7.  ข้อพิพาททางกฎหมาย

บริษัทฟ้องเรียกชำระหนี้จากลูกหนี้ ดังนี้

1.  บริษัทได้ยื่นข้อพิพาทต่อสำนักงานอนุญาโตตุลาการ กระทรวงยุติธรรม ลูกหนี้รายบริษัท
    อมิวส์เม้นท์เวิลด์ จำกัด เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2540
    เรียกร้องให้ลูกหนี้ชำระค่าก่อสร้างตามสัญญาค้างชำระ
    คืนเงินประกันผลงานก่อสร้างและชำระค่าผลงานก่อสร้างงานเพิ่มเติม
    งานโครงการสวนสนุกฟิวเจอร์เวิลด์ รวม 39,142,065.47 บาท
    ดอกเบี้ยค้างชำระจนถึงวันเสนอข้อพิพาทรวม 4,026,295.07 บาท รวมทั้งสิ้น
    43,168,360.54 บาท สำนักงานอนุญาโตตุลาการวินิจฉัยชี้ขาดเมื่อวันที่ 10 มกราคม 2543
    ให้ลูกหนี้ชำระหนี้ตามข้อเรียกร้องทุกประการ แต่ยังไม่สามารถติดต่อให้ลูกหนี้ชำระหนี้ได้
    บริษัทจึงดำเนินการยื่นคำร้องต่อศาลแพ่งเพื่อพิจารณาไต่สวนและพิพากษาเพื่อบังคับคดี เมื่อวันที่
    7 พฤศจิกายน 2543 ศาลแพ่งได้มีคำพิพากษาบังคับให้ลูกหนี้ชำระหนี้
    ซึ่งได้ส่งคำบังคับให้ลูกหนี้ปฏิบัติตามคำพิพากษา
    และได้ขอให้ศาลแพ่งตั้งเจ้าพนักงานบังคับคดีแล้ว คดีอยู่ในชั้นบังคับคดี อย่างไรก็ตาม พบว่า
    บริษัทลูกหนี้ได้ร้างไปแล้ว

2.  บริษัทได้ยื่นฟ้องคดีแพ่งต่อบริษัท ภัทรมารีน่า จำกัด เมื่อวันที่ 20 เมษายน 2542
    ในข้อหาผิดสัญญารับสภาพหนี้ เรียกชำระหนี้ค่าก่อสร้างเป็นเงินรวม 48,014,729.60 บาท
    ศาลมีคำพิพากษาเมื่อวันที่ 19 มีนาคม 2545 ให้บริษัทชนะคดี ลูกหนี้ไม่อุทธรณ์
    คดีอยู่ในชั้นบังคับคดี บริษัท ภัทรมารีน่า จำกัดได้ยื่นชำระบัญชี
    ซึ่งผู้ชำระบัญชีได้ยื่นคำร้องขอให้ล้มละลาย
    โดยศาลล้มละลายกลางได้มีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาดเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม 2550
    บริษัทได้ยื่นคำขอรับชำระหนี้ในคดีล้มละลายแล้วเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม 2550
    เจ้าพนักงานบังคับคดีนัดตรวจคำขอรับชำระหนี้ทั้งหมดในวันที่ 31 มกราคม 2551

3.  บริษัทได้ยื่นฟ้องคดีแพ่งต่อบริษัท เอส จี สตาร์ พร็อพเพอร์ตี้ จำกัด เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม
    2542 ในข้อหาผิดสัญญา เรียกชำระหนี้ค่าก่อสร้างเป็นเงินรวม 49,970,846.81 บาท
    ศาลมีคำสั่งให้บริษัทชนะคดีเมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม 2544 แต่เมื่อวันที่ 11 เมษายน 2544
    ศาลล้มละลายกลางมีคำสั่งให้ฟื้นฟูกิจการของลูกหนี้
    บริษัทจึงต้องยื่นคำขอรับชำระหนี้ในคดีฟื้นฟูกิจการของลูกหนี้ตามรายละเอียดในข้อ 4

4.  บริษัทได้ยื่นคำขอรับชำระหนี้ค่าจ้างก่อสร้างและคืนเงินประกันผลงานต่อ บริษัท เอส จี
    สตาร์พร็อพเพอร์ตี้ จำกัด ในฐานะเจ้าหนี้รายที่ 39
    เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ได้มีคำสั่งให้ลูกหนี้ชำระหนี้เป็นจำนวนเงินรวม 42,519,126.50 บาท
    พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี ของต้นเงิน 31,793,806.32 บาท
    นับแต่วันถัดจากวันที่ศาลมีคำสั่งให้ฟื้นฟูกิจการ จนกว่าจะชำระเสร็จสิ้นในปี 2552
    ขณะนี้คดีอยู่ในระหว่างการปฏิบัติตามแผนฟื้นฟูกิจการของลูกหนี้
    โดยผู้บริหารแผนของลูกหนี้ได้ขอแก้ไขแผนเพื่อให้เจ้าหนี้ทุกรายได้รับชำระหนี้ตามแผนที่ได้เสนอไว้แล้ว
    และศาลมีคำสั่งเห็นชอบด้วยกับข้อเสนอแก้ไขแผน เมื่อวันที่ 15 มีนาคม 2547
    ตามมติของที่ประชุมเจ้าหนี้ อย่างไรก็ตาม
    ได้มีการปฏิบัติตามแผนฟื้นฟูกิจการจนครบกำหนดระยะเวลาห้าปีแล้ว แต่ไม่ประสบผลสำเร็จ
    เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์จึงรายงานต่อศาลล้มละลายกลาง ซึ่งหลังจากพิจารณาแล้ว
    ศาลได้มีคำสั่งให้ยกเลิกการฟื้นฟูกิจการ บริษัทจึงได้ยื่นคำขอต่อศาลแพ่งกรุงเทพใต้
    ขอให้ศาลมีคำสั่งตั้งพนักงานบังคับคดีเพื่อดำเนินการยึดทรัพย์ของลูกหนี้และขายทอดตลาดต่อไป

5. บริษัทได้ยื่นฟ้องคดีแพ่งต่อบริษัท วัฒนวนา จำกัด เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม 2542
ในข้อหาผิดสัญญารับสภาพความผิดและหักกลบลบหนี้ เป็นเงินรวม 82,556,630.25 บาท
ศาลได้มีคำพิพากษาเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม 2545 ให้บริษัทชนะคดี
ลูกหนี้ได้ยื่นอุทธรณ์ต่อศาลแพ่งกรุงเทพใต้ ต่อมา ลูกหนี้ได้ยื่นคำร้องขอฟื้นฟูกิจการ
แต่ได้ส่งเอกสารแจ้งเรื่องฟื้นฟูกิจการมาให้บริษัทไปยังที่อยู่เก่า
บริษัทจึงไม่ได้ยื่นคำขอรับชำระหนี้ภายในกำหนดเวลา อย่างไรก็ตาม
บริษัทได้ดำเนินการยื่นคำขอรับชำระหนี้เมื่อวันที่ 13 กันยายน 2549 ต่อศาลล้มละลายกลาง
โดยเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ได้กำหนดให้บริษัทเป็นเจ้าหนี้รายที่ 11 ต่อมา ผู้ทำแผนของลูกหนี้
และบริษัทบริหารสินทรัพย์ กรุงเทพพาณิชย์ จำกัด ได้ยื่นคำร้องโต้แย้งคำขอรับชำระหนี้ของบริษัท
เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์จึงได้นัดสอบสวนพยานฝ่ายบริษัทประกอบคำขอรับชำระหนี้ในการฟื้นฟูกิจการในวันที่
14 ธันวาคม 2549 ต่อมาในวันที่ 2 มีนาคม 2550
ศาลได้มีคำสั่งให้บริษัทได้รับชำระหนี้ในมูลหนี้ตามคำพิพากษา 81,030,923.68 บาท
พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปีจากต้นเงิน 50,320,895.10 บาท
นับจากวันที่ศาลมีคำสั่งให้ฟื้นฟูกิจการจนกว่าจะชำระเสร็จ แต่บริษัท วัฒนวนา จำกัด
ได้ยื่นต่อศาลว่ายอดหนี้ไม่ถูกต้อง บริษัทและบริษัท วัฒนวนา จำกัด
จึงแถลงต่อศาลขอเลื่อนคดีไปเนื่องจากอยู่ในระหว่างตรวจสอบยอดหนี้ที่ได้ชำระแล้ว
ซึ่งศาลจะเริ่มนัดสืบพยานวันที่ 30 มกราคม 2551 เป็นต้นไป

6. บริษัทได้ยื่นฟ้องคดีแพ่งต่อบริษัท แอลพีซีบี จำกัด (หรือ บริษัท สุวิทย์และเสรี จำกัด) เมื่อวันที่
17 มีนาคม 2543 ในข้อหาผิดสัญญา เป็นเงินรวม 18,703,183.91บาท ศาลมีคำพิพากษาเมื่อวันที่
21 มิถุนายน 2545 ให้บริษัทชนะคดี บริษัทได้ดำเนินการตั้งเรื่องการยึดทรัพย์ต่อกรมบังคับคดีแล้ว
แต่ปรากฏว่า บริษัท แอลพีซีบี จำกัด ได้ถูกบริษัท บริหารสินทรัพย์เพทาย จำกัด เจ้าหนี้ผู้เป็นโจทก์
ฟ้องเป็นคดีล้มละลาย ศาลได้มีคำสั่งเมื่อวันที่ 25 กันยายน 2550 ให้พิทักษ์ทรัพย์ลูกหนี้เด็ดขาด
เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์อยู่ในระหว่างดำเนินการจัดส่งไปประกาศโฆษณาคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาดในราชกิจจานุเบกษาในวันที่
19 กุมภาพันธ์ 2551 ซึ่งบริษัทต้องยื่นคำขอรับชำระหนี้ต่อกรมบังคับคดีภายใน 2
เดือนนับแต่วันโฆษณาคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาด

7. บริษัทได้ยื่นฟ้องคดีแพ่งต่อบริษัท แอลพีซีจี จำกัด (หรือ บริษัท เดอะเสรีเซ็นเตอร์ จำกัด)
ในข้อหาผิดสัญญา เป็นเงินรวม 58,211,578.13 บาท ศาลมีคำพิพากษาเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม
2545 ให้บริษัทชนะคดี คดีถึงที่สุดเนื่องจากจำเลยมิได้ยื่นอุทธรณ์ ขณะนี้อยู่ในชั้นบังคับคดี
แต่ปรากฏว่า บริษัท แอลพีซีจี จำกัด ได้ถูกบริษัท บริหารสินทรัพย์เพทาย จำกัด เจ้าหนี้ผู้เป็นโจทก์
ฟ้องเป็นคดีล้มละลาย ศาลได้มีคำสั่งเมื่อวันที่ 25 กันยายน 2550 ให้พิทักษ์ทรัพย์ลูกหนี้เด็ดขาด
เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์อยู่ในระหว่างดำเนินการจัดส่งไปประกาศโฆษณาคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาดในราชกิจจานุเบกษาในวันที่
19 กุมภาพันธ์ 2551 ซึ่งบริษัทต้องยื่นคำขอรับชำระหนี้ต่อกรมบังคับคดีภายใน 2
เดือนนับแต่วันโฆษณาคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาด

8. บริษัทได้ยื่นข้อพิพาทต่อสำนักอนุญาโตตุลาการ กระทรวงยุติธรรม ลูกหนี้ราย บริษัท แอลพีซีจี
จำกัด (หรือ บริษัท เดอะเสรีเซ็นเตอร์ จำกัด) คณะอนุญาโตตุลาการได้มีคำสั่งชี้ขาดเมื่อวันที่ 29
สิงหาคม 2546 ให้ผู้คัดค้านชำระเงินจำนวน 28,517,193.75 บาท
พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปีของเงินต้น 26,717,003.51 บาท
นับแต่วันยื่นข้อร้องเป็นต้นไปจนกว่าชำระเสร็จให้แก่ผู้เรียกร้อง เมื่อวันที่ 10 มกราคม 2549
บริษัทได้ยื่นคำร้องต่อศาลจังหวัดสมุทรปราการเพื่อขอให้ศาลพิพากษาตามคำชี้ขาดของอนุญาโตตุลาการ
ซึ่งในวันที่ 24 กรกฎาคม 2549
ศาลจังหวัดสมุทรปราการได้มีคำพิพากษาให้ลูกหนี้ชำระหนี้ดังกล่าวพร้อมดอกเบี้ยให้แก่บริษัท ปัจจุบัน
คดีอยู่ในชั้นบังคับคดี แต่ปรากฏว่า บริษัท แอลพีซีจี จำกัด ได้ถูกบริษัท บริหารสินทรัพย์เพทาย จำกัด
เจ้าหนี้ผู้เป็นโจทก์ ฟ้องเป็นคดีล้มละลาย ศาลได้มีคำสั่งเมื่อวันที่ 25 กันยายน 2550
ให้พิทักษ์ทรัพย์ลูกหนี้เด็ดขาด
เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์อยู่ในระหว่างดำเนินการจัดส่งไปประกาศโฆษณาคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาดในราชกิจจานุเบกษาในวันที่
19 กุมภาพันธ์ 2551 ซึ่งบริษัทต้องยื่นคำขอรับชำระหนี้ต่อกรมบังคับคดีภายใน 2
เดือนนับแต่วันโฆษณาคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาด

9. บริษัทได้ยื่นฟ้องคดีแพ่งต่อบริษัท แอลพีซีเอ จำกัด (หรือ บริษัท พรีเมียร์ เอสเตท
ดีเวลลอปเม้นท์ จำกัด) ในข้อหาผิดสัญญา เป็นเงินรวม 5,037,458.56 บาท
ศาลมีคำสั่งให้จำหน่ายคดีชั่วคราวเนื่องจากลูกหนี้ถูกศาลล้มละลายมีคำสั่งให้ฟื้นฟูกิจการ
ซึ่งบริษัทได้ยื่นคำขอรับชำระหนี้เป็นเจ้าหนี้รายที่ 7 เมื่อวันที่ 13 มิถุนายน 2546
ศาลล้มละลายได้มีคำสั่งเห็นชอบกับแผนฟื้นฟูกิจการของลูกหนี้
และให้บริษัทได้รับชำระหนี้เป็นเงินสดเป็นจำนวนเงิน 152,333.63 บาทในกำหนดระยะเวลา 10
ปี โดยเริ่มชำระหนี้งวดแรกในปีที่ 5 เป็นต้นไป
และมูลหนี้บางส่วนจะได้รับการแปลงเป็นทุนจำนวนเท่ากับ 2,767,542.21 บาท
ซึ่งเท่ากับจำนวนหุ้น 1,931 หุ้น หนี้ส่วนที่เหลือให้บริษัทสละสิทธิ

ต่อมาวันที่ 26 มีนาคม 2550 ผู้บริหารแผนบริษัท แอลพีซีเอ จำกัด ได้ยื่นขอแก้ไขแผน
แต่เจ้าหนี้ร้อยละ 77 คัดค้าน
ศาลล้มละลายกลางจึงมีคำสั่งให้ผู้บริหารแผนบริหารกิจการลูกหนี้ต่อไปตามเดิม
ขณะนี้อยู่ระหว่างการปฏิบัติตามแผนฟื้นฟูกิจการ

10. บริษัทได้ยื่นข้อพิพาทต่อสำนักอนุญาโตตุลาการ กระทรวงยุติธรรม
ลูกหนี้รายกิจการร่วมค้าเอ็นวีพีเอสเคจี โครงการระบบรวบรวมและบำบัดน้ำเสียเขตควบคุมมลพิษ
จังหวัดสมุทรปราการ หนี้ที่พิพาทมีจำนวนเงินเท่ากับ 282,154,220.03 บาท
ในวันนัดสืบพยานเมื่อวันที่ 18 กันยายน 2550 ลูกหนี้ได้แจ้งว่า
ประสงค์จะโต้แย้งคำวินิจฉัยชี้ขาดเบื้องต้นของคณะอนุญาโตตุลาการที่ให้คดีนี้อยู่ในอำนาจของคณะอนุญาโตตุลาการ
คณะอนุญาโตตุลาการได้มีคำสั่งให้ยื่นคำร้องคัดค้านต่อศาลที่มีเขตอำนาจได้ภายในวันที่ 13 ตุลาคม
2550 หากพิจารณาแล้วเห็นสมควรดำเนินกระบวนพิจารณาชั้นอนุญาโตตุลาการ
จะทำการนัดสืบพยานใหม่

11. บริษัทได้ยื่นฟ้องต่อศาลแพ่งกรุงเทพใต้ ลูกหนี้รายบริษัท พาคอน ผลิตภัณฑ์คอนกรีต จำกัด
ในข้อหาผิดสัญญาซื้อขาย เป็นจำนวนเงิน 9,628,614.32 บาท
ศาลได้พิพากษาให้จำเลยชำระหนี้ให้แก่บริษัท จำเลยไม่ได้ยื่นอุทธรณ์ คดีเป็นอันเสร็จเด็ดขาด

12. บริษัทได้ยื่นฟ้องเรียกชำระหนี้ค่าก่อสร้างจาก Meeyahta International Hotel
Limited(“MIHL”)เมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม 2550 จำนวน 14,678,685.81
เหรียญสหรัฐอเมริกา ต่อศาล ณ.กรุงย่างกุ้ง คดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลชั้นต้น

ลูกหนี้ค้างชำระซึ่งบริษัทได้ยื่นฟ้องตามรายละเอียดข้างต้น ได้มีการตั้งสำรองหนี้สูญไว้เต็มจำนวนแล้ว
ดังนั้น หากบริษัทได้รับชำระหนี้ จะบันทึกเป็นเงินสดรับจากลูกหนี้และจะทำให้ลดยอดค่าเผื่อหนี้สูญลง