2. ปัจจัยความเสี่ยง

2.1 ความเสี่ยงเกี่ยวกับการประกอบธุรกิจ

  ธุรกิจการจัดจำหน่ายสินค้า

  2.1.1 ความเสี่ยงจากการไม่ได้รับการต่ออายุสัญญาตัวแทนจำหน่ายสินค้า

ในธุรกิจการให้บริการเป็นตัวแทนจำหน่ายสินค้า บริษัทจะร่วมหารือแนวทางการดำเนินงานกับคู่ค้า
เพื่อให้มีเป้าหมายและประโยชน์ร่วมกันอย่างชัดเจนในระยะยาว
อย่างไรก็ดีสัญญาตัวแทนจำหน่ายสินค้าถือเป็นเครื่องมือสำคัญสำหรับธุรกิจด้านจัดจำหน่ายสินค้า
โดยสัญญาจะมีอายุระหว่าง 3-5 ปี และมีการกำหนดเงื่อนไขในการต่ออายุสัญญาไว้อย่างชัดเจน
บริษัทอาจมีความเสี่ยงจากการที่คู่สัญญาไม่ต่ออายุสัญญาหรือขอยกเลิกสัญญาเมื่อครบกำหนดของสัญญาและทำให้บริษัทสูญเสียรายได้จากการเป็นตัวแทนจำหน่ายสินค้านั้นๆ
นอกจากนี้ในการต่ออายุสัญญา
อาจมีโอกาสที่คู่สัญญาจะขอเปลี่ยนแปลงเงื่อนไขหรือข้อกำหนดของสัญญาที่ทำให้บริษัทเสียผลประโยชน์หรือได้รับผลตอบแทนที่ลดลง

จากแนวทางการดำเนินงานร่วมกับคู่ค้าโดยมองประโยชน์ร่วมกันในระยะยาวดังกล่าวข้างต้น
ทำให้โอกาสที่บริษัทจะสูญเสียคู่ค้าจากการยกเลิก หรือไม่ต่ออายุสัญญาน้อยลง
นอกจากนี้บริษัทยังได้กระจายความเสี่ยงดังกล่าวโดยการจัดจำหน่ายสินค้าจากผู้ผลิตหลายรายและหลายตราสินค้า
ทั้งยังมีสินค้าที่ผลิตจากบริษัทย่อยเป็นสำคัญ

ในระยะที่ผ่านมา บริษัทและผู้ผลิตหรือเจ้าของสินค้าที่เป็นคู่สัญญาได้มีการร่วมงานกันมาเป็นเวลานาน
และบริษัทได้ปฎิบัติตามข้อกำหนดและเงื่อนไขที่ระบุไว้ในสัญญาอย่างครบถ้วนมาโดยตลอด
จึงทำให้บริษัทได้รับความไว้วางใจในการต่ออายุสัญญา
รวมทั้งสามารถเจรจาเพื่อให้ได้รับอัตราผลตอบแทนที่เหมาะสมด้วย

  2.1.2 ความเสี่ยงจากสินค้าเก่าหรือหมดอายุ

  สินค้าที่บริษัทเป็นตัวแทนจำหน่ายเป็นสินค้าเพื่อการอุปโภคและบริโภค
  ซึ่งคุณภาพของสินค้าจะสัมพันธ์กับ

อายุของสินค้า บริษัทจึงมีความเสี่ยงหากสินค้าหมดอายุลงก่อนที่จะจำหน่ายสินค้าให้แก่ลูกค้า
อย่างไรก็ตาม
บริษัทมีการกำหนดนโยบายและระบบในการบริหารควบคุมการหมุนเวียนของสินค้าที่วางจำหน่ายตามร้านค้าต่างๆ
ให้มีความสดใหม่อยู่ตลอดเวลาโดยมีแผนงานเพื่อควบคุมอายุสินค้าตั้งแต่การจัดเก็บ
การขนส่งให้ร้านค้า การหมุนเวียนของสินค้าในตลาด
รวมทั้งให้พนักงานขายสินค้าออกสำรวจสินค้าตามร้านค้าต่างๆอย่างสม่ำเสมอ
เพื่อให้ทราบความเคลื่อนไหวของสินค้าและเป็นการควบคุมดูแลอายุของสินค้าให้เป็นไปตามนโยบายที่กำหนดไว้

  ธุรกิจการผลิตผลิตภัณฑ์อาหาร

  2.1.3 ความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาและปริมาณวัตถุดิบ

ผลิตภัณฑ์ของบริษัทย่อยต้องพึ่งพาวัตถุดิบหลัก ได้แก่ ปลาทูน่า และเนื้อปลาบดแช่แข็ง
โดยวัตถุดิบดังกล่าวมาจากธรรมชาติ ทำให้ปริมาณของวัตถุดิบขึ้นกับฤดูกาล สภาพดินฟ้าอากาศ
ปรากฎการณ์ทางธรรมชาติ ภัยธรรมชาติ เป็นต้น
รวมทั้งราคามีการขึ้น/ลงตามระดับอุปสงค์และอุปทานในตลาด และหากมีเหตุการณ์ เช่น ราคาน้ำมัน
มากระทบกับราคาวัตถุดิบแล้ว จะทำให้มีการเปลี่ยนแปลงราคาซื้ออย่างรวดเร็ว
อันมีผลต่อต้นทุนการผลิตของบริษัทย่อย
ดังนั้นการบริหารต้นทุนวัตถุดิบอย่างมีประสิทธิภาพจะช่วยลดความเสี่ยงจากความผันผวนของวัตถุดิบลงได้
โดยผู้เกี่ยวข้องในการสั่งซื้อวัตถุดิบจะติดตามข้อมูลข่าวสารต่างๆ อย่างใกล้ชิด
ประกอบกับประสบการณ์และความเชี่ยวชาญในการดำเนินธุรกิจมาเป็นเวลานาน
ทำให้สามารถคาดการณ์และตัดสินใจได้อย่างรวดเร็วภายใต้การเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น
นอกจากนี้บริษัทย่อยจะทำงานร่วมกับคู่ค้าในระยะยาว
ในการวางแผนการผลิตและสำรองวัตถุดิบให้อยู่ในปริมาณและราคาที่เหมาะสม
รวมทั้งยังมีการพัฒนาวัตถุดิบใหม่ๆร่วมกับคู่ค้า
ตลอดจนมีการจัดหาแหล่งวัตถุดิบที่มีคุณภาพเพิ่มเติมทั้งในและต่างประเทศด้วย

  2.1.4 ความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยน

บริษัทและบริษัทย่อยมีรายได้จากการส่งออกร้อยละ 24.11 ของรายได้รวมในปี 2554
โดยรายได้ส่วนใหญ่เป็น

สกุลเงินดอลล่าร์สหรัฐเป็นหลัก ดังนั้น กิจการจึงมีความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยน
โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกรณีที่อัตราแลก

เปลี่ยนมีความผันผวนค่อนข้างมากอันจะส่งผลกระทบต่อรายได้และกำไร อย่างไรก็ตาม
วัตถุดิบและวัสดุหีบห่อที่ต้องนำ

เข้าจากต่างประเทศจะมีการวางแผนการชำระค่าสินค้าในเวลาใกล้เคียงกับการรับชำระค่าสินค้า (
Natural Hedge ) ซึ่ง

สามารถลดความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนได้ส่วนหนึ่ง นอกจากนี้
บริษัทยังได้มีการติดตามข่าวสารที่

เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิด รวมทั้งได้พิจารณาทำสัญญาซื้อขายอัตราแลกเปลี่ยนล่วงหน้า (Forward
Contract) เพื่อลดความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนด้วย

  2.1.5 ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงลูกค้ารายใหญ่และตลาดส่งออกในประเทศญี่ปุ่น

จากภาวะวิกฤตเศรษฐกิจที่เกิดขึ้นทั่วทุกภูมิภาคของโลก ส่งผลให้ผลิตภัณฑ์ปลาทูน่า
และอาหารสำหรับสัตว์เลี้ยง (Pet Food)
ของบริษัทย่อยที่ส่งออกไปขายยังตลาดประเทศญี่ปุ่นเป็นหลักได้รับผลกระทบไปด้วย
แต่ด้วยความเชื่อมั่น และความไว้วางใจในคุณภาพของสินค้า
ประกอบกับการประสานงานอย่างใกล้ชิดระหว่างบริษัทและคู่ค้าในการพัฒนาสินค้าใหม่ๆอยู่ตลอดเวลา
ทำให้คู่ค้าในตลาดประเทศญี่ปุ่นยังคงมีการสั่งซื้อสินค้าอย่างสม่ำเสมอและต่อเนื่อง นอกจากนี้แล้ว
บริษัทย่อยดังกล่าวยังได้ขยายการส่งออกไปในประเทศอื่นๆเพิ่มมากขึ้น
เพื่อลดผลกระทบจากความเสี่ยงดังกล่าวข้างต้น

  2.1.6 ความเสี่ยงจากข้อตกลงทางการค้าระหว่างประเทศ

การทำข้อตกลงทางการค้า ทั้งการตกลงร่วมกันในกลุ่มทวีปหรือข้อตกลงเฉพาะประเทศต่อประเทศ
อาจไม่ก่อให้เกิดประโยชน์กับบริษัทขนาดกลางและบริษัทขนาดเล็กในการแข่งขันทางการค้า เช่น
การทำความตกลงหุ้นส่วนเศรษฐกิจไทย - ญี่ปุ่น JETEPA (Japan – Thailand Economic
Partnership Agreement)
เพื่อเปิดเสรีและอำนวยความสะดวกให้กับสินค้าและบริการระหว่างประเทศคู่เจรจามากขึ้นนั้น
อาจส่งผลให้บริษัทย่อยมีความเสี่ยงจากข้อตกลงดังกล่าวโดยเฉพาะอย่างยิ่งกฎว่าด้วยถิ่นกำเนิดของสินค้า
(Rule of Origin) ซึ่งระบุว่า
ปลาทูน่าที่จับได้ต้องจับโดยเรือประมงที่มีสัญชาติไทยหรือจับโดยเรือประมงที่ขึ้นทะเบียนเป็นสมาชิกของ
IOTC (Indian Ocean Tuna Catching) รวมทั้งไม่มีปลาทูน่าครีบเหลือง (Yellow Fin)
ในน่านน้ำของประเทศไทย
ทำให้ปริมาณปลาทูน่าที่จับได้และการขอใช้สิทธิว่าด้วยแหล่งกำเนิดสินค้าดังกล่าวมีข้อจำกัด
ส่งผลให้ผลิตภัณฑ์ปลาทูน่าของบริษัทย่อยที่ส่งไปขายยังประเทศญี่ปุ่นอาจไม่ได้รับประโยชน์จากข้อตกลงดังกล่าวมากนักและอาจมีผลทำให้รายได้จากการส่งออกปลาทูน่าของบริษัทไปญี่ปุ่นลดลง
อย่างไรก็ตามบริษัทได้พยายามพัฒนากลยุทธ์ในการดำเนินธุรกิจให้สอดคล้องกับกฎระเบียบต่างๆ
และขยายฐานลูกค้าการส่งออกไปประเทศอื่นๆมากขึ้น เพื่อกระจายความเสี่ยงดังกล่าว

2.1.7 ความเสี่ยงจากภัยธรรมชาติและเหตุการณ์ที่ไม่สามารถคาดการณ์ได้

การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและการเกิดภัยพิบัติต่างๆในปัจจุบัน
กลายเป็นภัยคุกคามใหม่ที่โลกปัจจุบันต้องเผชิญและต้องปรับตัวเนื่องจากมีความถี่และความรุนแรงเพิ่มมากขึ้นและเป็นเหตุการณ์ที่ไม่สามารถคาดหมายได้ล่วงหน้า
เช่น การเกิดคลื่นสึนามิ การเกิดอุทกภัย และการลดลงของปริมาณปลาทะเล เป็นต้น
เป็นปัจจัยที่ส่งผลกระทบต่อการดำเนินงานของทั้งบริษัทและบริษัทย่อยทั้งทางตรงและทางอ้อม ดังนั้น
บริษัทและบริษัทย่อยจึงได้เตรียมการต่างๆเพื่อรองรับความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นบนสมมุติฐานของลักษณะภัยพิบัติภายใต้ขอบเขตความรุนแรงระดับหนึ่ง
มีระบบการวางแผนเตรียมพร้อม มีกลไกการจัดการในภาวะฉุกเฉิน
มีการเฝ้าติดตามข่าวสารและสถานการณ์อย่างใกล้ชิด
เพื่อการตัดสินใจที่รวดเร็วในการดำเนินการรับมือกับสถานการณ์ต่างๆ เช่น
ในเหตุการณ์น้ำท่วมใหญ่ที่เพิ่งผ่านไป บริษัทมีการเตรียมแผนป้องกัน
แผนเคลื่อนย้ายการบริหารจัดการคลังสินค้าและระบบปฎิบัติสนับสนุนการขาย
สถานที่รองรับรวมทั้งเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องเป็นลำดับขั้นเพื่อให้สามารถดำเนินธุรกิจต่อไปได้
ในส่วนของบริษัทย่อยที่อยู่ในพื้นที่เสี่ยงนั้น ได้ดำเนินการยกระดับเครื่องจักร สินค้าคงคลัง
รวมทั้งทรัพย์สินอื่นๆให้อยู่ในระดับที่ปลอดภัย
จากการเตรียมการณ์ที่ดีส่งผลให้บริษัทและบริษัทย่อยได้รับผลกระทบจากเหตุการณ์ดังกล่าวน้อยมาก