1. ปัจจัยความเสี่ยง

  1.1 ปัจจัยความเสี่ยงของอุตสาหกรรม

1.1.1 ปัจจัยความเสี่ยงจากภาวะเศรษฐกิจ และการใช้จ่ายของหน่วยงานภาครัฐบาล

ความเสี่ยง :

แม้ว่าเศรษฐกิจของประเทศไทยกำลังฟื้นตัวขึ้น โดยที่ในต้นปี 2544 คาดว่า GDP
ของประเทศจะอยู่ที่ประมาณ ร้อยละ 4 แต่ต่อมาได้มีการปรับลดเป็นร้อยละ 1
ทำให้เศรษฐกิจภายในประเทศเติบโตค่อนข้างช้า
ซึ่งส่งผลกระทบในด้านลบต่อการฟื้นตัวของเศรษฐกิจไทย
และสัดส่วนการจัดสรรงบประมาณแผ่นดินของรัฐบาลไทย เนื่องจากลูกค้าหลักของบริษัทฯ
เป็นหน่วยงานภาครัฐบาลและภาครัฐวิสาหกิจ ดังนั้น
จึงส่งผลกระทบต่อความสามารถในการทำรายได้ของบริษัทฯ อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

แนวทางในการแก้ไขหรือป้องกัน :

ถึงแม้ว่าการจัดสรรงบประมาณรายจ่ายของภาครัฐบาล
และหน่วยงานรัฐวิสาหกิจจะเป็นปัจจัยที่บริษัทฯ ไม่สามารถควบคุมได้ก็ตาม
แต่เนื่องจากการบำรุงรักษาสายไฟฟ้า และสายโทรศัพท์มีลักษณะเป็นวงจรธุรกิจที่จะต้อง
ทำการบำรุงรักษาอย่างสม่ำเสมอการบำรุงรักษาสายไฟฟ้าจึงเป็นสิ่งจำเป็นและไม่สามารถยืดระยะเวลาออกไปได้เพราะ
อาจเกิดอันตรายและความไม่ปลอดภัย ดังนั้น เพื่อเป็นการป้องกันความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นได้บริษัทฯ
จึงต้องทำความเข้าใจและชี้แจงให้ลูกค้าตระหนักถึงวิธีการป้องกันเพื่อมิให้เกิดความเสียหายและอันตรายที่อาจเกิดขึ้นหากสายไฟฟ้า
ที่ใช้อยู่เกิดชำรุด หรือเสื่อมคุณภาพลง

1.1.2 ปัจจัยความเสี่ยงจากการพึ่งพิงกับกลุ่มลูกค้าหลักจำนวนน้อยราย

ความเสี่ยง :

การผลิตสายไฟฟ้าและสายเคเบิ้ลเป็นกระบวนการผลิตที่ต้องผลิตครั้งละมากๆ
ซึ่งในอดีตที่ผ่านมาลูกค้า ดังกล่าวมีจำนวนน้อยราย เนื่องจากส่วนใหญ่แล้วโครงการต่างๆ
ที่เกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมพลังงาน
และการสื่อสารโทรคมนาคมมักจะอยู่ภายใต้การดำเนินงานของหน่วยงานภาครัฐวิสาหกิจ
ซึ่งต้องมีประกวดราคา และสอบราคาโดยตรงกับหน่วยงานนั้นเป็นคราวๆ
ไปจึงเป็นไปได้ยากที่บริษัทฯ จะสามารถทำสัญญาการค้าระยะยาวกับลูกค้าเหล่านี้ได้
หน่วยงานรัฐวิสาหกิจดังกล่าวได้แก่ กฟผ กฟน กฟภ และ ทศท ซึ่งในช่วงสองปีที่ผ่านมา
ยอดขายให้หน่วยงานดังกล่าวคิดเป็น สัดส่วนประมาณร้อยละ 60 ของ ยอดขายของบริษัทฯ
รวมทั้งปีถัดไปรายได้จากภาครัฐวิสาหกิจก็น่าจะอยู่ในอัตราเดียวกัน ดังนั้น หากบริษัทฯ
ต้องสูญเสียลูกค้าสำคัญรายใดรายหนึ่งไปจะมีผลต่อรายได้ของบริษัทฯ

แนวทางในการแก้ไขหรือป้องกัน :

บริษัทฯ ได้ให้ความสำคัญและติดตามความคืบหน้าของโครงการต่างๆ
โดยเฉพาะโครงการของรัฐบาล ที่อาจมีความต้องการใช้ผลิตภัณฑ์ของบริษัทฯ
มีการรักษาสัมพันธภาพที่ดีกับลูกค้าหน่วยงานรัฐวิสาหกิจ และลูกค้า
เอกชนผู้รับเหมาและประกวดงานกับหน่วยงานดังกล่าวอยู่เสมอ และจากการแปรรูปของ PTT
รวมทั้งการที่ TOT และ CAT จะเข้าเป็นบริษัท จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ฯ นั้น
จะเป็นการส่งเสริมอุตสาหกรรมด้านพลังงานและการสื่อสาร และจะเป็นการเปิดโอกาส
ในการทำธุรกิจของบริษัทมากขึ้น นอกจากนี้บริษัทฯ
ได้มีการจัดทีมงานด้านการตลาดโดยเน้นที่ลูกค้ากลุ่มนี้ รวมทั้งบริษัทได้พยายามติดต่อลูกค้ารายใหม่ๆ
ในกลุ่มประเทศอาเซียน และเอเชีย อีกด้วย

  1.1.3
  ปัจจัยความเสี่ยงจากผลกระทบจากการเปิดเสรีทางการค้าในภูมิภาคเอเซียตะวันออกเฉียงใต้
  (AFTA) และการแข่งขันจากผู้ประกอบการรายใหม่

ความเสี่ยง :

ประเทศไทยเป็นหนึ่งในประเทศสมาชิกในกลุ่มประเทศอาเซียน
ซึ่งได้ลงนามในข้อตกลงว่าด้วยการใช้
อัตราภาษีศุลกากรพิเศษที่เท่าเทียมกันภายใต้เขตการค้าเสรีอาเซียน (Common Effective
Preferential Tariff หรือ CEPT) ซึ่งเป็นกลไกหลักของนโยบายการค้าของ AFTA ซึ่ง CEPT
ครอบคลุมถึงการค้าเสรีในภาคอุตสาหกรรมการผลิต และภาคการเกษตรภายใต้ ข้อบังคับของ AFTA
นโยบายลดอัตราภาษีศุลกากรนำเข้าและส่งออกจะนำมาบังคับใช้ กับ
สินค้าของภาคอุตสาหกรรมการผลิต และภาคการเกษตร
ระหว่างประเทศสมาชิกในกลุ่มอาเซียนด้วยกันเอง โดยในระยะเริ่มแรก
สินค้าที่ปัจจุบันเสียภาษีในอัตรา มากกว่าร้อยละ 20 จะลดลงมาให้อยู่ในอัตราสูงสุดที่ร้อยละ 20
และในปัจจุบันได้มีการลดอัตราภาษีนำเข้า ให้อยู่ระหว่างร้อยละ 0 ถึง 5
โดยอัตราภาษีสำหรับสายไฟฟ้า เหลือร้อยละ 5 และอัตราภาษีสำหรับผลิตภัณฑ์ใยแก้วนำแสง
(fiber optics) เหลือร้อยละ 0 ด้วยเหตุนี้จึงอาจเป็นสิ่งจูงใจให้
ผู้ประกอบการจากต่างประเทศบางรายส่งออกผลิตภัณฑ์เข้ามาแข่งขันกับ
ผู้ประกอบการในประเทศไทยได้ อย่างไรก็ดีวัตถุดิบที่บริษัทฯ
ใช้ในการผลิตส่วนใหญ่ยังคงต้องนำเข้าจากประเทศที่มิได้อยู่ในกลุ่มอาเซียน

แนวทางในการแก้ไขหรือป้องกัน :

บริษัทผู้ผลิตสายไฟฟ้าและสายเคเบิ้ลในกลุ่มประเทศสมาชิกอาเซียนรวมทั้งจีน
และเวียดนามที่จะได้เข้า เป็นสมาชิกองค์การการค้าโลก (WTO)
ก็ยังคงประสบอุปสรรคในการนำเข้าสินค้าประเภทนี้อยู่บ้างเนื่องจาก สินค้า
ประเภทนี้เป็นสินค้าที่จะต้องนำเข้าในปริมาณและ
น้ำหนักที่มากซึ่งทำให้มีค่าระวางการขนส่งที่สูงตามไปด้วย
ด้วยเหตุนี้ผู้ผลิตภายในประเทศยังคงมีข้อได้เปรียบอยู่ แต่อย่างไรก็ดีบริษัทฯ
มีการติดตามความเคลื่อนไหวของสถานการณ์ และผลกระทบที่อาจจะเกิดจาก
มาตรการลดภาษีนำเข้าอย่างใกล้ชิดนอกจากนี้ บริษัทฯ ยังทำการศึกษาตลาดภายใน
ของประเทศในกลุ่มอาเซียนที่อาจเริ่มส่งออกสินค้า เพื่อให้ทราบถึงรายละเอียดและปัจจัยต่างๆ
ของประเทศนั้นๆ ซึ่งในอนาคตอาจจะเป็นคู่แข่งรายใหม่

  1.2 ปัจจัยความเสี่ยงของบริษัทฯ

1.2.1 ปัจจัยความเสี่ยงจากการขาดแคลนแรงงานที่มีความเชี่ยวชาญพิเศษ

ความเสี่ยง :

อุตสาหกรรมการผลิตสายไฟฟ้า และสายเคเบิ้ลเป็นอุตสาหกรรมที่ต้องอาศัยพนักงานที่มีความชำนาญ
และประสบการณ์ในสายงาน
ซึ่งเป็นปัจจัยที่จะต้องช่วยเพิ่มผลผลิตและประสิทธิภาพของผลิตภัณฑ์ของบริษัทฯรวมทั้ง
การลดความสิ้นเปลืองของวัตถุดิบนอกจากนี้ ขณะนี้ประเทศไทยมีการขยายตัวทางด้านอุตสาหกรรม
โดยเฉพาะ อุตสาหกรรมยานยนต์ ชิ้นส่วนอิเล็คโทรนิคส์ และปิโตรเคมี
ซึ่งมีความต้องการวิศวกรและแรงงานในประเทศที่มีฝีมือ และประสบการณ์จำนวนมาก
จึงมีความเป็นไปได้ที่ผู้เชี่ยวชาญของบริษัทฯ เช่นวิศวกรที่มีความชำนาญจะได้รับข้อเสนอ
ที่ดึงดูดใจและย้ายไปทำงานให้กับบริษัทอื่น
ดังนั้นปัญหาการขาดพนักงานที่มีความชำนาญและประสบการณ์อาจทำให้ บริษัทฯ
มีค่าใช้จ่ายที่สูงขึ้นอันเนื่องมาจากอัตราการผลิตที่ลดลงและการเพิ่มขึ้นของผลิตภัณฑ์ ที่ไม่ได้มาตรฐาน
ก็จะก่อให้เกิดปัญหาในกระบวนการผลิตโดยรวม

แนวทางในการแก้ไขหรือป้องกัน

ในช่วงที่ผ่านมาในภาวะที่ยอดจำหน่ายให้ภาครัฐวิสาหกิจได้ลดลงฝ่ายบริหารได้ทบทวน
การดำเนินงานต่างๆ ของบริษัทฯ และพบว่าปัญหาทางด้านบุคลากรเป็นปัญหาที่สำคัญอย่างหนึ่ง
ดังนั้นฝ่ายบริหารจึงได้ออกมาตรการต่างๆ เพื่อเสริมสร้างขวัญและกำลังใจให้แก่พนักงาน
และเพื่อรักษาพนักงานให้อยู่กับบริษัทฯ ตลอดไป อาทิเช่นการปรับลดชั่วโมงการทำงานเป็น 40
ชั่วโมงต่อสัปดาห์ ซึ่งจากเดิมที่ทำ 44 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ โดยยังคงอัตราเงินเดือนเท่าเดิม
นอกจากนั้นบริษัทฯ ได้มีการทบทวนอัตราเงินเดือน และอัตราค่าจ้างอย่างรอบคอบโดยมิได้
มีการปลดพนักงานแต่อย่างใด

1.2.2 ปัจจัยความเสี่ยงจากปริมาณการผลิตขั้นต่ำที่ต้องผลิตได้เพื่อให้ถึงจุดคุ้มทุน

ความเสี่ยง :

เนื่องจากบริษัทฯ ใช้เงินลงทุนสูงสำหรับเครื่องจักรและอุปกรณ์ต่างๆ
ทำให้มีการตัดค่าเสื่อมราคาที่สูง ตามไปด้วยซึ่งส่งผลกระทบอย่างมากต่ออัตรากำไรขั้นต้น
และกำไรสุทธิของบริษัทฯ และการลดค่าใช้จ่ายประเภทนี้สามารถทำได้ยาก นอกจากว่า
บริษัทฯจะขายทรัพย์สินถาวรบางส่วนออกไป
แต่การกระทำดังกล่าวอาจทำให้เกิดผลกระทบต่อความสามารถในการผลิตของบริษัทฯ
ในระยะยาวได้ในสถานการณ์ที่มีคำสั่งซื้อจากลูกค้าเข้ามามากๆ บริษัทฯ
จำเป็นที่จะต้องผลิตสินค้าในปริมาณที่มากเพียงพอเพื่อให้ครอบคลุมค่าใช้จ่ายในการดำเนินงาน ในปี
2544 บริษัทฯ มีการใช้กำลังการผลิตเพียงร้อยละ 15 ถึง ร้อยละ 45
ดังนั้นจึงมีความเสี่ยงที่ปริมาณคำสั่งซื้อจากลูกค้าจะไม่มากพอที่จะทำให้เกิดการผลิตจนถึงจุดคุ้มทุน

แนวทางในการแก้ไขหรือป้องกัน :

ผู้บริหารของบริษัทฯ ตระหนักว่าความเสี่ยงดังกล่าวเป็นปัจจัยเสี่ยงที่สำคัญ และได้วางแนวทางการ
แก้ไขหรือป้องกันไว้คือ (1)
พยายามปรับลดค่าใช้จ่ายในการผลิตโดยดูแลและบริหารสินค้าคงคลังให้มีประสิทธิภาพ มากขึ้น (2)
ว่าจ้างให้บริษัทอื่นผลิตสินค้าบางส่วนให้กับบริษัทฯ เมื่อบริษัทฯ
ไม่มีกำลังผลิตเพียงพอเพื่อส่งมอบสินค้า ให้ทันภายในระยะเวลาที่จำกัด (3)
บริษัทรับงานผลิตสินค้าแม้ว่าจะได้รับอัตรากำไร (margin)
ที่ต่ำกว่าปกติโดยมีจุดประสงค์เพื่อรักษาระดับการผลิตที่สม่ำเสมอ (4)
พยายามขายสินทรัพย์ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้เพื่อลดรายจ่ายด้านค่าเสื่อมราคา
ซึ่งจะส่งผลให้กำไรของบริษัทดีขึ้นและจากการปรับปรุงแนวทางนี้ ทำให้ในปี 2544
บริษัทสามารถมีกำไรสูง ขึ้น 16.77 ล้านบาทจากการลดสินทรัพย์ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้
นอกจากนี้บริษัทได้ลงทุนเพิ่มเติมในสินทรัพย์ที่ก่อให้เกิดรายได้ในผลิตภัณฑ์ใหม่ๆ
เพื่อสนองความต้องการของตลาดและรักษาส่วนแบ่งการตลาดของบริษัท

3.  ปัจจัยความเสี่ยงจากความผันผวนของต้นทุนวัตถุดิบในการผลิต

ความเสี่ยง :

วัตถุดิบที่บริษัทฯ ใช้ส่วนใหญ่ ซึ่งได้แก่ ทองแดง อลูมิเนียม โพลีไวนิลคลอไรด์, โพลีเอธิลีน
และใยแก้วนำแสง ล้วนแต่เป็นสินค้าทางการเกษตรและเหมืองแร่ (Commodity Products)
ที่ราคาตลาดขึ้นอยู่กับอุปสงค์ และอุปทานของตลาดโลก
และเมื่อราคาวัตถุดิบต้องขึ้นอยู่กับตลาดต่างประเทศการซื้อขายจึงต้องอยู่ในรูปของสกุลเงินเหรียญสหรัฐ
ในขณะที่การขาย สินค้าจะขายเป็นสกุลเงินบาท ดังนั้นบริษัทฯ
จึงมีความเสี่ยงอันเนื่องมาจากความผันผวน ของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราอยู่เสมอ
ซึ่งระดับของความเสี่ยงนี้ขึ้นอยู่กับมูลค่าซื้อขายในแต่ละสัญญา

แนวทางในการแก้ไขหรือป้องกัน :

เพื่อเป็นการบรรเทาความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตรา
อันเกิดจากการสั่งซื้อวัตถุดิบจากต่างประเทศ บริษัทฯ ใช้นโยบายใหม่ในการจัดหาวัตถุดิบ
โดยหากลูกค้ายินยอมลูกค้าของบริษัทฯ จะเป็นผู้สั่งซื้อวัตถุดิบที่ต้องใช้
ในการผลิตสินค้าในจำนวนเท่ากับความยาวของสายไฟฟ้าที่ต้องการ และทำสัญญาจ้างให้บริษัทฯ
เป็นผู้ผลิตสายไฟฟ้าสำเร็จรูปให้
ทำให้ภาวะความผันผวนและผลกระทบจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่อบริษัทฯ ลดน้อยลง ซึ่งบริษัทฯ
ได้ใช้นโยบายดังกล่าวกับลูกค้าที่เป็น หน่วยงานรัฐวิสาหกิจโดยส่วนใหญ่
ในบางครั้งบริษัทจะจัดซื้อวัตถุดิบโดยทำสัญญาซื้อล่วงหน้า (Forward contract) พร้อมทั้งออก
L/C เพื่อที่จะลดความเสี่ยงด้านนี้ให้น้อยลง

1.2.4 ปัจจัยความเสี่ยงจากอุปทานของวัตถุดิบหลักที่ใช้ในการผลิต

ความเสี่ยง :

ปัจจุบันปริมาณสินค้าที่เป็นวัตถุดิบส่วนใหญ่ในตลาดถือว่าอยู่ในระดับที่เพียงพอและความเสี่ยงที่จะเกิดการ
ขาดแคลนวัตถุดิบอยู่ในระดับที่ต่ำ
แต่อย่างไรก็ตามในระดับภูมิภาคยังคงมีการขาดแคลนสินค้าประเภทใยแก้วนำแสง
และสายใยแก้วอยู่บ้าง ปัจจุบันมีผู้จำหน่ายเพียงรายเดียวคือ บริษัทฟูจิคูระ (Fujikura) ซึ่งบริษัทฯ
มีความสัมพันธ์ที่ดีกับ ฟูจิคูระมาเป็นเวลานาน อย่างไรก็ดี
หากเกิดปัญหาอะไรก็ตามซึ่งกระทบความสัมพันธ์ที่ดีดังกล่าวก็อาจกระทบต่อบริษัทฯ
โดยทำให้กระบวนการผลิตไม่เป็นไปตามกำหนดการ
ซึ่งทำให้เกิดความล่าช้าในการส่งมอบสินค้าและเกิดปัญหากับลูกค้าได้

แนวทางในการแก้ไขหรือป้องกัน :

การจัดหาแหล่งวัตถุดิบนั้นปัจจุบันมีผู้ผลิตทองแดงและอลูมิเนียมค่อนข้างมากซึ่งสามารถที่จะตอบสนองต่อ
อุปสงค์ของบริษัทฯ ได้เป็นอย่างดี
และเพื่อเป็นการช่วยให้มีแหล่งอุปทานของสายใยแก้วนำแสงและสายเคเบิ้ล ที่เพียงพอและ
แน่นอนบริษัทฯ จึงได้ร่วมทุนกับฟูจิคูระโดยการถือหุ้นผ่าน SFO อีกทั้งกลุ่ม
Pacificได้มีโรงงานสายใยแก้วนำแสงและสายเคเบิ้ลหลายแห่งในแถบเอเชีย
และมีแหล่งวัตถุดิบจากผู้ผลิตหลายราย อาทิเช่น Sumitomo, Furukawa, Fujikura
รวมทั้งแหล่งผลิตของกลุ่มเองที่จะตั้งในประเทศจีนใน 2545 ดังนั้นคาดว่าราคาวัตถุดิบจะลดลง

  1.3 ปัจจัยความเสี่ยงที่เกิดจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตรา

ความเสี่ยง :

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2544 บริษัทฯ มีหนี้สินที่เป็นเงินตราต่างประเทศทั้งสิ้น 11.8
ล้านเหรียญสหรัฐ โดยแบ่งเป็นจากสถาบันการเงินต่างประเทศรวม 5.6 ล้านเหรียญสหรัฐ
เงินกู้ยืมจากบริษัทฯ ที่เกี่ยวข้อง 6.2 ล้านเหรียญสหรัฐ โดยที่บริษัทฯ ได้ทำสัญญาป้องกันความเสี่ยง
ล่วงหน้าไว้เพียง 0.8 ล้านเหรียญสหรัฐบริษัทฯ
อาจต้องขาดทุนจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราในสถานการณ์ที่ค่าของ เงินบาทอ่อนค่าลง

แนวทางในการแก้ไขหรือป้องกัน :

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2544 บริษัทฯ ได้ทำสัญญาซื้อขายเงินตราล่วงหน้า (Forward Contract)
มูลค่า 0.8
ล้านเหรียญสหรัฐเพื่อป้องกันความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยน นอกจากนี้บริษัทฯ
มีนโยบายที่จะเพิ่มปริมาณของสินค้าส่งออกเพื่อให้บริษัทฯ
ได้มีรายได้เป็นสกุลเงินเหรียญสหรัฐซึ่งจะเป็นการลดความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตรา
ไปในตัว (Natural hedge)

1.4 ปัจจัยความเสี่ยงอื่นๆ

1.4.1 ปัจจัยความเสี่ยงจากอำนาจควบคุมของผู้ถือหุ้นรายใหญ่

ความเสี่ยง :

ปัจจุบัน ผู้ถือหุ้น 3 รายใหญ่ของบริษัทฯ เป็นบริษัทในเครือของกลุ่มบริษัท PEWC
โดยถือหุ้นทั้งโดยตรง และโดยอ้อมในบริษัทร้อยละ 68.18 และเมื่อรวมกับผู้ถือหุ้นรายย่อยอื่นๆ
ซึ่งเป็นตัวแทนจาก PEWC จะทำให้สัดส่วนการถือหุ้นในจรุงไทยเกินกว่าร้อยละ 75
ซึ่งทำให้สามารถควบคุมมติที่ประชุมผู้ถือหุ้นได้ ดังนั้นการตัดสินใจในการบริหาร และการดำเนิน
กิจการจะขึ้นอยู่กับกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่ดังกล่าว
ผู้ถือหุ้นรายย่อยจึงมีความเสี่ยงจากการที่ไม่สามารถลงคะแนนเสียงเพื่อ คัดค้านผู้ถือหุ้นรายใหญ่ได้

 แนวทางในการแก้ไขหรือป้องกัน

บริษัทฯ มีการแต่งตั้งคณะกรรมการตรวจสอบเพื่อตรวจสอบความถูกต้องของการดำเนินงาน
ของคณะกรรมการรวมถึงกรณีที่มีรายการระหว่างกันกับกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่จะต้องให้กรรมการตรวจสอบให้ความเห็นต่อ
รายการที่เกิดขึ้นทั้งนี้
การประชุมกรรมการบริษัทเพื่อรับรองมติดังกล่าวจะไม่ให้บุคคลที่อาจมีความขัดแย้งต่อรายการ
ลงคะแนนเสียงได้

1.4.2 ปัจจัยความเสี่ยงจากผู้ถือหุ้นรายใหญ่มีความขัดแย้งทางผลประโยชน์โดยมีกิจการที่แข่งขันกัน

ความเสี่ยง :

ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบริษัทฯ คือกลุ่ม PEWC ซึ่งถือหุ้นในบริษัทฯ ผ่านบริษัทย่อยร้อยละ 68.18
และถือหุ้นทั้งโดยตรงและโดยอ้อมใน SPEWC ร้อยละ 66.15 โดย SPEWC
ดำเนินธุรกิจผลิตและจำหน่ายสายไฟฟ้า ซึ่งมีสินค้าบางประเภทคล้ายคลึงกับสินค้าของบริษัทฯ
เนื่องจากกลุ่ม PEWC เป็นผู้มีส่วนได้เสียและมีอิทธิพลต่อการ
ดำเนินงานทั้งสองบริษัทจึงอาจมีความขัดแย้งทางผลประโยชน์ในการบริหารงานเพื่อประโยชน์สูงสุดของบริษัท

แนวทางในการแก้ไขหรือป้องกัน

คณะกรรมการตรวจสอบจะดูแลรายการระหว่างกันกับกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่
เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดความขัดแย้งทางผลประโยชน์ ทั้งนี้การประชุมกรรมการบริษัทฯ
เพื่อรับรองมติดังกล่าวกำหนดมิให้บุคคลที่อาจมีความขัดแย้งต่อรายการ ลงคะแนนเสียงได้

1.4.3 ปัจจัยความเสี่ยงจากกรณีบริษัทฯ
มีเงินให้กู้ยืมระยะยาวแก่กิจการที่เกี่ยวข้องกันเป็นจำนวนมาก

ความเสี่ยง :

ในงบการเงินรวมและงบการเงินของบริษัทฯ ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2544 บริษัทฯ มี
เงินให้กู้ยืมระยะยาวแก่กิจการที่เกี่ยวข้องกันเท่ากับ 80.88 ล้านบาทและ 694.37
ล้านบาทตามลำดับ ซึ่งเป็นการช่วยเหลือทางการเงิน เงินให้กู้ยืม และเงินทดรองจ่าย
มีการสะสมจำนวนมากซึ่งส่งผล ให้บริษัทฯ ไม่มีสภาพคล่องทางการเงินเท่าที่ควร

 แนวทางในการแก้ไขหรือป้องกัน

บริษัทฯ ได้พยายามจัดการให้บริษัทย่อยและบริษัทร่วมเหล่านั้นสามารถดำเนินงานได้ด้วยบริษัทเอง
ซึ่งทำให้การพึ่งพิงกับบริษัทฯ ลดน้อยลงบริษัทฯจะติดตามให้มีการชำระหนี้อย่างสม่ำเสมอ
และที่ผ่านมาบริษัทย่อย ก็มีการชำระคืน เงินทดรองจ่ายเป็นระยะๆ เช่นกัน
และคาดว่าบริษัทย่อยและบริษัทร่วมจะจ่ายเงินคืนให้ภายในปี 2545