1.  ปัจจัยความเสี่ยง

1.1 ปัจจัยความเสี่ยงของความผันผวนของราคาวัตถุดิบ

ราคาวัตถุดิบยังคงเป็นปัจจัยสำคัญในการควบคุมราคาต้นทุนการผลิตแบตเตอรี่
โดยเฉพาะอย่างยิ่งราคา ตะกั่วและราคาพลาสติก ซึ่งเป็นส่วนประกอบสำคัญในการผลิตแบตเตอรี่
โดยต้นทุนของตะกั่วและพลาสติกคิดเป็นประมาณร้อยละ 80-90 ของต้นทุนการผลิต
สำหรับการจัดซื้อตะกั่วนั้น ราคาในการสั่งซื้อทาง Supplier จะยืนยันราคาล่วงหน้า 1
เดือนก่อนส่งของ โดยราคาจะอ้างอิงจากตลาด London Metal Exchange
นอกจากนี้ราคาของตะกั่วยังอ้างอิงกับราคาของน้ำมันของตลาดโลกซึ่งเพิ่มขึ้นมาโดยตลอด
ในช่วงปีตั้งแต่ปี 2546 เป็นต้นมาจนถึงปัจจุบัน ราคาตะกั่วบริสุทธิโดยเฉลี่ยเพิ่มขึ้นกว่าร้อยละ 150
ทั้งนี้หากพิจารณาราคาตะกั่วในปี 2549 ที่ผ่านมาราคาตะกั่วที่ช่วง 9
เดือนแรกของปีเพิ่มสูงขึ้นกว่าร้อยละ 20 เมื่อเทียบกับปีที่ผ่านมา และเพิ่มสูงขึ้นอีกกว่าร้อยละ 40
เมื่อเทียบกับปีที่ผ่านมา ในช่วง 3 เดือนสุดท้ายของปี สำหรับในปี 2550
ราคาตะกั่วบริสุทธิ์คาดว่าจะอยู่ในระดับประมาณ 1,900 เหรียญต่อตัน หรือเพิ่มขึ้นกว่าร้อยละ 20
เมื่อเทียบกับราคาในช่วงปลายปี
อย่างไรก็ตามทางบริษัทฯได้ใช้ความพยายามในการกระจายความเสี่ยงโดยทำสัญญากับ Supplier
หลายราย เพื่อสั่งซื้อตะกั่ว
พร้อมทั้งปรับราคาแบตเตอรี่ให้สูงขึ้นเพื่อชดเชยกับราคาตะกั่วและพลาสติกที่เปลี่ยนแปลงไป

1.2 ปัจจัยความเสี่ยงจากการพึ่งพิงบริษัทร่วมทุน

ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงสามารถจำแนกได้เป็น 2 ด้านหลักๆ ได้แก่ ด้านเทคโนโลยี
และด้านการตลาด

บริษัทฯ ได้รับการถ่ายทอดการใช้เทคโนโลยีการผลิตจากบริษัท จีเอส ยัวซ่า อินเตอร์เนชั่นแนล
จำกัด โดยมีสัญญาความช่วยเหลือด้านเทคนิคการผลิตแบตเตอรี่และการพัฒนาผลิตภัณฑ์
โดยมีสัญญาเป็นรายปี โดยถ้าไม่มีการแก้ไขส่วนหนึ่งส่วนใดในสัญญา
ถือว่าสัญญาจะได้รับการต่อสัญญาโดยอัตโนมัติรายปีต่อปี
และในการดำเนินงานที่ผ่านมาบริษัทฯได้มีการจ่ายค่าตอบแทนในรูปค่าสิทธิบัตรโดยถูกต้องตลอดมา
(โดยมีการคำนวนค่าสิทธิบัตรเป็นรายลูกที่ผลิตสำหรับแบตเตอรี่ชนิดพื้นฐานทุกชนิดและทุกเครื่องหมายการค้า
และคิดเป็นร้อยละจากยอดขายสำหรับแบตเตอรี่ชนิดไม่ต้องการดูแลรักษา (Maintenance Free)
ทุกชนิด เฉพาะเครื่องหมายการค้า “YUASA” และในกรณีที่บริษัทฯ
เป็นผู้ค้นคว้าเทคโนโลยีเองทั้งผลิตภัณฑ์ บริษัทฯ ไม่จำเป็นต้องจ่ายค่าสิทธิบัตร
ทั้งนี้เท่าที่ผ่านมาบริษัทฯ ได้ดำเนินการค้นคว้าผลิตภัณฑ์ภายใต้เครื่องหมายการค้า "YUCON" และ
"THUNDERLITE" และได้รับการต่อสัญญา มาตลอดจากบริษัท จีเอส ยัวซ่า อินเตอร์เนชั่นแนล
จำกัด ประเทศญี่ปุ่นในระยะเวลากว่า 40 ปีที่ผ่านมา ความเสี่ยงที่จะถูกยกเลิก
สัญญาจึงเป็นไปได้ต่ำ

ด้านตลาดต่างประเทศ บริษัทฯ ดำเนินการจำหน่ายแบตเตอรี่ภายใต้เครื่องหมายการค้า "YUCON"
"THUNDERLITE" โดยผ่านการวางแผนการจำหน่ายของบริษัทฯ เองโดยอิสระ
ส่วนการจำหน่ายภายใต้เครื่องหมายการค้า "YUASA" ไปต่างประเทศนั้นบริษัทฯ
สามารถกระทำได้โดยตรงภายใต้อาณาเขตที่ได้รับมอบหมายจากบริษัท จีเอส ยัวซ่า
อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด อันได้แก่ ประเทศกัมพูชา ลาว และพม่า นอกเหนือจากพื้นที่ดังกล่าวแล้ว
บริษัทฯ จะต้องได้รับความเห็นชอบจากบริษัท จีเอส ยัวซ่า อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด
เพื่อจะไม่เกิดความขัดแย้งกับการจำหน่ายจากบริษัทในเครือ "YUASA" จากประเทศอื่นๆ
ทั้งนี้บริษัทฯ ยังมีนโยบายเน้นการทำตลาดแบตเตอรี่ภายใต้เครื่องหมายการค้าของบริษัทฯ เอง
อันได้แก่ "YUCON" และ "THUNDERLITE" เพิ่มขึ้น ในปี 2549 บริษัทมีการส่งออกผ่านบริษัท
จีเอส ยัวซ่า อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด เป็นเงิน 34.6 ล้านบาทหรือคิดเป็นประมาณร้อยละ 10
ของยอดส่งออกทั้งหมด หรือคิดเป็นร้อยละ 2.25 ของยอดรายได้รวม

1.3 ปัจจัยความเสี่ยงของการพึ่งพิงลูกค้าน้อยราย

ยอดขายแบตเตอรี่รถยนต์สำหรับตลาดรถใหม่ (OEM) มีการจำหน่ายให้ลูกค้า 2
รายในปริมาณร้อยละ 72.97 และ 23.97 จากยอดขายแบตเตอรี่รถยนต์สำหรับตลาดรถใหม่ทั้งหมด
ทั้งนี้บริษัทฯมีนโยบายที่เลือกผลิตให้เป็นบางราย เนื่องจากทางบริษัทฯ
ถือว่าตลาดนี้มีกำไรค่อนข้างน้อยเมื่อเทียบกับตลาดอื่นๆ แต่เป็นการส่งเสริมบริษัทฯ
ในทางด้านโฆษณาในทางอ้อมของยอดขาย
ขณะเดียวกันลูกค้าซึ่งเป็นผู้ผลิตรถยนต์เองต้องการแบตเตอรี่ที่คุณภาพสูงเชื่อถือได้
ราคายุติธรรมและเป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไป
จากความสัมพันธ์ที่มีกันมาช้านานของบริษัทร่วมทุนประเทศญี่ปุ่นและบริษัทแม่ของลูกค้า
อีกทั้งความสัมพันธ์อันดีของบริษัทฯ ต่อลูกค้าเอง การที่ลูกค้าทั้ง 2
รายจะยกเลิกการสั่งซื้อจากทางบริษัทฯมีความเป็นไปได้น้อย

แบตเตอรี่รถจักรยานยนต์สำหรับตลาดรถใหม่ (OEM)
มีการจำหน่ายให้ลูกค้ารายหนึ่งเป็นปริมาณร้อยละ 88.28
จากยอดขายแบตเตอรี่รถจักรยานยนต์สำหรับตลาดรถใหม่ทั้งหมด
การพึ่งพิงลูกค้าน้อยรายในตลาดแบตเตอรี่รถจักรยานยนต์เนื่องจากการเป็นผู้จำหน่ายรายเดียวของลูกค้า
ในขณะเดียวกันนั้นเองลูกค้าถือว่าเป็นผู้นำตลาดรถจักรยานยนต์สามารถครองส่วนแบ่งการตลาดรถจักรยานยนต์ได้สูงในระดับร้อยละ
70-75 จากการเป็นคู่ค้าที่ทำธุรกิจกันมานานตั้งแต่ที่ลูกค้าเริ่มก่อตั้งโรงงานผลิตในประเทศไทย
ราคาที่จำหน่ายให้ลูกค้าถือเป็นราคาตลาดที่ยุติธรรม
ความสัมพันธ์อันดีระหว่างบริษัทร่วมทุนประเทศญี่ปุ่น
รวมถึงเทคโนโลยีของแบตเตอรี่สำหรับรถจักรยานยนต์ 4 จังหวะที่ป้องกันการไหลซึมของน้ำกรด
โอกาสที่ลูกค้าจะยกเลิกการสั่งซื้อแบตเตอรี่จากบริษัทฯจึงมีความเป็นไปได้น้อยในเวลาอันใกล้

1.4 ปัจจัยความเสี่ยงจากการเข้ามาแข่งขันของผู้ประกอบการรายใหม่

เนื่องจากธุรกิจแบตเตอรี่รถยนต์ เป็นธุรกิจที่ไม่มีความซับซ้อน
มีความเป็นไปได้ที่ผู้ประกอบการรายใหม่จะเข้ามา
แย่งส่วนแบ่งตลาดในอุตสาหกรรมแบตเตอรี่รถยนต์
อย่างไรก็ตามตลาดปัจจุบันผลิตภัณฑ์ของบริษัทฯได้รับการยอมรับจากลูกค้าทั้งตลาด OEM
(ตลาดรถใหม่) และ REM (ตลาดทดแทน) ว่าเป็นผลิตภัณฑ์ที่มีคุณภาพสูง
จึงเป็นการยากที่ผู้ประกอบการรายใหม่จะเข้ามาแย่งลูกค้าในตลาดเดียวกันได้ ทั้งนี้บริษัทฯ
ได้เตรียมมาตรการรองรับการแข่งขันที่สูงขึ้น โดยการปรับปรุงเทคโนโลยีการผลิตให้ทันสมัยอยู่เสมอ
และมีการผลิตต้นทุนที่ต่ำเพื่อสนองความต้องการของลูกค้า
และยังรักษาความสัมพันธ์กับผู้จำหน่ายวัตถุดิบ ทำสัญญาการค้ากับผู้ว่าจ้างผลิตบางราย
และรักษาความสัมพันธ์อันดีกับลูกค้าปัจจุบัน
และหาช่องทางการจำหน่ายผลิตภัณฑ์ใหม่ผ่านร้านค้ารูปแบบ Modern Trade เช่น B-quik และ
Autobac เป็นต้น รวมทั้งเพิ่มความยืดหยุ่นในการผลิต
เพื่อให้สามารถรองรับและตอบสนองความต้องการของลูกค้าได้อย่างสม่ำเสมอ

1.5 ปัจจัยความเสี่ยงจากการพึ่งพิงวัตถุดิบจากผู้จำหน่ายน้อยราย

ในปี 2549 บริษัทมีการสั่งซื้อตะกั่วบริสุทธิ์เป็นมูลค่า 307.30 ล้านบาทหรือคิดเป็นร้อยละ 31.03
ของมูลค่าการสั่งซื้อวัตถุดิบทั้งหมด และมีการสั่งซื้อตะกั่วผสมพลวงเป็นมูลค่า 404.55
ล้านบาทหรือคิดเป็นร้อยละ 40.84 ของมูลค่าการสั่งซื้อวัตถุดิบทั้งหมด
อย่างไรก็ดีลักษณะการสั่งซื้อตะกั่วทั้งสองชนิดนั้นไม่จำเป็นต้องผูกขาดกับผู้จำหน่ายแต่ละราย
แต่จะพิจารณาจากค่าส่วนลดของค่าธรรมเนียมที่ผู้จำหน่ายแต่ละรายเสนอให้ดีที่สุดเป็นเกณฑ์
เนื่องจากราคาขายของตะกั่วขึ้นลงตามตลาดโลก (โดยถือว่าตะกั่วเป็นสินค้า Commodity
ชนิดหนึ่ง) และผู้จำหน่ายตะกั่วในประเทศโดยทั่วไปจะมีลักษณะเป็นนายหน้า (Broker)
ในการกำหนดราคาขายของสินค้า

1.6 ปัจจัยความเสี่ยงจากการสั่งซื้อสินค้าและวัตถุดิบจากบริษัทร่วมทุน

รายการสั่งซื้อสินค้าและวัตถุดิบจากบริษัทร่วมทุนเป็นการสั่งซื้อโดยนำเข้าจากต่างประเทศปี 2549
มีรายการดังนี้

1) วัตถุดิบ

มีมูลค่าการสั่งซื้อประมาณ 1.92 ล้านบาทจากยอดสั่งซื้อวัตถุดิบทั้งสิ้น 990.51
ล้านบาทหรือคิดเป็นร้อยละ 0.19 ของมูลค่าการสั่งซื้อวัตถุดิบทั้งสิ้น โดยวัตถุดิบที่สั่งซื้อส่วนใหญ่
คือสารเคมีเพื่อการผลิต โดยสารเคมีที่นำเข้าถือเป็นสูตรเฉพาะของบริษัท จีเอส ยัวซ่า
อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด ประเทศญี่ปุ่น ถือเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้คุณภาพแบตเตอรี่ของบริษัทฯ
มีคุณภาพสูงและปัจจุบันจำเป็นต้องใช้ในการผลิตในระยะเริ่มดำเนินการผลิตผลิตภัณฑ์ใหม่
ในปริมาณการสั่งซื้อนี้หากซื้อจากผู้จำหน่ายสารเคมี รายอื่นนั้นอาจจะมีราคาสูงกว่าที่สั่งซื้อจากบริษัท
จีเอส ยัวซ่า อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด ประเทศญี่ปุ่น
อย่างไรก็ดีในขั้นต่อไปบริษัทฯสามารถที่จะสั่งซื้อสารเคมีจากผู้จำหน่ายรายอื่นได้ที่มีคุณภาพที่ดีเทียบเท่าและมีประสิทธิภาพทดแทนได้

2) แบตเตอรี่สำรองไฟและอุปกรณ์ (ไม่รวมยอดขายแบตเตอรี่พลังงานแสงอาทิตย์)

มีมูลค่าการสั่งซื้อประมาณ 23.40 ล้านบาทจากยอดจำหน่ายแบตเตอรี่สำรองไฟประมาณ 45.23
ล้านบาท โดยยอดจำหน่ายแบตเตอรี่สำรองไฟคิดเป็นร้อยละ 2.93 ของรายได้รวมของบริษัทฯ
ในการสั่งซื้อแบตเตอรี่สำรองไฟและอุปกรณ์นี้ถือว่าประหยัดกว่าในการที่บริษัทฯจะดำเนินการผลิตเองเนื่องจากแบตเตอรี่ชนิดนี้มีจำนวนรุ่นและขนาดหลากหลายในความต้องการของตลาด
และมียอดจำหน่ายไม่มากนัก อีกทั้งการสั่งซื้อจากบริษัทในเครือ
จะทำให้บริษัทได้ของที่มีคุณภาพสูงและถือเป็นมารยาททางการค้า

1.7 ปัจจัยความเสี่ยงจากรายได้ที่เป็นเงินสกุลต่างประเทศ

ในปีที่ผ่านมามีรายได้ที่เป็นเงินสกุลต่างประเทศเป็นมูลค่า 4.254 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ในการวางแผนการขายของฝ่ายขายต่างประเทศ จะเป็นการประมาณการขายในรูปสกุลเงินบาท
และในการขายที่ผ่านมาจะมีการเผื่อการเปลี่ยนแปลงมูลค่าสกุลเงินไว้ประมาณร้อยละ 5-10
ซึ่งในปีที่ผ่านมาได้เผื่อการรองรับความผันผวนของค่าเงินไว้แล้ว
ในกรณีที่ค่าเงินบาทแข็งค่ากว่าที่ประมาณการไว้ ทางผู้บริหารของบริษัทฯ
จะมีการประชุมเพื่อการปรับปรุงมูลค่ามาตรฐานของสกุลเงินในการประมาณการขายด้วย

1.8 ปัจจัยความเสี่ยงจากการขาดสภาพคล่องทางการเงิน

ในช่วงปีที่ผ่านมา บริษัทมีสภาพคล่องทางการเงินลดลง เนื่องมาจากผลขาดทุนจากการดำเนินงาน
อันเป็นผลจากราคาวัตถุดิบเพิ่มสูงขึ้น ในขณะที่เงินสดจ่ายในด้านต่างๆ เพิ่มขึ้น เช่น
การคืนเงินกู้ระยะยาว, การจ่ายค่าวัตถุดิบที่เพิ่มขึ้น และลูกหนี้การค้าที่เพิ่มขึ้นจากการปรับราคาขาย
อย่างไรก็ตามบริษัทได้เตรียมมาตรการเพื่อเพิ่มสภาพคล่องทางการเงิน
โดยในด้านการขายได้ทยอยปรับราคาขายในทุกๆ ตลาด
เพื่อให้สามารถชดเชยต้นทุนวัตถุดิบที่ปรับตัวสูงขึ้น
ซึ่งต้องอาศัยระยะเวลาในการเจรจาหรือการปรับราคา
เช่นในตลาดรถใหม่จะมีรอบระยะเวลาการพิจารณาในช่วง 3-6 เดือน เป็นต้น ในด้านต้นทุนต่างๆ
บริษัทได้พยายามควบคุมให้เกิดประสิทธิภาพอย่างเต็มที่
ทั้งในด้านการควบคุมปริมาณสต็อกในคลังสินค้า, การใช้วัตถุดิบ
และการลดอัตราของเสียในกระบวนการผลิต นอกจากนี้บริษัทได้พยายามลดการใช้จ่ายที่ไม่จำเป็น
โดยพยายามใช้จ่ายเม็ดเงินที่มีอยู่ให้เกิดประโยชน์ต่อบริษัทสูงสุด

นอกจากนี้บริษัทได้เจรจาขอเพิ่มวงเงินทั้งในระยะสั้นและระยะยาวกับธนาคารและสถาบันการเงินต่างๆ
เพื่อเสริมสภาพคล่อง