1.  ปัจจัยความเสี่ยงและการบริหารความเสี่ยง

ธนาคารตระหนักดีว่าการบริหารความเสี่ยงเป็นพื้นฐานที่สำคัญในการประกอบธุรกิจของธนาคาร
โดยได้มีการกำหนดแนวทางในการบริหารความเสี่ยงแต่ละด้านเพื่อให้แน่ใจได้ว่าธนาคารมีกลไกกำกับดูแลการบริหารความเสี่ยงที่มีประสิทธิภาพ
สำหรับช่วงเวลาที่ผ่านมา
ธนาคารได้วิเคราะห์ถึงปัจจัยแห่งความเสี่ยงสำคัญที่อาจมีผลกระทบต่อการประกอบการธุรกิจการเงิน
และนำมาปรับปรุงโครงสร้างองค์กรและกระบวนการบริหารความเสี่ยงด้านต่างๆ อย่างต่อเนื่อง
เพื่อเสริมสร้างให้ระบบการบริหารความเสี่ยงของธนาคารได้มาตรฐานเทียบเคียงระดับสากล
และรองรับการบริหารความเสี่ยงตามแนวทางของหลักเกณฑ์ Basel II

คณะกรรมการบริหารความเสี่ยงของธนาคารมีบทบาทสำคัญในการกำหนดนโยบายการบริหารความเสี่ยง
ทบทวนความเหมาะสมของนโยบาย และระบบการบริหารความเสี่ยง
กำหนดกลยุทธ์ในการบริหารความเสี่ยง
ตลอดจนดูแลและติดตามความเสี่ยงของธนาคารให้อยู่ในระดับที่เหมาะสมเพื่อให้สอดคล้องกับนโยบายการบริหารความเสี่ยงของธนาคารที่ได้รับอนุมัติจากคณะกรรมการธนาคารตามที่คณะกรรมการบริหารความเสี่ยงได้นำเสนอ
โดยมีเป้าหมาย ให้อยู่ภายในขอบเขตที่กำหนด
โดยเฉพาะในด้านการดำรงเงินกองทุนให้เพียงพอที่จะรองรับความเสี่ยงภายหลังการนำหลักเกณฑ์
Basel II มาใช้ตั้งแต่สิ้นปี 2551
และเพื่อให้สามารถดำเนินธุรกิจให้ได้รับอัตราผลตอบแทนที่เหมาะสม

ระบบการบริหารความเสี่ยงของธนาคารประกอบด้วยกระบวนการที่สำคัญคือ
การระบุความเสี่ยงสำคัญซึ่งจะส่งผลอย่างมีนัยสำคัญต่อการดำเนินธุรกิจของธนาคาร
การประเมินความเสี่ยงแต่ละประเภท
กระบวนการติดตามความเสี่ยงให้อยู่ภายในระดับที่เหมาะสมภายใต้นโยบายที่ธนาคารกำหนด
และการรายงานความเสี่ยงประเภทต่างๆ
ให้ผู้เกี่ยวข้องรับทราบเพื่อให้สามารถบริหารและ/หรือจัดการความเสี่ยงได้ทันต่อเหตุการณ์

หลักการสำคัญของระบบการบริหารความเสี่ยงได้แก่ หน่วยงานธุรกิจ
ซึ่งดำเนินธุรกิจที่ก่อให้เกิดความเสี่ยง มีหน้าที่ต้องรับผิดชอบต่อการบริหารความเสี่ยงต่างๆ
อย่างต่อเนื่อง เพื่อให้ความเสี่ยงอยู่ในระดับที่ได้อนุมัติ
ตลอดจนสอดคล้องกับนโยบายความเสี่ยงโดยรวมของธนาคารที่ได้รับการอนุมัติจากคณะกรรมการธนาคาร
โดยหน่วยงานบริหารความเสี่ยงทำหน้าที่ติดตามและควบคุมความเสี่ยงอย่างต่อเนื่องสม่ำเสมอ

ความเสี่ยงสำคัญที่อาจมีผลกระทบต่อการดำเนินธุรกิจของธนาคาร ได้แก่ ความเสี่ยงด้านเครดิต
ความเสี่ยงด้านตลาด ความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง ความเสี่ยงด้านความเพียงพอของเงินกองทุน
และความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ ทั้งนี้ธนาคารมีแนวทางในการบริหารจัดการความเสี่ยงแต่ละด้าน ดังนี้

-   การบริหารความเสี่ยงด้านเครดิต

ความเสี่ยงด้านเครดิต หมายถึง
ความเสี่ยงที่ลูกหนี้หรือคู่สัญญาของธนาคารไม่สามารถปฏิบัติได้ตามสัญญาที่เกี่ยวข้องกับการให้สินเชื่อ
การลงทุน และการก่อภาระผูกพัน เช่น
ลูกหนี้ไม่สามารถชำระเงินต้นหรือดอกเบี้ยตามที่ตกลงไว้กับธนาคารได้ เป็นต้น

ปัจจัยความเสี่ยงด้านเครดิต ได้แก่ ประเด็นความเสี่ยงต่างๆ
ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อความสามารถในการชำระคืนอย่างครบถ้วนของลูกหนี้
รวมถึงปัจจัยอื่นอันอาจส่งผลกระทบต่อความสามารถในการแก้ปัญหาหนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้ของธนาคาร

ความเสี่ยงด้านเครดิตที่สำคัญของธนาคาร คือ วิกฤตการณ์ทางการเงินระหว่างปี 2550 จนถึง ปี
2552
ซึ่งเริ่มต้นจากความเสียหายของสินทรัพย์ด้อยคุณภาพในสถาบันการเงินในประเทศสหรัฐอเมริกา
และขยายตัวไปยังภาคธุรกิจที่แท้จริง จนก่อให้เกิดภาวะเศรษฐกิจถดถอยไปทั่วโลก
ภาวะวิกฤตดังกล่าวกระทบต่อรายได้และความสามารถในการทำกำไรของธุรกิจ
ธุรกิจเอกชนต้องลดกำลังการผลิตและการจ้างงาน ส่งผลกระทบต่อรายได้ กำลังซื้อ
และความเชื่อมั่น นอกจากนี้ ภาวะการตึงตัวของตลาดเงินและภาวะตกต่ำของตลาดทุน
มีผลกระทบต่อการเข้าถึงแหล่งเงินทุนของภาคธุรกิจและประชาชนทั่วไป
ส่งผลให้ในช่วงที่ผ่านมาธนาคารมีความเสี่ยงเพิ่มขึ้นเนื่องจากความสามารถในการชำระหนี้ของลูกหนี้ต้องถูกกระทบจากภาวะดังกล่าว

แม้ว่าปัจจุบันเศรษฐกิจโลกจะเริ่มฟื้นตัว จากมาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจของภาครัฐ
แต่การฟื้นตัวของการลงทุนและการบริโภคของภาคเอกชนยังไม่ชัดเจน
ในขณะที่ภาคการเงินยังไม่กลับเข้าสู่ภาวะปกติ
ธนาคารจึงยังมุ่งเน้นการอำนวยสินเชื่ออย่างระมัดระวัง
และมีการติดตามคุณภาพสินเชื่อทั้งในรายลูกหนี้ และรายอุตสาหกรรม
ควบคู่ไปกับการให้คำปรึกษาทางการเงินในการดำเนินธุรกิจแก่ลูกค้าเพื่อป้องกันหรือลดทอนการเกิดหนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้
และสามารถแก้ไขหนี้ที่มีแนวโน้มจะมีปัญหาได้อย่างทันท่วงที

การบริหารความเสี่ยงด้านเครดิต
ธนาคารได้กำหนดกระบวนการอำนวยสินเชื่อโดยครอบคลุมถึงการกำหนดนโยบายสินเชื่อ
การจัดระดับความเสี่ยงด้านสินเชื่อของลูกค้า
ตลอดจนกำหนดเงื่อนไขและอำนาจในการอนุมัติสินเชื่อตามระดับต่างๆ
ขึ้นอยู่กับประเภทธุรกิจและ/หรือขนาดของวงเงิน เป็นต้น ในการพิจารณาสินเชื่อธุรกิจโดยทั่วไป
ธนาคารจะพิจารณาวัตถุประสงค์ในการขอกู้
ประเมินความสามารถในการชำระคืนเงินกู้จากกระแสเงินสดจากการดำเนินงาน
ความเป็นไปได้ทางธุรกิจ ความสามารถของผู้บริหาร ตลอดจนหลักทรัพย์ค้ำประกัน
และจัดให้มีการทบทวนสินเชื่อ รวมถึงระดับความเสี่ยงของสินเชื่อเป็นประจำ
โดยธนาคารได้จัดตั้งสายงานเพื่อติดตามดูแล และบริหารความเสี่ยงที่เกี่ยวข้อง ได้แก่

-   สายบริหารความเสี่ยง
    ทำหน้าที่วิเคราะห์และรายงานสถานะความเสี่ยงของธนาคารในด้านต่างๆ
    ตลอดจนให้ข้อเสนอแนะเพื่อใช้ประกอบการพิจารณาปรับปรุงนโยบายด้านความเสี่ยงโดยรวมของธนาคาร
    และเพื่อรองรับกฎเกณฑ์ใหม่ ๆ รวมทั้งมาตรฐานสากล
    ตลอดจนดูแลการบริหารความเสี่ยงด้านต่างๆ
    ให้เป็นไปตามนโยบายของคณะกรรมการบริหารความเสี่ยง

-   สายบริหารสินเชื่อ ทำหน้าที่บริหารความเสี่ยงด้านเครดิต
    โดยกำกับดูแลและติดตามการอำนวยสินเชื่อให้เป็นไปตามนโยบายสินเชื่อของธนาคาร
    สายงานนี้ประกอบด้วย หน่วยงานต่างๆ คือ หน่วยงานนโยบายสินเชื่อ
    หน่วยงานกลั่นกรองสินเชื่อ หน่วยงานบริหาร Portfolio หน่วยงานสอบทานสินทรัพย์เสี่ยง
    หน่วยงานบริหารสินเชื่อพิเศษ หน่วยงานประนอมหนี้และกฎหมาย และหน่วยงานทรัพย์สิน
    ซึ่งแต่ละหน่วยงานมีหน้าที่และความรับผิดชอบสรุปได้ดังต่อไปนี้

-   หน่วยงานนโยบายสินเชื่อ มีหน้าที่ดูแลโครงสร้างนโยบายสินเชื่อ ประสานงานในการปรับปรุง
    เปลี่ยนแปลง และเผยแพร่นโยบายมาตรฐานและกระบวนการสินเชื่อ
    ติดตามดูแลกรณีไม่เข้าเกณฑ์ของนโยบายสินเชื่อ และรวบรวมความคิดเห็นต่างๆ
    เพื่อนำมาพิจารณาปรับปรุงนโยบายสินเชื่อ

-   หน่วยงานกลั่นกรองสินเชื่อ มีหน้าที่กลั่นกรองสินเชื่อที่นำเสนอโดยสายธุรกิจต่างๆ
    ดูแลให้การอำนวยสินเชื่อเป็นไปตามนโยบายและมาตรฐานการพิจารณาสินเชื่อ
    ทบทวนผลการจัดระดับความเสี่ยงสินเชื่อของลูกค้า รวมทั้งสนับสนุนให้เกิดวัฒนธรรมสินเชื่อที่ดี
    และกระบวนการอำนวยสินเชื่อมีระบบและเชื่อถือได้

-   หน่วยงานบริหาร Portfolio มีหน้าที่วิเคราะห์และเสนอแนะการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างของ
    Portfolio การกำหนดสัดส่วนที่เหมาะสมของ Portfolio และการตั้งสำรองหนี้สูญในระดับ
    Portfolio พัฒนาและดูแลเครื่องมือและวิธีการที่ใช้ในการบริหารความเสี่ยงด้านสินเชื่อ
    สร้างฐานข้อมูลด้านสินเชื่อ ตลอดจนควบคุมดูแลมาตรฐานการจัดการที่เกี่ยวข้อง

-   หน่วยงานสอบทานสินทรัพย์เสี่ยง มีหน้าที่สอบทานกระบวนการบริหารสินเชื่อและคุณภาพสินเชื่อ
    ประเมินความเพียงพอของการตั้งสำรองหนี้สูญ และประเมินผลการปฏิบัติตามนโยบาย กฎ
    ระเบียบ และมาตรฐานการพิจารณาสินเชื่อ

-   หน่วยงานบริหารสินเชื่อพิเศษ มีหน้าที่ดูแลบริหารจัดการหนี้ด้อยคุณภาพ
    กำหนดกลยุทธ์พร้อมทั้งดำเนินการแก้ไขและการปรับปรุงโครงสร้างหนี้

-   หน่วยงานประนอมหนี้และกฎหมาย
    มีหน้าที่ดำเนินการให้มีการฟ้องร้องหรือประนีประนอมยอมความหรือยึดทรัพย์ขายทอดตลาด

-   หน่วยงานทรัพย์สิน
    ทำหน้าที่บริหารและขายทรัพย์สินรอการขายที่ได้รับมาจากกระบวนการประนอมหนี้
    และการฟ้องร้อง

-   การบริหารความเสี่ยงด้านตลาด

ความเสี่ยงด้านตลาด หมายถึง
ความเสี่ยงที่ธนาคารอาจได้รับความเสียหายเนื่องจากการเปลี่ยนแปลงมูลค่าของสินทรัพย์ หนี้สิน
และภาระผูกพัน อันเกิดจากความเคลื่อนไหวของอัตราดอกเบี้ย ราคาตราสารทุน
อัตราแลกเปลี่ยนและราคาสินค้าโภคภัณฑ์

-   ความเสี่ยงด้านอัตราดอกเบี้ย

อัตราดอกเบี้ยเป็นปัจจัยสำคัญประการหนึ่งที่มีผลกระทบต่อรายได้ดอกเบี้ยจากสินทรัพย์
และรายจ่ายดอกเบี้ยจากหนี้สิน นอกจากนั้น
ธนาคารมีความเสี่ยงจากการที่สินทรัพย์และหนี้สินมีรอบระยะเวลาการปรับอัตราดอกเบี้ยหรือการครบกำหนดสัญญาไม่ตรงกัน
หรือเมื่ออัตราดอกเบี้ยอ้างอิงของสินทรัพย์และหนี้สินมีการเปลี่ยนแปลงโดยไม่สอดคล้องกัน

ปัจจัยความเสี่ยงด้านอัตราดอกเบี้ยที่สำคัญ ได้แก่
การดำเนินนโยบายการเงินของธนาคารแห่งประเทศไทย
และธนาคารกลางของประเทศสำคัญทั่วโลก นอกจากนั้น
การแข่งขันเพื่อเพิ่มส่วนแบ่งการตลาดของธนาคารพาณิชย์ในด้านเงินฝาก และในด้านสินเชื่อ
มีผลให้ส่วนต่างดอกเบี้ยแคบลงด้วย

-   ความเสี่ยงด้านอัตราแลกเปลี่ยน

ความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงของอัตราแลกเปลี่ยนเป็นผลจากการที่ธนาคารมีการทำธุรกรรมที่เกี่ยวข้องกับเงินตราต่างประเทศ
ซึ่งอาจก่อให้เกิดฐานะเกินดุลหรือขาดดุลในเงินตราต่างประเทศสกุลใดสกุลหนึ่ง เช่น
การทำธุรกรรมปริวรรตเงินตรา การลงทุน การให้สินเชื่อ การกู้ยืม การก่อภาระผูกพัน
รวมถึงการใช้อนุพันธ์ทางการเงินที่เกี่ยวข้องกับเงินตราต่างประเทศ เป็นต้น
เมื่ออัตราแลกเปลี่ยนเปลี่ยนแปลง จึงอาจกระทบต่อผลกำไรหรือขาดทุนจากอัตราแลกเปลี่ยนได้

ปัจจัยความเสี่ยงด้านอัตราแลกเปลี่ยน ได้แก่ ความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนที่มีแนวโน้มสูงขึ้น
จากปัจจัยต่างๆ เช่น ความไม่สมดุลของการค้าโลก และสถานการณ์การเมืองในประเทศต่างๆ
เป็นต้น

การบริหารความเสี่ยงด้านตลาด วัตถุประสงค์หลักของธนาคารคือ
การจัดการความเสี่ยงที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงของปัจจัยตลาดให้อยู่ในระดับที่สอดคล้องกับนโยบายความเสี่ยงรวมของธนาคาร
โดยทั่วไปธนาคารมีนโยบายบริหารสินทรัพย์และหนี้สินทั้งสกุลเงินบาทและสกุลเงินต่างประเทศให้มีความเสี่ยงทั้งด้านอัตราดอกเบี้ยและอัตราแลกเปลี่ยนให้อยู่ในระดับที่เหมาะสม
โดยการกำหนดมาตรวัดและเพดานความเสี่ยง ในกรณีที่ความเสี่ยงเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ
ธนาคารอาจใช้เครื่องมือในการป้องกันความเสี่ยงต่างๆ เช่น
สัญญาแลกเปลี่ยนอัตราดอกเบี้ยต่างสกุลเงิน (Cross Currency and Interest Rate Swap)
สัญญาแลกเปลี่ยนอัตราดอกเบี้ย (Interest Rate Swap)
สัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า (Foreign Exchange Forward) เป็นต้น
เพื่อปรับลดความเสี่ยง คณะกรรมการบริหารสินทรัพย์และหนี้สิน สายบริหารการเงิน
และหน่วยงานบริหารความเสี่ยงด้านตลาด เป็นผู้บริหารและติดตามความเสี่ยง
ตลอดจนนำเสนอการปรับปรุงนโยบายและ/
หรือมาตรวัดและเพดานความเสี่ยงที่เหมาะสมตามสภาวการณ์ของตลาด

คณะกรรมการบริหารสินทรัพย์และหนี้สิน มีหน้าที่กำหนดแนวทางการบริหารสินทรัพย์และหนี้สิน
ตลอดจนติดตามและควบคุมความเสี่ยงด้านตลาดและความเสี่ยงด้านสภาพคล่องให้อยู่ในระดับที่ยอมรับได้
มีความผันผวนน้อยที่สุด
และสอดคล้องกับนโยบายที่คณะกรรมการบริหารความเสี่ยงและคณะกรรมการธนาคารกำหนด
โดยมีหน่วยงานความเสี่ยงด้านตลาด สังกัดสายบริหารความเสี่ยง ให้การสนับสนุน และทำหน้าที่บ่งชี้
ประเมิน ติดตาม รายงานและควบคุมความเสี่ยงดังกล่าวของธนาคาร

สายบริหารการเงิน
ทำหน้าที่ควบคุมดูแลธุรกรรมการซื้อขายแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศประจำวัน
ตลอดจนเป็นผู้ดำเนินการบริหาร Portfolio สภาพคล่องของธนาคารตามนโยบาย
โดยมีหน่วยงานความเสี่ยงด้านตลาดเป็นผู้ติดตามให้ระดับความเสี่ยงอยู่ภายใต้มาตรวัดที่กำหนด
และรายงานต่อคณะกรรมการบริหารสินทรัพย์และหนี้สินเพื่อพิจารณาความเหมาะสมของฐานะและมาตรวัดต่างๆ
เป็นระยะ นอกจากนั้น
ธนาคารอาจทำธุรกรรมเกี่ยวกับอนุพันธ์ทางการเงินด้านอัตราดอกเบี้ยและสกุลเงิน
เพื่อป้องกันความเสี่ยงจากสภาวะไม่สมดุลของฐานะอัตราแลกเปลี่ยนและอัตราดอกเบี้ย
หรือเพื่อเป็นการให้บริการอนุพันธ์ทางการเงินในขอบเขตที่จำกัดแก่ลูกค้าธุรกิจและ/หรือสถาบันการเงินในประเทศและต่างประเทศ
เครื่องมืออนุพันธ์ทางการเงินดังกล่าวข้างต้นครอบคลุมถึงสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า
(Foreign Exchange Forward) สัญญาแลกเปลี่ยนอัตราดอกเบี้ยต่างสกุลเงิน (Cross
Currency and Interest Rate Swap) สัญญาแลกเปลี่ยนอัตราดอกเบี้ย (Interest Rate
Swap) เป็นต้น

-   การบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง

ความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง หมายถึง
ความเสี่ยงที่เกิดจากการที่ธนาคารไม่สามารถชำระหนี้สินและภาระผูกพันตามสัญญา
วัตถุประสงค์ของการบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่องของธนาคารคือ
การมีเงินทุนที่เหมาะสมและเพียงพอที่จะชำระภาระผูกพันทั้งในปัจจุบันและอนาคต ในขณะเดียวกัน
ยังสามารถนำเงินทุนไปบริหารเพื่อให้เกิดประโยชน์อย่างเหมาะสมในภาวะที่ตลาดเอื้ออำนวยด้วย

ปัจจัยความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง ที่สำคัญของธนาคาร ได้แก่
โครงสร้างของแหล่งเงินทุนและการใช้ไปของเงินทุนของธนาคาร
การแข่งขันระหว่างธนาคารพาณิชย์เพื่อแย่งชิงส่วนแบ่งตลาดด้านเงินฝาก
สถานการณ์การเมืองและความไม่สงบในประเทศ ความผันผวนของค่าเงินบาท
นโยบายของทางการซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อการเคลื่อนย้ายของเงินทุนระหว่างประเทศ
รวมถึงสภาพตลาดการเงินในต่างประเทศ
ซึ่งอาจมีผลต่อสภาพคล่องในสกุลเงินตราต่างประเทศของธนาคาร

การบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง ธนาคารจัดให้มีแหล่งเงินทุนที่หลากหลาย
โดยมีการบริหารสภาพคล่องผ่านตลาดเงินและตลาดทุนภายในประเทศซึ่งรวมถึงตลาดซื้อขายล่วงหน้าและตลาดซื้อคืน
(Swap and Repurchase Market)
และมีการบริหารสภาพคล่องผ่านตลาดเงินและตลาดทุนต่างประเทศ โดยอาจดำเนินการระดมเงินทุน
หรือลงทุนในสกุลเงินหลัก เช่น สกุลเงินดอลลาร์สหรัฐและสกุลเงินยูโร เป็นต้น
ธนาคารมุ่งดำเนินการให้มีต้นทุนและมีความเสี่ยงในการบริหารสภาพคล่องที่ต่ำและเหมาะสมตามสภาพตลาด
โดยมีการบริหารฐานะสภาพคล่องอย่างใกล้ชิดทั้งในระยะสั้นและระยะยาว
ซึ่งรวมถึงการพิจารณาความเหมาะสมในการกู้ยืมเงินระยะสั้นและระยะปานกลางจากต่างประเทศ
เพื่อใช้ในการอำนวยสินเชื่อสกุลเงินตราต่างประเทศแก่ลูกค้าของธนาคารทั้งภายในประเทศและต่างประเทศ
ตลอดจนวางแผนการระดมเงินทุนระยะยาวตามความเหมาะสมของสภาพตลาด

-   การบริหารความเสี่ยงด้านความเพียงพอของเงินกองทุน

ความเสี่ยงด้านความเพียงพอของเงินกองทุน หมายถึง
ความเสี่ยงที่ธนาคารไม่มีเงินกองทุนสำรองเพียงพอในการประกอบธุรกิจรวมถึงเพื่อการรองรับผลขาดทุนที่มิได้คาดหมาย
ทั้งจากความเสี่ยงด้านเครดิต ด้านตลาดและด้านปฏิบัติการ

ปัจจัยความเสี่ยงด้านความเพียงพอของเงินกองทุน ได้แก่ ปริมาณและคุณภาพของสินทรัพย์เสี่ยง
และความสามารถในการหารายได้ของธนาคาร
ซึ่งภาวะวิกฤตเศรษฐกิจอาจทำให้ธนาคารมีสินทรัพย์ที่มีคุณภาพลดลง
และ/หรือมูลค่าของหลักประกันลดต่ำลง ทำให้สินทรัพย์เสี่ยงของธนาคารเพิ่มขึ้น
ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อผลกำไรของธนาคาร และทำให้เงินกองทุนของธนาคารลดลง
อันจะนำไปสู่ระดับของเงินกองทุนต่อสินทรัพย์เสี่ยงที่ลดลงด้วย

การบริหารความเสี่ยงด้านความเพียงพอของเงินกองทุน
เป้าหมายของนโยบายการบริหารเงินกองทุนของธนาคารคือ
การดำรงฐานะของเงินกองทุนในระดับเพียงพอที่จะสนับสนุนยุทธศาสตร์การขยายธุรกิจภายใต้กรอบความเสี่ยงที่ยอมรับได้ของธนาคาร
และเป็นไปตามหลักเกณฑ์ของทางการ ตลอดจนความคาดหวังของตลาด

กระบวนการบริหารเงินกองทุนของธนาคารประกอบด้วยการวิเคราะห์ความต้องการเงินทุนของธนาคารเพื่อสนับสนุนการเติบโตทางธุรกิจ
รวมถึงการประเมินสถานการณ์ต่างๆ ที่อาจเกิดขึ้นได้ และแหล่งที่มาของเงินกองทุน
ทั้งจากผลการดำเนินงานและจากแหล่งเงินทุนภายนอกในกรณีที่จำเป็น
โดยธนาคารได้ประเมินความเพียงพอของเงินกองทุนภายใต้สถานการณ์สมมุติต่างๆ
ล่วงหน้าอย่างสม่ำเสมอ
เพื่อประกอบการวางแผนการดำเนินการด้านเงินกองทุนให้อยู่ในระดับที่เหมาะสมตามสภาพของธุรกิจ

ทั้งนี้ ธนาคารได้มีการเปิดเผยข้อมูล
ที่เกี่ยวข้องกับความเพียงพอของเงินกองทุนไว้ในเว็บไซต์ของธนาคารภายใต้หัวข้อ Basel II –
หลักการที่ 3

-   การบริหารความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ

ความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ หมายถึง ความเสี่ยงที่อาจก่อให้เกิดความเสียหาย
อันเนื่องมาจากความไม่เพียงพอหรือความบกพร่อง ของกระบวนการปฏิบัติงานภายใน บุคลากร
และระบบงานของธนาคาร หรือจากเหตุการณ์ความเสี่ยงภายนอกธนาคาร
และรวมไปถึงความเสี่ยงด้านกฎหมาย ทั้งนี้ ไม่รวมถึงความเสี่ยงด้านกลยุทธ์
และความเสี่ยงด้านชื่อเสียง

ปัจจัยความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ ที่สำคัญของธนาคารประกอบด้วยปัจจัยทั้งภายในและภายนอกธนาคาร

  ปัจจัยภายในธนาคาร ได้แก่

-   ประสิทธิภาพของกระบวนการต่างๆ ภายในองค์กรและระบบการควบคุมภายใน (Internal
    Control) ซึ่งรวมถึงกระบวนการปฏิบัติงานต่างๆ เพื่อรองรับการดำเนินธุรกิจ
    และกระบวนการในการดูแลบุคลากรของธนาคาร

-   บุคลากรของธนาคาร ทั้งในส่วนของความเพียงพอของจำนวนบุคลากร คุณสมบัติ
    และประสิทธิภาพของบุคลากร

-   ระบบงานต่างๆ ของธนาคาร
    ทั้งในส่วนของความสามารถของระบบงานในการรองรับการดำเนินธุรกิจของธนาคาร
    ความซับซ้อนซึ่งอาจก่อให้เกิดความเสี่ยงได้ รวมถึงการรักษาความปลอดภัยของข้อมูล
    ด้านความถูกต้องแม่นยำของการประมวลผล และการพัฒนาเปลี่ยนแปลงเทคโนโลยีต่างๆ
    เป็นต้น

  ปัจจัยภายนอกธนาคาร ได้แก่

-   พฤติกรรมของบุคคลภายนอก เช่น การโจรกรรมหรือฉ้อโกง ทรัพย์สินหรือข้อมูลของธนาคาร
    เป็นต้น

-   สาธารณภัยและภัยธรรมชาติต่างๆ ที่มีผลทำให้ทรัพย์สินของธนาคารเสียหายได้

ธนาคารตระหนักดีว่า การบริหารความเสี่ยงด้านปฏิบัติการที่ดี
เป็นสิ่งสำคัญต่อการดำเนินธุรกิจให้บรรลุผลสำเร็จได้อย่างยั่งยืน
โดยเฉพาะในสถานการณ์แวดล้อมปัจจุบันทั้งภายในและภายนอกประเทศซึ่งมีความไม่แน่นอน
ธนาคารจึงให้ความสำคัญต่อการบริหารความเสี่ยงด้านปฏิบัติการที่มีประสิทธิภาพ
และครอบคลุมการดำเนินงานทั่วทั้งธนาคารอย่างเพียงพอ
และเตรียมความพร้อมเพื่อรับมือกับสถานการณ์ที่ไม่คาดคิดดังกล่าวได้อย่างทันกาล

การบริหารความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ การบริหารความเสี่ยงด้านปฏิบัติการของธนาคาร
ครอบคลุมถึงการนิยามความเสี่ยง การประเมินความเสี่ยง การดูแลติดตามความเสี่ยง
ตลอดจนการบริหารและควบคุมความเสี่ยง
โดยทุกหน่วยงานมีหน้าที่ความรับผิดชอบโดยตรงในการบริหารความเสี่ยงด้านปฏิบัติการของหน่วยงานตนเอง
และกำหนดมาตรการบริหารและควบคุมความเสี่ยงให้อยู่ในระดับที่กำหนด
โดยการจัดสรรทรัพยากรอย่างเหมาะสม
และสร้างวัฒนธรรมการบริหารความเสี่ยงด้านปฏิบัติการภายในธนาคาร

หลักการสำคัญในการบริหารความเสี่ยงด้านปฏิบัติการของธนาคารเริ่มจากการสร้างความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับความเสี่ยงด้านปฏิบัติการแก่พนักงานของธนาคารให้เข้าใจตรงกันอย่างทั่วถึง
เพื่อให้สามารถระบุความเสี่ยงด้านปฏิบัติการได้อย่างครบถ้วนถูกต้อง
และสามารถประเมินความสำคัญของแต่ละความเสี่ยง
ตลอดจนวิเคราะห์รายละเอียดเพื่อหาแนวทางที่เหมาะสมในการลดความเสี่ยง
และดำเนินการลดความเสี่ยงตามแนวทางที่เลือกแล้ว
โดยมีการติดตามความคืบหน้าและระดับความเสี่ยงอย่างเป็นระบบ
พร้อมทั้งทบทวนกระบวนการทั้งหมดดังกล่าวอย่างสม่ำเสมอ

ธนาคารมีหน่วยงานความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ สังกัดสายบริหารความเสี่ยง
เพื่อดูแลการบริหารความเสี่ยงด้านปฏิบัติการให้ธนาคารมีระบบการบริหารความเสี่ยงด้านปฏิบัติการตามมาตรฐานทัดเทียมกับระดับสากล
เช่น
การติดตามและสนับสนุนทุกหน่วยงานให้ดำเนินการตามระบบการบริหารความเสี่ยงด้านปฏิบัติการภายในหน่วยงานของตน
การบริหารความเสี่ยงด้านปฏิบัติการในระดับภาพรวมองค์กร
การพิจารณาแนวทางการบริหารความเสี่ยงด้านปฏิบัติการในการพัฒนาผลิตภัณฑ์และบริการ
การคำนวณการดำรงเงินกองทุนเพื่อรองรับความเสี่ยงด้านปฏิบัติการที่เพียงพอตามแนวทาง Basel
II การดูแลระบบและวิเคราะห์ข้อมูลเหตุการณ์ความเสียหายที่เกิดจากความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ
(Loss Data) เป็นต้น

ธนาคารมีการบริหารความต่อเนื่องทางธุรกิจ (Business Continuity Management)
เพื่อช่วยลดผลกระทบและรองรับเหตุการณ์ความเสี่ยงด้านปฏิบัติการที่เกิดจากปัจจัยเสี่ยงภายนอก
โดยมีนโยบายการบริหารความต่อเนื่องทางธุรกิจซึ่งได้รับอนุมัติจากคณะกรรมการธนาคาร
อีกทั้งมีการจัดทำแผนรองรับการดำเนินธุรกิจอย่างต่อเนื่อง (Business Continuity Plan)
และมีการฝึกซ้อมเป็นประจำ