1.  ปัจจัยความเสี่ยง

-   ผลกระทบจากนโยบายการค้าเสรี

  องค์การการค้าโลก (World Trade Organization: WTO)
  ได้กำหนดให้มีการเปิดการค้าเสรีในหลายอุตสาหกรรมรวมทั้งอุตสาหกรรมสิ่งทอและเครื่องนุ่งห่มตั้งแต่วันที่
  1 มกราคม 2548 เป็นต้นมา
  ทำให้ประเทศไทยซึ่งเป็นหนึ่งในสมาชิกขององค์การค้าโลกต้องทำการค้าสิ่งทอและเสื้อผ้าสำเร็จรูปอย่างเสรีภายใต้สนธิสัญญา
  GATT ซึ่งทุกประเทศรวมทั้งประเทศไทยจะต้องกำจัดการกีดกันทางการค้าระบบโควต้า
  และให้ประเทศอื่นส่งสินค้าเข้ามาจำหน่ายในประเทศไทยได้อย่างเสรี
  ในขณะที่ประเทศไทยก็สามารถส่งสินค้าไปจำหน่ายยังประเทศอื่นอย่างเสรีเช่นกัน
  อย่างไรก็ดีการกำจัดการกีดกันทางการค้าระบบโควต้านั้น
  ยังไม่สามารถประยุกต์ใช้ได้อย่างเต็มประสิทธิภาพ
  ดังจะเห็นได้การทำการค้าระหว่างประเทศจีนและสหรัฐอเมริกายังคงมีระบบโควต้า
  ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความไม่แน่นอนของนโยบายที่จะกำจัดระบบโควต้าดังกล่าว ส่งผลให้ประเทศ
  ไทยยังคงได้เปรียบจากระบบโควต้า เนื่องจากประเทศไทยไม่ถูกจำกัดโควต้าในการส่งออก

  ในทางตรงกันข้ามความไม่แน่นอนของนโยบายการค้าระหว่างประเทศ
  ยังอาจเกิดจากนโยบายใหม่ของสหรัฐอเมริกาที่ต้องการเพิ่มงานลดปัญหาการว่างงานภายในประเทศ
  ลดการนำเข้าจากต่างประเทศ โดยกลับมามุ่งใช้นโยบายคุณภาพ
  นโยบายลดภาวะโลกร้อนในกระบวนการผลิต นโยบายภาษีที่เคยใช้ในอดีต
  กระแสตอบรับแนวดังกล่าว (Protectionism) ในเวทีโลกอาจจะนำกลับมาใช้อีกครั้ง
  เพื่อแก้ไขปัญหาภาวะเศรษฐกิจตกต่ำของแต่ละประเทศ

  นโยบายต่างๆดังที่กล่าวมาแล้วนั้น ไม่ว่าจะเป็นการผ่อนปรน
  หรือกีดกันการค้าระหว่างประเทศยังไม่มีความชัดเจน และกำหนดวัน เวลาที่แน่นอนในทางปฏิบัติ

  อย่างไรก็ตามหากมีการกำจัดระบบโควต้าอย่างสมบูรณ์แล้วก็อาจส่งผลกระทบให้ผู้ประกอบการในอุตสาหกรรมสิ่งทอในประเทศไทยจึงได้รับผลกระทบโดยตรงจากนโยบายการค้าเสรีทั้งด้านตลาดในประเทศและตลาดผลิตสินค้าตามคำสั่งผู้จัดจำหน่ายในต่างประเทศ
  (OEM) กล่าวคือ สำหรับตลาด OEM
  ผู้ประกอบการในประเทศไทยหลายรายอาจสูญเสียความสามารถในการแข่งขันกับผู้ประกอบการชาติอื่น
  เช่น
  ประเทศจีนที่มีข้อได้เปรียบในด้านต้นทุนแรงงานและความครบวงจรในสายการผลิตสิ่งทอและเครื่องนุ่งห่ม
  และสำหรับตลาดในประเทศ
  การเปิดเสรีการค้าจะทำให้การแข่งขันทั้งในตลาดระดับล่างและระดับบนมีความเข้มข้นมากขึ้น
  เนื่องจากจะมีผู้ประกอบการจากประเทศใกล้เคียง เช่น จีน ฮ่องกง
  เข้ามาแข่งขันในตลาดระดับล่างด้วยสินค้าราคาถูก
  ขณะที่ตลาดระดับบนจะมีผู้ประกอบการจากประเทศในทวีปอเมริกาและยุโรปซึ่งสามารถส่งสินค้าคุณภาพเข้ามาแข่งขันด้านราคาและชิงส่วนแบ่งตลาดระดับบนในประเทศไทยได้มากขึ้น

  โดยแม้ว่าจะมีการกำจัดระบบโควต้าอย่างสมบูรณ์ในอนาคต บริษัทฯ
  คาดว่าจะได้รับผลกระทบจากการเปิดการค้าเสรีภายใต้สนธิสัญญา GATT สำหรับตลาด OEM
  ไม่มากนัก เนื่องจากลูกค้า OEM ของบริษัทฯ
  จำหน่ายสินค้าประเภทงานฝีมือและอยู่ในตลาดระดับบน ซึ่งแตกต่างจากลูกค้า OEM
  ของผู้ประกอบการจีนซึ่งครองตลาดสินค้าราคาประหยัด
  สำหรับตลาดสินค้าภายใต้เครื่องหมายการค้าของบริษัทฯ นั้น
  บริษัทจะได้รับผลกระทบมากกว่าตลาด OEM
  เนื่องจากผู้ประกอบการต่างชาติที่มีความสามารถในการแข่งขันซึ่งจำหน่ายสินค้าในตลาดระดับกลางจะเข้ามาชิงส่วนแบ่งการตลาดภายในประเทศมากขึ้น
  บริษัทฯจึงมีนโยบายพัฒนาคุณภาพการผลิตสินค้าและให้บริการออกแบบผลิตภัณฑ์ให้ตรงตามความต้องการของลูกค้าอย่างต่อเนื่องมาตลอด

  สำหรับตลาดในประเทศ
  บริษัทฯมีนโยบายเพิ่มส่วนแบ่งการตลาดด้วยการเสริมสร้างความแข็งแรงของตราสินค้า
  ตลอดจนขยายฐานลูกค้าให้กว้างขึ้น
  โดยการออกผลิตภัณฑ์ให้ตรงตามความต้องการของลูกค้าในกลุ่มต่างๆมากขึ้น

  ทั้งนี้เพื่อเป็นการลดผลกระทบต่อผู้ประกอบการไทยจากการเปิดการค้าเสรีภายใต้สนธิสัญญา GATT
  รัฐบาลไทยได้เจรจาเพื่อเปิดเขตการค้าเสรีแบบทวิภาคี
  และแบบกลุ่มกับประเทศคู่ค้าหลักอีกหลายประเทศเพื่อลดอัตราภาษีการนำเข้าสินค้าระหว่างกัน
  (Free Tradge Agreement) ให้ผู้ประกอบการไทยและผู้ประกอบการของประเทศคู่สัญญา
  มีความได้เปรียบในการแข่งขันกับผู้ประกอบการจากประเทศที่ไม่ใช่คู่สัญญา

  อย่างไรก็ตาม หากประเทศคู่สัญญาของไทย ทำสัญญาเปิดการค้าเสรีกับประเทศคู่แข่งที่มีศักยภาพ
  อาจทำให้ผู้ประกอบการไทยเสียเปรียบได้เช่นกัน

-   ความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ

  จากลักษณะการประกอบธุรกิจของบริษัทฯ
  และบริษัทย่อยที่เป็นผู้ผลิตชุดชั้นในตามคำสั่งซื้อของลูกค้าในต่างประเทศ ทำให้ บริษัทฯ
  และบริษัทย่อย อาจได้รับผลกระทบจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ
  บริษัทฯ และบริษัทย่อย มีสัดส่วนรายได้จากการจำหน่ายสินค้า OEM
  และสินค้าภายใต้เครื่องหมายการค้าของบริษัทย่อยในต่างประเทศต่อรายได้รวมคิดเป็นร้อยละ
  60.46 ในปี 2549 ร้อยละ 54.89 ในปี 2550 และ ร้อยละ 46.15 ในปี 2551 ตามลำดับ

  ทั้งนี้ บริษัทฯ มีนโยบายบริหารความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน ดังนี้

-   มีการซื้อวัตถุดิบ และขายสินค้าให้กับลูกค้า ด้วยเงินตราต่างประเทศ หลายๆ สกุล

-   เนื่องจากบริษัทฯ มีการนำเข้าวัตถุดิบจากต่างประเทศ จากลักษณะการดำเนินธุรกิจนี้ บริษัทฯ
    จึงมีการป้องกันความเสี่ยงตามธรรมชาติ (Natural Hedge) โดยบางส่วน กล่าวคือ
    มีมูลค่าการซื้อวัตถุดิบหลักจากต่างประเทศคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 38.84
    ของรายได้จากการขายสินค้า OEM ในต่างประเทศ ในปี 2550และคิดเป็นร้อยละ 25.34ในปี
    2551

-   การบริหารความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนโดย
    การทำสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า Forward Contract กับสถาบันการเงิน
    ในช่วงที่ อัตราแลกเปลี่ยนมีการผันผวนโดยมีสกุลเงินที่ บริษัทฯทำสัญญาซื้อขายล่วงหน้า ได้แก่
    ดอลลาร์สหรัฐอเมริกา

-   การพึ่งพิงลูกค้ารายใหญ่น้อยราย

  บริษัทฯ และบริษัทย่อยมีลูกค้ารายใหญ่ 10
  รายแรกเป็นผู้จำหน่ายชุดชั้นในชั้นนำในต่างประเทศซึ่งได้ว่าจ้างให้บริษัทฯ
  และบริษัทย่อยออกแบบและผลิตชุดชั้นในภายใต้เครื่องหมายการค้าของผู้สั่งผลิต (OEM)
  มีสัดส่วนรายได้จากการขายลูกค้า 10 รายนี้คิดรวมเป็นร้อยละ 49.48 ร้อยละ 52.54
  และร้อยละ 42.92ของรายได้จากการขายในปี 2549 ปี 2550 และปี 2551ตามลำดับ

  ทั้งนี้ บริษัทฯ ตระหนักถึงความเสี่ยงในการพึ่งพิงลูกค้ารายใหญ่ และอำนาจต่อรองที่จำกัด
  ซึ่งในแง่อำนาจการต่อรองเรื่องราคาสินค้านั้น แม้ว่าบริษัทฯ
  สามารถตั้งราคาสินค้าได้ตามความซับซ้อนในการตัดเย็บ และต้นทุนวัตถุดิบ แต่บริษัทฯ
  ยังคงต้องรักษาระดับราคาสินค้าให้อยู่ในระดับที่แข่งขันกับคู่แข่งได้ ประกอบกับบริษัทฯ
  มีนโยบายในการไม่ปรับราคาสินค้าเพิ่มขึ้นหลังจากที่ได้ตกลงราคากับลูกค้าแล้ว

  บริษัทฯ
  จึงมีนโยบายลดความเสี่ยงโดยการรักษาความสัมพันธ์ที่ดีกับลูกค้าและพัฒนารูปแบบและคุณภาพสินค้าอยู่เสมอ
  แม้ลูกค้า OEM จะมีการสั่งซื้อเป็นครั้งๆ ไป กล่าวคือไม่มีการทำสัญญาระยะยาว
  และไม่มีการผลิตล่วงหน้า แต่ลูกค้ารายใหญ่ทั้ง 10
  รายนี้ล้วนเป็นลูกค้าที่มีความสัมพันธ์อันยาวนานกับบริษัทฯ และบริษัทย่อย
  และมีการสั่งซื้อสินค้าในลักษณะเป็นรายครั้งไปอย่างสม่ำเสมอ

  นอกจากนี้ลูกค้ารายใหญ่ 3 รายแรก ซึ่งมีความสัมพันธ์ทางการค้ากับบริษัทมายาวนาน
  ยังได้ปรับเปลี่ยนวิธีการลงผลิต สั่งซื้อกับทางบริษัทในปี 2552
  เพื่อปรับตัวให้เข้ากับสภาพเศรษฐกิจตกต่ำ โดยมุ่งเน้นจำนวนต่อแบบที่มากขึ้น
  ในระดับราคาที่ต่ำกว่าปีที่ผ่านมา โดยทางลูกค้าได้ลดจำนวนผู้ผลิตลง แต่เน้นเฉพาะผลิต กับ
  ผู้ผลิตรายใหญ่ และมีคุณภาพดีเท่านั้น

-   การพึ่งพิงผู้จัดจำหน่ายวัตถุดิบรายใหญ่น้อยราย

  บริษัทฯ และบริษัทย่อยสั่งซื้อวัตถุดิบจากผู้จัดจำหน่ายวัตถุดิบรายใหญ่ 10 รายแรก
  มีสัดส่วนมูลค่าการสั่งซื้อคิดรวมเป็นร้อยละ 53.55 ร้อยละ 60.65 และร้อยละ 40.85
  ของยอดซื้อรวมโดยประมาณในปี 2549 ปี 2550 และปี 2551
  ตามลำดับทั้งนี้ไม่มีผู้จำหน่ายวัตถุดิบรายใดที่มีสัดส่วนมากกว่าร้อยละ 15
  ของยอดซื้อวัตถุดิบรวมทั้งหมด

  อย่างไรก็ดี บริษัทฯ และบริษัทย่อยจัดให้มีการตรวจสอบราคาจาก ผู้จัดจำหน่ายวัตถุดิบหลายราย
  และจัดให้มีการประกวดราคาสำหรับกลุ่มสินค้าที่มีการสั่งซื้อปริมาณมาก
  และมีพนักงานสรรหาวัตถุดิบสำรวจหาผู้จัดจำหน่ายวัตถุดิบรายใหม่ๆ อยู่เสมอ
  เพื่อกระจายปริมาณการสั่งซื้อให้แก่ผู้จัดจำหน่ายวัตถุดิบหลายราย
  ซึ่งนอกจากจะช่วยลดการพึ่งพาผู้จัดจำหน่ายวัตถุดิบรายใหญ่แล้ว
  ยังเป็นลดความเสี่ยงจากการขาดแคลนวัตถุดิบอีกด้วย

-   การเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมของผู้บริโภค

  จากปัญหาทางด้านการเมืองภายในประเทศ
  และวิกฤตการณ์ทางเศรษฐกิจของประเทศสหรัฐอเมริกาซึ่งมีผลกระทบลามไปยังประเทศต่างๆ
  ทั่วโลก ทำให้ส่งผลกระทบกับพฤติกรรมการบริโภคของผู้บริโภคโดยรวมของตลาดในประเทศ
  จากปัญหาดังกล่าวทำให้เกิดการคาดการณ์ว่า ปัญหาการว่างงานจะเกิดขึ้นอย่างรุนแรงในปีนี้
  ทำให้ประชาชนเกิดความวิตก กังวล ถึงความไม่แน่นอนในเสถียรภาพทางด้านรายรับของตนเอง
  จึงทำให้เกิดความประหยัด ไม่กล้าที่จะใช้จ่ายเงินในการซื้อสินค้าอุปโภคบริโภค
  อะไรที่ไม่จำเป็นก็ยังไม่ต้องรีบซื้อ หรือการจ่ายเงินแต่ละครั้งจะต้องคุ้มกับค่าใช้จ่ายที่ได้จ่ายไป
  อันแสดงถึงการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมของผู้บริโภคโดยรวมอย่างชัดเจน

  ส่วนทางด้านตลาดชุดชั้นในนั้น
  คาดว่าจากพฤติกรรมดังกล่าวจะส่งผลกระทบทำให้ลูกค้าตัดสินใจซื้อสินค้าที่ยากขึ้น
  ผู้บริโภคใช้วิจารณญาณในการซื้อสินค้ามากขึ้น ซึ่งจะส่งผลทำให้ตลาดในประเทศไม่เติบโต
  หรือเติบโตน้อยมาก

  ดังนั้นทางบริษัทฯ จึงต้องเข้าถึงการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมผู้บริโภคมากขึ้น (Consumer
  Insight) ทั้งทางด้านรูปแบบ ดีไซน์ การจัดกิจกรรมส่งเสริมการขายต่างๆ
  พฤติกรรมการซื้อของผู้บริโภค โดยการจัดสรรงบประมาณในการทำ Focus Group หรือ
  การจัดสัมมนากลุ่มย่อย เพื่อนำมาเป็นฐานข้อมูลในการออกแบบผลิตภัณฑ์, จัดกิจกรรมการตลาด,
  กิจกรรมส่งเสริมการขาย และอื่นๆ เพื่อให้เข้าถึง
  และตอบสนองความต้องการของลูกค้าให้ได้มากที่สุด

-   ความเสี่ยงด้านราคาวัตถุดิบ

  วัตถุดิบหลักในการผลิตชุดชั้นในได้แก่ ผ้า ยาง ฟองน้ำ
  ซึ่งมูลค่าการซื้อวัตถุดิบหลักต่อมูลค่าการซื้อวัตถุดิบทั้งหมดคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 84.72 ในปี 2550
  และร้อยละ 81.80 ในปี 2551 ตามลำดับ ทั้งนี้ เพื่อลดความเสี่ยงด้านราคาวัตถุดิบ บริษัทฯ
  มีระบบการจัดซื้อและบริหารการสั่งซื้อที่มีประสิทธิภาพ
  โดยการจัดหาและคัดเลือกผู้จัดจำหน่ายวัตถุดิบ ตลอดจนวางแผนการสั่งซื้อที่เหมาะสม

  นอกจากนี้ สำหรับสินค้า OEM บริษัทฯ
  จะกำหนดราคาขายด้วยวิธีการกำหนดราคาตามต้นทุนการผลิตจริง แต่ทั้งนี้ บริษัทฯ
  ยังคงต้องรักษาระดับราคาสินค้าให้แข่งขันกับคู่แข่งรายอื่นได้ บริษัทฯ
  จึงได้ใช้วิธีการจัดหาวัตถุดิบที่มีคุณภาพในระดับราคาที่เหมาะสม ซึ่งทำให้บริษัทฯ
  สามารถรักษาอัตรากำไรขั้นต้นได้ค่อนข้างคงที่
  จึงเป็นการป้องกันความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงราคาวัตถุดิบได้