7.  ข้อพิพาททางกฎหมาย

ณ สิ้นเดือนธันวาคม 2552
ธนาคารมีคดีข้อพิพาทซึ่งยังไม่สิ้นสุดและอาจมีผลกระทบด้านลบต่อสินทรัพย์ของธนาคารที่มีจำนวนทุนทรัพย์สูงกว่าร้อยละ
5 ของส่วนผู้ถือหุ้นสุทธิตามงบการเงิน ณ วันสิ้นปีบัญชี 2552 ดังนี้

1. ชื่อคู่ความ บริษัท คลอสเตอร์เบียร์ (ประเทศไทย) จำกัด

บริษัท คลอสเตอร์เบียร์ (ประเทศไทย) จำกัด (เป็นจำเลยในคดีแพ่งของศาลทรัพย์สินทางปัญญา)
ได้ยื่นฟ้องแย้งธนาคารและโจทก์ร่วมคนอื่นต่อศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลาง
กล่าวหาว่า ธนาคารได้ดำเนินการร้องต่อศาลขอให้ฟื้นฟูกิจการของบริษัท ไทยอมฤต บริวเวอรี่
จำกัด ในฐานะเจ้าหนี้เสียงข้างมากลงมติตั้ง บริษัท ไพรส์ วอเตอร์เฮาส์ คูเปอร์ คอปอเรท
รีสตรั๊คเจอร์ริ่ง จำกัด เป็นผู้ทำแผน
และได้ร่วมกันสมคบไม่ให้โจทก์เป็นตัวแทนจำหน่ายเบียร์คลอสเตอร์แต่เพียงผู้เดียวในประเทศไทย
ทำให้เสียหายทุนทรัพย์ 10,880.8 ล้านบาท ต่อมาเมื่อศาลได้สืบพยานโจทก์และจำเลยเสร็จแล้ว
ได้มีคำพิพากษายกฟ้องแย้งดังกล่าว เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน 2549 โดยห้ามบริษัท คลอสเตอร์เบียร์
(ประเทศไทย) จำกัด ใช้ชื่อและเครื่องหมายการค้า “คลอสเตอร์” ต่อไป
รวมถึงให้ใช้ค่าฤชาธรรมเนียมแทนธนาคารและโจทก์ร่วมอื่นด้วย

บริษัท คลอสเตอร์เบียร์ (ประเทศไทย) จำกัด ได้ยื่นอุทธรณ์คำพิพากษาต่อศาลฎีกา
(การยื่นอุทธรณ์คดีของศาลทรัพย์สินฯให้ยื่นอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา) และธนาคารได้ยื่นคำแก้อุทธรณ์แล้ว
ขณะนี้คดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา

ความเห็นของฝ่ายจัดการ เนื่องจากธนาคารมิได้กระทำละเมิดตามฟ้องแย้ง
แต่ใช้สิทธิตามกฎหมายในการยื่นคำร้องขอฟื้นฟูกิจการของบริษัท ไทยอมฤต บริวเวอรี่
จำกัดตามพระราชบัญญัติล้มละลาย คำพิพากษาของศาลทรัพย์สินฯ
ที่ยกฟ้องแย้งดังกล่าวจึงชอบด้วยเหตุผล ดังนั้น โอกาสที่ธนาคารจะแพ้คดี จึงมีน้อยมาก

2. ชื่อคู่ความ กลุ่มบริษัท เอ็ฟฟิเชี่ยน จำกัด ประกอบด้วย บริษัท เอ็ฟฟิเชี่ยน จำกัด, นายพิบูลย์
เลิศวงศ์กรกิจ บริษัท แอ็ดว๊านซ์ที่ดิน จำกัด, บริษัท ฟุล-ฟิล จำกัด, บริษัท เฉี่ยง-เซี้ย ภัตตาคาร
( 1994 ) จำกัด, ห้างหุ้นส่วนจำกัด หอพักเมย์แฟร์ และ ห้างหุ้นส่วนจำกัด สยามอาคเนย์ก่อสร้าง
เป็นโจทก์ ยื่นฟ้องธนาคารรวม 7 คดี ดังนี้

- บริษัท เอ็ฟฟิเชี่ยน จำกัด เป็นโจทก์ฟ้องธนาคารต่อศาลแพ่งกรุงเทพใต้ เป็นคดีหมายเลขดำที่
9885/2549 ข้อหาผิดสัญญา ละเมิด เรียกเอาทรัพย์คืน เรียกค่าเสียหาย จำนวนทุนทรัพย์
231,892.8 ล้านบาท เมื่อสืบพยานโจทก์จำเลยเสร็จแล้ว ศาลมีคำพิพากษายกฟ้องโจทก์เมื่อวันที่ 1
กุมภาพันธ์ 2551 โจทก์ยื่นอุทธรณ์คำพิพากษา ธนาคารยื่นแก้อุทธรณ์
ขณะนี้อยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์

- นายพิบูลย์ เลิศวงศ์กรกิจ เป็นโจทก์ฟ้องธนาคารต่อศาลแพ่งกรุงเทพใต้ เป็นคดีหมายเลขดำที่
9884/2549 ข้อหาผิดสัญญา ละเมิด เรียกเอาทรัพย์คืน เรียกค่าเสียหาย จำนวนทุนทรัพย์
128,534.0 ล้านบาท เมื่อสืบพยานโจทก์จำเลยเสร็จแล้ว ศาลมีคำพิพากษายกฟ้องโจทก์เมื่อวันที่ 5
กุมภาพันธ์ 2551 โจทก์ยื่นอุทธรณ์คำพิพากษา ธนาคารยื่นแก้อุทธรณ์
ขณะนี้อยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์

- บริษัท แอ็ดว๊านซ์ที่ดิน จำกัด เป็นโจทก์ฟ้องธนาคารต่อศาลแพ่งกรุงเทพใต้ เป็นคดีหมายเลขดำที่
9882/2549 ข้อหาผิดสัญญา ละเมิด เรียกเอาทรัพย์คืน เรียกค่าเสียหาย จำนวนทุนทรัพย์
116,760.7 ล้านบาท เมื่อสืบพยานโจทก์จำเลยเสร็จแล้ว ศาลมีคำพิพากษายกฟ้องโจทก์เมื่อวันที่
28 กรกฎาคม 2551 โจทก์ยื่นอุทธรณ์คำพิพากษา ธนาคารยื่นแก้อุทธรณ์
ขณะนี้อยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์

- บริษัท ฟุล-ฟิล จำกัด เป็นโจทก์ฟ้องธนาคารต่อศาลแพ่งกรุงเทพใต้ เป็นคดีหมายเลขดำที่
3828/2551 ในข้อหา ผิดสัญญา เรียกทรัพย์คืน ละเมิด จำนวนทุนทรัพย์ 96,048.6 ล้านบาท
ศาลสอบข้อเท็จจริง ซึ่งเมื่อตรวจเอกสารแล้วจึงมีคำสั่งงดสืบพยานโจทก์-จำเลย
และพิพากษายกฟ้องโจทก์เมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน 2551 โจทก์ยื่นอุทธรณ์คำพิพากษา
ธนาคารยื่นแก้อุทธรณ์ ขณะนี้อยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์

- บริษัท เฉี่ยง-เซี้ย ภัตตาคาร (1994) จำกัด เป็นโจทก์ยื่นฟ้องธนาคารต่อศาลแพ่งกรุงเทพใต้
เป็นคดีหมายเลขดำที่ 3829/2551 ในข้อหา ผิดสัญญา ละเมิด เรียกทรัพย์คืน ทุนทรัพย์
116,742.7 ล้านบาท ศาลสอบข้อเท็จจริง
ซึ่งเมื่อตรวจเอกสารแล้วจึงมีคำสั่งงดสืบพยานโจทก์-จำเลย และพิพากษายกฟ้องโจทก์เมื่อวันที่ 27
พฤศจิกายน 2551 โจทก์ยื่นอุทธรณ์คำพิพากษา ธนาคารยื่นแก้อุทธรณ์
ขณะนี้อยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์

- ห้างหุ้นส่วนจำกัด หอพักเมย์แฟร์ เป็นโจทก์ยื่นฟ้องธนาคารต่อศาลแพ่งกรุงเทพใต้
เป็นคดีหมายเลขดำที่ 3827/2551 ในข้อหา ผิดสัญญา เรียกทรัพย์คืน ละเมิด เรียกค่าเสียหาย
ทุนทรัพย์ 118,218.2 ล้านบาท ศาลสอบข้อเท็จจริง
ซึ่งเมื่อตรวจเอกสารแล้วจึงมีคำสั่งงดสืบพยานโจทก์-จำเลย และพิพากษายกฟ้องโจทก์เมื่อวันที่ 31
ตุลาคม 2551 โจทก์ยื่นอุทธรณ์คำพิพากษา ธนาคารยื่นแก้อุทธรณ์
ขณะนี้อยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์

- ห้างหุ้นส่วนจำกัด สยามอาคเนย์ก่อสร้าง เป็นโจทก์ยื่นฟ้องธนาคารต่อศาลแพ่งกรุงเทพใต้
เป็นคดีหมายเลขดำที่ 3826/2551 ในข้อหา ผิดสัญญา เรียกทรัพย์คืน ละเมิด เรียกค่าเสียหาย
ทุนทรัพย์ 145,938.0 ล้านบาท ศาลสอบข้อเท็จจริง
ซึ่งเมื่อตรวจเอกสารแล้วจึงมีคำสั่งงดสืบพยานโจทก์-จำเลย และพิพากษายกฟ้องโจทก์เมื่อวันที่ 27
พฤศจิกายน 2551 โจทก์ยื่นอุทธรณ์คำพิพากษา ธนาคารยื่นแก้อุทธรณ์
ขณะนี้อยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์

ทั้งนี้ ลูกหนี้กลุ่มนี้ได้ถูกธนาคารยื่นฟ้องเป็นคดีแพ่งก่อนหน้านี้ เพื่อเรียกหนี้คืนมาก่อนแล้ว รวม 3 คดี
กล่าวคือ

- คดีของศาลแพ่ง หมายเลขดำที่ ธ.3031/2544 ระหว่างธนาคาร (โจทก์) กับบริษัท เอ็ฟฟิเชี่ยน
จำกัดกับพวก (จำเลย) ข้อหา กู้เงิน จำนอง จำนวนทุนทรัพย์ 14.1 ล้านบาท
ศาลชั้นต้นได้พิพากษาให้จำเลยชำระหนี้ให้กับธนาคาร เป็นคดีหมายเลขแดงที่ ธ.6251/2545
จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้น ต่อมาจำเลยได้ยื่นฎีกา
ขณะนี้คดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา

- คดีของศาลแพ่งกรุงเทพใต้ หมายเลขดำที่ 7863/2543 ระหว่างธนาคาร(โจทก์) กับนายพิบูลย์
เลิศวงศ์กรกิจ (จำเลย) ข้อหาเบิกเงินเกินบัญชี จำนวนทุนทรัพย์ 4.9 ล้านบาท
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระหนี้ให้กับธนาคาร เป็นคดีหมายเลขแดงที่ 791/2544
โดยคดีถึงที่สุดแล้ว

- คดีของศาลแพ่งธนบุรี หมายเลขดำที่ 5790/2543 ระหว่างธนาคารกรุงเทพ (โจทก์) กับบริษัท
แอ็ดว๊านซ์ที่ดิน จำกัดกับพวก (จำเลย) ข้อหา กู้ยืม ค้ำประกัน จำนวนทุนทรัพย์ 1.5 ล้านบาท
ศาลชั้นต้นได้พิพากษาให้จำเลยกับพวกชำระหนี้ให้กับธนาคาร เป็นคดีหมายเลขแดงที่ 4823/2545
จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้น ต่อมาจำเลยได้ยื่นฎีกา
ขณะนี้คดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา

ความเห็นของฝ่ายจัดการ ทั้งเจ็ดคดีที่กลุ่มบริษัท เอ็ฟฟิเชี่ยน จำกัด ยื่นฟ้องธนาคารนั้น
เนื่องจากธนาคารมิได้ปฏิบัติผิดสัญญาจึงไม่เป็นเหตุให้โจทก์ได้รับความเสียหายจริงตามฟ้อง ดังนั้น
โอกาสที่ธนาคารจะแพ้คดี จึงมีน้อยมาก

3. ชื่อคู่ความ บริษัท ไทยแมล่อน โปลีเอสเตอร์ จำกัด (มหาชน)

เมื่อวันที่ 21 มีนาคม 2550 บริษัท ไทยแมล่อน โปลีเอสเตอร์ จำกัด (มหาชน)
ได้เป็นโจทก์ยื่นฟ้องบรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทย เป็นจำเลยที่ 1 นายสมเจตน์ หมู่ศิริเลิศ
เป็นจำเลยที่ 2 ธนาคารไทยธนาคาร จำกัด (มหาชน) เป็นจำเลยที่ 3 ธนาคารกรุงเทพ จำกัด
(มหาชน) เป็นจำเลยที่ 4 และ ธนาคารไทยพาณิชย์ จำกัด (มหาชน) เป็นจำเลยที่ 5 ต่อศาลแพ่ง
ในคดีความแพ่ง ข้อหาหรือฐานความผิด เพิกถอน ละเมิด เรียกค่าเสียหายทุนทรัพย์ 24,500
ล้านบาท เป็นคดีหมายเลขดำที่ 1215/2550
โดยขอให้ศาลเพิกถอนการทำสัญญาโอนสินทรัพย์ด้อยคุณภาพระหว่างธนาคารกับบรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทย
ตลอดจนการโอนสิทธิจำนองที่ธนาคารโอนไปยังบรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทย
และเพิกถอนการโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินจำนวน 3 แปลง ที่โอนไปยังบรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทย
ซึ่งศาลได้นัดสืบพยานโจทก์จำเลยในเดือน มีนาคม 2551 และพิพากษายกฟ้องโจทก์เมื่อวันที่ 30
พฤษภาคม 2551 โจทก์ยื่นอุทธรณ์คำพิพากษา ธนาคารยื่นแก้อุทธรณ์แล้ว
ขณะนี้อยู่ระหว่างรอฟังคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์

ความเห็นของฝ่ายจัดการ
เมื่อพิจารณาจากข้อเท็จจริงเกี่ยวกับการโอนสินทรัพย์ด้อยคุณภาพไปให้บรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทย
แล้ว เห็นว่าได้ดำเนินการโดยถูกต้องตามกฎหมาย
และไม่ปรากฏว่าโจทก์ได้รับความเสียหายตามที่กล่าวอ้างมาในฟ้อง ดังนั้น โอกาสที่ธนาคารจะแพ้คดี
จึงมีน้อยมาก

4. ชื่อคู่ความ บริษัท อุตสาหกรรมเหล็กกล้าไทย จำกัด (มหาชน)

บริษัท อุตสาหกรรมเหล็กกล้าไทย จำกัด (มหาชน)
ได้เป็นโจทก์ยื่นฟ้องธนาคารต่อศาลแพ่งกรุงเทพใต้ เป็นคดีหมายเลขดำที่ 9412/2550 ข้อหา
ผิดสัญญาและเรียกค่าเสียหาย สรุปคำฟ้องได้ว่า
โจทก์มีความประสงค์ประกอบกิจการโรงงานผลิตเหล็กครบวงจร จึงติดต่อขอสินเชื่อกับจำเลย
เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม 2539 จำเลย และสถาบันการเงินรวม 9 แห่ง
ตกลงร่วมกันให้สินเชื่อหลายประเภทจำนวน 35,000 ล้านบาท
โดยจำเลยและสถาบันการเงินดังกล่าวจะได้รับประโยชน์จากดอกเบี้ยสินเชื่อและค่าธรรมเนียมจากการจัดหาและให้สินเชื่อ

โจทก์ได้ชำระค่าธรรมเนียมให้แก่จำเลยและสถาบันการเงินต่าง ๆ
แต่จำเลยและผู้ให้กู้ร่วมไม่ดำเนินการตามสัญญาให้สินเชื่อ
โดยไม่ให้โจทก์ใช้สินเชื่อและไม่จัดทำสัญญาหลักประกันต่าง ๆ
เป็นเหตุให้โจทก์ถูกระงับสินเชื่อจากผู้ให้กู้ร่วม
โจทก์จึงขาดสภาพคล่องและจำเป็นต้องชะลอโครงการ
โจทก์ได้มีหนังสือขอคืนค่าธรรมเนียมเงินกู้ทั้งหมดจำนวน 150.8 ล้านบาท

เมื่อเดือนกันยายน 2539 จำเลยได้อนุมัติให้โจทก์ใช้วงเงินสินเชื่อชั่วคราว (Bridging Loan)
เป็นวงเงินเบิกเงินเกินบัญชีจำนวน 25 ล้านบาท และเงินกู้จำนวน 58.5 ล้านบาท
แต่ไม่เพียงพอกับการก่อสร้างโรงเหล็ก ทำให้กิจการของโจทก์ประสบภาวะขาดทุน
โจทก์จึงต้องทำสัญญาปรับโครงสร้างหนี้กับจำเลยเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน 2543
โดยในการปรับโครงสร้างหนี้ดังกล่าว จำเลยจะร่วมกับสถาบันการเงินอีกแห่งให้สินเชื่อเพิ่มอีก
1,030 ล้านบาท เป็นส่วนวงเงินของจำเลย 615 ล้านบาท
โจทก์ได้ปฏิบัติตามเงื่อนไขบังคับก่อนที่ระบุในสัญญาแล้ว
แต่จำเลยและผู้ให้กู้ร่วมไม่ดำเนินการตามสัญญาสินเชื่อ

เมื่อจำเลยไม่ยอมปล่อยสินเชื่อและไม่ยอมคืนค่าธรรมเนียม
ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหายเป็นเงินจำนวน 85,096.8 ล้านบาท

ทนายความได้ยื่นคำให้การแก้คดีต่อศาลเมื่อ วันที่ 19 มีนาคม 2551
หลังจากศาลได้ทำการสืบพยานโจทก์และจำเลยเรียบร้อยแล้ว จึงมีคำพิพากษาเมื่อวันที่ 28 เมษายน
2552 โดยพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ ซึ่งโจทก์ได้ยื่นอุทธรณ์คำพิพากษา
และธนาคารยื่นคำแก้อุทธรณ์เมื่อวันที่ 11 กันยายน 2552
คดีอยู่ระหว่างรอฟังคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์

อนึ่ง ข้อเท็จจริงที่โจทก์นำมาเป็นข้ออ้างในการฟ้องคดีนี้
โจทก์เคยยกขึ้นอ้างเป็นคำฟ้องแย้งในคดีที่ธนาคารยื่นฟ้องเรียกหนี้คืนจากโจทก์ (คดีดังกล่าว
ศาลพิพากษาให้ธนาคารชนะคดี แต่จำเลยยื่นอุทธรณ์ คดีอยู่ระหว่างรอฟังคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์)
แต่ปรากฏว่าศาลมีคำสั่งไม่รับฟ้องแย้ง โจทก์จึงนำมาฟ้องธนาคารเป็นคดีนี้

ความเห็นของฝ่ายจัดการ
เนื่องจากธนาคารมิได้เป็นฝ่ายผิดสัญญาหรือทำให้โจทก์ได้รับความเสียหายตามฟ้อง
แต่กลับปรากฏว่าโจทก์เองเป็นฝ่ายไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไขของสัญญาสินเชื่อที่ทำไว้กับธนาคารและเป็นฝ่ายเลิกโครงการและบอกเลิกสัญญาไปเอง
ดังนั้น โอกาสที่ธนาคารจะแพ้คดี จึงมีน้อยมาก