3. การประกอบธุรกิจของแต่ละสายผลิตภัณฑ์

1.  ลักษณะของผลิตภัณฑ์ แบ่งออกเป็นผลิตภัณฑ์หลัก 2 ชนิด และผลิตภัณฑ์พลอยได้อีก

2 ชนิด ดังนี้

ผลิตภัณฑ์หลัก ได้แก่

  - โลหะสังกะสีแท่งบริสุทธิ์ (Zinc Metal) ชนิด Special high grade - SHG
  ซึ่งมีเนื้อโลหะสังกะสีบริสุทธิ์ ร้อยละ 99.995 ขึ้นไป

  - โลหะสังกะสีผสม (Zinc Alloys) โดยมีส่วนผสมของโลหะชนิดอื่นได้แก่ อะลูมิเนียม
  แมกนีเซียม ฯลฯ

  ผลิตภัณฑ์พลอยได้ ได้แก่

- กรดกำมะถัน (Sulphuric acid) ชนิด Commercial grade ซึ่งมีความเข้มข้นร้อยละ 98.5

- หินปูน เพื่ออุตสาหกรรมก่อสร้าง (Limestones)

ประโยชน์หลักของโลหะสังกะสีแท่งบริสุทธิ์ และโลหะสังกะสีผสม

โลหะสังกะสีแท่งบริสุทธิ์ (Zinc Metal)

- ใช้ในอุตสาหกรรมชุบเหล็กประเภทต่างๆ เพื่อป้องกันสนิม

- อุตสาหกรรมผลิตทองเหลือง

  - อุตสาหกรรมผลิตสังกะสีออกไซด์ เพื่อใช้ในอุตสาหกรรมผลิตยาง เช่น ยางรถยนต์

- อุตสาหกรรมผลิตถ่านไฟฉาย

- อื่นๆ

 2. โลหะสังกะสีผสม (Zinc Alloys)

  - ใช้ในอุตสาหกรรมผลิตชิ้นส่วนรถมอเตอร์ไซด์ อาทิ เช่น คาบูเรเตอร์ของรถมอเตอร์ไซด์

  และอุปกรณ์ชิ้นส่วนต่างๆ ในรถยนต์

  - ผลิตเครื่องใช้ภายในบ้าน และสำนักงาน อาทิ เช่น กลอนจับบานประตู และหน้าต่าง

  ก้านพัดลมติดเพดาน และ อื่นๆ

  - อุตสาหกรรมผลิตของเล่น เช่น รถยนต์เด็กเล่น ฯลฯ

  - อื่นๆ

3. กรดกำมะถัน (Sulphuric Acid)

- ใช้ในขบวนการบำบัดน้ำเสีย

- ใช้ผลิตสารส้ม

- ใช้ในอุตสาหกรรมปุ๋ยเคมี

- อื่นๆ

4. หินปูน (Limestones)

- ใช้ในอุตสาหกรรมก่อสร้าง และอื่นๆ

ปัจจัยสำคัญที่มีผลกระทบต่อโอกาสหรือข้อจำกัดการประกอบธุรกิจ

(1) บัตรส่งเสริมการลงทุน

บริษัทฯ
ได้รับสิทธิประโยชน์บางประการในฐานะผู้ได้รับการส่งเสริมการลงทุนตามพระราชบัญญัติส่งเสริมการลงทุน
พ.ศ. 2520
ซึ่งรวมถึงการยกเว้นอากรขาเข้าและภาษีการค้าสำหรับเครื่องจักรและอุปกรณ์ต่างๆบางอย่างที่นำเข้ามาเพื่อใช้เกี่ยวกับการผลิต
และการยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลสำหรับกำไรสุทธิประจำปีสำหรับการผลิตและจำหน่ายผลิตภัณฑ์แต่ละชนิดดังต่อไปนี้

1. กิจการผลิตโลหะสังกะสีแท่งบริสุทธิ์และโลหะสังกะสีผสม ประเภท 2.2
การถลุงแร่ตามบัตรส่งเสริมเลขที่ 1575/2539 ลงวันที่ 20 สิงหาคม 2539

ได้รับยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลสำหรับกำไรสุทธิที่ได้จากการประกอบกิจการที่ได้รับการส่งเสริมมีกำหนดเวลา
8 ปี (ถึง พ.ศ. 2547) นับแต่วันที่เริ่มมีรายได้จากการประกอบกิจการ นอกจากนี้ บริษัทฯ
ยังได้รับอนุญาตให้ได้รับลดหย่อนภาษีเงินได้นิติบุคคลสำหรับกำไรสุทธิที่ได้รับจากการลงทุนในอัตราร้อยละ
50 ของอัตราปกติมีกำหนด 5 ปี (ถึง พ.ศ. 2552)
นับจากวันที่พ้นกำหนดระยะเวลาที่ได้รับยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลดังกล่าว

2. กิจการสำรวจแร่ ประเภท 2.1 การสำรวจแร่ ตามบัตรส่งเสริมเลขที่ 1422/2537 ลงวันที่
11 กรกฎาคม 2537

ได้รับยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลสำหรับกำไรสุทธิที่ได้รับจากการประกอบกิจการที่ได้รับการส่งเสริม
มีกำหนดเวลา 8 ปี นับแต่วันที่มีรายได้จากการประกอบกิจการ นอกจากนี้ บริษัทฯ
ยังได้รับลดหย่อนภาษีเงินได้นิติบุคคลสำหรับกำไรสุทธิที่ได้รับการลงทุนในอัตราร้อยละ 50
ของอัตราปกติมีกำหนด 5 ปี
นับจากวันที่พ้นกำหนดระยะเวลาที่ได้รับยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลดังกล่าว

หมายเหตุ บริษัทฯ ยังไม่มีรายได้จากการสำรวจแร่ในพื้นที่ดังกล่าว ดังนั้นจึงไม่สามารถกำหนดวัน
หมดอายุได้

3. กิจการผลิตสังกะสีแคลไซน์ และกรดกำมะถัน ประเภท 2.3 การทำเหมืองหรือ การแต่งแร่
และประเภท 6.1 การผลิตเคมีภัณฑ์ขั้นอุตสาหกรรมมูลฐานตามบัตรส่งเสริมเลขที่ 1185/2536
ลงวันที่ 14 ตุลาคม 2536

ได้รับยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลสำหรับกำไรสุทธิเป็นเวลา 8 ปี (ถึง พ.ศ. 2547)
นับตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2539 นอกจากนี้บริษัทฯ
ยังได้รับอนุญาตให้ได้รับลดหย่อนภาษีเงินได้นิติบุคคลสำหรับกำไรสุทธิที่ได้รับจากการลงทุนในอัตราร้อยละ
50 ของอัตราปกติมีกำหนด 5 ปี (ถึง พ.ศ. 2552)
นับจากวันที่พ้นกำหนดระยะเวลาที่ได้รับยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลดังกล่าว

(2) เอกสารสิทธิ์สำคัญในการสำรวจและทำเหมือง

บริษัทฯ ได้รับเอกสิทธิ์ที่เกี่ยวกับการสำรวจและการทำเหมืองดังนี้

1. ประทานบัตรเลขที่ 20780/13286ได้รับอนุญาตให้ทำเหมืองแร่สังกะสี ตั้งอยู่ที่อำเภอแม่สอด
จังหวัดตาก เนื้อที่ 89 ไร่ 3 งาน 64 ตารางวา ประทานบัตรมีอายุ 25 ปี นับตั้งแต่วันที่ 18
ตุลาคม 2525 ถึงวันที่ 17 ตุลาคม 2550

2. ประทานบัตรเลขที่ 20781/13285ได้รับอนุญาตให้ทำเหมืองแร่สังกะสี ตั้งอยู่ที่อำเภอแม่สอด
จังหวัดตาก เนื้อที่ 71 ไร่ 2 งาน 44 ตารางวา ประทานบัตรมีอายุ 25 ปี นับตั้งแต่วันที่ 18
ตุลาคม 2525 ถึงวันที่ 17 ตุลาคม 2550

3. ประทานบัตรเลขที่ 20782/13287ได้รับอนุญาตให้ทำเหมืองแร่สังกะสี ตั้งอยู่ที่อำเภอแม่สอด
จังหวัดตาก เนื้อที่ 88 ไร่ 3 งาน 49 ตารางวา ประทานบัตรมีอายุ 25 ปี นับตั้งแต่วันที่ 18
ตุลาคม 2525 ถึงวันที่ 17 ตุลาคม 2550

4. ประทานบัตรเลขที่ 25697/14388ได้รับอนุญาตให้ทำเหมืองแร่สังกะสี ตั้งอยู่ที่อำเภอแม่สอด
จังหวัดตาก เนื้อที่ 5 ไร่ 2 งาน 43 ตารางวา ประทานบัตรมีอายุ 17 ปี นับตั้งแต่วันที่ 30
เมษายน 2534 ถึงวันที่ 29 เมษายน 2551

5. ประทานบัตรเลขที่ 30769/15525ได้รับอนุญาตให้ทำเหมืองแร่สังกะสี ตั้งอยู่ที่อำเภอแม่สอด

จังหวัดตาก เนื้อที่ 246 ไร่ 65 ตารางวา ประทานบัตรมีอายุ 15 ปี นับตั้งแต่วันที่ 11 กรกฎาคม
2545 ถึงวันที่ 10 กรกฎาคม 2560

6. ประทานบัตรเลขที่ 20803/13788ได้รับอนุญาตให้ทำเหมืองแร่หินปูนเพื่ออุตสาหกรรม

ตั้งอยู่ที่อำเภอเมือง จังหวัดตาก เนื้อที่ 61 ไร่ 1 งาน 22 ตารางวา ประทานบัตรมีอายุ 25 ปี
นับตั้งแต่วันที่

28 พฤษภาคม 2528 ถึงวันที่ 27 พฤษภาคม 2553

7.  อาชญาบัตรพิเศษเลขที่ 1/2545 เพื่อสำรวจแร่สังกะสี ตั้งอยู่ที่อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก

เนื้อที่ 10,000 ไร่ อาชญาบัตรพิเศษมีอายุ 2 ปี นับตั้งแต่วันที่ 25 มีนาคม 2545 ถึงวันที่ 24
มีนาคม 2547

8.  อาชญาบัตรพิเศษเลขที่ 2/2545 เพื่อสำรวจแร่สังกะสี ตั้งอยู่ที่อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก

เนื้อที่ 7,000 ไร่ อาชญาบัตรพิเศษมีอายุ 2 ปี นับตั้งแต่วันที่ 25 มีนาคม 2545 ถึงวันที่ 24
มีนาคม 2547

9.  อาชญาบัตรพิเศษเลขที่ 3/2545 เพื่อสำรวจแร่สังกะสี ตั้งอยู่ที่อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก

เนื้อที่ 10,000 ไร่ อาชญาบัตรพิเศษมีอายุ 2 ปี นับตั้งแต่วันที่ 25 มีนาคม 2545 ถึงวันที่ 24
มีนาคม 2547

(3) ข้อจำกัดในการประกอบธุรกิจ

เป็นเรื่องของลักษณะการประกอบธุรกิจเหมืองแร่โดยทั่วไป
ซึ่งต้องอาศัยทรัพยากรธรรมชาติซึ่งมีอยู่อย่างจำกัด จึงจำเป็นต้องหาแหล่งแร่ใหม่ๆ
มาทดแทนเพื่อดำรงสถานะทางการผลิตให้ต่อเนื่อง

3.2 การตลาดและภาวะการแข่งขัน

ปี 2547 บริษัทฯ มีรายได้จากการขายในงบการเงินรวม 5,673.8 ล้านบาท
ซึ่งรายได้หลักมาจากการจำหน่ายโลหะสังกะสีแท่งบริสุทธิ์ 68,263 เมตริกตัน โลหะสังกะสีผสม
45,444 เมตริกตัน และกรดกำมะถันจำนวน 97,924 เมตริกตัน

สรุปความเคลื่อนไหวตลาดโลหะสังกะสีในประเทศ ปี 2547 

อุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้องกับโลหะสังกะสีโดยรวมปรับตัวดีขึ้น
โดยความต้องการโลหะสังกะสีแท่งบริสุทธิ์ และโลหะสังกะสีผสมภายในประเทศรวมกันประมาณ
125,900 เมตริกตัน ปรับตัวเพิ่มขึ้นจากปีที่ผ่านมาประมาณร้อยละ 11.6 โดยในปี 2547
ปริมาณการใช้โลหะสังกะสีในประเทศมีการขยายตัวได้ดี
ในช่วงครึ่งปีแรกและชะลอตัวในช่วงครึ่งปีหลัง โดยมีปัจจัยต่างๆ ที่มีผลกระทบต่อตลาด เช่น :

-   แนวโน้มราคาน้ำมันในตลาดโลกรวมทั้งค่าระวางเรือที่ปรับตัวเพิ่มสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง

-   แนวโน้มอัตราดอกเบี้ยที่เพิ่มสูงขึ้น

-   การที่ราคาเหล็กยังคงปรับตัวสูงขึ้นทั่วโลกต่อเนื่องจากปี 2546
    มีผลทำให้ต้นทุนของผู้ผลิตเพิ่มขึ้น

-   การนำเข้าผลิตภัณฑ์สำเร็จรูปจากประเทศจีนมีราคาถูกกว่าผลิตในประเทศ

-   ราคาโลหะพื้นฐาน เช่น ทองแดง อลูมิเนียม ตะกั่ว
    รวมทั้งสังกะสีปรับตัวเพิ่มขึ้นมากในช่วงปลายปี ทำให้มีการชะลอการสั่งซื้อ

-   ปัญหาชายแดนภาคใต้และไข้หวัดนกก็มีผลทำให้ผู้บริโภคขาดความเชื่อมั่น

จากปัจจัยข้างต้นนั้นมีผลกระทบทั้งทางตรงและทางอ้อมต่อต้นทุนการผลิตที่เพิ่มสูงขึ้นอย่างมากในหลายอุตสาหกรรม
รวมทั้งกระทบต่อความเชื่อมั่นของผู้บริโภค อย่างไรก็ตามถึงแม้ตลาดจะชะลอตัวลงในช่วงปลายปี
แต่โดยเฉลี่ยทั้งปีแล้ว อุตสาหกรรมบางชนิดยังคงใช้โลหะสังกะสีเพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับปีที่ผ่านมา
เช่นอุตสาหกรรมชุบสังกะสีแผ่น สังกะสีออกไซด์ ชิ้นส่วนรถยนต์ เป็นต้น

สำหรับในปี 2547 บริษัทฯ มียอดขายโลหะสังกะสีรวมทั้งสิ้น จำนวน 113,708 เมตริกตัน มูลค่า
5,406 ล้านบาท โดยแบ่งเป็นการขายในประเทศร้อยละ 85 และ ส่งออกร้อยละ 15
ยอดขายในประเทศเพิ่มขึ้น ร้อยละ 6.9 เมื่อเปรียบเทียบกับปี 2546 โดยมียอดขายภายในประเทศ
รวมทั้งสิ้น 96,863 เมตริกตัน

สรุปภาวะการตลาดโลหะสังกะสีต่างประเทศ

เนื่องจากแนวโน้มของเศรษฐกิจโลกที่ปรับตัวดีขึ้น ทำให้ความต้องการโลหะสังกะสีเพิ่มขึ้น
โดยเฉพาะประเทศจีน ที่มีการนำเข้าวัตถุดิบที่ใช้ในภาคอุตสาหกรรมเกือบทุกชนิดรวมทั้งโลหะสังกะสี
จากการที่ประเทศจีนเคยเป็นผู้ส่งออกโลหะสังกะสีกลับกลายมาเป็นผู้นำเข้า
ในช่วงหลายปีที่ผ่านมาราคาโลหะสังกะสีนั้นต่ำกว่าปัจจัยพื้นฐาน
ทำให้มีการกลับเข้ามาลงทุนในธุรกิจโลหะสังกะสีเพิ่มมากขึ้น
ยังผลให้ราคาเฉลี่ยโลหะสังกะสีปรับตัวสูงขึ้นถึง 1,048 เหรียญสหรัฐต่อเมตริกตันในปี 2547
เพิ่มขึ้น 220 เหรียญสหรัฐต่อเมตริกตันเมื่อเทียบกับปี 2546 โดยเฉพาะในปลายไตรมาสที่ 4 ของปี
2547 ราคาโลหะสังกะสีได้ปรับตัวขึ้นไปสูงสุดถึงระดับ 1,270 เหรียญสหรัฐต่อเมตริกตัน
ซึ่งเป็นราคาที่สูงสุดในรอบ 7 ปี
โดยมีการคาดการณ์ว่าปริมาณความต้องการโลหะสังกะสีในโลกเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนประมาณ 10.342
ล้านเมตริกตันหรือเพิ่มขึ้น

ร้อยละ 4.8 เมื่อเทียบกับปี 2546 และอาจจะเพิ่มขึ้นต่อเนื่องได้ในปี 2548 เป็นจำนวนประมาณ
10.784 ล้านเมตริกตันหรือร้อยละ 4.3

ปริมาณการจำหน่ายไปต่างประเทศ 16,845 เมตริตันโดยมีสัดส่วนการส่งออกร้อยละ 15
ของยอดจำหน่ายทั้งหมดซึ่งลดลงจากปี 2546 ร้อยละ 27.7
โดยไปเพิ่มการจำหน่ายภายในประเทศแทน เนื่องจากมีผลตอบแทนที่ดีกว่า
ตลาดส่งออกโลหะสังกะสีที่สำคัญคือประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน ประเทศไต้หวัน
และประเทศเวียดนาม

(1) กลยุทธ์ทางการตลาด

- มีคลังเก็บสินค้าอยู่ที่อำเภอบางปะอิน นอกเหนือจากคลังสินค้าที่โรงถลุง จังหวัดตาก
ทั้งนี้เพื่อให้บริการจัดส่งสินค้าให้แก่ลูกค้าภายในประเทศได้อย่างมีประสิทธิภาพ และรวดเร็ว

- เน้นการขายผลิตภัณฑ์มูลค่าเพิ่มมากขึ้น

- เพิ่มความหลากหลายของผลิตภัณฑ์ เช่น โลหะสังกะสีผสมชนิดอื่นๆ
เพื่อสนองความต้องการของลูกค้า ทั้งในประเทศและต่างประเทศในแต่ละอุตสาหกรรม

- รักษาคุณภาพสินค้าให้ดีสม่ำเสมอ และให้ได้มาตรฐานโลก
รวมทั้งตอบสนองตามความต้องการของลูกค้า

- ให้บริการด้านข้อมูลทั่วๆ ไป ในวารสารสัมพันธ์ของบริษัทฯ โดยเน้นความรู้ด้านเทคนิค
และข้อมูลที่เป็นประโยชน์อื่นๆ

- เยี่ยมเยียนลูกค้าอย่างสม่ำเสมอ พร้อมทั้งให้บริการทางด้านเทคนิคเกี่ยวกับการใช้โลหะสังกะสี

- จัดสัมมนาตลอดจนฝึกอบรมเพื่อเผยแพร่ความรู้เกี่ยวกับการใช้โลหะสังกะสี โดยมีกลุ่มเป้าหมาย
คือ ลูกค้าของบริษัทฯ หน่วยงานภาครัฐฯ และเอกชน รวมถึงสถาบันการศึกษาต่างๆ

จากกลยุทธ์ทางการตลาดดังกล่าว ส่งผลลูกค้าในประเทศเกิดความเชื่อมั่น ความพึงพอใจกับ

คุณภาพสินค้า และการให้บริการที่มีประสิทธิภาพและรวดเร็ว ทำให้ลูกค้าหันมาสั่งซื้อสินค้าของบริษัทฯ

ซึ่งเป็นการใช้ผลิตภัณฑ์ที่ผลิตภายในประเทศมากขึ้นตามนโยบายของรัฐบาล
อันเป็นการช่วยประหยัดเงินตราของประเทศอีกทางหนึ่ง
นอกจากนี้ยังเน้นการให้บริการในการแก้ปัญหาทางด้านเทคนิคในการใช้โลหะสังกะสีและให้ความรู้ด้านวิชาการกับอุตสาหกรรมที่ใช้โลหะสังกะสีและหน่วยงานต่างๆ
ไม่ว่าจะเป็นภาครัฐ หรือภาคเอกชน เพื่อให้สามารถนำความรู้ไปพัฒนาขบวนการผลิต
และคุณภาพสินค้า ให้สามารถแข่งขันกับคู่แข่งในตลาดโลกได้
อีกทั้งให้เห็นถึงประโยชน์ของการใช้สังกะสีในผลิตภัณฑ์ต่างๆ
ซึ่งจะมีผลต่อการขยายตัวของการใช้โลหะสังกะสีภายในประเทศมากขึ้นในอนาคตด้วย

สำหรับตลาดต่างประเทศ เนื่องจากบริษัทฯ เป็นผู้ผลิตในประเทศไทยซึ่งใกล้ประเทศคู่ค้า

ทำให้สะดวกต่อการส่งมอบสินค้า นอกจากนี้ สินค้าของบริษัทฯ
ยังได้มาตรฐานสากลตามที่ได้จดทะเบียนไว้ในตลาด London Metal Exchange
จนเป็นที่ยอมรับของลูกค้าทั้งในประเทศและต่างประเทศ
ตลอดจนการบริการให้คำปรึกษาทางด้านเทคนิคอันเป็นจุดเด่นที่คู่แข่งบางรายไม่มี ทำให้บริษัทฯ
มีศักยภาพในการส่งออกโลหะสังกะสีผสมที่มีมูลค่าเพิ่ม

(2) การจัดจำหน่าย

 

 ตลาดภายในประเทศ

การจำหน่ายภายในประเทศ ส่วนใหญ่เป็นการขายตรงให้กับผู้ใช้ในอุตสาหกรรมต่างๆ

ตลาดต่างประเทศ

ปริมาณโลหะสังกะสีที่ส่งออกส่วนใหญ่เป็นการจำหน่ายผ่านบริษัทตัวแทน
โดยตลาดหลักที่ส่งออกโลหะสังกะสีผสมไปจำหน่ายได้แก่ ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน
ประเทศไต้หวัน และประเทศเวียดนาม

สัดส่วนการขายภายในประเทศคิดเป็นร้อยละ 85 ของผลผลิตทั้งหมด

(3) ลักษณะการใช้ผลิตภัณฑ์ของลูกค้า

ลักษณะการใช้ผลิตภัณฑ์ของลูกค้าทั้งภายในประเทศและต่างประเทศของโลหะสังกะสีแท่งบริสุทธิ์คือใช้ในอุตสาหกรรมชุบสังกะสีแผ่น
ท่อชุบทั่วไป ทองเหลือง ปลอกถ่านไฟฉาย สังกะสีออกไซค์ (เพื่อใช้ในอุตสาหกรรมยาง
เช่นยางรถยนต์) และอื่นๆ สำหรับโลหะสังกะสีผสมใช้ในอุตสาหกรรมของใช้ในครัวเรือน
เครื่องไฟฟ้า หัวซิป ของเด็กเล่น ชิ้นส่วนรถยนต์ และอื่นๆ
สำหรับอุตสาหกรรมที่ใช้โลหะสังกะสีเป็นวัตถุดิบในการผลิตมีมากมายหลายแขนง เช่น
อุตสาหกรรมท่อเหล็กชุบสังกะสี (ท่อน้ำประปา) หรือแผ่นเหล็กชุบสังกะสี (ใช้มุงหลังคา ทำรั้ว
ฯลฯ) ซึ่งอาจจะมีสินค้าชนิดอื่นๆ ที่จะสามารถนำมาใช้ทดแทนสินค้าเหล่านั้นได้ เช่น ท่อ PVC หรือ
กระเบื้องมุงหลังคา หรือการใช้อลูมิเนียมในชิ้นส่วนรถยนต์แทน โลหะสังกะสีผสม (Zinc Alloy)
ตลอดจนการนำเข้าผลิตภัณฑ์สำเร็จรูปจากจีนในราคาถูกกว่าที่ผลิตเองได้ภายในประเทศ เช่น
ผลิตภัณฑ์ทองเหลือง ถ่านไฟฉาย เป็นต้น

(4) ภาวะอุตสาหกรรมและการแข่งขัน

ปี 2547 ราคาเฉลี่ยโลหะสังกะสีในตลาดโลก ได้ปรับตัวสูงขึ้นจากปี 2546 โดยมีราคาเฉลี่ยทั้งปีที่
1,048 เหรียญสหรัฐต่อเมตริกตัน เพิ่มขึ้น 220 เหรียญสหรัฐต่อเมตริกตัน
คิดเป็นราคาเฉลี่ยที่เพิ่มขึ้นประมาณร้อยละ 26.5
สาเหตุมาจากสภาพแนวโน้มเศรษฐกิจโลกที่ดีขึ้นในตลาดสำคัญๆ
ที่มีผลต่อการใช้โลหะสังกะสีที่เพิ่มขึ้นอย่างมาก เช่น ประเทศสหรัฐอเมริกา และประเทศจีน
ประกอบกับการขาดแคลนวัตถุดิบ
คือสินแร่ในตลาดโลกทำให้โรงถลุงหลายรายต้องลดกำลังผลิตทำให้คาดการณ์ว่าโลหะสังกะสีแท่งบริสุทธิ์ในตลาดโลกจะเกิดขาดแคลน
ประกอบกับ Stocks ใน LME Warehouse มีแนวโน้มลดลงตลอด
รวมทั้งกองทุนต่างเข้ามาเก็งกำไรในกลุ่มโลหะพื้นฐานต่างๆ เช่น โลหะทองแดง โลหะตะกั่ว
รวมทั้งโลหะสังกะสี ปัจจัยเหล่านี้มีผลต่อตลาดโลหะสังกะสีทำให้ราคาโลหะสังกะสีปรับตัวเพิ่มขึ้นเป็น
1,270 เหรียญสหรัฐ ต่อเมตริกตัน เมื่อวันที่ 31 เดือนธันวาคม 2547 ซึ่งเป็นราคาที่สูงสุดในรอบ
7 ปีที่ผ่านมา

ในช่วงที่ผ่านมามีผู้ผลิตต่างประเทศส่งผลิตภัณฑ์โลหะสังกะสีเข้ามาจำหน่ายในประเทศหลายราย เช่น
โลหะสังกะสีจากประเทศออสเตรเลีย จีน และเกาหลีใต้ เป็นต้น อย่างไรก็ตาม บริษัทฯ
เชื่อมั่นว่าสามารถแข่งขันกับคู่แข่งต่างๆ ดังกล่าวได้ เนื่องจากบริษัทฯ
สามารถผลิตสินค้าที่ได้คุณภาพมาตรฐานจนเป็นที่ยอมรับของลูกค้าทั้งในประเทศและต่างประเทศ
และให้บริการที่ดี เช่น
การจัดส่งสินค้าที่รวดเร็วกว่าเมื่อเปรียบเทียบกับการนำเข้าสินค้าจากต่างประเทศ
และลูกค้าไม่ต้องรับภาระดอกเบี้ยจากการเก็บสต๊อกไว้ครั้งละจำนวนมากๆ
รวมถึงบริการทางด้านเทคนิคที่สามารถสร้างความพึงพอใจให้ลูกค้าได้เป็นอย่างดี

ในอนาคตถึงแม้ตลาดจะมีการเปิดเสรีมากขึ้น การแข่งขันรุนแรงขึ้น แต่บริษัทฯ
ก็เชื่อว่ากลยุทธ์ทางการตลาดที่กล่าวมาจะช่วยให้บริษัทฯ สามารถแข่งขันกับคู่แข่งขันได้
โดยเฉพาะการหันไปเพิ่มความหลากหลายของผลิตภัณฑ์โลหะสังกะสีผสมชนิดอื่นๆ ที่มีมูลค่าเพิ่ม
ตลอดจนเพิ่มการจำหน่ายภายในประเทศที่ให้ผลตอบแทนที่ดีกว่าการส่งออก

3.3 การจัดหาผลิตภัณฑ์

  (ก) ลักษณะการจัดให้ได้มาซึ่งผลิตภัณฑ์เพื่อจำหน่าย

การผลิต

1) การผลิตแร่สังกะสีซิลิเกตของเหมืองแม่สอด จังหวัดตาก

การผลิตแร่สังกะสีซิลิเกตของเหมืองแม่สอดจังหวัดตากเหมืองแม่สอดผลิตแร่สังกะสีซิลิเกตป้อนโรงถลุงสังกะสี
จังหวัดตาก เมื่อปี 2547 ผลิตแร่สังกะสีซิลิเกตได้ทั้งสิ้น 167,024 เมตริกตันแห้ง
มีเนื้อโลหะเฉลี่ยร้อยละ 26.04 การผลิตแร่สังกะสีซิลิเกตของเหมืองแม่สอดจนถึงปัจจุบัน
ได้ดำเนินงานมาเป็นปีที่ 21 ขณะนี้เหมืองแม่สอดมีปริมาณสำรองแร่สังกะสีซิลิเกต ประมาณ
3,554,000 เมตริกตันแห้ง มีเนื้อโลหะสังกะสีเฉลี่ยร้อยละ 12.67
โดยคาดว่าจะสามารถผลิตแร่เพื่อป้อนโรงถลุงฯ ได้อีกไม่น้อยกว่า 9 ปี
และกำลังทำการสำรวจหาแหล่งแร่เพิ่มเติมด้วย

ทั้งนี้เหมืองแม่สอดยังได้ผลิตหินปูนสำหรับอุตสาหกรรมก่อสร้างจำหน่ายเป็นผลพลอยได้ และในปี
2547 ได้ผลิตหินปูนรวมทั้งสิ้น 141,610 ลูกบาศก์เมตร โดยมีกำลังการผลิตรวมเท่ากับ 194,000
ลูกบาศก์เมตร

2)  การผลิตสังกะสีแคลไซน์ของโรงผลิตแคลไซน์ จังหวัดระยอง

โรงผลิตแคลไซน์จังหวัดระยองซึ่งเป็นโรงงานที่ทำการย่างหัวแร่สังกะสีซัลไฟด์ให้เป็นแคลไซน์
ก่อนจะส่งให้โรงถลุงสังกะสีที่จังหวัดตาก เพื่อทำการถลุงร่วมกับแร่สังกะสีซิลิเกตให้เป็นโลหะสังกะสี
บางส่วนของแคลไซน์ได้ส่งไปจำหน่ายยังโรงถลุงในต่างประเทศ
ในกระบวนการย่างหัวแร่เป็นแคลไซน์นี้ จะได้กรดกำมะถันความเข้มข้นร้อยละ 98.5
เป็นผลิตภัณฑ์พลอยได้ ในปี 2547 ผลิตแคลไซน์ได้ 98,773 ตัน และกรดกำมะถันจำนวน 116,722
ตัน โดยใช้แร่สังกะสีซัลไฟด์ไปเป็นจำนวน 111,306 ตัน ตามที่แสดงไว้ใน ตารางข้างล่าง

  -------------------- ---------------- ---------------- ----------------
  ผลผลิต                2545             2546             2547

  แคลไซน์ (ตัน)          113,764          98,743           98,773

  กรดกำมะถัน (ตัน)       116,722          98,063           101,994

  หัวแร่ซัลไฟด์ (ตัน)       132,496          109,377          111,306
  -------------------- ---------------- ---------------- ----------------

การผลิตแคลไซน์จำนวนที่ใกล้เคียงกับปี 2546 มีการเติมกำมะถันทำให้ได้กรดกำมะถันเพิ่มขึ้น
สามารถผลิตได้ตามความต้องการของโรงถลุง ซึ่งมากกว่าที่วางแผนไว้

3) การผลิตโลหะสังกะสีของโรงถลุงสังกะสี จังหวัดตาก

ในปี 2547 บริษัทฯ สามารถผลิตแผ่นสังกะสี (Cathode Zinc) รวมทั้งสิ้น 108,577 เมตริกตัน

คิดเป็นร้อยละ 97.8 ของกำลังการผลิต จำนวน 111,000 เมตริกตัน บริษัทฯ
ได้นำเข้าโลหะสังกะสีแท่งจากต่างประเทศจำนวน 13,744 เมตริกตัน
เพื่อนำมาหลอมผลิตภัณฑ์มูลค่าเพิ่ม ได้แก่ โลหะสังกะสีผสม (Zinc Alloys) ชนิดต่าง ๆ

ผลิตภัณฑ์สังกะสีและสังกะสีผสมที่ผลิตได้ในปี 2547 จำนวนทั้งสิ้น 115,112 เมตริกตัน แบ่งออก
เป็นประเภทต่าง ๆ ดังนี้

- โลหะสังกะสีแท่งบริสุทธิ์ (SHG Zinc) จำนวน 68,285 เมตริกตัน คิดเป็นร้อยละ 59.32

- โลหะสังกะสีผสม จำนวน 46,827 เมตริกตัน คิดเป็นร้อยละ 40.68

วัตถุดิบและผู้จำหน่ายวัตถุดิบ

ปี 2547 บริษัทฯ จัดซื้อและรับมอบวัตถุดิบแร่สังกะสีทั้งประเภททุติยภูมิ (Silicate, Oxide) และ
ปฐมภูมิ (Sulphide) จำนวนทั้งสิ้น 105,881 ตันแห้ง คิดเป็นเนื้อโลหะสังกะสีจากแร่ทุติยภูมิ
3,824 ตัน (ร้อยละ 7.13) และจากแร่สังกะสีปฐมภูมิ 49,826 ตัน (ร้อยละ 92.87)
แร่ดังกล่าวสามารถจำแนกตามแหล่งที่มาได้ดังนี้

1. แหล่งวัตถุดิบแร่ภายในประเทศและประเทศเพื่อนบ้าน เช่น ลาว และเวียดนาม
แร่ดังกล่าวส่วนใหญ่เป็นแร่สังกะสีทุติยภูมิ เพื่อป้อนโรงถลุงโลหะสังกะสี จ. ตากโดยตรง
คิดเป็นเนื้อโลหะสังกะสี 3,824 ตัน หรือร้อยละ 7.13

2.  แหล่งวัตถุดิบแร่จากต่างประเทศ ส่วนใหญ่เป็นแร่สังกะสีปฐมภูมิเพื่อป้อนโรงย่างแร่ จ. ระยอง
    จากแหล่งต่าง ๆ คือ อเมริกาใต้ ออสเตรเลีย และอเมริกาเหนือ
    คิดเป็นเนื้อโลหะสังกะสีจำนวน 49,826 ตัน หรือร้อยละ 92.87

วัตถุดิบแร่สังกะสีในตลาดโลกมีปริมาณน้อยลงในปีที่ผ่านมา
เนื่องจากเหมืองแร่หลายแห่งปิดดำเนินการหรือกำลังผลิตลดลงทำให้วัตถุดิบมีราคาแพงขึ้น
รวมทั้งค่าขนส่งทางเรือเพิ่มสูงขึ้นมาก
เพื่อลดภาระดังกล่าวบริษัทฯจึงวางแผนที่จะจัดหาแร่จากแหล่งแร่แม่สอดและบริเวณใกล้เคียงซึ่งส่วนใหญ่เป็นแร่สังกะสีทุติยภูมิให้มากขึ้นในระยะต่อไป

นอกจากวัตถุดิบที่บริษัทฯ จัดหามาข้างต้น โรงถลุงโลหะสังกะสี จ. ตาก ยังได้รับแร่สังกะสี
ซิลิเกตจากเหมืองแม่สอดอีกจำนวน 185,537 ตันแห้ง คิดเป็นเนื้อโลหะสังกะสีทั้งสิ้น 45,007 ตัน

(ข) ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม

ในปี 2547 บริษัทฯ ได้ดำเนินการต่างๆ เพิ่มเติมดังนี้

1) สำนักงานเหมืองแม่สอด จังหวัดตาก

บริษัทฯ ได้ปฏิบัติตามมาตรการป้องกัน แก้ไข/ลดผลกระทบและติดตามตรวจสอบสิ่งแวดล้อม
ตามการศึกษาผลกระทบสิ่งแวดล้อม โครงการเหมืองแร่สังกะสี ตามประทานบัตรเลขที่
20781/13285, 20780/13286, 20782/13287, 25697/14388 และ 30769/15525
มาโดยตลอดนับตั้งแต่ได้ประทานบัตร สำหรับในปี 2547
สามารถสรุปผลการดำเนินงานตามมาตรการดังกล่าว ได้ดังนี้

1. คุณภาพอากาศ มีการซ่อมบำรุงสิ่งที่ทำให้กำเนิดมลพิษทางอากาศทั้งหมดให้อยู่ในสภาพที่ดีเสมอ
อาทิ เครื่องจักร เครื่องยนต์ที่ใช้น้ำมันเชื้อเพลิง เพื่อให้สามารถดำเนินการผลิตโดยไม่ก่อมลพิษ
การฉีดพรมน้ำถนนเพื่อลดมลภาวะฝุ่น
และการปิดคลุมกระบะรถบรรทุกด้วยผ้าใบให้มิดชิดก่อนการขนส่งแร่ เป็นต้น

2. อุทกวิทยาน้ำผิวดิน
จัดระบบระบายน้ำโดยการปรับทิศทางน้ำให้น้ำที่ชะล้างไหลลงสู่บ่อกักเก็บตะกอนทั้ง 9 บ่อ
และก่อสร้างอาคารกรองตะกอนบริเวณท้ายบ่อกักเก็บตะกอนที่ 3 และ 6
เพื่อเพิ่มความมั่นใจในการระบายน้ำผ่านมาตรฐานคุณภาพน้ำทิ้งอุตสาหกรรม
สำหรับน้ำจากกระบวนการลอยแร่ จะไหลไปลงสู่บ่อกักเก็บหางแร่(Tailing Storage Basin)
และนำกลับมาใช้ใหม่ในกระบวนการลอยแร่

3. คุณภาพน้ำผิวดินและน้ำใต้ดิน ทำคันดินล้อมรอบพื้นให้ครอบคลุมพื้นที่ที่เปิดหน้าเหมือง
และดูแลรักษาบ่อเกรอะและบ่อซึมให้สามารถทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ

4. เสียง/ความสั่นสะเทือน/หินปลิวกระจาย
ควบคุมการใช้ปริมาณวัตถุระเบิดในเหมืองและอัตราส่วนผสมให้เป็นไปตามกำหนด

5. ภูมิประเทศ/ธรณีวิทยา ศึกษาสัดส่วนระหว่างการเปิดหน้าดินทิ้งต่อแร่ที่ผลิต คือ 1:8
การเปิดหน้าเหมืองแบบขั้นบันได และรักษาความชันหน้าเหมืองรวม 35 องศา

6. ทรัพยากรดินและกษัยการของดิน ไม่ใช้วัสดุปรับปรุงดินที่มีฤทธิ์ตกค้างทำให้ดินมีความเป็นกรด

7. นิเวศวิทยาทางน้ำ มีมาตรการติดตามตรวจสอบคุณภาพน้ำตามความถี่ที่กำหนด

8. นิเวศวิทยาทางบก ทรัพยากรป่าไม้ ได้รับความร่วมมือจากองค์การอุตสาหกรรมป่าไม้(ออป.)
ในการเข้าสำรวจพื้นที่ป่าและทำการลากไม้มีค่าออกจากพื้นที่ทำเหมือง และบริษัทฯ
ได้ดำเนินการควบคุมการตัดต้นไม้ โดยควบคุมไม่ให้มีการตัดนอกเหนือจากพื้นที่กำหนด
และทำการฟื้นฟูสภาพแวดล้อมในพื้นที่ที่สิ้นสุดการทำเหมืองแล้ว
ดำเนินโครงการปลูกป่าฟื้นฟูเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ
ในวโรกาสทรงเจริญพระชนมายุครบ 72 พรรษา
โดยการปลูกต้นไม้เพื่อฟื้นฟูพื้นที่ที่ผ่านการทำเหมืองแล้ว
นอกจากนี้ยังได้ปลูกพืชคลุมดินและไม้ยืนต้นในบริเวณโดยรอบ
ตลอดจนการปรับปรุงภูมิทัศน์ในบริเวณรอบๆ สำนักงานที่ก่อสร้างใหม่ เช่น โรงลอยแร่

9. การคมนาคม ควบคุมความเร็วของรถบรรทุก พร้อมปิดคลุมรถบรรทุกด้วยผ้าใบที่มิดชิด

10. สาธารณูปโภค การใช้น้ำลำห้วยแม่ตาว บริษัทฯ ใช้น้ำเฉพาะในบ้านพักพนักงานเท่านั้น
และได้สนับสนุนประชาชนในด้านการช่วยพัฒนาแหล่งน้ำ

11. การใช้ที่ดิน บริษัทฯ
ได้มีมาตรการในการควบคุมมิให้บุคคลภายนอกบุกรุกเข้าไปในพื้นที่หรือหาผลประโยชน์จากพื้นที่ภายในประทานบัตรโดยการจัดยามรอบพื้นที่

12. การจัดการกากของเสีย บริษัทฯ ได้ว่าจ้างองค์การบริหารส่วนตำบลพระธาตุผาแดง
ดำเนินการเก็บขยะภายในพื้นที่โครงการ

13. เศรษฐกิจและสังคม
จัดให้มีช่องทางรับฟังความคิดเห็นและข้อร้องเรียนจากราษฎรโดยดำเนินโครงการเปิดบ้านสานสัมพันธ์
(Open House) นำชาวบ้านหมู่บ้านแม่ตาวใหม่, ตำบลแม่ตาว มาชมกระบวนการทำเหมือง
และตอบข้อซักถาม, การรับคนเข้าทำงานจะพิจารณาคนในท้องถิ่นก่อน

14. โบราณคดีและสุนทรียภาพ ดำเนินการฟื้นฟูสภาพแวดล้อม กองเปลือกดิน ที่ทิ้งมูลดินทราย
โดยการปลูกพืชคลุมดิน(หญ้าแฝก, หญ้ารูซี่) ไม้ยืนต้นโตเร็ว(ยูคาลิปตัส) เพื่อปกคลุมและทัศนียภาพ

15. สาธารณสุข อาชีวอนามัยและความปลอดภัย ควบคุมการแพร่กระจายของฝุ่นละออง
ในการทำเหมืองมีเจ้าหน้าที่ความปลอดภัยในการทำงานตามประกาศกระทรวงมหาดไทย
จัดเรือนพยาบาลเพื่อรองรับเหตุฉุกเฉินและการตรวจสุขภาพประจำปี 2547
เพื่อเฝ้าระวังปัญหาสุขภาพของพนักงาน

มาตรการติดตามและตรวจสอบคุณภาพสิ่งแวดล้อม
เป็นการดำเนินการตามมาตรการในรายงานการวิเคราะห์ผลกระทบสิ่งแวดล้อมเช่นเดียวกัน
สามารถสรุปได้ ดังนี้

1.  คุณภาพอากาศในบรรยากาศ ฝุ่นละอองเฉลี่ย 3 วันต่อเนื่องในช่วงฤดูแล้ง (9-12
    กุมภาพันธ์ 2547) ค่าอยู่ระหว่าง 0.072-0.169 มิลลิกรัม/ลูกบาศก์เมตร
    ซึ่งมาตรฐานกำหนดไว้ไม่ให้เกิน 0.33 มิลลิกรัม/ลูกบาศก์เมตร

2.  คุณภาพน้ำผิวดิน ตรวจวัดน้ำในลำห้วยแม่ตาวตลอดลำห้วยก่อนผ่านพื้นที่โครงการ,
    ท้ายบ่อกักเก็บตะกอนของโครงการ และบริเวณชุมชนที่อยู่ท้ายน้ำต่อจากพื้นที่โครงการ
    ในช่วงฤดูแล้ง 1 ครั้ง ได้ดำเนินการเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2547 และในช่วงฤดูฝนทุกเดือน
    โดยเมื่อผลไปเปรียบเทียบกับมาตรฐานคุณภาพน้ำผิวดิน พบว่า pH, Lead, Cadmium, Zinc
    อยู่ในค่ามาตรฐานทุกค่า

3. คุณภาพน้ำใต้ดิน ตรวจวัด pH, Lead, Cadmium, Zinc, Hardness จำนวน 2 ครั้ง/ปี
ในช่วงฤดูแล้ง (กุมภาพันธ์ 2547) และฤดูฝน 1 ครั้ง (สิงหาคม 2547) พบว่า
ค่าอยู่ในมาตรฐานคุณภาพน้ำบริโภคทุกค่า

4. คุณภาพเสียงในบรรยากาศ ตรวจวัดปริมาณระดับความดังของเสียงในบรรยากาศ
พบว่าค่าเฉลี่ยอยู่ในเกณฑ์มาตรฐาน ตามประกาศคณะกรรมการสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ ฉบับที่ 15 พ.ศ.
2540
และพบว่าในบางช่วงเวลาระดับความดังของเสียงมีค่าสูงกว่ามาตรฐานเล็กน้อยเนื่องจากมีกิจกรรมการปรับปรุงพื้นที่ในบริเวณใกล้เคียงสถานีตรวจวัด

5. นิเวศวิทยาทางน้ำ ตรวจวัดโลหะหนักในเนื้อปลา วิเคราะห์ค่า Lead, Cadmium, Zinc
ดำเนินการ 2 ครั้ง/ปี คือ ในเดือนกุมภาพันธ์ และสิงหาคม 2547 จำนวน 2 สถานี
บริเวณต้นน้ำลำห้วยแม่ตาวก่อนผ่านพื้นที่โครงการและท้ายน้ำหลังจากผ่านพื้นที่โครงการแล้ว
พบว่ามีค่าสูงกว่ามาตรฐาน
แต่ทั้งนี้สัตว์น้ำในลำน้ำเดียวกันจะมีความสามารถในการสะสมโลหะหนักได้ต่างกัน

6. การคมนาคม มีการบันทึกจำนวนรถบรรทุกที่ผ่านเข้าออกโครงการตามข้อกำหนด

7. เศรษฐกิจและสังคม มีการสำรวจทัศนคติชุมชนโดยรอบเหมืองจำนวน 5 หมู่บ้านทุกๆ 2 ปี
ซึ่งครั้งล่าสุดดำเนินการไปเมื่อปี 2546

8. การสาธารณสุข อาชีวอนามัยและความปลอดภัย
มีการบันทึกผลการตรวจสุขภาพประจำปีของพนักงาน
และผลการรักษาโรคในชุมชนจากสถานีอนามัยตำบลพระธาตุผาแดง, สถานีอนามัยบ้านแม่กุเหนือ,
สถานีอนามัยปูเตอร์ และการบันทึกสถิติอุบัติเหตุของเหมือง

บริษัทฯ
ได้ปฏิบัติตามมาตรการป้องกันและแก้ไขผลกระทบสิ่งแวดล้อมของกรมอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่
โดยรวมแผนผังโครงการทำเหมืองเดียวกัน(ฉบับเพิ่มเติม วิธีการแต่งแร่) ลงวันที่ 2 ตุลาคม 2544
มีทั้งหมด 23 ข้อ สามารถสรุปได้ดังนี้

1.  มาตรการด้านการทำเหมืองแร่ ตัดต้นไม้เฉพาะพื้นที่ที่ทำเหมืองเท่านั้น,
    เปิดหน้าเหมืองแบบขั้นบันได ให้มีความกว้างของขั้นบันไดอย่างน้อย 4 เมตร สูง 6 เมตร
    ให้มีความลาดชันของหน้าเหมืองรวมไม่ให้เกิน 45 องศา ทำการระเบิดแร่วันละ 1 ครั้ง
    และจัดให้มีสัญญาณเตือนก่อนการระเบิด ขุดคูระบายน้ำเพื่อควบคุมตะกอนลงสู่ระบบกักเก็บตอน
    3 บ่อ

2.  มาตรการด้านการเก็บกองเปลือกดินทรายและเศษหินที่เกิดจากการทำเหมือง
    ดำเนินการแยกเก็บกองเปลือกดินจากการทำเหมืองเพื่อใช้ในการฟื้นฟูสภาพแวดล้อม,
    การสร้างคูและทำนบบริเวณลานทิ้งดินที่ 3 ให้น้ำไหลลงสู่บ่อดักตะกอน 3 บ่อ
    เพื่อตกตะกอนเป็นน้ำใสก่อนระบายลงสู่ห้วยแม่ตาว

3.  มาตรการด้านการแต่งแร่และการเก็บขังหางแร่ที่เกิดจากกระบวนการแต่งแร่
    สเปรย์น้ำในบริเวณที่ก่อให้เกิดฝุ่นละออง,
    ปล่อยน้ำเสียจากการล้างภาชนะที่ใช้บรรจุสารเคมีที่ใช้ในการลอยแร่ลงสู่เขื่อนกักเก็บหางแร่,
    ดำเนินการฝังกลบภาชนะบรรจุภัณฑ์ของสารเคมีจากกระบวนการลอยแร่อย่างถูกหลักสุขาภิบาล,
    ไม่ระบายน้ำขุ่นข้นที่เกิดจากกระบวนการลอยแร่ออกสู่ภายนอก
    ดำเนินการจัดสร้างคูและคันทำนบเพื่อเบี่ยงเบนน้ำผิวดินรอบเขื่อนกักเก็บหางแร่
    มีจุดปล่อยหางแร่ในเขื่อนฯ หลายจุด, ตรวจสอบการซึมผ่านของหางแร่บริเวณสันเขื่อน
    และรายงานผลการตรวจสอบข้างต้นและสถานะความแข็งแรงของสันเขื่อน
    สร้างบ่อกักเก็บน้ำขุ่นและหางแร่ฉุกเฉิน

4.  มาตรการด้านความปลอดภัยและสุขภาพอนามัย
    ดำเนินการฉีดพรมน้ำถนนทางขึ้นเหมืองและยุ้งแร่ การควบคุมน้ำหนักและปิดคลุมของรถขนส่งแร่
    พร้อมจัดอุปกรณ์ป้องกันภัยส่วนบุคคลให้กับพนักงาน

5.  มาตรการด้านการฟื้นฟูพื้นที่ทำเหมืองและกิจกรรมเกี่ยวเนื่อง
    ดำเนินการปรับสภาพพื้นที่และฟื้นฟูสภาพแวดล้อมในพื้นที่ที่ไม่ได้ทำเหมืองแล้ว เช่น
    การปลูกหญ้าแฝกเพื่ออนุรักษ์ดินและน้ำเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน 2547
    การปลูกหญ้ารูซี่เพื่อใช้คลุมดินในบริเวณที่ลาดชันและการปลูกไม้ยืนต้นบริเวณลานทิ้งดินที่ 3
    เป็นต้น

6.  มาตรการด้านการติดตามตรวจสอบคุณภาพสิ่งแวดล้อม
    ดำเนินการตรวจวัดคุณภาพน้ำและตะกอนท้องน้ำในลำห้วยแม่ตาว 5 สถานี
    และในบ่อดักตะกอนรวม 6 บ่อ ซึ่งบริษัทฯ
    ได้ว่าจ้างบริษัทที่ปรึกษาที่ขึ้นทะเบียนกับกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
    เป็นผู้ดำเนินการเก็บตัวอย่างและวิเคราะห์ ผลทุกค่าดัชนีอยู่ในเกณฑ์มาตรฐาน

บริษัทฯ ได้ปฏิบัติตามประกาศกรมทรัพยากรธรณี เรื่องการประกอบกิจการโรงโม่หิน ณ วันที่ 11
มิถุนายน 2539 ได้แก่

1. การป้องกันผลกระทบต่อคุณภาพอากาศ เช่น การคลุมผ้าใบและจำกัดความเร็วรถขนแร่ ขนหิน
การฉีดพรมน้ำตามเส้นทาง ระบบสเปรย์น้ำโรงโม่ เป็นต้น

2. การป้องกันผลกระทบต่อคุณภาพน้ำ เช่น มีบ่อดักตะกอนและทางระบายน้ำ
เก็บตัวอย่างน้ำเพื่อทำการวิเคราะห์เปรียบเทียบกับมาตรฐาน เป็นต้น

3. การป้องกันผลกระทบด้านเสียง และความสั่นสะเทือน เช่น การบำรุงรักษาเครื่องมือ
เครื่องจักรให้มีสภาพดี กำหนดเวลาและวางแผนการระเบิด เป็นต้น

4. การป้องกันผลกระทบด้านทัศนียภาพ เช่น ขยายขอบเขตการทำเหมืองเท่าที่จำเป็น
ปลูกต้นไม้เพื่อฟื้นฟูสภาพหลังจากการใช้พื้นที่ทำเหมืองเสร็จสิ้นแล้ว เป็นต้น

ในปี 2547 จากการศึกษาได้พบว่าพื้นที่ซึ่งอยู่ใกล้กับเหมืองแม่สอดจะมีระดับแคดเมียมผิดปกติ
ทันทีที่ทราบเรื่องดังกล่าว บริษัทฯ ได้ร่วมมือกับส่วนราชการในจังหวัดตากเพื่อแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้น
นอกจากนี้ยังว่าจ้างหน่วยงานอิสระเพื่อศึกษาที่มาของแคดเมียมและแนวทางการแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้น

สรุปค่าใช้จ่ายในด้านสิ่งแวดล้อมของเหมืองแม่สอด ปี 2545-2547

  ----------------------------------------------------- -----------------
  หมวดค่าใช้จ่าย                                           จำนวนเงิน (บาท)

  ปี 2545                                                

  การติดตามตรวจสอบคุณภาพสิ่งแวดล้อม                          449,245.00

  ฟื้นฟูสภาพแวดล้อมเหมืองผาแดง                               835.00

  ค่าจ้างเครื่องจักร/อุปกรณ์ด้านความปลอดภัยและสิ่งแวดล้อม           47,705.76

  การรายงานสิ่งแวดล้อมให้กับหน่วยราชการ                       21,451.92

  กิจกรรมส่งเสริมความปลอดภัยและสิ่งแวดล้อม (5ส)                3,965.41

  รวมทั้งสิ้น                                               523,203.09

  ปี 2546                                                

  การติดตามตรวจสอบคุณภาพสิ่งแวดล้อม                          571,284.47

  ฟื้นฟูสภาพแวดล้อมเหมืองผาแดง                               584,677.87

  ค่าจ้างเครื่องจักร/อุปกรณ์ด้านความปลอดภัยและสิ่งแวดล้อม           3,002.50

  การจัดการขยะมูลฝอย                                      55,000.00

  ทัศนศึกษาดูงานด้านสิ่งแวดล้อม                                25,118.60

  รวมทั้งสิ้น                                               1,239,083.44

  ปี 2547                                                

  การติดตามตรวจสอบคุณภาพสิ่งแวดล้อม                          1,229,751.63

  ฟื้นฟูสภาพแวดล้อมเหมืองผาแดง                               335,126.41

  ค่าจ้างเครื่องจักร/อุปกรณ์ด้านความปลอดภัยและสิ่งแวดล้อม           -

  การจัดการขยะมูลฝอย                                      50,000.00

  ทัศนศึกษาดูงานด้านสิ่งแวดล้อม                                3,840.00

  รวมทั้งสิ้น                                               1,618,718.04
  ----------------------------------------------------- -----------------

2) โรงผลิตแคลไซน์ จังหวัดระยอง

การรักษาสิ่งแวดล้อม และการอนุรักษ์พลังงานของโรงผลิตแคลไซน์ จังหวัดระยอง มีดังนี้

1. โรงผลิตแคลไซน์ได้รับการรับรองระบบการจัดการ ISO14001 เป็นรอบที่สองเมื่อวันที่ 19
มกราคม 2547 เราได้ผ่านการตรวจ ISO9001 ครั้งที่4 และ TIS/OHSAS18001 ครั้งที่ 3
จากภายนอกโดย BVQI เมื่อวันที่ 14 ธ.ค. 2547 ทางโรงงานมีความตั้งใจจะปรับ ISO14001
ให้เป็น Version 2004 และพยายามรวมให้เป็นระบบจัดการเดียวภายในปีนี้

2.
ในการเฝ้าระวังและดูแลค่าพลังและพลังงานไฟฟ้าที่นำเข้าจากการไฟฟ้าส่วนภูมิภาคโดยตั้งเป้าไว้ที่
280 kW และ 50,000 kWh/เดือน และ 250,000 kWh/เดือน
ในช่วงหยุดซ่อมบำรุงและในช่วงเดินโรงงานปรกติ
รวมทั้งความสามารถแยกจากการไฟฟ้าส่วนภูมิภาคเมื่อเวลาไฟฟ้าภูมิภาคมีปัญหา
ทำให้โรงผลิตแคลไซน์สามารถประหยัดเงินค่าไฟฟ้าลงได้ ประมาณ 0.5 ล้านบาท หรือ 7% ในปี
2547 ด้วยการปรับปรุงอย่างต่อเนื่องเราสามารถลดค่าไฟฟ้าจาก 13.6 ล้านบาทในปี 2540 เหลือ
6.8 ล้านบาท ในปี 2547 หรือ ประมาณ 50% ใน 7 ปี

3. เนื่องจากการรณณรงค์ในเรื่องความปลอดภัยอย่างต่อเนื่องทุกปี
ทำให้โรงแคลไซน์สามารถทำงานโดยปราศจากอุบัติเหตุถึงขั้นหยุดงานเป็นเวลา 5 ปีติดต่อกัน
สำหรับเป้าหมายในเรื่องความปลอดภัยที่ 1,500,000 ชั่วโมง คาดว่าคงจะทำได้ในเดือนมีนาคม
2548 นี้ ซึ่งก็จะครบ 6 ปี

4. สำหรับเรื่องผงแคลไซน์และผงของแร่ บริษัทฯ สามารถเก็บได้ 57 ตัน หรือน้อยกว่าปี 2546
ร้อยละ 35 ซึ่งได้มีการควบคุมดูแลการขนส่งให้มีผงแร่ ร่วงหล่นลงมาบนถนนให้น้อยลง
การเก็บผงแคลไซน์ และแร่ต่าง ๆ
นอกจากเป็นการประหยัดวัตถุดิบแล้วยังเป็นการรักษาสิ่งแวดล้อมไม่ให้ปนเปื้อนและลดต้นทุนการบำบัดน้ำปนเปื้อนโลหะหนักในบ่อน้ำฝนด้วย

5. ในปี 2547 นี้
โรงผลิตแคลไซน์สามารถควบคุมการปล่อยก๊าซซัลเฟอร์ไดออกไซด์ที่โรงผลิตกรดให้อยู่ในระดับ 227
ppm เฉลี่ยตลอดทั้งปี ในขณะที่ค่ามาตรฐานอยู่ที่ 500 ppm

3) โรงถลุงสังกะสี จังหวัดตาก

ในปี 2547 ได้ทำการปรับปรุงเพื่อลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม ดังนี้

1. น้ำเสีย (Wastewater) บริษัทฯ
สามารถเพิ่มผลผลิตโดยนำสังกะสีที่ปนอยู่ในน้ำเสียกลับเข้ากระบวนการผลิตได้รวมทั้งปีทั้งสิ้น 2,255
เมตริกตัน น้ำเสียหลังบำบัดส่วนใหญ่วนกลับเข้ากระบวนการผลิต (Recycle) และรดน้ำต้นไม้
และมีปริมาณน้อยที่ปล่อยออกสู่แม่น้ำปิง

2. กากแร่ (Residue) กากแร่หลังการสกัดสังกะสีออกและกากตะกอนน้ำเสีย
ถูกทำลายฤทธิ์ด้วยน้ำปูนขาวก่อนนำไปฝังกลบในบ่อเก็บกักที่ปูด้วยแผ่นพลาสติกโพลีเอธิลีนชนิดความหนาแน่นสูง
(High Density Polyethylene)

3. อากาศเสียจากกระบวนการผลิต

3.1 ก๊าซซัลเฟอร์ไดออกไซด์ (SO₂) จากกระบวนการผลิตกรดกำมะถัน
ถูกบำบัดที่โรงฟอกก๊าซชนิดเปียก (Wet Scrubber) โดยใช้สารละลายโซดาไฟเจือจาง (Dilute
Sodium Hydroxide) เป็นตัวดักจับก๊าซ SO₂ ก่อนปล่อยออกสู่บรรยากาศภายนอก
สารละลายโซดาไฟมีประสิทธิภาพสูงในการดักจับก๊าซ SO₂ เป็นผลให้ก๊าซปล่อยออก (Emission)
มีปริมาณ SO₂ ต่ำกว่า 100 ppm ซึ่งต่ำกว่ามาตรฐานกำหนด (500 ppm) ถึงกว่า 5 เท่า

3.2 ฝุ่นจากกระบวนการหลอมโลหะสังกะสี มีเครื่องดักจับฝุ่น (Baghouse)
ทุกกิจกรรมฝุ่นสังกะสีจะถูกนำกลับเข้ากระบวนการผลิต ฝุ่นอีกชนิดจากการหลอมตะกั่วเพื่อทำเป็น
Anodes ใช้ในกระบวนการแยกสังกะสีด้วยไฟฟ้าก็มี Baghouse สำหรับจับฝุ่นเช่นเดียวกัน
ฝุ่นที่ได้นำไปถลุงเป็นโลหะตะกั่ว กลับมาหลอมเป็น Anodes ใหม่ทั้งหมด

ผลการติดตามตรวจสอบคุณภาพสิ่งแวดล้อมตามมาตรการ EIA ซึ่งทั้งคุณภาพน้ำในแม่น้ำปิง น้ำใต้ดิน
อากาศที่ปล่อยออก อากาศบริเวณสถานที่ทำงาน และรอบ ๆ โรงงาน
อยู่ภายใต้เกณฑ์กำหนดมาตรฐานโดยกระทรวงอุตสาหกรรมและกระทรวงมหาดไทย