การประกอบธุรกิจของแต่ละธุรกิจ

ธุรกิจบัตรเครดิต (Credit Card Business)

ธุรกิจการออกบัตรเครดิต (Issuing Business)

ธุรกิจการออกบัตรเครดิต (Issuing Business)
เป็นธุรกิจของบริษัทในฐานะเป็นหน่วยงานกลางในการชำระเงินระหว่างธนาคาร/บริษัทผู้ออกบัตรและธนาคาร/บริษัทร้านค้า
โดยมีตราของ วีซ่า หรือ มาสเตอร์การ์ด บนบัตร โดยมี วีซ่า อินเตอร์เนชั่นแนล (Visa
International Service Association) (“วีซ่า”) หรือ มาสเตอร์การ์ด อินเตอร์เนชั่นแนล
อินคอร์ปอเรทเต็ด (MasterCard International Incorporated) (“มาสเตอร์การ์ด”)
เป็นสัญลักษณ์ตัวแทนการชำระเงิน
ผู้ถือบัตรสามารถเลือกได้ว่าต้องการใช้บัตรที่ออกร่วมกับวีซ่าหรือมาสเตอร์การ์ด
โดยจะสามารถใช้บัตรชำระค่าสินค้าและบริการแทนเงินสดได้กับทุกร้านค้ากว่า 30 ล้านแห่งทั่วโลก
ซึ่งเป็นร้านค้าสมาชิกและมีสัญลักษณ์ VISA หรือ MasterCard

บริษัทมุ่งเน้นการขยายตัวทางด้านธุรกิจออกบัตรเครดิต (Issuing Business)
ในส่วนของการให้สินเชื่อบัตรเครดิต
โดยบริษัทได้ใช้แผนการตลาดเพื่อสนับสนุนการเติบโตอย่างต่อเนื่อง
ผ่านการจัดรายการส่งเสริมการขายอย่างสม่ำเสมอตลอดมา เช่น
การยกเว้นการเก็บค่าธรรมเนียมแรกเข้าและรายปีตลอดชีพโดยไม่มีเงื่อนไขใดๆ
ตลอดจนการจัดโปรแกรมทางการตลาดที่ส่งเสริมให้เกิดการเพิ่มปริมาณการใช้จ่ายผ่านบัตรให้มากขึ้น
ได้แก่ แคมเปญด้านน้ำมันและด้านรถยนต์ โดยมอบส่วนลดในการเติมน้ำมัน อะไหล่
และบริการสำหรับสมาชิกบัตร แคมเปญสำหรับ Discount Stores
มอบส่วนลดในการซื้อสินค้ากับร้านค้าที่เข้าร่วมโปรแกรมการส่งเสริมทางการตลาด
โปรโมชั่นด้านการตรวจสุขภาพ โดยร่วมมือกับโรงพยาบาลกว่า 50 แห่ง ทั่วประเทศไทย เป็นต้น
ทำให้นอกจากจะมีจำนวนบัตรเครดิตเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องแล้ว
ยังเป็นการส่งเสริมให้ผู้ถือบัตรเลือกใช้บัตรเครดิตของบริษัทในการชำระค่าสินค้าและบริการแทนการใช้บัตรอื่นๆ
โดยได้มีการร่วมมือกับพันธมิตรหลายๆ
รายในการให้ส่วนลดค่าสินค้าและบริการเมื่อผู้ถือบัตรชำระค่าสินค้าด้วยบัตร KTC
นอกจากนี้การใช้กลยุทธ์ด้านการตลาดที่เจาะกลุ่มลูกค้าในลักษณะของ Segmentation
และปรับเปลี่ยนรูปลักษณ์ของบัตรเครดิตให้เป็นลักษณะใหม่ที่มิใช่บัตรสี่เหลี่ยมอีกต่อไป
ซึ่งกลยุทธ์ที่หลากหลายเหล่านี้ทำให้บริษัทสามารถเพิ่มฐานบัตรและปริมาณการใช้จ่ายผ่านบัตรอย่างต่อเนื่อง
โดยใน 3 ปีที่ผ่านมา บริษัทได้มีการออกบัตรเครดิตให้แก่ลูกค้าดังนี้

  ------------------------------ -------------- -------------- -------------
  จำนวนบัตรเครดิตและลูกหนี้บัตรเครดิต   2546           2547           2548

  จำนวนบัตรเครดิตรวม (บัตร)         785,107        1,018,204      1,205,316

  อัตราการเติบโต (% ต่อปี)           31.3%          29.7%          18.4%

  ลูกหนี้บัตรเครดิตสุทธิ (ล้านบาท)       11,304.23      15,319.12      19,493.61

  อัตราการเติบโต (% ต่อปี)           56.3%          35.5%          27.3%
  ------------------------------ -------------- -------------- -------------

การเปลี่ยนแปลงกฏเกณฑ์การกำหนดเงื่อนไขในการประกอบธุรกิจบัตรเครดิต
(โปรดอ่านรายละเอียดจากข้อ 3.7
บทบัญญัติของกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการประกอบธุรกิจของบริษัท)
และนโยบายของบริษัทที่เน้นด้านคุณภาพของลูกค้ามากกว่าการเพิ่มแต่จำนวนบัตรเครดิต
ทำให้อัตราการเติบโตของจำนวนบัตรและลูกหนี้บัตรเครดิตเพิ่มขึ้นในลักษณะที่ลดลง โดย ณ วันที่ 31
ธันวาคม 2548 บริษัทมียอดจำนวนบัตรเครดิตทั้งสิ้นจำนวน 1,205,316 บัตร
หรือมีอัตราการเติบโตร้อยละ 18.4 จากปี 2547 นอกจากนี้ บริษัทได้แบ่งลูกค้าเป็นกลุ่มต่างๆ
ตามลักษณะเฉพาะของแต่ละกลุ่ม เพื่อเป็นการเข้าถึงความต้องการของลูกค้าได้มากขึ้น
โดยจัดเป็นทางเลือกแก่ผู้ถือบัตรที่อาจเลือกสมัครบัตรประเภทอื่นๆ
เพิ่มเติมจากบัตรเครดิตปกติอีกด้วย โดยผู้ถือบัตรเครดิตในแต่ละประเภทนี้
จะได้รับสิทธิพิเศษตามลักษณะเฉพาะของบัตรเครดิต โดยสามารถแบ่งได้เป็น 6 ประเภท ดังนี้

  1. บัตรแบบมาตรฐาน (Standard) ในรูปแบบของบัตรเครดิต KTC Visa/MasterCard
  เป็นบัตรขนาดปกติที่ผู้ถือบัตรสามารถนำไปใช้ในการชำระราคาสินค้าและบริการแทนเงินสดจากร้านค้า
  และการเบิกถอนเงินสดล่วงหน้าได้
  ซึ่งจะจัดแบ่งประเภทตามระดับรายได้ของผู้ถือบัตรสามารถจัดได้ดังนี้

(1) KTC Visa/Master Classic Card สำหรับลูกค้าที่มีรายได้ขั้นต่ำ 15,000 บาทต่อเดือน

(2) KTC Visa/Master Gold Card สำหรับลูกค้าที่มีรายได้ขั้นต่ำ 40,000 บาทต่อเดือน

  2. บัตรประเภทพรีเมี่ยม (Premium)
  เป็นบัตรขนาดปกติที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวในรูปแบบของบัตร KTC Titanium Master Card
  สำหรับนักธุรกิจที่รักอิสระชอบการเดินทาง โดยผู้ถือบัตรจะได้รับคะแนนสะสม Forever
  Rewards 2 เท่า เมื่อใช้จ่ายผ่านบัตรที่ ฮ่องกง สิงคโปร์ มาเลเซีย และอินโดนีเซีย

  3. บัตรประเภทบัตรร่วม (Co-brand)
  เป็นบัตรขนาดปกติที่ผู้ถือบัตรสามารถนำไปใช้ในการชำระราคาสินค้าและบริการแทนเงินสดจากร้านค้าได้ตามปกติ
  แต่ถ้าเป็นการนำบัตรประเภทนี้ไปใช้ในร้านค้าที่เป็นผู้ร่วมออกบัตร ผู้ถือบัตรจะได้รับสิทธิพิเศษ
  เช่น ได้รับส่วนลดเมื่อซื้อสินค้าและบริการ รวมไปถึงการจัดรายการพิเศษเป็นกรณีๆ ไป
  ปัจจุบันบริษัทได้ร่วมกับบริษัทหรือห้างร้านค้าต่างๆ ได้แก่ บริษัท ธนบุรีประกอบยนต์ จำกัด บริษัท
  ยนตรกิจกรุ๊ป จำกัด เอส.อี.ซี.กรุ๊ป (S.E.C. Group) สายการบินบางกอกแอร์เวย์ส
  โรงพยาบาลเวชธานี เป็นต้น
  โดยบริษัทเหล่านี้จะมีข้อตกลงกับบริษัทในการร่วมมือกันขยายฐานบัตรและจัดรายการส่งเสริมการขายเพื่อเป็นสิทธิพิเศษกับผู้ถือบัตรตามลักษณะเฉพาะของบัตรร่วมนั้นๆ
  เพื่อขยายฐานบัตรและตอบสนองความต้องการของลูกค้าแต่ละกลุ่ม

  4. บัตรประเภท Affinity Card
  เป็นบัตรขนาดปกติที่ออกให้กับกลุ่มผู้ถือบัตรบางกลุ่มโดยเฉพาะตามคำขอของกลุ่มนั้นๆ
  เพื่อเป็นสัญลักษณ์ของกลุ่ม เช่น สมาคมนักศึกษาเก่ามหาวิทยาลัยเชียงใหม่
  สมาคมนิสิตเก่าคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชีแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
  ศิษย์เก่าวิทยาลัยแพทย์ออร์โธปิดิกส์แห่งประเทศไทยและครอบครัว
  สมาคมการจัดการงานบุคคลแห่งประเทศไทย เป็นต้น
  บริษัทออกบัตรประเภทนี้จำนวนไม่มากนักและมักจะไม่ได้รับสิทธิพิเศษใดๆ
  แต่บริษัทใช้เพื่อการประชาสัมพันธ์บัตรหรือเพื่ออำนวยความสะดวกให้แก่ผู้ถือบัตรเพื่อการกุศลเท่านั้น

  5. บัตรประเภท Life Style Card (Segmentation Card) เป็นบัตรที่มีลักษณะเฉพาะกลุ่ม
  โดยบริษัทจะแบ่งลักษณะของบัตรตามวัตถุประสงค์การใช้จ่ายของลูกค้าเป็นหลัก
  โดยที่ลูกค้าจะได้รับสิทธิพิเศษตามลักษณะของบัตรที่แตกต่างกัน
  ปัจจุบันบริษัทได้แบ่งบัตรประเภทนี้ออกเป็นลักษณะต่างๆ ดังนี้

(1) KTC-Future Park Rungsit VISA เป็นบัตรเคทีซี วีซ่า ที่เหมาะสำหรับผู้นิยมการชอปปิ้ง
    โดยลูกค้าจะมีสิทธิพิเศษด้านการซื้อสินค้าหรือรับบริการต่างๆ เช่น ที่จอดรถฟรี
    และส่วนลดต่างๆ ที่ห้างสรรพสินค้าฟิวเจอร์ พาร์ค รังสิต

(2) KTC-GMM GRAMMY VISA Mini Card เป็นบัตรเคทีซี วีซ่า
    ที่เหมาะสมสำหรับกลุ่มผู้นิยมความบันเทิง ชอบดูคอนเสิร์ต
    โดยผู้ถือบัตรนี้จะมีสิทธิพิเศษในส่วนลดและจองที่นั่งสำหรับคอนเสิร์ตล่วงหน้าได้
    นอกจากนี้บัตรนี้ยังมีสิทธิพิเศษและส่วนลดในร้านอาหาร สถานบันเทิง ร้านค้าชั้นนำ เป็นต้น

(3) KTC-Travel VISA Mini Card เป็นบัตรเคทีซี วีซ่า ที่เหมาะสมสำหรับกลุ่มผู้ชอบท่องเที่ยว
    ซึ่งทางบริษัทได้ร่วมมือกับตัวแทนท่องเที่ยวในกลุ่มของ “Hello Group”
    โดยจัดส่วนลดพิเศษสำหรับแพคเกจท่องเที่ยวและสถานที่พัก ตั๋วเครื่องบิน
    รวมทั้งการประกันอุบัติเหตุระหว่างเดินทาง และสะสมคะแนนเพื่อแลกตั๋วเครื่องบิน เป็นต้น

(4) KTC-The Red Cross Society Mini เป็นบัตรเคทีซี วีซ่า
    ที่เหมาะสมสำหรับผู้ที่ชอบการทำบุญ โดยผู้ถือบัตรประเภทนี้จะบริจาค 5 บาท ทุกๆ
    การใช้จ่ายผ่านบัตร 1,000 บาท และ KTC จะร่วมสมทบทุนเพิ่มอีก 5 บาท
    เพื่อบริจาคให้แก่ศูนย์บริการโลหิตแห่งชาติ สภากาชาดไทย

(5) KTC-Auto VISA Mini Card เป็นบัตรเคทีซี วีซ่า ที่เหมาะสมสำหรับผู้ชอบรถยนต์
    โดยผู้ถือบัตรนี้จะได้รับส่วนลดน้ำมันใส 1% ทุกครั้งที่เติมน้ำมันที่สถานีบริการน้ำมัน ปตท.
    ที่ร่วมรายการ และได้รับสิทธิประโยชน์จากร้านค้าอันเกี่ยวเนื่องกับรถยนต์กว่า 100 ร้านค้า
    อาทิ ร้านประดับยนต์ ศูนย์บริการซ่อมรถ รวมทั้งสิทธิพิเศษในการผ่อนชำระค่าเบี้ยประกัน
    ปัจจุบันบริษัทได้เปิดตัวบัตรประเภทนี้แล้ว 4 ประเภท ได้แก่ KTC-Mazda Card KTC-MINI
    Cooper Card KTC-Toyota SASA และ KTC-Auto PTT Card

(6) KTC-Soccer MasterCard เป็นบัตรเคทีซี มาสเตอร์การ์ด
    ที่เหมาะสมสำหรับผู้ที่ชื่นชอบกีฬาฟุตบอลโดยเฉพาะ
    ผู้ถือบัตรนี้จะมีโอกาสจะได้รับสิทธิพิเศษในการร่วมเชียร์การแข่งขันฟุตบอลระดับโลกในสถานที่ต่างๆ
    และได้รับส่วนลดจากร้านกีฬาชั้นนำมากมาย

(7) KTC Cash Back Visa เป็นบัตรเคทีซี วีซ่า ที่ให้สิทธิพิเศษที่ลูกค้าจะได้รับเงินคืนร้อยละ
    0.40 ถึงร้อยละ 0.80 ของทุกยอดการใช้จ่ายผ่านบัตรรวมถึงการเบิกเงินสดล่วงหน้า
    โดยไม่คำนึงถึงยอดคงค้างจากรอบบัญชีที่ผ่านมา
    เหมาะสำหรับกลุ่มลูกค้าที่ต้องการความคุ้มค่าในทุกครั้งของการใช้จ่าย

(8) KTC Visa – Shape Card เป็นบัตรเคทีซี วีซ่า ที่ปรับรูปลักษณ์ใหม่จากสี่เหลี่ยมธรรมดา
    ให้มีดีไซน์ที่แปลกตา แตกต่างจากบัตรเครดิตในลักษณะเดิมๆ
    โดยเปิดโอกาสให้ลูกค้าสามารถเลือกดีไซน์ของบัตรให้ตรงกับความต้องการของตัวเอง
    โดยแบ่งลักษณะประเภทของบัตร KTC Shape Card ตามไลฟ์สไตล์ของลูกค้าที่แตกต่างกัน
    ได้แก่

-   Music Series : สำหรับผู้ที่มีอารมณ์สุนทรีย์และรักในเสียงดนตรี อาทิ บัตรกีตาร์
    บัตรเปียโน ทั้งนี้ผู้เป็นสมาชิกบัตรจะได้รับสิทธิพิเศษเป็นส่วนลดสำหรับ ร้านดนตรี
    โรงเรียนดนตรี สถานบันเทิง และร้านอาหาร

-   Sport Series : สำหรับผู้ที่ชื่นชอบกีฬา อาทิ บัตรกอล์ฟ
    โดยผู้เป็นสมาชิกบัตรจะได้รับสิทธิพิเศษเป็นส่วนลดสำหรับร้านอุปกรณ์กีฬา ฟิตเนส
    และสนามกอล์ฟ ได้แก่ บัตรเครดิตเคทีซี-เทย์เลย์เมด วีซ่า เชป

-   Pet Series : สำหรับผู้รักสัตว์ อาทิ บัตรรูปสุนัข บัตรรูปแมว

-   Love Series : สำหรับคู่รักและโอกาสพิเศษในการแสดงความรัก

-   Celebration Series : สำหรับเทศกาลต่างๆ อาทิ ปีใหม่ คริสต์มาส ตรุษจีน

(9) KTC – Government Services Card
    เป็นบัตรเครดิตสำหรับหน่วยงานราชการที่เกิดจากความร่วมมือระหว่าง KTC ธนาคารกรุงไทย
    และบริษัท วีซ่า อินเตอร์เนชั่นแนล
    ที่ออกบัตรประเภทนี้เพื่ออำนวยความสะดวกให้แก่หน่วยงานราชการในการบริหารจัดการค่าใช้จ่ายในการเดินทาง
    ประชุมสัมมนาของแต่ละหน่วยงาน

3.1.1.1 ประเภทการให้บริการของธุรกิจการออกบัตรเครดิต

บริษัทให้บริการและมีสิทธิประโยชน์เสนอให้ผู้ถือบัตรเครดิตหลายประการดังนี้

1)  บริการชำระค่าสินค้าและบริการแทนการชำระด้วยเงินสด
    ผู้ถือบัตรเครดิตของบริษัทสามารถชำระค่าสินค้าและบริการได้กว่า 200,000
    ร้านค้าทั่วประเทศไทย ที่มีสัญลักษณ์ VISA หรือ MasterCard รวมร้านค้าอีกกว่า 30
    ล้านแห่งในต่างประเทศ ตามวงเงินของผู้ถือบัตรที่ได้รับอนุมัติแต่ละราย
    โดยบริษัทจะเป็นผู้ชำระค่าสินค้าและบริการนั้นๆ ให้ร้านค้าผ่านทางธนาคาร/บริษัทร้านค้า
    เมื่อครบกำหนดรอบบัญชีของผู้ถือบัตร (ประมาณ 1 เดือน)
    บริษัทก็จะดำเนินการเรียกเก็บเงินจากผู้ถือบัตร
    โดยผู้ถือบัตรจะสามารถเลือกที่จะชำระเงินให้กับบริษัทเต็มจำนวนตามกำหนดการชำระเงิน
    หรือผ่อนชำระขั้นต่ำตามเกณฑ์ประกาศของธนาคารแห่งประเทศไทย
    โดยมีอัตราการผ่อนชำระขั้นต่ำไม่น้อยกว่าร้อยละ 10 ของยอดหนี้คงเหลือ แต่ต้องไม่ต่ำกว่า
    500 บาทต่อเดือน ทั้งนี้ให้ถือปฏิบัติสำหรับผู้ถือบัตรรายใหม่ตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน 2547
    และผู้ถือบัตรรายเก่าตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน 2550 โดยกรณีการผ่อนชำระนี้
    บริษัทจะคิดดอกเบี้ยร้อยละ 15 ต่อปีรวมกับค่าธรรมเนียมการใช้วงเงินบัตรเครดิตร้อยละ
    2.75 ต่อปี
    ตามจำนวนเงินที่ค้างชำระตั้งแต่วันที่บริษัทบันทึกรายการแต่ละรายการถึงวันที่ชำระเงิน

1)  บริการเบิกเงินสดล่วงหน้า (Cash Advance)
    เป็นการให้บริการแก่ผู้ถือบัตรเครดิตที่จะสามารถเบิกเงินสดไปใช้
    โดยหักออกจากวงเงินบัตรเครดิตที่บริษัทอนุมัติให้กับผู้ถือบัตร
    ซึ่งผู้ถือบัตรสามารถเบิกเงินได้ทั้งในและต่างประเทศ กรณีที่เบิกเงินสดในประเทศ
    จะสามารถเบิกได้จากเครื่องฝากถอนเงินอัตโนมัติ (Automatic Teller Machine หรือ
    ATM) ของทุกธนาคาร ที่มีเครื่องหมาย ATM Pool, Plus หรือ Cirrus
    หรือเบิกจากเคาน์เตอร์สาขาของธนาคารกรุงไทยที่มีเครื่องหมายรับบัตรเครดิต
    ในกรณีที่เป็นการเบิกถอนเงินสดในต่างประเทศ
    สามารถเบิกได้จากเครื่องฝากถอนเงินอัตโนมัติ (ATM) ที่มีเครื่องหมาย Plus, Cirrus,
    Visa หรือ MasterCard หรือเบิกจากจุดแลกเปลี่ยนเงินตรา (Exchange Booth)
    ที่มีเครื่องหมายรับบัตรวีซ่าหรือมาสเตอร์การ์ด
    สำหรับบริการนี้บริษัทจะได้รับค่าธรรมเนียมการเบิกเงินสดล่วงหน้าที่บริษัทคิดจากผู้ใช้บริการร้อยละ
    3 ของยอดเงินที่เบิกถอนต่อครั้ง โดยกำหนดยอดเงินขั้นต่ำในการเบิกถอนแต่ละครั้งไม่ต่ำกว่า
    500 บาท
    และรายได้ดอกเบี้ยจากบัตรเครดิตซึ่งบริษัทเริ่มคิดดอกเบี้ยและค่าธรรมเนียมการใช้วงเงินตั้งแต่วันที่เบิกเงินสดจนถึงวันที่ชำระเงินครบทั้งจำนวน

2)  บริการเสริมอื่นๆ คือ
    บริการหรือสิทธิประโยชน์พิเศษเพิ่มเติมที่บริษัทให้แก่ผู้ถือบัตรควบคู่ไปกับบัตร เช่น

-   ศูนย์บริการสมาชิก KTC Phone ซึ่งผู้ถือบัตรสามารถสอบถามข้อมูลเกี่ยวกับบัตรเครดิต เช่น
    วงเงินบัตรเครดิต วงเงินคงเหลือ ยอดค้างชำระ หรือรายการส่งเสริมการขาย เป็นต้น
    ได้ตลอด 24 ชั่วโมง ที่หมายเลขโทรศัพท์ (02) 665-5000

-   แลกรับของรางวัลในรายการ KTC Forever Rewards
    ซึ่งผู้ถือบัตรสามารถสะสมคะแนนสำหรับการใช้จ่ายผ่านบัตรเคทีซีวีซ่าหรือมาสเตอร์การ์ด
    โดยทุกๆ 25 บาท ที่ใช้จ่ายผ่านบัตรหรือเบิกถอนเงินสดล่วงหน้าผ่านบัตร จะได้รับ 1 คะแนน
    ทั้งนี้ในทุกๆ 3,000 คะแนน ใช้แทนเงินสด 300 บาท เพื่อแลกรับของรางวัลหรือแลกซื้อสินค้า
    ณ ร้านค้าที่ร่วมรายการ

-   โปรแกรมการแบ่งชำระสินค้าหรือบริการโดยอัตโนมัติด้วยโครงการ “KTC FLEXI”
    สำหรับผู้ถือบัตรเคทีซีที่มีความประสงค์ที่จะซื้อสินค้าด้วยเงินผ่อน
    โดยบริษัทจะคิดอัตราดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 0 หรือร้อยละ 0.8 ต่อเดือน

-   สิทธิประโยชน์อื่นๆ สำหรับผู้ถือบัตร เช่น ส่วนลดในการเติมน้ำมัน สิทธิพิเศษเกี่ยวกับรถยนต์
    ส่วนลดจากร้านค้าที่เข้าร่วมโปรแกรม สิทธิประโยชน์พิเศษจากส่วนลดจากโรงพยาบาลชั้นนำ
    สิทธิประโยชน์แก่ผู้รักกีฬาฟุตบอลได้มีโอกาสได้รับการเข้าร่วมดูฟุตบอลแข่งขันชิงแชมป์ระดับโลก
    สิทธิประโยชน์จากร้านจำหน่ายผลิตภัณฑ์สัตว์เลี้ยง ร้านอาบน้ำ ตัดแต่งขน สปาสัตว์เลี้ยง
    และโรงพยาบาลสัตว์ สิทธิพิเศษจากร้านเครื่องประดับ สตูดิโอถ่ายภาพ ร้านดอกไม้ และสปา
    ส่วนลดจากร้านจำหน่ายเครื่องดนตรี โรงเรียนสอนดนตรี
    ส่วนลดพิเศษจากร้านจำหน่ายเสื้อผ้าและเครื่องกีฬาชั้นนำ เป็นต้น

-   ความคุ้มครองจากแผนประกันอุบัติเหตุระหว่างการเดินทาง
    ในกรณีที่ใช้บัตรเครดิตชำระค่าโดยสารยานพาหนะสาธารณะ

3.1.1.2 ขั้นตอนการให้บริการบัตรเครดิตของธุรกิจการออกบัตรเครดิต

  1) รับสมัครผู้ถือบัตรเครดิต (Acquiring Cardholders) บริษัทรับสมัครผู้ถือบัตรเครดิตผ่าน
  5 ช่องทางหลักๆ คือ

-   KTC Boutique Branch เป็นลักษณะการให้บริการแบบสาขา
    โดยมีพนักงานของบริษัทอำนวยความสะดวกในการให้คำแนะนำและบริการในด้านต่างๆ เช่น
    รับสมัครบัตรเครดิตและสินเชื่อบุคคล เป็นจุดรับบัตรเครดิต เป็นจุดให้บริการสมาชิกบัตร
    ตลอดจนรับชำระค่าใช้จ่ายบัตรเครดิต สินเชื่อบุคคล และสินเชื่อเจ้าของกิจการ
    ทั้งนี้เป็นการสร้างความคล่องตัวและรวดเร็วในการให้บริการ เป็นการประหยัดเวลาของลูกค้า
    ปัจจุบันได้เป็นที่นิยมต่อการใช้บริการของลูกค้ามากขึ้น โดยบริษัทได้เปิดให้บริการแล้ว 16
    สาขา ในห้างสรรพสินค้าชั้นนำในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล

-   KTC Touch เริ่มเปิดให้บริการตั้งแต่ปี 2547 โดยการเพิ่มจุดให้บริการตามศูนย์การค้า
    อาคารสำนักงานในลักษณะของเคาน์เตอร์บริการเพื่อให้ลูกค้าของบริษัทได้รับความสะดวกมากขึ้น
    มีทั้งอยู่ในร้านค้า I-mobile, Mobile Easy (IEC) และเป็นแบบ Stand Alone ณ วันที่
    31 ธันวาคม 2548 KTC Touch ได้เปิดให้บริการจำนวนทั้งสิ้น 35 จุด
    เพื่อให้บริการในด้านต่างๆ เช่น รับสมัครบัตรเครดิตและสินเชื่อบุคคล เป็นจุดรับบัตรเครดิต
    รับชำระบัตรเครดิต สินเชื่อบุคคล สินเชื่อเจ้าของกิจการ
    และเป็นจุดให้บริการสมาชิกบัตรโดยการให้คำแนะนำของพนักงาน

-   ผ่านทางพนักงานของธนาคารกรุงไทย ซึ่งมีอยู่ 14,000 คนในกว่า 650 สาขาทั่วประเทศ
    เช่น การจัดโครงการพนักงานธนาคารแนะนำสมาชิก
    โดยบริษัทให้ค่าตอบแทนแก่พนักงานและสาขาที่สามารถหาลูกค้าใหม่ๆ ให้กับบริษัท
    โดยจะคิดค่าตอบแทนตามจำนวนบัตรที่สมัครผ่านพนักงานและได้รับการอนุมัติ
    รวมทั้งจัดให้มีการอบรมพนักงานของธนาคารกรุงไทย
    โดยช่องทางการรับสมัครผ่านพนักงานและ/หรือสาขาของธนาคารกรุงไทยสามารถช่วยขยายฐานสมาชิกบัตรใหม่ได้เป็นอย่างดี

-   การจ้างหน่วยงานภายนอก บริษัทได้ทำการว่าจ้างให้หน่วยงานภายนอกเป็นผู้หาลูกค้าโดยตรง
    โดยให้หน่วยงานนั้นเป็นผู้กำหนดวิธีการที่จะหาผู้สมัคร
    บริษัทจะชำระค่าตอบแทนให้หน่วยงานเหล่านี้ตามจำนวนบัตรที่ได้รับการอนุมัติ

-   ช่องทางอื่นๆ เช่น การตั้ง Booth ในการรับสมัครนอกสถานที่
    โดยจะมีพนักงานของบริษัทให้คำแนะนำและบริการ ทั้งนี้เพื่ออำนวยความสะดวก
    ให้แก่ผู้ที่สนใจจะสมัครบัตรทันที โดย Booth
    ของบริษัทนี้จะอยู่ในห้างสรรพสินค้าที่บริษัทไม่มีสาขาประจำซึ่งจะเป็นการออก Booth
    ในเทศกาลงานต่างๆ นอกจากนี้ จะมีการรับสมัครบัตรเครดิตผ่านทางพันธมิตรทางการค้า
    รวมทั้งการออกโปรแกรมอื่นๆ เช่น การหาสมาชิกผ่านพนักงานบริษัท (Employee Gets
    Member) และ การหาสมาชิกผ่านสมาชิกบัตรของบริษัท (Member Gets Member)

  2) อนุมัติวงเงิน (Credit Acceptance)

บริษัทจะทำการคัดเลือกใบสมัครรอบแรก
โดยจะแยกกลุ่มลูกค้าที่มีคุณสมบัติไม่ตรงตามเกณท์ของธนาคารแห่งประเทศไทยออก
เพื่อบันทึกข้อมูลในระบบและปฏิเสธการอนุมัติบัตร
ข้อมูลจากใบสมัครที่ผ่านเกณฑ์จะถูกบันทึกลงในระบบ
และบริษัทจะดำเนินการติดต่อผู้สมัครเพื่อขอข้อมูลผู้สมัครที่ยังได้ไม่ครบถ้วน
เพื่อตรวจสอบความถูกต้องของข้อมูล
รวมทั้งจะมีการตรวจสอบประวัติทางการเงินกับธนาคารและสถาบันการเงินอื่นๆ

การพิจารณาอนุมัติวงเงินที่จะให้กับผู้สมัครแต่ละรายจะพิจารณาจากรายได้และความสามารถในการชำระคืนเงินกู้
นอกจากนี้บริษัทยังตรวจสอบประวัติการชำระเงินของผู้สมัครจากบริษัทศูนย์ข้อมูลเครดิตแห่งชาติ
(National Credit Bureau) โดยบริษัทศูนย์ข้อมูลเครดิตแห่งชาตินี้
ตั้งขึ้นเพื่อวัตถุประสงค์ที่จะเป็นศูนย์กลางในการรวบรวมข้อมูลเครดิตส่วนบุคคลและประวัติทางการเงินของลูกค้าในฐานะหน่วยงานแห่งชาติ
นอกจากนี้บริษัทยังได้มีการตรวจสอบรายชื่อกับธนาคาร/บริษัทผู้ออกบัตรอื่นๆ
ประกอบกับประสบการณ์ของนักวิเคราะห์ในบริษัท ในการอนุมัติให้แก่ผู้ถือบัตรที่มีประวัติคล้ายกัน
สำหรับการพิจารณาอนุมัติวงเงินนั้นบริษัทจะพิจารณาแยกจากกันสำหรับแต่ละธุรกิจโดยธุรกิจบัตรเครดิตและธุรกิจสินเชื่อบุคคลจะยึดตามเกณฑ์ของธนาคารแห่งประเทศไทย
ส่วนสินเชื่อเจ้าของกิจการจะยึดตามเกณฑ์ที่บริษัทกำหนด
ยิ่งไปกว่านั้นบริษัทยังควบคุมความเสี่ยงโดยการติดตามรูปแบบข้อมูลการชำระเงินของลูกค้าในอดีตเป็นฐานในการพิจารณาอนุมัติวงเงินด้วย
ในกรณีของลูกค้ารายเดียวกันแต่ขอสินเชื่อในหลายรูปแบบต่อบริษัท
เจ้าหน้าที่สินเชื่อจะตรวจสอบประวัติการชำระเงินของลูกค้า สถานภาพด้านอาชีพ รายได้
และตำแหน่งหน้าที่การงาน
โดยพิจารณาถึงความเสี่ยงรวมของลูกค้าแต่ละรายให้ไม่เกินกว่าความสามารถในการชำระเงินของลูกค้ารายนั้นๆ

อย่างไรก็ตาม ระบบงานที่ใช้พนักงานอนุมัติวงเงินใบสมัครทีละใบในขณะนี้มีข้อจำกัดทั้งทางด้านเวลา
และความสม่ำเสมอของเกณฑ์ที่ใช้ในการพิจารณาอนุมัติวงเงิน ดังนั้น บริษัทจึงได้พัฒนาระบบ
Credit Scoring ขึ้น ซึ่งเป็นการนำระบบสารสนเทศมาใช้ในการให้คะแนนผู้สมัครแต่ละราย
และพิจารณาอนุมัติวงเงินตามคะแนนที่กำหนดไว้โดยอัตโนมัติ
ซึ่งจะทำให้การพิจารณาอนุมัติทำได้รวดเร็วยิ่งขึ้น
และเป็นมาตรฐานเดียวกันทั้งหมดซึ่งช่วยเพิ่มประสิทธิภาพของการทำงานได้อย่างมาก

เมื่อได้ผลการพิจารณาแล้ว บริษัทจะส่งผลการพิจารณาให้แก่ผู้สมัคร
ทั้งผู้สมัครที่ได้รับและไม่ได้รับการอนุมัติทราบทางจดหมาย สำหรับใบสมัครที่ได้รับการอนุมัติ
บริษัทจะส่งข้อมูลที่ได้รับการตรวจสอบแล้วไปยัง บริษัท กรุงไทย คอมพิวเตอร์ เซอร์วิสเซส จำกัด
(“KCS”) เพื่อบันทึกข้อมูลกรณีบัตรมาตรฐาน หรือบริษัทอื่นๆ ที่เป็นผู้บันทึกข้อมูลในบัตร ได้แก่ บริษัท
ดาต้า โปรดักส์ ทอปปัง ฟอร์ม จำกัด เพื่อบันทึกข้อมูลกรณีบัตรแบบมินิและ Shape Card และบริษัท
ไทย บริติช ซีเคียวริตี้ พริ้นติ้ง จำกัด (มหาชน) บันทึกข้อมูลกรณีบัตร Curve Card
และบัตรไทเทเนียม เมื่อบันทึกข้อมูลผู้ถือบัตรลงในแถบแม่เหล็กบนบัตรเครดิตแล้ว จากนั้น
บริษัทจะจัดส่งบัตรไปที่ KTC Boutique Branch หรือ KTC Touch หรือสาขาธนาคารกรุงไทย
ตามสถานที่ที่ลูกค้าระบุไว้

  3) อนุมัติการใช้จ่ายผ่านบัตรเครดิต (Authorization)

เมื่อผู้ถือบัตรได้รับบัตรที่อนุมัติแล้วจากบริษัทและนำบัตรไปใช้ชำระค่าสินค้าและบริการต่อร้านค้า
ร้านค้าจะติดต่อกับธนาคาร/บริษัทร้านค้า (Acquiring Bank)
ซึ่งจะเป็นตัวกลางในการติดต่อบริษัทในฐานะธนาคาร/บริษัทผู้ออกบัตร (Issuing Bank)
เพื่อให้เป็นผู้พิจารณาอนุมัติการใช้จ่ายครั้งนั้นๆ และแจ้งผลกลับไปยังร้านค้าอีกครั้งหนึ่ง

เพื่อให้รวดเร็วและอำนวยความสะดวกให้ผู้ถือบัตรยิ่งขึ้น บริษัทจึงได้นำระบบ Authorization
ซึ่งเป็นระบบที่อนุมัติการใช้จ่ายของผู้ถือบัตรในแต่ละรายการโดยอัตโนมัติมาใช้
การอนุมัติการใช้จ่ายสามารถแบ่งได้เป็น 2
ประเภทตามชนิดเครื่องรูดบัตรเครดิตที่ใช้ชำระค่าสินค้าและบริการดังนี้

-   กรณีใช้บัตรของบริษัทกับเครื่องรูดบัตรเครดิตในระบบ Electronic Data Capture (EDC)
    เครื่องในระบบนี้จะเป็นเครื่องที่เชื่อมโยงระหว่างระบบของธนาคาร/บริษัทผู้ออกบัตรกับธนาคาร/บริษัทร้านค้า
    ผ่านทางสายโทรศัพท์หรือ Lease Line
    ดังนั้นระบบการอนุมัติการใช้จ่ายจึงสามารถทำได้ทันทีที่ผู้ถือบัตรของบริษัทนำบัตรไปใช้โดยไม่ต้องมีการโทรศัพท์ติดต่อระบบเทคโนโลยีสารสนเทศของบริษัท
    ระบบจะพิจารณาและอนุมัติการใช้จ่ายตามเกณฑ์ที่บริษัทกำหนดไว้

-   กรณีใช้บัตรบริษัทกับเครื่องรูดบัตรเครดิตในระบบ Imprinter หรือ Zip Zap
    ซึ่งเป็นเครื่องรูดบัตรเครดิตที่ไม่ได้เชื่อมต่อกับระบบใดโดยตรง
    ร้านค้าจะโทรศัพท์ติดต่อธนาคาร/บริษัทร้านค้าเจ้าของเครื่องรูดบัตรของตน
    เพื่อให้ธนาคาร/บริษัทร้านค้าเป็นผู้ติดต่อบริษัท
    และให้บริษัทเป็นผู้อนุมัติการใช้จ่ายก่อนทำรายการทุกครั้ง

  4) รับชำระหนี้บัตรเครดิต (Settlement)

บริษัทจะส่งใบแจ้งยอดค่าใช้จ่ายบัตรเครดิตไปยังผู้ถือบัตรตามที่อยู่ที่แจ้งไว้เมื่อถึงรอบบัญชีของผู้ถือบัตร
โดยผู้ถือบัตรสามารถเลือกชำระได้หลายช่องทาง ดังนี้

-   ตัดบัญชีเงินฝากอัตโนมัติ (Direct Debit) โดยเมื่อถึงวันครบกำหนดชำระ (Due Date)
    บริษัทจะดำเนินการให้ธนาคารกรุงไทยตัดค่าใช้จ่ายผ่านบัตรเครดิตที่ค้างชำระจากบัญชีเงินฝากกับธนาคารกรุงไทยที่ผู้ถือบัตรแจ้งไว้
    ในขณะนี้สามารถหักจากบัญชีธนาคารกรุงไทยได้เท่านั้น
    นอกจากนี้ลูกค้าสามารถโอนชำระเงินด้วยบัตร ATM กรุงไทย
    หรือทำการโอนผ่านบริการของกรุงไทยเทเลแบงค์ โทร 1551
    โดยสมัครใช้บริการที่สาขาของธนาคารกรุงไทยที่ลูกค้าเปิดบัญชีอยู่ หรือโอนชำระเงินด้วยวิธี
    Internet Banking ผ่านทางเว็บไซต์ www.ktb.co.th

-   ชำระด้วยเงินสดหรือเช็คผ่าน KTC Boutique Branch KTC Touch
    และสาขาของธนาคารกรุงไทย
    ผู้ถือบัตรจะสามารถนำเงินสดหรือเช็คไปฝากเข้าบัญชีของบริษัทได้ที่สาขาของธนาคารกรุงไทยทุกสาขาทั่วประเทศ

-   ชำระด้วยเงินสดที่จุดบริการที่มีเครื่องหมาย “เคาน์เตอร์ เซอร์วิส” ทั่วประเทศ เช่น ที่ร้าน
    7-Eleven บิ๊กซี โรบินสัน เป็นต้น โดยนำเอกสารประกอบการชำระเงินคือ
    ใบแจ้งยอดบัญชีที่มี Bar Code ของลูกค้า ในกรณีนี้บริษัทคิดค่าบริการ 15 บาทต่อรายการ
    และชำระได้ไม่เกิน 30,000 บาทต่อรายการต่อจุดบริการ

-   ชำระด้วยเงินสดที่จุดชำระเงินที่มีเครื่องหมาย “PAY POINT” ทั่วประเทศ
    ในกรณีนี้บริษัทคิดค่าบริการ 13 บาทต่อรายการ และชำระได้ไม่เกิน 30,000
    บาทต่อรายการต่อจุดบริการ

-   ชำระด้วยเช็คโดยส่งทางไปรษณีย์
    (โดยจะต้องฝากเช็คเข้าบัญชีของบริษัทก่อนถึงวันครบกำหนดชำระเงินอย่างน้อย 3 วันทำการ)
    โดยเป็นเช็คของธนาคารใดก็ได้ที่เป็นของสาขาในเขตกรุงเทพและปริมณฑลเท่านั้น

สำหรับกรณีที่ผู้ถือบัตรได้รับใบแจ้งยอดค่าใช้จ่ายบัตรเครดิตแล้ว
หากผู้ถือบัตรมีข้อสงสัยหรือประสงค์ที่จะปฏิเสธรายการใช้จ่ายบางรายการ
ผู้ถือบัตรสามารถแจ้งบริษัทเพื่อให้ตั้งพักรายการนั้นไว้ก่อนและไม่มีการทวงถามหนี้ในช่วงนั้นได้
โดยบริษัทจะดำเนินการสอบสวนเพื่อหาข้อเท็จจริงและระบุให้ได้ว่าฝ่ายใดจะต้องรับผิดชอบค่าใช้จ่ายรายการนั้นๆ
และทำการเรียกเก็บไปยังผู้ที่ต้องรับผิดชอบค่าเสียหายนั้นภายใน 45 ถึง 180 วัน
ทั้งนี้เป็นไปตามมาตรฐานของวีซ่าและมาสเตอร์การ์ด
โดยบริษัทมีระบบติดตามรายการที่เกิดขึ้นและจัดทำรายงานของจำนวนรายการที่มีการปฏิเสธจากผู้ถือบัตรอย่างต่อเนื่อง
เพื่อไม่ให้เสียสิทธิในการเรียกเก็บเงินจากฝ่ายที่ต้องรับผิดจริง

  5) การติดตามหนี้

บริษัทจะทำการติดตามหนี้ทันทีเมื่อผู้ถือบัตรค้างชำระค่าบัตรเครดิต
ทั้งนี้เนื่องจากหนี้ที่มีอายุค้างชำระน้อยมีโอกาสที่จะได้รับชำระคืนมากกว่าหนี้ที่ค้างชำระนาน
ในปัจจุบันบริษัทได้กำหนดขั้นตอนการติดตามทวงถามให้ชำระหนี้ทั้งธุรกิจบัตรเครดิตและธุรกิจสินเชื่อบุคคลในลักษณะเดียวกัน
โดยมีวิธีการปฏิบัติที่แตกต่างกันสำหรับหนี้ที่มีอายุการค้างชำระต่างกัน โดยกลุ่มเจ้าหน้าที่แตกต่างกัน
ดังนี้

-   หนี้ที่ค้างชำระไม่เกิน 179 วัน
    บริษัทจะทวงถามโดยการใช้โทรศัพท์ติดต่อและส่งจดหมายติดต่อผู้ถือบัตร
    แต่จะเพิ่มระดับความเข้มงวดของมาตรฐานที่ใช้ขึ้นตามจำนวนวันที่ค้างชำระ
    นอกจากนี้สำหรับหนี้ที่ค้างชำระเป็นเวลานาน บริษัทจะให้ความสนใจเป็นพิเศษ
    โดยจะจัดให้มีพนักงานโดยเฉพาะที่จะติดตามการชำระเงินของผู้ถือบัตรรายนั้นๆ
    และบริษัทจะระงับการใช้บัตรของผู้ถือบัตรเป็นการชั่วคราวตั้งแต่ 30
    วันนับจากวันที่ในใบแจ้งยอดการชำระเงินของเดือนนั้นๆ
    โดยลูกค้าจะไม่สามารถใช้บัตรได้จนกว่าจะชำระหนี้ และจะระงับการใช้บัตรของผู้ถือบัตรนั้นๆ
    อย่างถาวร หากค้างชำระตั้งแต่ 90 วันขึ้นไป

-   หนี้ที่ค้างชำระตั้งแต่ 180 วันขึ้นไป
    บริษัทจะดำเนินการตามกฎหมายโดยมีเกณฑ์การปฎิบัติที่แตกต่างกันไป
    ตามขนาดและประเภทของรายการ
    ทั้งนี้บริษัทได้มอบหมายบริษัทติดตามหนี้ให้คัดเลือกและว่าจ้างสำนักงานทนาย0ความเพื่อเป็นผู้ดำเนินการ
    โดยสัญญาว่าจ้างจะกำหนดขอบเขตงานที่อนุญาตให้ปฏิบัติไว้ล่วงหน้า

เพื่อให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุดในการติดตามหนี้
บริษัทได้ใช้ระบบเทคโนโลยีสารสนเทศในการติดตามประวัติการชำระหนี้ของผู้ถือบัตรแต่ละราย
ตั้งแต่อายุหนี้ ยอดเงินค้างชำระ เป็นต้น
โดยระบบจะแจ้งให้พนักงานทราบโดยอัตโนมัติเมื่อมีผู้ถือบัตรค้างชำระ
รวมทั้งเสนอวิธีปฏิบัติสำหรับลูกหนี้รายนั้นๆ นอกจากระบบดังกล่าวนี้ บริษัทยังมีการพัฒนาระบบเอง
เพื่อให้ตรงกับความต้องการใช้จริง
และที่ผ่านมาบริษัทได้พัฒนาโปรแกรมที่ใช้ในการรับข้อมูลการติดตามหนี้จากสำนักงานทนายความต่างๆ
ที่บริษัทติดตามหนี้ได้คัดเลือกและว่าจ้างในการติดตามหนี้ทั่วประเทศ
เพื่อให้สามารถทราบข้อมูลและสถานะการปฎิบัติงานของสำนักงานทนายความเหล่านี้ได้อย่างรวดเร็วและมีประสิทธิภาพ

  6) การควบคุมการกระทำทุจริตที่เกี่ยวกับผู้ถือบัตร

เนื่องจากบริษัทในฐานะบริษัทผู้ออกบัตร อาจมีความรับผิดชอบต่อบุคคลภายนอก
ในกรณีที่ผู้ถือบัตรกระทำการทุจริต หรือมีการปลอมแปลงบัตรของบริษัท ดังนั้น
บริษัทจึงตั้งหน่วยงานที่มีหน้าที่ควบคุมการทำทุจริตเหล่านี้
เพื่อลดความเสี่ยงที่บริษัทจะต้องรับผิดชอบในกรณีที่มีการทุจริตหรือปลอมแปลงบัตรดังกล่าว

ระบบ Fraud Control ที่บริษัทจัดตั้งขึ้นจะทำการตรวจสอบข้อมูลจากแหล่งต่างๆ
ว่ารายการซื้อสินค้าและบริการรายการใดที่เป็นการซื้อขายที่เข้าข่ายทุจริต โดยมีแหล่งข้อมูลดังนี้

-   วีซ่าและมาสเตอร์การ์ด เนื่องจากหากธนาคาร/บริษัทผู้ออกบัตร
    หรือธนาคาร/บริษัทร้านค้าพบว่ามีการทุจริตหรือสงสัยว่าทุจริต
    จะต้องแจ้งข้อมูลไปยังวีซ่าและ/หรือมาสเตอร์การ์ด ซึ่งจะเป็นผู้แจ้งให้ฝ่ายที่เกี่ยวข้องอื่นๆ
    ทราบต่อไป โดยจะมีการออกรายงานแจ้งไปยังธนาคาร/บริษัทผู้ออกบัตรต่างๆ

-   ชมรมธุรกิจบัตรเครดิต (ภายใต้สมาคมธนาคารไทย)
    ซึ่งจะมีข้อมูลเกี่ยวกับการกระทำทุจริตที่ธนาคารสมาชิกได้แจ้งไว้

-   บริษัทติดตามพฤติกรรมการใช้บัตรด้วยตนเอง
    โดยระบบเทคโนโลยีสารสนเทศจะแจ้งให้ทราบทันทีที่มีการทำรายการที่ผิดปกติ เช่น
    มีการใช้บัตรที่เจ้าของบัตรแจ้งบัตรหายไว้แล้ว
    หรือมีการใช้จ่ายที่ผิดจากพฤติกรรมการซื้อขายปกติ เช่น รายการที่มียอดจำนวนสูงมากๆ
    เป็นต้น ซึ่งบริษัทจะดำเนินการติดต่อผู้ถือบัตรให้ยืนยันการใช้จ่ายที่ผิดปกตินั้นๆ
    หากตรวจสอบพบว่าเป็นการใช้จ่ายที่ไม่ถูกต้อง หรือสงสัยว่าไม่ถูกต้อง
    บริษัทก็จะระงับการใช้บัตรทันที

นอกจากนี้ เพื่อเป็นการลดการกระทำทุจริต
บริษัทได้ส่งพนักงานเข้ารับการฝึกอบรมจากวีซ่าและมาสเตอร์การ์ดเป็นประจำ
และยังมีการร่วมมือกับหน่วยงานอื่นๆ ในการอบรมให้ความรู้กับบุคคลภายนอก เช่น ร้านค้า ตำรวจ
ธนาคาร/บริษัทผู้ออกบัตร และธนาคาร/บริษัทร้านค้าอื่นๆ
การอบรมเหล่านี้จะช่วยให้ฝ่ายที่เกี่ยวข้องทุกฝ่ายสามารถป้องกันไม่ให้เกิดการกระทำทุจริต
และสามารถระงับรายการในครั้งนั้นๆ ได้ทันการ

ธุรกิจร้านค้ารับบัตรเครดิต (Acquiring Business)

ลักษณะการประกอบธุรกิจร้านค้ารับบัตรเครดิต (Acquiring Business)
จะเป็นธุรกิจที่เน้นการสร้างเครือข่ายร้านค้าสมาชิกของบริษัท
โดยบริษัทจะมีฐานะเป็นธนาคาร/บริษัทร้านค้าของร้านค้าต่างๆ
ร้านค้าที่เป็นสมาชิกของบริษัทจะนำรายการรับชำระค่าสินค้าและบริการด้วยบัตรเครดิตที่เกิดในร้านค้าของตนทั้งหมด
(เฉพาะที่เกิดจากบัตรวีซ่า และ มาสเตอร์การ์ด
ไม่ว่าจะเป็นการใช้บัตรของบริษัทหรือบัตรของธนาคาร/บริษัทผู้ออกบัตรอื่น)
มาเรียกเก็บเงินกับบริษัท ซึ่งบริษัทจะเป็นผู้ชำระค่าสินค้าและบริการนั้นให้แก่ร้านค้า
โดยจะหักค่าธรรมเนียมบริการไว้ส่วนหนึ่งเป็นรายได้ของบริษัท และหลังจากนั้น
บริษัทจึงทำการเรียกเก็บค่าสินค้าและบริการรายการนั้นๆ
ไปยังธนาคาร/บริษัทผู้ออกบัตรเพื่อให้ธนาคาร/บริษัทผู้ออกบัตรเรียกเก็บเงินจากผู้ถือบัตรของตนต่อไป

บริษัทให้ความสำคัญกับการขยายเครือข่ายร้านค้าสมาชิก
โดยเน้นร้านค้าที่มีความน่าเชื่อถือและมีปริมาณการรับชำระสินค้าและบริการด้วยบัตรเครดิตที่มีจำนวนมากเพียงพอที่จะช่วยทำรายได้ให้กับบริษัท
โดยบริษัทได้มีการตรวจสอบคุณภาพของร้านค้าที่มีอยู่และทำการทบทวนสัญญาโดยสม่ำเสมอ
ทั้งนี้เพื่อรักษาระดับคุณภาพของร้านค้าและควบคุมต้นทุนให้เหมาะสม
รวมทั้งยังเป็นการลดความเสี่ยงในส่วนของจำนวนการกระทำทุจริตของร้านค้าด้วย

จำนวนเครื่องรูดบัตรของอุตสาหกรรม (ข้อมูลจากการรวบรวมของธนาคารแห่งประเทศไทย
ตามรายงานระบบชำระเงิน ปี 2547) ในปี 2547 เท่ากับ 84,000 เครื่อง เพิ่มขึ้นจากปี 2546
ซึ่งมี 76,000 เครื่อง โดยบริษัทมีจำนวนเครื่องรูดบัตร เพิ่มขึ้นจาก 6,091 เครื่อง ในปี 2546
เป็น 8,241 เครื่อง ในปี 2547 เติบโตร้อยละ 35 จากปีที่ผ่านมา คิดเป็นอัตราส่วนร้อยละ 10
เมื่อเทียบกับจำนวนเครื่องรูดบัตรของอุตสาหกรรม และ ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2548
บริษัทมีจำนวนเครื่องรูดบัตรจำนวน 9,202 เครื่อง
ปัจจุบันบริษัทอยู่ในระหว่างการปรับปรุงระบบจากการติดตั้งแบบเดิมที่ต้องมีทั้งเครื่องรูดบัตรที่รองรับระบบแถบแม่เหล็กและเครื่องรูดบัตรที่รองรับระบบแถบแม่เหล็กติดชิพ
เป็นเครื่องรูดบัตรประเภทที่สามารถรองรับได้ทั้งบัตรเครดิตแบบแถบแม่เหล็กและแถบแม่เหล็กติดชิพเพียงหนึ่งเครื่องต่อหนึ่งร้านค้าเท่านั้น

1.  ประเภทการให้บริการของธุรกิจร้านค้าบัตรเครดิต

ร้านค้าสมาชิกจะได้รับการติดตั้งเครื่องรูดบัตร Electronic Data Capture (EDC)
โดยบริษัทมีเกณฑ์ในการพิจารณาว่าจะติดตั้งเครื่องรูดบัตร EDC ให้กับร้านนั้นๆ หรือไม่นั้น
จะพิจารณาจากมูลค่ารายการรับซื้อสินค้าและบริการด้วยบัตรเครดิต
ค่าใช้จ่ายที่เกี่ยวข้องกับเครื่องรูดบัตรและความคุ้มทุนเป็นหลัก
บริษัทจะติดตั้งเครื่องรูดบัตรเครดิตประเภท Imprinter
ให้กับร้านค้าบางร้านสำรองไว้ในกรณีที่เครื่องรูดบัตร EDC ในร้านนั้นๆ ชำรุดเสียหาย
หรือไม่สามารถติดต่อกับระบบเทคโนโลยีสารสนเทศได้ชั่วคราวเท่านั้น ทั้งนี้เนื่องจากการใช้เครื่อง
EDC ทำให้บริษัทสามารถป้องกันการทุจริตได้ดีกว่าระบบ Imprinter
และทำให้การชำระเงินระหว่างธนาคาร/บริษัทผู้ออกบัตรและบริษัทรวดเร็วยิ่งขึ้น
อย่างไรก็ตามบริษัทต้องมั่นใจว่าร้านค้านั้นๆ
มีปริมาณการซื้อขายผ่านบัตรเครดิตที่มากเพียงพอจึงจะติดตั้งให้

ร้านค้าที่เป็นสมาชิกของบริษัทจะต้องเปิดบัญชีเงินฝากกับธนาคารกรุงไทย
เพื่อใช้ในการรับชำระเงินจากรายการซื้อสินค้าและบริการที่เกิดขึ้นในร้านค้า
โดยหากเป็นร้านค้าที่ติดตั้งเครื่องรูดบัตรในระบบ EDC
ข้อมูลรายการทั้งหมดจะถูกส่งมาเรียกเก็บเงินจากบริษัทผ่านระบบเทคโนโลยีสารสนเทศโดยอัตโนมัติ
แต่ถ้าเป็นเครื่องรูดบัตร Imprinter ร้านค้าจะต้องนำใบสำเนา (Sales Slip)
มาขอรับชำระเงินจากบริษัทผ่านทางสาขาของธนาคารกรุงไทย

บริษัททำสัญญากับร้านค้าสมาชิกแบบไม่จำกัดอายุ โดยมีการกำหนดแนวทางปฏิบัติต่างๆ
ของร้านค้าสมาชิก รวมทั้งเรื่องการกระทำที่จัดอยู่ในข่ายการกระทำทุจริต
ซึ่งแนวทางเหล่านี้บริษัทได้อ้างอิงจากมาตรฐานที่กำหนดโดยวีซ่าและมาสเตอร์การ์ด
และมีการปรับปรุงเพื่อให้เหมาะกับการดำเนินงานของบริษัท
และสภาวะธุรกิจบัตรเครดิตในประเทศไทย บริษัทจะทำการทบทวนสัญญากับร้านค้าสมาชิกต่างๆ
เป็นระยะๆ
สัญญาดังกล่าวยังได้ระบุถึงสิทธิของบริษัทที่จะเรียกร้องเอาจากร้านค้าในกรณีที่ร้านค้าทำผิดสัญญา
รวมทั้งกำหนดอัตราค่าธรรมเนียมที่บริษัทจะเรียกเก็บจากร้านค้าในการรับชำระค่าสินค้าและบริการด้วย
ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2547 และ 2548 บริษัทมีจำนวนร้านค้าทั้งสิ้น 9,911 ร้านค้า และ 12,172
ร้านค้า ตามลำดับ คิดเป็นอัตราการเติบโตร้อยละ 22.8

2.  ขั้นตอนการให้บริการของธุรกิจร้านค้ารับบัตรเครดิต

1)  การแต่งตั้งร้านค้าสมาชิก

บริษัทจะติดต่อร้านค้าต่างๆ เพื่อให้มาเป็นร้านค้าสมาชิกของบริษัท
โดยจะพิจารณาจากปริมาณการรับชำระค่าสินค้าและบริการ
รวมทั้งแนวโน้มการเติบโตของร้านค้านั้นๆ เป็นหลัก
โดยจะกำหนดค่าธรรมเนียมที่บริษัทจะเรียกเก็บจากการทำรายการกับร้านค้าให้สอดคล้องกับปัจจัยดังกล่าว
รวมทั้งภาวะการแข่งขันกับธนาคาร/บริษัทร้านค้าอื่นๆ อย่างไรก็ตาม
บริษัทมีการกำหนดอัตราค่าธรรมเนียมขั้นต่ำที่จะเรียกเก็บตามประเภทของร้านค้า
เพื่อเป็นการลดความเสี่ยงที่อาจจะเกิดจากการทุจริต
นอกจากการติดต่อร้านค้าโดยตรงจากทางบริษัทแล้ว
ยังมีร้านค้าที่ขอสมัครเป็นร้านค้าสมาชิกกับบริษัทด้วยตนเองด้วย

บริษัทจะอนุมัติการแต่งตั้งร้านค้าสมาชิกโดยพิจารณาจากปัจจัยต่างๆ เช่น ประเภทร้านค้า
ทำเลที่ตั้งและสภาพของสถานที่จำหน่ายสินค้าหรือบริการ จำนวนลูกค้า
ปริมาณการซื้อขายสินค้าและบริการ ประวัติเจ้าของร้านค้า เป็นต้น นอกจากนี้
บริษัทจะตรวจสอบประวัติการทุจริตของร้านค้าต่างๆ จากฐานข้อมูลของวีซ่า และมาสเตอร์การ์ด
หรือ ชมรมธุรกิจบัตรเครดิตไทย นอกจากนี้ยังมีการตรวจสอบไปยังหน่วยงานอื่นๆ
ที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินงานของร้านค้านั้นๆ ด้วย เช่น กรณีเป็นร้านขายอัญมณี
ก็อาจตรวจสอบไปยังตำรวจท่องเที่ยว เป็นต้น

เมื่อร้านค้าเปิดบัญชีกับธนาคารกรุงไทยและบริษัทอนุมัติให้ร้านค้านั้นเป็นร้านค้าสมาชิกของบริษัทแล้ว
บริษัทจะติดตั้งเครื่องรูดบัตรในระบบ EDC ให้กับร้านค้าและเชื่อมโยงร้านค้านั้นๆ
เข้าในระบบสารสนเทศของบริษัทต่อไป

2)  การอนุมัติการรับชำระค่าสินค้าและบริการของร้านค้าสมาชิก

สำหรับร้านค้าสมาชิกที่ติดตั้งเครื่องรูดบัตรในระบบ EDC
ร้านค้าจะต้องเชื่อมต่อเข้ากับระบบของบริษัทผ่านทางสายโทรศัพท์ หรือ Leased Line
ทุกครั้งที่มีการรับชำระสินค้าและบริการด้วยบัตรเครดิต
จากนั้นระบบสารสนเทศของบริษัทจะติดต่อธนาคาร/บริษัทผู้ออกบัตรเพื่อขออนุมัติการใช้บัตรรายการนั้นๆ
และจะส่งข้อมูลกลับไปยังร้านค้าสมาชิกทันทีที่รายการดังกล่าวได้รับการอนุมัติจากธนาคาร/บริษัทผู้ออกบัตร
ซึ่งระบบสารสนเทศของบริษัทเป็นระบบออนไลน์ซึ่งใช้ระยะเวลาสั้นมากในการดำเนินทั้งกระบวนการให้เสร็จสิ้น

ในกรณีที่เครื่อง EDC ชำรุด ร้านค้าสมาชิกอาจใช้เครื่องรูดบัตรในระบบ Imprinter
ซึ่งบริษัทกำหนดให้ร้านค้าต้องขออนุมัติวงเงินจากบริษัทก่อนทำรายการทุกครั้ง

บริษัทสามารถปฏิเสธการชำระค่าสินค้าและบริการให้แก่ร้านค้าได้
ในกรณีที่พบว่าร้านค้ามีการกระทำที่ทุจริต หรือปฏิบัติผิดไปจากข้อตกลงที่ร้านค้าให้กับผู้ถือบัตร
ตัวอย่างการกระทำที่บริษัทสามารถปฏิเสธการจ่ายเงินให้กับร้านค้าได้ เช่น

1.  กรณีที่ร้านค้าผิดนัดต่อผู้ถือบัตร เช่น กรณีที่ผู้ถือบัตรซื้อสินค้าด้วยบัตรเครดิต
    และมีการตกลงให้ร้านค้าส่งสินค้าให้ผู้ถือบัตรภายในระยะเวลาที่ตกลงกันไว้แต่ผู้ถือบัตรไม่ได้รับสินค้าตามที่ตกลงกันไว้
    ผู้ถือบัตรสามารถแจ้งให้บริษัทระงับการจ่ายเงินหรือเรียกค่าสินค้านั้นคืนจากร้านค้าได้

2.  กรณีร้านค้ากระทำผิดข้อตกลง เช่น
    การที่ร้านค้าพยายามรับชำระค่าสินค้าและบริการจากบัตรเดิมหลายครั้งในเวลาใกล้เคียงกันและภายในวันเดียวกัน
    พฤติกรรมและเจตนาของร้านค้าดังกล่าว บริษัทสามารถปฏิเสธการชำระเงินให้กับร้านค้าได้

3.  กรณีร้านค้าไม่ตรวจสอบบัตรก่อนอนุมัติการใช้จ่ายนั้นๆ

อย่างไรก็ตาม
บริษัทจะต้องเป็นฝ่ายรับผิดชอบความเสียหายต่อธนาคาร/บริษัทผู้ออกบัตรอื่นที่เกิดขึ้นจากการทุจริตของร้านค้าสมาชิก
โดยบริษัทจะต้องชำระค่าสินค้าและบริการรายการดังกล่าวนั้นไปก่อน
และดำเนินการเรียกร้องจากร้านค้าที่ทุจริตด้วยตนเองในภายหลัง

3)  การชำระค่าสินค้าและบริการให้กับร้านค้าสมาชิก

บริษัทจะเป็นผู้ชำระเงินให้กับร้านค้าสมาชิกตามรายการขอรับชำระที่ร้านค้าส่งมาเรียกเก็บ
(ไม่ว่าจะเป็นรายการการใช้บัตรที่ออกโดยบริษัทหรือธนาคาร/บริษัทผู้ออกบัตรอื่นก็ตาม)
โดยบริษัทจะหักค่าธรรมเนียมไว้ตามอัตราที่ตกลงกันไว้ในสัญญา
นอกจากนี้ในกรณีที่เป็นการใช้บัตรที่ออกโดยธนาคาร/บริษัทผู้ออกบัตรอื่นในร้านค้าของบริษัท
บริษัทจะต้องชำระค่าธรรมเนียมบางส่วน (Interchange fee)
ให้กับธนาคาร/บริษัทผู้ออกบัตรดังกล่าวอีกด้วย
หลังจากนั้นบริษัทจะเป็นผู้เรียกขอรับชำระเงินจำนวนดังกล่าวจากธนาคาร/บริษัทผู้ออกบัตรอื่นผ่านระบบการชำระเงิน
(Settlement) ของวีซ่าและมาสเตอร์การ์ดอีกครั้งหนึ่ง

4)  การควบคุมการกระทำทุจริตของร้านค้า (Fraud Control)

เพื่อลดโอกาสการทุจริตในการใช้บัตร
บริษัทได้กำหนดให้ร้านค้าสมาชิกทำการตรวจสอบความถูกต้องของบัตร
โดยจะต้องตรวจสอบความเป็นเจ้าของบัตร
เปรียบเทียบลายมือชื่อของผู้ถือบัตรกับลายมือชื่อที่ลงนามไว้บนบัตรเครดิต ลักษณะบัตรปลอม เป็นต้น
ซึ่งหากพบว่าร้านค้าไม่ได้ทำการตรวจสอบตามที่ควรและเกิดการทุจริตขึ้น
ร้านค้าสมาชิกนั้นจะต้องเป็นผู้รับผิดชอบความเสียหายที่เกิดขึ้นดังกล่าว

เมื่อมีการรับชำระค่าสินค้าและบริการผ่านเครื่องรูดบัตรในระบบ EDC
ข้อมูลที่บันทึกอยู่ในแถบแม่เหล็กจะถูกตรวจสอบเพื่อดูสถานะของบัตร
ในกรณีที่มีการแจ้งอายัดหรือแจ้งยกเลิก ซึ่งบริษัทสามารถกำหนดมาตรการต่างๆ
ให้ร้านค้าสมาชิกทราบได้ว่าจะต้องดำเนินการอย่างไรกับบัตรแต่ละประเภท เช่น ระบุให้ทำลายบัตร
หรือทำการจับกุมผู้ใช้บัตรได้ ดังนั้นเครื่องรูดบัตรระบบ EDC
จึงมีส่วนช่วยในการป้องกันการกระทำทุจริตได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ธุรกิจสินเชื่อธนวัฏบัตรเครดิต (Circle Loan Business)

เป็นบริการซึ่งผู้ถือบัตรที่สมัครรับบริการสามารถที่จะขอกู้เงินได้เพิ่มเติมจากวงเงินที่บริษัทอนุมัติสำหรับการใช้บัตรเครดิต
มีลักษณะคล้ายกับวงเงินกู้เบิกเกินบัญชีที่ธนาคารกรุงไทยมีให้แก่ลูกค้า
โดยวงเงินที่ผู้ถือบัตรสามารถขอเบิกใช้ได้จะถูกกำหนดไว้ล่วงหน้า
ซึ่งทั่วไปแล้วจะเท่ากับวงเงินสำหรับการใช้บัตรเครดิตที่ผู้ถือบัตรได้รับ
สินเชื่อธนวัฏบัตรเครดิตทั้งหมดนี้บริษัทรับโอนมาจากธนาคารกรุงไทย

อย่างไรก็ตาม บริษัทไม่มีนโยบายที่จะขยายการให้บริการสินเชื่อธนวัฏบัตรเครดิตอีกต่อไป
การดำเนินการในปัจจุบันเป็นเพียงการให้บริการกับผู้ถือบัตรที่ยังคงมีบัญชีอยู่และรับชำระสินเชื่อดังกล่าวเท่านั้น
โดยไม่มีการให้สินเชื่อแก่ผู้ถือบัตรใหม่
ทั้งนี้เนื่องจากบริษัทมีแผนที่จะพัฒนาการให้บริการทางการเงินส่วนบุคคลอื่นๆ
ซึ่งตรงกับความต้องการของตลาดมากกว่า เช่น สินเชื่อบุคคล (Personal Loan) มาทดแทน
เพื่อให้สอดคล้องกับนโยบายธุรกิจของบริษัท

  ------------------------------- ------------- ------------- -------------
  จำนวนบัญชีและลูกหนี้ธนวัฏบัตรเครดิต     2546          2547          2548

  จำนวนบัญชีธนวัฏบัตรเครดิต ⁽¹⁾        29,479        27,007        24,539

  อัตราการเติบโต (% ต่อปี)            (4.6%)        (8.4%)        (9.1%)

  ลูกหนี้ธนวัฏบัตรเครดิตสุทธิ (ล้านบาท)    825           770           707

  อัตราการเติบโต (% ต่อปี)            (12.5%)       (6.6%)        (8.1%)
  ------------------------------- ------------- ------------- -------------

⁽¹⁾ เป็นจำนวนบัญชีธนวัฏบัตรเครดิตของลูกหนี้ที่ไม่เกิน 89 วัน

เนื่องจากบริษัทไม่มีการให้สินเชื่อประเภทนี้กับผู้ถือบัตรใหม่
ขั้นตอนการให้บริการจึงเริ่มที่การอนุมัติการเบิกเงินทุกครั้งที่ผู้ถือบัตรเลือกเบิกเงินสดจากวงเงินธนวัฏบัตรเครดิต
โดยบริษัทจะทำการตรวจสอบว่าบัญชีผู้ถือบัตรรายนั้นยังมีวงเงินธนวัฏบัตรเครดิตเหลือพอสำหรับการเบิกในครั้งนั้นหรือไม่
แล้วจึงอนุมัติการเบิกเงินสดนั้นๆ
ผู้ถือบัตรสามารถชำระบัญชีธนวัฏบัตรเครดิตได้ด้วยวิธีการเดียวกับการชำระค่าใช้จ่ายบัตรเครดิต
จากนั้นบริษัทจะติดตามหนี้ธนวัฏบัตรเครดิตเช่นเดียวกันกับการติดตามหนี้บัตรเครดิต

ธุรกิจสินเชื่อบุคคล (Personal Loan Business or KTC CASH)

บริษัทได้เริ่มให้บริการสินเชื่อบุคคล (KTC CASH) ตั้งแต่เดือนตุลาคม 2546
ซึ่งเป็นสินเชื่อรูปแบบใหม่ที่เปิดโอกาสให้ผู้ที่มีรายได้ประจำ มีอายุ 21 ปีขึ้นไป
สามารถกู้ยืมเงินในรูปของ KTC CASH จากบริษัทได้ ซึ่งการให้กู้ผ่าน KTC CASH นี้
จัดเป็นสินเชื่อเอนกประสงค์ที่เป็นการกู้ยืมแบบที่ไม่ต้องมีหลักทรัพย์ค้ำประกันและเป็นวงเงินที่จะช่วยให้ผู้กู้เกิดความคล่องตัวอีกทั้งเป็นเงินสำรองใช้จ่ายในยามฉุกเฉิน
นอกจากนี้บริษัทยังเสนอเงื่อนไขพิเศษที่ตอบสนองตรงตามความต้องการของลูกค้า ได้แก่
การเลือกจำนวนงวดในการชำระเงินได้โดยมีการกำหนดจำนวนเดือนการผ่อนชำระตามความสามารถของผู้ขอสินเชื่อ
มีการคิดดอกเบี้ยแบบลดเงินต้นลดดอกเบี้ย
หรือในกรณีที่มีเหตุจำเป็นลูกค้าอาจขอเลื่อนการชำระเงินได้โดยติดต่อเข้ามายังบริษัทเพื่อขอเลื่อนการชำระเงินดังกล่าวได้

ในช่วงปี 2547 บริษัทได้ขยายฐานตลาดของ KTC CASH เพิ่มจากเดิม
โดยจัดแบ่งตลาดตามลักษณะของความเสี่ยง
ซึ่งบริษัทได้ออกแบบรูปแบบการให้สินเชื่อบุคคลให้สอดคล้องตามวัตถุประสงค์ของการใช้เงินของแต่ละบุคคล
และให้อัตราดอกเบี้ยที่เหมาะสมกับความเสี่ยง (Risk-Based Pricing)
โดยประมวลผลและวิเคราะห์ด้วยระบบ Credit Scoring จัดความเสี่ยงเป็นช่วงๆ คือ ต่ำ
ปานกลาง และสูง โดยคิดอัตราดอกเบี้ยสูง-ต่ำตามช่วงนั้นๆ
โดยลูกค้าสามารถเลือกจำนวนเดือนผ่อนชำระระยะสั้น-ยาว ได้ตามที่ต้องการ ต่อมาในปี 2548
ธนาคารแห่งประเทศไทยได้ออกประกาศกำหนดเกณฑ์การให้สินเชื่อบุคคล
และกำหนดเพดานอัตราดอกเบี้ยสูงสุดที่รวมค่าปรับ ค่าบริการและค่าธรรมเนียมใดๆ ไว้ที่ร้อยละ 28
(Effective Rate) ซึ่งหลักเกณฑ์ดังกล่าวไม่มีผลกระทบต่อการดำเนินงานในธุรกิจ KTC CASH
ของบริษัท เนื่องจากลูกค้ากลุ่มเป้าหมายของบริษัทอยู่ในระดับความเสี่ยงปานกลาง
ทำให้บริษัทไม่จำเป็นต้องคิดดอกเบี้ยที่สูงมากเกินไปเพื่อให้สามารถชดเชยความเสี่ยงในการเป็นหนี้สูญของลูกค้าเหล่านี้
ทำให้อัตราดอกเบี้ยซึ่งรวมค่าธรรมเนียมในการใช้วงเงินของลูกหนี้ KTC CASH
มีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับที่ไม่เกินอัตราร้อยละ 28 ตามเกณฑ์ที่ธปท.กำหนดไว้
อย่างไรก็ดีหลักเกณฑ์ดังกล่าวทำให้อัตราการขยายตัวของอุตสาหกรรมนี้โดยรวมชะลอตัวลง

ประเภทการให้บริการของธุรกิจสินเชื่อบุคคล (KTC CASH)

KTC CASH เป็นสินเชื่อให้บริการแก่บุคคลธรรมดาสำหรับผู้ที่ต้องการความคล่องตัวในการใช้เงิน
อัตราดอกเบี้ยต่ำ คำนวณอัตราดอกเบี้ยแบบลดต้นลดดอก โดยไม่ต้องมีหลักทรัพย์หรือผู้ค้ำประกัน
ซึ่งสินเชื่อแต่ละรูปแบบจะคิดดอกเบี้ยต่างกันตามความเสี่ยงของผู้กู้ที่บริษัททำการประเมินได้
อนุมัติวงเงินสูงสุด 5 เท่าของรายได้ บริษัทจะทำการโอนเงินเข้าบัญชีของลูกค้าภายใน 2
วันทำการนับจากวันที่อนุมัติ และสามารถเลื่อนชำระค่างวดได้ตามที่กำหนด สำหรับปี 2548
บริษัทได้เพิ่มรูปแบบการให้บริการ KTC CASH ประเภทต่างๆ ตามวัตถุประสงค์การใช้เงินของลูกค้า
เป็นดังนี้

1)  สินเชื่อบุคคลอเนกประสงค์ (KTC CASH Standard and Refinance) KTC Cash
    Standard
    เป็นสินเชื่อที่พัฒนารูปแบบให้สอดคล้องกับวิถีการดำเนินชีวิตของผู้ที่ต้องการใช้เงินในลักษณะต่างๆ
    ตามแต่ความประสงค์ของลูกค้า สำหรับผู้ที่มีรายได้ตั้งแต่ 10,000 บาทต่อเดือนขึ้นไป

2)  สินเชื่อบุคคลระยะสั้น (KTC CASH Short Term)
    เป็นสินเชื่อระยะสั้นสำหรับผู้ที่มีรายได้ตั้งแต่ 20,000 บาทต่อเดือนขึ้นไป
    ต้องการผ่อนในช่วงระยะเวลาสั้นๆ ไม่ต้องการมีภาระผูกพันนาน

3)  สินเชื่อบุคคลเพื่อการหักบัญชีเงินเดือน (KTC CASH Executive Plus)
    เป็นสินเชื่อสำหรับผู้มีรายได้ตั้งแต่ 15,000 บาทต่อเดือนขึ้นไป
    เหมาะสำหรับกลุ่มวัยทำงานที่มีรายได้ประจำและยินดีผ่อนชำระด้วยการหักบัญชีเงินเดือน

4)  สินเชื่อบุคคลเพื่อซื้อรถจักรยานยนต์ (KTC CASH Motorcycle)
    เป็นสินเชื่อที่ออกแบบมาสำหรับผู้ที่ต้องการเป็นเจ้าของรถจักรยานยนต์โดยเฉพาะ
    ลูกค้าจะได้รับกรรมสิทธิ์ทันทีและได้เล่มทะเบียนเป็นชื่อของตนเองตั้งแต่วันแรกที่อนุมัติ
    สำหรับลูกค้าบัตรเครดิตของ KTC ที่มีประวัติการชำระดีเสมอมาเท่านั้น

5)  สินเชื่อบุคคลเพื่อการศึกษา (KTC CASH Education)
    เป็นสินเชื่อบุคคลที่ออกแบบมาสำหรับผู้มีภาระทางด้านการศึกษาของบุตร
    หรือตัวนักศึกษาเองที่ต้องการเรียนต่อในระดับการศึกษาที่สูงขึ้นไป มีรายได้ตั้งแต่ 15,000
    บาทต่อเดือนขึ้นไป

6)  สินเชื่อบุคคลเพื่อการรักษาพยาบาล (KTC CASH Hospital)
    เป็นสินเชื่อบุคคลที่ออกมาเพื่อผู้ที่มีภาระในการรักษาพยาบาล โดย KTC
    ได้ร่วมกับโรงพยาบาลชั้นนำ อาทิเช่น โรงพยาบาลกรุงเทพ โรงพยาบาลนนทเวช
    โรงพยาบาลพญาไท 2 และโรงพยาบาลเวชธานี
    เพื่อช่วยแบ่งเบาภาระค่าใช้จ่ายในการรักษาพยาบาล

    นอกจากสินเชื่อบุคคลต่างๆ ข้างต้นแล้ว บริษัทยังมีโครงการพิเศษนำเสนอเป็นระยะๆ เช่น
    โครงการสินเชื่อเพื่อโอนยอดเงินค้างชำระจากบัญชีสินเชื่ออื่น หรือสินเชื่อเพื่อการตกแต่ง
    เป็นต้น

  --------------------------------- ------------ ------------ ------------
  จำนวนบัญชีและลูกหนี้สินเชื่อบุคคล          2546         2547         2548

  จำนวนบัญชีสินเชื่อบุคคล                 31,579       123,065      136,810

  อัตราการเติบโต (%)                               289.7%       11.2%

  ลูกหนี้สินเชื่อบุคคลสุทธิ (ล้านบาท)         1,074.76     3,451.97     3,704.57

  อัตราการเติบโต (%)                               221.2%       7.3%
  --------------------------------- ------------ ------------ ------------

จากตัวเลขจำนวนบัญชีสินเชื่อบุคคล และมูลค่าลูกหนี้สินเชื่อบุคคลสุทธิ แสดงอัตราการเติบโต ณ วันที่
31 ธันวาคม 2548 เท่ากับร้อยละ 11.2 และ 7.3 ตามลำดับ
ซึ่งมีอัตราเติบโตที่ลดลงจากอัตราเติบโตในปี 2547
เนื่องจากบริษัทมุ่งเน้นการควบคุมความเสี่ยงและใช้ความระมัดระวังในการปล่อยสินเชื่อให้แก่ลูกหนี้
ตั้งแต่ขั้นตอนการอนุมัติวงเงิน
รวมถึงพิจารณาความสามารถในการชำระหนี้ของลูกหนี้แต่ละรายเป็นหลัก
เพื่อให้สอดคล้องกับแนวโน้มค่าครองชีพที่สูงขึ้นและเศรษฐกิจที่ชะลอตัวลง โดยลูกหนี้สินเชื่อบุคคลสุทธิ
ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2548 เท่ากับ 3,704.57 ล้านบาท

ขั้นตอนการให้บริการของธุรกิจสินเชื่อบุคคล (KTC CASH)

1)  ผู้ขอสินเชื่อยื่นใบคำขอสินเชื่อแก่บริษัท

ผู้ขอสินเชื่อสามารถยื่นใบคำขอสินเชื่อผ่านทางช่องทางเดียวกันกับการสมัครบัตรเครดิตของบริษัท
อันประกอบด้วย การสมัครผ่านสาขาของธนาคารกรุงไทย KTC Boutique Branch KTC Touch
ที่กระจายอยู่ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล
ตลอดจนการสมัครผ่านหน่วยงานภายนอกที่รับจ้างบริษัทหาลูกค้าโดยตรง และช่องทางอื่นๆ
ทั้งนี้ผู้ขอสินเชื่อจะต้องกรอกแบบฟอร์มการขอสินเชื่อในรูปแบบที่บริษัทจัดไว้

2)  บริษัทตรวจสอบคุณสมบัติของผู้ขอสินเชื่อและระดับความเสี่ยง

เมื่อได้รับใบคำขอสินเชื่อ บริษัทจะพิจารณาจากข้อมูลและหลักฐานประกอบคำขอสินเชื่อ
โดยข้อมูลทั้งหมดจะผ่านการประมวลผล ตรวจสอบข้อมูลจากบริษัทศูนย์ข้อมูลเครดิตไทย (National
Credit Bureau) และวิเคราะห์ความเสี่ยงด้วยระบบ Credit Scoring
ในกรณีที่เป็นลูกค้าเดิมจะมีการพิจารณาวิเคราะห์ข้อมูลการชำระเงินในอดีตประกอบ
หรือในกรณีที่เป็นลูกค้ารายเดียวกันแต่มีการขอสินเชื่อในหลายรูปแบบต่อบริษัท
เจ้าหน้าที่สินเชื่อก็จะตรวจสอบประวัติการชำระเงิน สถานภาพด้านอาชีพ และรายได้
ซึ่งจะพิจารณาถึงความเสี่ยงโดยรวมที่คาดว่าจะเกิดขึ้นไม่ให้เกินกว่าความสามารถในการชำระเงินของลูกค้ารายนั้นๆ
เพื่อกำหนดอัตราดอกเบี้ยให้สอดคล้องกับความเสี่ยงและความสามารถในการชำระหนี้ของผู้ขอสินเชื่อ
ทั้งนี้บริษัทได้กำหนดหลักเกณฑ์คุณสมบัติ การกำหนดวงเงิน
และการคิดอัตราดอกเบี้ยรวมถึงค่าธรรมเนียมให้เป็นไปตามประกาศธนาคารแห่งประเทศไทยที่
ฝสว.(21) ว.53/2548 เรื่อง การกำหนด หลักเกณฑ์ วิธีการ
และเงื่อนไขในการประกอบธุรกิจสินเชื่อบุคคลภายใต้การกำกับสำหรับผู้ประกอบธุรกิจที่มิใช่สถาบันการเงินลงวันที่
20 มิถุนายน 2548 และมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม 2548

3)  บริษัทแจ้งอนุมัติวงเงินสินเชื่อหรือปฏิเสธการให้สินเชื่อแก่ผู้ขอสินเชื่อทราบ

เมื่อบริษัทได้ข้อสรุปสำหรับใบคำขอสินเชื่อนั้นๆ บริษัทจะส่งจดหมายแจ้งอนุมัติวงเงินสินเชื่อ
หรือปฏิเสธการให้สินเชื่อต่อผู้ขอสินเชื่อ และในกรณีที่อนุมัติ
บริษัทจะทำการส่งมอบเงินกู้ให้แก่ผู้ขอสินเชื่อ
โดยการโอนเงินเข้าในบัญชีธนาคารของผู้ขอสินเชื่อภายใน 2 วันทำการ
หลังจากระบบอนุมัติเงินกู้ให้

4)  บริษัทส่งใบแจ้งยอดค่างวดและรับชำระหนี้จากผู้ขอสินเชื่อ

    ก่อนครบกำหนดการชำระเงินในแต่ละเดือน
    บริษัทจะจัดส่งใบแจ้งยอดค่างวดที่ต้องชำระไปยังลูกค้า
    เพื่อให้ลูกค้าสามารถนำใบแจ้งยอดค่างวดดังกล่าวซึ่งแสดงยอดเงินที่ต้องชำระคืนในแต่ละเดือน
    ไปชำระตามรูปแบบต่างๆ ที่บริษัทจัดหาให้ ซึ่งมีหลากหลายรูปแบบได้แก่

-   ชำระที่เคาน์เตอร์ หรือตัดบัญชีเงินฝากอัตโนมัติ หรือชำระผ่านตู้ ATM ของธนาคารกรุงไทย
    ธนาคารกรุงศรีอยุธยา และธนาคารกสิกรไทย ทุกสาขา

-   ชำระที่จุดชำระเงินที่มีเครื่องหมายเคาน์เตอร์เซอร์วิส และ PAY POINT ทั่วประเทศ

-   ชำระที่ KTC Boutique Branch และ KTC Touch

5)  การติดตามหนี้ กรณีผิดนัดชำระหนี้

    ในกรณีที่ลูกค้าไม่สามารถชำระหนี้เมื่อครบกำหนดการชำระหนี้นั้น
    บริษัทจะทำการติดตามเรียกเก็บและผ่อนผันให้แก่ลูกค้าโดยพิจารณาถึงความจำเป็นและเหตุผลของลูกค้า
    ภายใต้ระบบการควบคุมความเสี่ยงที่ดูแลอย่างใกล้ชิด ในกรณีฉุกเฉิน
    ลูกค้าสามารถโทรติดต่อเข้ามายังบริษัทเพื่อเลื่อนชำระค่างวดได้
    ซึ่งขั้นตอนการติดตามทวงถามให้ชำระหนี้ธุรกิจสินเชื่อบุคคลนี้จะกระทำในลักษณะเดียวกันกับธุรกิจบัตรเครดิต
    (โปรดดูรายละเอียดในข้อ 3.1.1.2 (5) การติดตามหนี้ในธุรกิจบัตรเครดิต)

ธุรกิจสินเชื่อเจ้าของกิจการ (KTC Million)

1.  ประเภทการให้บริการของธุรกิจสินเชื่อเจ้าของกิจการ (KTC Million)

บริษัทได้เริ่มเปิดให้บริการสินเชื่อเจ้าของกิจการตั้งแต่เดือนกันยายน 2547
ซึ่งเป็นสินเชื่อรูปแบบใหม่ที่เปิดโอกาสให้เจ้าของกิจการที่ดำเนินธุรกิจมาแล้วไม่น้อยกว่า 3 ปี
สามารถทำการกู้ยืมเงินจากบริษัทได้

วัตถุประสงค์การให้บริการของธุรกิจสินเชื่อเจ้าของกิจการ

KTC Million สินเชื่อเจ้าของกิจการ
เป็นสินเชื่อสำหรับเจ้าของกิจการที่ต้องการเงินทุนหมุนเวียนเพื่อใช้ในการดำเนินงาน
ไม่ว่าจะเป็นการซื้ออุปกรณ์ต่างๆ ซื้อเครื่องจักรใหม่ ซื้อวัตถุดิบ หรือเพื่อเพิ่มกำลังผลิต
ช่วยให้ธุรกิจดำเนินไปอย่างคล่องตัวมากยิ่งขึ้น
และให้อัตราดอกเบี้ยที่เหมาะสมและคุ้มค่าเมื่อเทียบกับการจัดหาเงินหมุนเวียนโดยไม่มีหลักทรัพย์ด้วยวิธีอื่น
สินเชื่อลักษณะนี้คิดอัตราดอกเบี้ยแบบลดต้นลดดอก

ทั้งนี้ กลุ่มลูกค้าที่มาใช้บริการจะเป็นกลุ่มลูกค้าที่ได้วางแผนการลงทุนมาแล้ว
โดยลูกค้าสามารถเลือกจำนวนเดือนผ่อนชำระระยะสั้นถึงระยะปานกลางได้ตามที่ต้องการ
โดยสามารถเลือกผ่อนชำระได้นานสูงสุด 36 เดือน เพื่อให้เหมาะสมกับกระแสเงินสดของธุรกิจ
ด้วยวงเงินสูงสุดถึง 5 ล้านบาท โดยไม่ต้องมีหลักทรัพย์ค้ำประกัน สำหรับบริษัทแล้ว
ลักษณะของสินเชื่อนี้ช่วยให้บริษัทบริหารความเสี่ยงได้ดีขึ้น
เพราะช่วยกระจายความเสี่ยงของลูกหนี้ประเภทต่างๆ ของบริษัท
ไม่ให้กระจุกตัวอยู่แค่ธุรกิจบัตรเครดิต หรือ ธุรกิจสินเชื่อบุคคล

บริษัทได้เริ่มให้บริการสินเชื่อเจ้าของกิจการในเดือนกันยายน 2547
ซึ่งได้รับการตอบรับจากลูกค้าเป็นอย่างดี โดย ณ 31 ธันวาคม 2547 และ 2548
บริษัทมียอดลูกหนี้เจ้าของกิจการสุทธิเท่ากับ 1,868 ล้านบาท และ 3,975 ล้านบาท ตามลำดับ
คิดเป็นอัตราเติบโตร้อยละ 112.8
ซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์ทางการเงินใหม่ของบริษัทที่ได้รับการตอบรับทางการตลาดเกินกว่าที่คาดไว้และมีอัตราการเติบโตในระดับที่น่าพอใจ

2.  ขั้นตอนการให้บริการของธุรกิจสินเชื่อเจ้าของกิจการ (KTC Million)

1)  ผู้ขอสินเชื่อยื่นใบคำขอสินเชื่อแก่บริษัท

ผู้ขอสินเชื่อสามารถยื่นใบคำขอสินเชื่อผ่านทางเจ้าหน้าที่สินเชื่อเจ้าของกิจการของบริษัท
ทั้งนี้จะต้องกรอกแบบฟอร์มการขอสินเชื่อในรูปแบบที่บริษัทจัดไว้

2)  บริษัทตรวจสอบคุณสมบัติของผู้ขอสินเชื่อและระดับความเสี่ยง

เมื่อได้รับใบคำขอสินเชื่อ บริษัทจะพิจารณาจากข้อมูลและหลักฐานประกอบคำขอสินเชื่อ
โดยเจ้าหน้าที่ฝ่ายวิเคราะห์จะตรวจสอบประวัติการดำเนินธุรกิจของลูกค้า ประวัติทางด้านการเงิน
ภาระหนี้สินต่างๆ ประสิทธิภาพในการผ่อนชำระ และสถานที่ประกอบการของลูกค้า
ทั้งนี้ทางบริษัทจะมีเจ้าหน้าที่ผู้เชี่ยวชาญในแต่ละอุตสาหกรรมเป็นผู้ดูแลบัญชีลูกค้าแต่ละรายตลอดอายุสัญญา

ในด้านของการควบคุมความเสี่ยงเช่นเดียวกันกับธุรกิจบัตรเครดิตและธุรกิจสินเชื่อบุคคล
บริษัทจะพิจารณาถึงความเสี่ยงรวมที่จะเกิดขึ้นหากผู้ขอสินเชื่อนั้นเป็นลูกค้ารายเดียวกันแต่มีการขอสินเชื่อในหลายรูปแบบต่อบริษัท
นอกจากนี้สำหรับธุรกิจสินเชื่อเจ้าของกิจการ บริษัทกระจายความเสี่ยงของพอร์ตลูกค้า
โดยการปล่อยกู้ทั้งภาคอุตสาหกรรม ภาคการผลิตสินค้าอุปโภคบริโกค และภาคการบริการ
จะไม่กระจุกตัวที่อุตสาหกรรมใดอุตสาหกรรมหนึ่งเท่านั้น
อีกทั้งให้ความสำคัญเป็นพิเศษสำหรับอุตสาหกรรมที่มีลักษณะเติบโตต่อไปในอนาคต
จึงทำให้ความเสี่ยงที่จะเกิดความสูญเสียนั้นเป็นไปได้น้อย

3)  บริษัทแจ้งอนุมัติวงเงินสินเชื่อหรือปฏิเสธการให้สินเชื่อแก่ผู้ขอสินเชื่อทราบ

เมื่อบริษัทได้ข้อสรุปสำหรับใบคำขอสินเชื่อนั้นๆ บริษัทจะทำการแจ้งอนุมัติวงเงินสินเชื่อ
หรือปฏิเสธการให้สินเชื่อต่อผู้ขอสินเชื่อ และในกรณีที่อนุมัติ
บริษัทจะทำการส่งมอบเงินกู้ให้แก่ผู้ขอสินเชื่อ
โดยการโอนเงินเข้าในบัญชีธนาคารของผู้ขอสินเชื่อภายใน 3 วันทำการ
หลังจากระบบอนุมัติเงินกู้ให้

ทั้งนี้บริษัทได้กำหนดขอบเขตระดับการอนุมัติวงเงินสำหรับบุคลากรของบริษัทตามลำดับชั้นการควบคุมและความรับผิดชอบ

4)  บริษัทส่งใบเรียกเก็บเงินและรับชำระหนี้จากผู้ขอสินเชื่อ

ก่อนครบกำหนดการชำระเงินในแต่ละเดือน บริษัทจะจัดส่งใบเรียกเก็บเงินไปยังลูกค้า
เพื่อให้ลูกค้าสามารถนำใบเรียกเก็บเงินดังกล่าวซึ่งแสดงยอดเงินที่ต้องชำระคืนในแต่ละเดือน
ไปชำระตามรูปแบบต่างๆ ที่บริษัทจัดหาให้ ซึ่งมีหลากหลายรูปแบบได้แก่

-   ชำระที่เคาน์เตอร์ธนาคารกรุงไทย และธนาคารกรุงศรีอยุธยา ทุกสาขา

-   ชำระที่ KTC Boutique Branch

-   ชำระที่ KTC Touch

-   ตัดบัญชีอัตโนมัติจากบัญชีเงินฝากออมทรัพย์ หรือกระแสรายวันของธนาคารกรุงไทย

5)  การติดตามหนี้ กรณีผิดนัดชำระหนี้

ในกรณีที่ลูกค้าไม่สามารถชำระหนี้เมื่อครบกำหนดการชำระหนี้นั้น
บริษัทจะทำการติดตามเรียกเก็บจากลูกค้าโดยพิจารณาถึงความจำเป็นและเหตุผลของลูกค้า ทั้งนี้
บริษัทมีเจ้าหน้าที่ที่ทำหน้าที่ดูแลแต่ละบัญชีและติดต่อกับลูกค้าอย่างสม่ำเสมอ
การติดตามหนี้จึงอยู่ภายใต้ระบบการควบคุมความเสี่ยงที่ดูแลอย่างใกล้ชิด

3.4 ธุรกิจบริการที่เกี่ยวเนื่องกับระบบการชำระเงิน (Payment Product Business) 

ธุรกิจบริการเกี่ยวเนื่องกับระบบการชำระเงิน (Payment Product Business)
เป็นการให้บริการในฐานะตัวกลางการชำระเงินระหว่างผู้จัดจำหน่ายสินค้า/ให้บริการรายต่างๆ
กับผู้ซื้อสินค้า/ผู้ใช้บริการ โดยใช้บัตรเดบิตเป็นเครื่องมือในการชำระเงินดังกล่าว
ซึ่งรูปแบบการให้บริการ นอกจากเพื่อเพิ่มความสะดวกและสิทธิประโยชน์ต่างๆ
ในการรับชำระเงินแทนผู้ใช้บริการแล้ว
ยังเป็นการช่วยเพิ่มโอกาสการขายและรายได้ให้แก่ผู้จัดจำหน่ายสินค้า/บริการได้อย่างดีอีกช่องทางหนึ่งเช่นกัน

ในเดือนธันวาคม 2547 บริษัทได้เปิดให้บริการ “บัตรฟลีทการ์ด (Fleet Card)”
โดยร่วมมือกับบริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน) และ บริษัท บางจากปิโตรเลียม จำกัด (มหาชน)
ในการพัฒนาระบบบัตรที่ช่วยบริหารจัดการค่าใช้จ่ายด้านน้ำมันที่มีประสิทธิภาพให้แก่องค์กร
สามารถใช้บัตรแทนเงินสด ซึ่งช่วยเพิ่มความสะดวกคล่องตัวทางธุรกิจ ใช้ได้กับสถานีน้ำมันปตท.
และ บางจาก ซึ่งมีอยู่มากกว่า 1,300 สถานีทั่วประเทศ
อีกทั้งช่วยลดขั้นตอนความยุ่งยากในการเบิกจ่ายและด้านการจัดทำบัญชี
สามารถกำหนดควบคุมค่าใช้จ่ายด้านน้ำมันให้ตรงกับลักษณะงานได้อย่างเป็นระบบ
มีรายงานสรุปยอดและรายการใช้จ่ายของรถยนต์แต่ละคัน
ช่วยให้องค์กรสะดวกง่ายต่อการตรวจสอบและจัดการงานด้านบัญชีตลอดจนการบริหารค่าใช้จ่ายด้านน้ำมันได้อย่างรวดเร็วมีประสิทธิภาพ

ทั้งนี้
บริษัทจะได้รับรายได้ทางธุรกิจเกี่ยวเนื่องกับการบริการด้านระบบชำระเงินในรูปแบบของค่าธรรมเนียมต่างๆ
ตามลักษณะและรูปแบบการใช้งานของบัตรแต่ละประเภทได้แก่ รายได้จากค่าธรรมเนียมรายปี
ค่าดอกเบี้ย ค่าธรรมเนียมการใช้วงเงิน และค่าธรรมเนียมส่วนลดจากร้านค้า (Merchant
Discount Fee) เป็นต้น

ธุรกิจการบริการธุรกิจบัตร (Card Services Business)

ธุรกิจการบริการธุรกิจบัตรของบริษัท (ซึ่งรวมถึงการให้บริการด้านอื่นๆ
ที่เกี่ยวข้องกับบัตรเครดิตและบัตรประเภทอื่น) ประกอบด้วยธุรกิจหลัก 2 ด้าน คือ (1)
การรับจ้างบริหารบัตรเดบิต VISA Electron ที่ไม่ได้รับโอนมาให้กับธนาคารกรุงไทย
(ตามสัญญาว่าจ้างบริหารธุรกิจบัตรเครดิต) และ (2) ธุรกิจอื่นๆ
ที่เกี่ยวข้องกับการให้บริการบัตรเครดิต

บริษัทรับจ้างบริหารบัตรทุกประเภทให้กับธนาคารกรุงไทย
ซึ่งการรับจ้างบริหารนี้จะรวมไปถึงการบริหารบัตรเดบิตด้วย
ต่อมาเมื่อธนาคารกรุงไทยลดการถือหุ้นในบริษัทต่ำกว่าร้อยละ 50
และโอนสินทรัพย์ที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจบัตรเครดิตให้กับบริษัท แต่ไม่รวมถึงธุรกิจบัตรเดบิตนั้น
ธนาคารกรุงไทยจึงว่าจ้างบริษัทให้ทำการบริหารบัตรเดบิตของธนาคารแต่เพียงผู้เดียวต่อไป
โดยสัญญาดังกล่าวระบุระยะเวลาการว่าจ้างไว้ 15 ปี นับจากวันที่ 1 กรกฎาคม 2545
หากธนาคารกรุงไทยจะประกอบธุรกิจบัตรอื่นๆ
ธนาคารกรุงไทยจะต้องจ้างให้บริษัททำการบริหารธุรกิจบัตรดังกล่าว

อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม 2548 เป็นต้นไป
ธนาคารกรุงไทยจะเป็นผู้ดูแลงานด้านการตลาด การโฆษณาประชาสัมพันธ์ การผลิตและการออกบัตร
โดยบริษัทจะให้บริการด้านการชำระราคา (Settlement)
การเรียกเก็บระหว่างธนาคารในกรณีที่มีการปฏิเสธการชำระรายการค่าใช้จ่าย
การควบคุมการกระทำทุจริตและการติดตามหนี้บางส่วน การแลกและจัดส่งของรางวัลถึงมือลูกค้า
รวมไปถึงการให้บริการศูนย์บริการข้อมูลทางโทรศัพท์ที่เกี่ยวกับบัตรเดบิต (Call Center) ต่อไป
(รายละเอียดสรุปของสัญญาว่าจ้างบริหารธุรกิจบัตรเครดิต โปรดดูข้อ 11 รายการระหว่างกัน)

บทบัญญัติของกฏหมายที่เกี่ยวข้องกับการประกอบธุรกิจของบริษัท

ตามที่ธนาคารแห่งประเทศไทยได้นำส่งหนังสือแจ้งมายังบริษัท โดยอ้างตามความในข้อ 14
ของประกาศกระทรวงการคลัง เรื่องกิจการที่ต้องขออนุญาตตามข้อ 5 แห่งประกาศคณะปฏิวัติ ฉบับที่
58 ลงวันที่ 11 พฤศจิกายน 2545 และประกาศธนาคารแห่งประเทศไทย เรื่อง
การกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการประกอบธุรกิจบัตรเครดิต
สำหรับผู้ประกอบธุรกิจบัตรเครดิต ลงวันที่ 12 พฤศจิกายน 2545
ซึ่งกำหนดให้บริษัทต้องยื่นขอรับอนุญาตประกอบธุรกิจบัตรเครดิตนั้น
บริษัทได้ยื่นเรื่องขอรับอนุญาตในการประกอบธุรกิจบัตรเครดิต ในวันที่ 20 พฤศจิกายน 2545
และบริษัทได้รับการอนุญาตให้ประกอบธุรกิจบัตรเครดิต ตามหนังสือกระทรวงการคลัง ที่ กค
1004/4059 ลงวันที่ 17 มีนาคม 2546 เป็นที่เรียบร้อยแล้ว
ต่อมาโดยประกาศธนาคารแห่งประเทศไทย ที่ สนส. (21) ว.48/2547 เรื่อง
การกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการประกอบธุรกิจบัตรเครดิต ลงวันที่ 23 มีนาคม
2547 ได้ยกเลิกประกาศธนาคารแห่งประเทศไทยฉบับเดิม และกำหนดหลักเกณฑ์ เงื่อนไข
และวิธีการเกี่ยวกับการดำเนินธุรกิจบัตรเครดิต โดยมีสาระสำคัญที่เปลี่ยนแปลงจากเดิม ได้แก่

1.  คุณสมบัติของผู้สมัครบัตรเครดิตที่ผู้ประกอบการสามารถอนุมัติให้เป็นผู้ถือบัตรได้
    ในกรณีการพิจารณาฐานรายได้จากบัญชีเงินฝากธนาคาร
    ต้องพิจารณาจากยอดเงินฝากย้อนหลังไม่น้อยกว่าหกเดือนและมีฐานรายได้พอสมควรที่สามารถชำระหนี้ได้

2.  วงเงินที่ผู้ประกอบการสามารถอนุมัติให้แก่ผู้ถือบัตรได้
    ต้องไม่เกินกว่าห้าเท่าของฐานรายได้ต่อเดือนของผู้สมัคร

3.  การอนุมัติให้ผู้ถือบัตรสามารถผ่อนชำระยอดคงค้างจากการใช้จ่ายผ่านบัตรเครดิต
    ต้องกำหนดให้ไม่น้อยกว่าร้อยละ 10 ของยอดค้างชำระ

4.  การต่ออายุบัตรเครดิตให้แก่ผู้ถือบัตร
    ต้องปรากฏว่าผู้ถือบัตรไม่เคยผิดนัดค้างชำระเกินกว่าสองครั้ง แต่ละครั้งไม่น้อยกว่าสามสิบวัน
    ทั้งนี้ในรอบระยะเวลาหนึ่งปีย้อนหลัง

สำหรับการดำเนินธุรกิจสินเชื่อบุคคล บริษัทต้องปฏิบัติตามประกาศธนาคารแห่งประเทศไทย ที่ ฝสว.
(21) ว. 53/2548 เรื่อง การกำหนด หลักเกณฑ์ วิธีการ
และเงื่อนไขในการประกอบธุรกิจสินเชื่อส่วนบุคคลภายใต้การกำกับ
สำหรับผู้ประกอบธุรกิจที่มิใช่สถาบันการเงิน ลงวันที่ 20 มิถุนายน 2548 โดยมีสาระสำคัญกำหนด
หลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการประกอบธุรกิจสินเชื่อส่วนบุคคลภายใต้การกำกับ
สำหรับผู้ประกอบธุรกิจที่มิใช่สถาบันการเงิน
ซึ่งกำหนดให้บริษัทต้องยื่นขอรับอนุญาตธุรกิจสินเชื่อส่วนบุคคลนั้น
บริษัทได้ยื่นเรื่องขออนุญาตประกอบธุรกิจสินเชื่อบุคคลดังกล่าวแล้วเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม 2548
และได้รับใบอนุญาตให้ประกอบธุรกิจสินเชื่อบุคคลตามหนังสือกระทรวงการคลังที่ 005/2548 ลงวันที่
16 กันยายน 2548

ธุรกิจประเภทอื่นของบริษัทอยู่ภายใต้หลักเกณฑ์ของกฎหมายว่าด้วยแบบของนิติกรรมและข้อจำกัดอัตราดอกเบี้ย
ซึ่งได้กล่าวรายละเอียดไว้ในหัวข้อว่าด้วยปัจจัยความเสี่ยง ดังนั้น
กฎหมายที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจของบริษัทอาจสรุปสาระสำคัญ ได้ดังนี้

-   ประกาศกระทรวงการคลัง เรื่องกิจการที่ต้องขออนุญาตตามข้อ 5 แห่งประกาศของคณะปฏิวัติ
    ฉบับที่ 58 ลงวันที่ 11 พฤศจิกายน 2545

-   กำหนดให้ผู้ประกอบธุรกิจบัตรเครดิตที่ดำเนินการอยู่ในปัจจุบันและประสงค์จะประกอบกิจการต่อไปต้องยื่นคำขอรับอนุญาตในหกสิบวันนับแต่วันที่ประกาศฉบับนี้มีผลใช้บังคับ
    และในกรณีที่ผู้ประกอบธุรกิจดังกล่าวมีทุนจดทะเบียนซึ่งชำระแล้วต่ำกว่าหนึ่งร้อยล้านบาท
    ให้จดทะเบียนเพิ่มทุนและเรียกชำระทุนเพิ่มให้ครบถ้วนภายใน 2 ปี
    นับแต่วันที่ประกาศฉบับนี้ใช้บังคับ
    โดยบริษัทได้ดำเนินการยื่นคำขอรับอนุญาตประกอบธุรกิจกับกระทรวงการคลังผ่านทางธนาคารแห่งประเทศไทยเรียบร้อยแล้ว

-   ผู้ประกอบธุรกิจบัตรเครดิตต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์
    หรือเงื่อนไขในการประกอบธุรกิจบัตรเครดิตตามที่ธนาคารแห่งประเทศไทยกำหนด

-   กำหนดมาตรการทางการปกครองสำหรับผู้ประกอบธุรกิจบัตรเครดิตที่ฝ่าฝืน
    หรือละเลยไม่ปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ วิธีการ หรือเงื่อนไขที่ประกาศฉบับนี้กำหนดไว้
    โดยกำหนดให้รัฐมนตรีและธนาคารแห่งประเทศไทยมีอำนาจสั่งการให้ผู้ประกอบธุรกิจบัตรเครดิตแก้ไขการกระทำที่ฝ่าฝืนหรือสั่งให้ระงับการดำเนินกิจการทั้งหมดหรือเพียงบางส่วนเป็นการชั่วคราวภายในระยะเวลาที่กำหนดได้แล้วแต่กรณี
    และหากผู้ประกอบธุรกิจบัตรเครดิตยังคงฝ่าฝืนหรือละเลย
    ได้กำหนดให้รัฐมนตรีสามารถสั่งเพิกถอนการอนุญาตให้ประกอบกิจการได้

-   ประกาศธนาคารแห่งประเทศไทย เรื่อง การกำหนด หลักเกณฑ์ วิธีการ
    และเงื่อนไขในการประกอบธุรกิจบัตรเครดิต ลงวันที่ 4 มีนาคม 2548
    สำหรับผู้ประกอบธุรกิจที่มิใช่สถาบันการเงิน

  ธนาคารแห่งประเทศไทยอาศัยอำนาจตามความในข้อ 8 แห่งประกาศกระทรวงการคลังเรื่อง
  กิจการที่ต้องขออนุญาตตามข้อ 5 แห่งประกาศคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 58 ลงวันที่ 11 พฤศจิกายน
  2545 ออกข้อกำหนดเกี่ยวกับหลักเกณฑ์ วิธีการ
  และเงื่อนไขให้ผู้ประกอบธุรกิจบัตรเครดิตที่มิใช่ธนาคารพาณิชย์ปฏิบัติตามที่กำหนดในประกาศฉบับนี้
  ทั้งนี้ให้ยกเลิกประกาศธนาคารแห่งประเทศไทย เรื่อง การกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ
  และเงื่อนไขในการประกอบธุรกิจบัตรเครดิตสำหรับผู้ประกอบธุรกิจบัตรเครดิตลงวันที่ 23 มีนาคม
  2547 ซึ่งออกมาเพื่อยกเลิกประกาศธนาคารแห่งประเทศไทย เรื่องการกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ
  และเงื่อนไขในการประกอบธุรกิจบัตรเครดิต สำหรับผู้ประกอบธุรกิจบัตรเครดิต ลงวันที่ 12
  พฤศจิกายน 2545 ประกาศธนาคารแห่งประเทศไทย เรื่องการกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ
  และเงื่อนไขการประกอบธุรกิจบัตรเครดิตสำหรับผู้ประกอบธุรกิจบัตรเครดิต (ฉบับที่ 2) ลงวันที่
  29 กันยายน 2546 และหนังสือ ธปท. สนส. (21) ว. 536/2546
  เรื่องซักซ้อมความเข้าใจเรื่องคุณสมบัติของผู้ถือบัตร ตามหลักเกณฑ์
  วิธีการและเงื่อนไขในการประกอบธุรกิจบัตรเครดิตสำหรับผู้ประกอบธุรกิจที่มิใช่สถาบันการเงิน
  ลงวันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2546 แล้วนั้น โดยให้ใช้ประกาศธนาคารแห่งประเทศไทย เรื่อง
  การกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ
  และเงื่อนไขในการประกอบธุรกิจบัตรเครดิตสำหรับผู้ประกอบธุรกิจบัตรเครดิตลงวันที่ 4 มีนาคม
  2548 แทน ซึ่งรายละเอียดของสาระสำคัญฉบับนี้ สรุปใจความสำคัญได้ดังนี้

-   กำหนดความชัดเจนของคำนิยามของสำนักงานสาขาดังนี้

  กำหนดคำนิยามของคำว่า “สํานักงานสาขา” หมายความวา สํานักงานใดๆ
  ซึ่งแยกออกจากสํานักงานใหญของผูประกอบธุรกิจบัตรเครดิต
  เพื่อประกอบกิจการธุรกิจบัตรเครดิต ในเรื่องของกระบวนการพิจารณาอนุมัติบัตรเครดิต
  ตรวจสอบขอมูลของลูกคา และการรับชําระเงินจากลูกคา อยางใดอยางหนึ่งหรือทั้งหมด
  โดยมีระบบคอมพิวเตอรที่สามารถเชื่อมโยงขอมูลของลูกคาที่เก็บไว ณ
  สํานักงานใหญหรือที่ทําการอื่นหรือไมก็ได ทั้งนี้ สํานักงานสาขาไมรวมถึง

  (1) จุดบริการประชาสัมพันธเพื่อหาลูกคาใหม
  ซึ่งทําการแจกเอกสารแนะนําบริการหรือรับและตรวจสอบขอมูลใบสมัครจากประชาชนทั่วไป
  โดยยังไมเขากระบวนการพิจารณาอนุมัติบัตรเครดิต ไมมีการตรวจสอบขอมูลของลูกคา
  และไมมีการรับชําระเงินจากลูกคา

  (2) สถานที่ของตัวแทนที่ผูประกอบธุรกิจบัตรเครดิตแตงตั้งเพื่อรับชําระเงิน
  หรือทําการประชาสัมพันธ รวมทั้งทําการแจกเอกสาร
  แนะนําบริการหรือรับและตรวจสอบขอมูลใบสมัครจากประชาชน แทนผูประกอบธุรกิจบัตรเครดิต
  เชน ที่ทําการไปรษณีย หรือจุดรับชําระเงินอื่นที่ไมใชของผูประกอบธุรกิจบัตรเครดิต

  (3) สํานักงาน หรือจุดบริการ หรือสถานที่อื่นๆ ตามที่ธนาคารแหงประเทศไทยอาจจะกําหนด
  ต่อไปซึ่งหากจุดให้บริการใดเข้าข่ายเป็นสาขาตามคำนิยามข้างต้นผู้ประกอบธุรกิจบัตรเครดิตจะตองแจงให
  ธปท.ทราบลวงหนากอนการเปดทําการไมนอยกวา 15 วัน

-   ปรับปรุงความถี่ในการจัดทําขอมูลในรูปแบบชุดขอมูล (Data Set)

  กำหนดให้จัดทําขอมูลในรูปแบบชุดขอมูล (Data Set)
  ตามแบบที่กําหนดไวทายประกาศจากรายไตรมาสเปนรายเดือนตั้งแตขอมูลงวดเดือนมกราคม
  2548 เปนตนไป โดยกําหนดการจัดส่งข้อมูลภายใน 21 วันนับจากวันสิ้นเดือนที่รายงาน

-   สำหรับหลักเกณฑ์และข้อกำหนดที่กำหนดไว้ในประกาศฉบับวันที่ 23 มีนาคม 2547
    สามารถถือปฏิบัติต่อไปตามเดิมได้ โดยมีสาระสำคัญ ดังนี้

    -   คำจำกัดความ

  กำหนดคำจำกัดความของคำว่า “บัตรหลัก” หมายความว่า
  บัตรเครดิตที่ผู้ประกอบธุรกิจบัตรเครดิตออกให้แก่ผู้ถือบัตรหรือผู้บริโภคที่เป็นผู้มีรายได้หรือฐานะทางการเงินเพียงพอสำหรับการชำระหนี้ตามบัตรเครดิตได้
  โดยที่ผู้ถือบัตรหรือผู้บริโภคต้องมีคุณสมบัติเข้าเงื่อนไขข้อใดข้อหนึ่ง ดังต่อไปนี้

  (1) มีรายได้จากแหล่งที่มาต่างๆ รวมกันไม่ต่ำกว่า 15,000 บาท ต่อเดือน หรือไม่ต่ำกว่า
  180,000 บาท ต่อปี โดยต้องแสดงหลักฐานที่แน่ชัดเกี่ยวกับแหล่งที่มาของรายได้

  (2) เป็นผู้มีรายได้หรือเคยมีรายได้จากการทำมาหาได้ของตนเอง
  โดยพิจารณาจากกระแสเงินสดหมุนเวียนในบัญชีเงินฝากของสถาบันการเงินเป็นระยะเวลาไม่น้อยกว่า
  6 เดือน
  และผู้ประกอบธุรกิจบัตรเครดิตพิจารณาแล้วเห็นว่าเป็นผู้มีฐานะทางการเงินเพียงพอสำหรับการชำระเงินตามบัตรเครดิตได้

  ในกรณี “บัตรเสริม” หมายความถึง
  บัตรเครดิตที่ผู้ประกอบธุรกิจบัตรเครดิตออกให้แก่ผู้ถือบัตรหรือผู้บริโภคที่ผู้ถือบัตรหลักยินยอมให้ใช้จ่ายเงินภายในวงเงินของผู้ถือบัตรหลัก
  และผู้ถือบัตรหลักจะเป็นผู้รับผิดชอบชำระหนี้อันเกิดจากบัตรเสริมทั้งหมด

-   การชำระหนี้และการติดตามทวงถามให้ชำระหนี้

  (1) ผู้ถือบัตรรายใหม่นับตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน 2547
  จะต้องชำระหนี้ขั้นต่ำในแต่ละงวดไม่น้อยกว่าร้อยละ 10 ของยอดคงค้างทั้งสิ้น
  โดยถือปฏิบัติสำหรับผู้ถือบัตรรายใหม่ตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน 2547 และผู้ถือบัตรเก่าตั้งแต่วันที่ 1
  เมษายน 2550 เป็นต้นไป
  ซึ่งเปลี่ยนแปลงจากเดิมที่กำหนดอัตราการผ่อนชำระหนี้ขั้นต่ำไม่น้อยกว่าร้อยละ 5
  ของยอดคงค้างทั้งสิ้น

  (2) กรณีที่ผู้ถือบัตรมีการผิดนัดชำระหนี้เกินกว่า 3 เดือน นับแต่วันที่ครบกำหนดชำระ
  ให้ผู้ประกอบธุรกิจบัตรเครดิตยกเลิกการใช้บัตรเครดิตของผู้ถือบัตรรายนั้นทันที

-   การเปลี่ยนประเภทหนี้

  กำหนดหลักเกณฑ์ให้ผู้ประกอบธุรกิจบัตรเครดิตต้องดำเนินการตามเงื่อนไขที่กำหนด
  กรณีการโอนหนี้บัตรเครดิต หรือเปลี่ยนประเภทหนี้บัตรเครดิตไปเป็นหนี้ประเภทอื่น ได้แก่
  การได้รับการยินยอมเป็นหนังสือจากผู้ถือบัตรก่อน
  การยกเลิกการใช้บัตรและบัญชีบัตรเครดิตของผู้ถือบัตรรายนั้นทันที เป็นต้น

-   การปฏิบัติและการจัดการเกี่ยวกับข้อมูลผู้ถือบัตร

  กำหนดวงเงินที่จะให้แก่ผู้ถือบัตรแต่ละรายต้องไม่เกิน 5 เท่าของรายได้เฉลี่ยต่อเดือน
  หรือกระแสเงินสดหมุนเวียนในบัญชีเงินฝาก โดยในกรณีผู้ถือบัตรรายเก่าให้ถือปฏิบัติตั้งแต่วันที่1
  โดยในกรณีผู้ถือบัตรรายเก่าให้ถือปฏิบัติตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2548 เป็นต้นไป

  กำหนดให้ผู้ประกอบธุรกิจบัตรเครดิตต้องจัดให้มีระบบ หรือพิธีปฏิบัติของเจ้าหน้าที่
  หรือระบุในสัญญาการแต่งตั้งตัวแทน เพื่อกระทำการแทนผู้ประกอบธุรกิจบัตรเครดิต
  ในเรื่องการติดต่อหาผู้ถือบัตรรายใหม่ หรือติดต่อกับผู้ถือบัตรรายเก่าให้ถือปฏิบัติตั้งแต่วันที่ 1
  มกราคม 2548 เป็นต้นไป

-   ประกาศธนาคารแห่งประเทศไทย ลงวันที่ 20 มิถุนายน 2548 ที่ ฝสว. (21) ว. 53/2548
    เรื่อง การกำหนด หลักเกณฑ์ วิธีการ
    และเงื่อนไขในการประกอบธุรกิจสินเชื่อส่วนบุคคลภายใต้การกำกับ
    สำหรับผู้ประกอบธุรกิจที่มิใช่สถาบันการเงิน

  ธนาคารแห่งประเทศไทยอาศัยอำนาจตามความในข้อ 8 แห่งประกาศกระทรวงการคลังเรื่อง
  กิจการที่ต้องขออนุญาตตามข้อ 5 แห่งประกาศคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 58
  (เรื่องสินเชื่อส่วนบุคคลภายใต้การกำกับ) ลงวันที่ 9 มิถุนายน 2548 ออกข้อกำหนดเกี่ยวกับ
  หลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขให้ผู้ประกอบธุรกิจสินเชื่อส่วนบุคคลภายใต้การกำกับ
  ตามประกาศธนาคารแห่งประเทศไทย ที่ ฝสว. (21) ว. 53/2548 เรื่อง การกำหนด
  หลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการประกอบธุรกิจสินเชื่อส่วนบุคคลภายใต้การกำกับ
  สำหรับผู้ประกอบธุรกิจที่มิใช่สถาบันการเงิน ลงวันที่ 20 มิถุนายน 2548
  โดยมีรายละเอียดของสาระสำคัญฉบับนี้ สรุปใจความสำคัญได้ดังนี้

-   คำจำกัดความ

(1) “สินเชื่อส่วนบุคคล” หมายความว่า การให้กู้ยืมเงิน การรับซื้อ ซื้อลด
    หรือรับช่วงซื้อลดตั๋วเงินหรือตราสารเปลี่ยนมืออื่นใดแก่บุคคลธรรมดา โดยมิได้ระบุวัตถุประสงค์
    หรือมีวัตถุประสงค์เพื่อให้ได้มาซึ่งสินค้าหรือบริการและไม่มีวัตถุประสงค์เพื่อนำไปใช้ในการประกอบธุรกิจของตนเอง

(2) “สินเชื่อส่วนบุคคลภายใต้การกำกับ” หมายความถึง
    สินเชื่อส่วนบุคคลเฉพาะที่ไม่มีทรัพย์หรือทรัพย์สินเป็นหลักประกัน
    และรวมถึงสินเชื่อที่เกิดจากการเช่าซื้อและการให้เช่าแบบลีสซิ่งในสินค้าที่มีผู้ประกอบธุรกิจมิได้จำหน่ายเป็นทางการค้าปกติ
    ยกเว้นในสินค้าประเภทรถยนต์และรถจักรยานยนต์

    -   หลักเกณฑ์สำคัญ

(1) ผู้ใช้บริการสินเชื่อส่วนบุคคลภายใต้การกำกับ ได้แก่
    บุคคลธรรมดาที่มีฐานะทางการเงินเพียงพอสำหรับการชำระหนี้ได้

(2) ผู้ใช้บริการแต่ละรายจะได้รับวงเงินสินเชื่อส่วนบุคคลภายใต้การกำกับไม่เกิน 5
    เท่าของรายได้เฉลี่ยต่อเดือน
    หรือกระแสเงินสดหมุนเวียนในบัญชีเงินฝากเฉลี่ยต่อเดือนเป็นระยะเวลาไม่น้อยกว่า 6 เดือน

(3) ผู้ประกอบธุรกิจอาจเรียกเก็บดอกเบี้ย ค่าปรับ ค่าบริการ และค่าธรรมเนียมใดๆ
    เกี่ยวกับสินเชื่อส่วนบุคคลภายใต้การกำกับ
    ทั้งนี้ดอกเบี้ยที่เรียกเก็บต้องไม่เกินกว่าอัตราที่กฎหมายกำหนดไว้ (ร้อยละ 15 ต่อปี)
    โดยอัตรารวมสูงสุดของดอกเบี้ย ค่าปรับ ค่าบริการ และค่าธรรมเนียมใดๆ
    ดังกล่าวรวมกันแล้วต้องไม่เกินร้อยละ 28 ต่อปี (Effective rate)
    นอกจากนี้อาจเรียกเก็บค่าใช้จ่ายตามที่ได้จ่ายไปจริงและพอสมควรแก่เหตุได้ตามรายการที่
    ธปท. กำหนด

    -   การเรียกให้ชำระหนี้และการติดตามทวงถามให้ชำระหนี้

(1) มีหนังสือแจ้งเตือนผู้บริโภคล่วงหน้าไม่น้อยกว่า 20
    วันก่อนดำเนินการบังคับชำระหนี้ตามกฎหมาย

(2) จัดส่งใบแจ้งหนี้ให้แก่ผู้บริโภคทราบล่วงหน้าไม่น้อยกว่า 10
    วันก่อนวันถึงกำหนดชำระหรือหักบัญชี ทั้งนี้
    ในกรณีที่มีการคิดดอกเบี้ยหรือค่าใช้จ่ายในหนี้ค้างชำระให้แสดงรายละเอียดการคำนวณดอกเบี้ยหรือค่าใช้จ่ายดังกล่าวในใบแจ้งหนี้ด้วย

-   หนังสือเวียนของสำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์
    และหนังสือของสมาคมนักบัญชีและผู้สอบบัญชีรับอนุญาตแห่งประเทศไทย

  เนื่องจากสำนักงานคณะกรรมการ ก.ล.ต. มีหนังสือแจ้งนโยบายที่จะส่งเสริมให้บริษัทจดทะเบียน
  ตามความในหนังสือเวียนจากสำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์
  (สำนักงานคณะกรรมการ ก.ล.ต.) ที่ กลต. ชส. (ว) 2/2547
  เรื่องความเห็นเกี่ยวกับการตั้งค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญของธุรกิจ Consumer Finance ลงวันที่ 30
  เมษายน 2547 และหนังสือสมาคมนักบัญชีและผู้สอบบัญชีรับอนุญาตแห่งประเทศไทย ที่
  สน.111/2547 เรื่องการตั้งค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญของธุรกิจ Consumer Finance ลงวันที่ 23
  เมษายน 2547 ซึ่งหนังสือเวียนดังกล่าว เป็นการขอความร่วมมือจากสำนักงานคณะกรรมการ
  ก.ล.ต. กับบริษัทที่ประกอบธุรกิจ Consumer Finance
  ให้ถือปฏิบัติเพื่อให้งบการเงินของบริษัทเป็นไปตามมาตรฐานการบัญชีดังกล่าว
  ซึ่งสรุปประเด็นได้ดังนี้

(1) หากลูกหนี้ชำระเงินครบถ้วนตาม อัตราการผ่อนชำระขั้นต่ำ (Minimum Payment)
    ไม่ถือเป็นลูกหนี้ค้างชำระ

(2) กรณีลูกหนี้กลับมาชำระหนี้ให้ใช้เกณฑ์เงินสดโดยหักเงินต้นและดอกเบี้ยค้างชำระให้หมดก่อน
    จึงจะเริ่มรับรู้รายได้ดอกเบี้ยใหม่ของลูกหนี้รายนั้นตามเกณฑ์คงค้างต่อไปได้

(3) ให้หยุดรับรู้รายได้ดอกเบี้ย ตั้งแต่งวดที่ 4 หากลูกหนี้ค้างชำระเกินกว่า 3 งวด
    นับตั้งแต่วันครบกำหนดชำระ

(4) ให้ตั้งค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญทั้งจำนวนสำหรับลูกหนี้ที่ค้างชำระเกินกว่า 3 งวด
    และบริษัทควรพิจารณาตั้งสำรองเป็นการทั่วไป (General Reserve)
    สำหรับลูกหนี้ที่ไม่ค้างชำระถึงขั้นที่จะต้องตั้งค่าเผื่อหนี้สูญเต็มจำนวน
    โดยพิจารณาจากข้อมูลสถิติในอดีต

  ทางเลือก

  หากบริษัทใดเห็นว่าแนวทางข้างต้นไม่เหมาะสมหรือไม่สามารถสะท้อนภาพที่แท้จริงในการดำเนินธุรกิจของบริษัท
  บริษัทควรเปิดเผยวิธีปฏิบัติของบริษัทพร้อมทั้งอธิบายข้อเท็จจริงที่เป็นเหตุให้บริษัทปฏิบัติเช่นนั้น
  โดยใช้ข้อมูลสถิติในอดีตประกอบ นอกจากนี้
  บริษัทควรเปิดเผยยอดหนี้คงเหลือของลูกหนี้ที่ค้างชำระเกิน 3 งวดที่บริษัทยังคงรับรู้รายได้
  รายได้ดอกเบี้ยที่รับรู้จากลูกหนี้ที่ค้างชำระเกิน 3 งวด และนโยบายการตั้งค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญ

  ทั้งนี้ บริษัทได้ปฏิบัติตามแนวทางในข้อ 1 และข้อ 2 ดังกล่าวข้างต้นแล้ว ส่วนข้อ 3 และข้อ 4
  นั้น บริษัทได้ใช้ทางเลือกตามความเหมาะสมของธุรกิจ โดยบริษัทได้ใช้นโยบายทางบัญชี ดังนี้

-   นโยบายการรับรู้รายได้
    บริษัทรับรู้รายได้ดอกเบี้ยจากลูกหนี้บัตรเครดิตสำหรับรายการใช้จ่ายผ่านบัตรเครดิตที่ครบกำหนดผ่อนชำระแต่ไม่ชำระตั้งแต่วันที่บันทึกบัญชีลูกหนี้บัตรเครดิต
    และรับรู้รายได้ดอกเบี้ยลูกหนี้บัตรเครดิตจาการเบิกเงินสดล่วงหน้าตั้งแต่วันที่เบิกเงินสด
    ดอกเบี้ยรับจากลูกหนี้ธนวัฏบัตรเครดิตและลูกหนี้สินเชื่อบุคคลรับรู้ตามเกณฑ์คงค้าง
    โดยบริษัทมีนโยบายหยุดรับรู้รายได้ดอกเบี้ยเมื่อลูกหนี้ค้างชำระเกิน 180 วัน
    เนื่องจากข้อมูลสถิติในอดีตของบริษัทสะท้อนให้เห็นว่า
    บริษัทยังคงมีโอกาสได้รับชำระดอกเบี้ยจากลูกหนี้ภายหลังวันที่ 90
    โดยไม่กระทบความเสี่ยงที่บริษัทได้ตั้งไว้
    และบริษัทจะรับรู้รายได้ดอกเบี้ยตามเกณฑ์เงินสดสำหรับลูกหนี้บัตรเครดิต
    ลูกหนี้ธนวัฏบัตรเครดิตและลูกหนี้สินเชื่อบุคคลที่ผิดนัดผ่อนชำระติดต่อกันเกิน 180 วัน
    สำหรับรายได้ค่าธรรมเนียม จะรับรู้ ณ วันที่ให้บริการ
    และรายได้ค่าบริหารงานจะรับรู้เมื่อได้ให้บริการตามที่ระบุในสัญญาว่าจ้างบริหารธุรกิจบัตรเครดิต
    โดยบริษัทมีนโยบายหยุดรับรู้รายได้ดอกเบี้ยเมื่อลูกหนี้ค้างชำระเกิน 180 วัน
    เนื่องจากข้อมูลสถิติในอดีตของบริษัทสะท้อนให้เห็นว่า
    บริษัทยังคงมีโอกาสได้รับชำระดอกเบี้ยจากลูกหนี้ภายหลังวันที่ 90
    โดยไม่กระทบความเสี่ยงที่บริษัทได้ตั้งไว้

-   นโยบายการตั้งค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญลูกหนี้บัตรเครดิต
    บริษัทได้เปลี่ยนวิธีประมาณการค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญจากเดิมที่กำหนดเป็นประมาณการร้อยละของอายุลูกหนี้เป็นการคำนวณอัตราการตั้งค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญในแต่ละระดับของการวิเคราะห์อายุหนี้ของลูกหนี้บัตรเครดิตและธนวัฏบัตรเครดิต
    โดยใช้ข้อมูลที่เกิดขึ้นจริงในอดีตของอัตราการสูญเสียที่เกิดขึ้นจริง (Loss rate net of
    recovery) ในช่วง 5 ปีย้อนหลัง เป็นอัตราในการคำนวณค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญ
    ซึ่งเป็นวิธีที่สามารถวิเคราะห์ถึงความเสี่ยงของการให้สินเชื่อดังกล่าวของบริษัทในปัจจุบันได้
    บริษัทบันทึกบัญชีหนี้สูญสำหรับลูกหนี้ผิดนัดชำระเป็นระยะเวลาตั้งแต่ 180 วันขึ้นไป
    และบริษัทได้ยกเลิกสัญญาการให้บริการแก่ลูกหนี้รายนั้นแล้ว

-   นโยบายการตั้งค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญลูกหนี้สินเชื่อบุคคลและสินเชื่อเจ้าของกิจการ
    เนื่องจากบริษัทได้เริ่มให้บริการสินเชื่อบุคคลและสินเชื่อเจ้าของกิจการไม่นานนักทำให้ไม่สามารถใช้ข้อมูลที่เกิดขึ้นจริงในอดีตเป็นสถิติในการคำนวณค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญได้
    ทั้งนี้บริษัทมีนโยบายใช้แนวทางเดียวกันในการคำนวณค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญของธุรกิจบัตรเครดิตคือพิจารณาจากข้อมูลสถิติในอดีตเช่นกัน
    เพียงแต่ในปัจจุบันยังไม่มีสถิติข้อมูลย้อนหลังเพียงพอที่จะใช้ในการคำนวณค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญได้
    ดังนั้นบริษัทจึงคำนวณค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญโดยใช้เกณฑ์การตั้งสำรองร้อยละ 2
    สำหรับลูกหนี้สินเชื่อบุคคลและร้อยละ 1 สำหรับสินเชื่อเจ้าของกิจการ
    สำหรับลูกหนี้ที่ผิดนัดชำระเป็นระยะน้อยกว่า 180 วัน
    และบริษัทจะตั้งสำรองเต็มจำนวนสำหรับลูกหนี้ที่ผิดนัดชำระเป็นระยะเวลาตั้งแต่ 180
    วันขึ้นไปและบริษัทได้ยกเลิกสัญญาการให้บริการแก่ลูกหนี้รายนั้นและตัดเป็นหนี้สูญแล้ว

   นอกจากนั้น
  บริษัทได้เปิดเผยในหมายเหตุประกอบงบการเงินถึงรายละเอียดของลูกหนี้ที่ค้างชำระติดต่อกันเกิน
  3 งวดที่บริษัทยังคงรับรู้รายได้ดอกเบี้ยที่ค้างชำระอยู่
  รวมทั้งได้ระบุถึงรายละเอียดการเปลี่ยนแปลงประมาณการทางบัญชีเกี่ยวกับค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญและผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงดังกล่าว

-   พระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจข้อมูลเครดิต พ.ศ. 2545

    เพื่อเป็นการลดความเสี่ยงของสถาบันการเงิน ผู้ประกอบการ
    รวมไปถึงบริษัทบัตรเครดิตซึ่งมีบริการการให้สินเชื่อ
    และแสดงถึงความโปร่งใสในการให้บริการลูกค้าโดยไม่เลือกปฏิบัติ
    จึงมีการออกพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจข้อมูลเครดิต พ.ศ. 2545
    เพื่อควบคุมบริษัทข้อมูลเครดิต สมาชิก และผู้ใช้บริการ
    โดยมีบทบังคับและข้อห้ามซึ่งเกี่ยวข้องกับทางบริษัทดังต่อไปนี้

-   บริษัทมีหน้าที่ส่งรายงานและข้อมูลเกี่ยวกับลูกค้า ที่มาของสินเชื่อ
    ให้กับบริษัทข้อมูลเครดิตเพื่อทำการตรวจสอบและประมวลผลข้อมูล
    และบริษัทต้องแจ้งให้ลูกค้าทราบถึงการส่งข้อมูลนั้นโดยไม่เลือกปฏิบัติ ทั้งนี้
    รายงานและข้อมูลที่ส่งไปต้องถูกต้องและทันสมัยอยู่เสมอ

-   หากบริษัทได้รับรายงานว่ามีข้อมูลที่ไม่ถูกต้องหรือไม่สมบูรณ์ บริษัทมีหน้าที่แก้ไขให้ถูกต้อง
    และรายงานข้อมูลที่ถูกต้องให้กับบริษัทข้อมูลเครดิตทุกแห่งที่รับข้อมูลทราบ
    บริษัทต้องดำเนินการพิจารณาคำขอแก้ไขข้อมูลภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ได้รับคำขอแก้ไขจากเจ้าของข้อมูล
    และหากมีการโต้แย้งข้อมูลและไม่สามารถหาข้อยุติได้
    บริษัทต้องรายงานบริษัทข้อมูลเครดิตเพื่อบันทึกข้อโต้แย้ง

-   เมื่อมีการผิดนัดชำระหนี้
    บริษัทมีหน้าที่รายงานให้บริษัทข้อมูลเครดิตทราบวันเดือนปีที่เริ่มมีการผิดนัดชำระหนี้

-   บริษัทต้องใช้ข้อมูลเพื่อประโยชน์ในการวิเคราะห์การให้สินเชื่อ หรือการออกบัตรเครดิตเท่านั้น
    บริษัทไม่สามารถเปิดเผยหรือเผยแพร่ข้อมูลแก่ผู้ที่ไม่มีสิทธิรับรู้ข้อมูล

-   หากบริษัทปฏิเสธการให้สินเชื่อ
    หรือดำเนินการอื่นใดที่ก่อให้เกิดการขึ้นค่าบริการแก่ลูกค้าโดยเหตุอันเนื่องมาจากการได้รับรู้ข้อมูลของลูกค้านั้น
    บริษัทต้องแสดงเหตุผลในการปฏิเสธ หรือการขึ้นค่าบริการ
    รวมทั้งแหล่งที่มาของข้อมูลให้ลูกค้ารายนั้นทราบเป็นหนังสือ
    และให้ลูกค้าซึ่งเป็นเจ้าของข้อมูลมีสิทธิตรวจสอบความถูกต้องของข้อมูลดังกล่าวนั้นของตนโดยไม่ต้องเสียค่าธรรมเนียม
    หากลูกค้ารายนั้นใช้สิทธิขอตรวจสอบภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ได้รับคำปฏิเสธการขอสินเชื่อ

  บริษัทได้ดำเนินงานตามขั้นตอนของพระราชบัญญัติการประกอบข้อมูลเครดิต พ.ศ. 2545
  โดยได้จัดทำรายงานและข้อมูลของลูกค้าให้กับบริษัทข้อมูลเครดิต
  และได้แจ้งให้ลูกค้าของบริษัททราบถึงการส่งข้อมูลดังกล่าวเรียบร้อยแล้ว

-   พระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. 2522

คณะกรรมการว่าด้วยสัญญาซึ่งจัดตั้งขึ้นภายใต้พระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. 2522
ได้กำหนดให้ธุรกิจบัตรเครดิตเป็นธุรกิจที่ควบคุมสัญญาอันเป็นผลให้สัญญาที่ทำขึ้นระหว่างผู้ประกอบธุรกิจบัตรเครดิต
(ผู้ประกอบธุรกิจ) และ ผู้บริโภค (ผู้ถือบัตรเครดิต)
จะต้องมีเนื้อหาและรายละเอียดตามที่กำหนดไว้ในประกาศคณะกรรมการว่าด้วยสัญญา
เรื่องให้ธุรกิจบัตรเครดิตเป็นธุรกิจที่ควบคุมสัญญา พ.ศ. 2542 อาทิเช่น

-   ผู้ประกอบธุรกิจต้องแจ้งให้ผู้ถือบัตรเครดิตทราบถึงหลักเกณฑ์และการเปลี่ยนแปลงเงื่อนไขการใช้บัตรเครดิต
    อัตราดอกเบี้ย อัตราเบี้ยปรับ อัตราค่าธรรมเนียมและค่าบริการต่างๆ ล่วงหน้า

-   ผู้ถือบัตรเครดิตมีสิทธิบอกเลิกสัญญาใช้บัตรเครดิตเมื่อใดก็ได้

-   ผู้ถือบัตรเครดิตสามารถขอระงับการใช้บัตรเครดิตชั่วคราว และไม่ต้องรับผิดชอบในหนี้ใดๆ
    หลังจากการแจ้งขอระงับการใช้

-   ถ้าผู้ถือบัตรเครดิตไม่ได้รับสินค้าหรือบริการ หรือได้รับสินค้าหรือบริการไม่ถูกต้องตามคุณภาพ
    ประเภท หรือปริมาณที่ตนสั่งซื้อหรือขอรับบริการ
    ผู้ถือบัตรเครดิตสามารถขอยกเลิกการซื้อสินค้าหรือการขอใช้บริการภายในระยะเวลาที่กำหนดไว้ในกฎหมายดังกล่าว

-   พระราชบัญญัติว่าด้วยข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม พ.ศ. 2540

สัญญาการใช้บัตรเครดิตถือเป็นสัญญาสำเร็จรูปประเภทหนึ่งซึ่งผู้ประกอบธุรกิจได้จัดทำไว้ล่วงหน้า
สัญญาประเภทนี้จะถูกควบคุมและอยู่ภายใต้กฎหมายเฉพาะคือ
“พระราชบัญญัติว่าด้วยข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม พ.ศ. 2540” ซึ่งมีบทบัญญัติห้ามมิให้มีข้อสัญญาใดๆ
ที่มีลักษณะเป็นการให้เปรียบแก่ผู้ประกอบธุรกิจในลักษณะใดลักษณะหนึ่งดังต่อไปนี้

-   ยกเว้นหรือจำกัดความรับผิดที่เกิดหรืออาจจะเกิดขึ้นเนื่องจากการผิดสัญญา

-   ให้ผู้ถือบัตรเครดิตต้องรับผิดเกินกว่าที่กฏหมายกำหนดหรือต้องรับภาระเพิ่มขึ้นหลังการเข้าทำสัญญา
    หรือต้องชำระดอกเบี้ย เบี้ยปรับ
    ค่าใช้จ่ายหรือประโยชน์อื่นใดที่สูงเกินควรในกรณีที่ผู้ถือบัตรผิดนัดหรือกรณีอื่นใดที่เกิดขึ้น
    เนื่องจากการผิดนัดชำระหนี้

-   ให้สิทธิผู้ประกอบธุรกิจที่จะบอกเลิกสัญญา
    ไม่จำต้องปฏิบัติตามสัญญาหรือปฏิบัติตามสัญญาในระยะเวลาที่ล่าช้าได้โดยปราศจากเหตุผลอันสมควร
    หรือ

-   คิดดอกเบี้ยทบต้นอันมีผลทำให้ผู้ถือบัตรเครดิตต้องรับภาระสูงเกินกว่าที่ควร

-   ร่างกฎหมายอื่นๆ

นอกจากนี้ การประกอบธุรกิจของบริษัทยังอาจถูกควบคุม
กำกับดูแลโดยหน่วยงานราชการหรือหน่วยงานของรัฐ หรือองค์กรต่าง ๆ อีก
ซึ่งหน่วยงานหรือองค์กรต่าง ๆ เหล่านั้นอาจออกกฎเกณฑ์ ข้อกำหนด เงื่อนไข
วิธีการและ/หรือหลักเกณฑ์ต่าง ๆ เพื่อควบคุม กำกับดูแล การดำเนินงานของบริษัทได้
ซึ่งการกระทำดังกล่าวอาจต้องทำให้บริษัทปรับเปลี่ยนวิธีการดำเนินการของบริษัทได้ในอนาคต
อย่างไรก็ตามบริษัทเชื่อว่าบริษัทสามารถปฏิบัติตามกฎ ข้อกำหนด เงื่อนไข วิธีการหรือหลักการต่าง
ๆ ได้

ภาวะตลาดและการแข่งขัน

3.  ภาวะตลาดของธุรกิจสินเชื่อเพื่อผู้บริโภค

ภาพรวมของตลาดสินเชื่อเพื่อผู้บริโภค

จากการที่ Visa International ได้จัดทำ Commercial Consumption Expenditure
(CCE) ซึ่งเป็นดัชนีที่ใช้วัดปริมาณการใช้จ่ายเพื่อการอุปโภคบริโภคเชิงพาณิชย์ ดัชนี CCE
นี้เป็นดัชนีที่เป็นกลางสำหรับธุรกิจชำระเงินรวมทั้งสถาบันการเงินสมาชิกของ Visa กว่า 21,000
แห่ง ในการรวบรวมและติดตามตัวเลขปริมาณการใช้จ่ายของภาครัฐและธุรกิจต่างๆทั่วโลก
ซึ่งเป็นมาตรวัดตัวแรกและตัวเดียวที่ครอบคลุมการใช้จ่ายของภาครัฐและการใช้จ่ายเชิงพาณิชย์ในการจัดซื้อสินค้าและบริการ
โดยยกเว้นค่าใช้จ่ายเกี่ยวกับค่าตอบแทนพนักงาน ผลการสำรวจในปี 2548 พบว่า
ภูมิภาคเอเชียแปซิฟิกมียอดการใช้จ่ายเป็นอันดับ 3 จาก 6 ภูมิภาคทั่วโลก
และมีอัตราการเติบโตสูงเป็นอันดับ 2 ของโลก
แสดงให้เห็นถึงการเติบโตอย่างรวดเร็วของเศรษฐกิจในเอเชีย แปซิฟิก
เป็นผลมาจากการเติบโตของเศรษฐกิจจีน และคาดว่าจะมีการเติบโตอย่างต่อเนื่องในอนาคต
ในขณะที่ประเทศไทยมีปริมาณการใช้จ่ายประมาณ 10.56 ล้านบาท ซึ่งเป็นอันดับ 8
ของภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก และมีอัตราการเติบโต 9% เมื่อเทียบกับปี 2547

ภาพรวมของธุรกิจสินเชื่อเพื่อผู้บริโภคในประเทศไทยจะยังคงเติบโตต่อไปและให้ผลกำไรในระดับที่น่าพอใจแม้ว่าจะมีการแข่งขันที่รุนแรงเพิ่มขึ้น
และตลาดที่ยังคงอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ถูกควบคุมอย่างมากด้วยกฏระเบียบต่างๆ
แนวโน้มการเจริญเติบโตที่สดใสดังกล่าวเป็นผลมาจาก “ช่องว่าง” ของตลาดในปัจจุบัน
ซึ่งหนี้ครัวเรือนต่อรายได้มีเพียงร้อยละ 33 และเนื่องจากผู้บริโภคมีการศึกษามากขึ้น
รวมถึงผู้ประกอบการที่เพิ่มจำนวนขึ้นและมีการแข่งขันที่สูงขึ้นเช่นนี้
ทำให้ภาพรวมของตลาดมีการเติบโตมากขึ้น

การเพิ่มขึ้นของหนี้ครัวเรือนไทยเป็นประเด็นที่ได้รับความสนใจอย่างแพร่หลายในปัจจุบัน
โดยหลักการแล้ว การเพิ่มขึ้นของหนี้ภาคครัวเรือนไม่จำเป็นจะต้องเป็นปัญหาเสมอไป
เพราะเป็นสิ่งที่สะท้อนให้เห็นถึงสภาวะในบางช่วงของครัวเรือนที่ปรารถนาจะใช้สินเชื่อเพื่อรักษาระดับการใช้จ่ายไม่ให้ผันผวนจนเกินไป
และหากวิเคราะห์จากเครื่องชี้ฐานะทางการเงินของครัวเรือนไทยในระดับมหภาค
(Macro-prudential Indicators)
ปัจจุบันยังไม่มีสัญญาณที่บ่งชี้ว่าภาคครัวเรือนไทยมีหนี้สูงเกินไป
หรือว่าคุณภาพของสินเชื่อของภาคครัวเรือนมีแนวโน้มลดลง
เพราะแม้ระดับหนี้ครัวเรือนจะเพิ่มขึ้นมาก
แต่หากเทียบเป็นสัดส่วนต่อผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP)
หรือต่อรายได้สุทธิของครัวเรือนแล้ว ยังอยู่ในระดับไม่สูงนักเมื่อเทียบกับประเทศอื่นๆ
ในภูมิภาคหรือกลุ่มประเทศที่พัฒนาแล้ว[1]

[]

ที่มา : รายงานการสัมมนาวิชาการประจำปี 2547 เรื่องภาวะหนี้ครัวเรือนไทย :
ความเสี่ยงและนัยเชิงนโยบาย ธนาคารแห่งประเทศไทย

จากแผนภูมิข้างบน
ตัวเลขแสดงอัตราส่วนของหนี้ภาคครัวเรือนต่อผลิตภัณฑ์มวลรวมประชาชาติของประเทศต่างๆ
มีค่าเฉลี่ยของแต่ละประเทศอยู่ในระหว่างร้อยละ 60-85 ขณะที่ประเทศไทยมีอัตราส่วนอยู่ที่ร้อยละ
33.2 ซึ่งยังคงมีอัตราส่วนที่ต่ำหากเปรียบเทียบกับประเทศอื่นๆ
ในภูมิภาคหรือกลุ่มประเทศที่พัฒนาแล้ว

ตาราง สรุปรายได้ ค่าใช้จ่าย และหนี้สินเฉลี่ยต่อครัวเรือนต่อเดือน พ.ศ. 2543 – 2547

  --------- -------------------- ------------ ---------------------- ------------ ------------------- ------------
  ปี         รายได้เฉลี่ยต่อครัวเรือน                ค่าใช้จ่ายเฉลี่ยต่อครัวเรือน                หนี้สินเฉลี่ยต่อครัวเรือน   

            บาท/เดือน             %เปลี่ยนแปลง   บาท/เดือน               %เปลี่ยนแปลง   บาท/เดือน            %เปลี่ยนแปลง

  2543      12,150               -4.5         9,848                  -3.8         68,405              -4.6

  2544      12,185               0.3          10,025                 1.8          68,279              -0.2

  2545      13,736               12.7         10,889                 8.6          82,485              20.8

  2547⁽¹⁾   14,617               6.4          12,889                 18.4         103,940             26.0
  --------- -------------------- ------------ ---------------------- ------------ ------------------- ------------

⁽¹⁾อัตราการเติบโตของปี 2547 เติบโตจากปี 2545 ทั้งนี้ไม่มีการเก็บข้อมูลดังกล่าวสำหรับปี
2546

ที่มา : สำนักงานสถิติแห่งชาติ

จากตารางแสดงให้เห็นว่าหนี้สินเฉลี่ยต่อครัวเรือนของไทยเพิ่มขึ้นจาก 82,485 บาท ณ สิ้นปี 2545
เป็น 103,940 บาท ณ สิ้นปี 2547 ในขณะที่ รายได้เฉลี่ยต่อครัวเรือนมีการเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง
จากปี 2545 ที่ 13,736 บาท เป็น 14,617 ณ สิ้นปี 2547 และคิดเป็นอัตราการเติบโตจากปี
2545 - 2547 เท่ากับร้อยละ 6.4 ทางด้านค่าใช้จ่ายเฉลี่ยต่อครัวเรือนมีอัตราการเพิ่มขึ้นจากปี
2545 – 2547 เป็นร้อยละ 18.4 จะเห็นว่าค่าใช้จ่ายมีอัตราการเติบโตที่เพิ่มมากกว่ารายได้
ส่งผลให้ผู้บริโภคหาช่องทาง จัดหาเงินในรูปแบบอื่นๆมากขึ้นเพื่อนำมาชำระค่าใช้จ่ายที่เพิ่มขึ้น
ทางด้านหนี้ภาคครัวเรือนที่เพิ่มขึ้นในระดับดังกล่าวยังไม่ก่อให้เกิดปัญหาต่อเสถียรภาพของระบบสถาบันการเงินและเศรษฐกิจมหภาค
เนื่องจากหนี้ส่วนใหญ่เป็นหนี้ที่เกิดขึ้นเพียงชั่วคราวเพื่อการบริโภค หนี้ครัวเรือนจะค่อยๆเพิ่มขึ้น
ในขณะที่ผู้บริโภคมีการศึกษามากขึ้น รวมถึงผู้ประกอบการที่เพิ่มจำนวนขึ้นและมีการแข่งขันที่สูงขึ้น
ส่งผลให้ภาพรวมในตลาดมีการเติบโตมากขึ้น

การใช้จ่ายส่วนบุคคลและการใช้จ่ายผ่านบัตรเครดิต

จากตารางข้างล่าง ยอดการใช้จ่ายส่วนบุคคลเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องจาก 2.94 ล้านล้านบาท ในปี
2544 เป็น 4.04 ล้านล้านบาท ในปี 2548 และมีแนวโน้มสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง
ดังเห็นได้จากอัตราการเติบโตเฉลี่ย (Compound Annual Growth Rate: CAGR) ตั้งแต่ปี
2544 ถึงปี 2548 เท่ากับร้อยละ 8.3
ในขณะที่ยอดการใช้จ่ายผ่านบัตรเครดิตก็มีอัตราการเติบโตที่สูงขึ้นในแต่ละปีจากเพียง 127,670
ล้านบาทในปี 2544 เป็น 339,190 ล้านบาท ในปี 2548 คิดเป็นอัตราการเติบโตเฉลี่ย (CAGR)
ตั้งแต่ปี 2544 ถึงปี 2548 เท่ากับร้อยละ 28

หากพิจารณาอัตราส่วนการใช้จ่ายผ่านบัตรเครดิตต่อการใช้จ่ายส่วนบุคคลจะเห็นว่า
ผู้บริโภคมีการใช้จ่ายผ่านบัตรเครดิตเป็นสัดส่วนที่เพิ่มขึ้นในแต่ละปี จากปี 2544 เท่ากับร้อยละ 4.3
เป็นร้อยละ 8.4 ในปี 2548 ปัจจุบันคนไทยมีการใช้จ่ายผ่านบัตรเครดิตมากขึ้น
อันเนื่องมาจากความเชื่อมั่นของลูกค้าที่มีมากขึ้นเนื่องจากระบบการชำระเงินที่ปลอดภัยและทันสมัยเพิ่มความสะดวกในการใช้บัตรเครดิต
รวมทั้งการนำเสนอสิทธิพิเศษต่างๆของผู้ประกอบการเพื่อดึงดูดให้มีการใช้จ่ายผ่านบัตรมากขึ้น
และมีการออกบัตรเครดิตที่มีความหลากหลายมากขึ้น
เมื่อพิจารณาทางด้านอัตราส่วนการใช้จ่ายส่วนบุคคลต่อ GDP ที่อยู่ระดับประมาณร้อยละ 56
ถึงร้อยละ 58 ซึ่งค่อนข้างคงที่ตั้งแต่ปี 2544 เป็นต้นมา
แสดงให้เห็นว่าผู้บริโภคยังคงดำรงสัดส่วนการใช้จ่ายไว้ในสัดส่วนเดิม อีกนัยหนึ่งคือ
เมื่อผู้บริโภคมีรายได้มากขึ้นก็จะใช้จ่ายมากขึ้นตามไปด้วยนั่นเอง
และหากพิจารณาอัตราส่วนการใช้จ่ายผ่านบัตรเครดิตต่อ GDP จะเห็นว่า
อุตสาหกรรมบัตรเครดิตยังมีแนวโน้มที่จะเติบโตได้อีก
เนื่องจากพฤติกรรมการใช้จ่ายของผู้บริโภคผ่านบัตรเครดิตยังมีสัดส่วนที่ต่ำมากถึงแม้อัตราส่วนดังกล่าวจะเพิ่มขึ้นจากร้อยละ
2.5 ในปี 2544 เป็นร้อยละ 4.8 ในปี 2548 ขณะที่อัตราส่วนการเบิกเงินสดล่วงหน้าต่อ GDP
เพิ่มจากร้อยละ 0.6 ในปี 2546 เป็นร้อยละ 0.9 ในปี 2548

ตารางสรุปตัวเลขการใช้จ่ายส่วนบุคคล การใช้จ่ายผ่านบัตรเครดิต การเบิกเงินสดล่วงหน้า
ลูกหนี้สินเชื่อรายย่อย เทียบกับ

ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศไทย

  ---------------------------------------------------------------------------------------------------------
                                                2544        2545        2546        2547        2548
  --------------------------------------------- ----------- ----------- ----------- ----------- -----------
  การใช้จ่ายส่วนบุคคล (ล้านบาท)                      2,941,012   3,119,979   3,388,461   3,687,551   4,043,730

  อัตราการเติบโต (%ต่อปี)                           -           6.1%        8.6%        8.8%        9.7%

  การใช้จ่ายผ่านบัตรเครดิต (ล้านบาท) ⁽²⁾              127,670     172,568     215,905     266,042     339,190

  อัตราการเติบโต (%ต่อปี)                           -           35.2%       25.1%       23.2%       27.5%

  การเบิกเงินสดล่วงหน้า (ล้านบาท) ⁽³⁾                -           -           33,904      48,228      63,595

  อัตราการเติบโต (%ต่อปี)                           -           -           -           42.2%       31.9%

  ลูกหนี้สินเชื่อรายย่อย (ล้านบาท) ⁽¹⁾                  189,424     250,235     430,125     458,212     529,802

  อัตราการเติบโต (%ต่อปี)                           -           32.1%       71.9%       6.5%        15.6%

  ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (ล้านบาท)              5,133,502   5,450,643   5,928,975   6,503,488   7,102,962

  อัตราส่วนการใช้จ่ายผ่านบัตรเครดิตต่อการใช้จ่ายส่วนบุคคล   4.3%        5.5%        6.4%        7.2%        8.4%

  อัตราส่วนการใช้จ่ายส่วนบุคคลต่อ GDP                  57.3%       57.2%       57.2%       56.7%       56.9%

  อัตราส่วนการใช้จ่ายผ่านบัตรเครดิตต่อ GDP              2.5%        3.2%        3.6%        4.1%        4.8%

  อัตราส่วนการเบิกเงินสดล่วงหน้าต่อ GDP⁽³⁾             -           -           0.6%        0.7%        0.9%

  อัตราส่วนลูกหนี้สินเชื่อรายย่อยต่อ GDP                  3.7%        4.6%        7.3%        7.0%        7.5%
  ---------------------------------------------------------------------------------------------------------

⁽¹⁾
เป็นการรวมจากฐานข้อมูลของธนาคารแห่งประเทศไทยในธุรกิจธนาคารพาณิชย์และธุรกิจเงินทุน

⁽²⁾ ข้อมูลการใช้จ่ายผ่านบัตรเครดิตจะนับรวมเฉพาะการใช้จ่ายผ่านบัตรของตัวแทนออกบัตร
(Affinity Card) ของ ธนาคารพาณิชย์ สาขาธนาคารพาณิชย์ต่างประเทศในประเทศไทย
และบริษัทประกอบธุรกิจบัตรเครดิตที่มิใช่สถาบันการเงิน และไม่รวมการเบิกเงินสดล่วงหน้า

⁽³⁾
ข้อมูลการเบิกเงินสดล่วงหน้าจะนับรวมเฉพาะการเบิกเงินสดล่วงหน้าผ่านบัตรของตัวแทนออกบัตร
(Affinity Card) ของ ธนาคารพาณิชย์ สาขาธนาคารพาณิชย์ต่างประเทศในประเทศไทย
และบริษัทประกอบธุรกิจบัตรเครดิตที่มิใช่สถาบันการเงิน
ซึ่งธนาคารแห่งประเทศไทยเริ่มเก็บข้อมูลตั้งแต่ต้นปี 2546

ที่มา: ธนาคารแห่งประเทศไทย และ สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ

ลูกหนี้สินเชื่อรายย่อย

ลูกหนี้สินเชื่อรายย่อยมีอัตราเติบโตเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง จาก 189 ล้านล้านบาทในปี 2544 เป็น
530 ล้านล้านบาท ณ สิ้นปี 2548 คิดเป็นอัตราการเติบโตเฉลี่ย (CAGR) ตั้งแต่ปี 2544 ถึงปี
2548 เท่ากับร้อยละ 29
สาเหตุมาจากการกระตุ้นการใช้จ่ายของภาครัฐและเงื่อนไขการผ่อนปรนจากสถาบันที่ให้กู้ยืมทั้งที่เป็นธนาคารพาณิชย์และไม่ใช่ธนาคารพาณิชย์ในการให้สินเชื่อแก่รายย่อยง่ายขึ้น
หากพิจารณาอัตราส่วนลูกหนี้สินเชื่อรายย่อยต่อ GDP
ชี้ให้เห็นว่าธุรกิจสินเชื่อเพื่อผู้บริโภคในรูปแบบต่างๆ จะสามารถมีโอกาสที่จะเติบโตได้อีก
ปัจจัยเสริมที่สำคัญอีกตัวหนึ่งที่แสดงให้เห็นถึงความเป็นไปได้ของการขยายตัวของธุรกิจสินเชื่อเพื่อผู้บริโภคคือ
ตัวเลขจำนวนผู้มีงานทำเพิ่มจาก 32.4 ล้านคน ในปี 2544 เป็น 36.6 ล้านคน ณ สิ้นปี 2548
ซึ่งแสดงให้เห็นถึงการเพิ่มขึ้นของอำนาจซื้ออย่างมีนัยสำคัญ

จากตัวเลขผู้มีงานทำในตารางข้างล่าง จะเห็นว่ามีประชากรที่มีงานทำมีแนวโน้มที่เพิ่มขึ้น จากเพียง
32.4 ล้านคน ในปี 2544 เป็น 36.6 ล้านคน ณ สิ้นปี 2548
โดยมีอัตราการมีงานทำอยู่ระหว่างร้อยละ 95-98.5 ของผู้อยู่ในกำลังแรงงานทั้งหมด
ซึ่งจัดเป็นฐานตลาดลูกค้าของสินเชื่อเพื่อผู้บริโภคของบริษัทที่ยังคงมีศักยภาพในการเติบโตต่อไปในอนาคต

ที่มา : การสำรวจภาวะการทำงานของประชากร (ทั่วราชอาณาจักร) ปี 2544 ถึง ปี 2548
สำนักงานสถิติแห่งชาติ

ส่วนแบ่งตลาดตามกลุ่มรายได้ของอุตสาหกรรม

จากประกาศของกระทรวงการคลังและประกาศของธนาคารแห่งประเทศไทย
ได้กำหนดเกณฑ์ในการอนุมัติบัตรเครดิตของผู้ออกบัตรทุกราย
โดยกำหนดให้ผู้ถือบัตรต้องมีรายได้ขั้นต่ำ 15,000 บาทต่อเดือนและมีอายุมากกว่า 20 ปี
จึงทำให้ธุรกิจบัตรเครดิตในปัจจุบันอยู่ในกลุ่มที่มีรายได้ระดับปานกลางขึ้นไปเท่านั้น ทั้งนี้
ผลกระทบจากกฏเกณฑ์ดังกล่าวมีผลให้การเติบโตชะลอลงบ้างในระยะสั้น
พร้อมทั้งเป็นการผลักดันให้ผู้ประกอบการกระจายความเสี่ยงไปยังกลุ่มที่มีรายได้สูงขึ้น
และสร้างโอกาสด้วยการเจาะกลุ่มลูกค้าดังกล่าวในต่างจังหวัดเพิ่มขึ้น นอกจากนี้
ยังเป็นผลดีในแง่การบริหารความเสี่ยงที่ผู้ประกอบการต้องควบคุมมากขึ้นเพื่อไม่ให้เกิดการกระจุกตัวของความเสี่ยงที่อยู่ที่กลุ่มรายได้น้อยและมีความเสี่ยงสูงเพียงอย่างเดียว

[]

ที่มา : สำนักงานสถิติแห่งชาติ

ที่มา : การสำรวจภาวะการทำงานของประชากร (ทั่วราชอาณาจักร) ปี 25454 ถึง 31 ธันวาคม
2548 สำนักงานสถิติแห่งชาติ

จากจำนวนผู้มีงานทำปี 2548 ที่เท่ากับ 36.6 ล้านคน ในจำนวนนี้เป็นผู้ที่มีรายได้ประจำทั้งสิ้น
15.9 ล้านคน คิดเป็นร้อยละ 43.4 โดยในจำนวนของผู้ที่มีงานทำและมีรายได้ประจำนั้น
เป็นผู้ที่มีรายได้น้อยกว่า 15,000 บาท อยู่เท่ากับ 14.15 ล้านคน หรือร้อยละ 89.1
ของผู้มีรายได้ประจำทั้งหมดในไทย ซึ่งคาดว่าจำนวนของกลุ่มผู้มีรายได้น้อยกว่า 15,000
บาทนี้เป็นของฐานลูกค้าสินเชื่อบุคคลมีเป็นฐานขนาดใหญ่และมีการเติบโตอย่างต่อเนื่อง
ซึ่งแสดงให้เห็นถึงศักยภาพในการเติบโตและโอกาสในธุรกิจนี้ ส่วนกลุ่มผู้มีงานทำและมีรายได้ตั้งแต่
15,000 บาท ถึงสูงกว่า 30,000 บาท ซึ่งเป็นฐานลูกค้าของธุรกิจบัตรเครดิต
ซึ่งมีอัตราการเติบโตเฉลี่ย (Compound Annual Growth Rate : CAGR) ถึงร้อยละ 13 จากปี
2545 ถึง ปี 2548 ซึ่งยังมีแนวโน้มการเติบโตที่เพิ่มขึ้นเช่นกัน
จำนวนผู้มีรายได้ประจำนี้เป็นผลจากการสำรวจของสำนักงานสถิติแห่งชาติ
เป็นข้อมูลจากโครงการสำรวจภาวะการทำงานของประชากรซึ่งเป็นข้อมูลที่นับเฉพาะจำนวนผู้รับจ้างทำงานในระบบที่ได้รับรายได้เป็นเงินเดือนทั้งที่เป็นเอกชนและหน่วยงานราชการเท่านั้น
โดยไม่นับรวมผู้ประกอบการที่เป็นเจ้าของกิจการตนเอง เช่น ผู้ประกอบกิจการขนาดกลาง
และขนาดย่อม (SME) และผู้ประกอบการที่เล็กกว่านั้น
ซึ่งมีผลทำให้ข้อมูลมีตัวเลขต่ำกว่าตัวเลขที่น่าจะเป็น

ธุรกิจบัตรเครดิตของบริษัทเทียบกับอุตสาหกรรม

  ------------------------------------------- --------- --------- --------- ---------
  (หน่วย : ล้านบาท)                             2545      2546      2547      2548

  การใช้จ่ายผ่านบัตรเครดิตในอุตสาหกรรม⁽¹⁾⁽²⁾        172,568   215,905   266,042   339,190

  การใช้จ่ายผ่านบัตรเครดิตของบริษัท⁽¹⁾⁽²⁾            14,885    26,087    33,046    41,790

  การใช้จ่ายผ่านบัตรเครดิตของบริษัทเทียบกับอุตสาหกรรม   8.6%      12.1%     12.4%     12.3%
  (%)                                                                       

  ลูกหนี้สินเชื่อบัตรเครดิตในอุตสาหกรรม⁽¹⁾             60,859    76,105    102,390   132,417

  ลูกหนี้บัตรเครดิตรวมของบริษัท                      7,273     11,404    15,514    19,778

  ลูกหนี้บัตรเครดิตรวมของบริษัทเทียบกับอุตสาหกรรม (%)   12.0%     15.0%     15.2%     14.9%

  จำนวนบัตรเครดิตในอุตสาหกรรม (ล้านบัญชี) ⁽¹⁾       4.24      4.35      6.61      8.23

  จำนวนบัตรเครดิตของบริษัท (ล้านบัญชี)               0.60      0.75      0.97      1.14

  จำนวนบัตรเครดิตของบริษัทเทียบกับอุตสาหกรรม (%)     14.2%     17.2%     14.7%     13.8%

  การเบิกเงินสดล่วงหน้าในอุตสาหกรรม                -         33,904    48,228    63,595

  การเบิกเงินสดล่วงหน้าของบริษัท                    -         7,261     7,698     9,839

  การเบิกเงินสดล่วงหน้าของบริษัทเทียบกับอุตสาหกรรม (%) -         21.4%     16.0%     15.5%
  ------------------------------------------- --------- --------- --------- ---------

  ⁽¹⁾ เฉพาะบัตรเครดิตที่ออกโดยตัวแทนออกบัตร (Affinity Card) ของ ธนาคารพาณิชย์
  สาขาธนาคารพาณิชย์ต่างประเทศในประเทศไทย และบริษัท
  ประกอบธุรกิจบัตรเครดิตที่มิใช่สถาบันการเงิน ในปี 2545
  เพิ่มตัวเลขจากบริษัทประกอบธุรกิจบัตรเครดิตที่มิใช่สถาบันการเงิน

  ⁽²⁾ การใช้จ่ายผ่านบัตรเครดิต ไม่รวมการเบิกเงินสดล่วงหน้า

แนวโน้มการใช้บัตรเครดิตเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง โดยพิจารณาจากจำนวนบัตรเครดิตที่เพิ่มขึ้น
กล่าวคือ
ผู้บริโภคได้เปลี่ยนพฤติกรรมในการใช้จ่ายสำหรับการอุปโภคและบริโภคจากเดิมซึ่งอาจเป็นการชำระค่าสินค้าและบริการด้วยเงินสดมาเป็นการใช้บัตรเครดิตมากขึ้น
ซึ่งเชื่อว่าเป็นผลมาจากความเชื่อมั่นของผู้บริโภคที่เพิ่มขึ้น
เนื่องจากระบบการจัดการเรื่องความปลอดภัยของการใช้บัตรเครดิตที่ทันสมัยมากขึ้น
ทำให้ผู้บริโภควางใจในระบบนั้นและเกิดความมั่นใจที่จะใช้บัตรเครดิตแทนการชำระเงินสด
อีกทั้งผู้บริโภคต้องการเพิ่มความสะดวกในการจับจ่ายใช้สอย และลดภาระการถือเงินสดอีกด้วย
ในขณะที่การขยายตัวของลูกหนี้สินเชื่อบัตรเครดิต ส่วนหนึ่งเป็นผลมาจาก การเพิ่มขึ้นของจำนวนบัตร
และอีกส่วนหนึ่งจากการที่บริษัทต่างๆ ใช้

กลยุทธ์ในการส่งเสริมให้ลูกค้าใช้จ่ายผ่านบัตรเครดิตมากขึ้น

ในช่วงปี 2548 ที่ผ่านมา มีหลายปัจจัยที่ส่งผลกระทบต่ออุตสาหกรรม ทั้งอัตราดอกเบี้ยที่สูงขึ้น
เศรษฐกิจที่ชะลอตัวลง และการแข่งขันที่รุนแรงภายในอุตสาหกรรม
ซึ่งปัจจัยเหล่านี้ส่งผลกระทบต่อทุกบริษัทในอุตสาหกรรม จากตารางข้างบน
จะเห็นว่าบริษัทมีส่วนแบ่งตลาดที่ลดลงเพียงเล็กน้อย เมื่อเทียบกับปี 2547
แต่ในภาพรวมจะเห็นได้ว่าบริษัทมีการเติบโตควบคู่ไปกับอุตสาหกรรม
ทั้งทางด้านการใช้จ่ายผ่านบัตรเครดิต ซึ่งเพิ่มขึ้นจากร้อยละ 5.3 ในปี 2544 เป็นร้อยละ 12.3
ในปี 2548
ยอดลูกหนี้บัตรเครดิตรวมของบริษัทเทียบกับลูกหนี้สินเชื่อบัตรเครดิตในอุตสาหกรรมเพิ่มขึ้นจากร้อยละ
7.4 ในปี 2544 เป็นร้อยละ 14.9 ณ สิ้นปี 2548 และทางด้านจำนวนบัตรเครดิต
ซึ่งขยายจากส่วนแบ่งตลาดร้อยละ 7.7 ในปี 2544 เป็นร้อยละ 13.8 ณ สิ้นปี 2548
ในขณะที่การเบิกเงินสดล่วงหน้าของบริษัทมีจำนวนเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องจาก 7,261 ล้านบาท ในปี
2546 เป็น 9,839 ในปี 2548จะเห็นว่าบริษัทมีการเติบโตในทุกๆด้าน
เนื่องจากการที่บริษัททำธุรกิจในเชิงรุก จึงทำให้การขยายตัวของธุรกิจเป็นไปอย่างต่อเนื่อง

3.8.2 การแข่งขันในธุรกิจสินเชื่อเพื่อผู้บริโภค

การแข่งขันและคู่แข่งในธุรกิจสินเชื่อเพื่อผู้บริโภค

ผู้ประกอบการในธุรกิจสินเชื่อเพื่อผู้บริโภคนี้สามารถแบ่งออกเป็น 3 ประเภทหลักๆ
ตามหน่วยงานราชการที่ทำหน้าที่ควบคุมผู้ประกอบธุรกิจเหล่านี้ อันได้แก่ ธนาคารแห่งประเทศไทย
กระทรวงการคลัง และกระทรวงพาณิชย์

(1) ธนาคารพาณิชย์ที่อยู่ภายใต้กำกับดูแลของธนาคารแห่งประเทศไทยที่เกี่ยวข้องกับตลาดสินเชื่ออุปโภคบริโภค
    มี 3 ประเภท ได้แก่

    1.  ธนาคารพาณิชย์ที่ให้บริการแบบครบวงจร
        เป็นธนาคารพาณิชย์ไทยที่นำเสนอผลิตภัณฑ์และบริการทางการเงินทุกประเภท เช่น
        ธนาคารกรุงเทพ ธนาคารกสิกรไทย ธนาคารไทยพาณิชย์ เป็นต้น
        ปัจจุบันกำลังมุ่งเน้นไปที่ตลาดสินเชื่อส่วนบุคคลด้วยเหตุผลหลายประการ แต่ปัจจัยหลักนั้น
        ได้แก่
        การเปลี่ยนแปลงเกี่ยวกับความต้องการเงินทุนที่มีการถ่วงน้ำหนักความเสี่ยงด้านสินทรัพย์แบบ
        Risk Weighted Asset (RWA) กล่าวคือ มีการกำหนด RWA
        น้อยลงสำหรับผู้บริโภครายย่อยและอุตสาหกรรมขนาดย่อม นอกจากนั้น
        เนื่องจากตลาดพันธบัตรและตลาดทุนมีความมั่นคงมากขึ้น
        ธุรกิจขนาดใหญ่จึงสามารถพึ่งแหล่งทุนจากแหล่งอื่นๆได้
        ซึ่งทำให้ธนาคารมีโอกาสปล่อยกู้ให้แก่ธุรกิจขนาดใหญ่น้อยลง

    2.  ธนาคารพาณิชย์เพื่อรายย่อย เป็นธนาคารที่มีความเชี่ยวชาญเฉพาะอย่าง เช่น
        เชี่ยวชาญด้านสินเชื่อเพื่อการเช่าซื้อ หรือสินเชื่อเพื่อการเคหะ เป็นต้น

    3.  ธนาคารที่เป็นสาขาของธนาคารพาณิชย์ต่างประเทศ ได้แก่ ธนาคารซิตี้แบงก์ ธนาคาร
        HSBC เป็นต้น ซึ่งประกอบธุรกิจในฐานะของตัวแทนออกบัตร
        ในกลุ่มนี้จะมีปริมาณการใช้จ่ายผ่านบัตรน้อยกว่ากลุ่มอื่นๆ
        เนื่องจากจำนวนบัตรที่ออกโดยสาขาของธนาคารพาณิชย์ต่างประเทศยังไม่มากนัก

(2) สถาบันการเงินพิเศษที่อยู่ใต้การกำกับดูแลของกระทรวงการคลัง สถาบันเหล่านี้ ได้แก่
    ธนาคารออมสิน ธนาคารอาคารสงเคราะห์ และธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร
    โดยสถาบันการเงินดังกล่าวจะทำหน้าที่เป็นองค์กรที่สนับสนุนนโยบายและโครงการของรัฐบาล

(3) สถาบันการเงินที่มิใช่ธนาคาร (non-bank)
    ซึ่งได้แก่สถาบันการเงินที่อยู่ภายใต้การกำกับดูแลของกระทรวงพาณิชย์
    โดยทำหน้าที่ให้บริการเงินกู้แก่ลูกค้ารายย่อย เช่น บัตรเครดิตและสินเชื่อบุคคล
    ซึ่งมีส่วนสำคัญในการนำผู้บริโภคกลุ่มใหญ่หรือกลุ่มที่มีรายได้ต่ำเข้ามาสู่ระบบการเงินที่มีแบบแผนเมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมานี้
    บริษัท บัตรกรุงไทย จำกัด (มหาชน) บริษัท บัตรกรุงศรีอยุธยา จำกัด บริษัท จีอี แคปปิตอล
    (ประเทศไทย) จำกัด บริษัท อิออน ธนสินทรัพย์ (ไทยแลนด์) จำกัด (มหาชน) บริษัท สยาม
    เอ แอนด์ ซี จำกัด เป็นต้น ซึ่งจะออกบัตรเครดิตในรูปแบบบัตรเครดิตของบริษัท
    และในฐานะของตัวแทนออกบัตร ซึ่งบริษัทที่จัดอยู่ในกลุ่มนี้
    บางรายจะเน้นเฉพาะการออกบัตรเพื่อการผ่อนชำระในการซื้อสินค้า (Asset Financing)
    และเบิกเงินสด (Cash Card) เพียงเท่านั้น
    แม้ว่าผู้ประกอบการกลุ่มนี้จะไม่ได้อยู่ภายใต้การกำกับดูแลของธนาคารแห่งประเทศไทย
    แต่ก็ต้องปฏิบัติตามกฎระเบียบของกระทรวงการคลังและธนาคารแห่งประเทศไทยในส่วนที่เกี่ยวกับบัตรเครดิตและสินเชื่อบุคคล
    สถาบันการเงินเหล่านี้ไม่ได้รับอนุญาตให้รับเงินฝาก และไม่ต้องอยู่ภายใต้กฏ BIS
    (และบาเซิลทูที่กำลังจะมีขึ้น) ดังนั้น จึงสามารถรับสินทรัพย์ที่มีความเสี่ยงสูงขึ้นได้
    และเป็นตลาดที่มีลักษณะเฉพาะซึ่งธนาคารพาณิชย์ไม่สามารถเข้าถึงได้ อย่างไรก็ตาม
    สถาบันการเงินเหล่านี้ก็มีความเสียเปรียบ ซึ่งส่วนใหญ่จะเนื่องมาจากเงินทุนและเครือข่าย
    ดังนั้น
    จึงมักจะต้องรักษาผลตอบแทนจากรายได้ให้อยู่ในระดับสูงเพื่อชดเชยกับต้นทุนต่อหน่วยที่สูงกว่าสถาบันการเงินสองกลุ่มแรก
    ดังกล่าว โดยกลุ่มที่ (3) นี้จะเป็นกลุ่มที่มีความโดดเด่นทั้งในด้านจำนวนบัตรที่มีจำนวนมากที่สุด
    มีปริมาณการใช้จ่ายปริมาณสูง
    และเป็นผู้ประกอบการที่มียอดสินเชื่อคงค้างมากที่สุดของอุตสาหกรรม

การแข่งขันและคู่แข่งในธุรกิจบัตรเครดิต

ตามฐานข้อมูลจากธนาคารแห่งประเทศไทย ได้จำแนกผู้ประกอบการในธุรกิจบัตรเครดิต ออกเป็น 3
ประเภท ได้แก่ (1) ธนาคารพาณิชย์ไทย (2) ธนาคารที่เป็นสาขาของธนาคารพาณิชย์ต่างประเทศ
(3) บริษัทที่ประกอบธุรกิจบัตรเครดิตที่ถือว่ามิใช่สถาบันการเงิน ( non-bank)

ตลาดบัตรเครดิตยังคงเติบโตทั้งในแง่จำนวนบัตร การใช้จ่ายผ่านบัตรและยอดลูกหนี้สินเชื่อ
โดยจำนวนบัตรเครดิตในประเทศไทยได้เพิ่มสูงขึ้นประมาณ 10 ล้านบัญชี ในปลายปี 2548
เมื่อเทียบกับ 8.6 ล้านบัญชีในปี 2547 และ 6.7 ล้านบัญชีในปี 2546
บัตรเหล่านี้ส่วนใหญ่เป็นบัตรร้านค้าและบัตรเงินสด ซึ่งลูกค้าส่วนใหญ่จะใช้เพื่อเบิกถอนเงินสด
แม้ว่าธุรกิจบัตรเครดิตจะมีอัตราการเติบโตสูง แต่อัตราการเข้าถึงตลาดบัตรเครดิตในประเทศไทย
(จำนวนบัตรต่อประชากรทั้งหมด) อยู่ที่ร้อยละ 16 ในปี 2548
ซึ่งยังคงอยู่ในระดับต่ำเมื่อเทียบกับตลาดบัตรเครดิตในประเทศที่พัฒนาแล้ว เช่น
สหรัฐอเมริกาซึ่งอยู่ที่ระดับร้อยละ 98 ทั้งนี้ ส่วนหนึ่งเป็นผลมาจากข้อกำหนดของทางการ เช่น
ผู้ถือบัตรเครดิตจะต้องมีรายได้ต่อเดือนสูงกว่า 15,000 บาท

  -------------------------------------------- ----------- ----------- ----------- -----------
  จำนวนบัญชีของธุรกิจบัตรเครดิต (ล้านบัญชี)             2545        2546        2547        2548

  ธนาคารพาณิชย์ไทย                               1,694,292   2,192,911   3,163,600   3,911,533

  ธนาคารที่เป็นสาขาของ ธพ.ต่างประเทศ               717,640     834,065     965,434     1,060,338

  บริษัทที่ประกอบธุรกิจบัตรเครดิตที่ถือว่ามิใช่สถาบันการเงิน   3,221,431   3,707,925   4,519,066   4,986,700

  รวมทั้งหมด⁽¹⁾                                  5,633,363   6,734,901   8,648,100   9,958,571
  -------------------------------------------- ----------- ----------- ----------- -----------

  ⁽¹⁾ยอดรวมทั้งหมดของจำนวนบัตร รวมถึง Credit Card, Charge Card (เช่น AMEX),
  Cash Card (เช่น AEON), Store Card (เช่น Tesco Lotus), Private Label Card

  (บัตรที่ไม่มีตรา VISA หรือ MasterCard)

ที่มา: ธนาคารแห่งประเทศไทย

จากตัวเลขปริมาณบัตรเครดิตทั้งระบบยังมีการเติบโตอย่างต่อเนื่อง โดยสำหรับ ณ สิ้นปี 2548
จำนวนบัตรเครดิตมีอัตราเติบโตร้อยละ 15 จากปลายปี 2547
อันเป็นผลจากความพยายามขยายฐานบัตรเครดิตของผู้ประกอบการที่ยังคงมีอยู่อย่างต่อเนื่องผ่านกลยุทธทางการตลาดที่ต่างผลักดันกันออกมาเพื่อแย่งส่วนแบ่งตลาด
ได้แก่ การจัดรายการแจกรางวัล หรือการแจกแถมต่างๆ
โดยมีเงื่อนไขเรื่องของปริมาณการใช้จ่ายผ่านบัตร หรือ การตั้ง Booth เพื่อขยายฐานบัตร เป็นต้น
จะเห็นได้ว่าส่วนแบ่งการตลาดส่วนใหญ่อยู่ที่
บริษัทที่ประกอบธุรกิจบัตรเครดิตที่ถือว่ามิใช่สถาบันการเงิน

  []

  ⁽¹⁾ จำนวนบัญชีจะนับเฉพาะบัตรหลักที่สมัคร แต่ไม่รวม บัตรเสริมที่ใช้สมัครร่วมกับบัตรหลัก
  ยอดรวมทั้งหมดของจำนวนบัตร รวมถึง Credit Card, Charge Card (เช่น AMEX), Cash
  Card (เช่น AEON), Store Card (เช่น Tesco Lotus), Private Label Card
  (บัตรที่ไม่มีตรา VISA หรือ MasterCard)

ที่มา: ธนาคารแห่งประเทศไทย

จากแผนภูมิด้านบนแสดงให้เห็นว่า
บริษัทที่ประกอบธุรกิจบัตรเครดิตที่ถือว่ามิใช่สถาบันการเงินมีส่วนแบ่งการตลาดมากเป็นอันดับหนึ่ง
คิดเป็นร้อยละ 50 ณ สิ้นปี 2548 มีจำนวน 4.9 ล้านบัญชี รองลงมาคือธนาคารพาณิชย์ไทยมีจำนวน
3.9 ล้านบัญชี คิดเป็นร้อยละ 39 สุดท้ายคือธนาคารที่เป็นสาขาของธนาคารพาณิชย์ต่างประเทศ
ร้อยละ 11 จำนวน 1 ล้านบัญชี

ปัจจุบันมีการใช้บัตรเครดิตมากขึ้นอันเนื่องมาจากเหตุผลหลายประการ เช่น
ความเชื่อมั่นของลูกค้าที่มีมากขึ้นเนื่องจากระบบความปลอดภัยที่ทันสมัยของบัตรเครดิต รวมทั้ง
การนำเสนอสิทธิพิเศษต่างๆของผู้ประกอบการเพื่อดึงดูดให้มีการใช้จ่ายผ่านบัตรเครดิตมากขึ้น เช่น
การให้ส่วนลดหรือให้สิทธิพิเศษ เป็นต้น ทั้งนี้ ในปี 2548
มีการออกบัตรเครดิตที่มีความหลากหลายมากขึ้น
โดยมีความแตกต่างกันเพียงเล็กน้อยในด้านของโครงสร้างรายได้
เพื่อตอบสนองความต้องการของผู้บริโภคได้ทุกกลุ่ม และยังเป็นการเพิ่มรายได้ให้ผู้ประกอบการ เช่น
ธนาคารพาณิชย์หลายแห่งได้มีการออกบัตร

แพลทตินั่ม (ที่มีส่วนลดเหนือกว่า) แก่กลุ่มลูกค้าพรีเมี่ยมเพื่อจะได้รับอัตราค่าธรรมเนียมสูงขึ้น

  -------------------------------------------- ---------- ---------- ---------- ----------
  ยอดสินเชื่อคงค้าง (ล้านบาท)                       2545       2546       2547       2548

  ธนาคารพาณิชย์ไทย                               27,321     36,997     44,413     49,105

  ธนาคารที่เป็นสาขาของ ธพ.ต่างประเทศ               15,903     19,451     23,423     28,205

  บริษัทที่ประกอบธุรกิจบัตรเครดิตที่ถือว่ามิใช่สถาบันการเงิน   29,275     37,899     50,619     66,099

  รวมทั้งหมด⁽¹⁾                                  72,498     94,346     118,456    143,454
  -------------------------------------------- ---------- ---------- ---------- ----------

  ⁽¹⁾ ยอดรวมทั้งหมดของจำนวนบัตร รวมถึง Credit Card, Charge Card (เช่น AMEX),
  Cash Card (เช่น AEON), Store Card (เช่น Tesco Lotus), Private Label Card

  (บัตรที่ไม่มีตรา VISA หรือ MasterCard)

ที่มา: ธนาคารแห่งประเทศไทย

จากการที่บัตรเครดิตมีอัตราการเติบโตสูงและมีปริมาณการใช้จ่ายที่เพิ่ม
ทำให้ลูกหนี้บัตรเครดิตที่แสดงในอุตสาหกรรมเพิ่มขึ้นจาก 94,346 ล้านบาทในปลายปี 2546 และ
118,456 ล้านบาท ในปลายปี 2547 เป็น 143,454 ล้านบาท ในปลายปี 2548 ทั้งนี้
เนื่องจากอัตราดอกเบี้ยในตลาดเงินในปี 2548 มีการปรับตัวสูงขึ้นมาก
เป็นผลให้ผู้ประกอบการส่วนใหญ่คิดอัตราดอกเบี้ยและค่าธรรมเนียมในการใช้บัตรเครดิตตามเพดานสูงสุดที่กำหนดไว้หรือร้อยละ
18 ของยอดหนี้คงค้าง

[]

  ⁽¹⁾ จำนวนบัญชีจะนับเฉพาะบัตรหลักที่สมัคร แต่ไม่รวม บัตรเสริมที่ใช้สมัครร่วมกับบัตรหลัก
  ยอดรวมทั้งหมดของจำนวนบัตร รวมถึง Credit Card, Charge Card (เช่น AMEX),

Cash Card (เช่น AEON), Store Card (เช่น Tesco Lotus), Private Label Card
(บัตรที่ไม่มีตรา VISA หรือ MasterCard)

ที่มา: ธนาคารแห่งประเทศไทย

  ในปัจจุบัน ตลาดบัตรเครดิตมีการแข่งขันค่อนข้างสูง
  ผู้ประกอบการส่วนใหญ่พยายามเพิ่มส่วนแบ่งตลาดของตนเองโดยการออกบัตรเครดิตที่มีลักษณะแตกต่างกัน
  รวมทั้งมีข้อเสนอทางการเงินที่แตกต่างกันด้วย เช่น ให้ค่าธรรมเนียมรายปีฟรีตลอดชีพ
  การคิดอัตราดอกเบี้ยต่ำ และมีเงินสดคืนให้ โดยธนาคารพาณิชย์ที่ให้บริการครบวงจร
  ธนาคารเพื่อรายย่อย
  ธนาคารต่างประเทศและสถาบันการเงินที่มิใช่ธนาคารพาณิชย์มีส่วนแบ่งร้อยละ 34 ร้อยละ 20
  และ 46 ของลูกหนี้บัตรเครดิตจำนวน 143,454 ล้านบาท ในปลายปี 2548
  ทำให้ส่วนแบ่งตลาดเพิ่มจากร้อยละ 37 ร้อยละ 20 และร้อยละ 43 ในปี 2547

  -------------------------------------------- ---------- ---------- ---------- ----------
  ปริมาณการใช้จ่าย (ล้านบาท)                       2545       2546       2547       2548

  ธนาคารพาณิชย์ไทย                               122,238    104,820    134,296    152,207

  ธนาคารที่เป็นสาขาของ ธพ.ต่างประเทศ               46,816     48,038     58,457     68,906

  บริษัทที่ประกอบธุรกิจบัตรเครดิตที่ถือว่ามิใช่สถาบันการเงิน   27,138     117,145    137,877    167,057

  รวมทั้งหมด⁽¹⁾                                  196,192    270,003    330,630    388,170
  -------------------------------------------- ---------- ---------- ---------- ----------

  ⁽¹⁾ ยอดรวมทั้งหมดของจำนวนบัตร รวมถึง Credit Card, Charge Card (เช่น AMEX),
  Cash Card (เช่น AEON), Store Card (เช่น Tesco Lotus), Private Label Card

  (บัตรที่ไม่มีตรา VISA หรือ MasterCard)

ที่มา: ธนาคารแห่งประเทศไทย

ปริมาณการใช้จ่ายรวมของอุตสาหกรรมเพิ่มขึ้น จากปี 2547 ที่ 330,630 ล้านบาท เป็น 388,170
ล้านบาท ปี 2548
จากตารางแสดงให้เห็นว่าบริษัทที่ประกอบธุรกิจบัตรเครดิตที่ถือว่ามิใช่สถาบันการเงิน
มีปริมาณการใช้จ่ายที่มากกว่าธนาคารพาณิชย์ไทย
และธนาคารที่เป็นสาขาของธนาคารพาณิชย์ต่างประเทศ โดยมีอัตราเติบโตสูงสุดใน 3 กลุ่ม
ที่ร้อยละ 21.16

สำหรับการแข่งขันในธุรกิจบัตรเครดิตที่เจาะกลุ่มลูกค้าที่มีรายได้ระดับปานกลางขึ้นไป
บริษัทเน้นให้ความสำคัญด้านค่าธรรมเนียม ค่าบริการ และคุณภาพของการบริการเป็นหลัก
กลยุทธ์การแข่งขันของผู้ให้บริการ
จึงเน้นหนักทางด้านการรักษาฐานผู้ถือบัตรเดิมและเพิ่มฐานผู้ถือบัตรใหม่
โดยการยกเว้นค่าธรรมเนียมแรกเข้าและค่าธรรมเนียมในปีแรกให้กับผู้สมัคร
นอกจากการแข่งขันทางด้านราคาแล้ว บริษัทยังเน้นกระตุ้นให้มีการใช้จ่ายผ่านบัตรทุกวัน
(Everyday usage) โดยการจัดรายการส่งเสริมการใช้จ่ายผ่านบัตรเครดิตในรูปแบบต่างๆ เช่น
การให้ส่วนลดการซื้อสินค้าและบริการ การสะสมคะแนนเพื่อแลกของสมนาคุณ ฯลฯ
โดยผู้ให้บริการเริ่มให้ความสำคัญกับการออกแบบโครงการที่มีความน่าสนใจต่อผู้ถือบัตรมากขึ้น เช่น
การเพิ่มจำนวนร้านค้าสมาชิกที่ให้ส่วนลดกับผู้ถือบัตรเครดิตของตน
การเลือกร้านค้าให้เหมาะสมกับกลุ่มผู้ถือบัตร
การให้ผู้ถือบัตรสามารถแลกคะแนนสะสมคืนเป็นเงินสดได้
โครงการเหล่านี้นอกจากจะเป็นการเพิ่มการใช้จ่ายผ่านบัตรเครดิตแล้ว
ยังเป็นการสร้างความจงรักภักดีต่อผลิตภัณฑ์ (Brand Loyalty) ให้ผู้ถือบัตรอีกด้วย
เพื่อให้จำนวนผู้ถือบัตรที่เปลี่ยนไปใช้บัตรอื่นลดลง
เนื่องจากธุรกิจบัตรเครดิตเป็นธุรกิจที่ต้องมีการประหยัดต่อขนาด (Economies of Scale)
ผู้ให้บริการจึงจำเป็นที่จะต้องรักษาส่วนแบ่งตลาดของตนไว้
รวมไปถึงการพยายามเพิ่มส่วนแบ่งตลาดของตนอย่างต่อเนื่อง

ผู้ประกอบการในธุรกิจบัตรเครดิตที่ถือเป็นคู่แข่งขันโดยตรงกับบริษัท จะเป็นทั้ง 3
กลุ่มข้างต้นโดยหมายรวมถึงทั้งผู้ประกอบการธุรกิจบัตรเครดิตที่เป็นกลุ่มธนาคารพาณิชย์ไทย
ผู้ประกอบการที่เป็นสาขาของธนาคารพาณิชย์ต่างประเทศ และ
กลุ่มผู้ให้บริการที่ไม่ใช่ธนาคารพาณิชย์ ซึ่งแต่ละบริษัทมีกลยุทธการแข่งขันในทางตลาดที่แตกต่างกัน
โดยต่างหวังใช้ข้อมูลฐานลูกค้าบัตรเครดิตช่วงชิงส่วนแบ่งตลาด และขยายไปสู่ธุรกิจสินเชื่อส่วนบุคคล
สินเชื่อเพื่อการซื้อสินค้าในรูปแบบอื่นๆ ต่อไป

การแข่งขันและคู่แข่งในธุรกิจสินเชื่อบุคคล

ตามข้อมูลที่ได้มีการรวบรวมโดยธนาคารพาณิชย์และบริษัทการเงินต่างๆนั้น
มูลค่าของลูกหนี้ส่วนบุคคลได้ขยายตัวเพิ่มขึ้นทุกปีนับตั้งแต่ปี 2544 จาก 189,424 ล้านบาท เป็น
529,802 ล้านบาท ณ สิ้นปี 2548 จะเห็นได้ว่าเป็นตลาดที่มีศักยภาพในการขยายตัวสูง

  ---------------------------------------------------------- --------- --------- ---------- ---------- --------- --
  ลูกหนี้สินเชื่อรายย่อย                                            2544      2545      2546       2547       2548      

  ลูกหนี้สินเชื่อรายย่อย (ล้านบาท)*                                  189,424   250,235   430,125    458,212    529,802   

  อัตราการเติบโต (%)                                           4.6%      32.1%     71.9%      6.5%       15.6%     

  * เกิดจากผลรวมของสินเชื่อรายย่อยของธนาคารพาณิชย์และบริษัทเงินทุนทั้งหมด                                                     
  โดยไม่รวมสินเชื่อที่อยู่อาศัย                                                                                           
  ---------------------------------------------------------- --------- --------- ---------- ---------- --------- --

สำหรับตลาดสินเชื่อบุคคลที่ไม่มีหลักประกัน จะมีผู้ให้บริการแบ่งเป็น 3
กลุ่มซึ่งจะเน้นตลาดที่แตกต่างกัน กลุ่มแรกคือ
ธนาคารพาณิชย์ไทยซึ่งเพิ่งเริ่มเข้าสู่ธุรกิจประเภทนี้เมื่อไม่นานมานี้
โดยเริ่มจากการให้บริการแก่ลูกค้าเดิมของตนเอง
โดยอาศัยความได้เปรียบของเครือข่ายและความคุ้นเคยกับลูกค้า
การคิดอัตราดอกเบี้ยของกลุ่มนี้จะยังอยู่ในระดับกลางถึงต่ำ กลุ่มที่สอง
เป็นธนาคารพาณิชย์ที่มีต่างชาติเป็นเจ้าของและเป็นสาขาของธนาคารต่างชาติ
ซึ่งเน้นลูกค้ากลุ่มที่มีรายได้ปานกลางถึงสูง โดยใช้การขายตรงเป็นหลัก
ปกติจะคิดอัตราดอกเบี้ยและเสนอโปรโมชั่นพิเศษต่างๆ (เช่น
อัตราดอกเบี้ยที่ต่ำกว่าสำหรับช่วงระยะเวลาหนึ่ง)
และจะให้บริการลูกค้าที่มีประสิทธิภาพมากกว่าธนาคารพาณิชย์ไทย กลุ่มสุดท้ายในตลาดส่วนนี้คือ
ผู้ให้บริการที่มิใช่ธนาคาร หรือ non-bank
บริษัทเหล่านี้มีแนวโน้มการเติบโตที่รวดเร็วและมุ่งเน้นผู้มีรายได้ต่ำถึงปานกลาง
รวมทั้งมีความยืดหยุ่นในการบริหารจัดการและใช้เทคโนโลยีขั้นสูง
ซึ่งช่วยให้สถาบันเหล่านี้มีโอกาสในการเข้าแทรกแซงตลาดได้มากขึ้น อย่างไรก็ตาม
เนื่องจากผู้ประกอบการกลุ่มนี้มีฐานลูกค้าที่มีรายได้ต่ำกว่าเมื่อเปรียบเทียบกับผู้ประกอบการกลุ่มอื่นๆดังนั้น
โดยทั่วไปแล้วผู้ประกอบการกลุ่มนี้จะคิดอัตราดอกเบี้ยสำหรับลูกค้าสูงกว่าสถาบันการเงินอื่นๆเพื่อเป็นการลดความเสี่ยง

ในตลาดสินเชื่อแบบไม่มีหลักประกัน มีการเสนอบริการสินเชื่อหลากหลายประเภท
โดยเงินกู้ทั่วไปที่มีการผ่อนชำระเป็นงวดจะพบเห็นได้มากที่สุด นอกจากนั้น
ผู้ประกอบการบางรายยังให้บริการสินเชื่อหมุนเวียนเพื่อเพิ่มความสะดวกสำหรับลูกค้าในการใช้จ่ายเมื่อมีความจำเป็น
เงินกู้เพื่อวัตถุประสงค์นี้จะมีการเสนอบริการในหลายรูปแบบ เช่น
ให้เงินกู้เพื่อซื้อเครื่องใช้อิเลคทรอนิคส์หรือเฟอร์นิเจอร์ เป็นต้น
ธุรกิจขนาดเล็กยังคงเติบโตอย่างต่อเนื่องในไทย
และยังคงพึ่งพาเงินทุนของตนเองหรือสินเชื่อส่วนตัว เช่น
บัตรเครดิตและเงินกู้จากผู้ใกล้ชิดเป็นแหล่งเงินทุนที่สำคัญ ในอดีต
ธนาคารพาณิชย์จะหลีกเลี่ยงลูกค้ากลุ่มนี้เนื่องจากมีความเสี่ยงสูง แต่ไม่นานมานี้
ได้หันกลับมาหาส่วนนี้มากขึ้น โดยมุ่งเน้นไปที่ลูกค้ากลุ่มพรีเมี่ยม (ที่มีความเสี่ยงต่ำ)
ที่เป็นธุรกิจขนาดเล็ก (SMEs)
อีกทั้งสถาบันการเงินที่มิใช่ธนาคารและธนาคารต่างประเทศได้หันมาจับตลาดส่วนนี้เช่นกัน
โดยเน้นการให้กู้แก่ธุรกิจขนาดเล็กที่มีความเสี่ยงสูงโดยผ่านผลิตภัณฑ์สินเชื่อบุคคลประเภทต่างๆและคิดอัตราดอกเบี้ยสูงกว่าธุรกิจที่ปล่อยกู้โดยธนาคารพาณิชย์

การแข่งขันในการให้บริการสินเชื่อบุคคลของผู้ให้บริการต่างๆ ทวีความรุนแรงมากยิ่งขึ้นในปัจจุบัน
ทั้งนี้เพราะผู้ให้บริการทุกรายต่างมีเป้าหมายที่ฐานลูกค้ารายย่อยที่มีจำนวนมาก
เพื่อเป็นการกระจายความเสี่ยงและสร้างฐานรายได้ในระยะยาว
ประกอบกับการที่ธนาคารแห่งประเทศไทยกำหนดข้อบังคับเพิ่มเติมในก0ารกำกับดูแลธุรกิจบัตรเครดิตที่กำหนดให้ผู้สมัครบัตรเครดิตต้องมีรายได้ไม่ต่ำกว่า
15,000 บาทต่อเดือน
ส่งผลให้ความสามารถในการแข่งขันในธุรกิจบัตรเครดิตของผู้ให้บริการบางแห่งลดลง
จึงต้องสร้างโอกาสการแข่งขันของตนเองโดยหันไปเปิดให้บริการสินเชื่อบุคคลมากขึ้น

3.9 การจัดหาผลิตภัณฑ์และบริการ

3.9.1 การจัดหาบัตรเครดิต

เนื่องจากบริษัทต้องจัดหาบัตรเครดิตพร้อมด้วยข้อมูลของผู้ถือบัตรที่บรรจุอยู่ในแถบแม่เหล็ก
ดังนั้นบริษัทจึงได้ว่าจ้างและจัดซื้อจากหน่วยงานภายนอกเพื่อการจัดทำบัตรเครดิตโดยแยกเป็นแต่ละขั้นตอนดังนี้

-   การสั่งซื้อบัตรเปล่า (Blank Card) เป็นบัตรพลาสติกที่บริษัทสั่งผลิตตามรูปแบบที่ต้องการ
    บริษัทที่รับผลิตบัตรเปล่าจะต้องเป็นบริษัทที่ได้รับการรับรอง (Certified)
    จากทางวีซ่าและมาสเตอร์การ์ดเท่านั้น ซึ่งในประเทศไทย มี 5 บริษัทหลักด้วยกัน คือ บริษัท
    ดีแซด ไทยแลนด์ จำกัด บริษัท ไทยบริติช ซีเคียวริตี้ พริ้นติ้ง จำกัด (มหาชน) บริษัท ดาต้า
    โปรดักส์ ทอปปัง ฟอร์ม จำกัด บริษัท จันวาณิชย์ ซีเคียวริตี้ พริ้นท์ติ้ง จำกัด และ บริษัท
    อินเทล การ์ด อินดัสตรี จำกัด
    โดยผู้ผลิตบัตรเสนอรายละเอียดให้บริษัทคัดเลือกโดยพิจารณาจากราคา คุณภาพ
    ความสามารถและระยะเวลาในการผลิตเป็นหลัก
    เนื่องจากได้มีการกำหนดมาตรฐานการผลิตบัตรเปล่าไว้แล้ว

-   การพิมพ์ตัวนูน (Emboss) และการบันทึกข้อมูลลงในแถบแม่เหล็ก
    ข้อมูลของผู้สมัครจะได้รับการพิมพ์ตัวนูนบนบัตร
    และทำการบันทึกข้อมูลผู้ถือบัตรลงในแถบแม่เหล็กลงในบัตร
    หากเป็นบัตรรูปแบบมาตรฐานจะบันทึกข้อมูลโดยบริษัท กรุงไทย คอมพิวเตอร์ เซอร์วิสเซส
    จำกัด สำหรับบัตรแบบมินิ และ Shape Card จะทำการบันทึกข้อมูลโดยบริษัท ดาต้า โปรดักส์
    ทอปปัง ฟอร์ม จำกัด สำหรับ Curve Card และบัตรไทเทเนียมเป็นการบันทึกข้อมูลโดยบริษัท
    ไทยบริติช ซีเคียวริตี้ พริ้นติ้ง จำกัด (มหาชน)

-   การบรรจุบัตรและส่งมอบให้ผู้ถือบัตร
    บัตรที่พิมพ์และบันทึกข้อมูลแล้วจะถูกนำใส่ซองรวมกับคู่มือสำหรับผู้ถือบัตรรวมทั้งเอกสารทางการตลาดต่างๆ
    โดยผู้ถือบัตรระบุสถานที่รับบัตรและสามารถติดต่อขอรับได้จาก KTC Boutique Branch KTC
    Touch และสาขาของธนาคารกรุงไทยที่ผู้ถือบัตรสะดวก

3.9.2 การจัดหาเครื่องรูดบัตรเครดิต

บริษัทได้รับเครื่องรูดบัตรเครดิตจากธนาคารกรุงไทยพร้อมกับการโอนลูกหนี้บัตรเครดิตและธนวัฏบัตรเครดิต
และหากเมื่อบริษัทต้องการเครื่องรูดบัตรเครดิตเพิ่มเติม
บริษัทจะจัดหาเครื่องโดยการเช่าจากผู้จัดจำหน่ายและผู้ให้เช่าเครื่อง

บริษัทมีนโยบายที่จะติดตั้งเครื่องรูดบัตรเฉพาะเครื่องในระบบ EDC ทั้งนี้เนื่องจากเครื่องในระบบ
EDC สามารถทำรายการได้หลากหลายกว่าเครื่องในระบบ Imprinter เช่น
สามารถอ่านข้อมูลจากแผงวงจรข้อมูลได้ (Microprocessing Chip)
นอกจากนี้บริษัทสามารถให้บริการร้านค้าได้รวดเร็วขึ้น
และลดโอกาสที่จะเกิดรายการทุจริตจากร้านค้าสมาชิก

3.9.3 การจัดหาแหล่งเงินทุน

แหล่งเงินทุน

บริษัทจัดหาเงินทุนจาก 2 แหล่ง ได้แก่ ส่วนของผู้ถือหุ้นและหนี้สิน โดย ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2548
บริษัทมีส่วนของผู้ถือหุ้นทั้งหมด 5,628.99 ล้านบาท ซึ่งประกอบด้วยทุนชำระแล้ว 2,566.75
ล้านบาท ส่วนเกินมูลค่าหุ้นสามัญ 1,891.59 ล้านบาท เงินรับล่วงหน้าค่าจองซื้อหุ้นเพิ่มทุน 3.2
ล้านบาท และกำไรสะสม 1,167.47 ล้านบาท และมีหนี้สินทั้งหมด 23,972.25 ล้านบาท

ในส่วนของผู้ถือหุ้นนั้น ที่ประชุมวิสามัญผู้ถือหุ้นครั้งที่ 1/2546 เมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน 2546
ได้มีมติให้เพิ่มทุนจดทะเบียนของบริษัท จาก 1,050,000,000 บาท เป็น 2,580,162,000 บาท
โดยการออกหุ้นสามัญใหม่จำนวน 153,016,200 หุ้น มูลค่าที่ตราไว้หุ้นละ 10 บาท รวมมูลค่าทั้งสิ้น
1,530,162,000 บาท ซึ่งมีการจัดสรรให้แก่ผู้ถือหุ้นเดิมจำนวน 150,000,000 หุ้น ในอัตราส่วน
1 หุ้นเดิม ต่อ 1.5 หุ้นใหม่ ในราคา 20
บาทและส่วนที่เหลือได้จัดสรรไว้เพื่อรองรับการใช้สิทธิซื้อหุ้นสามัญของผู้ถือใบสำคัญแสดงสิทธิเพิ่มเติมอันเนื่องมาจากการปรับสิทธิภายใต้โครงการ
ESOP
ทั้งนี้บริษัทจะนำเงินที่ได้รับจากการเพิ่มทุนดังกล่าวไปใช้เป็นแหล่งเงินทุนในการดำเนินและขยายธุรกิจของบริษัท
ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2548 ได้มีการใช้สิทธิของใบสำคัญแสดงสิทธิภายใต้โครงการ ESOP จำนวน
2,161,5000 หน่วย แปลงเป็นหุ้นสามัญ จำนวน 3,150,393 หุ้น มูลค่าหุ้นละ 10 บาท
ในราคาใช้สิทธิหุ้นละ 10.185 บาทต่อหุ้น การใช้สิทธิดังกล่าว
ทำให้ทุนที่ออกและชำระแล้วเพิ่มขึ้นเป็น 2,566.75 ล้านบาท

ทางด้านหนี้สินนั้น ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2548 มีแหล่งที่มาจาก 3 แหล่งหลักคือ

(1) จากการออกหุ้นกู้มูลค่ารวมทั้งสิ้น 16,000 ล้านบาท ดังนี้

-   เดือนเมษายน 2546 บริษัทได้ออกและเสนอขายหุ้นกู้ระบุชื่อผู้ถือ ประเภทไม่ด้อยสิทธิ
    ไม่มีหลักประกัน และมีผู้แทนผู้ถือหุ้นกู้ จำนวน 5,000,000 หน่วย มูลค่าที่ตราไว้หน่วยละ
    1,000 บาท รวมมูลค่าทั้งสิ้น 5,000 ล้านบาท โดยเสนอขายให้แก่ประชาชนทั่วไป อายุ 3 ปี
    อัตราดอกเบี้ยร้อยละ 2.75 ต่อปี กำหนดชำระดอกเบี้ยทุกหกเดือน
    ซึ่งหุ้นกู้ของบริษัทได้รับการจัดอันดับความน่าเชื่อถือระดับ A-

-   เดือนเมษายน 2547 บริษัทได้ออกและเสนอขายหุ้นกู้ระบุชื่อผู้ถือ ประเภทไม่ด้อยสิทธิ
    และไม่มีหลักประกันจำนวน 3,500 ล้านบาท ให้กับสถาบันการเงินและนักลงทุนทั่วไป อายุ
    3-5 ปี อัตราดอกเบี้ยร้อยละ 3.50-4.15 ต่อปี กำหนดชำระดอกเบี้ยทุกหกเดือน
    ซึ่งหุ้นกู้ของบริษัทได้รับการจัดอันดับความน่าเชื่อถือระดับ A-
    ทั้งนี้บริษัทนำเงินไปใช้ในการชำระคืนเงินกู้ และเป็นเงินทุนหมุนเวียน

-   เดือนมีนาคม 2548 บริษัทได้ออกและเสนอขายหุ้นกู้ระบุชื่อผู้ถือ ประเภทไม่ด้อยสิทธิ
    และไม่มีหลักประกันจำนวน 3,500 ล้านบาท ให้กับสถาบันการเงินและนักลงทุนทั่วไป อายุ 3
    ปี อัตราดอกเบี้ยร้อยละ 4.40 ต่อปี กำหนดชำระดอกเบี้ยทุกหกเดือน
    ซึ่งหุ้นกู้ของบริษัทได้รับการจัดอันดับความน่าเชื่อถือระดับ A-

-   เดือนเมษายน 2548 บริษัทได้ออกและเสนอขายหุ้นกู้ระบุชื่อผู้ถือ ประเภทไม่ด้อยสิทธิ
    และไม่มีหลักประกันจำนวน 1,500 ล้านบาท ให้กับนักลงทุนสถาบัน อายุ 2 ปี
    อัตราดอกเบี้ยร้อยละ 4.00 ต่อปี กำหนดชำระดอกเบี้ยทุกหกเดือน
    ซึ่งหุ้นกู้ของบริษัทได้รับการจัดอันดับความน่าเชื่อถือระดับ A-

-   เดือนพฤศจิกายน 2548 บริษัทได้ออกและเสนอขายหุ้นกู้ระบุชื่อผู้ถือ ประเภทไม่ด้อยสิทธิ
    และไม่มีหลักประกันจำนวน 2,500 ล้านบาท ให้กับนักลงทุนสถาบัน อายุ 2-3 ปี
    อัตราดอกเบี้ยเฉลี่ยร้อยละ 5.89 ต่อปี กำหนดชำระดอกเบี้ยทุกหกเดือน
    ซึ่งหุ้นกู้ของบริษัทได้รับการจัดอันดับความน่าเชื่อถือระดับ A-

(2) จากการกู้ยืมเงินจากสถาบันการเงินต่างๆ
    ผ่านการออกตั๋วเงินระยะสั้นและระยะยาวทั่วไปมูลค่าทั้งสิ้น 6,439 ล้านบาท

(3) บริษัทได้รับอนุมัติวงเงินจากธนาคารกรุงไทยมูลค่า 13,030 ล้านบาท ณ วันที่ 31 ธันวาคม
    2548 บริษัทได้ใช้วงเงินกู้ดังกล่าวไป 200 ล้านบาท

  ทั้งนี้ ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2548 บริษัทได้รับอนุมัติวงเงินจากสถาบันการเงินต่างๆ ทั้งสิ้น
  20,483 ล้านบาท ดังนี้

1.  วงเงินกู้ระยะสั้นจากธนาคารกรุงไทยจำนวน 13,030 ล้านบาท ประกอบด้วย (1)
    เงินกู้เบิกเกินบัญชี 30 ล้านบาท
    โดยมีอัตราดอกเบี้ยอ้างอิงจากอัตราการเบิกถอนเกินบัญชีสำหรับลูกค้าชั้นดี (MOR) (2)
    วงเงินกู้ระยะสั้น 12,000 ล้านบาท และ (3) วงเงินตั๋วสัญญาใช้เงิน 1,000 ล้านบาท
    โดยมีอัตราดอกเบี้ยตามตลาดเงินที่ธนาคารกรุงไทยกำหนด ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2548
    บริษัทได้ทำการเบิกเงินจากสัญญาเงินกู้วงเงิน 12,000 ล้านบาท เป็นจำนวนเงิน 200
    ล้านบาท

2.  วงเงินกู้สถาบันการเงินอื่น จำนวน 7,453 ล้านบาท ใช้วงเงินไปแล้ว 6,439 ล้านบาท

นโยบายในการบริหารสภาพคล่อง

บริษัทมีฝ่ายงานด้านการบริหารเงินที่จะคอยติดตามประเมินวิเคราะห์แนวโน้มสภาพคล่องของบริษัท
นอกจากนี้ยังได้มีการจัดทำแบบจำลอง (Dummy Model) ในสถานการณ์ต่างๆ
ที่อาจจะเกิดขึ้นกับบริษัททั้งในระยะสั้นและในระยะยาว มีการคาดการณ์แนวโน้มอัตราดอกเบี้ย
และฐานเงินทุน ตลอดจนเงินกู้ยืมของบริษัท เพื่อเตรียมการรับมือกับสถานการณ์ต่างๆ
อันจะมีผลกระทบต่อแหล่งเงินทุนและไม่ให้เกิดภาวะการขาดสภาพคล่อง
หรือการมีสภาพคล่องมากเกินไปได้อย่างทันท่วงที
บริษัทให้ความสำคัญกับการบริหารระยะเวลาของแหล่งเงินกู้ให้เหมาะสมกับระยะเวลาของการให้กู้ยืม
เพื่อไม่ให้เกิดการ Mismatching Fund และเพื่อให้มีภาระต้นทุนทางการเงินที่เหมาะสม

นอกจากนี้ยังได้มีการประสานงานไปยังฝ่ายบริหารสินทรัพย์และหนี้สิน (Asset Liability
Management)
ที่จะช่วยให้ข้อมูลด้านการบริหารความเสี่ยงและการจัดสัดส่วนเงินกู้อย่างเหมาะสมเพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดต่อการดำเนินธุรกิจของบริษัท

[1] ที่มา :รายงานการสัมมนาวิชาการประจำปี 2547 เรื่องภาวะหนี้ครัวเรือนไทย :
ความเสี่ยงและนัยเชิงนโยบาย ธนาคารแห่งประเทศไทย