ปัจจัยความเสี่ยง

ก่อนตัดสินใจลงทุนในหุ้นสามัญของบริษัท
นักลงทุนควรใช้วิจารณญาณในการพิจารณาปัจจัยความเสี่ยงอย่างรอบคอบทั้งข้อมูลในเอกสารฉบับนี้
และปัจจัยความเสี่ยงอื่นเพิ่มเติม โดยความเสี่ยงที่ระบุไว้ในเอกสารฉบับนี้
อ้างอิงจากข้อมูลปัจจุบันและการคาดการณ์อนาคตเท่าที่สามารถระบุได้
ซึ่งปัจจัยความเสี่ยงที่มีนัยสำคัญบางประการ อาจมีผลกระทบต่อมูลค่าหุ้นของบริษัท
และในอนาคตอาจมีปัจจัยความเสี่ยงอื่นที่มีผลกระทบต่อธุรกิจ รายได้
และผลการดำเนินงานของบริษัทได้ นอกจากนี้
ข้อความในลักษณะการคาดการณ์ที่ปรากฏในแบบแสดงรายการข้อมูลประจำปี เช่น การใช้ถ้อยคำว่า
“เชื่อว่า” “คาดการณ์ว่า” “คาดหมายว่า” “มีแผนจะ” “ตั้งใจ” หรือ “ประมาณ” เป็นต้น
หรือการคาดการณ์เกี่ยวกับผลประกอบการ ธุรกิจ แผนการขยายธุรกิจ
การเปลี่ยนแปลงของกฎหมายที่เกี่ยวข้องในการประกอบธุรกิจของบริษัท นโยบายของรัฐ และอื่น ๆ
ซึ่งเป็นการคาดการณ์ถึงเหตุการณ์ในอนาคต ทั้งนี้ผลที่เกิดขึ้นจริง
อาจมีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญจากการคาดการณ์หรือคาดคะเนก็ได้

1.  ความเสี่ยงในการประกอบธุรกิจ

    1.  ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงผู้จัดจำหน่ายวัตถุดิบรายใหญ่

ปัจจุบัน วัตถุดิบที่ใช้ในการผลิตของบริษัทมาจากการสั่งซื้อจากผู้ผลิต หรือผู้จัดจำหน่ายมากกว่า 2 –
3 รายขึ้นไป ซึ่งตลาดผู้ผลิต
หรือผู้จัดจำหน่ายวัตถุดิบสำคัญที่ใช้ในการผลิตของบริษัทเป็นตลาดประเภทคู่แข่งขันหลายราย
โดยเฉพาะตลาดวัตถุดิบประเภท เหล็ก และลวด ซึ่งเป็นวัตถุดิบที่สำคัญที่สุดในการผลิตของบริษัท
ทำให้บริษัทไม่มีความจำเป็นที่จะต้องพึ่งพิงผู้ผลิต หรือผู้จัดจำหน่ายวัตถุดิบรายใดรายหนึ่งแต่อย่างใด
โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการสั่งซื้อวัตถุดิบสำคัญที่ใช้ในการผลิตบางประเภท
ทางบริษัทได้มีการติดต่อกับผู้ผลิตวัตถุดิบประเภทดังกล่าวในต่างประเทศโดยตรง
เพื่อการเปรียบเทียบราคาระหว่างตลาดภายในประเทศและต่างประเทศตลอดเวลา
ซึ่งจะทำให้ทราบถึงความเคลื่อนไหวของราคา
และพิจารณาเลือกสั่งซื้อวัตถุดิบในราคาที่จะก่อให้เกิดความได้เปรียบด้านต้นทุนที่ดีที่สุด
นอกจากนี้การสั่งซื้อวัตถุดิบทุกประเภทจะดำเนินการกับผู้ผลิต หรือผู้จัดจำหน่ายหลายราย
ทางบริษัทจึงไม่ได้มีการลงนามสัญญาด้านการสั่งซื้อวัตถุดิบกับรายใดเป็นสำคัญ
ทั้งนี้เพื่อให้เกิดความคล่องตัวในการดำเนินงาน

2.  ความเสี่ยงจากการขายสินค้าเงินเชื่อแก่ลูกค้า

เนื่องจากลักษณะการจำหน่ายสินค้าโดยส่วนใหญ่ของบริษัท
เป็นการจำหน่ายในลักษณะที่ให้เครดิตเทอมแก่ลูกค้า
โดยเฉพาะอย่างยิ่งกลุ่มลูกค้าภายในประเทศโดยส่วนใหญ่ และกลุ่มลูกค้าต่างประเทศบางส่วน
โดยในช่วงปี 2553 ที่ผ่านมา บริษัทมีการขายสินค้าแบบให้เครดิตเทอมแก่ลูกค้า
คิดเป็นสัดส่วนกว่าร้อยละ 90.64 ของรายได้จากการจำหน่ายทั้งหมด หรือคิดเป็นมูลค่าเท่ากับ
312.62 ล้านบาท โดยบริษัทมีช่องทางการจำหน่ายหลักผ่านลูกค้าประเภทร้านค้าทั่วไป
ซึ่งแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มร้านค้าส่งทั่วไป และกลุ่มร้านค้าอุปกรณ์ไฟฟ้าทั่วไป
ซึ่งโดยส่วนมากจะเป็นการจำหน่ายแบบให้เครดิตเทอมระหว่าง 60 – 90 วัน
แบบไม่มีการขอหลักประกันเพื่อใช้ประกอบการให้เครดิตเทอม โดยในปี 2553
บริษัทมีสัดส่วนการจำหน่ายผ่านช่องทางการจำหน่ายดังกล่าว คิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 66.57
ของรายได้จากการจำหน่ายทั้งหมด อย่างไรก็ตาม
แม้ว่าบริษัทจะจำหน่ายสินค้าเงินเชื่อแก่ลูกค้าในสัดส่วนที่สูง แต่ที่ผ่านมา
บริษัทได้กำหนดมาตรการป้องกันปัญหาหนี้สูญหรือหนี้ที่ไม่สามารถเรียกเก็บเงินได้
โดยกำหนดนโยบายเพื่อใช้ประกอบการพิจารณาให้เครดิตเทอมแก่ลูกค้า
โดยหากเป็นลูกค้าใหม่ที่เพิ่งเริ่มการติดต่อซื้อขาย
ทางบริษัทจะกำหนดนโยบายการจำหน่ายเป็นเงินสดเท่านั้น
โดยหลังจากเริ่มติดต่อซื้อขายสินค้าไปได้ระยะหนึ่ง
ทางบริษัทจะพิจารณาตรวจสอบข้อมูลเกี่ยวกับงบการเงิน (Financial Statements)
และข้อมูลอื่น ๆ ที่สำคัญ ของลูกค้าจากเว็บไซต์ Business Online (BOL)
ที่บริษัทได้สมัครเป็นสมาชิก โดยจะพิจารณาข้อมูลเกี่ยวกับรายชื่อผู้ถือหุ้นและสัดส่วนการถือหุ้น
รายชื่อกรรมการ รวมถึงวิเคราะห์ภาวะเศรษฐกิจที่เกี่ยวข้อง
นอกจากนี้ร้านค้าอุปกรณ์ไฟฟ้าดังกล่าวต้องเป็นร้านที่ตกแต่งโชว์อุปกรณ์ไฟฟ้าที่มีลักษณะการลงทุนไม่ต่ำกว่า
500,000 บาท (จะดำเนินการประเมินมูลค่าโดยหัวหน้าฝ่ายขายของบริษัท)
โดยในช่วงแรกจะพิจารณาให้เครดิตเทอมที่ 25,000 บาท ก่อน
หลังจากนั้นจะมีการปรับระยะเวลาหรือวงเงินเครดิตเทอมตามระยะเวลาในการติดต่อซื้อขาย
ประวัติการจ่ายชำระเงินในช่วงที่ผ่านมา
รวมถึงการพิจารณาโดยผู้บริหารที่รับผิดชอบเรื่องการให้เครดิตเทอม
ทั้งนี้เพื่อป้องกันปัญหาหนี้สูญที่อาจจะเกิดขึ้นได้

3.  ความเสี่ยงจากภาวะอุตสาหกรรมการผลิตบัลลาสต์ (Ballast) มีการแข่งขันสูง

ภาวะอุตสาหกรรมการผลิตบัลลาสต์เป็นส่วนหนึ่งของธุรกิจไฟฟ้าแสงสว่าง
ซึ่งปัจจุบันประเทศไทยมีมูลค่ารวมของธุรกิจไฟฟ้าแสงสว่างประมาณ 10,000 ล้านบาท
โดยมีสัดส่วนของอุตสาหกรรมบัลลาสต์ประมาณร้อยละ 15 หรือคิดเป็นมูลค่าโดยประมาณ 1,500
ล้านบาท โดยตลาดบัลลาสต์ส่วนใหญ่เป็นของผู้ผลิตภายในประเทศ
สำหรับตลาดบัลลาสต์ที่ต้องนำเข้าจากต่างประเทศนั้น
จะเป็นผลิตภัณฑ์บัลลาสต์สำหรับใช้กับหลอดไฟปล่อยประจุความเข้มสูง (HID) บางชนิด
และอุปกรณ์ไฟฟ้าแสงสว่างบางชนิด ในปัจจุบันภาวะอุตสาหกรรมการผลิตบัลลาสต์จัดว่า
มีภาวะการแข่งขันในระดับสูง เนื่องจากมีจำนวนผู้ผลิตหลายราย
และมีรายใหญ่ที่เป็นผู้นำตลาดที่สำคัญรวมกว่า 5 ราย นอกจากนี้ยังมีการแข่งขันด้านราคาสูง
จากความเหมือนด้านประโยชน์การใช้สอย ระดับราคาที่ใกล้เคียงกัน
รวมถึงการเข้ามาของสินค้าจากประเทศจีน ที่มีราคาจำหน่ายต่ำกว่า

ทั้งนี้
ทางบริษัทได้ตระหนักถึงสภาวะการแข่งขันที่รุนแรงมากขึ้นในอุตสาหกรรมการผลิตบัลลาสต์ในปัจจุบันเป็นอย่างดี
ทางบริษัทจึงได้พัฒนาและปรับปรุงผลิตภัณฑ์ใหม่ ๆ อย่างต่อเนื่อง
รวมทั้งได้เตรียมวางแผนเพื่อรองรับกับสถานการณ์การแข่งขันดังกล่าว
โดยได้วางแผนการผลิตสินค้าไปยังสินค้าประเภทอื่นที่เกี่ยวข้องกับบัลลาสต์ด้วย อาทิเช่น
การผลิตและจำหน่ายโคมไฟและหลอดไฟ
เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาการแข่งขันในตลาดบัลลาสต์ที่ค่อนข้างสูง
และเป็นการเพิ่มช่องทางในการจำหน่ายให้มากกว่าการจำหน่ายบัลลาสต์เพียงอย่างเดียวแบบเดิม
เนื่องจากสามารถจำหน่ายเป็นอุปกรณ์โคมไฟและหลอดไฟชุดสำเร็จรูปให้ผู้บริโภคสามารถนำไปติดตั้งและใช้งานได้ทันที
นอกจากนี้บริษัทยังได้มีการขยายสินค้าไปในส่วนของสวิชท์ควบคุมด้วยรีโมท สวิชท์ความร้อน
สวิชท์แสงแดด รวมถึงสินค้าประเภทอิเลคทรอนิคส์
โดยอาศัยจุดแข็งในเรื่องการวิจัยและพัฒนาผลิตภัณฑ์ (R&D) เป็นอย่างดี
โดยปัจจุบันบริษัทมีนโยบายการรับประกันคุณภาพสินค้าบางรายการให้กับลูกค้าสูงถึง 5 ปี
ขณะที่คู่แข่งในท้องตลาดทั่วไปให้ระยะเวลารับประกันที่ 1 ปี
ซึ่งนโยบายดังกล่าวจะเป็นปัจจัยสำคัญที่จะช่วยให้บริษัทสามารถดำรงอยู่ได้ท่ามกลางสภาวะการแข่งขันที่รุนแรงของภาคอุตสาหกรรมการผลิตบัลลาสต์ในปัจจุบัน

4.  ความเสี่ยงจากการแข่งขันกับสินค้าราคาถูกจากประเทศคู่แข่งขันที่สำคัญ

สำหรับความเสี่ยงจากการแข่งขันกับสินค้าราคาถูกจากประเทศคู่แข่งขันที่สำคัญนั้น
ในปัจจุบันบริษัทถือว่า ถ้าเป็นการแข่งขันด้านคุณภาพยังจัดว่ามีการแข่งขันในระดับที่ไม่รุนแรงมาก
เนื่องจากสินค้าจากประเทศดังกล่าวได้ถูกจำกัดไว้ด้วยเกณฑ์และมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม
(มอก.) ทำให้สินค้าที่มีคุณภาพไม่ได้มาตรฐานสามารถนำเข้ามาจำหน่ายได้ค่อนข้างยาก
แต่อย่างไรก็ตามทางบริษัทได้ผลิตผลิตภัณฑ์ในระดับคุณภาพใกล้เคียงกัน (Fighting Model)
โดยจะเป็นกลุ่มผลิตภัณฑ์ที่ผลิตออกมาในระดับคุณภาพเท่ากับที่กำหนดไว้ใน มอก.
โดยขณะนี้บริษัทมีสินค้าที่ผลิต ในระดับดังกล่าวอยู่หลายรายการ
ซึ่งคุณภาพสินค้าเป็นไปตามที่ระบุในมาตรฐานทั้งระดับในประเทศและต่างประเทศ
และบริษัทได้กำหนดกลยุทธ์การจัดจำหน่ายผลิตภัณฑ์ในกลุ่มนี้ ผ่านช่องทางการจัดจำหน่าย
(Distribution Channel) ที่เน้นการเข้าถึงกลุ่มผู้บริโภค (End-User) โดยตรง
เพื่อลดต้นทุนด้านการจำหน่าย
ส่งผลให้สามารถกำหนดราคาขายที่จะสร้างความได้เปรียบด้านการแข่งขัน (Competitive
Advantage) ที่ดีกว่า

อย่างไรก็ตาม
โดยส่วนใหญ่แล้วผลิตภัณฑ์ของบริษัทจะถูกออกแบบและกำหนดคุณภาพมาตรฐานการผลิตไว้ในระดับที่สูงกว่าที่กำหนดไว้ใน
มาตรฐาน มอก. ซึ่งผลิตภัณฑ์ที่ผลิตในรูปแบบ Fighting Model นั้น
เป็นกลุ่มผลิตภัณฑ์ที่ทางบริษัทออกแบบมาเพื่อการแข่งขันในตลาดที่มีการแข่งขันด้านราคาสูง
และมีคุณภาพในระดับที่พอดีกับ มาตรฐาน มอก.
เพื่อประโยชน์ในการขยายฐานลูกค้าออกไปให้ครอบคลุมได้ถึงทุกกลุ่ม
โดยปัจจุบันบริษัทมีสัดส่วนของผลิตภัณฑ์ Fighting Model เท่ากับร้อยละ 15.77
ของกลุ่มผลิตภัณฑ์ที่จำหน่ายทั้งหมด

2.  ความเสี่ยงเกี่ยวกับการผลิต

    1.  ความเสี่ยงจากการผันผวนของราคาวัตถุดิบที่เปลี่ยนแปลงไปตามราคาตลาดโลก

ในกระบวนการผลิตบัลลาสต์ วัตถุดิบที่มีความสำคัญในการผลิตคือ ลวด และเหล็ก
ซึ่งเป็นวัตถุดิบที่มีความผันผวนและเปลี่ยนแปลงไปตามราคาตลาดโลก
ในอดีตที่ผ่านมาปัญหาความผันผวนดังกล่าว
ส่งผลกระทบต่อกระบวนการบริหารจัดการสต็อกวัตถุดิบของบริษัท ซึ่งบริษัทได้แก้ปัญหาดังกล่าว
โดยทางบริษัทได้นำระบบ Enterprise Resource Planning (ERP)
ซึ่งเป็นระบบสารสนเทศขององค์กร ที่นำแนวคิดและวิธีการบริหารของ ERP
มาทำให้เกิดเป็นระบบเชิงปฏิบัติในองค์กร ระบบ ERP สามารถบูรณาการ (integrate)
รวมงานหลัก (core business process) ต่าง ๆ ในบริษัททั้งหมด ได้แก่ การจัดจ้าง การผลิต
การขาย การบัญชี และการบริหารบุคลากร
เข้าด้วยกันเป็นระบบที่สัมพันธ์กันและสามารถเชื่อมโยงกันอย่างรวดเร็วด้วยระบบ Real Time
จึงช่วยเพิ่มประสิทธิภาพด้านการควบคุมปริมาณสต็อกสินค้าให้อยู่ในระดับที่เหมาะสมและทำให้สามารถวางแผนและควบคุมการใช้วัตถุดิบ
หรือสต็อกสินค้าสำเร็จรูป ได้อย่างมีประสิทธิภาพ เนื่องจาก ระบบ ERP
สามารถคาดการณ์ปริมาณวัตถุดิบ ให้เพียงพอต่อความต้องการในการผลิตสินค้าได้
โดยอ้างอิงถึงปริมาณการสั่งซื้อของลูกค้า
ซึ่งจะช่วยลดความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาวัตถุดิบที่เปลี่ยนแปลงได้ในระดับหนึ่ง

ปัจจุบันวัตถุดิบที่ถือว่ามีความเสี่ยงสูงจากความผันผวนทางราคา มีดังต่อไปนี้

1.  ราคาลวดทองแดง บริษัทมีการตกลงซื้อโดยตรงกับผู้ผลิตลวดทองแดงรายใหญ่ในประเทศ
    โดยราคาที่ใช้ในการซื้อขายจะอ้างอิงตามราคาตลาดโลก
    โดยอาศัยข้อมูลอุตสาหกรรมและการติดตามข้อมูลความเคลื่อนไหวของราคาอย่างใกล้ชิด
    เพื่อกำหนดปริมาณการสั่งซื้อให้สอดคล้องกับความต้องการ โดยหากเปรียบเทียบระหว่างช่วงปี
    2552 และปี 2553
    บริษัทใช้ลวดทองแดงเป็นวัตถุดิบในการผลิตคิดเป็นมูลค่าต่อต้นทุนการผลิตสินค้าโดยรวมทุกประเภทผลิตภัณฑ์
    ประมาณร้อยละ 17 และร้อยละ 26.34 ตามลำดับ ซึ่งจะเห็นได้ว่า ในช่วงปี 2552
    ที่ราคาลวดทองแดงมีการปรับตัวลดลง
    บริษัทมีมูลค่าการใช้ลวดทองแดงเป็นวัตถุดิบในการผลิตต่อต้นทุนการผลิตสินค้าของบริษัทมีสัดส่วนลดลง
    และเพิ่มขึ้นอีกครั้งในช่วงปี 2553 ตามราคาลวดทองแดงในตลาดโลกที่ปรับตัวสูงขึ้น

กราฟแสดงราคาทองแดงในตลาดโลก ณ.วันที่ 19 มกราคม 2549 – 18 มกราคม 2554

และ ณ วันที่ 19 มกราคม 2553 ถึง วันที่ 18 มกราคม 2554

*อ้างอิงข้อมูลจาก www.metalprices.com

[]

1.  ราคาเหล็ก
    บริษัทได้นำเข้าเหล็กบางประเภทที่ใช้ในการผลิตโดยตรงจากผู้ผลิตและผู้จัดจำหน่ายในต่างประเทศ
    อาทิเช่น เวียดนาม และไต้หวัน
    โดยในการสั่งซื้อจะใช้วิธีการเปรียบเทียบราคาเพื่อสั่งซื้อจากผู้ผลิตและผู้จัดจำหน่ายที่เสนอราคาที่สมเหตุสมผลที่สุด
    สำหรับปัจจัยจากราคาตลาดโลกที่มีความผันผวนนั้น เป็นสิ่งที่ไม่สามารถควบคุมได้ โดยในช่วงปี
    2552 ปี 2553
    บริษัทใช้เหล็กเป็นวัตถุดิบในการผลิตคิดเป็นมูลค่าต่อต้นทุนการผลิตสินค้าโดยรวมทุกประเภทผลิตภัณฑ์
    ประมาณร้อยละ 28 และร้อยละ 33.52 ตามลำดับ ซึ่งจะเห็นได้ว่า
    นับตั้งแต่ราคาเหล็กเริ่มปรับตัวเพิ่มสูงขึ้นในช่วงปี 2553
    สัดส่วนมูลค่าการใช้เหล็กเป็นวัตถุดิบในการผลิตต่อต้นทุนการผลิตสินค้าของบริษัทมีสัดส่วนเพิ่มขึ้นในทิศทางเดียวกัน

กราฟแสดงราคาเหล็กในตลาดโลก ณ.วันที่ 1 มกราคม 2549 – 13 ธันวาคม 2553

และ ณ วันที่ 28 ธันวาคม 2552 ถึง วันที่ 13 ธันวาคม 2553

*อ้างอิงข้อมูลจาก www.metalprices.com

  []

ทั้งนี้ ในช่วงระยะเวลาที่ผ่านมา บริษัทได้รับผลกระทบจากความผันผวนของราคาวัตถุดิบ
ที่ส่งผลต่อต้นทุนการผลิตของบริษัทเป็นอย่างมาก
เนื่องจากวัตถุดิบทั้งสองประเภทคิดเป็นสัดส่วนต่อต้นทุนการผลิตรวมของบริษัทสูงถึงประมาณร้อยละ
60 – 70 โดยเฉพาะอย่างยิ่งความผันผวนจากราคาเหล็กที่ขึ้นไปสูงสุดในช่วงเดือนตุลาคม ปี 2551
โดยมีระดับราคาที่ประมาณ 1,300 ดอลลาร์ต่อตัน และราคาทองแดงที่ขึ้นไปสูงสุดในช่วงปลายปี
2553 โดยมีระดับราคาที่ประมาณ 9,900 ดอลลาร์ต่อตัน ตามลำดับ
(โดยเหล็กที่บริษัทใช้ในการผลิตคือ เหล็กรีดเย็นเคลือบซิลิคอน
ซึ่งจัดเป็นเหล็กประเภทพิเศษสำหรับใช้ในบางภาคอุตสาหกรรมเท่านั้น
ทั้งนี้จากแผนภาพแสดงราคาเหล็กข้างต้น จะเป็นราคาเหล็กที่ใช้ในอุตสาหกรรมทั่วไป
ซึ่งจะมีราคาถูกกว่าเหล็กรีดเย็นเคลือบซิลิคอนที่ใช้ในกระบวนการผลิตของบริษัท)
โดยหลังจากนั้นราคาวัตถุดิบได้เริ่มปรับตัวลดลงอย่างต่อเนื่อง ซึ่งจากความผันผวนดังกล่าว
มีผลกระทบต่อต้นทุนการผลิต เมื่อเปรียบเทียบกับช่วงราคาวัตถุดิบในระดับที่ไม่มีความผันผวนมาก
กับช่วงที่ราคาวัตถุดิบมีความผันผวนสูงสุด คิดเป็นสัดส่วนการเพิ่มขึ้นของต้นทุนการผลิตประมาณร้อยละ
50 ซึ่งเหตุการณ์ความผันผวนที่ราคาเหล็กและทองแดงขึ้นไปในระดับสูงสุดดังกล่าว
เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นครั้งแรกตั้งแต่บริษัทประกอบธุรกิจมา

1.  ความเสี่ยงด้านการบริหาร การจัดการ

    1.  ความเสี่ยงกรณีที่บริษัทมีผู้ถือหุ้นรายใหญ่คิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 75

ทางบริษัทจะมีโครงสร้างผู้ถือหุ้น โดยกลุ่มครอบครัวประสิทธิ์รัตนพร ร่วมถือหุ้นในบริษัท
คิดเป็นสัดส่วนเท่ากับร้อยละ 75.00
ของจำนวนหุ้นที่จำหน่ายได้แล้วทั้งหมดของบริษัทภายหลังการกระจายหุ้นเพื่อเสนอขายให้กับประชาชนทั่วไปในครั้งนี้
ซึ่งสัดส่วนการถือหุ้นที่มีอยู่ร้อยละ 75.00 นี้
จะทำให้ผู้ถือหุ้นรายใหญ่โดยกลุ่มครอบครัวประสิทธิ์รัตนพร
มีอำนาจในการควบคุมมติที่ประชุมผู้ถือหุ้นได้เกือบทั้งหมด
โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกรณีที่ให้ถือคะแนนเสียงในที่ประชุมผู้ถือหุ้นไม่น้อยกว่าสามในสี่ของจำนวนเสียงทั้งหมดของผู้ถือหุ้นที่เข้าร่วมประชุมและมีสิทธิออกเสียงลงคะแนน
ซึ่งการถือหุ้นในลักษณะกระจุกตัวเช่นนี้จะทำให้บริษัทไม่สามารถตัดสินใจดำเนินการใด ๆ
โดยปราศจากการยินยอมของกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่
แม้ว่าผู้ถือหุ้นกลุ่มอื่นจะเห็นโอกาสที่จะทำให้เกิดประโยชน์ต่อบริษัทก็ตาม

2.  ความเสี่ยงจากการที่ผู้บริหารทั้งหมด เป็นชุดเดียวกันกับคณะกรรมการบริษัท

บริษัทอาจมีความเสี่ยงในเรื่องการดำเนินธุรกิจ และการบริหารงาน
เนื่องจากบริษัทมีกลุ่มครอบครัวประสิทธิ์รัตนพร เป็นผู้บริหารทั้งหมด
และเป็นชุดเดียวกันกับคณะกรรมการโดยส่วนใหญ่ อย่างไรก็ตาม
เพื่อให้เกิดการถ่วงดุลในการบริหารจัดการในระดับหนึ่ง ทางบริษัทได้ดำเนินการ ดังนี้

1.  แต่งตั้งคณะกรรมการตรวจสอบที่มีความเป็นอิสระ จำนวน 3 ท่าน
    เข้ามาตรวจสอบการดำเนินงานของบริษัท
    ซึ่งจะทำให้เกิดการถ่วงดุลของการบริหารจัดการได้ในระดับหนึ่ง

2.  คณะกรรมการบริหาร และกรรมการผู้จัดการของบริษัท
    จะไม่มีอำนาจหน้าที่และความรับผิดชอบในการมีการอำนาจ และ / หรือ
    มอบอำนาจช่วงในการอนุมัติรายการใดที่ตน หรือผู้รับมอบอำนาจช่วง
    หรือบุคคลที่อาจมีความขัดแย้ง (ตามที่นิยามไว้ในประกาศคณะกรรมการกำกับตลาดทุน)
    มีส่วนได้เสีย หรือผลประโยชน์ในลักษณะอื่นใดที่ขัดแย้งกับบริษัท
    ซึ่งการอนุมัติรายการในลักษณะดังกล่าว จะต้องเสนอต่อที่ประชุมคณะกรรมการ และ / หรือ
    ที่ประชุมผู้ถือหุ้น (แล้วแต่กรณี) เพื่อพิจารณาอนุมัติรายการดังกล่าว ตามข้อบังคับของบริษัท
    หรือกฎหมายที่เกี่ยวข้องกำหนด

3.  จัดให้มีหน่วยงานเพื่อทำหน้าที่ตรวจสอบระบบการควบคุมภายใน (Internal Control)
    ของบริษัท ที่สามารถปฏิบัติงานได้อย่างเป็นอิสระ
    และรายงานผลการตรวจสอบโดยตรงต่อคณะกรรมการตรวจสอบ
    โดยหน่วยงานที่ทำหน้าที่ดังกล่าว จะสอบทานให้บริษัทมีระบบการควบคุมภายในในด้านต่าง ๆ
    ที่เกี่ยวข้องกับการบริหารงานภายในบริษัททั้งหมดเป็นไปอย่างเหมาะสม และมีประสิทธิภาพ

    1.  ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงเงินให้กู้ยืมระยะสั้นจากบุคคลที่เกี่ยวข้องกัน

ที่ผ่านมาบริษัทมีการพึ่งพิงเงินให้กู้ยืมระยะสั้นจากนายประวิทย์ ประสิทธิ์รัตนพร ซึ่งเป็นกรรมการ
และผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบริษัท
โดยเงินกู้ยืมดังกล่าวจะถูกใช้เป็นวงเงินทุนหมุนเวียนเพื่อการดำเนินธุรกิจของบริษัท
ประกอบกับนายประวิทย์ฯ
คิดอัตราดอกเบี้ยเงินให้กู้ยืมในอัตราที่ต่ำกว่าอัตราดอกเบี้ยจากสถาบันการเงิน
ซึ่งจะสร้างความได้เปรียบและเป็นประโยชน์ต่อทางบริษัท
โดยทางบริษัทได้ขอยืมเงินกู้ระยะสั้นจากนายประวิทย์ฯ เป็นมูลค่า ณ สิ้นงวดปี 2551 ปี 2552
และปี 2553 เท่ากับ 32.00 ล้านบาท 36.00 ล้านบาท และ 32.00 ล้านบาท ตามลำดับ
โดยนายประวิทย์ฯ ได้เริ่มคิดอัตราดอกเบี้ยเงินกู้ยืมจากบริษัทตั้งแต่ช่วงปี 2551 ในอัตราร้อยละ
2.4 ต่อปี และปี 2552 และปี 2553 คิดดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 1.2 ต่อปี

ทั้งนี้ หากทางบริษัทไม่ได้รับการสนับสนุนเงินกู้ยืมระยะสั้นจากนายประวิทย์ฯ
ทางบริษัทอาจประสบปัญหาเรื่องสภาพคล่องในการดำเนินธุรกิจ
และจะต้องจัดหาวงเงินทุนหมุนเวียนจากแหล่งอื่น
ซึ่งอาจได้รับการคิดอัตราดอกเบี้ยเงินกู้ยืมในอัตราที่สูงกว่าที่เคยได้รับจากนายประวิทย์ฯ
ส่งผลให้บริษัทมีภาระดอกเบี้ยจ่าย เพิ่มสูงขึ้นจากเดิม อย่างไรก็ตาม
ทางบริษัทได้วางแผนการจัดหาวงเงินทุนหมุนเวียนเพื่อใช้ในการดำเนินธุรกิจในอนาคตเพื่อลดการพึ่งพาเงินกู้ยืมจากบุคคลที่เกี่ยวข้องกันลง
โดยบริษัทจะใช้เงินส่วนหนึ่งที่ได้จากการเสนอขายหุ้นสามัญเพิ่มทุนต่อประชาชนในครั้งนี้ส่วนหนึ่ง
การขอรับการสนับสนุนวงเงินกู้ยืมระยะสั้นจากสถาบันการเงินเพิ่มเติม
รวมถึงการเจรจาเพื่อขอขยายเครดิตเทอมจากผู้จัดจำหน่ายสินค้าให้กับบริษัท
นอกจากนี้ในที่ประชุมคณะกรรมการตรวจสอบ ครั้งที่ 2/2553 วันที่ 3 มีนาคม 2553
ทางคณะกรรมการตรวจสอบได้ให้ความเห็นเกี่ยวกับการขอกู้ยืมวงเงินกู้ระยะสั้นจากนายประวิทย์
ประสิทธิ์รัตนพร โดยขอให้ทยอยลดการพึ่งพาเงินกู้ระยะสั้นดังกล่าวลงอย่างต่อเนื่อง

2.  ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงพื้นที่เช่าจากบุคคลที่เกี่ยวข้องกัน

ทางบริษัทได้เช่าพื้นที่เพื่อใช้เป็นโกดังเก็บสินค้า และใช้เป็นสำนักงานของฝ่ายขายและการตลาด
จากนางวิไล ประสิทธิ์รัตนพร ซึ่งเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบริษัท
โดยได้ทำสัญญาเช่าตึกแถวเฉพาะบริเวณชั้นล่างและชั้นลอย รวมพื้นที่เช่าทั้งหมด 504 ตารางเมตร
ของอาคารรวม 3 ห้อง เลขที่ 3761/270 - 272 ถนนอยู่ดีตัดใหม่ แขวงบางโคล่
เขตบางคอแหลม กรุงเทพมหานคร โดยราคาค่าเช่าที่ทางบริษัทจ่ายให้กับนางวิไลฯ ที่อัตราค่าเช่า
เดือนละ 30,000 บาท เป็นราคาค่าเช่าที่ต่ำกว่าราคาประเมินค่าเช่าตามท้องตลาดทั่วไป
(อัตราค่าเช่า 30,240 บาท) ซึ่งเป็นราคาที่ประเมินโดยบริษัท บรูค เรียลเอสเตท จำกัด
และเป็นบริษัทประเมินราคาที่ได้รับความเห็นชอบจากสมาคมนักประเมินราคาอิสระไทย (TVA)
และสมาคมผู้ประเมินค่าทรัพย์สินแห่งประเทศไทย (VAT) ทั้งนี้สัญญาเช่าอาคารดังกล่าวทั้ง 3 ห้อง
จะหมดอายุในเดือนตุลาคม ปี 2555
ซึ่งทางบริษัทอาจได้รับผลกระทบเรื่องการจัดหาพื้นที่เพื่อเก็บสต็อกสินค้า
และพื้นที่สำหรับใช้เป็นสำนักงานของฝ่ายขายและการตลาด หากนางวิไลฯ
ปฏิเสธการต่ออายุสัญญาเช่ากับทางบริษัท

อย่างไรก็ตาม เพื่อป้องกันปัญหาการพึ่งพิงพื้นที่เช่าดังกล่าว
ทางบริษัทได้รับอนุมัติในหลักการจากที่ประชุมคณะกรรมการบริษัท ครั้งที่ 1/2553 เมื่อวันที่ 3
มีนาคม 2553 เพื่อให้ทางบริษัทดำเนินการเช่าที่ดินแห่งหนึ่งบริเวณถนนเจริญนคร โดยมีขนาดที่ดิน
1-3-64 ไร่ ระยะเวลาเช่า 12 ปี จากบุคคลที่ไม่มีความเกี่ยวข้อง
เพื่อใช้ก่อสร้างอาคารสำหรับเป็นที่ตั้งสำนักงานและโกดังเก็บสินค้าแห่งใหม่
โดยคาดว่าจะใช้งบประมาณในการก่อสร้างอาคารไม่เกิน 30.00 ล้านบาท
ซึ่งขณะนี้อยู่ในระหว่างขั้นตอนการก่อสร้างอาคาร
โดยคาดว่าจะแล้วเสร็จพร้อมใช้งานได้ภายในช่วงเดือนพฤษภาคม ปี 2554
โดยหากโครงการดังกล่าวแล้วเสร็จจะช่วยขจัดปัญหาการพึ่งพิงพื้นที่เช่าจากบุคคลที่เกี่ยวข้องกันลงได้
นอกจากนี้โรงงานที่บริษัทใช้ในการผลิต เลขที่ 9 / 20 ซอยมั่งมีทรัพย์ อำเภอเมือง
จังหวัดสมุทรสาคร ซึ่งเป็นโรงงานที่ก่อสร้างบนที่ดินกรรมสิทธิ์ในนามบริษัทนั้น
ปัจจุบันบริษัทได้ใช้พื้นที่เพื่อก่อสร้างโรงงานเพียงบางส่วนเท่านั้น
โดยยังเหลือพื้นที่ว่างเปล่าอีกประมาณ 2.5 ไร่ จากพื้นที่ทั้งหมด 5 ไร่
ซึ่งทางบริษัทสามารถสร้างอาคารบนพื้นที่ดังกล่าวในการจัดเก็บสต็อกสินค้าของบริษัท
เพื่อลดการพึ่งพิงพื้นที่เช่าจากบุคคลที่เกี่ยวข้องกันได้เช่นกัน

นอกจากนี้ ทางบริษัทยังได้ทำสัญญาเช่าอาคารมินิแฟคตอรี่สำหรับใช้เป็นโรงงานผลิตสินค้าจำนวน 3
ห้อง เลขที่ 46/67 (กรรมสิทธิ์ของนายธีระพงษ์ ประสิทธิ์รัตนพร) 46/68
(กรรมสิทธิ์ของนายธีรยุทธ์ ประสิทธิ์รัตนพร) และเลขที่ 46/69 (กรรมสิทธิ์ของนายธีระชัย
ประสิทธิ์รัตนพร) ซึ่งนายธีระพงษ์ฯ นายธีรยุทธ์ฯ และนายธีระชัยฯ
เป็นกรรมการและผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบริษัท โดยพื้นที่เช่าดังกล่าวมีขนาดเนื้อที่ประมาณ 400
ตารางเมตร ต่อห้อง ซึ่งตั้งอยู่ หมู่ที่ 3 ถนนเลียบคลองสี่วาพาสวัสดิ์ ตำบลคอกกระบือ อำเภอเมือง
จังหวัดสมุทรสาคร โดยในปัจจุบันบริษัทจ่ายชำระค่าเช่าทรัพย์สินดังกล่าวเท่ากับ 15,000
บาทต่อเดือนต่อห้อง ให้แก่กรรมการทั้ง 3 ท่าน
โดยราคาค่าเช่าที่ทางบริษัทจ่ายให้กับกรรมการและผู้ถือหุ้นรายใหญ่ทั้ง 3 ท่านดังกล่าว
ที่อัตราค่าเช่า เดือนละ 15,000 บาทต่อท่าน
เป็นราคาค่าเช่าที่ต่ำกว่าราคาประเมินค่าเช่าตามท้องตลาดทั่วไป (อัตราค่าเช่า 21,000 บาท)
ซึ่งเป็นราคาที่ประเมินโดยบริษัท บรูค เรียลเอสเตท จำกัด
และเป็นบริษัทประเมินราคาที่ได้รับความเห็นชอบจากสมาคมนักประเมินราคาอิสระไทย (TVA)
และสมาคมผู้ประเมินค่าทรัพย์สินแห่งประเทศไทย (VAT) ทั้งนี้สัญญาเช่าอาคารดังกล่าวทั้ง 3 ห้อง
จะหมดอายุในเดือนธันวาคม ปี 2556
ซึ่งทางบริษัทอาจได้รับผลกระทบเรื่องการจัดหาพื้นที่เพื่อใช้เป็นโรงงานในการผลิต
หากกรรมการและผู้ถือหุ้นรายใหญ่ทั้ง 3 ท่าน ปฏิเสธการต่ออายุสัญญาเช่ากับทางบริษัท

2.  ความเสี่ยงด้านการเงิน

    1.  ความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ

เนื่องจากบริษัทมีการนำเข้าวัตถุดิบที่ใช้ในการผลิตสินค้าจากต่างประเทศหลายรายการเป็นเงินสกุลดอลลาร์สหรัฐอเมริกา
แต่รายได้ของบริษัทโดยส่วนใหญ่เป็นสกุลเงินบาท
ดังนั้นบริษัทจึงมีความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน
หากเกิดสถานการณ์ที่อัตราแลกเปลี่ยนค่าเงินบาทเปลี่ยนแปลงไปในทิศทางที่ปรับตัวอ่อนค่าลง
จะส่งผลให้บริษัทมีต้นทุนด้านการนำเข้าสินค้าเพิ่มสูงขึ้น อย่างไรก็ตาม ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2553
บริษัทมีสินทรัพย์และหนี้สินที่ไม่ได้ทำการป้องกันความเสี่ยง โดยแบ่งออกเป็นมูลค่าลูกหนี้การค้า
ในสกุลเงินดอลลาร์สหรัฐ จำนวน 48,300 เหรียญดอลลาร์สหรัฐ และมีมูลค่าเจ้าหนี้การค้า
ในสกุลเงินดอลลาร์สหรัฐ จำนวน 112,575 เหรียญดอลลาร์สหรัฐ
ซึ่งการที่บริษัทมีทั้งส่วนที่รับและจ่ายเป็นสกุลเงินต่างประเทศนั้น สามารถช่วยป้องกันความเสี่ยง
(Hedging) จากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนที่จะเกิดขึ้นได้ในระดับหนึ่งด้วยเช่นกัน
ทั้งนี้ในช่วง 12 เดือนของปี 2553 ที่ผ่านมา บริษัทมีมูลค่านำเข้าสินค้าจากต่างประเทศ
คิดเป็นสกุลเงินต่างประเทศ เท่ากับ 2,845,823.80 เหรียญดอลลาร์สหรัฐ หรือเท่ากับ 50,963
ยูโรในขณะที่มีมูลค่าการส่งออกสินค้าคิดเป็นสกุลเงินต่างประเทศ เท่ากับ 1,016,488.4
เหรียญดอลลาร์สหรัฐ

อย่างไรก็ตาม
บริษัทได้เตรียมเครื่องมือสำหรับการบริหารความเสี่ยงเพื่อลดผลกระทบจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนดังกล่าว
โดยบริษัทมีการจัดเตรียมวงเงินสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า (Forward Contract)
เท่ากับ 10.00 ล้านบาท
เพื่อลดผลกระทบจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนที่อาจจะเกิดขึ้นได้ในระดับหนึ่ง
และทางบริษัทยังมีการติดตามข่าวสาร
การเคลื่อนไหวของอัตราแลกเปลี่ยนอย่างใกล้ชิดอยู่ตลอดเวลา เพื่อจะได้ประเมินสถานการณ์
และหาทางป้องกันความเสี่ยงที่อาจจะเกิดขึ้นผ่านการทำสัญญา Forward Contract ได้ทัน
เพื่อเป็นการลดปัญหาและความเสียหายจากอัตราแลกเปลี่ยนที่อาจจะเกิดขึ้นได้

2.  ความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ย

เนื่องจากปัจจุบัน
บริษัทมีการใช้บริการวงเงินสินเชื่อจากสถาบันการเงินโดยส่วนใหญ่เป็นรูปแบบของวงเงินหมุนเวียนระยะสั้น
โดย ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2553 บริษัทมีวงเงินกู้ยืมระยะสั้นจากสถาบันการเงินเท่ากับ 40.00
ล้านบาท เพื่อใช้หมุนเวียนในการดำเนินธุรกิจ
ดังนั้นจึงอาจมีความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ยที่เปลี่ยนแปลงไป อย่างไรก็ตาม ขณะนี้บริษัท
ได้รับการสนับสนุนจากสถาบันการเงินในอัตราดอกเบี้ยเงินกู้สำหรับลูกค้าชั้นดี (MLR และ MOR)
เท่านั้น