1. ปัจจัยความเสื่ยง

1. ความเสี่ยงจากการดำเนินธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์

  1.1 ความเสี่ยงจากความเพียงพอของแหล่งเงินลงทุนเพื่อใช้ในการพัฒนาโครงการ

  ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์เป็นหนึ่งในธุรกิจที่ต้องใช้เงินลงทุนสูง เพื่อใช้ในการซื้อที่ดิน
  พัฒนาและก่อสร้างโครงการ
  จึงจำเป็นต้องพึ่งพาเงินกู้ยืมจากสถาบันการเงินเป็นแหล่งเงินทุนหลักในการดำเนินธุรกิจ
  หากบริษัทไม่สามารถจัดหาแหล่งเงินทุนที่เพียงพอตามแผนพัฒนาโครงการที่บริษัทกำหนดไว้
  ก็อาจส่งผลกระทบต่อแผนการดำเนินงานและผลประกอบการได้

  อย่างไรก็ดี ในการดำเนินโครงการที่ผ่านมา
  บริษัทจะดำเนินการจัดหาสินเชื่อสถาบันการเงินเพื่อรองรับโครงการก่อนเริ่มขึ้นโครงการ ดังเช่น
  โครงการที่บริษัทมีแผนพัฒนาในช่วงปี 2552 ได้แก่ โครงการอาคารชุดพักอาศัย เบ็ล อเวนิว
  ได้รับอนุมัติวงเงินสินเชื่อจากสถาบันการเงินประมาณ 3,820 ล้านบาท
  โครงการอาคารสำนักงานพระราม 9 สแควร์ ได้รับวงเงินสินเชื่อจากสถาบันการเงินจำนวน
  2,350 ล้านบาท โดยอยู่ในขั้นตอนการลงนามในสัญญา สำหรับโครงการเบ็ล สกาย
  และโครงการเดอะไนน์ ที่ผ่านมาก็ได้รับการสนับสนุนวงเงินสินเชื่อจากสถาบันการเงิน
  และปัจจุบัน โครงการเดอะไนน์ อยู่ในขั้นตอนการเจรจาเพิ่มวงเงินสำหรับส่วนก่อสร้างเพิ่มเติม

  ประกอบกับภายหลังการควบรวมกิจการ บริษัทจะมีเงินสดจำนวนกว่า 500 ล้านบาท
  จึงเชื่อมั่นว่าบริษัทจะสามารถจัดหาแหล่งเงินทุนเพื่อนำมาพัฒนาโครงการต่างๆ ได้อย่างเพียงพอ

  1.2 ความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราดอกเบี้ย
  และนโยบายในการให้สินเชื่อเพื่อที่อยู่อาศัยของธนาคารพาณิชย์

  ผลกระทบจากภาวะวิกฤตเศรษฐกิจตกต่ำทั่วโลกและภายในประเทศในช่วงปี 2551
  ส่งผลอัตราดอกเบี้ยของธนาคารพาณิชย์มีแนวโน้มลดลง
  อย่างไรก็ตามจากการฟื้นตัวทางเศรษฐกิจทำให้อัตราดอกเบี้ยมีแนวโน้มปรับตัวสูงขึ้นตามสภาพการลงทุนที่เพิ่มขึ้น
  อย่างไรก็ตามจากโครงสร้างทางการเงิน บริษัท มีนโยบายจัดหาแหล่งเงินทุนโดยการกู้ยืม
  (Project Finance) เพื่อให้สอดคล้องกับระยะเวลาการก่อสร้าง
  นอกจากนี้ด้วยโครงการที่มีศักยภาพด้วยรูปแบบของโครงการที่ดี บนทำเลที่ดี
  รวมถึงผลงานในอดีตที่ผ่านมาและชื่อเสียงของทีมผู้บริหาร
  อัตราดอกเบี้ยที่สถาบันการเงินเสนอให้กับบริษัท อยู่ในเงื่อนไขที่ดี

  นอกจากนี้แนวโน้มของอัตราดอกเบี้ยที่สูงขึ้นอาจส่งผลทำให้ภาระการชำระเงินกู้ของลูกค้ารายย่อยเพื่อที่อยู่อาศัยเพิ่มขึ้นด้วย
  อย่างไรก็ตามจากการศึกษาเปรียบเทียบผลกระทบที่เพิ่มขึ้นของอัตราดอกเบี้ยกับภาระค่างวดของลูกค้า
  พบว่าไม่น่าจะมีผลกระทบอย่างรุนแรงจนเป็นสาเหตุให้กำลังซื้อในกลุ่มลูกค้าเป้าหมายของบริษัท
  ลดลง เนื่องจากบริษัท มีกลุ่มลูกค้าเป้าหมายในระดับกลางถึงบน

  1.3 ความเสี่ยงจากการขาดแคลนผู้รับเหมาและแรงงานที่มีคุณภาพ

  บริษัทมีนโยบายให้ความสำคัญเกี่ยวกับสินค้าที่มีคุณภาพเป็นที่พอใจของลูกค้า
  จึงให้ความสำคัญกับการควบคุมดูแลการก่อสร้างในโครงการต่างๆ
  เพื่อเป็นการรักษาคุณภาพและมาตรฐานของงานก่อสร้าง
  บริษัทจำเป็นต้องสรรหาผู้รับเหมาและแรงงานตลอดจนผู้ออกแบบ วิศวกรที่ปรึกษา วิศวกร
  ผู้ควบคุมงานที่มีความรู้ความชำนาญที่จะสามารถก่อสร้างอาคารให้มีคุณภาพที่ดี เสร็จทันเวลา
  และในราคาที่แข่งขันได้
  บริษัทจึงอาจมีความเสี่ยงที่จะไม่สามารถจัดจ้างผู้รับเหมาดังกล่าวได้ในบางช่วงเวลา
  โดยเฉพาะในช่วงสภาวะเศรษฐกิจเติบโตอย่างต่อเนื่อง
  ซึ่งจะมีความต้องการผู้รับเหมาและแรงงานคุณภาพจำนวนมาก
  จึงอาจส่งผลให้บริษัทไม่สามารถดำเนินโครงการได้ตามคุณภาพ ระยะเวลา และต้นทุนที่กำหนดไว้
  ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อผลประกอบการของบริษัท

  อย่างไรก็ดี
  จากการที่บริษัทมีนโยบายบริหารความเสี่ยงโดยการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้รับเหมาของบริษัทมาอย่างต่อเนื่อง
  โดยคัดเลือกผู้รับเหมาที่ดีมีคุณภาพจากประสบการณ์การทำงานที่เคยทำงานร่วมกันมาอย่างยาวนาน
  ทำให้มีความมั่นใจได้ในระดับหนึ่งว่างานที่ได้จะมีคุณภาพที่เป็นไปตามมาตรฐาน
  และสามารถส่งมอบงานตามระยะเวลาที่กำหนดไว้ นอกจากนี้
  บริษัทยังมีนโยบายให้ผู้รับเหมาเบิกจ่ายตามงวดงานที่แล้วเสร็จจริง
  โดยที่ควบคุมให้ไม่มีการเบิกงวดงานเกินกว่าปริมาณงานที่แล้วเสร็จ
  ทำให้บริษัทสามารถลดความเสี่ยงจากการทิ้งงานของผู้รับเหมาได้
  ในขณะที่บริษัทสามารถพิจารณาคุณภาพงานได้ว่าผู้รับเหมาดังกล่าวมีความสามารถที่จะส่งมอบงานตามกำหนดการหรือไม่
  หากบริษัทเห็นว่าผู้รับเหมาไม่สามารถส่งมอบงานได้ทันตามกำหนด
  บริษัทจะส่งบุคลากรเข้าไปช่วยเพื่อสนับสนุนให้งานเสร็จทันตามกำหนด
  โดยวิธีการจ้างเหมาแรงงานพิเศษเข้าไปช่วยในการทำงานให้เสร็จทันแผนงาน นอกจากนี้
  บริษัทยังมีผู้จัดการโครงการ วิศวกรโครงการ และหัวหน้า ผู้ควบคุมงานก่อสร้าง
  เข้าไปตรวจและควบคุมดูแลงานก่อสร้างเพื่อให้แน่ใจถึงคุณภาพงานของผู้รับเหมาแต่ละรายอย่างต่อเนื่อง
  และลดผลกระทบจากความเสี่ยงดังกล่าว

  1.4 ความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาวัสดุก่อสร้าง

  สำหรับธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์
  ราคาวัสดุก่อสร้างเป็นต้นทุนหลักที่สำคัญของต้นทุนพัฒนาโครงการ แม้ว่าในช่วงระหว่างปี 2552
  ราคาวัสดุก่อสร้างหลายรายการมีการปรับราคาลดลง เช่น เหล็กเส้น
  เนื่องจากปัญหาวิกฤตเศรษฐกิจโลก อย่างไรก็ตาม
  ราคาวัสดุก่อสร้างก็ได้มีแนวโน้มการปรับราคาเพิ่มขึ้นอันเนื่องมาจากผลของราคาน้ำมันและสินค้าโภคภัณฑ์ต่างๆ
  ที่ปรับราคาเพิ่มขึ้น และการฟื้นตัวโดยรวมของเศรษฐกิจภายในประเทศ
  ซึ่งส่งผลกระทบต่อผู้ประกอบธุรกิจอสังหาริมทรัพย์
  ในการประมาณการต้นทุนและการกำหนดราคาซึ่งอาจมีความผิดพลาด
  อันจะส่งผลกระทบต่อผลประกอบการในอนาคตได้

  อย่างไรก็ดี บริษัทมีแนวทางบริหารความเสี่ยงด้วยการกระจายความเสี่ยงบางส่วนไปยังผู้รับเหมา
  โดยการกำหนดราคาวัสดุก่อสร้างรวมไว้ในสัญญาว่าจ้างรับเหมาก่อสร้าง
  สำหรับวัสดุก่อสร้างที่บริษัทเป็นผู้จัดหาเอง เช่น เหล็กเส้น คอนกรีต
  บริษัทมีนโยบายการสั่งซื้อเป็นจำนวนมากเพื่อนำมาใช้ในโครงการ
  ทำให้เกิดการประหยัดต่อขนาดของต้นทุนวัสดุก่อสร้าง
  และมีอำนาจต่อรองกับผู้ค้าวัสดุก่อสร้างค่อนข้างสูง
  ซึ่งจะช่วยให้บริษัทสามารถคาดการณ์ต้นทุนและอัตรากำไรขั้นต้นได้ในระดับหนึ่ง
  อีกทั้งบริษัทยังสามารถสำหรับกำหนดราคาขายให้สอดคล้องกับต้นทุนของบริษัท

  นอกจากนี้ เพื่อเป็นการลดความเสี่ยงจากการเพิ่มขึ้นของต้นทุนค่าก่อสร้าง บริษัท
  ได้นำเอาวิศวกรรมคุณค่า (Value Engineering)
  เข้ามาใช้ในขั้นตอนการออกแบบและก่อสร้างโครงการ
  ซึ่งเป็นเทคนิคที่ทำให้บริษัทสามารถนำมาใช้ในการลดต้นทุนการก่อสร้างได้เป็นอย่างดี
  โดยที่ยังคงคุณภาพและมาตรฐานการก่อสร้างไว้
  ในส่วนของความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาวัสดุก่อสร้างนั้น
  ในการทำสัญญาจัดซื้อจัดจ้างกับผู้รับเหมาแต่ละรายนั้นจะมีการกำหนดมูลค่างานตามสัญญาไว้เป็นจำนวนเงินที่แน่นอน
  โดยระบุรายละเอียดของวัสดุ รูปแบบ และลักษณะของผลงานไว้อย่างชัดเจน
  ทำให้สามารถลดความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาวัสดุก่อสร้างลงได้
  ประกอบกับปัจจุบันเศรษฐกิจอยู่ในภาวะถดถอยส่งผลให้ราคาวัสดุก่อสร้างลดลง
  ซึ่งเป็นประโยชน์กับบริษัท ที่ได้มีการพัฒนาโครงการใหม่ในช่วงนี้อีกด้วย

  1.5 ความเสี่ยงจากการรับรู้รายได้และผลประกอบการที่ต่ำในช่วงเริ่มโครงการ

  เนื่องจากโครงการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ส่วนใหญ่ของบริษัทอยู่ในระยะเริ่มต้นพัฒนาโครงการ เช่น
  โครงการเบ็ล อเวนิว โครงการอาคารสำนักงานพระราม 9 สแควร์ และโครงการเดอะไนน์
  บริษัทจึงจำเป็นต้องใช้เงินลงทุนจำนวนมากประกอบกับเป็นโครงการขนาดใหญ่
  ใช้เวลาในการก่อสร้างค่อนข้างนาน
  บริษัทจึงอาจรับรู้รายได้เพียงเล็กน้อยในช่วงเวลาที่พัฒนาโครงการ
  ส่งผลให้ผลประกอบการทั้งในด้านรายได้และผลกำไรค่อนข้างต่ำในช่วงการพัฒนาโครงการในระยะ
  1-3 ปีข้างหน้า

  อย่างไรก็ดี เพื่อให้มีรายได้อย่างสม่ำเสมอและไม่ให้กระทบต่อผลประกอบการของบริษัท
  บริษัทจึงมีแผนในการพัฒนาโครงการหลากหลายประเภท เช่น โครงการอาคารชุดพักอาศัย เบ็ล
  สกาย ซึ่งเป็นอาคารคอนโดมิเนียมแนวราบ (Low rise) สูง 8 ชั้น การก่อสร้างแบ่งออกเป็น
  3 ระยะ จำนวนรวม 17 อาคาร ซึ่งแม้ว่าจะเป็นโครงการขนาดใหญ่แต่ด้วยความสูงเพียง 8 ชั้น
  จึงใช้ระยะเวลาในการก่อสร้างน้อยกว่าอาคารที่มีความสูงมาก
  จึงคาดว่าบริษัทจะสามารถรับรู้รายได้ได้เร็วกว่า
  โดยคาดว่าจะสามารถเริ่มโครงการได้ราวไตรมาสที่ 2 ของปี 2553
  และจะเริ่มรับรู้รายได้ในช่วงไตรมาสที่ 3-4 ปี 2553
  ซึ่งจะทำให้ผลประกอบการมีความสม่ำเสมอมากขึ้น ประกอบกับบริษัทได้เริ่มการขายโครงการเบ็ล
  อเวนิว ในส่วนอาคารที่ 1 และ 2 แล้วประมาณร้อยละ 60 ณ สิ้นไตรมาสที่ 4 ปี 2552
  ซึ่งบริษัทอาจรับรู้รายได้จากโครงการดังกล่าวได้หากสามารถดำเนินการก่อสร้างได้คืบหน้าตามเกณฑ์ในการรับรู้รายได้
  นอกจากนี้ บริษัทยังเป็นผู้บริหารโครงการและบริหารการขายโครงการแกรนด์ คาแนล ดอนเมือง
  โครงการ 1 และ 2 จึงมีการรับรู้รายได้จากการบริหารโครงการดังกล่าวในช่วงปี 2552-2554

  1.6 ความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงกฎหมาย
  ระเบียบข้อบังคับที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจอสังหาริมทรัพย์

  การเปลี่ยนแปลงกฎหมาย
  ระเบียบข้อบังคับและกฎกระทรวงที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจอสังหาริมทรัพย์จะส่งผลต่อต้นทุน
  และค่าใช้จ่ายในการดำเนินโครงการของบริษัทโดยตรง เช่น
  ข้อบังคับของผังเมืองเรื่องอัตราส่วนพื้นที่อาคารรวมต่อพื้นที่ที่ดิน (FAR)
  นโยบายการกำหนดพื้นที่ส่วนกลาง
  ขอบเขตการประเมินและการจัดทำรายงานผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม (EIA) ฯลฯ
  ซึ่งหากมีการเปลี่ยนแปลงไปในทางที่เข้มงวดขึ้นก็อาจส่งผลกระทบต่อผลประกอบการของบริษัท

  อย่างไรก็ดี บริษัทได้ทำการศึกษาและติดตามการเปลี่ยนแปลงกฎระเบียบต่างๆ
  อย่างต่อเนื่องเพื่อเตรียมความพร้อมในการรับมือต่อนโยบายของภาครัฐที่เปลี่ยนแปลงไป
  โดยได้ดำเนินการพัฒนาโครงการต่างๆ ที่มีอยู่ให้สอดคล้องกับนโยบายที่เปลี่ยนแปลงมาโดยตลอด
  ทำให้บริษัทสามารถลดผลกระทบจากความเสี่ยงดังกล่าวได้ในระดับหนึ่ง

  1.7 ความเสี่ยงด้านสิทธิการเช่า

  ที่ดินสำหรับการดำเนินโครงการอาคารสำนักงานพระราม 9 สแควร์ ส่วน 1.2
  ซึ่งดำเนินการโดย บริษัท พระราม 9 สแควร์ จำกัด เป็นที่ดินเช่าระยะยาว 30 ปี
  พร้อมสิทธิในการต่อสัญญาต่อไปอีก 10 ปี ถึงแม้สัญญาเช่าดังกล่าวจะเป็นสัญญาระยะยาว
  แต่มีข้อพึงระวังสำหรับสิทธิการเช่า คือ
  สัญญาเช่าจะมีข้อกำหนดในการบอกเลิกสัญญาเช่าก่อนครบกำหนดระยะเวลาเช่าได้
  หากบริษัทปฏิบัติผิดสัญญาเช่า ดังนั้น
  บริษัทจะต้องระมัดระวังไม่ปฏิบัติผิดสัญญาเช่าจนอาจเป็นเหตุบอกเลิกสัญญาเช่าหรือถูกเรียกเบี้ยปรับ

  1.8 ความเสี่ยงจากนโยบายการจัดซื้อที่ดินมาพัฒนาโครงการในอนาคต

  บริษัทไม่มีนโยบายถือครองทรัพย์สินหรือที่ดินเปล่าที่ไม่พร้อมจะพัฒนา
  แต่จะใช้วิธีวางแผนในการจัดซื้อที่ดินให้เพียงพอต่อรอบระยะเวลาในการพัฒนาโครงการของบริษัท
  โดยจะพิจารณาที่ดินแต่ละแห่งให้เหมาะสมกับกลุ่มลูกค้าแล้วจึงพัฒนาโครงการ
  ดังนั้นบริษัทจึงไม่มีที่ดินเปล่าที่ไม่พร้อมจะพัฒนาเก็บไว้เป็นจำนวนมาก
  การดำเนินการดังกล่าวอาจทำให้บริษัทมีความเสี่ยงในการจัดหาที่ดินเปล่าเพื่อการพัฒนาโครงการต่อๆ
  ไป แต่อย่างไรก็ตามบริษัทได้สิทธิในการซื้อก่อน (Call Option) และสิทธิในการปฏิเสธก่อน
  (Right of First Refusal)
  ในที่ดินเพื่อการพัฒนาโครงการในอนาคตจากกลุ่มเจริญกฤษและกลุ่มรัตนรักษ์ ซึ่งที่ดินดังกล่าว
  ตั้งอยู่ในทำเลที่ดี มีศักยภาพในการพัฒนาโครงการในอนาคต
  และบริษัทยังมีนโยบายที่จะพัฒนาโครงการบนพื้นที่สำคัญๆ ในเมือง (Prime Area)
  ที่ไม่ได้จำกัดเฉพาะพื้นที่ศูนย์กลางธุรกิจ (CBD Area)
  ทำให้บริษัทมีความเสี่ยงในการจัดหาที่ดินไม่สูง มากนัก

2. ความเสี่ยงจากการดำเนินธุรกิจสื่อโทรทัศน์

  2.1 ความเสี่ยงเนื่องจากสัญญาเช่าเวลาออกอากาศระยะสั้นและอาจจะไม่ได้ต่อสัญญา

  โอกาสในการได้รับต่อสัญญาเช่าเวลากับทางสถานีโทรทัศน์ถือเป็นความเสี่ยงสำคัญของบริษัท
  อย่างไรก็ตาม บริษัทตระหนักถึงความเสี่ยงดังกล่าว
  และได้มีการปรับตัวเตรียมรับกับเหตุการณ์ที่อาจเกิดขึ้น
  โดยพยายามยกเลิกหรือปรับปรุงรายการที่ไม่ได้รับความนิยม และไม่ก่อให้เกิดรายได้
  และพัฒนารายการใหม่ๆ โดยคำนึงถึงความนิยมของผู้บริโภค
  เพื่อก่อให้เกิดรายได้มาทดแทนอย่างสม่ำเสมอ ซึ่งที่ผ่านมา
  บริษัทมุ่งเน้นผลิตและขายโฆษณาในรายการข่าวให้มากขึ้น
  ซึ่งเป็นรายการที่บริษัทมีความเชี่ยวชาญและได้รับการตอบรับอย่างดีจากผู้ชม
  และจากการที่บริษัทจะมุ่งเติบโตในการทำรายการข่าวทำให้บริษัทมีรายได้เพิ่มขึ้น

3. ความเสี่ยงของผู้ลงทุน

  3.1 ความเสี่ยงกรณีมีผู้ถือหุ้นรายใหญ่มากกว่าร้อยละ 50

  ภายหลังจากการควบรวมธุรกิจโดยการแลกหุ้นและการทำคำเสนอซื้อหุ้นจากผู้ถือหุ้นทั้งหมดของบริษัท
  ทำให้กลุ่มเจริญกฤษ มีสัดส่วนการถือหุ้นร้อยละ 56.98
  ของทุนจดทะเบียนที่ออกและเรียกชำระแล้ว ดังนั้น
  ผู้ถือหุ้นรายย่อยจึงอาจมีความเสี่ยงจากการที่ผู้ถือหุ้นใหญ่มีอิทธิพลต่อการกำหนดนโยบายการบริหารงานไปในทิศทางใดทิศทางหนึ่งและมีความเสี่ยงจากการไม่สามารถรวบรวมเสียงเพื่อคัดค้านหรือตรวจสอบถ่วงดุลในวาระสำคัญ

  อย่างไรก็ดี จากการที่ปัจจุบัน บริษัทมีคณะกรรมการตรวจสอบซึ่งเป็นกรรมการอิสระจำนวน 3
  ท่าน จากกรรมการบริษัททั้งหมดจำนวน 9 ท่าน
  จึงเป็นการช่วยเพิ่มประสิทธิภาพและความโปร่งใสในการบริหารจัดการ
  มีการถ่วงดุลอำนาจของคณะกรรมการ
  และเป็นตัวแทนของผู้ถือหุ้นรายย่อยในการตรวจสอบการบริการจัดการของคณะผู้บริหาร
  อย่างไรก็ดีคณะกรรมการบริษัทได้คำนึงถึงความสำคัญของนโยบายเกี่ยวกับการกำกับดูแลกิจการที่ดี
  (Principles of Good Corporate Governance)
  โดยจะปฏิบัติตามแนวทางการกำกับดูแลกิจการที่ดีอย่างเคร่งครัด ดังนั้น
  จึงมั่นใจได้ว่าผู้ถือหุ้นทั้งหมด รวมทั้งผู้มีส่วนได้เสียกับบริษัท
  จะได้รับการปฏิบัติอย่างเท่าเทียมและเป็นธรรม

  3.2
  ความเสี่ยงจากการขาดสภาพคล่องการซื้อขายหุ้นและมีสัดส่วนการถือหุ้นรายย่อยต่ำกว่าเกณฑ์ที่กำหนด

  ที่ผ่านมา
  หุ้นของบริษัทมีสัดส่วนการถือหุ้นโดยผู้ถือหุ้นรายย่อยและสภาพคล่องการซื้อขายที่ค่อนข้างต่ำ
  โดยภายหลังการเข้าทำรายการฯ และหลังการทำคำเสนอซื้อหลักทรัพย์
  สัดส่วนหุ้นของผู้ถือหุ้นรายย่อยคิดเป็นร้อยละ 3.74
  ผู้ลงทุนจึงอาจมีความเสี่ยงจากการที่หุ้นมีสภาพคล่องน้อย ทำให้ซื้อขายหุ้นไม่ได้ในราคายุติธรรม
  หรือไม่สามารถซื้อขายหุ้นได้ในเวลาและปริมาณที่ต้องการ นอกจากนี้
  ตามเกณฑ์การดำรงสถานะของบริษัทที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยได้ระบุว่า
  บริษัทจดทะเบียนต้องดำรงคุณสมบัติเรื่องการกระจายการถือหุ้น
  โดยต้องมีจำนวนผู้ถือหุ้นสามัญรายย่อยไม่น้อยกว่า 150
  รายและผู้ถือหุ้นดังกล่าวต้องถือหุ้นรวมกันไม่น้อยกว่าร้อยละ 15
  ของทุนชำระแล้วของบริษัทจดทะเบียน
  บริษัทจึงได้ขอผ่อนผันคุณสมบัติเรื่องการกระจายการถือหุ้นรายย่อยต่อตลาดหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ได้กำหนดให้บริษัทดำเนินการแก้ไขการกระจายการถือหุ้นให้แล้วเสร็จภายในระยะเวลา
  2 ปีนับจากวันที่ที่ประชุมผู้ถือหุ้นมีมติอนุมัติการเข้าทำรายการฯ (17 ธันวาคม 2552) ดังนั้น
  บริษัทจึงมีความเสี่ยงที่จะไม่สามารถปฏิบัติตามเงื่อนไขดังกล่าวได้
  ซึ่งบริษัทได้คำนึงถึงปัญหาดังกล่าว
  และได้วางแนวทางในการแก้ไขปัญหาการกระจายหุ้นของผู้ถือหุ้นรายย่อย
  โดยจะลดสัดส่วนการถือหุ้นของผู้ถือหุ้นที่มีส่วนร่วมในการบริหารลงในคราวเดียวหรือหลายคราว
  โดยการจำหน่ายหุ้นในตลาดหลักทรัพย์
  หรือโดยการขายหุ้นให้กับประชาชนและ/หรือนักลงทุนเฉพาะเจาะจง ภายในระยะเวลาที่กำหนด
  ซึ่งขึ้นอยู่กับสภาวะเอื้ออำนวยของตลาดหลักทรัพย์ และการตอบรับของนักลงทุน ทั้งนี้
  ในระยะเวลาที่ได้รับการผ่อนผัน
  บริษัทจะรายงานต่อตลาดหลักทรัพย์ถึงความคืบหน้าของการดำเนินการตามแผนเป็นประจำทุก 6
  เดือน เพื่อให้บริษัทมีการกระจายการถือหุ้นเป็นไปตามเกณฑ์ของตลาดหลักทรัพย์ในอนาคต
  ซึ่งหากสามารถปฏิบัติตามแนวทางดังกล่าว น่าจะส่งผลให้หุ้นของบริษัทมีสภาพคล่องเพิ่มสูงขึ้นด้วย