4. การประกอบธุรกิจของแต่ละสายผลิตภัณฑ์

  4.1 ลักษณะของผลิตภัณฑ์หรือบริการ

  4.1.1 การประกันอัคคีภัย เป็นการรับประกันภัยสิ่งปลูกสร้าง อาคาร ที่อยู่อาศัย อาคารพาณิชย์

โรงงานอุตสาหกรรม ทรัพย์สินในอาคาร สต๊อกสินค้า เฟอร์นิเจอร์ ตลอดจนเครื่องจักร
และวัตถุดิบในโรงงานอุตสาหกรรม

โดยมีเขตพื้นที่รับประกันภัยทั่วราชอาณาจักร ซึ่งได้รับความสูญเสียหรือเสียหายอันเนื่องมาจากไฟไหม้
ฟ้าผ่า ภัยระเบิดจาก

แก๊สที่ใช้ทำแสงสว่างหรือประโยชน์เพื่อการอยู่อาศัย
และยังสามารถขยายความคุ้มครองพิเศษเพิ่มเติมได้ เช่น ภัยลมพายุ

น้ำท่วม แผ่นดินไหว ลูกเห็บ ภัยเนื่องจากไฟฟ้า

  4.1.2 การประกันภัยทางทะเลและลอจิสติกส์ เป็นการรับประกันภัยขนส่งสินค้าระหว่าง

ประเทศและภายในประเทศ โดยทางเรือเดินทะเล และการขนส่งทางบก โดยรถยนต์ รถไฟ
ตลอดจนการขนส่งสินค้าทางเครื่องบินโดยให้ความคุ้มครองความสูญเสียหรือความเสียหายที่เกิดขึ้นกับสินค้าที่เอาประกันภัยในระหว่างการขนส่งที่นำเข้าในประเทศและส่งออกต่างประเทศที่เกิดความเสียหายจากภัยทางทะเล
ความเสียหายจากภัยธรรมชาติต่าง ๆ และยังให้ความคุ้มครองพิเศษอื่น ๆ เพิ่มเติม
เช่นการลักขโมย ภัยสงคราม การจลาจล การนัดหยุดงาน

  4.1.3 การประกันภัยเบ็ดเตล็ด

  เป็นการรับประกันภัยประเภทต่าง ๆ ได้แก่

- การประกันภัยอุบัติเหตุส่วนบุคคลและกลุ่ม - การประกันภัยอุบัติเหตุระหว่างการเดินทาง

- การประกันภัยสำหรับเงิน - การประกันภัยโจรกรรม

- การประกันภัยการติดตั้งเครื่องจักร - การประกันภัยการก่อสร้างทุกชนิด

- การประกันภัยความรับผิดต่อบุคคลภายนอก - การประกันความเสี่ยงภัยทรัพย์สิน

- การประกันภัยสิทธิการเช่า - การประกันภัยกระจก

- การประกันภัยอิสรภาพ - การประกันภัยมะเร็ง

- การประกันภัยความซื่อสัตย์ - การประกันภัยกอล์ฟ

- การประกันภัยสำหรับผู้โดยสารเรือโดยสารรับจ้าง - การประกันภัยสำหรับผู้ตรวจสอบอาคาร

- การประกันภัยความรับผิดตามกฎหมายอันเกิดจากการประกอบกิจการควบคุมประเภทที่ 3

- การประกันความรับผิดตามกฎหมายจากการขนส่งวัตถุอันตรายทางบก

- การประกันภัยคุ้มครองการว่างงาน - การประกันภัยร้านทอง

- การประกันภัยการดูแลระยะยาวสำหรับผู้สูงอายุ - การประกันภัยเงินทดแทนแรงงาน

- การประกันภัยหม้อกำเนิดไอน้ำและถังอัดความดัน - การประกันภัยเครื่องจักรหยุดชะงัก

- การประกันภัยความรับผิดตามกฎหมายต่อความเสียหายที่เกิดขึ้นจากสินค้าที่ไม่ปลอดภัย

- กรมธรรม์ประกันสรรพภัยธุรกิจขนาดย่อม - กรมธรรม์ประกันภัยทรัพย์สินคุ้มครองภัยก่อการร้าย

  4.1.4 การประกันภัยรถยนต์ เป็นการรับประกันความเสี่ยงภัยของการใช้รถยนต์ โดยให้ความ

คุ้มครองการสูญหายและความเสียหายของตัวรถ อุปกรณ์ประจำรถถูกลักขโมย
ความสูญเสียชีวิตและทรัพย์สินของผู้ขับขี่

และผู้โดยสารในรถ ความสูญเสียต่อชีวิตและทรัพย์สินของบุคคลภายนอก
รวมทั้งความคุ้มครองพิเศษอื่น ๆ เช่น

การประกันตัวคนขับในคดีอาญา โดยแบ่งการรับประกันภัยออกเป็น

-   การรับประกันภัยรถยนต์ภาคบังคับ หมายถึง การประกันภัยรถยนต์ที่ถูกบังคับโดยบัญญัติ

แห่งกฏหมาย เพื่อความคุ้มครองต่อการสูญเสียชีวิต
ความบาดเจ็บทางร่างกายของบุคคลผู้ประสบภัยจากรถ

-   การรับประกันภัยภาคสมัครใจ หมายถึง การประกันภัยที่เกิดขึ้นโดยสมัครใจของเจ้าของ

รถยนต์ โดยมิได้เกิดจากการถูกบังคับตามบทบัญญัติของกฏหมายแต่อย่างใด
สามารถแบ่งความคุ้มครองออกเป็น 5 ประเภทดังนี้

ประเภทที่ 1 : ให้ความคุ้มครองความเสียหายที่เกิดขึ้นต่อตัวรถยนต์หรืออุปกรณ์ติดประจำรถยนต์
การบาดเจ็บ

และการสูญเสียชีวิต ตลอดจนความรับผิดตามกฏหมายสำหรับการเสียชีวิต การบาดเจ็บ หรือ

การเสียหายต่อทรัพย์สินของบุคคลภายนอก

ประเภทที่ 2: ให้ความคุ้มครองต่อการสูญหายของรถยนต์ หรือไฟไหม้เท่านั้น
และคุ้มครองความรับผิดตาม

กฏหมายสำหรับการเสียชีวิต การบาดเจ็บ หรือการเสียหายต่อทรัพย์สินของบุคคลภายนอก

ประเภทที่ 3: ให้ความคุ้มครองเฉพาะความรับผิดตามกฏหมาย สำหรับการเสียชีวิต การบาดเจ็บ
หรือ

ความเสียหายต่อทรัพย์สินของบุคคลภายนอก

ประเภทที่ 4 : ให้ความคุ้มครองเฉพาะความรับผิดตามกฏหมาย
ต่อทรัพย์สินของบุคคลภายนอกเท่านั้น

ประเภทที่ 5 : ให้ความคุ้มครองต่อการสูญหายของรถยนต์ หรือไฟไหม้
รวมถึงความเสียหายต่อรถยนต์เนื่องจากการชน กับยานพาหนะทางบก
และคุ้มครองความรับผิดตามกฏหมายสำหรับการเสียชีวิตการบาดเจ็บ หรือการ
เสียหายต่อทรัพย์สินของบุคคลภายนอก

การประกันภัยต่อ

การดำเนินธุรกิจประกันภัยนอกจากการรับประกันภัยจากผู้เอาประกันภัยโดยตรงแล้วบริษัทยังมีการรับประกันภัยต่อและเอาประกันภัยต่อจากบริษัทประกันภัยในประเทศ
บริษัทได้มีการวางแนวทางเพื่อกำหนดเป็นกรอบในการบริหารประกันภัยต่อและการจัดการความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องอย่างเหมาะสมมากที่สุดโดยได้รับความเห็นชอบและรับรองให้มีการปฏิบัติตามกฎหมายและข้อกำหนดของสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย
(คปภ.) จากคณะกรรมการบริษัทเป็นสำคัญ ซึ่งประกอบด้วยกระบวนการคัดเลือก (Selection)
การนำไปปฏิบัติใช้ (Implementation) การตรวจสอบและติดตาม (Monitoring) ทบทวน
(Review) ควบคุม (Control) และจัดทำเอกสารที่เกี่ยวข้องการประกันภัยต่อของบริษัท
(Documentation) โดยพิจารณาจากความเสี่ยงที่ยอมรับได้ของบริษัท
ต้นทุนทางการเงินโดยเปรียบเทียบ สถานะของสภาพคล่อง
ทรรศนะที่มีต่อแนวโน้มของตลาดและเศรษฐกิจทั้งในและต่างประเทศ
และการประมาณการรับประกันภัยที่จะเกิดขึ้นในอนาคต
โดยกลยุทธ์การบริหารการประกันภัยต่อจำเป็นต้องสอดคล้องกับกลยุทธ์การบริหารความเสี่ยง
และการบริหารเงินกองทุน ซึ่งจะต้องเหมาะสมกับลักษณะ ขนาด
และความซับซ้อนของธุรกิจประกันภัยของบริษัท

ผู้บริหารระดับสูงมีหน้าที่ต้องสร้างความเชื่อมั่นว่ากลยุทธ์การบริหารการประกันภัยต่อที่ได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการบริษัทได้มีการนำไปปฏิบัติอย่างมีประสิทธิภาพ
ซึ่งจะต้องจัดทำเป็นเอกสารนโยบายและกำหนดกระบวนการปฏิบัติงานสำหรับการนำกลยุทธ์การบริหารการประกันภัยต่อนำไปปฏิบัติใช้อย่างชัดเจน
รวมทั้งกำหนดแนวทางการรับประกันภัย
กำหนดหลักเกณฑ์และขีดจำกัดของจำนวนและประเภทการประกันภัยที่จะทำประกันภัยต่อแต่ละประเภทของสัญญา
และเพื่อให้แน่นอนว่าข้อกำหนดและเงื่อนไขการทำประกันภัยต่อมีความต่อเนื่องกับธุรกิจที่รับประกันภัย
และหลีกเลี่ยงความเสี่ยงที่ไม่ได้รับความคุ้มครองจากการประกันภัยต่อ
บริษัทได้กำหนดให้มีระบบการควบคุมภายใน ระบบการรายงานผล
เพื่อติดตามประเมินผลกลยุทธ์การบริหารการประกันภัยต่อ รวมถึงได้จัดให้มีทรัพยากรต่าง ๆ
ให้มีความเพียงพอต่อการปฏิบัติงานและสามารถตอบสนองต่อข้อกำหนดของคณะกรรมการบริษัทได้ทุกประการ

นโยบายการประกันภัยต่อและการบริหารความเสี่ยงด้านการประกันภัยต่อของบริษัท จากการที่บริษัทมี

“ส่วนของผู้ถือหุ้น” ประมาณ 500 กว่าล้านบาท
จึงได้กำหนดกลยุทธ์การบริหารการประกันภัยต่อของบริษัทให้สอดคล้องกับความเสี่ยงที่ยอมรับได้
โดยทำสัญญาประกันภัยต่อคุ้มครองความเสียหายส่วนเกินที่ 2.5 ล้านบาทต่อวินาศภัยแต่ละครั้ง

ส่วนการกำหนดขีดจำกัดในการรับความเสี่ยงภัยไว้เอง (Retention Limits)
ขึ้นอยู่กับต้นทุนของการประกันภัยต่อ
นอกจากนี้บริษัทยังใช้สัญญาประกันภัยต่อแบบสัดส่วนและการเอาประกันภัยต่อแบบเฉพาะรายในการกระจายความเสี่ยง

  กระบวนการในการคัดเลือกแผนการประกันภัยต่อ ผู้รับประกันภัยต่อ
  การกำหนดสัดส่วนในการรับเสี่ยงภัย

ไว้เองสูงสุด (Maximum Retention Limit) ส่วนเอาประกันภัยต่อ และส่วนการรับประกันภัยต่อ
(Assumed Reinsurance) การรับเสี่ยงภัยไว้เองสูงสุดต่อเหตุการณ์ (Maximum Event
Retention – MER) และสัดส่วนรับเสี่ยงภัยไว้เองสูงสุดต่อความเสี่ยง (Maximum Retention
per Risk – MRR) บริษัทจะรับได้ไม่เกินร้อยละ 10 ของเงินกองทุนของบริษัท
หรือตามข้อกำหนดและระเบียบของสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย
(คปภ.) และใช้สัญญาประกันภัยต่อแบบกำหนดสัดส่วน และแบบไม่กำหนดสัดส่วน
โดยเฉพาะการประกันภัยต่อแบบความเสียหายส่วนเกิน (Excess of Loss) และมหันตภัย
(Catastrophe) และการประกันภัยต่อเฉพาะราย (Facultative)
มากระจายความเสี่ยงในการรับประกันภัยและประกันภัยต่อ และให้มีการติดตามการสะสมของภัย
และทบทวนความเพียงพอของการเอาประกันภัยต่ออย่างสม่ำเสมอ

การพิจารณารับประกันภัยต่อ (Inward Reinsurance)
จะใช้หลักการเดียวกับการรับประกันภัยโดยตรง
และพิจารณามาตรฐานการรับประกันภัยของผู้เอาประกันภัยต่อเป็นสำคัญ

การกำหนดขีดจำกัดการกระจุกตัวสำหรับภาวะความเสี่ยงต่อคู่สัญญาประกันภัยต่อรายใดรายหนึ่งหรือกลุ่มผู้รับประกันภัยต่อ
โดยคำนึงถึงความมั่นคง ขนาดเงินกองทุนของผู้รับประกันภัยต่อ ข้อกำหนด
และกฎระเบียบของสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย (คปภ.)
โดยกำหนดผู้รับประกันภัยต่อที่มีอันดับความน่าเชื่อถือตั้งแต่ A- (S&P Rating) ขึ้นไป
ต้องมีไม่น้อยกว่าร้อยละ 75 ส่วนที่เหลือต้องไม่ต่ำกว่า BBB-

การตั้งสำรองค่าสินไหมทดแทน

บริษัทบันทึกค่าสินไหมทดแทนค้างจ่ายเมื่อได้รับการแจ้งคำเรียกร้องค่าเสียหายจากผู้เอาประกันภัย
โดยบันทึกตามมูลค่าประมาณการค่าสินไหมทดแทนที่ประเมินโดยผู้ประเมินอิสระหรือเจ้าหน้าที่ของบริษัทแล้วแต่กรณีโดยสุทธิจากส่วนที่สามารถเรียกคืนจากการเอาประกันภัยต่อ
มูลค่าประมาณการค่าสินไหมทดแทนสูงสุดจะไม่เกินทุนประกันของกรมธรรม์ที่เกี่ยวข้อง
นอกจากนี้บริษัทยังได้ตั้งสำรองเพิ่มเติมสำหรับค่าสินไหมทดแทนที่อาจเกิดขึ้นแต่ยังไม่ได้รับรายงานให้บริษัททราบ
(IBNR) ในอัตราร้อยละ 2.5 ของเบี้ยประกันภัยรับสุทธิย้อนหลังสิบสองเดือน
เพื่อให้เป็นไปตามประกาศของสำนักงาน คปภ.
เรื่องการจัดสรรเงินสำรองสำหรับเบี้ยประกันภัยที่ยังไม่ตกเป็นรายได้ของบริษัทประกันวินาศภัย
ซึ่งการคำนวณสำรองดังกล่าวให้จัดสรรไว้ตามประสบการณ์จริงด้วยวิธี Chain Ladder Approach
หรือวิธีใกล้ในระดับสากล โดยนักคณิตศาสตร์ประกันภัย รับรองการคำนวณดังกล่าว
ส่วนผลต่างระหว่างมูลค่าประมาณการค่าสินไหมทดแทนกับค่าสินไหมทดแทนที่จ่ายจริงจะบันทึกรวมอยู่ในงบกำไรขาดทุนของปีที่จ่าย

นโยบายการตั้งราคา

การกำหนดอัตราค่าเบี้ยประกันภัยและเงื่อนไขความคุ้มครองตามกรมธรรม์ประกันภัยแต่ละ

ประเภทแบ่งได้ดังนี้

  - กำหนดตามพิกัดอัตราเบี้ยประกันภัย ซึ่งกำหนดโดยเลขาธิการ สำนักงานคณะกรรมการ

กำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย ได้แก่การประกันอัคคีภัย การประกันภัยยานยนต์
การประกันภัยเบ็ดเตล็ดบางประเภท

  - พิจารณาจากปัจจัยต่าง ๆ เพื่อประกอบการกำหนดอัตราเบี้ยประกันภัย เช่น ลักษณะประเภท

ประวัติต่าง ๆ ของทรัพย์สินที่เอาประกันภัย ตลอดจนประวัติของผู้เอาประกันภัย
รวมทั้งเงื่อนไขความคุ้มครองของกรมธรรม์แต่ละประเภท ได้แก่ การประกันภัยทางทะเลและขนส่ง
การประกันภัยเบ็ดเตล็ดบางประเภท

สิทธิและข้อจำกัดการประกอบธุรกิจ

บริษัทประกอบธุรกิจประกันวินาศภัยภายใต้พระราชบัญญัติประกันวินาศภัย พ.ศ. 2535 โดยมี

เลขาธิการ สำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย
หรือผู้ซึ่งเลขาธิการมอบหมาย ให้เป็น

นายทะเบียนตามพระราชบัญญัตินี้ซึ่งจะมีอำนาจในการควบคุมบริษัท ทั้งในด้านการรับประกันภัย
การกำหนดอัตราค่าเบี้ย

ประกันภัย การลงทุน และการที่บริษัทประกันภัยต้องดำรงเงินกองทุนตามหลัก Risk Based
Capital ตามข้อบังคับ

ของสำนักงาน คปภ.
ทำให้บริษัทประกันภัยต้องระมัดระวังเรื่องความเสี่ยงในการรับประกันภัยและการลงทุนเพิ่มมากขึ้น

เพื่อให้เงินกองทุนเพียงพอกับระดับความเสี่ยง

2.  การตลาดและสภาวะการแข่งขัน

  ในปี 2555 มีบริษัทประกันวินาศภัยรวมกันทั้งสิ้น 65 บริษัท ในจำนวนนี้มีบริษัทที่ทำธุรกิจ

ประกันวินาศภัยถึง 64 บริษัท ที่เหลือเป็นบริษัทกลางฯ ซึ่งจัดตั้งขึ้นตาม พรบ.
คุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ. 2535 จำนวน 1 บริษัท
และเป็นบริษัทที่ทำธุรกิจเฉพาะประกันสุขภาพอย่างเดียว 5 บริษัท
ธุรกิจประกันวินาศภัยสามารถผลิตเบี้ยประกันภัยได้ถึง 162,588,154 ล้านบาท
(ข้อมูลเดือนมกราคม – เดือนพฤศจิกายน 2555 ที่มา : ฝ่ายวิเคราะห์สถิติ
สำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย)

ตารางเปรียบเทียบเบี้ยประกันภัยรับโดยตรงของธุรกิจประกันวินาศภัย

หน่วย : พันบาท

+------------------------------+--------------+-------------+----------+
| ประเภทการรับประกันภัย           | เบี้ยประ       |             |          |
|                              | กันภัยรับโดยตรง |             |          |
+------------------------------+--------------+-------------+----------+
|                              | 2555         | 2554        | เพิ่ม(ลด)% |
+------------------------------+--------------+-------------+----------+
| อัคคีภัย                        | 8,813,206    | 7,333,681   | 20.17    |
|                              |              |             |          |
| ภัยทางทะเล และขนส่ง            | 4,806,860    | 4,272,127   | 12.52    |
|                              |              |             |          |
| ตัวเรือ                        | 391,000      | 387,390     | 0.93     |
|                              |              |             |          |
| สินค้า                         | 4,415,859    | 3,884,737   | 13.67    |
+------------------------------+--------------+-------------+----------+
| ภัยรถ                         | 93,884,236   | 74,991,484  | 25.19    |
|                              |              |             |          |
| โดยข้อบังคับแห่งกฎหมาย           | 11,933,347   | 10,491,474  | 13.74    |
|                              |              |             |          |
| โดยความสมัครใจ                | 81,950,889   | 64,500,010  | 27.06    |
|                              |              |             |          |
| ภัยเบ็ดเตล็ด                    | 55,083,852   | 39,426,003  | 39.71    |
|                              |              |             |          |
| ความเสี่ยงภัยทรัพย์สิน             | 19,001,275   | 11,294,845  | 68.23    |
|                              |              |             |          |
| ความรับผิดต่อบุคคลภายนอก         | 1,433,880    | 1,152,852   | 24.38    |
|                              |              |             |          |
| วิศวกรรม                      | 2,643,161    | 2,368,439   | 11.60    |
|                              |              |             |          |
| อากาศยาน                     | 599,820      | 543,554     | 10.35    |
|                              |              |             |          |
| อุบัติเหตุส่วนบุคคล                | 18,959,007   | 14,344,093  | 32.17    |
|                              |              |             |          |
| สุขภาพ                        | 5,262,867    | 4,520,985   | 16.41    |
|                              |              |             |          |
| พืชผล                         | 434          | 38,380      | (98.87)  |
|                              |              |             |          |
| อื่น ๆ                         | 7,183,408    | 5,162,856   | 39.14    |
+------------------------------+--------------+-------------+----------+
| รวม                          | 162,588,154  | 126,023,295 | 29.01    |
+------------------------------+--------------+-------------+----------+

4.2.1 กลยุทธและการแข่งขัน

บริษัทได้ตระหนักถึงความสำคัญของผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงกฎระเบียบต่าง ๆ
ในธุรกิจประกันวินาศภัย และการแข่งขันที่ทวีความรุนแรงมากขึ้นจากการเปิดเสรีธุรกิจประกันภัย
โดยบริษัทได้มีการประเมินความเพียงพอของเงินกองทุนตามระดับความเสี่ยงของบริษัท
โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินผลกระทบจากการเริ่มบังคับใช้ หลักการดำรงเงินกองทุน

ตามความเสี่ยง (Risk Based Capital) ในปี 2554 และ
นำมาวางแผนกลยุทธ์การดำเนินธุรกิจ และการบริหารเงินกองทุนของบริษัท ในระยะ 3-5 ปี
ให้ก่อประโยชน์สูงสุดต่อผู้มีส่วนได้เสียของบริษัท
เป้าหมายการขยายงานของบริษัทจะไม่คำนึงถึงเฉพาะผลตอบแทนที่บริษัทได้รับเพียงอย่างเดียว
แต่จะประเมินความคุ้มค่าของผลตอบแทนกับความเสี่ยงในแต่ละด้าน
และผลกระทบต่อเงินกองทุนและผลประโยชน์ต่อผู้มีส่วนได้เสียของบริษัทในระยะยาว

  บริษัทเน้นที่จะหลีกเลี่ยงการแข่งขันทางด้านราคา โดยดำเนินกิจกรรมทางการตลาดที่สร้างผล

กำไรอย่างแท้จริงให้กับบริษัท
บริหารการตลาดให้มีมาตรฐานและมุ่งที่จะเป็นไปตามหลักการบรรษัทภิบาล
ให้ความสำคัญกับภาพลักษณ์ที่ดีขององค์กรในฐานะที่เป็นสมาชิกหน่วยหนึ่งในสังคม ปรับปรุง
และลดขั้นตอนการทำงานให้มีประสิทธิภาพอย่างต่อเนื่องและสม่ำเสมอมุ่งขยายช่องทางการขาย
การบริการให้เหมาะสมกับสภาพการณ์และเสริมสร้างคุณภาพบุคลากร
โดยการพัฒนาทุกรูปแบบเพื่อเพิ่มศักยภาพในการให้บริการ
พัฒนาระบบงานด้านคอมพิวเตอร์ให้มีประสิทธิภาพสูงขึ้น
เพื่อรองรับงานด้านการรับประกันภัยที่ขยายตัวเพิ่มขึ้นเพื่อให้การบริการมีคุณภาพและรวดเร็ว
สามารถส่งมอบบริการสนองความต้องการของลูกค้าได้ตามกำหนดเวลา

4.2.2 ลักษณะลูกค้า

ลูกค้ารายบุคคล ส่วนใหญ่จะใช้บริการการประกันอัคคีภัยสำหรับที่อยู่อาศัย ประกันภัยรถยนต์ส่วนบุคคล
ประกันภัยอุบัติเหตุส่วนบุคคล เป็นต้น

ลูกค้าองค์การ ประกอบด้วยธุรกิจตั้งแต่ขนาดย่อมจนถึงธุรกิจขนาดใหญ่
โดยบริษัทสามารถให้บริการด้านการประกันวินาศภัยได้ทุกประเภท เช่น การประกันอัคคีภัย
หรือการประกันการเสี่ยงภัยทุกชนิด สำหรับกลุ่มสำนักงาน ที่พัก อาศัย คอนโดมิเนียม
ศูนย์การค้าและโรงงานอุตสาหกรรมต่าง ๆ การประกันภัยรถยนต์
การประกันภัยขนส่งสินค้าระหว่างประเทศหรือภายในประเทศ รวมทั้งการรับประกันภัยการก่อสร้าง
โดยเฉพาะลูกค้าบางประเภทที่มีการดำเนินงานเป็นโครงการก่อสร้างขนาดใหญ่

4.2.3 กลุ่มลูกค้าเป้าหมาย

บริษัทมีนโยบายเน้นรับลูกค้าขนาดกลางถึงขนาดเล็ก เช่นบ้านพักอาศัยส่วนบุคคล
สำหรับการประกันอัคคีภัยจะเป็นการกระจายความเสี่ยงของบริษัทและจำกัดความเสียหายของการเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนในวงเงินที่ไม่กระทบต่อความมั่นคงของบริษัท
ลูกค้าส่วนใหญ่จะเป็นลูกค้ารายย่อย ซึ่งทำประกันภัยกับบริษัทอย่างต่อเนื่องมาเป็นเวลานาน
โดยเป็นลูกค้าสินเชื่อของธนาคาร
ส่วนมากจะเป็นการประกันอัคคีภัยและบางส่วนเป็นการประกันการเสี่ยงภัยทุกชนิด
และลูกค้ารายย่อยจากการขายตรง ซึ่งเป็นการประกันภัยอุบัติเหตุส่วนบุคคล
โดยลูกค้ารายย่อยดังกล่าวเป็นลูกค้าธุรกิจเอกชนและประชาชนทั่วไป

4.2.4 การจำหน่ายและช่องทางการจำหน่าย

ในปี 2555 บริษัทยังคงขยายงานในช่องทางการจำหน่ายเดิม โดยสานต่อโครงการขยายงานต่าง
ๆที่มีอยู่ รวมทั้งดำเนินการปรับระบบงาน / วิธีการทำงาน
เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการบริหารช่องทางการจำหน่ายตามวัตถุประสงค์ของบริษัท

  สำหรับช่องทางการจำหน่ายของบริษัทแบ่งออกเป็น 4 ทางคือ

1.  การขายผ่านตัวแทน นายหน้า บุคคลธรรมดา บริษัทมีตัวแทนและนายหน้า

บุคคลธรรมดา ซึ่งเป็นผู้ให้คำแนะนำต่อผู้เอาประกันภัย
ดังนั้นบริษัทจึงให้ความสำคัญอย่างยิ่งในการคัดเลือกตัวแทนและนายหน้าบุคคลธรรมดา
โดยกำหนดเกณฑ์การคัดเลือกและประเมินผลงานอย่างมีประสิทธิภาพ
โดยผู้สมัครเป็นตัวแทนของบริษัทจะต้องเป็นผู้มีใบอนุญาตตัวแทนประกันวินาศภัย
และมีคุณสมบัติตามที่กฎหมายกำหนด

  2. การขายผ่านนายหน้านิติบุคคล บริษัทมีนายหน้านิติบุคคล โดยนิติบุคคลจะให้

บริการโดยตรงแก่ผู้เอาประกันภัย ตั้งแต่การเลือกประเภทการประกันภัย
การเรียกร้องค่าสินไหมทดแทน และการจัดเก็บ

เบี้ยประกันภัย

3. การขายผ่านสถาบันการเงิน บริษัทมีการขายผ่านสถาบันการเงินต่าง ๆ

ซึ่งเป็นลูกค้าสินเชื่อของสถาบันการเงิน

  4. ลูกค้าโดยตรง ประกอบด้วยลูกค้าที่ติดต่อกับบริษัทโดยตรง และลูกค้าที่ฝ่าย

พัฒนาธุรกิจของบริษัทให้บริการและดูแลโดยตรง

4.3 แหล่งที่มาของเงินทุน การบริหารเงิน

แหล่งที่มาของเงินทุน

แหล่งที่มาของเงินทุนหลัก ๆ คือ

1. เงินกองทุน ซึ่งเป็นเงินทุนจดทะเบียนและเรียกชำระแล้วจากผู้ถือหุ้นรวมถึงส่วนเกินมูลค่าหุ้น
ทุนสำรองตามกฏหมาย และเงินสำรองที่จัดสรรจากกำไรสุทธิ
โดยมีนโยบายในการนำเงินกองทุนนี้ไปบริหารเพื่อเกิดผลตอบแทนที่เพิ่มขึ้น

2. เงินสดรับจากการดำเนินงาน ประกอบด้วยเบี้ยประกันภัยที่เรียกเก็บจากลูกค้า ตัวแทน
บริษัทนายหน้า ตลอดจนบริษัทประกันภัยต่อต่าง ๆ ที่เป็นคู่ค้าของบริษัท
ซึ่งเป็นกระแสเงินสดรับเข้าทุกวัน และเป็นแหล่งเงินทุนหลักที่สำคัญ

3. เงินสดรับจากการลงทุน
บริษัทนำเงินสดคงเหลือจากการดำเนินงานไปลงทุนเพื่อก่อให้เกิดประโยชน์สูงสุด
ในระดับความเสี่ยงที่บริษัทยอมรับได้ โดยต้องคำนึงถึงข้อกำหนดของกฏหมาย
เงินสดรับจากการลงทุนประกอบด้วย ดอกเบี้ยรับ เงินปันผล รายได้จากการลงทุนในตลาดทุน
เป็นต้น

  4. เงินสดรับอื่น ๆ ได้จากการให้เช่าพื้นที่สำนักงานในอาคารสำนักงานใหญ่ของ

บริษัท