+-----------------------------------------------------------------------+
| 1. ปัจจัยความเสี่ยง                                                       |
+-----------------------------------------------------------------------+

การดำเนินธุรกิจของบริษัท ต้องเผชิญความเสี่ยงต่างๆ ซึ่งความเสี่ยงดังกล่าวประกอบด้วยความเสี่ยงในการประกอบธุรกิจโดยทั่วไปและความเสี่ยงจากการประกอบธุรกิจของบริษัท ซึ่งอาจส่งผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อรายรับ ผลกำไร สินทรัพย์ สภาพคล่อง ผลประกอบการ การดำเนินธุรกิจ หรือมูลค่าหุ้นของบริษัท อย่างไรก็ตามอาจมีความเสี่ยงอื่นๆ ซึ่งบริษัทไม่อาจทราบได้ในขณะนี้ หรือบริษัทเห็นว่าอาจจะไม่มีผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อผลประกอบการหรือการดำเนินธุรกิจของบริษัทในขณะนี้ ดังนั้นผู้ลงทุนควรพิจารณาปัจจัยความเสี่ยงอื่นๆ ที่อาจเกิดขึ้นกับบริษัทนอกเหนือจากปัจจัยความเสี่ยงที่ปรากฏในเอกสารฉบับนี้ด้วย

+-----------------------------------------------------------------------+
| 1.1 ความเสี่ยงจากความผันผวนของอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว                        |
+-----------------------------------------------------------------------+

เนื่องจากหนึ่งในธุรกิจหลักของบริษัทคือการประกอบธุรกิจโรงแรม ซึ่งมีความสัมพันธ์กับจำนวนของนักท่องเที่ยวทั้งในและต่างประเทศ ดังนั้นปัจจัยความเสี่ยงจากภายนอกที่ทำให้เกิดความผันผวนของอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว ซึ่งบริษัทไม่สามารถควบคุมได้ เช่น การก่อการร้าย การแพร่ระบาดของโรคติดต่อแบบเฉียบพลัน ภัยธรรมชาติ รวมถึงเหตุการณ์ที่ก่อให้เกิดความไม่สงบภายในประเทศและแหล่งท่องเที่ยว อาจส่งผลกระทบโดยตรงต่อปริมาณนักท่องเที่ยวในประเทศและนักท่องเที่ยวจากต่างประเทศที่กำลังจะเข้ามาท่องเที่ยวในประเทศไทย ซึ่งผลกระทบนี้ส่งผลเป็นวงกว้างไม่เพียงเฉพาะประเทศไทยและบริษัทเท่านั้น แต่รวมถึงอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวทั้งภูมิภาคเอเชียด้วยเช่นกัน

บริษัทมีนโยบายกระจายและลดความเสี่ยงโดยพยายามรักษาสัดส่วนรายได้ระหว่างค่าห้องพักและค่าอาหารที่เหมาะสม กลยุทธ์การกระจายธุรกิจตามแหล่งท่องเที่ยวในหลายแห่งเพื่อลดความเสี่ยงจากกรณีที่มีปัจจัยลบที่มีผลต่อการท่องเที่ยวเฉพาะแหล่งใดแหล่งหนึ่ง การเพิ่มสัดส่วนลูกค้าที่เป็นนักท่องเที่ยวภายในประเทศและการกระจายฐานลูกค้าต่างชาติให้ครอบคลุมหลากหลายประเทศมากยิ่งขึ้นเพื่อลดความเสี่ยงการกระจุกตัวของลูกค้ากลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง รวมถึงการเตรียมความพร้อมทั้งทางด้านกลยุทธ์ทางการตลาดและการควบคุมค่าใช้จ่ายในการดำเนินงาน นอกจากนี้การลงทุนในธุรกิจขายอาหารและเครื่องดื่มของบริษัทช่วยให้บริษัทมีการกระจายความเสี่ยงของธุรกิจที่เหมาะสม เนื่องจากรายได้จากธุรกิจขายอาหารและเครื่องดื่มมีความผันผวนที่น้อยกว่า โดยในปี 2550 บริษัท มีสัดส่วนรายได้จากธุรกิจอาหารร้อยละ 47 จากธุรกิจโรงแรมร้อยละ 38 ธุรกิจให้เช่าศูนย์การค้าและอสังหาริมทรัพย์ร้อยละ 3 ธุรกิจสปา ร้อยละ 3 ธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ ร้อยละ 2 ธุรกิจบันเทิงและอื่น ๆ ร้อยละ 7

+-----------------------------------------------------------------------+
| 1.2 ความเสี่ยงจากการแข่งขันในธุรกิจโรงแรม                                   |
+-----------------------------------------------------------------------+

ปัจจุบันมีโรงแรมที่มีกลุ่มลูกค้าเป้าหมายใกล้เคียงกับกลุ่มลูกค้าเป้าหมายของบริษัทจำนวนมากขึ้น จึงทำให้เกิดการแข่งขันในเรื่องราคา ซึ่งอาจจะส่งผลกระทบกับรายได้และกำไรของบริษัทในที่สุด อย่างไรก็ตามบริษัทเชื่อมั่นว่าด้วยกลยุทธ์การตลาดและภายใต้การควบคุมดูแลอย่างใกล้ชิดจากคณะกรรมการบริหารซึ่งมีความชำนาญและประสบการณ์ในธุรกิจโรงแรมและการบริหารงานด้วยตนเองภายใต้เครื่องหมายการค้าของตนเอง (“อนันตรา”) การบริหารงานด้วยตนเองภายใต้เครื่องหมายการค้า “แมริออท” (Franchise) การบริหารงานโดย Four Seasons Hotels and Resorts Asia Pacific Pte. Ltd. ภายใต้เครื่องหมายการค้า “โฟร์ซีซั่นส์” และ การบริหารงานโดย International Hotel Licensing Company S.A.R.L. ซึ่งเป็นกลุ่มบริษัท แมริออทโฮเทล ภายใต้เครื่องหมายการค้า “เจดับบลิว แมริออท” ซึ่งเป็นเครื่องหมายการค้าที่มีชื่อเสียงระดับโลก ประกอบกับบริษัทได้ประกอบธุรกิจในประเทศไทยเป็นระยะเวลานานจึงมีฐานลูกค้าประจำทั้งภายในประเทศและต่างประเทศ นอกจากนี้บริษัทยังมีการลงทุนในธุรกิจอื่นๆที่มีความเกี่ยวข้องกับธุรกิจโรงแรม เช่น ธุรกิจขายอาหารและเครื่องดื่ม ธุรกิจให้เช่าศูนย์การค้าและอสังหาริมทรัพย์ ธุรกิจให้บริการเพื่อสุขภาพ และธุรกิจบันเทิง ทำให้บริษัทสามารถให้บริการแก่ผู้บริโภคได้อย่างครบวงจรเมื่อเปรียบเทียบกับผู้ประกอบการโรงแรมรายอื่น บริษัทจึงมีการเติบโตของรายได้และกำไรสุทธิเพิ่มขึ้นมาโดยตลอด

+-----------------------------------------------------------------------+
| 1.3 ความเสี่ยงจากการแข่งขันในธุรกิจประเภทอาหารและเครื่องดื่ม                    |
+-----------------------------------------------------------------------+

ธุรกิจการให้บริการด้านอาหารและเครื่องดื่มเป็นธุรกิจที่มีการแข่งขันค่อนข้างสูง อีกทั้งยังเป็นธุรกิจที่มีการป้องกันผู้เข้าร่วมธุรกิจรายใหม่ต่ำ อย่างไรก็ตาม การแข่งขันในธุรกิจของอาหารประเภทนี้จำเป็นที่จะต้องมีการวางแผนการตลาดเพื่อครอบคลุมผู้บริโภคจำนวนมาก ซึ่งการจัดตั้งธุรกิจร้านอาหารที่มีเครือข่ายครอบคลุมทั่วประเทศ จำเป็นต้องใช้เงินลงทุนจำนวนมาก รวมทั้งต้องมีแบรนด์ที่เป็นที่ยอมรับ มีทีมผู้บริหารที่มีประสบการณ์สูง และเป็นผู้ประกอบการที่ได้รับการยอมรับในวงการธุรกิจ บริษัท ได้มีการขยายสาขาครอบคลุมในเขตชุมชนที่มีกำลังซื้อและมีอัตราการบริโภคสูงทำให้บริษัทสามารถครองส่วนแบ่งการตลาดที่สูงกว่าคู่แข่ง นอกจากนี้ บริษัทได้ริเริ่มเปิดบริการรูปแบบอาหารประเภทใหม่ ๆ จึงทำให้ธุรกิจในกลุ่มนี้มีการเติบโตอย่างต่อเนื่อง

+-----------------------------------------------------------------------+
| 1.4 ความเสี่ยงจากการริเริ่มโครงการใหม่                                      |
+-----------------------------------------------------------------------+

จากวิสัยทัศน์ของบริษัทหากมีความเป็นไปได้ในการลงทุน บริษัทอาจเริ่มลงทุนในโครงการใหม่ๆ โดยเฉพาะการลงทุนในกลุ่มโรงแรมและที่พักอาศัย ซึ่งอาจมีความเสี่ยงในเรื่องของการก่อสร้าง เช่น การปรับตัวสูงขึ้นของราคาวัสดุก่อสร้าง ปัจจัยในเรื่องระบบสาธารณูปโภคและสิ่งแวดล้อม ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อต้นทุนและการควบคุมคุณภาพในการก่อสร้างโครงการใหม่ อย่างไรก็ตามบริษัทคาดว่าจะไม่ได้รับความเสียหายดังกล่าว เนื่องจากตามปกติบริษัทจะเข้าทำสัญญาการก่อสร้างกับผู้รับเหมาก่อสร้าง ซึ่งได้ระบุต้นทุนในการก่อสร้างที่แน่นอนไว้ในสัญญา และมีการควบคุมคุณภาพการก่อสร้างให้ได้ตามมาตรฐานอย่างต่อเนื่องเพื่อลดความเสี่ยงต่างๆ อันอาจเกิดขึ้นจากการก่อสร้าง นอกจากนี้ก่อนเริ่มดำเนินโครงการใหม่ บริษัทจะทำการสำรวจสิ่งแวดล้อมและระบบสาธารณูปโภคในบริเวณที่ตั้งของโครงการใหม่ก่อนดำเนินการก่อสร้าง เพื่อสร้างความมั่นใจในความเป็นไปได้ของโครงการและขจัดความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้น

+-----------------------------------------------------------------------+
| 1.5 ความเสี่ยงจากการที่บริษัทไม่มีที่ดินของตนเอง                                 |
+-----------------------------------------------------------------------+

ที่ดินที่เป็นที่ตั้งของโรงแรมบางแห่งในปัจจุบันเป็นที่ดินที่บริษัทได้ทำสัญญาเช่าไว้กับเจ้าของที่ การไม่มีที่ดินเป็นของตนเองจึงเป็นความเสี่ยงของบริษัทที่นักลงทุนควรตระหนักถึง อย่างไรก็ตาม สัญญาเช่าที่บริษัททำไว้กับผู้ให้เช่ามีอายุสัญญาเฉลี่ยคงเหลือประมาณ 14 ปี และบริษัทมีสิทธิต่ออายุสัญญาได้อีก โดยมีค่าเช่าตามที่จะตกลงกัน และบริษัทก็ได้ปฏิบัติตามสัญญาเช่าและมีความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้ให้เช่าตลอดมา บริษัทจึงเชื่อมั่นว่าความเสี่ยงดังกล่าวไม่มีนัยสำคัญในระยะเวลาอันใกล้

+-----------------------------------------------------------------------+
| 1.6 ความเสี่ยงในการต่อสัญญาแฟรนไชส์                                        |
+-----------------------------------------------------------------------+

การดำเนินงานของบริษัทภายใต้แบรนด์ต่างๆส่วนมากจะได้รับแฟรนไชส์มาจากต่างประเทศโดยดำเนินงานตามข้อตกลงภายใต้สัญญาแฟรนไชส์ ดังนั้นจึงอาจมีความเสี่ยงที่เกิดขึ้นจากการที่มิได้รับอนุญาตให้ต่อสัญญาหรือการเปลี่ยนแปลงรายละเอียดในสัญญาแฟรนไชส์แต่ละสัญญา บริษัทจึงได้ทำการบริหารความเสี่ยงดังกล่าวโดยการขอต่ออายุสัญญาแฟรนไชส์ล่วงหน้าก่อนที่สัญญาจะหมดอายุลงเพื่อสร้างความมั่นใจในผลประโยชน์ที่จะได้รับในระยะยาวของบริษัทและผู้ถือหุ้น โดยปัจจุบันอายุสัญญาแฟรนไชส์มีการต่ออายุล่วงหน้าประมาณ 25 ปี โดยเฉลี่ย

+-----------------------------------------------------------------------+
| 1.7 ความเสี่ยงจากการต่ออายุสัญญาเช่ากับเจ้าของพื้นที่                             |
+-----------------------------------------------------------------------+

สถานที่ตั้งของร้านอาหารเป็นหนึ่งในปัจจัยหลักของความสำเร็จในการดำเนินธุรกิจร้านอาหาร ดังนั้นจึงอาจเกิดความเสี่ยงหากไม่สามารถต่อสัญญาเช่าพื้นที่และความเสี่ยงในการเปลี่ยนแปลงของรายละเอียดในสัญญาใหม่ที่จะถูกจัดทำขึ้น อย่างไรก็ตามเนื่องจากบริษัทเป็นเจ้าของร้านอาหารภายใต้แบรนด์ต่างๆหลายแบรนด์ซึ่งเป็นที่ยอมรับของผู้บริโภค จึงส่งผลให้บริษัทมีอำนาจต่อรอง อีกทั้งบริษัทยังมีนโยบายในการทำสัญญาระยะยาวกับเจ้าของพื้นที่ ซึ่งจะช่วยลดความเสี่ยงดังกล่าวได้อย่างมาก

+-----------------------------------------------------------------------+
|                                                                       |
+-----------------------------------------------------------------------+

+-----------------------------------------------------------------------+
| 1.8 ความเสี่ยงด้านการเงิน                                                 |
+-----------------------------------------------------------------------+

1.8.1 ความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยน

บริษัทและบริษัทย่อยมีรายได้บางส่วนเป็นเงินสกุลต่างประเทศซึ่งได้รับมาจากการให้สิทธิค่าแฟรนไชส์และจากเอเย่นต์ท่องเที่ยวในต่างประเทศ ซึ่งรายได้ดังกล่าวผันแปรตามอัตราแลกเปลี่ยน แต่ในขณะเดียวกันบริษัทและบริษัทย่อยก็มีค่าใช้จ่ายบางประเภท เช่น ค่าบริหารจัดการธุรกิจโรงแรม ค่าการใช้สิทธิ/ลิขสิทธิ์ในธุรกิจอาหารและเครื่องดื่ม (Franchise Fee) เป็นเงินสกุลต่างประเทศ ดังนั้นบริษัทจึงสามารถลดความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนนี้ได้โดยหักกลบรายได้และค่าใช้จ่ายที่เป็นเงินสกุลต่างประเทศ (Natural Hedging) ซึ่งปัจจุบันค่าใช้จ่ายดังกล่าวมีสัดส่วนใกล้เคียงกับรายได้ ส่งผลให้ผลต่างจากอัตราแลกเปลี่ยนคิดเป็นมูลค่าที่ไม่เป็นสาระสำคัญเมื่อเทียบกับรายได้ทั้งหมดของบริษัทและบริษัทย่อยทำให้บริษัทไม่มีความจำเป็นที่จะต้องทำสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า เพื่อป้องกันความเสี่ยงที่อาจจะเกิดขึ้นจากอัตราแลกเปลี่ยนนี้ ในส่วนของการบริหารความเสี่ยงที่เกิดจากราคาค่าห้องพักซึ่งเดิมกำหนดราคาอ้างอิงเงินสกุลดอลล่าห์สหรัฐ ปัจจุบันห้องพักทั้งหมดในประเทศได้เปลี่ยนมากำหนดเป็นเงินสกุลบาท ส่วนโรงแรมในต่างประเทศซึ่งบริษัทรับรู้รายได้ในรูปของส่วนแบ่งกำไรและค่าบริหารจัดการ คิดเป็นอัตราส่วนที่ไม่มีนัยสำคัญต่อรายได้จากกลุ่มธุรกิจโรงแรมทั้งหมด สำหรับรายได้จากธุรกิจอาหารในรูปสกุลเงินดอลล่าห์สหรัฐในปัจจุบัน มีสัดส่วนเพียงร้อยละ 1 ของรายได้ในกลุ่มธุรกิจนี้ทั้งหมด 

นอกจากนี้ บริษัท และบริษัทย่อย มีเงินลงทุนในต่างประเทศตามราคาทุน ณ วันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2550 คิดเป็นร้อยละ 0.67 เมื่อเทียบกับสินทรัพย์รวมในงบการเงินรวม (เงินลงทุนในต่างประเทศดังกล่าวเป็นเงินลงทุนในกิจการร่วมค้า และเงินลงทุนระยะยาวในหลักทรัพย์ในความต้องการของตลาด โดยบริษัท ได้บันทึกบัญชีตามมาตรฐานบัญชี ซึ่งมิได้มีการบันทึกขาดทุนหรือกำไรจากอัตราแลกเปลี่ยนในงบกำไรขาดทุน เงินลงทุนในกิจการร่วมค้าจะบันทึกตามวิธีส่วนได้เสีย (โดยรับรู้ส่วนแบ่งกำไรหรือขาดทุนซึ่งแปลงค่าเป็นเงินบาทโดยใช้อัตราแลกเปลี่ยนเฉลี่ยในปี 2550) ส่วนเงินลงทุนระยะยาวในหลักทรัพย์ในความต้องการของตลาด จะมีการปรับปรุงให้เป็นราคายุติธรรมและใช้อัตราแลกเปลี่ยน ณวันสิ้นงวดโดยแสดงอยู่ภายใต้ส่วนของผู้ถือหุ้น) จากสัดส่วนเงินลงทุนในต่างประเทศซึ่งมีสัดส่วนต่ำมาก เมื่อเปรียบเทียบกับสินทรัพย์รวมในงบการเงินรวมดังกล่าว ทำให้บริษัท ได้รับผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงของอัตราแลกเปลี่ยนไม่มากนัก 

1.8.2 ความเสี่ยงด้านการเก็บเงินชำระหนี้จากลูกหนี้การค้า

บริษัทและบริษัทย่อยมีความเสี่ยงในการเรียกเก็บเงินชำระหนี้จากลูกหนี้การค้า เช่น เอเย่นต์ท่องเที่ยว หรือลูกค้าบริษัทรายใหญ่ เช่นเดียวกับผู้ประกอบการในธุรกิจโรงแรมรายอื่นๆ อย่างไรก็ตาม บริษัทและบริษัทย่อยมีฐานลูกหนี้การค้าที่หลากหลายและมีจำนวนมากรายซึ่งบริษัทและบริษัทย่อยไม่ได้ยึดติดกับฐานลูกหนี้การค้ากลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง และในอดีตไม่เคยได้รับความเสียหายอย่างเป็นสาระสำคัญจากหนี้สูญ เนื่องจากบริษัทและบริษัทย่อยจะพิจารณาให้ระยะเวลาในการชำระหนี้ (เครดิตเทอม) แก่ลูกหนี้การค้าเฉพาะรายที่ติดต่อกันมาเป็นระยะเวลาอย่างน้อย 3-5 ปี สำหรับลูกหนี้การค้ารายใหม่ บริษัทและบริษัทย่อยจะกำหนดเป็นวงเงินที่จำกัดเท่านั้น นอกจากนี้บริษัทและบริษัทย่อยได้วางเป้าหมายที่จะบริหารลูกหนี้ให้มีประสิทธิภาพ โดยได้กำหนดเป้าหมายที่ชัดเจน และมีแผนการติดตามลูกหนี้ที่มีปัญหาอย่างมีประสิทธิภาพ 

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2550 บริษัทและบริษัทย่อยมียอดลูกหนี้การค้าค้างชำระสุทธิเท่ากับ 696 ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ 5 ของรายได้จากการดำเนินธุรกิจของบริษัทและบริษัทย่อย โดยร้อยละ 95.5 ของยอดลูกหนี้การค้าทั้งหมด (ก่อนหักค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญ) เป็นลูกหนี้การค้าค้างชำระน้อยกว่า 90 วัน และประกอบด้วยลูกหนี้ที่ยังไม่ถึงกำหนดชำระร้อยละ 70.4 บริษัทและบริษัทย่อยได้ตั้งค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญไว้ร้อยละ 1.6 ของยอดลูกหนี้การค้าทั้งหมด (ก่อนหักค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญ) 

1.8.3 ความเสี่ยงเกี่ยวกับอัตราดอกเบี้ย

ความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ยเกิดจากความผันผวนของอัตราดอกเบี้ยในตลาด
ซึ่งจะส่งผลกระทบต่อผลการดำเนินงานและกระแสเงินสดของกลุ่มบริษัท
เนื่องจากอัตราดอกเบี้ยเงินกู้ยืมของบริษัท ส่วนใหญ่เป็นอัตราคงที่ โดยบริษัท
มีเงินกู้ระยะยาวที่มีอัตราดอกเบี้ยลอยตัวจำนวนร้อยละ 15 ของเงินกู้ระยะยาวทั้งหมด
เงินกู้ระยะยาวของบริษัทปัจจุบันอยู่ในรูปหุ้นกู้ระยะยาว 5 ปี และ 7 ปี
โดยอัตราดอกเบี้ยเฉลี่ยปัจจุบันอยู่ที่ระดับต่ำกว่าร้อยละ 5

หากอัตราดอกเบี้ยมีการเปลี่ยนแปลงเพิ่มขึ้นร้อยละ 1
จะมีผลกระทบให้ดอกเบี้ยจ่ายของบริษัทและบริษัทย่อยเพิ่มขึ้นประมาณร้อยละ 0.09 ของรายได้

1.8.4 ความเสี่ยงจากการต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขที่ต้องปฏิบัติและละเว้นปฏิบัติของหุ้นกู้ของบริษัท

บริษัทต้องดำรงอัตราส่วนหนี้สิน (Interest Bearing Debt) (“IBD”)
ต่อส่วนของผู้ถือหุ้นของบริษัทในอัตราไม่เกิน 1.75 : 1 ณ วันสิ้นงวดบัญชีในทุกๆไตรมาส
โดยคำนวณจากงบการเงินรวมของบริษัทที่มีผู้สอบบัญชีรับอนุญาตตรวจสอบและแสดงความเห็นแล้ว
โดย ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2550 บริษัทมีอัตราส่วนหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้น (IBD/E)
ของบริษัทเท่ากับ 0.88 : 1