ความเสี่ยงในการประกอบธุรกิจ

1.  ความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาเหล็กเส้น

เนื่องจากเหล็กเส้นเป็นสินค้า Commodity
ดังนั้นราคาจึงมีการเปลี่ยนแปลงขึ้นอยู่กับความต้องการในการบริโภคและปริมาณการผลิตภายในประเทศในแต่ละช่วงเวลา
นอกจากนั้นผู้จัดจำหน่ายเหล็กเส้นภายในประเทศอาจจะมีการกักตุนสินค้าเพื่อเก็งกำไรจากการเพิ่มขึ้นของราคา
บริษัทจึงเผชิญกับความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาค่อนข้างมาก
ดังนั้นทางบริษัทจะต้องมีการคาดการณ์ราคาและปริมาณล่วงหน้าเพื่อทางบริษัทจะได้เตรียมหาเครื่องมือป้องกันความเสี่ยงได้อย่างมีประสิทธิภาพ
การคาดการณ์ดังกล่าวต้องอาศัยผู้ที่มีความเชี่ยวชาญและประสบการณ์ในธุรกิจ
ซึ่งจุดนี้ถือว่าเป็นจุดแข็งของบริษัทเนื่องจากผู้ถือหุ้นและผู้บริหารของบริษัทเป็นผู้ที่มีความเชี่ยวชาญและประสบการณ์ในธุรกิจเหล็กมากว่า
50 ปี

ตารางแสดงความเคลื่อนไหวของราคาของเหล็กเส้นขนาด 9 ม.ม. ในตลาดกรุงเทพฯ

[]ที่มา กระทรวงพาณิชย์

หมายเหตุ ปี 2547 เป็นราคาขายเฉลี่ยของบริษัท

2.  ความเสี่ยงจากความต้องการในการบริโภคเหล็กที่ผันผวน

ข้อมูลจากธนาคารแห่งประเทศไทยและการประมาณการของบริษัทคาดว่าในปี 2547 กำลัง การผลิต
เหล็กเส้นโดยรวมของประเทศไทยมีประมาณ 4.3 ล้านตัน/ปี
มากกว่าปริมาณความต้องการที่มีจำนวนประมาณ 2.4 ล้านตัน
จากสาเหตุดังกล่าวทางบริษัทจึงเผชิญความเสี่ยงจากความผันผวนของความต้องการในการบริโภคและการแข่งขันที่สูง
เนื่องจากอุปทานมากกว่าอุปสงค์
โดยทั่วไปธุรกิจเหล็กเส้นเป็นธุรกิจที่พึ่งพิงโดยตรงกับธุรกิจอสังหาริมทรัพย์และการก่อสร้าง
โดยเมื่อไรก็ตามที่ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์และการก่อสร้างเติบโตอย่างต่อเนื่อง
จะเอื้ออำนวยต่อผลประกอบการของบริษัทในทางที่ดี
แต่ถ้าธุรกิจอสังหาริมทรัพย์และการก่อสร้างชะลอตัวลง ผลประกอบการของบริษัทจะชะลอตัวไปด้วย
แต่อย่างไรก็ตาม
ยอดขายของบริษัทมีความผันผวนค่อนข้างน้อยกว่าคู่แข่งโดยเฉพาะในช่วงที่ความต้องการในการบริโภคลดลง
เนื่องจากทางบริษัทมีความหลากหลายทางด้านผลิตภัณฑ์และความรวดเร็วในการผลิตที่สามารถตอบสนองความต้องการของผู้บริโภคได้ได้อย่างดี
อันเป็นผลมาจากการที่ทางบริษัทมีเทคโนโลยีที่ดีและทันสมัยสามารถผลิตเหล็กเส้นขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง
6-25 มม. สำหรับเหล็กเส้นกลม และขนาด 10-40 มม. สำหรับเหล็กเส้นข้ออ้อย
รวมทั้งมีกำลังการผลิตที่สูงที่สามารถผลิตสินค้าในต้นทุนที่ต่ำซึ่งส่งผลต่อผลกำไรของบริษัทที่สูงกว่า

3.  ความเสี่ยงด้านการจัดหาและราคาของวัตถุดิบ

ในสภาวะที่ปริมาณความต้องการในการบริโภคเหล็กแท่งเล็ก (Billet)
เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วเนื่องจากการขยายตัวของอุตสาหกรรมอสังหาริมทรัพย์และการลงทุนของภาครัฐ
ตลอดจนขึ้นอยู่กับสภาวะอุปสงค์และอุปทานของเหล็กแท่งเล็ก (Billet) ในตลาดโลก
ดังนั้นบริษัทอาจเผชิญกับความเสี่ยงจากการขาดแคลนเหล็กแท่งเล็ก (Billet)
ซึ่งเป็นวัตถุดิบที่สำคัญที่ใช้ในการผลิตเหล็กเส้น โดยทั่วไปเหล็กแท่งเล็ก (Billet)
เป็นต้นทุนที่สำคัญของผู้ผลิตเหล็กเส้นซึ่งคิดเป็นประมาณร้อยละ 90 ของต้นทุนการผลิต
ดังนั้นความผันผวนของราคาเหล็กแท่งเล็ก (Billet)
ย่อมส่งผลโดยตรงกับต้นทุนในการผลิตและกำไรจากส่วนต่างของราคาและวัตถุดิบ (Metal
Spread)
อย่างไรก็ตามเนื่องจากบริษัทและกลุ่มวิผู้ถือหุ้นหลักมีประสบการณ์ที่ยาวนานในอุตสาหกรรมเหล็ก
ทำให้มีเครือข่ายในการติดต่อผู้จำหน่ายวัตถุดิบทั่วโลก
ทางบริษัทจะมีการติดต่อสื่อสารกับผู้จัดจำหน่ายตลอดเวลาเพื่อจะได้รับข้อมูลข่าวสารเกี่ยวกับการเคลื่อนไหวของอุตสาหกรรมเหล็กโลก
เช่น การเคลื่อนไหวของราคา และ อุปสงค์โดยรวม
นอกจากนี้ทางบริษัทมีการติดต่อแจ้งให้ผู้จำหน่ายวัตถุดิบทราบเป็นประจำถึงปริมาณวัตถุดิบที่บริษัทต้องการใช้

[]

ที่มา Bloomberg

หมายเหตุ Metal Spread คือ ผลต่างของราคาขายของเหล็กเส้นกับราคาวัตถุดิบเหล็กแท่งเล็ก
(Billet)

CIS Rebar คือ ราคาเหล็กเส้นของกลุ่มประเทศสหภาพโซเวียต

CIS Billet คือ ราคาเหล็กเหล็กแท่งเล็กของกลุ่มประเทศสหภาพโซเวียต

นอกจากนี้ในการจัดหาวัตถุดิบ
ทางบริษัทสามารถอ้างอิงถึงกลุ่มสหวิริยาที่มีการบริโภคเหล็กในจำนวนที่สูงทำให้บริษัทมีอำนาจต่อรองในการซื้อวัตถุดิบมากขึ้น
บริษัทยังได้กำหนดนโยบายจัดหาและเก็บวัตถุดิบไว้โดยเฉลี่ยอย่างน้อย 1
เดือนของประมาณการใช้วัตถุดิบ สำหรับสินค้าสำเร็จรูปบริษัทจะเก็บรักษาสินค้าคงคลังไว้โดยเฉลี่ย
1 เดือนของประมาณการยอดขาย โดยมีการปรับตัวเลขประมาณการดังกล่าวเป็นประจำทุกไตรมาส

4.  ความเสี่ยงจากการแข่งขันและคู่แข่งใหม่

เนื่องจากการผลิตเหล็กเส้นกลมและเหล็กเส้นข้ออ้อยมีวิธีการที่ไม่ซับซ้อนมากนัก
และใช้เงินในการลงทุนสูงไม่มากเท่ากับการผลิตเหล็กแผ่นรีดร้อน
จึงเป็นสาเหตุให้มีผู้ผลิตในอุตสาหกรรมดังกล่าวนี้ค่อนข้างมาก
ซึ่งเป็นผลทำให้บริษัทมีความเสี่ยงจากการแข่งขันทางด้านราคาเนื่องจากอุปทานในการผลิตมากกว่าอุปสงค์ในการบริโภคซึ่งส่งผลให้อำนาจต่อรองกับลูกค้าต่ำลง
จากสถานการณ์ดังกล่าวทำให้รายได้ของบริษัทมีความผันผวนสูงตามไปด้วย
แต่เนื่องจากทางบริษัทเป็นผู้ผลิตรายใหญ่ในอุตสาหกรรมเหล็กเส้นซึ่งสามารถผลิตเหล็กเส้นขนาดตั้งแต่
6 มม.- 40 มม.
ซึ่งมีความหลากหลายเพียงพอที่จะตอบสนองความต้องการของลูกค้าได้อย่างดีในต้นทุนที่อยู่ในระดับที่แข่งขันได้
ประกอบกับทางบริษัทสามารถผลิตสินค้าเพื่อตอบสนองความต้องการของลูกค้าได้อย่างรวดเร็ว
และมีบริการรับส่งสินค้าที่อำนวยความสะดวกแก่สาขาของลูกค้าทั่วประเทศ

สำหรับการนำเข้าเหล็กเส้นจากต่างประเทศนั้นยังมีข้อจำกัดอยู่มากเนื่องจากการนำเข้าแต่ละครั้งผู้นำเข้าจะต้องสั่งครั้งละจำนวนมากจึงจะมีราคาที่แข่งขันได้และต้องเสียอากรขาเข้าในอัตรา
10% รวมถึงต้องระมัดระวังในการขนส่งเพื่อรักษาคุณภาพของเหล็กเส้น
อีกทั้งต้องได้การรับรองคุณภาพจากสำนักงานมาตรฐานอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย
ด้วยเหตุดังกล่าวเมื่อเทียบกับการซื้อขายภายในประเทศซึ่งเป็นไปตามกลไกตลาดแล้วจึงทำให้ยังไม่มีผู้นำเข้าเหล็กเส้นในประเทศไทยในปริมาณที่มีนัยสำคัญ

นอกจากนี้ในช่วงที่เศรษฐกิจตกต่ำ ผู้ผลิตรายย่อยๆ จะหายไปจากตลาด
เนื่องจากมีเงินทุนหมุนเวียนที่จำกัด
ซึ่งส่งผลให้เกิดการชะลอความรุนแรงของการแข่งขันลงได้ระดับหนึ่ง
และการกลับมาอีกครั้งในตลาดสำหรับผู้ผลิตรายย่อยนอกจากจะต้องปรับปรุงคุณภาพให้เป็นไปตามมาตรฐานอุตสาหกรรมแล้วยังต้องปรับปรุงประสิทธิภาพในการผลิตเพื่อให้คุ้มกับการลงทุน

5.  ความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน

ความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน จะส่งผลต่อต้นทุนการผลิตโดยตรง
แต่เนื่องจากราคาของทั้งวัตถุดิบหลักและผลิตภัณฑ์ที่จำหน่ายสามารถอ้างอิงกับราคาตลาดโลกที่เป็นสกุลดอลล่าร์สหรัฐ
ดังนั้นทางบริษัทสามารถลดความเสี่ยงจากการผันผวนจากอัตราแลกเปลี่ยนได้เนื่องจากรายได้และต้นทุนแปรผันตามกัน
ประกอบกับทางบริษัทยังมีนโยบายที่จะลดความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนโดยใช้ตลาดซื้อขายอัตราแลกเปลี่ยนล่วงหน้า
(Forward) ซึ่งมีวงเงินสนับสนุนโดยธนาคารพาณิชย์แห่งหนึ่ง
นอกจากนี้ค่าเงินบาทก็มีเสถียรภาพมากขึ้นทำให้ความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนลดน้อยลง ณ วันที่
31 ธันวาคม 2547 บริษัทมีภาระเป็นสกุลเงินดอลลาร์สหรัฐเป็นจำนวน 47.96 ล้านดอลลาร์
(คิดเป็นร้อยละ 45.28 ของสินทรัพย์รวมที่อัตราแลกเปลี่ยน 39.20 บาทต่อดอลลาร์สหรัฐ)
โดยทั้งหมดมาจากการซื้อวัตถุดิบและเครื่องจักร

6.  ความเสี่ยงจากการเพิ่มทุนให้กับผู้ถือหุ้นเดิมก่อนการเสนอขายให้ประชาชน

ในเดือนพฤษภาคม 2547 บริษัทได้มีการเพิ่มทุนจาก 750 ล้านบาทเป็น 755 ล้านบาท
เพื่อขายให้กลุ่มผู้บริหารที่สำคัญของบริษัท โดยเป็นการเสนอขายที่ราคา 18 บาทต่อหุ้น
โดยมีมูลค่าที่ตราไว้ในขณะนั้นที่ 10 บาทต่อหุ้น และในเดือนกรกฎาคม 2547
ทางบริษัทได้เพิ่มทุนอีกครั้งจาก 755 ล้านบาท เป็น 906 ล้านบาท บริษัท
โดยเป็นการเสนอขายที่ราคาเท่ากับมูลค่าที่ตราไว้ในขณะนั้น คือ 10
บาทต่อหุ้นเพื่อเสนอขายให้แก่ผู้ถือหุ้นเดิม (Right Offering)
ดังนั้นเมื่อหุ้นสามัญเข้าซื้อขายในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยผู้ลงทุนอาจได้รับผลกระทบจากราคาหุ้นลดลง
(Price Dilution)
จากสมมติฐานที่ว่าผู้ถือหุ้นเดิมของบริษัทนําหุ้นดังกล่าวออกขายทันทีแต่อย่างไรก็ตามถึงแม้ว่าหุ้นสามัญเพิ่มทุนดังกล่าวได้ถูกเสนอขายที่ราคาต่ำกว่าราคาที่เสนอขายให้ประชาชนในเดือนมกราคม
2548 ที่ผ่านมา (หุ้นละ 3.80 บาท) หุ้นสามัญเพิ่มทุนดังกล่าวได้ถูกจำกัดการขาย (Silent
Period) ตามระยะเวลาที่ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยกำหนด

7.  ความเสี่ยงจากข้อจำกัดเกี่ยวกับการจ่ายเงินปันผล

ณ สิ้นปี 2547
บริษัทยังคงมีข้อจำกัดในการจ่ายเงินปันผลซึ่งเป็นเงื่อนไขตามสัญญากู้ยืมเงินระยะยาวกับธนาคาร
กล่าวคือ บริษัทจะจ่ายเงินปันผลได้ก็ต่อเมื่อบริษัทไม่ได้ผิดนัดชำระหนี้ใดๆ ต่อธนาคาร
และจะต้องแจ้งให้ธนาคารรับทราบและได้รับความเห็นชอบจากธนาคารเป็นลายลักษณ์อักษร
อย่างไรก็ตามข้อจำกัดนี้ได้ถูกแก้ไขให้หมดสิ้นไปแล้วในเดือนมกราคม 2548 ที่ผ่านมา
โดยความยินยอมของธนาคารคู่สัญญาและได้แก้ไขเพิ่มเติมต่อท้ายสัญญากู้ยืมเงินข้างต้นเรียบร้อยแล้ว
จึงทำให้ความเสี่ยงจากข้อจำกัดนี้หมดไป