ในปี 2553 กลุ่มบริษัทดำเนินธุรกิจหลัก กล่าวคือ
การประกอบกิจการด้านการผลิตและจัดจำหน่ายรายการทางโทรทัศน์ เป็นผู้ถือลิขสิทธิ์
และจัดจำหน่ายละครไทยของสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
และธุรกิจให้บริการเช่าช่วงพื้นที่ภายในศูนย์การค้าเซ็นทรัลพลาซ่าปิ่นเกล้า
และเซ็นทรัลพลาซ่ารัชดา-พระราม 3 ตามอายุของสิทธิการเช่าที่บริษัทถือครองอยู่

ดังนั้นปัจจัยความเสี่ยงของบริษัทในปี 2553 ที่ผ่านมา และ ณ ปัจจุบัน สามารถสรุปได้ดังนี้ 

  1.1 เกี่ยวกับด้านการเติบโตของรายจ่ายด้านโฆษณา

เนื่องจากรายได้หลักในการดำเนินงานของกลุ่มบริษัทส่วนหนึ่งมาจากการขายเวลาโฆษณา
ดังนั้นปัจจัยความเสี่ยงหลัก จึงได้แก่ การเติบโตของรายจ่ายด้านโฆษณา
ซึ่งขึ้นอยู่กับภาวะกำลังซื้อของผู้บริโภคในประเทศ
และภาวะการแข่งขันของผู้ประกอบการในประเทศซึ่งเป็นผู้โฆษณา
ในส่วนนี้แม้ว่าฝ่ายบริหารจะไม่สามารถควบคุมได้โดยตรงก็ตาม
แต่ก็คาดได้ว่าไม่น่าจะเป็นปัญหาร้ายแรงในการดำเนินการของกลุ่ม
เนื่องจากผู้โฆษณาหลักของสื่อโทรทัศน์และสื่อวิทยุเป็นสินค้าอุปโภคบริโภคที่มีตลาดใหญ่
และมีการแข่งขันค่อนข้างสูง ประกอบกับภาวะที่เอื้อให้มีการแข่งขันกันมากขึ้น
จึงมีผู้โฆษณารายใหม่เข้ามาเพิ่มในตลาดตลอดเวลา
จึงน่าเชื่อได้ว่าความเสี่ยงที่เม็ดเงินโฆษณาจะยุบตัวลงอีกมีโอกาสน้อย
และหากจะเกิดขึ้นก็จะเป็นในระยะเวลาช่วงสั้นๆ
เนื่องจากสภาวะการแข่งขันในตลาดของผู้โฆษณาจะเป็นปัจจัยที่จะกระตุ้นให้เม็ดเงินโฆษณาโตขึ้นอยู่ดี

  1.2 เกี่ยวกับด้านการที่มีสื่อโฆษณาใหม่มาทดแทนสื่อโทรทัศน์

ในส่วนของผลกระทบจากสื่ออื่นที่อาจมาทดแทนสื่อโทรทัศน์ เช่น สื่ออิเล็กทรอนิคส์อย่างอินเตอร์เน็ต
หรือสื่อโทรทัศน์ในรูปแบบใหม่ เช่นโทรทัศน์ผ่านดาวเทียม โทรทัศน์ในระบบดิจิตอล ฯลฯ
กลุ่มบริษัทเชื่อว่าในระยะเวลาอันใกล้นี้แม้จะเห็นการพัฒนาการในเรื่องนี้ชัดเจนมากขึ้น
แต่ก็จะไม่มีผลกระทบใดๆ
ต่อการดำเนินธุรกิจของกลุ่มโดยเฉพาะรายได้จากการขายเวลาโฆษณาของบริษัท
ทั้งนี้เนื่องจากเม็ดเงินโฆษณามักจะกระจุกตัวอยู่ในสื่อที่สามารถเข้าถึงกลุ่มเป้าหมายของผู้โฆษณาได้เป็นจำนวนมาก
เนื่องจากมีฐานผู้ชมทั่วประเทศที่เป็นตลาดสำหรับผู้อุปโภคโดยทั่วไป(MASS MARKET) ดังนั้น
การเลือกลงโฆษณาผ่านสื่อโทรทัศน์ปกติจึงยังเป็นสื่อที่ได้รับความนิยมของกลุ่มผู้ผลิต
หรือเจ้าของสินค้าอุปโภคบริโภค ในส่วนของสื่ออิเล็กทรอนิคส์อย่างอินเตอร์เน็ต
แม้ว่าจะเป็นสื่อใหม่ที่ได้รับความนิยมอย่างรวดเร็ว
แต่ก็เข้าถึงผู้ใช้บริการในลักษณะเป็นเพียงเฉพาะกลุ่ม (NICHE MARKET) เช่นกัน
ดังนั้นหากผู้โฆษณาโดยทั่วไปเลือกที่จะใช้สื่อใหม่เช่น อินเตอร์เน็ต โทรทัศน์ในระบบใหม่ๆ
หรือโทรทัศน์ระบบบอกรับเป็นสมาชิก
ก็จะเป็นเพียงการเสริมเพิ่มเติมจากการใช้บริการสื่อโทรทัศน์ปกติเท่านั้น
สื่อใหม่นี้ก็อาจจะช่วยผู้โฆษณาที่ต้องการเข้าถึงแต่ตลาดเฉพาะกลุ่ม
ซึ่งอาจจะไม่คุ้มถ้าต้องโฆษณาในสื่อที่เป็นMASS ที่มีค่าใช้จ่ายสูงกว่ามาก

  1.3 การปรับผังรายการของสถานีโทรทัศน์ หรือการเปลี่ยนแปลงข้อตกลง

บริษัทฯ เป็นผู้ผลิตรายการประเภทต่างๆ เพื่อออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์
ดังนั้นหากสถานีโทรทัศน์ทำการปรับผังรายการใหม่
เพื่อให้สอดคล้องกับพฤติกรรมการรับชมโดยมีการปลดบางรายการออกไป อาจทำให้บริษัทฯ
มีความเสี่ยงที่จะต้องสรรหาสถานีเพื่อออกอากาศใหม่
ซึ่งอาจกระทบต่อความต่อเนื่องของการออกอากาศของรายการโทรทัศน์ และรายได้ของบริษัทฯ
นอกจากนี้ยังรวมถึงความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงข้อตกลง เช่น
การลดส่วนแบ่งเวลาโฆษณาที่บริษัทมีกับทางสถานี (Time Sharing) เป็นต้น
ซึ่งอาจกระทบต่อผลประโยชน์ และรายได้ของบริษัทฯ

อย่างไรก็ตาม การพิจารณาปรับผังรายการใหม่
หรือเปลี่ยนแปลงข้อตกลงของแต่ละสถานีจะมีหลักเกณฑ์แตกต่างกันไป โดยมีหลักใหญ่ๆในการพิจารณา
คือ รูปแบบรายการ ความนิยมของรายการ ซึ่งบริษัทฯ มิได้ละเลยถึงความเสี่ยงดังกล่าว
โดยการพัฒนารายการอย่างสม่ำเสมอ เพื่อให้รายการของบริษัทฯ ได้รับความนิยมโดยตลอด
รวมทั้งการรักษาความสัมพันธ์อันดีกับสถานีโทรทัศน์

4.  การที่รายการโทรทัศน์เสื่อมความนิยม หรือกระแสความนิยมของผู้บริโภคเปลี่ยนแปลง

รายได้จากการผลิตรายการโทรทัศน์มีแนวโน้มที่จะแปรผันตามระดับความนิยมของแต่ละรายการ
เนื่องจากการตัดสินใจเลือกลงโฆษณา หรือโปรโมตสินค้าหรือบริการกับรายการโทรทัศน์ใด
บริษัทตัวแทนโฆษณา (Agency)
และเจ้าของสินค้าหรือบริการส่วนมากจะพิจารณาความคุ้มค่าของการใช้งบโฆษณาจากอัตราค่าใช้จ่ายโฆษณาต่อจำนวนผู้ชมรายการ
และ/หรือพิจารณาจากระดับความนิยมของแต่ละรายการ
ในขณะที่การผลิตรายการโทรทัศน์แต่ละรายการมีต้นทุนค่อนข้างสูง ดังนั้น
หากรายการโทรทัศน์ของบริษัทฯ ไม่เป็นที่นิยมหรือเสื่อมความนิยมลง
อาจส่งผลกระทบต่อรายได้และผลประกอบการของบริษัทฯได้

อย่างไรก็ตาม บริษัทฯ สามารถลดความเสี่ยงดังกล่าวจากการมีรายการโทรทัศน์หลายรายการ
ซึ่งแต่ละรายการที่บริษัทฯ สร้างสรรค์มีรูปแบบ และการนำเสนอที่แปลกใหม่ และมีความหลากหลาย
นอกจากนี้
บริษัทฯยังมีกระบวนการพิจารณากลั่นกรองก่อนการตัดสินใจผลิตแต่ละรายการโทรทัศน์แต่ละเทปที่ออกอากาศ
และการตรวจสอบคุณภาพก่อนออกอากาศ
ตลอดจนมีการติดตามประเมินผลระดับความนิยมและกระแสตอบรับของแต่ละรายการของบริษัทฯ
และคู่แข่งขันอย่างสม่ำเสมอ เพื่อใช้เป็นข้อมูลในการพิจารณาพัฒนารายการอย่างต่อเนื่อง

5.  เกี่ยวกับการพึ่งพิงผู้ถือหุ้นรายใหญ่รายหนึ่ง

บริษัทฯ
มีรายได้ส่วนใหญ่จากการเป็นผู้ผลิตและจัดจำหน่ายรายการเพื่อออกอากาศทางโทรทัศน์ทางสถานีไทยทีวีสีช่อง
3 เพียงสถานีเดียว รวมถึงเป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ และจัดจำหน่ายละครไทยของสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง
3 เพียงสถานีเดียวเช่นกัน ซึ่งสถานีช่องดังกล่าว ดำเนินการโดย บมจ. บีอีซี เวิลด์
อีกทั้งยังเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่รายหนึ่งของบริษัทด้วย
จากสถานการณ์ดังกล่าวอาจก่อให้เกิดความเสี่ยงที่ บมจ. บีอีซี เวิลด์
จะไม่จัดสรรเวลาเพื่อออกอากาศรวมถึงลิขสิทธิ์ละครไทยให้กับบริษัท

แต่อย่างไรก็ตาม
บริษัทเชื่อว่าด้วยคุณภาพของรายการโทรทัศน์และละครโทรทัศน์ที่กลุ่มบริษัทเป็นผู้ผลิตที่สามารถอยู่ในผังรายการได้หลายปีแล้ว
รวมทั้งละครโทรทัศน์ที่ได้รับการเพิ่มจำนวนตอนและได้ออกอากาศในปี 2553
จะสามารถทำให้กลุ่มบริษัทยืนหยัดเป็นหนึ่งในผู้ผลิตรายการชั้นนำได้
อีกทั้งบริษัทก็ให้ความสำคัญกับการเสนอรายการใหม่กับสถานีโทรทัศน์ช่องอื่นเพื่อจะได้เป็นการเพิ่มรายได้ให้กับกลุ่มบริษัทต่อไป

6.  เกี่ยวกับการพึ่งพิงลูกค้า

ในปี 2553 บริษัทฯ มีรายได้จากการจัดจำหน่ายละครไทยของสถานีไทยทีวีสีช่อง 3
และภาพยนตร์ไทยในรูปแบบของวีดีโอซีดีและดีวีดีให้กับลูกค้าจำนวน 2 ราย
และยอดขายมากกว่าร้อยละ 90 ของรายได้รวมของธุรกิจนี้มาจากลูกค้าจำนวน 1 ราย
เนื่องจากการขายให้ลูกค้ารายดังกล่าว เป็นการขายแบบให้สิทธิในการจัดจำหน่ายแต่เพียงผู้เดียว
(Exclusive right)
ดังนั้นหากลูกค้ารายดังกล่าวเลิกเป็นผู้จัดจำหน่ายสินค้าให้แก่บริษัทอาจส่งผลกระทบค่อนข้างมากต่อผลการดำเนินงานของบริษัทได้

อย่างไรก็ตาม ลูกค้ารายดังกล่าวมีความสัมพันธ์อันดีและทำธุรกิจกับบริษัทมาเป็นระยะเวลาหลายปี
รวมทั้งมีประวัติการชำระเงินที่ดีอีกด้วย
บริษัทจึงเชื่อมั่นว่าลูกค้ารายดังกล่าวจะยังคงเป็นผู้จัดจำหน่ายสินค้าให้กับบริษัทต่อไป
ทั้งนี้บริษัทสามารถขายสินค้าให้กับผู้จัดจำหน่ายรายอื่นๆ ในอุตสาหกรรมนี้ได้อีกด้วย

7.  เกี่ยวกับเงินลงทุนชั่วคราว

หลายปีที่ผ่านมา กลุ่มบริษัทมีเงินสดจำนวนมากประกอบกับไม่มีนโยบายการลงทุนที่สำคัญ
บริษัทจึงบริหารจัดการโดยการนำไปฝากกับสถาบันการเงินซึ่งเป็นการลงทุนที่มีความเสี่ยงต่ำส่วนหนึ่งและอีกส่วนก็นำไปลงทุนในหุ้นทุนในตลาดหลักทรัพย์ฯ
ซึ่งจัดว่าเป็นการลงทุนที่มีผลตอบแทนสูงแต่ความเสี่ยงก็สูงตามไปด้วย
เนื่องจากราคาหุ้นมีการเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา แต่ในช่วง 2
ปีที่ผ่านมาบริษัทได้รับผลตอบแทนจากการลงทุนในหุ้นทุนดังกล่าว จำนวน 16 ล้านบาทและ 19
ล้านบาท ในปี 2552 และ 2553 ตามลำดับ

การลงทุนในหุ้นทุนดังกล่าว
คณะกรรมการบริษัทได้มอบหมายให้คณะกรรมการการลงทุนเป็นผู้ดำเนินการ
ซึ่งมีการกำหนดวงเงินในการลงทุนและนโยบายการลงทุนไว้อย่างชัดเจน
รวมทั้งรายงานผลการลงทุนต่อคณะกรรมการด้วย

1.8 เกี่ยวกับด้านการบริหารคุณภาพของลูกหนี้

ส่วนธุรกิจหลักส่วนใหญ่ของกลุ่มบริษัทในปัจจุบัน เป็นการขายบริการ
แก่บุคคลภายนอกในรูปแบบการขายเงินเชื่อ ซึ่งจะมีการให้เครดิตเทอมแก่ลูกค้า
จึงอาจส่งผลให้บริษัทมีความเสี่ยงจากการบริหารคุณภาพของลูกหนี้
โดยเฉพาะในด้านการรับชำระหนี้ได้

แต่อย่างไรก็ตาม บริษัทได้มีการจัดการบริหารความเสี่ยงในด้านนี้ โดยการพิจารณาประวัติ
และฐานะการเงินของลูกค้า การกำหนด และควบคุมวงเงินสินเชื่อ
มีการติดตามการรับชำระหนี้อย่างใกล้ชิด รวมทั้งการบันทึกค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญไว้แล้วอย่างเพียงพอ
ในกรณีที่มีความไม่แน่นอนของการรับชำระหนี้

1.9 เกี่ยวกับด้านความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ

สืบเนื่องจากธุรกิจหลักของกลุ่มบริษัทในปี 2553
เป็นการประกอบกิจการด้านการประกอบกิจการด้านการจัดหา และผลิตรายการทางโทรทัศน์
เป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ และจัดจำหน่ายละครไทยของสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
และธุรกิจให้บริการเช่าช่วงพื้นที่ภายในศูนย์การค้าเซ็นทรัลพลาซ่าปิ่นเกล้า
และเซ็นทรัลพลาซ่ารัชดา-พระราม 3 ตามอายุของสิทธิการเช่าที่บริษัทถือครองอยู่
ซึ่งไม่มีรายการใดที่อ้างอิงเงินตราต่างประเทศ
ส่งผลให้บริษัทไม่มีความเสี่ยงอันเกิดจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ

1.10 เกี่ยวกับข้อพิพาททางกฎหมาย

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2553 บริษัท และบริษัทย่อย มีคดีข้อพิพาททางกฎหมายที่อาจมีผลกระทบ
ทั้งในด้านบวก และลบ อย่างมีนัยสำคัญต่อสินทรัพย์ของบริษัท
และบริษัทย่อยตามรายละเอียดที่ปรากฏในหัวข้อ 6 ส่วนของ “ข้อพิพาททางกฎหมาย”

แต่อย่างไรก็ตาม บริษัท และบริษัทย่อยยังมีการฟ้องร้องที่เกิดจากการดำเนินกิจการตามปกติ
ซึ่งคดีเหล่านั้นมีจำนวนทุนทรัพย์ (ไม่รวมดอกเบี้ยและค่าใช้จ่าย) ต่ำกว่าร้อยละ 5
ของส่วนของผู้ถือหุ้นตามงบการเงิน ณ วันสิ้นปีบัญชีล่าสุด