1.  ปัจจัยความเสี่ยง

1.1 ปัจจัยความเสี่ยงของความผันผวนของราคาวัตถุดิบ

ราคาวัตถุดิบยังคงเป็นปัจจัยสำคัญในการควบคุมราคาต้นทุนการผลิตแบตเตอรี่
โดยเฉพาะอย่างยิ่งราคา ตะกั่วและราคาพลาสติก ซึ่งเป็นส่วนประกอบสำคัญในการผลิตแบตเตอรี่
โดยต้นทุนของตะกั่วและพลาสติกคิดเป็นประมาณร้อยละ 80-90 ของต้นทุนการผลิต
สำหรับการจัดซื้อตะกั่วนั้น ราคาในการสั่งซื้อทาง Supplier จะยืนยันราคาล่วงหน้า 1
เดือนก่อนส่งของ โดยราคาจะอ้างอิงจากตลาด London Metal Exchange
นอกจากนี้ราคาของตะกั่วยังอ้างอิงกับราคาของน้ำมันของตลาดโลกซึ่งเพิ่มขึ้นมาโดยตลอด ในช่วงปี
2547-2548 ราคาตะกั่ว
บริสุทธิโดยเฉลี่ยเพิ่มขึ้นกว่าร้อยละ 90 เมื่อเทียบกับปีที่ผ่านมา ซึ่งคาดว่าในปี 2549
ยังคงทรงตัวไปอีกระยะหนึ่ง
อย่างไรก็ตามทางบริษัทฯได้ใช้ความพยายามในการกระจายความเสี่ยงโดยทำสัญญากับ Supplier
หลายราย
เพื่อสั่งซื้อตะกั่วตลอดทั้งปีพร้อมทั้งปรับราคาแบตเตอรี่ให้สูงขึ้นเพื่อชดเชยกับราคาตะกั่วและพลาสติกที่เปลี่ยนแปลงไป

1.2 ปัจจัยความเสี่ยงจากการพึ่งพิงบริษัทร่วมทุน

ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงสามารถจำแนกได้เป็น 2 ด้านหลักๆ ได้แก่ ด้านเทคโนโลยี
และด้านการตลาด

บริษัทฯ ได้รับการถ่ายทอดการใช้เทคโนโลยีการผลิตจากบริษัท จีเอส ยัวซ่า อินเตอร์เนชั่นแนล
จำกัด โดยมีสัญญาความช่วยเหลือด้านเทคนิคการผลิตแบตเตอรี่และการพัฒนาผลิตภัณฑ์
โดยมีสัญญาเป็นรายปี โดยถ้าไม่มีการแก้ไขส่วนหนึ่งส่วนใดในสัญญา
ถือว่าสัญญาจะได้รับการต่อสัญญาโดยอัตโนมัติรายปีต่อปี
และในการดำเนินงานที่ผ่านมาบริษัทฯได้มีการจ่ายค่าตอบแทนในรูปค่าสิทธิบัตรโดยถูกต้องตลอดมา
(โดยมีการคำนวนค่าสิทธิบัตรเป็นรายลูกที่ผลิตสำหรับแบตเตอรี่ชนิดพื้นฐานทุกชนิดและทุกเครื่องหมายการค้า
และคิดเป็นร้อยละจากยอดขายสำหรับแบตเตอรี่ชนิดไม่ต้องการดูแลรักษา (Maintenance Free)
ทุกชนิด เฉพาะเครื่องหมายการค้า “YUASA” และในกรณีที่บริษัทฯ
เป็นผู้ค้นคว้าเทคโนโลยีเองทั้งผลิตภัณฑ์ บริษัทฯ ไม่จำเป็นต้องจ่ายค่าสิทธิบัตร
ทั้งนี้เท่าที่ผ่านมาบริษัทฯ ได้ดำเนินการค้นคว้าผลิตภัณฑ์ภายใต้เครื่องหมายการค้า "YUCON" และ
"THUNDERLITE" ) และได้รับการต่อสัญญา มาตลอดจากบริษัท จีเอส ยัวซ่า อินเตอร์เนชั่นแนล
จำกัด ประเทศญี่ปุ่นในระยะเวลากว่า 40 ปีที่ผ่านมา ความเสี่ยงที่จะถูกยกเลิก
สัญญาจึงเป็นไปได้ต่ำ

ด้านตลาดต่างประเทศ บริษัทฯ ดำเนินการจำหน่ายแบตเตอรี่ภายใต้เครื่องหมายการค้า "YUCON"
"THUNDERLITE" โดยผ่านการวางแผนการจำหน่ายของบริษัทฯ เองโดยอิสระ
ส่วนการจำหน่ายภายใต้เครื่องหมายการค้า "YUASA" ไปต่างประเทศนั้นบริษัทฯ
สามารถกระทำได้โดยตรงภายใต้อาณาเขตที่ได้รับมอบหมาย
จากบริษัท จีเอส ยัวซ่า อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด อันได้แก่ ประเทศกัมพูชา ลาว และพม่า
นอกเหนือจากพื้นที่ดังกล่าวแล้ว บริษัทฯ จะต้องได้รับความเห็นชอบจากบริษัท จีเอส ยัวซ่า
อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด เพื่อจะไม่เกิดความขัดแย้งกับการจำหน่ายจากบริษัทในเครือ "YUASA"
จากประเทศอื่นๆ ทั้งนี้บริษัทฯ
ยังมีนโยบายเน้นการทำตลาดแบตเตอรี่ภายใต้เครื่องหมายการค้าของบริษัทฯ เอง อันได้แก่
"YUCON" และ "THUNDERLITE" เพิ่มขึ้น ในปี 2548 บริษัทมีการส่งออกผ่านบริษัท จีเอส ยัวซ่า
อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด เป็นเงิน 43.02 ล้านบาทหรือคิดเป็นร้อยละ 12.72
ของยอดส่งออกทั้งหมด หรือคิดเป็นร้อยละ 3.13 ของยอดรายได้รวม

1.3 ปัจจัยความเสี่ยงของการพึ่งพิงลูกค้าน้อยราย

ยอดขายแบตเตอรี่รถยนต์สำหรับตลาดรถใหม่ (OEM) มีการจำหน่ายให้ลูกค้า 2
รายในปริมาณร้อยละ 56.71 และ 33.29 จากยอดขายแบตเตอรี่รถยนต์สำหรับตลาดรถใหม่ทั้งหมด
ทั้งนี้บริษัทฯมีนโยบายที่เลือกผลิตให้

เป็นบางราย เนื่องจากทางบริษัทฯ ถือว่าตลาดนี้มีกำไรค่อนข้างน้อยเมื่อเทียบกับตลาดอื่นๆ
แต่เป็นการส่งเสริมบริษัทฯ ในทางด้านโฆษณาในทางอ้อมของยอดขาย
ขณะเดียวกันลูกค้าซึ่งเป็นผู้ผลิตรถยนต์เองต้องการแบตเตอรี่ที่คุณภาพสูงเชื่อถือได้
ราคายุติธรรมและเป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไป
จากความสัมพันธ์ที่มีกันมาช้านานของบริษัทร่วมทุนประเทศญี่ปุ่นและบริษัทแม่ของลูกค้า
อีกทั้งความสัมพันธ์อันดีของบริษัทฯ ต่อลูกค้าเอง การที่ลูกค้าทั้ง 2
รายจะยกเลิกการสั่งซื้อจากทางบริษัทฯมีความเป็นไปได้น้อย

แบตเตอรี่รถจักรยานยนต์สำหรับตลาดรถใหม่ (OEM)
มีการจำหน่ายให้ลูกค้ารายหนึ่งเป็นปริมาณร้อยละ 85.43
จากยอดขายแบตเตอรี่รถจักรยานยนต์สำหรับตลาดรถใหม่ทั้งหมด
การพึ่งพิงลูกค้าน้อยรายในตลาดแบตเตอรี่รถจักรยานยนต์เนื่องจากการเป็นผู้จำหน่ายรายเดียวของลูกค้า
ในขณะเดียวกันนั้นเองลูกค้าถือว่าเป็นผู้นำตลาดรถจักรยานยนต์สามารถครองส่วนแบ่งการตลาดรถจักรยานยนต์ได้สูงในระดับร้อยละ
75-80 จากการเป็นคู่ค้าที่ทำธุรกิจกันมานานตั้งแต่ที่ลูกค้าเริ่มก่อตั้งโรงงานผลิตในประเทศไทย
ราคาที่จำหน่ายให้ลูกค้าถือเป็นราคาตลาดที่ยุติธรรม
ความสัมพันธ์อันดีระหว่างบริษัทร่วมทุนประเทศญี่ปุ่น
รวมถึงเทคโนโลยีของแบตเตอรี่สำหรับรถจักรยานยนต์ 4 จังหวะที่ป้องกันการไหลซึมของน้ำกรด
โอกาสที่ลูกค้าจะยกเลิกการสั่งซื้อแบตเตอรี่จากบริษัทฯจึงมีความเป็นไปได้น้อยในเวลาอันใกล้

1.4 ปัจจัยความเสี่ยงจากการเข้ามาแข่งขันของผู้ประกอบการรายใหม่

เนื่องจากธุรกิจแบตเตอรี่รถยนต์ เป็นธุรกิจที่ไม่มีความซับซ้อน
มีความเป็นไปได้ที่ผู้ประกอบการรายใหม่จะเข้ามา
แย่งส่วนแบ่งตลาดในอุตสาหกรรมแบตเตอรี่รถยนต์
อย่างไรก็ตามตลาดปัจจุบันผลิตภัณฑ์ของบริษัทฯได้รับการยอมรับจากลูกค้าทั้งตลาด OEM
(ตลาดรถใหม่) และ REM (ตลาดทดแทน) ว่าเป็นผลิตภัณฑ์ที่มีคุณภาพสูง
จึงเป็นการยากที่ผู้ประกอบการรายใหม่จะเข้ามาแย่งลูกค้าในตลาดเดียวกันได้ ทั้งนี้บริษัทฯ
ได้เตรียมมาตรการรองรับการแข่งขันที่สูงขึ้น โดยการปรับปรุงเทคโนโลยีการผลิตให้ทันสมัยอยู่เสมอ
และมีการผลิตต้นทุนที่ต่ำเพื่อสนองความต้องการของลูกค้า
และยังรักษาความสัมพันธ์กับผู้จำหน่ายวัตถุดิบ ทำสัญญาการค้ากับผู้ว่าจ้างผลิตบางราย
และรักษาความสัมพันธ์อันดีกับลูกค้าปัจจุบัน
และหาช่องทางการจำหน่ายผลิตภัณฑ์ใหม่ผ่านร้านค้ารูปแบบ Modern Trade เช่น B-quik และ
Autobac เป็นต้น รวมทั้งเพิ่มความยืดหยุ่นในการผลิต
เพื่อให้สามารถรองรับและตอบสนองความต้องการของลูกค้าได้อย่างสม่ำเสมอ

1.5 ปัจจัยความเสี่ยงจากการพึ่งพิงวัตถุดิบจากผู้จำหน่ายน้อยราย

ในปี 2548 บริษัทมีการสั่งซื้อตะกั่วบริสุทธิ์เป็นมูลค่า 299.60 ล้านบาทหรือคิดเป็นร้อยละ 32.03
ของมูลค่าการสั่งซื้อวัตถุดิบทั้งหมด และมีการสั่งซื้อตะกั่วผสมพลวงเป็นมูลค่า 206.45
ล้านบาทหรือคิดเป็นร้อยละ 22.02 ของมูลค่าการสั่งซื้อวัตถุดิบทั้งหมด
อย่างไรก็ดีลักษณะการสั่งซื้อตะกั่วทั้งสองชนิดนั้นไม่จำเป็นต้องผูกขาดกับผู้จำหน่ายแต่ละราย
แต่จะพิจารณาจากค่าส่วนลดของค่าธรรมเนียมที่ผู้จำหน่ายแต่ละรายเสนอให้ดีที่สุดเป็นเกณฑ์
เนื่องจากราคาขายของตะกั่วขึ้นลงตามตลาดโลก (โดยถือว่าตะกั่วเป็นสินค้า Commodity
ชนิดหนึ่ง) และผู้จำหน่ายตะกั่วในประเทศโดยทั่วไปจะมีลักษณะเป็นนายหน้า (Broker)
ในการกำหนดราคาขายของสินค้า

1.6 ปัจจัยความเสี่ยงจากการสั่งซื้อสินค้าและวัตถุดิบจากบริษัทร่วมทุน

รายการสั่งซื้อสินค้าและวัตถุดิบจากบริษัทร่วมทุนเป็นการสั่งซื้อโดยนำเข้าจากต่างประเทศปี 2548
มีรายการดังนี้

1) วัตถุดิบ

มีมูลค่าการสั่งซื้อประมาณ 10.18 ล้านบาทจากยอดสั่งซื้อวัตถุดิบทั้งสิ้น 838.182
ล้านบาทหรือคิดเป็นร้อยละ 1.21 ของมูลค่าการสั่งซื้อวัตถุดิบทั้งสิ้น
โดยวัตถุดิบที่สั่งซื้อส่วนใหญ่คือสารเคมีเพื่อการผลิต โดยสารเคมีที่นำเข้าถือเป็นสูตรเฉพาะของบริษัท
จีเอส ยัวซ่า อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด ประเทศญี่ปุ่น
ถือเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้คุณภาพแบตเตอรี่ของบริษัทฯ
มีคุณภาพสูงและปัจจุบันจำเป็นต้องใช้ในการผลิตในระยะเริ่มดำเนินการผลิตผลิตภัณฑ์ใหม่
ในปริมาณการสั่งซื้อนี้หากซื้อจากผู้จำหน่ายสารเคมี รายอื่นนั้นอาจจะมีราคาสูงกว่าที่สั่งซื้อจากบริษัท
จีเอส ยัวซ่า อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด ประเทศญี่ปุ่น
อย่างไรก็ดีในขั้นต่อไปบริษัทฯสามารถที่จะสั่งซื้อสารเคมีจากผู้จำหน่ายรายอื่นได้ที่มีคุณภาพที่ดีเทียบเท่าและมีประสิทธิภาพทดแทนได้

2) แบตเตอรี่สำรองไฟและอุปกรณ์ (ไม่รวมยอดขายแบตเตอรี่พลังงานแสงอาทิตย์)

มีมูลค่าการสั่งซื้อประมาณ 26.13 ล้านบาทจากยอดจำหน่ายแบตเตอรี่สำรองไฟประมาณ 47.74
ล้านบาท โดยยอดจำหน่ายแบตเตอรี่สำรองไฟคิดเป็นร้อยละ 3.47 ของรายได้รวมของบริษัทฯ
ในการสั่งซื้อแบตเตอรี่สำรองไฟและอุปกรณ์นี้ถือว่าประหยัดกว่าในการที่บริษัทฯจะดำเนินการผลิตเองเนื่องจากแบตเตอรี่ชนิดนี้มีจำนวนรุ่นและขนาดหลากหลายในความต้องการของตลาด
และมียอดจำหน่ายไม่มากนัก อีกทั้งการสั่งซื้อจากบริษัทในเครือ
จะทำให้บริษัทได้ของที่มีคุณภาพสูงและถือเป็นมารยาททางการค้า

1.7 ปัจจัยความเสี่ยงจากรายได้ที่เป็นเงินสกุลต่างชาติ

ในปีที่ผ่านมามีรายได้ที่เป็นเงินสกุลต่างประเทศเป็นมูลค่า 3.281 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ในการวางแผนการขายของฝ่ายขายต่างประเทศ จะเป็นการประมาณการขายในรูปสกุลเงินบาท
และในการขายที่ผ่านมาจะมีการเผื่อการแปลงมูลค่าสกุลเงินไว้ที่ต่ำกว่า 38 บาทต่อ 1
ดอลลาร์ซึ่งได้เผื่อการรองรับความผันผวนของค่าเงินไว้แล้ว
ในกรณีที่ค่าเงินบาทแข็งค่ากว่านี้ทางผู้บริหารของบริษัทฯ
จะมีการประชุมเพื่อการปรับปรุงมูลค่ามาตรฐานของสกุลเงินในการประมาณการขาย

1.8 ปัจจัยความเสี่ยงจากการขาดสภาพคล่องทางการเงิน

ในช่วงปีที่ผ่านมา บริษัทมีสภาพคล่องทางการเงินลดลง เนื่องมาจากผลขาดทุนจากการดำเนินงาน
จากการที่ไม่สามารถปรับราคาขายให้ชดเชยราคาต้นทุนวัตถุดิบที่เพิ่มขึ้น
ในขณะที่เงินสดจ่ายเพิ่มขึ้นจากค่าใช้จ่ายในด้านต่างๆ เช่น การคืนเงินเงินกู้ระยะยาว,
การจ่ายเงินปันผลในปีที่ผ่านมา และการลงทุนในเครื่องจักรในโรงงานแห่งที่ 2
อย่างไรก็ตามบริษัทได้เตรียมมาตรการเพื่อจัดการกับปัญหาในด้านต่างๆ ได้แก่ ด้านการขาย,
ด้านต้นทุน, ด้านค่าใช้จ่ายต่างๆ และการเสริมสภาพคล่องในระยะสั้นและระยะยาว
โดยในด้านการขายได้ทยอยปรับราคาขายในทุกๆ ตลาด
เพื่อให้สามารถชดเชยต้นทุนวัตถุดิบที่ปรับตัวสูงขึ้น ในด้านต้นทุนต่างๆ
บริษัทได้พยายามควบคุมให้เกิดประสิทธิภาพอย่างเต็มที่
ทั้งในด้านการควบคุมปริมาณสต็อกในคลังสินค้า, การใช้วัตถุดิบ
และการลดอัตราของเสียในแต่กระบวนการผลิต นอกจากนี้ในด้านค่าใช้จ่ายต่างๆ
บริษัทได้พยามยามลดการใช้จ่ายต่างๆ ที่ไม่จำเป็น
โดยพยายามใช้จ่ายเม็ดเงินที่มีอยู่ให้เกิดประโยชน์ต่อบริษัทสูงสุด
อย่างไรก็ตามในด้านการเพิ่มสภาพคล่อง

บริษัทได้เจรจาขอเพิ่มวงเงินทั้งในระยะสั้นและระยะยาว
เพื่อเสริมสภาพคล่องในช่วงที่อยู่ในระหว่างดำเนินการตามแนวทางต่างๆ ข้างต้น