ทฟืฟ

การประกอบธุรกิจของแต่ละสายผลิตภัณฑ์

1. ลักษณะผลิตภัณฑ์และบริการ

[][][]

[][][][][][][][]

ผลิตภัณฑ์หลักของบริษัท คือ

-   ยางแผ่นรมควัน (Rib Smoked Sheet หรือ RSS) ซึ่งแยกได้เป็น 4 ประเภท คือ
    ยางแผ่นรมควันชั้น 2, ชั้น 3, ชั้น 4, ชั้น 5 โดยการแบ่งเกรดนั้น
    จะใช้คุณภาพของยางแต่ละแผ่นเป็นเกณฑ์
    ยางแผ่นรมควันที่ผลิตได้นี้จะใช้เป็นวัตถุดิบในการผลิตสินค้าอื่น ๆ ต่อไป เช่น ยางล้อรถยนต์
    สายพาน ท่อน้ำ รองเท้า อะไหล่รถยนต์ ฯลฯ

-   ยางแท่ง (Block Rubber) แบ่งเป็น 3 ประเภทใหญ่ๆ คือ STR20, STR 10 และSIR 20
    เป็นผลิตภัณฑ์ที่ใช้เป็นวัตถุดิบในการผลิตสินค้าอื่นๆ เช่นเดียวกับยางแผ่นรมควัน กล่าวคือ
    อุตสาหกรรมยางล้อรถยนต์เป็นผู้ใช้รายใหญ่ คุณสมบัติของยางแท่ง STR 20 โดยทั่วไป
    สามารถใช้ทดแทนกันได้กับยางแผ่นรมควันชั้น 3

-   น้ำยางข้น (Concentrated latex) ซึ่งมีความเข้มข้น 60%
    น้ำยางข้นที่ผลิตได้จะใช้เป็นวัตถุดิบในการผลิตสินค้าอื่นๆ ต่อไป เช่น ถุงมือยาง ถุงยางอนามัย
    ยางยืด เป็นต้น

ผลิตภัณฑ์หลักของบริษัทมีลักษณะเป็น Semi-raw material เพื่อใช้เป็นวัตถุดิบ
ในการผลิตเป็นสินค้าสำเร็จรูปอีกต่อหนึ่ง
ความต้องการของผู้บริโภคในที่นี้ส่วนใหญ่คือผู้ผลิตยางล้อรถยนต์
จึงขึ้นอยู่กับเศรษฐกิจโลกเพราะเมื่อเศรษฐกิจดีแล้ว กำลังซื้อของประชาชน
จะมีสูงก็จะทำให้มีแนวโน้มการจับจ่ายในสินค้า โดยเฉพาะรถยนต์และรถที่ใช้ในเชิงพาณิชย์มีมากขึ้น
ในส่วนของน้ำยางข้น เนื่องจากผู้ใช้หลักได้แก่ผู้ผลิตถุงมือยาง ถุงยางอนามัย และยางยืด
ความต้องการยังคงมีอัตราการเติบโตที่ดี
เนื่องจากผู้บริโภคมีแนวโน้มที่จะใช้ผลิตภัณฑ์ดังกล่าวมากขึ้นเรื่อยๆ
ทำให้ความต้องการของผลิตภัณฑ์ยางธรรมชาติมีมากขึ้นไปด้วย
อย่างไรก็ตามผลผลิตยางธรรมชาติจะมีลักษณะเป็นฤดูกาล
กล่าวคือในช่วงเดือนมีนาคมถึงพฤษภาคมผลผลิตยางธรรมชาติจะลดลง
เพราะต้นยางอยู่ในระหว่างผลัดใบ จากนั้นผลผลิตก็จะมีมากขึ้นเรื่อยๆ
จนถึงจุดสูงสุดในช่วงเดือนธันวาคม ถึง กุมภาพันธ์

ของทุกปี ฝ่ายการตลาดได้มีการวางแผนการบริหารเพื่อให้ได้มาซึ่งกลุ่มลูกค้าในจำนวนที่เพียงพอ
เหมาะสมและสอดคล้องกับผลิตภัณฑ์ที่มีอยู่ในสายการผลิต และระดับราคาขายที่มี Margin

สิทธิบัตรและใบอนุญาตในการประกอบธุรกิจ

(1) บัตรส่งเสริมการลงทุน

  เลขที่ 1108/2536 (ผลิตน้ำยางข้น) ลงวันที่ 29 กรกฎาคม 2536

เลขที่ 1316/2537 (ผลิตน้ำยางข้น) ลงวันที่ 27 พฤษภาคม 2537

เลขที่ 1342/2540 (ผลิตยางแท่ง) ลงวันที่ 2 มิถุนายน 2540

เลขที่ 1165/2542 (ผลิตน้ำยางข้น) ลงวันที่ 22 เมษายน 2542

เลขที่ 1046/2543 (ผลิตยางแท่ง) ลงวันที่ 28 มกราคม 2543

เลขที่ 1803(2)/2547 (ผลิตยางแท่ง) ลงวันที่ 24 กันยายน 2547

บริษัทฯ ได้รับการส่งเสริมการลงทุนและรับสิทธิประโยชน์ตามพระราชบัญญัติส่งเสริมการลงทุน พ.ศ.
2520 ดังต่อไปนี้

1. ได้รับอนุญาตนำคนต่างด้าวซึ่งเป็นช่างฝีมือ หรือผู้ชำนาญการกับคู่สมรสและบุคคลซึ่งอยู่
ในอุปการะของบุคคลทั้งสองประเภทนี้
เข้ามาในราชอาณาจักรได้ตามจำนวนและกำหนดระยะเวลาให้อยู่ในราชอาณาจักรเท่าที่คณะกรรมการพิจารณาเห็นสมควร

2. ได้รับยกเว้นอากรขาเข้าสำหรับเครื่องจักรตามที่คณะกรรมการพิจารณาอนุมัติ

3.
ได้รับลดหย่อนอากรขาเข้าร้อยละเจ็ดสิบห้าของอัตราปกติสำหรับวัตถุดิบหรือวัสดุจำเป็นที่นำเข้ามาในราชอาณาจักรมีกำหนดเวลา
1 ปี นับแต่วันนำเข้าครั้งแรก

4.
ได้รับยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลธรรมดาสำหรับกำไรสุทธิที่ได้จากการประกอบกิจการที่ได้รับการส่งเสริมมีกำหนดเวลาแปดปี
นับแต่วันที่เริ่มมีรายได้จากการประกอบกิจการนั้นในกรณีที่ประกอบกิจการขาดทุนในระหว่างเวลาได้รับยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลตามวรรคหนึ่งได้รับอนุญาตให้นำผลขาดทุนประจำปีที่เกิดขึ้นในระหว่างเวลานั้นไปหักออกจากกำไรสุทธิที่เกิดขึ้นภายหลังระยะเวลา
ได้รับยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคล มีกำหนดเวลาไม่เกินห้าปีนับแต่วันพ้นกำหนดเวลานั้น
โดยจะเลือกหักจากกำไรสุทธิของปีใดปีหนึ่งหรือหลายปีก็ได้

5. ได้รับยกเว้นไม่ต้องนำเงินปันผลจากกิจการที่ได้รับการส่งเสริมไปรวมคำนวณเพื่อเสียภาษีเงินได้

6.
ได้รับลดหย่อนภาษีเงินได้นิติบุคคลสำหรับกำไรสุทธิที่ได้จากการลงทุนในอัตราร้อยละห้าสิบของอัตราปกติเป็นเวลาห้าปี
นับจากวันที่พ้นกำหนดระยะเวลาตามข้อ 4.

7.
ได้รับอนุญาตให้หักเงินได้พึงประเมินเป็นจำนวนร้อยละห้าของรายได้ที่เพิ่มขึ้นจากปีก่อนจากการส่งออกเป็นระยะเวลาสิบปี
นับแต่วันที่มีรายได้ ทั้งนี้ รายได้จากการส่งออกของปีนั้นๆ
จะต้องไม่ต่ำกว่ารายได้จากการส่งออกเฉลี่ยสามปีย้อนหลัง ยกเว้นสองปีแรก

8. ได้รับอนุญาตให้หักค่าขนส่ง ค่าไฟฟ้า
และค่าประปาสองเท่าของค่าใช้จ่ายดังกล่าวเป็นระยะเวลาสิบปีนับแต่วันที่เริ่มมีรายได้จากการประกอบกิจการนั้น

9.
ได้รับอนุญาตให้หักเงินลงทุนในการติดตั้งหรือก่อสร้างสิ่งอำนวยความสะดวกร้อยละยี่สิบห้าของเงินลงทุน
นอกเหนือไปจากการหักค่าเสื่อมราคาตามปกติ

10. ได้รับอนุญาตให้ยกเว้นอากรขาเข้าสำหรับวัตถุจำเป็น ที่ต้องเข้ามาจากต่างประเทศ
เพื่อใช้ในการผลิตเพื่อการส่งออกเป็นระยะเวลาห้าปี นับแต่วันนำเข้าครั้งแรก

11. ได้รับอนุญาตให้นำเงินออกนอกราชอาณาจักรเป็นเงินตราต่างประเทศได้

(2) ใบอนุญาต

บริษัทฯ ได้รับอนุญาตให้ค้ายาง ใบอนุญาตตั้งโรงทำยาง
และใบอนุญาตให้เป็นผู้ส่งยางออกนอกราชอาณาจักร ตาม พระราชบัญญัติควบคุมยาง พ.ศ. 2542
โดยมีใบอนุญาตดังนี้คือ

1. ใบอนุญาตค้ายาง

- สำนักงานใหญ่ เลขที่ สข. 26/2550

- สาขาคลองแงะ เลขที่ สข. 27/2550

- สาขาตรัง เลขที่ ตง. 027/2550

- สาขาทุ่งสง เลขที่ 0005/2550

- สาขาสิเกา เลขที่ ตร. 098/2549

- สาขากาญจนดิษฐ์ เลขที่ สฎ. 101/2549

- สาขาชุมพร เลขที่ ชพ. 10/2550

- สาขาสุราษฎร์ เลขที่ สฎ.153/2549

- สาขาหนองคาย เลขที่ น.ค. 4/2549

2. ใบอนุญาตตั้งโรงทำยาง

- ประเภทยางแผ่น สาขาคลองแงะ เลขที่ สข. 17/2550

- ประเภทยางแผ่น สาขาตรัง เลขที่ ตง. 026/2550

- ประเภทน้ำยางข้น สาขาตรัง เลขที่ ตง. 027/2550

- ประเภทยางเครพ สาขาตรัง เลขที่ ตง. 025/2550

- ประเภทยางแท่ง สาขาทุ่งสง เลขที่ 0005/2550

- ประเภทยางผสม สาขาทุ่งสง เลขที่ 0006/2550

- ประเภทยางแท่ง สาขาสิเกา เลขที่ ตร.030/2549

- ประเภทยางผสม สาขาสิเกา เลขที่ ตง.031/2549

- ประเภทน้ำยางข้น สาขากาญจนดิษฐ์ เลขที่ สฎ.27/2549

- ประเภทน้ำยางข้น สาขาชุมพร เลขที่ ชพ. 2/2550

- ประเภทน้ำยางข้น สาขาสุราษฎร์ เลขที่ สฎ. 34/2549

3. ใบอนุญาตให้เป็นผู้ส่งยางออกนอกราชอาณาจักร

- ด่านสงขลา เลขที่ สข. 115/2550

- ด่านปาดังเบซาร์ เลขที่ สข. 116/2550

- ด่านสะเดา เลขที่ สข. 117/2550

- ด่านกรุงเทพฯ เลขที่ สข. 118/2550

- ด่านภูเก็ต เลขที่ สข. 119/2550

- ด่านบ้านดอน เลขที่ สข. 120/2550

- ด่านแหลมฉบัง เลขที่ สข. 121/2550

- ด่านสตูล เลขที่ สข. 122/2550

- ด่านนครศรีธรรมราช เลขที่ สข. 123/2550

- ด่านกระบี่ เลขที่ สข. 124/2550

- ด่านกันตัง เลขที่ สข. 125/2550

- ด่านปัตตานี เลขที่ ตง. 096/2550

4. ใบอนุญาตเป็นผู้ผลิตยางแท่ง เอสทีอาร์ (สาขาทุ่งสง) รหัส BD1 เลขที่ 25/2549

5. ใบอนุญาตเป็นผู้จัดให้มีการวิเคราะห์ หรือทดสอบคุณภาพยาง (สาขาทุ่งสง) รหัส L24

  เลขที่ 23/2549

6. ใบอนุญาตเป็นผู้ผลิตยางแท่งเอสทีอาร์ (สาขาสิเกา) รหัส BD2 เลขที่ 32/2549

7. ใบอนุญาตเป็นผู้จัดให้มีการวิเคราะห์ หรือทดสอบคุณภาพยาง (สาขาสิเกา) เลขที่ 36/2549

2. การตลาดและสภาวะการแข่งขัน

1.  ภาพรวมสภาวะการแข่งขัน

-   การแข่งขันระหว่างผู้ผลิตและส่งออกภายในประเทศ

โดยทั่วไปยังคงเป็นเรื่องคุณภาพสินค้า ระยะเวลาการส่งมอบ ระดับราคาเป็นไปตามตลาดโลก
กลุ่มผู้ใช้รายใหญ่ อันได้แก่ บริษัทผู้ผลิตยางล้อรถยนต์ชั้นนำของโลก อาทิเช่น กูดเยียร์ พีแรลลี่
คอนติเน็ลตัล มิชลิน บริดจสโตน และกลุ่มผู้ผลิตในประเทศจีน ยังคงเป็นอุตสาหกรรมที่บริโภคสูงสุด
ต่อด้วยอุตสาหกรรมถุงมือยาง และยางยืด
กลุ่มอุตสาหกรรมยางล้อมีอำนาจในการต่อรองสูงมากเพราะปริมาณการบริโภค/ซื้อผลิตภัณฑ์ยางมีเป็นจำนวนมาก
และมีอย่างต่อเนื่องทุกปี กลุ่มผู้ผลิตในประเทศไทย
โดยเฉพาะผู้ส่งออกรายใหญ่จึงให้ความสำคัญในเรื่องของส่วนการผลิต
สินค้าจะต้องได้คุณภาพตามมาตรฐานที่ได้ตกลงกันไว้
กำลังการผลิตก็เป็นอีกส่วนหนึ่งที่จะทำให้ลูกค้าเชื่อได้ว่าหากต้องการซื้อสินค้าเป็นจำนวนมาก
บริษัทก็สามารถผลิตและทำการส่งมอบได้ในเวลาที่กำหนด การรักษาชื่อเสียงในตัวบริษัท
จึงเป็นปัจจัยสำคัญที่ผู้ผลิตรายใหญ่ในประเทศต้องพึงรักษา
เพื่อให้ได้ซึ่งความสัมพันธ์ทางธุรกิจได้ในระยะยาว
บริษัทคาดการณ์ว่าบริษัทนับเป็นผู้ผลิตรายใหญ่รายหนึ่งที่อยู่ในห้าอันดับแรกของประเทศ
โดยมีสายการผลิตหลักทั้งสามประเภท คือ ยางแผ่นรมควัน ยางแท่ง STR และน้ำยางข้น
และยังคงรักษานโยบายที่จะทำการตลาดตามกำลังการผลิตที่มีอยู่และไม่มุ่งเน้นการแข่งขันด้านราคา
ในขณะที่ผู้ผลิตรายใหญ่อื่นส่วนใหญ่มีแนวนโยบายคล้ายกัน
โดยที่ตลาดยางธรรมชาติยังคงมีอัตราการเติบโตที่ดี
ผู้ผลิตและส่งออกจึงต้องหันมาเน้นทางด้านการสรรหาวัตถุดิบเพิ่มมากขึ้น
โดยระดับราคารับซื้อวัตถุดิบในท้องถิ่นจะเป็นปัจจัยหลักต่อแผนการสรรหาวัตถุดิบตามด้วยระบบเครือข่ายที่ครอบคลุมพื้นที่เพื่อให้มีปริมาณวัตถุดิบยางธรรมชาติเพียงพอและอย่างต่อเนื่องต่อสายการผลิตของตน
ส่วนผู้ผลิตรายเล็กและกลางคาดว่าน่าจะประสบปัญหากับการดำเนินงานมากขึ้น
เนื่องจากผู้ประกอบการรายใหญ่ต่างสามารถเพิ่มส่วนแบ่งการตลาดโดยครอบคลุมกลุ่มลูกค้าได้มากขึ้น
โดยเสนอผลิตภัณฑ์หลากหลายขึ้นรวมถึงผลิตภัณฑ์จากอินโดนีเซีย มาเลเซีย และเวียดนามด้วย

-   การแข่งขันระดับภูมิภาค

ผู้ผลิตในประเทศไทยจะส่งออกยางแผ่นรมควัน ผลิตภัณฑ์ยางแท่ง และน้ำยางข้น ตามลำดับ
ซึ่งเป็นไปตามรูปแบบเกษตรกรรมพื้นฐานของเจ้าของสวนยางรายย่อยที่มีเป็นจำนวนมากในประเทศไทยที่ยังคงนิยมผลิตยางแผ่น
ในขณะที่ผู้ผลิตในประเทศมาเลเซียและอินโดนีเซียมีลักษณะสวนขนาดใหญ่จะมุ่งเน้นยางแท่ง
กลุ่มประเทศผู้ซื้อยางก็สามารถแยกออกไปตามลักษณะความสัมพันธ์ทางธุรกิจที่มีกันมานาน อาทิเช่น
ผลผลิตจากประเทศอินโดนีเซียจะเน้นหนักที่กลุ่มผู้ใช้ในประเทศอเมริกา
ในขณะที่ผลผลิตของประเทศมาเลเซียจะส่งออกไปยังกลุ่มประเทศยุโรปเป็นหลัก
ส่วนผลผลิตของไทยจะส่งออกไปยังประเทศญี่ปุ่น และจีน ตามด้วยอเมริกา และยุโรป ตามลำดับ
ระดับราคาผลิตภัณฑ์ยางธรรมชาติในตลาดโลกจะได้รับอิทธิพลจากประเทศที่มีต้นทุนการผลิตต่ำสุด
ซึ่งได้แก่ ประเทศอินโดนีเซีย แต่จากผลของการขยายตัวของเศรษฐกิจโลกที่มีอัตราที่ดี
ความต้องการยางธรรมชาติเมื่อเทียบกับปริมาณผลผลิตแล้วมีลักษณะตึงตัว
จึงไม่มีภาวะความกดดันมากนัก
หากผู้ประกอบการมีการวางแผนที่ดีและบริหารการตลาดอย่างมีประสิทธิภาพ
สถานการณ์ของระดับราคาเป็นไปตามการคาดการณ์ รวมถึง

การที่ประเทศไทยยังคงดำรงฐานะผู้ผลิตรายใหญ่สุดของโลก มีผลิตภัณฑ์ครอบคลุมทั้งสามประเภทคือ
ยางแผ่นรมควัน ยางแท่ง และน้ำยางข้น
โดยเฉพาะผลิตภัณฑ์น้ำยางข้นที่มีอัตราการเติบโตที่ดีจากอุตสาหกรรมต่อเนื่องที่รองรับ คือ
อุตสาหกรรมยางยืดและอุตสาหกรรมถุงมือยางใช้ในทางการแพทย์ที่ยังคงมีการเติบโตอย่างต่อเนื่องทุกๆ
ปี

1.  การจำหน่ายและช่องทางการจำหน่าย

ผลผลิตของบริษัทและบริษัทย่อย จำนวน 407,887 ตัน
เป็นการส่งออกจำหน่ายในต่างประเทศในขณะที่ส่วนที่เหลืออีก 125,975
ตันเป็นการจำหน่ายภายในประเทศ โดยทางบริษัทมีนโยบายการขายอยู่ 2 ส่วน

(1) Long-term Contract เป็นลักษณะสัญญาซื้อขายกับลูกค้าในระยะยาว
    ส่วนใหญ่จะมีระยะเวลาประมาณ 6-12 เดือน
    โดยมีการกำหนดจำนวนปริมาณที่จะส่งมอบให้ลูกค้าตลอดทั้งปี ส่วนในเรื่องของราคาขาย
    จะมีการผูกสูตร โดยใช้ตัวเลือกต่างๆ ที่เห็นพ้องกันทั้งสองฝ่ายเป็นตัวกำหนด อาทิเช่น
    ราคาปิดของ Singapore Rubber Exchange, ราคาประกาศของศูนย์วิจัยการยาง
    มาเป็นตัวกำหนดค่าเฉลี่ยสำหรับการส่งมอบแต่ละเดือน เป็นต้น

(2) Spot หรือ Nearby Transaction
    เป็นลักษณะการซื้อขายที่เกิดขึ้นเป็นกิจวัตรในธุรกิจการซื้อขายยาง หรือน้ำยางข้น
    ซึ่งทั้งผู้ซื้อและผู้ขายจะใช้ราคา Tokyo Rubber Exchange และ Singapore Rubber
    Exchange เป็นตัว Indicator ที่สำคัญ โดยในแต่ละวันจะมี Quotation
    ราคาของการส่งมอบยางและน้ำยางข้นในอนาคต ซึ่งในที่นี้จะสามารถกำหนดราคาได้ถึง 6-9
    เดือนข้างหน้า

ช่องทางการจำหน่ายของบริษัท

หน่วย : ตัน

  ---------------------- ------------------------------- -----------------
  ผู้ผลิตยางล้อรถยนต์         บริษัทนายหน้าหรือผู้นำเข้า             ผู้ใช้ในประเทศ

  286,477                121,410                         125,975

  54 %                   23 %                            23 %
  ---------------------- ------------------------------- -----------------

  ลักษณะของลูกค้า

ผู้ซื้อของบริษัทยังคงสามารถแบ่งลักษณะได้เป็น 3 จำพวกใหญ่ๆ ไม่เปลี่ยนแปลง

(1) ผู้ผลิตยางล้อรถยนต์ ได้แก่ ผู้ผลิตยางล้อรถยนต์รายใหญ่ของโลก เช่น บริดจสโตน มิชลิน

Hankook โยโกฮามา คอนติเน็ลตัล กูดเยียร์ พีแรลลี่ และผู้ผลิตยางล้อในประเทศจีน
กลุ่มลูกค้าเหล่านี้จะมีความมั่นคงและอำนาจในการซื้อสูงมาก
เพราะปริมาณการใช้ยางธรรมชาติเป็นวัตถุดิบในสายการผลิตในแต่ละปีเป็นจำนวนมาก

(2) บริษัทนายหน้า ในที่นี้ได้แก่บริษัท Trading ในญี่ปุ่น และผู้นำเข้ารายอื่นทั้งในเอเชีย
    ประเทศจีน ไต้หวัน เกาหลี อเมริกาและยุโรป
    เนื่องด้วยผู้นำเข้าเหล่านี้จะมีฐานลูกค้ากลุ่มหนึ่งที่นิยมซื้อผ่านผู้นำเข้า
    มีความสัมพันธ์ทางธุรกิจกันมานาน และอาจจะมีลักษณะการซื้อขายแบบพิเศษได้หลายประการ
    อาทิเช่น ทำสัญญาซื้อขายกันในระยะยาว สามารถลดความเสี่ยงในเรื่องเวลาจากการส่งมอบ
    หรือ บริหารความเสี่ยงเรื่องราคาได้ในระดับหนึ่งต่อผู้บริโภค

(3) กลุ่มภายในประเทศ ได้แก่ผู้ผลิตยางล้อรถยนต์ ยางล้อจักรยานยนต์ ชิ้นส่วนยาง
    ผู้ผลิตถุงมือยาง

และยางยืด ซึ่งอุตสาหกรรมเหล่านั้นเป็นการผลิตเพื่อการส่งออกเป็นส่วนใหญ่
จึงทำให้แนวโน้มของการบริโภคยางธรรมชาติยังคงมีอัตราการเติบโตที่น่าพอใจ

1.  สภาวะอุตสาหกรรม

ปี 2549 เป็นปีที่ราคายางธรรมชาติ
ทั้งตลาดในประเทศและตลาดโลกมีความผันผวนของราคาเป็นอย่างประวัติการณ์ในรอบ 20 ปี
การบริโภคยางธรรมชาติในตลาดโลกมีแนวโน้มสูงขึ้นอย่างต่อเนื่องจากปี 2548
ตามสภาพเศรษฐกิจโลกที่ยังคงมีอัตราการเติบโตที่ดี
ส่งผลให้ปริมาณความต้องการยางเพิ่มขึ้นในอุตสาหกรรมหลัก ยานยนต์
อุตสาหกรรมผลิตยางล้อรถยนต์ ตลาด นอกเหนือจากกลุ่มตลาดหลักๆ ประเทศญี่ปุ่น
ประเทศสหรัฐอเมริกา และยุโรปที่มีความต้องการวัตถุดิบอย่างต่อเนื่องแล้ว
ตลาดใหม่อันได้แก่ตลาดในประเทศจีน ประเทศอินเดีย
ก็มีความต้องการเพิ่มขึ้นโดยราคายางแผ่นดิบในประเทศประจำเดือน มิถุนายน 2549
มีราคาเฉลี่ยกิโลกรัมละ 97.58 บาท ราคายางแผ่นรมควัน (FOB) กรุงเทพ
และราคายางแผ่นรมควันในตลาดล่วงหน้าทั้งในโตเกียวและสิงคโปร์ปรับขึ้นไปที่ราคาเฉลี่ยกิโลกรัมละ
104 บาท และนับแต่เดือนสิงหาคม 2549
ราคายางได้ปรับตัวลดลงอย่างต่อเนื่องลงมาอยู่ที่ราคาเฉลี่ยกิโลกรัมละ 51.02
บาทสำหรับยางแผ่นดิบ และอยู่ในระดับราคาเฉลี่ยกิโลกรัมละ 53.90
บาทสำหรับยางแผ่นรมควันในเดือนพฤศจิกายน 2549 จากการที่กลุ่ม Commodity Hedge Funds
ได้มีการลดการถือครองในสินค้า Commodity เกือบทุกชนิด โดยเฉพาะผลิตภัณฑ์น้ำมัน
ในช่วงระยะกลางปี
รวมถึงมีการขอเลื่อนการส่งมอบของผู้ใช้ยางธรรมชาติรายใหญ่ของโลกรายหนึ่งที่ประสบปัญหาต้องลดการผลิตลงเนื่องปัญหาทางด้านแรงงานสัมพันธ์
ซึ่งมีผลกระทบทั้งความต้องการจริงและทางจิตวิทยาในทางลบต่ออุตสาหกรรมยางเป็นอย่างมากในระยะเวลาสั้นๆ
อย่างไรก็ตามนับแต่เดือนธันวาคม 2549 ราคายางธรรมชาติได้มีการปรับตัวเพิ่มขึ้น
เนื่องจากกลุ่มผู้ใช้ในประเทศจีนได้เริ่มมีการเพิ่มปริมาณซื้อวัตถุดิบสำหรับสายการผลิตของตนอีกครั้งหนึ่ง

-   ปริมาณทางด้านผลผลิต (Supply Side) และการบริโภค (Consumption Demand)

ปริมาณผลผลิตโลกอยู่ที่ประมาณ 9.3 ล้านตัน เพิ่มขึ้นร้อยละ 5 จากในปีที่ผ่านมา
โดยประเทศผู้ผลิตรายใหญ่ยังคงเป็น ไทย อินโดนีเซีย และ มาเลเซีย ตามลำดับ ตามด้วยอินเดีย
เวียดนาม โดยประเทศอินโดนีเซีย มีศักยภาพสูงสุดในการเติบโตจากพื้นที่เพาะปลูกที่ยังมีอยู่มาก
ในขณะที่ผลผลิตของประเทศไทยอยู่ที่ประมาณ 3 ล้านตัน อินโดนีเซีย 2.5 ล้านตัน
รัฐบาลอินโดนีเซียคาดการณ์ว่าผลผลิตยางของประเทศจะก้าวขึ้นมาเป็นอันดับหนึ่งของโลกในเวลาห้าปีนับจากปี
2549 มีข้อน่าสังเกตว่า
ประเทศในแถบเอเชียพยายามส่งเสริมให้มีการเพาะปลูกยางพาราเพิ่มมากขึ้น
เพื่อเป็นการตอบสนองปริมาณการบริโภคยางธรรมชาติที่เพิ่มมากขึ้นในช่วงที่เศรษฐกิจโลกมีการฟื้นตัวอย่างต่อเนื่อง
ไม่ว่าในส่วนของประเทศพัฒนาแล้วหรือกลุ่มประเทศที่มีอัตราการเติบโตสูง อาทิเช่น
ความต้องการจากประเทศจีนทียังคงมีความต้องการยางธรรมชาติในระดับสูง
ทั้งการเติบโตของเศรษฐกิจภายในประเทศ และส่วนของอุตสาหกรรมยางล้อรถยนต์เพื่อการส่งออก
ที่ผู้ผลิตรายใหญ่ของโลกได้ขยายฐานการ

ผลิตในประเทศจีน ความต้องการใช้ยางธรรมชาติผลิตยางล้อในจีน มีการใช้ยางแบบก้าวกระโดด
กล่าวคือ ก่อนปี 2546 เคยใช้ยางไม่เกิน 1 ล้านตันต่อปี แต่ในปี 2547, 2548 และ 2549
จีนใช้ยางธรรมชาติมากขึ้นเป็น 1.4, 1.8 และเกือบ 2 ล้านตันตามลำดับ
หรือปริมาณการบริโภคยางธรรมชาติที่เพิ่มมากขึ้นในประเทศอินเดีย
ที่อยู่ในเกณฑ์สูงและมีแนวโน้มการขยายตัวอย่างรวดเร็ว
เนื่องจากการขยายตัวของอุตสาหกรรมยานยนต์
การปรับมาตรฐานการครองชีพและการขยายตัวของภาคอุตสาหกรรมในอินเดีย

ตารางการเคลื่อนไหวของราคายางส่งออก FOB กรุงเทพ

  ----------- ---------- ---------- --------- ---------- ---------- ----------
  เดือน        RSS3                  STR20                น้ำยางข้น    

              2548       2549       2548      2549       2548       2549

  มกราคม      45.91      74.09      46.29     70.05      35.35      53.72

  กุมภาพันธ์     48.66      82.00      48.45     77.83      36.95      61.72

  มีนาคม       50.70      81.24      48.90     76.53      39.23      63.49

  เมษายน      52.07      82.25      48.98     76.15      40.43      60.82

  พฤษภาคม     53.55      92.36      49.04     82.54      40.99      65.38

  มิถุนายน      59.92      104.30     52.43     93.66      44.19      72.64

  กรกฎาคม     69.47      95.98      59.43     90.75      47.81      67.35

  สิงหาคม      66.72      83.48      60.42     82.24      49.16      57.09

  กันยายน      69.59      68.77      64.25     68.53      51.41      46.56

  ตุลาคม       69.88      69.61      67.19     69.09      52.48      50.40

  พฤศจิกายน    66.29      60.62      64.74     60.08      49.87      43.90

  ธันวาคม      69.17      62.80      67.98     60.09      50.29      42.31

  ราคาเฉลี่ย    60.16      79.79      56.51     75.63      44.85      57.12
  ----------- ---------- ---------- --------- ---------- ---------- ----------

ข้อมูล : สถาบันวิจัยยาง กรมวิชาการเกษตร

กราฟแสดงราคายางแผ่นรมควันชั้น 3 และยางแท่ง TSR 20 ในตลาดสิงคโปร์ (Singapore
Rubber Exchange)

[]

เมื่อพิจารณาตารางการเคลื่อนไหวราคายางส่งออก FOB
กรุงเทพและกราฟแสดงราคายางแผ่นรมควันชั้น 3 และ ยางแท่ง TSR ในตลาดสิงคโปร์
ระดับราคายางมีการปรับตัวขึ้นเป็นระยะๆจนถึงระดับสูงสุดในช่วงเดือนมิถุนายนที่ระดับราคาเฉลี่ย
2,800 เหรียญสหรัฐอเมริกา และ 2,430 เหรียญสหรัฐอเมริกา ต่อตัน
เป็นการปรับตัวสูงสุดในรอบ 20 ปี จากการเข้าเก็งกำไรของกองทุน HEGDGING FUND
ในตลาดซื้อขายเกษตรล่วงหน้า
และการสั่งซื้อจากผู้บริโภคที่มีอย่างต่อเนื่องตามพื้นฐานเศรษฐกิจที่มีการเติบโตอย่างต่อเนื่อง
และเริ่มมีการปรับตัวลดต่ำลงอย่างรุนแรงเช่นเดียวกันช่วงครึ่งปีหลัง
อยู่ที่ระดับต่ำสุดเมื่อเดือนพฤศจิกายน ราคายางแผ่นรมควัน (RSS-3) และยางแท่ง (TSR)
อยู่ที่ระดับราคาเฉลี่ย US$ 1,480 ต่อตัน

3. การจัดหาผลิตภัณฑ์หรือบริการ

-   กำลังการผลิตและปริมาณการผลิต

กลุ่มบริษัทมีที่ตั้งของโรงงานในเขตจังหวัดตรัง สงขลา นครศรีธรรมราช สุราษฎร์ธานี และชุมพร

ปี 2547 ปี 2548 ปี 2549

  กำลังการผลิต (ตัน)

ยางแผ่นรมควัน 198,000 198,000 198,000

น้ำยางข้น 174,000 174,000 187,000

ยางแท่ง STR 156,000 185,000 244,900

ไม้แปรรูปอบแห้ง (ลบ.ฟุต) 882,000 882,000 882,000

ปริมาณการผลิตจริง (ตัน)

ยางแผ่นรมควัน 124,639 104,779 102,289

น้ำยางข้น 114,703 104,227 121,679

ยางแท่ง STR 125,101 136,647 140,381

ไม้แปรรูปอบแห้ง (ลบ.ฟุต) 593,876 437,267 276,115

โดยปกติแล้ว โรงงานยางแผ่นรมควันเดินสายการผลิต 1 กะ (8 ชั่วโมง)
น้ำยางข้นจะเดินสายการผลิต 2 กะ (12 ชั่วโมง) ส่วนยางแท่งสามารถเดินได้ 3 กะ (24
ชั่วโมง) เพราะเป็นการผลิตที่ใช้เครื่องจักรเป็นหลัก อย่างไรก็ตาม
ผลผลิตยางธรรมชาติมีลักษณะเป็นฤดูกาล ดังนั้นกำลังการผลิต
จะผันแปรไปตามจำนวนวัตถุดิบยางธรรมชาติที่เข้ามาสู่โรงงานในแต่ละเดือนด้วย

-   วัตถุดิบ และผู้จำหน่ายวัตถุดิบ (Supplier)

วัตถุดิบหลักสำคัญคือ ยางธรรมชาติ ซึ่งแบ่งเป็น 3 รูปแบบ คือ ยางแผ่นดิบ เศษยาง (CUP LUMP)
และน้ำยางสด โดยยางแผ่นดิบนั้นถ้ามีคุณภาพดี ก็จะนำไปใช้เพื่อผลิตยางแผ่นรมควัน
ในขณะที่ยางแผ่นดิบคุณภาพต่ำจะถูกนำไปผสมกับเศษยาง เพื่อผลิตเป็นยางแท่งต่อไป
ส่วนน้ำยางนั้นก็จะนำไปผ่านกระบวนการ Centrifuge ให้เป็นน้ำยางข้น 60 เปอร์เซ็นต์
โดยที่บริษัทจะมีการซื้อจากพ่อค้ายาง และชาวสวนในบริเวณรอบที่ตั้งโรงงาน ในจังหวัดตรัง
สงขลาและนครศรีธรรมราช ซึ่งการซื้อวัตถุดิบ จะครอบคลุมออกไปยังบริเวณจังหวัดใกล้เคียงด้วย
ได้แก่ พัทลุง, กระบี่, ยะลา, สตูล นราธิวาส และสุราษฎร์ธานี เป็นต้น
การจัดซื้อเป็นการซื้อในรูปแบบต่างๆ คือผ่านพ่อค้าคนกลาง
และมีการตั้งจุดรับซื้อตามบริเวณสวนยางสำหรับการซื้อน้ำยางสด
โดยปัจจุบันมีผู้ป้อนวัตถุดิบให้กับโรงงานของกลุ่มบริษัทมากกว่า 400 ราย
ทำให้มีการกระจายการรับซื้อออกไปโดยไม่พึ่งรายใดรายหนึ่งมากเกินไป
ในส่วนของราคาวัตถุดิบนั้นก็จะขึ้นอยู่กับราคายางในตลาดโลกเป็นตัวกำหนดราคารับซื้อวัตถุดิบ
ซึ่งในช่วง 5 ปีที่ผ่านมา มีการเปลี่ยนแปลงอยู่ในช่วงระหว่าง 30- 75 บาท ต่อกิโลกรัม

ตารางเปรียบเทียบราคายางแผ่นดิบและน้ำยางสด ที่จังหวัดสงขลา

  ---------- ---------- ---------- ---------- ---------- ---------- ----------
  เดือน       ปี 2547                ปี 2548                ปี 2549     

             ยางแผ่นดิบ   น้ำยางข้น    ยางแผ่นดิบ   น้ำยางข้น    ยางแผ่นดิบ   น้ำยางข้น
             คุณภาพ 3               คุณภาพ 3               คุณภาพ 3    

  มกราคม     41.60      39.27      38.82      36.43      66.63      66.67

  กุมภาพันธ์    42.42      43.19      42.27      43.03      71.09      71.41

  มีนาคม      45.62      45.62      44.43      47.63      73.31      76.51

  เมษายน     47.23      46.38      45.74      47.95      75.01      76.65

  พฤษภาคม    48.74      45.17      47.96      47.88      84.74      82.10

  มิถุนายน     50.28      49.31      53.91      52.66      94.97      90.49

  กรกฎาคม    44.02      43.01      62.19      57.25      82.07      81.74

  สิงหาคม     44.82      45.33      58.25      57.30      70.24      67.35

  กันยายน     44.94      43.15      62.21      59.46      56.41      50.47

  ตุลาคม      45.83      43.88      62.64      62.32      58.52      57.73

  พฤศจิกายน   43.45      42.22      57.73      57.39      48.85      48.51

  ธันวาคม     39.87      40.21      61.63      60.22      52.31      52.61

  ราคาเฉลี่ย   44.90      36.43      53.15      52.46      69.51      68.52
  ---------- ---------- ---------- ---------- ---------- ---------- ----------

* ข้อมูลสถาบันวิจัยยาง กรมวิชาการเกษตร

การจัดหาวัตถุดิบโดยปกติแล้วก็จะเป็นไปในระบบเสรี กล่าวคือ
ระดับราคาจะเป็นตัวประกอบสำคัญที่พ่อค้าคนกลางและเกษตรกรรายย่อยจะตัดสินใจขายวัตถุดิบให้แก่ผู้ผลิตรายใด
ปัจจัยอื่นได้แก่ การให้บริการ ระบบการชั่งน้ำหนัก การตรวจคุณภาพ
ตลอดจนถึงการชำระเงินค่าสินค้า เป็นตัวประกอบรองลงมาที่ผู้ขายสินค้าจะตัดสินใจเข้าอยู่กับกลุ่มใด
ซึ่งโดยทั่วไปจะไม่มีปัญหามากนัก จากต้นกำเนิดแหล่งวัตถุดิบคือต้นยาง
เมื่อชาวสวนได้กรีดต้นยางออกมาเป็นน้ำยางสดแล้ว มีทางเลือกของรูปแบบผลผลิต
คือเลือกจำหน่ายเป็นน้ำยางสด หรือแปรรูปเป็นยางแผ่นดิบ หรือปล่อยให้อยู่ในรูปยางก้อนถ้วยสด
(Fresh Cup Lump) ซึ่งพฤติกรรมของชาวสวนยางที่เลือกตัดสินใจ ขึ้นอยู่กับปัจจัยที่ได้กล่าวข้างต้น
เมื่อวัตถุดิบน้ำยางสดมีการแปรรูปไปแล้ว จะมีผลต่อปริมาณผลผลิตผลิตภัณฑ์ตัวอื่น
เพราะแหล่งกำเนิดมาจากจุดเดียวกัน ณ ปัจจุบันปริมาณการผลิตยางแท่ง STR ก็มีปริมาณไม่เพียงพอ
เนื่องจากราคาที่จำหน่ายได้อยู่ในระดับต่ำเมื่อเทียบกับน้ำยางสด และยางแผ่นดิบ

ในสถานการณ์ปัจจุบัน มีการแข่งขันสูงระหว่างผู้ผลิตภายในประเทศ
เพื่อให้ได้มาซึ่งวัตถุดิบในสายการผลิตของตน เนื่องจากระดับปริมาณวัตถุดิบในท้องถิ่นที่มีปริมาณจำกัด

-   ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม

บริษัทได้ให้ความสำคัญต่อการรักษาสภาพแวดล้อมเสมอมา
ในฐานะผู้อยู่ร่วมกันในสังคมที่ต้องอาศัยซึ่งกันและกัน
บริษัทได้มีการควบคุมบริหารการจัดการสิ่งแวดล้อม
รวมทั้งการติดตั้งระบบบำบัดน้ำเสียตามข้อกำหนดของหน่วยงานรัฐที่เกี่ยวข้อง
โดยมีเจ้าหน้าที่ราชการจากกรมโรงงานอุตสาหกรรม กระทรวงอุตสาหกรรม และหน่วยงานท้องถิ่น
เช่น องค์การบริหารส่วนจังหวัด (อบจ.) องค์การบริหารส่วนตำบล (อบต.)
เข้ามาตรวจสอบตามรอบระยะเวลากำหนดให้ระบบบริหารการจัดการสิ่งแวดล้อมเป็นไปตามมาตรฐานมีประสิทธิภาพ
โดยในปีที่ผ่านมา
บริษัทได้เข้าร่วมโครงการฝึกอบรมและให้คำปรึกษาแนะนำการจัดทำระบบตามมาตรฐานสากล
(Training Led by Consultancy) หรือ TLC ของสำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม
(สมอ) ในส่วนของการจัดทำระบบบริหารการจัดการสิ่งแวดล้อม
เพื่อเตรียมการในการขอรับรองระบบมาตรฐาน ISO 14001 นั้น ทำให้ในปี 2549 นี้
โรงงานน้ำยางข้นของบริษัท ศรีตรังแอโกรอินดัสทรี จำกัด (มหาชน) สาขาตรัง
ได้ผ่านการรับรองมาตรฐาน ISO 14001 version 2004
ในเรื่องของระบบการจัดการสิ่งแวดล้อม โดยหน่วยงานที่ให้การรับรองคือ บริษัท ทียูวี ไรน์แลนด์
(ประเทศไทย) จำกัด (TUV)

-   ขั้นตอนและเทคโนโลยีการผลิต

ขั้นตอนการผลิตยางแผ่นรมควัน

-   เมื่อรับซื้อยางแผ่นดิบมาแล้ว
    จะนำมาทำความสะอาดด้วยการล้างน้ำเพื่อกำจัดฝุ่นที่ติดมากับเนื้อยาง

-   จากนั้นนำยางที่ล้างมาแขวนบนราว เพื่อนำเข้าห้องรมควันโดยรถยก
    ห้องรมควันห้องหนึ่งจะบรรจุยางเพื่อรมควันได้ประมาณ 40 ตัน
    ในการรมนี้จะใช้ฟืนจากต้นยางพาราที่ได้จากบริเวณนั้นเป็นเชื้อเพลิงซึ่งมีต้นทุนถูกกว่าเชื้อเพลิงอื่น รวมเวลารมควันประมาณ
    7 วัน โดยระยะเวลาในการรมขึ้นอยู่กับปริมาณความชื้นของยางแผ่นดิบ

-   หลังจากยางสุกและแห้งแล้วจึงนำมาตัดเอาสิ่งสกปรกที่ฝังหรือติดอยู่ในเนื้อยางออกอีกครั้งหนึ่งแล้วคัดเกรด
    ในการคัดเกรดนี้ต้องอาศัยประสบการณ์และความชำนาญในการดูเนื้อยางของคนงานเป็นหลัก
    ยางที่แยกจะมีทั้งหมด 3 เกรด คือ ยางเบอร์ 3, 4 และ 5
    (โดยทั่วไปผลผลิตที่ได้มากที่สุดคือ ยางเบอร์ 3)

-   จากนั้นยางจะถูกอัดเป็นก้อนตามเกรดโดยน้ำหนักมาตรฐาน

-   จากนั้นจึงนำก้อนยางไปทาแป้งเพื่อกันความชื้นและไม่ให้ก้อนยางติดกันเมื่อวางเรียงในสต็อก
    และชั่งน้ำหนักอีกครั้ง

-   หลังจากนั้นก็จะทำการตีตราชื่อบริษัท เกรดของยางและชื่อลูกค้าปลายทางที่เป็นผู้สั่ง
    ซื้อแล้วจึงทำการจัดเก็บเพื่อรอส่งออก ซึ่งจะเป็นท่าเรือใดก็ขึ้นกับจุดหมายปลายทาง
    ส่วนเศษยางที่ตัดตอนคัดเกรดนั้นจะนำมาผลิตเป็นยางแท่ง

ขั้นตอนการผลิตยางแท่ง STR

-   เมื่อรับซื้อยางแผ่นดิบ และเศษยางแล้ว
    ก็จะนำเข้าพักในบ่อแช่เพื่อทำความสะอาดและลดสิ่งสกปรกที่ติดมากับยางลง

-   จากนั้นก็จะเข้าสู่ระบบสายพาน เพื่อบดและสับวัตถุดิบดังกล่าวให้เล็กลงไปเรื่อยๆ
    โดยสัดส่วนของการผลิต STR 20 จะใช้เศษยางและยางแผ่น ในอัตรา 70 : 30

-   เมื่อผ่านเครื่องจักรที่สับบดจนละเอียดแล้ว ก็จะถูกส่งเข้าสู่เตาอบ
    ซึ่งใช้น้ำมันเตาเป็นพลังงานให้ความร้อน ที่ประมาณ 120 ํC ใช้เวลา 2 1/2 ชม
    เพื่อทำให้ยางแห้ง

-   เมื่อยางออกจากเตาอบ ก็จะถูกนำมาอัดให้เป็นก้อนหนัก 33.33 หรือ 35 กิโลกรัม
    ห่อด้วยพลาสติกเพื่อเตรียมจัดจำหน่ายต่อไป โดยจะมีการสุ่มตัวอย่างเพื่อจะนำไปออก
    CERTIFICATE ควบคู่กับสินค้าด้วย

ขั้นตอนการผลิตน้ำยางข้น

-   เมื่อรถส่งน้ำยางสดถึงโรงงานจะทำการชั่งน้ำหนักน้ำยางสดนั้น
    น้ำหนักที่ได้เป็นน้ำหนักรวมน้ำและเนื้อยาง

-   ถ่ายน้ำยางสดลงบ่อพัก ในขณะเดียวกันจะตักตัวอย่างน้ำยางสด
    เพื่อนำไปทดสอบในห้องแล็บหาความเข้มข้นของเนื้อยาง

-   เมื่อรู้ผลแล้วทำการ Process ให้ได้ตามความต้องการที่กำหนดไว้

-   หลังจากนั้นจะปล่อยน้ำยางสดจากบ่อพักไปยังเครื่องปั่นน้ำยาง (Centrifuging)
    เพื่อแยกน้ำยางข้น ที่มี % DRC 60 % (Concentrated Latex) และ หางน้ำยาง
    โดยน้ำยางข้นที่มีความเข้มข้นสูงจะถูกเหวี่ยงขึ้นข้างบนและไหลออกทางช่องส่วนบนของเครื่อง

-   น้ำยางข้น 60%
    ที่ได้จะไหลลงแทงค์น้ำยางข้นและมีการปรับค่าทางเคมีให้ตรงกับความต้องการของลูกค้า
    รอการส่งออกต่อไป

** น้ำยางข้นที่ได้แยกเป็น High Ammonia (HA) และ Low Ammonia (LA)
ซึ่งใช้ในการผลิตสินค้าที่มีลักษณะต่าง ๆ กัน ในการเก็บน้ำยางข้นนี้สามารถเก็บได้นานถึง 6 เดือน
แต่น้ำยางสดที่เข้ามาแต่ละวันต้องทำการผลิตให้เสร็จวันต่อวัน