7.  ข้อพิพาททางกฎหมาย

ข้อพิพาททางกฎหมายของบริษัทฯ

บริษัทฯ มิได้มีข้อพิพาททางคดี อนุญาโตตุลาการ หรือถูกดำเนินการทางกฎหมายใด ๆ ที่มีนัยสำคัญที่
บริษัทฯ เชื่อว่าอาจมีผลกระทบในทางลบอย่างมีนัยสำคัญต่อธุรกิจ ฐานะทางการเงิน
ผลการดำเนินงาน หรือโอกาสทางธุรกิจของบริษัทฯ

ข้อพิพาททางกฎหมายของธุรกิจต่าง ๆ ที่ บริษัทฯ เข้าไปถือหุ้น สามารถแยกได้ดังนี้

7.1 ข้อพิพาททางกฎหมายของธุรกิจสื่อสารโทรคมนาคม

ดีแทค ได้เสนอข้อพิพาทที่มีต่อ DPC ต่ออนุญาโตตุลาการอันเกิดจากมูลหนี้ตามสัญญา Agreement to
Unwind the Service Provider Agreement ลงวันที่ 7 มกราคม 2540
ซึ่งสัญญาดังกล่าวมีวัตถุประสงค์เพื่อการโอนคลื่นความถี่ การใช้อุปกรณ์และใช้โครงข่ายจาก ดีแทค
ให้แก่ DPC โดยสัญญา Agreement to Unwind the Service Provider Agreement
กำหนดให้ ดีแทค โอนสิทธิและหน้าที่ในการดำเนินกิจการให้บริการวิทยุโทรคมนาคมระบบเซลลูล่า
Digital PCN 1800 ให้แก่ DPC โดย DPC ต้องชำระค่าตอบแทนการโอนดังกล่าวให้แก่ ดีแทค
ซึ่งการชำระดังกล่าวแบ่งออกเป็น 8 งวด ดีแทค ได้เรียกค่าเสียหายเป็นเงินจำนวน 18.1
ล้านดอลลาร์สหรัฐ 18.7 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และ 97.7 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
สำหรับค่าตอบแทนการโอนของงวดที่ 5 งวดที่ 6 และ 2 งวดสุดท้ายตามลำดับ
พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 9.5 ต่อปี นับจากวันที่มีการเสนอข้อพิพาทต่ออนุญาโตตุลาการ
จนกว่าจะมีการชำระเงินเหล่านี้ครบถ้วน DPC ได้ยื่นคำร้องคัดค้านข้อเรียกร้องดังกล่าวทั้งสามกรณี
ขณะนี้ เรื่องอยู่ระหว่างการพิจารณาของอนุญาโตตุลาการ

นอกจากที่ระบุไว้ข้างต้น AIS ไม่มีการดำเนินคดีทางศาล อนุญาโตตุลาการ
หรือการดำเนินการทางกฎหมายใด ๆ ที่มีนัยสำคัญที่เกี่ยวกับธุรกิจสื่อสารโทรคมนาคมของบริษัทฯ ซึ่ง
บริษัทฯ เชื่อว่าอาจมีผลกระทบในทางลบอย่างมีนัยสำคัญต่อ AIS หรือธุรกิจ ฐานะทางการเงิน
ผลการดำเนินงาน หรือโอกาสทางธุรกิจของบริษัทฯ

7.2 ข้อพิพาททางกฎหมายของธุรกิจดาวเทียม

ไม่มีการดำเนินคดีทางศาล อนุญาโตตุลาการ หรือการดำเนินการทางกฎหมายใด ๆ
ที่มีนัยสำคัญที่เกี่ยวกับธุรกิจดาวเทียมของบริษัทฯ ซึ่งบริษัทฯ
เชื่อว่าอาจมีผลกระทบในทางลบอย่างมีนัยสำคัญต่อ SATTEL หรือธุรกิจ ฐานะทางการเงิน
ผลการดำเนินงาน หรือโอกาสทางธุรกิจของบริษัทฯ

7.3 ข้อพิพาททางกฎหมายของธุรกิจสื่อและโฆษณา

ตามเงื่อนไขในสัญญาอนุญาตให้ดำเนินการของ ITV ITV
มีหน้าที่ต้องได้รับการอนุมัติจากสปน.ในการจัดวางผังรายการหลักประจำปี
และการแบ่งประเภทและเวลาการออกอากาศของรายการต่าง ๆ สัญญาอนุญาตให้ดำเนินการของ
ITV มีข้อกำหนดที่จำกัดสิทธิของ ITV ในการจัดรายการในช่วงเวลาไพร์มไทม์ ตั้งแต่ 19.00 น –
21.30 น. โดยในช่วงเวลาดังกล่าว ITV จะออกอากาศได้แต่รายการข่าว สารคดี
และสารประโยชน์เท่านั้น
และยังกำหนดให้รายการสามประเภทดังกล่าวต้องมีสัดส่วนไม่น้อยกว่าร้อยละ 70
ของเวลาออกอากาศทั้งหมดของ ITV โดยสัญญาอนุญาตให้ดำเนินการของ ITV ระบุไว้ว่า หาก
ITV ไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไขในเรื่องผังรายการ ITV ยินยอมชำระค่าปรับ

ตามเงื่อนไขในสัญญาอนุญาตให้ดำเนินการของ ITV ITV
มีหน้าที่ชำระผลประโยชน์ตอบแทนในจำนวนที่เท่ากับร้อยละ 44 ของรายรับรวม (gross
revenue) ของ ITV (ก่อนหักค่าใช้จ่ายและภาษี)
หรือมิฉะนั้นต้องชำระผลประโยชน์ตอบแทนรายปีขั้นต่ำในอัตราตั้งแต่ 300 ล้านบาทถึง 900
ล้านบาทต่อปี ตั้งแต่ปี 2541 ถึง 2547 และเพิ่มขึ้นเป็นปีละ 1,000 ล้านบาทต่อปี ตั้งแต่ปี 2548
เป็นต้นไป ทั้งนี้แล้วแต่อัตราใดจะสูงกว่า

สัญญาอนุญาตให้ดำเนินการของ ITV ได้ระบุไว้ว่า
หากสปน.หรือหน่วยงานของรัฐให้สัมปทานหรือทำสัญญากับบุคคลอื่นเพื่อให้บุคคลดังกล่าวดำเนินกิจการให้บริการส่งสัญญาณวิทยุโทรทัศน์
โดยมีการโฆษณา หรืออนุญาตให้โทรทัศน์ระบบตอบรับเป็นสมาชิกทำโฆษณาได้ และเป็นเหตุให้ ITV
ได้รับผลกระทบทางการเงินอย่างรุนแรง เมื่อ ITV ร้องขอ สปน.จะต้องพิจารณาและเจรจากับ
ITV โดยเร็วเพื่อหาวิธีการชดเชยความเสียหายที่ ITV ได้รับ
ในช่วงเวลาของสัญญาอนุญาตให้ดำเนินการของ ITV นั้น ช่อง 11 และทรูวิชั่นส์ (เดิมรู้จักกันในชื่อ
“ยูบีซี”) ไม่ได้รับอนุญาตให้ขายโฆษณาหรือแพร่ภาพออกอากาศโดยมีการโฆษณาในรายการได้
และไทยทีวี (Thai TV) ซึ่งเป็นสถานีโทรทัศน์แบบบอกรับเป็นสมาชิกในเขตกรุงเทพฯ
และปริมณฑลยังไม่ได้รับสัมปทานให้ประกอบกิจการ ภายหลังเมื่อช่อง 11 และ
ทรูวิชั่นส์ได้รับอนุญาตให้ขายโฆษณา และสามารถโฆษณาออกอากาศในรายการได้
และสถานีไทยทีวีได้รับอนุญาตให้ประกอบกิจการและออกอากาศได้โดยกรมประชาสัมพันธ์
(ซึ่งเป็นหน่วยงานที่มีหน้าที่ในการกำกับดูแลเรื่องดังกล่าว) ผลกำไรของ ITV
ได้รับผลกระทบอย่างร้ายแรง

ITV ได้พยายามดำเนินการหลายครั้งในการเจรจาแก้ไขเพิ่มเติมสัญญาอนุญาตให้ดำเนินการ
เพื่อแก้ไขข้อกำหนดในเรื่องของสัดส่วนของผังรายการ และเพื่อการลดผลประโยชน์ตอบแทนประจำปี
แต่ไม่ประสบความสำเร็จ ด้วยเหตุนี้ ITV
จึงเริ่มกระบวนการระงับข้อพิพาททางอนุญาโตตุลาการในปี 2545 ทั้งนี้
โดยเป็นไปตามเงื่อนไขที่ระบุไว้ในสัญญาอนุญาตให้ดำเนินการ
เพื่อขอให้มีมาตรการในการชดเชยค่าเสียหายให้แก่ ITV
สำหรับความเสียหายที่ได้รับจากเหตุดังกล่าว

ในวันที่ 30 มกราคม 2547 อนุญาโตตุลาการได้มีคำชี้ขาดดังต่อไปนี้

-   ITV มีหน้าที่จัดให้มีรายการข่าว สารคดี และสารประโยชน์ในสัดส่วนร้อยละ 50
    ของรายการที่ออกอากาศทั้งหมด
    และไม่มีข้อจำกัดเรื่องประเภทของรายการที่จะออกอากาศในช่วงเวลา 19.00 น – 21.30
    น.

-   อัตราผลประโยชน์ตอบแทนขั้นต่ำที่ ITV ต้องชำระให้แก่ สปน. ตั้งแต่วันที่ 3 กรกฎาคม 2545
    เป็นต้นไป ให้ลดลงเหลือร้อยละ 6.5 (ลดจากเดิมที่ร้อยละ 44) ของรายรับของ ITV
    (ก่อนหักค่าใช้จ่ายและภาษี) หรืออัตราผลประโยชน์ตอบแทนรายปีขั้นต่ำเท่ากับ 230 ล้านบาท
    (ลดจาก 800 ล้านบาทต่อปี ในปีที่แปด 900 ล้านบาทต่อปี ในปีที่เก้า และ 1,000
    ล้านบาทต่อปี ในปีที่สิบและปีต่อ ๆ ไปจนหมดอายุสัญญาอนุญาตให้ดำเนินการ)
    แล้วแต่อัตราใดจะสูงกว่า และ

-   สปน. ต้องคืนเงิน ITV ในส่วนของผลประโยชน์ตอบแทนรายปีขั้นต่ำที่จ่ายไปในปี 2546
    เป็นเงินจำนวน 570 ล้านบาท และต้องจ่ายค่าเสียหายให้แก่ ITV เป็นเงิน 20 ล้านบาท

เมื่ออนุญาโตตุลาการได้ชี้ขาดมาแล้ว ITV ได้ถือตามสัญญาสัมปทานข้อ 15
ว่าหากมีข้อพิพาทหรือข้อขัดแย้งใดๆ อันเกี่ยวเนื่องกับสัญญาระหว่างกัน
คู่สัญญาตกลงแต่งตั้งอนุญาโตตุลากการฝ่ายละ 1 คน และให้อนุญาโตตุลาการทั้ง 2 ฝ่าย
ร่วมกันแต่งตั้งบุคคลภายนอกอีก 1 คน
เป็นคณะอนุญาโตตุลาการทำการวินิจฉัยชี้ชาดข้อพิพาทให้คำตัดสินของคณะอนุญาโตตุลาการเป็นที่สุดและผูกพันคู่สัญญาทั้ง
2 ฝ่าย ITV จึงเริ่มจ่ายผลประโยชน์ตอบแทนรายปีในอัตราที่ลดลงตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2547
และเริ่มเปลี่ยนแปลงสัดส่วนของประเภทของรายการ (Programming Mix) ตั้งแต่วันที่ 1
เมษายน 2547 อย่างไรก็ดี
สปน.ได้นำคดีเข้าฟ้องร้องสู่การพิจารณาของศาลปกครองกลางโดยไม่เห็นชอบด้วยกับคำชี้ขาดของอนุญาโตตุลาการด้วยเหตุผลที่ว่า
คำชี้ขาดของอนุญาโตตุลาการนั้นขัดต่อกฎหมายความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดีของประชาชน
และยังต่อสู้ว่าข้อกำหนดบางข้อในสัญญาณอนุญาตให้ดำเนินการของ ITV ซึ่งรวมถึงข้อกำหนดที่ ITV
ใช้เป็นเหตุในการขอปรับผลประโยชน์ตอบแทน และแก้ไขเรื่องผังรายการนั้น
(และซึ่งอนุญาโตตุลาการยึดข้อกำหนดนี้เป็นหลักในการชี้ขาด)
ไม่ได้รับความเห็นชอบโดยคณะรัฐมนตรีตามที่กำหนดในพระราชบัญญัติว่าด้วยการให้เอกชนเข้าร่วมงานหรือดำเนินการในกิจการของรัฐ
พ.ศ. 2535 ก่อนที่คู่สัญญาจะลงนามในสัญญาอนุญาตให้ดำเนินการ ITV นั้น ดังนั้น
ข้อกำหนดดังกล่าวจึงไม่เป็นส่วนหนึ่งของสัญญาอนุญาตให้ดำเนินการของ ITV ในวันที่ 9 พฤษภาคม
2549 ศาลปกครองได้ยอมรับตามข้อโต้แย้งและข้ออ้างของ สปน. ตามที่อธิบายข้างต้น
และมีคำตัดสินให้ยกเลิกคำชี้ขาดของอนุญาโตตุลาการ ซึ่งผลที่ตามมาก็คือ
การคิดผลประโยชน์ตอบแทนนั้นต้องคิดผลประโยชน์ตอบแทนขั้นต่ำตามอัตราที่ระบุในสัญญาเดิมคือปีละ
1,000 ล้านบาทตั้งแต่ปี 2548 เป็นต้นไป (และ 900 ล้านบาทในปี 2547) แทนที่จะเป็นอัตราปีละ
230 ล้านบาทดังที่ ITV ได้ชำระไปในช่วงปี 2547 ถึง 2549 ITV
ได้ยื่นอุทธรณ์ต่อศาลปกครองสูงสุด
แต่ศาลปกครองสูงสุดได้พิพากษายืนตามคำตัดสินของศาลปกครองกลางในวันที่ 13 ธันวาคม 2549

หลังจากที่ศาลมีคำพิพากษาแล้ว สปน.ได้ส่งหนังสือมายัง ITV เรียกให้ ITV
ชำระเงินผลประโยชน์ตอบแทนส่วนที่ชำระขาดไปในปี 2547 2548 และ 2549
รวมเป็นจำนวนทั้งสิ้น 2,210 ล้านบาท และให้จ่ายดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 15 ต่อปี ตั้งแต่ปี 2547
และยังเรียกค่าปรับสำหรับการทำผิดสัญญาในเรื่องของสัดส่วนของประเภทรายการ
ตามสัญญาอนุญาตให้ดำเนินการของ ITV เป็นเงินรวมทั้งสิ้น 97,760 ล้านบาท

ITV เชื่อว่า ITV มิได้ปฏิบัติผิดสัญญาอนุญาตให้ดำเนินการ เนื่องจาก ITV
ปฏิบัติตามคำชี้ขาดของอนุญาโตตุลาการที่มีในคดีข้อพิพาทตามเงื่อนไขและกระบวนการที่ระบุไว้ในสัญญาอนุญาตให้ดำเนินการของ
ITV จึงไม่ต้องรับผิดในดอกเบี้ยของผลประโยชน์ตอบแทนส่วนต่างและค่าปรับดังกล่าว
อีกทั้งวิธีการคำนวณค่าปรับของสปน. ก็ไม่ถูกต้อง
โดยข้อกำหนดที่เกี่ยวข้องในสัญญาอนุญาตให้ดำเนินการของ ITV ระบุข้อความว่า ITV
มีหน้าที่ต้องจ่ายค่าปรับ “ในอัตราร้อยละ 10 ของค่าตอบแทนที่รัฐจะได้รับในปีนั้น ๆ
โดยคิดเป็นรายวัน” ซึ่ง ITV มีความเห็นว่า “คิดเป็นรายวัน” หมายความว่า ผลประโยชน์ตอบแทน
(ซึ่งเป็นอัตราต่อปี) ควรหารด้วย 365 วัน
เพื่อจะได้ผลประโยชน์ตอบแทนที่คำนวณเป็นรายวันก่อนที่จะมีการคิดค่าปรับในอัตราร้อยละ 10
แล้วจึงคูณด้วยจำนวนวันที่มีการทำผิดสัญญา
ซึ่งจะทำให้มีดอกเบี้ยและค่าปรับเป็นเงินรวมจำนวนเท่ากับ 268 ล้านบาท อย่างไรก็ดี สปน.
มีความเห็นว่า “คิดเป็นรายวัน” หมายถึง การคิดค่าปรับในอัตราร้อยละ 10
ของผลประโยชน์ตอบแทนทุกวัน (โดยไม่มีการหารด้วย 365)
แล้วจึงคูณด้วยจำนวนวันที่มีการทำผิดสัญญา ทำให้ สปน. คิดค่าปรับได้เป็นเงินทั้งสิ้น 97,760
ล้านบาท อย่างไรก็ตาม ITV เห็นว่า ITV มิได้ปฏิบัติผลสัญญาอนุญาตให้ดำเนินการ เนื่องจาก ITV
ปฏิบัติตามคำชี้ขาดของอนุญญาโตตุลาการที่มีในคดีข้อพิพาทตามเงื่อนไขและกระบวนการที่ระไว้ในสัญญาซึ่งมีผลผูกพันคู่สัญญา

ITV ได้ส่งหนังสือไปยัง สปน. หลายครั้ง เพื่อ

-   ชี้แจงว่า ITV ไม่ควรมีภาระต้องจ่ายดอกเบี้ยตั้งแต่ปี 2547
    จนถึงวันที่ศาลปกครองสูงสุดมีคำตัดสิน และเรื่องค่าปรับตามเหตุผลที่ระบุไว้ในวรรคก่อน

-   ชี้แจงว่าแม้ ITV มีภาระหน้าที่ต้องชำระค่าปรับ
    แต่วิธีการในการคำนวณค่าปรับที่ถูกต้องควรเป็นวิธีการที่ใช้โดย ITV
    และไม่ใช่วิธีการที่ใช้ในการคำนวณของ สปน.

-   เสนอที่จะจ่ายเงินผลประโยชน์ตอบแทนส่วนที่ขาดไปให้แก่ สปน. โดยมีเงื่อนไขว่าขอให้
    สปน.ตกลงที่จะแยกประเด็นเรื่องผลประโยชน์ตอบแทนส่วนที่จ่ายขาดไปจากประเด็นในเรื่องการคิดดอกเบี้ยและค่าปรับ
    ซึ่งในเรื่องหลังนี้ได้มีการดำเนินการให้อนุญาโตตุลาการพิจารณา และ

-   เสนอที่จะจ่ายดอกเบี้ยและค่าปรับต่อเมื่อได้กระบวนการยุติธรรมที่ถึงที่สุดแล้ว

อย่างไรก็ตาม สปน.ได้ส่งหนังสือทวงถาม ลงวันที่ 31 มกราคม 2550 มายัง ITV เรียกให้ ITV
ชำระเงินทั้งหมด ซึ่งประกอบด้วยผลประโยชน์ตอบแทนส่วนที่จ่ายขาดไป 2,210 ล้านบาท
และค่าปรับอีกจำนวน 97,760 ล้านบาท ภายใน 30 วัน นับแต่วันที่ได้รับจดหมายดังกล่าว (6
มีนาคม 2550) ซึ่งหาก สปน.ไม่ยอมรับข้อเสนอของ ITV ITV
จะไม่มีแหล่งเงินทุนเพียงพอที่จะมาจ่ายดอกเบี้ยและค่าปรับรวม 97,760 ล้านบาท

นอกจากนี้ ITV ได้เริ่มดำเนินการกระบวนการทางอนุญาโตตุลาการ เมื่อวันที่ 4 มกราคม 2550
ที่สถาบันอนุญาโตตุลาการ เพื่อให้พิจารณาชี้ขาดว่า ITV
มีหน้าที่ต้องชำระค่าปรับและดอกเบี้ยบนผลประโยชน์ตอบแทนที่ค้างชำระหรือไม่
ข้อพิพาทนี้อยู่ระหว่างการพิจารณาของสถาบันอนุญาโตตุลาการ

เมื่อ 20 กุมภาพันธ์ 2550 ITV
ได้ยื่นคำร้องต่อศาลปกครองกลางให้แยกประเด็นการพิจารณาเรื่องผลประโยชน์ตอบแทนส่วนที่จ่ายขาดไปและประเด็นเรื่องดอกเบี้ยและค่าปรับ
และขอให้ศาลสั่งอนุญาตให้มีการขยายระยะเวลาการชำระผลประโยชน์ตอบแทนส่วนที่จ่ายขาดไปออกไปอีก
30 วัน หลังจากวันที่ศาลมีคำสั่งในเรื่องการแยกประเด็นทั้งสองเรื่องดังกล่าว ITV
ยังได้ยื่นคำร้องขอคุ้มครองชั่วคราวก่อนมีคำพิพากษา เพื่อป้องกันมิให้ สปน.
ดำเนินการยกเลิกสัญญาอนุญาตให้ดำเนินการของ ITV เพื่อที่ว่า ITV
จะสามารถออกอากาศต่อไปได้หลังจากวันครบกำหนดชำระเงิน ต่อมาในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2550
ศาลปกครองได้ยกคำร้องของ ITV

ITV ไม่สามารถหาแหล่งเงินทุนใด ๆ มาชำระผลประโยชน์ตอบแทนส่วนที่จ่ายขาดไป
ซึ่งเรียกรวมกับค่าปรับในจำนวนที่สูง ตามที่ สปน. กำหนดเช่นนั้นได้ภายในวันที่ 6 มีนาคม 2550
ดังนั้น ในวันที่ 7 มีนาคม 2550 สปน. จึงบอกเลิกสัญญาอนุญาตให้ดำเนินการของ ITV
โดยให้หยุดออกอากาศในเวลา 24.00 น. ของวันที่ 7 มีนาคม 2550 รวมถึงขอให้ ITV
ดำเนินการโอนทรัพย์สินที่ ITV มีหน้าที่ต้องโอนให้แก่ สปน. ภายใต้สัญญาอนุญาตให้ดำเนินการของ
ITV ด้วย

นอกจากที่ระบุไว้ข้างต้นแล้ว ITV ไม่ได้ถูกดำเนินคดีทางศาล
อนุญาโตตุลาการหรือการดำเนินการทางกฎหมายใด ๆ
ที่มีนัยสำคัญที่เกี่ยวกับธุรกิจสื่อและโฆษณาของบริษัทฯ ที่บริษัทฯ
เชื่อว่าอาจมีผลกระทบในทางลบอย่างมีนัยสำคัญต่อ ITV หรือต่อธุรกิจ ฐานะทางการเงิน
ผลการดำเนินงาน หรือโอกาสทางธุรกิจของบริษัทฯ

7.4 ข้อพิพาททางกฎหมายของธุรกิจสินเชื่อเพื่อผู้บริโภค

ไม่มีการดำเนินคดีทางศาล อนุญาโตตุลาการ หรือการดำเนินการทางกฎหมายใด ๆ
ที่มีนัยสำคัญที่เกี่ยวกับธุรกิจสินเชื่อเพื่อผู้บริโภคของบริษัทฯ ซึ่งบริษัทฯ
เชื่อว่าอาจมีผลกระทบในทางลบอย่างมีนัยสำคัญต่อ Capital OK หรือธุรกิจ ฐานะทางการเงิน
ผลการดำเนินงาน หรือโอกาสทางธุรกิจของบริษัทฯ

7.5 ข้อพิพาททางกฎหมายของธุรกิจสายการบินราคาประหยัด

ไม่มีการดำเนินคดีทางศาล อนุญาโตตุลาการ หรือการดำเนินการทางกฎหมายใด ๆ
ที่มีนัยสำคัญที่เกี่ยวกับธุรกิจสายการบินราคาประหยัดของบริษัทฯ ซึ่งบริษัทฯ
เชื่อว่าอาจมีผลกระทบในทางลบอย่างมีนัยสำคัญต่อ TAA หรือธุรกิจ ฐานะทางการเงิน
ผลการดำเนินงาน หรือโอกาสทางธุรกิจของบริษัทฯ

7.6 ข้อพิพาททางกฎหมายของธุรกิจอินเทอร์เน็ต

ไม่มีการดำเนินคดีทางศาล อนุญาโตตุลาการ หรือการดำเนินการทางกฎหมายใด ๆ
ที่มีนัยสำคัญที่เกี่ยวกับธุรกิจอินเทอร์เน็ตของบริษัทฯ ซึ่งบริษัทฯ
เชื่อว่าอาจมีผลกระทบในทางลบอย่างมีนัยสำคัญต่อ CSL หรือธุรกิจ ฐานะทางการเงิน
ผลการดำเนินงาน หรือโอกาสทางธุรกิจของบริษัทฯ

7.7 ประเด็นที่เกี่ยวข้องกับบริษัทฯ ที่บริษัทฯ มิได้เข้าเป็นคู่ความ

มีข้อพิพาททางคดีซึ่งบริษัทฯ มิได้เข้าเป็นคู่ความแต่อาจมีผลกระทบในทางลบอย่างมีนัยสำคัญต่อธุรกิจ
ฐานะทางการเงิน ผลการดำเนินงาน หรือโอกาสทางธุรกิจของบริษัทฯ ดังต่อไปนี้

สัญญาอนุญาตให้ดำเนินการ

เมื่อวันที่ 20 มีนาคม 2549 นายศาสตรา โตอ่อน ได้ยื่นฟ้องกระทรวงเทคโนโลยีฯ
กระทรวงคมนาคม และ สปน. เป็นจำเลยต่อศาลปกครองกลาง
โดยขอให้ศาลมีคำสั่งให้จำเลยยกเลิกสัญญาอนุญาตให้ดำเนินการของ AIS SATTEL และ ITV
และกำหนดมาตรการชั่วคราวมิให้ Temasek ดำเนินการใด ๆ หรือรับผลประโยชน์ใด ๆ
จากกิจการตามสัญญาอนุญาตให้ดำเนินการดังกล่าว

ในคำฟ้อง นายศาสตรา
ได้กล่าวหาว่าจำเลยละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยการไม่ใช้อำนาจหน้าที่ในการยกเลิกสัญญาอนุญาตให้ดำเนินการภายหลังจากมีการโอนหุ้นของบริษัทฯ
ให้กับผู้เสนอขายหุ้นเดิม
โดยการโอนหุ้นดังกล่าวทำให้มีการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างการถือหุ้นของบริษัททั้งสามแห่งอย่างมีนัยสำคัญ
ซึ่งส่งผลให้กลุ่ม Temasek
มีอำนาจควบคุมบริษัทดังกล่าวซึ่งประกอบธุรกิจที่เป็นทรัพยากรของประเทศเพื่อประโยชน์สาธารณะ

ศาลปกครองกลางได้ตัดสินว่านายศาสตราไม่มีสิทธิที่จะยื่นฟ้อง
เพราะมิได้เป็นคู่สัญญาในสัญญาอนุญาตให้ดำเนินการ อย่างไรก็ตาม
นายศาสตราได้ยื่นคำร้องอุทธรณ์ต่อศาลปกครองสูงสุด และในวันที่ 12 กันยายน 2549
ศาลปกครองสูงสุดได้วินิจฉัยว่านายศาสตราถือเป็นผู้มีส่วนได้เสียคนหนึ่งซึ่งมีสิทธิในการฟ้อง
โดยศาลให้เหตุผลว่าหากธุรกิจของบริษัททั้งสามแห่งอยู่ภายใต้การควบคุมของคนต่างด้าว
จะยังผลให้เกิดความเสียหายหรือส่งผลกระทบต่อความมั่นคงของประเทศ
ซึ่งจะมีผลกระทบต่อนายศาสตราอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ดังนั้น
ศาลปกครองสูงสุดจึงมีคำสั่งให้ศาลปกครองกลางดำเนินการรับฟ้องและดำเนินการต่อไปตามรูปคดี
ขณะนี้ คดีอยู่ระหว่างพิจารณาของศาลปกครองกลาง

การเชื่อมต่อโครงข่าย

นอกจากนั้น เมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน 2549 นางรสนา โตสิตระกูล
(ประธานเครือข่ายองค์กรป้องกันการทุจริต) นายสมชาย เนี้ยวพานิช (ทีโอที) และนายศาสตรา
โตอ่อน (อาจารย์คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต) ได้ร่วมกันยื่นคำร้องต่อศาลปกครองกลาง
โดยขอให้ศาลมีคำสั่งเพิกถอนกฎเกณฑ์ว่าด้วยการเชื่อมต่อโครงข่าย
โดยให้เหตุผลว่ากฎเกณฑ์ดังกล่าวมิชอบด้วยกฎหมาย เนื่องจากขัดต่อบทบัญญัติใน พรบ. โทรคมนาคม
ศาลปกครองกลางพิจารณาแล้วมีคำสั่งไม่รับคำร้อง
ผู้ร้องจึงได้อุทธรณ์คำสั่งของศาลปกครองกลางต่อศาลปกครองสูงสุด