+------------------------------------+---------+----------------------+
|                                    |         |                      |
+------------------------------------+---------+----------------------+
| 1.                                 |         |                      |
| 2.                                 |         |                      |
+------------------------------------+---------+----------------------+

2 ปัจจัยความเสี่ยง

ปัจจัยความเสี่ยงในการประกอบธุรกิจของบริษัทที่อาจมีผลกระทบต่อผลตอบแทนจากการลงทุนอย่างมีนัยสำคัญ
และแนวทางในการป้องกันความเสี่ยง สามารถสรุปได้ดังนี้

ความเสี่ยงการประกอบธุรกิจ

2.1 ความเสี่ยงจากการพึ่งพาลูกค้ารายใหญ่

บริษัทมีลูกค้าในประเทศรายใหญ่ที่มียอดขายเกินร้อยละ 10 ไม่เกิน 10 ราย คิดเป็นร้อยละ 45
ของยอดขายในประเทศทั้งหมดในปี 2552
บริษัทอาจมีความเสี่ยงที่ส่งผลกระทบต่อยอดขายเนื่องจากการสูญเสียลูกค้ารายใหญ่
อย่างไรก็ตามบริษัทได้บริหารความเสี่ยงด้วยการกำหนดนโยบายคุณภาพผลิตภัณฑ์สินค้า
นโยบายการบริการการขายทั้งก่อนและหลังการขายที่ดี
นโยบายการเสนอราคาที่เหมาะสมและสอดคล้องกับราคาตลาด
และนโยบายการรักษาความสัมพันธ์ทางธุรกิจ
รวมถึงนโยบายการขยายฐานการตลาดทั้งในประเทศและต่างประเทศ
ทำให้บริษัทมั่นใจในนโยบายว่าจะสามารถรักษาฐานลูกค้าของบริษัทไว้ได้

2.2 ความเสี่ยงจากการทำสัญญาให้สิทธิการผลิตยางยาแนวฝากระป๋องแก่ HENKEL

บริษัทได้ทำสัญญาให้สิทธิการผลิตและจำหน่ายยางยาแนวฝากระป๋องแก่บริษัท HENKEL เป็นเวลา 10
ปี โดยเริ่มตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2548 เป็นต้นไป
โดยบริษัทจะได้ค่าธรรมเนียมแรกเริ่มและค่าธรรมเนียมการใช้สิทธิเป็นการตอบแทน
ทำให้บริษัทมีความเสี่ยงในกรณีที่ HENKEL จะเป็นคู่แข่งในตลาดภายหลังสิ้นสุดสัญญา
ในการทำสัญญากับ HENKEL บริษัทได้วิเคราะห์ถึงข้อดีและข้อเสียเชิงธุรกิจอย่างรอบคอบ
ซึ่งประโยชน์หลักจากการทำสัญญาได้แก่
การเปิดช่องทางการตลาดสินค้าของบริษัทในประเทศในแถบทวีปอเมริกาเหนือ อเมริกาใต้ ยุโรป
และทวีปอัฟริกา โดยที่ผ่านมาบริษัทไม่สามารถเจาะตลาดในกลุ่มประเทศดังกล่าวได้
เนื่องจากผู้ประกอบการในประเทศดังกล่าวจะให้ความเชื่อถือกับผู้ผลิตสินค้าในทวีปยุโรปและอเมริกามากกว่าผู้ผลิตในเอเชีย
ดังนั้นการที่บริษัททำสัญญากับ HENKEL
นอกจากทำให้บริษัทมีรายได้จากการเรียกเก็บค่าธรรมเนียมการใช้สิทธิแล้ว ผลิตภัณฑ์ของ UBIS
จะสามารถเป็นที่รู้จักในกลุ่มผู้ประกอบการในต่างประเทศกว้างขวางมากขึ้น
อันจะเป็นประโยชน์อย่างมากต่อการทำการค้าในต่างประเทศของบริษัทในอนาคต

2.3 ความเสี่ยงด้านสิ่งแวดล้อม

ความเสี่ยงจากการผลิตที่อาจส่งผลต่อสิ่งแวดล้อม
เนื่องด้วยบริษัทประกอบธุรกิจในการผลิตแลคเกอร์เคลือบกระป๋องและยางยาแนวฝากระป๋องซึ่งเป็นเคมีภัณฑ์
ดังนั้น กระบวนการผลิตอาจก่อให้เกิดมลภาวะได้ ทั้งที่เป็นสารระเหยที่ปนเปื้อนในอากาศ
สารเคมีที่ปนเปื้อนในน้ำ รวมถึงมลภาวะทางเสียง
อย่างไรก็ตามบริษัทได้จัดให้มีระบบควบคุมมลภาวะดังกล่าว
โดยให้สอดคล้องกับกฎหมายและข้อกำหนดด้านสิ่งแวดล้อมในปัจจุบัน
โดยมีกำหนดมาตรการการป้องกันและการตรวจสอบสิ่งแวดล้อมเป็นประจำทุกปี
ทั้งจากหน่วยงานของรัฐทั้งจากส่วนกลางและส่วนท้องถิ่น
บริษัทได้กำหนดนโยบายเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมโดยจัดทำเป็นแผนงานประจำปีสำหรับการตรวจวิเคราะห์และการควบคุมสิ่งแวดล้อม
พร้อมทั้งมีแผนงานการตรวจวิเคราะห์โดยหน่วยงานอิสระภายนอก
บริษัทได้ตระหนักถึงความสำคัญของสิ่งแวดล้อมเพราะปัญหาสิ่งแวดล้อมจะส่งผลต่อชุมชน
จึงได้กำหนดเป็นนโยบายและแผนงานที่ชัดเจน

ความเสี่ยงด้านการผลิต

2.4 ความเสี่ยงจากการพึ่งพาผู้จำหน่ายวัตถุดิบหลักจำนวนน้อยราย

วัตถุดิบหลักในการผลิตของบริษัท ประกอบด้วย เรซิ่น (Resin) ตัวทำละลาย (Solvent) ยาง
(Rubber) และเคมีภัณฑ์อื่นๆ เป็นวัตถุดิบที่ใช้กับการผลิตอาหารโดยเฉพาะ ( food-grade raw
material) บริษัทสามารถจัดหาได้จากผู้จัดจำหน่ายทั่วไป
อย่างไรก็ตามวัตถุดิบบางชนิดจะมีบริษัทผู้ผลิตและจำหน่ายเคมีภัณฑ์น้อยราย
จึงอาจทำให้บริษัทมีความเสี่ยงจากผู้จำหน่ายวัตถุดิบรายใหญ่ที่ไม่สามารถจัดส่งวัตถุดิบได้
หรือจัดส่งไม่ตรงตามเวลา ซึ่งส่งผลต่อการผลิตได้
บริษัทจึงได้มีนโยบายการกระจายความเสี่ยงโดยกำหนดนโยบายด้านการวางแผนการผลิตและการประมาณการการใช้วัตถุดิบไว้ล่วงหน้า
รวมถึงนโยบายการบริหารการจัดเก็บวัตถุดิบสำรองเพื่อการผลิต
นอกจากนี้บริษัทยังกำหนดนโยบายการจัดหาวัตถุดิบจากผู้ผลิตรายอื่นทั้งในประเทศและต่างประเทศ
และพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่สำหรับวัตถุดิบของผู้จัดจำหน่ายรายใหม่

2.5 ความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาวัตถุดิบ

วัตถุดิบหลักในการผลิตแลคเกอร์เคลือบกระป๋องและยางยาแนวฝากระป๋องของบริษัท ประกอบด้วย
เรซิ่น ยางสังเคราะห์ และเคมีภัณฑ์อื่นๆ รวมคิดเป็นสัดส่วนต้นทุนประมาณร้อยละ 65
ของต้นทุนการผลิตทั้งหมด จึงส่งผลให้ต้นทุนการผลิตของบริษัทมีความผันผวนตามไปด้วย
โดยปกติธุรกิจราคาของเคมีภัณฑ์จะแปรผันตามกลไกของตลาดด้วยอุปสงค์-อุปทานของสินค้า
และแปรผันตามราคาน้ำมัน ซึ่งส่งผลกระทบต่อผู้ประกอบการทุกรายในอุตสาหกรรมประเภทเดียวกัน
อย่างไรก็ตามบริษัทได้กำหนดให้มีมาตรการติดตามราคาอย่างใกล้ชิด
พร้อมทั้งกำหนดนโยบายการบริหารคลังสินค้า ให้เหมาะสมกับสถานการณ์ในแต่ละช่วง
เพื่อให้การบริหารการจัดซื้อเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ

ความเสี่ยงทางด้านการบริหารจัดการ

2.6 ความเสี่ยงจากการที่บริษัทมีกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่มากกว่าร้อยละ 50

ณ วันที่ 30 ธันวาคม 2552 กลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่ได้แก่กลุ่มตระกูลทั่งวัฒโนทัย
ซึ่งถือหุ้นในบริษัทร้อยละ 60 ของจำนวนหุ้นที่จำหน่ายได้แล้วทั้งหมดของบริษัท
ทำให้กลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่นี้สามารถควบคุมเสียงในที่ประชุมผู้ถือหุ้นได้เกือบทั้งหมด
หรือการขอมติในเรื่องอื่นที่ต้องใช้เสียงส่วนใหญ่ของที่ประชุมผู้ถือหุ้น
ยกเว้นเรื่องที่กฎหมายหรือข้อบังคับบริษัทกำหนดให้ต้องได้รับเสียง 3 ใน 4 ของที่ประชุมผู้ถือหุ้น

ความเสี่ยงทางการเงิน

2.7 ความเสี่ยงด้านอัตราแลกเปลี่ยนเงินตรา

บริษัทมีความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตรา
โดยบริษัทมีรายจ่ายในการสั่งซื้อวัตถุดิบจากต่างประเทศ โดยในปี 2552
บริษัทมีรายจ่ายในการสั่งซื้อวัตถุดิบจากต่างประเทศประมาณ 2.3 ล้านเหรียญ
และมีรายได้จากการขายสินค้าเป็นเงินตราต่างประเทศจำนวน 4 ล้านเหรียญ
บริษัทได้จัดการบริหารความเสี่ยงเงินตราต่างประเทศแบบผสม โดยบริหารด้วยวิธี Natural
Hedging โดยมูลค่าการส่งออกจะครอบคลุมการนำเข้าทั้งหมด
และที่เหลือบริหารโดยการทำสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า (Forward Contract)
กับสถาบันการเงินในประเทศ (ดูรายละเอียดที่หมายเหตุประกอบงบการเงิน 26)