1. ปัจจัยความเสี่ยง

ปัจจัยความเสี่ยงอันอาจจะเกิดขึ้นได้กับบริษัทสามารถจำแนกได้ 3 ประเภทดังนี้

1.1 ความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงกฎหมาย ข้อบังคับ และนโยบายของรัฐบาล 

  จากการที่บริษัทดำเนินธุรกิจทางด้านโทรคมนาคมซึ่งเป็นธุรกิจที่ต้องดำเนินงานภายใต้สิทธิของหน่วยงานรัฐ
  ในรูปแบบของสัญญาร่วมการงานในปัจจุบัน
  และต้องถูกกำกับดูแลโดยคณะกรรมการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กทช.)ในอนาคต
  ซึ่งเป็นไปตามรัฐธรรมนูญ ฉบับ พ.ศ. 2540 มาตรา 40 ที่กำหนดให้มีการจัดตั้งองค์กรอิสระ
  เพื่อทำหน้าที่จัดสรรคลื่นความถี่วิทยุกระจายเสียงวิทยุโทรทัศน์และวิทยุโทรคมนาคม
  รวมทั้งทำหน้าที่กำกับดูแลการประกอบกิจการ
  และกำหนดกติกาการแข่งขันโดยเสรีอย่างเท่าเทียมและเป็นธรรมระหว่างผู้ประกอบการทั้งรายเก่ารายใหม่แทนหน่วยงานรัฐเดิม
  โดยมีพระราชบัญญัติประกอบกิจการโทรคมนาคม
  เป็นกฎหมายที่จะใช้แทนพระราชบัญญัติโทรเลขโทรศัพท์ พ.ศ. 2477 และฉบับที่ 2 พ.ศ. 2517
  ที่จะต้องสิ้นสุดลงตาม พ.ร.บ.โทรคมนาคมฉบับนี้

  จากประเด็นข้างต้น
  สิ่งที่จะมีผลกระทบกับบริษัทและผู้ประกอบการภายใต้สัญญาร่วมการงานของหน่วยงานรัฐที่เกี่ยวข้องคือ
  การต้องแปรสัญญาร่วมการงานที่มีอยู่ให้เป็นที่เรียบร้อยก่อนการเปิดเสรีโทรคมนาคม
  เพื่อให้ผู้ประกอบกิจการโทรคมนาคมทุกรายทั้งรายเก่าและรายใหม่
  (รวมทั้งองค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย ซึ่งแปรรูปเป็น บริษัท ทศท คอร์ปอเรชั่น จำกัด
  (มหาชน) (ทศท.) ในวันที่ 31 ก.ค. 2545 และการสื่อสารแห่งประเทศไทย (กสท.)
  ซึ่งจะแปรรูปเป็นบริษัทมหาชนในอนาคตอันใกล้นี้) อยู่ภายใต้การกำกับดูแลของ กทช.
  และดำเนินกิจการภายใต้กฎและข้อบังคับของ กทช. อย่างเท่าเทียมกัน
  เนื่องจากการแปรสัญญาร่วมการงานนั้นมีประเด็นในเรื่องหลักการและแนวทางในการแปรสัญญาร่วมการงาน
  ซึ่งยังไม่สามารถหาข้อสรุปได้ในปัจจุบัน ประกอบกับ พ.ร.บ.ประกอบกิจการโทรคมนาคม
  ที่ประกาศใช้เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน 2544
  ยังมีประเด็นในเรื่องของสัดส่วนการถือหุ้นของชาวต่างชาติในบริษัทโทรคมนาคมใดๆ
  จะต้องไม่เกินร้อยละ 25 และ การไม่สามารถเก็บเงินค่าประกันการใช้บริการ
  และเงินล่วงหน้าจากผู้ใช้บริการที่ยังเป็นปัญหาในทางปฏิบัติอยู่ในปัจจุบัน
  รวมถึงการจะนำค่าเชื่อมต่อโครงข่าย (Interconnection Charge) มาประกาศใช้
  ก็ยังไม่ทราบชัดเจน ว่าจะนำมาใช้เมื่อใด และในอัตราเท่าใด

  อย่างไรก็ตามแม้ว่าบริษัทจะมีความเสี่ยงเบื้องต้นจากประเด็นการแปรสัญญาร่วมการงาน
  ตลอดจนประเด็นต่างๆ จาก พ.ร.บ. ประกอบกิจการโทรคมนาคมที่ยังไม่มีความชัดเจนนั้น
  บริษัทก็ได้บริหารความเสี่ยงดังกล่าวโดยมีผู้รับผิดชอบเรื่องนี้อย่างจริงจัง
  ทั้งในด้านการติดตามข่าวสารอย่างใกล้ชิด และการให้ข้อมูลต่าง ๆ ที่ถูกต้องกับภาครัฐ
  เพื่อให้ภาครัฐกำหนดกฎเกณฑ์ใหม่ได้อย่างถูกต้อง อันก่อให้เกิดการแข่งขันที่เสรีและเป็นธรรม
  กระนั้นก็ดี เมื่อเปิดเสรีโทรคมนาคมแล้ว
  ผู้ประกอบการทุกรายจะต้องดำเนินการธุรกิจอยู่ภายใต้กฎเกณฑ์เดียวกัน และ
  แม้ว่าจะมีผู้ประกอบการรายใหม่สนใจจะเข้ามาแข่งขันเพิ่มขึ้นก็ตาม
  ผู้ประกอบการรายใหม่ก็อาจจะต้องเผชิญกับข้อจำกัดในการเข้าสู่ตลาด (Barrier to Entry)
  เช่น การสร้างฐานลูกค้าและเงินลงทุน เวลาในการพัฒนาระบบเครือข่าย และช่องทางการตลาด
  ดังนั้นปัจจัยเสี่ยงในเรื่องนี้ของบริษัทจึงไม่น่ากังวลเท่าใดนัก

1.2 ความเสี่ยงที่เกี่ยวเนื่องกับสถานการณ์การตลาดและการแข่งขัน

1.2.1 ความเสี่ยงจากการแข่งขันที่ไม่สมเหตุสมผล

  สำหรับอุตสาหกรรมโทรศัพท์เคลื่อนที่ซึ่งยังไม่ถึงจุดอิ่มตัว สิ่งที่น่ากังวลที่สุด
  เกิดจากการแข่งขันที่ไม่สมเหตุสมผลจากผู้ประกอบการรายใหม่
  โดยปกติในสภาพการตลาดที่มีผู้ประกอบการน้อยราย และยังมีอัตราการใช้บริการที่ต่ำ
  ย่อมเป็นที่สนใจ และดึงดูดให้ผู้ประกอบการรายใหม่เข้ามาแข่งขันในตลาด และกลยุทธ์ที่ง่ายที่สุด
  เพื่อให้ลูกค้าเกิดการรับรู้ ก็คือ กลยุทธ์ด้านราคา
  โดยการเสนอราคาที่ต่ำกว่าผู้ประกอบการรายอื่น

  ในปี พ.ศ. 2545 อุตสาหกรรมโทรศัพท์เคลื่อนที่ของประเทศไทยได้เข้าสู่ภาวการณ์ดังกล่าว
  จากการที่บริษัท ที-เอ ออเรนจ์ จำกัด (TAO) เริ่มเปิดให้บริการอย่างเป็นทางการ
  และใช้ยุทธวิธีด้านราคา โดยการเสนอสินค้าและบริการในราคาต่ำหลายรูปแบบ
  เพื่อขยายฐานการตลาดและเข้ามาแบ่งส่วนแบ่งทางการตลาดจากผู้ประกอบการรายเก่า
  การตอบโต้จากผู้ประกอบการรายเก่าโดยเข้าสู่สงครามราคา
  ท้ายที่สุดก็จะนำไปสู่การแข่งขันที่ไม่สมเหตุสมผล และไม่เป็นผลดีต่อผู้ประกอบการรายใด
  ในระยะยาว

  ถึงแม้ความเสี่ยงจากการแข่งขันที่ไม่สมเหตุสมผลจะเป็นปัจจัยภายนอก ที่ไม่สามารถควบคุมได้
  บริษัทมีความเห็นว่ากลยุทธ์การใช้ราคาต่ำก่อให้เกิดการรับรู้ในตัวสินค้าเท่านั้น
  คุณภาพของเครือข่ายและคุณภาพของการให้บริการจึงจะเป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้บริษัทประสบความสำเร็จในการสร้างความนิยม
  และเพิ่มความภักดีของลูกค้า (Customer Loyalty) นอกจากนั้น
  ผู้ประกอบการไม่สามารถนำกลยุทธ์การใช้ราคาต่ำมาใช้ได้อยู่ตลอดไป
  เนื่องจากการให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ เป็นธุรกิจที่ต้องใช้เงินลงทุนสูง
  ผู้ประกอบการรายใหม่ต้องใช้เงินลงทุนมหาศาล
  รวมทั้งต้องใช้เวลาเพื่อการวางแผนขยายเครือข่าย ให้มีคุณภาพและครอบคลุมพื้นที่ทั่วประเทศ
  การตั้งราคาในเชิงของการแข่งขัน และการโหมโฆษณา
  จะเป็นเพียงการดึงดูดใจลูกค้าให้เข้าสู่การใช้บริการโดยไม่คำนึงถึงความสามารถของเครือข่ายได้เพียงในระยะสั้นๆ
  เท่านั้น หากแต่จะส่งผลกระทบต่อผลิตภัณฑ์ ความไว้วางใจ และความเชื่อมั่นของลูกค้า
  ในท้ายที่สุด

  เอไอเอส ยังคงนโยบายการมุ่งเน้นที่คุณภาพ
  และสามารถสร้างความนิยมของผลิตภัณฑ์สำหรับลูกค้าที่คำนึงถึงคุณภาพ และคุณค่าเพิ่มเป็นสำคัญ
  ในปีพ.ศ. 2545 ได้เป็นที่ประจักษ์แล้วว่า คุณภาพเป็นสิ่งสำคัญอย่างมาก
  ดังจะเห็นได้ว่าช่วงท้ายของปี ถึงแม้ว่าการส่งเสริมการขายในรูปแบบของการลดราคา
  จะน้อยลงก็ตาม
  แต่การเพิ่มขึ้นของการลงทะเบียนเข้าสู่ระบบเครือข่ายของเอไอเอสยังคงเป็นไปอย่างต่อเนื่อง
  ส่งผลให้ส่วนแบ่งทางการตลาดของเอไอเอสมีมากกว่าร้อยละ 60 อย่างไรก็ตาม
  เอไอเอสยังคงติดตามดูแลการพัฒนาของตลาดอย่างใกล้ชิดและต่อเนื่อง
  เพื่อประเมินสถานการณ์อย่างถูกต้อง และวางกลยุทธ์ที่เหมาะสมในการแข่งขัน
  ด้วยวัตถุประสงค์หลักในการเพิ่มมูลค่าให้แก่ผู้ถือหุ้น

2.  ความเสี่ยงของการรับรู้ของตลาดในเรื่องของบริการในรูปแบบที่ไม่ใช่เสียง

  (non-voice communications)

  ในประเทศไทย การสื่อสารไร้สายในรูปแบบของเสียงถือได้ว่าถึงภาวะเติบโตเต็มที่
  กระแสต่อไปของการเติบโตและการแข่งขัน คือการสื่อสารในรูปแบบที่ไม่ใช่เสียง (non-voice
  communication)
  ในภาวะที่ตลาดของการสื่อสารด้วยเสียงเพียงอย่างเดียวเติบโตอย่างเต็มที่นั้น
  รายได้เฉลี่ยต่อผู้ใช้บริการ (ARPU) กลับเริ่มมีแนวโน้มลดลง ดังนั้นเพื่อเป็นการเพิ่มรายได้
  และดำรงความเป็นผู้นำในการคิดค้นสิ่งใหม่
  บริการทางด้านการสื่อสารที่ไม่ใช่เสียงต้องได้รับการพัฒนาอย่างจริงจัง แต่อย่างไรก็ดี
  ด้วยการยอมรับของตลาดซึ่งอยู่ในระดับที่ค่อนข้างต่ำ
  การลงทุนในบริการที่ไม่ใช่เสียงก็ไม่อาจเป็นแหล่งสร้างรายได้ตามที่คาดหวัง
  และอาจกระทบต่อผลตอบแทนของการลงทุนโดยรวม

  การแบ่งตลาด และฐานลูกค้าจะช่วยลดความเสี่ยงดังกล่าวลงได้
  ด้วยการวิเคราะห์ตลาดที่ถูกต้องแม่นยำ และการแบ่งกลุ่มที่ละเอียดชัดเจน
  เอไอเอสสามารถที่จะพัฒนาบริการที่ตอบสนองความจำเป็น และความต้องการ
  ของลูกค้าในแต่ละรูปแบบของการดำเนินชีวิต (lifestyle)
  ก่อนที่บริการใหม่ทุกบริการจะถูกเสนอต่อตลาด กลุ่มผู้เชี่ยวชาญ
  และนักวิเคราะห์ธุรกิจมืออาชีพจะร่วมกันตรวจสอบ และศึกษากลุ่มเป้าหมาย
  เพื่อให้แน่ใจถึงความเป็นไปได้ในเชิงธุรกิจ และการเงิน ดังนั้น
  บริการใหม่ที่ไม่ใช่เสียงส่วนใหญ่ที่ได้รับการพัฒนาจึงมีความเป็นไปได้สูงที่จะเป็นที่ยอมรับของตลาด
  และเพิ่มคุณค่าให้แก่ธุรกิจโดยรวม

1.3 ความเสี่ยงด้านเทคโนโลยีและการปฏิบัติการ

1.3.1 ความเสี่ยงในการรับประกันคุณภาพของบริการเสริมที่ดำเนินการโดยผู้ให้บริการร่วม

  การที่บริษัทนำเทคโนโลยีใหม่ๆ ที่เกิดขึ้นในอุตสาหกรรมโทรศัพท์เคลื่อนที่เช่น GPRS และ
  Location Based Service มาเปิดให้บริการ เป็นการเปิดโอกาสให้บริษัทต่างๆ
  เข้ามาร่วมมือกับเอไอเอสในการให้บริการเสริมที่แปลกใหม่และหลากหลายให้กับลูกค้า
  ความร่วมมือดังกล่าวนี้ก่อให้เกิดการเชื่อมต่อกันเป็นเครือข่ายระหว่างบริษัทผู้ให้บริการระบบโทรศัพท์เคลื่อนที่
  บริษัทผู้ให้บริการเสริม และบริษัทผู้ผลิตเนื้อหา
  ในการทำงานร่วมกันภายใต้ข้อตกลงในการให้บริการอย่างเคร่งครัด ความผิดพลาด ณ
  จุดใดจุดหนึ่งย่อมส่งผลกระทบต่อคุณภาพของบริการเสริมที่ลูกค้าได้รับ
  ดังนั้นการควบคุมข้อตกลงในการให้บริการ
  และการประกันคุณภาพของบริการอย่างครบวงจรจึงเป็นสิ่งที่สำคัญยิ่งต่อการรักษาความพึงพอใจของลูกค้า

  อย่างไรก็ตาม ในขณะนี้หน่วยงาน GSMA (GSM Association)
  ซึ่งเป็นหน่วยงานกลางในอุตสาหกรรมโทรศัพท์เคลื่อนที่ระบบ GSM ได้กำหนด Open
  Architecture Platform
  เพื่อให้เป็นมาตรฐานในการเชื่อมต่อระหว่างระบบของผู้ให้บริการเสริมต่างๆ
  ซึ่งมาตรฐานดังกล่าวจะช่วยให้การควบคุมคุณภาพของบริการเหล่านี้ทำได้ง่ายขึ้น

  1.3.2 ความเสี่ยงที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงเทคโนโลยี

  ถึงแม้ว่าเทคโนโลยีในระบบโทรศัพท์เคลื่อนที่กำลังเปลี่ยนแปลงไปสู่การสื่อสารข้อมูลความเร็วสูง
  และ การสื่อสารข้อมูลแบบมัลติมีเดีย
  แต่เทคโนโลยีดังกล่าวอาจไม่ส่งผลกระทบต่อบริษัทมากนักในอนาคตอันใกล้
  เนื่องจากลูกค้าส่วนใหญ่ โดยเฉพาะลูกค้าในส่วนภูมิภาค
  ยังนิยมเพียงการใช้งานขั้นพื้นฐานของโทรศัพท์เคลื่อนที่เท่านั้น อย่างไรก็ตาม
  บริษัทผู้ผลิตอุปกรณ์เครือข่าย และ ผู้ผลิตเครื่องลูกข่าย เริ่มปรับเปลี่ยนความสนใจ
  และโอนย้ายผู้เชี่ยวชาญที่มีความสามารถเพื่อพัฒนาผลิตภัณฑ์ในเทคโนโลยียุคที่ 3 (3G)
  การเปลี่ยนแปลงนี้มีผลให้บริษัทได้รับประโยชน์ในการได้รับบริการหลังการขายที่ดี
  เพื่อสนับสนุนอุปกรณ์ที่ใช้เทคโนโลยีทันสมัยต่อไปในระยะยาว

  บริษัทมีแนวโน้มที่จะพัฒนาเครือข่ายโทรศัพท์เคลื่อนที่ระบบดิจิตอล GSM
  ในปัจจุบันเพื่อปรับเปลี่ยนให้รองรับกับเทคโนโลยี 3G
  โดยการปรับปรุงระบบชุมสายและระบบสื่อสัญญาณเดิมที่มีอยู่ อย่างไรก็ตาม
  เทคโนโลยีดังกล่าวอาจยังไม่พร้อมสำหรับประเทศไทย
  เนื่องจากลูกค้าที่ต้องการใช้เทคโนโลยีดังกล่าวอาจจำกัดอยู่ในวงแคบ ดังนั้น
  บริษัทจึงต้องติดตามศึกษาความพร้อมของตลาด และพิจารณาความคุ้มค่าในการลงทุนอย่างใกล้ชิด
  จากการติดตามความคืบหน้าของเทคโนโลยี 3G อย่างต่อเนื่อง จะเห็นได้ว่าเทคโนโลยี 3G
  เริ่มได้รับการยอมรับว่าเป็นรูปแบบการให้บริการของระบบโทรศัพท์เคลื่อนที่ในอนาคต
  ซึ่งบริษัทก็พร้อมที่จะนำเทคโนโลยี 3G มาให้บริการในเวลาที่เหมาะสม

  1.3.3 ความเสี่ยงที่เกิดจากการเรียกเก็บค่าใช้บริการไม่ได้

  ถึงแม้ว่าลูกค้าส่วนใหญ่ของบริษัทเป็นลูกค้าที่ใช้บริการในระบบ Prepaid
  แต่รายได้หลักของบริษัทยังคงเป็นรายได้ที่ได้รับจากลูกค้าที่ใช้บริการในระบบ Postpaid
  รวมถึงรายได้จากการใช้บริการโทรข้ามแดนอัตโนมัติ
  ซึ่งปัจจุบันบริษัทเรียกเก็บค่าใช้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่จากลูกค้าระบบ Postpaid เป็นรายเดือน
  ดังนั้นบริษัทยังคงมีความเสี่ยงในเรื่องหนี้สูญอันเนื่องมาจากการเรียกเก็บค่าใช้บริการไม่ได้

  อย่างไรก็ตาม บริษัทได้มีมาตรการในการบริหารความเสี่ยงนี้โดยใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์ระบบ
  Fraud Management
  ทั้งนี้บริษัทจะทำการระงับการใช้บริการของลูกค้าที่ค้างชำระเกินกว่ากำหนด นอกจากนั้น
  บริษัทสามารถลดความเสียหายดังกล่าวได้โดยกำหนดมูลหนี้สูงสุดของลูกค้าแต่ละรายได้
  โดยกำหนดว่าถ้าหากผู้ใช้บริการมีการค้างชำระหนี้บริษัทเกินกว่าจำนวนดังกล่าว
  ก็จะไม่สามารถใช้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ได้จนกว่าจะมีการชำระเงินเรียบร้อย ดังจะเห็นได้จาก
  บริษัทมียอดหนี้สูญและหนี้สงสัยจะสูญลดลงมากจาก 2,769 ล้านบาทในครึ่งปีแรก เหลือเพียง
  1,483 ล้านบาทในครึ่งปีหลัง

  นอกเหนือจากการใช้ระบบ Fraud Management มาใช้ในการป้องกันความเสี่ยงแล้ว
  บริษัทยังได้เน้นให้ทุกหน่วยงานภายในที่เกี่ยวข้องให้เพิ่มความเข้มงวดในการตรวจสอบ
  และป้องกันปัญหาดังกล่าว โดยมีมาตรการป้องกัน อาทิ

1.  การเพิ่มความสามารถในการตรวจสอบ CDR (Call Detail Record)
    ให้สามารถตรวจสอบรายละเอียดของการใช้โทรศัพท์ได้ทันที
    ในกรณีพบว่ามีการใช้โทรศัพท์ที่ผิดปกติ บริษัทสามารถยกเลิกการให้บริการได้

2.  การสามารถตรวจสอบประวัติของลูกค้าก่อนการรับจดทะเบียน (Black List
    Verification)
    เป็นการตรวจสอบว่าลูกค้าเคยมีประวัติการถูกปฏิเสธการให้บริการจากบริษัทหรือไม่

3.  มีการตรวจสอบเพิ่มเติมภายหลังการจดทะเบียน (Post Audit)
    เพื่อเป็นการยืนยันสถานะภาพของผู้ใช้บริการรายนั้นๆ

  การให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่โดยการเรียกชำระค่าใช้บริการโทรศัพท์ล่วงหน้า (Prepaid)
  ภายใต้ชื่อ 1-2-call! เป็นอีกวิธีหนึ่งที่ช่วยลดปัญหาหนี้เสียของบริษัทได้ ซึ่ง ณ วันที่ 31
  ธันวาคม 2545 บริษัทมีลูกค้าในระบบ Prepaid หรือ 1-2-Call!
  มากขึ้นจนมีสัดส่วนประมาณร้อยละ 80 ของลูกค้าทั้งหมด
  จึงทำให้ความเสี่ยงในการไม่สามารถเรียกเก็บค่าใช้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ลดต่ำลงไปอีก

1.3.4 ความเสี่ยงจากการสูญเสียผู้บริหารและพนักงาน

  บริษัทตระหนักดีว่า
  ความสำเร็จของการดำเนินธุรกิจตั้งอยู่บนพื้นฐานของการมีผู้บริหารและพนักงานที่มีความรู้ความสามารถ
  และมีความมุ่งมั่นในการทำงานให้บรรลุตามเป้าหมายที่วางไว้ ในช่วงปีที่ผ่านมา
  บริษัทเผชิญกับการสูญเสียด้านทรัพยากรบุคคลในระดับผู้บริหารและพนักงานที่มีทักษะความชำนาญ
  อันเป็นผลมาจากการแข่งขันจากผู้ให้บริการรายใหม่ แต่อย่างไรก็ตาม
  ไม่ได้มีผลกระทบต่อบริษัทมากนัก โดยบริษัทได้กำหนดแผนงานรองรับไว้แต่แรก
  โดยทำการพัฒนาฝึกอบรมพนักงาน เพื่อให้สามารถทำงานทดแทนกันได้
  และสรรหาผู้มีความรู้ความสามารถมาเสริมทีมงานอย่างต่อเนื่องเพื่อลดผลกระทบดังกล่าว

1.3.5 ความเสี่ยงจากการที่จะพัฒนาบุคลากรไม่ทันต่อการเปลี่ยนแปลงของธุรกิจ

  ภาวะการเปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่องทางธุรกิจ
  ส่งผลให้การพัฒนาบุคลากรของบริษัทให้มีความรู้ความสามารถเพื่อตอบรับต่อการเปลี่ยนแปลงทางธุรกิจเป็นเรื่องยาก
  ดังนั้นบริษัทจึงมุ่งเน้นการพัฒนาบุคลากรตามลักษณะหน้าที่งานที่รับผิดชอบให้มีคุณภาพ (People
  Excellence) เยี่ยงมืออาชีพ (Professionals) โดยอาศัยเทคโนโลยีทางการศึกษาที่ทันสมัย
  อาทิ E-Learning ซึ่งช่วยส่งเสริมการพัฒนาตนเองอย่างต่อเนื่อง
  และการสร้างวัฒนธรรมในการปฏิบัติงานในแนวทาง AIS Way
  เพื่อให้เกิดสภาพแวดล้อมในการทำงานที่ดี นอกจากนี้ยังได้สร้างระบบการบริหารองค์ความรู้
  (Knowledge Management)
  เพื่อให้มีการถ่ายทอดความรู้ให้คงอยู่ในวิถีการทำงานขององค์กรตลอดไป

1.4 ความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับการเงินและภาวะเศรษฐกิจ

  ความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ
  เนื่องจากลักษณะธุรกิจของบริษัทเกี่ยวข้องโดยตรงกับเทคโนโลยีจากต่างประเทศทำให้ไม่สามารถหลีกเลี่ยงภาระค่าใช้จ่ายสำหรับการลงทุนในสกุลเงินตราต่างประเทศได้
  ซึ่งในกรณีที่อัตราแลกเปลี่ยนระหว่างเงินบาทกับสกุลเงินต่างประเทศอ่อนตัวลง
  หมายถึงภาระการลงทุนที่เพิ่มขึ้นของบริษัท
  ซึ่งจะทำให้ต้นทุนของบริษัทเพิ่มขึ้นและส่งผลให้กำไรของบริษัทลดลง อย่างไรก็ตาม
  บริษัทมีนโยบาย

  ป้องกันความเสี่ยงดังกล่าว ด้วยการใช้เครื่องมือป้องกันความเสี่ยงทางการเงิน (Hedging
  Instrument) เพื่อลดความเสี่ยงจากการผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ
  โดยบริษัทจะทำสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้าเพื่อปิดความเสี่ยงดังกล่าว
  ให้เหมาะสมกับสภาวะการณ์ในขณะนั้น ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2545
  บริษัทได้ทำสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้าที่เปิดสถานะไว้มีวันครบกำหนดในวันที่ 24
  มีนาคม 2546 โดยจำนวนเงินที่บริษัทจะได้รับเทียบเท่าจำนวนเงินบาทประมาณ 1,400 ล้านบาท

  นอกจากนั้นความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน น่าจะเป็นปัจจัยซึ่งเป็นผลกระทบจากภาวะเศรษฐกิจ
  จึงเป็นผลกระทบกับผู้ประกอบการทุกรายไม่เฉพาะเพียงบริษัทเท่านั้น
  และการที่บริษัทมีนโยบายในการระดมทุนภายในประเทศเป็นส่วนใหญ่
  ก็สามารถลดความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศได้ในระดับหนึ่ง