การประกอบธุรกิจของแต่ละสายผลิตภัณฑ์

ลักษณะผลิตภัณฑ์

ผลิตภัณฑ์ของบริษัท คือ ถุงมือยางที่ใช้ในทางการแพทย์ ประเภทใช้ในงานตรวจโรคทั่วไป
ซึ่งใช้สำหรับการตรวจโรควินิจฉัยหรือรักษาในทางการแพทย์ที่มิใช่การผ่าตัด
เพื่อป้องกันการสัมผัสและปนเปื้อนกันโดยตรงระหว่างผู้ใช้และผู้ป่วย
และรวมถึงการใช้สำหรับการจับต้องวัสดุทางการแพทย์ที่ปนเปื้อนด้วย
ถุงมือประเภทนี้จะออกแบบเพื่อให้ใส่ง่าย แกะห่อได้อย่างรวดเร็ว มีลักษณะที่เรียกว่า Ambi
คือไม่มีข้างซ้ายข้างขวา มีความบาง กระชับมือ สั้นแค่ข้อมือ
ใช้ครั้งเดียวทิ้งโดยไม่มีการนำมาใช้ซ้ำอีก ทั้งนี้เพื่อป้องกันเชื้อโรคแพร่กระจาย
ถุงมือยางของบริษัทสามารถแบ่งตามความนิยมของผู้บริโภคได้เป็น 2 ประเภทคือถุงมือยางชนิดมีแป้ง
และถุงมือยางชนิดไม่มีแป้ง ทั้งนี้คุณสมบัติของถุงมือทั้งสองชนิดจะมีคุณสมบัติคล้ายกัน
โดยถุงมือยางชนิดไม่มีแป้ง จะนิยมใช้ในกลุ่มที่มีอาการแพ้จากการใช้ถุงมือยางที่มีแป้ง
และกลุ่มคนที่รำคาญจากการเปรอะเปื้อนของฝุ่นแป้ง
ราคาของถุงมือยางชนิดที่ไม่มีแป้งจะมีราคาสูงกว่าชนิดที่มีแป้งประมาณร้อยละ 20
ผลิตภัณฑ์ของบริษัทมี 5 ขนาดคือ ขนาดใหญ่พิเศษ (XL) ขนาดใหญ่ (L) ขนาดกลาง (M)
ขนาดเล็ก (S) และขนาดเล็กพิเศษ (XS) ทั้งนี้ผลิตภัณฑ์ของบริษัทจะบรรจุในกล่องตามขนาด
รูปแบบและจำนวนตามที่ลูกค้าต้องการ โดยส่งออกไปจำหน่ายในต่างประเทศร้อยละ 95
โดยการบรรจุตู้คอนเทนเนอร์เพื่อส่งออกทางเรือ

ผลิตภัณฑ์ของบริษัทจัดเป็นเครื่องมือทางการแพทย์ตามข้อกำหนดของสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา
หรือ อย. ดังนั้นการผลิตและการส่งออกถุงมือยางจึงต้องผ่านการตรวจสอบมาตรฐานของอย.
เพื่อให้สินค้ามีคุณภาพมาตรฐานและมีความปลอดภัยในการใช้
โดยผลิตภัณฑ์ของบริษัทได้รับการรับรองตามมาตรฐานสากล เช่น ASTM D-3578, EN 455-1, EN
455-2, EN 455-3 อีกทั้งยังได้รับการรับรองจากหน่วยงานต่าง ๆ ได้แก่ องค์การอาหารและยา
กระทรวงสาธารณสุข ประเทศไทย องค์การอาหารและยาแห่งประเทศสหรัฐอเมริกา (United
States Food and Drug Administration (FDA))
และองค์การอาหารและยาแห่งประเทศออสเตรเลีย (Therapeutic Goods Administration
-TGA) นอกจากนั้นบริษัทได้รับรางวัลผู้ประกอบการส่งออกที่ดี (Good Performance Exporter
of Thailand) จากรัฐบาลไทยในปี 2542
และได้รับการจัดสิทธิจัดระดับผู้ประกอบการส่งออกที่ดีจากกรมสรรพากรเป็นระยะเวลา 2 ปี
นับตั้งแต่วันที่ 17 ธันวาคม 2544

ปริมาณถุงมือยางที่บริษัทได้จัดส่งให้แก่ลูกค้า(Order Shipment)ในปี 2545รวม590ล้านชิ้น

+----------------------------------+-----------------------------------+
| ปี 2545                           | ปริมาณ (พันชิ้น)                      |
+----------------------------------+-----------------------------------+
| ไตรมาสที่ 1                        | 131,395                           |
|                                  |                                   |
| ไตรมาสที่ 2                        | 114,495                           |
|                                  |                                   |
| ไตรมาสที่ 3                        | 148,292                           |
|                                  |                                   |
| ไตรมาสที่ 4                        | 195,925                           |
+----------------------------------+-----------------------------------+
| รวม                              | 590,107                           |
+----------------------------------+-----------------------------------+

การจัดจำหน่ายและช่องทางการจำหน่าย

ผลิตภัณฑ์ของบริษัทส่วนใหญ่ผลิตภายใต้เครื่องหมายการค้าของลูกค้าเพื่อจำหน่ายไปต่างประเทศ
โดยลูกค้าเป็นผู้กำหนดเครื่องหมายการค้า และลักษณะของถุงมือยางที่ต้องการ
อย่างไรก็ตามลักษณะของถุงมือยางที่บริษัทผลิตให้แก่ลูกค้าแต่ละราย จะไม่แตกต่างกันมากนัก
สำหรับการผลิตถุงมือยางเพื่อจำหน่ายให้แก่บริษัท บีมาร์ค ซันไทย
จำกัดซึ่งเป็นบริษัทร่วมนั้นจะผลิตภายใต้เครื่องหมายการค้า บีมาร์ค
ในส่วนของถุงมือยางที่ผลิตเพื่อการจำหน่ายภายในประเทศจะผลิตภายใต้เครื่องหมายการค้า ซันไทย
ทั้งนี้ผลิตภัณฑ์ของบริษัทมีราคาจำหน่ายที่ใกล้เคียงกับราคาตลาด โดยมีช่องทางการจำหน่ายสินค้า
ดังนี้

-   จำหน่ายโดยตรงกับลูกค้า ในสัดส่วนร้อยละ 20

-   ขายผ่านผู้จัดจำหน่าย และตัวแทนจำหน่าย (บริษัทร่วม) ในสัดส่วนร้อยละ 80

บริษัทดำเนินการผลิตเพื่อการส่งออกเกือบทั้งหมด
โดยมีรายได้จากการจำหน่ายสินค้าไปต่างประเทศประมาณร้อยละ 95
ประเทศที่บริษัทส่งออกไปมากที่สุดได้แก่ กลุ่มประเทศยุโรป ร้อยละ 40 กลุ่มประเทศลาตินอเมริกา
ร้อยละ 22 กลุ่มประเทศอเมริกาเหนือ (สหรัฐอเมริกาและแคนาดา) ร้อยละ 20
กลุ่มประเทศในเอเชีย ร้อยละ 10 และ ออสเตรเลีย ร้อยละ 3

บริษัทมีความสนใจในการขยายตลาดในประเทศ
โดยระยะแรกต้องการให้ลูกค้าในประเทศรู้จักและยอมรับผลิตภัณฑ์ภายใต้ชื่อของบริษัท จึงได้ให้บจ.
ซีบีเมดิเทรด เป็นผู้จัดจำหน่าย ซึ่งจะเน้นขายลูกค้าราชการเป็นส่วนใหญ่ ได้แก่ โรงพยาบาลของรัฐ
เนื่องจากมียอดสั่งซื้อในแต่ละครั้งค่อนข้างมาก และไม่มีปัญหาในการเรียกเก็บเงิน
เมื่อเทียบกับการขายให้เอกชน
บริษัทไม่มีความยุ่งยากในการขายถุงมือยางในประเทศโดยผ่านผู้จัดจำหน่ายดังกล่าวแต่อย่างใด
แต่ในอนาคต บริษัทคาดว่าจะจำหน่ายผ่านผู้จัดจำหน่ายภายในประเทศรายอื่นๆ เพิ่มมากขึ้น
ทั้งนี้เพื่อขยายตลาดในประเทศ

ในเดือนธันวาคมปี 2545 บริษัทได้มีการจัดตั้งฝ่ายการตลาดในประเทศเพื่อส่งเสริมการขาย
ให้สินค้าของบริษัทเป็นที่รู้จักของผู้บริโภค และยอดจำหน่ายเพิ่มขึ้น ตรงตามความต้องการของลูกค้า

ภาวะการแข่งขัน

1)  ภาวะตลาดโลก

อุตสาหกรรมถุงมือยางเป็นอุตสาหกรรมต่อเนื่องจากการผลิตน้ำยางข้น
และเป็นสินค้าที่สร้างมูลค่าเพิ่มในการส่งออกแก่ผลิตภัณฑ์ยางธรรมชาติอย่างมาก
ซึ่งในปัจจุบันเป็นอุตสาหกรรมที่มีแนวโน้มค่อนข้างดี
โดยเฉพาะถุงมือยางทางการแพทย์ประเภทที่ใช้ในงานตรวจโรค (Examination Glove)
เนื่องจากเป็นถุงมือที่ผลิตได้ง่าย ไม่ต้องใช้เทคโนโลยีในการผลิตมากนัก
และเป็นถุงมือที่ใช้ครั้งเดียวแล้วทิ้ง
ซึ่งได้รับความนิยมเป็นอย่างมากในภาวะที่ความต้องการใช้ถุงมือยางเพื่อป้องกันการติดเชื้อมีมากขึ้น
สำหรับการผลิตถุงมือยางสามารถแบ่งออกตามลักษณะของการใช้งานได้เป็น 3 ประเภท ได้แก่
ถุงมือยางทางการแพทย์ (Medical Glove) ซึ่งแบ่งเป็นถุงมือที่ใช้ในการผ่าตัด (Surgical
Glove) และใช้ในการตรวจโรคทั่วไป (Examination Glove) ถุงมือยางสำหรับใช้ในครัวเรือน
(Household Glove) และถุงมือยางที่ใช้ในโรงงานอุตสาหกรรม (Industrial Glove)

จากรายงานการสำรวจของศูนย์เทคโนโลยี SATRA (SATRA Technology Centre) พบว่าในปี
2543 ความต้องการใช้ของถุงมือยางทางการแพทย์ของตลาดโลกมีสัดส่วนร้อยละ 87
ของความต้องการใช้ถุงมือป้องกัน (Protective Glove Markets) ทั้งหมดประมาณปีละ
180,000 ล้านชิ้น ทั้งนี้ตลาดถุงมือป้องกันประกอบด้วยถุงมือสำหรับการป้องกันทางเครื่องกล
และถุงมือสำหรับการป้องการทางชีวภาพ ซึ่งรวมถุงมือเพื่อใช้ในทางการแพทย์ และ
ถุงมือที่ไม่ใช้ในทางการแพทย์ (จากนิตยสาร เดอะ รับเบอร์ อินเตอร์เนชั่นแนล เดือนตุลาคม
2544) โดยส่วนใหญ่เป็นถุงมือยางทางการแพทย์เพื่อใช้ในการตรวจโรคทั่วไป
คิดเป็นสัดส่วนมากกว่าร้อยละ 80 ของความต้องการใช้ถุงมือยางทางการแพทย์ทั้งหมด
ทั้งนี้ความต้องการใช้ถุงมือยางทางการแพทย์มีอัตราเติบโตโดยเฉลี่ยร้อยละ 13 ต่อปี
ในช่วงระหว่างปี 2537 ถึง 2543 และคาดว่าความต้องการถุงมือยางทางการแพทย์
จะคงขยายตัวอย่างต่อเนื่อง ในอนาคต
เนื่องจากเป็นสินค้าจำเป็นในเรื่องสุขอนามัยและการป้องกันการติดเชื้อโรค

ตลาดบริโภคถุงมือยางที่สำคัญได้แก่ สหรัฐอเมริกา มีส่วนแบ่งของตลาดร้อยละ 60 รองลงมาได้แก่
สหภาพยุโรป คิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 20 ส่วนที่เหลือได้แก่ ญี่ปุ่น ออสเตรเลีย และประเทศอื่นๆ
โดยมีแหล่งผลิตที่สำคัญของโลกได้แก่ ประเทศมาเลเซีย ไทย อินโดนีเซีย และจีน
ซึ่งมีมูลค่าการจำหน่ายรวมประมาณร้อยละ 90

อัตราการใช้ถุงมือยางธรรมชาติกับถุงมือยางสังเคราะห์ในปี 2000 และประมาณการปี 2007

  ------------------------ ----------------------- ----------------------
  ปี ค.ศ.                   ถุงมือยางธรรมชาติ          ถุงมือยางสังเคราะห์

  2000                     64 %                    36 %

  2007                     55 %                    45 %
  ------------------------ ----------------------- ----------------------

ที่มา: Frost & Sulliuan

ถุงมือยางธรรมชาติครองตลาดเป็นหลัก แต่ถุงมือยางสังเคราะห์กำลังเข้ามาแทนที่ร้อยละ 8-10
คาดการณ์ว่าในปี 2550 จะเพิ่มขึ้นถึงร้อยละ 30
แต่ข้อได้เปรียบของถุงมือจากน้ำยางธรรมชาติมีมาก เช่น ความทนทานต่อแรงดึง
ความยืดหยุ่นความต้านทานการฉีกขาด ความนิ่มนวล
ความสะดวกสบายในการสวมใส่และอื่นๆจึงเป็นทางเลือกสำหรับผู้ใช้งาน

เมื่อเปรียบเทียบศักยภาพในการแข่งขันของผู้ผลิตและส่งออกถุงมือยางของไทยจะพบว่า
ไทยมีข้อได้เปรียบคู่แข่งขันหลายด้านทั้งในด้านของวัตถุดิบ
เนื่องจากไทยเป็นแหล่งผลิตน้ำยางข้นซึ่งใช้เป็นวัตถุดิบสำคัญในการผลิต
การมีเสถียรภาพทางการเมืองและเศรษฐกิจ
รวมทั้งค่าจ้างแรงงานที่ค่อนข้างต่ำเมื่อเปรียบเทียบกับประเทศคู่แข่งสำคัญ ได้แก่ มาเลเซีย
ซึ่งประสบปัญหาทางด้านการจัดหาน้ำยางข้นรวมทั้งการขาดแคลนแรงงานขณะที่มีความได้เปรียบทางด้านต้นทุนเครื่องจักร
เทคโนโลยีการตรวจสอบคุณภาพน้ำยางและการสนับสนุนจากรัฐบาล
สำหรับอินโดนีเซียยังคงประสบปัญหาความไม่มั่นคงในเสถียรภาพทางการเมืองแม้ว่าจะมีต้นทุนค่าแรงงานที่ต่ำ
ในขณะที่จีนยังไม่สามารถผลิตยางธรรมชาติได้เพียงพอกับความต้องการแม้จะมีความได้เปรียบด้านค่าจ้างแรงงาน
ทำให้ผู้ผลิตถุงมือยางรายใหญ่ของโลก ได้แก่ บริษัทเซฟสกิน คอร์ปอเรชั่น จากสหรัฐอเมริกา,
บริษัท แอนเซลล์ จากประเทศออสเตรเลีย, บริษัท ออมนิเกรซ, บริษัท อัลเลเจนซ์เฮลท์แคร์
ได้ย้ายฐานการผลิตมายังประเทศไทย

2)  ภาวะการตลาดภายในประเทศ

โครงสร้างตลาดของถุงมือยางในประเทศมีขนาดเล็กเมื่อเปรียบเทียบกับตลาดต่างประเทศ
เนื่องจากการผลิตถุงมือยางจะผลิตเพื่อการส่งออกกว่าร้อยละ 90
ลักษณะตลาดจะเป็นแบบผู้ซื้อน้อยราย ในขณะที่ผู้ขายหรือผู้ผลิตมีมากราย
ทำให้ผู้ซื้อมีอำนาจต่อรองราคาและเงื่อนไขในการซื้อขาย
ตลาดถุงมือยางในประเทศส่วนใหญ่จะเน้นด้านการแพทย์เป็นหลัก โดยการประมูลขายให้แก่
โรงพยาบาล สถานพยาบาลและคลินิก
นอกจากนี้ประเทศไทยยังมีการนำเข้าถุงมือยางจากต่างประเทศโดยเฉพาะการนำเข้าจากมาเลเซียมาจำหน่าย
ทำให้ผู้ประกอบการต้องแข่งขันกันมากขึ้น

สำหรับการผลิตถุงมือยางในประเทศไทยได้มีการขยายตัวอย่างมากนับตั้งแต่ปี 2531 เป็นต้นมา
โดยผู้ประกอบการในอุตสาหกรรมส่วนใหญ่เป็นผู้ประกอบการขนาดกลางและขนาดย่อม
จะมีผู้ผลิตขนาดใหญ่เพียง 4-5 รายเท่านั้น
โดยเป็นบริษัทข้ามชาติที่ย้ายฐานการผลิตมาลงทุนในประเทศไทยหรือร่วมลงทุนกับนักลงทุนไทย

ปี 2543 ผู้ผลิตถุงมือยางในประเทศมีประมาณ 56 ราย มีกำลังการผลิตรวมกันประมาณ 12
พันล้านคู่ต่อปี ในปี 2545 โรงงานผลิตถุงมือยางในประเทศเหลือไม่เกิน 20 ราย
เป็นโรงงานของนักลงทุนต่างชาติ 5 ราย ทำรายได้เข้าประเทศปีละประมาณ 14,000 ล้านบาท

โดยผู้ผลิตรายใหญ่ 6 รายมีกำลังการผลิตรวมกันมากกว่าร้อยละ 65 ของกำลังการผลิตรวม
และเมื่อบริษัทได้ขยายกำลังการผลิตสูงสุดเป็น 77 ล้านชิ้นต่อเดือน หรือ 924 ล้านชิ้นต่อปี
จะทำให้เป็นผู้ผลิตถุงมือยาง 1 ใน 10 อันดับของผู้ผลิตถุงมือยางรายใหญ่ของไทย

การนำเข้าถุงมือยางมีปริมาณน้อยส่วนใหญ่เป็นการนำเข้ามาจากมาเลเซียร้อยละ 73
ส่วนที่เหลือนำเข้าจาก ไต้หวัน สหรัฐอเมริกา ญี่ปุ่น และจีน ในปี 2543 ไทยนำเข้าถุงมือยางทั้งสิ้น
62.31 ล้านคู่ คิดเป็นมูลค่า 320 ล้านบาท

ในปัจจุบัน ผู้ประกอบการผลิตถุงมือยางแบ่งได้เป็น 2 ประเภท คือ

1 บริษัทข้ามชาติขนาดใหญ่ มี 6 บริษัท คือ

-   บริษัท เซฟสกิน คอร์ปอเรชั่น (ประเทศไทย) จก. เป็นของประเทศสหรัฐอเมริกา
    มีกำลังการผลิตถุงมือยางประมาณ 4,800 ล้านชิ้นต่อปี

-   บริษัท สยามเซมเพอร์เมด จก. เป็นของประเทศออสเตรีย ผลิต 4,000 ล้านชิ้นต่อปี

-   บริษัท แอนเซลล์ (ประเทศไทย) จก. จากประเทศออสเตรเลีย ผลิต 2,100 ล้านชิ้นต่อปี

-   บริษัท ยูนิเวอร์แซลลาเท็กซ์ โปรดักส์ จก. ผลิต 1,464 ล้านชิ้นต่อปี

-   บริษัท ออมนิเกรซ (ประเทศไทย) จก. จากประเทศมาเลเซีย ผลิต 908 ล้านชิ้นต่อปี

-   บริษัท อัลเลเจนซ์ เฮลท์แคร์ (ประเทศไทย) จก.จากสหรัฐอเมริกาและมาเลเซียผลิต 680
    ล้านชิ้นต่อปี

2.  ผู้ประกอบการขนาดย่อมและขนาดกลาง มีขนาดกำลังการผลิตต่ำกว่า 100 ล้านชิ้นต่อปี และ
    100-500 ล้านชิ้นต่อปีตามลำดับ
    ส่วนมากเป็นกิจการที่ลงทุนโดยคนไทยล้วนหรือร่วมทุนกับผู้ประกอบการชาวไต้หวัน
    สหรัฐอเมริกา ญี่ปุ่น ฮ่องกง สิงคโปร์ เกือบทั้งหมดเพิ่งเริ่มก่อตั้งกิจการในช่วงปี 2531
    ซึ่งเป็นช่วงที่คนไทยหวาดระแวงการติดเชื้อเอดส์ บริษัทส่วนใหญ่สั่งซื้อเครื่องจักร
    โมล์รูปมือจากไต้หวัน ใช้น้ำยางข้นในประเทศไทย เริ่มจากการติดตั้งเครื่องจักรประมาณ 3-4
    เครื่อง ซึ่งจะได้ผลผลิตถุงมือยางประเภท Examination Gloves ประมาณ 2
    ล้านชิ้น/เดือน/เครื่อง โรงงานผลิตถุงมือยางส่วนมากร้อยละประมาณ 90
    เป็นโรงงานขนาดเล็กซึ่งใช้เงินลงทุน 30 ล้านบาท (ไม่รวมค่าที่ดิน) ส่วนที่เหลือประมาณ 10
    แห่ง เป็นโรงงานขนาดกลางที่ลงทุนเครื่องจักรหลายสิบเครื่อง
    คิดเป็นเงินลงทุนแห่งละหลายร้อยล้านบาท

อุตสาหกรรมถุงมือยางของไทย มีการพัฒนาและขยายตัวอย่างรวดเร็วในช่วง 10 ปีที่ผ่านมา
เนื่องจากตลาดโลกมีความต้องการใช้ถุงมือยางสูง โดยเฉพาะประเภทที่ใช้ในงานตรวจโรค
(Examination Gloves) เพื่อป้องกันการติดเชื้อเอดส์
โดยผลิตภัณฑ์ที่ผลิตได้ทั้งหมดจะมีการส่งออกไปจำหน่ายยังตลาดต่างประเทศกว่าร้อยละ 80
ตลาดที่สำคัญ ได้แก่ สหรัฐและยุโรป เนื่องจากมีความเจริญทางด้านการแพทย์และวิทยาศาสตร์
ทำให้มีความต้องการใช้ถุงมือยางเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
ประกอบกับถุงมือยางเป็นสินค้าที่ใช้เพียงครั้งเดียวแล้วทิ้ง
จึงมีการผลิตถุงมือยางมากขึ้นเพื่อสนองตอบความต้องการที่สูงขึ้นเรื่อยๆ
ซึ่งไทยมีแหล่งผลิตน้ำยางข้นและมีค่าจ้างแรงงานต่ำ
ประกอบกับการผลิตถุงมือยางใช้เทคโนโลยีไม่ซับซ้อน สามารถซื้อสูตรน้ำยางข้นและเครื่องจักรได้
จึงทำให้มีนักลงทุนทั้งจากในประเทศและต่างประเทศเข้ามาลงทุนกันมาก

โครงสร้างตลาดของถุงมือยางในประเทศมีขนาดเล็กเมื่อเปรียบเทียบกับตลาดต่างประเทศ
เนื่องจากการผลิตถุงมือยางจะผลิตเพื่อการส่งออกกว่าร้อยละ 90
ตลาดถุงมือยางในประเทศส่วนใหญ่จะเน้นด้านการแพทย์เป็นหลัก
โดยการประมูลขายให้แก่โรงพยาบาล สถานพยาบาลและคลินิก
นอกจากนี้ประเทศไทยยังมีการนำเข้าถุงมือยางจากต่างประเทศ
โดยเฉพาะการนำเข้าจากมาเลเซียมาจำหน่าย ทำให้ผู้ประกอบการต้องแข่งขันกันมากขึ้น

การจัดหาผลิตภัณฑ์

การผลิต

ปัจจุบันบริษัทมีโรงงานผลิตถุงมือยาง 2 โรงงานตั้งอยู่เลขที่ 9 หมู่ 4 ตำบลกะเฉด อำเภอเมือง
จังหวัดระยอง บนเนื้อที่ 40 ไร่ 2 งาน 16 ตารางวา โดยบริษัทมีสายการผลิตจากเดิม 7 ชุด
กำลังการผลิตสูงสุดรวม 31 ล้านชิ้นต่อเดือน ในปี 2543
บริษัทได้ลงทุนในโครงการขยายกำลังการผลิตถุงมือยางเพิ่มเติมอีก 8 ชุด เป็นเงินลงทุนรวม 245
ล้านบาท โดยลงทุนในที่ดินและอาคารโรงงานแห่งที่ 2 จำนวน 100 ล้านบาท
และเครื่องจักรที่ใช้ในการผลิตถุงมือยาง 8 ชุด จำนวน 145 ล้านบาท
ทั้งนี้บริษัทได้ทยอยติดตั้งเครื่องจักรเสร็จ 2 ชุดในเดือนธันวาคม 2544 รวมเป็น 9 ชุด
ทำให้มีกำลังการผลิตสูงสุดเดือนละ 42.50 ล้านชิ้น และในเดือนมิถุนายน 2545
ได้ติดตั้งเครื่องจักรที่เหลือทั้งหมดอีก 6 ชุด รวมเป็น 15 ชุด มีกำลังการผลิตสูงสุดเดือนละ 77.00
ล้านชิ้น

หน่วย : ล้านชิ้น/เดือน

  -------------------------------------- --------------------------------
  เครื่องจักร                               กำลังการผลิตสูงสุด

  เครื่องจักรเดิม ชุดที่ 1-7                    31.00

  เครื่องจักรใหม่ ชุดที่ 8-15                   46.00

  เครื่องจักรรวม 15 ชุด                      77.00
  -------------------------------------- --------------------------------

การจัดหาวัตถุดิบและผู้จำหน่ายวัตถุดิบ

วัตถุดิบที่สำคัญที่ใช้ในการผลิตถุงมือยาง ประกอบด้วย น้ำยางข้น ซึ่งมีสัดส่วนประมาณร้อยละ 38
ของต้นทุนผลิตรวม น้ำมันเตาร้อยละ 19 แรงงานร้อยละ 13 เคมีภัณฑ์ร้อยละ 6
และค่าไฟฟ้าร้อยละ 4 ทั้งนี้บริษัทมีการจัดซื้อน้ำยางข้นจากผู้ผลิตน้ำยางข้นในจังหวัดระยอง จันทบุรี
ชลบุรี และจังหวัดสงขลา โดยเป็นการซื้อน้ำยางข้นในประเทศทั้งหมด
บริษัทมีนโยบายสั่งซื้อน้ำยางข้นจากผู้จำหน่ายที่เสนอราคาขายต่ำที่สุด อย่างไรก็ตาม
บริษัทให้ความสำคัญในเรื่องของคุณภาพของน้ำยางข้นของผู้จำหน่ายแต่ละรายด้วย
ดังนั้นผู้จำหน่ายน้ำยางข้นในจังหวัดใกล้เคียงบางราย
อาจไม่สามารถเสนอราคาขายน้ำยางข้นที่มีคุณภาพในราคาต่ำได้ ดังนั้นในปี 2544
จึงมียอดสั่งซื้อน้ำยางข้นจากผู้ผลิตและจำหน่ายน้ำยางข้นเพียง 2 ราย ซึ่งเป็นบริษัทที่เกี่ยวข้อง
ได้แก่ บริษัท ดี.เอส. รับเบอร์แอนด์ลาเท็กซ์ จำกัด จังหวัดระยอง และบริษัท ไทยฮั้วยางพารา
จำกัด (มหาชน) สาขาบางกล่ำ จังหวัดสงขลา
เนื่องจากเสนอราคาขายน้ำยางข้นที่มีคุณภาพในราคาต่ำกว่าผู้จำหน่ายรายอื่นๆ

บริษัท ดี.เอส. รับเบอร์แอนด์ลาเท็กซ์ จำกัด เกี่ยวข้องกับบริษัท
โดยมีญาติของกรรมการท่านหนึ่งของบริษัทเป็นผู้ถือหุ้น โดยถือหุ้นรวมกันร้อยละ 30
รวมทั้งเป็นกรรมการของบริษัทดังกล่าว สำหรับบริษัท ไทยฮั้วยางพารา จำกัด (มหาชน)
เกี่ยวข้องโดยเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบริษัท

ในช่วง 5 ปีที่ผ่านมา (2540-2544) ราคาน้ำยางข้นค่อนข้างผันผวน สำหรับปี 2545
ราคาน้ำยางข้นคาดว่าจะปรับตัวเพิ่มขึ้นจากปี 2545
เนื่องจากความต้องการบริโภคน้ำยางข้นมีแนวโน้มเพิ่มขึ้น ในขณะที่ปริมาณน้ำยางข้นมีไม่เพียงพอ
เนื่องจาก0ผู้ผลิตน้ำยางข้นรายใหญ่ของโลก ได้ลดปริมาณการผลิตลงในช่วง 2-3 ปี 0ที่ผ่านมา
ซึ่งเป็นผลจากการที่ผลิตภัณฑ์ยางธรรมชาติมีราคาจำหน่ายค่อนข้างต่ำ

+-------------------------+--------------------------------------------+
| ปี                       | ราคาเฉลี่ยน้ำยางข้น 60%                        |
|                         |                                            |
|                         | (บาท/ กก.)                                 |
+-------------------------+--------------------------------------------+
| 2540                    | 24.26                                      |
+-------------------------+--------------------------------------------+
| 2541                    | 25.17                                      |
+-------------------------+--------------------------------------------+
| 2542                    | 19.88                                      |
+-------------------------+--------------------------------------------+
| 2543                    | 22.98                                      |
+-------------------------+--------------------------------------------+
| 2544                    | 20.84                                      |
+-------------------------+--------------------------------------------+
| 2545                    | 22.90                                      |
+-------------------------+--------------------------------------------+

ที่มา : สถาบันวิจัยยาง กรมวิชาการเกษตร

บริษัทมีความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้ผลิตน้ำยางข้นเป็นระยะเวลายาวนาน
โดยมีราคาซื้อน้ำยางข้นต่ำกว่าราคากลาง ประกาศโดยสถาบันวิจัยยาง
บริษัทได้มีการทำสัญญาซื้อขายล่วงหน้ากับผู้จำหน่ายวัตถุดิบประมาณ 3-6 เดือน
และสต๊อกวัตถุดิบประมาณ 1 เดือนเพื่อเป็นการป้องกันความเสี่ยงจาการจัดหาวัตถุดิบ
นอกจากนั้นเมื่อเกิดการขาดแคลนวัถตุดิบจากผู้จำหน่ายน้ำยางข้นในท้องถิ่น
บริษัทอาจชดเชยโดยสั่งซื้อน้ำยางข้นจากบริษัทไทยฮั้วยางพารา จำกัด (มหาชน)
ซึ่งเป็นผู้ผลิตและจำหน่ายน้ำยางข้นอันดับสองของประเทศเพิ่มเติม
ซึ่งลักษณะการสั่งซื้อเป็นไปตามปกติเช่นเดียวกับผู้จำหน่ายรายอื่นๆ

ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม

บริษัทมีกระบวนการผลิตที่ทันสมัย ได้มาตรฐานการผลิต ISO 9002
และมาตรฐานการผลิตสำหรับผลิตภัณฑ์ทางการแพทย์ EN 46002, ISO 13488 นอกจากนี้
บริษัทยังให้ความสำคัญกับสิ่งแวดล้อม โดยขณะนี้อยู่ระหว่างดำเนินการจัดทำมาตรฐาน ISO 14000

กระบวนการผลิตถุงมือยางไม่ก่อให้เกิดของเสีย มีแต่เพียงน้ำซึ่งใช้ล้างแบบพิมพ์มือ
ซึ่งบริษัทจะระบายลงสู่บ่อเก็บน้ำทิ้ง และบำบัดต่อไป