1. ปัจจัยความเสี่ยง

1.  ความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงกฎหมาย ข้อบังคับ และนโยบายของรัฐบาล

  จากการที่บริษัทดำเนินธุรกิจทางด้านโทรคมนาคมซึ่งเป็นธุรกิจที่ต้องดำเนินงานภายใต้สิทธิของหน่วยงานรัฐ
  โดยบริษัทได้รับอนุญาต จาก ทศท. ทำให้ต้องได้รับผลกระทบจากพันธะกรณีที่ประเทศไทยมีกับ
  องค์การการค้าโลก (WTO)
  กล่าวคือจะต้องมีการดำเนินการเปิดเสรีอุตสาหกรรมโทรคมนาคมขั้นพื้นฐานภายในปี พ.ศ. 2549
  (ค.ศ. 2006) รัฐบาลจึงได้มีการเตรียมการเพื่อเปิดเสรีขึ้นโดยลำดับ โดยได้วางแผน
  แม่บทโทรคมนาคมไทยเมื่อเดือน พฤศจิกายน 2540 ประกอบกับรัฐธรรมนูญฉบับ พ.ศ. 2540
  มาตรา 40 ได้กำหนดให้มีการจัดตั้งองค์กรอิสระ คือ
  คณะกรรมการกำกับกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กทช.)
  เพื่อทำหน้าที่จัดสรรคลื่นความถี่วิทยุกระจายเสียง วิทยุโทรทัศน์และวิทยุโทรคมนาคม
  รวมทั้งทำหน้าที่กำกับดูแลการประกอบกิจการและกำหนดกติกาการแข่งขันโดยเสรีอย่างเท่าเทียมและเป็นธรรมระหว่าง
  ผู้ประกอบการทั้งรายเก่าและรายใหม่ แทนหน่วยงานรัฐเดิมโดยมีพระราชบัญญัติประกอบกิจการ
  โทรคมนาคม (พรบ.โทรคมนาคม) เป็นกฎหมายที่จะใช้แทนพระราชบัญญัติโทรเลข โทรศัพท์
  พ.ศ. 2477 พระราชบัญญัติองค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย พ.ศ. 2498
  พระราชบัญญัติการสื่อสารแห่งประเทศไทย พ.ศ. 2519 และกฎหมายโทรคมนาคมอื่นๆ
  ที่จะต้องสิ้นสุดลงตามพรบ.โทรคมนาคมฉบับนี้

  การเปิดเสรีอุตสาหกรรมโทรคมนาคมเพื่อให้เกิดการแข่งขันโดยเสรีอย่างเท่าเทียมและเป็นธรรมตาม
  บทบัญญัติของรัฐธรรมนูญได้นั้นจะต้องมีการดำเนินการในเรื่องหลัก 4 เรื่องต่อไปนี้

  1. การจัดตั้งคณะกรรมการกำกับกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กทช.) ตามพระราชบัญญัติจัดสรร
  คลื่นความถี่ฯ

  2. การออกพระราชบัญญัติประกอบกิจการโทรคมนาคม ซึ่งดำเนินการเรียบร้อยแล้ว

  3. การแปรสัญญาร่วมการงานของผู้ประกอบการรายเดิม

  4. การแปรรูป ทศท. และ การสื่อสารแห่งประเทศไทย (กสท.)

  จากประเด็นข้างต้น
  สิ่งที่จะมีผลกระทบกับบริษัทและผู้ประกอบการภายใต้สัญญาร่วมการงานของหน่วยงานรัฐที่เกี่ยวข้องคือ
  ความจำเป็นในการแปรสัญญาร่วมการงานที่มีอยู่ เนื่องจากหลังจากมีการจัดตั้ง กทช.
  และบังคับใช้ พรบ. โทรคมนาคม
  ผู้ประกอบกิจการโทรคมนาคมทุกรายทั้งรายเก่าและรายใหม่รวมทั้งทศท. และกสท.
  จะต้องอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของกทช. และดำเนินกิจการภายใต้กฎและข้อบังคับของ
  กทช. อย่างเท่าเทียมกัน
  ในเรื่องการแปรสัญญาร่วมการงานนั้นมีประเด็นในเรื่องการคำนวณส่วนแบ่งรายได้ที่จะเกิดขึ้นในอนาคตภายหลังจากการแปรสัญญาร่วมการงาน
  ซึ่งประเด็นดังกล่าวยังไม่สามารถหาข้อสรุปได้
  อย่างไรก็ตามแนวทางการศึกษาดังกล่าวจะต้องได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการกำกับนโยบายแปรรูปรัฐวิสาหกิจ
  (กนร.) อีกทั้งยังต้องขึ้นอยู่กับการเจรจาระหว่างเอกชนผู้ได้รับสัญญาร่วมการงาน
  และหน่วยงานรัฐผู้ให้สัญญาร่วมการงานอีกด้วย

  นอกจากนี้ยังมีประเด็นจาก พรบ. ประกอบกิจการโทรคมนาคม ที่ประกาศใช้เมื่อวันที่ 16
  พฤศจิกายน 2544 ในเรื่องของสัดส่วนการถือหุ้นในบริษัทโทรคมนาคมใด ๆ ของชาวต่างชาติ
  จะต้องไม่เกินร้อยละ 25
  และการไม่สามารถเก็บเงินค่าประกันการใช้บริการและเงินล่วงหน้าจากผู้ใช้บริการได้
  ซึ่งในส่วนนี้บริษัทได้หารือร่วมกับหน่วยงานภาครัฐที่เกี่ยวข้องแล้วพบว่าไม่น่าจะเกิดปัญหาใด ๆ
  ต่อการดำเนินงานของบริษัทเพราะตามหลักกฎหมายทั่วไปเมื่อประกาศใช้จะไม่มีผลบังคับย้อนหลังกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อน
  อย่างใดก็ตาม เพื่อมิให้เกิดข้อโต้แย้งทางกฎหมายขึ้นในภายหลัง
  ทางรัฐบาลก็มีนโยบายที่ชัดเจนที่จะเสนอแก้ไข พรบ. ประกอบกิจการโทรคมนาคม
  ในประเด็นปัญหาดังกล่าว เพื่อให้เกิดความชัดเจนในทางปฏิบัติ เช่น
  การแก้ไขเรื่องสัดส่วนของการถือหุ้นในบริษัทโทรคมนาคมใด ๆ
  ของชาวต่างชาติจากที่กำหนดไว้เดิมต้องไม่เกินร้อยละ 25 เป็นต้องไม่เกินร้อยละ 49 เป็นต้น

  สำหรับประเด็นเรื่องการเก็บเงินค่าประกันการใช้บริการ บริษัท
  ก็มิได้เรียกเก็บเงินประกันการใช้บริการกับลูกค้ามาเป็นระยะเวลาหนึ่งแล้ว
  ในส่วนของเงินประกันการใช้บริการของลูกค้าเดิมที่เก็บไว้
  แม้ว่ากฎหมายจะมิได้กำหนดให้ต้องคืนให้กับลูกค้า
  บริษัทก็ยังมีแนวทางในการคืนเงินประกันให้กับลูกค้า
  โดยคาดว่าจะไม่มีผลกระทบต่อกระแสเงินสดจากการดำเนินงาน
  และยังสามารถลดภาระเรื่องส่วนแบ่งรายได้จากดอกผลของเงินประกันการใช้บริการดังกล่าวที่ต้องส่งให้กับ
  ทศท. ในระยะยาวได้อีกด้วย

  อาจกล่าวโดยสรุปได้ว่า
  การแปรสัญญาร่วมการงานและนโยบายการเปิดเสรีในอนาคตซึ่งยังไม่มีความชัดเจนและอาจจะมีผลกระทบต่อธุรกิจของบริษัท
  อย่างไรก็ตามแม้ว่าการเปิดเสรีจะทำให้มีผู้ประกอบการรายใหม่สนใจจะเข้ามาแข่งขันเพิ่มขึ้น
  แต่ผู้ประกอบการทุกรายจะต้องดำเนินธุรกิจอยู่ภายใต้กฎเกณฑ์เดียวกัน นอกจากนั้น
  ผู้ประกอบการรายใหม่ยังจะต้องเผชิญกับข้อจำกัดในการเข้าสู่ตลาด (Barrier to Entry)
  เช่น การสร้างฐานลูกค้าและเงินลงทุน เวลาในการพัฒนาระบบเครือข่าย และช่องทางการตลาด

  1.2 ความเสี่ยงที่เกี่ยวเนื่องกับการตลาดและการแข่งขัน

  ในปัจจุบันมีผู้ประกอบการโทรศัพท์เคลื่อนที่รายใหญ่ 2 ราย ได้แก่ บริษัท และ TAC
  มีส่วนแบ่งตลาดรวมกัน ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2544 ประมาณร้อยละ 94.5^(/1)
  ของส่วนแบ่งตลาดโทรศัพท์เคลื่อนที่ของประเทศไทย ซึ่งนอกเหนือจากผู้ประกอบการหลัก 2
  รายข้างต้นแล้ว ยังมีผู้ประกอบการรายเล็กอีก 3 รายในตลาดคือ บริษัท ดิจิตอล โฟน จำกัด
  (DPC) กสท. และ ทศท. โดยในจำนวนผู้ประกอบการรายเล็กนี้ DPC จะมี
  ส่วนแบ่งการตลาดที่สูงที่สุดคือประมาณร้อยละ 4.7 ของส่วนแบ่งตลาดรวม
  ซึ่งหากรวมส่วนแบ่งการตลาดของบริษัท และ DPC ซึ่งเป็นบริษัทย่อยของบริษัทเข้าไว้ด้วยกัน
  จะทำให้มีส่วนแบ่งการตลาดที่สูงถึงร้อยละ 65
  และเนื่องจากการเป็นผู้นำในตลาดโทรศัพท์เคลื่อนที่นี้เอง
  ที่ทำให้บริษัทมีบทบาทค่อนข้างมากในการกำหนดทิศทางของตลาด
  นอกจากนี้บริษัทได้มีการสร้างระบบเครือข่ายที่ครอบคลุมทั้งในแง่พื้นที่การ ให้บริการ
  (Coverage) และความสามารถในการรองรับผู้ใช้บริการ (Capacity) โดยมีพื้นที่ให้บริการ
  ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของประเทศ
  ดังนั้นแม้มีความเสี่ยงเกี่ยวกับการแข่งขันจากผู้ประกอบการรายใหม่
  แต่การเข้าสู่ตลาดของผู้ประกอบการรายใหม่จะมีปัจจัยที่เป็นอุปสรรค ซึ่งสามารถสรุปได้ดังนี้

  - เงินลงทุนในการขยายเครือข่ายให้เท่าเทียมกับบริษัท
  ซึ่งในแต่ละปีทางบริษัทได้มีการลงทุนอย่างต่อเนื่อง
  เพื่อให้สามารถมีพื้นที่ครอบคลุมทั่วประเทศรวมถึงการเพิ่มศักยภาพในการตอบสนองฐานลูกค้าที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

-   ระยะเวลาที่ต้องใช้สำหรับการสร้างและพัฒนาระบบเครือข่ายให้ทัดเทียมกับบริษัท

  - ข้อจำกัดในด้านคลื่นความถี่
  ในขณะที่ยังไม่มีการเปิดเสรีอุตสาหกรรมโทรคมนาคมก็ยังเป็นอุปสรรคในการเข้าสู่ตลาดของผู้ประกอบการรายใหม่
  แต่หลังจากมีการเปิดเสรีโทรคมนาคม ภายในปี 2549 แล้ว ข้อจำกัดดังกล่าวก็จะหมดไป
  เนื่องจากผู้ประกอบการรายใหม่อาจสามารถเข้ามาประกอบการได้
  โดยการขอใบอนุญาตการประกอบการจาก กทช.

  - การที่บริษัทมีฐานลูกค้าผู้ใช้บริการจำนวนมากอยู่ในระบบ
  ทำให้บริษัทมีความได้เปรียบในเรื่องการบริหารต้นทุนการดำเนินการ (Economy of Scale)

  - ประสบการณ์ในการดำเนินงานรวมถึงความสัมพันธ์ของบริษัทที่มีกับช่องทางการจัดจำหน่าย

  อย่างไรก็ตามในปี 2545
  บริษัทคาดว่าจะมีผู้ประกอบการที่จะขึ้นมาเป็นคู่แข่งในตลาดโทรศัพท์เคลื่อนที่ซึ่งได้แก่

  (ก) บริษัท ทีเอ-ออเรนจ์ จำกัด (TAO)
  เป็นที่คาดการณ์ว่าจะมีการเริ่มเปิดให้บริการอย่างเป็นทางการภายในไตรมาส 1 ของปี 2545
  ด้วยบริการที่มีทั้งระบบ Postpaid และ Prepaid
  โดยมีพื้นที่ครอบคลุมเฉพาะกรุงเทพฯและปริมณฑลในช่วงแรก
  และมีการขยายไปยังหัวเมืองหลักในส่วนภูมิภาคในช่วงถัดไป

  (ข) บริษัท ฮัทชิสัน ซีเอที ไวร์เลส มัลติมีเดีย จำกัด
  ซึ่งคาดว่าจะมีการเริ่มให้บริการได้ในช่วงครึ่งปีหลังของปี 2545
  โดยคาดว่าจะเป็นการนำบริการที่ทันสมัยบนเทคโนโลยี CDMA
  เพื่อเสนอให้กับลูกค้าเฉพาะกลุ่มเท่านั้นเนื่องจากจะมีค่าบริการค่อนข้างสูงเมื่อเทียบกับความต้องการพื้นฐานในการติดต่อสื่อสาร
  รวมถึง ข้อจำกัดทางด้านเงินทุนในการขยายเครือข่ายไปในส่วนภูมิภาค

  (ค) บริษัท ไทยโมบาย จำกัด ที่ให้บริการระบบ GSM 1900
  มีแผนในการเปิดให้บริการภายในเดือนมีนาคมนี้ โดยบริษัท ไทยโมบาย จำกัด
  จะทำการเช่าโครงข่ายจากบริษัท เอ. ซี. ที. โมบาย จำกัด (บริษัทร่วมทุนระหว่าง กสท.
  และ ทศท.) ซึ่งครอบคลุมพื้นที่การให้บริการเฉพาะในเขตกรุงเทพฯและปริมณฑล
  ส่วนการขยายพื้นที่บริการไปยังส่วนภูมิภาคนั้นคาดว่าจะเป็นการเช่าโครงข่ายกับบริษัทเอกชนที่มีการติดตั้งโครงข่ายแล้ว
  เพราะการติดตั้ง
  โครงข่ายเองจะต้องใช้เงินลงทุนที่สูงและต้องใช้เวลาในการติดตั้งเพื่อให้ครอบคลุม
  พื้นที่ทั่วประเทศ สำหรับงานด้านการตลาดก็ได้มีการมอบหมายให้บริษัทเอกชน เป็นผู้ดำเนินการให้

  และนอกเหนือจากผู้ประกอบการรายใหม่ที่อยู่ในอุตสาหกรรมโทรศัพท์เคลื่อนที่แล้ว
  ยังมีระบบโทรศัพท์ PCT ของบริษัท เทเลคอม เอเชีย จำกัด (มหาชน)
  ซึ่งจากลักษณะของสินค้าประเภทนี้ไม่สามารถจะเป็นสินค้า ทดแทนโทรศัพท์เคลื่อนที่ได้อย่างสมบูรณ์
  เนื่องจาก

  - ข้อจำกัดในด้านสถานีรับ-ส่งสัญญาณ
  ซึ่งทำให้ต้องการการลงทุนอีกเป็นจำนวนมากเพื่อให้สามารถครอบคลุมพื้นที่ให้บริการในเขตกรุงเทพมหานคร

  - ข้อจำกัดในด้านเทคนิคเรื่อง Slow hand-off speed
  ซึ่งทำให้ไม่สามารถสื่อสารในยานพาหนะขณะเคลื่อนที่ด้วยความเร็วเกินกำหนดได้ (ประมาณ 50
  กิโลเมตรต่อชั่วโมง)

  จะเห็นได้ว่าการแข่งขันจากผู้ให้บริการรายใหม่ และบริการทดแทน
  อาจจะส่งผลให้ผู้บริโภคชลอการตัดสินใจในการซื้อโทรศัพท์เคลื่อนที่ในระยะแรก
  เนื่องจากต้องการเปรียบเทียบราคาและรายการส่งเสริมการขายและอาจเกิดการข้ามระบบของกลุ่มลูกค้าปัจจุบันที่ให้ความสำคัญในด้านราคามากกว่าคุณภาพ
  เนื่องจากมีการใช้งานที่ไม่มากนักและเน้นการประหยัดค่าใช้จ่ายแทน
  แต่อย่างไรก็ตามบริษัทคาดว่าจะไม่มีผลกระทบต่อบริษัทมากนัก
  เนื่องจากผู้ให้บริการส่วนใหญ่เน้นการให้บริการในเขตกรุงเทพมหานครเป็นหลัก
  และการติดตั้งสถานีฐานมีข้อจำกัดทางด้านเงินทุนเวลาและการจัดหาสถานที่
  นอกจากนี้การที่บริษัทเข้าไปถือหุ้นในบริษัท DPC
  ทำให้บริษัทสามารถที่จะพัฒนาเครือข่ายโทรศัพท์เคลื่อนที่ของบริษัทร่วมกับ DPC
  เพื่อให้สามารถให้บริการได้ครอบคลุมพื้นที่และสามารถรองรับจำนวนผู้ใช้บริการได้มากขึ้น
  การใช้เครือข่ายร่วมกันของบริษัท และ DPC
  จะเป็นการเพิ่มคุณภาพเครือข่ายของทั้งสองบริษัทด้วย

  1.3 ความเสี่ยงด้านเทคโนโลยีและการปฏิบัติการ

  (1) ความเสี่ยงจากการสูญเสียผู้บริหาร

ความสำเร็จส่วนหนึ่งของการดำเนินธุรกิจนั้น
เกิดจากความมุ่งมั่นและความสามารถในการดำเนินงานของผู้บริหารของบริษัท
ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นผู้มีความชำนาญเฉพาะด้าน ดังนั้นหากเกิดการสูญเสีย
ผู้บริหารเหล่านั้น อาจส่งผลกระทบต่อการดำเนินธุรกิจของบริษัท
อย่างไรก็ตามบริษัทมีนโยบายในการพัฒนาฝึกอบรมผู้บริหารอย่างต่อเนื่อง
เพื่อให้สามารถทำงานทดแทนกันได้ เพื่อลดผลกระทบ
ดังกล่าว

  (2) ความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยี

  การที่บริษัทดำเนินธุรกิจอยู่ในอุตสาหกรรมโทรศัพท์เคลื่อนที่นั้นทำให้บริษัทอาจมีความเสี่ยงต่อการลงทุนพัฒนาระบบโทรศัพท์มือถือให้ทันกับการเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยีอยู่ตลอดเวลา
  ปัจจุบันบริษัทได้มีการลงทุนอย่างต่อเนื่องในระบบโทรศัพท์เคลื่อนที่ระบบดิจิตอล GSM
  ซึ่งเป็นระบบเดียวกับผู้ประกอบการรายใหญ่ของโลกโดยส่วนใหญ่กำลังทำการพัฒนาระบบโทรศัพท์มือถือโดยใช้ระบบดิจิตอล
  GSM ซึ่งเทคโนโลยีที่ใช้ในปัจจุบันเป็นเทคโนโลยียุคที่ 2.5 เป็นพื้นฐานในการพัฒนาไปสู่ ยุคที่ 3
  ต่อไป
  ดังนั้นบริษัทจะสามารถใช้ระบบโทรศัพท์เคลื่อนที่ของบริษัทเป็นพื้นฐานของการก้าวสู่เทคโนโลยีใหม่ๆ
  ในอนาคต

  เนื่องจากเทคโนโลยียุคที่ 3 ทำให้มีความก้าวหน้าและสนองความต้องการของลูกค้าที่ต้องการการ
  สื่อสารที่ใช้ความเร็วสูง เช่น Multimedia ต่างๆ
  ส่งผลกระทบให้บริษัทมีความจำเป็นต้องใช้เงินลงทุนเพิ่มขึ้นในการปรับระบบต่างๆ
  โดยเฉพาะระบบโครงข่ายให้สามารถรองรับเทคโนโลยีใหม่
  หากเทคโนโลยีดังกล่าวเป็นที่นิยมในหมู่ผู้บริโภคเป็นอย่างสูง และทดแทนเทคโนโลยียุค 2.5
  จะส่งผลให้เครือข่ายของบริษัทในปัจจุบันมีความล้าสมัยและไม่สามารถตอบสนองต่อความต้องการของลูกค้าได้อย่างเต็มที่

อย่างไรก็ดีการพัฒนาไปสู่ยุคที่ 3 นั้น มีความจำเป็นต้องใช้เงินลงทุนเพิ่มขึ้น แต่ทั้งนี้เทคโนโลยีใหม่ๆ
ที่เกิดขึ้น เป็นการออกแบบและผลิตโดยผู้นำตลาดในต่างประเทศ ซึ่งเทคโนโลยีบางอย่างอาจยัง
ไม่พร้อมสำหรับประเทศไทย เนื่องจากผู้บริโภคที่ต้องการเทคโนโลยีใหม่นี้อาจจำกัดอยู่ในวงแคบ
การนำพัฒนาการใหม่ๆ
มาใช้ในประเทศไทยอาจจะต้องพิจารณาถึงความเหมาะสมและความเป็นไปได้ในการลงทุนด้วย
ดังนั้นการเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยีอันเนื่องมาจากมีระบบอื่นมาทดแทนระบบดิจิตอล GSM นั้น
ยังคงไม่เกิดขึ้นในระยะเวลาอันใกล้นี้

  (3) ความเสี่ยงในการเรียกเก็บค่าใช้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่

  ปัจจุบันบริษัทออกใบแจ้งหนี้เรียกเก็บค่าใช้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ให้กับลูกค้าเป็นรายเดือนสำหรับลูกค้าระบบ
  Post-paid ดังนั้นบริษัทจึงมีความเสี่ยงจากการที่ไม่สามารถเก็บค่าใช้บริการจากลูกค้าได้
  อย่างไรก็ตามบริษัทได้มีมาตรการในการบริหารความเสี่ยงนี้ โดยใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์ระบบ
  Fraud Management
  ทั้งนี้บริษัทจะทำการระงับการใช้บริการของลูกค้าที่ค้างชำระเกินกว่ากำหนด
  นอกจากนั้นบริษัทสามารถลดความเสียหายดังกล่าวได้โดยกำหนดมูลหนี้สูงสุดของลูกค้าแต่ละรายได้
  โดยกำหนดว่าถ้าหากผู้ใช้บริการมีการค้างชำระหนี้บริษัทเกินกว่าจำนวนดังกล่าว
  ก็จะไม่สามารถใช้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ได้จนกว่าจะมีการชำระเงินเรียบร้อย
  การให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่โดยการเรียกชำระค่าใช้บริการโทรศัพท์ล่วงหน้า (Pre-paid)
  ภายใต้ชื่อ 1-2-Call! เป็นอีกวิธีหนึ่งที่ช่วยลดปัญหาหนี้เสียของบริษัทได้ ซึ่ง ณ วันที่ 31
  ธันวาคม 2544 บริษัทได้สร้างลูกค้าในระบบ Pre-paid หรือ 1-2-Call!
  มากขึ้นจนมีสัดส่วนประมาณร้อยละ 48 ของลูกค้าทั้งหมดของบริษัท
  และมีสัดส่วนรายได้คิดเป็นประมาณร้อยละ 11 ของรายได้รวมของบริษัท
  จึงทำให้ความเสี่ยงในการเรียกเก็บค่าใช้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ลดต่ำลงไปอีก

  1.4 ความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับการเงินและภาวะเศรษฐกิจ

  - ความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ

  เนื่องจากลักษณะธุรกิจของบริษัทเกี่ยวข้องโดยตรงกับเทคโนโลยีจากต่างประเทศทำให้ไม่สามารถหลีกเลี่ยงภาระค่าใช้จ่ายสำหรับการลงทุนในสกุลเงินตราต่างประเทศได้
  ซึ่งในกรณีที่อัตราแลกเปลี่ยนระหว่าง เงินบาทกับสกุลเงินต่างประเทศอ่อนตัวลง
  หมายถึงภาระการลงทุนที่เพิ่มขึ้นของบริษัท
  ซึ่งจะทำให้ต้นทุนของบริษัทเพิ่มขึ้นและส่งผลให้กำไรของบริษัทลดลง
  อย่างไรก็ตามบริษัทมีนโยบายป้องกันความเสี่ยงดังกล่าว
  ด้วยการใช้เครื่องมือป้องกันความเสี่ยงทางการเงิน (Hedging Instrument)
  เพื่อลดความเสี่ยงจากการผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ
  โดยบริษัทจะทำสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้าเพื่อปิดความเสี่ยงดังกล่าว
  ให้เหมาะสมกับสภาวะการณ์ในขณะนั้น บริษัทได้ทำสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า โดย
  ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2544
  วันครบกำหนดชำระเงินของสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้าที่เปิดสถานะไว้มีอายุระหว่าง
  6 วันถึง 278 วัน โดยจำนวนเงินที่บริษัทจะได้รับเทียบเท่าจำนวนเงินบาทประมาณ 8,000
  ล้านบาท

  นอกจากนั้นความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน น่าจะเป็นปัจจัยซึ่งเป็นผลกระทบจากภาวะเศรษฐกิจ
  จึงเป็นผลกระทบกับผู้ประกอบการทุกรายไม่เฉพาะเพียงบริษัทเท่านั้น
  และการที่บริษัทมีนโยบายในการระดมทุนภายในประเทศเป็นส่วนใหญ่ก็สามารถลดความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตรา
  ต่างประเทศได้ในระดับหนึ่ง

  1.5 ความเสี่ยงจากการที่บริษัทมีการลงทุนในบริษัท ดิจิตอล โฟน จำกัด (DPC)

  ตามที่บริษัทได้เข้าไปลงทุนร้อยละ 98.17 ในบริษัท ดิจิตอล โฟน จำกัด (DPC)
  ซึ่งดำเนินกิจการโทรศัพท์เคลื่อนที่ระบบดิจิตอล GSM ในย่านคลื่นความถี่ 1800 MHz
  ตามมติที่ประชุมกรรมการบริษัทครั้งที่ 8/2544 เมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน 2544
  โดยคิดเป็นเงินลงทุนประมาณ 20,300 ล้านบาทนั้น
  เมื่อพิจารณาถึงขนาดของการลงทุนแล้วจะเห็นว่าเป็นจำนวนเงินลงทุนที่ค่อนข้างสูงซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อฐานะทางการเงินของบริษัทได้
  ถ้าในกรณีที่การลงทุนนั้นให้ผลตอบแทนต่ำหรือไม่สามารถให้ผลตอบแทนได้เลย โดย ณ สิ้นปี 2544
  DPC มีผลประกอบการที่ขาดทุนอยู่ประมาณ 1,412 ล้านบาท
  แต่อย่างไรก็ตามการเข้าไปลงทุนดังกล่าว
  จะช่วยให้บริษัทสามารถดำเนินกิจการโทรศัพท์เคลื่อนที่อย่างมีประสิทธิภาพมาก ยิ่งขึ้น
  โดยจะเป็นบริษัทแรกที่มีการให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ระบบดิจิตอล GSM ใน 2
  ย่านความถี่และจะมีข้อตกลงในการใช้เครือข่ายร่วมกัน (Network Roaming)
  ซึ่งจะทำให้สามารถให้บริการได้ครอบคลุมพื้นที่ได้มากขึ้นและมีความสามารถในการรองรับจำนวนผู้ใช้บริการได้มากกว่าเดิม
  ทั้งสองบริษัทยังสามารถวางแผนการลงทุนขยายเครือข่าย (Network)
  ร่วมกันเพื่อประหยัดเงินลงทุน
  และสามารถใช้เครือข่ายได้อย่างมีประสิทธิภาพโดยเกิดการซ้ำซ้อนกันน้อยที่สุด
  และมีการใช้ประโยชน์จากเครือข่ายได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น
  อีกทั้งยังเป็นการรองรับการเปิดเสรีโทรคมนาคม ซึ่งธุรกิจของ DPC จะเอื้อต่อธุรกิจของบริษัท
  และเป็นธุรกิจที่มีศักยภาพและสามารถให้ผลตอบแทนที่ดีต่อบริษัทในอนาคต

  นอกจากนั้นยังสามารถเพิ่มประสิทธิภาพการพัฒนาบริการเสริมเพื่อตอบสนองความต้องการ และ
  สามารถจัดวางตำแหน่งของผลิตภัณฑ์ (Product Positioning)
  ให้ตรงกับความต้องการของผู้ใช้บริการแต่ละกลุ่ม มากยิ่งขึ้น

  หลังจากมีการเข้าไปถือหุ้นใน DPC แล้ว บริษัทได้วางตำแหน่งของสินค้าของ DPC
  ใหม่คือโทรศัพท์
  เคลื่อนที่ “GSM 1800” ซึ่งจะเป็นระบบโทรศัพท์เคลื่อนที่ที่มีพื้นที่ให้บริการครอบคลุมทั่วประเทศ
  เทียบเท่ากับเครือข่ายการให้บริการของระบบดิจิตอล GSM Advance
  ทั้งนี้กลุ่มลูกค้าเป้าหมายของ DPC
  จะเป็นลูกค้าที่มีความต้องการใช้โทรศัพท์เคลื่อนที่เพื่อการติดต่อสื่อสารขั้นพื้นฐานและต้องการใช้0โทรศัพท์เคลื่อนที่ที่มีเครือข่ายการให้บริการครอบคลุมทั่วประเทศ