7.1 คดีที่อาจมีผลกระทบด้านลบต่อสินทรัพย์ของบริษัทมากกว่าร้อยละ 5 ของส่วนของผู้ถือหุ้น

ข้อพิพาททางกฎหมาย ซึ่งเป็นคดีหรือข้อพิพาทที่ยังไม่สิ้นสุด คือ บริษัทได้ดำเนินฟ้องคดีต่อ บริษัท
สยามเจเนอรัลแฟคตอริ่ง จำกัด (มหาชน) ( ในที่นี้จะเรียกว่า “SGF” ) ที่ศาลแพ่ง ในวันที่ 24
สิงหาคม 2549 คดีหมายเลขดำที่ ย.803/2549 ข้อหาหรือฐานความผิดคือ ตั๋วสัญญาใช้เงิน
และกู้ยืมเงิน รายละเอียดมีดังนี้

สืบเนื่องจากบริษัทได้ให้ SGF กู้ยืมเงินเป็นจำนวนเงินทั้งสิ้น 500,000,000.-บาท
(ห้าร้อยล้านบาทถ้วน) โดยมีตั๋วสัญญาใช้เงิน 2 ฉบับ ฉบับที่ 1 ตั๋วสัญญาใช้เงินเลขที่ 003/2005
ลงวันที่ 15 ธันวาคม 2548 และสัญญาชำระเงินตามตั๋วสัญญาใช้เงินเลขที่ 003/2005 ลงวันที่ 15
ธันวาคม 2548 จำนวนเงิน 284,000,000.-บาท ครบกำหนดการคืนเงินในวันที่ 15 มิถุนายน
2549 และฉบับที่ 2 ตั๋วสัญญาใช้เงินเลขที่ 004/2005 ลงวันที่ 16 ธันวาคม 2548
และสัญญาชำระเงินตามตั๋วสัญญาใช้เงินเลขที่ 004/2005 ลงวันที่ 16 ธันวาคม 2548 จำนวนเงิน
216,000,000.-บาท ครบกำหนดการคืนเงินในวันที่ 16 มิถุนายน 2549
ทั้งนี้จากการที่ตั๋วสัญญาใช้เงินทั้งสองฉบับครบกำหนดในวันที่ 15 และวันที่ 16 มิถุนายน 2549
บริษัทได้รับดอกเบี้ยจาก SGF เป็นจำนวน 14.95 ล้านบาท แล้วเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน 2549

ต่อมาในวันที่ 20 มิถุนายน 2549 บริษัทได้รับแจ้งจาก SGF มีข้อเสนอให้บริษัทพิจารณา คือเปลี่ยน
ตั๋วสัญญาใช้เงินดังกล่าวเป็นสัญญาเงินกู้ และที่ประชุมคณะกรรมการบริษัท ครั้งที่ 9/2549 เมื่อวันที่
22 มิถุนายน 2549 มีมติยินยอมให้เปลี่ยนตั๋วสัญญาใช้เงินดังกล่าวเป็นสัญญาเงินกู้
โดยมีกำหนดการใช้เงินคืนภายใน 1 ปี 6 เดือน
โดยให้ชำระคืนเป็นรายไตรมาสในจำนวนไม่ต่ำกว่าร้อยละ 8 ของเงินต้น คิดอัตราดอกเบี้ย MLR
ของธนาคารไทยพาณิชย์ โดยการชำระคืนเงินต้น SGF
สามารถคืนเงินต้นทั้งหมดก่อนกำหนดระยะเวลาได้โดยไม่ถือว่าเป็นการผิดสัญญา ทั้งนี้ SGF
จะต้องชำระคืนเงินต้นเป็นเงินสดเท่านั้น

เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม 2549 SGF
ผิดนัดไม่ชำระเงินตามตั๋วสัญญาใช้เงินทั้งสองฉบับและมิได้ดำเนินการต่อสัญญาเงินกู้ โดย SGF
ได้มีหนังสือถึงบริษัทลงวันที่ 9 สิงหาคม 2549
แจ้งการขอโอนลูกหนี้ให้แก่บริษัทแทนการชำระหนี้ตามตั๋วสัญญาใช้เงินทั้งสอง 2 ฉบับ
ดังนั้นที่ประชุมคณะกรรมการบริษัท ครั้งที่ 11/2549 เมื่อ วันที่ 11 สิงหาคม 2549
ได้มีมติไม่รับโอนสิทธิเรียกร้องในความเป็น เจ้าหนี้จาก SGF และให้ดำเนินคดีในทางศาลกับ SGF
เพื่อให้ SGF ชำระหนี้เงินกู้พร้อมค่าเสียหาย

ต่อมาเมื่อวันที่ 25 เมษายน 2550 บริษัทได้รับหนังสือจาก SGF เพื่อขอไกล่เกลี่ยหนี้
เนื่องจากลูกหนี้จำนวน 2 ราย ของ SGF มีความประสงค์จะนำที่ดินมาชำระหนี้
ซึ่งเห็นว่าน่าจะสามารถระงับข้อพิพาทได้โดยผ่านกระบวนการไกล่เกลี่ยของศาล ดังนั้น
ที่ประชุมคณะกรรมการบริษัท ครั้งที่ 7/2550 เมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม 2550
มีมติรับหลักการในการไกล่เกลี่ยในชั้นศาลและมอบหมายให้ทนายความของบริษัทเป็นผู้รับขอเสนอและนำมาให้คณะกรรมการบริษัทเพื่อพิจารณาต่อไป

ที่ประชุมคณะกรรมการบริษัท ครั้งที่ 11/2550 เมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม 2550
ได้มีมติมอบอำนาจให้ที่ปรึกษากฎหมายเป็นผู้มีอำนาจพิจารณาตัดสินใจในการเจรจาไกล่เกลี่ยรับการตีโอนทรัพย์ที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง
และหรือเงินสด เพื่อชำระหนี้ทั้งหมดหรือบางส่วนจากผู้กู้
และเป็นผู้มีอำนาจพิจารณาตัดสินใจกำหนดราคาทรัพย์สินที่จะรับตีโอนชำระหนี้ดังกล่าวทั้งหมดหรือบางส่วน
โดยราคารับตีโอนทรัพย์สินดังกล่าวจะต้องได้รับการประเมินราคาจากผู้ประเมินอิสระที่ได้รับรองจากสำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์
(ก.ล.ต.) และราคารับตีโอนทรัพย์สินดังกล่าวต้องไม่สูงกว่าราคาประเมินข้างต้น

เมื่อวันที่ 21 สิงหาคม 2550 บริษัทได้ทำสัญญาประนีประนอมยอมความกับ SGF โดยในสัญญาระบุว่า
SGF ยอมชำระหนี้ให้บริษัทตามฟ้อง จำนวน 505.8 ล้านบาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละ 6 ต่อปี
ของเงินต้น จำนวน 500 ล้านบาท นับแต่วันถัดจากวันฟ้องเป็นต้นไป
จนกว่าจะชำระเงินเสร็จให้แก่บริษัทโดยชำระให้แล้วเสร็จภายใน 36 เดือน
นับแต่วันทำสัญญาประนีประนอมยอมความ SGF ตกลงชำระหนี้จำนวนแรกให้แก่บริษัทเป็นเงิน 190
ล้านบาท โดยโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินรวม 3 รายการ ภายใน 45
วันนับแต่วันทำสัญญาประนีประนอมยอมความ

เมื่อวันที่ 4 ตุลาคม 2550
บริษัทได้รับโอนที่ดินชำระหนี้ตามสัญญาประนีประนอมยอมความบางส่วนจำนวน 73 โฉนด
เป็นจำนวนเงิน 73.12 ล้านบาท
สำหรับการปฏิบัติตามสัญญาประนีประนอมยอมความส่วนที่เหลือได้ล่วงเลยกำหนดระยะเวลาตามกำหนดสัญญาประนีประนอมยอมความแล้ว
ดังนั้น บริษัทจะดำเนินการใช้สิทธิตามขั้นตอนของกฎหมายต่อไป

7.2 คดีที่กระทบต่อการดำเนินธุรกิจของบริษัทอย่างมีนัยสำคัญ แต่ไม่สามารถประเมินเป็นตัวเลขได้

  - ไม่มี -

7.3 คดีที่มิได้เกิดจากการประกอบธุรกิจโดยปกติของบริษัท

  - ไม่มี -