-----------------------------------------------------------------------
  การประกอบธุรกิจของแต่สายผลิตภัณฑ์

  -----------------------------------------------------------------------

1. ลักษณะผลิตภัณฑ์และบริการ

ผลิตภัณฑ์หลักของบริษัท คือ

-   ยางแผ่นรมควัน (Rib Smoked Sheet หรือ RSS) ซึ่งแยกได้เป็น 4 ประเภท คือ ยางแผ่น

รมควันชั้น 2, ชั้น 3, ชั้น 4, ชั้น 5 โดยการแบ่งเกรดนั้น
จะใช้คุณภาพของยางแต่ละแผ่นเป็นเกณฑ์
ยางแผ่นรมควันที่ผลิตได้นี้จะใช้เป็นวัตถุดิบในการผลิตสินค้าอื่น ๆ ต่อไป เช่น ยางล้อรถ, สายพาน,
ท่อน้ำ, รองเท้า, อะไหล่รถยนต์ ฯลฯ

-   ยางแท่ง STR (Block Rubber) แบ่งเป็น 3 ประเภทใหญ่ๆ คือ STR20, TTR 5L และ
    STR50

เป็นผลิตภัณฑ์ที่ใช้เป็นวัตถุดิบในการผลิตสินค้าอื่นๆ เช่นเดียวกับยางแผ่นรมควัน กล่าวคือ
อุตสาหกรรมยางล้อรถยนต์เป็นผู้ใช้รายใหญ่ คุณสมบัติของยางแท่ง STR 20 โดยทั่วไป
สามารถใช้ทดแทนกันได้กับยางแผ่นรมควัน ชั้น 3

-   น้ำยางข้น (Concentrated latex) ซึ่งมีความเข้มข้น 60% น้ำยางข้นที่ผลิตได้จะใช้เป็น

วัตถุดิบในการผลิตสินค้าอื่น ๆ ต่อไป เช่น ถุงมือยาง ถุงยางอนามัย ยางยืด เป็นต้น

โดยที่ผลิตภัณฑ์ของบริษัทมีลักษณะเป็น Semi-raw material เมื่อใช้เป็นวัตถุดิบ
ในการผลิตเป็นสินค้าสำเร็จรูปอีกต่อหนึ่ง ความต้องการของผู้บริโภค
จึงขึ้นอยู่กับเศรษฐกิจโลกเพราะเมื่อเศรษฐกิจดีแล้ว กำลังซื้อของประชาชน
จะมีสูงก็จะทำให้มีแนวโน้มการจับจ่ายในสินค้า โดยเฉพาะรถยนต์มากขึ้น ในส่วนของน้ำยางข้น
เนื่องจากผู้ใช้หลักได้แก่ผู้ผลิตถุงมือยาง ถุงยางอนามัย และยางยืด
ความต้องการยังคงมีอัตราการเติบโตที่ดี เนื่องจากผู้บริโภคมีแนวโน้มที่จะใช้ผลิตภัณฑ์ทั้งสาม
ดังกล่าวมากขึ้นเรื่อย ก็จะทำให้ความต้องการของผลิตภัณฑ์ยางธรรมชาติมีมากขึ้นไปด้วย
อย่างไรก็ตาม ผลผลิตยางธรรมชาติก็จะมีลักษณะเป็นฤดูกาล กล่าวคือในช่วงเดือนมีนาคม
ถึงพฤษภาคม ผลผลิตยางธรรมชาติจะลดลง เพราะต้นยางอยู่ในระหว่างผลิตใบ
จากนั้นผลผลิตก็จะมีมากขึ้นเรื่อยๆ จนถึงจุดสูงสุดในช่วงเดือนธันวาคม ถึง กุมภาพันธ์ของทุกปี

สิทธิบัตรและใบอนุญาตในการประกอบธุรกิจ

(1) บัตรส่งเสริมการลงทุน เลขที่ 1108/2536 (น้ำยางข้น) หมดอายุ 29 กรกฎาคม 2544

เลขที่ 1316/2537 (น้ำยางข้น) หมดอายุ 27 พฤษภาคม 2545

 เลขที่ 1342/2540 (ยางแท่ง) หมดอายุ 2 มิถุนายน 2548

  เลขที่ 1165/2542 (น้ำยางข้น) หมดอายุ 22 เมษายน 2550

  เลขที่ 1046/2543 (ยางแท่ง) หมดอายุ 28 มกราคม 2551

บริษัทได้รับการส่งเสริมการลงทุนและรับสิทธิประโยชน์ตามพระราชบัญญัติ พ.ศ. 2520 ดังต่อไปนี้

1. ได้รับอนุญาตนำคนต่างด้าวซึ่งเป็นช่างฝีมือ ผู้ชำนาญการกับคู่สมรสและบุคคลซึ่งอยู่ใน

  อุปการะของบุคคลทั้งสองประเภทนี้ เข้ามาในราชอาณาจักรได้ตามจำนวนและกำหนด

ระยะเวลาให้อยู่ในราชอาณาจักรเท่าที่คณะกรรมการพิจารณาเห็นสมควร

2. ได้รับยกเว้นอากรขาเข้าและภาษีการค้าสำหรับเครื่องจักรตามที่คณะกรรมการพิจารณา

อนุมัติ

3. ได้รับลดหย่อนอากรขาเข้าและภาษีการค้าร้อยละเจ็ดสิบห้าของอัตราปกติสำหรับวัตถุดิบ

หรือวัสดุจำเป็นที่นำเข้ามาในราชอาณาจักรมีกำหนดเวลา 1 ปี นับแต่วันนำเข้าครั้งแรก

4. ได้รับยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลธรรมดาสำหรับกำไรสุทธิที่ได้จากการประกอบกิจการที่

  ได้รับการส่งเสริมมีกำหนดเวลาแปดปี นับแต่วันที่เริ่มมีรายได้จากการประกอบกิจการนั้น

  ในกรณีที่ประกอบกิจการขาดทุนในระหว่างเวลาได้รับยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลตาม

  วรรคหนึ่งได้รับอนุญาตให้นำผลขาดทุนประจำปีที่เกิดขึ้นในระหว่างเวลานั้นไปหักออก

  จากกำไรสุทธิที่เกิดขึ้นภายหลังระยะเวลา ได้รับยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคล มีกำหนดเวลา

  ไม่เกินห้าปีนับแต่วันพ้นกำหนดเวลานั้น โดยจะเลือกหักจากกำไรสุทธิของปีใดปีหนึ่งหรือ

  หลายปีก็ได้

5. ได้รับยกเว้นไม่ต้องนำเงินปันผลจากกิจการที่ได้รับการส่งเสริมไปรวมคำนวณเพื่อเสียภาษี

 เงินได้

6. ได้รับลดหย่อนภาษีการค้าสำหรับการขายผลิตภัณฑ์หรือผลิตผลร้อยละเก้าสิบของอัตรา

  ปกติเป็นเวลาห้าปี

7. ได้รับลดหย่อนภาษีเงินได้นิติบุคคลสำหรับกำไรสุทธิที่ได้จากการลงทุนในอัตราร้อยละ

 ห้าสิบของอัตราปกติเป็นเวลาห้าปี นับจากวันที่พ้นกำหนดระยะเวลาตามข้อ 4.

8. ได้รับอนุญาตให้หักเงินได้พึงประเมินเป็นจำนวนร้อยละห้าของรายได้ที่เพิ่มขึ้นจากปีก่อน

จากการส่งออกเป็นระยะเวลาสิบปี นับแต่วันที่มีรายได้ ทั้งนี้ รายได้จากการส่งออกของปี

นั้นๆ จะต้องไม่ต่ำกว่ารายได้จากการส่งออกเฉลี่ยสามปีย้อนหลัง ยกเว้นสองปีแรก

9. ได้รับอนุญาตให้หักค่าขนส่ง ค่าไฟฟ้า และค่าประปาสองเท่าของค่าใช้จ่ายดังกล่าวเป็น

ระยะเวลาสิบปี นับแต่วันที่เริ่มมีรายได้จากการประกอบกิจการนั้น

10.ได้รับอนุญาตให้หักเงินลงทุนในการติดตั้งหรือก่อสร้างสิ่งอำนวยความสะดวกร้อยละ

ยี่สิบห้าของเงินลงทุน นอกเหนือไปจากการหักค่าเสื่อมราคาตามปกติ

11.ได้รับอนุญาตให้ยกเว้นอากรขาเข้าสำหรับวัตถุจำเป็น ที่ต้องเข้ามาจากต่างประเทศ

เพื่อใช้ในการผลิตเพื่อการส่งออกเป็นระยะเวลาห้าปี นับแต่วันนำเข้าครั้งแรก

12.ได้รับอนุญาตให้นำเงินออกนอกราชอาณาจักรเป็นเงินตราต่างประเทศได้

(2) ใบอนุญาต

บริษัทได้รับอนุญาตให้ค้ายาง, ครอบครองยาง,
ส่งยางออกนอกราชอาณาจักรตามพระราชบัญญัติควบคุมยาง พ.ศ. 2481 ซึ่งมีสาระสำคัญดังนี้

1. ใบอนุญาตค้ายาง - สำนักงานใหญ่ เลขที่ 19/2544

-   สาขาคลองแงะ เลขที่ 7/2544

-   สาขาทุ่งสง เลขที่ 5/25444

-   สาขาตรัง เลขที่ 4/2544

2. ใบอนุญาตส่งออกยางออกนอกราชอาณาจักร ด่าน สงขลา เลขที่ 113/2544

3. ใบอนุญาตส่งออกยางออกนอกราชอาณาจักร ด่าน ปาดังเบซาร์ เลขที่ 114/2544

4. ใบอนุญาตส่งออกยางออกนอกราชอาณาจักร ด่าน สะเดา เลขที่ 115/2544

5. ใบอนุญาตส่งออกยางออกนอกราชอาณาจักร ด่าน กรุงเทพฯ เลขที่ 116/2544

6. ใบอนุญาตส่งออกยางออกนอกราชอาณาจักร ด่าน ภูเก็ต เลขที่ 117/2544

7. ใบอนุญาตส่งออกยางออกนอกราชอาณาจักร ด่าน บ้านดอน เลขที่ 118/2544

8. ใบอนุญาตส่งออกยางออกนอกราชอาณาจักร ด่าน แหลมฉบัง เลขที่ 119/2544

9. ใบอนุญาตเป็นผู้ผลิตยางแท่งเอสทีอาร์ เลขที่ 24/2543

2. การตลาดและภาวะการแข่งขัน

-   ภาครวมภาวะการแข่งขัน

  การแข่งขันในวงการธุรกิจการยาง โดยทั่วไปเป็นเรื่องของราคาและคุณภาพสินค้า กลุ่มผู้ใช้

รายใหญ่อันได้แก่ บริษัทผู้ผลิตยางล้อรถยนต์ชั้นนำของโลก อาทิเช่น Goodyear, Pirelli,
Continental และ Bridgestone
มีอำนาจในการต่อรองสูงมากเพราะปริมาณการบริโภค/ซื้อผลิตภัณฑ์ยางมีเป็นจำนวนมาก
และมีอย่างต่อเนื่องทุกปี กลุ่มผู้ผลิตในประเทศไทย
โดยเฉพาะผู้ส่งออกรายใหญ่จึงให้ความสำคัญในเรื่องของส่วนการผลิต
สินค้าจะต้องได้คุณภาพตามมาตรฐานที่ได้ตกลงกันไว้
กำลังการผลิตก็เป็นอีกส่วนหนึ่งที่จะทำให้ลูกค้าเชื่อได้ว่าหากต้องการซื้อสินค้าเป็นจำนวนมาก
บริษัทก็สามารถผลิตและทำการส่งมอบได้ในเวลาที่กำหนด การรักษาชื่อเสียงในตัวบริษัท
จึงเป็นปัจจัยสำคัญที่ผู้ผลิตรายใหญ่ในประเทศต้องพึงรักษา
เพื่อให้ได้ซึ่งความสัมพันธ์ทางธุรกิจได้ในระยะยาว

ในอดีตที่ผ่านมา ผู้ผลิตในประเทศไทยจะส่งออกยางแผ่นรมควันเป็นผลิตภัณฑ์หลัก
ซึ่งเป็นไปตามรูปแบบเกษตรกรรมพื้นฐานของเจ้าของสวนยางในประเทศ
ในขณะที่ผู้ผลิตในประเทศมาเลเซียและอินโดนีเซีย จะมุ่งเน้นยางแท่ง
กลุ่มประเทศผู้ซื้อยางสามารถแยกออกไปตามลักษณะความสัมพันธ์ทางธุรกิจที่มีมากันช้านาน อาทิเช่น
ผลผลิตจากประเทศอินโดนีเซียจะเน้นหนักที่กลุ่มผู้ใช้ในประเทศอเมริกา
ในขณะที่ผลผลิตของประเทศมาเลเซียจะส่งออกไปยังกลุ่มประเทศยุโรปเป็นหลัก
ส่วนผลผลิตของไทยจะส่งออกไปยังประเทศญี่ปุ่น และจีน ตามด้วยอเมริกา และยุโรป

หลังการเกิดวิกฤตการณ์ทางเศรษฐกิจในกลางปี 2540
ทำให้หลายประเทศในภาคพื้นเอเซียต้องลอยตัวค่าเงินของตัวเอง
ประเทศอินโดนีเซียซึ่งมีอัตราแลกเปลี่ยนที่อ่อนค่าเป็นอย่างมาก
มีความได้เปรียบในเรื่องผลิตภัณฑ์ยางพารา
กลุ่มประเทศผู้ใช้มีการสั่งสินค้าจากประเทศอินโดนีเซียเป็นจำนวนมาก
เพราะความได้เปรียบในด้านราคา ผู้ผลิตบางรายที่เคยใช้ยางแผ่นรมควันเป็นวัตถุดิบในการผลิต
ก็เริ่มมีการลงทุนปรับปรุงเครื่องจักร หรือกระบวนการผลิตเพื่อรองรับวัตถุดิบที่เป็นยางแท่งมากขึ้น

-   สภาวะการแข่งขันระหว่างผู้ผลิตภายในประเทศ

ผู้ผลิตในประเทศไทยเริ่มมีการปรับตัวโดยหันไปผลิตยางแท่งมากขึ้น
เพื่อให้สอดคล้องกับความต้องการในตลาดโลก นอกเหนือจากรูปแบบผลิตภัณฑ์แล้ว
ผู้ผลิตภายในประเทศก็เริ่มมีการเปลี่ยนลักษณะการขายสินค้าจากผู้ซื้อทั่วไปเป็นเฉพาะกลุ่ม
โดยอาศัยจุดแข็งในตัวบริษัทที่มีอยู่ สร้างความสัมพันธ์กับกลุ่มลูกค้าเป้าหมายของตนเอง อาทิเช่น
กลุ่มลูกค้าในประเทศจีน กลุ่มผู้ผลิตยางล้อรถยนต์เฉพาะราย
โดยมีการทำความตกลงในลักษณะคุณสมบัติสินค้า และ/หรือสัญญาซื้อขายระยะยาวกับผู้ซื้อดังกล่าว
ทำให้มีแนวโน้มความสัมพันธ์เป็นเฉพาะกลุ่มมากยิ่งขึ้น

จากการสำรวจของสถาบันวิจัยยาง กรมวิชาการเกษตร กระทรวงเกษตร โรงงานแปรรูปผลิตภัณฑ์ยางพาราในปี 2541 มีโรงงานที่ผลิตยางแผ่นรมควัน ยางแท่ง STR และน้ำยางข้นรวมประมาณ 200 ราย ซึ่งคาดว่าตัวเลขในปี 2543 คงมีการเปลี่ยนแปลงที่ไม่มากนักจากตัวเลขข้างต้น บริษัทประมาณการว่าผู้ผลิตชั้นนำรายใหญ่มีประมาณ 20 ราย จะครอบคลุมตลาดประมาณร้อยละ 65-70 ของยอดการจำหน่ายทั้งหมด โดยผู้ผลิตรายใหญ่จะมียอดจำหน่ายผลิตภัณฑ์ยางรวมอย่างน้อย 100,000 ตันขึ้นไปต่อปี ทำให้มีความได้เปรียบในเรื่องของกำลังการผลิต ชื่อเสียง และความเชื่อถือได้ในกำหนดเวลาการส่งมอบ (Quality and Reliability) รวมถึงศักยภาพของผู้บริหารที่ดำเนินกิจกรรมในอุตสาหกรรมยางมาเป็นระยะเวลายาวนาน ซึ่งผู้ซื้อรายใหญ่ให้ความสำคัญอย่างมากในความสัมพันธ์ทางธุรกิจ อย่างไรก็ตาม ผู้ผลิตรายใหญ่อาจจะให้ความสำคัญในสายการผลิตแตกต่างกันไป อาทิเช่น บางรายมุ่งเน้นไปที่ผลิตยางแท่ง STR หรือบางรายให้ความสำคัญในส่วนของน้ำยางข้น

โดยที่บริษัทส่วนใหญ่ในอุตสาหกรรมยางมิได้อยู่ในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
ทางบริษัทจึงไม่มีข้อมูลมากนักต่อกิจกรรมของบริษัทคู่แข่ง บริษัทคาดการณ์ว่า
บริษัทนับเป็นผู้ผลิตรายใหญ่รายหนึ่งที่อยู่ในระดับสิบอันดับแรกของประเทศ
โดยมีสายการผลิตหลักสามประเภท คือยางแผ่นรวมควัน ยางแท่ง STR และน้ำยางข้น
ทำให้สามารถตอบสนองความต้องการของลูกค้าได้อย่างมีประสิทธิภาพ ทางบริษัทมีการศึกษา
ปรับปรุงกระบวนการผลิตของสายการผลิตอย่างต่อเนื่องเพื่อให้ได้มาซึ่ง Productivity
และมีต้นทุนการผลิตที่สามารถแข่งขันกับผู้ผลิตรายอื่นได้
ทุกสายการผลิตของบริษัทได้รับอนุมัติใบรับรองมาตรฐาน ISO-9002 จาก TUV Rheiland
ประเทศเยอรมัน แสดงถึงมาตรฐานกระบวนการผลิตว่ามีมาตรฐานในระดับสากล

-   การจำหน่ายและช่องทางการจำหน่าย

ผลผลิตของบริษัท จำนวน 208,918 ตัน
เป็นการส่งออกจำหน่ายในต่างประเทศในขณะที่ส่วนที่เหลืออีก 60,320
ตันเป็นการจำหน่ายภายในประเทศ โดยทางบริษัทมีนโยบายการขายอยู่ 2 ส่วน

(1) Long-term Contract เป็นลักษณะสัญญาซื้อขายกับลูกค้าในระยะยาว ส่วนใหญ่จะมี

ระยะเวลาประมาณ 1 ปี โดยมีการกำหนดจำนวนปริมาณที่จะส่งมอบให้ลูกค้าตลอดทั้งปี
ส่วนในเรื่องของราคาขาย จะมีการผูกสูตร โดยใช้ตัวเลือกต่างๆ
ที่เห็นพ้องกันทั้งสองฝ่ายเป็นตัวกำหนด อาทิเช่น ราคาปิดของ Singapore Rubber Exchange,
ราคาประกาศของศูนย์วิจัยการยาง มาเป็นตัวกำหนดค่าเฉลี่ยในแต่ละเดือน เป็นต้น

(2) Spot หรือ Nearby Transaction เป็นลักษณะการซื้อขายที่เกิดขึ้นเป็นกิจวัตรในธุรกิจ

การซื้อขายยาง หรือน้ำยางข้น ซึ่งทั้งผู้ซื้อและผู้ขายจะใช้ราคา Tokyo Rubber Exchange และ
Singapore

Rubber Exchange เป็นตัว Indicator ที่สำคัญ โดยในแต่ละวันจะมี Quotation
ราคาของการส่งมอบยางและน้ำยางข้นในอนาคต ซึ่งในที่นี้จะสามารถกำหนดราคาได้ถึง 6
เดือนข้างหน้า

ช่องทางการจำหน่ายของบริษัท

หน่วย : ตัน

+----------------+----------------+----------------+-----------------+
| ผู้ผลิตยางล้อรถยนต์ | บริษัทนายหน้าหรือ  | ผู้นำเข้ารายอื่น    | ผู้ใช้ในประเทศ     |
|                |                |                |                 |
|                | ผู้นำเข้ารายใหญ่ใน |                |                 |
|                |                |                |                 |
|                | ยุโรปและอเมริกา  |                |                 |
+----------------+----------------+----------------+-----------------+
| 106,673        | 26,787         | 75,458         | 60,320          |
+----------------+----------------+----------------+-----------------+
| 39.62%         | 9.95%          | 28.03%         | 22.40%          |
+----------------+----------------+----------------+-----------------+

-   ลักษณะของลูกค้า

ผู้ซื้อของบริษัทสามารถแบ่งลักษณะได้เป็น 4 จำพวกใหญ่ๆ

(1) ผู้ผลิตยางล้อรถยนต์ ได้แก่ผู้ผลิตยางล้อรถยนต์รายใหญ่ของโลก เช่น บริดจสโตน,

มิชลิน, โยโกฮามา คอนติเน็ลตัล และ บริษัท กูดเยียร์ พีแรลลี่ เป็นต้น
กลุ่มลูกค้าเหล่านี้จะมีอำนาจในการซื้อสูงมาก เพราะเป็นบริษัทผู้ผลิตยางล้อรถยนต์ชั้นนำของโลก

(2) บริษัทนายหน้าหรือผู้นำเข้ารายใหญ่ในอเมริกาและยุโรป เนื่องด้วยผู้นำเข้าเหล่านี้ จะมี

ฐานลูกค้ากลุ่มหนึ่ง ที่นิยมซื้อผ่านผู้นำเข้า มีความสัมพันธ์ทางธุรกิจกันมานาน และอาจจะมีลักษณะ

การซื้อขายแบบพิเศษได้หลายประการ อาทิเช่น ทำสัญญาซื้อขายกันในระยะยาว
สามารถลดความเสี่ยงในเรื่องเวลาจากการส่งมอบ หรือต้องการลดความยุ่งยากในเรื่องของ
Shipping Documents

(3) ผู้นำเข้าอื่นๆ ซึ่งในที่นี้ได้แก่ บริษัท Trading ใหญ่ของ ญี่ปุ่น เช่น มารูไบนี, อีโตชู,

ซูมิโตโม เป็นต้น นอกจากนั้นก็ได้แก่ผู้ใช้ยางในประเทศจีน, ไต้หวัน, เกาหลี,
ซึ่งเป็นลูกค้าอีกกลุ่มหนึ่ง มีปริมาณการสั่งซื้อเป็นจำนวนพอสมควร

(4) กลุ่มลูกค้าภายในประเทศ ได้แก่ผู้ผลิตยางล้อรถยนต์ ยางล้อจักรยานยนต์ ผู้ผลิตถุงมือ

ยาง และยางยืด โดยในส่วนของถุงมือยางและยางยืดก็เป็นการผลิตเพื่อการส่งออก
จึงทำให้แนวโน้มของการบริโภคน้ำยางข้นภายในประเทศมีอัตราการเติบโตที่น่าพอใจ

  ในปีที่ผ่านมาฝ่ายบริหารได้มุ่งเน้นนโยบายการตลาดเชิงรุกมากขึ้น โดยบุคลากรฝ่ายการ

ตลาดได้ใช้แนวนโยบายที่จะจำหน่ายสินค้าให้ตรงต่อความต้องการของลูกค้าแต่ละรายที่มีศักยภาพในการซื้อเป็นจำนวนมาก
และคงสถานภาพความสัมพันธ์ที่เป็นระยะยาว อาทิเช่น บริษัทยางล้อรถยนต์ คอนติเน็ลตัล และ
พีแรลลี่ เป็นต้น โดยบริษัทมีเป้าหมายที่จะเป็นหนึ่งในผู้จำหน่ายรายใหญ่ของกลุ่มผู้ซื้อดังกล่าว
การที่จะบรรลุเป้าหมายดังกล่าวจะต้องมีความร่วมมืออย่างใกล้ชิดระหว่างผู้ผลิตและผู้บริโภคในด้านข้อมูลต่างๆ
มีการสนับสนุนข้อมูลทางเทคนิค
เพื่อให้การพัฒนาผลิตภัณฑ์เป็นไปตามแนวทางที่ตรงกับความต้องการลูกค้าเฉพาะราย
ฝ่ายการตลาดได้บุกเบิกตลาดใหม่ๆ มากขึ้น โดยการทำ Marketing Call
ในกลุ่มลูกค้าเป้าหมายใหม่ เพื่อเป็นการแนะนำสถานะของบริษัท
ในฐานะผู้ผลิตยางรายใหญ่รายหนึ่งในประเทศไทย โดยการมุ่งเน้นผู้ซื้อรายใหม่ๆ
ที่ไม่ใช้ผู้ผลิตยางล้อรถยนต์ แต่มีความต้องการผลิตภัณฑ์ยางธรรมชาติไปใช้เพื่อผลิตสินค้าอื่นๆ เช่น
ผลิตภัณฑ์ชิ้นส่วนขึ้นรูป (Molded Rubber Parts), กาวชนิดพิเศษ (Adhesive)
และยางล้อชนิดอื่นที่ไม่ใช่ยางล้อรถยนต์
กลุ่มลูกค้าเป้าหมายดังกล่าวอยู่ในประเทศภาคพื้นยุโรปและสหรัฐอเมริกา
ที่ส่วนใหญ่จะสั่งซื้อจากประเทศมาเลเซีย และอินโดนีเซีย
ที่มีลักษณะความสัมพันธ์ในระดับประเทศเป็นระยะเวลายาวนาน ทั้งในด้านการปกครอง
และธุรกิจภาคเอกชน
ทำให้มีความคุ้นเคยในรูปแบบและคุณสมบัติของผลิตภัณฑ์ยางที่แต่ละองค์กรมีความต้องการ
ฝ่ายการตลาดให้ความสำคัญในผลิตภัณฑ์ที่มีรูปแบบที่มีคุณสมบัติสูงกว่ายางแท่ง STR-20
ที่มีลักษณะเป็นสินค้าพื้นฐาน อาทิเช่น ผลิตภัณฑ์ยางแท่ง CV-50, CV-60 และ GP เป็นต้น
นอกเหนือไปจากคุณสมบัติแล้ว ราคาจำหน่ายก็อยู่ในเกณฑ์ที่สูงกว่าด้วย
แผนการตลาดของบริษัทได้รับการตอบสนองในทางที่ดี (Positive Response)
จากกลุ่มลูกค้าเป้าหมาย
แต่ยังคงต้องใช้เวลาอีกระยะหนึ่งที่จะให้กลุ่มผู้ซื้อดังกล่าวหันมาใช้สินค้าที่ผลิตในประเทศไทย

-   สภาวะอุตสาหกรรม

อุตสาหกรรมยางพาราในประเทศไทยมีลักษณะเป็นการผลิตเพื่อส่งออก
ทั้งนี้เพราะอุตสาหกรรมรองรับภายในประเทศที่มีอยู่ สามารถรองรับได้เพียงประมาณร้อยละ 10
ของปริมาณยางที่ผลิตได้ในแต่ละปี

ลักษณะของผลิตภัณฑ์ยางในประเทศไทยที่ผ่านมาจะอยู่ในรูปของยางแผ่นรมควัน ยางแท่ง
น้ำยางข้นเป็นหลัก
ซึ่งเป็นไปตามสภาพของลักษณะสวนยางในประเทศไทยที่มีเจ้าของสวนยางเป็นรายย่อย
จำนวนมากกว่าเก้าแสนคน มีเนื้อที่ปลูกยางพาราประมาณ 12.24 ล้านไร่ ประมาณร้อยละ 87
อยู่ในภาคใต้ ส่วนที่เหลืออยู่ในภาคตะวันออกและภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ในอดีตที่ผ่านมาชาวสวนยางรายย่อยนิยมผลิตยางแผ่นดิบ ซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์ที่มีมาช้านาน
และสามารถเก็บรักษาได้ก่อนที่จะนำไปจำหน่ายในโอกาสต่อไป
ในขณะที่ผลิตภัณฑ์น้ำยางสดจะต้องมีการนำไปจำหน่ายวันต่อวัน
เนื่องด้วยคุณสมบัติทางกายภาพของน้ำยางสด ซึ่งจะเก็บรักษาไว้ได้เพียง 6-8 ชั่วโมง
ก่อนที่จะนำไปเข้ากระบวนการผลิตอื่นต่อไป อย่างไรก็ตามในชาวง 5
ปีที่ผ่านมาลักษณะรูปแบบผลิตภัณฑ์ได้เปลี่ยนแปลงไปจากการส่งออกยางแผ่นรมควันเป็นผลิตภัณฑ์หลัก
เปลี่ยนเป็นผลิตภัณฑ์ยางแท่ง STR มากขึ้นเรื่อยๆ ซึ่งเป็นไปตามความต้องการของตลาดโลก
ที่มีความนิยมหรือความต้องการยางแท่ง เนื่องจากมีความสม่ำเสมอในเรื่องของคุณภาพ
และรูปแบบที่สะดวกต่อการใช้ในกระบวนการผลิต คุณสมบัติยางแท่ง STR-20
ซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์ยางแท่งหลักของประเทศไทย
ผลิตจากยางแผ่นรมควันและเศษยางเป็นวัตถุดิบในการผลิต
เป็นกระบวนการผลิตที่ใช้เครื่องจักรเป็นหลัก การควบคุมคุณภาพทำได้อย่างมีประสิทธิภาพ
ทำให้ผลผลิตออกมามีมาตรฐานสม่ำเสมอ (Quality Consistency)
มีการออกใบรับรองคุณภาพจากหน่วยงานของรัฐ ทำให้การตรวจสอบเป็นไปได้ง่าย
นอกเหนือจากปัจจัยด้านคุณภาพแล้ว รูปแบบผลิตภัณฑ์ของยางแท่งที่มีน้ำหนัก 33.5 หรือ 35
กิโลกรัมต่อก้อน ทำให้การจัดเก็บ การขนส่ง รวมถึงการใช้ในสายการผลิต
ทำได้คล่องตัวและสะดวกต่ออุตสาหกรรมที่รองรับ
โดยเฉพาะบริษัทยางล้อรถยนต์ที่มีระบบการใช้เครื่องจักรอย่างต่อเนื่อง (Automated System)

ในปี 2543 ระดับราคายางในตลาดโลกเริ่มมีแนวโน้มลดต่ำลงมาอีกครั้งหนึ่ง
หลังจากที่ปรับตัวสูงขึ้นไปถึงราคา 770 เหรียญสหรัฐอเมริกาต่อตัน
สำหรับผลิตภัณฑ์ยางแผ่นรมควันชั้น 3 และ750 เหรียญสหรัฐอเมริกาต่อตัน สำหรับยางแท่ง STR-20
ในช่วงเดือนมีนาคม หลังจากนั้นระดับราคาได้ลดลงอย่างต่อเนื่องจนถึงระดับราคาเฉลี่ย 600
เหรียญสหรัฐอเมริกาต่อตัน สำหรับสินค้าทั้งสองชนิดในเดือนธันวาคม 2543
ปัจจัยสำคัญที่มีผลกระทบต่อระดับราคาในปี 2543 คือ

-   เป้าหมายขององค์การยางธรรมชาติระหว่างประเทศ (INRO)
    ที่ให้มีการจำหน่ายยางในสต๊อกที่มีอยู่จำนวน 138,286 ตัน
    โดยมีเป้าหมายให้มีการส่งมอบยางใน

  สต๊อกทั้งหมดภายในวันที่ 30 มิถุนายน 2544 เพื่อให้มีการชำระบัญชี

  (Liquidation) สืบเนื่องจากประเทศผู้ผลิต 3 ราย คือ มาเลเซีย ไทย และศรีลังกา

  ได้ยื่นหนังสือขอลาออกจากการเป็นสมาชิก INRO ในปี 2542

-   ผู้ผลิตยางล้อรถยนต์รายใหญ่ประสบปัญหาด้านการดำเนินงาน อาทิเช่น
    บริษัทบริดจ์สโตน/ไฟน์สโตน มีปัญหาจำเป็นต้องมีการเรียกยางกลับคืนเป็นจำนวนมาก
    ส่งผลให้บริษัทมียอดจำหน่ายลดลง นอกเหนือจากนั้น ผู้ผลิตรายอื่นก็ประสบปัญหาในด้านต้นทุน
    เนื่องวัตถุดิบหลายชนิดมีราคาที่สูงขึ้น
    อันเป็นผลมาจากการขยับตัวสูงขึ้นของราคาน้ำมันในตลาดโลก
    ทำให้มีการพยายามควบคุมต้นทุนการผลิต
    ตลอดจนถึงปริมาณผลผลิตตามความต้องการของตลาดเท่านั้น

-   สภาวะเศรษฐกิจในกลุ่มประเทศผู้ซื้อรายใหญ่ เช่น ยุโรป และสหรัฐอเมรกิา
    ต่างก็ประสบกับสภาวะการสูงขึ้นของราคาน้ำมันเชื้อเพลิง
    ทำให้ความต้องการของยางรถยนต์ลดลง ทั้งในส่วนของอุตสาหกรรมรถยนต์ (Original
    Equipment Market) และตลาดทดแทน (Replacement Market)
    จึงเป็นปัจจัยหนึ่งที่กระทบต่อระดับราคายางในตลาดโลกอีกทอดหนึ่ง

-   ปริมาณสต๊อกยางภายในประเทศญี่ปุ่นที่อยู่ในระดับสูง
    แสดงถึงปริมาณที่พอเพียงของประเทศผู้ใช้สำคัญรายหนึ่งของโลก

ตารางการเคลื่อนไหวของราคายางส่งออก FOB กรุงเทพ

  ----------- ---------- ---------- --------- ---------- ---------- ----------
  เดือน        RSS3                  STR20                น้ำยางข้น    

              2542       2543       2542      2543       2542       2543

  มกราคม      24.30      25.89      20.15     26.38      18.85      21.56

  กุมภาพันธ์     24.30      27.67      21.93     28.14      19.33      23.03

  มีนาคม       23.29      26.05      20.79     25.74      19.05      22.88

  เมษายน      22.37      26.32      19.93     25.34      18.69      23.25

  พฤษภาคม     22.13      26.58      20.92     25.14      19.09      23.74

  มิถุนายน      22.51      25.70      21.00     23.68      19.33      23.50

  กรกฎาคม     20.96      26.00      19.68     23.49      18.15      23.15

  สิงหาคม      20.87      27.15      20.35     24.80      17.80      23.23

  กันยายน      22.72      27.23      24.16     25.84      19.92      23.14

  ตุลาคม       25.12      28.61      25.98     26.78      21.55      23.28

  พฤศจิกายน    28.05      27.99      29.83     26.49      24.01      22.90

  ธันวาคม      25.27      26.91      27.13     26.60      22.66      22.00
  ----------- ---------- ---------- --------- ---------- ---------- ----------

*ข้อมูลสถาบันวิจัยยาง กรมวิชาการเกษตร

กราฟแสดงราคายางแผ่นรมควันชั้น 3 และยางแท่ง STR-20 ในตลาดสิงคโปร์ (Singapore
Rubber Exchange)

[]

มีข้อสังเกตสองประการคือ

1)  ในปี 2543 ระดับราคายางแท่ง STR-20 อยู่ในสภาพที่ต่ำกว่าราคายางแผ่นรมควันชั้น 3

มาโดยตลอด ซึ่งเป็นผลกระทบด้านราคาของประเทศอินโดนีเซีย
ตามสถานะอัตราแลกเปลี่ยนของค่าเงินรูเปียห์ที่อ่อนค่าเป็นอย่างมาก
ผู้ผลิตยางแท่งในประเทศอื่นจึงต้องแข่งขันในด้านราคากับผู้ผลิตจากประเทศอินโดนิเซียด้วย
จากสาเหตุดังกล่าวความต้องการผลิตภัณฑ์ยางแท่ง STR-20 จึงมีสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง
เพราะความได้เปรียบในด้านคุณภาพ รูปแบบ ผลิตภัณฑ์ และราคาจำหน่าย

2) ระดับราคายางส่งออก FOB
จากประเทศไทยในรูปของเงินบาทไม่ได้มีการเปลี่ยนแปลงมากนักจากช่วงครึ่งปีแรก
ถึงแม้ว่าระดับราคาในรูปเงินเหรียญสหรัฐอเมริกามีการลดลงอย่างต่อเนื่อง
เนื่องจากระดับอัตราแลกเปลี่ยนเงินบาทเปรียบเทียบกับเงินเหรียญสหรัฐอเมริกาได้มีการอ่อนค่า
จากระดับค่าเงินบาทเฉลี่ยที่ 37.39 บาท/เหรียญสหรัฐอเมริกา ลงมาอยู่ที่ระดับ 43.06
บาท/เหรียญสหรัฐอมเริกา

เปรียบเทียบสถิติการส่งออกในช่วง 5 ปีที่ผ่านมา
สัดส่วนการส่งออกระหว่างยางแผ่นรมควันต่อยางแท่ง STR ได้เปลี่ยนรูปแบบไป
กล่าวคือปริมาณการส่งออกยางแท่ง STR ได้สูงขึ้น
ทำให้สัดส่วนการส่งออกยางแผ่นรมควันได้ลดลงไป ซึ่งแสดงได้ดังนี้

 ตัน

+----------+----------+----------+----------+----------+-----------+
| ปี        | 2539     | 2540     | 2541     | 2542     | 2543(9    |
|          |          |          |          |          | เดือน)     |
+----------+----------+----------+----------+----------+-----------+
| อัตราส่วน  | 67 :     | 60 : 25  | 57 : 26  | 57 : 29  | 47 : 38   |
|          | 18.5     |          |          |          |           |
+----------+----------+----------+----------+----------+-----------+
| ตัวเลขการ | 324,311  | 456,457  | 480,222  | 511,437  | 597,004   |
|          |          |          |          |          |           |
| ส่งออกยาง |          |          |          |          |           |
|          |          |          |          |          |           |
| แท่ง STR  |          |          |          |          |           |
+----------+----------+----------+----------+----------+-----------+
| การ      | 1        | 1        | 1        | 1        | 739,813   |
| ส่งออกยาง | ,180,181 | ,095,210 | ,047,152 | ,012,504 |           |
| แผ่นรมควัน |          |          |          |          |           |
+----------+----------+----------+----------+----------+-----------+

ปริมาณการส่งออกยางแผ่นรมควัน ยางแท่ง STR น้ำยางข้น และอื่นๆ

ตัน

  ------------ ------------- ---------- ----------- ----------- -----------
  ปี            ยางแผ่นรมควัน   ยางแท่ง     น้ำยางข้น     อื่นๆ         รวม

  2539         1,180,181     324,311    202,869     55,629      1,762,990

  2540         1,095,210     456,457    225,111     60,370      1,837,148

  2541         1,047,152     480,222    246,438     65,595      1,839,396

  2542         1,012,504     511,437    206,748     57,745      1,788,000

  2543(9 เดือน) 739,813       597,004    187,099     47,563      1,571,479
  ------------ ------------- ---------- ----------- ----------- -----------

* สถาบันวิจัยยาง กรมวิชาการเกษตร กระทรวงเกษตรและสหกรณ์

สภาวะการแข่งขันจากประเทศผู้ผลิตรายใหญ่อีก 2 ประเทศ คือมาเลเซีย และอินโดนีเซีย
ยังคงมีอยู่อย่างต่อเนื่อง เนื่องจากผลผลิตสามารถใช้ทดแทนกันได้
ประเทศอินโดนีเซียซึ่งเป็นประเทศที่ผลิตยางพาราได้มากเป็นอันดับสองของโลกรองจากประเทศไทย
มีการส่งผลผลิตยางเกือบทั้งหมดออกไปจำหน่ายยังต่างประเทศ
เนื่องจากไม่มีอุตสาหกรรมผลิตภัณฑ์สำเร็จรูปรองรับมากนัก ภายหลังการลดค่าเงินรูเปียห์ในปี 2540
ประเทศอินโดนีเซียมีการผลิตและส่งออกยางแท่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง
เพราะกลุ่มผู้ซื้อในตลาดโลกให้ความสนใจในผลิตภัณฑ์ยางแท่งมากขึ้น
เพราะมีระดับราคาที่ต่ำเมื่อเปรียบเทียบกับผลิตภัณฑ์ยางชนิดเดียวกันจากประเทศไทยและมาเลเซีย
ตัวเลขการส่งออกช่วง 3 ปีที่ผ่านมาคือ 1.5, 1.6 และ 1.7 ล้านตันตามลำดับ
และเป็นตัวเลขที่ใกล้เคียงกับตัวเลขการส่งออกของประเทศไทยมากขึ้นเรื่อยๆ

3. การจัดหาผลิตภัณฑ์หรือบริการ

-   กำลังการผลิตและปริมาณการผลิต

บริษัท ศรีตรังแอโกรอินดัสทรี จำกัด (มหาชน) มีที่ตั้งของโรงงาน 3 แห่ง ที่จังหวัดตรัง,
จังหวัดสงขลา และจังหวัดนครศรีธรรมราช

ปี 2541 ปี 2542 ปี 2543

กำลังการผลิต (ตัน)

ยางแผ่นรมควัน 150,000 150,000 150,000

น้ำยางข้น 55,000 55,000 55,000

ยางแท่ง STR 40,000 96,000 96,000

ปริมาณการผลิตจริง (ตัน)

ยางแผ่นรมควัน 111,441 131,702 119,914

น้ำยางข้น 34,137 37,059 42,819

ยางแท่ง STR 14,874 46,446 80,637

กำลังการผลิตของบริษัทย่อยในส่วนของผลิตภัณฑ์ยาง และไม้ยางพารา

 ปี 2543

บ.รับเบอร์แลนด์ บ.หน่ำฮั่วรับเบอร์ บ.สะเดา พี.เอส.รับเบอร์ ไม้ยางพารา

กำลังการผลิต 30,000 ตัน 72,000 ตัน 48,000 ตัน 720,000 ลบ.ฟุต

ปริมาณการผลิตจริง 15,647 ตัน 39,640 ตัน 21,574 ตัน 566,067 ลบ.ฟุต

โดยปกติแล้ว โรงงานยางแผ่นรมควันเดินสายการผลิต 1 กะ (8 ชั่วโมง)
น้ำยางข้นจะเดินสายการผลิต 2 กะ (24 ชั่วโมง) ส่วนยางแท่งสามารถเดินได้ 3 กะ (24
ชั่วโมง) เพราะเป็นการผลิตที่ใช้เครื่องจักรเป็นหลัก อย่างไรก็ตาม
ผลผลิตยางธรรมชาติมีลักษณะเป็นฤดูกาล ดังนั้นกำลังการผลิต
จะผันแปรไปตามจำนวนยางธรรมชาติที่เข้ามาสู่โรงงานในแต่ละเดือนด้วย

-   วัตถุดิบ และผู้จำหน่ายวัตถุดิบ (Supplier)

วัตถุดิบหลักสำคัญคือ ยางธรรมชาติ ซึ่งแบ่งเป็น 3 รูปแบบ คือ ยางแผ่นดิบ เศษยาง (CUP

LUMP) และน้ำยางสด โดยยางแผ่นดิบนั้นถ้ามีคุณภาพดี ก็จะนำไปใช้เพื่อผลิตยางแผ่นรมควัน
ในขณะที่ยางแผ่นดิบคุณภาพต่ำจะถูกนำไปผสมกับเศษยาง เพื่อผลิตเป็นยางแท่งต่อไป
ส่วนน้ำยางนั้นก็จะนำไปผ่านกระบวนการ Centrifuge ให้เป็นน้ำยางข้น 60 เปอร์เซ็นต์
โดยที่บริษัทจะมีการซื้อจากพ่อค้ายาง และชาวสวนในบริเวณรอบที่ตั้งโรงงาน ในจังหวัดตรัง
สงขลาและนครศรีธรรมราช ซึ่งการซื้อวัตถุดิบ จะครอบคลุมออกไปยังบริเวณจังหวัดใกล้เคียงด้วย
ได้แก่ พัทลุง, กระบี่, ยะลา, สตูล และสุราษฎร์ธานี เป็นต้น การจัดซื้อเป็นการซื้อในรูปแบบต่างๆ
คือผ่านพ่อค้าคนกลาง และมีการตั้งจุดรับซื้อตามบริเวณสวนยางสำหรับการซื้อน้ำยางสด
โดยปัจจุบันมีผู้ป้อนวัตถุดิบให้กับโรงงานของบริษัททั้ง 3 แห่ง มากกว่า 400 ราย
ในส่วนของราคาวัตถุดิบนั้นก็จะขึ้นอยู่กับราคายางในตลาดโลกเป็นตัวกำหนดราคารับซื้อวัตถุดิบ
ซึ่งในช่วง 5 ปีที่ผ่านมา มีการเปลี่ยนแปลงอยู่ในช่วงระหว่าง 16-35 บาท ต่อ

กิโลกรัม

ตารางเปรียบเทียบราคายางแผ่นดิบและน้ำยางสด ที่จังหวัดสงขลา

+---------+---------+---------+---------+---------+----------+---------+
| เดือน    | ปี 2541  |         | ปี 2542  |         | ปี 2543   |         |
+---------+---------+---------+---------+---------+----------+---------+
|         | ย       | น้ำยางสด | ย       | น้ำยางสด | ยางแผ่นดิบ | น้ำยางสด |
|         | างแผ่นดิบ |         | างแผ่นดิบ |         |          |         |
|         |         |         |         |         | คุณภาพ 3  |         |
|         | คุณภาพ 3 |         | คุณภาพ 3 |         |          |         |
+---------+---------+---------+---------+---------+----------+---------+
| มกราคม  | 25.32   | 23.52   | 18.59   | 17.26   | 19.87    | 18.97   |
+---------+---------+---------+---------+---------+----------+---------+
| กุมภาพันธ์ | 28.46   | 31.97   | 17.94   | 18.30   | 23.10    | 21.86   |
+---------+---------+---------+---------+---------+----------+---------+
| มีนาคม   | 23.74   | 30.11   | 17.77   | 17.39   | 21.06    | 24.52   |
+---------+---------+---------+---------+---------+----------+---------+
| เมษายน  | 23.75   | 27.11   | 16.19   | 17.00   | 21.83    | 24.82   |
+---------+---------+---------+---------+---------+----------+---------+
| พฤษภาคม | 24.40   | 26.74   | 16.98   | 17.33   | 22.17    | 24.85   |
+---------+---------+---------+---------+---------+----------+---------+
| มิถุนายน  | 24.86   | 26.88   | 17.67   | 17.63   | 21.62    | 23.66   |
+---------+---------+---------+---------+---------+----------+---------+
| กรกฎาคม | 24.78   | 26.17   | 15.57   | 16.10   | 21.21    | 20.95   |
+---------+---------+---------+---------+---------+----------+---------+
| สิงหาคม  | 21.53   | 22.59   | 15.32   | 15.25   | 22.47    | 20.75   |
+---------+---------+---------+---------+---------+----------+---------+
| กันยายน  | 22.37   | 20.68   | 18.28   | 16.36   | 22.93    | 21.19   |
+---------+---------+---------+---------+---------+----------+---------+
| ตุลาคม   | 22.42   | 21.74   | 20.42   | 19.11   | 23.69    | 21.78   |
+---------+---------+---------+---------+---------+----------+---------+
| พ       | 19.31   | 22.15   | 23.07   | 22.38   | 22.77    | 22.67   |
| ฤศจิกายน |         |         |         |         |          |         |
+---------+---------+---------+---------+---------+----------+---------+
| ธันวาคม  | 16.27   | 18.05   | 20.00   | 21.03   | 22.18    | 21.72   |
+---------+---------+---------+---------+---------+----------+---------+
| ร       | 23.10   | 24.80   | 18.15   | 18.00   | 22.07    | 22.31   |
| าคาเฉลี่ย |         |         |         |         |          |         |
+---------+---------+---------+---------+---------+----------+---------+

* ข้อมูลสถาบันวิจัยยาง กรมวิชาการเกษตร

การจัดหาวัตถุดิบโดยปกติแล้วก็จะเป็นไปในระบบเสรี กล่าวคือ
ระดับราคาจะเป็นตัวประกอบสำคัญที่พ่อค้าคนกลางและเกษตรกรรายย่อยจะตัดสินใจขายวัตถุดิบให้แก่ผู้ผลิตรายใด
ปัจจัยอื่นได้แก่ การให้บริการ ระบบการชั่งน้ำหนัก การตรวจคุณภาพ
ตลอดจนถึงการชำระเงินค่าสินค้า เป็นตัวประกอบรองลงมาที่ผู้ขายสินค้าจะตัดสินใจเข้าอยู่กับกลุ่มใด
ซึ่งโดยทั่วไปจะไม่มีปัญหามากนัก จากต้นกำเนิดแหล่งวัตถุดิบคือต้นยาง
เมื่อชาวสวนได้กรีดต้นยางออกมาเป็นน้ำยางสดแล้ว มีทางเลือกของรูปแบบผลผลิต
คือเลือกจำหน่ายเป็นน้ำยางสด หรือแปรรูปเป็นยางแผ่นดิบ หรือปล่อยให้อยู่ในรูปยางก้อนถ้วยสด
(Fresh Cup Lump) ซึ่งพฤติกรรมของชาวสวนยางที่เลือกตัดสินใจ ขึ้นอยู่กับปัจจัยที่ได้กล่าวข้างต้น
เมื่อวัตถุดิบน้ำยางสดมีการแปรรูปไปแล้ว จะมีผลต่อปริมาณผลผลิตผลิตภัณฑ์ตัวอื่น
เพราะแหล่งกำเนิดมาจากจุดเดียวกัน ณ ปัจจุบันปริมาณการผลิตยางแท่ง STR ก็มีปริมาณไม่เพียงพอ
เนื่องจาก

ราคาที่จำหน่ายได้อยู่ในระดับต่ำเมื่อเทียบกับน้ำยางสด และยางแผ่นดิบ

ในสถานการณ์ปัจจุบัน มีการแข่งขันสูงระหว่างผู้ผลิตภายในประเทศ
เพื่อให้ได้มาซึ่งวัตถุดิบในสายการผลิตของตน เนื่องจากระดับปริมาณวัตถุดิบในท้องถิ่นที่มีปริมาณจำกัด
จากผลกระทบของสภาพภูมิอากาศที่มีฤดูฝนที่ยาวนานกว่าปกติ
ส่งผลต่อการเข้ากรีดยางของเกษตรกรชาวสวนยางน้อยลง
การแทรกแซงของภาครัฐที่กำหนดระดับราคาแทรกแซงสูงกว่าระดับราคาในตลาดโลกในขณะนั้น
เป็นปัจจัยอีกประการหนึ่งที่ส่งผลให้ปริมาณยางอีกส่วหนึ่งเข้าสู่ภาครัฐบาล

-   ขั้นตอนและเทคโนโลยีการผลิต

ขั้นตอนการผลิตยางแผ่นรมควัน

ยางแผ่นดิบ

ล้างน้ำ

 

รมควัน

 คัดเกรด

อัดก้อน

ทาแป้งตีตรา

การส่งออก

- เมื่อรับซื้อยางแผ่นดิบมาแล้ว จะนำมาทำความสะอาดด้วยการล้างน้ำเพื่อกำจัดฝุ่นที่

  ติดมากับเนื้อยาง

- จากนั้นนำยางที่ล้างมาแขวนบนราว เพื่อนำเข้าห้องรมควันโดยรถยก ห้องรมควันห้อง

หนึ่งจะจุยางเพื่อรมควันได้ประมาณ 40 ตัน ในการรมนี้จะใช้ฟืนจากต้นยางพาราที่ได้

จากบริเวณนั้นเป็นเชื้อเพลิงซึ่งมี ต้นทุนถูกกว่าเชื้อเพลิงอื่น รวมเวลารมควันประมาณ

7 วัน โดยระยะเวลาในการรมขึ้นอยู่กับปริมาณความชื้นของยางแผ่นดิบ

- หลังจากยางสุกและแห้งแล้วจึงนำมาตัดเอาสิ่งสกปรกที่ฝังหรือติดอยู่ในเนื้อยางออกอีก

  ครั้งหนึ่งแล้วคัดเกรด ในการคัดเกรดนี้ต้องอาศัยประสบการณ์และความชำนาญในการ

  ดูเนื้อยางของคนงานเป็นหลัก ยางที่แยกจะมีทั้งหมด 4 เกรด คือ ยางเบอร์ 2, 3, 4 และ 5

  (โดยทั่วไปผลผลิตที่ได้มากที่สุดคือ ยางเบอร์ 3)

- จากนั้นยางจะถูกอัดเป็นก้อนตามเกรดโดยน้ำหนักมาตรฐาน

- จากนั้นจึงนำก้อนยางไปทาแป้งเพื่อกันความชื้นและไม่ให้ก้อนยางติดกันเมื่อวางเรียง

ในสต็อก

- หลังจากนั้นก็จะทำการตีตราชื่อบริษัท เกรดของยางและชื่อลูกค้าปลายทางที่เป็นผู้สั่ง

ซื้อแล้วจึงทำการส่งออก ซึ่งจะเป็นท่าเรือใดก็ขึ้นกับจุดหมายปลายทาง นอกจากนี้

  เศษยางที่ตัดตอนคัดเกรด ยังสามารถนำมาผลิตเป็นยางแท่งได้อีก

กระบวนการผลิตยางแท่ง STR

ยางแผ่นดิบ เศษยาง

คุณภาพต่ำ

ล้างน้ำ ล้างน้ำ

สับและบด สับและบด

ผสมเข้าด้วยกัน

และบดจนละเอียด

เตาอบ 2 1/2 ชม.

อัดเป็นก้อน

PACK เพื่อส่งออก

- เมื่อรับซื้อยางแผ่นดิบ และเศษยางแล้ว ก็จะนำเข้าพักในบ่อแช่เพื่อทำความสะอาด

และลดสิ่งสกปรกที่ติดมากับยางลง

- จากนั้นก็จะเข้าสู่ระบบสายพาน เพื่อบดและสับวัตถุดิบดังกล่าวให้เล็กลงไปเรื่อยๆ

โดยสัดส่วนของการผลิต STR 20 จะใช้ยางแผ่นดิบและเศษยาง ในอัตราเท่าๆ กัน

คือ (50 : 50)

- เมื่อผ่านเครื่องจักรที่สับบดจนละเอียดแล้ว ก็จะถูกส่งเข้าสู่เตาอบ ซึ่งใช้น้ำมันเตาเป็น

พลังงานให้ความร้อน ที่ประมาณ 120 ํC ใช้เวลา 2 1/2 ชม เพื่อทำให้ยางแห้ง

- เมื่อยางออกจากเตาอบ ก็จะถูกนำมาอัดให้เป็นก้อนหนัก 33.33 หรือ 35 กิโลกรัม ห่อ

  ด้วยพลาสติกเพื่อเตรียมจัดจำหน่ายต่อไป โดยจะมีการสุ่มตัวอย่างเพื่อจะนำไปออก

CERTIFICATE ควบคู่กับสินค้าด้วย

ขั้นตอนการผลิตน้ำยางข้น

น้ำยางสด

ชั่งน้ำหนัก

บ่อพัก

ปั่น

ถังเก็บ

- เมื่อรถขนน้ำยางสดมาถึงโรงงานจะทำการชั่งน้ำหนักน้ำยางสดนั้น น้ำหนักที่ได้เป็น

น้ำหนักรวมน้ำและเนื้อยาง

- หลังจากนั้นจะถ่ายน้ำยางสดลงบ่อพัก ในขณะเดียวกันจะมีการนำตัวอย่างน้ำยางสด

นั้นไปทดสอบในห้องแล็บ เพื่อหาความเข้มข้นของเนื้อยาง

- เมื่อได้ผลแล้วจะปล่อยน้ำยางสดจากบ่อพักไปยังบ่อกวนเพื่อกวนให้น้ำยางเข้ากัน

-  หลังจากนั้นจะผ่านน้ำยางสดจากบ่อพักไปยังเครื่องปั่นน้ำยาง  (Centrifuging)

น้ำยางที่มีความเข้มข้นจะถูกเหวี่ยงขึ้นข้างบนและไหลออกทางช่องส่วนบนของเครื่อง

- น้ำยางข้น 60% (Concentrated Latex) ที่ได้จะไหลต่อสู่ถังน้ำยางข้นและมีการปรับ

ค่าทางเคมีให้ตรงกับความต้องการของลูกค้า รอการส่งออกต่อไป น้ำยางข้นที่ได้แยก

  เป็น High Ammonia (HA) และ Low Ammonia (LA) ซึ่งใช้ในการผลิตสินค้าที่มี

  ลักษณะต่าง ๆ กัน ในการเก็บน้ำยางข้นนี้สามารถเก็บได้นานถึง 6 เดือน แต่น้ำยางสด

  ที่เข้ามาแต่ละวันต้องทำการผลิตให้เสร็จวันต่อวัน