1.  ปัจจัยความเสี่ยง

    1.  ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงลูกค้ารายใหญ่

  รายได้ของบริษัทฯ และบริษัทย่อย ประมาณร้อยละ 31 และร้อยละ 26 ในปี 2546 และ ปี2547
  ตามลำดับ มาจากลูกค้ารายหนึ่ง ซึ่งเป็นบริษัทคนกลางในการซื้อขายบรรจุภัณฑ์ของบริษัทฯ
  เพื่อจำหน่ายให้แก่บริษัทญี่ปุ่นซึ่งเป็นผู้ผลิตอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์และผู้ผลิตเครื่องใช้ไฟฟ้ารายใหญ่ 2
  ราย ดังนั้นบริษัทฯ
  และบริษัทย่อยจึงมีความเสี่ยงจากการพึ่งพิงลูกค้าดังกล่าวในระดับหนึ่งในขณะที่ในปี 2546 และ
  2547 ลูกค้า 5 รายแรก ซึ่งส่วนใหญ่เป็นลูกค้าประจำของบริษัทฯ
  และบริษัทย่อยมียอดการสั่งซื้อรวมกันทั้งสิ้นประมาณร้อยละ 64 และร้อยละ 48
  ของยอดการจำหน่ายรวม ตามลำดับ โดยส่วนที่เหลือเป็นลูกค้ารายย่อยที่มียอดซื้อเพิ่มมากขึ้น
  ทำให้ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงลูกค้ารายใหญ่ ลดลงอย่างเด่นชัด

  อย่างไรก็ตาม บริษัทฯ และบริษัทย่อย
  มีการติดต่อธุรกิจกับบริษัทลูกค้าที่ดำเนินธุรกิจผลิตและซื้อขายบรรจุภัณฑ์รายนี้มาเป็นระยะเวลานาน
  และมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันมาโดยตลอด
  และเนื่องจากลูกค้าของบริษัทในกลุ่มนี้เป็นผู้ผลิตสินค้าในตลาดบน (Hi-end)
  ซึ่งให้ความสำคัญกับความปลอดภัยจากการลอกเลียนแบบพิมพ์บรรจุภัณฑ์ของตนมาก
  จึงเลือกติดต่อจ้างงานเฉพาะกับผู้ผลิตรายที่ไว้วางใจและไม่นิยมเปลี่ยนผู้ผลิตบรรจุภัณฑ์
  นอกจากนี้บริษัทฯ และบริษัทย่อย ยังมีนโยบายในการหาลูกค้ารายใหม่ๆ เพิ่มเติม
  ดังชี้แจงในวรรคแรก

  1.2 ความเสี่ยงที่เกิดจากการมีคู่แข่งรายใหม่

  ในปัจจุบัน
  ผู้ผลิตบรรจุภัณฑ์กระดาษจากประเทศมาเลเซียจะเข้ามาหาลูกค้าในภาคใต้ของประเทศไทย
  เนื่องจากมีการย้ายฐานการผลิตอุตสาหกรรมจากประเทศมาเลเซียไปยังประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน
  จึงทำให้ธุรกิจบรรจุภัณฑ์ในประเทศมาเลเซียมีการแข่งขันกันมากขึ้น
  แต่ในปัจจุบันการนำเข้าสินค้าจากประเทศอื่นๆ ในกลุ่มอาเซียนยังต้องเสียภาษีในอัตราร้อยละ 5
  อยู่ ทำให้ผู้ผลิตจากมาเลเซียไม่มีความได้เปรียบในด้านต้นทุน อย่างไรก็ตาม
  ในอนาคตหากมีการเจรจาภายใต้กรอบความร่วมมือเขตการค้าเสรีอาเซียนเพื่อยกเลิกภาษีนำเข้าสินค้าจากกลุ่มประเทศอาเซียนจากร้อยละ
  5 เป็นร้อยละศูนย์แล้ว การแข่งขันจากผู้ผลิตบรรจุภัณฑ์กระดาษอาจจะมีความรุนแรงขึ้น
  แต่นโยบายการปรับลดภาษีนำเข้าดังกล่าวก็มีผลดีต่อบริษัทฯ กล่าวคือ บริษัทฯ
  จะสามารถซื้อวัตถุดิบ ซึ่งได้แก่ กระดาษจากอินโดนีเซียได้ด้วยต้นทุนที่ต่ำลง ทำให้บริษัทฯ
  สามารถลดปริมาณการขนส่งกระดาษมาจากกรุงเทพฯ
  ซึ่งจะช่วยเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันกับคู่แข่งรายใหม่จากมาเลเซียได้

  สำหรับโอกาสในการเกิดผู้ผลิตรายใหม่ในประเทศ ปี 2548
  จะมีรายใหม่เข้ามาในพื้นที่จังหวัดสงขลา เป็นผู้ลงทุนจากกรุงเทพฯ ร่วมกับทุนท้องถิ่น
  โดยจะมีการสั่งเครื่องจักรผลิตลอนลูกฟูกมือสองเข้ามาในประเทศ ในนามของ “ทักษิณ
  บรรจุภัณฑ์” อีกทั้งผู้ที่จะเข้ามาสู่ธุรกิจรายใหม่ต้องมีความพร้อม ที่สำคัญคือด้านการตลาด
  การสร้างความเชื่อใจ (Reliability) ให้แก่ลูกค้า และเทคโนโลยี
  นอกเหนือจากทางด้านเงินทุนอีกด้วย

  1.3 ความเสี่ยงจากการย้ายฐานการผลิตของลูกค้าไปยังประเทศอื่น

  ความเสี่ยงจากการย้ายฐานการผลิตของลูกค้า
  โดยเฉพาะอย่างยิ่งสินค้าประเภทเครื่องใช้ไฟฟ้าและอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ไปยังประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน
  หรือเวียดนาม เนื่องจากต้นทุนการผลิตและค่าจ้างแรงงานของประเทศเหล่านั้นค่อนข้างต่ำ
  ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อการแข่งขันในอุตสาหกรรมที่รุนแรงขึ้นในอนาคต

  แนวโน้มการย้ายฐานการผลิตไปยังประเทศเหล่านั้น ส่วนใหญ่เป็นผลิตภัณฑ์ในกลุ่มตลาดล่าง (Low
  End)
  ในขณะที่ยังมีแนวโน้มการลงทุนผลิตเครื่องใช้ไฟฟ้าและอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่มุ่งเน้นตลาดบน
  (High End) และตลาดกลาง (Mid End) ในประเทศไทย
  เนื่องจากการผลิตในประเทศไทยมุ่งเน้นคุณภาพและมีแรงงานที่มีฝีมือมากกว่า
  จึงทำให้มีการทดแทนของผลิตภัณฑ์ในกลุ่มตลาดบนและตลาดกลางแทนสินค้าในตลาดล่าง

4.  ความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงอัตราแลกเปลี่ยน

  บริษัทฯ ซื้อวัตถุดิบบางส่วนจากต่างประเทศ โดยการชำระค่าสินค้าเป็น US$ เป็นการเปิด
  L/Cและทำทรัสต์รีซีท (Trust Receipt) ระยะเวลา 90 วัน
  ทำให้บริษัทมีความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงอัตราแลกเปลี่ยน อย่างไรก็ตาม
  บริษัทจะเลือกชำระเงินในช่วงเวลาที่เห็นว่าอัตราแลกเปลี่ยนเป็นอัตราที่เหมาะสม
  หรือทำการจองอัตราแลกเปลี่ยนล่วงหน้า

5.  ความเสี่ยงจากการผันผวนของราคาวัตถุดิบ

  เนื่องจากกระดาษซึ่งเป็นวัตถุดิบหลักในการผลิตของบริษัทฯเป็นสินค้าที่ซื้อขายกันทั่วไป(Commodity
  Product) และราคาเปลี่ยนแปลงขึ้นลงตามราคาตลาดโลก
  ส่งผลให้ราคากระดาษมีความผันผวนบ้างเนื่องจากหลายปัจจัย อาทิ
  ปริมาณเยื่อกระดาษที่ผลิตได้ในตลาดโลก
  การเปลี่ยนแปลงปัจจัยทางเศรษฐกิจทั้งในภูมิภาคและตลาดโลก
  ความสามารถในการหาผลิตภัณฑ์ทดแทน เป็นต้น ซึ่งปัจจัยดังกล่าวไม่อยู่ในความควบคุมของบริษัทฯ
  จึงอาจส่งผลให้บริษัทฯ มีต้นทุนวัตถุดิบที่สูงขึ้น จากการที่ต้นทุนกระดาษคิดเป็นร้อยละ 66
  ของต้นทุนขาย ดังนั้น หากต้นทุนกระดาษเพิ่มขึ้นก็จะส่งผลให้ต้นทุนขายเพิ่มขึ้นด้วย

  อย่างไรก็ตาม บริษัทฯ ได้ดำเนินการป้องกันความเสี่ยงดังกล่าว
  โดยมีนโยบายการบริหารราคาวัตถุดิบผ่านการบริหารการจัดซื้อวัตถุดิบ (Inventory
  Management) ควบคู่ไปกับการเสนอขายสินค้า เพื่อให้บริษัทฯ
  และบริษัทย่อยสามารถจำหน่ายสินค้าในราคาที่เมื่อหักต้นทุนการผลิตแล้วมีกำไรขั้นต้นเท่ากับหรือสูงกว่าที่ต้องการ
  ดังจะเห็นได้จากผลการดำเนินงานที่ผ่านมา ในช่วงที่ราคาต้นทุนกระดาษพุ่งสูงในปี 2543 บริษัทฯ
  ก็ยังสามารถรักษาอัตรากำไรขั้นต้นให้อยู่ในระดับร้อยละ 12.4 ได้ นอกจากนี้
  ในปัจจุบันความต้องการบริโภคกระดาษยังมีแนวโน้มลดลงเนื่องจากการพัฒนาเทคโนโลยีซึ่งนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมการบริโภคผ่านสื่ออิเล็กทรอนิกส์
  ในขณะที่ปริมาณอุปทานในตลาดของเยื่อกระดาษมีมากกว่าอุปสงค์ (Supply over Demand)
  นอกจากนี้
  ส่วนประกอบหลักของกระดาษอุตสาหกรรมในปัจจุบันนั้นมาจากกระดาษที่นำกลับมาหมุนเวียนใช้ใหม่
  (Recycled Paper) ซึ่งมีต้นทุนที่ต่ำกว่าการเติมเยื่อกระดาษใหม่ค่อนข้างมาก บริษัทฯ
  จึงคาดว่าราคากระดาษซึ่งเป็นวัตถุดิบหลักนั้นจะไม่ผันผวนมากนัก

6.  ความเสี่ยงด้านการบริหารงานที่พึ่งพิงผู้บริหาร

  เนื่องจากนายยุทธ ชินสุภัคกุล ซึ่งเป็นประธานเจ้าหน้าที่บริหารของบริษัทฯ
  มีประสบการณ์ในอุตสาหกรรมกระดาษมาเป็นเวลานาน
  และมีหน้าที่โดยตรงในการบริหารจัดการเกี่ยวกับการจัดซื้อวัตถุดิบของบริษัทฯ
  คือกระดาษซึ่งคิดเป็นร้อยละ 66 ของต้นทุนขาย
  โดยส่วนใหญ่นายยุทธจะเป็นผู้ติดต่อกับบริษัทที่ขายวัตถุดิบให้แก่บริษัทฯ และบริษัทย่อย ทำให้บริษัทฯ
  และบริษัทย่อยสามารถจัดซื้อวัตถุดิบในราคาต่ำ ดังนั้น หากบริษัทฯ
  ไม่สามารถรักษาผู้บริหารดังกล่าวให้อยู่กับบริษัทฯ ได้ อาจจะทำให้บริษัทฯ
  และบริษัทย่อยประสบปัญหาในการดำเนินธุรกิจในอนาคต อย่างไรก็ตาม ที่ผ่านมานายยุทธ
  ได้มีการกระจายอำนาจในการจัดการงานด้านต่างๆ รวมถึงพัฒนาศักยภาพของบุคลากรของบริษัทฯ
  และบริษัทย่อยมาโดยตลอด ทั้งในด้านการจัดซื้อ การตลาด และการผลิต เพื่อให้บริษัทฯ
  และบริษัทย่อยสามารถดำเนินการต่างๆ
  ได้โดยไม่ต้องพึ่งพิงการตัดสินใจของประธานเจ้าหน้าที่บริหารมากจนเกินไป นอกจากนี้ นายยุทธ
  ยังได้ทำข้อตกลงกับ Thailand Equity Fund (กองทุนเพื่อการร่วมลงทุน) ซึ่งเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่
  ว่านายยุทธจะยังคงถือหุ้นของบริษัทฯ ต่อไปอีกระยะเวลาหนึ่งหลังจากพ้นระยะเวลาห้ามขายหุ้น
  (Silent Period) แล้ว ทั้งนี้เพื่อให้สามารถมั่นใจว่านายยุทธ ในฐานะผู้บริหารของบริษัทฯ
  จะยังคงบริหารบริษัทฯ ต่อไป รวมถึงการสร้างทีมงานที่มีศักยภาพในการบริหารงานเพื่อให้บริษัทฯ
  สามารถดำเนินต่อไปได้อย่างมีประสิทธิภาพ