2. ปัจจัยความเสี่ยง

2.1 ความเสี่ยงจากการประกอบธุรกิจ

2.1.1 ความเสี่ยงเกี่ยวกับความผันผวนของราคาวัตถุดิบ

  เนื่องจากราคาวัตถุดิบทั้งสแตนเลสประเภทรีดร้อนและรีดเย็นนั้น เป็นสินค้าประเภท Commodity

ซึ่งจะมีราคาเปลี่ยนแปลงตามราคาตลาดโลก
โดยจะมีราคาเปลี่ยนแปลงไปในทิศทางเดียวกับราคานิเกิ้ล ซึ่งเป็นสินค้าประเภท Commodity
และเป็นส่วนผสมหลักของสแตนเลสรีดร้อนและรีดเย็น ทั้งนี้ เมื่อพิจารณาราคานิกเกิ้ล
จะพบว่ามีความผันผวนค่อนข้างมาก โดยที่ผ่านมามีการเปลี่ยนแปลงทั้งขึ้นและลง
อย่างไรก็ตามตั้งแต่ปี 2544 เป็นต้นมา ราคาเฉลี่ยรายปีของนิกเกิ้ลมีความผันผวนอย่างต่อเนื่อง
โดยเฉพาะอย่างยิ่งในปี 2549 - 2550
ราคาของนิเกิ้ลเพิ่มขึ้นสูงมากเมื่อเทียบกับอัตราการเพิ่มขึ้นของราคานิเกิ้ลในอดีต แต่ในปี 2552
ปรากฎว่าราคาเฉลี่ยของนิเกิ้ลกลับลดลงถึงร้อยละ 30 เมื่อเทียบกับปี 2551
ในขณะที่ราคาเฉลี่ยของนิเกิ้ลเริ่มเพิ่มขึ้นอีกครั้งในปี 2553 โดยเพิ่มขึ้นถึงร้อยละ 48 เมื่อเทียบกับปี
2552 จากความผันผวนของราคาวัตถุดิบจะส่งผลกระทบต่อการตั้งราคาขายและอัตรากำไรของบริษัท
โดยบริษัทและบริษัทย่อยอาจจะไม่สามารถเพิ่มราคาขายได้ทันทีที่มีการปรับตัวสูงขึ้นของราคาวัตถุดิบ
ทำให้การใช้นโยบายการตั้งราคาขายที่มีกำไรในอัตราร้อยละที่แน่นอนเป็นไปได้ค่อนข้างยาก
ส่งผลให้อัตรากำไรขั้นต้นจะผันแปรไปตามการเปลี่ยนแปลงของราคาวัตถุดิบ ทั้งนี้
ต้นทุนวัตถุดิบสแตนเลสประเภทรีดร้อนรีดเย็นและเพลาสแตนเลสคิดเป็นร้อยละ 35 ร้อยละ 65
และร้อยละ 0 ของต้นทุนการผลิตรวมในปี 2553

[]

ที่มา : www.metalprices.com

  ทั้งนี้ บริษัทและบริษัทย่อยได้ลดความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาวัตถุดิบ โดยบริษัทและ

บริษัทย่อยจะพิจารณาติดตามการเคลื่อนไหวของราคาวัตถุดิบอย่างใกล้ชิดเพื่อที่จะทราบแนวโน้มของราคาวัตถุดิบและนำมาใช้ในการคำนวณต้นทุนการผลิตและกำหนดราคาขาย
ซึ่งในปัจจุบันบริษัทและบริษัทย่อยมีการพิจารณาสั่งซื้อวัตถุดิบเป็นรายสัปดาห์
ทั้งนี้ช่วงที่ราคาวัตถุดิบอยู่ในช่วงขาขึ้น
บริษัทและบริษัทย่อยจะทำสัญญาซื้อวัตถุดิบล่วงหน้าเป็นระยะเวลาประมาณ 2 - 3 เดือน
สำหรับในช่วงที่ราคาวัตถุดิบอยู่ในช่วงขาลง
บริษัทและบริษัทย่อยจะชะลอการสั่งซื้อวัตถุดิบลงหรือสั่งซื้อให้สอดคล้องกับปริมาณการผลิตที่มีอยู่ในขณะนั้นโดยไม่พยายามสั่งซื้อเพื่อเก็บวัตถุดิบไว้ในคลังสินค้า

  2.1.2 ความเสี่ยงความไม่เพียงพอของเงินทุนหมุนเวียน

  จากลักษณะธุรกิจของบริษัทที่ต้องมีการซื้อวัตถุดิบส่วนใหญ่เป็นเงินสด ในขณะที่ต้องมีการขาย

สินค้าให้กับลูกค้าเป็นเงินเชื่อ
ทำให้บริษัทและบริษัทย่อยมีความจำเป็นต้องใช้เงินทุนหมุนเวียนเป็นจำนวนที่สูงซึ่งส่งผลให้บริษัทมีต้นทุนการใช้เงินทุนหมุนเวียนสูงตามไปด้วย
โดย ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2553 บริษัทและบริษัท ย่อยมีลูกหนี้การค้าและสินค้าคงเหลือเป็นจำนวน
94.02 ล้านบาท และ 377.20 ล้านบาทตามลำดับ คิดเป็นร้อยละ 9 และ 34
ของสินทรัพย์รวมตามลำดับ ในขณะที่มีเจ้าหนี้การค้าเพื่อซื้อวัตถุดิบและวัสดุสิ้นเปลืองเป็นจำนวนเงิน
รวม 396.40 ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ 21 ของหนี้สินรวม
ในขณะที่ปัจจุบันบริษัทและบริษัทย่อยไม่ได้รับการสนับสนุนด้านเงินทุนหมุนเวียน
นอกจากนี้สินทรัพย์ถาวรส่วนใหญ่ของบริษัทและบริษัทย่อยมีข้อผูกพันเป็นหลัก
ประกันหนี้ต่อสถาบันการเงินต่าง ๆ อยู่แล้ว
และไม่สามารถนำไปเป็นหลักประกันเพื่อขออนุมัติสินเชื่อเพิ่มเติม ได้
ซึ่งภายใต้สถานการณ์ที่มีการเปลี่ยนแปลงหรือราคาวัตถุดิบมีความ
ผันผวนหรือมีแนวโน้มปรับตัวสูงขึ้นจะเป็นอุปสรรคที่สำคัญต่อการเพิ่มยอดขายให้เป็นไปตามนโยบาย
หรือแผนงานที่บริษัทและบริษัทย่อยกำหนดไว้ได้

  2.1.3 ความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราดอกเบี้ย

  ความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราดอกเบี้ยในตลาดในอนาคต อาจส่งผลกระทบต่อผลการ

ดำเนินงานและกระแสเงินสดของบริษัทได้
เนื่องจากเงินกู้ยืมของบริษัททั้งหมดมีอัตราดอกเบี้ยเงินกู้แบบลอยตัว

(Float Rate) โดย ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2553
บริษัทมีเงินกู้ยืมที่มีอัตราดอกเบี้ยเงินกู้แบบลอยตัวเป็นจำนวน 839.90 ล้านบาท
คิดเป็นสัดส่วนประมาณร้อยละ 44 ของหนี้สินรวม ทั้งนี้ หากคำนวณผลกระทบจากการเปลี่ยน
แปลงอัตราดอกเบี้ยต่อผลการดำเนินงานของบริษัท
จะเห็นได้ว่าเมื่ออัตราดอกเบี้ยเปลี่ยนแปลงเพิ่มขึ้นหรือลดลงร้อยละ 0.25
จากระดับอัตราดอกเบี้ยเฉลี่ยที่ร้อยละ 6.75 ต่อปี
จะส่งผลให้บริษัทมีค่าใช้จ่ายดอกเบี้ยเพิ่มขึ้นหรือลดลงจากเดิมประมาณร้อยละ 1.7

  2.1.4 ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงวัตถุดิบจากผู้ผลิตรายใหญ่

  บริษัทและบริษัทย่อยเป็นผู้ผลิตและจำหน่ายผลิตภัณฑ์สแตนเลส ซึ่งต้องใช้วัตถุดิบสแตนเลส

ประเภทรีดร้อนและรีดเย็น วัตถุดิบสแตนเลสประเภทรีดร้อนจะนำเข้าจากต่างประเทศ
ซึ่งจะมีผู้ผลิตจำนวนมากกระจายไปทั่วโลกทั้งในยุโรป ญี่ปุ่น เกาหลี เป็นต้น
สำหรับวัตถุดิบสแตนเลสรีดเย็นส่วนใหญ่แล้วที่ผ่านมาบริษัท
และบริษัทย่อยจะซื้อจากตัวแทนผู้จำหน่ายภายในประเทศเนื่องจากได้รับเครดิตทางการค้า ในปี
2553
บริษัทและบริษัทย่อยได้มีการสั่งซื้อวัตถุดิบสแตนเลสรีดร้อนและรีดเย็นจากตัวแทนจำหน่ายในประเทศ
3 รายใหญ่ ประมาณ ร้อยละ 25 17 และ 10 รวมเป็นจำนวนประมาณร้อยละ 53
ของยอดซื้อวัตถุดิบทั้งหมด โดยส่วนใหญ่เป็นการสั่ง ซื้อวัตถุดิบสแตนเลสรีดเย็น
เนื่องจากยอดขายส่วนใหญ่ของบริษัทและบริษัทย่อยเป็นสินค้าที่ใช้วัตถุดิบรีดเย็นเป็น หลัก
ทั้งนี้ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา บริษัทและบริษัทย่อยไม่ได้จัดทำสัญญาซื้อขายกับผู้จำหน่ายทั้ง 3
รายดังกล่าว แต่อย่างใด การสั่งซื้อในแต่ละคราวจะเป็นการสั่งซื้อล่วงหน้าประมาณ 1 - 3 เดือน
ขึ้นอยู่กับแนวโน้มราคาวัตถุดิบ และการคาดการณ์ของผู้บริหาร โดยหากราคาวัตถุดิบอยู่ในช่วงขาขึ้น
บริษัทและบริษัทย่อยจะซื้อล่วงหน้าในระยะ เวลาที่ยาวนานกว่าในช่วงราคาวัตถุดิบขาลง
ซึ่งบริษัทและบริษัทย่อยและผู้จำหน่ายภายในประเทศต่างก็มีความ สัมพันธ์ที่ดีต่อกัน
และติดต่อกันมาเป็นระยะเวลายาวนาน จึงไม่มีปัญหาในการสั่งซื้อวัตถุดิบแต่อย่างใด นอกจากนี้
บริษัทและบริษัทย่อยยังได้ซื้อทั้งวัตถุดิบสแตนเลสประเภทรีดร้อนและรีดเย็นจากผู้แทนจำหน่ายต่างประเทศอีก
1 ราย
ซึ่งผู้แทนจำหน่ายดังกล่าวนี้ต่างมีความสัมพันธ์ที่ดีกับบริษัทและบริษัทย่อยมาเป็นระยะเวลานานและไม่เคยมีปัญหาในการสั่งซื้อวัตถุดิบเช่นกัน

  2.1.5 ความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ

  วัตถุดิบของบริษัททั้งหมดจะมีลักษณะของการนำเข้าทั้งทางตรงและทางอ้อม กล่าวคือ ไม่มี

ผู้ผลิตวัตถุดิบสแตนเลสรีดร้อนในประเทศไทย
และวัตถุดิบสแตนเลสประเภทรีดร้อนก็ยังเป็นวัตถุดิบของผู้ผลิต

สแตนเลสประเภทรีดเย็น ดังนั้น
ดูเสมือนหนึ่งว่าวัตถุดิบทั้งสองประเภทจะต้องนำเข้าจากต่างประเทศเกือบทั้งหมด
ในขณะที่บริษัทและบริษัทย่อยมีสัดส่วนการจำหน่ายไปยังต่างประเทศในปี 2553 คิดเป็นร้อยละ 14
ของรายได้จากการขายและรับจ้างผลิต แม้ว่ามีอัตราการซื้อวัตถุดิบจากต่างประเทศประมาณร้อยละ
0.44 ของยอดซื้อทั้งหมดก็ตาม
จึงไม่สามารถที่จะชดเชยความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนได้ทั้งหมด ดังนั้น
บริษัทและบริษัทย่อยจึงมีความเสี่ยงด้านอัตราแลกเปลี่ยนที่มีผลให้ต้นทุนวัตถุดิบมีความผันผวนได้
เนื่องจากราคาวัตถุดิบเมื่อแปลงค่าเป็นเงินบาทแล้ว จะมีการเปลี่ยนแปลงเคลื่อน
ไหวตามเสถียรภาพของค่าเงินบาททำให้ต้นทุนการผลิตของบริษัทมีการเปลี่ยนแปลงตามไปด้วย
ขึ้นอยู่กับความมีเสถียรภาพของค่าเงินบาท
ถึงแม้ว่าบริษัทและบริษัทย่อยจะพยายามป้องกันความเสี่ยงด้วยการซื้ออัตราแลกเปลี่ยนล่วงหน้าบางรายการแล้วก็ตาม

นอกจากนี้ บริษัทและบริษัทย่อยยังมีความเสี่ยงด้านอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ จาก
การที่มีรายการค้ากับลูกหนี้การค้าและเจ้าหนี้การค้าที่เป็นสกุลเงินตราต่างประเทศ
อย่างไรก็ตามบริษัทและบริษัทย่อยได้ทำสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้าบางรายการเพื่อลดความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยน
โดย ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2553
บริษัทมียอดลูกหนี้การค้าและเจ้าหนี้การค้าที่เป็นเงินตราต่างประเทศ
ที่ไม่ได้ทำสัญญาป้องกันความเสี่ยง และมีกำหนดชำระคืนภายในระยะเวลาหนึ่งปีดังนี้

  ------------------ ----------- ------------- -------------- ------------ ------------- --------------
                     ลูกหนี้การค้า                                เจ้าหนี้การค้า                 

  สกุลเงิน             สกุลเงิน      มูลค่าเทียบเท่า   อัตราแลกเปลี่ยน   สกุลเงิน       มูลค่าเทียบเท่า   อัตราแลกเปลี่ยน

                     ต่างประเทศ   เงินบาท        31 ธ.ค.2553    ต่างประเทศ    เงินบาท        31 ธ.ค.2553

  ดอลล่าร์สหรัฐอเมริกา   286,965     8,610,758     30.0063        1,652,050    50,051,002    30.2963

  ยูโร                -           -             -              356,400      14,343,817    40.2464
  ------------------ ----------- ------------- -------------- ------------ ------------- --------------

  จากตารางข้างต้น จะพบว่า ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2553 ลูกหนี้การค้าและเจ้าหนี้การค้าที่เป็น

เงินตราต่างประเทศที่ไม่ได้ทำสัญญาป้องกันความเสี่ยงและมีกำหนดชำระคืนภายในระยะเวลาหนึ่งปี
เมื่อแปลงค่า

เป็นเงินบาท โดยคำนวณจากอัตราแลกเปลี่ยนข้างต้นมีจำนวน 8.61 ล้านบาท และ 64.39
ล้านบาทตามลำดับ

หรือคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 3 ของลูกหนี้การค้ารวมและร้อยละ 12
ของเงินกู้ยืมระยะสั้นและเจ้าหนี้การค้าตามลำดับ และในปี 2553
บริษัทมีกำไรจากอัตราแลกเปลี่ยนเป็นจำนวน 8.10 ล้านบาท

2.2 ความเสี่ยงจากภาระหน้าที่ที่ต้องปฏิบัติภายใต้ศาลล้มละลายกลาง

เมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน 2549
ศาลล้มละลายกลางได้มีคำสั่งให้ยกเลิกการฟื้นฟูกิจการเนื่องจากเห็นว่าการฟื้นฟูกิจการของบริษัทได้ดำเนินการเป็นผล
สำเร็จตามแผนแล้ว
ซึ่งภายหลังการออกจากแผนฟื้นฟูกิจการบริษัทยังคงมีภาระหน้าที่ที่ต้องปฏิบัติตามแผนในการชำระหนี้
รวมถึงข้อจำกัดในการก่อหนี้และระดมทุนและตามเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในแผนฟื้นฟูกิจการต่อไปจนกว่าบริษัทจะชำระหนี้เสร็จสิ้นตามหลักเกณฑ์
และวิธีการที่ระบุในแผนแล้ว หากบริษัทผิดนัดชำระหนี้ตามที่กำหนดในแผน
ให้ถือว่าบริษัทเป็นผู้ทำผิดข้อตกลงในแผนและให้ถือว่าหนี้ค้างชำระทั้งหมดที่ยังเหลืออยู่ตามข้อตกลงในแผนถึงกำหนดชำระทันที
และเจ้าหนี้แต่ละรายสามารถดำเนิน การฟ้องบังคับชำระหนี้ที่ถึงกำหนดดังกล่าวต่อบริษัทได้
โดยที่บริษัทมีสิ่งที่ต้องดำเนินการตามแผนฟื้นฟูกิจการที่ได้แก้ไขเพิ่มเติมครั้งที่ 3
ในส่วนของการชำระหนี้ตามแผนฟื้นฟูกิจการที่ยังคงเหลืออยู่
การใช้สิทธิขายหุ้นกู้แปลงสภาพที่ได้ออกให้แก่ผู้บริหารแผน

ปรากฎว่า ตั้งแต่ปี 2552 เป็นต้นมา บริษัทไม่ได้ดำเนินการตามแผนฟื้นฟูกิจการ
โดยมิได้ชำระเงินต้น

และดอกเบี้ย จึงทำให้บริษัทผิดนัดชำระหนี้ ซึ่งสืบเนื่องมาจากความผันผวนของเศรษฐกิจ
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง

ปัญหาเศรษฐกิจในประเทศสหรัฐอเมริกา ส่งผลกระทบต่อเศรษฐกิจทั่วโลก
จนทำให้ยอดขายและความสามารถ

ในการทำกำไรของบริษัทลดลง
ส่งผลให้ขาดกระแสเงินสดที่จะนำมาชำระให้แก่เจ้าหนี้ตามแผนฟื้นฟูกิจการ ทั้งเงินต้นและดอกเบี้ย
ดังนั้น เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม 2553 คณะกรรมการบริษัทได้มีมติให้บริษัทดำเนินการ

ฟื้นฟูกิจการภายใต้กระบวนการของศาลล้มละลายกลาง และแต่งตั้งให้บริษัทเป็นผู้ทำแผน
ต่อมาเมื่อวันที่ 31

พฤษภาคม 2553 บริษัทได้ยื่นคำร้องขอฟื้นฟูกิจการต่อศาลล้มละลายกลาง และเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม
2553 ศาลล้มละลายกลางได้มีคำสั่งให้บริษัทฟื้นฟูกิจการภายใต้กระบวนการของศาลล้มละลายกลาง
พร้อมทั้งแต่งตั้งบริษัทเป็นผู้ทำแผน

2.3 ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงผู้บริหาร

เนื่องจากปัจจุบันบริษัทและบริษัทย่อยบริหารงานโดยคณะกรรมการและผู้บริหารของบริษัทซึ่งกรรม

การและผู้บริหารของบริษัทและบริษัทย่อยรายหนึ่ง
เป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ของบริษัทและและมีประสบการณ์การดำเนินธุรกิจสแตนเลสมากว่า 38 ปี
หากมีการเปลี่ยนแปลงกรรมการและผู้บริหารรายดังกล่าวเป็นบุคคลใหม่ที่ไม่มีความชำนาญด้านการผลิตและการตลาดของธุรกิจสแตนเลส
โดยเฉพาะการตลาดภายในประเทศ
อาจทำให้บริษัทและบริษัทย่อยมีความเสี่ยงเกี่ยวกับความอยู่รอดได้ อย่างไรก็ตาม
กรรมการและผู้บริหารของบริษัทและบริษัทย่อย รายดังกล่าวมีความผูกพันกับบริษัทและบริษัทย่อย
โดยทำงานอยู่กับบริษัทมาเป็นระยะเวลายาวนานประกอบกับกรรมการและผู้บริหารรายดังกล่าวรวมทั้งกลุ่มของกรรมการและผู้บริหารรายดังกล่าว
เป็นผู้ถือหุ้นของบริษัทรวม

เป็นสัดส่วนร้อยละ 36.70 ของทุนที่ออกและเรียกชำระแล้วของบริษัท
จึงเชื่อว่าจะยังคงทำงานอยู่กับบริษัทต่อไป