ปัจจัยความเสี่ยง

ความเสี่ยงจากการพึ่งพิง Know-How ผู้จัดจำหน่าย และฐานลูกค้าจากคู่ค้า

บริษัทผลิตสีพ่นรถจักรยานยนต์โดยใช้ Know-How ของ BASF Coatings Japan
และจำหน่ายทั้งหมดผ่านผู้จัดจำหน่าย คือ NTL ให้กับกลุ่มผู้ผลิตสินค้า OEM โดยในปี 2550 และปี
2551 บริษัทมีสัดส่วนมูลค่าการจำหน่ายผ่านผู้จัดจำหน่ายร้อยละ 45.2 และร้อยละ 57.7
ของรายได้รวม ตามลำดับ จะเห็นได้ว่า
รายได้จากการขายสีอุตสาหกรรมส่วนใหญ่เป็นการจำหน่ายสีที่ใช้ Know-How ของ BASF
Coatings Japan ผ่านผู้จัดจำหน่าย นอกจากนี้ ในการใช้ Know-How จาก BASF Coatings
Japan ในการผลิต บริษัทจะต้องใช้วัตถุดิบเฉพาะที่เป็นความลับทางการค้า
ที่ต้องซื้อจากผู้จัดจำหน่ายที่ได้รับการยอมรับจากเจ้าของ Know-How เท่านั้น ดังนั้น หาก BASF
Coatings Japan มีความสนใจลงทุนในอุตสาหกรรมสี
หรือบริษัทไม่สามารถจำหน่ายสีไปยังฐานลูกค้าของคู่ค้า
อาจจะส่งผลกระทบต่อผลการดำเนินงานของบริษัทอย่างมีนัยสำคัญได้

บริษัทใช้ Know-How จากต่างประเทศในการผลิตสีเพื่อจำหน่ายไปยังกลุ่มผู้ใช้สีในประเทศ
เนื่องจากเป็น Know-How การผลิตสีที่มีชื่อเสียงและได้รับการยอมรับในระดับสากล อย่างไรก็ตาม
การใช้ Know-How
จากต่างประเทศจะต้องมีการปรับการใช้งานเพื่อให้เข้ากับสภาพแวดล้อมในประเทศไทยซึ่งแตกต่างจากสภาพแวดล้อมในประเทศของเจ้าของ
Know-How โดยอาศัยการวิจัย พัฒนา และความชำนาญทางธุรกิจในประเทศ
และขั้นตอนในการจำหน่ายและการให้บริการหลังการขาย
ยังคงต้องอาศัยบุคลากรคนไทยที่มีความชำนาญและสามารถประสานงานกับลูกค้าคนไทยได้ดีกว่าบุคลากรชาวต่างประเทศ
ซึ่งบริษัทมีทั้งความเข้าใจและความชำนาญในธุรกิจ
และสามารถตอบสนองต่อความต้องการใช้สีของลูกค้าในประเทศได้ดีกว่า เช่น
บริษัทสามารถให้คำแนะนำแก่ลูกค้าในการใช้สีในสภาพแวดล้อมในประเทศไทยที่มีความชื้นสูงกว่าประเทศญี่ปุ่น
นอกจากนี้ บริษัทยังให้ความสำคัญในการขยายฐานลูกค้าของบริษัทเองมากขึ้น จะเห็นได้จาก
สัดส่วนการจำหน่ายผ่านผู้จัดจำหน่ายลดลงในปี 2551
เนื่องจากบริษัทมีสัดส่วนการจำหน่ายผลิตภัณฑ์หลักอื่น ๆ โดยตรงเพิ่มขึ้น

ความเสี่ยงด้านความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศและราคาวัตถุดิบ

บริษัทใช้เคมีภัณฑ์เป็นวัตถุดิบหลักในการผลิตสี ได้แก่ ผงสี เรซิ่น ตัวทำละลาย (Solvent) ซึ่งผงสี
และเรซิ่นที่เป็นวัตถุดิบเฉพาะ มีบางส่วนต้องนำเข้าจากต่างประเทศ และซื้อผ่านผู้จัดจำหน่ายวัตถุดิบ
จึงทำให้บริษัทมีการซื้อวัตถุดิบทั้งในรูปสกุลเงินบาท และสกุลเงินต่างประเทศ ในปี 2550 และปี
2551 บริษัทมีสัดส่วนการสั่งซื้อวัตถุดิบจากผู้จัดจำหน่ายหรือผู้นำเข้า คิดเป็น ร้อยละ 87.27
และร้อยละ 82.74 ของยอดซื้อวัตถุดิบ ตามลำดับ และบริษัทนำเข้าวัตถุดิบเองคิดเป็นร้อยละ
12.73 และร้อยละ 17.26 ของยอดซื้อวัตถุดิบ ตามลำดับ
จึงอาจทำให้บริษัทมีความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ นอกจากนี้
ราคาเคมีภัณฑ์บางส่วนจะปรับตัวตามราคาน้ำมัน
หากราคาวัตถุดิบเคมีภัณฑ์ปรับตัวเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วและมีนัยสำคัญจึงอาจจะส่งผลต่อต้นทุนขายและผลประกอบการของบริษัทได้

อย่างไรก็ตาม บริษัทมีวงเงินสำหรับทำสัญญาซื้อเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า (Forward
Contract)
กับสถาบันการเงินซึ่งเป็นวงเงินที่เพียงพอต่อมูลค่าการสั่งซื้อวัตถุดิบจากต่างประเทศในแต่ละครั้ง
นอกจากนี้ บริษัทมีการวางแผนการผลิตตามแผนการผลิตสินค้าของลูกค้าก่อนการซื้อวัตถุดิบหลักๆ
จากผู้จำหน่ายวัตถุดิบ เพื่อให้มีวัตถุดิบให้พอเพียงสำหรับการผลิตสีในแต่ละคำสั่งซื้อจากลูกค้า
โดยจะมีการสั่งซื้อวัตถุดิบล่วงหน้าประมาณ 1 - 3 เดือน และมีการสำรองวัตถุดิบนานประมาณ 3
เดือน
นอกจากนี้บริษัทยังมีนโยบายในการปรับราคาขายตามความผันผวนของต้นทุนแม้จะไม่สามารถปรับราคาได้ทันที
แต่สินค้าส่วนใหญ่ของบริษัทจะมีวงจรชีวิตค่อนข้างสั้น
ทำให้บริษัทมีโอกาสที่จะตั้งราคาสินค้าใหม่ให้สะท้อนต้นทุนที่แท้จริงเพื่อรักษาระดับอัตรากำไรส่วนเพิ่ม
และบริษัทยังติดตามความเคลื่อนไหวของราคาอุปสงค์และอุปทานของเคมีภัณฑ์ในตลาดโลกอย่างใกล้ชิด
เพื่อเป็นข้อมูลในการบริหารต้นทุนการผลิต
ลดความเสี่ยงจากผลกระทบของความผันผวนของราคาวัตถุดิบ
และทำให้บริษัทบริหารอัตรากำไรขั้นต้นได้

ความเสี่ยงจากการสั่งซื้อวัตถุดิบเฉพาะจากผู้จัดจำหน่ายน้อยราย

บริษัทมียอดสั่งซื้อวัตถุดิบที่ใช้ในการผลิตสีพ่นรถจักรยานยนต์ สีเคลือบบรรจุภัณฑ์
และหมึกพิมพ์จากผู้จัดจำหน่ายวัตถุดิบหลักจำนวน 3 ราย
ซึ่งส่วนใหญ่เป็นวัตถุดิบสำคัญซึ่งมีสูตรเป็นความลับทางการค้าตาม Know-How ที่บริษัทใช้ในการผลิต
ซึ่งสูตรลิขสิทธิ์การผลิตสีนี้เป็นส่วนสำคัญในธุรกิจสีอุตสาหกรรม โดย ณ 31 ธันวาคม 2551
บริษัทมีเจ้าหนี้การค้าหลัก 3 ราย คิดเป็นสัดส่วนประมาณร้อยละ 39.15
ของมูลค่าเจ้าหนี้การค้าทั้งหมดจึงอาจทำให้บริษัทมีความเสี่ยงจากหากผู้จัดจำหน่ายรายใหญ่ดังกล่าวยกเลิกการจัดส่งวัตถุดิบให้แก่บริษัท
หรือไม่สามารถจัดส่งวัตถุดิบได้ตรงตามเวลาที่กำหนด

อย่างไรก็ตาม ในการสั่งซื้อวัตถุดิบที่ใช้ในการผลิตสินค้า
บริษัทได้ทำการค้ากับผู้จัดจำหน่ายวัตถุดิบในประเทศรายดังกล่าวมาเป็นเวลานาน
โดยมีการทำสัญญาระหว่างบริษัทและผู้จัดจำหน่าย
เพื่อให้ผู้จัดจำหน่ายสามารถจัดหาวัตถุดิบตามสัญญาตรงตาม Know-How ทั้งนี้
หากผู้จัดจำหน่ายวัตถุดิบตามสัญญารายดังกล่าวไม่สามารถจัดส่งวัตถุดิบให้แก่บริษัทได้
หรือไม่สามารถจัดส่งได้ตรงตามเวลาที่กำหนด บริษัทสามารถสั่งซื้อวัตถุดิบดังกล่าวจากบริษัทคู่ค้า
กลุ่มบริษัทเจ้าของ KNOW-HOW
เพื่อใช้ในการผลิตและสามารถส่งสีให้ลูกค้าตามคำสั่งซื้อในเวลาที่ตกลงได้
ซึ่งการนำเข้าวัตถุดิบจากต่างประเทศจะมีต้นทุนสูงกว่าวัตถุดิบในประเทศและอาจส่งผลให้ต้นทุนการผลิตสินค้าของบริษัทสูงขึ้น

ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงอุตสาหกรรมยานยนต์

รายได้จากการขายสีกลุ่มยานยนต์ในปี 2550 และปี 2551 คิดเป็นสัดส่วนประมาณร้อยละ 77.48
และร้อยละ 68.20 ของยอดขายทั้งหมดตามลำดับ
ซึ่งได้รายได้ดังกล่าวจะขึ้นลงตามอุตสาหกรรมยานยนต์
แม้สถานการณ์ราคาน้ำมันที่ปรับตัวสูงขึ้นอย่างต่อเนื่องในช่วงกลางปี 2551
จะส่งผลกระทบให้อุตสาหกรรมยานยนต์โดยรวมหดตัวลง
แต่ยอดจำหน่ายรถจักรยานยนต์ยังมีแนวโน้มเติบโตขึ้น
เนื่องจากผู้บริโภคได้หันมาใช้รถจักรยานยนต์เป็นพาหนะในการเดินทางและการขนส่งทดแทนการใช้รถยนต์

อย่างไรก็ตาม แม้อุตสาหกรรมยานยนต์มีแนวโน้มหดตัวในปี 2552
แต่พฤติกรรมของลูกค้าผู้ใช้สีจะไม่เปลี่ยนยี่ห้อสีจากเดิมที่ตนเคยใช้อยู่เนื่องจากมีต้นทุนในการเปลี่ยนแปลงสูง
(Switching Cost) และต้นทุนสีเมื่อเทียบกับต้นทุนสินค้าคิดเป็นสัดส่วนที่น้อยมาก เช่น
ต้นทุนสีเทียบกับต้นทุนรถยนต์ทั้งคัน ผู้ใช้สีจึงจะเลือกใช้สีที่ตนให้การยอมรับ
และไม่เสี่ยงที่จะเปลี่ยนไปใช้สีที่ไม่เป็นที่รู้จักหรือไม่เป็นที่ยอมรับแม้สีดังกล่าวจะมีราคาขายที่ต่ำกว่า
ดังนั้น ฐานลูกค้าผู้ใช้สีของ BASF Coatings Japan จะยังคงใช้สีของ BASF Coatings Japan
ต่อไป นอกจากนี้ บริษัทยังให้ความสำคัญในการผลิตและจำหน่ายสีที่เกี่ยวเนื่องกับอุตสาหกรรมอื่นๆ
นอกเหนือจากอุตสาหกรรมยานยนต์มากขึ้น เช่น สีบรรจุภัณฑ์ และหมึกพิมพ์
รวมถึงการมุ่งเน้นพัฒนาสีที่ผลิตโดยใช้ Know-How และตราสินค้าของบริษัท
พร้อมทั้งขยายฐานลูกค้าของบริษัทเองมากขึ้น

ความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงเทคโนโลยี

เนื่องจากลูกค้าของบริษัทส่วนใหญ่เป็นผู้ผลิตสินค้าในอุตสาหกรรมต่อเนื่อง
บริษัทจึงต้องมีการควบคุมกระบวนการผลิตสีให้เป็นไปตามมาตรฐานของกลุ่มอุตสาหกรรมหรือตามข้อกำหนดของลูกค้าเป็นหลัก
เช่น หากลูกค้าให้ความสำคัญเรื่องการรักษาสิ่งแวดล้อม
บริษัทต้องใช้เทคโนโลยีการผลิตที่ตระหนักถึงการรักษาสิ่งแวดล้อมด้วย
เพราะสีเป็นส่วนหนึ่งของผลิตภัณฑ์ของลูกค้าด้วย
ด้วยเหตุผลดังกล่าวมานี้ทำให้บริษัทต้องพยายามพัฒนาเทคโนโลยี
และกระบวนการผลิตให้ตรงกับความต้องการของลูกค้า
หากลูกค้าผู้ใช้สีเปลี่ยนแปลงสายการผลิตหรือเทคโนโลยีขนาดใหญ่ เช่น
การเปลี่ยนแปลงวัสดุที่ใช้ในการผลิตของลูกค้าจากโลหะ มาเป็นกระดาษ
หรือการลดการใช้ทินเนอร์ในผลิตภัณฑ์ของลูกค้า ตลอดจนการเปลี่ยนสูตรการผลิตเป็นสูตรน้ำ
(Water Borne) การนำใช้หุ่นยนต์ในขั้นตอนการพ่นสี ทำให้ลดการสูญเสียของสีระหว่างการพ่น
และการใช้สารเคมีชนิดใหม่ๆ เพื่อรักษาสิ่งแวดล้อม
การเปลี่ยนแปลงขนาดใหญ่ดังกล่าวอาจทำให้บริษัทมีความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงเทคโนโลยีได้

อย่างไรก็ตาม โดยปกติแล้วลูกค้าผู้ใช้สีจะเป็นผู้ผลิตที่มีการวางแผนในสายการผลิตระยะยาว
และไม่ค่อยมีการเปลี่ยนแปลงสายการผลิตหรือเทคโนโลยีขนาดใหญ่บ่อยครั้ง
เนื่องจากในการเปลี่ยนแปลงสายการผลิต หรือเทคโนโลยีขนาดใหญ่แต่ละครั้งจะต้องใช้เงินลงทุนสูง
นอกจากนี้ บริษัทจะมีการวางแผนการผลิตให้สอดคล้องกับแผนการผลิตสินค้าของลูกค้า
โดยบริษัทยังได้มีส่วนร่วมในการวางแผนการผลิตในระยะยาวของลูกค้าด้วย
จึงทำให้บริษัทสามารถประเมินแนวโน้มการเปลี่ยนแปลงของเทคนิคการผลิต
และปรับแผนการลงทุนของบริษัทเพื่อให้เกิดความสอดคล้องในการผลิต
ซึ่งจะช่วยให้บริษัทสามารถลดความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงเทคโนโลยีได้

ความเสี่ยงจากการที่บริษัทมีผู้ถือหุ้นรายใหญ่มากกว่าร้อยละ 50

ณ วันที่ 23 ธันวาคม 2551 กลุ่มตระกูลเอกแสงกุลซึ่งเป็นกลุ่มผู้บริหารมีอำนาจควบคุมในบริษัท
ยังคงมีสัดส่วนการถือหุ้นสูงกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนหุ้นสามัญที่เรียกชำระแล้วทั้งหมดหรือร้อยละ 59.39
ซึ่งทำให้กลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่ดังกล่าวสามารถควบคุมมติที่ประชุมผู้ถือหุ้นได้เกือบทั้งหมด
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการแต่งตั้งกรรมการหรือการขอมติที่ต้องใช้เสียงส่วนใหญ่ของที่ประชุมผู้ถือหุ้น
ยกเว้นเรื่องที่กฎหมายหรือข้อบังคับของบริษัทที่กำหนดให้ต้องได้รับมติ 3 ใน 4 ของที่ประชุมผู้ถือหุ้น
ดังนั้น ผู้ถือหุ้นรายอื่นจึงอาจไม่สามารถรวบรวมคะแนนเสียงเพื่อตรวจสอบ
และถ่วงดุลเรื่องที่ผู้ถือหุ้นใหญ่เสนอได้