1.  ปัจจัยความเสี่ยงและการบริหารความเสี่ยง

ธนาคารตระหนักดีว่าการบริหารความเสี่ยงเป็นพื้นฐานที่สำคัญในการประกอบธุรกิจของธนาคาร
จึงได้มีการกำหนดแนวทางในการบริหารความเสี่ยงแต่ละด้านเพื่อให้แน่ใจได้ว่าธนาคารมีกลไกกำกับดูแลการบริหารความเสี่ยงที่มีประสิทธภาพ
โดยในช่วงที่ผ่านมา
ธนาคารได้วิเคราะห์ถึงปัจจัยแห่งความเสี่ยงที่สำคัญที่อาจมีผลกระทบต่อการประกอบการธุรกิจการเงิน
และได้ดำเนินการทบทวน
ปรับปรุงโครงสร้างองค์กรและกระบวนการในการบริหารความเสี่ยงด้านต่าง ๆ อย่างต่อเนื่อง
เพื่อเสริมสร้างให้ระบบการบริหารความเสี่ยงของธนาคารได้มาตรฐานเทียบเคียงระดับสากล
และมีความพร้อมในการรองรับการบริหารความเสี่ยงตามแนวทางของหลักเกณฑ์ Basel II

คณะกรรมการบริหารความเสี่ยงของธนาคารมีบทบาทที่สำคัญในการกำหนดนโยบายการบริหารความเสี่ยง
ทบทวนความเพียงพอของนโยบาย ระบบการบริหารความเสี่ยง
และการกำหนดกลยุทธ์ในการบริหารความเสี่ยง
ตลอดจนดูแลและติดตามปริมาณความเสี่ยงของธนาคารให้อยู่ในระดับที่เหมาะสมเพื่อให้สอดคล้องกับนโยบายการบริหารความเสี่ยงของธนาคารที่คณะกรรมการบริหารความเสี่ยงได้นำเสนอขออนุมัติจากคณะกรรมการธนาคาร
โดยมีเป้าหมายในการบริหารความเสี่ยงต่าง ๆ ให้อยู่ภายในขอบเขตที่กำหนด
มีเงินกองทุนเพียงพอที่จะรองรับความเสี่ยงภายหลังการนำหลักเกณฑ์ Basel II มาใช้ตั้งแต่สิ้นปี
2551 และสามารถดำเนินธุรกิจให้ได้อัตราผลตอบแทนที่เหมาะสม

ระบบการบริหารความเสี่ยงของธนาคารประกอบด้วยกระบวนการที่สำคัญคือ
การระบุความเสี่ยงที่สำคัญที่จะส่งผลอย่างมีนัยสำคัญต่อการดำเนินธุรกิจของธนาคาร
การประเมินความเสี่ยงแต่ละประเภท
กระบวนการติดตามความเสี่ยงให้อยู่ภายในระดับที่เหมาะสมภายใต้นโยบายที่ธนาคารกำหนดและการรายงานความเสี่ยงประเภทต่างๆให้ผู้ที่เกี่ยวข้องรับทราบเพื่อให้สามารถบริหารและหรือจัดการความเสี่ยงได้ทันต่อเหตุการณ์

ความเสี่ยงที่อาจมีผลกระทบต่อการดำเนินธุรกิจของธนาคารที่สำคัญ ได้แก่ ความเสี่ยงด้านสินเชื่อ
ความเสี่ยงด้านตลาด ความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง ความเสี่ยงด้านความเพียงพอของเงินกองทุน
และความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ โดยธนาคารมีแนวทางในการบริหารจัดการความเสี่ยงแต่ละด้าน ดังนี้

-   การบริหารความเสี่ยงด้านสินเชื่อ

ความเสี่ยงด้านสินเชื่อ หมายถึง หมายถึง
ความเสี่ยงที่เกิดจากการที่ลูกหนี้อาจไม่สามารถหรือไม่ประสงค์จะชำระสินเชื่อคืนให้กับธนาคารหรือปฏิบัติตามภาระข้อผูกพันอื่นตามสัญญา

ปัจจัยความเสี่ยงด้านสินเชื่อ หมายถึง ประเด็นความเสี่ยงต่างๆ
ซึ่งอาจจะส่งผลกระทบต่อความสามารถในการชำระคืนอย่างครบถ้วนของลูกหนี้
รวมถึงปัจจัยอื่นอันอาจส่งผลกระทบต่อความสามารถในการแก้ปัญหาหนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้ของธนาคาร

ปัจจัยความเสี่ยงด้านสินเชื่อที่สำคัญ คือ วิกฤติเศรษฐกิจของโลก
ซึ่งส่งผลกระทบให้ความต้องการสินค้าส่งออกของผู้ประกอบการในอุตสาหกรรมบางกลุ่มลดลงอย่างมีนัยสำคัญ
จนทำให้อุตสาหกรรมเหล่านั้นต้องลดกำลังการผลิต และปลดคนงาน
ก่อให้เกิดภาวะการว่างงานที่เพิ่มขึ้นและกำลังซื้อในประเทศที่ลดลง
ธนาคารจึงต้องติดตามความเคลื่อนไหวของอุตสาหกรรมที่ได้รับผลกระทบจากวิกฤตการณ์ดังกล่าว

จากปัจจัยความเสี่ยงด้านสินเชื่อที่เปลี่ยนแปลงในทางลบอย่างมีนัย
ธนาคารเล็งเห็นถึงปัญหาที่อาจจะเกิดขึ้นในปี 2552 จึงได้กำหนดมาตรการต่างๆ
โดยมุ่งเน้นที่การเพิ่มความระมัดระวังและติดตามคุณภาพสินเชื่อในกลุ่มอุตสาหกรรมต่างๆ
ที่ได้รับผลกระทบแล้วและคาดว่าจะได้รับผลกระทบอย่างใกล้ชิด

การบริหารความเสี่ยงด้านสินเชื่อ ธนาคารได้กำหนดกระบวนการอำนวยสินเชื่อไว้อย่างชัดเจน
โดยครอบคลุมถึงนโยบายสินเชื่อ การจัดระดับความเสี่ยงด้านสินเชื่อของลูกค้า
ตลอดจนกำหนดเงื่อนไขและอำนาจในการอนุมัติสินเชื่อเป็นอำนาจระดับต่าง ๆ
ขึ้นอยู่กับประเภทธุรกิจและหรือขนาดของวงเงิน เป็นต้น ในการพิจารณาสินเชื่อธุรกิจโดยทั่วไป
ธนาคารจะพิจารณาวัตถุประสงค์ในการขอกู้
ประเมินความสามารถในการชำระคืนเงินกู้จากกระแสเงินสดจากการดำเนินงาน
ความเป็นไปได้ทางธุรกิจ ความสามารถของผู้บริหาร ตลอดจนหลักทรัพย์ค้ำประกัน
และจัดให้มีการทบทวนสินเชื่อ รวมถึงระดับความเสี่ยงของสินเชื่อเป็นประจำ นอกจากนี้
ธนาคารได้จัดตั้งสายงานเพื่อติดตามดูแล และบริหารความเสี่ยงที่เกี่ยวข้อง ได้แก่

-   สายบริหารความเสี่ยง
    เพื่อทำหน้าที่วิเคราะห์และนำเสนอสถานะความเสี่ยงของธนาคารในด้านต่างๆ
    ตลอดจนให้ข้อเสนอแนะเพื่อใช้ประกอบการพิจารณาปรับปรุงนโยบายด้านความเสี่ยงโดยรวมของธนาคารเพื่อรองรับกฎเกณฑ์ใหม่
    ๆ รวมทั้งมาตรฐานสากล Basel II ตลอดจนดูแลการบริหารความเสี่ยงด้านต่าง ๆ
    ให้เป็นไปตามนโยบายของคณะกรรมการบริหารความเสี่ยง

-   สายบริหารสินเชื่อ ที่มีความเป็นอิสระจากหน่วยงานอื่น ๆ ในองค์กร
    เพื่อทำหน้าที่บริหารความเสี่ยงในการอำนวยสินเชื่อ
    โดยกำกับดูแลและติดตามการอำนวยสินเชื่อให้เป็นไปตามนโยบายสินเชื่อของธนาคาร
    สายงานดังกล่าวประกอบด้วย หน่วยงานต่างๆ กล่าวคือ หน่วยงานนโยบายสินเชื่อ
    หน่วยงานกลั่นกรองสินเชื่อ หน่วยงานบริหาร Portfolio หน่วยงานสอบทานสินทรัพย์เสี่ยง
    หน่วยงานบริหารสินเชื่อพิเศษ หน่วยงานประนอมหนี้และกฎหมาย และหน่วยงานทรัพย์สิน
    ซึ่งแต่ละหน่วยงานมีหน้าที่และความรับผิดชอบพอสังเขป ดังต่อไปนี้

-   หน่วยงานนโยบายสินเชื่อ มีหน้าที่ดูแลโครงสร้างนโยบายสินเชื่อ ประสานงานในการปรับปรุง
    เปลี่ยนแปลง และเผยแพร่นโยบายมาตรฐานและกระบวนการสินเชื่อ
    ติดตามดูแลกรณีไม่เข้าเกณฑ์ของนโยบายสินเชื่อ และรวบรวมความคิดเห็นต่าง ๆ
    เพื่อนำมาพิจารณาปรับปรุงนโยบายสินเชื่อ

-   หน่วยงานกลั่นกรองสินเชื่อ มีหน้าที่กลั่นกรองสินเชื่อที่นำเสนอโดยสายธุรกิจต่างๆ
    ดูแลให้การอำนวยสินเชื่อเป็นไปตาม นโยบายและมาตรฐานการพิจารณาสินเชื่อ
    ทบทวนผลการจัดระดับความเสี่ยงสินเชื่อของลูกค้า รวมทั้งสนับสนุนให้เกิดวัฒนธรรมสินเชื่อที่ดี
    มีกระบวนการอำนวยสินเชื่อที่เป็นระบบและเชื่อถือได้

-   หน่วยงานบริหาร Portfolio มีหน้าที่วิเคราะห์และเสนอแนะการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างของ
    Portfolio การกำหนดสัดส่วนที่เหมาะสมของ Portfolio และการตั้งสำรองหนี้สูญในระดับ
    Portfolio พัฒนาและดูแลเครื่องมือและวิธีการที่ใช้ในการบริหารความเสี่ยงด้านสินเชื่อ
    สร้างฐานข้อมูลด้านสินเชื่อ ตลอดจนควบคุมดูแลมาตรฐานการจัดการที่เกี่ยวข้อง

-   หน่วยงานสอบทานสินทรัพย์เสี่ยง มีหน้าที่สอบทานกระบวนการบริหารสินเชื่อและคุณภาพสินเชื่อ
    ประเมินความเพียงพอของการตั้งสำรองหนี้สูญ และประเมินผลการปฏิบัติตามนโยบาย กฎ
    ระเบียบ และมาตรฐานการพิจารณาสินเชื่อ

-   หน่วยงานบริหารสินเชื่อพิเศษ มีหน้าที่ดูแลบริหารจัดการหนี้ด้อยคุณภาพ
    กำหนดกลยุทธ์พร้อมทั้งดำเนินการแก้ไขและการปรับปรุงโครงสร้างหนี้

-   หน่วยงานประนอมหนี้และกฎหมาย
    มีหน้าที่ดำเนินการให้มีการฟ้องร้องหรือประนีประนอมยอมความหรือยึดทรัพย์ขายทอดตลาด
    และบริหารทรัพย์สินรอการขายของธนาคาร

-   หน่วยงานทรัพย์สิน
    ทำหน้าที่บริหารและขายทรัพย์สินรอการขายที่ได้รับมาจากกระบวนการประนอมหนี้
    และการฟ้องร้อง

-   การบริหารความเสี่ยงด้านตลาด

ความเสี่ยงด้านตลาด หมายถึง ความเสี่ยงที่เกิดจากการเคลื่อนไหวของอัตราดอกเบี้ย
อัตราแลกเปลี่ยน และราคาตราสารในตลาดเงินและตลาดทุน
ที่มีผลกระทบต่อผลประกอบการทางการเงินของธนาคาร

-   ความเสี่ยงด้านอัตราดอกเบี้ย
    อัตราดอกเบี้ยเป็นปัจจัยสำคัญประการหนึ่งที่มีผลกระทบต่อรายได้ดอกเบี้ยจากสินทรัพย์
    และรายจ่ายดอกเบี้ยจากหนี้สินของธนาคาร
    ธนาคารมีความเสี่ยงจากการที่สินทรัพย์และหนี้สินดังกล่าวมีรอบระยะเวลาการปรับอัตราดอกเบี้ยหรือการครบกำหนดสัญญาไม่ตรงกัน
    หรือเมื่ออัตราดอกเบี้ยอ้างอิงของสินทรัพย์และหนี้สินมีการเปลี่ยนแปลงโดยไม่สอดคล้องกัน
    ซึ่งจะมีผลกระทบต่อรายได้ดอกเบี้ยสุทธิของธนาคาร

ปัจจัยความเสี่ยงด้านอัตราดอกเบี้ยที่สำคัญ ได้แก่
การดำเนินนโยบายการเงินของธนาคารแห่งประเทศไทยเพื่อสร้างความสมดุลระหว่างการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจกับเสถียรภาพด้านราคา
รวมถึงการพิจารณาระดับอัตราดอกเบี้ยของไทยที่เหมาะสมในภาวะเศรษฐกิจโลก
โดยเฉพาะอย่างยิ่งของประเทศสหรัฐอเมริกาซึ่งกำลังเผชิญกับวิกฤตการณ์สินเชื่อเคหะแก่ผู้กู้ที่มีความน่าเชื่อถือต่ำ
(Subprime Mortgage) และ Structure Products และธนาคารกลางสหรัฐฯ
ได้ปรับลดอัตราดอกเบี้ยนโยบายลงอย่างมากโดยภาวะดังกล่าวอาจส่งผลต่อตลาดการเงินทั่วโลกได้อย่างมีนัยสำคัญ
นอกจากนี้การแข่งขันเพื่อช่วงชิงส่วนแบ่งการตลาดโดยเฉพาะด้านเงินฝากซึ่งเป็นแหล่งเงินทุนที่สำคัญของธนาคารและการขยายสินเชื่อ
อาจจะส่งผลกระทบให้ส่วนต่างอัตราดอกเบี้ยสินเชื่อและเงินฝากแคบลง
และกระทบต่อรายได้ดอกเบี้ยสุทธิของธนาคาร

-   ความเสี่ยงด้านอัตราแลกเปลี่ยน
    ความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงของอัตราแลกเปลี่ยนเกิดจากการที่ธนาคารมีการทำธุรกรรมที่เกี่ยวข้องกับเงินตราต่างประเทศ
    ซึ่งอาจก่อให้เกิดฐานะเกินดุลหรือขาดดุลในเงินตราต่างประเทศสกุลใดสกุลหนึ่ง เช่น
    การทำธุรกรรมปริวรรตเงินตรา การลงทุน การให้สินเชื่อ การกู้ยืม การก่อภาระผูกพัน
    รวมถึงการใช้อนุพันธ์ทางการเงินที่เป็นเงินตราต่างประเทศ เป็นต้น
    และเมื่ออัตราแลกเปลี่ยนมีการเปลี่ยนแปลงก็จะก่อให้เกิดผลกำไรหรือขาดทุนจากอัตราแลกเปลี่ยนได้

ปัจจัยความเสี่ยงด้านอัตราแลกเปลี่ยน ได้แก่ ความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนที่มีแนวโน้มสูงขึ้น
จากการขาดความสมดุลของการค้าโลก และแนวโน้มการอ่อนค่าของค่าเงินดอลลาร์สหรัฐฯ
ต่อค่าเงินสกุลในทวีปเอเชีย ซึ่งส่วนหนึ่งเป็นผลจากการลดอัตราดอกเบี้ยของสหรัฐอเมริกา
เพื่อหลีกเลี่ยงหรือชะลอภาวะเศรษฐกิจถดถอยจากปัญหาวิกฤตสินเชื่อเคหะแก่ผู้กู้ที่มีความน่าเชื่อถือต่ำ
(Subprime Mortgage) และ Structure Products

การบริหารความเสี่ยงด้านตลาด วัตถุประสงค์หลักของธนาคารคือ
การจัดการความเสี่ยงที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงของตลาดให้อยู่ในระดับที่เหมาะสม
ยอมรับได้และสอดคล้องกับนโยบายความเสี่ยงรวมของธนาคาร
โดยทั่วไปธนาคารมีนโยบายในการบริหารโครงสร้างของสินทรัพย์และหนี้สินทั้งสกุลเงินบาทและสกุลเงินต่างประเทศให้มีความสมดุลกัน
ในกรณีที่เกิดมีความไม่สมดุล (Mismatch) ธนาคารอาจใช้วิธีป้องกันความเสี่ยงโดยวิธีการต่าง ๆ
เช่น การทำสัญญาแลกเปลี่ยนสกุลเงินและอัตราดอกเบี้ยล่วงหน้า (Cross Currency Interest
Rate Swap) หรือสัญญาซื้อขายเงินล่วงหน้า (Forward)
หรือการใช้เครื่องมืออนุพันธ์ในการป้องกันความเสี่ยงด้านอัตราดอกเบี้ยและหรืออัตราแลกเปลี่ยน
เป็นต้น
คณะกรรมการบริหารของธนาคารเป็นผู้อนุมัติขอบเขตฐานะเงินตราต่างประเทศที่เหมาะสมให้อยู่ภายใต้ระดับความเสี่ยงที่ยอมรับได้
(Risk Appetite) ตามที่กำหนดโดย คณะกรรมการบริหารความเสี่ยง และ
คณะกรรมการธนาคาร โดยมีคณะกรรมการบริหารสินทรัพย์และหนี้สิน
สายบริหารการเงินและหน่วยงานบริหารความเสี่ยงด้านตลาดเป็นผู้ติดตาม
บริหารและนำเสนอการปรับปรุงนโยบายและหรือการกำหนดมาตรวัดที่เหมาะสมตามสภาวการณ์ของตลาด

คณะกรรมการบริหารสินทรัพย์และหนี้สิน มีหน้าที่กำหนดแนวทางการบริหารสินทรัพย์และหนี้สิน
ตลอดจนติดตามและควบคุมความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงของอัตราดอกเบี้ยให้อยู่ในระดับที่ยอมรับได้
มีความผันผวนน้อยที่สุด
และสอดคล้องกับนโยบายที่คณะกรรมการบริหารความเสี่ยงและคณะกรรมการธนาคารกำหนด
โดยมีหน่วยงานความเสี่ยงด้านตลาด สังกัดสายบริหารความเสี่ยง ให้การสนับสนุน และทำหน้าที่บ่งชี้
ประเมิน ติดตาม รายงานและควบคุมความเสี่ยงดังกล่าวของธนาคาร

สายบริหารการเงิน
ทำหน้าที่ควบคุมดูแลธุรกรรมการซื้อขายแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศประจำวัน
ตลอดจนเป็นผู้ดำเนินการบริหาร Portfolio สภาพคล่องของธนาคารตามนโยบาย
โดยมีหน่วยงานความเสี่ยงด้านตลาดเป็นผู้ติดตามให้ระดับความเสี่ยงอยู่ภายใต้มาตรวัดที่กำหนด
และรายงานนำเสนอต่อคณะกรรมการบริหารสินทรัพย์และหนี้สินเพื่อพิจารณาความเหมาะสมของฐานะและมาตรวัดต่างๆเป็นระยะ
ๆ นอกจากนั้น ธนาคารอาจทำธุรกรรมเกี่ยวกับอนุพันธ์ทางการเงินด้านอัตราดอกเบี้ยและสกุลเงิน
เพื่อป้องกันความเสี่ยงจากสภาวะไม่สมดุลของฐานะอัตราแลกเปลี่ยนและอัตราดอกเบี้ย
หรือเพื่อเป็นการให้บริการอนุพันธ์ทางการเงินในขอบเขตที่จำกัดแก่ลูกค้าธุรกิจรายใหญ่ที่เลือกสรรแล้วบางรายและหรือสถาบันการเงินขนาดใหญ่ในประเทศและต่างประเทศ
เครื่องมืออนุพันธ์ทางการเงินดังกล่าวข้างต้นครอบคลุมถึงสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า
(Foreign Exchange Forward) สัญญาแลกเปลี่ยนสกุลเงินต่างสกุลเงิน (Cross Currency
Interest Rate Swap) เป็นต้น

-   การบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง

ความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง หมายถึง
ความเสี่ยงที่ธนาคารอาจไม่สามารถชำระเงินตามภาระผูกพันภายในระยะเวลาที่กำหนด
วัตถุประสงค์ของการบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่องของธนาคารคือ
การมีเงินทุนที่เหมาะสมและเพียงพอที่จะชำระภาระผูกพันทั้งในปัจจุบันและอนาคต ในขณะเดียวกัน
ยังสามารถนำเงินทุนไปบริหารเพื่อให้เกิดประโยชน์อย่างเหมาะสมในภาวะที่ตลาดเอื้ออำนวยด้วย

ปัจจัยความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง ที่สำคัญของธนาคาร ได้แก่
โครงสร้างของแหล่งเงินทุนและการใช้ไปของเงินทุนของธนาคาร
การแข่งขันระหว่างธนาคารพาณิชย์เพื่อแย่งชิงส่วนแบ่งตลาดด้านเงินฝาก
สถานการณ์การเมืองและความไม่สงบในประเทศ ความผันผวนของค่าเงินบาท
ตลอดจนนโยบายของทางการซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อการเคลื่อนย้ายของเงินทุนระหว่างประเทศ
รวมถึงสภาพตลาดการเงินในต่างประเทศ
โดยเฉพาะจากปัญหาวิกฤตทางการเงินซึ่งกำลังส่งผลกระทบต่อตลาดเงินทั่วโลกและอาจมีผลต่อสภาพคล่องของเงินตราต่างประเทศของธนาคาร

การบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง ธนาคารดำเนินการบริหารเพื่อให้มีแหล่งเงินทุนที่หลากหลาย
โดยมีการบริหารสภาพคล่องผ่านตลาดการเงินและตลาดทุนภายในประเทศซึ่งรวมถึงตลาดซื้อขายล่วงหน้าและตลาดซื้อคืน
(Swap and Repurchase Markets)
และการบริหารสภาพคล่องผ่านตลาดเงินและตลาดทุนต่างประเทศ
โดยอาจดำเนินการลงทุนในสกุลเงินดอลลาร์สหรัฐและสกุลเงินยูโร เป็นต้น
ธนาคารมุ่งดำเนินการให้มีต้นทุนและมีความเสี่ยงในการบริหารสภาพคล่องที่ต่ำและเหมาะสมตามสภาพตลาด
โดยมีการบริหารฐานะสภาพคล่องอย่างใกล้ชิดทั้งในระยะสั้นและระยะยาว
ซึ่งรวมถึงการพิจารณาความเหมาะสมในการกู้ยืมเงินระยะสั้นและระยะเวลาปานกลางจากต่างประเทศ
เพื่อใช้ในการอำนวยสินเชื่อสกุลเงินตราต่างประเทศแก่ลูกค้าของธนาคารทั้งภายในประเทศและต่างประเทศ
ตลอดจนวางแผนการระดมเงินทุนระยะยาวตามความเหมาะสมของสภาพตลาด

-   การบริหารความเสี่ยงด้านความเพียงพอของเงินกองทุน

ความเสี่ยงด้านความเพียงพอของเงินกองทุน หมายถึง
ความเสี่ยงที่ธนาคารไม่มีเงินกองทุนสำรองเพียงพอในการประกอบธุรกิจรวมถึงเพื่อการรองรับผลขาดทุนที่มิได้คาดหมาย
ทั้งจากความเสี่ยงด้านสินเชื่อ ด้านตลาดและด้านปฏิบัติการ

ปัจจัยความเสี่ยงด้านความเพียงพอของเงินกองทุน
ธนาคารพาณิชย์ในประเทศไทยจะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์การดำรงเงินกองทุนใหม่ภายใต้หลักเกณฑ์
Basel II ซึ่งจะมีผลบังคับใช้ตั้งแต่สิ้นปี 2551
ภายใต้หลักเกณฑ์ดังกล่าวจะมีการเปลี่ยนแปลงน้ำหนักความเสี่ยงของสินทรัพย์ประเภทต่างๆ
รวมถึงการดำรงเงินกองทุนสำหรับความเสี่ยงด้านตลาดและด้านปฏิบัติการ
ซึ่งจะมีผลต่ออัตราส่วนของเงินกองทุนต่อสินทรัพย์เสี่ยง
ตลอดจนการดำรงสำรองเผื่อหนี้สงสัยจะสูญของธนาคาร ซึ่งธนาคารได้เริ่มเตรียมการตั้งแต่ปี 2550
และสามารถนำส่งรายงานการดำรงเงินกองทุนรายไตรมาสตามหลักเกณฑ์ Basel II
ขนานไปกับหลักเกณฑ์ Basel I ได้ตามกำหนดระหว่างปี 2551
ทั้งนี้ธนาคารมีเงินกองทุนเพียงพอที่จะรองรับสินทรัพย์เสี่ยงทั้งสิ้นพร้อมทั้งสามารถจัดส่งรายงานการดำรงเงินกองทุนรายเดือนเมื่อประกาศหลักเกณฑ์การกำกับดูแลเงินกองทุนสำหรับธนาคารพาณิชย์มีผลบังคับใช้ตามกฎหมายตั้งแต่วันที่
31 ธันวาคม 2551 เป็นต้นไป

การบริหารความเสี่ยงด้านความพอเพียงของเงินกองทุน
เป้าหมายของนโยบายการบริหารเงินกองทุนของธนาคารคือ
การดำรงฐานะของเงินกองทุนในระดับเพียงพอที่จะสนับสนุนยุทธศาสตร์การขยายธุรกิจภายใต้กรอบความเสี่ยงที่ยอมรับได้ของธนาคาร
และเป็นไปตามหลักเกณฑ์ของทางการ ตลอดจนความคาดหวังของตลาด
แผนการดำเนินการเพิ่มทุนต่างๆ
จะต้องนำเสนออย่างน้อยต่อคณะกรรมการบริหารและคณะกรรมการธนาคารเพื่อพิจารณา
และนำเสนอขออนุมัติต่อที่ประชุมผู้ถือหุ้น นอกจากนี้
ธนาคารได้ประเมินและคำนวณความเพียงพอของเงินกองทุนภายใต้สถานการณ์สมมุติต่างๆ
ล่วงหน้าอย่างสม่ำเสมอ
เพื่อประกอบการวางแผนการดำเนินการด้านเงินกองทุนให้อยู่ในระดับที่เหมาะสมตามสภาพของธุรกิจ

-   การบริหารความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ

ความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ หมายถึง ความเสี่ยงที่อาจก่อให้เกิดความเสียหายต่าง ๆ
อันมีสาเหตุมาจากความไม่เพียงพอหรือความบกพร่อง ของกระบวนการปฏิบัติงานภายใน บุคลากร
และระบบงานของธนาคาร หรือจากเหตุการณ์ความเสี่ยงภายนอกธนาคาร
และรวมไปถึงความเสี่ยงด้านกฎหมาย ทั้งนี้ ไม่รวมถึงความเสี่ยงด้านกลยุทธ์
และความเสี่ยงด้านชื่อเสียง

ปัจจัยความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ ที่สำคัญของธนาคาร ได้แก่

ปัจจัยภายในธนาคาร

ปัจจัยด้านประสิทธิภาพของกระบวนการต่างๆภายในองค์กรและระบบการควบคุมภายใน (Internal
Control) ซึ่งรวมทั้งกระบวนการปฏิบัติงานต่างๆเพื่อรองรับการดำเนินธุรกิจ
และกระบวนการในการดูแลบุคลากรของธนาคาร

ปัจจัยด้านบุคลากรของธนาคาร ทั้งด้านความเพียงพอของจำนวนบุคลากร
ด้านคุณสมบัติและประสิทธิภาพของบุคลากร

ปัจจัยด้านระบบงานต่าง ๆ ของธนาคาร
ทั้งด้านความสามารถในการรองรับการดำเนินธุรกิจของธนาคาร
ด้านความซับซ้อนซึ่งอาจก่อให้เกิดความเสี่ยงได้ ด้านการรักษาความปลอดภัยของข้อมูล
ด้านความถูกต้องแม่นยำของการประมวลผล และการพัฒนาเปลี่ยนแปลงเทคโนโลยีต่างๆ

ปัจจัยภายนอกธนาคาร

ปัจจัยจากเหตุการณ์ภายนอกองค์กร ทั้งจากบุคคลภายนอกซึ่งอาจโจรกรรมหรือฉ้อโกง
ทรัพย์สินหรือข้อมูลของธนาคาร
และจากเหตุการณ์สาธารณภัยและภัยธรรมชาติต่างๆที่มีผลทำให้ทรัพย์สินของธนาคารเสียหายได้

ธนาคารตระหนักดีว่า การบริหารความเสี่ยงด้านปฏิบัติการที่ดี
เป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งต่อการดำเนินธุรกิจให้บรรลุผลสำเร็จได้อย่างอย่างยั่งยืนในระยะยาว
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง
สถานการณ์แวดล้อมปัจจุบันทั้งภายในและภายนอกประเทศซึ่งมีความไม่แน่นอนและทวีความรุนแรงขึ้น
ไม่ว่าจะเป็นปัจจัยทางเศรษฐกิจซึ่งปัจจุบันเศรษฐกิจโลกกำลังเข้าสู่สภาวะถดถอย
ปัจจัยทางการเมือง การก่อการร้าย ภัยธรรมชาติ รวมถึงโรคระบาดร้ายแรงต่างๆ
ธนาคารจึงยังคงให้ความสำคัญต่อการบริหารความเสี่ยงด้านปฏิบัติการที่มีประสิทธิภาพ
และครอบคลุมการดำเนินการต่างๆทั่วทั้งธนาคารได้อย่างเพียงพอ
อันเป็นการเตรียมความพร้อมในการรับมือกับสถานการณ์ต่างๆดังกล่าวได้อย่างทันกาล
เพื่อเสริมสร้างความมั่นคงให้กับองค์กรอย่างยั่งยืน

การบริหารความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ การบริหารความเสี่ยงด้านปฏิบัติการของธนาคาร
ครอบคลุมถึงการนิยามความเสี่ยง การประเมินความเสี่ยง การดูแลติดตามความเสี่ยง
ตลอดจนการบริหารและควบคุมความเสี่ยง
โดยทุกหน่วยงานมีหน้าที่ความรับผิดชอบโดยตรงในการบริหารความเสี่ยงด้านปฏิบัติการของหน่วยงานตนและกำหนดมาตรการบริหารและควบคุมความเสี่ยงให้อยู่ในระดับที่กำหนด
โดยเน้นการจัดสรรทรัพยากรอย่างเหมาะสม
และสร้างวัฒนธรรมการบริหารความเสี่ยงด้านปฏิบัติการภายในองค์กร

หลักการสำคัญในการบริหารความเสี่ยงด้านปฏิบัติการของธนาคารเริ่มจากการสร้างความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับความเสี่ยงด้านปฏิบัติการแก่พนักงานของธนาคารให้เข้าใจตรงกันอย่างทั่วถึง
เพื่อให้สามารถระบุความเสี่ยงด้านปฏิบัติการได้อย่างครบถ้วนถูกต้อง
และดำเนินการประเมินความสำคัญของแต่ละความเสี่ยง
วิเคราะห์ในรายละเอียดเพื่อหาแนวทางที่เหมาะสมในการลดความเสี่ยง
และดำเนินการลดความเสี่ยงตามแนวทางที่เลือกแล้ว
โดยมีการติดตามความคืบหน้าและระดับความเสี่ยงอย่างเป็นระบบ
พร้อมทั้งให้มีการทบทวนกระบวนการทั้งหมดอย่างสม่ำเสมอ

ธนาคารได้มีการจัดตั้งหน่วยงานความเสี่ยงด้านปฏิบัติการสังกัดสายบริหารความเสี่ยงเพื่อดูแลการบริหาร
ความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ
และดำเนินการต่างๆเพื่อเสริมสร้างให้ธนาคารมีระบบการบริหารความเสี่ยงด้านปฏิบัติการตามมาตรฐานเทียบเคียงระดับสากล
ได้แก่ การกำหนดนิยามที่ชัดเจนของความเสี่ยงด้านปฏิบัติการและสร้างความรู้
ความเข้าใจให้เป็นมาตรฐานเดียวกันทั่วทั้งองค์กร
การให้ทุกหน่วยงานดำเนินกระบวนการบริหารความเสี่ยงด้านปฏิบัติการภายในหน่วยงานตน
รวมถึงการบริหารความเสี่ยงด้านปฏิบัติการในระดับภาพรวมองค์กร
การเตรียมความพร้อมในการคำนวการดำรงเงินกองทุนเพื่อรองรับความเสี่ยงด้านปฏิบัติการที่เพียงพอ
และเป็นไปตามแนวทาง Basel II
การบันทึกข้อมูลเหตุการณ์ความเสียหายที่เกิดจากความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ (Loss Data)
การเตรียมการต่างๆเกี่ยวกับการบริหารความต่อเนื่องทางธุรกิจ (Business Continuity
Management) และแผนรองรับการดำเนินธุรกิจอย่างต่อเนื่อง (Business Continuity Plan)
เป็นต้น

ธนาคารได้ดำเนินการต่างๆในการบริหารความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ
ให้สอดคล้องกับแนวทางพึงปฏิบัติที่ดีตามมาตรฐานระดับสากล
โดยมีการเตรียมความพร้อมในการดำเนินการตาม Basel II ครอบคลุมทั้ง 3 หลักการ กล่าวคือ
การเตรียมความพร้อมด้านการดำรงเงินกองทุนเพื่อรองรับความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ
การเตรียมความพร้อมด้านการจัดให้มีระบบการบริหารความเสี่ยงที่ดี
โดยได้มีการนำกระบวนการบริหารความเสี่ยงด้านปฏิบัติการไปใช้ครอบคลุมทั่วทั้งองค์กร
และการเตรียมความพร้อมด้านข้อมูลเพื่อให้ผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องสามารถใช้ข้อมูลดังกล่าวในการประเมินความเสี่ยงของธนาคารได้อย่างเพียงพอ

นอกจากการเตรียมความพร้อมเกี่ยวกับการบริหารความเสี่ยงด้านปฏิบัติการภายในธนาคารแล้ว
ธนาคารจะได้มีการเตรียมความพร้อมในการดำเนินการบริหารความเสี่ยงด้านปฏิบัติการของกลุ่มต่อไปด้วย

ธนาคารกำหนดให้มีการติดตามและดำเนินการพัฒนาการบริหารความเสี่ยงด้านปฏิบัติการของธนาคารต่อไปอย่างต่อเนื่อง
เพื่อให้สอดคล้องเหมาะสมกับสภาวการณ์ทั้งภายในและภายนอกของธนาคารที่อาจมีการเปลี่ยนแปลงในอนาคต
และเพื่อดำรงความเป็นธนาคารชั้นนำทั้งในระดับประเทศและระดับภูมิภาค