1.  ปัจจัยความเสี่ยง

1.1 ความเสี่ยงจากนโยบายในการดำเนินธุรกิจของบริษัท

เดิมบริษัทมีปัจจัยความเสี่ยงจากการดำเนินธุรกิจของบริษัทที่เน้นลูกค้าในแถบพื้นที่ชายฝั่งทะเลตะวันออก
โดยเฉพาะในเขตอำเภอบ้านฉางและใกล้เคียง
ทำให้โครงการของบริษัทต้องพึ่งพาการเติบโตของโครงการพัฒนาในบริเวณพื้นที่ดังกล่าวเพียงอย่างเดียว
ซึ่งจากวิกฤตเศรษฐกิจที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาที่ผ่านมา
ทำให้การเติบโตของโครงการพัฒนาในบริเวณดังกล่าวชะลอตัวลง
แต่กลับมาปรับตัวดีขึ้นเป็นลำดับตั้งแต่ปี 2547 ตามการฟื้นตัวทางเศรษฐกิจของประเทศ
ซึ่งแนวโน้มการขยายตัวนี้ คาดว่ายังจะมีอยู่ในปี 2549

อย่างไรก็ดี ตั้งแต่ปี 2546
ภายหลังจากบริษัทได้รับเงินเพิ่มทุนจากการเข้าร่วมลงทุนของพันธมิตรทางธุรกิจ รายใหม่
ทำให้บริษัทมีศักยภาพในการลงทุนเพิ่มขึ้น โดยในปี 2547
บริษัทได้เริ่มขยายการลงทุนโครงการพัฒนาธุรกิจอสังหาริมทรัพย์เข้ามายังกรุงเทพมหานคร
เพราะเป็นพื้นที่ที่มีศักยภาพทางธุรกิจที่ดี
ซึ่งจะช่วยลดความเสี่ยงจากการดำเนินธุรกิจของบริษัทจากเดิมที่เน้นลูกค้าในแถบพื้นที่ชายฝั่งทะเลตะวันออกเพียงอย่างเดียว
และยังเป็นการเปลี่ยนช่องทางในการสร้างรายได้หลักให้แก่บริษัทมาอยู่ที่กรุงเทพมหานครและปริมณฑล
โดยยังคงสร้างรายได้จากแถบพื้นที่ชายฝั่งทะเลตะวันออกต่อไป โดยบริษัทคาดว่าภายในปี 2549
บริษัทจะรับรู้รายได้ของโครงการในกรุงเทพมหานครได้เพิ่มมากขึ้น

1.2 ความเสี่ยงจากการสร้างบ้านก่อนขาย

บริษัทได้เริ่มนโยบายสร้างบ้านก่อนขายเพื่อให้สอดคล้องกับความต้องการของตลาดทั้งบ้านในกรุงเทพ
มหานครและอำเภอบ้านฉาง จังหวัดระยองแทนการสร้างบ้านเมื่อลูกค้าจองซื้อ
ส่งผลให้บริษัทต้องใช้เงินทุนล่วงหน้าในการก่อสร้างบ้านสูงมากขึ้นกว่าเดิมเนื่องจากไม่ได้รับเงินจากลูกค้ามาเป็นเงินทุนหมุนเวียนในระหว่างก่อสร้าง
บริษัทจึงมีความเสี่ยงจากการที่สร้างบ้านเสร็จก่อนขายแต่อาจไม่สามารถขายได้ทันตามที่คาดการณ์ไว้
ก็จะทำให้บริษัทมีภาระสินค้าคงเหลือในปริมาณสูง
ซึ่งอาจจะส่งผลกระทบต่อสภาพคล่องและความสามารถในการทำกำไรของบริษัท

อย่างไรก็ตาม บริษัทได้มีการศึกษาพฤติกรรมผู้บริโภค แนวโน้มความต้องการบ้าน รูปแบบ
และสิ่งอำนวยความสะดวก
โดยสำรวจความคิดเห็นของลูกค้าที่เข้าเยี่ยมชมโครงการและศึกษาจากสภาพตลาด
เพื่อใช้เป็นข้อมูลในการวิเคราะห์ความต้องการของลูกค้า
เพื่อให้บริษัทสามารถสร้างบ้านที่ตรงกับความต้องการของลูกค้า
และสามารถขายบ้านที่สร้างเสร็จก่อนขายได้ตามที่คาดการณ์ไว้
รวมทั้งได้มีการบริหารการก่อสร้างด้วยการทยอยสร้างเป็นจำนวนที่มากพอกับความต้องการเพื่อสามารถขายได้ทันกำหนดเวลาและไม่สูญเสียโอกาสที่จะทำการขาย
อีกทั้งทำให้บริษัทไม่มีภาระสินค้าคงเหลือมากเกินไป

1.3 ความเสี่ยงเกี่ยวกับการเพิ่มขึ้นของต้นทุนในการก่อสร้าง

การที่ราคาน้ำมันเพิ่มสูงขึ้น และอัตราดอกเบี้ยที่ปรับเพิ่มขึ้น
มีผลทำให้ต้นทุนในการก่อสร้างมีราคาสูงขึ้น
ซึ่งปัญหาดังกล่าวส่งผลกระทบต่อความสามารถในการทำกำไรของบริษัท

อย่างไรก็ตาม บริษัทมีนโยบายในการพัฒนาโครงการ ด้วยการทำสัญญาว่าจ้างผู้รับเหมาก่อสร้าง
รวมทั้งค่าวัสดุก่อสร้างและแรงงานโดยมีการยืนราคาตลอดโครงการ
ซึ่งทำให้บริษัทสามารถควบคุมต้นทุนและระยะเวลาก่อสร้างได้อย่างมีประสิทธิภาพ
ส่วนโครงการในอำเภอบ้านฉาง จังหวัดระยอง บริษัทใช้นโยบายจ้างเหมาก่อสร้างบ้านเป็นรายหลัง
หรือเป็นกลุ่ม รวมค่าวัสดุก่อสร้างและแรงงานเป็นราคาที่แน่นอน จนงานแล้วเสร็จ
ซึ่งทำให้สามารถควบคุมต้นทุนการก่อสร้างได้

1.4 ความเสี่ยงด้านการเงินจากการขยายการพัฒนาโครงการในกรุงเทพมหานคร

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2548
บริษัทมีหนี้สินจากการกู้ยืมเงินเพื่อนำมาพัฒนาโครงการในเขตกรุงเทพมหานครจำนวน 109.48
ล้านบาท ซึ่งหนี้สินดังกล่าวเป็นหนี้สินระยะยาว
โดยบริษัทจะทยอยคืนเงินต้นให้แก่สถาบันการเงินส่วนหนึ่งตามจำนวนเงินที่รับชำระจากการโอนขายกรรมสิทธิ์ให้แก่ลูกค้า
ส่วนดอกเบี้ยชำระทุกสิ้นเดือน ตามสัญญาที่บริษัทได้ทำไว้กับสถาบันการเงิน
และบริษัทมีหนี้ทางการค้าตามปกติของ ธุรกิจจำนวน 153.80 ล้านบาท

ณ 31 ธันวาคม 2548 อัตราส่วนหนี้สินต่อทุนเท่ากับ 0.07 : 1 อย่างไรก็ตาม
บริษัทมีนโยบายในการกำหนดอัตราส่วน หนี้สินต่อทุนไว้ไม่เกิน 1 : 1
เพื่อให้บริษัทสามารถบริหารหนี้สินได้อย่างมีประสิทธิภาพ
และไม่ให้เกิดการขาดสภาพคล่องจนกระทบต่อสถานภาพทางการเงินของบริษัท

1.5 ความเสี่ยงจากการด้อยค่าของเงินลงทุนในบริษัท เอ็มบีเอฟ อีสเทอร์น สตาร์
อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด

บริษัทได้เข้าลงทุนในธุรกิจโรงเรียนนานาชาติผ่านบริษัท เอ็มบีเอฟ อีสเทอร์น สตาร์
อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด (บริษัทร่วม) ซึ่งมีทุนจดทะเบียนชำระแล้วทั้งสิ้น จำนวน 89.27 ล้านบาท
บริษัทมีเงินลงทุนในบริษัทร่วมจำนวน 35.71 ล้านบาท หรือคิดเป็นสัดส่วนเงินลงทุนเท่ากับร้อยละ
40 ของทุนจดทะเบียนชำระแล้ว
ในช่วงที่ผ่านมาบริษัทร่วมมีผลการดำเนินงานขาดทุนต่อเนื่องมาโดยตลอด โดยในปี 2547 และ
2548 มีผลขาดทุนจำนวน 17.23 และ 32.31 ล้านบาทตามลำดับ และในปี 2548
มีขาดทุนสะสมทั้งสิ้น 206 ล้านบาท ทำให้ส่วนของผู้ถือหุ้นติดลบ 116.73 ล้านบาท ทั้งนี้ ณ 31
ธันวาคม 2548
บริษัทได้ตั้งสำรองเผื่อผลขาดทุนจากการด้อยค่าของเงินลงทุนในบริษัทร่วมทั้งจำนวนของเงินลงทุน

อย่างไรก็ตามบริษัทได้ส่งตัวแทนของบริษัทเข้าไปติดตามดูแลผลการดำเนินงานตลอดจนนโยบายในการบริหารงานต่างๆ
ซึ่งปัจจุบันบริษัทร่วมดังกล่าว ได้พยายามปรับปรุงประสิทธิภาพในการดำเนินงานให้ดียิ่งขึ้น
นอกจากนี้บริษัทร่วมยังได้รับอนุญาตให้เป็น Bilingual School
ซึ่งเป็นอีกช่องทางหนึ่งที่สามารถเพิ่มรายได้ให้กับบริษัทร่วม