2. ปัจจัยความเสี่ยง

1.  ความเสี่ยงในการประกอบธุรกิจ

-   ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงผู้ผลิตรายใหญ่

ในปี 2554 บริษัทซื้อเหล็กแผ่นรีดร้อน (Hot Rolled Coil) ซึ่งเป็นวัตถุดิบหลักเกือบทั้งหมด
จากผู้ผลิตเหล็กแผ่นรีดร้อนรายใหญ่ของประเทศไทย 3 กลุ่ม คือ กลุ่ม บมจ. สหวิริยา สตีลอินดัสตรี
กลุ่ม บมจ.จี สตีล และกลุ่ม บมจ.จีเจสตีล คิดเป็นมูลค่ารวมทั้งสิ้นร้อยละ 65.61
ของยอดการซื้อทั้งหมด อีกทั้งมียอดการสั่งซื้อสินค้าโครงสร้างเหล็กรูปพรรณจาก บริษัท
เหล็กสยามยามาโตะ จำกัด ซึ่งเป็นโรงงานผู้ผลิตเหล็กโครงสร้างรายใหญ่ที่สุดในประเทศ
คิดเป็นมูลค่าร้อยละ 3.17 ของยอดการซื้อทั้งหมด
และจากการที่บริษัทมีการสั่งซื้อสินค้าจากผู้ผลิตรายใหญ่ในประเทศในสัดส่วนที่สูงเมื่อเทียบกับการสั่งซื้อทั้งหมดดังกล่าวข้างต้น
รวมทั้งมาตรการทางภาษีในการตอบโต้การทุ่มตลาดที่มีการต่ออายุออกไปอีก
จึงเป็นอุปสรรคสำคัญในการนำเข้าสินค้า
อาจทำให้บริษัทมีความเสี่ยงจากการขาดแคลนวัตถุดิบในกรณีที่ผู้ผลิตทั้งสามรายไม่สามารถจัดส่งวัตถุดิบให้กับบริษัทได้ตามกำหนดและบริษัทไม่สามารถจัดหาวัตถุดิบจากแหล่งอื่นเข้ามาทดแทนได้ทันแผนการผลิตสินค้าตามที่ได้รับคำสั่งซื้อสินค้าจากลูกค้า

จากความสัมพันธ์ที่ดีของบริษัทฯ กับบริษัทผู้ผลิตเหล็กและบริษัทผู้แทนจำหน่าย
ประกอบกับบริษัทมีการวางแผนและนโยบายในการจัดเก็บสินค้าคงคลังให้เหมาะสมกับภาวะเศรษฐกิจและมีการจัดเก็บอย่างน้อย
30 ถึง 60 วัน เพื่อให้มีปริมาณเพียงพอต่อการผลิต
ทำให้บริษัทเชื่อว่าจะไม่ได้รับผลกระทบหรือความเสียหายใด ๆ
ในการสั่งซื้อวัตถุดิบจากผู้ผลิตดังกล่าว
อีกทั้งบริษัทได้มีการเตรียมสั่งซื้อสินค้าจากต่างประเทศเข้ามาทดแทนในกรณีที่ขาดแคลนวัตถุดิบจากในประเทศ

-   ความเสี่ยงจากการผันผวนของราคาวัตถุดิบ

ในปี 2554 บริษัทมีรายได้จากการจำหน่ายเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วน
และเหล็กแปรรูปที่เป็นผลิตภัณฑ์จากเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วน คิดเป็นร้อยละ 68.07
ของรายได้รวมของบริษัท ซึ่งผลิตภัณฑ์เหล็กที่จำหน่ายนั้น มูลค่าของวัตถุเหล็กคิดเป็นร้อยละ 95
ของต้นทุนขาย ซึ่งมีการเปลี่ยนแปลงของราคาตามภาวะราคาตลาดโลก
ตามอุปสงค์และอุปทานของผู้ผลิต และผู้ใช้เหล็กทั่วโลก และปัจจัยอื่นๆ ที่มีผลกระทบต่อราคา เช่น
อัตราแลกเปลี่ยน อัตราภาษีนำเข้า ซึ่งรวมทั้งการกำหนดค่าธรรมเนียมพิเศษ (Surcharge)
เป็นต้น
ทำให้ต้นทุนของวัตถุดิบของบริษัทมีความผันผวนตามภาวะของราคาเหล็กในประเทศและทั่วโลกตลอดเวลา
ซึ่งบริษัทอาจเกิดความเสี่ยงหากบริษัทไม่สามารถปรับราคาขายสินค้าตามต้นทุนที่เปลี่ยนแปลงได้

อย่างไรก็ตาม บริษัทมีการติดตามความเคลื่อนไหวของราคาวัตถุดิบอย่างใกล้ชิด
เพื่อใช้เป็นแนวทางในการบริหารจัดการสั่งซื้อวัตถุดิบให้สอดคล้องกับปริมาณความต้องการของสินค้าจากลูกค้าของบริษัท
รวมถึงการกำหนดราคาขายสินค้าของบริษัทนั้น
บริษัทจะพิจารณาต้นทุนขายควบคู่กับราคาตลาดในขณะนั้น โดยหากราคาวัตถุดิบมีแนวโน้มปรับขึ้น
บริษัทจะเพิ่มปริมาณการสั่งซื้อวัตถุดิบ และบริษัทจะใช้นโยบายต้นทุนบวกกำไร คือ
การนำต้นทุนวัตถุดิบ รวมค่าใช้จ่ายต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นรวมกับกำไร มากำหนดราคาขาย
ทำให้บริษัทสามารถรักษาส่วนต่างของกำไรได้
เนื่องจากบริษัทจะทำการปรับราคาขายสินค้าเป็นระยะ ๆ ตามราคาวัตถุดิบที่มีการปรับราคา
และหากราคาวัตถุดิบมีแนวโน้มปรับลง บริษัทลดปริมาณการสั่งซื้อวัตถุดิบ
และจะเร่งการจำหน่ายวัตถุดิบและสินค้าสำเร็จรูปให้เร็วขึ้น
เพื่อเป็นการระบายสินค้าคงเหลือให้เร็วที่สุด
ซึ่งจากการติดตามความเคลื่อนไหวของราคาวัตถุดิบและนโยบายการกำหนดราคาขายดังกล่าว
ทำให้การเปลี่ยนแปลงด้านราคาวัตถุดิบไม่ส่งผลกระทบต่อการดำเนินงานของบริษัทอย่างมีนัยสำคัญอย่างเช่นในปี
2552 ถึงปี 2554
ที่ราคาวัตถุดิบมีความผันผวนของราคาอย่างมากแต่จากการบริหารต้นทุนอย่างเหมาะสมของบริษัทจึงทำให้บริษัทยังคงรักษาผลกำไรของบริษัทไว้ได้โดยได้รับผลกระทบเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

2.2 ความเสี่ยงด้านการบริหาร การจัดการ

-   ความเสี่ยงจากการให้เครดิตลูกค้า

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2554 บริษัทมีลูกหนี้คงค้าง 1,070.85 ล้านบาท คิดเป็นอัตราร้อยละ16.29
ของรายได้รวมของบริษัทในปี 2554 มีระยะเวลาในการเก็บหนี้เฉลี่ยที่ 59.18 วัน
ลูกหนี้ที่มียอดค้างชำระโดยยังไม่ถึงกำหนดชำระจำนวน 647.56 ล้านบาท ค้างชำระไม่เกิน 90
วันจำนวน 409.11 ล้านบาท รวมเป็น 1,056.67 ล้านบาทคิดเป็นอัตราร้อยละ 98.82
ของยอดลูกหนี้ทั้งสิ้น
บริษัทอาจเกิดความเสี่ยงจากการที่ลูกค้าไม่สามารถชำระค่าสินค้าตามเงื่อนไขที่ตกลงไว้ได้
หรือชำระเงินล่าช้ากว่าระยะเวลาที่ตกลงไว้ ซึ่งอาจทำให้บริษัทฯ ประสบปัญหาสภาพคล่อง
หรือเกิดความสูญเสียทางการเงิน

อย่างไรก็ตามบริษัทฯ มีข้อปฏิบัติในการพิจารณาให้เครดิตแก่ลูกค้า กล่าวคือ
พิจารณาจากประวัติลูกค้า การจ่ายชำระหนี้ และการจำกัดวงเงินการให้เครดิต
อีกทั้งบริษัทยังมีกลุ่มฐานลูกค้าที่หลากหลายและมีจำนวนมากราย โดยบริษัทฯ มิได้ให้เครดิต
และวงเงินกับลูกค้ารายใด หรือกลุ่มใดเป็นกรณีพิเศษทั้งสิ้น ทั้งนี้เพื่อเป็นการป้องกันความเสี่ยงใด ๆ
ที่ อาจเกิดขึ้น
นอกจากนี้ยังตั้งบัญชีสำรองเผื่อหนี้สงสัยจะสูญไว้สำหรับลูกหนี้ที่ค้างชำระนานและในปีที่ผ่านมา
บริษัทไม่มีการการตั้งค่าเผื่อหนี้สูญเพิ่มเองจากไม่มีลูกหนี้รายได้ค้างชำระเป็นระยะเวลานานๆเพิ่มเติม
แต่มีการรับชำระจากลูกหนี้ที่ค้างชำระเป็นเวลานานกลับมาได้จำนวน 4.5 ล้านบาท

-   ความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ย

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2554 บริษัทมีหนี้สินระยะสั้นค้างชำระทั้งสิ้น 2,540.42 ล้านบาท
และเป็นหนี้ที่เกิดจากการกู้ยืมจากสถาบันการเงินเป็นจำนวน 2,391.45 ล้านบาท
ซึ่งส่วนใหญ่เป็นเงินกู้ระยะสั้นในรูปแบบของตั๋วสัญญาใช้เงิน มีอัตราดอกเบี้ยตั้งแต่ร้อยละ 1.70
ถึงร้อยละ 4.35 ต่อปี และมีกำหนดชำระ ระหว่าง 1-3 เดือน
เพื่อใช้เป็นเงินทุนหมุนเวียนสำหรับการสั่งซื้อสินค้าจากโรงงานผู้ผลิตเหล็ก
และหากอัตราดอกเบี้ยในประเทศมีปรับเพิ่มขึ้น จะทำให้ต้นทุนค่าใช้จ่ายด้านดอกเบี้ยของบริษัทสูงขึ้น
อาจจะส่งผลกระทบต่อผลการดำเนินงานของบริษัทได้

อย่างไรก็ตาม
จากการที่บริษัทมีสินค้าที่หลากหลายสามารถตอบสนองตามความต้องการของลูกค้าได้อย่างทันที
ทำให้บริษัทสามารถเพิ่มยอดขายได้ถึงร้อยละ 30.71 เมื่อเทียบกับปีที่ผ่านมา
ทำให้บริษัทมีความสามารถในการชำระดอกเบี้ยจ่ายได้ โดยในปี 2554
บริษัทมีต้นทุนทางการเงิน(ดอกเบี้ย)อยู่ที่ 65.91 ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ1.00
ของรายได้จากการขายและบริการ
โดยกลุ่มบริษัทเชื่อว่าความผันผวนของอัตราดอกเบี้ยในตลาดในอนาคตไม่ส่งผลกระทบอย่างเป็นสาระสำคัญต่อผลการดำเนินงานและกระแสเงินสดของกิจการ

-   ความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยน

ในปี 2554 และ ปี 2553 บริษัทมีมูลค่าการสั่งซื้อสินค้าจากต่างประเทศคิดมูลค่าประมาณร้อยละ
56.20 และร้อยละ 22.61 ของมูลค่าที่สั่งซื้อทั้งหมด ตามลำดับ
โดยเป็นการสั่งซื้อในเงินสกุลดอลลาร์สหรัฐ
จึงทำให้บริษัทมีความเสี่ยงจากการผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน
ที่ผ่านมาบริษัทได้ใช้ตราสารอนุพันธ์เพื่อลดความไม่แน่นอนของกระแสเงินสดในอนาคตที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ
โดยใช้กลยุทธ์ในการป้องกันความเสี่ยงคือ
การทำสัญญาซื้อขายอัตราแลกเปลี่ยนไว้ล่วงหน้าตามความเหมาะสม ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2554
มีสัญญาคงค้าง จำนวน 20,367,298 เหรียญดอลลาร์สหรัฐ อย่างไรก็ตามเนื่องจากภาวะในปี
2554
มีความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนเป็นอย่างมากถึงแม้มีการใช้เครื่องมือในการป้องกันความไว้แล้วก็ตามบริษัทยังมีผลขาดทุนจากอัตราแลกเปลี่ยน
ณ วันที่สินงวดบัญชีเป็นจำนวนเงิน 62,456,222 บาท (ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2553
ไม่มีสัญญาซื้อขายล่วงหน้าคงค้าง )

  ในอนาคต บริษัทคาดว่าจะยังคงต้องสั่งซื้อสินค้าจากต่างประเทศต่อไป ดังนั้น
  บริษัทจะยังคงรักษานโยบายลดผลกระทบจากความเสี่ยงในอัตราแลกเปลี่ยนโดยวิธีดังกล่าวต่อไปตามความเหมาะสมของสภาวการณ์ในขณะนั้น
  ๆ