ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2551 บริษัท และบริษัทย่อย มีคดีข้อพิพาททางกฎหมายที่อาจมีผลกระทบ
  ทั้งในด้านบวก และลบ อย่างมีนัยสำคัญต่อสินทรัพย์ของบริษัท และบริษัทย่อย ดังต่อไปนี้

-   คดีข้อพิพาทยังไม่สิ้นสุดในคดีที่อาจมีผลกระทบด้านบวกต่อสินทรัพย์ของบริษัท หรือบริษัทย่อย
    ที่มีจำนวนทุนทรัพย์ (ไม่รวมดอกเบี้ยและค่าใช้จ่าย) สูง / ต่ำกว่าร้อยละ 5
    ของส่วนของผู้ถือหุ้นตามงบการเงิน ณ วันสิ้นปีบัญชีล่าสุด คือ ณ 31 ธันวาคม 2551

-   บริษัทมีคดีฟ้องร้องกับอดีตผู้ถือหุ้น และผู้บริหารรายหนึ่ง
    ในเรื่องการกระทำผิดข้อตกลงในสัญญาผู้ถือหุ้น (shareholder agreement) และค้าแข่ง
    โดยสืบเนื่องจากคณะอนุญาโตตุลาการได้มีคำวินิจฉัยชี้ขาดให้อดีตผู้ถือหุ้น และผู้บริหารดังกล่าว
    ชดใช้ค่าเสียหายให้แก่บริษัทฯ คิดเป็นจำนวนเงินรวม 54.75 ล้านบาท แต่อดีตผู้ถือหุ้น
    และผู้บริหารดังกล่าวได้ดำเนินการยื่นคำร้องขอเพิกถอนคำชี้ขาดของอนุญาโตตุลาการต่อศาลแพ่ง
    ซึ่งคดีความดังกล่าว อยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาล

-   บริษัทย่อยแห่งหนึ่ง ได้ยื่นฟ้องอดีตผู้บริหารรายหนึ่ง กับพวกรวม 10 คน ต่อศาลแรงงานกลาง
    โดยได้เรียกค่าเสียหายให้ชำระเงินคืน จำนวนเงินรวมประมาณ 45.54 ล้านบาท
    เนื่องจากมีการเบิกจ่ายเงินเดือน หรือค่าตอบแทน รวมทั้งโบนัส ให้แก่บุคคลที่มิได้ปฏิบัติงาน
    หรือไม่ได้เป็นพนักงานลูกจ้างบริษัทฯ จากบริษัทย่อยดังกล่าว ซึ่งคดีความดังกล่าว
    อยู่ภายใต้การพิจารณาของศาล

-   บริษัทย่อยดังกล่าวมีข้อพิพาทเพิ่มเติมกับอดีตผู้บริหารรายดังกล่าว
    โดยได้เรียกค่าเสียหายให้ชำระเงินคืน จำนวนเงินรวมประมาณ 15.09 ล้านบาท
    เนื่องจากมีการเบิกจ่ายเงินเดือน และหรือบำเหน็จค่าตอบแทน และโบนัส
    ที่ปรับขึ้นเองโดยพลการ ซึ่งคดีความดังกล่าวอยู่ภายใต้การพิจารณาของศาล

-   คดีข้อพิพาทยังไม่สิ้นสุดในคดีที่อาจมีผลกระทบด้านลบต่อสินทรัพย์ของบริษัท หรือบริษัทย่อย
    ที่มีจำนวนทุนทรัพย์ (ไม่รวมดอกเบี้ยและค่าใช้จ่าย) ต่ำกว่าร้อยละ 5
    ของส่วนของผู้ถือหุ้นตามงบการเงิน ณ วันสิ้นปีบัญชีล่าสุด คือ ณ 31 ธันวาคม 2551

-   บริษัทย่อยแห่งหนึ่งมีข้อพิพาทกับอดีตผู้บริหารรายหนึ่ง
    โดยผู้บริหารดังกล่าวได้ยื่นคำร้องต่อพนักงานตรวจแรงงาน เกี่ยวกับการที่บริษัทไม่จ่ายค่าจ้าง
    เลิกจ้างโดยไม่จ่ายค่าชดเชย ไม่บอกกล่าวล่วงหน้า ไม่จ่ายค่าจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า
    และไม่จ่ายค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปี
    พนักงานตรวจแรงงานได้มีคำสั่งให้บริษัทย่อยดังกล่าวจ่ายเงินชดใช้จำนวนเงินรวมประมาณ
    9.40 ล้านบาท
    โดยบริษัทย่อยได้ยื่นขอเพิกถอนคำสั่งพนักงานตรวจแรงงานดังกล่าวต่อศาลแรงงานกลางแล้ว
    โดยศาลชั้นต้นได้พิพากษายกฟ้อง
    บริษัทย่อยได้ยื่นอุทธรณ์ซึ่งคดีความดังกล่าวอยู่ภายใต้การพิจารณาของศาล อย่างไรก็ตาม
    ค่าชดใช้ดังกล่าวจำนวน 9.40 ล้านบาท บริษัทได้บันทึกเป็นรายจ่ายในปี 2550
    และได้นำเงินจำนวนดังกล่าวไปวางประกันไว้กับศาลแล้ว

-   บริษัทย่อยดังกล่าวมีข้อพิพาทเพิ่มเติมกับอดีตผู้บริหารรายดังกล่าว
    โดยอดีตผู้บริหารรายดังกล่าวได้ยื่นฟ้องต่อศาลแรงงานกลาง ให้บริษัทจ่ายดอกเบี้ย
    เงินเพิ่มในเงินค่าจ้างค้างจ่าย ค่าชดเชย สินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า
    และค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปี จากต้นเงินประมาณ 9.40 ล้านบาทดังกล่าวข้างต้น
    และให้จ่ายค่าเสียหายจากการเลิกจ้างอัน ไม่เป็นธรรมจำนวนเงินรวมประมาณ 13.75
    ล้านบาท เงินสะสมและผลประโยชน์ของเงินสะสม
    และเงินสมทบและผลประโยชน์ของเงินสมทบ จำนวนเงินรวมประมาณ 3.63 ล้านบาท
    ซึ่งคดีความดังกล่าวศาลได้ยกฟ้องแล้วเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม 2551

อดีตผู้บริหารรายดังกล่าวได้ยื่นอุทธรณ์คัดค้านคำพิพากษาศาลแรงงานกลางต่อศาลฏีกา เพื่อให้ศาล
ฏีกามีคำพิพากษาให้ศาลแรงงานกลางพิจารณาพิพากษาคดีนี้ใหม่ โดยมิได้อุทธรณ์ในเรื่องเงินสะสม
เงินสมทบและผลประโยชน์ของเงินดังกล่าวขณะนี้คดีอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาลฏีกา

-   นอกจากนี้บริษัทมีข้อพิพาทกับอดีตผู้บริหารดังกล่าว
    เนื่องจากอดีตผู้บริหารรายดังกล่าวถูกฟ้องเรียกร้องค่าเสียหายจากบุคคลที่สาม
    ในเรื่องการกระทำในฐานะเป็นตัวแทนของบริษัทจำนวนเงิน 10.02 ล้านบาท
    ซึ่งคดีความดังกล่าวศาลได้ยกฟ้องแล้วเมื่อวันที่ 1 กันยายน 2551
    อดีตผู้บริหารดังกล่าวได้ยื่นอุทธรณ์คัดค้านคำพิพากษาต่อศาลอุทธรณ์แล้ว
    ขณะนี้อยู่ระหว่างส่งสำเนาอุทธรณ์ให้แก่จำเลย

แต่อย่างไรก็ตาม บริษัท และบริษัทย่อยยังมีการฟ้องร้องที่เกิดจากการดำเนินกิจการตามปกติ
ซึ่งคดีเหล่านั้นมีจำนวนทุนทรัพย์ (ไม่รวมดอกเบี้ยและค่าใช้จ่าย) ต่ำกว่าร้อยละ 5
ของส่วนของผู้ถือหุ้นตามงบการเงิน ณ วันสิ้นปีบัญชีล่าสุด