1. ปัจจัยความเสี่ยง

1.  ปัจจัยเสี่ยงในด้านโรงงาน

  จากการที่เครื่องจักรไม่สามารถผลิตได้ตามกำลังการผลิตที่ออกแบบและสภาพโรงงานที่ชำรุดทรุดโทรมเนื่องจากขาดการบำรุงรักษามาเป็นเวลานานเพราะขาดเงินทุนหมุนเวียนมาโดยตลอด
  อีกทั้งเป็นโรงงานอุตสาหกรรมเคมีและตั้งอยู่ริมทะเลจึงมีอัตราการกัดกร่อนสูง
  ตลอดจนยังมีความเสี่ยงในด้านอื่นๆ อีก เช่น ปัญหาชุมชนและสิ่งแวดล้อม เป็นต้น

  นอกจากนั้น ความเสี่ยงในการที่บริษัทจะปรับปรุงโรงงานเพื่อดำเนินการผลิตปุ๋ยเคมีต่อไปนั้น
  ขึ้นอยู่กับเงินลงทุนในการปรับปรุงโรงงาน เมื่อเทียบกับผลกำไรที่คาดว่าจะได้รับ ซึ่งเมื่อบริษัท
  ได้ว่าจ้างที่ปรึกษาทางการเงินเข้ามาทำการศึกษาความเหมาะสมด้านการเงินในการดำเนินธุรกิจผลิตปุ๋ยเคมีแล้วพบว่าไม่คุ้มค่า
  เนื่องจากบริษัทจะไม่สามารถผลิตถึงจุดคุ้มทุนได้
  และการผลิตต่อไปจะยิ่งส่งผลให้กระแสเงินสดติดลบมากขึ้น

  จากนั้น
  เมื่อบริษัททำการว่าจ้างที่ปรึกษาทางเทคนิคเข้ามาทำการศึกษาเพื่อการลงทุนปรับปรุงแก้ไขโรงงาน
  โดยใช้งบประมาณ 408 ล้านบาทนั้น
  พบว่าบริษัทจะยังไม่สามารถแก้ไขเครื่องจักรให้ดำเนินการได้ อย่างมีประสิทธิภาพ
  เนื่องจากโรงงานยังคงสามารถผลิตปุ๋ยเชิงประกอบได้ไม่เกิน 550,000 ตันต่อปี
  บริษัทจึงเห็นว่าการดำเนินกิจการผลิตปุ๋ยเคมีต่อไปยังคงมีความเสี่ยงสูงและไม่สามารถแก้ไขผลการดำเนินงานให้มีกำไรจากการผลิตปุ๋ยเคมีได้
  นอกจากนั้น
  การดำเนินงานผลิตปุ๋ยเคมีเชิงประกอบต่อไปยังมีความเสี่ยงต่อความปลอดภัยและสิ่งแวดล้อมตลอดจนชุมชนรอบข้าง
  ดังนั้น บริษัทอาจจำเป็นต้องหยุดการผลิตปุ๋ยเคมีจากการ ใช้เครื่องจักรและอุปกรณ์ที่มีอยู่เดิมต่อไป

1.2 ปัจจัยเสี่ยงด้านการตลาด

  1.2.1 ความเสี่ยงจากสภาวะการตลาดอันเกิดจากสภาพภูมิอากาศ

  จากสภาพปญหาภัยธรรมชาติที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง ในชวงหลายปที่ผานมา เช่น
  ภาวะฝนแลง และน้ำทวม
  ล้วนมีผลกระทบต่อภาคเกษตรกรรมในด้านลบและกระทบโดยตรงต่อสภาวะการขายปุ๋ยเคมี
  ตามระดับความรุนแรงและก่อให้เกิดความสูญเสียทางเศรษฐกิจเป็นจำนวนมาก
  โดยเฉพาะปัญหาภัยธรรมชาติในปี 2550 ที่ผ่านมานั้น
  ส่งผลให้ภาพรวมในการใช้ปุ๋ยเคมีในประเทศลดน้อยลง

2.  ความเสี่ยงจากต้นทุนราคาวัตถุดิบสูงขึ้น

  น้ำมันและก๊าซธรรมชาติ ซึ่งเป็นวัตถุดิบในการผลิตปุ๋ยเคมีนั้นมีปริมาณไม่เพียงพอต่อ
  ความต้องการของตลาดโลกที่ขยายตัวมากขึ้น
  โดยทั้งจีนและสหรัฐซึ่งเป็นทั้งผู้ผลิตและผู้บริโภครายใหญ่ต่างเร่งสำรองน้ำมันและก๊าซธรรมชาติไว้ใช้ในประเทศ
  ทำให้ราคาสูงขึ้น ส่งผลให้วัตถุดิบสำหรับการผลิตปุ๋ยเคมีราคาสูงขึ้นตามไปด้วยเป็นอย่างมาก

  1.2.3 ความเสี่ยงจากการที่ผู้บริโภคใช้สินค้าทดแทน

  ความเสี่ยงจากการเข้าใจผิดคิดว่าปุ๋ยอินทรีย์เป็นสินค้าทดแทนปุ๋ยเคมี
  เนื่องจากในปัจจุบันนโยบายส่งเสริมการใช้ปุ๋ยอินทรีย์ของทางการทำให้เกษตรกรหันมาใช้ปุ๋ยอินทรีย์กันมากขึ้น
  และในขณะเดียวกันก็ยังมีเกษตรกรอีกเป็นจำนวนมากที่เข้าใจผิดว่าปุ๋ยอินทรีย์สามารถใช้ทดแทนปุ๋ยเคมีได้
  ทั้งๆ ที่โดยข้อเท็จจริงแล้วปุ๋ยอินทรีย์มีหน้าที่ปรับปรุงคุณภาพดิน
  ในขณะที่ปุ๋ยเคมีมีหน้าที่ให้สารอาหารแก่พืช
  ดังนั้นการใช้ปุ๋ยทั้งสองประเภทควบคู่กันตามความเหมาะสมของสภาพดินและพืชที่ทำการเพาะปลูกจึงจะเป็นแนวทางที่ถูกต้อง

  ความเสี่ยงจากการใช้ปุ๋ยเคมีประเภทอื่น เนื่องจากปัจจุบันกำลังซื้อของเกษตรกรลดลง
  จึงพยายามหาปัจจัยการผลิตที่ราคาถูกลง เกษตรกรบางกลุ่มจึงหันไปใช้ปุ๋ยเคมีประเภทคลุกเคล้า
  (Bulk Blending) ซึ่งมีราคาถูกกว่าแม้ว่าคุณภาพจะต่ำกว่าปุ๋ยเคมีเชิงประกอบ (Chemical
  Compound)

1.3 ความเสี่ยงทางการเงิน

  1.3.1 ความเสี่ยงทางด้านสภาพคล่อง

  ในปี 2550 บริษัทหยุดการผลิต จึงมีรายได้จากการขายสินค้าลดลง ในขณะที่
  บริษัทยังคงมีรายจ่ายคงที่รายเดือน โดยเฉพาะค่าเช่า และค่าใช้จ่ายในการดำรงสิทธิต่างๆ
  จึงอาจมีปัญหาขาดสภาพคล่องเกิดขึ้น

1.3.2 ความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ

  บริษัท มีความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ
  ซึ่งเกิดจากการนำเข้าและส่งออกสินค้า โดยกำหนดราคาซื้อขายเป็นเงินสกุลดอลลาร์สหรัฐ
  เมื่อมีความผันผวนจากอัตราแลกเปลี่ยนดังกล่าว
  อาจส่งผลกระทบต่อต้นทุนสินค้าที่นำเข้ามาขายและรายได้จากการส่งออกสินค้าได้
  บริษัทจึงมีนโยบาย ที่จะลดความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนโดยการ Matching Currency
  เงินตราต่างประเทศ อีกทั้ง
  บริษัทจะทำสัญญาซื้อขายอัตราแลกเปลี่ยนล่วงหน้าทันทีที่มีโอกาสเพื่อลดความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนดังกล่าว

  1.3.3 ความเสี่ยงจากการให้สินเชื่อ

  ด้วยลักษณะการขายสินค้าของบริษัท ได้มีการขายสินค้าเป็นเงินเชื่อให้กับลูกค้า บริษัทจึงมี
  ความเสี่ยงจากการให้สินเชื่อดังกล่าว ดังนั้น บริษัท
  จึงได้แต่งตั้งคณะกรรมการสินเชื่อเพื่อกำหนดนโยบายการให้สินเชื่อ
  จึงคาดว่าจะไม่มีความเสียหายที่เป็นสาระสำคัญอันเนื่องมาจากการเก็บหนี้ไม่ได้

  1.3.4 ความเสี่ยงในการไม่สามารถเข้าสู่กระบวนการฟื้นฟูกิจการผ่านศาลล้มละลายกลางได้

  เนื่องจากบริษัทมีหนี้สินมากกว่าทรัพย์สิน
  จึงมีความจำเป็นต้องเข้าสู่กระบวนการฟื้นฟูกิจการผ่านศาลล้มละลายกลางเพื่อแก้ไขปัญหาสภาพคล่อง
  ปรับปรุงโครงสร้างทุน ปรับปรุงโครงสร้างหนี้
  และปรับเปลี่ยนแนวทางการดำเนินธุรกิจในอนาคตเพื่อให้บริษัทมีกำไรอย่างยั่งยืน ดังนั้น
  หากบริษัท ไม่สามารถเข้าสู่กระบวนการฟื้นฟูกิจการ บริษัทก็จะไม่สามารถแก้ปัญหาดังกล่าวได้
  ซึ่งจะมีผลกระทบอย่างรุนแรงต่อบริษัท ผู้ถือหุ้น เจ้าหนี้และพนักงานของบริษัท อย่างไรก็ตาม
  หากบริษัทสามารถเข้าสู่กระบวนการฟื้นฟูกิจการได้เป็นผลสำเร็จ
  จะส่งผลให้บริษัทสามารถแก้ไขปัญหาจากการปรับเปลี่ยน
  แนวทางการดำเนินธุรกิจของบริษัทต่อไปได้