7.  ข้อพิพาททางกฎหมาย

7.1 ข้อพิพาทที่ธนาคารทหารไทยเป็นจำเลย

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2551 ธนาคารทหารไทย หรือบริษัทย่อยของธนาคารทหารไทย
มีข้อพิพาททางกฎหมายที่ยังไม่สิ้นสุด ซึ่งอาจมีผลกระทบด้านลบต่อสินทรัพย์ของธนาคาร
ที่มีจำนวนสูงกว่าร้อยละ 5 ของส่วนของผู้ถือหุ้นของธนาคาร
ตามงบการเงินสำหรับรอบระยะเวลาบัญชี สิ้นสุด ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2551 จำนวน 1 คดี
โดยรายละเอียดของคดีสรุปได้ดังนี้

คดีพิพาทระหว่างห้างหุ้นส่วนจำกัดหลวงบำรุง กับธนาคารทหารไทย

เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม 2543 ห้างหุ้นส่วนจำกัดหลวงบำรุง (“หจก.หลวงบำรุง”)
ซึ่งเป็นนิติบุคคลที่จดทะเบียนกับกระทรวงพาณิชย์ มีทุนจดทะเบียนจำนวน 5 ล้านบาท
เป็นโจทก์ยื่นฟ้องธนาคารดีบีเอส ไทยทนุ จำกัด (มหาชน)
(ซึ่งปัจจุบันได้รวมกิจการกับธนาคารทหารไทยแล้ว
สิทธิและหน้าที่ทั้งหมดจึงเป็นของธนาคารทหารไทย) ในฐานะจำเลยที่ 1 กับกรรมการรวม 16 คน
ต่อศาลแพ่งกรุงเทพใต้ ในข้อหาผิดสัญญาค้ำประกัน ละเมิดและเรียกค่าเสียหาย
โดยมีทุนทรัพย์ฟ้องจำนวนประมาณ 140,261 ล้านบาท ซึ่งศาลได้รับฟ้องเฉพาะ ธนาคารดีบีเอส
ไทยทนุ เท่านั้น ส่วนกรรมการทั้งหมดศาลไม่รับฟ้อง

ข้อพิพาทในคดีนี้สืบเนื่องจาก หจก.หลวงบำรุงได้ฟ้องว่า หจก.หลวงบำรุง
ได้ติดต่อและตกลงกับบริษัท บางจากปิโตรเลียม จำกัด (มหาชน) (“บมจ.บางจากฯ”)
เพื่อขอซื้อน้ำมันไปจำหน่าย ซึ่งธนาคารดีบีเอส ไทยทนุ สาขาลาดพร้าว โดยนางภาณี บุนนาค
ได้ออกหนังสือค้ำประกัน (L/G) ของ ธนาคารดีบีเอส ไทยทนุ เพื่อให้ หจก.หลวงบำรุง
นำไปค้ำประกันการซื้อขายน้ำมันกับ บมจ.บางจากฯ ภายในวงเงิน 200 ล้านบาท แต่ต่อมา
บมจ.บางจากฯ แจ้งต่อ หจก.หลวงบำรุง ว่าไม่สามารถเปิดบัญชีการค้าเพื่อซื้อขายน้ำมันกับ
หจก.หลวงบำรุงได้ เนื่องจากมีการตรวจสอบหนังสือค้ำประกันแล้วปรากฏว่า ธนาคารดีบีเอส
ไทยทนุ มิได้เป็นผู้ออกหนังสือค้ำประกัน ต่อมา ธนาคารดีบีเอส ไทยทนุ ได้ขอหนังสือค้ำประกันคืน
เพื่อนำไปดำเนินคดีอาญากับพนักงานของ ธนาคารดีบีเอส ไทยทนุ ทั้งนี้ หจก.หลวงบำรุง
จึงเห็นว่าการที่ ธนาคารดีบีเอส ไทยทนุ
ปฏิเสธว่ามิได้เป็นผู้ออกหนังสือค้ำประกันถือว่าเป็นผู้ผิดนัดและผิดสัญญากับ หจก.หลวงบำรุง ทำให้
หจก.หลวงบำรุงเสียหาย

ธนาคารดีบีเอส ไทยทนุ ให้การต่อสู้คดีว่าหนังสือค้ำประกันดังกล่าวเป็นเอกสารปลอมที่
หจก.หลวงบำรุง ให้นางภาณีฯ ผู้ช่วยผู้จัดการสาขาของ ธนาคารดีบีเอส ไทยทนุ ทำขึ้น
โดยธนาคารดีบีเอส ไทยทนุ ไม่ได้มอบอำนาจให้นางภาณีฯ ออกหนังสือค้ำประกันดังกล่าวแต่อย่างใด
อีกทั้งในคดีที่ธนาคารดีบีเอส ไทยทนุ ร่วมกับพนักงานอัยการเป็นโจทก์ฟ้องนางภาณีฯ เป็นคดีอาญานั้น
คดีดังกล่าวได้ถึงที่สุดโดยศาลพิพากษาว่าหนังสือค้ำประกันดังกล่าวเป็นเอกสารปลอม ดังนั้น การที่
ธนาคารดีบีเอส ไทยทนุ แจ้งแก่ บมจ.บางจากฯ ว่า ธนาคารดีบีเอส ไทยทนุ
มิได้เป็นผู้ออกหนังสือค้ำประกัน จึงไม่ได้เป็นการผิดสัญญาและมิได้ทำให้ หจก.หลวงบำรุง
เสียหายแต่อย่างใด

ในวันที่ 29 ธันวาคม 2547 ศาลแพ่งกรุงเทพใต้ ได้มีคำพิพากษาเป็นคดีหมายเลขแดงที่
10000/2547 ว่าหนังสือค้ำประกันฉบับที่ หจก.หลวงบำรุง
นำมาฟ้องร้องเป็นหนังสือค้ำประกันที่ออกโดยนางภาณีฯ โดยการทำปลอมขึ้น ธนาคารดีบีเอส ไทยทนุ
มิได้มอบอำนาจให้นางภาณีฯ กระทำการออกหนังสือค้ำประกันเช่นนั้นได้
ตลอดจนคดีอาญาที่ธนาคารดีบีเอส ไทยทนุ ร่วมกับพนักงานอัยการเป็นโจทก์ฟ้องนางภาณีฯ
เป็นคดีอาญานั้น คดีดังกล่าวได้ถึงที่สุดแล้ว
โดยศาลพิพากษาว่าหนังสือค้ำประกันดังกล่าวเป็นเอกสารปลอม ธนาคารดีบีเอส ไทยทนุ
มิได้ออกหนังสือค้ำประกันตามฟ้องให้แก่หจก.หลวงบำรุง ดังนั้น ธนาคารดีบีเอส ไทยทนุ
จึงไม่ต้องรับผิดตามหนังสือค้ำประกันต่อ หจก.หลวงบำรุง ศาลแพ่งกรุงเทพใต้จึงพิพากษายกฟ้อง

ต่อมาเมื่อวันที่ 15 มีนาคม 2548 หจก.หลวงบำรุง ได้ยื่นอุทธรณ์คำพิพากษาศาลชั้นต้น และเมื่อวันที่
31 สิงหาคม 2548 ธนาคารได้ยื่นคำแก้อุทธรณ์ ทั้งนี้
ปัจจุบันคดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์

อนึ่ง
ฝ่ายบริหารของธนาคารเห็นว่าการยื่นอุทธรณ์ดังกล่าวของโจทก์ไม่มีเหตุผลสนับสนุนเพียงพอและเป็นไปได้ยากที่
หจก.หลวงบำรุง จะชนะคดี ฝ่ายบริหารจึงเชื่อว่าธนาคารจะไม่มีความรับผิดใด ๆ ในกรณีนี้

7.2 ข้อพิพาทที่ธนาคารทหารไทยเป็นโจทก์

นอกจากคดีดังกล่าวข้างต้น ธนาคารทหารไทยมีข้อพิพาททางกฎหมาย จำนวน 1 คดี โดยในคดีนี้
ธนาคารมีฐานะเป็นโจทก์ ซึ่งธนาคารเห็นว่าควรแจ้งให้ผู้ลงทุนทราบ
โดยรายละเอียดของคดีสรุปได้ดังนี้

คดีพิพาทระหว่างธนาคารทหารไทยกับบรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทย (“บสท.”)

เมื่อวันที่ 2 เมษายน 2550 ธนาคารได้ยื่นฟ้องบรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทย (“บสท.”)
และกองทุนฟื้นฟูและพัฒนาระบบสถาบันการเงิน (“กองทุนฟื้นฟูฯ”) เป็นจำเลยที่ 1 และจำเลยที่ 2
ตามลำดับต่อศาลแพ่ง ในข้อหา ผิดสัญญา ละเมิด ตั๋วเงิน อาวัล
โดยมีทุนทรัพย์ที่ฟ้องร้องจำนวนประมาณ 7,196 ล้านบาท

ข้อพิพาทในคดีนี้สืบเนื่องจากกรณีที่ ธนาคารดีบีเอส ไทยทนุ
และบรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยได้ทำสัญญาโอนสินทรัพย์กับ บสท.
ต่อมาเมื่อมีการควบรวมกิจการกันระหว่างธนาคารทหารไทย ธนาคารดีบีเอส ไทยทนุ
และบรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย
สิทธิและหน้าที่ทั้งหมดภายใต้สัญญาดังกล่าวจึงเป็นของธนาคารทหารไทย

ต่อมา บสท.
ได้มีหนังสือเพื่อขอปรับลดราคารับโอนสินทรัพย์ด้อยคุณภาพที่มีเครื่องจักรและ/หรือสินทรัพย์อื่นที่ได้มีการจำนำเป็นประกัน
เนื่องจากหลักประกันที่มีเครื่องจักร
และ/หรือสินทรัพย์อื่นที่ได้มีการจำนำเป็นประกันนั้นไม่สมบูรณ์ตามกฎหมาย
โดยมิได้รับความยินยอมจากธนาคาร ซึ่งธนาคารได้มีหนังสือโต้แย้งการที่ บสท.
จะดำเนินการปรับลดราคารับโอนสินทรัพย์ด้อยคุณภาพดังกล่าวไว้แล้ว และเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม
2549 บสท. ได้แจ้งให้ธนาคารจัดส่งตั๋วสัญญาใช้เงินจำนวน 3 ฉบับ เป็นจำนวนเงินรวมประมาณ
6,525 ล้านบาท ให้แก่บสท. เนื่องจากบสท.
ประสงค์จะปรับจำนวนเงินและไถ่ถอนโดยการชำระหนี้บางส่วน โดย บสท.
ตกลงจะออกและส่งมอบตั๋วสัญญาใช้เงินฉบับใหม่ซึ่งมีกองทุนฟื้นฟูฯ เป็นผู้อาวัลให้แก่ธนาคาร
โดยธนาคารได้จัดส่งตั๋วสัญญาให้เงินดังกล่าวให้แก่ บสท. อย่างไรก็ดี ปรากฏว่า บสท.
กลับปฏิบัติผิดสัญญา กล่าวคือ บสท. ไม่ยอมออกและส่งมอบตั๋วสัญญาใช้เงินฉบับใหม่โดยมีกองทุนฟื้นฟูฯ
เป็นผู้อาวัลให้แก่ธนาคารแต่อย่างใด

นอกจากนี้ เมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน 2549 บสท. ยังได้งดเว้นการใช้หนี้จำนวนประมาณ 520
ล้านบาท ให้แก่ธนาคารและปฏิเสธการชำระหนี้บางส่วน พร้อมกับแจ้งยกเลิกตั๋วสัญญาใช้เงินฉบับหนึ่ง
ซึ่ง
บสท.ได้ออกตั๋วสัญญาใช้เงินดังกล่าวเพื่อชำระราคาสำหรับการรับโอนสินทรัพย์ด้อยคุณภาพบางส่วน
โดยมีกองทุนฟื้นฟูฯ เป็นผู้อาวัล

เมื่อวันที่ 2 เมษายน 2550 ธนาคารจึงได้ยื่นฟ้อง บสท. และกองทุนฟื้นฟูฯ
ต่อศาลแพ่งเพื่อให้ศาลมีคำพิพากษา โดยมีรายละเอียดสรุปได้ดังนี้

  1. ให้ บสท. ออกตั๋วสัญญาใชัเงินจำนวนประมาณ 4,432 ล้านบาท
  มีกำหนดวันถึงกำหนดใช้เงินวันที่ 31 ธันวาคม 2555 และชำระดอกเบี้ย ณ
  วันทำการสุดท้ายของทุกปีโดยมีกองทุนฟื้นฟูฯ เป็นผู้อาวัล และส่งมอบให้ธนาคารในฐานะผู้รับเงิน
  หากไม่ดำเนินการให้ บสท. และกองทุนฟื้นฟูฯ
  ร่วมกันชำระเงินจำนวนดังกล่าวพร้อมดอกเบี้ยนับแต่วันฟ้องเป็นต้นไป

  2. ให้ บสท. ออกตั๋วสัญญาใช้เงินจำนวนประมาณ 2,027 ล้านบาท
  มีกำหนดวันถึงกำหนดใช้เงินวันที่ 31 ตุลาคม 2554 และชำระดอกเบี้ย ณ
  วันทำการสุดท้ายของทุกปี โดยมีกองทุนฟื้นฟูฯ เป็นผู้อาวัล และส่งมอบให้ธนาคาร
  ในฐานะผู้รับเงิน หากไม่ดำเนินการให้ บสท. และกองทุนฟื้นฟูฯ
  ร่วมกันชำระเงินดังกล่าวพร้อมดอกเบี้ยนับแต่วันฟ้องเป็นต้นไป

  3. ให้ บสท. ออกตั๋วสัญญาใช้เงินจำนวนประมาณ 12 ล้านบาท มีกำหนดวันถึงกำหนดใช้เงินวันที่
  28 กุมภาพันธ์ 2556 และชำระดอกเบี้ย ณ วันทำการสุดท้ายของทุกปีโดยมีกองทุนฟื้นฟูฯ
  เป็นผู้อาวัล และส่งมอบให้ธนาคารในฐานะผู้รับเงิน หากไม่ดำเนินการให้ บสท.
  และกองทุนฟื้นฟูฯ ร่วมกันชำระเงินจำนวนดังกล่าวพร้อมดอกเบี้ยนับแต่วันฟ้องเป็นต้นไป

  4. ให้ บสท. และกองทุนฟื้นฟูฯ ร่วมกันชำระเงินจำนวนประมาณ 520 ล้านบาท
  พร้อมดอกเบี้ยคำนวณจากอัตราดอกเบี้ยเงินฝากโดยเฉลี่ยจนถึงวันที่ยื่นฟ้องคดีเป็นเงินประมาณ 15
  ล้านบาท รวมเป็นเงินประมาณ 535 ล้านบาท พร้อมดอกเบี้ยนับแต่วันฟ้องเป็นต้นไป

ปัจจุบัน คดีอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาลแพ่ง

ทั้งนี้ หากในทางกลับกัน ธนาคารเป็นฝ่ายแพ้คดี
ธนาคารจะถูกปรับลดราคาโอนสินทรัพย์ด้อยคุณภาพเป็นจำนวนเงินประมาณ 4,341 ล้านบาท
ซึ่งธนาคารได้บันทึกประมาณการหนี้สินสำหรับผลขาดทุนที่อาจเกิดขึ้นทั้งจำนวนแล้ว