1. ปัจจัยความเสี่ยง

1.1 ความเสี่ยงในการประกอบธุรกิจ

(1) ความต้องการเงินทุนหมุนเวียนเป็นจำนวนมาก

จากลักษณะธุรกิจของบริษัททำให้บริษัทจำเป็นต้องใช้เงินทุนหมุนเวียนเป็นจำนวนมาก
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเงินทุนหมุนเวียนที่มีในลูกหนี้การค้าและสินค้าคงเหลือ
จึงทำให้บริษัทมีต้นทุนการใช้เงินทุนหมุนเวียนสูงตามไปด้วย อย่างไรก็ตาม
บริษัทพยายามที่จะพัฒนาระบบการบริหารสินค้าคงคลังให้มีประสิทธิภาพมากขึ้นเพื่อลดปริมาณของสินค้าคงคลังให้คงเหลือน้อยที่สุด
และเป็นไปตามลักษณะของธุรกิจด้วย

(2) ลักษณะของการลงทุน

การลงทุนของบริษัทเป็นลักษณะของการใช้เงินลงทุนเป็นจำนวนมาก เกี่ยวกับเครื่องจักรที่มีราคาสูง
นอกจากนี้ยังจำเป็นจะต้องใช้พื้นที่เป็นจำนวนมาก
เพื่อเก็บรักษาสินค้าคงเหลือทุกประเภทส่งผลให้บริษัทต้องลงทุนในสินทรัพย์ถาวรเป็นจำนวนสูง
ซึ่งจำเป็นจะต้องจัดหาแหล่งเงินกู้มาสนับสนุนการลงทุนค่อนข้างมาก

2.  ความเสี่ยงด้านการเงิน

(1) การบริหารงานภายใต้แผนฟื้นฟูกิจการ

  แผนฟื้นฟูกิจการที่จัดทำโดยผู้ทำแผนร่วม ได้รับการอนุมัติจากเสียงส่วนใหญ่ของเจ้าหนี้

ต่าง ๆ เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม 2543
และได้รับคำเห็นชอบต่อแผนฟื้นฟูกิจการจากศาลล้มละลายเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม 2543 ในปี 2546
บริษัทได้มีการแก้ไขแผนฟื้นฟูกิจการครั้งที่ 2 เกี่ยวกับการชำระดอกเบี้ยในไตรมาสที่ 3 และ 4
ของปี 2546 โดยเลื่อนไปชำระในไตรมาสที่ 1 และ 2 ตามลำดับ ในปี 2547
และการแก้ไขแผนครั้งที่ 2 ดังกล่าว ได้รับอนุมัติจากเสียงส่วนใหญ่ของเจ้าหนี้ทั้งหมดเมื่อวันที่ 4
ธันวาคม 2546 และได้รับคำเห็นชอบต่อการแก้ไขแผนฟื้นฟูกิจการครั้งที่ 2
จากศาลล้มละลายกลายเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม 2546
ทำให้บริษัทต้องบริหารงานภายใต้ข้อกำหนดของแผนฟื้นฟูกิจการดังกล่าว ตัวอย่างเช่น
โครงสร้างของการบริหารงาน นโยบายการจ่ายเงินปันผล
การชำระดอกเบี้ยตลอดจนการชำระเงินต้นตามระยะเวลาที่ระบุไว้ในแผนฟื้นฟูกิจการ เป็นต้น

นอกจากนี้ในส่วนของบริษัทย่อยนั้น
บริษัทย่อยยังคงอยู่ในระหว่างการเจรจาจัดทำแผนปรับปรุงโครงสร้างหนี้ต่อเจ้าหนี้
ซึ่งยังคงไม่แล้วเสร็จเนื่องจากปัจจัยหลาย ๆ ปัจจัย
ตัวอย่างเช่นขาดความร่วมมือและความเห็นของเจ้าหนี้แต่ละรายยังไม่เป็นไปในแนวทางเดียวกัน
ดังนั้นบริษัทจึงได้ทำการจำหน่ายหุ้นสามัญของบริษัทย่อยทั้งหมดเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม 2546
เพื่อบริษัทสามารถลดการรับรู้ผลขาดทุนจากบริษัทย่อยเป็นจำนวนมากได้ในแต่ละปี
นอกจากนี้การจำหน่ายหุ้นสามัญของบริษัทย่อยดังกล่าวทำให้บริษัทรับรู้กำไรจากการจำหน่ายหุ้นสามัญในปี
2546 อีกด้วย

(2) อัตราการแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ

วัตถุดิบของบริษัททั้งหมดจะมีลักษณะของการนำเข้าทั้งทางตรงและทางอ้อม
จึงทำให้ราคาวัตถุดิบเมื่อแปลงค่าเป็นเงินบาทแล้วจะมีอัตราไม่คงที่
ขึ้นอยู่กับความมีเสถียรภาพของค่าเงินบาท
ซึ่งส่งผลให้บริษัทมีความเสี่ยงเกี่ยวกับกำไรหรือขาดทุนจากอัตราแลกเปลี่ยนที่เกิดขึ้น
ถึงแม้ว่าบริษัทจะพยายามป้องกันความเสี่ยงด้วยการซื้ออัตราแลกเปลี่ยนล่วงหน้าก็ตาม
อัตราแลกเปลี่ยนที่ไม่คงที่ของเงินตราต่างประเทศที่มีผลทำให้ราคาวัตถุดิบเปลี่ยนแปลงตามไปด้วย
ซึ่งย่อมส่งผลถึงอัตรากำไรขั้นต้นที่ไม่แน่นอน

(3) ความเสี่ยงของอัตราดอกเบี้ย

  ความเสี่ยงของอัตราดอกเบี้ย เกิดขึ้นจากความผันผวนของอัตราดอกเบี้ยในตลาดใน

อนาคต ซึ่งจะส่งผลกระทบต่อผลการดำเนินงานและกระแสเงินสดของบริษัท

บริษัทมีความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ยเนื่องจากมีเงินฝากธนาคาร
เงินเบิกเกินบัญชีและเงินกู้ยืมจากสถาบันการเงินและหนี้สินตามแผนการปรับโครงสร้างหนี้บางส่วน

2.  ความเสี่ยงเกี่ยวกับการผลิต

(1) ราคาวัตถุดิบ

เนื่องจากราคาวัตถุดิบทั้งสแตนเลสประเภทรีดร้อนและรีดเย็นนั้น จะเปลี่ยนแปลงตามราคาตลาดโลก
ซึ่งโดยทั่วไปแล้ว วัฏจักรของราคาวัตถุดิบจะมีการเปลี่ยนแปลงภายในระยะเวลา 5 ปี
ซึ่งทำให้การใช้นโยบายการตั้งราคาขายที่มีกำไรในอัตราร้อยละที่แน่นอน กระทำได้ยาก
ส่งผลให้อัตรากำไรขั้นต้นจะผันแปรไปตามการเปลี่ยนแปลงของราคาวัตถุดิบ

(2) ความเสี่ยงกับค่าใช้จ่ายการบำรุงรักษาเครื่องจักร

เนื่องจากลักษณะการประกอบธุรกิจของบริษัท
จำเป็นจะต้องพึ่งพาเครื่องจักรที่มีมูลค่าสูงและบางเครื่องต้องใช้เทคโนโยลีการผลิตที่สูง
และถ้าบริษัทไม่บำรุงรักษาเครื่องจักรอย่างสม่ำเสมอจะส่งผลให้กำลังการผลิตของบริษัทลดลงเป็นสาระสำคัญ
นอกจากอัตราผลผลิตที่ลดลงแล้ว
คุณภาพของสินค้าสำเร็จรูปที่ได้มาอาจจะไม่ได้ตรงตามมาตรฐานของสากลโลก
ซึ่งบริษัทมีค่าใช้จ่ายในการบำรุงรักษาเครื่องจักรในปี 2546 ประมาณ 57 ล้านบาท
และคาดว่าจะมีค่าใช่จ่ายดังกล่าวในปี 2547เป็นจำนวนเงินประมาณ 36 ล้านบาท

(3) การพึ่งพิงวัตถุดิบจากผู้ผลิตรายใหญ่

บริษัทเป็นผู้ผลิตและจำหน่ายผลิตภัณฑ์สแตนเลส ซึ่งต้องใช้วัตถุดิบสแตนเลสประเภทรีดร้อนและรีดเย็น
วัตถุดิบสแตนเลสประเภทรีดร้อนจะนำเข้าจากต่างประเทศทั้งหมด
ซึ่งจะมีผู้ผลิตจำนวนมากรายกระจายไปทั่วโลก ทั้งในยุโรป ญี่ปุ่น เกาหลี เป็นต้น
แต่วัตถุดิบสแตนเลสรีดเย็นส่วนใหญ่แล้ว บริษัทจะซื้อจากผู้ผลิตภายในประเทศซึ่งมีอยู่เพียงรายเดียว
โดยในปี 2546 ที่ผ่านมา บริษัทซื้อวัตถุดิบสแตนเลสรีดเย็นจากผู้ผลิตรายนั้นประมาณร้อยละ 36
ของยอดซื้อวัตถุดิบทั้งหมด ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา
บริษัทไม่ได้จัดทำสัญญาซื้อขายกับผู้ผลิตแต่อย่างใด
การสั่งซื้อในแต่ละคราวจะเป็นการสั่งซื้อล่วงหน้าประมาณ 1 เดือนเป็นอย่างน้อย
ซึ่งบริษัทและผู้ผลิตต่างก็มีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน

3.  ความเสี่ยงด้านการบริหารการจัดการ

  เนื่องจากปัจจุบันนี้บริษัทบริหารงานโดยผู้บริหารแผน ซึ่งได้แก่ บริษัท พี แอล วี แอนด์

แอสโซซิเอทส์ จำกัด ซึ่งเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่เดิมของบริษัทและมีประสบการณ์การดำเนินธุรกิจสแตนเลส
มากกว่า 30 ปี ภายใต้สัญญาว่าจ้างที่กำหนดโดยแผนฟื้นฟูกิจการของบริษัท
การเปลี่ยนแปลงผู้บริหารแผนอยู่ภายใต้ข้อเสนอของคณะกรรมการเจ้าหนี้ตามเงื่อนไขการบริหารที่กำหนดในแผนฟื้นฟูกิจการ
แต่จะต้องได้รับคำสั่งเห็นชอบจากศาลล้มละลายกลางด้วยในกรณีที่มีการเปลี่ยนแปลง
ซึ่งกรณีถ้ามีการเปลี่ยนแปลงผู้บริหารแผนโดยบุคคลใหม่ที่ไม่มีความชำนาญด้านการผลิตการตลาดของธุรกิจสแตนเลสโดยเฉพาะการตลาดภายในประเทศ
อาจจะมีความเสี่ยงกับความอยู่รอดของบริษัทได้
หรืออาจทำให้บริษัทหยุดชะงักงันในการพัฒนาและเติบโตให้เป็นไปตามแผนฟื้นฟูกิจการที่กำหนดไว้