2. ปัจจัยความเสี่ยง

  บริษัทฯ ได้แยกปัจจัยความเสี่ยงออกเป็น 4 ประเด็น คือ การตลาด การเงิน การผลิต และ
  ความเสี่ยงในการดำเนินธุรกิจ ดังนี้ :

  1) ความเสี่ยงทางการตลาด

  เดิมธุรกิจของบริษัทฯ เป็นการผลิตและส่งออกเฟอร์นิเจอร์ไปยังต่างประเทศถึงร้อยละ 98
  จึงมีการลดความเสี่ยงในตลาดต่างประเทศซึ่งมีความเสี่ยงจากการพึ่งพิงลูกค้าOEM
  รายใหญ่ในยุโรป โดยการเพิ่มการขายผ่านบริษัทย่อยในต่างประเทศมากขึ้น (OBM)
  และได้วางระบบการควบคุมการบริหารจัดการให้ดีขึ้น โดยการควบคุมจากบริษัทแม่ในประเทศไทย
  และวางแนวนโยบายขยายตลาด OBM ไปในทวีปยุโรปและอเมริกา

  บริษัทฯ
  มีนโยบายกระจายความเสี่ยงด้านการตลาดด้วยการขายที่มิต้องพึ่งพิงตลาดต่างประเทศอย่างเดียว
  โดยการเพิ่มการขายในตลาดภายในประเทศ ด้วยการเปิด Showroom ที่ถนนรัชดาภิเษก ในปี
  2549 รองรับลูกค้ารายย่อย ลูกค้าโครงการ และ ตัวแทนจำหน่ายภายในประเทศ
  เพื่อเป็นการกระจายความเสี่ยงทางการตลาดที่อาจส่งผลกระทบต่อเสถียรภาพทางธุรกิจของบริษัทฯ

  ในปัจจุบัน บริษัทฯ ได้ขยายตลาดภายในประเทศ โดยการขายผ่านโครงการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์
  เช่น บ้านจัดสรร อาคารสำนักงาน โรงแรม ฯลฯ โดยการติดต่อเจ้าของโครงการโดยตรง และ
  บริษัทก่อสร้างขนาดใหญ่ ซึ่งได้รับการตอบรับอย่างดี

2)  ความเสี่ยงทางการเงิน

  บริษัทฯ อาจมีความเสี่ยงทางการเงินอยู่ 3 ประการ คือ (1)
  ความเสี่ยงเนื่องจากความผันผวนของอัตราดอกเบี้ยเงินกู้ อย่างไรก็ตามบริษัทฯ
  ซึ่งเข้าสู่กระบวนการฟื้นฟูกิจการ ความเสี่ยงในส่วนนี้จะมีผลกระทบน้อยลง (2)
  การทยอยลดระดับสินค้าคงคลังของบริษัทฯ ย่อยในต่างประเทศทั้ง 2 แห่ง
  เพื่อรักษาระดับต้นทุนทางการเงิน (3)
  ความเสี่ยงจากการแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศจากการประกอบการ แต่เนื่องจากบริษัทฯ
  ลดสัดส่วนการขายในตลาดต่างประเทศลง ย่อมส่งผลให้ความเสี่ยงในส่วนนี้มีผลกระทบลดลง

3)  ความเสี่ยงทางการผลิต

  เนื่องจากวัตถุดิบไม้สักเป็นวัตถุดิบหลักของการผลิตจึงมีความสำคัญต่อการผลิตมาก
  ดังนั้นความเสี่ยงทางการผลิต คือ ความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับวัตถุดิบ ซึ่งมีอยู่ 2 ประการ คือ

  (1) ความเสี่ยงในด้านแหล่งวัตถุดิบ เนื่องจากบริษัทฯ ใช้ ไม้สัก สำหรับการผลิตเฟอร์นิเจอร์
  ซึ่งแหล่งวัตถุดิบมีจำกัด จากการที่ไม้สักเป็นไม้ที่เกิดตามธรรมชาติ
  และกว่าจะมีคุณภาพที่อยู่ตัวแล้วเพียงพอจะนำมาใช้งานได้ต้องมีอายุ 25 ปีขึ้นไป
  ในปัจจุบันไม้สักในประเทศเป็นไม้จากป่าปลูกเสียส่วนใหญ่ ที่มีอายุโดยเฉลี่ย 10-20
  ปีและคุณภาพยังไม่อยู่ตัว เพื่อเป็นการลดความเสี่ยงนี้ บริษัทฯ ได้ (i) เลือกใช้ไม้อื่นๆ
  ที่มีคุณสมบัติเทียบเท่าไม้สักในการผลิตเฟอรนิเจอร์แทนไม้สัก เช่น ไม้โอ๊ค ไม้เชอรี่ เป็นต้น
  แต่ยังไม่เป็นที่ยอมรับของลูกค้าส่วนใหญ่ (ii) ใช้ส่วนประกอบบางส่วนเป็นโลหะประเภท
  Stainless Steel เพื่อลดการใช้ Solid Teak Wood สำหรับเป็นโครงสร้างหลัก (iii)
  พัฒนาเปลี่ยนแปลงรูปแบบการใช้ Solid Teak Wood ที่มีราคาสูง มาเป็น Laminated Teak
  Wood เพื่อช่วยลดต้นทุนวัตถุดิบในการผลิต โดยไม่มีผลกระทบใดๆ
  ต่อคุณภาพและรูปลักษณ์ของสินค้า ในปี 2549 บริษัทฯ ได้นำเฟอร์นิเจอร์ที่ผลิตจาก Laminated
  Teak Wood ออกสู่ตลาดแล้ว และเริ่มได้รับการตอบสนองที่ดีจากตลาด

  สำหรับผลิตภัณฑ์ Engineered Flooring
  บริษัทฯได้มีการพัฒนาเพื่อการใช้วัตถุดิบอย่างมีประสิทธิภาพ และ ประสิทธิผล
  เพื่อการลดต้นทุนการผลิต และ
  สามารถแข่งขันในตลาดโครงการอสังหาริมทรัพย์ภายในประเทศได้ โดยยังคงคุณภาพ
  และรูปลักษณ์ของผลิตภัณฑ์ไม้จริง ซึ่งได้รับการตอบสนองจากตลาดในประเทศอย่างสูง

(2) ความเสี่ยงในด้านคุณภาพวัตถุดิบและการควบคุมการผลิตในด้านการรักษาคุณภาพ

  ของวัตถุดิบที่เข้าสู่สายการผลิตให้เป็นเหมือนกันทุกครั้ง เนื่องจากบริษัทฯ
  ใช้ไม้สักเป็นวัตถุดิบที่คุณสมบัติทางกายภาพอาจเปลี่ยนแปลงได้
  ถึงแม้จะอยู่ในรูปของไม้ซุงที่ตัดหรือแปรรูปแล้วก็ตาม
  โดยเฉพาะอย่างยิ่งไม้สักหายากขึ้นและราคาสูงขึ้นอย่างมาก
  การเลือกวัตถุดิบที่มีคุณภาพเดิมเข้าสู่สายการผลิตเป็นไปได้ยากขึ้นและถือเป็นความเสี่ยงที่เกิดขึ้นเสมอในอุตสาหกรรมการผลิตเฟอร์นิเจอร์ไม้สัก
  บริษัทฯ
  พยายามที่จะลดความเสี่ยงนี้โดยการจัดสรรไม้ที่มาจากแหล่งเดียวกันให้เข้าสู่สายการผลิตพร้อมกันเพื่อให้คุณภาพออกมาเหมือนกัน

  ความเสี่ยงในด้านอื่นๆ ของการผลิต ไม่มีนัยสำคัญต่อบริษัทฯ ทั้งในด้านมูลค่าและการจัดการ

4)  ความเสี่ยงในการดำเนินธุรกิจ

  บริษัทฯ มีภาระหนี้สินในจำนวนที่สูง และขาดเงินทุนหมุนเวียนในการดำเนินธุรกิจ
  อีกทั้งแหล่งวัตถุดิบที่มีจำนวนจำกัด ซึ่งมีผลทำให้ต้นทุนสินค้ามีราคาสูงขึ้น
  อีกทั้งมีสินค้าทดแทนที่มีลักษณะคล้ายคลึงกับสินค้าของบริษัทฯ
  แต่มีราคาและคุณภาพต่ำกว่ามาแข่งขันในตลาด

  การแข่งขันในตลาดต่างประเทศที่รุนแรง
  โดยเฉพาะสินค้าจากประเทศเพื่อนบ้านซึ่งมีต้นทุนสินค้าที่ต่ำกว่า
  รวมถึงการชะลอตัวทางเศรษฐกิจของตลาดหลักทั้งในสหรัฐอเมริกา ญี่ปุ่น สหภาพยุโรป
  จึงส่งผลให้ยอดขายสินค้าของบริษัทฯ ลดลง