2. ปัจจัยความเสี่ยง

การดำเนินธุรกิจของบริษัทต้องเผชิญความเสี่ยงและความไม่แน่นอนต่างๆ ในการประกอบธุรกิจ ซึ่งอาจส่งผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อรายได้ ผลกำไร สินทรัพย์ สภาพคล่อง และมูลค่าหุ้นของบริษัท นอกจากความเสี่ยงที่จะกล่าวถึงต่อไป อาจมีความไม่แน่นอนอื่นๆ ซึ่งบริษัทไม่อาจทราบหรือระบุได้ในขณะนี้ ดังนั้น ผู้มีส่วนได้เสีย (Stakeholders) ควรพิจารณาปัจจัยความเสี่ยงอื่นๆ ที่อาจเกิดขึ้นกับบริษัทนอกเหนือจากปัจจัยความเสี่ยงที่ปรากฏในเอกสารฉบับนี้ด้วย

2.1 ความเสี่ยงจากความผันผวนของอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว

การประกอบธุรกิจโรงแรมเป็นหนึ่งในธุรกิจหลักของบริษัท โดยมีกลุ่มลูกค้าคือนักท่องเที่ยวทั้งในและต่างประเทศ ซึ่งธุรกิจโรงแรมอาจได้รับผลกระทบจากปัจจัยความเสี่ยงจากภายนอกที่ก่อให้เกิดความผันผวนของอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว ซึ่งบริษัทไม่สามารถควบคุมได้ เช่น การก่อการร้าย การแพร่ระบาดของโรคติดต่อ ภัยธรรมชาติ เหตุการณ์ที่ก่อให้เกิดความไม่สงบภายในประเทศ และภาวะเศรษฐกิจถดถอยทั่วโลก เป็นต้น ซึ่งผลกระทบดังกล่าวส่งผลเป็นวงกว้างไม่เพียงเฉพาะประเทศไทยเท่านั้น แต่รวมถึงอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวในประเทศอื่นๆ ด้วยเช่นกัน

บริษัทมีนโยบายการบริหารความเสี่ยงดังกล่าวผ่านการกระจายธุรกิจตามแหล่งท่องเที่ยวทั้งในและต่างประเทศ เพื่อลดความเสี่ยงในกรณีที่แหล่งท่องเที่ยวแหล่งใดแหล่งหนึ่งประสบปัญหา อีกทั้งยังเพิ่มสัดส่วนลูกค้าที่เป็นนักท่องเที่ยวภายในประเทศและการกระจายฐานลูกค้าต่างชาติให้ครอบคลุมหลากหลายประเทศมากยิ่งขึ้น เพื่อลดความเสี่ยงจากการกระจุกตัวของลูกค้ากลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง โดยในปี 2554 บริษัทได้ประสบความสำเร็จจากการเข้าซื้อบริษัท Oaks Hotels and Resorts ซึ่งเป็นผู้ประกอบธุรกิจโรงแรมและรีสอร์ทที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศออสเตรเลีย บริหารอสังหาริมทรัพย์จำนวน 38 แห่ง มีห้องพักกว่า 5,000 ห้องในประเทศออสเตรเลีย นิวซีแลนด์และดูไบ จากการเข้าซื้อกิจการ Oaks ในครั้งนี้ ส่งผลให้จำนวนห้องพักภายใต้การบริหารจัดการของบริษัทส่วนใหญ่มีการกระจายตัวที่ดีขึ้น ครอบคลุมหลายๆ ประเทศ ทั้งออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ มัลดีฟส์ ศรีลังกา เวียดนาม เคนย่า แทนซาเนีย และอินโดนีเซีย 

นอกจากนี้ จากการมีฐานธุรกิจที่หลากหลาย ทั้งธุรกิจขายอาหารและเครื่องดื่ม และธุรกิจจัดจำหน่ายสินค้า ส่งผลให้บริษัทมีการกระจายความเสี่ยงของธุรกิจที่เหมาะสม เนื่องจากรายได้จากธุรกิจขายอาหารและเครื่องดื่มมีความผันผวนที่น้อยกว่า โดยในปี 2554 บริษัทมีสัดส่วนรายได้จากธุรกิจร้านอาหารร้อยละ 39.5 จากธุรกิจโรงแรมและสปาร้อยละ 31.4 ธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ร้อยละ 10.0 ธุรกิจจัดจำหน่ายและผลิตสินค้าร้อยละ 10.3 ธุรกิจให้เช่าศูนย์การค้าและบันเทิงร้อยละ 2.0 และธุรกิจอื่นๆ ร้อยละ 6.8

2.2 ความเสี่ยงจากการแข่งขันกับคู่แข่งในธุรกิจหลัก

2.2.1 การแข่งขันในธุรกิจโรงแรม

ปัจจุบัน อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวมีการแข่งขันเพิ่มขึ้น จากการเปิดโรงแรมระดับบนของผู้ประกอบการรายต่างๆ โดยเฉพาะในเขตกรุงเทพมหานคร ส่งผลให้เกิดการแข่งขันในเรื่องราคา ซึ่งอาจจะส่งผลกระทบกับรายได้และกำไรของบริษัท อย่างไรก็ดี บริษัทเชื่อมั่นว่าด้วยกลยุทธ์การวางตำแหน่งการตลาดที่ชัดเจนภายใต้การควบคุมดูแลอย่างใกล้ชิดจากคณะผู้บริหาร ซึ่งมีความชำนาญและประสบการณ์ในการดำเนินธุรกิจโรงแรมภายใต้แบรนด์ชั้นนำระดับโลก ทำให้บริษัทมีฐานลูกค้าประจำทั้งในและต่างประเทศ ทั้งนี้ นอกจากแบรนด์อนันตรา ซึ่งเป็นแบรนด์ของบริษัทเองแล้ว แล้ว บริษัทยังได้ว่าจ้างบริษัทชั้นนำอย่าง 1) Four Seasons Hotels & Resorts Asia Pacific Pte. Ltd. 2) The Hotel Licensing Corporation ซึ่งเป็นกลุ่มบริษัท แมริออท โฮเทล และ 3) Starwood Asia Pacific Hotels & Resorts Pte. Ltd. ให้บริหารโรงแรมภายใต้การลงทุนของบริษัท โดยใช้แบรนด์ โฟร์ ซีซั่นส์ เจดับบลิว แมริออท และเซ็นต์ รีจิส ในขณะเดียวกัน แบรนด์อนันตราก็ได้รับการคัดเลือกให้เป็นหนึ่งในสมาชิกของ Global Hotel Alliance (“GHA”) ซึ่งเป็นเครือข่ายโรงแรมระดับบนทั่วโลกที่มีชื่อเสียงด้านความเป็นเลิศ โดยจุดเด่นของแบรนด์อนันตราอยู่ที่ความมุ่งมั่นที่จะให้ลูกค้าได้สัมผัสถึงวัฒนธรรมและประเพณีของแหล่งท่องเที่ยวในแต่ละแห่ง ผ่านคุณภาพการให้บริการและสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ ที่มีเอกลักษณ์เฉพาะ นอกจากนี้ บริษัทยังมีการลงทุนในธุรกิจอื่นๆ ที่มีความเกี่ยวข้องกับธุรกิจโรงแรม เช่น ธุรกิจสปา ธุรกิจให้เช่าศูนย์การค้าและบันเทิง ทำให้บริษัทสามารถให้บริการแก่ผู้บริโภคได้อย่างครบวงจร

2.2.2 การแข่งขันในธุรกิจร้านอาหาร

ธุรกิจร้านอาหารเป็นธุรกิจที่มีการแข่งขันค่อนข้างสูง อีกทั้งยังเป็นธุรกิจที่มีการป้องกันคู่แข่งรายใหม่ต่ำกว่าเมื่อเปรียบเทียบกับธุรกิจโรงแรม อย่างไรก็ตาม การแข่งขันในธุรกิจประเภทนี้ต้องอาศัยการวางแผนการตลาดและเงินลงทุนจำนวนมากเพื่อให้ครอบคลุมตลาดผู้บริโภคทั่วประเทศ รวมทั้งต้องมีแบรนด์ที่เป็นที่ยอมรับ มีทีมผู้บริหารที่มีประสบการณ์สูง และเป็นผู้ประกอบการที่ได้รับการยอมรับในวงการธุรกิจ ซึ่งปัจจัยต่างๆ ดังกล่าว ส่งผลให้บริษัทสามารถครองส่วนแบ่งการตลาดที่สูงกว่าคู่แข่ง และบริษัทยังมีนโยบายกระจายความเสี่ยง เพิ่มความหลากหลายของประเภทร้านอาหาร ซึ่งครอบคลุมทั้งอาหารตะวันตกจานด่วน เช่น พิซซ่า สเต็ก แฮมเบอร์เกอร์ ไอศกรีม ตลอดจนอาหารไทย จีน ญี่ปุ่น และกาแฟ ซึ่งสามารถตอบสนองความต้องการของผู้บริโภคแต่ละกลุ่มทั้งในและต่างประเทศ ส่งผลให้ธุรกิจในกลุ่มนี้มีการกระจายความเสี่ยงที่ดี และมีการเติบโตอย่างต่อเนื่อง

2.2.3 การแข่งขันในธุรกิจจัดจำหน่ายสินค้า

ธุรกิจจัดจำหน่ายสินค้าซึ่งบริษัทเป็นตัวแทนจำหน่ายสินค้าแฟชั่นและเครื่องสำอาง เป็นธุรกิจที่มีการแข่งขันค่อนข้างสูง และผันแปรตามการบริโภคของภาคเอกชน รวมไปถึงระดับความเชื่อมั่นของผู้บริโภคในประเทศ ที่ได้รับผลกระทบโดยตรงจากปัจจัยต่างๆ ทั้งภาวะการขยายตัวของเศรษฐกิจ ภัยธรรมชาติ ภาวะเงินเฟ้อ และเสถียรภาพทางการเมือง อย่างไรก็ดี ประสบการณ์อันยาวนานของผู้บริหารมีส่วนสำคัญในการปรับกลยุทธ์ให้สอดคล้องกับสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนแปลงไป

2.3 ความเสี่ยงจากการริเริ่มโครงการใหม่

บริษัทมีการลงทุนในโครงการใหม่ๆ โดยเฉพาะการลงทุนในกลุ่มโรงแรมและที่พักอาศัยเพื่อเพิ่มอัตราการเติบโตของรายได้และกำไร ซึ่งการลงทุนในโครงการใหม่อาจทำให้บริษัทมีความเสี่ยงจากต้นทุนในการลงทุน และกฎระเบียบที่เกี่ยวข้องกับสิ่งแวดล้อมและสาธารณูปโภค อย่างไรก็ตาม บริษัทสามารถป้องกันและลดความเสี่ยงดังกล่าว โดยอาศัยประสบการณ์ในการวางแผนก่อสร้างโครงการต่างๆ ตลอดระยะเวลากว่า 30 ปีที่ผ่านมา เนื่องจากบริษัทจะทำการสำรวจสิ่งแวดล้อมและระบบสาธารณูปโภคในบริเวณที่ตั้งของโครงการใหม่ก่อนดำเนินการก่อสร้าง เพื่อศึกษาความเป็นไปได้ของโครงการและขจัดความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้น และก่อนการเข้าทำสัญญาการก่อสร้างกับผู้รับเหมาก่อสร้าง ต้นทุนในการก่อสร้างจะต้องระบุแน่นอนในสัญญา และมีการควบคุมคุณภาพการก่อสร้างให้ได้ตามมาตรฐานอย่างต่อเนื่อง 

2.4 ความเสี่ยงจากการลงทุนในต่างประเทศ

บริษัทมีการลงทุนในธุรกิจโรงแรมในต่างประเทศ เช่น ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ มัลดีฟส์ แอฟริกา
ศรีลังกา และเวียดนาม และในธุรกิจร้านอาหาร ในประเทศจีน สิงคโปร์ และออสเตรเลีย
ซึ่งในแต่ละประเทศนั้นย่อมมีความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นได้จากปัจจัยทางด้านการเมือง กฎหมาย
อัตราแลกเปลี่ยน หรือภาวะเศรษฐกิจของประเทศเหล่านั้นที่อาจเปลี่ยนแปลงไป ดังนั้น
หากมีเหตุการณ์ใดเหตุการณ์หนึ่งเกิดขึ้นอย่างมีนัยสำคัญต่อการดำเนินธุรกิจในประเทศนั้นๆ
อาจมีผลกระทบต่อรายได้และกำไรจากการลงทุนในต่างประเทศดังกล่าว

บริษัทได้ตระหนักถึงความเสี่ยงนี้ จึงว่าจ้างผู้เชี่ยวชาญที่มีความรู้และความชำนาญในประเทศนั้นๆทำการศึกษาความเป็นไปได้ของโครงการอย่างละเอียดรอบคอบ และมีการทำ due diligence และ feasibility study อย่างละเอียด ก่อนที่จะตัดสินใจลงทุน นอกจากนี้ บริษัทมีการลดความเสี่ยงสำหรับการลงทุนในประเทศที่กลุ่มไม่เคยดำเนินธุรกิจมาก่อน โดยในช่วงแรกบริษัทจะร่วมลงทุนกับคู่ค้าทางธุรกิจที่มีความรู้ ความชำนาญในการดำเนินธุรกิจในประเทศดังกล่าว เพื่อศึกษาสภาวะตลาดและเรียนรู้กิจการ จนกว่าจะมีความมั่นใจในการดำเนินธุรกิจในประเทศนั้นๆเพียงพอ จึงจะมีการตัดสินใจลงทุนในสัดส่วนที่เพิ่มขึ้นในภายหลัง เช่น การลงทุนในแอฟริกา มัลดีฟส์ ศรีลังกา และออสเตรเลีย ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2554 บริษัทมีการลงทุนในต่างประเทศเป็นจำนวน 7,783 ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ 19ของสินทรัพย์รวมของบริษัท 

บริษัทได้ขยายธุรกิจในต่างประเทศด้วยรูปแบบของแฟรนไชส์และรับจ้างบริหารโรงแรมแทนการลงทุนด้วยตนเอง
ซึ่งเป็นการลดความเสี่ยงในการลงทุนได้
อีกทั้งยังสามารถขยายฐานลูกค้าของแบรนด์ที่บริษัทเป็นเจ้าของได้อีกด้วย โดย ณ วันที่ 31 ธันวาคม
2554 บริษัทมีสาขาร้านอาหารที่เป็นแฟรนไชส์ จำนวน 546 สาขา คิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 43
ของจำนวนสาขาร้านอาหารทั้งหมด 1,257 สาขา
สำหรับธุรกิจโรงแรมที่บริษัทรับจ้างบริหารและเปิดให้บริการแล้ว ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2554
มีจำนวน 47 แห่ง จากจำนวนโรงแรมในเครือของบริษัททั้งหมด 75 แห่ง

2.5 ความเสี่ยงจากการที่บริษัทไม่มีที่ดินเป็นของตนเอง

เนื่องจากที่ดินที่เป็นที่ตั้งของโรงแรมบางแห่งในปัจจุบันเป็นที่ดินที่บริษัททำสัญญาเช่าไว้กับเจ้าของที่ดิน การไม่มีที่ดินเป็นของตนเองจึงเป็นความเสี่ยงของบริษัทอย่างหนึ่ง อย่างไรก็ตาม บริษัทมีสิทธิต่ออายุสัญญาได้อีก โดยคิดอัตราค่าเช่าตามที่จะตกลงกัน ยกเว้นในกรณีที่บริษัทตกลงที่จะไม่ต่ออายุสัญญา และจากการที่บริษัทได้ปฏิบัติตามสัญญาเช่าและมีความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้ให้เช่าตลอดมา บริษัทจึงเชื่อมั่นว่าความเสี่ยงดังกล่าวจะไม่เกิดขึ้นในระยะเวลาอันใกล้

นอกจากนี้ สถานที่ตั้งของร้านอาหารและร้านจำหน่ายสินค้ายังเป็นหนึ่งในปัจจัยหลักของความสำเร็จในการดำเนินธุรกิจร้านอาหารและธุรกิจจัดจำหน่ายสินค้า ดังนั้น จึงอาจเกิดความเสี่ยงหากไม่สามารถต่อสัญญาเช่าพื้นที่หรือมีการเปลี่ยนแปลงรายละเอียดในสัญญาใหม่ อย่างไรก็ตาม เนื่องจากบริษัทเป็นเจ้าของร้านอาหารและจัดจำหน่ายสินค้าภายใต้แบรนด์ยอดนิยมต่างๆ หลายแบรนด์ ส่งผลให้บริษัทมีอำนาจต่อรองกับเจ้าของพื้นที่ อีกทั้งบริษัทยังมีนโยบายในการทำสัญญาเช่าระยะยาว ซึ่งจะช่วยลดความเสี่ยงดังกล่าวได้อย่างมาก

2.6 ความเสี่ยงในการต่อสัญญาแฟรนไชส์และสัญญาตัวแทนจำหน่ายสินค้า

บริษัทดำเนินงานร้านอาหารทั้งภายใต้แบรนด์ของตนเอง และแบรนด์ที่ได้รับแฟรนไชส์มาจากต่างประเทศตามข้อตกลงภายใต้สัญญาแฟรนไชส์ จึงอาจมีความเสี่ยงที่เกิดขึ้นจากการที่มิได้รับอนุญาตให้ต่อสัญญาหรือการเปลี่ยนแปลงรายละเอียดในสัญญาแฟรนไชส์ บริษัทตระหนักถึงความเสี่ยงและได้ลดความเสี่ยงดังกล่าวลงโดยการขอต่ออายุสัญญาแฟรนไชส์ล่วงหน้าโดยมีระยะเวลาของสัญญา 10-20 ปี (ขึ้นอยู่กับประเภทของสัญญา) อย่างไรก็ตาม บริษัทมีเป้าหมายที่จะเพิ่มแบรนด์ร้านอาหารที่เป็นของตนเอง เพื่อลดความเสี่ยงดังกล่าว โดยในปัจจุบันบริษัทมีแบรนด์หลักของตัวเอง 4 แบรนด์ ได้แก่ เดอะ พิซซ่า คอมปะนี กลุ่มไทยเอ็กซ์เพรส เดอะ คอฟฟี่คลับ และริบส์ แอนด์ รัมพ์ ซึ่งเป็นแบรนด์ล่าสุดที่บริษัทซื้อกิจการในปีที่ผ่านมา

สำหรับธุรกิจจัดจำหน่ายสินค้า สัญญาตัวแทนจำหน่ายเป็นปัจจัยสำคัญ สัญญาของบริษัทมีสองลักษณะ
ได้แก่ แบบที่สามารถต่อสัญญาได้โดยอัตโนมัติ และแบบที่มีกำหนดระยะเวลาในการต่อสัญญา
สำหรับสัญญาในลักษณะที่มีการกำหนดระยะเวลาในการต่อสัญญา
บริษัทมีความเสี่ยงจากการที่คู่สัญญาจะขอยกเลิกสัญญาเมื่อถึงกำหนดและมีโอกาสสูญเสียรายได้จากการเป็นตัวแทนจำหน่าย
อย่างไรก็ตาม
จากการดำเนินธุรกิจระหว่างกันมาเป็นเวลานานและบริษัทได้ปฏิบัติตามเงื่อนไขที่ระบุในสัญญามาโดยตลอด
ส่งผลให้บริษัทจะได้รับความไว้วางใจให้ต่ออายุสัญญา ยกเว้นในกรณีที่บริษัทตกลงที่จะไม่ต่ออายุสัญญา
นอกจากนั้น ในระหว่างการตกลงในการต่อสัญญา หากคู่สัญญาขอเปลี่ยนแปลงอัตราค่าตอบแทน
บริษัทจะเจรจาต่อรองเพื่อให้การเปลี่ยนแปลงอัตราค่าตอบแทนดังกล่าวเป็นไปในอัตราที่บริษัทและคู่สัญญาได้รับผลประโยชน์ร่วมกันทั้งสองฝ่าย

2.7 ความเสี่ยงจากการที่ลูกค้าจะไม่ต่อสัญญาจ้างบริหารงานและจ้างผลิตสินค้า

ธุรกิจโรงแรมของบริษัทมีการขยายธุรกิจครอบคลุมถึงการรับจ้างบริหารจัดการโรงแรม
ภายใต้แบรนด์ อนันตรา ซึ่งเป็นแบรนด์ของบริษัท โดยคิดรายได้ค่าบริหารจัดการแบ่งออกเป็น 2
ส่วน คือ ค่าธรรมเนียมในการให้คำปรึกษาและคำแนะนำในการออกแบบและการก่อสร้าง
ซึ่งเป็นรายได้ที่เกิดขึ้นในช่วงก่อนโรงแรมจะเปิดดำเนินการ
และค่าธรรมเนียมในการบริหารภายหลังจากที่โรงแรมเปิดดำเนินการแล้ว
โดยจะขึ้นอยู่กับรายได้และผลกำไรจากการดำเนินงานของโรงแรมที่บริษัทเข้าบริหารงาน
โดยทั่วไปสัญญาว่าจ้างบริหารโรงแรมจะมีอายุ 10-20 ปี
ในกรณีที่ลูกค้าบอกเลิกสัญญาก่อนครบกำหนด
บริษัทสามารถเรียกเก็บค่าเสียหายในรูปของค่าธรรมเนียมการยกเลิกสัญญา (cancellation
fee) ได้ จากประสบการณ์ในการบริหารธุรกิจโรงแรมหลายปี
จนทำให้ได้รับความไว้วางใจจากลูกค้าในมาตรฐานการให้บริการ
ประกอบกับเอกลักษณ์ของแบรนด์อนันตรา ที่ให้ความสำคัญต่อวัฒนธรรมท้องถิ่น ณ วันที่ 31 ธันวาคม
2554 บริษัทได้ลงนามในสัญญาจ้างบริหารโรงแรมแล้วทั้งสิ้น 28 แห่ง
กับเจ้าของโรงแรมทั้งในประเทศและต่างประเทศ
ทำให้มีการกระจายความเสี่ยงทั้งในด้านของสถานที่ตั้งของโรงแรม
และการกระจุกตัวอยู่กับเจ้าของโรงแรมรายใดรายหนึ่ง โดยโรงแรมภายใต้สัญญาจ้างบริหาร 28
แห่ง เป็นโรงแรมที่เปิดดำเนินการแล้วจำนวน 9 แห่ง
ส่วนที่เหลืออยู่ระหว่างการก่อสร้างและคาดว่าจะทยอยเปิดดำเนินการได้ภายในปี 2557

สำหรับธุรกิจรับจ้างผลิตสินค้าอุปโภค โดยบริษัท นวศรี แมนูแฟคเจอริ่ง จำกัด
ซึ่งเป็นบริษัทย่อยของบริษัท ได้รับจ้างผลิตสินค้าให้กับบริษัทสินค้าอุปโภคระดับสากล ปัจจุบัน
ธุรกิจดังกล่าวมีการแข่งขันไม่มากนัก
เนื่องจากยังมีผู้ประกอบการที่ได้มาตรฐานและได้รับอนุญาตให้ผลิตน้อยราย
แต่เนื่องจากราคาและคุณภาพเป็นตัวแปรที่สำคัญ
บริษัทจึงมีความเสี่ยงจากการสูญเสียลูกค้าในกรณีดังกล่าว อย่างไรก็ตาม
จากการที่บริษัทได้ดำเนินธุรกิจรับจ้างผลิตสินค้าอุปโภคมาเป็นเวลานานมากกว่า 20 ปี
และให้ความสำคัญต่อคุณภาพในการผลิตสินค้าในราคาที่เหมาะสม นอกจากนี้
ยังได้ปรับปรุงสายการผลิตซึ่งสามารถลดต้นทุนการผลิตได้อย่างต่อเนื่อง
ทำให้บริษัทได้รับความไว้วางใจจากลูกค้าทั้งในระดับภูมิภาคและระดับโลกและได้รับการว่าจ้างผลิตสินค้าในระยะยาว

2.8 ความเสี่ยงด้านการเงิน

2.8.1 ความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยน

บริษัทและบริษัทในเครือมีรายได้บางส่วนเป็นเงินสกุลต่างประเทศ
ซึ่งได้รับมาจากการให้สิทธิค่าแฟรนไชส์
ค่ารับจ้างบริหารโรงแรมและจากเอเย่นต์ท่องเที่ยวในต่างประเทศ
ซึ่งรายได้ดังกล่าวผันแปรตามอัตราแลกเปลี่ยน แต่ในขณะเดียวกันบริษัทก็มีค่าใช้จ่ายบางประเภท
เช่น ค่าบริหารจัดการธุรกิจโรงแรม ค่าการใช้สิทธิ/ลิขสิทธิ์ในธุรกิจอาหารและเครื่องดื่ม
(Franchise Fee) และค่าสินค้าในธุรกิจจัดจำหน่ายสินค้า เป็นเงินสกุลต่างประเทศ ดังนั้น
บริษัทจึงสามารถลดความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนนี้ได้
โดยการหักกลบรายได้และค่าใช้จ่ายที่เป็นเงินสกุลต่างประเทศ (Natural Hedging) ซึ่งปัจจุบัน
มีสัดส่วนใกล้เคียงกัน
ส่งผลให้ผลต่างจากอัตราแลกเปลี่ยนคิดเป็นมูลค่าที่ไม่เป็นสาระสำคัญเมื่อเทียบกับรายได้ทั้งหมดของบริษัทและบริษัทในเครือ
ในส่วนของการบริหารความเสี่ยงที่เกิดจากราคาค่าห้องพักซึ่งเดิมกำหนดราคาอ้างอิงเงินสกุลดอลล่าห์สหรัฐ
ปัจจุบัน อัตราค่าห้องพักทั้งหมดในประเทศได้เปลี่ยนมากำหนดเป็นเงินสกุลบาท

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2554 บริษัทมีเงินลงทุนในต่างประเทศตามราคาทุน ประมาณร้อยละ 4
เมื่อเทียบกับสินทรัพย์รวมในงบการเงินรวม
เงินลงทุนในต่างประเทศดังกล่าวเป็นเงินลงทุนในกิจการร่วมค้า
และเงินลงทุนระยะยาวในหลักทรัพย์ในความต้องการของตลาด
โดยบริษัทได้บันทึกบัญชีตามมาตรฐานบัญชี
ซึ่งมิได้มีการบันทึกขาดทุนหรือกำไรจากอัตราแลกเปลี่ยนในงบกำไรขาดทุน
เงินลงทุนในกิจการร่วมค้าจะบันทึกตามวิธีส่วนได้เสีย
โดยรับรู้ส่วนแบ่งกำไรหรือขาดทุนซึ่งแปลงค่าเป็นเงินบาทโดยใช้อัตราแลกเปลี่ยนเฉลี่ยในปี 2554
ของธนาคารแห่งประเทศไทย ส่วนเงินลงทุนระยะยาวในหลักทรัพย์ในความต้องการของตลาด
จะมีการปรับปรุงให้เป็นราคายุติธรรมและใช้อัตราแลกเปลี่ยน ณ
วันสิ้นงวดโดยแสดงอยู่ภายใต้ส่วนของผู้ถือหุ้น จากสัดส่วนเงินลงทุนในต่างประเทศซึ่งมีสัดส่วนต่ำมาก
เมื่อเปรียบเทียบกับสินทรัพย์รวมในงบการเงินรวมดังกล่าว
ทำให้บริษัทได้รับผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงของอัตราแลกเปลี่ยนไม่มากนัก

นอกจากนี้ ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2554
บริษัทและบริษัทในเครือมีภาระหนี้เงินกู้ยืมที่เป็นสกุลเงินบาทในสัดส่วนร้อยละ 65.76
และสกุลต่างประเทศในสัดส่วนร้อยละ 34.24 ซึ่งเป็นภาระหนี้เงินกู้ยืมของบริษัทย่อยในต่างประเทศ
เพื่อให้สอดคล้องกับรายได้ในประเทศนั้น ๆ

2.8.2 ความเสี่ยงด้านการเก็บเงินชำระหนี้จากลูกหนี้การค้า

ในการดำเนินธุรกิจร้านอาหาร บริษัทมีความเสี่ยงในการเรียกเก็บเงินชำระหนี้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น
เนื่องจากรายได้เกือบทั้งหมดเทียบเท่าเงินสด สำหรับธุรกิจโรงแรม
บริษัทมีความเสี่ยงในการเรียกเก็บเงินชำระหนี้จากลูกหนี้การค้า เช่น เอเย่นต์ท่องเที่ยว
หรือลูกค้าบริษัทรายใหญ่ เช่นเดียวกับผู้ประกอบการในธุรกิจโรงแรมรายอื่นๆ อย่างไรก็ตาม
บริษัทมีฐานลูกค้าที่หลากหลายและมีจำนวนมากราย ซึ่งบริษัทไม่ได้พึ่งพาลูกค้ากลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง
โดยในอดีตบริษัทไม่เคยได้รับความเสียหายอย่างเป็นสาระสำคัญจากหนี้สูญ
เนื่องจากบริษัทจะพิจารณาให้ระยะเวลาในการชำระหนี้ (Credit Term)
แก่ลูกหนี้การค้าเฉพาะรายที่มีการทำธุรกิจกันมาอย่างน้อย 3-5 ปี สำหรับลูกหนี้การค้ารายใหม่
บริษัทจะกำหนดเป็นวงเงินที่จำกัดเท่านั้น โดยหลักการนี้ช่วยให้บริษัทบริหารลูกหนี้
และมีแผนการติดตามลูกหนี้ที่มีปัญหาอย่างมีประสิทธิภาพ

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2554 บริษัทและบริษัทในเครือมียอดลูกหนี้การค้าค้างชำระสุทธิเท่ากับ 1,450 ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ 5 ของรายได้จากการดำเนินธุรกิจของบริษัท ทั้งนี้ บริษัทได้ตั้งค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญไว้ร้อยละ 4.57 ของยอดลูกหนี้การค้าทั้งหมด (ก่อนหักค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญ) 

2.8.3 ความเสี่ยงเกี่ยวกับอัตราดอกเบี้ย

ความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ยเกิดจากความผันผวนของอัตราดอกเบี้ยในตลาด
ซึ่งจะส่งผลกระทบต่อกระแสเงินสดของบริษัท
บริษัทได้ตระหนักถึงความเสี่ยงดังกล่าวและบริหารจัดการความเสี่ยงข้างต้นให้เป็นไปตามนโยบายและคู่มือการบริหารความเสี่ยงของบริษัทที่วางไว้
เพื่อให้สอดคล้องกับสภาวะของตลาดการเงิน ณ ขณะนั้นๆ

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2554 บริษัทมีหนี้สินที่มีอัตราดอกเบี้ยคงที่ประมาณร้อยละ 71.14
ของหนี้สินรวมและมีต้นทุนทางการเงินถัวเฉลี่ยถ่วงน้ำหนักอยู่ที่ประมาณร้อยละ 5.17

หากอัตราดอกเบี้ยมีการเปลี่ยนแปลงเพิ่มขึ้นร้อยละ 1
จะมีผลกระทบให้ดอกเบี้ยจ่ายของบริษัทเพิ่มขึ้นประมาณร้อยละ 0.2 ของรายได้

2.8.4 ความเสี่ยงจากการต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขที่ต้องปฏิบัติและละเว้นการปฏิบัติของหุ้นกู้ของบริษัท

โดยทั่วไปแล้วหนี้สินและเงินกู้ยืมของบริษัทจะต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขที่กำหนดโดยผู้ถือหุ้นกู้และเจ้าหนี้
ซึ่งเงื่อนไขต่างๆ เหล่านี้รวมไปถึงการที่บริษัทต้องดำรงอัตราส่วนหนี้สินที่มีภาระดอกเบี้ย
(Interest Bearing Debt) (“IBD”) ต่อส่วนของผู้ถือหุ้น (Shareholders’ Equity)
(“E”) ของบริษัทในอัตราไม่เกิน 1.75 : 1 ณ วันสิ้นงวดบัญชีในทุกๆ ไตรมาส
โดยคำนวณจากงบการเงินรวมของบริษัทที่มีผู้สอบบัญชีรับอนุญาตตรวจสอบและแสดงความเห็นแล้ว
ทั้งนี้ บริษัทมีการวางแผนและประเมินสถานะทางการเงินอย่างต่อเนื่อง
เพื่อบริหารความเสี่ยงทางการเงินและรักษาระดับความสามารถในการชำระหนี้สิน
ให้สอดคล้องกับเงื่อนไขของสัญญาเงินกู้และหุ้นกู้ต่างๆ โดย ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2554
กลุ่มบริษัทมีอัตราส่วนหนี้สินที่มีภาระดอกเบี้ยต่อส่วนของผู้ถือหุ้น (IBD/E) ของบริษัทเท่ากับ 1.33 :
1

บริษัทได้เล็งเห็นและให้ความสำคัญกับผลกระทบที่อาจจะเกิดขึ้นจากความเสี่ยง
จึงได้มอบหมายให้ฝ่ายตรวจสอบภายในทำหน้าที่ประเมินความเสี่ยงอย่างสม่ำเสมอ
โดยหน่วยงานทุกหน่วยจะระบุปัจจัยความเสี่ยงที่อาจจะเกิดขึ้นจากการดำเนินงาน
และทำงานร่วมกับฝ่ายตรวจสอบภายในในการวิเคราะห์
และร่วมกันหาแนวทางหรือมาตรการในการป้องกัน หรือลดความเสียหายจากความเสี่ยงดังกล่าว
อีกทั้งฝ่ายตรวจสอบภายในและหน่วยงานที่รับผิดชอบจะร่วมกันติดตามและประเมินความเสี่ยงเป็นระยะ
ทั้งนี้ บริษัทได้ทำคู่มือบริหารความเสี่ยง และทบทวนคู่มืออย่างน้อยปีละ 1 ครั้ง