6. ข้อพิพาททางกฎหมาย

  บริษัทฯ มีข้อพิพาททางกฎหมายที่สำคัญ ซึ่งผลของคดียังไม่สิ้นสุดมีรายละเอียดดังนี้

(1) คดีความฟ้องขอให้เพิกถอนหรือยกเลิกสัญญาขายหุ้นในส่วนทุนเดิมและส่วนทุนใหม่

  (คดีแดงหมายเลขที่ฟ. 8/2548 ตอนที่ 10/5 ตอนที่ 28 และตอนที่ 34)

  คดีที่กลุ่มผู้บริหารชุดเดิมได้ยื่นคำร้องขอให้ศาลล้มละลายกลางเพิกถอนหรือยกเลิกสัญญาขายหุ้นในส่วนทุนเดิม
  และส่วนทุนใหม่ และกลุ่มผู้บริหารชุดเดิมและผู้ถือหุ้นรายย่อยของบริษัทอีก 4 ราย
  ได้ยื่นคำร้องขอให้มีการขายส่วนทุน ตามแผนให้แก่ผู้ถือหุ้นเดิม
  โดยศาลล้มละลายกลางได้มีคำสั่งยกคำร้องดังกล่าว
  กลุ่มผู้บริหารชุดเดิมจึงยื่นอุทธรณ์เพื่อคัดค้านคำสั่งศาลล้มละลายกลางนี้เมื่อวันที่ 30 กันยายน
  พ.ศ. 2548 และผู้บริหารชุดใหม่ได้ยื่นแก้อุทธรณ์เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2549

  ผลการพิจารณาตัดสิน:

  ปัจจุบันในส่วนของคดีความฟ้องขอให้เพิกถอนหรือยกเลิกสัญญาขายหุ้นในส่วนทุนเดิม คือ ฟ.
  8/2548 ตอนที่ 28 อยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา
  ส่วนคดีความฟ้องขอให้เพิกถอนหรือยกเลิกสัญญาขายหุ้นในส่วนทุนใหม่ คือ ฟ.8/2548 ตอนที่
  10/5 ศาลฎีกาได้มีคำพิพากษาเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551
  ตามคำสั่งศาลล้มละลายกลางโดยเห็นว่าสัญญาซื้อขายหุ้นในส่วนทุนเดิมสอดคล้องไม่ขัดต่อข้อกำหนดของแผน
  การอุทธรณ์ของผู้บริหารเดิมฟังไม่ขึ้นและคำสั่งของศาลล้มละลายกลางมีความเห็นชอบแล้ว
  และคดีฟ้องขอให้เพิกถอนหรือยกเลิกสัญญาขายหุ้นในส่วนทุนใหม่ตอนที่ 34
  ศาลฎีกาได้มีคำพิพากษาเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2551
  โดยเห็นว่าการที่ผู้ร้องยื่นคำร้องต่อศาลล้มละลายกลางในประเด็นผู้บริหารแผนดำเนินการจัดหาผู้ร่วมลงทุนและทำข้อตกลงขายหุ้นส่วนทุนตามแผนโดยชอบหรือไม่เป็นการดำเนินกระบวนการพิจารณาซ้ำ
  ต้องห้าม กรณีนี้จึงไม่จำเป็นต้องวินิจฉัยอุทธรณ์ข้ออื่นของผู้ร้องทั้งสอง

  (2) คดีความเกี่ยวกับการฟ้องขอให้ศาลเพิกถอนมติที่ประชุมผู้ถือหุ้นของบริษัทฯ (คดีดำหมายเลขที่
  พก. 5/2550)

  กลุ่มผู้บริหารชุดเดิมได้ยื่นคำร้องต่อศาลล้มละลายกลาง ขอให้เพิกถอนมติที่ประชุมผู้ถือหุ้นเมื่อวันที่
  27 เมษายน
  พ.ศ. 2549 โดยอ้างว่าการประชุมผู้ถือหุ้นครั้งนี้ไม่ชอบด้วยกฎหมาย

  ผลการพิจารณาตัดสิน:

  ศาลล้มละลายกลางพิพากษายกฟ้องเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2551
  โดยโจทก์ได้ยื่นอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ขณะนี้คดีจึงอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา

  (3) คดีความเกี่ยวกับการฟ้องขอให้ศาลเพิกถอนมติที่ประชุมผู้ถือหุ้นของบริษัทย่อย
  (คดีดำหมายเลขที่ 6711-15/2549)

  กลุ่มผู้บริหารชุดเดิมฟ้องขอให้ศาลเพิกถอนมติที่ประชุมวิสามัญผู้ถือหุ้นของบริษัทย่อย 5 แห่ง ได้แก่
  บริษัท น้ำมัน ไออาร์พีซี จำกัด บริษัทไออาร์พีซี โพลีออล จำกัด บริษัท อุตสาหกรรม
  โพลียูรีเทนไทย จำกัด บริษัท ไทย เอ บี เอส จำกัด และบริษัท ไออาร์พีซี พลังงาน จำกัด
  และเรียกค่าเสียหายจากคณะกรรมการบริษัท บริษัทละ 80 ล้านบาท รวม 400 ล้านบาท
  ปัจจุบันคดีนี้อยู่ในอำนาจพิจารณาของศาลล้มละลายกลางตามคำสั่งประธานศาลฎีกาวันที่ 24
  พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 โดยได้เปลี่ยนหมายเลขคดีเป็นคดีดำหมายเลขที่ สฟ. 65-69/2551

  ผลการพิจารณาตัดสิน:

  เมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2552 ศาลล้มละลายกลางได้นัดฟังคำสั่ง
  โดยศาลได้ปรึกษาคดีกับอธิบดีผู้พิพากษา
  ศาลล้มละลายกลางแล้วเห็นว่าข้อเท็จจริงไม่ยุติ ไม่อาจมีคำสั่งได้ จึงกำหนดนัดพร้อมในวันที่ 16
  มีนาคม พ.ศ. 2553

  (4) คดีคัดค้านการประมูลขายหุ้นบริษัท ทีพีไอ โพลีน จำกัด (มหาชน) (คดีแดงหมายเลขที่ ฟ.
  8/2543 ตอนที่ 33)

  คดีที่ผู้บริหารของลูกหนี้ได้ยื่นคำร้องคัดค้านการขายหุ้นบริษัท ทีพีไอ โพลีน จำกัด (มหาชน)
  จำนวน 250 ล้านหุ้นให้แก่เจ้าหนี้ (บริษัทฯ)
  ทั้งนี้การดำเนินการของบริษัทดังกล่าวเป็นการปฏิบัติตามแผนฟื้นฟูกิจการที่อนุมัติโดยศาลล้มละลายกลางและศาลล้มละลายกลางมีคำสั่งยกคำร้อง
  ผู้บริหารของลูกหนี้อุทธรณ์คำสั่งศาลล้มละลายกลาง ศาลฎีกา รับอุทธรณ์แล้ว
  และผู้บริหารแผนยื่นคำแก้อุทธรณ์แล้ว

  ผลการพิจารณาตัดสิน:

  ปัจจุบันคดีอยู่ในระหว่างรอการพิจารณาคำสั่งของศาลฎีกา

  (5) คดีเงินให้กู้ยืมกับบริษัทที่เกี่ยวข้องกับกลุ่มเลี่ยวไพรัตน์

  ในช่วงปี พ.ศ. 2540 ถึง พ.ศ. 2543 บริษัทฯ
  โดยผู้บริหารขณะนั้นให้เงินกู้ยืมแก่บริษัทที่เกี่ยวข้องกันสามแห่ง โดยไม่มีหลักประกัน
  เป็นจำนวนเงินต้นรวมดอกเบี้ย (ในช่วงที่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ทวงถาม) ประมาณ 8,000
  ล้านบาท คือ บริษัท พรชัยวิสาหกิจ จำกัด บริษัท ทีพีไอ อีโออีจี จำกัด และบริษัท ทีพีไอ โฮลดิ้ง
  จำกัด โดยบริษัททั้งสามรายดังกล่าวมีคุณประชัย เลี่ยวไพรัตน์ และพี่น้องเป็นกรรมการและผู้ถือหุ้น
  และบริษัทอยู่ในกระบวนการฟื้นฟูกิจการเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ได้มีคำสั่งให้บริษัททั้งสามรายชำระเงิน
  ซึ่งบริษัททั้งสามรายได้ร้องขอต่อศาลให้เพิกถอนคำสั่งเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์
  แต่ศาลได้จำหน่ายคดีโดยให้เหตุผลว่าบริษัทกำลังจะออกจากแผนฟื้นฟูกิจการ
  ต่อมาบริษัทได้ดำเนินการทวงหนี้ แต่บริษัททั้งสามรายไม่มีทรัพย์สินเพียงพอที่จะชำระหนี้
  บริษัทจึงได้ดำเนินการฟ้องล้มละลาย

  บริษัททั้งสามดังกล่าวได้ซื้อหุ้นเพิ่มทุนของบริษัท เลียวไพรัตนวิสาหกิจ จำกัด
  ซึ่งมีกลุ่มเลี่ยวไพรัตน์เป็นกรรมการ และผู้ถือหุ้นเป็นจำนวน 3 ล้านหุ้น ในราคา 5,500
  บาทต่อหุ้น ในขณะที่หุ้นดังกล่าวมีราคามูลค่าที่ตราไว้ 100 บาทต่อหุ้น และมูลค่าทางบัญชี 121
  บาทต่อหุ้น ซึ่งทำให้บริษัท เลียวไพรัตนวิสาหกิจ จำกัด
  อ้างในเวลาต่อมาว่าบริษัททั้งสามเป็นหนี้รวม 12,000 ล้านบาท
  และได้ร้องขอฟื้นฟูกิจการในฐานะเจ้าหนี้ของบริษัททั้งสามต่อศาลล้มละลายกลาง
  และฟ้องให้บริษัททั้งสามชำระหนี้ที่ศาลแพ่งกรุงเทพใต้และได้ขอยอมความกันภายใน 2 วัน
  โดยบริษัท เลียวไพรัตนวิสาหกิจ จำกัด เป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษา

  ศาลล้มละลายกลางมีคำสั่งให้บริษัททั้งสามฟื้นฟูกิจการด้วยเหตุที่มีหนี้สูงกว่าทรัพย์สิน อย่างไรก็ตาม
  ในชั้นลงคะแนนเสียงเลือกผู้ทำแผนฟื้นฟูกิจการนั้น
  เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ได้มีมติว่าหนี้ดังกล่าวไม่มีอยู่จริงและไม่ให้ลงคะแนนเสียง
  เพราะการออกหุ้นเพิ่มทุนสูงกว่ามูลค่าหุ้นจะต้องมีหนังสือบริคณห์สนธิให้อำนาจไว้
  และจะต้องชำระส่วนล้ำมูลค่าหุ้นในคราวแรกที่ชำระเงินค่าหุ้น
  อีกทั้งผู้บริหารของทั้งสองฝ่ายซึ่งเป็นบุคคลเดียวกันย่อมเจรจา ตกลงกันได้อยู่แล้ว
  ในชั้นพิจารณาเลือกผู้ทำแผนนั้น บริษัท เลียวไพรัตนวิสาหกิจ จำกัด ยื่นคำคัดค้านการตั้งบริษัท
  แอ็ดว๊านซ์แพลนเนอร์ จำกัด เป็นผู้ทำแผนตามที่บริษัท ไออาร์พีซี จำกัด (มหาชน) เป็นผู้เสนอ
  ต่อมาศาลได้มีคำสั่งให้นัดประชุมเจ้าหนี้เพื่อกำหนดสิทธิออกเสียงเลือกผู้ทำแผนครั้งที่สอง
  เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ก็มีคำสั่งยืนยันตามคำสั่งเดิมที่เคยมีคำสั่งในการประชุมเจ้าหนี้ครั้งแรก
  โดยในชั้นพิจารณาเลือกผู้ทำแผนในชั้นศาล
  ศาลได้มีคำสั่งยกเลิกคำสั่งที่ให้ฟื้นฟูกิจการของบริษัททั้งสาม

  ต่อมาเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2551 บริษัทลูกหนี้ทั้งสาม ได้แก่ บริษัท พรชัยวิสาหกิจ จำกัด
  บริษัท ทีพีไอ อีโออีจี จำกัด และบริษัท ทีพีไอ โฮลดิ้ง จำกัด
  ได้ยื่นคำร้องขอฟื้นฟูกิจการตนเองต่อศาลล้มละลายกลาง โดยอ้างมูลหนี้เดิมจำนวน 12,000
  ล้านบาทที่บริษัท เลียวไพรัตนวิสาหกิจ
  จำกัดนำมายื่นขอฟื้นฟูกิจการและบริษัทได้คัดค้านว่าหนี้ดังกล่าวไม่มีอยู่จริง

  ผลการพิจารณาตัดสิน:

1.  คดีที่บริษัทได้ฟ้องขอให้เพิกถอนสัญญาประนีประนอมยอมความทั้งสามเรื่องต่อศาลแพ่งกรุงเทพใต้นั้น
    เนื่องจาก ศาลมีคำสั่งให้งดพิจารณาคดีไว้ ทางบริษัทจึงยื่นอุทธรณ์ข้อกฎหมายต่อศาลฎีกา
    ขณะนี้คดีอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา

2.  คำสั่งของศาลล้มละลายกลางที่อนุญาตให้ฟื้นฟูกิจการนั้นบริษัทได้อุทธรณ์ไปยังศาลฎีกา
    ซึ่งขณะนี้อยู่ในระหว่าง การพิจารณาของศาลฎีกา

3.  คดีที่บริษัท เลียวไพรัตนวิสาหกิจ จำกัด ร้องขอฟื้นฟูกิจการบริษัททั้งสาม
    ศาลล้มละลายกลางได้มีคำสั่งยกเลิก คำสั่งฟื้นฟูกิจการเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2551

4.  คดีที่บริษัทลูกหนี้ทั้งสามได้ยื่นคำร้องขอฟื้นฟูกิจการตนเองต่อศาลล้มละลายกลาง
    ปัจจุบันคดีอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาลล้มละลายกลาง

  (6) คดีหมิ่นประมาท

  คดีหมิ่นประมาทอาญา (คดีดำหมายเลขที่ 2848 /2550)

  นายประชัย เลี่ยวไพรัตน์ฟ้องบริษัทกับพวกรวม 20 คน
  ในข้อหาหมิ่นประมาทโดยโฆษณาตามประมวลกฎหมายอาญาและพระราชบัญญัติการพิมพ์ พ.ศ.
  2484

  ผลการพิจารณาตัดสิน:

  ศาลอุทธรณ์นัดฟังคำสั่งศาลเมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ.2553โดยมีการถอนฟ้องจำเลยบางคน
  ศาลยังไม่ได้นัดฟังคำสั่งศาลครั้งถัดไป

  คดีหมิ่นประมาทแพ่ง (คดีดำหมายเลขที่ 3595/2550)

  นายประชัย เลี่ยวไพรัตน์ เป็นโจทก์ฟ้องบริษัทกับพวกรวม 20 คน
  ในข้อหาหมิ่นประมาทโดยการโฆษณา โดยอ้างว่า มีข้อความทำให้เกิดความเสียหาย
  ทั้งนี้ข้อความดังกล่าวระบุถึงสัญญาเช่าอาคารทีพีไอทาวเวอร์เป็นระยะเวลา 90 ปี
  โดยจ่ายค่าเช่าล่วงหน้าและเงินกินเปล่าเป็นจำนวนเงิน 956 ล้านบาท
  ในขณะที่บริษัทอยู่ในภาวะขาดสภาพคล่องและเป็นหนี้จำนวนมาก
  และบริษัทต้องหยุดพักการชำระหนี้เมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2540
  รวมถึงคดีเกี่ยวกับการให้เงินกู้ยืม
  โดยผู้บริหารของบริษัทในขณะนั้นให้เงินกู้ยืมแก่บริษัทที่เกี่ยวข้องสามแห่ง คือ บริษัท พรชัยวิสาหกิจ
  จำกัด บริษัท ทีพีไอ อีโออีจี จำกัด และบริษัท ทีพีไอ โฮลดิ้ง จำกัด
  ทั้งนี้ข้อกล่าวหาในคำฟ้องทั้งสองคดีนั้นเป็นเรื่องที่ปรากฏอยู่ในหนังสือพิมพ์สยามรัฐรายสัปดาห์
  โดยนายประชัยได้ฟ้องข้อหาละเมิดและให้ชดใช้ค่าสินไหมทดแทน 100,000 ล้านบาท

  ผลการพิจารณาตัดสิน:

  ปัจจุบันคดีอยู่ในระหว่างชั้นไต่สวนมูลฟ้องของศาลแพ่งและศาลอาญา
  โดยศาลพิเคราะห์แล้วเห็นว่าคดีนี้เป็นคดีแพ่งเกี่ยวเนื่องกับคดีอาญา
  ในการวินิจฉัยคดีส่วนแพ่งจำต้องถือตามข้อเท็จจริงที่ปรากฎในคดีส่วนอาญา
  ศาลจึงสั่งจำหน่ายคดีชั่วคราวเมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2551
  หากคดีส่วนอาญาถึงที่สุดแล้วให้โจทก์แถลงภายใน 15 วัน เพื่อยกคดีขึ้นพิจารณาต่อไป

  (7) คดีเช่าอาคารซันทาวเวอร์ (คดีดำหมายเลขที่ อ. 3544/2550)

  นายประชัย เลี่ยวไพรัตน์ เป็นโจทก์ฟ้องกรรมการบริษัทรวม 17 คน
  ในข้อหาเป็นกรรมการบริษัทมหาชนจำกัดที่มีหลักทรัพย์จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์
  ร่วมกันกระทำการเพื่อแสวงหาประโยชน์ที่มิควรได้ และร่วมกันกระทำการด้วยประการใดๆ
  อันเป็นการช่วยเหลือหรือให้ความสะดวกในการที่เป็นกรรมการบริษัทมหาชนจำกัดแสวงหาประโยชน์ที่มิควรได้
  โดยการย้ายสำนักงานของบริษัทเมื่อปี พ.ศ. 2549
  จากอาคารทีพีไอทาวเวอร์มาเป็นอาคารซันทาวเวอร์ว่าผิดต่อพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์
  พ.ศ. 2535 โดยคุณประชัยอ้างว่าไม่มีเหตุผลและความจำเป็นที่จะต้องย้าย
  ทั้งนี้เหตุผลการย้ายสำนักงานของบริษัทเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการบริหารจัดการ

  ผลการพิจารณาตัดสิน:

  ศาลพิพากษายกฟ้องเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2551
  ปัจจุบันคดีอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์

  (8) คดีแรงงาน (คดีดำหมายเลขที่ รย. 258-259/2550)

  นายประชัย เลี่ยวไพรัตน์ และนางอรพิน เลี่ยวไพรัตน์ เป็นโจทก์ฟ้องบริษัทเรียกค่าสินจ้าง
  ค่าชดเชย ค่าเสียหายจาก การเลิกจ้างไม่เป็นธรรมและอื่นๆ
  โดยนายประชัยเรียกเป็นเงินประมาณ 1,344 ล้านบาท และนางอรพินเรียกเป็นเงินประมาณ
  694 ล้านบาท

  ผลการพิจารณาตัดสิน:

  เมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2551 ศาลจังหวัดระยองมีคำพิพากษาให้บริษัทจ่ายค่าชดเชย
  สินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า
  และค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีแก่โจทก์ทั้งสองตามอัตราที่บริษัทเห็นว่าถูกต้อง
  โดยบริษัทได้จ่ายชำระเงินจำนวน 7.6 ล้านบาทให้กับโจทก์ทั้งสองแล้วเมื่อวันที่ 1 กันยายน
  พ.ศ. 2551 อย่างไรก็ตาม ปัจจุบันคดีอยู่ในระหว่างการอุทธรณ์โดยฝ่ายโจทก์

  (9) คดีทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศ (คดีดำหมายเลขที่กค. 238/2546)

  บรรษัทการเงินระหว่างประเทศได้ฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายกับนายประชัย เลี่ยวไพรัตน์
  และบริษัท เลียวไพรัตนวิสาหกิจ จำกัด โดยเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2549
  ศาลได้มีหมายเรียกให้บริษัทเข้าเป็นจำเลยร่วมในคดีระหว่างโจทก์กับจำเลยทั้งสองในฐานะผู้ค้ำประกันหนี้ของบริษัทที่มีต่อโจทก์
  บริษัทยื่นคำให้การว่าได้ชำระหนี้ตามแผนฟื้นฟูกิจการให้แก่โจทก์จนครบถ้วนแล้ว จึงไม่มีหนี้สินใดๆ
  ที่จำเลยทั้งสองในฐานะผู้ค้ำประกันจะต้องชดใช้ให้โจทก์แทนบริษัท
  เป็นเหตุให้จำเลยทั้งสองไม่มีสิทธิไล่เบี้ยใดๆ กับบริษัทได้ตามฟ้อง

  ผลการพิจารณาตัดสิน:

  ศาลนัดให้ทั้ง 3 ฝ่ายไกล่เกลี่ยยอมความ ขณะนี้อยู่ระหว่างส่งร่างสัญญายอมและการถอนฟ้องทั้ง 3
  ฝ่าย

  (10) คดีพิพาทเรื่องที่ดิน

  คดีที่เรือเอก นคร สาครเสถียร ฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายกรณีละเมิดเกี่ยวกับที่ดิน
  โดยอ้างว่าบริษัทปิดกั้นทางสาธารณะและรุกล้ำที่ดิน ทำให้เจ้าหนี้ไม่สามารถพัฒนาที่ดินได้
  โดยมีทุนทรัพย์ประมาณ 821 ล้านบาท
  โดยศาลได้มีคำสั่งให้จำหน่ายคดีชั่วคราวตามพรบ.ล้มละลายมาตรา 90/12(4)
  และเจ้าหนี้ได้ยื่นคำขอรับชำระหนี้ต่อสำนักฟื้นฟูกิจการเพื่อขอรับชำระหนี้ตามฟ้อง

  ผลการพิจารณาตัดสิน:

  คดีอยู่ระหว่างการสอบสวนพยานฝ่ายลูกหนี้ผู้คัดค้าน ศาลนัดสืบพยานวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ.
  2553

  (11) คดีค่าเสียหายจากการบอกเลิกสัญญาขายโอเลฟินส์กับบริษัท ไทยโอเลฟินส์ จำกัด
  (มหาชน)
  (ปัจจุบันบริษัท ไทยโอเลฟินส์ จำกัด (มหาชน) เปลี่ยนเป็นบริษัท ปตท. เคมิคอล จำกัด
  (มหาชน))

  คดีความกับบริษัท ไทยโอเลฟินส์ จำกัด (มหาชน) ในส่วนที่เกี่ยวข้องกับการผิดสัญญาซื้อขาย
  โอเลฟินส์ คดีได้สิ้นสุดแล้วเมื่อ พ.ศ. 2537 แต่บริษัท ไทยโอเลฟินส์ จำกัด (มหาชน)
  ยื่นฟ้องบริษัทเรื่องค่าเสียหายจากการบอกเลิกสัญญาขาย โอเลฟินส์
  โดยเจ้าหนี้ยื่นขอรับชำระหนี้ต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์จำนวน 4,461.26 ล้านบาท
  พร้อมดอกเบี้ยในอัตรา MOR+2% คดีเสร็จการไต่สวนคำขอรับชำระหนี้แล้ว
  เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์มีคำสั่งให้ได้รับชำระหนี้จำนวน 347.81 ล้านบาทพร้อมดอกเบี้ยอัตรา
  MOR+2% ของเงินต้น 324.13 ล้านบาท
  บริษัทและเจ้าหนี้ได้ยื่นคำร้องคัดค้านคำสั่งดังกล่าวต่อศาลล้มละลายกลาง
  คดีได้มีการสืบพยานเสร็จแล้ว ศาลล้มละลายกลางมีคำสั่งเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2547
  ให้แก้ไขคำสั่งเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์
  โดยให้เจ้าหนี้ได้รับชำระหนี้ในการฟื้นฟูกิจการลูกหนี้ในมูลค่าเสียหายเพิ่มเติมเป็นค่าเสียหายจากการผิดสัญญาขายโอเลฟินส์นับจากวันบอกเลิกสัญญาถึงวันสิ้นสุดสัญญาเป็นเงิน
  259.82 ล้านบาทพร้อมดอกเบี้ยอัตรา MOR+2%
  ของเงินต้นดังกล่าวนับแต่วันที่ผู้บริหารแผนบอกเลิกสัญญาวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544
  จนกว่าจะได้รับชำระเสร็จสิ้นจากลูกหนี้ คำขออื่นให้ยกฟ้องนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำสั่ง
  เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์

  ผลการพิจารณาตัดสิน:

  ปัจจุบันคดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา

(12) คดีแรงงาน (คดีดำหมายเลขที่ 3851-61/2548, 5804/2548 และคดีแดงหมายเลขที่
7129-39/2548)

  นายชัยยุทธ์ ลิมลาวัลย์และพวกเป็นโจทก์ฟ้องบริษัทเรียกค่าสินจ้าง ค่าชดเชย
  ค่าเสียหายจากการเลิกจ้างไม่เป็นธรรมและอื่นๆ โดยเรียกค่าเสียหายเป็นเงินประมาณ 122
  ล้านบาท

  ผลการพิจารณาตัดสิน:

  เมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2549 ศาลมีคำพิพากษาให้บริษัทจ่ายค่าชดเชย
  ค่าสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า
  และค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีแก่โจทก์และพวกเป็นเงินจำนวนประมาณ 3
  ล้านบาทพร้อมดอกเบี้ยร้อยละ 7.5 อย่างไรก็ตาม
  ปัจจุบันคดีอยู่ในระหว่างการอุทธรณ์โดยฝ่ายโจทก์