2.  ปัจจัยความเสี่ยง

ปัจจัยความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นและมีผลกระทบต่อบริษัทฯ ได้แก่

1.  ความเสี่ยงจากราคาวัสดุก่อสร้างและต้นทุนการก่อสร้าง

  จากตารางที่ 1 ดัชนีราคาวัสดุก่อสร้างจะเห็นได้ว่าราคาวัสดุก่อสร้างโดยรวมสำหรับปี 2555
  โดยเฉลี่ยมีการปรับตัวเพิ่มขึ้นร้อยละ 3.5 เมื่อเทียบกับปี 2554
  สาเหตุหลักของการเพิ่มขึ้นเกิดจากราคาผลิตภัณฑ์คอนกรีต และราคาวัสดุก่อสร้างอื่นๆ
  ปรับตัวเพิ่มขึ้นสูงร้อยละ 16 และ 9.4 ตามลำดับ เนื่องจากในปี 2555
  มีความต้องการผลิตภัณฑ์คอนกรีต เช่น คอนกรีตบล็อคก่อผนัง-มวลเบา เสาเข็มคอนกรีต
  ตลอดจนวัสดุก่อสร้างประเภทอิฐ ทราย หินย่อย และยางมะตอย
  เพิ่มสูงขึ้นอย่างต่อเนื่องจากการซ่อมแซมที่พักอาศัยและถนนที่เสียหายจากอุทกภัยในปีก่อน
  ประกอบกับกำลังการผลิตที่ยังไม่สามารถผลิตได้อย่างเต็มกำลัง
  รวมถึงราคาทรายที่ปรับตัวสูงขึ้นเช่นกันเนื่องจากแหล่งขุดทรายได้รับผลกระทบจากอุทกภัย
  นอกจากนี้ต้นทุนของวัตถุดิบอันได้แก่น้ำมันและแก๊สยังปรับตัวสูงขึ้นอีกด้วย
  สำหรับราคาเหล็กและผลิตภัณฑ์จากเหล็ก และซีเมนต์ มีการปรับตัวในทิศทางตรงข้าม กล่าวคือ
  ลดลงร้อยละ 1.2 และ 1.8 ตามลำดับ
  สาเหตุหลักเป็นผลมาจากราคาเหล็กในตลาดโลกที่อ่อนตัวลง จากอุปทานส่วนเกินจากประเทศจีน
  ประกอบกับความต้องการเหล็กชะลอตัวลงช่วงครึ่งปีหลังเมื่อเข้าสู่ฤดูฝน

  ตารางที่ 1 ดัชนีราคาวัสดุก่อสร้างเฉลี่ย

[TABLE]

  แผนภูมิที่ 1 ดัชนีราคาวัสดุก่อสร้างเฉลี่ยเปรียบเทียบกับราคาเหล็กและผลิตภัณฑ์จากเหล็ก

  [][]

  แผนภูมิที่ 2 ดัชนีราคาวัสดุก่อสร้างเฉลี่ยเปรียบเทียบกับราคาผลิตภัณฑ์คอนกรีต

  [] []

  ที่มา : สำนักดัชนีเศรษฐกิจการค้า สำนักงานปลัดกระทรวงพาณิชย์ กระทรวงพาณิชย์

  เมื่อพิจารณาจากราคาวัสดุก่อสร้างโดยรวมตลอดทั้งปี 2555
  ซึ่งเปลี่ยนแปลงไม่มากนักเมื่อเทียบกับปี 2554 คาดว่าแนวโน้มราคาวัสดุก่อสร้างในปี 2556
  จะปรับตัวเพิ่มขึ้นตามการขยายตัวของภาคการก่อสร้างที่เริ่มฟื้นตัวจากภาวะอุทกภัย
  อนึ่งจากการที่มีการปรับขึ้นค่าจ้างแรงงานขั้นต่ำเป็นวันละ 300 บาททั่วประเทศเมื่อต้นปีที่ผ่านมา
  ส่งผลให้แรงงานก่อสร้างบางส่วนกลับคืนถิ่นฐานบ้านเกิดของตัวเอง
  ทำให้เกิดภาวะขาดแคลนแรงงาน โดยเฉพาะแรงงานฝีมือ อาทิ ช่างฉาบปูน ช่างทาสี เป็นต้น
  ซึ่งปัจจุบันกรมพัฒนาฝีมือแรงงาน กระทรวงแรงงาน ได้จัดพัฒนาหลักสูตร
  ฝึกอบรมอาชีพก่อสร้างให้เป็นไปตามความต้องการของตลาดแรงงาน
  ซึ่งอาจบรรเทาปัญหานี้ให้เบาบางลง
  และยังเป็นการยกระดับมาตรฐานแรงงานให้เทียบเท่ามาตรฐานอาเซียนและนานาชาติ
  เพื่อรองรับการประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน หรือ เออีซี อีกด้วย

  แม้ว่าราคาวัสดุก่อสร้าง
  และค่าจ้างแรงงานจะมีแนวโน้มปรับตัวสูงขึ้นซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อต้นทุนการก่อสร้างโครงการของบริษัทฯ
  ก็ตาม แต่ด้วยนโยบายของบริษัทฯ ในการจัดซื้อวัสดุก่อสร้างที่สำคัญล่วงหน้า
  อาทิเช่นเหล็กและผลิตภัณฑ์จากเหล็ก
  การจัดจ้างและการวางแผนการก่อสร้างล่วงหน้าอย่างมีประสิทธิภาพจะสามารถรองรับการผลิตและการขยายงาน
  ช่วยลดความเสี่ยงจากการขาดแคลนและลดความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาวัสดุก่อสร้าง
  และการเพิ่มขึ้นของค่าจ้างแรงงานได้เป็นอย่างดี

2.  ความเสี่ยงจากราคาที่ดินและผังเมืองรวม

  เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม 2555 ราคาประเมินที่ดินฉบับใหม่ของกรมธนารักษ์ พ.ศ. 2555-2558
  ได้ประกาศใช้อย่างเป็นทางการ
  ซึ่งเป็นการเลื่อนกำหนดการประกาศใช้บัญชีราคาประเมินจากเมื่อต้นปีเป็นกลางปี 2555
  เพื่อบรรเทาความเดือดร้อนของประชาชนที่ประสบภัยจากสถานการณ์น้ำท่วมในการรับภาระค่าธรรมเนียมจากฐานราคาที่ปรับเพิ่มขึ้น
  จากข้อมูลของธนาคารอาคารสงเคราะห์ระบุว่าอัตราการเปลี่ยนแปลงราคาประเมินที่ดินของภาพรวมกรุงเทพมหานครเพิ่มขึ้นโดยเฉลี่ยร้อยละ
  17.13 โดยสาขาที่เปลี่ยนแปลงเพิ่มขึ้นสูงสุด ได้แก่ สาขาพระโขนง สาขาบางกอกน้อย เป็นต้น
  ส่วนภาพรวมในระดับภูมิภาคราคาประเมินที่ดินปรับตัวสูงขึ้นโดยเฉลี่ย 21.40%
  โดยราคาประเมินสูงสุดของประเทศไทย ยังคงเป็นที่ดินแถวถนนสีลม และถนนราชดำริ
  เหมือนที่ผ่านมา

  นอกจากนี้ผังเมืองรวมกรุงเทพมหานครฉบับปรับปรุงครั้งที่ 3
  ที่จะนำมาใช้แทนผังเมืองรวมกรุงเทพมหานคร ฉบับปี 2549 ซึ่งจะะหมดอายุในเดือนพฤษภาคม
  2556 นี้ เป็นผังเมืองที่มีความเข้มงวดมากขึ้น
  โดยเฉพาะการนำขนาดถนนมาเป็นเกณฑ์ในการการสร้างอาคารอยู่อาศัย
  และยังคำนึงถึงการแก้ปัญหาจราจรและอัคคีภัย การลดโลกร้อนโดยเพิ่มพื้นที่สีเขียวให้มากขึ้น
  การจำกัดการพัฒนาเมือง รวมถึงได้ปรับเปลี่ยนความหนาแน่นของชุมชน
  โดยการปรับเปลี่ยนสีผังเมือง
  ซึ่งร่างผังเมืองฉบับใหม่ดังกล่าวอาจจะส่งผลกระทบต่อต้นทุนที่ดินของผู้ประกอบการได้

  สำหรับบริษัทฯ เนื่องจากทำเลที่ตั้งที่บริษัทฯ
  สนใจส่วนใหญ่จะตั้งอยู่ในแหล่งที่อยู่อาศัยใจกลางเมือง โดยเฉพาะโครงการคอนโดมิเนียม
  บริษัทฯ เน้นลงทุนทำเลแนวเส้นทางรถไฟฟ้า
  ซึ่งสอดคล้องกับนโยบายขยายเส้นทางรถไฟฟ้าเพื่ออำนวยความสะดวกให้ประชาชนโดยเชื่อมต่อระหว่างกรุงเทพมหานครและปริมณฑล
  ซึ่งราคาที่ดินในทำเลดังกล่าวมีแนวโน้มจะปรับตัวสูงขึ้น อาจส่งผลต่อต้นทุนที่ดินของบริษัทฯ
  แต่ด้วยประสบการณ์ในการทำธุรกิจ
  รวมทั้งจากการศึกษาความเป็นไปได้ในการพัฒนาโครงการอย่างระมัดระวัง
  และรอบคอบเพื่อประกอบการพิจารณาลงทุนซื้อที่ดิน ทำให้บริษัทฯ
  ไม่มีปัญหาเรื่องความเสี่ยงจากราคาที่ดิน หรือปัญหาในการถือครองที่ดินแต่อย่างใด

3.  ความเสี่ยงจากวิกฤติเศรษฐกิจโลกและเศรษฐกิจในประเทศ

  สภาวะเศรษฐกิจโลกสำหรับปี 2555 ที่ผ่านมา ยังคงเผชิญปัญหาผันผวนของเศรษฐกิจ
  ปัญหาความขัดแย้งของชนชาติ ข้อพิพาทเรื่องดินแดน ตลอดจนภัยธรรมชาติ
  โดยปัญหาหนี้สาธารณะของสหภาพยุโรปยังคงลุกลามต่อเนื่อง
  ทำให้ต้องพึ่งพามาตรการกู้เงินเพื่อฟื้นฟูเศรษฐกิจ อีกทั้งสหรัฐอเมริกายังคงต้องแก้ไขปัญหา
  Fiscal Cliff ซึ่งเป็นสถานการณ์หัวเลี้ยวหัวต่อของเศรษฐกิจสหรัฐอเมริกา
  โดยในช่วงสิ้นปีได้มีมาตรการลดหย่อนภาษีหลายมาตรการสิ้นสุดลง ซึ่งมาตรการภาษีที่สำคัญที่สุดคือ
  มาตรการปรับลดภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา และมาตรการปรับลดงบประมาณรายจ่ายของภาครัฐ
  ดังนั้นในช่วงครึ่งปีหลังจึงมีการอัดฉีดสภาพคล่องหรือนโยบายผ่อนคลายเชิงปริมาณ
  (Quantitative Easing: QE) เข้าสู่ระบบเศรษฐกิจเป็นจำนวนมากในหลายประเทศ
  โดยเฉพาะอย่างยิ่งสหรัฐอเมริกา โดยธนาคารกลางได้อนุมัติ QE รอบ3 และ QE รอบ4
  เพื่อลดอัตราว่างงานและจนกว่าเศรษฐกิจจะดีขึ้น
  และเมื่อปลายปีที่ผ่านมาทางสภาได้อนุมัติการต่ออายุมาตรการลดภาษี (Bush Tax Cut)
  จึงทำให้ความกังวลในเรื่องของ Fiscal Cliff เริ่มคลี่คลายลงไป
  นอกจากนี้ยังมีมาตรการผ่อนคลายนโยบายการเงินจากธนาคารกลางยุโรป (อีซีบี)
  ธนาคารกลางญี่ปุ่น (บีโอเจ) และธนาคารกลางสหรัฐ (เฟด) นอกจากนี้ในปี 2555
  มีการเปลี่ยนแปลงผู้นำทางการเมืองของหลายประเทศสำคัญที่ส่งผลกระทบกับเศรษฐกิจโลก ได้แก่
  ญี่ปุ่น จีน เกาหลีใต้ รัสเซีย และสหรัฐอเมริกา โดยประธานาธิบดีบารัก โอบามา
  สามารถชนะการเลือกตั้งสหรัฐได้ดำรงตำแหน่งอีกสมัยหนึ่ง

  สำหรับเศรษฐกิจประเทศไทยในปี 2555 ที่ผ่านมา
  ในช่วงครึ่งปีแรกยังคงได้รับผลกระทบจากอุทกภัยครั้งใหญ่ที่เกิดขึ้นเมื่อปลายปี 2554
  เห็นได้จากการชะลอตัวของตลาดที่อยู่อาศัย
  และยังเป็นปีที่ภาคการส่งออกของประเทศได้รับผลกระทบอย่างหนัก
  เนื่องจากกำลังการผลิตของสินค้าอุตสาหกรรมประเภทชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์
  ยังไม่สามารถผลิตได้เต็มที่ สำหรับการส่งออกของสินค้าเกษตร โดยเฉพาะข้าว และยางพารา
  มีการหดตัวลงต่ออย่างเนื่อง เนื่องจากนโยบายรับจำนำข้าวของรัฐบาล
  ส่งผลให้ข้าวไทยมีราคาสูงกว่าผู้ส่งออกประเทศอื่นๆ ไม่ว่าจะเป็นอินเดียและเวียดนาม
  โดยยอดการส่งออกข้าว และยางพาราของปี 2555 หดตัวลงถึงร้อยละ 28% และ 31.1%
  ตามลำดับ

  อย่างไรก็ตามเ ศรษฐกิจภายในประเทศในช่วงครึ่งปีหลังเริ่มฟื้นตัวจากภาวะอุทกภัย
  ผู้บริโภคเริ่มมีความเชื่อมั่นกลับมาเนื่องจากมีมาตรการกระตุ้นจากภาครัฐหลายมาตรการ
  อาทิเช่นการช่วยเหลือฟื้นฟูผู้ประสบภัยของโครงการเงินกู้ดอกเบี้ยต่ำ (Soft Loans)
  ที่อัตราดอกเบี้ย 3% ระยะเวลา 5 ปี และยังมีนโยบายกระตุ้นเศรษฐกิจอื่น เช่น
  นโยบายปรับลดภาษีรายได้นิติบุคคล มาตรการคืนภาษีรถคันแรกโดยผู้บริโภคได้รับการคืนภาษีสูงถึง
  1 แสนบาท สำหรับรถที่มีการซื้อจนถึง 31 ธันวาคม 55
  ซึ่งทำให้ยอดขายรถยนต์ขยายตัวในระดับสูงที่ร้อยละ 80.9 เมื่อเทียบกับปีก่อน
  นอกจากนี้ยังมีนโยบายเพิ่มรายได้ของประชาชน
  ไม่ว่าจะเป็นการเพิ่มค่าจ้างขั้นต่ำของแรงงานและข้าราชการ
  และนโยบายที่สนับสนุนการฟื้นตัวของตลาดที่อยู่อาศัยโดยตรง ได้แก่ นโยบายบ้านหลังแรกที่คืนภาษี
  10% ของราคาบ้านที่มีมูลค่าไม่เกิน 5 ล้านบาท ด้วยปัจจัยสนับสนุนทั้งหลายดังกล่าว
  ทำให้ตัวเลขผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ หรือจีดีพีของปี 2555 ขยายตัวสูงถึง 6.4%
  เพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับปี 2554 ที่ขยายตัวเพียง 0.1% เท่านั้น
  ทั้งนี้สืบเนื่องมาจากภาคการผลิตภาคอุตสาหกรรม การลงทุน ตลอดจนการบริโภครวม
  ได้ขยายตัวอย่างมาก ดัชนีตลาดหุ้นไทยปิด ณ สิ้นไตรมาสสุดท้ายปี 2555 อยู่ที่ 1,391.9 จุด
  เพิ่มขึ้นร้อยละ 35.8 ซึ่งสูงสุดในภูมิภาคเอเชีย
  ส่วนค่าเงินบาทเคลื่อนไหวในทิศทางที่แข็งค่าขึ้นในไตรมาสสุดท้ายของปีเฉลี่ยอยู่ที่ระดับ 30.68
  บาทต่อดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งมีสาเหตุมาจากมาตรการขยายปริมาณเงินเพิ่มเติม (QE3 และ QE4)
  ของสหรัฐฯ ส่งผลให้มีการเคลื่อนย้ายเงินทุนไปสู่ตลาดทุนตลาดเงินในภูมิภาคต่างๆ

  ทิศทางเศรษฐกิจโลกในปี 2556 คาดว่าจะปรับตัวในทิศทางที่ดีขึ้น
  จากการฟื้นตัวเศรษฐกิจของประเทศต่างๆ โดยเฉพาะสหรัฐอเมริกา จีน
  และประเทศในภูมิภาคเอเชีย จากมาตรการขยายปริมาณเงินเพิ่มเติม
  นโยบายผ่อนคลายทางการเงินเพิ่มเติม
  และนโยบายการคงอัตราดอกเบี้ยในระดับต่ำต่อไปของประเทศต่างๆ
  ส่งผลให้ต้นทุนทางการเงินลดลง และกระตุ้นการบริโภคและการลงทุนที่เพิ่มขึ้น
  ดังนั้นเศรษฐกิจและการจ้างงานคาดว่าจะปรับตัวดีขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ
  อย่างไรก็ตามสถานการณ์ทางการเมืองในยุโรป
  และเศรษฐกิจสหรัฐอเมริกายังคงมีความผันผวนอยู่

  ส่วนทิศทางเศรษฐกิจของประเทศไทยในปี 2556
  คาดว่าช่วงครึ่งปีแรกกำลังซื้อของประชาชนโดยรวมยังคงไม่มากนัก
  ซึ่งเป็นผลสืบเนื่องจากเหตุการณ์อุทกภัยและความต้องการที่จะนำเงินไปซ่อมแซมที่พักอาศัย
  โดยเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2556
  ที่ผ่านมาคณะกรรมการนโยบายการเงินได้มีมติคงอัตราดอกเบี้ยนโยบายไว้ที่ 2.75%
  ต่อปีเพื่อช่วยบรรเทาผลกระทบอุทกภัย และเพื่อสนับสนุนการขยายตัวทางเศรษฐกิจ
  เพื่อไม่ให้เงินทุนไหลเข้ามามากซึ่งเป็นหนึ่งในปัจจัยที่กดดันให้ค่าเงินบาทแข็งค่าเมื่อต้นปีที่ผ่านมา
  ทั้งนี้อัตราแลกเปลี่ยนเงินบาทที่แข็งค่ามากขึ้นอาจส่งผลกระทบต่อภาคการส่งออกของประเทศ
  อย่างไรก็ตามดัชนีตลาดหลักทรัพย์ได้ทำสถิติใหม่ในรอบ 17 ปี ทะลุ 1500 จุดในเดือนกุมภาพันธ์
  มูลค่าการซื้อ-ขายทั้งสิ้นกว่า 7.2 หมื่นล้านบาท
  นักลงทุนหลายสถาบันต่างคาดการณ์ว่าดัชนีหุ้นไทยปีนี้มีโอกาสแตะ 1,700 จุด

  ส่วนปัจจัยบวกที่เอื้ออำนวยต่อการเติบโตในปี 2556 นี้
  ยังคงประกอบด้วยการลงทุนของภาคเอกชนและมาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจของภาครัฐบาลเป็นสำคัญ
  อาทิ มาตรการลงทุนในโครงสร้างพื้นฐานกว่า 2.3 ล้านล้านบาท
  แผนการบริหารจัดการน้ำในระยะยาว มาตรการพักหนี้เกษตรกร
  รวมถึงนโยบายเร่งด่วนของรัฐบาลที่มอบหมายให้การเคหะแห่งชาติดำเนินการ ได้แก่
  โครงการพัฒนาที่อยู่อาศัยและแหล่งงานบริเวณพื้นที่รอบสถานีขนส่งมวลชน
  ซึ่งการเคหะแห่งชาติได้ลงนามในบันทึกความเข้าใจ (MOU)
  กับการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย (รฟม.)
  เพื่อพัฒนาโครงการที่อยู่อาศัยตามเส้นทางรถไฟฟ้ารองรับประชาชนที่อยู่ในพื้นที่ของการเคหะแห่งชาติ
  ตามเส้นทางรถไฟฟ้า 10 สาย ทั้งในกรุงเทพฯ และปริมณฑล เบื้องต้นมีโครงการนำร่อง 3
  โครงการ ประกอบด้วย การพัฒนาที่อยู่อาศัยพื้นที่จุดจอดแล้วจร (Park & Ride) สายสีม่วง
  บางใหญ่-บางซื่อ และโรงจอด-ซ่อมบำรุงบางไผ่ การพัฒนาที่อยู่อาศัยพื้นที่จุดจอดแล้วจร
  สายสีชมพู แคราย-มีนบุรี และการพัฒนาที่อยู่อาศัยพื้นที่จุดจอดแล้วจรสายสีเขียว
  ลำลูกกา-สมุทรปราการ นอกจากนี้ภาครัฐบาลควรปรับกฏระเบียบด้านการค้าและการลงทุน
  ให้สอดคล้องและให้ได้รับประโยชน์ได้อย่างเต็มที่จากการเปิดเสรีทางการค้า
  ภายใต้กรอบข้อตกลงการเป็นประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (Asean Economic Community:
  AEC) ในปี 2558 ซึ่งจะเป็นแรงผลักดันส่วนหนึ่งที่ทำให้ภาคการท่องเที่ยวของไทย
  มีอัตราการขยายตัวค่อนข้างสูงและจะนำรายได้เข้าประเทศเป็นจำนวนมาก

4.  ความเสี่ยงเกี่ยวกับรายได้ของบริษัท

  ธุรกิจหลักของบริษัทฯ คือธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์
  ซึ่งรายได้ขึ้นอยู่กับการพัฒนาโครงการและความสำเร็จในการเปิดขายโครงการของบริษัทฯ
  โดยในช่วงระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมาความสำเร็จในการเปิดขายโครงการบริษัทฯ
  สะท้อนให้เห็นถึงเจตนารมณ์และความมุ่งมั่นที่จะเป็นผู้นำในการสรรสร้างนวัตกรรมใหม่ของรูปแบบการอยู่อาศัย
  โดยบริษัทฯ
  ได้วิจัยพฤติกรรมรวมถึงปัจจัยในการเลือกซื้อที่อยู่อาศัยของผู้บริโภคซึ่งเปลี่ยนแปลงไปตามปัจจัยทางเศรษฐกิจ
  สังคม และพื้นฐานความต้องการส่วนตัว เพื่อให้บริษัทฯ
  สามารถปรับเปลี่ยนกลยุทธ์และตอบสนองความต้องการที่หลากหลายให้แก่ลูกค้า
  และรองรับการขยายตัวอย่างต่อเนื่อง และด้วยเป้าหมายของบริษัทฯ
  ในการเติบโตอย่างมั่นคงด้วยนโยบายในการรักษาความเข้มแข็งด้านการเงิน
  การลงทุนและการบริหารงานด้วยความเคร่งครัด รอบคอบ โปร่งใสและมีประสิทธิภาพ สำหรับปี
  2556 บริษัทฯ ได้วางแผนเปิดตัวโครงการเพิ่มอีกประมาณ 4 โครงการ มูลค่าโครงการรวมกว่า
  10,000 ล้านบาท ซึ่งโครงการทั้งหมดตั้งอยู่ในทำเล ย่านธุรกิจ ที่มีศักยภาพ
  สะดวกต่อการเดินทาง พร้อมสิ่งอำนวยความสะดวกที่ครบครัน

5.  ความเสี่ยงจากความสามารถในการชำระหนี้ และการปฏิบัติตามเงื่อนไขของหุ้นกู้

  ณ 31 ธันวาคม 2555 บริษัทฯ มียอดเงินกู้ระยะสั้น-ตั๋วแลกเงินจำนวน 641.47 ล้านบาท
  และเงินกู้ยืมระยะยาวจำนวน 7,164.82 ล้านบาท โดยมีอัตราส่วนสภาพคล่องเท่ากับ 3.89
  เท่า เพิ่มขึ้นจากปีก่อนซึ่งมีอัตราเท่ากับ 3.49 เท่า อนึ่ง
  ตามเงื่อนไขข้อกำหนดสิทธิตลอดอายุในการออกหุ้นกู้กำหนดให้บริษัทฯ
  จะต้องดำรงอัตราส่วนของหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้นตามที่ปรากฎในงบการเงินรวมไม่เกินกว่า 2.2
  เท่า ณ วันสิ้นงวดบัญชีของแต่ละไตรมาส โดยสำหรับ ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2555
  บริษัทมีอัตราส่วนของหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้นตามเงื่อนไขในข้อกำหนดสิทธิเท่ากับ 1.16 เท่า

  จากการที่มีบริษัทฯ มีโครงการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์อย่างต่อเนื่อง
  และประสบความสำเร็จจากทุกโครงการ
  รวมถึงระยะเวลาการชำระคืนเงินกู้เพื่อพัฒนาโครงการจากสถาบันการเงินซึ่งสอดคล้องกับการโอนกรรมสิทธิ์ของโครงการ
  และแผนงานการลงทุนที่ระมัดระวังและรอบคอบ
  ทำให้บริษัทฯมีความมั่นใจในความสามารถในการชำระหนี้เงินต้นและดอกเบี้ยได้ ทั้งนี้ ณ 31
  ธันวาคม 2555 บริษัทฯ ยังมีวงเงินสินเชื่อที่ยังไม่ได้เบิกใช้อีกจำนวน 4,805 ล้านบาท
  นอกจากนี้ ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2555 บริษัทฯ
  ยังมีโครงการที่ขายและยังไม่ได้โอนกรรมสิทธิ์ให้แก่ลูกค้ามูลค่ารวมกว่า 12,000 ล้านบาท
  ซึ่งเป็นแหล่งเงินทุนที่บริษัทฯ เตรียมไว้สำหรับการชำระหนี้และหุ้นกู้ต่อไป

6.  ความเสี่ยงจากการให้กู้ยืมกับบริษัทย่อย บริษัทร่วม บริษัทอื่นที่เดิมเคยเป็นบริษัทร่วม

  ยอดเงินให้กู้ยืมระยะสั้นและลูกหนี้บริษัทย่อยรวมดอกเบี้ยคงค้าง ณ 31 ธันวาคม 2555
  มีจำนวนรวมทั้งสิ้น 52.78 ล้านบาท โดยบริษัทฯ
  ได้ตั้งสำรองค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญทั้งสิ้นเต็มจำนวน
  สำหรับยอดเงินให้กู้ยืมระยะยาวและดอกเบี้ยคงค้างแก่บริษัทอื่นที่เดิมเคยเป็นบริษัทร่วม ณ 31
  ธันวาคม 2555 มีจำนวนทั้งสิ้น 122.40 ล้านบาท โดยบริษัทฯ
  ได้ตั้งสำรองค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญทั้งสิ้นจำนวน 33.21 ล้านบาท

  สำหรับยอดเงินให้กู้ยืมแก่บริษัทย่อยเป็นการให้กู้ยืมแก่บริษัทย่อยที่บริษัทฯ ถือหุ้นอยู่ร้อยละ 100
  จำนวน 45.98 ล้านบาท และบริษัทฯ ย่อยที่บริษัทฯ ถือหุ้นอยู่ร้อยละ 65 จำนวน 6.80 ล้านบาท
  อย่างไรก็ตาม บริษัทฯ
  มีนโยบายในการจัดการความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นจากการให้กู้ยืมแก่บริษัทย่อย บริษัทร่วม
  ด้วยการควบคุมดูแลการดำเนินธุรกิจอย่างใกล้ชิด และติดตามเพื่อให้ชำระหนี้ให้แก่บริษัทฯ
  อย่างต่อเนื่อง ทั้งนี้บริษัทฯ
  ได้เปิดเผยข้อมูลการให้กู้ยืมเงินดังกล่าวไว้ในหัวข้อรายการระหว่างกัน