[]

บริษัท มิลล์คอนสตีลอินดัสทรีส์ จำกัด (มหาชน)

Mill Con Steel Industries Public Company Limited

ส่วนที่ 1

ข้อมูลสรุป (Executive Summary) 

ส่วนที่ 1

ข้อมูลสรุป (Executive Summary)

บริษัท มิลล์คอนสตีลอินดัสทรีส์ จำกัด (มหาชน) (“บริษัท”) จดทะเบียนก่อตั้งขึ้นในเดือนกรกฎาคม
2541 โดยนายนิธิ นิติปัญญาวงศ์ ด้วยทุนจดทะเบียนเริ่มแรกจำนวน 50 ล้านบาท
เพื่อประกอบธุรกิจผลิตและจำหน่ายผลิตภัณฑ์เหล็ก
ในระยะเริ่มแรกบริษัทดำเนินกิจการด้วยการเป็นศูนย์บริการเหล็ก คือ
การนำเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนขนาดใหญ่มาตัดเป็นเหล็กแผ่นหรือเหล็กแถบม้วนตามขนาดมาตรฐานหรือขนาดที่ลูกค้าต้องการ
รวมทั้งการผลิตขึ้นรูปเหล็กรูปพรรณ เช่น เหล็กรูปตัวซี เป็นต้น
โดยผลิตภัณฑ์เหล็กที่ผลิตได้จะถูกนำไปใช้ในอุตสาหกรรมต่างๆ ที่หลากหลาย เช่น
อุตสาหกรรมก่อสร้าง อุตสาหกรรมยานยนต์ อุตสาหกรรมเฟอร์นิเจอร์ เป็นต้น ต่อมาในปี 2547
บริษัทได้มีการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างผู้ถือหุ้น โดยมีผู้ถือหุ้นใหญ่รายใหม่เข้ามา คือ นายสิทธิชัย
ลีสวัสดิ์ตระกูล และได้นำบริษัทขยายธุรกิจไปสู่การผลิตผลิตภัณฑ์เหล็กทรงยาว ได้แก่
เหล็กเส้นกลมและเหล็กข้ออ้อย ซึ่งบริษัทได้เริ่มผลิตในเชิงพาณิชย์ตั้งแต่เดือนกันยายน 2548
นอกจากนี้ในปีเดียวกัน
บริษัทยังได้ลงทุนเพิ่มในการผลิตท่อเหล็กซึ่งบริษัทได้เริ่มการผลิตในเชิงพาณิชย์ในเดือนมิถุนายน
2549

ปัจจุบันบริษัทมีทุนจดทะเบียนจำนวน 859 ล้านบาท และมีทุนชำระแล้วจำนวน 573 ล้านบาท
แบ่งเป็นหุ้นสามัญ 859 ล้านหุ้น มูลค่าที่ตราไว้หุ้นละ 1 บาท บริษัทมีโรงงานผลิตเหล็กเส้น
เหล็กข้ออ้อย และเหล็กรูปพรรณ รวมทั้งสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่เลขที่ 79/66, 67, 82 หมู่ที่ 2
ซอยบางกระดี่ 32 ถนนบางกระดี่ แขวงแสมดำ เขตบางขุนเทียน กรุงเทพฯ 10150
มีสาขาตั้งอยู่เลขที่ 900/20 ถนนพระราม 3 แขวงบางโพงพาง เขตยานนาวา กรุงเทพฯ 10120
และมีโรงงานสำหรับการผลิตขึ้นรูปเหล็กรูปพรรณบางส่วนอีกแห่งหนึ่งตั้งอยู่เลขที่ 68/84 -85 หมู่ที่
3 ถนนแสมดำ แขวงแสมดำ เขตบางขุนเทียน กรุงเทพฯ 10150

บริษัทมีบริษัทย่อย 1 แห่ง ได้แก่ บริษัท บี อาร์ พี สตีล จำกัด (“BRP”)
โดยบริษัทเป็นผู้ถือหุ้นร้อยละ 83.78 (ณ วันที่ 9 ตุลาคม 2551)
มีทุนจดทะเบียนและชำระแล้วจำนวน 497.52 ล้านบาท โดย BRP
ประกอบธุรกิจผลิตและจำหน่ายเหล็กเส้นกลม เหล็กข้ออ้อย เหล็กชนิดเกลียวรับแรงดึงสูง
และเหล็กเพลา เป็นต้น BRP มีโรงงานและสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่เลขที่ 99 ถนนทางหลวง 3191
ตำบลนิคมพัฒนา อำเภอนิคมพัฒนา จังหวัดระยอง

ลักษณะการประกอบธุรกิจของบริษัทและบริษัทย่อย

บริษัทและบริษัทย่อยเป็นผู้ผลิตและจำหน่ายผลิตภัณฑ์เหล็กประเภทต่างๆ โดยสามารถแบ่งได้เป็น 4
ประเภทหลัก คือ

1) เหล็กเส้นกลมและเหล็กเส้นข้ออ้อย

2) เหล็กเส้นชนิดเกลียวรับแรงดึงสูง

3) เหล็กเพลา

4) เหล็กรูปพรรณ

โดยมีรายละเอียดดังนี้

1) เหล็กเส้นกลมและเหล็กเส้นข้ออ้อย

บริษัทผลิตและจำหน่ายเหล็กเส้นกลม (Round Bar) มีขนาดของเส้นผ่านศูนย์กลาง 6 - 15 มม.
ความยาว 10 - 12 เมตร และเหล็กเส้นข้ออ้อย (Deformed Bar)
มีขนาดของเส้นผ่านศูนย์กลาง 10 - 12 มม. ความยาว 10 - 12 เมตร
ส่วนบริษัทย่อยผลิตและจำหน่ายเหล็กเส้นข้ออ้อย (Deformed Bar) มีขนาดของเส้นผ่านศูนย์กลาง
16 - 40 มม. ความยาว 10 - 12 เมตร ทั้งนี้

เหล็กเส้นกลมและเหล็กข้ออ้อยสามารถนำไปใช้ในงานก่อสร้างประเภทต่างๆ เช่น งานฐานราก
งานก่อสร้างอาคาร งานก่อสร้างทั่วไป รวมทั้งงานก่อสร้างขนาดใหญ่ เป็นต้น

2) เหล็กเส้นชนิดเกลียวรับแรงดึงสูง

บริษัทย่อยผลิตเหล็กเส้นชนิดเกลียวรับแรงดึงสูง
โดยเหล็กเส้นชนิดเกลียวรับแรงดึงสูงสามารถเป็นแบ่งออกได้เป็น 2 ประเภท
โดยมีรายละเอียดดังนี้

  2.1 เหล็กเส้นชนิดเกลียว มีลักษณะเป็นเหล็กเส้นข้ออ้อยชนิดเกลียว
  นำไปใช้เสริมคอนกรีตในงาน ก่อสร้าง

  2.2 เหล็กแรงดึงสูงชนิดเกลียว มีลักษณะเป็นเหล็กเส้นชนิดเกลียวตลอดทั้งเส้น
  นำไปใช้เพื่อรองรับน้ำหนัก และแรงดึงที่สูง
  สามารถนำไปใช้สำหรับงานก่อสร้างที่ต้องการรับแรงดึงสูงเป็นพิเศษกว่างานก่อสร้างทั่วไป เช่น
  งานก่อสร้างรถไฟฟ้า สะพาน อุโมงค์ ท่าเรือน้ำลึก เขื่อนกักเก็บน้ำ เป็นต้น

3) เหล็กเพลา

บริษัทย่อยผลิตเหล็กเพลา โดยนำไปใช้เป็นวัตถุดิบในการผลิตอุปกรณ์และเครื่องจักรต่างๆ
งานเฟอร์นิเจอร์รวมถึงชิ้นส่วนในอุตสาหกรรมยานยนต์ เช่น ชิ้นส่วนรถยนต์และรถจักรยานยนต์
เป็นต้น ทั้งนี้บริษัทย่อยได้แบ่งเหล็กเพลาเป็น 2 ชนิดดังนี้

  3.1 เหล็กเพลาดำ เป็นเหล็กที่ผ่านกระบวนการรีดร้อนแล้ว
  นำไปใช้เป็นวัตถุดิบในการขึ้นรูปร้อนเพื่อผลิตชิ้นส่วนเครื่องจักรหรืออุปกรณ์
  หรือนำไปกลึงให้เปลี่ยนรูปร่างตามความต้องการ

  3.2 เหล็กเพลาขาว เป็นการนำเหล็กเพลาดำกลมมาดึงเย็น (Cold Drawn)
  จนได้เหล็กเพลาสีขาวกลม เพื่อเพิ่มความแข็งแรงและให้ผิวเหล็กเรียบสวย มันเงา
  สามารถนำไปเป็นชิ้นส่วนสำเร็จรูปในส่วนประกอบเครื่องจักรหรืออุปกรณ์
  หรือทำเกลียวเพื่อยึดชิ้นส่วนต่างๆในเครื่องจักร หรือนำไปกลึงเปลี่ยนรูปร่างตามความต้องการ

4) เหล็กรูปพรรณ

บริษัทจำหน่ายเหล็กรูปพรรณลักษณะต่างๆ ได้แก่

4.1 การจำหน่ายเหล็กรีดร้อนชนิดม้วน (Hot Rolled Coil)

  บริษัทจำหน่ายเหล็กรีดร้อนชนิดม้วน (Hot Rolled Coil) ให้แก่ผู้ค้าส่งเหล็ก
  และลูกค้าที่เป็นโรงงานเหล็กต่างๆ เพื่อนำไปแปรรูปเป็นชิ้นงานเหล็กต่างๆ ต่อไป เช่น
  เหล็กแผ่น เหล็กรูปตัวซี เหล็กแบนตัด และเหล็กโครงสร้างรูปพรรณ เป็นต้น

4.2 การผลิตและจำหน่ายเหล็กตัดขนาดต่างๆ และเหล็กโครงสร้าง

  บริษัทรับตัดเหล็กเป็นขนาดต่างๆ ตามความต้องการของลูกค้าและผลิตเหล็กโครงสร้าง
  ซึ่งสามารถแบ่งผลิตภัณฑ์

กลุ่มนี้ออกเป็น 5 ประเภทดังนี้

  4.2.1) เหล็กม้วนแถบเล็ก (Slitting Coil)

  บริษัทจะนำเหล็กรีดร้อนชนิดม้วนมาคลี่ออกแล้วนำมาผ่านกระบวนการตัดด้วยเครื่องจักรสำหรับตัดเหล็กตามความกว้าง
  (Slitting Machine) ที่ลูกค้ากำหนด
  และเมื่อตัดเสร็จแล้วจะม้วนกลับคืนเพื่อจำหน่ายให้แก่ลูกค้า

  4.2.2) เหล็กแผ่น (Steel Sheet)

  บริษัทจะนำเหล็กรีดร้อนชนิดม้วนมาตัดเป็นแผ่นที่มีขนาดความกว้างและความยาวแตกต่างกัน
  ด้วยเครื่องตัดเหล็ก (Cutting Machine) เพื่อให้ได้เหล็กแผ่นที่มีขนาดและรูปร่างมาตรฐาน

  4.2.3) เหล็กแบนตัด (Strip)

  บริษัทนำเหล็กรีดร้อนชนิดม้วนมาตัดให้ได้ขนาดและรูปร่างตามที่ลูกค้ากำหนด
  โดยเหล็กแบนตัดที่ได้จากกระบวนการตัดประเภทนี้จะมีความยาวมาตรฐาน คือ 6 เมตร
  แต่จะมีความกว้างที่แตกต่างกันขึ้นอยู่กับความต้องการของลูกค้า

  4.2.4) เหล็กรูปตัวซี (C - Channel Steel)

  เป็นผลิตภัณฑ์ที่มีรูปหน้าตัดคล้ายรูปตัวซี (C)
  ซึ่งจะมีความหนาและความกว้างของปีกแตกต่างกันโดยการนำเหล็กม้วนแถบเล็ก (Slitting
  Coil) ที่ตัดตามขนาดมาขึ้นรูปในลักษณะรูปตัวซี

  4.2.5) ท่อเหล็ก (Steel Pipe)

  บริษัทผลิตและจำหน่ายท่อเหล็กทั้งท่อวงกลมและท่อทรงเหลี่ยม
  ซึ่งสามารถผลิตได้ตามขนาดที่ลูกค้าต้องการ
  โดยการนำเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนที่ตัดตามความกว้างที่กำหนดมาทำการขึ้นรูปและเชื่อมเหล็กแผ่นด้วยคลื่นความถี่สูงเป็นรูปทรงท่อ

การผลิต

ตารางแสดงกำลังการผลิตและอัตราการใช้กำลังการผลิตในปี 2549-2550 และ ปี 2551

  --------------------- --------------------- -------------------- --------- --------- --------- --- -------------
  กำลังการผลิตรวม                               งบการเงินเฉพาะกิจการ                                     งบการเงินรวม

                                              2548                 2549      2550      2551          2551

  เหล็กเส้นและเหล็กข้ออ้อย                                                                                

                        กำลังการผลิตเต็มที่ (ตัน)   83,562               250,000   250,000   250,000       550,000

                        ปริมาณการผลิตจริง (ตัน)   15,035               102,149   101,406   81,476        179,801

                        อัตราการใช้กำลังการผลิต   17.99%               40.86%    40.56%    32.59%        32.69%

  เหล็กรูปพรรณ                                                                                         

                        กำลังการผลิตเต็มที่ (ตัน)   180,810              222,512   260,910   284,220       284,220

                        ปริมาณการผลิตจริง (ตัน)   22,209               31,406    47,049    65,542        65,542

                        อัตราการใช้กำลังการผลิต   12.28%               14.11%    18.03%    23.06%        23.06%
  --------------------- --------------------- -------------------- --------- --------- --------- --- -------------

หมายเหตุ: * เดือนมีนาคม 2550 บริษัทเริ่มการผลิตเชิงพาณิชย์เครื่องจักรท่อเหล็กเครื่องที่สอง
ซึ่งมีกำลังการผลิต 30,000 ตัน/ปี

  ** เดือนเมษายน 2551 บริษัทเข้าลงทุนในบริษัท บี อาร์ พี สตีล จำกัด ซึ่งมีกำลังการผลิต
  300,000 ตัน/ปี

ภาวะอุตสาหกรรม

ภาวะอุตสาหกรรมเหล็กในตลาดโลก

ปริมาณการผลิตเหล็กดิบ(Production of Crude
Steel)ในตลาดโลกปรับเพิ่มสูงขึ้นมาอย่างต่อเนื่องในช่วงหลายปีที่ผ่านมา
เมื่อพิจารณาจากตารางด้านล่าง พบว่าในปี 2545 ถึง 2550
มีปริมาณการผลิตเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วจาก 904 ล้านตัน เป็น 1,344 ล้านตัน
เนื่องจากปริมาณความต้องการใช้เหล็กที่เพิ่มขึ้นมากในประเทศจีนที่มีการเร่งพัฒนาประเทศและพัฒนาอุตสาหกรรม
การผลิตเหล็กจะกระจายอยู่ทั่วโลก โดยในปี 2550 ประเทศจีนมีสัดส่วนการผลิตสูงสุด 489 ล้านตัน
คิดเป็นร้อยละ 36 ของปริมาณการผลิตรวมทั่วโลก รองลงมาเป็น กลุ่มประเทศสหภาพยุโรปร้อยละ
16 ส่วนประเทศเอเชียอื่นๆ (ไม่รวมจีนและญี่ปุ่น) กลุ่มประเทศ NAFTA และประเทศในกลุ่มรัสเซีย
มีสัดส่วนที่ร้อยละ 11 ร้อยละ 10 และร้อยละ 9 ตามลำดับ

อย่างไรก็ตามปริมาณการผลิตเหล็กดิบในตลาดโลกช่วงปี 2551 ปรับตัวลดลงอยู่ที่ 1,329 ล้านตัน
ขณะที่ประเทศในกลุ่มเอเชีย ยังคงขยายตัวอยู่ที่ 770.5 ล้านตัน
โดยประเทศจีนมีสัดส่วนการผลิตสูงสุด 502 ล้านตัน ขยายตัวจากปีก่อน 2.6 %
รองลงมาเป็นกลุ่มประเทศสหภาพยุโรป ที่ 198.6 ล้านตัน ส่วนกลุ่มประเทศรัสเซีย
ประเทศสหรัฐอเมริกาและกลุ่มประเทศอเมริกาใต้ มีผลผลิตอยู่ที่ 114.1 91.50, และ 47.6
ตามลำดับส่วนปริมาณการบริโภคเหล็กดิบเพิ่มขึ้นจาก 855 ล้านตัน เป็น 1,126 ล้านตัน ในปี 2551
โดยประเทศจีนบริโภคเหล็กดิบสูงสุดร้อยละ 31 ของปริมาณการบริโภครวมทั่วโลก

สำหรับการบริโภคเหล็กสำเร็จรูป (Consumption of finished steel product)
มีการเติบโตขึ้นอย่างต่อเนื่องเช่นเดียวกันกัน โดยในปี 2545 ถึง 2549 มีการบริโภคเพิ่มขึ้นจาก
829 ล้านตัน เป็น 1,209 ล้านตัน
โดยประเทศจีนเป็นประเทศที่มีการบริโภคเหล็กสำเร็จรูปสูงที่สุดร้อยละ 34
ของปริมาณการบริโภครวมทั่วโลก เนื่องจากมีการเจริญเติบโตของภาคอุตสาหกรรมการก่อสร้าง
ส่วนต่างระหว่างการบริโภคและการผลิตนั้น
ประเทศจีนจะนำเข้าซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นการนำเข้าผลิตภัณฑ์เหล็กรูปทรงแบน
ปัจจุบันกระทรวงพาณิชย์ของประเทศจีนประกาศขึ้นภาษีส่งออกเหล็กและสินค้าที่เกี่ยวข้องกับเหล็ก
ตั้งแต่วันที่ 26 ธันวาคม 2550 โดยขึ้นภาษีผลิตภัณฑ์เหล็กกึ่งสำเร็จรูปจากร้อยละ 15 เป็นร้อยละ
25 ผลิตภัณฑ์เหล็กสำเร็จรูปและท่อเชื่อม ขึ้นภาษีเป็นร้อยละ 15
ซึ่งการขึ้นภาษีส่งออกดังกล่าวเนื่องจาก รัฐบาลจีนมีนโยบายที่จะควบคุมปริมาณการส่งออกเหล็ก
เพื่อรับรองกับความต้องการในประเทศที่เพิ่มสูงขึ้น
จากการซ่อมแซมที่อยู่อาศัยหลังจากเกิดแผ่นดินไหว
และเพื่อการเตรียมการจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก
ทั้งนี้ทางการจีนก็ได้สั่งให้โรงงานที่อยู่ใกล้เคียงการจัดการแข่งขัน
หยุดการผลิตเพื่อลดปัญหาด้านสิ่งแวดล้อม
จากสาเหตุดังกล่าวข้างต้นจึงทำให้ปริมาณการส่งออกเหล็กจากจีนซึ่งเป็นผู้ผลิตหลักของโลกลดลง
ส่งผลให้ราคาเหล็กในตลาดโลกปรับตัวสูงขึ้น รวมไปถึงการที่วัตถุดิบหลักในการผลิตเหล็ก ซึ่งได้แก่
สินแร่เหล็กและถ่านโค้กมีราคาที่เพิ่มสูงขึ้น
จากปริมาณความต้องการใช้เหล็กของโลกที่ปรับตัวเพิ่มขึ้นและการควบรวมกิจการของผู้ผลิตรายใหญ่
เช่น บราซิลและออสเตรเลีย รวมทั้งจากปัญหาภัยธรรมชาติในออสเตรเลียและจีน
ทำให้ปริมาณการผลิตถ่านโค้กลดลง ผลทั้งหมดข้างต้น
จึงส่งผลกระทบให้ต้นทุนในการผลิตเหล็กเพิ่มสูงขึ้น นอกจากนี้ประเทศผู้ผลิตเหล็กอื่นๆในโลก
ต่างปรับเพิ่มภาษีส่งออกเหล็ก โดยอินเดียขึ้นภาษีสูงสุด 15% สำหรับเหล็กสำเร็จรูปและกึ่งสำเร็จรูป
ส่วนเวียดนามขึ้นภาษี ส่งออกเหล็กแท่งเล็กบิลเล็ตถึง ร้อยละ20
ขณะที่ประเทศซาอุดิอาระเบียมีมาตรการห้ามส่งออกสินค้าเหล็ก ซึ่งมาตรการต่างๆ
เหล่านี้ใช้เพื่อช่วยให้ปริมาณเหล็กในประเทศเพิ่มสูงขึ้น
และรักษาเสถียรภาพของราคาเหล็กในประเทศ
สำหรับประเทศที่มีการบริโภคเหล็กสำเร็จรูปรองลงมาเป็นประเทศกลุ่มสหภาพยุโรป
ประเทศในเอเชียอื่นๆ (ไม่รวมจีนและญี่ปุ่น) และกลุ่มประเทศ NAFTA ที่มีการบริโภคที่ร้อยละ 16
ร้อยละ 15 และร้อยละ 12 ตามลำดับ

ตารางแสดงปริมาณการผลิตเหล็กดิบ (Crude Steel) และการบริโภคเหล็กสำเร็จรูป (Finish
Steel Product)

ในตลาดโลก ปี 2545 – 2550

  (หน่วย : ล้านตัน)

+----------------------+----+----+-----+----+-----+-----+------------+
|                      | 25 | 25 | 2   | 25 | 2   | 2   | อัตร        |
|                      | 45 | 46 | 547 | 48 | 549 | 550 | าเติบโตเฉลี่ย |
+----------------------+----+----+-----+----+-----+-----+------------+
|   ปริมาณการผลิตเหล็กดิบ  | 9  | 9  | 1,  | 1  | 1,  | 1,  | 8.27%      |
|                      | 04 | 70 | 069 | ,1 | 250 | 344 |            |
|                      |    |    |     | 47 |     |     |            |
+----------------------+----+----+-----+----+-----+-----+------------+
|   ปริมา               | 8  | 8  | 977 | 1  | 1,  | 1,  | 7.85%      |
| ณการบริโภคเหล็กสำเร็จรูป | 29 | 86 |     | ,0 | 125 | 209 |            |
|                      |    |    |     | 31 |     |     |            |
+----------------------+----+----+-----+----+-----+-----+------------+

  ที่มา : World Steel in Figure 2008 โดย The International Iron and Steel
  Institute.

ภาวะอุตสาหกรรมเหล็กในประเทศ

ปัจจุบัน อุตสาหกรรมเหล็กในประเทศยังไม่มีการถลุงเหล็กในอุตสาหกรรมเหล็กขั้นต้น
การผลิตเหล็กในประเทศจึงมีเฉพาะการผลิตเหล็กขั้นกลางและขั้นปลาย
ซึ่งผู้ผลิตเหล็กในประเทศยังคงต้องอาศัยการนำเข้าวัตถุดิบเหล็กขั้นต้นจากต่างประเทศทั้งหมด
รวมถึงผู้ผลิตในอุตสาหกรรมอื่นที่เกี่ยวข้องต้องนำเข้าผลิตภัณฑ์เหล็กจากต่างประเทศ
เนื่องจากมีคุณภาพที่สูงกว่า
รวมทั้งราคาเปรียบเทียบที่อาจต่ำกว่าจากการทุ่มตลาดของผู้ผลิตจากต่างประเทศ ทั้งนี้
ปริมาณผลิตเหล็กในประเทศในปี 2550 คิดเป็นประมาณ 16.49 ล้านเมตริกตัน (ไม่รวมท่อเหล็ก)
ลดลงร้อยละ 2.02 เมื่อเทียบกับปี 2549 ซึ่งมีปริมาณผลิตประมาณ 16.83 ล้านเมตริกตัน
นอกจากนี้ ปริมาณการใช้เหล็กในประเทศมีแนวโน้มลดลงเช่นกัน โดยในปี 2550
ปริมาณการใช้เหล็กมีประมาณ 22.32 ล้านเมตริกตัน (ไม่รวมท่อเหล็ก) ลดลงร้อยละ 6.65
เมื่อเทียบกับปี 2549 ซึ่งมีปริมาณการใช้เหล็กประมาณ 23.91 ล้านเมตริกตัน
เนื่องจากภาวะราคาน้ำมันที่เพิ่มสูงขึ้น ราคาเหล็กในตลาดโลกโดยเฉพาะเหล็กกึ่งสำเร็จรูปที่สูงขึ้น
รวมถึงปัญหาทางด้านสถานการณ์ทางการเมืองภายในประเทศ ทำให้ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ชะลอตัวลง
และมีผลต่อ
ผู้ประกอบการในธุรกิจเหล็กในประเทศชะลอการผลิตลงและเก็บสินค้าคงคลังไว้ในปริมาณไม่มาก
รวมถึงผู้จัดจำหน่ายเหล็กที่เก็บสินค้าไว้ในปริมาณเท่าที่จำเป็น

ปริมาณผลิตภัณฑ์เหล็กนำเข้าในปี 2550 มีทั้งสิ้นประมาณ 9.04 ล้านเมตริกตัน
ซึ่งปริมาณผลิตภัณฑ์เหล็กนำเข้าลดลงเมื่อเทียบกับปี 2549 คิดเป็นอัตราร้อยละประมาณ 7.94
ซึ่งเป็นผลจากการที่สถานการณ์เศรษฐกิจภายในประเทศที่ชะลอตัวลง ทั้งนี้
การนำเข้าผลิตภัณฑ์เหล็กส่วนใหญ่มาจากประเทศญี่ปุ่น จีน และรัสเซีย โดยเฉพาะท่อเหล็กไร้ตะเข็บ
เหล็กแท่งแบน และเหล็กแผ่นเคลือบสังกะสี ในขณะที่ปริมาณการส่งออกผลิตภัณฑ์เหล็กในปี 2550
มีทั้งสิ้นประมาณ 2.65 ล้านเมตริกตันหรือเพิ่มขึ้นเป็นร้อยละประมาณ 38.74 เมื่อเทียบกับปี 2549
ตลาดส่งออกที่สำคัญของไทย ได้แก่ สหรัฐอเมริกา ยุโรป และตะวันออกกลาง
โดยผลิตภัณฑ์ที่มีมูลค่าการส่งออกที่สำคัญ คือ เหล็กแผ่นบางรีดร้อน ท่อเหล็กมีตะเข็บ
และเหล็กแผ่นรีดเย็นไร้สนิม

ตารางแสดงปริมาณเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์เหล็กในแต่ละประเภทของประเทศไทย ปี 2550 และ ปี 2551

  (หน่วย : ล้านเมตริกตัน)

[TABLE]

ที่มา : สถาบันเหล็กและเหล็กกล้าแห่งประเทศไทย

หมายเหตุ : * โปรดดูรายละเอียดเพิ่มเติมเกี่ยวกับปริมาณผลิตและปริมาณใช้ท่อเหล็ก
ซึ่งเป็นข้อมูลโดยธนาคารแห่ง ประเทศไทย ในหัวข้ออุตสาหกรรมท่อเหล็กในประเทศ

ปริมาณผลิตเหล็กในประเทศของปี 2551 คิดเป็นประมาณ15.37 ล้านเมตริกตัน (ไม่รวมท่อเหล็ก)
ลดลงคิดเป็นร้อยละ 6.85 เมื่อเทียบกับปี 2550 ซึ่งมีปริมาณผลิตประมาณ 16.50 ล้านเมตริกตัน
โดยในปี 2551 ปริมาณการใช้เหล็กมีประมาณ 23.33 ล้านเมตริกตัน (ไม่รวมท่อเหล็ก)
เพิ่มขึ้นร้อยละ 4.53 เมื่อเทียบกับปี 2550 ซึ่งมีปริมาณการใช้เหล็กประมาณ 22.32 ล้านเมตริกตัน
เนื่องจากความต้องการใช้เหล็กในประเทศโดยรวมยังเพิ่มขึ้น
ส่วนหนึ่งเป็นผลมาจากการเก็งกำไรที่คาดการณ์แนวโน้มราคาเหล็กในตลาดโลกอาจปรับตัวสูงขึ้น
ในส่วนของปริมาณผลิตภัณฑ์เหล็กนำเข้าในปี ของปี 2551 มีทั้งสิ้นประมาณ 9.99 ล้านเมตริกตัน
เพิ่มขึ้นคิดเป็นร้อยละประมาณ 10.52 เมื่อเทียบกับปี 2550
โดยเป็นผลมาจากการเพิ่มขึ้นของการนำเข้าผลิตภัณฑ์เหล็กกึ่งสำเร็จรูปชนิดอื่นๆ
เหล็กโครงสร้างรูปพรรณรีดร้อน และเหล็กแท่งแบน ขณะที่ปริมาณผลิตภัณฑ์เหล็กส่งออกในปี 2551
มีทั้งสิ้นประมาณ 1.98 ล้านเมตริกตัน ลดลงคิดเป็นร้อยละประมาณ 25.28 เมื่อเทียบกับของปี
2550 เนื่องจากความต้องการในต่างประเทศ เช่น
ประเทศสหรัฐอเมริกาและประเทศในกลุ่มสหภาพยุโรปลดลง
เนื่องจากสถานการณ์ทางเศรษฐกิจของแต่ละประเทศ ซึ่งผลิตภัณฑ์ที่มีปริมาณการส่งออกลดลงมาก
ได้แก่ เหล็กทรงแบนประเภทเหล็กแผ่นเคลือบ และเหล็กแผ่นรีดร้อน
โดยมีประเทศสหรัฐอเมริกาและกลุ่มประเทศเพื่อนบ้าน
เป็นตลาดส่งออกผลิตภัณฑ์เหล็กที่สำคัญของไทย

อุตสาหกรรมเหล็กทรงยาวในประเทศ

อุตสาหกรรมเหล็กทรงยาว ซึ่งประกอบด้วย เหล็กเส้นกลม เหล็กข้ออ้อย และเหล็กลวด
เป็นอุตสาหกรรมขั้นพื้นฐานที่ใช้เป็นส่วนประกอบหลักในการก่อสร้างและพัฒนาประเทศในด้านต่างๆ
เช่น โครงสร้างสาธารณูปโภคพื้นฐาน อสังหาริมทรัพย์ และโรงงานอุตสาหกรรม เป็นต้น
โดยการเจริญเติบโตและการขยายตัวของอุตสาหกรรมเหล็กทรงยาวจะขึ้นอยู่กับภาวะการลงทุนของภาครัฐและภาคเอกชน
ซึ่งเปลี่ยนแปลงขึ้นลงตามสภาวะเศรษฐกิจ ในปัจจุบันภาครัฐมีนโยบายการลงทุนต่างๆ
เพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจและรองรับการขยายตัวของเศรษฐกิจในอนาคต เช่น
โครงการก่อสร้างระบบขนส่งมวลชน และโครงการพัฒนาสาธารณูปโภคพื้นฐานอื่นๆ เป็นต้น

จากสภาวะเศรษฐกิจของประเทศไทยและนโยบายการลงทุนของภาครัฐดังกล่าวข้างต้น
จึงทำให้มีการพัฒนาโครงการก่อสร้างต่างๆ ทั้งของภาครัฐและภาคเอกชน
ซึ่งมีผลทำให้ความต้องการเหล็กทรงยาวยังเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง โดยในปี 2545
ปริมาณการใช้เหล็กทรงยาวในประเทศ มีจำนวนประมาณ 4.04 ล้านตัน เพิ่มขึ้นเป็น 5.36
ล้านตันในปี 2548 หรือคิดเป็นอัตราการเติบโตเฉลี่ยร้อยละ 9.88 ต่อปี
แต่ปริมาณการใช้เหล็กทรงยาวได้ปรับตัวลดลงในปี 2549 และ ปี2550 เป็น 4.72 ล้านตัน และ
4.42 ล้านตัน ตามลำดับ เนื่องจากปัญหาต่างๆ ในประเทศ
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของราคาน้ำมันที่ปรับตัวเพิ่มสูงขึ้น
การปรับเพิ่มขึ้นของอัตราดอกเบี้ยซึ่งส่งผลกระทบต่อการตัดสินใจซื้อที่อยู่อาศัยของผู้บริโภค
ซึ่งทำให้โครงการอสังหาริมทรัพย์ที่ก่อสร้างใหม่ลดลง
รวมถึงปัญหาการเมืองภายในประเทศซึ่งมีผลต่อความเชื่อมั่นของผู้บริโภค

อย่างไรก็ตาม แนวโน้มในปีนี้
คาดว่าความต้องการใช้เหล็กทรงยาวจะเพิ่มขึ้นหากปัจจัยการเมืองภายในประเทศมีความชัดเจนขึ้น
ซึ่งจะทำให้ความเชื่อมั่นของผู้บริโภคเพิ่มมากขึ้น และช่วยสร้างความเชื่อมั่นใจให้กับนักลงทุน
นอกจากนี้
อัตราดอกเบี้ยที่ยังคงอยู่ในระดับไม่สูงมากนักจะสามารถทำให้ภาคอสังหาริมทรัพย์และการพัฒนาสาธารณูปโภคมีการก่อสร้างเพิ่มขึ้นได้
นอกจากนี้ นโยบายการลงทุนในโครงการขนาดใหญ่ของภาครัฐบาล อาทิ
การพัฒนาระบบรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน 9 สาย ในเขตกรุงเทพและปริมณฑล
และโครงการรถไฟฟ้ารางคู่ เป็นต้น
การลงทุนในโครงการเหล่านี้จำเป็นที่ต้องใช้เหล็กทรงยาวซึ่งเป็นองค์ประกอบสำคัญในงานก่อสร้าง
ซึ่งคาดว่าจะเป็นปัจจัยบวกต่ออุตสาหกรรมก่อสร้างและธุรกิจอสังหาริมทรัพย์
รวมไปถึงมาตรการด้านภาษีของรัฐบาลเพื่อกระตุ้นธุรกิจอสังหาริมทรัพย์
โดยลดภาษีธุรกิจเฉพาะจากร้อยละ 3.3 เหลือร้อยละ 0.1 ค่าธรรมเนียมการโอนจากร้อยละ 2
เหลือร้อยละ 0.01 และค่าจดจำนองจากเดิมร้อยละ 1 เหลือร้อยละ 0.01 เป็นระยะเวลา 1 ปี
ซึ่งมีผลใช้บังคับไปตั้งแต่ 29 มีนาคม 2551
ซึ่งปัจจัยดังกล่าวจะกระตุ้นการก่อสร้างที่อยู่อาศัยได้ในระดับหนึ่ง
และส่งผลให้มีความต้องการใช้เหล็กโดยรวมเพิ่มมากขึ้น

แผนภูมิแสดงปริมาณการผลิต และปริมาณการใช้ผลิตภัณฑ์เหล็กทรงยาวภายในประเทศ

ปี 2545 - ปี 2551

[]

ที่มา : สถาบันเหล็กและเหล็กกล้าแห่งประเทศไทย

อุตสาหกรรมเหล็กแผ่นรีดร้อนในประเทศ

อุตสาหกรรมเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วน (Hot Rolled Coil)
ในประเทศไทยเป็นอุตสาหกรรมที่ผลิตเพื่อทดแทนการนำเข้าโดยเริ่มจากการพัฒนาเพื่อตอบสนองความต้องการภายในประเทศของผลิตภัณฑ์เหล็กขั้นปลายเป็นหลัก
ได้แก่ เหล็กโครงสร้างรูปพรรณ เหล็กแผ่นรีดร้อนและเหล็กแผ่นรีดเย็น
ซึ่งเป็นวัตถุดิบขั้นพื้นฐานของอุตสาหกรรมต่อเนื่องหลายประเภท เช่น อุตสาหกรรมเครื่องจักรกล
อุตสาหกรรมการเกษตร อุตสาหกรรมเครื่องใช้ไฟฟ้า อุตสาหกรรมยานยนต์ เป็นต้น

อุตสาหกรรมเหล็กแผ่นรีดร้อนของประเทศไทยมีการเติบโตสูงจากการฟื้นตัวทางเศรษฐกิจของประเทศโดยปริมาณการผลิตและบริโภคเหล็กแผ่นรีดร้อนในประเทศ
ตั้งแต่ ปี 2545 ถึง ปี 2551 แสดงได้ดังแผนภูมิดังต่อไปนี้

แผนภูมิแสดงปริมาณการผลิต และปริมาณการใช้เหล็กแผ่นรีดร้อนภายในประเทศ

ปี 2545 – ปี 2551

[]

  ที่มา : สถาบันเหล็กและเหล็กกล้าแห่งประเทศไทย

อัตราการเติบโตเฉลี่ยต่อปีสำหรับปริมาณการผลิตและการบริโภคของเหล็กแผ่นรีดร้อนในประเทศในช่วงปี
2546 - 2548 มีอัตราประมาณร้อยละ 14.19 และร้อยละ 7.53 ตามลำดับ
เนื่องมาจากการฟื้นตัวทางเศรษฐกิจ การเติบโตของในหลายภาคอุตสาหกรรม อาทิ
อุตสาหกรรมรถยนต์ อุตสาหกรรมก่อสร้าง โดยเฉพาะโครงการสาธารณูปโภคของภาครัฐ เป็นต้น
อย่างไรก็ตาม ในช่วงปี 2549 – 2550
ปริมาณการผลิตและการบริโภคของเหล็กแผ่นรีดร้อนในประเทศเกิดการหดตัวในอัตราเฉลี่ยลดลงประมาณร้อยละ
5.58 และร้อยละ 5.53 ต่อปี ตามลำดับ
ซึ่งมีสาเหตุหลักมาจากความไม่แน่นอนทางการเมืองภายในประเทศ ราคาน้ำมันที่ปรับตัวสูงขึ้น
เป็นเหตุให้เกิดการบริโภคลดลงในอุตสาหกรรมต่างๆ รวมทั้งอุตสาหกรรมการผลิตเหล็กแผ่นรีดร้อน

สำหรับปริมาณการผลิตเหล็กรีดร้อนภายในประเทศของ ปี 2551 มีทั้งหมดประมาณ 2.06
ล้านเมตริกตัน เพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับไตรมาส 2 ปี 2550 คิดเป็นร้อยละประมาณ 1.98
ส่วนปริมาณการบริโภคของเหล็กแผ่นรีดร้อนในประเทศมีทั้งหมดประมาณ 3.02 ล้านเมตริกตัน
เพิ่มขึ้นเมื่อเทียบ ปี 2550 คิดเป็นร้อยละประมาณ 9.82

อย่างไรก็ดี แนวโน้มสถานการณ์อุตสาหกรรมแผ่นเหล็กรีดร้อนในปี 2551
นั้นมีแนวโน้มที่จะปรับตัวดีขึ้น ทั้งนี้
เนื่องจากการที่อุตสาหกรรมแผ่นเหล็กรีดร้อนจะได้รับประโยชน์จากอุตสาหกรรมรถยนต์ซึ่งคณะกรรมการการส่งเสริมการลงทุน
(BOI) ที่มีมติอนุมัติการส่งเสริมการผลิตรถประหยัดพลังงานมาตรฐานสากล(Eco-Car) ในปี 2550
โดยให้ค่ายรถยนต์รายใหญ่จากต่างประเทศไปทั้งสิ้นจำนวน 3 รายได้แก่ ฮอนด้า นิสสัน และ ซูซูกิ
ส่งผลให้เกิดความต้องการใช้ผลิตภัณฑ์เหล็กประเภทต่างๆ ในการก่อสร้างโรงงาน
และผลิตภัณฑ์เหล็กต่างๆ โดยเฉพาะเหล็กแผ่นรีดร้อนซึ่งเป็นวัตถุดิบที่สำคัญในการประกอบรถยนต์
นอกจากนี้ จากการที่รัฐบาลได้ออกมาตรการภาษีคุ้มครองผู้ผลิตในประเทศ
โดยได้กำหนดอากรขาเข้าและอากรชั่วคราว (Surcharge) โดยมีผลบังคับใช้เป็นเวลา 5 ปี
และครบกำหนดในเดือนพฤษภาคม 2551 ทำให้ผู้นำเข้ามีต้นทุนที่สูงกว่าปกติ
ซึ่งเป็นเหตุให้ผู้บริโภคต้องหันมาใช้เหล็กแผ่นรีดร้อนที่ผลิตภายในประเทศแทน
และภายหลังจากที่มาตรการภาษีคุ้มครองผู้ผลิตในประเทศสิ้นสุดลง
กระทรวงพาณิชย์ได้มีมติเปิดการทบทวนการใช้มาตรการดังกล่าว
ตามคำขอของอุตสาหกรรมภายในประเทศที่ขอให้ต่อเวลาไปอีก 5 ปี
โดยคาดว่าจะใช้ระยะเวลาทบทวนประมาณ 1 ปี ทั้งนี้
ราคาเหล็กแผ่นรีดร้อนในต่างประเทศสามารถแสดงได้ดังต่อไปนี้

กราฟแสดงราคาเหล็กแผ่นรีดร้อน ในต่างประเทศ ปี 2545 – ไตรมาส2 ปี 2551

[]

ที่มา : - ข้อมูลราคาเหล็กแผ่นรีดร้อนในต่างประเทศ ซึ่งได้จากการนำราคา Far East import
– South china C&F, non-CIS material โดยสถาบันเหล็กและเหล็กกล้าแห่งประเทศไทย
มาปรับเป็นเงินสกุลบาทโดยใช้อัตราแลกเปลี่ยนอ้างอิงเป็นรายไตรมาสตั้งแต่ปี 2546-2551
ของธนาคารแห่งประเทศไทย

อุตสาหกรรมท่อเหล็กในประเทศ

ผลิตภัณฑ์ท่อเหล็กสามารถแบ่งออกได้เป็น 2 ประเภทตามลักษณะกระบวนการผลิต ได้แก่ 1)
ท่อเหล็กมีตะเข็บ (Welded Pipe) ซึ่งเป็นกระบวนการผลิตขึ้นรูปเย็นจากเหล็กแถบม้วน (Slit
Coil) เช่น ท่อเหล็กดำ ท่อเหล็กชุบสังกะสี และท่อเหล็กไร้สนิม และ 2) ท่อเหล็กไร้ตะเข็บ
(Seamless Pipe) ซึ่งเป็นกระบวนการผลิตขึ้นรูปร้อนจากเหล็กแท่งใหญ่ (Bloom) เช่น
ท่อเหล็กที่นำไปใช้ในอุตสาหกรรมน้ำมัน ก๊าซ และปิโตรเลียม
ปัจจุบันประเทศไทยยังไม่มีการผลิตท่อเหล็กไร้ตะเข็บจึงยังต้องพึ่งพาการนำเข้าเป็นหลักเนื่องจากการผลิตท่อเหล็กไร้ตะเข็บต้องใช้เงินลงทุนจำนวนมากและใช้เทคนิคการผลิตสูง

กราฟแสดงปริมาณการผลิต และปริมาณการจำหน่ายผลิตภัณฑ์ท่อเหล็กภายในประเทศ

[]ปี 2545 – ปี 2551

  ที่มา : ธนาคารแห่งประเทศไทย

สถานการณ์ท่อเหล็กโดยรวมในปี 2550
ปริมาณการบริโภคท่อเหล็กภายในประเทศยังคงลดลงอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ปี
2548โดยปริมาณการผลิตในปี 2550 มีประมาณ 414 พันเมตริกตัน ลดลงเมื่อเทียบกับปี 2549 และ
2548 คิดเป็นร้อยละประมาณ 14.16 และ ร้อยละประมาณ 12.18 ตามลำดับ
ในขณะที่ปริมาณการบริโภคท่อเหล็กภายในประเทศในปี 2550 มีประมาณ 323 พันเมตริกตัน
ลดลงเมื่อเทียบกับปี 2549 และ คิดเป็นร้อยละประมาณ 10.54 และร้อยละประมาณ 20.64
ตามลำดับ
โดยการลดลงของการผลิตและการบริโภคท่อเหล็กภายในประเทศนั้นมีสาเหตุจากสถานการณ์เศรษฐกิจและการเมืองในประเทศดังกล่าวมาแล้วข้างต้น
ทำให้โครงการก่อสร้างใหญ่ๆ
โดยเฉพาะอสังหาริมทรัพย์และโครงการของรัฐขนาดใหญ่ในประเทศชะลอตัวลง
และไม่มีการลงทุนก่อสร้างใหญ่ๆ ผู้ผลิตจึงชะลอการผลิตลง
ประกอบกับการเปลี่ยนแปลงของราคาเหล็กแผ่นรีดร้อน
ซึ่งเป็นวัตถุดิบหลักในการผลิตท่อเหล็กได้ปรับตัวสูงขึ้นตามการขยายตัวของการบริโภคเหล็กของประเทศจีนและของโลก
เป็นผลให้การแข่งขันกันด้านราคารุนแรงมากขึ้น

อย่างไรก็ตามปริมาณการผลิตในปี 2551 มีประมาณ 430 พันเมตริกตัน เพิ่มขึ้นจากปี 2550 ร้อยละ
3.86 ในขณะนี้ปริมาณการปริโภคท่อเหล็กภายในประเทศในปี 2551 มีประมาณ 287 พันเมตริกตัน
ลดลงจากปี 2550 ร้อยละ 11.15
ซึ่งเป็นผลกระทบจากสถานการณ์เศรษฐกิจและการเมืองในประเทศ

ทั้งนี้
จากคุณสมบัติในเรื่องความแข็งแรงและทนทานรวมทั้งน้ำหนักที่เบากว่าของท่อเหล็กเมื่อเปรียบเทียบกับเหล็กโครงสร้างชนิดอื่น
รวมทั้งความหลากหลายในการนำไปใช้ในอุตสาหกรรมต่างๆ เช่น
อุตสาหกรรมก่อสร้างที่ใช้ท่อเหล็กเป็นโครงสร้างทำให้สามารถออกแบบโครงสร้างและนำมาประกอบที่สถานที่ก่อสร้างซึ่งทำให้ประหยัดเวลาและค่าใช้จ่าย
ส่งผลให้ท่อเหล็กเป็นที่นิยมในการนำมาใช้ในงานก่อสร้างทดแทนการใช้เหล็กโครงสร้างรูปพรรณประเภทอื่นๆ
อย่างไรก็ตาม จากการที่ปัจจุบันราคาท่อเหล็กยังคงมีราคาสูงอยู่
เป็นผลทำให้มีการนำท่อเหล็กสำเร็จรูปราคาถูกและคุณภาพต่ำจากประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน
และอินเดียเข้ามาทุ่มตลาดในประเทศไทย ซึ่งท่อเหล็กคุณภาพต่ำนี้
ส่วนมากจะเป็นท่อเหล็กสเตนเลสส์ปลอมหรือคุณภาพต่ำที่มีส่วนผสมของนิกเกิลประมาณ 2-3%
และมีโครเมียมประมาณ 18% หรือมีส่วนผสมของแมงกานีส ทำให้เกิดสนิม
และไม่แข็งแรงเมื่อนำไปใช้งานต่อเนื่องในอุตสาหกรรมก่อสร้างและงานตบแต่ง

กลยุทธ์การตลาด

1) กลยุทธ์ด้านผลิตภัณฑ์และบริการ (Product and Service)

กลุ่มบริษัทมีผลิตภัณฑ์เหล็กที่หลากหลาย
และมีนโยบายที่จะเพิ่มประเภทของผลิตภัณฑ์เพื่อตอบสนองความต้องการของลูกค้าให้มากยิ่งขึ้นเพื่อให้ตรงกับความต้องการของลูกค้า
ทำให้ลูกค้าสามารถหาผลิตภัณฑ์เหล็กทุกประเภทได้จากกลุ่มบริษัทที่เดียวในลักษณะ “One-Stop
Service” โดยไม่จำเป็นต้องสั่งซื้อจากผู้ผลิตหลายแห่ง นอกจากนี้จากการเข้าลงทุนใน บริษัท บี
อาร์ พี สตีล จำกัด ใน ปี 2551
ทำให้บริษัทสามารถผลิตเหล็กเส้นชนิดเกลียวรับแรงดึงสูงตามมาตรฐานต่างประเทศ
เป็นผลให้กลุ่มบริษัทเป็นผู้ผลิตเหล็กแรงดึงสูงชนิดเกลียวเพียงรายเดียวในประเทศและรายเดียวในเอเชีย

นอกจากความหลากหลายของผลิตภัณฑ์แล้วบริษัทยังเน้นการตรวจสอบคุณภาพของผลิตภัณฑ์ให้เป็นไปตาม
มาตรฐาน และรายละเอียดที่ลูกค้ากำหนด มีการส่งมอบสินค้าที่ตรงต่อเวลาและเชื่อถือได้
รวมถึงมีการติดตามผลการจัดส่งและคุณภาพของผลิตภัณฑ์ เพื่ออำนวยความสะดวก
สร้างความประทับใจ และสร้างความสัมพันธ์อันดีกับลูกค้า

2) กลยุทธ์ด้านราคา (Price)

บริษัทกำหนดราคาสินค้าตามภาวะของอุปสงค์และอุปทานในตลาด
นอกจากนี้บริษัทจะพิจารณาถึงแนวโน้มของภาวะตลาดและราคาในอนาคตเพื่อใช้เป็นปัจจัยในการกำหนดราคาสินค้า
อย่างไรก็ตามบริษัทจะไม่ใช้ราคาเป็นปัจจัยหลักในการแข่งขัน หากแต่จะเน้นที่คุณภาพของสินค้า
ความหลากหลายของผลิตภัณฑ์ และการให้บริการที่ดีเพื่อตอบสนองความต้องการของลูกค้า เป็นสำคัญ

3) กลยุทธ์ด้านการจำหน่ายและช่องทางการจำหน่าย (Place)

บริษัทบริหารช่องทางการจำหน่ายโดยการมีความสัมพันธ์อันดีกับลูกค้าและพันธมิตรในการกระจายผลิตภัณฑ์ของบริษัท
บริษัทมีการร่วมมือกันทางการตลาดระหว่างผู้ดำเนินการในช่องทางการจัดจำหน่าย ได้แก่ ผู้ผลิต
ผู้ค้าส่ง และผู้ค้าปลีก ซึ่งจะช่วยให้บริษัทสามารถประหยัดค่าใช้จ่ายทางการตลาด
มีอำนาจต่อรองมากขึ้น และช่วยลดขั้นตอนในการจัดจำหน่ายบางขั้นตอนที่ซ้ำซ้อนกัน
ทำให้การจัดจำหน่ายและการกระจายสินค้าเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น

4) กลยุทธ์ด้านการส่งเสริมการขาย (Promotion)

บริษัทมีวัตถุประสงค์ในการดำเนินธุรกิจเพื่อให้ลูกค้าได้รับประโยชน์อย่างเป็นที่น่าพอใจ
โดยบริษัทจะมอบส่วนลดหรือขยายเวลาการชำระเงินให้แก่ลูกค้ารายใหญ่ที่มีการสั่งซื้อในปริมาณมาก
หรือมีฐานะการเงินและประวัติการชำระเงินที่ดี
ทั้งนี้บริษัทจะจัดส่งผลิตภัณฑ์ที่มีคุณภาพให้แก่ลูกค้าถึงสถานที่ที่ลูกค้ากำหนด
ซึ่งเป็นการพัฒนาความสัมพันธ์อันดีระหว่างลูกค้ากับบริษัท

1.  ความเสี่ยงจากการจัดหาวัตถุดิบ

  วัตถุดิบที่สำคัญของบริษัทและบริษัทย่อยสำหรับการผลิตเหล็กเส้นและเหล็กข้ออ้อย
  และเหล็กรูปพรรณ ได้แก่ เหล็กแท่งเล็ก (Billet) และเหล็กแผ่นรีดร้อน(Hot Rolled
  Coil) ดังนี้

1)  เหล็กแท่งเล็ก (Billet) ใช้สำหรับการผลิตเหล็กเส้นและเหล็กข้ออ้อย
    มีสัดส่วนมากกว่าร้อยละ 84 ของต้นทุนผลิตเหล็กเส้นและเหล็กข้ออ้อย ซึ่งการจัดหา Billet
    ส่วนมากเป็นการนำเข้าจากต่างประเทศ โดยในปี 2550 และ ปี2551 มูลค่านำเข้า Billet
    มีจำนวน 911.48 ล้านบาท และ 1,815.46 ล้านบาท หรือคิดเป็นประมาณร้อยละ 45.03
    และร้อยละ 43.99 ของมูลค่าการซื้อ Billet ทั้งหมด ดังนั้น
    บริษัทจึงอาจประสบปัญหาขาดแคลนวัตถุดิบได้
    เนื่องจากการนำเข้าจากต่างประเทศต้องอาศัยระยะเวลาในการขนส่งสินค้านานประมาณ 1 -
    2 เดือน

บริษัทได้ตระหนักถึงความเสี่ยงดังกล่าวเป็นอย่างดี บริษัทจึงได้ทำสัญญาซื้อ Billet
กับผู้จัดจำหน่ายรายใหญ่ 1 แห่งในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ซึ่งมีสำนักงานครอบคลุมทั่วโลก เช่น
ในประเทศ รัสเซีย ยูเครน จีน
โดยบริษัทได้ทำสัญญากับผู้จัดจำหน่ายรายดังกล่าวตั้งแต่เดือนเมษายน 2548 และ กรกฎาคม 2551
ตามลำดับ เพื่อลดความเสี่ยงในการจัดหา Billet ในระยะเริ่มแรกของการผลิตเหล็กเส้น
(รายละเอียดแสดงอยู่ในส่วนที่ 2 ข้อ 5 ทรัพย์สินที่ใช้ในการประกอบธุรกิจ) โดยในปี 2550 และ
2551 บริษัทมีสัดส่วนการซื้อ Billet จากผู้จัดจำหน่าย ดังกล่าวประมาณร้อยละ 7 และร้อยละ 4
และผู้จำหน่ายรายที่ 2 ร้อยละ 15.25 และร้อยละ 23.72 ตามลำดับของมูลค่าการซื้อ Billet
ทั้งหมด นอกจากนี้ บริษัทได้พยายามจัดหาแหล่งสั่งซื้อ Billet จากผู้จัดจำหน่ายรายอื่นเพิ่มเติม
ทั้งจากผู้จัดจำหน่ายในต่างประเทศโดยตรง เช่น ผู้จัดจำหน่ายในประเทศจีน เป็นต้น
และจากผู้จัดจำหน่ายที่เป็นตัวแทนภายในประเทศ เพื่อใช้เป็นแหล่งสำรองวัตถุดิบเพิ่มเติม
โดยที่ผ่านมา บริษัทมีการสั่งซื้อ Billet จากผู้จัดจำหน่ายมากกว่า 10 ราย
อีกทั้งบริษัทได้ทำการวางแผนการผลิตและการสั่งวัตถุดิบล่วงหน้าเพื่อให้มั่นใจว่ามีวัตถุดิบเพียงพอสำหรับใช้ในการผลิต
โดยมีนโยบายสั่งซื้อ Billet ล่วงหน้าประมาณ 60 - 90 วัน และจัดเก็บ Billet ประมาณ
45 - 60 วัน อย่างไรก็ตาม ระยะเวลาการสั่งซื้อและจัดเก็บ Billet
ดังกล่าวอาจมีการปรับเปลี่ยนให้เหมาะสมตามสถานการณ์และแนวโน้มของราคา
รวมถึงปริมาณความต้องการใช้เหล็กทั้งในและต่างประเทศ พร้อมกันนี้
บริษัทยังไม่เคยมีประวัติการค้างชำระค่าสินค้า ทำให้บริษัทมีความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้จัดจำหน่าย Billet
ทุกราย
ซึ่งการเตรียมความพร้อมดังกล่าวสามารถช่วยลดความเสี่ยงในการจัดหาวัตถุดิบของบริษัทลงได้
และในอดีตที่ผ่านมา บริษัทยังไม่เคยประสบปัญหาขาดแคลน Billet

2)  เหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วน (Hot Rolled Coil) ใช้ในการผลิตเหล็กรูปพรรณ
    มีสัดส่วนไม่ต่ำกว่าร้อยละ 95 ของต้นทุนผลิตเหล็กรูปพรรณ โดยผู้ผลิตภายในประเทศมีเพียง 3
    ราย ได้แก่ บริษัท สหวิริยา สตีล อินดัสตรี จำกัด (มหาชน) บริษัท จี สตีล จำกัด
    (มหาชน)โดยมีทั้งซื้อโดยตรง และซื้อจากตัวแทนจำหน่ายของบริษัท จี สตีล จำกัด (มหาชน))
    และบริษัท จี เจ สตีล จำกัด (มหาชน) (เดิมชื่อ บริษัท นครไทยสตริปมิล จำกัด (มหาชน))
    ทั้งนี้ ในปี 2550

ปริมาณการสั่งซื้อวัตถุดิบจากผู้ผลิตทั้ง 3 รายนี้ มีสัดส่วนเท่ากับ ร้อยละ 0 ร้อยละ 19 และร้อยละ
54 ของปริมาณการสั่งซื้อเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนทั้งหมดของบริษัท ตามลำดับ และในปี 2551
บริษัทมีสัดส่วนการซื้อจากบริษัทดังกล่าวในสัดส่วนประมาณร้อยละ 0 ร้อยละ 4.52 และร้อยละ
1.27 ตามลำดับ บริษัทจึงอาจมีความเสี่ยงจากการพึ่งพิงผู้ผลิตวัตถุดิบเหล่านี้
หากผู้ผลิตวัตถุดิบดังกล่าวไม่สามารถจัดส่งให้บริษัทได้ตามปริมาณและเวลาที่ต้องการ
หรือบริษัทไม่สามารถจัดหาวัตถุดิบจากแหล่งอื่นมาทดแทนได้ทันการณ์

อย่างไรก็ตาม บริษัทได้ประเมินว่าผลกระทบดังกล่าวอาจมีไม่มากนัก
เนื่องจากผู้ผลิตเหล็กแผ่นรีดร้อนทั้ง 3 รายดังกล่าวมีกำลังการผลิตสูงสุดรวมกันประมาณ 7.3
ล้านตันต่อปี ในขณะที่ปริมาณความต้องการเหล็กแผ่นรีดร้อนภายในประเทศในปี 2550 และปี 2551
มีประมาณ 5.43 ล้านตัน และ 3.09 ล้านตัน ตามลำดับ
ดังนั้นหากความต้องการเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนภายในประเทศมีปริมาณเพิ่มขึ้น ผู้ผลิตทั้ง 3
รายยังสามารถปรับเพิ่มปริมาณการผลิตให้สูงขึ้นได้อีก นอกจากนี้
บริษัทมีนโยบายในการจัดเก็บวัตถุดิบเหล็กแผ่นรีดร้อนประมาณ 30 - 45 วัน
พร้อมทั้งมีการวางแผนการผลิตโดยบริษัทมีนโยบายสั่งซื้อวัตถุดิบล่วงหน้าประมาณ 15 - 30 วัน
เพื่อป้องกันความเสี่ยงจากการขาดแคลนวัตถุดิบดังกล่าว อย่างไรก็ตาม
บริษัทอาจปรับเปลี่ยนนโยบายดังกล่าวให้มีความเหมาะสมกับสถานการณ์ของราคาและความต้องการเหล็กทั้งในและต่างประเทศ
ประกอบกับการที่บริษัทมีความสัมพันธ์ที่ดีกับกลุ่มบริษัทผู้ผลิตทั้ง 3 ราย
และไม่เคยมีหนี้สินค้างชำระค่าสินค้า บริษัทจึงมั่นใจว่าจะไม่ประสบปัญหาการขาดแคลนวัตถุดิบ

1.  ความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาวัตถุดิบ

ต้นทุนผลิตสินค้าส่วนใหญ่ของบริษัทเป็นต้นทุนค่าวัตถุดิบ โดยนับตั้งแต่ปี 2548 จนถึงในงวด 6 เดือน
ปี 2551 ต้นทุนค่าวัตถุดิบมีสัดส่วนมากกว่าร้อยละ97
ของต้นทุนผลิตเหล็กเส้นกลมและเหล็กเส้นข้ออ้อย และมากกว่าร้อยละ 99
ของต้นทุนผลิตเหล็กรูปพรรณมาโดยตลอด ทั้งนี้ ราคาวัตถุดิบทั้งในส่วนของ Billet
และเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนมีการเปลี่ยนแปลงตามราคาในตลาดโลก
โดยราคาเหล็กมีการเปลี่ยนแปลงเป็นวงจรเช่นเดียวกับสินค้าโภคภัณฑ์ทั่วไป อย่างไรก็ตาม
ในระยะเวลา 3 - 4 ปีที่ผ่านมา
วงจรการเปลี่ยนแปลงราคาของสินค้าเหล็กเริ่มมีความผันผวนและเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว
เนื่องจากภาวะการค้าเหล็กในตลาดโลกได้รับผลกระทบจากการเติบโตอย่างรวดเร็วของอุตสาหกรรมเหล็กในประเทศจีน
รวมถึงการเก็งกำไรของผู้จัดจำหน่ายเหล็ก
ซึ่งส่งผลกระทบต่อเนื่องไปยังภาวะอุปสงค์และอุปทานในตลาดโลก
ดังจะเห็นได้จากแผนภาพการเคลื่อนไหวของราคาเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วน และราคา Billet
ซึ่งอ้างอิงจากราคานำเข้าของตลาดเอเชียตะวันออกไกล (C&F) ตั้งแต่ช่วงปี 2545
จนถึงไตรมาสที่ 2 ปี 2551 ดังแสดงในแผนภาพ ดังนี้

แผนภาพแสดงราคาเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วน (HRC) และราคาเหล็กแท่งเล็ก (Billet)

[]

[]

  ที่มา : สถาบันเหล็กและเหล็กกล้าแห่งประเทศไทย

จากแผนภาพข้างต้นจะเห็นว่า ราคาเหล็กมีความผันผวนพอสมควร
โดยราคาเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนในช่วงไตรมาสที่ 2 ปี 2549 ที่มีราคาเฉลี่ย 528
ดอลลาร์สหรัฐอเมริกาต่อตัน และลดลงเหลือ 472 ดอลลาร์สหรัฐอเมริกาต่อตัน
ในไตรมาสสุดท้ายของปี 2549 จากนั้นได้เพิ่มขึ้นเป็น 585 ดอลลาร์สหรัฐอเมริกาต่อตัน
ในไตรมาสที่ 2 ของปี 2550และเพิ่มขึ้นเป็น 970 ดอลลาร์สหรัฐอเมริกาต่อตัน ในไตรมาสที่ 2
ของปี 2551 สำหรับราคาของ Billet นั้น
มีการเปลี่ยนแปลงผันผวนเช่นเดียวกันกับราคาเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วน
โดยมีราคาเฉลี่ยในช่วงไตรมาสที่ 2 ปี 2549 ประมาณ 395 ดอลลาร์สหรัฐต่อตัน และเพิ่มขึ้นเป็น
413 ดอลลาร์สหรัฐอเมริกาต่อตัน ในไตรมาสที่ 4 ของปีเดียวกัน และต่อมาได้เพิ่มขึ้นอีกเป็น 522
ดอลลาร์สหรัฐอเมริกาต่อตัน ในไตรมาสที่ 2 ของปี 2550 และเพิ่มขึ้นเป็น 947
ดอลลาร์สหรัฐสหรัฐอเมริกาต่อตัน ในไตรมาสที่ 2 ของปี 2551 และปลายไตรมาสที่ 3
หลังเกิดวิกฤติการทางเศรษฐกิจจากสหรัฐอเมริกาและลุกลามไปทั่วโลกราคาเหล็ก จึงมีความผันผวน
โดยปรับตัวลดลงมากอย่างรวดเร็ว
ดังนั้นความผันผวนของราคาวัตถุดิบจึงส่งผลกระทบต่อต้นทุนค่าวัตถุดิบของบริษัท
และส่งผลกระทบต่อเนื่องไปยังผลการดำเนินงานของบริษัทด้วย

อย่างไรก็ตาม ที่ผ่านมา
บริษัทสามารถโอนความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาเหล็กแผ่นรีดร้อนหรือราคา Billet
ไปยังลูกค้าได้ในระดับหนึ่ง
ด้วยการปรับราคาขายสินค้าตามการเปลี่ยนแปลงของราคาเหล็กแผ่นรีดร้อนหรือราคา Billet
พร้อมทั้งพิจารณาสภาวะด้านการตลาดในขณะนั้นๆ ประกอบด้วย นอกจากนี้
บริษัทตระหนักเสมอถึงความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาวัตถุดิบดังกล่าว
จึงได้ทำการติดตามการเปลี่ยนแปลงของราคาวัตถุดิบอย่างใกล้ชิดอยู่สม่ำเสมอ
เพื่อประเมินสถานการณ์และคาดการณ์แนวโน้มของราคาและปริมาณความต้องการใช้เหล็กทั้งในและต่างประเทศโดยอาศัยประสบการณ์ของผู้บริหารและความสัมพันธ์อันดีที่มีกับผู้ประกอบการเหล็กรายใหญ่ในประเทศ
รวมทั้งใช้ข้อมูลข่าวสารต่างๆ ในการพิจารณาประกอบการตัดสินใจในการสั่งซื้อวัตถุดิบ
และบริษัทยังคำนึงถึงการบริหารจัดการวัตถุดิบคงคลัง
ตลอดจนการวางแผนการผลิตที่มีความเหมาะสมและมีประสิทธิภาพ
เพื่อให้การผลิตและการกำหนดราคาขายสินค้ามีความสอดคล้องกับต้นทุนวัตถุดิบ
แม้จะได้มีการเฝ้าระวัง
แต่ก็สุดวิสัยที่จะแก้ไขสถานการณ์ที่เกิดจากวิกฤติการณ์เศรษฐกิจโลกที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วซึ่งไม่อาจคาดการณ์ล่วงหน้าได้ในช่วงปลายปี
2551 ซึ่งอาจส่งผลต่อเนื่องไปถึงปี 2552

2.  ความเสี่ยงจากผลกระทบจากมาตรการคุ้มครองผู้ผลิตเหล็กในประเทศจากการทุ่มตลาด

ในอดีต ผู้ผลิตเหล็กแผ่นรีดร้อนในประเทศได้รับผลกระทบจากการทุ่มตลาด (Dumping)
ของผู้ผลิตเหล็กแผ่นรีดร้อนจากต่างประเทศ
ทำให้ผู้ผลิตเหล็กแผ่นรีดร้อนภายในประเทศไม่สามารถแข่งขันทางด้านราคากับเหล็กแผ่นรีดร้อนที่นำเข้ามาจากต่างประเทศได้
กระทรวงพาณิชย์จึงออกมาตรการตอบโต้การทุ่มตลาด (Anti-Dumping)
เพื่อคุ้มครองผู้ผลิตเหล็กแผ่นรีดร้อนในประเทศโดยการประกาศเก็บอากรชั่วคราวเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนและไม่เป็นม้วนที่นำเข้าจาก
14 ประเทศ ได้แก่ ประเทศญี่ปุ่น สาธารณรัฐแอฟริกาใต้ สหพันธรัฐรัสเซีย สาธารณรัฐคาซัคสถาน
สาธารณรัฐอินเดีย สาธารณรัฐเกาหลี ไต้หวัน สาธารณรัฐเวเนซูเอลา สาธารณรัฐอาร์เจนตินา
ประเทศยูเครน สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนแอลจีเรีย สาธารณรัฐอินโดนีเซีย
สาธารณรัฐสโลวัก และประเทศโรมาเนีย เป็นเวลา 5 ปี โดยมีผลบังคับใช้ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม
2546 จนถึงเดือนพฤษภาคม 2551 และปัจจุบันอยู่ระหว่างการพิจารณาทบทวนมาตรการดังกล่าว
ทั้งนี้ หากรัฐบาลไม่ต่อมาตรการคุ้มครองดังกล่าว จะส่งผลให้อัตราภาษีนำเข้าเหล็กแผ่นรีดร้อนลดลง
และวัตถุดิบที่นำเข้าจากผู้ผลิตในต่างประเทศอาจมีราคาต่ำกว่าในประเทศได้
ซึ่งขึ้นอยู่กับความสามารถในการจัดหาวัตถุดิบของผู้ประกอบการแต่ละราย
ดังนั้นหากกลุ่มบริษัทไม่สามารถจัดหาวัตถุดิบที่มีราคาต่ำกว่าผู้ประกอบการรายอื่นที่เป็นคู่แข่งขันของบริษัทได้
กลุ่มบริษัทจะมีความเสี่ยงต่อการสูญเสียความสามารถในการแข่งขันเนื่องจากมีต้นทุนการผลิตที่สูงกว่าคู่แข่งกลุ่มบริษัทได้เตรียมความพร้อมเพื่อลดผลกระทบจากความเสี่ยงดังกล่าว
ด้วยการเพิ่มประสิทธิภาพในการผลิต รวมทั้งพัฒนาระบบงาน และประสิทธิภาพของบุคลากร
เพื่อลดต้นทุนทั้งต้นทุนผลิตและค่าใช้จ่ายในการขายและบริหาร
เพื่อรองรับการแข่งขันที่อาจเกิดขึ้นในอนาคต นอกจากนี้
กลุ่มบริษัทยังมีสายสัมพันธ์กับผู้จำหน่ายเหล็กในต่างประเทศและตัวแทนจำหน่ายภายในประเทศที่เป็นผู้นำเข้าเหล็ก

เนื่องจากในปัจจุบันได้มีการสั่งซื้อ Billet จากต่างประเทศอยู่แล้ว
รวมทั้งมีนโยบายที่จะรักษาความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้จำหน่ายวัตถุดิบและตัวแทนจำหน่ายสินค้าของกลุ่มบริษัทในปัจจุบัน
พร้อมทั้งขยายความสัมพันธ์กับผู้ผลิต หรือตัวแทนจำหน่ายอื่นเพิ่มขึ้นด้วย
จึงทำให้กลุ่มบริษัทมั่นใจว่าจะสามารถจัดหาวัตถุดิบและบริหารต้นทุนให้อยู่ในระดับที่สามารถแข่งขันในธุรกิจได้

3.  ความเสี่ยงด้านการเปิดเขตการค้าเสรี (Free Trade Area)

เนื่องด้วยประเทศไทยมีนโยบายเปิดเขตการค้าเสรีกับกลุ่มประเทศอาเซียน
และได้ทำข้อตกลงว่าด้วยการใช้มาตรการกำหนดอัตราอากรร่วมเพื่อการค้าเสรีอาเซียน
(Agreement on the Common Effective Preferential Tariff (CEPT) Scheme for
ASEAN Free Trade Area (AFTA))
โดยเหล็กแผ่นรีดร้อนและท่อเหล็กเป็นสินค้าที่มีชื่ออยู่ในรายการลดภาษีปกติ (Normal Track)
ซึ่งต้องลดอัตราภาษีศุลกากรให้เหลือร้อยละ 0 ภายในปี 2553 ในปัจจุบัน
ประเทศไทยเรียกเก็บภาษีศุลกากรสำหรับสินค้าดังกล่าวกับประเทศในกลุ่มอาเซียนในอัตราร้อยละ
2 - 5 ขึ้นอยู่กับประเภทและขนาดของสินค้า
โดยอัตราภาษีศุลกากรที่ประเทศไทยเรียกเก็บสำหรับท่อเหล็ก คือร้อยละ 5
จึงมีแนวโน้มที่ราคานำเข้าท่อเหล็กจะถูกลงในอนาคต เนื่องจากอัตราภาษีนำเข้าที่ลดลง
ซึ่งจะส่งผลกระทบไปถึงราคาซื้อขายท่อเหล็กภายในประเทศ
และอาจส่งผลกระทบต่อเนื่องไปยังราคาจำหน่ายท่อเหล็กของบริษัทด้วยเช่นกัน
ดังนั้นบริษัทจึงอาจได้รับผลกระทบในด้านรายได้
จากการที่ต้องปรับราคาจำหน่ายท่อเหล็กลงเพื่อให้สามารถแข่งขันได้ ทั้งนี้
ผลกระทบดังกล่าวยังอยู่ในระดับต่ำ

ณ ปัจจุบัน เนื่องจากบริษัทเพิ่งเริ่มผลิตท่อเหล็กในปี 2549
จึงมีสัดส่วนยอดขายท่อเหล็กอยู่ในระดับต่ำเมื่อเทียบกับยอดขายทั้งหมด แต่ในอนาคต
หากบริษัทเพิ่มปริมาณการผลิตท่อเหล็กให้มากขึ้น
บริษัทอาจได้รับผลกระทบจากปัจจัยดังกล่าวเพิ่มสูงขึ้น

ดังนั้น บริษัทมีนโยบายที่จะป้องกันความเสี่ยงดังกล่าวด้วยการลดต้นทุนเพื่อให้สามารถแข่งขันได้
โดยการจัดหาวัตถุดิบจากแหล่งที่มีราคาต่ำลง
ซึ่งเป็นแนวทางการป้องกันความเสี่ยงที่มีความเป็นไปได้
เนื่องจากนโยบายการลดภาษีดังกล่าวครอบคลุมถึงอัตราภาษีการนำเข้าเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนซึ่งเป็นวัตถุดิบหลักสำหรับผลิตท่อเหล็กด้วย
ซึ่งหากบริษัทสามารถจัดหาแหล่งซื้อวัตถุดิบที่มีต้นทุนต่ำลงได้
จะช่วยให้บริษัทสามารถปรับราคาจำหน่ายท่อเหล็กให้สามารถแข่งขันกับท่อเหล็กที่นำเข้าจากต่างประเทศได้
อีกทั้งการนำเข้าท่อเหล็กจากต่างประเทศยังมีข้อจำกัดด้านระยะเวลาและค่าใช้จ่ายในการขนส่ง
ซึ่งอาจทำให้ไม่เป็นที่แพร่หลายมากนัก

4.  ความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน

การจัดหา Billet ของผู้ประกอบการในประเทศอาจแบ่งได้เป็น 2 ช่องทาง ได้แก่
การนำเข้าจากต่างประเทศโดยตรง ซึ่งจะชำระค่าวัตถุดิบเป็นเงินสกุลต่างประเทศ
และการซื้อจากตัวแทนจำหน่ายในประเทศไทย ซึ่งจะซื้อขายกันเป็นสกุลเงินบาท
โดยบริษัทได้มีการจัดหา Billet ในลักษณะดังกล่าวเช่นกัน ดังนั้นการจัดซื้อ Billet
ของบริษัทจึงไม่สามารถหลีกเลี่ยงผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงของอัตราแลกเปลี่ยนได้ ทั้งนี้
บริษัทมีการนำเข้า Billet ในปี 2550 และปี 2551 ประมาณ 911.48 ล้านบาท และ
1,815.46 ล้านบาท ตามลำดับ ซึ่งคิดเป็นร้อยละ 45.03 และร้อยละ 43.99 ของต้นทุนค่า
Billet ทั้งหมด ตามลำดับ หรือคิดเป็นร้อยละ 94 และร้อยละ 97 ของต้นทุนค่าวัตถุดิบทั้งหมด
(รวม Billet และเหล็กแผ่นรีดร้อน) ตามลำดับ โดยส่วนที่เหลือเป็นการซื้อภายในประเทศ
แต่ในขณะเดียวกัน
บริษัทได้รับรายได้เป็นสกุลเงินบาทจากการจำหน่ายผลิตภัณฑ์เกือบทั้งหมดภายในประเทศ โดยในปี
2550 บริษัทมีการส่งออกเป็นมูลค่าเพียง 147.19 ล้านบาท และใน ปี 2551
บริษัทและบริษัทย่อยมีการส่งออกเป็นมูลค่าเพียง 60.27 ล้านบาท
ดังนั้นบริษัทจึงอาจได้รับผลกระทบจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน
และอาจส่งผลต่อเนื่องไปยังผลการดำเนินงานของบริษัทได้
โดยเฉพาะในกรณีที่เงินสกุลต่างประเทศแข็งค่าขึ้นเมื่อเปรียบเทียบกับสกุลเงินบาท
ซึ่งจะเป็นผลให้บริษัทมีต้นทุนค่า Billet เพิ่มสูงขึ้น

อย่างไรก็ตาม
ผู้บริหารคาดว่ากลุ่มบริษัทจะได้รับผลกระทบจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนไม่มากนัก
เนื่องจากเมื่อพิจารณาวิธีการชำระค่าวัตถุดิบที่ซื้อจากต่างประเทศ
จะเห็นว่าในกรณีที่บริษัทคาดการณ์ว่าเงินบาทอาจมีแนวโน้มอ่อนค่าลง
บริษัทจะทำสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า (Forward Contract)
เพื่อช่วยลดความเสี่ยงจากปัจจัยดังกล่าวได้ โดยในปัจจุบัน
บริษัทและบริษัทย่อยได้รับวงเงินซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า (Forward Contract)
จากธนาคารพาณิชย์ในประเทศรวม 1,450 ล้านบาท โดยใน ปี 2551
มูลค่าการทำสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้าของบริษัท มีจำนวน 1,658 ล้านบาท
หรือคิดเป็นประมาณร้อยละ 62.58 ของมูลค่าการนำเข้า Billet ทั้งหมดของช่วงเวลาดังกล่าว
นอกจากนี้ กลุ่มบริษัทยังมีการติดตามการเคลื่อนไหวของอัตราแลกเปลี่ยนอย่างใกล้ชิดอยู่สม่ำเสมอ
เพื่อให้ทราบแนวโน้มการเปลี่ยนแปลงของอัตราแลกเปลี่ยน ทั้งนี้ ในปี 2550
บริษัทมีกำไรจากอัตราแลกเปลี่ยน 10.38 ล้านบาท
โดยเป็นกำไรจากอัตราแลกเปลี่ยนซึ่งเกิดจากการซื้อวัตถุดิบจากต่างประเทศทั้งหมด สำหรับในปี
2551 บริษัทและบริษัทย่อยมีขาดทุนจากอัตราแลกเปลี่ยนจำนวนรวม 24.12 ล้านบาท
โดยเป็นขาดทุนจากอัตราแลกเปลี่ยนซึ่งเกิดจากการซื้อวัตถุดิบจากต่างประเทศซึ่งผันผวนตามเศรษฐกิจโลกทำให้ค่าเงินบาทลดลง

5.  ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงผู้ถือหุ้นรายใหญ่และบุคคลที่อาจมีความขัดแย้ง

ที่ผ่านมา
กลุ่มบริษัทได้จัดหาเงินทุนทั้งระยะสั้นและระยะยาวจากการกู้ยืมจากสถาบันการเงินภายในประเทศเป็นหลัก
โดย ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2551 กลุ่มบริษัทมีวงเงินกู้รวมทั้งสิ้น 4,673 ล้านบาท
รวมทั้งมีวงเงินกู้ยืมเงินตราต่างประเทศประมาณ25 ล้านดอลลาร์ นอกจากนี้
กลุ่มบริษัทยังมีการจัดหาเงินทุนส่วนหนึ่งจากการกู้ยืมจากผู้จัดจำหน่ายวัตถุดิบรายใหญ่จากต่างประเทศ
วงเงิน 2 ล้านดอลลาร์สหรัฐอเมริกา โดยการกู้ยืมจากสถาบันการเงินของบริษัทมีนายสิทธิชัย
ลีสวัสดิ์ตระกูล และนายสมภพ ลีสวัสดิ์ตระกูล (ซึ่งเป็นบิดาของนายสิทธิชัย)
เป็นผู้ค้ำประกันเงินกู้เกือบทุกวงเงิน และมีนางสาวสุทธิรัตน์ ลีสวัสดิ์ตระกูล
เป็นผู้ค้ำประกันวงเงินกู้ยืมบางส่วนในอดีต
สำหรับในส่วนของเงินที่กู้ยืมจากผู้จัดจำหน่ายวัตถุดิบรายใหญ่จากต่างประเทศนั้น มีนายสิทธิชัย
ลีสวัสดิ์ตระกูล เป็นผู้ค้ำประกันส่วนตัว รวมทั้งนำหุ้นสามัญของบริษัทที่เป็นกรรมสิทธิ์ของนายสิทธิชัย
ลีสวัสดิ์ตระกูลเข้าเป็นหลักประกันด้วย บริษัทจึงอาจมีความเสี่ยงจากการพึ่งพิงกลุ่มลีสวัสดิ์ตระกูล
ซึ่งเป็นกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบริษัท

อย่างไรก็ตาม ปัจจุบันกลุ่มลีสวัสดิ์ตระกูลเป็นกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบริษัท คิดเป็นสัดส่วนร้อยละ
33.65 ของทุนชำระแล้ว และมีพื้นฐานการทำธุรกิจเหล็กมาเป็นระยะเวลานาน
โดยผู้ถือหุ้นกลุ่มดังกล่าวซึ่งเป็นผู้บริหารของบริษัทมีความตั้งใจที่จะรักษาสัดส่วนการถือหุ้นใหญ่ในบริษัท
และให้ความช่วยเหลือในการค้ำประกันเงินกู้ยืมของบริษัทและบริษัทย่อยต่อไป

อย่างไรก็ตามผู้ถือหุ้นกลุ่มดังกล่าวซึ่งเป็นผู้บริหารของบริษัทมีความตั้งใจที่จะรักษาสัดส่วนการถือหุ้นใหญ่ในบริษัท
และให้ความช่วยเหลือในการค้ำประกันเงินกู้ยืมของบริษัทต่อไป

สรุปฐานะทางการเงินและผลการดำเนินงานของบริษัท

(หน่วย : ล้านบาท)

  ------------------- ------------------- ----------- ------------ ---------------
  รายละเอียด           งบการเงินเฉพาะบริษัท                            งบการเงินรวม

                      2549                2550        2551         ปี 2551

  ผลการดำเนินงาน                                                    

  รายได้จากการขาย      2,662.93*           3,239.51    7,521.69     9,415.80

  รายได้รวม            2,695.62            3,264.94    7,552.53     10,058.41

  กำไรขั้นต้น            133.16              245.72      488.92       560.16

  อัตรากำไรขั้นต้น        5.00%               7.59%       6.50%        5.95%

  กำไร (ขาดทุน) สุทธิ    66.18               105.57      (99.12)      334.88

  อัตรากำไรสุทธิ         2.46                3.23        (1.32)       3.56

  ฐานะทางการเงิน                                                     

  สินทรัพย์รวม           1,263.52            2,018.72    4,061.35     6,219.99

  หนี้สินรวม             977.77              1,328.49    2,419.44     4,016.18

  ส่วนของผู้ถือหุ้น         285.75              690.23      1,641.90     2,203.81
  ------------------- ------------------- ----------- ------------ ---------------

หมายเหตุ * ปี2549 รายได้จากการขายตามงบการเงิน ไม่รวมรายได้จากการขายเศษเหล็ก
3.38 ล้านบาทซึ่งจัดอยู่ในหมวดรายได้อื่น

รายได้

บริษัทมีรายได้รวมในปี 2549 - 2551 เท่ากับ 2,695.62 ล้านบาท 3,264.94 ล้านบาท และ
7,552.53 ล้านบาทในงบการเงินเฉพาะกิจการและมีรายได้รวมในงบการเงินรวมเท่ากับ
10,058.41 ล้านบาท โดยรายได้หลัก มาจากรายได้จากการขายผลิตภัณฑ์เหล็กเส้น
และเหล็กรูปพรรณในสัดส่วนประมาณร้อยละ 99 ของรายได้รวม โดยในปี 2549 – 2551 MILL
มีรายได้จากการขายเท่ากับ 2,662.93 ล้านบาท 3,245.49 ล้านบาท และ 7,521.68
ล้านบาทตามลำดับในงบการเงินเฉพาะกิจการ และ 9,415.80 ล้านบาทในงบการเงินรวม
คิดเป็นอัตราการเติบโตเท่ากับร้อยละ 21.72 และร้อยละ 131.76 ตามลำดับ
และเพิ่มขึ้นเท่ากับร้อยละ 25.18 ในงบการเงินรวม

การเติบโตของรายได้จากการขายในปี 2549 และปี 2550 มาจากปัจจัยหลักคือ
การเพิ่มกลุ่มผลิตภัณฑ์ และประเภทสินค้า
ทั้งนี้เพื่อให้สอดคล้องกับเป้าหมายของบริษัทที่จะสร้างความหลากหลายในตัวสินค้าและผลิตภัณฑ์
เพื่อให้สามารถตอบสนองความต้องการของลูกค้าได้อย่างทั่วถึง
ประกอบกับการปรับราคาขึ้นของสินค้าในกลุ่มเหล็กอย่างต่อเนื่อง
ยังเป็นอีกหนึ่งปัจจัยที่มีส่วนช่วยผลักดันให้บริษัทมีการขยายตัวเพิ่มขึ้นของรายได้จากการขายของบริษัท
โดยราคาสินค้าในกลุ่มเหล็กมีการปรับตัวเพิ่มขึ้นตั้งแต่ปี 2549 -2550

สำหรับการเติบโตของยอดขายที่เพิ่มขึ้นในปี 2551
เป็นผลมาจากการที่ราคาสินค้าปรับตัวสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง
และบริษัทสามารถผลิตและจำหน่ายสินค้าในกลุ่มเหล็กเส้น และ เหล็กรูปพรรณได้เพิ่มขึ้นมากกว่าปี
2550 คิดเป็นร้อยละ 36.23 และร้อยละ 35.61
ตามลำดับในงบการเงินเฉพาะกิจการและมีรายได้เพิ่มขึ้นจากรายได้จากการขายสินค้าในกลุ่มเหล็กเส้น
และเหล็กเส้นเกลียวรับแรงดึงสูง ของบริษัท บี อาร์ พี สตีล จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทย่อย ตั้งแต่เดือน
พฤษภาคม 2551 ทำให้บริษัทมีรายได้จาการขายรวมเพิ่มขึ้นจากรายได้จากการขาย
รวมของบริษัทย่อยเท่ากับ1,894.12 ล้านบาท

นอกจากนี้ บริษัทยังได้มีรายได้จากการขายวัตถุดิบเพิ่มขึ้นจาก 306.51เป็น 3,012.17 ล้านบาท
ซึ่งเป็นโอกาสทางธุรกิจที่จากภาวการณ์ขาดแคลนวัตถุดิบซึ่งบริษัทสามารถสร้างรายได้ส่วนเพิ่มได้การซื้อขายวัตถุดิบที่เป็น
Billet และ เหล็กม้วน และมีรายได้เพิ่มจากการนำเข้าเศษเหล็กเพื่อนำไปขายให้ผู้ผลิต
นำไปผลิตบิลเลตส่งกลับมาขายให้บริษัทนำไปผลิตสินค้าในช่วงที่มีการขาดแคลนบิลเลต

สินทรัพย์

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2549 - 2551 บริษัทและบริษัทย่อยมีสินทรัพย์รวมทั้งสิ้น 1,263.52 ล้านบาท
2,018.73 ล้านบาท และ 4,061.35ล้านบาทตามลำดับ ในงบการเงินเฉพาะกิจการและ
6,219.99 ล้านบาทในงบการเงินรวมโดยในปี 2549
สินทรัพย์รวมของบริษัทประกอบด้วยสินทรัพย์หมุนเวียน 614.91 ล้านบาท หรือคิดเป็นร้อยละ 48.67
ของสินทรัพย์รวม และสินทรัพย์ไม่หมุนเวียน 648.60 ล้านบาท หรือคิดเป็นร้อยละ 51.33
ของสินทรัพย์รวม การเพิ่มขึ้นของสินทรัพย์รวมในปีดังกล่าว
มีสาเหตุหลักมาจากการเพิ่มขึ้นของลูกหนี้การค้าจำนวน 267.78 ล้านบาท
ซึ่งเป็นการเพิ่มขึ้นตามยอดขายที่เพิ่มสูงขึ้น
โดยเฉพาะยอดขายของผลิตภัณฑ์เหล็กเส้นและเหล็กข้ออ้อย

ในปี 2550 สินทรัพย์รวมของบริษัทประกอบด้วยสินทรัพย์หมุนเวียน 1,281.20 ล้านบาท
หรือคิดเป็นร้อยละ 63.47 ของสินทรัพย์รวม และสินทรัพย์ไม่หมุนเวียน 737.53 ล้านบาท
หรือคิดเป็นร้อยละ 36.53 ของสินทรัพย์รวม ทั้งนี้การเพิ่มขึ้นของสินทรัพย์รวมในปีดังกล่าว
มีสาเหตุหลักมาจากการเพิ่มขึ้นของ ลูกหนี้การค้าและสินค้าคงเหลือ จำนวน 267.69 ล้านบาท
และจำนวน 381.32 ล้านบาท ตามลำดับ ซึ่งเป็นการเพิ่มขึ้นตามยอดขายของบริษัทที่เพิ่มสูงขึ้น
นอกจากนี้ยังเกิดจากการเพิ่มขึ้นของสินทรัพย์หมุนเวียนอื่น และ ที่ดิน อาคารและอุปกรณ์-สุทธิ
จำนวน 60.38 ล้านบาท และ จำนวน 77.23 ล้านบาท ตามลำดับ
โดยการเพิ่มขึ้นของสินทรัพย์หมุนเวียนอื่นมีสาเหตุหลักจากการเพิ่มขึ้นของลูกหนี้กรมสรรพากรจำนวน
15.32 ล้านบาท และ การเพิ่มขึ้นของเงินจ่ายล่วงหน้าค่าสินค้าจำนวน 46.11 ล้านบาท
ซึ่งเกิดจากยอดขายที่เพิ่มสูงขึ้นตามที่กล่าวข้างต้น ส่วนการเพิ่มขึ้นของที่ดิน อาคารและอุปกรณ์-สุทธิ
เกิดจากการซื้อที่ดินพร้อมอาคารสำนักงานและโรงงาน
ซึ่งตั้งอยู่ติดกับสำนักงานสาขาแสมดำของบริษัท
และค่าก่อสร้างอาคารโรงงานหลังใหม่เพื่อใช้เป็นคลังสินค้าของบริษัท

สำหรับ ปี 2551 สินทรัพย์รวมของบริษัทประกอบด้วยสินทรัพย์หมุนเวียน 4,052.85
ล้านบาทในงบการเงินรวม หรือคิดเป็นร้อยละ 65.16 ของสินทรัพย์รวม และสินทรัพย์ไม่หมุนเวียน
2,167.13 ล้านบาท หรือคิดเป็นร้อยละ 34.83 ของสินทรัพย์รวม
การเพิ่มขึ้นของสินทรัพย์รวมในช่วงเวลาดังกล่าวมีสาเหตุหลักจากลูกหนี้การค้าและสินค้าคงเหลือ
จากเงินจ่ายล่วงหน้าค่าสินค้าและเงินฝากสถาบันการเงินที่ติดภาระค้ำประกัน ของบริษัทที่เพิ่มสูงขึ้น
และหลังจากการที่บริษัทเข้าลงทุนใน บริษัท บี อาร์ พี สตีล จำกัด ตั้งแต่วันที่ 30 เมษายน 2551
บริษัทได้มีการตีราคาสินทรัพย์ที่เป็นที่ดิน อาคาร และเครื่องจักรใหม่
เพื่อสะท้อนมูลค่าปัจจุบันที่แท้จริง
และเพื่อให้สอดคล้องกับบริษัทย่อยที่มีการประเมินมูลค่ายุติธรรมของสินทรัพย์
บริษัทรับรู้สินทรัพย์ส่วนที่ตีเพิ่มเป็นส่วนเกินจากการตีราคาสินทรัพย์ ในส่วนของผู้ถือหุ้นเฉพาะของ

บริษัท จำนวน 415.74 ล้านบาท และ 22.85 ล้านบาทจากบริษัทย่อย
และมีสินทรัพย์ไม่มีตัวตนเพิ่มขึ้นจากต้นทุนที่เกิดการพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่ของบริษัทย่อย
จากการความสัมพันธ์ของลูกค้าและจากคำสั่งซื้อสินค้าของลูกค้าอีกรวม 67.36 ล้านบาท
ในงบการเงินรวม

หนี้สิน

บริษัทมีหนี้สินรวมในงบการเงินเฉพาะกิจการเป็นจำนวน 977.77 ล้านบาท 1,328.49
ล้านบาทและ 2419.44ล้านบาท ตามลำดับ และ 4,016.18 ล้านบาทในงบการเงินรวม
หรือคิดเป็นอัตราส่วนหนี้สินรวมต่อสินทรัพย์รวมประมาณร้อยละ 77.38 ร้อยละ 65.81 ร้อยละ
59.57 และร้อยละ 64.57 ในปี 2549 - 2551 ตามลำดับ

ณ สิ้นปี 2549 บริษัทมีหนี้สินรวมเป็นจำนวน 977.77 ล้านบาท
ซึ่งประกอบด้วยหนี้สินหมุนเวียนจำนวน 716.47 ล้านบาท และหนี้สินไม่หมุนเวียนจำนวน 261.30
ล้านบาท หรือคิดเป็นอัตราส่วนร้อยละ 56.70 และร้อยละ 20.68 ของสินทรัพย์รวมตามลำดับ
โดยมีหนี้สินหมุนเวียนที่สำคัญได้แก่ เงินเบิกเกินบัญชีและเงินกู้ยืมระยะสั้นจากสถาบันการเงิน
เจ้าหนี้การค้า ส่วนของหนี้ระยะยาวที่ถึงกำหนดชำระใน 1 ปี และหนี้สินหมุนเวียนอื่น
ส่วนหนี้สินไม่หมุนเวียน ได้แก่ เงินกู้ยืมระยะยาว
ในระหว่างปีบริษัทมีเงินเบิกเกินบัญชีและเงินกู้ยืมระยะสั้นจากสถาบันการเงินเพิ่มขึ้นจำนวน 236.18
ล้านบาท หรือคิดเป็นอัตราการเพิ่มร้อยละ 96.17 เมื่อเทียบกับปี 2548
เนื่องจากบริษัทมีการขยายธุรกิจทำให้มีการสั่งซื้อวัตถุดิบเพิ่มมากขึ้น
บริษัทมีหนี้สินหมุนเวียนอื่นลดลงจำนวน 35.19 ล้านบาท เกิดจาก
การจ่ายชำระหนี้เงินกู้ยืมกรรมการ นอกจากนี้บริษัทยังมีเงินกู้ยืมระยะยาวลดลงจำนวน 61.05
ล้านบาท ซึ่งเกิดจากการจ่ายชำระหนี้สถาบันการเงิน

ณ สิ้นปี 2550 บริษัทมีหนี้สินรวมเป็นจำนวน 1,328.49 ล้านบาท
ซึ่งประกอบด้วยหนี้สินหมุนเวียนจำนวน 1,127.85 ล้านบาท และหนี้สินไม่หมุนเวียนจำนวน 200.65
ล้านบาท หรือคิดเป็นอัตราส่วนร้อยละ 55.87 และร้อยละ 9.94 ของสินทรัพย์รวมตามลำดับ
โดยมีหนี้สินหมุนเวียนที่สำคัญได้แก่ เงินเบิกเกินบัญชีและเงินกู้ยืมระยะสั้นจากสถาบันการเงิน
เงินกู้ยืมระยะสั้นจากการขายลดตั๋วเงิน เจ้าหนี้การค้า ส่วนของหนี้สินระยะยาวที่ครบกำหนดชำระใน
1 ปี และหนี้สินหมุนเวียนอื่น ส่วนหนี้สินไม่หมุนเวียน ได้แก่ เงินกู้ยืมระยะยาว
ในระหว่างปีบริษัทมีเงินเบิกเกินบัญชีและเงินกู้ยืมระยะสั้นจากสถาบันการเงินเพิ่มขึ้นจำนวน 304.63
ล้านบาท หรือคิดเป็นอัตราการเพิ่มร้อยละ 63.23 เมื่อเทียบกับปี 2549
เนื่องจากบริษัทมีการขยายธุรกิจอย่างต่อเนื่องจึงต้องมีการเตรียมเงินไว้ใช้เพื่อการสั่งซื้อวัตถุดิบเพิ่มมากขึ้น
บริษัทมีเงินกู้ยืมระยะสั้นจากการขายลดตั๋วเงินจำนวน 176.61 ล้านบาท ซึ่งเกิดจาก
บริษัทนำตั๋วที่รับมาจากลูกค้าที่มาจากยอดขายที่เพิ่มขึ้นของบริษัทมาขายลดเพื่อนำเงินสดมาหมุนเวียนในการซื้อวัตถุดิบ
บริษัทมีเงินกู้ยืมระยะยาวลดลงจำนวน 60.65 ล้านบาท ซึ่งเกิดจากการจ่ายชำระหนี้สถาบันการเงิน

ณ สิ้นปี 2551 บริษัทมีหนี้สินรวมในงบการเงินรวมจำนวน 4,016.18 ล้านบาท
ซึ่งประกอบด้วยหนี้สินหมุนเวียนจำนวน 3,936.93 ล้านบาท และหนี้สินไม่หมุนเวียนจำนวน 79.25
ล้านบาท หรือคิดเป็นอัตราส่วนร้อยละ 63.29 และร้อยละ 1.27 ของสินทรัพย์รวมตามลำดับ
หนี้สินหมุนเวียนที่สำคัญได้แก่ เงินเบิกเกินบัญชีและเงินกู้ยืมระยะสั้นจากสถาบันการเงิน
เงินกู้ยืมระยะสั้นจากการขายลดตั๋วเงิน เจ้าหนี้การค้า เงินรับล่วงหน้าค่าสินค้า
ส่วนหนี้สินไม่หมุนเวียนได้แก่ เงินกู้ยืมระยะยาว
ในระหว่างปีบริษัทมีเงินเบิกเกินบัญชีและเงินกู้ยืมระยะสั้นจากสถาบันการเงินเพิ่มมากขึ้นจำนวน
2,060.54 ล้านบาท หรือคิดเป็นอัตราเพิ่มร้อยละ 262.03 เมื่อเทียบกับปี 2550
เนื่องจากบริษัทมีการขยายธุรกิจอย่างต่อเนื่องทำให้มีการสั่งซื้อวัตถุดิบเพิ่มมากขึ้น
นอกจากนี้ยังเกิดจากการลงทุนในบริษัท บี อาร์ พี สตีล จำกัด ในช่วงเดือน

เมษายน 2551 ซึ่งเป็นผลทำให้บริษัทดังกล่าวมีฐานะเป็นบริษัทย่อยของบริษัท
สำหรับเจ้าหนี้การค้าบริษัทมียอดเพิ่มขึ้น จำนวน 268.26 ล้านบาท
ซึ่งสาเหตุหลักเกิดจากการสั่งซื้อวัตถุดิบเพิ่มมากขึ้นแต่จ่ายชำระหนี้ให้แก่เจ้าหนี้การค้าช้าลง
เนื่องจากมูลค่าของเจ้าหนี้การค้าส่วนใหญ่เกิดจากการซื้อ Billet
ซึ่งบริษัทได้รับเครดิตเทอมจากผู้จัดจำหน่ายสินค้า
นอกจากนี้ยังรวมถึงการเข้าลงทุนในบริษัทย่อยตามที่ได้กล่าวข้างต้น ส่วนเงินกู้ยืมระยะยาว
ซึ่งมีจำนวนลดลงจำนวน 127.83 ล้านบาท หรือคิดเป็นอัตราลดลงร้อยละ 63.70
โดยมีสาเหตุจากการจ่ายชำระหนี้สถาบันการเงิน

ส่วนของผู้ถือหุ้น

ณ สิ้นปี 2549 - 2551 บริษัทมีส่วนของผู้ถือหุ้นจำนวน 285.75 ล้านบาท 690.23 ล้านบาท และ
2,203.81 ล้านบาท หรือคิดเป็นอัตราส่วน ร้อยละ 22.62 ร้อยละ 34.19 และร้อยละ 35.43
ตามลำดับ

ณ สิ้นปี 2549 บริษัทมีส่วนของผู้ถือหุ้นเพิ่มขึ้นจำนวน 71.18 ล้านบาท
มีสาเหตุมาจากผลดำเนินงานของบริษัทซึ่งมีกำไรสุทธิจำนวน 66.18 ล้านบาท
ส่งผลให้ปีดังกล่าวบริษัทมีกำไรสะสมจำนวน 5.75 ล้านบาท
ประกอบกับในปีเดียวกันบริษัทมีการจดทะเบียนเพิ่มทุนชำระแล้วอีกจำนวน 5 ล้านบาท ส่วน ณ สิ้นปี
2550 เกิดจากบริษัทมีการเพิ่มทุนจดทะเบียนจาก 280 ล้านหุ้นเป็น 300 ล้านหุ้น
ก่อนการเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ใหม่ และได้มีการเพิ่มทุนจดทะเบียนอีก 100 ล้านหุ้น
เพื่อเสนอขายประชาชนทั่วไปในเดือนตุลาคม 2550 โดยมีส่วนเกินมูลค่าหุ้น 178.92 ล้านบาท
นอกจากนี้บริษัทยังมีกำไรสะสมเพิ่มขึ้นจาก 5.75 ล้านบาทเป็น 102.73 ล้านบาท
ซึ่งเกิดจากผลกำไรสุทธิในจำนวน 105.57 ล้านบาท มีผลทำให้ส่วนของผู้ถือหุ้นเพิ่มขึ้นจาก 285.75
ล้านบาท เป็น 690.23 ล้านบาท

สำหรับ ณ 31 ธันวาคม 2551 บริษัทมีส่วนของผู้ถือหุ้นจำนวน 2,203.81 ล้านบาท
หรือเพิ่มขึ้นจำนวน 1,513.80 ล้านบาท มีสาเหตุหลักมาจากการลงทุนในบริษัท บี อาร์ พี สตีล
จำกัด ในเดือนเมษายน 2551 ซึ่งเป็นผลทำให้บริษัทดังกล่าวมีฐานะเป็นบริษัทย่อยของบริษัท
นอกจากนี้บริษัทยังมีการจดทะเบียนเพิ่มทุนชำระแล้วอีกจำนวน 173 ล้านบาท

โดยมีส่วนเกินมูลค่าหุ้น 731.61 ล้านบาท มีส่วนเกินทุนจากการตีราคาที่ดิน 415.74 ล้านบาท
และกำไรสะสมที่เพิ่มขึ้นเนื่องจากผลกำไรสุทธิจำนวน 334.88 ล้านบาท
ซึ่งเกิดจากส่วนเกินของส่วนได้เสียในมูลค่าสินทรัพย์สุทธิของบริษัทย่อยที่สูงกว่าต้นทุน

(ผู้ลงทุนควรอ่านรายละเอียดของข้อมูลในส่วนที่ 2 ก่อนตัดสินใจลงทุนในหลักทรัพย์)