3. การประกอบธุรกิจของแต่ละสายผลิตภัณฑ์

ธนาคารกรุงศรีอยุธยา จำกัด (มหาชน) ประกอบธุรกิจการธนาคารพาณิชย์เป็นกิจกรรมหลัก
ให้บริการในธุรกิจของธนาคารพาณิชย์ทุกประเภทตามที่ได้กำหนดไว้ใน พ.ร.บ.การธนาคารพาณิชย์
และที่ได้รับอนุญาตให้ประกอบธุรกิจจากกระทรวงการคลัง ธนาคารแห่งประเทศไทย
และสำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์
โดยผ่านเครือข่ายสาขาที่มีอยู่ทั่วทุกภูมิภาคในประเทศไทย และในบางประเทศ

( 1 ) ลักษณะบริการ

ลักษณะบริการของธนาคารแบ่งออกเป็น 3 ประเภทใหญ่ คือ

1.  บริการรับฝากเงินประเภทต่าง ๆ จากประชาชน ซึ่งเป็นแหล่งที่มาของเงินทุนที่สำคัญ

2.  บริการที่นำมาซึ่งรายได้ดอกเบี้ย ได้แก่บริการด้านสินเชื่อ

3.  บริการที่นำมาซึ่งรายได้ค่าธรรมเนียมและรายได้อื่น ๆ
    ได้แก่บริการด้านอิเล็คทรอนิกส์บริการบัตรเครดิต บริการ ATM
    บริการเปิดเล็ตเตอร์ออฟเครดิต บริการอาวัลตั๋วเงิน บริการค้ำประกัน
    บริการธนาคารทางโทรศัพท์ บริการซื้อขายเงินตราต่างประเทศ บริการด้านวานิชธนกิจ
    บริการเป็นนายทะเบียนหลักทรัพย์ บริการรับฝากดูแลและเก็บรักษาหลักทรัพย์
    และเป็นที่ปรึกษาการเงิน เป็นต้น

( 2 ) การตลาดและภาวะการแข่งขัน *

1.  นโยบายและลักษณะการตลาดของผลิตภัณฑ์และบริการที่สำคัญ

1.  กลยุทธ์ การแข่งขัน

ปี 2543 เป็นปีที่โครงสร้างระบบธนาคารพาณิชย์ไทยเปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก
โดยเฉพาะการที่มีสถาบันการเงินต่างชาติที่มีความพร้อมด้านเงินทุนและเทคโนโลยีเข้ามาถือหุ้นใหญ่ในธนาคารพาณิชย์ไทยหลายธนาคาร
และได้ดำเนินกิจกรรมทางการตลาดอย่างต่อเนื่องโดยอาศัยความได้เปรียบด้านเงินทุนและเทคโนโลยี
เพื่อช่วงชิงลูกค้า โดยเฉพาะกลุ่มลูกค้าบุคคลรายย่อย
สำหรับกลุ่มวัยเริ่มทำงานและมีแนวโน้มในการใช้จ่ายในระดับรวดเร็ว
เป็นกลุ่มลูกค้าที่มีพฤติกรรมการใช้บริการทางการเงินโดยเน้นความสะดวกรวดเร็ว
ธนาคารต่างชาติต่าง ๆ จึงมุ่งเน้นสร้างบริการที่นำเทคโนโลยีใหม่มาประยุกต์
ซึ่งส่งผลให้ธนาคารพาณิชย์ไทยต้องปรับตัวเพื่อรับกับภาวะการแข่งขันดังกล่าว

  ธนาคารจะได้มีการดำเนินการด้านการพัฒนาเทคโนโลยีเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการให้บริการ
  การพัฒนาผลิตภัณฑ์และบริการ รวมถึงการเพิ่มช่องทางการให้บริการแก่

  ลูกค้า ให้สามารถตอบสนองความต้องการของกลุ่มลูกค้าต่าง ๆ ของธนาคาร
  เพื่อรักษาฐานลูกค้าและเพิ่มส่วนแบ่งทางการตลาดของธนาคาร
  โดยได้กำหนดกลยุทธ์การแข่งขันด้านต่าง
  ให้สอดคล้องกับภาวะการแข่งขันของระบบธนาคารพาณิชย์

  ดังนี้

-   การแข่งขันด้านราคา
    ธนาคารได้มีการกำหนดนโยบายด้านราคาให้สอดคล้องกับภาวะการแข่งขันของระบบธนาคารพาณิชย์
    โดยเฉพาะด้านเงินฝากและสินเชื่อ และอัตราค่าบริการด้าน Fee Base Income

-   การแข่งขันด้านผลิตภัณฑ์และบริการ
    ธนาคารมุ่งพัฒนาผลิตภัณฑ์และบริการให้สามารถตอบสนองกับความต้องการของลูกค้าเดิมของธนาคารและสอดคล้องกับพฤติกรรมการใช้บริการของลูกค้าบุคคลและลูกค้านิติบุคคล
    โดยเฉพาะผลิตภัณฑ์และบริการสำหรับลูกค้ารายย่อย อาทิ สินเชื่อที่อยู่อาศัยอัตราดอกเบี้ยคงที่
    สินเชื่ออเนกประสงค์สำหรับบุคคล การพัฒนาสิทธิประโยชน์การใช้บริการทางการเงินผ่านบัตร
    ATM และบัตรเดบิตกรุงศรี อิเล็กตรอน
    รวมถึงการเริ่มพัฒนาการให้บริการทางการเงินผ่านระบบอินเตอร์เน็ตแก่กลุ่มลูกค้านิติบุคคลที่ทำธุรกิจด้าน
    Import-Export

-   การแข่งขันด้านการส่งเสริมการขาย
    ธนาคารได้มีการจัดรายการส่งเสริมการขายอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะบริการด้านบัตร ATM
    และบัตรเดบิตกรุงศรี อิเล็กตรอน
    เพื่อกระตุ้นให้มีการเพิ่มฐานลูกค้าบัตรและปริมาณธุรกรรมการใช้บริการเพิ่มขึ้นในที่สุด

2.  กลุ่มลูกค้าเป้าหมาย

  ธนาคารได้กำหนดแนวนโยบายในการขยายฐานลูกค้ารายย่อยและลูกค้าสถาบัน
  ด้วยการพัฒนาผลิตภัณฑ์และบริการ
  การเพิ่มประเภทการให้บริการผ่านช่องทางการให้บริการในลักษณะ Self Service มากขึ้น
  รวมถึงการพัฒนาบริการร่วมกับพันธมิตรทางธุรกิจ โดยเฉพาะบริการด้าน Payment
  การจัดทำบัตรประจำตัวในรูปแบบบัตร ATM-ID บัตร Debit Electron-ID
  นอกจากนี้ยังให้ความสำคัญแก่กลุ่มธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (SMEs)
  ด้วยการพัฒนาบริการด้านสินเชื่อให้สอดคล้องกับความต้องการของลูกค้า
  และตอบสนองต่อแนวนโยบายของรัฐบาล

3.  การจำหน่ายและช่องทางการจำหน่าย

  ธนาคารมีแนวนโยบายด้านการเพิ่มช่องทางการจำหน่ายให้ครบถ้วน คือ Counter, ATM,
  Internet Telephone, Mobile Phone, Kiosk Branch
  และการขยายระยะเวลาให้บริการผ่านสาขานอกเวลาทำการและการให้บริการในวันหยุด
  สำหรับสาขาที่อยู่ในพื้นที่ที่มีศักยภาพในการให้บริการนอกเวลาทำการ อาทิ ห้างสรรพสินค้า
  ชุมชนขนาดใหญ่ รวมทั้งการให้ความสำคัญกับการให้บริการในลักษณะ Self Service
  ด้วยการติดตั้งเครื่องรับฝากเช็คเร่งด่วน เครื่อง Update Passbook และเครื่อง ATM

  รุ่นใหม่ที่มี Function การให้บริการได้หลากหลายขึ้น และการเพิ่มปริมาณการติดตั้งเครื่อง ATM
  ให้มีประสิทธิภาพการสร้างรายได้สูงสุดและสอดคล้องกับความต้องการใช้บริการของลูกค้า

2.  ภาวะการแข่งขัน

ภาวะการดำเนินงานของระบบธนาคารพาณิชย์ไทยในปี 2543
ยังคงเผชิญกับการแข่งขันที่เข้มข้นขึ้นหลายด้าน
โดยเฉพาะจากสาขาของธนาคารต่างชาติและธนาคารที่มีต่างชาติถือหุ้นใหญ่
ที่เข้ามาซื้อกิจการธนาคารพาณิชย์ในประเทศ ท่ามกลางภาวะวิกฤติในช่วงปี 2542 ที่ผ่านมา
ซึ่งธนาคารเหล่านั้นมีข้อได้เปรียบในด้านแหล่งเงินทุนจากต่างประเทศที่มีต้นทุนต่ำกว่าและความก้าวหน้าของระบบเทคโนโลยีซึ่งมีอยู่แล้ว
ตลอดจนมีบริการทางการเงินที่หลากหลายเป็นจุดขาย
จึงเป็นปัจจัยที่ผลักดันให้ระบบธนาคารพาณิชย์ไทย
ต้องมีการพัฒนาปรับปรุงกิจการเพื่อรองรับการแข่งขันมากขึ้น ในด้านการดำเนินธุรกิจในปี 2543
ถึงแม้ภาครัฐจะพยายามกระตุ้นภาคเศรษฐกิจ การเงิน และตลาดทุน โดยการออกมาตรการต่างๆ
แต่การที่ภาวะตลาดทุนยังคงซบเซา ประกอบกับกฎระเบียบใหม่ที่จำเป็นต้องติดตามผลในภาคปฏิบัติ
โดยเฉพาะแนวทางแก้ไขและบรรเทาข้อขัดแย้งระหว่างเจ้าหนี้และลูกหนี้จากขบวนการปรับปรุงโครงสร้างหนี้
นับเป็นปัจจัยสำคัญที่กระทบต่อความเชื่อมั่นของนักลงทุนและการฟื้นตัวทางเศรษฐกิจ
และส่งผลให้การขยายสินเชื่อใหม่ของธนาคารพาณิชย์กระทำได้ไม่เต็มที่
ประกอบกับธนาคารพาณิชย์มีภาระในการกันสำรองหนี้สูญให้ครบถ้วนตามข้อกำหนดของทางการ
ภายในสิ้นปี 2543 และภาระในการแก้ไขหนี้เสียของระบบยังคงมีอยู่
ปริมาณสินเชื่อของธนาคารพาณิชย์ทั้งระบบจึงมีอัตราการเติบโตที่ลดลง
ส่งผลให้ผลประกอบการโดยรวมของระบบธนาคารแสดงผลขาดทุน
แต่นับเป็นฐานะการขาดทุนที่กระเตื้องขึ้นเมื่อเปรียบเทียบกับปีก่อน

ข้อมูลที่สำคัญของระบบธนาคารพาณิชย์ปี 2543

  หน่วย : พันล้านบาท ยกเว้นที่ระบุ

+----------------------+-----------+-----------+-----------+-----------+
|                      | ธน        | ธน        | ธนาค      | รวม       |
|                      | าคารเอกชน | าคารของรัฐ | ารที่ต่างชาติ |           |
+----------------------+-----------+-----------+-----------+-----------+
|                      |           |           | ถือหุ้นใหญ่   |           |
+----------------------+-----------+-----------+-----------+-----------+
|                      |           |           |           |           |
+----------------------+-----------+-----------+-----------+-----------+
| เงินให้สินเชื่อ           | 2,348.83  | 1,010.78  | 209.78    | 3,569.39  |
+----------------------+-----------+-----------+-----------+-----------+
| หนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้    | 445.26    | 307.95    | 31.78     | 784.99    |
+----------------------+-----------+-----------+-----------+-----------+
| การกันสำรอง           | 126.11    | 201.30    | 9.19      | 336.60    |
+----------------------+-----------+-----------+-----------+-----------+
| สินทรัพย์รวม            | 3,481.81  | 1,645.30  | 369.38    | 5,496.49  |
+----------------------+-----------+-----------+-----------+-----------+
| เงินฝาก               | 2,901.23  | 1,416.95  | 311.73    | 4,629.91  |
+----------------------+-----------+-----------+-----------+-----------+
| อัตราส่วน              |           |           |           |           |
| เงินกองทุนต่อสินทรัพย์เสี่ยง |           |           |           |           |
+----------------------+-----------+-----------+-----------+-----------+
| * (BIS tier 1+ tier  | 11.82     | 9.45      | 13.69     | 11.40     |
| 2) (%)               |           |           |           |           |
+----------------------+-----------+-----------+-----------+-----------+

ถึงแม้ภาวะเศรษฐกิจจะเริ่มส่งสัญญาณการฟื้นตัวแล้วก็ตาม แต่มีความเปราะบาง
เนื่องจากเป็นการขยายตัวเพียงบางภาคธุรกิจอันเป็นอุปสรรคต่อการปล่อยสินเชื่อใหม่ของระบบธนาคารพาณิชย์
รวมทั้งความพยายามในการควบคุมและเร่งแก้ไขระดับหนี้เสียในระบบ
ทำให้การปล่อยสินเชื่อแก่ลูกค้าที่มีศักยภาพและมีสภาพคล่องในการดำเนินธุรกิจ
มีพื้นฐานที่มั่นคงและมีแนวโน้มที่ดีกระทำได้ค่อนข้างจำกัด
ขณะเดียวกันธนาคารส่วนใหญ่ได้ตั้งเป้าหมายในการปล่อยสินเชื่อให้กับกลุ่ม SMEs มากขึ้น
เพื่อกระจายความเสี่ยงแทนการให้กู้ในโครงการขนาดใหญ่ และสอดคล้องกับนโยบายพัฒนาประเทศ

เงินให้สินเชื่อของธนาคารพาณิชย์ทั้งระบบลดลงค่อนข้างมากอย่างต่อเนื่องจากร้อยละ -3.10 ในปี
2542 มาอยู่ในระดับร้อยละ –11.05 ในปี 2543 ซึ่งมีสาเหตุสำคัญมาจากการชำระคืนสินเชื่อ
และการตัดหนี้สูญในส่วนของหนี้จัดชั้นสูญที่ไม่มีหลักประกัน
แต่ได้มีการกันสำรองครบถ้วนตามเกณฑ์ของธนาคารแห่งประเทศไทยแล้ว
โดยมีการตัดหนี้สูญทั้งระบบสูงถึง 302.85 พันล้านบาท
อย่างไรก็ตามในส่วนของหนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้ (NPL) ของระบบธนาคาร
ได้ลดลงมาอยู่ในระดับร้อยละ 19.28 ในปี 2543 เปรียบเทียบกับ ระดับร้อยละ 42.44 ในปี
2542
ซึ่งเป็นผลจากความพยายามในการแก้ไขหนี้เสียผ่านขบวนการปรับปรุงโครงสร้างหนี้คิดเป็นมูลหนี้รวม
1,747.77 พันล้านบาท การตัดขายหนี้เสียและสินทรัพย์
การโอนย้ายหนี้เสียไปยังบริษัทบริหารสินทรัพย์ (AMC) และสินทรัพย์รอการขาย มูลค่าประมาณ
931.86 พันล้านบาท หรือร้อยละ 22.89 ของสินเชื่อ รวมไปถึงการโอนลูกหนี้ด้อยคุณภาพเข้า
covered asset pool ปัจจัยเหล่านี้ได้มีส่วนทำให้ระดับหนี้เสียและยอดสินเชื่อของระบบลดลง
นอกจากนี้
ความร่วมมือจากทั้งภาครัฐและเอกชนในการจัดตั้งคณะกรรมการเพื่อส่งเสริมการปรับปรุงโครงสร้างหนี้
(คปน.) มีส่วนเร่งรัดให้หนี้ที่เข้ารับการพิจารณาในขบวนการปรับปรุงโครงสร้างหนี้มีจำนวนมากขึ้น
ทำให้ส่วนหนึ่งของหนี้โดยรวมเปลี่ยนสถานะจากหนี้เสียกลับมาจัดชั้นเป็นหนี้ปกติได้เร็วขึ้นอีกทางหนึ่ง

ผลประกอบการโดยรวมของระบบธนาคารพาณิชย์ในปี 2543 ขาดทุนในระดับ 8.63 พันล้านบาท
เปรียบเทียบกับปี 2542 ที่ขาดทุน 285.77 พันล้านบาท มีสาเหตุสำคัญจาก
ภาระการกันสำรองต่อเนื่องจากปีที่ผ่านมาตามเกณฑ์ของธนาคารแห่งประเทศไทยเป็นสำคัญ
นอกเหนือจากปริมาณสินเชื่อที่หดตัวลงและการลดลงของระดับอัตราดอกเบี้ยสินเชื่อที่มีผลต่อรายได้จากดอกเบี้ย
ตลอดจนการเปิดเผยงบการเงินโดยให้รวมผลประกอบการของบริษัทบริหารสินทรัพย์ (AMC)
ที่ธนาคารพาณิชย์ถือหุ้นใหญ่ เข้ามาแสดงในงบการเงินรวมของระบบธนาคารพาณิชย์
ทำให้ต้องรวมผลกระทบของกิจการเหล่านี้ซึ่งส่วนใหญ่อยู่ในภาวะขาดทุนเข้าไปด้วย

การที่อัตราดอกเบี้ยลดลงในช่วงที่ผ่านมานั้น
ได้ส่งผลกระทบโดยทันทีต่อความสามารถในการหารายได้จากสินเชื่อของธนาคาร
ขณะที่ต้นทุนทางด้านเงินฝากซึ่งส่วนใหญ่เป็นเงินฝากประจำ
จะได้รับผลกระทบในช่วงเวลาถัดมาตามระยะเวลาครบกำหนดเป็นลำดับ
ซึ่งส่งผลกระทบต่อรายได้สุทธิจากดอกเบี้ยในช่วงเวลาดังกล่าว นอกจากนั้น
ทางด้านลูกค้าสินเชื่อบางส่วนได้มีการลดอัตราดอกเบี้ยตามกระบวนการปรับโครงสร้างหนี้ด้วย
เป็นผลให้การบริหารส่วนต่างอัตราดอกเบี้ยเป็นไปด้วยความยากลำบาก แต่กระนั้น
ผลจากการที่ต้นทุนของเงินทุนลดลงตามภาวะตลาดเงิน
ส่วนต่างอัตราดอกเบี้ยของธนาคารพาณิชย์โดยเฉลี่ยได้กระเตื้องขึ้นระดับหนึ่ง
นับเป็นสัญญาณที่ดีของแนวโน้มการทำกำไรในปีถัดไป

ส่วนแบ่งตลาด ของธนาคารกรุงศรีอยุธยา และกลุ่มธนาคารพาณิชย์คู่แข่งขัน ณ สิ้นปี 2543

หน่วย : พันล้านบาท ยกเว้นที่ระบุ

[TABLE]

สำหรับภาวะการแข่งขันของระบบธนาคารพาณิชย์ในปี 2543 มีจำนวนธนาคารพาณิชย์รวมทั้งสิ้น 34
แห่งแยกเป็นธนาคารพาณิชย์ไทย 13 แห่ง มีส่วนแบ่งตลาดด้านสินทรัพย์ที่ค่อนข้างสูงในอัตราร้อยละ
88 ขณะที่ธนาคารพาณิชย์ต่างประเทศ จำนวน 21 แห่ง มีส่วนแบ่งตลาดด้านสินทรัพย์ประมาณร้อยละ
12 ซึ่งนับว่าระบบธนาคารพาณิชย์ไทย ยังเป็นสถาบันที่มีบทบาทหลักของระบบสถาบันการเงิน

ทั้งนี้ หากพิจารณาเฉพาะภาวะการแข่งขันของระบบธนาคารพาณิชย์ไทย
กลุ่มธนาคารพาณิชย์ขนาดใหญ่ 6 แห่ง มีส่วนแบ่งการตลาดร้อยละ 81.35 ร้อยละ 76.71
และร้อยละ 80.89 ของ สินทรัพย์

เงินให้สินเชื่อ และเงินฝากตามลำดับ ในขณะที่ธนาคารกรุงศรีอยุธยา
ยังคงสามารถรักษาส่วนแบ่งการตลาดในลำดับที่ 5 ทั้งในด้านสินทรัพย์ในอัตราร้อยละ 7.83
เงินให้สินเชื่อในอัตราร้อยละ 9.07 และเงินฝากในอัตราร้อยละ 7.75 ตามลำดับ

เนื่องด้วยธนาคารกรุงศรีอยุธยา เป็นธนาคารที่มีสถานภาพมั่นคง
สามารถฟันฝ่าวิกฤตเศรษฐกิจมาได้โดยยังสามารถรักษาสัดส่วนฐานลูกค้าเงินฝาก
และลูกค้าเงินกู้ได้อย่างดี ธนาคารมีวัฒนธรรมองค์กรด้านการอนุมัติสินเชื่อที่เข้มงวด
โดยมีเอกลักษณ์ด้านการให้บริการลูกค้าด้วยความเอาใจใส่และทำให้ลูกค้าไว้วางใจ
โดยพนักงานมีความใกล้ชิดกับลูกค้าส่งผลให้มีฐานลูกค้าที่แน่นอน
โดยเฉพาะลูกค้าในกลุ่มธุรกิจขนาดกลางและกลุ่มลูกค้ารายย่อย
ซึ่งมีสายสัมพันธ์กับธนาคารเป็นระยะเวลานาน
ซึ่งเป็นปัจจัยที่เสริมศักยภาพการแข่งขันที่สำคัญของธนาคาร

ธนาคารกรุงศรีอยุธยาเป็นสถาบันการเงินที่ให้บริการแก่ลูกค้าทุกระดับ
โดยศักยภาพในการให้บริการที่มีคุณภาพและมีบริการครบทุกประเภท
โดยให้บริการผ่านช่องทางทั้งบริการด้วยตนเองหรือมีพนักงานให้บริการ
และมีสาขาครอบคลุมพื้นที่ทางธุรกิจที่ครบถ้วน นอกจากนี้
ธนาคารยังได้ปรับปรุงพัฒนาช่องทางการให้บริการต่าง ๆ โดยจัดหาอุปกรณ์ Hardware และ
Software ที่ทันสมัย
และมีการปรับปรุงระบบเทคโนโลยีตลอดเวลาเพื่อให้สามารถรองรับความต้องการของลูกค้าได้อย่างมีประสิทธิภาพและทัดเทียมกับคู่แข่งกับธนาคารอื่น
ๆ รวมทั้งใช้กลยุทธ์เชิงรุกเพื่อช่วงชิงส่วนแบ่งตลาดโดยให้ความรู้และความเข้าใจในผลิตภัณฑ์ใหม่ ๆ
แก่พนักงานเพื่อให้พนักงานสร้างความพึงพอใจแก่ลูกค้า

บทบาทที่สำคัญของภาครัฐในปี 2543 ธนาคารแห่งประเทศไทย
ได้เพิ่มความเข้มงวดในการกำกับดูแลธนาคารพาณิชย์ทั้งการออกมาตรการและแนวทางปฎิบัติต่าง ๆ
เพื่อสนับสนุนและยกระดับมาตรฐานการดำเนินงานของธนาคารพาณิชย์ให้สอดคล้องกับเกณฑ์สากล
รวมถึงการปรับปรุงระบบการรายงานข้อมูลในด้านต่างๆ
ให้รวดเร็วและเป็นระบบมากขึ้นเพื่อความโปร่งใสในการเปิดเผยข้อมูลและสามารถประเมินสถานการณ์ได้ทันท่วงที
และเอื้อประโยชน์ต่อการดำเนินงานของธนาคารพาณิชย์โดยรวม

โดยสรุปแล้ว ภาพรวมของระบบธนาคารพาณิชย์ไทย
ยังคงเผชิญกับการแข่งขันที่สูงขึ้นจากการที่ธนาคารต่างชาติได้เข้ามามีบทบาทมากขึ้นและเป็นแรงผลักดันให้ธนาคารพาณิชย์ในประเทศต้องปรับตัวในการเจาะตลาดและขยายธุรกิจบริการใหม่ๆ
ขณะที่ภาครัฐ ได้ดำเนินการเพื่อยกระดับการกำกับดูแลสถาบันการเงินให้เป็นไปตามมาตรฐานสากล
จากปัจจัยสภาพแวดล้อมที่มีการเปลี่ยนแปลงดังกล่าวข้างต้น ผลักดันให้ระบบธนาคารพาณิชย์ไทย
จำเป็นต้องเร่งปรับตัวให้พร้อมรับการแข่งขันโดยเรียนรู้จากประสบการณ์ที่ผ่านมา
เพื่อเร่งเพิ่มประสิทธิภาพการดำเนินงาน และการขยายธุรกิจบริการได้อย่างมั่นใจ

( 3 ) การจัดหาผลิตภัณฑ์หรือบริการ

( 3.1 ) แหล่งที่มาของเงินทุน

ธนาคารมีแหล่งเงินทุนที่สำคัญ ได้แก่ เงินฝาก รายการระหว่างธนาคารและตลาดเงิน เงินกู้ยืม
และส่วนของผู้ถือหุ้น
โดยธนาคารใช้ระดมเงินทุนภายในประเทศมากกว่าการระดมทุนจากต่างประเทศ
ซึ่งเงินฝากเป็นแหล่งเงินทุนที่สำคัญที่สุดของธนาคาร ณ สิ้นปี 2543 ธนาคารมียอดเงินฝาก
(ไม่รวมรายการระหว่างธนาคารและตลาดเงิน) จำนวน 358,692 ล้านบาท หรือคิดเป็นร้อยละ
80.30 โดยธนาคารให้บริการเงินฝากแบ่งออกเป็น 2 ประเภท คือ เงินฝากประเภทไม่มีดอกเบี้ย
ได้แก่ เงินฝากกระแสรายวัน และเงินฝากประเภทมีดอกเบี้ย ได้แก่ เงินฝากออมทรัพย์
และเงินฝากประจำ

( 3.2 ) การให้กู้ยืม

นโยบายการให้กู้ยืม

ธนาคารได้กำหนดนโยบายเกี่ยวกับการให้กู้ยืม 12 ประการ ดังนี้

1.  ทิศทางการทำธุรกิจของธนาคาร

- เป็น Basic Banking โดยทำธุรกรรมทั้งด้าน Corporate Banking, Consumer Banking

และ Investment Banking

2.  ขนาดของลูกค้า

- สนับสนุนการให้สินเชื่อแก่ลูกค้า Commercial Loan ที่มีวงเงินสินเชื่อขั้นต่ำตั้งแต่

1 ล้านบาทขึ้นไป ส่วนลูกค้าประเภท Individual Loan ให้เป็นไปตาม Program

ที่กำหนดไว้โดยเฉพาะ

3.  ประเภทธุรกิจที่ธนาคารสนับสนุน/ไม่สนับสนุน

- การพิจารณาประเภทธุรกิจที่ธนาคารสนับสนุน/ไม่สนับสนุน จะเน้นการให้สินเชื่อแก่

ภาคเศรษฐกิจสำคัญตามนโยบายของ ธปท. ประกอบกับนำผลการศึกษาวิจัยภาวะ

ธุรกิจที่จัดทำเป็นแผนสินเชื่อประจำปีของธนาคารที่ได้มีการศึกษาในเชิงลึกและ

แยกแยะกลุ่มธุรกิจไว้

4.  วงเงินสินเชื่อสูงสุดที่จะให้แก่ธุรกิจใดธุรกิจหนึ่ง (Industry Exposure)

- วงเงินสินเชื่อสูงสุดที่จะให้แก่ธุรกิจใดธุรกิจหนึ่ง (Industry Exposure) ไม่เกินร้อยละ

  5.0 ของสินเชื่อรวม

5.  วงเงินสินเชื่อสูงสุดที่ให้แก่ลูกค้ารายใดรายหนึ่ง หรือกลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง (Individual or

Total Group Exposure)

- วงเงินสินเชื่อสูงสุดที่ให้แก่ลูกค้ารายใดรายหนึ่ง หรือกลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง (Individual or

  Total Group Exposure) ไม่เกินร้อยละ 25.0 ของเงินกองทุนชั้นที่ 1 ตามหลักเกณฑ์ที่

  ธปท. กำหนด

6.  ผู้เชี่ยวชาญอุตสาหกรรมเฉพาะด้านที่มีส่วนร่วมออกความเห็นในการอนุมัติสินเชื่อ

- ธนาคารได้กำหนดให้ฝ่ายงานสินเชื่อที่มีความเชี่ยวชาญในการพิจารณาอนุมัติ

สินเชื่อแก่ธุรกิจใดธุรกิจหนึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญอุตสาหกรรมเฉพาะด้าน (Specialist)

ให้เข้ามามีส่วนร่วมออกความเห็นในการอนุมัติสินเชื่อของฝ่ายสินเชื่อเจ้าของเรื่อง

7.  ขั้นตอนและอำนาจการพิจารณาอนุมัติสินเชื่อ

- พิจารณาอนุมัติสินเชื่อให้แก่ลูกค้ารายใหญ่ในรูปของคณะกรรมการและคณะบุคคล

สำหรับอำนาจเฉพาะตัวบุคคลให้มีได้ในวงเงินที่จำกัด ส่วนลูกค้ารายเล็กให้ผ่านการ

อนุมัติในรูปของ Product Program โดยเฉพาะ

8.  ฝ่ายงาน/สายงานที่กำกับดูแลการอำนวยสินเชื่อ

- ให้สำนักงานใหญ่เป็นศูนย์กลาง (Centralization) ในการพิจารณาอนุมัติและการ

สนับสนุนสินเชื่อ

9.  รูปแบบบันทึกเสนอขออนุมัติสินเชื่อ

- ให้มีแบบฟอร์มคำขออนุมัติสินเชื่อ (C/A) จำนวน 3 แบบฟอร์มและให้มีช่องความ

เห็นของผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้านด้วย

- ถ้อยคำใน C/A ให้ใช้เป็นมาตรฐานเดียวกันทั้งธนาคาร

- ให้จัดทำคู่มือการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่สินเชื่อให้เป็นมาตรฐานเดียวกันทั้งธนาคาร

10. การทบทวนการใช้วงเงินสินเชื่อของลูกค้า

- ให้ทบทวนการใช้วงเงินสินเชื่อทุกประเภทของลูกค้าทุกรายเป็นประจำทุกปี (Annual

Review)

- ให้เจ้าหน้าที่สินเชื่อพบปะลูกค้าประเภทสถาบันอย่างน้อย 6 เดือน สำหรับลูกค้าปกติ

และเมื่อมีสัญญาณที่แสดงว่าลูกค้าเริ่มจะมีปัญหา โดยลูกค้าที่มีหรือเริ่มจะมีปัญหา

ให้พบปะค่อนข้างบ่อย และให้ทบทวนข้อมูลของลูกค้าให้เป็นปัจจุบัน รวมทั้งขอ

ข้อมูลต่าง ๆ ของลูกค้าเพิ่มเติมในรายการที่สำคัญที่มีผลกระทบต่อการดำเนินธุรกิจ

เช่น ข้อมูลงบการเงิน สาเหตุและแนวทางแก้ไขภาวะการณ์ต่าง ๆ ที่ทำให้ธุรกิจของ

ลูกค้าได้รับผลกระทบ เป็นต้น จัดทำ Call Memo ที่มีรายละเอียดข้อมูลต่าง ๆ

ดังกล่าวทุกครั้งที่พบปะลูกค้าเสนอและเก็บในแฟ้มสินเชื่อ ทั้งนี้ วิธีการดังกล่าวไม่ใช้

ปฏิบัติกับสินเชื่อที่เป็น Consumer Loan และมี Product Program เฉพาะ เช่น

Housing Loan เป็นต้น โดยจะพิจารณาให้มีการทบทวนการใช้วงเงินเป็นกรณี ๆ ไป

11. อัตราดอกเบี้ยเงินให้สินเชื่อ

- ให้คณะกรรมการเฉพาะกิจพิจารณาอัตราดอกเบี้ยอ้างอิงเงินให้สินเชื่อ เป็นผู้พิจารณา

กำหนดนโยบายทางด้านอัตราดอกเบี้ยเงินให้สินเชื่อ

12. หลักประกัน

  - อนุมัติสินเชื่อโดยพิจารณา Cash Flow ของลูกค้าเป็นหลัก ยกเว้นบางธุรกิจ เช่น

  Real Estate นอกจาก Cash Flow แล้ว ควรคำนึงถึงหลักประกันด้วย

  - คำนึงถึงหลักประกันที่มีคุณภาพและมีสภาพคล่องทางการตลาดสูง

  - ให้ทบทวนราคาประเมินหลักประกันเป็นการภายในทุกปี

- ให้กำหนดสัดส่วนการให้สินเชื่อต่อราคาประเมินหลักประกันประมาณร้อยละ

50-100

การบริหารความเสี่ยงจากการให้กู้ยืม

1.  การกระจายการให้กู้ยืม ธนาคารมีการกระจายการให้กู้ยืมใน 2 ลักษณะ ดังนี้

    1.  การกระจายการให้กู้ยืมแก่ลูกหนี้กลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง

ธนาคารแห่งประเทศไทยกำหนดให้ธนาคารพาณิชย์ให้สินเชื่อ เงินลงทุนและภาระผูกพัน
รวมทั้งการรับประกันการจำหน่ายตราสารแสดงสิทธิ์ในหนี้แบบรับประกันทั้งจำนวน
และการทำสัญญาอัตราแลกเปลี่ยน
และสัญญาอัตราดอกเบี้ยแก่กิจการของบุคคลใดบุคคลหนึ่งไม่เกินร้อยละ 25 ของเงินกองทุนชั้นที่ 1
หากธนาคารพาณิชย์ให้สินเชื่อแก่บุคคลใดบุคคลหนึ่งสูงกว่าหลักเกณฑ์ดังกล่าว
ธนาคารแห่งประเทศไทยอนุญาตให้เสนอขอผ่อนผันได้เป็นราย ๆ ไป
ซึ่งธนาคารได้ปฏิบัติตามข้อกำหนดของธนาคารแห่งประเทศไทยอย่างเคร่งครัดตลอดมา
โดยมีฝ่ายวิจัยและวางแผนสินเชื่อเป็นศูนย์กลางในการขอผ่อนผันต่อธนาคารแห่งประเทศไทย
รวมทั้งแจ้งข้อมูลการเปลี่ยนแปลงของเงินกองทุนชั้นที่ 1 ของธนาคาร
และจำนวนเงินสูงสุดที่ธนาคารจะสามารถให้การสนับสนุนแก่ลูกหนี้/กลุ่มลูกหนี้ได้เป็นประจำทุกเดือน

1.2 การกระจายการให้กู้ยืมแก่ธุรกิจใดธุรกิจหนึ่ง

ธนาคารแห่งประเทศไทยไม่ได้กำหนดให้ธนาคารพาณิชย์ให้สินเชื่อแก่ธุรกิจ

ประเภทใดประเภทหนึ่งต่อเงินให้กู้ยืมทั้งหมดของธนาคาร (Single Lending Limit)
อย่างไรก็ตาม เพื่อเป็นการกระจายสินเชื่อและลดความเสี่ยง
ธนาคารได้มีการกำหนดนโยบายที่จะให้สินเชื่อแก่ธุรกิจประเภทใดประเภทหนึ่งไม่เกินร้อยละ 5.0
ของสินเชื่อรวม ซึ่งที่ผ่านมาธนาคารได้ปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ดังกล่าวอย่างเคร่งครัด
และธนาคารได้เผยแพร่นโยบายการให้สินเชื่อดังกล่าวแก่บริษัทจัดอันดับความน่าเชื่อถือของต่างประเทศทราบมาโดยตลอด
ณ ธันวาคม 2543 ธนาคารได้ให้สินเชื่อแก่ธุรกิจผลิตภัณฑ์เหล็กและเหล็กกล้าขั้นมูลฐานมากที่สุด
คิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 4.88 ของสินเชื่อรวม

2.  การควบคุมดูแลการอนุมัติการให้กู้ยืม

  2.1 การรับหลักประกันหรือการค้ำประกัน

ธนาคารจะให้สินเชื่อด้วยความระมัดระวัง (Conservative)
โดยจะให้ลูกหนี้นำหลักทรัพย์มาค้ำประกันคุ้มยอดหนี้หรือธนาคารจะให้สินเชื่อประมาณร้อยละ 50-100
ของราคาหลักประกันที่ธนาคารประเมิน ดังนั้นถ้าเกิดปัญหาลูกหนี้ไม่สามารถชำระหนี้ได้
ธนาคารก็ยังนำหลักทรัพย์ค้ำประกันออกขายชำระหนี้ได้คุ้ม
กรณีที่มีหลักประกันหรือการค้ำประกันโดยใช้หลักประกันอื่น เช่น บุคคลค้ำประกัน
จะต้องเป็นบุคคลที่มีฐานะการเงินดีและ/หรือเชื่อถือได้เท่านั้น
โดยจะต้องมีรายละเอียดเกี่ยวกับประวัติของบุคคลที่ค้ำประกันทั้งทางด้านส่วนตัว การทำงาน
ประมาณการทรัพย์สินและหนี้สินประกอบการพิจารณาด้วย
รวมทั้งบุคคลดังกล่าวต้องพร้อมที่จะชำระหนี้คืนธนาคารแทนลูกหนี้โดยทันที
ซึ่งกรณีบุคคลค้ำประกันนี้ธนาคารจะไม่ค่อยพิจารณาให้นำมาเป็นหลักประกันมากนัก

2.  ขั้นตอนการให้กู้ยืม

  ธนาคารได้กำหนดขั้นตอนการให้กู้ยืมอย่างรัดกุม เริ่มจากเมื่อลูกหนี้มาติดต่อขอ

สินเชื่อกับธนาคาร เจ้าหน้าที่สินเชื่อจะพิจารณาความเป็นไปได้ในเบื้องต้น
โดยการพิจารณาจากข้อมูลทางด้านงบการเงิน ประวัติการติดต่อกับธนาคาร ประเภทธุรกิจของลูกหนี้
และหลักทรัพย์ค้ำประกัน เป็นต้น
เสร็จแล้วเจ้าหน้าที่สินเชื่อจะทำบันทึกตามแบบฟอร์มคำขออนุมัติสินเชื่อเสนอผู้จัดการสาขา
ผู้จัดการเขต

ผู้จัดการฝ่ายสินเชื่อ และคณะกรรมการพิจารณาให้สินเชื่อในระดับต่าง ๆ ตามอำนาจอนุมัติวงเงิน
ซึ่งการที่มีบุคคลและคณะกรรมการในระดับต่าง ๆ คอยกลั่นกรองลูกหนี้สินเชื่อ
จะช่วยให้ธนาคารสามารถคัดเลือก

ลูกหนี้ที่มีคุณภาพได้ ซึ่งจะช่วยลดปัญหาหนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้ (NPL) ของธนาคาร

3.  ผู้มีอำนาจอนุมัติวงเงินการให้กู้ยืม

  อำนาจอนุมัติวงเงินของบุคคลหรือคณะกรรมการพิจารณาให้สินเชื่อชุดต่าง ๆ จะ

ขึ้นอยู่กับประเภทของหลักประกันและประเภทของสินเชื่อ โดยในส่วนประเภทของหลักประกัน
ถ้าใช้บุคคลค้ำประกันจะได้รับมอบอำนาจอนุมัติวงเงินน้อยที่สุด
และถ้าใช้เงินฝากค้ำประกันจะได้รับมอบอำนาจอนุมัติวงเงินสูงที่สุด
สำหรับในส่วนประเภทของสินเชื่อ ถ้าเป็นประเภทเงินสด ( Cash ) เช่น
เงินกู้ยืมและวงเงินเบิกเงินเกินบัญชีที่จะได้รับมอบอำนาจอนุมัติวงเงินน้อยกว่ากรณีเป็นประเภทมิใช่เงินสด
( Non-Cash ) เช่น ประเภทการเปิดเล็ตเตอร์ออฟเครดิตและทรัสต์รีซีท
ซึ่งธนาคารจะมีความเสี่ยงน้อยกว่า
นอกจากนี้อำนาจอนุมัติวงเงินของบุคคลจะน้อยกว่าอำนาจของคณะกรรมการพิจารณาให้สินเชื่อชุดต่าง
ๆ มาก การอนุมัติสินเชื่อให้แก่ลูกหนี้ขนาดเล็กและขนาดกลาง
จะได้รับการพิจารณาภายใต้อำนาจอนุมัติวงเงินของบุคคลและคณะกรรมการพิจารณาให้สินเชื่อในระดับสำนักงานใหญ่และสาขา
ซึ่งลูกหนี้ส่วนใหญ่จะมีหลักประกันที่เป็นทรัพย์สินมีมูลค่าคุ้มวงเงิน
สำหรับลูกหนี้รายใหญ่ที่มีมูลค่าหลักประกันคุ้ม ( หรือไม่คุ้ม )
จะได้รับการอนุมัติจากคณะกรรมการพิจารณาให้สินเชื่อที่มีอำนาจอนุมัติวงเงินในระดับที่สูงขึ้น
ซึ่งมีกรรมการที่ประกอบด้วยผู้บริหารระดับสูงของธนาคาร

4.  การจัดทำ Credit Rating

  ธนาคารได้จัดทำ Credit Rating สำหรับลูกค้า Corporate และจัดทำ Credit Scoring

สำหรับลูกค้า Consumer
เพื่อที่จะทราบคุณภาพของสินเชื่อและเป็นประโยชน์ในการกำหนดทิศทางการบริหารสินเชื่อให้รอบคอบรัดกุมยิ่งขึ้น

3. การควบคุมดูแลการติดตามลูกหนี้

1.  การควบคุมดูแลการติดตามลูกหนี้ปกติ

  ธนาคารมีระบบการควบคุมดูแลและการติดตามลูกหนี้อย่างใกล้ชิด เพื่อป้องกัน

และแก้ไขปัญหาที่อาจจะเกิดขึ้นจากการที่ลูกหนี้ไม่สามารถชำระหนี้เงินกู้ได้อย่างทันท่วงที
โดยธนาคารได้กำหนดนโยบายให้ลูกหนี้ปกติของธนาคารทุกรายที่มีวงเงิน O/D
เพื่อหมุนเวียนในกิจการ จะได้รับการวิเคราะห์และทบทวนฐานะการดำเนินงานปีละ 1 ครั้ง
ซึ่งทำให้ธนาคารได้ทราบปัญหาอุปสรรคล่วงหน้าและดำเนินการแก้ไขได้ก่อนในกรณีที่จะมีการผิดนัดชำระหนี้
นอกจากนี้จะมีรายงานประจำเดือนแจ้งฝ่ายสินเชื่อและฝ่ายงานที่เกี่ยวข้องให้ทราบข้อมูลลูกหนี้ที่ค้างชำระหนี้
เพื่อให้เจ้าหน้าที่สินเชื่อทราบความเคลื่อนไหวของลูกหนี้

2.  การควบคุมดูแลการติดตามลูกหนี้ NPL

  หากมีการผิดนัดชำระหนี้ เจ้าหน้าที่สินเชื่อจะศึกษาสาเหตุและดำเนินการแก้ไข ใน

กรณีที่ฝ่ายสินเชื่อทำการติดตามเร่งรัดและแก้ไขหนี้ที่มีดอกเบี้ยค้างชำระมากกว่า 3 เดือน
ในเบื้องต้นแล้วไม่ได้ผล เจ้าหน้าที่สินเชื่อจะเสนอขออนุมัติดำเนินการดังนี้

1 ) หากพิจารณาแล้วเห็นว่ากิจการที่ผิดนัดชำระหนี้ยังพอแก้ไขได้
ฝ่ายงานเดิมจะทำหน้าที่ติดตามหนี้โดยวิธีการทางสินเชื่อ อาทิเช่น
การเข้าศึกษาฐานะการดำเนินงาน ความสามารถในการชำระหนี้ กิจการ ทรัพย์สินของลูกหนี้
ปรับปรุงวงเงินสินเชื่อให้เหมาะสม รวมทั้งยืดเวลาชำระหนี้ และปรับลดดอกเบี้ยตามความเหมาะสม
(แต่ไม่ต่ำกว่าอัตราดอกเบี้ยตลาดขั้นต่ำ) เป็นต้น
เพื่อหาวิธีแก้ไขทุกวิถีทางในการฟื้นฟูหนี้ให้เกิดความเสียหายแก่ธนาคารน้อยที่สุด
และเพื่อให้ลูกหนี้สามารถชำระหนี้ธนาคารและดำเนินธุรกิจได้ต่อไป

* 2 ) ธนาคารได้กำหนดให้โอนลูกหนี้ NPL ที่มียอดหนี้เกิน 10 ล้านบาท จากฝ่าย

งานเดิมไปอยู่ในความดูแลของฝ่ายพัฒนาคุณภาพสินทรัพย์
ซึ่งเป็นหน่วยงานที่มีกลุ่มเจ้าหน้าที่ที่มีประสบการณ์ในการปรับปรุงโครงสร้างหนี้ให้ทำการประเมินสภาพที่แท้จริงของลูกหนี้
ว่าจะดำเนินคดีหรือหากพิจารณาแล้วเห็นว่า
กิจการที่ผิดนัดชำระหนี้สามารถแก้ไขได้โดยวิธีการปรับปรุงโครงสร้างหนี้ (TDR)
ก็จะกำหนดเงื่อนไขใหม่ พร้อมทั้งมีรายละเอียดและการวิเคราะห์อย่างเพียงพอ
โดยทำความตกลงกับลูกหนี้ในการปรับปรุงโครงสร้างหนี้ให้สอดคล้องกับความสามารถในการชำระหนี้ของลูกหนี้
ซึ่งอาจต้องมีการลดอัตราดอกเบี้ยต่ำกว่าอัตราดอกเบี้ยตลาดขั้นต่ำ ลดเงินต้น ยืดระยะเวลาชำระหนี้
ตีทรัพย์ชำระหนี้ หรือแปลงหนี้เป็นทุน หรืออาจมีหลักประกันเพิ่มเติมด้วยก็ได้
ทั้งนี้การดำเนินการดังกล่าวเป็นไปตามนโยบายและมาตรการในการปรับปรุงโครงสร้างหนี้ที่ได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการธนาคาร
และครอบคลุมแนวทางในการพิจารณาปรับปรุงโครงสร้างหนี้ทั้งกระบวนการ
ที่มิใช่เป็นการหลีกเลี่ยงการจัดชั้นลูกหนี้และการกันสำรอง
แต่เป็นการยินยอมผ่อนปรนเงื่อนไขการชำระหนี้
หรือการรับชำระหนี้ที่ธนาคารจะมีความสูญเสียเกิดขึ้นบางจำนวน

ทั้งนี้หลังจากได้ทำการแก้ไขหนี้แล้วก็จะมีระบบการติดตามลูกหนี้ภายหลังการปรับปรุงโครงสร้างหนี้อย่างใกล้ชิด
ทั้งด้านสถานะของลูกหนี้ และแนวโน้มที่จะได้รับชำระหนี้คืน
และรายงานเสนอความคืบหน้าต่อผู้บริหาร
โดยหากลูกหนี้ไม่สามารถปฏิบัติตามเงื่อนไขการปรับปรุงโครงสร้างหนี้ได้
จะระงับการรับรู้รายได้ทำการจัดชั้นหนี้ และกันสำรองตามกฎเกณฑ์ที่ธนาคารแห่งประเทศไทยกำหนด
รวมทั้งพิจารณากำหนดวิธีการแก้ปัญหาว่าจะปรับโครงสร้างหนี้ใหม่ หรือใช้กระบวนการศาล

3 ) ในกรณีที่พิจารณาแล้วเห็นว่า สาเหตุของการผิดนัดชำระหนี้ไม่สามารถแก้ไขได้
หรือแก้ไขได้แต่ไม่ได้รับความร่วมมือจากลูกหนี้หรือการใช้วิธีการทางกฎหมายจะทำให้ธนาคารได้รับผลประโยชน์สูงสุด
ก็จะโอนหนี้เข้าสู่ความรับผิดชอบของบริษัท สำนักงานกฎหมายกรุงศรีอยุธยา จำกัด
เพื่อทำการประนีประนอมหนี้และเร่งรัดที่เข้มงวดกวดขันโดยวิธีการทางกฎหมายต่อไป

( 3.3 ) เงินลงทุนในหลักทรัพย์ และการบริหารความเสี่ยง

-   วัตถุประสงค์ของการลงทุน (Investment Objectives)

1.  อัตราผลตอบแทนจากการลงทุนที่คาดหวัง (Expected Return)
    ไม่ต่ำกว่าต้นทุนเงินทุนถัวเฉลี่ย (WACC) ของธนาคาร +4.0% ต่อปี

2.  บริหาร Portfolio การลงทุน ให้สอดคล้องกับการบริหารสภาพคล่องของธนาคาร

3.  เน้นการลงทุนระยะปานกลางถึงระยะยาว โดยมีระยะเวลาการถือหลักทรัพย์เกิน 1 ปี
    ในหลักทรัพย์ที่มีปัจจัยพื้นฐานดี มีแนวโน้มการเติบโตของรายได้และกำไรสุทธิ

4.  เน้นการลงทุนในหลักทรัพย์ที่มีความเสี่ยงระดับปานกลางและมีการกระจายความเสี่ยงของการลงทุน

-   นโยบายการลงทุน (Investment Policy)

  นโยบายการลงทุนในหลักทรัพย์ของธนาคารจะนำเสนอขออนุมัติต่อที่ประชุม

  คณะกรรมการธนาคาร โดยจะพิจารณาทบทวนนโยบายทุก ๆ ปี

1.  ประเภทของหลักทรัพย์ในการลงทุน หลักทรัพย์ในการลงทุนของธนาคารจะแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม
    ดังนี้

    1.  กลุ่มหลักทรัพย์ประเภทตราสารทุน หมายถึง การลงทุนในหลักทรัพย์ดังต่อไปนี้

  1 ) หุ้นสามัญ

  2 ) หุ้นบุริมสิทธิ

  3 ) ใบสำคัญแสดงสิทธิที่จะซื้อหุ้นสามัญ

  4 ) หน่วยลงทุน

2.  กลุ่มหลักทรัพย์ประเภทตราสารหนี้ หมายถึง การลงทุนในหลักทรัพย์ดังต่อไปนี้

  1 ) หุ้นกู้บริษัทเอกชน (Corporate Debenture)

  2 ) หุ้นกู้แปลงสภาพเป็นหุ้นสามัญของบริษัท (Convertible Debenture)

2.  สัดส่วนการลงทุน

    1.  ลงทุนในกลุ่มหลักทรัพย์ประเภทตราสารทุนไม่เกินร้อยละ 70 ของมูลค่าเงินลงทุนรวม

    2.  ลงทุนในกลุ่มหลักทรัพย์ประเภทตราสารหนี้ไม่น้อยกว่าร้อยละ 30 ของมูลค่าเงินลงทุนรวม

3.  การลงทุนในหุ้นทุนของแต่ละบริษัทต้องไม่เกินร้อยละ 10 ของจำนวนหุ้นที่จำหน่ายได้แล้วทั้งหมด
    เว้นแต่จะได้รับอนุมัติจากธนาคารแห่งประเทศไทย และต้องไม่เกินร้อยละ 25
    ของเงินลงทุนในตราสารทุน

4.  การลงทุนในหุ้นทุนภายในอุตสาหกรรม (Sector) เดียวกันต้องไม่เกินร้อยละ 25
    ของเงินลงทุนในตราสารทุน

5.  การลงทุนในใบสำคัญแสดงสิทธิที่จะซื้อหุ้นสามัญของแต่ละหลักทรัพย์ต้องไม่เกินร้อยละ 5
    ของเงินลงทุนในตราสารทุน และเมื่อรวมกันแล้วทุกหลักทรัพย์ต้องไม่เกินร้อยละ 10
    ของเงินลงทุนในตราสารทุน

6.  การลงทุนในตราสารหนี้ภาคเอกชนของแต่ละหลักทรัพย์ (Issue) ต้องไม่เกินร้อยละ 10
    ของจำนวนทั้งหมดที่จำหน่ายได้ และรวมของแต่ละบริษัท (Company) ต้องไม่เกินร้อยละ 25
    ของเงินลงทุนในตราสารหนี้ (ไม่รวมตราสารหนี้ที่ได้มาจากการปรับโครงสร้างหนี้)

7.  ตราสารหนี้ภาคเอกชนที่ลงทุนต้องได้รับการจัดอันดับความน่าเชื่อถือไม่ต่ำกว่า BBB โดย TRIS
    หากเป็นตราสารหนี้ที่ไม่ได้รับการจัดอันดับความน่าเชื่อถือ
    จะต้องมีคุณสมบัติตามหลักเกณฑ์การพิจารณาซื้อตราสารหนี้

8.  Duration ของ Portfolio ตราสารหนี้ต้องไม่เกิน 5 ปี

-   การบริหารความเสี่ยง (Risk Management)

1.  ตราสารทุน

    1.  Market Risk เป็นความเสี่ยงอันเนื่องมาจากการเปลี่ยนแปลงของราคาหลักทรัพย์
        ซึ่งอาจจะมีสาเหตุจากสภาวะเศรษฐกิจ ผลการดำเนินงานของบริษัทหรือข่าวลือต่าง ๆ
        เป็นต้น

  การบริหารความเสี่ยง

Stop Loss Policy กำหนดให้มี Stop Loss เมื่อหลักทรัพย์นั้น ๆ มีราคาลดลงถึง

  ร้อยละ 10 ของต้นทุนเฉลี่ยต่อหุ้น (Average Cost) แต่ในบางกรณีเมื่อราคา

  หลักทรัพย์ลดลงถึงจุด Stop Loss แล้ว อาจจะยังไม่ขายในทันที
  ทั้งนี้เจ้าหน้าที่ผู้รับผิดชอบจะต้องจัดทำบันทึกถึงผู้จัดการฝ่ายวานิชธนกิจ
  โดยให้เหตุผลประกอบว่าทำไมถึงยังไม่ขายหลักทรัพย์นั้นออกไปเมื่อถึงจุด Stop Loss
  ที่ได้กำหนดไว้แล้ว

2.  กำหนดให้มี Limit ของการลงทุนในแต่ละหลักทรัพย์และแต่ละ Sector
    ตามนโยบายการลงทุน

3.  จัดทำ Broker Approved List เพื่อตรวจสอบคุณสมบัติของ Broker
    และเพื่อควบคุมความเสี่ยง ซึ่งกำหนดโดย Investment Committee และจะทบทวนทุกปี

4.  Liquidity Risk หมายถึงความเสี่ยงจากหลักทรัพย์ที่ไม่มีสภาพคล่อง

  การบริหารความเสี่ยง ธนาคารจะเลือกลงทุนในหลักทรัพย์ที่มีสภาพคล่องสูง
  ซึ่งการซื้อขายจะทำได้สะดวก โดยพิจารณาจากปริมาณและมูลค่าการซื้อขายของหลักทรัพย์นั้น ๆ
  และหลักทรัพย์ที่จะซื้อต้องเป็นหุ้นที่อยู่ใน SET 50 หรือต้องมี Market Cap ไม่ต่ำกว่า 1,000
  ล้านบาท

2.  ตราสารหนี้

    1.  Credit Risk หมายถึง
        ความเสี่ยงจากการที่บริษัทผู้ออกหุ้นกู้ไม่สามารถชำระดอกเบี้ยและเงินต้นได้ตามกำหนดเวลา

  การบริหารความเสี่ยง

  1 ) มีการวิเคราะห์บริษัทผู้ออกตราสารหนี้ ทั้งในขณะที่ออกตราสารหนี้ และ

  มีการติดตามผลการดำเนินงานทุกไตรมาส หากมีผลการดำเนินงานลดลง

  จนทำให้บริษัทอาจจะประสบปัญหาในการชำระดอกเบี้ยหรือเงินต้นก็จะ

  รายงานคณะกรรมการบริหารเพื่อพิจารณาอนุมัติขายตราสารหนี้นั้นใน

  ตลาดรอง

  2 ) มีการกำหนดวงเงิน (Credit Line) สำหรับลูกค้าแต่ละราย และ

  แต่ละประเภทธุรกิจ

2.  Market Risk เป็นความเสี่ยงอันเนื่องจากการเปลี่ยนแปลงของราคา
    ซึ่งเกิดจากการเปลี่ยนแปลงของอัตราดอกเบี้ย ภาวะเศรษฐกิจหรือผลการดำเนินงานของบริษัท

  การบริหารความเสี่ยง

  1 ) การตีราคาตราสารหนี้ตามราคาตลาดเป็นประจำทุกสิ้นเดือน และรับรู้ผล

กำไรหรือขาดทุนในทันที (Mark to market) ซึ่งเป็นการวัดความเสี่ยงที่

  แม่นยำและทันการณ์โดยการคำนวณราคาตราสารหนี้จะปฏิบัติตามประกาศธนาคารแห่งประเทศไทย
  และศูนย์ซื้อขายตราสารหนี้ไทย

  2 ) กำหนดให้มีการ Stop Loss หากราคาหุ้นกู้ตกลงมากกว่า 20% ก็อาจขาย

  ในตลาดรอง ทั้งนี้จะมีการพิจารณาปัจจัยอื่น ๆ ประกอบด้วย

  3 ) จัดทำ Duration of Portfolio และ Duration ของตราสารหนี้ทุกรายการ

  โดยธนาคารมีนโยบายให้ Duration of Portfolio ไม่เกิน 5 ปี เพื่อมิให้เกิด

  ผลกระทบจาก Interest Rate Risk มาก

3.  Liquidity Risk
    เป็นความเสี่ยงที่ธนาคารไม่สามารถขายหุ้นกู้ในตลาดรองได้ในราคาเดิมหรือใกล้เคียงราคาเดิม
    เนื่องจากตลาดไม่มีการเสนอซื้อขายตราสารหนี้
    หรือเนื่องจากเกิดวิกฤตการณ์ในตลาดอย่างกระทันหัน ทำให้ซื้อขายไม่ได้ทันที

การบริหารความเสี่ยง

1 ) เลือกลงทุนในตราสารที่มีการจดทะเบียนกับศูนย์ซื้อขายตราสารหนี้ไทย

และมีมูลค่ารวมในการออกแต่ละครั้งไม่ต่ำกว่า 1,000 ล้านบาท

2 ) กำหนดให้มีแนวทางการซื้อ/ขายตราสารหนี้ที่ธนาคารถือครองผ่านสำนัก

งาน/ สาขา ซึ่งจะมีนักลงทุนที่กว้างขวาง

( 3.4 ) การจัดหาเงินทุนหรือให้กู้ยืมผ่านบุคคลที่เกี่ยวข้องกับผู้บริหารหรือผู้ถือหุ้นรายใหญ่ *

ก. การจัดหาเงินทุนผ่านบุคคลที่เกี่ยวข้องกับผู้บริหารหรือผู้ถือหุ้นรายใหญ่

- ไม่มี -

  (ในช่วงที่ผ่านมาปี 2541, 2542 ธนาคารได้ออกหุ้นกู้ด้อยสิทธิ และเพิ่มทุนชำระแล้ว

  เสนอขายให้แก่ผู้ลงทุนประเภทสถาบัน 17 ประเภท ตามประกาศคณะกรรมการ

  ก.ล.ต. ที่เกี่ยวข้อง และธนาคารได้ออกและเสนอขายหุ้นกู้ด้อยสิทธิควบหุ้น

  บุริมสิทธิ ให้แก่ กองทุนรวมหุ้นบุริมสิทธิ-หุ้นกู้ด้อยสิทธิ ของ บมจ.ธนาคารกรุง-

  ศรีอยุธยา ซึ่งบริหารโดย บลจ.อยุธยา จาร์ดีนเฟลมมิ่ง ซึ่งการออกและเสนอขาย

  หุ้นเพิ่มทุน หุ้นกู้ด้อยสิทธิและหุ้นบุริมสิทธิ ดังกล่าว ธนาคารไม่ได้เสนอขายผ่าน

  บุคคลที่เกี่ยวข้องกับผู้บิหารหรือผู้ถือหุ้นรายใหญ่)

2.  การให้กู้ยืมผ่านบุคคลที่เกี่ยวข้องกับผู้บริหาร หรือผู้ถือหุ้นรายใหญ่

เงินให้สินเชื่อ และภาระผูกพันแก่พนักงานชั้นบริหารตั้งแต่ระดับผู้จัดการฝ่ายขึ้น

ไป และแก่กิจการที่ธนาคารหรือกรรมการหรือบุคคลดังกล่าวถือหุ้นรวมกันตั้งแต่

ร้อยละ 10 ขึ้นไปของทุนที่ชำระแล้วของกิจการนั้น ๆ ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2543 เป็น

จำนวน 1,101 ล้านบาท หรือคิดเป็นร้อยละ 0.33 ของสินเชื่อรวม

( 3.5 ) ความสามารถในการดำรงเงินกองทุน

ตามประกาศธนาคารแห่งประเทศ ลงวันที่ 2 มีนาคม 2543
กำหนดให้ธนาคารพาณิชย์ที่จดทะเบียนในประเทศดำรงเงินกองทุนเป็นอัตราส่วนกับสินทรัพย์และภาระผูกพันไม่ต่ำกว่าร้อยละ
8.5 โดยมีเงื่อนไขว่าเงินกองทุนชั้นที่ 1 ต้องเป็นอัตราส่วนไม่ต่ำกว่าร้อยละ 4.25
ของสินทรัพย์และภาระผูกพันดังกล่าว ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2543
ธนาคารดำรงเงินกองทุนเป็นอัตราส่วนกับสินทรัพย์และภาระผูกพันตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่ธนาคารแห่งประเทศไทยประกาศ
ดังนี้

เงินกองทุนทั้งสิ้น (ชั้นที่ 1 + ชั้นที่ 2) จำนวน 42,681 ล้านบาท อัตราร้อยละ 12.22

เงินกองทุนชั้นที่ 1 จำนวน 25,271 ล้านบาท อัตราร้อยละ 7.23

( 3.6 ) นโยบายในการบริหารสภาพคล่อง *

ธนาคารจะต้องดูแลสภาพคล่องให้เป็นไปตามเกณฑ์การดำรงสินทรัพย์สภาพคล่องตามที่ธนาคารแห่งประเทศไทยกำหนดในอัตราร้อยละ
6 ของเงินฝาก และให้เพียงพอต่อการดำเนินธุรกรรมปกติของธนาคาร
ซึ่งจะต้องรักษาสภาพคล่องไว้ในระดับหนึ่ง นอกเหนือจากตามเกณฑ์ที่ธนาคารแห่งประเทศไทยกำหนด
โดยสภาพคล่องส่วนเกินที่ธนาคารจะบริหารให้ได้ผลตอบแทนสูงสุด
และมีระยะเวลาการลงทุนที่เหมาะสมกับประมาณกระแสเงินทุนของธนาคารในอนาคต
ทั้งนี้จะรายงานสภาพคล่องต่อคณะกรรมการบริหารสินทรัพย์และหนี้สินของธนาคาร

กลุ่มธุรกิจการเงิน

บริษัท อยุธยาอินเตอร์เนชั่นแนลแฟคเตอร์ส จำกัด

ลักษณะบริการ

บริษัท อยุธยาอินเตอร์เนชั่นแนลแฟคเตอร์ส จำกัด ประกอบธุรกิจในการให้สินเชื่อประเภทแฟคตอริ่ง
ลีสซิ่ง และเช่าซื้อ โดยรายได้หลักของบริษัทฯมาจากธุรกิจแฟคตอริ่ง

การตลาดและภาวะการแข่งขัน

บริษัทมีนโยบายการตลาดมุ่งเน้นขยายฐานลูกค้าประเภทบริษัทขนาดใหญ่ที่มีชื่อเสียงและฐานะการเงินที่มั่นคงเพื่อลดความเสี่ยงทางด้าน
Credit Risk ซึ่งเป็นตลาดที่มีการแข่งขันสูง
ดังนั้นบริษัทฯจึงพยายามที่จะปรับปรุงการบริการและการตลาดเพื่อให้สามารถแข่งขันในตลาดได้

แหล่งที่มาของเงินทุน

แหล่งที่มาของเงินทุนของบริษัทฯมาจาก ธนาคารกรุงศรีอยุธยา จำกัด (มหาชน) ซึ่งเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่

กลุ่มธุรกิจบริการ

บริษัท สยามเรียลตี้แอนด์เซอร์วิส จำกัด

ลักษณะบริการ

บริษัท สยามเรียลตี้แอนด์เซอร์วิส จำกัด ดำเนินธุรกิจหลัก คือ
จัดหารถยนต์ให้เช่าและจัดหาพนักงานขับรถให้แก่ธนาคาร

การตลาดและภาวะการแข่งขัน

บริษัทฯไม่มีคู่แข่งทางด้านการตลาด เนื่องจากธุรกิจของบริษัทฯคือการให้บริการสนับสนุนธนาคาร
ซึ่งเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่แต่เพียงรายเดียว

แหล่งที่มาของเงินทุน

แหล่งที่มาของเงินทุนของบริษัทฯส่วนใหญ่มาจากเงินกู้ยืมธนาคารพาณิชย์

บริษัท สำนักงานกฎหมายกรุงศรีอยุธยา จำกัด

ลักษณะบริการ

บริษัท สำนักงานกฎหมายกรุงศรีอยุธยา จำกัด ดำเนินธุรกิจงานทางด้านกฎหมายให้แก่ธนาคาร อาทิ
การเร่งรัดติดตามทวงหนี้
การฟ้องคดีต่อลูกหนี้ที่ติดตามทวงหนี้แล้วไม่ได้ผลและการบังคับคดีตามคำพิพากษาของศาล เป็นต้น

การตลาดและภาวะการแข่งขัน

บริษัทฯไม่มีคู่แข่งทางด้านการตลาด เนื่องจากธุรกิจของบริษัทฯคือการให้บริการสนับสนุนธนาคาร
ซึ่งเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่แต่เพียงรายเดียว

แหล่งที่มาของเงินทุน

บริษัทฯมีเงินทุนเพียงพอต่อการใช้หมุนเวียนในธุรกิจ โดยไม่ต้องกู้ยืมจากแหล่งใด

บริษัท อยุธยา เซอร์วิสเซส แอนด์ แมเนจเมนต์ จำกัด

ลักษณะบริการ

บริษัท อยุธยา เซอร์วิสเซส แอนด์ แมเนจเมนต์ จำกัด ดำเนินธุรกิจหลักคือ
จัดหาบุคลากรให้แก่ธนาคารและบริษัทที่ธนาคารถือหุ้นร้อยละ 100 อาทิ
พนักงานรักษาความปลอดภัย, นักการ, พนักงานเดินเอกสาร, แม่บ้าน เป็นต้น

การตลาดและการแข่งขัน

บริษัทฯไม่มีคู่แข่งทางด้านการตลาด เนื่องจากธุรกิจของบริษัทฯคือการให้บริการสนับสนุนธนาคาร
ซึ่งเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่แต่เพียงรายเดียว

แหล่งที่มาของเงินทุน

บริษัทฯมีเงินทุนเพียงพอต่อการใช้หมุนเวียนในธุรกิจโดยไม่ต้องกู้ยืมจากแหล่งใด

บริษัท บัตรกรุงศรีอยุธยา จำกัด

ลักษณะบริการ

บริษัท บัตรกรุงศรีอยุธยา จำกัด ประกอบธุรกิจรับบริหารบัตรเครดิตให้แก่ ธนาคารกรุงศรีอยุธยา
จำกัด (มหาชน)

การตลาดและภาวะการแข่งขัน

บริษัทฯไม่มีคู่แข่งทางด้านการตลาด เนื่องจากธุรกิจของบริษัท
คือการรับจ้างบริหารบัตรเครดิตให้แก่ธนาคาร ซึ่งเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่แต่เพียงรายเดียว

แหล่งที่มาของเงินทุน

บริษัทฯมีเงินทุนเพียงพอต่อการใช้หมุนเวียนของธุรกิจ โดยไม่ต้องกู้ยืมจากแหล่งใด

กลุ่มธุรกิจอื่น

บริษัท บริหารสินทรัพย์กรุงศรีอยุธยา จำกัด

ลักษณะบริการ

บริษัท บริหารสินทรัพย์กรุงศรีอยุธยา จำกัด
ดำเนินธุรกิจบริหารสินทรัพย์ด้อยคุณภาพที่รับโอนหรือรับซื้อจากธนาคาร

การตลาดและภาวะการแข่งขัน

บริษัทฯไม่มีคู่แข่งทางด้านการตลาด เนื่องจากธุรกิจของบริษัทฯคือการให้บริการสนับสนุนธนาคาร
ซึ่งเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่แต่เพียงรายเดียว

แหล่งที่มาของเงินทุน

สิ้นสุด ณ 31 ธันวาคม 2543 บริษัทฯยังไม่ได้เริ่มดำเนินธุรกิจใด ๆ
ดังนั้นบริษัทฯจึงยังไม่มีความจำเป็นในเรื่องของเงินทุน

บริษัทหลักทรัพย์จัดการกองทุนรวม อยุธยาจาร์ดีน เฟลมมิ่ง จำกัด

ลักษณะบริการ

บริษัทหลักทรัพย์จัดการกองทุนรวม อยุธยาจาร์ดีน เฟลมมิ่ง จำกัด
ดำเนินธุรกิจให้บริการจัดการและบริหารกองทุนประเภทต่าง ๆ
โดยเน้นที่กองทุนรวมตราสารทุนและกองทุนรวมตราสารหนี้

การตลาดและภาวะการแข่งขัน

บริษัทฯมีนโยบายการตลาดโดยมุ่งเน้นขยายฐานลูกค้าทั้งรายย่อยและสถาบัน
โดยส่วนหนึ่งมาจากฐานลูกค้าของธนาคารกรุงศรีอยุธยา จำกัด (มหาชน)
ซึ่งเป็นธนาคารขนาดใหญ่อันดับที่ 5 ของประเทศ นอกจากนี้บริษัทฯยังมี JP Morgan Fleming
Asset Management ซึ่งเป็นกลุ่มที่บริหารสินทรัพย์ขนาดใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก
เป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่จากกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่มีฐานลูกค้าและประสบการณ์ความเชี่ยวชาญในการบริหารสินทรัพย์ส่งผลให้ทรัพย์สินภายใต้การบริหารของบริษัทฯมีการเจริญเติบโตอย่างต่อเนื่อง
โดยส่วนแบ่งทางการตลาดของบริษัทฯจัดอยู่ในอันดับที่ 3
จากบริษัทหลักทรัพย์จัดการกองทุนรวมทั้งหมด 13 แห่ง

แหล่งที่มาของเงินทุน

บริษัทฯมีเงินทุนเพียงพอต่อการใช้หมุนเวียนในธุรกิจ โดยไม่ต้องกู้ยืมจากแหล่งใด

บริษัท อยุธยาดีเวลลอปเม้นท์ ลีสซิ่ง จำกัด

ลักษณะบริการ

บริษัท อยุธยาดีเวลลอปเม้นท์ ลีสซิ่ง จำกัด ดำเนินธุรกิจในการให้สินเชื่อประเภทลีสซิ่งและเช่าซื้อ

ในสัดส่วน 90 : 10 โดยให้บริการอุตสาหกรรมทั้งขนาดเล็ก, กลาง และใหญ่

การตลาดและภาวะการแข่งขัน

บริษัทฯมีประสบการณ์และความเชี่ยวชาญในการดำเนินธุรกิจให้บริการลีสซิ่งและเช่าซื้อเป็นระยะเวลากว่า
10 ปี โดยมุ่งเน้นการให้ลีสซิ่งและเช่าซื้อในทรัพย์สินประเภทเครื่องจักรและอุปกรณ์เป็นหลัก
ซึ่งส่วนใหญ่แล้วบริษัทที่ประกอบธุรกิจลีสซิ่งในประเทศไทยจะมุ่งเน้นการให้สินเชื่อประเภทเช่าซื้อรถยนต์เป็นหลัก
ทั้งนี้ถึงแม้ว่าผลกระทบจากปัญหาวิกฤตทางเศรษฐกิจตั้งแต่ปลายปี 2539 เป็นต้นมา
ส่งผลให้บริษัทผู้ประกอบการที่มาขอใช้บริการสินเชื่อลีสซิ่งและเช่าซื้อจากบริษัทได้ลดจำนวนลง
แต่บริษัทฯก็ยังคงมุ่งเน้นทางการตลาดโดยพยายามขยายฐานลูกค้าเข้าไปในกลุ่มอุตสาหกรรมใหม่ ๆ
ตลอดเวลา

แหล่งที่มาของเงินทุน

แหล่งที่มาของเงินทุนของบริษัทฯมาจากธนาคารและผู้ถือหุ้นต่างชาติ