1. ปัจจัยความเสี่ยง

1.1 ความเสี่ยงด้านวัตถุดิบ 

  บริษัทได้ดำเนินการจัดซื้อวัตถุดิบเพื่อใช้ในการผลิตจากผู้ค้าในประเทศและจากต่างประเทศโดยวัตถุดิบที่
  สำคัญ อาทิเช่น ยางธรรมชาติ ยางสังเคราะห์ ผงคาร์บอนด์แบล็ค เส้นใยสังเคราะห์
  และสารเคมีต่าง ๆ นั้น
  โดยวัตถุดิบในแต่ละชนิดสามารถจัดซื้อได้จากผู้ผลิตหลายรายทั้งในประเทศและต่างประเทศ
  ประกอบกับการที่ทางบริษัทฯได้กำหนดนโยบายการจัดหาวัตถุดิบและการบริหารวัตถุดิบอย่างเป็นระบบ
  โดยมีแผนรองรับหากประสบภาวะการขาดแคลนวัตถุดิบ
  และจากการที่บริษัทฯได้ร่วมมือกับบริษัทเครือกู๊ดเยียร์ใน กลุ่มประเทศอาเซียน
  เพื่อบริหารความเสี่ยงที่อาจเกิดการขาดแคลนวัตถุดิบร่วมกัน จากความร่วมมือนี้
  ทำให้บริษัทฯมีความมั่นใจว่าจะไม่มีการขาดแคลนวัตถุดิบและไม่ก่อให้เกิดความเสียหายต่อการผลิตของบริษัทได้

1.2 ความเสี่ยงด้านการตลาด

  ตลาดโรงงานประกอบรถยนต์ (Original Equipment Market : OEM)
  ความต้องการใช้ยางรถยนต์ในกลุ่มนี้ขึ้นอยู่กับปริมาณการผลิตรถยนต์ของผู้ประกอบธุรกิจยานยนต์ที่เข้ามาตั้งฐานการผลิตในประเทศไทย
  ตลาด OEM เป็นตลาดที่มีความสำคัญต่อผู้ผลิตยางรถยนต์
  เนื่องจากมีความเชื่อมโยงต่อเนื่องไปยังตลาดทดแทน (Replacement)
  เพราะผู้บริโภคมีแนวโน้มที่จะเปลี่ยนยางรถยนต์ที่เป็นชนิดและตราผลิตภัณฑ์เดิมที่ติดมากับรถยนต์
  ในอดีตโรงงานประกอบรถยนต์ญี่ปุ่นมักจะใช้นโยบายการซื้อยางรถยนต์จากผู้ผลิตที่ร่วมทุนกับนักลงทุนสัญชาติญี่ปุ่นเป็นหลัก
  เพราะมีสายสัมพันธ์กันมายาวนาน
  ทำให้ผู้ผลิตยางรถยนต์ที่ไม่ได้ร่วมทุนกับญี่ปุ่นจะเข้ามามีส่วนแบ่งตลาดในกลุ่มนี้ได้ยาก
  แต่ในปัจจุบันผู้ผลิตรถยนต์จากสหรัฐอเมริกา และยุโรปได้มีการร่วมทุนกับญี่ปุ่นมากขึ้น
  ส่งผลให้นโยบายการจัดซื้อดังกล่าวเริ่มเปิดกว้างมากขึ้นกับผู้ผลิตยางรถยนต์ที่ไม่ได้ร่วมทุนกับญี่ปุ่น
  แต่อย่างไรก็ตามการจำหน่ายยางรถยนต์ในตลาด OEM จะมีอัตรากำไรค่อนข้างต่ำ

  ตลาดยางรถยนต์ทดแทน (Replacement Equipment Market)
  เป็นตลาดที่จำหน่ายยางรถยนต์เพื่อนำไปทดแทนยางรถยนต์เก่าที่หมดอายุการใช้งาน
  ความต้องการใช้ยางรถยนต์ในกลุ่มนี้ขึ้นอยู่กับปริมาณรถยนต์ที่ยังใช้งานอยู่
  ซึ่งมีอัตราการเติบโตอย่างต่อเนื่องในแต่ละปีการจำหน่ายยางรถยนต์ในกลุ่มนี้จะได้กำไรสูงกว่าตลาด
  OEM ส่งผลให้ตลาดกลุ่มนี้มีภาวะการแข่งขันที่สูงมาก
  สำหรับผู้ประกอบการรายใหม่ที่จะเข้ามาทำตลาดยางรถยนต์นั้นสามารถทำได้ไม่ยาก
  เนื่องจากมีผู้ผลิตยางรถยนต์หลากหลายตราผลิตภัณฑ์ในประเทศกลุ่มอาเซียน
  ซึ่งอยู่ภายใต้ข้อตกลงเขตการค้าเสรีอาเซียน (AFTA)
  ซึ่งอัตราอากรขาเข้าอยู่ในอัตราศูนย์หรือต่ำมาก ส่งผลให้มีการนำเข้ายางรถยนต์ราคาถูก
  คุณภาพต่ำกว่ามาตราฐานยางรถยนต์ที่ผลิตได้ในประเทศ
  บริษัทจึงได้มีการลงทุนเพื่อพัฒนาคุณภาพและนำเสนอผลิตภัณฑ์ใหม่ออกสู่ตลาดอย่างต่อเนื่อง
  และเร่งสร้างความแตกต่างด้านคุณภาพ ราคา และบริการหลังการขายเพื่อจูงใจผู้บริโภค
  อีกทั้งการใช้กลยุทธ์ทางการตลาดทั้งการโฆษณาและการขยายช่องทางการจำหน่ายเพื่อให้เข้าถึงผู้บริโภคมากที่สุด

1.3 ความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยน

  บริษัทมีนโยบายในการบริหารความเสี่ยงอันเกิดจากความผันผวนจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ
  สัญญาอัตราแลกเปลี่ยนล่วงหน้าช่วยป้องกันบริษัทจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนด้วยการกำหนดอัตราแลกเปลี่ยนที่จะใช้รับรู้สินทรัพย์ในสกุลเงินต่างประเทศหรือที่จะใช้รับรู้หนี้สินในสกุลเงินตราต่างประเทศที่จะต้องจ่ายชำระจริง

1.4 ความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ย

  บริษัทได้ดอกเบี้ยรับจากเงินสดและรายการเทียบเท่าเงินสด
  เงินลงทุนระยะสั้นและเงินให้กู้ยืมแก่กิจการที่เกี่ยวข้องกัน
  บริษัทบริหารความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ยโดยการฝากเงินสด รายการเทียบเท่าเงินสด
  และเงินลงทุนโดยให้มีระยะเวลาครบกำหนดไถ่ถอนและอัตราดอกเบี้ยที่แตกต่างกัน

1.5 ความเสี่ยงจากสินเชื่อ

  บริษัทไม่มีการกระจุกตัวของความเสี่ยงด้านการให้สินเชื่อที่เกิดจากลูกหนี้การค้า
  เนื่องจากบริษัทมีลูกค้าจำนวนมากรายที่ครอบคลุมถึงลูกค้าที่เป็นผู้ผลิต ผู้จัดจำหน่ายและผู้บริโภค
  ฝ่ายบริหารเชื่อว่าไม่มีความเสี่ยงจากการให้สินเชื่อในลูกหนี้การค้ามากไปกว่าจำนวนที่สำรองไว้เผื่อการเรียกชำระหนี้ไม่ได้

  บริษัทมีความเสี่ยงจากการกระจุกตัวของสินเชื่อที่เกี่ยวข้องกับเงินสดและรายการเทียบเท่าเงินสดบริษัทฝากเงินไว้กับสถาบันทางการเงินที่น่าเชื่อถือหลายแห่ง
  โดยนโยบายของบริษัทจะจำกัด
  ความเสี่ยงโดยการกระจายเงินฝากไม่จำกัดเฉพาะสถาบันการเงินแห่งใดแห่งหนึ่ง
  และสำหรับเงินสดส่วนเกินจะนำไปลงทุนในเงินลงทุนที่มีความเสี่ยงต่ำ
  บริษัทไม่เคยประสบผลขาดทุนจากเงินลงทุนดังกล่าว

1.6 มูลค่ายุติธรรม

  ราคาตามบัญชีของสินทรัพย์และหนี้สินทางการเงิน อันได้แก่ เงินสดและเงินฝากธนาคาร
  ลูกหนี้และเจ้าหนี้การค้า ลูกหนี้และเจ้าหนี้กิจการที่เกี่ยวข้องกัน ลูกหนี้และเจ้าหนี้อื่น
  รวมทั้งเงินให้กู้ยืมระยะยาวแก่กิจการที่เกี่ยวข้องกัน มีมูลค่าใกล้เคียงกับมูลค่ายุติธรรม

1.7 หนี้สินที่อาจเกิดขึ้น

  ในไตรมาสที่ 4 ปี พ.ศ. 2551 บริษัทได้เลิกจ้างพนักงานจำนวน 124
  คนเพื่อลดต้นทุนส่วนเกินอันมีผลมาจากที่กำลังการซื้อทั่วโลกและภายในประเทศลดลงอย่างมาก
  บริษัทได้จ่ายค่าชดเชยการเลิกจ้างให้แก่พนักงานเหล่านั้นตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน
  ในไตรมาสที่ 2 พ.ศ. 2552 พนักงานที่ถูกเลิกจ้างจำนวน 62
  คนได้ยื่นคำร้องขอเรียกร้องค่าเสียหายเพิ่มเติมต่อคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์โดยอ้างเหตุที่การเลิกจ้างที่เป็นการฝ่าฝืนข้อกำหนดของพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์
  พ.ศ. 2518 ค่าเสียหายมีจำนวนรวมทั้งสิ้นประมาณ 20 ล้านบาท เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ.
  2552
  บริษัทได้ยื่นฟ้องต่อศาลแรงงานกลางขออุทธรณ์คำสั่งและขอให้เพิกถอนคำสั่งนั้นของคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์

  ในไตรมาสที่ 3 ปี พ.ศ. 2552 พนักงานที่ถูกเลิกจ้างอีกจำนวน 45
  คนได้ยื่นฟ้องร้องเพื่อขอเรียกร้องค่าเสียหายเพิ่มเติมต่อศาลแรงงานกลางโดยอ้างเหตุที่การเลิกจ้างพนักงานเป็นการฝ่าฝืนข้อกำหนดของพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์
  พ.ศ. 2518 ซึ่งค่าเสียหายมีจำนวนรวมทั้งสิ้นประมาณ 33 ล้านบาท

  ทนายความของบริษัทมีความเห็นว่ามีความเป็นไปได้สูงที่บริษัทจะชนะคดีทั้งสองคดี
  ดังนั้นบริษัทจึงไม่ได้บันทึกสำรองค่าเสียหายจากการเรียกร้องดังกล่าวในงบการเงิน

1.8 ความเสี่ยงด้านการบริหารการจัดการ

  บริษัทถูกควบคุมโดยบริษัท กู๊ดเยียร์ ไทร์ แอนด์ รับเบอร์ คอมปะนี
  ที่ตั้งอยู่ในประเทศสหรัฐอเมริกา (“บริษัทใหญ่”) ซึ่งถือหุ้นในบริษัทฯคิดเป็นร้อยละ 66.79
  ของจำนวนหุ้นของบริษัทที่ออกจำหน่าย และมีบริษัทในเครือกู๊ดเยียร์ตั้งอยู่ในทุกภูมิภาคทั่วโลก
  บริษัทดำเนินธุรกิจผลิตและจำหน่ายยางรถยนต์ ยี่ห้อ “กู๊ดเยียร์” มาเป็นระยะเวลานาน
  เพื่อให้ผลิตภัณฑ์ของบริษัทมีคุณภาพได้มาตรฐานเดียวกัน
  บริษัทจำต้องใช้เทคโนโลยีในการผลิตและวัตถุดิบที่ได้รับการรับรองจากบริษัทใหญ่
  การดำเนินธุรกิจของบริษัทจึงต้องพึ่งพาบริษัทใหญ่เป็นผู้กำหนดนโยบายการบริหารงาน
  การพึ่งพาบริษัทใหญ่ในลักษณะข้างต้นทำให้บริษัทมีความเสี่ยงในกรณีที่มีการเปลี่ยนแปลงผู้ถือหุ้นรายใหญ่หรืออาจทำให้ผู้ถือหุ้นใหญ่รายอื่นไม่สามารถเข้ามาครอบงำกิจการเพื่อเปลี่ยนแปลงการจัดการในกรณีที่ฝ่ายจัดการปัจจุบันไม่สามารถทำงานให้เกิดประโยชน์สูงสุดแก่
  ผู้ถือหุ้น