารถประสานความเข้าใจกันได้ในที่สุด

ในส่วนของบริษัท แม้รายได้หลักจะเป็นรายได้จากการจำหน่ายเวลาโฆษณาผ่านสื่อโทรทัศน์
บริษัทยังได้ทำการขยายธุรกิจไปยังธุรกิจประเภทอื่นๆ เพิ่มเติม เช่น เป็นผู้บริหาร Content
ของสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 การรับจ้างผลิตละคร เป็นต้น
นอกจากนั้นบริษัทเชื่อว่ามาตรการต่างๆ ของภาครัฐ
ก็เพื่อสร้างความเป็นธรรมและให้มีการแข่งขันเสรีกับทุกฝ่าย
ซึ่งบริษัทก็มีความพร้อมและศักยภาพเพียงพอที่จะสามารถปรับตัวให้เข้ากับภาวะการแข่งขันที่จะเกิดขึ้นได้

1.2 ความเสี่ยงในเรื่องการต่อสัญญาเช่า

ความเสี่ยงในการประกอบธุรกิจของผู้ผลิตสื่อโทรทัศน์ คือ
โอกาสในการต่อสัญญาเช่าเวลากับทางสถานีโทรทัศน์
ซึ่งในการพิจารณาให้เช่าเวลาและต่อสัญญาของแต่ละสถานีจะมีหลักเกณฑ์ที่แตกต่างกัน
แต่โดยทั่วไปจะพิจารณาจากรูปแบบรายการ ความนิยมของผู้บริโภค
และความพร้อมในด้านการดำเนินการและการเงินของผู้ผลิต ซึ่งหากสถานีไม่ให้บริษัทต่อสัญญา
หรือทำการปรับผังรายการใหม่ เพื่อให้สอดคล้องกับความนิยมของผู้บริโภค
หรือบางสถานีอาจขอเวลาคืนเพื่อดำเนินการผลิตเอง ดังนั้น
บริษัทจะมีความเสี่ยงในการสรรหาสถานีเพื่อออกอากาศใหม่
นอกจากนั้นยังมีความเสี่ยงในเรื่องการเปลี่ยนแปลงเงื่อนไขในสัญญาเช่น การเพิ่มอัตราค่าเช่าเวลา
ลดเวลาออกอากาศ หรือลดสัดส่วนรายได้ อย่างไรก็ตามบริษัทตระหนักถึงความเสี่ยงดังกล่าว
โดยพยายามยกเลิกหรือปรับปรุงรายการที่ไม่ได้รับความนิยม และไม่ก่อให้เกิดรายได้
และพัฒนารายการใหม่ๆ โดยคำนึงถึงความนิยมของผู้บริโภค
เพื่อก่อให้เกิดรายได้มาทดแทนอย่างสม่ำเสมอ

1.3 ความเสี่ยงกรณีมีผู้ถือหุ้นรายใหญ่มากกว่าร้อยละ 50

ปัจจุบันกลุ่มบริษัท กรุงเทพโทรทัศน์และวิทยุ จำกัด ถือหุ้นในบริษัท ประมาณร้อยละ 73.12
ของจำนวนหุ้นที่จำหน่ายได้แล้วทั้งหมดของบริษัท จึงทำให้กลุ่มบริษัทดังกล่าว
สามารถควบคุมมติที่ประชุมผู้ถือหุ้นได้เกือบทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการแต่งตั้งกรรมการ
หรือการขอมติในเรื่องอื่นๆ ที่ต้องใช้คะแนนเสียงส่วนใหญ่ของที่ประชุม ผู้ถือหุ้น
ดังนั้นผู้ถือหุ้นรายอื่นจึงอาจไม่สามารถรวบรวมคะแนนเสียงเพื่อตรวจสอบ
และถ่วงดุลในการพิจารณาเรื่องที่ ผู้ถือหุ้นรายใหญ่เสนอได้
อย่างไรก็ดีบริษัทได้ปฏิบัติตามประกาศของตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
เรื่องหลักเกณฑ์ในการทำรายการที่เกี่ยวโยงกัน
ซึ่งระบุชัดเจนว่าผู้ถือหุ้นที่มีส่วนได้เสียไม่มีสิทธิออกเสียงในรายการดังกล่าว
ซึ่งสามารถปกป้องผลประโยชน์ของผู้ถือหุ้นส่วนน้อยได้

นอกจากนั้น แม้ว่ากลุ่มของบริษัท กรุงเทพโทรทัศน์และวิทยุ จำกัด
จะเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่และมีคะแนนเสียงข้างมาก แต่กลุ่มบริษัท กรุงเทพโทรทัศน์และวิทยุ จำกัด
ก็มีเจตนารมณ์ที่จะทำให้บริษัทมีความชัดเจนในการบริหารงานให้เป็นไปอย่างอิสระและโปร่งใส
ซึ่งผู้ถือหุ้นสามารถตรวจสอบได้ ดังจะเห็นได้จากโครงสร้างการจัดการของบริษัท
ซึ่งประกอบด้วยคณะกรรมการทั้งหมด 3 ชุด ได้แก่ คณะกรรมการบริษัท คณะกรรมการตรวจสอบ
คณะกรรมการบริหาร
ซึ่งคณะกรรมการแต่ละชุดประกอบด้วยบุคคลที่มีความรู้ความสามารถและมีการกำหนดขอบเขตอำนาจหน้าที่ของการปฏิบัติงานอย่างชัดเจน
โดยที่คณะกรรมการตรวจสอบจะเป็นกรรมการอิสระช่วยดูแลผลประโยชน์ของผู้ถือหุ้นรายย่อย

1.4 ความเสี่ยงด้านการปฏิบัติการ

บริษัทมีสำนักตรวจสอบภายใน ซึ่งอยู่ภายใต้การดูแลของคณะกรรมการตรวจสอบ
และฝ่ายบัญชีและการเงิน
ที่ทำหน้าที่รับผิดชอบในการประเมินความเสี่ยงที่อาจเกิดจากขบวนการปฎิบัติงานของฝ่ายงานอื่นๆ
รวมทั้งบริษัทย่อย โดยฝ่ายงานดังกล่าวมีหน้าที่ชี้ประเด็นความเสี่ยง
และแนวทางที่เหมาะสมเพื่อเป็นการป้องกันความผิดพลาดในการปฏิบัติงานที่อาจเกิดขึ้นได้
และอยู่ภายใต้ระดับความเสี่ยงที่บริษัทยอมรับได้