12. ฐานะการเงินและผลการดำเนินงาน

.

12.1 งบการเงิน

1 ) สรุปรายงานการสอบบัญชี

รายนามผู้สอบบัญชีสำหรับงบการเงินงวดต่าง ๆ มีดังนี้

[]

งบการเงินปี 2545 ผู้สอบบัญชีมีความเห็นว่า

“งบการเงินสำหรับปีสิ้นสุดวันที่ 31 ธันวาคม 2544 ตรวจสอบโดยผู้สอบบัญชีอื่น
โดยแสดงความเห็นอย่างมีเงื่อนไขตามรายงานลงวันที่ 30 เมษายน 2545
ว่าไม่สามารถตรวจสอบให้เป็นที่พอใจในเอกสารประกอบรายการบัญชีเงินมัดจำค่าที่ดินจำนวน
16.02 ล้านบาทได้

ข้าพเจ้าเห็นว่า งบการเงินข้างต้นนี้แสดงฐานะการเงิน ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2545
และผลการดำเนินงานสำหรับปีสิ้นสุดวันเดียวกันของบริษัท โปรเฟสชั่นแนล เวสต์ เทคโนโลยี
(1999) จำกัด โดยถูกต้องตามที่ควรในสาระสำคัญตามหลักการบัญชีที่รับรองทั่วไป”

งบการเงินปี 2546 ผู้สอบบัญชีมีความเห็นว่า

“ข้าพเจ้าเห็นว่า งบการเงินรวมและงบการเงินเฉพาะบริษัทข้างต้นนี้
แสดงฐานะการเงินรวมและฐานะการเงินเฉพาะบริษัท ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2546
ผลการดำเนินงานเฉพาะบริษัทและกระแสเงินสดรวมและกระแสเงินสดเฉพาะบริษัท สำหรับปี
สิ้นสุดวันเดียวกันและกระเงินสดเฉพาะบริษัท สำหรับปีสิ้นสุดวันที่ 31 ธันวาคม 2545 ของบริษัท
โปรเฟสชั่นแนล เวสต์ เทคโนโลยี (1999) จำกัดและบริษัทย่อย และของเฉพาะบริษัท
โปรเฟสชั่นแนล เวสต์ เทคโนโลยี (1999) จำกัด
โดยถูกต้องตามที่ควรในสาระสำคัญตามหลักการบัญชีที่รับรองทั่วไป”

งบการเงินปี 2547 ผู้สอบบัญชีมีความเห็นว่า

“ข้าพเจ้าเห็นว่า งบการเงินข้างต้นนี้แสดงฐานะการเงินรวมและงบการเงินเฉพาะบริษัท ณ วันที่
31 ธันวาคม 2547 และ 2546 ผลการดำเนินงานรวมและผลการดำเนินงานเฉพาะบริษัท
และกระแสเงินสดรวมและกระแสเงินสดเฉพาะบริษัท สำหรับปี สิ้นสุดวันเดียวกันของแต่ละปี
ของบริษัท โปรเฟสชั่นแนล เวสต์ เทคโนโลยี (1999) จำกัด (มหาชน) และบริษัทย่อย
และของเฉพาะบริษัท โปรเฟสชั่นแนล เวสต์ เทคโนโลยี (1999) จำกัด(มหาชน)
โดยถูกต้องตามที่ควรในสาระสำคัญตามหลักการบัญชีที่รับรองทั่วไป”

งบการเงินปี 2548 ผู้สอบบัญชีมีความเห็นว่า

“ข้าพเจ้าเห็นว่า งบการเงินข้างต้นนี้แสดงฐานะการเงินรวมและงบการเงินเฉพาะบริษัท ณ วันที่
31 ธันวาคม 2548 และ 2547 ผลการดำเนินงานรวมและผลการดำเนินงานเฉพาะบริษัท
และกระแสเงินสดรวมและกระแสเงินสดเฉพาะบริษัท สำหรับปี สิ้นสุดวันเดียวกันของแต่ละปี
ของบริษัท โปรเฟสชั่นแนล เวสต์ เทคโนโลยี (1999) จำกัด (มหาชน) และบริษัทย่อย
และของเฉพาะบริษัท โปรเฟสชั่นแนล เวสต์ เทคโนโลยี (1999) จำกัด(มหาชน)
โดยถูกต้องตามที่ควรในสาระสำคัญตามหลักการบัญชีที่รับรองทั่วไป”

งบการเงินปี 2549 ผู้สอบบัญชีมีความเห็นว่า

“ข้าพเจ้าเห็นว่า งบการเงินข้างต้นนี้แสดงฐานะการเงินรวมและงบการเงินเฉพาะบริษัท ณ วันที่
31 ธันวาคม 2549 และ 2548 ผลการดำเนินงานรวมและผลการดำเนินงานเฉพาะบริษัท
และกระแสเงินสดรวมและกระแสเงินสดเฉพาะบริษัท สำหรับปี สิ้นสุดวันเดียวกันของแต่ละปี
ของบริษัท โปรเฟสชั่นแนล เวสต์ เทคโนโลยี (1999) จำกัด (มหาชน) และบริษัทย่อย
และของเฉพาะบริษัท โปรเฟสชั่นแนล เวสต์ เทคโนโลยี (1999) จำกัด(มหาชน)
โดยถูกต้องตามที่ควรในสาระสำคัญตามหลักการบัญชีที่รับรองทั่วไป”

ค่าตอบแทนผู้สอบบัญชี

ในปี 2549 ค่าตอบแทนที่บริษัทฯ และบริษัทย่อย จ่ายให้สำนักงานผู้สอบบัญชี แยกตามลักษณะดังนี้

ค่าตอบแทนจากการสอบบัญชี (Audit fee)

[]

ค่าตอบแทนอื่น (Non-Audit fee) ซึ่งได้แก่ การตรวจสอบสถานะของกิจการ (Due
Diligence) การศึกษาความเป็นไปได้ของโครงการ (Feasibility Study)
และการตรวจสอบการปฏิบัติตามสัญญา

[]

2) ตารางสรุปงบการเงิน บริษัท โปรเฟสชั่นแนล เวสต์ เทคโนโลยี (1999) จำกัด (มหาชน)

งบการเงินเปรียบเทียบ สำหรับปี 2546 – 2549

[]

3) อัตราส่วนทางการเงิน บริษัท โปรเฟสชั่นแนล เวสต์ เทคโนโลยี (1999) จำกัด (มหาชน)

อัตราส่วนทางการเงินเปรียบเทียบ สำหรับปี 2546 – 2549

[]

12.2 ผลการดำเนินงานในธุรกิจ

สรุปฐานะการเงินและผลการดำเนินงานที่ผ่านมาของบริษัทฯ

บริษัทฯ ได้เปิดให้บริการศูนย์บำบัดกากอุตสาหกรรม จังหวัดสระแก้วในปี 2546 ขณะที่ในปี 2545
เป็นเพียงตัวแทนในการบำบัดกากอุตสาหกรรม (ดำเนินการโดยบริษัทย่อย) และบริษัทฯ
ยังสามารถขยายฐานลูกค้าได้อย่างรวดเร็ว อีกทั้งได้รับการสนับสนุนที่ดีจากกลุ่มลูกค้าเดิม
จากผลการดำเนินงานของบริษัทฯ และบริษัทย่อยในปี 2546 จะเห็นได้ว่า
รายได้จากการบริการของบริษัทและบริษัทย่อยมีการเติบโตกว่า 7.6 เท่า 14.0 ล้านบาทในปี
2545 เป็น 106.8 ล้านบาทในปี 2546 และในปี 2547 บริษัทและบริษัทย่อยมีการเติบโตกว่า
2.37 เท่า เป็น 253.57 ล้านบาท

ในปี 2547 อัตราการให้บริการจริง (Utilization Rate) อยู่ที่ประมาณ 36%
สำหรับกากอุตสาหกรรมทั้งสองชนิด ซึ่งค่อนข้างต่ำ
แต่อัตราดังกล่าวจะมีการเติบโตในอนาคตเมื่อบริษัทมีการขยายฐานลูกค้าและมียอดขายเพิ่มขึ้น ทั้งนี้
ยอดการให้บริการบำบัดกากอุตสาหกรรมได้มีการเติบโตอย่างต่อเนื่องจากประมาณ 81,000 ตัน
ในปี 2546 ,ประมาณ 146,500 ตันในปี 2547 และประมาณ 183,000 ตันในปี 2548

โดยในปี 2549 ยอดอัตราการให้บริการของบริษัทฯ ลดลงอย่างมากเมื่อเทียบกับปี 2548
เนื่องจากบริษัทฯ ประสบปัญหากลุ่มผู้ชุมนุมที่จังหวัดสระแก้ว
และต้องหยุดดำเนินการบำบัดกากอุตสาหกรรมในส่วนหลุมฝังกลบเป็นการชั่วคราว

รายได้หลัก

รายได้หลักของบริษัทและบริษัทย่อย
แบ่งเป็นรายได้จากการให้บริการบำบัดกากอุตสาหกรรมแบบที่เป็นอันตรายและแบบที่ไม่เป็นอันตราย
โดยมีสัดส่วนการให้บริการต่อยอดขายรวมคิดเป็นร้อยละ 49.81 และร้อยละ 27.72 ตามลำดับ
และรายได้จากค่าบริการขนส่งกากอุตสาหกรรมคิดเป็นร้อยละ 11.27
ถึงแม้ว่าบริษัทจะให้บริการบำบัดกากอุตสาหกรรมแบบที่ไม่เป็นอันตรายสูงถึง 122,170.78 ตัน ในปี
2548 เมื่อเทียบกับปริมาณกากอุตสาหกรรมแบบที่เป็นอันตรายจำนวน 60,258.36 ตันในปีเดียวกัน
แต่เนื่องด้วยรายได้เฉลี่ยต่อตันในการให้บริการกากอุตสาหกรรมแบบที่เป็นอันตรายมีอัตราสูงกากอุตสาหกรรมแบบที่ไม่เป็นอันตรายประมาณ
3 เท่า
จึงทำให้สัดส่วนรายได้จากค่าบริการบำบัดกากอุตสาหกรรมแบบอันตรายมากกว่าแบบไม่เป็นอันตราย

รายได้อื่นๆ

รายได้อื่นของบริษัทและบริษัทย่อยประกอบด้วยรายได้จากค่าบริการที่ปรึกษาการจัดการกากอุตสาหกรรม,ค่าเช่าเครื่องจักร
และรายได้เบ็ดเตล็ด สำหรับปี 2549 คิดเป็นมูลค่า 14.00 ล้านบาท เพิ่มขึ้นจากปี 2548 ร้อยละ
122.76
อย่างไรก็ตามรายได้อื่นของบริษัทและบริษัทย่อยไม่ได้มีส่วนสำคัญมากที่จะมีผลกระทบต่อผลประกอบการโดยรวม

ต้นทุนบริการและค่าใช้จ่ายในการขายและบริการ

ต้นทุนบริการของบริษัทและบริษัทย่อยในปี 2549 มีจำนวน 127.48 ล้านบาท เมื่อเทียบกับในปี
2548 จำนวน 205.20 ล้านบาท ซึ่งลดลง 77.72 ล้านบาท คิดเป็นอัตราการลดลง 60.97 %
ต้นทุนบริการหลักประกอบด้วยค่าหลุมฝังกลบตัดจ่าย ปูนซีเมนต์ เคมีภัณฑ์ น้ำมันและค่าขนส่ง

จากต้นทุนบริการที่ลดลงดังกล่าว เนื่องจากบริษัทฯ ประสบปัญหากลุ่มผู้ชุมนุมที่จังหวัดสระแก้ว
และต้องหยุดดำเนินการบำบัดกากอุตสาหกรรมในส่วนหลุมฝังกลบเป็นการชั่วคราว
ส่งผลให้ทั้งรายได้หลักและต้นทุนบริการของบริษัทฯ ลดลง เช่นกัน

กำไรสุทธิ

ในปี 2549 อัตราส่วนของการทำกำไรของบริษัทฯ และบริษัทย่อยได้ปรับตัวลดลงจากปี 2548
กล่าวคือ อัตรากำไรขั้นต้นลดลง 360 %, อัตรากำไรสุทธิลดลง 375 % เนื่องจากบริษัทฯ
ขาดรายได้หลักจากการบำบัดกากอุตสาหกรรมในส่วนหลุมฝังกลบที่จังหวัดสระแก้ว

อัตราผลตอบแทนผู้ถือหุ้น

ในปี 2549 อัตราผลตอบแทนผู้ถือหุ้นเท่ากับ - 26 % ลดลงจากปี 2548
ซึ่งมีอัตราผลตอบแทนผู้ถือหุ้น เท่ากับ 10.00 %

12.3 ฐานะการเงิน

สินทรัพย์

ในปี 2549 บริษัทฯ และบริษัทย่อยมีสินทรัพย์รวม 805.29 ล้านบาท ลดลงจากปี 2548 ประมาณ
80.47 ล้านบาท โดยส่วนที่ลดลง มาจากการลดลงของสินทรัพย์หมุนเวียน ได้แก่
ลูกหนี้และตั๋วเงินรับ, ลูกหนี้สรรพากร และอื่น ๆ อีกทั้งการลดลงของสินทรัพย์ถาวรที่บริษัทฯ
บันทึกจำหน่ายงานระหว่างก่อสร้างบ่อบำบัดน้ำเสียออก 17.81 ล้านบาท
เนื่องจากเลิกประกอบกิจการบำบัดน้ำเสียตั้งแต่งวดปี 2549 เป็นต้นไป

ในปี 2549 บริษัทและบริษัทย่อยมีสินทรัพย์หมุนเวียน 125.99 ล้านบาท และมีสินทรัพย์ไม่หมุนเวียน
679.29 ล้านบาท ในสินทรัพย์หมุนเวียนทั้งหมดในปี 2549 เงินสดและรายการเทียบเท่าเงินสด
มีจำนวน 102.71 ล้านบาท หรือคิดเป็นเงิน 81.52 % ของสินทรัพย์หมุนเวียนทั้งหมด

บริษัทและบริษัทย่อยจะให้เครดิตเทอมแก่ลูกค้าเป็นเวลา 30-60 วัน
และมีนโยบายการตั้งสำรองค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญสำหรับลูกค้าที่คาดว่าจะเป็นหนี้สูญด้วย ณ วันที่ 31
ธันวาคม 2549 บริษัทมีลูกหนี้การค้ารวม 8.69 ล้านบาท ประกอบด้วยลูกหนี้ที่ยังไม่ถึงกำหนดชำระ
64.78 % ลูกหนี้ที่ค้างชำระแต่ไม่เกิน 3 เดือน 12.77 % ที่เหลือเป็นลูกหนี้ที่ค้างชำระเกิน 3
เดือน อีก 22.45 % ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2549 บริษัทฯ
และบริษัทย่อยมีค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญต้นงวด จำนวน 51,539.79 บาท ตั้งเพิ่มระหว่างงวด จำนวน
1,971,801.50 บาท รวมเป็นค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญปลายงวด เท่ากับ 2,023,341.26 บาท

สภาพคล่อง

ในปี 2549 บริษัทฯ และบริษัทย่อยมีเงินสดและรายการเทียบเท่าเงินสดเพิ่มขึ้นเป็น 102.71
ล้านบาท โดยมีการเปลี่ยนแปลงในกระแสเงินสดระหว่างปี ดังนี้

กระแสเงินสดได้มาจากการดำเนินงาน 57.84 ล้านบาท

กระแสเงินสดใช้ไปจากการลงทุน 51.18 ล้านบาท

กระแสเงินสดได้มาจากการจัดหาเงิน 21.29 ล้านบาท

ในปี 2549 บริษัทฯ และบริษัทย่อย มีอัตราส่วนสภาพคล่องเท่ากับ 0.94 เท่า
ระยะเวลาเก็บหนี้เฉลี่ย เท่ากับ 55.39 วัน สำหรับความสามารถในการชำระดอกเบี้ยของบริษัทฯ
และบริษัทย่อย เท่ากับ 66.29 เท่า

12.4 แหล่งที่มาของโครงสร้างเงินทุน

ความเหมาะสมของโครงสร้างเงินทุน

ในช่วงปี 2548 – 2549 บริษัทฯ และบริษัทย่อย มีอัตราส่วนหนี้สินรวมต่อส่วนของผู้ถือหุ้นเพิ่มขึ้น
โดยในปี 2548 บริษัทมีอัตราส่วนหนี้สินรวมเท่ากับ 0.07 และเพิ่มขึ้นเป็น 0.20 ในปี 2549

ส่วนของผู้ถือหุ้น

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2549 บริษัทฯ และบริษัทย่อยมีส่วนของผู้ถือหุ้น 670.23 ล้านบาท ลดลง
23.47 % จากปี 2548 เนื่องจากในปี 2549 บริษัทฯ และบริษัทย่อย มีผลขาดทุนสุทธิ 157.30
ล้านบาท

หนี้สิน

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2549 บริษัทฯ และบริษัทย่อยมีหนี้สินรวม 135.05 ล้านบาท หรือเท่ากับ
20.14 % ของส่วนทุน โดยหนี้สินหลักของบริษัทฯ และบริษัทย่อยคือ ประมาณการเงินชดเชยคดีความ
60.22 ล้านบาท , ค่าใช้จ่ายค้างจ่ายและเจ้าหนี้อื่น 18.15 ล้านบาท ,
เจ้าหนี้การค้าและตั๋วเงินจ่าย 15.77 ล้านบาท เงินกู้ยืมระยะสั้นจากบุคคลอื่น 15.00 ล้านบาท
และ เงินกู้ยืมระยะสั้นจากสถาบันการเงิน 14.91 ล้านบาท

12.5 ปัจจัยที่อาจมีผลต่อการดำเนินงานหรือฐานะการเงินในอนาคต

การเติบโตของปริมาณกากอุตสาหกรรมอย่างต่อเนื่อง

ณ ปัจจุบัน จำนวนกากอุตสาหกรรมในประเทศไทย
มีจำนวนมากกว่ากำลังการผลิตรวมของผู้ให้บริการและเนื่องจากปัจจุบันมีผู้ให้บริการน้อยราย
จึงทำให้ผู้ให้บริการมีอำนาจในการกำหนดราคาค่าบริการ
ซึ่งในอนาคตจำนวนกากอุตสาหกรรมคาดว่าจะมีการเติบโตอย่างต่อเนื่อง
จากการขยายตัวของอุตสาหกรรมภายในประเทศ
และประกอบกับการควบคุมดูแลของหน่วยงานภาครัฐที่จะเข้มงวดมากขึ้นจะส่งผลให้ผู้ประกอบการเปลี่ยนจากการบำบัดที่ไม่ถูกต้องมาเป็นการว่าจ้างผู้ให้บริการที่ได้รับการรับรองมากขึ้นจะทำให้บริษัทมียอดขายที่เติบโตอย่างต่อเนื่อง

การหยุดประกอบกิจการชั่วคราวและคดีฟ้องร้องสำคัญ

เมื่อวันที่ 20 เมษายน 2549 เกิดลมพายุหนักบริเวณโรงงาน ทำให้ต้นไม้โค่นล้ม
ผ้าใบคลุมหลุมฝังกลบและผ้าใบคลุมบ่อรวบรวมน้ำฉีกขาดได้รับความเสียหาย
และเกิดการแพร่กระจายของมลพิษด้านกลิ่นละอองสารเคมีกระจายออกไปจากโรงงานในระหว่างการแก้ไข
ทำให้เมื่อวันที่ 27 เมษายน 2549
มีผู้มาชุมนุมประท้วงให้ปิดโรงงานเพราะได้รับผลกระทบจากกลิ่นเหม็น
และทำการกีดขวางปิดกั้นไม่ให้พนักงานและรถขนส่งกากเข้า-ออกโรงงาน ซึ่งบริษัทฯ
ได้มีการเจรจากับผู้ชุมนุมแล้วแต่ไม่เป็นผล จึงต้องหารือกับหน่วยงานราชการที่เกี่ยวข้อง
และได้มีการตั้งคณะกรรมการ 1 ชุด ซึ่งมีมติกำหนดให้หยุดดำเนินการเป็นเวลา 30 วัน
เพื่อแก้ไขปัญหากลิ่นให้หมดไป โดยกรมโรงงานอุตสาหกรรมได้มีหนังสือแจ้งมายังบริษัทฯ ลงวันที่ 17
พฤษภาคม 2549 ให้บริษัทฯ หยุดประกอบกิจการโรงงานเป็นเวลา 30 วัน นับจากวันที่มีคำสั่ง

อย่างไรก็ตามทางกลุ่มผู้ชุมนุมได้มีการยื่นฟ้องร้องบริษัทฯ ข้อหา "ละเมิด เหตุเดือดร้อนรำคาญ
ให้หยุดกระทำการ" ตามคดีหมายเลขดำที่ 412/2549 ศาลจังหวัดสระแก้ว เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม
2549 เนื่องจากบริษัทฯ
ทำให้เกิดการแพร่กระจายของมลพิษด้านกลิ่นละอองสารเคมีกระจายออกไปจากโรงงาน ซึ่งเมื่อวันที่
22 พฤษภาคม 2549 ศาลได้มีหมายห้ามชั่วคราว โดยห้ามมิให้บริษัทฯ
ดำเนินการคัดแยกและฝังกลบสิ่งปฏิกูลหรือของเสีย
และห้ามนำน้ำเสียและของเสียเข้ามาบำบัดภายในโรงงานจนกว่าจะมีคำสั่งเปลี่ยนแปลงซึ่งเมื่อวันที่
4 กรกฎาคม 2549 ศาลได้อนุญาตให้บริษัทฯ
เข้า-ออกโรงงานเพื่อดำเนินการปรับปรุงแก้ไขปัญหากลิ่นเหม็นแต่ยังไม่อนุญาตให้รับบำบัดกากอุตสาหกรรมจนกว่าจะมีคำสั่งเปลี่ยนแปลงเป็นอย่างอื่น
ซึ่งขณะนี้บริษัทฯ ได้ทำการปิดคลุมบ่อบำบัดน้ำเสียและหลุมฝังกลบเรียบร้อยแล้ว และเมื่อวันที่ 8
สิงหาคม 2549 ศาลได้นัดฟังคำตัดสินเรื่องที่บริษัทฯ ร้องขอบำบัดน้ำเสียที่ทำการกักเก็บไว้
ศาลยกคำร้องยังไม่อนุญาตให้บริษัทฯ ทำการบำบัดน้ำเสียตามที่บริษัทฯ
ร้องขอเนื่องจากเกรงว่าจะก่อให้เกิดกลิ่นเหม็นรุนแรงอันมีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมและความเป็นอยู่ของประชาชน
อีกทั้งคดียังไม่สิ้นสุด

ซึ่งขณะเดียวกันบริษัทฯ ได้ยื่นฟ้องผู้ชุมนุมด้วยข้อหา “ละเมิด เรียกค่าเสียหาย” จำนวนทุนทรัพย์
531.00 ล้านบาท ตามคดีหมายเลขดำที่ 529/2549 ศาลจังหวัดสระแก้ว เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน
2549 เนื่องจากบริษัทฯ ต้องสูญเสียรายได้ เสื่อมเสียงชื่อเสียง
และค่าความเสี่ยงจากการที่อาจถูกสั่งปิดโรงงาน
กรณีแก้ไขปัญหาไม่ทันตามกำหนดการของทางราชการ

อย่างไรก็ตามบริษัทฯ กับฝ่ายกลุ่มผู้ชุมนุม ได้ทำสัญญาประนีประนอมยอมความคดีทั้งสองดังกล่าว
โดยทั้งสองฝ่ายได้ลงนามในสัญญาต่อหน้าศาลแล้ว ในวันที่ 2 พฤศจิกายน 2549 โดยมีสาระสำคัญ
ในสัญญาประนีประนอมยอมความ ดังนี้

-   บริษัทฯ ต้องดำเนินการดูดน้ำเสียที่มีอยู่ในโรงงานไปบำบัดภายนอกโรงงานให้แล้วเสร็จภายใน
    6 เดือน โดยฝ่ายกลุ่มผู้ชุมนุมจะไม่ทำการขัดขวาง และบริษัทฯ ต้องวางหลักประกันจำนวน
    5.00 ล้านบาท ต่อศาล

-   บริษัทฯ ต้องไม่รับน้ำเสียจากภายนอกโรงงานเข้ามาบำบัดภายในโรงงานอีก

-   บริษัทฯ ต้องโอนเงินเข้าบัญชีกองทุนชุมชน เป็นเงินกองทุนครั้งแรกจำนวน 0.40 ล้านบาท
    ภายใน 30 วัน นับจากวันที่ได้รับอนุญาตให้ประกอบกิจการ
    และจ่ายเงินสมทบเข้ากองทุนจากรายได้การรับกากของแข็งในอัตรา ตันละ 10 บาท
    ทุกสิ้นเดือน

-   บริษัทฯ ตกลงช่วยเหลือเงินให้แก่กลุ่มผู้ชุมนุมและชาวบ้านที่ได้รับผลกระทบ เป็นเงินรวมทั้งสิ้น
    2.34 ล้านบาท ภายใน 30 วัน นับจากเริ่มประกอบกิจการ

-   บริษัทฯ ตกลงย้ายที่ทำการทั้งหมดที่จังหวัดสระแก้ว ไปอยู่รวมกันในโรงงานที่อำเภอวัฒนานคร
    ภายใน 1 ปี นับจากวันทำสัญญาประนีประนอมยอมความ

-   บริษัทฯ ตกลงถอนฟ้องกลุ่มผู้ชุมนุมโดยไม่ติดใจเรียกร้องค่าเสียหายใดๆ ทั้งสิ้น

-   ระหว่างดำเนินการแก้ไข หรือระหว่างประกอบกิจการ หากก่อให้เกิดกลิ่นเหม็นรบกวน บริษัทฯ
    ต้องหยุดดำเนินการ และดำเนินการแก้ไขทันที

ซึ่งปัจจุบันบริษัทฯ ได้มีการเสนอแผนการปฏิบัติงาน เพื่อให้เป็นไปตามสัญญาประนีประนอมยอมความ
และเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2550
กรมโรงงานอุตสาหกรรมได้อนุญาตให้ขนน้ำเสียไปบำบัดภายนอกโรงงานแล้ว โดยบริษัทฯ
จะทยอยขนน้ำเสียออกไปตั้งแต่วันที่ 1 มีนาคม 2550
ภายใต้แผนการควบคุมการนำน้ำเสียจากบริษัทฯ มาบำบัดที่โรงงานบำบัดน้ำเสียของบริษัทอื่นแห่งหนึ่ง
และอยู่ระหว่างดำเนินการจัดหาบริษัทบำบัดน้ำเสียอื่นๆ เพิ่มเติม โดยบริษัทฯ
ยังไม่สามารถดำเนินงานงานตามปกติธุรกิจ อย่างไรก็ตามรายได้ส่วนใหญ่ในช่วงที่บริษัทฯ
ถูกสั่งให้หยุดประกอบกิจการโรงงาน
เป็นรายได้จากการเผากากของแข็งและรายได้จากการทำความสะอาดบ่อบำบัดน้ำเสียภายนอกโรงงาน

จากการถูกสั่งปิดโรงงานเป็นการชั่วคราวโดยกรมโรงงานอุตสาหกรรม และศาลจังหวัดสระแก้ว
ตั้งแต่วันที่ 17 พฤษภาคม 2549 ทำให้ไม่สามารถดำเนินการได้ตามปกติ บริษัทฯ
จึงได้บันทึกจัดประเภทค่าใช้จ่ายเกี่ยวกับโรงงานส่วนหนึ่งจำนวนเงิน 31.48 ล้านบาท
เป็นขาดทุนจากการหยุดดำเนินการชั่วคราว และจากการที่บริษัทฯ
ได้รับความเสียหายจากเหตุลมพายุในบริเวณโรงงาน ซึ่งบริษัทฯ
ไม่สามารถดำเนินการแก้ไขได้ในระหว่างงวด จนกระทั่งเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม 2549
ศาลได้อนุญาตให้บริษัทฯ เข้า-ออกโรงงานเพื่อดำเนินการปรับปรุงแก้ไขปัญหาได้แล้ว และเมื่อวันที่
2 พฤศจิกายน 2549 บริษัทได้ทำสัญญาประนีประนอมยอมความคดีความข้างต้นแล้ว บริษัทฯ
คาดว่าจะมีค่าใช้จ่ายในการซ่อมแซมและดำเนินการตามข้อตกลงรวมทั้งการจ่ายเงินชดเชยเป็นจำนวนเงิน
70.45 ล้านบาท ซึ่งส่วนหนึ่งจำนวนเงิน 10.23
ล้านบาทเป็นส่วนที่เกิดขึ้นแล้วและอีกส่วนหนึ่งบันทึกเป็นประมาณการหนี้สินเพื่อการซ่อมแซม
ประมาณการหนี้สินค่าบำบัดกากและค่าชดเชยคดีความเป็นจำนวนเงิน 60.22 ล้านบาท

โครงการบำบัดกากฯ สนามบินสุวรรณภูมิ

บริษัท โปรเฟสชั่นแนล เวสต์ เทคโนโลยี (1999) จำกัด (มหาชน) ได้ร่วมกับบริษัท สามารถ
คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน) และ บริษัท สยามเวสท์แมเนจเม้นท์ จำกัด ในการจัดตั้ง
consortium เพื่อเข้าประกวดราคาในโครงการบำบัดกากอุตสาหกรรมที่สนามบินสุวรรณภูมิ ต่อ
“บริษัท การท่าอากาศยานแห่งประเทศไทย จำกัด (มหาชน)” โดยมีผู้เข้าร่วมประกวดราคา 2
ราย คือ กลุ่ม consortium ของบริษัทฯ และ บริษัทอื่นอีกหนึ่งบริษัทฯ ซึ่งบริษัทอื่นนั้น
ไม่ผ่านเกณฑ์ทางเทคนิค และต่อมา ทางการท่าอากาศยานฯ
ได้ทำหนังสือตอบรับการประกวดราคาดังกล่าว และให้ consortium ดำเนินการทำสัญญาบริการ

Consortium ประกอบด้วย 3 กลุ่ม โดยมี บริษัท สามารถ คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน)
ถือหุ้นในสัดส่วน 60 % , บริษัท โปรเฟสชั่นแนล เวสต์ เทคโนโลยี (1999) จำกัด (มหาชน)
ถือหุ้นในสัดส่วน 30 % และ บริษัท สยามเวสท์แมเนจเม้นท์ จำกัด ถือหุ้นในสัดส่วน 10 %
ส่วนอำนาจในการลงนามในสัญญา ให้ถือตามสัดส่วนการถือหุ้น และ ผู้มีอำนาจในการลงนามแทน PW
มี 3 คน คือ นายสมบัติ เลาหพงศ์ชนะ , นายวรรณะ พุทธวรรณ และ นายเกรียงไกร
เลิศศิริสัมพันธ์

การยื่นซองประกวดราคา ดำเนินการภายใต้ consortium แต่การทำสัญญาและการให้บริการนั้น
ดำเนินการโดยนิติบุคคลในรูปบริษัทจำกัด

โครงการมีระยะเวลา 10 ปี มูลค่างานประมาณ 415 ล้านบาท ต้องการใช้เงินลงทุนทั้งสิ้น 171
ล้านบาท นำมาจากการร่วมทุน 50 ล้านบาท และ จากการกู้ยืมอีก 121 ล้านบาท
ระยะเวลาใช้คืนเงินกู้ ภายใน 6 ปี

บริษัทฯ จะรับรู้รายได้ในลักษณะการเข้าถือหุ้นในบริษัทใหม่
และจะมีรายได้อีกส่วนหนึ่งมาจากการรับจ้างช่วงการทำงานในโครงการ

ทั้งสามฝ่าย หรือ consortium ได้ดำเนินการจัดตั้งเป็นนิติบุคคลในรูปบริษัทจำกัด ชื่อว่า บริษัท
สุวรรณภูมิเอ็นไวรอนเม้นท์ แคร์ จำกัด มีทุนจดทะเบียน 50 ล้านบาท โดยมี บริษัท สามารถ
คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน) ถือหุ้นในสัดส่วน 60 % เท่ากับ 30 ล้านบาท , บริษัท
โปรเฟสชั่นแนล เวสต์ เทคโนโลยี (1999) จำกัด (มหาชน) ถือหุ้นในสัดส่วน 30 % เท่ากับ 15
ล้านบาท และ บริษัท สยามเวสท์แมเนจเม้นท์ จำกัด ถือหุ้นในสัดส่วน 10 % เท่ากับ 5 ล้านบาท
ตามลำดับ

ปัจจุบัน บริษัท สุวรรณภูมิเอ็นไวรอนเม้นท์ แคร์ จำกัด ได้ลงนามในสัญญากับ การท่าอากาศยานฯ
และได้เริ่มดำเนินการกำจัดขยะจากสนามบินสุวรรณภูมิแล้วซึ่งมีปริมาณกากประมาณ 50 ตัน/วัน
แต่มีปัญหาเรื่องขยะเศรษฐกิจ (ขยะที่ทำรายได้) เช่น กระป๋องน้ำอัดลม ขวด
ที่พนักงานทำความสะอาดของท่าอากาศยานฯ ทำการเก็บคัดแยกไป โดยไม่ได้รับอนุญาต

จากการที่บริษัทฯ ต้องชำระเงินลงทุนในโครงการสุวรรณภูมิ ตามสัดส่วนการลงทุน 30 %
ของเงินลงทุนรวมทั้งสิ้น 50 ล้านบาท เป็นเงิน 15 ล้านบาท นั้น บริษัทฯ
ได้ทราบถึงปัญหาของขยะเศรษฐกิจที่ถูกทำการคัดแยกออกไปโดยไม่ได้รับอนุญาต
ซึ่งหากไม่ได้รับการแก้ไขปัญหาดังกล่าว จะทำให้โครงการฯ ขาดรายได้เป็นจำนวนมาก
และเกิดความเสี่ยงต่อการลงทุนของบริษัทฯ ได้ ซึ่งทางบริษัท สามารถ ก็ทราบถึงปัญหาดังกล่าวดี
แต่ทางโครงการจำเป็นต้องใช้เงินไปลงทุน จึงเรียกให้บริษัทฯ ชำระเงินลงทุน โดยบริษัท สามารถ
ฯ มีข้อเสนอให้บริษัทฯ ดังนี้

ให้บริษัทฯ กู้เงินจากบุคคลภายนอกตามที่บริษัท สามารถ แนะนำให้ โดยชำระดอกเบี้ยในอัตรา
MLR+1 ต่อปี (อ้างอิงจากดอกเบี้ยเงินกู้ของ บมจ.ธนาคารกรุงไทย) และให้ใช้ใบหุ้นในสัดส่วน 30
% ไปจำนำเพื่อค้ำประกันการกู้ยืมดังกล่าว ซึ่งบริษัทฯ ได้ตกลงตามข้อเสนอนั้น โดยกู้เงินตามที่
บริษัทสามารถ ฯ แนะนำ และใช้ใบหุ้นที่บริษัทฯ ลงทุนในโครงการ จำนวน 1,500,000 หุ้น
(หนึ่งล้านห้าแสนหุ้น) ไปจำนำไว้แก่ผู้ให้กู้ เพื่อค้ำประกันการกู้ยืม
เพราะถ้าโครงการไม่ประสบความสำเร็จ บริษัทฯ ก็สามารถถอนตัวออกจากโครงการได้
โดยโอนหุ้นให้กับผู้รับจำนำและจ่ายเฉพาะดอกเบี้ยเงินกู้ยืมเท่านั้น ซึ่งบริษัทฯ
ไม่ต้องนำเงินของบริษัทฯ เองไปลงทุน

ปัจจุบัน บริษัทฯ
อยู่ระหว่างรอผลการเจรจาเรื่องปัญหาของขยะเศรษฐกิจที่ถูกทำการคัดแยกออกไปโดยไม่ได้รับอนุญาต
ซึ่งหากปัญหาไม่ได้รับการแก้ไขอย่างเร่งด่วน บริษัทฯ
อาจต้องมีการพิจารณาการร่วมทุนดังกล่าวอีกครั้ง เพื่อมิให้บริษัทฯ เกิดความเสียหาย