2.1 ปัจจัยความเสี่ยง

ธุรกิจการให้บริการด้านการท่องเที่ยวที่บริษัทฯ และบริษัทย่อยคือบริษัท ภูเก็ตแฟนตาซี จำกัด
(มหาชน) ดำเนินอยู่
เป็นธุรกิจที่ขึ้นอยู่กับสภาวะการขยายตัวทางเศรษฐกิจและการท่องเที่ยวของประเทศโดยตรง บริษัทฯ
และบริษัทย่อยอาจจะมีความเสี่ยงในการดำเนินธุรกิจ ได้แก่
ความเสี่ยงจากสภาวะเศรษฐกิจและการท่อง เที่ยว
ความเสี่ยงจากการเกิดวิกฤตการณ์ที่มีผลกระทบต่อการท่องเที่ยว ความเสี่ยงด้านการเงิน
ความเสี่ยงจากสินทรัพย์ประเภทสัตว์เลี้ยง และความเสี่ยงจากการจัดการเทคนิคการแสดง
ซึ่งบริษัททั้งสองมีแนวทางในการป้องกันและจัดการกับความเสี่ยงแต่ละประเภท ดังนี้

(1) ความเสี่ยงจากสภาวะเศรษฐกิจและอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว

ธุรกิจการท่องเที่ยวเป็นธุรกิจที่ขึ้นอยู่กับสภาวะเศรษฐกิจทั้งจากภายในประเทศและต่างประเทศ
หากเศรษฐกิจภายในประเทศถดถอยลง ประชาชนทั่วไปก็จะมีรายได้และอำนาจซื้อลดลง
ความสามารถในการใช้จ่ายในด้านต่างๆ รวมทั้งการพักผ่อนหย่อนใจก็จะลดลงตามไปด้วย
ซึ่งมีผลกระทบต่อการดำเนินงานของบริษัทฯ และบริษัทย่อย
ส่วนสภาวะเศรษฐกิจของต่างประเทศโดยเฉพาะในภูมิภาคใกล้กับประเทศไทยนั้น
ก็มีผลกระทบต่อจำนวนนักท่องเที่ยวที่จะเดินทางเข้ามาท่องเที่ยวในประเทศไทยเช่นกัน
นักท่องเที่ยวเหล่านี้เป็นกลุ่มลูกค้าเป้าหมายของบริษัทฯ และบริษัทย่อยด้วย
อย่างไรก็ตามทั้งสองบริษัทมีนโยบายที่จะลดความเสี่ยงในด้านนี้
โดยการกระจายกลุ่มลูกค้าเป้าหมายไปยังกลุ่มต่างๆ อย่างทั่วถึง
โดยมิได้พึ่งพารายได้จากกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งโดยเฉพาะ

(2) ความเสี่ยงจากการเกิดวิกฤตการณ์ที่มีผลกระทบต่อการท่องเที่ยว

นอกจากความเสี่ยงจากสภาวะเศรษฐกิจและอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวดังกล่าวข้างต้นแล้ว
ก็ยังมีความเสี่ยงที่เกิดจากวิกฤตการณ์ที่มีผลกระทบต่อการท่องเที่ยวโดยตรงอีก เช่น
การระบาดของโรค SARS ในปี 2546 การระบาดของโรคไข้หวัดนกในปี 2547
การเกิดพิบัติภัยคลื่นยักษ์ “สึนามิ” ในเดือนธันวาคม 2547 การเกิดเหตุการณ์ไม่สงบใน 4
จังหวัดชายแดนภาคใต้ตั้งแต่ปี 2548 การยึดอำนาจโดยคณะปฏิรูปการปกครองฯ ในปี 2549
และการปิดสนามบินสุวรรณภูมิ ดอนเมือง และภูเก็ตเมื่อเดือนพฤศจิกายน 2551
และเศรษฐกิจโลกที่จะเข้าสู่ภาวะถดถอยรุนแรงในปี 2552 ซึ่งเกิดจากวิกฤตเศรษฐกิจสหรัฐฯ
ที่ได้ลุกลามไปยังหลายประเทศ ในโลก เป็นต้น วิกฤตการณ์เหล่านี้เกิดจากปัจจัยภายนอกทั้งสิ้น
และจากการปิดสนามบินนานาชาติก็ได้ส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่อความเชื่อมั่นด้านการท่องเที่ยว
เป็นผลให้นักท่องเที่ยวทยอยยกเลิกการเดินทาง
ทำให้จำนวนนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติเดินทางเข้าประเทศลดลงอย่างเห็นได้ชัด ในปี 2552
ภาครัฐและภาคเอกชนจะต้องร่วมกันเร่งฟื้นฟูภาพลักษณ์ ด้านการท่องเที่ยวของประเทศ
และดำเนินกิจกรรมการตลาดหลากหลายรูปแบบ
เพื่อกระตุ้นตลาดนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติให้ฟื้นตัวโดยเร็ว
รวมทั้งเร่งส่งเสริมตลาดนักท่องเที่ยวไทย เพื่อทดแทนตลาดนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติด้วย

(3) ความเสี่ยงทางด้านการเงิน

ในระหว่างปี 2539-2540 บริษัทฯ ได้กู้ยืมเงินจากธนาคารในประเทศแห่งหนึ่งจำนวน 1,300
ล้านบาท เพื่อลงทุนในสิ่งปลูกสร้างและสร้างการแสดงเพิ่มเติมภายในบริษัทฯ เป็นจำนวน 400
ล้านบาท เพื่อใช้เป็นเงินลงทุนในทุนจดทะเบียนของบริษัทย่อยจำนวน 500 ล้านบาท
และเพื่อให้บริษัทย่อยกู้ยืมต่อจำนวน 400 ล้านบาท
โดยสัญญาเงินกู้จำนวนดังกล่าวมีระยะเวลาการปลอดการชำระคืนเงินต้น 2 ปี
และจะต้องชำระคืนเงินต้นตั้งแต่ปี 2541 เป็นต้นไปเป็นเวลา 5 ปี
เงินกู้ยืมดังกล่าวค้ำประกันโดยการจดจำนองที่ดินและสิ่งปลูกสร้างของบริษัทฯ ที่มีมูลค่าสุทธิตามบัญชี
ณ วันสิ้นปี 2551 ประมาณ 1,726.68 ล้านบาท
ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาได้เกิดวิกฤตเศรษฐกิจและวิกฤตการณ์ที่มีผลกระทบต่อสภาวะเศรษฐกิจและอุตสาห-
กรรมการท่องเที่ยวดังที่กล่าวข้างต้น และได้มีผลกระทบต่อรายได้ของบริษัทฯ ทำให้บริษัทฯ
ขาดเงินหมุนเวียนที่จะชำระดอกเบี้ย และจ่ายคืนเงินต้นให้แก่ธนาคาร

เมื่อเดือนกรกฎาคม 2547 บริษัทฯได้ทำสัญญาปรับโครงสร้างหนี้กับธนาคารดังกล่าว โดยบริษัทฯ
ได้รับการขยายระยะเวลาปลอดการชำระคืนเงินต้นจำนวน 1,405 ล้านบาท
(รวมเงินกู้ยืมใหม่จำนวน 120 ล้านบาท แต่ไม่รวมวงเงินเบิกเกินบัญชีจำนวน 15 ล้านบาท)
ออกไปจนถึงเดือนมิถุนายน 2548 และมีกำหนดชำระคืนเงินต้น
และดอกเบี้ยค้างจ่ายเป็นเวลาประมาณ 11 ปี
แต่เนื่องจากผลของการเกิดพิบัติภัยสึนามิในเดือนธันวาคม 2547
ทำให้อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวของประเทศไม่เติบโตตามเป้าหมาย รายได้ของบริษัทฯ
และบริษัทย่อยได้ลดลง บริษัทฯ จึงได้ผิดนัดชำระคืนหนี้เงินกู้งวดแรกในเดือนกันยายน 2548
ทำให้บริษัทฯ ต้องบันทึกดอกเบี้ยจ่ายส่วนเพิ่มจากอัตราผิดนัดเป็นจำนวน 161.36 ล้านบาทในปี
2548 และ 84.28 ล้านบาทในปี 2549 ต่อมาเมื่อวันที่ 22 กันยายน 2549
ธนาคารดังกล่าวได้ดำเนินการฟ้องบริษัทฯ เกี่ยวกับการผิดสัญญากู้เบิกเกินบัญชี สัญญากู้ยืม
และบังคับจำนอง

ในส่วนของเงินกู้ยืมที่บริษัทย่อยได้กู้ยืมจากบริษัทเงินทุนหลักทรัพย์ในประเทศแห่งหนึ่ง
ซึ่งต่อมาได้ถูกระงับการดำเนินกิจการและได้รวมกิจการใหม่ในนามของ บมจ.ไทยธนาคาร
ที่มีจำนวนประมาณ 874.40 ล้านบาทนั้น
เงินกู้ดังกล่าวค้ำประกันโดยการจำนองที่ดินของบริษัทย่อยรวมสิ่งปลูกสร้างที่มีมูลค่าสุทธิตามบัญชี ณ
วันสิ้นปี 2551 เป็นจำนวน 849.52 ล้านบาท อีกทั้งบริษัทฯ
ได้เป็นผู้ค้ำประกันและจดจำนองที่ดินและสิ่งปลูกสร้างของบริษัทฯ เป็นลำดับสองด้วย

เมื่อเดือนมิถุนายน 2543 บริษัทย่อยและบริษัทฯ (ในฐานะผู้ค้ำประกัน)
ได้ถูกบมจ.ไทยธนาคารฟ้องร้องต่อศาลเพื่อบังคับให้ชำระหนี้และดอกเบี้ยค้างชำระรวมเป็นจำนวนเงินประมาณ
1,277 ล้านบาท ต่อมา เมื่อเดือนตุลาคม 2544
ธนาคารนั้นได้โอนสิทธิเรียกร้องในหนี้สินและดอกเบี้ยค้างชำระให้กับบรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทย
(บสท.) ตามพระราชกำหนดบรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทย พ.ศ.2544 และเมื่อวันที่ 1 เมษายน
2545 บริษัทย่อยและบสท.
ได้ทำสัญญาปรับโครงสร้างหนี้ของเงินกู้ยืมและดอกเบี้ยค้างชำระจำนวนดังกล่าว

ธนาคารผู้ฟ้องบริษัทย่อยและบริษัทฯ (ในฐานะผู้ค้ำประกันลำดับสอง)
จึงได้ทำสัญญาประนีประนอมยอมความต่อกัน และศาลได้ระงับการพิจารณาคดีดังกล่าวเมื่อวันที่ 11
กันยายน 2546

นอกจากนั้นแล้ว บริษัทฯ และบริษัทย่อยอาจจะมีความเสี่ยงทางด้านการเงินในเรื่องอื่น เช่น
ความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง เป็นต้น
ซึ่งผู้ตรวจสอบบัญชีได้รายงานไว้ในการตรวจสอบงบการเงินประจำปี 2551
ในหมายเหตุประกอบงบการเงินข้อ 26.2 เครื่องมือทางการเงินไว้ว่า “...
ความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง
เกิดจากปัญหาในการระดมทุนให้เพียงพอและทันเวลาต่อภาระผูกพันตามที่ระบุไว้ในเครื่องมือทางการเงิน
ปัจจุบันบริษัทมีความเสี่ยงจากการระดมทุนเพื่อให้เพียงพอต่อภาระผูกพัน ...”

(4) ความเสี่ยงจากสินทรัพย์ประเภทสัตว์เลี้ยง

ธุรกิจของบริษัทฯ มีลักษณะเป็นสวนพักผ่อนหย่อนใจ
โดยมีสวนสัตว์เปิดและการแสดงของสัตว์แสนรู้หลายชนิด ดังนั้น
สัตว์ป่าและสัตว์ที่ใช้ในการแสดงจึงเป็นสินทรัพย์ที่สำคัญส่วนหนึ่งเพราะเป็นสินทรัพย์ที่ทำรายได้ให้กับบริษัทฯ

บริษัทฯ ตระหนักดีในเรื่องความเสี่ยงของการเลี้ยงดูสัตว์
จึงจัดให้มีสัตวแพทย์และผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับสัตว์ชนิดต่างๆ คอยเลี้ยงและดูแลอย่างใกล้ชิด
ประกอบกับบริษัทฯ ได้มีประสบการณ์ในธุรกิจด้านนี้มาเป็นเวลานานกว่า 20 ปีแล้ว
จากสถิติที่ผ่านมาปรากฏว่าความเสี่ยงทางด้านนี้มีไม่มาก
เพราะสัตวแพทย์และผู้เชี่ยวชาญดังกล่าวได้ติดตามข้อมูลข่าวสารและหาทางป้องกันการแพร่ระบาดของโรคที่เกี่ยวกับสัตว์ได้โดยทันที
เช่น กรณีของการระบาดของไข้หวัดนกในช่วงต้นปี 2547
ซึ่งมิได้มีผลกระทบประการใดต่อสัตว์เลี้ยงของบริษัทฯ เลย

(5) ความเสี่ยงจากการจัดการเทคนิคการแสดง

ในการจัดการแสดงของบริษัทย่อยที่ได้นำเอาเทคนิคพิเศษต่างๆ มาใช้ เช่น เทคนิคของเมจิค
อิลลูชั่น เทคนิคการใช้ดินระเบิดจากพลุ (Pyrotechnic) และเทคนิคของสเปเชี่ยลเอฟเฟคส์
เป็นต้น เทคนิคเหล่านี้เป็นเทคนิคที่จัดทำขึ้นด้วยเทคโนโลยีชั้นสูง
ต้องติดตั้งอุปกรณ์การแสดงและระบบต่างๆ
โดยผู้เชี่ยวชาญที่ได้ว่าจ้างมาเป็นพิเศษสำหรับการควบคุมการทำงานของเทคนิคและระบบต่างๆ
เพื่อให้การแสดงเป็นไปด้วยความเรียบร้อยและปลอดภัย ในระยะเริ่มแรก
บริษัทย่อยได้ว่าจ้างผู้เชี่ยวชาญเพื่อควบคุมการทำงานของระบบดังกล่าว
และเพื่อทำการฝึกสอนเจ้าหน้าที่ให้มีความรู้และความชำนาญที่จะดำเนินการเองต่อไป
ปัจจุบันบริษัทย่อยยังคงจ้างผู้เชี่ยว ชาญไว้จำนวน 2 คน