1.  ปัจจัยความเสี่ยง

ในช่วงปี 2547 ที่ผ่านมา แม้ว่าธุรกิจโดยทั่วไป จะต้องเผชิญกับความไม่แน่นอนจากปัจจัยด้านต่าง ๆ
ที่ส่งผลต่อสภาวะการดำเนินธุรกิจ แต่ทว่าบริษัทสามารถลดความเสี่ยงที่เกิดขึ้นจากปัจจัยดังกล่าวได้
อันเนื่องมาจากนโยบายการบริหารความเสี่ยงที่เข้มงวด
ทั้งนี้เพื่อเป็นการสร้างอัตราผลตอบแทนสูงสุดให้แก่ผู้ถือหุ้น อย่างไรก็ดี ในช่วงปี 2547
มีปัจจัยความเสี่ยงหลักต่าง ๆ ที่อาจส่งผลกระทบต่อสภาวะการดำเนินธุรกิจของบริษัทดังต่อไปนี้

ความเสี่ยงในการพึ่งพาบุคลากร 

เนื่องจากธุรกิจกลุ่มบริการด้านเทคโนโลยีสารสนเทศจำเป็นต้องอาศัยความรู้ความชำนาญเฉพาะด้านของบุคลากรในการให้คำปรึกษาและพัฒนางานให้ประสบผลสำเร็จ
ดังนั้น การสูญเสียบุคลากรต่าง ๆ เหล่านี้ย่อมส่งผลกระทบต่อการดำเนินงานของบริษัท

ด้วยเหตุนี้ บริษัทจึงมีแนวทางและนโยบายที่ชัดเจนเพื่อลดความเสี่ยงในการพึ่งพาบุคลากร
อันเนื่องมาจากเหตุผลดังกล่าวข้างต้น
ซึ่งสาเหตุหลักสำคัญประการหนึ่งที่ทำให้บริษัทสามารถลดความสูญเสียจากการพึ่งพาบุคลากรคือ
การมีนโยบายที่ชัดเจนในการนำระบบ Capability Maturity Model Integration
(“CMMI”) เข้ามาประยุกต์ใช้เพื่อเป็นแนวทางในการปรับปรุงระบบองค์กร
โดยบริษัทวางเป้าหมายที่จะผ่านการรับรองเกณฑ์มาตรฐาน ด้านคุณสมบัติ (Certify) จากสถาบัน
Software Engineering Institute ของมหาวิทยาลัย Carnegie Mellon
ประเทศสหรัฐอเมริกา ในระดับ Level 2 ภายในปี 2548 จากจำนวนที่มีอยู่ทั้งหมด 5 ระดับ
ซึ่งจะทำให้บริษัทมีระบบมาตรฐานวิธีการทำงานที่มีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น
รวมทั้งยังเป็นการช่วยเพิ่มความเชื่อมั่นให้กับลูกค้าในเรื่องของคุณภาพงานที่จะได้รับ

นอกจากนี้ บริษัทยังมีนโยบายการบริหารทรัพยากรบุคคลที่ดี
โดยมีการจัดสรรงบประมาณส่วนหนึ่งเพื่อพัฒนาทักษะและขีดความสามารถของตัวบุคลากรในด้านต่าง
ๆ โดยจัดให้มีการฝึกอบรม (Training) อย่างต่อเนื่องสม่ำเสมอในแต่ละปี
รวมถึงการวางแนวทางวิชาชีพ (Career Path)
และหน้าที่ความรับผิดชอบของบุคลากรในแต่ละระดับอย่างชัดเจน
โดยเฉพาะในระดับหัวหน้างานซึ่งจะช่วยให้กระบวนการทำงานมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น
รวมทั้งการให้อัตราผลตอบแทนในระดับที่เหมาะสมและสามารถแข่งขันกับผู้ประกอบการรายอื่นได้
การมุ่งเน้นการส่งเสริมให้มีระบบสวัสดิการที่ดีและเสริมสร้างความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างบุคลากรภายในบริษัท
ตลอดจนให้ทุนการศึกษาสำหรับพนักงานที่มีความสามารถและร่วมงานกับบริษัทมาเป็นระยะเวลานาน
เพื่อเป็นการสร้างขวัญกำลังใจและเกิดแรงจูงใจที่ดีในการทำงาน
รวมทั้งยังเป็นการรักษาบุคลากรให้อยู่กับบริษัทเป็นระยะเวลานานอีกด้วย

ในส่วนการคัดสรรบุคลากรใหม่
บริษัทมีนโยบายที่จะมุ่งเน้นรับนักศึกษาที่จบใหม่ในแต่ละปีและมีผลคะแนนการเรียนอยู่ในเกณฑ์ดีจากสถาบันการศึกษาชั้นนำต่าง
ๆ ที่มีชื่อเสียง
โดยนำมาฝึกอบรมและเรียนรู้เพื่อปรับให้เข้ากับระบบมาตรฐานวิธีการทำงานและวัฒนธรรมองค์กร
เพื่อให้สามารถทดแทนบุคลากรเดิมที่อาจสูญเสียไป
รวมทั้งมีการคัดสรรกลุ่มผู้มีประสบการณ์มีความรู้ความชำนาญเชี่ยวชาญงานเทคโนโลยีสารสนเทศอยู่แล้ว
ซึ่งจะช่วยลดความเสี่ยงในด้านการพึ่งพาบุคลากรได้ในอีกทางหนึ่ง
โดยบริษัทยังคงให้ความสำคัญในการสร้างระบบมาตรฐานการทำงานที่ดีเพื่อพัฒนาบุคลากรในด้านต่าง
ๆ ให้สามารถทำงานทดแทนบุคลากรที่อาจต้องสูญเสียไปได้
ทั้งนี้เพื่อเป็นการเสริมสร้างศักยภาพการแข่งขันและประสิทธิภาพการบริการที่ดีแก่ลูกค้า

ความเสี่ยงจากการพึ่งพาลูกค้ารายใหญ่

บริษัทมีสัดส่วนรายได้จากการขายสินค้าและบริการที่เป็นฐานลูกค้าเดิมประมาณ 80%
โดยมุ่งเน้นกลุ่มลูกค้าหลักที่เป็นวิสาหกิจขนาดใหญ่
ซึ่งเป็นผู้นำในอุตสาหกรรมที่มีความต้องการงานบริการด้านเทคโนโลยี- สนเทศ
และมีอัตราการขยายตัวของงบประมาณการลงทุนสูง
ซึ่งถือเป็นกลยุทธ์หลักของบริษัทในการสร้างรายได้และอัตราการเติบโต อย่างไรก็ตาม
ที่ผ่านมากลุ่มลูกค้าหลักของบริษัทโดยส่วนใหญ่จะเป็นองค์กรขนาดใหญ่ที่เป็นผู้นำธุรกิจในกลุ่มสื่อสารโทรคมนาคม
ซึ่งอาจทำให้ประสบปัญหาบ้างในด้านความเสี่ยงของผลประกอบการ
อันเนื่องมาจากการเปลี่ยนแปลงนโยบาย โครงสร้างผู้บริหาร การแต่งตั้งผู้ให้บริการรายใหม่
หรือการลดงบประมาณการลงทุนในด้านดังกล่าว อย่างไรก็ดี
การมีความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างบริษัทและกลุ่มลูกค้า
หากพิจารณาในทิศทางตรงกันข้ามแล้วจุดนี้อาจถือเป็นข้อได้เปรียบหนึ่งของบริษัท
ที่ทำให้บริษัทได้รับความไว้วางใจจากลูกค้ามากขึ้นในการให้คำปรึกษาและพัฒนาโครงการต่าง ๆ
อย่างต่อเนื่อง

ในช่วงปี 2547 ที่ผ่านมา
แม้ว่าผลประกอบการบริษัทจะมีสัดส่วนรายได้ที่มาจากลูกค้าในกลุ่มธุรกิจสื่อสารโทรคมนาคมค่อนข้างสูง
ซึ่งมีสัดส่วนประมาณร้อยละ 57.9 แต่ก็ไม่ถือเป็นความเสี่ยงแต่อย่างใด
เนื่องจากบริษัทยังคงได้รับความไว้วางใจในการใช้บริการจากลูกค้าเรื่อยมาด้วยมูลค่างานที่เพิ่มขึ้นตามลำดับ
ซึ่งเป็นผลจากกลยุทธ์การดำเนินธุรกิจในการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับลูกค้าในลักษณะของพันธมิตรทางธุรกิจ
อย่างไรก็ตามบริษัทยังมีนโยบายในการขยายฐานลูกค้าไปยังภาคอุตสาหกรรมอื่นที่มีแนวโน้มการเติบโตสูงเพิ่มมากขึ้น
โดยการนำผลงานที่ได้ไปอ้างอิง
เพื่อสร้างความน่าเชื่อถือสำหรับการขยายงานในส่วนการให้คำปรึกษาเพื่อการขยายฐานลูกค้า อาทิ
ธุรกิจการเงินการธนาคาร ภาครัฐและการศึกษา และกลุ่มอุตสาหกรรมการผลิต
เห็นได้จากโครงสร้างรายได้ของบริษัทในปี 2547 ที่มีสัดส่วนมาจากกลุ่มธุรกิจอื่นเพิ่มมากขึ้น
โดยเฉพาะในส่วนภาครัฐและการศึกษาที่คาดว่าในปี 2548
บริษัทจะมีสัดส่วนรายได้จากธุรกิจดังกล่าวใกล้เคียงกับกลุ่มสื่อสารโทรคมนาคมมากขึ้น
ซึ่งเป็นผลจากนโยบายการกระตุ้นการลงทุนจากภาครัฐ จึงทำให้หน่วยงานต่าง ๆ
ของภาคราชการมีแนวโน้มการลงทุนทางด้านเทคโนโลยีสารสนเทศที่สูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง

โดยในปี 2547 บริษัทมีรายได้ในกลุ่มสื่อสารโทรคมนาคม ภาครัฐและการศึกษา
กลุ่มอุตสาหกรรมการผลิต และธุรกิจการเงินการธนาคาร คิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 57.9, 19.58,
13.48 และ 9.04 ตามลำดับ

ความเสี่ยงจากการพึ่งพาผู้จัดจำหน่ายหรือผู้ผลิตสินค้าน้อยราย 

บริษัทมีนโยบายในการสั่งซื้อสินค้าส่วนใหญ่จากผู้ผลิตสินค้าจากต่างประเทศ 2 ราย คือ Sun
Microsystems และ Cisco Systems
โดยมีความสัมพันธ์กับผู้ผลิตทั้งสองในฐานะตัวแทนการจำหน่ายและพันธมิตรทางธุรกิจ
ซึ่งในอนาคตหากบริษัทดังกล่าวมีการเปลี่ยนแปลงทางธุรกิจหรือนโยบายการแต่งตั้งตัวแทนจำหน่าย
รวมถึงการให้สิทธิประโยชน์ต่างๆ ในการเป็นตัวแทนจำหน่าย
อาจส่งผลกระทบต่อบริษัทในด้านของต้นทุนการดำเนินงานและผลประกอบการในอนาคตได้

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากบริษัทประกอบธุรกิจในลักษณะของการมุ่งเน้นการให้บริการ
และการขายสินค้าในรูปแบบครบวงจร (Total Solution) มากกว่าการขายตัวสินค้า
จึงทำให้ค่อนข้างมีอิสระในการกำหนดหรือเลือกสรรผลิตภัณฑ์ที่มีความเหมาะสมตรงตามความต้องการของลูกค้า
และส่งผลให้บริษัทมีอำนาจในการต่อรองที่สูงกว่าตัวแทนจำหน่ายสินค้าทั่วไป นอกจากนี้
การที่บริษัทมีฐานผลิตภัณฑ์ (Portfolio of Products) จากผู้ผลิตมากกว่า 10 ราย
ยังช่วยให้บริษัทมีความสามารถและความยืดหยุ่นในการเลือกใช้ผลิตภัณฑ์
ซึ่งจะเป็นการช่วยลดความเสี่ยงที่เกิดขึ้นจากการล้าสมัยของเทคโนโลยีหรือการเปลี่ยนแปลงทางธุรกิจของผู้ผลิตได้

ความเสี่ยงจากความล่าช้าของโครงการ

ในช่วงที่ผ่านมาบริษัทอาจมีความเสี่ยงที่เกิดขึ้นจากความล่าช้าของโครงการ
ซึ่งโดยทั่วไปจะมีระยะเวลาการให้บริการของแต่ละโครงการในช่วงระหว่าง 3-6 เดือน
ทำให้อาจมีปัญหาความล่าช้าในเรื่องการส่งมอบงาน ซึ่งมีสาเหตุหลักสำคัญมาจาก 2 ปัจจัย คือ
จากตัวลูกค้าเอง เช่น มีการเปลี่ยนแปลงความต้องการหรือคุณสมบัติของระบบที่ต้องการจะพัฒนา
ซึ่งในกรณีนี้บริษัทสามารถเรียกเก็บเงินเพิ่มเติมจากลูกค้าได้
ส่วนอีกกรณีหนึ่งอาจเกิดขึ้นจากความล่าช้าในการทำงานของบริษัทเอง
ซึ่งส่วนหนึ่งเป็นผลจากการดำเนินงานในบางโครงการที่บริษัทจำเป็นต้องมีการประสานการทำงานร่วมกับบริษัทอื่นในลักษณะพันธมิตร
เช่น โครงการด้านภาครัฐและการศึกษา
จึงทำให้บริษัทไม่สามารถควบคุมการดำเนินงานเองได้ทั้งหมด
และส่งผลให้อาจมีความเสี่ยงที่จะถูกปรับค่าความเสียหายจากลูกค้าได้

อย่างไรก็ตาม ที่ผ่านมาบริษัทยังคงมีแนวนโยบายชัดเจนในการบริหารความเสี่ยงดังกล่าว
โดยมีการนำระบบ CMMI
เข้ามาประยุกต์ใช้เพื่อช่วยกำหนดวิธีการและกระบวนการทำงานสำหรับให้บริการลูกค้าแต่ละรายอย่างละเอียด
โดยมีการจัดทำตารางการทำงาน และปรับปรุงแผนงานให้สอดคล้องกับระยะเวลาที่กำหนดไว้
รวมถึงมีการส่งมอบงานให้กับลูกค้าเป็นระยะอย่างมีระบบและต่อเนื่อง
ทำให้บริษัทสามารถแก้ไขปัญหาที่อาจเกิดขึ้นได้อย่างรวดเร็วและทันเวลาโดยไม่กระทบต่อโครงการโดยรวม
จึงเป็นเหตุผลหนึ่งที่สำคัญที่ทำให้บริษัทไม่เคยมีประวัติในการถูกเรียกค่าเสียหายอันเนื่องมาจากความล่าช้าของงานจากลูกค้าแต่อย่างใด
นับตั้งแต่เริ่มดำเนินกิจการมา

ความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงของเทคโนโลยี

ปัจจุบันธุรกิจทางด้านคอมพิวเตอร์และเทคโนโลยีสารสนเทศมีการเปลี่ยนแปลงค่อนข้างรวดเร็ว
เนื่องจากสภาวะการแข่งขันทางธุรกิจที่มีสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง ประกอบกับบริษัทผู้ผลิตต่าง ๆ
มีการพัฒนาเทคโนโลยีใหม่ ๆ อยู่ตลอดเวลา
จึงทำให้การเก็บรักษาสินค้าคงคลังไว้อาจมีความเสี่ยงต่อการล้าสมัยหรือลดลงของมูลค่า
และมีผลกระทบต่อความสามารถการแข่งขันของบริษัทในระยะยาวได้
โดยเฉพาะธุรกิจการบริการให้คำปรึกษาที่อาจประสบกับปัญหาความเสี่ยงในด้านการนำเสนอผลิตภัณฑ์ใหม่
ๆ เพื่อตอบสนองความต้องการของลูกค้าในโครงการต่าง ๆ
ซึ่งอาจส่งผลกระทบในด้านของมูลค่าเพิ่ม (Value Added) ที่ลดลง
อันเนื่องมาจากความล้าสมัยของเทคโนโลยี อย่างไรก็ดี
ที่ผ่านมาบริษัทไม่มีนโยบายในการเก็บสินค้าคงคลังแต่อย่างใด
จึงทำให้ไม่ได้รับผลกระทบจากความเสี่ยงดังกล่าวมากนัก
ซึ่งบริษัทจะสั่งซื้อสินค้าจากผู้ผลิตหรือผู้จัดจำหน่ายก็ต่อเมื่อได้รับคำสั่งซื้อและในกรณีที่จะต้องทำการส่งมอบหรือติดตั้งให้กับลูกค้า
(Built to Order) เท่านั้น

สำหรับแนวนโยบายในการป้องกันความเสี่ยงดังกล่าว
บริษัทได้มีการศึกษาหาความรู้และติดตามความเคลื่อนไหวของเทคโนโลยีและนวัตกรรมใหม่ ๆ
อยู่ตลอดเวลา รวมถึงแนวโน้มความต้องการของลูกค้า ตลอดจนเทคโนโลยีต่าง ๆ
จากผู้ผลิตจากต่างประเทศ 2 รายและคู่ค้า ซึ่งบริษัทเป็นตัวแทนการจำหน่ายและพันธมิตรทางธุรกิจ
เพื่อลดผลกระทบจากความเสี่ยงที่อาจจะเกิดขึ้น
โดยที่ผ่านมาบริษัทได้มีการจัดตั้งคณะกรรมการเทคโนโลยี (Technology Committee)
ซึ่งประกอบไปด้วยผู้บริหารและผู้เชี่ยวชาญจำนวน 7 คน
ซึ่งมีความรู้และประสบการณ์เกี่ยวกับเทคโนโลยีสารสนเทศในสาขาต่างๆ
เพื่อร่วมกันพิจารณาและกำหนดทิศทางในการเลือกผลิตภัณฑ์และนำเสนอเทคโนโลยีและนวัตกรรมใหม่ๆ
เหล่านี้ต่อลูกค้า

นโยบายที่เห็นเด่นชัดสุดของคณะกรรมการชุดดังกล่าวในช่วงปี 2547 ได้แก่
การกำหนดทิศทางดำเนินธุรกิจของบริษัทใน 3 ส่วนหลัก คือ ระบบคลังข้อมูล (Data Warehouse)
โปรแกรมประยุกต์เพื่อการใช้ประโยชน์ในเชิงอิเลคทรอนิกส์ผ่านเครือข่ายโทรศัพท์มือถือ (Mobile
Application) ซึ่งบริษัทได้เข้าไปร่วมทุนกับ 2 บริษัท คือบริษัท พรอมท์นาว จำกัด และบริษัท
แอดวานซ์ อินเทลลิเจนซ์ โมเดิร์นนิตี้ จำกัด (AIM) ซึ่งดำเนินธุรกิจหลักในการพัฒนาเกมส์บนมือถือ
รวมทั้งการเข้าร่วมทุนกับบริษัท โฟร์บิซิเนส จำกัด (4Bizinet)
ซึ่งดำเนินธุรกิจหลักเป็นผู้ผลิตซอฟต์แวร์ให้กับธุรกิจเอสเอ็มอี (SME)
โดยใช้เทคโนโลยีของบริษัทไมโครซอฟต์เป็นเครื่องมือหลักในการพัฒนาซอฟต์แวร์ ซึ่งปัจจุบันธุรกิจทั้ง
3 ประเภทนี้กำลังมีแนวโน้มของการเติบโตที่สูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ความเสี่ยงทางด้านอัตราแลกเปลี่ยน

ความเสี่ยงในการเปลี่ยนแปลงของอัตราแลกเปลี่ยนมีเฉพาะรายการลูกหนี้และเจ้าหนี้สกุลเงินตราต่างประเทศที่เป็นการค้าปกติของบริษัท
โดยบริษัทได้เข้าทำสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้าเพื่อป้องกันความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนดังกล่าวซึ่งส่วนใหญ่มีอายุสัญญาไม่เกิน
1 ปี

7.  ความเสี่ยงทางด้านอัตราดอกเบี้ย

    ความเสี่ยงทางด้านอัตราดอกเบี้ยที่เกิดขึ้นจากความผันผวนของทิศทางดอกเบี้ยในตลาดในช่วงที่ผ่านมาถือได้ว่าไม่มีผลกระทบกับบริษัทมากนัก
    ในด้านของผลการดำเนินงานและกระแสเงินสดของบริษัท
    เนื่องจากบริษัทมีสัดส่วนของภาระหนี้สินเพียงเล็กน้อย
    จึงทำให้ไม่ได้รับผลกระทบในเรื่องของเงินเบิกเกินบัญชีของธนาคาร
    และเงินกู้ยืมจากสถาบันการเงิน รวมถึงแนวโน้มของทิศทางอัตราดอกเบี้ยในปี 2548
    ที่หลายฝ่ายคาดการณ์ว่าจะอยู่ในทิศทางขาขึ้น
    แต่ก็เชื่อว่าจะไม่ส่งผลกระทบโดยตรงต่อบริษัทมากนัก
    เนื่องจากบริษัทมีสัดส่วนของภาระหนี้สินที่ลดน้อยลง อย่างไรก็ตาม
    ปัจจัยดังกล่าวอาจจะส่งผลกระทบต่อลูกค้าของบริษัทในบางกลุ่มธุรกิจที่มีสัดส่วนของภาระหนี้สินจำนวนมาก
    ทำให้มีภาระทางด้านค่าใช้จ่ายเพิ่มขึ้นจากอัตราดอกเบี้ย
    รวมถึงงบประมาณการลงทุนทางด้านคอมพิวเตอร์และเทคโนโลยีสารสนเทศที่อาจลดน้อยลง
    ซึ่งอาจมีผลกระทบต่อเนื่องต่อผลประกอบการของบริษัท แต่ก็ถือเป็นเพียงส่วนเล็กน้อยเท่านั้น
    เพราะบริษัทมีสัดส่วนลูกค้าในหลายกลุ่มธุรกิจ