1. ปัจจัยความเสี่ยงและการบริหารความเสี่ยง

หลักการการบริหารความเสี่ยง

ธนาคารจัดให้มีกระบวนการบริหารความเสี่ยง
และจัดโครงสร้างองค์กรภายในธนาคารตามหลักการบริหารความเสี่ยงอย่างรอบคอบ
โดยจัดให้มีการคานอำนาจ (Check and Balance)
ระหว่างหน่วยงานด้านการบริหารความเสี่ยงและหน่วยงานด้านธุรกิจ
ให้มีความเป็นอิสระต่อกันอย่างชัดเจน ผ่านการประเมินความเสี่ยงอย่างทั่วถึง
เพื่อให้มีการบริหารความเสี่ยงที่เหมาะสม

การบริหารความเสี่ยงโดยรวมของธนาคาร (Integrated Risk Management)
ได้ครอบคลุมความเสี่ยงที่สำคัญ 3 ด้าน ได้แก่ ความเสี่ยงด้านสินเชื่อ (Credit Risk)
ความเสี่ยงด้านตลาด (Market Risk) และความเสี่ยงด้านการปฏิบัติการ (Operational
Risk) นอกจากนี้
ธนาคารได้กำหนดหลักเกณฑ์การบริหารความเสี่ยงด้านสินเชื่อของบริษัทในกลุ่มธุรกิจทางการเงินของธนาคาร
ให้สอดคล้องกับการบริหารความเสี่ยงของธนาคาร

โครงสร้างการบริหารความเสี่ยง

ธนาคารจัดให้มีหน่วยงานเพื่อการบริหารความเสี่ยงใน 3 ด้าน ได้แก่ ความเสี่ยงด้านสินเชื่อ
ความเสี่ยงด้านตลาด และความเสี่ยงด้านการปฏิบัติการ
ทำหน้าที่รับผิดชอบการจัดทำนโยบายการบริหารความเสี่ยงด้าน
ต่าง ๆ พัฒนาเครื่องมือวัดความเสี่ยง จัดกระบวนการบริหารความเสี่ยง
และจัดทำรายงานสถานะความเสี่ยงของธนาคารเสนอผู้บริหารระดับสูงรับทราบอย่างสม่ำเสมอ ทั้งนี้
คณะกรรมการที่เกี่ยวข้องกับการบริหารความเสี่ยงด้านสินเชื่อมีดังนี้

(1) คณะกรรมการธนาคาร (Board of Directors)
มีอำนาจหน้าที่ในการอนุมัติการทำธุรกรรมในวงเงิน ที่เกินกว่า 3,000 ล้านบาท

(2) คณะกรรมการพิจารณาสินเชื่อ (Credit Committee) ประกอบด้วย
เจ้าหน้าที่บริหารระดับสูงของกลุ่มงานบริหารความเสี่ยง
และกลุ่มงานอิสระซึ่งไม่ได้จัดอยู่ในกลุ่มงานธุรกิจ มีอำนาจอนุมัติสินเชื่อที่มีวงเงิน
ไม่เกิน 3,000 ล้านบาท

(3) คณะกรรมการบริหารความเสี่ยง (Risk Management Committee) มีหน้าที่หลักดังนี้

1) กำหนดนโยบายด้านการบริหารความเสี่ยงโดยรวมของธนาคาร (Integrated Risk
Management)

2) ควบคุม ดูแล
และบริหารจัดการให้การทำธุรกิจของธนาคารเป็นไปตามนโยบายการบริหารความเสี่ยงโดยรวมของธนาคาร
(Integrated Risk Management) และเป็นไปตามหลักการของการกำกับดูแลกิจการที่ดี (Good
Corporate Governance)

3) เสนอรายงานการประเมินความเสี่ยงที่เกี่ยวกับการปฏิบัติงาน
และผลกระทบที่เกิดขึ้นจากการเปลี่ยนแปลงการปฏิบัติงานของธนาคาร

4) วิเคราะห์ระดับความเสี่ยงด้านสินเชื่อ (Credit Risk) ความเสี่ยงด้านตลาด (Market
Risk) และความเสี่ยงด้านการปฏิบัติการ (Operational Risk) ของธนาคารและบริษัทในเครือ

(4) คณะกรรมการบริหารความเสี่ยงด้านการปฏิบัติการ (Operational Risk Management
Committee) มีหน้าที่หลักดังนี้

1) กำหนดเป้าหมายในการบริหารจัดการความเสี่ยงด้านการปฏิบัติการให้สอดคล้องกับแผนกลยุทธ์
แผนการตลาด และการขยายธุรกิจของธนาคาร

2) ทบทวนความเพียงพอของกลยุทธ์ที่นำมาใช้ในการลดความเสี่ยงด้านการปฏิบัติการ
ประเด็นความเสี่ยงด้านการปฏิบัติการที่อาจเกิดขึ้น และแผนรองรับการดำเนินธุรกิจอย่างต่อเนื่อง

(5) คณะกรรมการบริหารสินทรัพย์และหนี้สิน (Asset & Liability Management
Committee) มีหน้าที่หลักดังนี้

1) กำหนดนโยบายควบคุมความเสี่ยงด้านอัตราดอกเบี้ย อัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ
การลงทุนในหลักทรัพย์และสภาพคล่องของธนาคารให้อยู่ในระดับที่เหมาะสม

2) กำกับ ควบคุม ดูแล และตรวจสอบให้การบริหารสภาพคล่องเป็นไปอย่างมีเสถียรภาพ
และเป็นไปตามนโยบายที่วางไว้

(6) คณะกรรมการพิจารณาการประเมินมูลค่าสินทรัพย์ (Collateral Valuation Committee)
มีหน้าที่หลักดังนี้

1) กำหนดนโยบาย และหลักเกณฑ์เกี่ยวกับการประเมินมูลค่าสินทรัพย์ที่เป็นหลักประกัน
การให้กู้ยืมหรือให้สินเชื่อ และอสังหาริมทรัพย์รอการขาย

2) กำกับ ดูแล และวางแผนการปฏิบัติงานของผู้ประเมินราคาภายใน
ให้เป็นไปตามนโยบายและหลักเกณฑ์ของธนาคารและธนาคารแห่งประเทศไทย

การบริหารความเสี่ยงด้านสินเชื่อ

ความเสี่ยงด้านสินเชื่อ คือ โอกาสหรือความน่าจะเป็นที่คู่สัญญา (Counterparty)
ของธนาคารไม่สามารถปฏิบัติตามภาระที่ตกลงกันไว้ได้ อาจก่อให้เกิดผลเสียหายต่อธนาคาร
ความเสี่ยงด้านสินเชื่อนับเป็นความเสี่ยงที่สำคัญมากเพราะเกี่ยวข้องกับการวิเคราะห์สินเชื่อ
ซึ่งการให้สินเชื่อแก่ลูกค้าถือเป็นธุรกรรมหลักของธนาคาร ทั้งนี้
ธนาคารต้องพิจารณาปัจจัยความเสี่ยง
ทั้งปัจจัยภายนอกซึ่งเป็นความเสี่ยงที่ธนาคารไม่สามารถควบคุมได้
แต่สามารถลดผลกระทบที่จะเกิดขึ้นได้
และปัจจัยภายในซึ่งเป็นความเสี่ยงที่ธนาคารสามารถควบคุมได้ โดยธนาคารมีการกำหนดหลักเกณฑ์
กระบวนการพิจารณาและอนุมัติสินเชื่ออย่างรัดกุม รวมทั้งให้มีการติดตาม ควบคุม
ทบทวนความเสี่ยงของลูกค้าและการทำธุรกรรมที่เหมาะสมของลูกค้าอย่างสม่ำเสมอ

เนื่องจากมีความแตกต่างกันของระดับความเสี่ยง ธนาคารได้จัดแบ่งกลุ่มงานบริหารความเสี่ยง
ประกอบด้วย สายงานบริหารความเสี่ยงด้านสินเชื่อธุรกิจขนาดใหญ่
สายงานบริหารความเสี่ยงสินเชื่อธุรกิจ SME และสายงานบริหารความเสี่ยงสินเชื่อรายย่อย
เพื่อดูแลการบริหารความเสี่ยงด้านสินเชื่อ

นอกจากนี้ กลุ่มงานบริหารความเสี่ยงยังรับผิดชอบในการกำหนดแนวทางในการบริหารความเสี่ยง
เพื่อการควบคุมและติดตามปริมาณการใช้สินเชื่อ
รวมทั้งเงินสำรองให้เป็นไปตามนโยบายการบริหารความเสี่ยงและแผนกลยุทธ์ที่ธนาคารกำหนด เช่น
กำหนดนโยบายการอำนวยการสินเชื่อไม่ให้เกิดการกระจุกตัวมากเกินควรในแต่ละประเภทธุรกิจ
แต่ละสถานที่ตั้ง/ภูมิภาค หรือด้านอื่น ๆ
รวมทั้งทบทวนและปรับปรุงให้เหมาะสมกับสภาวะและทิศทางเศรษฐกิจเพื่อรักษาระดับความเสี่ยงภายใต้ปัจจัยและตัวแปรต่าง
ๆ ไม่ให้สูงเกินกว่าระดับที่ธนาคารยอมรับได้

การควบคุมความเสี่ยง

นอกเหนือจากการกำหนดให้หน่วยงานที่ทำหน้าที่ด้านการบริหารความเสี่ยงด้านสินเชื่อ
เป็นอิสระจากหน่วยงานด้านธุรกิจ เพื่อให้การบริหารความเสี่ยงเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพแล้ว
ธนาคารได้กำหนดหลักเกณฑ์และแนวทางต่าง ๆ เพื่อการควบคุมความเสี่ยง เช่น

(1) แนวทางการกำหนดวงเงิน : การกำหนดขนาดของวงเงินพิจารณาจากผลการดำเนินงาน
ฐานะการเงิน ปริมาณความต้องการใช้วงเงิน
ความสามารถในการชำระหนี้และระดับความเสี่ยงของลูกค้า
และเป็นไปตามหลักเกณฑ์ของธนาคารแห่งประเทศไทย

(2) มาตรฐานการวิเคราะห์สินเชื่อ : วัตถุประสงค์หลักของการวิเคราะห์สินเชื่อ
คือเพื่อระบุความเสี่ยง ที่เกิดขึ้นกับธนาคารในการทำธุรกรรมกับลูกค้า
โดยในการวิเคราะห์ได้มีการพิจารณาในประเด็นต่าง ๆ เช่น ผลการดำเนินงาน
ฐานะการเงินของลูกค้า แนวโน้มอุตสาหกรรม และจุดแข็งด้านการบริหาร เป็นต้น

(3) มาตรฐานการอนุมัติสินเชื่อ :

 การอนุมัติสินเชื่อสำหรับลูกค้าขนาดใหญ่และลูกค้าธุรกิจ SME :
ฝ่ายวิเคราะห์สินเชื่อเป็นผู้ดำเนินการวิเคราะห์ความเหมาะสมของการขออนุมัติ
โดยพิจารณาวัตถุประสงค์การใช้วงเงิน ระดับความเสี่ยงของลูกค้า ความสามารถในการชำระหนี้
แนวโน้มเศรษฐกิจและภาวะอุตสาหกรรมซึ่งมีผลกระทบต่อธุรกิจลูกค้า
เปรียบเทียบกับความเสี่ยงที่อาจจะเกิดขึ้นต่อธนาคาร รวมทั้งจัดทำอันดับความเสี่ยงของลูกค้า
(Credit Rating) เพื่อใช้พิจารณาความเหมาะสมของคำขออนุมัติ
และนำเสนอขออนุมัติต่อคณะกรรมการตามระดับอำนาจการอนุมัติต่อไป

 การอนุมัติสินเชื่อสำหรับกลุ่มลูกค้าธุรกิจรายย่อยและกลุ่มลูกค้าบุคคล : กลุ่มงานเครือข่าย
การขายเป็นผู้นำเสนอผลิตภัณฑ์และบริการต่าง ๆ ให้กับลูกค้า
มีสายงานบริหารความเสี่ยงสินเชื่อรายย่อยเป็น
ผู้กำหนดนโยบายสินเชื่อสำหรับกลุ่มลูกค้าธุรกิจรายย่อยและกลุ่มลูกค้าบุคคล มีการใช้ Credit
scoring วัดความเสี่ยงของลูกค้าสินเชื่อเพื่อที่อยู่อาศัยและสินเชื่อรายย่อยอื่น ๆ ทั้งนี้
มีการกำหนดผู้มีอำนาจอนุมัติสินเชื่อในแต่ละ Product Program

(4) การทำธุรกรรมกับประเทศคู่สัญญา (Country Risk) :
ธนาคารได้เตรียมการปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ Basel II Pillar II
โดยอยู่ระหว่างการระบุความเสี่ยงด้านต่าง ๆ
โดยขอความคิดเห็นในเรื่องดังกล่าวจากผู้บริหารของธนาคาร
เพื่อจัดทำกระบวนการประเมินความเพียงพอของเงินกองทุนให้สอดคล้องกับระดับความเสี่ยง
ที่ธนาคารมีอยู่จริง โดยคาดว่ากระบวนการประเมินความเพียงพอของเงินกองทุนภายใต้หลักเกณฑ์
Pillar II นี้ จะแล้วเสร็จภายในปี 2552 ตามที่ธนาคารแห่งประเทศไทยกำหนด

การจัดอันดับความเสี่ยง

ธนาคารใช้เครื่องมือวัดระดับความเสี่ยงเพื่อประเมินความเสี่ยงของลูกค้าแต่ละราย ทั้งนี้
การจัดอันดับความเสี่ยงถือเป็นปัจจัยหนึ่งในการพิจารณาอนุมัติสินเชื่อ
ซึ่งธนาคารได้เริ่มใช้เครื่องมือวัดระดับความเสี่ยงลูกค้าธุรกิจขนาดใหญ่ตั้งแต่ปี 2544

ในปี 2551 ธนาคารได้เริ่มโครงการ RISK Project (Risk Integrated Systems
Knowledge Project) โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อให้ธนาคารมีเครื่องมือในการวัดความเสี่ยง
และมีระบบการจัดเก็บข้อมูลที่ดีขึ้น อันจะส่งผลให้สามารถบริหารความเสี่ยงจากการทำธุรกรรมต่าง
ๆ ได้ดียิ่งขึ้น ส่วนหนึ่งของ RISK Project คือ การจัดทำ Probability of Default Based
Rating Model สำหรับลูกค้าธุรกิจขนาดใหญ่และลูกค้าธุรกิจ SME ซึ่งจะดำเนินการต่อเนื่องไปในปี
2552 เครื่องมือนี้จะช่วยสะท้อนถึงความเสี่ยงที่แท้จริงของลูกค้าของธนาคาร
และสามารถนำมาใช้ในการคำนวณหาค่าความน่าจะเป็นหรือโอกาสที่ลูกหนี้จะผิดนัดชำระหนี้
(Probability of Default : PD) ได้ดียิ่งขึ้น

นอกจากนี้ RISK Project ยังครอบคลุมถึงการเตรียมการให้มีเครื่องมือ Stress Test
และเครื่องมืออื่นเพื่อการบริหารความเสี่ยงด้านสินเชื่อ ทั้งในระดับรายลูกค้าและระดับพอร์ตสินเชื่อ

การติดตามความเสี่ยง

ธนาคารมีกระบวนการในการติดตามและบริหารลูกค้าที่หลากหลาย ภายหลังจากการอนุมัติสินเชื่อ
โดยมีหลักเกณฑ์ในการติดตามความเสี่ยงของลูกค้า ได้แก่

(1) การทบทวนประจำปี : ภายหลังจากการอนุมัติสินเชื่อ ธนาคารกำหนดให้มีการทบทวน
และสอบทานลูกค้าเป็นประจำ เพื่อทบทวนผลการดำเนินงาน ฐานะการเงิน
และคุณภาพด้านเครดิตของลูกค้า
เนื่องจากในแต่ละปีฐานะการเงินของลูกค้าและภาวะเศรษฐกิจอาจมีการเปลี่ยนแปลงไป

(2) การรายงานสถานะพอร์ตสินเชื่อ : ธนาคารกำหนดให้มีการรายงานสถานะพอร์ตสินเชื่อ
และนำเสนอต่อคณะกรรมการและผู้บริหารระดับสูงที่เกี่ยวข้องเป็นประจำ
เพื่อให้ทราบถึงสถานะของพอร์ตสินเชื่อในปัจจุบัน
และเป็นข้อมูลประกอบการบริหารความเสี่ยงด้านสินเชื่อของธนาคาร
และให้อยู่ภายใต้ระดับความเสี่ยงที่ธนาคารต้องการ นอกจากนี้
ได้มีการจัดทำรายงานอื่นที่เกี่ยวข้องกับความเสี่ยงด้านสินเชื่อ เช่น การจัดชั้นหนี้ การกันเงินสำรอง
และการดำรงเงินกองทุน เป็นต้น

(3) การทดสอบภาวะวิกฤต : การทดสอบภาวะวิกฤตหรือ Stress Test
เป็นการทดสอบผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นต่อระดับเงินกองทุนของธนาคาร ต่อพอร์ตสินเชื่อ
หรือต่อลูกค้าหากเกิดภาวะวิกฤตในกรณีต่าง ๆ
ซึ่งธนาคารจะนำผลทดสอบดังกล่าวมาประเมินเพื่อกำหนดแนวทางในการบริหารความเสี่ยงด้านสินเชื่อ
รวมถึงการกำหนดกลยุทธ์ แผนการดำเนินงาน และระดับความเสี่ยงที่ธนาคารต้องการต่อไป

การจัดการกับสินเชื่อด้อยคุณภาพ (NPL)

ธนาคารจัดให้มีหน่วยงานเฉพาะที่ดูแลสินเชื่อด้อยคุณภาพ ซึ่งมีความชำนาญด้านการแก้ไขหนี้ที่มีปัญหา
เพื่อให้ธนาคารได้รับผลเสียหายน้อยที่สุดกับหนี้ที่มีปัญหานั้น โดยในปี 2551 ธนาคารสามารถลด NPL
ได้เป็นจำนวน 15,496 ล้านบาท

ความเสี่ยงด้านตลาด (Market Risk)

ความเสี่ยงด้านตลาด หมายถึง
ความเสี่ยงที่จะเกิดผลขาดทุนอันเนื่องมาจากความผันผวนทางด้านราคาของฐานะในบัญชีเพื่อการค้า
(Trading Book) และฐานะในบัญชีเพื่อการธนาคาร (Banking Book) ที่ธนาคารถือครองอยู่
โดยปัจจัยด้านตลาดที่จะส่งผลกระทบต่อราคา ได้แก่ การเปลี่ยนแปลงของอัตราดอกเบี้ย
อัตราแลกเปลี่ยน ราคาของตราสารทุน และสินค้าโภคภัณฑ์
ซึ่งเป็นปัจจัยภายนอกที่ธนาคารไม่สามารถควบคุมได้

แนวทางการบริหารความเสี่ยงด้านตลาด

คณะกรรมการธนาคารตระหนักถึงความสำคัญของการบริหารความเสี่ยงด้านตลาด
และการควบคุมความเสี่ยงด้านตลาดอย่างเป็นระบบและมีประสิทธิภาพ
โดยกำหนดให้มีนโยบายไว้อย่างชัดเจนในการบริหารความเสี่ยงด้านตลาดในบัญชีเพื่อการค้า
(Market Risk : Trading Book Policy)
และความเสี่ยงด้านอัตราดอกเบี้ยในบัญชีเพื่อการธนาคาร (Market Risk : Banking Book
Policy)
ซึ่งกำหนดแนวทางในการควบคุมภายในสำหรับการบริหารความเสี่ยงด้านตลาดและลดผลกระทบอันอาจเกิดจากความเสี่ยงด้านตลาด
รวมถึงการกำหนดให้พัฒนากระบวนการบริหารความเสี่ยงด้านตลาดอย่างต่อเนื่องให้ครอบคลุมถึงกลุ่มธุรกิจทางการเงินของธนาคาร
ภายใต้กรอบนโยบายการบริหารความเสี่ยงด้านตลาดสำหรับกลุ่มธุรกิจทางการเงินของธนาคาร
(Market Risk : Consolidated Supervision Policy)
เพื่อให้การบริหารจัดการความเสี่ยงของธนาคารเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ
สอดคล้องตามแนวทางการกำกับดูแลความเสี่ยงด้านตลาดของธนาคารแห่งประเทศไทยที่ส่งเสริมให้สถาบันการเงินมีระบบการบริหารความเสี่ยงที่เหมาะสมและเป็นมาตรฐานสากล
ตามประกาศธนาคารประเทศไทย
ว่าด้วยหลักเกณฑ์การกำกับดูแลความเสี่ยงด้านตลาดและการดำรงเงินกองทุนเพื่อรองรับความเสี่ยงด้านตลาดของสถาบันการเงิน
หลักเกณฑ์การกำกับดูแลความเสี่ยงด้านอัตราดอกเบี้ยในบัญชีเพื่อการธนาคารของสถาบันการเงิน
และหลักเกณฑ์การกำกับแบบรวมกลุ่ม

การบริหารดังกล่าวกระทำโดยคณะกรรมการบริหารความเสี่ยง ซึ่งมีหน้าที่ในการประเมิน
ลดความเสี่ยง ติดตามความเสี่ยงและรายงานความเสี่ยงให้คณะกรรมการธนาคารรับทราบ
อีกทั้งดูแลกระบวนการบริหารความเสี่ยงโดยรวมให้อยู่ในระดับที่เหมาะสม
เพื่อให้การบริหารความเสี่ยงของธนาคารเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพและเป็นไปตามหลักการกำกับดูแลกิจการที่ดี
นอกจากนี้
ยังมีคณะกรรมการบริหารสินทรัพย์และหนี้สินทำหน้าที่กำหนดนโยบายและแนวทางในการบริหารสินทรัพย์และหนี้สินที่จะส่งผลให้ธนาคารมีโครงสร้างสินทรัพย์
และหนี้สินที่เหมาะสม โดยคำนึงถึงความเสี่ยงทั้งในปัจจุบันและอนาคต
รวมถึงกำหนดนโยบายในการควบคุมความเสี่ยงด้านอัตราดอกเบี้ย อัตราแลกเปลี่ยน
และการลงทุนในหลักทรัพย์ โดยมีฝ่ายบริหารการเงิน ฝ่ายตลาดทุน
และฝ่ายบริหารความเสี่ยงด้านตลาด เป็นผู้ประเมินและรายงานสถานะความเสี่ยง
ตลอดจนนำเสนอการปรับปรุงนโยบาย และแนวทางกลยุทธ์เพื่อรองรับการแข่งขันในธุรกิจ
และการเตรียมความพร้อมเพื่อรองรับการปรับกฎเกณฑ์และการบังคับใช้กฎหมายใหม่ของทางการ
อาทิ แผนพัฒนาระบบสถาบันการเงินฉบับที่ 2 พระราชบัญญัติสถาบันคุ้มครองเงินฝาก พ.ศ. 2551
และหลักเกณฑ์ Basel II

ธนาคารใช้เครื่องมือและวิธีการประเมินความเสี่ยงด้านตลาดที่แตกต่างกันสำหรับธุรกรรมต่างประเภทกัน
เช่น
การวิเคราะห์ผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงอัตราดอกเบี้ยสำหรับธุรกรรมในบัญชีเพื่อการธนาคาร
จากการจำลองสถานการณ์การเปลี่ยนแปลงอัตราดอกเบี้ยในอนาคต
เพื่อประเมินผลกระทบที่จะมีต่อรายได้ดอกเบี้ยรับสุทธิ (Net Interest Income Simulation)
และประเมินความเสี่ยงด้านอัตราดอกเบี้ยที่จะสามารถสะท้อนความอ่อนไหวของมูลค่าส่วนของผู้ถือหุ้นของธนาคารต่อการเปลี่ยนแปลงอัตราดอกเบี้ย
(Economic Value of Equity) สำหรับธุรกรรมในบัญชีเพื่อการค้า
ธนาคารใช้เครื่องมือและวิธีการประเมินความเสี่ยงด้านตลาด เช่น Value-at-Risk และ
Interest Rate Risk เป็นต้น รวมถึงการจัดทำ Stress Testing
ซึ่งเป็นเครื่องมือสำคัญที่จะช่วยให้ทราบผลกระทบและความรุนแรงจากสภาวะที่ไม่ปกติจนถึงขั้นวิกฤต
เพื่อเตรียมแนวทางและมาตรการที่เหมาะสมมาใช้ป้องกันได้อย่างทันท่วงทีก่อนที่จะเกิดความเสียหายโดยรวม
นอกจากนี้ ธนาคารยังจัดทำ Back Testing
เพื่อตรวจสอบความถูกต้องและความน่าเชื่อถือของเครื่องมือและสมมติฐานที่ใช้ในการวัดความเสี่ยงอย่างสม่ำเสมอ
ซึ่งจะทำให้ธนาคารสามารถบริหารจัดการความเสี่ยงได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ธนาคารกำหนดให้มีเพดานความเสี่ยง (Risk Limits) สูงสุดที่ธนาคารยอมรับได้
และมีการทบทวนเป็นระยะ ๆ เพื่อให้เหมาะสมกับขอบเขต ปริมาณ
และความซับซ้อนของฐานะที่ธนาคารถือครอง อาทิ Value-at-Risk Limit, Interest Rate
Risk Limit, Foreign Exchange Risk Limit, FX Derivative Risk Limit,
Equity Limit, Loss Limit และ Transaction Limits เป็นต้น
โดยกำหนดให้มีกระบวนการที่ชัดเจนในการอนุมัติการทำธุรกรรมต่าง ๆ
รวมถึงแนวทางการปฏิบัติงาน
การอนุมัติและจัดการในกรณีที่สถานะความเสี่ยงเกินกว่าเพดานความเสี่ยง

เครื่องมือและแนวทางในการประเมิน ควบคุม และติดตามความเสี่ยงด้านตลาด

ธนาคารจัดกลุ่มธุรกรรมที่เกี่ยวข้องกับความเสี่ยงด้านตลาดออกเป็น 2 ส่วน คือ
ธุรกรรมในบัญชีเพื่อการธนาคาร และธุรกรรมในบัญชีเพื่อการค้า โดยมีรายละเอียดดังนี้

(1) ความเสี่ยงจากธุรกรรมในบัญชีเพื่อการธนาคาร

 การบริหารความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ย (Interest Rate Risk)

ธนาคารมีการบริหารความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงของอัตราดอกเบี้ยที่เกิดจากความแตกต่างของโครงสร้างอัตราดอกเบี้ยและลักษณะของฐานะในและนอกงบดุล
(Mismatches)
โดยวิเคราะห์ความแตกต่างของระยะเวลาครบกำหนดหรือระยะเวลากำหนดอัตราดอกเบี้ยใหม่ของฐานะในและนอกงบดุลในแต่ละช่วงเวลา
(Gap Analysis) และประเมินผลกระทบที่จะมีต่อรายได้ดอกเบี้ยรับสุทธิของธนาคาร
ทั้งในรูปแบบสถานการณ์จำลองแบบสถิตย์ (Static Simulation)
และในสถานการณ์จำลองแบบพลวัต (Dynamic Simulation)
ภายใต้การจำลองสถานการณ์การเปลี่ยนแปลงอัตราดอกเบี้ยในอนาคต
ตามการคาดการณ์แนวโน้มอัตราดอกเบี้ยจากฝ่ายวิจัยของธนาคาร
และการเปลี่ยนแปลงในกิจกรรมทางธุรกิจของธนาคารที่คาดว่าจะเกิดขึ้นในอนาคต
รวมทั้งประเมินความเสี่ยงด้านอัตราดอกเบี้ยที่จะสามารถสะท้อนความอ่อนไหวของมูลค่าส่วนของผู้ถือหุ้น
(Equity) ของธนาคารต่อการเปลี่ยนแปลงอัตราดอกเบี้ย (Economic Value of Equity)

นอกจากนั้น ธนาคารอาจทำธุรกรรมเกี่ยวกับอนุพันธ์ทางการเงินด้านอัตราดอกเบี้ย
และ/หรืออัตราแลกเปลี่ยน
เพื่อบริหารโครงสร้างของสินทรัพย์และหนี้สินทั้งสกุลเงินบาทและสกุลเงินต่างประเทศให้มีความสมดุลกัน
ธนาคารใช้วิธีป้องกันความเสี่ยงโดยวิธีการต่าง ๆ เช่น
การทำสัญญาอนุพันธ์ทางการเงินด้านอัตราแลกเปลี่ยนและอัตราดอกเบี้ย (Cross Currency Swap
and Interest Rate Swap) หรือสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า (Foreign
Exchange Forward) เป็นต้น
ภายใต้กรอบที่คณะกรรมการธนาคารเป็นผู้อนุมัติวงเงินธุรกรรมเงินตราต่างประเทศและเพดานความเสี่ยงที่ยอมรับได้
โดยมีสายงานบริหารการเงินทำหน้าที่บริหารฐานะของธนาคารตามนโยบาย
และฝ่ายบริหารความเสี่ยงด้านตลาดเป็นผู้ติดตามให้ระดับความเสี่ยงอยู่ภายใต้เพดานที่กำหนด
และรายงานต่อคณะกรรมการบริหารสินทรัพย์และหนี้สินเป็นประจำทุกเดือน

สินทรัพย์และหนี้สินทางการเงินของธนาคาร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2551 และวันที่ 31 ธันวาคม
2550
วิเคราะห์ตามระยะเวลาที่จะมีการเปลี่ยนแปลงอัตราดอกเบี้ยตามสัญญาของสินทรัพย์และหนี้สินทางการเงินของธนาคารมีดังนี้

งบการเงินเฉพาะธนาคาร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2551

  ------------------------------------------------------------- -- -- -- -- -- -- --
                                                                                  

  ------------------------------------------------------------- -- -- -- -- -- -- --

งบการเงินเฉพาะธนาคาร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2550

  ------------------------------------------------------------- -- -- -- -- -- -- --
                                                                                  

  ------------------------------------------------------------- -- -- -- -- -- -- --

 การบริหารความเสี่ยงจากราคาตราสารทุน (Price Risk)

ธนาคารมีนโยบายซื้อขายตราสารทุนเพื่อการลงทุนในระยะปานกลางจนถึงระยะยาวเป็นหลัก
ซึ่งจะต้องมีการประเมินศักยภาพของบริษัทที่ออกตราสาร
โดยคณะกรรมการธนาคารจะเป็นผู้กำหนดวงเงินรวม (Total Limit) ที่เหมาะสม
เพื่อให้อยู่ภายใต้ระดับความเสี่ยงที่ยอมรับได้และทบทวนเป็นประจำอย่างน้อยปีละครั้ง ทั้งนี้
คณะกรรมการเจ้าหน้าที่บริหารทำหน้าที่กำหนดนโยบาย กลยุทธ์ และบริหารจัดการ
ภายใต้กรอบนโยบายของคณะกรรมการธนาคาร
โดยมีคณะกรรมการบริหารสินทรัพย์และหนี้สินทำหน้าที่ในการติดตามและบริหารความเสี่ยงด้านการลงทุนให้เป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพเหมาะสมและสอดคล้องกับสถานการณ์ทางเศรษฐกิจและการแข่งขันในธุรกิจการเงิน

(2) ความเสี่ยงจากธุรกรรมในบัญชีเพื่อการค้า (Trading Book)

ธนาคารมีการบริหารจัดการความเสี่ยงด้านตลาดจากธุรกรรมในบัญชีเพื่อการค้า
ภายใต้นโยบายการบริหารฐานะในบัญชีเพื่อการค้า
ธุรกรรมในบัญชีเพื่อการค้าครอบคลุมถึงการซื้อขายตราสารหนี้ การซื้อขายตราสารทุน
การซื้อขายเงินตราต่างประเทศ และการซื้อขายตราสารอนุพันธ์
โดยสายงานบริหารการเงินทำหน้าที่เป็นผู้รับผิดชอบในการบริหารฐานะความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงของอัตราดอกเบี้ย
อัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ และอนุพันธ์ที่เกิดจากธุรกรรมดังกล่าว ทั้งนี้
ธุรกรรมในบัญชีเพื่อการค้าจะอยู่ภายใต้การกำกับและควบคุมอย่างใกล้ชิดโดยคณะกรรมการบริหารสินทรัพย์และหนี้สิน
เพื่อให้ความเสี่ยงโดยรวมอยู่ภายใต้เพดานความเสี่ยงที่ธนาคารกำหนด เช่น Value-at-Risk
Limits และ Interest Rate Risk Limits เป็นต้น
โดยสายงานบริหารการเงินและฝ่ายบริหารความเสี่ยงด้านตลาดจะนำเสนอต่อคณะกรรมการธนาคาร
ผ่านคณะกรรมการบริหารความเสี่ยง และคณะกรรมการบริหารสินทรัพย์และหนี้สิน
เพื่อพิจารณาและทบทวนความเหมาะสมของเพดานความเสี่ยงเป็นประจำทุกเดือน

นอกจากนี้ ธนาคารได้ใช้ระบบการวัดความเสี่ยงภายใต้ภาวะวิกฤต (Stress Testing)
เมื่อมีปัจจัยเสี่ยงต่อธุรกรรมในบัญชีเพื่อการค้า
โดยระบบดังกล่าวจะช่วยประเมินความเสียหายจากเหตุการณ์ที่รุนแรงต่อฐานะการเงินของธนาคารภายใต้สมมติฐาน
เช่น การเปลี่ยนแปลงรูปร่างของเส้นอัตราผลตอบแทน (Yield Curve) ในรูปแบบต่าง ๆ
การเปลี่ยนแปลงของอัตราแลกเปลี่ยน และการเปลี่ยนแปลงของดัชนีตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
เป็นต้น รวมถึงธนาคารยังได้ใช้กระบวนการ Back Testing
เพื่อดำเนินการตรวจสอบความถูกต้องและความน่าเชื่อถือของเครื่องมือการวัดความเสี่ยงในรูปของแบบจำลอง
VaR อย่างสม่ำเสมอ ซึ่งเป็นการเปรียบเทียบระหว่างผลที่ได้จากแบบจำลอง VaR
กับผลกำไรขาดทุนที่เกิดขึ้น เพื่อยืนยันว่าการใช้เครื่องมือการวัดความเสี่ยงต่าง ๆ
ทำให้ธนาคารสามารถบริหารจัดการความเสี่ยงด้านตลาดจากการทำธุรกรรมเพื่อการค้าได้อย่างมีประสิทธิภาพตามมาตรฐานสากล

ในด้านธุรกรรมการซื้อขายตราสารอนุพันธ์ในปี 2551
ธนาคารได้ให้บริการซื้อขายตราสารอนุพันธ์ประเภทต่าง ๆ กับลูกค้าและคู่ค้าของธนาคารในลักษณะ
Back-to-Back เป็นหลัก ตลอดจนได้มีการพัฒนาระบบการบริหารความเสี่ยงของตราสารอนุพันธ์
และทบทวนแนวทางการออกผลิตภัณฑ์ของธนาคารอย่างต่อเนื่อง
เพื่อให้ธนาคารสามารถบริหารความเสี่ยงที่เกิดจากธุรกรรมที่เกี่ยวข้องกับตราสารอนุพันธ์และ/หรือผลิตภัณฑ์ทางการเงินใหม่อื่น
ๆ ได้อย่างเหมาะสมและทันเหตุการณ์
เพื่อให้สอดคล้องตามหลักเกณฑ์การกำกับดูแลกิจการที่ดีของธนาคารแห่งประเทศไทยและกฎบัตรการตรวจสอบภายใน
(Internal Audit Charter) ของธนาคาร
รวมถึงเป็นไปตามหลักเกณฑ์การบริหารความเสี่ยงสำหรับธุรกรรมอนุพันธ์ตามประกาศธนาคารแห่งประเทศไทย
เมื่อวันที่ 3 สิงหาคม 2551

 การบริหารความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ย (Interest Rate Risk)

การบริหารความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ยที่มีต่อมูลค่าของตราสารหนี้
และการทำธุรกรรมตราสารอนุพันธ์ที่อ้างอิงอัตราดอกเบี้ย เพื่อตอบสนองความต้องการของลูกค้า
ธนาคารมีการควบคุมความเสี่ยงด้านอัตราดอกเบี้ยให้อยู่ในขอบเขตที่กำหนดไว้
โดยมีสายงานบริหารการเงินทำหน้าที่บริหารพอร์ตโฟลิโอ และรับทราบ
ผลการคำนวณราคายุติธรรมและผลกำไรขาดทุนเป็นประจำทุกวัน
โดยที่ฝ่ายบริหารความเสี่ยงด้านตลาดเป็นผู้รายงานและติดตามให้ระดับความเสี่ยงอยู่ภายใต้เพดานความเสี่ยงที่กำหนด
และใช้เครื่องมือในการวิเคราะห์ความเสี่ยงแบบ Value-at-Risk
มาใช้ในการบริหารความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงอัตราดอกเบี้ย
และรายงานให้กับผู้บริหารระดับสูงในสายงานที่เกี่ยวข้องเพื่อรับทราบเป็นรายวัน

 การบริหารความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ (Foreign Exchange Risk)

ธนาคารมีนโยบายจำกัดการถือครองฐานะเงินตราต่างประเทศสุทธิ
อีกทั้งธุรกรรมด้านเงินตราต่างประเทศจะเป็นไปเพื่อให้การบริการแก่ลูกค้าของธนาคารเป็นหลัก
โดยคณะกรรมการธนาคารจะเป็นผู้กำหนดเพดานสูงสุดของฐานะเงินตราต่างประเทศที่เหมาะสมรายสกุลให้อยู่ภายใต้ระดับความเสี่ยงที่ยอมรับได้
และมีคณะกรรมการบริหารสินทรัพย์และหนี้สินเป็นผู้ดูแลให้อยู่ภายในกรอบที่ได้รับอนุมัติ ทั้งนี้
สายงานบริหารการเงินทำหน้าที่ควบคุมดูแลธุรกรรมการซื้อขายแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ
และรับทราบผลการคำนวณราคายุติธรรมและผลกำไรขาดทุนเป็นประจำทุกวัน
โดยมีฝ่ายบริหารความเสี่ยงด้านตลาดเป็นผู้รายงานและติดตามให้ระดับความเสี่ยงอยู่ภายใต้เพดานความเสี่ยงที่กำหนด
และใช้เครื่องมือในการวิเคราะห์ความเสี่ยงแบบ Value-at-Risk
มาใช้ในการบริหารความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงอัตราแลกเปลี่ยน
และรายงานให้กับผู้บริหารระดับสูงในสายงานที่เกี่ยวข้องเพื่อรับทราบเป็นรายวัน

 การบริหารความเสี่ยงจากราคาตราสารทุน (Price Risk)

ธนาคารมีแนวทางในการวิเคราะห์ข้อมูลและประเมินสถานการณ์อย่างใกล้ชิดในการซื้อขาย
ตราสารทุนเพื่อการลงทุนในตราสารทุน โดยคณะกรรมการธนาคารจะเป็นผู้กำหนดวงเงินรวม
(Total Limit)
ที่เหมาะสมเพื่อให้อยู่ภายใต้ระดับความเสี่ยงที่ยอมรับได้และทบทวนเป็นประจำทุกปี ทั้งนี้
คณะกรรมการเจ้าหน้าที่บริหารทำหน้าที่กำหนดนโยบาย กลยุทธ์ และบริหารจัดการ
ภายใต้กรอบนโยบายของคณะกรรมการธนาคาร
โดยมีคณะกรรมการบริหารสินทรัพย์และหนี้สินทำหน้าที่ในการติดตามและบริหารความเสี่ยงด้านการลงทุน
ให้เป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ
เหมาะสมและสอดคล้องกับสถานการณ์ทางเศรษฐกิจและการแข่งขันในธุรกิจ
โดยมีฝ่ายตลาดทุนทำหน้าที่ควบคุมดูแลธุรกรรมการซื้อขายตราสารทุนและรับทราบผลการคำนวณราคายุติธรรมและผลกำไรขาดทุนเป็นประจำทุกวัน
และฝ่ายบริหารความเสี่ยงด้านตลาดเป็นผู้รายงานและติดตามให้ระดับความเสี่ยงอยู่ภายใต้เพดานความเสี่ยงที่กำหนด
โดยใช้เครื่องมือในการวิเคราะห์ความเสี่ยงแบบ Value-at-Risk
มาใช้ในการบริหารความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงราคาตราสารทุน
และรายงานให้กับผู้บริหารระดับสูงในสายงานที่เกี่ยวข้องเพื่อรับทราบเป็นรายวัน

ความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง (Liquidity Risk)

ความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง หมายถึง ความสามารถในการชำระหนี้ตามภาระผูกพันเมื่อถึงกำหนด
ซึ่งเกี่ยวข้องกับความสามารถในการเปลี่ยนสินทรัพย์เป็นเงินสดได้ทันหรือจัดหาเงินทุนได้เพียงพอ

แนวทางการบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง

คณะกรรมการธนาคารได้กำหนดกรอบนโยบายบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง
โดยมีรายละเอียดครอบคลุมกลยุทธ์ในการบริหารความเสี่ยงและแหล่งที่มาของความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง
ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของนโยบายการกำกับดูแลความเสี่ยงด้านตลาดสำหรับบัญชีเพื่อการธนาคาร
(Market Risk : Banking Book Policy) รวมถึงเหตุการณ์ต่าง ๆ
ที่แสดงถึงสัญญาณเตือนภัยล่วงหน้าก่อนเกิดภาวะวิกฤต
เพื่อใช้เป็นแนวทางในการควบคุมภายในสำหรับการบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง
และลดผลกระทบอันอาจเกิดจากความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง นอกจากนี้
คณะกรรมการธนาคารได้กำหนดกรอบนโยบายในการบริหารสภาพคล่องประจำวัน ในภาวะปกติ
และกำหนดให้มีแผนฉุกเฉินเพื่อเป็นการเตรียมความพร้อมของธนาคารรองรับในกรณีเกิดภาวะวิกฤตด้านสภาพคล่อง
เพื่อให้การบริหารจัดการความเสี่ยงของธนาคารเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ
สอดคล้องกับแนวทางการกำกับดูแลความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง
ตามประกาศธนาคารแห่งประเทศไทยว่าด้วยการบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่องของสถาบันการเงิน
และการกำหนดให้ธนาคารพาณิชย์ดำรงสินทรัพย์สภาพคล่อง

คณะกรรมการบริหารสินทรัพย์และหนี้สินมีการติดตามฐานะสภาพคล่องอย่างใกล้ชิด
โดยกำหนดให้ผู้บริหารระดับสูงที่ดูแลสายงานบริหารการเงินรับผิดชอบทบทวนการกำหนดปริมาณสภาพคล่องที่เหมาะสมเป็นระยะ
ๆ สายงานบริหารการเงินมีหน้าที่บริหารสภาพคล่องประจำวัน
เพื่อให้สามารถตอบสนองความต้องการ
เงินสดของธนาคารและบริษัทในกลุ่มธุรกิจทางการเงินของธนาคาร
รวมถึงประสานงานเพื่อดำเนินการตามแผนฉุกเฉินในกรณีเกิดภาวะวิกฤตด้านสภาพคล่อง
ซึ่งจะประกอบด้วย รายละเอียดของแผนย่อยด้านต่าง ๆ เช่น แผนฉุกเฉินด้านสภาพคล่อง
แผนฉุกเฉินด้านบริหารสินทรัพย์ แผนฉุกเฉินด้านบริหารหนี้สิน เป็นต้น
เพื่อให้ธนาคารสามารถดำเนินธุรกิจได้อย่างต่อเนื่อง

ในการบริหารจัดการด้านสภาพคล่อง
ธนาคารจะทำการบริหารสภาพคล่องทั้งในเชิงคุณภาพและเชิง0ปริมาณ
เพื่อเป็นการกระจายความเสี่ยงให้เหมาะสมกับภาระผูกพันทั้งทางด้านสินทรัพย์และหนี้สิน
ภายใต้รูปแบบการแข่งขันของตลาดการเงินที่มีความหลากหลายและซับซ้อนมากยิ่งขึ้น
ปรับกลยุทธ์เพื่อรองรับความเป็นไปได้ที่เงินฝากอาจทยอยไหลออกไปสู่ทางเลือกในการออมประเภทอื่นในตลาดทุนที่ให้อัตราผลตอบแทน
สูงกว่าอัตราดอกเบี้ยเงินฝาก อันเนื่องมาจากพระราชบัญญัติสถาบันคุ้มครองเงินฝาก พ.ศ. 2551
โดยพิจารณาจากโครงสร้างและพฤติกรรมการฝากถอนเงินของลูกค้า ภาวะตลาดเงิน
ภาวะการแข่งขัน ภาวะเศรษฐกิจ และผลตอบแทนที่ได้รับ
เพื่อให้มีสภาพคล่องที่เพียงพอและเหมาะสมสำหรับรองรับความต้องการเงินสดเพื่อใช้ในธุรกิจของธนาคารและกลุ่มธุรกิจทางการเงินของธนาคาร
และตอบสนองต่อความต้องการเงินสดในแต่ละระยะเวลาได้อย่างมีประสิทธิภาพด้วยต้นทุนที่เหมาะสม

เครื่องมือและแนวทางในการประเมิน ควบคุม และติดตามความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง

ธนาคารให้ความสำคัญและติดตามการเปลี่ยนแปลงจากการบังคับใช้พระราชบัญญัติสถาบันคุ้มครอง
เงินฝาก พ.ศ. 2551
ซึ่งอาจจะมีผลต่อการกระจายตัวของเงินฝากระหว่างสถาบันการเงินและตลาดทุน
จึงได้พัฒนาผลิตภัณฑ์และบริการในกลุ่มผลิตภัณฑ์การออมและการลงทุนให้มีความสอดคล้องกับความต้องการของลูกค้าที่อาจเปลี่ยนแปลงไปในอนาคต
เพื่อเพิ่มเครื่องมือในการบริหารจัดการสภาพคล่อง รวมทั้งลดการกระจุกตัวของแหล่งที่มาของเงินทุน
ในขณะเดียวกันเป็นการเพิ่มทางเลือกในการออมให้กับลูกค้า โดยในปี 2551
ธนาคารได้ออกตั๋วแลกเงินให้แก่ลูกค้ารายย่อยเช่นเดียวกับการออกหุ้นกู้ระยะสั้นอย่างต่อเนื่อง
ภายใต้กรอบวงเงินที่ได้รับอนุมัติจากคณะกรรมการธนาคาร

สายงานบริหารการเงินมีหน้าที่ในการนำเสนอแนวทางหรือกลยุทธ์ทางธุรกิจเพื่อบริหาร
ความเสี่ยงด้านสภาพคล่องต่อคณะกรรมการบริหารสินทรัพย์และหนี้สิน
โดยใช้เครื่องมือที่เกี่ยวข้องกับการบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง อาทิ Liquidity Gap
ตามระยะเวลาครบกำหนดตามสัญญา (Contractual Maturity) และการจัดทำ Stress
Testing
ซึ่งเป็นเครื่องมือสำคัญที่จะช่วยให้ทราบผลกระทบและความรุนแรงจากสภาวะไม่ปกติจนถึงขั้นวิกฤตภายใต้สมมติฐานต่าง
ๆ อาทิ การถอนเงินฝากของลูกค้าบุคคลธรรมดาและนิติบุคคลภายใน 1 เดือนในอัตราร้อยละ 25 -
30 และการถอนเงินฝากในภาวะที่มีการจัดสถาบันคุ้มครองเงินฝาก
ตามแนวทางที่กำหนดโดยธนาคารแห่งประเทศไทย
เพื่อให้ทราบผลกระทบและเตรียมจัดหาสภาพคล่อง (Contingency Funding Plans)
เพื่อรองรับสภาวะดังกล่าว รวมถึงหาแนวทางและมาตรการอื่น ๆ
ที่เหมาะสมมาใช้ป้องกันได้อย่างทันท่วงทีก่อนที่จะเกิดความเสียหายโดยรวม นอกจากนี้
ธนาคารยังมีแนวทาง0ในการพัฒนาเครื่องมือในการวัดและประเมินความเสี่ยงด้านสภาพคล่องอย่างต่อเนื่อง
เพื่อให้สามารถรองรับแนวทางการปรับข้อมูลตามพฤติกรรม (Behavioral Maturity)
ให้สอดคล้องกับพฤติกรรมที่เกิดขึ้นจริง
เพื่อให้ธนาคารมีระบบรายงานและการบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่องที่มีประสิทธิภาพ

สินทรัพย์และหนี้สินทางการเงินของธนาคาร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2551 และวันที่ 31 ธันวาคม
2550 วิเคราะห์ตามระยะเวลาครบกำหนดของสัญญามีดังนี้

งบการเงินเฉพาะธนาคาร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2551

(หน่วย : ล้านบาท)

+-----------------+------+-----+------+-----+----+------+------+-----+
|                 | เ    | มาก | มา   | 1 – | มา | เง   | ไม่มีก | รวม |
|                 | มื่อทว | กว่า | กกว่า | 5   | กก | ินให้ส | ำหนด |     |
|                 | งถาม | 0-3 | 3-12 | ป  | ว่า | ินเชื่อ | เวลา |     |
|                 |      | เ   | เดือน |     |    | ด้อยค |      |     |
|                 |      | ดือน |      |     | 5  | ุณภาพ |      |     |
|                 |      |     |      |     | ปี  |      |      |     |
+-----------------+------+-----+------+-----+----+------+------+-----+
| สินทรัพย์ทางการเงิน |      |     |      |     |    |      |      |     |
|                 |      |     |      |     |    |      |      |     |
| ราย             |      |     |      |     |    |      |      |     |
| การระหว่างธนาคาร |      |     |      |     |    |      |      |     |
|                 |      |     |      |     |    |      |      |     |
| และตล           |      |     |      |     |    |      |      |     |
| าดเงินและหลักทรัพย์ |      |     |      |     |    |      |      |     |
+-----------------+------+-----+------+-----+----+------+------+-----+
| ซื้อโดยมีสัญญาขายคืน | 12   | 70, | 535  | 905 | -  | -    | 69   | 84, |
|                 | ,162 | 452 |      |     |    |      |      | 123 |
| เงินลงทุนสุทธิ      |      |     | 18   | 22, | 8  | -    | 34   |     |
|                 | -    | 7,  | ,363 | 458 | 81 |      | ,856 | 84, |
| เงินให้สินเชื่อ      |      | 774 |      |     |    | 38   |      | 332 |
|                 | 7    |     | 56   | 1   | 2  | ,226 | -    |     |
|                 | ,855 | 1   | ,014 | 20, | 12 |      |      | 5   |
|                 |      | 05, |      | 920 | ,0 |      |      | 40, |
|                 |      | 416 |      |     | 12 |      |      | 443 |
+-----------------+------+-----+------+-----+----+------+------+-----+
| หนี้สินทางการเงิน   |      |     |      |     |    |      |      |     |
+-----------------+------+-----+------+-----+----+------+------+-----+
| เงินรับฝาก        | 182  | 2   | 103  | 28, | 2  | -    | -    | 5   |
|                 | ,566 | 26, | ,197 | 665 |    |      |      | 40, |
| ราย             |      | 317 |      |     | 67 | -    | -    | 747 |
| การระหว่างธนาคาร | 4    |     | 576  | 12, |    |      |      |     |
|                 | ,248 | 1,  |      | 936 | 2  | -    | -    | 19, |
| และตลา          |      | 368 | 6    |     |    |      |      | 195 |
| ดเงินและหลักทรัพย์ | -    |     | ,984 | 72, |    |      |      |     |
|                 |      | 2,  |      | 841 |    |      |      | 81, |
| ขายโดยมีสัญญาซื้อคืน |      | 030 |      |     |    |      |      | 857 |
|                 |      |     |      |     |    |      |      |     |
| เงินกูยืม         |      |     |      |     |    |      |      |     |
+-----------------+------+-----+------+-----+----+------+------+-----+

งบการเงินเฉพาะธนาคาร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2550

(หน่วย : ล้านบาท)

+-----------------+------+-----+------+-----+----+------+------+-----+
|                 | เ    | มาก | มา   | 1 – | มา | เง   | ไม่มีก | รวม |
|                 | มื่อทว | กว่า | กกว่า | 5   | กก | ินให้ส | ำหนด |     |
|                 | งถาม | 0-3 | 3-12 | ป  | ว่า | ินเชื่อ | เวลา |     |
|                 |      | เ   | เดือน |     | 5  | ด้อยค |      |     |
|                 |      | ดือน |      |     | ปี  | ุณภาพ |      |     |
+-----------------+------+-----+------+-----+----+------+------+-----+
| สินทรัพย์ทางการเงิน |      |     |      |     |    |      |      |     |
|                 |      |     |      |     |    |      |      |     |
| ราย             |      |     |      |     |    |      |      |     |
| การระหว่างธนาคาร |      |     |      |     |    |      |      |     |
|                 |      |     |      |     |    |      |      |     |
| และต            |      |     |      |     |    |      |      |     |
| ลาดเงินและสินทรัพย์ |      |     |      |     |    |      |      |     |
+-----------------+------+-----+------+-----+----+------+------+-----+
| ซื้อโดยมีสัญญาขายคืน | 6    | 1   | 12   | -   | -  | -    | 69   | 1   |
|                 | ,842 | 02, |      |     |    |      |      | 09, |
| เงินลงทุนสุทธิ      |      | 309 | 10   | 25, | 2  | -    | 19   | 232 |
|                 | -    |     | ,112 | 301 | ,7 |      | ,090 |     |
| เงินให้สินเชื่อ      |      | 7,  |      |     | 84 | 53   |      | 65, |
|                 | 7    | 823 | 52   | 73, |    | ,678 | -    | 110 |
|                 | ,290 |     | ,887 | 743 | 1  |      |      |     |
|                 |      | 92, |      |     | 64 |      |      | 4   |
|                 |      | 705 |      |     | ,6 |      |      | 44, |
|                 |      |     |      |     | 60 |      |      | 963 |
+-----------------+------+-----+------+-----+----+------+------+-----+
| หนี้สินทางการเงิน   |      |     |      |     |    |      |      |     |
+-----------------+------+-----+------+-----+----+------+------+-----+
| เงินฝาก          | 178  | 1   | 101  | 25, | 2  | -    | -    | 5   |
|                 | ,072 | 95, | ,487 | 515 |    |      |      | 00, |
| ราย             |      | 330 |      |     | 67 | -    | -    | 406 |
| การระหว่างธนาคาร | 5    |     | 276  | 3,  |    |      |      |     |
|                 | ,149 | 5,  |      | 340 | 12 | -    | -    | 14, |
| และตลา          |      | 820 | 1    |     | ,0 |      |      | 652 |
| ดเงินและหลักทรัพย์ | -    |     | ,250 | 16, | 43 |      |      |     |
|                 |      | 9,  |      | 773 |    |      |      | 39, |
| ขายโดยมีสัญญาซื้อคืน |      | 060 |      |     |    |      |      | 126 |
|                 |      |     |      |     |    |      |      |     |
| เงินกูยืม         |      |     |      |     |    |      |      |     |
+-----------------+------+-----+------+-----+----+------+------+-----+

นอกจากนี้
คณะกรรมการธนาคารยังได้กำหนดให้มีตัวชี้วัดความเสี่ยงด้านสภาพคล่องซึ่งเป็นสัญญาณเตือนภัยล่วงหน้า
ได้แก่ Early Warning Point & Trigger Point ระดับการลดลงของเงินฝากรวมต่อวัน
และระดับเงินฝากสูงสุดต่อรายลูกค้าเพื่อลดการกระจุกตัวของแหล่งเงินทุนของธนาคาร
รวมถึงอัตราส่วนด้านสภาพคล่อง ได้แก่ อัตราส่วนเงินให้กู้ยืมต่อเงินฝาก
และอัตราส่วนสินทรัพย์สภาพคล่องต่อหนี้สินระยะสั้น เป็นต้น
โดยมีฝ่ายบริหารความเสี่ยงด้านตลาดมีหน้าที่ในการวัดและรายงานระดับความเสี่ยงด้านสภาพคล่องต่อคณะกรรมการบริหารสินทรัพย์และหนี้สินเพื่อติดตามความเสี่ยงเป็นประจำทุกวัน

โครงสร้างแหล่งเงินทุนของธนาคาร

[]

อัตราส่วนสินทรัพย์สภาพคล่องต่อหนี้สินระยะสั้นของธนาคาร

[]

ความเสี่ยงด้านการปฏิบัติการ (Operational Risk)

ความเสี่ยงด้านการปฏิบัติการ คือ ความเสี่ยงที่จะเกิดความเสียหายต่าง ๆ
อันเนื่องมาจากความไม่เพียงพอหรือความบกพร่องของกระบวนการภายใน บุคลากร
และระบบงานขององค์กร หรือจากเหตุการณ์ภายนอกองค์กร รวมถึงความเสี่ยงด้านกฎหมาย ทั้งนี้
ไม่นับรวมความเสี่ยงด้านกลยุทธ์และความเสี่ยงด้านชื่อเสียง ซึ่งประกอบด้วยสาเหตุหลัก 5 ประการ
ดังนี้

(1) ความเสี่ยงที่เกิดจากบุคลากร หมายถึง
ความเสียหายที่อาจเกิดขึ้นจากบุคคลทั้งภายในและภายนอกองค์กร
บุคลากรเป็นทรัพยากรที่มีความสำคัญมากที่สุด อย่างไรก็ตาม การวัดความสูญเสีย
รวมถึงการกำหนดรูปแบบของความเสี่ยงอันเกิดมาจากบุคลากรนั้นทำได้ยาก เช่น
ความผิดพลาดในการปฏิบัติงาน ความไม่ซื่อตรง และไม่ซื่อสัตย์ ไม่มีการแบ่งแยกหน้าที่การทำงาน
ขาดความร่วมมือกันในการทำงาน มีทักษะในเรื่องของความเป็นมืออาชีพและความชำนาญไม่เพียงพอ
ซึ่งรวมถึงการขาดการฝึกอบรม ทักษะหรือความสามารถในการบริหารจัดการและการกำกับดูแล
หรืออาจมีไม่เพียงพอ ตลอดจนการขาดจิตสำนึกหรือวัฒนธรรมในการควบคุมที่ดี เป็นต้น

(2) ความเสี่ยงที่เกิดจากกระบวนการปฏิบัติงาน หมายถึง
ความเสียหายที่อาจเกิดขึ้นเนื่องจากการออกแบบกระบวนการทำงาน
หรือกำหนดกระบวนการทำงานที่ไม่เหมาะสม หรือมีระบบการควบคุมภายในไม่เพียงพอ
หรือความเคยชินในการปฏิบัติงาน
การควบคุมและกระบวนการทำงานที่เป็นระบบจึงเป็นสิ่งจำเป็นที่จะช่วยลดความเสี่ยงดังกล่าว
ความเสี่ยงหลักของความเสี่ยงประเภทนี้ ได้แก่ ความผิดพลาดของระบบการปฏิบัติงาน
ระบบการเก็บจัดหมวดหมู่หรือเก็บเอกสารสัญญา
ความผิดพลาดในการจัดทำเอกสารนิติกรรมและเอกสารทางกฎหมาย
รวมถึงการจัดทำเอกสารนิติกรรมและเอกสารทางกฎหมายไม่ครบถ้วนสมบูรณ์
ความซับซ้อนของผลิตภัณฑ์ ประสิทธิภาพของกระบวนการทำงาน การบริหารจัดการข้อมูล
ความผิดพลาดในการปฏิบัติตามข้อกำหนดหรือระเบียบปฏิบัติ และการเปิดเผยข้อมูล

(3) ความเสี่ยงที่เกิดจากระบบ หมายถึง
ความเสียหายที่อาจเกิดขึ้นเนื่องจากไม่สามารถปฏิบัติงานได้
เนื่องจากระบบสารสนเทศล่มหรือความล่าช้าของข้อมูลในระบบงาน
ความไม่สมบูรณ์ในการเชื่อมโยงระบบระหว่างซอร์ฟแวร์ใหม่และเก่า
รวมถึงเครื่องมือและเทคโนโลยีที่ไม่เหมาะสม ล้าสมัย ไม่มีประสิทธิภาพ
ทำให้ไม่สามารถตอบสนองความต้องการของธุรกิจได้
การมีระบบสารสนเทศที่ไม่ดีพออาจนำไปสู่ความบกพร่องหรือการได้รับข้อมูลผิดพลาด
การหยุดชะงักของระบบงาน โปรแกรมทำงานผิดพลาด
การเข้าสู่ระบบรักษาความปลอดภัยโดยไม่ได้รับอนุญาตหรือผิดกฎหมาย
ปัญหาเรื่องประสิทธิภาพของระบบ ระบบงานและระบบเครือข่ายล้มเหลว
รวมถึงการฉ้อฉลผ่านทางระบบงานและเครือข่าย

(4) ความเสี่ยงที่เกิดจากเหตุการณ์ภายนอก
เป็นความเสียหายทางทรัพย์สินหรือทรัพย์สมบัติเนื่องจากการฉ้อโกงโดยบุคคลภายนอก
การก่ออาชญากรรม หรือจากภัยวิบัติต่าง ๆ ความเสี่ยงที่เกิดจากเหตุการณ์ภายนอก
องค์กรจะกระทบต่อความสามารถในการปฏิบัติงาน ความเสี่ยงนี้หมายรวมถึง
การขาดบุคลากรหลักในการดำเนินงาน กระบวนการทำงาน
และระบบคอมพิวเตอร์สารสนเทศหยุดชะงักหรือล้มเหลว อันเป็นผลมาจากการเกิดอัคคีภัย
มหันตภัยทางธรรมชาติ ระเบิด การก่อวินาศกรรม และการขาดระบบสาธารณูปโภค เช่น
ไฟฟ้าและประปา การประท้วงนัดหยุดงาน ไวรัสคอมพิวเตอร์ เป็นต้น

(5) ความเสี่ยงที่เกิดจากกฎหมาย เกิดจากการไม่ปฏิบัติตามกฎหมายหรือข้อบังคับของทางการ
หรือกรณีที่มีการเปลี่ยนแปลงทางกฎหมาย
หรือกฎข้อบังคับของทางการแล้วส่งผลเสียหายต่อการดำเนินธุรกิจ

ตัวอย่างของสาเหตุหลักดังกล่าว รวมถึงการทุจริต
ความไม่เพียงพอหรือความไม่ถูกต้องของข้อมูลที่นำมาใช้ในการตัดสินใจ
การหยุดชะงักหรือการขัดข้องของระบบคอมพิวเตอร์ การก่อวินาศภัย หรือภัยธรรมชาติ
ถือเป็นความเสี่ยงที่ธนาคารจะต้องมีการบริหารควบคุมอย่างใกล้ชิดในทุกกระบวนการดำเนินงานของธนาคาร

เพื่อให้การบริหารจัดการความเสี่ยงด้านปฏิบัติงานสามารถดำเนินการได้อย่างมีประสิทธิภาพและเกิดประสิทธิผล
คณะกรรมการธนาคารกำหนดให้คณะกรรมการบริหารความเสี่ยง (Risk Management
Committee) ซึ่งรับผิดชอบในเรื่องการบริหารและจัดการความเสี่ยงโดยรวมของธนาคาร
(Integrated Risk Management) กำหนดกลยุทธ์และเครื่องมือต่าง ๆ เพื่อให้สามารถประเมิน
ติดตาม และควบคุมดูแลปริมาณความเสี่ยงของธนาคารให้อยู่ในระดับที่เหมาะสม
และให้เป็นไปตามหลักการของการกำกับดูแลกิจการที่ดีตามหลักเกณฑ์ของธนาคารแห่งประเทศไทย
และ Basel II ทั้งนี้
ธนาคารมีนโยบายอย่างชัดเจนที่จะปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ที่ธนาคารแห่งประเทศไทยกำหนดไว้อย่างเคร่งครัด

ฝ่ายงานบริหารความเสี่ยงด้านการปฏิบัติการ
เป็นผู้รับผิดชอบในการนำเสนอรายงานการประเมินค่าความเสี่ยงด้านการปฏิบัติการที่อาจเกิดขึ้นจากการดำเนินการ
และผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นหากเกิดการเปลี่ยนแปลงในลักษณะภาพรวม
การประเมินความเสี่ยงด้านการปฏิบัติการจะดำเนินการโดยใช้เครื่องมือต่าง ๆ
ตามมาตรฐานภายใต้หลักเกณฑ์ของธนาคารแห่งประเทศไทยและธนาคารชั้นนำทั่วไป
และจัดทำรายงานนำเสนอผลการประเมินต่อผู้บริหารและคณะกรรมการบริหารความเสี่ยงด้านการปฏิบัติการ
คณะกรรมการบริหารความเสี่ยง และคณะกรรมการธนาคาร
เพื่อให้คณะกรรมการดังกล่าวสามารถประเมินความเสี่ยงที่ธนาคารกำลังเผชิญอยู่
และสามารถกำหนดและ/หรือปรับเปลี่ยนกลยุทธ์ให้เหมาะสมกับสถานการณ์
เพื่อลดและควบคุมความเสี่ยงที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงของปัจจัยภายนอกและการแข่งขันด้านธุรกิจได้อย่างมีประสิทธิภาพ
และอยู่ภายใต้ระดับความเสี่ยงที่ยอมรับได้

ในช่วงปีที่ผ่านมา
นอกจากธนาคารจะได้ดำเนินการเพื่อให้เป็นไปตามแนวนโยบายการบริหารความเสี่ยงและแนวทางการควบคุมความเสี่ยงของธนาคารแห่งประเทศไทยแล้ว
ธนาคารยังได้มีการปรับปรุงโครงสร้างขององค์กร คณะกรรมการชุดต่าง ๆ
รวมทั้งพัฒนาระบบงานและเครื่องมือที่จะนำมาใช้ในการระบุ ประเมิน
ติดตามและควบคุมหรือลดความเสี่ยงที่คาดว่าจะเกิดขึ้น
และปรับปรุงกระบวนการจัดการภายในของธนาคาร
เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพและความสามารถในการบริหารและควบคุมความเสี่ยงให้ดียิ่งขึ้น
ธนาคารยังคงดำเนินการเพื่อเสริมสร้างกระบวนการและจิตสำนึกการบริหารความเสี่ยงด้านการปฏิบัติการให้เกิดขึ้นในทุกระดับขององค์กรอย่างต่อเนื่อง
ภายใต้ชื่อโครงการพัฒนากระบวนการบริหารความเสี่ยงด้านการปฏิบัติการในระดับฝ่ายงานของธนาคาร
(Risk Control Self Assessment : RCSA)
เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพของระบบการบริหารและควบคุมความเสี่ยงด้านการปฏิบัติการของธนาคารให้รองรับเกณฑ์
Basel II และเกณฑ์ Sound Practices for the Management and Supervision of
Operational Risk โดยมีผู้ชำนาญการทางด้านนี้โดยเฉพาะเป็นผู้ดำเนินการ
และธนาคารได้กำหนดนโยบายการบริหารความเสี่ยงด้านการปฏิบัติการของธนาคารขึ้น
เพื่อสร้างความมั่นใจให้กับธนาคารแห่งประเทศไทย และคณะกรรมการธนาคารว่า
ธนาคารมีแนวทางจัดการและการบริหารความเสี่ยงด้านการปฏิบัติการได้อย่างเหมาะสมและมีประสิทธิภาพ
โดยมีคณะกรรมการบริหารความเสี่ยงด้านการปฏิบัติการ (Operational Risk Management
Committee : ORMC) ทำหน้าที่ในการควบคุม ดูแล ติดตาม
และประเมินผลให้การบริหารความเสี่ยงด้านการปฏิบัติการโดยรวมของธนาคารเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ
ภายใต้การกำกับดูแลอย่างใกล้ชิดของคณะกรรมการบริหารความเสี่ยง
และคณะกรรมการตรวจสอบที่เป็นอิสระ ซึ่งรายงานตรงต่อคณะกรรมการธนาคาร
ทำให้ฐานะและผลการดำเนินงานและเงินกองทุนภายหลังที่ได้คำนึงถึงผลกระทบความเสี่ยงด้านการปฏิบัติการแล้ว
อยู่ในระดับที่มั่นคง สามารถรองรับความเสี่ยงด้านการปฏิบัติการที่ธนาคารดำรงอยู่ได้

นอกจากสายงานบริหารความเสี่ยงด้านการปฏิบัติการแล้ว ธนาคารยังมีคณะกรรมการตรวจสอบ
ประกอบด้วยผู้ทรงคุณวุฒิและมีประสบการณ์
ความรู้ความชำนาญด้านตรวจสอบและงานธนาคารพาณิชย์เป็นอย่างดี
โดยคณะกรรมการตรวจสอบที่เป็นกรรมการอิสระทุกคน มิได้เป็นผู้บริหารหรือพนักงานธนาคาร
ซึ่งคณะกรรมการตรวจสอบจะพิจารณาและสอบทานให้ธนาคารมีการรายงานการเงินอย่างถูกต้องและเพียงพอ
มีระบบการควบคุมภายในและบริหารความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ
ตลอดจนการตรวจสอบภายในที่เหมาะสม รัดกุม และเป็นไปตามกฎระเบียบที่ทางการได้กำหนดไว้
นอกจากนี้ ธนาคารยังได้ประกาศและ/หรือปรับปรุงนโยบายต่าง ๆ
ที่เกี่ยวข้องกับการบริหารจัดการความเสี่ยงด้านการปฏิบัติการเพื่อให้เป็นปัจจุบันอยู่เสมอ
และมีประสิทธิภาพสอดคล้องกับกระบวนการทำงานใหม่และเทคโนโลยีที่มีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว
อาทิ การดำเนินการเพื่อออกผลิตภัณฑ์บริการทางการเงินรูปแบบใหม่ หรือการนำระบบงานใหม่ ๆ
ออกใช้งาน (New Product Program Policy)
โดยให้ผู้รับผิดชอบดำเนินการระบุและประเมินความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นจากการออกผลิตภัณฑ์
หรือการนำระบบออกใช้งาน พร้อมทั้งแนวทางการควบคุมความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้น
ให้อยู่ในระดับและเงื่อนไขที่ยอมรับ
ความเสี่ยงได้ (Risk Acceptance Criteria)
ซึ่งสอดคล้องกับหลักเกณฑ์การกำกับดูแลกิจการที่ดีของธนาคารแห่งประเทศไทย
แผนงานเพื่อความต่อเนื่องทางธุรกิจ นโยบายด้าน In-sourcing และ Out-sourcing
นโยบายเพื่อความปลอดภัยด้านเทคโนโลยี เป็นต้น

สำหรับการดำรงเงินกองทุนขั้นต่ำของความเสี่ยงด้านการปฏิบัติการ
ธนาคารได้ใช้เกณฑ์การคำนวณด้วยวิธี Standardized Approach ตามหลักเกณฑ์ Basel II
(Preliminary Application)

ธนาคารดำเนินการเพื่อลดความเสียหายอันอาจจะเกิดขึ้นจากเหตุการณ์ไม่คาดคิดอย่างกะทันหัน
ซึ่งอาจทำให้ธนาคารไม่สามารถให้บริการลูกค้าได้อย่างต่อเนื่อง
โดยการจัดทำนโยบายที่เรียกว่านโยบายการบริหารความต่อเนื่องทางธุรกิจ (Business
Continuity Management : BCM) ซึ่งรวมทั้งจัดทำแผนงานความต่อเนื่องทางธุรกิจ
(Business Continuity Plan : BCP) สำหรับสำนักงานใหญ่และสาขาของธนาคาร
เพื่อให้เกิดความมั่นใจว่าในกรณีเกิดภาวะฉุกเฉินหรือเกิดเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิด
ธนาคารยังคงสามารถให้บริการลูกค้าและบริษัทคู่ค้าของธนาคารได้อย่างต่อเนื่อง ทั้งนี้
ธนาคารจะทบทวนแผนความต่อเนื่องทางธุรกิจ ซึ่งประกอบด้วย BCP
และแผนฉุกเฉินทางด้านงานเทคโนโลยี (Disaster Recovery Plan : DRP)
พร้อมทดสอบเป็นประจำทุกปีตามแนวปฏิบัติของธนาคารแห่งประเทศไทย
หรือเมื่อมีการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างภายในอย่างมีนัยสำคัญ
เพื่อให้มั่นใจว่าธนาคารสามารถปฏิบัติงานอย่างต่อเนื่องได้ตามแผนเมื่อเกิดเหตุฉุกเฉิน