1.  ปัจจัยความเสี่ยง

ปัจจัยความเสี่ยงอันอาจจะเกิดขึ้นได้กับบริษัทสามารถจำแนกได้ 7 ประเภทหลัก ๆ ดังนี้

1.1 ความเสี่ยงในการพึ่งพาบุคลากร

ธุรกิจบริการด้านเทคโนโลยีสารสนเทศถือเป็นธุรกิจหนึ่งที่ปัจจุบันยังคงมีภาวะการแข่งขันสูง
อีกทั้งจำเป็นต้องอาศัยความรู้ความสามารถและความชำนาญเฉพาะด้านของบุคลากรเป็นสำคัญในการให้คำปรึกษา
และพัฒนางานจนประสบผลสำเร็จ ดังนั้น
การสูญเสียบุคลากรในส่วนดังกล่าวย่อมส่งผลกระทบต่อการดำเนินงานและศักยภาพการแข่งขันของบริษัทในอนาคต
อย่างไรก็ตาม ในช่วงปีที่ผ่านมาบริษัทได้รับผลกระทบจากปัจจัยในเรื่องดังกล่าวอยู่บ้าง
ซึ่งถือเป็นเรื่องปกติธรรมดาของสภาพธุรกิจที่มีภาวะการแข่งขันสูง
รวมทั้งปัญหาการขาดแคลนบุคลากร
จึงทำให้เกิดปัญหาการแย่งชิงบุคลากรระหว่างกันจากบริษัทคู่แข่งขันหรือผู้ประกอบการในธุรกิจที่คล้ายคลึงกัน
แต่ก็ถือเป็นสัดส่วนเพียงเล็กน้อยเท่านั้นเมื่อเทียบกับอัตราการเปลี่ยนงาน (TURNOVER RATE)
ของภาวะอุตสาหกรรมโดยรวม
โดยช่วงปีที่ผ่านมาอัตราการเปลี่ยนงานของพนักงานบริษัทอยู่ที่ระดับประมาณร้อยละ17
ขณะที่อัตราส่วนของอุตสาหกรรมอยู่ในระดับสูงกว่าร้อยละ 20

สำหรับแนวทางแก้ปัญหาดังกล่าวเพื่อเป็นการลดความเสี่ยงในการพึ่งพาบุคลากร
บริษัทได้มีการนำระบบ CAPABILITY MATURITY MODEL INTEGRATION (“CMMI”)
ซึ่งเป็นแนวทางในการปรับปรุงระบบองค์กรเข้ามาประยุกต์ใช้
เพื่อช่วยพัฒนาประสิทธิภาพระบบมาตรฐานและวิธีการทำงาน
รวมทั้งนโยบายการบริหารทรัพยากรบุคคลที่ดี
โดยมุ่งเน้นการพัฒนาความสามารถและความรับผิดชอบของบุคลากร การวางแนวทางวิชาชีพ
(CAREER PATH) ของบุคลากรในแต่ละระดับที่ชัดเจน
การเสริมสร้างความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างบุคลากรภายในบริษัท
การให้ทุนการศึกษาสำหรับพนักงานที่มีความสามารถและร่วมงานกับบริษัทเป็นระยะเวลานาน
การให้สิทธิในการซื้อใบสำคัญแสดงสิทธิที่จะซื้อหุ้นสามัญของบริษัท (ESOP) ซึ่งจะเริ่มดำเนินการในปี
2549 รวมทั้งให้ผลตอบแทนกับพนักงานในระดับที่เหมาะสม
ซึ่งขึ้นอยู่กับความสามารถของแต่ละบุคคลเป็นสำคัญ
เพื่อเป็นการพัฒนาบุคลากรและสร้างขวัญและกำลังใจที่ดีในการทำงาน
รวมถึงรักษาบุคลากรให้อยู่กับบริษัทเป็นระยะเวลานาน
โดยให้ความสำคัญกับการพัฒนาบุคลากรอื่นให้สามารถทำงานทดแทนบุคลากรที่อาจต้องสูญเสียไป
และสรรหาบุคลากรใหม่ที่มีความสามารถเพื่อทดแทน

นอกจากนี้ยังมุ่งให้ความสำคัญกับการพัฒนาระบบโครงสร้างพื้นฐาน (Infrastructure) ภายใน
เพื่อให้การทำงานต่าง ๆ เป็นระบบ (System) และประสิทธิภาพมากขึ้น เช่น
การจัดทำระบบซอฟต์แวร์เพื่อควบคุมการบริหารโครงการ (Project Management Office)
และระบบ Web Portal เพื่อช่วยพัฒนาองค์ความรู้ (Knowledge)
และกระบวนการสื่อสารภายในองค์กร รวมทั้งได้มีการจัดตั้งแผนกบริหารทรัพยากรบุคคล (Human
Resource Department) ขึ้นมาเป็นหน่วยงานหลัก เพื่อมุ่งเน้นเสริมสร้างการพัฒนาบุคลากร
และพัฒนากระบวนการทำงานต่าง ๆ ให้เป็นแบบแผน (Systematic Approach) มากยิ่งขึ้น
รวมทั้งเป็นองค์กรที่สามารถทำงานได้ต่อเนื่องในระยะยาว โดยในปี 2549
บริษัทมีแผนที่จะจัดตั้งคณะอนุกรรมการบริหารความเสี่ยงขึ้นมาหนึ่งชุด
โดยเชิญผู้เชี่ยวชาญบุคคลภายนอกเข้าร่วมเป็นคณะกรรมการอิสระ
เพื่อร่วมวางแผนและกำหนดทิศทางการบริหารความเสี่ยงในด้านต่าง ๆ โดยเฉพาะด้านบุคลากร
โดยจะนำเรื่องดังกล่าวเสนอขอความเห็นชอบจากผู้ถือหุ้นในเดือนเมษายนนี้

ทั้งนี้ในส่วนจำนวนบุคลากรที่ผ่านการอบรมและรับรองคุณวุฒิจากผู้ผลิตเจ้าของสินค้า
ถือเป็นปัจจัยสำคัญหนึ่งที่มีผลต่อการกำหนดสถานะ
การเป็นตัวแทนจำหน่ายของเจ้าของสินค้ารายใหญ่ของบริษัท ซึ่งจะส่งผลต่อสิทธิประโยชน์หลัก ๆ
ที่บริษัทได้รับอันได้แก่ ส่วนลดราคาสินค้า และสิทธิในการขอรับเงินช่วยสนับสนุนงานด้านการตลาด
(รายละเอียดของเงื่อนไข และสิทธิประโยชน์ในการเป็นตัวแทนจำหน่ายสินค้าที่สำคัญ
ได้อธิบายไว้ในหัวข้อ 3.3 เรื่องการจัดหาผลิตภัณฑ์หรือบริการ )
โดยปัจจุบันบริษัทมีบุคลากรที่ได้รับการอบรมและรับรองคุณวุฒิดังกล่าวจำนวนมากกว่าเกณฑ์ขั้นต่ำที่กำหนด
และยังมีนโยบายที่จะส่งบุคลากรเข้ารับการอบรม และรับรองคุณวุฒิเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง

2.  ความเสี่ยงจากการพึ่งพาลูกค้ารายใหญ่

ในช่วงระยะเวลา 2-3 ปีที่ผ่านมาบริษัทมีการขายสินค้าและให้บริการที่เป็นฐานลูกค้ารายใหญ่เดิม
โดยมุ่งเน้นกลุ่มลูกค้าที่เป็นวิสาหกิจขนาดใหญ่เป็นหลัก
ซึ่งมียอดสั่งซื้อสินค้าและบริการคิดเป็นสัดส่วนประมาณร้อยละ 80 ถือเป็นสัดส่วนที่ค่อนข้างสูง
ทำให้อาจมีผลกระทบต่อผลประกอบการบริษัท
หากอนาคตกลุ่มลูกค้าดังกล่าวมีการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างผู้บริหาร การแต่งตั้งผู้ให้บริการรายใหม่
หรือลดงบประมาณการลงทุนโดยเฉพาะในส่วนคอมพิวเตอร์และเทคโนโลยีสารสนเทศ อย่างไรก็ตาม
จากนโยบายบริษัทที่มุ่งเน้นขยายฐานลูกค้าไปยังกลุ่มอุตสาหกรรมอื่นเพิ่มมากขึ้นในช่วงปีที่ผ่านมา
ไปยังผู้นำในกลุ่มอุตสาหกรรมที่มีความต้องการงานบริการด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและแนวโน้มการเติบโตสูงอื่น
ๆ อาทิ กลุ่มภาครัฐและการศึกษา สถาบันการเงิน และอุตสาหกรรมการผลิตอย่างต่อเนื่อง
เพื่อเป็นการลดความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นจากการพึ่งพารายได้จากลูกค้าหรืออุตสาหกรรมรายหนึ่งรายใด
จึงทำให้บริษัทไม่ได้รับผลกระทบจากปัจจัยเรื่องดังกล่าวมากนัก
เนื่องจากกลุ่มลูกค้ารายใหญ่เดิมของบริษัทเริ่มมีสัดส่วนที่น้อยลงเป็นลำดับ
โดยปีที่ผ่านมามีสัดส่วนไม่เกินร้อยละ 40 อีกทั้งบริษัทยังคงได้รับความไว้วางใจ
ในการใช้บริการจากกลุ่มลูกค้าเดิมและใหม่เรื่อยมาในการให้คำปรึกษา และพัฒนาโครงการต่าง ๆ
ด้วยมูลค่างานที่เพิ่มขึ้นตามลำดับ
อันเนื่องมาจากนโยบายการรักษาความสัมพันธ์ที่ดีกับลูกค้าในลักษณะพันธมิตรทางธุรกิจ
โดยเฉพาะธุรกิจสื่อสารโทรคมนาคมและกลุ่มการเงินการธนาคาร
ซึ่งงานให้บริการลูกค้ากลุ่มดังกล่าวถือเป็นฐานการเรียนรู้ที่ช่วยเสริมสร้างและพัฒนาความรู้ของบริษัทเกี่ยวกับธุรกิจต่าง
ๆ ซึ่งใช้เทคโนโลยีระดับสูงและต้องการการเรียนรู้ตลอดเวลา
โดยนำผลงานที่ได้ไปใช้อ้างอิงเพื่อสร้างความเชื่อถือสำหรับการขยายงานไปในส่วนการให้คำปรึกษา
ซึ่งจะช่วยให้บริษัทสามารถขยายฐานลูกค้าไปยังกลุ่มต่าง ๆ ได้มากขึ้น
โดยเฉพาะกลุ่มภาครัฐและการศึกษาและรัฐวิสาหกิจ
ซึ่งเป็นตลาดขนาดใหญ่ที่มีศักยภาพและเม็ดเงินลงทุนสูง

ส่วนกรณีที่บริษัท แอดวานซ์ อินโฟร์ เซอร์วิส จำกัด (มหาชน)
มีการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างผู้ถือหุ้นครั้งใหญ่เมื่อต้นปี 2549 จากการเข้ามาซื้อหุ้นของกลุ่มบริษัท
เทมาเส็ก โฮลดิ้ง ประเทศสิงคโปร์ ทำให้อาจมีผลกระทบต่อบริษัทบ้างในด้านของรายได้
เนื่องจากเป็นลูกค้ารายใหญ่รายหนึ่งของบริษัท
หากบริษัทดังกล่าวมีการเปลี่ยนแปลงในเรื่องของนโยบายและโครงสร้างการบริหารงานใหม่
แต่ทั้งนี้เชื่อว่าจะเป็นผลกระทบแค่เพียงระยะสั้นเท่านั้น
เนื่องจากปัจจุบันบริษัทมีสัดส่วนรายได้เพิ่มขึ้นจากบริษัทในกลุ่มอุตสาหกรรมอื่น ๆ
ซึ่งเป็นผลจากนโยบายการขยายฐานลูกค้าไปยังกลุ่มอุตสาหกรรมอื่นเพิ่มมากขึ้น
ทั้งนี้เพื่อเป็นการลดความเสี่ยงจากการพึ่งพารายได้จากลูกค้า หรืออุตสาหกรรมรายหนึ่งรายใด
โดยเฉพาะกลุ่มภาครัฐ และการศึกษา และรัฐวิสาหกิจที่มีแนวโน้ม

การเติบโตสูง อีกทั้งปัจจุบันบริษัทยังคงมีการทำสัญญาต่อเนื่องกับบริษัทดังกล่าวอยู่ ซึ่งคาดว่าภายใน
1-2 ปีนี้

คงจะไม่มีการเปลี่ยนแปลงมากนัก

3.  ความเสี่ยงจากการพึ่งพาผู้จัดจำหน่ายหรือผู้ผลิตสินค้าน้อยราย

ในปีที่ผ่านมาแม้ว่าบริษัทจะสั่งซื้อสินค้าส่วนใหญ่จากผู้ผลิตสินค้าต่างประเทศ 2 ราย คือ Sun
Microsystems และ Cisco Systems เป็นมูลค่ารวมทั้งสิ้น 186.44 ล้านบาท และ 227.31
ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ 23.77 และร้อยละ 28.99 ของมูลค่าการสั่งซื้อสินค้าทั้งหมดตามลำดับ
โดยมีความสัมพันธ์กับผู้ผลิตทั้งสองในฐานะตัวแทนและพันธมิตรทางธุรกิจ
แต่ไม่ถือเป็นสัดส่วนที่สูงมากนักเมื่อเทียบกับมูลค่าสั่งซื้อสินค้าโดยรวมของบริษัท
เนื่องจากปัจจุบันบริษัทสั่งซื้อสินค้าจากผู้ผลิตทั้งสองคิดเป็นมูลค่ารวมกันไม่เกินร้อยละ 55
ทำให้มีผลกระทบต่อบริษัทไม่มากนักในด้านของต้นทุนการดำเนินงาน
หากอนาคตบริษัทผู้ผลิตดังกล่าวมีการเปลี่ยนแปลงทางธุรกิจหรือนโยบายการแต่งตั้งตัวแทนจำหน่าย
รวมถึงการให้สิทธิประโยชน์ต่าง ๆ ในการเป็นตัวแทนจำหน่าย เนื่องจากบริษัทมีฐานผลิตภัณฑ์
(Portfolio of Products) จากผู้ผลิตมากกว่า 10 ราย
ทำให้มีความสามารถและความยืดหยุ่นในการเลือกใช้ผลิตภัณฑ์
ซึ่งจะเป็นการช่วยลดความเสี่ยงที่เกิดขึ้นจากการล้าสมัยของเทคโนโลยีหรือการเปลี่ยนแปลงทางธุรกิจของผู้ผลิตได้
นอกจากนี้การที่บริษัทประกอบธุรกิจในลักษณะที่มุ่งเน้นการให้บริการ
และการขายสินค้าในรูปแบบครบวงจร (Total Solution) มากกว่าการขายตัวสินค้า
และนโยบายการเก็บสินค้าคงคลังต่ำสุดหรือเป็นศูนย์
จึงทำให้ค่อนข้างมีอิสระในการกำหนดหรือเลือกสรรผลิตภัณฑ์ที่มีความเหมาะสมตรงตามความต้องการของลูกค้า
ซึ่งจะส่งผลให้บริษัทมีอำนาจการต่อรองที่สูงกว่าตัวแทนจำหน่ายสินค้าทั่วไป
โดยบริษัทมีความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้ผลิตสินค้าทั้งสองมาตั้งแต่เริ่มก่อตั้งบริษัทและมีการต่อสัญญาทางการค้าอย่างต่อเนื่อง
โดยอนาคตบริษัทมีนโยบายที่จะจับมือเป็นพันธมิตรทางธุรกิจกับผู้ผลิต (Vendor) ต่าง ๆ มากขึ้น
ซึ่งเป็นองค์กรที่มีแนวโน้มศักยภาพการดำเนินธุรกิจสูง
ทั้งนี้ก็เพื่อเป็นการลดความเสียงที่อาจเกิดขึ้นจากการพึ่งพาผู้จัดจำหน่ายหรือผู้ผลิตสินค้ารายหนึ่งรายใด
ซึ่งเป็นผลมาจากแนวโน้มของสภาวะตลาดที่เปลี่ยนแปลงไป

1.4 ความเสี่ยงด้านสินค้าและบริการ

 ก. ความเสี่ยงจากความล่าช้าของโครงการ

ความเสี่ยงจากความล่าช้าของโครงการบริษัทส่วนใหญ่จะเป็นโครงการที่เกี่ยวเนื่องกับธุรกิจบริการให้คำปรึกษาและพัฒนางานด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ
(Professional Services)
เนื่องจากในช่วงปีที่ผ่านมาบริษัทมีปริมาณงานจากลูกค้าเพิ่มสูงขึ้นมาก
ทำให้จำเป็นต้องว่าจ้างบริษัทภายนอกที่มีความรู้ความสามารถ ประสบการณ์
และคุณภาพเพื่อเข้ารับช่วงงานบางส่วนจากบริษัท (Subcontract) คิดเป็นสัดส่วนประมาณร้อยละ
20-30 ของต้นทุนขายและบริการ
ซึ่งถือเป็นแนวทางปกติในการดำเนินธุรกิจของธุรกิจการให้บริการด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ
ทำให้มีผลกระทบต่ออัตรากำไรขั้นต้น (Gross Profit Margin) ของบริษัท
ซึ่งเป็นผลจากภาวะของต้นทุนการดำเนินงานที่สูงขึ้น
อีกทั้งยังทำให้บริษัทไม่สามารถควบคุมคุณภาพและระยะเวลาดำเนินโครงการได้
ซึ่งโดยทั่วไประยะเวลาการให้บริการแต่ละโครงการจะอยู่ที่ประมาณ 3-6 เดือน
โดยความเสี่ยงดังกล่าวมีสาเหตุมาจาก 2 ปัจจัยคือจากตัวลูกค้าเอง เช่น
การเปลี่ยนแปลงแบบหรือคุณสมบัติของระบบที่จะติดตั้ง
ซึ่งมีผลกระทบต่อบริษัทในด้านต้นทุนค่าใช้จ่ายที่เพิ่มขึ้นเพียงเล็กน้อย
เนื่องจากบริษัทมีการเรียกเก็บเงินค่าสินค้าและบริการใน 2 รูปแบบ คือ
ตามกำหนดการหรือความคืบหน้าของงาน (Milestone Basis)
และตามระยะเวลาหรืออุปกรณ์ที่ใช้จริงในการบริการ (Time and Material Basis)
ทำให้บริษัทสามารถเรียกเก็บเงินเพิ่มเติมจากลูกค้าได้
ส่วนสาเหตุที่สองคือความล่าช้าที่เกิดขึ้นจากการทำงานของบริษัท
ซึ่งอาจมีความเสี่ยงจากการที่ถูกลูกค้าปรับค่าเสียหายได้

สำหรับแนวทางบริหารจัดการความเสี่ยงดังกล่าว บริษัทมีนโยบายโดยได้มีการนำระบบ CMMI
(เป็นระบบประสานงานช่วยให้การดำเนินการสะดวกยิ่งขึ้น) และระบบ PMO
(เป็นระบบบริหารจัดการโครงการตามข้อกำหนดมาตรฐานของ PMMI) เพื่อช่วยให้การทำงานต่าง
ๆ เป็นระบบและมีประสิทธิภาพมากขึ้นเข้ามาประยุกต์ใช้
เพื่อช่วยกำหนดวิธีการและกระบวนการทำงานสำหรับให้บริการลูกค้าแต่ละรายอย่างละเอียด
โดยมีการจัดทำตารางการทำงานและปรับปรุงแผนงานให้สอดคล้องกับระยะเวลาที่กำหนดไว้
รวมถึงมีการส่งมอบงานให้กับลูกค้าเป็นระยะอย่างมีระบบและต่อเนื่อง
ซึ่งจะทำให้บริษัทสามารถแก้ไขปัญหาที่อาจเกิดขึ้นได้อย่างรวดเร็วและทันเวลาโดยไม่กระทบต่อโครงการโดยรวม
รวมทั้งลดการพึ่งพาการว่าจ้างบริษัทภายนอก (Outsource)
โดยมุ่งเน้นการใช้บุคลากรภายในในการพัฒนาโครงการต่าง ๆ มากขึ้น เพื่อลดต้นทุนการดำเนินงาน

 ข. ความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงของเทคโนโลยี

จากการที่ธุรกิจทางด้านคอมพิวเตอร์และเทคโนโลยีสารสนเทศมีแนวโน้มของการเปลี่ยนแปลงที่รวดเร็วตลอดเวลา
จึงทำให้บริษัทอาจได้รับผลกระทบจากความเสี่ยงที่เกิดขึ้นจากความล้าสมัยหรือลดลงของมูลค่าราคาสินค้า
และมูลค่าเพิ่ม (Value Added) ของการบริการที่ลดลง
จากการนำเสนอผลิตภัณฑ์หรือทางออกในการตอบสนองความต้องการใช้งานของลูกค้าในส่วนธุรกิจบริการให้คำปรึกษา
ซึ่งมีผลต่อการสูญเสียศักยภาพการแข่งขันในระยะยาว อย่างไรก็ตาม
ปัจจุบันความเสี่ยงดังกล่าวไม่มีผลกระทบต่อภาวะการดำเนินธุรกิจของบริษัทมากนัก
เนื่องจากบริษัทมีนโยบายให้ความสำคัญกับการสร้างความสมดุลย์ในส่วนเทคโนโลยีมากขึ้น
เพื่อลดการพึ่งพาเทคโนโลยีจากผู้ผลิตรายหนึ่งรายใด
เห็นได้จากช่วงปีที่ผ่านมาบริษัทมีการพึ่งพาเทคโนโลยีจากผู้ผลิตแต่ละรายในสัดส่วนไม่เกินร้อยละ 20
เท่านั้น จึงส่งผลให้ความเสี่ยงดังกล่าวเริ่มมีแนวโน้มที่ลดลงเป็นลำดับ
รวมทั้งบทบาทของคณะกรรมการเทคโนโลยี (Technology Committee)
ซึ่งประกอบไปด้วยผู้บริหารและผู้เชี่ยวชาญซึ่งมีความรู้และประสบการณ์เกี่ยวกับเทคโนโลยีสารสนเทศในสาขาต่าง
ๆ ในการร่วมพิจารณาและกำหนดทิศทางการเลือกผลิตภัณฑ์ เทคโนโลยี และนวัตกรรมใหม่ ๆ
เพื่อนำเสนอต่อลูกค้า ถือเป็นปัจจัยสำคัญที่มีส่วนช่วยลดผลกระทบความเสี่ยงดังกล่าวที่อาจเกิดขึ้น
อีกทั้งในช่วงที่ผ่านมาบริษัทไม่มีนโยบายในการเก็บรักษาสินค้าคงคลังแต่อย่างใด
โดยคำสั่งซื้อสินค้าจากผู้ผลิตหรือผู้จัดจำหน่ายจะกระทำก็ต่อเมื่อจะต้องทำการส่งมอบหรือติดตั้งให้กับลูกค้า
(Built to Order) ซึ่งในปี 2548 ยอดคงเหลือของสินค้า ณ 31 ธันวาคม 2548
เพิ่มขึ้นจากสิ้นปี 2547 จำนวน 51.3 ล้านบาท เนื่องจาก ณ สิ้นปี 2548
สินค้าคงเหลือทั้งหมดนี้เป็นสินค้าซึ่งรอการส่งมอบให้แก่ลูกค้าทั้งสิ้น จำนวน 80 งาน
ซึ่งมีจำนวนงานทั้งสิ้น 230 งาน เพิ่มขึ้นมากกว่าปีก่อน เนื่องจากแผนงานการขยายตลาดของบริษัท
นอกจากนี้บริษัทยังมีการสร้างวัฒนธรรมองค์กรในการให้ความสำคัญต่อการปรับตัวเและเปิดรับเทคโนโลยีและนวัตกรรมใหม่
ๆ ตลอดเวลา โดยอายุเฉลี่ยของพนักงานบริษัทอยู่ที่ประมาณ 25-26 ปี
ซึ่งถือเป็นกลุ่มที่มีความพร้อมที่จะเรียนรู้และตอบรับเทคโนโลยีใหม่
และสามารถปรับตัวได้อย่างรวดเร็ว

1.5 ความเสี่ยงในเชิงยุคโลกาภิวัฒน์ (Globalization)

ในโลกการแข่งขันทางด้านธุรกิจในยุคเศรษฐกิจไร้พรมแดน (Global Economy)
ส่งผลให้แต่ละองค์กรจำเป็นต้องเร่งปรับตัวเพื่อความอยู่รอดในท่ามกลางสถานการณ์ของการแข่งขัน
รวมถึงธุรกิจทางด้านเทคโนโลยีสารสนเทศที่ปัจจุบันเริ่มมีแนวโน้มการแข่งขันที่รุนแรงมากขึ้น
เนื่องจากมีผู้ประกอบการรายใหม่จากทั้งในและต่างประเทศเข้ามาแข่งขันเพื่อแย่งชิงส่วนแบ่งตลาดกันมากขึ้น
โดยเฉพาะในส่วนธุรกิจพัฒนาและวางระบบ (System Integration) และซื้อมาขายไป
(Trading)
ที่ยังคงมีแนวโน้มการแข่งขันสูงทั้งด้านราคาและคุณภาพการให้บริการทั้งระหว่างผู้ประกอบการเดิมและรายใหม่
รวมถึงคู่แข่งจากต่างชาติซึ่งเป็นผู้ผลิตสินค้าประเภทฮาร์ดแวร์และซอฟต์แวร์ที่เข้ามาแข่งขันดำเนินธุรกิจแบบครบวงจรมากขึ้น
ควบคู่ไปกับการจัดจำหน่ายสินค้าของตนเอง
ซึ่งในช่วงปีที่ผ่านมาจะเห็นว่าเริ่มมีบริษัทผู้ผลิตและพัฒนาซอฟต์แวร์จากต่างชาติให้ความสนใจเข้ามาลงทุนตั้งฐานการผลิตในไทยมากขึ้น
เช่น อินเดีย สิงคโปร์ และมาเลเซีย ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นบริษัทที่มีประสบการณ์จากโครงการต่าง ๆ
ของภาครัฐ หรือพันธมิตรทางธุรกิจในไทย เพื่อเปิดตลาดใหม่ในประเทศต่าง ๆ
เนื่องจากมองว่าประเทศไทยเป็นตลาดฝีมือแรงงานขนาดใหญ่
และมีความต้องการระบบไอทีเพิ่มเพิ่มศักยภาพการแข่งขันในตลาดยุคโลกาภิวัฒน์ในขณะเดียวกัน
ซึ่งปัจจัยดังกล่าวอาจทำให้มีผลกระทบต่อบริษัททั้งในด้านของส่วนแบ่งการตลาด (Market Share)
และอัตราผลกำไรขั้นต้น (Gross Profit Margin) ที่ลดลง ด้วยเหตุนี้
จึงทำให้บริษัทจำเป็นต้องเร่งปรับปรุงตนเองในหลายด้านเพื่อรองรับภาวะดังกล่าวที่เกิดขึ้น
โดยมีการวางแผนและเริ่มดำเนินการทั้งในด้านการบริหารต้นทุน (Cost)
ความสามารถในการแข่งขัน (Core Competency) การพัฒนาผลิตภัณฑ์ และการบริการแก่ลูกค้า
เพื่อเพิ่มศักยภาพการแข่งขันให้มากขึ้น

1.6 ความเสี่ยงด้านการเงิน

ความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ

บริษัทมีความเสี่ยงด้านอัตราแลกเปลี่ยนจากการที่สินค้าส่วนใหญ่ของบริษัทต้องทำการสั่งซื้อจากผู้ผลิตในสกุลเงินเหรียญสหรัฐฯ
และได้รับรายได้จากการขายสินค้าและบริการส่วนใหญ่ในรูปเงินบาท
ส่งผลให้บริษัทมีภาระผูกพันในการชำระเงินในรูปสกุลเงินตราต่างประเทศ
โดยที่ผ่านมาบริษัทมีมาตรการลดความเสี่ยงทางด้านอัตราแลกเปลี่ยนดังกล่าวโดยทำสัญญาซื้อขายเงินตราล่วงหน้า
(Forward Contracts) ครอบคลุมภาระการชำระเงินที่เป็นเงินตราต่างประเทศทั้งจำนวน โดย
ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2548
บริษัทมิได้มีหนี้สินการค้าสุทธิที่อยู่ในรูปของเงินตราต่างประเทศซึ่งไม่ได้ทำการป้องกันความเสี่ยงด้านอัตราแลกเปลี่ยน
อย่างไรก็ตามบริษัทยังคงมีความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนในกรณีดังกล่าวอยู่บ้าง
อันเป็นผลมาจากกำหนดการที่แตกต่างกันของการชำระเงินค่าสินค้าและการเรียกเก็บเงินจากลูกค้า

1.  ความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ย

    ภาวะทิศทางอัตราดอกเบี้ยที่ปรับตัวสูงขึ้นในช่วงปีที่ผ่านมามีผลกระทบต่อบริษัทในด้านผลประกอบการและกระแสเงินสดเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
    เนื่องจากบริษัทมีสัดส่วนของภาระหนี้สินเพียงเล็กน้อย
    จึงทำให้ไม่ได้รับผลกระทบในเรื่องของเงินเบิกเกินบัญชีของธนาคาร
    และเงินกู้ยืมจากสถาบันการเงิน อีกทั้งบริษัทยังมีสัดส่วนของภาระหนี้สินที่ลดน้อยลง โดย ณ
    วันที่ 31 ธันวาคม 2548
    บริษัทมีหนี้สินทางการเงินในส่วนเงินเบิกเกินบัญชีและเงินกู้ยืมระยะสั้นจากสถาบันการเงินเป็นจำนวน
    38.02 ล้านบาท ลดลงจากปี 2547 จำนวน 113.47 ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ 74.90
    แต่ทั้งนี้อาจมีผลกระทบบ้างต่อลูกค้าบริษัทในบางกลุ่มธุรกิจที่มีสัดส่วนของภาระหนี้สินจำนวนมาก
    ทำให้มีภาระค่าใช้จ่ายจากอัตราดอกเบี้ยที่เพิ่มขึ้น
    รวมถึงงบประมาณการลงทุนด้านคอมพิวเตอร์และเทคโนโลยีสารสนเทศที่ลดลง
    เนื่องจากภาวะเศรษฐกิจที่ชะลอตัวลง อย่างไรก็ดี
    ผลจากนโยบายบริษัทในการขยายฐานลูกค้าไปยังกลุ่มต่าง ๆ มากขึ้น
    จึงทำให้บริษัทไม่ได้รับผลกระทบจากปัจจัยดังกล่าวในด้านของผลประกอบการมากนัก
    เนื่องจากบริษัทมีสัดส่วนลูกค้าในหลายกลุ่มธุรกิจ