2. ปัจจัยความเสี่ยง

2.1 ความเสี่ยงในการทำธุรกิจประกันภัย

การดำเนินงานของบริษัท เกี่ยวข้องกับการคุ้มครองความเสี่ยงภัยประเภทต่าง ๆ
ของผู้เอาประกันภัย

รวมถึงความเสียหายอันเกิดจากปัจจัยภายนอกที่ไม่ปกติ
โดยเฉพาะจากการเปลี่ยนแปลงของสภาพภูมิศาสตร์ เช่น ภาวะน้ำท่วม

ภัยธรรมชาติ ภัยพิบัติ อุบัติภัย ภัยก่อการร้าย
หรือโจรกรรมซึ่งอาจทำให้เกิดความเสียหายอย่างรุนแรงต่อชีวิต ร่างกายและทรัพย์

สินที่บริษัทรับประกันภัยไว้ และความเสี่ยงจากความไม่สมดุลของสัดส่วนของผลิตภัณฑ์
จากการรับประกันภัยโดยเน้นการ

เจาะตลาดเฉพาะภัยบางประเภท อาจทำให้รายได้ของบริษัท ต้องผูกติดกับผลิตภัณฑ์นั้น
ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อรายได้และกำไร

ของบริษัท

บริษัทมีการบริหารความเสี่ยงด้วยการพิจารณาคัดเลือกบุคคล ทรัพย์สิน ลักษณะกิจการ ความเสี่ยง

ของภัยที่จะรับประกันและมีการพิจารณาสภาพพื้นที่
ที่อาจจะได้รับผลกระทบจากภัยธรรมชาติประเภทต่าง ๆ ด้วย บริษัทได้

มีการกระจายความเสี่ยงโดยจัดการประกันภัยต่อไว้กับบริษัทรับประกันภัยที่มั่นคงทั้งในประเทศและต่างประเทศในหลายรูปแบบ

โดยทำประกันภัยต่อแบบสัญญาล่วงหน้า (Treaty Reinsurance) การประกันภัยต่อแบบเฉพาะราย
(Facultative Reinsurance) และ ยัง

ได้ซื้อการคุ้มครองแบบความเสียหายส่วนเกิน (Excess of Loss Insurance)
ซึ่งทำให้ความเสี่ยงจากการประกอบธุรกิจประกันภัย

ของบริษัทลดลง

2.  ความเสี่ยงในด้านการบริหารการจัดเก็บเบี้ยประกันภัย

  ในการประกอบธุรกิจประกันวินาศภัย บริษัทมีช่องทางการจัดจำหน่ายผ่านตัวแทน นายหน้า

ซึ่งในการรับประกันภัยผ่านช่องทางดังกล่าว บริษัทได้ออกกรมธรรม์และจัดส่งให้กับตัวแทน นายหน้า
และได้เรียกเก็บค่าเบี้ย

ประกันภัย ทำให้บริษัทมีความเสี่ยงในการจัดเก็บเบี้ยประกันภัยค้างชำระ ที่อาจจะเรียกเก็บไม่ได้
หากตัวแทน นายหน้านั้น ๆ

ขาดสภาพคล่องหรือมีปัญหาทางการเงิน ซึ่งถือเป็นความเสี่ยงที่บริษัทต้องให้ความสำคัญอย่างมาก

นอกจากนี้ตั้งแต่ปี 2552
เป็นต้นไปสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย (คปภ.)
ได้กำหนดให้การทำประกันภัยรถยนต์ของบุคคลธรรมดาและนิติบุคคลต้องปฏิบัติเป็นไปตามหลักการสากลที่เรียกว่า
หลัก Cash before Cover
คือการที่ผู้เอาประกันภัยต้องชำระค่าเบี้ยประกันภัยก่อนวันที่กรมธรรม์จะเริ่มมีผลคุ้มครอง

บริษัทจึงได้จัดให้มีกระบวนการบริหารความเสี่ยงเกี่ยวกับการจัดเก็บเบี้ยประกันภัยค้างชำระ ซึ่ง

บริษัทได้จัดทำแนวปฏิบัติในการเก็บเบี้ยประกันภัยเป็นลายลักษณ์อักษร เพื่อความชัดเจนและรัดกุม
มีการประชุมผู้บริหารติดตาม

เบี้ยค้างชำระอย่างสม่ำเสมอ
บริษัทได้ดำเนินการอย่างเข้มงวดในการติดตามทวงถามเบี้ยประกันภัยตามประกาศและข้อบังคับ

ของคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย (คปภ.)
ซึ่งในการเรียกเก็บเบี้ยประกันภัย บริษัทมีการกำหนด

ระยะเวลาในการจัดเก็บเบี้ยประกัน หากเบี้ยประกันภัยค้างชำระที่จัดเก็บไม่ได้
และเกินกำหนดระยะเวลาในการเรียกเก็บ หน่วยงาน

ที่ทำหน้าที่ติดตามทวงถามจะดำเนินการติดตามซึ่งเป็นไปตามขั้นตอนที่ระบุไว้ในระเบียบการจัดเก็บค่าเบี้ยประกันภัยของบริษัท

3.  ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงแหล่งงาน

  หากประมวลรายได้ในรอบหลาย ๆ ปีที่ผ่านมา บริษัทได้รับเบี้ยประกันภัยจากการขยายงานของ

สถาบันการเงินสำคัญเป็นหลัก
โดยเห็นได้ชัดเจนในส่วนของการรับประกันอัคคีภัยที่มีสัดส่วนประมาณร้อยละ 80 ของเบี้ย

ประกันอัคคีภัย
ซึ่งบริษัทก็คำนึงถึงความเสี่ยงในการสูญเสียโอกาสที่ได้รับจากสถาบันการเงินอันอาจนำมาซึ่งความเสี่ยงของ

บริษัทได้ ดังนั้นบริษัทได้มีความพยายามในการคัดสรรตัวแทน
นายหน้าที่มีคุณภาพเพิ่มขึ้นเพื่อให้มีความสมดุลของการถ่วง

น้ำหนักรายได้รับจากทุก ๆ แหล่งให้ใกล้เคียงกัน เพื่อเป็นการลดความเสี่ยง

นโยบายในการคัดเลือกตัวแทน นายหน้า นอกจากพิจารณาศักยภาพในด้านการขายแล้ว บริษัท

ยังพิจารณารวมถึงสถานภาพทางการเงิน ประวัติในการประกอบธุรกิจ
และความสามารถในการชำระเบี้ย ตลอดจนกำหนดให้

ตัวแทน นายหน้า ต้องมีหลักทรัพย์หรือบุคคลค้ำประกันในวงเงินเครดิตที่บริษัทเป็นผู้กำหนด

หน้า 4

  2.4 ความเสี่ยงจากการลงทุน

นอกเหนือจากรายได้จากการรับประกันภัยแล้ว รายได้หลักของธุรกิจประกันวินาศภัยอีกส่วนหนึ่งคือ

รายได้จากการลงทุน
ซึ่งการลงทุนของบริษัทอยู่ภายใต้ขอบเขตและข้อกำหนดของสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริม

การประกอบธุรกิจประกันภัย ตามพระราชบัญญัติประกันวินาศภัยและพระราชบัญญัติประกันชีวิต พ.ศ.
2550 ซึ่งได้กำหนดชนิด

ของหลักทรัพย์ที่อนุญาตให้ลงทุนรวมทั้งควบคุมสัดส่วนของการลงทุนในหลักทรัพย์ไว้ด้วย

ทางบริษัทได้มีการวางแผนเพื่อรองรับความเสี่ยงจากการลงทุน โดยการกระจายการลงทุนในรูป

ของเงินฝากธนาคาร ตั๋วแลกเงิน พันธบัตร หุ้นกู้ หุ้นสามัญ และหน่วยลงทุน
ได้รับผลตอบแทนในรูปของดอกเบี้ย

เงินปันผล และกำไรจากการขายหลักทรัพย์
ซึ่งผ่านการพิจารณาการลงทุนอย่างรอบคอบจากฝ่ายบริหารของบริษัท โดยบริษัท

มีนโยบายหลีกเลี่ยงการลงทุนในหลักทรัพย์ที่มีความเสี่ยงสูงประเภทหลักทรัพย์เก็งกำไร
และจะเน้นการลงทุนในหลักทรัพย์ที่มี

คุณภาพและให้ผลตอบแทนที่แน่นอนสม่ำเสมอ

5.  ความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง

  บริษัทต้องคำนึงถึงสภาพคล่องในการจัดหาเงินและบริหารเงินสดรับสุทธิจากการดำเนินงาน

เงินลงทุนในหลักทรัพย์ การระดมเงินทุนจากแหล่งหนี้สินและแหล่งทุน
ให้สอดคล้องต่อสภาพของค่าสินไหมทดแทนที่

เกิดขึ้น และอาจเกิดขึ้น ให้อยู่ในภาวะที่สามารถจะดำเนินการจ่ายชดใช้ค่าสินไหมได้อย่างสะดวก
รวดเร็ว รวมทั้งความ

สามารถในการเรียกเก็บเงินจากผู้รับประกันภัยต่อ
หรือเรียกร้องจากผู้กระทำละเมิดในกรณีที่สินไหมรายนั้นต้องมีผู้รับผิด

ชอบตามกฎหมาย

ในปี 2554 บริษัทประกันภัยจะมีการเปลี่ยนแปลงไปใช้การรับประกันภัยที่ผันแปรตามระดับ

ความมั่นคงของเงินกองทุน (RBC)
ทั้งนี้การกำกับดูแลเงินกองทุนตามระดับความเสี่ยงมีจุดประสงค์เพื่อให้ความมั่นใจว่า

เงินกองทุนที่บริษัทประกันวินาศภัยจะต้องดำรงไว้มีความเพียงพอกับระดับความเสี่ยงและเหมาะสมกับแนวทางการดำเนิน

ธุรกิจ และส่งเสริมการปฏิบัติตามหลักสากลที่จะช่วยยกระดับมาตรฐานของธุรกิจประกันวินาศภัย