2. ปัจจัยความเสี่ยง

มุมมองของธุรกิจโรงพยาบาลในปี 2553 แม้ว่าการแข่งขันจะยังสูงอยู่ก็ตาม แต่ภาพรวมสำหรับปีนี้
ยังปรากฏอัตราการเติบโตที่สูงขึ้นจากปีก่อน
ส่วนหนึ่งเนื่องมาจากผลกระทบจากกรณีไข้หวัดใหญ่สายพันธ์ใหม่ 2009
ที่ทำให้ทุกคนระวังตัวมากขึ้นและไม่ประมาท ดังนั้น ในต้นปี 2553 หรือ ค.ศ.2010
การเฝ้าระวังสุขภาพ เพื่อป้องกันตนเองจากปรากฏการณ์ของการพบเชื้อโรคใหม่ๆ ที่เกิดขึ้น
ทำให้เมื่อมีการเจ็บป่วยจากไข้หวัด หรือกรณีสงสัย ผู้ป่วยต่างก็จะรีบไปโรงพยาบาลเพื่อตรวจอาการ
มีคนป่วยเป็นจำนวนมากที่พึ่งพาโรงพยาบาลของรัฐ
และบางรายก็เจาะจงที่จะมาใช้บริการโรงพยาบาลเอกชนโดยเฉพาะ
ที่สะดวกสบายและให้การบริการที่รวดเร็วกว่าภาครัฐบาล

ขณะเดียวกัน จากการบริหารนโยบายของรัฐบาลที่มีโครงการต่างๆ มาเกื้อหนุนช่วยเหลือประชาชน
จึงเป็นปัจจัยที่ทำให้เศรษฐกิจของประเทศฟื้นตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว
นอกจากนี้ผลจากการส่งออกที่ขยายตัวได้อย่างต่อเนื่องประกอบกับการบริโภคและการลงทุนในประเทศ
ที่ไม่ได้รับผลกระทบจากปัจจัยการเมืองในประเทศมากนัก
ทำให้ประเทศไทยเป็นดาวเด่นของอาเซียน
จากอุปสงค์ภายในประเทศรวมทั้งการขยายตัวทางเศรษฐกิจที่ยังต่อเนื่องมั่นคง
ซึ่งแตกต่างจากประเทศในยุโรปที่เมื่อประสบปัญหาวิกฤตหนี้สินจากภาวะตลาดการเงิน
หรือความผันผวนในอัตราแลกเปลี่ยน ก็มักจะใช้เวลานานมากในการฟื้นตัว

ถึงแม้ ในไตรมาสที่ 3 - 4 มีเหตุการณ์น้ำท่วม และภัยจากธรรมชาติเกิดขึ้น
ส่งผลเสียหายในหลายจังหวัดแต่จังหวัดในภาคตะวันออกส่วนใหญ่ปลอดภัยจากความเสี่ยงดังกล่าว
ในส่วนของโรงพยาบาลซึ่งอยู่ในกลุ่มการแพทย์ก็ยังมีการลงทุน
เพื่อการพัฒนาระบบการบริการพยาบาลอย่างต่อเนื่อง
โดยไม่วิตกกังวลกับสถานการณ์ทางเศรษฐกิจมากเหมือนธุรกิจอื่น

ด้านเศรษฐกิจ

จากความไม่แน่นอนของการฟื้นตัวของเศรษฐกิจโลก ที่อาจส่งผลต่อธุรกิจการรักษาพยาบาล
แต่ปรากฏว่าเศรษฐกิจของหลายประเทศ อาทิเช่น สหรัฐอเมริกา จีน และญี่ปุ่น ดีขึ้นเป็นลำดับ
ดังนั้น นอกเหนือจากคนไข้ภายในประเทศแล้ว ผู้มาใช้บริการจากต่างประเทศทางด้านการแพทย์
ก็เริ่มทยอยกลับมาใช้บริการอีก เพราะความได้เปรียบในเรื่องคุณภาพ
และอัตราค่ารักษาพยาบาลในประเทศไทย

สิ่งที่เกิดขึ้นในปัจจุบัน คือความต้องการรักษาพยาบาลมีมากขึ้น
การเรียกร้องคุณภาพการรักษาส่งผลสะท้อนในเรื่องค่ารักษาพยาบาลที่เริ่มมีอัตราเพิ่มขึ้น
อันมีสาเหตุมาจากปัญหาการขาดแคลนบุคลากรทางการแพทย์
รวมทั้งการปรับปรุงประสิทธิภาพการให้บริการที่ต้องใช้เงินลงทุนสูง

ขณะที่การพัฒนาทางด้านเทคโนโลยีทางการแพทย์ ทำให้มนุษย์มีอายุขัยยืนยาวยิ่งขึ้น
ซึ่งทำให้เกิดอัตราส่วนประชากรสูงวัยมากขึ้นตามไปด้วย
ความต้องการด้านการแพทย์ของผู้สูงวัยก็จะเพิ่มมากขึ้นเป็นเงาตามตัว
ความเสี่ยงของโรงพยาบาลเอกชล ในส่วนที่ต้องรับโครงการประกันสังคม
ทำให้โรงพยาบาลต้องแบกรับภาระค่าใช้จ่ายตามสถานการณ์ แต่วิธีการในการรับมือกับปัญหาดังกล่าว
คือ ทางโรงพยาบาลมีนโยบายที่จะให้ความรู้ การศึกษาในการดูแลป้องกันโรคต่างๆ
ตั้งแต่เบื้องต้นแก่คนไข้ เพื่อป้องกันการลุกลาม หรือกลายเป็นโรคเรื้อรัง
ซึ่งเป็นการพัฒนาความรู้คู่ขนานไปกับการมีอายุยืนยาว
ทางโรงพยาบาลได้จัดบริการให้ความรู้ทั้งด้านโภชนาการ ด้านวิชาการ
และมีคลินิกเฉพาะโรคเพื่อให้คำปรึกษาทุกขณะอย่างสม่ำเสมอ

โรงพยาบาลเอกชล ได้ลงทุนเพื่อปรับปรุง และยกระดับมาตรฐานเรื่อยมา มีการปรับปรุงสถานที่
ทั้งในส่วนของผู้ป่วยนอกภายในอาคาร 2 และในส่วนของห้องตรวจอาคาร 1
ที่อยู่ระหว่างการดำเนินการตามแผนงานของปี 2554 เพื่อความสวยงามทันสมัย โอ่โถง
และเน้นเรื่องประโยชน์ใช้สอยแก่ผู้มาใช้บริการ

บริษัทฯ ได้ลงทุนในอุปกรณ์การแพทย์ที่ทันสมัยในหลายสาขา อาทิเช่น การติดตั้งระบบ PACS (
Picture Archiving and Communication System)
ซึ่งเป็นระบบที่ใช้ในการจัดเก็บรูปภาพทางการแพทย์ และรับ - ส่งข้อมูลภาพในรูปแบบ Digital
ผ่านระบบเครือข่ายคอมพิวเตอร์ เช่น ภาพเอ็กซเรย์ (X-ray) ซึ่งจากเดิมเป็นระบบที่ต้องใช้ฟิล์ม
แต่ปัจจุบันระบบ PACS นี้ จะถูกนำไปเชื่อมโยงกับการอ่านผลทางระบบ On-line
เพื่อให้แพทย์สามารถวินิจฉัยโรคได้อย่างรวดเร็วและแม่นยำ เพื่อการใช้งานในทั้ง 2
โรงพยาบาลแล้ว

นอกจากนี้ ยังได้มีการนำเอาระบบ IT (Information Technology ) มาใช้ในโรงพยาบาลทั้ง
2 แห่งมากขึ้น ตั้งแต่การติดต่อสื่อสารข้ามโรงพยาบาล จนถึงการส่งภาพเอ็กซเรย์ เป็น Digital
ข้ามแผนก เพื่อให้การทำงานรวดเร็ว มีประสิทธิภาพ และป้องกันความผิดพลาด

ด้านบุคลากรทางการแพทย์

ความเสี่ยงจากการขาดแคลนบุคลากรทางการแพทย์และพยาบาล
เป็นปัญหาใหญ่ที่ทุกโรงพยาบาลต้องหาทางแก้ไข อันเนื่องมาจากจำนวนโควตาของนักเรียนแพทย์
และนักศึกษาพยาบาลที่ถูกกำหนดและควบคุมโดยภาครัฐ
ทำให้จำนวนบุคลากรที่สำเร็จการศึกษามาในแต่ละปี
ไม่เพียงพอกับความต้องการของผู้ป่วยที่มีอายุยืนยาวมากขึ้น และมีโรคต่างๆ เพิ่มขึ้น
ที่เกิดจากมลภาวะ สิ่งแวดล้อม และพฤติกรรมของผู้ที่ทำงานอยู่ภายในสำนักงาน
รวมถึงตามโรงงานอุตสาหกรรม ดังนั้น
รัฐบาลจึงควรสนับสนุนนโยบายผลิตบุคลากรทางการแพทย์เฉพาะทางมากขึ้น
ให้สอดคล้องกับภาวะการเกิดโรคในปัจจุบัน ในขณะเดียวกัน
กระทรวงสาธารณสุขก็ต้องแก้ไขปัญหาในการเร่งสนับสนุน และเพิ่มจำนวนพยาบาลให้มากตามไปด้วย
โดยควรแบ่งอัตราส่วนบุคลากรดังกล่าว ให้ทั้งโรงพยาบาลภาครัฐบาล
และโรงพยาบาลเอกชนอย่างสมเหตุผล
เนื่องจากทุกโรงพยาบาลต่างอยู่ในธุรกิจการให้บริการรักษาพยาบาลแก่ประชาชนเช่นเดียวกัน
และเพื่อเป็นการป้องกันการแย่งตัวบุคลากรกันเอง โดยบริหารจัดการจำนวนบุคลากรให้เพียงพอ
เพราะธุรกิจบริการทางการแพทย์ของประเทศไทย นอกจากมีคนไทยที่รอการรักษาพยาบาลแล้ว
ชาวต่างชาติก็สนใจมาใช้บริการเช่นกันเมื่อเปรียบเทียบคุณภาพและค่าใช้จ่ายด้านการรักษาพยาบาลกับในต่างประเทศแล้ว
ซึ่งเป็นการนำเข้าเงินตราต่างประเทศเป็นจำนวนมากในแต่ละปี

ด้านนโยบายการพัฒนาสาธารณสุขของประเทศ

อุปสรรคจากระบบบริการประกันสังคม เป็นงานที่ท้าทายโรงพยาบาลภาคเอกชนมาโดยตลอด
ระบบบริการสุขภาพของประเทศไทย เป็นแบบผสมผสานระหว่างกลไกตลาด
และการจัดสวัสดิการโดยรัฐ ค่าใช้จ่ายด้านบริการสาธารณสุขมีสัดส่วนที่เพิ่มมากขึ้น
เมื่อเทียบกับค่าใช้จ่ายทางด้านสวัสดิการอื่นๆ
เช่นเดียวกับภาคเอกชนที่ค่าใช้จ่ายจากโครงการรักษาพยาบาลในระบบประกันสังคมก็มีอัตราที่เพิ่มมากขึ้นเป็นลำดับ
ต้นทุนจากการรักษาในปัจจุบันส่วนใหญ่เกิดจากโรคที่มีภาวะความเสี่ยงสูง เช่น โรคหัวใจ โรคไต
โรคมะเร็ง ทำให้โรงพยาบาลเอกชนต้องแบกรับภาระค่าใช้จ่ายสูง
ในขณะที่ค่ารักษาพยาบาลเหมาจ่ายรายหัวไม่มีการปรับอัตรามาถึง 3 ปีแล้ว
จากที่ระเบียบของสำนักงานประกันสังคม ระบุไว้ว่า ควรมีการพิจารณาปรับทุก 2 ปี
จากความไม่แน่นอนของนโยบายด้านสาธารณสุขนี้
ทำให้ประเทศขาดการพัฒนาด้านสุขภาพที่มีความเสถียร ซึ่งอาจส่งผลร้ายแรงในอนาคต
เมื่อไม่มีโรงพยาบาลเอกชนใดเข้าร่วมโครงการกับภาครัฐ

จากประชากรที่มีอัตราอายุยืนยาวขึ้น รวมถึงความรุนแรงของโรค
และการใช้ยาราคาแพงจากต่างประเทศ ความทันสมัยของเครื่องมือทางการแพทย์
ผลักดันให้สถานพยาบาลต้องให้การรักษาที่ดีที่สุด ในขณะที่ผลตอบแทนที่ได้มาไม่เพียงพอกับค่าใช้จ่าย
การที่ภาคเอกชนสามารถอยู่ได้จากโครงการระบบประกันสังคม ก็คือ ส่วนช่วยรายได้รวม
จากการเกลี่ยหรือการบริหารรายรับจากผู้ป่วยทั่วไป ที่มีความเชื่อถือในความเชี่ยวชาญของแพทย์
ความชำนาญจากระบบควบคุมคุณภาพของโรงพยาบาลนั้นๆ แต่หากว่าโรงพยาบาลเอกชนใด
มีรายได้จากโครงการประกันสังคมเพียงอย่างเดียว ในระยะยาวก็จะเสี่ยงต่อภาวะขาดทุน
การได้รับโควตาผู้ประกันตนจำนวนเป็นแสน ผสมกับการมีคนไข้ที่ใช้สิทธิทั่วไป และสิทธิประกันชีวิต
จึงทำให้สภาพการเงินของโรงพยาบาลภาคเอกชนอยู่รอดได้จากความเสี่ยงดังกล่าว