1. ปัจจัยความเสื่ยง

1. ความเสี่ยงจากการดำเนินธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์

  1.1 ความเสี่ยงจากความเพียงพอของแหล่งเงินลงทุนเพื่อใช้ในการพัฒนาโครงการ

ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์เป็นหนึ่งในธุรกิจที่ต้องใช้เงินลงทุนสูง เพื่อใช้ในการซื้อที่ดิน
พัฒนาและก่อสร้างโครงการ
จึงจำเป็นต้องพึ่งพาเงินกู้ยืมจากสถาบันการเงินเป็นแหล่งเงินทุนหลักในการดำเนินธุรกิจ
หากบริษัทไม่สามารถจัดหาแหล่งเงินทุนที่เพียงพอตามแผนพัฒนาโครงการที่บริษัทกำหนดไว้
ก็อาจส่งผลกระทบต่อแผนการดำเนินงานและผลประกอบการได้

อย่างไรก็ดี ตลอดระยะเวลาของการดำเนินธุรกิจที่ผ่านมา
บริษัทได้รับการสนับสนุนด้านการเงินอย่างดีจากสถาบันการเงินชั้นนำหลายแห่ง
ซึ่งเป็นพันธมิตรทางธุรกิจของบริษัทมายาวนาน ในการดำเนินโครงการที่ผ่านมา
บริษัทจะดำเนินการจัดหาสินเชื่อสถาบันการเงินเพื่อรองรับโครงการก่อนเริ่มขึ้นโครงการ
เพื่อเป็นหลักประกัน
โครงการที่บริษัทมีแผนพัฒนาในช่วงที่ผ่านมาจะได้รับการสนับสนุนวงเงินสินเชื่อจากสถาบันการเงิน
ก่อนการก่อสร้าง และการมีสถานะเป็นบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
ส่งผลให้บริษัทมีภาพลักษณ์ และความน่าเชื่อถือเพิ่มมากขึ้น
ทำให้บริษัทสามารถระดมทุนจากแหล่งเงินทุนที่หลากหลายมากขึ้นด้วยต้นทุนที่ต่ำลง
รวมถึงกลุ่มผู้บริหารของบริษัท ที่มีชื่อเสียง และมีประสบการณ์ในธุรกิจดังกล่าวมายาวนาน
จึงเชื่อมั่นได้ว่าบริษัทจะมีเงินทุนที่เพียงพอในการพัฒนาโครงการต่างๆ

  1.2 ความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราดอกเบี้ย
  และนโยบายในการให้สินเชื่อเพื่อที่อยู่อาศัยของธนาคารพาณิชย์

ผลกระทบจากภาวะเศรษฐกิจภายในประเทศ
ทั้งสภาวะเงินเฟ้อที่เกิดขึ้นราคาเชื้อเพลิงและสินค้าเกษตรที่ปรับตัวสูงขึ้น
การขึ้นค่าแรงขั้นต่ำและเงินเดือนข้าราชการ และสภาพเศรษฐกิจโลก
ส่งผลให้อัตราดอกเบี้ยภายในประเทศปรับตัวสูงขึ้น และเข้าสู่สภาวะดอกเบี้ยขาขึ้น
ทั้งนี้จากนโยบายภาครัฐโดยคณะกรรมการนโยบายการเงิน (กบง.)
ปรับขึ้นอัตราดอกเบี้ยนโยบายในปี 2553 รวม 2 ครั้ง เพื่อส่งสัญญาณทิศทางดอกเบี้ยสู่ตลาด
อย่างไรก็ตามจากโครงสร้างทางการเงิน บริษัทมีนโยบายจัดหาแหล่งเงินทุนโดยการกู้ยืม
(Project Finance) เพื่อให้สอดคล้องกับระยะเวลาการก่อสร้าง
นอกจากนี้ด้วยโครงการที่มีศักยภาพด้วยรูปแบบของโครงการที่ดี บนทำเลที่ดี
รวมถึงผลงานในอดีตที่ผ่านมาและชื่อเสียงของทีมผู้บริหาร
อัตราดอกเบี้ยที่สถาบันการเงินเสนอให้กับบริษัท อยู่ในเงื่อนไขที่ดี

นอกจากนี้แนวโน้มของอัตราดอกเบี้ยที่สูงขึ้น
อาจส่งผลทำให้ภาระการชำระเงินกู้ของลูกค้ารายย่อยเพื่อที่อยู่อาศัยเพิ่มขึ้นด้วย
อย่างไรก็ตามจากการศึกษาเปรียบเทียบผลกระทบที่เพิ่มขึ้นของอัตราดอกเบี้ยกับภาระค่างวดของลูกค้า
พบว่าไม่น่าจะมีผลกระทบอย่างรุนแรงจนเป็นสาเหตุให้กำลังซื้อในกลุ่มลูกค้าเป้าหมายของบริษัทลดลง
เนื่องจากบริษัทมีกลุ่มลูกค้าเป้าหมายอยู่ในระดับกลางถึงระดับบน

ทั้งนี้ ในเดือนพฤศจิกายน 2553 ธนาคารแห่งประเทศไทย (ธปท.)
ออกมาตรการกำหนดอัตราส่วนเงินให้สินเชื่อต่อมูลค่าหลักประกัน (Loan to Value: LTV
ratio)
สำหรับการให้สินเชื่อหรือให้เงินกู้ยืมเพื่อการจัดหาที่อยู่อาศัยโดยที่อยู่อาศัยประเภทคอนโดมิเนียมที่มีราคาซื้อขายต่ำกว่า
10 ล้านบาทลงมา โดยกำหนดวงเงินสินเชื่อที่ปล่อยกู้ได้สูงสุดไม่เกินร้อยละ 90 ของที่ราคาอยู่อาศัย
หรือผู้ซื้อต้องวางเงินดาวน์ร้อยละ 10 ของราคาที่อยู่อาศัย มีผลตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2554
ส่วนบ้านแนวราบ หรือ บ้านเดี่ยว บ้านแฝด และทาวน์เฮ้าส์ ปล่อยเงินกู้ได้ไม่เกินร้อยละ 95
หรือผู้กู้ต้องวางเงินดาวน์ร้อยละ 5 ของที่อยู่อาศัย มีผลตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2555
ซึ่งมาตรการดังกล่าว ส่งผลกระทบทางจิตวิทยาต่อผู้ซื้อที่อยู่อาศัย อย่างไรก็ตาม
โครงการของบริษัทไม่ได้รับผลกระทบทางตรงจากมาตรการดังกล่าวนี้
เนื่องจากบริษัทมีนโยบายการขายในส่วนของการวางเงินดาวน์ในอัตราที่ไม่ต่ำกว่าทางที่
ธปท.กำหนด

  1.3 ความเสี่ยงจากการขาดแคลนผู้รับเหมาและแรงงานที่มีคุณภาพ

บริษัทมีนโยบายให้ความสำคัญกับคุณภาพของสินค้าเพื่อให้เป็นที่พอใจของลูกค้า
จึงให้ความสำคัญกับการควบคุมดูแลการก่อสร้างในโครงการต่างๆ
เพื่อเป็นการรักษาคุณภาพและมาตรฐานของงานก่อสร้าง
บริษัทจำเป็นต้องสรรหาผู้รับเหมาและแรงงานตลอดจนผู้ออกแบบ วิศวกรที่ปรึกษา วิศวกร
ผู้ควบคุมงานที่มีความรู้ความชำนาญที่จะสามารถก่อสร้างอาคารให้มีคุณภาพที่ดี เสร็จทันเวลา
และในราคาที่แข่งขันได้
บริษัทจึงอาจมีความเสี่ยงที่จะไม่สามารถจัดจ้างผู้รับเหมาดังกล่าวได้ในบางช่วงเวลา
โดยเฉพาะในช่วงสภาวะเศรษฐกิจเติบโตอย่างต่อเนื่อง
ซึ่งจะมีความต้องการผู้รับเหมาและแรงงานคุณภาพจำนวนมาก
จึงอาจส่งผลให้บริษัทไม่สามารถดำเนินโครงการได้ตามคุณภาพ ระยะเวลา และต้นทุนที่กำหนดไว้
ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อผลประกอบการของบริษัท

อย่างไรก็ดี
จากการที่บริษัทมีนโยบายบริหารความเสี่ยงโดยการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้รับเหมาของบริษัทมาอย่างต่อเนื่อง
โดยคัดเลือกผู้รับเหมาที่ดีมีคุณภาพจากประสบการณ์การทำงานที่เคยทำงานร่วมกันมาอย่างยาวนาน
ทำให้มีความมั่นใจได้ในระดับหนึ่งว่างานที่ได้จะมีคุณภาพเป็นไปตามมาตรฐาน
และสามารถส่งมอบงานตามระยะเวลาที่กำหนดไว้ นอกจากนี้
บริษัทยังมีนโยบายให้ผู้รับเหมาเบิกจ่ายตามงวดงานที่แล้วเสร็จจริง
โดยที่ควบคุมไม่ให้มีการจ่ายเบิกงวดงานเกินกว่าปริมาณงานที่แล้วเสร็จ
ทำให้บริษัทสามารถลดความเสี่ยงจากการทิ้งงานของผู้รับเหมาได้
ในขณะที่บริษัทสามารถพิจารณาคุณภาพงานได้ว่า
ผู้รับเหมาดังกล่าวมีความสามารถที่จะส่งมอบงานตามกำหนดการหรือไม่
หากบริษัทเห็นว่าผู้รับเหมามีแนวโน้มว่าจะไม่สามารถส่งมอบงานได้ทันตามกำหนด
บริษัทจะส่งบุคลากรเข้าไปช่วยเพื่อสนับสนุนให้งานเสร็จทันตามกำหนด
โดยวิธีการจ้างเหมาแรงงานพิเศษเข้าไปช่วยในการทำงานให้เสร็จทันแผนงาน นอกจากนี้
บริษัทยังมีผู้จัดการโครงการ วิศวกรโครงการ และหัวหน้าผู้ควบคุมงานก่อสร้าง
เข้าไปตรวจและควบคุมดูแลงานก่อสร้างเพื่อให้แน่ใจถึงคุณภาพงานของผู้รับเหมาแต่ละรายอย่างต่อเนื่อง
และลดผลกระทบจากความเสี่ยงดังกล่าว

  1.4 ความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาวัสดุก่อสร้าง

สำหรับธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ ราคาวัสดุก่อสร้างถือเป็นต้นทุนหลักที่สำคัญของการพัฒนาโครงการ
โดยในช่วงปีที่ผ่านมา
ราคาวัสดุก่อสร้างหลายรายการมีการปรับราคาสูงขึ้นอันเป็นผลจากการขยายตัวของธุรกิจอสังหาริมทรัพย์
ในส่วนของที่อยู่อาศัยตามแนวเส้นทางรถไฟฟ้า โครงการต่างๆ ของภาครัฐ
และการฟื้นตัวของเศรษฐกิจภายในประเทศ ทำให้มีความต้องการใช้วัสดุก่อสร้างเพิ่มขึ้น เช่น
เหล็กเส้น ซึ่งส่งผลกระทบต่อผู้ประกอบธุรกิจอสังหาริมทรัพย์
ในการประมาณการต้นทุนและการกำหนดราคาซึ่งอาจมีความคลาดเคลื่อน
อันจะส่งผลกระทบต่อผลประกอบการในอนาคตได้

อย่างไรก็ดี บริษัทมีแนวทางบริหารความเสี่ยงด้วยการกระจายความเสี่ยงบางส่วนไปยังผู้รับเหมา
โดยการกำหนดปริมาณวัสดุก่อสร้างรวมไว้ในสัญญาว่าจ้างรับเหมาก่อสร้าง
สำหรับวัสดุก่อสร้างที่บริษัทเป็นผู้จัดหาเอง เช่น เหล็กเส้น คอนกรีต
บริษัทมีนโยบายการสั่งซื้อเป็นจำนวนมากเพื่อนำมาใช้ในโครงการ
ทำให้เกิดการประหยัดต่อขนาดของต้นทุนวัสดุก่อสร้าง
และมีอำนาจต่อรองกับผู้ค้าวัสดุก่อสร้างค่อนข้างสูง
ซึ่งจะช่วยให้บริษัทสามารถคาดการณ์ต้นทุนและอัตรากำไรขั้นต้นได้ในระดับหนึ่ง
อีกทั้งบริษัทยังสามารถกำหนดราคาขายให้สอดคล้องกับต้นทุนของบริษัทได้

นอกจากนี้ เพื่อเป็นการลดความเสี่ยงจากการเพิ่มขึ้นของต้นทุนค่าก่อสร้าง บริษัท
ได้นำเอาวิศวกรรมคุณค่า (Value Engineering)
เข้ามาใช้ในขั้นตอนการออกแบบและก่อสร้างโครงการ
ซึ่งเป็นเทคนิคที่ทำให้บริษัทสามารถนำมาใช้ในการลดต้นทุนการก่อสร้างได้เป็นอย่างดี
โดยที่ยังคงคุณภาพและมาตรฐานการก่อสร้างไว้
ในส่วนของความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาวัสดุก่อสร้างนั้น
ในการทำสัญญาจัดซื้อจัดจ้างกับผู้รับเหมาแต่ละราย
บริษัทจะมีการกำหนดมูลค่างานตามสัญญาไว้เป็นจำนวนเงินที่แน่นอน โดยระบุรายละเอียดของวัสดุ
รูปแบบ ปริมาณ ขนาด และลักษณะของผลงานไว้อย่างชัดเจน
ทำให้สามารถลดความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาวัสดุก่อสร้างลงได้

  1.5 ความเสี่ยงจากการรับรู้รายได้และผลประกอบการที่ต่ำในช่วงเริ่มโครงการ

เนื่องจากโครงการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ส่วนใหญ่ของบริษัท อยู่ในระยะเริ่มต้นพัฒนาโครงการ เช่น
โครงการเบ็ล แกรนด์ พระราม 9 โครงการอาคารสำนักงานจี-แลนด์ ทาวเวอร์ แกรนด์ พระราม
9 และโครงการเดอะไนน์ ทาวเวอร์ แกรนด์ พระราม 9
บริษัทจึงจำเป็นต้องใช้เงินลงทุนจำนวนมาก อีกทั้งโครงการดังกล่าวเป็นโครงการขนาดใหญ่
ใช้เวลาในการก่อสร้างค่อนข้างนาน
ประกอบกับมีการเปลี่ยนแปลงเกณฑ์การรับรู้รายได้ตามมาตรฐานการบัญชีใหม่ ซึ่งมีผลบังคับใช้ตั้งแต่ปี
2554
โดยกำหนดให้รับรู้รายได้เมื่องานก่อสร้างเสร็จตามสัญญาและมีการโอนกรรมสิทธิ์แก่ผู้ซื้อเรียบร้อยแล้ว
แทนการรับรู้รายได้ตามความก้าวหน้าของงานก่อสร้าง
ส่งผลให้บริษัทยังไม่สามารถรับรู้รายได้สำหรับโครงการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์เพื่อขายในระยะเวลาอันสั้นได้

อย่างไรก็ดี เพื่อให้มีรายได้อย่างสม่ำเสมอและไม่ให้กระทบต่อผลประกอบการของบริษัทมากนัก
บริษัทจึงมีแผนในการพัฒนาโครงการหลากหลายประเภท เช่น โครงการอาคารชุดพักอาศัย เบ็ล
สกาย ซึ่งเป็นอาคารคอนโดมิเนียม Low rise สูง 8 ชั้น การก่อสร้างแบ่งออกเป็น 2 ระยะ
จำนวนรวม 17 อาคาร ซึ่งแม้ว่าจะเป็นโครงการขนาดใหญ่แต่ด้วยความสูงเพียง 8 ชั้น
จึงใช้ระยะเวลาในการก่อสร้างน้อยกว่าอาคารที่มีความสูงมาก
จึงคาดว่าบริษัทจะสามารถรับรู้รายได้ได้เร็วกว่า โดยคาดว่าจะสามารถเริ่มโครงการในช่วงต้นปี
2554 และจะเริ่มรับรู้รายได้ในช่วงไตรมาสที่ 4 ปี 2554
ซึ่งจะทำให้ผลประกอบการมีความสม่ำเสมอมากขึ้น นอกจากนี้
บริษัทยังเป็นผู้บริหารโครงการและบริหารการขายโครงการแกรนด์ คาแนล ดอนเมือง โครงการ 1
และ 2 และให้เช่าพื้นที่อาคารสำนักงาน (อาคารเดอะไนน์ ทาวเวอร์ แกรนด์ พระราม 9)
จึงมีการรับรู้รายได้จากการบริหารโครงการและการบริการดังกล่าวในช่วงปี 2552-2554

  1.6 ความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงกฎหมาย
  ระเบียบข้อบังคับที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจอสังหาริมทรัพย์

การเปลี่ยนแปลงกฎหมาย ระเบียบ ข้อบังคับ
และกฎกระทรวงที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจอสังหาริมทรัพย์จะส่งผลต่อต้นทุน
และค่าใช้จ่ายในการดำเนินโครงการของบริษัทโดยตรง เช่น
ข้อบังคับของผังเมืองเรื่องอัตราส่วนพื้นที่อาคารรวมต่อพื้นที่ที่ดิน (FAR)
นโยบายการกำหนดพื้นที่ส่วนกลาง
ขอบเขตการประเมินและการจัดทำรายงานผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม (EIA) ฯลฯ
ซึ่งหากมีการเปลี่ยนแปลงไปในทางที่เข้มงวดขึ้น ก็อาจส่งผลกระทบต่อผลประกอบการของบริษัท

อย่างไรก็ดี บริษัทได้ทำการศึกษาและติดตามการเปลี่ยนแปลงกฎระเบียบต่างๆ อย่างต่อเนื่อง
เพื่อเตรียมความพร้อมในการรับมือต่อนโยบายของภาครัฐที่เปลี่ยนแปลงไป
โดยได้ดำเนินการพัฒนาโครงการต่างๆ ที่มีอยู่ให้สอดคล้องกับนโยบายที่เปลี่ยนแปลงมาโดยตลอด
ทำให้บริษัทสามารถลดผลกระทบจากความเสี่ยงดังกล่าวได้ในระดับหนึ่ง

  1.7 ความเสี่ยงด้านสิทธิการเช่า

ที่ดินสำหรับการดำเนินโครงการอาคารจี-แลนด์ ทาวเวอร์ แกรนด์ พระราม 9 ซึ่งดำเนินการโดย
บริษัท พระราม 9 สแควร์ จำกัด เป็นที่ดินเช่าระยะยาว 30 ปี พร้อมสิทธิในการต่อสัญญาต่อไปอีก
10 ปี ถึงแม้สัญญาเช่าดังกล่าวจะเป็นสัญญาระยะยาว แต่มีข้อพึงระวังสำหรับสิทธิการเช่า คือ
สัญญาเช่าจะมีข้อกำหนดในการบอกเลิกสัญญาเช่าก่อนครบกำหนดระยะเวลาเช่าได้
หากบริษัทปฏิบัติผิดสัญญาเช่า ดังนั้น
บริษัทจะต้องระมัดระวังไม่ปฏิบัติผิดสัญญาเช่าจนอาจเป็นเหตุบอกเลิกสัญญาเช่าหรือถูกเรียกเบี้ยปรับ

  1.8 ความเสี่ยงจากนโยบายการจัดซื้อที่ดินมาพัฒนาโครงการในอนาคต

บริษัทไม่มีนโยบายถือครองทรัพย์สินหรือที่ดินเปล่าที่ไม่พร้อมจะพัฒนา
แต่จะใช้วิธีวางแผนในการจัดซื้อที่ดินให้เพียงพอต่อรอบระยะเวลาในการพัฒนาโครงการของบริษัท
โดยจะพิจารณาที่ดินแต่ละแห่งให้เหมาะสมกับกลุ่มลูกค้าแล้วจึงพัฒนาโครงการ
ดังนั้นบริษัทจึงไม่มีที่ดินเปล่าที่ไม่พร้อมจะพัฒนาเก็บไว้เป็นจำนวนมาก
การดำเนินการดังกล่าวอาจทำให้บริษัทมีความเสี่ยงในการจัดหาที่ดินเปล่าเพื่อการพัฒนาโครงการต่อๆ
ไป แต่อย่างไรก็ตามบริษัทได้สิทธิในการซื้อก่อน (Call Option) และสิทธิในการปฏิเสธก่อน
(Right of First Refusal)
ในที่ดินเพื่อการพัฒนาโครงการในอนาคตจากกลุ่มเจริญกฤษและกลุ่มรัตนรักษ์ ซึ่งที่ดินดังกล่าว
ตั้งอยู่ในทำเลที่ดี มีศักยภาพในการพัฒนาโครงการในอนาคต
และบริษัทยังมีนโยบายที่จะพัฒนาโครงการบนพื้นที่สำคัญๆ ในเมือง (Prime Area)
ที่ไม่ได้จำกัดเฉพาะพื้นที่ศูนย์กลางธุรกิจ (CBD Area)
ทำให้บริษัทมีความเสี่ยงในการจัดหาที่ดินไม่สูงมากนัก

2. ความเสี่ยงของผู้ลงทุน

  2.1 ความเสี่ยงกรณีมีผู้ถือหุ้นรายใหญ่มากกว่าร้อยละ 50

ปัจจุบันกลุ่มเจริญกฤษ มีสัดส่วนการถือหุ้นในบริษัทร้อยละ 54.68
ของทุนจดทะเบียนที่ออกและเรียกชำระแล้ว
ดังนั้นผู้ถือหุ้นรายย่อยจึงอาจมีความเสี่ยงจากการที่ผู้ถือหุ้นใหญ่มีอิทธิพลต่อการกำหนดนโยบายการบริหารงานไปในทิศทางใดทิศทางหนึ่ง
และมีความเสี่ยงจากการไม่สามารถรวบรวมเสียงเพื่อคัดค้านหรือตรวจสอบถ่วงดุลในวาระสำคัญ

อย่างไรก็ดี จากการที่ปัจจุบัน บริษัทมีคณะกรรมการตรวจสอบซึ่งประกอบด้วยกรรมการอิสระจำนวน
3 ท่าน จากกรรมการบริษัททั้งหมดจำนวน 9 ท่าน
จึงเป็นการช่วยเพิ่มประสิทธิภาพและความโปร่งใสในการบริหารจัดการ
มีการถ่วงดุลอำนาจของคณะกรรมการ
และเป็นตัวแทนของผู้ถือหุ้นรายย่อยในการตรวจสอบการบริหารจัดการของคณะผู้บริหาร อย่างไรก็ดี
คณะกรรมการบริษัทได้คำนึงถึงความสำคัญของนโยบายเกี่ยวกับการกำกับดูแลกิจการที่ดี
(Principles of Good Corporate Governance)
โดยจะปฏิบัติตามแนวทางการกำกับดูแลกิจการที่ดีอย่างเคร่งครัด ดังนั้น จึงมั่นใจได้ว่าผู้ถือหุ้นทั้งหมด
รวมทั้งผู้มีส่วนได้เสียกับบริษัท จะได้รับการปฏิบัติอย่างเท่าเทียมและเป็นธรรม

  2.2
  ความเสี่ยงจากการขาดสภาพคล่องการซื้อขายหุ้นและมีสัดส่วนการถือหุ้นรายย่อยต่ำกว่าเกณฑ์ที่กำหนด

ที่ผ่านมา หุ้นของบริษัทมีสัดส่วนการถือหุ้นโดยผู้ถือหุ้นรายย่อยและสภาพคล่องการซื้อขายที่ค่อนข้างต่ำ
ปัจจุบัน บริษัทมีสัดส่วนหุ้นของผู้ถือหุ้นรายย่อยคิดเป็นร้อยละ 7.63
ผู้ลงทุนจึงอาจมีความเสี่ยงจากการที่หุ้นมีสภาพคล่องน้อย ทำให้ซื้อขายหุ้นไม่ได้ในราคายุติธรรม
หรือไม่สามารถซื้อขายหุ้นได้ในเวลาและปริมาณที่ต้องการ นอกจากนี้
ตามเกณฑ์การดำรงสถานะของบริษัทที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยได้ระบุว่า
บริษัทจดทะเบียนต้องดำรงคุณสมบัติเรื่องการกระจายการถือหุ้น
โดยต้องมีจำนวนผู้ถือหุ้นสามัญรายย่อยไม่น้อยกว่า 150
รายและผู้ถือหุ้นดังกล่าวต้องถือหุ้นรวมกันไม่น้อยกว่าร้อยละ 15
ของทุนชำระแล้วของบริษัทจดทะเบียน
บริษัทจึงได้ขอผ่อนผันคุณสมบัติเรื่องการกระจายการถือหุ้นรายย่อยต่อตลาดหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ซึ่งได้กำหนดให้บริษัทดำเนินการแก้ไขการกระจายการถือหุ้นให้แล้วเสร็จภายในระยะเวลา
2 ปีนับจากวันที่ 17 ธันวาคม 2552 ดังนั้น
บริษัทจึงมีความเสี่ยงที่จะไม่สามารถปฏิบัติตามเงื่อนไขดังกล่าวได้ ซึ่งบริษัทได้คำนึงถึงปัญหาดังกล่าว
และได้วางแนวทางในการแก้ไขปัญหาการกระจายหุ้นของผู้ถือหุ้นรายย่อย
โดยจะลดสัดส่วนการถือหุ้นของผู้ถือหุ้นที่มีส่วนร่วมในการบริหารลงในคราวเดียวหรือหลายคราว
โดยการจำหน่ายหุ้นในตลาดหลักทรัพย์
หรือโดยการขายหุ้นให้กับประชาชนและ/หรือนักลงทุนเฉพาะเจาะจง ภายในระยะเวลาที่กำหนด
ซึ่งขึ้นอยู่กับสภาวะเอื้ออำนวยของตลาดหลักทรัพย์ และการตอบรับของนักลงทุน ทั้งนี้
ในระยะเวลาที่ได้รับการผ่อนผัน
บริษัทจะรายงานต่อตลาดหลักทรัพย์ถึงความคืบหน้าของการดำเนินการตามแผนเป็นประจำทุก 6
เดือน เพื่อให้บริษัทมีการกระจายการถือหุ้นเป็นไปตามเกณฑ์ของตลาดหลักทรัพย์ในอนาคต
ซึ่งหากสามารถปฏิบัติตามแนวทางดังกล่าว น่าจะส่งผลให้หุ้นของบริษัทมีสภาพคล่องเพิ่มสูงขึ้นด้วย

ทั้งนี้ กลุ่มผู้ถือหุ้นใหญ่ได้เสนอขายหุ้นสามัญให้แก่นักลงทุนทั้งในและต่างประเทศ
โดยเป็นการเสนอขายให้แก่บุคคลในวงจำกัด เป็นจำนวนรวม 43.41 ล้านหุ้น หรือคิดเป็นร้อยละ
4.23 ของจำนวนทุนจดทะเบียนที่ชำระแล้ว
ส่งผลให้สัดส่วนการถือหุ้นรายย่อยของบริษัทเพิ่มขึ้นจากร้อยละ 3.74
(วันที่ทำคำเสนอซื้อหลักทรัพย์ของกลุ่มเจริญกฤษ) เป็น ร้อยละ 7.63 ในปัจจุบัน