1.  ปัจจัยความเสี่ยง

ความเสี่ยงด้านการดำเนินธุรกิจ

1)  ความเสี่ยงจากความผันผวนของรายได้

บริษัทมีรายได้จากการแปรรูปโครงสร้างเหล็ก งานประกอบและเชื่อมท่อ
และงานประกอบโรงงานสำเร็จรูป ซึ่งเป็นงานผลิตตามแบบของลูกค้า (Make to order)
จึงทำให้รายได้ของบริษัทมีความผันผวน เห็นได้จากในปี 2550 บริษัทมีรายได้จากการรับจ้างผลิต
1,120.94 ล้านบาท และเพิ่มเป็น 6,693.57 ล้านบาท และ 8,469.79 ล้านบาท ในปี 2551
และ 2552 ตามลำดับ ต่อมาในปี 2553 และ 2554 รายได้จากการรับจ้างผลิตลดลงเป็น
4,436.11ล้านบาท และ 707.90 ล้านบาท ตามลำดับ
เนื่องจากการได้มาซึ่งรายได้ของบริษัทขึ้นอยู่กับความสามารถในการได้รับงานจากการเสนอราคาให้กับลูกค้า
และความไม่แน่นอนของโครงการที่ประมูล ที่อาจจะมีความล่าช้าของโครงการเอง
ทำให้รายได้ของบริษัทผันผวนตามปริมาณงานที่บริษัทประมูลงานได้ ดังนั้น
ในอนาคตหากบริษัทไม่สามารถประมูล หรือไม่ได้รับงานจากความล่าช้าของโครงการของลูกค้าเอง
รายได้ของบริษัทจะได้รับผลกระทบโดยตรง

อย่างไรก็ตาม บริษัทได้ตระหนักถึงความเสี่ยงดังกล่าว
บริษัทจึงมีนโยบายที่จะรักษาความต่อเนื่องของรายได้ โดยบริษัทจะผลิตงานให้มีคุณภาพ ได้มาตรฐาน
และส่งมอบงานตรงต่อเวลา เป็นที่พึงพอใจแก่ลูกค้า เพื่อให้ลูกค้ามอบหมายงานชิ้นใหม่ให้บริษัท
นอกจากนี้ บริษัทยังสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้รับเหมาหลัก (Main Contractor)
รวมถึงการรักษาสถานภาพการเป็นผู้ผลิตงานโครงสร้างเหล็ก งานประกอบและเชื่อมท่อ
และงานประกอบโรงงานสำเร็จรูปของผู้รับเหมาหลัก
เพื่อให้ได้รับงานเมื่อผู้รับเหมาหลักสามารถประมูลโครงการต่าง ๆ มาได้

2) ความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาวัตถุดิบ

บริษัทฯ ใช้เหล็กรูปพรรณ เหล็กแผ่น และท่อเป็นวัตถุดิบหลักในการผลิต
บริษัทฯได้คำนึงถึงความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาวัตถุดิบดังกล่าว โดยถึงแม้ว่าจากปี 2553
จะไม่ได้ผันผวนมากนักก็ตาม แต่ ในปี 2554 บริษัทฯ
เล็งเห็นว่าจากราคาเหล็กอาจจะยังคงมีแนวโน้มที่ราคาจะผันผวนอยู่บ้าง บริษัทฯ
จึงได้เจรจากับลูกค้าในโครงการหลักให้เป็นผู้จัดหาวัตถุดิบให้แก่บริษัทฯ โดยบริษัทฯ
มีรายได้จากกลุ่มลูกค้าดังกล่าวคิดเป็นร้อยละ 90 ของรายได้รวมในปี 2554 โดยบริษัทฯ
มีการสั่งซื้อเหล็กรูปพรรณ เหล็กแผ่น และท่อที่เป็นวัตถุดิบหลักในการผลิตรวมกัน คิดเป็นเพียงร้อยละ
2.0 ของต้นทุนขาย

ในปี 2553 และปี 2554 บริษัทฯได้สั่งซื้อเหล็กรูปพรรณ ซึ่งเป็นวัตถุดิบหลัก คิดเป็นร้อยละ 1.0
และร้อยละ 1.3 ของต้นทุนขายตามลำดับ ซึ่งในช่วง 2 ปีนี้เหล็กรูปพรรณทั้งหมด
ซื้อมาจากผู้ผลิตและจำหน่ายในประเทศ

และในปี 2553 และปี 2554 บริษัทฯ ได้สั่งซื้อเหล็กแผ่น ซึ่งเป็นวัตถุดิบหลัก คิดเป็นร้อยละ 2
และร้อยละ 0.5 ของต้นทุนขายตามลำดับ บริษัทฯ
ได้สั่งซื้อเหล็กแผ่นจากผู้ผลิตและจำหน่ายในประเทศ คิดเป็นร้อยละ 60 และร้อยละ 100
ของจำนวนการสั่งซื้อเหล็กแผ่นทั้งหมดในปี 2553 และ 2554 ตามลำดับ

สำหรับท่อ ในปี 2553 และปี 2554 บริษัทฯ ได้สั่งซื้อท่อ คิดเป็นเพียงร้อยละ 0.5 และ ร้อยละ
0.3 ของต้นทุนขายตามลำดับ ซึ่งในช่วง 2 ปีนี้บริษัทฯ
สั่งซื้อท่อจากผู้ผลิตและผู้จำหน่ายในประเทศทั้งหมด

โดยการสั่งซื้อเหล็กที่เป็นวัตถุดิบหลักในการผลิตจากผู้ผลิตและจำหน่ายในประเทศในปี 2554 นั้น
เป็นเหล็กชนิดเกรดคุณภาพทั่วๆไปที่ไม่ค่อยมีความผันผวนทั้งในเรื่องราคาและการจัดหามากนัก
อีกทั้งบริษัทฯได้สอบราคาไว้ล่วงหน้าแล้วก่อนตอบรับสัญญางานกับลูกค้า
ดังนั้นการเปลี่ยนแปลงราคาเหล็กจึงไม่ส่งผลกระทบต่อต้นทุนขายของบริษัทฯ -

ทั้งนี้ในช่วงที่ผ่านมาการเปลี่ยนแปลงของราคาเหล็กรูปพรรณ เหล็กแผ่น และท่อ เป็นดังนี้

หน่วย: บาทต่อกิโลกรัม

[]

ที่มา : ข้อมูลราคาเหล็กรูปพรรณและเหล็กแผ่นจากบริษัทฯ

จากปี 2553 ราคาเหล็กปรับตัวขึ้นจากปี 2552 เล็กน้อย และปรับตัวขึ้นทีละน้อยเรื่อยมาจนกระทั่งปี
2554 โดยเหล็กรูปพรรณราคาค่อนข้างทรงตัวตลอดช่วง 2 ปีอยู่ที่ราคาประมาณ 27.00
บาทต่อกิโลกรัม ขณะที่เหล็กแผ่นจากที่ราคาประมาณ 24.00 บาทต่อกิโลกรัม ในปลายปี 2553
มีการปรับขึ้นอีกเล็กน้อยในปี 2554 แล้วทรงตัวอยู่ที่ราคาประมาณ 26.50 บาทต่อกิโลกรัม
หรือราคาปรับขึ้นร้อยละ 9 ส่วนท่อมีการปรับขึ้นเรื่อยมาจากที่ราคาประมาณ 27.00
บาทต่อกิโลกรัมในปลาย 2553 ปรับเป็น 32.00 บาทต่อกิโลกรัมในปลาย 2554
หรือราคาปรับขึ้นร้อยละ 13

อย่างไรก็ตาม แม้ว่าความผันผวนของราคาเหล็กในปีช่วง 2552-2553 มีไม่มากนัก แต่บริษัทฯ
ยังคงพึงระมัดระวังโดยเฝ้าติดตามสถานการณ์ราคาวัตถุดิบเหล็กอย่างใกล้ชิดเพื่อประมาณการราคาและกำหนดช่วงเวลาในการสั่งซื้อได้อย่างเหมาะสม
และในกรณีที่บริษัทฯ เป็นผู้จัดหาวัตถุดิบ เมื่อบริษัทฯ ถอดแบบวิศวกรรม
และทราบปริมาณการใช้เหล็กแล้ว บริษัทฯ จะเจรจากับผู้ผลิตหรือผู้จำหน่ายเหล็ก (Supplier)
เพื่อกำหนดยืนราคาเหล็กตลอดทั้งโครงการให้ได้มากที่สุด

3) ความเสี่ยงจากความไม่เพียงพอของปริมาณแรงงาน

จากการวิเคราะห์และศึกษาข้อมูลอย่างละเอียดทั้งในส่วนอุปสงค์และอุปทานของแรงงาน
ครอบคลุมทั้งในเชิงภูมิศาสตร์ อุตสาหกรรม วิชาชีพ วุฒิการศึกษา
ภาวะเศรษฐกิจทั้งในและนอกประเทศ
บริษัทฯได้ทำการประเมินความเสี่ยงปัญหาการขาดแคลนแรงงานโดยพิจารณาจากโอกาสและความรุนแรงพบว่าบริษัทมีความเสี่ยงอยู่ลำดับปานกลาง
ซึ่งต้องมีมาตรการหรือหลักเกณฑ์มารองรับเพื่อลดโอกาสและผลกระทบที่จะเกิดขึ้น

บริษัทฯ มีนโยบายสรรหาบุคลากรเพิ่มขึ้นหลายอัตราเพื่อรองรับปริมาณที่จะเพื่มขึ้นในปี 2555 –
2558 จึงได้ทบทวนและปรับปรุงหลักเกณฑ์ที่ใช้กำหนดอัตรากำลัง โดยพิจารณาจากปริมาณงาน
แหล่งงานที่ต้องปฏิบัติ ขั้นตอนการปฏิบัติงาน การขยายงาน และอื่นๆ ประกอบ
ซึ่งหน่วยงานต้นสังกัดจะต้องมีข้อมูลประกอบที่ครบถ้วนและชัดเจนถึงเหตุผลในการกำหนดอัตรากำลัง
เพื่อให้ผู้มีอำนาจอนุมัติอัตรากำลังตามโครงสร้างในแต่ละหน่วยงาน
จัดสรรอัตรากำลังตามลักษณะงานและความยากง่ายของงาน
โดยมีการทบทวนอัตรากำลังอย่างสม่ำเสมอตามปริมาณงานและกลยุทธ์ของบริษัท

การสรรหาบุคลากรในตำแหน่งสำคัญ
ผู้บริหารระดับสูงของหน่วยงานจะพิจารณาจากผู้มีประสบการณ์ตรงที่เหมาะสม
โดยพิจารณาข้อมูลของผู้สมัครอย่างละเอียด
ระหว่างการพิจารณาจะมีการแต่งตั้งรักษาการในตำแหน่งงานนั้นเพื่อให้การปฏิบัติงานไม่หยุดชะงัก

บริษัทฯ ยังได้ปรับปรุงแนวทางการสรรหาบุคลากรด้วยการเพิ่มช่องทางการสรรหามากขึ้น
เพื่อให้เข้าถึงแหล่งงานได้อย่างถูกกลุ่มเป้าหมายนำมาซึ่งการได้ผู้สมัครที่มีคุณสมบัติเหมาะสมตามความต้องการ
ทั้งในรูปแบบการประชาสัมพันธ์ผ่านหน่วยงานภาครัฐส่วนกลางและส่วนท้องถิ่น
การใช้พนักงานแนะนำและชักชวนผู้สมัคร การโฆษณาผ่านสื่อสิ่งพิมพ์และสื่ออิเล็กทรอนิกส์
การร่วมกิจกรรมนัดพบแรงงานในสถานที่ต่างๆ การจัดกิจกรรมในสถานศึกษาเป้าหมาย
การจัดงานแนะนำบริษัทให้ผู้สมัครกลุ่มเป้าหมายเป็นการเฉพาะกิจ เป็นต้น

การที่บริษัทฯมีการตอบแทนพนักงานอย่างยุติธรรม มีการสนับสนุนการเสริมสร้างทักษะและความรู้
มีระบบจัดการเรื่องความปลอดภัยที่เป็นเลิศ ทำให้บริษัทฯมีโอกาสที่ดีในการจ้างงานมาโดยตลอด

4) ความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน

บริษัทฯ มีนโยบายที่จะบริหารความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนมาอย่างต่อเนื่อง สัญญาที่ลงนามในปี
2551 เป็นต้นมาจึงมีการเจรจาตกลงกับลูกค้าเป็นสกุลเงินบาทเกือบทั้งหมด
สำหรับสัญญาที่ไม่สามารถเจรจาเป็นสกุลเงินบาทได้
ทางบริษัทจะทำสัญญาซื้อเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า (Forward Contract)
กับธนาคารพาณิชย์เพื่อป้องกันความเสี่ยง ประกอบกับมีการพิจารณาใช้วิธีการจับคู่รายได้
ค่าใช้จ่ายที่เป็นเงินตราต่างประเทศสกุลเดียวกันในบางกรณี นอกจากนี้
บริษัทมีการลงทุนในกองทุนเปิดและหุ้นกู้ในต่างประเทศ
รวมทั้งมีเงินลงทุนในตราสารหนี้ต่างประเทศเป็นสกุลเงินบาทผ่านกองทุนที่จัดตั้งโดยสถาบันการเงินซึ่งได้ทำสัญญาป้องกันความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนทั้งจำนวน

5) ความเสี่ยงจากนโยบายการตั้งสำรองค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญ

ตามลักษณะของการทำงานของบริษัท
ซึ่งเป็นงานผลิตตามแบบของลูกค้าและมีระยะเวลาในการทำงานเฉลี่ยประมาณ 1 - 2 ปี
บริษัทจึงไม่ได้ตั้งสำรองค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญสำหรับลูกหนี้ที่มีอายุหนี้คงค้างมากกว่า 12 เดือน
ซึ่งตามนโยบายการตั้งค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญของบริษัทนั้น
ผู้บริหารจะเป็นผู้ประเมินการตั้งค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญสำหรับลูกค้าแต่ละรายจากประสบการณ์ชำระเงินในอดีต
ฐานะการเงินของลูกค้า ภาวะเศรษฐกิจ ตลอดจนความสัมพันธ์อันดีกับลูกค้า
ซึ่งนโยบายการตั้งค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญดังกล่าว
ส่งผลกระทบต่อผลการดำเนินงานของบริษัทและอาจมีความเสี่ยงที่บริษัทต้องตั้งค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญสำหรับลูกหนี้คงค้างมากกว่า
12 เดือนหากลูกหนี้ดังกล่าวไม่สามารถชำระหนี้ได้

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2553 บริษัทมียอดลูกหนี้ค้างชำระมากกว่า 12 เดือน จำนวน 37.53
ล้านบาท ในขณะที่ค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญคงเหลือจำนวน 37.25 ล้านบาท

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2554 บริษัทมียอดลูกหนี้ค้างชำระมากกว่า 12 เดือน จำนวน 43.54
ล้านบาท และได้ตั้งค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญเพิ่มเป็น 43.35 ล้านบาท
ซึ่งฝ่ายบริหารคิดว่าเหมาะสมเพียงพอแล้ว

6) ความเสี่ยงด้านกฎหมายและคดีความ

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2554
บริษัทมีข้อพิพาททางกฎหมายที่มีผลกระทบด้านลบต่อทรัพย์สินของบริษัทสูงกว่าร้อยละ 5
ของส่วนของผู้ถือหุ้น และอยู่ระหว่างการพิจารณาคดี คือ

เมื่อวันที่ 21 กันยายน 2548 บริษัทแห่งหนึ่งในต่างประเทศ(“บริษัทคู่สัญญา”)
ได้ยื่นฟ้องแย้งบริษัทให้จ่ายค่าชดเชยค่าเสียหายจำนวนรวมประมาณ 7 ล้านเหรียญสหรัฐฯ
ซึ่งในเดือนธันวาคม 2554
ศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลางได้อ่านคำพิพากษาในชั้นต้นให้บริษัทฯชำระเงินค่าเสียหายจำนวน
2 ล้านเหรียญสหรัฐ บวกด้วยดอกเบี้ยร้อยละ 7.5 ต่อปี นับจากวันที่ 15 มิถุนายน 2548
ไปจนกว่าจะชำระเสร็จสิ้น ขณะนี้คดียังอยู่ในขั้นตอนอุทธรณ์คดีและยังไม่ทราบผล

บริษัทได้ตั้งสำรองสำหรับผลเสียหายที่อาจจะเกิดขึ้นจากคดีความดังกล่าวจำนวน 180
ล้านบาทตามความเห็นของฝ่ายกฎหมายของบริษัทแล้ว ซึ่งคณะกรรมการบริหารเห็นว่า
การตั้งสำรองดังกล่าวนี้มีความเหมาะสมและเพียงพอ
จึงไม่จำเป็นต้องตั้งสำรองเพิ่มอีกสำหรับงวดบัญชีนี้ (รายละเอียดเพิ่มเติมตามข้อ 2.7
ข้อพิพาททางกฎหมาย)