-----------------------------------------------------------------------
  1. ปัจจัยความเสี่ยง

  -----------------------------------------------------------------------

จากลักษณะธุรกิจของ บริษัท เพรซิเดนท์ เบเกอรี่ จำกัด (มหาชน) ปัจจัยความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้น
และผลกระทบที่อาจจะมีต่อการดำเนินงานในอนาคต มีดังนี้

1.1 ความเสี่ยงในการพึ่งพาลูกค้า

บริษัทจำหน่ายสินค้าให้กับบริษัท ซี.พี. เซเว่นอีเลฟเว่น จำกัด (มหาชน)
ซึ่งประกอบธุรกิจร้านค้าสะดวกซื้อ โดยบริษัทถือว่าบริษัท ซี.พี. เซเว่นอีเลฟเว่น จำกัด (มหาชน)
เป็นช่องทางการจำหน่ายช่องทางหนึ่งของบริษัท ซึ่งในช่วงปี 2543-2547
ยอดจำหน่ายให้แก่ลูกค้าดังกล่าวคิดเป็นประมาณร้อยละ 23-27 ของรายได้รวมของบริษัท
โดยหากบริษัทสูญเสียลูกค้ารายนี้ จะส่งผลต่อรายได้ในส่วนดังกล่าวของบริษัทได้

อย่างไรก็ตาม
เนื่องจากผลิตภัณฑ์ของบริษัทมีคุณภาพสูงและได้มาตรฐานเป็นที่ยอมรับของผู้บริโภคอย่างกว้างขวาง
ทำให้ผลิตภัณฑ์ของบริษัทเป็นสินค้าที่ทำรายได้ให้กับร้านค้าในระดับที่สูงเมื่อเทียบกับสินค้าขนมปังและเบเกอรี่ของคู่แข่ง
โดยหากพิจารณาจากร้านค้าสะดวกซื้อของบริษัท ซี.พี. เซเว่นอีเลฟเว่น จำกัด (มหาชน)
จะพบว่ามีการวางจำหน่ายผลิตภัณฑ์
ขนมปังและเบเกอรี่ที่ผลิตโดยบริษัทเป็นจำนวนมาก จึงนับได้ว่าทั้งบริษัทและบริษัท ซี.พี.
เซเว่นอีเลฟเว่น จำกัด (มหาชน) ได้รับผลประโยชน์ทั้ง 2 ฝ่าย

1.2 ความเสี่ยงเกี่ยวกับราคาวัตถุดิบ

วัตถุดิบที่สำคัญในการผลิตขนมปังและเบเกอรี่ ได้แก่ แป้งสาลี ซึ่งในช่วงปี 2545 -2547
บริษัทซื้อแป้งสาลีโดยเฉลี่ยร้อยละ 53 ของมูลค่าซื้อวัตถุดิบรวม โดยมีมูลค่าการใช้แป้งสาลี
คิดเป็นร้อยละ 33 ของต้นทุนขายของบริษัท
โดยแป้งสาลีทั้งหมดจะได้มาจากการนำเข้าข้าวสาลีจากต่างประเทศและนำมาโม่เป็นแป้งสาลี ดังนั้น
บริษัทจึงมีความเสี่ยงทั้งจากความผันผวนของราคาข้าวสาลีในตลาดโลก
อัตราค่าระวางเรือและอัตราแลกเปลี่ยน
เนื่องจากราคาข้าวสาลีในตลาดโลกถูกกำหนดเป็นสกุลเงินเหรียญสหรัฐ

สำหรับ ความเคลื่อนไหวราคาข้าวสาลีในตลาดโลกรวมค่าขนส่ง ในช่วง 2 ปีที่ผ่านมา (มกราคม
2546 – ธันวาคม 2547 ) ราคาขายรายเดือนมีการปรับตัวเคลื่อนไหวในช่วง ประมาณ 157
เหรียญสหรัฐต่อตันถึง 191 เหรียญสหรัฐต่อตัน ทั้งนี้
การปรับตัวดังกล่าวนับว่ามีความผันผวนน้อยลงกว่าในช่วงปี 2545-2546
เนื่องจากผู้ส่งออกหลักมีผลผลิตดีขึ้น อย่างไรก็ตาม
ราคาข้าวสาลีเริ่มมีแนวโน้มการปรับตัวสูงขึ้นในช่วงปลายปี 2547
โดยเฉพาะในประเภทของข้าวที่มีคุณภาพสูงหรือมีสัดส่วนโปรตีนในข้าวสาลีสูงก็จะยิ่งมีราคาแพง
นอกจากนี้ ราคาน้ำมันที่ยังคงปรับตัวสูงขึ้นอยู่
ก็เป็นสาเหตุทำให้อัตราค่าระวางเรือยังอยู่ในระดับสูงและกระทบต่อราคาข้าวสาลีด้วย

ในแง่การซื้อแป้งสาลีของบริษัทนั้น ถึงแม้ว่าราคาข้าวสาลีในตลาดโลกเริ่มปรับตัวสูงขึ้น
แต่นโยบายด้านการค้าเสรีของ รัฐบาลและการปรับลดภาษีนำเข้าแป้งสาลีจาก 25% เป็น 5%
เริ่มต้นในปี 2548 กลับมีส่วนในการช่วยให้บริษัทสามารถซื้อแป้งสาลีได้ในราคาที่ต่ำลง
และยังมีโอกาสที่จะเลือกแหล่งซื้อได้มากขึ้นกว่าเดิม นอกจากนี้ บริษัท
ยังมีนโยบายด้านการจัดซื้อที่จะรองรับในเรื่องความผันผวนของราคาแป้งสาลีหากมีการปรับราคาขึ้น
ดังนี้

(1) การเจรจาต่อรองกับผู้ขายเกี่ยวกับราคาและการยืดเวลาในการปรับราคา
    ซึ่งบริษัทซื้อแป้งสาลีในปริมาณมาก ทำให้บริษัทมีอำนาจในการต่อรองสูง

(2) การปรับปรุงกระบวนการผลิตและสูตรการผลิตเพื่อให้สามารถบริหารต้นทุนได้มีประสิทธิภาพมากขึ้น

(3) การกระตุ้นให้ปริมาณการจำหน่ายเพิ่มขึ้น โดยจัดรายการส่งเสริมการขาย

(4) การขึ้นราคาผลิตภัณฑ์

1.3 ความเสี่ยงเกี่ยวกับลักษณะของผลิตภัณฑ์ซึ่งส่วนใหญ่เป็นผลิตภัณฑ์สด

เนื่องจากขนมปังและเบเกอรี่ของบริษัทส่วนใหญ่เป็นผลิตภัณฑ์สด มีอายุในการบริโภคสั้นตั้งแต่ 3-7
วันนับแต่วันผลิต
ทำให้บริษัทมีความเสี่ยงหากมีผลิตภัณฑ์สดคืนจากร้านค้าในปริมาณมากเนื่องจากจำหน่ายไม่หมด
ซึ่งจะกระทบต่อผลการดำเนินงานของบริษัทได้ อย่างไรก็ตาม
จากการที่บริษัทให้ความสำคัญในการฝึกอบรมพนักงานขาย
และมีการนำระบบคอมพิวเตอร์แบบมือถือมาใช้ในระบบการจัดจำหน่ายและกระจายผลิตภัณฑ์สู่ร้านค้าต่างๆ
ทำให้พนักงานขายของบริษัทสามารถสรุปยอดขาย
และควบคุมปริมาณการจัดส่งผลิตภัณฑ์ได้ตรงตามความต้องการของร้านค้าและผู้บริโภคมากที่สุด ทั้งนี้
บริษัทจะรับผลิตภัณฑ์ที่จำหน่ายไม่หมดจากร้านค้าคืนทั้งหมดเมื่อนำผลิตภัณฑ์ใหม่ไปส่ง อย่างไรก็ตาม
บริษัทได้กำหนดเป้าหมายให้พนักงานขายประเมินยอดขายให้ได้อย่างแม่นยำ
โดยกำหนดให้มีผลิตภัณฑ์ที่จำหน่ายไม่หมดซึ่งบริษัทต้องรับคืนจากในสัดส่วนไม่เกินกว่าร้อยละ 10
ของจำนวนผลิตภัณฑ์ที่จัดส่ง
โดยมีการกำหนดผลตอบแทนของพนักงานขายอ้างอิงกับยอดจำหน่ายและปริมาณผลิตภัณฑ์คืนเพื่อเป็นแรงจูงใจให้แก่พนักงานขาย
ส่งผลให้ในช่วง 10 ปีที่ผ่านมา
สัดส่วนผลิตภัณฑ์คืนจากร้านค้าต่ำกว่านโยบายที่กำหนดโดยอยู่ในช่วงร้อยละ 8-9 ต่อปี

4.  ความเสี่ยงจากการมีกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่

บริษัทมีกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่คือ บริษัทในกลุ่มบริษัท เพรซิเดนท์โฮลดิ้ง จำกัด (ประกอบด้วย
บริษัทเพรซิเดนท์ไรซ์ โปรดักส์ จำกัด (มหาชน) และ บริษัท เพรซิเดนท์ โฮลดิ้ง จำกัด )
ถือหุ้นในบริษัทคิดเป็นร้อยละ 56.31 (ณ วันปิดสมุดทะเบียน วันที่ 8 เมษายน 2547)
ของจำนวนหุ้นที่จำหน่ายได้แล้วทั้งหมดของบริษัท จึงทำให้บริษัทในกลุ่มบริษัท เพรซิเดนท์โฮลดิ้ง
จำกัด สามารถควบคุมมติที่ประชุมผู้ถือหุ้นได้เกือบทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการแต่งตั้งกรรมการ
หรือการขอมติในเรื่องอื่นที่ต้องใช้เสียงส่วนใหญ่ของที่ประชุมผู้ถือหุ้น
ยกเว้นเรื่องที่กฎหมายหรือข้อบังคับบริษัทกำหนดให้ต้องได้รับเสียง 3 ใน 4 ของที่ประชุมผู้ถือหุ้น
ดังนั้น
ผู้ถือหุ้นรายอื่นจึงอาจไม่สามารถรวบรวมคะแนนเสียงเพื่อตรวจสอบและถ่วงดุลเรื่องที่ผู้ถือหุ้นใหญ่เสนอได้