+-----------------------------------------------------------------------+
| 2. ปัจจัยความเสี่ยง                                                       |
+-----------------------------------------------------------------------+

การดำเนินธุรกิจของบริษัทต้องเผชิญความเสี่ยงต่างๆและความไม่แน่นอนในการประกอบธุรกิจ ซึ่งอาจส่งผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อรายได้ ผลกำไร สินทรัพย์ สภาพคล่อง และมูลค่าหุ้นของบริษัท นอกจากความเสี่ยงที่จะกล่าวถึงต่อไป อาจมีความไม่แน่นอนอื่นๆ ซึ่งบริษัทไม่อาจทราบหรือระบุได้ในขณะนี้ ดังนั้น ผู้มีส่วนได้เสียควรพิจารณาปัจจัยความเสี่ยงอื่นๆ ที่อาจเกิดขึ้นกับบริษัทนอกเหนือจากปัจจัยความเสี่ยงที่ปรากฏในเอกสารฉบับนี้ด้วย

+-----------------------------------------------------------------------+
| 2.1 ความเสี่ยงจากความผันผวนของอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว                        |
+-----------------------------------------------------------------------+

เนื่องจากหนึ่งในธุรกิจหลักของบริษัทคือการประกอบธุรกิจโรงแรม ซึ่งมีความสัมพันธ์กับจำนวนของนักท่องเที่ยวทั้งในและต่างประเทศ ดังนั้น ปัจจัยความเสี่ยงจากภายนอกที่ทำให้เกิดความผันผวนของอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว ซึ่งบริษัทไม่สามารถควบคุมได้ เช่น การก่อการร้าย การแพร่ระบาดของโรคติดต่อแบบเฉียบพลัน ภัยธรรมชาติ รวมถึงเหตุการณ์ที่ก่อให้เกิดความไม่สงบภายในประเทศและแหล่งท่องเที่ยว และภาวะเศรษฐกิจถดถอยทั่วโลก อาจส่งผลกระทบโดยตรงต่อปริมาณนักท่องเที่ยวในประเทศและนักท่องเที่ยวจากต่างประเทศที่กำลังจะเข้ามาท่องเที่ยวในประเทศไทย ซึ่งผลกระทบนี้ส่งผลเป็นวงกว้างไม่เพียงเฉพาะประเทศไทยและบริษัทเท่านั้น แต่รวมถึงอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวทั้งภูมิภาคเอเชียด้วยเช่นกัน

บริษัทมีนโยบายกระจายและลดความเสี่ยงโดยพยายามรักษาสัดส่วนรายได้ระหว่างค่าห้องพักและค่าอาหารที่เหมาะสม กลยุทธ์การกระจายธุรกิจตามแหล่งท่องเที่ยวในหลายแห่งเพื่อลดความเสี่ยงจากกรณีที่มีปัจจัยลบที่มีผลต่อการท่องเที่ยวเฉพาะแหล่งใดแหล่งหนึ่ง การเพิ่มสัดส่วนลูกค้าที่เป็นนักท่องเที่ยวภายในประเทศและการกระจายฐานลูกค้าต่างชาติให้ครอบคลุมหลากหลายประเทศมากยิ่งขึ้น เพื่อลดความเสี่ยงจากการกระจุกตัวของลูกค้ากลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง นอกจากนี้ ยังเพิ่มการให้บริการในต่างประเทศมากขึ้น รวมถึงการเตรียมความพร้อมทั้งทางด้านกลยุทธ์ทางการตลาดและการควบคุมค่าใช้จ่ายในการดำเนินงาน นอกจากนี้ การลงทุนในธุรกิจค้าปลีก ธุรกิจขายอาหารและเครื่องดื่มของบริษัทช่วยให้บริษัทมีการกระจายความเสี่ยงของธุรกิจที่เหมาะสม เนื่องจากรายได้จากธุรกิจขายอาหารและเครื่องดื่มมีความผันผวนที่น้อยกว่า โดยในปี 2552 บริษัทมีสัดส่วนรายได้จากธุรกิจอาหารร้อยละ 55 จากธุรกิจโรงแรมร้อยละ 27 ธุรกิจค้าปลีก ร้อยละ 8 ธุรกิจสปาร้อยละ 2 ธุรกิจให้เช่าศูนย์การค้าและบันเทิงร้อยละ 3 และธุรกิจอื่นๆ ร้อยละ 5

+-----------------------------------------------------------------------+
| 2.2 ความเสี่ยงจากการแข่งขันกับคู่แข่งในธุรกิจหลัก                                |
+-----------------------------------------------------------------------+

2.2.1 การแข่งขันในธุรกิจโรงแรม

ปัจจุบันจำนวนโรงแรมที่มีกลุ่มลูกค้าเป้าหมายใกล้เคียงกับกลุ่มลูกค้าเป้าหมายของบริษัทมีเพิ่มมากขึ้น จึงทำให้เกิดการแข่งขันในเรื่องราคา ซึ่งอาจจะส่งผลกระทบกับรายได้และกำไรของบริษัทในที่สุด อย่างไรก็ตาม บริษัทเชื่อมั่นว่าด้วย กลยุทธ์เป้าหมายการวางตำแหน่งที่ชัดเจนด้านการตลาดและภายใต้การควบคุมดูแลอย่างใกล้ชิดจากคณะผู้บริหาร ซึ่งมีความชำนาญและประสบการณ์ในธุรกิจโรงแรมและการบริหารงานภายใต้เครื่องหมายการค้าของตนเอง (“อนันตรา”) การบริหารงานภายใต้เครื่องหมายการค้า “แมริออท” (Franchise) การบริหารงานโดย Four Seasons Hotels & Resorts Asia Pacific Pte. Ltd. ภายใต้เครื่องหมายการค้า “โฟร์ซีซั่นส์” และการบริหารงานโดย The Hotel Licensing Corporation ซึ่งเป็นกลุ่มบริษัท แมริออทโฮเทล ภายใต้เครื่องหมายการค้า “เจดับบลิว แมริออท” ซึ่งเป็นเครื่องหมายการค้าที่มีชื่อเสียงระดับโลก ประกอบกับบริษัทประกอบธุรกิจในประเทศไทยมาเป็นเวลานาน จึงมีฐานลูกค้าประจำทั้งภายในและต่างประเทศ นอกจากนี้ บริษัทยังมีการลงทุนในธุรกิจอื่นๆ ที่มีความเกี่ยวข้องกับธุรกิจโรงแรม เช่น ธุรกิจขายอาหารและเครื่องดื่ม ธุรกิจสปา ธุรกิจให้เช่าศูนย์การค้าและบันเทิง ธุรกิจค้าปลีก ทำให้บริษัทสามารถให้บริการแก่ผู้บริโภคได้อย่างครบวงจร

2.2.2 การแข่งขันในธุรกิจอาหาร

ธุรกิจการให้บริการด้านอาหารและเครื่องดื่มเป็นธุรกิจที่มีการแข่งขันค่อนข้างสูง อีกทั้งยังเป็นธุรกิจที่มีการป้องกันผู้เข้าร่วมธุรกิจรายใหม่ต่ำกว่าเมื่อเปรียบเทียบกับธุรกิจโรงแรม อย่างไรก็ตาม การแข่งขันในธุรกิจอาหารประเภทนี้จำเป็นที่จะต้องมีการวางแผนการตลาดเพื่อครอบคลุมผู้บริโภคจำนวนมาก ซึ่งการดำเนินธุรกิจร้านอาหารที่มีเครือข่ายครอบคลุมทั่วประเทศ จำเป็นต้องใช้เงินลงทุนจำนวนมาก รวมทั้งต้องมีแบรนด์ที่เป็นที่ยอมรับ มีทีมผู้บริหารที่มีประสบการณ์สูง และเป็นผู้ประกอบการที่ได้รับการยอมรับในวงการธุรกิจ บริษัทได้ขยายสาขาครอบคลุมในเขตชุมชนที่มีกำลังซื้อและมีอัตราการบริโภคสูง ทำให้บริษัทสามารถครองส่วนแบ่งการตลาดที่สูงกว่าคู่แข่ง นอกจากนี้บริษัทได้ริเริ่มเปิดบริการรูปแบบอาหารประเภทใหม่ๆ จากเดิมที่เน้นอาหารตะวันตกจานด่วน เช่น พิซซ่า สเต็ก แฮมเบอร์เกอร์ ไอศกรีม มาครอบคลุมประเภทอาหารที่หลากหลายมากขึ้น ได้แก่ อาหารไทย จีน ญี่ปุ่น และกาแฟ ซึ่งสามารถตอบสนองความต้องการของผู้บริโภคแต่ละกลุ่ม จึงทำให้ธุรกิจในกลุ่มนี้มีการกระจายความเสี่ยงที่ดี และมีการเติบโตอย่างต่อเนื่อง

2.2.3 การแข่งขันในธุรกิจค้าปลีก

ธุรกิจค้าปลีกซึ่งบริษัทเป็นตัวแทนจำหน่ายสินค้าแฟชั่นและเครื่องสำอาง เป็นธุรกิจที่มีการแข่งขันค่อนข้างสูง และได้รับผลกระทบจากความเชื่อมั่นของผู้บริโภคในประเทศ ไม่ว่าจะเป็นการเพิ่มขึ้นของราคาน้ำมัน ภาวะเงินเฟ้อ และอาจเกิดจากความไม่มีเสถียรภาพทางการเมือง ทั้งจากการประท้วงและการจลาจลในสถานที่ชุมชนสำคัญและศูนย์การค้า ซึ่งอยู่นอกเหนือการควบคุมของผู้ประกอบการ อย่างไรก็ตาม สินค้าของบริษัทเป็นสินค้าที่มีคุณภาพ เน้นกลุ่มลูกค้าเป้าหมายระดับกลางถึงระดับบน ซึ่งได้รับผลกระทบจากภาวะเศรษฐกิจในระดับที่ต่ำกว่า โดยลูกค้ากลุ่มดังกล่าวยังคงซื้อสินค้าของบริษัท อีกทั้งประสบการณ์อันยาวนานของผู้บริหารมีส่วนสำคัญในการปรับกลยุทธ์ให้สอดคล้องกับสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนแปลงไป

+-----------------------------------------------------------------------+
| 2.3 ความเสี่ยงจากการริเริ่มโครงการใหม่                                      |
+-----------------------------------------------------------------------+

จากวิสัยทัศน์ของบริษัท หากมีความเป็นไปได้ในการลงทุน บริษัทอาจเริ่มลงทุนในโครงการใหม่ๆ โดยเฉพาะการลงทุนในกลุ่มโรงแรมและที่พักอาศัย โดยการลงทุนในโครงการใหม่ดังกล่าว อาจทำให้บริษัทมีความเสี่ยงจากต้นทุนในการลงทุน และกฎระเบียบที่เกี่ยวข้องกับสิ่งแวดล้อมและสาธารณูปโภค อย่างไรก็ตามบริษัทสามารถป้องกันและลดความเสียงดังกล่าว โดยจากประสบการณ์ยาวนานในการก่อสร้างโครงการตลอดระยะเวลากว่า 30 ปีที่ผ่านมา เนื่องจากตามปกติบริษัทจะเข้าทำสัญญาการก่อสร้างกับผู้รับเหมาก่อสร้าง ซึ่งได้ระบุต้นทุนในการก่อสร้างที่แน่นอนไว้ในสัญญา และมีการควบคุมคุณภาพการก่อสร้างให้ได้ตามมาตรฐานอย่างต่อเนื่อง เพื่อลดความเสี่ยงต่างๆ อันอาจเกิดขึ้นจากการก่อสร้าง นอกจากนี้ ก่อนเริ่มดำเนินโครงการใหม่ บริษัทจะทำการสำรวจสิ่งแวดล้อมและระบบสาธารณูปโภคในบริเวณที่ตั้งของโครงการใหม่ก่อนดำเนินการก่อสร้าง เพื่อสร้างความมั่นใจในความเป็นไปได้ของโครงการและขจัดความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้น

+-----------------------------------------------------------------------+
| 2.4 ความเสี่ยงจากการลงทุนในต่างประเทศ                                     |
+-----------------------------------------------------------------------+

บริษัทมีการลงทุนในธุรกิจโรงแรมในต่างประเทศ เช่น มัลดีฟส์ แอฟริกา ศรีลังกา และเวียดนาม และในธุรกิจการให้บริการด้านอาหารและเครื่องดื่มต่างๆ ในประเทศในทวีปเอเชีย เช่น จีน สิงคโปร์ และออสเตรเลีย ซึ่งในแต่ละประเทศนั้นย่อมมีความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นได้จากปัจจัยทางด้านการเมือง กฎหมาย หรือภาวะเศรษฐกิจของประเทศเหล่านั้นที่อาจเปลี่ยนแปลงไป ดังนั้น หากมีเหตุการณ์ใดเหตุการณ์หนึ่งเกิดขึ้นอย่างมีนัยสำคัญต่อการดำเนินธุรกิจในประเทศนั้นๆ อาจมีผลกระทบต่อรายได้และกำไรจากการลงทุนในต่างประเทศดังกล่าว

บริษัทได้ตระหนักถึงความเสี่ยงนี้ จึงได้ว่าจ้างผู้เชี่ยวชาญที่มีความรู้และความชำนาญในประเทศนั้นๆทำการศึกษาความเป็นไปได้ของโครงการอย่างละเอียดรอบคอบ และมีการทำ due diligence และ feasibility study อย่างละเอียดก่อนที่จะตัดสินใจลงทุน นอกจากนี้บริษัทมีการลดความเสี่ยงสำหรับการลงทุนในประเทศที่กลุ่มไม่เคยดำเนินธุรกิจมาก่อน โดยบริษัทจะเริ่มจากการลงทุนในธุรกิจที่ใช้เงินลงทุนจำนวนไม่มากนักและในสัดส่วนน้อย จนกว่าจะมีความมั่นใจในการดำเนินธุรกิจในประเทศนั้นๆเพียงพอ จึงจะมีการตัดสินใจลงทุนในสัดส่วนที่เพิ่มขึ้นในภายหลัง เช่น การลงทุนใน แอฟริกา มัลดีฟส์ ศรีลังกา และออสเตรเลีย ซึ่งบริษัทเริ่มการลงทุนร่วมกับเจ้าของกิจการซึ่งเป็นชาวท้องถิ่นในประเทศนั้นๆในช่วงแรกเพื่อเป็นการศึกษาสภาวะตลาดและเรียนรู้กิจการจากเจ้าของกิจการเดิม ณ 31 ธันวาคม 2552 และในสัดส่วนน้อยบริษัทมีการลงทุนในต่างประเทศเป็นจำนวน 3,603 ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ 12.7 ของสินทรัพย์รวมของบริษัท 

บริษัทได้ขยายธุรกิจในต่างประเทศด้วยรูปแบบของแฟรนไชส์และรับจ้างบริหารโรงแรมแทนการลงทุนด้วยตนเอง
ซึ่งเป็นการลดความเสี่ยงในการลงทุนได้
อีกทั้งยังสามารถขยายฐานลูกค้าของแบรนด์ที่บริษัทเป็นเจ้าของได้อีกด้วย โดย ณ สิ้นปี 2552
บริษัทมีสาขาร้านอาหารที่เป็นแฟรนไชส์ จำนวน 430 สาขา คิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 38
ของจำนวนสาขาร้านอาหารทั้งหมด 1,112 สาขา
สำหรับธุรกิจโรงแรมที่บริษัทรับจ้างบริหารและเปิดให้บริการแล้ว ณ สิ้นปี 2552 มีจำนวน 6 แห่ง
จากจำนวนโรงแรมในเครือของบริษัททั้งหมด 30 แห่ง

+-----------------------------------------------------------------------+
| 2.5 ความเสี่ยงจากการที่บริษัทไม่มีที่ดินเป็นของตนเอง                              |
+-----------------------------------------------------------------------+

เนื่องจากที่ดินที่เป็นที่ตั้งของโรงแรมบางแห่งในปัจจุบันเป็นที่ดินที่บริษัททำสัญญาเช่าไว้กับเจ้าของที่ดิน การไม่มีที่ดินเป็นของตนเองจึงเป็นความเสี่ยงของบริษัทที่นักลงทุนควรตระหนักถึง อย่างไรก็ตาม สัญญาเช่าที่บริษัททำไว้กับผู้ให้เช่ามีอายุสัญญาเฉลี่ยคงเหลือประมาณ 12 ปี และบริษัทมีสิทธิต่ออายุสัญญาได้อีก โดยมีค่าเช่าตามที่จะตกลงกัน จากการที่บริษัทก็ได้ปฏิบัติตามสัญญาเช่าและมีความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้ให้เช่าตลอดมา บริษัทจึงเชื่อมั่นว่าความเสี่ยงดังกล่าวจะไม่เกิดขึ้นในระยะเวลาอันใกล้

นอกจากนี้ สถานที่ตั้งของร้านอาหารและร้านจำหน่ายสินค้ายังเป็นหนึ่งในปัจจัยหลักของความสำเร็จในการดำเนินธุรกิจร้านอาหารและธุรกิจค้าปลีก ดังนั้น จึงอาจเกิดความเสี่ยงหากไม่สามารถต่อสัญญาเช่าพื้นที่และความเสี่ยงในการเปลี่ยนแปลงรายละเอียดในสัญญาใหม่ที่จะถูกจัดทำขึ้น อย่างไรก็ตาม เนื่องจากบริษัทเป็นเจ้าของร้านอาหารและจัดจำหน่ายสินค้าภายใต้แบรนด์ต่างๆ หลายแบรนด์ ซึ่งเป็นที่ยอมรับของผู้บริโภค จึงส่งผลให้บริษัทมีอำนาจต่อรอง อีกทั้งบริษัทยังมีนโยบายในการทำสัญญาระยะยาวกับเจ้าของพื้นที่ ซึ่งจะช่วยลดความเสี่ยงดังกล่าวได้อย่างมาก

+-----------------------------------------------------------------------+
| 2.6 ความเสี่ยงในการต่อสัญญาแฟรนไชส์และสัญญาตัวแทนจำหน่ายสินค้า                  |
+-----------------------------------------------------------------------+

การดำเนินธุรกิจอาหารของบริษัทเป็นการดำเนินการภายใต้แบรนด์ของตนเอง และแบรนด์ที่ได้รับแฟรนไชส์มาจากต่างประเทศโดยดำเนินงานตามข้อตกลงภายใต้สัญญาแฟรนไชส์ ดังนั้นจึงอาจมีความเสี่ยงที่เกิดขึ้นจากการที่มิได้รับอนุญาตให้ต่อสัญญาหรือการเปลี่ยนแปลงรายละเอียดในสัญญาแฟรนไชส์แต่ละสัญญา บริษัทตระหนักถึงความเสี่ยงและได้ลดความเสี่ยงดังกล่าวลงโดยการขอต่ออายุสัญญาแฟรนไชส์ล่วงหน้าก่อนที่สัญญาจะหมดอายุลง โดยปัจจุบันบริษัทสามารถเจรจาเพื่อขอต่ออายุสัญญาแฟรนไชส์ล่วงหน้าได้อีก 10-20 ปี ก่อนสัญญาหมดอายุลง (ทั้งนี้ขึ้นกับประเภทของสัญญา) อย่างไรก็ตามบริษัทยังมีเป้าหมายที่จะเพิ่มแบรนด์โดยเฉพาะแบรนด์ธุรกิจอาหารที่เป็นของตนเอง โดยในปัจจุบันบริษัทมีแบรนด์ของตัวเองมากถึง 3 แบรนด์หลัก ได้แก่ เดอะ พิซซ่า คอมปะนี ไทยเอ็กซ์เพรส และ เดอะ คอฟฟี่คลับ ซึ่งเป็นการลดความเสี่ยงทางด้านนี้โดยตรง

สัญญาตัวแทนจำหน่ายเป็นปัจจัยสำคัญสำหรับธุรกิจตัวแทนจำหน่าย
สัญญาของบริษัทมีลักษณะทั้งที่สามารถต่อสัญญาได้โดยอัตโนมัติและมีกำหนดระยะเวลาในการต่อสัญญา
สำหรับสัญญาในลักษณะที่มีการกำหนดระยะเวลาในการต่อสัญญา
ทำให้บริษัทมีความเสี่ยงจากการที่คู่สัญญาจะขอยกเลิกสัญญาเมื่อถึงกำหนดและมีโอกาสสูญเสียรายได้จากการเป็นตัวแทนจำหน่าย
อย่างไรก็ตาม
จากการดำเนินธุรกิจระหว่างกันมาเป็นเวลานานและบริษัทได้ปฏิบัติตามเงื่อนไขที่ระบุในสัญญามาโดยตลอด
ส่งผลให้บริษัทจะได้รับความไว้วางใจให้ต่ออายุสัญญา นอกจากนั้น
ในระหว่างการตกลงในการต่อสัญญา หากคู่สัญญาขอเปลี่ยนแปลงอัตราค่าตอบแทน
บริษัทจะเจรจาต่อรองเพื่อให้การเปลี่ยนแปลงอัตราค่าตอบแทนดังกล่าวเป็นไปในอัตราที่บริษัทและคู่สัญญาได้รับผลประโยชน์ร่วมกันทั้งสองฝ่าย

+-----------------------------------------------------------------------+
| 2.7 ความเสี่ยงจากการที่ลูกค้าจะไม่ต่อสัญญาจ้างบริหารงานและจ้างผลิตสินค้า             |
+-----------------------------------------------------------------------+

ธุรกิจโรงแรมของบริษัทมีการขยายธุรกิจครอบคลุมถึงการรับจ้างบริหารจัดการโรงแรม
ภายใต้แบรนด์ อนันตรา ซึ่งเป็นแบรนด์ของกลุ่มบริษัทเอง รายได้ค่าบริหารจัดการแบ่งออกเป็น 2
ส่วน คือ ค่าธรรมเนียมในการเป็นที่ปรึกษาและให้คำแนะนำในการออกแบบและการก่อสร้าง
ซึ่งเป็นรายได้ที่เกิดขึ้นในช่วงก่อนโรงแรมจะเปิดดำเนินการ
และค่าธรรมเนียมในการบริหารภายหลังจากที่โรงแรมเปิดดำเนินการแล้ว
โดยจะขึ้นอยู่กับรายได้และผลกำไรจากการดำเนินงานของโรงแรมที่บริษัทเข้าบริหารงาน
โดยทั่วไปสัญญาว่าจ้างบริหารโรงแรมจะมีอายุ 10 ปี ในกรณีที่ลูกค้าบอกเลิกสัญญาก่อนครบกำหนด
จะทำให้บริษัทต้องสูญเสียรายได้ค่าธรรมเนียมการบริหารงานของโรงแรมนั้นๆ
แต่บริษัทสามารถเรียกร้องค่าเสียหายในรูปของค่าธรรมเนียมการยกเลิกสัญญา (cancellation
fee)ได้ จากประสบการณ์ในการบริหารธุรกิจโรงแรมหลายปี
จึงทำให้ได้รับความไว้วางใจในจากลูกค้าในมาตรฐานการให้บริการ
ประกอบกับเอกลักษณ์ของแบรนด์ อนันตรา ที่ให้ความสำคัญต่อวัฒนธรรมท้องถิ่น
ปัจจุบันบริษัทได้ลงนามในสัญญาจ้างบริหารโรงแรมแล้วทั้งสิ้น 21 แห่ง
กับเจ้าของโรงแรมทั้งในประเทศและต่างประเทศ
ทำให้มีการกระจายความเสี่ยงทั้งในด้านของสถานที่ตั้งของโรงแรม
และการกระจุกตัวอยู่กับเจ้าของโรงแรมรายใดรายหนึ่ง โดยโรงแรมภายใต้สัญญาจ้างบริหาร 21
แห่ง เป็นโรงแรมที่เปิดดำเนินการแล้วจำนวน 6 แห่ง
ส่วนที่เหลืออยู่ระหว่างการก่อสร้างและคาดว่าจะทยอยเปิดดำเนินการได้ภายในปี 2555

สำหรับธุรกิจรับจ้างผลิตสินค้าอุปโภค โดยบริษัท นวศรี แมนูแฟคเจอริ่ง จำกัด
ซึ่งเป็นบริษัทย่อยของบริษัท ได้รับจ้างผลิตสินค้าให้กับบริษัทสินค้าอุปโภคระดับสากล
ปัจจุบันธุรกิจดังกล่าวมีการแข่งขันไม่มากนัก
เนื่องจากยังมีผู้ประกอบการที่ได้มาตรฐานและได้รับอนุญาตให้ผลิตน้อยราย
แต่เนื่องจากราคาและคุณภาพเป็นตัวแปรที่สำคัญ
บริษัทจึงมีความเสี่ยงจากการสูญเสียลูกค้าในกรณีดังกล่าว
อย่างไรก็ตามจากการที่บริษัทได้ดำเนินธุรกิจรับจ้างผลิตสินค้าอุปโภคมาเป็นเวลานานมากกว่า 20 ปี
และให้ความสำคัญต่อคุณภาพในการผลิตสินค้าในราคาที่เหมาะสม นอกจากนี้
ยังได้ปรับปรุงสายการผลิตซึ่งสามารถลดต้นทุนการผลิตได้อย่างต่อเนื่อง
ทำให้บริษัทได้รับความไว้วางใจจากลูกค้าและได้รับการว่าจ้างผลิตสินค้าในระยะยาว

+-----------------------------------------------------------------------+
| 2.8 ความเสี่ยงด้านการเงิน                                                 |
+-----------------------------------------------------------------------+

2.8.1 ความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยน

บริษัทและบริษัทในเครือมีรายได้บางส่วนเป็นเงินสกุลต่างประเทศ ซึ่งได้รับมาจากการให้สิทธิค่าแฟรนไชส์และจากเอเย่นต์ท่องเที่ยวในต่างประเทศ ซึ่งรายได้ดังกล่าวผันแปรตามอัตราแลกเปลี่ยน แต่ในขณะเดียวกันบริษัทก็มีค่าใช้จ่ายบางประเภท เช่น ค่าบริหารจัดการธุรกิจโรงแรม ค่าการใช้สิทธิ/ลิขสิทธิ์ในธุรกิจอาหารและเครื่องดื่ม (Franchise Fee) และค่าสินค้าในธุรกิจค้าปลีก เป็นเงินสกุลต่างประเทศ ดังนั้นบริษัทจึงสามารถลดความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนนี้ได้ โดยการหักกลบรายได้และค่าใช้จ่ายที่เป็นเงินสกุลต่างประเทศ (Natural Hedging) ซึ่งปัจจุบันค่าใช้จ่ายดังกล่าวมีสัดส่วนใกล้เคียงกับรายได้ ส่งผลให้ผลต่างจากอัตราแลกเปลี่ยนคิดเป็นมูลค่าที่ไม่เป็นสาระสำคัญเมื่อเทียบกับรายได้ทั้งหมดของบริษัทและบริษัทในเครือในส่วนของการบริหารความเสี่ยงที่เกิดจากราคาค่าห้องพักซึ่งเดิมกำหนดราคาอ้างอิงเงินสกุลดอลล่าห์สหรัฐ ปัจจุบันห้องพักทั้งหมดในประเทศได้เปลี่ยนมากำหนดเป็นเงินสกุลบาท 

ณ วันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2552 บริษัทมีเงินลงทุนในต่างประเทศตามราคาทุน ประมาณร้อยละ
0.45 เมื่อเทียบกับสินทรัพย์รวมในงบการเงินรวม
เงินลงทุนในต่างประเทศดังกล่าวเป็นเงินลงทุนในกิจการร่วมค้า
และเงินลงทุนระยะยาวในหลักทรัพย์ในความต้องการของตลาด
โดยบริษัทได้บันทึกบัญชีตามมาตรฐานบัญชี
ซึ่งมิได้มีการบันทึกขาดทุนหรือกำไรจากอัตราแลกเปลี่ยนในงบกำไรขาดทุน
เงินลงทุนในกิจการร่วมค้าจะบันทึกตามวิธีส่วนได้เสีย
โดยรับรู้ส่วนแบ่งกำไรหรือขาดทุนซึ่งแปลงค่าเป็นเงินบาทโดยใช้อัตราแลกเปลี่ยนเฉลี่ยของธนาคารแห่งประเทศไทยในปี
2552 ส่วนเงินลงทุนระยะยาวในหลักทรัพย์ในความต้องการของตลาด
จะมีการปรับปรุงให้เป็นราคายุติธรรมและใช้อัตราแลกเปลี่ยน ณ
วันสิ้นงวดโดยแสดงอยู่ภายใต้ส่วนของผู้ถือหุ้น จากสัดส่วนเงินลงทุนในต่างประเทศซึ่งมีสัดส่วนต่ำมาก
เมื่อเปรียบเทียบกับสินทรัพย์รวมในงบการเงินรวมดังกล่าว
ทำให้กลุ่มบริษัทได้รับผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงของอัตราแลกเปลี่ยนไม่มากนัก

นอกจากนี้ ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2552
บริษัทและบริษัทในเครือมีภาระหนี้สินที่เป็นสกุลเงินบาทในสัดส่วนร้อยละ 94
และส่วนที่เหลืออีกร้อยละ 6
เป็นภาระหนี้สินเงินกู้ยืมของบริษัทย่อยในต่างประเทศในสกุลเงินต่างประเทศ
เพื่อให้สอดคล้องกับรายได้ในประเทศนั้น ๆ

2.8.2 ความเสี่ยงด้านการเก็บเงินชำระหนี้จากลูกหนี้การค้า

สำหรับธุรกิจอาหาร บริษัทแทบจะไม่มีความเสี่ยงในการเรียกเก็บเงินชำระหนี้
เนื่องจากรายได้รับเกือบทั้งหมด เทียบเท่าเงินสด ในกรณีของธุรกิจโรงแรม
บริษัทมีความเสี่ยงในการเรียกเก็บเงินชำระหนี้จากลูกหนี้การค้า เช่น เอเย่นต์ท่องเที่ยว
หรือลูกค้าบริษัทรายใหญ่ เช่นเดียวกับผู้ประกอบการในธุรกิจโรงแรมรายอื่นๆ อย่างไรก็ตาม
บริษัทมีฐานลูกหนี้การค้าที่หลากหลายและมีจำนวนมากราย
ซึ่งบริษัทไม่ได้ยึดติดกับฐานลูกหนี้การค้ากลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง
และในอดีตไม่เคยได้รับความเสียหายอย่างเป็นสาระสำคัญจากหนี้สูญ
เนื่องจากบริษัทจะพิจารณาให้ระยะเวลาในการชำระหนี้ (Credit Term)
แก่ลูกหนี้การค้าเฉพาะรายที่มีการทำธุรกิจกันมาอย่างน้อย 3-5 ปี สำหรับลูกหนี้การค้ารายใหม่
กลุ่มบริษัทจะกำหนดเป็นวงเงินที่จำกัดเท่านั้น โดยหลักการนี้ช่วยให้บริษัทบริหารลูกหนี้
และมีแผนการติดตามลูกหนี้ที่มีปัญหาอย่างมีประสิทธิภาพ

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2552 บริษัทและบริษัทในเครือมียอดลูกหนี้การค้าค้างชำระสุทธิเท่ากับ 1,000.23 ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ 5.78 ของรายได้จากการดำเนินธุรกิจของบริษัท โดยร้อยละ 96.64 ของยอดลูกหนี้การค้าทั้งหมด (ก่อนหักค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญ) เป็นลูกหนี้การค้าค้างชำระน้อยกว่า 90 วันซึ่งประกอบด้วยลูกหนี้ที่ยังไม่ถึงกำหนดชำระร้อยละ 86.72 ทั้งนี้บริษัทได้ตั้งค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญไว้ร้อยละ 1.97 ของยอดลูกหนี้การค้าทั้งหมด (ก่อนหักค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญ) 

2.8.3 ความเสี่ยงเกี่ยวกับอัตราดอกเบี้ย

ความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ยเกิดจากความผันผวนของอัตราดอกเบี้ยในตลาด
ซึ่งจะส่งผลกระทบต่อกระแสเงินสดของบริษัท
เนื่องจากบริษัทมีเงินกู้ระยะยาวที่มีอัตราดอกเบี้ยลอยตัวจำนวนร้อยละ 50
ของเงินกู้ระยะยาวทั้งหมด
บริษัทและบริษัทในเครือใช้ตราสารอนุพันธ์ทางการเงินในการบริหารเพื่อลดความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ยอย่างเหมาะสม
เงินกู้ระยะยาวของบริษัทปัจจุบันอยู่ในรูปหุ้นกู้ระยะยาว 3 ปี 5 ปี และ 7 ปี
โดยมีอัตราดอกเบี้ยเฉลี่ยปัจจุบันอยู่ที่ร้อยละ 5 ต่อปี

หากอัตราดอกเบี้ยมีการเปลี่ยนแปลงเพิ่มขึ้นร้อยละ 1
จะมีผลกระทบให้ดอกเบี้ยจ่ายของบริษัทและบริษัทในเครือเพิ่มขึ้นประมาณร้อยละ 0.33 ของรายได้

2.8.4
ความเสี่ยงจากการต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขที่ต้องปฏิบัติและละเว้นการปฏิบัติของหุ้นกู้ของกลุ่มบริษัท

บริษัทต้องดำรงอัตราส่วนหนี้สิน (Interest Bearing Debt) (“IBD”) ต่อส่วนของผู้ถือหุ้น
(Shareholders’ Equity) (“E”) ของบริษัทในอัตราไม่เกิน 1.75 : 1 ณ
วันสิ้นงวดบัญชีในทุกๆ ไตรมาส
โดยคำนวณจากงบการเงินรวมของบริษัทที่มีผู้สอบบัญชีรับอนุญาตตรวจสอบและแสดงความเห็นแล้ว
โดย ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2552 บริษัทมีอัตราส่วนหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้น (IBD/E)
ของบริษัทเท่ากับ 0.96 : 1

บริษัทได้เล็งเห็นและให้ความสำคัญกับผลกระทบที่อาจจะเกิดขึ้นจากความเสี่ยง
โดยได้มอบหมายให้ฝ่ายตรวจสอบภายในทำหน้าที่ประเมินความเสี่ยงอย่างสม่ำเสมอ
โดยทุกหน่วยงานของบริษัทจะระบุปัจจัยความเสี่ยงที่อาจจะเกิดขึ้นจากการดำเนินงานของหน่วยงาน
เพื่อฝ่ายตรวจสอบภายในจะร่วมกับหน่วยงานที่ระบุความเสี่ยงสามารถนำข้อมูลมาวิเคราะห์
และร่วมกันหาแนวทางหรือมาตรการในการป้องกัน หรือลดความเสียหายจากความเสี่ยงดังกล่าว
อีกทั้งฝ่ายตรวจสอบภายในและหน่วยงานที่รับผิดชอบจะร่วมกันติดตามและประเมินความเสี่ยงเป็นระยะ
ทั้งนี้ บริษัทได้ทำคู่มือบริหารความเสี่ยง และทบทวนคู่มืออย่างน้อยปีละ 1 ครั้ง