1. ปัจจัยความเสี่ยง

ปัจจัยความเสี่ยงที่บริษัทเห็นว่าอาจมีผลกระทบต่อธุรกิจ มีดังต่อไปนี้

ความเสี่ยงทางด้านราคาวัตถุดิบ

เนื่องจากวัตถุดิบหลักที่ใช้ในการผลิตอาหารสัตว์ของบริษัท ได้แก่ ข้าวโพด กากถั่ว ปลาป่น รำ
และปลายข้าว
จะมีความผันผวนในด้านราคาค่อนข้างมาก โดยคิดเป็นต้นทุนประมาณร้อยละ 80
ของต้นทุนวัตถุดิบอาหารสัตว์ทั้งหมด
ซึ่งราคาวัตถุดิบจะเปลี่ยนแปลงไปตามความต้องการใช้และปริมาณของผลผลิตในแต่ละช่วงและฤดูกาล
เช่น การซื้อวัตถุดิบในแต่ละครั้งโดยมีปริมาณมาก ๆ ซึ่งจะทำให้วัตถุดิบมีราคาต่ำลง
และในบางช่วงฤดูกาลอาจมีผลผลิตของวัตถุดิบหลัก
บางประเภทออกมาน้อยซึ่งจะทำให้วัตถุดิบมีราคาสูงขึ้น เป็นต้น
ซึ่งเป็นปัญหาที่เกิดขึ้นเช่นเดียวกับการผลิตใน
อุตสาหกรรมการแปรรูปผลิตผลทางการเกษตรประเภทอื่น ๆ อย่างไรก็ตาม
บริษัทนั้นสามารถปรับเปลี่ยนราคาขายอาหารสัตว์ ให้สอดคล้องกับต้นทุนวัตถุดิบอาหารสัตว์ที่เพิ่มขึ้นได้
โดยการขออนุมัติการปรับขึ้นราคาจากกรมการค้าภายใน
ทั้งนี้อาหารสัตว์เป็นสินค้าที่หน่วยงานของรัฐควบคุมราคาจำหน่าย
ทำให้การขอปรับราคาขายอาจปรับได้ไม่เท่ากับการเพิ่มขึ้นของราคาวัตถุดิบในบางครั้ง
บริษัทได้มีการวางแผนการจัดซื้อวัตถุดิบอาหารสัตว์ให้มีประสิทธิภาพมากที่สุด เช่น
การจัดซื้อวัตถุดิบในช่วงที่ผลผลิตวัตถุดิบภายในประเทศออกสู่ตลาดมากและมีราคาต่ำ
โดยบริษัทจะมีการจัดซื้อและจัดเก็บ
ในปริมาณที่เหมาะสมกับระดับการผลิตเพื่อใช้ในช่วงที่วัตถุดิบมีราคาสูงขึ้น
ทั้งนี้บริษัทมีไซโลที่สามารถเก็บสต๊อคข้าวโพด
ได้นานถึง 6 เดือน
อีกทั้งบริษัทยังสามารถปรับเปลี่ยนการใช้วัตถุดิบหลักบางตัวที่มีการปรับราคาสูงขึ้น
โดยลดปริมาณการใช้น้อยลงได้และไปใช้วัตถุดิบหลักตัวอื่นที่มีราคาต่ำกว่า
ประกอบกับบริษัทได้มีการหาแหล่งผู้ผลิตวัตถุดิบรายใหม่ ๆ ใน
ต่างประเทศที่มีต้นทุนต่ำกว่าการซื้อวัตถุดิบในประเทศ

ความเสี่ยงทางด้านการบริหารจัดการ

ปัจจุบันบริษัทมีกลุ่มตระกูลลีละศิธร เป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ คิดเป็นร้อยละ 46.04
ของจำนวนทุนจดทะเบียนและเรียกชำระแล้วทั้งหมดของบริษัท
จึงทำให้กลุ่มลีละศิธรสามารถควบคุมคะแนนเสียงในการประชุมผู้ถือหุ้นแต่ละครั้งได้
ไม่ว่าจะเป็นการแต่งตั้งหรือถอดถอนกรรมการรวมทั้งการลงมติที่ต้องใช้เสียงส่วนใหญ่จากผู้ถือหุ้น
ดังนั้นผู้ถือหุ้นรายอื่นอาจมีความเสี่ยงเนื่องจากไม่มีคะแนนเสียงพอที่จะเข้ามาตรวจสอบและถ่วงดุลอำนาจในการบริหารและการจัดการของบริษัทได้
เนื่องจากต้องใช้เสียงกึ่งหนึ่งของทุนจดทะเบียนและเรียกชำระแล้วทั้งหมดของบริษัท

ความเสี่ยงด้านอัตราแลกเปลี่ยน

ลักษณะการประกอบธุรกิจของบริษัทเป็นการจำหน่ายอาหารสัตว์และลูกไก่เนื้อภายในประเทศทั้งหมด
ในขณะที่วัตถุดิบ เช่น กากถั่วเหลือง และนมผง เป็นต้น ซึ่งต้องนำเข้าจากต่างประเทศ เช่น
ประเทศอินเดีย ประเทศในแถบอเมริกาใต้ และประเทศในทวีปยุโรป คิดเป็นประมาณร้อยละ 40
ของมูลค่าต้นทุนการใช้วัตถุดิบอาหารสัตว์ในการผลิตทั้งหมด
จึงทำให้บริษัทมีความเสี่ยงในด้านของอัตราแลกเปลี่ยน เนื่องจากรายได้เป็นเงินบาท
ในขณะที่บริษัทมีรายจ่ายบางส่วนต้องจ่ายเป็นเงินตราต่างประเทศ (ดอลล่าร์สหรัฐ) อย่างไรก็ตาม
บริษัทมีการบริหารความเสี่ยงดังกล่าวด้วยการการทำสัญญาซื้อขาย
เงินตราต่างประเทศเป็นการล่วงหน้า
ประกอบกับการติดตามภาวะการเปลี่ยนแปลงของค่าเงินอย่างสม่ำเสมอ
การดำเนินการดังกล่าวช่วยให้บริษัทสามารถควบคุมความเสี่ยงในด้านการเปลี่ยนแปลงอัตราแลกเปลี่ยนได้ในระดับหนึ่ง

ความเสี่ยงด้านเรื่องมูลค่าตามเวลา (Time Value) ของใบสำคัญแสดงสิทธิ

ตามมติที่ประชุมวิสามัญผู้ถือหุ้น ครั้งที่ 1/2546 เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม 2546
ได้อนุมัติการจัดสรรใบสำคัญ
แสดงสิทธิจำนวน 245 ล้านหน่วยให้แก่ผู้ถือหุ้นเดิมที่มีรายชื่อตามสมุดทะเบียนพักการโอนหุ้น ณ วันที่
17 พฤศจิกายน 2546 โดยให้สิทธิผู้ถือใบสำคัญแสดงสิทธิในการซื้อหุ้นสามัญเพิ่มทุนในอัตราส่วน 1
หน่วยใบสำคัญแสดงสิทธิ ต่อ 1
หุ้นสามัญ ในราคา 4 บาทต่อหุ้น (มูลค่าหุ้นที่ตราไว้หุ้นละ 1 บาท) ทั้งนี้ใบสำคัญแสดงสิทธิดังกล่าว
บริษัทจะทำการปรับราคาการใช้สิทธิและอัตราการใช้สิทธิตามที่ระบุไว้ในเงื่อนไขการปรับสิทธิในส่วนที่
3 ข้อ 1.4 (ง) แต่เนื่องจากวิธีการปรับสิทธิดังกล่าว
คำนึงถึงราคาการใช้สิทธิและอัตราการใช้สิทธิ ณ วันปรับสิทธิเท่านั้น
โดยมิได้คำนึงถึงมูลค่าตามเวลา (Time Value) ของใบสำคัญแสดงสิทธิแต่อย่างใด
ซึ่งมูลค่าตามเวลาของใบสำคัญแสดงสิทธิจะลดลงเมื่อเวลาการใช้สิทธิของ
ใบสำคัญแสดงสิทธิเหลือน้อยลง
และหากบริษัทมีการขายใบสำคัญแสดงสิทธิหรือหลักทรัพย์แปลงสภาพที่ออกใหม่
ในอนาคต อาจทำให้ผู้ถือใบสำคัญแสดงสิทธิที่จะเสนอขายในครั้งนี้
ภายหลังการปรับสิทธิแล้วมีสิทธิและผลประโยชน์
ด้อยไปกว่าเดิม

ความเสี่ยงด้านผลกระทบต่อสัดส่วนการถือหุ้นในการเสนอขายหุ้นสามัญเพิ่มทุนต่อบุคคลในวงจำกัด

ตามมติที่ประชุมวิสามัญผู้ถือหุ้น ครั้งที่ 1/2546 เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม 2546
ได้อนุมัติการจัดสรรหุ้นสามัญเพิ่มทุนจำนวน 245 ล้านหุ้น เสนอขายต่อบุคคลในวงจำกัด
โดยการเสนอขายดังกล่าวอาจเป็นการเสนอขายในคราวเดียวกันทั้งจำนวน หรือเป็นคราวๆ ไปก็ได้
โดยกำหนดว่าราคาเสนอขายหุ้นดังกล่าวจะต้องไม่ต่ำกว่าร้อยละ 80
ของราคาปิดเฉลี่ยของหุ้นของบริษัทในตลาดหลักทรัพย์ในช่วงเวลาก่อนที่จะมีการเสนอขาย
โดยได้มอบอำนาจให้คณะกรรมการบริษัทเป็นผู้มีอำนาจในการกำหนดจำนวนวันที่จะใช้ในการคำนวณราคาปิดเฉลี่ยตามที่เห็นสมควร
ดังนั้น ภายหลังการเสนอขาย
หุ้นสามัญเพิ่มทุนต่อบุคคลในวงจำกัด จะมีผลทำให้สัดส่วนการถือหุ้นของผู้ถือหุ้นเดิมลดลงไปร้อยละ 25
(Dilution Effect) และจะทำให้เกิดผลกระทบในด้านของราคาหลักทรัพย์ (Price Dilution
Effect) ประมาณร้อยละ 6.67