3.0 การประกอบธุรกิจของแต่ละสายผลิตภัณฑ์

  3.1 การรับประกันภัยต่อ

  3.1.1 ลักษณะผลิตภัณฑ์หรือบริการ

  ลักษณะงานส่วนใหญ่จะเป็นการรับประกันวินาศภัยต่อจากตลาดภายในประเทศ
  สัดส่วนของเบี้ยประกันภัยต่อรับรวมในปี 2543 และปี 2544 สามารถแยกตามแหล่งที่มาได้ดังนี้

+----------------------------------------+--------------+-------------+
|                                        | 2544         | 2543        |
+----------------------------------------+--------------+-------------+
|                                        | ร้อยละ        | ร้อยละ       |
+----------------------------------------+--------------+-------------+
| -   การประกันวินาศภัยต่อ - ในประเทศ        |              |             |
+----------------------------------------+--------------+-------------+
| อัคคีภัย                                  | 62.8         | 62.8        |
+----------------------------------------+--------------+-------------+
| ภัยทางทะเล                              | 7.3          | 6.6         |
+----------------------------------------+--------------+-------------+
| รถยนต์                                  | 7.3          | 8.7         |
+----------------------------------------+--------------+-------------+
| เบ็ดเตล็ด                                | 17.9         | 17.8        |
+----------------------------------------+--------------+-------------+
|                                        | 95.3         | 95.9        |
+----------------------------------------+--------------+-------------+
| - ต่างประเทศ                            | 1.9          | 2.1         |
+----------------------------------------+--------------+-------------+
| รวมการประกันวินาศภัยต่อ                    | 97.2         | 98.0        |
+----------------------------------------+--------------+-------------+
| -   การประกันชีวิตต่อ                      | 2.8          | 2.0         |
+----------------------------------------+--------------+-------------+
| รวม                                    | 100.0        | 100.0       |
+----------------------------------------+--------------+-------------+
|                                        |              |             |
+----------------------------------------+--------------+-------------+

รูปแบบการรับประกันภัยต่อ มีการดำเนินงานใน 2 วิธีหลัก คือ

1.  การรับประกันแบบเฉพาะราย (Facultative Reinsurance)

  เป็นการรับประกันประเภทไม่มีการทำสัญญากันไว้ล่วงหน้า
  เป็นการรับประกันภัยต่อโดยพิจารณาตกลงเป็นภัย หรือเป็นรายกรมธรรม์ไป โดยทั้งนี้
  เบี้ยประกันภัยที่ได้จากการรับประกันภัยแบบเฉพาะรายคิดเป็นสัดส่วนประมาณร้อยละ 20
  ของเบี้ยประกันภัยรับรวมปี 2544

2.  การรับประกันภัยต่อแบบทำสัญญาต่อกัน (Treaty Reinsurance)

  เป็นการรับประกันภัยประเภทที่มีการทำสัญญาการประกันภัยต่อกับบริษัทผู้เอาประกันภัยต่อไว้ล่วงหน้า

สัญญาประกันภัยต่อที่สำคัญมี 2 ลักษณะ ดังนี้

1. สัญญาตามข้อตกลงของตลาด (Market Agreement)

  สัญญาตามข้อตกลงของตลาดนี้ส่วนใหญ่เป็นสัญญาแบบอัตราส่วนที่บริษัทฯ
  มีกับบริษัทประกันวินาศภัยในประเทศทุกบริษัท
  โดยที่บริษัทคู่สัญญาจะส่งงานประกันภัยต่อตามเงื่อนไขที่ได้ตกลงกันโดยมีวงเงินเอาประกันภัยต่อสูงสุดต่อกรมธรรม์กำหนดไว้ในสัญญาให้กับบริษัทฯ
  ในอัตราส่วนต่าง ๆ ดังนี้

รายละเอียดการรับประกันภัยต่อและการเอาประกันภัยต่อช่วงของไทยรีของสัญญาตามข้อตกลงของตลาด

+-----------------------------------------------------------------------+
|   เบี้ยประกันภัยต่อรับ                                                      |
+-----------------------------------------------------------------------+
| 1.  ร้อยละ 5 ของกรมธรรม์ประกันวินาศภัย (ไม่รวมรถยนต์ภาคสมัครใจ) ที่บริษัทสมาชิก    |
|     (บริษัทประกันภัย                                                      |
|     ที่จดทะเบียนภายในประเทศทุกบริษัท)                                       |
|     ออกให้แก่ผู้เอาประกันภัยโดยตรงทุกฉบับตามเงื่อนไขที่ได้ตกลงกัน                   |
|     (5% Quota Share)                                                  |
+-----------------------------------------------------------------------+
|   2. ร้อยละ 10 ของกรมธรรม์ประกันอัคคีภัยและกรมธรรม์แบบ A11 Risks             |
|   ที่มีทุนประกันภัยมากกว่า 30 ล้านบาท                                         |
|   ซึ่งบริษัทสมาชิก (บริษัทประกันวินาศภัยที่จดทะเบียนภายในประเทศทุกบริษัท)             |
|   ออกให้แก่ผู้เอาประกันภัยโดยตรงทุกฉบับ ตามเงื่อนไขที่ได้ตกลงกัน (Thailand Fire     |
|   Pool)                                                               |
+-----------------------------------------------------------------------+
|   3. ร้อยละ 5 ถึง 10 ของสัญญาประกันภัยต่อแบบ 1^(st) Surplus ของการประกันชีวิต  |
|   ที่บริษัทประกันชีวิตเกือบทุกบริษัทภายในประเทศมีอยู่                               |
+-----------------------------------------------------------------------+

  ไทยรี

+-------------------------------+--------+-----------------------------+
| เบี้ยประกันภัยต่อช่วง               |        | เบี้ยประกันรับสุทธิ               |
+-------------------------------+--------+-----------------------------+
| -   ประมาณร้อยละ 50 ของ (1)    |        | - ประมาณร้อยละ 50 ของ (1)    |
|     เอาประกันภัยต               |        | บริษัทฯ จะเก็บความเสี่ยงภัยไว้เอง  |
| ่อช่วงกลับไปยังบริษัทสมาชิกตามข้อตกลง |        |                             |
+-------------------------------+--------+-----------------------------+
| -   ประมาณร้อยละ 90 ของ (2)    |        | - ประมาณร้อยละ 10 ของ (2)    |
|     เอาประกันภัยต               |        | บริษัทฯ จะเก็บความเสี่ยงภัยไว้เอง  |
| ่อช่วงกลับไปยังบริษัทสมาชิกตามข้อตกลง |        |                             |
+-------------------------------+--------+-----------------------------+

  ที่มาของสัญญาตามข้อตกลงของตลาดดังกล่าวเกิดจากวัตถุประสงค์ของการก่อตั้งบริษัทฯ
  เพื่อให้เป็นเครื่องมือในการเพิ่มขีดความสามารถในการรับความเสี่ยงภัยไว้ในประเทศให้มากขึ้น
  ส่งเสริมการใช้ความสามารถรับความเสี่ยงภัยภายในประเทศให้เกิดประสิทธิภาพมากที่สุดและเป็นศูนย์การประมวลสถิติผลงานของธุรกิจประกันภัยในประเทศ
  จึงได้เกิดเป็นความร่วมมือของทุกฝ่ายและข้อตกลงของตลาดขึ้นในการที่มีข้อกำหนดให้บริษัทประกันวินาศภัยในประเทศทุกบริษัท
  ทั้งที่จัดตั้งอยู่ในขณะนั้นและที่ได้จัดตั้งขึ้นใหม่หลังจากนั้นต้องส่งงานประกันภัยต่อให้บริษัทฯ
  ในอัตราร้อยละ 5 ของกรมธรรม์ดังกล่าวทุกกรมธรรม์ที่ออกให้ผู้เอาประกันภัย

  นอกจากนี้
  ผลประโยชน์ที่เกิดขึ้นอย่างยิ่งต่อภาคธุรกิจประกันภัยของไทยอีกประการหนึ่งและเป็นเหตุให้บริษัทประกันวินาศภัยทุกแห่งยังคงร่วมมือกันจัดให้มีข้อตกลงของตลาดนี้อยู่ก็คือ
  ผลของสัญญาทำให้บริษัทฯ มีข้อมูลรายละเอียดของกรมธรรม์ทุกฉบับที่ออกในประเทศไทย
  (ปัจจุบันนี้มีเฉพาะกรมธรรม์ประกันอัคคีภัย และการประกันภัยเบ็ดเตล็ดบางประเภท
  แต่จะขยายให้ครอบคลุมประกันภัยเบ็ดเตล็ดประเภทอื่นและการประกันภัยทางทะเลในปี 2545 นี้)
  สามารถจัดตั้งเป็นศูนย์คอมพิวเตอร์เพื่อการประมวลผลสถิติงานประกันภัยของไทย
  พร้อมทั้งจัดให้มีบทวิเคราะห์ วิจัยในแนวลึกเพื่อให้บริษัทประกันภัยต่างๆ
  นำไปใช้ประกอบการวางแผนและตัดสินใจทางธุรกิจได้ต่อไป
  ในขณะเดียวกันทางการคือกรมการประกันภัย
  ก็สามารถนำข้อมูลสถิติดังกล่าวไปใช้เพื่อประโยชน์ในการปรับปรุงพิกัดอัตราเบี้ยประกันภัยให้เหมาะสมให้เกิดความเป็นธรรมต่อทุกฝ่าย
  ซึ่งบริการเหล่านี้เป็นบริการที่บริษัทฯ จัดให้โดยไม่คิดค่าใช้จ่าย

  หลังจากที่บริษัทฯ ได้รับประกันภัยต่อตามสัญญานี้แล้ว บริษัทฯจะต้องเอาประกันภัยต่อช่วงกลับไปยัง
  บริษัทคู่สัญญาดังกล่าวตามสัดส่วนที่ได้ตกลงกัน

  สรุปสาระสำคัญของสัญญาของงานตามข้อตกลงที่เป็นสัญญาประกันภัยต่อและประกันภัยต่อช่วงแบบอัตราส่วน
  (Quota Share) ครอบคลุมการประกันภัยประเภทอัคคีภัย ภัยรถยนต์ภาคบังคับตามพรบ.
  ผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ. 2535 ภัยขนส่งสินค้าทางทะเลและภัยอุบัติเหตุเบ็ดเตล็ด
  โดยมีข้อยกเว้นไม่รวมภัยบางประเภท
  มีการกำหนดสัดส่วนการเอาประกันภัยต่อและการประกันภัยต่อช่วงและวงเงินประกันภัยต่อสูงสุดต่อภัยไว้
  นอกจากนี้ยังมีข้อกำหนดอื่นๆ เช่น อัตราส่วนลด (Reinsurance Commission)
  วิธีการรายงานและวิธีการชำระเงิน เป็นต้น
  โดยปกติสัญญาจะมีอายุปีต่อปีสิ้นสุดตามปีปฏิทินและจะต่ออายุไปโดยอัติโนมัติ
  ยกเว้นฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งบอกเลิกสัญญาด้วยการแจ้งบอกเลิกล่วงหน้าในระยะเวลาที่กำหนด
  ซึ่งโดยทั่วไปจะกำหนดไว้ 3 เดือนก่อนสัญญาครบกำหนด

  ในด้านการประกันชีวิตก็เช่นเดียวกัน
  ไทยรีประกันชีวิตซึ่งเป็นบริษัทย่อยมีสัญญาตามข้อตกลงกับบริษัทประกันชีวิตเกือบทุกบริษัทในประเทศที่จะส่งงานประกันภัยต่อตามสัญญามาให้ในอัตราร้อยละ
  5 ถึง 10 ของสัญญาประกันชีวิตต่อแบบส่วนเกินขั้นที่ 1 ( 1^(st) Surplus Treaty)
  ซึ่งการประกันชีวิตต่อแบบ 1^(st) Surplus Treaty นี้
  เป็นสัญญาประกันชีวิตต่อประเภทหนึ่งที่มีลักษณะสำคัญ คือ
  กำหนดให้ผู้เอาประกันภัยต่อจะต้องเอาประกันภัยต่อตามสัญญานี้เป็นลำดับแรกหลังจากที่หักส่วนที่รับเสี่ยงภัยไว้เองและส่วนที่เอาประกันภัยต่อแบบอัตราส่วน
  (Quota Share) ออกแล้ว

  โดยทั้งนี้เบี้ยประกันที่ได้จากสัญญาตามข้อตกลงของตลาดคิดเป็นสัดส่วนประมาณร้อยละ 39
  ของเบี้ยประกันภัยรับรวมในปี 2544

2. สัญญาอื่น

  เป็นสัญญาในเชิงการค้าโดยทั่วไปที่บริษัทฯ
  และบริษัทย่อยทำกับบริษัทประกันภัยทั่วไปทั้งในประเทศและต่างประเทศ
  ข้อแตกต่างที่สำคัญระหว่างสัญญาอื่นกับสัญญาตามข้อตกลงของตลาดคือ
  ในสัญญาอื่นไม่มีข้อตกลงที่บริษัทฯ จะต้องเอาประกันภัยต่อช่วงกลับไปยังบริษัทคู่สัญญา โดยทั้งนี้
  เบี้ยประกันที่ได้จากสัญญาอื่น คิดเป็นสัดส่วนประมาณร้อยละ 41 ของเบี้ยประกันภัยต่อรับรวมในปี
  2544

  จากนโยบายของบริษัทฯ
  ที่กำหนดให้เป็นบริษัทประกันภัยต่ออย่างแท้จริงด้วยการเน้นการรับความเสี่ยงภัยไว้เอง
  ลดการพึ่งพิงการประกันภัยต่อช่วงให้เหลือเพียงเท่าที่จำเป็นเท่านั้น
  นอกจากกรณีของการประกันภัยต่อช่วงตามสัญญาของงานตามข้อตกลง
  การรับประกันภัยต่อเฉพาะรายที่มีวงเงินประกันภัยสูงที่เกินกำลังที่จะรับไว้ได้เองทั้งหมด
  หรือภัยที่มีความเสี่ยงสูง
  และการแลกงานกับบริษัทประกันภัยหรือบริษัทประกันภัยต่อในประเทศญี่ปุ่นเท่านั้นที่จำเป็นต้องมีการเอาประกันภัยต่อช่วงออกไป
  ซึ่งการรับความเสี่ยงภัยไว้เองในอัตราที่สูงและมาจากหลายแหล่งงานเช่นนี้
  อาจก่อให้เกิดผลกระทบต่อฐานะการเงินของบริษัทฯ ได้ หากเกิดมหันตภัยรายใหญ่ขึ้น
  ฉะนั้นเพื่อป้องกันผลกระทบดังกล่าว บริษัทฯ
  จึงได้มีการซื้อประกันภัยประเภทคุ้มครองความเสียหายส่วนเกิน (Excess of Loss
  Protection) จากตลาดลอนดอนเพื่อจำกัดความเสียหายส่วนที่บริษัทฯ จะต้องรับผิดชอบไว้เอง
  ซึ่งวงเงินความเสียหายสูงสุดที่บริษัทฯ จะรับผิดชอบเองในปี 2544 จะไม่เกิน 20 ล้านบาทต่อภัย
  ในส่วนที่เกินกว่านั้นสามารถเรียกร้องเอาจากผู้รับประกันภัยดังกล่าวข้างต้นได้

  ด้านการชดใช้ค่าสินไหมทดแทนระหว่างบริษัทผู้เอาประกันภัยต่อกับบริษัทผู้รับประกันภัยต่อภายหลังจากที่ผู้เอาประกันภัยต่อได้ตกลงจ่ายชดใช้ให้กับผู้เรียกร้องไปแล้วนั้น
  จะขึ้นอยู่กับประเภทของการประกันภัยต่อว่าเป็นการประกันภัยต่อประเภทใด
  หากเป็นการประกันภัยต่อแบบเฉพาะราย
  ผู้เอาประกันภัยต่อจะเรียกเก็บค่าสินไหมทดแทนในส่วนที่ผู้รับประกันภัยต่อต้องรับผิดชอบเป็นรายการๆ
  ไป แต่ถ้าหากเป็นการประกันภัยต่อแบบมีสัญญาต่อกัน
  การเรียกเก็บค่าสินไหมทดแทนจะขึ้นอยู่กับจำนวนเงินที่ผู้รับประกันภัยต่อจะต้องชำระแต่ละครั้ง
  ถ้าจำนวนเงินในส่วนที่ผู้รับประกันภัยต่อจะต้องจ่ายชำระเป็นเงินไม่มาก
  ผู้เอาประกันภัยต่อก็จะไม่เรียกเก็บทันที
  แต่จะรวมยอดสะสมไว้จัดทำเป็นงบบัญชีหักกลบกับค่าเบี้ยประกันภัยต่อและค่านายหน้าประกันภัยต่อ
  แล้วเรียกเก็บยอดสุทธิกันเดือนละครั้งหรือไตรมาสละครั้งตามข้อกำหนดในสัญญา
  หากเป็นค่าสินไหมทดแทนที่มีจำนวนเงินสูงเกินกว่าที่กำหนดไว้ในสัญญาในเรื่องวงเงินค่าสินไหมทดแทนเรียกเก็บทันที
  (Cash Call Limit) แล้ว
  ผู้เอาประกันภัยต่อสามารถเรียกให้ผู้เอาประกันภัยต่อชำระค่าสินไหมในส่วนที่ตนเองต้องรับผิดชอบได้ทันทีเป็นครั้งๆ
  ไป ซึ่งวิธีการทั้งหมดนี้ใช้กับการประกันภัยต่อช่วงด้วย

2.  ตลาดและภาวะการแข่งขัน

  ลักษณะตลาดประกันภัยต่อของไทยสามารถแบ่งกลุ่มผู้ดำเนินธุรกิจออกได้เป็นสองกลุ่ม คือ

1.  บริษัทประกันภัยในประเทศที่ดำเนินธุรกิจรับประกันภัยต่อควบคู่ไปด้วย
    มีส่วนแบ่งตลาดประมาณร้อยละ 10 ซึ่งงานส่วนใหญ่ที่รับจะเป็นการแลกเปลี่ยนงานระหว่างกัน
    เพราะโดยทั่วไปบริษัทประกันภัยส่วนใหญ่ยินดีที่จะทำประกันภัยต่อกับบริษัทประกันภัยต่อมืออาชีพมากกว่า
    ทั้งนี้เพื่อเป็นการป้องกันปัญหาข้อมูลเกี่ยวกับความลับลูกค้าของตนรั่วไหล

2.  บริษัทประกันภัยต่อมืออาชีพที่ทำธุรกิจประกันภัยต่อเพียงอย่างเดียว ซึ่งได้แก่ ไทยรี
    และบริษัทประกันภัยต่อต่างประเทศที่เข้ามารับงานในประเทศไทยอีกกว่า 200 บริษัท
    ซึ่งมีส่วนแบ่งตลาดประมาณร้อยละ 90

  จากตัวเลขของกรมการประกันภัย
  การเติบโตของตลาดประกันภัยต่อของไทยผันแปรไปตามภาวะเศรษฐกิจของประเทศ
  จากข้อมูลล่าสุดของกรมการประกันภัย ในปี 2543 นับเป็นปีแรกหลังภาวะวิกฤตทางเศรษฐกิจ
  ที่ตลาดประกันภัยต่อของไทยกลับมาขยายตัวได้อีกครั้ง โดยมีมูลค่าตลาดรวมประมาณ 16,200
  ล้านบาท เพิ่มขึ้นร้อยละ 7 แยกเป็นการประกันภัยต่อด้านการประกันวินาศภัย 14,200 ล้านบาท
  ขยายตัวร้อยละ 6 และการประกันภัยต่อด้านประกันชีวิต 2,000 ล้านบาท ขยายตัวร้อยละ 13
  โดยมีรายละเอียดเป็นดังนี้

  ---------------------------- ---------------- ------- ------- ------------- ------- -------
                               การประกันวินาศภัย                   การประกันชีวิต           

                               ล้านบาท           สัดส่วน   ร้อยละ   ล้านบาท        สัดส่วน   ร้อยละ

  เบี้ยประกันภัยรับโดยตรง           48,418           100.0           73,199        100.0   

  เบี้ยประกันภัยต่อ                 14,189           29.3    100.0   2,024         2.8     100.0

  - ภายในประเทศ                                                                       

  เบี้ยประกันภัยต่อรับของบริษัทฯ       2,631            5.4     18.5    53            0.1     2.6

  เบี้ยประกันภัยต่อรับของบริษัทอื่นๆ     1,866            3.9     13.2                          

  - ต่างประเทศ                  9,692            20.0    68.3                          
  ---------------------------- ---------------- ------- ------- ------------- ------- -------

  ที่มา : - กรมการประกันภัย

- บริษัท ไทยรับประกันภัยต่อ จำกัด (มหาชน)

  จากตารางข้างต้นจะเห็นได้ว่า ในทุก ๆ 100
  บาทของเบี้ยประกันวินาศภัยรับโดยตรงของประเทศ จะมีการเอาประกันภัยต่อ 29.30 บาท
  ในจำนวนนี้เป็นการเอาประกันภัยต่อกับบริษัทในประเทศสัดส่วนร้อยละ 31.7
  และกับบริษัทประกันภัยต่อในต่างประเทศร้อยละ 68.3 โดยบริษัทฯ
  มีส่วนแบ่งในตลาดประกันภัยต่อด้านวินาศภัยร้อยละ 18.5 สำหรับการประกันชีวิตนั้น
  มีการเอาประกันภัยต่อในสัดส่วนร้อยละ 2.8
  ของเบี้ยประกันภัยรับโดยตรงและส่วนใหญ่เป็นการเอาประกันภัยต่อกับต่างประเทศ โดยบริษัทฯ
  มีส่วนแบ่งตลาดของการประกันภัยต่อด้านประกันชีวิตเพียงร้อยละ 2.6

  ภาวะการแข่งขันของตลาดประกันภัยต่อของไทยยังอยู่ในภาวะที่มีการแข่งขันไม่รุนแรงมากนัก
  บริษัทฯ ยังมีโอกาสในการขยายตลาดได้อีกมาก
  กอปรกับความมีศักยภาพในการแข่งขันที่ดีโดยอาศัยความได้เปรียบที่มีอยู่หลายประการ อาทิเช่น

  1. บริษัทฯ เป็นบริษัทในประเทศเพียงแห่งเดียวที่ดำเนินกิจการเฉพาะการประกันภัยต่อ
  และก่อตั้งขึ้นด้วยการสนับสนุนทั้งจากภาครัฐและเอกชน
  มีบริษัทประกันชีวิตและบริษัทประกันวินาศภัยทุกบริษัทที่ประกอบธุรกิจในประเทศไทยในปัจจุบันกว่า
  60 บริษัทเป็นผู้ถือหุ้น ซึ่งบริษัทต่างๆ เหล่านี้คือลูกค้าที่สำคัญของบริษัทฯ

  2. มีสัญญาระหว่างบริษัทฯ กับบริษัทประกันวินาศภัยทุกบริษัทในประเทศ
  ในการที่จะเอาประกันภัยต่อกับบริษัทฯ ในสัดส่วนร้อยละ 5
  ของทุกกรมธรรม์ของการประกันวินาศภัยเกือบทุกประเภท สำหรับการประกันชีวิต
  มีข้อตกลงที่จะส่งงานในสัดส่วนระหว่างร้อยละ 5 หรือ 10 ของการประกันภัยต่อแบบส่วนเกินขั้นที่
  1 (1^(st) Surplus Treaty) ที่บริษัทประกันชีวิตมีอยู่

  3.
  รัฐโดยกรมการประกันภัยมีนโยบายเด่นชัดในการที่จะให้มีการรับความเสี่ยงภัยไว้เองในประเทศให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้
  ทั้งนี้โดยการเพิ่มการกำหนดวงเงินขั้นต่ำที่ต้องเก็บความเสี่ยงภัยไว้ในประเทศของการประกันอัคคีภัย
  การประกันภัยสินค้าทางทะเล และการประกันภัยเบ็ดเตล็ดขึ้นเป็นระยะๆ
  จึงนับเป็นโอกาสของบริษัทฯ ในการขยายงาน

  4. ความสัมพันธ์ระหว่างบริษัทฯ กับลูกค้าที่เป็นไปด้วยดีและยั่งยืน
  ประกอบกับความเข้าใจลึกซึ้งถึงสภาพตลาดประกันภัยในประเทศที่เป็นตลาดหลัก ทำให้บริษัทฯ
  สามารถตอบสนองความต้องการของลูกค้าได้อย่างมีประสิทธิภาพ

5.  บริษัทฯ มีฐานะทางการเงินที่เข้มแข็ง โดยปัจจุบันบริษัทฯ
    มีอัตราการดำรงเงินกองทุนที่ระดับอัตราร้อยละ 96
    ของเบี้ยประกันภัยรับและมีนโยบายที่จะเพิ่มขนาดของเงินกองทุนขึ้นเป็นระยะๆ
    เพื่อรองรับการเจริญเติบโต และทำให้เป็นที่ยอมรับโดยทั่วไปจากลูกค้าทั้งในและต่างประเทศ

  ฐานลูกค้าของบริษัทฯ มีทั้งลูกค้าในและต่างประเทศ โดยฐานลูกค้าในประเทศของบริษัทฯ
  ประกอบด้วย
  บริษัทประกันวินาศภัยและบริษัทประกันชีวิตทุกบริษัทที่ประกอบธุรกิจในประเทศไทยรวม 98 บริษัท
  แยกเป็นบริษัทประกันวินาศภัย 73 บริษัท และบริษัทประกันชีวิต 25 บริษัท
  บริษัทเหล่านี้กว่าครึ่งหนึ่งนอกเหนือจากการเป็นลูกค้าของบริษัทฯ แล้ว ยังเป็นผู้ถือหุ้นอีกด้วย
  ซึ่งช่วยเสริมสร้างฐานการตลาดของบริษัทฯ ให้มีความมั่นคงยิ่งขึ้น นอกจากนี้ บริษัทฯ
  ยังมีฐานลูกค้าต่างประเทศซึ่งเป็นบริษัทประกันภัย
  หรือบริษัทประกันภัยต่อในประเทศแถบเอเชียอีกประมาณ 40 บริษัท การดำเนินธุรกิจของบริษัทฯ
  เกือบทั้งหมดจะเป็นการติดต่อโดยตรงโดยไม่ผ่านนายหน้า
  และที่ผ่านมายังไม่มีการทำธุรกิจกับลูกค้ารายใดที่มีสัดส่วนมากกว่าร้อยละ 10
  ของรายได้ของบริษัทฯ

2.  การจัดหาผลิตภัณฑ์หรือบริการ

  ธุรกิจประกันภัยต่อของบริษัทฯ และบริษัทย่อยสามารถจัดแบ่งตามแหล่งที่มาของงานได้ 2 ลักษณะ
  คือ

1.  “งานตามข้อตกลงของตลาด”

  เป็นงานที่บริษัทประกันวินาศภัยและบริษัทประกันชีวิต
  ที่ประกอบธุรกิจในประเทศไทยทุกบริษัทส่งงานประกันภัยต่อมาให้บริษัทฯ
  ตามข้อตกลงร่วมกันเพื่อให้เป็นไปตามวัตถุประสงค์หลักในการจัดตั้งบริษัทฯ
  ให้เป็นแหล่งระดมและกระจายเบี้ยประกันภัยให้อยู่ในประเทศมากขึ้น
  รวมทั้งเป็นแหล่งรวบรวมสถิติของการประกันภัยของประเทศเพื่อใช้เป็นประโยชน์ต่อการดำเนินธุรกิจของบริษัทประกันภัยในประเทศโดยรวม
  โดยปัจจุบัน “งานตามข้อตกลงของตลาด” มีสัดส่วนร้อยละ 31
  ของเบี้ยประกันภัยต่อรับสุทธิของบริษัทฯ

2.  “งานรับจากตลาดในเชิงการค้าโดยทั่วไป”

  เป็นงานที่ต้องแข่งขันกับบริษัทประกันภัยต่อต่างประเทศจำนวนมาก ที่ผ่านมาบริษัทฯ
  กำหนดเป็นนโยบายสำคัญอันหนึ่งที่จะต้องพัฒนางานประเภทนี้ให้ขยายตัวมากที่สุดเท่าที่จะทำได้
  เพื่อความคล่องตัวในการบริหารงานและเสริมสร้างความมั่นคงของบริษัทฯ
  ซึ่งก็เป็นที่น่ายินดีว่าสัดส่วนของ “งานที่รับจากตลาดในเชิงการค้าโดยทั่วไป”
  ที่เคยมีสัดส่วนเพียงร้อยละ 45 ของเบี้ยประกันภัยรับสุทธิเมื่อ 5 ปีที่แล้ว
  ได้ขยายตัวในระดับสูงอย่างต่อเนื่องทำให้สัดส่วนของงานดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็นร้อยละ 69
  ของเบี้ยประกันภัยรับสุทธิในปัจจุบัน

  ประเภทของภัยที่บริษัทฯ รับประกันภัยต่อในช่วง 5 ปีที่ผ่านมา ได้เปลี่ยนแปลงไปอย่างมีนัยสำคัญ
  กล่าวคือ การประกันภัยรถยนต์ภาคบังคับตามพระราชบัญญัติที่เคยมีสัดส่วนสูงถึงประมาณร้อยละ 30
  ของเบี้ยประกันภัยรับสุทธิเมื่อ 5 ปีที่ผ่านมา ได้ลดสัดส่วนลงเหลือเพียงร้อยละ 11 ในปี 2544
  โดยถูกแทนที่ด้วยการประกันอัคคีภัยที่มีสัดส่วนร้อยละ 57 ของเบี้ยประกันภัยรับสุทธิ
  ซึ่งเป็นผลดีต่อการดำเนินงานโดยรวม
  เพราะอัตราความเสียหายของการประกันภัยรถยนต์อยู่ในอัตราที่สูงกว่ามากและมีแนวโน้มที่จะเพิ่มสูงขึ้นอีกในอนาคต

1.  การลงทุน

    1.  นโยบายการลงทุน

  นโยบายการลงทุนของบริษัทฯ
  จะมุ่งเน้นไปที่คุณภาพของหลักทรัพย์ที่จะลงทุนเป็นสำคัญและสอดคล้องกับสภาพการดำเนินธุรกิจของบริษัทฯ
  รวมทั้งเป็นไปตามข้อกำหนดของประกาศกระทรวงพาณิชย์เกี่ยวกับการลงทุนที่ออกตามความในพระราชบัญญัติประกันชีวิตและประกันวินาศภัย
  ปัจจุบันกลยุทธ์การลงทุนของบริษัทฯ
  จะมุ่งเน้นไปที่การลงทุนในตราสารทางการเงินและตราสารทุนเป็นสำคัญ
  และจะปรับเปลี่ยนไปตามสภาวะของตลาดและอัตราดอกเบี้ยที่เปลี่ยนแปลงไป
  โดยจะคำนึงถึงอัตราผลตอบแทนที่เหมาะสมในระยะยาว
  และมีการควบคุมความเสี่ยงให้อยู่ในระดับต่ำเป็นสำคัญ

  นโยบายการลงทุนของบริษัทฯ จะยึดหลักของความระมัดระวัง
  โดยคำนึงถึงการบริหารความเสี่ยงและผลตอบแทนจากการลงทุนเป็นสำคัญ
  โดยไม่มุ่งหวังที่จะให้เกิดผลตอบแทนสูงสุด แต่มุ่งให้บริษัทฯ
  สามารถดำรงอัตราสภาพคล่องให้เหมาะสมทั้งในปัจจุบันและอนาคต
  รวมทั้งการได้รับผลประโยชน์ทางด้านภาษีอากร กระแสเงินสดรับในอนาคต
  และการปฏิบัติตามข้อกำหนดของทางราชการที่ควบคุม คือ กรมการประกันภัย
  นโยบายการลงทุนจะมีการสอบทานอย่างสม่ำเสมอเพื่อตอบสนองกับสภาวะตลาดทางการเงินและการลงทุนที่เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วในปัจจุบัน
  สัดส่วนการลงทุนในหลักทรัพย์ประเภทต่างๆ ของบริษัทฯ
  จะเป็นไปตามข้อกำหนดของกรมการประกันภัย ตามที่บริษัทฯ
  ได้เปิดเผยไว้แล้วในปัจจัยความเสี่ยงข้อ 1.4 เรื่องปัจจัยความเสี่ยงจากการลงทุน

2.  แหล่งที่มาของเงินทุน

  บริษัทฯ มีแหล่งที่มาของเงินลงทุนจากสองแหล่ง ได้แก่ ส่วนของผู้ถือหุ้น
  และส่วนที่ได้จากกระแสเงินสดจากการดำเนินงาน ทั้งนี้บริษัทฯ
  ไม่มีนโยบายการจัดหาแหล่งเงินทุนจากการกู้ยืมหรือจากภายนอก
  แต่ในการดำเนินธุรกิจประกันภัยนั้นจำเป็นต้องมีฐานเงินกองทุนที่เพียงพอที่จะรองรับการขยายตัวทางธุรกิจ
  ฉะนั้นการจัดหาเงินทุนเพื่อสนับสนุนการขยายธุรกิจด้วยการเพิ่มทุนอาจจะมีความจำเป็นต้องดำเนินการเป็นระยะๆ
  ไป

3.  การดำรงอัตราส่วนสำคัญของธุรกิจประกันภัย

  พระราชบัญญัติประกันวินาศภัยและพระราชบัญญัติประกันชีวิต พ.ศ. 2535
  ที่ใช้บังคับทั้งกิจการประกันภัยและกิจการประกันภัยต่อ
  กำหนดให้บริษัทประกันภัยต้องดำรงอัตราส่วนที่สำคัญของธุรกิจดังนี้

+----------------------+----------------------+-----------------------+
|                      | พ                    | พระราชบัญญัติประกันชีวิต    |
|                      | ระราชบัญญัติประกันวินาศภัย |                       |
+----------------------+----------------------+-----------------------+
| หลักทรัพย์วางประกัน      | ประเภทละ 3.5 ล้านบาท  | 20 ล้านบาท             |
+----------------------+----------------------+-----------------------+
| การจัดสรรเงินสำรอง     | ต้องจัดสรรเงินสำรองดังนี้  | ต้องจัดสรรเ             |
|                      |                      | งินสำรองสำหรับเบี้ยประกันท |
|                      | (1) เงิน              | ี่ยังไม่ตกเป็นรายได้ของบริษัท |
|                      | สำรองสำหรับเบี้ยประกันที่ย |                       |
|                      | ังไม่ตกเป็นรายได้ของบริษัท |                       |
|                      |                      |                       |
|                      | (2)                  |                       |
|                      | เงินสำรองค่าสินไหมทดแทน |                       |
+----------------------+----------------------+-----------------------+
| การวางเ              | ยังไม่บังคับในปัจจุบัน      | ไม่เกินร้อยละ 25         |
| งินสำรองไว้กับนายทะเบียน |                      | ของเงินสำรอง           |
+----------------------+----------------------+-----------------------+
| การดำรงเงินกองทุน      | ไม่น้อยกว่าร้อยละ 10     |                       |
|                      | ของเบี้ยรับสุทธิแต่ไม่ต่ำกว่า |                       |
|                      | 30 ล้านบาท            |                       |
+----------------------+----------------------+-----------------------+

  ประเภทของทรัพย์สินที่วางเป็นประกันหรือจัดสรรไว้เป็นเงินสำรองนั้นกฎหมายกำหนดว่าจะต้องเป็นเงินสด
  พันธบัตรรัฐบาลหรือทรัพย์สินอื่นตามที่กฎหมายประกาศกำหนดไว้

  นโยบายในการดำรงอัตราส่วนที่สำคัญของธุรกิจของบริษัทฯ จะไม่ต่ำกว่าเกณฑ์ที่กฎหมายกำหนด
  และสามารถเทียบเคียงได้กับมาตรฐานสากล โดยอัตราส่วนใดที่บริษัทฯ
  พิจารณาแล้วเห็นว่ามีความสำคัญต่อฐานะและความมั่นคงของบริษัทฯ แล้ว บริษัทฯ
  จะรักษาไว้ให้อยู่ในระดับสูง เช่น การดำรงเงินกองทุนกฎหมายกำหนดไว้ไม่น้อยกว่าร้อยละ 10
  ของเบี้ยประกันภัยรับสุทธิ ซึ่งมีความหมายว่าหากมีเงินกองทุนอยู่ 10 บาท
  จะสามารถรับความเสี่ยงภัยไว้เองได้ 100 บาท โดย ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2544 บริษัทฯ
  มีอัตราส่วนดังกล่าวสูงถึงร้อยละ 96 ซึ่งสูงเกือบ 10
  เท่าของอัตราการดำรงเงินกองทุนขั้นต่ำที่กฎหมายกำหนด

ในด้านสภาพคล่อง บริษัทฯ
มีนโยบายมุ่งให้สามารถดำรงสภาพคล่องในอัตราที่เหมาะสมด้วยการจัดเตรียมแหล่งเงินไม่ว่าจะได้จากกระแสเงินสดรับและจากสินทรัพย์สภาพคล่องให้สามารถรองรับกับความต้องการใช้เงินได้ในทุกสภาวะการณ์