1. ปัจจัยความเสี่ยง

ปัจจัยความเสี่ยงอันอาจจะเกิดขึ้นได้กับบริษัท
ซึ่งมีผลกระทบทั้งด้านการสร้างโอกาสทางธุรกิจและในด้านที่เป็นอุปสรรคในการดำเนินธุรกิจ
ซึ่งอาจจะแยกพิจารณาแต่ละด้านได้ดังนี้

1. ความเสี่ยงเกี่ยวกับสถานะการณ์การตลาดและการแข่งขัน

1.1 นโยบายเปิดเสรีทางการค้าของภาครัฐ

การเปิดเสรีทางการค้าของภาครัฐกับประเทศต่างๆ
โดยมีการลดอัตราอากรขาเข้าเป็นขั้นบันไดตั้งแต่ปี 2548
รวมทั้งการยกเลิกระบบโควต้าสำหรับสินค้าส่งออกไปประเทศสหรัฐอเมริกาและประเทศในแถบยุโรปตามข้อกำหนดขององค์กรการค้าโลกนั้น
ทำให้ตลาดทั้งในและต่างประเทศมีคู่แข่งมากขึ้น
บริษัทตระหนักในเรื่องนี้ดีและได้เตรียมมาตราการไว้รับมือล่วงหน้า
โดยเลือกทำธุรกิจส่งออกกับบริษัทชั้นนำจากต่างประเทศทั้งสหรัฐอเมริกาและแถบยุโรปที่มุ่งเน้นการซื้อสินค้าคุณภาพสูงในราคาสูงอย่างสมเหตุสมผล
การยกเลิกระบบโควต้าจึงเป็นโอกาสของบริษัทที่จะสามารถส่งออกสินค้าคุณภาพสูงได้มากขึ้น

1.2 คู่แข่งทั้งในระบบเดิมและรายใหม่มีศักยภาพเพิ่มขึ้น

ด้วยระบบสื่อสารที่รวดเร็วในโลกปัจจุบัน
ประกอบกับนโยบายเปิดเสรีทางการค้าทำให้คู่แข่งในระบบเดิมมีศักยภาพเพิ่มขึ้น
อีกทั้งมีคู่แข่งรายใหม่จากภายในประเทศเองและจากต่างประเทศเข้ามาในตลาดมากขึ้น
ซึ่งทำให้การทำธุรกิจของบริษัทมีความท้าทายและมีความเสี่ยงเพิ่มขึ้น
บริษัทได้ดำเนินการเพื่อลดความเสี่ยงและพยายามเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันด้วยการเสริมความเข้มแข็งด้วย
“งานด้านวิจัยและการพัฒนาผลิตภัณฑ์” เพื่อสร้างความแตกต่างในตัวสินค้าจากคู่แข่ง
อีกทั้งมีการทำวิจัยทางการตลาดตลอดเวลาเพื่อให้ทราบความต้องการของผู้บริโภค
รวมทั้งมีการประเมินผลสำเร็จของสินค้าแต่ละรายการที่นำออกสู่ตลาด
ส่งผลให้สามารถผลิตและป้อนสินค้าได้ตรงตามความต้องการของลูกค้าได้อย่างรวดเร็ว

2. ความเสี่ยงในการจัดหาแหล่งวัตถุดิบ

ด้วยบริษัทเป็นอุตสาหกรรมผลิตสินค้าแฟชั่น
ดังนั้นวัตถุดิบที่มีคุณภาพสูงตามความต้องการที่หลากหลายของตลาดจึงมีความสำคัญและจำเป็นอย่างยิ่ง
หากเกิดการขาดแคลนย่อมเป็นความเสี่ยงขององค์กร
บริษัทจึงได้ใช้ระบบการบริหารจัดการห่วงโซ่อุปทาน (Supply Chain Management)
โดยจัดให้มีการร่วมมือกันพัฒนากับผู้ประกอบการต้นน้ำอย่างใกล้ชิด อาทิเช่น โรงงานปั่นด้าย ทอผ้า
และฟินิชชิ่ง ซึ่งจะลดความเสี่ยงได้เป็นอย่างมาก ขณะเดียวกันบริษัทจัดให้มีหน่วยงาน “จัดซื้อจัดหา”
วัตถุดิบจากแหล่งต่างประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากประเทศจีน

3. ความเสี่ยงในด้านความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน

เนื่องจากลักษณะการประกอบธุรกิจของบริษัทเกี่ยวข้องโดยตรงกับการนำเข้าวัตถุดิบและการส่งออกสินค้าสินค้าสำเร็จรูปเป็นสกุลเงินต่างประเทศ
ดังนั้นบริษัทจึงมีการประเมินสถานะการณ์ของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า
และได้ตกลงซื้อขายกับ Supplier และลูกค้าด้วยอัตราแลกเปลี่ยนคงที่
ซึ่งเป็นอัตราที่บริษัทพิจารณาอย่างรอบคอบแล้วว่ามีความปลอดภัยค่อนข้างสูง
นอกจากนั้นบริษัทยังได้ลดความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนโดยใช้เครื่องมือทางการเงินมาช่วยในการบริหารด้วยการทำสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า
รวมทั้งการเก็บสกุลเงินต่างประเทศที่ได้จากการส่งออกไว้ชำระหนี้ในสกุลเดียวกัน
ซึ่งเป็นการบรรเทาความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนได้

4. ความเสี่ยงในการขาดแคลนบุคลากรระดับผู้นำที่มีศักยภาพ

เนื่องจากมีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วในการประกอบธุรกิจและการแข่งขันที่มีแนวโน้มสูงขึ้นในอนาคต
บริษัทจึงจำเป็นต้องมีบุคลากรที่มีศักยภาพเพื่อรองรับการเปลี่ยนแปลงและการแข่งขันที่รุนแรงมากขึ้น
โดยบริษัทได้จัดตั้งคณะกรรมการสรรหาขึ้น
เพื่อค้นหาและพัฒนาทักษะของบุคลากรในด้านการสื่อสารระหว่างประเทศ
ด้านการออกแบบและด้านแฟชั่น เป็นต้น
รวมทั้งการพัฒนาบุคลากรที่ทำอย่างต่อเนื่องและมุ่งเน้นไปในทักษะและสมรรถนะ (Competency)
เพื่อรองรับความเจริญเติบโตของธุรกิจ
พร้อมทั้งรักษาพนักงานที่มีความสามารถเหล่านั้นให้ก้าวหน้าไปพร้อมกับความสำเร็จของบริษัทอย่างมั่นคง

5. ความเสี่ยงจากโครงสร้างลูกค้ามีการพึ่งพาลูกค้าหรือผู้จัดจำหน่ายรายใหญ่น้อยราย

บริษัทประกอบธุรกิจผลิตสินค้าเสื้อผ้าและเครื่องหนังโดยมีลูกค้ารายใหญ่ในประเทศ 1 ราย
ซึ่งมียอดคำสั่งซื้อมากกว่าร้อยละ 50 ของยอดขายในประเทศของบริษัท คือ บริษัท ไอ.ซี.ซี.
อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด (มหาชน) (ICC) ซึ่งได้รับผิดชอบจำหน่ายสินค้าหมวดหลักๆ
ของบริษัทมาเป็นระยะเวลายาวนานกว่า 29 ปี แล้ว โดยที่ ICC
สามารถทำหน้าที่จำหน่ายสินค้าต่างๆ ไปสู่ห้างสรรพสินค้าได้อย่างดี มีประสิทธิผล
จนสร้างยอดขายเป็นรายได้หลักที่ดีแก่ ICC เองเช่นกัน ดังนั้นโอกาสที่ทั้ง 2 ฝ่าย
จะเลิกสัญญาต่อกันจึงเกิดขึ้นได้ยาก แต่ถ้า ICC ยกเลิกการเป็นผู้จัดจำหน่ายไป
บริษัทย่อมได้รับความเสียหายในระยะเวลาหนึ่ง จนกว่าบริษัทจะสามารถหาผู้จัดจำหน่ายรายใหม่ได้

6. ความเสี่ยงจากการที่พึ่งพิงเครื่องหมายการค้าที่เป็น International Brand

บริษัทได้พึ่งพิงการใช้เครื่องหมายการค้าต่างประเทศที่เป็น International Brand
สำหรับการจำหน่ายในประเทศในสัดส่วนที่ค่อนข้างสูง
โดยส่วนหนึ่งบริษัทได้รับสิทธิจากเจ้าของเครื่องหมายการค้าโดยตรงและอีกส่วนหนึ่งผ่านผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบริษัท
การถูกยกเลิกสัญญามีโอกาสน้อยมากและไม่น่าจะเกิดขึ้น
เนื่องจากการมีความสัมพันธ์อันดีระหว่างกันและประกอบธุรกิจร่วมกันมาเป็นเวลายาวนานจนประสบผลสำเร็จ
ทำให้เครื่องหมายการค้าเหล่านั้นเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางในตลาด

อย่างไรก็ตาม บริษัทและในเครือสหพัฒน์ได้ตระหนักถึงการพึ่งพิงเครื่องหมายการค้าดังกล่าว
จึงได้ร่วมกันพัฒนาและสร้าง Brand ของตนเองขึ้นมาเป็น Total Co-Ordinate Brand
ซึ่งจะพัฒนาเป็น International Brand ต่อไปในอนาคต
โดยทำการผลิตและจำหน่ายสินค้าเข้าสู่ตลาดทั้งในประเทศและต่างประเทศ เช่น Brand “BSC”
ซึ่งบริษัทรับผิดชอบในการผลิตสินค้าเครื่องแต่งกายสุภาพบุรุษและเครื่องหนัง

7. ความเสี่ยงจากการที่บริษัทอื่นในกลุ่มสหพัฒน์ประกอบธุรกิจผลิตสินค้าที่มีลักษณะแข่งขันกัน

การที่บริษัทในกลุ่มสหพัฒน์ประกอบธุรกิจผลิตสินค้าที่มีลักษณะแข่งขันกันและจำหน่ายสินค้าภายใต้ผู้จัดจำหน่ายรายเดียวกันนั้น
ถือเป็นการสนับสนุนให้บริษัทมีการพัฒนาศักยภาพในการทำธุรกิจหลักและมีความพร้อมในการแข่งขันอยู่เสมอ
บริษัทต้องศึกษาความต้องการของกลุ่มเป้าหมาย วางตำแหน่งของสินค้าให้เหมาะสม
ในขณะเดียวกันบริษัทต้องพัฒนาผลิตภัณฑ์ให้มีนวัตกรรมใหม่ๆ
ซึ่งสร้างความแตกต่างของสินค้าเข้าสู่ตลาดอย่างต่อเนื่อง การให้บริการหลังการขาย
การสร้างสัมพันธภาพที่ดีกับ Supply Chain
เพื่อให้การทำธุรกิจปรับตัวได้รวดเร็วเหมาะสมกับเหตุการณ์
แต่อย่างไรก็ตามถ้ามีสินค้าใดของบริษัทไม่สามารถยืนอยู่ได้ในตลาดก็ต้องออกจากตลาดไป