ปัจจัยความเสี่ยง

ปัจจัยความเสี่ยงที่อาจจะเกิดขึ้นและส่งผลกระทบต่อการดำเนินงานของบริษัทในอนาคต
ซึ่งบริษัทได้ตระหนักถึงความสำคัญของการบริหารและควบคุมความเสี่ยงดังกล่าวให้เกิดประสิทธิภาพ
ประกอบด้วย

2.1 ความเสี่ยงด้านสินเชื่อ

เนื่องจากลักษณะของธุรกิจแฟคเตอริ่งเป็นการให้สินเชื่อระยะสั้นไม่มีหลักทรัพย์ค้ำประกัน
เป็นการรับโอนสิทธิเรียกร้องในหนี้ทางการค้า
ความเสี่ยงด้านสินเชื่อจึงเกิดจากคุณภาพของลูกหนี้การค้าและลูกค้ารวมถึงคุณภาพของสินค้าและบริการที่ลูกค้าส่งมอบให้กับลูกหนี้การค้า
หากสินค้าหรือบริการมีปัญหา
ลูกหนี้การค้าอาจปฏิเสธการรับสินค้าหรือบริการและไม่ชำระหนี้ตามเอกสารการค้านั้นๆ
หรืออาจเป็นกรณีที่ลูกหนี้การค้ามีปัญหาทางการเงินไม่สามารถชำระหนี้ทางการค้านั้นได้
และลูกค้าเองก็อาจไม่มีความสามารถชำระหนี้แทนลูกหนี้การค้าได้ตามสัญญา
บริษัทมีการบริหารจัดการด้านสินเชื่อ
ด้วยการตั้งเกณฑ์และกำหนดขั้นตอนในการตรวจสอบทั้งลูกค้าและลูกหนี้การค้าอย่างรัดกุมก่อนการอนุมัติสินเชื่อ
เป็นมาตรการที่บริษัทพัฒนาอย่างต่อเนื่องจากประสบการณ์ในการดำเนินธุรกิจมายาวนาน
เกณฑ์ที่กล่าวมามีดังนี้

1. ทำ Credit Scoring เพื่อใช้วิเคราะห์ลูกค้ารายใหม่ที่ขอวงเงินสินเชื่อ
และวิเคราะห์ลูกหนี้การค้าที่ลูกค้าต้องการนำมาขายโอนสิทธิเรียกร้อง ข้อมูลที่ใช้วิเคราะห์ใน
Credit Scoring เช่น ระยะเวลาการดำเนินกิจการ ประวัติผู้ถือหุ้น/ผู้บริหาร
ประวัติการชำระหนี้ งบการเงิน ความสามารถในการชำระหนี้ แนวโน้มของอุตสาหกรรม เป็นต้น

2. กำหนดสัดส่วนการปล่อยสินเชื่อให้กับแต่ละภาคธุรกิจ (Industry Exposure)
โดยจะต้องไม่เกินร้อยละ 20 ของยอดหนี้คงค้างทั้งหมดของลูกค้า

3. กำหนดเกณฑ์การใช้วงเงินสินเชื่อที่ได้รับอนุมัติของลูกค้าแต่ละราย
โดยการใช้วงเงินของลูกค้ารายใดรายหนึ่งจะไม่เกินร้อยละ 10
ของวงเงินรวมที่ลูกค้าทั้งหมดได้ใช้วงเงิน

4. กำหนดเกณฑ์ในการให้วงเงินกับลูกค้าแต่ละราย
โดยวงเงินที่ลูกค้ารายใดรายหนึ่งต้องไม่เกินร้อยละ 30 ของส่วนของผู้ถือหุ้นของบริษัท

5. กรณีที่เป็นลูกค้าเดิม บริษัทมีการทบทวนข้อมูลลูกค้าและลูกหนี้การค้า (Credit Review)
เป็นประจำปีละครั้ง บางกรณีอาจทำปีละ 2 ครั้ง
หรือทำทุกไตรมาสแล้วแต่บริษัทจะพิจารณาถึงความจำเป็น

6. ตรวจสอบข้อมูลจากศาลแพ่งบางแห่งว่ามีคดีฟ้องร้องกับคู่กรณีอื่นใดหรือไม่
รวมทั้งการเช็คข้อมูลจากศาลล้มละลายกลาง
นอกจากนี้ยังมีการตรวจสอบข้อมูลจากเครดิตบูโรเกี่ยวกับประวัติการจ่ายเงิน
โดยลูกค้าเป็นผู้นำข้อมูลจากเครดิตบูโรมาประกอบการพิจารณา

หากมีการนำเสนอวงเงินของลูกค้ารายใดที่ผิดไปจากเกณฑ์ดังกล่าว
จะต้องให้คณะกรรมการบริษัทเพื่อทราบหรืออนุมัติ ด้วยมาตรการต่างๆ ดังกล่าวข้างต้น
บริษัทจึงเชื่อมั่นในคุณภาพของลูกค้าและลูกหนี้การค้า

ความเสี่ยงด้านความผันผวนของอัตราดอกเบี้ย

ดอกเบี้ยเงินกู้เป็นต้นทุนหลักของบริษัทแปรผันตามภาวะอัตราดอกเบี้ยในตลาด
และมีผลต่อการกำหนดอัตราดอกเบี้ยที่คิดกับลูกค้า
การเปลี่ยนแปลงของอัตราดอกเบี้ยอาจส่งผลกระทบต่อผลการดำเนินงานของบริษัท ด้วยเหตุนี้
บริษัทจึงมีนโยบายและแนวทางการบริหารความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราดอกเบี้ย กล่าวคือ
สินเชื่อที่บริษัทให้แก่ลูกค้าเป็นสินเชื่อแฟคเตอริ่งซึ่งเป็นสินเชื่อระยะสั้น
และคิดค่าธรรมเนียมเงินชำระเบื้องต้นแบบลอยตัวซึ่งสอดคล้องกับต้นทุนของบริษัทที่เกิดจากการกู้ยืมระยะสั้นที่มีอัตราดอกเบี้ยลอยตัว
เมื่ออัตราดอกเบี้ยในตลาดเงินปรับตัวสูงขึ้น
บริษัทสามารถปรับค่าธรรมเนียมเงินชำระเบื้องต้นที่เรียกเก็บจากลูกค้าในอัตราที่สูงขึ้นตามอัตราดอกเบี้ยของตลาดได้
สำหรับสินเชื่อลีสซิ่ง บริษัทคิดอัตราดอกเบี้ยแบบลอยตัวเช่นเดียวกัน ส่วนสินเชื่อเช่าซื้อ
บริษัทคิดอัตราดอกเบี้ยกับลูกค้าสินเชื่อเช่าซื้อเป็นอัตราดอกเบี้ยคงที่
แต่บริษัทมีสินเชื่อเช่าซื้อเป็นจำนวนน้อยมาก ดังนั้น
บริษัทเชื่อมั่นว่าความเสี่ยงดังกล่าวจะส่งผลกระทบต่อผลการดำเนินงานไม่มากนัก

2.3 ความเสี่ยงด้านสภาพคล่องทางการเงิน

ความเสี่ยงด้านสภาพคล่องทางการเงินเกิดจากบริษัทกู้เงินระยะสั้นเป็นส่วนใหญ่ อาทิ
เงินกู้ยืมหมุนเวียนประเภทตั๋วสัญญาใช้เงิน (P/N) ซึ่งมีระยะเวลาการกู้ยืมตั้งแต่ 1 เดือนถึง 6
เดือน บริษัทมีความเสี่ยงกรณีเจ้าหนี้สถาบันการเงินอาจเรียกให้ชำระคืนเงินก่อนกำหนดระยะเวลา
หรือกรณีเจ้าหนี้สถาบันการเงินไม่ต่ออายุตั๋วสัญญาใช้เงินเมื่อสัญญาครบกำหนด
ทำให้บริษัทจะต้องชำระคืนเงินกู้ยืมซึ่งจะส่งผลกระทบต่อกระแสเงินสดของบริษัท

ปัจจัยความเสี่ยงดังกล่าวถูกลดทอนด้วยข้อเท็จจริง ดังต่อไปนี้

1)  ธุรกรรมของบริษัทส่วนใหญ่เป็นสินเชื่อแฟคเตอริ่ง ซึ่งมีอายุในการเก็บหนี้โดยเฉลี่ยประมาณ
    45-60 วัน ซึ่งสอดคล้องกับการใช้เงินกู้ยืมประเภทระยะสั้นได้เป็นอย่างดี

2)  ถึงแม้สินเชื่อลีสซิ่งและสินเชื่อเช่าซื้อจะเป็นการให้สินเชื่อประเภทระยะปานกลาง
    อายุการชำระคืน 3-5 ปี บริษัทมีนโยบายการบริหารหนี้ให้เกิดความสมดุล
    ด้วยการใช้เงินกู้ระยะยาว
    และหลีกเลี่ยงการใช้เงินกู้ระยะสั้นสำหรับธุรกิจสินเชื่อลีสซิ่งและสินเชื่อเช่าซื้อ

3)  บริษัทประกอบธุรกิจการให้สินเชื่อแฟคเตอริ่งมายาวนาน 20 ปี
    มีความสัมพันธ์อันดียิ่งกับเจ้าหนี้สถาบันการเงินอย่างต่อเนื่อง
    และมีประวัติการชำระหนี้เงินกู้ยืมตามสัญญาด้วยดีมาโดยตลอด

4)  กรณีเจ้าหนี้สถาบันการเงินเรียกชำระคืนเงินกู้ยืมก่อนกำหนด บริษัทสามารถใช้วงเงินสินเชื่อ
    10
    ล้านเหรียญสิงคโปร์ ซึ่งเป็นเงินสำรองในยามฉุกเฉินจากบริษัท ไอเอฟเอส แคปปิตอล จำกัด
    (สิงคโปร์) (“IFS (Singapore)”) ได้ทันที

5)  นอกจากนี้ บริษัทสามารถที่จะระดมทุนด้วยวิธีการอื่นๆ จากตลาดทุน
    เพื่อลดความเสี่ยงด้านสภาพคล่องทางการเงิน ทั้งนี้
    ขึ้นอยู่กับความเหมาะสมกับสถานการณ์ของสภาวะทางการเงิน

2.4 ความเสี่ยงด้านการตลาดและการแข่งขัน

บริษัทอาจมีความเสี่ยงจากการเข้ามาของคู่แข่งขันรายใหม่
ถึงแม้การประกอบธุรกิจสินเชื่อแฟคเตอริ่ง
และสินเชื่อลีสซิ่งและสินเชื่อเช่าซื้อไม่จำเป็นต้องมีใบอนุญาตในการประกอบธุรกิจ
และไม่อยู่ภายใต้การกำกับดูแลของธนาคารแห่งประเทศไทย
จึงดูเสมือนว่าจะมีความเสี่ยงที่ผู้แข่งขันรายใหม่จะเข้ามาประกอบธุรกิจได้โดยง่าย
แต่ด้วยการทำธุรกิจประเภทนี้ จำเป็นต้องมีเงินทุนสูง และมีต้นทุนเงินที่สามารถแข่งขันในตลาดได้
ดังนั้น นอกจากธนาคารพาณิชย์ หรือบริษัทย่อยของธนาคารพาณิชย์แล้ว
การเข้ามาของผู้ประกอบการรายใหม่ จึงทำได้ไม่ง่ายนัก

ถึงแม้ว่าจะมีผู้ประกอบการรายใหม่ที่เป็นธนาคารมากขึ้น แต่ก็มีข้อจำกัดในเรื่องของประสบการณ์
ความยืดหยุ่นในการให้บริการ และการตอบสนองความต้องการของลูกค้าได้ทันท่วงที
นอกจากนี้บริษัทยังเป็นบริษัทแห่งแรกในประเทศไทยที่ได้นำเทคโนโลยีที่สามารถให้บริการกับลูกค้าผ่านระบบออนไลน์ในรูปแบบของ
e-Factoring

2.5 ความเสี่ยงจากอิทธิพลในการบริหารงานของผู้ถือหุ้นรายใหญ่

ณ วันที่ 9 มีนาคม 2555 กลุ่มบริษัท IFS (Singapore)
เป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ในบริษัทคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 73.13 ซึ่งมากกว่าร้อยละ 50
ของจำนวนหุ้นที่จำหน่ายได้แล้วทั้งหมดของบริษัท ทำให้สามารถคุมเสียงของบริษัทได้
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องกรรมการหรือการขอมติในเรื่องอื่นที่ต้องใช้เสียงส่วนใหญ่ของที่ประชุมผู้ถือหุ้น
ยกเว้นในเรื่องที่กฎหมายหรือข้อบังคับของบริษัทกำหนดให้ต้องได้รับเสียง 3 ใน 4
ของที่ประชุมผู้ถือหุ้น ดังนั้น
ผู้ถือหุ้นรายอื่นไม่สามารถรวบรวมคะแนนเสียงเพื่อตรวจสอบและถ่วงดุลการบริหารงานได้ ทั้งนี้
เมื่อพิจารณาจากโครงสร้างการจัดการของบริษัท ประกอบด้วยคณะกรรมการบริษัท
คณะกรรมการตรวจสอบ คณะกรรมการกำหนดค่าตอบแทนและสรรหา
และคณะกรรมการบริหารความเสี่ยง
จะเห็นได้ว่าบริษัทมีการวางโครงสร้างการบริหารงานโดยบุคคลที่มีความรู้ความสามารถในการดำเนินธุรกิจ
และมีการกำหนดขอบเขตอำนาจหน้าที่ของคณะกรรมการชุดต่างๆ อย่างชัดเจนและโปร่งใส
และในกรณีการทำรายการที่เกี่ยวโยงกับกรรมการ ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ และผู้มีอำนาจควบคุมในกิจการ
รวมถึงบุคคลที่อาจมีความขัดแย้งทางผลประโยชน์
บุคคลดังกล่าวจะไม่มีสิทธิออกเสียงในการอนุมัติรายการนั้นๆ