การประกอบธุรกิจของแต่ละสายผลิตภัณฑ์

  1. ลักษณะของผลิตภัณฑ์หรือบริการ

1. การประกันอัคคีภัย เป็นการรับประกันภัยสิ่งปลูกสร้าง อาคาร ที่อยู่อาศัย อาคารพาณิชย์
โรงงาน

อุตสาหกรรม ทรัพย์สินในอาคาร สต๊อกสินค้า ตลอดจนเครื่องจักร
และวัตถุดิบในโรงงานอุตสาหกรรมโดยมีเขตพื้นที่รับ

ประกันภัยทั่วราชอาณาจักร

  2. การประกันภัยทางทะเลและขนส่ง เป็นการรับประกันภัยขนส่งสินค้าระหว่างประเทศและภาย

ในประเทศ โดยทางเรือเดินทะเลและในแม่น้ำลำคลอง การขนส่งทางบก โดยรถยนต์ รถไฟ
ตลอดจนการขนส่งสินค้าทาง

เครื่องบิน

1.  การประกันภัยเบ็ดเตล็ด เป็นการประกันภัยประเภทต่าง ๆ ได้แก่การประกันอุบัติเหตุส่วนบุคคล

และกลุ่ม การประกันอุบัติเหตุระหว่างการเดินทาง การประกันภัยสำหรับเงิน
การประกันภัยโจรกรรม การประกันภัยการติดตั้ง

เครื่องจักร การประกันภัยการก่อสร้าง การประกันภัยอุปกรณ์อิเลคโทนิคส์คอมพิวเตอร์
การประกันภัยความรับผิดต่อบุคคล

ภายนอก การประกันความเสี่ยงภัยทุกชนิด การประกันภัยเครื่องมือเครื่องจักรของผู้รับเหมา
และการประกันสิทธิการเช่า

2.  การประกันภัยรถยนต์ เป็นการรับประกันความเสี่ยงภัยของการใช้รถยนต์และรถจักรยานยนต์
    โดย

แบ่งการรับประกันภัยออกเป็น การรับประกันภัยรถยนต์ภาคบังคับของกรมการประกันภัย
และการรับประกันภัยภาคสมัครใจ

ของผู้ประสงค์จะทำประกันภัย

การดำเนินธุรกิจรับประกันภัยของบริษัท นอกจากการรับประกันภัยจากผู้เอาประกันภัยโดยตรงแล้ว

บริษัทยังมีการรับประกันภัยต่อจากบริษัทรับประกันภัยในประเทศและบริษัทรับประกันภัยต่างประเทศด้วย
และเพื่อเป็นการ

กระจายความเสี่ยงภัยตามหลักวิชาการของการประกันภัย
ให้การดำเนินธุรกิจการประกันภัยของบริษัทมีความมั่นคงและสามารถ

รองรับความเสี่ยงภัยได้อย่างมีประสิทธิภาพ ทางบริษัทจึงได้นำเอางานที่รับประกันภัยไว้
และมีทุนประกันภัยสูง กระจายความเสี่ยง

โดยนำไปประกันภัยต่อกับบริษัทประกันภัยทั้งในประเทศและต่างประเทศด้วย

นอกจากนี้บริษัทยังมีธุรกิจการลงทุน ซึ่งบริษัทได้ลงทุนเพื่อให้เกิดการเพิ่มรายได้ในหลายรูปแบบ เช่น

การให้กู้ยืมเงิน ซื้อพันธบัตรรัฐบาล ซื้อหุ้น ซื้อเงินลงทุนระยะสั้น ฝากธนาคาร การลงทุนทุกประเภท
จะต้องอยู่ภายใต้เงื่อนไข

ของกระทรวงพาณิชย์ว่าด้วยเรื่องการลงทุนประกอบธุรกิจอื่นของบริษัทประกันวินาศภัย
ออกตามความในพระราชบัญญัติประกัน

วินาศภัย พ.ศ. 2535 และอยู่ในความดูแลของกรมการประกันภัย กระทรวงพาณิชย์

นโยบายการตั้งราคา

การกำหนดอัตราค่าเบี้ยประกันภัยและเงื่อนไขความคุ้มครองตามกรมธรรม์ประกันภัยแต่ละประเภทแบ่ง

ได้ดังนี้

-   กำหนดตามพิกัดอัตราเบี้ยประกันภัย ซึ่งกำหนดโดยนายทะเบียน กรมการประกันภัย
    กระทรวงพาณิชย์

ได้แก่การประกันอัคคีภัย การประกันภัยรถยนต์ การประกันภัยเบ็ดเตล็ดบางประเภท

-   พิจารณาจากปัจจัยต่าง ๆ เพื่อประกอบการกำหนดอัตราเบี้ยประกันภัย เช่น ลักษณะประเภท
    ประวัติต่าง ๆ

ของทรัพย์สินที่เอาประกันภัย ตลอดจนประวัติของผู้เอาประกันภัย
รวมทั้งเงื่อนไขความคุ้มครองของกรมธรรม์แต่ละประเภท ได้แก่

การประกันภัยทางทะเลและขนส่ง การประกันภัยเบ็ดเตล็ดบางประเภท

สิทธิและข้อจำกัดในการประกอบธุรกิจ

บริษัทประกอบธุรกิจประกันวินาศภัยภายใต้พระราชบัญญัติประกันวินาศภัย พ.ศ. 2535 โดยมีรัฐมนตรี

ว่าการ กระทรวงพาณิชย์ และอธิบดีกรมการประกันภัย หรือผู้ซึ่งอธิบดีกรมการประกันภัยมอบหมาย
ให้เป็นนายทะเบียนตาม

พระราชบัญญัตินี้ซึ่งจะมีอำนาจในการควบคุมบริษัท ทั้งในด้านการรับประกันภัย
การกำหนดอัตราค่าเบี้ยประกันภัยและการลงทุน

  2. การตลาดและสภาวะการแข่งขัน

ในปี 2545 ธุรกิจประกันภัยมีเบี้ยประกันภัยรับโดยรวมทุกประเภททั้งสิ้น 62,446 ล้านบาท
เพิ่มขึ้นร้อยละ

13.54 จากปี 2544 ประกอบด้วยเบี้ยประกันภัยรับโดยตรงจากการรับประกันรถยนต์ 34,551
ล้านบาท เพิ่มขึ้นร้อยละ 8.04 จาก

การประกันภัยเบ็ดเตล็ดและสุขภาพ 16,792 ล้านบาท เพิ่มขึ้นร้อยละ 32.00 การประกันอัคคีภัย
8,434 ล้านบาท เพิ่มขึ้นร้อยละ

8.15 การประกันภัยทางทะเลและขนส่ง 2,670 เพิ่มขึ้นร้อยละ 6.84 ล้านบาท (ที่มา :
กองส่งเสริมประกันภัยและสารสนเทศ

กรมการประกันภัย)

2.1 กลยุทธและการแข่งขัน

บริษัทได้เสริมสร้างคุณภาพบุคลากร โดยการพัฒนาทุกรูปแบบเพื่อเพิ่มศักยภาพในการให้

บริการ พัฒนากระบวนการทำงานเพื่อให้การบริการมีคุณภาพและรวดเร็ว
สามารถส่งมอบบริการสนองความต้องการของลูกค้า

ได้ตามกำหนดเวลา

2.2 ลักษณะลูกค้า

ลูกค้าที่เข้ามาทำประกันภัยกับบริษัทจะมีอยู่ทั่วไป ลูกค้ารายย่อย ภาคเอกชน บริษัทห้างร้าน

ต่าง ๆ ตลอดจนลูกค้าสินเชื่อธนาคารที่ให้ความเชื่อถือและไว้วางใจในความมั่นคงของบริษัท
ลูกค้าของบริษัทที่เป็นบุคคลธรรมดา

จะมีอายุตั้งแต่ 20 ปีขึ้นไป ซึ่งจะทำประกันภัยทรัพย์สินของตนเอง เช่น บ้านอยู่อาศัย รถยนต์
และประกันภัยอุบัติเหตุส่วนบุคคล

จะกำหนดอายุของผู้เอาประกันภัยระหว่าง 15-60 ปี
และประกันอุบัติเหตุการเดินทางให้กับตนเองและบุคคลในครอบครัวควบคู่

ไปด้วยแต่จะไม่จำกัดอายุของผู้เอาประกันภัย

ลูกค้าภาคธุรกิจเอกชน เป็นลูกค้าประกอบธุรกิจตั้งแต่ขนาดย่อยจนถึงขนาดกลาง บริษัทจะ

ให้บริการด้านการประกันวินาศภัยครบทุกประเภท ตั้งแต่การประกันอัคคีภัย
หรือประกันการเสี่ยงภัยทุกชนิด

2.3 กลุ่มลูกค้าเป้าหมาย

บริษัทมีนโยบายเน้นรับลูกค้าขนาดกลางถึงขนาดเล็ก เช่นบ้านพักอาศัยส่วนบุคคล สำหรับการ

ประกันภัยอัคคีภัยจะเป็นการกระจายความเสี่ยงของบริษัทและจำกัดความเสียหายของการเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนในวงเงินที่

ไม่กระทบต่อความมั่นคงของบริษัท ลูกค้าส่วนใหญ่จะเป็นลูกค้ารายย่อย
ซึ่งทำประกันภัยกับบริษัทอย่างต่อเนื่องมาเป็นเวลานาน

โดยเป็นลูกค้าสินเชื่อของธนาคาร
ส่วนมาจะเป็นการประกันอัคคีภัยและบางส่วนเป็นการประกันการเสี่ยงภัยทุกชนิด และลูกค้า

รายย่อยจากการขายตรง ซึ่งจะเป็นการประกันภัยอุบัติเหตุส่วนบุคคล
โดยลูกค้ารายย่อยดังกล่าวเป็นลูกค้าธุรกิจเอกชนและประชาชน

ทั่วไป

2.4 การจำหน่ายและช่องทางการจำหน่าย

ช่องทางการจำหน่ายของบริษัทแบ่งออกเป็น 3 ทางคือ

1.  การขายผ่านนายหน้านิติบุคคล

2.  การขายผ่านตัวแทน

3.  การขายโดยตรง

ตัวแทนนายหน้ามีบทบาทอย่างยิ่งในการขยายงานของบริษัท เนื่องจากตัวแทนนายหน้า

จะเป็นผู้ให้คำแนะนำการทำประกันที่เหมาะสมและสอดคล้องกับวัตถุประสงค์ในการทำประกันภัยของผู้เอาประกันภัย
ดังนั้นบริษัท

จึงให้ความสำคัญอย่างมากในการคัดเลือกตัวแทนและนายหน้าที่มีศักยภาพและเสริมประสิทธิภาพด้วยการอบรมและพัฒนาให้เป็นตัวแทนและนายหน้าที่มีคุณภาพ
และทำงานอย่างมืออาชีพ
โดยผู้ที่สมัครเป็นตัวแทนกับบริษัทต้องเป็นผู้มีใบอนุญาตตัวแทนประกันวินาศภัย
มีคุณสมบัติตามที่กฎหมายกำหนด

ปี 2545 บริษัทมีตัวแทน 132 คน และนายหน้านิติบุคคล 8 ราย

3. การจัดหาผลิตภัณฑ์หรือบริการ

ผลิตภัณฑ์ของธุรกิจประกันภัย ประกอบด้วย 2 ส่วนได้แก่ รูปแบบของความคุ้มครองหรือประกัน

ความเสี่ยงและการให้บริการ
ในส่วนของรูปแบบความคุ้มครองโดยทั่วไปจะเป็นรูปแบบเดียวกันกับของอุตสาหกรรม สำหรับ

การให้บริการซึ่งได้แก่การจ่ายค่าสินไหมทดแทนตรงต่อเวลาและการให้บริการที่รวดเร็ว
บริษัทได้มีการพัฒนาบุคลากรให้มีความรู้

ความสามารถ เพื่อให้บริการแก่ลูกค้าได้อย่างมีประสิทธิภาพที่สุด

4. งานที่ยังไม่ส่งมอบ

-ไม่มี-