1. ปัจจัยความเสี่ยง

1.1 ความเสี่ยงด้านการเงิน

1.1.1 ตามที่ได้เคยกล่าวไว้ในปีก่อนๆ
บริษัทมีการกู้ยืมเงินจากธนาคารและสถาบันการเงินในประเทศหลายแห่ง
เป็นจำนวนเงินรวมประมาณ 505 ล้านบาท เพื่อใช้ในการขยายธุรกิจ
โดยมีกำหนดชำระคืนเงินต้นและดอกเบี้ยตามปกติ
จนเมื่อเกิดผลกระทบจากวิกฤติการณ์ทางเศรษฐกิจของประเทศและความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราสกุลต่างๆในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก
เป็นเหตุให้บริษัทไม่สามารถจ่ายคืนหนี้สินได้ตามกำหนด ดังนั้น เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน 2544
บริษัทจึงได้ทำสัญญาปรับโครงสร้างหนี้กับธนาคารและเจ้าหนี้สถาบันการเงินทุกแห่ง
และดำเนินการตามเงื่อนไขในสัญญาปรับโครงสร้างหนี้อย่างเคร่งครัดมาโดยตลอด
นับจากวันที่ทำสัญญาปรับโครงสร้างหนี้จนถึงปัจจุบัน โดยเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม 2549
ธนาคารเจ้าหนี้ได้ปลดหนี้ในส่วนของดอกเบี้ยค้างจ่ายที่เกิดขึ้นก่อนวันปรับโครงสร้างหนี้ทั้งหมดให้กับบริษัท
ทำให้ภาระหนี้สินตามสัญญาปรับโครงสร้างหนี้ ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2551 ลดลงเหลือเพียง 22.3
ล้านบาท ซึ่งคาดว่าจะสามารถผ่อนชำระได้ทั้งหมดภายในปี 2552

1.1.2 บริษัทมีความเสี่ยงจากการถูกฟ้องร้องให้ชำระหนี้จากธนาคารในประเทศแห่งหนึ่ง
ในฐานะเป็นผู้ค้ำประกันหนี้สินบริษัทที่เกี่ยวข้องกันแห่งหนึ่ง อย่างไรก็ตาม เมื่อวันที่ 27 มิถุนายน
2551 ที่ผ่านมา
บริษัทและบริษัทที่เกี่ยวข้องประสบความสำเร็จในการเจรจาปรับโครงสร้างหนี้ภาระค้ำประกันทั้งหมด
ปัจจุบัน
บริษัทและบริษัทที่เกี่ยวข้องได้ดำเนินการตามเงื่อนไขที่ระบุในสัญญาปรับโครงสร้างหนี้ฉบับใหม่ทั้งหมดเรียบร้อยแล้ว
คงเหลือเพียงการที่ธนาคารเจ้าหนี้จะปลดหนี้เงินต้นและดอกเบี้ยคงค้างที่จะยกหนี้ให้ภายในปี 2552
นี้ ซึ่งเมื่อถึงเวลานั้น คดีที่มีการฟ้องร้องดังกล่าวก็จะยุติลง
โดยสรุปการปรับโครงสร้างหนี้ภาระค้ำประกันทั้งหมด มีดังต่อไปนี้

ภาระหนี้ค้ำประกันหนี้ทั้งสิ้น (เงินต้น) ณ วันที่ 29 มิ.ย. 2544 1,350.52 ล้านบาท

หัก ยอดชำระตั้งแต่วันที่ 29 มิ.ย. 2544 – 31 มี.ค.51 (ตามสัญญาฯเดิม) 109.06 ล้านบาท

คงเหลือภาระหนี้ (ตามสัญญาใหม่) ณ วันที่ 27 มิ.ย. 2551 1,241.46 ล้านบาท

แบ่งการชำระหนี้ เป็นดังนี้

1. บจ.เหล็กสหมิตร (ลูกหนี้) โอนขายทรัพย์ทั้งหมดเพื่อชำระหนี้ 312.10 ล้านบาท

2. บริษัท (ในฐานะผู้ค้ำประกัน) ออกหุ้นเพิ่มทุนให้ธนาคารเจ้าหนี้ 10% 26.66 ล้านบาท

3. บริษัท (ในฐานะผู้ค้ำประกัน) ผ่อนชำระหนี้ต่อ 437.90 ล้านบาท

4. ธนาคารเจ้าหนี้ยกหนี้ส่วนที่เหลือให้ทั้งหมด 464.80 ล้านบาท

รายการในลำดับที่ 1 – 2 ได้ดำเนินการเสร็จสิ้นแล้วในปี 2551
ปัจจุบันอยู่ระหว่างผ่อนชำระหนี้ในลำดับที่ 3 เป็นรายไตรมาส ซึ่งจะสิ้นสุดในเดือน ธ.ค. 2557
พร้อมดอกเบี้ยในอัตรา MLR ส่วนลำดับที่ 4 นั้น คาดว่าธนาคารจะสามารถปลดหนี้ให้ได้ภายในปี
2552 ซึ่งจะทำให้ส่วนของผู้ถือหุ้นดีขึ้น

  ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2551 บริษัทมีหนี้สินจากภาระค้ำประกันคงเหลือเพียง 416.90 ล้านบาท
  (ไม่รวมส่วนที่จะ

ได้รับการปลดหนี้ในปี 2552 อีก 464.8 ล้านบาท)

1.1.3 บริษัทในฐานะผู้ประกอบการส่งออก (ประมาณ 80-90% ของยอดขาย 3 ปีที่ผ่านมา)
มีความเสี่ยงในเรื่องอัตราแลกเปลี่ยน
บริษัทได้ป้องกันความเสี่ยงโดยการซื้อเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า (Forward Contract)
โดยพิจารณาซื้อในปริมาณที่เหมาะสมตามความจำเป็น
อีกทั้งบริษัทยังมีนโยบายในการป้องกันความเสี่ยงแบบ Natural Hedge
เนื่องจากบริษัทมีรายได้จากการขายสินค้าส่วนใหญ่เป็นสกุลเงินดอลลาร์ ดังนั้น
หากบริษัทสามารถซื้อวัตถุดิบเป็นสกุลดอลลาร์เช่นกัน
ก็จะลดความเสี่ยงจากความผันผวนของค่าเงินลงไปได้มาก

-5-

1.2 ความเสี่ยงเกี่ยวกับการเสนอขายหลักทรัพย์

1.2.1 ตั้งแต่วันที่ 3 มีนาคม 2541 ถึงวันที่ 28 ตุลาคม 2544
บริษัทเข้าเกณฑ์อาจถูกเพิกถอนจากการเป็นหลักทรัพย์จดทะเบียน เนื่องจาก

1. บริษัทมีผลขาดทุนสุทธิสามปีในสี่ปีสุดท้าย
และมีมูลค่าตามบัญชีของสินทรัพย์ที่มีตัวตนสุทธิตามที่เปิดเผยในงบการเงินฉบับล่าสุดที่ผ่านการตรวจสอบจากผู้สอบบัญชีแล้วต่ำกว่าหนึ่งร้อยยี่สิบล้านบาท

2.
บริษัทมีมูลค่าตามบัญชีของสินทรัพย์ที่มีตัวตนสุทธิตามที่เปิดเผยในงบการเงินฉบับล่าสุดที่ผ่านการตรวจสอบจากผู้สอบบัญชีแล้วต่ำกว่าร้อยละห้าสิบของทุนชำระแล้ว

ถึงแม้กฎเกณฑ์ดังกล่าวได้ถูกยกเลิกตามมติคณะกรรมการตลาดหลักทรัพย์เมื่อวันที่ 3 สิงหาคม 2541
และให้แก้ไขโดยใช้เกณฑ์ส่วนของผู้ถือหุ้นมีค่าไม่ต่ำกว่าศูนย์
โดยพิจารณาประกอบกับรายงานของผู้สอบบัญชีด้วยว่าจะต้องไม่แสดงความเห็นอย่างมีเงื่อนไข
อันเป็นผลให้ส่วนของผู้ถือหุ้นลดลงจากที่แสดงไว้ในงบดุล จนทำให้ส่วนของผู้ถือหุ้นมีค่าต่ำกว่าศูนย์
บริษัทจึงยังเข้าเกณฑ์อาจถูกเพิกถอนออกจากการเป็นหลักทรัพย์จดทะเบียน
ด้วยสาเหตุดังกล่าวข้างต้น

ต่อมา เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน 2544
บริษัทประสบผลสำเร็จในการทำสัญญาปรับโครงสร้างหนี้กับธนาคารและเจ้าหนี้สถาบันการเงิน
และผ่านการอนุมัติจากที่ประชุมผู้ถือหุ้นเมื่อวันที่ 28 กันยายน 2544 โดยมีบริษัทหลักทรัพย์เอบีเอ็น
แอมโร เอเซีย จำกัด (มหาชน) เป็นที่ปรึกษาทางการเงิน
เป็นผลให้หุ้นของบริษัทได้กลับเข้าทำการซื้อขายในตลาดหลักทรัพย์ได้อีกครั้งในหมวด “REHABCO”
ตั้งแต่วันที่ 29 ตุลาคม 2544 จนถึงวันที่ 14 พฤศจิกายน 2548

  และตั้งแต่วันที่ 14 พฤศจิกายน 2548 จนถึงปัจจุบัน
  บริษัทถูกพักการซื้อขายหุ้นในตลาดหลักทรัพย์ฯอีกครั้ง

เนื่องจากเข้าข่ายอาจถูกเพิกถอนออกจากการเป็นบริษัทจดทะเบียน
ตามประกาศของตลาดหลักทรัพย์ฯที่ บจ.(ว) 13/2546 เรื่อง
การปรับปรุงแนวทางการดำเนินงานกับบริษัทจดทะเบียนที่อยู่ระหว่างฟื้นฟูกิจการในหมวด REHABCO
ลงวันที่ 28 มีนาคม 2546 และถูกย้ายไปอยู่ในหมวด “Non-Performing Group” เมื่อวันที่ 27
มีนาคม 2549 ทั้งนี้มีสาเหตุจากภาระผูกพันที่เกิดจากการค้ำประกันหนี้สินบริษัทที่เกี่ยวข้อง

  ต่อมา เมื่อวันที่ 27 มิถุนายน 2551 บริษัท และบริษัทที่เกี่ยวข้อง ร่วมกับที่ปรึกษาทางการเงิน
  (JayDee

Partners) ประสบผลสำเร็จในการเจรจาปรับโครงสร้างหนี้ภาระค้ำประกันทั้งหมด
ดังกล่าวในหัวข้อ 1.1.2 ปัจจุบัน
อยู่ระหว่างดำเนินการให้ส่วนของผู้ถือหุ้นเป็นไปตามกฎเกณฑ์ที่กำหนดโดยตลาดหลักทรัพย์ฯ
เพื่อให้บริษัทสามารถย้ายกลับเข้าไปอยู่ในหมวดปกติ
เพื่อผู้ลงทุนจะสามารถทำการซื้อขายหุ้นในตลาดหลักทรัพย์ฯได้ต่อไป

1.2.2 ตั้งแต่ปี 2543 ถึงปัจจุบัน บริษัทมีผลประกอบการที่เป็นกำไร ยกเว้นปี 2546
ที่บริษัทบันทึกรับรู้ค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญจากภาระค้ำประกันหนี้บริษัทที่เกี่ยวข้องเต็มจำนวนประมาณ
1,317 ล้านบาท ทำให้บริษัทมีผลขาดทุนสะสม ณ วันสิ้นปี 2551 จำนวน 837 ล้านบาท
ซึ่งการที่บริษัทมีผลขาดทุนสะสมดังกล่าว
ทำให้บริษัทไม่สามารถจ่ายเงินปันผลให้ผู้ถือหุ้นได้ตามกฎหมาย
และผู้ถือหุ้นมีความเสี่ยงที่จะไม่ได้รับเงินปันผลตามนโยบายการจ่ายเงินปันผลที่กำหนดไว้ไปอีกระยะหนึ่ง

-6-