3. การประกอบธุรกิจของแต่ละสายผลิตภัณฑ์

1.  ลักษณะผลิตภัณฑ์และขั้นตอนการผลิต

    1.  ประเภทของผลิตภัณฑ์

ผลิตภัณฑ์ของบริษัทจัดจำหน่ายภายในประเทศทั้งหมด แยกตามผลิตภัณฑ์ได้ดังนี้

1.  ประเภทอาหารสัตว์ผสมสำเร็จรูปซึ่งมีทั้งชนิดเม็ดและชนิดผง และเป็นประเภทหัวอาหารสัตว์
    โดย แบ่งออกได้อีกคือ

-   อาหารสัตว์สำหรับสัตว์บก เช่น สุกร ไก่ เป็ด นกกระทา และวัวนม เป็นต้น โดยจัดจำหน่าย
    ภายใต้เครื่องหมายการค้า ลี, วิน, แม็กซ์ และโปรเกรด

-   อาหารสัตว์สำหรับสัตว์น้ำ เช่น ปลา กุ้ง และกบ เป็นต้น โดยจัดจำหน่ายภายใต้เครื่องหมาย
    การค้า ลี, วิน, แม็กซ์ และโปรเกรด

-   อาหารสัตว์สำหรับสัตว์เลี้ยง เช่น สุนัข โดยจัดจำหน่ายภายใต้เครื่องหมายการค้า ดีไลท์,
    เพ็ทโต้ และ ไก่ชน โดยจัดจำหน่ายภายใต้เครื่องหมายการค้า นักสู้

2.  ลูกไก่เนื้อที่เกิดจากฟาร์มไก่พ่อแม่พันธุ์ โดยจำหน่ายให้แก่เกษตรกรผู้เลี้ยงไก่เนื้อทั่วไป

3.  พันธุ์สัตว์
    เป็นผลิตภัณฑ์พลอยได้จากกิจการฟาร์มเลี้ยงสัตว์ของบริษัทที่บริษัทดำเนินการเพื่อประโยชน์ในการศึกษาค้นคว้าวิจัยและพัฒนาคุณภาพอาหารสัตว์ที่ผลิตได้ของบริษัทให้เป็นที่ยอมรับของเกษตรกรผู้เลี้ยงสัตว์ทั่วไป
    โดยบริษัทมิได้มุ่งเน้นในเชิงพาณิชย์

บริษัท ลีพัฒนาผลิตภัณฑ์ จำกัด (มหาชน) และบริษัท ลีพัฒนาอาหารสัตว์ จำกัด
มีกำลังการผลิตอาหารสัตว์รวม 450,000 ตันต่อปี ในปี 2546 และมีการผลิตจริงประมาณ 53%
ของอัตรากำลังการผลิตทั้งสามโรงงานรวมกัน

3.1.2 สิทธิบัตรหรือข้อจำกัดในการประกอบธุรกิจ

บัตรส่งเสริมการลงทุนของบริษัท ลีพัฒนาผลิตภัณฑ์ จำกัด (มหาชน)

  (ก) ได้รับการส่งเสริมการลงทุนในกิจการผลิตอาหารสัตว์ผสมสำเร็จรูปและหัวอาหารสัตว์

- ก่อสร้างโรงงานในจังหวัดเพชรบุรี มีกำลังการผลิตอาหารสัตว์บก 300,000 ตัน/ปี
และอาหารสัตว์น้ำ 72,000 ตัน / ปี

  - สิทธิประโยชน์ที่ได้รับ :-

1)  ยกเว้นอากรขาเข้าสำหรับเครื่องจักร

2)  ลดหย่อนอากรขาเข้าร้อยละ 75 ของอัตราปกติสำหรับวัตถุดิบ
    หรือวัสดุจำเป็นที่นำเข้ามาใช้ในการผลิตเพื่อจำหน่ายในประเทศ

3)  ยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลสำหรับกำไรสุทธิเป็นเวลา 8 ปี
    นับแต่วันที่เริ่มมีรายได้จากการประกอบการ

4)  ลดหย่อนภาษีเงินได้นิติบุคคลสำหรับกำไรสุทธิในอัตราร้อยละ 50 ของอัตราปกติ มีกำหนดอีก 5
    ปี นับจากวันพ้นกำหนดตามข้อ 3

5)  ได้รับอนุญาตให้หักค่าขนส่ง ค่าไฟฟ้า
    และค่าน้ำประปาสองเท่าของค่าใช้จ่ายดังกล่าวเป็นระยะเวลา 10 ปี
    นับแต่วันที่มีรายได้จากการประกอบกิจการ เพื่อคำนวณภาษีเงินได้นิติบุคคล

6)  ได้รับอนุญาตให้หักเงินลงทุนในการติดตั้ง หรือก่อสร้างสิ่งอำนวยความสะดวก ร้อยละ 25
    ของเงินลงทุน นอกเหนือไปจากการหักค่าเสื่อมราคาตามปกติ

  7) วันที่สิ้นสุดของสิทธิประโยชน์ตามโครงการ ในวันที่ 1 กันยายน 2547 สำหรับสัตว์บก
  และวันที่ 23 กรกฎาคม 2553 สำหรับสัตว์น้ำ ตามข้อ 3

(ข) ได้รับการส่งเสริมการลงทุนในกิจการฟาร์มพ่อแม่พันธุ์ไก่

- ก่อสร้างฟาร์มในจังหวัดเพชรบูรณ์ มีกำลังการผลิต 400,000 ตัว/สัปดาห์ หรือ 20 ล้านตัว/ปี

- สิทธิและประโยชน์ที่ได้รับ :-

1)  ยกเว้นอากรขาเข้าสำหรับเครื่องจักร

2)  ลดหย่อนอากรขาเข้าร้อยละ 75 ของอัตราปกติ
    สำหรับวัตถุดิบหรือวัสดุจำเป็นที่นำเข้ามาใช้ในการผลิตเพื่อจำหน่ายในประเทศ

3)  ยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลสำหรับกำไรสุทธิเป็นเวลา 8 ปี
    นับแต่วันที่เริ่มมีรายได้จากการประกอบการ

4)  ลดหย่อนภาษีเงินได้นิติบุคคลสำหรับกำไรสุทธิในอัตราร้อยละ 50 ของอัตราปกติ มีกำหนดอีก 5
    ปี นับจากวันพ้นกำหนดตามข้อ 3

5)  ได้รับอนุญาตให้หักค่าขนส่ง
    ค่าไฟฟ้าและค่าน้ำประปาสองเท่าของค่าใช้จ่ายดังกล่าวเป็นระยะเวลา 10 ปี
    นับแต่วันที่มีรายได้จากการประกอบกิจการ เพื่อคำนวณภาษีเงินได้นิติบุคคล

6)  ได้รับอนุญาตให้หักเงินลงทุนในการติดตั้ง หรือก่อสร้างสิ่งอำนวยความสะดวกร้อยละ 25
    ของเงินลงทุน นอกเหนือไปจากการหักค่าเสื่อมราคาตามปกติ

7)  วันที่สิ้นสุดของสิทธิประโยชน์ตามโครงการ ในวันที่ 6 ธันวาคม 2545 ตามข้อ 3

[] 3.1.3 ขั้นตอนการผลิต

1.  การตลาดและภาวะการแข่งขัน

3.2.1 ลักษณะลูกค้า และกลุ่มลูกค้าเป้าหมายของบริษัทและช่องทางการจัดจำหน่าย

ลักษณะลูกค้าและกลุ่มลูกค้าเป้าหมายของบริษัท ได้แก่ เกษตรกรผู้เลี้ยงสัตว์โดยตรง และตัวแทนขาย
โดยบริษัทได้จำหน่ายสินค้าให้แก่ลูกค้าดังกล่าวในสัดส่วนร้อยละ 30 และร้อยละ 70 ตามลำดับ
ซึ่งผลิตภัณฑ์ของบริษัทที่จัดจำหน่ายมากที่สุดจะเป็นอาหารสุกร
โดยเกษตรกรจะเป็นฟาร์มที่มีขนาดใหญ่และมีมาตรฐาน มีกำลังซื้อที่เพียงพอ สม่ำเสมอ
และจะนำอาหารสัตว์ไปใช้เท่านั้น ไม่ได้นำไปขายต่อ
ส่วนตัวแทนขายมีเขตพื้นที่ขายที่แน่นอนและมีความสามารถในการเปิดและบริหารตัวแทนย่อยในเขตพื้นที่
หรือมีการจัดตั้งทีมขายภายนอกร้านค้าของตัวแทน
มีความพร้อมด้านการเงินและมีความเข้าใจในเงื่อนไขการขายต่างๆ ของการเป็นตัวแทน
ลูกค้าในอุตสาหกรรมนี้มักขาดความจงรักภักดีในตราผลิตภัณฑ์
บริษัทจึงมุ่งเน้นการผลิตและจำหน่ายผลิตภัณฑ์อาหารสัตว์ที่มีความหลากหลายในสูตรอาหารเพื่อขายความแตกต่าง
สร้างความพึงพอใจให้กับลูกค้า
บริษัทมีการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีต่อลูกค้าและตัวแทนขายและด้วยความน่าเชื่อถือในคุณภาพของผลิตภัณฑ์
ทำให้ปัจจุบันบริษัทมีลูกค้าทั้งหมดมากกว่า 600 ราย ซึ่งเป็นทั้งลูกค้าเดิมและรายใหม่
ลูกค้าที่นับว่าเป็นลูกค้ารายใหญ่ 10 รายแรกในระยะเวลา 3 ปีที่ผ่านมาคิดเป็นประมาณ 15%
ของยอดขายทั้งหมด

  3.2.2 กลยุทธ์การแข่งขัน

จากการที่บริษัทมีประสบการณ์ในธุรกิจมานานว่า 20 ปี เป็นที่รู้จักแพร่หลาย
และได้รับการยอมรับในตลาดจากลูกค้า ผ่านการวิจัยและพัฒนาวัตถุดิบเพื่อเพิ่มคุณภาพของสูตรอาหาร
สร้างความแตกต่างในสินค้า ตามคำสั่งซื้อของลูกค้า (Customized product)
ซึ่งแตกต่างจากคู่แข่ง หากสภาพตลาดมีความต้องการใช้อาหารสัตว์มากขึ้น
บริษัทยังมีกำลังการผลิตที่รองรับระบบการผลิตซึ่งมีปริมาณมาก ๆ ได้ (Mass Production)
นอกจากนี้บริษัทมีการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับลูกค้า ได้แก่
การจัดสัมมนาวิชาการและกำหนดเงินรางวัลตามเป้าหมายการขายสินค้าให้แก่ลูกค้า
และมีการบริหาร สต๊อควัตถุดิบเพื่อลดปัญหาจากความผันผวนของราคาวัตถุดิบ
นอกจากนี้มีการวิจัยจัดหาวัตถุดิบทดแทนที่ไม่ลดคุณภาพของสินค้าในช่วงเวลาที่วัตถุดิบบางรายการอาจมีราคาสูงเนื่องจากขาดแคลน

  3.2.3 นโยบายราคา

เนื่องจากอาหารสัตว์เป็นสินค้าที่ควบคุมราคาโดยกรมการค้าภายใน กระทรวงพาณิชย์
เป็นผู้กำหนดเพดานราคาขายกลางตามประกาศของแต่ละบริษัท แต่อย่างไรก็ตาม
ราคาซื้อขายจริงผู้ผลิตสามารถจะเปลี่ยนแปลงได้ตามต้นทุนการผลิตและการแข่งขันอื่น ๆ เช่น
การส่งเสริมการขายแต่ต้องไม่สูงกว่าราคากลางดังกล่าว
บริษัทสามารถเสนอราคาที่เหมาะสมแก่ลูกค้าโดยการบริหารราคาต้นทุนวัตถุดิบที่มีประสิทธิภาพ ได้แก่
การจัดหาและจัดเก็บรักษาวัตถุดิบที่มีราคาเหมาะสมตามฤดูกาลในการผลิต โดยส่วนใหญ่ได้แก่
กากถั่วเหลือง ปลาป่นและข้าวโพด และมีการวิจัยจัดหาวัตถุดิบอื่น ๆ
ทดแทนโดยไม่ลดคุณภาพของสารอาหารเพื่อให้สามารถแข่งขันการตัดราคากับคู่แข่งได้

  3.2.4 ภาวะการแข่งขัน

การแข่งขันในตลาดธุรกิจอาหารสัตว์ แบ่งออกเป็น 2 ตลาดใหญ่ ๆ คือ

1. ตลาดอิสระ (Free Market) คือ การขายอาหารสัตว์ให้แก่ลูกค้าโดยตรง
เพื่อลูกค้าที่ซื้อนำไปใช้เองหรือนำไปขายต่อให้แก่เกษตรกรผู้เลี้ยงสัตว์

2. ตลาดแบบประกันราคา (Contract Farming) คือ
การขายอาหารสัตว์ให้กับลูกค้าที่เข้าร่วมโครงการในการเลี้ยงสัตว์
โดยมีเงื่อนไขในการรับประกันราคาขายพันธุ์สัตว์มีชีวิตให้กับเกษตรกรผู้เลี้ยงสัตว์
โดยลูกค้าจะต้องมีฟาร์มเป็นของตนเอง นอกจากอาหารสัตว์แล้วยังมีการจัดหาพันธุ์สัตว์ เช่น
ลูกสุกรและลูกไก่ให้เกษตรกร ตลอดจนการบริหาร
จัดการด้านฟาร์มที่ทันสมัยให้แก่ลูกค้าที่เข้าโครงการ

อุตสาหกรรมอาหารสัตว์โดยภาพรวม
มีความสามารถในการทำกำไรอยู่ในระดับปานกลางและมีอัตราการเติบโตเฉลี่ยปีละไม่มากนัก
(ไม่เกิน 10%) และมีความผันผวนของความต้องการบ้างในบางปี
หากการส่งออกเนื้อสัตว์ได้รับผลกระทบจากการส่งออก
อย่างไรก็ตามอุตสาหกรรมนี้ยังมีความผันผวนน้อยกว่าสินค้าเกษตรแปรรูปประเภทอื่น
เนื่องจากเป็นการขายภายในประเทศ ไม่เผชิญการแข่งขันที่รุนแรงจากต่างประเทศ

ตามข้อมูลจากสมาคมผู้ผลิตอาหารสัตว์ไทย มีโรงงานผลิตอาหารสัตว์จดทะเบียนอยู่กับสมาคมจำนวน
57 ราย คิดเป็นส่วนแบ่งการตลาดมากกว่า 90 %
โดยโรงงานขนาดกลางและขนาดใหญ่จะเน้นการผลิตอาหารสุกร ไก่เนื้อ ไก่ไข่ และอาหารสัตว์น้ำ
ขณะที่โรงงานขนาดเล็กมักจะผลิตอาหารสัตว์เฉพาะอย่าง
เนื่องจากเป็นตลาดที่มีขนาดเล็กการแข่งขันจึงค่อนข้างรุนแรงมีการตัดราคา
โดยเฉพาะจากคู่แข่งที่มีการผลิตแบบครบวงจรจะได้เปรียบทางด้านการประหยัดจากขนาด
(Economies of scale) เนื่องจากสามารถป้อนผลิตภัณฑ์ให้กับฟาร์มของตนเอง
รวมถึงฟาร์มของบริษัทสมาชิก

บริษัทและบริษัทย่อยมียอดขายอาหารสัตว์เกือบทั้งหมดอยู่ในตลาดอิสระ
และเป็นการขายเฉพาะภายในประเทศ
ทั้งนี้เมื่อเทียบกับปริมาณความต้องการอาหารสัตว์ทั้งประเทศประมาณ 10.72 ล้านตันต่อปี
บริษัทจะมีส่วนแบ่งตลาดประมาณ 3%
ซึ่งคำนวณจากการที่บริษัทคาดว่าปริมาณความต้องการดังกล่าวจะเป็นอาหารสัตว์ที่มาจากโรงงานผลิตอาหารสัตว์ประมาณ
65% และเกษตรกรผสมอาหารเองประมาณ 35%
ซึ่งในส่วนที่มาจากโรงงานผลิตอาหารสัตว์งแยกเป็นที่อยู่ในส่วนของตลาดอิสระประมาณ 35%
และตลาดที่อยู่ในโครงการเลี้ยงสัตว์ของผู้ประกอบการผลิตแบบครบวงจร (Integrated
business line) อีก 65% ทั้งนี้บริษัทมีส่วนแบ่งเฉพาะในตลาดอาหารสัตว์อิสระคิดเป็นประมาณ
11% ซึ่งทางบริษัทคาดว่ามีส่วนแบ่งตลาดเป็นอันดับสอง (คาดการณ์โดยฝ่ายบริหารของบริษัท
และคำนวณเฉพาะอาหารสัตว์บกเท่านั้น)

สำหรับการแข่งขันกับบริษัทที่มีธุรกิจเกี่ยวกับการเกษตรแบบครบวงจร
กับการมุ่งเน้นธุรกิจอาหารสัตว์เพียงอย่างเดียวนั้น
จะเป็นการแข่งขันทั้งทางด้านบวกและลบของทั้งสองแบบ เช่น
หากธุรกิจแบบครบวงจรประสบปัญหากับสภาวะการเลี้ยงและราคาของสัตว์บางชนิดเพื่อจำหน่ายจะส่งผลให้ธุรกิจแบบครบวงจรนั้นประสบปัญหาสำหรับการขายสัตว์ชนิดนั้น
ๆ ทั้งหมด แต่หากการเลี้ยงและราคาของสัตว์ชนิดนั้น ๆ ดี
ธุรกิจก็จะประสบความสำเร็จในการขายอย่างมากในธุรกิจที่ส่งผลโดยตรงและธุรกิจที่เกี่ยวเนื่อง
ส่วนด้านธุรกิจของบริษัทที่มุ่งเน้นธุรกิจอาหารสัตว์เพียงอย่างเดียวนั้น
สามารถปรับเปลี่ยนธุรกิจไปตามสภาวะการณ์ได้ เช่น
เมื่ออาหารสัตว์บางประเภทมีแนวโน้มการใช้และกำไรมากกว่าก็อาจจะหันไปมุ่งเน้นอาหารสัตว์ประเภทนั้น
ๆ มากขึ้น เป็นต้น ซึ่งจะไม่เกิดความเสี่ยงมากในการดำเนินธุรกิจ
ส่วนในด้านหากธุรกิจเกี่ยวกับการเกษตรทั้งหมดดีธุรกิจที่ไม่ครบวงจรก็จะเติบโตได้น้อยกว่าธุรกิจที่ทำแบบครบวงจรเช่นกัน

แนวโน้มในอนาคตสำหรับการหันมาทำธุรกิจเกี่ยวกับการเกษตรแบบครบวงจร
ของประเภทธุรกิจการเกษตรนั้น
จากการประเมินสถานการณ์ของผู้บริหารของบริษัทคาดการณ์ว่าการที่ธุรกิจเกษตรจะหันมาทำธุรกิจแบบครบ
วงจรนั้นยังคงมีจำนวนน้อย
เนื่องจากปรับเปลี่ยนการทำธุรกิจการเกษตรแบบครบวงจรบริษัทที่ปรับเปลี่ยนจะต้องเป็นบริษัทที่มีขนาดใหญ่และใช้เงินทุนจำนวนมาก
แต่สำหรับธุรกิจการเกษตรในประเทศไทยนั้นส่วนใหญ่จะเป็นบริษัทที่มีขนาดกลางและขนาดเล็ก
(SME)
จึงเป็นความยากสำหรับธุรกิจที่มีขนาดกลางและขนาดเล็กในการขยายธุรกิจการเกษตรเป็นแบบครบวงจรได้

  3.2.5 ภาวะอุตสาหกรรมและแนวโน้มผลิตภัณฑ์

ตารางเปรียบเทียบประมาณการปริมาณการใช้อาหารสัตว์ภายในประเทศ สำหรับปี 2546 และ 2547

+-------------+----------+------+----------+------+----------+------+
| ประเภท      | ปริมาณอาห |      |          |      |          |      |
|             | ารสัตว์ที่ใช้ |      |          |      |          |      |
+-------------+----------+------+----------+------+----------+------+
| อาหารสัตว์    | ปี 2546   |      | ปี 2547   |      | เพิ่มขึ้น    |      |
|             |          |      |          |      | (ลดลง)   |      |
+-------------+----------+------+----------+------+----------+------+
|             | ปริมาณ    | ร    | ปริมาณ    | ร    | ปริมาณ    | ร    |
|             | (ตัน)     | ้อยละ | (ตัน)     | ้อยละ | (ตัน)     | ้อยละ |
+-------------+----------+------+----------+------+----------+------+
| ไก่เนื้อ       | 3        | 3    | 4        | 3    | 791,191  | 2    |
|             | ,522,009 | 2.85 | ,313,200 | 6.59 |          | 2.46 |
+-------------+----------+------+----------+------+----------+------+
| ไก่พ่อแม่พันธุ์   | 509,850  | 4.76 | 611,100  | 5.18 | 101,250  | 1    |
|             |          |      |          |      |          | 9.86 |
+-------------+----------+------+----------+------+----------+------+
| ไก่ไข่เล็กรุ่น   | 606,017  | 5.65 | 506,567  | 4.29 | (99,450) | (16  |
|             |          |      |          |      |          | .41) |
+-------------+----------+------+----------+------+----------+------+
| ไก่ไข่ให้ไข่    | 1        | 1    | 1        | 9.19 | (        | (16  |
|             | ,296,000 | 2.09 | ,083,600 |      | 212,400) | .39) |
+-------------+----------+------+----------+------+----------+------+
| ไก่ไข่พ่อแม่พันธุ์ | 21,960   | 0.20 | 18,000   | 0.15 | (3,960)  | (18  |
|             |          |      |          |      |          | .03) |
+-------------+----------+------+----------+------+----------+------+
| หมูขุน        | 2        | 2    | 3        | 2    | 445,450  | 1    |
|             | ,604,850 | 4.30 | ,050,300 | 5.88 |          | 7.10 |
+-------------+----------+------+----------+------+----------+------+
| หมูพันธุ์       | 660,300  | 6.16 | 688,200  | 5.83 | 27,900   | 4.23 |
+-------------+----------+------+----------+------+----------+------+
| เป็ดเนื้อ      | 159,600  | 1.49 | 176,400  | 1.50 | 16,800   | 1    |
|             |          |      |          |      |          | 0.53 |
+-------------+----------+------+----------+------+----------+------+
| เป็ดพันธุ์      | 14,600   | 0.14 | 16,060   | 0.14 | 1,460    | 1    |
|             |          |      |          |      |          | 0.00 |
+-------------+----------+------+----------+------+----------+------+
| เป็ดไข่       | 97,500   | 0.91 | 97,500   | 0.83 | -        | -    |
+-------------+----------+------+----------+------+----------+------+
| กุ้ง          | 560,000  | 5.22 | 560,000  | 4.75 | -        | -    |
+-------------+----------+------+----------+------+----------+------+
| โคนม        | 405,150  | 3.78 | 405,150  | 3.44 | -        | -    |
+-------------+----------+------+----------+------+----------+------+
| ปลา         | 262,500  | 2.45 | 262,500  | 2.23 | -        | -    |
+-------------+----------+------+----------+------+----------+------+
| รวม         | 10       | 100  | 11       | 100  | 1        | 9.96 |
|             | ,720,336 |      | ,788,577 |      | ,068,241 |      |
+-------------+----------+------+----------+------+----------+------+

ที่มา : สมาคมผู้ผลิตอาหารสัตว์ไทย

ในปี 2546
คาดว่าปริมาณการผลิตและความต้องการใช้อาหารสัตว์ที่ผ่านมามีการขยายตัวเพิ่มขึ้นจากปีก่อนเพียงเล็กน้อย
โดยในปี 2545 มีปริมาณความต้องการใช้ประมาณ 10.51 ล้านตัน/ปี เพิ่มเป็นประมาณ 10.72
ล้านตัน/ปี ในปี 2546 หรือเพิ่มขึ้น 1.95%
โดยปริมาณความต้องการใช้อาหารสัตว์สูงสุดยังคงเป็นอาหารสำหรับไก่เนื้อและหมูขุน
คิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 24 และร้อยละ 33 ตามลำดับ
ซึ่งมีแนวโน้มเติบโตในอัตราที่ลดลงเพียงเล็กน้อยเมื่อเทียบกับปีก่อน

สาเหตุที่การขยายตัวของความต้องการใช้อาหารสัตว์ในปี 2546 มีการเพิ่มขึ้นเพียงเล็กน้อย
เนื่องจาก สหภาพยุโรป (EU) ได้ตรวจพบสารตกค้าง Chloramphenicol และ Nitrofurans
ในสินค้ากุ้งและไก่แช่แข็งจากประเทศไทย ทำให้สหภาพยุโรป สหรัฐฯ และญี่ปุ่น
ต่างนำมาตรการการตรวจสอบสารตกค้างที่เข้มงวดมากขึ้นมาบังคับใช้
ทำให้การส่งออกของประเทศไทยลดลง ราคาตลาดถูกกดราคารับซื้อทำให้ราคาตกต่ำอย่างรวดเร็ว
และมีการแข่งขันจากประเทศต่างๆ เพิ่มมากขึ้น ด้วยปัจจัยตามที่กล่าวข้างต้น
ทำให้ผู้เลี้ยงสัตว์ชะลอการเลี้ยงและการผลิตเพราะความไม่แน่นอนเรื่องของตลาดต่างประเทศ
ซึ่งส่งผลกระทบต่อการขยายตัวของตลาดอาหารสัตว์ทั้งตลาด Contract Farming และ Free
Market โดยตรง

ราคาขายอาหารสัตว์ในปี 2546 ที่ผ่านมา มีราคาใกล้เคียงกับราคาในปี 2545
แต่วัตถุดิบบางตัวมีราคาเพิ่มขึ้นมาก เช่น ปลาป่น และกากถั่วเหลือง
แต่ไม่สามารถปรับราคาขึ้นตามต้นทุนวัตถุดิบที่สูงขึ้น
เนื่องจากภาคธุรกิจการเลี้ยงสัตว์ยังคงได้รับผลกระทบจากการส่งออกและไข้หวัดนกในสัตว์ปีก
กลุ่มผู้ผลิตอาหารสัตว์จึงได้ชะลอการปรับราคาออกไปก่อน
ซึ่งคาดว่าอาจจะมีการปรับราคาอาหารสัตว์ได้ประมาณต้นไตรมาส 2 ของปี 2547

ปัจจุบันสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคไข้หวัดนก (Avian Influenza) เริ่มคลี่คลาย
ทางภาครัฐเองก็ได้เร่งประกาศเขตพื้นที่เลี้ยงไก่ให้เป็นสีเหลืองทั่วประเทศ
และดำเนินการติดต่อเจรจากับประเทศคู่ค้า เพื่อขอให้เปิดการนำเข้าเนื้อไก่จากไทยเช่นเดิม
คาดว่าสหภาพยุโรปจะนำเข้าเนื้อไก่แช่แข็งจากไทยในเดือนสิงหาคมหลังจากถูกห้ามนำเข้าตั้งแต่ต้นปี
2547 ที่ผ่านมา ซึ่งทางกรมปศุสัตว์ก็กำลังเสนอร่างแผนควบคุมป้องกันโรคระบาดสัตว์ปีกแบบถาวร
โดยจะใช้เกณฑ์แบ่งโซนเลี้ยงเพื่อการส่งออกและบริโภคภายในประเทศ
ทั้งนี้เพื่อให้เนื้อไก่ปลอดจากเชื้อไข้หวัดนกโดยเร็ว

นอกจากนี้ กุ้งไทยก็ยังประสบปัญหาจากที่ถูกเกษตรกรผู้เลี้ยงกุ้งของสหรัฐ ฯ
ฟ้องร้องด้วยการเก็บภาษีนำเข้าเพิ่มขึ้น เพื่อเป็นการตอบโต้การทุ่มตลาดของผู้ส่งออกกุ้งจากไทย
หากผลออกมาว่าอุตสาหกรรมกุ้งสหรัฐ ฯ เสียหายจริง สหรัฐก็จะใช้มาตรการตอบโต้ต่อไปอีก 5 ปี
และมีการทบทวนทุกปี ซึ่งจะทำให้เสียเปรียบคู่แข่งขันและความสามารถในการส่งออกของไทยลดลง

อย่างไรก็ตามจากปัญหาที่เกิดขึ้น ทำให้รัฐบาลเตรียมใช้มาตรการ “ จัดระเบียบมาตรฐานไก่ ”
โดยให้มีการเลี้ยงไก่แบบระบบฟาร์มปิดมาตรฐาน พร้อมทั้งพัฒนาโรงฆ่าสัตว์ให้มีมาตรฐานด้วย
ซึ่งจะเป็นการจัดกระบวนการผลิตที่มีความปลอดภัยและถูกสุขลักษณะ ก็จะทำให้นโยบายเรื่อง Food
Safety ของไทยประสบความสำเร็จ ตลาดต่างประเทศจะเกิดความมั่นใจในสินค้าไทย
และคนไทยจะมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นจากการบริโภคเนื้อสัตว์ที่มีความปลอดภัย

ในส่วนอธิบดีกรมการค้าต่างประเทศของไทย
ได้สนับสนุนและวางแนวทางในการต่อสู้ร่วมกับภาคเอกชน และทนายความอย่างเต็มที่
รวมทั้งยังได้วางแผนจัดหาตลาดส่งออกทดแทนให้กับกุ้งไทย เพื่อสร้างความมั่นใจให้กับผู้ส่งออก
และหาลู่ทางขยายตลาดใหม่ ๆ ที่มีศักยภาพและกำลังซื้อสูง ได้แก่ แคนนาดา ออสเตรเลีย ญี่ปุ่น
เกาหลีใต้ และไต้หวัน เป็นต้น

ปัญหาจากไข้หวัดนกและการถูกตอบโต้การส่งออกกุ้งของไทยไปยังประเทศสหรัฐ ฯ ทำให้การส่งออก
ไก่สดและกุ้งแช่แข็งลดลงอย่างรุนแรงในช่วงต้นปี
โดยเฉพาะอาหารสัตว์ที่ใช้เลี้ยงไก่ได้รับผลกระทบมากที่สุด แต่ในส่วนของบริษัทได้รับผลกระทบน้อย
เนื่องจากสัดส่วนการขายอาหารไก่เนื้อมีเพียง 7% ของการขายอาหารสัตว์ทั้งหมดของบริษัท
คาดว่าเกษตรกรผู้เลี้ยงไก่จะเริ่มเลี้ยงไก่ในรอบใหม่ได้ประมาณเดือนพฤษภาคมนี้
และในช่วงครึ่งปีหลังประเทศไทยอาจจะกลับมาเป็นผู้ส่งออกเนื้อไก่และผลิตภัณฑ์ไก่ออกสู่ตลาดโลกในฐานะผู้ส่งออกรายใหญ่ได้อีกครั้ง

ส่วนผู้บริโภคภายในประเทศก็หันมาบริโภคเนื้อหมูและปลามากขึ้น
ทำให้ราคาได้ปรับขึ้นมาตลอดในช่วงเกิดการแพร่ระบาดไข้หวัดนกในไก่
การเลี้ยงหมูและปลาจึงเพิ่มขึ้นมาก มีผลต่อความต้องการใช้อาหารสัตว์ในการเลี้ยงหมูและปลา
โดยทางบริษัทได้รับประโยชน์จากส่วนนี้ค่อนข้างมากเนื่องจากบริษัทมีสัดส่วนการขายสินค้าในกลุ่มนี้ค่อนข้างมาก

ทางสมาคมผู้ผลิตอาหารสัตว์ไทย คาดว่าปี 2547 ปริมาณความต้องการใช้อาหารสัตว์เพิ่มขึ้นจากปี
2546 เป็น 11.79 ล้านตันต่อปี หรือเพิ่มขึ้น 1.07 ล้านตันต่อปี คิดเป็นการเพิ่มขึ้นประมาณ 10%

3.3 การจัดหาผลิตภัณฑ์

  3.3.1 สถานที่ตั้งโรงงาน

  บริษัทมีสถานที่ตั้งโรงงานและกิจการฟาร์มของบริษัทและบริษัทย่อย ดังนี้

1) โรงงานอาหารสัตว์ที่จังหวัดสระบุรี

ตั้งอยู่เลขที่ 33/1 หมู่ 7 ถนนพหลโยธิน ตำบลดาวเรือง อำเภอเมือง จังหวัดสระบุรี
เป็นที่ดินของบริษัทมีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 118 ไร่ ซึ่งเป็นที่ตั้งโรงงานผลิตอาหารสัตว์ของบริษัท
ลีพัฒนาอาหารสัตว์ จำกัด ปัจจุบันมีกำลังการผลิตอาหารสัตว์บกและสัตว์เลี้ยงเท่ากับ 180,000
ตันต่อปี และมีไซโลที่สามารถเก็บข้าวโพดได้ 25,000 ตัน เปิดดำเนินการเมื่อปี 2531

2) โรงงานอาหารสัตว์ ที่จังหวัดเพชรบุรี

ตั้งอยู่ที่ตำบลห้วยท่าช้าง อำเภอเขาย้อย จังหวัดเพชรบุรี เป็นที่ดินของบริษัทมีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ
54 ไร่ เป็นโรงงานผลิตอาหารสัตว์แห่งใหม่ของบริษัท โดยได้รับการส่งเสริมการลงทุนจาก BOI
โรงงานที่ 1 มีกำลังการผลิตอาหารสัตว์บกเท่ากับ 216,000 ตันต่อปี
ใช้เงินทุนก่อสร้างโรงงานประมาณ 231 ล้านบาท เปิดดำเนินการเมื่อวันที่ 2 กันยายน 2539
และโรงงานที่ 2 ผลิตอาหารสัตว์น้ำมีกำลังการผลิต เท่ากับ 54,000 ตันต่อปี
ใช้เงินลงทุนก่อสร้างโรงงานประมาณ 145 ล้านบาท เปิดดำเนินการเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม 2545

3) โครงการฟาร์มพ่อแม่พันธุ์ไก่ ที่จังหวัดเพชรบูรณ์

ตั้งอยู่ที่ตำบลดงขุย อำเภอชนแดน จังหวัดเพชรบูรณ์ เป็นที่ดินของบริษัทมีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 833
ไร่ สำหรับผลิตลูกไก่เนื้อพันธุ์ดี ป้อนสู่ตลาดได้ประมาณ 200,000 ตัว/สัปดาห์หรือประมาณ 10
ล้านตัวต่อปี ใช้เงินลงทุนก่อสร้างประมาณ 80 ล้านบาท เปิดดำเนินการเมื่อปี 2537

4) โครงการฟาร์มทดลองลีพัฒนา ที่จังหวัดสระบุรี

ตั้งอยู่ที่ตำบลห้วยแห้ง อำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรี เป็นที่ดินของบริษัทมีเนื้อที่ทั้งหมด ประมาณ
647 ไร่ วัตถุประสงค์เพื่อดำเนินการเลี้ยงสัตว์เพื่อทดลอง สำหรับสัตว์เศรษฐกิจต่าง ๆ เช่นไก่เนื้อ
เป็ดเนื้อ นกกระทา สุกรพันธุ์และสุกรขุน เป็นต้น
โดยมีฝ่ายวิชาการเป็นผู้กำหนดแนวทางและวิธีการทดลอง
เพื่อนำข้อมูลมาวิเคราะห์และใช้ประโยชน์ในการพัฒนาคุณภาพอาหารสัตว์ของบริษัท
เปิดดำเนินการเมื่อปี 2536

2.  กำลังการผลิตและปริมาณการผลิตจริง

บริษัทและบริษัทย่อยมีนโยบายการผลิตตามคำสั่งซื้อของลูกค้า (Customized product)
ซึ่งสร้างความแตกต่างในสินค้า และความหลากหลายของสูตรอาหาร อย่างไรก็ตาม
หากสภาพตลาดมีความต้องการใช้อาหารสัตว์เพิ่มมากขึ้น
บริษัทยังมีกำลังการผลิตที่สามารถรองรับการผลิตซึ่งมีปริมาณมาก ๆ (Mass Production) ได้ด้วย
อีกทั้งบริษัทยังมีแผนที่จะขยายกำลังการผลิตอาหารสัตว์
และเพิ่มถึงไซโลเก็บข้าวโพดในช่วงฤดูกาลที่ข้าวโพดมีราคาต่ำ
เพื่อให้มีปริมาณการใช้วัตถุดิบได้ตลอดทั้งปีอย่างเพียงพอ รวมทั้งขยายโกดังเก็บสินค้าอาหารสัตว์
เพื่อเพิ่มพื้นที่ให้เพียงพอในการเก็บสต็อคสำหรับเตรียมขยายตลาด
โดยบริษัทจะทยอยออกผลิตภัณฑ์ในตราสินค้าใหม่ ๆ เพิ่มขึ้นด้วย ทั้งนี้ ในช่วง 3 ปีที่ผ่านมา
บริษัทและบริษัทย่อยมีกำลังการผลิตรวมและปริมาณการผลิตจริง สรุปได้ดังนี้

  ------------------------------- ------------- ------------ ------------
  โรงงานอาหารสัตว์                  ปี 2544        ปี 2545       ปี 2546

  กำลังการผลิตเต็มที่ ( หน่วย : ตัน )    396,000       450,000      450,000

  ปริมาณการผลิตจริง ( หน่วย : ตัน)     231,471       249,986      238,312

  การใช้กำลังการผลิต (%)             59            56           53
  ------------------------------- ------------- ------------ ------------

  ------------------------------- ------------- ------------ ------------
  ฟาร์มผลิตลูกไก่เนื้อ                  ปี 2544        ปี 2545       ปี 2546

  กำลังการผลิตเต็มที่ ( หน่วย : ล้านตัว ) 12.0          12.0         12.0

  ปริมาณการผลิตจริง ( หน่วย : ล้านตัว ) 11.1          10.4         9.2

  การใช้กำลังการผลิต (%)             92            87           77
  ------------------------------- ------------- ------------ ------------

3.3.3 การจัดหาวัตถุดิบที่สำคัญที่ใช้ในการผลิตอาหารสัตว์

บริษัทซื้อวัตถุดิบจากผู้ผลิตและตัวแทนจำหน่ายในประเทศเป็นหลัก คิดเป็นสัดส่วนประมาณร้อยละ 60
ของต้นทุนการผลิตรวม วัตถุดิบส่วนที่เหลือต้องนำเข้าจากต่างประเทศ
เนื่องจากวัตถุดิบในประเทศมีไม่เพียงพอ
มีความเข้มงวดในการสรรหาวัตถุดิบที่มีคุณภาพดีราคาเหมาะสม
ทำให้สินค้าของบริษัทมีคุณภาพดีและเป็นที่ได้รับความไว้วางใจจากผู้บริโภค
บริษัทมีนโยบายป้องกันความเสี่ยงจากการความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนสำหรับวัตถุดิบที่นำเข้าดังกล่าว
โดยทำสัญญาซื้อเงินตราต่างประเทศไว้เป็นการล่วงหน้า
ทำให้ทราบต้นทุนการนำเข้าวัตถุดิบที่แน่นอนในแต่ละครั้ง โดยวัตถุดิบหลักที่สำคัญของบริษัท ได้แก่
ข้าวโพด กากถั่วเหลือง และปลาป่น เป็นต้น ทั้งนี้
ไม่มีต้นทุนวัตถุดิบชนิดใดที่มีต้นทุนสูงเกินกว่าร้อยละ 50 ของต้นทุนการผลิตรวม และในช่วง 3
ปีที่ผ่านมา ไม่มีการซื้อวัตถุดิบจากผู้จำหน่ายรายใดเกินกว่าร้อยละ 30
ของมูลค่าการซื้อวัตถุดิบทั้งหมด รวมทั้งไม่มีข้อผูกพันใดๆ ว่าจะซื้อวัตถุดิบชนิดใดเกินกว่าร้อยละ 30
ของมูลค่าการซื้อวัตถุดิบในอนาคต

สัดส่วนการใช้วัตถุดิบในการผลิตอาหารสัตว์ ส่วนใหญ่จะเป็นวัตถุดิบสินค้าพืชผลทางการเกษตร
ดังนั้นการเปลี่ยนแปลงด้านราคาและปริมาณจึงขึ้นกับฤดูกาลผลิตเป็นหลัก
สำหรับการเปลี่ยนแปลงด้านสูตรอาหารสัตว์
อาจมีผลทำให้ลดต้นทุนการผลิตหรือเพิ่มคุณภาพของอาหารสัตว์ให้ดีขึ้นได้
เพื่อให้มีความคล่องตัวในการเลือกใช้วัตถุดิบที่สามารถทดแทนกันได้ โดยในปี 2546
ต้นทุนของวัตถุดิบ คือ กากถั่วเหลืองและปลาป่น มีแนวโน้มเพิ่มสูงขึ้น
เนื่องจากความต้องการใช้ภายในยังมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง
แต่ผลผลิตภายในประเทศอยู่ในระดับทรงตัว อีกทั้งราคาในตลาดโลกมีแนวโน้มสูงขึ้น
เพราะความต้องการเพิ่มขึ้น ดังนั้น
เมื่อประเมินโดยรวมต้นทุนของวัตถุดิบหลักในการผลิตอาหารสัตว์โดยเฉลี่ยปี 2546 และแนวโน้มในปี
2547 มีราคาสูงขึ้น เปรียบเทียบกับปี 2545

สำหรับการเปิดเสรีทางการค้าที่คาดว่าจะเกิดขึ้นภายใน 3-5 ปี
จะมีผลต่อวัตถุดิบอาหารสัตว์ในเชิงบวก
โดยเฉพาะกลุ่มวัตถุดิบที่ผลผลิตภายในประเทศไม่พอและขาดแคลนหรือกลุ่มวัตถุดิบที่มีโครงสร้างภาษีนำเข้าอยู่ในระดับสูง
ผลของการเปิดเสรีจะช่วยทำให้ปริมาณวัตถุดิบมีเพียงพอต่อการใช้ และมีอัตราภาษีนำเข้าที่เหมาะสม
ส่งผลให้ต้นทุนของวัตถุดิบอาหารสัตว์ที่ต้องพึ่งการนำเข้ามีแนวโน้มลดลง

อีกทั้งบริษัทได้มีการวางแผนการจัดซื้อวัตถุดิบอาหารสัตว์อย่างมีประสิทธิภาพ เช่น
การจัดซื้อวัตถุดิบในช่วงที่ผลผลิตวัตถุดิบภายในประเทศออกสู่ตลาดมากและมีราคาต่ำ
โดยบริษัทจะมีการจัดซื้อและจัดเก็บในปริมาณที่เหมาะสมกับระดับการผลิตเพื่อใช้ในช่วงที่วัตถุดิบมีราคาสูงขึ้น
ทั้งนี้บริษัทมีไชโลที่สามารถเก็บสต็อคข้าวโพดได้นานถึง 6 เดือน
อีกทั้งบริษัทยังสามารถปรับเปลี่ยนการใช้วัตถุดิบหลักบางตัวที่มีการปรับราคาสูงขึ้น
โดยลดปริมาณการใช้น้อยลงได้ และไปใช้วัตถุดิบหลักตัวอื่นที่มีราคาต่ำกว่า
ซึ่งจากอดีตจนถึงปัจจุบันบริษัทยังไม่เคยประสบภาวะการขาดแคลนวัตถุดิบจนไม่มีวัตถุดิบเพื่อใช้ในการผลิต

3.4 ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม

กระบวนการผลิตอาหารสัตว์และฟาร์มไม่มีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมยกเว้นมีปัญหาเรื่องฝุ่นและกลิ่นซึ่งปัจจุบันสามารถควบคุมได้
เนื่องจากได้มีการลงทุนในเครื่องจักรและอุปกรณ์ในการผลิตที่ทันสมัยตอนสร้างโรงงานไว้แล้ว
โดยมีการใช้ระบบกำจัดฝุ่นและเก็บฝุ่นที่เกิดจากกรรมวิธีการผลิตอย่างมีประสิทธิภาพ
เพื่อป้องกันมิให้เป็นสาเหตุสร้างความเดือดร้อนและเป็นอันตรายต่อสุขภาพ
หรือทำความเสียหายต่อทรัพย์สินของผู้อื่น
รวมทั้งมีการควบคุมมิให้มีกลิ่นเหม็นและเสียงดังออกนอกบริเวณโรงงานจนเป็นที่เดือดร้อนรำคาญต่อผู้อยู่ใกล้เคียง
แต่อย่างไรก็ตามพื้นที่ข้าง ๆ
บริเวณโรงงานของบริษัทส่วนใหญ่เป็นพื้นที่ว่างและใช้งานด้านเกษตรกรรม
ดังนั้นตลอดระยะเวลาตั้งแต่ที่บริษัทฯ
ดำเนินกิจการผลิตอาหารสัตว์มายังไม่เคยมีประวัติการกระทำความผิดหรือได้รับคำร้องเรียนหรือหนังสือเตือนเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม
โดยการควบคุมผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมสำหรับโรงงานอาหารสัตว์อยู่ภายใต้การควบคุมของกองควบคุมสิ่งแวดล้อม
กระทรวง อุตสาหกรรม

3.5 งานที่ยังไม่ได้ส่งมอบ

 งานที่ยังไม่ได้ส่งมอบไม่มี เนื่องจากบริษัทจะผลิตสินค้าเพื่อเก็บสต๊อคไว้ขายเท่านั้น