2.  ปัจจัยความเสี่ยง

ปัจจัยความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นและมีผลกระทบต่อบริษัทฯ ได้แก่

1.  ความเสี่ยงจากราคาวัสดุก่อสร้าง

  จากตารางที่ 1 ดัชนีราคาวัสดุก่อสร้างเฉลี่ย พบว่าราคาวัสดุก่อสร้างโดยเฉลี่ยสำหรับปี 2552
  เทียบกับปี 2551 ปรับตัวลดลงถึงร้อยละ 13.0 จากที่เคยเพิ่มขึ้นถึงร้อยละ 17.2 ในปี 2551
  สาเหตุหลักของการลดลงเกิดจากการลดลงของดัชนีราคาหมวดเหล็กและผลิตภัณฑ์จากเหล็กซึ่งปรับตัวลดลงจากปี
  2551 ถึงร้อยละ 31.1 นอกจากนี้ดัชนีราคาวัสดุก่อสร้างอื่นได้แก่ อุปกรณ์ไฟฟ้าและประปา
  และผลิตภัณฑ์คอนกรีต ล้วนปรับตัวลดลงเช่นกัน ทั้งนี้เนื่องจากภาวะเศรษฐกิจทั่วโลกที่ชะลอตัวในปี
  2552
  รวมทั้งปัจจัยลบด้านการเมืองภายในประเทศส่งผลให้การก่อสร้างภายในประเทศขยายตัวได้ไม่มาก
  จึงทำให้ปริมาณความต้องการใช้วัสดุก่อสร้างลดลง

  ตารางที่ 1 ดัชนีราคาวัสดุก่อสร้างเฉลี่ย

  --------------------- -------- ------- ------- ------- ------- ------- ------- ------- ------- ------- ----------- --------
  หมวด                  ปีฐาน     2544    2545    2546    2547    2548    2549    2550    2551    2552    เปลี่ยนแปลง   
                        2543                                                                                         

                                                                                                         2551        2552

  ดัชนีราคาวัสดุก่อสร้างรวม   100.00   103.9   104.8   112.8   124.3   124.3   128.9   135.2   158.4   137.7   17.2%       -13.0%

  ไม้และผลิตภัณฑ์จากไม้      100.0    104.0   105.8   110.1   117.0   121.1   127.6   132.9   143.9   161.5   8.3%        12.2%

  ซีเมนต์                 100.0    104.9   94.3    110.5   106.0   99.1    103.7   105.7   113.2   111.8   7.1%        -1.2%

  ผลิตภัณฑ์คอนกรีต          100.0    105.6   106.3   106.9   108.2   110.8   115.0   116.5   121.7   115.0   4.5%        -5.5%

  เหล็กและผลิตภัณฑ์เหล็ก     100.0    105.4   112.7   127.9   168.9   163.8   161.5   178.1   246.5   169.7   38.4%       -31.1%

  กระเบื้อง               100.0    99.3    99.5    98.9    98.8    100.9   103.9   107.6   110.1   111.7   2.3%        1.5%

  วัสดุฉาบผิว              100.0    104.9   108.7   109.9   112.3   115.7   119.2   118.3   122.4   131.0   3.5%        7.0%

  สุขภัณฑ์                 100.0    97.9    97.7    97.6    99.9    104.8   118.1   129.5   138.1   156.0   6.6%        13.0%

  อุปกรณ์ไฟฟ้าและประปา     100.0    100.5   98.9    99.1    103.9   106.4   116.8   121.2   122.1   115.1   0.7%        -5.7%

  วัสดุก่อสร้างอื่นๆ          100.0    102.3   105.2   112.0   114.1   120.8   131.4   133.2   142.9   144.0   7.3%        0.8%
  --------------------- -------- ------- ------- ------- ------- ------- ------- ------- ------- ------- ----------- --------

  แผนภูมิที่ 1 ดัชนีราคาวัสดุเฉลี่ยเปรียบเทียบกับราคาเหล็กและผลิตภัณฑ์จากเหล็ก

  [][]

  ที่มา : สำนักดัชนีเศรษฐกิจการค้า สำนักงานปลัดกระทรวงพาณิชย ์ กระทรวงพาณิชย์

  แนวโน้มราคาวัสดุก่อสร้างสำหรับปี 2553
  คาดว่าจะเพิ่มสูงขึ้นกว่าปีก่อนโดยเฉพาะราคาเหล็กและผลิตภัณฑ์จากเหล็กซึ่งเป็นวัสดุก่อสร้างหลักในการพัฒนาโครงการแนวสูงมีแนวโน้มที่จะปรับตัวสูงขึ้น
  โดยปัจจัยหลักที่จะแรงผลักดันที่สำคัญได้แก่ การก่อสร้างโครงการรถไฟฟ้า
  และแผนในโครงการปฏิบัติการไทยเข้มแข็งของรัฐบาล ซึ่งประกาศเมื่อวันที่ 4 กันยายน 2552
  โดยคาดว่าจะเริ่มการใช้จ่ายในงบประมาณปี 2553
  ซึ่งรายจ่ายส่วนใหญ่จะเกี่ยวกับโครงการก่อสร้างของภาครัฐ เช่น งานชลประทาน
  งานบำรุงรักษา และการก่อสร้างทาง เป็นต้น
  นอกจากนี้ราคาเหล็กของประเทศจีนซึ่งเป็นผู้ผลิตรายใหญ่มีแนวโน้มจะขยับเพิ่มขึ้นอีกเนื่องจากมาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจในประเทศ
  โดยผู้ผลิตเหล็กรายใหญ่ของจีนได้ประกาศว่าจะปรับราคาเหล็กเพิ่มขึ้นอีกประมาณร้อยละ 5
  ในต้นเดือนกุมภาพันธ์นี้ ซึ่งเป็นการปรับราคาขึ้นเป็นครั้งที่สามในรอบสามเดือนติดต่อกัน

  แม้ว่าแนวโน้มราคาวัสดุก่อสร้างจะปรับตัวสูงขึ้นก็ตาม แต่ด้วยนโยบายของบริษัทฯ
  ในการจัดซื้อวัสดุก่อสร้างที่สำคัญล่วงหน้าอาทิเช่นเหล็กและผลิตภัณฑ์จากเหล็ก
  การจัดจ้างและการวางแผนการก่อสร้างล่วงหน้าอย่างมีประสิทธิภาพเป็นการช่วยลดความเสี่ยงจากการขาดแคลนและความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาวัสดุก่อสร้างได้

2.  ความเสี่ยงจากราคาที่ดิน

  แผนภูมิที่ 2 จากศูนย์ข้อมูลอสังหาริมทรัพย์ ธนาคารอาคารสงเคราะห์
  พบว่าดัชนีราคาที่ดินในเขตกรุงเทพมหานคร และปริมณฑล 3 จังหวัด (นนทบุรี ปทุมธานี
  และสมุทรปราการ) เมื่อเทียบกับปี 2534 ซึ่งเป็นปีฐาน ดัชนีราคาที่ดินปี 2552 เท่ากับ 183.9
  เพิ่มขึ้นจากปี 2551 ร้อยละ 2.1 โดยมีอัตราการเพิ่มขึ้นที่ลดลงจากปี 2551 ซึ่งเพิ่มขึ้นถึงร้อยละ
  6.6
  ทั้งนี้เนื่องจากสภาพเศรษฐกิจที่ถดถอยทั่วโลกและปัญหาการเมืองในประเทศที่ไม่เอื้ออำนวยต่อการลงทุน

  แผนภูมิที่ 2 ดัชนีราคาที่ดินในเขตกรุงเทพและปริมณฑล 3 จังหวัด

  []

  ที่มา : ศูนย์ข้อมูลอสังหาริมทรัพย์ ธนาคารอาคารสงเคราะห์

  สำหรับปี 2553
  คาดว่าราคาที่ดินในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑลน่าจะปรับตัวเพิ่มขึ้นตามการฟื้นตัวของสภาพเศรษฐกิจ
  รวมทั้งจากมาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจของภาครัฐ
  โดยเฉพาะที่ดินแนวเส้นทางรถไฟฟ้าใจกลางเมืองเนื่องจากผู้บริโภคยังมีความต้องการสูง
  ในขณะที่ที่ดินย่านดังกล่าวเริ่มมีปริมาณคงเหลือน้อยลง
  นอกจากแนวรถไฟฟ้าใจกลางเมืองแล้วเส้นทางรถไฟฟ้าสายสีม่วงช่วงบางซื่อ-บางใหญ่
  ซึ่งเป็นโครงการที่เริ่มดำเนินการในปี 2553 คาดว่าจะแล้วเสร็จในระยะเวลาประมาณ 5
  ปีน่าจะเป็นอีกทำเลหนึ่งซึ่งจะเห็นการปรับตัวขึ้นของราคาที่ดิน
  รวมไปถึงเส้นทางรถไฟฟ้าสายแอร์พอร์ตลิงค์ที่จะเปิดเดินรถในปี 2553
  โดยเชื่อมโยงกับรถไฟฟ้าลอยฟ้าสาย BTS ที่สถานีพญาไท และเชื่อมรถไฟฟ้าใต้ดินสาย MRT
  ที่สถานีมักกะสัน-เพชรบุรี
  น่าจะเป็นปัจจัยเสริมที่ทำให้ราคาที่ดินตามแนวเส้นทางขนส่งมวลชนดังกล่าวเพิ่มสูงมากขึ้น
  และสำหรับบริษัทฯ ด้วยประสบการณ์ในธุรกิจ
  รวมทั้งจากการศึกษาความเป็นไปได้ในการพัฒนาโครงการอย่างระมัดระวังและรอบคอบเพื่อประกอบการพิจารณาลงทุนซื้อที่ดิน
  ทำให้บริษัทฯ ไม่มีปัญหาเรื่องความเสี่ยงจากราคาที่ดิน หรือปัญหาในการถือครองที่ดิน
  ดังจะเห็นได้จากการเปิดขายโครงการคอนโดมิเนียมของบริษัทฯ
  ที่ผ่านมาซึ่งประสบความสำเร็จอย่างมากในวันแรกที่เปิดขาย

3.  ความเสี่ยงจากวิกฤติเศรษฐกิจโลกและปัญหาการเมืองในประเทศ

  สภาวะเศรษฐกิจโลกในช่วงต้นปี 2552 ยังคงมีการชะลอตัวอย่างต่อเนื่องจากปี 2551
  นับแต่เกิดวิกฤติการทางการเงินโลก
  อันเป็นผลสืบเนื่องมาจากปัญหาสินเชื่ออสังหาริมทรัพย์ด้อยคุณภาพ (Sub Prime)
  ในสหรัฐอเมริกา อย่างไรก็ดีในช่วงครึ่งปีหลังของปี 2552
  เริ่มมีสัญญาณการฟื้นตัวที่ดีขึ้นเนื่องจากนโยบายกระตุ้นเศรษฐกิจของประเทศมหาอำนาจเช่น
  สหรัฐอเมริกา และจีน และสำหรับประเทศไทยด้วยนโยบายการเงินการคลังที่ผ่อนคลายลง
  รวมทั้งจากมาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจของภาครัฐมีส่วนช่วยกระตุ้นเศรษฐกิจและสนับสนุนให้ความเชื่อมั่นของผู้ผลิตและผู้บริโภคปรับตัวดีขึ้น
  โดยสิ้นสุดปี 2552 ตัวเลขจีดีพีเบื้องต้นติดลบอยู่ที่ประมาณ 3%
  ซึ่งถือว่าเป็นระดับที่ดีกว่าที่คาดการณ์ไว้

  ทิศทางเศรษฐกิจโลกสำหรับปี 2553 มีแนวโน้มที่จะฟื้นตัวดีขึ้นแต่อาจไม่มีนัยสำคัญมากนัก
  และสำหรับประเทศไทยแล้วแนวโน้มการฟื้นตัวอาจยังไม่เป็นไปตามทิศทางของเศรษฐกิจโลกเนื่องจากการเติบโตของเศรษฐกิจในประเทศยังมีปัจจัยเกี่ยวกับปัญหาความขัดแย้งทางการเมืองซึ่งมีสัญญาณว่าอาจมีความรุนแรงขยายวงไปมากกว่าที่คาดการณ์ไว้
  รวมทั้งความไม่ชัดเจนของภาครัฐในการแก้ปัญหาด้านการลงทุนกรณีนิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด
  ซึ่งมีผลกระทบต่อความเชื่อมั่นของนักลงทุนต่างชาติและอาจทำให้การลงทุนในประเทศมีการชะลอตัวเพื่อดูสถานการณ์ต่อไป
  และสุดท้ายคือปัญหาด้านเงินเฟ้อที่คาดว่าจะปรับตัวสูงขึ้นเนื่องจากการฟื้นตัวของเศรษฐกิจโลกประกอบกับการอ่อนค่าลงของเงินดอลล่าร์สหรัฐซึ่งทำให้นักลงทุนบางส่วนหันไปถือสินทรัพย์อื่นเช่น
  ทองคำ และน้ำมันเพื่อการเก็งกำไรเพิ่มมากขึ้น

  สำหรับปัจจัยบวกของเศรษฐกิจไทยในปี 2553
  ประกอบด้วยสัญญาณการฟื้นตัวของสภาวะเศรษฐกิจที่เร็วขึ้นของภูมิภาคเอเชีย
  การเร่งรัดการเบิกจ่ายงบประมาณรายจ่ายปี 2553 ด้วยวงเงิน 1.7 ล้านล้านบาท
  รวมไปถึงการเร่งรัดการใช้จ่ายของรัฐบาลผ่านแผนปฏิบัติการไทยเข้มแข็งและโครงการแก้ไขปัญหาหนี้นอกระบบ
  ซึ่งช่วยบรรเทาภาระหนี้ของประชาชนให้เบาบางลง
  กระตุ้นให้เกิดการบริโภคและการลงทุนในประเทศที่เพิ่มขึ้น