-----------------------------------------------------------------------
  1. ปัจจัยความเสี่ยง

  -----------------------------------------------------------------------

ถึงแม้ในปี 2551 กลุ่มบริษัททรูจะเล็งเห็นโอกาสการเติบโตในหลายๆ ด้าน
แต่ยังคงมีปัจจัยความเสี่ยงทั่วไปและปัจจัยความเสี่ยงเฉพาะบางประการ
ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อผลการดำเนินการของกลุ่มบริษัททรูและบริษัทในเครือ

ความเสี่ยงเกี่ยวกับการดำเนินงาน

กลุ่มบริษัททรูเผชิญกับการแข่งขันซึ่งคาดว่าจะยังคงมีอยู่ต่อไปอย่างต่อเนื่อง

ทรู และ บริษัทย่อย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ทรูมูฟ ตลอดจนธุรกิจโทรศัพท์พื้นฐาน ธุรกิจ
อินเทอร์เน็ต และบรอดแบนด์ จะต้องเผชิญกับการแข่งขันที่ทวีความรุนแรงยิ่งขึ้น

ธุรกิจโทรศัพท์เคลื่อนที่ของไทยมีการแข่งขันด้านราคาอย่างรุนแรงในปี 2548 และปี 2549
ซึ่งทำให้รายได้เฉลี่ยต่อเลขหมายต่อเดือน (ARPU) และอัตราการทำกำไรของผู้ประกอบการลดลง
ทั้งนี้ในปี 2548 รายได้เฉลี่ยต่อเลขหมายของทรูมูฟ ลดลงในอัตราร้อยละ 10 (จาก 437 บาท
ในปีก่อนหน้า เป็น 393 บาท) และในปี 2549 รายได้เฉลี่ยต่อเลขหมายของทรูมูฟ
ลดลงในอัตราร้อยละ 26 (เป็น 292 บาท)
นอกจากนั้นอัตราการทำกำไรจากการดำเนินงานก่อนดอกเบี้ยจ่าย ภาษี
ค่าเสื่อมราคาและค่าใช้จ่ายตัดจ่าย (EBITDA Margin) ในปี 2549 ลดลงเป็นร้อยละ 21.4
(จากร้อยละ 23.4 ในปี 2548)
โดยส่วนใหญ่เนื่องจากการเพิ่มขึ้นของค่าใช้จ่ายอันเกิดจากการขยายโครงข่ายเพื่อรองรับจำนวนลูกค้าและปริมาณการใช้ที่เพิ่มขึ้น
ซึ่งส่วนหนึ่งมีสาเหตุมาจากการลดลงของราคา

อย่างไรก็ตามในปี 2550 การแข่งขันเป็นไปอย่างสมเหตุสมผลมากขึ้น ทั้งนี้เนื่องจาก
มีการนำระบบค่าเชื่อมโยงโครงข่ายมาใช้จริง
ทำให้ผู้ประกอบการมีภาระต้นทุนในการเชื่อมโยงไปยังโครงข่ายอื่น (ในอัตราโดยเฉลี่ย 1
บาทต่อนาที) ซึ่งเป็นเสมือนราคาขั้นต่ำของผู้ประกอบการ ดังนั้น
ผู้ประกอบการจึงได้ปรับราคาขึ้น อย่างต่อเนื่อง อย่างไรก็ตาม
การปรับราคาขึ้นมีผลให้ปริมาณการใช้
ลดลง และทำให้รายได้ต่อเลขหมายยังคงลดลง
ทั้งนี้รายได้ต่อเลขหมายของทรูมูฟลดลงในอัตราร้อยละ 35 (เป็น 191 บาท) อย่างไรก็ตาม
EBITDA Margin ของทรูมูฟได้เพิ่มขึ้นเป็นอัตราร้อยละ 29.1 ในปี 2550
โดยมีสาเหตุส่วนใหญ่มาจากการยกเลิกค่า Access Charge

หากในปี 2551 คณะกรรมการกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กทช.) อนุญาตให้ผู้ประกอบการต่างๆ
เปิดให้บริการใหม่เพิ่มเติม เช่น บริการคงสิทธิเลขหมายโทรศัพท์เคลื่อนที่ (Number
Portability) หรืออนุญาตให้มีผู้ประกอบการรายใหม่ อาจจะมีผลทำให้การแข่งขันเพิ่มขึ้น
และเมื่อไม่นานมานี้ ได้มีการเปลี่ยนแปลงในโครงสร้างผู้ถือหุ้นใหญ่ในบริษัทคู่แข่งบางราย
ซึ่งมีผลทำให้ทรูมูฟต้องแข่งขันกับ
ผู้ให้บริการจากต่างประเทศ ซึ่งมีประสบการณ์จากการแข่งขันในตลาดที่มีการแข่งขันสูงกว่า และมี
เงินทุนมากกว่า

ในตลาดอินเทอร์เน็ตและบรอดแบนด์ กลุ่มบริษัททรูต้องเผชิญกับทั้งคู่แข่งที่เป็นบริษัทซึ่ง
เพิ่งเริ่มประกอบการไปจนถึงบริษัทจากต่างประเทศ บริษัทเหล่านี้เพิ่งได้รับใบอนุญาตเป็นผู้ให้บริการ
อินเทอร์เน็ต จากคณะกรรมการ กทช. ในปี 2548 นอกจากนั้น ณ ต้นปี 2549 คณะกรรมการ
กทช.
ได้ออกใบอนุญาตสำหรับการประกอบกิจการโทรศัพท์พื้นฐาน ให้แก่บริษัท ทริปเปิลที บรอดแบนด์
จำกัด ซึ่งทำให้บริษัทดังกล่าวสามารถให้บริการโทรศัพท์พื้นฐานรวมทั้งบรอดแบนด์ได้ครอบคลุม
ทั่วประเทศ รวมทั้งต่อมาได้ออกใบอนุญาตดังกล่าวให้บริษัท ซุปเปอร์ บรอดแบนด์ เน็ทเวิร์ค จำกัด
ซึ่งเป็นบริษัทย่อยของ บมจ. แอดวานซ์ อินโฟร์เซอร์วิส (เอไอเอส)
ทำให้การแข่งขันมีแนวโน้มเพิ่มขึ้น นอกเหนือจากนั้นธุรกิจโทรศัพท์พื้นฐาน
ยังคงมีการแข่งขันทางอ้อมที่รุนแรงจากบริการโทรศัพท์เคลื่อนที่
รวมทั้งการแข่งขันจากธุรกิจบริการเสียงผ่านการให้บริการอินเทอร์เน็ต (VoIP) ซึ่งมีอัตรา
ค่าบริการที่ต่ำกว่าอัตราค่าบริการโทรศัพท์พื้นฐานแบบเดิม

กลุ่มบริษัททรูคาดว่าการแข่งขันในธุรกิจต่างๆ ที่กลุ่มบริษัททรูให้บริการ จะยังคงสูงขึ้นในอนาคต
แต่เชื่อว่า กลุ่มบริษัท ทรูมีความพร้อมสำหรับการแข่งขัน
โดยมีข้อได้เปรียบจากการที่สามารถให้บริการที่ครบวงจร สนับสนุนด้วยแบรนด์ที่แข็งแกร่ง
ดังจะเห็นได้จากการที่ทรูมูฟสามารถครอง
ส่วนแบ่งตลาดได้ประมาณ 1 ใน 3 ของลูกค้ารายใหม่ทุกปี นับตั้งแต่ปี 2547
นอกจากนี้กลุ่มบริษัททรูยังสามารถรักษาตำแหน่งผู้นำในตลาดอินเทอร์เน็ตและบรอดแบนด์
โดยมีข้อได้เปรียบคู่แข่งจากการมีโครงข่ายโทรศัพท์พื้นฐานที่ทันสมัยและเหมาะสมสำหรับการให้บริการอินเทอร์เน็ตและบรอดแบนด์
ทำให้สามารถให้บริการที่มีคุณภาพดีกว่าคู่แข่ง นอกจากนี้บริษัทย่อย ได้ยื่นขอรับใบอนุญาตใหม่ๆ
เพื่อให้ได้รับประโยชน์จากการปฏิรูปการกำกับดูแล
และเพื่อการแข่งขันที่เท่าเทียมกับผู้ประกอบการรายอื่น นับจนถึงขณะนี้
บริษัทย่อยของทรูได้รับใบอนุญาตต่างๆ จากคณะกรรมการ กทช. กล่าวคือ
ใบอนุญาตสำหรับบริการอินเทอร์เน็ต บริการอินเทอร์เน็ตเกตเวย์ระหว่างประเทศ
(International Internet Gateway) บริการโทรศัพท์สาธารณะ บริการโทรศัพท์ประจำที่
และบริการเสริมต่าง ๆ
ทั่วประเทศ (รวมบริการ บรอดแบนด์) บริการโทรศัพท์ทางไกลระหว่างประเทศ
(International Direct Dialing – IDD)
รวมทั้งยังได้รับใบอนุญาตสำหรับทดสอบบริการวงจรเช่าส่วนบุคคลระหว่างประเทศ
(International Private Leased Circuit – IPLC)
และบริการวงจรเช่าเสมือนส่วนบุคคลระหว่างประเทศผ่านเทคโนโลยี MPLS (International
Internet Protocol Virtual Private Network – IP VPN) เป็นเวลา
1 ปี อีกทั้งยังได้รับอนุญาตให้ทดสอบบริการ WiMax เป็นระยะเวลา 6 เดือน

การเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วของเทคโนโลยี อาจมีผลต่อการเติบโตของกลุ่มบริษัททรู
และอาจทำให้กลุ่มบริษัททรูมีขีดความสามารถในการแข่งขันลดลง

เทคโนโลยีการสื่อสารมีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว ตลอดจนความต้องการของลูกค้า
ก็เปลี่ยนแปลงไปตามวิวัฒนาการในผลิตภัณฑ์และบริการใหม่ๆ นอกจากนั้นการเปลี่ยนแปลง
ด้านกฎเกณฑ์การกำกับดูแล ก็มีส่วนทำให้มีการเปิดตลาดและเทคโนโลยีใหม่ๆ คาดว่าปัจจัยต่างๆ
ดังกล่าว จะยังคงมีผลต่อธุรกิจสื่อสารของประเทศไทยในอนาคต โดยเทคโนโลยีใหม่ๆ
ที่จะมีผลต่อธุรกิจโทรคมนาคมของประเทศไทยในอนาคตอันใกล้นี้ประกอบด้วย
โทรศัพท์เคลื่อนที่ในระบบ 3G
อินเทอร์เน็ตความเร็วสูงแบบไร้สาย (WiMax) และบริการคงสิทธิเลขหมายโทรศัพท์เคลื่อนที่
(Number Portability)
ซึ่งอาจจะมีผลทำให้กลุ่มบริษัททรูมีค่าใช้จ่ายในการลงทุนสูงขึ้นเป็นอย่างมาก
และหากกลุ่มบริษัททรูไม่ลงทุนในเทคโนโลยีใหม่
อาจจะมีผลทำให้ขีดความสามารถในการแข่งขันลดลง

อย่างไรก็ตาม กลุ่มบริษัททรูคาดว่า
ความสามารถในการให้บริการที่หลากหลายสนองตามความต้องการของลูกค้าได้อย่างครบวงจร
จะทำให้สามารถรับมือกับการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นได้ดีกว่า ผู้ให้บริการที่เสนอ
‘บริการเพียงบริการเดียว’ โดยจะสามารถรักษารายได้และลูกค้าให้ อยู่ในกลุ่มบริษัทได้ดีกว่า
รวมทั้งสามารถรักษาความสัมพันธ์กับลูกค้า ไม่ว่าจะเป็นลูกค้าบริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ บรอดแบนด์
หรือโทรศัพท์พื้นฐาน

ความเสี่ยงด้านการกำกับดูแล

ธุรกิจสื่อสารของประเทศไทยอยู่ในระหว่างการเปลี่ยนแปลง ด้านการกำกับดูแล
ก่อให้เกิดความเสี่ยงต่อ
ผู้ประกอบการ

ตามข้อตกลงที่ประเทศไทยได้ให้ไว้กับองค์กรการค้าโลกหรือ WTO เพื่อเปิดเสรีธุรกิจ
โทรคมนาคมไทยภายในปี 2549
รัฐบาลไทยได้เริ่มดำเนินการปฏิรูปการกำกับดูแลกิจการโทรคมนาคม โดยการออกพระราชบัญญัติหลัก
2 ฉบับ อันได้แก่
พระราชบัญญัติองค์กรจัดสรรคลื่นความถี่และกำกับกิจการวิทยุกระจายเสียงวิทยุโทรทัศน์และกิจการโทรคมนาคม
พ.ศ. 2543 ซึ่งประกาศใช้ในเดือน มีนาคม ปี 2543 และ
พระราชบัญญัติการประกอบกิจการโทรคมนาคม พ.ศ.2544 ซึ่งประกาศใช้ในเดือนพฤศจิกายน 2544

ในเดือน ตุลาคม 2547 คณะกรรมการกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ หรือคณะกรรมการ กทช.
ได้ถูกจัดตั้งขึ้นเพื่อเป็นองค์กรอิสระในการกำกับดูแลกิจการโทรคมนาคม
ซึ่งเดิมเป็นอำนาจหน้าที่ขององค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย (ปัจจุบันได้แปลงสภาพเป็น บริษัท
ทีโอที จำกัด (มหาชน) หรือ
ทีโอที) และ การสื่อสารแห่งประเทศไทย (ปัจจุบันได้แปลงสภาพเป็น บริษัท กสท โทรคมนาคม
จำกัด (มหาชน) หรือ กสท) และกรมไปรษณีย์โทรเลข

นับตั้งแต่ได้มีการจัดตั้งคณะกรรมการ กทช. จนกระทั่งถึงปลายปี 2550 คณะกรรมการ กทช.
ได้ออกประกาศ กฎเกณฑ์ ข้อบังคับที่สำคัญๆ หลายฉบับ เช่น

(1) ประกาศคณะกรรมการ กทช. เรื่องกำหนดลักษณะและประเภทของกิจการโทรคมนาคม

(2) ประกาศคณะกรรมการ กทช. เรื่องลักษณะของประเภทของกิจการโทรคมนาคมที่ต้อง
    ได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการโทรคมนาคม 3 ประเภท

(3) ประกาศคณะกรรมการ กทช. เรื่อง หลักเกณฑ์การจัดสรรเลขหมายโทรคมนาคมชั่วคราว

(4) ประกาศคณะกรรมการ กทช. เรื่อง
    การเปลี่ยนแปลงเลขหมายโทรคมนาคมสำหรับบริการโทรศัพท์เคลื่อนที่จาก 9 หลัก เป็น 10
    หลัก

(5) ประกาศคณะกรรมการ กทช. เรื่อง มาตรการเพื่อป้องกันมิให้เกิดการกระทำอันเป็นการ
    ผูกขาดหรือก่อให้เกิดความไม่เป็นธรรมในการแข่งขันในกิจการโทรคมนาคม พ.ศ. 2549

(6) ประกาศคณะกรรมการ กทช. ว่าด้วยการใช้และเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคม พ.ศ. 2549

(7) ประกาศคณะกรรมการ กทช. เรื่อง
    กระบวนการรับเรื่องร้องเรียนและพิจารณาเรื่องร้องเรียนของผู้ใช้บริการ

(8) ประกาศคณะกรรมการ กทช. เรื่อง มาตรฐานของสัญญาให้บริการโทรคมนาคม พ.ศ. 2549

(9) ประกาศคณะกรรมการ กทช. เรื่อง อัตราขั้นสูงของค่าบริการและการเรียกเก็บเงิน
    ค่าบริการล่วงหน้าในกิจการโทรคมนาคม พ.ศ. 2549 รวมทั้งประกาศต่างๆ ที่เกี่ยวกับ
    การปกป้องสิทธิและผลประโยชน์ของผู้ใช้บริการ

(10) ประกาศคณะกรรมการ กทช. เรื่อง
     การประกอบกิจการโทรคมนาคมประเภทขายส่งบริการและบริการขายต่อบริการ

(11) ประกาศคณะกรรมการ กทช. ว่าด้วยการโอนใบอนุญาตให้ใช้คลื่นความถี่ และการให้
     ผู้อื่นร่วมใช้คลื่นความถี่ในกิจการโทรคมนาคม พ.ศ. 2550

(12) ประกาศคณะกรรมการ กทช. เรื่อง แผนความถี่วิทยุ (Broadband Wireless Access
     BWA) เพื่อการทดลองหรือทดสอบ

นอกจากนี้ คณะกรรมการ กทช. ยังมีแผนที่จะออกประกาศและข้อบังคับหลายฉบับ ในปี 2551
ประกาศต่างๆ เหล่านี้ อาจมีผลกระทบต่อการดำเนินธุรกิจของ กลุ่มบริษัททรูในอนาคต
นอกเหนือจากนั้น รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ซึ่งประกาศใช้เมื่อเดือนสิงหาคม 2550 มาตรา 47
ได้กำหนดให้มี องค์กรอิสระ เพียงองค์กรเดียว จัดตั้งขึ้น เพื่อสนับสนุนการแข่งขันเสรี
และกำหนดให้กำกับดูแล กิจการ
โทรคมนาคม รวมทั้งกิจการวิทยุกระจายเสียง วิทยุโทรทัศน์ ซึ่งบริษัทไม่สามารถคาดการณ์ได้ว่า
คณะกรรมการดังกล่าว ต่อไปจะเรียกว่าคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์
และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กสทช.) จะมีแนวทางในการกำกับดูแล อย่างไร ทั้งนี้
รัฐธรรมนูญฉบับใหม่
ได้กำหนดให้ต้องมีการตรากฎหมายเพื่อจัดตั้ง กสทช. ซึ่งต้องดำเนินการตราให้แล้วเสร็จไม่เกิน
180 วันนับแต่วันที่แถลงนโยบายต่อรัฐสภา

ความล่าช้าในการจัดตั้งคณะกรรมการ กสทช. ดังกล่าว อาจมีผลให้ไม่ชัดเจนและมีความ
ล่าช้า ในการออกใบอนุญาตบริการใหม่ๆ ที่เกี่ยวกับการจัดสรรคลื่นความถี่ได้ เช่น
บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ แม้คณะกรรมการ กทช.
ยังคงมีอำนาจในการกำกับดูแลจนกว่าจะมีการจัดตั้งคณะกรรมการ กสทช.
และแม้พระราชบัญญัติการประกอบกิจการกระจายเสียงและกิจการโทรทัศน์ พ.ศ. 2551
ได้กำหนดให้คณะกรรมการ กทช. ปัจจุบันมีอำนาจในการกำกับดูแล และออกใบอนุญาต (อายุไม่เกิน
1 ปี) สำหรับบริการวิทยุชุมชน และบริการอื่นที่ไม่ต้องใช้คลื่นความถี่
ไปก่อนชั่วคราวในช่วงระยะเวลาที่ การจัดตั้งคณะกรรมการ กสทช. ยังไม่แล้วเสร็จ ทั้งนี้ หาก
ทรูมูฟไม่ได้รับใบอนุญาต ก่อนที่สัญญาให้อนุญาตฯ จะสิ้นสุดลงในเดือนกันยายน พ.ศ. 2556
จะส่งผลให้ ทรูมูฟ ไม่สามารถประกอบธุรกิจโทรศัพท์เคลื่อนที่ได้อย่างต่อเนื่อง
ซึ่งจะส่งผลกระทบต่อฐานะการเงินและผลการดำเนินงานของกลุ่มบริษัททรูเป็นอย่างมากเนื่องจาก
ธุรกิจโทรศัพท์เคลื่อนที่ เป็นธุรกิจหลักของกลุ่มบริษัททรู (มีรายได้คิดเป็น สัดส่วนร้อยละ 44
ของรายได้รวม ในปี 2550)

ประกาศคณะกรรมการ กทช. เรื่อง ค่าธรรมเนียมใบอนุญาตประกอบกิจการโทรคมนาคม
ชั่วคราว ได้กำหนดให้ผู้ให้บริการรายใหม่ที่ได้รับใบอนุญาตจากคณะกรรมการ กทช.
มีโครงสร้างอัตราค่าธรรมเนียมอยู่ในระดับที่ต่ำกว่า ผู้ให้บริการรายเดิม เช่น กลุ่มบริษัททรู
ซึ่งประกอบกิจการ
ภายใต้สัญญาเดิม ร่วมกับ ทีโอที หรือ กสท. นอกจากนั้น
ผู้ให้บริการรายเดิมยังคงมีข้อโต้แย้งกับทีโอที หรือ กสท.ในเรื่องที่ข้อกฎหมายใหม่ขัดกับข้อสัญญาเดิม
จึงทำให้ผู้ประกอบการรายเก่าเสียเปรียบ
ผู้ให้บริการรายใหม่ อันเป็นปัญหาที่ผู้เกี่ยวข้องต้องแก้ไขปรับปรุงทั้งในแง่ ใบอนุญาต
ข้อกฎหมายและข้อสัญญา ให้สอดคล้องกับหลักสากลในการแข่งขันเสรีต่อไป
อย่างไรก็ตามกลุ่มบริษัททรูไม่สามารถคาดการณ์ได้ว่าปัญหาดังกล่าวจะมีผลที่สุดในทางใด

นอกเหนือจากที่กล่าวแล้ว ทรูมูฟ อาจมีความเสี่ยงจากการที่สัญญาให้อนุญาตฯ อาจถูก
แก้ไขหรือยกเลิกได้ โดยในเดือนมกราคม 2550
คณะรัฐมนตรีได้อนุมัติการยื่นขอความเห็นต่อสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
เพื่อให้พิจารณาประเด็นข้อกฎหมายเกี่ยวกับการทำสัญญาระหว่างภาครัฐและภาคเอกชน
ว่าเป็นไปตามขั้นตอนที่กำหนดในพระราชบัญญัติว่าด้วยการให้เอกชนเข้าร่วมงาน
หรือดำเนินการในกิจการ ของรัฐ พ.ศ. 2535 หรือไม่ โดยในวันที่ 18 พฤษภาคม 2550
คณะกรรมการกฤษฎีกาได้มีความเห็นว่า การดำเนินการของ กสท มิได้ดำเนินการหรือปฏิบัติตามตาม
พรบ. การให้เอกชนเข้าร่วมการงานฯ
แต่สัญญาที่ทำขึ้นยังคงมีผลผูกพันตราบเท่าที่ยังไม่มีการเพิกถอนหรือสิ้นผลโดยเงื่อนเวลาหรือเหตุอื่น
ดังนั้น กสท และทรูมูฟ ยังต้องมีภาระหน้าที่ในการปฏิบัติตามสัญญาที่ได้กระทำไว้แล้ว
อย่างไรก็ดีสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกามีความเห็นเพิ่มเติมว่า
ให้หน่วยงานเจ้าของโครงการรวมทั้งคณะกรรมการประสานงานตามมาตรา 22 แห่ง พรบ.
การให้เอกชนเข้าร่วมการงานฯ ดำเนินการเจรจากับภาคเอกชน
เพื่อนำเสนอคณะรัฐมนตรีพิจารณาต่อไป ทั้งนี้คณะรัฐมนตรีเป็นผู้มีอำนาจในการตัดสินชี้ขาด ตาม
พรบ. การให้เอกชนเข้าร่วมการงาน ในการเพิกถอนหรือให้ความเห็นชอบ
การแก้ไขสัญญาเพิ่มเติมที่จัดทำขึ้น โดยคณะรัฐมนตรีอาจใช้
ดุลยพินิจพิจารณาให้มีการดำเนินการตามสัญญาให้อนุญาตได้ตามความเหมาะสม
โดยคำนึงถึงผลกระทบเหตุผลความจำเป็นเพื่อประโยชน์ของรัฐหรือประโยชน์สาธารณะ
และความต่อเนื่องของการให้บริการสาธารณะ
ดังนั้นในปัจจุบันจึงยังไม่สามารถคาดการณ์ได้ว่าคณะรัฐมนตรีจะมีมติไปในแนวทางใด
ซึ่งมีความเสี่ยงว่า คณะรัฐมนตรีอาจมีมติให้เพิกถอนสัญญาหรือยกเลิกการแก้ไขสัญญา
เนื่องจากไม่เป็นไปตาม พรบ. การให้เอกชนเข้าร่วมการงาน

อย่างไรก็ตามความเห็นของกฤษฎีกา และมติคณะรัฐมนตรี ผูกพันเฉพาะหน่วยงานของรัฐ
และไม่มีผลผูกพันทรูมูฟ เว้นแต่ทรูมูฟ ประสงค์จะเข้ารับประโยชน์ผูกพันตนเอง
นอกจากนั้นทรูมูฟเห็นว่า การเจรจากับภาครัฐ ต้องขึ้นอยู่กับความตกลงร่วมกันของคู่สัญญา
และหากไม่สามารถตกลงกันได้ คำพิพากษาของศาล ถือเป็นที่สุด
จึงจะเป็นเหตุให้ทรูมูฟไม่สามารถประกอบกิจการโทรคมนาคมต่อไปได้ หรืออาจทำให้
ทรูมูฟอาจจะมีภาระค่าใช้จ่ายให้แก่ภาครัฐเพิ่มขึ้น

อย่างไรก็ตาม ในเดือนมกราคม 2550
คณะรัฐมนตรีได้อนุมัติให้มีการลดอัตราภาษีสรรพสามิตที่จัดเก็บจากบริการโทรคมนาคมเป็นร้อยละ 0
(จากเดิมร้อยละ 2 สำหรับกิจการโทรศัพท์พื้นฐาน และร้อยละ 11 สำหรับกิจการโทรศัพท์เคลื่อนที่)
และได้มีมติยกเลิกมติของคณะรัฐมนตรีชุดก่อนในปี พ.ศ. 2546
เฉพาะประเด็นที่ให้คู่สัญญาภาคเอกชนนำค่าภาษีสรรพสามิตไปหักออกจากส่วนแบ่งรายได้ที่คู่สัญญาภาคเอกชนต้องนำส่งให้คู่สัญญาภาครัฐ
ในปัจจุบันยังมีข้อพิพาทระหว่างภาคเอกชนและคู่สัญญาภาครัฐในประเด็นนี้
อย่างไรก็ตามการลดอัตราภาษีสรรพสามิตดังกล่าว ทำให้ผู้ประกอบการมีต้นทุนไม่เปลี่ยนแปลง
ในขณะที่ ทีโอที และ กสท ซึ่งมีกระทรวงการคลังถือหุ้นแต่ผู้เดียว จะได้รับประโยชน์ คือ
มีรายรับเพิ่มขึ้นจากการที่ได้รับค่าส่วนแบ่งรายได้อย่างเต็มที่

กลุ่มบริษัททรูจะยังคงนโยบายเชิงรุกในการเจรจากับคณะกรรมการ กทช.
และกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร
เพื่อสนับสนุนให้กระบวนการปฏิรูปธุรกิจโทรคมนาคม
ก่อให้เกิดการแข่งขันอย่างเสรีและเป็นธรรมอย่างแท้จริง

ทรู และ ทรูมูฟ มีความเสี่ยงที่เกิดจาก ทีโอที ฟ้องร้องเรียกให้ชำระค่าเชื่อมต่อโครงข่าย แบบเดิม
(Access Charge) ให้แก่ ทีโอที ซึ่งอาจจะทำให้บริษัทมีค่าใช้จ่ายเพิ่มขึ้นในอนาคต

ทรูมูฟ ดำเนินกิจการโทรศัพท์เคลื่อนที่ ภายใต้สัญญาให้อนุญาตที่ กสท ตกลงให้ ทรูมูฟ
ดำเนินการให้บริการวิทยุคมนาคม นอกจากนั้นทรูมูฟได้ลงนามในสัญญาเชื่อมโยงโครงข่าย (Access
Charge Agreement) กับ กสท และ ทีโอที ซึ่งทำให้
ทรูมูฟจะต้องจ่ายค่าเชื่อมโยงโครงข่ายให้แก่ ทีโอที ในอัตรา 200 บาทต่อเดือนต่อลูกค้าหนึ่งราย
สำหรับลูกค้าแบบเหมาจ่ายรายเดือน (Post Pay) และ
ในอัตราร้อยละ 18 ของรายได้สำหรับลูกค้าแบบเติมเงิน (Pre Pay)
นอกเหนือจากที่ทรูมูฟต้องจ่าย
ค่าส่วนแบ่งรายได้ให้ กสท ในอัตราร้อยละ 25
จากรายได้สุทธิภายหลังจากหักค่าเชื่อมโยงโครงข่าย

ในเดือน พฤษภาคม 2549 กทช. ได้ออกประกาศ กทช.
ว่าด้วยการใช้และเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคม พ.ศ. 2549 (Interconnection
Regulation)
ซึ่งระบุให้ผู้ประกอบการโทรคมนาคมที่มีโครงข่ายของตนเองต้องอนุญาตให้ผู้ประกอบการรายอื่นสามารถเข้าเชื่อมต่อและใช้โครงข่ายของตนเองได้
โดยกำหนดให้ดำเนินการตามรายละเอียดวิธีการที่ได้ระบุไว้ในประกาศดังกล่าว โดยประกาศ กทช.
ฉบับนี้ได้กำหนดระบบการจ่ายค่าเชื่อมต่อโครงข่ายรูปแบบใหม่
ที่สะท้อนปริมาณการใช้งานระหว่างโครงข่ายของผู้ประกอบการแต่ละราย
และได้กำหนดให้ผู้ประกอบการเจรจาเพื่อการเข้าสู่ข้อตกลงการเชื่อมต่อโครงข่ายระหว่างกัน
โดยค่าเชื่อมต่อโครงข่ายต้องอยู่บนพื้นฐานของต้นทุนของผู้ประกอบการแต่ละราย ซึ่งต่อมาในวันที่ 17
พฤศจิกายน 2549 ทรูมูฟได้ร่วมลงนาม ในสัญญาเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคม
(Interconnection Contract) กับ บมจ. โทเทิ่ล แอ็คเซ็ส คอมมูนิเคชั่น (ดีแทค)
โดยสัญญาดังกล่าวมีผลบังคับใช้ทันที และในวันที่ 16 มกราคม 2550
ทรูมูฟก็ได้ลงนามในสัญญาเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคมกับ บมจ. แอดวานซ์ อินโฟร์เซอร์วิส
(เอไอเอส)

ภายหลังการลงนามกับดีแทค ทรูมูฟได้หยุดจ่ายค่าเชื่อมโยงโครงข่ายในแบบเดิม (Access
Charge) ตามสัญญาเชื่อมโยงโครงข่าย (Access Charge Agreement) กับ กสท และ ทีโอที
เนื่องจาก
ทรูมูฟเชื่อว่าเป็นการปฏิบัติตามกฎหมาย
และการเข้าสู่ระบบเชื่อมต่อโครงข่ายแบบใหม่ตามประกาศของ กทช.
ว่าด้วยการใช้และเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคม พ.ศ. 2549 ทรูมูฟไม่มีภาระตามกฎหมายใดๆ
ที่จะต้องจ่ายค่าเชื่อมโยงโครงข่ายแบบเดิมอีกต่อไป

ในวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 ทรูมูฟได้ส่งหนังสือแจ้งทีโอที และกสท ว่าจะหยุดชำระ
ค่า Access Charge เนื่องจากอัตราและการเรียกเก็บ ขัดแย้งกับสัญญา
และกฎหมายหลายประการ
ทั้งนี้ ทรูมูฟได้ร้องขอให้ ทีโอที ปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ของ กทช.
และเข้าร่วมลงนามในสัญญาเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคม (Interconnection Contract)
เพื่อให้เป็นไปตามกฎหมายหรือให้เรียกเก็บอัตราเรียกเก็บชั่วคราวที่ประกาศโดยคณะกรรมการ
กทช. ในขณะที่การเจรจากับทีโอที เกี่ยวกับสัญญา
ดังกล่าว ยังไม่ได้ข้อสรุป

ซึ่งต่อมาในวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 ทีโอที
ได้ส่งหนังสือเพื่อแจ้งว่าทรูมูฟไม่มีสิทธิที่จะใช้หรือเชื่อมต่อโครงข่ายตามกฎหมายใหม่
เนื่องจากทรูมูฟไม่ได้รับอนุญาตประกอบกิจการ
โทรคมนาคมจาก กทช. และไม่มีโครงข่ายโทรคมนาคมเป็นของตนเอง นอกจากนั้น ทีโอที
ได้โต้แย้งว่าสัญญาเชื่อมโยงโครงข่าย (Access Charge Agreement) ไม่ได้ฝ่าฝืนกฎหมายใดๆ
ดังนั้นการเรียกเก็บค่าเชื่อมต่อโครงข่ายแบบเดิมยังมีผลใช้บังคับต่อไป

นอกจากนั้น ทีโอที ได้ประกาศว่าจะไม่เชื่อมต่อสัญญาณให้กับลูกค้าที่เป็นเลขหมายใหม่ที่
ทรูมูฟเพิ่งได้รับการจัดสรรจากคณะกรรมการ กทช. จำนวน 1.5 ล้านเลขหมาย
ซึ่งอาจจะมีผลทำให้
ลูกค้าของ ทีโอที ไม่สามารถติดต่อลูกค้าของทรูมูฟที่เป็นเลขหมายใหม่นี้ อย่างไรก็ตาม
ทรูมูฟได้ยื่นต่อศาลปกครองกลางเพื่อขอความคุ้มครอง
ซึ่งศาลได้มีคำสั่งกำหนดมาตรการบรรเทาทุกข์ชั่วคราวก่อนการพิพากษา เมื่อวันที่ 26 มกราคม
2550 โดยให้ทีโอที
ดำเนินการเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคมเพื่อให้ผู้ใช้บริการของทรูมูฟทุกเลขหมายสามารถติดต่อกับเลขหมายของทีโอทีได้
อย่างไรก็ตาม เมื่อวันที่ 30 มกราคม 2550 ทีโอที ได้ยื่นอุทธรณ์คำสั่ง
ดังกล่าวต่อศาลปกครองสูงสุด ซึ่งยังอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาล ขณะที่เขียนรายงานฉบับนี้
อย่างไรก็ตาม
ทีโอทีได้ดำเนินการเชื่อมต่อโครงข่ายให้แก่ผู้ใช้บริการของทรูมูฟสำหรับเลขหมายใหม่ทั้งหมดแล้ว
นับตั้งแต่วันที่ 2 มีนาคม 2550 เป็นต้นมา

ในเดือน มิถุนายน ปี 2550 ทรูมูฟ ได้ยื่นเรื่องเกี่ยวกับการที่ ทีโอที
ปฏิเสธการเข้าทำสัญญาเชื่อมต่อโครงข่ายกับ ทรู มูฟ ต่อ กทช.
โดยมีคณะกรรมการวินิจฉัยข้อพิพาท(กวพ.) เป็นผู้พิจารณา โดยในวันที่ 28 พฤศจิกายน 2550
กทช.ได้ชี้ขาดให้ ทรูมูฟ มีสิทธิ
หน้าที่และความรับผิดชอบในการเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคมเช่นเดียวกับผู้ได้รับใบอนุญาต
และได้มีมติเป็นเอกฉันท์ชี้ขาดข้อพิพาทให้
ทีโอทีเข้าร่วมเจรจาเพื่อทำสัญญาเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคมกับ ทรูมูฟ ตามกฎหมายภายใน
7 วันนับแต่วันที่
ทีโอทีได้รับทราบคำชี้ขาดและต้องเจรจาทำสัญญาเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคมให้แล้วเสร็จภายใน
30 วัน นับแต่วันที่เริ่มต้นเจรจา โดย กทช. ได้มีคำวินิจฉัยไปในทำนองเดียวกันกับ
คำวินิจฉัยข้อพิพาทเรื่องการเชื่อมต่อโครงข่ายระหว่าง ดีแทคกับ ทีโอที

ทั้งนี้ เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน 2550 ทีโอที
ได้ฟ้องร้องต่อศาลแพ่งเพื่อขอเรียกเก็บค่าเชื่อมโยงโครงข่ายที่ ทรูมูฟ ไม่ได้จ่าย จำนวนประมาณ
4,508 ล้านบาท พร้อมดอกเบี้ย และภาษี ซึ่งปัจจุบันยังอยู่ในกระบวนการของศาล
และหากผลการตัดสินของศาลเป็นที่สุด
อาจจะทำให้ทรูมูฟต้องจ่ายเงินค่าปรับจำนวนหนึ่งเท่าของค่าเชื่อมโยงโครงข่าย ที่กสท
อาจจะจ่ายแทน ทรูมูฟพร้อมทั้งดอกเบี้ย
และทรูมูฟอาจจะต้องจ่ายค่าเชื่อมต่อโครงข่ายทั้งในระบบเดิมและระบบใหม่
ซึ่งจะทำให้ค่าใช้จ่ายของทรูมูฟ
เพิ่มขึ้นอย่างมาก ทั้งนี้หากศาลมีคำสั่งให้ทรูมูฟต้องชำระค่าเชื่อมโยงโครงข่ายที่ไม่ได้จ่าย
สำหรับระยะเวลาตั้งแต่วันที่ 18 พฤศจิกายน 2549 ถึงวันที่ 31 ธันวาคม 2549
ทรูมูฟอาจจะต้องบันทึกค่าใช้จ่ายเพิ่มเติมจำนวน 455.6 ล้านบาท หรือจำนวน 204.3 ล้านบาท
สุทธิจากส่วนแบ่งรายได้ที่จ่ายให้แก่ กสท และอีกจำนวน 4,271.7 ล้านบาท หรือจำนวน 3,283.9
ล้านบาท สุทธิจากส่วนแบ่งรายได้ที่จ่ายให้ กสท สำหรับระยะเวลาตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2550
ถึงวันที่ 31 ธันวาคม 2550 ทั้งนี้ไม่รวมค่าปรับ (ดู
รายละเอียดที่ หมายเหตุประกอบงบการเงิน ข้อ 38
สำหรับงบการเงินรวมและงบการเงินเฉพาะบริษัทประจำปี สิ้นสุด 31 ธันวาคม 2550)

กลุ่มบริษัททรูต้องแข่งขันกับคู่สัญญาร่วมการงานฯ ซึ่งอาจนำไปสู่ข้อพิพาทต่างๆ
ที่อาจส่งผลกระทบต่อการดำเนินธุรกิจของกลุ่มบริษัททรู

ทรูและบริษัทย่อย ในส่วนบริษัทที่ดำเนินกิจการภายใต้สัญญาร่วมการงานฯ และร่วมลงทุน และ/หรือ
ภายใต้การได้รับการอนุญาตจาก ทีโอที และ/หรือ กสท แล้วแต่กรณี

โดยความเห็นที่แตกต่างกันของ กลุ่มบริษัททรู กับ ทีโอที และ กสท. ทั้งในประเด็น
การตีความข้อกฎหมายและข้อสัญญาร่วมการงานฯ และ/หรือการได้รับการอนุญาต รวมทั้งประกาศ
กฎเกณฑ์ และข้อบังคับ ต่างๆ โดยคณะกรรมการ กทช.
อาจมีผลต่อความสามารถในการดำเนินธุรกิจของกลุ่มบริษัททรู ทรูและบริษัทย่อย
และมีความเสี่ยงที่สัญญาร่วมการงานฯ อาจถูกยกเลิก โดยในกรณีของสัญญาร่วมการงานฯ
สำหรับบริการโทรศัพท์พื้นฐาน ทีโอที
ต้องนำเสนอข้อพิพาทต่ออนุญาโตตุลาการเป็นผู้ชี้ขาดก่อนดำเนินการยกเลิกสัญญา
ซึ่งทีโอทีจะยกเลิกสัญญาร่วมการงานฯ
ได้เฉพาะในกรณีที่ทรูทำผิดกฎหมายอันเกี่ยวกับการป้องกันภัยพิบัติสาธารณะหรือความมั่นคงของรัฐ
หรือ ทรูถูกศาลมีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาดในคดีล้มละลาย
หรือทรูจงใจผิดสัญญาสัมปทานในสาระสำคัญอย่างต่อเนื่องเท่านั้น

นอกจากนั้นทีโอทีเป็นผู้จัดเก็บรายได้จากลูกค้าในโครงข่ายของทรูทั้งหมด
และหักส่วนหนึ่งของรายได้ไว้เป็นส่วนแบ่งรายได้
ดังนั้นทีโอทีอาจชะลอการชำระเงินส่วนตามสิทธิของทรู
หรืออาจหักไว้จำนวนหนึ่งเพื่อเป็นการชำระค่าใช้จ่ายใดๆ ที่ ทีโอที เชื่อว่าทรูติดค้าง
(แต่จนถึงขณะนี้ก็ยังไม่มีกรณีดังกล่าวเกิดขึ้น)

ในขณะที่ทีโอทีและ กสท เป็นคู่สัญญาร่วมการงานฯ กับทรูและทรูมูฟ ทั้งสององค์กรยังเป็น
คู่แข่งในการประกอบธุรกิจของกลุ่มทรูอีกด้วย ด้วยเหตุนี้ จึงอาจก่อให้เกิดข้อพิพาทระหว่างทรูและ
ทีโอทีหรือ ทรูมูฟและกสท ได้
ซึ่งที่ผ่านมาได้มีการยื่นคำฟ้องหรือคำเสนอข้อพิพาทเรื่องความขัดแย้งบางกรณีที่เกิดขึ้นต่อศาลปกครองหรือคณะอนุญาโตตุลาการเป็นผู้ตัดสิน
กลุ่มบริษัททรูไม่สามารถรับรองได้ว่าจะสามารถชนะข้อพิพาททั้งหลายเหล่านั้น
ธุรกิจรวมถึงเงื่อนไขทางการเงินของกลุ่มบริษัททรูอาจจะได้รับผลกระทบ
โดยในช่วงที่ผ่านมากระบวนการยุติธรรมก็ได้มีคำตัดสินข้อพิพาทต่างๆ
ทั้งในทางที่เป็นประโยชน์และไม่เป็นประโยชน์ต่อกลุ่มบริษัททรู
ดูรายละเอียดที่หมายเหตุประกอบงบการเงิน ข้อ 37 เรื่อง
“คดีฟ้องร้องและข้อพิพาทยื่นต่ออนุญาโตตุลาการและหนี้สินที่อาจจะเกิดขึ้น” สำหรับ
งบการเงินรวมและงบการเงินเฉพาะบริษัท งวดประจำปี สิ้นสุด 31 ธันวาคม 2550

ความเสี่ยงทางด้านการเงิน

การดำเนินงานของกลุ่มบริษัททรูมีความเสี่ยงจากการมีหนี้สินในระดับสูง
และอาจมีข้อจำกัดจากข้อผูกพันตามสัญญาทางการเงินต่างๆ
รวมทั้งอาจได้รับผลกระทบจากการเคลื่อนไหวของอัตราแลกเปลี่ยน
อัตราดอกเบี้ย โดยอาจทำให้ภาระการใช้คืนเงินต้น ดอกเบี้ยจ่าย และภาระทางการเงินอื่นๆ
เพิ่มขึ้น

ทรูและบริษัทย่อยมีระดับหนี้สินสูง
จึงอาจมีความเสี่ยงจากการที่ไม่สามารถจัดหาเงินทุนได้เพียงพอสำหรับภาระการชำระคืนเงินต้นและดอกเบี้ยในแต่ละปี
อย่างไรก็ตามกลุ่มบริษัททรูสามารถเจรจากับเจ้าหนี้ หรือจัดหาเงินกู้ก้อนใหม่
เพื่อใช้คืนเงินกู้ก้อนเดิม
และปรับเปลี่ยนการชำระคืนเงินต้นให้เหมาะสมกับกระแสเงินสดของกลุ่มบริษัททรู

นอกจากนั้นการดำเนินงานของกลุ่มบริษัททรูอาจมีข้อจำกัดจากข้อผูกพันตามสัญญาทาง
การเงินต่างๆ สัญญาเหล่านี้อาจทำให้กลุ่มบริษัททรูเสียโอกาสทางธุรกิจ
และเจ้าหนี้อาจเรียกร้องให้ทรูหรือบริษัทย่อยชำระหนี้ก่อนกำหนด
หากมีระดับอัตราส่วนหนี้สินบางประการไม่เป็นไปตาม
ข้อกำหนดในสัญญา หรือหากทีโอทียกเลิกข้อตกลงตามสัญญาร่วมการงานฯที่มีกับบริษัท อย่างไรก็ตาม
ทีโอทีต้องเสนอข้อพิพาทให้อนุญาโตตุลาการชี้ขาดว่าทีโอทีมีสิทธิโดยชอบด้วยกฎหมายที่จะยกเลิก
ข้อตกลงตามสัญญาร่วมการงานฯ ได้ ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2550
กลุ่มบริษัททรูมีอัตราส่วนทางการเงินภายใต้อัตราที่กำหนดไว้ในสัญญาเงินกู้ต่างๆ

กลุ่มบริษัททรู อาจได้รับผลกระทบจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน
ซึ่งอาจมีผลทำให้ภาระการใช้คืนเงินต้น
ดอกเบี้ยและรายจ่ายลงทุนเพิ่มขึ้นเนื่องจากมีรายได้ส่วนใหญ่เป็นเงินบาท โดย
ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2550 กลุ่มบริษัททรูมีหนี้สินในอัตราประมาณร้อยละ 40
ที่เป็นเงินกู้ต่างประเทศ
(ส่วนใหญ่เป็นสกุลดอลล่าร์สหรัฐ) นอกจากนั้น กลุ่มบริษัททรูมีรายจ่ายลงทุนรวมประมาณ 8.3
พันล้านบาทในปี 2550 โดยเงินลงทุนที่เป็นเงินตราต่างประเทศมีสัดส่วนประมาณร้อยละ 64

อย่างไรก็ตาม กลุ่มบริษัททรูได้จัดทำประกันความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยน
เพื่อครอบคลุมเงินกู้ต่างประเทศของทรูมูฟจำนวน 140 ล้านดอลล่าร์สหรัฐในอัตราร้อยละ 93
และครอบคลุมเงินกู้
ต่างประเทศของทรูวิชั่นส์จำนวน 200 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ
รวมทั้งเงินกู้ต่างประเทศจากการออกบอนด์ของทรูมูฟจำนวน 690 ล้านเหรียญสหรัฐ ทั้งหมด
อย่างไรก็ตาม
กลุ่มบริษัททรูไม่ได้ดำเนินการป้องกันความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนสำหรับเงินกู้สกุลเยน
ที่เกี่ยวกับสัญญาจัดหาและติดตั้งอุปกรณ์ จำนวน 3.4 พันล้านบาท ซึ่งเป็นเงินกู้ระยะยาว
ที่มีกำหนดชำระคืนในปี พ.ศ. 2557 ถึง พ.ศ. 2560 นอกจากนั้น
ทรูได้ดำเนินการป้องกันความเสี่ยงผ่านเครื่องมือทางการเงิน (Interest rate swap)
เพื่อลดความเสี่ยงจากความผันผวนจากอัตราแลกเปลี่ยนและอัตราดอกเบี้ย
โดยได้เปลี่ยนอัตราดอกเบี้ยสำหรับเงินกู้
ต่างประเทศดังกล่าว เป็นอัตราดอกเบี้ยไทยบาทอัตราคงที่

ทั้งนี้ กลุ่มบริษัททรูมีหนี้สิน (ไม่รวมหนี้สินตามสัญญาทางการเงิน) ในสัดส่วนประมาณ
ร้อยละ 49 เป็นหนี้สินที่มีอัตราดอกเบี้ยลอยตัว
ทั้งนี้ไม่นับจำนวนที่ได้ดำเนินการป้องกันความเสี่ยงผ่านเครื่องมือทางการเงิน
เพื่อเปลี่ยนเป็นอัตราดอกเบี้ยอัตราคงที่ ดังนั้นการปรับตัวเพิ่มขึ้นของอัตรา
ดอกเบี้ย จะมีผลทำให้กลุ่มบริษัททรูมีภาระดอกเบี้ยจ่ายเพิ่มขึ้น อย่างไรก็ตาม
ความเสี่ยงดังกล่าวอาจ
ลดลงในระดับหนึ่ง เนื่องจากหนี้สินของทรูมูฟบางส่วน จะมีอัตราดอกเบี้ยที่ลดลงในปีต่อๆ ไป
หากมีผลการดำเนินงาน เป็นไปตามเงื่อนไขที่ได้กำหนดไว้ในสัญญาเงินกู้

ผู้ถือหุ้นอาจไม่ได้รับเงินปันผลในระยะเวลาอันใกล้นี้

ณ สิ้นปี 2550 กลุ่มบริษัททรูมีผลการดำเนินงานเป็นกำไรสุทธิ 1.7 พันล้านบาท ทำให้มี
ยอดขาดทุนสะสมสุทธิ 42.6 พันล้านบาท
ซึ่งส่วนใหญ่เป็นผลกระทบจากค่าเงินบาทลอยตัวที่เกิดขึ้นในปี 2540
และตามบทบัญญัติของพระราชบัญญัติบริษัทมหาชนจำกัด กลุ่มบริษัททรูจะสามารถจ่าย
เงินปันผลให้ผู้ถือหุ้นได้จากผลกำไรเท่านั้น ทั้งนี้ภายหลังจากการล้างขาดทุนสะสมได้ทั้งหมดและ
ภายหลังการตั้งสำรองตามกฎหมาย

ดังนั้นในระยะเวลาอันใกล้นี้ ผู้ถือหุ้นของกลุ่มบริษัททรู
อาจจะไม่ได้รับเงินปันผลดังที่ปรากฏอยู่ในนโยบายการจ่ายเงินปันผลของบริษัท

ความเสี่ยงที่อาจกระทบสิทธิของผู้ถือหุ้นรายย่อย เนื่องจากบริษัทต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขใน Shareholders Agreement 

จากการที่ Kreditanstalt für Wiederaufbau (“KfW”) บริษัท ไนเน็กซ์ เน็ตเวิร์ค
ซิสเท็มส์ (ประเทศไทย) จำกัด (“Verizon”) และเครือเจริญโภคภัณฑ์ ได้ทำสัญญาผู้ถือหุ้น
(Shareholders Agreement) ฉบับลงวันที่ 22 ธันวาคม 2542
ซึ่งบริษัทได้สรุปสาระสำคัญของสัญญาดังกล่าวไว้ใน
โครงสร้างเงินทุนในหัวข้อ Shareholders Agreement แล้ว
โดยในสาระสำคัญของสัญญามีข้อตกลง
บางประการระหว่างคู่สัญญาที่ทำให้บริษัทไม่มีความเป็นอิสระอย่างเต็มที่ในการดำเนินการบางประการที่มีผลกระทบต่อบริษัท
กล่าวคือ ในระหว่าง 3 ปีแรกนับจาก KfW ได้รับการจัดสรรหุ้นของบริษัท และตราบเท่าที่ KfW
ถือหุ้นของบริษัทไม่ว่าโดยทางตรงหรือทางอ้อม เป็นจำนวนอย่างน้อยร้อยละ 5 ของหุ้น
ที่จำหน่ายแล้ว คู่สัญญาตามสัญญาผู้ถือหุ้นจะไม่ลงคะแนนเสียงให้กระทำการ เช่น การแก้ไข
หนังสือบริคณห์สนธิ และข้อบังคับของบริษัท การเพิ่มหรือลดทุนจดทะเบียนของบริษัท การออกหุ้นใหม่
การเปลี่ยนแปลงจำนวนกรรมการหรือองค์ประชุมกรรมการ เป็นต้น เว้นแต่ KfW
จะตกลงในการกระทำดังกล่าว
ดังนั้นผู้ถือหุ้นรายย่อยอาจไม่ได้รับโอกาสอย่างเต็มที่ในการพิจารณาเรื่องต่าง ๆ ดังกล่าว เนื่องจาก
KfW จะต้องตกลงในการกระทำดังกล่าวก่อน อย่างไรก็ตาม ในทางปฏิบัติ KfW
ได้คำนึงถึงเหตุผลความจำเป็นและประโยชน์ของบริษัทฯ โดยรวม
ตลอดจนหลักการกำกับดูแลกิจการที่ดีเสมอมา

ณ วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2551 ซึ่งเป็นวันปิดสมุดทะเบียนครั้งล่าสุด KfW เป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ ลำดับที่
2 (บริษัทเปิดเผยรายชื่อผู้ถือหุ้นรายใหญ่ไว้ในโครงสร้างเงินทุนในหัวข้อผู้ถือหุ้น)
ถือหุ้นในสัดส่วนร้อยละ 15.53 (รวมหุ้นในส่วนของกองทุนรวมเพื่อผู้ลงทุนซึ่งเป็นคนต่างด้าว)

ความเสี่ยงในการดำเนินงานทรูวิชั่นส์

บริษัทต้องรับภาระความเสี่ยงอันเกิดจากการดำเนินธุรกิจของทรูวิชั่นส์

ภายหลังจากที่กลุ่มบริษัททรูได้เข้าซื้อหุ้นในบริษัททรูวิชั่นส์ จนกลายเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ โดยในปัจจุบัน
ถือหุ้นในทรูวิชั่นส์คิดเป็นอัตราร้อยละ 91.8 กลุ่มบริษัททรูได้
เพิ่มขีดความสามารถในการสร้างความเติบโตให้กับจำนวนผู้ใช้บริการและรายได้ของกลุ่มบริษัททรู
และทรูวิชั่นส์ ด้วยการนำเสนอผลิตภัณฑ์และบริการไปด้วยกัน
รวมทั้งเพิ่มขีดความสามารถในการรักษาฐานลูกค้า
และความสามารถในการเข้าถึงคอนเทนท์ที่มีความหลากหลายยิ่งขึ้นอย่างเต็มที่
อย่างไรก็ตามกลุ่มบริษัททรูยังต้องรับภาระความเสี่ยงอันเกิดจากการดำเนินธุรกิจของทรูวิชั่นส์
ดังต่อไปนี้

-   ทรูวิชั่นส์ ต้องพึ่งพาผู้จัดหารายการเพื่อซื้อรายการจากต่างประเทศ หากทรูวิชั่นส์
    ไม่สามารถจัดหารายการที่เป็นที่สนใจของสมาชิก
    หรือหากต้นทุนของการจัดหารายการเพิ่มสูงขึ้นในอนาคตก็จะมีผลกระทบต่อผลประกอบการของทรูวิชั่นส์
    ปัจจุบันลูกค้าที่สนใจในรายการจากต่างประเทศ ส่วนใหญ่เป็นลูกค้าที่สมัครแพ็คเกจราคาแพง
    ประกอบด้วย Platinum, Gold และ Silver ซึ่งมีจำนวนรวม ประมาณ 481,000 ราย
    คิดเป็นอัตราร้อยละ 76 ของลูกค้าของทรูวิชั่นส์ ไม่รวมแพ็คเกจ Free View
    นอกจากนั้นต้นทุนรายการต่างประเทศ รวมในปี 2550 คิดเป็นอัตราร้อยละ 23
    ของรายได้จากค่าบริการของทรูวิชั่นส์

-   การลักลอบสัญญาณเป็นเรื่องที่ป้องกันได้ยาก และมีผลลบต่อผลการดำเนินงาน
    กระแสเงินสดและการจัดหารายการของทรูวิชั่นส์ โดยในปัจจุบัน คาดว่ามีผู้ลักลอบสัญญาณ
    สัดส่วนประมาณ หนึ่งในสาม ของผู้ใช้บริการรวมทั้งประเทศ ซึ่งมีจำนวนกว่า 2 ล้านครัวเรือน
    อย่างไรก็ตามบริษัทคาดว่าพระราชบัญญัติการประกอบกิจการกระจายเสียงและกิจการโทรทัศน์ฉบับใหม่
    ซึ่งมีบทบัญญัติที่ครอบคลุมการลักลอบสัญญาณที่ชัดเจนพร้อมบทลงโทษ
    จะมีส่วนทำให้การลักลอบสัญญาณลดน้อยลงในอนาคต

-   การแข่งขัน อาจจะเพิ่มขึ้น
    ภายหลังการประกาศใช้พระราชบัญญัติการประกอบกิจการกระจายเสียงและกิจการโทรทัศน์ซึ่งมีผลบังคับใช้เมื่อวันที่
    5 มีนาคม 2551 โดย อาจจะมีการออกใบอนุญาตให้ผู้ประกอบการรายใหม่
    สำหรับผู้ประกอบการวิทยุกระจายเสียงชุมชนและกิจการที่ไม่ใช้ คลื่นความถี่
    และเป็นใบอนุญาตประกอบกิจการบริการชุมชนชั่วคราวดังกล่าวมีอายุไม่เกิน 1 ปี
    ถึงแม้ว่าการอนุญาตให้ผู้ประกอบการรายใหม่ที่จะให้บริการทั่วไปทุกประเภทและทั่วประเทศ
    ยังไม่สามารถทำได้ จนกว่าจะมีการจัดตั้งผู้กำกับดูแล กสทช.
    ซึ่งคาดว่าน่าจะจัดตั้งได้อย่างเร็วที่สุด ประมาณปลายปี 2551

-   ทรูวิชั่นส์ มีความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน
    ทั้งนี้เนื่องจากรายได้หลักของทรูวิชั่นส์ เป็นเงินบาท
    ในขณะที่ภาระค่าใช้จ่ายต่างๆจำนวนมากเป็นเงินสกุลดอลลาร์สหรัฐ