1. ปัจจัยความเสี่ยงและมาตรการรองรับความเสี่ยง

1.1 ปัจจัยความเสี่ยงเรื่องวัตถุดิบ

ปัจจุบันความเสี่ยงด้านวัตถุดิบ จะมองได้ 2 ด้าน คือ 1
ปริมาณที่มีเพียงพอกับความต้องการของโรงงานที่มีอยู่หรือไม่
จะเห็นไว้ว่าปัจจุบันจำนวนเรือประมงได้หยุดทำการประมงไปมากแล้ว เนื่องจากราคาน้ำมันที่สูงขึ้น
ไม่คุ้มกับการทำเรือประมง และ 2 การบริหารเรื่องราคาของวัตถุดิบ
เนื่องจากเป็นสินค้าเกษตรประมงที่มีราคาขึ้น/ลง ตามอุปสงค์และอุปทานภายในตลาด

มาตรการรองรับความเสี่ยง

- ด้านปริมาณ บริษัท ได้มีการสร้างห้องเย็นเพิ่มเพื่อจัดเก็บวัตถุดิบในช่วงที่มีปริมาณขึ้นมามาก

  เพื่อไว้ผลิตในช่วงที่ปริมาณวัตถุดิบที่ขึ้นมาน้อย เนื่องจากปัจจุบันผู้ประกอบการอุตสาหกรรม

  เรือประมงไทยได้หยุดทำเรือประมงไปมากเพราะขาดทุน เพราะราคาน้ำมันสูง และบริษัทได้เริ่ม
  มีการสั่งซื้อวัตถุดิบจากต่างประเทศบ้างแล้ว

  - ด้านการบริหารเรื่องราคา บริษัท ได้กำหนดบุคลากร ให้ติดตามข้อมูลข่าวสารด้านราคา และ

  ปริมาณของวัตถุดิบอยู่ตลอดเวลาและในหลายพื้นที่ เพื่อเป็นข้อมูลในการคาดการณ์ และตัดสินใจ

  ได้ทันที เมื่อมีเหตุการณ์เปลี่ยนแปลง

1.2 ปัจจัยความเสี่ยงเรื่องอัตราลกเปลี่ยน

บริษัทมีรายได้ในรูปเงินสกุล US ดอลลาร์ ประมาณ 95% ของยอดขาย
ทำให้บริษัทมีความเสี่ยงด้านอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ
และมีส่วนที่จะส่งผลกับผลกำไร-ขาดทุนของบริษัท
และศักยภาพการแข่งขันกับผู้ประกอบการของประเทศอื่นๆ ได้ ซึ่งในปี 2550
ค่าเงินบาทแข็งค่าขึ้นเมื่อเปรียบเทียบกับ US ดอลลาร์ จากประมาณ 35 บาทต่อ 1 US ดอลลาร์
เมื่อช่วงต้นปี มาอยู่ที่ 33 บาท ต่อ 1 US ดอลลาร์ ในช่วงสิ้นปี

มาตรการรองรับความเสี่ยง

บริษัทได้มีการทำ Forward Contract ในเงินสกุล US ดอลลาร์ ประมาณ 60-70% ของ Order
ที่มีอยู่ ขึ้นอยู่กับภาวะอัตราแลกเปลี่ยนของวันนั้นๆ

1.3 ปัจจัยความเสี่ยงในการกีดกันการค้า

การกีดกันทางการค้าจากประเทศคู่ค้า เพื่อลดการขาดดุลการค้ามีออกมามากเช่น เรื่องภาษี
เรื่องสุขอนามัย (เรื่องการตรวจเชื้อต่างๆ และสารตกค้าง)
ส่งผลให้ธุรกิจการส่งออกอาหารทะเลของไทยได้ รับผลกระทบค่อนข้างสูง

มาตรการรองรับความเสี่ยง

บริษัทได้ศึกษาและติดตามกฎระเบียบต่างๆ ที่ออกมาจากประเทศคู่ค้าอย่างใกล้ชิด
และปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด รวมถึงแนวทางการปฏิบัติหากเกิดการ Reject สินค้ากลับมา

1.4 ปัจจัยความเสี่ยงเรื่องการลงทุนในธุรกิจใหม่

เนื่องจากบริษัทได้มีการเพิ่มทุนในปี 2549
เพื่อรองรับการลงทุนในโครงการผลิตเอทานอลจากมันสำปะหลัง โดยมีอัตราผลิต 1,500,000 ลิตร
ต่อวัน ซึ่งในปัจจุบันโครงการดังกล่าวยังไม่มีความคืบหน้าแต่อย่างใด เนื่องจากราคาวัตถุดิบ
คือมันสำปะหลัง(สด) จากปี 2549 ราคาอยู่ที่กิโลกรัมละ 1 -1.20 บาท และในปลายปี 2550
อยู่ที่ประมาณกิโลกรัมละ 2.00 – 2.50 บาท

มาตรการรองรับความเสี่ยง

บริษัทฯ
ได้พยายามที่จะหาทางออกที่ดีที่สุดสำหรับโครงการผลิตเอานอลโดยศึกษาถึงความเป็นไปได้ในการเพิ่มพื้นที่ปลูกมันสำปะหลังในประเทศไทย
เพื่อจะได้เกิดวัตถุดิบเพิ่มขึ้น

1.5 ปัจจัยความเสี่ยงเรื่องแรงงาน 

ปัจจุบันปัญหาการขาดแคลนแรงงานฝีมือเป็นปัญหาค่อนข้างจะรุนแรง
ในอุตสาหกรรมการส่งออกอาหาร เพราะจังหวัดสงขลาและสุราษฎร์ธานี (ที่ตั้งโรงงานของบริษัทฯ)
เป็นที่ตั้งของโรงงานอุตสาหกรรมหลายประเภทและมีจำนวนโรงงานมาก

มาตรการรองรับความเสี่ยง

บริษัทได้พยายามที่จะลงทุนในเครื่องจักรเพิ่มขึ้น ในส่วนที่จะสามารถทดแทนแรงงานได้และมี

นโยบายที่จะจัดสวัสดิการของพนักงานให้ดีขึ้น เพื่อเป็นแรงจูงใจให้กับพนักงาน

1.6 ความเสี่ยงในการได้รับผลตอบแทนในรูปของเงินปันผล

จากปี 2550 บริษัทยังประสบกับภาวะขาดทุนทำให้ยอดขาดทุนสะสม ณ สิ้นปี 2550 มีจำนวน
617.94 ล้านบาท การที่บริษัทมีขาดทุนสะสมจำนวนมากดังกล่าว
ทำให้บริษัทไม่สามารถจ่ายเงินปันผลให้ผู้ถือหุ้นได้ตามกฎหมาย
โดยผู้ถือหุ้นมีความเสี่ยงที่จะไม่ได้รับเงินปันผลตามนโยบายเงินปันผลที่กำหนดไว้อีกช่วงระยะเวลาหนึ่งจนกว่าบริษัทจะล้างขาดทุนสะสมได้หมด

มาตรการรองรับความเสี่ยง

คณะกรรมการบริษัท ได้มีมติเพิ่มทุนจดทะเบียนของบริษัทฯ เป็น 2,780 ล้านบาทแล้วในเดือน
กันยายน 2549 ซึ่งได้รับชำระเงินเพิ่มทุนเรียบร้อยแล้วนั้น(ปัจจุบันทุนจดทะเบียนอยู่ที่ 3,150
ล้านบาท ชำระเต็มมูลค่าแล้ว 2,780 ล้านบาท)
โดยจะนำเงินจากการเพิ่มทุนไปลงทุนในธุรกิจด้านพลังงาน และจำหน่ายอุปกรณ์สื่อสารและ
เทคโนโลยีชั้นสูง ซึ่งน่าจะทำให้บริษัท มีผลกำไรได้ในอนาคต จากการลงทุนใหม่ และจะสามารถทำ
ให้จ่ายเงินปันผลกับผู้ถือหุ้นได้ แต่จะต้องใช้ระยะเวลาอีกระยะหนึ่ง