1. ปัจจัยความเสี่ยง

1.1 ความเสี่ยงจากการผันผวนของราคาวัตถุดิบ

ในปี 2549 และ ปี 2550 บริษัทได้สั่งซื้อเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วน ซึ่งเป็นวัตถุดิบหลักคิดเป็นร้อยละ
50.31 และร้อยละ 62.52 ของต้นทุนขายตามลำดับ
ซึ่งบริษัทสั่งซื้อเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนทั้งหมดจากผู้ผลิตภายในประเทศ
ดังนั้นการเปลี่ยนแปลงของราคาเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนจะส่งผลกระทบต่อต้นทุน
และราคาขายผลิตภัณฑ์ของบริษัท อย่างไรก็ตาม
สำหรับสินค้าที่บริษัทให้บริการจัดหาผลิตภัณฑ์บริษัทจะสั่งซื้อสินค้าแต่ละครั้งตามคำสั่งซื้อของลูกค้า
และสำรองสินค้าบางประเภทที่เป็นที่นิยมของลูกค้า
ทำให้บริษัทสามารถใช้นโยบายต้นทุนบวกกำไรในการกำหนดราคาขายสินค้าของบริษัท กล่าวคือ
การนำต้นทุนวัตถุดิบ รวมค่าใช้จ่ายต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นรวมกับกำไรมากำหนดราคาขาย
ทำให้บริษัทสามารถรักษาส่วนต่างของกำไรได้
เนื่องจากบริษัทจะทำการปรับราคาขายสินค้าเป็นระยะ ๆ ตามราคาวัตถุดิบที่มีการปรับราคา
อย่างไรก็ตาม หากราคาผลิตภัณฑ์เหล็กทรงตัวหรือมีแนวโน้มปรับเพิ่มขึ้น
บริษัทจะใช้นโยบายต้นทุนบวกกำไรในการกำหนดราคาขายสินค้าของบริษัททั้งสินค้าที่บริษัทให้บริการจัดหาผลิตภัณฑ์และสินค้าที่บริษัทเป็นผู้แปรรูป
โดยบริษัทจะนำต้นทุนวัตถุดิบ รวมค่าใช้จ่ายต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น รวมกับกำไร มากำหนดราคาขาย
ซึ่งทำให้บริษัทสามารถรักษาส่วนต่างของกำไรได้ และบริษัทจะทำการปรับราคาขายสินค้าเป็นระยะ
ๆ ตามราคาวัตถุดิบที่มีการปรับราคา นอกจากนี้การปรับราคาแต่ละครั้งนั้น
บริษัทจะเทียบเคียงราคาขายสินค้าของบริษัทกับราคาตลาด ณ ขณะนั้น
และหากราคาผลิตภัณฑ์เหล็กมีแนวโน้มลดลง
บริษัทจะเร่งจำหน่ายสินค้าทั้งสินค้าที่บริษัทให้บริการจัดหาผลิตภัณฑ์และสินค้าที่บริษัทเป็นผู้แปรรูป
และหากลูกค้าต้องการสั่งสินค้าล่วงหน้า บริษัทจะเรียกเก็บเงินค่ามัดจำสินค้าบางส่วนจากลูกค้าทันที
และทำการสั่งซื้อจากผู้ผลิต
ทำให้บริษัทสามารถลดความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาเหล็กแผ่นรีดร้อน

นอกจากนี้ บริษัทยังติดตามการเปลี่ยนแปลงของราคาวัตถุดิบอย่างใกล้ชิด
เพื่อนำมาประกอบการตัดสินใจในการสั่งซื้อและบริหารจัดการปริมาณวัตถุดิบคงคลังให้เหมาะสม ทั้งนี้
ในสถานการณ์ที่ราคาเหล็กปกติบริษัทมีนโยบายสำรองสินค้าคงคลังประมาณ 45 วัน
จากทั้งสองนโยบายดังกล่าวทำให้การเปลี่ยนแปลงด้านราคาวัตถุดิบจะไม่ส่งผลกระทบต่อผลการดำเนินงานของบริษัทอย่างมีนัยสำคัญ

1.2.ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงผู้ผลิตเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนรายใหญ่

ปัจจุบันผู้ผลิตเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนในประเทศมีเพียง 3 ราย ในปี 2549 และ ปี 2550
บริษัทสั่งซื้อเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนจากผู้ผลิตหลักดังกล่าวคิดเป็นร้อยละ 45.23 และร้อยละ
60.15 ของยอดคำสั่งซื้อทั้งหมด การที่มีผู้ผลิตเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนในประเทศเพียงสามราย
ทำให้บริษัทมีความเสี่ยงจากการขาดแคลนวัตถุดิบในกรณีที่ผู้ผลิตทั้งสามรายไม่สามารถจัดส่งวัตถุดิบให้กับบริษัทได้ตามกำหนดพร้อมกันทั้งสามรายและบริษัทไม่สามารถจัดหาวัตถุดิบจากแหล่งอื่นเข้ามาทดแทนได้ทันแผนการผลิตสินค้าตามที่ได้รับคำสั่งซื้อสินค้าจากลูกค้า
อย่างไรก็ตาม
จากการที่บริษัทสั่งซื้อเหล็กแผ่นรีดร้อนจากผู้ผลิตทั้งสามกลุ่มเป็นเวลานานและไม่เคยมีการค้างชำระค่าสินค้า
ทำให้บริษัทมีความสัมพันธ์ที่ดีกับกลุ่มบริษัทผู้ผลิตเหล็กทั้งสามราย
ประกอบกับบริษัทมีการวางแผนการผลิต รวมทั้งแจ้งปริมาณการสั่งซื้อวัตถุดิบให้แก่ผู้ผลิตล่วงหน้า
และจากการดำเนินงานของบริษัทในอดีตถึงปัจจุบันบริษัทยังไม่เคยประสบปัญหาขาดแคลนวัตถุดิบ
นอกจากนี้หากเกิดภาวะดังกล่าวบริษัทยังสามารถนำเข้าเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนจากต่างประเทศได้
ซึ่งในอดีตบริษัทเคยสั่งซื้อเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนจากรัสเซีย อินเดีย และจีน ทั้งนี้
โดยปกติการสั่งซื้อเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนจากต่างประเทศจะใช้เวลาประมาณ 2-3 สัปดาห์
ซึ่งจะนานกว่าการสั่งซื้อจากในประเทศ

  1.3.ความเสี่ยงเกี่ยวกับความไม่แน่นอนของรายได้จากการจำหน่ายสินค้าชนิดใหม่

ปี 2549 บริษัทได้เริ่มจัดจำหน่ายเหล็กเส้นให้แก่ลูกค้าทั้งรายใหม่และรายเดิม
ซึ่งบริษัทมีรายได้จากการจำหน่ายเหล็กเส้นร้อยละ 14.53 และร้อยละ 21 ของรายได้รวมในปี
2549 และ ปี 2550 ตามลำดับ
ทำให้บริษัทมีความเสี่ยงจากความไม่แน่นอนของรายได้จากการขายสินค้าชนิดใหม่ อย่างไรก็ตาม
เหล็กเส้นเป็นสินค้าที่ใช้กันอย่างแพร่หลาย ซึ่งจำหน่ายให้แก่ผู้ค้าส่งเหล็ก และผู้รับเหมาก่อสร้าง
ซึ่งบริษัทมีฐานลูกค้าดังกล่าวอยู่แล้ว
รวมทั้งบริษัทได้สอบถามความต้องการจากลูกค้าก่อนที่บริษัทจะเริ่มจัดจำหน่ายเหล็กเส้น นอกจากนี้
ที่ผ่านมาบริษัทมีรายได้จากการขายเหล็กเส้นเพิ่มขึ้นโดยตลอด
บริษัทจึงเพิ่มจำนวนพนักงานขายเหล็กเส้นเพื่อให้บริการลูกค้าได้อย่างทั่วถึง
ผู้บริหารจึงเชื่อมั่นว่าบริษัทจะมีรายได้จากการจำหน่ายเหล็กเส้นอย่างต่อเนื่องในอนาคต

1.4.ความเสี่ยงเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงกฎหมายด้านการแข่งขัน

1) การออกมาตรการคุ้มครองผู้ผลิตเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนและไม่เป็นม้วนของภาครัฐ

จากการทุ่มตลาดเหล็กในประเทศไทยในปี 2544-2545 ทำให้ราคาเหล็กในประเทศลดต่ำลงมาก
ส่งผลกระทบต่อผู้ผลิตเหล็กภายในประเทศ
และทำให้เกิดการแข่งขันด้านราคาของผู้ผลิตเหล็กแปรรูปสูงมาก
ทำให้ภาครัฐออกมาตรการคุ้มครองผู้ผลิตในประเทศโดยการประกาศเก็บอากรชั่วคราวเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดเป็นม้วนและไม่เป็นม้วน
จาก 14 ประเทศ ลงวันที่ 8 พฤศจิกายน 2545 โดยมาตรการต่างๆ
ที่ภาครัฐออกมาเพื่อคุ้มครองผู้ผลิตในประเทศมีอายุ 5 ปี โดยจะสิ้นสุดการคุ้มครองในปี 2551
อาจจะทำให้ราคาเหล็กมีความผันผวนจากการทุ่มตลาดของผู้ผลิตต่างประเทศได้อีก
ทำให้ความสามารถในการแข่งขันของบริษัทลดลง อย่างไรก็ตาม
หากมาตรการความคุ้มครองดังกล่าวหมดลง
หรือคณะกรรมการพิจารณาการทุมตลาดมีมติใหยกเลิกมาตรการทุ่มตลาดกับผู้ผลิตต่างประเทศรายใดเพิ่มเติม
บริษัทได้เตรียมความพร้อมโดยบริษัทสามารถสั่งซื้อเหล็กแผ่นรีดร้อนจากผู้ผลิตในต่างประเทศหากเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนในต่างประเทศมีราคาถูกกว่าเข้ามาใช้เป็นวัตถุดิบในการผลิต
รวมทั้งจำหน่ายให้แก่ลูกค้าได้

2) การเปิดเขตการค้าเสรี (Free Trade Area)

ปัจจุบันประเทศไทยได้เปิดเขตการค้าเสรีกับกลุ่มประเทศอาเซียน
และได้ทำข้อตกลงว่าด้วยการใช้มาตรการกำหนดอัตราอากรร่วมเพื่อการค้าเสรีอาเซียน
(Agreement on the Common Effective Preferential Tariff (CEPT) Scheme for
ASEAN Free Trade Area (AFTA)) ซึ่งเหล็กแผ่นรีดร้อน
และท่อเหล็กเป็นสินค้าที่อยู่รายการลดภาษีปกติ (Normal Track) คือ
ต้องลดอัตราภาษีศุลกากรของสินค้าดังกล่าวให้เหลือร้อยละ 0 ภายปี 2553
ทั้งนี้ในปัจจุบันอัตราภาษีศุลกากรที่ประเทศไทยเรียกเก็บกับประเทศในกลุ่มอาเซียนสำหรับแผ่นเหล็กรีดร้อน
คือ ร้อยละ 2-5 ซึ่งขึ้นกับประเภทและขนาด และสำหรับท่อเหล็ก คือ ร้อยละ 5
อีกทั้งความเป็นไปได้ที่ประเทศไทยอาจจะเปิดเขตการค้าเสรีกับประเทศอื่น
ทำให้ในอนาคตอาจมีเหล็กแผ่นรีดร้อน และท่อเหล็กนำเข้าราคาถูกลงในอนาคต
และทำให้มีคู่แข่งจากต่างประเทศมากขึ้น
อย่างไรก็ตามข้อจำกัดด้านระยะเวลาในการขนส่งและค่าขนส่งเหล็กแผ่นรีดร้อน
และท่อเหล็กนำเข้าจะเป็นข้อเสียเปรียบที่สำคัญของการนำเข้า
นอกจากนี้หากการนำเหล็กแผ่นรีดร้อน และท่อเหล็กจากต่างประเทศถูกกว่าการซื้อในประเทศ
บริษัทสามารถนำเข้าจากต่างประเทศได้