1.  ปัจจัยความเสี่ยง

ความเสี่ยงด้านการดำเนินธุรกิจ

1)  ความเสี่ยงจากความผันผวนของรายได้

บริษัทมีรายได้จากการแปรรูปโครงสร้างเหล็ก งานประกอบและเชื่อมท่อ
และงานประกอบโรงงานสำเร็จรูป ซึ่งเป็นงานผลิตตามแบบของลูกค้า (Make to order)
จึงทำให้รายได้ของบริษัทมีความผันผวน เห็นได้จากในปี 2553 บริษัทมีรายได้จากการรับจ้างผลิต
4,436.11 ล้านบาท จากนั้นลดลงเหลือ 707.90 ล้านบาทในปี 2554 และต่อมาในปี 2555
เพิ่มขึ้นเป็น 2,761.79 ล้านบาท
เนื่องจากการได้มาซึ่งรายได้ของบริษัทขึ้นอยู่กับความสามารถในการได้รับงานจากการเสนอราคาให้กับลูกค้า
และความไม่แน่นอนของโครงการที่ประมูล ที่อาจจะมีความล่าช้าของโครงการเอง
ทำให้รายได้ของบริษัทผันผวนตามปริมาณงานที่บริษัทประมูลงานได้ ดังนั้น
ในอนาคตหากบริษัทไม่สามารถประมูล หรือไม่ได้รับงานจากความล่าช้าของโครงการของลูกค้าเอง
รายได้ของบริษัทจะได้รับผลกระทบโดยตรง

อย่างไรก็ตาม บริษัทได้ตระหนักถึงความเสี่ยงดังกล่าว
บริษัทจึงมีนโยบายที่จะรักษาความต่อเนื่องของรายได้
โดยมุ่งเน้นให้บริการงานประกอบโรงงานสำเร็จรูปในอุตสาหกรรม LNG
ซึ่งเป็นแหล่งพลังงานสำคัญของโลกและมีโอกาสเติบโตได้สูงและต่อเนื่อง
รวมทั้งจะผลิตงานให้มีคุณภาพ ได้มาตรฐาน และส่งมอบงานตรงต่อเวลา เป็นที่พึงพอใจแก่ลูกค้า
เพื่อให้ลูกค้ามอบหมายงานชิ้นใหม่ให้บริษัท นอกจากนี้ บริษัทยังสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้รับเหมาหลัก
(Main Contractor) รวมถึงการรักษาสถานภาพการเป็นผู้ผลิตงานโครงสร้างเหล็ก
งานประกอบและเชื่อมท่อ และงานประกอบโรงงานสำเร็จรูปของผู้รับเหมาหลัก
เพื่อให้ได้รับงานเมื่อผู้รับเหมาหลักสามารถประมูลโครงการต่าง ๆ มาได้

2) ความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาวัตถุดิบ

บริษัทฯ ใช้เหล็กรูปพรรณ เหล็กแผ่น และท่อเหล็กเป็นวัตถุดิบหลักในการผลิต
บริษัทฯได้คำนึงถึงความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาวัตถุดิบดังกล่าว โดยถึงแม้ว่าในปี 2554
ราคาเหล็กจะไม่ได้ผันผวนมากนักก็ตาม แต่ในปี 2555 บริษัทฯ
เล็งเห็นว่าจากราคาเหล็กโดยเฉพาะเหล็กรูปพรรณและเหล็กแผ่นในตลาดเอเชีย เช่น
จากประเทศญี่ปุ่น จีน และเกาหลี และในประเทศมีแนวโน้มที่จะยังทรงราคาหรือลดลง
แต่ขณะที่ราคาท่อเหล็ก อาจจะยังคงมีแนวโน้มที่จะผันผวนอยู่ บริษัทฯ
จึงได้เสนอรับงานโครงการจากลูกค้าโดยบริษัทฯจะเป็นผู้จัดหาวัตถุดิบในส่วนของเหล็กรูปพรรณและเหล็กแผ่นเอง
และลูกค้าเป็นผู้จัดหาวัตถุดิบในส่วนของท่อเหล็ก โดยบริษัทฯ
มีรายได้จากโครงการที่บริษัทฯเป็นผู้จัดหาวัตถุดิบ คิดเป็นร้อยละ 12 ของรายได้รวมในปี 2555
และมีการสั่งซื้อเหล็กรูปพรรณ เหล็กแผ่น และท่อเหล็กที่เป็นวัตถุดิบหลักในการผลิตรวมกัน
คิดเป็นร้อยละ 2.0 ของต้นทุนขายรวมในปี 2555

ในปี 2554 และปี 2555 บริษัทฯได้สั่งซื้อเหล็กรูปพรรณ ซึ่งเป็นวัตถุดิบหลัก คิดเป็นร้อยละ 1.3
และร้อยละ 1.5 ของต้นทุนขายตามลำดับ ซึ่งในช่วง 2 ปีนี้เหล็กรูปพรรณทั้งหมด
ซื้อมาจากผู้ผลิตและจำหน่ายในประเทศ

สำหรับท่อเหล็ก ในปี 2554 และปี 2555 บริษัทฯ ได้สั่งซื้อท่อเหล็ก คิดเป็นเพียงร้อยละ 0.3 และ
ร้อยละ 0.1 ของต้นทุนขายตามลำดับ ซึ่งในช่วง 2 ปีนี้บริษัทฯ
สั่งซื้อท่อเหล็กทั้งหมดจากผู้ผลิตและผู้จำหน่ายในประเทศ

โดยการสั่งซื้อเหล็กที่เป็นวัตถุดิบหลักในการผลิตจากผู้ผลิตและจำหน่ายในประเทศในปี 2555 นั้น
เป็นเหล็กชนิดเกรดคุณภาพทั่วๆไปที่ไม่ค่อยมีความผันผวนทั้งในเรื่องราคาและการจัดหามากนัก
อีกทั้งบริษัทฯได้สอบราคาไว้ล่วงหน้าแล้วก่อนตอบรับสัญญางานกับลูกค้า
และเมื่อเปิดโครงการบริษัทฯจะทำการสรุปและยืนราคาตลอดโครงการกับผู้ผลิตหรือตัวแทนจำหน่าย
ดังนั้นการเปลี่ยนแปลงราคาเหล็กในตลาดจึงไม่ส่งผลกระทบต่อต้นทุนขายของบริษัทฯ

ทั้งนี้ในช่วงที่ผ่านมาการเปลี่ยนแปลงของราคาเหล็กรูปพรรณ เหล็กแผ่น และท่อเหล็ก เป็นดังนี้

หน่วย: บาทต่อกิโลกรัม

[]

ที่มา : ข้อมูลราคาเหล็กรูปพรรณและเหล็กแผ่นจากบริษัทฯ

ช่วงปี 2553 ถึงปี 2555 ราคาเหล็กมีการปรับตัวเล็กน้อย
โดยเหล็กรูปพรรณราคาค่อนข้างทรงตัวตลอดช่วง 3 ปีอยู่ที่ราคาประมาณ 27.00-28.00
บาทต่อกิโลกรัม ขณะที่เหล็กแผ่นราคาเมื่อปี 2553 อยู่ที่ประมาณ 24.00 บาทต่อกิโลกรัม
มีการปรับขึ้นเล็กน้อยในปี 2554 ที่ราคาประมาณ 26.00 บาทต่อกิโลกรัม และกลับลดลงในปี 2555
อยู่ที่ราคาประมาณ 24.00-25.00 บาทต่อกิโลกรัม ส่วนท่อมีการปรับขึ้นจาก 27.00
บาทต่อกิโลกรัมในปลายปี 2553 ขึ้นเป็นราคาที่ประมาณ 32.00 บาทต่อกิโลกรัมในปลายปี 2554
และปรับลงเป็น 25.00-27.00 บาทต่อกิโลกรัมในช่วงปี 2555 (หมายเหตุ
ราคาท่อเหล็กค่อนข้างแตกต่างตามชั้นเกรดคุณภาพที่ได้สั่งซื้อตามข้อกำหนดโครงการที่เกิดขึ้นในแต่ละช่วงเวลา)

อย่างไรก็ตาม แม้ว่าจะมีความผันผวนของราคาเหล็กในปีช่วง 2553-2555 อยู่บ้างไม่มากนัก
บริษัทฯ
ยังคงพึงระมัดระวังโดยเฝ้าติดตามสถานการณ์ราคาวัตถุดิบเหล็กอย่างใกล้ชิดเพื่อประมาณการราคาและกำหนดช่วงเวลาในการสั่งซื้อได้อย่างเหมาะสม
และในกรณีที่บริษัทฯ เป็นผู้จัดหาวัตถุดิบ โดยเฉพาะเหล็กรูปพรรณและเหล็กแผ่น เมื่อบริษัทฯ
ถอดแบบวิศวกรรม และทราบปริมาณการใช้เหล็กแล้ว บริษัทฯ จะเจรจากับผู้ผลิตหรือผู้จำหน่ายเหล็ก
(Supplier) เพื่อกำหนดยืนราคาเหล็กตลอดทั้งโครงการให้ได้มากที่สุด ส่วนรายการท่อเหล็ก
ซึ่งมีความผันผวนมากกว่าเหล็กทั้ง 2 ชนิด บริษัทฯ
ได้เจรจากับลูกค้าให้เป็นผู้จัดหาท่อเหล็กและอุปกรณ์หลักๆเป็นปริมาณส่วนใหญ่ให้แก่บริษัทฯ
โดยบริษัทฯ เพียงจัดหาท่อเหล็กในเพียงปริมาณบางส่วนเท่านั้น

3) ความเสี่ยงจากความไม่เพียงพอของปริมาณแรงงาน

ในช่วงปี 2555 ที่ผ่านมานี้
บริษัทมีความต้องการวิศวกรและแรงงานมีฝีมือที่มีประสบการณ์ขยายตัวเพิ่มขึ้นตามปริมาณงานที่เติบโตขึ้นทั้งงานโครงการในประเทศและต่างประเทศอย่างต่อเนื่องในอีก
2-3 ปีข้างหน้านี้ ขณะที่ปริมาณแรงงานที่มีประสบการณ์มีน้อยกว่าความต้องการในตลาด
ทำให้บริษัทฯมีความเสี่ยงในการขาดแคลนแรงงานหรือต้นทุนแรงงานเพิ่มสูงขึ้นได้เช่นเดียวกัน ทั้งนี้
บริษัทฯได้ป้องกันความเสี่ยงดังกล่าว ตั้งแต่ขั้นตอนการเสนอราคาเพื่อให้ครอบคุมความเสี่ยงดังกล่าว
มุ่งเน้นการใช้เทคโนโลยีเครื่องจักรทดแทนการใช้แรงงานในบางประเภทงาน
จัดฝึกอบรมแรงงานใหม่ที่ไม่มีประสบการณ์
โดยร่วมมือกับสถาบันการศึกษาที่เกี่ยวข้องในการพัฒนานักเรียนนักศึกษาให้ได้เรียนในสาขาวิชาชีพช่างฝีมือ
และการให้ความสำคัญกับพนักงานในการมีงานทำในระยะยาวและมีความปลอดภัยในการทำงานสูง
จากการที่บริษัทฯมีระบบการบริหารความปลอดภัยที่เป็นเลิศ

บริษัทฯให้ความสำคัญกับการบริหารแรงงานให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุดและให้การตอบแทนพนักงานอย่างสมเหตุสมผล
จึงเป็นโอกาสที่ดีในการจ้างงานมาโดยตลอด
และทำให้แน่ใจได้ว่าบริษัทจะมีทีมงานที่แข็งแกร่งและพร้อมที่จะรองรับงานของบริษัทให้ประสบความสำเร็จได้ด้วยดี

4) ความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน

บริษัทฯ มีนโยบายที่จะบริหารความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนมาอย่างต่อเนื่อง
สำหรับสัญญาที่เป็นสกุลเงินต่างประเทศ ทางบริษัทจะทำสัญญาซื้อเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า
(Forward Contract) กับธนาคารพาณิชย์เพื่อป้องกันความเสี่ยงควบคู่ไป
การพิจารณาใช้วิธีการจับคู่รายได้ ค่าใช้จ่ายที่เป็นเงินตราต่างประเทศสกุลเดียวกัน นอกจากนี้
บริษัทมีการลงทุนในกองทุนเปิดและหุ้นกู้ในต่างประเทศซึ่งได้ทำสัญญาป้องกันความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนทั้งจำนวน

5) ความเสี่ยงจากนโยบายการตั้งสำรองค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญ

ตามลักษณะของการทำงานของบริษัท
ซึ่งเป็นงานผลิตตามแบบของลูกค้าและมีระยะเวลาในการทำงานเฉลี่ยประมาณ 1 - 2 ปี
บริษัทจึงไม่ได้ตั้งสำรองค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญสำหรับลูกหนี้ที่มีอายุหนี้คงค้างมากกว่า 12 เดือน
ซึ่งตามนโยบายการตั้งค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญของบริษัทนั้น
ผู้บริหารจะเป็นผู้ประเมินการตั้งค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญสำหรับลูกค้าแต่ละรายจากประสบการณ์ชำระเงินในอดีต
ฐานะการเงินของลูกค้า ภาวะเศรษฐกิจ ตลอดจนความสัมพันธ์อันดีกับลูกค้า
ซึ่งนโยบายการตั้งค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญดังกล่าว
ส่งผลกระทบต่อผลการดำเนินงานของบริษัทและอาจมีความเสี่ยงที่บริษัทต้องตั้งค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญสำหรับลูกหนี้คงค้างมากกว่า
12 เดือนหากลูกหนี้ดังกล่าวไม่สามารถชำระหนี้ได้

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2554 บริษัทมียอดลูกหนี้ค้างชำระมากกว่า 12 เดือน จำนวน 43.54
ล้านบาท ในขณะที่ค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญคงเหลือจำนวน 43.35 ล้านบาท

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2555 บริษัทมียอดลูกหนี้ค้างชำระมากกว่า 12 เดือน จำนวน 37.39
ล้านบาท และได้ตั้งค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญเท่ากับ 37.25 ล้านบาท
ซึ่งฝ่ายบริหารคิดว่าเหมาะสมเพียงพอแล้ว

6) ความเสี่ยงด้านกฎหมายและคดีความ

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2555
บริษัทไม่มีข้อพิพาททางกฎหมายที่มีผลกระทบด้านลบต่อทรัพย์สินของบริษัทสูงกว่าร้อยละ 5
ของส่วนของผู้ถือหุ้น หากแต่ยังมีคดีความที่อยู่ระหว่างการพิจารณาคดีในศาลฎีกา
ซึ่งมีมูลค่าตามคำตัดสินของศาลชั้นต้นสูงกว่าร้อยละ 5 ของส่วนของผู้ถือหุ้น ณ วันที่ 31 ธันวาคม
2554 คือ

เมื่อวันที่ 21 กันยายน 2548 บริษัทแห่งหนึ่งในต่างประเทศ (“บริษัทคู่สัญญา”)
ได้ยื่นฟ้องแย้งบริษัทให้จ่ายค่าชดเชยค่าเสียหายจำนวนรวมประมาณ 7 ล้านเหรียญสหรัฐฯ
ซึ่งในเดือนธันวาคม 2554
ศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลางได้อ่านคำพิพากษาในชั้นต้นให้บริษัทฯชำระเงินค่าเสียหายจำนวน
2 ล้านเหรียญสหรัฐ บวกด้วยดอกเบี้ยร้อยละ 7.5 ต่อปี นับจากวันที่ 15 มิถุนายน 2548
ไปจนกว่าจะชำระเสร็จสิ้น ซึ่งเมื่อคิดเป็นเงินไทยโดยรวมจะเป็นยอดประมาณ 104 ล้านบาท
และบริษัทได้ยื่นอุทธรณ์คัดค้างคำพิพากษาของศาลชั้นต้นต่อศาลฎีกาแล้วเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน 2555
ขณะนี้คดียังอยู่ในระหว่างพิจารณาอุทธรณ์ของศาลฎีกา ซึ่งยังไม่ทราบผล

บริษัทได้ตั้งสำรองสำหรับผลเสียหายที่อาจจะเกิดขึ้นจากคดีความดังกล่าวจำนวน 180
ล้านบาทตามความเห็นของฝ่ายกฎหมายของบริษัทแล้ว ซึ่งคณะกรรมการบริหารเห็นว่า
การตั้งสำรองดังกล่าวนี้มีความเหมาะสมและเพียงพอ
จึงไม่จำเป็นต้องตั้งสำรองเพิ่มอีกสำหรับงวดบัญชีนี้ (รายละเอียดเพิ่มเติมตามข้อ 2.7
ข้อพิพาททางกฎหมาย)