- 1 -

1. ปัจจัยความเสี่ยง

 ด้านภาระหนี้สิน

ในปี 2543 ช่วง 6 เดือนแรกของปี บริษัทฯ ยังคงมีภาระหนี้สินต่อส่วนทุนอยู่ในระดับสูง
ประกอบกับภาระหนี้สินบางส่วนเป็นสกุลเงินเหรียญสหรัฐ
เมื่อค่าเงินบาทอ่อนลงก็มีผลทำให้บริษัทมีภาระทางการเงินสูงขึ้น อย่างไรก็ตามในเดือนกรกฎาคม
2543 บริษัทสามารถจำหน่ายหุ้นเพิ่มทุนแก่นักลงทุนแบบเฉพาะเจาะจงได้สำเร็จ ทำให้ในปี 2543
บริษัทฯ มีการชำระคืนเงินกู้เป็นจำนวน 1,558.5 ล้านบาท ทำให้ภาระดอกเบี้ยในปี 2543
คงเหลือเพียง 233.6 ล้านบาท ลดลงจากปี 2542 กว่า 76 ล้านบาท ณ สิ้นปี 2543
ภาระหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้น จึงลดลงอยู่ในระดับที่น่าพอใจ

ด้านการเปลี่ยนแปลงของราคาโลหะสังกะสีโลก (LME Price) และอัตราแลกเปลี่ยนเงินตรา

การเปลี่ยนแปลงของราคาโลหะสังกะสีโลก (LME Price)
และอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราส่งผลกระทบต่อรายรับและรายจ่ายของบริษัทฯ ทั้งนี้เนื่องจากราคา
LME เป็นตัวกำหนดราคาซื้อแร่สังกะสีและราคาขายโลหะสังกะสี ซึ่งอิงกับสกุลเงินเหรียญสหรัฐ
ดังนั้นเมื่อค่าเงินบาทอ่อนตัวลงก็จะเป็นผลดีต่อบริษัทฯ ในทางกลับกัน
หากค่าเงินบาทแข็งตัวก็จะส่งผลกระทบเช่นกัน
ปัจจัยดังกล่าวนี้ถือเป็นปัจจัยความเสี่ยงโครงสร้างของธุรกิจของบริษัทฯ (Structural Risk)
อย่างไรก็ตามบริษัทฯ ก็มีนโยบายที่จะบริหารความเสี่ยงของปัจจัยดังกล่าวโดยวิธี matching
ต้นทุนวัตถุดิบกับราคาขาย และบริหารความเสี่ยงในส่วนเกิน

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากปัจจัยดังกล่าวข้างต้นเป็นสิ่งที่ควบคุมได้ยาก บริษัทฯ
จึงยังคงเน้นนโยบายเร่งลดต้นทุนให้ต่ำ โดยในปี 2544 บริษัทฯ
ได้วางแผนปรับปรุงเครื่องจักรอุปกรณ์เพื่อให้โรงงานสามารถนำแร่สังกะสีซิลิเกตจากเหมืองแม่สอดมาใช้ให้มากขึ้น
เป็นการลดต้นทุนนำเข้าแร่จากต่างประเทศ

 ด้านความสมบูรณ์ของแหล่งแร่

จากผลสำรวจ ณ สิ้นปี 2543 บริษัทฯ มีปริมาณแร่สำรอง (Ore Resource) 4.46 ล้านเมตริกตัน
ในปริมาณสังกะสี (Zinc Content) ร้อยละ 11.1
ซึ่งได้วางแผนการทำเหมืองเพื่อนำแร่มาใช้งานมากกว่า 10 ปี
สำหรับความคืบหน้าในการขอประทานบัตรในพื้นที่ด้านข้าง
ซึ่งจะช่วยให้สามารถเปิดหน้าเหมืองจากพื้นที่ใกล้เคียงและสามารถทำเหมืองจากปริมาณสำรองดังกล่าวได้ตามแผนนั้น
ปัจจุบันบริษัทฯ ได้รับการอนุมัติจากคณะรัฐมนตรี ให้ใช้พื้นที่

. . . / 2

- 2 -

เรียบร้อยแล้ว
และขณะนี้อยู่ระหว่างขั้นตอนการพิจารณาของทางราชการในการออกประทานบัตรให้แก่บริษัทฯ ต่อไป

 การคุ้มครองด้านการแข่งขัน

เนื่องจากผลิตภัณฑ์ของบริษัท จัดว่าเป็นผู้ผลิตรายเดียวของประเทศ
ดังนั้นการที่ประเทศไทยกำหนดให้ภาษีขาเข้าของโลหะสังกะสีมีอัตราร้อยละ 10 ทำให้บริษัทฯ
ซึ่งมีรายได้จากการขายผลิตภัณฑ์สังกะสี ในประเทศ คิดเป็นร้อยละ 71 ของรายได้รวม
ได้รับความคุ้มครองในระดับหนึ่ง แต่หากประเทศไทยมีการเปิดเสรีในธุรกิจนี้ต่อองค์กรโลก (WTO)
ในอนาคต ก็อาจมีผลกระทบทำให้รายได้รวมทั้งอัตรากำไรของบริษัทฯ ลดลง
อย่างไรก็ตามการที่บริษัทฯ มีแหล่งวัตถุดิบเป็นของตนเองบางส่วน ทำให้ยังคงมีต้นทุนการผลิตที่ต่ำ
และความสามารถในการแข่งขันยังสูงอยู่มาก

 ความเสี่ยงเกี่ยวกับหลักทรัพย์ในส่วนของการจ่ายเงินปันผล

ในงวดบัญชีปี 2543 บริษัทฯ มีผลการขาดทุนสะสมจำนวน 2,779 ล้านบาท (Equity Method)
ซึ่งกระทบความสามารถในการจ่ายเงินปันผล ซึ่งเหตุผลหลักของการขาดทุนสะสม คือ
การขาดทุนอัตราแลกเปลี่ยน และการขาดทุนจากการตั้งสำรองเงินลงทุน,
เงินให้กู้ยืมบริษัทในเครือที่ได้ปิดทำการไปแล้ว แม้ว่าบริษัทฯ จะสามารถทำกำไรสุทธิได้ตั้งแต่ปี
2542 มาโดยตลอด แต่การที่บริษัทฯ ยังมีผลขาดทุนสะสมอยู่ ซึ่งตาม พรบ. กฎหมายมหาชน พ.ศ.
2535 ทำให้บริษัทฯ ไม่สามารถจ่ายเงินปันผลให้กับผู้ถือหุ้นได้
อย่างไรก็ตามจากแผนการปรับปรุงแก้ไขโครงสร้างหนี้สินและเงินทุน
ตลอดจนการพัฒนาด้านธุรกิจและการเร่งปรับปรุงงานด้านต่างๆ ในบริษัทฯ คาดว่าจะทำให้บริษัทฯ
มีกำไรเพิ่มขึ้นและน่าจะสามารถลดการขาดทุนสะสมได้หมดภายในปี 2545