3. การประกอบธุรกิจของแต่ละสายผลิตภัณฑ์

  3.1 ลักษณะของผลิตภัณฑ์ แบ่งออกเป็นผลิตภัณฑ์หลัก 2 ชนิด และผลิตภัณฑ์พลอยได้อีก

2 ชนิด ดังนี้

ผลิตภัณฑ์หลัก ได้แก่

- โลหะสังกะสีแท่ง (Zinc Ingot) ชนิด Special high grade - SHG
ซึ่งมีเนื้อโลหะสังกะสีบริสุทธิ์ ร้อยละ 99.995 ขึ้นไป

- โลหะสังกะสีผสม (Zinc Alloy) โดยมีส่วนผสมของโลหะชนิดอื่นได้แก่ อะลูมิเนียม

แมกนีเซียม ฯลฯ

ผลิตภัณฑ์พลอยได้ ได้แก่

- กรดกำมะถัน (Sulphuric acid) ชนิด Commercial grade ซึ่งมีความเข้มข้นร้อยละ 98.5

- หินปูนเพื่ออุตสาหกรรมก่อสร้าง (Limestones)

 ประโยชน์หลักของโลหะสังกะสีแท่ง และโลหะสังกะสีผสม

1. โลหะสังกะสีแท่ง

- ใช้ในอุตสาหกรรมชุบเหล็กประเภทต่างๆ เพื่อป้องกันสนิม

- อุตสาหกรรมผลิตทองเหลือง

- อุตสาหกรรมผลิตสังกะสีออกไซด์

- อุตสาหกรรมผลิตถ่านไฟฉาย

- อื่นๆ

2. โลหะสังกะสีผสม

- ใช้ในอุตสาหกรรมผลิตอะไหล่รถยนต์ และรถมอเตอร์ไซด์ อาทิ เช่น คาบูเรเตอร์
และอุปกรณ์ชิ้นส่วนต่างๆ

- ผลิตเครื่องใช้ภายในบ้าน และสำนักงาน อาทิ เช่น อุปกรณ์ห้องน้ำ กลอนจับบานประตู
และหน้าต่าง ก้านพัดลมติดเพดาน และ อื่นๆ

  - อุตสาหกรรมผลิตของเล่น เช่น รถยนต์เด็กเล่น ฯลฯ

  - อื่นๆ

3. กรดกำมะถัน

  - ใช้ในขบวนการบำบัดน้ำเสีย

  - ใช้ผลิตสารส้ม

  - ใช้ในอุตสาหกรรมผลิตปุ๋ยเคมี

  - อื่นๆ

4. หินปูน

- ใช้ในอุตสาหกรรมก่อสร้าง และอื่นๆ

ปัจจัยสำคัญที่มีผลกระทบต่อโอกาสหรือข้อจำกัดการประกอบธุรกิจ

(1) บัตรส่งเสริมการลงทุน

บริษัทฯ
ได้รับสิทธิประโยชน์บางประการในฐานะผู้ได้รับการส่งเสริมการลงทุนตามพระราชบัญญัติส่งเสริมการลงทุน
พ.ศ. 2520
ซึ่งรวมถึงการยกเว้นอากรขาเข้าและภาษีการค้าสำหรับเครื่องจักรและอุปกรณ์ต่างๆบางอย่างที่นำเข้ามาเพื่อใช้เกี่ยวกับการผลิต
และการยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลสำหรับกำไรสุทธิประจำปีสำหรับการผลิตและจำหน่ายผลิตภัณฑ์แต่ละชนิดดังต่อไปนี้

1. กิจการผลิตสังกะสีแท่งบริสุทธิ์และสังกะสีอัลลอย ประเภท 2.2
การถลุงแร่ตามบัตรส่งเสริมเลขที่ 1575/2539 ลงวันที่ 20 สิงหาคม 2539

ได้รับยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลสำหรับกำไรสุทธิที่ได้จากการประกอบกิจการที่ได้รับการส่งเสริมมีกำหนดเวลา
8 ปี (ถึง พ.ศ. 2547) นับแต่วันที่เริ่มมีรายได้จากการประกอบกิจการ นอกจากนี้ บริษัทฯ
ยังได้รับอนุญาตให้ได้รับลดหย่อนภาษีเงินได้นิติบุคคลสำหรับกำไรสุทธิที่ได้รับจากการลงทุนในอัตราร้อยละ
50 ของอัตราปกติมีกำหนด 5 ปี (ถึง พ.ศ. 2552)
นับจากวันที่พ้นกำหนดระยะเวลาที่ได้รับยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลดังกล่าว

2. กิจการสำรวจแร่ ประเภท 2.1 การสำรวจแร่ ตามบัตรส่งเสริมเลขที่ 1422/2537 ลงวันที่
11 กรกฎาคม 2537

ได้รับยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลสำหรับกำไรสุทธิที่ได้รับจากการประกอบกิจการที่ได้รับการส่งเสริม
มีกำหนดเวลา 8 ปี นับแต่วันที่มีรายได้จากการประกอบกิจการ นอกจากนี้ บริษัทฯ
ยังได้รับลดหย่อนภาษีเงินได้นิติบุคคลสำหรับกำไรสุทธิที่ได้รับการลงทุนในอัตราร้อยละ 50
ของอัตราปกติมีกำหนด 5 ปี
นับจากวันที่พ้นกำหนดระยะเวลาที่ได้รับยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลดังกล่าว

หมายเหตุ บริษัทฯ ยังไม่มีรายได้จากการสำรวจแร่ในพื้นที่ดังกล่าว
ดังนั้นจึงไม่สามารถกำหนดวันหมดอายุได้

3. กิจการผลิตสังกะสีแคลไซน์ และกรดกำมะถัน ประเภท 2.3 การทำเหมืองหรือ การแต่งแร่
และประเภท 6.1 การผลิตเคมีภัณฑ์ขั้นอุตสาหกรรมมูลฐานตามบัตรส่งเสริมเลขที่ 1185/2536
ลงวันที่ 14 ตุลาคม 2536

ได้รับยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลสำหรับกำไรสุทธิเป็นเวลา 8 ปี (ถึง พ.ศ. 2547)
นับตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2539 นอกจากนี้บริษัทฯ
ยังได้รับอนุญาตให้ได้รับลดหย่อนภาษีเงินได้นิติบุคคลสำหรับกำไรสุทธิที่ได้รับจากการลงทุนในอัตราร้อยละ
50 ของอัตราปกติมีกำหนด 5 ปี (ถึง พ.ศ. 2552)
นับจากวันที่พ้นกำหนดระยะเวลาที่ได้รับยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลดังกล่าว

(2) เอกสารสิทธิ์สำคัญในการสำรวจและทำเหมือง

บริษัทฯ ได้รับเอกสิทธิ์ที่เกี่ยวกับการสำรวจและการทำเหมืองดังนี้

1. ประทานบัตรเลขที่ 20780/13286ได้รับอนุญาตให้ทำเหมืองแร่สังกะสี ตั้งอยู่ที่อำเภอแม่สอด
จังหวัดตาก เนื้อที่ 89 ไร่ 3 งาน 64 ตารางวา ประทานบัตรมีอายุ 25 ปี นับตั้งแต่วันที่ 18
ตุลาคม 2525 ถึงวันที่ 17 ตุลาคม 2550

2. ประทานบัตรเลขที่ 20781/13285ได้รับอนุญาตให้ทำเหมืองแร่สังกะสี ตั้งอยู่ที่อำเภอแม่สอด
จังหวัดตาก เนื้อที่ 71 ไร่ 2 งาน 44 ตารางวา ประทานบัตรมีอายุ 25 ปี นับตั้งแต่วันที่ 18
ตุลาคม 2525 ถึงวันที่ 17 ตุลาคม 2550

3. ประทานบัตรเลขที่ 20782/13287ได้รับอนุญาตให้ทำเหมืองแร่สังกะสี ตั้งอยู่ที่อำเภอแม่สอด
จังหวัดตาก เนื้อที่ 88 ไร่ 3 งาน 49 ตารางวา ประทานบัตรมีอายุ 25 ปี นับตั้งแต่วันที่ 18
ตุลาคม 2525 ถึงวันที่ 17 ตุลาคม 2550

4. ประทานบัตรเลขที่ 25697/14388ได้รับอนุญาตให้ทำเหมืองแร่สังกะสี ตั้งอยู่ที่อำเภอแม่สอด
จังหวัดตาก เนื้อที่ 5 ไร่ 2 งาน 43 ตารางวา ประทานบัตรมีอายุ 17 ปี นับตั้งแต่วันที่ 30
เมษายน 2534 ถึงวันที่ 29 เมษายน 2551

5. ประทานบัตรเลขที่ 30769/15525ได้รับอนุญาตให้ทำเหมืองแร่สังกะสี ตั้งอยู่ที่อำเภอแม่สอด

จังหวัดตาก เนื้อที่ 246 ไร่ 65 ตารางวา ประทานบัตรมีอายุ 15 ปี นับตั้งแต่วันที่ 11 กรกฎาคม
2545 ถึงวันที่ 10 กรกฎาคม 2560

6. ประทานบัตรเลขที่ 20803/13788ได้รับอนุญาตให้ทำเหมืองแร่หินปูนเพื่ออุตสาหกรรม

ตั้งอยู่ที่อำเภอเมือง จังหวัดตาก เนื้อที่ 61 ไร่ 1 งาน 22 ตารางวา ประทานบัตรมีอายุ 25 ปี
นับตั้งแต่วันที่

28 พฤษภาคม 2528 ถึงวันที่ 27 พฤษภาคม 2553

7.  อาชญาบัตรพิเศษเลขที่ 1/2545 เพื่อสำรวจแร่สังกะสี ตั้งอยู่ที่อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก

เนื้อที่ 10,000 ไร่ อาชญาบัตรพิเศษมีอายุ 2 ปี นับตั้งแต่วันที่ 25 มีนาคม 2545 ถึงวันที่ 24
มีนาคม 2547

8.  อาชญาบัตรพิเศษเลขที่ 2/2545 เพื่อสำรวจแร่สังกะสี ตั้งอยู่ที่อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก

เนื้อที่ 7,000 ไร่ อาชญาบัตรพิเศษมีอายุ 2 ปี นับตั้งแต่วันที่ 25 มีนาคม 2545 ถึงวันที่ 24
มีนาคม 2547

9.  อาชญาบัตรพิเศษเลขที่ 3/2545 เพื่อสำรวจแร่สังกะสี ตั้งอยู่ที่อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก

เนื้อที่ 10,000 ไร่ อาชญาบัตรพิเศษมีอายุ 2 ปี นับตั้งแต่วันที่ 25 มีนาคม 2545 ถึงวันที่ 24
มีนาคม 2547

10. อาชญาบัตรผูกขาดสำรวจแร่เลขที่ 2/2545 เพื่อสำรวจแร่สังกะสี ตั้งอยู่ที่อำเภอแม่สอด
จังหวัดตาก เนื้อที่ 614 ไร่ อาชญาบัตรผูกขาดสำรวจแร่ มีอายุ 1 ปี นับตั้งแต่วันที่ 25 มีนาคม
2545 ถึง วันที่ 24 มีนาคม 2546

11. อาชญาบัตรผูกขาดสำรวจแร่เลขที่ 3/2545 เพื่อสำรวจแร่สังกะสี ตั้งอยู่ที่อำเภอแม่สอด
จังหวัดตาก เนื้อที่ 1,057 ไร่ อาชญาบัตรผูกขาดสำรวจแร่ มีอายุ 1 ปี นับตั้งแต่วันที่ 25 มีนาคม
2545 ถึง วันที่ 24 มีนาคม 2546

(3) ข้อจำกัดในการประกอบธุรกิจ

เป็นเรื่องของลักษณะการประกอบธุรกิจเหมืองแร่โดยทั่วไป
ซึ่งต้องอาศัยทรัพยากรธรรมชาติซึ่งมีอยู่อย่างจำกัด จึงจำเป็นต้องหาแหล่งแร่ใหม่ๆ
มาทดแทนเพื่อดำรงสถานะทางการผลิตให้ต่อเนื่อง

3.2 การตลาดและภาวะการแข่งขัน

เมื่อปี 2545 บริษัทฯ มีรายได้ในงบการเงินรวม 4,406 ล้านบาท
แบ่งออกเป็นการจำหน่ายโลหะสังกะสีแท่ง 73,462 เมตริกตัน มูลค่า 2,803 ล้านบาท
โลหะสังกะสีผสม 32,483 เมตริกตัน มูลค่า 1,371

ล้านบาท กรดกำมะถันจำนวน 93,074 ตัน มูลค่า 68 ล้านบาท และรายได้อื่นๆ เป็นจำนวน 164
ล้านบาท

สรุปความเคลื่อนไหวตลาดโลหะสังกะสีในประเทศ ปี 2545 

เศรษฐกิจโดยรวมภายในประเทศได้ปรับตัวดีขึ้นเมื่อเทียบกับปี 2544
ทำให้อุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้องกับโลหะสังกะสีนั้นปรับตัวดีขึ้นด้วย โดยดูจาก
ปริมาณความต้องการโลหะสังกะสีแท่ง และโลหะสังกะสีผสมภายในประเทศรวมกันประมาณ
111,116 เมตริกตัน ปรับตัวเพิ่มขึ้นจากปีที่ผ่านมาเฉลี่ยประมาณร้อยละ 12
โดยในช่วงครึ่งแรกของปี 2545 ปริมาณการใช้โลหะสังกะสีในประเทศมีการขยายตัวได้ดี
แต่เริ่มชะลอตัวลงในช่วงครึ่งหลังของปี ซึ่งสาเหตุมาจากปัจจัย เช่น :

- แนวโน้มสภาพเศรษฐกิจโลกชะลอตัวโดยเฉพาะที่ประเทศสหรัฐอเมริกา, ยุโรป และญี่ปุ่น
ประกอบกับความกังวลภาวะสงครามที่อาจจะเกิดขึ้นระหว่างประเทศสหรัฐและอิรัก
รวมถึงการก่อการร้ายที่เกิดขึ้นซึ่งคาดว่าจะยังคงมีอยู่อย่างต่อเนื่อง

-
เหตุอุทกภัยน้ำท่วมที่ผ่านมามีผลทำให้ปริมาณความต้องการโลหะสังกะสีในบางภาคอุตสาหกรรมลดลง
เช่น อุตสาหกรรมชุบแผ่นโลหะสังกะสี เป็นต้น

- ปัญหาสภาพคล่องทางการเงินในบางภาคอุตสาหกรรมยังคงมีอยู่
เนื่องจากธนาคารเข้มงวดในการปล่อยสินเชื่อ

- การส่งออกบางผลิตภัณฑ์ที่ใช้โลหะสังกะสีเป็นวัตถุดิบ เช่นท่อเหล็กชุบสังกะสี
ไปยังประเทศสหรัฐและประเทศยุโรปมีแนวโน้มลดลงจากสาเหตุข้างต้น

จากปัจจัยต่างๆ
ที่ได้กล่าวมาข้างต้นอาจจะส่งผลกระทบกับตลาดโลหะสังกะสีภายในประเทศบ้างในช่วงสั้นๆ
โดยเฉพาะในช่วงครึ่งปีแรกของปี 2546 แต่อย่างไรก็ตาม จากการคาดการณ์ หากไม่เกิดสงคราม
หรือสงครามยุติได้ในเวลาอันรวดเร็ว เศรษฐกิจโลก ก็ยังคงมีแนวโน้มที่จะฟื้นตัวในปีหน้า
ปริมาณความต้องการใช้โลหะสังกะสีของโลกรวมถึงภายในประเทศไทย ในปี 2546
ก็ยังคงมีแนวโน้มที่ดีได้อย่างต่อเนื่อง

สำหรับในปี 2545 บริษัทฯ มียอดขายโลหะสังกะสี ทั้งในประเทศและส่งออก รวมทั้งสิ้น จำนวน

105,945 เมตริกตัน เพิ่มขึ้นประมาณร้อยละ 0.2 เมื่อเทียบกับปี 2544
โดยแบ่งเป็นการขายในประเทศร้อยละ 81 และส่งออกร้อยละ 19
ยอดขายในประเทศเพิ่มขึ้นเมื่อเปรียบเทียบกับปี 2544 อยู่ประมาณร้อยละ 9
โดยมียอดขายภายในประเทศรวมทั้งสิ้น 86,321 เมตริกตัน

สรุปภาวะการตลาดโลหะสังกะสีต่างประเทศ

ถึงแม้ว่าแนวโน้มของเศรษฐกิจโลกที่ชะลอตัวลง
โดยเฉพาะอย่างยิ่งความกังวลเรื่องการก่อการร้ายภาวะสงครามระหว่างประเทศสหรัฐและอิรัก
การล้มละลายของภาคธุรกิจใหญ่ๆ ซึ่งก็ได้บั่นทอนความเชื่อมั่นของนักลงทุน
ซึ่งได้ส่งผลกระทบต่อธุรกิจโลหะสังกะสีทั่วโลกเช่นกัน
โดยคาดการณ์ว่าแนวโน้มปริมาณความต้องการโลหะสังกะสีจะเพิ่มขึ้นประมาณร้อยละ 3.4 ในปี
2545 เป็น 9.05 ล้านเมตริกตัน แต่คาดการณ์ว่าอาจจะเพิ่มขึ้นต่อเนื่องได้ในปี 2546
ในราวร้อยละ 3.3 เป็น 9.35 ล้านเมตริกตัน

ปริมาณการจำหน่ายไปต่างประเทศมีสัดส่วนการส่งออกอยู่ประมาณร้อยละ 19
ของยอดจำหน่ายซึ่งปริมาณการส่งออกได้ลดลงจากปี 2544 ประมาณร้อยละ 25
ซึ่งก็สอดคล้องกับนโยบายของบริษัทฯ ที่จะเพิ่มการจำหน่ายในประเทศเนื่องจากมีรายได้ที่ดีกว่า
สำหรับตลาดส่งออกโลหะสังกะสีแท่งยังคงมีประเทศไต้หวัน กลุ่มประเทศอาเซียน
โดยเฉพาะประเทศเวียดนาม
ส่วนการส่งออกโลหะสังกะสีผสมยังคงเน้นประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน และฮ่องกง เป็นหลัก

(1) กลยุทธ์ทางการตลาด

- ด้านราคาขาย สำหรับตลาดภายในประเทศ โดยกำหนดราคาขายโลหะสังกะสีของบริษัทฯ
ให้ใกล้เคียงกับราคานำเข้าจากต่างประเทศ ส่วนตลาดต่างประเทศ กำหนดราคาขายของบริษัทฯ
ตามราคาตลาดโลกให้สามารถแข่งขันกับคู่แข่งรายอื่นๆ ได้

- มีคลังเก็บสินค้าอยู่ที่อำเภอบางปะอิน นอกเหนือจากคลังสินค้าที่โรงถลุง จังหวัดตาก
ทั้งนี้เพื่อให้บริการจัดส่งสินค้าให้แก่ลูกค้าภายในประเทศได้อย่างมีประสิทธิภาพ และรวดเร็วยิ่งขึ้น
ช่วยให้ลูกค้าสามารถลดภาระการเก็บสต๊อคไว้ในจำนวนที่สูงลงได้

- เน้นการขายผลิตภัณฑ์ที่มีมูลค่าเพิ่มมากขึ้น

- เพิ่มความหลากหลายของผลิตภัณฑ์ เช่น โลหะสังกะสีผสมตัวอื่นๆ
เพื่อให้เป็นไปตามความต้องการของลูกค้าในแต่ละอุตสาหกรรม

- รักษาคุณภาพสินค้าให้ดีสม่ำเสมอ และให้ได้มาตรฐานเดียวกับโลหะสังกะสีในตลาดโลก

- ให้บริการด้านข้อมูลทั่วๆ ไป ใน News Letter ของบริษัทฯ อาทิ เช่น ความรู้ด้านเทคนิค
และอื่นๆ

- ให้บริการทางด้านเทคนิคเกี่ยวกับการใช้โลหะสังกะสี โดยมีกลุ่มเป้าหมาย คือ ลูกค้าของบริษัทฯ
หน่วยงานภาครัฐฯ และเอกชน รวมถึงสถาบันการศึกษาต่างๆ

- จัดสัมมนาตลอดจนฝึกอบรมเพื่อเผยแพร่ให้ความรู้เกี่ยวกับการใช้โลหะสังกะสี

จากกลยุทธ์ทางการตลาดข้างต้น สร้างจุดเด่นที่ชัดเจน คือ บริษัทฯ
ทำให้ลูกค้าในประเทศเกิดความเชื่อมั่น ความพึงพอใจกับการบริการ
และคุณภาพของการบริการและของโลหะสังกะสีที่ได้มาตรฐานการผลิตซึ่งดำเนินงานตามระบบ ISO
9001 อีกทั้งลูกค้าสามารถรับสินค้าได้รวดเร็ว ซึ่งช่วยลดภาระด้านเงินทุนหมุนเวียนของลูกค้า
อาทิเช่น ภาระด้านดอกเบี้ย ทำให้ลูกค้าหันมาสั่งซื้อสินค้าที่ผลิตได้ในประเทศตามนโยบายของรัฐบาล
อันเป็นการช่วยลดภาระการขาดดุลการค้าของประเทศอีกทางหนึ่ง
นอกจากนี้ยังเน้นการให้บริการในการแก้ปัญหาทางด้านเทคนิค
ในการใช้โลหะสังกะสีและให้ความรู้ด้านวิชาการกับอุตสาหกรรมที่ใช้โลหะสังกะสีตลอดจนหน่วยงานต่างๆ
เพื่อให้สามารถนำไปพัฒนาขบวนการผลิต และคุณภาพสินค้า ทั้งให้เห็นถึงประโยชน์ของการใช้สังกะสี
ซึ่งจะมีบทบาท และเป็นทางเลือกให้แก่ผู้ใช้ปลายทางที่จะได้รับประโยชน์อย่างสูงสุด
และที่สำคัญจะมีผลต่อการขยายตัวของการใช้สังกะสีภายในประเทศมากขึ้นในอนาคตด้วย

ตลาดต่างประเทศ เนื่องจากบริษัทฯ เป็นผู้ผลิตรายเดียวในกลุ่มประเทศอาเซียน อีกทั้งประเทศไทย
ก็อยู่ใกล้ประเทศคู่ค้า ทำให้สะดวกต่อการส่งมอบสินค้า นอกจากนี้ สินค้าของบริษัทฯ
ยังได้มาตรฐานสากลตามที่ได้จดทะเบียนไว้ในตลาด London Metal Exchange
จนเป็นที่ยอมรับของลูกค้าในต่างประเทศ
ตลอดจนการบริการให้คำปรึกษาทางด้านเทคนิคอันเป็นจุดเด่นที่คู่แข่งบางรายไม่มี บริษัทฯ
ยังคงให้ความสำคัญในการส่งออก โดยเฉพาะการส่งออกโลหะสังกะสีผสมที่มีมูลค่าเพิ่ม

(2) การจัดจำหน่าย

บริษัทฯ ได้เน้นความสำคัญกับการจำหน่ายโลหะสังกะสีสำหรับตลาดภายในประเทศเป็นหลัก
เนื่องจากให้ผลตอบแทนที่ดีกว่าการส่งออก โดยกว่าร้อยละ 80
ของผลผลิตทั้งหมดเป็นการจำหน่ายภายในประเทศ

 ตลาดภายในประเทศ

ปริมาณโลหะสังกะสีที่จำหน่ายภายในประเทศกว่าร้อยละ 80 เป็นการขายตรงให้กับผู้ใช้ใน

อุตสาหกรรมต่างๆ ส่วนที่เหลือเป็นการขายผ่านตัวแทน ซึ่งได้ทำธุรกิจกับบริษัทฯ
มายาวนานตั้งแต่บริษัทฯ เริ่มเปิดดำเนินการ

ตลาดต่างประเทศ

ปริมาณโลหะสังกะสีที่ส่งออก กว่าร้อยละ 90 เป็นการจำหน่ายผ่านบริษัทตัวแทน ส่วนที่เหลือ

เป็นการขายไปยังลูกค้าต่างประเทศ โดยตลาดหลักที่ส่งออกโลหะสังกะสีแท่ง เช่น ประเทศไต้หวัน
เวียดนาม พม่า เป็นต้น ส่วนโลหะสังกะสีผสมส่งออกไปประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน และฮ่องกง

(3) ลักษณะของลูกค้า

- ลักษณะลูกค้าทั้งภายในประเทศและต่างประเทศของโลหะสังกะสีแท่งคือ
อุตสาหกรรมชุบสังกะสีแผ่น ท่อชุบทั่วไป ทองเหลือง ปลอกถ่านไฟฉาย สังกะสีออกไซค์ และอื่นๆ
สำหรับโลหะสังกะสีผสมคือ อุตสาหกรรมของใช้ในครัวเรือนเครื่องไฟฟ้า หัวซิป ของเด็กเล่น
ชิ้นส่วนรถยนต์ และอื่นๆ

(4) ภาวะอุตสาหกรรมและการแข่งขัน

ปี 2545 ราคาเฉลี่ยโลหะสังกะสีในตลาดโลกได้ปรับตัวลดลง โดยมีราคาเฉลี่ยทั้งปีที่ 779
เหรียญสหรัฐต่อเมตริกตัน ลดลง 107 เหรียญสหรัฐต่อเมตริกตัน จากปี 2544 ที่มีราคาเฉลี่ยทั้งปีที่
886 เหรียญสหรัฐต่อเมตริกตัน คิดเป็นราคาเฉลี่ยที่ลดลงประมาณร้อยละ 12 สาเหตุมาจาก Stock
ใน LME Warehouse ยังคงอยู่ในระดับสูง
รวมทั้งสภาพแนวโน้มเศรษฐกิจโลกที่ชะลอตัวลงในตลาดสำคัญๆ ที่มีผลต่อการใช้โลหะสังกะสีที่ลดลง
เช่น ประเทศสหรัฐอเมริกา ญี่ปุ่น ในขณะที่ผู้ผลิตหลายรายยังคงเพิ่มกำลังการผลิตอย่างต่อเนื่อง
ซึ่งสวนทางกับปริมาณความต้องการที่ยังคงเพิ่มไม่มาก
ประกอบความกังวลเกี่ยวกับกับสถานการณ์สงครามระหว่างประเทศสหรัฐอเมริกากับอิรักซึ่งมีส่วนในการซ้ำเติมเศรษฐกิจโลกให้ชะลอตัวลง
ปัจจัยเหล่านี้เข้ามามีอิทธิพลกับตลาดโลหะสังกะสีทำให้ราคาโลหะสังกะสีปรับลดลงมาตลอด
คู่แข่งหลายราย เช่นผู้ผลิตโลหะสังกะสีในประเทศออสเตรเลีย เกาหลี ญี่ปุ่น
ยังคงมีการส่งออกโลหะสังกะสีมายังกลุ่มประเทศอาเซียนอย่างต่อเนื่อง

ปัจจัยสำคัญที่มีผลต่อการดำเนินการของบริษัทฯ (Key success factors)

เนื่องจากโลหะสังกะสีเป็นสินค้าประเภท Commodity โดยมีราคาตลาดโลกเป็นตัวกำหนด ต้นทุนแร่
วัตถุดิบที่ใช้ในขบวนการผลิตรวมทั้งเป็นตัวกำหนดราคาขายด้วย ดังนั้น
การที่จะประสบความสำเร็จได้จะต้องมี 2 ปัจจัยหลัก ดังนี้

1. เป็นผู้ผลิตที่มีต้นทุนการผลิตที่ต่ำเพื่อเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันเมื่อเทียบกับผู้ผลิตรายอื่นๆ
ต้นทุนที่สำคัญคือ ต้นทุนแร่ ต้นทุนค่าไฟฟ้าที่ใช้ในการผลิต และประสิทธิภาพในขบวนการผลิต
การมีแหล่งแร่เป็นของตัวเองทำให้ได้เปรียบในเรื่องต้นทุนวัตถุดิบ

2. มีตลาดภายในประเทศเป็นตลาดหลัก พร้อมไปกับการพัฒนาผลิตภัณฑ์ที่เพิ่มมูลค่า (Value

Added Product)
เนื่องจากรายได้การขายภายในประเทศจะสูงกว่ารายได้จากการส่งออกที่ต้องมีค่าใช้จ่ายที่สูง เช่น
ค่าระวางเรือ ค่าใช้จ่ายในการส่งออก เป็นต้น
หากปริมาณความต้องการของตลาดภายในประเทศมีการขยายตัวสูงขึ้นก็จะเป็นปัจจัยช่วยให้บริษัทฯ
ประสบความสำเร็จมากขึ้นด้วย

ปัจจัยที่มีผลต่อภาวะอุตสาหกรรมโลหะสังกะสี

สภาพเศรษฐกิจโลกที่ชะลอตัวลงมีผลกระทบต่อปริมาณความต้องการโลหะสังกะสีในโลกด้วยรวมทั้งเป็นแรงกดดันให้ราคาโลหะสังกะสีตกต่ำลง
ซึ่งจากราคาที่ตกต่ำนี้มีผลทำให้เหมืองและโรงถลุงบางแห่งต้องปิดตัวลงหรือลดกำลังการผลิตลง
ซึ่งหากการผลิตลดลงในปริมาณที่มากพอก็จะทำให้เกิดความสมดุลด้าน Demand และ Supply
ในที่สุดราคาโลหะสังกะสีจะปรับตัวขึ้นมาอีกได้ในอนาคต

ปัจจัยภายนอกที่อาจจะมีผลกระทบต่ออุตสาหกรรม และธุรกิจของบริษัทฯ คือ สภาพเศรษฐกิจ
โดยรวมทั้งเศรษฐกิจโลกและเศรษฐกิจภายในประเทศ
ที่จะมีผลกระทบต่อปริมาณความต้องการโลหะสังกะสี รวมทั้ง World supply
ในตลาดของโลหะสังกะสีที่เกินความต้องการ ตลอดจนราคาตลาดโลกของโลหะสังกะสี
ที่มีการเปลี่ยนแปลงทั้งขึ้นและลงอยู่ตลอดเวลา รวมทั้งคู่แข่งขันจากต่างประเทศเช่น
ผู้ผลิตในประเทศออสเตรเลีย ประเทศเกาหลี
และประเทศญี่ปุ่นที่ยังคงมีการส่งออกมายังกลุ่มประเทศอาเซียนอย่างต่อเนื่อง

ในช่วง 10 ปี ที่ผ่านมา ปริมาณความต้องการใช้โลหะสังกะสีภายในประเทศเคยขึ้นไปถึงจุด

สูงสุดเมื่อปี 2539 ที่ระดับประมาณ 120,000 เมตริกตันต่อปี
เป็นช่วงที่เศรษฐกิจภายในประเทศเจริญเติบโตอย่างมากและปริมาณความต้องการเริ่มปรับลดลงภายหลังจากที่เศรษฐกิจในประเทศ
และภูมิภาคเอเชียได้ตกต่ำอย่างมาก ตั้งแต่เมื่อเดือนกรกฎาคม 2540 เป็นต้นมา
โดยปริมาณความต้องการโลหะสังกะสีได้ลดลงเหลือ 70,000 เมตริกตัน ในปี 2541
ซึ่งหลังจากที่ภาวะเศรษฐกิจเริ่มฟื้นตัวในปี 2543 2544 และ 2545
ทำให้ปริมาณความต้องการโลหะสังกะสีกลับมาเพิ่มขึ้นอีกครั้งเป็นประมาณ 90,000 , 98,170 และ
111,116 เมตริกตันตามลำดับ โดยบริษัทฯ มีส่วนแบ่งตลาดอยู่ประมาณร้อยละ 78 ของปริมาณ
การใช้โลหะสังกะสีภายในประเทศ อย่างไรก็ตาม บริษัทฯ คาดการณ์ว่าในปี 2546
ปริมาณความต้องการโลหะสังกะสีภายในประเทศยังคงจะมีแนวโน้มที่จะขยายตัวเพิ่มขึ้นประมาณร้อยละ
7

ในช่วงที่ผ่านมาสภาพการแข่งขันในตลาดภายในประเทศรุนแรงขึ้น
เนื่องจากมีการนำเข้าโลหะสังกะสีจากต่างประเทศมากขึ้น อาทิ เช่น ประเทศ ออสเตรเลีย จีน
และเกาหลีใต้ เป็นต้น อย่างไรก็ตาม บริษัทฯ ยังสามารถยืนหยัดแข่งขันกับคู่แข่งต่างๆ ดังกล่าวได้
เนื่องจากบริษัทฯ สามารถผลิตสินค้าได้คุณภาพมาตรฐานและให้บริการทางเทคนิคได้ดีกว่า เช่น
การจัดส่งสินค้าได้รวดเร็วกว่าเมื่อเปรียบเทียบกับการนำเข้าสินค้าจากต่างประเทศ
และลูกค้าไม่ต้องมารับภาระดอกเบี้ยจากการเก็บสต๊อคไว้ครั้งละจำนวนมากๆ
อีกทั้งราคาสินค้าของบริษัทฯ
สามารถแข่งขันกับราคานำเข้าสินค้าจากต่างประเทศได้รวมถึงบริการทางด้านเทคนิคที่สามารถสร้างความพึงพอใจให้ลูกค้าได้เป็นอย่างดี

สำหรับอุตสาหกรรมที่ใช้โลหะสังกะสีเป็นวัตถุดิบในการผลิตมีมากมายหลายแขนง เช่น
อุตสาหกรรมท่อเหล็กชุบสังกะสี (ท่อน้ำประปา) หรือแผ่นเหล็กชุบสังกะสี (ใช้มุงหลังคา ทำรั้ว
ฯลฯ) ซึ่งอาจจะมีผลิตภัณฑ์ชนิดอื่นๆ ที่จะสามารถนำมาใช้ทดแทนได้ เช่น ท่อ PVC หรือ
กระเบื้องมุงหลังคา เป็นต้น

3.3 การจัดหาผลิตภัณฑ์

  (ก) ลักษณะการจัดให้ได้มาซึ่งผลิตภัณฑ์เพื่อจำหน่าย

การผลิต

1) การผลิตแร่สังกะสีซิลิเกตของเหมืองแม่สอด จังหวัดตาก

เหมืองแม่สอดผลิตแร่สังกะสีซิลิเกตป้อนโรงถลุงสังกะสี จังหวัดตาก
เพื่อใช้ในกระบวนการถลุงร่วมกับแร่สังกะสีจากแหล่งอื่นๆ ในกระบวนการผลิต เมื่อปี 2545
ผลิตแร่สังกะสีซิลิเกตได้ทั้งสิ้น 112,779 เมตริกตันแห้ง มีเนื้อโลหะเฉลี่ยร้อยละ 22.18
โดยมีกำลังการผลิตรวมเท่ากับ 326,400 เมตริกตันแห้ง

การผลิตสังกะสีซิลิเกตของเหมืองแม่สอดได้ดำเนินงานมาเป็นปีที่ 20
ปัจจุบันเหมืองแม่สอดมีปริมาณสำรองแร่สังกะสีซิลิเกตประมาณ 4,820,000 เมตริกตันแห้ง
มีเนื้อโลหะสังกะสีเฉลี่ยร้อยละ 12 โดยคาดว่าจะสามารถผลิตแร่เพื่อป้อนโรงถลุงฯ
ได้อีกไม่น้อยกว่า 10 ปี และกำลังทำการสำรวจหาแหล่งแร่เพิ่มเติมด้วย

เหมืองแม่สอดยังได้ผลิตหินปูนเพื่ออุตสาหกรรมก่อสร้างโดยเริ่มจำหน่ายเป็นผลพลอยได้ตั้งแต่เมื่อต้นปี
2540 อันเป็นการสร้างรายได้อีกทางหนึ่งให้กับบริษัทฯ เมื่อปี 2545
ได้ผลิตหินปูนเพื่ออุตสาหกรรมก่อสร้างรวมทั้งสิ้น 170,939 ลูกบาศก์เมตร
โดยมีกำลังการผลิตรวมเท่ากับ 194,000 ลูกบาศก์เมตร

2) การผลิตสังกะสีแคลไซน์ของโรงผลิตแคลไซน์ จังหวัดระยอง

โรงผลิตแคลไซน์จังหวัดระยองซึ่งเป็นโรงงานที่ทำการย่างหัวแร่สังกะสีซัลไฟด์ให้เป็นแคลไซน์
ก่อนจะส่งให้โรงถลุงสังกะสีที่ตากนำไปทำการถลุงเป็นโลหะร่วมกับแร่สังกะสีซิลิเกต
บางส่วนของแคลไซน์ได้ส่งไปจำหน่ายยังโรงถลุงในต่างประเทศด้วย
ในกระบวนการย่างหัวแร่เป็นแคลไซน์นี้ จะได้กรดกำมะถันความเข้มข้นร้อยละ 98.5
เป็นผลิตภัณฑ์พลอยได้ การผลิตของโรงผลิตแคลไซน์ในปี 2545 นี้
สามารถผลิตแคลไซน์ได้เป็นจำนวนทั้งสิ้น 113,763.64 เมตริกตัน
ซึ่งรวมถึงการผลิตเพื่อส่งออกด้วยแล้ว 5,001.85 เมตริกตัน
ผลิตภัณฑ์พลอยได้จากการผลิตแคลไซน์คือกรดกำมะถันสามารถผลิตได้เป็นจำนวน 116,722.22
เมตริกตัน โดยการใช้แร่สังกะสีซัลไฟด์ (Concentrate) ทั้งสิ้น 132,495.66 เมตริกตัน
ดังแสดงในตารางที่ 1

Table 1 Calcine Plant Production

  --------------------------- ---------------------- --------------------
                              2545                   2544

  Calcine (mt)                113,764                131,647

  Acid (mt)                   116,722                131,364

  Concentrate (mt)            132,496                146,202
  --------------------------- ---------------------- --------------------

3) การผลิตโลหะสังกะสีของโรงถลุงสังกะสี จังหวัดตาก

ในปี 2545 บริษัทฯ สามารถผลิตสังกะสีคาโทด (Cathode Zinc) รวมทั้งสิ้น 105,410
เมตริกตัน

ซึ่งเป็นวัตถุดิบในการผลิตโลหะสังกะสีแท่งชนิดบริสุทธิ์ (SHG Zinc Ingot) และโลหะสังกะสีผสม
(Zinc Alloy) ชนิดต่างๆ โดยมีกำลังการผลิตรวมทั้งสิ้น 108,000 เมตริกตัน
โดยมีโรงแยกสังกะสีด้วยไฟฟ้า 2 โรง คือ โรงแยกสังกะสีด้วยไฟฟ้าหลัก ผลิตได้ 102,791
เมตริกตัน และโรงแยกสังกะสีด้วยไฟฟ้ารอง ผลิตได้ 2,619 เมตริกตัน นอกจากนั้น บริษัทฯ
ยังนำเข้าสังกะสีแท่งจากต่างประเทศ เพื่อนำมาหลอมเป็นสินค้ามูลค่าเพิ่มคือ สังกะสีผสม (Zinc
Alloy) ชนิดต่างๆ จำนวน 8,387 เมตริกตัน

แผ่นสังกะสีและสังกะสีแท่งนำเข้าได้ถูกนำไปหลอมเพื่อทำผลิตภัณฑ์ต่างๆ ดังนี้คือ สังกะสีแท่งบริสุทธิ์
(SHG Ingot) จำนวน 72,502 เมตริกตัน คิดเป็นร้อยละ 68.95 และสังกะสีผสม จำนวน
32,646 เมตริกตัน คิดเป็นร้อยละ 31.05 รวมผลิตภัณฑ์โลหะสังกะสีทั้งสิ้น 105,148 เมตริกตัน
จากกำลังการผลิตรวมทั้งสิ้น 108,000 เมตริกตัน

วัตถุดิบและผู้จำหน่ายวัตถุดิบ

ปี 2545 บริษัทดำเนินการจัดซื้อและรับมอบวัตถุดิบแร่สังกะสีทั้งประเภททุติยภูมิ (Silicate,
Oxide) และ ปฐมภูมิ (Sulphide) จำนวนทั้งสิ้น 178,360 ตันแห้ง
คิดเป็นเนื้อโลหะสังกะสีจากแร่ทุติยภูมิ 18,739 ตัน (ร้อยละ 23) และจากแร่สังกะสีปฐมภูมิ
62,817 ตัน (ร้อยละ 77) แร่ดังกล่าวสามารถจำแนกตามแหล่งที่มาได้ดังนี้

1. แหล่งวัตถุดิบแร่ภายในประเทศและประเทศเพื่อนบ้าน เช่น ลาว และเวียดนาม
แร่ดังกล่าวส่วนใหญ่เป็นแร่สังกะสีทุติยภูมิ คิดเป็นเนื้อโลหะสังกะสี 20,100 ตัน หรือคิดเป็นร้อยละ
25

2. แหล่งวัตถุดิบแร่จากต่างประเทศ ส่วนใหญ่เป็นแร่สังกะสีปฐมภูมิคิดเป็นเนื้อโลหะสังกะสีจำนวน
61,456 ตัน จากเหมืองแร่ หรือผู้ประกอบการค้าแร่โดยมีที่มาของแร่ในภูมิภาคต่าง ๆ คือ
อเมริกาใต้ ออสเตรเลีย และสหรัฐอเมริกา หรือคิดเป็นร้อยละ 75

(ข) ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม

ในปี 2545 บริษัทฯ ได้ดำเนินการต่างๆ เพิ่มเติมดังนี้

1) สำนักงานเหมืองแม่สอด จังหวัดตาก

บริษัทฯ ได้ปฏิบัติตามมาตรการป้องกัน, แก้ไข, ติดตามและตรวจสอบผลกระทบสิ่งแวดล้อม
ตามคำขอประทานบัตรที่ 1/2541 ตำบลพระธาตุผาแดง อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก
ซึ่งได้รับประทานบัตรจากกระทรวงอุตสาหกรรม เมื่อเดือนพฤษภาคม 2545 ที่ผ่านมา
สามารถสรุปได้ดังนี้

1. คุณภาพอากาศ ให้มีการฉีดพรมน้ำถนน ตามกำหนดวันละ 4 ครั้ง หรือมากกว่านั้น
เพื่อป้องกันมิให้เกิดการฟุ้งกระจายของฝุ่นละอองจากการวิ่งของยานพาหนะ
กำหนดความเร็วของรถบรรทุกไม่เกิน 30 กิโลเมตร/ชั่วโมง
ตลอดจนการปิดคลุมส่วนกระบะของรถบรรทุกขนส่งแร่ ด้วยผ้าใบมิดชิด ก่อนออกนอกเขตประทานบัตร
และการฉีดพ่นน้ำและติดตั้งเครื่องดักฝุ่นละอองในบริเวณโรงบด ย่อยแร่
ตลอดจนการก่อสร้างระบบบำบัดอากาศแบบเปียก(Wet Scrubber)
เพื่อทำการบำบัดอากาศเสียจากห้องปฏิบัติการเคมี
ไม่ให้ส่งผลกระทบต่อผู้คนในบ้านพักพนักงานและชุมชนใกล้เคียง

2. คุณภาพน้ำ ได้มีการทบทวนแผนผังการระบายน้ำปัจจุบัน ให้เหมาะสม
และขุดลอกคูคลองบ่อดักตะกอนก่อนเข้าสู่ฤดูฝน
และจัดทำแผนในการก่อสร้างโรงกรองตะกอนก่อนปล่อยน้ำจากหน้าเหมืองลงสู่ลำห้วยแม่ตาว
เพื่อดำเนินการก่อสร้างในต้นปี 2546 และมีการตรวจสอบคุณภาพน้ำและตะกอนดินลำห้วยแม่ตาว
เก็บตัวอย่างในช่วงฤดูแล้ง 1 ครั้ง และในช่วงฤดูฝน 1 ครั้ง จุดเก็บตัวอย่าง 5 จุด
ตามที่กำหนดไว้ คือ ต้นน้ำ 1 จุด และท้ายน้ำ 4 จุด ตัวแปรที่ตรวจวัด คือ ตะกอนแขวนลอย
ค่าความเป็นกรด-ด่าง และโลหะหนัก ได้แก่ สังกะสี(Zn) แคดเมียม (Cd) และเงิน(Ag)
และการเก็บตัวอย่างน้ำบ่อตื้น 2 จุด บริเวณบ้านพะเด๊ะ และจุดที่ห่างจากลำห้วยแม่ตาวประมาณ
500 เมตร โดยตัวแปรที่ตรวจวัด คือ ค่าความเป็นกรด-ด่าง(pH) ความกระด้าง(Hardness) ,
สังกะสี(Zn) , แคดเมียม (Cd) และตะกั่ว(Pb)

3. เสียง, ความสั่นสะเทือน และหินปลิว

3.1 เสียง ควบคุมให้มีการใช้ปริมาณวัตถุระเบิด และอัตราของส่วนผสมให้เป็นไปตามเกณฑ์ที่กำหนด
ใช้วิธีระเบิดแบบถ่วงจังหวะ เพื่อลดความดังของเสียง และทำการระเบิดวันละ 1 ครั้ง
ในช่วงเวลากำหนดที่แน่นอน เพื่อสร้างความเคยชินให้กับราษฎรในบริเวณใกล้เคียง
และต้องมีการให้สัญญาณเตือนให้ได้ยิน

3.2 ความสั่นสะเทือน และหินปลิวจากการระเบิด
มีการติดตามข้อมูลเพื่อปรับปรุงวิธีการและปริมาณการใช้วัตถุระเบิด
ตลอดจนการวางแผนในครั้งต่อไป

4. กากของเสีย ทำการเก็บขยะให้หมดไม่ให้ตกค้าง จัดเก็บวันเว้นวัน
โดยว่าจ้างองค์การบริหารส่วนตำบลพระธาตุผาแดง เป็นผู้เก็บ โดยไม่มีการเผากลบในเหมือง

5. เศรษฐกิจและสังคม จัดโครงการเกี่ยวกับการพัฒนาชุมชน
โดยเน้นการก่อให้เกิดความร่วมมือของผู้นำชุมชนและชาวบ้าน เช่น โครงการผาแดงอาสาพัฒนา
ร่วมกันพัฒนาถนน สิ่งก่อสร้างภายในหมู่บ้าน, การมอบทุนการศึกษาแก่เด็กนักเรียนในถิ่นทุรกันดาร ,
การส่งเสริมอาชีพ และการบริจาคสิ่งของเพื่อบรรเทาปัญหาการขาดแคลนในชุมชนโดยรอบเหมือง
เป็นต้น

6. การสาธารณสุข/อาชีวอนามัยและความปลอดภัย จัดให้มีการตรวจสุขภาพประจำปี ให้กับพนักงาน
โดยในปี 2545 ได้ดำเนินการตรวจสุขภาพเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม 2545
เพื่อเฝ้าระวังปัญหาสุขภาพคนงาน การจัดอุปกรณ์คุ้มครองความปลอดภัยส่วนบุคคลให้กับพนักงาน
โดยคำนึงถึงลักษณะงานที่ทำ
การรายงานอุบัติเหตุเพื่อเป็นกรณีศึกษาและการรณรงค์เพื่อปลูกจิตสำนึกด้านความปลอดภัยในการทำงาน
จัดทำแบบตรวจความปลอดภัยในการทำงาน เพื่อเริ่มดำเนินการตรวจสอบในปี 2546
ตลอดจนการทำกิจกรรม 5 ส เพื่อปรับปรุงบรรยากาศในการทำงานและสถานที่ทำงานให้ดียิ่งขึ้น
นอกจากนี้ยังมีมาตรการเกี่ยวกับการระวังป้องกันโรคมาลาเรีย
ได้รับความร่วมมือจากหน่วยป้องกันมาลาเรีย กระทรวงสาธารณสุข ในการพ่นหมอกควันตามอาคาร
บ้านพัก และเจาะเลือดตรวจเชื้อมาลาเรียตามระยะเวลาที่กำหนด
พร้อมกับการรณรงค์ให้พนักงานช่วยกันกำจัดแหล่งเพาะพันธุ์ยุงอย่างสม่ำเสมอ

บริษัทฯ ได้ปฏิบัติตามประกาศกรมทรัพยากรธรณี เรื่องการประกอบกิจการโรงโม่หิน ณ วันที่ 11
มิถุนายน 2539ได้แก่

1. การป้องกันผลกระทบต่อคุณภาพอากาศ เช่น การคลุมผ้าใบและจำกัดความเร็วรถขนแร่-ขนหิน
การฉีดพรมน้ำตามเส้นทาง ระบบสเปรย์น้ำโรงโม่ เป็นต้น

2. การป้องกันผลกระทบต่อคุณภาพน้ำ เช่น มีบ่อดักตะกอนและทางระบายน้ำ
เก็บตัวอย่างน้ำเพื่อทำการวิเคราะห์เปรียบเทียบกับมาตรฐาน เป็นต้น

3. การป้องกันผลกระทบด้านเสียง และความสั่นสะเทือน เช่น การบำรุงรักษาเครื่องมือ
เครื่องจักรให้มีสภาพดี กำหนด เวลาและวางแผนการระเบิด เป็นต้น

4. การป้องกันผลกระทบด้านทัศนียภาพ เช่น ขยายขอบเขตการทำเหมืองเท่าที่จำเป็น
ปลูกต้นไม้เพื่อฟื้นฟูสภาพหลังจากการใช้พื้นที่ทำเหมืองเสร็จสิ้นแล้ว เป็นต้น

บริษัทฯ มีการดำเนินการตามรายงานการศึกษาการวางแผนฟื้นฟูสภาพเหมือง
โครงการเหมืองแร่สังกะสี บริษัท ผาแดงอินดัสทรี จำกัด(มหาชน) ตำบลพระธาตุผาแดง
อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก โดยมีการดำเนินการปลูกป่าเพื่อฟื้นฟูสภาพเหมือง ในพื้นที่ทิ้งมูลดินทราย
ตามคำขอที่ 1/2536 ปส. 23 เล่มที่ 90 ฉบับที่ 69 เนื้อที่รวม 8 ไร่
ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ใช้ทิ้งมูลดินทรายจากการทำเหมืองแร่ที่เสร็จสิ้นการใช้พื้นที่แล้ว เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม
2545 ในการฟื้นฟูนี้ได้ทำการปลูกต้นไม้จำนวน 2,000 ต้น

นอกจากนี้บริษัทฯ ได้ดำเนินการเก็บตัวอย่างน้ำจากโครงการโรงลอยแร่นำร่อง(Pilot
Flotation Plant) เพื่อติดตาม ตรวจสอบคุณภาพทางเคมี ประกอบด้วย
ค่าความเป็นกรด-ด่าง(pH) , ค่าสารแขวนลอย, ค่าโลหะหนักต่างๆ เช่น สังกะสี , ตะกั่ว,
แคดเมี่ยม เพื่อเป็นการยืนยันว่า
ในอนาคตกระบวนการลอยแร่จะไม่ส่งผลกระทบต่อคุณภาพสิ่งแวดล้อมอย่างแน่นอน

2) โรงผลิตแคลไซน์ จังหวัดระยอง

การรักษาสิ่งแวดล้อม และการอนุรักษ์พลังงานของโรงผลิตแคลไซน์ จังหวัดระยอง มีดังนี้

1.
โรงผลิตแคลไซน์ได้เริ่มดำเนินการปรับปรุงระบบการทำงานเพื่อให้สอดคล้องกับมาตรฐานระบบคุณภาพ
ISO9001:2000 และได้รับการรับรองโดยสถาบัน BVQI ในเรื่องของ การผลิตแคลไซน์ และ

กรดกำมะถัน ตั้งแต่วันที่ 9 ธันวาคม 2545 เป็นต้นมา

2. โรงผลิตแคลไซน์ได้ทำการติดตั้ง inverter ที่สถานีสูบน้ำทะเลตั้งแต่เดือนมีนาคม 2545
เป็นต้นมา ซึ่งอุปกรณ์นี้ได้เริ่มใช้งานมาตั้งแต่เดือน เมษายน 2545
ผลของการติดอุปกรณ์นี้ทำให้ความต้องการใช้กำลังไฟฟ้าลดลงจาก 96 kw ในปี 2544 เหลือ 64
kw ในปี 2545 ซึ่งทำให้เกิดผลประหยัดค่าไฟฟ้าประมาณ 200,000 บาท

3. โครงการอนุรักษ์พลังงานที่ได้ส่งเสริมขึ้นในโรงแคลไซน์ยังได้รวมถึงการติดตั้ง inverter ที่
Roasting Air Fan ด้วย โดยมีจุดประสงค์หลักในการที่จะลดความเสียหายเมื่อเกิดไฟฟ้าขัดข้อง
แต่อุปกรณ์นี้

ยังช่วยลดการใช้ไฟฟ้าของพัดลมได้ด้วย
โดยการเปลี่ยนแปลงการควบคุมอัตราการไหลมาเป็นแบบปรับความเร็วของมอเตอร์แทน
ระบบนี้ได้เริ่มใช้งานตั้งแต่เดือนกรกฏาคม 2545เป็นต้นมา และพบว่าค่า watt/Nm3
ซึ่งเป็นค่าที่สามารถบอกถึงการใช้ไฟฟ้าของพัดลมตัวนี้ ได้ลดลงจากเดิมที่อยู่ระหว่าง 17.5-18.5
watt/Nm3 ลงมาเหลือ 16.0-17.0 Watt/Nm3 ซึ่งทำให้ลดกำลังไฟฟ้าที่ต้องการได้ประมาณ 50
kw

4. โรงแคลไซน์ได้ติดตั้งเครื่องกำลังไฟฟ้าระบบดิจิตัลเพื่อใช้วัดค่ากำลังงานไฟฟ้าที่ใช้อย่างละเอียด
ข้อมูลที่ได้จากเครื่องวัดนี้ได้นำไปใช้วิเคราะห์เพื่อหาแนวทางการปรับปรุงการใช้ไฟฟ้าอย่างมี
ประสิทธิภาพ โรงแคลไซน์ได้ทำการติดตั้งอุปกรณ์นี้ตั้งแต่เดือน ตุลาคม 2545 เป็นต้นมา
และได้เริ่มทำการวิเคราะห์ค่าทางไฟฟ้าที่อ่านได้
ค่าที่ได้จึงนำไปใช้ในการปรับการทำงานของเครื่องจ่ายไฟฟ้า
ทำให้กำลังงานไฟฟ้าที่ต้องซื้อจากการไฟฟ้าฯ ลดลงจาก 3,652 kwh/d ในเดือนกันยายน และ
8,230 kwh/d ในเดือนตุลาคม ลงเหลือ 1,852 kwh/d ในเดือนพฤศจิกายน

5. ในปี 2545
โรงแคลไซน์ได้ติดตั้งอุปกรณ์ใหม่และปรับปรุงอุปกรณ์ที่มีอยู่ที่เกี่ยวข้องกับการควบคุมสภาพแวดล้อมอยู่
2 รายการคือ

- รายการแรก เป็น SO₂ scrubber ซี่งได้ทำการติดตั้งแล้วเสร็จเมื่อเดือนมิถุนายน
อุปกรณ์ตัวนี้จะทำหน้าที่ในการกำจัดก๊าซ SO₂
ที่อาจจะเล็ดลอดออกมาจากกระบวนการผลิตกรดกำมะถันในกรณีเกิดเหตุฉุกเฉิน
โดยที่อุปกรณ์นี้สามารถกำจัด SO₂ ในก๊าซที่มีได้มากถึง 15,000 ppm ภายใน 1 ชั่วโมง
ซึ่งนานเพียงพอสำหรับการดำเนินการแก้ไขสิ่งที่เป็นสาเหตุได้ อุปกรณ์นี้ยังสามารถกำจัด SO₂
จำนวน 700 ppm ต่อเนื่องตลอด 24 ชั่วโมงอีกด้วย
อุปกรณ์นี้ได้ทำการทดสอบและเริ่มใช้งานแล้วตั้งแต่เดือนมิถุนายน

- รายการที่สองคือการปรับปรุง Emergency Scrubber ใหม่เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการทำงาน
หน้าที่ของอุปกรณ์ตัวนี้คือการทำลายฤทธิ์ของ SO₂ และ SO₃
ที่จำเป็นต้องปล่อยออกจากระบบเนื่องจากเหตุไฟฟ้าขัดข้อง
การปรับปรุงอุปกรณ์นี้ด้วยการเพิ่มขนาดทำให้เพิ่มเวลาที่ก๊าซจะถูกทำลายนานขึ้น
และเพิ่มความแข็งแรงของอุปกรณ์ทำให้ใช้ได้นานขึ้น การปรับปรุงครั้งนี้เสร็จสิ้นเมื่อเดือนตุลาคม

6.
จากการส่งเสริมการทำงานด้วยความปลอดภัยของโรงแคลไซน์ที่จัดทำขึ้นอย่างต่อเนื่องสม่ำเสมอทุก
ๆ ปี ทำให้โรงแคลไซน์ไม่มีอุบัติเหตุถึงขั้นหยุดงานต่อเนื่องมาเป็นเวลาเกือบ 3 ปีแล้ว ซึ่งบริษัทฯ
จะได้รับใบ Certificate of Achievement ในการปฏิบัติงานติดต่อกัน 2 ปีโดยไม่มีอุบัติเหตุ
จากสำนักงานแรงงานและสวัสดิการสังคม ในปี 2546 นี้ โรงแคลไซน์ได้วางแผนไว้ว่าจะนำระบบ
มอก.18000 ซึ่งเป็นระบบมาตรฐานการบริหารความปลอดภัยและอาชีวอนามัย
มาใช้ในการปฏิบัติงานของโรงแคลไซน์

7.
จากโครงการจัดการด้านสิ่งแวดล้อมทำให้เราสามารถนำแร่และแคลไซน์ที่ตกหล่นตามพื้นด้วยการใช้ระบบดูดฝุ่นรวมศูนย์กลับมาใช้ได้ใหม่เป็นจำนวนทั้งสิ้น
101.6 ตัน เมื่อคิดเป็นมูลค่าแล้วจะได้ 1,016,000 บาท
แม้ว่าโครงการนี้จะเป็นการจัดการที่ปลายเหตุ แต่ก็สามารถช่วยให้สภาพแวดล้อมในการทำงานดีขึ้น
รวมถึงบ่อรองรับน้ำฝนที่สะอาดขึ้นด้วย

8. ในสิ้นปี 2545 ที่ผ่านมาบริษัทฯ ได้ส่งกากแร่จำนวน 6.54% ของกากแร่ทั้งหมดไปฝังกลบ
และได้ส่งกากแร่จำนวน 93.46% ที่เหลือที่คิดเป็น 637.1 ตัน กลับไปทำการ recycle
ที่โรงถลุงตาก หรือขายให้กับโรงบำบัดอื่นๆ

9. จากการตรวจติดตามการปฏิบัติตามมาตรฐาน ISO14001 ที่ผ่านมาทั้งสองครั้งในปี 2545
ก็ไม่พบความไม่เป็นไปตามข้อกำหนดแต่อย่างใด
จะมีเพียงข้อแนะนำจากทีมผู้ตรวจสอบเพียงเล็กน้อยในการปรับปรุงระบบให้ดีขึ้น

3) การผลิตสังกะสีแท่งของโรงถลุงสังกะสี จังหวัดตาก

ในปี 2545 ได้มีการปรับปรุงเพื่อลดผลกระทบสิ่งแวดล้อม ดังนี้

1. น้ำเสีย (Waste Water) บริษัทฯ
ได้ดำเนินการสกัดดึงสังกะสีไว้ก่อนนำไปบำบัดด้วยวิธีการทางเคมี
และทำการกรองแยกตะกอนออกไปบำบัดร่วมกับกากแร่ เพื่อความคงตัวต่อสภาวะแวดล้อม
ส่วนน้ำที่ผ่านการบำบัดแล้ว (Treated Water) มีคุณลักษณะตามที่กระทรวงอุตสาหกรรมกำหนด
สามารถที่จะนำกลับไปใช้ในกระบวนการผลิตได้เป็นส่วนใหญ่
เหลือปริมาณน้ำเพียงเล็กน้อยที่ใช้รดน้ำสนามหญ้าและต้นไม้ภายในโรงงานและบ้านพักพนักงาน

2. กากแร่ (Residue) กากแร่ที่เกิดขึ้นหลังจากการสกัดแร่สังกะสีออกแล้ว
จะถูกกรองและล้างโลหะละลายออกบนสายพานกรอง (Belt Filter)
หลังจากนั้นทำการบำบัดร่วมกับกากตะกอนน้ำเสียด้วยการเติมน้ำปูนขาว
เพื่อทำลายฤทธิ์โลหะหนักที่ติดค้างอยู่ (Stabilization)
และปูนขาวที่เติมมากเกินพอจะช่วยพัฒนาให้กากที่บำบัดจับตัวเป็นก้อนแข็ง (Solidification)
คงทนต่อสภาวะแวดล้อม กากหลังบำบัดนี้จะนำไปฝังกลบในบ่อที่ปูด้วยวัสดุกันซึม

ในปี 2545 บริษัทฯ ได้ดำเนินการสร้างบ่อเก็บกากแคดเมียมจำนวน 1 บ่อ
เพื่อใช้บรรจุกากแคดเมียม โดยใช้เงินลงทุน 2 ล้านบาท
และมีการดำเนินการปิดและปรับปรุงสภาพแวดล้อมของพื้นที่บ่อเก็บกากแร่ที่บำบัดแล้ว
และที่หยุดใช้งานแล้วจำนวน 1 บ่อ โดยใช้เงินเพื่อการนี้ 34 ล้านบาท

3. มลพิษทางอากาศ อากาศเสียจากกระบวนการผลิต แบ่งออกเป็น 3 ชนิด ดังนี้

3.1. อากาศเสียจากบ่อหลอมกำมะถัน
ได้ดำเนินการบำบัดกลิ่นและไอระเหยจากการหลอมกำมะถันโดยวิธีการดูดไปบำบัดด้วยน้ำผสม NaOH
(Wet Scrubber) เพื่อดูดซับไอเสียและกลิ่น

3.2. ก๊าซซัลเฟอร์ไดออกไซด์ (SO₂) การบำบัดก๊าซใช้ระบบฟอกอากาศ (Wet Scrubber)
โดยใช้ NaOH ร้อยละ 5 ในการดูดจับ SO₂ ซึ่งมีประสิทธิภาพดีกว่าการใช้น้ำปูนขาว (Lime
Milk) และยังสามารถนำสารละลาย NaSO₄
ที่เกิดขึ้นในกระบวนการนี้ไปใช้ในกระบวนการผลิตที่โรงสกัดแร่
จะทำให้ประหยัดค่าใช้จ่ายในการซื้อปูนขาวลง

3.3. ฝุ่นละออง ซึ่งส่วนใหญ่มาจากกระบวนการหลอมสังกะสีและการหลอมตะกั่ว Anodes

จะมีระบบปิดและดักด้วย Bag House ทุกแหล่งกำเนิด และมีการตรวจวัดอยู่ตลอดเวลา

ผลการตรวจสอบติดตามคุณภาพน้ำในแม่น้ำปิง น้ำใต้ดิน และอากาศบริเวณสถานที่ทำงานและรอบๆ
โรงงาน ไม่พบค่าที่เกิดเกณฑ์มาตรฐาน โดยกระทรวงอุตสาหกรรม และกระทรวงมหาดไทย