1.  ปัจจัยความเสี่ยง

การดำเนินธุรกิจของธนาคารต้องเผชิญกับปัจจัยเสี่ยงต่าง ๆ
หลายประการทั้งปัจจัยภายในและภายนอก ได้แก่ ความเสี่ยงด้านสินเชื่อ
ความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงของตลาด และ ความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ
ซึ่งอาจส่งผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อรายได้ ผลกำไร สินทรัพย์ สภาพคล่อง หรือ
มูลค่าหุ้นของธนาคาร ธนาคารจึงให้ความสำคัญในการบริหารความเสี่ยงด้านต่าง ๆ
โดยได้พัฒนากระบวนการ มาตรฐาน และเครื่องมือต่าง ๆ ในการบริหารความเสี่ยงอย่างต่อเนื่อง

1.1 ความเสี่ยงด้านสินเชื่อ (Credit Risk)

ความเสี่ยงด้านสินเชื่อ คือ
ความเสี่ยงที่คู่สัญญาอีกฝ่ายหนึ่งไม่สามารถปฏิบัติตามภาระผูกพันที่ระบุไว้ในสัญญา
และก่อให้เกิดผลเสียหายต่อรายได้และเงินกองทุนของธนาคาร
ดังนั้นการให้สินเชื่ออันเป็นธุรกรรมหลักของธนาคารจึงเป็นความเสี่ยงที่มีนัยสำคัญมากโดยธนาคารมีความเสี่ยงด้านสินเชื่อ
ดังนี้

1)  ด้านเงินให้สินเชื่อด้อยคุณภาพ (NPL)

เพียงวันที่ 31 ธันวาคม 2546 ธนาคารมีเงินให้สินเชื่อด้อยคุณภาพ (NPL) จำนวน 79,443
ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ 7.96 ของเงินให้สินเชื่อรวม เปรียบเทียบกับสิ้นปี 2545 ที่มียอด NPL
จำนวน 107,844 ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ 11.46 ของเงินให้สินเชื่อรวม ปริมาณ NPL ลดลง
28,401 ล้านบาท หรือลดลงร้อยละ 26.34

ธนาคารมีมาตรการที่ชัดเจนในการแก้ไขและควบคุมความเสี่ยงด้านสินเชื่อที่เข้มงวด
ซึ่งนอกจากควบคุมสินเชื่อที่ปล่อยใหม่มิให้เกิดเป็น NPL
และกำหนดเป้าหมายให้หน่วยงานอำนวยสินเชื่อลด NPL ลงทุกปีแล้ว
ธนาคารยังกำหนดมาตรการเฝ้าระวังอีกทางหนึ่งด้วย
โดยมอบหมายให้ฝ่ายสอบทานสินเชื่อติดตามคุณภาพของลูกหนี้อย่างใกล้ชิด
หากพบว่าลูกหนี้รายใดมีแนวโน้มที่จะเป็น NPL หรือกลับมาเป็น NPL ใหม่
ให้หน่วยงานดังกล่าวต้องแจ้งให้หน่วยงานที่ดูแลลูกหนี้รายนั้น ๆ
เร่งดำเนินการปรับปรุงแก้ไขปัญหาก่อนล่วงหน้า
รวมทั้งมอบหมายให้สายงานจัดการหนี้ดำเนินการทางกฎหมายกับลูกหนี้ NPL ทันที
ควบคู่ไปกับการเจรจาปรับปรุงหนี้ ทั้งนี้เพื่อให้การจัดการหนี้ NPL เป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ

2)  ด้านการปรับปรุงโครงสร้างหนี้

ภายใต้แนวทางของธนาคารแห่งประเทศไทย
ธนาคารอาจปรับปรุงโครงสร้างหนี้โดยการลดอัตราดอกเบี้ยหรือเงินต้น ขยายระยะเวลาชำระหนี้
หรือโดยวิธีการอื่นใดก็ตาม แต่หากลูกหนี้สามารถปฏิบัติตามเงื่อนไขการปรับปรุงโครงสร้างหนี้ได้
โดยชำระเงินตามสัญญาปรับปรุงโครงสร้างหนี้ใหม่ได้ติดต่อกันไม่น้อยกว่า 3 เดือน หรือ 3
งวดการชำระเงินแล้ว
ธนาคารสามารถจัดชั้นเงินให้สินเชื่อด้อยคุณภาพให้เป็นเงินให้สินเชื่อจัดชั้นปกติ
และทำการกันเงินสำรองตามเกณฑ์ของเงินให้สินเชื่อจัดชั้นปกติได้ อย่างไรก็ดี
ธนาคารสามารถจัดชั้นเงินให้สินเชื่อด้อยคุณภาพให้เป็นเงินให้สินเชื่อจัดชั้นปกติได้โดยไม่ต้องรอครบระยะเวลา
3 งวด ดังที่กล่าวมาข้างต้นก็ได้ หากได้ปฏิบัติตามเงื่อนไขที่ธนาคารแห่งประเทศไทยกำหนด

ส่วนที่ 2 หน้าที่ 2

ในการปรับปรุงโครงสร้างหนี้
กรณีที่ธนาคารได้ตกลงกับลูกหนี้โดยมีเงื่อนไขในการชำระดอกเบี้ยที่ต่ำในช่วงแรกของการปรับปรุงโครงสร้างหนี้
หลังจากนั้นต้องชำระดอกเบี้ยในอัตราที่สูงขึ้น ซึ่งลูกหนี้อาจสามารถชำระดอกเบี้ยได้ในระยะแรก
และอาจไม่สามารถชำระดอกเบี้ยในอัตราที่สูงขึ้นในเวลาต่อมา
ทำให้เงินให้สินเชื่อที่ได้รับการปรับปรุงโครงสร้างหนี้กลายเป็นเงินให้สินเชื่อด้อยคุณภาพ
ซึ่งอาจส่งผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญกับฐานะการเงินและผลการดำเนินงานของธนาคารได้
เนื่องจากธนาคารอาจได้รับดอกเบี้ยหรือเงินต้นในจำนวนที่ลดลง
จากสัญญาเดิมจนอาจต้องกันเงินสำรองเพิ่มขึ้น

ณ 31 ธันวาคม 2546
ธนาคารมีเงินให้สินเชื่อที่ได้รับการปรับปรุงโครงสร้างหนี้และปรับชั้นเป็นเงินให้สินเชื่อจัดชั้นปกติ
70,066 ล้านบาท

3) ด้านสภาวะการแข่งขันที่รุนแรง

สภาวะการแขงขันที่รุนแรงในการใหสินเชื่ออาจสงผลให Margins จากการใหสินเชื่อลดลง
อย่างไรก็ดีธนาคารเชื่อมั่นวาผลจากการพัฒนาแบบบูรณาการในด้านต่าง ๆ
และการดำเนินกลยุทธ์ในเชิงรุกของธนาคาร โดยให้ความสำคัญกับการเพิ่มรายได้ที่มิใช่ดอกเบี้ย
เช่น ค่าธรรมเนียมต่าง ๆ จะสามารถชดเชย Margins จากการให้สินเชื่อที่ลดลงได้

4) ด้านการกระจุกตัวของสินเชื่อ

เพียงวันที่ 31 ธันวาคม 2546 ธนาคารมียอดเงินให้สินเชื่อจำนวนรวมทั้งสิ้น 997,663 ล้านบาท
เมื่อหักส่วนที่เป็นตั๋วสัญญาใช้เงินของบริษัท บริหารสินทรัพย์สุขุมวิท จำกัด (SAM) จำนวน 238,763
ล้านบาท คงเหลือเงินให้สินเชื่อจำนวน 758,899 ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ 76.1
ของเงินให้สินเชื่อรวม จำแนกเป็นเงินให้สินเชื่อแก่ภาครัฐร้อยละ 4.6 และภาคเอกชนร้อยละ
71.5 ในจำนวนนี้เป็นเงินให้สินเชื่อกับบุคคลที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับธนาคารและบริษัทในเครือจำนวน
13,491 ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ 1.78

ธนาคารให้สินเชื่อแก่ลูกค้ารายใหญ่ 10 รายแรก รวมทั้งสิ้น 102,502 ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ
10.27 ของเงินให้สินเชื่อรวม หรือร้อยละ 13.51 ของเงินให้สินเชื่อที่ไม่รวมตั๋วสัญญาใช้เงินของ
SAM ในจำนวนนี้เป็นการให้สินเชื่อแก่โครงการภาครัฐและรัฐวิสาหกิจ 39,500 ล้านบาท
คิดเป็นร้อยละ 38.53 ของเงินให้สินเชื่อแก่ลูกค้ารายใหญ่ 10 รายแรก

สำหรับการให้สินเชื่อในภาคธุรกิจต่าง ๆ ไม่มีการกระจุกตัวในธุรกิจใดธุรกิจหนึ่งที่เป็นนัยสำคัญ
ส่วนใหญ่เป็นสินเชื่อที่ให้แก่ภาคเศรษฐกิจที่สำคัญ อาทิ ธุรกิจการอุตสาหกรรมจำนวน 150,817
ล้านบาท ธุรกิจการพาณิชย์ (ได้แก่ การค้าส่งและค้าปลีก การนำเข้า และการส่งออก) รวม
131,997 ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ 15.1 และ 13.2 ของเงินให้สินเชื่อรวม ตามลำดับ

ส่วนที่ 2 หน้าที่ 3

ธนาคารได้ดำเนินการติดตามการกระจุกตัวและการกระจายตัวของสินเชื่อในแต่ละอุตสาหกรรมอย่างใกล้ชิด
เพื่อกำหนดยอดคงค้างสินเชื่อสูงสุด (Concentration Limited)
ที่ธนาคารสามารถให้ลูกหนี้ได้ในแต่ละ อุตสาหกรรม
นอกจากนี้ยังมีการจัดอันดับความเสี่ยงของธุรกิจและอุตสาหกรรมต่างๆ (Industry Rating)
เพื่อเป็นปัจจัยหนึ่งในการพิจารณาปล่อยสินเชื่อด้วย

5) ด้านการด้อยค่าของหลักประกัน

สินเชื่อจำนวนมากของธนาคารเป็นสินเชื่อที่มีหลักประกันเป็นอสังหาริมทรัพย์
มูลค่าของอสังหาริมทรัพยจะขึ้นอยูกับสภาพการณทางเศรษฐกิจ
หากมูลค่าของหลักประกันปรับตัวลดลง อันจะมีผลทำให้ธนาคารต้องกันเงินสำรองเพิ่มขึ้น
หรืออาจทำให้จํานวนเงินที่ธนาคารไดรับจากการจําหนายทรัพย์สินรอการขายลดลงด้วย
ซึ่งจะสงผลกระทบต่อกําไรสุทธิและเงินทุนของธนาคาร

ดังนั้น
ธนาคารจึงมีมาตรการรองรับความเสี่ยงดังกล่าวโดยประเมินราคาหลักประกันให้เป็นปัจจุบันอยู่เสมอ
หากพบว่าหลักประกันใดเสื่อมค่าลงก็จะเรียกหลักประกันเพิ่มจากลูกค้า อย่างไรก็ตาม
ธนาคารได้ให้ความสำคัญกับการป้องกันความเสียหายโดยการติดตามลูกค้าอย่างใกล้ชิด
เพื่อให้รู้ปัญหาได้เร็วและแก้ปัญหาอย่างทันท่วงที ในขณะเดียวกัน
ธนาคารก็มีการทบทวนภาระการกันเงินสำรองเป็นประจำอย่างรอบคอบ
เพื่อให้ธนาคารมีเงินสำรองเพียงพอสำหรับรองรับความเสียหายที่อาจจะเกิดขึ้นในอนาคต
เพื่อมิให้เป็นอุปสรรคต่อการขยายธุรกิจของธนาคารในระยะต่อไป

เพียงวันที่ 31 ธันวาคม 2546 ธนาคารมีทรัพย์สินรอการขายจำนวน 21,472 ล้านบาท
คิดเป็นร้อยละ 1.89 ของสินทรัพย์รวม ซึ่งส่วนใหญ่เป็นอสังหาริมทรัพย์
ประเภทที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง

6) ด้านผลขาดทุนของเงินให้สินเชื่อที่โอนไปบรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทย (บสท.)

ธนาคารมีความเสี่ยงจากผลขาดทุนของเงินให้สินเชื่อที่โอนไป บสท.
เนื่องจากธนาคารมีข้อตกลงในการแบ่งปันผลกำไรและขาดทุนในอนาคตของเงินให้สินเชื่อที่โอนไปในกรณีที่
บสท. บริหารสินเชื่อด้อยคุณภาพที่รับโอนไปและเกิดผลขาดทุน
ธนาคารจะต้องร่วมรับผิดชอบในผลขาดทุนตามเกณฑที่กําหนดไวในอัตราส่วนสูงสุดไมเกินรอยละ
30 ของราคาที่ธนาคารโอนเงินให้สินเชื่อใหแก บสท.

เพียงวันที่ 31 ธันวาคม 2546 ธนาคารไดโอนเงินให้สินเชื่อด้อยคุณภาพจำนวนทั้งสิ้น 19,982
ล้านบาทไปยัง บสท. ตามสัญญาโอนสินทรัพยระหวางธนาคารและ บสท.
ซึ่งธนาคารไดรับตั๋วสัญญาใช้เงินในเบื้องต้นแล้วมูลค่า 12,809 ล้านบาท
(มูลคาของตั๋วสัญญาใช้เงินในส่วนที่ธนาคารยังไมไดรับ โดยธนาคารจะไดรับเมื่อ บสท.
ไดประเมินราคาเสร็จสิ้น) โดยมีกองทุนเพื่อการฟื้นฟูและพัฒนาระบบสถาบันการเงินเป็นผู้อาวัลตั๋ว
อย่างไรก็ตาม ธนาคารได้กันเงินสำรองสำหรับผลขาดทุนที่อาจจะเกิดขึ้นไวแลว จำนวน 2,997
ล้านบาท

1.2 ความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงของตลาด (Market Risk )

ความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงของตลาด คือ
ความเสี่ยงของธนาคารที่เกิดขึ้นจากการเปลี่ยนแปลงของอัตราดอกเบี้ย อัตราแลกเปลี่ยน
และราคาตลาดของตราสารทุน ซึ่งจะกระทบต่อกำไรสุทธิของธนาคาร

ส่วนที่ 2 หน้าที่ 4

ธนาคารมีวัตถุประสงค์หลักในการบริหารความเสี่ยง
เพื่อจัดการความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงของตลาดอย่างเหมาะสม ดังนี้

1) ด้านสภาพคล่อง (Liquidity Risk Management)

ความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง คือ ความเสี่ยงที่ธนาคารไม่สามารถชำระภาระผูกพันเมื่อถึงกำหนด
เนื่องจากธนาคารไม่สามารถเปลี่ยนสินทรัพย์เป็นเงินสดได้ทัน
หรือไม่สามารถจัดหาเงินทุนได้เพียงพอ ทั้งนี้ธนาคารจัดการความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง
โดยมีเป้าหมายว่าแม้จะอยู่ในสถานการณ์ที่ธนาคารได้รับผลกระทบอย่างรุนแรง
ธนาคารยังคงมีแหล่งเงินทุนในยามจำเป็นด้วยต้นทุนที่เหมาะสมและหลากหลาย อันประกอบด้วย
เงินฝากจากลูกค้า และการกู้ยืมเงินระหว่างธนาคารทั้งในและต่างประเทศ
รวมถึงตลาดซื้อขายล่วงหน้าและตลาดซื้อคืน อย่างไรก็ตามในปี 2546 ที่ผ่านมา
ธนาคารดำรงสถานะเป็นผู้ให้กู้ยืมเงินในตลาดการเงินในประเทศ (Net Provider of Funds)
โดยส่วนใหญ่เป็นสกุลเงินบาท ดังนั้นจึงมีโอกาสน้อยที่ธนาคารจะประสบปัญหาด้านสภาพคล่อง

ธนาคารได้มอบหมายให้ฝ่ายบริหารเงิน
ทำหน้าที่ในการบริหารสภาพคล่องประจำวันและสภาพคล่องระยะสั้นของธนาคาร
ในขณะที่ฝ่ายบริหารความเสี่ยงด้านการเงินทำหน้าที่ในการประมาณการสภาพคล่องระยะกลางและระยะยาวเพื่อนำเสนอต่อคณะกรรมการบริหารสินทรัพย์และหนี้สิน
(ALCO) ของธนาคาร

2)  ด้านอัตราดอกเบี้ย (Interest Rate Risk Management)

คณะกรรมการ ALCO
มีหน้าที่ในการควบคุมดูแลการบริหารความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงอัตราดอกเบี้ยที่เกิดจากความไม่สอดคล้องกัน
(Mismatch) ระหว่างโครงสร้างอัตราดอกเบี้ยกับลักษณะของสินทรัพย์และหนี้สินของธนาคาร
ซึ่งธนาคารใช้การวิเคราะห์ความแตกต่างในการปรับตัวของสินทรัพย์และหนี้สินในแต่ละช่วงเวลา
(Gap Analysis)
เป็นเครื่องมือหนึ่งในการประเมินความเสี่ยงจากการปรับเปลี่ยนอัตราดอกเบี้ยของสินทรัพย์และหนี้สิน
ณ เวลาใดเวลาหนึ่ง
โดยหากสินทรัพย์และหนี้สินถึงกำหนดชำระหรือถึงรอบระยะเวลาการปรับเปลี่ยนอัตราดอกเบี้ยภายในระยะเวลาใดเวลาหนึ่ง
จะถือว่าสินทรัพย์หรือหนี้สินนั้นมีความอ่อนไหวต่อการเปลี่ยนแปลงของอัตราดอกเบี้ย

นอกจากนั้นธนาคารยังใช้วิธีการวิเคราะห์แบบจำลองผลกระทบที่จะมีต่อดอกเบี้ยรับสุทธิของธนาคาร(NII
Simulation)
เพื่อให้ทราบผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นจากความผันผวนของอัตราดอกเบี้ยต่อดอกเบี้ยรับสุทธิของธนาคาร
อันจะส่งผลต่อเนื่องถึงกำไรสุทธิของธนาคารในรอบ 12 เดือนข้างหน้า

3) ด้านธุรกรรรมซื้อขาย (Trading Risk Management)

ธนาคารได้คำนึงถึงการบริหารความเสี่ยงใน 2 ด้านหลัก คือ

ส่วนที่ 2 หน้าที่ 5

-   ด้านการเปลี่ยนแปลงของอัตราแลกเปลี่ยน (Foreign Exchange Risk Management)

ธนาคารได้ปรับใช้แนวทางในการบริหารความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนที่อาจมีผลต่อเงินให้
สินเชื่อที่เป็นสกุลเงินตราต่างประเทศ
โดยจัดหาแหล่งเงินทุนในสกุลเงินเดียวกันกับเงินให้สินเชื่อเกือบทั้งหมดและพยายามกำหนดวันครบกำหนดของเงินกู้และเงินให้กู้ในสกุลเงินตราต่างประเทศให้ตรงกัน
เพื่อลดความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนให้น้อยที่สุด

ฝ่ายบริหารเงินซึ่งเป็นหน่วยงานที่ประกอบธุรกรรมการซื้อขายแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศประจำวันรวมถึงการปรับใช้นโยบายทางด้านการบริหารอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศของธนาคาร
จะส่งรายงานประจำวันเกี่ยวกับการทำรายการซื้อขายเงินตราต่างประเทศรวมถึงรายการซื้อขายเงินทันที
(Spot) รายการซื้อขายเงินล่วงหน้า (Forward) และรายการแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ
(Swap) ให้แก่ฝ่ายบริหารความเสี่ยงด้านการเงิน
โดยฝ่ายบริหารความเสี่ยงด้านการเงินมีหน้าที่ควบคุมและดูแลฝ่ายบริหารเงินให้ทำธุรกรรมการค้าเงินภายใน
Limit ที่กำหนดไว้ ทั้งนี้ ฝ่ายบริหารความเสี่ยงด้านการเงินจะทำการวิเคราะห์ Daily Trading
Risk Report โดยใช้ VaR (Value-at-Risk)
เป็นรายวันเพื่อประเมินความเสี่ยงจากการเคลื่อนไหวของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ
รวมถึงประเมินผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงฐานะสินทรัพย์และหนี้สินอันเป็นผลมาจากการเปลี่ยนแปลงอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศที่จะส่งผลกระทบต่อเงินกองทุนของธนาคาร

-   ด้านการเปลี่ยนแปลงของราคาตราสารหนี้และตราสารทุน (Bond and Equity Risk
    Management)

การเปลี่ยนแปลงของราคาตราสารหนี้และตราสารทุนเป็นความเสี่ยงที่อาจจะส่งผลต่อกำไรขาดทุน
หรือ มูลค่าสินทรัพย์ของธนาคาร โดยธนาคารจะทำการ Mark to Market
เป็นประจำทุกวันเพื่อให้ทราบถึงผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงของราคาที่มีต่อผลประกอบการของธนาคาร
นอกจากนั้นฝ่ายบริหารความเสี่ยงด้านการเงินจะวิเคราะห์ Daily Trading Risk Report
โดยส่งให้ฝ่ายธุรกิจตลาดทุนประเมินความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงของราคาตราสารหนี้และตราสารทุน
ซึ่งจะส่งผลต่อกำไร ขาดทุน หรือเงินกองทุนของธนาคารเป็นประจำทุกวัน
ทั้งนี้นโยบายการลงทุนของธนาคารส่วนใหญ่จะเน้นการลงทุนระยะยาว (Hold to Maturity)
มากกว่าการลงทุนระยะสั้น

1.3 ความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ (Operational Risk)

ในระยะที่ผ่านมาการแข่งขันและสภาพแวดล้อมทางธุรกิจของธนาคารพาณิชย์เปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็วทำให้ธนาคารจำเป็นต้องปรับตัวในด้านต่าง
ๆ อาทิ
การนำระบบเทคโนโลยีสารสนเทศหรือเครื่องมือและอุปกรณ์ที่ทันสมัยมาใช้ในการปฏิบัติงานหรือให้บริการลูกค้า
การใช้บริการจากผู้ให้บริการรายอื่น (Outsourcing)

การผ่อนคลายกฎระเบียบในการควบรวมธนาคารและความเป็นอิสระในการบริหารงานอันเนื่องมาจากการเป็นธนาคารของรัฐ
ตลอดจนการเปลี่ยนแปลงในการควบคุมธนาคารพาณิชย์ของธนาคารแห่งประเทศไทย
อาจมีผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อธุรกิจและผลประกอบการของธนาคารในอนาคต
พัฒนาการเหล่านี้ส่งผลให้ความเสี่ยงด้านปฏิบัติการมีแนวโน้มเพิ่มขึ้น

ธนาคารได้ให้ความสำคัญในการจัดการกับความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ ด้วยการกำหนดกรอบนโยบาย
และกลยุทธ์ด้านปฏิบัติการที่เหมาะสมกับองค์กร
ภายใต้การควบคุมดูแลของคณะกรรมการบริหารความเสี่ยง (RMC)
ธนาคารมีแนวทางบริหารความเสี่ยงด้านปฏิบัติการด้วยการสื่อสาร
สร้างความเข้าใจกับหน่วยงานและพนักงานถึง

ส่วนที่ 2 หน้าที่ 6

ความสำคัญของการบริหารความเสี่ยง
กระตุ้นให้ผู้ปฏิบัติมีความรับผิดชอบในการวางแนวทางการบริหารความเสี่ยงและแผนปฏิบัติการให้มีความสอดคล้องกันในทุกระดับ
อีกทั้งธนาคารได้ใช้การประชุมคณะกรรมการบริหารความเสี่ยงเพื่อหารือความเสี่ยงด้านปฏิบัติการภายในองค์กรและเพื่อทบทวนกรอบนโยบายการบริหารความเสี่ยงที่มีอยู่แล้วให้รัดกุมและสมบูรณ์ยิ่งขึ้น
ทั้งนี้เพื่อให้การบริหารความเสี่ยงมีประสิทธิภาพ
สามารถจัดการและควบคุมความเสี่ยงให้อยู่ในระดับที่เหมาะสมและยอมรับได้

นอกจากนี้ ธนาคารยังมีแผนที่จะนำการคำนวณ Risk Weighted Asset
มาใช้ในการประเมินความเสี่ยงด้านปฏิบัติการเพื่อเตรียมความพร้อมรองรับ New Capital
Accord (BIS II) ที่ธนาคารพาณิชย์จะต้องปฏิบัติในอนาคตอันใกล้นี้ด้วย

1.4 มาตรการรองรับความเสี่ยงของธนาคารในปี 2546

การบริหารความเสี่ยงเป็นสิ่งที่มีความสำคัญอย่างยิ่งในการดำเนินธุรกิจของธนาคาร ดังนั้น
เพื่อให้การบริหารและติดตามความเสี่ยงด้านสินเชื่อ ความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงของตลาด
และความเสี่ยงด้านปฏิบัติการให้มีประสิทธิภาพดียิ่งขึ้น
ธนาคารจึงให้ความสำคัญในการติดตามและจัดการความเสี่ยงด้านต่าง ๆ
โดยคำนึงถึงการควบคุมภายใน และการบริหารความเสี่ยงที่เข้มงวด ในช่วง 2 ปีที่ผ่านมา ดังนี้

1.  จัดอบรมแนวทางการบริหารความเสี่ยงด้านต่าง ๆ ตามแนวทางที่ได้มาตรฐานสากล
    ให้กับผู้บริหารและพนักงาน

2.  กำหนดนโยบายสินเชื่อเพื่อใช้เป็นแนวทางในการอำนวยสินเชื่อของธนาคาร

3.  ปรับปรุงโครงสร้างองค์กรสายงานสินเชื่อแยกตามภูมิศาสตร์และขนาดลูกค้า
    จัดตั้งสายงานจัดการหนี้ เพื่อดำเนินการด้านกฎหมายควบคู่ไปกับการบริหารจัดการหนี้ที่มีปัญหา

4.  ให้ความสำคัญกับการเพิ่มรายได้ที่มิใช่ดอกเบี้ย เช่น ค่าธรรมเนียมต่าง ๆ เพื่อชดเชยกำไร
    (Margins) จากการให้สินเชื่อที่อาจลดลง
    อีกทั้งยังเป็นส่วนสำคัญในการลดความเสี่ยงและเงินกองทุน
    เพราะเป็นรายได้ที่เกิดจากธุรกรรม ซึ่งไม่ต้องสำรองเผื่อหนี้สงสัยจะสูญและเงินกองทุน

5.  ติดตามการกระจุกตัวและการกระจายตัวของสินเชื่อในแต่ละอุตสาหกรรมอย่างใกล้ชิด
    นอกจากนี้ยังจัดให้มีการจัดอันดับความเสี่ยงของธุรกิจและอุตสาหกรรมต่าง ๆ (Industry
    Rating) เพื่อเป็นข้อมูลประกอบการพิจารณาอนุมัติสินเชื่อ

6.  ประเมินราคาหลักประกันให้เป็นปัจจุบันอยู่เสมอ
    หากพบว่าหลักประกันมีการเสื่อมค่าลงก็อาจจะเรียกหลักประกันเพิ่มจากลูกค้า
    หรือทบทวนปรับปรุงวงเงินสินเชื่อใหม่ให้เหมาะสม

7.  จัดให้มีหน่วยงานติดตามดูแลอย่างใกล้ชิด
    หากพบว่าลูกหนี้รายใดมีแนวโน้มที่จะกลับมาเป็นเงินให้

สินเชื่อด้อยคุณภาพ จะแจ้งให้หน่วยงานที่ดูแลลูกหนี้เร่งดำเนินการปรับปรุงแก้ไข
รวมทั้งมอบหมายให้สายงานจัดการหนี้ดำเนินการทางกฎหมายกับลูกหนี้ NPL ทันที
ควบคู่ไปกับการเจรจาปรับปรุงหนี้ ทั้งนี้ เพื่อให้การจัดการหนี้ NPL เป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ

8.  กันเงินสำรองอย่างรอบคอบ
    เพื่อให้ธนาคารมีเงินสำรองเพียงพอสำหรับรองรับความเสียหายที่อาจจะเกิดขึ้นในอนาคต
    และมิให้เป็นอุปสรรคต่อการขยายธุรกิจของธนาคารในระยะต่อไป

ส่วนที่ 2 หน้าที่ 7

9.  ธนาคารอยู่ในระหว่างการพัฒนาระบบงาน Krung Thai Credit Management System
    (KCMS) ระบบงาน Core Banking System (CBS) และระบบงาน Banking Data
    Warehouse (BDW) ด้วยระบบงานใหม่นี้ ธนาคารจะสามารถจัดเก็บและรวบรวมข้อมูลต่าง ๆ
    ที่จำเป็นสำหรับการบริหารความเสี่ยงในทุกขั้นตอนของกระบวนการสินเชื่อ

10. ปรับปรุงการจัดอันดับความเสี่ยง (Risk Rating)
    ของลูกค้าธุรกิจขนาดกลางและธุรกิจขนาดใหญ่ให้เป็นไปตามมาตรฐานสากล
    โดยจะนำออกใช้ในปี 2547

11. ธนาคารมีคณะกรรมการที่ดูแลและกำกับการบริหารความเสี่ยง 2 คณะ ได้แก่

11.1 คณะกรรมการบริหารความเสี่ยง (Risk Management Committee : RMC)
เพื่อดูแลและกำหนดนโยบายสินเชื่อ อำนาจอนุมัติสินเชื่อ การบริหารความเสี่ยงด้านสินเชื่อ
ความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ และความเสี่ยงอื่นโดยรวม

11.2 คณะกรรมการบริหารสินทรัพย์และหนี้สิน (Asset and Liability Committee : ALCO)
เพื่อกำหนดนโยบายการบริหารความเสี่ยงด้านการเงิน ซึ่งประกอบด้วย
การบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง การบริหารความเสี่ยงด้านอัตราดอกเบี้ย
และการบริหารความเสี่ยงด้านธุรกรรมซื้อขาย
พิจารณาผลกระทบต่อสินทรัพย์และหนี้สินของธนาคารอันเกิดจากผลของการเปลี่ยนแปลงของอัตราดอกเบี้ย
อัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ ตลาดตราสารทุน ตลาดตราสารหนี้ และแหล่งเงินทุน

ส่วนที่ 2 หน้าที่ 8

คณะกรรมการที่ดูแลและกำกับการบริหารความเสี่ยง

ส่วนที่ 2 หน้าที่ 9