1.1 เกี่ยวกับด้านลิขสิทธิ์ภาพยนตร์

-   ด้านลิขสิทธิ์ที่ได้รับจากบริษัทผู้สร้างภาพยนตร์

บริษัท ซีวีดี เอ็นเตอร์เทนเมนท์ จำกัด(มหาชน) และบริษัทย่อย
ได้รับความไว้วางใจจากบริษัทผู้สร้างภาพยนตร์ชั้นนำจากต่างประเทศ ได้แก่ เครือเมเจอร์กรุ๊ป
จากสหรัฐอเมริกา และ เอช เค ทีวีบี จากฮ่องกง ให้บริษัทฯ
นำลิขสิทธิ์ภาพยนตร์ที่ได้รับมาจัดทำเป็นสื่อในรูปแบบต่างๆ โดยลิขสิทธิ์ที่บริษัทฯ
ได้รับจากเครือเมเจอร์กรุ๊ป มีระยะเวลาของสัญญาประมาณ 1-3 ปี ส่วนลิขสิทธิ์ของเอช เค ทีวีบี
มีระยะเวลาของสัญญา 1ปี

ดังนั้นความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นคือ เมื่อครบกำหนดสัญญาแล้ว
เจ้าของลิขสิทธิ์อาจจะยกเลิกสัญญาให้ลิขสิทธิ์ด้านการตลาดเพื่อเข้ามาดำเนินการเอง
หรือให้ลิขสิทธิ์แก่ผู้อื่น ซึ่งจะเกิดผลกระทบกับบริษัทโดยตรง และบริษัทไม่ได้ต่อสัญญากับค่าย Warner
Home Video ในปี 2547 เนื่องจากต้นทุนค่าลิขสิทธิ์มีราคาสูงขึ้น ซึ่งจะส่งผลให้บริษัทฯ
และผู้บริโภคต้องรับภาระจ่ายเงินส่วนเพิ่มมากขึ้นตามไปด้วย
ซึ่งส่งผลให้รายได้จากการจัดการด้านลิขสิทธิ์ภาพยนตร์ ลดลงจาก 1.1 พันล้านบาท ในปี 2546
เป็น 1.0 พันล้านบาท ในปี 2547

แต่อย่างไรก็ตาม ในเรื่องนี้บริษัทฯ ได้มีมาตรการรองรับ
โดยการจัดหาภาพยนตร์ที่มีคุณภาพมาเพิ่มเติม เพื่อชดเชยจำนวนหนังที่ขาดหายไป
พร้อมทั้งกระตุ้นยอดขายของค่ายอื่นๆ ที่ยังคงอยู่ให้เพิ่มขึ้น
และบริษัทเองยังคงมุ่งมั่นที่จะสรรหาผลิตภัณฑ์ที่มีความหลากหลายเพื่อให้สอดคล้องกับความต้องการของลูกค้าทุกกลุ่มให้มากที่สุดเช่นเดิม
โดยการจัดทำสินค้าให้ครบวงจร คือ มีทั้งภาพยนตร์เมเจอร์ของฮอลลีวู้ด ภาพยนตร์การ์ตูนเมเจอร์
ภาพยนตร์จีนชุดสากล ภาพยนตร์จีนชุดกำลังภายใน ภาพยนตร์จีนม้วนเดียวจบ ภาพยนตร์ไทย
ภาพยนตร์เกาหลี และภาพยนตร์ต่างประเทศจากค่ายอิสระ

นอกจากนี้ ในปี 2548 บริษัทฯ ได้ร่วมเป็น พันธมิตรกับ บริษัท จีทีเอช จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทในกลุ่ม
GMM Grammy โดยได้รับลิขสิทธิ์การจัดจำหน่ายภาพยนตร์ไทย ในรูปแบบวีซีดี และดีวีดี
ในส่วนของตลาดศูนย์เช่าอีกด้วย เพื่อเพิ่มความหลากหลายของผลิตภัณฑ์
และช่องทางในการเลือกสรรความบันเทิงของลูกค้า

หากพิจารณาเฉพาะค่ายหนังที่เหลืออยู่จำนวน 3 ค่าย ได้แก่ COLUMBIA TRISTAR HOME
ENTERTAINMENT, BUENA VISTA HOME ENTERTAINMENT และ TWENTIETH CENTURY FOX
HOME ENTERTAINMENT นั้น จะเห็นได้ว่า
บริษัทสามารถกระตุ้นยอดขายของค่ายดังกล่าวให้เพิ่มขึ้นจากปีก่อน ได้ถึง 78.6 ล้านบาท
คิดเป็นร้อยละ 12 หรือเพิ่มขึ้น 0.7 ล้านแผ่น คิดเป็นร้อยละ 13

ส่งผลให้ในปี 2547 บริษัท ได้รับรางวัลเกียรติยศจากค่าย BUENA VISTA HOME
ENTERTAINMENT ถึง 3 รางวัล ได้แก่ (1) รางวัล “Best New Title Growth 2003”
ผู้แทนจำหน่ายที่มีศักยภาพดีเยี่ยมในด้านยอดขายภาพยนตร์ใหม่ (2) รางวัล “Best Overall
Catalogue Growth 2003” ผู้แทนจำหน่ายที่มีศักยภาพดีเยี่ยมในด้านยอดขายภาพยนตร์
ที่เคยออกวางจำหน่ายแล้ว และ (3) รางวัล “2003 Best Licensee Asia”
ผู้แทนจำหน่ายยอดเยี่ยมแห่งเอเชีย ประจำปี 2003 ซึ่งรางวัลนี้ บริษัทได้รับเป็นครั้งที่สอง
หลังจากที่เคยได้รับมาแล้วในปี 2540

นอกจากนี้ ยังได้รับรางวัลผู้แทนจำหน่ายยอดเยี่ยม แห่งภาคพื้นเอเชีย แปซิฟิค (2003 Asia
Licensee Of The Year) จากค่าย COLUMBIA TRISTAR HOME ENTERTAINMENT อีกด้วย

ซึ่งบริษัทเองคาดว่า การดำเนินงานของบริษัทที่มีศักยภาพดังกล่าว
จะส่งผลให้ความเสี่ยงด้านลิขสิทธิ์ที่ได้รับจากบริษัทผู้สร้างภาพยนตร์นี้ลดลงได้

-   ด้านสินค้าละเมิดลิขสิทธิ์

ในปัจจุบันสินค้าละเมิดลิขสิทธิ์ โดยเฉพาะวีดีโอซีดี และดีวีดี เป็นปัจจัยที่มีผลกระทบต่อบริษัท
ซึ่งเป็นผู้ถือลิขสิทธิ์เป็นอย่างมาก โดยที่ภาพยนตร์เรื่องใดที่ได้รับความนิยมมาก
ก็จะมีสินค้าละเมิดลิขสิทธิ์ออกมาจำหน่ายมากเช่นกัน
ส่งผลให้บริษัทมีความเสี่ยงด้านการลดลงของรายได้
อันเนื่องมาจากผู้บริโภคหันไปสนับสนุนสินค้าละเมิดลิขสิทธิ์ ซึ่งมีราคาถูก
แต่มีคุณภาพด้อยกว่าสินค้าของบริษัท

แต่อย่างไรก็ตาม
ในปัจจุบันการส่งเสริมจากภาครัฐในฐานะผู้ควบคุมการละเมิดลิขสิทธิ์มีการปราบปรามที่เข้มงวด
และจริงจังมากขึ้น เช่น การพิจารณาสินค้าซีดี เป็นสินค้าควบคุม
เพื่อแก้ไขปัญหาการละเมิดทรัพย์สินทางปัญญา รวมทั้งการออกมาตรการตั้งรางวัลนำจับและชี้เบาะแส
เป็นต้น ซึ่งปัจจัยดังกล่าวเป็นปัจจัยที่นอกเหนือการควบคุมของบริษัท ดังนั้น สิ่งที่บริษัททำได้คือ
พยายามปรับปรุงคุณภาพและราคาของผลิตภัณฑ์ให้สนองตอบกับความต้องการของลูกค้าให้ได้มากที่สุด
โดยการสรรหาภาพยนตร์ที่ตลาด และลูกค้าต้องการ โดยตัดภาพยนตร์ที่ไม่ได้รับความนิยมออกไป
แต่ก็ยังคงความหลากหลายของประเภทของภาพยนตร์ไว้เช่นเดิม

1.2 เกี่ยวกับด้านความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ

สืบเนื่องจากธุรกิจหลักของกลุ่มบริษัทในปัจจุบัน
เป็นการดำเนินการจัดหาลิขสิทธิ์ภาพยนตร์จากผู้จัดจำหน่ายภาพยนตร์จากต่างประเทศเป็นส่วนใหญ่
ซึ่งจะต้องจ่ายชำระค่าลิขสิทธิ์แก่ผู้จัดจำหน่ายเป็นเงินสกุลต่างประเทศ
ส่งผลให้บริษัทอาจมีความเสี่ยงอันเกิดจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศได้

แต่อย่างไรก็ตามบริษัทได้ดำเนินการจัดการบริหาร และป้องกันความเสี่ยงในด้านนี้ไว้แล้ว
โดยการทำสัญญาซื้อเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า
ซึ่งในปีที่ผ่านมาบริษัทสามารถบริหารความเสี่ยงในด้านนี้ได้ดีพอสมควร
โดยมีกำไรจากอัตราแลกเปลี่ยนในปี 2547 จำนวน 2.3 ล้านบาท

ในปัจจุบัน นอกจากค่าลิขสิทธิ์ภาพยนตร์แล้ว บริษัท
ไม่มีรายการอื่นใดที่อ้างอิงเงินตราต่างประเทศอีก

1.3 เกี่ยวกับด้านการบริหารคุณภาพของลูกหนี้

ธุรกิจหลักส่วนใหญ่ของกลุ่มบริษัทในปัจจุบัน เป็นการขายสินค้าแก่บุคคลภายนอกทั้งในรูปแบบการขาย
ที่เรียกเก็บเช็คค่าสินค้าทันที ซึ่งเป็นการขายในตลาดศูนย์เช่า และการขายเงินเชื่อ
ที่มุ่งเน้นที่ตลาดขายขาด ซึ่งจะมีการให้เครดิตเทอมแก่ลูกค้าประเภทผู้ค้าส่ง เช่น
ตัวแทนจำหน่ายค้าส่ง ห้างสรรพสินค้า และ Super Discount Store ต่างๆ
จากรูปแบบการขายเงินเชื่อดังกล่าวข้างต้น
อาจส่งผลให้บริษัทมีความเสี่ยงจากการบริหารคุณภาพของลูกหนี้ โดยเฉพาะในด้านการรับชำระหนี้ได้

แต่อย่างไรก็ตาม บริษัทได้มีการจัดการบริหารความเสี่ยงในด้านนี้ โดยการพิจารณาประวัติ
และฐานะการเงินของลูกค้า การกำหนด และควบคุมวงเงินสินเชื่อ
มีการติดตามการรับชำระหนี้อย่างใกล้ชิด รวมทั้งการบันทึกค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญไว้แล้วอย่างเพียงพอ
ในกรณีที่มีความไม่แน่นอนของการรับชำระหนี้ และในปีที่ผ่านมา บริษัทได้มุ่งเน้นไปที่ธุรกิจขายขาด
ซึ่งเป็นการขายแบบเงินเชื่อเช่นเดียวกับปีก่อน (ปี 2546 สัดส่วนยอดขาย (บาท)
ของส่วนขายขาด:ศูนย์เช่า เท่ากับ 65:35 ,ปี 2547 สัดส่วนยอดขาย (บาท)
ของส่วนขายขาด:ศูนย์เช่า เท่ากับ 60:40) ส่งผลให้ระยะเวลาเก็บหนี้เฉลี่ยของกลุ่มซีวีดี
เพิ่มขึ้นเล็กน้อยจาก 63 วันในปีก่อน เป็น 70 วันในปี 2547

  1.4 เกี่ยวกับด้านผู้ถือหุ้น

 สืบเนื่องจากในเดือนมีนาคม 2547 บริษัทได้ดำเนินการตามโครงการซื้อหุ้นคืนเพื่อบริหารทางการเงิน โดยการเสนอซื้อจากผู้ถือหุ้นเป็นการทั่วไป ซึ่งเป็นไปตามมติที่ประชุมคณะกรรมการ ครั้งที่ 2/2547 เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2547 เหตุผลในการซื้อหุ้นคืนเพื่อวัตถุประสงค์ในการบริหารทางการเงิน เนื่องจากบริษัทมีสภาพคล่องส่วนเกินสูง และบริษัทเชื่อว่า การซื้อหุ้นคืนจะให้อัตราผลตอบแทนที่คุ้มค่าต่อผู้ถือหุ้น และบริษัทมากกว่าอัตราผลตอบแทนที่บริษัทได้รับในปัจจุบัน ซึ่งจำนวนหุ้นที่ซื้อคืนตามโครงการ มีจำนวน 3.6 ล้านหุ้น ราคาซื้อคืนหุ้นละ 50 บาท ในวงเงิน 180 ล้านบาท 

อย่างไรก็ตาม ภายหลังการจัดทำโครงการซื้อหุ้นคืนดังกล่าว
บริษัทยังคงมีสภาพคล่องส่วนเกินคงเหลืออยู่เพียงพอที่จะใช้ในการดำเนินธุรกิจต่อไป ทั้งนี้
บริษัทมีอัตราส่วนสภาพคล่อง(สินทรัพย์หมุนเวียน / หนี้สินหมุนเวียน) ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2547
สูงถึง 3.4 เท่า

บริษัทสามารถซื้อหุ้นคืนได้ครบตามจำนวนที่ประกาศไว้ในโครงการฯ จำนวน 3.6 ล้านหุ้น
ส่งผลให้จำนวนหุ้นสามัญของบริษัทที่สามารถซื้อขายในตลาดหลักทรัพย์ฯ
หลังจากเสร็จสิ้นโครงการซื้อหุ้นคืนดังกล่าวข้างต้น มีจำนวนคงเหลือ 32.4 ล้านหุ้น

บริษัทได้ดำเนินรายการซื้อหุ้นคืนข้างต้น ตามข้อพิจารณาในจดหมายของกรมพัฒนาธุรกิจการค้า ที่ พณ
0803/0700 ลงวันที่ 3 มีนาคม 2547 เรื่อง โครงการซื้อหุ้นคืนจากผู้ถือหุ้นเป็นการทั่วไป
ของบริษัท ซีวีดี เอ็นเตอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน)
ตามข้อพิจารณาในจดหมายดังกล่าวบริษัทสามารถซื้อหุ้นคืนได้หากบริษัทมีกำไรสะสม
และสภาพคล่องส่วนเกินและการซื้อหุ้นคืนไม่ทำให้บริษัทประสบปัญหาทางการเงิน
ดังนั้นบริษัทจึงสามารถซื้อหุ้นคืนได้โดยไม่จำกัดว่าจะต้องอยู่ภายในวงเงินกำไรสะสมเท่านั้น

ต่อมาในเดือนมิถุนายน 2547
สำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ได้หารือไปยังสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
เพื่อให้พิจารณาเกี่ยวกับการตีความเรื่อง การซื้อหุ้นคืนตามมาตรา 66/1(2)
แห่งพระราชบัญญัติบริษัทมหาชน จำกัด พ.ศ. 2535 ในประเด็นดังกล่าวข้างต้น
และในเดือนกันยายน2547 สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาได้พิจารณา และมีความเห็นสรุปได้ว่า
การซื้อหุ้นคืนของบริษัทมหาชนจำกัด จะกระทำได้ไม่เกินวงเงินกำไรสะสม
นอกจากนี้สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกามีข้อสังเกตเพิ่มเติมว่า
ควรกำหนดเป็นหลักเกณฑ์เพื่อให้บริษัทมหาชนจำกัด
ต้องกันกำไรสะสมไว้เป็นเงินสำรองเท่ากับจำนวนเงินที่ได้จ่ายซื้อหุ้นคืนจนกว่าจะมีการจำหน่ายหุ้นซื้อคืนได้หมดหรือลดทุนที่ชำระแล้ว
โดยวิธีตัดหุ้นซื้อคืนที่จำหน่ายไม่หมดแล้วแต่กรณี

ในเดือนกุมภาพันธ์ 2548 สำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์
และตลาดหลักทรัพย์ได้มีหนังสือเวียนถึงบริษัทจดทะเบียน ที่ กลต.ชส.(ว) 2/2548 เรื่อง
ความเห็นเกี่ยวกับการเปิดเผยข้อมูลการกันกำไรสะสมเป็นสำรองสำหรับหุ้นซื้อคืน
ซึ่งเป็นแนวทางปฏิบัติของสภาวิชาชีพบัญชี ตามความในหนังสือเลขที่ ส.สวบช. 016/2548 เรื่อง
การเปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับการกันกำไรสะสมเป็นสำรองสำหรับหุ้นซื้อคืน โดยสรุปได้ว่า
บริษัทที่มีการซื้อหุ้นคืน
ต้องแสดงรายการหรือเปิดเผยข้อมูลจำนวนกำไรสะสมที่จัดสรรเป็นสำรองสำหรับหุ้นซื้อคืนในงบดุล
หรือในหมายเหตุประกอบงบการเงิน
เพื่อให้ผู้ใช้งบการเงินสามารถวิเคราะห์ความสามารถในการจ่ายเงินปันผลของบริษัทที่มีการซื้อหุ้นคืนได้
ในกรณีที่บริษัทมีกำไรสะสมคงเหลือไม่เพียงพอที่จะจัดสรรเงินสำรองสำหรับหุ้นทุนซื้อคืนได้ครบถ้วนโดยทันที
ในทุกงวดบัญชีบริษัทควรเปิดเผยจำนวนที่ต้องมีการกันสำรองเพิ่มเติมด้วย

และในการนี้ บริษัทได้กันกำไรสุทธิสำหรับปี 2547 เป็นสำรองสำหรับหุ้นซื้อคืนเป็นจำนวนเงิน
106.61 ล้านบาท และคงเหลือกำไรสะสมยังไม่ได้จัดสรรจำนวนร้อยละ 5
ของกำไรสุทธิจำนวนเงิน 5. 47 ล้านบาทเพื่อรอการจัดสรรเป็นสำรองตามกฎหมาย
ซึ่งเป็นไปตามข้อกำหนดในมาตรา 116 ของพระราชบัญญัติบริษัทมหาชนจำกัด พ.ศ. 2535
จำนวนที่ต้องกันสำรองเพิ่มเติมอีกจากกำไรในอนาคต ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2547 เท่ากับ 73.39
ล้านบาท

  1.5 เกี่ยวกับด้านสินค้า

-   ด้านต้นทุนสินค้า

เนื่องจากธุรกิจผู้ถือลิขสิทธิ์การให้เช่าและจัดจำหน่ายภาพยนตร์จากค่ายต่างๆ ทั้งในประเทศ
และต่างประเทศ ซึ่งจัดจำหน่ายผลิตภัณฑ์ประเภท ภาพยนตร์วีดีโอซีดี และดีวีดีนั้น
มีการว่าจ้างบุคคลภายนอกเป็นผู้ผลิต และองค์ประกอบหลักของต้นทุนสินค้า ประกอบด้วย
ค่าใช้จ่ายในการจ้างผลิต และค่าลิขสิทธิ์ ซึ่งค่าใช้จ่ายในการจ้างผลิต
เป็นค่าใช้จ่ายที่สามารถกำหนดได้ค่อนข้างแน่นอน
ไม่ผันผวนไปตามการขึ้นลงของราคาตลาดของวัตถุดิบมากนัก
นอกจากนี้บริษัทยังมีข้อได้เปรียบจากการที่บริษัทสั่งผลิตสินค้า
โดยเฉพาะวีดีโอซีดีในจำนวนครั้งละมากๆ ส่งผลให้ต้นทุนการจ้างผลิตต่อหน่วยต่ำลง
ส่วนค่าลิขสิทธิ์เป็นค่าใช้จ่ายที่สามารถกำหนดได้แน่นอน
เนื่องจากอัตราค่าลิขสิทธิ์จะระบุไว้ในสัญญาให้ใช้ลิขสิทธิ์อยู่แล้วตั้งแต่เริ่มทำสัญญา
ซึ่งส่งผลให้อัตรากำไรขั้นต้นเพิ่มขึ้น จากร้อยละ 36 ในปี 2546 เป็น ร้อยละ 40 ในปี 2547

-   ด้านมูลค่าและจำนวนของสินค้าคงเหลือ

การประกอบธุรกิจผู้ถือลิขสิทธิ์การให้เช่าและจัดจำหน่ายภาพยนตร์จากค่ายต่างๆ ทั้งในประเทศ
และต่างประเทศ ซึ่งจัดจำหน่ายผลิตภัณฑ์ประเภท ภาพยนตร์วีดีโอซีดี และดีวีดีนั้น
ส่งผลให้บริษัทจำเป็นต้องเก็บสินค้าไว้จำนวนหนึ่ง เพื่อเป็นสินค้าคงคลัง
ประกอบกับสินค้าของบริษัทเป็นสินค้าเพื่อความบันเทิง หรือเป็นสินค้าแฟชั่น
ทำให้สินค้าดังกล่าวเกิดการล้าสมัยได้ง่าย

ซึ่งบริษัทได้ดำเนินการแก้ไขปัญหาเหล่านี้ โดยมีวิธีการจัดการที่สำคัญ ดังนี้

-   บริษัทมีนโยบายในการควบคุมและบริหารสินค้าคงเหลืออย่างรัดกุม
    โดยการใช้หลักความระมัดระวัง มีการสำรวจตลาด ประเมินความนิยม
    และความต้องการสินค้าแต่ละเรื่อง รวมทั้งสั่งผลิตในจำนวนที่คาดว่าจะจำหน่ายได้จริง
    เพื่อไม่ให้เกิดปัญหาสินค้าคงเหลือมากเกินความต้องการ และปัญหาสินค้าล้าสมัยอีกด้วย
    เนื่องจากสินค้าภาพยนตร์จะเป็นสินค้าที่ได้รับความนิยมในเวลาจำกัด

-   ใช้นโยบายในการควบคุม และบริหารสินค้าคงเหลืออย่างรัดกุม
    โดยมีการปรับเปลี่ยนนโยบายการประมาณค่าเผื่อสินค้าล้าสมัย ให้เพียงพอ
    สอดคล้องกับสภาพการเคลื่อนไหวช้าของสินค้าคงเหลือ และความต้องการของตลาดในปัจจุบัน

-   การระบายสินค้าที่มีอยู่ เพื่อลดปัญหาสินค้าคงคลังมากเกินความต้องการ
    โดยการจัดงานลดราคาสินค้าประจำปี คือ งาน “CVD Clearance Sale”
    ที่จัดขึ้นเป็นประจำในช่วงเดือนธันวาคมของทุกปี

-   เริ่มกำหนดนโยบายการทำลายสินค้าคงเหลือ ประเภท VCD ที่ออกเกิน 1 ปี
    และคาดว่าจะขายไม่ได้แล้ว เพื่อดำเนินการทำลายสินค้าเป็นรายปี
    และนำมาใช้ประโยชน์ทางภาษีต่อไป

ซึ่งส่งผลให้อัตราส่วนหมุนเวียนของสินค้าคงเหลือเพิ่มขึ้น จาก 5 เท่า ในปี 2546 เป็น 6 เท่าในปี
2547

ด้านสินค้าทดแทน

ในปัจจุบันเทคโนโลยีเกี่ยวกับการผลิตผลิตภัณฑ์เพื่อความบันเทิงภายในที่พักอาศัยมีการเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว ดังจะเห็นได้จาก ผลิตภัณฑ์ประเภทวีดีโอซีดี และดีวีดี ได้เข้ามามีบทบาทแทนที่ผลิตภัณฑ์ประเภทวีดีโอ ซึ่งเป็นสินค้าที่ได้รับความนิยมอย่างต่อเนื่องมาเป็นเวลานาน เนื่องจากผลิตภัณฑ์ดังกล่าวมีคุณภาพสูงกว่า ดูแลรักษาง่าย และพกพาสะดวกกว่า โดยเฉพาะอย่างยิ่งผลิตภัณฑ์ประเภทวีดีโอซีดีที่กำลังได้รับความนิยมจากผู้บริโภคเป็นอย่างมาก เพราะมีขนาดเล็ก สะดวกในการพกพา คุณภาพความคมชัดของภาพมีความใกล้เคียงกับภาพยนตร์ประเภทวีดีโอ และมีราคาถูกกว่าภาพยนตร์ประเภทวีดีโอ ประกอบกับเครื่องเล่นวีดีโอซีดีมีราคาถูกลง ส่งผลให้มีลูกค้าที่สนใจผลิตภัณฑ์ชนิดนี้เป็นจำนวนมาก จากปัจจัยด้านสินค้าทดแทนดังกล่าว ส่งผลให้บริษัทอาจมีความเสี่ยงจากการทดแทนของสินค้าในรูปแบบใหม่ในอนาคตได้ 

ซึ่งบริษัท ได้ตระหนักถึงความเสี่ยงในเรื่องนี้ และมีมาตรการรองรับต่างๆ ดังนี้

-   ดำเนินธุรกิจด้วยความระมัดระวังรอบคอบ
    โดยที่บริษัทไม่มีนโยบายลงทุนในเครื่องจักรผลิตสินค้า เนื่องจากต้องใช้เงินลงทุนสูง

-   เทคโนโลยีในการผลิตมีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว
    ดังนั้นบริษัทจึงเลือกใช้นโยบายการจ้างผลิตจากบริษัทอื่นภายนอก
    ซึ่งมีจำนวนหลายรายภายในประเทศ

จากการใช้วิธีการจัดการดังกล่าวข้างต้น บริษัทสามารถลดปัญหาเกี่ยวกับสินค้าได้ดีในระดับหนึ่ง

1.6 เกี่ยวกับข้อพิพาททางกฎหมาย

ในปี 2547 บริษัท ไม่มีคดีที่อาจมีผลกระทบในทางลบอย่างมีนัยสำคัญ ต่อทรัพย์สินของบริษัท
หรือบริษัทย่อย ที่มีจำนวน(ไม่รวมดอกเบี้ยและค่าใช้จ่าย) สูงกว่า ร้อยละ 5
ของส่วนของผู้ถือหุ้นตามงบการเงิน ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2547