5. ข้อพิพาททางกฎหมาย 

บริษัทฯ มีเงินให้กู้แก่บุคคลภายนอก จำนวน 92.03 ล้านบาท (รวมดอกเบี้ยค้างชำระจำนวน
12.03 ล้านบาท) โดยลูกหนี้จำนองที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างซึ่งตั้งอยู่ในจังหวัดภูเก็ตเป็นหลักประกัน
มีราคาประเมินเป็นเงิน 110 ล้านบาท (ตามรายงานของผู้ประเมินอิสระลงวันที่ 25 มีนาคม
2553) นอกจากนี้ลูกหนี้ได้ส่งมอบหุ้นสามัญจำนวน 450,000
หุ้นของบริษัทจำกัดแห่งหนึ่งซึ่งดำเนินธุรกิจด้านโรงแรมในจังหวัดภูเก็ตเป็นหลักประกันเพิ่ม
และเนื่องจากลูกหนี้ผิดนัดชำระหนี้ บริษัทฯ ได้ฟ้องร้องดำเนินคดีลูกหนี้ทั้งทางแพ่งและอาญา
โดยคดีทางแพ่ง ศาลมีคำพิพากษาให้ลูกหนี้ชำระหนี้ดังกล่าวแก่บริษัทฯ
หากไม่ชำระให้บังคับหลักประกันชำระหนี้ และหากไม่พอให้บังคับจากทรัพย์สินส่วนตัวของลูกหนี้ต่อไป
โดยในเดือนมีนาคม 2553 บริษัทฯ ได้ยื่นคำขอบังคับยึดหลักประกันแล้ว
รายละเอียดของคดีแพ่งและคดีอาญา มีดังนี้

คดีทางแพ่ง กรมบังคับคดีได้ออกหมายบังคับที่ดินหลักประกันเมื่อ 18 พฤษภาคม 2553
โดยเจ้าพนักงานบังคับคดีประเมินราคาที่ดินเป็นจำนวนเงินประมาณ 19.44 ล้านบาท
และต่อมาเจ้าพนักงานบังคับคดีได้ประกาศขายทอดตลาดที่ดินหลักประกัน นัดที่ 1 ในวันที่ 2 ธันวาคม
2553 นัดที่ 2 ในวันที่ 9 ธันวาคม 2553 นัดที่ 3 ในวันที่ 16 ธันวาคม 2553 และนัดที่ 4 ในวันที่
23 ธันวาคม 2553 เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม 2553 ซึ่งมีบริษัทจำกัดแห่งหนึ่ง(จดทะเบียนในวันที่ 1
ธันวาคม 2553 มีทุนจดทะเบียน 1 ล้านบาท) เสนอราคาซื้อทรัพย์สูงสุดเป็นเงิน 43.20 ล้านบาท
บริษัทฯ คัดค้านราคา เจ้าพนักงานบังคับคดีจึงให้เลื่อนการขายทอดตลาดไปในวันที่ 9 ธันวาคม
2553 โดยกำหนดให้บริษัทที่เสนอราคาสูงสุดผูกพันราคาที่เสนอไว้ ต่อมาในวันที่ 9 ธันวาคม 2553
ไม่มีผู้ใดให้ราคาสูงกว่าราคา 43.20 ล้านบาท
เจ้าพนักงานบังคับคดีจึงมีคำสั่งขายที่ดินหลักประกันในราคา 43.20 ล้านบาท
และให้บริษัทผู้ซื้อชำระราคาจำนวน 43.15 ล้านบาท (มูลค่าทรัพย์ที่ประมูล 43.20 ล้านบาท
หักเงินมัดจำ 5 หมื่นบาท) ภายใน 15 วัน
ซึ่งต่อมาผู้ซื้อขอขยายระยะเวลาวางเงินที่เหลือออกไปอีก 90 วัน
และเจ้าพนักงานบังคับคดีได้อนุญาตแล้ว โดยครบกำหนดในวันที่ 24 มีนาคม 2554
ต่อมาเมื่อถึงกำหนดชำระเงินส่วนที่เหลือในวันที่ 24 มีนาคม 2554
ผู้ซื้อไม่ได้มาชำระเงินส่วนที่เหลือเจ้าพนักงานบังคับคดีจึงสั่งริบเงินประกันและมีกำหนดที่จะประกาศขายทอดตลาดที่ดินอีกครั้งในเดือนมิถุนายน
2554 อย่างไรก็ตามในเดือนมิถุนายน 2554 ยังไม่มีการประกาศขายทอดตลาดที่ดินดังกล่าว
ต่อมาเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม 2554 บริษัทฯ ได้ยื่นคำขอยึดทรัพย์สิ่งปลูกสร้างบนที่ดินดังกล่าวเพิ่มเติม
เจ้าพนักงานบังคับคดีจึงรายงานข้อเท็จจริงให้ศาลทราบเพื่อมีคำสั่งต่อไป
ซึ่งต่อมาศาลมีคำสั่งให้ปลดเปลื้องเพื่อไม่ให้เจ้าพนักงานบังคับคดีต้องรับผิดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง
อย่างไรก็ตามบริษัทฯ
อยู่ระหว่างการประสานกับเจ้าพนักงานบังคับคดีเพื่อยึดทรัพย์สิ่งปลูกสร้างขายทอดตลาดต่อไป
เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน 2555 บริษัทฯ
ได้ยื่นคำร้องต่อศาลแพ่งเพื่อขอให้ศาลมีคำสั่งให้ยึดสิ่งปลูกสร้างเพิ่มเติม
ซึ่งศาลมีคำสั่งรับคำร้องไว้แล้ว ต่อมาวันที่ 13 กันยายน 2555
ศาลมีคำสั่งให้เจ้าพนักงานบังคับคดียึดสิ่งปลูกสร้างและที่ดินแล้ว ทั้งนี้บริษัทฯ
ได้ประสานไปยังเจ้าพนักงานบังคับคดีเพื่อยึดสิ่งปลูกสร้างเพิ่มเติม
พร้อมประกาศขายทอดตลาดที่ดินและสิ่งปลูกสร้างต่อไป
ซึ่งขณะนี้คณะกรรมการกรมบังคับคดีอยู่ระหว่างการพิจารณากำหนดราคา เพื่อประกาศขายทอดตลาด

  เมื่อวันที่ 8 มีนาคม 2554 บริษัทฯ
  ได้แถลงขอนำยึดหุ้นที่ส่งมอบมาเป็นหลักประกันและทรัพย์สินส่วนตัวอื่นของลูกหนี้ต่อเจ้าพนักงานบังคับคดี
  แต่เจ้าพนักงานบังคับคดีแจ้งให้งดการยึดหุ้นไว้ก่อน
  เนื่องจากทรัพย์จำนองในคดียังขายทอดตลาดไม่ได้

คดีอาญา ศาลมีคำสั่งเมื่อวันที่ 27 เมษายน 2553
ให้นัดเลื่อนถามค้านพยานโจทก์และสืบพยานจำเลยเป็นวันที่ 2 สิงหาคม 2553
และต่อมาให้เลื่อนสืบพยานจำเลยเป็นวันที่ 19 และ 20 ตุลาคม 2553 ต่อมา
ทนายจำเลยยื่นต่อศาลขอถอนตัวออกจากการเป็นทนายจำเลย ดังนั้นในวันที่ 19 ตุลาคม 2553
จำเลยจึงแถลงศาลขอเลื่อนนัดสืบพยานจำเลยไปเป็นวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2554 และในวันที่ 28
กุมภาพันธ์ 2554 ทนายจำเลยแถลงศาลขอเลื่อน การสืบพยานจำเลย
ซึ่งศาลอนุญาตให้เลื่อนนัดสืบพยานจำเลยในวันที่ 9 พฤษภาคม 2554 ซึ่งในวันนัด
จำเลยแถลงต่อศาลขอเลื่อนการสืบพยานจำเลยออกไป
ศาลมีคำสั่งให้เลื่อนการสืบพยานจำเลยเป็นวันที่ 1 สิงหาคม 2554 และ 11 สิงหาคม 2554 และ
25 สิงหาคม 2554 และ 5 กันยายน 2554 อย่างไรก็ตามในวันที่ 1 สิงหาคม 2554
ทนายจำเลยขอเลื่อนนัดสืบพยานจำเลย ศาลได้อนุญาตโดยให้นำพยานมาสืบภายในวันที่กำหนดที่เหลือ
และเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม 2554 ทนายจำเลยได้สืบพยานจำเลย
และศาลนัดสืบพยานถัดไปตามกำหนดเดิมในวันที่ 25 สิงหาคม 2554 และ 5 กันยายน 2554
เมื่อวันที่ 12 กันยายน 2554
ทนายจำเลยได้ยื่นคำร้องขอพิจารณาคดีลับหลังจำเลยและขออนุญาตเลื่อนคดี
ศาลมีคำสั่งไม่อนุญาตให้พิจารณาคดีลับหลังจำเลย และให้ออกหมายจับจำเลย
ต่อมาจำเลยมารายงานตัวต่อศาล โดยศาลนัดพร้อมเพื่อกำหนดวันนัดสืบพยานจำเลยใหม่ในวันที่ 18
พฤศจิกายน 2554 แต่เนื่องจากเกิดภาวะน้ำท่วมในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล
ประธานศาลฎีกาจึงมีคำสั่งให้ศาลที่ถูกน้ำท่วมหยุดทำการ ส่งผลให้การสืบพยานจำเลยในวันที่ 18
พฤศจิกายน 2554 ต้องงดไปโดยปริยาย และศาลนัดพิจารณาคดีใหม่ในวันที่ 24 มกราคม 2555
และเมื่อถึงวันที่ 24 มกราคม 2555 ทนายจำเลยแถลงต่อศาลขออนุญาตนัดสืบพยานจำเลยเพิ่มอีก 2
นัด ศาลได้อนุญาตให้นัดสืบพยานจำเลยเพิ่มในวันที่ 25 พฤษภาคม 2555 และ 12 มิถุนายน 2555

เมื่อ 25 พฤษภาคม 2555 ทนายจำเลยมอบฉันทะให้เสมียนทนายมายื่นคำร้องขอเลื่อนคดี
ทนายโจทก์แถลงคัดค้านศาลสอบจำเลยแล้วแถลงว่า ยังประสงค์จะเจรจาลดยอดหนี้กับโจทก์
จึงขอเลื่อนไปนัดสืบพยานในวันที่ 27 กรกฎาคม 2555 และยกเลิกวันนัดสืบพยานจำเลยในวันที่ 12
มิถุนายน 2555

เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม 2555 ทนายจำเลยแถลงต่อศาลไม่ติดใจซักถามพยานอีกต่อไป
ฝ่ายจำเลยแถลงขอเลื่อนไปฟังคำพิพากษาประมาณ 4 เดือน เพื่อตกลงเจรจากับโจทก์อีกครั้ง
ศาลให้เลื่อนไปนัดฟังคำพิพากษาในวันที่ 17 ธันวาคม 2555
ซึ่งในวันนัดดังกล่าวจำเลยแถลงขอโอกาสในการประนอมหนี้
ศาลได้พิเคราะห์แล้วเห็นว่าเป็นคดีที่ยอมความกันได้หากทั้งสองฝ่ายตกลงกันได้จะเป็นประโยชน์แก่ทั้งสองฝ่าย
จึงให้เลื่อนไปนัดฟังคำพิพากษาอีกครั้งในวันที่ 29 เมษายน 2556

ปัจจัยดังกล่าว ทำให้บริษัทฯ
ยังไม่สามารถประมาณมูลค่าที่จะได้รับคืนจากลูกหนี้อย่างเหมาะสมในขณะนี้
จึงไม่ได้ตั้งค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญในขณะนี้ อย่างไรก็ตามตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2553
เป็นต้นไปบริษัทฯ หยุดรับรู้รายได้ดอกเบี้ยรับจากต้นเงินกู้จำนวน 80 ล้านบาทดังกล่าว
โดยจะรับรู้เงินส่วนเกินจากการชำระดอกเบี้ยค้างรับเป็นรายได้ในรอบบัญชีที่บริษัทฯ ได้รับชำระเงิน