ปัจจัยความเสี่ยง

คณะกรรมการบริษัทได้มอบหมายให้คณะกรรมการบริหารเป็นผู้ดูแลรับผิดชอบต่อความเสี่ยงในการดำเนินธุรกิจของบริษัท
ให้อยู่ในเกณฑ์ที่ยอมรับได้และสอดคล้องกับสภาวะแวดล้อมที่เปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่อง
โดยการกำหนดความเสี่ยงและการบริหารความเสี่ยงทั้งหมดจะต้องได้รับการอนุมัติจากคณะกรรมการบริษัท
และถือเป็นหนึ่งในปัจจัยหลักในการกำหนดกลยุทธ์และแผนธุรกิจในแต่ละปี อีกทั้งยังมีการติดตาม
ควบคุม และรายงานต่อคณะกรรมการอยู่อย่างสม่ำเสมอ
เพื่อให้การดำเนินธุรกิจเป็นไปตามทิศทางและนโยบายที่ได้รับอนุมัติจากคณะกรรมการบริษัท
ซึ่งการบริหารความเสี่ยงของบริษัทประกอบด้วยขั้นตอนหลักดังนี้

-   การระบุความเสี่ยง
    เป็นขั้นตอนของการบ่งชี้ถึงความเสี่ยงและปัจจัยที่เกี่ยวข้องทั้งภายในและภายนอกประเทศ
    ซึ่งจะเปลี่ยนแปลงไปในแต่ละช่วงเวลา ตลอดจนมีการคาดการณ์ถึงความเสี่ยงใหม่ๆ
    ที่มีโอกาสจะเกิดขึ้นในอนาคตจากฐานข้อมูลทั้งภายในและภายนอกองค์กร

-   การประเมินและจัดการความเสี่ยง เป็นขั้นตอนที่จะนำวิธีการต่างๆ ที่เหมาะสม
    และความมีส่วนร่วมของคณะกรรมการบริหารมาใช้ในการประเมินความเสี่ยงเพื่อให้เกิดประสิทธิภาพ
    ครอบคลุมทั้งความเสี่ยงและผลทั้งหมดที่อาจเกิดขึ้น
    พร้อมทั้งหาวิธีในการจัดการหรือลดความเสี่ยงให้อยู่ในเกณฑ์ที่ยอมรับได้

-   การติดตามและควบคุมความเสี่ยง
    เป็นขั้นตอนการติดตามและรายงานผลการดำเนินการตามแผนการบริหารความเสี่ยงที่ได้รับอนุมัติจากคณะกรรมการบริษัทเป็นประจำในทุกไตรมาส
    หากมีความเสี่ยงใหม่ๆ
    เกิดขึ้นโดยมิได้คาดการณ์ไว้และมีแนวโน้มจะกระทบกับการดำเนินธุรกิจอย่างรุนแรง
    คณะกรรมการบริหารอาจต้องทบทวนแผนและเป้าหมายธุรกิจใหม่ทั้งหมดพร้อมนำเสนอคณะกรรมการบริษัทเพื่อพิจารณาอนุมัติ

สำหรับปี 2553 นี้ ทางบริษัทได้กำหนดความเสี่ยงและแนวทางในการบริหารจัดการ
โดยแบ่งออกเป็น 4 ส่วน ดังนี้

ความเสี่ยงด้านการเงิน (Financial Risk)

แม้ในปี 2553
นี้ดูเหมือนภาวะวิกฤติจะเริ่มคลี่คลายไปในทางที่ดีขึ้นจนหลายฝ่ายคาดการณ์ว่าเศรษฐกิจภายในประเทศจะกลับมาขยายตัวเป็นบวกอีกครั้งหลังจากติดลบติดต่อกันมาหลายไตรมาส
สำหรับบริษัทเองยังคงระมัดระวังในการดำเนินธุรกิจเนื่องจากทั้งเศรษฐกิจภายในประเทศและเศรษฐกิจโลกยังคงอยู่ในภาวะเปราะบาง
บริษัทจึงกำหนดอัตราการเติบโตที่เหมาะสม ไม่ลงทุนเกินขนาด
ควบคุมอัตราส่วนหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้นให้อยู่ในระดับที่ยอมรับได้ตามนโยบายของคณะกรรมการบริษัท
และระบายสินค้าคงเหลือให้อยู่ในระดับต่ำที่สุด
รวมทั้งหลีกเลี่ยงความเสี่ยงทางด้านการเงินในภาพรวมที่จะมีผลกระทบต่อการทำธุรกิจอย่างสูง
พร้อมกำหนดความเสี่ยงด้านการเงินที่สำคัญและแนวทางการจัดการ ดังนี้

สภาพคล่องทางการเงินของบริษัท

  การจัดการความเสี่ยง

-   บริหารสภาพคล่อง (กระแสเงินสด) ของบริษัทให้เหมาะสม
    โดยกำหนดให้มีกระแสเงินสดที่ไม่มีภาระผูกพันเป็นจำนวนไม่ต่ำกว่า 500 ล้านบาทตลอดเวลา
    เพื่อให้มั่นใจว่าจะสามารถดำเนินงานก่อสร้างโครงการต่างๆที่อยู่ระหว่างการพัฒนาให้แล้วเสร็จได้ด้วยกระแสเงินสดของบริษัทเอง
    ในขณะเดียวกันเป็นหน้าที่ของฝ่ายการเงินของบริษัทที่จะต้องบริหารเงินมิให้ต้นทุนทางการเงินและดอกเบี้ยสูงขึ้นจนเป็นภาระแก่การดำเนินงานและผลประกอบการเพื่อลดผลกระทบจากการกำหนดแนวทางในการบริหารความเสี่ยงดังกล่าวให้อยู่ในระดับที่เหมาะสม

นโยบายเข้มงวดในการปล่อยสินเชื่อรายย่อยของสถาบันการเงิน

  การจัดการความเสี่ยง

-   เพิ่มประสิทธิภาพในการบริหารการขายด้วยการให้ความรู้ความเข้าใจถึงกระบวนการในการพิจารณาสินเชื่อของสถาบันการเงินในกรณีที่ลูกค้ามีความจำนงค์ขอสินเชื่อ
    เช่น ระดับราคาของห้องชุดที่เหมาะสมกับรายได้ การปฎิบัติตนระหว่างผ่อนดาวน์อันได้แก่
    การไม่ก่อหนี้อื่นใดเพิ่มในช่วงก่อนได้รับอนุมัติสินเชื่อ การไม่ค้างชำระค่างวด เป็นต้น
    โดยบริษัทเชื่อว่าการจัดการดังกล่าวจะสามารถลดอัตราการปฎิเสธสินเชื่อของสถาบันการเงินลงได้
    พร้อมกันนี้ทางฝ่ายขายยังต้องทำการขายอย่างต่อเนื่องแม้ในโครงการที่ปิดการขายแล้วเพื่อขยายฐานลูกค้าสำหรับรองรับในกรณีมีการยกเลิกการซื้อหรือการปฏิเสธสินเชื่อจากสถาบันการเงิน

-   เพิ่มประสิทธิภาพกระบวนการในการพิจารณาเครดิตของลูกค้าที่ประสงค์จะขอสินเชื่อจากสถาบันการเงินให้รัดกุมมากขึ้น
    ตั้งแต่วันแรกที่ลูกค้าตัดสินใจจองซื้อโครงการไปจนกระทั่งถึงช่วงยื่นขอสินเชื่อกับสถาบันการเงิน
    โดยมีการร่วมมือกันระหว่างบริษัท ลูกค้า กับสถาบันการเงิน
    เพื่อรักษาหรือปรับปรุงเครดิตของลูกค้าให้สามารถขอรับสินเชื่อจากสถาบันการเงินได้

-   การบริหารสถาบันการเงินให้มีทิศทางและเป้าหมายที่สอดคล้องกับเป้าหมายของบริษัท
    โดยคำนึงถึงประโยชน์ของลูกค้าเป็นหลักเพื่อบรรลุเป้าหมายในการลดอัตราการปฏิเสธสินเชื่อตามแนวทางและกลยุทธ์ของบริษัท
    ดังที่ได้กล่าวมาข้างต้น
    อีกทั้งยังร่วมมือกับสถาบันการเงินในการกำหนดแนวทางการบริหารสินเชื่อในภาพรวมทั้งสินเชื่อโครงการและสินเชื่อรายย่อยอันจะก่อให้เกิดประโยชน์แก่ทุกฝ่าย

ความเสี่ยงด้านกลยุทธ์ (Strategic Risk)

จากการที่บริษัทกำหนดทิศทางในการดำเนินธุรกิจโดยการใช้กลยุทธ์แบบมุ่งเน้น
ด้วยการพัฒนาโครงการอาคารชุดพักอาศัยสำหรับผู้มีรายได้ระดับปานกลางถึงระดับล่าง-บน
ที่ต้องการที่พักอาศัยที่มีคุณภาพในเมืองเป็นกลุ่มเป้าหมายหลักที่มีอยู่เป็นจำนวนมาก
นับเป็นโอกาสทางธุรกิจที่ส่งผลให้บริษัทเติบโตมาจวบจนถึงปัจจุบัน
แต่ในขณะเดียวกันกลยุทธ์ดังกล่าวก็มีความเสี่ยงควบคู่กัน
โดยหากภาวะตลาดมีการเปลี่ยนแปลงไปจนกระทบต่อ “ความเชื่อมั่น”
ดังเช่นในภาวะวิกฤติเศรษฐกิจที่บริษัทเคยประสบเมื่อปี 2540
อาจทำให้บริษัทประสบปัญหาในการดำเนินธุรกิจโดยเฉพาะยอดขายและรายได้
บริษัทจึงกำหนดความเสี่ยงด้านกลยุทธ์และแนวทางในการบริหารจัดการดังนี้

ความเชื่อมั่นของตลาด

  การจัดการความเสี่ยง

-   ใช้กลยุทธ์ด้านราคาต่อยูนิตในการเพิ่มยอดขาย
    ด้วยการใช้ความได้เปรียบของบริษัทในการบริหารต้นทุนที่มีประสิทธิภาพ (Cost
    Leadership) โดยยังคงไว้ซึ่งคุณค่าของผลิตภัณฑ์ และผลตอบแทนในอัตราที่เหมาะสม

-   พิจารณาขยายทำเลใหม่ในการพัฒนาโครงการเพื่อขยายฐานลูกค้า
    และครอบคลุมพื้นที่ที่ยังมีความต้องการอาคารชุดพักอาศัยที่มีคุณภาพในราคาที่เหมาะสม

-   พิจารณาลดขนาดโครงการให้เหมาะสมในแต่ละทำเลและในแต่ละช่วงเวลาของการพัฒนาด้วยการใช้ฐานข้อมูลภายในบริษัทที่ได้รับการพัฒนามาอย่างต่อเนื่องเป็นเครื่องมือในการตัดสินใจ
    โดยเฉพาะโครงการที่เป็น “โครงการนำร่อง” ที่บริษัทใช้เป็น ”เรือธง”
    ในการขยายทำเลในการพัฒนาเพื่อสร้างการรับรู้ต่อแบรนด์ “ลุมพินี”

-   เพิ่มความเข้มแข็งในการบริหารจัดการและการสื่อสาร “แบรนด์”
    เพื่อก่อให้เกิดการรับรู้ในวงกว้างซึ่งจะช่วยสนับสนุน
    กลยุทธ์การขยายทำเลใหม่ในการพัฒนาโครงการของบริษัทให้ประสบความสำเร็จ

-   ปรับปรุงกลยุทธ์การบริหารลูกค้า โดยการยกระดับจากการสร้าง “ความสัมพันธ์”
    เป็นการสร้าง “ประสบการณ์” อันจะนำมาซึ่งคุณค่าของการบริการซึ่งส่งผลโดยตรงต่อ
    “ความเชื่อมั่น” ต่อแบรนด์ “ลุมพินี”

กลยุทธ์แบบมุ่งเน้น (Focus Strategy)

  การจัดการความเสี่ยง

-   พัฒนาโครงการที่ไม่ใช่อาคารชุดพักอาศัยโดยบริษัทย่อย

-   พิจารณาขยายทำเลในการพัฒนาโครงการในจังหวัดที่มีการขยายตัวทางเศรษฐกิจสูงและมีความต้องการอาคารชุดพักอาศัยที่มีคุณภาพในราคาที่เหมาะสมภายใต้แบรนด์
    “ลุมพินี”

ความเสี่ยงด้านสภาวะแวดล้อมธุรกิจ (Business Environment Risk)

เป็นที่ตระหนักแล้วว่าในปัจจุบันสภาวะแวดล้อมธุรกิจในด้านต่างๆ
เปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็วและมีผลกระทบเป็นวงกว้าง
อันเนื่องจากการเปิดกว้างของข้อมูลและข่าวสาร การเคลื่อนย้ายเงินทุนที่รวดเร็ว
การเก็งกำไรของกองทุนข้ามชาติส่งผลให้ธุรกิจมีความเสี่ยงเพิ่มขึ้น หากไม่ระมัดระวัง
ขาดการติดตามและประเมินสถานการณ์อย่างใกล้ชิด
การลงทุนที่เกินขนาดและการขาดวินัยทางการเงิน
อาจทำให้ธุรกิจประสบปัญหาจนอาจยากต่อการแก้ไขโดยเฉพาะองค์กรที่ขาดความยืดหยุ่น
อีกทั้งข้อเรียกร้องในสิทธิทางสังคม (Social Rights)
เริ่มมีความเข้มข้นมากขึ้นและขยายตัวไปในทุกธุรกิจ
โดยเฉพาะการพัฒนาโครงการขนาดใหญ่ในทำเลที่มีความหนาแน่นสูงและใช้ระยะเวลาในการก่อสร้างนาน
ซึ่งไม่สามารถหลีกเลี่ยงผลกระทบที่มีต่อชุมชนรอบข้างได้ ทั้งฝุ่นละออง มลภาวะทางอากาศและเสียง
นโยบายของบริษัทได้ให้ความสำคัญต่อการรับผิดชอบต่อสิ่งแวดล้อมและสังคมโดยถือเป็นมิติหนึ่งในแผนภูมิกลยุทธ์
บริษัทจึงกำหนดแนวทางในการบริหารความเสี่ยงด้านสภาวะแวดล้อมธุรกิจ ดังนี้

การตระหนักต่อสิทธิทางสังคมและสภาพแวดล้อม

  การจัดการความเสี่ยง

-   ให้ความสำคัญต่อสภาพแวดล้อมและชุมชนโดยรอบโครงการที่พัฒนา
    โดยเริ่มตั้งแต่กระบวนการในการคัดเลือกที่ดินในการพัฒนา
    แปลงที่ดินที่พัฒนาต้องมีความเหมาะสมทั้งในเชิงเศรษฐกิจและสังคม
    ความพร้อมของสาธารณูปโภคและสาธารณูปการต่างๆ
    ขนาดของถนนที่เหมาะสมเพียงพอในการรองรับการจราจรที่เพิ่มขึ้นภายหลังการพัฒนา
    การมีทางเข้าออกโครงการหลายทางสำหรับโครงการขนาดใหญ่เพื่อลดผลกระทบของคอขวด
    จะช่วยลดผลกระทบที่มีต่อสภาพแวดล้อมและชุมชนรอบข้างได้ตั้งแต่ต้นน้ำ
    ตามนโยบายของบริษัทที่ให้ความสำคัญต่อการรับผิดชอบต่อสิ่งแวดล้อมและสังคม

-   จัดทีมบุคลากรที่เป็นผู้บริหารระดับสูงของบริษัทดำเนินกิจกรรมสัมพันธ์กับชุมชนรอบข้างเพื่อก่อให้เกิดความเชื่อมั่น
    และเป็นช่องทางในการติดต่อสื่อสารระหว่างบริษัทและชุมชนรอบข้างในกรณีที่อาจมีเหตุการณ์ที่อยู่นอกเหนือการควบคุมเกิดขึ้น
    เพื่อร่วมกันหาทางในการแก้ไขและลดผลกระทบได้อย่างทันท่วงที

ความไม่แน่นอนของสถานการณ์ทางการเมือง

  การจัดการความเสี่ยง

-   กำหนดอัตราการเติบโตของบริษัทให้เหมาะสม

-   บริหารจัดการด้วยความยืดหยุ่นโดยพร้อมที่จะเปลี่ยนแปลงให้สอดคล้องกับสถานการณ์ได้ตลอดเวลาโดยใช้
    “ค่านิยมองค์กร” (Core Values) เป็นตัวขับเคลื่อน

-   ติดตามและวิเคราะห์สถานการณ์อย่างใกล้ชิด

ความเสี่ยงด้านการดำเนินงาน (Operation Risk)

ในภาวะเศรษฐกิจที่มีความเปราะบางภายใต้การแข่งขันที่ทวีความรุนแรงมากขึ้น
ประสิทธิภาพของการดำเนินงาน
มีส่วนสำคัญในการทำให้บริษัทยังคงสามารถดำเนินธุรกิจได้อย่างต่อเนื่อง
ไม่ว่าจะเป็นการบริหารงานขายและการตลาด การบริหารงานก่อสร้าง การบริหารชุมชน
ที่เป็นด่านหน้าในการสัมผัสกับลูกค้าหรือส่วนสนับสนุนในด้านต่าง
หากทุกส่วนขาดประสิทธิภาพอาจทำให้การประกอบธุรกิจของบริษัทไม่ประสบความสำเร็จตามแผนงานที่วางไว้ทั้งทางตรงและทางอ้อม
บริษัทจึงกำหนดบทบาทและเพิ่มความ เข้มข้นในการบริหารจัดการความเสี่ยงด้านการดำเนินงานดังนี้

ประสิทธิภาพในการบริหารการตลาด การขาย และการบริการลูกค้า

  การจัดการความเสี่ยง

-   เพิ่มประสิทธิภาพในการบริหารค่าใช้จ่ายทางการตลาดด้วยการหาช่องทางใหม่ๆในการสื่อสารเพื่อเข้าถึงกลุ่มเป้าหมายได้โดยตรง

-   ปรับปรุงประสิทธิภาพของพนักงานขาย
    และทีมขายอันเป็นหัวใจหลักในการสร้างยอดขายให้แก่บริษัท

-   ปรับปรุงกระบวนการในการส่งมอบห้องชุดและการโอนกรรมสิทธิ์ให้รวดเร็วขึ้น

ประสิทธิภาพของการบริหารชุมชน

  การจัดการความเสี่ยง

-   ความรับผิดชอบต่อความเป็นอยู่ของผู้ซื้อในโครงการที่บริษัทพัฒนาภายหลังการโอนกรรมสิทธิ์
    เป็นนโยบายและกลยุทธ์ที่สำคัญของบริษัท
    โดยบริษัทได้พัฒนาแนวทางในการดำเนินงานในส่วนนี้มาตลอด
    ตามบทบาทและกลยุทธ์ของสายงานสำหรับปี 2553
    บริษัทกำหนดให้สายงานบริหารชุมชนมุ่งเน้นในการบริหารงบประมาณของนิติบุคคลอาคารชุดให้เกิดความโปร่งใสและสามารถตรวจสอบได้
    รวมถึงการบริหารความปลอดภัยในโครงการเพื่อก่อให้เกิดความเชื่อมั่นของลูกค้าที่มีต่อแบรนด์
    “ลุมพินี”

ประสิทธิภาพของการบริหารงานก่อสร้าง

  การจัดการความเสี่ยง

-   สำหรับในปี 2553
    บริษัทกำหนดให้สายงานบริหารงานก่อสร้างเพิ่มความเข้มข้นด้านการบริหารงานใน 2
    ส่วนที่สำคัญ ได้แก่ การบริหารต้นทุน และการบริหารคุณภาพของผลิตภัณฑ์
    โดยมีเป้าหมายสำหรับโครงการที่อยู่ระหว่างก่อสร้างดังนี้คือ
    สามารถลดต้นทุนค่าก่อสร้างโดยเฉพาะต้นทุนแฝงอย่างน้อยร้อยละ 1
    โดยยังคงคุณภาพของผลิตภัณฑ์ของบริษัทโดยมีตัวชี้วัดได้แก่ความพึงพอใจของลูกค้าที่มีต่อผลิตภัณฑ์ของบริษัทต้องอยู่ในเกณฑ์ไม่ต่ำกว่าร้อยละ
    70 ซึ่งทั้ง 2 ส่วนถูกบรรจุในแผนการดำเนินงานเพื่อติดตามและตรวจสอบอยู่ตลอดเวลา
    จากคณะกรรมการบริหาร และคณะกรรมการบริษัทตามลำดับ

ประสิทธิภาพของการบริหารต้นทุน

  การจัดการความเสี่ยง

-   จากจุดแข็งของบริษัทในการบริหารต้นทุนซึ่งมีส่วนสำคัญในการกำหนดราคาขายของบริษัท
    โดยสามารถกำหนดราคาขายได้ต่ำกว่าคู่แข่ง ในปี 2553
    ซึ่งราคาน้ำมันมีแนวโน้มสูงขึ้นจะส่งผลกระทบต่อราคาวัสดุก่อสร้างทำให้ต้นทุนทางตรงสูงกว่าที่ประมาณการไว้
    บริษัทได้มีการจัดการความเสี่ยงโดยการสั่งซื้อวัสดุที่สำคัญล่วงหน้า เช่น เหล็ก อลูมินั่ม
    และกระจก เป็นต้น
    โดยตกลงราคาที่เหมาะสมกับผู้ค้าวัสดุก่อสร้างในกลุ่มพันธมิตรซึ่งช่วยให้บริษัทลดความเสี่ยงในด้านนี้ลงได้

การดำเนินงานของหน่วยงานภายในองค์กร

  การจัดการความเสี่ยง

-   ในปี 2552 บริษัทได้กำหนดให้มีการปรับปรุงกระบวนการในการดำเนินการ (Reprocess)
    เพื่อให้เกิดประสิทธิภาพในการบริหารจัดการพร้อมเผชิญสภาวะวิกฤติซึ่งได้ผลเป็นอย่างดี
    สำหรับในปี 2553
    บริษัทจึงเพิ่มความเข้มข้นขึ้นด้วยการกำหนดให้มีการปรับปรุงกระบวนการหลักในการประกอบธุรกิจของบริษัท
    (Core Operation Reprocess) ตั้งแต่ต้นจนจบกระบวนการ
    เพื่อตัดทอนหรือลดความซ้ำซ้อนขั้นตอนในการดำเนินการของแต่ละสายงานอันจะก่อให้เกิดความรวดเร็ว
    และประสิทธิภาพในองค์รวม

-   เพื่อควบคุมค่าใช้จ่ายประจำของบริษัทซึ่งส่วนใหญ่เกิดจากค่าใช้จ่ายด้านการพนักงาน
    บริษัทจึงกำหนดให้มีการจัดจ้างหน่วยงานภายนอกมาดำเนินการแทนในส่วนงานที่มีผลกระทบน้อยทั้งส่วนงาน
    ภายใต้การควบคุมมาตรฐานและคุณภาพจากบริษัท