2.ปัจจัยความเสี่ยง

2.1 ความเสี่ยงจากการที่บริษัทอาจมีเงินทุนหมุนเวียนไม่เพียงพอ

บริษัทและบริษัทย่อย ได้รับวงเงินสินเชื่อจากสถาบันการเงินเป็นจำนวน 880 ล้านบาท และจำนวน
90 ล้านบาท ตามลำดับ โดยมีโครงการของบริษัทฯ ค้ำประกัน ซึ่ง ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2552
บริษัทฯ มีหนี้สินหมุนเวียนเป็นจำนวน 439.30 ล้านบาท
ทั้งนี้แนวทางในการพัฒนาโครงการของบริษัทฯ เป็นไปในลักษณะสร้างไปขายไป
ดังนั้นปริมาณเงินที่บริษัทฯ
จะต้องใช้เป็นเงินหมุนเวียนลงทุนล่วงหน้าไปก่อนจะอยู่ในระดับที่ไม่สูงมากนัก
เนื่องจากเงินหมุนเวียนส่วนหนึ่งบริษัทฯ จะได้รับจากเงินผ่อนชำระค่างวดจากลูกค้าของบริษัทฯ
ที่ซื้อบ้านไปก่อนหน้านี้แล้ว

ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมานับตั้งแต่ที่บริษัทฯ ได้รับอนุมัติวงเงินสินเชื่อจากสถาบันการเงิน
บริษัทฯมีการวางแผนในการบริหารเงินทุนหมุนเวียนของกิจการได้เป็นอย่างดี
และสามารถจ่ายชำระหนี้เงินต้นและดอกเบี้ยเงินกู้ให้แก่สถาบันการเงินได้ตรงตามที่กำหนดไว้ในเงื่อนไขสัญญาเงินกู้
โดยปัจจุบันบริษัทและบริษัทย่อยอยู่ระหว่างดำเนินการขออนุมัติขยายอายุสัญญาเงินกู้กับธนาคารออกไปถึงเดือนกันยายน
2554 และเดือนพฤษภาคม 2554 ตามลำดับ

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2552 บริษัทฯ มีอัตราส่วนสภาพคล่องเท่ากับ 1.71 เท่า
อัตราส่วนหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้น1.22 เท่า อัตราส่วนความสามารถชำระภาระผูกพัน 0.22 เท่า
ดังนั้นความเสี่ยงจากการที่บริษัทฯ อาจมีเงินทุนหมุนเวียนไม่เพียงพอนั้น ที่ผ่านมาบริษัทฯ
สามารถควบคุมและบริหารเงินทุนหมุนเวียนได้
อย่างไรก็ตามบริษัทมีการวางแผนในการพัฒนาโครงการในทรัพย์สินที่มีอยู่เพิ่มเติมเพื่อสร้างรายได้ให้แก่บริษัทและเป็นการบริหารเงินทุนหมุนเวียนของกิจการ
และเพื่อให้เพียงพอต่อการชำระหนี้คืนแก่ธนาคาร

2.2 ความเสี่ยงเกี่ยวกับความสามารถในการชำระหนี้ให้แก่เจ้าหนี้

บริษัทฯ ได้รับเงินกู้ระยะสั้นจำนวน 90.00 ล้านบาทและเงินกู้ระยะยาวจำนวน 860.00
ล้านบาทจากสถาบันการเงิน ซึ่งกำหนดระยะเวลาการชำระคืนในเดือนพฤษภาคม 2553
และเดือนมิถุนายน 2553 ตามลำดับ ทั้งนี้จากเงื่อนไขในสัญญาเงินกู้ระยะยาวของธนาคาร
บริษัทจะต้องดำรงอัตราหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้น ให้อยู่ในอัตราส่วนไม่เกิน 1.50 เท่า
โดยมีทรัพย์สินในโครงการเป็นหลักประกัน ดังนั้น บริษัทฯ
อาจมีความเสี่ยงหากไม่สามารถชำระคืนเงินต้นและดอกเบี้ยตามเงื่อนไขที่ระบุในสัญญาเงินกู้
โดยเจ้าหนี้มีสิทธิที่จะคิดดอกเบี้ยในอัตราสูงสุด (ดอกเบี้ยอัตราผิดนัด)
และมีสิทธิเรียกคืนเงินต้นทั้งหมดทันที หรืออาจทำการฟ้องร้องยึดหลักประกันได้
ซึ่งจะส่งผลกระทบในทางลบต่อผลการดำเนินงานของบริษัทฯ และบริษัทย่อยได้ อย่างไรก็ตาม ณ
วันที่ 31 ธันวาคม 2552 บริษัทมีภาระหนี้สินคงเหลือกับสถาบันการเงิน เท่ากับ 389.49 ล้านบาท
และมีอัตราส่วนหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้นเท่ากับ 1.22 เท่า
ซึ่งเป็นไปตามเงื่อนไขในสัญญาเงินกู้ของธนาคารที่กำหนดไว้
รวมถึงที่ผ่านมาบริษัทมีการชำระหนี้ได้ตรงตามเงื่อนไขและไม่มีประวัติเสียหายทางการเงินนับตั้งแต่ได้รับอนุมัติเงินกู้จากธนาคาร

2.3 ความเสี่ยงจากการเพิ่มขึ้นของราคาวัสดุก่อสร้าง

ในการดำเนินการที่ผ่านมานั้น บริษัทฯ จะทำการว่าจ้างผู้รับเหมาให้ดำเนินการก่อสร้างทั้งหมด
หากแต่บริษัทฯ เป็นผู้จัดซื้อวัตถุดิบสำหรับการก่อสร้างเอง ยกเว้นการทำสัญญากับ บริษัท ซุปเปอร์
สปีด คอนสตรัคชั่น จำกัด ที่เป็นการจ้างเหมารวมค่าวัสดุก่อสร้างด้วย
เนื่องจากโครงการดังกล่าวเป็นการปรับปรุงซ่อมแซมโครงการเดิมเป็นหลัก (
ไม่ได้เป็นการก่อสร้างใหม่ ) ซึ่งการว่าจ้างดังกล่าวทำให้บริษัทฯ สามารถควบคุมค่าก่อสร้างได้ดีขึ้น

สำหรับในช่วงปี 2552 ที่ผ่านมาราคาวัตถุดิบในการก่อสร้างในภาพรวมมีการปรับตัวลดลง
วัสดุก่อสร้าง อาทิ เหล็ก ซีเมนต์ และผลิตภัณฑ์คอนกรีต ราคาลดลง
เนื่องจากแรงซื้อชะลอตัวตามความต้องการใช้ในตลาด
ซึ่งสะท้อนมาจากภาวะการก่อสร้างที่ยังทรงตัว

ทั้งนี้ในช่วงไตรมาสที่ 3-4 เริ่มมีสัญญาณฟื้นตัวของราคาวัสดุก่อสร้าง และมีแนวโน้มต่อเนื่องถึงปี
2553 โดยต้นทุนก่อสร้างมีแนวโน้มปรับตัวสูงขึ้นตามทิศทางราคาน้ำมัน และภาวะเงินเฟ้ อ
รวมทั้งมีปัจจัยที่สำคัญ คือ โครงการก่อสร้างรถไฟฟ้าส่วนต่อขยาย
และแผนกระตุ้นเศรษฐกิจของรัฐบาลซึ่งจะเป็นการใช้จ่ายเกี่ยวกับการก่อสร้างของภาครัฐ เช่น
งานบำรุงรักษา และก่อสร้างทาง เป็นต้น

อย่างไรก็ตาม
บริษัทคาดว่าปัญหาการปรับเพิ่มขึ้นของราคาวัตถุดิบจะไม่ส่งผลกระทบกับต้นทุนในการก่อสร้างบริษัทฯ
มากนัก เนื่องจาก บริษัทฯ มีการบริหารงานระบบจัดซื้อที่ดี
โดยสามารถวางแผนงานและคำนวณการใช้วัสดุก่อสร้างในแต่ละโครงการได้อย่างมีประสิทธิภาพ
ส่งผลให้บริษัทฯ สามารถเลือกซื้อวัสดุก่อสร้างได้ในราคาที่ดี
และมีจำนวนที่เพียงพอสำหรับดำเนินการก่อสร้างที่จะต้องใช้จริงในแต่ละโครงการนอกจากนี้โครงการที่ก่อสร้างแล้วส่วนใหญ่ของบริษัทฯ
เป็นโครงการที่มีการดำเนินการไปแล้วกว่าร้อยละ 97
และคงเหลือที่จะสร้างต่อไม่มากนักก่อนที่จะนำออกขายได้

2.4 ความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ยเงินกู้ยืม และความเข้มงวดในการให้สินเชื่อของธนาคารพาณิชย์

ภาวะเศรษฐกิจในปี 2553 มีแนวโน้มปรับตัวดีขึ้น ทั้งในด้านการลงทุนของภาครัฐและภาคเอกชน
รวมทั้งการบริโภคในประเทศ
ส่งผลให้ทิศทางของอัตราเงินเฟ้อภายในประเทศมีแนวโน้มปรับตัวสูงขึ้น
นอกจากนี้ยังมีปัจจัยทางด้านทิศทางอัตราดอกเบี้ยในต่างประเทศ ซึ่งมีการคาดการณ์ว่า FED หรือ
ธนาคารกลางสหรัฐฯ น่าจะเริ่มปรับขึ้นอัตราดอกเบี้ย FED Funds Rate ในช่วงปลายไตรมาสที่ 3
ปี 2553 ซึ่งจะส่งผลให้อัตราดอกเบี้ยเงินฝากและอัตราดอกเบี้ยเงินกู้มีแนวโน้มขยับขึ้นไปด้วย
โอกาสที่ต้นทุนการเงินจะเพิ่มสูงขึ้นในระยะ 6 เดือนข้างหน้า
จึงเป็นประเด็นที่บริษัทต้องพิจารณาวางแผนเตรียมสภาพคล่องและแผนการลงทุนในอนาคต

นอกจากนี้นโยบายการให้สินเชื่อของธนาคารพาณิชย์ยังคงมีความเข้มงวด
เพื่อป้องกันความเสี่ยงจากภาวะเศรษฐกิจที่ยังไม่ฟื้นตัวเต็มที่ รวมทั้งปัจจัยทางด้านอัตราเงินเฟ้อ
และทิศทางของอัตราดอกเบี้ยที่มีแนวโน้มปรับตัวสูงขึ้น
จึงอาจส่งผลให้ผู้ประกอบการบางรายเข้าถึงแหล่งเงินทุนเพื่อพัฒนาโครงการได้ยากยิ่งขึ้น
อย่างไรก็ตามเอเวอร์แลนด์มีนโยบายในการสร้างพันธมิตรกับสถาบันการเงินหลาย ๆ แห่ง
เพื่อเพิ่มทางเลือกในการเข้าถึงแหล่งเงินทุนในการพัฒนาโครงการของบริษัท
ทั้งนี้โครงการที่ดำเนินการอยู่ในปัจจุบันทั้งหมดได้รับการสนับสนุนทางการเงินจากสถาบันการเงินภายในประเทศมาโดยตลอดเป็นอย่างดี

2.5 ความเสี่ยงจากความไม่มั่นคงทางการเมืองและภาวะเศรษฐกิจ

ความไม่มั่นคงทางการเมืองของประเทศไทยยังคงเป็นปัจจัยสำคัญต่อความเชื่อมั่นของนักลงทุน
อันจะส่งผลกระทบต่อการฟื้นตัวทางเศรษฐกิจของประเทศ ทั้งนี้ในรอบปี 2552 ที่ผ่านมา
ปัญหาความแตกต่างทางด้านความคิดของแต่ละกลุ่มการเมืองส่งผลกระทบต่อความมั่นคงของรัฐบาลมาโดยตลอด
และยังคงเป็นปัญหาต่อเนื่องมาจนถึงปี 2553

ความไม่มั่นคงทางการเมืองจะส่งผลต่อเสถียรภาพในการบริหารงานของรัฐบาล
และจะส่งผลกระทบต่อความเชื่อมั่นของนักลงทุนจากต่างประเทศ
ทั้งนี้จากแนวโน้มของภาวะเศรษฐกิจที่มีสัญญาณการฟื้นตัวที่ดีขึ้นเล็กน้อยแต่ก็นับว่ายังอยู่ในระดับต่ำ
ดังนั้นหากเกิดสถานการณ์ใดที่ส่งผลกระทบต่อเสถียรภาพของรัฐบาล
อาจจะทำให้การฟื้นตัวของเศรษฐกิจในประเทศเกิดการชะงักงันขึ้นอีกครั้งได้

แนวโน้มภาวะเศรษฐกิจในประเทศช่วงครึ่งปีหลังของปี2552 ต่อเนื่องในปี 2553
มีสัญญาณของการฟื้นตัว ตามการฟื้นตัวของภาวะเศรษฐกิจโลก
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเศรษฐกิจของประเทศในภูมิภาคเอเชีย ที่เริ่มมีการฟื้นตัวที่ดีขึ้น
ทำให้ภาคการส่งออก และภาคการท่องเที่ยวของประเทศไทยเริ่มปรับตัวดีขึ้น
ในขณะที่การผลิตภาคอุตสาหกรรม และการใช้จ่ายภายในประเทศกลับมาขยายตัวเพิ่มขึ้น

อย่างไรก็ดี การลงทุนในภาคเอกชนแม้ว่าจะเริ่มฟื้นตัวแต่ก็ยังอยู่ในระดับต่ำ
นักลงทุนต่างประเทศโดยเฉพาะนักลงทุนจากญี่ปุ่น
ยังคงมีความกังวลกับปัญหาความไม่มั่นคงทางการเมืองและภาวะเศรษฐกิจ
รวมทั้งปัญหาจากกรณีของนิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด ราคาน้ำมันที่ผันผวน
ซึ่งจะเป็นปัจจัยเสี่ยงต่อนโยบายการลงทุนในประเทศไทยในระยะต่อไป

2.6 ความเสี่ยงจากขั้นตอนการยื่นขอใบอนุญาตก่อสร้างโครงการอสังหาริมทรัพย์
และการจัดทำรายงานการวิเคราะห์

ผลกระทบสิ่งแวดล้อม (Environmental Impact Assessment: EIA)

การจัดทำรายงานการวิเคราะห์ผลกระทบสิ่งแวดล้อม(Environmental Impact Assessment:
EIA) เป็นหนึ่งในขั้นตอนการขออนุญาตก่อสร้างโครงการอสังหาริมทรัพย์
ซึ่งปัจจุบันยังคงเป็นอุปสรรคใหญ่ของผู้ประกอบการ
ทั้งนี้บางโครงการที่ยื่นขออนุมัติจากคณะกรรมการสิ่งแวดล้อมใช้เวลากับขั้นตอนดังกล่าวนาน
เพราะถูกส่งกลับให้แก้ไขใหม่หลายรอบ ส่งผลกระทบต่อระยะเวลาในการก่อสร้างโครงการ,
ต้นทุนในการก่อสร้าง และการวางแผนงานขายให้กับลูกค้า

ทั้งนี้การออกกฎหมายเพื่อให้ผู้ประกอบการที่มีโครงการที่เข้าข่ายต้องทำ EIA
เพื่อรายงานว่าโครงการนั้นมีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมอย่างไรบ้างนั้นเป็นสิ่งที่ดีเนื่องจากเป็นการบังคับให้ผู้ประกอบการคำนึงถึงความสำคัญของสิ่งแวดล้อมภายในโครงการ
และทำให้ผู้ซื้อโครงการนั้นๆได้รับประโยชน์จากสภาพแวดล้อมที่ดีภายในโครงการที่ตนซื้อไปด้วย

อย่างไรก็ตามในทางปฏิบัติ ในประเด็นดังกล่าวส่งผลกระทบต่อต้นทุนในการพัฒนาโครงการ
และผู้ประกอบการย่อมผลักภาระต้นทุนเหล่านี้มาให้กับผู้ซื้อในรูปของราคาโครงการที่แพงขึ้น
ในแง่ของผู้ประกอบการ ความล่าช้าในการได้รับใบอนุญาตส่งผลต่อแผนงานในการก่อสร้าง
และแผนงานขายให้กับลูกค้า ซึ่งจากความไม่ชัดเจนของกฎเกณฑ์ในการพิจารณา
ทำให้ไม่เพียงแต่โครงการคอนโดมิเนียมในปัจจุบันที่ได้รับผลกระทบ
แต่โครงการแนบราบหลายแห่งก็ได้รับผลกระทบด้วยเช่นเดียวกัน

จากประเด็นการจัดทำรายงานการวิเคราะห์ผลกระทบสิ่งแวดล้อม(Environmental Impact
Assessment: EIA)
ซึ่งเป็นหนึ่งในขั้นตอนการขออนุญาตก่อสร้างโครงการอสังหาริมทรัพย์ในปัจจุบัน
ทำให้บริษัทให้ความสำคัญในเรื่องนี้และนำมาเป็นปัจจัยหนึ่งเพื่อวิเคราะห์ข้อดีและข้อเสีย,
ระยะเวลา และต้นทุนในการก่อสร้าง เพื่อใช้สำหรับวางแผนพัฒนาโครงการของบริษัทในอนาคต

2.7 ความเสี่ยงจากการชะลอโครงการของบริษัท

จากภาวะเศรษฐกิจที่ชะลอตัวมาตั้งแต่กลางปี 2551 ต่อเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน
บริษัทจึงได้ชะลอการพัฒนาโครงการที่มีอยู่เพื่อรอดูทิศทางเศรษฐกิจ
โดยโครงการที่รอการพัฒนาในปัจจุบัน ได้แก่ โครงการมายโฮม สุวินทวงศ์ และ โครงการมายโฮม
เชียงใหม่ ทั้งนี้จากปัญหาเศรษฐกิจที่ชะลอตัวส่งผลให้รายได้จากการขายโครงการที่เหลืออยู่ คือ
โครงการมายโฮม เทพารักษ์ และ โครงการมายวิลล่า บางนา ปรับตัวลดลง

การชะลอการพัฒนาโครงการมายโฮม สุวินทวงศ์ และ โครงการมายโฮม เชียงใหม่
ส่งผลกระทบทำให้บริษัทไม่สามารถใช้ประโยชน์จากการมีทรัพย์สินเพื่อก่อให้เกิดรายได้และทำให้บริษัทมีเงินทุนหมุนเวียนเพิ่มขึ้นสำหรับใช้ในการดำเนินกิจการ
และชำระเงินกู้ยืมจากธนาคาร

ปัจจุบัน โครงการมายโฮม สุวินทวงศ์ มีการก่อสร้างถนนเข้าสู่โครงการเรียบร้อยแล้ว
และเริ่มวางแนวระบบสาธารณูปโภคภายในตัวโครงการบางส่วน
รวมทั้งมีการเริ่มก่อสร้างบ้านตัวอย่างเพื่อเตรียมสำหรับพัฒนาโครงการต่อไป
ในส่วนของโครงการมายโฮม เชียงใหม่ บริษัทได้ดำเนินการก่อสร้างสำนักงานขาย
และอยู่ระหว่างดำเนินการรังวัดสอบเขตโครงการ เพื่อขอยื่นจัดสรรในขั้นตอนต่อไป
รวมทั้งวางแผนงานก่อสร้างถนนเข้าสู่โครงการ
โดยบริษัทจำเป็นต้องเร่งพัฒนาทั้งสองโครงการดังกล่าว
เพื่อสร้างรายได้ให้แก่บริษัทเพิ่มขึ้นในอนาคต

2.8 ความเสี่ยงจากการมีลูกหนี้ผ่อนชำระ

ในปี 2551 และ 2550 บริษัทมีลูกหนี้ผ่อนชำระจากการทำสัญญาจะซื้อจะขายห้องชุดสำนักงาน
จำนวนหนึ่ง รวมมูลค่าตามสัญญาทั้งหมด จำนวน 319.69 ล้านบาท
ซึ่งที่ผ่านมาลูกหนี้ได้ดำเนินการผ่อนชำระตามสัญญาตามเงื่อนไขมาโดยตลอด
ทั้งนี้มูลค่าลูกหนี้ตามสัญญา ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2552 มีจำนวน 128.36 ล้านบาท
ซึ่งต่อมาเมื่อวันที่ 4 มกราคม 2553 ลูกหนี้ขอขยายระยะเวลาการจ่ายชำระเงินงวดที่ 10
เป็นผ่อนชำระค่างวดเป็นรายเดือน จำนวน 12 งวด งวดที่ 1 – 11 รวมเป็นจำนวนเงิน 16.50
ล้านบาท งวดที่ 12 จำนวนเงิน 111.86 ล้านบาท (ดูหมายเหตุประกอบงบการเงิน 6 และ 30)

สาเหตุที่ลูกหนี้ดังกล่าวข้างต้นมาขอเปลี่ยนแปลงเงื่อนไขการจ่ายชำระ
อันเนื่องมาจากปัญหาภาวะเศรษฐกิจที่ตกต่ำ ส่งผลต่อความสามารถในการชำระหนี้ของลูกหนี้
ดังนั้นบริษัทจึงได้ดำเนินการขยายระยะเวลาการจ่ายชำระหนี้ให้แก่ลูกหนี้
โดยพิจารณาจากประวัติการผ่อนชำระของลูกหนี้ที่ผ่านมาพบว่าเป็นลูกหนี้ที่มีประวัติการผ่อนชำระดี
อีกทั้งได้ผ่อนชำระมาแล้วเป็นมูลค่าเกินกว่าร้อยละ50 ของมูลค่ารวมในสัญญา
จึงแสดงให้เห็นว่าลูกหนี้มีความประสงค์ที่จะดำเนินการผ่อนชำระหนี้ให้ครบตามสัญญาซื้อขาย
ประกอบกับบริษัทจะมีรายได้จากการชำระหนี้โครงการในแต่ละเดือนเพื่อนำมาเป็นเงินทุนหมุนเวียนภายในบริษัท
ซึ่งน่าจะเกิดผลดีกว่าการยกเลิกสัญญากับลูกหนี้ในกรณีที่ไม่สามารถผ่อนชำระตามสัญญาเดิมได้

จากกรณีดังกล่าวบริษัทได้นำเงินค่างวดผ่อนชำระมาคำนวณหามูลค่าปัจจุบันของกระแสเงินสดที่จะได้รับในอนาคต
โดยมีสมมติฐานว่าลูกหนี้จะผ่อนชำระด้วยเงินค่างวดดังกล่าวไปจนกว่าจะครบมูลค่าหนี้ที่มีอยู่ ณ
วันลงนามบันทึกต่อท้ายสัญญา เป็นเหตุให้บริษัทบันทึกขาดทุนจากกระแสเงินสดรับในอนาคต
(ค่าเผื่อการปรับมูลค่า) จำนวนเงิน 31.04 ล้านบาท ซึ่ง ณ
ปัจจุบันค่าเผื่อการปรับมูลค่าดังกล่าวมีจำนวนคงเหลือเท่ากับ 25.67 ล้านบาท
ซึ่งการดำเนินการดังกล่าวเป็นนโยบายป้องกันความเสี่ยงด้านสินเชื่อที่เกี่ยวเนื่องกับลูกหนี้การค้า
โดยบริษัทมีนโยบายการให้สินเชื่อที่ระมัดระวังและกำหนดวิธีการชำระเงินจากการขายโครงการ
ดังนั้นจึงคาดว่าจะไม่ได้รับความเสียหายจากการเรียกชำระหนี้จากลูกหนี้เหล่านั้นเกินกว่าจำนวนที่ได้ตั้งค่าเผื่อการปรับมูลค่าไว้แล้ว

นอกจากนั้นแล้ว
ลูกหนี้ดังกล่าวไม่มีความสัมพันธ์เกี่ยวข้องที่จะเข้าข่ายเป็นบุคคลที่เกี่ยวโยงกันตามประกาศตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
เรื่อง การเปิดเผยข้อมูลการปฏิบัติการของบริษัทจดทะเบียนในรายการที่เกี่ยวโยงกัน พ.ศ. 2546
ลงวันที่ 19 พฤศจิกายน 2546 และฉบับแก้ไขเพิ่มเติม ลงวันที่ 21 กรกฎาคม 2547

2.9 ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงกรรมการ

ปัจจุบันนายสวิจักร์ โลจายะ ในฐานะกรรมการผู้จัดการของบริษัทและบริษัทย่อย
ให้บริษัทกู้ยืมเงินระยะสั้น เพื่อใช้เป็นทุนหมุนเวียนในการบริหารงานของบริษัทฯ โดยมียอดคงค้าง ณ
วันที่ 31 ธันวาคม 2552 จำนวน 8.33 ล้านบาท นอกจากนี้นายสวิจักร์ โลจายะ
ยังได้ค้ำประกันเงินกู้ยืมจากสถาบันการเงินให้แก่บริษัทย่อย
โดยเป็นการค้ำประกันเงินกู้เพื่อซื้อที่ดินมาพัฒนาโครงการในอนาคต

การให้บริษัทกู้ยืมเงินระยะสั้นและการค้ำประกันเงินกู้ให้แก่บริษัทย่อยดังกล่าว นายสวิจักร์
โลจายะไม่มีการคิดดอกเบี้ย ค่าธรรมเนียม และผลตอบแทนอื่นใดจากบริษัทและบริษัทย่อย
รวมทั้งการค้ำประกันเงินกู้ให้แก่บริษัทย่อยนั้นก็เป็นไปตามเงื่อนไขของธนาคารในฐานะที่เป็นกรรมการผู้จัดการของบริษัทย่อย
ส่งผลให้บริษัทได้รับประโยชน์ในเรื่องดังกล่าวและทำให้บริษัทไม่มีต้นทุนทางการเงินจากการต้องชำระดอกเบี้ยในกรณีที่ต้องไปกู้ยืมเงินจากสถาบันการเงิน