ปัจจัยความเสี่ยง

 1.1 ความเสี่ยงทางการเงิน

(1.1.1) ความเสี่ยงทางด้านสภาพคล่องทางการเงิน

ตามแผนฟื้นฟูกิจการซึ่งเจ้าหนี้ส่วนใหญ่ให้ความเห็นชอบและศาลล้มละลายกลางได้มีคำสั่งเห็นชอบด้วยแผน
บริษัทและบริษัทในเครือที่อยู่ภายใต้กระบวนการตามแผนฟื้นฟูดังกล่าวมีภาระต้องชำระหนี้สินทั้งเงินต้นและดอกเบี้ยให้หมดสิ้นภายใน
4 ปี กล่าวคือภายในวันที่ 31 ธันวาคม 2547 (ยกเว้นดอกเบี้ยค้างจ่ายของช่วง 1 มกราคม 2541
ถึง 31 ธันวาคม 2543 บริษัทชำระในรูปการแปลงดอกเบี้ยค้างจ่ายเหล่านี้เป็นทุน)

กรณีเกิดการผันผวนทางภาวะเศรษฐกิจ ราคาน้ำมันดิบ ราคาผลิตภัณฑ์ปิโตรเคมีผันผวน
กระแสเงินสดที่สามารถหาได้คลาดเคลื่อนไปจากที่ประมาณการ
บริษัทจะมีความเสี่ยงทางด้านสภาพคล่องทางการเงิน
อันเนื่องมาจากความต้องการใช้เงินสดเพื่อเป็นเงินทุนหมุนเวียนซื้อวัตถุดิบ
ซึ่งปัจจุบันมีค่อนข้างจำกัดและบริษัทจัดหาเองจากการดำเนินการปัจจุบัน
หากน้ำมันดิบอันเป็นต้นทุนสินค้าหลักมีราคาสูงขึ้นและประกอบกับหากค่าเงินบาทมีค่าอ่อนลง
ความจำเป็นใช้เงินสดเพื่อจัดซื้อวัตถุดิบจะยิ่งทวีสูงขึ้นอย่างมากทันที
รอบเวลาของการใช้เงินสดและการได้รับเงินสดจากการขายโดยผ่านขบวนการจัดซื้อวัตถุดิบ ผลิต
ขาย และเก็บเงิน โดยปกติใช้เวลาเฉลี่ยประมาณ 2 เดือน ขณะเดียวกันตามแผนฟื้นฟู
บริษัทมีภาระต้องชำระดอกเบี้ยทุกเดือน ส่วนหนี้เงินต้นก็มีกำหนดเวลาชำระคืนค่อนข้างสั้น
การหาแหล่งเงินทุนอื่นเพื่อมาทดแทน (refinancing) จำนวนค่อนข้างมาก
จะต้องทำในช่วงเวลาค่อนข้างสั้น

ตามแผนปรับปรุงโครงสร้างหนี้ มีหนี้ทางการเงินทั้งหมดประมาณ 2,921 ล้านเหรียญสหรัฐ
ซึ่งจะถูกแบ่งเป็น 2 ชั้น คือ

หนี้ชั้นที่ 1 ประมาณ 1,949 ล้านเหรียญสหรัฐ

หนี้ชั้นที่ 2 ประมาณ 931 ล้านเหรียญสหรัฐ

ดอกเบี้ยของหนี้ชั้นที่ 1 ต้องชำระทุกเดือน คิดเป็นเงินประมาณ 10 ล้านเหรียญสหรัฐต่อเดือน
ส่วนดอกเบี้ยของหนี้ชั้นที่ 2 คิดเป็นเงินประมาณ 6 ล้านเหรียญสหรัฐต่อเดือน
จะจ่ายดอกเบี้ยทุกเดือนจากกระแสเงินสดจากการดำเนินงานและการจำหน่ายสินทรัพย์ที่มืใช่สินทรัพย์หลัก

แหล่งที่มาของเงินสดในการชำระดอกเบี้ยและเงินต้น
ประมาณการว่านอกจากได้จากการดำเนินการแต่ละปีแล้ว
จะได้จากการจำหน่ายสินทรัพย์ที่มิใช่สินทรัพย์หลักจำนวน 200 ล้านเหรียญสหรัฐ
และหนี้ส่วนที่เหลือประมาณ 1,884 ล้านเหรียญสหรัฐ
จะได้จากการกู้ยืมเงินใหม่เพื่อชำระหนี้ส่วนที่เหลือในปี 2547

อย่างไรก็ดี ความเสี่ยงในเรื่องสภาพคล่องนี้อาจลดลงได้จากปัจจัยเอื้ออำนวยหลักดังนี้

1. โครงสร้างอุตสาหกรรมปิโตรเคมีครบวงจร

  โครงสร้างทางธุรกิจของกลุ่มบริษัททีพีไอที่เป็นอุตสาหกรรมปิโตรเคมีครบวงจรเพียงแห่งเดียวในภูมิภาคนี้
  ทำให้บริษัทมีความได้เปรียบธุรกิจปิโตรเคมีอื่นในภูมิภาคเดียวกัน กล่าวคือ
  มีความยืดหยุ่นสามารถปรับผลิตภัณฑ์ที่ผลิตและจำหน่ายไปยังผลิตภัณฑ์ที่ให้ผลตอบแทนที่ดีกว่าได้
  อันเป็นปัจจัยสำคัญของความสำเร็จของการดำเนินธุรกิจ (critical success factor)
  ในอุตสาหกรรมที่มีความผันผวนทางด้านราคาค่อนข้างสูง

  ผลการดำเนินงานที่ผ่านมาโดยตลอด บริษัทยังรักษาความสามารถในการทำกำไร
  (profitability) ในรูปของเงินสดไว้ได้ตลอดเวลา กล่าวคือมีกำไรก่อนหักค่าดอกเบี้ย ภาษี
  และการตัดจำหน่ายค่าเสื่อมราคา (positive EBITDA)
  การหาเงินทุนหมุนเวียนเพิ่มเติมเพื่อการเพิ่มระดับการผลิตมีความเป็นไปได้สูง
  โดยสนับสนุนด้วยการจัดรูปแแบบในเรื่องของหลักประกันของสินเชื่อใหม่ให้เป็นที่ยอมรับของเจ้าหนี้เดิมและเจ้าหนี้ใหม่ได้

2. บุคลากร

  บุคลากรของบริษัทที่มีอยู่ เป็นผู้มีประสพการณ์ในธุรกิจนี้ ผู้ทำแผนเองตระหนักถึงปัจจัยสำคัญข้อนี้
  ได้ดำเนินนโยบายส่งเสริม สนับสนุนสร้างขวัญและกำลังใจให้แก่พนักงาน
  โดยเน้นจุดยืนเพื่อมุ่งผลสำเร็จของการดำเนินงาน ทำให้ได้รับความร่วมมือจากพนักงานโดยทั่วไป

3. โครงสร้างผู้ถือหุ้นใหม่

2.  ตามแผนฟื้นฟูกิจการ ระบุเงื่อนไขให้มีการแปลงภาระหนี้ค่าดอกเบี้ยค้างจ่ายของช่วง 1
    มกราคม 2541 ถึง 31 ธันวาคม 2543 เป็นทุน
    ผู้บริหารแผนได้ดำเนินการไปแล้วเมื่อต้นดือนมีนาคม 2544
    ทำให้โครงสร้างผู้ถือหุ้นใหม่เป็นกลุ่มเจ้าหนี้สถาบันการเงินร้อยละ 75 โดยสถาบันการเงิน 5
    อันดับแรกมีสัดส่วนการถือหุ้นมากกว่าร้อยละ 64
    ฉะนั้นคาดว่าเจ้าหนี้สถาบันการเงินทั้งหลายโดยการนำของเจ้าหนี้สถาบันการเงินรายใหญ่ๆ
    จะให้การสนับสนุนทางการเงินเพื่อสนับสนุนการดำเนินงานของบริษัทในรูปแบบที่เหมาะสมกับความจำเป็นและโอกาส
    ทั้งนี้จากสภาวะที่เป็นที่ยอมรับกันขณะนี้ว่าธุรกิจที่บริษัทดำเนินอยู่มีศักยภาพ

  ขณะนี้บริษัทอยู่ระหว่างการจัดหาเงินทุนหมุนเวียนเพิ่มเติม เพื่อเพิ่มระดับการผลิตจากปัจจุบัน
  65,000 บาเรลต่อวันขึ้นไปถึง 125,000 บาเรลต่อวัน
  ซึ่งเป็นไปตามเป้าหมายระดับการผลิตของแผนฟื้นฟู
  ทั้งนี้จะเริ่มจัดหาได้ภายหลังการแปลงหนี้ดอกเบี้ยค้างจ่ายเป็นทุนเรียบร้อยแล้ว
  และคาดว่าจะดำเนินการได้ในไตรมาสที่ 2 ของปี 2544

4. ผู้บริหารแผน

3.  ผู้บริหารแผนที่ได้รับการแต่งตั้ง
    เป็นผู้ที่ได้รับความไว้วางใจจากเจ้าหนี้สถาบันการเงินรายใหญ่ๆ
    รวมทั้งเสียงส่วนใหญ่ของเจ้าหนี้ทั้งหลายให้เข้ามาเป็นผู้บริหารแผน
    ทำให้ปัญหาและอุปสรรคต่างๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในส่วนที่เกี่ยวกับการดำเนินงาน
    สามารถสื่อให้มีความเข้าใจและได้รับการเชื่อถือจากเจ้าหนี้ได้
    โอกาสของความสำเร็จในการเจรจาเพื่อขอการสนับสนุนจากเจ้าหนี้สถาบันการเงินตามความจำเป็นและโอกาสจึงมีความเป็นไปได้สูง

(1.1.2) ความเสี่ยงทางด้านอัตราแลกเปลี่ยน

เนื่องจากผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียมและปิโตรเคมีเป็นผลิตภัณฑ์ที่มีราคาซื้อขายอิงราคาตลาดโลกซึ่งเป็นสกุลดอลลาร์สหรัฐ
การขายในประเทศจะคำนวณเป็นเงินบาทโดยใช้อัตราแลกเปลี่ยนปัจจุบัน
จึงกล่าวได้ว่าความเสี่ยงทางด้านอัตราแลกเปลี่ยนมีโครงสร้างที่ได้รับการป้องกันไว้แล้วโดยธรรมชาติ
(natural hedge)
ยิ่งกว่านั้นบริษัทยังได้ส่งออกผลิตภัณฑ์ไปจำหน่ายยังต่างประเทศในสัดส่วนที่สูงพอควร
ได้รับชำระเป็นเงินสกุลดอลลาร์สหรัฐ ในปี 2543 ที่ผ่านมามูลค่าส่งออกมีสัดส่วนประมาณร้อยละ 65
ของมูลค่านำเข้า ธุรกิจส่วนนี้จึงมีกลไกป้องกันความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนโดยสมบูรณ์
(perfect natural hedge)
บริษัทบริหารความเสี่ยงส่วนที่เหลือโดยการซื้อเงินสกุลต่างประเทศล่วงหน้าบางส่วนตามจังหวะของความต้องการ

หนี้สินทางการเงินทั้งหมด มีภาระเงินต้นเป็นเงินสกุลบาทและเงินสกุลต่างประเทศต่างๆ
ตามอัตราแลกเปลี่ยน ณ 30 ธันวาคม 2543 ในสัดส่วนดังนี้

  เงินสกุลบาท 46.88%

  เงินดอลลาร์สหรัฐ 48.69%

  เงินเยนญี่ปุ่น 3.07%

  เงินยูโร 1.35%

จากภาระหนี้เงินต้นที่มีในสกุลต่างๆ ดังข้างต้น
ความเสี่ยงจากการอ่อนและแข็งค่าของเงินทุกสกุลรวมทั้งเงินบาท
จึงถูกลดลงจากการกระจายกันของภาระหนี้หลายสกุล

อนึ่ง ความผันผวนของค่าเงินสกุลบาทเมื่อเปรียบเทียบกับเงินสกุลต่างประเทศ
จะยังแสดงผลกำไรหรือขาดทุนจากการแปลงค่า ณ สิ้นงวดใดงวดหนึ่งอยู่เสมอ

สำหรับสัญญา Interest rates swap และ Cross currencies swap ตั้งแต่ปี 2540
ที่เกิดวิกฤตการณ์ทางการเงิน บริษัทและบริษัทย่อยประสบปัญหาสภาพคล่องอย่างมาก
จนทำให้เกิดการผิดเงื่อนไขการชำระคืนเงินต้นและดอกเบี้ย ซึ่งมีผลต่อเนื่องทำให้สัญญา Interest
Rate Swap และ Cross Currencies Swap ผิดเงื่อนไขตามไปด้วย
คู่สัญญาจึงทยอยเลิกสัญญาและได้บอกเลิกทุกสัญญาหมดในปี 2543
ส่วนต่างกำไรและขาดทุนได้รับรู้และแสดงไว้ในผลการดำเนินงานที่ผ่านมารวมทั้งปี 2543 แล้ว

(1.1.3) ความเสี่ยงในอัตราดอกเบี้ย

ตามแผนฟื้นฟูกิจการบริษัทมีภาระต้องจ่ายดอกเบี้ยโดยอิงอัตราดอกเบี้ยลอยตัวทั้งหมดคือ

  เงินสกุลต่างประเทศ : Libor 3 เดือน + 2%

  เงินบาท : MLR เฉลี่ย + 2%

  (MLR เฉลี่ย คืออัตราเฉลี่ย ณ ต้นเดือนของธนาคารกรุงเทพฯ ธนาคารกรุงไทย
  ธนาคารกสิกรไทย และธนาคารไทย

  พาณิชย์)

ในสภาวะเศรษฐกิจถดถอยและทั่วโลกมีนโยบายรักษาอัตราดอกเบี้ยให้ค่อนข้างต่ำเพื่อพยายามกระตุ้นภาวะเศรษฐกิจให้กระเตื้องขึ้น
การชำระดอกเบี้ยทั้งหมดเป็นอัตราลอยตัวตามแผนฟื้นฟูจะเป็นประโยชน์กับบริษัทโดยตรง

ในปี ที่ผ่านมา
บริษัทและบริษัทย่อยมีภาระดอกเบี้ยจ่ายค่อนข้างสูงเนื่องจากบริษัทและบริษัทย่อยได้บันทึกดอกเบี้ยจ่ายในอัตราผิดนัด
ภายหลังจากการปรับโครงสร้างหนี้ภายใต้แผนฟื้นฟูกิจการแล้ว
ตามประมาณการทางการเงินที่เป็นส่วนหนึ่งของแผนฟื้นฟูกิจการ
แสดงให้เห็นว่าบริษัทสามารถชำระดอกเบี้ยได้

1.2 ความเสี่ยงจากการไม่สามารถดำเนินการตามแผนฟื้นฟูกิจการ

ปัจจัยสำคัญที่มีผลทำให้ผู้บริหารแผนไม่สามารถดำเนินการตามแผนได้ มีดังนี้

1.2.1 ประมาณการทางการเงินที่จัดทำขึ้นในแผนฟื้นฟูกิจการ
ได้ยึดถือการคาดการณ์ราคาปิโตรเคมีใน

ตลาดโลกโดยผู้ประมาณราคาอิสระ ซึ่งได้คาดการณ์ว่าราคาปิโตรเคมีจะสูงขึ้นในปี 2545 - 2547

ดังนั้น จึงมีความเป็นไปได้ที่ราคาปิโตรเคมีในตลาดโลกจะไม่ขยับตัวสูงขึ้นในช่วงดังกล่าว หรือ

อาจจะไม่สูงเท่าที่ประมาณการไว้ อาจเป็นผลให้กระแสเงินสดของกลุ่มบริษัททีพีไอได้รับน้อยกว่า

เป้าหมายที่กำหนดไว้ในแผน

1.2.2 การหาผู้ซื้อสินทรัพย์ที่ไม่ใช่ธุรกิจหลักของกลุ่มบริษัททีพีไอไม่ได้

ในแผนการฟื้นฟูกิจการได้ระบุว่าจะมีการขายสินทรัพย์ซึ่งไม่ใช่ธุรกิจหลักของกลุ่มบริษัททีพีไอ เพื่อ

ให้ได้เงินจำนวน 200 ล้านเหรียญสหรัฐ เพื่อชำระคืนเงินต้นบางส่วน ดังนี้หากไม่สามารถหาผู้ซื้อ

สินทรัพย์ได้ครบจำนวน 200 ล้านเหรียญสหรัฐก็จะทำให้กลุ่มบริษัททีพีไอขาดกระแสเงินสดในส่วน

ที่ขายสินทรัพย์ได้ไม่ครบในการชำระคืนเงินต้นบางส่วนคืนเจ้านี้

อย่างไรก็ดี ปัจจัยทั้ง 2 ดังกล่าวข้างต้นผู้บริหารแผนสามารถขอแก้ไขแผนได้เมื่อมีความจำเป็น
โดยการขออนุมัติต่อศาลล้มละลายกลางเพื่อขอขยายระยะเวลาการดำเนินตามแผน
หรือเพื่อเรียกประชุมเจ้าหนี้เพื่อปรึกษาลงมติว่าจะแก้ไขแผนหรือไม่อย่างไร

ในกรณีที่ผู้บริหารเดินของทีพีไอฟ้องร้องผู้บริหารแผนนั้น
ผลของการฟ้องร้องย่อมจะมีผลกระทบต่อความล่าช้าในการดำเนินการตามแผนฟื้นฟูกิจการบ้าง
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในการขอเพิ่มวงเงินทุนหมุนเวียนเพื่อเพิ่มกำลังการผลิต อย่างไรก็ดี
ผู้บริหารแผนคาดหวังว่าคดีการฟ้องร้องนี้จะสามารถยุติได้โดยเร็ว

1.3 ความเสี่ยงที่อาจไม่สามารถดำเนินกิจการได้อย่างต่อเนื่องในอนาคต

การที่บริษัทมีผลการดำเนินงานที่ขาดทุนในปี 2542 และ 2543
เนื่องจากบริษัทมีภาระดอกเบี้ยจ่ายที่บันทึกในอัตราผิดนัดถึงจำนวน 12,270 ล้านบาท และ 14,124
ล้านบาทตามลำดับ
นอกจากนี้บริษัทได้ตั้งสำรองหนี้สงสัยจะสูญสำหรับเงินให้กู้ยืมแก่บริษัทที่เกี่ยวข้องกันและค่าเผื่อการด้อยค่าของทรัพย์สินบางรายการในปี
2543 ทำให้มีผลขาดทุนจำนวนมาก และมีส่วนของผู้ถือหุ้นติดลบ อย่างไรก็ดี
รายการเหล่านี้เป็นรายการที่ไม่เกี่ยวข้องกับการดำเนินงาน จึงไม่มีผลต่อการดำเนินงานในอนาคต

สำหรับดอกเบี้ยจ่าย เมื่อบริษัทได้เริ่มดำเนินการตามแผนฟื้นฟูกิจการ ตั้งแต่วันที่ 15 ธันวาคม 2543
คือวันที่ศาลเห็นชอบด้วยแผนแล้ว ภาระดอกเบี้ยจ่ายก็จะเป็นไปตามที่ระบุไว้ในแผน นอกจากนี้ในแผน
ได้ระบุให้มีการแปลงหนี้ส่วนหนึ่งเป็นทุน ซึ่งจะทำให้ฐานะทางการเงินของบริษัทดีขึ้น

จากประมาณการทางการเงินในแผนฟื้นฟูกิจการ
แสดงให้เห็นว่าเมื่อบริษัทดำเนินการตามแผนบริษัทจะมีดอกเบี้ยจ่ายลดลงเหลือประมาณ 256.6
ล้านบาทในปี 2544 และจะสามารถเริ่มมีกำไรสุทธิจากการดำเนินกิจการในปี 2545

1.4 ความเสี่ยงจากการไม่ปฏิบัติตามมาตรฐานการบัญชีที่รับรองทั่วไป

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2543 บริษัทและบริษัทย่อยมีรายการที่ดิน
อาคารและเครื่องจักรซึ่งมีมูลค่าบัญชีรวม 6,481 ล้านบาท ที่ยังไม่ได้ทำการประเมินราคาใหม่
สามารถแยกเป็นของบริษัทและบริษัทย่อยได้ดังนี้

บริษัทอุตสาหกรรมปิโตรเคมีกัลไทย จำกัด (มหาชน) 141.7 ล้านบาท

บริษัทน้ำมันทีพีไอ จำกัด 4,279.5 ล้านบาท

บริษัททีพีไอ โพลีออล จำกัด 76.9 ล้านบาท

บริษัททีพีไออะโรเมติกส์ จำกัด (มหาชน) 0.9 ล้านบาท

บริษัทระยองแท้งค์ เทอร์มินัล จำกัด* 1,205.7 ล้านบาท

บริษัททีพีไอ เทคโนโลยี จำกัด* 680.1 ล้านบาท

บริษัททีพีไอ ฟิลิปปินส์ ไวนิล จำกัด* 0.3 ล้านบาท

บริษัทน้ำมันทีพีไอ (2001) จำกัด* 95.5 ล้านบาท

รวม 6,480.6 ล้านบาท

* บริษัทที่มิได้อยู่ภายใต้การบริหารจัดการของบริษัทเอ็ฟเฟ็คทีฟแพลนเนอร์ส จำกัด ในฐานะ

ผู้บริหารแผนของบริษัทอุตสาหกรรมปิโตรเคมีกัลไทย จำกัด

บริษัทได้ว่าจ้างผู้ประเมินราคาอิสระ ให้ทบทวนการตีราคาทรัพย์สินประเภทที่ดิน อาคาร
และเครื่องจักร ซึ่งบันทึกในราคาประเมินในงบการเงินตั้งแต่ปีสิ้นสุดวันที่ 31 ธันวาคม 2540
ตามที่ผู้บริหารเดิมได้ทำการตีราคาไว้ เพื่อให้เป็นไปตามหลักการบัญชีที่รับรองทั่วไป

ผู้ประเมินราคาไม่สามารถทำการประเมินทรัพย์สินได้ทั้งหมดภายในระยะเวลาที่กำหนดเพื่อปรับปรุงในงบการเงินสำหรับปีสิ้นสุดวันที่
31 ธันวาคม 2543 เนื่องจากรายการทรัพย์สินของบริษัทอุตสาหกรรมปิโตรเคมีกัล ไทย จำกัด
(มหาชน) และบริษัทย่อยมีเป็นจำนวนมาก
และบริษัทย่อยบางแห่งไม่ได้อยู่ภายใต้การบริหารจัดการของบริษัทเอ็ฟเฟ็คทีฟแพลนเนอร์ส จำกัด
อย่างไรก็ดี บริษัทได้ปรับปรุงรายการทรัพย์สินส่วนใหญ่ของบริษัทอุตสาหกรรมปิโตรเคมีกัลไทย จำกัด
(มหาชน) และบริษัทย่อยที่อยู่ภายใต้การบริหารจัดการของบริษัทเอ็ฟเฟ็คทีฟ แพลนเนอร์ส
จำกัดในงบการเงิน ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2543 แล้ว ยกเว้นเพียงบริษัทน้ำมันทีพีไอ จำกัด
ซึ่งมีสถานีบริการน้ำมันกระจายอยู่หลายจังหวัดในประเทศไทย ที่ยังคงแสดงมูลค่าที่ดิน อาคาร
และเครื่องจักรในราคาประเมินเดิมที่ทำโดยผู้บริหารเดิม

สำหรับรายการทรัพย์สินส่วนที่เหลือของบริษัทอุตสาหกรรมปิโตรเคมีกัลไทย จำกัด (มหาชน)
(จำนวน 141.7 ล้านบาท) และของบริษัททีพีไอ โพลีออล จำกัด (จำนวน 76.9 ล้านบาท)
ที่ยังไม่ได้บันทึกในราคาประเมิน ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2543
บริษัทได้ปรับปรุงมูลค่าทรัพย์สินเหล่านี้ให้อยู่ในราคาประเมินใหม่ในงบการเงินสำหรับไตรมาส 1
สิ้นสุดวันที่ 31 มีนาคม 2544 แล้ว

ส่วนทรัพย์สินส่วนใหญ่ของบริษัทน้ำมันทีพีไอ จำกัด
ก็ได้มีการปรับปรุงให้อยู่ในราคาประเมินใหม่ในงบการเงินสำหรับไตรมาส 1 สิ้นสุดวันที่ 31 มีนาคม
2544 แล้ว อย่างไรก็ดี ยังมีรายการทรัพย์สินบางรายการจำนวน 7.1
ล้านบาทของบริษัทน้ำมันทีพีไอ จำกัด
ที่ยังมิได้ปรับปรุงมูลค่าให้แสดงในราคาประเมินใหม่ในงบการเงินไตรมาส 1
เนื่องจากการประเมินราคายังไม่แล้วเสร็จ ณ ขณะนั้น
บริษัทได้ปรับปรุงทรัพย์สินรายการที่เหลือให้อยู่ในราคาที่ประเมินโดยผู้ประเมินราคาอิสระในงบการเงินไตรมาส
2 ให้ครบถ้วนแล้ว

สำหรับรายการทรัพย์สินของบริษัทย่อยที่มิได้อยู่ภายใต้การบริหารจัดการของบริษัทเอ็ฟเฟ็คทีฟ
แพลนเนอร์ส จำกัด นั้น บริษัทเอ็ฟเฟ็คทีฟ แพลนเนอร์ส จำกัด
ไม่สามารถเข้าไปใช้อำนาจทางตรงในการจัดการบัญชีและทรัพย์สินของบริษัทเหล่านี้ได้
ทรัพย์สินของบริษัทย่อยเหล่านี้ จึงยังคงแสดงในราคาทุนเดิม

นอกจากนี้ ยังมีรายการดอกเบี้ยค้างจ่ายของเจ้าหนี้ค่าก่อสร้างและเครื่องจักร จำนวน 220
ล้านบาท ของบริษัทระยองแท้งค์ เทอร์มินัล จำกัด
ซึ่งเป็นบริษัทย่อยที่ไม่ได้อยู่ภายใต้การบริหารจัดการของบริษัทเอ็ฟเฟ็คทีฟ แพลนเนอร์ส จำกัด
รายการเหล่านี้ยังไม่ได้บันทึกในงบการเงินของบริษัทระยองแท้งค์ เทอร์มินัล จำกัด ณ วันที่ 31
ธันวาคม 2543 จึงไม่ปรากฎในงบการเงินรวม ณ วันที่ดังกล่าว
เนื่องจากผู้ทำแผนของบริษัทย่อยแห่งนี้ คือบริษัทเชอร์ชิล ไพรซ์ แพลนเนอร์ จำกัด
อยู่ในระหว่างการตรวจสอบเอกสารข้อมูล ณ ขณะนั้น

1.5 ความเสี่ยงที่ผู้ลงทุนจะไม่ได้รับเงินปันผล

เนื่องจากบริษัทอยู่ในระหว่างการดำเนินการตามแผนฟื้นฟูกิจการ บริษัทยังไม่มีนโยบายจ่ายเงินปันผล
ดังนั้น ผู้ลงทุนจึงอาจมีความเสี่ยงที่จะไม่ได้รับเงินปันผล

1.6 ความเสี่ยงเกี่ยวกับเงินมัดจำค่าเช่าอาคารสำนักงาน

บริษัทและบริษัทย่อยได้ทำสัญญาเช่าอาคารสำนักงานกับบริษัทที่เกี่ยวข้องแห่งหนึ่ง
และมีการจ่ายชำระเงินมัดจำล่วงหน้า สัญญาดังกล่าวมีระยะเวลาการเช่าระหว่าง 3 ปี ถึง 90 ปี
และไม่ได้จดทะเบียนกับกรมที่ดิน ระยะเวลาการเช่าจึงมีผลเพียง 3 ปี
ดังนั้นบริษัทและบริษัทย่อยจึงมีความเสี่ยงหรือความไม่แน่นอนของมูลค่าที่คาดว่าจะได้รับคืนจากเงินมัดจำหากมีการบอกเลิกสัญญาก่อนครบกำหนด

อย่างไรก็ดี ในปี 2543
บริษัทและบริษัทย่อยโดยผู้บริหารแผนได้จ้างผู้ประเมินราคาอิสระทำการประเมินราคาสิทธิการเช่าอาคารสำนักงาน
โดยใช้มูลค่าตลาดเป็นเกณฑ์ในการคำนวณ
และตั้งค่าเผื่อด้อยค่าของเงินมัดจำการเช่าดังกล่าวจำนวน 912.93 ล้านบาท ตามงบการเงินรวม
ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2543
ทำให้เงินมัดจำการเช่าที่จ่ายชำระตามสัญญาหลังหักค่าเผื่อการด้อยค่าเหลือ 28.98 ล้านบาท
(ดูรายละเอียดในหมายเหตุประกอบงบการเงินข้อ 2.7 หน้า 57-58 และข้อ 2.21 หน้า 66-67)