-----------------------------------------------------------------------
  3. การประกอบธุรกิจของแต่ละสายผลิตภัณฑ์

  -----------------------------------------------------------------------

3.1 ลักษณะผลิตภัณฑ์หรือการบริการ

  บริษัทประกอบธุรกิจด้านประกันวินาศภัย ซึ่งให้บริการด้านรับการเสี่ยงภัยจากผู้เอาประกันภัย
  โดยได้รับเบี้ยประกันภัยเป็นค่าตอบแทน ผลิตภัณฑ์ของบริษัทฯ ที่ขายให้แก่ผู้ให้บริการ คือ
  กรมธรรม์ประเภทต่างๆ เช่น กรมธรรม์ประกันอัคคีภัย กรมธรรม์ประกันภัยทางทะเลและขนส่ง
  กรมธรรม์ประกันภัยรถยนต์ และกรมธรรม์ประกันภัยเบ็ดเตล็ด ซึ่งกรมธรรม์ต่างๆ
  เหล่านี้จะให้ความคุ้มครองการเสี่ยงภัยแก่ทรัพย์สินต่างๆ ที่ผู้เอาประกันภัย (ลูกค้า)
  สามารถเลือกซื้อได้ตามความต้องการเพื่อให้เหมาะสมกับทรัพย์สินแต่ละประเภท
  ซึ่งสามารถแบ่งประเภทกรมธรรม์ต่างๆ โดยสังเขปดังนี้

1. การประกันอัคคีภัย

  เป็นการประกันภัยซึ่งให้ความคุ้มครองต่อทรัพย์สินที่เอาประกันภัย เช่น อาคารสิ่งปลูกสร้าง
  สต๊อคสินค้า และเฟอร์นิเจอร์ เป็นต้น ที่ต้องสูญเสียหรือเสียหาย เนื่องจากเพลิงไหม้ หรือฟ้าผ่า
  หรือการระเบิดของแก๊สที่ใช้สำหรับทำแสงสว่าง
  หรือประโยชน์เพื่อการอยู่อาศัยในระหว่างระยะเวลาที่ได้เอาประกันภัยไว้ โดยบริษัทฯ
  จะจ่ายค่าสินไหมทดแทนให้แก่ผู้เอาประกันภัย
  ตามราคาเสียหายที่แท้จริงของทรัพย์สินที่เอาปรฐกันภัยไว้
  ในขณะเกิดการสูญเสียหรือเสียหายแต่ไม่เกินกว่าจำนวนเงินที่เอาประกันไว้

  นอกจากการให้ความคุ้มครองจากภัยดังกล่าวข้างต้นแล้ว
  ผู้เอาประกันภัยยังสามารถซื้อความคุ้มครองเพิ่มเติมจากภัยดังต่อไปนี้ได้ด้วย เช่น ภัยแผ่นดินไหว
  ภัยน้ำท่วม และภัยพายุ เป็นต้น

2. การประกันภัยทางทะเลและการขนส่ง

  เป็นการประกันภัยที่มุ่งให้ความคุ้มครองต่อความสูญเสียหรือเสียหายซึ่งเกิดขึ้นกับทรัพย์สินที่เอาประกันภัยจากภัยทางทะเล
  ในระหว่างการเดินทางหรือการขนส่งทางทะเล
  ทั้งที่เกิดขึ้นกับตัวเรือหรือสินค้าที่บรรทุกอยู่ในตัวเรือ
  ซึ่งการประกันภัยประเภทนี้สามารถแบ่งออกได้เป็น 2 ประเภทใหญ่ๆ ดังนี้ คือ

2.1 การประกันภัยสินค้า
จะให้ความคุ้มครองต่อสินค้าที่เอาประกันภัยซึ่งอยู่ในระหว่างการขนส่งทางทะเล,
ทางบกหรือทางอากาศ อันเนื่องมาจากภัยลักทรัพย์ ไฟไหม้
พายุหรือยานพาหนะที่ขนส่งสินค้าประสบอุบัติเหตุ เป็นต้น

2.  การประกันภัยตัวเรือ จะให้ความคุ้มครองต่อความสูญเสีย
    หรือเสียหายซึ่งเกิดขึ้นกับตัวเรือที่เอา ประกันภัยไว้ อันเนื่องมาจากภัยลมพายุ หรือเกยตื้น
    เรือชนกัน เรือชนหินโสโครก เป็นต้น

3. การประกันภัยรถยนต์

เป็นการประกันภัยที่สามารถแบ่งออกเป็น 2 ประเภทใหญ่ๆ ดังนี้ คือ

3.1 การประกันภัยรถยนต์ภาคบังคับ

เป็นการประกันภัยที่พระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ. 2535
ได้กำหนดบังคับให้เจ้าของรถต้องจัดให้มีการทำประกันภัยเอาไว้เป็นขั้นพื้นฐาน
เพื่อให้ความคุ้มครองแก่ผู้ประสบภัยจากรถ ซึ่งความคุ้มครองของการประกันภัยนี้คือ
ผู้ประสบภัยจะได้รับการชดใช้ค่าสินไหมทดแทนต่อความเสียหายที่เกิดขึ้นแก่ชีวิต ร่างกายและอนามัย
แต่ไม่รวมถึงความเสียหายที่เกิดขึ้นต่อทรัพย์สิน เช่น ค่าซ่อมรถ แต่อย่างใด

3.2 การประกันภัยรถยนต์ภาคสมัครใจ

  เป็นการประกันภัยซึ่งเจ้าของรถมีความประสงค์จะมอบหมายความเสี่ยงภัยจากอุบัติเหตุจากการใช้รถให้กับผู้รับ
  ประกันภัย เป็นผู้รับเสี่ยงภัยไว้แทน
  ซึ่งความคุ้มครองที่จะได้รับก็ขึ้นกับความสมัครใจของเจ้าของรถผู้เอาประกันภัยว่าจะเลือกซื้อความคุ้มครองมากน้อยเพียงใด
  คือ

- แบบคุ้มครองรวม (COMPREHENSIVE) ซึ่งโดยทั่วไปนิยมเรียกกันว่า การประกันภัยประเภท 1
โดยจะให้ความคุ้มครองความรับผิดต่อบุคคลภายนอกซึ่งได้รับบาดเจ็บต่อชีวิต ร่างกาย
รวมถึงความเสียหายต่อทรัพย์สินของบุคคลภายนอกซึ่งเกิดขึ้นจากรถประกัน
และในส่วนตัวรถประกันก็จะได้รับความคุ้มครองต่อความสูญหายรวมถึงความเสียหายต่อรถประกัน
อันเนื่องมาจากการชนการคว่ำ ไฟไหม้ เป็นต้น

- แบบคุ้มครองความรับผิดต่อบุคคลภายนอกและความเสียหายต่อรถประกันเนื่องจากไฟไหม้หรือภัยอื่น
(THIRD PARTY + OTHER PERILS) หรือที่นิยมเรียกกันว่าการประกันภัยประเภท 2
โดยจะให้ความคุ้มครองความรับผิดต่อบุคคลภายนอกเหมือนแบบคุ้มครองรวม
แต่ในส่วนรถประกันจะได้รับคุ้มครองเฉพาะความเสียหายจากไฟไหม้ การถูกลักทรัพย์ทั้งคัน เท่านั้น
ไม่รวมถึงการชนหรือการคว่ำ

- แบบคุ้มครองความรับผิดต่อบุคคลภายนอกอย่างเดียว (THIRD PARTY ONLY)
หรือที่นิยมเรียกกันว่า การประกันภัยประเภท 3
จะให้ความคุ้มครองเฉพาะความเสียหายที่เกิดขึ้นกับทรัพย์สิน หรือชีวิตร่างกายของบุคคลภายนอก
อันเนื่องมาจากการใช้รถประกันเท่านั้น
ส่วนตัวรถประกันเจ้าของรถผู้เอาประกันภัยต้องรับผิดชอบเอง

4. การประกันภัยเบ็ดเตล็ด

เป็นการประกันวินาศภัยทุกประเภทนอกเหนือจากการประกันภัยต่างๆ ที่กล่าวมาแล้วข้างต้น ดังนั้น
การประกันภัยเบ็ดเตล็ดจึงประกอบไปด้วยความคุ้มครองหลายรูปแบบ เช่น

- การประกันภัยอุบัติเหตุส่วนบุคคล

- การประกันภัยโจรกรรม

- การประกันภัยเงินค่าทดแทนแรงงาน

- การประกันภัยหม้อกำเนิดไอน้ำ และถังอัดความดัน

- การประกันภัยเครื่องจักรโรงงาน

- การประกันกระจก

- การประกันภัยเดินทาง

- การประกันภัยความรับผิดชอบต่อบุคคลภายนอก

- การประกันภัยการขนส่งเงินสด

- การประกันภัยกอล์ฟ

- การประกันภัยระหว่างการก่อสร้าง และติดตั้งเครื่องจักร

- การประกันภัยความซื่อสัตย์

- การประกันภัยสุขภาพ

- การประกันภัยวิชาชีพ

5. การประกันภัยต่อ (REINSURANCE)

  บริษัทฯ จะรับประกันต่อ (INWARD REINSURANCE) จากบริษัทผู้รับประกันภัยที่มีฐานะที่ดี
  และเชื่อถือได้ด้วย โดยบริษัทฯ
  จะใช้หลักเกณฑ์การพิจารณารับประกันต่อทำนองเดียวกันกับการรับประกันภัยโดยตรง ได้แก่
  การพิจารณาคัดเลือกรับงานที่มีอัตราความเสี่ยงต่ำ มีประวัติความเสียหายอยู่ในเกณฑ์ ที่ดี เป็นต้น
  และในทำนองเดียงกัน เมื่อบริษัทฯ ได้รับประกันภัยไว้แล้ว บริษัทฯ จะรับเสี่ยงภัยไว้เองส่วนหนึ่ง
  ส่วนที่เหลือบริษัทฯ จะนำการเสี่ยงภัยดังกล่าว ไปทำการประกันภัยต่อ (OUTWARD
  REINSURANCE) กับบริษัทผู้รับประกันภัยต่างๆ ทั่วโลกที่ฐานะการเงินมั่นคง ทั้งนี้
  เพื่อเป็นการกระจายการเสี่ยงภัยตามหลักวิชาการประกันภัย
  อีกทั้งยังเป็นการทำให้ธุรกิจประกันภัยของบริษัทฯ เกิดความมั่นคง และเจริญรุดหน้า
  โดยสามารถที่จะรับภัยใหญ่ ๆ ที่มีจำนวนเงินเอาประกันมากกว่าทุน จดทะเบียนของบริษัทฯ ได้
  และในการนี้บริษัทฯ ยังได้รับค่าตอบแทนเป็นค่านายหน้าจากการประกัน ต่อนี้ด้วย

การตลาดภาวะแข่งขันของอุตสาหกรรม

-   ภาวะการแข่งขันของอุตสาหกรรม

  สถานการณ์การแข่งขันของธุรกิจประกันวินาศภัยในปัจจุบันค่อนข้างจะทวีความเข้มข้นมากขึ้นเรื่อยๆ
  เนื่องจากมีจำนวนบริษัทประกันภัยในอุตสาหกรรมสูงถึงเกือบ 80 บริษัท
  ซึ่งในจำนวนดังกล่าวมีบริษัทต่างชาติที่มีเงินลงทุนสูง และมีเทคโนโลยีใหม่ ๆ
  เข้ามาขยายตลาดในประเทศไทยอย่างต่อเนื่อง และสามารถสร้างเบี้ยประกันภัยรับโดยตรงอยู่ใน
  10 ลำดับแรกได้ถึง 2 บริษัท

ในส่วนของสถานการณ์การเจริญเติบโตทางการตลาด ข้อมูลจากฝ่ายวิจัย และสถิติ
บริษัทไทยรับประกันภัยต่อ จำกัด (มหาชน) ได้ประมาณการยอดเบี้ยประกันภัยรับโดยตรงในปี 2543
และ 2544 ว่าจะเพิ่มขึ้น 10.09% และ 6.71% ตามลำดับ แต่ข้อมูลจากกรมการประกันภัยในช่วง
เดือนมกราคมถึงกันยายน 2543 พบว่าเบี้ยประกันภัยรับโดยตรงรวมเพิ่มขึ้น เพียง 5.16%
นับว่าต่ำกว่าที่ประมาณการไว้ค่อนข้างมาก อย่างไรก็ตามอัตรา Loss Ratio
โดยรวมของอุตสาหกรรมประกันภัยลดลง 1.78%
ซึ่งส่งผลทำให้ผลกำไรของอุตสาหกรรมโดยรวมสูงขึ้น
จึงสรุปได้ว่าภาพรวมของอุตสาหกรรมประกันภัยมีแนวโน้มขยายตัวในทางบวก

  นอกจากนี้ โอกาสในการเติบโตของเบี้ยประกันภัยรับโดยรวมก็มีแนวโน้มที่จะเพิ่มสูงขึ้นในปีต่อ ๆ
  ไป ด้วยปัจจัยทาง กฎหมาย เศรษฐกิจ และสังคม ที่ส่งผลโดยตรงต่อการเติบโตของธุรกิจ
  ตัวอย่างเช่น พระราชกฤษฎีกาเรื่อง “การประกันภัยการเดินทางสำหรับนักท่องเที่ยว“
  ที่กำหนดให้บริษัทจัดนำเที่ยวต้องทำประกันภัยการเดินทางให้กับมัคคุเทศน์
  และนักท่องเที่ยวทุกคนที่เดินทางท่องเที่ยวในประเทศ
  ซึ่งจะเป็นส่วนสำคัญที่จะทำให้ตลาดการประกันภัยการเดินทาง มีการขยายตัว
  ปัจจัยทางด้านสังคมในเรื่องความสนใจสุขภาพของประชาชน
  มีผลทำให้ผู้บริโภคหันมาทำประกันภัยเกี่ยวกับสุขภาพกันมากขึ้น
  โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อค่ายาและค่ารักษาพยาบาลมีราคาที่สูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง
  นอกจากนี้ปัจจัยที่เกี่ยวกับด้านเศรษฐกิจที่มีแนวโน้มที่ขยายตัว มีผลต่อธุรกิจสินค้านำเข้า
  และส่งออกรวมถึงการเดินทางของ ประชาชนที่เพิ่มขึ้น
  เป็นโอกาสในการขยายประกันภัยที่เกี่ยวกับการประกันภัยการขนส่ง และประกันภัยการเดินทาง

การวิเคราะห์ส่วนครองตลาดภายในอุตสาหกรรม

  จากข้อมูลยอดเบี้ยประกันภัยรับโดยตรงจากกรมการประกันภัย เดือนมกราคม ถึง เดือนกันยายน
  2543 พบว่า ส่วนครองตลาดสูงสุดของบริษัท 10 อันดับแรก ส่วนใหญ่ยังเป็นกลุ่มบริษัทเดิม ส่วน
  บริษัท บางกอกสหประกันภัย จำกัด (มหาชน)
  มีสัดส่วนการครองตลาดใกล้เคียงกับปีที่ผ่านมาอยู่ที่ประมาณ 1%

อย่างไรก็ตาม เมื่อวิเคราะห์แยกตามประเภทของกรมธรรม์พบว่า
ในการประกันภัยขนส่งสินค้าทางทะเล บริษัท ฯ สามารถครองตลาดอยู่ที่ อันดับ 6 มีส่วนแบ่งตลาด
6.43 % และ การประกันภัยเบ็ดเตล็ด ด้านประกันสุขภาพอยู่ที่ อันดับ 8 มีส่วนแบ่งตลาด 2.75 %
ส่วนประกันภัยอัคคีภัย มีส่วนแบ่งตลาด 1.1 % และประกันภัยรถยนต์ มีส่วนแบ่งตลาด 0.5%

กลุ่มลูกค้าเป้าหมาย

  กลุ่มลูกค้าเป้าหมายของบริษัท คือ ผู้ที่ต้องการประกันความเสี่ยงจากวินาศภัยประเภทต่าง ๆ
  โดยแบ่งกลุ่มลูกค้าเป้าหมายออกเป็น 2 กลุ่ม คือ

1.  กลุ่มผู้บริโภคทั่วไป หมายถึง
    บุคคลธรรมดาที่ต้องการประกันความเสี่ยงของทรัพย์สินทั้งที่อยู่อาศัย รถยนต์ และสินทรัพย์อื่น ๆ
    ตลอดจนบุคคลที่ต้องการประกันความเสี่ยงจากการเดินทาง อุบัติเหตุ สุขภาพ วิชาชีพ
    และภัยเบ็ดเตล็ด อื่น ๆ โดยกลุ่มที่ถือเป็นกลุ่มหลักประกอบด้วยกลุ่มย่อย ดังต่อไปนี้

-   นักท่องเที่ยว

-   พนักงานบริษัทฯ หรือกลุ่มวิชาชีพต่าง ๆ

-   นักศึกษาและอาจารย์

-   เจ้าของธุรกิจขนาดกลาง และขนาดย่อม เป็นต้น

2.  กลุ่มองค์กรและธุรกิจ หมายถึง นิติบุคคลที่ต้องการประกันความเสี่ยงสำหรับทรัพย์สิน
    และสำหรับบุคลากรในองค์กร ซึ่งรวมถึงอัคคีภัย การขนส่ง รถยนต์ และภัยเบ็ดเตล็ดอื่น ๆ
    โดยกลุ่มที่ถือได้ว่าเป็นกลุ่มหลัก ประกอบด้วยกลุ่มย่อย ดังต่อไปนี้

-   กลุ่มธุรกิจขนาดกลาง และธุรกิจขนาดย่อม : โดยเฉพาะในเขตนิคมอุตสาหกรรมต่าง ๆ

-   บริษัทจัดนำเที่ยว และจำหน่ายตั๋วเครื่องบิน

-   โรงแรม

-   ธุรกิจนำเข้า และส่งออก

-   บริษัทขนส่งต่าง ๆ

-   สถานบริการอื่น ๆ

 3.3 การจัดหาผลิตภัณฑ์และบริการ

-   ขั้นตอนในการรับประกันภัย

-   ขั้นตอนในการจ่ายค่าสินไหมทดแทน