1. ปัจจัยความเสี่ยง

      

1.  การกีดกันทางการค้า

ปัจจุบันบรรดาผู้นำเข้าทุกประเทศได้ออกมาตรการ การกีดกันทางการค้าเพื่อลดการนำเข้าสินค้าและ

จากประเทศไทยได้ถูกตัดสิทธิ GSP(GENERALIZED SYSTEM PREFERENCE)จากสหภาพยุโรป ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2542 เป็นต้นไป จะทำให้ผู้นำเข้าสหภาพยุโรป ที่สั่งซื้อสินค้าอาหารทะเลจากประเทศไทย จะต้องเสียภาษีในอัตราที่สูงกว่า จากการนำเข้าจากประเทศอื่นๆ เช่น อินเดีย, เวียดนาม,มาเลเซีย ซึ่งเป็นประเทศคู่แข่งขันกับประเทศไทยโดยตรง เนื่องจากตลาดหลักของบริษัทฯ คือ ตลาดยุโรปเพราะฉะนั้นการที่ประเทศไทยถูกตัด GSP จึงเป็นความเสี่ยงตัวหนึ่งที่จะเกิดขึ้นกับบริษัทฯ เพราะว่ายอดขายของบริษัทฯ มากกว่า 60% ไปยังตลาดยุโรป และหากมีมาตรการกีดกันทางการค้าจากตลาดยุโรปมากขึ้นกว่านี้ อาจจะทำให้บริษัทต้องหันไปหาตลาดอื่นทดแทน ซึ่งอาจจะต้องใช้เวลาในการปรับตัวอยู่บ้าง และช่วงเวลาดังกล่าวนี้ อาจจะทำให้มีผลกระทบกับผลการดำเนินงานของบริษัทฯ อยู่บ้างพอสมควร

มาตรการการรองรับความเสี่ยง

ปัจจุบันทางบริษัทฯ ได้มีการกระจายความเสี่ยงโดยการเพิ่มสัดส่วนการขายไปยังตลาดอื่นให้มากขึ้น
เช่น ตลาดญี่ปุ่น, เกาหลี และอื่นๆ

2.  วัตถุดิบ

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ได้มีการเพิ่มขึ้นของโรงงานผลิตอาหารทะเลแช่แข็ง
และโรงงานอาหารทะเลกระป๋องกันมาก
ทำให้ปัจจุบันนี้ปริมาณวัตถุดิบที่มีอยุ่ในประเทศไทยไม่ว่าจะมาจากทางทะเล หรือจากการเลี้ยงกุ้ง
ไม่เพียงพอกับจำนวนโรงงานที่มีอยู่ทำให้มีการแข่งขันกันซื้อวัตถุดิบกันอย่างสูง
ส่งผลกระทบถึงต้นทุนของวัตถุดิบที่สูงกว่าความเป็นจริง (ราคาขาย) อยู่ตลอดเวลา ซึ่งปัจจุบันนี้ได้มี
บริษัทบางแห่งนำเข้าวัตถุดิบ จากประเทศอื่นๆ เข้ามาผลิตในโรงงานในประเทศไทยแล้ว
หากวัตถุดิบในประเทศไทยที่หามาได้ในปัจจุบันมีแนวโน้มน้อยลงเรื่อย ๆ
ก็จะเป็นความเสี่ยงอันหนึ่งที่จะต้องมาพิจารณาและหากมีการขาดแคลนวัตถุดิบถึงขั้นรุนแรง
อาจจะส่งผลกระทบต่อการดำเนินงานของบริษัทฯ เป็นอย่างมาก เพราะอาจจะต้องนำเข้าวัตถุดิบ
ซึ่งทำให้ต้นทุนการขนส่งเพิ่มขึ้น และยังมีความเสี่ยงกับอัตราแลกเปลี่ยนอีกด้วย

  มาตรการการรองรับความเสี่ยง

ปัจจุบันทางบริษัทฯ ได้เริ่มมีการนำเข้าวัตถุดิบจากต่างประเทศบ้างแล้ว และยังมีการเพิ่มห้องเย็นไว้เก็บ

วัตถุดิบในช่วงที่มีปริมาณออกมามาก เพื่อไว้ผลิตในช่วงที่วัตถุดิบขาดแคลน

3.  อัตราแลกเปลี่ยน

  จากการที่ประเทศไทยได้ประกาศเปลี่ยนแปลงระบบอัตราแลกเปลี่ยนมาเป็นแบบลอยตัว ตั้งแต่วันที่
  2 กรกฎาคม 2540 ทำให้อัตราแลกเปลี่ยนระหว่างเงินบาทกับเงินสกุลต่างประเทศ
  มีผลกับรายรับของบริษัทฯเป็นอย่างมาก เพราะบริษัทฯ
  มีรายได้จากการส่งออกเป็นเงินสกุลดอลล่าร์สหรัฐอเมริกาเกือบ 100%
  และต้องมาแปลงค่าเป็นเงินบาทตามอัตราแลกเปลี่ยนของแต่ละวันที่เกิดขึ้น ณ วันที่
  จะต้องทำการแลกเปลี่ยนเงินอัตราแลกเปลี่ยนก็เป็นปัจจัยความเสี่ยงอีกปัจจัยหนึ่ง สำหรับบริษัทฯ
  เพราะอัตราแลกเปลี่ยนมีการเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา

  อัตราแลกเปลี่ยนที่ค่าของเงินบาทแข็งค่าเกินความเป็นจริงก็ยังสามารถทำให้การส่งออก
  เป็นไปด้วยความลำบากยิ่งขึ้น

  มาตรการการรองรับความเสี่ยง

  ทางบริษัทฯ ได้ทำการลดความเสี่ยงที่เกิดขึ้นในการเปลี่ยนแปลงของอัตราแลกเปลี่ยน โดยการทำ
  FORWARD EXCHANGE CONTRACT
  ตามสภาวะความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนในแต่ละช่วงเวลา

4.  ภาระหนี้สิน

ปัจจุบันทางบริษัทฯ มีภาระหนี้สินรวมอยู่ 366.78 ล้านบาท (ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2543) และ

475.64 ล้านบาท (ณ. วันที่ 31 ธันวาคม 2542) จะเห็นได้ว่าภาวะหนี้สินของบริษัทฯ
ได้ลดลงมาเรื่อยๆ ในช่วงระยะเวลา 5 ปีที่ผ่านมา ซึ่งหากเปรียบเทียบหนี้สินกับสินทรัพย์ที่มีอยู่
(สินทรัพย์รวมสุทธิ ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2543 เท่ากับ 510.80 ล้านบาท
จะเห็นได้ว่ายังอยู่ในสถานะที่มีความเสี่ยงค่อนข้างน้อย
และหนี้สินทั้งหมดยังอยู่ในสกุลเงินบาท(ไม่มีเงินกู้ยืมเงินตราต่างประเทศ)

มาตรการการรองรับความเสี่ยง

ปัจจุบันทางบริษัทฯ ได้มีการจำหน่ายสินทรัพย์ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้ไปค่อนข้างมากแล้ว
เพื่อที่จะลดภาระหนี้สินที่ทางบริษัทฯ มีอยู่ ซึ่งหนี้สินทั้งหมดอยู่ในรูปสกุลเงินบาท
ก็จะไม่มีผลต่อการเปลี่ยนแปลงของอัตราแลกเปลี่ยน และทางบริษัทฯ
ก็ไม่มีนโยบายที่จะขยายการลงทุน ขนาดใหญ่ซึ่งเป็นการเพิ่มภาระหนี้สินให้กับบริษัทฯ ในช่วง 2-3
ปีข้างหน้า

5.  อัตราดอกเบี้ย

สืบเนื่องจากภาระหนี้สินที่ลดลงของบริษัทฯ ทำให้บริษัทฯ มีภาระต้องจ่ายดอกเบี้ยในปี2543 ทั้งสิ้น 

32.61 ล้านบาท ถือว่าลดลงจากปี 2542 เป็นอย่างมาก ซึ่งทางคณะกรรมการบริหาร คาดว่าในปี พ.ศ. 2544 ภาระดอกเบี้ยจ่ายของบริษัทฯ อาจจะลดลงอีก และมีความเห็นว่าทางบริษัทฯ มีอัตราเสี่ยงน้อยมาก ในเรื่องการชำระดอกเบี้ย

มาตรการการรองรับความเสี่ยง

ทางบริษัทฯ มีนโยบายที่จะลดภาระหนี้สิน โดยการนำกำไรที่ได้มาไปชำระหนี้แก่ธนาคารก่อน
และในการขยายการลงทุนนั้นจะคำนึงถึงแหล่งเงินทุนที่ได้จากผลกำไร
มากกว่าจะก่อหนี้เพิ่มแก่บริษัทในช่วง 2-3 ปี ข้างหน้า