1. ปัจจัยความเสี่ยงในรอบปี 2550

บริษัทได้แบ่งปัจจัยความเสี่ยงในการดำเนินธุรกิจออกเป็น 4 ด้าน
เพื่อดำเนินการบริหารจัดการได้อย่างเหมาะสม ได้แก่

1)  ความเสี่ยงเชิงกลยุทธ์
    กลยุทธ์หลักที่บริษัทเลือกใช้ในการดำเนินธุรกิจได้แก่การมุ่งเน้นเฉพาะตลาดอาคารชุดพักอาศัยสำหรับผู้มีรายได้ปานกลางถึงล่าง-บน
    โดยการขายก่อนการลงมือก่อสร้างก่อให้เกิดความเสี่ยงต่อบริษัทในเรื่องการบริหารต้นทุน
    ความล่าช้าของโครงการ ตลอดจนความเชื่อมั่นของผู้บริโภคโดยทั่วไป

  การจัดการความเสี่ยง บริษัทได้ลดความเสี่ยงเชิงกลยุทธ์ด้วยวิธีหลักๆ ดังนี้

1.  การเพิ่มประสิทธิภาพในการบริหารต้นทุน โดยเฉพาะต้นทุนทางอ้อมซึ่งเกิดจากความ

  สูญเสีย และการขาดประสิทธิภาพในการดำเนินงาน โดยเริ่มตั้งแต่ขบวนการออก

  แบบต่อเนื่องไปตลอดทุกขบวนการจนจบโครงการ

2.  การควบคุมระยะเวลาการพัฒนาโครงการไม่ให้เกิน 18 เดือน ด้วยการพัฒนา

  กระบวนการในการก่อสร้าง ตลอดจนการพัฒนาชิ้นส่วนสำเร็จรูปร่วมกับพันธมิตร

3.  การปรับเปลี่ยนกลยุทธ์การขายโดยการเปิดขายเป็นส่วนๆ เพื่อบริหารราคาขายให้

  สอดคล้องกับต้นทุนที่อาจผันผวน

4.  การสร้างความเชื่อมั่นต่อลูกค้าด้วยกิจกรรมทางการตลาด การสื่อสาร และการ

  บริหารลูกค้าสัมพันธ์

2)  ความเสี่ยงจากสภาวะทางธุรกิจ อันเกิดจากสภาพโดยรวมตั้งแต่ระดับชาติลงสู่สภาวะต่างๆ
    ของส่วนตลาดที่บริษัทดำเนินธุรกิจอยู่เป็นแรงกดดันให้บริษัทต้องระมัดระวังในการดำเนินธุรกิจ
    อันได้แก่ ภาวะอุปทานล้นตลาด ความผันผวนทางการเมือง และวงจรของธุรกิจ

  การจัดการความเสี่ยง บริษัทได้ลดความเสี่ยงจากสภาวะทางธุรกิจ ดังนี้

1.  การขยายกลุ่มเป้าหมายของผู้ที่ต้องการที่พักอาศัย โดยเฉพาะกลุ่มเป้าหมายที่มี

  รายได้ปานกลางถึงล่าง-บน ซึ่งมีอยู่เป็นจำนวนมากแต่ยังขาดผู้ประกอบการที่พัฒนา

  โครงการเพื่อรองรับกับอุปสงค์ในกลุ่มนี้ รวมถึงการให้ความสำคัญกับการบริการหลัง

  การขาย และการดูแลคุณภาพชีวิตของผู้อยู่อาศัย

2.  การขยายกลุ่มเป้าหมายไปยังผู้ที่มีความต้องการเฉพาะผ่านทางการวิจัย และพัฒนา

3.  การควบคุมประสิทธิภาพของการพัฒนาโครงการที่อยู่ระหว่างดำเนินการให้เป็นไป

  ตามแผน และเป้าหมายที่วางไว้

4.  การพัฒนาโครงการในกลุ่มของโครงการขนาดเล็กเพื่อควบคุมขนาด และระยะเวลา

  ของการลงทุน

5.  การเพิ่มแหล่งที่มาของรายได้จากธุรกิจที่เกี่ยวเนื่อง เช่น ธุรกิจพื้นที่เช่าเพื่อการค้า

3)  ความเสี่ยงด้านการดำเนินงาน ตั้งแต่ต้นน้ำ อันได้แก่
    การจัดหาที่ดินเพื่อพัฒนาโครงการให้ได้ตามเป้าหมายที่วางไว้และปราศจากข้อจำกัดต่างๆ
    ทางด้านกฎหมาย เพื่อให้ได้มาซึ่งที่ดินที่มีศักยภาพสูงสุด กลางน้ำอันได้แก่
    กระบวนการผลิตซึ่งมีโอกาสที่จะขาดผู้รับเหมาที่สามารถดำเนินการตามแนวทางของบริษัทอย่างสอดคล้องและกลมกลืน
    การควบคุมต้นทุนซึ่งกระทบโดยตรงจากราคาน้ำมันที่พุ่งสูงขึ้นเป็นประวัติการณ์
    การควบคุมคุณภาพของสินค้าและบริการให้ได้ตามมาตรฐานที่บริษัทกำหนด
    การควบคุมระยะเวลาในการก่อสร้างให้เป็นไปตามที่ได้สัญญาต่อลูกค้าไว้
    ตลอดจนการควบคุมการขยายตัวของบุคลากรในองค์กรให้อยู่ในระดับที่เหมาะสม
    และการขาดบุคลากรที่เป็นตัวตายตัวแทนในตำแหน่งสำคัญ

  การจัดการความเสี่ยง บริษัทได้จัดการความเสี่ยงในเรื่องต่างๆ ดังนี้

1.  การปรับปรุงเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการขบวนการจัดหาที่ดินให้มีความเชื่อถือได้ไม่

  มีการตกหล่นในข้อมูลอันเป็นสาระสำคัญ

2.  การเพิ่มประสิทธิภาพของผู้รับเหมาที่เป็นพันธมิตรของบริษัทในการขยายกำลังการ

  ผลิต ตลอดจนการพัฒนาชิ้นส่วนสำเร็จรูปเพื่อให้ได้คุณภาพตามมาตรฐาน และลด

  ระยะเวลาในการก่อสร้าง ตลอดจนลดความบกพร่องต่อตัวสินค้าอันเกิดจากการ

  ขาดความเชี่ยวชาญของฝีมือแรงงาน

3.  การร่วมกับพันธมิตรในการจัดซื้อล่วงหน้าสำหรับวัสดุบางประเภทที่ราคามีแนวโน้ม

  ปรับตัวสูงขึ้นจนกระทบต่อต้นทุนการก่อสร้างการเพิ่มประสิทธิภาพของกระบวนการ

  ผลิตเพื่อลดการสูญเสีย และร่นระยะเวลาในการก่อสร้างอันเป็นต้นทุนทางอ้อมซึ่งถือ

  เป็นความเชี่ยวชาญเฉพาะของบริษัท ตลอดจนพิจารณาในเรื่องของการสร้างก่อน

  ขายหรือการขายเพียงบางส่วน เพื่อสามารถบริหารจัดการเรื่องต้นทุนในขณะที่ความ

  เสี่ยงด้านการขายอยู่ในระดับที่ยอมรับได้ เพื่อเป็นการสร้างความสมดุลของทั้งสอง

  ส่วน

4.  การเพิ่มศักยภาพของบุคลากรภายในองค์กรเพื่อรองรับการขยายตัวขององค์กรใน

  บางส่วนงานซึ่งไม่ใช่หัวใจขององค์กรอาจพิจารณาใช้บุคลากรหรือองค์กรภายนอก

  ในการดำเนินการ เพื่อควบคุมการเพิ่มจำนวนบุคลากรให้อยู่ในระดับที่เหมาะสม

  ตลอดจนการวางแผน และการพัฒนาตัวตายตัวแทนในบุคลากรที่เป็นตำแหน่ง

  สำคัญ

4)  ความเสี่ยงด้านการเงิน ภายหลังจากวิกฤติทางการเงินปี 2540
    บริษัทได้เข้มงวดในเรื่องวินัยทาง

  การเงินโดยทางคณะกรรมการบริษัทได้กำหนดเป็นนโยบายทางการเงิน อันได้แก่ การบริหาร

  สภาพคล่อง อัตราหนี้สินต่อทุนให้อยู่ในระดับไม่เกิน 1:1 และอีกหลายประการที่ทำให้บริษัทมี

  ความแข็งแกร่งทางการเงินมาโดยตลอด แต่ยังมีความเสี่ยงอยู่บ้างในเรื่องของนโยบายทาง

  การเงินของสถาบันการเงินต่างๆ ที่มีโอกาสจะเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลา และโดยเฉพาะในปี

  2550 ที่มีอัตราการปฏิเสธสินเชื่อรายย่อยของสถาบันการเงินต่อลูกค้าบริษัทสูงขึ้น

  การจัดการความเสี่ยง บริษัทมีวิธีลดความเสี่ยงทางด้านการเงิน ดังนี้

1.  การหาแหล่งที่มาของเงินทุนแหล่งใหม่ๆ ที่มีต้นทุนอยู่ในระดับที่เหมาะสม รวมถึงมี

  ความมั่นคง

2.  การเพิ่มประสิทธิภาพในการบริหารการเงินด้วยเครื่องมือต่างๆ รวมถึงการเข้มงวด

  เรื่องอัตราส่วนหนี้สินต่อทุนให้อยู่ในระดับไม่เกิน 1:1

3.  การประสานงานกับสถาบันการเงินในการพัฒนากระบวนการอนุมัติสินเชื่อรายย่อย

  ให้มีความสอดคล้องกับพฤติกรรมของลูกค้ากลุ่มเป้าหมายของบริษัทรวมทั้งการให้

  ความรู้ความเข้าใจในกระบวนการอนุมัติสินเชื่อรายย่อยแก่ลูกค้าเพื่อลดพฤติกรรม

  เสี่ยง

4.  การเพิ่มประสิทธิภาพของการขาย โดยเฉพาะหน่วยงานที่รับผิดชอบการขายภายหลัง

  การส่งมอบโครงการแล้ว