1.  ปัจจัยความเสี่ยง

1.1 ปัจจัยความเสี่ยงเรื่องการบริหารต้นทุนวัตถุดิบ

บริษัทเป็นอุตสาหกรรมที่มีวัตถุดิบเป็นต้นทุนประมาณ 80% ของต้นทุนขาย วัตถุดิบ ได้แก่ ปลา กุ้ง
ปลาหมึกและปลาทูน่า เป็นสินค้าเกษตร (Commodity products)
ที่มีการขึ้นลงของราคาตามอุปสงค์และอุปทานในตลาด และหากมีการเก็งกำไรของราคาวัตถุดิบต่างๆ
เหล่านั้น จะทำให้ราคามีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว
ดังนั้นการจัดหาวัตถุดิบและการบริหารการจัดเก็บและระดับการหมุนเวียนของวัตถุดิบคงคลังอย่างมีประสิทธิภาพจะทำให้บริษัทได้เปรียบคู่แข่งขันทั้งจากภายในประเทศและต่างประเทศ
โดยเฉพาะคู่แข่งขันต่างประเทศ เช่น จีน เวียดนาม อินเดีย และฟิลิปปินส์ เป็นต้น
ซึ่งมีความได้เปรียบด้านค่าแรงงานที่ต่ำ และมีแหล่งวัตถุดิบที่อุดมสมบูรณ์กว่าประเทศไทย

บริษัทได้กำหนดแนวทางการจัดหาวัตถุดิบและการบริหารการจัดเก็บและระดับการหมุนเวียนของวัตถุดิบคงคลัง
เพื่อให้การดำเนินงานเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพไว้ดังนี้

-   การติดตามข้อมูลข่าวสาร : บริษัทได้จัดให้มีบุคคลากรประจำตามแหล่งวัตถุดิบต่างๆในประเทศ
    เพื่อจัดหาและติดตามข้อมูลข่าวสารเกี่ยวกับสภาวะตลาดของวัตถุดิบต่างๆอย่างใกล้ชิดประกอบกับประสบการณ์และความเชี่ยวชาญในการดำเนินธุรกิจอาหารทะเลแช่แข็งของผู้บริหารกว่า
    30 ปี ทำให้บริษัทสามารถคาดการณ์และตัดสินใจได้ทันทีเมื่อมีเหตุการณ์เปลี่ยนแปลง

-   การสำรองวัตถุดิบ : บริษัทมีการสั่งซื้อวัตถุดิบ/ผลิตสินค้าบางประเภทเพื่อสำรองไว้ ได้แก่

(1) ปลาทราย - บริษัทจะสั่งซื้อปลาทรายสำรองไว้ในกรณีที่ราคาปลาทรายต่ำลงมาก
หรือเป็นการป้องกันปริมาณการผลิตที่ไม่แน่นอน เนื่องจากปลาทราย (หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า
“ปลาเห็ดโคน”) เป็นสัตว์น้ำทะเลที่อาศัยอยู่บนพื้นทรายริมชายฝั่ง และไม่สามารถเพาะเลี้ยงเองได้
ดังนั้นจึงไม่สามารถควบคุมปริมาณผลผลิตตามธรรมชาติ

(2) กุ้งแช่แข็ง – โดยปกติบริษัทจะสั่งซื้อวัตถุดิบก็ต่อเมื่อได้รับคำสั่งซื้อสินค้า
ยกเว้นกรณีที่ราคากุ้งในตลาดต่ำมากหรือปริมาณผลผลิตของกุ้งแช่แข็งต่ำ
โดยจะสำรองไว้ไม่เกินร้อยละ 2 ของปริมาณการผลิต กุ้งแช่แข็ง

(3) ปลาหมึกแช่แข็ง – บริษัทจะสำรองปลาหมึกในกรณีเดียวกันกับปลาทราย
แต่จะมีปริมาณสำรองจำนวนไม่มากนักเมื่อเทียบกับปลาทราย

-   การจัดหาแหล่งวัตถุดิบโดยตรงจากเกษตรกรใหม่ๆ ในหลายๆพื้นที
    เพื่อให้ครอบคลุมพื้นที่ในประเทศ

-   การนำเข้าวัตถุดิบ :
    บริษัทจะนำเข้าวัตถุดิบในกรณีที่ราคาวัตถุดิบภายในประเทศสูงมากเมื่อเทียบกับราคาในตลาดต่างประเทศหรือในกรณีที่ปริมาณวัตถุดิบภายในประเทศไม่มี/ไม่เพียงพอต่อความต้องการ

1.2 ปัจจัยความเสี่ยงด้านอัตราแลกเปลี่ยน 

บริษัทมีรายได้จากการส่งออกสินค้าร้อยละ76 ทำให้รายได้ที่ได้รับส่วนใหญ่เป็นสกุลเงิน
ตราต่างประเทศ
โดยส่วนใหญ่เป็นรายได้ในรูปของสกุลเงินเหรียญสหรัฐและส่วนที่เหลือในรูปสกุลเงินเยน
ทำให้บริษัทมีความเสี่ยงด้านอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ อย่างไรก็ตาม บริษัทฯ
มีการนำเข้าวัตถุดิบจากต่างประเทศ จึงสามารถนำรายได้ส่วนที่เป็นเงินสกุลเดียวกัน
ไปชำระค่าวัตถุดิบดังกล่าวได้ และบริษัทได้มีการป้องกันความเสี่ยงดังกล่าว
โดยทำสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า และในภาวะที่ค่าเงินบาทมีความผันผวน
บริษัทจะต้องมีการติดตามค่าเงินอย่างใกล้ชิด

1.3 ปัจจัยความเสี่ยงในการกีดกันทางการค้าในตลาดต่างประเทศ 

ผลของการเปิดเสรีทางการค้าในตลาดการค้าโลก ทำให้เกิดการแข่งขันการส่งออกอย่างรุนแรง
มีการนำมาตรการทางภาษีและมาตรการที่ไม่ใช่ภาษีมาใช้กีดกันทางการค้าในบางประเทศ เช่น

-   การที่ตลาด EU และตลาดส่งออกหลายประเทศ กำหนดมาตรการคุมเข้มการตรวจเชื้อโรค
    และสารตกค้างในสินค้าจำพวกสัตว์น้ำทำให้กระทบต่อปริมาณการส่งออกกุ้งแช่แข็งจากประเทศไทยอย่างมาก
    อาทิ การกำหนดค่าสารปนเปื้อน Dioxin และสารตกค้าง Malacite green เป็นต้น

-   การที่สหรัฐอเมริกาเรียกเก็บภาษีการทุ่มตลาดจากผู้ส่งออกประเทศไทย
    ทำให้ต้นทุนส่งออกกุ้งไปสหรัฐอเมริกาเพิ่มขึ้น อย่างไรก็ตามอัตราภาษี Anti - Dumping
    ของไทยก็ยังต่ำกว่าคู่แข่งบางประเทศ เช่น จีน อินเดีย และเวียดนาม เป็นต้น

 การแก้ไขมาตรการคุมเข้มการตรวจเชื้อโรค บริษัทได้นำระบบการตรวจสอบและควบคุมคุณภาพและความปลอดภัยของอาหาร (BRITISH RETAIL CONSORTIUM STANDARD : BRC) , ระบบมาตรฐาน ISO 9001 : 2000 และมาตรฐาน HALAL ซึ่งเป็นระบบมาตรฐานสากลที่ได้รับการยอมรับในอุตสาหกรรมอาหารมาใช้ในกระบวนการผลิต เพื่อควบคุมคุณภาพผลิตภัณฑ์จนเป็นที่ยอมรับจากประเทศผู้นำเข้าแล้ว 

ส่วนแนวทางแก้ไขการเรียกเก็บภาษีการทุ่มตลาด (Anti – dumping) นั้น บริษัทฯ
ได้จ้างที่ปรึกษาเพื่อเตรียมข้อมูลในการ Review อัตราภาษี Anti-Dumping แล้ว
เพื่อควบคุมไม่ให้อัตราภาษีการทุ่มตลาดดังกล่าวสูงเกินกว่าในปัจจุบัน

ปัจจัยความเสี่ยงในการต่ออายุสัญญาเช่าของโรงงานแห่งที่ 1

บริษัทเช่าพื้นที่กับการท่าเรือแห่งประเทศไทย เพื่อเป็นที่ตั้งของโรงงานผลิตอาหารทะเล
แช่แข็งและถือว่าเป็นโรงงานแห่งแรกของบริษัทที่เปิดดำเนินการ
ปัจจุบันโรงงานแห่งนี้ใช้สำหรับการผลิตปลาทรายแช่แข็งเป็นหลัก
แต่เนื่องจากสัญญาเช่าดังกล่าวได้หมดอายุลงตั้งแต่ปี 2543 และปัจจุบันยังอยู่ระหว่าง
การเจรจาต่ออายุสัญญาเช่ากับการท่าเรือฯ จึงอาจกระทบต่อสายการผลิตปลาทรายแช่แข็งในอนาคต
อย่างไรก็ตาม การท่าเรือฯ ยังคงอนุญาตให้บริษัทดำเนินกิจการต่อไป
โดยบริษัทยังคงชำระค่าเช่าที่ดินตามที่สัญญาเดิมกำหนดไว้

ปัจจุบัน บริษัทมีพนักงานในสายการผลิตเนื้อปลาแช่แข็งประมาณ 500 คน
ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นพนักงานที่อาศัยอยู่ในละแวกใกล้กับโรงงาน
โดยที่พนักงานแต่ละคนมีความชำนาญและเชี่ยวชาญในการแล่เนื้อปลาเป็นอย่างดี
ดังนั้นหากการท่าเรือฯ ไม่อนุญาตให้ต่ออายุสัญญาหรือไม่ให้ดำเนินกิจการบนพื้นที่ดังกล่าว
บริษัทคาดว่าจะย้ายพนักงานพร้อมทั้งเครื่องจักรไปยังโรงงานแห่งที่ 2 (มหาชัย)
ซึ่งมีพื้นที่รองรับเพียงพอ
และการโยกย้ายดังกล่าวจะไม่ทำให้สายการผลิตปลาทรายแช่แข็งต้องหยุดชะงัก
บริษัทคาดว่าจะทำให้ต้นทุนการผลิตปลาทรายเพิ่มขึ้นประมาณร้อยละ 1
ของต้นทุนการผลิตปลาทรายแช่แข็ง

4.  ปัจจัยความเสี่ยงจากการมีผู้ถือหุ้นรายใหญ่

บริษัทมีกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่ คือ ตระกูลอมรรัตนชัยกุล ถือหุ้นประมาณ 64%
ทำให้ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ดังกล่าวมีอำนาจในการควบคุมบริษัทฯ
และมีอิทธิพลต่อการตัดสินใจของบริษัทฯในทุกเรื่องที่ต้องได้รับอนุมัติจากที่ประชุมผู้ถือหุ้น
ดังนั้นผู้ถือหุ้นรายย่อยของบริษัทฯจึงมีความเสี่ยงจากการไม่สามารถรวบรวมคะแนนเสียง
เพื่อตรวจสอบและถ่วงดุลเรื่องที่ผู้ถือหุ้นรายใหญ่เสนอให้ที่ประชุมผู้ถือหุ้นพิจารณา

5.  ปัจจัยความเสี่ยงทางด้านการเงิน

บริษัทมีเงินกู้ยืมระยะยาวจำนวน 1,329 ล้านบาท ซึ่งจะถึงกำหนดชำระภายใน 1 ปีจำนวน

311 ล้านบาท โดยบริษัทมีข้อตกลงกับสถาบันการเงินเจ้าหนี้ว่าจะต้องดำรงอัตราส่วนทางการเงิน
เช่น หนี้สินต่อทุนไม่ให้เกิน 2 เท่า
บริษัทฯจึงมีความเสี่ยงจากการผิดเงื่อนไขดังกล่าวเนื่องจากไม่สามารถดำรงอัตราส่วนทางการเงินดังกล่าวได้
ซึ่งอาจมีผลกระทบต่อสภาพคล่องทางการเงินของบริษัท หากผู้ให้กู้เรียกเงินกู้คืนก่อนกำหนดเวลา
ทั้งนี้ในปี 2552 ผู้ให้กู้ทุกรายไม่มีการเรียกคืนเงินกู้ก่อนกำหนดแต่อย่างใด
เนื่องจากบริษัทผ่อนชำระคืนเงินกู้และดอกเบี้ยตามกำหนดเวลา