+-----------------------------------------------------------------------+
| 1. ปัจจัยความเสี่ยง                                                       |
+-----------------------------------------------------------------------+

คณะกรรมการบริษัทได้แต่งตั้งคณะกรรมการบริหารความเสี่ยงขึ้นตั้งแต่ปี 2547
เพื่อทำหน้าที่ในการประเมินความเสี่ยงทั้งจากปัจจัยภายนอกและภายในที่อาจมีผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อการดำเนินธุรกิจของบริษัท
โดยมีการวิเคราะห์และประเมินสภาวะต่างๆ ทั้งด้านเศรษฐกิจ และการตลาด เพื่อกำหนดมาตรการ
ขอบเขตและแนวการปฏิบัติและแจ้งให้ผู้บริหารและพนักงานที่เกี่ยวข้องได้ทราบ
และปฏิบัติตามมาตรการการบริหารความเสี่ยงที่กำหนดไว้เป็นนโยบาย
ตลอดจนติดตามให้มีการปฏิบัติตาม
เพื่อลดหรือควบคุมความเสียหายที่อาจเกิดจากความเสี่ยงในการดำเนินธุรกิจด้านต่างๆ โดยในปี
2549 บริษัทได้บริหารและประเมินความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นได้ในกรณีต่างๆ
เพื่อมิให้มีผลกระทบต่อการดำเนินงานของบริษัท ดังนี้:-

1. ความเสี่ยงด้านการประกอบธุรกิจ

ความเสี่ยงด้านการลงทุนในบริษัทย่อยและบริษัทร่วม

การลงทุนในบริษัท พสาสติค และหีบห่อไทย จำกัด ( มหาชน )

ในปลายปี 2548 บริษัท พสาสติคและหีบห่อไทย จำกัด ( มหาชน ) ได้เพิ่มทุนจดทะเบียนอีก 20
ล้านบาทจากเดิม 80 ล้านบาทเป็นทุนจดทะเบียนใหม่ 100 ล้านบาท พร้อมกับได้รับอนุมัติ
จากสำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ให้รับเป็นหลักทรัพย์จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์
เอ็ม เอ ไอ ทำให้สัดส่วนการถือหุ้นซึ่งเดิมบริษัทลงทุนอยู่ 48 ล้านบาท
หรือคิดเป็นอัตราส่วนการถือหุ้น 60 % เปลี่ยนเป็นคงเหลืออัตราส่วนการถือหุ้น48 % จึงทำให้บริษัท
พลาสติคและหีบห่อไทย จำกัด ( มหาชน ) เปลี่ยนฐานะจาก
บริษัทย่อยเป็นบริษัทร่วมของบริษัทและเป็นบริษัทที่มีฐานะการเงินดีขึ้นกว่าเดิมมาก

สำหรับผลประกอบการของบริษัทแห่งนี้ ในปี 2549 ผลประกอบการดีกว่าปี 2548
และคาดว่าจะมีผลประกอบการที่ดีในปีต่อ ๆ ไป จึงไม่น่ามีความเสี่ยงแต่อย่างใด

การลงทุนในบริษัทโมเดอร์นฟอร์ม เฮลท์แอนด์แคร์ จำกัด

เป็นบริษัทเปิดใหม่ เริ่มดำเนินการเมื่อเดือน ตุลาคม 2548 โดยบริษัทมีอัตราส่วนการถือหุ้น 60%
ของทุนจดทะเบียน
โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อขยายฐานธุรกิจในการจำหน่ายสินค้าเฟอร์นิเจอร์เพื่อสุขภาพ อุปกรณ์
เครื่องมือเครื่องใช้เพื่อสุขภาพ เพื่อใช้ในโรงพยาบาล สถานพักฟื้นและที่อยู่อาศัยทั่วไป

การลงทุนในบริษัทเปิดใหม่นี้ ถือเป็นการดำเนินกิจการตามแผนธุรกิจของบริษัทที่ได้วางไว้ตั้งแต่ต้นปี
2548 เพื่อความเป็นผู้นำธุรกิจเฟอร์นิเจอร์ในประเทศ

สำหรับผลการดำเนินงานในปี 2549 บริษัททำยอดขายได้ 31.7 ล้านบาท
โดยมีผลขาดทุนเพียงเล็กน้อย (1.8 ล้านบาท) อย่างไรก็ตาม บริษัทคาดว่าผลประกอบการในปี
2550 จะมียอดขายที่เติบโตเพิ่มมากขึ้น และจะสามารถทำกำไรได้เป็นปีแรก

2. ความเสี่ยงด้านการเงิน

2.1 ความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ

บริษัทฯ และบริษัทย่อยมีความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศเนื่องจากมีลูกหนี้และ
เจ้าหนี้เป็นสกุลเงินต่างประเทศ
บริษัทฯและบริษัทย่อยได้เข้าทำสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้าเพื่อป้องกันความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนดังกล่าวซึ่งส่วนใหญ่มีอายุสัญญาไม่เกิน
1 ปี
บริษัทและบริษัทย่อยมิได้คำนวณมูลค่ายุติธรรมของสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้าข้างต้น
เนื่องจากสัญญาแต่ละฉบับมีระยะเวลาสั้นและมูลค่าไม่เป็นสาระสำคัญ

2.2 ความเสี่ยงด้านสินเชื่อที่เกี่ยวเนื่องกับลูกหนี้

บริษัทมีนโยบายการให้สินเชื่ออย่างระมัดระวัง และมีฐานลูกค้าที่หลากหลาย
สำหรับลูกค้าทั่วไปจะเป็นกลุ่มลูกค้าที่ฐานะการเงินมั่นคงจัดเป็นกลุ่มระดับกลางขึ้นไป
และสำหรับกลุ่มลูกค้าโครงการส่วนใหญ่จะเป็นเจ้าของโครงการอสังหาริมทรัพย์ขนาดใหญ่

นอกจากการให้สินเชื่ออย่างระมัดระวังแล้ว
บริษัทมีนโยบายการตั้งสำรองหนี้สูญจากลูกหนี้การค้าที่แสดงตามมูลค่าสุทธิที่จะได้รับ
โดยพิจารณาจากประสบการณ์ในการเก็บหนี้และความสามารถในการชำระหนี้ของ ลูกหนี้
ประกอบกับพิจารณาความเพียงพอของค่าสำรองเผื่อหนี้สงสัยจะสูญ
โดยถือตามการประเมินจากหนี้ที่ค้างเกินกำหนดชำระของลุกหนี้แต่ละราย

 จากนโยบายดังกล่าว บริษัทจึงวางหลักเกณฑ์การปฏิบัติสำหรับการตั้งสำรองหนี้สูญดังนี้

ก. หนี้คงเหลือที่เลยกำหนดชำระเงินตามข้อตกลงหรือสัญญาซื้อขาย
หากเป็นปัญหาที่เกิดจากบริษัทเอง เช่น
การส่งมอบสินค้ายังไม่แล้วเสร็จจะยังไม่มีการตั้งสำรองหนี้สูญ

ข.
หนี้คงเหลือที่เลยกำหนดชำระเงินตามข้อตกลงหรือสัญญาซื้อขายและบริษัทได้ส่งมอบสินค้าให้กับลูกหนี้เรียบร้อยแล้ว

(1) พิจารณาจากความสามารถในการชำระหนี้ของลูกหนี้ หากไม่มีปัญหาจะชะลอการตั้งสำรองหนี้สูญ

(2) พิจารณาความสามารถในการชำระหนี้ของลูกหนี้ หากเริ่มมีปัญหาในการติดตามหนี้
แต่หนี้ที่ค้างเลยกำหนดชำระมากกว่า 6 เดือนแต่ไม่เกิน 1 ปี
บริษัทจะพิจารณาตั้งสำรองหนี้สูญในอัตราตั้งแต่ 25% ถึง 50%
ตามความเหมาะสมและตามประสบการณ์การเก็บเงินจากลูกหนี้แต่ละราย

(3) พิจารณาจากความสามารถในการชำระหนี้ของลูกหนี้
หากมีปัญหาและเป็นหนี้ที่ค้างเกินกำหนดชำระมากกว่า 1 ปี
บริษัทจะพิจารณาตั้งสำรองหนี้สูญในอัตราอย่างน้อย 50% ถึง 100% ตามความเหมาะสม
และตามประสบการณ์การเก็บเงินจากลูกหนี้แต่ละราย

(4) กรณีลูกหนี้มีปัญหาการชำระเงิน และการเจรจาติดตามการชำระหนี้ไม่ได้ผล
และบริษัทได้ดำเนินการฟ้องดำเนินคดีทางศาล หรือลูกหนี้หลบหนี หรือถูกฟ้องล้มละลาย
บริษัทจะตั้งสำรองหนี้สูญในอัตรา 100% เต็มของลูกหนี้ที่ค้างชำระรายนั้นๆ

ค. เพื่อความเพียงพอของค่าสำรองเผื่อหนี้สงสัยจะสูญ
บริษัทจะพิจารณาตั้งสำรองเผื่อหนี้สงสัยจะสูญเพิ่มโดยดูจากยอดลูกหนี้การค้าที่แสดงตามมูลค่าสุทธิที่จะได้รับในอัตรา
1.0% ของยอดลูกหนี้การค้าคงเหลือทั้งหมดตามสิ้นงวดบัญชีนั้นๆ

3. ความเสี่ยงเรื่องระบบปฎิบัติการของบริษัทเสียหายใช้งานไม่ได้

เนื่องจากบริษัทมีระบบปฎิบัติการและจัดเก็บข้อมูลบนระบบคอมพิวเตอร์
บริษัทจึงได้จัดการบริหารความเสี่ยงโดยได้จัดทำแผน Disaster Recovery Plan ในปี 2549
โดยเน้นการสำรองและจัดเก็บข้อมูลไว้นอกสถานที่ทำงานของบริษัท โดยใช้บริการ Storage
Service จากผู้ให้บริการภายนอก และได้จัดการเปลี่ยนระบบ Network ของคอมพิวเตอร์จากที่ใช้
Leaseline เดิม เป็นระบบ Multiprotocal Label Switching ( MPLS )
เพื่อเพิ่มความรวดเร็ว และมีความเสถียรภาพของข้อมูลมากขึ้น
ทั้งนี้เพื่อรักษาความปลอดภัยของข้อมูล

สำหรับแผนดำเนินงานในปี 2550 บริษัทจะดำเนินการจัดหา Back-up Site
สำหรับรองรับระบบปฎิบัติการคอมพิวเตอร์
ซึ่งอาจเกิดขึ้นในกรณีระบบปฎิบัติการหลักเสียหายจากภัยพิบัติใช้งานไม่ได้
ทั้งนี้เพื่อให้ธุรกิจสามารถดำเนินการต่อได้โดยไม่หยุดชะงัก (Business Interruption )

4. ความเสี่ยงด้านการผลิต/บริการ

ความเสี่ยงด้านวัตถุดิบ

โดยที่บริษัทได้กำหนดนโยบายให้ใช้วัตถุดิบคุณภาพสูง จากภายในประเทศเป็นหลัก ซึ่งได้แก่ panel
board เกรด E1 ตามมาตรฐานยุโรป (European Standard)
ซึ่งเป็นวัตถุดิบหลักที่ใช้ในการผลิตเฟอร์นิเจอร์ หรือคิดเป็นสัดส่วนประมาณร้อยละ 20
ของต้นทุนวัตถุดิบทั้งหมด ราคามีความผันผวนบ้างตามภาวะตลาด อย่างไรก็ตามมีโรงงานผลิต
panel board เปิดดำเนินการอยู่เป็นจำนวนมาก ราคาวัสดุไม้ panel board เกรด E1
มีการปรับขึ้นในระดับไม่สูงมาก นอกจากนั้นบริษัทใช้วัตถุดิบในปริมาณค่อนข้างสูง
จึงทำให้บริษัทมีอำนาจการต่อรองกับโรงงานผู้ผลิต

ส่วนวัสดุอุปกรณ์ในการผลิตเฟอร์นิเจอร์ เช่น วัสดุปิดผิว บานพับ มือจับ รางลิ้นชัก กุญแจ
และอุปกรณ์น็อคดาวน์อื่นๆ ส่วนใหญ่เป็นวัสดุอุปกรณ์นำเข้าจากต่างประเทศ
ซึ่งราคาของวัสดุอุปกรณ์เหล่านี้ก็มีโอกาสขึ้นลงได้ตามราคาขายจากผู้ผลิตต่างประเทศและอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ
แต่เนื่องจากบริษัทเป็นผู้นำเข้าวัสดุอุปกรณ์เอง
ดังนั้นการสั่งซื้อจากต่างประเทศในปริมาณมากทำให้บริษัทได้รับส่วนลดจากผู้ผลิตต่างประเทศ
นอกจากนี้ บริษัทยังทราบการปรับราคาล่วงหน้าหลายเดือน
เพียงพอต่อการเตรียมการปรับต้นทุนและราคาขายสินค้าของบริษัทเองได้
และขณะเดียวกันบริษัทก็ได้ทำสัญญาซื้อขายเงินตราล่วงหน้า
เพื่อป้องกันความเสี่ยงจากการผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนไว้เป็นส่วนใหญ่ด้วย

5. ความเสื่ยงจากอัตราดอกเบี้ย

บริษัทฯ ไม่มีความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ย เนื่องจากบริษัทมีเงินกู้จากสถาบันการเงิน
ซึ่งส่วนใหญ่เป็นเงินกู้ยืมระยะสั้น ซึ่งเป็นอัตราดอกเบี้ยที่ขึ้นลงตามอัตราตลาด
หรือเป็นอัตราดอกเบี้ยคงที่ซึ่งใกล้เคียงกับอัตราตลาดปัจจุบัน ดังนั้น
ความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ยของบริษัทจึงอยู่ในระดับต่ำ

6. ความเสี่ยงในการลงทุนในใบสำคัญแสดงสิทธิ

6.1 ความเสี่ยงเรื่องมูลค่าตามเวลา (Time Value) ของใบสำคัญแสดงสิทธิ

บริษัทจะทำการปรับราคาการใช้สิทธิและอัตราการใช้สิทธิตลอดอายุของใบสำคัญแสดงสิทธิ
(ตั้งแต่วันที่ 1 ธันวาคม 2547 ถึง 30 พฤศจิกายน 2550)
ตามที่ระบุไว้ในเงื่อนไขการปรับสิทธิในส่วนที่ 3 แต่เนื่องจากวิธีการปรับสิทธิดังกล่าว
คำนึงถึงราคาการใช้สิทธิ และอัตราการใช้สิทธิ ณ วันปรับสิทธิเท่านั้น
โดยมิได้คำนึงถึงมูลค่าตามเวลา (Time Value) ของใบสำคัญแสดงสิทธิแต่อย่างใด
ซึ่งมูลค่าตามเวลาของใบสำคัญแสดงสิทธิจะลดลงเมื่อเวลาการใช้สิทธิของใบสำคัญแสดงสิทธิเหลือน้อยลง
และหากบริษัทมีการเสนอขายใบสำคัญแสดงสิทธิหรือหลักทรัพย์แปลงสภาพที่ออกใหม่ในอนาคต
อาจทำให้ผู้ถือใบสำคัญแสดงสิทธิที่จะเสนอขายในครั้งนี้ภายหลังการปรับสิทธิแล้วมีสิทธิและผลประโยชน์ด้อยไปกว่าเดิม

6.2
ความเสี่ยงเรื่องการปรับราคาการใช้สิทธิใหม่ทำให้มีมูลค่าต่ำกว่ามูลค่าที่ตราไว้ของหุ้นสามัญของบริษัท

เนื่องจากบริษัทมีกำไรสะสมขณะที่ออกใบสำคัญแสดงสิทธิ
ดังนั้นในกรณีที่มีการปรับราคาการใช้สิทธิและอัตราการใช้สิทธิใหม่ตามที่ระบุไว้ในเงื่อนไขการปรับสิทธิในส่วนที่
3 โดยทำให้มีการเปลี่ยนแปลงราคาการใช้สิทธิ
จนเป็นผลทำให้ราคาการใช้สิทธิใหม่มีราคาต่ำกว่ามูลค่าที่ตราไว้ของหุ้นสามัญของบริษัท
ให้ใช้มูลค่าที่ตราไว้ของหุ้นสามัญของบริษัทเป็นราคาการใช้สิทธิใหม่

โดยบริษัทจะปรับสิทธิของผู้ถือใบสำคัญแสดงสิทธิโดยปรับอัตราการใช้สิทธิตามสูตรที่กำหนดไว้
ดังนั้นในกรณีที่เกิดเหตุการณ์ดังกล่าว ผู้ถือใบสำคัญแสดงสิทธิที่เสนอขายในครั้งนี้
อาจมีสิทธิและผลประโยชน์ด้อยลงกว่าเดิม

7. ความเสี่ยงเรื่องผลกระทบต่อสัดส่วนการถือหุ้นของผู้ถือหุ้น (Dilution Effect)

บริษัทได้มีการจัดสรรหุ้นสามัญไว้ในอนาคต
เพื่อรองรับการใช้สิทธิตามใบสำคัญแสดงสิทธิที่จะซื้อหุ้นสามัญของบริษัท
ซึ่งออกให้แก่ผู้ถือหุ้นเดิมจำนวน 8,000,000 หุ้น
และให้แก่กรรมการและพนักงานของบริษัทและบริษัทย่อยจำนวน 2,000,000 หุ้น
ดังนั้นในอนาคตหากมีผู้ใช้สิทธิใบสำคัญแสดงสิทธินี้
จะมีผลกระทบทางด้านสัดส่วนการถือหุ้นของผู้ถือหุ้นลดลง (Dilution Effect)
ซึ่งอัตราส่วนการลดลงของการถือหุ้นของผู้ถือหุ้นจะขึ้นอยู่กับการใช้สิทธิในใบสำคัญแสดงสิทธิของผู้ถือหุ้นเดิม
และของกรรมการและพนักงานของบริษัทและบริษัทย่อย
ซึ่งผู้ถือหุ้นและผู้ถือใบสำคัญแสดงสิทธิควรพิจารณาในผลกระทบดังกล่าวนี้ด้วย
ดังนั้นหากมีการใช้สิทธิตามใบสำคัญแสดงสิทธิซื้อหุ้นสามัญของบริษัททั้งจำนวน 10,000,000
(สิบล้าน) หน่วย โดย ณ วันที่ 30 กันยายน 2547 บริษัทมีหุ้นสามัญที่จำหน่ายไปแล้วทั้งหมดจำนวน
80,000,000 (แปดสิบล้าน) หุ้น (มูลค่าที่ตราไว้หุ้นละ

10 บาท) จะทำให้ส่วนแบ่งกำไรหรือสิทธิในการออกเสียงของผู้ถือหุ้นเดิมลดลงร้อยละ 11.11
ของส่วนแบ่งกำไรหรือสิทธิในการออกเสียงเดิม (Control Dilution) อย่างไรก็ตาม ณ วันที่
30 กันยายน 2547 ราคาตลาดของหุ้น (ราคาปิด) ราคาหุ้นละ 31.75 บาท
ซึ่งต่ำกว่าราคาใช้สิทธิสำหรับใบสำคัญแสดงสิทธิที่ออกให้แก่ผู้ถือหุ้นเดิม (40 บาท/หุ้น) และ
ราคาใช้สิทธิสำหรับใบสำคัญแสดงสิทธิที่ออกให้แก่กรรมการและพนักงานของบริษัทและบริษัทย่อย (32
บาท/หุ้น) ดังนั้นหากมีการใช้สิทธิดังกล่าว จะไม่มีผลกระทบต่อราคาตลาดหุ้น (Price Dilution)