3.  การประกอบธุรกิจของแต่ละสายผลิตภัณฑ์

    1.  ลักษณะผลิตภัณฑ์หรือการบริการ

บริษัทประกอบธุรกิจหลักด้านประกันวินาศภัย คือการให้บริการด้านรับการเสี่ยงภัยจากผู้เอาประกันภัย
นอกจากนั้นบริษัทยังมีอาคารสำนักงานสูง 20 ชั้น สำหรับให้เช่าเป็นที่ตั้งสำนักงานต่าง ๆ และ
อาคารสำนักงานสูง 7 ชั้น ที่ส่วนหนึ่งใช้เป็นสำนักงานของบริษัท และอีกส่วนหนึ่งให้เช่า
ทำให้เกิดรายได้เสริมเป็นการเพิ่มพูนรายได้ให้กับบริษัทอีกทางหนึ่ง

สำหรับธุรกิจหลักด้านประกันวินาศภัย ซึ่งให้บริการด้านรับการเสี่ยงภัยตามกรมธรรม์ประเภทต่าง ๆ
เช่น กรมธรรม์ประกันอัคคีภัย กรมธรรม์ประกันภัยทางทะเลและขนส่ง กรมธรรม์ประกันภัยรถยนต์
และกรมธรรม์ประกันภัยเบ็ดเตล็ด
ที่ผู้เอาประกันภัยสามารถเลือกซื้อได้ตามความต้องการเพื่อให้เหมาะสมกับทรัพย์สินแต่ละประเภท นั้น
สามารถแบ่งประเภทกรมธรรม์ต่าง ๆ โดยสังเขปดังนี้

1.  การประกันอัคคีภัย

เป็นการประกันภัยซึ่งให้ความคุ้มครองต่อทรัพย์สินที่เอาประกันภัย เช่น อาคารสิ่งปลูกสร้าง
สต๊อคสินค้า และเฟอร์นิเจอร์ เป็นต้น ที่ต้องสูญเสียหรือเสียหาย เนื่องจากเพลิงไหม้ หรือฟ้าผ่า
หรือการระเบิดของแก๊สที่ใช้สำหรับทำแสงสว่าง
หรือประโยชน์เพื่อการอยู่อาศัยในระหว่างระยะเวลาที่ได้เอาประกันภัยไว้
และการสูญเสียหรือเสียหายอื่น ที่ผู้เอาประกันต้องการให้คุมครอง
เพื่อให้เหมาะสมกับลักษณะของทรัพย์สิน และธุรกิจของผู้เอาประกัน

1.  การประกันภัยทางทะเลและการขนส่ง

เป็นการประกันภัยที่มุ่งให้ความคุ้มครองต่อความสูญเสียหรือเสียหายซึ่งเกิดขึ้นกับทรัพย์สินที่เอาประกันภัยจากภัยทางทะเล
ในระหว่างการเดินทางหรือการขนส่งทางทะเล
ทั้งที่เกิดขึ้นกับตัวเรือหรือสินค้าที่บรรทุกอยู่ในตัวเรือและยังรวมถึงการขนส่งทางอากาศด้วย

2.  การประกันภัยรถยนต์ แบ่งออกเป็น 2 ประเภทใหญ่ๆ ดังนี้ คือ

1.  การประกันภัยรถยนต์ภาคบังคับ เป็นการประกันภัยที่พระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ
    พ.ศ. 2535

1.  การประกันภัยรถยนต์ภาคสมัครใจ
    เป็นการประกันภัยซึ่งเจ้าของรถมีความประสงค์จะมอบหมายความเสี่ยงภัยจากอุบัติเหตุจากการใช้รถให้กับผู้รับประกันภัยเป็นผู้รับเสี่ยงภัยไว้แทน

    1.  การประกันภัยเบ็ดเตล็ด

เป็นการประกันวินาศภัยทุกประเภทนอกเหนือจากการประกันอัคคีภัย
การประกันภัยทางทะเลและขนส่ง และการประกันภัยรถยนต์
ซึ่งประกอบไปด้วยความคุ้มครองหลายรูปแบบ เช่น การประกันภัยอุบัติเหตุส่วนบุคคล
การประกันสุขภาพ การประกันภัยโจรกรรม การประกันภัยเงินค่าทดแทนแรงงาน
การประกันภัยหม้อกำเนิดไอน้ำและถังอัดความดัน การประกันภัยเครื่องจักรโรงงาน
การประกันกระจก การประกันภัยเดินทาง การประกันภัยความรับผิดชอบต่อบุคคลภายนอก
การประกันภัยการขนส่งเงินสด ฯลฯ

2.  การตลาดและภาวะแข่งขันของอุตสาหกรรม

    1.  สภาวะการแข่งขันของอุตสาหกรรม

สถานการณ์การแข่งขันของธุรกิจประกันวินาศภัยในปัจจุบันมีแนวโน้มรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ
โดยแต่ละบริษัทต่างแข่งขันกันทั้งในด้านการพัฒนาผลิตภัณฑ์และการบริการ
เพื่อตอบสนองความต้องการของลูกค้ามากขึ้น
และการแข่งขันในด้านลดเบี้ยประกันภัยให้ต่ำกว่าคู่แข่งเพื่อดึงดูดลูกค้า
นอกจากนี้ยังมีบริษัทประกันภัยอีกหลายแห่งที่ได้ควบกิจการกับบริษัทประกันภัยต่างชาติ
ซึ่งมีความพร้อมทั้งในด้านเทคโนโลยี บุคลากรและเงินทุน
ยิ่งทำให้การแข่งขันเป็นไปอย่างเข้มข้นยิ่งขึ้น

เศรษฐกิจไทยในปีที่ผ่านมาขยายตัวเพียงร้อยละ 2.6
เป็นการชะลอตัวลงอย่างรวดเร็วตามภาวะเศรษฐกิจโลก ซึ่งเห็นได้จากผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ
(GDP) ในไตรมาสที่ 4 ของปี 2551 ที่หดตัวร้อยละ 4.3 ภายหลังจากที่มีการขยายตัวเฉลี่ยร้อยละ
5 ใน 3 ไตรมาสแรก (ข้อมูลจากสภาพัฒน์ฯ) การหดตัวของเศรษฐกิจ
นอกจากภาวะเศรษฐกิจโลกที่ถดถอยแล้ว
ยังมีผลมาจากปัญหาความไม่สงบทางการเมืองภายในประเทศ
รายได้จากการส่งออกสินค้าและบริการ และรายได้จากภาคการท่องเที่ยวที่หดตัว

ในการประมาณการของสภาพัฒน์ฯ ที่คาดว่าเศรษฐกิจไทยในปี 2552 นี้ จะไม่มีอัตราการเติบโต
อันเป็นผลจากภาวะเศรษฐกิจโลกที่ถดถอยลงอย่างต่อเนื่อง
แนวโน้มเศรษฐกิจไทยจะหดตัวชัดเจนในครึ่งปีแรก และจะปรับตัวดีขึ้นในครึ่งปีหลัง
จากปัจจัยสนับสนุนของภาครัฐ ในการใช้มาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจ
เพื่อเพิ่มการใช้จ่ายภาคประชาชน แต่อย่างไรก็ตาม
ความเป็นไปได้ในการที่เศรษฐกิจไทยจะฟื้นตัวคงต้องใช้เวลานานมาก

สำหรับธุรกิจประกันวินาศภัยก็ได้รับผลกระทบจากภาวะเศรษฐกิจถดถอย
แต่ก็ยังคงมีอัตราการเติบโตอยู่ แม้ว่าอัตราการเติบโตจะลดลงก็ตาม โดยในปี 2551
มีอัตราการเติบโตร้อยละ 5.39 (ข้อมูลจากกองส่งเสริมการประกันภัยและสารสนเทศ
สำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมประกอบธุรกิจประกันภัย)
ในส่วนของการดำเนินงานของบริษัทในปี 2551 มีอัตราการเติบโตร้อยละ 13.79
แม้ว่าบริษัทจะสามารถดำเนินงานให้มีอัตราการเติบโต แต่ก็ยังไม่เป็นที่พอใจ
เนื่องจากไม่เป็นไปตามที่ตั้งเป้าหมายไว้ อีกทั้งตลาดงานด้านการรับประกันภัยแข่งขันสูงตลอดเวลา
รวมถึงสภาวะเศรษฐกิจที่ถดถอย ทำให้บริษัทไม่สามารถดำเนินการได้ตามเป้าหมายที่วางไว้

2.  ส่วนแบ่งตลาดภายในอุตสาหกรรม

บริษัท บางกอกสหประกันภัย จำกัด (มหาชน) มีสัดส่วนครองตลาดในธุรกิจประกันวินาศภัย ร้อยละ
0.41 อยู่ในอันดับที่ 45 โดยสามารถแยกตามประเภทการประกันภัยได้ดังนี้

1.  ประกันอัคคีภัย ครองตลาดอยู่ในอันดับที่ 20 มีส่วนแบ่งตลาดร้อยละ 1.46

2.  ประกันภัยเบ็ดเตล็ด ครองตลาดอยู่ในอันดับที่ 28 มีส่วนแบ่งตลาดร้อยละ 0.66

3.  ประกันภัยทางทะเลและขนส่ง ครองตลาดอยู่ในอันดับที่ 27 มีส่วนแบ่งตลาดร้อยละ 0.59

4.  ประกันภัยรถยนต์ ครองตลาดอยู่ในอันดับที่ 43 มีส่วนแบ่งตลาดร้อยละ 0.19

ที่มา :
ข้อมูลเบี้ยประกันภัยรับโดยตรงจากสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจ
(คปภ.) เดือนมกราคม – ธันวาคม 2551

1.  กลยุทธ์การแข่งขันในภาพรวม

  ในปี 2551 บริษัทดำเนินกลยุทธ์ทางการตลาดดังนี้

1.  มีกรมธรรม์ใหม่ ๆ ออกสู่ตลาดได้แก่
    กรมธรรม์ประกันอัคคีภัยสำหรับที่อยู่อาศัยแบบประหยัดที่มีระยะเวลาประกันภัยเกิน 1 ปี
    กรมธรรม์ประกันความรับผิดตามกฏหมายต่อความเสียหายที่เกิดขึ้นจากสินค้าที่ไม่ปลอดภัย
    กรมธรรม์ประกันภัยอุบัติเหตุส่วนบุคคลแบบอัตโนมัติ

2.  พัฒนาช่องทางการตลาดใหม่ ๆ เพื่อให้เข้าถึงกลุ่มเป้าหมายได้อย่างรวดเร็ว
    และครอบคลุมยิ่งขึ้น

    1.  กลุ่มลูกค้าเป้าหมาย

  ลูกค้าเป้าหมายของบริษัท สามารถแบ่งออกได้เป็น 2 กลุ่มคือ

1.  ลูกค้าองค์กร ได้แก่ โรงงานอุตสาหกรรม บริษัทห้างร้าน และผู้ประกอบธุรกิจในสาขาต่าง ๆ

2.  ลูกค้ารายย่อย

    1.  การจัดหาผลิตภัณฑ์และบริการ

        1.  เนื่องจากบริษัทดำเนินการมากว่า 80 ปี ฐานลูกค้าเดิมของบริษัทมาจากตัวแทน
            นายหน้า สถาบันการเงิน และการขายตรง
            ต่อมาสภาวะการแข่งขันของตลาดประกันภัยมีมากขึ้น
            ประชาชนมีความรู้เกี่ยวกับการประกันภัย
            และเห็นความสำคัญของการทำประกันภัยมากขึ้น นอกจากนั้นผู้ประกอบการ
            และเจ้าของธุรกิจไม่ว่าจะเป็นขนาดเล็ก หรือขนาดใหญ่
            ต่างก็ต้องการการประกันภัยแบบที่เหมาะสมและมีประสิทธิภาพมากที่สุด
            นายหน้าจึงมีบทบาทสำคัญอย่างมากในการเสนอแบบต่าง ๆ
            ของการประกันภัยที่สอดคล้องและเหมาะสมกับธุรกิจของลูกค้านั้น ๆ

บริษัทเล็งเห็นถึงการเปลี่ยนแปลงแหล่งของฐานธุรกิจ จึงได้ขยายงานโดยการรับงานผ่านนายหน้า
และสถาบันการเงินมากขึ้น นอกเหนือไปจากดำเนินการกับติดต่อกับลูกค้าโดยตรง ส่วนตัวแทนย่อย
ก็ยังคงเป็นแหล่งงานที่มั่นคงของบริษัทเช่นเดิม กล่าวโดยสรุปได้ว่า แหล่งงานของบริษัท
สามารถแบ่งเป็นกลุ่มได้คือ

1.  ประกันภัยเชิงอุตสาหกรรมและพาณิชย์ (Commercial Line) แหล่งงานมาจากนายหน้า
    สถาบันการเงิน

2.  ประกันภัยทรัพย์สินส่วนบุคคล (Personal Line) มาจากตัวแทน และการขายตรง

    1.  ผลิตภัณฑ์ของบริษัท เป็นกรมธรรม์ประกันภัยประเภทต่าง ๆ
        ที่ได้รับความเห็นชอบจากสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย
        ทั้งกรมธรรม์แบบมาตรฐาน และกรมธรรม์ที่ถูกออกแบบให้เหมาะสมกับลูกค้าแต่ละราย
        โดยบริษัทมีการพัฒนาทั้งในด้านบุคลากร อุปกรณ์เครื่องมือเครื่องใช้
        รวมถึงระบบการดำเนินงานอย่างต่อเนื่อง
        และยึดหลักการลงทุนโดยไม่ได้มุ่งหวังให้เกิดผลตอบแทนสูงสุดแต่เพียงอย่างเดียว
        แต่มุ่งหวังให้บริษัทสามารถดำรงสภาพคล่องได้อย่างเหมาะสมด้วย

    2.  แหล่งที่มาของเงินทุนของบริษัท คือรายได้จากการรับประกันภัย
        รายได้จากการให้เช่าอาคารสำนักงาน เงินกองทุน และการก่อหนี้ของบริษัท
        ซึ่งบริษัทจะนำเงินรายได้ส่วนเกินหลังจากการจ่ายค่าใช้จ่ายต่าง ๆ
        นำไปลงทุนเพื่อให้ได้ผลตอบแทนที่เพิ่มขึ้น

    3.  การลงทุนของบริษัท เป็นไปตามประกาศของกระทรวงพาณิชย์ เรื่อง
        การลงทุนประกอบธุรกิจอื่นของบริษัทประกันวินาศภัย

    4.  ความสามารถในการดำรงเงินกองทุนของบริษัท
        บริษัทจัดสรรเงินสำรองตามประกาศกระทรวงพาณิชย์
        และมีเงินกองทุนไว้เพียงพอตามข้อกำหนดของสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย
        โดยมีสภาพคล่องเพียงพอและมีความสามารถในการชำระหนี้อยู่ในเกณฑ์ดี
        เพื่อให้การบริหารเงินเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ