ปัจจัยความเสี่ยง

1. ปัจจัยความเสี่ยงเกี่ยวกับการผลิต

ความเสี่ยงจากการผันผวนของราคาวัตถุดิบและเชื้อเพลิง

- น้ำยางข้น 60%

น้ำยางข้น 60% เป็นวัตถุดิบหลักในการผลิตถุงมือยาง ซึ่งราคาน้ำยางข้นมีการผันผวน
และปรับตัวสูงขึ้น โดยดูจากค่าเฉลี่ยตั้งแต่ปี 2540 – 2545 ราคาน้ำยางข้นเฉลี่ย 20.84 –
25.75 บาท/กก. ตั้งแต่ปี 2547 ราคาน้ำยางได้มีการปรับตัวอย่างต่อเนื่อง โดยมีราคาเฉลี่ย
39.99 บาท/กก. สำหรับปี 2549 ราคาน้ำยางเฉลี่ยอยู่ที่ 57.12 บาท/กก. ในปี 2551
ราคาน้ำยางข้นได้มีราคาเฉลี่ยสูงที่สุดถึง 62.37 บาท/กก. และในปี 2552
ราคาเฉลี่ยได้ปรับลดลงเหลือที่ 41.53 บาท/กก. สำหรับปี 2553
เป็นปีที่ราคาน้ำยางข้นผันผวนอย่างมากโดยมีราคาต่ำสุดอยู่ที่ 56.20 บาท/กก. และราคาสูงสุด
อยู่ที่ 80.13 บาท/กก. ราคาเฉลี่ยที่ 69.45 บาท/กิโลกรัม

ในปี 2554 ราคาน้ำยางข้นในไตรมาสแรกของปี ราคาเฉลี่ยอยู่ที่ 91.85 บาท/กก. ในไตรมาสที่
2 มีราคาเฉลี่ยอยู่ที่ 98.27 บาท/กก. และไตรมาสที่ 3 มีราคาเฉลี่ยอยู่ที่ 89.03 บาท/กก.
ซึ่งในปีนี้ราคาน้ำยางข้นสูงสุดเท่ากับ 100.74 บาท/กก. และราคาต่ำสุดอยู่ที่ 74.57 บาท/กก.
สำหรับราคาเฉลี่ยของปี 2554 อยู่ที่ 90.53 บาท/กก. เพิ่มขึ้นจากปี 2553 ร้อยละ 30.35

สำหรับสถานการณ์ราคาน้ำยางข้นของปี 2554 มีราคาเฉลี่ยที่สูงขึ้นจากปีก่อน
แต่เนื่องจากบริษัทได้ผลิตน้ำยางข้นไว้ใช้เองบางส่วน
ตลอดจนมีการควบคุมกระบวนการผลิตทุกขั้นตอนอย่างเคร่งครัด
จึงส่งผลให้บริษัทคาดการณ์ต้นทุนในการผลิตถุงมือได้แม่นยำขึ้น
ทำให้เกิดความเสี่ยงน้อยลงในเรื่องของราคาน้ำยางที่มีการปรับตัวสูงอย่างต่อเนื่อง

อย่างไรก็ตามเพื่อเป็นการป้องกันความเสี่ยงในการขาดแคลนวัตถุดิบ และลดต้นทุนน้ำยางข้น บริษัทฯ
ยังมีการสั่งซื้อน้ำยางข้นจากผู้จำหน่ายวัตถุดิบรายอื่นๆ ในจังหวัดระยองอีกบางส่วน
โดยทำสัญญาซื้อล่วงหน้า และเปรียบเทียบใบเสนอราคาของผู้จำหน่ายอย่างน้อย 3 ราย
ในช่วงเวลาเดียวกัน พร้อมกับเปรียบเทียบกับราคากลาง จากสถาบันวิจัยยางกรุงเทพฯ
และยังได้กระจายการสั่งซื้อกับผู้จำหน่ายวัตถุดิบหลายราย

- น้ำยางสังเคราะห์

ในส่วนของน้ำยางสังเคราะห์ก็มีการปรับตัวสูงขึ้นเหมือนกับวัตถุดิบหลักอื่น ซึ่งในไตรมาสแรกของปี
2554 ราคาเฉลี่ยอยู่ที่ 42.30 บาท/กก. ในไตรมาสที่ 2 มีราคาเฉลี่ยอยู่ที่ 47.21 บาท/กก.
และไตรมาสที่ 3 มีราคาเฉลี่ยอยู่ที่ 51.70 บาท/กก. สำหรับราคาเฉลี่ยของน้ำยางสังเคราะห์ในปี
2554 อยู่ที่ 49.35 บาท/กก. เพิ่มขึ้นถึง 28.61% เมื่อเปรียบเทียบกับปี 2553
ที่มีราคาเฉลี่ยเท่ากับ 38.37 บาท/กก.

- กะลาปาล์ม

ตั้งแต่ปี 2551 บริษัทใช้กะลาปาล์มเป็นเชื้อเพลิงในการผลิตไอความร้อนแทนน้ำมันเตา
โดยสั่งซื้อกะลาปาล์มจากตัวแทนจำหน่ายในประเทศมาเลเซีย และ อินโดนีเซีย เป็นหลัก

อย่างไรก็ตามถึงแม้ราคากะลาปาล์มจะมีมูลค่าต่ำกว่าน้ำมันเตา
แต่บริษัทยังคงประสบปัญหาราคากะลาปาล์มที่มีแนวโน้มปรับตัวสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง
อันเนื่องมาจากภาวะขาดแคลนกะลาปาล์มในช่วงฤดูฝน
และนโยบายการสนับสนุนเชื้อเพลิงทดแทนน้ำมันเตาในประเทศมาเลเซีย

สำหรับราคาเฉลี่ยของกะลาปาล์มในปี 2551 เท่ากับ 2.34 บาท/กก. ในปี 2552 เท่ากับ 2.55
บาท/กก. ปี 2553 เท่ากับ 2.63 บาท/กก. และในไตรมาสแรกของปี 2554 ราคาเฉลี่ย อยู่ที่
3.25 บาท/กก. ในไตรมาสที่ 2 มีราคาเฉลี่ยอยู่ที่ 3.20 บาท/กก. และไตรมาสที่ 3 มีราคา
เฉลี่ยอยู่ที่ 2.71 บาท/กก. สำหรับราคาเฉลี่ยของกะลาปาล์มในปี 2554 อยู่ที่ 2.94 บาท/กก.
เพิ่มขึ้น 11.79% จากปี 2553

ฝ่ายจัดการได้บริหารความเสี่ยงในเรื่องของการขาดแคลนในฤดูฝนและราคาที่มีแนวโน้มสูงขึ้น
ด้วยการทำสัญญาซื้อขายล่วงหน้า 90 วัน
และมีการสำรองกะลาปาล์มให้เพียงพอต่อการใช้ในการผลิตของบริษัทฯ
หากเกิดภาวะขาดตลาดในช่วงฤดูฝน อีกทั้งในอนาคตหากกะลาปาล์มมีแนวโน้มการปรับตัวสูงขึ้นไปอีก
ทางบริษัทฯ จะจัดหาวัสดุชนิดอื่นที่ให้พลังงานความร้อนใกล้เคียงกัน
และมีภายในประเทศมาทดแทนการใช้กะลาปาล์ม

ในไตรมาสสุดท้ายของปี 2554 บริษัทฯ
ได้โอกาสในการสำรองกะลาปาล์มไว้เป็นจำนวนมากเนื่องจากเกิดสภาวะน้ำท่วมใหญ่ในพื้นที่กรุงเทพฯ
และภาคกลาง ทำให้ผู้จำหน่ายกะลาปาล์มไม่สามารถนำสินค้าไปส่งในพื้นที่ดังกล่าวได้ บริษัทฯ
จึงรับซื้อไว้โดยมีเงื่อนไขการชำระเงินตามสัดส่วนการใช้งานจริง ณ วันสิ้นปี บริษัทฯ
มีสินค้าคงเหลือซึ่งได้รวมกะลาปาล์มไปแล้วเพิ่มขึ้น จากปี 2553 ถึงร้อยละ 69.10

นอกจากราคาของวัตถุดิบหลักที่มีการปรับตัวสูงขึ้นแล้ว
ราคาของเคมีภัณฑ์ที่ใช้เป็นส่วนประกอบในการผลิตถุงมือยางก็มีการปรับตัวสูงขึ้นอย่างต่อเนื่องเช่นเดียวกัน
ซึ่งในปี 2554 เคมีภัณฑ์ได้ปรับตัวเพิ่มขึ้นจากปี 2553 อีก 30% ซึ่งปัจจัยดังกล่าวนี้จะทำให้บริษัทฯ
มีต้นทุนการผลิตที่สูงขึ้นตามไปด้วย
ความไม่แน่นอนในด้านราคาวัตถุดิบนี้จะส่งผลต่อการวางแผนการขายและการผลิตของบริษัท

ดังนั้น บริษัทฯ จึงเน้นนโยบายควบคุมต้นทุนทั้งกระบวนการผลิตเพื่อลดความเสี่ยง
ที่เกิดขึ้นจากการผันผวนของวัตถุดิบ เช่น การใช้สารเคมีทดแทนการใช้น้ำยางข้น, การเพิ่มกำลัง
การผลิต, การควบคุมการใช้ไฟฟ้าให้เกิดประโยชน์สูงสุด และการควบคุมการสูญเสียความร้อนของ
ไอน้ำให้น้อยที่สุด เป็นต้น

2. ความเสี่ยงในการประกอบธุรกิจ

ความเสี่ยงจากการกีดกันทางการค้า

ครึ่งปีแรกของปี 2554 ทาง FDA (U.S. food and Drug Administration) ยังมีการ
สุ่มตรวจตู้สินค้าของบริษัทฯ ที่นำไปจำหน่ายในประเทศสหรัฐอเมริกา เพื่อควบคุมทางด้าน คุณภาพอยู่
ทำให้ตัวแทนจำหน่ายจัดหาสินค้าภายในประเทศมาทดแทนสินค้าของบริษัท และ
เมื่อสินค้าผ่านการตรวจสอบคุณภาพจาก FDA
เรียบร้อยแล้วจึงส่งผลให้ความต้องการซื้อในช่วงครึ่งปีหลังลดลงไปด้วย
อีกทั้งเศรษฐกิจของอเมริกายังคงฟื้นตัวได้ไม่ดีเท่าที่ควร

เพื่อลดความเสี่ยงในเรื่องดังกล่าว บริษัทฯ
ได้วางแผนการตลาดภายในประเทศมากขึ้นโดยพยายามหากลุ่มลูกค้าที่มีความต้องการถุงมือในหลากหลายรูปแบบ
เช่น ในอุตสาหกรรมแปรรูปอาหาร, อุตสาหกรรมอิเลคทรอนิคส์, คลินิก
และการขายผ่านตัวแทนจำหน่ายต่างๆ อีกทั้ง ยังปรับปรุงเทคโนโลยี และกระบวนการผลิตของบริษัท
ให้ได้การรับรองคุณภาพ และมาตรฐานจากองค์กรต่างๆ
เพื่อให้ได้สินค้าที่มีคุณภาพเป็นที่ยอมรับในระดับสากล
และสร้างความได้เปรียบในการแข่งขันในตลาดอีกด้วย

3. ความเสี่ยงด้านการเงิน

ความเสี่ยงด้านอัตราแลกเปลี่ยน

ร้อยละ 80 ของรายได้จากการจำหน่ายถุงมือยางเป็นในรูปแบบเงินตราต่างประเทศ ดังนั้น
หากมีการเคลื่อนไหวของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศอย่างมีนัยสำคัญ
จะส่งผลต่อการดำเนินงานของบริษัทฯ

เพื่อป้องกันความเสี่ยงที่อาจจะเกิดจากการผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน บริษัทฯ
ได้ทำการซื้อขายเงินตราต่างประเทศกับธนาคารในประเทศล่วงหน้าเป็นรายเดือน
ซึ่งเป็นวิธีการบริหารเงินอีกทางหนึ่ง และในปี 2554 บริษัทฯ มีกำไรจากอัตราแลกเปลี่ยน เป็นเงิน
10.41 ล้านบาท เพิ่มขึ้นจากปี 2553 ร้อยละ 308.87

ความเสี่ยงด้านการค้างรับชำระเงินจากลูกค้า

ปี 2554 บริษัทฯ ได้ปรับลดค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญจากการรับคืนสินค้าเป็นจำนวน 4.44 ล้านบาท
ส่งผลให้บริษัทฯ มีค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญลดลงเท่ากับ 50.82 ล้านบาท ในปีนี้

บริษัทฯ ป้องกันความเสี่ยง ด้วยการกำหนดให้ลูกค้าที่มียอดหนี้ค้างชำระ ต้องชำระหนี้ให้เสร็จสิ้นก่อน
บริษัทฯ จึงจะจัดส่งสินค้าตามคำสั่งซื้อใหม่ และในส่วนของลูกค้ารายใหม่บริษัทฯ
ได้เปลี่ยนแปลงนโยบายจาการให้เครดิตแก่ลูกค้า เป็นเงื่อนไข L/C At sight , D/P At
sight หรือการชำระเงินค่าสินค้าล่วงหน้าก่อนการจัดส่งสินค้า นโยบายดังกล่าว ช่วยให้บริษัทฯ
มีลูกหนี้ค้างชำระลดลงและส่งผลให้การตั้งค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญในปี 2554 ลดลงจากปี 2553

สำหรับนโยบายของบริษัทฯ
ในการคัดเลือกลูกค้าแต่ละรายนั้นจะพิจารณาในด้านชื่อเสียงของลูกค้าและฐานะการเงิน
นอกจากนี้บริษัทยังมีการตรวจสอบลูกค้าบางรายผ่านธนาคารเพื่อการส่งออก
และนำเข้าแห่งประเทศไทย (EXIM Bank) เพื่อให้แน่ใจได้ว่าจะไม่มีปัญหาในด้านการรับชำระหนี้

ในส่วนการตั้งสำรองค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญนั้นบริษัทฯ จะพิจารณาจากพฤติการณ์ของลูกหนี้
หากเกินระยะเวลาการให้เครดิต และมีข้อบ่งชี้แน่ชัดว่าไม่อาจชำระหนี้ให้แก่บริษัทฯ ได้ บริษัทฯ
ก็จะดำเนินการตั้งสำรองค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญทั้งจำนวน