1.  ปัจจัยความเสี่ยง

1.1 ปัจจัยความเสี่ยงเรื่องการบริหารต้นทุนวัตถุดิบ

เนื่องจากประมาณร้อยละ 80 ของต้นทุนการผลิตเป็นต้นทุนวัตถุดิบ อาทิ ปลา กุ้ง และปลาหมึก
เป็นต้น ซึ่งวัตถุดิบดังกล่าวถือได้ว่าเป็นสินค้าเกษตร (Commodity products)
ที่มีการขึ้น/ลงของราคาตามอุปสงค์และอุปทานภายในตลาด
และหากมีเหตุการณ์การเก็งกำไรของราคาวัตถุดิบต่างๆ เหล่านั้น
จะทำให้ราคามีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว
ดังนั้นการบริหารต้นทุนวัตถุดิบอย่างมีประสิทธิภาพจะทำให้บริษัทได้เปรียบคู่แข่งขันทั้งจากภายในประเทศและต่างประเทศ
โดยเฉพาะคู่แข่งขันต่างประเทศ เช่น จีน เวียดนาม อินเดีย และฟิลิปปินส์ เป็นต้น
ซึ่งมีความได้เปรียบด้านค่าแรงงานที่ต่ำ และมีแหล่งวัตถุดิบที่อุดมสมบูรณ์กว่าประเทศไทย

บริษัทได้กำหนดแนวทางการบริหารต้นทุนวัตถุดิบ
เพื่อให้การดำเนินงานเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพไว้ดังนี้

-   การติดตามข้อมูลข่าวสาร : บริษัทกำหนดให้บุคลากรที่เกี่ยวข้องในสายงาน
    ต้องติดตามข้อมูลข่าวสารเกี่ยวกับสภาวะตลาดของวัตถุดิบต่างๆ อย่างใกล้ชิด
    ทั้งข้อมูลจากตลาดภายในประเทศและตลาดต่างประเทศ
    ประกอบกับประสบการณ์และความเชี่ยวชาญในการดำเนินธุรกิจอาหารทะเลแช่แข็งของผู้บริหารกว่า
    20 ปี ทำให้บริษัทสามารถคาดการณ์และตัดสินใจได้ทันทีเมื่อมีเหตุการณ์เปลี่ยนแปลง

-   การสำรองวัตถุดิบ : บริษัทมีการสั่งซื้อวัตถุดิบ/ผลิตสินค้าบางประเภทเพื่อสำรองไว้ ได้แก่

(1) ปลาทราย - บริษัทจะสั่งซื้อปลาทรายสำรองไว้ในกรณีที่ราคาปลาทรายต่ำลงมาก
หรือเป็นการป้องกันปริมาณการผลิต ที่ไม่แน่นอน เนื่องจากปลาทราย (หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า
“ปลาเห็ดโคน”) เป็นสัตว์น้ำทะเลที่อาศัยอยู่บนพื้นทรายริมชายฝั่ง และไม่สามารถเพาะเลี้ยงเองได้
ดังนั้นจึงไม่สามารถควบคุมปริมาณผลผลิตตามธรรมชาติ

(2) กุ้งแช่แข็ง – โดยปกติบริษัทจะสั่งซื้อวัตถุดิบก็ต่อเมื่อได้รับคำสั่งซื้อสินค้า
ยกเว้นกรณีที่ราคากุ้งในตลาดต่ำมากหรือปริมาณผลผลิตของกุ้งแช่แข็งต่ำ

(3) ปลาหมึกแช่แข็ง – บริษัทจะสำรองปลาหมึกในกรณีเดียวกันกับปลาทราย
แต่จะมีปริมาณสำรองจำนวนไม่มากนักเมื่อเทียบกับปลาทราย

-   การนำเข้าวัตถุดิบ :
    บริษัทจะนำเข้าวัตถุดิบในกรณีที่ราคาวัตถุดิบภายในประเทศสูงมากเมื่อเทียบกับราคาในตลาดต่างประเทศหรือในกรณีที่ปริมาณวัตถุดิบภายในประเทศไม่มี/ไม่เพียงพอต่อความต้องการ

1.2 ปัจจัยความเสี่ยงด้านอัตราแลกเปลี่ยน 

บริษัทมีรายได้จากการส่งออกสินค้าในปี 2549 เกือบร้อยละ100
ทำให้รายได้ที่ได้รับส่วนใหญ่เป็นสกุลเงินตราต่างประเทศ โดยกว่าร้อยละ 90
เป็นรายได้ในรูปของสกุลเงินเหรียญสหรัฐและส่วนที่เหลือในรูปสกุลเงินเยน
ทำให้บริษัทมีความเสี่ยงด้านอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ อย่างไรก็ตาม
บริษัทมีเงินกู้ส่วนหนึ่งเป็นเงินเหรียญสหรัฐ
จึงนำรายได้บางส่วนที่เป็นเงินสกุลเดียวกันไปชำระคืนเงินกู้และดอกเบี้ยแทนเมื่อถึงกำหนดเวลาชำระ
และบริษัทได้มีการป้องกันความเสี่ยงดังกล่าว โดยทำสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า
(Forward Contract และ SWAP Contract )

1.3 ปัจจัยความเสี่ยงในการกีดกันทางการค้าในตลาดต่างประเทศ 

ผลของการเปิดเสรีทางการค้าในตลาดการค้าโลก ทำให้เกิดการแข่งขันการส่งออกอย่างรุนแรง
มีการนำมาตรการทางภาษีและมาตรการที่ไม่ใช่ภาษีมาใช้กีดกันทางการค้าในบางประเทศ
ส่งผลให้ธุรกิจการส่งออกอาหารทะเลของไทยได้รับการปฏิบัติที่ไม่เป็นธรรม เช่น

-   การที่ตลาด EU และตลาดส่งออกหลายประเทศ กำหนดมาตรการคุมเข้มการตรวจเชื้อโรค
    และสารตกค้างในสินค้าจำพวกสัตว์น้ำทำให้กระทบต่อปริมาณการส่งออกกุ้งแช่แข็งจากประเทศไทยอย่างมาก
    อาทิ การกำหนดค่าสารปนเปื้อน Dioxin และสารตกค้าง Malacite green เป็นต้น
    โดยในปี 2549 บริษัทฯมีค่าใช้จ่ายด้านคุณภาพรวม 9 ล้านบาท

-   การที่สหรัฐอเมริกาเรียกเก็บภาษีการทุ่มตลาดจากผู้ส่งออกประเทศไทย 5.95%
    ทำให้ต้นทุนส่งออกกุ้งไปสหรัฐอเมริกาเพิ่มขึ้น โดยในปี 2549
    บริษัทฯต้องจ่ายภาษีดังกล่าวจำนวน 46 ล้านบาท อย่างไรก็ตามอัตราภาษี Anti - Dumping
    ของไทยก็ยังต่ำกว่าคู่แข่งบางประเทศ เช่น จีน อินเดีย และเวียดนาม เป็นต้น

 การแก้ไขปัญหาที่ต้องเผชิญกับมาตรการกีดกันทางการค้าในตลาดต่างประเทศนั้น บริษัทได้นำระบบการตรวจสอบและควบคุมคุณภาพและความปลอดภัยของอาหาร (BRITISH RETAIL CONSORTIUM STANDARD : BRC) ระบบมาตรฐาน ISO 9001 : 2000 และมาตรฐาน HALAL ซึ่งเป็นระบบมาตรฐานสากลที่ได้รับการยอมรับในอุตสาหกรรมอาหารมาใช้ในกระบวนการผลิต เพื่อควบคุมคุณภาพผลิตภัณฑ์จนเป็นที่ยอมรับจากประเทศผู้นำเข้าแล้ว 

ส่วนแนวทางแก้ไขการเรียกเก็บภาษีการทุ่มตลาด (Anti – dumping) นั้น บริษัทฯ
ได้จ้างที่ปรึกษาเพื่อเตรียมข้อมูลในการReview อัตราภาษี Anti-Dumping แล้ว
เพื่อควบคุมให้อัตราภาษีดังกล่าวอยู่ในอัตราปัจจุบันหรือต่ำกว่าในปัจจุบัน

ปัจจัยความเสี่ยงในการต่ออายุสัญญาเช่าของโรงงานแห่งที่ 1

บริษัทเช่าพื้นที่กับการท่าเรือแห่งประเทศไทย เพื่อเป็นที่ตั้งของโรงงานผลิตอาหารทะเล
แช่แข็งและถือว่าเป็นโรงงานแห่งแรกของบริษัทที่เปิดดำเนินการ ปัจจุบัน
โรงงานแห่งนี้ใช้สำหรับการผลิตปลาทรายแช่แข็งเป็นหลัก
แต่เนื่องจากสัญญาเช่าดังกล่าวได้หมดอายุลงตั้งแต่ปี 2543 และปัจจุบันยังอยู่ระหว่าง
การเจรจาต่ออายุสัญญาเช่ากับการท่าเรือฯ จึงอาจกระทบต่อสายการผลิตปลาทรายแช่แข็งในอนาคต
อย่างไรก็ตาม การท่าเรือฯ ยังคงอนุญาตให้บริษัทดำเนินกิจการต่อไป
โดยชำระค่าเช่าที่ดินตามที่สัญญาเดิมกำหนดไว้

ปัจจุบัน บริษัทมีพนักงานในสายการผลิตเนื้อปลาแช่แข็งประมาณ 1,000 คน
ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นพนักงานที่อาศัยอยู่ในละแวกใกล้กับโรงงาน
โดยที่พนักงานแต่ละคนมีความชำนาญและเชี่ยวชาญในการแล่เนื้อปลาเป็นอย่างดี
ดังนั้นหากการท่าเรือฯ ไม่อนุญาตให้ต่ออายุสัญญาหรือไม่ให้ดำเนินกิจการบนพื้นที่ดังกล่าว
บริษัทคาดว่าจะย้ายพนักงานพร้อมทั้งเครื่องจักรไปยังโรงงานแห่งที่ 2 (มหาชัย)
ซึ่งมีพื้นที่รองรับเพียงพอ
และการโยกย้ายดังกล่าวจะไม่ทำให้สายการผลิตปลาทรายแช่แข็งต้องหยุดชะงัก
บริษัทคาดว่าจะทำให้ต้นทุนการผลิตปลาทรายเพิ่มขึ้นประมาณร้อยละ 1
ของต้นทุนการผลิตปลาทรายแช่แข็ง

4.  ปัจจัยความเสี่ยงจากการมีผู้ถือหุ้นรายใหญ่

  บริษัทฯมีกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่ คือ ตระกูลอมรรัตนชัยกุล ถือหุ้นประมาณ 62% และกลุ่มผู้

บริหารของบริษัทฯ ถือหุ้นประมาณ 5% ทำให้ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ดังกล่าวมีอำนาจในการควบคุมบริษัทฯ
และมีอิทธิพลต่อการตัดสินใจของบริษัทฯในทุกเรื่องที่ต้องได้รับอนุมัติจากที่ประชุมผู้ถือหุ้น
ดังนั้นผู้ถือหุ้นรายย่อยของบริษัทฯจึงมีความเสี่ยงจากการไม่สามารถรวบรวมคะแนนเสียง
เพื่อตรวจสอบและถ่วงดุลเรื่องที่ผู้ถือหุ้นรายใหญ่เสนอ ให้ที่ประชุมผู้ถือหุ้นพิจารณา