1. ปัจจัยความเสี่ยง

คณะกรรมการบริษัทได้แต่งตั้งคณะกรรมการบริหารความเสี่ยงขึ้นเพื่อทำหน้าที่ในการประเมินความเสี่ยง
ทั้งจากปัจจัยภายนอกและภายในที่อาจมีผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อการดำเนินธุรกิจของบริษัท
โดยมีการวิเคราะห์และประเมินสภาวะต่างๆ อย่างสม่ำเสมอทั้งด้านเศรษฐกิจ การเมือง สังคม
เทคโนโลยี และการตลาด เพื่อกำหนดมาตรการ
ขอบเขตและแนวการปฏิบัติและแจ้งให้ผู้บริหารและพนักงานที่เกี่ยวข้องได้ทราบและปฏิบัติตามมาตรการการบริหารความเสี่ยงที่กำหนดไว้
ตลอดจนติดตามให้มีการปฏิบัติตามเพื่อลดหรือควบคุมความเสียหายที่อาจเกิดจากความเสี่ยงในด้านต่างๆ
โดยในปี 2547 บริษัทได้บริหารความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นได้ในกรณีต่างๆ
เพื่อมิให้มีผลกระทบต่อการดำเนินงานของบริษัท ดังนี้:-

  1.1 ความเสี่ยงด้านการประกอบธุรกิจ

ความเสี่ยงด้านการลงทุนในบริษัทย่อยและบริษัทร่วม

ในปี 2547 บริษัทมีการเปลี่ยนแปลงการลงทุนในบริษัทย่อยเพิ่มมากขึ้นคือบริษัท พลาสติค
และหีบห่อไทย จำกัด (มหาชน)
ที่มีการเพิ่มทุนจดทะเบียนโดยบริษัทเข้าซื้อหุ้นเพิ่มทุนเพื่อรักษาอัตราส่วนการถือหุ้นเดิมไว้
และบริษัทย่อยแห่งนี้มีผลประกอบการดีมาโดยตลอดจึงไม่น่าจะมีความเสี่ยงเพิ่มขึ้นแต่อย่างใด
สำหรับบริษัทย่อยที่เปิดใหม่ตั้งแต่ปี 2546 บริษัทยังมิได้มุ่งหวังผลตอบแทนในเงินลงทุนโดยทันที
แต่บริษัท จะยังคงมีความเสี่ยงในด้าน ผลตอบแทนในปีแรกๆ ซึ่งได้แก่บริษัท เดคคอร์เมทัล จำกัด
ซึ่งมีผลการดำเนินงานขาดทุนจำนวน 18.4 ล้านบาท
และนอกจากนั้นบริษัทมีภาระค้ำประกันให้แก่บริษัทย่อยและบริษัทร่วมสำหรับการกู้ยืมเงินจากสถาบันการเงินในวงเงิน
346 ล้านบาท ซึ่งใช้ในการดำเนินงานตามปกติด้วย

1.2 ความเสี่ยงด้านการเงิน

1.2.1 ความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ

บริษัทฯ
และบริษัทย่อยมีความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศเนื่องจากมีลูกหนี้และเจ้าหนี้เป็นสกุลเงินต่างประเทศ
บริษัทฯและบริษัทย่อยได้เข้าทำสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้าเพื่อป้องกันความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนดังกล่าวซึ่งส่วนใหญ่ม่อายุสัญญาไม่เกิน
1 ปี
บริษัทและบริษัทย่อยมิได้คำนวณมูลค่ายุติธรรมของสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้าข้างต้น
เนื่องจากสัญญาแต่ละฉบับมีระยะเวลาสั้นและ มูลค่าไม่เป็นสาระสำคัญ

 1.2.2 ความเสี่ยงด้านสินเชื่อที่เกี่ยวเนื่องกับลูกหนี้

บริษัทมีนโยบายการให้สินเชื่ออย่างระมัดระวังและมีฐานลูกค้าที่หลากหลาย
สำหรับลูกค้าทั่วไปจะเป็นกลุ่มลูกค้าที่ฐานะการเงินมั่นคงจัดเป็นกลุ่มระดับกลางขึ้นไป
และสำหรับกลุ่มลูกค้าโครงการส่วนใหญ่จะเป็น เจ้าของโครงการอสังหาริมทรัพย์ขนาดใหญ่

นอกจากการให้สินเชื่ออย่างระมัดระวังแล้วบริษัทมีนโยบายการตั้งสำรองหนี้สูญจากลูกหนี้การค้าที่แสดงตามมูลค่าสุทธิที่จะได้รับ
โดยพิจารณาจากประสบการณ์ในการเก็บหนี้และความสามารถในการชำระหนี้ของ ลูกหนี้
ประกอบกับพิจารณาความเพียงพอของค่าสำรองเผื่อหนี้สงสัยจะสูญโดยถือตามการประเมินจากหนี้ที่ค้างเกินกำหนดชำระของลุกหนี้แต่ละราย

 จากนโยบายดังกล่าว บริษัทจึงวางหลักเกณฑ์การปฏิบัติสำหรับการตั้งสำรองหนี้สูญดังนี้

ก. หนี้คงเหลือที่เลยกำหนดชำระเงินตามข้อตกลงหรือสัญญาซื้อขาย
หากเป็นปัญหาที่เกิดจากบริษัทเอง เช่น
การส่งมอบสินค้ายังไม่แล้วเสร็จจะยังไม่มีการตั้งสำรองหนี้สูญ

ข.
หนี้คงเหลือที่เลยกำหนดชำระเงินตามข้อตกลงหรือสัญญาซื้อขายและบริษัทได้ส่งมอบสินค้าให้กับลูกหนี้เรียบร้อยแล้ว

(1) พิจารณาจากความสามารถในการชำระหนี้ของลูกหนี้ หากไม่มีปัญหาจะชะลอการ
ตั้งสำรองหนี้สูญ

(2) พิจารณาความสามารถในการชำระหนี้ของลูกหนี้ หากเริ่มมีปัญหาในการติดตามหนี้
แต่หนี้ที่ค้างเลยกำหนดชำระมากกว่า 6 เดือนแต่ไม่เกิน 1 ปี
บริษัทจะพิจารณาตั้งสำรองหนี้สูญในอัตราตั้งแต่ 25% ถึง 50%
ตามความเหมาะสมและตามประสบการณ์การเก็บเงินจากลูกหนี้แต่ละราย

(3) พิจารณาจากความสามารถในการชำระหนี้ของลูกหนี้
หากมีปัญหาและเป็นหนี้ที่ค้างเกินกำหนดชำระมากกว่า 1 ปี
บริษัทจะพิจารณาตั้งสำรองหนี้สูญในอัตราอย่างน้อย 50% ถึง 100% ตามความเหมาะสม
และตามประสบการณ์การเก็บเงินจากลูกหนี้แต่ละราย

(4) กรณีลูกหนี้มีปัญหาการชำระเงิน และการเจรจาติดตามการชำระหนี้ไม่ได้ผล
และบริษัทได้ดำเนินการฟ้องดำเนินคดีทางศาล หรือลูกหนี้หลบหนี หรือถูกฟ้องล้มละลาย
บริษัทจะตั้งสำรองหนี้สูญในอัตรา 100% เต็มของลูกหนี้ที่ค้างชำระรายนั้นๆ

ค. เพื่อความเพียงพอของค่าสำรองเผื่อหนี้สงสัยจะสูญบริษัทจะพิจารณาตั้งสำรองเผื่อหนี้สงสัย
จะสูญเพิ่มโดยดูจากยอดลูกหนี้การค้าที่แสดงตามมูลค่าสุทธิที่จะได้รับในอัตรา 1.0%
ของยอดลูกหนี้การค้าคงเหลือทั้งหมดตามสิ้นงวดบัญชีนั้นๆ

1.3 ความเสี่ยงด้านการผลิต/บริการ

ความเสี่ยงด้านวัตถุดิบ

โดยที่บริษัทได้กำหนดนโยบายให้ใช้วัตถุดิบจากภายในประเทศเป็นหลัก ซึ่งได้แก่ PANEL BOARD
ซึ่งเป็นวัตถุดิบหลักที่ใช้ในการผลิตเฟอร์นิเจอร์ หรือคิดเป็นสัดส่วนประมาณร้อยละ 23
ของต้นทุนวัตถุดิบทั้งหมด ราคามีความผันผวนตามภาวะตลาด อย่างไรก็ตามมีโรงงานผลิต PANEL
BOARD เปิดดำเนินการอยู่เป็นจำนวนมาก ราคาวัสดุไม้ PANEL BOARD
มีการปรับขึ้นในระดับไม่สูงมาก นอกจากนั้นบริษัทใช้วัตถุดิบ PANEL BOARD ในปริมาณค่อนข้างสูง
จึงทำให้อำนาจการต่อรองของบริษัทกับโรงงานผู้ผลิตมีมาก

ส่วนวัสดุอุปกรณ์ในการผลิตเฟอร์นิเจอร์ เช่น วัสดุปิดผิว บานพับ มือจับ รางลิ้นชัก กุญแจ
และอุปกรณ์น็อคดาวน์อื่นๆ ส่วนใหญ่เป็นวัสดุอุปกรณ์นำเข้าจากต่างประเทศ
ซึ่งราคาของวัสดุอุปกรณ์เหล่านี้ก็มีโอกาสขึ้นลงได้ตามราคาขายจากผู้ผลิตต่างประเทศและอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ
แต่ในช่วงที่ผ่านมายังไม่เป็นปัญหามากนักเนื่องจากบริษัทเป็นผู้นำเข้าวัสดุอุปกรณ์เอง
ดังนั้นการสั่งซื้อจากต่างประเทศในปริมาณมากทำให้บริษัทได้รับส่วนลดจากผู้ผลิตต่างประเทศ
นอกจากนี้บริษัทยังทราบการปรับราคาล่วงหน้าหลายเดือนเพียงพอต่อการเตรียมการปรับต้นทุนและราคาขายสินค้าของบริษัทเองได้
ในด้านของคุณภาพของวัตถุดิบที่ใช้ ซึ่งเป็นปัจจัยภายนอกที่ไม่สามารถควบคุมได้นั้น
บริษัทจะลดความเสี่ยงดังกล่าว
โดยการคัดเลือกวัตถุดิบจากผู้ผลิตที่มีชื่อเสียงและทำธุรกิจกับบริษัทมานาน ซึ่งมีอยู่จำนวนมาก

1.4 ความเสี่ยงในการลงทุนในใบสำคัญแสดงสิทธิ

1.4.1 ความเสี่ยงเรื่องมูลค่าตามเวลา (Time Value) ของใบสำคัญแสดงสิทธิ

บริษัทจะทำการปรับราคาการใช้สิทธิและอัตราการใช้สิทธิตลอดอายุของใบสำคัญแสดงสิทธิตามที่ระบุไว้ในเงื่อนไขการปรับสิทธิในส่วนที่
3 แต่เนื่องจากวิธีการปรับสิทธิดังกล่าว คำนึงถึงราคาการใช้สิทธิ และอัตราการใช้สิทธิ ณ
วันปรับสิทธิเท่านั้น โดยมิได้คำนึงถึงมูลค่าตามเวลา (Time Value)
ของใบสำคัญแสดงสิทธิแต่อย่างใด
ซึ่งมูลค่าตามเวลาของใบสำคัญแสดงสิทธิจะลดลงเมื่อเวลาการใช้สิทธิของใบสำคัญแสดงสิทธิเหลือน้อยลง
และหากบริษัทมีการเสนอขายใบสำคัญแสดงสิทธิหรือหลักทรัพย์แปลงสภาพที่ออกใหม่ในอนาคต
อาจทำให้ผู้ถือใบสำคัญแสดงสิทธิที่จะเสนอขายในครั้งนี้ภายหลังการปรับสิทธิแล้วมีสิทธิและผลประโยชน์ด้อยไปกว่าเดิม

1.4.2
ความเสี่ยงเรื่องการปรับราคาการใช้สิทธิใหม่ทำให้มีมูลค่าต่ำกว่ามูลค่าที่ตราไว้ของหุ้นสามัญของบริษัท

เนื่องจากบริษัทมีกำไรสะสมขณะที่ออกใบสำคัญแสดงสิทธิ
ดังนั้นในกรณีที่มีการปรับราคาการใช้สิทธิและอัตราการใช้สิทธิใหม่ตามที่ระบุไว้ในเงื่อนไขการปรับสิทธิในส่วนที่
3
โดยทำให้มีการเปลี่ยนแปลงราคาการใช้สิทธิจนเป็นผลทำให้ราคาการใช้สิทธิใหม่มีราคาต่ำกว่ามูลค่าที่ตราไว้ของหุ้นสามัญของบริษัทให้ใช้มูลค่าที่
ตราไว้ของหุ้นสามัญของบริษัทเป็นราคาการใช้สิทธิใหม่

โดยบริษัทจะปรับสิทธิของผู้ถือใบสำคัญแสดงสิทธิโดยปรับอัตราการใช้สิทธิตามสูตรที่กำหนดไว้ดังนั้นในกรณีที่เกิดเหตุการณ์ดังกล่าวผู้ถือใบสำคัญแสดงสิทธิที่เสนอขายในครั้งนี้อาจมีสิทธิและผลประโยชน์ด้อยลงกว่าเดิม

1.5 ความเสี่ยงเรื่องผลกระทบต่อสัดส่วนการถือหุ้นของผู้ถือหุ้น (Dilution Effect)

บริษัทได้มีการจัดสรรหุ้นสามัญไว้ในอนาคตเพื่อรองรับการใช้สิทธิตามใบสำคัญแสดงสิทธิที่จะซื้อหุ้นสามัญของบริษัทซึ่งออกให้แก่ผู้ถือหุ้นเดิมจำนวน
8,000,000 หุ้น และให้แก่กรรมการและพนักงานของบริษัทและบริษัทย่อยจำนวน 2,000,000 หุ้น
ดังนั้นในอนาคตหากมีผู้ใช้สิทธิใบสำคัญแสดงสิทธินี้จะมีผลกระทบทางด้านสัดส่วนการถือหุ้นของผู้ถือหุ้นลดลง
(Dilution Effect)
ซึ่งอัตราส่วนการลดลงของการถือหุ้นของผู้ถือหุ้นจะขึ้นอยู่กับการใช้สิทธิในใบสำคัญแสดงสิทธิของผู้ถือหุ้นเดิมและของกรรมการและพนักงานของบริษัทและบริษัทย่อย
ซึ่งผู้ถือหุ้นและผู้ถือใบสำคัญแสดงสิทธิควรพิจารณาในผลกระทบดังกล่าวนี้ด้วย
ดังนั้นหากมีการใช้สิทธิตามใบสำคัญแสดงสิทธิซื้อหุ้นสามัญของบริษัททั้งจำนวน 10,000,000
(สิบล้าน) หน่วย โดย ณ วันที่ 30 กันยายน 2547 บริษัทมีหุ้นสามัญที่จำหน่ายไปแล้วทั้งหมดจำนวน
80,000,000 (แปดสิบล้าน) หุ้น (มูลค่าที่ตราไว้หุ้นละ 10 บาท)
จะทำให้ส่วนแบ่งกำไรหรือสิทธิในการออกเสียงของผู้ถือหุ้นเดิมลดลงร้อยละ 11.11
ของส่วนแบ่งกำไรหรือสิทธิในการออกเสียงเดิม (Control Dilution) อย่างไรก็ตาม ณ วันที่
30 กันยายน 2547 ราคาตลาดของหุ้น (ราคาปิด) ราคาหุ้นละ 31.75 บาท ซึ่ง
ต่ำกว่าราคาใช้สิทธิสำหรับใบสำคัญแสดงสิทธิที่ออกให้แก่ผู้ถือหุ้นเดิม (40 บาท/หุ้น) และ
ราคาใช้สิทธิสำหรับใบสำคัญแสดงสิทธิที่ออกให้แก่กรรมการและพนักงานของบริษัทและบริษัทย่อย (32
บาท/หุ้น) ดังนั้นหากมีการใช้สิทธิดังกล่าวจะไม่มีผลกระทบต่อราคาตลาดหุ้น (Price Dilution)