2.ปัจจัยความเสี่ยง

1) ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงรายได้จากการให้บริการที่กลุ่มห้างสรรพสินค้ารายใหญ่

บริษัทมีรายได้จากการให้บริการสื่อโฆษณาที่กลุ่มห้างสรรพสินค้ารายใหญ่ ได้แก่
ห้างสรรพสินค้าเดอะมอลล์ ศูนย์การค้าสยามพารากอน และศูนย์การค้า ดิ เอ็มโพเรียม
คิดเป็นประมาณร้อยละ 71 ของรายได้รวมในปี 2551 ลดลงเหลือร้อยละ 67 ของรายด้รวมในปี
2552 และเพิ่มขึ้นร้อยละ 72 ในปี 2553
ซึ่งบริษัทไม่มีความสัมพันธ์อื่นใดนอกเหนือไปจากความสัมพันธ์ทางธุรกิจกับกลุ่มห้างสรรพสินค้ารายใหญ่ดังกล่าว
ดังนั้น
หากกลุ่มห้างสรรพสินค้ารายใหญ่ดังกล่าวยกเลิกสัญญาก่อนกำหนดหรือไม่ต่อสัญญาการให้บริการกับบริษัท
อาจจะส่งผลกระทบต่อรายได้ของบริษัทอย่างมีนัยสำคัญ

บริษัทได้ตระหนักถึงความเสี่ยงดังกล่าวจึงได้มีการจัดทำสัญญากับกลุ่มห้างสรรพสินค้ารายใหญ่เป็นสัญญาระยะยาว
โดยทำเป็นสัญญาระยะยาว 10 ปี สิ้นสุดปี 2558 สำหรับศูนย์การค้าสยามพารากอน และศูนย์การค้า
ดิ เอ็มโพเรียม และทำเป็นสัญญาระยะยาว 5 ปี สิ้นสุดปี 2554
สำหรับห้างสรรพสินค้าของเดอะมอลล์สำหรับส่วนการให้บริการสื่อดิจิตอลมัลติมีเดียผ่านจอภาพ 2 มิติ
(โปรดดูรายละเอียดของสัญญาในข้อ 5.2 ทรัพย์สินที่ใช้ในการประกอบธุรกิจ) ทั้งนี้
บริษัทมีความมั่นใจว่า
ทางกลุ่มห้างสรรพสินค้ารายใหญ่ดังกล่าวคงจะไม่มีการปรับเปลี่ยนเงื่อนไขหรือยกเลิกสัญญาในการให้บริการก่อนกำหนด
เนื่องจากการให้บริการสื่อโฆษณาของบริษัทสามารถสร้างประโยชน์ ผลตอบแทน
และภาพลักษณ์ให้กับทางกลุ่มห้างสรรพสินค้ารายใหญ่ได้เป็นอย่างดี นอกจากนี้
บริษัทยังมีนโยบายในการขยายการดำเนินธุรกิจให้กว้างขึ้น เช่น การให้เช่าจอภาพ 3
มิติสำหรับลูกค้ากลุ่มอื่น และการเป็นผู้ผลิตงานสื่อโฆษณา 3 มิติ เป็นต้น
รวมทั้งมีการขยายการให้บริการสื่อโฆษณาไปสู่ห้างสรรพสินค้าแห่งใหม่ เช่น บิ๊กซี ซูเปอร์เซ็นเตอร์
รวมทั้งหมด 54 สาขาทั่วประเทศ และศูนย์การค้า มาบุญครอง
และการติดตั้งจอภาพในมหาวิทยาลัยต่างๆ ตามโครงการ uNetwork เป็นต้น
ซึ่งบริษัทได้เริ่มรับรู้รายได้บางส่วนจากการให้บริการที่ศูนย์การค้า มาบุญครอง ในช่วงปลายปี 2550
และบิ๊กซี ซูเปอร์เซ็นเตอร์ ตั้งแต่เดือนเมษายน 2551
และได้เริ่มรับรู้รายได้จากการให้บริการตามโครงการ uNetwork ตั้งแต่เดือนกรกฏาคม 2551
นอกจากนี้ ในปี 2552 บริษัทได้รับสิทธิบริหารสื่อภายในอาคารจตุรัส
จามจุรีซึ่งเป็นศูนย์การค้าของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยแต่เพียงผู้เดียว
รายได้ที่เพิ่มขึ้นจากการให้บริการดังกล่าวจะช่วยลดการพึ่งพิงรายได้จากการให้บริการที่กลุ่มห้างสรรพสินค้ารายใหญ่ตามที่กล่าวข้างต้นได้ในระดับหนึ่ง
ในปี 2553
บริษัทได้ขยายธุรกิจลงทุนในกิจการด้านสื่ออนไลน์และธุรกิจให้คำปรึกษาด้านกิจกรรมการตลาดและประชาสัมพันธ์
โดยก่อตั้งบริษัทย่อยจำนวน 2 บริษัท ได้แก่ บริษัท เอนโม จำกัด และบริษัท อรูมายไลท์ จำกัด
เพื่อดำเนินธุรกิจดังกล่าวตามลำดับ

2) ความเสี่ยงจากความไม่แน่นอนของภาวะเศรษฐกิจที่มีผลกระทบต่อค่าใช้จ่ายสำหรับสื่อโฆษณา

ธุรกิจสื่อโฆษณาจะขึ้นกับภาวะเศรษฐกิจโดยรวมของประเทศเป็นสำคัญ
โดยหากภาวะเศรษฐกิจโดยรวมดี การใช้จ่ายของประชากรจะมีจำนวนเพิ่มสูงขึ้น
และงบประมาณการทำสื่อโฆษณาของผู้ผลิตสินค้าต่างๆ ก็จะมีจำนวนเพิ่มสูงขึ้นตามไปด้วย
ซึ่งจะช่วยส่งผลให้รายได้ของผู้ประกอบการด้านการทำสื่อโฆษณาเพิ่มขึ้นในท้ายที่สุด
ในทางตรงกันข้าม หากภาวะเศรษฐกิจโดยรวมไม่ดี หรือมีความไม่แน่นอนจากปัจจัยต่างๆ เช่น
ความไม่มั่นคงทางการเมือง ความผันผวนของค่าเงิน
และแนวโน้มของการเพิ่มสูงขึ้นของราคาน้ำมันและค่าครองชีพต่างๆ เป็นต้น
ปัจจัยลบเหล่านี้จะส่งผลให้การใช้จ่ายของประชากรลดน้อยลง
ซึ่งผู้ประกอบการจะมีการปรับลดงบประมาณสำหรับการทำสื่อโฆษณาลง
ซึ่งจะกระทบต่อรายได้ของผู้ประกอบการด้านการทำสื่อโฆษณาในท้ายที่สุด

ทั้งนี้  ในช่วงปี 2551-2552 ภาวะเศรษฐกิจโดยรวมของประเทศอยู่ในภาวะที่ผันผวน
มีความไม่แน่นอนของปัจจัยหลายๆ ด้าน เช่น ความผันผวนของค่าเงิน
แนวโน้มการปรับราคาน้ำมันที่สูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง ความไม่มั่นคงทางการเมือง เป็นต้น
ส่งผลให้ค่าใช้จ่ายสำหรับการทำสื่อโฆษณามีแนวโน้มชะลอตัว
โดยมูลค่ารวมของค่าใช้จ่ายสำหรับสื่อโฆษณาในปี 2551 มีจำนวนเท่ากับ 90,120 ล้านบาท
สำหรับค่าใช้ในการโฆษณาโดยรวมในปี 2552 มีจำนวนเท่ากับ 90,314 ล้านบาท เพิ่มขึ้นเล็กน้อย
ประมาณร้อยละ 0.25 โดยค่าใช้จ่ายในการโฆษณาที่มีอัตราเติบโตลดลงสูงที่สุด ได้แก่ สื่อนิตยสาร
และสื่อวิทยุซึ่งมีอัตราเติบโตลดลงประมาณร้อยละ 12.85 และร้อยละ 11.08 ตามลำดับ
อย่างไรก็ตาม ในปี 2553 มีจำนวนเท่ากับ 101,032 ล้านบาท เพิ่มขึ้นร้อยละ 11.83
โดยค่าใช้จ่ายในการโฆษณาที่มีอัตราเติบโตลดลงสูงที่สุด ได้แก่ สื่อในอาคาร สื่อเคลื่อนที่
และสื่อโรงภาพยนต์ ซึ่งมีอัตราเติบโตประมาณร้อยละ 36.75 ร้อยละ ร้อยละ 27.78 และร้อยละ
23.27 ตามลำดับ

บริษัทมุ่งเน้นการทำสื่อโฆษณารูปแบบใหม่ (Innovative Media)
ซึ่งเป็นสื่อโฆษณาที่สามารถเข้าตรงถึงผู้บริโภคกลุ่มเป้าหมายได้อย่างมีประสิทธิภาพ ดังนั้น
เมื่อพิจารณาค่าใช้จ่ายในสื่อโฆษณาสำหรับในอาคาร (In-store Media)
จะพบว่ามีอัตราการเติบโตลดลงประมาณร้อยละ 0.73 ในปี 2552 เมื่อเปรียบเทียบกับปี 2551
สำหรับปี 2553 สื่อโฆษณาสำหรับในอาคารมีอัตราเติบโตเพิ่มขึ้นร้อยละ 36.75 อย่างไรก็ตาม
จากกลยุทธ์การบริหารเวลาการออกสื่อโฆษณาและการขยายขอบเขตการให้บริการอย่างต่อเนื่องของบริษัท
โดยปี 2551 บริษัทมีรายได้จากการให้บริการสื่อโฆษณาจำนวน 217.30 ล้านบาท ปี 2552
บริษัทมีรายได้จากการให้บริการสื่อจำนวน 197.85 ล้านบาท ลดลงคิดเป็นร้อยละ 8.95 และปี
2553 บริษัทและบริษัทย่อยมีรายได้จากการให้บริการสื่อจำนวน 155.38 ลดลงคิดเป็นร้อยละ
21.47 ล้านบาท อย่างไรก็ตาม ผู้บริหารของบริษัทมีความมั่นใจว่า
สื่อโฆษณาของบริษัทอยู่ในความสนใจของตลาด
บริการสื่อโฆษณาและธุรกิจลงทุนและบริการที่เพิ่มขึ้นจะช่วยให้บริษัทมีรายได้เพิ่มขึ้นในอนาคต รวมทั้ง
การที่บริษัทมีการบริหารจัดการที่ดีสามารถบริหารความเสี่ยงจากผลกระทบของความผันผวนทางเศรษฐกิจได้ระดับหนึ่ง

3)
ความเสี่ยงจากการล้าสมัยของเทคโนโลยีที่ใช้ในการโฆษณาและการเปลี่ยนแปลงทางด้านรสนิยมของ
ผู้บริโภคทางสื่อโฆษณา

ปัจจุบัน การทำสื่อโฆษณามีการพัฒนาทั้งในด้านรูปแบบ เนื้อหา และเทคโนโลยี ทั้งนี้
เพื่อให้สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงของเวลาและรสนิยมของผู้บริโภค
สื่อโฆษณาที่ดีจะต้องสามารถเข้าถึงกลุ่มลูกค้าเป้าหมายได้ง่าย
ใช้เทคโนโลยีที่ทันสมัยเพื่อให้เป็นที่สะดุดตา
เนื้อหาของสื่อต้องสามารถสื่อความหมายที่ต้องการให้กับกลุ่มลูกค้าเป้าหมายได้
ปัจจัยเหล่านี้จะทำให้ลูกค้าเกิดความตระหนักในสินค้าและสามารถเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมการบริโภคได้
ทั้งนี้ การใช้เทคโนโลยีจอภาพ 3 มิติของบริษัทถือเป็นเทคโนโลยีใหม่
ที่สามารถนำเสนอเนื้อหาให้กับผู้บริโภคตามจุดต่างๆ ได้
โดยแต่ละจอภาพสามารถแสดงภาพโฆษณาต่างชนิดกันในเวลาเดียวกัน
และสามารถทำการวนฉายโฆษณาได้หลายๆ ครั้งในหนึ่งชั่วโมง ทำให้ผู้บริโภคเห็นสื่อโฆษณาบ่อยครั้ง
และด้วยความเป็นเทคโนโลยีใหม่และทันสมัยในเมืองไทย
จึงทำให้บริษัทผู้ผลิตสินค้ารวมทั้งผู้บริโภคสินค้าให้ความสนใจในโฆษณาต่างๆ ผ่านจอภาพ 3 มิติ
ส่งผลให้รายได้ของบริษัทมีการเติบโตเพิ่มขึ้นอย่างโตเนื่อง

อย่างไรก็ตาม เทคโนโลยีของสื่อโฆษณามีการเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา
หากบริษัทไม่สามารถปรับเปลี่ยนเทคโนโลยีให้ทันกับการเปลี่ยนแปลงดังกล่าว
ก็อาจส่งผลให้ผู้ผลิตสินค้าไม่ใช้บริการผ่านสื่อโฆษณาของบริษัท โดยหันไปใช้สื่อโฆษณารูปแบบอื่นแทน
ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อรายได้และผลประกอบการของบริษัท

บริษัทตระหนักถึงความเสี่ยงดังกล่าวเป็นอย่างดี จึงได้จัดจ้างทีมบุคลากรที่มีประสบการณ์
ความชำนาญ และมีความรู้ความเข้าใจในสื่อโฆษณารูปแบบต่างๆ
เพื่อคิดค้นและพัฒนาบริการสื่อโฆษณารูปแบบใหม่ๆ ตามความต้องการของลูกค้า
รวมทั้งมอบหมายให้ทีมงานดังกล่าวติดตามข้อมูลข่าวสารทางเทคโนโลยีการผลิตสื่อตลอดเวลา
และมีการส่งผู้บริหารและทีมงานไปดูงานที่ต่างประเทศ
เพื่อศึกษารูปแบบและแนวโน้มของสื่อโฆษณาใหม่
เพื่อจะได้นำมาประยุกต์ใช้ให้สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงทางด้านรสนิยมของผู้บริโภคทางสื่อโฆษณา
โดยที่ผ่านมา ภายหลังจากการประสบความสำเร็จในการนำเทคโนโลยี 3 มิติมาใช้ในสื่อโฆษณา
บริษัทได้ริเริ่มการติดตั้งจอภาพบนหัวแถวของชั้นวางสินค้า (End Cap Media)
ซึ่งเป็นจุดยุทธศาสตร์ที่ตั้งที่สำคัญที่สุดในห้างสรรพสินค้า
เนื่องจากเป็นจุดที่ผู้ซื้อสินค้าต้องเดินผ่านและเห็นโฆษณาได้ง่าย
รวมทั้งมีการนำสื่อโฆษณาที่ไม่ใช่ระบบดิจิตอลมาใช้ในห้างสรรพสินค้า
เพื่อทำให้ผู้บริโภคได้เห็นและรับรู้สินค้า ณ จุดขาย ได้ชัดเจนยิ่งขึ้น
ซึ่งการดำเนินการดังกล่าวของบริษัทประสบความสำเร็จและได้รับความนิยมจากเจ้าของผลิตภัณฑ์ที่ต้องโฆษณาอย่างมาก
ทำให้บริษัทมีรายได้เติบโตอย่างต่อเนื่องมาโดยตลอดตั้งแต่จัดตั้งบริษัท นอกจากนี้
บริษัทได้ขยายธุรกิจเพื่อเพิ่มขอบเขตการให้บริการให้เข้าถึงความต้องการของลูกค้าเป้าหมายที่หลากหลาย
ดังนั้น การดำเนินการและพัฒนารูปแบบสื่อโฆษณาต่างๆ ที่ผ่านมาเป็นการแสดงให้เห็นว่า
บริษัทมีความเข้าใจในธุรกิจและสามารถบริหารความเสี่ยงนี้ได้เป็นอย่างดี
ซึ่งจะช่วยลดผลกระทบจากความเสี่ยงในเรื่องดังกล่าวได้ในระดับหนึ่ง

4) ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงบริษัทตัวแทนโฆษณา

ตั้งแต่จัดตั้งบริษัทในปี 2548 บริษัทได้มีการขยายขอบเขตการให้บริการสื่อโฆษณามาโดยตลอด
โดยเริ่มตั้งแต่การให้บริการสื่อโฆษณา 3 มิติ ตามจุดต่างๆ ของห้างสรรพสินค้า สื่อโฆษณา 2
มิติที่หน้าชั้นวางสินค้า รวมทั้งสื่อโฆษณาที่ไม่ใช่ระบบดิจิตอล ซึ่งได้แก่ การให้บริการสื่อโฆษณา ณ
จุดขาย (Shelf Media) และส่วนต่างๆ ของอาคาร (Mall Wrap)
ทำให้บริษัทต้องจัดหาทีมขายจำนวนมากเพื่อนำเสนอให้ลูกค้ามาใช้บริการสื่อโฆษณาของบริษัท
อย่างไรก็ตาม จากการที่ภาวะเศรษฐกิจในช่วง 2-3 ปีที่ผ่านมา อยู่ในภาวะซบเซา
อันเนื่องมาจากปัจจัยทางการเมืองและเศรษฐกิจ
บริษัทจึงมีนโยบายที่จะควบคุมต้นทุนและค่าใช้จ่ายให้อยู่ในระดับที่เหมาะสม
โดยจะไม่รับจำนวนพนักงานเพิ่มตามรายได้ที่เพิ่มขึ้น
เพื่อให้บริษัทยังคงสามารถดำเนินธุรกิจต่อไปได้ถึงแม้ว่าภาวะเศรษฐกิจจะยังไม่ฟื้นตัวก็ตาม ดังนั้น
ในปี 2550 บริษัทได้จัดทำสัญญาจ้างส่งเสริมการขาย โดยแต่งตั้งบริษัท อัลเตอร์เนทีฟ เมเนจเม้นท์
จำกัด เป็นบริษัทตัวแทนโฆษณา
เพื่อช่วยบริษัทในการดำเนินการทางการตลาดและส่งเสริมการขายระบบสื่อโฆษณาของบริษัท ที่ติดตั้ง
ณ Home Fresh Mart และ Gourmet Market ทุกสาขา เนื่องจากบริษัท อัลเตอร์เนทีฟ
เมเนจเม้นท์ จำกัด มีประสบการณ์ในด้านการติดต่อจัดหาสินค้าอุปโภคบริโภคให้กับหน่วยงานราชการ
ทำให้มีความสัมพันธ์อันดีกับบริษัทที่จัดจำหน่ายสินค้าอุปโภคบริโภคต่างๆ
ซึ่งเป็นลูกค้ากลุ่มเป้าหมายของบริษัท โดยได้ทำสัญญาเป็นปีต่อปีแบบ Non-Exclusive กล่าวคือ
บริษัทจะทำสัญญาแบบเดียวกันนี้กับบริษัทตัวแทนโฆษณาอื่นใดๆ ก็ได้
ซึ่งบริษัทตกลงที่จะจ่ายค่าตอบแทนให้แก่บริษัท อัลเตอร์เนทีฟ เมเนจเม้นท์ จำกัด
เป็นค่าคอมมิชชั่นตามสัดส่วนของรายได้ที่ได้รับมาจากลูกค้าของบริษัท อัลเตอร์เนทีฟ เมเนจเม้นท์
จำกัด โดยบริษัท อัลเตอร์เนทีฟ เมเนจเม้นท์ จำกัด
อาจจะดูแลลูกค้าโดยการมอบสิทธิประโยชน์ต่างๆ ให้แก่ลูกค้าโดยตรงตามความเหมาะสมอีกต่อหนึ่ง
ทั้งนี้ นายชนินทร์ ถาวรธวัช (น้องชายของนายสุธีร์ ถาวรธวัช ผู้ถือหุ้นของบริษัท ณ วันที่ 5
กุมภาพันธ์ 2553 ในสัดส่วนร้อยละ 5.06 ของทุนชำระแล้ว 280 ล้านบาท) เป็นหนึ่งในผู้ถือหุ้นของ
บริษัท อัลเตอร์เนทีฟ เมเนจเม้นท์ จำกัด และเคยเป็นกรรมการของบริษัท เจ้าพระยาประกันภัย
จำกัด ก่อนที่จะแปรสภาพเป็นบริษัทมหาชนจำกัด โดยนายชนินทร์ ถาวรธวัช และนายสุธีร์ ถาวรธวัช
ไม่มีความเกี่ยวเนื่องทางธุรกิจระหว่างกัน นอกจากนี้ บริษัท อัลเตอร์เนทีฟ เมเนจเม้นท์ จำกัด
และนายชนินทร์ ถาวรธวัช
ไม่ได้เป็นบุคคลที่อาจมีความขัดแย้งทางผลประโยชน์ของบริษัทหรือผู้บริหารของบริษัท

ทั้งนี้ ในปี 2551 ปี 2552 และปี 2553 บริษัทมีรายได้จากการหาลูกค้าของบริษัท อัลเตอร์เนทีฟ
เมเนจเม้นท์ จำกัด ประมาณ 66.87 ล้านบาท 82.25 ล้านบาท และ 95.08 ล้านบาท
หรือคิดเป็นร้อยละ 44.48 ร้อยละ 41.20 และร้อยละ 61.14 ของรายได้รวม ตามลำดับ ทั้งนี้
จากผลงานที่ผ่านมาของบริษัท อัลเตอร์เนทีฟ เมเนจเม้นท์ จำกัด เป็นที่น่าพอใจ
จึงทำให้บริษัทได้ต่อสัญญาจ้างส่งเสริมการขายอีก 1 ปีในปี 2553 สิ้นสุดวันที่ 31 ธันวาคม 2553
โดยได้กำหนดเงื่อนไขเพิ่มเติมเกี่ยวกับการจำกัดการจ่ายค่าตอบแทนเพิ่มในกรณีที่บริษัท
อัลเตอร์เนทีฟ เมเนจเม้นท์ จำกัด
เนื่องจากได้มีการเปลี่ยนแปลงเปอร์เซ็นต์ส่วนแบ่งโดยให้จำกัดอัตราส่วนแบ่งจากเดิม 30%
หากรายได้น้อยกว่า 8 ล้านบาทต่อเดือน, 40% รายได้มากกว่า 8 ล้านบาทต่อเดือน, 45%
รายได้มากกว่า 10 ล้านบาทต่อเดือน ในปีก่อน เป็นอัตราเดียว 40%ในปีนี้ โดยในปี 2553
บริษัทมีรายได้จากการหาลูกค้าของบริษัท อัลเตอร์เนทีฟ เมเนจเม้นท์ จำกัด ประมาณ 95.08
ล้านบาท หรือคิดเป็นร้อยละ 61.14 ของรายได้รวม

อย่างไรก็ตาม จากการที่บริษัท อัลเตอร์เนทีฟ เมเนจเม้นท์ จำกัด
สามารถสร้างรายได้เป็นจำนวนมากให้กับบริษัท
ทำให้บริษัทมีความเสี่ยงต่อผลกระทบที่จะเกิดขึ้นกับรายได้และผลการดำเนินงานของบริษัท
หากบริษัทไม่ได้ต่อสัญญาจ้างส่งเสริมการขายกับบริษัท อัลเตอร์เนทีฟ เมเนจเม้นท์ จำกัด
หรือมีการยกเลิกสัญญาดังกล่าว หรือบริษัท อัลเตอร์เนทีฟ เมเนจเม้นท์ จำกัด
ขอเจรจาต่อรองเปลี่ยนแปลงเงื่อนไขในสัญญา เช่น ขอค่าตอบแทนในปีต่อๆ ไป ในอัตราที่สูงขึ้น
หรือขอทำสัญญาเป็นแบบ Exclusive เป็นต้น

บริษัทได้ตระหนักถึงความเสี่ยงนี้เป็นอย่างดี และพยายามป้องกันความเสี่ยงดังกล่าว โดยที่ผ่านมา
บริษัทได้เคยใช้บริการบริษัทตัวแทนโฆษณาอื่นประมาณ 10 ราย เช่น บริษัท ออพติมัม มีเดีย
ไดเรคชั่น (ประเทศไทย) จำกัด และบริษัท คินเนติค เวิลด์ไวด์ (ประเทศไทย) จำกัด เป็นต้น
แต่ไม่ได้มีการแต่งตั้งบริษัทเหล่านั้นเป็นบริษัทตัวแทนโฆษณาของบริษัทอย่างเป็นทางการ
ทั้งนี้การกระจายงานส่งเสริมการขายให้บริษัทตัวแทนโฆษณานั้นเป็นไปตามผลงานของบริษัทตัวแทนโฆษณานั้นๆ
ซึ่งหากบริษัทตัวแทนโฆษณาบริษัทใดมีผลงานที่ไม่เป็นที่พอใจแล้ว
บริษัทก็จะสามารถหาบริษัทตัวแทนโฆษณาอื่นมาทดแทนได้ อย่างไรก็ตาม
บริษัทมีนโยบายที่จะพยายามรักษาความสัมพันธ์ที่ดีกับบริษัทตัวแทนโฆษณาเหล่านั้น
ด้วยการให้ความช่วยเหลือในการประสานงานต่างๆ ที่จำเป็น
รวมทั้งเสนออัตราผลตอบแทนที่เหมาะสม ซึ่งเป็นไปตามอัตราตลาดและแข่งขันได้ ซึ่ง ณ ปัจจุบัน
บริษัทเริ่มมีรายได้จากลูกค้าของตัวแทนโฆษณาเหล่านั้น
และเมื่อบริษัทตัวแทนโฆษณาเหล่านั้นสามารถสร้างรายได้ให้แก่บริษัทเป็นที่น่าพอใจ
บริษัทอาจจะพิจารณาแต่งตั้งบริษัทตัวแทนโฆษณาเหล่านั้นเป็นบริษัทตัวแทนโฆษณาของบริษัทอย่างเป็นทางการต่อไป
ซึ่งจะสามารถช่วยลดการพึ่งพิงตามความเสี่ยงนี้ได้ในระดับหนึ่ง

5) ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงบุคลากร

เนื่องจากธุรกิจของบริษัทเป็นธุรกิจการให้บริการ
ซึ่งต้องพึ่งพิงบุคลากรค่อนข้างสูงในการติดต่อหาลูกค้าและสร้างสรรค์ผลงานต่างๆ
เพื่อนำเสนอต่อกลุ่มลูกค้าเป้าหมายให้เกิดความประทับใจและตกลงใช้บริการ
โดยบริษัทได้ให้ความสำคัญกับรูปแบบสื่อโฆษณาและลักษณะการนำเสนอต่อกลุ่มเป้าหมายของบริษัทลูกค้าเป็นหลัก
ซึ่งได้รับการตอบรับด้วยดีมาโดยตลอด ทั้งนี้
บุคลากรในส่วนการติดต่อหาลูกค้าและสร้างสรรค์ผลงานต่างๆ อาทิ ฝ่ายบริหารระดับสูง
ฝ่ายการตลาด และฝ่ายปฏิบัติการที่มีประสบการณ์และมีความชำนาญ
ถือว่าเป็นทรัพย์สินที่สำคัญที่ช่วยส่งเสริมความสำเร็จให้แก่บริษัท ทั้งนี้
หากบริษัทสูญเสียบุคลากรเหล่านี้ไปไม่ว่าด้วยเหตุผลใดๆ อาจส่งผลกระทบต่อรายได้รวมของบริษัทได้

อย่างไรก็ดี บริษัทมีมาตรการในการลดความเสี่ยงจากการสูญเสียบุคลากรดังกล่าว
โดยบริษัทได้ให้ความสำคัญกับการพัฒนาและส่งเสริมบุคลากรให้มีส่วนร่วมในการดำเนินงานและเติบโตไปพร้อมๆ
กับความสำเร็จของบริษัท รวมทั้งมีการจ่ายค่าตอบแทนในอัตราตลาด
เพื่อจูงใจให้แก่บุคลากรดังกล่าวทำงานที่บริษัทอย่างต่อเนื่อง ซึ่งจากอดีตที่ผ่านมา
อัตราหมุนเวียนของบุคลากรในตำแหน่งที่สำคัญดังกล่าวอยู่ในระดับที่ต่ำมาก
ซึ่งสะท้อนถึงความภักดีของบุคลากรที่มีต่อองค์กร รวมถึงความเชื่อมั่นในศักยภาพขององค์กร
นอกจากนี้ ในปี 2552 บริษัทมีการจัดสรรใบสำคัญแสดงสิทธิสำหรับกรรมการ และ/หรือ
พนักงานของบริษัท จำนวน 120 ล้านหน่วย เพื่อเป็นแรงจูงใจให้กับกรรมการ และ/หรือ
พนักงานที่ปฏิบัติงานด้วยความอุตสาหะและทุ่มเทให้กับบริษัท

6) ความเสี่ยงจากการใช้เงินลงทุนสูง

ที่ผ่านมา บริษัทมีการขยายขอบเขตการให้บริการมาโดยตลอด
ตั้งแต่การให้บริการสื่อโฆษณาผ่านจอภาพ 3 มิติ และจอภาพ 2 มิติ ในศูนย์การค้าพารากอน
ศูนย์การค้า ดิ เอ็มโพเรียม และห้างสรรพสินค้าเดอะมอลล์ ไปจนถึงศูนย์การค้า มาบุญครอง บิ๊กซี
ซูเปอร์เซ็นเตอร์ และมหาวิทยาลัยต่างๆ ภายใต้โครงการ uNetwork
ซึ่งการขยายขอบเขตการให้บริการดังกล่าว
ทำให้บริษัทต้องใช้เงินลงทุนสูงในการจัดซื้อและติดตั้งจอภาพ 2 มิติ และ 3 มิติจำนวนมาก
ตามจำนวนสาขาที่มีการติดตั้งจอภาพดังกล่าว
รวมทั้งการซื้อโปรแกรมคอมพิวเตอร์เพื่อใช้ในการควบคุมและบริหารจำนวนและเวลาโฆษณา
โดยในปี 2548-2551บริษัทได้ลงทุนในอุปกรณ์และโปรแกรมคอมพิวเตอร์รวมเป็นจำนวน 71
ล้านบาท 165 ล้านบาท 73 ล้านบาท และ 55 ล้านบาท ตามลำดับ
บริษัทใช้แหล่งเงินจากเงินลงทุนของผู้ถือหุ้น เงินทุนหมุนเวียนของบริษัท
รวมทั้งการทำสัญญาเช่าซื้อทรัพย์สินเหล่านั้น

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2552 บริษัทได้ลงทุนติดตั้งจอภาพและระบบเพิ่มในโครงการ uNetwork Big
C และจตุรัส จามจุรี จำนวน 81.45 ล้านบาท 12.16 ล้านบาท 70.36 ล้านบาท ตามลำดับ
รวมทั้งหมดจำนวน 163.97 ล้านบาท

ณ วันที 31 ธันวาคม 2553
บริษัทและบริษัทย่อยได้ลงทุนติดตั้งจอภาพและระบบเพื่อการบำรุงรักษาในเครือข่ายสื่อโฆษณาของบริษัท
และอุปกรณ์เพื่อใช้ดำเนินธุรกิจของบริษัทย่อย จำนวน 1.35 ล้านบาท และ 3.05 ล้านบาท
ตามลำดับ รวมทั้งหมดจำนวน 4.40 ล้านบาท นอกจากนี้
บริษัทยังมีภาระผูกพันที่จะเกิดขึ้นในอนาคตอันเนื่องมาจากการทำสัญญาเช่าพื้นที่ภายในอาคารศูนย์การค้า
4 แห่งและมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งเพื่อใช้ในการดำเนินธุรกิจโฆษณาในระยะ 3-10 ปี
เป็นจำนวนเงินรวม 41.40 ล้านบาท

จากการที่บริษัทมีนโยบายขยายขอบเขตการให้บริการตลอดเวลา
เพื่อเป็นการสร้างรายได้ให้แก่บริษัท ทำให้บริษัทต้องมีการใช้เงินลงทุนอย่างต่อเนื่อง
เพื่อซื้อจอภาพใหม่มาติดตั้งในสถานที่ให้บริการที่มีจำนวนเพิ่มขึ้น
รวมทั้งการซื้อเพื่อนำมาติดตั้งในสถานที่ให้บริการที่มีอยู่เดิม เพื่อทดแทนจอภาพเก่าที่เสื่อมสภาพไป

บริษัทได้ตระหนักถึงความเสี่ยงนี้เป็นอย่างดี
จึงได้มีการวางแผนทางการเงินโดยมีการเสนอขายสื่อโฆษณาหลายรูปแบบ เช่น
การให้บริการโฆษณาผ่านจอภาพ 3 มิติ และ 2 มิติ และการทำป้ายโฆษณา ณ จุดขาย เป็นต้น
เพื่อให้ลูกค้าใช้บริการอย่างต่อเนื่อง รวมทั้งมีการหาและเสนอบริการให้แก่ลูกค้ารายใหม่ๆ
โดยการบริหารเวลาการให้บริการโฆษณาที่มีประสิทธิภาพสูงสุด เช่น
การขยายรอบเวลาของการโฆษณา ซึ่งจะทำให้บริษัทสามารถรับโฆษณาได้เพิ่มขึ้น
โดยไม่ต้องเพิ่มจอภาพ เป็นต้น ทั้งนี้ เพื่อให้บริษัทมีกระแสเงินสดรับที่แน่นอนในระดับหนึ่ง นอกจากนี้
การนำบริษัทเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ เอ็ม เอ ไอ
เป็นอีกแนวทางหนึ่งที่จะช่วยบริษัทลดความเสี่ยงในด้านการจัดหาเงินทุน
เนื่องจากจะช่วยทำให้บริษัทสามารถระดุมทุนได้ด้วยตัวเองผ่านการเสนอขายหลักทรัพย์ที่ออกใหม่ของบริษัท
รวมทั้งสามารถจัดหาแหล่งเงินกู้เพิ่มเติมกับสถาบันการเงินได้ง่ายขึ้น

7) ความเสี่ยงจากการดำเนินงานในโครงการใหม่

ตั้งแต่เริ่มจัดตั้งบริษัทในปี 2548
บริษัทได้มีวิสัยทัศน์ในการขยายโครงการเพื่อเพิ่มขีดความสามารถในการให้บริการสื่อโฆษณามาโดยตลอด
โดย ณ ปัจจุบัน บริษัทมีโครงการที่ใช้เงินลงทุนสูงคือ
โครงการให้บริการสื่อโฆษณาระบบดิจิตอลภายในศูนย์การค้าต่างๆ และโครงการ uNetwork
โดยโครงการดังกล่าวจะต้องใช้เงินลงทุนสูงในการจัดซื้อและติดตั้งสินทรัพย์ประเภท อุปกรณ์จอภาพ
2 มิติ และ/หรือ 3 มิติ อุปกรณ์คอมพิวเตอร์ และระบบซอร์ฟแวร์ในการควบคุมบริหารสื่อโฆษณา
และอุปกรณ์อื่นที่เกี่ยวข้อง ดังนั้น บริษัทจึงอาจมีความเสี่ยงในกรณีที่โครงการนั้นๆ
ไม่สามารถสร้างรายได้ให้เป็นไปตามเป้าหมายที่กำหนด หรือโครงการนั้นๆ มีความล่าช้า
ทำให้บริษัทไม่สามารถรับรู้รายได้ตามระยะเวลาที่กำหนด หรือโครงการนั้นๆ
มีต้นทุนเพิ่มสูงขึ้นเกินกว่างบประมาณที่กำหนดไว้
ซึ่งจะส่งผลกระทบต่อผลประกอบการของบริษัทได้โดยที่ผ่านมา
บริษัทเคยมีประสบการณ์ด้านปัญหาเกี่ยวกับการดำเนินงานในโครงการใหม่ ดังนี้

1) ความล่าช้าของโครงการ uNetwork
ซึ่งบริษัทได้รับสิทธิจากสำนักคณะกรรมการอุดมศึกษาในการดำเนินการโครงการนี้เมื่อเดือนกันยายน
2549 และเดิมคาดว่าจะเริ่มดำเนินโครงการในช่วงไตรมาสที่ 4 ของปี 2550
แต่เนื่องจากบริษัทจะต้องนำเสนอโครงการนี้ต่อมหาวิทยาลัยต่างๆ
เพื่อขอติดตั้งจอภาพในบริเวณส่วนต่างๆ ของมหาวิทยาลัย ซึ่งมีขั้นตอนและใช้เวลาในการพิจารณา
ทำให้แผนการเปิดดำเนินงานของบริษัทต้องเลื่อนออกไปอยู่ในงวดไตรมาสที่ 3 ของปี 2551
โดยได้เริ่มให้บริการในเฟสแรก จำนวน 6 มหาวิทยาลัย อย่างไรก็ตาม ในปี 2552
บริษัทติดตั้งจอภาพเพิ่มอีกจำนวน 2 มหาวิทยาลัยเป็นจำนวนรวม 8 มหาวิทยาลัย อย่างไรก็ตาม
ความล่าช้าของโครงการนี้ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อบริษัทอย่างมีนัยสำคัญ
เนื่องจากบริษัทจะลงทุนซื้อจอภาพเมื่อได้รับสัญญาจากมหาวิทยาลัยตามจำนวนที่กำหนด
และไม่ได้มีภาระในการจ่ายค่าตอบแทนเป็นตัวเงินให้แก่สำนักงานคณะกรรมการอุดมศึกษา

2) โครงการของศูนย์การค้า มาบุญครอง ไม่สามารถสร้างรายได้ตามเป้าหมายที่กำหนด ทั้งนี้
สาเหตุหลักเกิดมาจากบริษัทมีจุดให้บริการน้อยเกินไป กล่าวคือ มีการติดตั้งจอภาพที่จุดเดียว
บริเวณจุดประชาสัมพันธ์ของศูนย์การค้า ที่ชั้น 2 ซึ่งเป็นทางเข้าออกที่เชื่อมต่อกับสยามสแควร์จำนวน
6 จอภาพเท่านั้น เนื่องจาก ณ ขณะนั้น
ยังมีความไม่ชัดเจนเกี่ยวกับการต่อสัญญาเช่าสถานที่ระหว่างศูนย์การค้า มาบุญครอง
และจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อย่างไรก็ตาม ในปี 2552
บริษัทได้ยกเลิกสัญญาการให้บริการสื่อโฆษณาของศูนย์การค้า มาบุญครอง เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม
2552

ทั้งนี้ จากประสบการณ์ที่ผ่านมา บริษัทได้ตระหนักถึงความเสี่ยงเหล่านี้เป็นอย่างดี และในอนาคต
ก่อนที่บริษัทจะริเริ่มดำเนินโครงการใหม่ใดๆ บริษัทจะทำการศึกษา วิเคราะห์
และประเมินข้อมูลต่างๆ ที่เกี่ยวข้องให้รัดกุมมากขึ้น เช่น สถานที่ในการติดตั้ง
จำนวนสาขาในการติดตั้ง การสัญจรของผู้บริโภค การประเมินรายได้จากการโฆษณา
การประเมินเงินลงทุนที่ต้องการ และผลตอบแทนที่คาดว่าจะได้รับ เป็นต้น
เพื่อให้ได้ข้อสรุปในการดำเนินงานโครงการใหม่ที่ชัดเจน และมีความเสี่ยงในส่วนนี้น้อยที่สุด
พร้อมทั้งจะนำเสนอให้ที่ประชุมคณะกรรมการบริษัท และหรือที่ประชุมผู้ถือหุ้น (แล้วแต่กรณี)
พิจารณาอนุมัติต่อไป

8) ความเสี่ยงจากกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่มีอิทธิพลต่อการกำหนดนโยบายและการบริหารจัดการ

ในเดือนกุมภาพันธ์ 2552 บริษัท อาดามัส อินคอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน) (“อาดามัส”)
เป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบริษัทในสัดส่วนร้อยละ 53.57 ของทุนชำระแล้ว
จึงทำให้สามารถควบคุมคะแนนเสียงในการลงมติที่สำคัญในการประชุมผู้ถือหุ้นได้เกือบทั้งหมด
ยกเว้นมติพิเศษที่กฎหมายหรือข้อบังคับของบริษัทกำหนดให้ต้องได้รับเสียง 3 ใน 4
ของจำนวนหุ้นที่เข้าประชุมและมีสิทธิออกเสียง
ดังนั้นจึงอาจทำให้ผู้ถือหุ้นรายอื่นไม่สามารถรวบรวมคะแนนเพื่อตรวจสอบและถ่วงดุลเรื่องที่ผู้ถือหุ้นรายใหญ่เสนอได้

อย่างไรก็ตาม เมื่อพิจารณาโครงสร้างของคณะกรรมการจะพบว่า
กรรมการที่เป็นตัวแทนของผู้ถือหุ้นใหญ่มีจำนวนเพียง 2 ท่าน จากจำนวนทั้งหมด 9 ท่าน ดังนั้น
จำนวนกรรมการของบริษัทที่ไม่ได้เป็นตัวแทนจากอาดามัสฯ จะมีจำนวนทั้งสิ้น 7 ท่าน
และในจำนวนกรรมการ 7 ท่านนี้ ยังมีกรรมการตรวจสอบและกรรมการอิสระอีกจำนวน 3 ท่าน
ซึ่งคิดเป็นประมาณร้อยละ 33 ของจำนวนกรรมการโดยรวม
จึงถือได้ว่าการบริหารงานมีการถ่วงดุลอำนาจได้ในระดับหนึ่ง นอกจากนี้ เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน
2552 กรรมการที่เป็นตัวแทนของผู้ถือหุ้นรายใหญ่ได้ลาออกแล้ว และเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม 2552
ที่ประชุมผู้ถือหุ้นของอาดามัสมีมติให้ขายหุ้นของบริษัททั้งจำนวน
จึงทำให้ความเสี่ยงจากผู้ถือหุ้นใหญ่หมดไป

9) ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงผู้จัดจำหน่ายรายใหญ่เพียงรายเดียว

ในปี 2552 บริษัทได้มีการจัดซื้อและติดตั้งอุปกรณ์และระบบจากผู้จัดจำหน่ายรายหนึ่งมูลค่า 83.5
ล้านบาท หรือคิดเป็นร้อยละ 76 ของมูลค่าอุปกรณ์และระบบสื่อโฆษณาดิจิตอลทั้งหมดทีบริษัทซื้อในปี
2552 จึงทำให้บริษัทอาจมีความเสี่ยงจากการพึงพิงจากผู้จัดจำหน่ายรายใหญ่เพียงรายเดียว

อย่างไรก็ตาม ในการจัดซื้อและติดตั้งของบริษัททุกครั้ง
บริษัทจะมีการเปรียบเทียบกับผู้จัดจำหน่ายรายอื่นเพื่อตรวจสอบคุณสมบัติของอุปกรณ์และระบบ ราคา
อายุการใช้งาน เพื่อให้ได้ราคาที่ต่ำที่สุด และเหมาะสมกับการใช้งานบริการสื่อโฆษณาของบริษัท
ดังนั้น บริษัทจึงไม่ได้พึ่งพิงผู้จัดจำหน่ายรายดังกล่าว
หากในอนาคตมีผู้จัดจำหน่ายรายอื่นเสนอเงื่อนไข และ/หรือ ราคาที่ดีกว่า
บริษัทสามรถจัดซื้อและติดตั้งกับผู้จัดจำหน่ายรายอื่นได้