-----------------------------------------------------------------------
  1. ปัจจัยความเสี่ยง

  -----------------------------------------------------------------------

คณะกรรมการบริษัทได้แต่งตั้งคณะกรรมการบริหารความเสี่ยงขึ้นเพื่อทำหน้าที่ในการประเมินความเสี่ยงทั้งจากปัจจัยภายนอกและภายในที่อาจมีผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อการดำเนินธุรกิจของบริษัท
โดยมีการวิเคราะห์และประเมินสภาวะต่างๆ อย่างสม่ำเสมอทั้งด้านเศรษฐกิจ การเมือง สังคม
เทคโนโลยี และการตลาด เพื่อกำหนดมาตรการ
ขอบเขตและแนวการปฏิบัติและแจ้งให้ผู้บริหารและพนักงานที่เกี่ยวข้องได้ทราบและปฏิบัติตามมาตรการการบริหารความเสี่ยงที่กำหนดไว้
ตลอดจนติดตามให้มีการปฏิบัติตามเพื่อลดหรือควบคุมความเสียหายที่อาจเกิดจากความเสี่ยงในด้านต่างๆ
โดยในปี 2548 บริษัทได้บริหารความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นได้ในกรณีต่างๆ
เพื่อมิให้มีผลกระทบต่อการดำเนินงานของบริษัท ดังนี้:-

1. ความเสี่ยงด้านการประกอบธุรกิจ

ความเสี่ยงด้านการลงทุนในบริษัทย่อยและบริษัทร่วม

การลงทุนในบริษัท พสาสติค และหีบห่อไทย จำกัด (มหาชน)

ในปลายปี 2548 บริษัท พสาสติคและหีบห่อไทย จำกัด ( มหาชน ) ได้เพิ่มทุนจดทะเบียนอีก 20
ล้านบาทจากเดิม 80 ล้านบาทเป็นทุนจดทะเบียนใหม่ 100 ล้านบาท พร้อมกับได้รับอนุมัติ
จากสำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ให้รับเป็นหลักทรัพย์จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์
เอ็ม เอ ไอ ทำให้สัดส่วนการถือหุ้นซึ่งเดิมบริษัทลงทุนอยู่ 48 ล้านบาท
หรือคิดเป็นอัตราส่วนการถือหุ้น 60 % เปลี่ยนเป็นคงเหลืออัตราส่วนการถือหุ้น 48 % จึงทำให้บริษัท
พลาสติคและหีบห่อไทย จำกัด ( มหาชน ) เปลี่ยนฐานะจาก บริษัทย่อยเป็นบริษัทร่วมของบริษัท

สำหรับผลประกอบการของบริษัทแห่งนี้ มีผลประกอบการที่ดีโดยตลอด
จึงไม่น่ามีความเสี่ยงแต่อย่างใด

การลงทุนในบริษัท เดคคอร์เมทัล จำกัด

เป็นบริษัทย่อยที่เปิดดำเนินการมาตั้งแต่ปี 2546 และมีผลการดำเนินงานขาดทุนมาโดยตลอด
นอกจากนี้บริษัทยังมีภาระค้ำประกันการใช้วงเงินสินเชื่อจากสถาบันการเงินซึ่ง ณ สิ้นปี 2548
บริษัทย่อยแห่งนี้มีภาระหนี้สินมากกว่า 60 ล้านบาท
บริษัทจึงได้ตัดสินใจจำหน่ายหุ้นทั้งหมดที่ถืออยู่ให้บุคคลภายนอก และได้ดำเนินการลุล่วงแล้วเมื่อวันที่
11 มกราคม 2549

การลงทุนในบริษัท โมเดอร์นฟอร์มเฮลท์แอนด์แคร์ จำกัด

เป็นบริษัทเปิดใหม่ เริ่มดำเนินการเมื่อเดือน ตุลาคม 2548 โดยบริษัทมีอัตราส่วนการถือหุ้น 60%
ของทุนจดทะเบียน
โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อขยายฐานธุรกิจในการจำหน่ายสินค้าเฟอร์นิเจอร์เพื่อสุขภาพ อุปกรณ์
เครื่องมือเครื่องใช้เพื่อสุขภาพ เพื่อใช้ในโรงพยาบาล , สถานพักฟื้นและที่อยู่อาศัยทั่วไป

การลงทุนในบริษัทเปิดใหม่นี้ ถือเป็นการดำเนินกิจการตามแผนธุรกิจของบริษัทที่ได้วางไว้ตั้งแต่ต้นปี
2548 เพื่อความเป็นผู้นำธุรกิจเฟอร์นิเจอร์ในประเทศ

2. ความเสี่ยงด้านการเงิน

2.1 ความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ

บริษัทฯ และบริษัทย่อยมีความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศเนื่องจากมีลูกหนี้และ
เจ้าหนี้เป็นสกุลเงินต่างประเทศ
บริษัทฯและบริษัทย่อยได้เข้าทำสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้าเพื่อป้องกันความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนดังกล่าวซึ่งส่วนใหญ่มีอายุสัญญาไม่เกิน
1 ปี บริษัท
และบริษัทย่อยมิได้คำนวณมูลค่ายุติธรรมของสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้าข้างต้น
เนื่องจากสัญญาแต่ละฉบับมีระยะเวลาสั้นและมูลค่าไม่เป็นสาระสำคัญ

2.2 ความเสี่ยงด้านสินเชื่อที่เกี่ยวเนื่องกับลูกหนี้

บริษัทมีนโยบายการให้สินเชื่ออย่างระมัดระวัง และมีฐานลูกค้าที่หลากหลาย
สำหรับลูกค้าทั่วไปจะเป็นกลุ่มลูกค้าที่ฐานะการเงินมั่นคงจัดเป็นกลุ่มระดับกลางขึ้นไป
และสำหรับกลุ่มลูกค้าโครงการส่วนใหญ่จะเป็นเจ้าของโครงการอสังหาริมทรัพย์ขนาดใหญ่

นอกจากการให้สินเชื่ออย่างระมัดระวังแล้วบริษัทมีนโยบายการตั้งสำรองหนี้สูญจากลูกหนี้การค้าที่แสดงตามมูลค่าสุทธิที่จะได้รับ
โดยพิจารณาจากประสบการณ์ในการเก็บหนี้และความสามารถในการชำระหนี้ของ ลูกหนี้
ประกอบกับพิจารณาความเพียงพอของค่าสำรองเผื่อหนี้สงสัยจะสูญโดยถือตามการประเมินจากหนี้ที่ค้างเกินกำหนดชำระของลุกหนี้แต่ละราย

จากนโยบายดังกล่าว บริษัทจึงวางหลักเกณฑ์การปฏิบัติสำหรับการตั้งสำรองหนี้สูญดังนี้

ก. หนี้คงเหลือที่เลยกำหนดชำระเงินตามข้อตกลงหรือสัญญาซื้อขาย
หากเป็นปัญหาที่เกิดจากบริษัทเอง เช่น
การส่งมอบสินค้ายังไม่แล้วเสร็จจะยังไม่มีการตั้งสำรองหนี้สูญ

ข.
หนี้คงเหลือที่เลยกำหนดชำระเงินตามข้อตกลงหรือสัญญาซื้อขายและบริษัทได้ส่งมอบสินค้าให้กับลูกหนี้เรียบร้อยแล้ว

(1) พิจารณาจากความสามารถในการชำระหนี้ของลูกหนี้ หากไม่มีปัญหาจะชะลอการตั้งสำรองหนี้สูญ

(2) พิจารณาความสามารถในการชำระหนี้ของลูกหนี้ หากเริ่มมีปัญหาในการติดตามหนี้
แต่หนี้ที่ค้างเลยกำหนดชำระมากกว่า 6 เดือนแต่ไม่เกิน 1 ปี
บริษัทจะพิจารณาตั้งสำรองหนี้สูญในอัตราตั้งแต่ 25% ถึง 50%
ตามความเหมาะสมและตามประสบการณ์การเก็บเงินจากลูกหนี้แต่ละราย

(3) พิจารณาจากความสามารถในการชำระหนี้ของลูกหนี้
หากมีปัญหาและเป็นหนี้ที่ค้างเกินกำหนดชำระมากกว่า 1 ปี
บริษัทจะพิจารณาตั้งสำรองหนี้สูญในอัตราอย่างน้อย 50% ถึง 100% ตามความเหมาะสม
และตามประสบการณ์การเก็บเงินจากลูกหนี้แต่ละราย

(4) กรณีลูกหนี้มีปัญหาการชำระเงิน และการเจรจาติดตามการชำระหนี้ไม่ได้ผล
และบริษัทได้ดำเนินการฟ้องดำเนินคดีทางศาล หรือลูกหนี้หลบหนี หรือถูกฟ้องล้มละลาย
บริษัทจะตั้งสำรองหนี้สูญในอัตรา 100% เต็มของลูกหนี้ที่ค้างชำระรายนั้นๆ

ค.
เพื่อความเพียงพอของค่าสำรองเผื่อหนี้สงสัยจะสูญบริษัทจะพิจารณาตั้งสำรองเผื่อหนี้สงสัยจะสูญเพิ่มโดยดูจากยอดลูกหนี้การค้าที่แสดงตามมูลค่าสุทธิที่จะได้รับในอัตรา
1.0% ของยอดลูกหนี้การค้าคงเหลือทั้งหมดตามสิ้นงวดบัญชีนั้นๆ

3. ความเสี่ยงด้านการผลิต/บริการ

ความเสี่ยงด้านวัตถุดิบ

โดยที่บริษัทได้กำหนดนโยบายให้ใช้วัตถุดิบจากภายในประเทศเป็นหลัก ซึ่งได้แก่ PANEL BOARD
ซึ่งเป็นวัตถุดิบหลักที่ใช้ในการผลิตเฟอร์นิเจอร์ หรือคิดเป็นสัดส่วนประมาณร้อยละ 20
ของต้นทุนวัตถุดิบทั้งหมด ราคามีความผันผวนตามภาวะตลาด อย่างไรก็ตามมีโรงงานผลิต PANEL
BOARD เปิดดำเนินการอยู่เป็นจำนวนมาก ราคาวัสดุไม้ PANEL BOARD
มีการปรับขึ้นในระดับไม่สูงมาก นอกจากนั้นบริษัทใช้วัตถุดิบ PANEL BOARD ในปริมาณค่อนข้างสูง
จึงทำให้อำนาจการต่อรองของบริษัทกับโรงงานผู้ผลิตมีมาก

ส่วนวัสดุอุปกรณ์ในการผลิตเฟอร์นิเจอร์ เช่น วัสดุปิดผิว บานพับ มือจับ รางลิ้นชัก กุญแจ
และอุปกรณ์น็อคดาวน์อื่นๆ ส่วนใหญ่เป็นวัสดุอุปกรณ์นำเข้าจากต่างประเทศ
ซึ่งราคาของวัสดุอุปกรณ์เหล่านี้ก็มีโอกาสขึ้นลงได้ตามราคาขายจากผู้ผลิตต่างประเทศและอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ
แต่ในช่วงที่ผ่านมายังไม่เป็นปัญหามากนักเนื่องจากบริษัทเป็นผู้นำเข้าวัสดุอุปกรณ์เอง
ดังนั้นการสั่งซื้อจากต่างประเทศในปริมาณมากทำให้บริษัทได้รับส่วนลดจากผู้ผลิตต่างประเทศ
นอกจากนี้บริษัทยังทราบการปรับราคาล่วงหน้าหลายเดือนเพียงพอต่อการเตรียมการปรับต้นทุนและราคาขายสินค้าของบริษัทเองได้
ในด้านของคุณภาพของวัตถุดิบที่ใช้ ซึ่งเป็นปัจจัยภายนอกที่ไม่สามารถควบคุมได้นั้น
บริษัทจะลดความเสี่ยงดังกล่าว
โดยการคัดเลือกวัตถุดิบจากผู้ผลิตที่มีชื่อเสียงและทำธุรกิจกับบริษัทมานาน

4. ความเสี่ยงในการลงทุนในใบสำคัญแสดงสิทธิ

4.1 ความเสี่ยงเรื่องมูลค่าตามเวลา (Time Value) ของใบสำคัญแสดงสิทธิ

บริษัทจะทำการปรับราคาการใช้สิทธิและอัตราการใช้สิทธิตลอดอายุของใบสำคัญแสดงสิทธิ
(ตั้งแต่วันที่ 1 ธันวาคม 2547 ถึง 30 พฤศจิกายน 2550)
ตามที่ระบุไว้ในเงื่อนไขการปรับสิทธิในส่วนที่ 3 แต่เนื่องจากวิธีการปรับสิทธิดังกล่าว
คำนึงถึงราคาการใช้สิทธิ และอัตราการใช้สิทธิ ณ วันปรับสิทธิเท่านั้น
โดยมิได้คำนึงถึงมูลค่าตามเวลา (Time Value) ของใบสำคัญแสดงสิทธิแต่อย่างใด
ซึ่งมูลค่าตามเวลาของใบสำคัญแสดงสิทธิจะลดลงเมื่อเวลาการใช้สิทธิของใบสำคัญแสดงสิทธิเหลือน้อยลง
และหากบริษัทมีการเสนอขายใบสำคัญแสดงสิทธิหรือหลักทรัพย์แปลงสภาพที่ออกใหม่ในอนาคต
อาจทำให้ผู้ถือใบสำคัญแสดงสิทธิที่จะเสนอขายในครั้งนี้ภายหลังการปรับสิทธิแล้วมีสิทธิและผลประโยชน์ด้อยไปกว่าเดิม

4.2 ความเสี่ยงเรื่องการปรับราคาการใช้สิทธิใหม่ทำให้มีมูลค่าต่ำกว่ามูลค่าที่ตราไว้ของหุ้นสามัญ
ของบริษัท

เนื่องจากบริษัทมีกำไรสะสมขณะที่ออกใบสำคัญแสดงสิทธิ
ดังนั้นในกรณีที่มีการปรับราคาการใช้สิทธิและอัตราการใช้สิทธิใหม่ตามที่ระบุไว้ในเงื่อนไขการปรับสิทธิในส่วนที่
3 โดยทำให้มีการเปลี่ยนแปลงราคาการใช้สิทธิ
จนเป็นผลทำให้ราคาการใช้สิทธิใหม่มีราคาต่ำกว่ามูลค่าที่ตราไว้ของหุ้นสามัญของบริษัท
ให้ใช้มูลค่าที่ตราไว้ของหุ้นสามัญของบริษัทเป็นราคาการใช้สิทธิใหม่

โดยบริษัทจะปรับสิทธิของผู้ถือใบสำคัญแสดงสิทธิโดยปรับอัตราการใช้สิทธิตามสูตรที่กำหนดไว้
ดังนั้นในกรณีที่เกิดเหตุการณ์ดังกล่าวผู้ถือใบสำคัญแสดงสิทธิที่เสนอขายในครั้งนี้อาจมีสิทธิและผลประโยชน์ด้อยลง
กว่าเดิม

5. ความเสี่ยงเรื่องผลกระทบต่อสัดส่วนการถือหุ้นของผู้ถือหุ้น (Dilution Effect)

บริษัทได้มีการจัดสรรหุ้นสามัญไว้ในอนาคตเพื่อรองรับการใช้สิทธิตามใบสำคัญแสดงสิทธิที่จะซื้อหุ้นสามัญของบริษัทซึ่งออกให้แก่ผู้ถือหุ้นเดิมจำนวน
8,000,000 หุ้น และให้แก่กรรมการและพนักงานของบริษัทและบริษัทย่อยจำนวน 2,000,000 หุ้น
ดังนั้นในอนาคตหากมีผู้ใช้สิทธิใบสำคัญแสดงสิทธินี้จะมีผลกระทบทางด้านสัดส่วนการถือหุ้นของผู้ถือหุ้นลดลง
(Dilution Effect)
ซึ่งอัตราส่วนการลดลงของการถือหุ้นของผู้ถือหุ้นจะขึ้นอยู่กับการใช้สิทธิในใบสำคัญแสดงสิทธิของผู้ถือหุ้นเดิมและของกรรมการและพนักงานของบริษัทและบริษัทย่อย
ซึ่งผู้ถือหุ้นและผู้ถือใบสำคัญแสดงสิทธิควรพิจารณาในผลกระทบดังกล่าวนี้ด้วย
ดังนั้นหากมีการใช้สิทธิตามใบสำคัญแสดงสิทธิซื้อหุ้นสามัญของบริษัททั้งจำนวน 10,000,000
(สิบล้าน) หน่วย โดย ณ วันที่ 30 กันยายน 2547 บริษัทมีหุ้นสามัญที่จำหน่ายไปแล้วทั้งหมดจำนวน
80,000,000 (แปดสิบล้าน) หุ้น (มูลค่าที่ตราไว้หุ้นละ 10 บาท)
จะทำให้ส่วนแบ่งกำไรหรือสิทธิในการออกเสียงของผู้ถือหุ้นเดิมลดลงร้อยละ 11.11
ของส่วนแบ่งกำไรหรือสิทธิในการออกเสียงเดิม (Control Dilution) อย่างไรก็ตาม ณ วันที่
30 กันยายน 2547 ราคาตลาดของหุ้น (ราคาปิด) ราคาหุ้นละ 31.75 บาท
ซึ่งต่ำกว่าราคาใช้สิทธิสำหรับใบสำคัญแสดงสิทธิที่ออกให้แก่ผู้ถือหุ้นเดิม (40 บาท/หุ้น) และ
ราคาใช้สิทธิสำหรับใบสำคัญแสดงสิทธิที่ออกให้แก่กรรมการและพนักงานของบริษัทและบริษัทย่อย (32
บาท/หุ้น) ดังนั้นหากมีการใช้สิทธิดังกล่าวจะไม่มีผลกระทบต่อราคาตลาดหุ้น (Price Dilution)