1. ปัจจัยความเสี่ยง

1.1 ความเสี่ยงจากการประกอบธุรกิจ

  1.1.1 ความเสี่ยงเกี่ยวกับความผันผวนของราคาวัตถุดิบ

  เนื่องจากราคาวัตถุดิบทั้งสแตนเลสประเภทรีดร้อนและรีดเย็นนั้น เป็นสินค้าประเภท Commodity

ซึ่งจะมีราคาเปลี่ยนแปลงตามราคาตลาดโลก
โดยจะมีราคาเปลี่ยนแปลงไปในทิศทางเดียวกับราคานิกเกิล ซึ่งเป็นสินค้าประเภท Commodity
และเป็นส่วนผสมหลักของสแตนเลสรีดร้อนและรีดเย็น ทั้งนี้ เมื่อพิจารณาราคานิกเกิล
จะพบว่ามีความผันผวนค่อนข้างมาก โดยที่ผ่านมามีการเปลี่ยนแปลงทั้งขึ้นและลง
อย่างไรก็ตามตั้งแต่ปี 2544 เป็นต้นมา
ราคาเฉลี่ยรายปีของนิกเกิลมีการเปลี่ยนแปลงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง
จากความผันผวนของราคาวัตถุดิบจะส่งผลกระทบต่อการตั้งราคาขายและอัตรากำไรของบริษัท
โดยบริษัทอาจจะไม่สามารถเพิ่มราคาขายได้ทันทีที่มีการปรับตัวสูงขึ้นของราคาวัตถุดิบ
ทำให้การใช้นโยบายการตั้งราคาขายที่มีกำไรในอัตราร้อยละที่แน่นอนเป็นไปได้ค่อนข้างยากส่งผลให้อัตรากำไรขั้นต้นจะผันแปรไปตามการเปลี่ยนแปลงของราคาวัตถุดิบ
ทั้งนี้ต้นทุนวัตถุดิบสแตนเลสประเภทรีดร้อนและรีดเย็นคิดเป็นร้อยละ 96 และร้อยละ 95
ของต้นทุนการผลิตรวม ในงวดปี 2548 และปี 2549

กราฟแสดงราคานิเกิลเฉลี่ยรายปี ระหว่างปี 2534 – 2549

[]

ที่มา : U.S. Geological Survey

  ทั้งนี้ บริษัทได้ลดความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาวัตถุดิบ โดยบริษัทจะพิจารณาติดตาม

การเคลื่อนไหวของราคาวัตถุดิบอย่างใกล้ชิด เพื่อที่จะทราบแนวโน้มของราคาวัตถุดิบ
และนำมาใช้ในการคำนวณต้นทุนการผลิตและกำหนดราคาขาย
ซึ่งในป้จจุบันบริษัทมีการพิจารณาสั่งซื้อวัตถุดิบเป็นรายสัปดาห์ ทั้งนี้ช่วงที่ราคาวัตถุดิบอยู่ในช่วงขาขึ้น
บริษัทจะทำสัญญาซื้อวัตถุดิบล่วงหน้าเป็นระยะเวลาประมาณ 2-3 เดือน สำหรับใน

ช่วงที่ราคาวัตถุดิบอยู่ในช่วงขาลง
บริษัทจะชะลอการสั่งซื้อวัตถุดิบลงหรือสั่งซื้อให้สอดคล้องกับปริมาณการผลิต

ที่มีอยู่ในขณะนั้นโดยไม่พยายามสั่งซื้อเพื่อเก็บวัตถุดิบไว้ในคลังสินค้า

  1.1.2 ความเสี่ยงความไม่เพียงพอของเงินทุนหมุนเวียน

  จากลักษณะธุรกิจของบริษัทที่ต้องมีการซื้อวัตถุดิบส่วนใหญ่เป็นเงินสด ในขณะที่ต้องมีการขาย

สินค้าให้กับลูกค้าเป็นเงินเชื่อ
ทำให้บริษัทมีความจำเป็นต้องใช้เงินทุนหมุนเวียนเป็นจำนวนที่สูงซึ่งส่งผลให้บริษัท

มีต้นทุนการใช้เงินทุนหมุนเวียนสูงตามไปด้วย โดย ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2549
บริษัทมีลูกหนี้การค้าและสินค้าคงเหลือเป็นจำนวน 178.38 ล้านบาท และ 646.22 ล้านบาท
ตามลำดับ คิดเป็นร้อยละ 10 และ 35 ของสินทรัพย์

รวมตามลำดับ ในขณะที่มีเจ้าหนี้การค้าและเงินกู้ยืมจากสถาบันการเงินเพื่อซื้อวัตถุดิบเป็นจำนวนรวม
331.36 ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ 19 ของหนี้สินรวม
ในขณะที่ปัจจุบันบริษัทได้รับการสนับสนุนด้านเงินทุนหมุนเวียนที่จำกัด
เนื่องจากสินทรัพย์ถาวรส่วนใหญ่ของบริษัทมีข้อผูกพันเป็นหลักประกันหนี้ต่อสถาบันการเงินต่าง ๆ
อยู่แล้ว และไม่

สามารถนำไปเป็นหลักประกันเพื่อขออนุมัติสินเชื่อเพิ่มเติมได้
ซึ่งภายใต้สถานการณ์ที่มีการเปลี่ยนแปลงหรือราคาวัตถุดิบมีความผันผวนหรือมีแนวโน้มปรับตัวสูงขึ้น
จะเป็นอุปสรรคที่สำคัญต่อการเพิ่มยอดขายให้เป็นไปตามนโยบายหรือแผนงานที่บริษัทกำหนดไว้ได้

  1.1.3 ความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราดอกเบี้ย

  ความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราดอกเบี้ยในตลาดในอนาคต อาจส่งผลกระทบต่อผลการ

ดำเนินงานและกระแสเงินสดของบริษัทได้
เนื่องจากเงินกู้ยืมของบริษัททั้งหมดมีอัตราดอกเบี้ยเงินกู้แบบลอยตัว

(Float Rate) โดย ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2549
บริษัทมีเงินกู้ยืมที่มีอัตราดอกเบี้ยเงินกู้แบบลอยตัวเป็นจำนวน 865.64 ล้านบาท
คิดเป็นสัดส่วนประมาณร้อยละ 50 ของหนี้สินรวม ทั้งนี้ หากคำนวณผลกระทบจากการเปลี่ยน
แปลงอัตราดอกเบี้ยต่อผลการดำเนินงานของบริษัท
จะได้ว่าเมื่ออัตราดอกเบี้ยเปลี่ยนแปลงเพิ่มขึ้นร้อยละ 0.25 จากระดับอัตราดอกเบี้ยเฉลี่ยที่ร้อยละ
7.99 ต่อปี จะส่งผลให้บริษัทมีค่าใช้จ่ายดอกเบี้ยเพิ่มขึ้นจากเดิมประมาณร้อยละ 3

  1.1.4 ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงวัตถุดิบจากผู้ผลิตรายใหญ่

  บริษัทเป็นผู้ผลิตและจำหน่ายผลิตภัณฑ์สแตนเลส ซึ่งต้องใช้วัตถุดิบสแตนเลสประเภทรีดร้อน

และรีดเย็น วัตถุดิบสแตนเลสประเภทรีดร้อนส่วนใหญ่จะนำเข้าจากต่างประเทศ
ซึ่งจะมีผู้ผลิตจำนวนมากกระจาย

ไปทั่วโลกทั้งในยุโรป ญี่ปุ่น เกาหลี เป็นต้น
สำหรับวัตถุดิบสแตนเลสรีดเย็นส่วนใหญ่แล้วที่ผ่านมาบริษัทจะซื้อจากผู้ผลิตภายในประเทศรายหนึ่งซึ่งมีอยู่เพียงรายเดียว
อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่ปี 2548 เป็นต้นมา บริษัทเริ่มลดสัดส่วน

การสั่งซื้อวัตถุดิบสแตนเลสรีดเย็นจากผู้ผลิตภายในประเทศรายดังกล่าวลง
โดยได้สั่งซื้อจากผู้จำหน่ายภายในประ

เทศมากขึ้นเนื่องจากได้รับเครดิตทางการค้า โดยในปี 2549
บริษัทซื้อวัตถุดิบสแตนเลสรีดเย็นจากผู้ผลิตรายดังกล่าว ประมาณร้อยละ 10
ของยอดซื้อวัตถุดิบทั้งหมด ใกล้เคียงกับปี 2548 ที่มียอดซื้อคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 11
ของยอดซื้อวัตถุดิบทั้งหมด นอกจากนี้ ในปี 2549
บริษัทได้มีการสั่งซื้อวัตถุดิบสแตนเลสรีดร้อนและรีดเย็นจากผู้จำหน่ายในประเทศรายหนึ่ง
ประมาณร้อยละ 23 ของยอดซื้อวัตถุดิบทั้งหมดตามลำดับ ลดลงจากปี 2548 ที่มีสัด

ส่วนร้อยละ 43 ของยอดซื้อวัตถุดิบทั้งหมด โดยส่วนใหญ่เป็นการสั่งซื้อวัตถุดิบสแตนเลสรีดเย็นมากขึ้น
เนื่องจาก

ได้รับเครดิตทางการค้าดังที่กล่าวข้างต้น ทั้งนี้ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา
บริษัทไม่ได้จัดทำสัญญาซื้อขายกับผู้ผลิต

และผู้จำหน่ายดังกล่าวแต่อย่างใด การสั่งซื้อในแต่ละคราวจะเป็นการสั่งซื้อล่วงหน้าประมาณ 1-3
เดือน ขึ้นอยู่กับแนวโน้มราคาวัตถุดิบและการคาดการณ์ของผู้บริหาร
โดยหากราคาวัตถุดิบอยู่ในช่วงขาขึ้น บริษัทจะซื้อล่วงหน้า

ในระยะเวลาที่ยาวนานกว่าในช่วงราคาวัตถุดิบขาลง
ซึ่งบริษัทและผู้ผลิตและผู้จำหน่ายต่างก็มีความสัมพันธ์ที่ดีต่อ

กันและติดต่อกันมาเป็นระยะเวลายาวนาน จึงไม่มีปัญหาในการสั่งซื้อวัตถุดิบแต่อย่างใด
นอกจากนี้บริษัทยังได้ซื้อ

ทั้งวัตถุดิบสแตนเลสประเภทรีดร้อนและรีดเย็นจากผู้แทนจำหน่ายในประเทศอีกประมาณ 6 ราย
ซึ่งมีความสัมพันธ์

ที่ดีกับบริษัทมาเป็นระยะเวลานานและไม่เคยมีปัญหาในการสั่งซื้อวัตถุดิบเช่นกัน

  1.1.5 ความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ

  วัตถุดิบของบริษัททั้งหมดจะมีลักษณะของการนำเข้าทั้งทางตรงและทางอ้อม กล่าวคือไม่มีผู้ผลิต

วัตถุดิบสแตนเลสรีดร้อนในประเทศไทย
และวัตถุดิบสแตนเลสประเภทรีดร้อนก็ยังเป็นวัตถุดิบของผู้ผลิตสแตนเลส

ประเภทรีดเย็นซึ่งในประเทศไทยมีผู้ผลิตเพียงรายเดียว
ดังนั้นดูเสมือนหนึ่งว่าวัตถุดิบทั้งสองประเภทจะต้องนำเข้า

จากต่างประเทศเกือบทั้งหมด ในขณะที่บริษัทมีสัดส่วนการจำหน่ายไปยังต่างประเทศในปี 2549
คิดเป็นร้อยละ 32 ของรายได้จากการขายรวม
จึงสามารถที่จะชดเชยความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนได้เพียงบาง

ส่วนเท่านั้น
ดังนั้นบริษัทจึงมีความเสี่ยงด้านอัตราแลกเปลี่ยนที่มีผลให้ต้นทุนวัตถุดิบมีความผันผวนได้เนื่องจากราคาวัตถุดิบเมื่อแปลงค่าเป็นเงินบาทแล้ว
จะมีการเปลี่ยนแปลงเคลื่อนไหวตามเสถียรภาพของค่าเงินบาท
ทำให้ต้นทุนการผลิตของบริษัทมีการเปลี่ยนแปลงตามไปด้วย
ขึ้นอยู่กับความมีเสถียรภาพของค่าเงินบาท
ถึงแม้ว่าบริษัทจะพยายามป้องกันความเสี่ยงด้วยการซื้ออัตราแลกเปลี่ยนล่วงหน้าบางรายการแล้วก็ตาม

นอกจากนี้ บริษัทยังมีความเสี่ยงด้านอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ
จากการที่มีรายการค้ากับลูกหนี้การค้าและเจ้าหนี้การค้าที่เป็นสกุลเงินตราต่างประเทศ
อย่างไรก็ตามบริษัทได้ทำสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้าบางรายการเพื่อลดความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยน
โดย ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2549
บริษัทมียอดลูกหนี้การค้าและเจ้าหนี้การค้าที่เป็นเงินตราต่างประเทศที่ไม่ได้ทำสัญญาป้องกันความเสี่ยง
และมีกำหนดชำระคืนภายในระยะเวลาหนึ่งปีดังนี้

  ------------------ ----------- ------------- -------------- ------------ ------------- --------------
                     ลูกหนี้การค้า                                เจ้าหนี้การค้า                 

  สกุลเงิน             สกุลเงิน      มูลค่าเทียบเท่า   อัตราแลกเปลี่ยน   สกุลเงิน       มูลค่าเทียบเท่า   อัตราแลกเปลี่ยน

                     ต่างประเทศ   เงินบาท        31 ธ.ค.2549    ต่างประเทศ    เงินบาท        31 ธ.ค.2549

  ดอลล่าร์สหรัฐอเมริกา   924,528     33,241,869    35.9555        2,749,303    99,609,447    36.2308

  ยูโร                -           -             -              3,120        149,043       47.7701

  รวม                            33,241,869                                99,758,490    
  ------------------ ----------- ------------- -------------- ------------ ------------- --------------

จากตารางข้างต้น จะพบว่า ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2549
ลูกหนี้การค้าและเจ้าหนี้การค้าที่เป็นเงินตรา

ต่างประเทศที่ไม่ได้ทำสัญญาป้องกันความเสี่ยงและมีกำหนดชำระคืนภายในระยะเวลาหนึ่งปี
เมื่อแปลงค่าเป็นเงินบาท โดยคำนวณจากอัตราแลกเปลี่ยนข้างต้นมีจำนวน 33.24 ล้านบาท และ
99.76 ล้านบาทตามลำดับ หรือคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 19 ของลูกหนี้การค้ารวม และร้อยละ 30
ของเจ้าหนี้การค้ารวมตามลำดับ และในปี 2549 บริษัทมีกำไรจากอัตราแลกเปลี่ยนเป็นจำนวน
11.97 ล้านบาท

1.2 ความเสี่ยงจากภาระหน้าที่ที่ต้องปฏิบัติภายหลังการออกจากแผนฟื้นฟูกิจการ

ในปัจจุบัน บริษัทได้ออกจากแผนฟื้นฟูกิจการแล้ว โดยเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน 2549 ศาลล้ม

ละลายกลางได้มีคำสั่งให้ยกเลิกการฟื้นฟูกิจการ
เนื่องจากเห็นว่าการฟื้นฟูกิจการของบริษัทได้ดำเนินการเป็นผลสำเร็จตามแผนแล้ว
ซึ่งภายหลังการออกจากแผนฟื้นฟูกิจการบริษัทยังคงมีภาระหน้าที่ที่ต้องปฏิบัติตามแผน

ในการชำระหนี้
รวมถึงข้อจำกัดในการก่อหนี้และระดมทุนและตามเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในแผนฟื้นฟูกิจการต่อไปจนกว่าบริษัทจะชำระหนี้เสร็จสิ้นตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่ระบุในแผนแล้ว
หากบริษัทผิดนัดชำระหนี้ตามที่กำหนดในแผน ให้ถือว่าบริษัทเป็นผู้ทำผิดข้อตกลงในแผน
และให้ถือว่าหนี้ค้างชำระทั้งหมดที่ยังเหลืออยู่ตามข้อตกลงในแผนถึงกำหนดชำระทันที
และเจ้าหนี้แต่ละรายสามารถดำเนินการฟ้องบังคับชำระหนี้ที่ถึงกำหนดดังกล่าวต่อบริษัทได้
โดยที่บริษัทมีสิ่งที่ต้องดำเนินการตามแผนฟื้นฟูกิจการที่ได้แก้ไขเพิ่มเติมครั้งที่ 3 ในส่วน

ของการชำระหนี้ตามแผนฟื้นฟูกิจการที่ยังคงเหลืออยู่
การใช้สิทธิขายหุ้นกู้แปลงสภาพที่ได้ออกให้แก่ผู้บริหาร

แผน รวมทั้งการออกและเสนอขายใบสำคัญแสดงสิทธิให้แก่ผู้ถือหุ้นรายย่อยและพนักงานบริษัท

1.3 ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงผู้บริหาร

เนื่องจากปัจจุบันบริษัทออกจากแผนฟื้นฟูกิจการแล้วและบริหารงานโดยคณะกรรมการและผู้บริหาร

ของบริษัทซึ่งกรรมการและผู้บริหารของบริษัทรายหนึ่ง คือ นายรชต ลีลาประชากุล
เป็นผู้ถือหุ้นใหญ่เดิมของบริษัทและมีประสบการณ์การดำเนินธุรกิจสแตนเลสมากว่า 33 ปี
หากมีการเปลี่ยนแปลงกรรมการและผู้บริหารรายดังกล่าวเป็นบุคคลใหม่ที่ไม่มีความชำนาญด้านการผลิตและการตลาดของธุรกิจสแตนเลส
โดยเฉพาะการตลาดภายในประเทศ อาจทำให้บริษัทมีความเสี่ยงเกี่ยวกับความอยู่รอดของบริษัทได้
อย่างไรก็ตามกรรมการและผู้บริหารของบริษัทรายดังกล่าวมีความผูกพันกับบริษัท
โดยทำงานอยู่กับบริษัทมาเป็นระยะเวลายาวนานประกอบกับกรรม

การและผู้บริหารรายดังกล่าวรวมทั้งกลุ่มของกรรมการและผู้บริหารรายดังกล่าว
เป็นผู้ถือหุ้นของบริษัททั้งทางตรงและถือผ่านบริษัท พี แอล วี แอนด์ แอสโซซิเอทส์ จำกัด
รวมเป็นสัดส่วนร้อยละ 5.37 ของทุนที่ออกและเรียกชำระแล้วของบริษัท
จึงเชื่อว่าจะยังคงทำงานอยู่กับบริษัทต่อไป

1.4 ความเสี่ยงด้านกฎหมาย

แม้ว่าปัจจุบันบริษัทได้ออกจากการแผนฟื้นฟูกิจการแล้ว แต่บริษัทยังมีคดีที่เจ้าหนี้ของบริษัท คือ
เจ้าหนี้ลำดับที่ 27 ธนาคารกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) และเจ้าหนี้ลำดับที่ 34 บริษัท อมารี จำกัด
ได้ยื่นอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาเพื่อคัดค้านคำสั่งเห็นชอบด้วยคำร้องขอแก้ไขแผนฟื้นฟูกิจการของบริษัทครั้งที่
3
โดยขอให้ศาลฎีกามีคำสั่งกลับคำสั่งของศาลล้มละลายกลางที่ได้เห็นชอบด้วยกับคำร้องขอแก้ไขแผนครั้งที่
3 และขอให้มีคำสั่งไม่เห็น ชอบด้วยกับคำร้องขอแก้ไขแผนครั้งที่ 3
ซึ่งปัจจุบันศาลฎีกายังไม่ได้มีคำสั่งในอุทธรณ์ของเจ้าหนี้ทั้ง 2 รายดังกล่าวแต่อย่างใด ทั้งนี้
ที่ปรึกษากฎหมายของบริษัทได้ให้ความเห็นถึงผลที่จะเกิดขึ้น
ในกรณีที่ศาลฎีกามีคำสั่งกลับคำสั่งของศาลล้มละลายกลางและมีคำสั่งไม่เห็นชอบด้วยกับคำร้องขอแก้ไขแผนครั้งที่
3 ว่า จะทำให้แผนฟื้นฟูกิจการฉบับล่าสุดซึ่งเป็นฉบับแก้ไขเพิ่มเติมครั้งที่ 3 ถูกยกเลิกไป
เสมือนว่าไม่มีการแก้ไขแผนฟื้นฟูกิจการครั้งดังกล่าว บริษัท
และเจ้าหนี้ตามแผนก็จะต้องกลับไปผูกพันตามแผนฟื้นฟูกิจการฉบับแก้ไขเพิ่มเติมครั้งที่ 2 โดยคำสั่ง
ดังกล่าวจะมีผลกระทบ คือ บริษัทจะมีภาระผูกพันที่จะต้องชำระหนี้สิน
จัดสรรกระแสเงินสดเพื่อนำมาชำระหนี้

ตามแผนฟื้นฟูกิจการ เป็นต้น อย่างไรก็ตาม
คำสั่งดังกล่าวจะไม่กระทบถึงการดำเนินการตามแผนฟื้นฟูกิจการ

ฉบับแก้ไขเพิ่มเติมครั้งที่ 3 ในส่วนที่ได้ดำเนินการเสร็จสิ้นไปแล้วโดยชอบ อาทิเช่น
การแปลงหนี้เป็นทุนหรือการออกใบสำคัญแสดงสิทธิ เป็นต้น

นอกจากนี้ ที่ปรึกษากฎหมายของบริษัทมีข้อสังเกตเพิ่มเติมว่าเนื่องด้วยปัจจุบันบริษัทได้ออกจากการ

ฟื้นฟูกิจการโดยผลสำเร็จจากการดำเนินการอันเนื่องมาจากแผนฟื้นฟูกิจการที่ได้แก้ไขเพิ่มเติมในครั้งที่
3 ดังนั้นกรณีการอุทธรณ์ดังกล่าวข้างต้นอาจทำให้ศาลฎีกาหรือศาลล้มละลายกลาง
จึงอาจพิจารณาและมีคำสั่งเพิ่มให้คำสั่งของศาลล้มละลายกลางที่ยกเลิกการฟื้นฟูกิจการของบริษัทสิ้นผลลงและบริษัทอาจต้องกลับเข้าสู่กระบวนการฟื้นฟูกิจการ
และมีหน้าที่จะต้องดำเนินการตามแผนฟื้นฟูกิจการที่ได้แก้ไขเพิ่มเติมในครั้งที่ 2
ทั้งนี้หากบริษัทไม่สามารถดำเนินการตามข้อกำหนดและเงื่อนไขดังกล่าวได้
ผู้บริหารแผนก็จะต้องยื่นคำร้องต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์
เพื่อขอแก้ไขเพิ่มเติมแผนฟื้นฟูกิจการและให้ที่ประชุมเจ้าหนี้พิจารณาลงมติให้ความเห็นชอบต่อไปตามกระบวน
การของการฟื้นฟูกิจการ

1.5 ความเสี่ยงด้านการด้อยค่าของสินทรัพย์รอการจำหน่าย

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2549 บริษัทมีสินทรัพย์ถาวรที่ไม่ได้ใช้งานแล้วรอการขายจำนวน 186.15

ล้านบาท โดยสินทรัพย์ดังกล่าวจำนวน 164.42 ล้านบาท เป็นหลักประกันหนี้ประเภท ก
ซึ่งตามแผนฟื้นฟูกิจการได้กำหนดให้ต้องโอนหรือจำหน่ายสินทรัพย์ให้แก่เจ้าหนี้ภายในระยะเวลา 10
ปี นับจากวันที่ศาลล้ม ละลายกลางมีคำสั่งเห็นชอบด้วยแผนฟื้นฟูกิจการ ทั้งนี้
เนื่องจากปัจจุบันบริษัทยังไม่ได้จำหน่ายหรือโอนสินทรัพย์รอการขายให้กับเจ้าหนี้
ดังนั้นบริษัทยังคงบันทึกบัญชีสินทรัพย์รอการขายอยู่ในส่วนของสินทรัพย์ซึ่งปรากฏอยู่ในงบดุลของบริษัท
ซึ่งตามนโยบายการบัญชีบริษัทจะมีการบันทึกด้อยค่าของสินทรัพย์เมื่อมีข้อบ่งชี้ว่าราคาตามบัญชีของสินทรัพย์มีมูลค่าสูงกว่าที่คาดว่าจะได้รับคืน
(มูลค่าที่คาดว่าจะได้รับคืนคือราคาขายสุทธิหรือมูลค่าจากการใช้ของสินทรัพย์นั้นแล้วแต่จำนวนจะสูงกว่า)

ทั้งนี้ เมื่อมีการประเมินราคาสินทรัพย์ถาวรที่ไม่ใช้งานและรอการขายโดยผู้ประเมินราคาอิสระ

สินทรัพย์ดังกล่าวมักจะมีการด้อยค่า โดยในปี 2549
บริษัทได้บันทึกขาดทุนจากการด้อยค่าของสินทรัพย์รอการ

ขายเป็นจำนวนเงิน 215 ล้านบาท ดังนั้น
บริษัทจึงมีความเสี่ยงจากการที่สินทรัพย์รอการขายจะมีการด้อยค่าต่อไปในอนาคตและจะบันทึกผลขาดทุนจากการด้อยค่านับเป็นค่าใช้จ่ายในงบกำไรขาดทุนซึ่งส่งผลให้กำไรลดลง
อย่างไรก็ตามบริษัทมีแนวทางที่จะลดความเสี่ยงจากการด้อยค่าโดยพยายามที่จะจำหน่ายสินทรัพย์รอการขายให้ได้ก่อนหรือภายในระยะเวลาที่กำหนดตามแผนฟื้นฟูกิจการ
เพื่อนำมาชำระหนี้สินประเภท ก ทั้งจำนวน