บริษัท บ้านร็อคการ์เด้น จำกัด (มหาชน) แบบ56-1 ประจำปี 2549

1.  ปัจจัยความเสี่ยง

    1.  ความเสี่ยงที่เกิดจากการประกอบธุรกิจในบริษัทย่อย

ปัจจุบัน บริษัทมีธุรกิจโครงการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์อยู่ 2 โครงการคือ โครงการบ้านทาวน์เฮ้าส์กึ่งโฮมออฟฟิศ 3 ชั้น ภายใต้โครงการ “บ้านร็อคการ์เด้น เหม่งจ๋าย” กรุงเทพฯ และโครงการ “บ้านร็อคการ์เด้น บายพาส” ซึ่งแบ่งออกเป็น 4 เฟสในปัจจุบัน คือ “บ้านร็อคการ์เด้น บายพาส 1” “บ้านร็อคการ์เด้น บายพาส 2” “บ้านร็อคการ์เด้น บายพาส 3” และ “บ้านร็อคการ์เด้น บายพาส 4” นอกจากนี้ บริษัทเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินผ่านบริษัทย่อย คือ บริษัท นวเทพ จำกัด จำนวนประมาณ 500 ไร่ ซึ่งติดชายทะเลของอำเภอ ถลาง จังหวัดภูเก็ต และ ในปี 2548 บริษัทได้ร่วมลงทุนกับชาวต่างประเทศ เพื่อทำการพัฒนาโครงการท่าเทียบเรือ ยอชต์ (Yatch Marina) สำหรับจอดเรือยอชต์ คอนโดมิเนียม และโรงแรมหรูติดชายทะเล อย่างละ 1 แห่ง และบ้านพักตากอากาศ โดยจะทำการเช่าที่ดินเปล่าที่รอการพัฒนาขนาดประมาณ 500 ไร่ ของบริษัท นวเทพ จำกัด ดังกล่าว อย่างไรก็ตาม ผู้ร่วมลงทุนยังไม่ได้ชำระเงินตามข้อตกลง จึงได้ยกเลิกการร่วมทุนดังกล่าว และบริษัทได้ดำเนินการขายหุ้นทั้งหมดที่บริษัทถือใน บริษัทย่อยคือ บริษัท สยาม พาราไดส์ กรุ๊ป โฮลดิ้ง จำกัด ให้บุคคลอื่นภายนอก (ไม่มีกำไร/ขาดทุนจากการจำหน่ายเงินลงทุน) และอยู่ในระหว่างการเจรจากับผู้ร่วมลงทุนใหม่ 

ดังนั้นบริษัทอาจมีความเสี่ยงจากการประกอบธุรกิจในบริษัทย่อย คือ บริษัท นวเทพ จำกัด เนื่องมาจากเสียค่าโอกาสในการพัฒนาที่ดินขนาดประมาณ 500 ไร่ อย่างไรก็ตาม ที่ดินขนาดประมาณ 500 ไร่ ดังกล่าวเป็นทรัพย์สินของบริษัทย่อยของบริษัท คือ บริษัท นวเทพ จำกัด ซึ่งไม่มีภาระด้านหนี้สินในการถือครองที่ดิน ส่งผลให้ไม่มีภาระต้นทุนทางการเงิน รวมทั้งข้อผูกมัดใดๆ ถึงแม้ว่าโครงการท่าเทียบเรือยอชต์ ดังกล่าวจะไม่สามารถดำเนินการได้ก็ตาม 

  ทั้งนี้ บริษัทได้มีการตั้งค่าเผื่อการด้อยค่าที่ดินรอการพัฒนาของบริษัทย่อยคือ บริษัท นวเทพ จำกัด
  จำนวน 5.28 ล้านบาท
  โดยกำหนดมูลค่าที่คาดว่าจะได้รับคืนจากมูลค่าของที่ดินที่ประเมินโดยผู้ประเมินอิสระ คือบริษัท
  สยามแอพเพรซัล แอนด์ เซอร์วิส จำกัด
  ซึ่งเป็นผู้พิจารณารายละเอียดต่างๆของทรัพย์สินด้วยวิธีเปรียบเทียบราคาตลาด
  ได้ประเมินมูลค่าตลาดของทรัพย์สินดังกล่าวไว้ที่ 507.80 ล้านบาท ณ วันที่ 25 มกราคม 2548
  ดังนั้น
  บริษัทได้ตั้งค่าเผื่อการด้อยค่าที่ดินรอการพัฒนาดังกล่าวเพื่อสะท้อนให้เห็นมูลค่าทรัพย์สินที่แท้จริงตามมาตรฐานการบัญชีแล้ว
  ในงบการเงินไตรมาสที่ 3 ของปี 2548 ที่ผ่านมา

  1.2 ความเสี่ยงในเรื่องของกฎหมายควบคุมการจัดสรรที่ดิน

  ถึงแม้ว่าตลาดที่อยู่อาศัยค่อนข้างจะเป็นตลาดแข่งขันแบบเสรี แต่ความเสี่ยงในเรื่องระเบียบ
  ประกาศ และข้อกำหนด ซึ่งจะมีประกาศใช้และปรับเปลี่ยนทุกๆ 4 ปี
  รวมถึงขั้นตอนเพื่อปฏิบัติตามกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการจัดสรรที่ดินสามารถสร้างผลกระทบและปัญหาความยุ่งยากให้กับผู้ประกอบการอสังหาริมทรัพย์
  และอาจทำให้เกิดความล่าช้าในขั้นตอนการก่อสร้าง รวมถึงต้นทุนค่าใช้จ่ายที่ต้องเพิ่มสูงขึ้นตามมา
  ตัวอย่างเช่น การกำหนดเขตการใช้ประโยชน์ที่ดิน (Zoning) กฎหมายผังเมือง
  การวางผังจราจร การแก้ปัญหาสิ่งแวดล้อม
  ซึ่งส่งผลทำให้ผู้ประกอบการเพิ่มค่าใช้จ่ายในอนาคตได้
  สำหรับผู้ประกอบการซึ่งขออนุญาตทำบ้านจัดสรร ต้องพบกับข้อกำหนดการจัดสรรที่ดินตาม
  พ.ร.บ.จัดสรรที่ดิน เพื่อความปลอดภัย และรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม เช่น
  การจัดระบบการประปา และการวิเคราะห์ผลกระทบสิ่งแวดล้อม เป็นต้น
  และสำหรับขนาดของที่ดินที่จะจัดสรรเป็นอีกหนึ่งข้อกำหนดด้วยเช่นกัน เช่น
  การจัดสรรที่ดินเพื่อขายบ้าน

บริษัท บ้านร็อคการ์เด้น จำกัด (มหาชน) แบบ56-1 ประจำปี 2549

  เดี่ยว ที่ดินแปลงย่อยต้องมีขนาดความกว้างหรือความยาวไม่ต่ำกว่า 10.00 เมตร
  และมีเนื้อที่ไม่ต่ำกว่า 50 ตารางวา นอกจากนี้ การจัดจำหน่ายแปลงย่อยไม่เกิน 99 แปลง
  หรือเนื้อที่ต่ำกว่า 19 ไร่ ต้องมีความกว้างของเขตทางไม่ต่ำกว่า 9.00 เมตร
  โดยมีความกว้างของผิวจราจรไม่ต่ำกว่า 6.00 เมตร แปลงย่อยตั้งแต่ 100-299 แปลง
  หรือเนื้อที่ 19-50 ไร่ ต้องมีความกว้างของเขตทางไม่ต่ำกว่า 12.00 เมตร
  โดยมีความกว้างของผิวจราจรไม่ต่ำกว่า 8.00 เมตร และแปลงย่อยตั้งแต่ 300-499 แปลง
  หรือเนื้อที่เกินกว่ากว่า 50 ไร่ ต้องมีความกว้างของเขตทางไม่ต่ำกว่า 16.00 เมตร
  โดยมีความกว้างของผิวจราจรไม่ต่ำกว่า 12.00 เมตร รวมถึง กฎหมายนิติบุคคลบ้านจัดสรร
  ที่ประกาศใช้เมื่อปี 2546 ได้ครอบคลุมหมู่บ้านจัดสรร ที่สร้างโดยพ.ร.บ. การจัดสรรที่ดิน พ.ศ.
  2543 เป็นต้นมา ระบุให้ทุกโครงการต้องก่อตั้งนิติบุคคลบ้านจัดสรร
  เพื่อบริหารจัดการระบบส่วนกลางเพื่อสาธารณะ เช่น จ้างยาม จ่ายค่าน้ำ ค่าไฟ ฯลฯ ภายใน
  180 วันหลังการก่อสร้างทรัพย์สินส่วนกลางแล้วเสร็จ และพร้อมจะส่งมอบ ซึ่งกฎหมายระบุว่า
  ทรัพย์สินส่วนกลางอันได้แก่ ถนน ทางเท้า และ เสาไฟ เป็นต้น
  ต้องอยู่ในความดูแลเจ้าของโครงการเดิมไปอีก 1 ปี
  หลังจากก่อสร้างทรัพย์สินส่วนกลางหรือสาธารณูปโภคส่วนกลางแล้วเสร็จ
  ระหว่างนั้นให้ดำเนินการจัดตั้งนิติบุคคลบ้านจัดสรร และเมื่อแล้วเสร็จตามกำหนด
  ก็จะทำการส่งมอบให้นิติบุคคลบ้านจัดสรร
  โดยเจ้าของโครงการต้องวางเงินประกันค่าพื้นที่ส่วนกลาง ให้กับนิติบุคคลด้วย
  ดังนั้นผู้ประกอบการจะมีภาระค่าใช้จ่ายในส่วนนี้ด้วยเช่นกัน

  นอกจากนี้ กฎกระทรวงผังเมืองรวม กรุงเทพมหานคร (ปรับปรุงครั้งที่ 2) ปี 2549
  ได้ประกาศในฉบับกฤษฎีกา และมีผลใช้บังคับทันที ในวันที่ 16 พฤษภาคม 2549
  และมีระยะเวลาบังคับใช้ 5 ปี จนถึงวันที่ 15 พฤษภาคม 2554
  (ปกติผังเมืองจะประกาศใช้ได้คราวละ 5 ปี อาจต่ออายุได้อีก 2 ครั้งๆ ละไม่เกิน 1 ปี
  หลังจากนั้นต้องมีการปรับปรุงและประกาศใช้ใหม่)
  ดังนั้นผู้ประกอบการอสังหาริมทรัพย์หลายรายอาจจะได้รับผลกระทบจากผังเมืองดังกล่าวนี้
  โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ประกอบการเกี่ยวกับอาคารสูงจะได้รับผลกระทบมากกว่าผู้ประกอบการโครงการที่เป็นบ้านแนวราบ
  เนื่องจากกฎหมายใหม่จะมีความเข้มงวดในการก่อสร้างอาคารในแต่ละโซนของกรุงเทพฯมากขึ้น
  ด้วยสาเหตุที่จะมีการกำหนดอัตราส่วนพื้นที่อาคารรวมต่อพื้นที่ดิน (Floor Area Ratio) ลดลง
  และกำหนดอัตราส่วนพื้นที่ว่างต่อพื้นที่อาคารรวม (Open Space Ratio) เพิ่มสูงขึ้น
  และการกำหนดความกว้างของถนนเพื่อป้องกันปัญหาการจราจร อาทิ
  อาคารขนาดใหญ่ต้องอยู่ริมถนน ซอยต้องกว้าง 10 เมตรขึ้นไป ถนนหลักต้องกว้าง 16 เมตร/30
  เมตร หรือต้องใกล้กับสถานีรถไฟฟ้าในรัศมี 500 เมตร เป็นต้น
  ซึ่งจะส่งผลทำให้ผู้ประกอบการมีภาระต้นทุนที่สูงขึ้นในการซื้อที่ดิน
  ทำให้ราคาบ้านสูงมากขึ้นตามมาเช่นกัน

  ดังนั้น บริษัทอาจจะได้รับผลกระทบจากการปรับโครงร่างผังเมืองใหม่ดังกล่าว
  เนื่องจากเนื้อที่ที่จะต้องขยายมากขึ้น
  ทำให้จำนวนหน่วยที่สามารถสร้างได้ในพื้นที่ของโครงการมีขนาดน้อยลง
  และราคาบ้านต่อหลังอาจจะต้องสูงขึ้นตามเนื้อที่ที่ดินที่บังคับ
  ซึ่งอาจจะต้องประสบกับข้อจำกัดอันเป็นอุปสรรคต่อรูปแบบและนโยบายบ้านของบริษัทในอนาคต
  รวมถึงข้อกำหนดการจัดสรรที่ดินตาม พ.ร.บ. การจัดสรรที่ดิน พ.ศ. 2543
  และผลกระทบจากข้อกำหนดต่างๆที่จะต้องปฏิบัติตามในอนาคต อย่างไรก็ดี
  กฎหมายเหล่านี้ไม่มีผลบังคับใช้ย้อนหลัง จึงทำให้โครงการต่างๆ ดำเนินไปได้ตามแผนงาน
  อีกทั้งโครงการที่บริษัทมีอยู่ในปัจจุบันมีความเพียงพอที่ทำรายได้ให้กับบริษัทไปอีกประมาณ 3-5 ปี
  ซึ่งเป็นโครงการที่ได้ขออนุญาตการพัฒนาสิ่งแวดล้อมแล้วทั้งสิ้น จากทางราชการของจังหวัดภูเก็ต
  คือ โครงการบ้านร็อคการ์เด้นบายพาสที่เหลืออีก 2 โครงการ คือ โครงการบ้านร็อคการ์เด้น
  บายพาส 5 และ บายพาส 6 บนถนนบายพาส อำเภอเมือง จังหวัด

บริษัท บ้านร็อคการ์เด้น จำกัด (มหาชน) แบบ56-1 ประจำปี 2549

  ภูเก็ต จากทั้งหมด 6 โครงการ โดยมูลค่าขายของโครงการที่เหลือในครั้งนี้อยู่ที่ 2,461.11
  ล้านบาท ซึ่งสามารถทำรายได้ให้กับบริษัทไปอีกประมาณ 5 ปี ดังนั้น
  บริษัทได้มีการเตรียมรับมือกับกฎหมายใหม่โดยการปรับรูปแบบโครงการให้สอดคล้องกับกฎหมายที่จะมีขึ้นในอนาคตระยะยาว
  โดยได้ทำการศึกษาภาวะตลาดที่อยู่อาศัยอยู่สม่ำเสมอ
  ซึ่งจะส่งผลให้บริษัทมีความสามารถที่จะขยายงานในอนาคต

3.  ความเสี่ยงจากการดำเนินงานในอนาคต

เนื่องจากโครงการ “บ้านร็อคการ์เด้น บายพาส” แบ่งออกเป็นจำนวนทั้งสิ้น 6 เฟส
และบริษัทได้เปิดโครงการเพื่อขายแล้วในปัจจุบันจำนวน 4 เฟส คือ โครงการ “บ้านร็อคการ์เด้น
บายพาส 1” ถึง “บ้านร็อคการ์เด้น บายพาส 4” โดยที่โครงการ “บ้านร็อคการ์เด้น บายพาส 1”
และ “บ้านร็อคการ์เด้น บายพาส 2” ประกอบไปด้วยบ้านทาวน์เฮ้าส์ชั้นเดียวเป็นส่วนใหญ่
จำนวนรวมกันทั้งสิ้น 175 ยูนิต และมีอาคารพาณิชย์เพียง 15 ยูนิต ในโครงการ “บ้านร็อคการ์เด้น
บายพาส 2” โครงการ “บ้านร็อคการ์เด้น บายพาส 3” และโครงการ “บ้านร็อคการ์เด้น
บายพาส 4” ซึ่งทั้ง 2 โครงการหลังนั้นประกอบด้วยบ้านแฝดชั้นเดียว บ้านเดี่ยวชั้นเดียว บ้านเดี่ยว
2 ชั้น และบ้านโฮมออฟฟิศ 2.5 ชั้น อย่างไรก็ดี โครงการทั้ง 2
เฟสแรกนั้นเป็นโครงการที่บริษัทมีการตั้งเป้าหมายลูกค้าที่แตกต่างกันกับโครงการที่เหลืออีก 4 เฟส
โดยที่โครงการ “บ้านร็อคการ์เด้น บายพาส 1” และ โครงการ“บ้านร็อคการ์เด้น บายพาส 2”
จะเน้นกลุ่มลูกค้าซึ่งเป็นคนท้องถิ่น
และคนที่มาทำงานในจังหวัดภูเก็ตซึ่งมีอาชีพเป็นพนักงานที่ทำงานในโรงแรม ห้างสรรพสินค้า
ร้านค้าปลีก และร้านขายของที่ระลึก ซึ่งเช่าบ้านอยู่ก่อนแล้วประมาณ 4,000-5,000 บาทต่อเดือน
แต่ต้องการมีบ้านเป็นของตนเอง (หากลูกค้าซื้อบ้านในโครงการของบริษัท
และผ่อนดาวน์กับสถาบันทางการเงิน ยอดเงินจะอยู่ที่งวดละ 4,000 – 4,600 บาท
สำหรับระยะเวลาการผ่อนชำระเป็นเวลา 30 ปี)
โดยระดับราคาของบ้านทาวน์เฮ้าส์ชั้นเดียวดังกล่าวของ 2 เฟสแรกอยู่ที่ประมาณ 0.84-1.20
ล้านบาท
นับว่าเป็นราคาที่เข้าถึงกลุ่มผู้ซื้อซึ่งยังไม่มีผู้ประกอบการรายใหญ่รายอื่นเข้าไปแข่งขันด้วยมากนัก

  ในขณะที่บ้านในโครงการ “บ้านร้อคการ์เด้นบายพาส 3” ถึง โครงการ
  “บ้านร้อคการ์เด้นบายพาส 6” จะมีระดับราคาที่สูงขึ้น รวมทั้งกลุ่มลูกค้าเป้าหมายจะเปลี่ยนไป
  โดยระดับราคาขายทั่วไปอยู่ที่ยูนิตละประมาณ 1.49-4.00 ล้านบาท
  ซึ่งราคาแตกต่างกันไปตามลักษณะของบ้าน อันประกอบด้วย บ้านแฝด บ้านเดี่ยวชั้นเดียว
  บ้านเดี่ยว 2 ชั้น และบ้านโฮมออฟฟิศ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งบ้านในโครงการ
  “บ้านร็อคการ์เด้น บายพาส 6” ซึ่งจะมีลักษณะเป็นบ้านเดี่ยวชั้นเดียวและบ้านเดี่ยว 2 ชั้นเท่านั้น
  จำนวนถึง 586 ยูนิต โดยมีระดับราคาอยู่ที่ยูนิตละประมาณ 3.20-4.00 ล้านบาท
  ซึ่งมูลค่าการลงทุนทั้ง 4 เฟสรวมกันทั้งสิ้นอยู่ที่ 1,635.93 ล้านบาท
  ทำให้บริษัทอาจมีความเสี่ยงในเรื่องของประสบการณ์ด้านการบริหารและการจัดการ
  และกลุ่มลูกค้าเป้าหมายที่เปลี่ยนไป
  และถึงแม้ว่าบริษัทจะสามารถจัดการจ้างบุคคลภายนอกซึ่งมีประสบการณ์ในระดับราคาบ้านที่สูงขึ้นก็ตามในการทำการตลาดและการขายเนื่องจากบริษัทต้องไปทำการแข่งขันกับผู้ประกอบการรายอื่นที่แข็งแกร่งกว่า
  และบริษัทจะต้องมีความเสี่ยงในการลงทุนที่สูงขึ้น
  เมื่อเทียบกับระดับบ้านทาวน์เฮ้าส์ชั้นเดียวของโครงการ “บ้านร็อคการ์เด้น บายพาส 1” และ
  “บ้านร็อคการ์เด้น บายพาส 2” ซึ่งอยู่ที่ยูนิตละประมาณ 0.84-1.20 ล้านบาท
  และมูลค่าลงทุนรวมกันเพียง 86.59 ล้านบาทเท่านั้น

  อย่างไรก็ดี จากการศึกษาข้อมูลของบริษัท และข้อมูลที่ได้รับจากทีมการตลาดที่จังหวัดภูเก็ต
  ซึ่งเป็นการจ้างบุคคลภายนอกของบริษัท พบว่าบริษัทมีช่องทางทำการตลาดสำหรับบ้านแฝดชั้นเดียว
  โครงการบ้านเดี่ยวชั้นเดียว และบ้านเดี่ยว 2 ชั้น บนถนนบายพาสของจังหวัดภูเก็ต
  โดยบริษัทจะสร้างโครงการให้มีจุดเด่น

บริษัท บ้านร็อคการ์เด้น จำกัด (มหาชน) แบบ56-1 ประจำปี 2549

  ที่หลากหลายมากกว่าคู่แข่ง
  เช่นทำเลที่ตั้งที่อยู่ในใจกลางเมืองเพื่อให้ได้รับความสนใจจากลูกค้าที่ต้องการบ้านเดี่ยวทั้งแบบชั้นเดียวและแบบ
  2 ชั้น สำหรับการพัฒนาโครงการบ้านร็อคการ์เด้น บายพาส 3 ถึง 5
  ขึ้นมาเพื่อมารองรับกลุ่มลูกค้าที่มีความต้องการบ้านแฝดชั้นเดียวเหล่านั้น
  ในขณะที่บ้านเดี่ยวชั้นเดียว และบ้านเดี่ยว 2 ชั้นในโครงการบ้านร็อคการ์เด้น บายพาส 6
  ทีมการตลาดที่จังหวัดภูเก็ตของบริษัทจะเน้นจุดขายในเรื่องของทำเลที่ตั้งของบ้านในบางเฟสของโครงการที่อยู่บนเนินเขา
  สามารถมองเห็นทะเลอันดามันทางด้านฝั่งตะวันออกของเกาะภูเก็ต นอกจากนี้
  การแข่งขันจากคู่แข่งในระดับเดียวกันที่จังหวัดภูเก็ตไม่สูงมากนัก
  โดยบริษัทมีคู่แข่งที่สำคัญในระดับเดียวกันเพียง 1 ราย คือโครงการภูเก็ตวิลล่า
  ซึ่งทำเลที่ตั้งอยู่ในตัวเมืองภูเก็ต ซึ่งสามารถเดินทางไปยังถนนบายพาสได้สะดวกเช่นกัน
  โดยคู่แข่งดังกล่าวได้เปิดโครงการเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม 2548 และได้เปิดจองในเฟสแรกจาก 3
  เฟสของโครงการ โดยเฟสแรกดังกล่าวเป็นประเภทบ้านเดี่ยวชั้นเดี่ยว บ้านทาวน์เฮ้าส์ชั้นเดียว
  และบ้านทาวน์เฮ้าส์ 2 ชั้น จำนวนทั้งหมด 300 หลัง และสามารถขายได้หมดแล้วในปัจจุบัน
  ถึงแม้ว่าราคาขายโดยเฉลี่ยอยู่ในระดับที่สูงกว่าของบริษัทเล็กน้อย
  เมื่อเปรียบเทียบกับบ้านทาวน์เฮ้าส์ ในโครงการดังกล่าวของบริษัท

  นอกจากนี้ บริษัทอาจมีความเสี่ยงจากการครอบครองที่ดินบริเวณสนามบินสุวรรณภูมิประมาณ 33
  ไร่ มูลค่า 58.80 ล้านบาท ซึ่งคาดว่าจะเริ่มพัฒนาโครงการภายในต้นปี 2550
  และที่ดินบริเวณบ้านเพ จังหวัดระยอง ประมาณ 104 ไร่ มูลค่า 60.63 ล้านบาท
  ซึ่งคาดว่าจะเริ่มพัฒนาโครงการในปลายปี 2550
  ทำให้บริษัทไม่มีรายได้จากการพัฒนาสินทรัพย์ดังกล่าวจนกว่าจะเปิดโครงการเพื่อให้ลูกค้าจองซื้อ
  อย่างไรก็ดี เนื่องจากบริษัทมีนโยบายในการซื้อที่ดินที่มีศักยภาพสูงไว้
  บริษัทจึงเชื่อมั่นว่าจะสามารถนํามาบริหารจัดการและพัฒนาโครงการใหม ๆ ในอนาคต
  และรองรับความต้องการที่อยู่อาศัยของผู้บริโภคในราคาที่ไม่สูงมาก
  โดยมีทำเลที่ตั้งอยู่ใจกลางเมือง สามารถเดินทางเชื่อมต่อในหลายทิศทางของเมืองได้ดี

4.  ความเสี่ยงด้านกระแสเงินสดของบริษัท

  การขยายตัวของธุรกิจของบริษัทในช่วงที่ผ่านมาตั้งแต่ในปี 2546
  จะเป็นลักษณะการขยายตัวโดยใช้เงินทุนจากผู้ถือหุ้น หรือ
  การกู้ยืมจากบุคคลหรือกิจการที่เกี่ยวข้องซึ่งอาจจมีทั้งส่วนที่คิดและไม่คิดดอกเบี้ย
  โดยเป็นนโยบายการบริหารเงินทุนแบบอนุรักษ์นิยม
  ของผู้บริหารในช่วงของการเริ่มโครงการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ต่างๆของบริษัท อย่างไรก็ตาม
  การขยายตัวของบริษัทในอนาคตอันใกล้ ได้แก่ การลงทุนบนที่ดินของบริษัทสำหรับโครงการ
  “บ้านร็อคการ์เด้นบายพาส 5” และโครงการ “บ้านร็อคการ์เด้นบายพาส 6” ขนาดประมาณ
  226-1-37 ไร่ (หลังจากหักแนวเสาไฟฟ้าพาดผ่านจำนวน 25-1-25 ไร่ แล้ว
  ซึ่งบริเวณที่โดนแนวเสาไฟฟ้าพาดผ่านดัง กล่าวจะนำมาทำเป็นสวนสาธารณะ) บนถนนบายพาส
  ซึ่งเป็นพื้นที่หลักของจังหวัดภูเก็ต เพื่อพัฒนาอสังหาริมทรัพย์อย่างต่อเนื่อง
  ซึ่งมีมูลค่าการลงทุนรวมกันประมาณ 1,439.99 ล้านบาท
  อาจจะทำให้บริษัทมีความเสี่ยงในเรื่องของต้นทุนทางการเงิน
  และกระทบต่อบริษัทในเรื่องของสภาพคล่องตามมา
  เนื่องมาจากมีความเป็นไปได้ว่าบริษัทจะใช้เงินกู้จากสถาบันการเงิน
  นอกเหนือจากแหล่งเงินทุนที่จะมาจากกระแสเงินสดจากการดำเนินงานของบริษัท
  และเงินทุนที่จะได้จากการเพิ่มทุนต่อประชาชนทั่วไปในครั้งนี้ นั่นคือ
  บริษัทอาจจะมีภาระที่สูงขึ้นจากดอกเบี้ยกู้ยืมซึ่งมาจากการก่อภาระหนี้สินใดๆในอนาคต

  อย่างไรก็ดี บริษัทและบริษัทย่อยจะคำนึงถึงโครงสร้างทางการเงิน
  รวมทั้งปริมาณกระแสเงินสดจากกิจการที่จะต้องเพียงพอต่อการชำระภาระผูกพันที่อาจจะเกิดขึ้น
  นอกจากนี้ ในแง่ของการหาแหล่งเงินทุนจาก

บริษัท บ้านร็อคการ์เด้น จำกัด (มหาชน) แบบ56-1 ประจำปี 2549

  สถาบันการเงิน
  บริษัทยังคงมีการติดต่อกับบางสถาบันการเงินในประเทศอย่างต่อเนื่องในการจัดสินเชื่อให้กับลูกค้าในโครงการต่างๆของบริษัท
  และ บริษัทยังมีทรัพย์สินที่สามารถนำไปใช้เป็นหลักประกันการกู้ได้ในรูปของที่ดินระหว่างการพัฒนา
  จึงไม่น่าจะมีปัญหาในด้านสภาพคล่องเพื่อรองรับกับการขยายตัวของบริษัทในอนาคต

5.  ความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาวัสดุก่อสร้าง

  จากการที่ภาวะธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ดีขึ้นอย่างต่อเนื่องในช่วงที่ผ่านมา
  หลังจากประสบกับวิกฤติเศรษฐกิจเมื่อปี 2540
  ส่งผลให้ความต้องการวัสดุก่อสร้างในประเทศอันได้แก่ ปูนซีเมนต์ ไม้ และเหล็ก เป็นต้น
  เพื่อการสร้างบ้านพักอาศัยเพิ่มขึ้นอย่างชัดเจน (ร้อยละ 40
  ของกำลังผลิตรวมวัสดุก่อสร้างในประเทศถูกใช้ไปกับการสร้างบ้านพักอาศัย)
  ในขณะที่ประเทศจีนมีความต้องการการนำเข้าวัสดุก่อสร้างหลัก คือ เหล็กแท่งเล็ก (Billet)
  และเศษเหล็ก จากต่างประเทศเป็นจำนวนมาก
  ประกอบกับภาครัฐมีนโยบายขยายการลงทุนต่างๆในการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน
  (Infrastructure)
  ของประเทศเพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจและเพื่อรองรับการเติบโตทางเศรษฐกิจในอนาคต
  จึงเป็นตัวเร่งให้มีความต้องการวัสดุก่อสร้างเพิ่มสูงขึ้นอีกทางหนึ่ง
  และส่งผลให้ราคาขายของวัสดุก่อสร้างเพิ่มสูงขึ้นและมีความผันผวน ตามมา

  อย่างไรก็ดี จากสถานการณ์เรื่องราคาน้ำมันที่ปรับเพิ่มสูงขึ้นกว่าในอดีต
  และอัตราดอกเบี้ยที่มีแนวโน้มสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง ณ
  ปัจจุบันได้ส่งผลกระทบต่อความต้องการในบ้าน (Demand) และส่งผลทำให้ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์
  (Supply) ชะลอตัวลงในที่สุด
  จึงมีแนวโน้มว่าราคาวัสดุก่อสร้างน่าจะเข้าสู่ภาวะปกติและมีความผันผวนน้อยลง ดังนั้น
  ความผันผวนของวัสดุก่อสร้างที่ผ่านมาซึ่งอาจจะกระทบกับบริษัทในด้านของความต้องการบ้านในทางตรงได้คลี่คลายลงแล้วในปัจจุบัน
  อีกทั้งผู้รับเหมาก่อสร้างซึ่งบริษัทว่าจ้างให้เป็นผู้ดำเนินการจัดหาวัสดุหลักในการก่อสร้าง รวมถึง
  กระเบื้องปูพื้น กระเบื้องปูหลังคา เหล็ก และเครื่องสุขภัณฑ์
  สำหรับทุกโครงการที่ดำเนินอยู่ในปัจจุบัน ได้แก่ โครงการ “บ้านร็อคการ์เด้น บายพาส 1 ”
  ถึงโครงการ “บ้านร็อคการ์เด้น บายพาส 4 ” ตลอดจนโครงการในอนาคตคือ โครงการ
  “บ้านร็อคการ์เด้น บายพาส 5 ” และ โครงการ “บ้านร็อคการ์เด้น บายพาส 6 ”
  และโครงการอื่นๆในอนาคตทั้งที่กรุงเทพฯและต่างจังหวัด
  ได้รวมค่าวัสดุหลักดังกล่าวรวมกับค่าว่าจ้างซึ่งผู้รับเหมาก่อสร้างจะได้รับ
  โดยตกลงทำสัญญาจ้างเหมาก่อสร้างบ้านกับบริษัทไว้แล้วล่วงหน้า
  ทำให้บริษัทสามารถลดความผันผวนจากราคาวัสดุก่อสร้างดังกล่าวได้อย่างชัดเจนหากราคาวัสดุกลับมาผันผวนอย่างฉับพลัน
  ทำให้บริษัทสามารถควบคุมความเสี่ยงของการปรับขึ้นราคาของวัสดุก่อสร้างในอนาคตได้ระดับหนึ่ง
  สามารถคาดคะเนค่าใช้จ่ายได้ล่วงหน้า และปรับตัวได้ทันเวลา
  ไม่ส่งผลกระทบต่อกำไรของบริษัทในทันทีที่มีการเปลี่ยนแปลงของราคาวัสดุก่อสร้าง

6.  ความเสี่ยงจากการพึ่งพาผู้รับเหมาก่อสร้างก่อสร้าง และแรงงานในการก่อสร้าง

  บริษัทไม่มีผู้รับเหมาก่อสร้างเป็นของบริษัทเอง
  จึงทำให้บริษัทมีความเสี่ยงในเรื่องการพึ่งพาผู้รับเหมาก่อสร้างและแรงงานในการก่อสร้าง นั่นคือ
  หากผู้รับเหมาก่อสร้างไม่สามารถก่อสร้างให้บริษัทได้ตามกำหนด
  ส่งผลให้บริษัทไม่สามารถส่งมอบบ้านแก่ผู้ซื้อได้ตามเวลา ในอดีตที่ผ่านมา
  ผู้รับเหมาก่อสร้างของบริษัทมีจำนวน 2 ราย สำหรับการก่อสร้างงานในกรุงเทพฯ
  ซึ่งมีประวัติการทำงานที่ดีกับบริษัทมาตลอด
  ทำให้บริษัทไม่มีปัญหาในเรื่องของการว่าจ้างผู้รับเหมาก่อสร้างก่อสร้างและแรงงานในการก่อสร้างจาก

บริษัท บ้านร็อคการ์เด้น จำกัด (มหาชน) แบบ56-1 ประจำปี 2549

  บุคคลภายนอก อย่างไรก็ตาม
  บริษัทประสบปัญหาผิดนัดงานจากผู้รับเหมาก่อสร้างของบริษัทซึ่งเป็นรายเดียวที่บริษัทจ้างงานในโครงการ
  “บ้านร็อคการ์เด้น บายพาส 1” และ โครงการ “บ้านร็อคการ์เด้น บายพาส 2” จังหวัดภูเก็ต
  ซึ่งบริษัทได้ออกเงินล่วงหน้าสำหรับค่าวัสดุก่อสร้างที่สำคัญๆ ได้แก่ ไม้และเหล็ก เป็นต้น
  ที่บริษัทได้จัดซื้อในราคาที่ถูกกว่าให้กับผู้รับเหมารายนี้
  แต่บริษัทได้นำเงินค่าจ้างรับเหมาที่ยังไม่ได้ชำระให้ผู้รับเหมารายนี้
  นำมาจ้างผู้รับเหมารายใหม่เพื่อให้งานก่อสร้างสำเร็จลุล่วงไปได้
  รวมถึงบริษัทสามารถนำวัสดุก่อสร้างเหล่านั้นมาใช้กับบ้านที่ผู้รับเหมารายใหม่รับงานก่อสร้างต่อได้เช่นกัน
  จนบริษัทสามารถส่งมอบบ้านให้แก่ผู้ซื้อได้ตามเวลา อย่างไรก็ดี
  บริษัทมีการทำสัญญากับผู้รับเหมาทุกราย
  และมีการเก็บเงินค่าค้ำประกันงานก่อสร้างจากผู้รับเหมาเหล่านั้นเพื่อคุ้มครองบริษัทเอง
  รวมทั้งการตรวจสอบความน่าเชื่อถือของฐานะทางการเงินของผู้รับเหมาทุกรายที่บริษัทจะชำระค่าวัสดุก่อสร้างล่วงหน้า

  ทั้งนี้ ตั้งแต่โครงการ “บ้านร็อคการ์เด้น บายพาส 3 ” เป็นต้นไป และโครงการอื่นๆในอนาคต
  บริษัทจะใช้วิธีการประมูลในลักษณะเปิดประมูลซองจากแบบก่อสร้าง (B.O.Q.)
  ของบริษัทเพื่อเป็นแบบแผนในการปฏิบัติการเลือกผู้รับเหมาก่อสร้าง
  โดยที่ฝ่ายก่อสร้างโครงการของบริษัทจะเป็นผู้กำหนดราคากลางในแบบก่อสร้างดังกล่าว
  และเปิดให้ผู้รับเหมาก่อสร้างที่มีความสนใจเข้าร่วมประมูลงานอย่างเป็นธรรม
  และฝ่ายก่อสร้างโครงของบริษัทจะทำหน้าที่ตรวจสอบรายละเอียดค่าแรงและค่าวัสดุก่อสร้าง
  (B.O.Q.)
  ที่นำเสนอโดยผู้รับเหมาก่อสร้างก่อสร้างมาประกอบการพิจารณาเพื่อความเหมาะสมของต้นทุนดังกล่าวต่อค่าก่อสร้างในโครงการต่างๆของบริษัท
  เมื่อบริษัทได้เริ่มใช้วิธีเปิดประมูลซองสำหรับโครงการ “บ้านร็อคการ์เด้น บายพาส 3 ”
  ได้มีผู้รับเหมาก่อสร้างในจังหวัดภูเก็ตมากกว่า 10
  รายได้ส่งซองประมูลโดยใช้แบบก่อสร้างของบริษัท
  และบริษัทได้เลือกผู้รับเหมาก่อสร้างจำนวนทั้งสิ้น 3 รายเพื่อก่อสร้างโครงการ
  “บ้านร็อคการ์เด้น บายพาส 3 ” นี้ ทั้งนี้ บริษัทมีสัญญากับผู้รับเหมาก่อสร้างทุกราย
  และบริษัทสามารถเรียกค่าปรับถ้าการก่อสร้างล่าช้า
  และเรียกร้องค่าเสียหายใดๆอันพึงมีจากผู้รับเหมาก่อสร้างได้

7.  ความเสี่ยงจากผลกระทบของเหตุการณ์คลื่นยักษ์สึนามิต่อมูลค่าที่ดินที่จังหวัดภูเก็ตในอนาคต

เนื่องจากบริษัทและบริษัทย่อยของบริษัทคือ บริษัท นวเทพ จำกัด ครอบครองที่ดินรวมทั้งหมดประมาณ
800 ไร่ ที่จังหวัดภูเก็ต อาจได้รับผลกระทบในเรื่องความผันแปรของมูลค่าที่ดินในราคาตลาด
รวมถึงผลกระทบต่อโครงการทั้งหลายในอนาคตของบริษัทที่จังหวัดภูเก็ต
จากเหตุการณ์คลื่นยักษ์สึนามิในวันที่ 26 ธันวาคม 2547 ซึ่งก่อให้เกิดภัยพิบัติทางทะเล
สูญเสียภูมิทัศน์ในบางส่วน ลดความเชื่อมั่นของนักท่องเที่ยวทั้งไทยและต่างชาติ
และกระทบต่อธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ อันได้แก่ คอนโดมิเนียม โรงแรม และบ้านพักตากอากาศ
ซึ่งมีชื่อเสียงในเรื่องสถานที่พักผ่อนระดับโลก อย่างไรก็ตาม
ตลาดอสังหาริมทรัพย์ที่จังหวัดภูเก็ตใช้เวลาในการเติบโตในช่วงหลายทศวรรษอย่างมั่นคงมาตลอด
และถือว่าเป็นจังหวัดท่องเที่ยวที่มีอัตราการเติบโตด้านอสังหาริมทรัพย์เป็นลำดับต้นๆ
และมีอัตราการเติบโตของยอดขายเพิ่มร้อยละ 30 ต่อปี นับตั้งแต่ปี 2544 เป็นต้นมา
และราคาของอสังหาริมทรัพย์มีการปรับตัวสูงขึ้นร้อยละ 50 ต่อปี นับตั้งแต่ปี 2542 จนถึงปัจจุบัน
(ที่มา: CB Richard Ellis) ดังนั้นภัยพิบัติดังกล่าวอาจถูกมองว่าเป็นภัยธรรมชาติ
ซึ่งจะส่งผลกระทบต่อผู้ประกอบการอสังหาริมทรัพย์ในจังหวัดภูเก็ต รวมทั้งต่อบริษัทในระยะสั้นๆ

บริษัท บ้านร็อคการ์เด้น จำกัด (มหาชน) แบบ56-1 ประจำปี 2549

8.  ความเสี่ยงเกี่ยวกับการเพิ่มทุนของบริษัทก่อนการเสนอขายให้ประชาชน

  เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน 2547 บริษัทได้มีการเพิ่มทุนชำระแล้วจาก 250 ล้านบาทเป็น 800
  ล้านบาท เพื่อเข้าซื้อหุ้นสามัญของบริษัทย่อยในสัดส่วน 100% คือ บริษัท นวเทพ จำกัด
  อันเป็นบริษัทจัดหาซื้อที่ดิน ตั้งอยู่ที่อำเภอ ถลาง จังหวัดภูเก็ต และมีทุนจดทะเบียนชำระแล้ว
  500.00 ล้านบาท โดยบริษัทออกหุ้นสามัญใหม่ ในราคามูลค่าที่ตราไว้ในขณะนั้นคือ 100.00 บาท
  ต่อหุ้น (ปัจจุบันมีการเปลี่ยนมูลค่าที่ตราไว้เป็น 5.00 บาทต่อหุ้น)
  เสนอขายให้กับกลุ่มศิลปรัตน์เท่านั้น ซึ่งเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ของบริษัทและบริษัทย่อยดังกล่าว
  มิได้เสนอขายให้กับผู้ถือหุ้นเดิมที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับกลุ่มศิลปรัตน์แต่อย่างใด
  และนำทุนส่วนที่เหลือมาเป็นเงินทุนหมุนเวียนในการพัฒนาโครงการบ้านร็อคการ์เด้น บายพาส 1
  และ บายพาส 2 ของบริษัท ในจังหวัดภูเก็ต
  โดยการเสนอขายในราคาดังกล่าวเป็นราคาที่ตํ่ากว่าราคาเสนอขายหุ้นให้กับประชาชนในครั้งนี้
  ดังนั้น
  เมื่อหุ้นสามัญเข้าซื้อขายในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยผู้ลงทุนอาจได้รับผลกระทบจากราคาหุ้นลดลง
  (Price Dilution) ร้อยละ 16.67
  จากสมมติฐานที่ว่าผู้ถือหุ้นเดิมคือกลุ่มศิลปรัตน์นําหุ้นดังกล่าวออกขายทันที อย่างไรก็ตาม
  ถึงแม้ว่าหุ้นสามัญเพิ่มทุนดังกล่าวได้ถูกเสนอขายที่ราคาต่ำกว่าราคาที่จะเสนอขายให้ประชาชนในครั้งนี้
  หุ้นสามัญเพิ่มทุนบางส่วนดังกล่าวจะถูกจำกัดการขาย (Silent Period)
  ตามระยะเวลาที่ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยกำหนด

  ทั้งนี้ ผู้ถือหุ้นเดิมซึ่งไม่ได้เกี่ยวข้องกับกลุ่มศิลปรัตน์
  และไม่ได้ซื้อหุ้นเพิ่มทุนเมื่อบริษัทได้มีการเพิ่มทุนชำระแล้วจาก 250 ล้านบาทเป็น 800
  ล้านบาทดังกล่าว คือ นายสมพงษ์ ชลคดีดำรงกุล นายศักดิ์สม จามรมาน และนายสุรพล
  สติมานนท์ ซึ่งได้ซื้อหุ้นสามัญของบริษัทครั้งแรกเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม 2546 จำนวนคนละ 5 หุ้น
  มูลค่าที่ตราไว้ 100.00 บาท และต่อมาได้ซื้อหุ้นสามัญเพิ่มทุนของบริษัทเมื่อวันที่ 12 มกราคม
  2547 ซึ่งเป็นวันที่บริษัทเพิ่มทุนจดทะเบียนชำระแล้วเป็น 250.00 ล้านบาท
  จากเดิมทุนจดทะเบียนชำระแล้วอยู่ที่ 60.00 ล้านบาท คนละจำนวน 200,000 หุ้น 200,000
  หุ้น และ100,000 หุ้น ตามลำดับ ในราคาตามมูลค่าที่ตราไว้ 100.00 บาท
  เพื่อที่บริษัทจะได้นำเงินส่วนหนึ่งไปใช้เป็นเงินทุนหมุนเวียนในโครงการบ้านร็อคการ์เด้น
  เหม่งจ๋าย และนำทุนส่วนที่เหลือไปลงทุนซื้อที่ดินในจังหวัดภูเก็ต บริเวณบายพาสจำนวน 300 ไร่
  โดยที่ผู้ถือหุ้นเดิม 3 รายดังกล่าวมีวัตถุประสงค์เดียวกันในการซื้อหุ้นสามัญเพิ่มทุนในครั้งนี้
  คือเพื่อการลงทุนในบริษัทซึ่งประกอบธุรกิจอสังหาริมทรัพย์เป็นหลัก
  และมีประสบการณ์ในการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ทั้งในกรุงเทพฯ และต่างจังหวัด
  โดยสัดส่วนการถือหุ้นของทั้ง 3 ราย คิดเป็นในอัตราร้อยละ 2.50 ร้อยละ 2.50 และ ร้อยละ
  1.25 ตามลำดับ ของทุนจดทะเบียนชำระแล้วก่อนเสนอขายให้กับประชาชนในครั้งนี้ซึ่งอยู่ที่
  800.00 ล้านบาท แบ่งออกเป็น 160.00 ล้านหุ้น มูลค่าที่ตราไว้ 5.00 บาท

9.  ความเสี่ยงกรณีมีผู้ถือหุ้นรายใหญ่มากกว่าร้อยละ 75

  ปัจจุบัน บริษัทมีผู้ถือหุ้นรายใหญ่คือ กลุ่มศิลปรัตน์ซึ่งถือหุ้นรวมกันประมาณร้อยละ 93.50
  ของจำนวนหุ้นที่จำหน่ายได้แล้วทั้งหมดของบริษัท ทั้งนี้
  กลุ่มศิลปรัตน์จะมีสัดส่วนในการถือหุ้นดังกล่าวลดลงเหลือประมาณร้อยละ 74.80
  ของจำนวนหุ้นที่จำหน่ายได้แล้วทั้งหมดภายหลังการเสนอขายหุ้นต่อบุคคลทั่วไป
  และพนักงานในครั้งนี้โดยที่กลุ่มผู้ถือหุ้นดังกล่าวยังคงถือหุ้นส่วนใหญ่
  ซึ่งสามารถควบคุมมติที่ประชุมผู้ถือหุ้นได้เกือบทั้งหมด
  ทำให้กลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่ดังกล่าวมีอำนาจในการควบคุมบริษัทและมีอิทธิพลต่อการตัดสินใจของบริษัทในทุกเรื่องที่ต้องได้รับอนุมัติจากที่ประชุมผู้ถือหุ้น
  ดังนั้นผู้ถือหุ้นรายอื่นจึงอาจไม่สามารถรวบรวมคะแนนเสียงเพื่อตรวจสอบและถ่วงดุลเรื่องที่กลุ่มผู้ถือหุ้นใหญ่เสนอให้ที่ประชุมผู้ถือหุ้น

บริษัท บ้านร็อคการ์เด้น จำกัด (มหาชน) แบบ56-1 ประจำปี 2549

  พิจารณา นอกจากนี้
  การถือหุ้นในลักษณะกระจุกตัวโดยผู้ถือหุ้นรายใหญ่นี้ยังทำให้โอกาสที่บริษัทจะถูกครอบงำกิจการ
  (Takeover) โดยบุคคลอื่นไม่สามารถเกิดขึ้นได้โดยปราศจากการยินยอมของผู้ถือหุ้นรายใหญ่นี้
  แม้ว่าผู้ถือหุ้นกลุ่มอื่นจะเห็นโอกาสที่จะทำให้มูลค่าของกิจการเพิ่มขึ้น

10. ความเสี่ยงจากการที่ผู้บริหารเป็นชุดเดียวกันกับคณะกรรมการของบริษัท

  บริษัทมีความเสี่ยงเรื่องการบริหารงาน
  เนื่องจากบริษัทบริหารจัดการโดยกลุ่มศิลปรัตน์และบุคคลที่เกี่ยวข้องกับกลุ่มศิลปรัตน์คือ นายวิรัตน์
  ชินประพินพร ซึ่งเป็นประธานกรรมการบริหาร และนางเนาวนิจ ศิลปรัตน์
  ซึ่งเป็นกรรมการผู้จัดการ โดยมีอำนาจในการลงนามสั่งจ่ายเช็คร่วมกัน
  และการทำธุรกรรมทางการเงินอื่นๆของบริษัท ตลอดจนการทำนิติกรรมต่างๆ อย่างไรก็ดี
  เพื่อให้เกิดการถ่วงดุลในการบริหารจัดการในระดับหนึ่ง บริษัทได้ดำเนินการ ดังต่อไปนี้

1.  แต่งตั้งคณะกรรมการตรวจสอบซึ่งเป็นบุคคลภายนอกและมีความเป็นอิสระจำนวน 3
    ท่านเข้ามาตรวจสอบการดำเนินงานของบริษัท

2.  คณะกรรมการบริหารและกรรมการผู้จัดการ ไม่มีอำนาจในการดำเนินการใด ๆ
    ในหรือเกี่ยวกับรายการที่ เกี่ยวโยงกัน
    รายการการได้มาหรือจำหน่ายไปซึ่งสินทรัพย์ที่สำคัญของบริษัท และ/หรือ รายการหรือเรื่อง
    ที่บุคคลที่อาจมีความขัดแย้ง มีส่วนได้ส่วนเสีย
    หรืออาจมีความขัดแย้งทางผลประโยชน์ในลักษณะอื่นใดที่จะทำขึ้นกับบริษัท และบริษัทย่อย
    (ถ้ามี) ในกรณีดังกล่าว รายการหรือเรื่องดังกล่าวจะต้องนำเสนอต่อคณะกรรมการตรวจสอบ
    เพื่อขอความเห็น และนำเสนอคณะกรรมการของบริษัทและ/หรือ ที่ประชุมผู้ถือหุ้น
    (แล้วแต่กรณี) เพื่อพิจารณาอนุมัติ

3.  จัดให้มีหน่วยตรวจสอบภายในจากบุคคลภายนอกบริษัทที่สามารถปฏิบัติงานได้อย่างเป็นอิสระตามความเหมาะสม
    และขึ้นตรงต่อคณะกรรมการตรวจสอบ
    โดยที่หน่วยตรวจสอบภายในของบริษัทจะสอบทานทุกๆไตรมาส
    เพื่อตรวจสอบให้บริษัทมีระบบควบคุมภายใน (Internal Control)
    และการตรวจสอบภายใน (Internal Audit) ในด้านต่างๆ
    รวมทั้งด้านการบริหารที่เหมาะสมและมีประสิทธิผล โดยสอบทานร่วมกับคณะกรรมการตรวจสอบ
    (โปรดดูรายละเอียดเพิ่มเติมได้ในส่วนที่ 2 หัวข้อ “การควบคุมภายใน”
    ซึ่งจะมีสรุปขั้นตอนการดำเนินงานของที่ปรึกษาด้านการตรวจสอบภายใน)