2. ปัจจัยความเสี่ยง

-   ผลกระทบจากนโยบายการค้าเสรีในเขตอาเซียน AFTA

จากการที่ประเทศไทยได้ร่วมจัดตั้งเขตการค้าเสรีขึ้น หรือ ASEAN FREE TRADE AREA (AFTA)
เมื่อเดือนมกราคม 2535 ซึ่งปัจจุบันมีประเทศสมาชิกทั้งหมด 10 ประเทศ ประกอบด้วย
ประเทศไทย, มาเลเซีย, สิงค์โปร์, ฟิลิปปินส์ , อินโดนียเซีย, บรูไน, เวียดนาม, ลาว, พม่า
และกัมพูชา โดยมีวัตถุประสงค์หลัก คือ เพื่อให้การค้าภายในอาเซียนเป็นไปโดยเสรี
โดยปราศจากการกีดกันที่ไม่ใช่ภาษีศุลกากรและใช้อัตราภาษีศุลกากรต่ำที่สุด
และให้ลดลงเหลือในอัตรา 0% ภายใน 1 มกราคม 2553 นี้
คาดว่าจะส่งผลกระทบต่ออุตสาหกรรมชุดชั้นในสตรี ดังนี้

การแข่งขันในตลาดที่เข้มข้นและรุนแรงขึ้น จากการที่อัตราภาษีเหลือร้อยละ 0 นั้น
เป็นการเปิดโอกาสให้

แบรนด์ต่างๆ จากประเทศในแถบอาเซียนเข้ามาแข่งขันในตลาดเมืองไทยได้ง่ายยิ่งขึ้น
เนื่องจากไม่มีภาระภาษี ประกอบกับการขนส่งทางด้านโลจิสติค ก็สะดวกรวดเร็ว
และง่ายขึ้นเป็นอย่างมาก
ดังนั้นธุรกิจของอุตสาหกรรมชุดชั้นในสตรีก็จะมีแบรนด์จากประเทศเหล่านี้เข้ามาขายในตลาดมากยิ่งขึ้น
การแข่งขันเพื่อแย่งชิงส่วนแบ่งตลาดชุดชั้นในสตรีจะยิ่งเข้มข้นขึ้น
โดยเฉพาะการใช้แนวทางของการใช้ราคามาเป็นกลยุทธ์
เนื่องจากต้นทุนการผลิตของประเทศบางประเทศในแถบอาเซียนถูกกว่าประเทศไทยมาก
โดยเฉพาะทางด้านค่าแรงงานทำให้ต้นทุนการผลิตสินค้าที่ค่อนข้างต่ำ

แต่อย่างไรก็ตาม บริษัทฯ ยังมีความได้เปรียบในเรื่องของการจับจองพื้นที่ในห้างสรรพสินค้า
และดีสเคาท์สโตร์ต่างๆ ไว้แล้ว อีกทั้งความที่เป็นผู้ผลิตและผุ้จัดจำหน่ายชุดชั้นในสตรีภายใต้แบรนด์
“Sabina” ในประเทศไทยมานานกว่า 40 ปี
จนได้รับการยอมรับจากผู้บริโภคภายในประเทศอย่างกว้างขวางทั้งในเรื่องของคุณภาพที่ดี
และรูปแบบที่โดดเด่นทันสมัย

ในทางกลับกันบริษัทฯ ก็ได้ประโยชน์จากนโยบายการค้าเสรีในเขตอาเซียน AFTA ด้วย เช่นกัน
กล่าวคือ เป็นโอกาสที่บริษัทฯ สามารถขยายแบรนด์ “ Sabina ”
ออกไปยังประเทศในแถบอาเซียนได้ง่ายยิ่งขึ้น เนื่องจากมีภาษีอัตราศูนย์
และนอกจากนั้นยังได้ประโยชน์จากภาษีนำเข้าวัตถุดิบ ผ้า, ลูกไม้ จากประเทศในแถบอาเซียน
ในราคาต้นทุนที่ต่ำลง เนื่องจากไม่มีกำแพงภาษีมากั้น

ซึ่งนโยบายการค้าเสรีในเขตอาเซียน หรือ AFTA นั้น มีผลกระทบทั้งทางด้านที่เป็นประโยชน์
และด้านที่ไม่เป็นประโยชน์ ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับว่าทางบริษัท จะสามารถสร้างโอกาสให้เกิดขึ้นกับบริษัทฯ
จากข้อตกลงดังกล่าวได้หรือไม่

-   การบริโภคภายในประเทศ

จากผลกระทบภาวะเศรษฐกิจตกต่ำทั่วประเทศ ทำให้มีผลกระทบกับการบริโภคภายในประเทศไทย
เช่นกัน กล่าวคือ มีบริษัทฯ หลายแห่งมีการปิดกิจการ มีการเลิกจ้างคนงาน มีการลดค่าใช้จ่ายต่างๆ
มีการลดการให้สินเชื่อ ภาคส่งออกมียอดส่งออกลดลงไปเป็นอย่างมาก
จนกระทั่งตกต่ำกว่าปีที่ผ่านมาในหลายๆ ไตรมาส จากปัจจัยต่างๆ
ก่อให้เกิดผลกระทบต่อกำลังซื้อภายในประเทศในที่สุด ทำให้เกิดภาวะเศรษฐกิจตกต่ำลง
ประชาชนเกิดความวิตกกังวล ถึงความไม่แน่นอนในเสถียรภาพทางด้านรายรับของตนเอง
ทำให้เกิดความประหยัด ไม่กล้าที่จะใช้จ่ายเงินในการซื้อสินค้าอุปโภคบริโภค
สินค้าที่ไม่จำเป็นยังไม่ต้องรีบซื้อ หรือการจ่ายเงินแต่ละครั้งจะต้องคุ้มกับค่าใช้จ่ายที่ได้จ่ายไป
ทำให้ภาพรวมแล้วประชาชนมีการจับจ่ายใช้สอยน้อยลงเป็นอย่างมาก ทำให้ตลาดเป็นของผู้บริโภค
เนื่องจากมี Supply มากกว่า Demand ทำให้เกิดการแข่งขันทางด้าน การจัดรายการ
การลดราคาสินค้า และการทำกิจกรรมส่งเสริมการขายอื่นๆ มากยิ่งขึ้น ซึ่งผู้ที่ได้รับผลประโยชน์ก็คือ
ผู้บริโภค แต่บริษัทฯ ต่างๆ จะมีค่าใช้จ่ายในการจัดส่งเสริมการขายที่มากยิ่งขึ้น

จากผลกระทบดังกล่าว ทำให้ภาครัฐเริ่มใช้นโยบายในการเพิ่ม หรือส่งเสริมการลงทุนของภาครัฐ
ภายใต้นโยบายไทยเข้มแข็ง ซึ่งถ้าสามารถจัดการได้อย่างเป็นรูปธรรมมากยิ่งขึ้นในปี 2553 แล้ว
คาดว่าสภาวะเศรษฐกิจในประเทศจะดีขึ้น ประชาชนมีรายได้ที่มั่นคงขึ้น
อันหมายถึงกำลังซื้อภายในประเทศก็จะดีขึ้นตามไปด้วย

-   ความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ

  จากลักษณะการประกอบธุรกิจของบริษัทฯและบริษัทย่อยที่เป็นผู้ผลิตชั้นในตามคำสั่งซื้อของลูกค้าใน

ต่างประเทศ ทำให้บริษัทฯและบริษัทย่อย
อาจได้รับผลกระทบจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ บริษัทฯและบริษัทย่อย
มีสัดส่วนรายได้จากการจำหน่ายสินค้า
OEMและสินค้าภายใต้เครื่องหมายการค้าของบริษัทย่อยในต่างประเทศต่อรายได้รวมคิดเป็น ร้อยละ
54.89 ในปี 2550ร้อยละ 46.15 ในปี 2551และร้อยละ 30.83 ในปี 2552 ตามลำดับ

  ทั้งนี้ บริษัทฯ มีนโยบายบริหารความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน ดังนี้

-   มีการซื้อวัตถุดิบ และขายสินค้าให้กับลูกค้า ด้วยเงินตราต่างประเทศ หลายๆ สกุล

-   เนื่องจากบริษัทฯมีการนำเข้าวัตถุดิบจากต่างประเทศ จากลักษณะการดำเนินธุรกิจนี้ บริษัทฯ
    จึงมี

การป้องกันความเสี่ยงตามธรรมชาติ (Natural Hedge) โดยบางส่วน กล่าวคือ มีมูลค่าการซื้อ

วัตถุดิบหลักจากต่างประเทศคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 25.34 ของรายได้จากการขายสินค้า OEM ใน

  ต่างประเทศ ในปี 2551 และ คิดเป็นร้อยละ 24.92 ในปี 2552

-   การบริหารความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนโดยการทำสัญญาซื้อขายเงินตรา

  ต่างประเทศล่วงหน้า Forward Contract กับสถาบันการเงิน ในช่วงที่
  อัตราแลกเปลี่ยนมีการผัน

  ผวนโดยมีสกุลเงินที่ บริษัทฯทำสัญญาซื้อขายล่วงหน้า ได้แก่ ดอลลาร์สหรัฐอเมริกา

-   การพึ่งพิงลูกค้ารายใหญ่น้อยราย

  บริษัทฯและบริษัทย่อยมีลูกค้ารายใหญ่ 10
  รายแรกเป็นผู้จำหน่ายชุดชั้นในชั้นนำในต่างประเทศซึ่งได้

ว่าจ้างให้บริษัทฯและบริษัทย่อยออกแบบและผลิตชุดชั้นในภายใต้เครื่องหมายการค้าของผู้สั่งผลิต
(OEM) มีสัดส่วนรายได้จากการขายลูกค้า 10 รายนี้คิดรวมเป็นร้อยละ 52.54 ร้อยละ 42.92
และร้อยละ 26.56 ของรายได้จากการขายในปี 2550 ปี 2551 และปี 2552 ตามลำดับ

  ทั้งนี้ บริษัทฯ ตระหนักถึงความเสี่ยงในการพึ่งพิงลูกค้ารายใหญ่ และอำนาจต่อรองที่จำกัด
  ซึ่งในแง่อำนาจ

การต่อรองเรื่องราคาสินค้านั้น แม้ว่าบริษัทฯสามารถตั้งราคาสินค้าได้ตามความซับซ้อนในการตัดเย็บ
และต้นทุนวัตถุดิบ แต่บริษัทฯยังคงต้องรักษาระดับราคาสินค้าให้ อยู่ในระดับที่แข่งขันกับคู่แข่งได้
ประกอบกับบริษัทฯ มีนโยบายในการไม่ปรับราคาสินค้าเพิ่มขึ้นหลังจากที่ได้ตกลงราคากับลูกค้าแล้ว

  บริษัทฯจึงมีนโยบายลดความเสี่ยงโดยการรักษาความสัมพันธ์ที่ดีกับลูกค้าและพัฒนารูปแบบและคุณภาพ

สินค้าอยู่เสมอ แม้ลูกค้า OEM จะมีการซื้อเป็นครั้งๆ ไป กล่าวคือไม่มีการทำสัญญาระยะยาว
และไม่มีการผลิตล่วงหน้า แต่ลูกค้ารายใหญ่ทั้ง 10
รายนี้ล้วนเป็นลูกค้าที่มีความสัมพันธ์อันยาวนานกับบริษัทฯและบริษัทย่อย
และมีการสั่งซื้อสินค้าในลักษณะเป็นรายครั้งไปอย่างสม่ำเสมอ

  นอกจากนี้ลูกค้ารายใหญ่ 3 รายแรก ซึ่งมีความสัมพันธ์ทางการค้ากับบริษัทมายาวนาน
  ยังได้ปรับเปลี่ยน

วิธีการลงผลิต สั่งซื้อกับทางบริษัทในปี 2552 เพื่อปรับตัวให้เข้ากับสภาพเศรษฐกิจตกต่ำ
โดยมุ่งเน้นจำนวนต่อแบบที่

มากขึ้น ในระดับราคาที่ต่ำกว่าปีที่ผ่านมา โดยทางลูกค้าได้ลดจำนวนผู้ผลิตลง
แต่เน้นเฉพาะผลิตกับผู้ผลิตรายใหญ่ และมี

คุณภาพดีเท่านั้น

-   ความเสี่ยงด้านราคาวัตถุดิบ

  วัตถุดิบหลักในการผลิตชุดชั้นในได้แก่ ผ้า ยาง ฟองน้ำ ซึ่งมูลค่าการซื้อวัตถุดิบหลักต่อมูลค่าการซื้อ

วัตถุดิบทั้งหมดคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 81.80 ในปี 2551 และร้อยละ 80.75 ในปี 2552 ตามลำดับ
ทั้งนี้ เพื่อลดความเสี่ยงด้านราคาวัตถุดิบ บริษัทฯ
มีระบบการจัดซื้อและบริหารการสั่งซื้อที่มีประสิทธิภาพ โดยการจัดหาและคัดเลือกผู้จัดจำหน่ายวัตถุดิบ
ตลอดจนวางแผนการสั่งซื้อที่เหมาะสม

  นอกจากนี้ สำหรับสินค้า OEM บริษัทฯ
  จะกำหนดราคาขายด้วยวิธีการกำหนดราคาตามต้นทุนการผลิตจริง

แต่ทั้งนี้ บริษัทฯ ยังคงต้องรักษาระดับราคาสินค้าให้แข่งขันกับคู่แข่งรายอื่นได้ บริษัทฯ
จึงได้ใช้วิธีการจัดหาวัตถุดิบที่มีคุณภาพในระดับราคาที่เหมาะสม ซึ่งทำให้บริษัทฯ
สามารถรักษาอัตรากำไรขั้นต้นได้ค่อนข้างคงที่
จึงเป็นการป้องกันความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงราคาวัตถุดิบได้