-----------------------------------------------------------------------
  1. ปัจจัยความเสี่ยง

  -----------------------------------------------------------------------

จากลักษณะธุรกิจของ บริษัท เพรซิเดนท์ เบเกอรี่ จำกัด (มหาชน) ปัจจัยความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้น
และผลกระทบที่อาจจะมีต่อการดำเนินงานในอนาคต มีดังนี้

1.1 ความเสี่ยงในการพึ่งพาลูกค้า

บริษัทจำหน่ายสินค้าให้กับบริษัท ซี.พี. ออลล์ จำกัด (มหาชน) ซึ่งประกอบธุรกิจร้านค้าสะดวกซื้อ
โดยบริษัทถือว่าบริษัท ซี.พี. ออลล์ จำกัด (มหาชน)
เป็นช่องทางการจำหน่ายช่องทางหนึ่งของบริษัท ซึ่งในช่วงปี 2550
ยอดจำหน่ายให้แก่ลูกค้าดังกล่าวคิดเป็นประมาณร้อยละ 30 ของรายได้รวมของบริษัท
โดยหากบริษัทสูญเสียลูกค้ารายนี้ จะส่งผลต่อรายได้ในส่วนดังกล่าวของบริษัทได้

อย่างไรก็ตาม
เนื่องจากผลิตภัณฑ์ของบริษัทมีคุณภาพสูงและได้มาตรฐานเป็นที่ยอมรับของผู้บริโภคอย่างกว้างขวาง
ทำให้ผลิตภัณฑ์ของบริษัทเป็นสินค้าที่ทำรายได้ให้กับร้านค้าในระดับที่สูงเมื่อเทียบกับสินค้าขนมปังและเบเกอรี่ของคู่แข่ง
โดยหากพิจารณาจากร้านค้าสะดวกซื้อของบริษัท ซี.พี. ออลล์ จำกัด (มหาชน)
จะพบว่ามีการวางจำหน่ายผลิตภัณฑ์
ขนมปังและเบเกอรี่ที่ผลิตโดยบริษัทเป็นจำนวนมาก จึงนับได้ว่าทั้งบริษัทและบริษัท ซี.พี. ออลล์
จำกัด (มหาชน) ได้รับผลประโยชน์ทั้ง 2 ฝ่าย

1.2 ความเสี่ยงเกี่ยวกับราคาวัตถุดิบ

วัตถุดิบที่สำคัญในการผลิตขนมปังและเบเกอรี่ ได้แก่ แป้งสาลี ซึ่งในปี 2550
บริษัทมีมูลค่าการใช้แป้งสาลี คิดเป็นประมาณร้อยละ 30 ของต้นทุนขายของบริษัท
โดยแป้งสาลีทั้งหมดจะได้มาจากการนำเข้าข้าวสาลีจากต่างประเทศและนำมาโม่เป็นแป้งสาลี
โดยบริษัทมีความเสี่ยงจากราคาข้าวสาลีในตลาดโลกสูงขึ้น
เนื่องจากจำนวนพื้นที่เพาะปลูกข้าวสาลีในประเทศสหรัฐอเมริกาน้อยลง

สำหรับ ความเคลื่อนไหวราคาข้าวสาลีในตลาดโลกรวมค่าขนส่ง ในปีที่ผ่านมา (มกราคม –
ธันวาคม 2550 ) ราคาขายรายเดือนมีการปรับตัวเคลื่อนไหวในช่วง ประมาณ 250
เหรียญสหรัฐต่อตันถึง 450 เหรียญสหรัฐต่อตัน
ซึ่งเป็นแนวโน้มการปรับตัวสูงขึ้นเรื่อยๆในตลอดปีที่ผ่านมา
โดยราคาเฉลี่ยต่อเดือนที่ต่ำสุดจะอยู่ในช่วงเดือนมกราคม 2550
จากนั้นก็มีการปรับตัวสูงขึ้นอย่างต่อเนื่องและมีราคาสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญในช่วงครึ่งปีหลังของปี
2550 ที่ผลผลิตจากผู้ผลิตหลัก เช่นสหรัฐอเมริกา มีผลผลิตที่ลดลง
ประกอบกับเกษตรกรได้เปลี่ยนไปเพาะปลูกพืชผลเกษตรชนิดอื่นที่เป็นที่นิยมและให้กำไรที่สูงกว่าได้แก่
พืชผลที่สามารถนำไปแปรรูปเป็นเชื้อเพลิงได้ เช่น ถั่วเหลือง ข้าวโพด เป็นต้น
ส่วนอัตราค่าระวางเรือสำหรับการขนส่งข้าวสาลีในปี 2550
มีการเปลี่ยนแปลงในทิศทางที่เพิ่มขึ้นเช่นกัน
ซึ่งเป็นผลมาจากการปรับตัวสูงขึ้นของราคาน้ำมันดิบในตลาดโลกและปริมาณเรือขนส่งที่ไม่เพียงพอต่อความต้องการ
โดยค่าระวางเรือได้เพิ่มขึ้นจากที่จุดต่ำสุดที่ 45 เหรียญสหรัฐต่อตัน ในเดือนมกราคม 2550
มาอยู่ที่จุดสูงสุด 108.50 เหรียญสหรัฐต่อตัน ในเดือนพฤศจิกายน 2550 และลดลงเหลือ 83.25
เหรียญสหรัฐต่อตันในเดือน ธันวาคม 2550

ในแง่การซื้อแป้งสาลีของบริษัทนั้น
เพื่อปรับตัวให้สอดคล้องกับการปรับตัวสูงขึ้นของราคาวัตถุดิบที่สูงขึ้น
บริษัทจึงมีนโยบายด้านการจัดซื้อที่จะรองรับในเรื่องความผันผวนของราคาแป้งสาลี ดังนี้

(1) การเจรจาต่อรองกับผู้ขายเกี่ยวกับราคาและการยืดเวลาในการปรับราคา
    ซึ่งบริษัทซื้อแป้งสาลีในปริมาณมาก ทำให้บริษัทมีอำนาจในการต่อรองสูง

(2) การปรับปรุงกระบวนการผลิตและสูตรการผลิตเพื่อให้สามารถบริหารต้นทุนได้มีประสิทธิภาพมากขึ้น

(3) การกระตุ้นให้ปริมาณการจำหน่ายเพิ่มขึ้น โดยจัดรายการส่งเสริมการขายกับผู้บริโภค
    และขอการส่งเสริมโปรโมชั่นจากผู้ขาย

(4) การขึ้นราคาผลิตภัณฑ์

  นอกจากนี้ในปี 2550 กลุ่มวัตถุดิบประเภท นมเนยและไขมัน ก็ปรับราคาขึ้นอย่างต่อเนื่อง
  สืบเนื่องจากภาวะโลกร้อน

ส่งผลให้เกิดความแห้งแล้ง ผลผลิตลดลง
สำหรับผลผลิตที่ใช้น้ำมันปาล์มเป็นส่วนผสมหลักได้ปรับราคาสูงขึ้นมาตลอด
ซึ่งเป็นผลกระทบมาจากราคาน้ำมันปาล์มปรับสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง
เพราะถูกนำไปใช้เป็นพลังงานทดแทน ดังนั้น ทางบริษัทจึงหาแหล่งวัตถุดิบใหม่เพิ่มเติม
เพื่อให้เพียงพอต่อการใช้

1.3 ความเสี่ยงเกี่ยวกับลักษณะของผลิตภัณฑ์ซึ่งส่วนใหญ่เป็นผลิตภัณฑ์สด

เนื่องจากขนมปังและเบเกอรี่ของบริษัทส่วนใหญ่เป็นผลิตภัณฑ์สด มีอายุในการบริโภคสั้นตั้งแต่ 3-7
วันนับแต่วันผลิต
ทำให้บริษัทมีความเสี่ยงหากมีผลิตภัณฑ์สดคืนจากร้านค้าในปริมาณมากเนื่องจากจำหน่ายไม่หมด
ซึ่งจะกระทบต่อผลการดำเนินงานของบริษัทได้ อย่างไรก็ตาม
จากการที่บริษัทให้ความสำคัญในการฝึกอบรมพนักงานขาย
และมีการนำระบบคอมพิวเตอร์แบบมือถือมาใช้ในระบบการจัดจำหน่ายและกระจายผลิตภัณฑ์สู่ร้านค้าต่างๆ
ทำให้พนักงานขายของบริษัทสามารถสรุปยอดขาย
และควบคุมปริมาณการจัดส่งผลิตภัณฑ์ได้ตรงตามความต้องการของร้านค้าและผู้บริโภคมากที่สุด ทั้งนี้
บริษัทจะรับผลิตภัณฑ์ที่จำหน่ายไม่หมดจากร้านค้าคืนทั้งหมดเมื่อนำผลิตภัณฑ์ใหม่ไปส่ง อย่างไรก็ตาม
บริษัทได้กำหนดเป้าหมายให้พนักงานขายประเมินยอดขายให้ได้อย่างแม่นยำ
และกำหนดให้มีผลิตภัณฑ์ที่จำหน่ายไม่หมดซึ่งบริษัทต้องรับคืนจากในสัดส่วนไม่เกินกว่าร้อยละ 10
ของจำนวนผลิตภัณฑ์ที่จัดส่ง
โดยมีการกำหนดผลตอบแทนของพนักงานขายอ้างอิงกับยอดจำหน่ายและปริมาณผลิตภัณฑ์คืนเพื่อเป็นแรงจูงใจให้แก่พนักงานขาย
ตั้งแต่ปี 2549 บริษัทได้มีการพัฒนาระบบคอมพิวเตอร์ โดยนำระบบ Pre-sale
มาใช้ในการคาดถึงความต้องการสินค้าของลูกค้าได้แม่นยำยิ่งขึ้น
ทำให้ปริมาณผลิตภัณฑ์คืนจากร้านค้าลดลงจากปีที่แล้ว

4.  ความเสี่ยงจากการมีกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่

บริษัทมีกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่คือ บริษัทในกลุ่มบริษัท เพรซิเดนท์โฮลดิ้ง จำกัด (ประกอบด้วย
บริษัทเพรซิเดนท์ไรซ์ โปรดักส์ จำกัด (มหาชน) และ บริษัท เพรซิเดนท์ โฮลดิ้ง จำกัด )
ถือหุ้นในบริษัทคิดเป็นร้อยละ 56.27 (ณ วันปิดสมุดทะเบียน วันที่ 5 กันยายน 2550)
ของจำนวนหุ้นที่จำหน่ายได้แล้วทั้งหมดของบริษัท จึงทำให้บริษัทในกลุ่มบริษัท เพรซิเดนท์โฮลดิ้ง
จำกัด สามารถควบคุมมติที่ประชุมผู้ถือหุ้นได้เกือบทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการแต่งตั้งกรรมการ
หรือการขอมติในเรื่องอื่นที่ต้องใช้เสียงส่วนใหญ่ของที่ประชุมผู้ถือหุ้น
ยกเว้นเรื่องที่กฎหมายหรือข้อบังคับบริษัทกำหนดให้ต้องได้รับเสียง 3 ใน 4 ของที่ประชุมผู้ถือหุ้น
ดังนั้น
ผู้ถือหุ้นรายอื่นจึงอาจไม่สามารถรวบรวมคะแนนเสียงเพื่อตรวจสอบและถ่วงดุลเรื่องที่ผู้ถือหุ้นใหญ่เสนอได้