3. การประกอบธุรกิจของแต่ละสายผลิตภัณฑ์

 3.1 ลักษณะผลิตภัณฑ์และบริการ 

(1) ประเภทหรือชนิดของสินค้าหรือบริการ สามารถแบ่งได้เป็น 3 ประเภทดังนี้

1.  การซ่อมเรือ

บริษัทใช้อู่ลอยในการซ่อมเรือ ซึ่งมีลักษณะเป็นทุ่นลอยรูปตัวยู สามารถบังคับให้จมหรือลอยได้
ปัจจุบันเรือที่ซ่อมจะเป็นเรือเหล็ก ได้แก่ เรือสินค้า เรือบรรทุกน้ำมัน เรือลากจูง เป็นต้น
ปกติในการซ่อมเรือจะใช้เวลาโดยเฉลี่ยประมาณ 7-10 วันต่อลำ

2.  การต่อเรือ

เรือที่บริษัทดำเนินการต่อเรือคือ เรือลำเลียง เรือดันลากจูง เรือปฏิบัติการทั่วไป เรือโดยสาร
เรือท่องเที่ยวและเรือราชการ ปกติจะใช้เวลาโดยเฉลี่ยประมาณ 6-12
เดือนต่อลำขึ้นอยู่กับชนิดและขนาดของเรือ

งานวิศวกรรมอื่นๆ

บริษัทสามารถสร้างและซ่อมสิ่งลอยน้ำ สิ่งก่อสร้างในทะเล
และโครงสร้างเหล็กที่ใช้เป็นส่วนประกอบในการก่อสร้างสะพาน โรงงานอุตสาหกรรม
และส่วนประกอบของเครื่องจักรในโรงงาน ผลงานที่ผ่านมา เช่น
การสร้างทุ่นสัญญาณไฟลอยน้ำจำนวน 5 ชุดให้กับการท่าเรือแห่งประเทศไทย, งานสะพานพระราม
8, อาคารลอยน้ำ 3 ชั้นบนทุ่นลอยเพื่อใช้เป็นอาคารสำนักงานของบริษัท
และงานทำท่อทุ่นเพื่อใช้กับเรือขนาด 28 นิ้วของกรมเจ้าท่า เป็นต้น

(2) ปัจจัยที่มีผลต่อโอกาสหรือข้อจำกัดในการประกอบธุรกิจ

  โอกาส

1. ISO 9002

บริษัทได้รับใบรับรองระบบคุณภาพ ISO 9002 จาก Lloyd’s Register Quality Assurance
ในการรับรองเกี่ยวกับการต่อเรือใหม่และการซ่อมเรือ
ทำให้บริษัทเป็นที่ยอมรับของลูกค้าทั้งในและต่างประเทศมากขึ้นและสามารถแข่งขันระดับนานาชาติได้มากขึ้น

  2. ลิขสิทธิ์การต่อเรือ

บริษัทได้ลิขสิทธิ์การต่อเรือโพลล์แค็ต (Pollcat Antipollution Workboats) ขนาด 15.5
เมตรจากบริษัท Ro-clean International ประเทศอังกฤษ
แต่เพียงผู้เดียวในประเทศไทยในการกำจัดมลพิษทางน้ำ

3. คลังสินค้าทัณฑ์บน

บริษัทได้รับอนุมัติให้จัดตั้งคลังสินค้าทัณฑ์บนจากกรมศุลกากร ซึ่งได้รับยกเว้นอากรนำเข้าวัสดุอุปกรณ์
เพื่อใช้ในการซ่อมเรือและต่อเรือสำหรับเรือเดินทะเลที่มีขนาดเกิน 15 ตันกรอสขึ้นไป
โดยมีอายุสัญญา 3 ปี (สิ้นสุดวันที่ 14 มิถุนายน 2545)

4. สัญญาเช่าที่ดิน

บริษัท เอเชียน มารีน เซอร์วิสส์ จำกัด (มหาชน)
ได้ทำสัญญาเช่าที่ดินพร้อมท่าเรือและคลังสินค้าจากบริษัท เจนเนอรัล คลังสินค้า จำกัด
หรือบริษัทย่อย ซึ่งเช่าช่วงจากชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด ตั้งแต่วันที่ 20
มกราคม 2531 เป็นเวลา 24 ปี ปัจจุบันคงเหลืออายุสัญญา 11 ปี ในปี 2544
บริษัทจ่ายค่าเช่าให้บริษัทย่อยเป็นจำนวน 1,500,000 บาท

3.2 การตลาดและภาวะการแข่งขัน

(1) นโยบายและลักษณะการตลาดของผลิตภัณฑ์หรือบริการที่สำคัญ

(1) กลยุทธ์การแข่งขัน

บริษัทเน้นนโยบายคุณภาพสูงจึงเป็นที่ยอมรับของสมาคมจัดชั้นเรือ การตั้งราคาที่สามารถแข่งขันได้
การส่งมอบตรงเวลา มีการรับประกันหลังส่งมอบ
การบริหารที่มีมาตรฐานทัดเทียมกับต่างประเทศโดยมีคู่มือปฏิบัติการ ISO 9002
และการนำระบบเทคโนโลยีสารสนเทศมาช่วยในการบริหารให้มีประสิทธิภาพและรวดเร็ว การทำ
Web Page เพื่อช่วยในการตัดสินใจเบื้องต้นของลูกค้า
รวมถึงการสร้างผลงานอ้างอิงสำหรับโครงการต่อเรือในอนาคต

 ข้อได้เปรียบและข้อเสียเปรียบด้านการซ่อมและต่อเรือเทียบกับผู้ประกอบการรายอื่น

 ข้อได้เปรียบ

1.  ขนาดและทำเลที่ตั้งของบริษัท มีพื้นที่อู่เรือกว่า 10
    ไร่ซึ่งเพียงพอกับการขยายอู่ต่อเรือสำหรับเรือขนาดใหญ่พร้อมกันหลายลำ
    อีกทั้งอยู่ติดปากแม่น้ำเจ้าพระยาทำให้สะดวกในการนำเรือเข้าตรวจซ่อมและทดลองเรือต่อ

2.  บริษัทมีการพัฒนาคุณภาพของงานให้มีมาตรฐานสูงอย่างต่อเนื่อง เช่น
    การจัดตั้งระบบควบคุมคุณภาพ, ใช้ระบบเครื่องตัด CNC
    เพื่อตัดแผ่นโลหะได้รวดเร็วและแม่นยำ และการได้รับการรับรอง ISO 9002
    ครอบคลุมทั้งด้านการต่อเรือและการซ่อมเรือ

3. ใช้ระบบ Computer On-line ในการเสนอราคาและควบคุมต้นทุน
ทำให้บริการลูกค้าได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น

4. บริษัทดำเนินธุรกิจทั้งต่อเรือและซ่อมเรือ
จึงสามารถให้บริการหลังการขายแบบครบวงจรแก่ลูกค้าเรือต่อในการซ่อมแซมบำรุงรักษาหรือดัดแปลงเรือหลังส่งมอบด้วย

5.  ได้ลิขสิทธิ์ในแบบต่อเรือประเภทปฏิบัติการป้องกันมลภาวะทางน้ำจากคราบน้ำมัน (Anti-oil
    Spill Work Boat) ซึ่งเป็นบริษัทเดียวในเขตเอเชียอาคเนย์ที่ได้ลิขสิทธิ์ในเรือประเภทนี้

6.  บริษัทได้รับความช่วยเหลือจาก Japan Overseas Development Corporation (JODC)
    ประเทศญี่ปุ่น
    ในการจัดส่งผู้เชี่ยวชาญด้านการซ่อมและต่อเรือเพื่อฝึกอบรมบุคลากรของบริษัทให้มีความชำนาญด้านเทคนิค

ข้อเสียเปรียบ

1.  สามารถรองรับเรือซ่อมได้ไม่เกิน 20,000 เดทเวทตันและความยาวเรือไม่เกิน 160 เมตร
    เนื่องจากขนาดของอู่ลอยและพื้นที่อู่ที่จำกัด

นโยบายราคา

การซ่อมเรือ

การกำหนดราคาสำหรับการซ่อมเรือนั้นบริษัทมีการกำหนดราคามาตรฐานของรายการซ่อมแต่ละรายการเป็นราคาเบื้องต้น
หากราคาวัตถุดิบเปลี่ยนแปลงราคาขายก็จะเปลี่ยนแปลงตาม
ทั้งนี้บริษัทจะพิจารณาภาวะการแข่งขันในตลาดขณะนั้นควบคู่ไปด้วย

การต่อเรือ

บริษัทจะกำหนดราคาให้มีความเหมาะสมกับท้องตลาดและตรงตามความต้องการของลูกค้า
โดยให้ทางลูกค้าเป็นผู้กำหนดงบประมาณเบื้องต้นและวัตถุประสงค์ของการออกแบบในกรณีที่ลูกค้าเป็นบริษัทเอกชนหรือทั่วไป
ส่วนในกรณีของงานราชการนั้นจะดำเนินการศึกษาข้อมูลด้านเทคนิคเพื่อทำการกำหนดต้นทุนและราคาเพื่อให้สามารถประมูลงานได้

ลูกค้า

ลักษณะลูกค้าและความสัมพันธ์

ลูกค้าซ่อมเรือของบริษัทส่วนใหญ่เป็นลูกค้าที่ทำสัญญาว่าจ้างให้ซ่อมเป็นประจำ
หรือลูกค้าที่ได้รับการแนะนำจากลูกค้ารายอื่นของบริษัท
ลูกค้าต่อเรือของบริษัทมีทั้งหน่วยงานราชการและภาคเอกชน ส่วนใหญ่ได้จากการประมูล
ซึ่งการพิจารณาขึ้นอยู่กับข้อเสนอทางด้านราคาและความสามารถของอู่เรือในการเสนอเรือที่มีคุณลักษณะครบถ้วน
เป็นที่พึงพอใจของลูกค้าในราคาที่เหมาะสมเป็นหลัก

กลุ่มลูกค้าเป้าหมาย แบ่งได้เป็น 2 กลุ่มดังนี้

1.  กลุ่มเรือราชการ

2.  กลุ่มเรือเอกชนทั้งในและต่างประเทศ

(2) การจำหน่ายและช่องทางการจำหน่าย

  การซ่อมเรือ

 1. ติดต่อลูกค้าโดยตรง คิดเป็นสัดส่วนประมาณร้อยละ 90 ของลูกค้าซ่อมเรือทั้งหมด โดยแบ่งเขตการตลาด (Market Territory) ไว้อย่างชัดเจน เช่น เขตลูกค้าเอกชน เขตลูกค้าราชการ เป็นต้น เจ้าหน้าที่การตลาดจะออกไปพบเจ้าของเรือหรือเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องโดยตรง ซึ่งจะเป็นลูกค้าในประเทศ โดยทั่วไปบริษัทจะเน้นการติดต่อลูกค้าโดยตรงเป็นหลัก 

2. ติดต่อลูกค้าโดยผ่านตัวแทน คิดเป็นสัดส่วนประมาณร้อยละ 10
โดยนายหน้าตัวแทนจะติดต่อกับบริษัทเพื่อขอรายละเอียดของอู่ ขีดความสามารถ ราคามาตรฐาน
และศึกษาคุณภาพการซ่อมและคุณภาพทีมงานของบริษัท
โดยเสนอเข้าเป็นตัวแทนในการหาลูกค้าให้กับบริษัท หลักเกณฑ์ในการแต่งตั้งตัวแทนมีดังนี้

  - ความน่าเชื่อถือในธุรกิจตัวแทน

  - ตลาดและฐานลูกค้าของตัวแทน

  - ผลการดำเนินงานและประสิทธิภาพที่ผ่านมาของตัวแทน

การต่อเรือ

งานโครงการต่อเรือมักเป็นการเปิดประมูล ซึ่งพิจารณาทั้งข้อเสนอทางเทคนิค
(คุณสมบัติของลักษณะเรือ) และข้อเสนอทางด้านราคา ดังนั้น
บริษัทจึงต้องเสนอเรือที่มีคุณลักษณะครบถ้วน และเป็นที่พึงพอใจต่อลูกค้าในราคาที่เหมาะสม
ซึ่งต้องอาศัยความสามารถในการประเมินราคาและการออกแบบตัวเรือ
รวมถึงการเลือกใช้วัสดุอุปกรณ์ต่างๆ เครื่องจักร เครื่องยนต์
และส่วนประกอบต่างๆได้อย่างมีประสิทธิภาพ

(2) ภาวะอุตสาหกรรมและสภาพการแข่งขัน

(1) โครงสร้างอุตสาหกรรม

อู่เรือในประเทศไทยส่วนใหญ่เป็นอู่เรือขนาดเล็ก
จึงจำกัดการรองรับได้เฉพาะการต่อและซ่อมเรือขนาดเล็กภายในประเทศ
ส่วนอู่เรือขนาดใหญ่ที่สามารถซ่อมและต่อเรือขนาดใหญ่ยังมีน้อยมาก
ในด้านการซ่อมเรืออู่เรือไทยสามารถรองรับความต้องการทั้งจากภายในและนอกประเทศ
และสามารถแข่งขันกับอู่ต่างประเทศได้ ส่วนการต่อเรือในประเทศนั้น
อู่เรือไทยมีข้อจำกัดทางด้านขีดความสามารถและเทคโนโลยี
อีกทั้งต้องพึ่งพาตลาดภาคราชการเป็นสำคัญ
เนื่องจากภาคเอกชนนิยมซื้อเรือเก่ามาดัดแปลงมากกว่าต่อเรือใหม่
ส่วนตลาดต่างประเทศนั้นอู่เรือไทยได้พัฒนาจนสามารถต่อเรือเฉพาะกิจได้ตามความต้องการของลูกค้า
สำหรับผู้ประกอบการที่ประสบความสำเร็จในอุตสาหกรรมนี้จะต้องอาศัยเทคโนโลยีสมัยใหม่
ระบบควบคุมและตรวจสอบคุณภาพที่ดี ทำเลที่มีน่านน้ำในระดับลึกพอและเป็นเส้นทางเดินเรือปกติ
มีผลงานและประสบการณ์อันยาวนาน บุคลากรที่มีความชำนาญเฉพาะด้าน มีเงินลงทุนสูง
ตลอดจนถึงการได้รับความช่วยเหลือจากรัฐบาล

สภาพการแข่งขันภายในอุตสาหกรรมซ่อมและต่อเรือค่อนข้างสูง
โดยเฉพาะอย่างยิ่งการแข่งขันในตลาดต่างประเทศ คู่แข่งสำคัญที่มีศักยภาพสูงในภูมิภาคเอเชีย
ได้แก่ จีน มาเลเซีย และ สิงคโปร์
ซึ่งใช้กลยุทธ์ปรับลดราคาเนื่องจากต้นทุนค่าแรงต่ำและมีเทคโนโลยีอันทันสมัย
อย่างไรก็ตามอู่เรือไทยได้มีการพัฒนาในเรื่องของเทคโนโลยีการผลิต
การออกแบบและการสร้างเรือ
รวมถึงการพัฒนาทักษะฝีมือแรงงานอันจะช่วยส่งเสริมการพัฒนาขีดความสามารถการแข่งขันในอุตสาหกรรมซ่อมและต่อเรือไทยได้

ผู้ประกอบการภายในประเทศแบ่งเป็น 3 กลุ่มได้แก่

-   อู่เรือขนาดเล็ก (ขนาดไม่เกิน 500 ตันกรอส) มีประมาณ 200 อู่

-   อู่เรือขนาดกลาง (ขนาดตั้งแต่ 500 – 4,000 ตันกรอส) มี 9 อู่

-   อู่เรือขนาดใหญ่ (ขนาดตั้งแต่ 4,000 ตันกรอสขึ้นไป) มี 2 อู่ คือ บริษัท เอเชียน มารีน
    เซอร์วิสส์ จำกัด (มหาชน) และบริษัท ยูนิไทย ชิปยาร์ด แอนด์ เอ็นจิเนียริ่ง จำกัด

บริษัท เอเชียน มารีน เซอร์วิสส์ จำกัด (มหาชน)
เป็นอู่เรือขนาดใหญ่ที่ได้มาตรฐานสากลโดยได้รับ ISO 9002 ทั้งด้านเรือต่อและเรือซ่อม
และเป็นที่ยอมรับจาก Class ต่างๆ สามารถรองรับเรือซ่อมขนาดใหญ่ได้ เมื่อเทียบกับอู่เรือทั่วไป
และมีศักยภาพในการแข่งขันสูงกว่าคู่แข่งในประเทศ
ยกเว้นอู่ยูนิไทยที่สามารถรองรับเรือซ่อมที่มีขนาดใหญ่กว่า
บริษัทมีความพร้อมในการรองรับความต้องการขยายตัวของการค้าทางทะเล
โดยสามารถเข้าถึงตลาดเรือขนาดใหญ่และตลาดต่างประเทศได้ทั้งการซ่อมและต่อเรือเฉพาะกิจต่างๆ
และหากธุรกิจนี้ได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาล
บริษัทก็จะสามารถพัฒนาปรับปรุงขีดความสามารถและคุณภาพให้ดียิ่งขึ้น
และสามารถแข่งขันด้านราคาและคุณภาพกับต่างประเทศในระดับภูมิภาคได้ง่ายขึ้น

(2) แนวโน้มภาวะอุตสาหกรรมและสภาพการแข่งขันในอนาคต

ในปี 2544 ที่ผ่านมา เศรษฐกิจไทย กลับมาชะลอตัวอีกครั้ง เมื่อเศรษฐกิจในสหรัฐอเมริกา
ซึ่งเป็นตลาดส่งออกที่ใหญ่ที่สุดของไทยเกิดภาวะชะลอตัวลง
และแพร่กระจายไปทุกภูมิภาคของโลกอย่างรวดเร็ว
ประกอบกับได้เกิดเหตุการณ์การก่อวินาศกรรมในสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 11 กันยายน 2544
เป็นปัจจัยที่เพิ่มภาวะการชะลอตัวลงไปอีก อย่างไรก็ตามคาดว่า ในปี 2545
หากไม่มีปัจจัยภายนอกอื่นเข้ามากระทบเพิ่มจากปี 2544
ประกอบกับสหรัฐฯได้พยายามกระตุ้นเศรษฐกิจโดยใช้นโยบายทางการเงิน
ปรับลดอัตราดอกเบี้ยลงหลายครั้งติดต่อกัน และใช้นโยบายการคลังประกอบกัน
จึงคาดว่าเศรษฐกิจสหรัฐฯจะเริ่มดีขึ้นในปี 2545นี้
ซึ่งจะส่งผลดีต่อเนื่องไปถึงประเทศอื่นในภูมิภาคต่างๆด้วย สำหรับประเทศไทย
รัฐบาลได้ใช้นโยบายกระตุ้นเศรษฐกิจอย่างต่อเนื่อง จึงคาดว่าในปี 2545
เศรษฐกิจไทยโดยรวมจะขยายตัวเพิ่มขึ้นได้จากปี 2544
ส่งผลให้ภาวะการนำเข้าและส่งออกของประเทศที่ขยายตัวตาม
รวมไปถึงปริมาณการขนส่งสินค้าระหว่างประเทศทางทะเลเพิ่มมากขึ้นตามไปด้วย
อันจะส่งผลดีต่อภาวะอุตสาหกรรมซ่อมและต่อเรือโดยรวม

ตารางแสดงปริมาณการขนส่งทางทะเลของไทย

+----------+----------------------------+-----------------------------+
| ปี        | จำนวนเที่ยวเรือ (เที่ยว)        | ปริมาณตันสินค้า (ล้านตัน)         |
+----------+----------------------------+-----------------------------+
| 2539     | 22,113                     | 106.4                       |
|          |                            |                             |
| 2540     | 23,248                     | 108.5                       |
|          |                            |                             |
| 2541     | 22,874                     | 101.0                       |
|          |                            |                             |
| 2542     | 25,192                     | 123.0                       |
|          |                            |                             |
| 2543     | 26,989                     | 119.4                       |
+----------+----------------------------+-----------------------------+

ที่มา : กรมเจ้าท่า

รวบรวมโดย : สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการพาณิชยนาวี (รายงาน Thailand Shipping
Statistics 1994-1999)

ในปี 2544 ที่ผ่านมาภาวะเศรษฐกิจที่ตกต่ำ ส่งผลให้ปริมาณการซ่อมเรือมากขึ้น
เนื่องจากผู้ประกอบการให้ความสำคัญกับการซ่อมแซมเรือให้อยู่ในสภาพที่ดีและสามารถใช้งานได้ต่อไปมากกว่าการต่อเรือใหม่เนื่องจากการต่อเรือต้องใช้เงินลงทุนสูง
ประกอบกับอู่เรือไทยมีความได้เปรียบด้านต้นทุนแรงงานที่ไม่สูงมากนัก และงานมีคุณภาพ
อุตสาหกรรมการซ่อมเรือจึงมีแนวโน้มที่จะขยายตัวต่อไปได้ด้วยดี

สำหรับอุตสาหกรรมการต่อเรือในอนาคตมีแนวโน้มที่ดีขึ้นเนื่องจากภาวะเศรษฐกิจโลกเริ่มจะฟื้นตัว
เป็นผลให้ปริมาณขนส่งสินค้าระหว่างประเทศทางทะเลเพิ่มมากขึ้น
อันจะส่งผลให้ความต้องการเรือสินค้าเพิ่มมากขึ้นด้วย
นอกจากนี้ในหลายประเทศได้เข้าเป็นภาคีอนุสัญญาโดยมีข้อตกลงระหว่างประเทศที่เกี่ยวกับความปลอดภัยและการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมทางทะเล
จึงมีแนวโน้มกดดันให้ผู้ประกอบการเดินเรือที่ซื้อเรือเก่าหันมาสั่งต่อเรือใหม่มากขึ้น
ประกอบกับรัฐบาลให้ความสำคัญกับพาณิชย์นาวีและได้เล็งเห็นศักยภาพของอู่เรือไทยจึงได้ปรับนโยบายและให้การส่งเสริมอู่เรือไทยในการต่อเรือราชการมากขึ้นเพื่อลดการนำเข้าเรือจากต่างประเทศ

อย่างไรก็ตามสภาพการแข่งขันที่ยังคงมีแนวโน้มสูงทั้งตลาดในประเทศและต่างประเทศ
ทำให้ประเทศไทยควรพัฒนาคุณภาพอู่เรือให้ทัดเทียมและสามารถแข่งขันกับตลาดภายในประเทศและตลาดโลกได้
ปัจจุบันมีปัญหาและอุปสรรคต่างๆ ได้แก่

1. การส่งเสริมและสนับสนุนจากภาครัฐ
แม้รัฐบาลจะมีนโยบายให้ความสำคัญกับกิจการพาณิชย์นาวีเพิ่มขึ้นอย่างมาก
แต่ยังไม่มีนโยบายส่งเสริมอุตสาหกรรมด้านนี้อย่างชัดเจน

2. การเงิน กิจการอู่เรือต้องใช้เงินลงทุนสูง
อีกทั้งในการต่อเรือแต่ละลำต้องใช้เวลานานและใช้เงินหมุนเวียนจำนวนมาก
ในปัจจุบันอู่เรือต้องอาศัยเงินกู้ธนาคารพาณิชย์ซึ่งมีดอกเบี้ยสูงเมื่อเทียบกับผู้ประกอบการต่างประเทศ
ทำให้ต้นทุนในการดำเนินการสูง ไม่สามารถแข่งขันกับต่างประเทศได้

3. ภาษี ประเทศไทยต้องเสียภาษีนำเข้าวัตถุดิบ วัสดุ อุปกรณ์ต่างๆ
ทำให้อู่เรือไทยมีต้นทุนวัตถุดิบที่สูงกว่าประเทศใกล้เคียงอย่างสิงคโปร์ได้
เพราะอู่เรือสิงคโปร์ไม่ต้องเสียภาษี

  4. การตลาด

4.1 ตลาดในประเทศ:

ตลาดภาคราชการ แม้ว่ายังมีความต้องการใช้เรือด้านต่างๆ จำนวนมาก
แต่รัฐบาลจัดสรรงบประมาณให้น้อยตามภาวะเศรษฐกิจ
อย่างไรก็ดีหน่วยงานราชการได้ปรับเปลี่ยนนโยบายและส่งเสริมให้การต่อเรือของราชการต้องทำโดยอู่เรือไทยมากขึ้น

ตลาดภาคเอกชน เจ้าของเรือไทยนิยมซื้อเรือเก่าจากต่างประเทศมาปรับปรุง
เพราะกรมศุลกากรยกเว้นอากรนำเข้าเรือขนาดเกิน 1,000 ตันกรอสขึ้นไป

. 4.2 ตลาดต่างประเทศ: อู่เรือต่างประเทศส่วนใหญ่ได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลของตน
จึงได้เปรียบกว่าไทย

5. อุตสาหกรรมที่เกี่ยวเนื่อง
ประเทศไทยยังไม่มีการส่งเสริมให้ผลิตวัสดุอุปกรณ์ที่ต้องใช้กับการซ่อมหรือต่อเรือ
ทำให้ต้องสั่งซื้อจากต่างประเทศซึ่งมีต้นทุนสูง

3.3 การจัดหาผลิตภัณฑ์หรือบริการ

(1) ลักษณะการจัดให้ได้มาซึ่งผลิตภัณฑ์เพื่อจำหน่าย

  การผลิต

บริษัทมีอู่ลอยทั้งหมด 2 อู่ ซึ่งรองรับเรือขนาดไม่เกิน 8,000 เดทเวทตันและขนาด 20,000
เดทเวทตัน สำหรับกำลังการผลิตรวมของบริษัทสรุปได้ดังนี้

งานต่อเรือ : มีกำลังการผลิตรวม 6-10 ลำ/ปี

สมมติฐาน เรือขนาด 500-1,000 เดทเวทตัน

งานซ่อมเรือ: มีกำลังการผลิตรวม 95 ลำ/ปี

สมมติฐาน เรือขนาดใหญ่ 8,000 – 20,000 เดทเวทตัน
ซึ่งในความเป็นจริงอู่รับซ่อมเรือหลายขนาด

วัตถุดิบ และผู้จำหน่ายวัตถุดิบ (Supplier)

ประเภทของวัตถุดิบที่ใช้ในการซ่อมและต่อเรือมีความแตกต่างกัน
แหล่งวัสดุที่ใช้ในการต่อเรือส่วนใหญ่สั่งซื้อจากต่างประเทศ เช่น ญี่ปุ่น สิงคโปร์ สหรัฐอเมริกา
เป็นต้น ส่วนวัตถุดิบสำหรับการซ่อมเรือส่วนใหญ่สั่งซื้อจากในประเทศ
โดยมีสัดส่วนการซื้อวัตถุดิบในประเทศและต่างประเทศในปี 2544 ประมาณ 85% และ 15%
ตามลำดับ และมีจำนวนผู้จำหน่ายวัตถุดิบประมาณ 350 ราย
ซึ่งมีรายละเอียดประเภทและแหล่งที่มาของวัตถุดิบที่สำคัญ ดังนี้

วัตถุดิบสำหรับการซ่อมเรือ วัตถุดิบส่วนใหญ่สามารถสั่งซื้อจากในประเทศ เช่น เหล็ก
ท่อประเภทต่างๆ ลม แก๊ส ลวดเชื่อม ฯลฯ

วัตถุดิบสำหรับการต่อเรือ ประเภทของวัตถุดิบที่ซื้อจากต่างประเทศ เช่น Ship Plate เครื่องจักร
และอุปกรณ์ที่ติดตั้งในเรือมักสั่งซื้อจากต่างประเทศเป็นส่วนใหญ่
เครื่องจักรส่วนใหญ่ที่ซื้อในแต่ละครั้งจะมี Specification ที่ไม่เหมือนกัน
โดยเฉพาะระบบอิเล็คทรอนิกส์ต่างๆ ทำให้ต้องมีการสั่งซื้อจาก Supplierที่แตกต่างกันขึ้นอยู่กับ
Specification ทางเทคนิคที่ต้องการ
และการเปลี่ยนแปลงด้านต้นทุนของวัตถุดิบต่างประเทศจะได้รับผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงอัตราแลกเปลี่ยน

(2) การดำเนินการเพื่อลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม

1.  บริษัทได้จัดให้มีภาชนะรองรับขยะอย่างเพียงพอในบริเวณอู่และเรือที่ทำการซ่อม
    และกำจัดขยะโดยการฝังกลบและเผาทำลายซึ่งขึ้นอยู่กับประเภทของขยะ

2.  ใช้น้ำยาขจัดคราบน้ำมัน ในกรณีที่มีน้ำมันจากที่อื่นรั่วไหลเข้ามาในบริเวณอู่

3.  การเตรียมผิวงานของแผ่นเหล็กต่างๆ เช่น ตัวเรือ หรือแผ่นเหล็กอื่นๆ
    ยังต้องอาศัยการพ่นทรายเป็นหลัก
    ซึ่งอาจก่อให้เกิดฝุ่นละอองรบกวนผู้ที่อยู่อาศัยใกล้เคียงบริเวณอู่ได้ ปัจจุบันบริษัทมีวิธีป้องกันดังนี้

- การพ่นกริดสำหรับแผ่นเหล็กใหม่เพื่อช่วยลดปริมาณฝุ่นละออง

- การทำม่านน้ำสเปรย์และขึงตาข่ายกันทราย เพื่อป้องกันฝุ่นทรายออกสู่ภายนอก นอกจากนี้
บริษัทมีแผนงานในอนาคตเพื่อการป้องกันการเกิดฝุ่นละอองรบกวนผู้ที่อยู่อาศัยใกล้เคียงบริเวณอู่ คือ
จัดทำโรงพ่นทรายชนิดเคลื่อนที่ได้ สำหรับงานพ่นทรายฝาระวางและแผ่นเหล็ก
โดยมีระบบดูดฝุ่นทรายที่เกิดขึ้นเข้าถุงเก็บ เพื่อลดมลภาวะที่เกิดขึ้น

4. บริษัทได้ว่าจ้างบริษัทภายนอกเป็นผู้ตรวจสอบและศึกษาคุณภาพน้ำทิ้งเป็นประจำทุก 3
เดือนพร้อมทั้งจัดทำรายงานผลการศึกษาเสนอกรมเจ้าท่า และสำนักงานนโยบายและแผนสิ่งแวดล้อม
จากการตรวจสอบคุณภาพน้ำทิ้งที่ผ่านมาพบว่าดัชนีคุณภาพน้ำทิ้งที่ตรวจวิเคราะห์อยู่ในเกณฑ์มาตรฐาน
(ดังตาราง)

ทั้งนี้ บริษัทไม่มีประวัติการกระทำผิดเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมและแนวทางแก้ไข

  ------------------------------ -------------------- -------------------
  ดัชนีคุณภาพน้ำ                     มาตรฐาน*             คุณภาพน้ำทิ้งของบริษัท

  ค่าความเป็นกรดด่าง (pH)           5.0-9.0              7.1

  ปริมาณตะกอนแขวนลอย (Mg/1)       50                   3.2

  BOD₅ (Mg/l)                    40                   10

  Grease & Oil ( Mg/l)           20                   3
  ------------------------------ -------------------- -------------------

หมายเหตุ * มาตรฐานควบคุมการระบายน้ำทิ้งจากอาคาร (ประเภท ค)
ประกาศกระทรวงวิทยาศาสตร์

เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม (พ.ศ. 2537)

ที่มา: รายงานการติดตามตรวจสอบคุณภาพสิ่งแวดล้อมเดือนธันวาคม 2544 โดยบริษัท เอ็นแคด
คอนซัลแตนท์ จำกัด

3.4 งานที่ยังไม่ได้ส่งมอบ

งานซ่อมเรือ (ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2544) มูลค่า 5.7 ล้านบาท

งานต่อเรือ (ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2544) ไม่มี