1.  ปัจจัยความเสี่ยง

1.1 ปัจจัยความเสี่ยงเรื่องการบริหารต้นทุนวัตถุดิบ

เนื่องจากประมาณร้อยละ 80 ของต้นทุนการผลิตเป็นต้นทุนวัตถุดิบ อาทิ ปลา กุ้ง
และปลาหมึกเป็นต้น ซึ่งวัตถุดิบดังกล่าวถือได้ว่าเป็นสินค้าเกษตร (Commodity products)
ที่มีการขึ้น/ลงของราคาตามอุปสงค์และอุปทานภายในตลาด
และหากมีเหตุการณ์การเก็งกำไรของราคาวัตถุดิบต่างๆ เหล่านั้น
จะทำให้ราคามีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว
ดังนั้นการบริหารต้นทุนวัตถุดิบอย่างมีประสิทธิภาพจะทำให้บริษัทได้เปรียบคู่แข่งขันทั้งจากภายในประเทศและต่างประเทศ
โดยเฉพาะคู่แข่งขันต่างประเทศ เช่น จีน เวียดนาม อินเดีย และฟิลิปปินส์ เป็นต้น
ซึ่งมีความได้เปรียบด้านค่าแรงงานที่ต่ำ และมีแหล่งวัตถุดิบที่อุดมสมบูรณ์กว่าประเทศไทย

บริษัทได้กำหนดแนวทางการบริหารต้นทุนวัตถุดิบ
เพื่อให้การดำเนินงานเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพไว้ดังนี้

-   การติดตามข้อมูลข่าวสาร : บริษัทกำหนดให้บุคลากรที่เกี่ยวข้องในสายงาน
    ต้องติดตามข้อมูลข่าวสารเกี่ยวกับสภาวะตลาดของวัตถุดิบต่างๆ อย่างใกล้ชิด
    ทั้งข้อมูลจากตลาดภายในประเทศและตลาดต่างประเทศ
    ประกอบกับประสบการณ์และความเชี่ยวชาญในการดำเนินธุรกิจอาหารทะเลแช่แข็งของผู้บริหารกว่า
    20 ปี ทำให้บริษัทสามารถคาดการณ์และตัดสินใจได้ทันทีเมื่อมีเหตุการณ์เปลี่ยนแปลง
    นอกจากนี้การกำหนดให้ผู้ควบคุมและดูแลทั้งฝ่ายการผลิตและฝ่ายการตลาดเป็นบุคคลคนเดียวกัน
    ทำให้ทราบถึงการเคลื่อนไหวของราคาวัตถุดิบและราคาสินค้าอย่างสม่ำเสมอ
    และสามารถสั่งซื้อวัตถุดิบและกำหนดราคาสินค้าในระดับที่เหมาะสมและสามารถแข่งขันในตลาดโลกได้

-   การสำรองวัตถุดิบ : บริษัทมีการสั่งซื้อวัตถุดิบ/ผลิตสินค้าบางประเภทเพื่อสำรองไว้ ได้แก่

(1) ปลาทราย - บริษัทจะสั่งซื้อปลาทรายสำรองไว้ในกรณีที่ราคาปลาทรายต่ำลงมาก
หรือเป็นการป้องกันปริมาณการผลิต ที่ไม่แน่นอน เนื่องจากปลาทราย (หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า
“ปลาเห็ดโคน”) เป็นสัตว์น้ำทะเลที่อาศัยอยู่บนพื้นทรายริมชายฝั่ง และไม่สามารถเพาะเลี้ยงเองได้
ดังนั้นจึงไม่สามารถควบคุมปริมาณผลผลิตตามธรรมชาติ
ประกอบกับลักษณะของผลิตภัณฑ์ปลาทรายแช่แข็งไม่มีความหลากหลายเมื่อเทียบกับผลิตภัณฑ์ชนิดอื่น
จึงมีการสั่งซื้อปลาทรายและผลิตสินค้าสำรองไว้ไม่เกินร้อยละ 15
ของปริมาณการผลิตปลาทรายแช่แข็ง

(2) กุ้งแช่แข็ง –
เนื่องจากผลิตภัณฑ์กุ้งแช่แข็งจะถูกกำหนดลักษณะของสินค้าที่แตกต่างกันไปในแต่ละคำสั่งซื้อ เช่น
ขนาด ความสด สี และลักษณะการตัดแต่ง เป็นต้น ดังนั้นจึงเป็นการยากที่บริษัทจะสำรองวัตถุดิบ
ดังกล่าว และโดยปกติบริษัทจะสั่งซื้อวัตถุดิบก็ต่อเมื่อได้รับคำสั่งซื้อสินค้า
ยกเว้นกรณีที่ราคากุ้งในตลาดต่ำมากหรือปริมาณผลผลิตของกุ้งแช่แข็งต่ำ
โดยจะสำรองไว้ไม่เกินร้อยละ 2 ของปริมาณการผลิต กุ้งแช่แข็ง

(3) ปลาหมึกแช่แข็ง – บริษัทจะสำรองปลาหมึกในกรณีเดียวกันกับปลาทราย
แต่จะมีปริมาณสำรองจำนวนไม่มากนักเมื่อเทียบกับปลาทราย โดยจะสำรองไว้ไม่เกินร้อยละ 5
ของปริมาณการผลิตปลาหมึกแช่แข็ง

-   การนำเข้าวัตถุดิบ :
    บริษัทจะนำเข้าวัตถุดิบในกรณีที่ราคาวัตถุดิบภายในประเทศสูงมากเมื่อเทียบกับราคาในตลาดต่างประเทศ
    หรือในกรณีที่ปริมาณวัตถุดิบภายในประเทศไม่มี/ไม่เพียงพอต่อความต้องการ

1.2 ปัจจัยความเสี่ยงด้านอัตราแลกเปลี่ยน 

บริษัทมีรายได้จากการส่งออกสินค้าเกือบร้อยละ 100 ของมูลค่าการจำหน่ายทั้งหมด
ทำให้รายได้ที่ได้รับส่วนใหญ่เป็นสกุลเงินตราต่างประเทศ โดยกว่าร้อยละ 90
เป็นรายได้ในรูปของสกุลเงินเหรียญสหรัฐและส่วนที่เหลือในรูปสกุลเงินเยน
ทำให้บริษัทมีความเสี่ยงด้านอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ อย่างไรก็ตาม
เนื่องจากบริษัทมีเงินกู้ส่วนหนึ่งเป็นเงินเหรียญสหรัฐ
จึงนำรายได้บางส่วนที่เป็นเงินสกุลเดียวกันไปชำระคืนเงินกู้และดอกเบี้ยแทนเมื่อถึงกำหนดเวลาชำระ
นอกจากนี้ บริษัทได้มีการป้องกันความเสี่ยงดังกล่าว
โดยการซื้อสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า (Forward Contract)

1.3 ปัจจัยความเสี่ยงในการกีดกันทางการค้าในตลาดต่างประเทศ 

ผลของการเปิดเสรีทางการค้าในตลาดการค้าโลก ทำให้เกิดการแข่งขันการส่งออกอย่างรุนแรง
มีการนำมาตรการทางภาษีและมาตรการที่ไม่ใช่ภาษีมาใช้กีดกันทางการค้าในบางประเทศ
ส่งผลให้ธุรกิจการส่งออกอาหารทะเลของไทยได้รับการปฏิบัติที่ไม่เป็นธรรม เช่น

-   การที่สหภาพยุโรป หรือ EU ตัดสิทธิพิเศษทางด้านภาษี (GSP)
    ทำให้สินค้ากุ้งไทยเสียภาษีในอัตราที่สูงกว่ากุ้งนำเข้าจากประเทศอื่น
    ทำให้กุ้งไทยแข่งขันในตลาด EU ได้ลำบาก

-   การที่ตลาด EU ใช้กรณีพบสารตกค้างเป็นข้ออ้าง กำหนดมาตรการควบคุมการนำเข้า และ
    ตรวจเข้ม 100 % กุ้งจากไทย กระทบต่อปริมาณนำเข้ากุ้งแช่แข็งจากประเทศไทยอย่างมาก
    ส่วนแบ่งของตลาดกุ้งไทยใน EU ได้ลดลงอย่างต่อเนื่อง

-   กรณีที่สหรัฐอเมริกาพิจารณาดำเนินการไต่สวนการทุ่มตลาด (Anti-Dumping
    Investigation)
    มาใช้กับกุ้งที่นำเข้าไปในสหรัฐซึ่งมาตรการขึ้นภาษีนำเข้าอาจมีผลต่อปริมาณการส่งออกกุ้งไทยไปสหรัฐอเมริกา

-   กรณีที่สหรัฐอเมริกาประกาศใช้กฎหมายต่อต้านการก่อการร้ายทางชีวภาพ หรือกฎหมาย
    Bioterrorism Act ซึ่งมีผลบังคับใช้ในวันที่ 12 ธันวาคม 2546

-   การบังคับใช้กฎระเบียบการสืบย้อนกลับของสินค้าประมง ของสหภาพยุโรป (EU. Food
    traceability) ซึ่งจะมีผลบังคับใช้ 1 ม.ค. 2548

 การแก้ไขปัญหาที่ต้องเผชิญกับมาตรการกีดกันทางการค้าในตลาดต่างประเทศนั้น นอกจากการที่บริษัทได้นำระบบการตรวจสอบและควบคุมคุณภาพและความปลอดภัยของอาหาร (BRITISH RETAIL CONSORTIUM STANDARD : BRC) ซึ่งเป็นระบบมาตรฐานสากลที่ได้รับการยอมรับในอุตสาหกรรมอาหารมาใช้ในกระบวนการผลิต พัฒนาคุณภาพผลิตภัณฑ์จนได้รับการรับรองมาตรฐานสามารถผ่านการตรวจสอบและเป็นที่ยอมรับจากประเทศผู้นำเข้าแล้ว ธุรกิจส่งออกอาหารทะเลแช่แข็งไทยยังได้รับความช่วยเหลือจากทางราชการหาวิถีทาง มาตรการติดตามและตรวจสอบสารตกค้าง รวมทั้งการควบคุมโรงงานที่จะช่วยในการเจรจาต่อรองให้เกิดความเสียเปรียบในการแข่งขันน้อยที่สุด

ปัจจุบัน บริษัทส่งสินค้าออกไปยังสหภาพยุโรป เพียงร้อยละ 5 – 6 ของมูลค่าการจำหน่ายทั้งหมด
และสำหรับการนำเข้าสินค้าบริโภคของตลาดญี่ปุ่น
ที่ถือว่าเป็นตลาดนำเข้ารายใหญ่ที่สุดของบริษัทซึ่งโดยปกติญี่ปุ่นไม่มีการกำหนดมาตรการกีดกันสินค้าประเภทอาหารทะเลแช่แข็ง
หรือกำหนดมาตรฐานด้านความปลอดภัยอย่างเข้มงวด และตลอดระยะเวลาที่บริษัททำการค้ากับญี่ปุ่น
จะมีปัญหาเฉพาะสินค้าผลิตไม่ตรงตามลักษณะของสินค้าที่กำหนดไว้ในคำสั่งซื้อ ซึ่งมีมูลค่าน้อยมาก
กล่าวคือน้อยกว่าร้อยละ 0.01 ของรายได้จากการส่งออก

ปัจจัยความเสี่ยงในการต่ออายุสัญญาเช่าของโรงงานแห่งที่ 1

บริษัทเช่าพื้นที่กับการท่าเรือแห่งประเทศไทย เพื่อเป็นที่ตั้งของโรงงานผลิตอาหารทะเล
แช่แข็งและถือว่าเป็นโรงงานแห่งแรกของบริษัทที่เปิดดำเนินการ ปัจจุบัน
โรงงานแห่งนี้ใช้สำหรับการผลิตปลาทรายแช่แข็งเป็นหลัก
และสามารถสร้างรายได้ให้แก่บริษัทประมาณร้อยละ 20 ของรายได้จากการจำหน่ายทั้งหมด
แต่เนื่องจากสัญญาเช่าดังกล่าวได้หมดอายุลงตั้งแต่ปี 2543 และปัจจุบันยังอยู่ระหว่าง
การเจรจาต่ออายุสัญญาเช่ากับการท่าเรือฯ จึงอาจกระทบต่อสายการผลิตปลาทรายแช่แข็งในอนาคต
อย่างไรก็ตาม การท่าเรือฯ ยังคงอนุญาตให้บริษัทดำเนินกิจการต่อไป

ปัจจุบัน บริษัทมีพนักงานในสายการผลิตเนื้อปลาแช่แข็งประมาณ 1,000 คน
ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นพนักงานที่อาศัยอยู่ในละแวกใกล้กับโรงงาน
โดยที่พนักงานแต่ละคนมีความชำนาญและเชี่ยวชาญในการแล่เนื้อปลาเป็นอย่างดี
ดังนั้นหากการท่าเรือฯ ไม่อนุญาตให้ต่ออายุสัญญาหรือไม่ให้ดำเนินกิจการบนพื้นที่ดังกล่าว
บริษัทคาดว่าจะย้ายพนักงานพร้อมทั้งเครื่องจักรไปยังโรงงานแห่งที่ 2 (มหาชัย)
ซึ่งมีพื้นที่รองรับเพียงพอ
และการโยกย้ายดังกล่าวจะไม่ทำให้สายการผลิตปลาทรายแช่แข็งต้องหยุดชะงัก
บริษัทคาดว่าจะทำให้ต้นทุนการผลิตปลาทรายเพิ่มขึ้นประมาณร้อยละ 1
ของต้นทุนการผลิตปลาทรายแช่แข็ง

ปัจจัยความเสี่ยงด้านการบริหารและการจัดการ

บริษัทมีกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่คือกลุ่มอมรรัตนชัยกุล ซึ่งสัดส่วนการถือหุ้นมีมากกว่า 3 ใน 4
ทำให้ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ดังกล่าวมีอำนาจในการควบคุมบริษัท และมีอิทธิพลต่อการตัดสินใจของบริษัทใน
ทุกเรื่องที่ต้องได้รับอนุมัติจากที่ประชุมผู้ถือหุ้น
ดังนั้นผู้ถือหุ้นรายอื่นของบริษัทจึงมีความเสี่ยงจากการไม่สามารถรวบรวมคะแนนเสียง
เพื่อตรวจสอบและถ่วงดุลเรื่องที่ผู้ถือหุ้นรายใหญ่เสนอให้ที่ประชุมผู้ถือหุ้นพิจารณา
นอกจากนี้การถือหุ้นในลักษณะกระจุกตัวโดยผู้ถือหุ้นรายใหญ่รายนี้ยังทำให้โอกาสที่บริษัท
จะถูกครอบงำกิจการ (Takeover)
โดยบุคคลอื่นไม่สามารถเกิดขึ้นได้โดยปราศจากการยินยอมของผู้ถือหุ้นรายใหญ่นี้
แม้ว่าผู้ถือหุ้นกลุ่มอื่นจะเห็นโอกาสที่จะทำให้มูลค่าของกิจการเพิ่มขึ้น