1. ปัจจัยเสี่ยง

1.1 สภาพภูมิอากาศ

 ความแปรปรวนของสภาพดินฟ้าอากาศที่รุนแรง เช่น ความแห้งแล้ง ทำให้ผลผลิตโดยเฉลี่ยของปาล์มน้ำมันลดลงถึง 20% ผลกระทบจะเกิดขึ้นในปีที่เกิดสภาวะแล้งและในเวลาอย่างน้อยสองปีต่อมาโดยต้นปาล์มจะให้ทลายปาล์มน้อยลง

1.2 เขตการค้าเสรีอาเชียน

 ภายใต้ข้อตกลงเขตการค้าเสรีอาเชียน (AFTA) มีการเสนอให้ยกเลิกมาตรการกีดกันต่าง ๆ ที่ไม่ใช่การตั้งกำแพงภาษีสำหรับน้ำมันพืชที่ซื้อขายกันในเขตอาเชียน โดยจะคงอัตราภาษีศุลกากรสูงสุดที่ 5% ภายในปี 2546 ปัจจุบันข้อตกลงดังกล่าวยังไม่มีผลบังคับใช้และการนำเข้าน้ำมันปาล์มมาในประเทศไทยยังคงมีมาตรการอื่นๆ ที่ไม่ใช่กำแพงภาษี

 ในปี 2549 ยูนิวานิชส่งออก 66% ของยอดขายน้ำมันปาล์มทั้งหมด ยูนิวานิชประสบความสำเร็จในการส่งออกสามารถแข่งขันกับผู้ผลิตรายใหญ่ในประเทศมาเลเชียและอินโดนีเชีย

1.3 การแข่งขันจากน้ำมันถั่วเหลือง น้ำมันเรปซีด และน้ำมันทานตะวัน

 น้ำมันถั่วเหลืองจัดเป็นคู่แข่งที่สำคัญของน้ำมันปาล์มทั้งในตลาดโลกและในประเทศ การแข่งขันกับน้ำมันถั่วเหลืองอาจเข้มข้นขึ้นเนื่องจากมีการปลูกถั่วเหลืองเพิ่มขึ้นในอเมริกาใต้ ซึ่งเป็นผลมาจากความต้องการกากถั่วเหลืองที่สูงขึ้นเพื่อนำไปใช้ในอุตสาหกรรมอาหารสัตว์ และผลผลิตที่สูงขึ้นจากการตัดแต่งพันธุกรรม

[]อย่างไรก็ตามในปัจจุบัน น้ำมันปาล์มเป็นสินค้าที่มีความสามารถในการแข่งขันด้านราคาสูงสุดเมื่อเทียบกับน้ำมันอื่น ๆ อีก 8 ชนิดในตลาดโลก รวมทั้งเป็นสินค้าที่มีการเติบโตที่เร็วที่สุดในส่วนแบ่งตลาด มีการคาดการณ์ว่าน้ำมันถั่วเหลืองอาจจะลดลงในช่วงห้าปีข้างหน้าเนื่องจากเกษตรกรชาวอเมริกาจะเปลี่ยนมาปลูกข้าวโพดเพื่อผลิตเชื้อเพลิงเอทานอล (ที่มา: USDA)

1.4 ความต้องการที่เพิ่มขึ้นทั่วโลก

 ความต้องการของน้ำมันและไขสัตว์ในโลกขึ้นกับการเติบโตทางเศรษฐกิจ การเพิ่มขึ้นของจำนวนประชากร และแนวโน้มของราคาที่มีความไม่แน่นอนขึ้นอยู่กับอุปสงค์และอุปทาน

 ในปัจจุบันมีความต้องการสูงขึ้นอย่างมาก การบริโภคต่อปีของน้ำมันพืชและไขสัตว์หลัก 17 ชนิดในโลก เพิ่มขึ้นจาก 65.7 ล้านตันในปี 2527/2528 เป็น 143.8 ล้านตันในปี 2548 (ที่มา: Oil World, March 2006) ล่าสุดความต้องการของน้ำมันและไขสัตว์เพิ่มขึ้นโดยประมาณ 5.9 ล้านตันต่อปี

 อัตราการเติบโตทางเศรษฐกิจที่แข็งแกร่งของประเทศอินเดียและประเทศจีนเป็นตัวผลักดันที่สำคัญ หากการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจของประเทศอินเดียและประเทศจีนช้าลงอาจจะส่งผลให้อัตราการเติบโตของความต้องการน้ำมันพืชของโลกลดลงด้วย

1.5 ความต้องการเชื้อเพลิงชีวภาพที่เพิ่มขึ้น

ปริมาณการใช้น้ำมันพืชได้เพิ่มขึ้นจากอุตสาหกรรมเชื้อเพลิงชีวภาพสำหรับผลิตกระแสไฟฟ้าและในอุตสาหกรรมการผลิตน้ำมันไบโอดีเซล
ในยุโรปกำลังการผลิตน้ำมันไบโอดีเซลได้เพิ่มขึ้นอย่างมากจากจำนวน 1.9 ล้านตันในปี 2545 เป็น
4.5 ล้านตันในปี 2549
กำลังการผลิตของโลกที่ได้รวมโรงงานผลิตไบโอดีเซลหลายแห่งที่กำลังก่อสร้างอยู่ในขณะนี้
คาดว่าจะมีกำลังการผลิตรวมกันถึง 13.5 ล้านตันภายในในปี 2550

หากราคาน้ำมันปิโตรเลียมดิบอยู่ที่ระดับสูงกว่า 50
ดอลล่าร์สหรัฐต่อบาร์เรลอาจทำให้ความต้องการที่จะผลิตไบโอดีเซลจากน้ำมันพืชสูงขึ้น
ดูเหมือนว่าการผลิตไบโอดีเซลจะสามารถลดผลกระทบจากน้ำมันต่อการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศของโลก
บางประเทศในสมาชิกสหภาพยุโรปได้ออกกฎหมายบังคับให้ใช้ไบโอดีเซลแทนน้ำมันดีเซล
ซึ่งจะทำให้ความต้องการใช้ไบโอดีเซลที่เติบโตขึ้นจะไม่ขึ้นกับราคาเพียงอย่างเดียว
มีการคาดการณ์ว่าในช่วงห้าปีระหว่าง 2548-2553 ความต้องการบริโภคน้ำมันพืชจะเพิ่มขึ้นอีก
29.2 ล้านตัน ซึ่งรวม 16.5 ล้านตันสำหรับความต้องการที่เพิ่มขึ้นจากการใช้เชื้อเพลิงชีวภาพ
(ที่มา: LMC International)

ในขณะเดียวกันถ้าราคาน้ำมันปิโตรเลียมดิบอยู่ในระดับที่ต่ำกว่า 50 ดอลล่าร์สหรัฐต่อบาร์เรล
อาจจะทำให้ความต้องการไบโอดีเซลลดลง

1.6 อัตราแลกเปลี่ยน

การค้าขายกับต่างประเทศในธุรกิจน้ำมันปาล์มจะซื้อขายเป็นเงินดอลล่าร์สหรัฐอเมริกา
ผู้ส่งออกในประเทศไทยอาจจะได้รับผลกระทบจากค่าเงินบาทเมื่อเทียบกับเงินดอลล่าร์สหรัฐอเมริกา

ในปี 2549 ยูนิวานิชส่งออกน้ำมันปาล์มร้อยละ 66
ของปริมาณขายทั้งหมดเป็นเงินดอลล่าร์สหรัฐอเมริกา
ยูนิวานิชใช้สัญญาอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศล่วงหน้าเพื่อป้องกันความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนในสัญญาซื้อขายแต่ละราย

1.7 การแข่งขันของโรงงานสกัดน้ำมันปาล์ม

ในประเทศไทยมีการแข่งขันรุนแรงในการรับซื้อผลปาล์มสดระหว่างโรงงานสกัดน้ำมันปาล์มขนาดใหญ่
40 แห่ง ยูนิวานิชมีส่วนแบ่งในตลาดนี้ประมาณ 11%
เมื่อมีโรงงานสกัดแห่งใหม่เกิดขึ้นจึงมีผลกระทบต่อ
การรับซื้อผลปาล์มสดกับโรงงานที่มีอยู่เดิมในระดับหนึ่ง

แม้ว่าจะมีโรงงานสกัดแห่งใหม่เข้ามาในอุตสาหกรรมน้ำมันปาล์มทุก ๆ ปี
แต่ยูนิวานิชยังสามารถบรรลุแผนระยะยาวในการทำอัตราการเติบโตได้โดยที่จะมีความเป็นไปได้จากการขยายพื้นที่ปลูกปาล์มน้ำมันในประเทศไทย
โดยพื้นที่ปลูกปาล์มได้เพิ่มขึ้นจาก 2.0 ล้านไร่ ในปี 2546 เป็น 3.1 ล้านไร่ในปี 2549 (ที่มา:
สำนักงานเศรษฐกิจการเกษตร)
ทั้งนี้ประเทศไทยจะต้องมีการขยายกำลังการผลิตของโรงงานสกัดในอัตราที่ใกล้เคียงกัน