1. ปัจจัยความเสี่ยง

ความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ย

สภาพคล่องของทั้งระบบในปี 2544 โดยรวมอยู่ในระดับสูง
ส่งผลให้อัตราดอกเบี้ยในตลาดเงินลดลงอย่างต่อเนื่องอย่างไรก็ตามในปี 2545
ถึงแม้ระบบจะมีสภาพคล่องอยู่มาก และการขยายตัวของสินเชื่อยังอยู่ในระดับต่ำ
แต่จะมีความเสี่ยงเพิ่มขึ้นจากการออกพันธบัตรและตั๋วเงินคลัง (Treasury Bills)
ของรัฐบาลเพื่อชดเชยการขาดดุลงบประมาณ ที่ได้มีการตั้งงบประมาณขาดดุลไว้สูงที่ 2.08
แสนล้านบาท สำหรับปีงบประมาณ 2544-2545
นอกจากปริมาณพันธบัตรและตั๋วเงินคลังของรัฐบาลที่จะออกมาเป็นจำนวนมากแล้ว
ระบบการเงินยังมีความเสี่ยงจากการออกพันธบัตรเพื่อชดเชยความเสียหายของกองทุนเพื่อการฟื้นฟูและพัฒนาระบบสถาบันการเงิน
ซึ่งมีแผนที่จะออกมาราว 3 .2 แสนล้านบาท ในปี 2545

ปัจจัยเหล่านี้อาจส่งผลต่ออัตราดอกเบี้ยของพันธบัตรเพิ่มขึ้นได้
โดยเฉพาะอัตราดอกเบี้ยของพันธบัตรระยะยาว
ทำให้สถาบันการเงินที่ถือครองพันธบัตรได้รับผลกระทบจากการ mark-to-market
นอกจากนี้หากอัตราดอกเบี้ยของพันธบัตรเพิ่มสูงขึ้น อาจส่งผลกระทบต่ออัตราดอกเบี้ยในตลาดอื่นได้
อย่างไรก็ดีทางบริษัทได้มีมาตรการแก้ไขปัญหาดังกล่าวโดยการจัดการบริหารการลงทุนในพันธบัตรและตราสารหนี้อย่างรอบคอบ
และลดความเสี่ยงจากการ mismatch ในเรื่อง maturity ระหว่างด้านหนี้สินและด้านสินทรัพย์

ในการนี้
ทางบริษัทได้มีการติดตามและวิเคราะห์สถานะของสภาพคล่องของระบบการเงินอย่างใกล้ชิด
โดยเฉพาะผลกระทบจากการออกพันธบัตรและตั๋วเงินคลังของรัฐบาล
และได้มีการพยายามสร้างสมดุลของต้นทุนทางการเงินไปพร้อมๆกับสมดุลของแหล่งที่มาและใช้ไปของเงินทุนในส่วนของบริษัท

ความเสี่ยงจากธุรกิจการลงทุนในหลักทรัพย์

ในภาวะที่เศรษฐกิจกำลังฟื้นตัวอย่างช้าๆ
ประกอบกับภาวะความไม่แน่นอนของระบบเศรษฐกิจและการเมืองโลก
ทำให้ดัชนีตลาดหลักทรัพย์มีความผันผวนค่อนข้างสูง
ทางบริษัทได้ทำการกระจายความเสี่ยงในการลงทุน และได้มีการนำเอา Value at Risk
อันเป็นเครื่องมือทางการเงินชนิดใหม่เข้ามาร่วมประยุกต์ใช้ในการบริหารการลงทุน
นอกจากนี้บริษัทยังเน้นการลงทุนใน หลักทรัพย์ที่ให้ผลตอบแทนที่ดี
และมีประวัติการจ่ายเงินปันผลอย่างต่อเนื่องอันเป็นตัวสะท้อนถึงภูมิคุ้มกันจาก
ผลกระทบของความตกต่ำทางเศรษฐกิจ
บริษัทจึงมีความเสี่ยงจากความผันผวนในราคาหลักทรัพย์ในระดับที่ลดลง

ความเสี่ยงจากการหดตัวของสินเชื่อ

รายรับจากเงินให้กู้ยืมและเงินฝากคิดเป็นสัดส่วนต่อรายรับทั้งหมดมีอัตราลดลง
อันเป็นผลมาจากการหดตัวของการขยายสินเชื่อเพื่อการพาณิชย์และอุตสาหกรรม
เพื่อชดเชยรายได้ที่ลดลงดังกล่าว บริษัทได้มีการปรับกลยุทธ์มาเน้นการขยายสินเชื่อประเภทเช่าซื้อ
ที่สภาวะตลาดยังขยายตัวในอัตราที่สูง อีกทั้งยังมี interest margin ที่สูงกว่าสินเชื่อประเภทอื่น
เนื่องจากยังมีผู้แข่งขันน้อยรายในธุรกิจนี้ นอกจากนี้ บริษัทได้นำสภาพคล่องส่วนเกินไปลงทุนใน
พันธบัตรของรัฐบาลและตราสารหนี้ของเอกชนที่มีผลตอบแทนสูง
ทำให้บริษัทสามารถมีรายรับจากดอกเบี้ยที่เพิ่มขึ้น

บริษัทมีนโยบายที่จะดำรงกลยุทธ์ดังกล่าวในปี 2545

ความเสี่ยงจากการกระจุกตัวของสินเชื่อ

เงินให้สินเชื่อของบริษัทกระจุกตัวอยู่ในอุตสาหกรรมการผลิตและการพาณิชย์,
การสาธารณูปโภคและบริการ, การบริโภคส่วนบุคคลเพื่อเช่าซื้อ
ทางบริษัทมีความเสี่ยงหากลูกค้าของบริษัทไม่สามารถปฏิบัติตามข้อตกลงในสัญญา
ซึ่งจะส่งผลให้บริษัทต้องเผชิญกับปัญหาสินทรัพย์ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้เพิ่มสูงขึ้น
ซึ่งเพื่อลดความเสี่ยงดังกล่าว บริษัทได้จัดตั้ง บริษัทบริหารสินทรัพย์ เอ็น เอฟ เอส จำกัด
ขึ้นเพื่อแก้ไขหนี้ที่มีปัญหาโดยเฉพาะ

สำหรับสินเชื่อเช่าซื้อ ที่บริษัทได้มีการขยายตัวสินเชื่อประเภทนี้ในอัตราที่สูง
แต่ความเสี่ยงของลูกค้าต่อรายเป็นจำนวนเงินที่น้อย และการกระจายตัวของลูกค้าหลากหลาย
ทั้งในระดับอาชีพ และท้องถิ่น ทำให้ไม่เกิดความเสี่ยงจากการกระจุกตัว

ความเสี่ยงจากการปรับโครงสร้างหนี้

ในระหว่างปี 2544 บริษัทและบริษัทย่อยได้ทำการปรับโครงสร้างหนี้กับลูกหนี้ในรูปแบบต่าง ๆ
ซึ่งรวมถึงการโอนสินทรัพย์ การเปลี่ยนแปลงเงื่อนไขการชำระหนี้
และการปรับโครงสร้างหนี้ในหลายลักษณะรวมกันเป็นจำนวนทั้งสิ้น 235 ราย
โดยตั้งแต่ได้เริ่มมีการปรับปรุงโครงสร้างหนี้ ทางบริษัทได้ทำการโอนสินทรัพย์ 79 ราย
การโอนหุ้นทุน 2 ราย การเปลี่ยนแปลงเงื่อนไขการชำระหนี้ 1,322 ราย

ในส่วนของหนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้ที่เหลือที่ยังไม่สามารถปรับโครงสร้างหนี้สำเร็จ
บริษัทได้ดำเนินการทางกฎหมายไปเรียบร้อยแล้ว
หากแต่ยังมีความเสี่ยงของหนี้ที่ปรับโครงสร้างไปแล้วกลับมาเป็นหนี้มีปัญหาใหม่บ้าง
แต่จากการติดตามอย่างใกล้ชิดเพื่อแก้ปัญหาก่อนที่ปัญหาจะเกิด
ทำให้สามารถลดความเสี่ยงทางด้านนี้ไปได้บ้าง แต่ทั้งนี้ต้องขึ้นอยู่กับสภาวะเศรษฐกิจโดยรวมด้วย

ความเสี่ยงจากความพอเพียงของเงินกองทุน

บริษัทยังต้องเผชิญกับความเสี่ยงจากคุณภาพของสินเชื่อที่ลดลง
และการกลับคืนมาของหนี้ที่ปรับโครงสร้างหนี้ไปแล้ว
ซึ่งทำให้ต้องมีการตั้งสำรองเพื่อหนี้สงสัยจะสูญเพิ่มขึ้นในปี 2544
หากแต่บริษัทมีเงินกองทุนเกินมาตรฐานที่กำหนดโดยธนาคารแห่งประเทศไทยมาก
และยังมีผลการดำเนินงาน (operating profit) ที่เป็นบวก
ทำให้ไม่มีปัญหาในเรื่องความพอเพียงของเงินกองทุน นอกจากนี้
บริษัทยังได้ทำการควบคุมคุณภาพของสินเชื่ออย่างใกล้ชิด
โดยเฉพาะการติดตามแก้ไขหนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้ ด้วยอัตราส่วนของเงินกองทุนต่อสินทรัพย์เสี่ยง
(BIS Ratio) ที่อยู่ในระดับสูงถึงร้อยละ 26
และการตั้งสำรองเกินมาตรฐานกำหนดโดยธนาคารแห่งประเทศไทยถึง 3.5 เท่าในปี 2544
บริษัทจึงมั่นใจว่าจะไม่มีปัญหาเรื่องความเพียงพอของเงินกองทุน