4. การประกอบธุรกิจของแต่ละสายผลิตภัณฑ์

(1) ลักษณะของผลิตภัณฑ์ แบ่งออกเป็นผลิตภัณฑ์หลัก 2 ชนิด และผลิตภัณฑ์พลอยได้อีก

2 ชนิด ดังนี้

ผลิตภัณฑ์หลัก ได้แก่

  - โลหะสังกะสีแท่งบริสุทธิ์ (Zinc Metal) ชนิด Special high grade - SHG
  ซึ่งมีเนื้อโลหะสังกะสีบริสุทธิ์ ร้อยละ 99.995 ขึ้นไป

  - โลหะสังกะสีผสม (Zinc Alloys) โดยมีส่วนผสมของโลหะชนิดอื่นได้แก่ อะลูมิเนียม
  แมกนีเซียม ฯลฯ

  ผลิตภัณฑ์พลอยได้ ได้แก่

- กรดกำมะถัน (Sulphuric acid) ชนิด Commercial grade ซึ่งมีความเข้มข้นร้อยละ 98.5

  - โลหะทองแดง

ประโยชน์หลักของโลหะสังกะสีแท่งบริสุทธิ์ และโลหะสังกะสีผสม

โลหะสังกะสีแท่งบริสุทธิ์ (Zinc Metal)

- ใช้ในอุตสาหกรรมชุบเหล็กประเภทต่างๆ เพื่อป้องกันสนิม

- อุตสาหกรรมผลิตทองเหลือง

  - อุตสาหกรรมผลิตสังกะสีออกไซด์ เพื่อใช้ในอุตสาหกรรมผลิตยาง เช่น ยางรถยนต์

- อุตสาหกรรมผลิตถ่านไฟฉาย

- อื่นๆ

 2. โลหะสังกะสีผสม (Zinc Alloys)

  - ใช้ในอุตสาหกรรมผลิตชิ้นส่วนรถมอเตอร์ไซด์ อาทิ เช่น คาบูเรเตอร์ของรถมอเตอร์ไซด์

  และอุปกรณ์ชิ้นส่วนต่างๆ ในรถยนต์

  - ผลิตเครื่องใช้ภายในบ้าน และสำนักงาน อาทิ เช่น กลอนจับบานประตู และหน้าต่าง

  ก้านพัดลมติดเพดาน และ อื่นๆ

  - อุตสาหกรรมผลิตของเล่น เช่น รถยนต์เด็กเล่น ฯลฯ

  - อื่นๆ

3. กรดกำมะถัน (Sulphuric Acid)

- ใช้ในขบวนการบำบัดน้ำเสีย

- ใช้ผลิตสารส้ม

- ใช้ในอุตสาหกรรมปุ๋ยเคมี

- อื่นๆ

4. ทองแดง (Copper Cathode)

- ใช้ในการผลิตท่อทองแดงเพื่อใช้เป็นส่วนประกอบของตู้เย็น

- ใช้ในการผลิตสายไฟฟ้า และเป็นส่วนประกอบของเครื่องใช้ไฟฟ้าต่างๆ

- ใช้ผสมโลหะสังกะสีเพื่อผลิตทองเหลือง

(2) การตลาดและภาวะการแข่งขัน

ภาวะอุตสาหกรรม

จากข้อมูลของกลุ่มศึกษาตะกั่วและสังกะสีระหว่างประเทศประจำปี 2553
ปริมาณการบริโภคโลหะสังกะสีของประเทศจีนเพิ่มสูงมากขึ้นถึงร้อยละ 15
ขณะที่ปริมาณความต้องการโลหะสังกะสีในภูมิภาคยุโรป
ประเทศญี่ปุ่นและเกาหลีก็มีการฟื้นตัวอย่างมาก
ส่งผลให้ปริมาณการใช้โลหะสังกะสีโลกเพิ่มสูงขึ้นถึงร้อยละ 17

ปี 2553 ปริมาณความต้องการใช้โลหะสังกะสีในประเทศไทยมีจำนวน 120,015 เมตริกตัน
หรือเพิ่มสูงถึงร้อยละ 28 จากปีที่ผ่านมา ซึ่งสอดคล้องกับปริมาณความต้องการใช้โลหะสังกะสีโลก

ราคาโลหะสังกะสีโลกในปี 2553 ได้ปรับเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ต้นปี
โดยเพิ่มขึ้นสูงสุดในเดือนมกราคมที่ราคา 2,635 ดอลลาร์สหรัฐต่อเมตริกตัน
และต่ำสุดในเดือนมิถุนายนที่ราคา 1,595 ดอลลาร์สหรัฐต่อเมตริกตัน
โดยราคาโลหะสังกะสีโลกเฉลี่ยทั้งปีเท่ากับ 2,161 ดอลลาร์สหรัฐต่อเมตริกตัน เพิ่มขึ้น 506
ดอลลาร์สหรัฐต่อเมตริกตัน หรือร้อยละ 30.5 จากปีที่ผ่านมา (1,655 ดอลลาร์สหรัฐต่อเมตริกตัน)

  ------------------------------ --- -- ---------------- ------------------
  ดอลลาร์สหรัฐต่อเมตริกตัน                   2553             2552

  ราคา LME ครึ่งปีแรก                      2,157            1,323

  ราคา LME ครึ่งปีหลัง                      2,164            1,988

  ราคา LME เฉลี่ยทั้งปี                      2,161            1,655
  ------------------------------ --- -- ---------------- ------------------

ปริมาณการจำหน่ายโลหะสังกะสี

ปี 2553 บริษัทฯ มีปริมาณการจำหน่ายโลหะสังกะสีทั้งสิ้น 105,838 เมตริกตัน
โดยเป็นการจำหน่ายภายในประเทศจำนวน 91,005 เมตริกตัน หรือคิดเป็นร้อยละ 86
เพิ่มขึ้นจากปีที่ผ่านมาร้อยละ 16 ส่วนการส่งออกโลหะสังกะสีมีจำนวน 14,833 เมตริกตัน
ลดลงร้อยละ 53 จากปี 2552

ภาวการณ์แข่งขัน

คู่แข่งขันทางการค้าส่วนใหญ่ได้เริ่มกลับมาเปิดดำเนินการเต็มกำลังการผลิต
หลังจากปริมาณความต้องการใช้โลหะสังกะสีโลกลดลงเมื่อปีก่อน
แม้ว่าภาวะตลาดสังกะสีจะไม่ประสบปัญหาขาดแคลน
แต่การจัดหาวัตถุดิบแร่ในตลาดโลกของปีที่ผ่านมาเป็นไปด้วยความยากลำบาก
ส่งผลต่อต้นทุนวัตถุดิบขยับเพิ่มสูงขึ้น

(3) การจัดหาผลิตภัณฑ์ สิ่งแวดล้อม และความปลอดภัย

(1) ลักษณะการจัดให้ได้มาซึ่งผลิตภัณฑ์เพื่อจำหน่าย

การผลิต

1)   การทำเหมือง

บริษัทฯ ผลิตแร่สังกะสีจากเหมืองแม่สอดได้จำนวน 119,382 เมตริกตัน ที่เนื้อโลหะสังกะสีร้อยละ
21.4 แบ่งเป็นแร่สังกะสีเกรดสูงจำนวน 63,574 เมตริกตัน และหัวแร่สังกะสีอีกจำนวน 55,808
เมตริกตัน คิดเป็นปริมาณโลหะสังกะสีทั้งสิ้น 25,529 เมตริกตัน

            บริษัทฯ ได้ยื่นขอประทานบัตรใหม่ (คำขอที่ 8/2553) ในพื้นที่อนุญาตเดิม
โดยมีเป้าหมายเพื่อขยายพื้นที่บ่อเหมืองเข้าไปในเขตพื้นที่ใบอนุญาตเพื่อการแต่งแร่และพื้นที่เพื่อการเก็บขังน้ำขุ่นข้นหรือมูลดินทราย
ทั้งนี้เพื่อนำแร่ที่มีอยู่จำนวนมากมาใช้ประโยชน์
ขณะเดียวกันเพื่อให้สามารถปรับความลาดชันของขอบบ่อเหมืองให้มีความปลอดภัยในการทำงานมากยิ่งขึ้นด้วย
บริษัทฯ ได้เริ่มดำเนินการตามขั้นตอนการขอประทานบัตรใหม่ในเดือนตุลาคม 2553
และจะนำส่งรายงานการวิเคราะห์ผลกระทบสิ่งแวดล้อมและสุขภาพ (EHIA)
ต่อส่วนราชการในเดือนเมษายน 2554

2)  วัตถุดิบของโรงถลุง

            บริษัทฯ นำเข้าแร่สังกะสีทั้งในรูปของซัลไฟด์ ออกไซด์และวัตถุดิบรีไซเคิล
จำนวนทั้งหมด 195,000 เมตริกตัน คิดเป็นปริมาณเนื้อโลหะสังกะสี 98,000 เมตริกตัน
โดยบริษัทฯ ยังคงนำเข้าแร่สังกะสีซัลไฟด์จากประเทศออสเตรเลียและเปรูเป็นหลัก
เมื่อเหมืองแร่สังกะสีซิลิเกตจากประเทศออสเตรเลียปิดตัวลง บริษัทฯ ได้นำเข้าแร่จากแหล่งอื่นๆ
ทดแทน ได้แก่ ประเทศตุรกีและแอฟริกา

3)  การผลิตของโรงถลุง

โรงถลุงผลิตแผ่นโลหะสังกะสี (สังกะสีแคโทด) ลดลงร้อยละ  5.6 เมื่อเทียบกับปี  2552 
เนื่องจากปริมาณแคลไซน์ (จากการย่างแร่สังกะสีซัลไฟด์) มีจำนวนไม่เพียงพอต่อการผลิต
โดยสาเหตุหลักมาจากปัญหาเครื่องจักรขัดข้องและความล่าช้าในการอนุมัติรายงานการวิเคราะห์ผลกระทบสิ่งแวดล้อมของโครงการที่เปลี่ยนแปลงการใช้น้ำจืดแทนน้ำทะเลในระบบหล่อเย็นของโรงผลิตแคลไซน์
จังหวัดระยอง   บริษัทฯ ยังได้ปรับเปลี่ยนชิ้นส่วนและติดตั้งอุปกรณ์จำนวนมาก
เพื่อให้โรงย่างแร่สามารถดำเนินการผลิตได้อย่างมีประสิทธิภาพและเป็นไปด้วยความราบรื่น

จากปริมาณแผ่นโลหะสังกะสีที่ลดลงส่งผลให้การหลอมเป็นผลิตภัณฑ์โลหะสังกะสีผสมลดลงร้อยละ
5.8    อย่างไรก็ตาม
การผลิตโลหะสังกะสีผสมซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์ที่มีมูลค่าเพิ่มมีสัดส่วนเพิ่มขึ้นจากร้อยละ  28 เป็นร้อยละ
37 ในปี 2553

ส่วนการผลิตแผ่นโลหะทองแดงเพิ่มขึ้นร้อยละ 9
โดยเป็นผลมาจากความสามารถในการสกัดทองแดงออกจากวัตถุดิบแร่ได้มากขึ้น
 อีกทั้งมีปริมาณทองแดงในวัตถุดิบแร่สูงขึ้นด้วย

การปรับปรุงกระบวนการควบคุมและอุปกรณ์การผลิตที่โรงแยกสังกะสีด้วยไฟฟ้าอย่างต่อเนื่อง
เป็นผลให้ประสิทธิภาพการแยกสังกะสีด้วยไฟฟ้าเพิ่มสูงขึ้น

ในปี  2553  โรงถลุงได้ใช้วัตถุดิบสังกะสีทุติยภูมิ (Secondary raw material)
ซึ่งมีราคาถูกและสามารถหาได้หลายแหล่ง จำนวน 5,200 ตันโลหะสังกะสี คิดเป็นร้อยละ 5
ของการผลิตแผ่นโลหะสังกะสี
โดยโรงถลุงมีความพยายามอย่างต่อเนื่องที่จะเพิ่มสัดส่วนการใช้วัตถุดิบสังกะสีทุติยภูมิให้ได้มากขึ้น

การวิจัยและพัฒนา

บริษัทฯ
อยู่ระหว่างดำเนินการวิจัยเพื่อสนับสนุนกลุ่มผู้ประกอบการฉีดสังกะสีผสมให้สามารถยกระดับและรักษาคุณภาพชิ้นงานฉีดสังกะสีผสม
(Zinc die casting) โดยบริษัทฯ
จะนำเศษโลหะสังกะสีผสมที่เหลือจากการฉีดขึ้นรูปชิ้นงานซึ่งเป็นโลหะที่ปนเปื้อนรวมถึงรับชิ้นงานที่ด้อยคุณภาพมาทำการหลอมใหม่
(Recycle)
โดยปรับปรุงส่วนผสมของโลหะจนได้มาตรฐานเดียวกับโลหะสังกะสีผสมบริสุทธิ์แล้วส่งกลับคืนให้กับลูกค้า
ซึ่งจะป้องกันอัตราการเกิดของเสียระหว่างการฉีดขึ้นรูปชิ้นงาน

เป็นที่แน่ชัดว่าองค์ประกอบทางเคมีของโลหะสังกะสีผสมมีผลต่อคุณภาพการฉีดขึ้นรูปชิ้นงาน กล่าวคือ
มีผลต่อความสม่ำเสมอทางกล การฉีดขึ้นรูปและการตกแต่งชิ้นงาน
ทำให้อัตราผลผลิตชิ้นงานมีประสิทธิภาพสูงและต่อเนื่อง
ซึ่งเป็นผลมาจากการเติมโลหะบางชนิดเข้าไปในโลหะสังกะสีผสมในสัดส่วนที่เหมาะสมและมีปริมาณสารมลทินตามข้อกำหนด
โดยโลหะที่เติมเข้าไปนี้จะช่วยเพิ่มคุณสมบัติที่ดีในด้านต่างๆ อาทิ
อลูมิเนียมช่วยเพิ่มความแข็งแรงและเพิ่มอัตราการไหลของน้ำโลหะ
อีกทั้งยังช่วยปกป้องชิ้นส่วนอุปกรณ์เครื่องฉีดซึ่งเป็นเนื้อเหล็กละลายออกมาเมื่อสัมผัสกับน้ำโลหะสังกะสี
ดังนั้นการรักษาสัดส่วนที่เหมาะสมของโลหะต่างๆ ที่เติมในโลหะสังกะสีผสมจึงมีความสำคัญอย่างยิ่ง
ส่วนการเติมแมกนีเซียมในโลหะสังกะสีผสมจะช่วยรักษาความคงทนและป้องกันการเสื่อมสภาพของชิ้นงานฉีดสังกะสีทั้งในระยะสั้นและระยะยาวจากสารมลทินต่างๆ
เช่น โครเมียม นิกเกิล เหล็ก ซิลิกอน
ซึ่งสารมลทินเหล่านี้ล้วนส่งผลเสียต่อคุณภาพชิ้นงานและกระบวนการฉีดขึ้นรูปรวมทั้งมีผลกระทบต่อผิวเคลือบด้วย

ตามปกติแล้วการผลิตโลหะสังกะสีผสมจะผลิตจากโลหะสังกะสีที่มีความบริสุทธิ์ร้อยละ 99.995
เป็นอย่างต่ำซึ่งจะมีสารมลทินปนอยู่น้อยมากจึงไม่ส่งผลต่อชิ้นงานฉีดสังกะสีและได้ชิ้นงานที่มีคุณสมบัติทนทานยาวนาน
แต่การสะสมสารมลทินมักเกิดขึ้นระหว่างกระบวนการฉีดขึ้นรูปชิ้นงาน
ซึ่งจำเป็นต้องควบคุมอย่างถูกต้องหรือกำจัดออกเพื่อไม่ให้มีผลกระทบดังกล่าว
ดังนั้นการนำเอาเศษโลหะสังกะสีผสมที่เหลือจากชิ้นงานกลับไปใส่เตาเพื่อหลอมและฉีดขึ้นรูปใหม่จะยิ่งเพิ่มปริมาณสารมลทินจนถึงระดับที่ทำให้เกิดความเสียหายต่อผลิตภัณฑ์ฉีดขึ้นรูปได้

บริษัทฯ ได้ลงทุนก่อตั้งห้องปฏิบัติการชุบโลหะและทดสอบคุณสมบัติของโลหะจำนวน 3 ล้านบาท
ที่โรงถลุง จ.ตาก
ขณะนี้สามารถดำเนินการได้เต็มที่แล้วและพร้อมให้บริการเพื่อช่วยพัฒนาคุณภาพผลิตภัณฑ์ของลูกค้า

บริษัทฯ
ได้ดำเนินโครงการเพิ่มอัตราการใช้วัตถุดิบสังกะสีจากแหล่งทุติยภูมิและเพิ่มมูลค่ากากตะกอนแร่
โดยคาดว่าจะดำเนินการแล้วเสร็จในครึ่งหลังของปี 2554
หลังจากที่ได้รับอนุมัติรายงานการวิเคราะห์ผลกระทบสิ่งแวดล้อม (EIA)
จากสำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม

  การดำเนินงานของบริษัทย่อยและบริษัทร่วมทุน

บริษัท แม่สอดพลังงานสะอาด จำกัด

             บริษัท แม่สอดพลังงานสะอาด จำกัด ดำเนินการผลิตเอทานอลต่อเนื่องเป็นปีที่ 2
ในปี 2553 โดยมีปริมาณอ้อยส่งเข้าหีบจำนวน 375,000 ตันซึ่งคิดเป็นร้อยละ 60
ของกำลังการผลิตของโรงงานเอทานอล เมื่อเทียบกับที่ประมาณการไว้ 400,000 ตัน
โดยมีสาเหตุจากสภาพอากาศที่หนาวเย็นทำให้ผลผลิตอ้อยต่อไร่ลดลง
ประกอบกับราคาเอทานอลที่ไม่เอื้ออำนวย ทำให้โรงงานเอทานอลมีผลดำเนินการที่ต่ำกว่าจุดคุ้มทุน

              ในปี 2554 คาดว่าจะมีปริมาณผลผลิตอ้อยส่งป้อนเข้าโรงงานจำนวน 410,000
ตันซึ่งเพิ่มขึ้นเล็กน้อย สาเหตุส่วนหนึ่งเกิดจากภาวะแห้งแล้งในช่วงครึ่งแรกของปี 2553
และส่วนหนึ่งมาจากการรับประกันราคาข้าวโพดในระดับราคาที่น่าพึงพอใจของภาครัฐ
ส่งผลให้เกษตรกรที่ปลูกข้าวโพดอย่างแพร่หลายในพื้นที่อำเภอแม่สอดมีแรงจูงใจน้อยลงที่จะปรับเปลี่ยนไปปลูกอ้อย 
บริษัทฯ จึงได้จัดทำแผนงานและการลงทุนต่างๆ
เพื่อเพิ่มผลผลิตอ้อยต่อไร่ให้สูงขึ้นโดยการพัฒนาระบบชลประทานให้ดีขึ้น
ซึ่งจะส่งผลต่อปริมาณอ้อยในช่วงฤดูการผลิตปี 2554/2555 นอกจากนี้บริษัทฯ
ยังสามารถขยายพื้นที่ปลูกอ้อยเพิ่มขึ้นอีก 10,000 ไร่ในฤดูการผลิตปี 2554/2555
โดยผลผลิตอ้อยที่เพิ่มขึ้นนี้จะทำให้บริษัทฯ สามารถถึงจุดคุ้มทุนได้

             
การจำหน่ายไฟฟ้าส่วนที่เกินจากการใช้ในกระบวนการผลิตของโรงงานแก่การไฟฟ้าส่วนภูมิภาคได้รับการอนุมัติเมื่อปลายปี
2553  บริษัทฯ ได้เริ่มจำหน่ายกระแสไฟฟ้าส่วนที่เกินในปีการผลิต 2553-2554
ซึ่งรายได้จากการจำหน่ายไฟฟ้าดังกล่าวจะมีส่วนสำคัญทำให้ฐานะการเงินของบริษัทฯ ดีขึ้น

ปริมาณแร่สำรองและการสำรวจแร่

ปริมาณแร่สำรองเหมืองผาแดง

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2553
เหมืองผาแดงมีปริมาณแร่สำรองชนิดสังกะสีซิลิเกตและคาร์บอเนตรวมทั้งกองแร่ที่ผลิตไว้แล้วเป็นจำนวน
2,485,000 เมตริกตันแห้ง ที่เนื้อโลหะสังกะสีในแร่เฉลี่ยร้อยละ 10.4 คิดเป็นปริมาณโลหะสังกะสี
257,000 เมตริกตัน
การคำนวณปริมาณแร่สำรองนี้ได้รวมเฉพาะปริมาณแร่ที่มีเนื้อโลหะสังกะสีตั้งแต่ร้อยละ 3 ขึ้นไป
(ตารางที่ 1)

ตารางที่ 1: ปริมาณแร่สำรองทางธรณีวิทยาเหมืองผาแดง ณ 31 ธันวาคม 2553

ชนิดของปริมาณแร่สำรองทางธรณีวิทยา ปริมาณ เนื้อโลหะสังกะสีในแร่

(เมตริกตันแห้ง) (ร้อยละ)

ปริมาณแร่สำรองที่ตรวจสอบแล้ว 977,000 11.1

ปริมาณแร่สำรองที่บ่งชี้ 1,508,000 9.8

ปริมาณรวมทั้งหมด 2,485,000 10.4

รายงานเกี่ยวกับผู้เชี่ยวชาญ

ข้อมูลปริมาณแร่สำรองทางธรณีวิทยา (Mineral resources)
ในรายงานฉบับนี้จัดทำโดยนายธีรพงษ์ ทรงกูล (นักธรณีวิทยาเหมืองแร่ บริษัท ผาแดงอินดัสทรี
จำกัด (มหาชน)) ซึ่งเป็นสมาชิกของ Australasian Institute of Mining and
Metallurgy

นายธีรพงษ์ ทรงกูล
มีประสบการณ์ทำงานเพียงพอกับลักษณะการสะสมตัวของแร่และชนิดของแหล่งแร่และรับผิดชอบในการศึกษาและจัดทำรูปแบบจำลองแหล่งแร่และประเมินปริมาณแร่สำรองทางธรณีวิทยาในรายงานฉบับนี้
และมีคุณสมบัติเป็นผู้รับรองแหล่งแร่ตามมาตรฐานของ Australasian Code
ในการจัดทำรายงานผลการสำรวจแร่และการประเมินปริมาณแร่สำรองทางธรณีวิทยาและปริมาณแร่สำรองที่ทำเหมืองได้
ฉบับปี 2547

นายธีรพงษ์ ทรงกูล ยอมรับผลการประเมินข้อมูลตามรูปแบบที่ปรากฏในรายงานฉบับนี้

ณ อัตราการผลิตแร่ปัจจุบันที่เหมืองผาแดง ปริมาณแร่สำรองที่แสดงในตารางที่ 2
มีพอเพียงที่จะทำเหมืองได้อีก 6 ปี

ตารางที่ 2: ปริมาณแร่สำรองที่ทำเหมืองได้บริเวณเหมืองผาแดง ณ 31 ธันวาคม 2553

ชนิดของปริมาณแร่สำรองที่ทำเหมืองได้ ปริมาณ เนื้อโลหะสังกะสีในแร่

(เมตริกตันแห้ง) (ร้อยละ)

สต็อกแร่ 84,000 10.4

ปริมาณแร่สำรองที่พิสูจน์แล้ว 961,000 10.5

ปริมาณแร่สำรองที่น่าจะเป็น 1,046,000 9.4

ปริมาณรวมทั้งหมด 2,091,000 9.9

รายงานเกี่ยวกับผู้เชี่ยวชาญ

ข้อมูลปริมาณแร่สำรองที่ทำเหมืองได้ (Ore reserves) ในรายงานฉบับนี้จัดทำโดยนายสมโชค
หยูเอียด (ผู้จัดการส่วนผลิตแร่ บริษัท ผาแดงอินดัสทรี จำกัด (มหาชน)) ซึ่งเป็นสมาชิกของ
Australasian Institute of Mining and Metallurgy

นายสมโชค หยูเอียด
มีประสบการณ์ทำงานเพียงพอกับลักษณะการสะสมตัวของแร่และชนิดของแหล่งแร่และรับผิดชอบในการศึกษาและทำการประเมินปริมาณแร่สำรองที่ทำเหมืองได้ในรายงานฉบับนี้
และมีคุณสมบัติเป็นผู้รับรองแหล่งแร่ตามมาตรฐานของ Australasian Code
ในการจัดทำรายงานผลของการสำรวจแร่และการประเมินปริมาณแร่สำรองทางธรณีวิทยาและปริมาณแร่สำรองที่ทำเหมืองได้
ฉบับปี 2547

นายสมโชค หยูเอียด ยอมรับผลการประเมินข้อมูล ตามรูปแบบที่ปรากฏในรายงานฉบับนี้

การสำรวจแร่

เหมืองผาแดงที่อำเภอแม่สอด

หลังจากดำเนินการสำรวจแร่ที่เหมืองผาแดงเสร็จสิ้นในปี 2552 ก็ไม่ได้มีการสำรวจเพิ่มเติม

การสำรวจแร่สังกะสีพื้นที่อื่นๆ ในประเทศไทย

ในปี 2553 บริษัทฯ
ได้มุ่งเน้นการสำรวจแร่ในสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาวอย่างเข้มข้นและลดการสำรวจแร่ในประเทศไทยลงโดยให้ที่ปรึกษาด้านธรณีวิทยาดำเนินการศึกษาข้อมูลและโอกาสการสำรวจแร่ในประเทศ

ในพื้นที่โครงการลี้ตอนเหนือ จังหวัดลำพูน หลังจากอาชญาบัตรพิเศษได้สิ้นอายุในเดือนมิถุนายน
2553 บริษัทฯ ได้ยื่นคำขออาชญาบัตรพิเศษซ้ำในพื้นที่เดิม
โดยมีปริมาณแร่สำรองทางธรณีวิทยาเบื้องต้นของแร่สังกะสีชนิดซัลไฟด์ที่คำนวณไว้ตั้งแต่ปี 2552
จำนวนประมาณ 2.1 ล้านเมตริกตันแห้ง ที่คุณภาพเนื้อโลหะสังกะสีเฉลี่ยร้อยละ 7.2
และตะกั่วเฉลี่ยร้อยละ 1.2
(การคำนวณปริมาณแร่สำรองนี้ได้รวมเฉพาะปริมาณแร่ที่มีเนื้อโลหะสังกะสีตั้งแต่ร้อยละ 3 ขึ้นไป)
พื้นที่นี้จะต้องทำการสำรวจแร่สังกะสีเพิ่มเติมและพัฒนาศักยภาพ

ในพื้นที่โครงการเลยตอนใต้ จังหวัดเลย หลังจากอาชญาบัตรพิเศษได้สิ้นอายุในเดือนมิถุนายน 2553
ก็ได้ยื่นคำขออาชญาบัตรพิเศษซ้ำในพื้นที่เดิมบางส่วน
ถึงแม้จะพบว่าไม่น่าสนใจในการสำรวจแร่สังกะสีแล้ว
แต่พบว่ามีศักยภาพของแร่ทองคำและแร่ทองแดงในพื้นที่โครงการเลยตอนใต้นี้

จากการสำรวจเก็บตัวอย่างตะกอนท้องน้ำภาพกว้างในภาคเหนือของประเทศไทย
พบพื้นที่ที่แสดงค่าของธาตุสังกะสีสูงผิดปรกติในหลายพื้นที่
โดยพื้นที่ที่พบค่าของธาตุสังกะสีสูงผิดปรกติเหล่านี้มีลักษณะทางธรณีวิทยาที่เหมาะสมต่อการสะสมตัวของแหล่งแร่
ซึ่งจะทำการสำรวจศึกษาติดตามต่อไป

โครงการพัฒนาแหล่งแร่ทองแดง จังหวัดเลย (ภูเทพ)

ในปี 2552 พบว่ามีปริมาณแร่สำรองจำนวน 160 ล้านเมตริกตัน
ที่คุณภาพเนื้อโลหะทองแดงเฉลี่ยร้อยละ 0.53 และทองคำ 0.09 กรัมต่อเมตริกตัน
การคำนวณปริมาณแร่สำรองนี้ได้รวมเฉพาะปริมาณแร่ที่มีเนื้อโลหะทองแดงตั้งแต่ร้อยละ 0.30 ขึ้นไป
ซึ่งได้เผยแพร่โดยบริษัท PanAust จำกัด ซึ่งเป็นผู้ร่วมทุนของบริษัทฯ ในโครงการนี้

ตารางที่ 3: ปริมาณแร่สำรองทางธรณีวิทยาพื้นที่ PUT1 โครงการแร่ทองแดงของบริษัท ภูเทพ
จำกัด ณ วันที่ 1 พฤษภาคม 2552

+----------------+----------+------+-----------+---------+------------+
| โลหะทองแดงตั้งแต่ | ปริมาณ    | เนื้อ  | เนื้อโลหะ   | ปร      | ปร         |
|                |          | โลหะ | ทองคำในแร่ | ิมาณโลหะ | ิมาณโลหะทอง |
| ร้อยละ 0.30     | (ล้าน     | ทอ   |           | ทองแดงใ | คำในแหล่งแร่ |
| ขึ้นไป           | เมตริกตัน) | งแดง | (กรัม      | นแหล่งแร่ |            |
|                |          |      | /เมตริกตัน) |         | (พันออนซ์)   |
|                |          | (ร้อ  |           | (พันเ    |            |
|                |          | ยละ) |           | มตริกตัน) |            |
+----------------+----------+------+-----------+---------+------------+
| แร่สำ           | 41       | 0.58 | 0.08      | 240     | 102        |
| รองที่ตรวจสอบแล้ว |          |      |           |         |            |
+----------------+----------+------+-----------+---------+------------+
| แร่สำรองที่บ่งชี้    | 60       | 0.51 | 0.10      | 306     | 186        |
+----------------+----------+------+-----------+---------+------------+
| แ              | 60       | 0.50 | 0.10      | 300     | 183        |
| ร่สำรองที่คาดคะเน |          |      |           |         |            |
+----------------+----------+------+-----------+---------+------------+
| ปริมาณรวมทั้งหมด  | 160      | 0.53 | 0.09      | 846     | 471        |
+----------------+----------+------+-----------+---------+------------+

การประเมินปริมาณแร่สำรองทางธรณีวิทยา ด้วยวิธี Ordinary kriged model
ซึ่งตัวสายแร่กำหนดจากระดับของความแตกต่างของการผุพังอยู่กับที่ของหินและลักษณะทางธรณีวิทยา

รายงานเกี่ยวกับผู้เชี่ยวชาญ

ข้อมูลปริมาณแร่สำรองทางธรณีวิทยา (Mineral resources)
ในรายงานฉบับนี้จัดทำโดยนายแดนเนียล บรอสท์ ซึ่งเป็นสมาชิกของ Australasian Institute
of Mining and Metallurgy และเป็นพนักงานบริษัท PanAust จำกัด

นายแดนเนียล บรอสท์
มีประสบการณ์ทำงานเพียงพอกับลักษณะการสะสมตัวของแร่และชนิดของแหล่งแร่และรับผิดชอบในการศึกษาและจัดทำรูปแบบจำลองแหล่งแร่และประเมินปริมาณแร่สำรองทางธรณีวิทยาในรายงานฉบับนี้
และมีคุณสมบัติเป็นผู้รับรองแหล่งแร่ตามมาตรฐานของ Australasian Code
ในการจัดทำรายงานผลของการสำรวจแร่และการประเมินปริมาณแร่สำรองทางธรณีวิทยาและปริมาณแร่สำรองที่ทำเหมืองได้
ฉบับปี 2547

นายแดนเนียล บรอสท์ ยอมรับผลการประเมินข้อมูลตามแบบที่ปรากฏในรายงานฉบับนี้

เพื่อให้การศึกษาความเป็นไปได้ของโครงการครบถ้วน
โครงการจึงดำเนินการศึกษาเพิ่มเติมในกระบวนการแต่งสินแร่ที่ค่อนข้างซับซ้อน
ขอบเขตของการศึกษาคือเน้นการพัฒนาหาวิธีแต่งแร่ทองแดงแบบ Leaching
ที่เหมาะสำหรับแหล่งแร่ทองแดงชนิดคาลโคไซต์ (Chalcocite) ทั้งนี้ในปี 2554 บริษัท ภูเทพ
จำกัด จะส่งแผนผังโครงการทำเหมืองสำหรับคำขอประทานบัตรทำเหมืองแร่
ผลการหารือกับชุมชนและจัดทำรายงานการวิเคราะห์ผลกระทบสิ่งแวดล้อมและสังคมให้แล้วเสร็จ

โครงการสำรวจแร่ในสปป.ลาว

นับตั้งแต่เดือนตุลาคม 2549 บริษัท ผาแดงอินดัสทรี (ประเทศลาว) จำกัด
ได้ดำเนินการในพื้นที่ภาคเหนือของแขวงเวียงจันทร์ภายใต้สัญญาการสำรวจแร่กับหน่วยงานของรัฐบาลสปป.ลาว
หลังจากที่บริษัทฯ
ได้ส่งรายงานฉบับสมบูรณ์ของการสำรวจแร่ในขั้นการหาพื้นที่ศักยภาพของแหล่งแร่ในปี 2551 แล้ว
บริษัทฯ ได้รับสิทธิในการสำรวจแร่ขั้นรายละเอียดในพื้นที่ 400 ตารางกิโลเมตร เป็นระยะเวลา
30 เดือน

ในปี 2553 ซึ่งเป็นปีที่สองที่บริษัทฯ
ได้ดำเนินการสำรวจแร่โดยพื้นที่ที่พบค่าของธาตุสังกะสีสูงผิดปรกติในแนวผาวังสาม
ซึ่งประกอบด้วยพื้นที่เป้าหมายผาวังสามและพื้นที่เป้าหมายถ้ำน้อย
โดยได้ทำการเจาะสำรวจแบบเก็บตัวอย่างแท่งหินในพื้นที่ดังกล่าวจำนวน 32 หลุม
ระยะความลึกรวม 5,250 เมตร

การสำรวจแร่จนถึงขั้นกำหนดปริมาณแร่สำรองทางธรณีวิทยาได้กระทำในพื้นที่เป้าหมายผาวังสามและถ้ำน้อย
ณ เดือนตุลาคม 2553 พบว่ามีปริมาณแร่สำรองเบื้องต้นของแร่สังกะสีผสม
(ชนิดออกไซด์และชนิดซัลไฟด์) ประมาณ 700,000 เมตริกตัน
ที่คุณภาพเนื้อโลหะสังกะสีเฉลี่ยร้อยละ 9.25 และตะกั่วเฉลี่ยร้อยละ 1.90 บริษัทฯ
กำลังดำเนินการเจาะสำรวจเพิ่มเติมอยู่ เพื่อสำรวจขยายพื้นที่แหล่งแร่ที่สำรวจพบแล้ว
และสำรวจหาแหล่งแร่บริเวณอื่นๆ เพิ่มเติมในพื้นที่โดยรอบ
ซึ่งผลการเจาะสำรวจมีศักยภาพที่จะพบปริมาณแร่สำรองทางธรณีวิทยาได้ถึงหนึ่งล้านตัน
โดยส่งตัวอย่างแร่จากการเจาะสำรวจมาที่โรงถลุง จังหวัดตาก
เพื่อทำการทดลองออกแบบกระบวนการถลุงโลหะ
เพราะเชื่อว่าแหล่งแร่ที่สำรวจพบจะสามารถพัฒนาเป็นแหล่งวัตถุดิบในอนาคตได้

บริษัท ผาแดงอินดัสทรี (ประเทศลาว) จำกัด
ได้จัดโครงการถ่ายทอดเทคโนโลยีขึ้นโดยร่วมมือกับวิทยาลัยสารพัดช่างของสปป.ลาว เช่น
หลักสูตรการฝึกอบรมการเจาะสำรวจ ระยะเวลา 1.5 ปี เป็นต้น

(ข) สิ่งแวดล้อมและความปลอดภัย

ความปลอดภัยและอาชีวอนามัย

บริษัทฯ ตระหนักดีว่า ความปลอดภัย
อาชีวอนามัยและสภาพแวดล้อมในการทำงานเป็นส่วนหนึ่งของความสำเร็จในการดำเนินธุรกิจที่ไม่สามารถแยกออกจากกัน
พนักงานและผู้ปฏิบัติงานทุกคน ตลอดจนผู้รับเหมาและผู้เกี่ยวข้อง ไม่ว่าจะปฏิบัติงานอยู่ ณ ที่ใดก็ตาม
จะต้องได้รับความปลอดภัย มีสุขภาพอนามัยที่ดี ภายใต้สภาพการทำงานและสิ่งแวดล้อมที่ดี

ในรอบปี 2553 ที่ผ่านมา
โรงถลุงทั้งโรงงานที่ตากและระยองมีความมุ่งมั่นในการปรับปรุงสถานที่ทำงานให้มีความปลอดภัยต่อพนักงานและผู้รับเหมาทุกคน
พร้อมทั้งจัดให้มีกิจกรรมทบทวนและประเมินความเสี่ยงที่สำคัญ
กิจกรรมตรวจติดตามและการสำรวจความปลอดภัยในสถานที่ทำงานอย่างสม่ำเสมอ
โดยดำเนินการภายใต้มาตรฐานการจัดการความปลอดภัยและอาชีวอนามัย OHSAS 18001 /TIS
18001 นอกจากนี้ยังมีการตรวจสุขภาพประจำปี โดยมีโปรแกรมการตรวจร่างกายทั่วไป
การตรวจเลือดและปัสสาวะ การตรวจเอ็กซเรย์ทรวงอก การตรวจสมรรถภาพการได้ยิน
การตรวจสมรรถภาพการทำงานของปอด เป็นต้น เพื่อการตรวจติดตามและเฝ้าระวังโรค
ซึ่งจะเป็นการส่งเสริมให้พนักงานและผู้ปฏิบัติงานภายในโรงงานทุกคนมีความปลอดภัยและสุขภาพพลานามัยที่ดี

        สำหรับเหมืองมีการดำเนินกิจกรรมด้านอาชีวอนามัยและความปลอดภัยอย่างต่อเนื่องด้วย
กิจกรรมสร้างจิตสำนึกด้านความปลอดภัย การฝึกอบรมและการซ้อมอพยพเหตุฉุกเฉินประจำปี OHSAS
18001 /TIS 18001 โดยมีสถิติชั่วโมงการทำงานปลอดอุบัติเหตุถึงขั้นหยุดงาน ณ สิ้นปี พ.ศ.
2553 จำนวน 249,167 ชั่วโมง

สิ่งแวดล้อม

บริษัทฯ
ให้ความสำคัญต่อมาตรการป้องกันและลดผลกระทบด้านสิ่งแวดล้อมด้วยการดำเนินมาตรการด้านต่างๆ
อย่างเคร่งครัดภายใต้กฎหมายและระเบียบของหน่วยราชการที่กำกับดูแล
ซึ่งผลการตรวจวัดคุณภาพสิ่งแวดล้อมในทุกๆ
ด้านของโรงถลุงทั้งโรงงานที่ตากและระยองรวมถึงเหมืองแม่สอด
พบว่ามีคุณภาพสิ่งแวดล้อมอยู่ในเกณฑ์มาตรฐานของราชการทุกด้าน
พร้อมทั้งได้ทบทวนและประเมินผลกระทบด้านสิ่งแวดล้อมอย่างสม่ำเสมอเพื่อลดการปล่อยมลพิษออกสู่สิ่งแวดล้อม
และปรับปรุงประสิทธิภาพการดำเนินงานด้านสิ่งแวดล้อมอย่างต่อเนื่อง
และเป็นไปตามระบบมาตรฐานการจัดการด้านสิ่งแวดล้อม ISO 14001

สำหรับการดำเนินงานเฝ้าระวังและตรวจติดตามคุณภาพสิ่งแวดล้อมของเหมืองแม่สอด
ได้ปฏิบัติตามมาตรการในรายงานการวิเคราะห์ผลกระทบสิ่งแวดล้อม (EIA)
อย่างเข้มงวดและมีความเข้มข้นโดยการเพิ่มความถี่และเพิ่มสถานีเก็บตัวอย่างมากขึ้นจากเดิม
ซึ่งมีผลการตรวจวัดคุณภาพสิ่งแวดล้อมอยู่ในเกณฑ์มาตรฐานที่ราชการกำหนดทุกประการ
ส่งผลให้เหมืองแม่สอดได้รับการเชิดชูเกียรติเป็นสถานประกอบการที่มีมาตรฐานสากลว่าด้วยความรับผิดชอบต่อสังคมประเภทเหมืองแร่
พร้อมทั้งได้รับรางวัลสถานประกอบการเหมืองแร่สีเขียว
จากกรมอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่ กระทรวงอุตสาหกรรม เมื่อวันที่ 27 ตุลาคม 2553

การฟื้นฟูสภาพแวดล้อม

        ปี 2553 พื้นที่ที่สิ้นสุดการทำเหมืองแล้วได้รับการฟื้นฟูสภาพป่าไม้เพิ่มขึ้นอีกประมาณ 135
ไร่ โดยบริเวณพื้นที่ที่สิ้นสุดการทำเหมืองแล้วและได้รับการฟื้นฟูมาตั้งแต่ปี 2546
จะปกคลุมด้วยไม้ยืนต้นเขียวครึ้มหนาแน่นซึ่งส่วนใหญ่เป็นไม้ท้องถิ่นและไม้โตเร็ว
โดยปลูกแล้วประมาณ 60,000 ต้น ในการฟื้นฟูสภาพป่าไม้ บริษัทฯ
ได้นำหญ้าแฝกมาเป็นพืชหลักที่ใช้คลุมดินเพื่อลดการชะล้างพังทลายและเพื่อปรับปรุงคุณภาพดิน
จนถึงปัจจุบันได้ปลูกหญ้าแฝกไปแล้วทั้งสิ้นประมาณ 14.4 ล้านต้น
นับเป็นเหมืองแห่งแรกที่ปลูกหญ้าแฝกใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศไทย  บริษัทฯ
ได้ใช้งบประมาณในการฟื้นฟูสภาพป่าไม้จนถึงปัจจุบันจำนวน 32.4 ล้านบาท

สรุปค่าใช้จ่ายในด้านสิ่งแวดล้อมของบริษัทฯ ปี 2551-2553

หน่วย : ล้านบาท

[TABLE]