1. ปัจจัยความเสี่ยง

จากลักษณะของธุรกิจการให้บริการด้านสินเชื่อเช่าซื้อรถยนต์
ปัจจัยความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นและมีผลกระทบต่อการดำเนินงานของบริษัท มีดังนี้

1.1 ความเสี่ยงจากการปล่อยสินเชื่อรถยนต์มือสอง

การทำธุรกิจสินเชื่อเช่าซื้อเกี่ยวกับรถยนต์ทั้งประเภทรถยนต์ใหม่และรถยนต์มือสอง
ความเสี่ยงและผลตอบแทนที่ได้รับจะแตกต่างกัน คือ
ธุรกิจสินเชื่อเช่าซื้อรถยนต์มือสองจะมีความเสี่ยงทั้งด้านคุณภาพของลูกหนี้และคุณภาพของรถยนต์ที่เป็นหลักประกัน
แต่ผลตอบแทนที่ได้รับจะสูงกว่าการให้สินเชื่อรถยนต์ใหม่
ทั้งนี้บริษัทมีสัดส่วนรายได้จากการปล่อยสินเชื่อเช่าซื้อรถยนต์มือสอง และรถยนต์ใหม่ ณ วันที่ 31
ธันวาคม 2550 ในสัดส่วนร้อยละ 96.01 : 3.99 ตามลำดับ

อย่างไรก็ตาม
บริษัทพยายามที่จะลดความเสี่ยงทางด้านนี้ด้วยการคัดเลือกทีมงานที่มีประสบการณ์และมีความเชี่ยวชาญในการประเมินคุณภาพรถยนต์และการทำตลาดสินเชื่อรถยนต์มือสองโดยเฉพาะ
รวมทั้งบริษัทให้ความสำคัญในการคัดเลือกผู้ประกอบการเต็นท์รถยนต์มือสองที่ได้มาตรฐานมีฐานะการเงินที่มั่นคงและเสนอขายรถยนต์มือสองที่มีคุณภาพในราคาที่เหมาะสม
นอกจากนี้บริษัทยังมีมาตรการเข้มงวดในการอนุมัติสินเชื่อ
โดยได้ใช้ระบบการวิเคราะห์สินเชื่อเช่าซื้อตามเกณฑ์ Credit Scoring Model
ของบริษัทมาเป็นเกณฑ์ในการพิจารณาอนุมัติสินเชื่อ
ซึ่งจะเป็นการช่วยลดความเสี่ยงด้านคุณภาพของลูกหนี้
นอกจากนี้ความเสี่ยงจากการขาดทุนที่เกิดจากการขายรถยนต์ที่ยึดคืนมาของรถยนต์มือสองนั้นโดยทั่วไปจะขาดทุนน้อยกว่ารถยนต์ใหม่
ทั้งนี้เนื่องจากรถยนต์ใหม่มีอัตราการลดลงของราคารถยนต์ตามอายุการใช้งานแต่ละปีนั้นจะมีอัตราลดลงสูงในช่วงปีแรกๆและเมื่อรถยนต์ที่มีอายุการใช้งานมากขึ้นหรือเป็นรถยนต์มือสองแล้วจะมีอัตราลดลงของราคาที่ต่ำกว่ารถยนต์ใหม่

1.2 ความเสี่ยงจากการดำเนินงานอันเกิดจากสินเชื่อที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้

ปัจจุบันบริษัทฯเปิดดำเนินการทั้งสิ้น 13 สาขา โดยมีสำนักงานกลางอยู่ที่ถนนแจ้งวัฒนะ
และมีสาขาอยู่ต่างจังหวัดครอบคลุมพื้นที่การขายทั้งหมด 64 จังหวัด
ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญทำให้บริษัทสามารถขยายสินเชื่อเช่าซื้อรถยนต์ได้เพิ่มมากขึ้นอย่างรวดเร็ว
ทั้งนี้การให้สินเชื่อเช่าซื้อแก่กลุ่มลูกค้าใหม่อาจก่อให้เกิดลูกหนี้เช่าซื้อที่มีปัญหาภายหลังการผ่อนชำระไปแล้วระยะเวลาหนึ่งได้
อย่างไรก็ตามเพื่อเป็นการลดความเสี่ยงดังกล่าว
บริษัทจึงได้มีมาตรการด้านการพิจารณาสินเชื่อที่เข้มงวดทุกขั้นตอนซึ่งบริษัทจะใช้ความระมัดระวังในการปล่อยและอนุมัติสินเชื่อให้กับลูกค้า
โดยในการพิจารณาอนุมัติการให้สินเชื่อเช่าซื้อนั้น
บริษัทจะมีการตรวจสอบข้อมูลเบื้องต้นของลูกค้าว่าลูกค้ารายนั้นเป็นบุคคลที่มีชื่ออยู่ในบัญชีดำของบริษัทหรือไม่
(โดยบริษัทมีฐานข้อมูลของบุคคลที่มีชื่อเป็นบุคคลล้มละลาย คดีแพ่ง และคดีอาญา)
ทั้งนี้บริษัทไม่ได้ใช้ฐานข้อมูลกลาง เช่น Credit Bureau ในการวิเคราะห์สินเชื่อ
แต่มีการตรวจสอบข้อมูลเพิ่มเติมจากแหล่งข้อมูลภายนอก เช่นธนาคารพาณิชย์
บริษัทเช่าซื้อรถยนต์อื่นๆ และสมาคมเช่าซื้อ เพื่อตรวจสอบลูกค้าที่อยู่ในข่ายต้องสงสัย
พร้อมกับส่งเจ้าหน้าที่ตรวจสอบเครดิต (checker)
ของบริษัทออกไปตรวจสอบข้อมูลของลูกค้าและผู้ค้ำประกัน
โดยตรวจสอบข้อเท็จจริงเปรียบเทียบว่าตรงกับข้อมูลเบื้องต้นที่เจ้าหน้าที่สินเชื่อของบริษัทได้รับมาจากลูกค้าหรือไม่
นอกจากนี้บริษัทยังได้ให้ความสำคัญเรื่องการพิจารณาคัดเลือกลูกค้าและมีมาตรการในการเข้มงวดการอนุมัติสินเชื่อเช่าซื้อ
ซึ่งบริษัทใช้ระบบการวิเคราะห์สินเชื่อเช่าซื้อตามเกณฑ์ Credit Scoring Model
มาเป็นเกณฑ์ในการพิจารณาอนุมัติ และบริษัทมีระบบการติดตามดูแลการชำระค่างวดอย่างรัดกุม
และเมื่อลูกค้าค้างชำระค่างวด
บริษัทจะมีมาตรการการเร่งรัดเพื่อให้หนี้ค้างชำระกลับมาให้มากและรวดเร็วที่สุด
นอกจากนี้บริษัทมีระบบการควบคุม การตรวจสอบ
และการรายงานผลที่มีประสิทธิภาพทำให้สามารถรายงานสถานะลูกหนี้ได้ทุกขณะ
ซึ่งสามารถป้องกันความเสี่ยงดังกล่าวได้ในระดับหนึ่ง การที่บริษัทมิได้ใช้ฐานข้อมูลกลาง เช่น
Credit Bureau ในการวิเคราะห์สินเชื่อ เนื่องจากบริษัทเชื่อว่าฐานข้อมูลในบัญชีดำของบริษัทนั้น
ได้มีการจัดเก็บเป็นเวลาประมาณสิบปีและมีมากกว่าสามหมื่นรายชื่อ
และค่าใช้จ่ายในการใช้ฐานข้อมูลกลางเช่น Credit Bureau มีค่าใช้จ่ายที่ค่อนข้างสูง

ในปี 2549 และปี 2550 บริษัทมีลูกหนี้ที่ค้างชำระค่างวดเกิน 4 เดือนและหยุดรับรู้รายได้จำนวน
65.90 ล้านบาท และ 66.10 ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ 2.67 และ ร้อยละ 2.72
ของยอดลูกหนี้ตามสัญญาเช่าซื้อสุทธิตามลำดับ
โดยลูกหนี้ที่ค้างชำระข้างต้นมีลูกหนี้ฟ้องร้องที่หยุดรับรู้รายได้จำนวน 62.04 ล้านบาท และ 89.62
ล้านบาท ตามลำดับ

1.3 ความเสี่ยงจากการขายรถยนต์ที่ยึดมา

เมื่อลูกค้าผิดสัญญาไม่นำส่งค่างวดหรือค้างค่างวดสะสมตั้งแต่ 3 งวดติดต่อกันขึ้นไป
บริษัทจะดำเนินการบอกเลิกสัญญาและยึดรถยนต์กลับคืนมา
รถยนต์ที่บริษัทยึดคืนมาจะถูกนำมาขายด้วยวิธีการประมูลขาย
ซึ่งการดำเนินการดังกล่าวบริษัทจะใช้ระยะเวลาโดยเฉลี่ยประมาณ 3 เดือน
โดยบริษัทจะนำเงินที่ได้จากการประมูลขายรถยนต์มาชำระหนี้ที่ค้างอยู่
หากเงินที่ได้จากการขายรถยึดไม่พอที่จะชำระหนี้
บริษัทสามารถที่จะเรียกร้องส่วนที่ขาดจากลูกหนี้หรือผู้ค้ำประกันได้
แต่ในกรณีที่บริษัทไม่สามารถเรียกร้องส่วนที่เหลือได้ บริษัทจะมีผลขาดทุนจากการขายรถยึด
ซึ่งราคาประมูลขายรถยึดจะขึ้นอยู่กับอายุ สภาพ และความนิยมของรถยนต์
รวมทั้งขึ้นอยู่กับสภาพตลาดและความต้องการรถยนต์ในขณะนั้น
ดังนั้นบริษัทจึงอาจมีความเสี่ยงในการรับภาระผลขาดทุนจากประมูลขายรถยึดในอนาคตหากค่าใช้จ่ายในการดำเนินการฟ้องร้องนั้นสูงกว่ามูลค่าที่จำหน่ายรถยึด
อย่างไรก็ตามความเสี่ยงจากการขาดทุนที่เกิดจากการขายรถยนต์ที่ยึดคืนมาของรถยนต์มือสองนั้นโดยทั่วไปจะขาดทุนน้อยกว่ารถยนต์ใหม่
ทั้งนี้เนื่องจากรถยนต์ใหม่มีอัตราการลดลงของราคารถยนต์ตามอายุการใช้งานแต่ละปีนั้นจะมีอัตราลดลงสูงในช่วงปีแรกๆและเมื่อรถยนต์ที่มีอายุการใช้งานมากขึ้นหรือเป็นรถยนต์มือสองแล้วจะมีอัตราลดลงของราคาที่น้อยกว่า

ในปี 2549 บริษัทมีรถยนต์ที่ยึดคืนมาจำนวน 1,273 คัน มูลค่ารวม 213.89 ล้านบาท
คิดเป็นร้อยละ 13.18 ของรถยนต์ทั้งหมดที่มีการทำสัญญาเช่าซื้อกับบริษัท และในปี 2550
บริษัทมีรถยนต์ที่ยึดคืนมาจำนวน 1,841 คัน มูลค่ารวม 317.48 ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ 17.93
ของรถยนต์ทั้งหมดที่มีการทำสัญญาเช่าซื้อกับบริษัท โดยปี 2549
บริษัทมีผลขาดทุนจากการขายรถยนต์ที่ยึดคืนมาจำนวน 40.59 ล้านบาท และใน ปี 2550
บริษัทมีผลขาดทุนจากการขายรถยนต์ที่ยึดคืนมาเท่ากับ 62.93 ล้านบาท

1.4 ความเสี่ยงจากการพึ่งพาเงินกู้จากธนาคารพาณิชย์

แหล่งเงินทุนของบริษัท นอกจากจะใช้เงินทุนจากผู้ถือหุ้นและกู้ยืมจาก บมจ.ไมด้า แอสเซ็ท
ซึ่งเป็นบริษัทแม่แล้ว บริษัทยังมีการกู้ยืมเงินทุนจากธนาคารพาณิชย์ด้วย
ซึ่งด้วยข้อจำกัดด้านการปล่อยสินเชื่อของธนาคารตามข้อกำหนดของธนาคารแห่งประเทศไทยและนโยบายการปล่อยสินเชื่อของธนาคารเอง
อาจทำให้เกิดข้อจำกัดในการให้เงินกู้แก่บริษัทในอนาคตได้
ซึ่งหากบริษัทไม่มีเงินทุนหมุนเวียนเพียงพออาจทำให้แผนการขยายธุรกิจของบริษัทไม่เป็นไปตามเป้าหมายที่วางไว้
อย่างไรก็ตาม ทางผู้บริหารเชื่อว่าการที่บริษัทเป็นบริษัทจดทะเบียนส่งผลให้เพิ่มความน่าเชื่อถือหรือ
Credit rating ในการต่อรองเจรจาปรับลดอัตราดอกเบี้ย
และขยายวงเงินเพิ่มจากธนาคารพาณิชย์ดังกล่าว
อีกทั้งบริษัทก็ได้พิจารณาถึงการหาแหล่งเงินทุนอื่นเพิ่มเติมเช่น การออกหุ้นกู้ในอนาคต เป็นต้น ณ 31
ธันวาคม 2550 บริษัทมีอัตราส่วนหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้นเท่ากับ 2.38 เท่า

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2550 และ 2549
ยอดคงเหลือของเงินกู้ยืมระยะยาวที่ได้รับจากธนาคารในประเทศแห่งหนึ่งมีรายละเอียดดังต่อไปนี้

(หน่วย: ล้านบาท)

+---------------+--------+--------+--------------+--------------------+
|               | ยอด    |        | อัตราดอกเบี้ย   | การชำระคืนเงินกู้      |
|               | คงเหลือ |        |              |                    |
+---------------+--------+--------+--------------+--------------------+
|               | 2550   | 2549   |              |                    |
+---------------+--------+--------+--------------+--------------------+
| วงเงินที่ 1      | 135.0  | 291.0  | อัตรา MLR ต่อปี | ผ่อนชำระทุกเดือน ๆ    |
|               |        |        |              | ละ13 ล้านบาท        |
|               |        |        |              | ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม    |
|               |        |        |              | 2549               |
|               |        |        |              | จนถึงเดือนกันยายน     |
|               |        |        |              | 2551 ส่วนที่เหลือ      |
|               |        |        |              | ชำระคืนในเดือนตุลาคม  |
|               |        |        |              | 2551               |
+---------------+--------+--------+--------------+--------------------+
| วงเงินที่ 2      |        |        | อัตรา MLR     | ผ่อนชำระทุกเดือน ๆ ละ |
|               |  284.6 |  625.0 | เฉลี่ยต่อปี      | 28.4 ล้านบาท        |
|               |        |        |              | ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม    |
|               |        |        |              | 2549               |
|               |        |        |              | จนถึงเดือนกันยายน     |
|               |        |        |              | 2551 ส่วนที่เหลือ      |
|               |        |        |              | ชำระคืนในเดือนตุลาคม  |
|               |        |        |              | 2551               |
+---------------+--------+--------+--------------+--------------------+
| วงเงินที่ 3      |        |        | อัตรา MLR     | ผ่อนชำระทุกเดือน ๆ ละ |
|               |  383.1 |  387.1 | เฉลี่ยต่อปี      | 16.7 ล้านบาท        |
|               |        |        |              | ตั้งแต่เดือนธันวาคม     |
|               |        |        |              | 2549 จนถึง          |
|               |        |        |              | เดือนตุลาคม 2552     |
|               |        |        |              | ส่วนที่เหลือ           |
|               |        |        |              | ชำ                 |
|               |        |        |              | ระคืนในเดือนพฤศจิกายน |
|               |        |        |              | 2552               |
+---------------+--------+--------+--------------+--------------------+
| วงเงินที่ 4      |        |   -    | อัตราร้อยละ 1- | ผ่อนชำระคืนต         |
|               |  250.2 |        | Month THBFIX | ามสัดส่วนที่ระบุในสัญญาเ |
| (วงเ          |        |        | = TH         | ป็นรายเดือนภายในระยะ |
| งินสินเชื่อประเภท |        |        | บวก          | เวลา 3 ปี           |
| ก. และ ข.)    |        |        | ด้วยอัตราร้อยละ |                    |
|               |        |        | 1 ต่อปี        |                    |
+---------------+--------+--------+--------------+--------------------+
| วงเงินที่ 5      |   35.0 |   -    | อัตราร้อยละ    | ผ่อนชำ              |
|               |        |        | 6.5 ต่อปี      | ระคืนตามสัดส่วนที่ระบุใน |
| (วงเ          |        |        |              | สัญญาเ              |
| งินสินเชื่อประเภท |        |        |              | ป็นรายเดือนภายในระยะ |
| ค.)           |        |        |              | เวลา 3 ปี           |
+---------------+--------+--------+--------------+--------------------+
| วงเงินที่ 6      |   60.0 |   -    | อัตราร้อยละ    | ชำระคืนภายในวันที่ 29  |
|               |        |        | 6.5 ต่อปี      | กุมภาพันธ์ 2551       |
| (วงเ          |        |        |              |                    |
| งินสินเชื่อประเภท |        |        |              |                    |
| ง.)           |        |        |              |                    |
+---------------+--------+--------+--------------+--------------------+
|               |        |        |              |                    |
+---------------+--------+--------+--------------+--------------------+
| รวม           |   1    |   1    |              |                    |
|               | ,147.9 | ,303.1 |              |                    |
+---------------+--------+--------+--------------+--------------------+
| หัก:           |   (    |   (    |              |                    |
| ส่วนที่ถึงกำหนด   | 817.9) | 700.4) |              |                    |
|               |        |        |              |                    |
| ชำระภายในหนึ่งปี |        |        |              |                    |
+---------------+--------+--------+--------------+--------------------+
| เง            |        |        |              |                    |
| ินกู้ยืมระยะยาว - |  330.0 |  602.7 |              |                    |
| สุทธิ           |        |        |              |                    |
+---------------+--------+--------+--------------+--------------------+

1.5 ความเสี่ยงด้านการตลาดและการแข่งขัน

การขยายตัวของตลาดรถยนต์ที่มียอดการขายเพิ่มขึ้นในช่วงที่ผ่านมาทำให้ผู้ประกอบการธุรกิจเช่าซื้อและลิสซิ่งเกิดขึ้นใหม่หลายราย
ทั้งที่เป็นกิจการที่มีผู้ถือหุ้นเป็นสถาบันการเงินและกิจการที่เป็นบริษัทในเครือของผู้ผลิตและผู้แทนจำหน่ายรถยนต์
ซึ่งกิจการที่เป็นผู้ผลิตและผู้แทนจำหน่ายรถยนต์ต้องการที่จะรักษาและขยายส่วนแบ่งการตลาดรถยนต์ให้มากขึ้นก็จะใช้กลยุทธ์ในการลดอัตราดอกเบี้ย
ส่งผลให้อัตราดอกเบี้ยในกลุ่มเช่าซื้อรถยนต์ใหม่ลดลงโดยตลอด
แต่ผู้ประกอบการเหล่านี้ไม่ใช่คู่แข่งโดยตรงกับบริษัท
ในขณะที่กิจการที่มีผู้ถือหุ้นเป็นสถาบันการเงินได้เปลี่ยนกลยุทธ์การตลาดจากเดิมที่เน้นการให้สินเชื่อแก่รถยนต์ใหม่เป็นหลักมาเป็นการให้สินเชื่อเช่าซื้อรถยนต์มือสองมากขึ้น
ทั้งนี้เนื่องจากการให้สินเชื่อเช่าซื้อรถยนต์มือสองจะได้รับอัตราดอกเบี้ยสูงกว่าการให้สินเชื่อรถยนต์ใหม่
ส่งผลให้การแข่งขันในธุรกิจเช่าซื้อรถยนต์มือสองเพิ่มขึ้นตามไปด้วย

จากสภาวะการแข่งขันในตลาดที่สูงขึ้น บริษัทพยายามที่จะเพิ่มรายได้ของบริษัทให้มากขึ้น
โดยการที่จะขยายสาขาไปในตลาดต่างจังหวัดให้มากขึ้น
ทั้งนี้ความรุนแรงของการแข่งขันในตลาดต่างจังหวัดนั้นยังถือว่าน้อยกว่าตลาดในเขตกรุงเทพฯ
และปริมณฑล อีกทั้งบริษัทเชื่อว่ายังมีโอกาส
และช่องทางในการขยายสินเชื่อเช่าซื้อรายใหม่ได้มากกว่า
ซึ่งในตลาดต่างจังหวัดนั้นบริษัทสามารถคิดอัตราดอกเบี้ยได้ในอัตราสูงกว่าตลาดในกรุงเทพฯ
ในขณะเดียวกันบริษัทพยายามที่จะรักษาส่วนแบ่งการตลาดของบริษัทในตลาดเดิมไว้ด้วยการให้บริการที่ดีและรวดเร็วเป็นที่ประทับใจของลูกค้าเพื่อให้ลูกค้ากลับมาใช้บริการอีกหรือแนะนำลูกค้าคนอื่นให้มาใช้บริการของบริษัท
นอกจากนี้บริษัทพยายามรักษาความสัมพันธ์ที่ดีกับกลุ่มผู้ประกอบการเต็นท์รถมือสองด้วยการให้สินเชื่อ
Floor Plan
สินเชื่อดังกล่าวทำให้ผู้ประกอบการดังกล่าวมีเงินทุนหมุนเวียนในการประกอบการและเป็นการสร้างฐานลูกค้าให้กับบริษัทอีกทางหนึ่ง

1.6 ความเสี่ยงด้านการบริหาร การจัดการ การถือหุ้นในบริษัท โดยกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่

ณ 31 ธันวาคม 2550 บริษัทฯมีบริษัท ไมด้า แอสเซ็ท จำกัด (มหาชน) เป็นผู้ ถือหุ้นจำนวน
240,000,000 หุ้นมูลค่าที่ตราไว้หุ้นละ 1 บาทคิดเป็นร้อยละ 60.45 ของทุนจดทะเบียนที่ชำระแล้ว
จึงทำให้ผู้ถือหุ้นใหญ่สามารถควบคุมมติที่ประชุมผู้ถือหุ้นได้เกือบทั้งหมดไม่ว่าจะเป็นเรื่องการแต่งตั้งกรรมการหรือการขอมติในเรื่องอื่นที่ต้องใช้คะแนน
เสียงส่วนใหญ่ของที่ประชุมผู้ถือหุ้น
ยกเว้นเรื่องที่กฎหมายหรือข้อบังคับของบริษัทกำหนดให้ต้องได้รับคะแนนเสียง 3 ใน 4
ของที่ประชุมผู้ถือหุ้น
ดังนั้นผู้ถือหุ้นรายอื่นจึงอาจไม่สามารถรวบรวมคะแนนเสียงเพื่อการตรวจสอบและถ่วงดุลเรื่องที่ผู้ถือหุ้นรายใหญ่เสนอได้
นอกเหนือจากคณะกรรมการตรวจสอบที่ทำหน้าที่แทนผู้ถือหุ้นรายย่อย

1.7 ความเสี่ยงจากการลดลงของราคาหุ้นหาก กรรมการ
และพนักงานของบริษัทขายหุ้นภายหลังการใช้สิทธิแปลงสภาพเป็นหุ้นสามัญ

ในการออกและเสนอขายหุ้นสามัญต่อประชาชนในปี 2547ที่ผ่านมา
บริษัทได้มีการออกและเสนอขายใบสำคัญแสดงสิทธิให้แก่ กรรมการ และพนักงานของบริษัท จำนวน
15 ล้านหน่วยโดยไม่คิดมูลค่าและสามารถใช้สิทธิแปลงเป็นหุ้นสามัญของบริษัทในราคาหุ้นละ 1 บาท
(ราคาตามมูลค่าที่ตราไว้) โดยกำหนดการใช้สิทธิได้ทุกๆ 6
เดือนในวันทำการสุดท้ายของเดือนมิถุนายน และเดือนธันวาคมของแต่ละปี
ตลอดอายุใบสำคัญแสดงสิทธิ 5 ปี
โดยสามารถใช้สิทธิครั้งแรกได้ในวันทำการสุดท้ายของเดือนมิถุนายน 2548
และสามารถใช้สิทธิครั้งสุดท้ายได้ในวันที่ใบสำคัญแสดงสิทธิอายุครบ 5 ปี
อย่างไรก็ตามบริษัทได้กำหนดระยะเวลาและสัดส่วนการใช้สิทธิเพื่อมิให้กรรมการและพนักงานสามารถใช้สิทธิในการแปรสภาพใบสำคัญแสดงสิทธิเป็นหุ้นสามัญได้ทั้งหมดในคราว
ทั้งนี้เมื่อกรรมการ และพนักงานของบริษัทสามารถใช้สิทธิแปลงเป็นหุ้นสามัญในแต่ละครั้ง
นักลงทุนอาจได้รับความเสี่ยงจากการลดลงของราคาหุ้น เนื่องจากกรรมการ
ผู้บริหารและพนักงานของบริษัทสามารถนำหุ้นดังกล่าวออกมาขายในตลาดหลักทรัพย์ได้

อนึ่งเมื่อถึงระยะเวลาการใช้สิทธิพนักงานที่ได้รับการจัดสรรและใช้สิทธิแล้วอาจทำการขายหุ้นในตลาดหลักทรัพย์ซึ่งอาจมีผลต่อราคาซื้อขายหุ้นในตลาดรอง
และราคาการใช้สิทธิของใบสำคัญแสดงสิทธิดังกล่าวที่ให้แก่ กรรมการ
และพนักงานของบริษัทต่อหนึ่งหน่วยที่ 1.00 บาท
อย่างไรก็ตามจำนวนหุ้นที่ทำการจัดสรรให้กับพนักงานตามโครงการดังกล่าวมีสัดส่วนที่น้อยเมื่อเทียบกับทุนจดทะเบียนของบริษัท
หรือคิดเป็นร้อยละ 3.75 ประกอบกับการใช้สิทธิมีลักษณะที่ต้องทยอยการใช้สิทธิเป็นระยะเวลา 5 ปี
ผลกระทบต่อราคาหุ้นในหารซื้อขายในตลาดรองจึงมีน้อยซึ่งสามารถแสดงได้ดังนี้

  --------------------------------- -------------------------------------
  ปี                                 ผลกระทบจากจำนวนหุ้นสามัญที่เพิ่มขึ้น /
                                    ทุนจดทะเบียน

  2548                              ร้อยละ 1.50

  2549                              ร้อยละ 0.75

  2550                              ร้อยละ 0.75

  หลังจากปี 2550                      ร้อยละ 0.75
  จนถึงวันที่ใบสำคัญแสดงสิทธิมีอายุครบ 5 ปี   

  รวม                               ร้อยละ 3.75
  --------------------------------- -------------------------------------