ปัจจัยความเสี่ยง

ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงลูกค้ารายใหญ่

-   บริษัทให้บริการลูกค้ารายใหญ่คือ บริษัท เอก-ชัย ดิสทริบิวชั่น ซิสเทม จำกัด (“Tesco
    Lotus”) ซึ่งเป็นผู้บริหารจัดการร้านค้าปลีกขนาดใหญ่ เทสโก้ โลตัส
    โดยมีรายได้จากการจำหน่ายให้กับลูกค้ารายนี้ในสัดส่วนที่สูง
    ดังนั้นหากลูกค้ารายนี้ยกเลิกการซื้อสินค้าและบริการจากบริษัท
    อาจทำให้รายได้รวมของบริษัทลดลงอย่างมีนัยสำคัญ

-   บริษัท เอก-ชัย ดิสทริบิวชั่น ซิสเทม จำกัด ซื้อสินค้าและจัดทำสัญญาบริการหลังการขาย
    (Maintenance service) กับบริษัทมาตั้งแต่ปี 2548
    โดยมีการสั่งซื้อสินค้าจากบริษัทอย่างต่อเนื่องตลอดมา
    บริษัทมีจุดให้บริการกระจายอยู่ทั่วทุกภูมิภาค ซึ่งสามารถให้บริการร้านค้าปลีกเทสโก้ โลตัส
    ได้ทุกสาขา ทำให้ลูกค้าพึงพอใจในความรวดเร็วในการให้บริการ
    และมีความสัมพันธ์อันดีกับบริษัทเสมอมา ทั้งนี้กิจการร้านค้าปลีกขนาดใหญ่เช่น Tesco Lotus
    มีระบบการจัดการที่ซับซ้อน
    จึงเป็นไปได้ยากที่จะมีคู่แข่งขันรายอื่นเข้ามาแทนที่เนื่องจากต้องใช้เวลาระยะหนึ่งในการศึกษาระบบและปรับปรุงการบริการให้เข้ากับระบบของลูกค้าซึ่งทำให้บริษัทเชื่อมั่นว่าลูกค้ารายนี้จะสั่งซื้อสินค้าและบริการของบริษัทต่อไปในระยะยาว
    อย่างไรก็ตามบริษัทมีนโยบายที่จะขยายฐานลูกค้าอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะกลุ่มธุรกิจการผลิต
    เพื่อลดการพึ่งพิงลูกค้ารายใดรายหนึ่ง และคาดว่าสัดส่วนรายได้จาก Tesco Lotus จะลดลง

ความเสี่ยงจากการผลกระทบของการบังคับใช้พระราชบัญญัติค้าปลีกค้าส่ง

-   ปัจจุบันคณะกรรมการกฤษฎีกากำลังอยู่ในระหว่างการปรับปรุงแก้ไขร่างพระราชบัญญัติค้าปลีกค้าส่ง
    ซึ่งมีผลบังคับควบคุมธุรกิจค้าปลีกค้าส่งทุกประเภท ในทันทีที่พระราชบัญญัติฉบับนี้มีผลบังคับใช้
    จะส่งผลกระทบโดยตรงต่อการขยายสาขาของผู้ประกอบการธุรกิจค้าปลีกซึ่งเป็นลูกค้าหลักของบริษัท
    โดยการขยายสาขาจะถูกควบคุมโดยการพิจารณาของคณะกรรมการกำกับดูแลธุรกิจค้าปลีกค้าส่ง
    ซึ่งจะพิจารณาจากความเหมาะสมด้านจำนวนประชากร ผลกระทบต่อชุมชนและสิ่งแวดล้อม
    เป็นต้น ซึ่งอาจมีผลให้อัตราการขยายสาขาของผู้ประกอบการชะลอตัวลง
    ในปัจจุบันรายได้ส่วนหนึ่งของบริษัทมาจากการขยายสาขาของลูกค้าในธุรกิจค้าปลีก
    ดังนั้นการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้อาจส่งผลกระทบต่อการขยายตัวของรายได้ของบริษัทในส่วนที่มาจากการขยายสาขาของลูกค้า

-   ทั้งนี้บริษัทตระหนักดีถึงผลกระทบจากการบังคับใช้ของพระราชบัญญัติดังกล่าว
    จึงได้เตรียมการขยายตลาดไปสู่อุตสาหกรรมการผลิตให้มากยิ่งขึ้น
    รวมทั้งเร่งขยายฐานลูกค้าใหม่ นอกจากนี้รายได้ของบริษัทที่มาจากธุรกิจค้าปลีก
    มิได้มาจากการขยายสาขาของลูกค้าเพียงอย่างเดียว
    แต่ยังรวมไปถึงการซื้อสินค้าใหม่เพื่อทดแทนสินค้าเก่าที่ชำรุดหรือหมดสภาพ
    ซึ่งปกติแล้วลูกค้าจะซื้อสินค้าใหม่เพื่อเปลี่ยนทุกๆ 5-8 ปี
    ดังนั้นเมื่อพระราชบัญญัติดังกล่าวมีผลบังคับใช้
    ผู้บริหารเชื่อว่าการเติบโตของรายได้บริษัทอาจชะลอตัวบ้าง
    แต่ไม่มากนักเนื่องจากจะมีสัดส่วนรายได้จากลูกค้ารายใหม่เข้ามาทดแทน

ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงผู้จัดจำหน่ายวัตถุดิบรายใหญ่

-   บริษัทสั่งซื้อสินค้า โดยเฉพาะเครื่องคอมพิวเตอร์เคลื่อนที่ จากบริษัทผู้ผลิตรายใหญ่คือ
    Motorola Technologies Inc. (“Motorola”) คิดเป็นประมาณร้อยละ 50
    ของยอดซื้อทั้งหมด ทำให้เกิดความเสี่ยงจากการพึ่งพิงผู้จัดจำหน่ายสินค้า อย่างไรก็ตาม
    ผลิตภัณฑ์คอมพิวเตอร์เคลื่อนที่ หรือคอมพิวเตอร์มือถือ (Mobile / Handheld Computer)
    ในตลาดโลกมีผู้ผลิตหลายรายที่ผลิตสินค้าที่มีคุณภาพเทียบเท่ากับผลิตภัณฑ์ของ Motorola
    แต่การที่บริษัทเลือกซื้อผลิตภัณฑ์ของ Motorola จะพิจารณาจากคุณภาพของผลิตภัณฑ์
    ความทนทาน รูปลักษณ์ของผลิตภัณฑ์ และคุณสมบัติการใช้งานที่ตรงตามความต้องการของลูกค้า
    นอกจากนี้ Motorola ยังเป็นผู้ผลิตคอมพิวเตอร์เคลื่อนที่
    หรือคอมพิวเตอร์มือถือรายใหญ่ในประเทศสหรัฐอเมริกา จัดจำหน่ายภายใต้ตราสินค้า
    “Motorola” มีฐานลูกค้าทั่วโลก ซึ่งในปัจจุบัน Motorola
    เป็นบริษัทในเครือและเป็นหนึ่งในสามของธุรกิจหลักของ Motorola, Inc อีกด้วย
    บริษัทจึงคาดว่า Motorola จะยังคงผลิตสินค้าต่อไป ทั้งนี้
    บริษัทได้รับการแต่งตั้งเป็นตัวแทนจำหน่ายจาก Motorola ให้เป็นคู่ค้าชั้นดี (Premier
    Business Partner) เพียงรายเดียวในประเทศไทย ซึ่งได้รับส่วนลดในการสั่งซื้อสินค้า
    รวมถึงให้ความช่วยเหลือในด้านการอบรมเทคโนโลยีต่างๆ ที่จำเป็นเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์
    โดยบริษัทมีความสัมพันธ์ที่ดีและทำสัญญากับ Motorola
    และเริ่มสั่งซื้อสินค้าอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ปี 2548 ดังนั้นจึงเชื่อว่า Motorola
    จะยังคงเป็นผู้จัดจำหน่ายสินค้าให้กับบริษัทต่อไปในอนาคต
    และนอกจากนี้บริษัทยังอยู่ในระหว่างการเจรจาเพื่อเป็นตัวแทนจำหน่ายของ Intermec
    Inc.ผู้ผลิตคอมพิวเตอร์เคลื่อนที่รายใหญ่อีกรายหนึ่งด้วย ซึ่งจะช่วยให้มีสินค้าที่หลากหลายขึ้น
    ลดความเสี่ยงจากการพึ่งพิงผู้จัดจำหน่ายเพียงรายเดียว

ความเสี่ยงจากการที่บริษัทที่เกี่ยวข้องซึ่งเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบริษัทดำเนินธุรกิจเดียวกัน

-   บริษัทและผู้ถือหุ้นรายใหญ่คือ Grand-Flo Solution Berhad (“Grand-Flo”)
    ซึ่งตั้งอยู่ในประเทศมาเลเซีย อาจถือได้ว่ามีการแข่งขันการทางธุรกิจ
    เนื่องจากต่างดำเนินธุรกิจให้บริการจัดจำหน่ายคอมพิวเตอร์เคลื่อนที่และพัฒนาโปรแกรมการใช้งานคอมพิวเตอร์เคลื่อนที่แบบครบวงจรสำหรับระบบการจัดเก็บข้อมูลในองค์กรเช่นเดียวกัน
    นอกจากนี้กรรมการจำนวน 3 ท่านของ Grand-Flo
    ยังดำรงตำแหน่งเป็นกรรมการของบริษัทด้วย

-   บริษัทและ Grand-Flo ได้กำหนดขอบเขตในการดำเนินธุรกิจไว้อย่างชัดเจน
    ทั้งสองฝ่ายได้จัดทำสัญญาความร่วมมือทางธุรกิจ (Business Corporation Agreement)
    โดยมีสาระสำคัญคือบริษัททำธุรกิจหลักในประเทศไทย ส่วน Grand-Flo
    จะทำธุรกิจในประเทศมาเลเซีย สิงคโปร์และ อินโดนีเซีย
    ทั้งสองฝ่ายตกลงที่จะไม่เข้าทำธุรกิจข้ามแดนของกันและกัน
    สำหรับการขยายธุรกิจในต่างประเทศที่นอกเหนือจากอาณาเขตดังกล่าว
    ฝ่ายที่ต้องการลงทุนจะเสนอให้อีกฝ่ายเข้าร่วมทุนและบริหารงานในสัดส่วนที่เท่ากัน
    โดยฝ่ายที่ได้รับข้อเสนอมีสิทธิที่จะตอบรับหรือปฏิเสธการลงทุน หรือลดสัดส่วนการร่วมทุนได้

-   ทั้งนี้ผู้บริหารเชื่อว่าความสัมพันธ์ระหว่างบริษัทและ Grand-Flo
    จะเป็นไปในลักษณะการเสริมศักยภาพซึ่งกันและกัน โดยในปัจจุบันบริษัทและ Grand-Flo
    มีการแลกเปลี่ยนเทคโนโลยี แนะนำลูกค้า และซื้อสินค้าร่วมกันเพื่อให้ได้ราคาที่ถูกลง
    ซึ่งช่วยเสริมประสิทธิภาพการดำเนินธุรกิจของทั้งสองฝ่าย

ความเสี่ยงจากการแข่งขัน

-   ธุรกิจการให้บริการเทคโนโลยีสารสนเทศสำหรับการจัดเก็บและจัดการข้อมูลแบบครบวงจรโดยการใช้งานคอมพิวเตอร์เคลื่อนที่
    ปัจจุบันมีการแข่งขันสูงเนื่องจากคู่แข่งขันสามารถเข้ามาในธุรกิจได้ง่าย
    โดยเฉพาะในรูปแบบของการซื้อมาขายไปสำหรับเครื่องคอมพิวเตอร์มือถือ
    อาจเป็นอุปสรรคต่อการขยายธุรกิจของบริษัทได้

-   อย่างไรก็ตาม แม้ว่าการเข้ามาทำธุรกิจซื้อมาขายไปคอมพิวเตอร์มือถือจะทำได้ง่าย
    แต่ผู้เข้ามาใหม่ที่ยังมีฐานลูกค้าจำนวนน้อยอาจเสียเปรียบในด้านราคาซื้อวัตถุดิบทำให้แข่งขันได้ยาก
    นอกจากนี้บริษัทที่มีการให้บริการที่ครบวงจร
    คือมีการพัฒนาซอฟท์แวร์และบำรุงรักษาจะมีความได้เปรียบมากกว่าในการรักษาและขยายฐานลูกค้า
    ปัจจุบันคู่แข่งที่มีการให้บริการที่ครบวงจรเช่นเดียวกับบริษัทมีเพียง 2 ราย
    โดยบริษัทมีความได้เปรียบในเรื่องความสามารถในการทำกำไร
    การให้บริการที่เข้าถึงทั่วประเทศ ความสัมพันธ์กับผู้จัดจำหน่าย เป็นต้น
    ซึ่งทำให้มั่นใจว่าบริษัทมีศักยภาพที่ดีสำหรับการแข่งขันในอุตสาหกรรมนี้อย่างต่อเนื่องในอนาคต

ความเสี่ยงจากการลอกเลียนแบบผลิตภัณฑ์ของบริษัท

-   ในการจำหน่ายผลิตภัณฑ์ของบริษัท นอกจากอุปกรณ์และเครื่องมือที่จำหน่ายให้กับลูกค้าแล้ว
    โปรแกรมซอฟท์แวร์ที่บริษัทพัฒนาขึ้นก็จัดเป็นผลิตภัณฑ์ของบริษัทที่ต้องจำหน่ายควบคู่กับอุปกรณ์ต่าง
    ๆ ด้วย ดังนั้นผลิตภัณฑ์ประเภทซอฟแวร์ดังกล่าว จึงมีความเสี่ยงในการถูกละเมิดลิขสิทธิ์ได้

-   ทั้งนี้ โปรแกรมซอฟท์แวร์ของบริษัทไม่ได้เป็นโปรแกรมสำเร็จรูปที่ใช้กันโดยทั่วไป
    แต่เป็นโปรแกรมที่พัฒนาขึ้นจากความต้องการของลูกค้าแต่ละราย
    ซึ่งการละเมิดลิขสิทธิ์เพื่อใช้ในเชิงพาณิชย์จึงเป็นไปได้ยาก ผู้ที่สามารถเข้าถึงแหล่งข้อมูล
    (Source Code) ของโปรแกรมได้คือพนักงานบริษัทผู้ที่ได้รับอนุญาตเท่านั้น

ความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยน

-   บริษัทมีรายได้ทั้งหมดจากการจัดจำหน่ายสินค้าและบริการเป็นเงินบาทเนื่องจากเป็นการขายภายในประเทศ
    ในขณะที่มีการสั่งซื้อสินค้าจากต่างประเทศเป็นจำนวนมาก
    โดยบริษัทได้มีการป้องกันความเสี่ยงในส่วนนี้ด้วยการทำสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้าในช่วงที่อัตราแลกเปลี่ยนมีความผันผวน
    อย่างไรก็ตามบริษัทมิได้ทำสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้าสำหรับการสั่งซื้อสินค้าทั้งหมด
    โดยเฉพาะในช่วงที่ค่าเงินบาทแข็งตัวซึ่งเป็นประโยชน์กับธุรกิจที่มีการนำเข้าเพียงอย่างเดียว
    ทำให้บริษัทยังคงมีความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยน
    อย่างไรก็ตามที่ผ่านมาผลกระทบจากอัตราแลกเปลี่ยนไม่จัดว่ามีนัยสำคัญต่อผลประกอบการโดยรวมของบริษัท

ความเสี่ยงจากการขายสินค้าเงินเชื่อแก่ลูกค้า

-   บริษัทจัดจำหน่ายสินค้าผ่านฐานลูกค้าเป็นจำนวนมาก สำหรับการอนุมัติให้เครดิตแก่ลูกค้า
    บริษัทจะพิจารณาจากชื่อเสียง สถานะทางการเงิน ประวัติการชำระเงิน
    และสภาพธุรกิจของลูกค้า โดยวางเงื่อนไขการชำระเงินอยู่ระหว่าง 30 –90 วัน
    ซึ่งเป็นหลักปฏิบัติทั่วไปในธุรกิจประเภทเดียวกัน
    จึงมีความเสี่ยงจากการได้รับชำระเงินช้ากว่ากำหนดหรือเกิดหนี้สูญ
    บริษัทได้กำหนดนโยบายและวางระเบียบปฏิบัติเกี่ยวกับการควบคุมสินเชื่อ
    การติดตามและเร่งรัดการชำระหนี้จากลูกค้า
    บริษัทได้วางนโยบายการตั้งสำรองหนี้สูญโดยพิจารณาจากความสามารถในการชำระหนี้ของลูกหนี้เป็นรายๆไป
    และในทุกๆไตรมาส
    บริษัทจะทบทวนบัญชีลูกหนี้และจะพิจารณาตั้งสำรองหนี้สูญตามข้อเท็จจริงที่ปรากฎ

ปัจจัยความเสี่ยงที่มีผลต่อธุรกิจของบริษัทย่อยในมาเลเซีย

-   ความเสี่ยงจากลักษณะการดำเนินธุรกิจที่มีอัตรากำไรขั้นต้นต่ำ

  ลักษณะการดำเนินธุรกิจของบริษัทย่อยในมาเลเซีย
  มุ่งเน้นการขายและบริการให้กับลูกค้ารายใหญ่ที่มีการซื้อในปริมาณมาก
  ซึ่งส่งผลให้มีอัตรากำไรขั้นต้นที่ต่ำประมาณร้อยละ 5 - 7
  ซึ่งอาจส่งผลต่อผลการดำเนินงานของบริษัทอย่างมีนัยสำคัญ ทั้งนี้
  ผู้บริหารได้ตระหนักถึงความเสี่ยงดังกล่าว
  จึงทำให้เกิดการปรับนโยบายการขายโดยมุ่งเน้นการขายและให้บริการที่มีมูลค่าเพิ่มมากขึ้น

-   ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงลูกค้าภาคราชการ

  ปัจจุบันรายได้ประมาณร้อยละ 75 ของบริษัทย่อย มาจากการให้บริการเป็นผู้รับเหมาช่วง
  (subcontractor)
  ให้กับผู้ที่ได้รับประมูลงานต่อลูกค้าปลายทางซึ่งเป็นหน่วยงานราชการในโครงการต่างๆ
  ซึ่งจะทำให้ บริษัทย่อยมีความเสี่ยงดังต่อไปนี้

  (1) ความผันผวนของรายได้

  รายได้ของบริษัทย่อยอาจมีความผันผวนโดยจะขึ้นอยู่กับจำนวนและขนาดของโครงการที่ได้รับในแต่ละปี
  ซึ่งหากในอนาคตภาครัฐมีนโยบายกระตุ้นการลงทุน หรือมีการชะลอ
  ตลอดจนการยกเลิกโครงการที่เกี่ยวกับเทคโนโลยีสารสนเทศ
  อาจทำให้รายได้ของบริษัทย่อยมีการเปลี่ยนแปลงเพิ่มขึ้นหรือลดลงอย่างมีนัยสำคัญได้
  อย่างไรก็ตาม ผู้บริหาร
  เชื่อว่าความต้องการเทคโนโลยีสารสนเทศของภาครัฐยังคงมีอยู่อย่างต่อเนื่อง
  ทั้งในการติดตั้งระบบใหม่และการปรับปรุงระบบที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน
  อีกทั้งโครงการที่บริษัทย่อยให้บริการต่อหน่วยงานราชการ ส่วนใหญ่เป็นโครงการระยะ 3 ปี
  ทำให้สามารถวางแผนการจัดหาโครงการใหม่มารองรับโครงการที่กำลังจะหมดสัญญาได้
  นอกจากนี้บริษัทย่อยมีแนวทางในการลดการพึ่งพิงลูกค้าปลายทางภาคราชการโดยการมุ่งเน้นกลุ่มลูกค้าภาคเอกชนขนาดใหญ่เพิ่มขึ้นในกลุ่มธนาคาร
  สถาบันการเงิน ธุรกิจประกันภัย และสถาบันการศึกษา เป็นต้น
  เพื่อเป็นการลดความผันผวนของรายได้

  (2) ระยะเวลาในการเก็บหนี้นาน

  โดยปกติแล้ว ลูกค้าภาคราชการจะมีขั้นตอนการตรวจรับงานและการชำระเงินค่อนข้างนาน
  ส่งผลให้บริษัทย่อยมีระยะเวลาในการเก็บหนี้นาน คือ ประมาณ 120 – 160 วัน
  ซึ่งอาจทำให้เกิดการขาดแคลนเงินทุนหมุนเวียน
  ส่งผลกระทบต่อสภาพคล่องและมีภาระดอกเบี้ยจ่ายที่สูงขึ้นได้

  อย่างไรก็ตามผู้บริหารมีนโยบายในการปรับปรุงระยะเวลาในการเก็บหนี้โดยการส่งทีมเจ้าหน้าที่เข้าควบคุมการติดตั้งและการจัดทำเอกสาร
  ซึ่งทำให้สามารถส่งมอบงานให้ภาครัฐได้รวดเร็วขึ้น

-   ความเสี่ยงจากโครงสร้างทางการเงิน

  จากลักษณะการดำเนินธุรกิจของบริษัทย่อยที่ใช้แหล่งเงินทุนหมุนเวียนหลักจากสถาบันการเงิน
  ทำให้แหล่งเงินทุนส่วนใหญ่ของ มาจากส่วนของหนี้สินเป็นสำคัญ
  ทำให้อัตราส่วนหนี้สินต่อทุนอยู่ในระดับสูงมาก แม้ว่าในปัจจุบัน
  อัตราส่วนความสามารถในการชำระหนี้ยังเป็นบวก
  แต่ในอนาคตหากผลประกอบการเกิดการชะลอตัว
  อาจส่งผลกระทบต่อความสามารถในการชำระหนี้ ได้