การประกอบธุรกิจของแต่ละสายผลิตภัณฑ์

1. ลักษณะผลิตภัณฑ์และบริการ

[][][]

[][][][][][][][]

ผลิตภัณฑ์หลักของบริษัท คือ

-   ยางแผ่นรมควัน (Rib Smoked Sheet หรือ RSS) ซึ่งแยกได้เป็น 4 ประเภท คือ
    ยางแผ่นรมควันชั้น 2, ชั้น 3, ชั้น 4, ชั้น 5 โดยการแบ่งเกรดนั้น
    จะใช้คุณภาพของยางแต่ละแผ่นเป็นเกณฑ์
    ยางแผ่นรมควันที่ผลิตได้นี้จะใช้เป็นวัตถุดิบในการผลิตสินค้าอื่น ๆ ต่อไป เช่น ยางล้อรถยนต์
    สายพาน ท่อน้ำ รองเท้า อะไหล่รถยนต์ ฯลฯ

-   ยางแท่ง (Block Rubber) แบ่งเป็น 3 ประเภทใหญ่ๆ คือ STR20, STR 10 และSIR 20
    เป็นผลิตภัณฑ์ที่ใช้เป็นวัตถุดิบในการผลิตสินค้าอื่นๆ เช่นเดียวกับยางแผ่นรมควัน กล่าวคือ
    อุตสาหกรรมยางล้อรถยนต์เป็นผู้ใช้รายใหญ่ คุณสมบัติของยางแท่ง STR 20
    โดยทั่วไปสามารถใช้ทดแทนกันได้กับยางแผ่นรมควัน ชั้น 3

-   น้ำยางข้น (Concentrated Latex) ซึ่งมีความเข้มข้น 60%
    น้ำยางข้นที่ผลิตได้จะใช้เป็นวัตถุดิบในการผลิตสินค้าอื่นๆ ต่อไป เช่น ถุงมือยาง ถุงยางอนามัย
    ยางยืด เป็นต้น

ผลิตภัณฑ์หลักประเภทยางแผ่น และ ยางแท่งของบริษัทมีลักษณะเป็น Semi-raw Material
เพื่อใช้เป็นวัตถุดิบ ในการผลิตเป็นสินค้าสำเร็จรูปอีกต่อหนึ่ง
ความต้องการส่วนใหญ่มาจากผู้ผลิตยางล้อรถยนต์ ซึ่งขึ้นอยู่กับเศรษฐกิจโลก และ
กำลังซื้อของประชาชน ต่อรถยนต์และรถที่ใช้ในเชิงพาณิชย์ ส่วนของน้ำยางข้น
เนื่องจากผู้ใช้หลักได้แก่ผู้ผลิตถุงมือยาง ถุงยางอนามัย และยางยืด
ความต้องการยังคงมีอัตราการเติบโตที่ดี
เนื่องจากผู้บริโภคมีแนวโน้มที่จะใช้ผลิตภัณฑ์ดังกล่าวมากขึ้นเรื่อยๆ
ทำให้ความต้องการของผลิตภัณฑ์ยางธรรมชาติมีมากขึ้นไปด้วย
อย่างไรก็ตามผลผลิตยางธรรมชาติจะมีลักษณะเป็นไปตามฤดูกาล
กล่าวคือในช่วงเดือนมีนาคมถึงพฤษภาคมจะเป็นช่วงที่ผลผลิตยางธรรมชาติลดลง
เพราะต้นยางอยู่ในระหว่างผลัดใบ จากนั้นผลผลิตก็จะมีมากขึ้นเรื่อยๆ
จนถึงจุดสูงสุดในช่วงเดือนธันวาคม ถึง กุมภาพันธ์ของทุกปี
ฝ่ายการตลาดได้มีการวางแผนการบริหารเพื่อให้ได้มาซึ่งกลุ่มลูกค้าในจำนวนที่เพียงพอ
เหมาะสมและสอดคล้องกับผลิตภัณฑ์ที่มีอยู่ในสายการผลิต และระดับราคาขายที่มีกำไร

สิทธิบัตรและใบอนุญาตในการประกอบธุรกิจ

(1) บัตรส่งเสริมการลงทุน

  -------------------- ---------------------------- ---------------------
  บัตรส่งเสริมเลขที่        ผลิตภัณฑ์                       ลงวันที่

  1108/2536            น้ำยางข้น                      29 กรกฎาคม 2536

  1316/2537            น้ำยางข้น                      27 พฤษภาคม 2537

  1342/2540            ยางแท่ง                       02 มิถุนายน 2540

  1165/2542            น้ำยางข้น                      22 เมษายน 2542

  1046/2543            ยางแท่งและหรือยางผสม           28 มกราคม 2543

  1803(2)/2547         ยางแท่งและหรือยางผสม           24 กันยายน 2547

  1802(2)/2550         น้ำยางข้น                      21 สิงหาคม 2550

  บัตรส่งเสริมเลขที่        ผลิตภัณฑ์                       ลงวันที่

  1803(2)/2550         น้ำยางข้น                      21 สิงหาคม 2550

  2213(2)/2550         ยางแท่งและหรือยางผสม           07 ธันวาคม 2550
  -------------------- ---------------------------- ---------------------

บริษัทฯ ได้รับการส่งเสริมการลงทุนและรับสิทธิประโยชน์ตามพระราชบัญญัติส่งเสริมการลงทุน พ.ศ.
2520 ดังต่อไปนี้

1. ได้รับอนุญาตนำคนต่างด้าวซึ่งเป็นช่างฝีมือ หรือผู้ชำนาญการกับคู่สมรสและบุคคลซึ่งอยู่
ในอุปการะของบุคคลทั้งสองประเภทนี้
เข้ามาในราชอาณาจักรได้ตามจำนวนและกำหนดระยะเวลาให้อยู่ในราชอาณาจักรเท่าที่คณะกรรมการพิจารณาเห็นสมควร

2. ได้รับยกเว้นอากรขาเข้าสำหรับเครื่องจักรตามที่คณะกรรมการพิจารณาอนุมัติ

3.
ได้รับลดหย่อนอากรขาเข้าร้อยละเจ็ดสิบห้าของอัตราปกติสำหรับวัตถุดิบหรือวัสดุจำเป็นที่นำเข้ามาในราชอาณาจักรมีกำหนดเวลา
1 ปี นับแต่วันนำเข้าครั้งแรก

4. ได้รับยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคล
สำหรับกำไรสุทธิที่ได้จากการประกอบกิจการที่ได้รับการส่งเสริมมีกำหนด
เวลาตามที่คณะกรรมการกำหนด ซึ่งต้องไม่น้อยกว่าสามปีแต่ไม่เกินแปดปี
นับแต่วันที่เริ่มมีรายได้จากการประกอบกิจการนั้น
ในกรณีที่ประกอบกิจการขาดทุนในระหว่างเวลาได้รับยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลตามวรรคหนึ่ง ผู้ได้รับการส่งเสริมจะได้รับอนุญาตให้นำผลขาดทุนประจำปีที่เกิดขึ้นในระหว่างเวลานั้นไปหักออกจากกำไรสุทธิที่เกิดขึ้นภายหลังระยะเวลาได้รับยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคล มีกำหนดเวลาไม่เกินห้าปีนับแต่วันพ้นกำหนดเวลานั้น โดยจะเลือกหักจากกำไรสุทธิของปีใดปีหนึ่งหรือหลายปีก็ได้

5. ได้รับยกเว้นไม่ต้องนำเงินปันผลจากกิจการที่ได้รับการส่งเสริมการลงทุนในข้อ 4
ไปรวมคำนวณเพื่อเสียภาษีเงินได้ 

6. ได้รับลดหย่อนภาษีเงินได้นิติบุคคล สำหรับกำไรสุทธิที่ได้จากการลงทุนในอัตราร้อยละห้าสิบ
ของอัตราปกติมีกำหนดห้าปี โดยนับจากวันที่พ้นกำหนดระยะเวลาตามข้อ 4.

7. ได้รับอนุญาตให้หักเงินได้พึงประเมิน เป็นจำนวนร้อยละห้า ของรายได้ที่เพิ่มขึ้นจากปีก่อน
จากการส่งออกเป็นระยะเวลาสิบปี นับแต่วันที่มีรายได้ ทั้งนี้ รายได้จากการส่งออกของปีนั้นๆ
จะต้องไม่ต่ำกว่ารายได้จากการส่งออกเฉลี่ยสามปีย้อนหลัง ยกเว้นสองปีแรก

8. ได้รับอนุญาตให้หักค่าขนส่ง ค่าไฟฟ้า
และค่าประปาสองเท่าของค่าใช้จ่ายดังกล่าวเป็นระยะเวลาสิบปีนับแต่วันที่เริ่มมีรายได้จากการประกอบกิจการนั้น

9. ได้รับอนุญาตให้หักเงินลงทุน ในการติดตั้งหรือก่อสร้างสิ่งอำนวยความสะดวกร้อยละยี่สิบห้า
ของเงินลงทุน นอกเหนือไปจากการหักค่าเสื่อมราคาตามปกติ

10. ได้รับอนุญาตให้ยกเว้นอากรขาเข้าสำหรับวัตถุจำเป็น ที่ต้องเข้ามาจากต่างประเทศ
เพื่อใช้ในการผลิตเพื่อการส่งออกเป็นระยะเวลาห้าปี นับแต่วันนำเข้าครั้งแรก

11. ได้รับอนุญาตให้นำเงินออกนอกราชอาณาจักรเป็นเงินตราต่างประเทศได้

(2) ใบอนุญาต

บริษัทฯ ได้รับอนุญาตให้ค้ายาง ใบอนุญาตตั้งโรงทำยาง
และใบอนุญาตให้เป็นผู้ส่งยางออกนอกราชอาณาจักร ตาม พระราชบัญญัติควบคุมยาง พ.ศ. 2542
โดยมีใบอนุญาตดังนี้คือ

1.  ใบอนุญาตค้ายาง

  ------------------------------------ ----------------------------------
  สาขา                                 เลขที่

  สำนักงานใหญ่                           สข.42/2553

  คลองแงะ                              สข.43/2553

  ตรัง                                  ตง.022/2553

  ทุ่งสง                                 นศ.  5/2553

  สิเกา                                 ตง.087/2552

  ห้วยนาง                               ตง. 0101/2552

  ชุมพร                                 ชพ.30/2552

  สุราษฎร์ธานี                            สฎ.13/2553

  กาญจนดิษฐ์                             สฎ.111/2552
  ------------------------------------ ----------------------------------

2. ใบอนุญาตตั้งโรงทำยาง

  ------------------- -------------------------- ------------------------
  ประเภท              สาขา                       เลขที่

  ยางแผ่น              คลองแงะ                    สข. 29/2553

  ยางแผ่น              ตรัง                        ตง.022/2553

  น้ำยางข้น             ตรัง                        ตง.024/2553

  ยางเครพ             ตรัง                        ตง.023/2553

  ยางแท่ง              ทุ่งสง                       นศ.  5/2553

  ยางผสม              ทุ่งสง                       นศ.  6/2553

  ยางแท่ง              สิเกา                       ตง.032/2552

  ยางผสม              สิเกา                       ตง.031/2552

  ยางแท่ง              ห้วยนาง                     ตง.042/2552

  ยางผสม              ห้วยนาง                     ตง.043/2552

  น้ำยางข้น             กาญจนดิษฐ์                   สฎ.31/2552

  น้ำยางข้น             ชุมพร                       ชพ.8/2552

  น้ำยางข้น             สุราษฎร์ธานี                  สฎ.1/2553
  ------------------- -------------------------- ------------------------

2.  ใบอนุญาตให้เป็นผู้ส่งยางออกนอกราชอาณาจักร

4. ใบอนุญาตเป็นผู้ผลิตยางแท่งเอสทีอาร์

  --------------------------- --------------- ---------------------------
  ใบอนุญาตเป็นผู้ผลิตยางแท่ง STR                    

  สาขา                        รหัส             เลขที่

  ทุ่งสง                        BD1             19/2552

  สิเกา                        BD2             35/2552

  ห้วยนาง                      BD3             39/2552
  --------------------------- --------------- ---------------------------

  5. ใบอนุญาตเป็นห้องปฏิบัติการยางแท่งเอสทีอาร์

  ---------------------------- ----------------- ----------------------------
  ใบอนุญาตเป็นห้องปฏิบัติการยางแท่ง                     
  STR                                            

  สาขา                         รหัส               เลขที่

  ทุ่งสง                         L 24              17/2552

  สิเกา                         L 15              08/2552

  ห้วยนาง                       อยู่ระหว่างขออนุญาต   
  ---------------------------- ----------------- ----------------------------

2. การตลาดและสภาวะการแข่งขัน

จากการเกิดวิกฤตการณ์ของสถาบันการเงิน นับแต่ปลายไตรมาส 3 ปี 2551 เป็นต้นมา
เริ่มต้นจากประเทศสหรัฐอเมริกา และกระจายออกไปทั่วโลก
โดยมีการระงับวงเงินสินเชื่อทางการค้าระหว่างกัน
เกิดวิกฤตการณ์ความเชื่อมันในสถาบันการเงินกันเอง
และเกิดการชะลอตัวของเศรษฐกิจโลกในช่วงระหว่างไตรมาสสุดท้ายของปี 2551 อย่างรุนแรง
ส่งผลกระทบต่ออุตสาหกรรมเกือบทุกชนิดรวมถึงยางธรรมชาติด้วย
สภาวะการชะลอตัวในด้านยอดขายในทุกระดับของ Supply Chain เริ่มต้นจากอุตสาหกรรมรถยนต์
ชิ้นส่วนยานยนต์ ยางล้อรถทุกประเภท ผู้ผลิตได้เริ่มทยอยลดระดับสินค้าคงคลัง
ซึ่งนำไปสู่การลดกำลังการผลิตลงชั่วคราวในหลายรูปแบบ ตัวเลขโดยรวมของการใช้ยางธรรมชาติปี
2552 อยู่ที่ประมาณ 9.35 ล้านตัน ลดลงร้อยละ 6 จากปี 2551
ปริมาณการใช้ยางของจีนได้รับผลกระทบจากภาคส่งออกที่ทรุดตัวอย่างรุนแรงในช่วง เดือนตุลาคม
2551 ถึงมกราคม 2552 ผู้ประกอบการผลิตยางล้อในจีนดำเนินการในหลายรูปแบบกับผู้ขาย
ทั้งการเจรจาต่อรองราคาใหม่ เลื่อนการส่งมอบ จนถึงการไม่ยอมรับมอบสินค้า
เพื่อหวังผลในการลดระดับสินค้าคงคลังให้อยู่ในระดับต่ำสุด
ก่อให้เกิดการชะงักงันในการดำเนินธุรกิจอยู่ช่วงระยะเวลาหนึ่ง
ต่อผู้ประกอบการผลิตยางธรรมชาติและส่งออกในภูมิภาคนี้

การเคลื่อนไหวของราคาและปริมาณการใช้ยางแบ่งได้เป็น 2 ช่วงเวลา กล่าวคือ ครึ่งปีแรกของปี
2552 และช่วงครึ่งหลังของปีที่เศรษฐกิจเริ่มมีแนวโน้มการฟื้นตัวที่ชัดเจนมากขึ้น
โดยเฉพาะกลุ่มประเทศพัฒนาแล้วที่ออกมาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจในประเทศของตัวเอง
โดยเฉพาะมาตรการส่งเสริมซื้อรถยนต์ใหม่ Cash for Clunker
ที่ประเทศจีนได้ดำเนินการไปก่อนหน้าแล้วในช่วงต้นปี และประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก
ทำให้ยอดจำหน่ายยางล้อดีขึ้นตามไปด้วย
ตัวเลขยอดจำหน่ายรถยนต์ในประเทศจีนเริ่มปรับตัวดีขึ้นตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ 2552 เป็นต้นไป
ตัวเลขการเพิ่มขึ้นเริ่มปรับตัวในอัตราที่สูงเมื่อเปรียบเทียบยอดจำหน่ายเดือนต่อเดือน
จากการที่รัฐบาลจีนออกมาตรการทางภาษีส่งเสริมการซื้อรถยนต์ที่มีเครื่องยนต์ไม่เกิน 1600 ซีซี
เป็นข้อเท็จจริงในอุตสาหกรรมยางธรรมชาติว่าประเทศจีนจะเป็นประเทศผู้ใช้ยางรายใหญ่ที่มีบทบาทสำคัญในระยะ
10-15 ปีข้างหน้า
ทั้งจากการเติบโตของเศรษฐกิจภายในประเทศเองที่อยู่ในระดับสูงต่อเนื่องมาหลายปี
ตัวเลขของจำนวนรถยนต์ต่อประชากรยังมีโอกาสที่จะเติบโตได้อีกมาก
อีกทั้งในส่วนการผลิตยางล้อเพื่อการส่งออกก็ยังอยู่ในสถานะที่ดี ทั้งในรูปต้นทุนการผลิต คุณภาพสินค้า
ราคาจำหน่าย ส่งผลให้สามารถแข่งขันในตลาดโลกได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ในช่วงครึ่งหลังของปี 2552 เศรษฐกิจของกลุ่มประเทศพัฒนาแล้วเริ่มปรับตัวดีขึ้น
จากมาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจของภาครัฐ และการพยายามดำเนินนโยบายการเงินดอกเบี้ยต่ำ
ทำให้ประชาชนเริ่มมีความมั่นใจกล้าใช้จ่ายมากขึ้น
จำนวนรถยนต์ที่จำหน่ายมีอัตราการเพิ่มขึ้นอย่างมาก
ด้วยนโยบายทางภาษีหรือเงินอุดหนุนให้มีการซื้อรถยนต์ใหม่ กลุ่มผู้ผลิตรายใหญ่ (Conventional
buyers)
รายใหญ่ของโลกสามารถกลับมาเดินสายกำลังการผลิตได้เกือบปกติหรือเท่ากับช่วงเวลาก่อนวิกฤต
ผลที่ตามมาคือปริมาณความต้องการหรือคำสั่งซื้อเริ่มมีอย่างต่อเนื่องส่งผลสะท้อนให้เห็นได้จากระดับราคาในตลาดโลกที่เคลื่อนไหวไปในทิศทางที่ดีขึ้น

ระดับราคายางได้ลดต่ำลงเป็นอย่างมากอยู่ที่ระดับต่ำสุดที่ประมาณ 40 บาทต่อกิโลกรัม (FOB)
ในเดือนธันวาคม 2551 ทำให้เกษตรกรชาวสวนยางเริ่มไม่ดึงดูดที่จะผลิตยางธรรมชาติเข้าสู่ตลาด
เนื่องจากมีผลกำไรที่น้อยมากหรือขาดทุนเมื่อเทียบกับต้นทุนการผลิต
ราคายางในตลาดโลกเริ่มมีการปรับตัวสูงขึ้น จากปัจจัยที่ได้กล่าวข้างต้น ประมาณ 50
บาทต่อกิโลกรัม ในเดือนมกราคม 2552 และปรับตัวอย่างต่อเนื่องเป็นระยะจนถึงระดับ 90
บาทต่อกิโลกรัมเมื่อสิ้นปี 2552

จากสภาพเศรษฐกิจภายในของแต่ละประเทศที่แตกต่างกันไปทำให้ลักษณะการแข่งขันก็มีรูปแบบที่เปลี่ยนไป
โดยเฉพาะการเข้าถึงตลาดผู้ใช้ ผู้ประกอบการที่มีทีมการตลาดที่มีประสิทธิภาพ
แหล่งข้อมูลที่เพียงพอทันเหตุการณ์ต่อการตัดสินใจ และมีการกระจายของกลุ่มลูกค้าที่หลากหลาย
ไม่พึ่งกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งมากเกินไป ย่อมมีข้อได้เปรียบเหนือผู้ประกอบการรายอื่น
ตลอดจนถึงการเตรียมพร้อมสายงานการผลิตที่มีรูปแบบที่สอดคล้องกับความต้องการของกลุ่มลูกค้าเป้าหมาย
ในแต่ละช่วงระยะเวลา จนนำมาซึ่งความพึงพอใจของกลุ่มลูกค้า และการเพิ่มปริมาณการสั่งซื้อ
กลุ่มบริษัทฯ สามารถทำยอดจำหน่ายได้ถึง 760,000 ตัน เป็นยอดจำหน่ายที่เพิ่มขึ้นร้อยละ 12
เมื่อเปรียบเทียบกับปริมาณการใช้ของโลกที่ลดลงประมาณร้อยละ 5

นโยบายภาครัฐ

จากลักษณะของผลิตภัณฑ์ยางธรรมชาติที่เกี่ยวข้องกับเกษตรกรจำนวนมาก
เป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่ภาครัฐจำเป็นต้องเข้ามาเกี่ยวข้องโดยเฉพาะเมื่อเกิดสภาวะการลดลงของราคายางธรรมชาติอย่างมีนัยสำคัญ
ทั้งในระดับภายในประเทศเองและการร่วมมือระหว่างประเทศผู้ผลิตรายใหญ่อื่น (อินโดนีเซีย
มาเลเซีย และ เวียดนาม)
ที่เมื่อรวมปริมาณการผลิตในแต่ละปีแล้วอยู่ในสัดส่วนที่ค่อนข้างสูงเมื่อเปรียบเทียบกับปริมาณผลผลิตของโลกในแต่ละปี
นโยบายต่างๆ ที่ริเริ่มโดยภาครัฐ อาทิเช่น ภาษีการส่งออก ปริมาณการส่งออก
หรือนโยบายการส่งเสริมขยายหรือลดพื้นที่เพาะปลูก
อาจจะมีผลกระทบการดำเนินงานภาคเอกชนในระยะยาวได้

ในระยะแรกของปี 2552 มีการคาดการณ์ถึงการชะลอตัวความต้องการใช้ยางในตลาดโลก
ทำให้ประเทศผู้ผลิตยางสำคัญของโลกมีการเจรจาร่วมมือกันลดปริมาณการผลิตและการส่งออกยางในช่วงไตรมาส
1-2 ของปี ในขณะที่ทางภาคเอกชน ผ่านทางบริษัทร่วมทุนยางพาราระหว่างประเทศ
ในการเป็นตัวกลางของภาคเอกชนในภูมิภาคนี้
เจรจาข้อถกเถียงธุรกิจทางการค้าที่เกี่ยวกับกับราคาที่มีการตกลงกันไว้ก่อนหน้านี้ระหว่างผู้ซื้อและผู้ขาย
และร่วมกันทำข้อตกลงที่จะไม่ส่งออกยางหากมีราคาต่ำกว่า 1,350 เหรียญสหรัฐอเมริกาต่อตัน
รวมถึงการวางแผนการที่จะลดการส่งออกยางจำนวนหนึ่งของสามประเทศผู้ผลิตหลัก
อย่างไรก็ตามเมื่อราคายางในตลาดโลกได้เริ่มปรับตัวสูงขึ้นอย่างต่อเนื่องในระหว่างปี
กิจกรรมดังกล่าวข้างต้นก็ได้ลดน้อยลงนอกเหนือจากการดำเนินนโยบายระยะยาวเกี่ยวกับพื้นที่เพาะปลูกเพื่อให้เป็นที่มั่นใจว่าจะมีปริมาณยางธรรมชาติเพียงพอกับความต้องการในอนาคตข้างหน้า

การแข่งขันระหว่างผู้ผลิตและส่งออกภายในประเทศ

ไม่ได้เปลี่ยนแปลงจากปีที่ผ่านมา ผู้ประกอบการรายใหญ่มีเพียงจำนวนหนึ่งเท่านั้น
ที่มีผลการดำเนินงานเป็นที่น่าพอใจในอุตสาหกรรมยาง เนื่องจากกำไรขั้นต้น
ในธุรกิจนี้อยู่ในระดับต่ำเมื่อเทียบกับธุรกิจอีกหลายประเภท
ในขณะที่ต้องมีการใช้เงินทุนหมุนเวียนเป็นจำนวนมากสำหรับราคาสินค้าโดยเฉพาะที่อยู่ในช่วงปรับขึ้นอย่างต่อเนื่อง
สำหรับการบริหารงาน ที่เริ่มจากการรับซื้อวัตถุดิบจากเกษตรกรและต้องชำระเงินทันทีที่รับสินค้า
ในขณะที่การสร้างโรงงานยางแท่งซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์หลักของอุตสาหกรรมยาง
จำเป็นต้องใช้เงินทุนเป็นจำนวนมาก
และต้องได้รับการสนับสนุนวงเงินสินเชื่อจากสถาบันการเงินอย่างต่อเนื่อง ดังนั้น
การแข่งขันทางธุรกิจจึงจำกัดอยู่ในกลุ่มธุรกิจที่ดำเนินงานมาเป็นระยะเวลานานซึ่งโดยทั่วไปยังคงเป็นเรื่องคุณภาพสินค้า
ระยะเวลาการส่งมอบ ระดับราคาเป็นไปตามตลาดโลก กลุ่มผู้ใช้รายใหญ่ อันได้แก่
บริษัทผู้ผลิตยางล้อรถยนต์ชั้นนำของโลก ตลอดจนถึงรายกลางและกลุ่มผู้ผลิตในประเทศจีน
ยังคงพยายามซื้อจากผู้ประกอบการทุกราย ต่อด้วยอุตสาหกรรมถุงมือยาง และยางยืด
กลุ่มอุตสาหกรรมยางล้อมีอำนาจในการต่อรองสูงมากเพราะปริมาณการบริโภค/ซื้อผลิตภัณฑ์ยางมีเป็นจำนวนมาก
และมีเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องทุกปี กลุ่มผู้ผลิตในประเทศไทย
โดยเฉพาะผู้ส่งออกรายใหญ่จึงให้ความสำคัญในเรื่องของส่วนการผลิต
สินค้าจะต้องได้คุณภาพตามมาตรฐานที่ได้ตกลงกันไว้
กำลังการผลิตก็เป็นอีกส่วนหนึ่งที่จะทำให้ลูกค้าเชื่อได้ว่าหากต้องการซื้อสินค้าเป็นจำนวนมาก
บริษัทก็สามารถผลิตและทำการส่งมอบได้ในเวลาที่กำหนด การรักษาชื่อเสียงในตัวบริษัท
จึงเป็นปัจจัยสำคัญที่ผู้ผลิตรายใหญ่ในประเทศต้องพึงรักษา
เพื่อให้ได้ซึ่งความสัมพันธ์ทางธุรกิจในระยะยาว บริษัทฯ คาดการณ์ว่าบริษัทฯ
นับเป็นผู้ผลิตรายใหญ่รายหนึ่งที่อยู่ในห้าอันดับแรกของประเทศ โดยมีสายการผลิตหลักทั้งสามประเภท
คือ ยางแผ่นรมควัน ยางแท่ง STR และน้ำยางข้น รวมถึงเป็นรายเดียวในประเทศไทย
ที่มีโรงงานอยู่ในประเทศอินโดนีเซีย
สามารถเสนอผลิตภัณฑ์ให้กับกลุ่มผู้ซื้อได้หลากหลายกว่าคู่แข่งภายในประเทศ ทางบริษัทฯ
มีนโยบายที่ให้ความสำคัญต่อตลาดใหม่มากขึ้น (Emerging Market)
โดยเฉพาะผู้ผลิตในประเทศจีน ประเทศอินเดีย
แต่ก็ไม่ได้ละเลยผู้ผลิตยางล้อชั้นนำที่ได้กล่าวมาแล้วข้างต้น
โดยที่ตลาดยางธรรมชาติยังคงมีอัตราการเติบโตที่ดี ผู้ผลิตและส่งออกรายใหญ่ที่มีการขยายการผลิต
ต่างก็ให้ความสำคัญทางด้านการสรรหาวัตถุดิบให้มีเพียงพอต่อโรงงานของผู้ผลิตรายใหญ่
โดยระดับราคารับซื้อวัตถุดิบในท้องถิ่นจะเป็นปัจจัยหลักต่อแผนการสรรหาวัตถุดิบตามด้วยระบบเครือข่ายที่ครอบคลุมพื้นที่เพื่อให้มีปริมาณวัตถุดิบยางธรรมชาติเพียงพอและต่อเนื่องต่อสายการผลิตของตน
และเมื่ออุตสาหกรรมได้มีการพลิกผันอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน
กลุ่มบริษัทรายใหญ่มีความได้เปรียบเมื่อเทียบกับผู้ประกอบการรายกลางถึงเล็กทั้งในรูปของความสามารถในการรักษาส่วนแบ่งการตลาดตลอดจนถึงการสนับสนุนทางการเงินจากสถาบันการเงินทั้งในและต่างประเทศที่ให้ความสำคัญแก่ผู้ประกอบการรายใหญ่
ภายใต้สภาวะอุตสาหกรรมถดถอยนับจากไตรมาส 4/2551 เป็นต้นมา

การแข่งขันระดับภูมิภาค

ผู้ผลิตในประเทศไทยและประเทศอินโดนีเซีย
ยังคงเป็นผู้นำที่มีอิทธิพลต่ออุตสาหกรรมยางพารามากที่สุด
จากการที่เป็นประเทศที่มีผลผลิตเป็นอันดับหนึ่งและสองของโลกตามลำดับ ถือได้ว่ามากกว่าร้อยละ
50 ของผลผลิตโลกรวมกันในแต่ละปี โดยประเทศอินโดนีเซียมีการผลิตยางแท่งเป็นสินค้าหลัก
และเป็นวัตถุดิบทางอุตสาหกรรมของยางล้อรถจากทั่วโลก
และมีผลผลิตของอินโดนีเซียส่งออกในแต่ละปีประมาณ 2.5 ล้านตัน
ในขณะที่ผลผลิตของประเทศไทยจะอยู่ในรูปของ ยางแผ่นรมควัน ผลิตภัณฑ์ยางแท่ง และน้ำยางข้น
ตามลำดับ รวมเป็นจำนวน 2.88 ล้านตัน
ซึ่งเป็นไปตามรูปแบบเกษตรกรรมพื้นฐานของเจ้าของสวนยางรายย่อยที่มีเป็นจำนวนมากในประเทศไทยที่ยังคงมีเกษตรกรจำนวนหนึ่งที่นิยมผลิตยางแผ่น
ในขณะที่ผู้ผลิตในประเทศมาเลเซียและประเทศอินโดนีเซียมีลักษณะสวนขนาดใหญ่จะมุ่งเน้นยางแท่ง

ประเทศไทยได้รับผลบวกจากมาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจภายในประเทศของรัฐบาลจีนที่ส่งผลต่อยอดจำหน่ายรถยนต์ภายในประเทศเพิ่มขึ้นเป็นอย่างมาก
มีผลต่อเนื่องถึงอุตสาหกรรมยางล้อในด้านผลผลิตไปด้วย
ผลผลิตยางไทยสามารถจำหน่ายให้กับผู้ประกอบการจีนในระดับที่น่าพอใจ
ขณะที่ผลผลิตของประเทศมาเลเซียและอินโดนีเซีย มีลักษณะผูกติดกับผู้ผลิตยางล้อรายใหญ่ของโลก
ที่ยังคงได้รับผลลบต่อเนื่องจากการถดถอยทางเศรษฐกิจนับจากไตรมาส 4 ปี 2551
ภาพรวมเศรษฐกิจกลุ่มประเทศหลักที่สำคัญ อเมริกา กลุ่มอียู
และญี่ปุ่นยังคงมีลักษณะอ่อนแอทั้งทางด้านกำลังซื้อ การว่างงาน และความมั่นใจของผู้บริโภค
ประกอบกับภาคเอกชนในประเทศอินโดนีเซียมีแนวทางที่จะลดผลผลิตและปริมาณการส่งออกลงในช่วงครึ่งปีแรกของปี
2552 เพื่อหวังผลต่อระดับราคาในตลาดโลก ก็เป็นปัจจัยบวกต่อผลผลิตยางไทยในตลาดโลก
ผลผลิตน้ำยางขั้น (Concentrated latex)
ที่ประเทศไทยเป็นผู้นำของโลกนั้นก็ได้รับผลดีอย่างต่อเนื่องจากอุตสาหกรรมยางยืดและอุตสาหกรรมถุงมือยางธรรมชาติที่ไม่ได้รับผลกระทบจากเศรษฐกิจโลกมากนัก
ในทางตรงกันข้าม การให้ความสำคัญทางสุขลักษณะการยกระดับทางด้านชีวอนามัยของรัฐบาลทั่วโลก
และการระบาดของไข้หวัดใหญ่กลับทำให้ความต้องการใช้ถุงมือยางที่ใช้ในทางการแพทย์มีอัตราการบริโภคในช่วงเวลานี้เติบโตสูงมากจนทำให้ปริมาณผลผลิตมีไม่เพียงพอ
เกิดภาวการณ์ Order back lock ขึ้นระหว่างผู้ประกอบการทั้งในมาเลเซียและไทย
ซึ่งเป็นผู้ประกอบการถุงมือยางรายใหญ่ของโลก

ปัจจัยที่ส่งผลให้ราคาเคลื่อนไหวผกผัน

จากการที่ยางเป็นหนึ่งในกลุ่มสินค้าโภคภัณฑ์ชนิดหนึ่ง ที่ได้รับความสนใจจากนักลงทุนหลายกลุ่ม
รวมทั้ง Hedge funds นอกเหนือจากปัจจัยพื้นฐานความต้องการใช้และปริมาณผลผลิตในแต่ละปี
การเคลื่อนไหวช่วงระยะ 5 ปีที่ผ่านมามีลักษณะผันผวนมากขึ้นเมื่อเปรียบเทียบกับอดีต
ส่วนประกอบหลักที่ใช้ในการผลิตยางล้อคือ ยางธรรมชาติและยางเทียมซึ่งเป็น By product
ของน้ำมัน (Crude oil) การเคลื่อนไหวความสัมพันธ์ทางราคา
ส่วนใหญ่แล้วจะอยู่ในทิศทางเดียวกัน อัตราแลกเปลี่ยนของค่าสกุลต่างๆ โดยเฉพาะ US Dollar,
Yen และสกุลท้องถิ่นของประเทศผู้ผลิตยางธรรมชาติหลัก คือเงินบาท รูเปีย
ก็มีผลต่อระดับราคาในตลาดโลกเช่นเดียวกันเพราะราคาจำหน่ายผลิตภัณฑ์ยางธรรมชาติจะอยู่ในรูปสกุล
US Dollar เป็นหลัก

ด้านปริมาณการบริโภค (Consumption Demand)

ประเทศจีนเป็นผู้นำเข้าและแปรรูปยางธรรมชาติรายใหญ่อันดับหนึ่งของโลก
และเป็นการเติบโตที่รวดเร็วมากในช่วงระยะเวลา 5 ปีที่ผ่านมา
ซึ่งก็เป็นไปตามสภาวะเศรษฐกิจของประเทศจีนที่มีอัตราการเติบโตของ GDP ในระดับ 2
หลักมาอย่างต่อเนื่องในหลายปีที่ผ่านมา เมื่อภาครัฐมีนโยบายการส่งเสริมอุตสาหกรรมยานยนต์
อาทิเช่น สนับสนุนให้ผู้ประกอบการยางล้อรถยนต์มีการปรับโครงสร้างการผลิต
มีการนำเทคโนโลยีขั้นสูงในสายการผลิต สามารถผลิตยางล้อที่มีคุณภาพสามารถแข่งขันในตลาดโลก
และมีต้นทุนการผลิตที่แข่งขันได้
เสริมด้วยภาครัฐมีมาตรการจูงใจให้ผู้บริโภคซื้อรถยนต์ทั้งในรูปการเปลี่ยนรถยนต์เก่าและการส่งเสริมให้ผู้ที่ยังไม่มีรถยนต์ได้มีโอกาสครอบครองรถใหม่ได้ง่ายขึ้นโดยเฉพาะตามพื้นที่ชนบทของประเทศ
จากปัจจัยที่ได้กล่าวข้างต้นอุตสาหกรรมยางล้อรถยนต์ในประเทศจีนมีผลการประกอบการที่ดีและขยายตัวเป็นอย่างมากในปีที่ผ่านมา
และในปี 2552 ประเทศจีนมียอดลงทะเบียนรถยนต์ได้ถึง 13.6 ล้านคัน เพิ่มขึ้นถึง ร้อยละ 46
เมื่อเปรียบเทียบกับปี 2551 และแนวโน้มยอดจำหน่ายในปี 2553
ก็จะยังคงดีต่อไปโดยเฉพาะในส่วนรถยนต์ที่มีเครื่องยนต์ต่ำกว่า 1600 ซีซี
ที่รัฐบาลมีมาตรการภาษีส่งเสริม เมื่อรวมปริมาณรถทั้งหมดที่มีอยู่ในประเทศจีนมากกว่า 75
ล้านคันแล้ว ตลาดของยางล้อรถยนต์ทั้งในส่วนของ OEM และ REPLACEMENT MARKET
จึงยังคงมีอนาคตที่สดใสและต่อเนื่องถึงการใช้ยางธรรมชาติในที่สุด

การจำหน่ายและช่องทางการจำหน่าย

ผลผลิตของบริษัทและบริษัทย่อย จำนวน 602,674 ตัน
เป็นการส่งออกจำหน่ายในต่างประเทศในขณะที่ส่วนที่เหลืออีก 156,347 ตัน
เป็นการจำหน่ายภายในประเทศ โดยทางบริษัทมีนโยบายการขายอยู่ 2 ส่วน

(1) Long-term Contract เป็นลักษณะสัญญาซื้อขายกับลูกค้าในระยะยาว
    ส่วนใหญ่จะมีระยะเวลาประมาณ 6-12 เดือน
    โดยมีการกำหนดจำนวนปริมาณที่จะส่งมอบให้ลูกค้าตลอดทั้งปี ส่วนในเรื่องของราคาขาย
    จะมีการผูกสูตร โดยใช้ตัวเลือกต่างๆ ที่เห็นพ้องกันทั้งสองฝ่ายเป็นตัวกำหนด อาทิเช่น
    ราคาปิดของ Singapore Rubber Exchange, ราคาประกาศของศูนย์วิจัยการยาง
    มาเป็นตัวกำหนดค่าเฉลี่ยสำหรับการส่งมอบแต่ละเดือน เป็นต้น

(2) Spot หรือ Nearby Transaction
    เป็นลักษณะการซื้อขายที่เกิดขึ้นเป็นกิจวัตรในธุรกิจการซื้อขายยาง หรือน้ำยางข้น
    ซึ่งทั้งผู้ซื้อและผู้ขายจะใช้ราคา Tokyo Rubber Exchange และ Singapore Rubber
    Exchange เป็นตัว Indicator ที่สำคัญ โดยในแต่ละวันจะมี Quotation
    ราคาของการส่งมอบยางและน้ำยางข้นในอนาคต ซึ่งในที่นี้จะสามารถกำหนดราคาได้ถึง 6-9
    เดือนข้างหน้า

ช่องทางการจำหน่ายของบริษัท

หน่วย : ตัน

  -------------------------- ---------------------- ---------------------
  ปี 2552                     ปริมาณการจำหน่าย         

                             ตัน                     ร้อยละ (%)

  ผู้ผลิตยางล้อรถยนต์             492,801                65.00

  บริษัทนายหน้าหรือผู้นำเข้า        147,635                19.00

  ผู้ใช้ในประเทศ                118,585                16.00
  -------------------------- ---------------------- ---------------------

  ลักษณะของลูกค้า

ผู้ซื้อของบริษัทยังคงสามารถแบ่งลักษณะได้เป็น 3 จำพวกใหญ่ๆ ไม่เปลี่ยนแปลง

(1) ผู้ผลิตยางล้อรถยนต์ ได้แก่ ผู้ผลิตยางล้อรถยนต์รายใหญ่และรายกลางของโลก เช่น
    บริดจสโตน มิชลิน Hankook โยโกฮามา คอนติเน็ลตัล กูดเยียร์ พีแรลลี่
    และผู้ผลิตยางล้อในประเทศจีน กลุ่มลูกค้าเหล่านี้จะมีความมั่นคงและอำนาจในการซื้อสูงมาก
    เพราะปริมาณการใช้ยางธรรมชาติเป็นวัตถุดิบในสายการผลิตในแต่ละปีเป็นจำนวนมาก

(2) บริษัทนายหน้า ในที่นี้ได้แก่บริษัท Trading ในญี่ปุ่น และผู้นำเข้ารายอื่นทั้งในเอเชีย
    ประเทศจีน ไต้หวัน เกาหลี อเมริกาและยุโรป
    เนื่องด้วยผู้นำเข้าเหล่านี้จะมีฐานลูกค้ากลุ่มหนึ่งที่นิยมซื้อผ่านผู้นำเข้า
    มีความสัมพันธ์ทางธุรกิจกันมานาน และอาจจะมีลักษณะการซื้อขายแบบพิเศษได้หลายประการ
    อาทิเช่น ทำสัญญาซื้อขายกันในระยะยาว สามารถลดความเสี่ยงในเรื่องเวลาจากการส่งมอบ
    หรือ บริหารความเสี่ยงเรื่องราคาได้ในระดับหนึ่ง

(3) กลุ่มภายในประเทศ ได้แก่ผู้ผลิตยางล้อรถยนต์ ยางล้อจักรยานยนต์ ชิ้นส่วนยาง
    ผู้ผลิตถุงมือยาง

และยางยืด ซึ่งอุตสาหกรรมเหล่านั้นเป็นการผลิตเพื่อการส่งออกเป็นส่วนใหญ่
จึงทำให้แนวโน้มของการบริโภคยางธรรมชาติยังคงมีอัตราการเติบโตที่น่าพอใจ

ตารางการเคลื่อนไหวของราคายางส่งออก FOB กรุงเทพ

  ----------- ---------- ---------- --------- ---------- ---------- ----------
  เดือน        RSS3                  STR20                น้ำยางข้น    

              2551       2552       2551      2552       2551       2552

  มกราคม      87.17      53.27      84.93     50.57      57.87      39.71

  กุมภาพันธ์     90.46      52.81      87.97     49.21      61.34      40.76

  มีนาคม       88.50      52.25      85.00     49.48      58.52      43.77

  เมษายน      89.37      57.23      85.66     55.16      58.03      44.38

  พฤษภาคม     97.30      60.30      93.58     57.03      62.64      43.07

  มิถุนายน      107.38     58.56      104.69    59.15      70.95      40.11

  กรกฎาคม     107.75     59.90      107.17    57.14      72.77      39.68

  สิงหาคม      100.23     69.85      99.76     65.53      63.13      45.55

  กันยายน      99.40      73.77      98.75     71.30      63.30      47.05

  ตุลาคม       70.68      78.55      70.01     76.37      47.25      48.99

  พฤศจิกายน    61.62      84.93      60.86     83.06      46.22      52.36

  ธันวาคม      44.35      93.75      42.56     93.07      34.14      58.71

  ราคาเฉลี่ย    87.02      66.27      85.08     63.67      58.01      45.35
  ----------- ---------- ---------- --------- ---------- ---------- ----------

ข้อมูล : สถาบันวิจัยยาง กรมวิชาการเกษตร

กราฟแสดงราคายางแผ่นรมควันชั้น 3 และยางแท่ง TSR 20 ในตลาดสิงคโปร์ (Singapore
Rubber Exchange)

[]

ตารางการเคลื่อนไหวราคายางส่งออก FOB กรุงเทพฯ และกราฟแสดงราคายางแผ่นรมควันชั้น 3
และยางแท่ง TSR ในตลาด SICOM ประเทศสิงคโปร์
โดยภาพรวมระดับราคายางปรับตัวสูงขึ้นเรื่อยๆ ตลอดทั้งปี ราคายางแผ่นรมควันสูงสุดอยู่ที่ 2,885
เหรียญสหรัฐอเมริกาต่อตัน เช่นเดียวกับราคายางแท่งซึ่งสูงสุดอยู่ในระดับเดียวกันที่ 2,895
เหรียญสหรัฐอเมริกาต่อตันในช่วงปลายปี 2552 ระดับราคาเฉลี่ยของยางแผ่นรมควันตลอดปี 2552
อยู่ที่ 1,917 เหรียญสหรัฐอเมริกาต่อตันและยางแท่งอยู่ที่ 1,796 เหรียญสหรัฐอเมริกาต่อตัน

3. การจัดหาผลิตภัณฑ์หรือบริการ

-   กำลังการผลิตและปริมาณการผลิต

กลุ่มบริษัทมีที่ตั้งของโรงงานในเขตจังหวัดตรัง สงขลา นครศรีธรรมราช สุราษฎร์ธานี ชุมพรจันทบุรี
และ ประเทศอินโดนีเซีย

ปี 2550 ปี 2551 ปี 2552

  กำลังการผลิต (ตัน)

ยางแผ่นรมควัน 187,200 186,000 192,600

น้ำยางข้น 132,600 137,700 157,600

ยางแท่ง STR 256,600 302,200 331,800

ไม้แปรรูปอบแห้ง (ลบ.ฟุต) 630,000 630,000 630,000

ไม้ประกอบชุด (ลบ.ฟุต) 120,000 120,000 120,000

ปริมาณการผลิตจริง (ตัน)

ยางแผ่นรมควัน 147,466 139,429 133,004

น้ำยางข้น 119,040 88,339 123,721

ยางแท่ง STR 212,802 254,890 288,310

ไม้แปรรูปอบแห้ง (ลบ.ฟุต) 195,281 252,744 220,386

ไม้ประกอบชุด (ลบ.ฟุต) 73,673 83,430 116,137

โดยปกติแล้ว โรงงานยางแผ่นรมควันเดินสายการผลิต 1 กะ (8 ชั่วโมง)
น้ำยางข้นจะเดินสายการผลิต 2 กะ (12 ชั่วโมง) ส่วนยางแท่งสามารถเดินได้ 3 กะ (24
ชั่วโมง) เพราะเป็นการผลิตที่ใช้เครื่องจักรเป็นหลัก อย่างไรก็ตาม
ผลผลิตยางธรรมชาติมีลักษณะเป็นฤดูกาล ดังนั้นกำลังการผลิต
จะผันแปรไปตามจำนวนวัตถุดิบยางธรรมชาติที่เข้ามาสู่โรงงานในแต่ละเดือนด้วย

-   วัตถุดิบ และผู้จำหน่ายวัตถุดิบ (Supplier)

วัตถุดิบหลักสำคัญคือ ยางธรรมชาติ ซึ่งแบ่งเป็น 3 รูปแบบ คือ ยางแผ่นดิบ เศษยาง (CUP LUMP)
และน้ำยางสด โดยยางแผ่นดิบนั้นถ้ามีคุณภาพดี ก็จะนำไปใช้เพื่อผลิตยางแผ่นรมควัน
ในขณะที่ยางแผ่นดิบคุณภาพต่ำจะถูกนำไปผสมกับเศษยาง เพื่อผลิตเป็นยางแท่งต่อไป
ส่วนน้ำยางนั้นก็จะนำไปผ่านกระบวนการ Centrifuge ให้เป็นน้ำยางข้น 60 เปอร์เซ็นต์
โดยที่บริษัทจะมีการซื้อจากพ่อค้ายาง และชาวสวนในบริเวณรอบที่ตั้งโรงงาน ในจังหวัดตรัง
สงขลาและนครศรีธรรมราช ซึ่งการซื้อวัตถุดิบ จะครอบคลุมออกไปยังบริเวณจังหวัดใกล้เคียงด้วย
ได้แก่ พัทลุง, กระบี่, ยะลา, สตูล นราธิวาส และสุราษฎร์ธานี เป็นต้น
การจัดซื้อเป็นการซื้อในรูปแบบต่างๆ คือผ่านพ่อค้าคนกลาง
และมีการตั้งจุดรับซื้อตามบริเวณสวนยางสำหรับการซื้อน้ำยางสด
โดยปัจจุบันมีผู้ป้อนวัตถุดิบให้กับโรงงานของกลุ่มบริษัทมากกว่า 400 ราย
ทำให้มีการกระจายการรับซื้อออกไปโดยไม่พึ่งรายใดรายหนึ่งมากเกินไป
ในส่วนของราคาวัตถุดิบนั้นก็จะขึ้นอยู่กับราคายางในตลาดโลกเป็นตัวกำหนดราคารับซื้อวัตถุดิบ
ซึ่งในช่วง 5 ปีที่ผ่านมา มีการเปลี่ยนแปลงอยู่ในช่วงระหว่าง 30- 100 บาท ต่อกิโลกรัม

ตารางเปรียบเทียบราคายางแผ่นดิบและน้ำยางสด ที่จังหวัดสงขลา

  ---------- ---------- ---------- ---------- ---------- ---------- ----------
  เดือน       ปี 2550                ปี 2551                ปี 2552     

             ยางแผ่นดิบ   น้ำยางข้น    ยางแผ่นดิบ   น้ำยางข้น    ยางแผ่นดิบ   น้ำยางข้น
             คุณภาพ 3               คุณภาพ 3               คุณภาพ 3    

  มกราคม     65.12      64.74      77.75      77.20      46.32      41.52

  กุมภาพันธ์    72.91      72.63      81.25      82.05      46.37      47.68

  มีนาคม      69.62      74.03      79.25      78.02      46.46      53.53

  เมษายน     72.84      72.63      81.10      77.34      51.63      53.73

  พฤษภาคม    74.25      74.26      89.65      86.76      54.46      53.35

  มิถุนายน     70.10      64.75      97.94      97.18      52.13      48.68

  กรกฎาคม    61.38      58.88      98.85      98.18      54.07      49.87

  สิงหาคม     64.39      62.77      89.97      84.22      63.44      59.95

  กันยายน     65.57      65.11      89.49      85.00      66.82      60.22

  ตุลาคม      71.15      66.96      57.50      52.86      71.31      64.71

  พฤศจิกายน   75.92      72.06      50.11      51.92      76.80      70.85

  ธันวาคม     73.57      68.19      33.86      32.37      83.65      79.23

  ราคาเฉลี่ย   69.74      68.08      77.23      75.26      59.46      56.95
  ---------- ---------- ---------- ---------- ---------- ---------- ----------

* ข้อมูลสถาบันวิจัยยาง กรมวิชาการเกษตร

การจัดหาวัตถุดิบโดยปกติแล้วก็จะเป็นไปในระบบเสรี กล่าวคือ
ระดับราคาจะเป็นตัวประกอบสำคัญที่พ่อค้าคนกลางและเกษตรกรรายย่อยจะตัดสินใจขายวัตถุดิบให้แก่ผู้ผลิตรายใด
ปัจจัยอื่นได้แก่ การให้บริการ ระบบการชั่งน้ำหนัก การตรวจคุณภาพ
ตลอดจนถึงการชำระเงินค่าสินค้า เป็นตัวประกอบรองลงมาที่ผู้ขายสินค้าจะตัดสินใจเข้าอยู่กับกลุ่มใด
ซึ่งโดยทั่วไปจะไม่มีปัญหามากนัก จากต้นกำเนิดแหล่งวัตถุดิบคือต้นยาง
เมื่อชาวสวนได้กรีดต้นยางออกมาเป็นน้ำยางสดแล้ว มีทางเลือกของรูปแบบผลผลิต
คือเลือกจำหน่ายเป็นน้ำยางสด หรือแปรรูปเป็นยางแผ่นดิบ หรือปล่อยให้อยู่ในรูปยางก้อนถ้วยสด
(Fresh Cup Lump) ซึ่งพฤติกรรมของชาวสวนยางที่เลือกตัดสินใจ ขึ้นอยู่กับปัจจัยที่ได้กล่าวข้างต้น
เมื่อวัตถุดิบน้ำยางสดมีการแปรรูปไปแล้ว จะมีผลต่อปริมาณผลผลิตผลิตภัณฑ์ตัวอื่น
เพราะแหล่งกำเนิดมาจากจุดเดียวกัน ณ ปัจจุบันปริมาณการผลิตยางแท่ง STR ก็มีปริมาณไม่เพียงพอ
เนื่องจากราคาที่จำหน่ายได้อยู่ในระดับต่ำเมื่อเทียบกับน้ำยางสด และยางแผ่นดิบ

ในสถานการณ์ปัจจุบัน มีการแข่งขันสูงระหว่างผู้ผลิตภายในประเทศ
เพื่อให้ได้มาซึ่งวัตถุดิบในสายการผลิตของตน เนื่องจากระดับปริมาณวัตถุดิบในท้องถิ่นที่มีปริมาณจำกัด

-   ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม

บริษัทฯ ได้ให้ความสำคัญต่อการรักษาสภาพแวดล้อมเสมอมา
ในฐานะผู้อยู่ร่วมกันในสังคมที่ต้องอาศัยซึ่งกันและกัน
บริษัทได้มีการควบคุมบริหารการจัดการสิ่งแวดล้อม
รวมทั้งการติดตั้งระบบบำบัดน้ำเสียตามข้อกำหนดของหน่วยงานรัฐที่เกี่ยวข้อง
โดยมีเจ้าหน้าที่ราชการจากกรมโรงงานอุตสาหกรรม กระทรวงอุตสาหกรรม และหน่วยงานท้องถิ่น
เช่น องค์การบริหารส่วนจังหวัด (อบจ.) องค์การบริหารส่วนตำบล (อบต.)
เข้ามาตรวจสอบตามรอบระยะเวลากำหนดให้ระบบบริหารการจัดการสิ่งแวดล้อมเป็นไปตามมาตรฐานมีประสิทธิภาพ
นอกจากนั้น บริษัทฯ
ยังได้เข้าร่วมโครงการฝึกอบรมและให้คำปรึกษาแนะนำการจัดทำระบบตามมาตรฐานสากล
(Training Led by Consultancy) หรือ TLC ของสำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม
(สมอ) ในส่วนของการจัดทำระบบบริหารการจัดการสิ่งแวดล้อม เพื่อการขอรับรองระบบมาตรฐาน
ISO