1. ปัจจัยความเสี่ยง

1.1 ความเสี่ยงด้านการเงิน

1. ตามที่ได้เคยกล่าวไว้ในปีก่อน
บริษัทมีการกู้ยืมเงินจากธนาคารและสถาบันการเงินในประเทศหลายแห่ง
เป็นจำนวนเงินรวมประมาณ 505 ล้านบาท เพื่อใช้ในการขยายธุรกิจ
โดยมีกำหนดชำระคืนเงินต้นและดอกเบี้ยตามปกติ
จนเมื่อเกิดผลกระทบจากวิกฤติการณ์ทางเศรษฐกิจของประเทศและความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราสกุลต่างๆในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก
เป็นเหตุให้บริษัทไม่สามารถจ่ายคืนหนี้สินได้ตามกำหนด
จึงเป็นเหตุให้เจ้าหนี้สามารถใช้สิทธิเรียกหรือบังคับขอรับชำระคืนเงินต้นทั้งหมดได้ทันที

อย่างไรก็ตาม เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน 2544
บริษัทประสบผลสำเร็จในการทำสัญญาปรับโครงสร้างหนี้กับธนาคารและเจ้าหนี้สถาบันการเงินทุกแห่ง
ปัจจุบันบริษัทอยู่ระหว่างดำเนินการตามเงื่อนไขในสัญญาปรับโครงสร้างหนี้ ซึ่ง ณ ปัจจุบัน
ยังไม่มีการผิดสัญญาใดๆเกิดขึ้น นับจากวันที่ทำสัญญาปรับโครงสร้างหนี้ถึงปัจจุบัน
บริษัทได้ชำระหนี้ตามที่กำหนดมาโดยตลอด ทำให้ภาระหนี้สินรวมตามสัญญาปรับโครงสร้างหนี้ ณ วันที่
31 ธันวาคม 2545 ลดลงเหลือประมาณ 387 ล้านบาท

2. บริษัทอาจมีความเสี่ยงจากการถูกฟ้องร้องให้ชำระหนี้จากธนาคารในประเทศแห่งหนึ่ง
ในฐานะเป็นผู้ค้ำประกันหนี้สินบริษัทที่เกี่ยวข้องกันแห่งหนึ่ง ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2545
บริษัทมีภาระค้ำประกันรวม 1,336 ล้านบาท ปัจจุบันคดีฟ้องร้องอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลแพ่ง
อย่างไรก็ตาม
เนื่องจากบริษัทและบริษัทที่เกี่ยวข้องได้ร่วมกันดำเนินการเจรจาปรับโครงสร้างหนี้กับเจ้าหนี้สถาบันการเงินเสร็จเรียบร้อยแล้ว
เป็นผลให้กระบวนการพิจารณาคดีทางกฎหมายหยุดไว้จนกว่าจะถึงวันสิ้นสุดสัญญาปรับโครงสร้างหนี้ในวันที่
30 มิถุนายน 2554 หรือมีการผิดนัดหรือผิดสัญญาปรับโครงสร้างหนี้ ซึ่ง ณ ปัจจุบัน
ยังไม่มีการผิดสัญญาใดๆเกิดขึ้น

1.2 ความเสี่ยงเกี่ยวกับการเสนอขายหลักทรัพย์

1. ตั้งแต่วันที่ 3 มีนาคม 2541 ถึงวันที่ 28 ตุลาคม 2544
บริษัทเข้าเกณฑ์อาจถูกเพิกถอนจากการเป็นหลักทรัพย์จดทะเบียน เนื่องจาก

1.1 บริษัทมีผลขาดทุนสุทธิสามปีในสี่ปีสุดท้าย
และมีมูลค่าตามบัญชีของสินทรัพย์ที่มีตัวตนสุทธิตามที่เปิดเผยในงบการเงินฉบับล่าสุดที่ผ่านการตรวจสอบจากผู้สอบบัญชีแล้วต่ำกว่าหนึ่งร้อยยี่สิบล้านบาท

1.2
บริษัทมีมูลค่าตามบัญชีของสินทรัพย์ที่มีตัวตนสุทธิตามที่เปิดเผยในงบการเงินฉบับล่าสุดที่ผ่านการตรวจสอบจากผู้สอบบัญชีแล้วต่ำกว่าร้อยละห้าสิบของทุนชำระแล้ว

ถึงแม้กฎเกณฑ์ดังกล่าวได้ถูกยกเลิกตามมติคณะกรรมการตลาดหลักทรัพย์เมื่อวันที่ 3 สิงหาคม 2541
และให้แก้ไขโดยใช้เกณฑ์ส่วนของผู้ถือหุ้นมีค่าไม่ต่ำกว่าศูนย์
โดยพิจารณาประกอบกับรายงานของผู้สอบบัญชีด้วยว่าจะต้องไม่แสดงความเห็นอย่างมีเงื่อนไข
อันเป็นผลให้ส่วนของผู้ถือหุ้นลดลงจากที่แสดงไว้ในงบดุล จนทำให้ส่วนของผู้ถือหุ้นมีค่าต่ำกว่าศูนย์
บริษัทจึงยังเข้าเกณฑ์อาจถูกเพิกถอนด้วยสาเหตุที่ผู้สอบบัญชีแสดงความเห็นอย่างมีเงื่อนไขต่องบการเงินของบริษัท

5

อย่างไรก็ตาม เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน 2544
บริษัทประสบผลสำเร็จในการทำสัญญาปรับโครงสร้างหนี้กับธนาคารและเจ้าหนี้สถาบันการเงิน
และผ่านการอนุมัติจากที่ประชุมผู้ถือหุ้นเมื่อวันที่ 28 กันยายน 2544 โดยมีบริษัทหลักทรัพย์เอบีเอ็น
แอมโร เอเซีย จำกัด (มหาชน) เป็นที่ปรึกษาทางการเงิน
เป็นผลให้หุ้นของบริษัทได้กลับเข้าทำการซื้อขายในตลาดหลักทรัพย์ได้ใหม่ในหมวด “ REHABCO ”
ตั้งแต่วันที่ 29 ตุลาคม 2544 จนถึงปัจจุบัน

2. ตั้งแต่ปี 2543 ถึงปัจจุบันบริษัทมีผลประกอบการที่กำไร แต่ยังคงมีผลขาดทุนสะสม ณ วันสิ้นปี
2545 เป็นจำนวน 190 ล้านบาท เนื่องจากผลประกอบการที่ขาดทุนอย่างต่อเนื่องในช่วงระหว่างปี
2538 - 2542 ซึ่งเป็นผลจากภาระดอกเบี้ยจ่ายที่ค่อนข้างสูงจากการกู้ยืมเงิน
ประกอบกับภาวะเศรษฐกิจที่ตกต่ำทำให้ประสบภาวะการแข่งขันอย่างรุนแรง
ยอดขายไม่เป็นไปตามประมาณการ ซึ่งการที่บริษัทมีผลขาดทุนสะสมดังกล่าว
ทำให้บริษัทไม่สามารถจ่ายเงินปันผลให้ผู้ถือหุ้นได้ตามกฎหมาย
และผู้ถือหุ้นมีความเสี่ยงที่จะไม่ได้รับเงินปันผลตามนโยบายการจ่ายเงินผลที่กำหนดไว้ไปอีกระยะหนึ่ง

6