ปัจจัยความเสี่ยง

ในปัจจุบันสถานการณ์ต่าง ๆ ได้มีการเปลี่ยนแปลงไปอย่างมากและรวดเร็ว การบริหารความเสี่ยงจึงเป็นหลัก ธรรมาภิบาลที่สำคัญที่จะทำให้บริษัทฯ สามารถก้าวเดินไปข้างหน้าได้อย่างมั่นคง ดังนั้น จึงมีความจำเป็นอย่างยิ่งที่บริษัทฯ ต้องมีกลไกการบริหารงานสร้างความแข็งแกร่งและเตรียมการรับมือไว้รอบด้านเป็นการล่วงหน้าเพื่อให้บริษัทฯ สามารถดำรงอยู่ได้ตลอดไป

บริษัทฯ ได้มุ่งให้ความสำคัญกับการบริหารความเสี่ยงขององค์กร โดยมีคณะกรรมการบริหารความเสี่ยง ซึ่งมีประธานกรรมการบริหาร เป็นประธานคณะกรรมการบริหารความเสี่ยง หัวหน้าคณะเจ้าหน้าที่ผู้บริหาร และผู้บริหารระดับสูงเป็นกรรมการ รวม 13 ท่าน ซึ่งในปี 2553 คณะกรรมการได้มีการประชุมทั้งหมด 3 ครั้ง โดยพิจารณาแจกแจงความเสี่ยงครอบคลุมทั้งองค์กร จัดอันดับความเสี่ยง กำหนดแนวทางการบริหารความเสี่ยง มอบหมายผู้รับผิดชอบจัดให้มีมาตรการควบคุม และจัดการความเสี่ยงให้อยู่ในระดับที่ยอมรับได้ เพื่อให้บริษัทฯ สามารถบรรลุเป้าหมายและกลยุทธ์ที่กำหนดไว้ และสร้างความเชื่อมั่นให้กับผู้ถือหุ้นและผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย รวมทั้งได้มีการพิจารณาทบทวนความเสี่ยงของบริษัทฯ อย่างสม่ำเสมอว่า บริษัทฯ มีความเสี่ยงด้านใดบ้างที่เพิ่มขึ้นหรือเปลี่ยนแปลงไป สภาพเศรษฐกิจที่เกิดขึ้นได้ส่งผลกระทบอย่างไรต่อผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องต่าง ๆ ของบริษัทฯ

คณะกรรมการบริหารความเสี่ยงมีการติดตามผลสำเร็จของการบริหารความเสี่ยง
โดยพิจารณาจากแผนงานของฝ่ายจัดการที่รับผิดชอบในปัจจัยความเสี่ยงต่าง ๆ
และการวัดผลของการปฏิบัติงานตามแผนงาน และในการประชุมทุกครั้ง
คณะกรรมการบริหารความเสี่ยงจะกำหนดให้ฝ่ายจัดการที่รับผิดชอบรายงานผลการบริหารความเสี่ยงที่ได้แจกแจงไว้จากรอบการประชุมครั้งก่อน
รวมทั้งมีการพิจารณาว่าระดับความเสี่ยงเปลี่ยนแปลงหรือไม่ ทั้งนี้
เพื่อให้การบริหารความเสี่ยงมีประสิทธิผลอย่างแท้จริง

ในทุกไตรมาส คณะกรรมการบริหารความเสี่ยงได้นำเสนอผลการบริหารความเสี่ยงให้คณะกรรมการบริหาร คณะกรรมการตรวจสอบ และคณะกรรมการบริษัท รับทราบ เพื่อให้มีการจัดการความเสี่ยง และติดตามอย่างใกล้ชิด และมั่นใจได้ว่าความเสี่ยงอยู่ในระดับที่ยอมรับได้ รวมทั้งบริษัทฯ สามารถบรรลุเป้าหมายที่กำหนดไว้ ซึ่งสรุปปัจจัยความเสี่ยงที่อาจส่งผลกระทบต่อผลการดำเนินงานของบริษัทฯ ดังต่อไปนี้ 

1.ความเสี่ยงทางด้านกฎหมาย ข้อบังคับ และนโยบาย

  1.1 การจัดสรรคลื่นความถี่สำหรับการประกอบกิจการโทรศัพท์เคลื่อนที่ IMT2000 หรือ 3G

ในวันที่ 23 กันยายน 2553
ศาลปกครองสูงสุดได้มีคำสั่งยืนตามคำสั่งกำหนดมาตรการหรือวิธีการคุ้มครองเพื่อบรรเทาทุกข์ชั่วคราวก่อนการพิพากษาของศาลปกครองกลางที่ให้ระงับการอนุญาตให้ใช้คลื่นความถี่เพื่อการประกอบกิจการโทรศัพท์เคลื่อนที่
IMT ย่าน 2.1 GHz
และการดำเนินการต่อไปตามประกาศคณะกรรมการกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ เรื่อง
หลักเกณฑ์และวิธีการอนุญาตให้ใช้คลื่นความถี่เพื่อการประกอบกิจการโทรศัพท์เคลื่อนที่ IMT ย่าน
2.1 GHz ไว้เป็นการชั่วคราว จนกว่าคดีจะถึงที่สุดหรือศาลจะมีคำสั่งเป็นอย่างอื่น

จากกรณีดังกล่าวส่งผลทำให้การจัดสรรคลื่นความถี่สำหรับการประกอบกิจการโทรศัพท์เคลื่อนที่ IMT
2000 หรือ 3G ซึ่งดำเนินการโดยคณะกรรมการกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กทช.)
ต้องหยุดชะงักลง ซึ่งจะไม่มีการจัดสรรคลื่นความถี่ในครั้งนี้ให้แก่ผู้ใดเลย นอกเหนือจากบริษัท ทีโอที
จำกัด (มหาชน) (ทีโอที) ที่ได้รับการจัดสรรคลื่นความถี่ไปก่อนหน้าแล้ว ดังนั้น
ความล่าช้าของการจัดสรรคลื่นความถี่ 3G ส่งผลให้บริษัทฯ ขาดโอกาสในการดำเนินธุรกิจ

อย่างไรก็ดี ในวันที่ 19 ธันวาคม 2553
ได้มีการประกาศใช้พระราชบัญญัติองค์กรจัดสรรคลื่นความถี่และกํากับการประกอบกิจการวิทยุกระจายเสียง
วิทยุโทรทัศน และกิจการโทรคมนาคม พ.ศ. 2553
และรัฐบาลมีนโยบายและได้ดำเนินการที่จะเร่งรัดให้มีการจัดตั้งคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง
กิจการโทรทัศน์และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กสทช.) ให้เกิดขึ้นโดยเร็ว ซึ่งคาดว่า กสทช.
จะสามารถดำเนินการจัดสรรคลื่นความถี่และออกใบอนุญาตการประกอบกิจการโทรศัพท์เคลื่อนที่ IMT
2000 หรือ 3G ให้แล้วเสร็จได้ภายในปี 2555

  1.2 องค์กรที่ทำหน้าที่กำกับดูแลกิจการด้านโทรคมนาคมและกิจการวิทยุกระจายเสียง
  วิทยุโทรทัศน์

ในวันที่ 19 ธันวาคม 2553
ได้มีการประกาศใช้พระราชบัญญัติองค์กรจัดสรรคลื่นความถี่และกํากับการประกอบกิจการวิทยุกระจายเสียง
วิทยุโทรทัศน และกิจการโทรคมนาคม พ.ศ. 2553 แทนที่กฎหมายฉบับเดิม คือ
พระราชบัญญัติองค์กรจัดสรรคลื่นความถี่และกํากับการประกอบกิจการวิทยุกระจายเสียง
วิทยุโทรทัศน และกิจการโทรคมนาคม พ.ศ. 2543 ทั้งนี้ เพื่อให้เป็นไปตามมาตรา 47
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2550
ที่กำหนดให้มีองค์กรของรัฐที่เป็นอิสระองค์กรหนึ่งเพียงองค์กรเดียว ซึ่งก็คือ
คณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กสทช.)
เพื่อทำหน้าที่จัดสรรคลื่นความถี่ กำกับการประกอบกิจการวิทยุกระจายเสียง วิทยุโทรทัศน์
และกิจการโทรคมนาคม ภายใต้เงื่อนไขที่กำหนดไว้ในมาตราดังกล่าวประกอบกับมาตรา 305 (1)
ของรัฐธรรมนูญฯ

อย่างไรก็ตาม
บทเฉพาะกาลของพระราชบัญญัติฉบับดังกล่าวได้กำหนดให้คณะกรรมการกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ
(กทช.) ยังคงปฏิบัติหน้าที่ต่อไปในฐานะ กสทช. ตามพระราชบัญญัตินี้ จนกว่าจะมีการแต่งตั้ง
กสทช.
และยังกำหนดผู้ที่ได้รับจัดสรรคลื่นความถี่หรือใช้คลื่นความถี่เพื่อกิจการโทรคมนาคมให้ถือว่าได้รับอนุญาตจาก
กสทช. ตามพระราชบัญญัตินี้ จนกว่าจะถึงกำหนดที่ต้องคืนคลื่นความถี่ที่ กสทช.กำหนด
รวมถึงการที่รัฐวิสาหกิจที่นำคลื่นความถี่ที่ได้รับจัดสรรไปให้ผู้อื่นประกอบกิจการโดยการอนุญาต
สัมปทาน หรือตามสัญญาที่ชอบด้วยกฎหมายและให้ผู้ได้รับอนุญาตสัมปทาน
หรือสัญญาประกอบกิจการต่อไปได้เฉพาะในช่วงระยะเวลาที่เหลืออยู่ตามการอนุญาต
สัมปทานหรือตามสัญญานั้น

บริษัทฯ ไม่สามารถคาดการณ์ได้ว่า การใช้อำนาจกำกับดูแลโดยการกำหนดนโยบาย
และการออกกฎหรือระเบียบต่างๆ ของ กสทช. ที่จะเกิดขึ้นในอนาคต
จะส่งผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่ออุตสาหกรรมและต่อบริษัทฯ
ที่ประกอบกิจการโทรคมนาคมในขอบเขตที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน รวมทั้งฐานะการเงิน การดำเนินงาน
และโอกาสทางธุรกิจของบริษัทฯ หรือไม่

  1.3
  สัญญาร่วมการงานระหว่างรัฐกับเอกชนที่กำหนดในพระราชบัญญัติว่าด้วยการให้เอกชนเข้าร่วมงาน

  หรือดำเนินการในกิจการของรัฐ พ.ศ.2535

  1.3.1 การแก้ไขเพิ่มเติมสัญญาร่วมการงาน ระหว่าง บริษัท แอดวานซ์ อินโฟร์ เซอร์วิส จำกัด

  (มหาชน) กับ บริษัท ทีโอที จำกัด (มหาชน)

ตามที่กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารได้มีหนังสือถึงสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
ขอความ เห็นเกี่ยวกับการแก้ไขเพิ่มเติมสัญญาอนุญาตให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ระหว่างบริษัท ทีโอที
จำกัด (มหาชน) (ทีโอที) ซึ่งในขณะนั้นมีสถานะเป็นองค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย กับ บริษัท
แอดวานซ์ อินโฟร์ เซอร์วิส จำกัด (มหาชน)
ภายหลังจากวันที่พระราชบัญญัติว่าด้วยการให้เอกชนเข้าร่วมงานหรือดำเนินการในกิจการของรัฐ
พ.ศ. 2535 ใช้บังคับแล้วว่าได้ดำเนินการถูกต้องตามพระราชบัญญัติดังกล่าวหรือไม่
และหากการแก้ไขเพิ่มเติมสัญญาอนุญาตฯ ดำเนินการไม่ถูกต้องตามพระราชบัญญัติดังกล่าว
จะมีแนวทางการปฏิบัติต่อไปอย่างไร

สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาได้มีบันทึกสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาเรื่องการบังคับใช้พระราชบัญญัติว่าด้วยการให้เอกชนเข้าร่วมงานหรือดำเนินการในกิจการของรัฐ
พ.ศ. 2535 (กรณีสัญญาอนุญาตให้บริการโทรศัพท์เคลื่อน ที่ระหว่างบริษัท ทีโอที จำกัด (มหาชน)
กับบริษัท แอดวานซ์ อินโฟร์ เซอร์วิส จำกัด (มหาชน)) เรื่องเสร็จที่ 291/2550
ให้ความเห็นดังนี้

“…ทีโอทีเข้าเป็นคู่สัญญาในเรื่องนี้เป็นการกระทำแทนรัฐโดยอาศัยอำนาจหน้าที่ตามกฎหมายว่าด้วยองค์การ
โทรศัพท์แห่งประเทศไทย สัญญาอนุญาตฯ
ที่เกิดขึ้นจึงเป็นสัญญาระหว่างรัฐกับเอกชนเพื่อมอบหมายให้เอกชนดำเนินการให้บริการสาธารณะแทนรัฐ
รัฐจึงมีหน้าที่ปฏิบัติตามข้อกำหนดในสัญญาดังกล่าว

แต่เมื่อการแก้ไขเพิ่มเติมสัญญาอนุญาตฯ
ตามกรณีข้อหารือดำเนินการไม่ถูกต้องตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการให้เอกชนเข้าร่วมงานฯ
ซึ่งมีผลใช้บังคับในขณะที่มีการแก้ไขเพิ่มเติมสัญญาอนุญาตฯ
เนื่องจากมิได้เสนอเรื่องการแก้ไขเพิ่มเติมให้คณะกรรมการประสานงานตามมาตรา 22 พิจารณา
และเสนอให้คณะรัฐมนตรีซึ่งเป็นองค์กรที่มีอำนาจพิจารณาเห็นชอบกับการแก้ไขเพิ่มเติมสัญญาอนุญาตฯ
ตามนัยแห่งพระราชบัญญัติดังกล่าวดังที่ได้วินิจฉัยข้างต้น การแก้ไขเพิ่มเติมสัญญาอนุญาตฯ โดย ทีโอที
เป็นคู่สัญญา จึงกระทำไปโดยไม่มีอำนาจตามกฎหมาย อย่างไรก็ดี
กระบวนการแก้ไขเพิ่มเติมสัญญาอันเป็นนิติกรรมทางปกครอง
สามารถแยกออกจากข้อตกลงต่อท้ายสัญญาอนุญาตฯ ที่ทำขึ้นได้ และข้อตกลงต่อท้ายสัญญาอนุญาตฯ
ที่ทำขึ้นนั้นยังคงมีผลอยู่ตราบเท่าที่ยังไม่มีการเพิกถอนหรือสิ้นผลโดยเงื่อนเวลาหรือเหตุอื่น
หากคณะรัฐมนตรีซึ่งเป็นผู้มีอำนาจตามกฎหมายได้พิจารณาถึงเหตุแห่งการเพิกถอน ผลกระทบ
และความเหมาะสม โดยคำนึงถึงประโยชน์ของรัฐและประโยชน์สาธารณะแล้วว่า
การดำเนินการที่ไม่ถูกต้องนั้นมีความเสียหายอันสมควรจะต้องเพิกถอนข้อตกลงต่อท้ายสัญญาอนุญาตฯ
ที่ทำขึ้น คณะรัฐมนตรีก็ชอบที่จะเพิกถอนข้อตกลงต่อท้ายสัญญาอนุญาตฯ
แต่ถ้าคณะรัฐมนตรีพิจารณาแล้วมีเหตุผลความจำเป็นเพื่อประโยชน์ของรัฐหรือประโยชน์สาธารณะและเพื่อความต่อเนื่องของการให้บริการสาธารณะ
คณะรัฐมนตรีก็อาจใช้ดุลพินิจพิจารณาให้ความเห็นชอบให้มีการดำเนินการแก้ไขเพิ่มเติมสัญญาอนุญาตฯ
ดังกล่าวได้ตามความเหมาะสม
โดยหน่วยงานเจ้าของโครงการและคณะกรรมการประสานงานตามมาตรา 22
เป็นผู้ดำเนินการเสนอข้อเท็จจริง เหตุผล และความเห็นเพื่อประกอบการพิจารณาของคณะรัฐมนตรี”

ทั้งนี้ บริษัทฯ ได้ทราบว่า คณะกรรมการประสานงานตามมาตรา 22
ได้เสนอความเห็นกรณีการแก้ไขเพิ่มเติมสัญญาอนุญาตฯ ของบริษัทฯ
ต่อรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร
และได้เสนอให้คณะรัฐมนตรีพิจารณาแล้วและคณะรัฐมนตรีได้มีมติให้แต่งตั้งคณะทำงานเพื่อทำหน้าที่เจรจากับบริษัทฯ
รวมทั้งผู้ประกอบกิจการโทรศัพท์เคลื่อนที่ตามสัญญาร่วมการงานทุกรายและเสนอความเห็นประกอบการพิจารณาของคณะรัฐมนตรีต่อไป

บริษัทฯ มีความเชื่อมั่นในหลักการและเหตุผลของการแก้ไขเพิ่มเติมสัญญา
หน้าที่การปฏิบัติตามพระราชบัญญัตินี้ของทีโอที และการดำเนินธุรกิจของบริษัทฯ
ที่ได้ปฏิบัติตามพระราชบัญญัติและข้อตกลงอย่างถูกต้อง
จะส่งผลให้ประเด็นความเสี่ยงนี้สามารถคลี่คลายไปในทางที่ดี
และเชื่อว่าไม่น่าจะมีการเปลี่ยนแปลงที่มีผลกระทบต่อบริษัทฯ อย่างมีนัยสำคัญ อย่างไรก็ตาม
หากการแก้ไขสัญญาร่วมการงานของบริษัทฯ ถูกเพิกถอนอาจมีผลให้อายุสัญญาร่วมการงาน
สั้นลงและ/หรืออาจมีต้นทุนในส่วนแบ่งรายได้ของบริการโทรศัพท์เคลื่อนที่แบบเติมเงินที่สูงขึ้น เป็นต้น

  1.3.2 สัญญาร่วมการงาน ระหว่าง บริษัท ดิจิตอล โฟน จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทย่อยของบริษัท

  แอดวานซ์ อินโฟร์ เซอร์วิส จำกัด (มหาชน) กับ บริษัท กสท โทรคมนาคม จำกัด (มหาชน)

ตามที่กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารได้มีหนังสือถึงสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
ขอความ เห็นเกี่ยวกับการแก้ไขเพิ่มเติมสัญญาอนุญาตให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ระหว่างบริษัท กสท
โทรคมนาคม จำกัด (มหาชน) (กสท.) กับบริษัท ดิจิตอล โฟน จำกัด (ดีพีซี)
ภายหลังจากวันที่พระราชบัญญัติว่าด้วยการให้เอกชนเข้าร่วมงานหรือดำเนินการในกิจการของรัฐ
พ.ศ. 2535 ใช้บังคับแล้วว่าได้ดำเนินการถูกต้องตามพระราชบัญญัติดังกล่าวหรือไม่
และหากการแก้ไขเพิ่มเติมสัญญาอนุญาตฯ ดำเนินการไม่ถูกต้องตามพระราชบัญญัติดังกล่าว
จะมีแนวทางการปฏิบัติต่อไปอย่างไร

สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกามีความเห็นเรื่องการบังคับใช้พระราชบัญญัติว่าด้วยการให้เอกชนเข้าร่วมงานหรือดำเนินการในกิจการของรัฐ
พ.ศ. 2535 กรณีสัญญาอนุญาตให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ กสท. กับ ดีพีซี
โดยจากบันทึกสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา เรื่องเสร็จที่ 294/2550 ให้ความเห็นโดยสรุปว่า

“...การที่ บมจ.โทเทิ่ล แอ็คเซส คอมมูนิเคชั่น (ดีแทค)
โอนสิทธิและหน้าที่ตามสัญญาให้ดำเนินการให้บริการวิทยุคมนาคมระบบเซลลูล่าร์ ให้แก่ ดีพีซี และ
ดีพีซี กับ กสท. ได้มีการทำสัญญาระหว่างกันในวันที่ 19 พฤศจิกายน 2539 ว่า กสท.
ได้อนุญาตให้สิทธิเอกชนรายใหม่ในการให้บริการวิทยุคมนาคมระบบเซลลูล่า โดย กสท. และ ดีพีซี
เป็นคู่สัญญาและไม่ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของโครงการดำเนินการใช้บริการวิทยุคมนาคมฯ ที่ กสท.
อนุญาตให้แก่ ดีแทค แต่อย่างใด ดีพีซี จึงเป็นคู่สัญญาที่อยู่ภายใต้การดูแลกำกับของ กสท.
และจ่ายค่าตอบแทนให้แก่ กสท. ดีพีซีในฐานะที่เป็นเอกชนผู้เข้าร่วมงาน
หรือดำเนินงานในกิจการของรัฐจึงต้องปฏิบัติตามพระราชบัญญัติให้เอกชนเข้าร่วมงานฯ เนื่องจาก
กสท.
ได้มีการกำหนดขอบเขตของโครงการและเอกชนผู้ดำเนินการให้บริการเป็นการเฉพาะเจาะจง
รวมทั้งได้มีการให้บริการโครงการไปแล้ว จึงไม่มีกรณีที่จะต้องประกาศเชิญชวนเอกชนเข้าร่วมงาน
หรือดำเนินการในกิจการของรัฐและการคัดเลือกเอกชนด้วยวิธีประมูลตามที่บัญญัติไว้ในหมวด 3
การดำเนินโครงการ แต่เป็นการที่ต้องนำบทบัญญัติในหมวด 3
นี้มาใช้บังคับโดยอนุโลมเท่าที่ไม่ขัดต่อสภาพแห่งข้อเท็จจริง โดย กสท.
ต้องดำเนินการแต่งตั้งคณะกรรมการตาม พ.ร.บ. มาตรา 13 เพื่อดำเนินการตามมาตรา 21
คือให้คณะกรรมการนำผลการคัดเลือกพร้อมเหตุผล ประเด็นที่เจรจาต่อรองเรื่องผลประโยชน์ของรัฐ
ร่างสัญญาและเอกสารทั้งหมดเสนอต่อรัฐมนตรีกระทรวงเจ้าสังกัดเพื่อนำเสนอคณะรัฐมนตรีพิจารณาภายในเก้าสิบวันนับจากวันที่คณะกรรมการตัดสินโดยอนุโลมต่อไป

ดังนั้น การดำเนินการจึงอยู่ในอำนาจและหน้าที่ของคณะกรรมการตามมาตรา 13
ที่จะพิจารณาตามที่เห็นสมควรได้ และ ดีพีซี ผู้ได้รับโอนสิทธิและหน้าที่จากบริษัท โทเทิ่ล แอ็คเซส
คอมมูนิเคชั่น จำกัด (มหาชน) ตามสัญญาให้ดำเนินการให้บริการวิทยุคมนาคมระบบเซลลูล่าร์
ระหว่าง กสท. กับบริษัท โทเทิ่ล แอ็คเซส คอมมูนิเคชั่น จำกัด (มหาชน) แล้ว ดีพีซี
ย่อมเป็นผู้มีสิทธิดำเนินการให้บริการวิทยุคมนาคมฯ ได้ตามสิทธิและหน้าที่ที่ได้รับโอน
แม้ว่าสัญญาให้ดำเนินการระหว่าง กสท. กับ ดีพีซี
ที่ทำขึ้นใหม่มิได้ดำเนินการหรือปฏิบัติตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการให้เอกชนเข้าร่วมงานฯ
แต่อย่างไรก็ตาม
สัญญาที่ทำขึ้นนั้นยังคงมีผลอยู่ตราบเท่าที่ยังไม่มีการเพิกถอนหรือสิ้นผลโดยเงื่อนเวลา หรือเหตุอื่น
ดังนั้น กสท. และ ดีพีซี จึงยังต้องมีภาระหน้าที่ในการปฏิบัติตามสัญญาที่ได้กระทำไว้แล้ว”

ทั้งนี้ บริษัทฯ ได้ทราบว่า คณะกรรมการประสานงานตามมาตรา 13
ได้เสนอความเห็นกรณีการแก้ไขเพิ่มเติมสัญญาอนุญาตฯ ของ ดีพีซี
ต่อรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร
และได้เสนอให้คณะรัฐมนตรีพิจารณาแล้วและคณะรัฐมนตรีได้มีมติให้แต่งตั้งคณะทำงานเพื่อทำหน้าที่เจรจากับดีพีซี
รวมทั้งผู้ประกอบกิจการโทรศัพท์เคลื่อนที่ตามสัญญาร่วมการงานทุกรายและเสนอความเห็นประกอบการพิจารณาของคณะรัฐมนตรีต่อไป

ดีพีซี มีความเชื่อมั่นว่าประเด็นความเสี่ยงนี้สามารถคลี่คลายไปในทางที่ดี โดย กสท. และ ดีพีซี
ยังคงมีภาระหน้าที่ในการปฏิบัติตามสัญญาที่ได้กระทำไว้แล้ว อย่างไรก็ตาม
หากคณะกรรมการตามมาตรา 13
เสนอมติต่อคณะรัฐมนตรีว่าการทำสัญญาอนุญาตให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ระหว่าง กสท. กับ ดีพีซี
ภายหลังจากวันที่พระราชบัญญัติว่าด้วยการให้เอกชนเข้าร่วมงานหรือดำเนินการในกิจการของรัฐ
พ.ศ. 2535 ใช้บังคับแล้วไม่ได้ดำเนินการถูกต้องตามพระราชบัญญัติดังกล่าว
และคณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบตามคณะกรรมการตามมาตรา 13
อาจทำให้สัญญาร่วมการงานของดีพีซีสิ้นสุดลง

  1.4 กฎหมายว่าด้วยการใช้และการเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคม (Interconnection
  Charge)

ตามพระราชบัญญัติการประกอบการกิจการโทรคมนาคม พ.ศ. 2544
และประกาศคณะกรรมการกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติว่าด้วยการใช้และเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคม
พ.ศ. 2549 บริษัทฯ ได้ทำสัญญาการเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคมกับบริษัท โทเทิ่ล แอ็คเซ็ส
คอมมูนิเคชั่น จำกัด (มหาชน) บริษัท ทรู มูฟ จำกัด บริษัท กสท โทรคมนาคม จำกัด (มหาชน)
และบริษัท ดิจิตอล โฟน จำกัด
ซึ่งสัญญาดังกล่าวได้ผ่านการเห็นชอบจากคณะกรรมการกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติแล้ว บริษัทฯ
ได้ให้บริการตามสัญญาเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคมดังกล่าว โดย ณ ขณะนั้นบริษัทฯ
ยังมิได้เรียกเก็บค่าเชื่อมโครงข่ายโทรคมนาคมจากคู่สัญญาทั้งสอง
และมิได้บันทึกรายการที่เกี่ยวข้องกับค่าเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคมในงบการเงินระหว่างกาล
เนื่องจากทีโอทีซึ่งเป็นผู้ให้อนุญาตได้มีหนังสือแจ้งให้บริษัทฯทราบว่า บริษัทฯ
มิใช่ผู้รับใบอนุญาตที่มีโครงข่ายโทรคมนาคมตามกฎหมาย
จึงไม่มีสิทธิเข้าทำสัญญาเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคมตามประกาศคณะกรรมการกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติว่าด้วยการใช้และเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคม
พ.ศ. 2549

วันที่ 31 สิงหาคม 2550 ทีโอทีได้ยื่นฟ้อง กทช. ต่อศาลปกครองกลาง เพื่อขอเพิกถอนประกาศฯ
ดังกล่าว (ในวันที่ 15 กันยายน 2553 ศาลปกครองกลางได้มีคำพิพากษายกฟ้องกรณีที่ ทีโอที
ยื่นฟ้องขอเพิกถอนประกาศ กทช. ว่าด้วยการใช้และเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคม พ.ศ. 2549
และ ทีโอที ได้ยื่นอุทธรณ์ต่อศาลปกครองสูงสุดแล้ว) และเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2551 ทีโอที
ได้มีหนังสือแจ้งให้บริษัทฯ ทราบว่า บริษัทฯ
ควรรอให้ศาลมีคำพิพากษาเพื่อยึดถือเป็นแนวทางในการปฏิบัติต่อไป และหากบริษัทฯ
ดำเนินการตามประกาศคณะกรรมการกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติก่อนศาลมีคำพิพากษาถึงที่สุด
ทีโอทีจะไม่รับรู้และบริษัทฯ จะต้องเป็นผู้รับผิดชอบในการดำเนินการดังกล่าว

อย่างไรก็ตาม บริษัทฯ
ได้พิจารณาหนังสือของทีโอทีดังกล่าวและกฎหมายที่เกี่ยวข้องประกอบกับความเห็นของที่ปรึกษากฎหมาย
ผู้บริหารของบริษัทฯ เห็นว่าการไม่ปฏิบัติตามสัญญาการเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคมข้างต้น
อาจถือได้ว่าเป็นการขัดต่อประกาศกทช. ว่าด้วยการใช้และเชื่อมต่อโครงข่าย บริษัทฯ
จึงได้ตัดสินใจปฏิบัติตามสัญญาการเชื่อมต่อโครงข่าย
ซึ่งเป็นไปตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายที่มีผลใช้บังคับอยู่ในปัจจุบัน
โดยออกใบแจ้งหนี้เพื่อเรียกเก็บค่าเชื่อมต่อโครงข่ายจากคู่สัญญา
และบันทึกรายการที่เกี่ยวข้องกับค่าเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคมตามสัญญาที่ได้ทำไว้ข้างต้นไว้ในงบการเงินสำหรับปีสิ้นสุดวันที่
31 ธันวาคม 2550 ซึ่งต่อมาได้มีการชำระค่าเชื่อมต่อโครงข่ายระหว่างกันแล้ว

ตามสัญญาอนุญาตให้ดำเนินกิจการบริการโทรศัพท์เคลื่อนที่กำหนดให้บริษัทฯ
ต้องจ่ายเงินผลประโยชน์ตอบแทนให้ทีโอทีเป็นรายปีโดยจ่ายเป็นจำนวนเงินขั้นต่ำตามที่สัญญากำหนดในแต่ละปี
หรือในอัตราร้อยละของรายได้ และผลประโยชน์อื่นใดที่บริษัทฯ พึงได้รับในรอบปี
ก่อนหักค่าใช้จ่ายและค่าภาษีใด ๆ ทั้งสิ้น จำนวนไหนมากกว่าให้ถือเอาจำนวนนั้น อย่างไรก็ตาม
ค่าเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคมเป็นรายการที่ต้องปฏิบัติตามกฎหมาย
และทีโอทีต้องการรอคำพิพากษาถึงที่สุดในเรื่องขอเพิกถอนประกาศฯ จากศาลปกครอง
จึงเป็นรายการที่บริษัทฯ
คาดว่าจะมีการเจรจาตกลงเรื่องวิธีการคำนวณผลประโยชน์ตอบแทนรายปีในเวลาต่อมา ดังนั้น
เพื่อให้เป็นไปตามหลักความระมัดระวัง บริษัทฯ
จึงคำนวณค่าผลประโยชน์ตอบแทนรายปีจากรายได้สุทธิตามที่ปฏิบัติในทางเดียวกันทั้งอุตสาหกรรมกิจการโทรคมนาคม
ส่วนจำนวนผลประโยชน์ตอบแทนที่บริษัทฯ ต้องจ่ายให้แก่ทีโอทีนั้น
ขึ้นอยู่กับผลการตัดสินจากศาลปกครองในเรื่องขอเพิกถอนประกาศฯ
และการเจรจาตกลงระหว่างบริษัทฯ กับทีโอทีในภายหลัง โดยบริษัทฯ
จะปรับปรุงรายการในงบการเงินในงวดที่การเจรจาตกลงสิ้นสุดลง ซึ่งผู้บริหารของบริษัทฯ
มีความมั่นใจว่าจะไม่เกิดค่าใช้จ่ายมากไปกว่าจำนวนที่บันทึกไว้อย่างมีสาระสำคัญ

ต่อมาเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม 2551 ทีโอทีได้มีหนังสือแจ้งให้บริษัทฯทราบว่า
เนื่องจากผลการเจรจาเกี่ยวกับอัตราและวิธีการคำนวณส่วนแบ่งรายได้ระหว่างบริษัทฯและทีโอทียังไม่ได้ข้อยุติ
จึงเห็นควรให้บริษัทฯ
นำส่งเงินผลประโยชน์ตอบแทนจากการเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคมตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ 2550
ถึงเดือนมิถุนายน 2551 จำนวนเงิน 761 ล้านบาท ตามอัตราและวิธีคิดคำนวณของบริษัทฯ
ภายในวันที่ 30 ธันวาคม 2551 และบริษัทฯได้นำส่งให้แก่ทีโอทีแล้วเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม 2551
สำหรับค่าเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคมตั้งแต่เดือนกรกฎาคม 2551 เป็นต้นไปจนถึงปัจจุบัน บริษัทฯ
และทีโอทีได้มีการจัดตั้งคณะทำงานเจรจาหาข้อยุติ
แต่ก็ไม่สามารถมีข้อยุติร่วมกันได้เนื่องจากทีโอทีต้องการให้บริษัทฯ
ชำระเงินส่วนแบ่งรายได้จากค่าเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคมที่บริษัทฯ
ได้รับทั้งจำนวนตามอัตราร้อยละที่กำหนดไว้ในสัญญาอนุญาตฯ โดยมิให้บริษัทฯ
นำค่าเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคมที่บริษัทฯ ถูกผู้ประกอบการรายอื่นเรียกเก็บมาหักออกก่อน
ในวันที่ 26 มกราคม 2554 ทีโอทีจึงได้มีหนังสือแจ้งให้บริษัทฯ
ชำระเงินผลประโยชน์จากรายได้ค่าเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคมของปีดำเนินการที่ 17 – 20
เป็นเงินรวม 17,803 ล้านบาท พร้อมดอกเบี้ยในอัตรา 1.25 ต่อเดือน แต่บริษัทฯ
ไม่เห็นด้วยโดยได้มีหนังสือโต้แย้งคัดค้านไปยังทีโอที และบริษัทฯ
ได้เสนอข้อพิพาทต่อสำนักระงับข้อพิพาท
สถาบันอนุญาโตตุลาการเป็นข้อพิพาทหมายเลขดำที่19/2554แล้ว เมื่อวันที่ 9 มีนาคม 2554
เพื่อให้คณะอนุญาโตตุลาการมีคำชี้ขาดว่า ทีโอที ไม่มีสิทธิเรียกร้องเงินผลประโยชน์ตอบแทนดังกล่าว

1.5 ข้อพิพาทอันเนื่องจากภาษีสรรพสามิต (Excise Tax)

1.5.1 บริษัท แอดวานซ์ อินโฟร์ เซอร์วิส จำกัด (มหาชน) กับ บริษัท ทีโอที จำกัด (มหาชน)

เมื่อวันที่ 22 มกราคม 2551 บริษัท ทีโอที จำกัด (มหาชน) ได้ยื่นคำเสนอข้อพิพาทหมายเลขดำที่
9/2551 ต่อสถาบันอนุญาโตตุลาการ สำนักระงับข้อพิพาท สำนักงานศาลยุติธรรม
เรียกร้องให้บริษัทฯ ชำระเงินส่วนแบ่งรายได้เพิ่มเติมอีกจำนวน 31,463 ล้านบาท
ตามสัญญาอนุญาตให้ดำเนินกิจการบริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 1.25
ต่อเดือนของเงินดังกล่าว นับตั้งแต่วันที่ 10 มกราคม 2550 อันเป็นวันผิดนัดจนกว่าจะชำระเสร็จสิ้น

บริษัทฯ ได้ยื่นคำคัดค้านคำเสนอข้อพิพาทดังกล่าว ซึ่งได้มีการแต่งตั้งคณะอนุญาโตตุลาการจำนวน 5
ท่าน ขณะนี้อยู่ในระหว่างการทำคำชี้ขาดของคณะอนุญาโตตุลาการ

อย่างไรก็ตาม ผู้บริหารของบริษัทฯ เชื่อว่าผลของข้อพิพาทดังกล่าวน่าจะคลี่คลายไปในทางที่ดี
เนื่องจากเห็นว่าจำนวนเงินดังกล่าวเป็นจำนวนเดียวกันกับภาษีสรรพสามิตที่บริษัทฯ
ได้นำส่งตั้งแต่วันที่ 28 มกราคม 2546 ถึงวันที่  26 กุมภาพันธ์ 2550 และบริษัทฯ
ได้นำมาหักออกจากส่วนแบ่งรายได้ตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2546 ดังนั้น บริษัทฯ
จึงได้ปฏิบัติตามมติคณะรัฐมนตรีถูกต้องครบถ้วนแล้ว
และเป็นการปฏิบัติที่เหมือนกันทั้งอุตสาหกรรมสำหรับกิจการโทรศัพท์เคลื่อนที่หรือวิทยุคมนาคมระบบเซลลูล่าร์ตามมติคณะรัฐมนตรี
นอกจากนี้ ทีโอที ได้เคยมีหนังสือตอบเลขที่ ทศท. บย./843 ลงวันที่ 10 มีนาคม 2546
ระบุว่าบริษัทฯ ได้ปฏิบัติถูกต้องตามมติคณะรัฐมนตรีแล้ว และบริษัทฯ
มีภาระเท่าเดิมตามอัตราร้อยละที่กำหนดไว้ในสัญญาซึ่งการดำเนินการยื่นแบบชำระภาษีสรรพสามิตดังกล่าว
ไม่มีผลกระทบต่อข้อสัญญาแต่ประการใด

  1.5.2 บริษัท ดิจิตอล โฟน จำกัด (ดีพีซี) ซึ่งเป็นบริษัทย่อยของบริษัท แอดวานซ์ อินโฟร์
  เซอร์วิส จำกัด (มหาชน) กับ บริษัท กสท โทรคมนาคม จำกัด (มหาชน)

เมื่อวันที่ 9 มกราคม 2551 บริษัท กสท โทรคมนาคม จำกัด (มหาชน) (กสท.)
ได้ยื่นคำเสนอข้อพิพาทหมายเลขดำที่ 3/2551 ต่อสถาบันอนุญาโตตุลาการ สำนักระงับข้อพิพาท
สำนักงานศาลยุติธรรม เพื่อเรียกร้องให้ ดีพีซี ซึ่งเป็นบริษัทย่อยของบริษัทฯ
ชำระเงินส่วนแบ่งรายได้เพิ่มเติมอีกจำนวน 2,449 ล้านบาท
ตามสัญญาให้ดำเนินการให้บริการวิทยุคมนาคมระบบเซลลูล่า พร้อมเรียกเบี้ยปรับในอัตราร้อยละ
1.25 ต่อเดือนของจำนวนเงินที่ค้างชำระในแต่ละปี
นับตั้งแต่วันผิดนัดจนกว่าจะชำระเสร็จสิ้นรวมเป็นเงินทั้งหมดจำนวน 3,410 ล้านบาท
ซึ่งจำนวนเงินส่วนแบ่งรายได้ดังกล่าวเป็นจำนวนเดียวกันกับภาษีสรรพสามิตที่ดีพีซีได้นำส่งตั้งแต่ 16
กันยายน 2546 ถึงวันที่ 15 กันยายน 2550 และได้นำมาหักออกจากส่วนแบ่งรายได้
อันเป็นการปฏิบัติตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2546 ถูกต้องครบถ้วนแล้ว
และมีการปฏิบัติเช่นเดียวกันทั้งอุตสาหกรรมโทรศัพท์เคลื่อนที่

ในวันที่ 1 มีนาคม 2554 คณะอนุญาโตตุลาการได้มีคำชี้ขาดให้ยกคำเสนอข้อพิพาททั้งหมด ของ
กสท. ซึ่ง กสท. มีสิทธิยื่นคำร้องเพื่อขอเพิกถอนคำชี้ขาดต่อศาลที่มีเขตอำนาจภายใน 90
วันนับแต่วันที่ กสท. ได้รับสำเนาคำชี้ขาด แต่ทั้งนี้
การยื่นคำร้องดังกล่าวจะต้องเข้าหลักเกณฑ์ตามที่กฎหมายกำหนด

  1.6 ข้อพิพาทระหว่างบริษัท เอไอเอ็น โกลบอลคอม จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทย่อยของ บริษัท
  แอดวานซ์ อินโฟร์ เซอร์วิส จำกัด (มหาชน) กับ บริษัท กสท โทรคมนาคม จำกัด (มหาชน)

วันที่ 7 มีนาคม 2551 บริษัท กสท โทรคมนาคม จำกัด (มหาชน) (กสท.) ได้ยื่นฟ้อง บริษัทฯ
เป็นจำเลยที่ 1 และ บริษัท เอไอเอ็น โกลบอลคอม จำกัด (เอไอเอ็น) เป็นจำเลยที่ 2
คดีหมายเลขดำที่ 1245/2551 ต่อศาลแพ่ง เรียกร้องให้ร่วมกันชดใช้ค่าเสียหาย
พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปีจนถึงวันฟ้อง รวมเป็นเงิน 130 ล้านบาท
โดยอ้างว่าความเสียหายดังกล่าวเกิดจากกรณีที่บริษัทฯ กับเอไอเอ็น
เปลี่ยนแปลงการส่งทราฟฟิคการให้บริการโทรศัพท์ทางไกลระหว่างประเทศ ในช่วงเวลาวันที่ 1 ถึง
27 มีนาคม 2550 ที่ผู้ใช้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ของบริษัทฯ ใช้บริการผ่านเครื่องหมาย +
จากเดิมที่เป็น 001 ของ กสท. มาเป็น 005 ของเอไอเอ็นโดยไม่แจ้งให้ผู้ใช้บริการทราบก่อน

เมื่อวันที่ 4 กันยายน 2551 กสท.
ได้ยื่นคำร้องขอแก้ไขเพิ่มเติมฟ้องในส่วนของค่าเสียหายเป็นเงินรวม 583 ล้านบาท (รวมดอกเบี้ย)
โดยอ้างว่าการกระทำดังกล่าวเป็นเหตุให้
กสท.ได้รับความเสียหายเป็นระยะเวลาต่อเนื่องเรื่อยมาจนถึงวันที่ 7 มีนาคม 2551 เมื่อวันที่ 26
กุมภาพันธ์ 2552 ศาลได้มีคำสั่งยกคำร้องของ กสท. ที่ยื่นเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน 2551
ขอให้ศาลมีคำสั่งคุ้มครองชั่วคราวห้ามมิให้บริษัทฯ และเอไอเอ็น ทำการโยกย้าย ทราฟฟิค 001
หรือเครื่องหมาย + ของ กสท. ไปยังทราฟฟิค 005 ของ เอไอเอ็น

เมื่อวันที่ 17 ธันวาคม 2552 ศาลแพ่งได้มีคำพิพากษายกฟ้อง กสท.
เนื่องจากข้อเท็จจริงรับฟังไม่ได้ว่า กสท. มีสิทธิในการใช้เครื่องหมาย +
ในการให้บริการโทรศัพท์ระหว่างประเทศแต่ผู้เดียวหรือมีสิทธิหวงห้ามมิให้บริษัทฯ และ เอไอเอ็น
ซึ่งเป็นผู้ให้บริการโทรศัพท์รายอื่นใช้เครื่องหมาย + และรับฟังไม่ได้ว่าการที่บริษัทฯ
กระทำการแปลงสัญญาณโทรศัพท์ที่ใช้ผ่านเครื่องหมาย + เป็นผ่านรหัสหมายเลข 005 ของเอไอเอ็น
เป็นการทำให้ผู้ใช้บริการโทรศัพท์ระหว่างประเทศเข้าใจผิดว่าเป็นการใช้บริการผ่านรหัสหมายเลข
001 ของ กสท. การกระทำของบริษัทฯ ดังกล่าวจึงมิได้เป็นการกระทำอันเป็นการละเมิดสิทธิใดๆ
ของกสท. สำหรับเอไอเอ็น ที่ กสท. ฟ้องอ้างว่าร่วมกระทำละเมิดกับบริษัทฯ นั้น
จึงมิได้กระทำการละเมิดต่อกสท. ตามฟ้องด้วย

ทั้งนี้ กสท. ได้ยื่นอุทธรณ์คำพิพากษาดังกล่าวแล้วต่อศาลอุทธรณ์เมื่อวันที่ 10 มีนาคม 2553 ขณะนี้
คดีอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์

  1.7 ข้อพิพาทระหว่างบริษัท ดิจิตอล โฟน จำกัด (ดีพีซี) ซึ่งเป็นบริษัทย่อยของบริษัท แอดวานซ์
  อินโฟร์ เซอร์วิส จำกัด (มหาชน) กับ บริษัท กสท โทรคมนาคม จำกัด (มหาชน)

เมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2552 บริษัท กสท โทรคมนาคม จำกัด (มหาชน)
ได้เสนอข้อพิพาทต่อสำนักระงับข้อพิพาท สถาบันอนุญาโตตุลาการเป็นข้อพิพาทหมายเลขดำที่ 8/2552
เรียกร้องให้ดีพีซีส่งมอบ และโอนกรรมสิทธิ์ เสาอากาศ/เสาสูง (Tower) จำนวน 3,343 ต้น
พร้อมอุปกรณ์แหล่งจ่ายกำลังงาน (Power Supply) จำนวน 2,653 เครื่อง
ตามสัญญาให้ดำเนินการให้บริการวิทยุคมนาคมระบบเซลลูล่าร์
หากไม่สามารถส่งมอบได้ให้ชดใช้เงินจำนวน 2,230 ล้านบาท ซึ่งดีพีซีเห็นว่า เสาอากาศ/เสาสูง
(Tower) พร้อมอุปกรณ์แหล่งจ่ายกำลังงาน (Power Supply)
มิใช่เครื่องหรืออุปกรณ์ตามที่กำหนดไว้ในสัญญาข้อ 2.1 ที่ดีพีซีจะมีหน้าที่จัดหาและส่งมอบตามสัญญา

ดีพีซี ได้ยื่นคำคัดค้านคำเสนอข้อพิพาทดังกล่าว และได้มีการแต่งตั้งคณะอนุญาโตตุลาการจำนวน 5
ท่านดำเนินกระบวนการพิจารณาข้อพิพาทดังกล่าวเรื่อยมา
ขณะนี้อยู่ในระหว่างการพิจารณาทำคำชี้ขาดของคณะอนุญาโตตุลาการ

  1.8 ข้อพิพาทระหว่างบริษัท ดิจิตอล โฟน จำกัด (ดีพีซี) ซึ่งเป็นบริษัทย่อยของบริษัท แอดวานซ์
  อินโฟร์ เซอร์วิส จำกัด (มหาชน) กับ บริษัท กสท โทรคมนาคม จำกัด (มหาชน)

เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม 2553 บริษัท กสท โทรคมนาคม จำกัด (มหาชน)
ได้เสนอข้อพิพาทต่อสำนักระงับข้อพิพาท สถาบันอนุญาโตตุลาการเป็นข้อพิพาทหมายเลขดำที่
62/2553 เรียกร้องให้ดีพีซี ชำระผลประโยชน์ตอบแทนส่วนเพิ่มปีดำเนินการที่ 10-12
ที่เกิดจากการที่ ดีพีซี ปรับลดอัตราค่า Roaming ระหว่าง ดีพีซี - เอไอเอส จาก 2.10 บาท
ลงเหลือ 1.10 บาท โดยมิได้รับอนุมัติจาก กสท. ก่อน ในช่วงระหว่างวันที่ 1 เมษายน 2550 –
31 ธันวาคม 2551 เป็นเงินรวม 1,640 ล้านบาท พร้อมเบี้ยปรับที่คำนวณถึงเดือนมีนาคม 2553
เป็นจำนวน 365 ล้านบาท รวมเป็นเงินประมาณ 2,000 ล้านบาท
และเรียกเบี้ยปรับในอัตราร้อยละ 1.25 บาทต่อเดือน นับแต่เดือนเมษายน 2553 เป็นต้นไป

ขณะนี้ข้อพิพาทดังกล่าวอยู่ในขั้นตอนที่ดีพีซี
เตรียมยื่นคำให้การคัดค้านภายใต้กระบวนการทางอนุญาโตตุลาการ
ซึ่งกระบวนการดังกล่าวอาจใช้เวลาการพิจารณาเป็นระยะเวลาหลายปี
แต่อย่างไรก็ตามผู้บริหารของบริษัทฯ
เชื่อว่าคำวินิจฉัยชี้ขาดของคณะอนุญาโตตุลาการน่าจะคลี่คลายไปในทางที่ดี
เนื่องจากดีพีซีได้มีหนังสือแจ้งการใช้อัตราค่า Roaming ในอัตรานาทีละ 1.10 บาท ต่อ กสท.
เรื่อยมานับตั้งแต่เดือนกรกฎาคม 2549 เป็นต้นมา ซึ่ง กสท.
ได้มีหนังสือตอบอนุมัตินับตั้งแต่เวลาดังกล่าวเรื่อยมาจนถึงเดือนมีนาคม 2550
และยังได้มีหนังสืออนุมัติในช่วงเดือนมกราคมถึงเดือนมีนาคม 2552 ให้อีก
ส่วนในช่วงระยะเวลาที่เป็นข้อพิพาทนั้น กสท.
ก็มิได้มีหนังสือตอบปฏิเสธหรือคัดค้านมายังดีพีซีแต่อย่างใด อีกทั้งค่า Roaming ในอัตรานาทีละ
1.10 บาท
นี้เป็นไปตามสภาวะของตลาดที่อัตราค่าใช้บริการได้ลดต่ำลงกว่าอัตราค่าใช้เครือข่ายร่วมเดิม
นอกจากนี้ ดีพีซียังได้ทำสัญญาการให้ใช้โครงข่ายโทรคมนาคม (Roaming) กับบริษัทฯ โดยใช้อัตรา
1.10 บาทต่อนาที ซึ่งก็ได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติแล้ว

1.9 ความเสี่ยงหากบริษัทฯ กลายเป็น “คนต่างด้าว”

ตามที่พระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. 2542
ซึ่งเป็นกฎหมายที่กำหนดคุณสมบัติของบริษัทไทยและสัดส่วนการถือหุ้นของคนต่างด้าวในบริษัทไทย
และมีการนำคำนิยามของ “คนต่างด้าว” ในพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว
ไปใช้ในพระราชบัญญัติประกอบกิจการโทรคมนาคม พ.ศ. 2544 ด้วย
ในส่วนคุณสมบัติของผู้ที่ยื่นขอใบอนุญาตประกอบกิจการโทรคมนาคมแบบที่ 2 และแบบที่ 3
รวมทั้งในพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าวมีบทบัญญัติเกี่ยวกับการห้ามคนไทยถือหุ้นแทนคนต่างด้าวในการประกอบกิจการที่ต้องได้รับอนุญาตตามที่กำหนดไว้

ในปี 2549 กระทรวงพาณิชย์ได้ทำการตรวจสอบการถือหุ้นแทนต่างด้าวของบริษัทต่าง ๆ
ซึ่งรวมถึงการตรวจสอบการถือหุ้นของผู้ถือหุ้นรายใหญ่ใน บมจ. ชิน คอร์ปอเรชั่น
ในประเด็นว่าผู้ถือหุ้นสัญชาติไทยรายใหญ่ของ บจ. กุหลาบแก้วถือหุ้นแทนคนต่างด้าว
ซึ่งกระทรวงพาณิชย์ได้สรุปผลและส่งไปยังพนักงานเจ้าหน้าที่เพื่อพิจารณา
และขณะนี้อยู่ในระหว่างการดำเนินการของพนักงานอัยการ

ดังนั้น หาก ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ใน บมจ. ชิน
คอร์ปอเรชั่นถูกฟ้องร้องดำเนินคดีและถูกศาลพิพากษาถึงที่สุดตัดสินว่าเป็นคนต่างด้าวแล้ว
อาจส่งผลให้ บมจ. ชิน คอร์ปอเรชั่น บริษัทฯ และ ดีพีซี อาจกลายเป็นคนต่างด้าวด้วยเช่นกัน
และศาลมีอำนาจสั่งให้ผู้ที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นผู้ถือหุ้นแทนคนต่างด้าวเลิกถือหุ้นแทน โดย บริษัทฯ และ
ดีพีซี เข้าใจว่าบริษัทฯ ไม่ได้เป็นผู้กระทำผิดกฎหมายดังกล่าว ดังนั้น บริษัทฯ และ ดีพีซี
จึงมีสิทธิที่จะดำเนินการเพื่อหาผู้ถือหุ้นใหม่แทนบุคคลที่เป็นผู้ถือหุ้นแทนคนต่างด้าวนั้น หาก บริษัทฯ
และ ดีพีซี ไม่สามารถดำเนินการได้ก็อาจส่งผลต่อการขอใบอนุญาตต่างๆในบริการใหม่ๆ ของ
บริษัทฯ ดีพีซี และบริษัทย่อยอื่น

ทั้งนี้ สัญญาอนุญาตให้ดำเนินการในปัจจุบันของบริษัทฯ และ ดีพีซี
นั้นไม่ได้มีข้อกำหนดเรื่องสัดส่วนการถือหุ้นของคนต่างด้าวไว้

อย่างไรก็ตาม บริษัทฯ
ไม่อาจรับรองได้ว่าผลจากคดีความข้างต้นจะไม่กระทบต่อสัญญาอนุญาตให้ดำเนินการ และ
ใบอนุญาตต่างๆ ของ บริษัทฯ และ ดีพีซี ที่มีอยู่ในปัจจุบันและในอนาคต และ บริษัทฯ
ไม่อาจคาดได้ว่าจะมีกฎหมาย ประกาศ ระเบียบใดๆ
ออกมาที่จะเปลี่ยนแปลงหลักกฎหมายที่มีอยู่เดิมในเรื่องคำนิยามของ “คนต่างด้าว”

1.10 กฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการแข่งขันทางการค้า

ตามที่มีการประกาศใช้กฎหมายที่เกี่ยวกับการแข่งขันทางการค้า อันได้แก่
พระราชบัญญัติการแข่งขันทางการค้า พ.ศ. 2542 พระราชบัญญัติการประกอบกิจการโทรคมนาคม
พ.ศ. 2544 ประกาศคณะกรรมการกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ เรื่อง
มาตรการเพื่อป้องกันมิให้มีการกระทำอันเป็นการผูกขาดหรือก่อให้เกิดความไม่เป็นธรรมในการแข่งขันในกิจการโทรคมนาคม
พ.ศ.2549 ประกาศคณะกรรมการกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ เรื่อง นิยามของตลาด
และขอบเขตตลาดโทรคมนาคมที่เกี่ยวข้อง พ.ศ.2551
และประกาศคณะกรรมการกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ เรื่อง
หลักเกณฑ์และวิธีการพิจารณากำหนดผู้มีอำนาจเหนือตลาดในกิจการโทรคมนาคม พ.ศ.2552
ซึ่งทำให้บริษัทฯ ถูกพิจารณาว่าเป็นผู้มีอำนาจเหนือตลาดในกิจการบริการโทรศัพท์เคลื่อนที่นั้น

บริษัทฯ ไม่อาจคาดการณ์ได้ว่าหน่วยงานที่มีอำนาจกำกับดูแลจะมีนโยบายหรือกำหนดมาตรการใดๆ
ที่จะใช้บังคับในอนาคตกับบริษัทฯ ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อการดำเนินกิจกรรมด้านการตลาดของบริษัทฯ
อย่างมีนัยสำคัญ

  1.11 ความเสี่ยงจากคดีความที่บริษัทฯมิได้เป็นคู่กรณี
  อาจส่งผลให้มีการเพิกถอนสัญญาอนุญาตให้ดำเนินกิจการของบริษัทฯ

เมื่อวันที่ 20 มีนาคม 2549 นายศาสตรา โตอ่อน ได้ยื่นฟ้องกระทรวงเทคโนโลยีฯ
กระทรวงคมนาคม และสำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี (“สปน.”)
เป็นผู้ถูกฟ้องคดีต่อศาลปกครองกลาง
โดยขอให้ศาลมีคำสั่งให้ผู้ถูกฟ้องคดียกเลิกสัญญาอนุญาตให้ดำเนินกิจการของบริษัทฯ
และขอให้กำหนดมาตรการชั่วคราวมิให้กลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหม่ดำเนินการใดๆ หรือรับผลประโยชน์ใดๆ
จากกิจการตามสัญญาอนุญาตให้ดำเนินกิจการดังกล่าว
โดยกล่าวหาว่าผู้ถูกฟ้องคดีทั้งสามละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยการไม่ใช้อำนาจหน้าที่ในการยกเลิกสัญญาอนุญาตให้ดำเนินกิจการภายหลังจากมีการโอนหุ้นของบริษัทฯ
ให้แก่กลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหม่
โดยการโอนหุ้นดังกล่าวทำให้มีการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างการถือหุ้นของบริษัททั้งสามแห่งอย่างมีนัยสำคัญ
ซึ่งส่งผลให้กลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหม่มีอำนาจควบคุมบริษัทดังกล่าวซึ่งประกอบธุรกิจที่เป็นทรัพยากรของประเทศเพื่อประโยชน์สาธารณะ

ทั้งนี้ ในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2554 ศาลปกครองกลางได้ตัดสินคดีดังกล่าว
โดยได้พิพากษาให้ยกฟ้องนายศาสตรา โตอ่อน

  1.12 กรณีที่บริษัท ทีโอที จำกัด (มหาชน) (“ทีโอที”) เรียกร้องให้ บริษัทฯ
  ชำระเงินส่วนแบ่งรายได้เพิ่มเติมกรณีบริการบัตรเติมเงิน (Prepaid Card)
  และการใช้เครือข่ายร่วม (Roaming)

ทีโอที ได้มีหนังสือลงวันที่ 31 มกราคม 2554 แจ้งให้บริษัทฯ
ชำระเงินส่วนแบ่งรายได้เพิ่มเติมในกรณีการปรับลดส่วนแบ่งรายได้บริการบัตรเติมเงิน (Prepaid
Card) จำนวน 29,534 ล้านบาท การหักค่าใช้จ่ายการใช้เครือข่ายร่วม (Roaming) จำนวน
7,462 ล้านบาท และการหักค่าภาษีสรรพสามิตออกจากส่วนแบ่งรายได้และภาษีมูลค่าเพิ่ม เบี้ยปรับ
เงินเพิ่ม จำนวนเงินรวม 36,817 ล้านบาท พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปีให้แก่ ทีโอที
ภายในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2554 วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2554 บริษัทฯ
ได้มีหนังสือโต้แย้งคัดค้านข้อเรียกร้องให้ชำระเงินส่วนแบ่งรายได้เพิ่มเติมของ ทีโอที
และปฏิเสธการชำระเงินจำนวนที่ทีโอทีเรียกร้อง โดยระบุเหตุผลในประเด็นต่างๆ และขอให้ทีโอที
ยกเลิกเพิกถอนหนังสือแจ้งให้ชำระเงินส่วนแบ่งรายได้เพิ่มเติมดังกล่าว ภายในวันที่ 9 กุมภาพันธ์
2554 รวมถึงระงับการกระทำใดๆ ที่จะทำให้บริษัทฯ ได้รับความเสียหาย

แต่เนื่องจาก ทีโอที
มิได้ดำเนินการยกเลิกเพิกถอนหนังสือแจ้งให้ชำระเงินส่วนแบ่งรายได้เพิ่มเติมภายในกำหนดระยะเวลา
ในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2554 บริษัทฯ
จึงได้ยื่นคำเสนอข้อพิพาทในกรณีการปรับลดส่วนแบ่งรายได้บริการบัตรเติมเงิน (Prepaid Card)
และการหักค่าใช้จ่ายการใช้เครือข่ายร่วม (Roaming) ต่อสถาบันอนุญาโตตุลาการ
สำนักระงับข้อพิพาท สำนักงานศาลยุติธรรม เป็นข้อพิพาทหมายเลขดำที่ 8/2554 แล้ว
ส่วนในกรณีการหักค่าภาษีสรรพสามิตออกจากส่วนแบ่งรายได้ นั้น   ทีโอที
ได้ยื่นข้อพิพาทต่อสถาบันอนุญาโตตุลาการ เป็นข้อพิพาทหมายเลขดำที่ 9/2551 ตั้งแต่วันที่ 22
มกราคม 2551 โดยขณะนี้ข้อพิพาทอยู่ในระหว่างการพิจารณาของคณะอนุญาโตตุลาการ
รายละเอียดตามที่ระบุไว้ในข้อ 1.5.1

บริษัทฯ เห็นว่าข้อตกลงต่อท้ายสัญญาทั้งสองฉบับมีผลผูกพันให้คู่สัญญาทั้งสองต้องปฏิบัติตาม
ซึ่งทั้งสองฝ่ายต่างได้ปฏิบัติตามมาโดยตลอด บริษัทฯ
ได้ชำระเงินส่วนแบ่งรายได้ตามที่กำหนดไว้ในข้อตกลงต่อท้ายสัญญาทั้งสองฉบับอย่างครบถ้วนถูกต้องแล้ว
และที่ผ่านมาทีโอทีก็มิได้โต้แย้งหรือทักทวงว่าบริษัทฯ ชำระเงินส่วนแบ่งรายได้ไม่ครบถ้วนแต่อย่างใด
บริษัทฯ จึงเชื่อว่าบริษัทฯ ได้ปฏิบัติถูกต้องตามข้อสัญญาทุกประการแล้ว

2. ความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับสถานการณ์การตลาด และการแข่งขัน

-   การเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมของผู้บริโภค

เนื่องจากการพัฒนาทางเทคโนโลยีโดยเฉพาะทางด้านโทรคมนาคมมีการพัฒนาอย่างรวดเร็ว
การติดต่อสื่อสารจึงมีการพัฒนาให้เป็นมากกว่าการพูดคุยธรรมดา
ประกอบกับสังคมปัจจุบันเป็นสังคมของข้อมูลข่าวสาร สังคมออนไลน์ รวมถึง Social Network
ก็เข้ามามีบทบาทในชีวิตประจำวันมากขึ้น
ดังนั้นความสามารถในการเข้าถึงข้อมูลได้ตลอดเวลาจึงเริ่มเป็นปัจจัยพื้นฐานของการติดต่อสื่อสารของผู้บริโภค
การเติบโตอย่างรวดเร็วของ Smart Phone
ซึ่งทำให้การใช้งานทางด้านข้อมูลทำได้ง่ายและสะดวกขึ้นจึงเป็นอีกปัจจัยหนึ่งที่ช่วยเสริมให้จำนวนผู้ใช้บริการและปริมาณการใช้งานบริการด้านข้อมูล
(Data Service) ในช่วงปีที่ผ่านมามีการเติบโตอย่างรวดเร็ว
นอกจากนี้ข้อจำกัดในด้านความสามารถในการเข้าถึง Fixed Line Internet
ก็ยังเป็นอีกปัจจัยหลักที่ทำให้ความต้องการของการใช้งาน Internet ผ่านทางโทรศัพท์เคลื่อนที่
ยังมีการเติบโตในอัตราก้าวกระโดดอย่างต่อเนื่อง

จากพฤติกรรมที่เปลี่ยนไปของผู้บริโภคทำให้ตลาดโทรคมนาคมทวีความซับซ้อนมากยิ่งขึ้น
การทำตลาดจึงต้องมีหลายมิติมากขึ้นเพื่อการตอบสนองความต้องการของลูกค้า
นอกเหนือจากคุณภาพในการใช้บริการทางด้านเสียงแล้ว
ความครอบคลุมด้านโครงข่ายและคุณภาพของการให้บริการด้านข้อมูล (Data Service)
ได้กลายเป็นอีกปัจจัยหนึ่งที่ผู้บริโภคให้ความสำคัญในการเลือกเครือข่ายผู้ให้บริการ
ดังนั้นทางบริษัทฯจึงได้มีการพัฒนาคุณภาพบริการด้านข้อมูลอย่างต่อเนื่อง เช่น
การอัพเกรดเครือข่ายจาก EDGE ไปสู่ EDGE Plus
ซึ่งส่งผลให้ลูกค้าในทุกพื้นที่ทั่วประเทศสามารถใช้งานด้านข้อมูลได้อย่างรวดเร็วและมีประสิทธิภาพสามารถรองรับจำนวนผู้ใช้งานได้มากขึ้น
และยังได้มีการสรรหาและติดตั้งเทคโนโลยีชดเชยอื่นๆ เช่น HSPA (High Speed Packet
Access) ซึ่งมีความเร็วเทียบเท่ากับ 3G/2100
ในหลายพื้นที่ที่มีความต้องการการใช้งานบริการด้านข้อมูลความเร็วสูง
นอกเหนือจากการพัฒนาทางด้านโครงข่าย
บริษัทฯยังได้มีการพัฒนาคอนเทนต์ที่เป็นของบริษัทฯโดยเฉพาะ
รวมถึงคัดสรรคอนเทนต์ที่มีความหลากหลายและแตกต่างกันเพื่อตอบสนองความต้องการที่แตกต่างกันของลูกค้าในแต่ละกลุ่ม
นอกจากนี้ บริษัทฯยังได้พัฒนา Widget สำหรับผู้ใช้บริการอินเทอร์เน็ตไร้สาย (Wireless
internet) ให้สามารถใช้งานได้ง่ายยิ่งขึ้น
เพื่อให้ลูกค้าได้รับประสบการณ์ที่ดีในการใช้บริการของบริษัทฯ

3. ความเสี่ยงทางด้านระบบปฏิบัติการ (Operational Risk)

การใช้บริการ Internet และ Application ต่าง ๆ มีปริมาณเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว
เนื่องจากความง่ายในการใช้งาน และการพัฒนา Application ที่หลากหลาย
เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว อีกทั้งยังสามารถใช้งานบนอุปกรณ์สื่อสารต่างๆ ได้อย่างหลากหลาย
ส่งผลให้เป็นการเพิ่มความสลับซับซ้อนอย่างมากสำหรับการจัดการทางด้านระบบเครือข่ายทั้งในเรื่องความรู้ของเครื่องมือหรืออุปกรณ์
การติดตั้ง การเชื่อมต่อระหว่างระบบต่างๆ รวมทั้งการปฏิบัติการบำรุงรักษา ซึ่ง บริษัทฯ
ได้ตระหนักถึงความสำคัญในเรื่องของการให้บริการสื่อสารข้อมูลและบริการ Internet
มาโดยตลอด ดังนั้นบริษัทฯ
ได้ทำการศึกษาและทดลองในเทคโนโลยีที่หลากหลายจนมั่นใจว่าจะทำให้ผู้ใช้บริการสามารถใช้งานได้อย่างราบรื่น
และรวดเร็วทันยุคสมัย อีกทั้งได้เตรียมการด้านบุคลากรให้มีการฝึกอบรม ด้าน Internet,
Application และเทคโนโลยีที่เกี่ยวข้องในเชิงลึก ในระดับมาตรฐานจากสถาบันมาตรฐานสากล
เพื่อรองรับการให้บริการที่จะเพิ่มสูงขึ้นในอนาคต

4. ความเสี่ยงทางด้านการบริหารทรัพยากรบุคคล

จากสภาวการณ์ที่ไม่แน่นอนในช่วงรอยต่อระหว่างการก้าวข้ามไปสู่การเปลี่ยนแปลงด้านเทคโนโลยี
และสภาพการแข่งขันในอุตสาหกรรมที่มีแนวโน้มทวีความรุนแรงมากยิ่งขึ้น บริษัทฯ
ตระหนักดีถึงคุณค่าของทรัพยากรบุคคลที่มีคุณภาพในทุกระดับ
อันเป็นปัจจัยสำคัญที่จะช่วยนำพาองค์กรผ่านพ้นอุปสรรคต่างๆ ไปสู่ความสำเร็จได้อย่างยั่งยืน บริษัทฯ
จึงได้มีการดำเนินนโยบายและกลยุทธ์ด้านการบริหารและพัฒนาทรัพยากรบุคคล
เพื่อวัตถุประสงค์ในการรักษาบุคลากรที่มีคุณภาพมาอย่างต่อเนื่องและสม่ำเสมอ

4.1 ด้านการรักษาบุคลากรที่มีศักยภาพสูง

บริษัทฯ ได้ดำเนิน โครงการพัฒนาและรักษาพนักงานที่มีศักยภาพสูง (Talent Management and
Retention Program) อย่างเป็นระบบและต่อเนื่อง
ซึ่งได้มีการดูแลพนักงานกลุ่มนี้ทั้งในด้านผลตอบแทนและสิทธิประโยชน์ต่างๆ
รวมทั้งโอกาสในการเรียนรู้และพัฒนาภาวะผู้นำและทักษะด้านการบริหารจัดการ
เพื่อเพิ่มพูนศักยภาพให้มีความก้าวหน้าในสายอาชีพและพร้อมเป็นผู้บริหารหรือผู้ชำนาญการที่จะเป็นกำลังสำคัญของบริษัทฯ
ในอนาคต

4.2 ด้านการพัฒนาศักยภาพผู้บริหารระดับสูงเพื่อเตรียมความพร้อมเข้าสู่ตำแหน่งงานสำคัญ

เพื่อเป็นการเตรียมความพร้อมให้กับผู้บริหาร
สำหรับการขึ้นดำรงตำแหน่งงานสำคัญขององค์กรในวาระที่เหมาะสมและ
ทันต่อความต้องการทางธุรกิจ บริษัทฯ ได้ดำเนิน โครงการ Succession Planning
มาอย่างต่อเนื่อง และในปี 2553 นี้ ผู้สืบทอดตำแหน่ง (Successor)
มีโอกาสได้รับการเพิ่มพูนทักษะเป็นรายบุคคลในรูปแบบ Intensive Executive Coaching
ทั้งจากสถาบันภายนอกที่มีชื่อเสียงในระดับสากล และได้รับการ Coach โดย Business Advisor
ที่เป็นผู้บริหารระดับสูงภายในองค์กร นอกจากนั้น ผู้บริหารที่มีศักยภาพโดดเด่น
ยังได้รับการมอบหมายให้รักษาการในตำแหน่งงานสำคัญขององค์กร
เพื่อมีโอกาสได้เรียนรู้และพัฒนาศักยภาพจากการปฏิบัติงานจริง

4.3 ด้านการสร้างเสริมวัฒนธรรมองค์กรให้พร้อมรับความเปลี่ยนแปลง

จากปัจจัยแวดล้อมของการดำเนินธุรกิจที่มีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วในทุกๆ มิติ
ทั้งด้านเทคโนโลยี กฎ ระเบียบ ข้อบังคับ สภาวะการแข่งขัน ลูกค้า คู่ค้า ฯลฯ
ส่งผลให้องค์กรต้องมีการเตรียมความพร้อมบุคลากรให้สามารถรับมือกับการเปลี่ยนแปลงที่หลากหลายได้อย่างทันท่วงที
บริษัทฯ จึงมีโครงการพัฒนาผู้บริหารระดับสูงให้มีความสามารถในการเป็น ผู้นำการเปลี่ยนแปลง
(Change Leadership) รวมทั้งเป็น Role Model ให้กับผู้บริหารในระดับกลางและระดับต้น
ให้สามารถคาดการณ์แนวโน้มความเปลี่ยนแปลงต่างๆ ที่อาจเกิดขึ้น
สามารถร่วมวางแผนกลยุทธ์และแผนการดำเนินงานเพื่อรองรับความเปลี่ยนแปลง
ส่งเสริมค่านิยมและวัฒนธรรมองค์กรโดยการสนับสนุนทีมงานให้มีความพร้อมต่อการปรับเปลี่ยนเพื่อให้ก้าวทันความเปลี่ยนแปลงได้อย่างเป็นระบบและมีประสิทธิภาพ