1.  ปัจจัยความเสี่ยง

1.1 ความเสี่ยงจากความไม่สอดคล้องของระยะเวลาการให้สินเชื่อกับแหล่งเงินทุน

ความไม่สอดคล้องของระยะเวลาการให้สินเชื่อกับแหล่งเงินทุนของบริษัทและบริษัทย่อย
อาจทำให้เกิดความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราดอกเบี้ยและสภาพคล่องทางการเงิน
เนื่องจากกำหนดอัตราดอกเบี้ยสำหรับลูกค้าเช่าซื้อและลีสซิ่งในอัตราคงที่ (Fixed Rate)
ตลอดอายุของสัญญา
ในขณะที่แหล่งที่มาของเงินทุนของบริษัทและบริษัทย่อยส่วนใหญ่เป็นเงินกู้ยืมซึ่งมีต้นทุนเงินกู้ยืมขึ้นลงตามอัตราดอกเบี้ยในตลาด
อย่างไรก็ตาม
เนื่องจากในแต่ละปีบริษัทและบริษัทย่อยมีกระแสเงินสดจากการชำระคืนหนี้ของลูกหนี้เฉลี่ยประมาณร้อยละ
45 – 50 ของยอดลูกหนี้ทั้งหมด
ทำให้สามารถนำเงินดังกล่าวไปให้สินเชื่อแก่ลูกหนี้รายใหม่ในอัตราดอกเบี้ยของตลาดที่สูงขึ้นได้
นอกจากนี้ บริษัทและบริษัทย่อยได้ลดสัดส่วนเงินกู้ยืมระยะสั้นที่มีอัตราดอกเบี้ยลอยตัวลง
และเพิ่มสัดส่วนเงินกู้ยืมระยะยาวที่มีอัตราดอกเบี้ยคงที่มากขึ้น
เพื่อลดผลกระทบและความเสี่ยงของอัตราดอกเบี้ยที่อาจปรับตัวเพิ่มขึ้น

สำหรับความเสี่ยงด้านสภาพคล่องทางการเงิน
ซึ่งเกิดจากการที่เงินกู้ยืมส่วนใหญ่ของบริษัทและบริษัทย่อยเป็นเงินกู้ยืมระยะสั้น
และอาจทำให้มีความเสี่ยงจากการถูกเรียกชำระคืนเงินกู้หรือการที่เจ้าหนี้สถาบันการเงินไม่ต่ออายุเงินกู้ยืมหลังจากครบกำหนด
อย่างไรก็ตาม เงินกู้ยืมระยะสั้นเหล่านี้
ส่วนใหญ่ให้กู้ยืมโดยสถาบันการเงินซึ่งเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ของบริษัท
จึงมีความเสี่ยงของการถูกเรียกคืนเงินกู้น้อย นอกจากนี้ที่ผ่านมารวมถึงช่วงวิกฤตเศรษฐกิจปี 2540
บริษัทและบริษัทย่อยไม่เคยประสบปัญหาเรื่องแหล่งเงินกู้และความเพียงพอของเงินทุนหมุนเวียน
เนื่องจากไม่เคยถูกเรียกชำระคืนเงินกู้ระยะสั้นหรือไม่ต่ออายุเงินกู้ยืมเมื่อครบกำหนด อย่างไรก็ตาม
บริษัทและบริษัทย่อยได้จัดหาวงเงินสินเชื่อจากสถาบันการเงินอื่นในประเทศเพิ่มเติม
รวมถึงจัดหาจากแหล่งเงินทุนใหม่ๆ เช่น ตลาดทุน
เพื่อกระจายความเสี่ยงเรื่องสภาพคล่องและอัตราดอกเบี้ย

ปัจจุบัน บริษัทและบริษัทย่อยมีแหล่งเงินทุนจากการกู้ยืมทั้งระยะสั้นและระยะยาว หนี้สินอื่นๆ
และส่วนของผู้ถือหุ้น โดยมีรายละเอียดสามารถสรุปได้ดังนี้

  ------------------- ----------- -------- ----------- -------- ---------- --------
  แหล่งเงินทุน           31 ธันวาคม            31 ธันวาคม            31 ธันวาคม  
                      2546                 2547                 2548       

                      จำนวน       ร้อยละ    จำนวน       ร้อยละ    จำนวน      ร้อยละ
                      (ล้านบาท)             (ล้านบาท)             (ล้านบาท)   

  ส่วนของผู้ถือหุ้น         440.23      9.65     606.70      10.06    872.56     11.08

  หนี้สินรวม             4,119.85    90.35    5421.23     89.94    7,003.11   88.92

  - เงินกู้ยืมระยะยาว     900.00      19.74    1,120.00    18.58    1,070.00   13.59

  - เงินกู้ยืมระยะสั้น      3,103.98    68.07    4,133.60    68.57    5,760.74   73.14

  - เงินวางประกันการเช่า -           -        12.40       0.21     12.40      0.16

  - หนี้สินอื่น            115.87      2.54     155.23      2.58     159.97     2.03

  รวม                 4,560.08    100.00   6,027.93    100.00   7,875.67   100.00
  ------------------- ----------- -------- ----------- -------- ---------- --------

ที่มา : งบการเงินรวมของบริษัท กรุงเทพแกรนด์แปซิฟิคลีส จำกัด (มหาชน)
ตรวจสอบโดยผู้สอบบัญชีรับอนุญาตสำหรับปี 2546 งบการเงินรวมของบริษัท เอเซียเสริมกิจลีสซิ่ง
จำกัด (มหาชน) ตรวจสอบโดยผู้สอบบัญชี สำหรับปี 2547 และ ปี 2548

2.  ความเสี่ยงด้านการตลาดและการแข่งขัน

เนื่องจากยอดการให้สินเชื่อเช่าซื้อรถยนต์ของบริษัทสอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงของยอดจำหน่ายรถยนต์ภายในประเทศ
และเมื่อพิจารณาโครงสร้างรายได้ของบริษัทและบริษัทย่อย พบว่า ณ สิ้นปี 2548
รายได้หลักของบริษัทและบริษัทย่อยเกิดจากการให้บริการสินเชื่อเช่าซื้อรถยนต์ ประมาณร้อยละ
68.86 ของรายได้รวม
บริษัทและบริษัทย่อยจึงอาจมีความเสี่ยงจากการชะลอตัวของอุตสาหกรรมยานยนต์ อย่างไรก็ตาม
การที่บริษัทและบริษัทย่อยมีนโยบายในการเสนอบริการที่มีคุณภาพ การรักษาฐานลูกค้าเดิม
การพิจารณาสินเชื่ออย่างรัดกุมทุกขั้นตอน และการมีมาตรการควบคุมดูแลการชำระเงินของลูกค้า
หากอุตสาหกรรมยานยนต์ชะลอตัว
บริษัทและบริษัทย่อยมีแนวทางที่จะชะลอการขยายพื้นที่การให้บริการไปยังจังหวัดต่างๆ
แต่จะยังคงรักษาระดับยอดการให้สินเชื่อ
พร้อมทั้งเน้นนโยบายการเพิ่มสัดส่วนของบริการสินเชื่อประเภทอื่นๆ
ซึ่งไม่ได้รับผลกระทบโดยตรงจากการซบเซาของอุตสาหกรรมยานยนต์ เช่น
บริการด้านสินเชื่อเช่าซื้อ สินเชื่อลีสซิ่ง ประเภทเครื่องจักร และสินเชื่อแฟคตอริ่ง
และรายได้ค่าธรรมเนียมจากการให้บริการต่างๆ เป็นต้น
ทั้งนี้เพื่อเพิ่มโอกาสในการทำกำไรให้แก่บริษัทและบริษัทย่อย และลดการพึ่งพิงอุตสาหกรรมยานยนต์

นอกจากนี้
การที่ธนาคารแห่งประเทศไทยได้กำหนดแผนพัฒนาสถาบันการเงินโดยอนุญาตให้ธนาคารพาณิชย์สามารถประกอบธุรกิจเช่าซื้อและธุรกิจลีสซิ่งได้อย่างเสรี
นั้น คาดว่าจะไม่ทำให้มีจำนวนคู่แข่งขันในอุตสาหกรรมเพิ่มขึ้นมากนัก
เนื่องจากในปัจจุบันธนาคารพาณิชย์หลายแห่งก็ได้ให้บริการสินเชื่อลีสซิ่งและเช่าซื้อผ่านบริษัทในเครืออยู่แล้ว
อย่างไรก็ตาม บริษัทและบริษัทย่อยมีนโยบายในการรักษาส่วนต่างอัตราดอกเบี้ย
โดยเน้นบริการสินเชื่อที่ให้อัตราผลตอบแทนสูง
และการที่บริษัทและบริษัทย่อยทำธุรกิจเช่าซื้อและลีสซิ่งมานานกว่า 20 ปี
มีบริการที่หลากหลายและครบวงจร มีความสัมพันธ์ที่ดีกับตัวแทนจำหน่ายทรัพย์สิน
มีระบบการบริหารและควบคุมสินเชื่อที่มีประสิทธิภาพ และมีพนักงานที่มีความรู้และมีประสบการณ์
จึงสามารถให้บริการที่สะดวกและรวดเร็ว และตอบสนองความต้องการของลูกค้าได้
ทำให้ผู้บริหารของบริษัทและบริษัทย่อยมีความเชื่อมั่นถึงความสามารถในการแข่งขันของบริษัทและบริษัทย่อย

3.  ความเสี่ยงจากการให้สินเชื่อรถยนต์ใช้แล้ว

การให้สินเชื่อในกลุ่มรถยนต์ใหม่และรถยนต์ใช้แล้วมีความแตกต่างกันในด้านความเสี่ยงและผลตอบแทนที่ผู้ให้บริการจะได้รับ
โดยสินเชื่อรถยนต์ใช้แล้วมีความเสี่ยงที่สูงกว่าแต่ในขณะเดียวกันก็ให้ผลตอบแทนที่สูงกว่า
เพื่อป้องกันความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นจากการให้สินเชื่อรถยนต์ใช้แล้ว
บริษัทและบริษัทย่อยมีนโยบายในการให้สินเชื่อรถยนต์ประเภทที่ได้รับความนิยม มีสภาพคล่องสูง
มีอายุการใช้งานยาวนาน ซึ่งจะช่วยให้สามารถขายต่อง่ายและได้ราคาดี
การกำหนดมาตรการในการอนุมัติสินเชื่อรถยนต์ใช้แล้วให้มีความเข้มงวดและรัดกุม
และการมีความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้จัดจำหน่ายรถยนต์ใช้แล้วจำนวนมาก
โดยจะเลือกดำเนินธุรกิจกับตัวแทนจำหน่ายรถยนต์ใช้แล้วที่มีฐานะการเงินมั่นคง มีความซื่อสัตย์สุจริต
และเสนอขายรถยนต์ใช้แล้วที่มีคุณภาพได้มาตรฐานในราคาที่เหมาะสม
ซึ่งจะช่วยลดความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นจากคุณภาพของรถยนต์ใช้แล้วที่ไม่ได้มาตรฐาน
รวมทั้งช่วยสร้างความมั่นใจให้กับลูกค้า ทั้งนี้
บริษัทและบริษัทย่อยมีทีมงานที่มีประสบการณ์ในการทำการตลาดสินเชื่อรถยนต์ใช้แล้ว
ซึ่งมีความเชี่ยวชาญในการประเมินราคารถยนต์และตรวจสอบคุณภาพรถยนต์ใช้แล้วโดยเฉพาะ
ช่วยให้การวิเคราะห์สินเชื่อมีความถูกต้องแม่นยำ อีกทั้งพนักงานยังมีประสบการณ์ด้านดูแล ติดตาม
และเร่งรัดหนี้
ที่ผ่านมาบริษัทและบริษัทย่อยไม่มีความเสียหายอันเกิดจากการผิดพลาดในการประเมินคุณภาพรถยนต์ที่ให้เช่าซื้ออย่างมีนัยสำคัญ
และไม่เคยประสบปัญหาการขาดแคลนบุคลากร
เนื่องจากบริษัทและบริษัทย่อยมีการกำหนดผลตอบแทนที่เหมาะสม
มีแนวทางการเลื่อนตำแหน่งอย่างชัดเจน และมีระบบการทำงานที่เป็นมาตรฐาน ทั้งนี้
บริษัทและบริษัทย่อยได้จัดให้พนักงานรับการฝึกอบรมอย่างสม่ำเสมอ
เพื่อเพิ่มความรู้และทักษะในการทำงาน

4.  ความเสี่ยงด้านสินเชื่อไม่ก่อให้เกิดรายได้

ความเสี่ยงด้านสินเชื่อไม่ก่อให้เกิดรายได้เป็นความเสี่ยงหนึ่งที่อาจเกิดขึ้นจากการให้สินเชื่อ ดังนั้น
ผู้ให้บริการสินเชื่อต้องมีพนักงานที่มีคุณภาพ มีระบบการอนุมัติสินเชื่อที่ดี
รวมถึงมีการควบคุมและติดตามสินเชื่อที่รัดกุมอย่างเพียงพอ
บริษัทและบริษัทย่อยจึงมีมาตรการในการป้องกันความเสี่ยงดังกล่าวอันประกอบด้วย
การคัดเลือกพนักงานและลูกค้าที่มีคุณภาพ การอนุมัติสินเชื่อที่เข้มงวดและรัดกุม
การควบคุมและติดตามหนี้อย่างมีประสิทธิภาพ นอกจากนี้
บริษัทและบริษัทย่อยยังเน้นการคัดเลือกทรัพย์สินที่มีสภาพคล่องและได้รับความนิยม
หากลูกหนี้ไม่สามารถชำระหนี้คืน
จะสามารถขายทรัพย์สินดังกล่าวได้รวดเร็วและมีกำไรจากการขายทรัพย์สินหรือหากเกิดผลขาดทุน
ก็มีจำนวนไม่มากนัก อย่างไรก็ตาม
ในกรณีที่มูลค่าจากการขายทรัพย์สินที่ยึดมามีจำนวนไม่เพียงพอกับมูลหนี้คงค้าง
บริษัทและบริษัทย่อยสามารถติดตามและฟ้องดำเนินคดีเพื่อเรียกร้องมูลหนี้ส่วนที่เหลือจากลูกหนี้ได้
จากนโยบายในการดำเนินธุรกิจข้างต้นทำให้บริษัทและบริษัทย่อยมีความเสี่ยงด้านสินเชื่อไม่ก่อให้เกิดรายได้
(NPAs)ในเกณฑ์ต่ำ โดย ณ สิ้นปี 2548 คิดเป็นร้อยละ 0.45 ของลูกหนี้คงเหลือทั้งหมด
เปรียบเทียบกับร้อยละ 0.37 ของลูกหนี้คงเหลือทั้งหมด ณ สิ้นปี 2547
ทั้งนี้บริษัทและบริษัทย่อยยังมีนโยบายในการติดตามหนี้ที่ได้ตัดหนี้สูญแล้วซึ่งยังสามารถเรียกเก็บเงินและหลักทรัพย์อื่นของลูกหนี้ได้บางส่วน

5.  ความเสี่ยงจากการกระจุกตัวของผู้จัดจำหน่ายรถยนต์

บริษัทให้บริการเช่าซื้อรถยนต์ผ่านผู้จัดจำหน่ายรถยนต์ใหม่และรถยนต์ใช้แล้ว
ซึ่งเป็นพันธมิตรทางธุรกิจของบริษัท ในปี 2548
บริษัทมีสัดส่วนการให้บริการเช่าซื้อรถยนต์ผ่านผู้จัดจำหน่ายรถยนต์ 10 รายแรกคิดเป็นร้อยละ
30.51 ของยอดการให้สินเชื่อเช่าซื้อทั้งหมดของบริษัท อย่างไรก็ตาม
บริษัทไม่มีผลกระทบต่อความเสี่ยงในด้านนี้มากนัก
เนื่องจากบริษัทให้บริการผ่านผู้จัดจำหน่ายรถยนต์ที่มีสัดส่วนเกินกว่าร้อยละ 5
ของยอดการให้สินเชื่อทั้งหมด 2 รายเท่านั้น
ซึ่งสัดส่วนการให้สินเชื่อเช่าซื้อรถยนต์ผ่านผู้จัดจำหน่ายรถยนต์ 2 รายดังกล่าว คิดเป็นร้อยละ
15.42 ของยอดการให้สินเชื่อทั้งหมดในปี 2548 อย่างไรก็ตาม
บริษัทมีแนวทางในการกระจายการให้บริการผ่านผู้จัดจำหน่ายรถยนต์ไปยังผู้จัดจำหน่ายรถยนต์รายอื่นๆ
มากขึ้น ซึ่งจะช่วยไม่ให้เกิดการกระจุกตัวของผู้จัดจำหน่ายรถยนต์ได้

6.  ความเสี่ยงจากอิทธิพลในการบริหารงานของผู้ถือหุ้นรายใหญ่

บริษัทมีกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่ 2 กลุ่ม คือ กลุ่มคู (Koo’s Group) จากสาธารณรัฐไต้หวัน
ทำธุรกิจหลัก ได้แก่ ธุรกิจการเงิน ธุรกิจสื่อสารและโทรคมนาคม
ธุรกิจอุตสาหกรรมปิโตรเคมีและซีเมนต์ ธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ และธุรกิจโรงแรม
ซึ่งประกอบด้วยบริษัท ไชลีส ไฟแนนซ์ จำกัด บริษัท เอเค เอ็นเตอร์ไพรส์ (ประเทศไทย) จำกัด
และนายคู จอห์น ลี โดยผู้ถือหุ้นกลุ่มนี้มีสัดส่วนการถือหุ้นรวมกันประมาณร้อยละ 69.18
ของจำนวนหุ้นที่จำหน่ายแล้วทั้งหมดของบริษัท และกลุ่มธนาคารกรุงเทพ จำกัด (มหาชน)
ซึ่งมีสัดส่วนการถือหุ้นรวมกันประมาณร้อยละ 10.06 ของจำนวนหุ้นที่จำหน่ายแล้วทั้งหมดของบริษัท
ทั้งนี้ ผู้ถือหุ้นทั้งสองกลุ่มนี้ไม่มีความเกี่ยวข้องกันแต่อย่างใด อย่างไรก็ตาม
สัดส่วนการถือหุ้นดังกล่าวอาจส่งผลต่ออำนาจในการควบคุม และมีอิทธิพลต่อการดำเนินงาน
รวมถึงการควบคุมมติที่ประชุมผู้ถือหุ้นสำหรับการดำเนินงานของบริษัท
โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ถือหุ้นจากกลุ่มคู เนื่องจากเป็นกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่ถือหุ้นเกินกว่า 3 ใน 4
ของจำนวนหุ้นที่จำหน่ายแล้วทั้งหมดของบริษัท ทั้งนี้
ภายหลังการเสนอขายหุ้นสามัญเพิ่มทุนแก่ประชาชนแล้ว ณ สิ้นปี 2548
กลุ่มผู้ถือหุ้นกลุ่มคูมีสัดส่วนการถือหุ้นรวมกันประมาณร้อยละ 69.18 ของทุนชำระแล้วทั้งหมด
และกลุ่มธนาคารกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) มีสัดส่วนการถือหุ้นรวมกันประมาณร้อยละ 10.06
ของทุนชำระแล้วทั้งหมด
ซึ่งสัดส่วนการถือหุ้นดังกล่าวทำให้ผู้ถือหุ้นกลุ่มคูไม่สามารถควบคุมมติที่ประชุมผู้ถือหุ้นได้เฉพาะในกรณีที่ต้องการมติจากที่ประชุมผู้ถือหุ้นไม่น้อยกว่า
3 ใน 4 ของจำนวนเสียงทั้งหมดของผู้ถือหุ้น ทั้งนี้
การที่กลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่ทั้งสองรายนี้ไม่มีความเกี่ยวข้องกัน
ถือเป็นการถ่วงดุลอำนาจเพื่อไม่ให้ผู้ถือหุ้นรายใหญ่รายหนึ่งรายใดมีอำนาจในการควบคุมบริษัท

นอกจากนี้
บริษัทมีการกำหนดขอบเขตอำนาจหน้าที่ของคณะกรรมการบริษัทและคณะกรรมการบริหารไว้อย่างชัดเจน
รวมทั้งกำหนดเกณฑ์ในการมอบอำนาจที่รัดกุม
ในแง่ที่ว่าหากกรรมการรายใดที่มีส่วนได้เสียในเรื่องใดเรื่องหนึ่งจะไม่มีสิทธิออกเสียงลงคะแนนในเรื่องนั้น
รวมทั้ง บริษัทมีการแต่งตั้งคณะกรรมการตรวจสอบ ซึ่งเป็นกรรมการอิสระโดยมีขอบเขตอำนาจหน้าที่
เช่น สอบทานข้อมูลทางการเงินที่เสนอแก่ผู้ถือหุ้นและผู้ที่เกี่ยวข้องอื่น
สอบทานระบบการควบคุมภายในและตรวจสอบภายในที่ฝ่ายจัดการและคณะกรรมการบริษัทกำหนด
พิจารณาการเปิดเผยข้อมูลของบริษัทในกรณีที่เกิดรายการที่เกี่ยวโยงกันหรือรายการที่อาจมีความขัดแย้งทางผลประโยชน์
เป็นต้น