1. ปัจจัยความเสี่ยง

1.1 ความเสี่ยงด้านการเงิน

1.1.1 ตามที่ได้เคยกล่าวไว้ในปีก่อนๆ
บริษัทมีการกู้ยืมเงินจากธนาคารและสถาบันการเงินในประเทศหลายแห่ง
เป็นจำนวนเงินรวมประมาณ 505 ล้านบาท เพื่อใช้ในการขยายธุรกิจ
โดยมีกำหนดชำระคืนเงินต้นและดอกเบี้ยตามปกติ
จนเมื่อเกิดผลกระทบจากวิกฤติการณ์ทางเศรษฐกิจของประเทศและความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราสกุลต่างๆในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก
เป็นเหตุให้บริษัทไม่สามารถจ่ายคืนหนี้สินได้ตามกำหนด ดังนั้น เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน 2544
บริษัทจึงได้ทำสัญญาปรับโครงสร้างหนี้กับธนาคารและเจ้าหนี้สถาบันการเงินทุกแห่ง
และดำเนินการตามเงื่อนไขในสัญญาปรับโครงสร้างหนี้อย่างเคร่งครัดมาโดยตลอด
นับจากวันที่ทำสัญญาปรับโครงสร้างหนี้จนถึงปัจจุบัน ทำให้ภาระหนี้สินตามสัญญาปรับโครงสร้างหนี้ ณ
วันที่ 31 ธันวาคม 2548 ลดลงเหลือประมาณ 196 ล้านบาท
(ไม่รวมดอกเบี้ยค้างจ่ายตามบัญชีที่บริษัทจะได้รับการปลดหนี้เมื่อชำระหนี้เงินต้นครบถ้วนอีก 136
ล้านบาท )

1.1.2 บริษัทมีความเสี่ยงจากการถูกฟ้องร้องให้ชำระหนี้จากธนาคารในประเทศแห่งหนึ่ง
ในฐานะเป็นผู้ค้ำประกันหนี้สินบริษัทที่เกี่ยวข้องกันแห่งหนึ่ง โดย ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2548
บริษัทมีภาระค้ำประกันคงเหลือ 1,286 ล้านบาท
ทั้งนี้บริษัทและบริษัทที่เกี่ยวข้องได้ร่วมกันดำเนินการเจรจาปรับโครงสร้างหนี้กับเจ้าหนี้สถาบันการเงินเสร็จไปส่วนหนึ่งแล้ว
เมื่อวันที่

24 ธันวาคม 2545
เป็นผลให้กระบวนการพิจารณาคดีทางกฎหมายหยุดไว้และมีการถอนคดีในเวลาต่อมา ในระหว่างนี้
บริษัทและบริษัทที่เกี่ยวข้องอยู่ระหว่างดำเนินการตามสัญญาปรับโครงสร้างหนี้
หากไม่มีการผิดนัดหรือผิดสัญญาปรับโครงสร้างหนี้ คดีดังกล่าวก็จะไม่ส่งผลกระทบใดๆกับบริษัท ซึ่ง ณ
ปัจจุบัน ยังไม่มีการผิดสัญญาใดๆเกิดขึ้น นอกจากนี้
บริษัทที่เกี่ยวข้องยังอยู่ระหว่างเร่งดำเนินการหาแนวทางพลิกฟื้นธุรกิจ
เพื่อมิให้ส่งผลกระทบต่อบริษัทในฐานะผู้ค้ำประกันมากนัก อย่างไรก็ตาม
บริษัทยังคงมีภาระผูกพันต่อการค้ำประกันหนี้สินดังกล่าว
ถึงแม้ว่าการปรับโครงสร้างหนี้จะได้ถูกดำเนินการไปส่วนหนึ่งแล้ว โดยในอดีตที่ผ่านมา
บริษัทในฐานะผู้ค้ำประกันได้แต่งตั้งที่ปรึกษาทางการเงินหลายราย
เพื่อเป็นตัวแทนในการเจรจาปรับโครงสร้างหนี้ของบริษัทที่เกี่ยวข้องกันเพิ่มเติม
โดยมีวัตถุประสงค์ที่สำคัญคือเพื่อปลดภาระค้ำประกันของบริษัท
อันจะส่งผลให้ฐานะการเงินของบริษัทมั่งคงขึ้น คาดว่าการเจรจาดังกล่าวจะเสร็จสิ้นภายในปี 2549
นี้

1.2 ความเสี่ยงเกี่ยวกับการเสนอขายหลักทรัพย์

1.2.1 ตั้งแต่วันที่ 3 มีนาคม 2541 ถึงวันที่ 28 ตุลาคม 2544
บริษัทเข้าเกณฑ์อาจถูกเพิกถอนจากการเป็นหลักทรัพย์จดทะเบียน เนื่องจาก

1. บริษัทมีผลขาดทุนสุทธิสามปีในสี่ปีสุดท้าย
และมีมูลค่าตามบัญชีของสินทรัพย์ที่มีตัวตนสุทธิตามที่เปิดเผยในงบการเงินฉบับล่าสุดที่ผ่านการตรวจสอบจากผู้สอบบัญชีแล้วต่ำกว่าหนึ่งร้อยยี่สิบล้านบาท

2.
บริษัทมีมูลค่าตามบัญชีของสินทรัพย์ที่มีตัวตนสุทธิตามที่เปิดเผยในงบการเงินฉบับล่าสุดที่ผ่านการตรวจสอบจากผู้สอบบัญชีแล้วต่ำกว่าร้อยละห้าสิบของทุนชำระแล้ว

ถึงแม้กฎเกณฑ์ดังกล่าวได้ถูกยกเลิกตามมติคณะกรรมการตลาดหลักทรัพย์เมื่อวันที่ 3 สิงหาคม 2541
และให้แก้ไขโดยใช้เกณฑ์ส่วนของผู้ถือหุ้นมีค่าไม่ต่ำกว่าศูนย์
โดยพิจารณาประกอบกับรายงานของผู้สอบบัญชีด้วยว่าจะต้องไม่แสดงความเห็นอย่างมีเงื่อนไข
อันเป็นผลให้ส่วนของผู้ถือหุ้นลดลงจากที่แสดงไว้ในงบดุล จนทำให้ส่วนของผู้ถือหุ้นมีค่าต่ำกว่าศูนย์
บริษัทจึงยังเข้าเกณฑ์อาจถูกเพิกถอนออกจากการเป็นหลักทรัพย์จดทะเบียน
ด้วยสาเหตุดังกล่าวข้างต้น

4

ต่อมา เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน 2544
บริษัทประสบผลสำเร็จในการทำสัญญาปรับโครงสร้างหนี้กับธนาคารและเจ้าหนี้สถาบันการเงิน
และผ่านการอนุมัติจากที่ประชุมผู้ถือหุ้นเมื่อวันที่ 28 กันยายน 2544 โดยมีบริษัทหลักทรัพย์เอบีเอ็น
แอมโร เอเซีย จำกัด (มหาชน) เป็นที่ปรึกษาทางการเงิน
เป็นผลให้หุ้นของบริษัทได้กลับเข้าทำการซื้อขายในตลาดหลักทรัพย์ได้อีกครั้งในหมวด “REHABCO”
ตั้งแต่วันที่ 29 ตุลาคม 2544 จนถึงวันที่ 14 พฤศจิกายน 2548

  และตั้งแต่วันที่ 14 พฤศจิกายน 2548 จนถึงปัจจุบัน
  บริษัทถูกพักการซื้อขายหุ้นในตลาดหลักทรัพย์ฯอีกครั้ง

เนื่องจากเข้าข่ายอาจถูกเพิกถอนออกจากการเป็นบริษัทจดทะเบียน
ทั้งนี้เป็นไปตามประกาศของตลาดหลักทรัพย์ฯที่ บจ.(ว) 13/2546 เรื่อง
การปรับปรุงแนวทางการดำเนินงานกับบริษัทจดทะเบียนที่อยู่ระหว่างฟื้นฟูกิจการในหมวด REHABCO
ลงวันที่ 28 มีนาคม 2546 ทำให้บริษัทซึ่งอยู่ในหมวด “REHABCO“
เข้าข่ายอาจถูกเพิกถอนหากไม่สามารถดำเนินการให้พ้นเหตุการเพิกถอนได้ภายในวันที่ 27 มีนาคม
2549 ทั้งนี้มีสาเหตุจากภาระผูกพันที่เกิดจากการค้ำประกันหนี้สินบริษัทที่เกี่ยวข้อง
ซึ่งบริษัทได้เร่งดำเนินการแก้ไขมาโดยตลอดดังได้กล่าวไว้แล้วในหัวข้อ 4.1.2 ยังไม่เสร็จสิ้น
ทำให้ส่วนของผู้ถือหุ้นที่ปรากฏในงบการเงิน ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2548 ยังคงมีค่าต่ำกว่าศูนย์
ซึ่งเป็นเหตุสำคัญที่ทำให้บริษัทเข้าข่ายอาจถูกเพิกถอนออกจากการเป็นบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ฯ

1.2.2 ตั้งแต่ปี 2543 ถึงปัจจุบัน บริษัทมีผลประกอบการที่กำไร ยกเว้นปี 2546
ที่บริษัทบันทึกรับรู้ค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญจากภาระค้ำประกันหนี้บริษัทที่เกี่ยวข้องเต็มจำนวนประมาณ
1,317 ล้านบาท ทำให้บริษัทมีผลขาดทุนสะสม ณ วันสิ้นปี 2548 เป็นจำนวน 1,445 ล้านบาท
ซึ่งการที่บริษัทมีผลขาดทุนสะสมดังกล่าว
ทำให้บริษัทไม่สามารถจ่ายเงินปันผลให้ผู้ถือหุ้นได้ตามกฎหมาย
และผู้ถือหุ้นมีความเสี่ยงที่จะไม่ได้รับเงินปันผลตามนโยบายการจ่ายเงินปันผลที่กำหนดไว้ไปอีกระยะหนึ่ง

5