1. ปัจจัยความเสี่ยง

ปัจจุบัน SHIN ประกอบธุรกิจโดยการลงทุนในธุรกิจสื่อสารโทรคมนาคมไร้สาย ธุรกิจดาวเทียม
และธุรกิจสื่อและโฆษณา และด้วยลักษณะการประกอบธุรกิจในลักษณะการลงทุนและเข้าไปบริหารงาน
จึงทำให้ SHIN มีความเสี่ยงในการดำเนินธุรกิจเป็นไปตามความเสี่ยงของบริษัทที่เข้าลงทุน ดังนี้

1. ความเสี่ยงของบริษัทฯ

1.1 ความเสี่ยงจากการที่บริษัทฯ เป็นบริษัทที่ประกอบธุรกิจโดยการถือหุ้นในบริษัทอื่น (Holding
Company) และการดำรงอยู่ของบริษัทฯ ขึ้นอยู่กับเงินปันผลที่ได้จากหุ้นที่บริษัทฯ ถืออยู่

ในฐานะที่เป็นบริษัทที่ประกอบธุรกิจโดยการถือหุ้นในบริษัทอื่น การดำรงอยู่ของบริษัทฯ
จึงขึ้นอยู่กับเงินปันผลที่ได้รับจากบริษัทย่อยและบริษัทในเครือ
ซึ่งจำนวนเงินปันผลที่สามารถจ่ายได้ขึ้นอยู่กับผลประกอบการและกระแสเงินสดของบริษัทเหล่านั้น
หากผลประกอบการของบริษัทย่อยและบริษัทในเครือไม่เป็นไปตามเป้าหมาย
จะมีผลทำให้บริษัทดังกล่าวจ่ายเงินปันผลไม่ได้ตามที่คาดการณ์ไว้

นอกจากนี้ ความสามารถของบริษัทย่อยและบริษัทในเครือของบริษัทฯ
ในการจ่ายเงินปันผลให้กับผู้ถือหุ้น ซึ่งรวมถึงบริษัทฯ เป็นไปตามกฎหมายที่บังคับใช้และข้อจำกัดอื่นๆ
ซึ่งระบุในตราสารหนี้ และสัญญาสินเชื่อของบริษัทดังกล่าว
โดยข้อจำกัดในตราสารหนี้และสัญญาสินเชื่อของบริษัทดังกล่าวบางแห่งได้จำกัดความสามารถในการจ่ายเงินปันผลไว้

ดังนั้น เพื่อเป็นการลดความเสี่ยงในเรื่องดังกล่าว บริษัทฯ จึงได้กำหนดให้แต่ละบริษัทในกลุ่ม
จัดทำแผนธุรกิจ (Business Plan) เพื่อกำหนดเป้าหมายทางธุรกิจในปีถัดไป
รวมถึงเสนอแผนดำเนินการ และงบประมาณประจำปี
ซึ่งจะต้องผ่านการพิจารณาและได้รับอนุมัติจากคณะกรรมการบริหารและคณะกรรมการของบริษัท
ก่อนนำไปใช้ดำเนินงานจริง นอกจากนี้
คณะกรรมการบริหารยังมีการประชุมเพื่อพิจารณาผลการดำเนินงานของแต่ละสายธุรกิจเป็นประจำทุกเดือน
เพื่อติดตามผลประกอบการในเดือนที่ผ่านมา รวมถึงการเปลี่ยนแปลงของสิ่งแวดล้อมในแต่ละธุรกิจ
ทั้งในส่วนของสภาพการแข่งขัน กลยุทธ์ทางการตลาด การบริหารการเงินนประจำทุกเดือน
และความคืบหน้าของแผนการทางธุรกิจ อันจะช่วยให้บริษัทฯ
สามารถวางแผนรับความเสี่ยงที่อาจจะเกิดขึ้นได้อย่างทันท่วงที

1.2 ความเสี่ยงจากการที่บริษัทย่อยและบริษัทร่วมมีการขยายการลงทุน

บริษัทย่อยและบริษัทร่วมในกลุ่มบริษัทฯ ยังมีการขยายการลงทุนอย่างต่อเนื่อง
เพื่อเพิ่มขีดความสามารถในการให้บริการ รวมทั้งเพิ่มสินค้าและบริการใหม่ๆ ที่จะนำเสนอต่อลูกค้า
ในกรณีที่บริษัทย่อยและบริษัทร่วมไม่สามารถจัดหาแหล่งเงินทุนอื่นเพื่อสนับสนุนการขยายการลงทุนได้
บริษัทฯ ในฐานะผู้ถือหุ้นจึงมีความเสี่ยงที่ต้องหาแหล่งเงินทุน เช่น การเพิ่มทุน เป็นต้น
ให้กับบริษัทดังกล่าว อย่างไรก็ตาม บริษัทฯ มีสถานะทางการเงินที่เข้มแข็ง
รวมทั้งมีกระแสเงินสดรับอย่างต่อเนื่องจากเงินปันผลจากบริษัทย่อยและบริษัทร่วม
จึงคาดว่าหากบริษัทฯ มีความจำเป็นที่จะต้องให้การสนับสนุนเงินทุนในบริษัทย่อยและบริษัทร่วม
เพื่อเป็นแหล่งเงินทุนสำหรับโครงการใหม่ จะไม่กระทบต่อสภาพคล่องและกระแสเงินสดของบริษัทฯ
นอกจากนี้ บริษัทฯ ลดความเสี่ยงโดยกำหนดขั้นตอนการอนุมัติการลงทุนในโครงการใดๆ
ที่มีสาระสำคัญก่อนที่จะดำเนินการของบริษัทในกลุ่ม เพื่อให้มั่นใจว่าการลงทุนในโครงการต่างๆ
มีผลตอบแทนจากการลงทุนในอัตราที่เหมาะสมและคุ้มค่า นอกจากนี้กลุ่มบริษัทฯ
มีนโยบายอย่างต่อเนื่องในการดูแลรักษาและบริหารความสัมพันธ์กับนักลงทุนและสถาบันการเงินทั้งในและต่างประเทศ
เพื่อเป็นการสนับสนุนโครงการขยายการลงทุนของบริษัทในกลุ่ม
ในกรณีที่มีความต้องการแหล่งเงินทุนเพื่อสนับสนุนโครงการต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นเงินเพิ่มทุนหรือเงินกู้

1.3 ความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ

เนื่องจากลักษณะธุรกิจการสื่อสารโทรคมนาคม
และธุรกิจสื่อสารผ่านดาวเทียมเกี่ยวข้องโดยตรงกับเทคโนโลยีจากต่างประเทศซึ่งมีค่าใช้จ่ายในสกุลเงินตราต่างประเทศ
ทำให้กลุ่มบริษัทฯ มีความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยน กลุ่มบริษัทฯ มีนโยบายในการป้องกันความเสี่ยง
โดยจะพิจารณาจากฐานะสุทธิของรายการที่เป็นเงินตราต่างประเทศ โครงสร้างรายได้
รวมทั้งกระแสเงินสดของแต่ละบริษัท โดยกลุ่มบริษัทฯ
ได้ติดตามสภาวะความเปลี่ยนแปลงของปัจจัยที่ส่งผลกระทบต่ออัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศอย่างใกล้ชิดและได้ใช้เครื่องมือทางการเงินต่างๆ
ที่เห็นว่าเหมาะสม
เพื่อลดความเสี่ยงจากการผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศและอัตราดอกเบี้ยที่อาจมีขึ้น

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2550 บริษัทฯ
และบริษัทย่อยมีสินทรัพย์และหนี้สินที่เป็นเงินตราต่างประเทศเทียบเป็นเงินบาทจำนวน 2,218.93
ล้านบาท และ 10,821.47 ล้านบาทตามลำดับ
ภายหลังจากการทำสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้าและสัญญาสิทธิเลือกซื้อขายเงินตราต่างประเทศ
(รายละเอียดตามหมายเหตุประกอบงบการเงินข้อ 35)

1.4 ความเสี่ยงจากคดีความที่บริษัทฯ
มิได้เป็นคู่กรณีอาจส่งผลให้มีการเพิกถอนสัญญาให้ดำเนินการของ AIS และ SATTEL

เมื่อวันที่ 20 มีนาคม 2549 นายศาสตรา โตอ่อน ได้ยื่นฟ้องกระทรวงเทคโนโลยีฯ และ
กระทรวงคมนาคมเป็นจำเลยต่อศาลปกครองกลาง
โดยขอให้ศาลมีคำสั่งให้จำเลยยกเลิกสัญญาอนุญาตให้ดำเนินการของ AIS SATTEL และ ITV
และกำหนดมาตรการชั่วคราวมิให้ ผู้ถือหุ้นรายใหม่ของบริษัทฯ ดำเนินการใด ๆ
หรือรับผลประโยชน์ใด ๆ จากกิจการตามสัญญาอนุญาตให้ดำเนินการดังกล่าว

ในคำฟ้อง นายศาสตรา
ได้กล่าวหาว่าจำเลยละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยการไม่ใช้อำนาจหน้าที่ในการยกเลิกสัญญาอนุญาตให้ดำเนินการภายหลังจากมีการโอนหุ้นของบริษัทฯ
ให้กับผู้ถือหุ้นรายใหม่ของบริษัทฯ
โดยการโอนหุ้นดังกล่าวทำให้มีการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างการถือหุ้นของบริษัทดังกล่าวอย่างมีนัยสำคัญ
ซึ่งส่งผลให้กลุ่ม
ผู้ถือหุ้นรายใหม่มีอำนาจควบคุมบริษัทดังกล่าวซึ่งประกอบธุรกิจที่เป็นทรัพยากรของประเทศเพื่อประโยชน์สาธารณะ

ศาลปกครองกลางได้ตัดสินว่านายศาสตราไม่มีสิทธิที่จะยื่นฟ้อง
เพราะมิได้เป็นคู่สัญญาในสัญญาอนุญาตให้ดำเนินการ อย่างไรก็ตาม
นายศาสตราได้ยื่นคำร้องอุทธรณ์ต่อศาลปกครองสูงสุด และในวันที่ 12 กันยายน 2549
ศาลปกครองสูงสุดได้วินิจฉัยว่านายศาสตราถือเป็นผู้มีส่วนได้เสียจึงมีอำนาจฟ้อง
โดยศาลให้เหตุผลว่าหากธุรกิจของบริษัทดังกล่าวอยู่ภายใต้การควบคุมของคนต่างด้าว
จะก่อให้เกิดความเสียหายหรือส่งผลกระทบต่อความมั่นคงของประเทศ
ซึ่งจะมีผลกระทบต่อนายศาสตราอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ดังนั้น
ศาลปกครองสูงสุดจึงมีคำสั่งให้ศาลปกครองกลางดำเนินการรับฟ้องและดำเนินการต่อไปตามรูปคดี
ขณะนี้ คดีอยู่ระหว่างพิจารณาของศาลปกครองกลาง

ทั้งนี้ AIS และ SATTEL จะไม่ได้รับผลกระทบใดๆ ตราบที่ยังไม่มีคำตัดสินว่าผู้ถือหุ้นของ AIS และ
SATTEL อยู่ภายใต้การควบคุมของคนต่างด้าว อีกทั้งการยกเลิกสัญญาอนุญาตให้ดำเนินการของ AIS
และ SATTEL จะต้องพิจารณาเงื่อนไขและข้อกำหนดในสัญญาอนุญาตให้ดำเนินการนั้นๆ
ด้วยว่าสามารถทำได้หรือไม่

เมื่อวันที่ 19 เมษายน 2550 นายสุพงษ์ ลิ้มธนากุล ได้ยื่นฟ้อง กทช. และ กระทรวงเทคโนโลยีฯ
ต่อศาลปกครองกลาง
โดยอ้างเหตุเรื่องเจ้าหน้าที่รัฐและหน่วยงานทางปกครองละเลยต่อการปฏิบัติหน้าที่ในการตรวจสอบ
SATTELว่าประกอบกิจการโทรคมนาคมโดยฝ่าฝืนกฎหมายหรือไม่
หลังจากที่มีการโอนขายหุ้นของบริษัทฯให้แก่ผู้ถือหุ้นรายใหม่
ขณะนี้คดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลปกครองกลางอย่างไรก็ตามบริษัทฯ
ไม่อาจรับรองได้ว่าผลจากคดีความข้างต้นจะไม่กระทบต่อสัญญาอนุญาตให้ดำเนินการดาวเทียมของ
SATTEL

1.5 ความเสี่ยงหากบริษัทฯ กลายเป็น “คนต่างด้าว”

ตามที่ พรบ. การประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ.2542
ซึ่งเป็นกฎหมายที่กำหนดคุณสมบัติของบริษัทไทยและสัดส่วนการถือหุ้นของคนต่างด้าวในบริษัทไทย
และมีการนำคำนิยามของ “คนต่างด้าว” ในพรบ. การประกอบธุรกิจของคนต่างด้าวไปใช้ใน พรบ.
ประกอบกิจการโทรคมนาคม พ.ศ. 2544 ด้วย
ในส่วนคุณสมบัติของผู้ที่ยื่นขอใบอนุญาตประกอบกิจการโทรคมนาคมแบบที่ 2 และ แบบที่ 3 รวมทั้งใน
พรบ.
การประกอบธุรกิจของคนต่างด้าวมีบทบัญญัติเกี่ยวกับการห้ามคนไทยถือหุ้นแทนคนต่างด้าวในการประกอบกิจการที่ต้องได้รับอนุญาตตามที่กำหนดไว้

ในปี 2549 กระทรวงพาณิชย์ได้ทำการตรวจสอบการถือหุ้นแทนต่างด้าวของบริษัทต่างๆ
ซึ่งรวมถึงการตรวจสอบการถือหุ้นของผู้ถือหุ้นรายใหญ่ใน บจ. กุหลาบแก้ว
ซึ่งเป็นบริษัทสัญชาติไทยที่ถือหุ้นในบริษัท ซีดาร์ โฮลดิ้ง จำกัด (Cedar) (Cedar
เป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่รายหนึ่งของบริษัทฯ) ในประเด็นว่าผู้ถือหุ้นสัญชาติไทยรายใหญ่ของ บจ.
กุหลาบแก้วถือหุ้นแทนคนต่างด้าว
ซึ่งกระทรวงพาณิชย์ได้สรุปผลและส่งไปยังพนักงานเจ้าหน้าที่เพื่อพิจารณาต่อไป
ขณะนี้อยู่ในระหว่างการดำเนินการของพนักงานเจ้าหน้าที่

ดังนั้น หาก บจ. กุหลาบแก้ว
ถูกฟ้องร้องดำเนินคดีและถูกศาลพิพากษาถึงที่สุดตัดสินว่าเป็นคนต่างด้าวแล้ว Cedar
อาจกลายเป็นคนต่างด้าวไปด้วย และอาจส่งผลให้ บริษัทฯ และ บริษัทในกลุ่มซึ่งรวมถึง AIS DPC
และ SATTEL อาจกลายเป็นคนต่างด้าวด้วยเช่นกัน
และศาลมีอำนาจสั่งให้ผู้ที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นผู้ถือหุ้นแทนคนต่างด้าวเลิกถือหุ้นแทน โดย
บริษัทฯเข้าใจว่าบริษัทฯ ไม่ได้เป็นผู้กระทำผิดกฎหมายดังกล่าว ดังนั้นบริษัทฯ AIS DPC และ
SATTEL จึงมีสิทธิที่จะดำเนินการเพื่อหาผู้ถือหุ้นใหม่แทนบุคคลที่เป็นผู้ถือหุ้นแทนคนต่างด้าวนั้น
หากบริษัทฯ AIS DPC และ SATTELไม่สามารถดำเนินการได้ก็อาจส่งผลต่อการขอใบอนุญาตต่างๆ
ในบริการใหม่ของ AIS DPC และ SATTEL

ทั้งนี้การให้บริการของ AIS
ที่อยู่ภายใต้สัญญาอนุญาตให้ดำเนินการในปัจจุบันนั้นไม่ได้มีข้อกำหนดเรื่องสัดส่วนการถือหุ้นของคนต่างด้าวไว้

อย่างไรก็ตามบริษัทฯ
ไม่อาจรับรองได้ว่าผลจากคดีความข้างต้นจะไม่กระทบต่อสัญญาอนุญาตให้ดำเนินการ และ
ใบอนุญาตต่างๆ ของ AIS DPC และ SATTEL

1.6 ความเสี่ยงจากสัญญาสัมปทานหรือสัญญาสัมปทานที่มีการแก้ไขของ AIS DPC และ SATTEL
มิได้รับการอนุมัติจากคณะรัฐมนตรี และอาจไม่มีผลบังคับใช้

ภายใต้ พรบ. ว่าด้วยการให้เอกชนเข้าร่วมงานหรือดำเนินการในกิจการของรัฐ พ.ศ.2535
หรือการอนุญาตให้ภาคเอกชนลงทุนฝ่ายเดียวโดยการให้อนุญาต
หรือสัมปทานที่มีมูลค่าตั้งแต่หนึ่งพันล้านบาทขึ้นไป ต้องได้รับการอนุมัติจากคณะรัฐมนตรี
(ซึ่งรวมถึงขอบเขตของงานและรูปแบบของสัญญา) โดยภายใต้ พรบ.
ดังกล่าวได้มีบทเฉพาะกาลที่กำหนดว่า หากมีขั้นตอนใดได้ดำเนินการไปแล้วก่อนที่ พรบ. นี้ใช้บังคับ
ให้เป็นอันใช้ได้ แต่การดำเนินการในขั้นตอนต่อไปให้ปฏิบัติตาม พรบ. ดังกล่าว

ทั้งนี้ ยังไม่เป็นที่แน่ชัดว่า พรบ.
การให้เอกชนเข้าร่วมงานในกิจการของรัฐหรือบทเฉพาะกาลภายใต้ พรบ.
ดังกล่าวจะนำมาใช้กับสัญญาสัมปทานที่เข้าทำก่อน พรบ. ฉบับดังกล่าวมีผลใช้บังคับหรือไม่ และ
หากมีการแก้ไขสัญญาภายหลังจาก พรบ.
ฉบับดังกล่าวมีผลบังคับใช้การแก้ไขสัญญานั้นมีผลใช้บังคับหรือไม่

ภายหลังจาก พรบ. การให้เอกชนเข้าร่วมงานในกิจการของรัฐมีผลบังคับใช้
รัฐบาลในอดีตได้เข้าลงนามในการแก้ไขสัญญาสัมปทานที่มีอยู่เดิมโดยมิได้รับการอนุมัติจากคณะรัฐมนตรี
ซึ่งรวมถึงการแก้ไขสัญญาสัมปทานซึ่งรัฐให้กับ AIS และ SATTEL
และมีการลงนามในสัญญาสัมปทานฉบับใหม่ของ DPC

ทั้งนี้ ได้มีการตีความว่าการแก้ไขสัญญาสัมปทานของ AIS โดยคณะกรรมการกฤษฎีกา
ให้ถือว่ายังมีผลบังคับใช้จนกว่าจะถูกเพิกถอน โดยให้คณะกรรมการประสานงานตาม มาตรา 22
ของพระราชบัญญัติว่าด้วยการให้เอกชนเข้าร่วมงานหรือดำเนินกิจการในกิจการของรัฐ พ.ศ. 2535
ไปพิจารณาข้อเท็จจริง เหตุผล
และสรุปความเห็นเสนอต่อคณะรัฐมนตรีต่อไปว่าการแก้ไขนั้นก่อให้เกิดความเสียหายต่อผลประโยชน์ของรัฐหรือสาธารณะหรือไม่
หากมีผลกระทบก็ให้คณะรัฐมนตรีมีอำนาจเพิกถอน
หากไม่มีผลกระทบต่อผลประโยชน์ของรัฐหรือสาธารณะ
คณะรัฐมนตรีก็อาจให้ความเห็นชอบให้มีการแก้ไขเพิ่มเติมสัญญาสัมปทานดังกล่าวได้
ซึ่งขณะนี้อยู่ในกระบวนการพิจารณาของคณะกรรมการประสานงานซึ่งมีตัวแทนของ AIS
ร่วมอยู่ในคณะกรรมการประสานงานด้วย หากการแก้ไขสัญญาสัมปทานของ AIS
ถูกเพิกถอนอาจมีผลให้อายุสัญญาสัมปทานสั้นลงและอาจมีต้นทุนในส่วนแบ่งรายได้ของบริการโทรศัพท์เคลื่อนที่แบบเติมเงินที่สูงขึ้น
เป็นต้น

บริษัทฯ ไม่อาจคาดการณ์ได้ว่าผลของการพิจารณาของคณะรัฐมนตรีจะเป็นอย่างไร
และจะส่งผลกระทบในทางลบอย่างมีนัยสำคัญต่อธุรกิจ ฐานะทางการเงิน ผลการดำเนินงาน
และโอกาสทางธุรกิจของบริษัทฯ หรือไม่

2. สายธุรกิจสื่อสารโทรคมนาคมไร้สายภายในประเทศ

2.1 ความเสี่ยงทางด้านกฎหมาย ข้อบังคับ และนโยบาย

-   องค์กรที่ทำหน้าที่กำกับดูแลกิจการด้านโทรคมนาคมและกิจการวิทยุกระจายเสียง วิทยุโทรทัศน์

ตามมาตรา 47 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ.2550 กำหนดไว้ว่า
ให้มีองค์กรของรัฐที่เป็นอิสระองค์กรหนึ่ง ทำหน้าที่จัดสรรคลื่นความถี่
กำกับการประกอบกิจการวิทยุกระจายเสียง วิทยุโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคม และมาตรา 305
(1) ของรัฐธรรมนูญ กำหนดว่า ยังมิให้นำมาตรา 47
มาใช้บังคับจนกว่าจะมีการตรากฎหมายตามมาตรา 47 วรรคสอง
ให้จัดตั้งองค์กรเพื่อทำหน้าที่จัดสรรคลื่นความถี่และกำกับดูแลการประกอบกิจการวิทยุกระจายเสียง
วิทยุโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคม ซึ่งต้องไม่เกิน 180 วัน
นับแต่วันที่รัฐบาลชุดใหม่แถลงนโยบายต่อรัฐสภา ดังนั้น
องค์กรที่ทำหน้าที่กำกับดูแลกิจการโทรคมนาคมต่อไปจะมีเพียงองค์กรเดียวและจะมีต่อเมื่อมีการเลือกตั้งและมีรัฐบาลที่จะเป็นผู้แถลงนโยบายต่อรัฐสภา
สำหรับเรื่ององค์ประกอบ อำนาจหน้าที่ การสรรหาหรือการได้มานั้น
ยังมิได้มีการกำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญซึ่งอาจจะใช้ระยะเวลาในการจัดตั้งนาน

แต่อย่างไรก็ตามมาตรา 305 (1) ของรัฐธรรมนูญปี 2550
ยังกำหนดมิให้กฎหมายที่จะบัญญัติออกมานั้นกระทบกระเทือนถึงการอนุญาตสัมปทานหรือสัญญาที่ชอบด้วยกฎหมายที่ได้กระทำขึ้นก่อนวันประกาศใช้รัฐธรรมนูญนี้
จนกว่าการอนุญาตสัมปทาน หรือสัญญานั้นจะสิ้นผล ดังนั้น
การจัดตั้งองค์กรดังกล่าวไม่น่าจะส่งผลกระทบต่อการประกอบกิจการโทรคมนาคมในขอบข่ายที่เป็นอยู่ของ
AIS ตามสัญญาสัมปทานที่มีอยู่

-   กฎหมายว่าด้วยการใช้และการเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคม (Interconnection
    Charge)

สืบเนื่องจากในปี พ.ศ. 2549 กทช.
ได้ออกหลักการและแนวทางการกำกับกิจการโทรคมนาคมว่าด้วย
หลักเกณฑ์การใช้และเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคม พ.ศ. 2549
กำหนดให้ผู้ประกอบการที่ให้บริการโทรคมนาคมทุกรายที่ได้รับใบอนุญาต
สัมปทานหรือสัญญาจะต้องปฎิบัติตามกฎระเบียบดังกล่าวบนพื้นฐานของหลักการแข่งขันโดยเสรีและเป็นธรรมและ
AIS สามารถเจรจาสัญญาการเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคม (Interconnection Contract)
กับผู้ประกอบการรายอื่นได้ อย่างไรก็ดี บริษัท ทีโอที จำกัด (มหาชน) (ทีโอที)
ได้มีหนังสือโต้แย้งคัดค้านการทำสัญญา ตลอดจน ได้มีหนังสือถึงกทช. ขอให้ตรวจสอบและมีคำสั่งห้าม
AIS และผู้ประกอบการรายอื่นเข้าทำข้อตกลงใช้อัตราเชื่อมโยงโครงข่ายระหว่างกัน
หรือจนกว่าศาลปกครองจะมีคำพิพากษาถึงที่สุด

ถึงกระนั้น AIS
ยังได้รับเหตุผลสนับสนุนการปฏิบัติตามกฎหมายดังกล่าวข้างต้นจากหนังสือของผู้อำนวยการสถาบันการใช้และเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคม
ซึ่งได้ตอบหนังสือถึงทีโอทีว่า กทช. มีความเห็นเกี่ยวกับการเข้าทำข้อตกลง หรือ
การประกอบธุรกิจระหว่างเอกชนเป็นไปตามหลักเสรีภาพในการเข้าทำสัญญา (Freedom of
contract) หรือ การประกอบธุรกิจ
การเข้าทำสัญญาการเชื่อมต่อใช้โครงข่ายระหว่างกันจึงเป็นเสรีภาพในการทำสัญญาของเอกชน
(Private Autonomy) ที่เอกชนคู่สัญญาจะต้องรับผิดชอบในสัญญาที่ตนได้ทำนั้น ซึ่ง
กทช.ไม่มีอำนาจสั่งห้ามการทำข้อตกลงการใช้ หรือเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคมได้

จากประเด็นดังกล่าว หากศาลปกครองมีคำพิพากษาตามที่ ทีโอที ห้าม AIS
และผู้ประกอบการรายอื่นเข้าทำข้อตกลงใช้อัตราเชื่อมโยงโครงข่ายระหว่างกันจะมีผลให้ AIS
ไม่ต้องถูกบังคับให้ปฏิบัติตามกฎหมายฉบับดังกล่าวอีกต่อไป
แต่หากว่าศาลปกครองมีคำพิพากษายกคำฟ้องของทีโอทีแล้ว จะมีผลให้ AIS
ต้องปฏิบัติตามกฎหมายฉบับดังกล่าว สาระสำคัญของกฎหมายฉบับนี้
จะทำให้ผู้ประกอบการแต่ละรายสามารถเชื่อมโครงข่ายได้โดยตรง
โดยมีค่าเชื่อมต่อระหว่างกันตามปริมาณการใช้งานระหว่างโครงข่ายของแต่ละราย
ค่าเชื่อมต่อโครงข่ายจะสะท้อนต้นทุนที่แท้จริง
ที่เกิดจากปริมาณการใช้งานระหว่างโครงข่ายของแต่ละผู้ประกอบการส่งผลให้ผู้ประกอบการทุกรายต้องแข่งขันพัฒนาคุณภาพเครือข่ายและการให้บริการ
เพื่อประโยชน์สูงสุดต่อผู้บริโภคและจะก่อให้เกิดการแข่งขันโดยเสรีและเป็นธรรม
ซึ่งจะเป็นประโยชน์ต่อเศรษฐกิจและสังคมโดยรวม

-   ข้อพิพาท อันเนื่องจาก ภาษีสรรพสามิต (Excise Tax)

1) AIS กับ บริษัท ทีโอที จำกัด ( มหาชน)

  เมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2551 ทีโอที ได้ยื่นคำเสนอข้อพิพาทหมายเลขดำที่ 9/2551
  ต่อสถาบันอนุญาโตตุลาการ สำนักระงับข้อพิพาท สำนักงานศาลยุติธรรม เพื่อเรียกร้องให้ AIS
  ชำระเงินส่วนแบ่งรายได้เพิ่มเติมอีกจำนวน 31,462.51 ล้านบาท
  ตามสัญญาอนุญาตให้ดำเนินกิจการบริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 1.25
  ต่อเดือนของเงินดังกล่าว นับตั้งแต่วันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2550
  อันเป็นวันผิดนัดจนกว่าจะชำระเสร็จสิ้น

  ขณะนี้ข้อพิพาทดังกล่าวอยู่ในขั้นตอนที่ AIS
  เตรียมยื่นคำให้การคัดค้านภายใต้กระบวนการทางอนุญาโตตุลาการ
  ซึ่งกระบวนการดังกล่าวอาจใช้เวลาการพิจารณาเป็นระยะเวลาหลายปี แต่อย่างไรก็ตาม
  AISเชื่อว่าคำวินิจฉัยชี้ขาดของคณะอนุญาโตตุลาการเกี่ยวกับข้อพิพาทดังกล่าว
  น่าจะเป็นไปในทางที่เป็นผลดีกับ AIS
  เนื่องจากเห็นว่าจำนวนเงินดังกล่าวเป็นจำนวนเดียวกันกับภาษีสรรพสามิตที่ AIS
  ได้นำส่งตั้งแต่วันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2546 ถึงวันที่  26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 และ AIS
  ได้นำมาหักออกจากส่วนแบ่งรายได้ตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546
  ดังนั้น AIS จึงได้ปฏิบัติตามมติคณะรัฐมนตรีถูกต้องครบถ้วนแล้ว
  และเป็นการปฏิบัติที่เหมือนกันทั้งอุตสาหกรรมสำหรับกิจการโทรศัพท์เคลื่อนที่หรือวิทยุโทรคมนาคมระบบเซลลูล่าตามมติคณะรัฐมนตรี
  นอกจากนี้ ทีโอที ได้เคยมีหนังสือตอบ เลขที่ ทศท. บย./843 ลงวันที่ 10 มีนาคม 2546
  โดยระบุว่า AIS ได้ปฏิบัติถูกต้องตามมติคณะรัฐมนตรีแล้ว และ AIS
  มีภาระเท่าเดิมตามอัตราร้อยละที่กำหนดไว้ในสัญญา
  ซึ่งการดำเนินการยื่นแบบชำระภาษีสรรพสามิตดังกล่าว ไม่มีผลกระทบต่อข้อสัญญาแต่ประการใด

2)  DPC ซึ่งเป็นบริษัทย่อยของ AIS กับ บริษัท กสท. โทรคมนาคม จำกัด (มหาชน)

  เมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2551 บริษัท กสท โทรคมนาคม จำกัด (มหาชน)
  ได้ยื่นคำเสนอข้อพิพาทหมายเลขดำที่ 3/2551 ต่อสถาบันอนุญาโตตุลาการ สำนักระงับข้อพิพาท
  สำนักงานศาลยุติธรรม เพื่อเรียกร้องให้ DPC ชำระเงินส่วนแบ่งรายได้เพิ่มเติมอีกจำนวน
  2,449.09 ล้านบาท ตามสัญญาให้ดำเนินการให้บริการวิทยุคมนาคมระบบเซลลูล่า
  พร้อมเรียกเบี้ยปรับในอัตราร้อยละ 1.25 ต่อเดือนของจำนวนเงินที่ค้างชำระในแต่ละปี
  นับวันผิดนัดจนกว่าจะชำระเสร็จสิ้น ซึ่งคำนวณถึง ณ เดือนธันวาคม 2550 คิดเป็นเบี้ยปรับทั้งสิ้น
  1,500.06 ล้านบาท รวมเป็นเงินทั้งหมดจำนวน 3,949.15 ล้านบาท

  ขณะนี้ข้อพิพาทดังกล่าวอยู่ในขั้นตอนที่ DPC
  เตรียมยื่นคำให้การคัดค้านภายใต้กระบวนการทางอนุญาโตตุลาการ
  ซึ่งกระบวนการดังกล่าวอาจใช้เวลาการพิจารณาเป็นระยะเวลาหลายปี
  แต่อย่างไรก็ตามผู้บริหารของ DPC
  เชื่อว่าคำวินิจฉัยชี้ขาดของคณะอนุญาโตตุลาการเกี่ยวกับข้อพิพาทดังกล่าวน่าจะเป็นไปในทางที่เป็นผลดีกับ
  AIS เนื่องจากเห็นว่าจำนวนเงินส่วนแบ่งรายได้ดังกล่าวเป็นจำนวนเดียวกันกับภาษีสรรพสามิตที่
  DPC ได้นำส่งตั้งแต่ วันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2546 ถึงวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2550 และ
  DPCได้นำมาหักออกจากส่วนแบ่งรายได้ตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546
   ดังนั้น DPCได้ปฏิบัติตามมติคณะรัฐมนตรีถูกต้องครบถ้วนแล้ว
  และเป็นการปฏิบัติที่เหมือนกันทั้งอุตสาหกรรมสำหรับกิจการโทรศัพท์เคลื่อนที่หรือวิทยุโทรคมนาคมระบบเซลลูล่าตามมติคณะรัฐมนตรี

-   ความเสี่ยงจากการดำเนินธุรกิจโทรคมนาคมภายหลังสิ้นสุดระยะเวลาตามสัญญาอนุญาตให้ดำเนินกิจการบริการโทรศัพท์เคลื่อนที่
    ในปี 2558

 AIS ไม่สามารถรับประกันได้ว่า AIS จะได้รับใบอนุญาตโทรคมนาคมจาก กทช.
หรือการขยายอายุสัญญาจาก ทีโอที
หรือได้รับอนุญาตให้ดำเนินการบริการโทรคมนาคมหลังจากสิ้นสุดระยะเวลาตามสัญญาฯ
โดยเงื่อนไขในสัญญาเป็นที่พึงพอใจต่อผู้ลงทุน

2.2 ความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับสถานการณ์การตลาด และการแข่งขัน

ในสภาวะที่ตลาดโทรศัพท์เคลื่อนที่ใกล้เข้าสู่จุดอิ่มตัว (Saturated Market) โดย ณ สิ้นปี 2550
ประเทศไทยมีอัตราส่วนผู้ใช้โทรศัพท์เคลื่อนที่ต่อประชากร (Penetration rate) ร้อยละ 82
ซึ่งหมายถึงตลาดมีการเจริญเติบโตของจำนวนผู้ใช้บริการที่ลดน้อยลงเป็นลำดับ
การแข่งขันทางด้านราคาเพื่อช่วงชิงฐานลูกค้าจะเป็นปัจจัยเสี่ยงสำคัญต่อภาวะรายได้และสถานะทางการตลาดของผู้ประกอบการทุกรายในตลาดรวมทั้ง
AIS ด้วย

อย่างไรก็ตาม AIS
ได้เตรียมพร้อมรับเงื่อนไขทางการตลาดที่เปลี่ยนแปลงไปโดยพัฒนาค่าบริการนวัตกรรมใหม่
(Innovative Tariff)
และเหมาะกับพฤติกรรมการใช้งานของลูกค้าในแต่ละกลุ่มโดยเฉพาะอย่างยิ่งกลุ่มลูกค้าที่มีความอ่อนไหวด้านราคาซึ่งมีสัดส่วนของลูกค้าที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง
นอกจากนี้ AIS ยังได้มุ่งเน้นการสร้างความแข็งแกร่งของช่องทางจัดจำหน่ายทั้งเทเลวิซ
(Telewiz) ช่องทางการจัดจำหน่ายหลัก (Dealer) และตัวแทนจำหน่ายรายย่อย (Sub
Dealer) รวมทั้งร่วมมือกับพันธมิตรในหลากหลายธุรกิจ
เพื่อการกระจายสินค้าได้เข้าถึงลูกค้าในทุกกลุ่มเป้าหมายมากยิ่งขึ้นด้วย

อย่างไรก็ดี การแข่งขันด้านราคาในสภาวะตลาดที่ใกล้เข้าสู่จุดอิ่มตัวนั้น
ไม่ช่วยให้อุตสาหกรรมมีการเจริญเติบโตที่มากขึ้นหรือมีผลตอบแทนที่ดีได้
ผู้ให้บริการจึงมีแนวโน้มหันมาให้ความสำคัญกับการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับลูกค้าเพื่อครองใจลูกค้าในระยะยาวมากขึ้น
AIS ซึ่งได้มีการวางแนวทางการบริหารความสัมพันธ์กับลูกค้ามาเป็นเวลานาน
ทำให้บรรเทาผลกระทบภายใต้สถานการณ์ดังกล่าว โดยได้ยกระดับคุณภาพเครือข่าย
มาตรฐานงานบริการ นำเสนอนวัตกรรมการบริการใหม่ๆ
รวมถึงหลากหลายสิทธิพิเศษภายใต้โปแกรมเอไอเอส พลัส และ เอไอเอส เซเรเนด เป็นต้น

2.3 ความเสี่ยงทางด้านเทคโนโลยี

การเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วทางด้านเทคโนโลยีเป็นปัจจัยสำคัญต่อการแข่งขันในอุตสาหกรรมโทรคมนาคม
การที่ผู้ประกอบการไม่สามารถปรับตัวได้ทันต่อเทคโนโลยีที่เข้ามาใหม่
อาจส่งผลต่อขีดความสามารถในการแข่งขันได้ในระยะยาว AIS
มองว่าการแข่งขันทางด้านเทคโนโลยีที่จะเข้ามาในอนาคตอันใกล้สำหรับประเทศไทยนั้น
จะรวมไปถึงเทคโนโลยีโทรศัพท์เคลื่อนที่ยุคที่ 3 หรือ 3G
และบริการอินเตอร์เน็ตความเร็วสูงผ่านเทคโนโลยี WiMAX แม้ว่าปัจจุบัน กทช.
ยังมิได้มีการให้ใบอนุญาตต่อผู้ประกอบการรายใดสำหรับทั้งบริการ 3G และ WiMAX แต่ AIS
มีการเตรียมความพร้อมเพื่อการลงทุนในเทคโนโลยีดังกล่าวได้ทันทีหลังจากที่ กทช. ออกใบอนุญาต
อย่างไรก็ดี ในขณะที่ยังไม่มีความชัดเจนในเรื่องการให้ใบอนุญาตเทคโนโลยีใหม่จาก กทช.
(ซึ่งไม่สามารถคาดการณ์ระยะเวลาที่ กทช. จะออกใบอนุญาต 3G และ WiMAX
ให้กับผู้ประกอบการได้) AIS ได้มีการลงทุนในเทคโนโลยี EDGE
ต่อยอดจากเทคโนโลยีเดิมซึ่งเป็นการเพิ่มสมรรถนะของเครือข่ายในการรับส่งข้อมูลให้รวดเร็วยิ่งขึ้นและเพื่อศึกษาพฤติกรรมผู้บริโภคต่อการใช้เทคโนโลยีที่รวดเร็วขึ้นก่อนการพัฒนาไปสู่ระบบ
3G

3. สายธุรกิจดาวเทียมและต่างประเทศ

3.1
ความเสี่ยงจากการที่ดาวเทียมอาจเกิดความเสียหายหรือเกิดความบกพร่องในขณะที่อยู่ในวงโคจร
(In-Orbit Failure)

ดาวเทียมเป็นงานสร้างทางวิศวกรรมขั้นสูงและเมื่อมีการส่งดาวเทียมเข้าสู่วงโคจรแล้วอาจได้รับความเสียหายจากการขัดข้องของระบบการทำงานของดาวเทียม
พายุสุริยะ หรือการชนกันระหว่างดาวเทียมกับวัตถุต่างๆ ในอวกาศ เป็นต้น
ซึ่งอาจส่งผลให้ความสามารถในการให้บริการถ่ายทอดสัญญาณลดลงชั่วคราวหรือถาวร
หรือเกิดความเสียหายทั้งหมด ก่อให้เกิดผลกระทบต่อการให้บริการ
และอาจทำให้สูญเสียลูกค้าที่มีอยู่ในปัจจุบัน และ/หรือ
สูญเสียโอกาสในการหาลูกค้าใหม่ในระหว่างการจัดหาดาวเทียมดวงใหม่มาให้บริการแทน
อย่างไรก็ดี
ผู้จัดสร้างดาวเทียมได้ออกแบบให้ดาวเทียมมีคุณลักษณะที่สามารถทนทานต่อผลของความเสียหายข้างต้นได้ในระดับหนึ่ง
ถึงแม้ว่าความเสียหายขั้นรุนแรงจนอาจทำให้ดาวเทียมหมดสภาพการใช้งานจะมีความเป็นไปได้น้อยมาก
แต่ SATTEL ได้จัดเตรียมแผนการเพื่อรองรับผลเสียหายอันอาจจะเกิดขึ้นกับลูกค้า
หากเกิดความเสียหายขั้นรุนแรงขึ้นกับดาวเทียมดวงใดดวงหนึ่งจนหมดสภาพการใช้งาน
โดยสามารถดำเนินการให้ผู้ใช้บริการส่วนหนึ่งย้ายมาใช้ช่องสัญญาณที่ยังคงว่างอยู่ในดาวเทียมไทยคมที่เหลือ
นอกจากนี้ SATTEL
ยังได้ทำสัญญาร่วมกับผู้ให้บริการรายอื่นในการเช่าช่องสัญญาณจากดาวเทียมอื่นชั่วคราว
เพื่อให้ผู้ใช้บริการสามารถโอนการใช้งานไปได้ในระหว่างที่ SATTEL
เร่งดำเนินการสร้างดาวเทียมขึ้นเพื่อทดแทน ซึ่งโดยทั่วไปจะใช้ระยะเวลาประมาณ 18 – 30
เดือน ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับขนาดและความซับซ้อนของดาวเทียม

SATTEL ได้ตระหนักถึงความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นกับดาวเทียมขณะที่อยู่ในวงโคจรค้างฟ้า
เพื่อป้องกันความเสี่ยงภัยดังกล่าวที่อาจเกิดขึ้น SATTEL
ได้จัดทำประกันภัยดาวเทียมเพื่อคุ้มครองความเสี่ยงภัยทุกชนิด (All Risks)
โดยกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร และ SATTEL เป็นผู้รับผลประโยชน์ร่วมกัน
กรมธรรม์ประกันภัยที่จัดทำนั้นเป็นแบบ Full Coverage with Partial Loss กล่าวคือ
SATTEL สามารถเรียกร้องค่าเสียหายในทันทีที่ดาวเทียมได้รับความเสียหายเพียงบางส่วน
มูลค่าประกันภัยดังกล่าวมีมูลค่าเท่ากับมูลค่าทางบัญชีของดาวเทียม ณ ระยะเวลาที่ทำประกันภัย
อย่างไรก็ตาม
มูลค่าประกันภัยดังกล่าวไม่ครอบคลุมผลเสียหายจากการสูญเสียรายได้อันสืบเนื่องมาจากการเสียหายของดาวเทียม
ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อผลประกอบการของ SATTEL

3.2 ความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยี

เทคโนโลยีในด้านการส่งสัญญาณวิทยุ/โทรทัศน์และโทรคมนาคม (Broadcasting and
Telecommunications) มีการเปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่องและรวดเร็ว
ประกอบกับมีการพัฒนาคิดค้นเทคโนโลยีใหม่ๆ เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง อย่างไรก็ตาม
เทคโนโลยีของดาวเทียมที่มีการใช้งานในปัจจุบัน (Conventional Satellite)
ยังไม่มีการเปลี่ยนแปลงจากอดีตมากนัก ดังนั้น
ปัจจัยทางด้านการเปลี่ยนแปลงเทคโนโลยีสำหรับดาวเทียมประเภท Conventional Satellite
จึงยังคงส่งผลกระทบค่อนข้างน้อยต่อการตัดสินใจของลูกค้าในการเลือกใช้ดาวเทียมของ SATTEL
หรือดาวเทียมของคู่แข่งขัน
โดยปัจจัยด้านคุณภาพและมาตรฐานในการบริการตลอดจนนโยบายการให้บริการและศักยภาพของผู้ให้บริการเป็นปัจจัยที่สำคัญในการตัดสินใจของลูกค้า
สำหรับระบบดาวเทียมประเภท Conventional Satellite
ที่เหมาะกับการใช้งานทางด้านการส่งสัญญาณวิทยุ/โทรทัศน์ (Broadcasting) นั้น SATTEL
ยังคงติดตามและศึกษาพัฒนาเทคโนโลยีในการให้บริการอย่างต่อเนื่อง
เพื่อเตรียมการสำหรับการจัดส่งดาวเทียมดวงใหม่ไปทดแทนดาวเทียมเก่าที่หมดอายุลง

นอกจากเทคโนโลยีของ Conventional Satellite แล้ว SATTEL
ยังได้ทำการวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีใหม่ๆ ทางดาวเทียมสื่อสารอย่างต่อเนื่อง
ทั้งการพัฒนาอุปกรณ์ประจำสถานีภาคพื้นดิน
เพื่อให้สามารถปรับตัวได้ทันกับการพัฒนาด้านเทคโนโลยีที่เกี่ยวข้องกับดาวเทียม
และการพัฒนาเทคโนโลยีระบบไอพีสตาร์ในส่วนที่เกี่ยวข้องกับอุปกรณ์เชื่อมต่อสัญญาณอินเตอร์เน็ตหรืออุปกรณ์ผู้ใช้ปลายทาง
(User Terminal) โดยเฉพาะสำหรับการใช้งานด้านอินเตอร์เน็ตในภูมิภาคเอเชีย-แปซิฟิก

3.3 ความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงในกฎหมาย ระเบียบ ข้อบังคับ และนโยบายของรัฐบาล

SATTEL
ก่อตั้งและจดทะเบียนในประเทศไทยและดำเนินการให้บริการด้านโทรคมนาคมผ่านดาวเทียมภายใต้สัญญาดำเนินกิจการดาวเทียมสื่อสารภายในประเทศ
ซึ่ง SATTEL
อาจจะมีความเสี่ยงในการดำเนินธุรกิจจากการแข่งขันที่สูงขึ้นอันเกิดจากการเปลี่ยนแปลงกฎระเบียบและหลักเกณฑ์ในการประกอบกิจการโทรคมนาคมผ่านดาวเทียมสื่อสาร
และนโยบายของรัฐบาลในด้านการเปิดเสรีภาคอุตสาหกรรมโทรคมนาคม
นอกจากนี้การเปลี่ยนแปลงในกฎหมาย ระเบียบ ข้อบังคับ และนโยบายของรัฐบาลในเรื่องอื่นๆ
นั้นอาจจะส่งผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญโดยตรงต่อการดำเนินงานของ SATTEL
ทั้งทางตรงและทางอ้อม

3.4 ความเสี่ยงด้านกฎหมายและข้อกำหนดในแต่ละประเทศที่ SATTEL เข้าไปประกอบธุรกิจ

ในปัจจุบัน กระแสโลกาภิวัฒน์ซึ่งสนับสนุนให้มีการเปิดเสรีทางเศรษฐกิจและการค้าได้ช่วยให้
SATTEL สามารถเข้าไปประกอบธุรกิจให้บริการโทรคมนาคมผ่านดาวเทียมในประเทศต่างๆ
ได้กว้างขวางยิ่งขึ้น อย่างไรก็ตาม การเข้าไปประกอบธุรกิจในแต่ละประเทศนั้น SATTEL
จะต้องปฏิบัติให้สอดคล้องกับกฎระเบียบ กฎเกณฑ์ นโยบายหรือข้อตกลงระหว่างประเทศ
รวมทั้งกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการประกอบธุรกิจโทรคมนาคมผ่านดาวเทียมของประเทศ นั้นๆ ด้วย
เนื่องจากอุตสาหกรรมสื่อสารโทรคมนาคมผ่านดาวเทียมอยู่ภายใต้การควบคุมที่เข้มงวด
การแก้ไขกฎหมายต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการประกอบธุรกิจโทรคมนาคมในแต่ละประเทศอาจส่งผลให้
SATTEL
ไม่สามารถได้รับหรือดำรงไว้ซึ่งการอนุญาตในการประกอบธุรกิจหรือการดำเนินการให้เป็นไปตามกลยุทธ์ทางธุรกิจของ
SATTEL

3.5 ความเสี่ยงจากการที่รายได้หลักของ SATTEL
ขึ้นอยู่กับการให้บริการแก่ลูกค้าหลักเพียงน้อยราย

รายได้หลักของ SATTEL ขึ้นอยู่กับการให้บริการแก่ลูกค้าหลักเพียงน้อยราย
ซึ่งส่วนใหญ่เป็นผู้ประกอบธุรกิจการสื่อสารโทรคมนาคม ในปี 2550 SATTEL
มีรายได้จากการให้บริการแก่ลูกค้ารายใหญ่ที่สุดสามรายแรกคิดเป็นจำนวนร้อยละ 29.0
ของรายได้จากการขายและบริการ ตามงบการเงินรวมของ SATTEL

หากลูกค้าหลักรายใดรายหนึ่งยกเลิกสัญญา ไม่ต่อสัญญา
หรือต่อสัญญาโดยกำหนดเงื่อนไขที่เป็นภาระต่อ SATTEL เพิ่มขึ้น อาทิ การกำหนดค่าบริการที่ลดลง
หรือลูกค้าหลักอาจประสบปัญหาด้านการเงินและชำระเงินให้แก่ SATTEL ล่าช้า
อาจก่อให้เกิดผลกระทบในทางลบต่อธุรกิจของ SATTEL อย่างไรก็ตาม ลูกค้าหลักของ SATTEL
ได้ชำระค่าบริการอย่างสม่ำเสมอ
เนื่องมาจากลูกค้ามีความจำเป็นต้องใช้บริการช่องสัญญาณดาวเทียมเพื่อออกอากาศรายการโทรทัศน์และเพื่อให้บริการสื่อสารโทรคมนาคม
ซึ่งการเปลี่ยนไปใช้ดาวเทียมดวงอื่นจะทำให้มีต้นทุนและความยุ่งยากในการปรับเปลี่ยนแนวรับของจานดาวเทียม
ซึ่งเป็นข้อจำกัดประการสำคัญที่ทำให้ลูกค้าไม่เปลี่ยนไปใช้บริการจากดาวเทียมดวงอื่น

3.6
ความเสี่ยงจากการเติบโตของความต้องการด้านการบริการดาวเทียมไม่เป็นไปตามประมาณการ

การเติบโตในธุรกิจ Conventional Satellite
ขึ้นอยู่กับความต้องการบริการและการพัฒนาทางด้านการแพร่ภาพส่งสัญญาณรายการโทรทัศน์
ซึ่งความต้องการดังกล่าวอาจไม่ได้เพิ่มมากขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ อย่างไรก็ตาม
การพัฒนาเทคโนโลยีด้านการสื่อสารโทรทัศน์
และการให้บริการโทรทัศน์แบบความละเอียดสูงจะทำให้ความต้องการบริการดาวเทียมเพิ่มมากขึ้น
นอกจากนี้กลยุทธ์ทางธุรกิจประการหนึ่งของ SATTEL ในการขยายธุรกิจของดาวเทียมไทยคม 4
(ไอพีสตาร์) ได้แก่ การพัฒนาบริการด้านการสื่อสารด้วยอินเตอร์เน็ตโปรโตคอล (IP)
ซึ่งรวมถึงบริการข้อมูลและมัลติมีเดีย ทั้งนี้
การพัฒนาดังกล่าวส่วนหนึ่งย่อมขึ้นอยู่กับความต้องการที่เพิ่มขึ้นสำหรับการสื่อสารด้วย IP
และการสื่อสารด้วยอินเตอร์เน็ตความเร็วสูง
ซึ่งอาจยังไม่สามารถยืนยันหรือคาดการณ์เกี่ยวกับแนวโน้มความต้องการดังกล่าวได้
หากความต้องการไม่ได้เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญอาจมีผลกระทบต่อผลประกอบการและกระแสเงินสดของ
SATTEL หรือความสามารถในการชำระหนี้ในอนาคต นอกจากนี้แม้ว่าความต้องการจะเพิ่มสูงขึ้น แต่
SATTEL อาจพบกับการแข่งขันจากการให้บริการการสื่อสารด้วยเทคโนโลยีภาคพื้นดินอื่นๆ

3.7 ความเสี่ยงจากการแข่งขันที่สำคัญจากผู้ประกอบการธุรกิจดาวเทียมรายอื่น
ผู้ประกอบธุรกิจด้านโครงข่ายภาคพื้นดิน และผู้ให้บริการด้านอินเตอร์เน็ต

SATTEL เป็นผู้ประกอบธุรกิจดาวเทียมเพียงรายเดียวในประเทศ อย่างไรก็ตาม
อาจจะมีการให้ใบอนุญาตในการประกอบกิจการนี้แก่ผู้อื่นในอนาคต
ส่วนในระดับระหว่างประเทศมีการแข่งขันอยู่ในคาบสมุทรอินโดจีน โดยคู่แข่งรายใหญ่ของ SATTEL
ได้แก่ AsiaSat, Intelsat, Palapa, Apstar, Measat, และ ABS
ซึ่งผู้ประกอบการดังกล่าวบางรายมีความสามารถในการให้บริการในพื้นที่ให้บริการที่กว้างกว่า
และมีแหล่งเงินทุนมากกว่า SATTEL นอกจากนี้
ผู้ที่ประกอบธุรกิจดังกล่าวบางรายอาจมีข้อได้เปรียบในแง่ของข้อกฎหมายและระเบียบข้อบังคับต่างๆ
จากการที่เป็นผู้ให้บริการในประเทศนั้นๆ อยู่แล้ว
รวมทั้งการควบรวมกิจการของผู้ประกอบการส่งผลให้เกิดมีผู้ประกอบการรายที่ใหญ่ขึ้น
ทำให้มีการแข่งขันในตลาดสูงขึ้น นำไปสู่การแข่งขันในเรื่องราคาค่าเช่าช่องสัญญาณดาวเทียม
ซึ่งก่อให้เกิดผลกระทบต่อธุรกิจของ SATTEL ได้

นอกจากนี้ SATTEL ยังแข่งขันกับผู้ดำเนินการธุรกิจเครือข่ายภาคพื้นดิน เช่น เคเบิลใยแก้วนำแสง
DSL การแพร่ภาพส่งสัญญาณโดยใช้คลื่นไมโครเวฟ และคลื่น VHF/UHF
การบริการส่งข้อมูลในระบบดิจิตอล และบริการเสริมต่างๆ ของบรอดแบนด์
โดยเฉพาะอย่างยิ่งการให้บริการ IP Broadband
ซึ่งการให้บริการผ่านเครือข่ายภาคพื้นดินจะมีค่าบริการที่ต่ำกว่าการให้บริการผ่านดาวเทียม
การแข่งขันทางธุรกิจที่เพิ่มขึ้นระหว่างผู้ให้บริการสื่อสารผ่านดาวเทียมและผู้ให้บริการโดยใช้เครือข่ายภาคพื้นดิน
อาจก่อให้เกิดข้อจำกัดในการกำหนดราคาค่าบริการ หรืออาจจะส่งผลให้ลูกค้าผู้รับบริการของ
SATTEL เปลี่ยนไปใช้บริการของผู้ประกอบการดังกล่าว และอาจทำให้ SATTEL
ประสบปัญหาในการรักษาหรือหาลูกค้าเพิ่มเติม
ซึ่งการแข่งขันที่เพิ่มขึ้นดังกล่าวอาจก่อให้เกิดผลกระทบในทางลบต่อธุรกิจของ SATTEL
อย่างไรก็ตาม สำหรับการให้บริการแก่ลูกค้าที่อยู่ห่างไกลและอยู่กระจายกันเป็นบริเวณกว้าง
การให้บริการผ่านดาวเทียมจะมีต้นทุนที่ต่ำกว่าและเข้าถึงทุกพื้นที่ได้รวดเร็ว
นอกจากนั้นดาวเทียมยังช่วยในการขยายเครือข่ายภาคพื้นดินไปยังที่ต่างๆ
ได้ทั่วประเทศรวมทั้งยังเป็นระบบสำรองให้กับเครือข่ายภาคพื้นดินได้อีกด้วย

3.8 ความเสี่ยงจากการที่ SATTEL
อาจไม่ประสบความสำเร็จในการเจรจาแก้ไขเพิ่มเติมเกี่ยวกับการชำระหนี้หรือเงื่อนไขอื่นตามที่กำหนดในสัญญากู้ยืม

SATTEL ได้เข้าทำสัญญาเงินกู้เพื่อใช้กับดาวเทียมไทยคม 4 (ไอพีสตาร์) และดาวเทียมไทยคม 5
เนื่องจากการจัดส่งดาวเทียมไทยคม 4 (ไอพีสตาร์) ขึ้นสู่วงโคจรและการให้บริการต่างๆ
ที่เกี่ยวข้องของดาวเทียมไทยคม 4 (ไอพีสตาร์) ล่าช้าเกินกว่าระยะเวลาที่คาดไว้ SATTEL
จึงขอเจรจาเปลี่ยนแปลงกำหนดระยะเวลาการชำระหนี้และข้อสัญญาอื่นภายใต้สัญญากู้ยืมของโครงการ
IPSTAR และดาวเทียมไทยคม 5 โดยได้รับการผ่อนผันจากเจ้าหนี้ให้ SATTEL
สามารถเลื่อนการชำระเงินต้นตั้งแต่งวดวันที่ 15 พฤศจิกายน 2549 จนถึงวันที่ 29 กุมภาพันธ์
2551 ต่อมาเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม 2550 SATTEL
ได้ชำระคืนเงินต้นของเงินกู้โครงการดาวเทียมไทยคม 4 (ไอพีสตาร์) และดาวเทียมไทยคม 5
โดยเป็นการชำระหนี้สำหรับเงินต้นตามที่กล่าวข้างต้นและส่วนที่เหลือเป็นการชำระคืนเงินต้นก่อนกำหนดเวลาการชำระคืน
ในขณะนี้ SATTEL และกลุ่มผู้ให้กู้ยืมยังอยู่ในระหว่างการสอบทานแก้ไขสัญญาเงินกู้ยืมฉบับใหม่
SATTEL
อาจไม่ประสบความสำเร็จในการเจรจาต่อรองกับผู้ให้กู้เกี่ยวกับกำหนดระยะเวลาการชำระหนี้และข้อสัญญาอื่นภายใต้สัญญากู้ยืมของโครงการ
IPSTAR และดาวเทียมไทยคม 5 หาก SATTEL ไม่สามารถดำเนินการดังกล่าวได้ SATTEL
ต้องชำระคืนเงินต้นตามจำนวนและระยะเวลาที่กำหนดในสัญญาก่อนที่ SATTEL
จะสามารถรับรู้รายได้ที่เพิ่มขึ้นจากการให้บริการการสื่อสารผ่านดาวเทียมไทยคม 4 (ไอพีสตาร์)
และดาวเทียมไทยคม 5 ซึ่งอาจก่อให้เกิดผลกระทบในทางลบต่อกระแสเงินสด
สภาพคล่องทางการเงิน และผลประกอบการของ SATTEL

3.9 ความเสี่ยงจากการที่ถูกกล่าวหาว่าปฏิบัติผิดสัญญาสัมปทานดาวเทียม

ตามที่ SATTEL ดำเนินธุรกิจดาวเทียมภายใต้สัญญาสัมปทานฯ SATTEL
อาจถูกยกเลิกสัญญาได้หากมีการปฏิบัติผิดข้อสัญญาข้อใดข้อหนึ่งซึ่งอาจส่งผลกระทบในทางลบอย่างมีนัยสำคัญต่อธุรกิจ
ฐานะทางการเงิน ผลการดำเนินงาน และโอกาสทางธุรกิจ ปัจจุบันดังที่ปรากฎในข่าว SATTEL
ถูกกล่าวหาว่าปฏิบัติผิดข้อสัญญาดังต่อไปนี้

ข้อกำหนดที่เกี่ยวข้องกับสัดส่วนการถือหุ้น สืบเนื่องจากความจำเป็นที่ SATTEL
ต้องทำการเพิ่มทุนเพื่อจำหน่ายแก่บุคคลทั่วไป ซึ่งทำให้สัดส่วนการถือหุ้นของบริษัทฯ
ลดลงเหลือน้อยกว่าร้อยละ 51 SATTEL
ได้เจรจากับกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร (กระทรวงฯ)
ในเรื่องนี้และได้มีการแก้ไขสัญญาสัมปทานฯ ในปี 2547 เพื่อลดสัดส่วนการถือหุ้นของ บริษัทฯ ใน
SATTEL จากเดิมร้อยละ 51 เหลือเพียงร้อยละ 40 และกระทรวงฯ
ได้ส่งเรื่องให้สำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรีเพื่อนำเสนอคณะรัฐมนตรีพิจารณา
แต่เลขาธิการคณะรัฐมนตรีได้แจ้งกลับมาว่าเรื่องนี้ไม่จำเป็นต้องเสนอคณะรัฐมนตรีพิจารณา
ต่อมาได้มีการตีความเกี่ยวกับสัญญาสัมปทานอื่นว่าตามพระราชบัญญัติการให้เอกชนเข้าร่วมงานในกิจการของรัฐให้การแก้ไขสัญญาสัมปทานจะต้องได้รับความเห็นชอบจากคณะรัฐมนตรี
การแก้ไขสัญญาสัมปทานเพื่อลดสัดส่วนการถือหุ้นของบริษัทฯ อาจเป็นโมฆะ และ SATTEL
อาจปฏิบัติผิดข้อสัญญาเดิมก่อนที่จะมีการแก้ไข กระทรวงฯ
ได้ขอให้คณะกรรมการกฤษฎีกาพิจารณาให้ความเห็นในเรื่องนี้แล้ว
แต่ยังไม่ได้รับความเห็นจากคณะกรรมการกฤษฎีกา

SATTEL ไม่ทราบว่าผลของการตีความจะออกมาเช่นไรและจะมีผลกระทบต่อ SATTEL อย่างไร

3.10 ความเสี่ยงจากความไม่ชัดเจนในการตีความให้ปฏิบัติตามสัญญาสัมปทาน

ข้อกำหนดที่เกี่ยวข้องกับดาวเทียมสำรอง ภายใต้สัญญาสัมปทานฯ SATTEL
มีหน้าที่จัดส่งดาวเทียมสำรองขึ้นสู่วงโคจรสำหรับดาวเทียมหลักทุกดวงที่ได้จัดส่งขึ้นสู่วงโคจรแล้ว
เนื่องจากดาวเทียมไอพีสตาร์ซึ่ง SATTEL
ได้ขออนุมัติส่งเข้าสู่วงโคจรเป็นดาวเทียมสำรองไม่ได้มีรายละเอียดลักษณะเฉพาะ
(Specification) เหมือนกับดาวเทียมไทยคม 3
ทุกประการทำให้มีข้อสงสัยว่าดาวเทียมไอพีสตาร์สามารถเป็นดาวเทียมสำรองของดาวเทียมไทยคม
3 และ/หรือ ดาวเทียมไทยคม 5 ได้หรือไม่

ข้อกำหนดเกี่ยวกับการประกันภัย จากการที่ดาวเทียมไทยคม 3 ได้รับความเสียหายนั้น SATTEL
ได้รับค่าสินไหมทดแทนประมาณ 33.0 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่ง SATTEL
ได้นำฝากเงินจำนวนดังกล่าวไว้ในบัญชีรักษาทรัพย์สิน (Escrow Account) ซึ่งอยู่นอกประเทศไทย
และ SATTEL
ได้ใช้เงินค่าสินไหมทดแทนทั้งจำนวนเพื่อเป็นค่าใช้จ่ายบางส่วนสำหรับการก่อสร้างและการจัดส่งดาวเทียมไทยคม
5 และสำหรับการเช่าช่องสัญญาณจากดาวเทียมอื่นเป็นการชั่วคราว
ตามพระราชบัญญัติวิธีการงบประมาณ พ.ศ. 2502
บรรดาเงินที่หน่วยงานราชการได้รับจะต้องนำส่งไปให้แก่กระทรวงการคลัง
เนื่องจากตามกรมธรรม์ประกันภัยกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารเป็นผู้รับผลประโยชน์ร่วมกับ
SATTEL จึงมีข้อสงสัยว่าการนำฝากเงินค่าสินไหมทดแทนไว้ในบัญชีรักษาทรัพย์สิน (Escrow
Account)
ซึ่งอยู่นอกประเทศไทยอาจเป็นการปฏิบัติที่ไม่เป็นไปตามบทบัญญัติของพระราชบัญญัติวิธีการงบประมาณ
พ.ศ. 2502

3.11 ความเสี่ยงจากการที่ SATTEL
อาจถูกเรียกภาษีเงินได้ย้อนหลังจากค่าสินไหมทดแทนดาวเทียมไทยคม 3

SATTEL ยังมีความเสี่ยงที่อาจถูกเรียกเก็บภาษีเงินได้ย้อนหลังจากค่าสินไหมทดแทนดาวเทียมไทยคม
3 โดย SATTEL
ได้รับรู้เงินค่าสินไหมทดแทนเป็นรายได้และนำมารวมคำนวณกำไรสุทธิเพื่อเสียภาษีเงินได้นิติบุคคลประจำปี
2548 และ SATTEL
ได้ทำหนังสือข้อหารือเกี่ยวกับประเด็นดังกล่าวไปยังกรมสรรพากรว่าเงินค่าสินไหมทดแทนดังกล่าว
จะต้องนำมารวมเป็นรายได้ในการคำนวณภาษีเงินได้นิติบุคคลหรือไม่
ซึ่งกรมสรรพากรได้ตอบข้อหารือมาในปี 2549
ว่าค่าสินไหมทดแทนดังกล่าวไม่เป็นรายได้ที่ต้องนำมารวมคำนวณเพื่อเสียภาษีเงินได้นิติบุคคล
SATTEL จึงยื่นเรื่องขอคืนภาษีที่ได้จ่ายไปแล้วและได้รับคืนจากกรมสรรพากรในปีเดียวกัน

เมื่อไม่นานมานี้ ได้มีการรายงานข่าวว่า
คณะกรรมการตรวจสอบการกระทำที่ก่อให้เกิดความเสียหายแก่รัฐ (คตส.)
มีมติให้กรมสรรพากรเรียกเก็บภาษีจาก SATTEL โดย คตส. มีความเห็นว่า
ค่าสินไหมทดแทนนั้นถือว่าเป็นรายได้ของ SATTEL จึงต้องนำมารวมคำนวณภาษีเงินได้นิติบุคคล
แต่ขณะนี้ SATTEL ยังไม่ได้รับหนังสือจากกรมสรรพากรในเรื่องนี้

4. สายธุรกิจสื่อและโฆษณา

4.1 ความเสี่ยงภายหลังจากสำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี (“สปน.”)
บอกเลิกสัญญาเข้าร่วมงานฯ

ช่วงเวลาที่ ITV ยังดำเนินธุรกิจอยู่ ITV
ได้พยายามเจรจาต่อรองเพื่อแก้ไขสัญญาสัมปทานหลายครั้งในเรื่องเกี่ยวกับสัดส่วนเวลาการออกอากาศของรายการและการลดค่าสัมปทานรายปี
แต่ไม่ประสบความสำเร็จ ดังนั้นเพื่อเป็นไปตามสัญญาสัมปทาน ITV
ได้นำข้อพิพาทที่เกิดขึ้นภายใต้สัญญาสัมปทานดังกล่าวเข้าสู่กระบวนการพิจารณาของอนุญาโตตุลาการตั้งแต่ปี
2545 เพื่อให้มีการชดใช้ค่าเสียหายแก่ ITV หลังจากอนุญาโตตุลาการได้มีคำชี้ขาดเป็นคุณแก่ ITV
ITV จึงได้เริ่มจ่ายค่าสัมปทานรายปีในอัตราที่ลดลงตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2547
และเริ่มเปลี่ยนแปลงสัดส่วนของประเภทรายการ ตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน 2547
ตามคำชี้ขาดข้างต้นของอนุญาโตตุลาการ อย่างไรก็ดี สปน.
ได้นำคดีเข้าฟ้องร้องสู่การพิจารณาของศาลปกครองกลาง เพื่อเพิกถอนคำชี้ขาดของอนุญาโตตุลาการ
และในวันที่ 9 พฤษภาคม 2549 ศาลปกครองกลางได้ยอมรับตามข้อโต้แย้งของ สปน.
และมีคำพิพากษาให้เพิกถอนคำชี้ขาดของอนุญาโตตุลาการ ต่อมา ITV
ได้ยื่นอุทธรณ์ต่อศาลปกครองสูงสุดเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน 2549 อย่างไรก็ตาม
เนื่องจากศาลปกครองสูงสุดได้มีคำพิพากษายืนตามศาลปกครองกลาง
โดยให้เพิกถอนคำชี้ขาดของคณะอนุญาโตตุลาการ ซึ่งมีผลให้ ITV
ต้องกลับไปปฏิบัติตามเงื่อนไขของสัญญาเข้าร่วมงานฯ ทั้งเรื่องการชำระค่าตอบแทนให้สปน.
และการดำเนินการเรื่องผังรายการ ซึ่ง ITV ได้ปรับผังรายการตามที่กำหนดในสัญญาเข้าร่วมงานฯ
ดังกล่าวแล้ว ตั้งแต่วันที่ 14 ธันวาคม 2549

ทั้งนี้ สปน. ได้มีหนังสือแจ้งให้ ITV ดำเนินการชำระเงินค่าสัมปทานส่วนต่างที่ชำระขาดไปในปี
2547 2548 และ 2549 จำนวน 2,210 ล้านบาท รวมทั้งค่าดอกเบี้ยของค่าสัมปทานส่วนต่าง
และค่าปรับจำนวนประมาณ 97,800 ล้านบาท ภายในวันที่ 6 มีนาคม 2550 มิฉะนั้น สปน.
จะดำเนินการตามสัญญาและกฎหมาย ซึ่ง ITV พยายามเจรจากับสปน.
ในเรื่องนี้มาโดยตลอดว่าในส่วนของภาระหนี้ค่าดอกเบี้ยของค่าสัมปทานส่วนต่างและค่าปรับจำนวนดังกล่าวนั้น
ITV มีความเห็นไม่ตรงกันกับสปน.
ทั้งวิธีการคำนวณและจำนวนภาระหนี้ที่แตกต่างกันอย่างมากและการเรียกร้องหนี้สินดังกล่าวไม่เป็นธรรมกับ
ITV จากความไม่ชัดเจนของภาระหนี้สินจำนวนมหาศาลที่ยังมีข้อโต้แย้งดังกล่าวเป็นเหตุให้ ITV
ไม่ได้ดำเนินการชำระหนี้กว่าแสนล้านตามที่สปน. เรียกร้องมา แต่ ITV
ได้ขอให้สปน.พิจารณาแนวทางแก้ไขปัญหาที่ ITV เสนอในหลายๆ แนวทาง
แต่ไม่สามารถตกลงกันได้

ดังนั้น เมื่อวันที่ 7 มีนาคม 2550 สปน. มีหนังสือบอกเลิกสัญญาเข้าร่วมงานฯ กับ ITV
โดยอ้างเหตุว่า ITV ไม่ดำเนินการชำระหนี้ตามที่ สปน. เรียกร้อง และขอให้ส่งมอบทรัพย์สินที่
ITV มีไว้ใช้ในการดำเนินกิจการตามสัญญาเข้าร่วมงานฯคืนให้แก่สปน.
ซึ่งการบอกเลิกสัญญาดังกล่าวเป็นเหตุให้ ITV จำเป็นต้องหยุดดำเนินธุรกิจสถานีวิทยุโทรทัศน์ระบบ
ยู เอช เอฟอย่างไรก็ตาม ITV ยังคงดำเนินคดีฟ้องร้องกับ สปน. ต่อไปตามกระบวนการยุติธรรม
และข้อเรียกร้องค่าเสียหายข้ออื่นๆที่เรียกร้องให้ สปน.
ชดเชยความเสียหายโดยชำระคืนเป็นเงินสดให้แก่ ITV โดยคดีความระหว่าง ITV และ
สปน.ที่ยังคงดำเนินอยู่ในกระบวนการยุติธรรมมีทั้งสิ้น 3 คดี ได้แก่ (1) คดีไอทีวี เป็นโจทก์ ฟ้อง
สปน. ที่สถาบันอนุญาโตตุลาการ
เรื่องการคิดคำนวณค่าปรับในการปรับผังรายการและดอกเบี้ยของค่าสัมปทานส่วนต่าง และ (2)
ไอทีวีฟ้องเรื่องการบอกเลิกสัญญาไม่ชอบและเรียกร้องค่าเสียหายจาก สปน. เป็นเงิน 21,814
ล้านบาท และ (3) คดี สปน. เป็นโจทก์ ฟ้อง ไอทีวี ให้ไอทีวี ชดใช้ค่าเสียหายมูลค่ารวม
101,865 ล้านบาทขณะนี้คดีอยู่ในกระบวนการระงับข้อพิพาทที่สถาบันอนุญาโตตุลาการ

โดยสรุปบริษัทฯ
ยังอยู่ระหว่างรอผลการพิจารณาจากสถาบันอนุญาโตตุลาการเพื่อชี้ขาดเรื่องภาระหนี้ต่างๆ ดังกล่าว
ตามคดีข้างต้น
และเรียกร้องค่าเสียหายที่เกิดขึ้นจากการถูกบอกเลิกสัญญาโดยมิชอบทั้งนี้ขึ้นอยู่กับผลคำพิพากษาของสถาบันอนุญาโตตุลาการ
และ ศาล ในกรณีที่มีการอุทธรณ์คำชี้ขาดซึ่งไม่อาจคาดการณ์ผลของคดีดังกล่าวได้