1. ปัจจัยความเสี่ยง

1.1 ความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงราคาวัตถุดิบ

สินค้าเคมีภัณฑ์ประเภทสารทำละลาย (Solvents) เป็นผลผลิตของอุตสาหกรรมปิโตรเคมีขั้นต้นและ
ขั้นกลาง ซึ่งในอุตสาหกรรมปิโตรเคมีขั้นต้นจะนำผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียม ได้แก่ ก๊าซธรรมชาติเหลว
(NGL) แนฟทา (Naphtha) รวมทั้งคอนแดนเสท (Condensate)
ซึ่งได้มาจากกระบวนการกลั่นน้ำมันดิบมาใช้เป็นวัตถุดิบในการผลิต ดังนั้นราคาโซลเว้นท์
โดยทั่วไปจึงมีแนวโน้มที่จะแปรผันตามราคาน้ำมันดิบในตลาดโลก และภาวะอุตสาหกรรมปิโตรเคมี
ทำให้บริษัทมีความเสี่ยงในเรื่องของราคาต้นทุนสินค้า ซึ่งในช่วง 3 ปี ที่ผ่านมา (ปี 2548-2550)
ต้นทุนวัตถุดิบของบริษัทคิดเป็นสัดส่วนเฉลี่ยเกินกว่าร้อยละ 80 ของต้นทุนขายสินค้า
อย่างไรก็ตามจากการที่บริษัทจัดเป็นผู้จัดจำหน่ายรายใหญ่และมีความสัมพันธ์อันดีกับผู้ผลิตทำให้บริษัท
สามารถบริหารการจัดซื้อได้อย่างมีประสิทธิภาพ
นอกจากนั้นบริษัทยังมีการประชุมเพื่อติดตามสภาวะการเคลื่อนไหวของราคาเคมีภัณฑ์ทั้งในและต่างประเทศตลอดจนแนวโน้มราคาน้ำมันดิบในตลาดโลกอย่างสม่ำเสมอเพื่อรองรับการเปลี่ยนแปลงของราคาต้นทุนสินค้าและเพื่อวางแผนการบริหารสินค้าคงคลังและการวางแผนจัดซื้ออย่างมีประสิทธิภาพ

ความเสี่ยงจากการพึ่งพาผู้จัดผลิตสินค้าน้อยราย 

บริษัทดำเนินธุรกิจนำเข้าและจัดจำหน่ายสินค้าเคมีภัณฑ์ประเภทสารทำละลาย Solvents
ซึ่งบริษัทได้เป็นตัวแทนจำหน่ายให้กับผู้ผลิตรายใหญ่ 3 ราย คือ 1)บริษัท เอสโซ่ (ประเทศไทย)
จำกัด (มหาชน) ซึ่งเป็นบริษัทของกลุ่ม เอ็กซอนโมบิล แห่งประเทศสหรัฐอเมริกา
บริษัทได้จำหน่ายสินค้าให้กับ บริษัท เอสโซ่ (ประเทศไทย) จำกัด (มหาชน) มาตั้งแต่ปี 2529
และได้รับการแต่งตั้งให้เป็น Branded Distributor ในปี 2548 2)บริษัท ไทย-เอ็มซี จำกัด
ซึ่งเป็นบริษัทของกลุ่ม มิตซูบิชิ คอร์ปอร์เรชั่น แห่งประเทศญี่ปุ่น
ซึ่งบริษัทได้รับการแต่งตั้งให้เป็นตัวแทนจำหน่ายมาตั้งแต่ปี 2528 และ 3)บริษัท ไออาร์พีซี จำกัด
(มหาชน) บริษัทมีการทำสัญญาซื้อสินค้าเป็นรายปี ยอดซื้อจากทั้ง 3 บริษัท ในปี 2550
คิดเป็นร้อยละ 70.26 จากยอดซื้อทั้งหมด ดังนั้นบริษัทอาจมีความเสี่ยงจากการพึ่งพิงผู้ผลิตทั้ง 3
รายดังกล่าว อย่างไรก็ดีบริษัทสามารถนำเข้าสินค้าจากผู้ผลิตรายอื่น ๆ ที่เป็นผู้ผลิตจากต่างประเทศ
และในปี 2550 บริษัทมีการทำสัญญาซื้อ-ขายเป็นรายปีกับบริษัท ทีโอซี ไกลคอล จำกัด
ซึ่งเป็นผู้ผลิตภายในประเทศ

2.  ความเสี่ยงจากการที่ไม่ได้รับต่อสัญญาจาก Supplier หลัก

บริษัท มี supplier หลักๆ จำนวน 4 รายคือ 1)บริษัท ไทย-เอ็มซี จำกัด 2)บริษัท เอสโซ่
(ประเทศไทย) จำกัด (มหาชน) 3)บริษัท ไออาร์พีซี จำกัด (มหาชน) และ 4) บริษัท ทีโอซี
ไกลคอล จำกัด ดังนั้น บริษัทอาจมีความเสี่ยงจากการที่ไม่ได้รับต่อสัญญาจาก Supplier บางราย
อย่างไรก็ตามบริษัทมีความสัมพันธ์ที่ดีกับ Supplier
เป็นระยะเวลายาวนานและตั้งแต่บริษัทได้จัดตั้งมาบริษัทไม่มีประวัติที่ Supplier
ไม่ต่อสัญญาหรือยกเลิกสัญญากับบริษัท

นอกจากนี้จากการที่บริษัทผู้ผลิตมีแนวโน้มที่จะลดบทบาทของตัวเอง
โดยไม่ต้องการที่จะเป็นผู้จัดจำหน่ายให้กับลูกค้าจำนวนมากเนื่องจากไม่ต้องการที่จะรับภาระในเรื่องการกระจายสินค้า
และระบบการบริหารงาน จึงใช้กลยุทธ์ในการหาผู้ประกอบภายในประเทศ (Local Strategic
Partner) เพื่อทำหน้าที่ในการกระจายสินค้า
ซึ่งบริษัทก็เป็นหนึ่งในบริษัทที่ได้รับความไว้วางใจให้เป็น Local Strategic Partner
สำหรับสินค้าของผู้ผลิต โดยบริษัทได้รับการแต่งตั้งจาก บริษัท ไทย-เอ็มซี จำกัด
ซึ่งเป็นบริษัทของกลุ่ม มิตซูบิชิ คอร์ปอร์เรชั่น ประเทศญี่ปุ่น ให้เป็น Authorized Distributor
มาตั้งแต่ วันที่ 5 ตุลาคม 2528 และได้รับการแต่งตั้งให้เป็น Branded Distributor ของ
บริษัท เอสโซ่ (ประเทศไทย) จำกัด(มหาชน) ซึ่งเป็นบริษัทของกลุ่ม เอ็กซอนโมบิล
ประเทศสหรัฐอเมริกา มาตั้งแต่วันที่ 5 กรกฎาคม 2548 และมีการทำสัญญาซื้อขายสินค้ากับบริษัท
ไออาร์พีซี จำกัด (มหาชน) และบริษัท ทีโอซี ไกลคอล จำกัดโดยมีอายุสัญญา 1 ปี
และมีการต่ออายุสัญญาปีต่อปี

1.4 ความเสี่ยงทางด้านการให้สินเชื่อ

การขายส่วนใหญ่ของบริษัทเป็นการขายโดยการให้สินเชื่อ
ทำให้บริษัทอาจได้รับความเสี่ยงในการรับชำระหนี้จากลูกค้าได้
อย่างไรก็ตามบริษัทมีนโยบายที่จะลดความเสี่ยงดังกล่าว
โดยในการพิจารณาอนุมัติให้สินเชื่อหรือการพิจารณาทบทวนวงเงินสินเชื่อ
บริษัทจะทำการวิเคราะห์ฐานะทางการเงิน แนวโน้มความเจริญเติบโตของอุตสาหกรรมนั้นๆ
ความมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักของลูกค้า ประวัติการชำระหนี้ในอดีต และจำนวนการสั่งซื้อในอดีตที่ผ่านมา
รวมถึงการตรวจสอบธุรกิจและการดำเนินงานของลูกค้าอย่างใกล้ชิด
ก่อนที่จะทำการอนุมัติสินเชื่อการค้าแก่ลูกค้ารายใดรายหนึ่ง
ที่ผ่านมาบริษัทมีหนี้เสียที่เกิดจากการให้สินเชื่อน้อยมาก
และปัจจุบันลูกหนี้ที่มีการฟ้องร้องมีจำนวนน้อยโดยมีจำนวนยอดคงค้างที่ไม่มีสาระสำคัญต่อฐานะการเงินของบริษัท

1.5 ความเสี่ยงจากการแข่งขันที่เพิ่มขึ้น

ในปัจจุบันธุรกิจจัดจำหน่ายเคมีภัณฑ์ประเภทโซลเว้นท์มีการแข่งขันค่อนข้างสูง
เนื่องจากมีผู้ประกอบการรายใหม่ ๆ ซึ่งเป็นผู้ประกอบการรายย่อย
ที่ต้องการเข้าสู่ธุรกิจการจัดจำหน่ายโซลเว้นท์จนทำให้การแข่งขันทวีความรุนแรงมากขึ้น
อย่างไรก็ตาม โอกาสที่คู่แข่งรายใหม่ ๆ
จะประสบความสำเร็จในการแย่งชิงส่วนแบ่งตลาดจะค่อนข้างยาก
เนื่องจากการเข้าสู่ธุรกิจจำหน่ายเคมีภัณฑ์ไม่ใช่เรื่องของเงินทุนเพียงอย่างเดียวแต่ยังมีเรื่องของการบริหารการจัดซื้อและความสัมพันธ์ที่ดีกับลูกค้า
และ ผู้ผลิต ความน่าเชื่อถือของผู้ประกอบการ ก็เป็นอีกปัจจัยหนึ่งที่จะทำให้ผู้ประกอบการรายใหม่ๆ
ที่ต้องการเข้าสู่ธุรกิจต้องใช้เวลายาวนานในการพิสูจน์
นอกจากนี้สภาวะตลาดของสินค้าเคมีภัณฑ์มีความเปลี่ยนแปลงของราคาค่อนข้างมากเพราะเป็นผลิตภัณฑ์ที่อิงกับภาวะน้ำมันโลก
ทำให้ต้องอาศัยประสบการณ์และความชำนาญในการดำเนินธุรกิจสูง

1.6 ความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยน

บริษัทดำเนินธุรกิจซื้อและจำหน่ายสินค้าเคมีภัณฑ์ประเภทสารทำละลาย (Solvents)
โดยสินค้าของบริษัทส่วนใหญ่จะเป็นการสั่งซื้อจากบริษัทผู้ผลิตรายใหญ่ทั้งในและต่างประเทศ เช่น
บริษัท เอสโซ่ (ประเทศไทย) จำกัด (มหาชน)
ซึ่งเป็นบริษัทของกลุ่มเอ็กซอนโมบิลแห่งประเทศสหรัฐอเมริกา, บริษัท ไทย-เอ็มซี จำกัด
ซึ่งเป็นบริษัทของกลุ่มมิตซูบิชิ แห่งประเทศญี่ปุ่น และ บริษัท ไออาร์พีซี จำกัด (มหาชน) เป็นต้น
ในปี 2550 สัดส่วนการซื้อสินค้าในประเทศอยู่ที่ร้อยละ 87.92
ในขณะที่การซื้อสินค้าจากต่างประเทศอยู่ที่ร้อยละ 12.08 ของมูลค่าการซื้อสินค้ารวมทั้งหมด
ยอดซื้อสินค้าจากต่างประเทศเป็นการนำเข้าโดยตรงจากผู้ผลิตสินค้าในต่างประเทศ
โดยมีการกำหนดราคาเป็นสกุลเงินเหรียญสหรัฐ อย่างไรก็ตาม
บริษัทได้มีการลดความเสี่ยงดังกล่าวโดยการทำสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้าเต็มจำนวน

1.7 ความเสี่ยงกรณีมีกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่มากกว่าร้อยละ 50

ปัจจุบันบริษัทมีกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่ คือ กลุ่มสุวรรณนภาศรี ซึ่งถือหุ้นในบริษัทประมาณร้อยละ 57
ซึ่งทำให้กลุ่มสุวรรณนภาศรี
สามารถควบคุมมติที่ประชุมผู้ถือหุ้นได้เกือบทั้งหมดรวมถึงการมีอำนาจควบคุมการแต่งตั้งกรรมการของบริษัทและเรื่องที่ต้องใช้เสียงมติส่วนใหญ่เว้นแต่เรื่องที่กฎหมายหรือข้อบังคับของบริษัทกำหนดให้ต้องได้รับคะแนนเสียงไม่น้อยกว่า
3 ใน 4 ของที่ประชุมผู้ถือหุ้น
ทำให้ผู้ถือหุ้นอื่นไม่สามารถรวบรวมคะแนนเสียงเพื่อตรวจสอบหรือถ่วงดุลเรื่องที่ผู้ถือหุ้นใหญ่เสนอได้
อย่างไรก็ดีตามกฎหมายหรือข้อบังคับบริษัทกำหนดให้ต้องได้รับเสียง 3 ใน 4 ของที่ประชุมผู้ถือหุ้น
ซึ่งมาประชุมและมีสิทธิออกเสียงลงคะแนน
ผู้ถือหุ้นอื่นจึงอาจสามารถรวบรวมคะแนนเสียงเพื่อตรวจสอบและถ่วงดุลในมติพิเศษได้
นอกจากนี้เพื่อให้เกิดการถ่วงดุลในการบริหารจัดการบริษัทได้ดำเนินการ ดังนี้

1.  แต่งตั้งคณะกรรมการตรวจสอบที่มีความเป็นอิสระจำนวน 3
    ท่านเข้ามาตรวจสอบการดำเนินงานของบริษัท ซึ่งทำให้เกิดการถ่วงดุลในการบริหารจัดการ

2.  แต่งตั้งกรรมการอิสระจากภายนอก (รวมกรรมการตรวจสอบแล้ว) จำนวน 4 ท่าน
    ซึ่งทำให้เกิดการถ่วงดุลในการบริหารงาน

3.  จัดให้มีการแบ่งแยกสายงานบังคับบัญชาที่ชัดเจน
    มีการกระจายอำนาจในการบริหารงานและการตัดสินใจลงไปในฝ่ายและแผนกต่างๆ
    ภายในบริษัทตามความเหมาะสม
    เพื่อไม่ให้อำนาจในการตัดสินใจและการบริหารงานอยู่ที่กรรมการผู้จัดการแต่เพียงผู้เดียว
    ถึงแม้ว่าในตำแหน่งผู้บริหารของฝ่ายต่างๆ ยังเป็นบุคคลในตระกูลสุวรรณนภาศรี
    บริษัทก็มีการกำหนดอำนาจดำเนินการของผู้บริหารแต่ละระดับของบริษัทไว้อย่างชัดเจน

  4.
  มีการจ้างบริษัทภายนอกที่เป็นผู้มีความรู้และความชำนาญงานวางระบบควบคุมภายในทำหน้าที่เป็นผู้วางระบบบัญชี
  และ
  มีการจ้างบุคลากรที่มีความรู้ความสามารถมาทำหน้าที่เป็นผู้ตรวจสอบภายในของบริษัทตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์
  2549 โดยขึ้นตรงต่อคณะกรรมการตรวจสอบ เพื่อทำการ

  สอบทานให้บริษัทมีการปฏิบัติตามระบบควบคุมภายใน (Internal Control) ที่ได้วางไว้
  และการตรวจสอบภายใน (Internal Audit) ในด้านต่างๆ รวมทั้งด้านการบริหาร
  ที่เหมาะสมและมีประสิทธิผล ร่วมกันกับคณะกรรมการตรวจสอบ