3. การประกอบธุรกิจของแต่ละสายผลิตภัณฑ์

1.  การรับประกันภัยต่อ

3.1.1 ลักษณะผลิตภัณฑ์หรือบริการ

ลักษณะงานส่วนใหญ่จะเป็นการประกันวินาศภัยจากตลาดในประเทศ
สัดส่วนของเบี้ยประกันภัยต่อรับรวมในปี 2543 สามารถแยกตามแหล่งที่มาได้ดังนี้

วินาศภัย - ในประเทศ 95.9 %

- ต่างประเทศ 2.1 %

รวมวินาศภัย 98.0 %

ประกันชีวิต 2.0 %

100. %

รูปแบบการรับประกันภัยต่อ มีการดำเนินงานใน 2 วิธีหลัก คือ

1.  การรับประกันแบบเฉพาะราย (Facultative Reinsurance)
    เป็นการรับประกันประเภทไม่มีการทำสัญญากันไว้ล่วงหน้า
    เป็นการรับประกันภัยต่อโดยพิจารณาตกลงเป็นภัย หรือเป็นรายกรมธรรม์ไป

  ข. การรับประกันภัยต่อแบบทำสัญญาต่อกัน (Treaty Reinsurance)
  เป็นการรับประกันภัยประเภทที่มีการทำสัญญาการประกันภัยต่อกับบริษัทผู้เอาประกันภัยต่อไว้ล่วงหน้า

สัญญาประกันภัยต่อที่สำคัญๆ มี 2 ลักษณะคือ

- สัญญาตามข้อตกลงของตลาด สัญญาประเภทนี้ส่วนใหญ่เป็นสัญญาแบบอัตราส่วน ที่บริษัทฯ
มีกับบริษัทประกันวินาศภัยภายในประเทศทุกบริษัท บริษัทคู่สัญญาจะส่งงานประกันภัยต่อให้กับบริษัทฯ
ในอัตราร้อยละ 5 ของกรมธรรม์ประกันวินาศภัยที่ออกให้ผู้เอาประกันภัยโดยตรงทุกกรมธรรม์
(ยกเว้นการประกันรถยนต์ภาคสมัครใจและการประกันภัยเบ็ดเตล็ดบางประเภท)
ตามเงื่อนไขที่ได้ตกลงกันโดยมีวงเงินเอาประกันภัยต่อสูงสุดต่อกรมธรรม์กำหนดไว้ในสัญญาด้วย
หลังจากที่บริษัทฯ ได้รับประกันภัยต่อตามสัญญานี้แล้ว จะต้องเอาประกันภัยต่อช่วงกลับไปยัง
บริษัทคู่สัญญาดังกล่าวตามสัดส่วนที่ได้ตกลงกัน

ที่มาของสัญญาตามข้อตกลงของตลาดดังกล่าวเกิดจากวัตถุประสงค์ของการก่อตั้งบริษัทฯ
เพื่อที่ให้เป็นเครื่องมือในการเพิ่มขีดความสามารถในการรับความเสี่ยงภัยไว้ในประเทศให้มากขึ้น
ส่งเสริมการใช้ความสามารถรับความเสี่ยงภัยภายในประเทศให้เกิดประสิทธิภาพมากที่สุดและเป็นศูนย์การประมวลสถิติผลงานของธุรกิจประกันภัยในประเทศ
จึงได้เกิดเป็นความร่วมมือของทุกฝ่ายและข้อตกลงของตลาดขึ้นในการที่บริษัทประกันวินาศภัยในประเทศทุกบริษัท
ทั้งที่จัดตั้งอยู่ในขณะนั้นและที่ได้จัดตั้งขึ้นใหม่ในภายหลังจะส่งงานประกันภัยต่อให้บริษัทฯ
ในอัตราร้อยละ 5 ของกรมธรรม์ทุกกรมธรรม์ที่ออกให้ผู้เอาประกันภัยโดยตรง

นอกจากนี้
ผลประโยชน์ที่เกิดขึ้นอย่างยิ่งต่อภาคธุรกิจประกันภัยของไทยอีกประการหนึ่งและเป็นเหตุให้บริษัทประกันวินาศภัยทุกแห่งยังคงร่วมมือกันจัดให้มีข้อตกลงของตลาดนี้อยู่ก็คือ
ผลของสัญญาทำให้บริษัทฯ มีข้อมูลรายละเอียดของกรมธรรม์ทุกฉบับที่ออกในประเทศไทย
(ปัจจุบันนี้มีเฉพาะกรมธรรม์ประกันอัคคีภัย แต่จะขยายครอบคลุมประกันภัยเบ็ดเตล็ดบางประเภทในปี
2544 และการประกันภัยทางทะเลในปีถัดไป)
สามารถจัดตั้งเป็นศูนย์คอมพิวเตอร์เพื่อการประมวลผลสถิติงานประกันภัยของไทย
พร้อมทั้งจัดให้มีบทวิเคราะห์ วิจัยในแนวลึกเพื่อให้บริษัทประกันภัยต่างๆ
นำไปใช้ประกอบการวางแผนและตัดสินใจทางธุรกิจต่อไป
ในขณะเดียวกันทางการคือกรมการประกันภัย
ก็สามารถนำข้อมูลสถิติดังกล่าวไปใช้เพื่อประโยชน์ในการปรับปรุงพิกัดอัตราเบี้ยประกันภัยให้เหมาะสมให้เกิดความเป็นธรรมต่อทุกฝ่าย
ซึ่งบริการเหล่านี้เป็นบริการที่บริษัทฯ จัดให้โดยไม่คิดค่าใช้จ่าย

สรุปสาระสำคัญของสัญญาของงานตามข้อตกลงที่เป็นสัญญาประกันภัยต่อและประกันภัยต่อช่วงแบบอัตราส่วน
(Quota Share) ครอบคลุมการประกันภัยประเภทอัคคีภัย ภัยรถยนต์ภาคบังคับตามพรบ.
ผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ. 2535 ภัยขนส่งสินค้าทางทะเลและภัยอุบัติเหตุเบ็ดเตล็ด
โดยมีข้อยกเว้นไม่รวมภัยบางประเภท
มีการกำหนดสัดส่วนการเอาประกันภัยต่อและการประกันภัยต่อช่วงและวงเงินประกันภัยต่อสูงสุดต่อภัยไว้
นอกจากนี้ยังมีข้อกำหนดอื่นๆ เช่น อัตราส่วนลด (Reinsurance Commission)
วิธีการรายงานและวิธีการชำระเงิน เป็นต้น
โดยปกติสัญญาจะมีอายุปีต่อปีสิ้นสุดตามปีปฏิทินและจะต่ออายุไปโดยอัติโนมัติ
ยกเว้นฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งบอกเลิกสัญญาด้วยการแจ้งบอกเลิกล่วงหน้าในระยะเวลาที่กำหนด

ด้านงานประกันชีวิตก็เช่นเดียวกัน บริษัทย่อย
มีสัญญาตามข้อตกลงกับบริษัทประกันชีวิตเกือบทุกบริษัทในประเทศที่จะส่งงานประกันภัยต่อตามสัญญามาให้ในอัตราร้อยละ
5 - 10 ของสัญญาประกันภัยต่อแบบ 1^(st) Surplus

- สัญญาอื่น เป็นสัญญาในเชิงการค้าโดยทั่วไปที่บริษัทฯ
และบริษัทย่อยทำกับบริษัทประกันภัยทั่วไปทั้งภายในและต่างประเทศ
ข้อแตกต่างที่สำคัญระหว่างสัญญาอื่นกับสัญญาตามข้อตกลงของตลาดก็คือ สัญญาอื่นไม่มีข้อตกลงที่บริษัทฯ
จะต้องเอาประกันภัยต่อช่วงกลับไปยังบริษัทคู่สัญญา

2.  การตลาดและภาวะการแข่งขัน

ลักษณะของตลาดประกันภัยต่อของไทยสามารถแบ่งกลุ่มผู้ดำเนินธุรกิจออกเป็นสองกลุ่ม
คือกลุ่มแรกเป็นบริษัทประกันภัยในประเทศ ที่ดำเนินธุรกิจรับประกันภัยต่อควบคู่ไปด้วย
มีส่วนแบ่งตลาดประมาณร้อยละ 10 ซึ่งงานส่วนใหญ่ที่รับจะเป็นการแลกเปลี่ยนงานระหว่างกัน
เพราะโดยทั่วไปบริษัทประกันภัยส่วนใหญ่ยินดีที่จะทำประกันภัยต่อกับริษัทประกันภัยต่อมืออาชีพมากกว่า
เพื่อป้องกันปัญหาข้อมูลความลับลูกค้าของตนรั่วไหล กลุ่มที่สองที่มีส่วนแบ่งตลาดประมาณเกือบร้อยละ
90 คือบริษัทประกันภัยต่อมืออาชีพที่ทำธุรกิจประกันภัยต่อเพียงอย่างเดียวคือตัวบริษัทฯ เอง
และบริษัทประกันภัยต่อต่างประเทศที่เข้ามารับงานอีกกว่า 200 บริษัท

สภาพการแข่งขันของตลาดประกันภัยต่อของประเทศอยู่ในภาวะที่ไม่รุนแรงนัก บริษัทฯ
ยังมีโอกาสในการขยายตลาดได้อีกมาก ทั้งนี้ด้วยบริษัทฯ
ยังมีศักยภาพในการแข่งขันที่ดีโดยอาศัยข้อได้เปรียบที่มีอยู่หลายประการ อาทิเช่น

1. เป็นบริษัทในประเทศเพียงแห่งเดียวที่ดำเนินกิจการเฉพาะการประกันภัยต่อ
และก่อตั้งขึ้นด้วยการสนับสนุนทั้งภาครัฐและเอกชน
มีบริษัทประกันชีวิตและบริษัทประกันวินาศภัยทุกบริษัทที่ประกอบธุรกิจในประเทศไทยในปัจจุบันกว่า 60
บริษัทเป็นผู้ถือหุ้น ซึ่งบริษัทต่างๆ เหล่านี้คือลูกค้าที่สำคัญของบริษัทฯ

2. มีสัญญาระหว่างบริษัทฯ กับบริษัทประกันวินาศภัยทุกบริษัทในประเทศ
ในการที่จะเอาประกันภัยต่อกับบริษัทฯ 5% ของทุกกรมธรรม์ของการประกันวินาศภัยเกือบทุกประเภท
สำหรับการประกันชีวิต มีข้อตกลงที่จะส่งงานในสัดส่วน 5% หรือ 10%
ของการประกันภัยต่อแบบส่วนเกินขั้นที่ 1 (1^(st) Surplus Treaty) ที่บริษัทประกันชีวิตมีอยู่

3.
รัฐโดยกรมการประกันภัยมีนโยบายเด่นชัดในการที่จะให้มีการรับความเสี่ยงภัยไว้เองในประเทศให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้
ด้วยเพิ่มการกำหนดวงเงินขั้นต่ำที่ต้องเก็บความเสี่ยงภัยไว้ในประเทศของการประกันอัคคีภัย
การประกันภัยสินค้าทางทะเล และการประกันภัยเบ็ดเตล็ดขึ้นเป็นระยะๆ
จึงนับเป็นโอกาสของบริษัทฯ ในการขยายงาน

4. ความสัมพันธ์ระหว่างบริษัทฯ กับลูกค้าที่เป็นไปด้วยดีและยั่งยืน
ประกอบกับการเข้าใจลึกซึ้งถึงสภาพตลาดประกันภัยในประเทศที่เป็นตลาดหลัก
ทำให้สามารถตอบสนองความต้องการของลูกค้าได้อย่างมีประสิทธิภาพ

5. ฐานะการเงินที่เข้มแข็ง มีการเพิ่มเงินกองทุนขึ้นเป็นระยะๆ เพื่อรองรับการเติบโต
ทำให้เป็นที่ยอมรับโดยทั่วไปทั้งในและต่างประเทศ

จากตัวเลขของกรมการประกันภัย ในช่วง 3 – 4 ปีที่ผ่านมา
ตลาดประกันภัยต่อของไทยได้หดตัวลงตามภาวะเศรษฐกิจของประเทศ
จากข้อมูลล่าสุดของกรมการประกันภัย ในปี 2542 ตลาดประกันภัยต่อของไทยมีขนาด ประมาณ
15,100 ล้านบาท แยกเป็นการประกันภัยต่อด้านการประกันวินาศภัย 13,300 ล้านบาท
และการประกันภัยต่อด้านประกันชีวิต 1,800 ล้านบาท รายละเอียดเป็นดังนี้

  -------------------- ------------- -------- --------- ---------- -------- -------- ---------
                       ประกันวินาศภัย                      ประกันชีวิต                     

                       ล้านบาท        สัดส่วน    %                    ล้านบาท   สัดส่วน    %

  เบี้ยประกันภัยรับโดยตรง   45,709        100.0                         62,546   100.0    

  เบี้ยประกันภัยต่อ                                                                       

  - ภายในประเทศ        4,276         9.4      ( 32.1 )                               

  - ต่างประเทศ          9,062         19.8     ( 67.9 )                               

  รวมเบี้ยประกันภัยต่อ      13,338        29.2     (100.0)              1,798    2.9      (100.0)

  เบี้ยประกันภัยต่อรับของ    2,501         5.5      ( 18.8 )             29       0.1      (1.6 )
  THAIRE                                                                             
  -------------------- ------------- -------- --------- ---------- -------- -------- ---------

ที่มา : - กรมการประกันภัย

- บริษัท ไทยรับประกันภัยต่อ จำกัด (มหาชน)

ฐานลูกค้าของบริษัทฯ มีทั้งในและต่างประเทศ ฐานลูกค้าในประเทศของบริษัทฯ
ประกอบด้วยบริษัทประกันชีวิตและบริษัทประกันวินาศภัยทุกบริษัทที่ประกอบธุรกิจในประเทศไทยรวม
98 บริษัท แยกเป็นบริษัทประกันชีวิต 25 บริษัท และบริษัทประกันวินาศภัย 73 บริษัท
บริษัทเหล่านี้กว่าครึ่งหนึ่งนอกเหนือจากการเป็นลูกค้าของบริษัทฯ แล้ว ยังเป็นผู้ถือหุ้นอีกด้วย
ซึ่งช่วยเสริมสร้างฐานการตลาดของบริษัทฯให้มีความมั่นคงยิ่งขึ้น นอกจากนี้ บริษัทฯ
ยังมีฐานลูกค้าต่างประเทศซึ่งเป็นบริษัทประกันภัย หรือบริษัทประกันภัยต่อในแถบเอเชียอีกประมาณ
40 บริษัท การดำเนินธุรกิจของบริษัทฯ เกือบทั้งหมดจะเป็นการติดต่อโดยตรงโดยไม่ผ่านนายหน้า
และที่ผ่านมายังไม่มีการทำธุรกิจกับลูกค้ารายใดที่มีสัดส่วนมากกว่าร้อยละ 10 ของรายได้ของบริษัทฯ

3.1.3 การจัดหาผลิตภัณฑ์และบริการ

ธุรกิจประกันภัยต่อของบริษัทฯ และบริษัทย่อยสามารถจัดแบ่งตามแหล่งที่มาของงานได้ 2 ลักษณะ คือ
“งานตามข้อตกลงของตลาด” เป็นงานที่บริษัทประกันวินาศภัยและบริษัทประกันชีวิต
ที่ประกอบธุรกิจในประเทศไทยทุกบริษัทส่งงานประกันภัยต่อมาให้ตามข้อตกลงร่วมกันเพื่อให้เป็นไปตามวัตถุประสงค์หลักในการจัดตั้งบริษัทฯ
ให้เป็นแหล่งระดมและกระจายเบี้ยประกันภัยให้อยู่ในประเทศมากขึ้น
รวมทั้งเป็นแหล่งรวบรวมสถิติของการประกันภัยของประเทศเพื่อใช้เป็นประโยชน์ต่อการดำเนินธุรกิจของบริษัทประกันภัยในประเทศโดยรวม

งานประกันภัยต่ออีกลักษณะหนึ่งคือ “งานรับจากตลาดในเชิงการค้าโดยทั่วไป”
ซึ่งต้องแข่งขันกับบริษัทประกันภัยต่อต่างประเทศจำนวนมาก ที่ผ่านมาบริษัทฯ
กำหนดเป็นนโยบายสำคัญอันหนึ่งที่จะต้องพัฒนางานประเภทนี้ให้ขยายตัวมากที่สุดเท่าที่จะทำได้เพื่อความคล่องตัวในการบริหารงานและเสริมสร้างความมั่นคงของบริษัทฯ
ซึ่งก็เป็นที่น่ายินดีว่าสัดส่วนของ “งานที่รับจากตลาดในเชิงการค้าโดยทั่วไป”
ที่เคยมีสัดส่วนเพียงร้อยละ 45 ของเบี้ยประกันภัยรับสุทธิเมื่อ 5 ปีที่แล้ว
ได้ขยายตัวในระดับสูงอย่างต่อเนื่องทำให้สัดส่วนของงานดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็นร้อยละ 70
ของเบี้ยประกันภัยรับสุทธิปัจจุบัน

ประเภทของภัยที่บริษัทฯ รับประกันภัยต่อในช่วง 5 ปีที่ผ่านมา ได้เปลี่ยนแปลงไปอย่างมีสาระสำคัญ
กล่าวคือ การประกันภัยรถยนต์ภาคบังคับตาม พรบ. ที่เคยมีสัดส่วนสูงถึงประมาณร้อยละ 30
ของเบี้ยประกันภัยรับสุทธิเมื่อ 4-5 ปีที่ผ่านมา ได้ลดสัดส่วนลงเหลือเพียงร้อยละ 13 ในปี 2543
โดยถูกแทนที่ด้วยการประกันอัคคีภัยที่มีสัดส่วนร้อยละ 57 ของเบี้ยประกันภัยรับสุทธิ
ซึ่งจะเป็นผลดีต่อการดำเนินงานโดยรวม
เพราะอัตราความเสียหายของการประกันภัยรถยนต์อยู่ในอัตราที่สูงกว่ามากและมีแนวโน้มที่จะเพิ่มสูงขึ้นอีกในอนาคต

3.2 การลงทุน

1.  ลักษณะผลิตภัณฑ์หรือบริการ

การลงทุนของบริษัทฯ
มุ่งเน้นไปที่คุณภาพของหลักทรัพย์ที่จะลงทุนเป็นสำคัญและสอดคล้องกับสภาพการดำเนินธุรกิจของบริษัทฯ
รวมทั้งเป็นไปตามข้อกำหนดของประกาศกระทรวงพาณิชย์เกี่ยวกับการลงทุนที่ออกตามความในพระราชบัญญัติประกันชีวิตและประกันวินาศภัย
กลยุทธ์การลงทุนของบริษัทฯ จะเน้นการลงทุนในตราสารการเงินและตราสารทุนเป็นสำคัญ
และจะปรับเปลี่ยนไปตามสภาวะตลาดและอัตราดอกเบี้ยที่เปลี่ยนไป
โดยคำนึงถึงอัตราผลตอบแทนที่เหมาะสมในระยะยาว
และมีการควบคุมความเสี่ยงให้อยู่ในระดับต่ำเป็นสำคัญ

2.  การตลาดและภาวะการแข่งขัน

3.2.2.1 ภาวะตลาด

จากสภาพคล่องในระบบการเงินที่อยู่ในระดับสูง
และนโยบายของทางการที่สนับสนุนอัตราดอกเบี้ยต่ำเพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจและลดปัญหาหนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้
ส่งผลให้อัตราดอกเบี้ยในตลาดทั้งระยะสั้นและระยะยาวอยู่ในระดับต่ำเป็นประวัติการณ์และยังไม่มีแนวโน้มที่จะปรับตัวขึ้นในอนาคตอันใกล้นี้

3.2.2.2 ภาวะการแข่งขัน

บริษัทฯ ไม่มีธุรกรรมการปล่อยสินเชื่อหรือการปล่อยกู้โดยตรง
ดังนั้นการแข่งขันด้านการลงทุนกับบริษัทประกันภัยด้วยกัน หรือกับสถาบันการเงินอื่นจึงไม่มี

3.  การจัดหาผลิตภัณฑ์และบริการ

แหล่งที่มาของเงินลงทุนของบริษัทฯ ได้มาจากสองแหล่งคือ จากส่วนของผู้ถือหุ้น
และส่วนที่ได้จากกระแสเงินสดจาการดำเนินงาน โดยที่บริษัทฯ
ไม่มีนโยบายจัดหาแหล่งเงินทุนจากการกู้ยืม
และในการดำเนินธุรกิจประกันภัยนั้นจำเป็นต้องมีฐานเงินกองทุนที่เพียงพอที่จะรองรับการขยายตัวของธุรกิจ
ฉะนั้นการจัดหาเงินทุนสนับสนุนการขยายธุรกิจด้วยการเพิ่มทุนอาจจะมีความจำเป็นต้องดำเนินการเป็นระยะๆไป

นโยบายการลงทุนของบริษัทฯ จะยึดหลักของความระมัดระวัง
โดยคำนึงถึงการบริหารความเสี่ยงและผลตอบแทนจากการลงทุนเป็นสำคัญ
ไม่มุ่งหวังที่จะสร้างผลตอบแทนสูงสุด แต่มุ่งให้บริษัทฯ
สามารถดำรงอัตราสภาพคล่องให้เหมาะสมทั้งในปัจจุบันและในอนาคต
รวมทั้งการได้รับผลประโยชน์ทางด้านภาษีอากร กระแสเงินสดรับในอนาคต
และการปฏิบัติตามข้อกำหนดของทางราชการที่ควบคุม คือ กรมการประกันภัย
นโยบายการลงทุนจะมีการสอบทานอย่างสม่ำเสมอเพื่อตอบสนองกับสภาวะตลาดทางการเงินและการลงทุนที่เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วในปัจจุบัน
สัดส่วนการลงทุนในหลักทรัพย์ต่างๆจะเป็นไปตามข้อกำหนดของกรมการประกันภัย

พระราชบัญญัติประกันวินาศภัยและพระราชบัญญัติประกันชีวิต พ.ศ. 2535
ที่ใช้บังคับทั้งกิจการประกันภัยและกิจการประกันภัยต่อ
กำหนดให้บริษัทประกันภัยต้องดำรงอัตราส่วนที่สำคัญของธุรกิจดังนี้

+----------------------+----------------------+-----------------------+
|                      | พรบ.ประกันวินาศภัย      | พรบ.ประกันชีวิต          |
+----------------------+----------------------+-----------------------+
| หลักทรัพย์วางประกัน      | ประเภทละ 3.5 ล้านบาท  | 20 ล้านบาท             |
+----------------------+----------------------+-----------------------+
| การจัดสรรเงินสำรอง     | ต้องจัดสรรเงินสำรองดังนี้  | ต้องจัดสรรเ             |
|                      |                      | งินสำรองสำหรับเบี้ยประกันท |
|                      | (1) เงิน              | ี่ยังไม่ตกเป็นรายได้ของบริษัท |
|                      | สำรองสำหรับเบี้ยประกันที่ย |                       |
|                      | ังไม่ตกเป็นรายได้ของบริษัท |                       |
|                      |                      |                       |
|                      | (2)                  |                       |
|                      | เงินสำรองค่าสินไหมทดแทน |                       |
+----------------------+----------------------+-----------------------+
| การวางเ              | ยังไม่บังคับในปัจจุบัน      | ไม่เกินร้อยละ 25         |
| งินสำรองไว้กับนายทะเบียน |                      | ของเงินสำรอง           |
+----------------------+----------------------+-----------------------+
| การดำรงเงินกองทุน      | ไม่น้อยกว่าร้อยละ 10     |                       |
|                      | ของเบี้ยรับสุทธิแต่ไม่ต่ำกว่า |                       |
|                      | 30 ล้านบาท            |                       |
+----------------------+----------------------+-----------------------+

ประเภทของทรัพย์สินที่วางเป็นประกันหรือจัดสรรไว้เป็นเงินสำรองนั้น
กฎหมายกำหนดว่าจะเป็นเงินสด พันธบัตรรัฐบาลหรือทรัพย์สินอื่นตามที่กฎหมายประกาศกำหนดไว้ก็ได้

นโยบายในการดำรงอัตราส่วนที่สำคัญของธุรกิจของบริษัทฯ จะไม่ต่ำกว่าเกณฑ์ที่กฎหมายกำหนด
และสามารถเทียบเคียงได้กับมาตรฐานสากล อัตราส่วนใดที่บริษัทฯ
พิจารณาแล้วเห็นว่ามีความสำคัญต่อฐานะและความมั่นคงของบริษัทฯ แล้ว บริษัทฯ
จะรักษาไว้ให้อยู่ในระดับสูงอาทิเช่น การดำรงเงินกองทุนกฎหมายกำหนดไว้ไม่น้อยกว่าร้อยละ 10
ของเบี้ยประกันภัยรับ แต่บริษัทฯ มีอัตราส่วนดังกล่าวสูงถึงร้อยละ 88 เมื่อสิ้นปี 2543 เป็นต้น

ด้านสภาพคล่อง บริษัทฯ
มีนโยบายมุ่งให้สามารถดำรงสภาพคล่องในอัตราที่เหมาะสมด้วยการจัดเตรียมแหล่งเงินไม่ว่าจะได้จากกระแสเงินสดรับและจากสินทรัพย์สภาพคล่องให้สามารถรองรับกับความต้องการใช้เงินได้ในทุกสภาวะการณ์