+-----------------------------------------------------------------------+
| 1.  ปัจจัยความเสี่ยง                                                      |
+-----------------------------------------------------------------------+

ปัจจัยความเสี่ยงที่อาจมีผลกระทบต่อผลการดำเนินงานของบริษัท สามารถจำแนกได้เป็น 3
ประเภทหลัก ดังนี้

1. ปัจจัยความเสี่ยงที่มีผลกระทบโดยรวม อันได้แก่
การเกิดขึ้นของสงครามซึ่งอาจมีผลกระทบที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ดังเช่น
ต้นทุนการผลิตที่อาจสูงขึ้นจากความผันผวนของราคาน้ำมัน ความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตรา
ต่างประเทศ ความล่าช้าและไม่แน่นอนในการขนส่งสินค้า และอัตราเบี้ยประกันภัยที่อาจสูงขึ้น

2. ปัจจัยความเสี่ยงที่มีผลกระทบต่ออุตสาหกรรม

2.1 ความผันผวนในราคาวัตถุดิบอาหารสัตว์

สำหรับผู้ผลิตอาหารสัตว์ทุกราย
ราคาวัตถุดิบที่ใช้ในการผลิตอาหารสัตว์ซึ่งมีราคาซื้อขายผันแปรไปในแต่ละปีตามปริมาณการผลิตและความต้องการใช้ของวัตถุดิบแต่ละประเภทในตลาดโลก
นับได้ว่าเป็นต้นทุนหลักในการผลิต
ในกรณีที่ราคาของสินค้าเหล่านี้มีราคาปรับตัวสูงขึ้นย่อมมีผลกระทบต่อความสามารถในการทำกำไรของผลิตภัณฑ์อาหารสัตว์

สำหรับยอดขายอาหารสัตว์ของบริษัทนั้น ซึ่งมีสัดส่วนร้อยละ 39 ของยอดขายรวมในปี 2545
มีการนำเข้าวัตถุดิบที่ใช้ในการผลิตในอัตราร้อยละ 15-20
ย่อมมีความเสี่ยงที่ต้นทุนของบริษัทจะเพิ่มขึ้นจากราคาที่สูงขึ้นของวัตถุดิบเหล่านี้
หรือเมื่อค่าเงินบาทของไทยอ่อนตัวลง

บริษัทได้ตระหนักถึงความเสี่ยงในข้อนี้อย่างมาก
โดยได้จัดตั้งทีมงานที่มีความเชี่ยวชาญด้านการสรรหาวัตถุดิบโดยเฉพาะ
เพื่อติดตามข้อมูลอย่างใกล้ชิด
รวมทั้งได้จัดให้มีสถานที่จัดเก็บวัตถุดิบขนาดใหญ่เพื่อจัดเก็บวัตถุดิบให้เพียงพอต่อความต้องการใช้
เมื่อวัตถุดิบขาดแคลนหรือราคาของวัตถุดิบเหล่านี้ปรับตัวสูงขึ้น

2.2 ความผันผวนในราคาผลิตภัณฑ์เนื้อสัตว์ในประเทศ

เนื้อสัตว์ที่จำหน่ายในประเทศ
ถือว่าเป็นผลิตภัณฑ์ที่ราคามีความผันผวนตามความต้องการและปริมาณการผลิตในตลาด
ซึ่งหากราคาปรับตัวลง ย่อมมีผลกระทบต่ออัตราการทำกำไรของผู้ผลิตโดยรวม

ยอดขายเนื้อสัตว์ที่จำหน่ายในประเทศของบริษัทคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 27 ของยอดขายรวม
บริษัทตระหนักดีในผลกระทบที่อาจเกิดขึ้น
จึงได้ดำเนินกลยุทธ์ด้วยการกระจายฐานยอดขายโดยการมีผลิตภัณฑ์เนื้อสัตว์หลากหลายประเภท เช่น
ไก่เนื้อ ไข่ไก่ สุกร กุ้ง ปลา และเป็ด เป็นต้น นอกจากนั้น
บริษัทได้มีการปรับแผนการผลิตและการตลาดด้วยการเพิ่มการผลิตสินค้าเนื้อสัตว์เพิ่มมูลค่าที่มีความผันผวนด้านราคาน้อยกว่า

2.3 การกีดกันทางการค้าในเวทีการค้าโลก

ในเวทีการค้าโลกปัจจุบัน
การกีดกันการค้าโดยใช้กำแพงภาษีศุลกากรได้ลดบทบาทลงตามนโยบายการค้าเสรีโลก
อย่างไรก็ตาม
ได้มีการริเริ่มการกีดกันทางการค้าในรูปแบบใหม่ที่ไม่ใช่ภาษีขึ้นมาสำหรับการนำเข้าและส่งออกสินค้า
ทั่วโลก ซึ่งย่อมมีผลกระทบต่อศักยภาพในการส่งออกสินค้าเนื้อสัตว์ของผู้ส่งออกเนื้อสัตว์ทุกราย

ยอดขายเนื้อสัตว์ส่งออกของบริษัทคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 22 ของยอดขายรวม
ย่อมอาจมีผลกระทบไม่ว่าโดยตรงหรือโดยอ้อม
บริษัทได้เล็งเห็นถึงความเสี่ยงนี้และได้เตรียมพร้อมเพื่อรับกับการกีดกันทางการค้าในรูปแบบต่างๆ
โดยให้ความสำคัญอย่างยิ่งกับการพัฒนากระบวนการผลิตให้สอดคล้องกับมาตรฐานโลก
เพื่อให้ได้มาซึ่งสินค้าที่มีความปลอดภัยต่อการบริโภคและไม่ทำลายสิ่งแวดล้อม
โดยมุ่งมั่นที่จะพัฒนาคุณภาพมาตรฐานอาหารเพื่อร่วมสร้างชื่อเสียงของ ประเทศไทย
พร้อมไปกับการร่วมพัฒนาให้อุตสาหกรรมอาหารของประเทศยั่งยืนและอยู่รอดได้

3. ปัจจัยความเสี่ยงของบริษัทโดยเฉพาะ

3.1 ความเสี่ยงในการลงทุนในต่างประเทศ

เนื่องจากบริษัทมีการลงทุนในต่างประเทศหลายประเทศ เช่น เวียดนาม มาเลเซีย อินเดีย
สาธารณประชาชนจีน สหรัฐอเมริกา และกลุ่มประเทศในประชาคมยุโรป
อันอาจจะมีความเสี่ยงเกิดขึ้นได้จากปัจจัยทางด้านการเมือง กฎหมาย
หรือภาวะเศรษฐกิจของประเทศเหล่านั้นที่อาจเปลี่ยนแปลงไป
โดยเฉพาะอย่างยิ่งการลงทุนในบริษัทย่อยที่ดำเนินธุรกิจไก่เนื้อครบวงจรในมลรัฐ Alabama
ประเทศสหรัฐอเมริกา ในสัดส่วนร้อยละ 96.17
ที่ยังคงมีผลการดำเนินงานขาดทุนสะสมจนถึงปัจจุบัน
ซึ่งจากการที่มีผลขาดทุนสะสมนี้อาจจะทำให้มีผลต่อความเป็นไปได้ในการแข่งขันของบริษัทย่อยในธุรกิจ
ดังกล่าวในประเทศสหรัฐอเมริกา

บริษัทได้เล็งเห็นความเสี่ยงนี้
และตระหนักอย่างดียิ่งถึงผลกระทบที่อาจมีต่อผลการดำเนินงานของบริษัท
บริษัทจึงมีนโยบายในการติดตามการดำเนินงานและได้จัดส่งผู้บริหารเข้าไปดูแลการดำเนินการในประเทศต่างๆ
เหล่านั้น
รวมทั้งได้จัดให้มีการประชุมผลการดำเนินงานที่ประเทศไทยอย่างน้อยหนึ่งครั้งในแต่ละไตรมาส

3.2 ความเสี่ยงในการมีธุรกิจที่หลากหลาย

การมีธุรกิจที่หลากหลายอาจก่อให้เกิดความเสี่ยงในการควบคุมดูแลการดำเนินการที่อาจทำให้บริษัทมองข้ามประเด็นต่างๆ
ได้นั้น บริษัทได้ดำเนินธุรกิจและบริหารงานโดยแบ่งสายการบริหารตามประเภทของธุรกิจ
และได้มีการจัดการอบรมและพัฒนาให้ความรู้ที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจแก่ผู้บริหารและพนักงาน
รวมทั้งได้จัดทำโครงการผู้สืบทอดตำแหน่งอย่างต่อเนื่อง

นอกจากนั้น
บริษัทได้มองว่าการมีธุรกิจหลากหลายประเภทเป็นสิ่งที่บริษัทได้ทำเพื่อกระจายความเสี่ยงของบริษัทโดยรวม
อันทำให้บริษัทมีกำไรอย่างต่อเนื่องมาเป็นเวลานาน
แม้ว่าในบางปีธุรกิจบางสายงานอาจประสบภาวะ ขาดทุนจากการดำเนินงาน