3 การประกอบธุรกิจของแต่ละสายผลิตภัณฑ์

1.  ธุรกิจโทรทัศน์

(1) ลักษณะผลิตภัณฑ์หรือบริการ

ลักษณะการให้บริการของกลุ่มมีเดียส์ คือการขายเวลาโฆษณาในรายการโทรทัศน์ที่บริษัทผลิตเอง
และรายการที่เช่าเหมาเวลารวมการผลิตจากสถานี
ปัจจุบันมีบริษัทที่ดำเนินธุรกิจผลิตรายการโทรทัศน์ทั้งหมด 2 บริษัท คือ บริษัท มีเดีย ออฟ มีเดียส์
จำกัด (มหาชน) และ บริษัท เอ็มแอนด์ดี เอนเตอร์เทนเมนท์ จำกัด (
เริ่มดำเนินธุรกิจขายสินค้าทางโทรทัศน์ ในปี 2547) บริษัท มีเดีย ออฟ มีเดียส์ จำกัด (มหาชน)
มีประสบการณ์และความชำนาญในการผลิตรายการโทรทัศน์ประเภททั่วไป เกมส์โชว์และวาไรตี้
บริษัทมีนโยบายในการผลิตรายการที่มีคุณภาพและอยู่ในความนิยมของผู้ชม
ปัจจุบันกลุ่มมีเดียส์มีรายการที่ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ช่องต่างๆ ได้แก่ ช่อง 7 ช่อง 9
และไอทีวี มีรายการที่ออกอากาศเมื่อสิ้นปี 2548 ทั้งสิ้น 6 รายการ
และมีรายการที่เช่าเหมาเวลารวมค่าผลิตรายการ 2 รายการ จากสถานีช่อง 7

ขั้นตอนการขออนุมัติเวลาออกอากาศจากสถานีโทรทัศน์

บริษัทจะทำการเช่าซื้อเวลาออกอากาศจากสถานีโทรทัศน์ต่างๆ โดยมีขั้นตอนการขอเช่าซื้อเวลา
ดังนี้

1.  ยื่น PROPOSAL

ยื่นเสนอ Proposal รายการแก่สถานีโทรทัศน์ เพื่อขอเช่าเวลาออกอากาศ
โดยทั่วไปช่วงเวลาในการยื่นเสนอ Proposal
นั้นอยู่ในระหว่างเดือนกันยายนถึงเดือนพฤศจิกายนของทุกปี

2. สถานีพิจารณาอนุมัติ

แต่ละสถานีจะมีหลักเกณฑ์ในการพิจารณาต่างกันไป ซึ่งหลักใหญ่ๆ ในการพิจารณา คือ
ประสบการณ์ของผู้จัดรายการ คุณภาพของรายการที่ผ่านมา
ลักษณะของรายการว่าเหมาะสมกับเวลาสถานีหรือไม่ หรือถ้าเป็นรายการเดิม จะทำการยื่น
Proposal ขอต่อเวลา
ทางสถานีจะพิจารณาจากความสามารถในการจ่ายชำระหนี้ค่าเช่าเวลาและเรตติ้งของรายการ

3. การทำสัญญาและลักษณะการจ่ายชำระค่าเช่าเวลาออกอากาศ

แต่ละสถานีจะกำหนดลักษณะของสัญญาและวิธีการเก็บค่าเช่าเวลาต่างกัน
ปัจจุบันบริษัทจ่ายชำระค่าเช่าเวลาออกอากาศสำหรับแต่ละรายการ ดังนี้

  - การชำระค่าเช่าเวลา โดยชำระก่อนวันออกอากาศ เช่น ช่อง 7
  หรือชำระหลังจากออกอากาศไปแล้ว 30-60 วัน เช่น ไอทีวี

- การแบ่งเวลาโฆษณากับสถานี (Time sharing) ในกรณีนี้บริษัทไม่ต้องชำระค่าเวลาให้แก่สถานี
แต่ต้องแบ่งเวลาในการขายโฆษณาส่วนหนึ่งตามสัดส่วนที่ตกลงกันให้ทางสถานีขายเอง
โดยบริษัทและสถานีจะต้องกำหนดอัตราค่าโฆษณาที่จะขายแก่ผู้ซื้อเวลาโฆษณาให้เป็นอัตราเดียวกัน
บริษัททำสัญญาลักษณะนี้กับช่อง 9 และช่อง 11

ลักษณะรายการโทรทัศน์ในปัจจุบัน สามารถแบ่งออกได้ดังนี้

1.  รายการโทรทัศน์ที่บริษัทผลิต

คือรายการที่โปรดิวเซอร์ ทีมครีเอทีฟและทีมผลิตของบริษัทเป็นผู้ผลิตเอง
โดยลิขสิทธิ์ของรายการเหล่านี้จะเป็นของบริษัท

2.  รายการโทรทัศน์ที่บริษัทจ้างผลิต

คือรายการที่บริษัทฯ ว่าจ้างให้ผู้ที่มีความชำนาญในการผลิตรายการประเภทนั้นๆ ผลิตให้
ซึ่งจะมีทั้งในรูปบริษัทผลิตหรือในรูปทีมโปรดิวเซอร์อิสระ โดยบริษัทฯ
จะตั้งงบประมาณการผลิตต่อตอนให้แก่ผู้ผลิตนั้นๆ ลิขสิทธิ์ของรายการก็จะเป็นของบริษัทฯ และบริษัทฯ
จะเป็นผู้ขายเวลาโฆษณาด้วย

3.  รายการโทรทัศน์ที่นำเข้าจากต่างประเทศ

คือรายการที่บริษัทขอซื้อลิขสิทธิ์จากต่างประเทศเพื่อนำมาออกอากาศทางโทรทัศน์
โดยการได้ลิขสิทธิ์จากรายการเหล่านี้จะแตกต่างกันไปตามสัญญา เช่น ภาพยนตร์ต่างประเทศ
จะมีสัญญาให้ออกอากาศได้ 2 ครั้งในระยะเวลา 2 ปี หรือ
ภาพยนตร์จีนชุดส่วนใหญ่จะซื้อกันในลักษณะ ALL RIGHT ในระยะเวลา 5 ปี
ซึ่งจะสามารถนำไปออกอากาศกี่ครั้ง หรือนำไปจัดจำหน่ายในรูปวีดีโอเทปก็ได้ เป็นต้น

4.  รายการโทรทัศน์ที่ซื้อจากผู้ผลิต

คือรายการที่บริษัทซื้อลิขสิทธิ์เฉพาะการออกอากาศจากทางผู้ผลิต
ส่วนใหญ่จะเป็นละครเก่าที่นำมาออกอากาศซ้ำอีกครั้ง
ซึ่งลิขสิทธิ์ของรายการนั้นจะยังคงเป็นของผู้ผลิตเดิมอยู่

5. รายการโทรทัศน์ที่บริษัทรับจ้างขายโฆษณาให้

คือรายการที่บริษัทเช่าเวลาออกอากาศจากสถานีโทรทัศน์รวมต้นทุนการผลิตด้วยเพื่อขายเวลาโฆษณาในรายการนั้นๆ
ลิขสิทธิ์รายการไม่ได้เป็นของบริษัท รายการโทรทัศน์ประเภทนี้เกิดขึ้นตั้งแต่ปี 2546
โดยบริษัททำสัญญาเช่าเวลาจากสถานีโทรทัศน์ช่อง 7 สี

จำนวนรายการโทรทัศน์ของกลุ่มมีเดียส์ ระหว่างปี 2546-2548 มีดังนี้

ปี 2546 ปี 2547 ปี 2548

จำนวนรายการ จำนวนรายการ จำนวนรายการ

บมจ.มีเดีย ออฟ มีเดียส์

ช่อง 5 2 2 -

ช่อง 7 5 7 5

ช่อง 9 4 2 2

ช่อง 11 - 1 1

ช่อง ไอทีวี 1 2 1

รวม 12 14 9

รายได้จากธุรกิจโทรทัศน์ มีดังนี้

1.  รายได้จากการขายโฆษณาในรายการโทรทัศน์ที่บริษัทเช่าเวลาจากสถานีโทรทัศน์
    โดยรายการโทรทัศน์อาจเป็นรายการที่บริษัทผลิตเอง หรือจ้างผลิต
    หรือนำเข้าจากต่างประเทศ
    และบริษัทอาจทำหน้าที่เป็นนายหน้าขายโฆษณารายการโทรทัศน์แก่บริษัทผู้ผลิตรายการอื่นๆ
    ที่เป็นเจ้าของเวลาแต่ไม่มีความถนัดในด้านการขายโฆษณา

2.  รายได้ค่าลิขสิทธิ์ บริษัทมีรายได้จากค่าลิขสิทธิ์ คือ ค่าลิขสิทธิ์วีดีโอเทป
    และจากการขายลิขสิทธิ์ละครโทรทัศน์ไปยังต่างประเทศเช่น อินโดนีเซีย เวียตนาม เป็นต้น

3.  รายได้อื่นๆ เป็นรายได้จากการจัดกิจกรรมอันเนื่องมาจากรายการโทรทัศน์ เช่น
    การจัดสัมมนา การจัดกิจกรรม จากการเล่นสนุกกับผู้ชมผ่านระบบคอมพิวเตอร์และโทรศัพท์ (
    เอส เอ็ม เอส ) เป็นต้น

4.  รายได้จากธุรกิจต่อเนื่องจากรายการโทรทัศน์ ได้แก่ รายได้จากการจำหน่ายวีดีโอซีดี
    พีซีเกมส์และ พ็อกเก็ตบุค

(2) การตลาดและภาวะการแข่งขัน

กลยุทธ์ทางการตลาด

 จุดเด่นทางการตลาด

1. มีการดำเนินธุรกิจเพื่อสนับสนุนและเกื้อกูลซึ่งกันและกัน

  บริษัท มีเดีย ออฟ มีเดียส์ จำกัด (มหาชน) ดำเนินกิจการด้านธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับสื่อโทรทัศน์
  ซึ่งเป็นการช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งทางด้านการตลาดให้แก่ธุรกิจอื่นๆในกลุ่ม
  และเป็นการช่วยใช้สื่อโทรทัศน์ที่มีอยู่อย่างมีประสิทธิภาพ
  ช่วยส่งเสริมการขายสินค้าหรือบริการซึ่งบริษัทเป็นผู้ผลิต เช่น วีดีโอซีดี พ็อกเก็ตบุค
  ช่วยประชาสัมพันธ์การจัดกิจกรรมรายการ เป็นต้น นอกจากนั้นกลุ่มมีเดียส์
  ยังมีธุรกิจสตูดิโอที่จะคอยส่งเสริมธุรกิจผลิตรายการโทรทัศน์ และมีบริษัท เอ็ม โอ เอ็ม
  อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด ซึ่งทำธุรกิจจัดจำหน่ายลิขสิทธิ์ละคร
  และลิขสิทธิ์รายการอื่นๆไปยังต่างประเทศอีกด้วย

2. มีความหลากหลายในรายการโทรทัศน์และช่วงเวลาที่ออกอากาศ

  เนื่องจากบริษัทเล็งเห็นถึงความต้องการของรายการแต่ละประเภท
  ประกอบกับการที่บริษัทมีบุคลากรที่มีความเชี่ยวชาญจึงสามารถผลิตรายการโทรทัศน์ที่มีคุณภาพและมีความหลากหลาย
  ประเภทของรายการโทรทัศน์ที่บริษัทผลิตมีตั้งแต่ ละคร เกมส์โชว์ วาไรตี้ กีฬา
  ภาพยนตร์ต่างประเทศ รายการเด็ก

  ไปจนถึงรายการสารคดี การเช่าเวลาจากทางสถานีได้ในช่วงเวลาที่มีความหลากหลาย
  ทำให้สามารถที่จะเลือกจัดรายการแต่ละประเภทลงในช่วงเวลาต่างๆ ที่เหมาะสมได้
  จึงสามารถเข้าถึงกลุ่มลูกค้าได้เกือบทุกประเภท

3. มีระบบสมาชิกเพื่อฐานลูกค้ารายการ

บริษัทมีนโยบายที่จะขยายฐานลูกค้า
พร้อมทั้งมีเจตนารมณ์ที่ต้องการขอบคุณผู้มีอุปการะคุณและผู้ให้การสนับสนุนบริษัทมาโดยตลอด
บริษัทจึงมีโครงการจัดกิจกรรมต่างๆสำหรับสมาชิกผู้ชมรายการอย่างต่อเนื่อง เช่น
การจัดทัวร์สุขภาพสำหรับสมาชิกรายการ Health Station
การจัดกิจกรรมเพื่อการศึกษาแก่สมาชิกรายการ Kidscovery เป็นต้น

 

 จุดด้อยทางการตลาด

  การที่บริษัทเป็นผู้ผลิตรายการอิสระจึงมีข้อจำกัดในการที่จะได้ช่วงเวลาที่ดีเช่น Prime time
  ทำให้บริษัทมีข้อเสียเปรียบในการแข่งขันกับผู้ผลิตที่เป็นเจ้าของสถานีโทรทัศน์อยู่บ้างเนื่องจากปกติลูกค้าจะตัดสินใจโดยพิจารณาจากปัจจัยช่วงเวลาและ
  Rating เป็นต้น

ลักษณะลูกค้า

  ลูกค้ารายใหญ่ของบริษัท มีเดีย ออฟ มีเดียส์ จำกัด (มหาชน) ได้แก่บริษัทโฆษณา
  และลูกค้าบริษัททั่วไปซึ่งเป็นเจ้าของสินค้าและลูกค้าหน่วยงานราชการ
  สัดส่วนการให้โฆษณาแก่ลูกค้าบริษัทโฆษณาและลูกค้าทั่วไปในปัจจุบัน มีประมาณ 74:26
  สำหรับลูกค้าที่เป็นบริษัทโฆษณานั้นมูลค่าการจำหน่ายแต่ละรายจะต่างกันไปในแต่ละปี
  ขึ้นอยู่กับจำนวนและลักษณะลูกค้าของบริษัทโฆษณาแต่ละแห่งว่าจะตรงกับรูปแบบรายการของบริษัทหรือไม่
  อย่างไรก็ตามบริษัทไม่มียอดการจำหน่ายแก่ลูกค้ารายใดเกินร้อยละ 30 เป็นเวลา 3 ปีติดต่อกัน
  ดังนั้นจึงไม่มีผลกระทบต่อการสูญเสียลูกค้ารายหนึ่งรายใดมากนัก

สัดส่วนของลูกค้ารายใหญ่ 10 รายแรกในระยะ 3 ปีที่ผ่านมา

  ปี 2546 ปี 2547 ปี 2548

  มูลค่า % มูลค่า % มูลค่า %

  (ล้านบาท) (ล้านบาท) (ล้านบาท)

ลูกค้ารายใหญ่ 10 รายแรก 422.63 39.56 464.11 35.70 371.31 47.61

อื่นๆ 645.43 60.44 835.80 64.30 408.63 52.39

รวมมูลค่าการจำหน่ายทั้งหมด 1,067.88 100.00 1,299.91 100.00 779.94 100.00

นโยบายราคา

นโยบายการตั้งราคาขายโฆษณาของบริษัท มีเดีย ออฟ มีเดียส์ จำกัด (มหาชน) มีหลักเกณฑ์ 2
อย่าง ได้แก่ สถานี ความนิยมรายการและคู่แข่ง กล่าวคือ
บริษัทจะตั้งราคาสูงในรายการที่ได้รับความนิยมมากและหรือรายการที่มีคู่แข่งน้อย
โดยเทียบเคียงจากรายการประเภทเดียวกันกับรายการของบริษัทในช่วงเวลาออกอากาศเดียวกัน
และมีนโยบายให้ส่วนลดกับลูกค้าในอัตราร้อยละ 15-30 ของอัตราค่าโฆษณาทุกรายการ
นอกจากนั้นบริษัทยังมีการขายโฆษณาเป็นแพคเกจในรายการที่ออกอากาศเกินกว่าอาทิตย์ละครั้ง
เพื่อเป็นการจูงใจลูกค้าให้ซื้อโฆษณาเพิ่มขึ้น

อย่างไรก็ตามบริษัทโฆษณาโดยส่วนใหญ่จะคิดงบประมาณการใช้จ่ายในงบโฆษณาจากการเปรียบเทียบราคาค่าโฆษณากับจำนวนคนดู
(Cost Per Ratio Point หรือ Cost Per Thousand)
ดังนั้นการตั้งราคาขายโฆษณาของบริษัทจะมีความยืดหยุ่นเพื่อให้เป็นราคาที่สมเหตุสมผลกับความนิยมของผู้ชมแต่ละรายการและสอดคล้องกับสภาวะการณ์ทางเศรษฐกิจในแต่ละปี

 การจำหน่ายและช่องทางการจำหน่าย

หลังจากที่รายการผ่านการอนุมัติจากทางสถานีโทรทัศน์แล้ว บริษัทจะจัดทำผังรายการประจำปี
รวมทั้งผังรายการประจำเดือนล่วงหน้าอย่างน้อย 2 เดือน
เพื่อให้ทางทีมงานฝ่ายขายของบริษัทนำไปเสนอขายเวลาโฆษณากับบริษัทโฆษณาหรือลูกค้าซึ่งเป็นเจ้าของสินค้าโดยตรง
ในแต่ละรายการสามารถมีเวลาขายโฆษณาได้สูงสุด 10 นาทีต่อ 1 ชั่วโมง
อย่างไรก็ตามข้อจำกัดนี้สามารถยืดหยุ่นได้ กล่าวคือ ถ้ามีการลงโฆษณาเต็ม 10 นาที
สามารถซื้อเวลาโฆษณาได้เพิ่มขึ้นอีก 2:30 นาที จากเวลาโฆษณาที่สถานีกำหนดในปัจจุบัน
อัตราการโฆษณาจริงในแต่ละรายการจะขึ้นอยู่กับความนิยมของรายการ

บริษัทมีแนวทางการผลิตรายการที่จะพยายามสนองตอบความต้องการของคนในแต่ละกลุ่มอย่างทั่วถึง
จึงเป็นการส่งเสริมให้การขายโฆษณาง่ายขึ้นโดยบริษัทจะเน้นการขายโฆษณาแบบแพ็คเก็จ
ปัจจุบันการซื้อโฆษณาของลูกค้าจะซื้อล่วงหน้าเป็นรายเดือนหรือรายครึ่งปี
ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับความนิยมในรายการนั้น
หรือลูกค้าอาจเซ็นสัญญาซื้อโฆษณาในงบประมาณจำนวนหนึ่งเป็นรายปี
ซึ่งบริษัทจะให้สิทธิพิเศษแก่ลูกค้ารายนั้นในการเลือกลงโฆษณาในรายการของกลุ่มได้ก่อน

ส่วนการขายลิขสิทธิ์การออกอากาศภาพยนตร์หรือรายการละครต่างๆ
ให้แก่ผู้ประกอบการธุรกิจโทรทัศน์รายอื่นๆ นั้น
บริษัทจะใช้ทีมงานฝ่ายขายของบริษัทไปนำเสนอแก่ลูกค้าโดยตรง

 ผลของฤดูกาลที่กระทบต่อการดำเนินธุรกิจ

ธุรกิจการขายโฆษณาจะได้รับผลกระทบของฤดูกาล กล่าวคือ ช่วงต้นปี (เดือนมกราคม) และฤดูฝน
(เดือน มิถุนายน - กันยายน) จะเป็นฤดูกาลที่ตกต่ำ (Low Season) เนื่องจาก
บริษัทโฆษณาจะลดงบประมาณของค่าโฆษณาลง จากการที่ขายสินค้าได้ไม่มาก
ทำให้ขายโฆษณาได้น้อยลงในเดือนดังกล่าว
และบริษัทโฆษณาจะไปทุ่มงบประมาณค่าโฆษณาในช่วงปลายปีและช่วงเปิดเทอม
ทำให้ช่วงดังกล่าวเป็นช่วงที่ขายโฆษณาได้สูง (High Season)

 ภาวะอุตสาหกรรม

เศรษฐกิจไทยในปี 2548 เผชิญกับปัจจัยลบหลายปัจจัย ได้แก่ ผลจากภัยพิบัติคลื่นใต้น้ำสึนามิ
น้ำท่วมทางภาคเหนือและภาคใต้ การระบาดของไข้หวัดนก ความรุนแรงของสถานการณ์ภาคใต้
และที่มีผลต่อเศรษฐกิจไทยมากที่สุดคือการเพิ่มขึ้นของราคาน้ำมัน
ปัจจัยเหล่านี้ส่งผลให้เศรษฐกิจไทยในช่วงครึ่งปีแรกมีอัตราการขยายตัวที่ค่อนข้างต่ำอยู่ในระดับประมาณร้อยละ
3.9 เท่านั้น อย่างไรก็ตามเศรษฐกิจไทยกลับมาฟื้นตัวอีกครั้งในไตรมาสที่ 3
เนื่องจากการส่งออกมีการขยายตัวสูง ขณะที่การนำเข้าชะลอตัวลง
ส่งผลให้การขาดดุลการค้าลดลงมากเมื่อเทียบกับครึ่งปีแรก
ขณะที่ดุลบัญชีเดินสะพัดกลับมาคืนดุลอีกครั้ง สำหรับภาพรวมเศรษฐกิจไทยตลอดปี 2548
สามารถขยายตัวอยู่ในอัตราที่สูงกว่าร้อยละ 4 ส่วนภาพรวมของธุรกิจโทรทัศน์และทุกธุรกิจที่

เกี่ยวข้องกับสื่อทุกประเภท ในปี 2548 มีอัตราการเติบโตลดลงอย่างมากเมื่อเทียบกับปีก่อน คือ
เติบโตเพียง 6% โดยมูลค่ารวมของตลาดโฆษณาทุกสื่อในประเทศเพิ่มขึ้นจาก 83,561 ล้านบาทในปี
2547 เป็น 88,930 ล้านบาทในปี 2548 หรือเพิ่มขึ้น 6.4% สื่อในโรงภาพยนตร์
มีอัตราการเติบโตมากที่สุดเช่นเดียวกับปีก่อน คือเท่ากับ 30% อันดับสองคือ สื่อโฆษณาเคลื่อนที่ 23%
สื่อโฆษณากลางแจ้ง 15% นิตยสาร 11% โทรทัศน์ 6 % วิทยุ 5% และหนังสือพิมพ์ 2 %

[]

[]

ที่มา : เอซี นีลเส็น มีเดีย รีเสิร์ช

สื่อโทรทัศน์ยังเป็นสื่อหลักที่มีส่วนแบ่งตลาดสูงสุด โดยเป็นการโฆษณาผ่านสื่อโทรทัศน์มากที่สุดประมาณ
50,016 ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ 56 ของมูลค่าตลาดรวม สถานีโทรทัศน์ช่อง 7
มีส่วนแบ่งตลาดสูงสุด คือ ร้อยละ 29 รองลงมาคือช่อง 3 ร้อยละ 20 และไอทีวี ร้อยละ 19

แนวโน้มการแข่งขันของธุรกิจโทรทัศน์ทวีความรุนแรงมากขึ้นทุกปี นับแต่ปี 2546
เป็นต้นมามีการเปลี่ยนแปลงของธุรกิจนี้อย่างมาก
การสรรหารายได้ของสถานีโทรทัศน์แต่ละสถานีมีการเติบโตอย่างต่อเนื่อง
โดยมีปัจจัยผลักดันจากเศรษฐกิจของประเทศที่ฟื้นตัวขึ้น
ส่งผลให้มีการขยายตัวของการใช้สื่อโฆษณาผ่านโทรทัศน์

ซึ่งเป็นรายได้ที่สำคัญของสถานีขยายตัวเพิ่มมากขึ้น สำหรับในปี 2548
สถานีโทรทัศน์แต่ละแห่งยังคงให้ความสำคัญกับรายการหลักๆ คือ ละคร ข่าว และเกมส์โชว์
ที่สร้างเรตติ้งที่ดีให้กับสถานี
ในขณะเดียวกันก็มีการพัฒนารูปแบบของรายการใหม่ๆที่จับกลุ่มคนดูเฉพาะกลุ่มออกมาอย่างต่อเนื่อง
โดยเน้นรายการที่มีเนื้อหาสาระความรู้มากขึ้น เช่น รายการสารคดี
และรายการเด็กซึ่งรัฐบาลมีนโยบายให้สถานีแต่ละแห่งเพิ่มเวลาให้มากขึ้น
สำหรับช่วงไพร์มไทม์ของทีวีซึ่งอยู่ระหว่าง 6 โมงเย็นถึง 4 ทุ่ม สถานีโทรทัศน์ช่อง 7
เป็นผู้ที่แย่งชิงผู้ชมได้มากที่สุดโดยมีรายการละครสลับข่าวภาคค่ำเป็นรายการดึงดูดผู้ชม
ส่วนช่วงเวลาที่ไม่ใช่ไพร์มไทม์นั้น ช่อง 3
ประสบความสำเร็จมากกว่าช่องอื่นโดยมีรายการข่าวเป็นรายการปลุกกระแสความนิยมของผู้ชม

อุตสาหกรรมผลิตและขายรายการโทรทัศน์มีผู้ประกอบการอยู่มากมาย
โดยผู้ประกอบการรายใหญ่ที่เริ่มก่อนจะได้เปรียบทั้งในเรื่องประสบการณ์ จำนวนเงินลงทุน
ปริมาณงาน ความน่าเชื่อถือในอดีตของงานที่ทำไปแล้ว และความสัมพันธ์กับเจ้าของสถานี

ปัจจัยที่เป็นตัวกำหนดการเติบโตของธุรกิจการจัดทำรายการโทรทัศน์

1. รายได้จากการทำรายการโทรทัศน์ขึ้นอยู่กับค่าโฆษณาที่บริษัทได้รับ
แต่อย่างไรก็ดีการเลือกซื้อเวลาโดยเฉพาะช่วง Prime Time ซึ่งเป็นเวลาที่ราคาค่าโฆษณาสูงที่สุด
ส่วนใหญ่เจ้าของสถานีโทรทัศน์มักผูกขาดไว้จัดรายการและขายโฆษณาเอง

2. ความสามารถในการทำรายการที่ดีตรงกับรสนิยมคนดู ตรงกับกลุ่มเป้าหมายในช่วงเวลานั้น ๆ
ทำให้ Rating ของรายการพุ่งสูงขึ้น ซึ่งนำมาสู่รายได้จากค่าโฆษณา
ในการผลิตรายการโทรทัศน์จะพิจารณาถึง

1. กลุ่มเป้าหมายในช่วงเวลาที่ได้รับมา

2. เนื้อหาของรายการ

3. ความหลากหลายในรูปแบบ

4. คุณภาพของรายการ

การจัดโปรแกรมรายการในแต่ละช่วงเวลานั้น
ความสำเร็จขึ้นอยู่กับการเลือกช่องสถานีที่จะออกอากาศว่าครอบคลุมจำนวนผู้ชมกว้างขวางเพียงใด
สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ ความนิยมของรายการ
รายการที่ได้รับความนิยมสูงอาจไม่ใช่รายการที่มีสาระและคุณภาพเสมอไป
ความสำเร็จของรายการโทรทัศน์จะช่วยทำให้สามารถขายเวลาโฆษณาในช่วงนั้น ๆ ได้ง่ายขึ้น
บริษัทโฆษณาซึ่งเป็นลูกค้าของบริษัทผู้ผลิตและขายรายการโทรทัศน์จะเลือกช่วงเวลาโฆษณาจากรายการใด
ก็จะคำนึงถึงความคุ้มค่าของเงินที่จ่ายไปกับช่วงเวลานั้น ๆ
โดยคำนึงถึงความนิยมของรายการโทรทัศน์ช่วงนั้นเป็นสำคัญ

โอกาสทางอุตสาหกรรม

1. การเปิดสัมปทานให้เอกชนทำทีวีเสรี และการขยายช่วงเวลาออกอากาศ
ทำให้ความต้องการรายการโทรทัศน์ (Program) มีสูง
ทำให้ธุรกิจการจัดทำรายการโทรทัศน์มีแนวโน้มการเติบโตที่สูงด้วยเช่นกัน
นอกจากนั้นการเปิดให้มีช่องสถานีมากขึ้น
ทำให้ค่าเช่าเวลาออกอากาศมีแนวโน้มที่ลดลงเป็นผลดีต่อผู้จัดทำรายการโทรทัศน์
เพราะจะทำให้ต้นทุนการประกอบการลดลง

2.
การพัฒนาทั้งทางเศรษฐกิจและสังคมของประเทศทำให้ความนึกคิดและทัศนคติของประชาชนเปลี่ยนแปลงไป
นำมาสู่การพัฒนาคุณภาพที่ดีขึ้นของรายการโทรทัศน์ ทำให้ผู้จัดทำรายการโทรทัศน์มีทางเลือกต่าง ๆ
ในการนำเสนอรายการโทรทัศน์

อุปสรรคทางอุตสาหกรรม

ผู้ประกอบการใหม่ต้องมีความพร้อมในหลายด้าน ทั้งเงินทุน ประสบการณ์ ความชำนาญ
บุคคลากรและความสัมพันธ์กับภาครัฐบาลหรือเจ้าของสถานี

 

 ปัจจัยภายนอกที่มีผลกระทบต่ออุตสาหกรรมในปัจจุบันและอนาคต

1. ปัจจัยทางด้านภาวะเศรษฐกิจ

อุตสาหกรรมทางด้านสื่อทีวี เป็นอุตสาหกรรมที่ผูกติดกับปัจจัยทางด้านเศรษฐกิจค่อนข้าง มาก
ช่วงภาวะเศรษฐกิจตกต่ำ อำนาจซื้อของผู้บริโภคลดลง
ธุรกิจในอุตสาหกรรมดังกล่าวจะได้รับผลกระทบทันทีและอย่างรวดเร็ว
ในขณะที่เมื่อไรที่ภาวะเศรษฐกิจฟื้นตัว ธุรกิจก็จะเติบโตตามไปด้วย

2. ปัจจัยทางด้านการเปลี่ยนแปลงรสนิยมของผู้บริโภค

รสนิยมของผู้บริโภคมีการเปลี่ยนแปลงตามยุคสมัย
ขณะเดียวกันพฤติกรรมของผู้บริโภคเปลี่ยนไปตามปัจจัยของการศึกษาและอายุ
การพัฒนาทางด้านเทคโนโลยีทำให้ความต้องการทางด้านคุณภาพให้เทียบเท่ากับต่างประเทศเพิ่มมากขึ้น
ซึ่งมีผลต่ออุตสาหกรรมบันเทิงทั้งในแง่บวกและลบ
โดยในแง่บวกคือทำให้มีการแข่งขันในการพัฒนาคุณภาพมากขึ้น
ส่วนในแง่ลบคือธุรกิจมีความเสี่ยงในการลงทุนสูงขึ้น

3. ปัจจัยด้านเทคโนโลยี

การพัฒนาทางด้านเทคโนโลยี่ได้มีบทบาทสำคัญต่อความก้าวหน้าของอุตสาหกรรมในการพัฒนาคุณภาพในการผลิต
จากการแข่งขันทางด้านคุณภาพที่เพิ่มมากขึ้นและการเข้ามาของธุรกิจ Pay TV
การให้ความสำคัญกับการพัฒนาคุณภาพในการผลิตถือเป็นปัจจัยสำคัญต่อการอยู่รอดของผู้ประกอบการ

โอกาสทางธุรกิจในกรณีที่มีการเปิดสัมปทานให้เอกชนทำทีวีเสรี

1. การเปิดเสรีทางทีวีทำให้เกิดเป็นทางเลือกให้กับผู้ชมรายการเพิ่มมากขึ้น
ในขณะเดียวกันผู้ผลิตรายการก็มีทางเลือกที่จะนำเสนอรายการผ่านสถานีต่าง ๆ ได้มากขึ้น
ทำให้เกิดการแข่งขันซึ่งจะนำไปสู่การพัฒนาคุณภาพอันจะเป็นประโยชน์ต่อผู้บริโภคในที่สุด

2. การเปิดเสรีทางทีวี ทำให้เกิดการแข่งขันระหว่างสถานีต่าง ๆ มากขึ้น
ซึ่งจะเป็นประโยชน์ต่อผู้ผลิตรายการทำให้ต้นทุนในการผลิตลดลง

3. ทำให้ผู้ผลิตรายใหญ่มีโอกาสที่จะเป็นเจ้าของสถานีได้เอง เป็นการทำธุรกิจที่ครบวงจรมากขึ้น
ซึ่งจะสามารถสร้างความได้เปรียบในการแข่งขันได้

สภาพการแข่งขันในอุตสาหกรรมและส่วนแบ่งการตลาด

สภาพการแข่งขันในอุตสาหกรรมในช่วงสามปีที่ผ่านมามีแนวโน้มสูงขึ้น
ทั้งในระหว่างผู้ประกอบการที่เป็นสถานีโทรทัศน์ และผู้ผลิตรายการโทรทัศน์
สถานีโทรทัศน์จะมีการพิจารณาและปรับเปลี่ยนผังรายการโทรทัศน์ถี่ขึ้น
เพื่อเพิ่มกระแสความนิยมของผู้ชมโทรทัศน์และเพิ่มส่วนแบ่งทางการตลาดอันนำมาซึ่งรายได้ค่าโฆษณาที่มากขึ้น
สำหรับผู้ผลิตรายการโทรทัศน์ก็ต้องแข่งขันกันสูงขึ้นในการคิดสร้างสรรค์รายการที่มีความแตกต่าง
มีคุณภาพเพื่อนำเสนอต่อสถานีโทรทัศน์ ในปัจจุบันผู้ผลิตรายการโทรทัศน์มีอยู่เป็นจำนวนมาก
แต่จะมีผู้ผลิตรายการรายใหญ่อยู่เพียงไม่กี่รายเท่านั้น
ผู้ผลิตรายย่อยส่วนใหญ่จะเป็นการรวมตัวกันเป็นกลุ่มเล็ก ๆ

ของผู้ที่มีประสบการณ์ในการผลิตรายการ ผู้ผลิตรายใหญ่ในปัจจุบันนอกจากบริษัทแล้ว มีอาทิ
กลุ่มบมจ.แกรมมี่ เอนเตอร์เทนเมนท์ กลุ่มกันตนา กลุ่ม เจ.เอส.แอล กลุ่มอาร์ เอส และ Work
Point Entertainment เป็นต้น

ผู้ผลิตรายใหญ่เหล่านี้จะมีส่วนแบ่งการตลาดสูงและสามารถผลิตรายการป้อนให้กับสถานีได้มากกว่า
โดยการผลิตรายการโทรทัศน์ประเภทต่าง ๆ นั้น
ส่วนใหญ่แล้วผู้นำตลาดในการผลิตรายการแต่ละประเภทจะแตกต่างกันเนื่องจากแต่ละบริษัทจะมีจุดเด่นที่แตกต่างกัน
ทั้งนี้จะพบว่าผู้ผลิตรายการทั้งหมดจะเป็นผู้ผลิตรายการบันเทิงวาไรตี้และละครมีสัดส่วนมากที่สุดประมาณร้อยละ
90 ที่เหลือเป็นผู้ผลิตรายการสารคดีและรายการที่ให้สาระความรู้

สำหรับกลุ่มบริษัท มีเดีย ออฟ มีเดียส์ มีส่วนแบ่งทางการตลาดสำหรับสื่อโทรทัศน์ในปี 2548
ประมาณ 780 ล้านบาท เมื่อเทียบกับจำนวน 1,300 ล้านบาท ในปี 2547
ลดลงคิดเป็นอัตราร้อยละ 40.00 โดยบริษัทมีส่วนแบ่งทางการตลาดในปี 2548 เท่ากับร้อยละ
1.56 ลดลงประมาณร้อยละ 1.20 เมื่อเทียบกับปี 2547
(ยอดขายดังกล่าวเป็นยอดขายที่เกิดจากการลดราคาแล้ว
ขณะที่มูลค่าตลาดสำหรับสื่อโทรทัศน์เป็นราคาที่ยื่นเสนอ
ดังนั้นสัดส่วนทางการตลาดที่แท้จริงของบริษัทจะสูงกว่าอัตราข้างต้น) สิ้นปี 2548
กลุ่มบริษัทมีเวลาออกอากาศต่อสัปดาห์ ประมาณ 1,240 นาที
มากเป็นที่สามของผู้ผลิตรายการรายใหญ่ รองจากกลุ่มบมจ.แกรมมี่ เอนเตอร์เทนเมนท์
และกลุ่มอาร์ เอส

ความยาก/ง่ายที่จะมีคู่แข่งรายใหม่

ธุรกิจโทรทัศน์เป็นธุรกิจที่มีการแข่งขันสูง แต่มีผู้ผลิตรายใหญ่ที่เป็นผู้นำตลาดอยู่เพียงไม่กี่ราย
ที่มีความได้เปรียบสูงเนื่องจากมีประสบการณ์และสร้างชื่อเสียงมาเป็นเวลานาน
นอกจากนี้ยังมีความสัมพันธ์ที่ดีกับสถานีโทรทัศน์และมีเครื่องมืออุปกรณ์การผลิตที่พร้อม
มีการทำธุรกิจค่อนข้างครบวงจร และผู้ผลิตบางรายก็เป็นเจ้าของสถานีโทรทัศน์เองด้วย
ดังนั้นสำหรับผู้ผลิตรายย่อยและรายใหม่จึงมีโอกาสน้อยที่จะสามารถแย่งส่วนแบ่งการตลาดจากผู้ผลิตรายเดิมได้
อีกทั้งต้องใช้เงินลงทุนที่ค่อนข้างสูง ดังนั้นการเข้ามาใหม่ของผู้ผลิตรายใหม่จึงเป็นไปได้ไม่ง่ายนัก

 สินค้าทดแทน

ในแง่ผู้บริโภคนั้น การดูรายการโดยผ่านสื่อทีวีนับว่ามีต้นทุนที่ต่ำที่สุด เนื่องจากเป็น Free TV
ไม่มีค่าใช้จ่ายใด ๆ อย่างไรก็ตามยังมีทางเลือกอื่น ๆ ที่สามารถทดแทนได้ในขณะนี้ ได้แก่ Pay-TV
หรือ Cable TV รวมถึงการชมภาพยนตร์ตามโรงภาพยนตร์ต่าง ๆ หรือ การเช่าวีดีโอมาชม
ถือเป็นสินค้าทดแทนที่มีค่าใช้จ่ายสูงกว่า

อำนาจต่อรองของผู้ซื้อ

จากภาวะการแข่งขันที่รุนแรง ทำให้เกิดการแย่งชิงเม็ดเงินที่มีอยู่อย่างจำกัด
กลยุทธ์ทางด้านราคาจึงถูกนำมาใช้กันมากขึ้น ลูกค้าซึ่งประกอบด้วยกลุ่มลูกค้าโดยตรงและ Agency
จึงมีทางเลือกและอำนาจในการต่อรองเพิ่มมากขึ้น
ซึ่งโดยส่วนใหญ่ลูกค้าจะเลือกสถานีที่จะออกอากาศ รายการที่มี Rating สูง และเป็นช่วง Prime
Time

อำนาจต่อรองของผู้ขาย

ในที่นี้คือสถานีโทรทัศน์ต่าง ๆ ซึ่งปัจจุบันมีสถานีโทรทัศน์ที่เป็น Free TV อยู่เพียง 6 สถานีเท่านั้น
โดยแต่ละสถานีจะเป็นผู้กำหนดนโยบายในการบริหารเวลา
และปรับแผนในการออกอากาศตลอดเวลา สถานีโทรทัศน์จึงมีอำนาจในการต่อรองที่สูง
โดยเฉพาะสถานีโทรทัศน์ที่มีผู้ชมรายการมาก จะมีอำนาจในการกำหนดเงื่อนไขต่าง ๆ
ทั้งทางด้านผังรายการ การถอดถอนรายการ การเลือกผลิตรายการเอง
รวมถึงนโยบายการกำหนดอัตราค่าเช่าเวลาสถานี
ในอนาคตหากภาครัฐมีการเปิดสัมปทานให้เอกชนสามารถทำทีวีเสรีได้
ก็จะทำให้มีสถานีที่เป็นทางเลือกเพิ่มมากขึ้น
ขณะเดียวกันต้นทุนในการดำเนินการของธุรกิจสื่อทีวีก็จะลดต่ำลง

(3) การผลิตหรือการจัดหาผลิตภัณฑ์เพื่อการจำหน่าย

 กำลังการผลิตและปริมาณการผลิต

ปัจจุบัน บริษัท มีเดีย ออฟ มีเดียส์ จำกัด(มหาชน) มีโปรดิวเซอร์และทีมงานรวม 5 ทีมงาน
ทำหน้าที่ดูแลการผลิตรายการรวม 10 รายการใน 1 ปี
นอกจากนี้บริษัทยังใช้ทีมงานโปรดิวเซอร์ดังกล่าวในการผลิตรายการสำหรับโทรทัศน์ดาวเทียมอีกด้วย

สำหรับอุปกรณ์การผลิตนั้น
นอกจากเครื่องมือในการถ่ายทำรายการและอุปกรณ์ในการตัดต่อภาพและบันทึกเสียงซึ่งเช่าจากบริษัท
มีเดีย สตูดิโอ จำกัด แล้ว
บริษัทยังได้ลงทุนในเครื่องมือและอุปกรณ์ที่ใช้ระบบคอมพิวเตอร์เพิ่มเติมเป็นจำนวนกว่า 30
ล้านบาทในช่วง 3 ปีที่ผ่านมา ในปัจจุบันในอาคารสำนักงานของบริษัทมีห้องตัดต่อภาพทั้งหมด 6
ห้องโดยเป็นห้องตัดต่อระบบคอมพิวเตอร์ 4 ห้องและมีห้องบันทึกเสียงทั้งหมด 3 ห้อง

 บริษัท เอ็ม แอนด์ ดี เอนเตอร์เทนเมนท์ จำกัด ไม่มีทีมงานประจำในบริษัท การผลิตรายการโทรทัศน์จึงใช้ทีมงานอิสระแทน ปัจจุบันบริษัทได้หยุดการผลิตรายการโทรทัศน์แต่ได้เริ่มดำเนินธุรกิจขายตรงทางโทรทัศน์ในปี 2547 โดยซื้อเวลาโฆษณาจากบริษัท มีเดีย ออฟ มีเดียส์ จำกัด (มหาชน) 

ขั้นตอนการผลิต

การผลิตรายการโทรทัศน์จะเริ่มต้นจากการสร้างสรรค์รูปแบบรายการ
จากนั้นจึงกำหนดงบประมาณการผลิตและประสานงานการผลิต ในกรณีของการผลิตรายการวาไรตี้
หรือ เกมส์โชว์ ร้อยละ 80 - 90 จะถ่ายทำในสตูดิโอที่มีการเซ็ทฉาก
และอุปกรณ์ประกอบฉากไว้เรียบร้อยแล้ว หลังจากนั้นจะนำไปตัดต่อส่งให้ กบว.
เซ็นเซอร์และทำการออกอากาศ

ส่วนรายการสารคดี ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นการถ่ายทำนอกสถานที่
หลังจากที่ได้ทำข้อมูลและประสานงานการผลิตแล้วก็พร้อมที่จะถ่ายทำได้เลย โดยร้อยละ 90 - 95
จะเป็นการถ่ายทำนอกสถานที่จากนั้นจะนำมาตัดต่อ-มิกซ์เสียง แล้วนำออกอากาศ

ส่วนละคร นอกจากจะเตรียมความพร้อมด้านสถานที่ บทละคร อุปกรณ์การผลิตแล้ว
ยังต้องตระเตรียมนักแสดงให้พร้อมเพรียงกัน จึงจะสามารถถ่ายทำได้ จากนั้นจะนำมาตัดต่อ-มิกซ์
แล้วนำออกอากาศ

(4) งานที่ยังไม่ได้ส่งมอบ

-   ไม่มี –

3.2 ธุรกิจสตูดิโอ

(1) ลักษณะผลิตภัณฑ์หรือบริการ

บริษัท มีเดีย สตูดิโอ จำกัด
จัดตั้งขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อประกอบธุรกิจให้เช่าสตูดิโออุปกรณ์การถ่ายทำรายการหรือภาพยนตร์
อุปกรณ์ประกอบฉาก และอุปกรณ์อื่นๆ ที่ใช้ในการถ่ายทำ ตั้งแต่ปี 2542
เป็นต้นมาได้มีการโอนหน่วยงานในขั้นตอนผลิตทั้งหมดมาอยู่ภายใต้การดูแลของบริษัท มีเดีย ออฟ
มีเดียส์ จำกัด (มหาชน) ส่วนหน่วยงานให้เช่าอุปกรณ์ในการผลิตยังคงอยู่ภายใต้การดูแลของบริษัท
มีเดีย สตูดิโอ จำกัด
ทั้งนี้เนื่องจากโดยสภาพที่แท้จริงแล้วหน่วยงานผลิตรายการโทรทัศน์จะรองรับงานผลิตรายการของบริษัท
มีเดีย ออฟ มีเดียส์ จำกัด (มหาชน) เท่านั้น จึงช่วยลดต้นทุนระหว่างกันและลดภาระค่าเช่าได้

รายได้ของบริษัทฯ ในปัจจุบันสามารถแยกตามลักษณะการให้เช่า และบริการ ดังนี้ คือ

1. รายได้จากการให้เช่าอุปกรณ์การถ่ายทำ อาทิเช่น กล้อง และอุปกรณ์ระบบแสง (โคมไฟ)

2. รายได้จากการให้เช่าห้องตัดต่อ

3. รายได้จากการให้เช่าห้องบันทึกเสียง

4. รายได้อื่นๆ

(2) การตลาดและภาวะการแข่งขัน

ธุรกิจสตูดิโอ แบ่งเป็น สตูดิโออัดและตัดต่อเสียงสำหรับสปอตวิทยุ สตูดิโอให้เช่าสถานที่

หรือโรงถ่าย สตูดิโอให้เช่าสถานที่พร้อมอุปกรณ์ เช่น กล้อง ไฟ เสียงและอุปกรณ์พิเศษ
กลุ่มลูกค้าของบริษัทสตูดิโอ ได้แก่ Production House ต่างๆ
ซึ่งรับงานมาจากบริษัทโฆษณาหรือบริษัทผลิตภาพยนตร์อีกทีหนึ่ง
โดยจะเช่าสตูดิโอประเภทใดก็แตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับความซับซ้อนของหนังที่ต้องผลิต เช่น
ถ้าเป็นหนังโฆษณาแบบเรียบง่าย ก็อาจเช่าเฉพาะสตูดิโอที่เป็นโรงถ่ายอย่างเดียว
แต่ถ้าเป็นหนังโฆษณาแบบซับซ้อนเป็นชุดก็จะใช้สตูดิโอที่มีอุปกรณ์พร้อม
ส่วนค่าเช่าสตูดิโอก็แตกต่างกันไปตามคุณภาพและอุปกรณ์ที่มีให้ลูกค้า

นโยบายราคา

ใช้นโยบายกำหนดราคาปีต่อปีตามสภาพของทรัพย์สินที่ให้เช่า

(3) การผลิตหรือการจัดหาผลิตภัณฑ์เพื่อการจำหน่าย

กำลังการผลิตและปริมาณการผลิต

นับแต่ปี 2542 เป็นต้นมาบริษัท มีเดีย สตูดิโอ จำกัด
เป็นบริษัทที่ให้บริการเช่าอุปกรณ์ในการถ่ายทำรายการ
อุปกรณ์ในการตัดต่อภาพและอุปกรณ์ในการบันทึกเสียงเท่านั้น โดยอุปกรณ์ดังกล่าวทั้งหมดได้ให้บริษัท
มีเดีย ออฟ มีเดียส์ จำกัด (มหาชน) เช่า

3.3 ธุรกิจต่างประเทศ

บริษัท เอ็ม โอ เอ็ม อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด
ตั้งขึ้นเพื่อดำเนินธุรกิจระหว่างประเทศด้านรายการบันเทิงและสาระความรู้ในรูปแบบของ content
และ format ประกอบธุรกิจหลัก 2 ประการ คือ

1.  Distribution การเป็นตัวแทนลิขสิทธิ์

2.  Production การเป็นผู้ผลิตและร่วมผลิตรายการต่างๆ

บริษัท เอ็ม โอ เอ็ม อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด เป็นผู้บุกเบิกธุรกิจด้านนี้อย่างจริงจังเป็นรายแรก
และยังคงได้รับการยอมรับในฐานะหนึ่งในผู้นำทางธุรกิจรายการโทรทัศน์ระหว่างประเทศจนถึงปัจจุบัน
บริษัทเป็นผู้นำผลงานด้านบันเทิงที่ผลิตโดยคนไทยจำหน่ายไปยังต่างประเทศ
ปัจจุบันนอกจากเป็นตัวแทนส่งออกรายการโทรทัศน์ที่ผลิตโดยกลุ่มมีเดียส์แล้ว
บริษัทยังได้รับความไว้วางใจจากผู้ผลิตรายการโทรทัศน์และสื่อบันเทิงระดับแนวหน้าของไทยให้เป็นตัวแทนจำหน่ายรายการบันเทิงไปยังตลาดต่างประเทศกว่า
15 ประเทศทั่วโลกอีกด้วย
บริษัทมีรายได้ค่านายหน้าจากการขายเป็นรายได้หลักโดยคิดค่าบริการประมาณ 30% ของราคาขาย

3.4 ธุรกิจสนามกอล์ฟ

บริษัท เขาเขียว คันทรี่คลับ จำกัด เป็นบริษัทที่ดำเนินธุรกิจให้บริการสนามกอล์ฟ 27 หลุม
ตั้งอยู่ที่อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี มีธุรกิจอื่นๆที่เกี่ยวกับสนามกอล์ฟ คือ ภัตตาคาร ร้านโปรช็อป
บริการรถกอล์ฟให้เช่า และสนามซ้อม เปิดบริการทุกวันไม่มีวันหยุด
ราคาค่ากรีนฟีในหนึ่งปีแบ่งเป็นไฮซีซั่น 4 เดือน (เดือนพฤศจิกายนถึงเดือนกุมภาพันธ์) โลว์ซีซั่น 8
เดือน (เดือนมีนาคมถึงเดือนตุลาคม) ราคาค่ากรีนฟีสำหรับไฮซีซั่นจะสูงกว่าโลว์ซีซั่น

(1) การตลาดและภาวะการแข่งขัน

เนื่องจากในจังหวัดชลบุรีและจังหวัดใกล้เคียงมีสนามกอล์ฟเปิดให้บริการเป็นจำนวนมาก
จึงมีการแข่งขันระหว่างสนามกอล์ฟสูง

(2) การจัดหาผลิตภัณฑ์หรือบริการ

ทางสนามได้จัดการดูแลบำรุงสนามกอล์ฟและกรีนให้อยู่ในสภาพที่ดีเยี่ยม
รวมทั้งการให้บริการที่เกี่ยวข้อง

3.5 ธุรกิจโทรทัศน์ดาวเทียม

ในไตรมาสแรกของปี 2548 บริษัท มีเดีย ออฟ มีเดียส์ จำกัด (มหาชน) ได้ร่วมมือกับบริษัท MVTV
LAOS ซึ่งได้รับสัมปทานโทรทัศน์ดาวเทียมจากสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว
โดยบริษัทได้เป็นผู้ผลิตรายการเพื่อป้อนสถานีโทรทัศน์ดาวเทียมลาวช่อง 3 ภายใต้ชื่อ “ T
Channel “ โดยเนื้อหารายการจะเกี่ยวกับศิลปวัฒนธรรม การท่องเที่ยว เพลง ออกอากาศตลอด
24 ชั่วโมง ครอบคลุมพื้นที่กว่า 22 ประเทศในเอเซีย ที่ผู้ชมมีจานรับสัญญาณดาวเทียม
นอกจากบริษัทจะมีรายได้จากการรับจ้างผลิตรายการแล้วยังมีรายได้จากสปอนเซอร์ผู้สนับสนุนรายการอีกด้วย

การตลาดและภาวะการแข่งขัน

เนื่องจากธุรกิจโทรทัศน์มีการแข่งขันสูงและมีข้อจำกัดมากขึ้น
ส่งผลให้ผู้ผลิตรายการส่วนหนึ่งหนีภาวะแข่งขันจากธุรกิจโทรทัศน์
หันมาดำเนินธุรกิจโทรทัศน์ดาวเทียม รูปแบบการดำเนินธุรกิจโทรทัศน์ดาวเทียมจะมี 2 แบบ คือ
ให้บริการแบบฟรี-ทู-แอร์ คือออกอากาศฟรีเช่น สถานี ที-แชนแนล
และการขายรายการเป็นแพ็คเกจให้กับผู้ประกอบการเคเบิลทีวี ปัจจุบันมีผู้ผลิตรายการในประเทศ
ผลิตรายการออกอากาศผ่านดาวเทียมกว่า 20 ช่องรายการ
การขยายตัวของโทรทัศน์ดาวเทียมส่วนหนึ่งมาจากการขยายตัวของธุรกิจเคเบิลท้องถิ่นซึ่งปัจจุบันมีผู้ประกอบการ
400-500 ราย สมาชิกและผู้ซื้อจานดาวเทียมรวมกันกว่า 2 ล้านครัวเรือนใน

ขณะเดียวกันจานรับสัญญาณดาวเทียมซึ่งแต่เดิมมีราคาสูงกว่าหมื่นบาทขึ้นไป
ปัจจุบันราคาถูกลงต่ำกว่าหมื่นบาท ทำให้คนระดับกลางนิยมซื้อจานรับสัญญาณดาวเทียมเพิ่มขึ้น
เพราะสามารถรับชมรายการได้หลากหลายทั้งฟรีทีวีและรายการที่มาจากต่างประเทศ

6.  ธุรกิจหนังสือ

ปี 2548 บริษัท มีเดีย ออฟ มีเดียส์ จำกัด (มหาชน)
มีนโยบายที่จะขยายธุรกิจต่อเนื่องจากธุรกิจโทรทัศน์ซึ่งเริ่มในปี 2547 เป็นปีแรก
ธุรกิจสิ่งพิมพ์เป็นธุรกิจที่บริษัทเห็นโอกาสจึงมีนโยบายขยายตลาดหนังสือมากขึ้น
ในส่วนของพ็อกเก็ตบุ๊คโดยเนื้อหาของหนังสือจะมาจากคอนเทนท์รายการ เช่น เกิดแต่กรรม
ซึ่งเป็นช่วงหนึ่งของรายการชั่วโมงพิศวง เป็นต้น

(1) การตลาดและภาวะการแข่งขัน

ธุรกิจหนังสือเป็นธุรกิจที่มีการเติบโตอย่างต่อเนื่อง
จากการที่รัฐบาลส่งเสริมและสนับสนุนให้ประชาชนมีการศึกษาสูงขึ้น
ในขณะที่มีหนังสือที่น่าสนใจออกใหม่เป็นจำนวนมาก กระตุ้นให้กระแสการอ่านเพิ่มสูงขึ้น
ในปัจจุบันธุรกิจหนังสือได้ขยายตัวอย่างต่อเนื่อง
ประกอบกับการขยายตัวของซูเปอร์เซนเตอร์ในช่วงที่ผ่านมา
ทำให้มีทำเลสำหรับร้านหนังสือใหม่ๆเพิ่มมากขึ้นตามไปด้วย
ประชาชนสามารถเข้าถึงหนังสือได้สะดวกกว่าเดิม จึงเป็นปัจจัยของการเติบโตของธุรกิจ
สำหรับนโยบายในการผลิตพ็อกเก็ตบุ๊คของบริษัท จะมุ่งเน้นผลิตพ็อกเก็ตบุ๊คที่มีคู่แข่งไม่มาก
เจาะตลาดผู้อ่านเฉพาะกลุ่มและผู้อ่านที่เป็นผู้ชมรายการโทรทัศน์ของบริษัท
ดังนั้นบริษัทจึงมียอดขายในระดับที่น่าพอใจ

(2) การจำหน่าย

บริษัทจำหน่ายพ็อกเก็ตบุ๊คผ่านซีเอ็ดบุ๊คเซ็นเตอร์ ซึ่งเป็นตัวแทนจำหน่ายรายใหญ่ของประเทศ
และเป็นเจ้าของเครือข่ายร้านหนังสือที่ใหญ่ที่สุด
มีความพร้อมในการขยายงานได้หลากหลายรูปแบบและมีสภาพคล่องทางการเงินสูง