1) ปัจจัยความเสี่ยง

ในการประกอบธุรกิจของบริษัทฯ นั้น ปัจจัยเสี่ยงที่อาจจะเกิดขึ้น
และมีผลกระทบต่อการดำเนินการของบริษัทฯ ในอนาคตมีดังต่อไปนี้

1.  ความเสี่ยงจากการชะลอตัวของเศรษฐกิจ

ภาคธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ เป็นภาคธุรกิจที่มีการเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิด
และมีทิศทางการเคลื่อนไหวในทิศทางเดียวกันกับภาวะเศรษฐกิจ
ดังนั้นหากภาวะโดยรวมเศรษฐกิจอยู่ในช่วงถดถอย หรือชะลอตัวลง
ภาคอสังหาริมทรัพย์ก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงผลกระทบดังกล่าวได้เช่นเดียวกัน

จากผลกระทบของวิกฤติอุทกภัยในช่วงปลายปี 2554
ส่งผลให้การขยายตัวทางเศรษฐกิจในไตรมาสสุดท้ายของปี 2554 หดตัวสูงถึงร้อยละ 9.0
ทำให้ภาพรวมเศรษฐกิจทั้งปี 2554 ของไทยขยายตัวเพียงร้อยละ 0.1
หรือแทบไม่มีการขยายตัวจากปีก่อนหน้าเลย อย่างไรก็ดีผลกระทบจากอุทกภัยที่เกิดขึ้น
คาดว่าจะส่งผลกระทบต่อเศรษฐกิจเพียงในระยะสั้น เศรษฐกิจไทยในปี 2555
คาดว่าจะสามารถขยายตัวสูงขึ้นได้จากปี 2554 โดยการขยายตัวจะเป็นไปได้ดีเพียงใด
ขึ้นกับระยะเวลาที่ใช้ในการฟื้นตัวของภาคการผลิต การฟื้นตัวของความเชื่อมั่นของผู้บริโภค
และผู้ประกอบการ รวมถึงมาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจ และแผนการบริหารจัดการน้ำต่างๆ
ของภาครัฐ ตลอดจนภาวะเศรษฐกิจของโลกที่ยังคงเปราะบาง
และมีความเสี่ยงสูงจากปัญหาวิกฤติหนี้สาธารณะของยูโรโซน
และการฟื้นตัวของเศรษฐกิจสหรัฐอเมริกาว่าจะใช้ระยะเวลานานเท่าใด
และจะมีเสถียรภาพจากการฟื้นตัวมากน้อยเพียงใด ทั้งนี้ระบบเศรษฐกิจของแต่ละประเทศในทุกวันนี้
มีการเชื่อมโยงกันอย่างมาก ประกอบกับระบบเศรษฐกิจไทย เป็นระบบที่พึ่งพิงการส่งออกอย่างมาก
ดังนั้นหากภาวะเศรษฐกิจของโลกอยู่ในภาวะหดตัว
ย่อมส่งผลกระทบมาสู่เศรษฐกิจไทยอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ โดยในปี 2555 เชื่อว่าเศรษฐกิจของโลก
มีความเสี่ยงที่เพิ่มมากขึ้น จากปัญหาหนี้สาธารณะในกลุ่มประเทศยูโรโซน ซึ่งยังคงไม่คลี่คลาย
และมีแนวโน้มที่จะทวีความรุนแรงขึ้น และขยายวงกว้างไปสู่ประเทศอื่นๆ ที่มีเศรษฐกิจขนาดใหญ่ได้
ทั้งนี้ในการบริหารความเสี่ยง
บริษัทมีการประเมินถึงความเสี่ยงจากภาวะเศรษฐกิจทั้งภายในประเทศ
และต่างประเทศอย่างใกล้ชิดมาโดยตลอด
โดยมีการร่วมกันพิจารณาในที่ประชุมทั้งในระดับกรรมการบริษัท และระดับกรรมการบริหาร
เพื่อประเมินภาวะเศรษฐกิจ และแนวโน้มในอนาคตอย่างใกล้ชิด โดยจะมีการวางแผน
และปรับกลยุทธ์องค์กรเพื่อให้สอดคล้องกับการภาวะเศรษฐกิจในแต่ละช่วงเวลาอย่างเหมาะสมมาโดยตลอด

2.  ความเสี่ยงจากภัยพิบัติทางธรรมชาติ

ในปี 2554 นับเป็นปีที่เกิดภัยพิบัติทางธรรมชาติที่รุนแรงขึ้นในหลายประเทศทั่วโลก นับตั้งแต่ช่วงต้นปี
ที่เกิดภัยพิบัติจากแผ่นดินไหวในประเทศนิวซีแลนด์
มาถึงแผ่นดินไหวครั้งรุนแรงจนเกิดคลื่นยักษ์สึนามิในประเทศญี่ปุ่น
ตลอดจนผลของปรากฏการณ์เอลนีโญ่ (El Nino) และ ลานีญ่า (La Nina)
ซึ่งนำไปสู่ความแปรปรวนของสภาวะอากาศในหลายพื้นที่ในโลก
รวมถึงสภาพอากาศของโลกในปัจจุบันที่ร้อนขึ้นจากปรากฏการณ์เรือนกระจก
ซึ่งล้วนเป็นปัจจัยที่ส่งผลให้ในทุกวันนี้
มีความเสี่ยงที่จะเกิดเหตุการณ์ภัยพิบัติทางธรรมชาติที่รุนแรงมากขึ้น
และบ่อยครั้งขึ้นในหลายประเทศทั่วโลก ทั้งนี้ในปี 2554 ได้เกิดเหตุการณ์อุทกภัยขึ้นในหลายประเทศ
อาทิเช่น ประเทศออสเตรเลียประสบกับอุทกภัยครั้งร้ายแรงที่สุดในรอบหลายสิบปี
ในขณะที่ประเทศสหรัฐอเมริกาก็ต้องประสบกับอุทกภัยจากพายุเฮอริเคนไอรีน
ซึ่งได้สร้างความเสียหายครั้งรุนแรงที่สุดในรอบหลายสิบปีเช่นกัน

เช่นเดียวกันกับประเทศไทย
ที่ในช่วงปลายปีต้องประสบกับเหตุการณ์มหาอุทกภัยครั้งรุนแรงที่สุดในรอบกว่า 50 ปี
ซึ่งได้ส่งผลกระทบไปในวงกว้าง สร้างความเสียหายมูลค่ารวมสูงกว่า 1.2 ล้านล้านบาท
อุตสาหกรรมอสังหาริมทรัพย์ได้รับผลกระทบจากเหตุการณ์อุทกภัยในครั้งนี้เช่นเดียวกัน
ทั้งในทางตรงและทางอ้อม ทั้งนี้ได้ส่งผลให้ผู้บริโภคมีการชะลอการตัดสินใจซื้อ
ตัวเลขการโอนกรรมสิทธิ์ปรับลดลงมากกว่าร้อยละ 50
และมีแนวโน้มที่จะชะลอตัวต่อเนื่องมาถึงในช่วงต้นปี 2555
นอกจากนี้ทำให้เกิดการตัดสินใจเปลี่ยนทำเลในการซื้อของผู้บริโภคบางส่วน
จากพื้นที่ที่เกิดอุทกภัยรุนแรง ไปยังทำเลที่ไม่เกิดอุทกภัย
ตลอดจนอาจมีผู้บริโภคบางส่วนที่อาจมีการเปลี่ยนการตัดสินใจไปซื้อที่อยู่อาศัยประเภทอาคารชุดทดแทน
อย่างไรก็ดีในปัจจุบันทางภาครัฐได้มีการจัดตั้งคณะทำงานขึ้นศึกษาหาแนวทางแก้ไข
และวางแนวทางการป้องกัน
เพื่อบริหารจัดการมิให้เกิดเหตุการณ์อุทกภัยในลักษณะดังกล่าวขึ้นอีกในพื้นที่เขตเศรษฐกิจที่สำคัญ
ตลอดจนได้มีการออก พ.ร.ก.กู้เงินในกรอบวงเงิน 350,000 ล้านบาท
เพื่อใช้สำหรับการดำเนินการโครงการบริหารจัดการโครงสร้างพื้นฐานเกี่ยวกับน้ำ
เป็นที่เรียบร้อยแล้ว ดังนั้นจึงคาดว่าจะสามารถบริหารจัดการน้ำได้ดีขึ้นกว่าในปี 2554
ช่วยให้ไม่ให้เกิดเหตุการณ์อุทกภัยที่ส่งผลกระทบรุนแรงเช่นในปี 2554 ขึ้นอีก

ในแง่ของบริษัท มีการบริหารจัดการความเสี่ยงไม่ว่าจะเป็นการเปิดโครงการในหลายทำเล
ซึ่งเป็นแนวทางการดำเนินธุรกิจของบริษัทมาตั้งแต่ต้น
ดังนั้นผลกระทบจากอุทกภัยจึงจำกัดอยู่เพียงบางโครงการเท่านั้น
บริษัทยังคงมีโครงการจำนวนมากที่อยู่ในพื้นที่ที่ไม่ประสบกับภัยพิบัติอุทกภัย
จึงนับเป็นการบริหารจัดการกระจายความเสี่ยงด้านทำเลที่ตั้ง
ซึ่งบริษัทได้คำนึงถึงมาตั้งแต่ก่อนเกิดเหตุการณ์อุทกภัย
นอกจากนี้ทางบริษัทได้มีการกระจายความเสี่ยงทางด้านผลิตภัณฑ์ โดยมีการเปิดโครงการแนวสูงขึ้น
และจะมีการปรับเพิ่มสัดส่วนรายได้จากแนวสูง ต่อรายได้รวมเพิ่มขึ้นเป็นประมาณร้อยละ 20-25
นอกจากนี้ทางบริษัทมีแผนที่จะขยายโครงการไปยังตลาดต่างจังหวัดขนาดใหญ่ที่มีความต้องการซื้อที่อยู่อาศัยจำนวนมาก
ซึ่งนับเป็นการบริหารความเสี่ยงอีกประการหนึ่ง

3.  ความเสี่ยงจากปรับเพิ่มขึ้นของอัตราดอกเบี้ย

ในช่วงปี 2554 นับเป็นปีที่อัตราดอกเบี้ยมีทิศทางเป็นขาขึ้น
จากทิศทางของเศรษฐกิจที่มีการฟื้นตัวต่อเนื่องจากในปี 2553 ที่มีการขยายตัวได้ถึงร้อยละ 7.8
ทั้งนี้อัตราดอกเบี้ยนโยบาย (R/P 1 วัน) ณ ช่วงต้นปี 2554 อยู่ที่ระดับเพียงร้อยละ 2.00
โดยในระหว่างปี 2554 นี้ ทางคณะกรรมการนโยบายการเงิน (กนง.) ธนาคารแห่งประเทศไทย
มีมติปรับขึ้นดอกเบี้ยนโยบายติดต่อกันถึง 6 ครั้ง มาอยู่ที่ร้อยละ 3.50 เมื่อวันที่ 24 สิงหาคม 2554
ก่อนที่จะมีมติคงดอกเบี้ยไว้ในอัตราดังกล่าวในครั้งต่อๆ มา
ก่อนที่จะมีมติปรับลดดอกเบี้ยนโยบายลงเหลือร้อยละ 3.25 เมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน 2554
เพื่อช่วยในการกระตุ้นเศรษฐกิจภายหลังเกิดเหตุการณ์อุทกภัยครั้งใหญ่ในประเทศไทย
ในแง่ของธนาคารพาณิชย์มีการปรับขึ้นอัตราดอกเบี้ยลูกค้ารายใหญ่ชั้นดี (MLR) ในทิศทางเดียวกัน
โดยอัตราดอกเบี้ย MLR ของธนาคารพาณิชย์ขนาดใหญ่ ณ ต้นปี อยู่ที่อัตราร้อยละ 6.125
และได้มีการปรับขึ้นต่อเนื่องจนมาอยู่ที่ร้อยละ 7.25 ณ สิ้นปี

ทั้งนี้การปรับเพิ่มขึ้นของอัตราดอกเบี้ยนั้น
อาจจะส่งผลกระทบต่อความสามารถในการซื้อที่อยู่อาศัยของผู้บริโภคได้บ้าง
รวมถึงอาจส่งผลกระทบต่อต้นทุนทางการเงินของบริษัทได้ อย่างไรก็ดี จากการที่บริษัทมีหนี้สินที่ต่ำ
ทำให้ค่าใช้จ่ายทางด้านดอกเบี้ยอยู่ในระดับที่ต่ำมากเมื่อเทียบกับรายได้ของบริษัท
นอกจากนี้บริษัทยังได้ป้องกันความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ยที่ปรับเพิ่มขึ้นด้วยการ
เจรจากับสถาบันการเงินในการทำสัญญากู้เงินระยะยาวด้วยอัตราดอกเบี้ยคงที่
ตลอดจนการออกตั๋วแลกเงินเพื่อลดต้นทุนทางการเงิน
ประกอบกับการติดตามสถานการณ์การเงินทั้งในประเทศ และต่างประเทศ อย่างสม่ำเสมอ
โดยจะนำเข้าพิจารณาในการประชุมคณะกรรมการบริหารทุกครั้ง เพื่อประเมินสถานการณ์
และบริหารจัดการอย่างเหมาะสม ได้ทันท่วงที อย่างไรก็ดีจากเหตุการณ์ภัยพิบัติอุทกภัยที่เกิดขึ้นในปี
2554 ตลอดจนสภาวะเศรษฐกิจของโลกที่มีความเสี่ยงจากวิกฤติหนี้ยุโรป
และการชะลอตัวของเศรษฐกิจสหรัฐอเมริกา จึงคาดว่าจะทำให้อัตราดอกเบี้ยในปี 2555
มีแนวโน้มที่จะปรับลดลง และทรงตัวได้
ดังนั้นความเสี่ยงจากการปรับเพิ่มขึ้นของดอกเบี้ยจึงมีอยู่อย่างจำกัด

4.  ความเสี่ยงจากมาตรการควบคุมอัตราส่วนเงินให้สินเชื่อต่อมูลค่าหลักประกัน (Loan to
    value : LTV)

ในช่วงเดือนพฤศจิกายน 2553 ทางธนาคารแห่งประเทศไทย (ธปท.)
ได้ออกมาตรการป้องกันปัญหาฟองสบู่ในธุรกิจอสังหาริมทรัพย์
โดยออกหลักเกณฑ์ควบคุมธนาคารพาณิชย์ ในการปล่อยสินเชื่อที่อยู่อาศัยระดับราคาต่ำกว่า 10
ล้านบาท โดยให้การปล่อยกู้ที่อยู่อาศัยประเภทคอนโดมิเนียมนั้นต้องปล่อยกู้ไม่เกินร้อยละ 90
ของมูลค่าหลักประกัน ทั้งนี้ให้เริ่มมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2554
ในส่วนของที่อยู่อาศัยประเภทแนวราบ ให้ปล่อยกู้ได้ไม่เกินร้อยละ 95 ของมูลค่าหลักประกัน
โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2555
ซึ่งต่อมาได้มีการผ่อนปรนระยะเวลาในการบังคับใช้สำหรับที่อยู่อาศัยแนวราบออกไปอีก 1 ปี
เป็นมีผลบังคับใช้ในปี 2556 ซึ่งการบังคับใช้เกณฑ์ LTV นี้
มิใช่การบังคับว่าต้องปล่อยในเกณฑ์ที่กำหนดเท่านั้น หากแต่เพียงว่า
ถ้าธนาคารพาณิชย์ปล่อยสินเชื่ออยู่ในเกณฑ์ LTV ที่กำหนด
การคำนวณสินทรัพย์เสี่ยงก็จะใช้น้ำหนักเพียงร้อยละ 35 ของการปล่อยสินเชื่อ
แต่หากธนาคารพาณิชย์ปล่อยสินเชื่อมากกว่าเกณฑ์ LTV ที่กำหนด น้ำหนักในการคำนวณสินทรัพย์เสี่ยง
ก็จะเพิ่มเป็นร้อยละ 75 ของการปล่อยสินเชื่อ
ซึ่งจะส่งผลให้อัตราส่วนการดำรงเงินกองทุนหารด้วยสินทรัพย์เสี่ยง (BIS Ratio)
และต้นทุนของธนาคารพาณิชย์ปรับเพิ่มขึ้น

ผลของการออกมาตรการควบคุม LTV ดังกล่าว
จะทำให้ผู้ที่ต้องการซื้อบ้านจำเป็นที่จะต้องมีเงินออมเพิ่มมากขึ้นก่อนที่จะซื้อที่อยู่อาศัย
หรือในกรณีที่ต้องการขอสินเชื่อในจำนวนที่สูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนด
ธนาคารพาณิชย์ก็อาจจะปล่อยในอัตราดอกเบี้ยที่สูงขึ้นเพื่อชดเชยต้นทุนที่เพิ่มขึ้นดังกล่าว
อย่างไรก็ดีการออกมาตรการควบคุม LTV ดังกล่าวออกมา
บริษัทเชื่อว่าจะส่งผลดีต่ออุตสาหกรรมที่อยู่อาศัยโดยรวมในระยะยาว
โดยในแง่ของบริษัทนับว่ามีความเสี่ยงที่จะได้รับผลกระทบจากมาตรการดังกล่าวค่อนข้างจำกัด
เนื่องจากผลิตภัณฑ์ส่วนใหญ่ของบริษัทอยู่ในกลุ่มแนวราบ ตลอดจนกลุ่มลูกค้าเป็นกลุ่ม Real Demand
ที่ซื้อเพื่ออยู่อาศัยจริง ซึ่งโดยปกติก่อนตัดสินใจซื้อที่อยู่อาศัย ลูกค้าจะมีเงินออมบางส่วนอยู่ก่อนแล้ว
โดยที่ผ่านมาลูกค้าจะมีการวางเงินดาวน์กับทางโครงการไม่น้อยกว่าร้อยละ 5 ถึง 10 อยู่แล้ว
ดังนั้นผลกระทบจากมาตรการ LTV จึงมีอยู่อย่างจำกัด

5.  ความเสี่ยงจากต้นทุนก่อสร้างที่ปรับเพิ่มขึ้น

ในช่วงปี 2554 ราคาน้ำมันดิบโดยรวม ทรงตัวอยู่ในระดับที่สูงตลอดทั้งปี โดยราคาน้ำมันดิบดูไบ
มีราคาเฉลี่ยในไตรมาสหนึ่ง ถึงสี่ อยู่ที่ $101.45, $110.19, $106.81, และ $104.89
ต่อบาร์เรล ตามลำดับ ส่งผลให้มีราคาเฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ $105.61 ต่อบาร์เรล
ซึ่งปรับตัวสูงขึ้นกว่าราคาเฉลี่ยในปี 2553 ซึ่งอยู่ที่ $78.21 ต่อบาร์เรล
หรือคิดเป็นการปรับเพิ่มขึ้นถึงร้อยละ 34.11 ในปี 2554
ในส่วนของราคาสินค้าวัสดุก่อสร้างโดยรวม มีการปรับเพิ่มขึ้นเล็กน้อย นอกจากนี้ในปี 2555
รัฐบาลมีนโยบายที่จะปรับขึ้นค่าแรงขั้นต่ำเป็นวันละ 300 บาท
ซึ่งจะส่งผลให้ต้นทุนในการก่อสร้างปรับเพิ่มขึ้นได้บ้าง
อย่างไรก็ดีบริษัทมีการบริหารความเสี่ยงในเรื่องต้นทุนวัสดุก่อสร้างอย่างรัดกุม
โดยบริษัทจะทำการซื้อวัสดุหลักเองเป็นส่วนใหญ่ และเนื่องจากบริษัทมีโครงการในมือจำนวนมาก
จึงมีอำนาจต่อรองค่อนข้างสูง และสามารถตกลงราคาซื้อกับผู้ขายในลักษณะการซื้อเป็นจำนวนมาก
นอกจากนี้บริษัทยังติดตามความเคลื่อนไหวของราคาวัสดุก่อสร้างที่สำคัญอย่างใกล้ชิด
หากพิจารณาเห็นว่ามีแนวโน้มราคาที่จะเพิ่มสูงขึ้น บริษัทจะทำการตกลงราคาคงที่ไว้ล่วงหน้า
ซึ่งบริษัทจะมีการเจรจากับคู่ค้าของบริษัท (Suppliers) ในสินค้ารายการสำคัญๆ อาทิเช่น เหล็ก
แผ่นพื้น หลังคา เป็นต้น เพื่อกำหนดราคาซื้อวัสดุก่อสร้างรายการสำคัญไว้ที่ราคาเดิม
นอกจากนี้บริษัทได้พยายามสรรหาสินค้าทดแทนที่มีคุณภาพอื่นๆ
ตลอดถึงการศึกษาความเป็นไปได้ในการนำเทคโนโลยีก่อสร้างใหม่ๆ เข้ามาใช้ อย่างต่อเนื่อง

6.  ความเสี่ยงจากปล่อยสินเชื่อที่เข้มงวดมากขึ้นของธนาคารพาณิชย์

ในช่วงที่ผ่านมาธนาคารพาณิชย์ มีความเข้มงวดมากขึ้นในการพิจารณาสินเชื่อ
ทั้งในส่วนของสินเชื่อสำหรับผู้ประกอบการ (Pre-Finance) และสินเชื่อสำหรับผู้บริโภค
(Post-Finance) โดยในส่วนของสินเชื่อสำหรับผู้ประกอบการ
ธนาคารพาณิชย์มีความเข้มงวดในการพิจารณาปล่อยสินเชื่อโครงการที่มากขึ้น
โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับผู้ประกอบการที่อยู่นอกตลาด (Non-listed companies)
ส่งผลให้การเข้าถึงแหล่งเงินมีความยากยิ่งขึ้น อย่างไรก็ดี
จากการที่บริษัทมีฐานะทางการเงินที่แข็งแกร่ง มีการใช้เงินลงทุนจากหนี้สินที่ต่ำมาก
ประกอบกับการที่บริษัทมีประวัติที่ดีมาอย่างยาวนาน โดยไม่เคยเป็น Non Performing Loans
กับสถาบันการเงินใดๆ แม้ในช่วงวิกฤติเศรษฐกิจปี 2540 ทำให้บริษัทมีความเสี่ยงในส่วนนี้ที่ต่ำมาก
โดยบริษัทมีกระแสเงินสด
และวงเงินสินเชื่อที่เพียงพอสำหรับการขยายตัวทางธุรกิจทั้งตามแผนงานระยะสั้น และระยะยาว
รวมทั้งมีสถาบันการเงินพันธมิตรที่พร้อมให้การสนับสนุนสินเชื่อโครงการกับบริษัทเพิ่มเติมหากต้องการ

ในส่วนของสินเชื่อสำหรับผู้บริโภค (Post-Finance) นั้นธนาคารพาณิชย์ต่างๆ
มีความเข้มงวดมากขึ้นในการพิจารณา ซึ่งการซื้อที่อยู่อาศัยโดยส่วนใหญ่นั้น
ลูกค้าจำเป็นที่จะต้องอาศัยการขอสินเชื่อจากธนาคารพาณิชย์ประมาณร้อยละ 90 - 95
ของราคาบ้าน ดังนั้นยอดรับรู้รายได้ของบริษัท
จึงขึ้นอยู่กับการพิจารณาปล่อยสินเชื่อของธนาคารพาณิชย์ด้วยอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
ซึ่งจากสถานการณ์ปัจจุบันที่อุตสาหกรรมสินเชื่อบุคคลมีการเติบโตอย่างรวดเร็ว
ได้ส่งผลกระทบต่อพฤติกรรมการใช้จ่ายของผู้บริโภค
โดยผู้บริโภคมีการนำเงินในอนาคตมาใช้ผ่านทางสินเชื่อส่วนบุคคลต่างๆ อาทิเช่น บัตรเครดิต
และสินเชื่อส่วนบุคคลต่างๆ ส่งผลให้ความสามารถในการซื้อบ้านของผู้บริโภคลดลง ในขณะเดียวกัน
ธนาคารพาณิชย์ก็มีหลักเกณฑ์ที่เข้มงวดมากขึ้นในการพิจารณาปล่อยสินเชื่อให้กับผู้ต้องการซื้อบ้าน
ทำให้ลูกค้าบางส่วนสูญเสียโอกาสในการซื้อบ้านไป อย่างไรก็ดีบริษัทได้ติดตามสถานการณ์ผู้บริโภค
ตลอดจนนโยบายในการปล่อยสินเชื่อของธนาคารพาณิชย์แต่ละแห่งอย่างใกล้ชิด
เพื่อปรับเปลี่ยนนโยบายให้สอดคล้องในแต่ละช่วงเวลา
นอกจากนี้ทางบริษัทได้ร่วมมือกับธนาคารพาณิชย์บางแห่ง
เพื่อเสนอข้อเสนอพิเศษให้เฉพาะกับลูกค้าที่ซื้อบ้านในโครงการของบริษัท อาทิเช่น
การปล่อยสินเชื่อร้อยละ 100 ของราคาบ้าน อัตราดอกเบี้ยที่ต่ำกว่าท้องตลาดทั่วไป
และการผ่อนชำระคืนเป็นขั้นบันได เป็นต้น

7.  ความเสี่ยงจากการขาดแคลนแรงงานฝีมือในการก่อสร้าง

จากที่ประเทศไทยในปัจจุบันนับว่ามีอัตราการว่างงานที่ต่ำมาก ติดต่อกันมาเป็นเวลานาน
ซึ่งได้ก่อให้เกิดปัญหาขาดแคลนแรงงานในบางสาขาวิชาชีพ
ประกอบกับในปัจจุบันมีผู้ประกอบการธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์จำนวนมาก
ทั้งที่จดทะเบียนอยู่ในตลาดหลักทรัพย์ และที่อยู่นอกตลาดฯ
รวมถึงการก่อสร้างเพื่อพัฒนาระบบสาธารณูปโภคทั้งถนน และระบบขนส่งประเภทรางของจากภาครัฐ
ซึ่งอาจส่งผลให้มีการขาดแคลนแรงงานฝีมือในการก่อสร้างบ้านของบริษัทได้
โดยบริษัทมีนโยบายบริหารความเสี่ยงในประเด็นนี้
ด้วยการเริ่มทดลองนำเทคโนโลยีใหม่มาใช้ในการก่อสร้าง ซึ่งจะช่วยลดการใช้แรงงานลง
ตลอดจนศึกษาหาเทคโนโลยีใหม่ๆ ในการก่อสร้างอยู่ตลอดเวลาทั้งจากใน และต่างประเทศ
เพื่อดูความเหมาะสม และนำมาประยุกต์ใช้
นอกจากนี้บริษัทยังมีนโยบายในการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้รับเหมาของบริษัทมาอย่างต่อเนื่อง
ไม่ว่าจะเป็นการเลี้ยงสังสรรค์ และการให้รางวัลกับผู้รับเหมาที่มีผลงานดี
ตลอดจนมีการกระจายงานก่อสร้างโดยคำนึงถึงความสามารถของผู้รับเหมาแต่ละรายเป็นสำคัญ
ทั้งนี้บริษัทจะมีผู้จัดการโครงการสายก่อสร้าง วิศวกรโครงการ หัวหน้าผู้ควบคุมงานก่อสร้าง
ผู้ควบคุมงานก่อสร้าง ตลอดจนเจ้าหน้าที่ QC กลาง
เพื่อควบคุมดูแลงานก่อสร้างของผู้รับเหมาอีกทีหนึ่ง
ทั้งนี้เพื่อให้แน่ใจถึงคุณภาพงานก่อสร้างของผู้รับเหมาแต่ละราย

8.  ความเสี่ยงจากการสร้างบ้านเสร็จก่อนขาย

ภายหลังวิกฤติเศรษฐกิจ
ผู้ประกอบการส่วนใหญ่ได้มีการนำกลยุทธ์การสร้างบ้านเสร็จก่อนขายออกมาใช้
เพื่อสร้างความมั่นใจให้กับผู้บริโภค ซึ่งจากกลยุทธ์ดังกล่าวจำเป็นที่จะต้องใช้เงินลงทุนที่สูง
อาจทำให้เกิดความเสี่ยงต่อสภาพคล่องทางการเงิน
และความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมของผู้บริโภค
อย่างไรก็ตามบริษัทมีความเสี่ยงในส่วนนี้ที่ต่ำ
อันเนื่องมาจากบริษัทมีการศึกษาพฤติกรรมผู้บริโภคอย่างละเอียด
และมีการวางแผนการก่อสร้างอย่างมีประสิทธิภาพ
โดยจะมีการผสมผสานสินค้าทั้งในส่วนของบ้านสร้างเสร็จ บ้านที่อยู่ระหว่างการก่อสร้าง (Semi
Pre Built) และบ้านสั่งสร้าง การขึ้นงานก่อสร้างจะเป็นไปตามประมาณการณ์ของยอดขาย
นอกจากนี้การที่บริษัทมีสัดส่วนหนี้สินต่อทุนที่ต่ำ มีนโยบายบริหารเงินสดหมุนเวียนอย่างรัดกุม
ประกอบกับการที่บริษัทมีวงเงินคงเหลือจากสถาบันการเงินต่างๆ จำนวนมาก
ทำให้บริษัทมีความเสี่ยงที่จะเกิดการขาดสภาพคล่องทางการเงินที่ต่ำมาก

9.  ความเสี่ยงในการหาซื้อที่ดิน

การขยายตัวของเศรษฐกิจ และความต้องการที่อยู่อาศัยที่เพิ่มขึ้นของประชากร
ได้ส่งผลให้ราคาที่ดินในบางทำเลมีการปรับเพิ่มขึ้น
โดยเฉพาะในบริเวณที่มีการพัฒนาสาธารณูปโภคใหม่ๆ เกิดขึ้น เช่น ระบบการขนส่งแบบราง
ทางด่วน หรือการตัดขยายถนน เป็นต้น อย่างไรก็ดีเหตุการณ์อุทกภัยที่เกิดขึ้น
ได้ส่งผลต่อราคาที่ดินบ้างในพื้นที่ที่เกิดอุทกภัยรุนแรง นอกจากนี้กฎหมายผังเมืองฉบับใหม่
ที่คาดว่าจะประกาศใช้ได้ในช่วงปลายปี 2555 หรือในปี 2556 ซึ่งผังเมืองฉบับใหม่นี้
จะมีการเปลี่ยนแปลงแก้ไขการใช้ประโยชน์จากที่ดินในบางทำเล ตลอดจนมีการวางผังเมือง
โดยคำนึงถึงเรื่องการระบายน้ำ และป้องกันน้ำท่วม
ซึ่งอาจส่งผลให้การใช้ประโยชน์ในที่ดินมีการเปลี่ยนแปลงไปจากผังเมืองฉบับปัจจุบัน
อย่างไรก็ตามบริษัทมีการบริหารความเสี่ยงในการซื้อที่ดินอย่างรัดกุม
โดยมีการศึกษาความเป็นไปได้ทางการตลาด รวมถึงศึกษาข้อจำกัดทางกฎหมายและข้อบังคับต่างๆ
ของที่ดินแต่ละแปลงอย่างละเอียดก่อนตัดสินใจซื้อ
รวมถึงการวิเคราะห์ผลตอบแทนที่จะได้รับจากการลงทุนในที่ดินแต่ละแปลงอย่างละเอียด
โดยคำนึงถึงการใช้ประโยชน์จากที่ดินนั้นๆ ตามที่กฎหมายกำหนด