ปัจจัยความเสี่ยง 

 1.1) ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงลูกค้ารายใหญ่

รายได้ของบริษัทส่วนใหญ่คือประมาณร้อยละ 31 และร้อยละ 26 ในปี 2549 และในปี 2550
มาจาก Hub Marine Pte.,Ltd. (HUB) ซึ่งเป็นทั้งเจ้าของเรือและเจ้าของตู้สินค้า
ดังนั้นบริษัทจึงมีความเสี่ยงในด้านของรายได้ที่อาจลดลงหากบริษัทลูกค้าที่เป็นเจ้าของเรือรายดังกล่าวไม่ใช้บริการท่าเทียบเรือของบริษัท

อย่างไรก็ตามเนื่องจากบริษัทเจ้าของเรือและเจ้าของตู้สินค้ารายดังกล่าว
เป็นบริษัทที่มีผู้ถือหุ้นกลุ่มเดียวกันกับ Whittler Co.,Ltd (“Whittler”)
ซึ่งเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่ถือหุ้นในบริษัท คิดเป็นร้อยละ 16.35 ของทุนชำระแล้ว
นอกจากนี้การที่ท่าเทียบเรือของบริษัทมีทำเลที่ตั้งไม่ห่างจากกรุงเทพฯมากนักและไม่แออัดเหมือนท่าเรือกรุงเทพ
การมีพื้นที่โรงพักสินค้า ICD ติดกับท่าเทียบเรือ
การมีเจ้าหน้าที่ของกรมศุลกากรคอยให้บริการในบริเวณท่าเทียบเรือ
ประกอบกับการให้บริการและความสัมพันธ์ที่ดีกับลูกค้า
บริษัทจึงเชื่อมั่นว่าโอกาสที่บริษัทจะสูญเสียลูกค้ารายดังกล่าวมีน้อยมาก

 1.2) ความเสี่ยงจากภาวะเศรษฐกิจและการค้าในภูมิภาคเอเชีย

การประกอบธุรกิจของบริษัทเป็นการให้บริการขนส่งสินค้าประเภทตู้คอนเทนเนอร์ให้กับลูกค้าในนิคมอุตสาหกรรมที่ตั้งบนเส้นทางบางนา-ตราด
และบริษัทใกล้เคียงที่ต้องการขนส่งสินค้าในเส้นทางในภูมิภาคเอเชีย ได้แก่
เส้นทางระหว่างประเทศไทย ฮ่องกง มาเลเซีย ฟิลิปปินส์ สิงค์โปร์ สาธารณรัฐประชาชนจีน และ
บรูไน ดังนั้นธุรกิจของบริษัทจึงขึ้นอยู่กับภาวะเศรษฐกิจและการค้าในเขตภูมิภาคเชีย
และความต้องการใช้บริการของบริษัทจากกลุ่มลูกค้าในบริเวณดังกล่าวเป็นสำคัญ อย่างไรก็ดี
จากข้อได้เปรียบในด้านทำเลที่ตั้งที่ใกล้กว่าท่าเรือแหลมฉบังและการไม่แออัดของท่าเรือ
ส่งผลให้ลูกค้าในนิคมอุตสาหกรรมที่ตั้งบนเส้นทางบางนา-ตราดและบริเวณใกล้เคียง
ยังคงใช้บริการท่าเทียบเรือของบริษัทอย่างต่อเนื่อง

 1.3) ความเสี่ยงจากสินค้าอันตราย (Hazardous Good) ที่ขนส่งผ่านท่าเทียบเรือ หรือเก็บไว้ในโรงพักสินค้าของบริษัท 

เนื่องจากสินค้าบางประเภทที่ขนส่งผ่านท่าเทียบเรือ
หรือเก็บไว้ในโรงพักสินค้าของบริษัทเป็นสินค้าอันตราย
ทั้งประเภทที่เป็นสารเคมีอันตรายและสินค้าที่ติดไฟง่าย
ซึ่งอาจก่อให้เกิดอุบัติเหตุและความเสียหายต่อทรัพย์สินของบริษัทได้
อย่างไรก็ตามบริษัทให้ความสำคัญในเรื่องดังกล่าวและได้มีมาตรการเพื่อป้องการอันตรายที่อาจจะเกิดขึ้น
ได้แก่ การบังคับให้เจ้าของสินค้าติดสติ๊กเกอร์เตือนว่าเป็นสินค้าอันตรายให้เห็นได้อย่างชัดเจน
การแยกพื้นที่เก็บสินค้าอันตรายในโรงพักสินค้าแยกจากสินค้าทั่วไป
และจัดให้มีระบบป้องกันภัยเป็นพิเศษในพื้นที่ดังกล่าว
ตลอดจนการเก็บค่าธรรมเนียมในการรับฝากสินค้าในอัตราที่สูงกว่าสินค้าทั่วไป รวมทั้งกำหนด free
time (ระยะเวลาฝากสินค้าโดยไม่มีค่าธรรมเนียม) ในการรับฝากสินค้า เป็นระยะเวลาเพียง 1
วัน ซึ่งสั้นกว่ากรณีของสินค้าทั่วไปที่มี free time เป็นระยะเวลา 3 วัน
ที่ผ่านมาปริมาณการรับฝากและขนส่งสินค้าอันตรายผ่านท่าเทียบเรือของบริษัทในแต่ละปีมีจำนวนไม่มาก
โดยมีจำนวนรวม 421 ตู้ และ 321 ตู้ ในปี 2549 และ ปี 2550 ตามลำดับ
บริษัทได้มีการทำประกันภัย 3 กรมธรรม์หลักเพื่อคุ้มครองหากเกิดความเสียหายต่อ บุคคล ทุนประกัน
200 ล้านบาท,ทรัพย์สิน ทุนประกัน 270 ล้านบาทและ เครื่องมือเครื่องใช้ ทุนประกัน 295.6
ล้านบาท ทั้งนี้ที่ผ่านมาบริษัทไม่เคยได้รับความเสียหายจากสินค้าอันตราย

 1.4) ความเสี่ยงจากการต่ออายุใบอนุญาตต่างๆที่เกี่ยวข้องกับการประกอบธุรกิจ

การประกอบธุรกิจของบริษัทจำเป็นต้องได้รับอนุญาตจาก
หน่วยงานราชการที่เกี่ยวข้องหลายหน่วยงาน ทั้งจากกรมเจ้าท่า กระทรวงคมนาคม
และกรมศุลกากร ซึ่งใบอนุญาตดังกล่าว ได้แก่ ใบอนุญาตประกอบกิจการท่าเรือเดินทะเล
ใบอนุญาตให้ใช้ท่าเทียบเรือ ใบอนุญาตให้เปิดทำเนียบท่าเรือและโรงพักสินค้าอนุมัติ
และใบอนุญาตให้เปิดดำเนินการโรงพักสินค้า
เพื่อตรวจปล่อยของขาเข้าและบรรจุของขาออกที่ขนส่งโดยระบบคอนเทนเนอร์
นอกเขตทำเนียบท่าเรือ (รพท./ICD) ที่ริมน้ำ เป็นต้น ซึ่งใบอนุญาตแต่ละประเภทมีอายุแตกต่างกัน
โดยจะมีอายุสิ้นสุดภายใน 1 – 15 ปี
ทั้งนี้การต่ออายุใบอนุญาตแต่ละครั้งอาจมีการเปลี่ยนแปลงข้อกำหนดหรือเงื่อนไขต่างๆที่แตกต่างไปจากเดิม
ซึ่งอาจมีผลกระทบต่อต้นทุนหรือการดำเนินธุรกิจของบริษัทได้
อย่างไรก็ตามจากการที่บริษัทมีการดำเนินการที่ดีและปฏิบัติถูกต้องตามกฏระเบียบของทางราชการอย่างเคร่งครัดในระยะที่ผ่านมา
ทำให้ผู้บริหารของบริษัทเชื่อมั่นว่าบริษัทจะไม่มีปัญหาอันเป็นอุปสรรคต่อการได้รับการต่ออายุใบอนุญาตในการประกอบธุรกิจดังกล่าว

 1.5) ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงผู้บริหาร

เนื่องจาก คุณ ลิ้ม ชู เส็ง ซึ่งดำรงตำแหน่งประธานกรรมการเป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งบริษัท
และเป็นผู้ที่มีประสบการณ์ในธุรกิจรวมทั้งมีส่วนสำคัญในการขยายตลาดเพื่อเพิ่มฐานลูกค้ารายใหญ่ให้กับบริษัท
ดังนั้นจึงอาจพิจารณาได้ว่าความเชื่อมั่นต่อบริษัทอาจขึ้นกับการบริหารของบุคคลน้อยราย
หรือพึ่งพิงบุคคลใดบุคคลหนึ่ง อย่างไรก็ตามจากการกำหนดนโยบาย
การวางระบบงานบริหารและจัดการภายในที่ดี
รวมทั้งการกระจายอำนาจไปในฝ่ายงานต่างๆที่มีความเชี่ยวชาญโดยเฉพาะ
ทำให้การดำเนินธุรกิจในปัจจุบันสามารถดำเนินการไปได้อย่างมีประสิทธิภาพ นอกจากนั้น
Whittler
ซึ่งเป็นผู้ร่วมทุนรายใหม่ของบริษัทและมีความเชี่ยวชาญในธุรกิจการเดินเรือได้ส่งตัวแทนเข้ามาร่วมในการบริหารงานในบริษัท
ทำให้สามารถลดความเสี่ยงในการพึ่งพิงผู้บริหารบุคคลใดบุคคลหนึ่งลงได้

1.6) ความเสี่ยงจากการเพิ่มขึ้นของจำนวนหุ้นที่ชำระแล้ว

หากมีการใช้สิทธิตามใบสำคัญแสดงสิทธิที่จัดสรรให้แก่ผู้ถือหุ้นเดิมทั้งจำนวนแล้ว
จำนวนหุ้นที่ชำระแล้วภายหลังการใช้สิทธิซื้อหุ้นตามใบสำคัญแสดงสิทธิจะเพิ่มขึ้นจาก 660,211,226
หุ้นเป็น 1,106.875 ล้านหุ้น จะทำให้กำไรสุทธิต่อหุ้นและอัตราผลตอบแทนผู้ถือหุ้นลดลง
อย่างไรก็ตามอัตราผลตอบแทนผู้ถือหุ้นที่ลดลงยังมิได้รวมถึงโอกาสที่บริษัทจะสามารถนำเงินที่ได้จากการเพิ่มทุนไปใช้ในโครงการในอนาคต
เพื่อทำให้เกิดผลตอบแทนที่เพิ่มขึ้น

1.7) ความเสี่ยงจากราคาน้ำมันในตลาดโลก

เนื่องจากภาวะน้ำมันในตลาดโลกโดยเฉพาะน้ำมันดีเซลซึ่งใช้ในการเดินเรือมีราคาสูงขึ้นมากและมีแนวโน้มที่จะสูงต่อไปในอนาคต
น้ำมันดีเซลจึงเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้ต้นทุนการขนส่งสูงขึ้น
ซึ่งทำให้ให้บริษัทเรือต้องพิจารณาลดจำนวนเที่ยวเรือที่เข้าเทียบท่าเรือของบริษัทฯลง
โดยคำนึงถึงปริมาณสินค้าที่จะบรรทุกในแต่ละเที่ยวเรือเป็นปัจจัยหลักเพื่อลดต้นทุนการขนส่ง
อย่างไรก็ตามเนื่องจากบริษัทเรือที่เข้ามาใช้บริการเป็นกลุ่มเดียวกับผู้ถือหุ้นใหญ่และการรักษาฐานลูกค้าเดิมของบริษัทเรือ
ประกอบกับการให้บริการอย่างมีศักยภาพของบริษัทฯ
ดังนั้นการลดจำนวนเที่ยวเรือของบริษัทเรือจึงคาดว่าน่าจะเป็นไปในช่วงสั้น ๆ เท่านั้น

1.8) ความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ

เนื่องจากเงินบาทมีการแข็งค่าขึ้นอย่างมากนับตั้งแต่ปี 2006 จนถึงปัจจุบัน
ทำให้มีผลกระทบโดยตรงต่อธุรกิจการส่งออก
โดยเฉพาะทำให้ผู้ส่งออกสินค้ามีต้นทุนทางการเงินสูงขึ้น
ดังนั้นจึงส่งผลผลกระทบต่อธุรกิจท่าเทียบเรือ
จากการที่ผู้ส่งออกสินค้าชะลอการส่งออกสินค้าทำให้ปริมาณการขนส่งสินค้าผ่านท่าเรือลดจำนวนลง
ในขณะที่ค่าเงินบาทแข็งตัวจะเป็นปัจจัยบวกให้กับธุรกิจการนำเข้าก็ตาม
แต่เป็นปัจจัยบวกในช่วงสั้นเพราะผลกระทบจากค่าเงินบาทที่แข็งขึ้น
ทำให้ภาคส่งออกซึ่งเป็นอุตสาหกรรมหลักที่ต้องใช้วัตถุดิบจากการนำเข้าต้องชะลอตัวลง
ดังนั้นการนำเข้าจึงมีผลต่อปริมาณการขนส่งด้วยเช่นกัน ปัจจุบันหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ได้แก่
สภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย สมาคมผู้ส่งออกแห่งประเทศไทย สภาหอการค้า เป็นต้น
กำลังหาทางแก้ปัญหาเพื่อให้เกิดความสมดุลของค่าเงินบาทเพื่อก่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดต่อทั้งผู้นำเข้าและผู้ส่งออกสินค้า