6. ข้อพิพาททางกฎหมาย

ข้อพิพาททางกฎหมายของบริษัทฯ

บริษัทฯ มิได้มีข้อพิพาททางคดีอนุญาโตตุลาการหรือถูกดำเนินการทางกฎหมายใดๆ
ที่มีนัยสำคัญที่บริษัทฯ เชื่อว่าอาจมีผลกระทบในทางลบอย่างมีนัยสำคัญต่อธุรกิจ ฐานะทางการเงิน
ผลการดำเนินงาน หรือโอกาสทางธุรกิจของบริษัทฯ

ข้อพิพาททางกฎหมายของธุรกิจต่างๆ ที่ บริษัทฯ เข้าไปถือหุ้น สามารถแยกได้ดังนี้

6.1 ข้อพิพาททางกฎหมายของธุรกิจสื่อสารโทรคมนาคม

-   กรณีข้อพิพาททางกฎหมายของ เอไอเอส

(1) บริษัท ทีโอที จำกัด (มหาชน) (“ทีโอที”) ได้เสนอข้อพิพาทต่อ สำนักระงับข้อพิพาท
    สถาบันอนุญาโตตุลาการเป็นข้อพิพาทหมายเลขดำที่ 9/2551 เมื่อวันที่ 22 มกราคม 2551
    เพื่อเรียกร้องให้บริษัทฯ ชำระค่าผลประโยชน์ตอบแทนเพิ่มจำนวน 31,463 ล้านบาท
    ซึ่งจำนวนเงินส่วนแบ่งรายได้ดังกล่าวเป็นจำนวนเดียวกันกับภาษีสรรพสามิตที่บริษัทฯ
    ได้นำส่งไปแล้ว ขณะนี้มีการตั้งคณะอนุญาโตตุลาการเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
    ข้อพิพาทอยู่ในระหว่างกระบวนการพิจารณา

(2) เมื่อวันที่ 7 มีนาคม 2551 บริษัท กสท โทรคมนาคม จำกัด (มหาชน) (“กสท.”) ได้ยื่นฟ้อง
    บริษัทฯ เป็นจำเลยที่ 1 และ บริษัท เอไอเอ็น โกลบอลคอม จำกัด (“เอไอเอ็น”)
    เป็นจำเลยที่ 2 คดีหมายเลขดำที่ 1245/2551 ต่อศาลแพ่ง
    เรียกร้องให้ร่วมกันชดใช้ค่าเสียหาย พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปีจนถึงวันฟ้อง
    รวมเป็นเงิน 130 ล้านบาท โดยอ้างว่าความเสียหายดังกล่าวเกิดจากกรณีที่บริษัทฯ
    กับเอไอเอ็น เปลี่ยนแปลงการส่งทราฟฟิคการให้บริการโทรศัพท์ทางไกลระหว่างประเทศ
    ในช่วงเวลาวันที่ 1 ถึง 27 มีนาคม 2550 ที่ผู้ใช้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ของบริษัทฯ
    ใช้บริการผ่านเครื่องหมาย + จากเดิมที่เป็น 001 ของ กสท. มาเป็น 005
    ของเอไอเอ็นโดยไม่แจ้งให้ผู้ใช้บริการทราบก่อน

เมื่อวันที่ 4 กันยายน 2551 กสท.
ได้ยื่นคำร้องขอแก้ไขเพิ่มเติมฟ้องในส่วนของค่าเสียหายเป็นเงินรวม 583 ล้านบาท (รวมดอกเบี้ย)
โดยอ้างว่าการกระทำดังกล่าวเป็นเหตุให้
กสท.ได้รับความเสียหายเป็นระยะเวลาต่อเนื่องเรื่อยมาจนถึงวันที่ 7 มีนาคม 2551 ต่อมา
เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2552 ศาลได้มีคำสั่งยกคำร้องของ กสท. ที่ยื่นเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน
2551 ขอให้ศาลมีคำสั่งคุ้มครองชั่วคราวห้ามมิให้บริษัทฯ และเอไอเอ็น ทำการโยกย้าย ทราฟฟิค
001 หรือเครื่องหมาย + ของ กสท. ไปยังทราฟฟิค 005 ของ เอไอเอ็น

เมื่อวันที่ 17 ธันวาคม 2552 ศาลแพ่งได้มีคำพิพากษายกฟ้อง กสท.
เนื่องจากข้อเท็จจริงรับฟังไม่ได้ว่า กสท. มีสิทธิในการใช้เครื่องหมาย + ในการให้บริการโทรศัพท์
ระหว่างประเทศแต่ผู้เดียวหรือมีสิทธิหวงห้ามมิให้ บริษัทฯ และ เอไอเอ็น
ซึ่งเป็นผู้ให้บริการโทรศัพท์รายอื่นใช้เครื่องหมาย + และรับฟังไม่ได้ว่าการที่บริษัทฯ
กระทำการแปลงสัญญาณโทรศัพท์ที่ใช้ผ่านเครื่องหมาย + เป็นผ่านรหัสหมายเลข 005 ของ
เอไอเอ็น
เป็นการทำให้ผู้ใช้บริการโทรศัพท์ระหว่างประเทศเข้าใจผิดว่าเป็นการใช้บริการผ่านรหัสหมายเลข
001 ของ กสท. การกระทำของบริษัทฯ
ดังกล่าวจึงมิได้เป็นการกระทำอันเป็นการละเมิดสิทธิใดๆของ กสท. สำหรับ เอไอเอ็น ที่ กสท.
ฟ้องอ้างว่าร่วมกระทำละเมิดกับบริษัทฯ นั้น จึงมิได้กระทำการละเมิดต่อ กสท. ตามฟ้องด้วย

ทั้งนี้ กสท. ได้ยื่นอุทธรณ์คำพิพากษาดังกล่าวต่อศาลอุทธรณ์ไปแล้ว
ซึ่งเอไอเอสและเอไอเอ็นจะดำเนินการยื่นคำคัดค้านต่อไป

-   กรณีข้อพิพาททางกฎหมายของ ดีพีซี

(1) บริษัท กสท โทรคมนาคม จำกัด (มหาชน) ได้เสนอข้อพิพาทต่อสำนักระงับข้อพิพาท
    สถาบันอนุญาโตตุลาการเป็นข้อพิพาทหมายเลขดำที่ 3/2551 เมื่อวันที่ 9 มกราคม 2551
    เรียกร้องให้ ดีพีซี ชำระเงินส่วนแบ่งรายได้เพิ่มเติมอีกจำนวน 2,449 ล้านบาท
    ตามสัญญาให้ดำเนินการให้บริการวิทยุคมนาคมระบบเซลลูล่า
    พร้อมเรียกเบี้ยปรับในอัตราร้อยละ 1.25 ต่อเดือนของจำนวนเงินที่ค้างชำระในแต่ละปี
    นับตั้งแต่วันผิดนัดจนกว่าจะชำระเสร็จสิ้น โดยคำนวณถึง ณ เดือนธันวาคม 2550
    คิดเป็นเบี้ยปรับทั้งสิ้น 1,500 ล้านบาท รวมเป็นเงินทั้งหมดจำนวน 3,949 ล้านบาท
    ต่อมาในวันที่ 1 ตุลาคม 2551 กสท .ได้ขอแก้ไขจำนวนทุนทรัพย์รวมเบี้ยปรับ ลดลงเหลือ
    3,410 ล้านบาท
    ซึ่งจำนวนเงินส่วนแบ่งรายได้ดังกล่าวเป็นจำนวนเดียวกันกับภาษีสรรพสามิตที่ดีพีซีได้นำส่งตั้งแต่
    16 กันยายน 2546 ถึงวันที่ 15 กันยายน 2550 และได้นำมาหักออกจากส่วนแบ่งรายได้
    อันเป็นการปฏิบัติตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2546 ถูกต้องครบถ้วนแล้ว
    และมีการปฏิบัติเช่นเดียวกันทั้งอุตสาหกรรมโทรศัพท์เคลื่อนที่
    ขณะนี้อยู่ระหว่างการตั้งประธานคณะอนุญาโตตุลาการ

(2) บริษัท กสท โทรคมนาคม จำกัด (มหาชน) ได้เสนอข้อพิพาทต่อสำนักระงับข้อพิพาท
    สถาบันอนุญาโตตุลาการเป็นข้อพิพาทหมายเลขดำที่ 68/2551 เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม 2551
    เรียกร้องให้ ดีพีซี
    ชำระค่าเชื่อมโยงเครือข่ายโทรศัพท์เคลื่อนที่ที่ดีพีซีได้หักไว้และมิได้นำส่งให้กับ กสท.
    (ผลประโยชน์ตอบแทนส่วนเพิ่มของปีดำเนินการที่ 7-10) เป็นต้นเงินและภาษีมูลค่าเพิ่มจำนวน
    165 ล้านบาท พร้อมทั้งเบี้ยปรับในอัตราร้อยละ 1.25 ต่อเดือน โดยคำนวณถึงวันที่ 31
    กรกฎาคม 2551 รวมเป็นเงินทั้งสิ้น 222 ล้านบาท
    ขณะนี้อยู่ระหว่างการตั้งประธานคณะอนุญาโตตุลาการ

(3) บริษัท กสท โทรคมนาคม จำกัด (มหาชน) ได้เสนอข้อพิพาทต่อสำนักระงับข้อพิพาท
    สถาบันอนุญาโตตุลาการเป็นข้อพิพาทหมายเลขดำที่ 96/2552 เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม 2552
    เรียกร้องให้ ดีพีซี ชำระค่าเชื่อมโยงเครือข่ายโทรศัพท์เคลื่อนที่ที่ ดีพีซี
    ได้หักไว้และมิได้นำส่งให้กับ กสท.
    (ผลประโยชน์ตอบแทนส่วนเพิ่มของปีดำเนินการที่11เพิ่มเติมจากข้อพิพาทที่
    68/2551)เป็นต้นเงินและภาษีมูลค่าเพิ่มจำนวน 23 ล้านบาท พร้อมทั้งเบี้ยปรับในอัตราร้อยละ
    1.25 ต่อเดือน โดยคำนวณถึงวันที่ 15 ตุลาคม 2552 รวมเป็นเงินทั้งสิ้น 26 ล้านบาท
    พร้อมยื่นคำร้องขอรวมการพิจารณาข้อพิพาทนี้กับข้อพิพาทที่ 68/2551
    ซึ่งขณะนี้อยู่ในระหว่างการพิจารณาของสถาบันอนุญาโตตุลาการว่าจะให้รวมการพิจารณาหรือไม่

(4) บริษัท กสท โทรคมนาคม จำกัด (มหาชน) ได้เสนอข้อพิพาทต่อสำนักระงับข้อพิพาท
    สถาบันอนุญาโตตุลาการเป็นข้อพิพาทหมายเลขดำที่ 8/2552 เมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์
    2552เรียกร้องให้ ดีพีซี ส่งมอบ และโอนกรรมสิทธิ์ เสาอากาศ/เสาสูง (Tower) จำนวน
    3,343 ต้น พร้อมอุปกรณ์แหล่งจ่ายกำลังงาน (Power Supply) จำนวน 2,653 เครื่อง
    ตามสัญญาให้ดำเนินการให้บริการวิทยุคมนาคมระบบเซลลูล่า
    หากไม่สามารถส่งมอบได้ให้ชดใช้เงินจำนวน 2,230 ล้านบาท ซึ่ง ดีพีซี เห็นว่า
    เสาอากาศ/เสาสูง (Tower) พร้อมอุปกรณ์แหล่งจ่ายกำลังงาน (Power Supply)
    มิใช่เครื่องหรืออุปกรณ์ตามที่กำหนดไว้ในสัญญาข้อ 2.1 ที่ ดีพีซี
    จะมีหน้าที่จัดหาและส่งมอบตามสัญญา ขณะนี้อยู่ระหว่างการตั้งประธานคณะอนุญาโตตุลาการ

    6.2 ข้อพิพาททางกฎหมายของธุรกิจดาวเทียมและธุรกิจต่างประเทศ

-   ภาษีเงินได้ที่ประเทศอินเดีย

ไทยคมได้เริ่มให้บริการช่องสัญญาณดาวเทียมกับลูกค้าในประเทศอินเดีย ประมาณไตรมาสที่สี่ของปี
2540 หลังจากที่ได้มีการส่งดาวเทียมไทยคม 3 เข้าสู่วงโคจรแล้ว
โดยลูกค้าเกือบทั้งหมดเป็นผู้ให้บริการโทรทัศน์และบริการอินเตอร์เน็ต ในปี พ.ศ.2543
กรมสรรพากรอินเดียได้มี
จดหมายถึงไทยคมแจ้งว่ารายได้จากการให้บริการช่องสัญญาณดาวเทียมในอินเดียนั้นเป็นรายได้ประเภทค่าสิทธิ
(Royalty) ซึ่งจะต้องถูกหักภาษี ณ ที่จ่ายในอัตราร้อยละ 15
และทำการประเมินภาษีเงินได้ที่จะเรียกเก็บจากไทยคมตั้งแต่ปีประเมินภาษี 2541-2542 (1
เมษายน 2540 - 31 มีนาคม 2541)
ไทยคมได้ชี้แจงไปว่าในความเห็นของไทยคมรายได้จากการให้บริการช่องสัญญาณเป็นรายได้จากการทำธุรกิจ(business
income) เมื่อไทยคมไม่มีสถานประกอบการถาวรในประเทศอินเดีย
รายได้ดังกล่าวจึงไม่ต้องเสียภาษีในประเทศอินเดีย
แต่กรมสรรพากรอินเดียก็ยืนยันในความเห็นเดิมของตนและทำการประเมินภาษีของไทยคมต่อเนื่อง
หลังจากนั้น ไทยคมได้อุทธรณ์การประเมินภาษีของกรมสรรพากรอินเดียไปที่ Income Tax
Appellate Tribunal (“ITAT”) ในปี 2549 ITAT ได้พิจารณาอุทธรณ์ของ PanAmSat
ในประเด็นเดียวกันนี้และตัดสินว่ารายได้จากการให้บริการช่องสัญญาณดาวเทียมเป็นรายได้จากการประกอบธุรกิจและไม่ใช่ค่าสิทธิ
ที่ปรึกษากฎหมายภาษีของไทยคมในประเทศอินเดียก็มีความเห็นว่าในที่สุดแล้ว ITAT และศาลสูง
(High Court) ของอินเดีย
คงจะตัดสินประเด็นที่ไทยคมได้อุทธรณ์ขึ้นไปนี้ว่ารายได้จากการให้บริการช่องสัญญาณดาวเทียมเป็นรายได้จากการประกอบธุรกิจไม่ใช่ค่าสิทธิ
และไทยคมไม่มีภาระที่จะต้องชำระภาษีเงินได้ในประเทศอินเดียจากรายได้ดังกล่าว
และไทยคมได้ร้องเรียนต่อกระทรวงการคลังของประเทศไทยขอให้ดำเนินการใช้วิธีการเพื่อความตกลงกัน
(mutual agreement procedure) ตามข้อ 25
ของความตกลงเพื่อหลีกเลี่ยงการเก็บภาษีซ้อนระหว่างประเทศไทยและประเทศอินเดีย
โดยเจรจากับกรมสรรพากรและกระทรวงการคลังของอินเดียเพื่อให้เกิดความชัดเจนโดยเร็วว่ารายได้จากการให้บริการช่องสัญญาณดาวเทียมนั้นเป็นค่าสิทธิหรือไม่หรือเป็นรายได้จากการประกอบธุรกิจ

สำหรับปีประเมิน 2541/2542 ถึง 2549/2550
เจ้าพนักงานประเมินภาษีของประเทศอินเดียได้ทำการประเมินภาษีเงินได้ เงินเพิ่ม
และภาษีเพื่อการศึกษาจากรายได้ที่ไทยคมได้รับจากผู้ใช้บริการของไทยคมเป็นจำนวนทั้งสิ้น
1,135.5 ล้านรูปี (ประมาณ 750 ล้านบาท) รายละเอียดดังนี้

1.  เจ้าพนักงานประเมินภาษีของประเทศอินเดียได้ทำการประเมินภาษีเงินได้ เงินเพิ่ม
    และภาษีเพื่อการศึกษาจากรายได้ที่ไทยคมได้รับจากผู้ใช้บริการของไทยคมสำหรับปีประเมิน
    2541/42 ถึง 2548/49 (ตรงกับปีปฏิทินตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน 2540 ถึงวันที่ 31
    มีนาคม 2548) เป็นจำนวนเงินรวม 612.1 ล้านรูปี (ประมาณ 404 ล้านบาท)
    ซึ่งไม่รวมดอกเบี้ยที่เกี่ยวข้องจำนวน 92.7 ล้านรูปี (ประมาณ 61 ล้านบาท) และเบี้ยปรับ 1
    เท่าของภาษีสำหรับปีประเมินปี 2541/42 – 2544/45 จำนวน 324.9 ล้านรูปี (ประมาณ
    215 ล้านบาท)

1.  จากหนังสือที่ไทยคมได้รับจากเจ้าพนักงานประเมินภาษีของประเทศอินเดีย ลงวันที่ 22
    สิงหาคม 2551 แจ้งให้ไทยคมชำระภาระดังกล่าวข้างต้น
    พร้อมกับภาระดอกเบี้ยจากการจ่ายล่าช้าอีกจำนวน 83.2 ล้านรูปี (ประมาณ 55 ล้านบาท)
    (คำนวณถึงเดือนสิงหาคม 2551) นอกจากนั้นตามหนังสือลงวันที่ 3 ธันวาคม 2551
    กรมสรรพากรอินเดียได้ทำการประเมินภาษีเงินได้ของไทยคมสำหรับปีประเมิน 2549/2550
    โดยเรียกให้ไทยคมชำระภาษีเงินได้สำหรับปีประเมินดังกล่าวและดอกเบี้ยที่เกี่ยวข้องจำนวน
    22.6 ล้านรูปี (ประมาณ 15 ล้านบาท)

โดยไทยคมได้รับใบภาษีหัก ณ ที่จ่าย ที่ผู้ใช้บริการในประเทศอินเดียได้หักภาษี ณ
ที่จ่ายไว้จนถึงปีประเมิน 2550/2551 เป็นเงินจำนวนสุทธิ 487.9 ล้านรูปี (ประมาณ 322
ล้านบาท) นอกจากนี้ ไทยคมยังได้วางเงินประกันเป็นเงินทั้งสิ้น 427.9 ล้านรูปี (ประมาณ 283
ล้านบาท) โดยไทยคมได้แสดงเงินประกันดังกล่าวเป็นสินทรัพย์ไม่หมุนเวียนอื่นในงบดุล

ไทยคมมีภาระจะต้องชำระเงินภาษีเฉพาะส่วนของค่าปรับ (penalty) ที่ยังไม่ชำระเป็นเงินจำนวน
219.6 ล้านรูปี (ประมาณ 145 ล้านบาท)
แต่เนื่องจากฝ่ายบริหารและที่ปรึกษากฎหมายของไทยคมมีความเห็นว่ารายได้ที่ได้รับจากการให้บริการช่องสัญญาณดาวเทียมของไทยคมไม่เข้าข่ายต้องเสียภาษีในประเทศอินเดีย
ปัญหาเรื่องการชำระค่าปรับจึงไม่เกิดขึ้น ไทยคมจึงมิได้รับรู้ภาระดังกล่าวเป็นหนี้สินในงบดุล

เมื่อวันที่ 16 ตุลาคม 2552 Income Tax Appellate Tribunal (“ITAT”) Special
Bench ได้อ่านคำตัดสินในคดีที่ไทยคมและไทยคมผู้ประกอบการดาวเทียมอีกรายหนึ่งคือ SES New
Skies Satellite (“NSS”) อุทธรณ์คำสั่งของสรรพากรอินเดียและ Commissioner of
Income Tax (Appeals) หรือ
CIT(A)ในประเด็นที่ว่ารายได้จากการให้บริการช่องสัญญาณดาวเทียมเป็นรายได้ประเภทค่าสิทธิ(royalty)
หรือเป็นรายได้จากการประกอบธุรกิจ (Business Income) สรุปได้ว่า
การใช้บริการช่องสัญญาณดาวเทียมเป็นการใช้ process
และรายได้จากการให้บริการช่องสัญญาณดาวเทียมเป็นรายได้ประเภทค่าสิทธิ ซึ่งจะต้องถูกหักภาษี ณ
ที่จ่ายตามอัตราที่กฎหมายกำหนด อย่างไรก็ดี คำตัดสินของ ITAT Special Bench นี้
เป็นคำตัดสินเฉพาะภาษีเงินได้ และดอกเบี้ยเท่านั้น
ไม่เกี่ยวกับค่าปรับและดอกเบี้ยที่เกี่ยวข้องกับค่าปรับซึ่งขณะนี้อยู่ในระหว่างการพิจารณาของ ITAT

ตัวแทนด้านภาษีของไทยคมที่ประเทศอินเดียได้รับคำตัดสินของ ITAT Special Bench
ที่กล่าวถึงข้างต้นเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน 2552 และไทยคมมีเวลา 120 วัน
ที่จะยื่นอุทธรณ์คำสั่งของ ITAT Special Bench ต่อศาล High Court
ที่ปรึกษาด้านภาษีของไทยคมที่ประเทศอินเดียได้ให้ความเห็นว่าคำตัดสินของ ITAT Special
Bench นี้ น่าจะไม่ถูกต้อง เพราะไม่สอดคล้องกับคำพิพากษาของศาล High Court
ในคดีเกี่ยวกับบริการโทรคมนาคม ซึ่งอาจนำมาเปรียบเทียบเป็นแนวทางได้
ควรที่ไทยคมจะอุทธรณ์คำตัดสินของ ITAT Special Bench ต่อศาล High Court
ซึ่งไทยคมได้ยื่นอุทธรณ์ต่อศาล High Court ที่ Delhi ไปแล้วเมื่อต้นเดือนธันวาคม 2552
และผู้บริหารของไทยคม
มีความเห็นว่าไทยคมจะได้รับการตัดสินให้ไม่ต้องเสียภาษีเงินได้ในประเทศอินเดีย

ในกรณีที่ Supreme Court of India
ซึ่งเป็นองค์กรตุลาการสูงสุดตัดสินว่ารายได้ของไทยคมจากการให้บริการช่องสัญญาณดาวเทียมในประเทศอินเดียเป็นรายได้จากการประกอบธุรกิจ
ซึ่งไม่ต้องเสียภาษีในประเทศอินเดีย เพราะ ไทยคมไม่มีสถานประกอบการถาวรในประเทศอินเดีย
ไทยคมก็จะได้รับเงินวางประกันและเงินภาษีหัก ณ
ที่จ่ายที่ลูกค้าได้หักจากค่าบริการและนำส่งกรมสรรพากรอินเดียไปแล้วคืนพร้อมกับดอกเบี้ย แต่ถ้า
Supreme Court of India
ตัดสินเป็นที่สุดว่ารายได้จากการให้บริการช่องสัญญาณดาวเทียมเป็นรายได้ประเภทค่าสิทธิไทยคมจะมีภาระต้องเสียภาษีในประเทศอินเดียในลักษณะของภาษีเงินได้รวมดอกเบี้ยที่ถูกประเมินแล้วเป็นจำนวน
747.2 ล้านรูปี (ประมาณ 551 ล้านบาท) แต่เนื่องจากไทยคมได้ถูกหักภาษี ณ ที่จ่าย
และได้วางเงินประกันในส่วนภาษีเงินได้ไว้ครบถ้วนแล้ว
ไทยคมจึงไม่ต้องเตรียมเงินมาจ่ายภาษีเงินได้ในประเทศอินเดียเพิ่มเติม

6.3 ข้อพิพาททางกฎหมายของธุรกิจสื่อและโฆษณา

-   คดีระหว่างบริษัทฯ และ สปน.

ตามที่สำนักปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี (“สปน.”) ได้มีหนังสือมายัง ไอทีวี
เพื่อบอกเลิกสัญญาอนุญาตให้ดำเนินการและให้ระงับการออกอากาศมีผลในเวลาเที่ยงคืนของวันที่ 7
มีนาคม 2550 ส่งผลให้ไอทีวีต้องหยุดการออกอากาศในระบบยูเอชเอฟ ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมานั้น
ขณะนี้มีคดีที่อยู่ในกระบวนการทางอนุญาโตตุลาการ 2 คดี โดยมีรายละเอียดดังนี้

1.  คดีดำที่ 1/2550 ยื่นฟ้องวันที่ 4 มกราคม 2550 ซึ่ง ไอทีวี เป็นโจทก์ ฟ้อง สปน.
    ที่สถาบันอนุญาโตตุลาการให้พิจารณาว่าการคิดคำนวนค่าปรับในการปรับผังรายการและดอกเบี้ยของค่าตอบแทนส่วนต่างของ
    สปน. ว่าถูกต้องหรือไม่

1.  คดีดำที่ 46/2550 ยื่นฟ้องวันที่ 9 พฤษภาคม 2550 ซึ่ง ไอทีวี เป็นโจทก์ ฟ้อง สปน.
    ที่สถาบันอนุญาโตตุลาการ ให้พิจารณาเรื่อง การบอกเลิกสัญญาอนุญาตให้ดำเนินการของ สปน.
    นั้นชอบด้วยกฎหมายหรือไม่
    และเรียกร้องค่าเสียหายจากการบอกเลิกสัญญามิชอบเป็นจำนวนเงิน 21,814 ล้านบาท
    โดยแต่เดิม สปน. ได้ยื่นฟ้องต่อศาลปกครองกลางเรียกร้องให้ไอทีวีจ่ายตอบแทนส่วนต่าง
    พร้อมดอกเบี้ย 15%
    ค่าปรับอันเนื่องมาจากการปรับผังรายการและการส่งมอบทรัพย์สินไม่ครบมูลค่ารวม 101,865
    ล้านบาท แต่ศาลปกครองกลางได้จำหน่ายคดีและให้คู่กรณีไปเข้าสู่กระบวนการอนุญาโตตุลาการ
    โดยสปน.ได้อุทธรณ์คำตัดสินของศาลปกครองกลางต่อศาลปกครองสูงสุด
    แต่ศาลปกครองสูงสุดก็พิจารณายืนตามคำตัดสินของศาลปกครองกลาง ในที่สุดสปน.
    จึงต้องนำข้อพิพาทมาเข้าสู่กระบวนการอนุญาโตตุลาการซึ่งเป็นกระบวนการระงับข้อพิพาทที่ตกลงกัน
    ไว้ในสัญญาอนุญาตให้ดำเนินการและได้ยื่นเป็นโจทก์ในฟ้องแย้งต่อไอทีวี ในคดีดำที่ 46/2550

โดยสรุป
ไอทีวียังอยู่ระหว่างรอผลการพิจารณาจากสถาบันอนุญาโตตุลาการเพื่อชี้ขาดเรื่องภาระหนี้ต่างๆ
ดังกล่าวตามคดีข้างต้น และ
เรียกร้องค่าเสียหายที่เกิดขึ้นจากการถูกบอกเลิกสัญญาโดยมิชอบทั้งนี้ขึ้นอยู่กับผลคำชี้ขาดของคณะอนุญาโตตุลาการซึ่งไม่อาจคาดการณ์ผลของคดีดังกล่าวได้

ขณะนี้ทั้งสองคดีได้มีการแต่งตั้งอนุญาโตตุลาการของแต่ละฝ่ายไปแล้ว
และอยู่ในระหว่างการเลือกประธานของคณะอนุญาโตตุลาการ

6.4 ข้อพิพาททางกฎหมายของธุรกิจอินเตอร์เน็ต

ไม่มีการดำเนินคดีทางศาล อนุญาโตตุลาการ หรือการดำเนินการทางกฎหมายใดๆ
ที่มีนัยสำคัญที่เกี่ยวกับธุรกิจอินเตอร์เน็ตของ CSL ซึ่ง CSL
เชื่อว่าอาจมีผลกระทบในทางลบอย่างมีนัยสำคัญต่อ CSL หรือธุรกิจ ฐานะทางการเงิน
ผลการดำเนินงาน หรือโอกาสทางธุรกิจของ CSL