ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2550 บริษัท และบริษัทย่อย มีคดีข้อพิพาททางกฎหมายที่อาจมีผลกระทบ
  ทั้งในด้านบวก และลบ อย่างมีนัยสำคัญต่อสินทรัพย์ของบริษัท และบริษัทย่อย ดังต่อไปนี้

-   คดีข้อพิพาทยังไม่สิ้นสุดในคดีที่อาจมีผลกระทบด้านบวกต่อสินทรัพย์ของบริษัท หรือบริษัทย่อย
    ที่มีจำนวนทุนทรัพย์ (ไม่รวมดอกเบี้ยและค่าใช้จ่าย) สูง / ต่ำกว่าร้อยละ 5
    ของส่วนของผู้ถือหุ้นตามงบการเงิน ณ วันสิ้นปีบัญชีล่าสุด คือ ณ 31 ธันวาคม 2550

-   บริษัทมีคดีฟ้องร้องกับอดีตผู้ถือหุ้น และผู้บริหารรายหนึ่ง
    ในเรื่องการกระทำผิดข้อตกลงในสัญญาผู้ถือหุ้น (shareholder agreement) และค้าแข่ง
    โดยสืบเนื่องจากคณะอนุญาโตตุลาการได้มีคำวินิจฉัยชี้ขาดให้อดีตผู้ถือหุ้น และผู้บริหารดังกล่าว
    ชดใช้ค่าเสียหายให้แก่บริษัทฯ คิดเป็นจำนวนเงินรวม 54.75 ล้านบาท แต่อดีตผู้ถือหุ้น
    และผู้บริหารดังกล่าวได้ดำเนินการยื่นคำร้องขอเพิกถอนคำชี้ขาดของอนุญาโตตุลาการต่อศาลแพ่ง
    ซึ่งคดีความดังกล่าว อยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาล

-   บริษัทย่อยแห่งหนึ่ง ได้ยื่นฟ้องอดีตผู้บริหารรายหนึ่ง กับพวกรวม 10 คน ต่อศาลแรงงานกลาง
    โดยได้เรียกค่าเสียหายให้ชำระเงินคืน จำนวนเงินรวมประมาณ 45.54 ล้านบาท
    เนื่องจากมีการเบิกจ่ายเงินเดือน หรือค่าตอบแทน รวมทั้งโบนัส ให้แก่บุคคลที่มิได้ปฏิบัติงาน
    หรือไม่ได้เป็นพนักงานลูกจ้างบริษัทฯ จากบริษัทย่อยดังกล่าว ซึ่งคดีความดังกล่าว
    อยู่ภายใต้การพิจารณาของศาล

-   บริษัทย่อยดังกล่าวมีข้อพิพาทเพิ่มเติมกับอดีตผู้บริหารรายดังกล่าว
    โดยได้เรียกค่าเสียหายให้ชำระเงินคืน จำนวนเงินรวมประมาณ 15.09 ล้านบาท
    เนื่องจากมีการเบิกจ่ายเงินเดือน และหรือบำเหน็จค่าตอบแทน และโบนัส
    ที่ปรับขึ้นเองโดยพลการ ซึ่งคดีความดังกล่าวอยู่ภายใต้การพิจารณาของศาล

-   คดีข้อพิพาทยังไม่สิ้นสุดในคดีที่อาจมีผลกระทบด้านลบต่อสินทรัพย์ของบริษัท หรือบริษัทย่อย
    ที่มีจำนวนทุนทรัพย์ (ไม่รวมดอกเบี้ยและค่าใช้จ่าย) ต่ำกว่าร้อยละ 5
    ของส่วนของผู้ถือหุ้นตามงบการเงิน ณ วันสิ้นปีบัญชีล่าสุด คือ ณ 31 ธันวาคม 2550

-   บริษัทย่อยแห่งหนึ่งมีข้อพิพาทกับอดีตผู้บริหารดังกล่าว
    โดยผู้บริหารดังกล่าวได้ยื่นคำร้องต่อพนักงานตรวจแรงงาน เกี่ยวกับการที่บริษัทไม่จ่ายค่าจ้าง
    เลิกจ้างโดยไม่จ่ายค่าชดเชย ไม่บอกกล่าวล่วงหน้า ไม่จ่ายค่าจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า
    และไม่จ่ายค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปี
    พนักงานตรวจแรงงานได้มีคำสั่งให้บริษัทย่อยดังกล่าวจ่ายเงินชดใช้
    เป็นจำนวนเงินรวมประมาณ 9.40 ล้านบาท
    โดยบริษัทย่อยได้ยื่นขอเพิกถอนคำสั่งพนักงานตรวจแรงงานดังกล่าวต่อศาลแรงงานกลางแล้ว
    ต่อมาบริษัทย่อยได้ยื่นอุทธรณ์ เนื่องจากศาลชั้นต้นได้พิพากษายกฟ้อง
    ซึ่งคดีความดังกล่าวอยู่ภายใต้การพิจารณาของศาล

-   บริษัทย่อยดังกล่าวมีข้อพิพาทเพิ่มเติมกับอดีตผู้บริหารรายดังกล่าว
    โดยผู้บริหารได้ยื่นคำร้องต่อศาลแรงงานกลาง ให้บริษัทจ่ายดอกเบี้ย เงินเพิ่ม
    ในเงินค่าจ้างค้างจ่าย ค่าชดเชย สินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า
    และค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปี จากต้นเงินในคดีข้างต้น ประมาณ 9.40
    ล้านบาทดังกล่าวข้างต้น โดยในขณะนี้จำนวนเงินยังไม่สามารถประมาณได้
    และให้จ่ายค่าเสียหายจากการเลิกจ้างอันไม่เป็นธรรมจำนวนเงินรวมประมาณ 13.75
    ล้านบาท เงินสะสมและผลประโยชน์ของเงินสะสม
    และเงินสมทบและผลประโยชน์ของเงินสมทบ จำนวนเงินรวมประมาณ 3.63 ล้านบาท
    ซึ่งคดีความดังกล่าวอยู่ภายใต้การพิจารณาของศาล

-   นอกจากนี้ บริษัทมีข้อพิพาทกับอดีตผู้บริหารรายดังกล่าว
    ซึ่งยื่นคำร้องต่อศาลแพ่งเพื่อเรียกร้องค่าเสียหายในเรื่องการกระทำผิดสัญญาตัวแทน
    เป็นจำนวนเงิน 10.02 ล้านบาท (มีการยื่นคำร้องขอแก้ไขเพิ่มเติม จำนวนทุนทรัพย์ จากเดิม
    7.50 ล้านบาท เป็น 10.02 ล้านบาท เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2550)
    ซึ่งคดีความดังกล่าวอยู่ภายใต้การพิจารณาของศาล

แต่อย่างไรก็ตาม บริษัท และบริษัทย่อยยังมีการฟ้องร้องที่เกิดจากการดำเนินกิจการตามปกติ
ซึ่งคดีเหล่านั้นมีจำนวนทุนทรัพย์ (ไม่รวมดอกเบี้ยและค่าใช้จ่าย) ต่ำกว่าร้อยละ 5
ของส่วนของผู้ถือหุ้นตามงบการเงิน ณ วันสิ้นปีบัญชีล่าสุด