2. ปัจจัยความเสี่ยง

2.1 ปัจจัยความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาวัตถุดิบ

ราคาวัตถุดิบเป็นปัจจัยสำคัญในการควบคุมต้นทุนการผลิตแบตเตอรี่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งราคา
ตะกั่วและราคาพลาสติก ซึ่งเป็นส่วนประกอบสำคัญในการผลิตแบตเตอรี่
โดยต้นทุนของตะกั่วและพลาสติกคิดเป็นประมาณร้อยละ 70-80 ของต้นทุนการผลิตรวม
สำหรับการจัดซื้อตะกั่วนั้น ผู้ขายจะยืนยันราคาในการสั่งซื้อล่วงหน้า 1 เดือนก่อนส่งของ
โดยราคาจะอ้างอิงจากตลาด London Metal Exchange
นอกจากนี้ราคาตะกั่วยังอ้างอิงกับราคาน้ำมันในตลาดโลกซึ่งเพิ่มขึ้นและผันผวนมาโดยตลอด ตั้งแต่ปี
2546 เป็นต้นมาจนถึงปี 2555 โดยราคาตะกั่วบริสุทธิ์โดยเฉลี่ยในปี 2555 อยู่ที่ระดับ 2,061
เหรียญต่อตัน ลดลงจากปี 2554 ที่ราคาเฉลี่ยอยู่ที่ระดับราคา 2,398 เหรียญต่อตัน
โดยในระหว่างปี 2555 ราคาตะกั่วบริสุทธิ์แกว่งตัวอยู่ในกรอบระหว่าง 1,854-2,274
เหรียญต่อตัน โดยในช่วง 8 เดือนแรกของปี อยู่ที่ระดับ 1,995 เหรียญต่อตัน
และได้ปรับตัวเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องจนถึงสิ้นปี โดยเฉพาะตะกั่วบริสุทธิ์ในเดือนธันวาคม 2555
มีระดับราคาโดยเฉลี่ยเพิ่มขึ้นสูงถึง 2,274 เหรียญต่อตัน ทั้งนี้ในช่วง 4
เดือนหลังซึ่งราคาตะกั่วบริสุทธิ์มีระดับราคาปรับตัวสูงขึ้นเมื่อเทียบกับปีช่วง 8 เดือนแรกของปี 2554
บริษัทพยายามที่จะปรับราคาสินค้าเพื่อชดเชยราคาที่ปรับตัวสูงขึ้น แต่ในบางตลาดที่มีการแข่งขันสูง
โดยเฉพาะตลาดทดแทนภายในประเทศ บริษัทยังไม่สามารถปรับราคาสินค้าได้
ด้วยข้อจำกัดในด้านการแข่งขัน
อย่างไรก็ตามบริษัทวางแผนที่จะปรับราคาสินค้าในตลาดดังกล่าวให้ได้ภายในไตรมาสแรกของปี
2556 เพื่อชดเชยราคาตะกั่วที่เพิ่มสูงขึ้น
และนอกจากการปรับราคาสินค้าเพื่อให้สอดคล้องกับความผันผวนของวัตถุดิบแล้ว
บริษัทยังได้กระจายความเสี่ยงด้วยการควบคุมการจัดเก็บสต็อกตะกั่ว
และทำสัญญาซื้อขายระยะสั้นกับผู้ขายหลายราย

2.2 ปัจจัยความเสี่ยงจากการพึ่งพิงบริษัทร่วมทุน

ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงความสามารถของบริษัทร่วมทุน จำแนกเป็น 2 ด้านหลัก ได้แก่
ด้านเทคโนโลยี และด้านการตลาด

บริษัทได้รับการถ่ายทอดเทคโนโลยีการผลิตจากบริษัท จีเอส ยัวซ่า อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด
(บริษัทร่วมทุน) โดยมีสัญญาให้ความช่วยเหลือด้านเทคนิคการผลิตแบตเตอรี่และการพัฒนาผลิตภัณฑ์
โดยมีสัญญาเป็นรายปี ทั้งนี้ถ้าไม่มีการแก้ไขส่วนหนึ่งส่วนใดในสัญญา
ให้ถือว่าสัญญาจะได้รับการต่ออายุสัญญาโดยอัตโนมัติปีต่อปี
และในการดำเนินงานที่ผ่านมาบริษัทได้มีการจ่ายค่าตอบแทนในรูปค่าสิทธิ์ (Royalty fee)
มาโดยตลอด
(โดยมีการคำนวณค่าสิทธิ์เป็นรายลูกที่ผลิตสำหรับแบตเตอรี่ชนิดพื้นฐานทุกชนิดและทุกเครื่องหมายการค้า
และคิดเป็นร้อยละจากยอดขายสำหรับแบตเตอรี่ชนิดไม่ต้องมีการดูแลรักษา (Maintenance Free)
ทุกชนิด ทั้งนี้บริษัทได้รับการต่อสัญญาจากบริษัท จีเอส ยัวซ่า อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด
ประเทศญี่ปุ่นติดต่อกันเป็นระยะเวลากว่า 50 ปีมาแล้ว

ด้านตลาดต่างประเทศ บริษัทดำเนินการจำหน่ายแบตเตอรี่ภายใต้เครื่องหมายการค้า "YUCON"
"THUNDERLITE" โดยผ่านการวางแผนการจำหน่ายของบริษัทเอง
ส่วนการจำหน่ายสินค้าภายใต้เครื่องหมายการค้า "YUASA"
ในต่างประเทศนั้นบริษัทสามารถกระทำได้โดยตรงภายในอาณาเขตที่ได้รับมอบหมายจากบริษัท จีเอส
ยัวซ่า อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด อันได้แก่ ประเทศกัมพูชา ลาว และพม่า
นอกเหนือจากพื้นที่ดังกล่าวแล้ว บริษัทจะต้องได้รับความเห็นชอบจากบริษัท จีเอส ยัวซ่า
อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด เพื่อไม่ให้เกิดความขัดแย้งกับการจำหน่ายของบริษัทในเครือ "YUASA"
จากประเทศอื่นๆ
ทั้งนี้บริษัทยังมีนโยบายเน้นการทำตลาดแบตเตอรี่ในต่างประเทศภายใต้เครื่องหมายการค้าของบริษัทเอง
อันได้แก่ "YUCON" และ "THUNDERLITE" เพิ่มขึ้น ในปี 2555
บริษัทมีการส่งออกสินค้าโดยผ่านบริษัท จีเอส ยัวซ่า อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด
และบริษัทในเครือเป็นเงินรวม 48.81 ล้านบาทหรือคิดเป็นประมาณร้อยละ 18.45
ของยอดส่งออกทั้งหมด หรือคิดเป็นร้อยละ 2.58 ของรายได้จากการขายทั้งหมดของบริษัท

2.3 ปัจจัยความเสี่ยงจากการพึ่งพิงลูกค้าน้อยราย

ยอดขายแบตเตอรี่รถยนต์สำหรับตลาดรถใหม่ (OEM)
บริษัทมีการจำหน่ายให้แก่กลุ่มลูกค้ารายหนึ่งทั้งในประเทศและต่างประเทศคิดเป็นปริมาณร้อยละ
99.96 จากยอดขายแบตเตอรี่รถยนต์สำหรับตลาดรถใหม่ทั้งหมด
ทั้งนี้บริษัทมีนโยบายที่จะผลิตแบตเตอรี่ให้แก่ลูกค้าเป็นบางราย เพื่อเป็นการโฆษณาบริษัทในทางอ้อม
ขณะเดียวกันลูกค้าซึ่งเป็นผู้ผลิตรถยนต์เองก็ต้องการแบตเตอรี่ที่คุณภาพสูงเชื่อถือได้
ราคายุติธรรมและเป็นที่ยอมรับโดยทั่วไป
จากความสัมพันธ์ที่มีมายาวนานระหว่างบริษัทร่วมทุนประเทศญี่ปุ่นและบริษัทแม่ของลูกค้า
อีกทั้งความสัมพันธ์อันดีของบริษัท กับลูกค้าเอง
ดังนั้นการที่ลูกค้าดังกล่าวจะยกเลิกการสั่งซื้อจากบริษัทจึงมีความเป็นไปได้น้อย

สำหรับแบตเตอรี่รถจักรยานยนต์ในตลาดรถใหม่ (OEM) บริษัท
มีการจำหน่ายให้กลุ่มลูกค้ารายหนึ่งทั้งในประเทศและต่างประเทศคิดเป็นร้อยละ 90.88
จากยอดขายแบตเตอรี่รถจักรยานยนต์สำหรับตลาดรถใหม่ทั้งหมด
การพึ่งพิงลูกค้ารายเดียวในตลาดแบตเตอรี่รถจักรยานยนต์ภายในประเทศเนื่องจากลูกค้าเป็นผู้นำในตลาดรถจักรยานยนต์และมีส่วนแบ่งตลาดรถจักรยานยนต์สูงถึงร้อยละ
70-75 ของตลาดภายในประเทศ
จากการเป็นบริษัทคู่ค้าที่ทำธุรกิจกันมานานตั้งแต่ลูกค้าเริ่มก่อตั้งโรงงานผลิตในประเทศไทยประกอบกับราคาที่จำหน่ายให้ลูกค้าถือเป็นราคาตลาดที่ยุติธรรมและความสัมพันธ์อันดีระหว่างบริษัทร่วมทุนประเทศญี่ปุ่น
รวมถึงเทคโนโลยีในการผลิตแบตเตอรี่ทำให้โอกาสที่ลูกค้าจะยกเลิกการสั่งซื้อแบตเตอรี่จากบริษัทมีความเป็นไปได้น้อย

2.4 ปัจจัยความเสี่ยงจากการเข้ามาแข่งขันของผู้ประกอบการรายใหม่

เนื่องจากธุรกิจแบตเตอรี่รถยนต์ เป็นธุรกิจที่ไม่ซับซ้อน
มีความเป็นไปได้ที่ผู้ประกอบการรายใหม่จะเข้ามาแย่งส่วนแบ่งตลาด
ซึ่งอาจจะเข้ามาในรูปแบบการก่อตั้งโรงงานผลิตเพื่อจำหน่ายในประเทศ
และการนำเข้าแบตเตอรี่จากต่างประเทศเข้ามาจำหน่ายในประเทศ ทั้งนี้ในปี 2554
ที่ผ่านมามีผู้ประกอบการรายใหม่เข้ามาก่อตั้งโรงงานและเริ่มผลิตและจำหน่ายแบตเตอรี่รถยนต์ในช่วงต้นปี
2555 นอกจากนั้นในปี 2555
มีผู้ประกอบการนำเข้าแบตเตอรี่จากต่างประเทศเข้ามาจำหน่ายภายในประเทศด้วยเช่นเดียวกัน
อย่างไรก็ตามในปัจจุบันผลิตภัณฑ์ของบริษัทได้รับการยอมรับจากลูกค้าทั้งในตลาด OEM
(ตลาดรถใหม่) และ REM (ตลาดทดแทนภายในประเทศ) ว่าเป็นผลิตภัณฑ์ที่มีคุณภาพสูง
และบริษัทได้เตรียมมาตรการรองรับการแข่งขันที่สูงขึ้น
โดยการปรับปรุงเทคโนโลยีการผลิตให้ทันสมัยอยู่เสมอ
และมีต้นทุนการผลิตที่ต่ำเพื่อสนองความต้องการของลูกค้า
และยังรักษาความสัมพันธ์กับผู้จำหน่ายวัตถุดิบ ทำสัญญาการค้ากับ ผู้ว่าจ้างผลิตบางราย
และรักษาความสัมพันธ์อันดีกับลูกค้าปัจจุบัน
และหาช่องทางการจำหน่ายผลิตภัณฑ์ใหม่ผ่านร้านค้ารูปแบบ Modern Trade
รวมทั้งเพิ่มความยืดหยุ่นในการผลิต
เพื่อให้สามารถรองรับและตอบสนองความต้องการของลูกค้าได้อย่างสม่ำเสมอ

2.5 ปัจจัยความเสี่ยงจากรายได้และเงินกู้ที่เป็นเงินสกุลต่างประเทศ

ในปี 2555 ที่ผ่านมาบริษัทมีรายได้ที่เป็นเงินสกุลต่างประเทศเป็นมูลค่า 11.03 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ในการวางแผนการขายของฝ่ายขายต่างประเทศจะเป็นการประมาณการการขายในรูปสกุลเงินบาท
และในการขายที่ผ่านมาจะมีการเผื่อการเปลี่ยนแปลงของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศไว้ประมาณร้อยละ
5-10 ซึ่งในปีที่ผ่านมาได้มีการสำรองเผื่อความผันผวนของค่าเงินไว้แล้ว
ในกรณีที่ค่าเงินบาทแข็งค่ากว่าที่ประมาณการไว้ทางผู้บริหารของบริษัทจะมีการประชุมเพื่อปรับปรุงมูลค่ามาตรฐานของสกุลเงินในการประมาณการราคาขายและบริษัทได้นำนโยบายการป้องกันความเสี่ยงมาใช้เพื่อป้องกันความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน

นอกจากนั้นบริษัทได้กู้ยืมเงินเป็นสกุลเงินตราต่างประเทศเพื่อมาใช้ในการบริหารงานของบริษัท
และณ วันที่ 31 ธันวาคม 2555 มูลค่ารวม 291 ล้านเยนจาก บริษัท จีเอส ยัวซ่า
อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด (บริษัทร่วมทุน)
โดยหนี้สินดังกล่าวบริษัทได้ป้องกันความเสี่ยงด้วยการซื้อสัญญาแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศล่วงหน้าไว้กับธนาคารแล้ว

2.6 ปัจจัยความเสี่ยงจากการขาดสภาพคล่องทางการเงิน

ปัญหาการขาดสภาพคล่องทางการเงินของบริษัทยังคงมีอยู่บ้างในช่วงปลายปี 2555
ที่ผ่านมาเนื่องจากราคาวัตถุดิบเริ่มปรับตัวสูงขึ้น
ค่าใช้จ่ายที่เพิ่มขึ้นจากการย้ายฐานการผลิตหลังจากการจำหน่ายที่ดินและทรัพย์สินโรงงานเกตเวย์
และการลงทุนที่เพิ่มขึ้นเพื่อปรับปรุงอุปกรณ์ เครื่องจักร อาคารสำนักงาน และอาคารโรงงาน
ของที่ตั้งโรงงานในปัจจุบัน เพื่อรองรับการเพิ่มกำลังการผลิต อย่างไรก็ตามในปี 2555
ที่ผ่านมาบริษัทได้รับเงินจากการจำหน่ายทรัพย์สินของโรงงานตั้งแต่ช่วงกลางปี 2555 ที่ผ่านมา
และบริษัทยังสามารถทำกำไรจากการดำเนินงานอย่างต่อเนื่อง
ทำให้บริษัทมีสภาพคล่องส่วนเกินและยังสามารถชำระเงินคืนหนี้เงินกู้บางส่วนได้
นอกจากนั้นเพื่อให้มีสภาพคล่องเพียงพออย่างต่อเนื่อง บริษัทยังได้ควบคุมการดำเนินงานด้านต่างๆ
ให้เกิดประสิทธิภาพอย่างเต็มที่ โดยเฉพาะการใช้วัตถุดิบ
และการลดอัตราของเสียในกระบวนการผลิต และการลดค่าใช้จ่ายที่ไม่จำเป็น
โดยใช้จ่ายเงินที่มีให้เกิดประโยชน์สูงสุดต่อบริษัทและเพื่อลดความเสี่ยงจากการขาดสภาพคล่องทางการเงิน
บริษัทได้จัดทำวงเงินสินเชื่อกับสถาบันการเงินและขอรับการสนับสนุนเงินกู้จากบริษัทร่วมทุนเพื่อเสริมสภาพคล่องอีกทางหนึ่ง
ซึ่งก็ได้รับการสนับสนุนอย่างเต็มที่ โดยมีการต่ออายุสัญญาเงินกู้เมื่อครบกำหนดชำระเงินคืน

2.7 ปัจจัยความเสี่ยงจากการขาดแคลนแรงงาน

ปัญหาความเสี่ยงที่สำคัญอีกประการหนึ่งในปี 2555 ต่อเนื่องจนถึงปี 2556
มาจากการขาดแคลนแรงงาน
ซึ่งอุปทานด้านแรงงานเติบโตไม่ทันกับความต้องการแรงงานเนื่องมาจากภาวะเศรษฐกิจโลกที่ฟื้นตัวและเศรษฐกิจภายในประเทศที่เติบโตขี้นอย่างต่อเนื่อง
ปัญหาดังกล่าวทำให้บริษัทต้องปรับเพิ่มค่าแรงงานและสวัสดิการเพื่อจูงใจให้พนักงานเข้าทำงานกับบริษัท
ซึ่งส่งผลกระทบต่อต้นทุนค่าแรงงานที่สูงขึ้นเช่นกัน
การเพิ่มขึ้นของต้นทุนแรงงานดังกล่าวเกินกว่าการเพิ่มขึ้นของ Productivity
ซึ่งทำให้อุตสาหกรรมสูญเสียการแข่งขันกับคู่แข่งขันทางธุรกิจในต่างประเทศ