1. ปัจจัยความเสี่ยง

ปัจจัยความเสี่ยงที่บริษัทเห็นว่าอาจมีผลกระทบต่อธุรกิจ มีดังต่อไปนี้

ความเสี่ยงทางด้านราคาวัตถุดิบ

โครงสร้างต้นทุนวัตถุดิบหลักประมาณร้อยละ 80 ประกอบด้วย ข้าวโพด กากถั่ว ปลาป่น รำ
และปลายข้าว
จะมีความผันผวนในด้านราคาค่อนข้างมาก
ซึ่งราคาวัตถุดิบจะเปลี่ยนแปลงไปตามความต้องการใช้และปริมาณของผลผลิตในแต่ละช่วงฤดูกาล
ซึ่งเป็นปัญหาที่เกิดขึ้นเช่นเดียวกับการผลิตในอุตสาหกรรมการแปรรูปผลิตผลทางการเกษตรประเภทอื่น
ๆ อย่างไรก็ตามบริษัทสามารถปรับเปลี่ยนราคาขายอาหารสัตว์
ให้สอดคล้องกับต้นทุนวัตถุดิบอาหารสัตว์ที่เพิ่มขึ้นได้
โดยการขออนุมัติการปรับขึ้นราคาจากกรมการค้าภายใน
ทั้งนี้อาหารสัตว์เป็นสินค้าที่หน่วยงานของรัฐควบคุมราคาจำหน่าย
ทำให้การขอปรับราคาขายอาจปรับได้ไม่เท่ากับการเพิ่มขึ้นของราคาวัตถุดิบในบางครั้ง
บริษัทได้มีการวางแผนการจัดซื้อวัตถุดิบอาหารสัตว์ให้มีประสิทธิภาพมากที่สุด เช่น การจัดซื้อวัตถุดิบ
ในช่วงที่ผลผลิตวัตถุดิบภายในประเทศออกสู่ตลาดมากและมีราคาต่ำ
โดยบริษัทจะมีการจัดซื้อและจัดเก็บในปริมาณที่เหมาะสมกับระดับการผลิตเพื่อใช้ในช่วงที่วัตถุดิบมีราคาสูงขึ้น
ทั้งนี้บริษัทมีไซโลที่สามารถเก็บสต๊อคข้าวโพดได้ในปริมาณมาก ๆ
อีกทั้งบริษัทยังสามารถปรับเปลี่ยนการใช้วัตถุดิบบางตัวที่มีราคาแพง
โดยลดปริมาณการใช้น้อยลงได้และหันไปใช้วัตถุดิบหลักตัวอื่นที่มีราคา ถูกกว่า
ประกอบกับบริษัทได้มีการหาแหล่งผู้ผลิตวัตถุดิบรายอื่น ๆ
ในต่างประเทศที่มีต้นทุนต่ำกว่าการซื้อวัตถุดิบในประเทศ

ความเสี่ยงทางด้านการบริหารจัดการ

โครงสร้างผู้ถือหุ้นรายใหญ่ถือโดยตระกูลลีละศิธรคิดเป็นสัดส่วนประมาณร้อยละ 50
ของจำนวนทุนจดทะเบียนและเรียกชำระแล้วทั้งหมดของบริษัท
จึงทำให้กลุ่มลีละศิธรสามารถควบคุมคะแนนเสียงในการประชุมผู้ถือหุ้นแต่ละครั้งได้
ไม่ว่าจะเป็นการแต่งตั้งหรือถอดถอนกรรมการรวมทั้งการลงมติที่ต้องใช้เสียงส่วนใหญ่จากผู้ถือหุ้น
ดังนั้นผู้ถือหุ้นรายอื่นอาจมีความเสี่ยง
เนื่องจากไม่มีคะแนนเสียงพอที่จะเข้ามาตรวจสอบและถ่วงดุลอำนาจในการบริหารและการจัดการของบริษัทได้
เนื่องจากต้องใช้เสียงกึ่งหนึ่งของทุนจดทะเบียนและเรียกชำระแล้วทั้งหมดของบริษัท
เพื่อเป็นการถ่วงดุลอำนาจในการบริหารจัดการ บริษัทจึงได้จัดให้มีกรรมการอิสระ 4 คน
จากกรรมการทั้งหมดจำนวน 11 คน หรือคิดเป็นสัดส่วนประมาณ 1 ใน 3 ของกรรมการทั้งหมด

ความเสี่ยงด้านอัตราแลกเปลี่ยน

รายได้ของบริษัทมาจากการจำหน่ายอาหารสัตว์ภายในประเทศ ในขณะที่วัตถุดิบ เช่น กากถั่วเหลือง
และนมผง เป็นต้น ซึ่งต้องนำเข้าจากต่างประเทศ คิดเป็นประมาณร้อยละ 35
ของมูลค่าต้นทุนการใช้วัตถุดิบอาหารสัตว์ในการผลิตทั้งหมด
จึงทำให้บริษัทมีความเสี่ยงในด้านของอัตราแลกเปลี่ยน เนื่องจากรายได้เป็นเงินบาท
ในขณะที่บริษัทมีรายจ่ายบางส่วนต้องจ่ายเป็นเงินตราต่างประเทศ (ดอลล่าร์สหรัฐ) อย่างไรก็ตาม
บริษัทมีการบริหารความเสี่ยงดังกล่าวด้วยการทำสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศเป็นการล่วงหน้า
ประกอบกับการติดตามภาวะการเปลี่ยนแปลงของค่าเงินอย่างสม่ำเสมอ
การดำเนินการดังกล่าวช่วยให้บริษัทสามารถควบคุมความเสี่ยงในด้านการเปลี่ยนแปลงอัตราแลกเปลี่ยนได้และบริษัทมียอดคงค้างของเจ้าหนี้เงินตราต่างประเทศเป็นจำนวนเงินน้อย
จึงมีความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศอยู่ในระดับต่ำ

ความเสี่ยงด้านเรื่องมูลค่าตามเวลา (Time Value) ของใบสำคัญแสดงสิทธิ

ตามมติที่ประชุมวิสามัญผู้ถือหุ้น เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม 2546 ได้อนุมัติการจัดสรรใบสำคัญแสดงสิทธิ
จำนวน 245 ล้านหน่วยให้แก่ผู้ถือหุ้นเดิมที่มีรายชื่อตามสมุดทะเบียนพักการโอนหุ้น ณ วันที่ 17
พฤศจิกายน 2546 โดยให้สิทธิผู้ถือใบสำคัญแสดงสิทธิในการซื้อหุ้นสามัญเพิ่มทุนในอัตราส่วน 1
หน่วยใบสำคัญแสดงสิทธิต่อ 1 หุ้นสามัญ ในราคา 4 บาทต่อหุ้น (มูลค่าหุ้นที่ตราไว้หุ้นละ 1 บาท)
ทั้งนี้ใบสำคัญแสดงสิทธิดังกล่าว
บริษัทจะทำการปรับราคาการใช้สิทธิและอัตราการใช้สิทธิตามที่ระบุไว้ในเงื่อนไขการปรับสิทธิในส่วนที่
3 ข้อ 1.4 (ง) แต่เนื่องจากวิธีการปรับสิทธิดังกล่าว
คำนึงถึงราคาการใช้สิทธิและอัตราการใช้สิทธิ ณ วันปรับสิทธิเท่านั้น
โดยมิได้คำนึงถึงมูลค่าตามเวลา (Time Value) ของใบสำคัญแสดงสิทธิแต่อย่างใด
ซึ่งมูลค่าตามเวลาของใบสำคัญแสดงสิทธิจะลดลงเมื่อเวลาการใช้สิทธิของใบสำคัญแสดงสิทธิเหลือน้อยลง
และหากบริษัทมีการขายใบสำคัญแสดงสิทธิหรือหลักทรัพย์แปลงสภาพที่ออกใหม่ในอนาคต
อาจทำให้ผู้ถือใบสำคัญแสดงสิทธิที่จะเสนอขายในครั้งนี้
ภายหลังการปรับสิทธิแล้วมีสิทธิและผลประโยชน์ด้อยไปกว่าเดิม อย่างไรก็ตาม ณ วันที่ 31 ธันวาคม
2550 ยังไม่มีผู้มาใช้สิทธิตามใบสำคัญแสดงสิทธิดังกล่าว

ความเสี่ยงด้านผลกระทบต่อสัดส่วนการถือหุ้นในการเสนอขายหุ้นสามัญเพิ่มทุนต่อบุคคลในวงจำกัด

ตามมติที่ประชุมวิสามัญผู้ถือหุ้น เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม 2546
ได้อนุมัติการจัดสรรหุ้นสามัญเพิ่มทุนจำนวน 245 ล้านหุ้น เสนอขายต่อบุคคลในวงจำกัด
โดยการเสนอขายดังกล่าวอาจเป็นการเสนอขายในคราวเดียวกันทั้งจำนวน หรือเป็นคราวๆ ไปก็ได้
โดยกำหนดว่าราคาเสนอขายหุ้นดังกล่าวจะต้องไม่ต่ำกว่าร้อยละ 80
ของราคาปิดเฉลี่ยของหุ้นของบริษัทในตลาดหลักทรัพย์ในช่วงเวลาก่อนที่จะมีการเสนอขาย
โดยได้มอบอำนาจให้คณะกรรมการบริษัทเป็นผู้มีอำนาจในการกำหนดจำนวนวันที่จะใช้ในการคำนวณราคาปิดเฉลี่ยตามที่เห็นสมควร
ดังนั้น ภายหลังการเสนอขายหุ้นสามัญเพิ่มทุนต่อบุคคลในวงจำกัด
จะมีผลทำให้สัดส่วนการถือหุ้นของผู้ถือหุ้นเดิมลดลงไปร้อยละ 25 (Dilution Effect)
และจะทำให้เกิดผลกระทบในด้านของราคาหลักทรัพย์ (Price Dilution Effect)
ประมาณร้อยละ 6.67