2. ปัจจัยความเสี่ยง

ด้านเศรษฐกิจ

การเติบโตทางเศรษฐกิจของภาคตะวันออกในปี 2555
มีปัจจัยเกื้อหนุนจากการขยายการลงทุนมาในโซนภาคนี้ สืบเนื่องจากปัญหาอุทกภัยครั้งใหญ่เมื่อปลายปี
2554 ทำให้ภาคเอกชนหลีกเลี่ยงความเสี่ยงดังกล่าว และเคลื่อนย้ายการลงทุนจากโซนอื่น
มายังทำเลจังหวัดทางด้านตะวันออกมากขึ้น เพื่อความต่อเนื่องของขบวนการผลิต
ดังจะเห็นได้ชัดจากการขยายพื้นที่โรงงานต่างๆ ในนิคมอุตสาหกรรมภาคตะวันออก เช่น
นิคมอุตสาหกรรมแหลมฉบัง มาบตาพุด อมตะ และอีสเทิร์นซีบอร์ด ทำให้พื้นที่ในเขตภาคตะวันออก
ได้เปลี่ยนแปลงจากสภาพเดิมที่เป็นพื้นที่เกษตรกรรม มาเป็นนิคมอุตสาหกรรมขนาดใหญ่
มีโรงงานอุตสาหกรรม ทั้งของไทยและต่างชาติเพิ่มขึ้นจำนวนมาก
รวมทั้งเป็นศูนย์กลางการท่องเที่ยวของภาคตะวันออก ในเวลาเดียวกัน

ความเสี่ยงทางเศรษฐกิจของประเทศเอง
อาจได้รับผลกระทบจากปัญหาหนี้สาธารณะของกลุ่มประเทศในยุโรป
ซึ่งแม้จะได้รับการแก้ไขช่วยเหลือในระยะสั้น แต่ในระยะยาวแล้ว มาตรการวินัยการคลังที่เข้มงวด
และปัญหาเชิงโครงสร้างของประเทศกลุ่มยุโรป
จะเป็นตัวแปรที่มีผลกระทบต่อเศรษฐกิจของทุกประเทศในโลกต่อไปในอนาคต รวมถึงประเทศไทย
และจากการเพิ่มของประชากรหลายสัญชาติที่คาดว่า จะอพยพหลั่งไหลเข้ามา
หลังจากการเปิดเสรีอาเซียน จะทำให้เกิดการขยายตัวของระบบโลจิสติกส์ สังคม เศรษฐกิจ
ท่ามกลางความหลากหลายทางวัฒนธรรม สิ่งที่ตามมาทางด้านสุขภาพ คือ โรคต่างๆ
ที่เกิดขึ้นจากมลภาวะสิ่งแวดล้อม โรคระบาด โรคที่เกิดจากพฤติกรรมความเครียด
โรคที่เกิดจากการทำงาน และอุบัติเหตุจากการจราจร

ด้านการตลาด

ภาวะอุตสาหกรรมและการแข่งขัน รวมถึงการตลาด จำเป็นต้องมองในภาพกว้าง
เพราะการตลาดด้านการรักษาพยาบาลมีหลายกลุ่ม ทั้งผู้ป่วยภาครัฐ ผู้ป่วยระดับกลาง
ผู้ป่วยระดับสูงกลุ่มโรคซับซ้อน โรคเรื้อรัง
หรือการรักษาพยาบาลขั้นสูงที่ต้องการความเชี่ยวชาญด้านการแพทย์
อันเป็นกลยุทธ์หนึ่งที่รัฐได้เริ่มดำเนินการพัฒนาความเป็นเลิศทางวิชาการ
โดยการจัดตั้งศูนย์บริการทางการแพทย์ที่เชี่ยวชาญเฉพาะทางระดับสูง หรือ Medical Hub
สำหรับคนไข้ต่างชาติที่ยินดีจ่ายค่ารักษาพยาบาลเพื่อการบริการชั้นเลิศ
เป็นการลงมาแข่งขันกับโรงพยาบาลภาคเอกชน ในตลาดที่มีวงเงินรายได้สูงนี้

การตั้งศูนย์บริการระดับสูง หรือ Medical Hub ไม่ได้มีผลกระทบโดยตรงต่อโรงพยาบาลเอกชล
ทั้ง 2 สาขา เพราะการเติบโตของบริษัทฯ
มาจากความไว้วางใจของผู้ใช้บริการในกลุ่มลูกค้าเงินสด ลูกค้าประกันสุขภาพ บริษัทคู่สัญญา
ลูกค้าสิทธิข้าราชการ และสุดท้ายลูกค้าสิทธิประกันสังคม
ซึ่งส่วนใหญ่เป็นคนท้องถิ่นที่อาศัยอยู่ในเขตชลบุรีและปริมณฑล ปัจจุบันธุรกิจ Health Care
มีการเติบโตอย่างมาก ทุกโรงพยาบาลจะมีเป้าหมายลูกค้าของตนเองอยู่แล้ว ดังนั้น การมี
Medical Hub มิได้หมายถึงการแข่งขันที่ภาคเอกชนต้องต่อสู้กันเอง
แต่อาจเหมาะสมกับโรงพยาบาลที่เน้นตลาดต่างประเทศเป็นหลักหรือเป็นการแข่งขันระดับ
International เพื่อดึงดูดคนไข้ต่างชาติเข้ามาใช้บริการในประเทศไทย แทนที่จะไปประเทศอื่น

ปัจจัยดึงดูดคนไข้ ส่วนหนึ่งยังเป็นเรื่องของราคา
เพราะการตัดสินใจของคนไข้ในการเลือกโรงพยาบาลเอกชน
ที่อำนวยความสะดวกสบายในเรื่องการเดินทาง สถานที่ และการบริการ
มักคำนึงถึงค่าใช้จ่ายเป็นอันดับแรก และในภาวะการแก่งแย่งแรงงานวิชาชีพแพทย์และพยาบาล
ซึ่งในอาเซียนยังขาดแคลนบุคลากรประเภทนี้อยู่มาก ส่วนที่ผลิตได้ในแต่ละปีไม่ทันกับการจ้างแรงงาน
ทำให้โรงพยาบาลมีค่าใช้จ่ายในการที่จะดึงดูดและจ้างบุคลากรทางการแพทย์ สูงมากยิ่งขึ้นทุกปี
ซึ่งส่งผลต่อระดับค่ารักษาพยาบาลที่สูงขึ้นตามไปด้วย

การเกิดของประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (ASEAN Economic Community : AEC)

การเตรียมแผนรองรับการเปิด AEC ในปี 2558
ที่ทางโรงพยาบาลได้เริ่มดำเนินการแล้วนั้นหลักใหญ่คือ ฝ่ายทรัพยากรบุคคลขององค์กร
ในการสร้างสมรรถนะมาตรฐานให้บุคลากรที่ต้องติดต่อกับลูกค้าและคนไข้ ได้มีความรู้ในภาษา
“อาเซียน” ที่จำเป็นตามสมควร
เพราะกลุ่มแรงงานต่างชาติที่จะเข้ามารักษาในอนาคตจะเป็นคนลาว พม่า และกัมพูชาเป็นส่วนใหญ่
ทางบริษัทฯ ให้ความสำคัญกับการพัฒนาบุคลากรในองค์กร ทั้งการเพิ่มพูนความรู้ ความสามารถ
เพิ่มค่าตอบแทน การให้ทุนการศึกษา และการเพิ่ม “ค่าภาษา”
ให้กับเจ้าหน้าที่ที่สามารถใช้ภาษาต่างประเทศได้

จากข้อตกลงของประเทศในกลุ่มอาเซียน ที่จะรวมตัวกันเป็นประชาคมเศรษฐกิจหรือ AEC ในปี
2558 ประเด็นสำคัญข้อหนึ่ง คือ การตกลงร่วมกันของสมาชิกในกลุ่มทั้ง 10 ประเทศ เรื่อง
การกำหนดมาตรฐาน และคุณสมบัติ 7 อาชีพที่จะมีการแลกเปลี่ยนแรงงานเสรีระหว่างกันได้
เพื่ออำนวยความสะดวกในการเคลื่อนย้าย แลกเปลี่ยนแรงงาน ซึ่งอาชีพแพทย์ ทันตแพทย์
และพยาบาลก็รวมอยู่ในสัญญานี้
ความเสี่ยงในด้านบุคลากรเป็นปัญหาใหญ่มาโดยตลอดสำหรับวิชาชีพด้านการแพทย์และพยาบาล
และสำหรับประเทศไทยแล้ว นโยบายของรัฐบาลในด้านนี้ยังขาดความชัดเจน
ปัจจุบันประเทศไทยมีกำลังผลิตพยาบาลประมาณ 8 พันคนต่อปี
ในขณะที่ประเทศมาเลเซียมีศักยภาพสูงกว่า ทั้งที่มีประชากรน้อยกว่าไทยถึง 1 ใน 3
เหตุผลหลักมาจากนโยบายของรัฐบาลมาเลเซีย
ที่มีเป้าหมายที่ชัดเจนในการที่รัฐจะสนับสนุนงานบริการด้านที่สามารถดึงเงินตราเข้าประเทศได้

ด้านการลงทุน

ธุรกิจโรงพยาบาลเอกชล มีการเติบโตต่อเนื่องทุกปี
และเพื่อรองรับการขยายงานจึงได้มีการซื้อที่ดินติดกับโรงพยาบาลเพิ่มเติมจำนวน 582
ตารางวาในปี 2555 เพื่อทำเป็นที่จอดรถในขั้นแรกและทางบริษัทฯ
ได้กำหนดแผนการพัฒนาอาคารรักษาพยาบาล เพื่อให้เกิดความคล่องตัว
ในการรองรับการใช้เครื่องมือแพทย์ที่ทันสมัย
โดยมีเป้าหมายหลักเป็นการลงทุนเปิดศูนย์โรคหัวใจและศูนย์ขยายหลอดเลือด (Cath Lab )
โดยไม่ต้องผ่าตัด Bypass และการรักษาผู้ป่วยโรคหัวใจโดยการใช้บอลลูน
เพราะแนวโน้มของประชากรผู้สูงอายุเพิ่มมากขึ้น จึงจำเป็นต้องมีศูนย์หัวใจ
เพื่อการดูแลรักษาโรคที่มีความซับซ้อน โดยผู้เชี่ยวชาญสาขานี้โดยเฉพาะ
ให้การรักษาที่ทันท่วงทีต่อนาทีวิกฤติ

นอกจากนี้ ทางโรงพยาบาลยังได้ลงทุนซื้อเครื่อง Digital Mammogram
สำหรับการตรวจเต้านมที่สามารถวิเคราะห์ความแตกต่างของก้อนเนื้อธรรมดา
และก้อนเนื้อที่มีเนื้อเยื่อผิดปกติ เพื่อสังเกตการก่อเนื้อร้ายของมะเร็งในเบื้องต้น
ซึ่งหากสามารถพบได้ในระยะแรก ก็สามารถรักษาได้ทันท่วงที
โดยเครื่องตรวจมะเร็งเต้านมนี้มีการแปลผลในรายละเอียดที่ชัดเจนมากขึ้น
ตลอดจนผู้มาตรวจก็จะสัมผัสกับแสงกัมมันตภาพรังสีน้อยกว่าเครื่องตรวจมะเร็งเต้านมรุ่นก่อนๆ

โรงพยาบาลเอกชลมีข้อได้เปรียบ ในเรื่องพื้นที่ทำเลของผู้มาใช้บริการ
ซึ่งอยู่ในรอยต่อระหว่างกรุงเทพกับจังหวัดอื่นๆ ในภาคตะวันออก
แผนการลงทุนในช่วงนี้จะทำให้มีต้นทุนการรักษาพยาบาลที่สูงขึ้น
และการติดตั้งเครื่องมืออุปกรณ์ที่ทันสมัยราคาแพง
อาจยังไม่สามารถสร้างผลตอบแทนคืนทุนได้ในระยะสั้น แต่จากการวิเคราะห์พบว่า
โรงพยาบาลจำเป็นต้องมีการขยายศูนย์เฉพาะทาง
เพื่อเป็นการเพิ่มศักยภาพการให้บริการลูกค้าและรองรับการแข่งขันอย่างต่อเนื่อง
ในธุรกิจโรงพยาบาลเอกชนในภาคตะวันออกนี้การลงทุนดังกล่าว
ก็จะสอดคล้องกับแผนการใช้เครื่องมือทางการแพทย์ เพื่อบริการด้านตรวจสุขภาพ
แทนการรักษาพยาบาลแต่เพียงอย่างเดียว

ความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงนโยบายของภาครัฐ

นับตั้งแต่ปี 2554 - 2555 เป็นต้นมา โครงการประกันสังคม และโครงการหลักประกันสุขภาพ
มีนโยบายที่เปลี่ยนแปลงมาโดยตลอด ในการตอบสนองการเกิดโรค
และความต้องการของประชากรคนไทย
เป็นผลให้ภาครัฐต้องมาแบกรับค่าใช้จ่ายด้านรักษาพยาบาลของประชาชนทั่วไป เพิ่มขึ้นอย่างมากมาย
สาเหตุหนึ่งอาจมาจากการที่ประชาชนไม่ต้องมีส่วนร่วมรับผิดชอบค่าใช้จ่าย
ทำให้เป็นภาระในด้านงบประมาณของรัฐ และในโครงการประกันสังคม
ได้มีการปรับแนวทางการจ่ายเงินค่าบริการทางการแพทย์แก่โรงพยาบาลที่เข้าร่วมโครงการ
ซึ่งมีความซ้ำซ้อนและเปลี่ยนแปลงวิธีคิดคำนวณค่าใช้จ่ายของแต่ละโรคให้มีข้อจำกัดมากขึ้น
ทำให้โรงพยาบาลได้รับการชดเชยไม่เต็มจำนวน จึงเป็นความเสี่ยงของโรงพยาบาลภาคเอกชน
ที่ไม่สามารถจะประมาณการค่าใช้จ่าย และรายรับที่ชัดเจนได้

ดังนั้น ภาครัฐควรมีระบบที่แน่นอน ในการวิเคราะห์ศึกษาจำนวนประชากร
และเศรษฐกิจภาพรวมของประเทศ รวมถึงประชากรแรงงานต่างชาติ
ที่จะเริ่มเข้ามาร่วมใช้สิทธิในโครงการประกันสังคม
ซึ่งจะมีผลทำให้ค่าใช้จ่ายเรื่องสวัสดิการค่ารักษาพยาบาลของประเทศเพิ่มขึ้นอีกมาก
และจะเป็นความเสี่ยงของโรงพยาบาลทั้งภาครัฐและภาคเอกชน หากไม่มีทิศทางที่ชัดเจน
และสามารถตรวจสอบได้อย่างโปร่งใส