2. ปัจจัยความเสี่ยงและการบริหารความเสี่ยง

ธนาคารมุ่งที่จะใช้หลักเกณฑ์การบริหารความเสี่ยงที่เหมาะสมและมีประสิทธิผล
เพื่อให้ธนาคารมีผลประกอบการทางการเงินที่มั่นคงน่าเชื่อถือและยั่งยืน
การประกอบธุรกิจธนาคารต้องเผชิญกับความเสี่ยงหลักๆ 5 ด้านด้วยกัน ได้แก่
ความเสี่ยงด้านเครดิต (Credit Risk) ความเสี่ยง ด้านตลาด (Market Risk)
ความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง (Liquidity Risk) ความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ (Operational
Risk) และความเสี่ยงด้านกลยุทธ์ (Strategic Risk) ธนาคารมีกระบวนการบริหารความเสี่ยง
ซึ่งประกอบด้วย การระบุความเสี่ยง การวัดความเสี่ยง การกำกับติดตามความเสี่ยง
และการจัดการความเสี่ยงด้วยระบบการบริหารความเสี่ยงที่แข็งแกร่ง โดยมีหลักการที่ว่า

ผลตอบแทนต้องสอดคล้องกับระดับความเสี่ยงที่ธนาคารรับได้
คณะกรรมการธนาคารได้แต่งตั้งคณะกรรมการบริหารความเสี่ยง (Risk Management
Committee: RMC) ซึ่งประกอบด้วยผู้มีความรู้และประสบการณ์
ทำหน้าที่ทบทวนและเสนอแนะนโยบายและกรอบการบริหารความเสี่ยง
เพื่อให้คณะกรรมการธนาคารพิจารณา รวมทั้งกำหนดโครงสร้างการกำกับดูแลในด้านนี้
เพื่อให้ความเสี่ยงด้านต่างๆ มีการบริหารจัดการอย่างมีประสิทธิภาพและประสิทธิผล
และมีกระบวนการพิจารณาตัดสินใจที่โปร่งใส ทั้งนี้
ธนาคารมีสายบริหารความเสี่ยงทำหน้าที่พัฒนาและดำเนินการตามนโยบาย
กลยุทธ์และวิธีปฏิบัติในการบริหารความเสี่ยงภายในธนาคารที่เหมาะสม
สายบริหารความเสี่ยงทำหน้าที่สนับสนุนการปฏิบัติหน้าที่ของคณะกรรมการบริหารความเสี่ยงและคณะกรรมการพิจารณาสินเชื่อ
ตลอดจนช่วยฝ่ายจัดการในการบริหารความเสี่ยงที่เกิดขึ้นในการดำเนินธุรกิจ
สายบริหารความเสี่ยงเป็นหน่วยงานอิสระจากหน่วยงานธุรกิจอื่นๆ ที่มีธุรกรรม
หรือกิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับความเสี่ยง

ความเสี่ยงด้านกลยุทธ์

การกำหนดและการปฏิบัติตามแผนกลยุทธ์
และแผนการดำเนินงานที่ไม่ถูกต้องหรือเหมาะสมจะส่งผลต่อรายได้ เงินกองทุน
และโอกาสในการประสบความสำเร็จของธุรกิจธนาคารได้
การบริหารและลดความเสี่ยงด้านกลยุทธ์เป็นปัจจัยที่ธนาคารให้ความสำคัญอย่างยิ่งมาโดยตลอด
จึงกำหนดให้การจัดทำแผนกลยุทธ์และแผนธุรกิจประจำปีมีหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเข้าร่วมกับสายบริหารความเสี่ยงในการพิจารณากลั่นกรองอย่างถี่ถ้วน
มีการทำ SWOT Analysis
อย่างรัดกุมเพื่อให้มั่นใจว่าแผนและเป้าหมายธุรกิจสามารถบรรลุผลสำเร็จได้ผู้บริหารระดับสูงและคณะกรรมการธนาคารมีส่วนร่วมในกระบวนการกำหนดแผนและเป้าหมายอย่างใกล้ชิด
นอกจากนั้นหลังจากที่ได้เริ่มมีการดำเนินการตามแผน
คณะกรรมการธนาคารและคณะกรรมการคณะต่างๆ
ที่เกี่ยวข้องจะมีการติดตามและทบทวนผลการดำเนินการอย่างสม่ำเสมอ
โดยเปรียบเทียบกับแผนและเป้าหมายที่กำหนดไว้

ความเสี่ยงด้านกลยุทธ์ที่สำคัญๆ สรุปได้ดังนี้

1. ความเสี่ยงจากโครงสร้างองค์กรและการบริหารจัดการไม่เหมาะสม

ธนาคารตระหนักดีว่าโครงสร้างองค์กรที่เหมาะสมเป็นกลไกสำคัญที่ช่วยส่งเสริมการดำเนินธุรกิจให้ประสบความสำเร็จตามเป้าหมาย
ธนาคารจึงจัดตั้งคณะกรรมการและหน่วยงานต่างๆให้ทำหน้าที่และรับผิดชอบงานต่างๆตามที่กำหนด
โดยมีกระบวนการซึ่งตรวจสอบและกลไกในการถ่วงดุลอำนาจตามหลักการกำกับดูแลและการปฏิบัติงานที่ดีอันจะทำให้การทำธุรกรรมต่างๆมีความถูกต้องเที่ยงตรงและการดำเนินการตามแผนธุรกิจเป็นไปอย่างราบรื่น

2. ความเสี่ยงจากความผันผวนทางเศรษฐกิจและภาวะการแข่งขัน

ภาวะเศรษฐกิจและการแข่งขันเป็นปัจจัยภายนอกที่ธนาคารต้องติดตามอยู่เสมอการดำเนินการตามแผนธุรกิจภายใต้สภาวการณ์ภายนอกที่ไม่เอื้ออำนวยอาจทำให้ธนาคารมีผลประกอบการไม่เป็นไปตามเป้าหมายที่ตั้งไว้
ดังนั้น เพื่อลดความเสี่ยงดังกล่าว
สำนักวิจัยร่วมกับด้านกลยุทธ์จะมีการติดตามและวิเคราะห์ภาวะเศรษฐกิจและสภาพแวดล้อมทางการแข่งขันอย่างใกล้ชิดโดยเฉพาะ
การวิเคราะห์และประเมินธนาคารคู่แข่งอย่างสม่ำเสมอ
โดยจะมีการรายงานผลวิจัยเชิงกลยุทธ์และข้อเสนอแนะต่อคณะกรรมการคณะต่างๆ
ที่เกี่ยวข้องเพื่อพิจารณาดำเนินการที่เหมาะสมต่อไป

3. ความเสี่ยงจากความไม่เพียงพอของเงินกองทุน

ความเพียงพอของเงินกองทุนเป็นส่วนประกอบที่สำคัญอย่างยิ่งของกลไกในการลดและบริหารความเสี่ยง
ซึ่งได้แก่ การรักษาเงินกองทุนให้เพียงพอทั้งในสภาวะปกติและสภาวะวิกฤต (extreme but
plausible events) จากผลการทดสอบสภาวะวิกฤต (StressTest)
โดยธนาคารได้กำหนดแผนการบริหารจัดการเงินกองทุน
ตลอดจนแผนปฏิบัติการในการรักษาระดับเงินกองทุนของธนาคารให้เป็นไปตามที่กฎหมายกำหนด
หนึ่งในเครื่องมือที่ธนาคารใช้คือ CAR Trigger (Capital Adequacy Ratio Trigger)
ซึ่งสายกลยุทธ์และการเงินร่วมกับสายบริหารความเสี่ยงใช้เป็นสัญญาณเตือนล่วงหน้าในการติดตามและรักษาระดับความเพียงพอของเงินกองทุน

ความเสี่ยงด้านเครดิต

ความเสี่ยงด้านเครดิตเป็นความเสี่ยงที่เกิดจากการที่ลูกค้าหรือคู่สัญญาไม่ยินยอม
หรือไม่สามารถปฏิบัติตามภาระหรือพันธะที่มีต่อธนาคารตามที่ระบุไว้ในสัญญาเงินกู้หรือสัญญาผูกพันอื่นๆ
ความเสี่ยงด้านเครดิตอาจส่งผลให้คุณภาพของสินเชื่อธนาคารด้อยลง
ซึ่งจะส่งผลต่อความสามารถในการทำกำไรและระดับเงินกองทุน
การบริหารความเสี่ยงด้านเครดิตมีวัตถุประสงค์หลักเพื่อเสริมสร้างมูลค่าแก่ผู้ถือหุ้นโดยรายได้ที่ได้รับ
จะต้องสอดคล้องและคุ้มค่ากับระดับความเสี่ยงที่ยอมรับได้ ทั้งนี้
ภายใต้นโยบายบริหารความเสี่ยงด้านเครดิต
ธนาคารได้จัดให้มีกระบวนการบริหารจัดการความเสี่ยง
เทคนิคการวัดความเสี่ยงและการควบคุมความเสี่ยง
ตลอดจนมีการตรวจสอบและกลไกในการถ่วงดุลผ่านการกำหนดหน้าที่อย่างชัดเจน
ระหว่างผู้ทำหน้าที่ด้านการตลาด ผู้วิเคราะห์สินเชื่อ ผู้ประเมินสินเชื่อ ผู้อนุมัติสินเชื่อ
และผู้บริหารจัดการความเสี่ยง

ธนาคารได้พัฒนาและใช้เครื่องมือในการประเมินความเสี่ยงด้านเครดิตที่เหมาะสมกับประเภทของลูกค้า
เช่น เครื่องมือจัดระดับความเสี่ยง (Risk Grading Tool)
ซึ่งพัฒนาและใช้สำหรับลูกค้าบรรษัทธุรกิจ หรือลูกค้าขนาดใหญ่
เครื่องมือกลั่นกรองและประเมินความเสี่ยง (SMEs Rating)
สำหรับลูกค้าขนาดกลางและขนาดย่อม (SME) และระบบประเมินโดยใช้คะแนน (Credit
Scoring) สำหรับลูกค้ารายย่อยทั้งสินเชื่อไม่มีหลักประกันและสินเชื่อมีหลักประกัน ในขณะเดียวกัน
กรอบและวิธีปฏิบัติการเกี่ยวกับการบริหารความเสี่ยงสำหรับธนาคารและบริษัทย่อยได้เริ่มดำเนินการตั้งแต่ปี
2552
เพื่อสนับสนุนการดำเนินธุรกิจอย่างต่อเนื่องและสอดคล้องกับนโยบายการบริหารความเสี่ยงของธนาคารและกลุ่มซีไอเอ็มบี
(CIMB Group)

ความเสี่ยงจากหนี้ด้อยคุณภาพ (NPL)
เป็นความเสี่ยงที่สำคัญที่กระทบต่อความสามารถในการทำกำไรและความเพียงพอของเงินกองทุนของธนาคาร
ดังนั้น ธนาคารจึงให้ความสำคัญกับการติดตามและจัดการ NPL อย่างใกล้ชิดและระมัดระวัง
และมีการตั้งสำรองค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญอย่างเพียงพอ นอกจากนี้
ธนาคารมีการติดตามดูแลและบริหารจัดการลูกค้าที่มีปัญหาในเชิงรุกเพื่อเป็นมาตรการป้องกันไม่ให้สินเชื่อด้อยคุณภาพลง
สำหรับการบริหารความเสี่ยงด้านเครดิตระดับ Portfolio นั้น
ธนาคารตระหนักถึงความเสี่ยงจากการกระจุกตัวของสินเชื่อ โดยมีการกำหนดเพดานความเสี่ยง
(Risk Limits) ในระดับที่เหมาะสม เช่น เพดานความเสี่ยงในระดับประเทศ
เพดานความเสี่ยงในการให้เงินกู้ยืมต่อกลุ่มลูกค้า เพดานความเสี่ยงประเภทธุรกิจ เป็นต้น

ความเสี่ยงด้านตลาด

ความเสี่ยงด้านตลาดเกิดขึ้นเมื่อธนาคารมีการทำธุรกรรมที่มีความเสี่ยงจากความผันผวนจากปัจจัยด้านตลาด
อันได้แก่ อัตราดอกเบี้ย อัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ
และราคาของตราสารในตลาดทุนและตลาดสินค้าโภคภัณฑ์
ซึ่งอาจส่งผลกระทบในทางลบต่อรายได้และสถานะเงินกองทุนของธนาคารได้
ธนาคารใช้นโยบายบริหารความเสี่ยงด้านตลาดเพื่อให้มั่นใจว่ากฎระเบียบและวิธีปฏิบัติเป็นไปตามกฎระเบียบของทางการและนโยบายของธนาคาร
ธนาคารมีหน่วยงานที่ควบคุมดูแลความเสี่ยงด้านตลาด
ที่เป็นอิสระจากหน่วยงานที่ก่อให้เกิดความเสี่ยง
อีกทั้งธนาคารยังมีการประเมินและกำหนดเงินทุนสำรองเพื่อรองรับความเสี่ยงด้านตลาด
ซึ่งเป็นไปตามเกณฑ์ที่ธนาคารแห่งประเทศไทยกำหนด

ความเสี่ยงด้านตลาดประกอบด้วย

1. ความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ย

ธนาคารควบคุมดูแลความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ยทั้งในบัญชีเพื่อการธนาคาร (Banking Book)
และบัญชีเพื่อการค้า (Trading Book) ใน Banking Book ธนาคารใช้วิธี Re-pricing Gap
Analysis โดยจะวิเคราะห์ความเคลื่อนไหวอัตราดอกเบี้ยของสินทรัพย์และหนี้สินในแต่ละช่วงเวลา
และรายงานผลการวิเคราะห์ต่อคณะกรรมการบริหารสินทรัพย์และหนี้สิน (Assets and
Liabilities Management Committee: ALCO) คณะกรรมการบริหารความเสี่ยง (Risk
Management Committee: RMC) และ คณะกรรมการธนาคาร (Board of Directors:
BOD)

นอกจากนี้ ธนาคารยังมีการประเมินผลที่เกิดขึ้นจากความเสี่ยงอัตราดอกเบี้ยต่อการสูญเสียรายได้
(ดอกเบี้ยรับสุทธิ) และ/หรือ
มูลค่าทางเศรษฐกิจของธนาคารอันเป็นผลจากการเปลี่ยนแปลงอัตราดอกเบี้ยทั้งในสถานการณ์ปกติและสถานการณ์วิกฤต
โดยธนาคารได้กำหนด Management Action Trigger (MAT)
เพื่อเป็นมาตรการป้องกันความเสี่ยงที่จะมีผลต่อดอกเบี้ยรับสุทธิ (NII Effect)
และต่อมูลค่าทางเศรษฐกิจของส่วนทุน (EVE Effect) รายงาน Re-pricing Gap
และรายงานการประเมินผลกระทบความเสี่ยงอัตราดอกเบี้ย จะนำเสนอต่อ ALCO, RMC และ BOD
เป็นประจำทุกเดือน ทั้งนี้ ALCO
มีหน้าที่หลักคือพิจารณาโครงสร้างสินทรัพย์และหนี้สินที่ธนาคารต้องการ
ให้อยู่ภายใต้ระดับความเสี่ยงที่กำหนดตามนโยบายของธนาคาร

สำหรับ Trading Book นั้น ความเสี่ยงอัตราดอกเบี้ยของธุรกรรมใน Trading Book
จะอยู่ในการควบคุมดูแลของ RMC ตามกรอบนโยบายที่ BOD กำหนด
โดยธนาคารมีการคำนวณราคายุติธรรมของธุรกรรมใน Trading Book
ทุกวันเพื่อติดตามกำไรและขาดทุนเมื่อเทียบกับราคาตลาด
โดยหน่วยงานควบคุมดูแลความเสี่ยงทำหน้าที่จัดทำรายงานสถานะความเสี่ยงรายวัน มีการกำหนด
One Basis Point Shift (PV01) Limit, Value-at-Risk (VaR) Limit และ Stop
Loss Limit
เพื่อควบคุมความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงอัตราดอกเบี้ยที่อาจส่งผลกระทบต่อรายได้และเงินทุนของธนาคาร

2. ความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยน

ในการบริหารความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงของอัตราแลกเปลี่ยน
และการรักษาระดับความเสี่ยงตามที่นโยบายของธนาคารกำหนดนั้น
ธนาคารพยายามจัดหาแหล่งเงินทุนที่เป็นสกุลเดียวกับสกุลเงินในการให้สินเชื่อ
หรือใช้ตราสารอนุพันธ์ในการป้องกันความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยน นอกจากนี้
ธนาคารยังได้กำหนดเพดานความเสี่ยงที่เหมาะสม
แยกตามประเภทผลิตภัณฑ์และประเภทความเสี่ยงต่างๆ เช่น FX Net Open Position Limit,
Value-at-Risk (VaR) Limit, และ Stop Loss Limit และได้ทำการประเมินมูลค่า Mark
to Market ธุรกรรมเงินตราต่างประเทศเป็นประจำทุกวัน
ตลอดจนวิเคราะห์ผลการทดสอบสภาวะวิกฤต (Stress Testing) อย่างสม่ำเสมอ

3. ความเสี่ยงด้านตลาดของตราสารในตลาดทุนและตลาดสินค้าโภคภัณฑ์

ธนาคารไม่มีการทำธุรกรรมลงทุนในตราสารทุนเพื่อค้านอกเหนือจากการเงินลงทุนในบริษัทย่อยหรือบริษัทในเครือของธนาคาร
รวมถึงหุ้นสามัญที่ได้รับมาจากการปรับโครงสร้างหนี้ที่มีปัญหา
และธนาคารไม่มีการทำธุรกรรมเกี่ยวกับตราสารที่เกี่ยวข้องกับสินค้าโภคภัณฑ์
จึงไม่มีความเสี่ยงด้านตลาดเพื่อค้าของตราสารทุน หรือสินค้าโภคภัณฑ์แต่อย่างใด

ความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง

ความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง หมายถึง
การที่ธนาคารไม่สามารถชำระเงินตามภาระผูกพันภายในระยะเวลาที่กำหนดได้
อันอาจเนื่องมาจากธนาคารไม่สามารถเปลี่ยนสินทรัพย์ให้เป็นเงินสดหรือไม่สามารถจัดหาเงินทุนที่เพียงพอได้ทันตามกำหนด
ธนาคารมีการวางแผนและบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่องอย่างมีประสิทธิภาพ
โดยการควบคุมดูแลระดับสภาพคล่องให้เพียงพอที่จะชำระภาระผูกพันได้ทั้งในปัจจุบันและอนาคต
โดยมีโครงสร้างแหล่งที่มาของเงินทุนหลักคือเงินฝาก
และการใช้ไปของเงินทุนหลักคือสินเชื่อและเงินลงทุน
นอกจากนี้ธนาคารจะต้องรักษาระดับของสินทรัพย์สภาพคล่องที่เหมาะสมโดยมีสินทรัพย์ที่มีสภาพคล่องสูงอย่างเพียงพอ
เพื่อเป็นแหล่งสำรองสำหรับสภาพคล่องของธนาคาร โดยตามโครงสร้างของธนาคาร
สายบริหารเงิน
มีหน้าที่ในการบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่องของธนาคารโดยอยู่ภายใต้การควบคุมดูแลของ
คณะกรรมการบริหารสินทรัพย์และหนี้สิน (Assets and Liabilities Management
Committee : ALCO) โดย ALCO
มีหน้าที่ในการดูแลภาพรวมของการบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่องของธนาคาร
ทบทวนนโยบายการบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่องของธนาคารก่อนที่จะนำเสนอคณะกรรมการธนาคาร
(Board of Directors: BOD) เพื่ออนุมัติ
รวมถึงมีหน้าที่ในการอนุมัติระดับความเสี่ยงด้านสภาพคล่องของธนาคาร
โดยมีสายบริหารความเสี่ยงทำหน้าที่ควบคุมและดูแลความเสี่ยงด้านสภาพคล่องตามกรอบที่ได้รับอนุมัติจาก
ALCO ในการบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่องของกลุ่มธุรกิจการเงินนั้น
จะเป็นการบริหารแบบกระจายอำนาจ (Decentralize)
โดยหากธนาคารจะช่วยเหลือด้านสภาพคล่องแก่นิติบุคคลในกลุ่มธุรกิจทางการเงิน
จะต้องเป็นไปตามวงเงินสินเชื่อที่ได้รับอนุมัติตามอำนาจของคณะกรรมการพิจารณาสินเชื่อ (Credit
Committee: CC) และ BOD
ธนาคารมีเครื่องมือควบคุมและรายงานความเสี่ยงด้านสภาพคล่องซึ่งประกอบด้วย
อัตราส่วนสภาพคล่อง (Liquidity Ratio) ส่วนต่างสภาพคล่องสะสม (Cumulative
Liquidity Gap) ในช่วงระยะเวลาต่างๆ (ในภาวะธุรกิจปกติและภาวะวิกฤติของธุรกิจธนาคาร)
และการกระจุกตัวของแหล่งที่มาของเงินทุน (Deposit Concentration)
โดยในการจัดทำส่วนต่างสภาพคล่องสะสมภาวะวิกฤต
ธนาคารจะมีการเพิ่มปัจจัยที่ส่งผลลบเพิ่มขึ้นต่อสภาพคล่องธนาคาร
ซึ่งความถี่ของการควบคุมและรายงานความเสี่ยงด้านสภาพคล่องต่างๆ
จะจัดทำอย่างน้อยเดือนละครั้ง หากระดับความเสี่ยงด้านสภาพคล่องสูงเกิน MAT
สายบริหารความเสี่ยงจะรายงานต่อ ALCO และหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเพื่อให้มีการแก้ไขโดยเร่งด่วน
รวมทั้งดำเนินการอื่นๆ ตามที่กำหนดในระเบียบวิธีการปฏิบัติ

นอกจากนี้ ธนาคารยังได้จัดทำแผนฉุกเฉินสภาพคล่อง (Contingency Funding Plan)
เพื่อใช้เป็นแนวทางในการดำเนินการและปฏิบัติอันเป็นการช่วยให้ธนาคารสามารถป้องกันและจัดการปัญหาที่อาจเกิดจากการระดมเงิน

สถานะด้านสภาพคล่องของธนาคาร ณ สิ้นเดือนธันวาคม 2555
ธนาคารมีสินทรัพย์สภาพคล่องเป็นจำนวน 42,074 ล้านบาท คิดเป็น21.8%
ของสินทรัพย์สกุลบาทของธนาคาร โดยสินทรัพย์สภาพคล่องประกอบด้วย เงินสด 3,130 ล้านบาท
ธุรกรรมซื้อโดยมีสัญญาขายคืน (Reverse Repo) 2,000 ล้านบาท ตราสารหนี้ภาครัฐบาล
19,891 ล้านบาท และ ตราสารหนี้ภาคเอกชน 17,053 ล้านบาท

โดยมีอัตราส่วนสินเชื่อต่อเงินฝากและตั๋วแลกเงินอยู่ที่ 93.54% โดยในปี 2555
ธนาคารได้เริ่มมีการระดมทุนด้วยหุ้นกู้เป็นทางเลือกเพิ่มเติม ดังนั้น
หากพิจารณาอัตราส่วนสินเชื่อต่อเงินฝากรวมตั๋วแลกเงินและหุ้นกู้แล้ว อัตราส่วนจะอยู่ที่ 88.82%

ความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ

ความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ หมายถึง ความเสี่ยงที่จะเกิดความเสียหายทั้งทางตรงและทางอ้อม
อันเนื่องมาจากกระบวนการควบคุมที่ไม่เพียงพอ โดยอาจเกี่ยวข้องกับกระบวนการปฏิบัติงานภายใน
บุคลากร ระบบงาน หรือเหตุการณ์ภายนอก
ซึ่งยังประกอบด้วยปัจจัยความเสี่ยงที่เกิดจากการขาดการกำกับดูแลกิจการที่ดี
หรือการขาดธรรมาภิบาลในองค์กร
ปัจจัยเหล่านี้สามารถส่งผลกระทบในด้านลบต่อผลประกอบการด้านการเงินและเงินกองทุนของธนาคารได้

เพื่อให้การบริหารความเสี่ยงด้านปฏิบัติการมีประสิทธิผล ธนาคารจึงได้จัดให้มีนโยบาย
แนวทางและวิธีการปฏิบัติงาน
เพื่อให้ธนาคารมีการบริหารจัดการความเสี่ยงที่เหมาะสมและมีประสิทธิภาพเทียบเท่ามาตรฐานสากล
มีความโปร่งใส และสอดคล้องตามหลักธรรมาภิบาล ทั้งนี้
คณะกรรมการบริหารความเสี่ยงมีอำนาจหน้าที่กำหนดและนำเสนอต่อคณะกรรมการธนาคารเพื่ออนุมัตินโยบาย
และวิธีปฏิบัติในการบริหารความเสี่ยงด้านปฏิบัติการที่เป็นไปตามหลักปฏิบัติสากล นอกจากนี้
ธนาคารยังได้แต่งตั้งคณะกรรมการบริหารความเสี่ยงด้านปฏิบัติการเพื่อหารือ พิจารณากลั่นกรอง
ประเมิน และให้คำแนะนำในประเด็นต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ
และยังครอบคลุมถึงเหตุการณ์ทุจริตที่อาจเกิดขึ้น โดยมีปัจจัยหลักสำคัญที่ทำให้เกิดความเสี่ยง ได้แก่
ด้านบุคลากร กระบวนการ ระบบ และเหตุการณ์ภายนอก

มาตรฐานการปฏิบัติงานความเสี่ยงด้านปฏิบัติการของธนาคาร คือ
การกำหนดความรับผิดชอบในการบริหารจัดการความเสี่ยงด้านปฏิบัติการร่วมกันกับหน่วยงานต่างๆ
ทั้งในด้านธุรกิจ ด้านผลิตภัณฑ์ การบริการ และระบบสนับสนุนการปฏิบัติงาน
โดยได้รับความร่วมมือจากผู้บริหารหน่วยงานตลอดจนพนักงานผู้ปฏิบัติการในหน่วยงานนั้นๆ
รวมถึงการปฏิบัติตามนโยบายการกำกับดูแลทั้งภายในและภายนอก
กฎระเบียบข้อบังคับของหน่วยงานควบคุมที่เกี่ยวข้อง ตลอดจนนโยบายมาตรฐานการปฏิบัติงาน ทั้งนี้
เพื่อให้มั่นใจว่าหน่วยงานต่างๆ
ได้มีการปลูกฝังวัฒนธรรมการปฏิบัติตามกฎเกณฑ์และการบริหารความเสี่ยงภายในหน่วยงานของตน
จึงมีการแต่งตั้งผู้ประสานงานบริหารความเสี่ยง (Risk Coordinator)
เพื่อติดตามดูแลให้มีการปฏิบัติตามนโยบายและวิธีปฏิบัติในการบริหารความเสี่ยงด้านปฏิบัติการในหน่วยงานนั้นๆ

ทีมบริหารความเสี่ยงด้านปฏิบัติการจะทำหน้าที่พัฒนาเครื่องมือ ระบบ และกระบวนการให้สามารถ
ระบุ ประเมิน ควบคุม
รายงานและติดตามความเสี่ยงด้านปฏิบัติการให้สอดคล้องกับนโยบายความเสี่ยงด้านปฏิบัติการของธนาคารและเป็นมาตรฐานสากล

ทั้งนี้ หน่วยงานต่างๆ ภายในธนาคารและบริษัทย่อยในเครือของธนาคาร
จะต้องมีการบริหารจัดการความเสี่ยงด้านปฏิบัติการโดยใช้เครื่องมือหรือกระบวนการต่อไปนี้

1. การประเมินความเสี่ยงด้วยตนเอง (Risk & Control Self Assessment)

ทุกหน่วยงานจะต้องประเมินความเสี่ยงและควบคุมความเสี่ยงด้วยตนเองและรายงานผลต่อสายบริหารความเสี่ยง
รายงานเหล่านี้จะใช้เพื่อประเมินและวิเคราะห์ความเสี่ยงที่เกิดขึ้นโดยรวมและใช้เป็นข้อมูลในการกำหนดแผนดำเนินการแก้ไขและติดตาม
นอกจากนี้ธนาคารยังมีการทบทวนในระดับหน่วยงาน
เพื่อพิจารณาว่าโครงสร้างและกระบวนการทำงานของหน่วยงานเหล่านั้นมีความเหมาะสมหรือไม่
อันจะเป็นการช่วยลดอุปสรรคในการปฏิบัติงานรวมทั้งแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นได้ทันเวลา
ตลอดจนมีการกำหนดหน้าที่สำหรับผู้ปฏิบัติงานทั่วทั้งองค์กรอย่างมีประสิทธิผลและประสิทธิภาพ
ซึ่งรวมถึงการกำหนดขอบเขตหน้าที่ความรับผิดชอบและอำนาจในการอนุมัติที่ชัดเจน
มีระบบตรวจสอบและถ่วงดุลอำนาจ รวมทั้งมีการดูแลเรื่องความปลอดภัยของข้อมูล
ซึ่งทำให้มีความมั่นใจได้ว่าธนาคารสามารถดำเนินธุรกิจได้อย่างต่อเนื่องและสอดคล้องตามหลักธรรมาภิบาล
โดยเป็นที่ยอมรับตามมาตรฐานสากล

2. การรายงานข้อมูลความเสียหายด้านปฏิบัติการ (Loss Incident Reports)

ธนาคารกำหนดให้ทุกหน่วยงานมีหน้าที่รายงานข้อมูลความเสียหายผ่านช่องทางที่ธนาคารกำหนด
รายงานข้อมูลความเสียหายนี้จะช่วยให้หน่วยงานต่างๆ
พัฒนากระบวนการประเมินและบริหารความเสี่ยงด้านปฏิบัติการของตน
และป้องกันมิให้เกิดเหตุการณ์ความเสียหายเช่นเดียวกันนี้ขึ้นอีกในอนาคต
ข้อมูลการรายงานเหตุการณ์ความเสียหายดังกล่าวจะมีการรวบรวมและวิเคราะห์เชิงสถิติ
เพื่อพัฒนาและกำหนดรูปแบบการคำนวณเงินกองทุนของธนาคาร

3. ดัชนีชี้วัดความเสี่ยงหลัก (Key Risk Indicators : KRIs)

CIMB Thai ได้นำ KRI
มาใช้เป็นเครื่องมือในการบริหารจัดการความเสี่ยงด้านปฏิบัติการให้เหมาะสมกับองค์กร ทั้งนี้
สัญญาณเตือนล่วงหน้าที่หน่วยงานได้รับซึ่งเป็นผลจากการจัดทำ KRI
จะทำให้ฝ่ายบริหารของหน่วยงานสามารถบริหารจัดการและติดตามผลการบริหารจัดการความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นได้อย่างต่อเนื่อง
ทั้งนี้
เพื่อป้องกันและหลีกเลี่ยงความสูญเสียหรือความเสียหายของหน่วยงานที่อาจเกิดขึ้นจากความเสี่ยงด้านปฏิบัติการได้อย่างมีประสิทธิภาพ

4. กระบวนการอนุมัติการออกผลิตภัณฑ์ใหม่ (New Product Approval Process)

ธนาคารให้ความสำคัญกับการพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่และการปรับปรุงกระบวนการปฏิบัติงาน
จึงได้กำหนดกระบวนการพิจารณาอนุมัติผลิตภัณฑ์ใหม่ที่เข้มงวดโดยให้ระบุและประเมินความเสี่ยงที่ครอบคลุมความเสี่ยงด้านสินเชื่อ
ด้านตลาดและด้านปฏิบัติการ
รวมถึงกำหนดให้มีการพิจารณาผลิตภัณฑ์ใหม่อย่างครอบคลุมทุกด้านโดยคณะทำงานและหน่วยงานธุรกิจที่เกี่ยวข้อง
ก่อนเสนอลงนามเห็นชอบและนำผลิตภัณฑ์ออกสู่ตลาด

5. กระบวนการรับเรื่องร้องเรียน (Complaint Management Process)

ธนาคารตระหนักถึงความเสี่ยงด้านชื่อเสียง (Reputation Risk) และความพึงพอใจของลูกค้า
จึงกำหนดให้มีหน่วยงานและวิธีปฏิบัติในการรับข้อร้องเรียนจากลูกค้า
โดยจัดตั้งหน่วยงานเพื่อเป็นช่องทางในการรับข้อร้องเรียนที่มีถึงธนาคาร ได้แก่
การร้องเรียนผ่านศูนย์รับเรื่องร้องเรียน (Complaint Center)
การร้องเรียนผ่านศูนย์บริการลูกค้า (CIMB Thai Care Center)
และเรื่องร้องเรียนผ่านช่องทางออน์ไลน์ของธนาคาร (Facebook) โดยจะทำหน้าที่พิจารณา
และจัดส่งเรื่องร้องเรียนไปยังหน่วยงานที่ถูกร้องเรียน
เพื่อตรวจสอบข้อเท็จจริงและหาแนวทางการแก้ไข
รวมทั้งจัดทำหนังสือตอบชี้แจงไปยังผู้ร้องเรียนโดยตรง
โดยศูนย์รับเรื่องร้องเรียนจะทำหนังสือตอบชี้แจงไปยังหน่วยงานราชการต่างๆ
เพื่อรับทราบผลการดำเนินการแก้ไข
และนำเรื่องร้องเรียนเข้ารายงานต่อที่ประชุมคณะทำงานร่วมพิจารณาปัญหาเรื่องร้องเรียน
เพื่อทราบผลการดำเนินการและพิจารณาหาแนวทางแก้ไข เพื่อสร้างความพึงพอใจให้แก่ผู้ร้องเรียน
และป้องกันปัญหาไม่ให้เกิดขึ้นซ้ำอีก โดยคณะทำงานร่วมพิจารณาปัญหาเรื่องร้องเรียน
จะนำรายงานสรุปผลการดำเนินการต่อฝ่ายจัดการและคณะกรรมการตรวจสอบเป็นประจำทุกเดือน

6. แผนรองรับการดำเนินธุรกิจอย่างต่อเนื่อง (Business Continuity Plan)

ธนาคารได้กำหนดให้มีการพัฒนาและบริหารจัดการความต่อเนื่องทางธุรกิจ โดยที่ทุก Business
Unit ของธนาคาร
รวมถึงบริษัทในเครือต้องวิเคราะห์ผลกระทบทางธุรกิจและดำเนินการเขียนแผนความต่อเนื่องทางธุรกิจตามผลของการวิเคราะห์
ตลอดจนให้มีการทดสอบแผนโดยอ้างอิงตามขั้นตอนที่ระบุไว้ในแผนความต่อเนื่องทางธุรกิจ
อย่างน้อยปีละ 1 ครั้ง เพื่อให้แน่ใจว่าเมื่อเกิดเหตุการณ์วิกฤติใดๆ
กระทั่งส่งผลชะงักงันต่อธุรกิจที่สำคัญของธนาคาร ธนาคารจะสามารถกู้ระบบนั้นๆ
กลับคืนมาและให้บริการอย่างต่อเนื่องได้ทั้งหมดหรือบางส่วนภายในเวลาที่ได้กำหนดไว้ ทั้งนี้
เพื่อเป็นการรักษาชื่อเสียงและความมั่นใจของลูกค้าของธนาคารและบริษัทในเครือ

7. การตรวจสอบและการกำกับการปฏิบัติงาน

ธนาคารมีด้านตรวจสอบภายในและฝ่ายกำกับการปฏิบัติงานที่เป็นหน่วยงานอิสระที่ช่วยคณะกรรมการตรวจสอบในการทำหน้าที่ตรวจสอบ
ดูแลและติดตามการปฏิบัติงานของหน่วยงานภายในของธนาคารให้เป็นไปตามกฎหมาย
และกฎระเบียบของหน่วยงานทางการที่เกี่ยวข้อง
โดยผลการตรวจสอบจะรายงานตรงต่อคณะกรรมการตรวจสอบ

ความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับการลงทุนในต่างประเทศ

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2555
ธนาคารมีเงินลงทุนในหุ้นกู้สกุลเงินบาทที่ออกโดยสถาบันการเงินต่างประเทศ คิดเป็นมูลค่า 300
ล้านบาท ซึ่งมูลค่ายุติธรรมของตราสารดังกล่าวเท่ากับ 300.9 ล้านบาท หรือคิดเป็นประมาณร้อยละ
100.304 ของมูลค่าหน้าตั๋ว ถึงแม้ว่าผู้ออกหุ้นกู้ดังกล่าวเป็นสถาบันการเงินต่างประเทศ
แต่เนื่องจากหุ้นกู้ดังกล่าวเสนอขายในประเทศไทยเป็นสกุลเงินบาท
ธนาคารจึงไม่มีความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยน แต่ยังคงมีความเสี่ยงด้านเครดิต
และความเสี่ยงอัตราดอกเบี้ยอย่างไรก็ตาม
หุ้นกู้ของสถาบันการเงินดังกล่าวได้รับการจัดอันดับความน่าเชื่อถือที่ระดับ AA
และธนาคารมีการติดตามปัจจัยที่จะส่งผลกระทบต่อความเสี่ยงด้านตลาดอย่างต่อเนื่อง
และบริหารระดับความเสี่ยงด้านดอกเบี้ยให้อยู่ภายใต้เพดานที่กำหนด