1. ปัจจัยความเสี่ยง

1.1 ความเสี่ยงจากการที่ผู้บริหารของบริษัทและบริษัทย่อยมีญาติสนิทที่ประกอบธุรกิจคล้ายคลึงกัน

เนื่องจากผู้บริหารของบริษัทและบริษัทย่อย คือ นายสมบัติ ลีสวัสดิ์ตระกูล นายไพสิทธิ์ ปิติทรงสวัสดิ์
และนายเธียรศักดิ์ ดีรุ่งโรจน์
มีพี่น้องที่ดำเนินธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับผลิตภัณฑ์เหล็กตามพื้นฐานดั่งเดิมของครอบครัว
โดยเป็นกรรมการและหรือผู้ถือหุ้นใหญ่ในบริษัทที่ดำเนินธุรกิจเกี่ยวข้องกับผลิตภัณฑ์เหล็ก
ซึ่งมีฐานลูกค้าส่วนใหญ่ที่มิได้ตั้งอยู่ในภาคใต้และภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ด้วยเหตุนี้
ธุรกิจของญาติสนิทของผู้บริหารดังกล่าวมีลักษณะคล้ายคลึงกับธุรกิจและเป็นคู่แข่งของบริษัทและบริษัทย่อย
ซึ่งอาจก่อให้เกิดความขัดแย้งทางผลประโยชน์ได้

อย่างไรก็ตาม
ปัจจุบันกลุ่มลูกค้าของบริษัทและบริษัทย่อยตั้งอยู่ในเขตภาคใต้และภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ขณะที่กลุ่มลูกค้าของญาติสนิทของผู้บริหารของบริษัทและบริษัทย่อยมีฐานลูกค้าส่วนใหญ่ตั้งอยู่ที่ภาคกลาง
ซึ่งเป็นพื้นที่ที่มิได้ทับซ้อนกัน ประกอบกับระยะทางที่ห่างไกลกัน
ค่าขนส่งจะเป็นอุปสรรคอย่างมากต่อการแข่งขันกันได้

นอกจากนั้น ณ ปัจจุบัน โครงสร้างกลุ่มผู้ถือหุ้นมิได้มีส่วนเกี่ยวข้องหรือมีอิทธิพลซึ่งกันและกัน
โดยนายสมบัติ ลีสวัสดิ์ตระกูล ได้ถือหุ้นประมาณร้อยละ 6.00 กลุ่มปิติทรงสวัสดิ์
ได้ถือหุ้นประมาณร้อยละ 10.95 และกลุ่มดีรุ่งโรจน์ ได้ถือหุ้นประมาณร้อยละ 8.46
ของทุนที่ชำระแล้วจำนวน 200 ล้านบาท ตามลำดับ และคณะกรรมการของบริษัททั้งหมด 10 ท่าน
ได้รวมบุคคล 3 ท่าน ซึ่งมีสิทธิออกเสียงคิดเป็นร้อยละ 10 ของสิทธิการลงคะแนนเสียงทั้งหมด
และมีกรรมการอิสระอีกจำนวน 4 ท่าน
ส่งผลให้เกิดการคานอำนาจในตัวของโครงสร้างเองเพื่อปกป้องผลประโยชน์สูงสุดของบริษัท
อีกทั้งคณะกรรมการบริษัทได้มอบอำนาจให้นายแสงรุ้ง นิติภาวะชน (กรรมการผู้จัดการบริษัท)
ซึ่งมิได้มีญาติสนิทดำเนินธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจเหล็ก
หรือคณะกรรมการบริหารซึ่งไม่รวมผู้มีส่วนได้เสียในรายการนั้น
เป็นผู้อนุมัติรายการระหว่างกันที่เกี่ยวข้องกัน

1.2 ความเสี่ยงจากการจัดหาวัตถุดิบ

เหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วน (Hot Rolled Coil - HRC) เป็นวัตถุดิบที่สำคัญในการผลิต
ทั้งนี้ยอดซื้อเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนของบริษัทและบริษัทย่อยรวมกันจากผู้ผลิตและตัวแทนจำหน่ายเหล็กแผ่นรีดร้อน
3 กลุ่มคือ กลุ่มบริษัท สหวิริยาสตีล อินดัสตรี จำกัด(มหาชน), กลุ่มบริษัท จีสตีล จำกัด (มหาชน)
และ กลุ่มบริษัท จีเจสตีล จำกัด (มหาชน) ซึ่งบริษัทและบริษัทย่อยได้สั่งซื้อวัตถุดิบในราคาตลาดจร
(Spot Price) เนื่องจากบริษัทและบริษัทย่อยไม่ได้มีการทำสัญญาใดๆ ในการซื้อขายวัตถุดิบ
ด้วยเหตุนี้ บริษัทและบริษัทย่อยจึงอาจมีความเสี่ยงจากการขาดแคลนวัตถุดิบ

อย่างไรก็ตาม ผู้ผลิตวัตถุดิบทั้ง 3
รายดังกล่าวเป็นบริษัทที่ผลิตเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนรายใหญ่ของประเทศ
และดำเนินธุรกิจนี้มาเป็นเวลายาวนาน โดยมีกำลังการผลิตสูงสุดรวมกันประมาณ 7.3 ล้านตันต่อปี
ซึ่งมากกว่าความต้องการใช้จริงของบริษัทและบริษัทย่อยถึงประมาณ 71 เท่า กอปรกับที่ผ่านมานั้น
ผู้ผลิตวัตถุดิบสามารถจัดหาวัตถุดิบให้บริษัทและบริษัทย่อยได้ทันตามความต้องการการใช้มาโดยตลอด
บริษัทและบริษัทย่อยมีการวางแผนการผลิตที่ชัดเจน
โดยจะจัดเก็บวัตถุดิบให้เพียงพอต่อการผลิตประมาณ 15-30 วัน
พร้อมทั้งมีนโยบายสั่งซื้อวัตถุดิบล่วงหน้าประมาณ 15-45 วัน

1.3 ความเสี่ยงจากความผันผวนในราคาวัตถุดิบ

เหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วน เป็นวัตถุดิบหลักของบริษัทในการผลิตสินค้าของบริษัท
โดยมีมูลค่าการสั่งซื้อซึ่งคิดเป็นสัดส่วนประมาณร้อยละ 95-96 ของต้นทุนการผลิตเหล็ก
ทั้งนี้ถึงแม้ว่าบริษัทได้สั่งซื้อเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนจากผู้ผลิตภายในประเทศ
แต่ราคาเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนจะมีการเปลี่ยนแปลงตามอุปสงค์และอุปทานในตลาดโลก
ซึ่งการเปลี่ยนแปลงราคาดังกล่าวจะส่งผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อรายได้และอัตรากำไรขั้นต้น
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง
หากบริษัทไม่สามารถปรับราคาขายสินค้าได้ตามราคาวัตถุดิบที่มีการปรับตัวสูงขึ้นได้

กราฟแสดงราคาเหล็กแผ่นรีดร้อน ในต่างประเทศ ปี 2549 – ปี 2552

[]

ที่มา : บริษัท

อย่างไรก็ตาม บริษัทได้ให้ความสำคัญในการบริหารความเสี่ยงดังกล่าว
โดยให้มีการติดตามการเปลี่ยนแปลงราคาของเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนเป็นประจำ
เพื่อคาดการณ์แนวโน้มทั้งด้านราคาและปริมาณของเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนและเพื่อบริหารวัตถุดิบและสินค้าสำเร็จรูปให้เป็นไปตามความเหมาะสม
ซึ่งจะลดผลกระทบจากการผันผวนของราคาวัตถุดิบได้ระดับหนึ่ง

1.4 ความเสี่ยงจากผลกระทบจากมาตรการคุ้มครองผู้ผลิตเหล็กในประเทศจากการทุ่มตลาด

ในอดีตก่อนปี 2546 กลุ่มผู้ผลิตเหล็กรายใหญ่จากต่างประเทศได้เข้ามาทุ่มตลาดเหล็กภายในประเทศ
ทำให้ผู้ผลิตเหล็กภายในประเทศประสบปัญหาในการดำเนินธุรกิจ ด้วยเหตุนี้
กระทรวงพาณิชย์จึงได้ออกมาตรการทางภาษีเป็นการตอบโต้การทุ่มตลาด (Anti-Dumping)
รวมเป็นระยะเวลา 5 ปี สิ้นสุดเดือนพฤษภาคม 2551 และได้ใช้เวลา 1 ปี
นับตั้งแต่เดือนพฤษภาคม ปี 2551-เดือนพฤษภาคม ปี 2552
ในการพิจารณาทบทวนมาตรการดังกล่าว โดยช่วงเวลาดังกล่าวจะไม่มีภาษีตอบโต้การทุ่มตลาด
แต่ได้มีการกำหนดเป็นโควต้าแทน อย่างไรก็ตามปัจจุบัน
กระทรวงพาณิชย์ได้ออกมาตรการทางภาษีเป็นการตอบโต้การทุ่มตลาดเป็นเวลาอีก 5 ปี
นับตั้งแต่เดือนพฤษภาคม ปี 2552 - พฤษภาคม ปี 2557 ดังนั้น
เมื่อครบกำหนดมาตรการทางภาษีดังกล่าว และหากรัฐบาลไม่ต่ออายุมาตรการดังกล่าว
อาจทำให้ราคาเหล็กแผ่นรีดร้อนจากต่างประเทศลดลงต่ำกว่าหรือใกล้เคียงกับราคาเหล็กแผ่นรีดร้อนที่ผลิตภายในประเทศ
และส่งผลให้มีการแข่งขันในประเทศรุนแรงขึ้น

อย่างไรก็ตาม
เนื่องจากผลกระทบดังกล่าวจะเกิดขึ้นในกรณีที่บริษัทและบริษัทย่อยไม่สามารถหาวัตถุดิบที่มีราคาต่ำกว่าคู่แข่งขันได้
อีกทั้งบริษัทและบริษัทย่อยมีนโยบายที่จะเปลี่ยนมาซื้อเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนจากผู้จำหน่ายที่เสนอราคาที่ต่ำกว่า
เนื่องจากบริษัทและบริษัทย่อยไม่ได้มีการผูกมัดเพื่อซื้อวัตถุดิบกับผู้จำหน่ายเหล็กแผ่นรีดร้อนรายใด
รวมทั้งมีแผนในอนาคตที่จะสร้างความสัมพันธ์กับผู้จำหน่ายเหล็กในต่างประเทศและตัวแทนจำหน่ายภายในประเทศที่เป็นผู้นำเข้าเหล็กต่างประเทศ
นอกจากนี้ บริษัทและบริษัทย่อยไม่ได้มีนโยบายการตลาดโดยใช้กลไกการกำหนดราคาเป็นหลัก
แต่เน้นการให้บริการเพื่อตอบสนองความต้องการของลูกค้าในทุกๆ
ด้านบริษัทและบริษัทย่อยเป็นผู้ผลิตสินค้ารายเดียวในภาคใต้และภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
โดยมีลูกค้าเป้าหมายอยู่ในบริเวณที่ใกล้เคียงกับที่ตั้งโรงงาน
ดังนั้นบริษัทและบริษัทย่อยจะมีข้อได้เปรียบคู่แข่งขันในด้านต้นทุนค่าขนส่ง
ในกรณีที่คู่แข่งขันที่มีทำเลที่ตั้งในบริเวณอื่นและประสงค์จะจำหน่ายสินค้าแก่กลุ่มลูกค้าเดียวกันกับบริษัทและบริษัทย่อย

1.5 ความเสี่ยงด้านการเปิดเขตการค้าเสรี (Free Trade Area)

ปัจจุบัน ประเทศไทยได้เปิดเขตการค้าเสรีกับประเทศต่างๆ
โดยเหล็กแผ่นรีดร้อนและท่อเหล็กเป็นสินค้าที่มีอยู่ในบัญชีรายชื่อในข้อตกลงที่ต้องลดภาษี
ซึ่งเหล็กแผ่นรีดร้อนและท่อเหล็กเป็นสินค้าที่มีชื่ออยู่ในรายการลดภาษีปกติ (Normal Track)
ที่ต้องลดอัตราภาษีศุลกากรให้เหลือร้อยละ 0 ภายในปี 2553 ในปัจจุบัน
ประเทศไทยเรียกเก็บภาษีศุลกากรสำหรับสินค้าดังกล่าวกับประเทศในกลุ่มอาเซียนในอัตราร้อยละ
2 - 5 ขึ้นอยู่กับประเภทและขนาดของสินค้า จึงมีแนวโน้มที่ราคานำเข้าท่อเหล็กจะถูกลงในอนาคต
ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อเนื่องไปยังราคาจำหน่ายท่อเหล็กของบริษัท อย่างไรก็ตาม
ความเสี่ยงจะเกิดขึ้นในกรณีที่บริษัทและบริษัทย่อยไม่สามารถหาวัตถุดิบที่มีราคาต่ำกว่าคู่แข่งขันได้
แต่หากมีผู้นำเข้าสามารถนำเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนและแผ่นจากต่างประเทศที่มีราคาต่ำกว่าราคาเหล็กแผ่นรีดร้อนที่ผู้ผลิตภายในประเทศเพื่อจำหน่ายให้กับผู้บริโภคภายในประเทศ
บริษัทและบริษัทย่อยมีนโยบายที่จะเปลี่ยนมาซื้อเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนจากผู้จำหน่ายที่เสนอราคาที่ต่ำกว่า
เนื่องจากบริษัทและบริษัทย่อยไม่ได้มีการผูกมัดเพื่อซื้อวัตถุดิบกับผู้จำหน่ายเหล็กแผ่นรีดร้อนรายใด
นอกจากนี้จากการที่บริษัทและบริษัทย่อยเป็นผู้ผลิตท่อเหล็กและเหล็กรางรูปตัวซีเพียงรายเดียวในภาคใต้และภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
หากคู่แข่งต้องการเพิ่มส่วนแบ่งการตลาดในภาคใต้และภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
คู่แข่งจะมีต้นทุนของค่าขนส่งสูงกว่าต้นทุนสินค้าของบริษัทและบริษัทย่อย
ฉะนั้นทำเลที่ตั้งของบริษัทและบริษัทย่อยจึงถือเป็นข้อได้เปรียบในการแข่งขัน
นอกจากนี้หากคู่แข่งขันจะนำเข้าท่อเหล็กจากต่างประเทศซึ่งมีแนวโน้มจะมีราคาต่ำกว่าในประเทศมาจำหน่าย
แต่การนำเข้าอาจจะต้องใช้ระยะเวลาเพิ่มขึ้นและอาจมีค่าขนส่งที่สูงขึ้น
ซึ่งอาจมีผลให้มีต้นทุนโดยรวมสูงกว่าการซื้อผลิตภัณฑ์เหล็กโดยตรงจากผู้ผลิตภายในประเทศ