1. ปัจจัยความเสี่ยง

ในการประกอบธุรกิจผลิตเลนส์สายตาของบริษัทฯ สามารถประเมินปัจจัยความเสี่ยงที่อาจจะเกิดขึ้น
และส่งผลกระทบต่อการดำเนินงานและการลงทุนของผู้ลงทุนอย่างมีนัยสำคัญ ได้ดังนี้

1. ความเสี่ยงในการประกอบธุรกิจ

(ก) ความเสี่ยงจากการมีผลิตภัณฑ์ทดแทน

ผลิตภัณฑ์เลนส์สายตาของบริษัทฯ และบริษัทย่อย
ตามหลักสากลถือเป็นสินค้าทางการแพทย์ที่ใช้แก้ไขอาการผิดปกติทางสายตา
ด้านการมองเห็นทั้งสายตาสั้น สายตายาว และสายตาเอียง
ซึ่งจากเทคโนโลยีในปัจจุบันที่มีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วตลอดเวลา
ก็ได้มีการใช้ผลิตภัณฑ์อื่นเข้ามาทดแทนการใช้เลนส์สายตา เช่น คอนแท็คเลนส์ (Contact Lens)
รวมถึงเทคโนโลยีทางการแพทย์ในด้านการผ่าตัดรักษาสายตาด้วยแสงเลเซอร์ (Lasik)

อย่างไรก็ตามสินค้าทดแทนพวกคอนแท็คเลนส์ จะมีอายุการใช้งานสั้น ต้องการการดูแลรักษามาก
และยังมีค่าใช้จ่ายต่อเนื่องจากค่าน้ำยาทำความสะอาด
รวมทั้งความไม่สะดวกสบายในการสวมใส่โดยเฉพาะกับผู้ใช้บางคนที่มีน้ำตาน้อย
เนื่องจากเป็นการวางเลนส์ลงบนลูกตาโดยตรง และมีความเสี่ยงสูงต่อการเป็นโรคตาอื่นๆ
หากดูแลรักษาความสะอาดไม่ดีพอ สำหรับการผ่าตัดรักษาสายตาด้วยแสงเลเซอร์นั้น
ปัจจุบันสามารถรักษาได้เฉพาะผู้มีสายตายาวหรือสายตาสั้นอย่างหนึ่งอย่างใดเท่านั้น
และไม่สามารถรักษาอาการสายตายาวจากการเสื่อมของกล้ามเนื้อตาเมื่ออายุมากขึ้นได้
อีกทั้งมีข้อจำกัดด้านค่าใช้จ่ายที่สูง และไม่รับรองผลว่าสายตาจะไม่กลับไปผิดปกติอีกครั้ง
ดังนั้นผลิตภัณฑ์ทดแทนทั้ง 2
ประเภทจึงยังมีข้อจำกัดค่อนข้างมากและไม่สามารถทดแทนการใช้แว่นตาตามปกติได้

นอกเหนือจากนี้ในแง่การผลิตเลนส์สายตาเองก็มีการเปลี่ยนแปลงเทคโนโลยีไป
จากการใช้ผลิตภัณฑ์จากกระจกมาใช้ผลิตภัณฑ์จากพลาสติกทดแทน โดยจากข้อมูลที่ PPG
Industries Inc. ผู้ผลิต Monomer ที่เป็นวัตถุดิบในการผลิตเลนส์พลาสติกรายใหญ่ที่สุดของโลก
เป็นผู้สำรวจพบว่าเลนส์กระจกมีความต้องการในตลาดโลกลดลงร้อยละ 2 ต่อปี
ซึ่งทำให้บริษัทย่อยที่เป็นผู้ผลิตเลนส์กระจกมีความเสี่ยงด้านยอดขายของเลนส์กระจกที่มีแนวโน้มจะลดลงตามภาวะตลาดโลก
และในการใช้พลาสติกเป็นวัตถุดิบในการผลิตเลนส์สายตาเองก็มีการปรับปรุงไปใช้วัตถุดิบต่างๆ กัน
เพื่อให้ได้คุณภาพของเลนส์สายตาที่ดีขึ้น ทั้งในด้านดัชนีการหักเหของแสงของเลนส์ที่เพิ่มสูงขึ้น
ซึ่งจะส่งผลให้ตัวเลนส์บางลงและได้ประโยชน์ในแง่ความสะดวกสบายในการใช้งาน
การเปลี่ยนสีได้ของเลนส์เพื่อให้เกิดความสบายตากับผู้ใช้เมื่อไปอยู่ในที่มีแสงสว่างมากเกินไป
รวมถึงเลนส์ที่มีคุณสมบัติในการป้องกันการแตกหักเป็นคมเพื่อความปลอดภัย
และมีความทนทานในการใช้งาน

สำหรับผลิตภัณฑ์ทดแทนจากการเปลี่ยนแปลงการใช้วัตถุดิบต่างๆ กันนั้น
ปัจจุบันแม้ว่าบริษัทย่อยจะยังคงมีการผลิตเลนส์สายตากระจกอยู่
แต่ก็เป็นการผลิตเพื่อรองรับคำสั่งซื้อจากบางประเทศที่ยังคงมีความต้องการ
โดยเครื่องจักรในการผลิตเลนส์สายตากระจกทั้งหมดสามารถนำไปดัดแปลงใช้ในการผลิตแม่แบบแก้ว
ซึ่งเป็นวัสดุสิ้นเปลืองที่สำคัญสำหรับใช้ในการผลิตเลนส์พลาสติกได้
โดยที่ผ่านมาบริษัทย่อยก็มีการดัดแปลงเครื่องจักรผลิตเลนส์กระจกไปใช้ผลิตแม่แบบแก้วแล้วบางส่วน
และก็มีความพร้อมที่จะจะดัดแปลงเครื่องจักรส่วนที่เหลือเพิ่มเติมในกรณีที่เลนส์กระจกมีความต้องการน้อยลง
และมีความต้องการใช้แม่แบบแก้วเพิ่มขึ้น จากการขยายการผลิตเลนส์พลาสติก นอกจากนี้บริษัทฯ
ก็มีการทดลองและพัฒนาการใช้วัตถุดิบ Monomer พลาสติกใหม่อื่นๆ
ในการผลิตเลนส์ที่มีคุณสมบัติพิเศษอยู่ตลอดเวลา ซึ่งที่ผ่านมาบริษัทฯ
ก็ได้ทำการทดลองและพัฒนาการผลิตเลนส์มีดัชนีการหักเหของแสงสูง (High Index Lens)
เลนส์ที่สามารถเปลี่ยนสีเพื่อปรับลดความเข้มแสง (Photochromic Lens)
และเลนส์กันแรงกระแทกสูง (High Impact Resistant Lens) จนสามารถผลิตสินค้าใหม่ๆ
เหล่านั้นจำหน่าย เพื่อให้ทันต่อการเปลี่ยนแปลงของเทคโนโลยี
และความต้องการของตลาดอยู่ตลอดเวลาอยู่แล้ว

(ข) ความเสี่ยงในการแข่งขัน

อุตสาหกรรมการผลิตเลนส์สายตาในประเทศไทย เป็นอุตสาหกรรมที่เน้นการส่งออกเป็นหลัก
ซึ่งนอกเหนือจากการแข่งขันกับผู้ผลิตในประเทศแล้ว ยังต้องแข่งขันกับผู้ผลิตอื่นๆ ในต่างประเทศ
โดยเฉพาะสินค้าเลนส์สายตาธรรมดาที่ผลิตจากวัตถุดิบ CR 39 ที่ใช้กันอยู่ทั่วไปในปัจจุบัน
จากประเทศจีนที่มีต้นทุนการผลิตต่ำเริ่มที่จะเข้ามาแข่งขันในตลาด
ทำให้เกิดการแข่งขันด้านราคาอย่างรุนแรง

ตลาดเลนส์ของโลกมีผู้ผลิตรายใหญ่ที่มีกำลังการผลิตและส่วนแบ่งตลาดสูงสุดอยู่ 4 ราย คือ
Essillor, Hoya, Sola และ Rodenstock ซึ่งมีส่วนแบ่งในตลาดโลกรวมประมาณร้อยละ 80
ของปริมาณความต้องการเลนส์สายตาทั้งหมด
แต่ผู้ผลิตเลนส์รายใหญ่เหล่านี้จะทำการผลิตภายใต้เครื่องหมายการค้าของตนเอง
อย่างไรก็ตามตลาดส่วนที่เหลือประมาณ ร้อยละ 20
จะเป็นสินค้าที่จำหน่ายกลุ่มที่ไม่มีโรงงานผลิตเป็นของตนเอง เช่น กลุ่ม Chain
ร้านแว่นตาขนาดใหญ่ในยุโรป และอเมริกา
ซึ่งผู้จำหน่ายเหล่านี้ต้องการทำตลาดสินค้าภายใต้เครื่องหมายการค้าของตนเอง
จึงยังคงต้องการผู้ผลิตอิสระผลิตสินค้าให้ภายใต้เครื่องหมายการค้าของตนเอง (“OEM” หรือ
Original Equipment Manufacturer) ซึ่งบริษัทฯ และบริษัทย่อย นับเป็นผู้ผลิตอิสระรายใหญ่
ซึ่งมีผลิตภัณฑ์ครบทุกประเภท
จึงทำให้สามารถทำตลาดสินค้าเลนส์ได้ครบตามความต้องการของลูกค้าในแต่ละราย ซึ่งบริษัทฯ
และบริษัทย่อยมีกำลังการผลิตรวม 27 ล้านชิ้นต่อปี คิดเป็นประมาณร้อยละ 3
ของความต้องการใช้เลนส์จำนวน 900 ล้านชิ้นต่อปี
แม้ว่าประเทศจีนเริ่มมีผู้ผลิตเลนส์สายตาอิสระแต่จะเป็นการผลิตเฉพาะเลนส์สายตาพลาสติกธรรมดา
(CR-39) และส่วนใหญ่เป็นโรงงานขนาดเล็ก ที่มีข้อจำกัดในเรื่องคุณภาพสินค้า
รวมถึงคุณภาพในด้านการบริการที่ยังไม่ดีเพียงพอ
จึงมีกลุ่มลูกค้าเป้าหมายที่แตกต่างจากลูกค้าเป้าหมายของบริษัทฯ และบริษัทย่อย อีกทั้งบริษัทฯ
และบริษัทย่อย ก็พยายามหลีกเลี่ยงภาวะการแข่งขันที่สูงขึ้นของเลนส์พลาสติกธรรมดา
ไปสู่ผลิตภัณฑ์เลนส์ประเภทอื่นๆ เช่น เลนส์พลาสติกเปลี่ยนสี (Photochromic Lens)
เลนส์พลาสติกบางพิเศษ (High Index Lens) และเลนส์กันแรงกระแทกสูง(High Impact
Resistant Lens) ที่จำเป็นต้องมีการพัฒนาและทดลองของตนเองก่อนที่จะสามารถผลิตได้
ทำให้ยังมีคู่แข่งน้อยราย และมีกำไรขั้นต้นที่สูงกว่า

2. ความเสี่ยงจากการผลิต

(ก) ความเสี่ยงในด้านราคา และการจัดหาวัตถุดิบ

บริษัทฯ และบริษัทย่อย ทำการซื้อวัตถุดิบหลักจากผู้ผลิต กระจก Monomer พลาสติก
และเคมีภัณฑ์ต่างๆ
ที่ใช้ในการผลิตจากผู้ผลิตและจัดจำหน่ายในต่างประเทศในแต่ละประเภทวัตถุดิบเพียงไม่กี่ราย
โดยเฉพาะในส่วนของ Monomer พลาสติก ซึ่งมีสัดส่วนคิดเป็นประมาณร้อยละ 70 ของต้นทุนวัตถุดิบ
และเป็นประมาณร้อยละ 30 ของต้นทุนการผลิตรวมของบริษัทฯ และบริษัทย่อยนั้น Monomer
พลาสติกที่ใช้ในการผลิตเลนส์พลาสติกในแต่ละประเภท จะเป็นลิขสิทธิ์เฉพาะของผู้ผลิตรายนั้นๆ
ดังนั้น Monomer พลาสติกสำหรับเลนส์แต่ละประเภทจะต้องซื้อจากผู้ผลิต Monomer
พลาสติกผู้มีลิขสิทธิ์ดังกล่าวเพียงรายเดียว ส่งผลให้บริษัทฯ
และบริษัทย่อยมีความเสี่ยงจากการพึ่งพาผู้ผลิตวัตถุดิบ และอาจทำให้บริษัทฯ
และบริษัทย่อยมีความเสี่ยงจากการผันแปรของราคาวัตถุดิบที่ผู้ผลิตจะเป็นผู้กำหนด
และความเสี่ยงจากการขาดแคลนวัตถุดิบ หากผู้ผลิต Monomer
พลาสติกสำหรับเลนส์แต่ละประเภทที่บริษัทฯ
และบริษัทย่อยใช้ในการผลิตสินค้ามีปัญหาในการผลิตเพื่อส่งให้กับบริษัทฯ และบริษัทย่อย

เนื่องจากวัตถุดิบในการผลิตเลนส์ เป็นผลิตภัณฑ์ Monomer พลาสติก ที่ผลิตขึ้นมาโดยเฉพาะ
และเป็นลิขสิทธิ์ของผู้ผลิตแต่ละรายเพียงผู้เดียว การซื้อ Monomer
พลาสติกสำหรับเป็นวัตถุดิบในการผลิตเลนส์ประเภทเดียวกันของผู้ผลิตเลนส์รายอื่นๆ
ก็จะต้องพึ่งพาการซื้อจากผู้ผลิตรายเดียวกันจึงเป็นความเสี่ยงที่ผู้ผลิตเลนส์ทุกรายไม่สามารถป้องกันได้
อย่างไรก็ตามผู้ผลิต Monomer พลาสติกทุกรายจะเป็นผู้ผลิตรายใหญ่
ที่มีโรงงานผลิตหลายแห่งทั่วโลก ซึ่งเป็นการลดความเสี่ยงในการที่ Monomer พลาสติกจะขาดแคลน
โดยบริษัทฯ และบริษัทย่อยทำธุรกิจซื้อวัตถุดิบกับผู้ผลิตวัตถุดิบทุกรายมานานกว่า 10 ปีแล้วทั้งสิ้น
และที่ผ่านมาไม่เคยมีปัญหาในการด้านราคาจำหน่าย และการขาดแคลนวัตถุดิบแต่อย่างใด

3. ความเสี่ยงด้านการเงิน

(ก) ความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยน

วัตถุดิบหลักที่ใช้ในการผลิต ได้แก่ กระจก Monomer และเคมีภัณฑ์ต่างๆ
ซึ่งวัตถุดิบหลักข้างต้นทั้งหมดเป็นการสั่งซื้อโดยตรงจากผู้ผลิตในต่างประเทศทั้งหมด
โดยชำระค่าสินค้าส่วนใหญ่เป็นเงินดอลล่าร์สหรัฐ และเงินยูโร ( ทั้งนี้มูลค่าซื้อวัตถุดิบในปี 2549
เป็นไปตาม [x] ) ซึ่งอาจทำให้บริษัทฯ และบริษัทย่อย มีความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยน

เนื่องจากสินค้าของบริษัทฯ และบริษัทย่อยทำการส่งออกในสัดส่วนประมาณร้อยละ 94
ของยอดขายทั้งหมด โดยส่วนใหญ่ทำการขายสินค้าเป็นเงินดอลล่าร์สหรัฐ และเงินยูโร เช่นเดียวกัน
ซึ่งทำให้บริษัทฯ และบริษัทย่อยมีรายได้หลักเป็นเงินตราต่างประเทศ
ซึ่งเป็นการลดความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยน
สำหรับเงินตราต่างประเทศในสกุลเดียวกันส่วนหนึ่งอยู่แล้ว (Natural Hedge) นอกจากนี้บริษัทฯ
ยังมีการป้องกันความเสี่ยงด้านอัตราแลกเปลี่ยน
จากการบริหารบัญชีเงินฝากสกุลต่างประเทศให้อยู่ในสัดส่วนที่เหมาะสมสำหรับค่าใช้จ่ายที่เป็นเงินตราต่างประเทศอยู่ตลอดเวลา
และมีการทำสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้าสำหรับเงินตราต่างประเทศส่วนเกิน
และส่วนขาดที่เกิดขึ้นจากการขายสินค้า และซื้อวัตถุดิบที่จะครบกำหนดตามระยะเวลาต่างๆ
อยู่ตลอดเวลา เพื่อลดความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนให้เหลือน้อยที่สุด ซึ่งจากงบการเงินตรวจสอบ
ณ 31 ธันวาคม 2549 บริษัทฯ และบริษัทย่อย มีสถานะด้านสินทรัพย์
และหนี้สินที่เป็นเงินตราต่างประเทศ ที่ไม่มีการทำสัญญาซื้อขายอัตราแลกเปลี่ยนล่วงหน้า อยู่ดังนี้

หน่วย : พันบาท

  ------------------ -------- -------- --------------- ---------------- ---------------
                                       ส่วนต่าง          อัตราแลกเปลี่ยน     ส่วนต่างระหว่าง

  สกุลเงิน             สินทรัพย์   หนี้สิน     ระหว่าง          ถัวเฉลี่ย           สินทรัพย์และหนี้สิน

                                       สินทรัพย์และหนี้สิน   ณ วันที่ 31 ธันวาคม  เทียบเป็นเงินบาท
                                                       2549             

  ดอลลาร์สหรัฐอเมริกา   4,132    1,187    2,945           36.045450 บาท/   106,154
                                                       USD              

  ดอลลาร์สิงคโปร์       18       0        18              23.488850        423
                                                       บาท/SGD          

  ยูโร                2,039    782      1,257           47.400450        59,582
                                                       บาท/EURO         

  เยน                0        19,145   (19,145)        0.3030420        (5,801)
                                                       บาท/YEN          
  ------------------ -------- -------- --------------- ---------------- ---------------

จากนโยบายของบริษัทฯ และบริษัทย่อย จะไม่ทำการเก็งกำไรค่าเงิน โดยจากงบตรวจสอบบริษัทฯ
และบริษัทย่อยช่วงระยะเวลา 3 ปีที่ผ่านมา มีผลกระทบกำไร
ขาดทุนจากอัตราแลกเปลี่ยนต่ำกว่าร้อยละ 1 ของยอดขายรวม

(ข) ความเสี่ยงจากการค้ำประกันการใช้วงเงินสินเชื่อ

บริษัทฯ เข้าค้ำประกันการใช้วงเงินสินเชื่อของบริษัทย่อยกับสถาบันการเงิน 3 แห่ง จำนวนรวม
259 ล้านบาท และ 1.5 ล้านเหรียญสหรัฐ (รวมประมาณ 313 ล้านบาท)
ซึ่งอาจมีความเสี่ยงจากการที่ถูกสถาบันการเงินเรียกร้องให้บริษัททำการชำระหนี้แทนหากบริษัทย่อย
ผิดนัดชำระหนี้ สำหรับการค้ำประกันบริษัทที่เกี่ยวข้องซึ่งปรากฏอยู่ในหมายเหตุประกอบงบปี 2549
นั้น บริษัทฯ ได้ขอปลดภาระค้ำประกันกับสถาบันการเงินทุกแห่งไปแล้ว

ทั้งนี้การค้ำประกันหนี้ให้กับบริษัทย่อยทั้งหมด เป็นการค้ำประกันภาระหนี้วงเงินหมุนเวียนทางการค้า
ซึ่งจะหมุนเวียนชำระคืนจากการทำธุรกิจปกติของบริษัทย่อยดังกล่าว
จึงมีความเสี่ยงในระดับที่ไม่สูงมากนัก และภาระค้ำประกันทั้งหมดนั้นเมื่อเทียบกับสถานะของบริษัทฯ
ตามงบการเงินของบริษัทฯ ล่าสุด ณ 31 ธันวาคม 2549 อยู่ในระดับร้อยละ 23 ของทรัพย์สิน
และคิดเป็นร้อยละ 36 ของรายได้ต่อปี ตามงบเฉพาะของบริษัทฯ เท่านั้น

4. ความเสี่ยงด้านการบริหารจัดการ

(ก) ความเสี่ยงกรณีมีผู้ถือหุ้นรายใหญ่มากกว่าร้อยละ 50

กลุ่มตระกูลประจักษ์ธรรมจะถือหุ้นประมาณร้อยละ 71.24 ของจำนวนหุ้นที่ชำระแล้วทั้งหมด
ซึ่งทำให้ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ดังกล่าวสามารถควบคุมมติที่ประชุมผู้ถือหุ้นไดเกือบทั้งหมด
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการแต่งตั้งกรรมการ หรือการขอมติที่ต้องใช้เสียงส่วนใหญ่ของที่ประชุมผู้ถือหุ้น
ยกเว้นเรื่องที่กฎหมายหรือข้อบังคับของบริษัท กำหนดให้ต้องได้รับมติ 3 ใน 4 ของที่ประชุมผู้ถือหุ้น
ดังนั้นผู้ถือหุ้นรายอื่นจึงอาจไม่สามารถรวบรวมคะแนนเสียงเพื่อตรวจสอบ
และถ่วงดุลเรื่องที่ผู้ถือหุ้นใหญ่เสนอได้

อย่างไรก็ตาม เมื่อพิจารณาโครงสร้างการจัดการของบริษัทฯ ที่ประกอบด้วยคณะกรรมการบริษัท
และคณะกรรมการตรวจสอบ จะเห็นไดว่าบริษัทฯ
มีการวางโครงสร้างการบริหารงานโดยบุคคลที่มีความรูความสามารถในการดำเนินธุรกิจ
และมีการกำหนดขอบเขตอำนาจหนาที่ของคณะกรรมการชุดต่างๆ อย่างชัดเจนและโปร่งใส
และในกรณีการเข้าทำรายการที่เกี่ยวโยงกัน ผู้ถือหุ้นรายใหญ่และผู้มีอำนาจควบคุมกิจการ
รวมถึงบุคคลที่อาจมีความขัดแย้ง บุคคลดังกล่าวจะไม่มีสิทธิออกเสียงในการอนุมัติรายการนั้นๆ

(ข) ความเสี่ยงกรณีการขายสินค้าในประเทศผ่านบริษัทที่เกี่ยวข้อง

การขายสินค้าของบริษัทฯ และบริษัทย่อยสำหรับตลาดในประเทศจะมี
ห้างหุ้นส่วนสามัญนิติบุคคลนำศิลปไทย ซึ่งจะเป็นผู้ค้าส่งที่เป็นตัวแทนจำหน่ายสินค้าของบริษัทฯ
และบริษัทย่อยในประเทศไทยเพียงผู้เดียวเท่านั้น
ซึ่งห้างหุ้นส่วนสามัญนิติบุคคลนำศิลปไทยเป็นกิจการที่เกี่ยวข้อง
ทำให้อาจมีความขัดแย้งทางผลประโยชน์ได้

เนื่องจากการขายสินค้าของบริษัทฯ และบริษัทย่อย มีตลาดต่างประเทศเป็นหลัก
ซึ่งมีการขายสินค้าในประเทศเพียงประมาณร้อยละ 6 ของยอดขายรวมทั้งหมดเท่านั้น ซึ่งบริษัทฯ
และบริษัทย่อย
ก็จะขายสินค้าให้กับบริษัทที่เกี่ยวข้องดังกล่าวในราคาตลาดไม่แตกต่างจากลูกค้าอื่นทั่วไป
ทั้งนี้โดยมีนโยบายด้านการกำหนดราคาขายและปรับราคาสินค้าตามสภาพการแข่งขันของตลาดในแต่ละท้องถิ่น
โดยไม่เอื้อประโยชน์กับบุคคลที่เกี่ยวข้อง โดยคำนึงถึงต้นทุนสินค้าบวกกำไรมาตรฐาน
และในส่วนของการขายให้บุคคลหรือบริษัทที่เกี่ยวข้องจะต้องจัดทำสรุปรายงานการซื้อขายดังกล่าว
เสนอต่อคณะกรรมการตรวจสอบทุกไตรมาส เพื่อความชัดเจนและโปร่งใส

(ค) ความเสี่ยงในการที่บริษัทย่อยทำสัญญาเช่าที่ดินกับบุคคลที่อาจมีความขัดแย้งทางผลประโยชน์

บริษัทย่อย ทำการเช่าที่ดิน โฉนดเลขที่ 173 และ 14676 ถึง 14682 รวม 8 โฉนด เนื้อที่รวม
2-1-59 ไร่ ตั้งอยู่ที่ต.บางเขน อำเภอเมือง จังหวัดนนทบุรี จากนายประทีป ประจักษ์ธรรม
นายสว่าง ประจักษ์ธรรม และนายสาโรจน์ ประจักษ์ธรรม
ซึ่งเป็นบุคคลที่อาจมีความขัดแย้งทางผลประโยชน์ โดยที่ดินดังกล่าวปัจจุบันใช้เป็นโรงงานที่ 1
ของบริษัทย่อย ซึ่งเป็นส่วนของสายงานการผลิตเลนส์กระจก และแม่แบบแก้ว
โดยมีสัญญาเช่าระยะเวลา 3 ปี จากวันที่ 5 มกราคม 2547 ถึง 31 ธันวาคม 2549
อัตราค่าเช่าปีแรก 360,000 บาท ชำระค่าเช่าในเดือนธันวาคมของทุกปี
ทั้งนี้ผู้ให้เช่าจะขึ้นค่าเช่าร้อยละ 10 ต่อปี (ทั้งนี้มีรายละเอียดการเช่าที่ดินดังกล่าวตาม หน้า 58)

บริษัทย่อย มีแผนงานที่ย้ายเครื่องจักรในการผลิตของโรงงานแห่งที่ 1 ทั้งหมด ไปไว้ที่โรงงานแห่งที่
2 ที่ ถนนบางบัวทอง-สุพรรณบุรี ตำบลละหาร อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี
ซึ่งเป็นที่ดินของบริษัทย่อย แต่เนื่องจากขณะนี้
บริษัทยังอยู่ในระหว่างการวิเคราะห์ผลตอบแทนจากการลงทุนกับการจัดโครงสร้างพื้นที่การผลิตให้เหมาะสม
จึงยังไม่อาจดำเนินการได้ทันในสิ้นปี 2549 คณะกรรมการบริษัทจึงมีความเห็นว่าควรให้บริษัทย่อย
ต่ออายุสัญญากับผู้ให้เช่าเดิมและขอใช้เงื่อนไขพร้อมกับอัตราค่าเช่าเดิม ต่อไปอีก 1 ปี