7.  ข้อพิพาททางกฎหมาย

7.1 บริษัทฟ้องเรียกชำระหนี้จากลูกหนี้ ดังนี้

1.  บริษัทได้ยื่นข้อพิพาทต่อสำนักงานอนุญาโตตุลาการ กระทรวงยุติธรรม ลูกหนี้ราย บริษัท
    อมิวส์เม้นท์เวิลด์

จำกัด เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2540 เรียกร้องให้ลูกหนี้ชำระค่าก่อสร้างตามสัญญาค้างชำระ
คืนเงินประกันผลงานก่อสร้างและชำระค่าผลงานก่อสร้างงานเพิ่มเติม
งานโครงการสวนสนุกฟิวเจอร์เวิลด์ รวม 39,142,065.47 บาท
ดอกเบี้ยค้างชำระจนถึงวันเสนอข้อพิพาทรวม 4,026,295.07 บาท รวมทั้งสิ้น 43,168,360.54
บาท สำนักงานอนุญาโตตุลาการวินิจฉัยชี้ขาด เมื่อวันที่ 10 มกราคม 2543
ให้ลูกหนี้ชำระหนี้ตามข้อเรียกร้องทุกประการ แต่ยังไม่สามารถติดต่อให้ลูกหนี้ชำระหนี้ได้
บริษัทจึงดำเนินการยื่นคำร้องต่อศาลแพ่งเพื่อพิจารณาไต่สวนและพิพากษาเพื่อบังคับคดี
คดีอยู่ในระหว่างบังคับคดี

2.  บริษัทได้ยื่นฟ้องคดีแพ่ง ต่อ บริษัท ภัทรมารีน่า จำกัด ในข้อหา ผิดสัญญารับสภาพหนี้
    เรียกชำระหนี้ค่าก่อสร้าง เป็นเงินรวม48,014,729.60 บาท เมื่อวันที่ 20 เมษายน 2542
    ศาลมีคำพิพากษาเมื่อวันที่ 19 มีนาคม 2545 ให้บริษัทชนะคดี ลูกหนี้ไม่อุทธรณ์
    คดีอยู่ในชั้นบังคับคดี

3.  บริษัทได้ยื่นฟ้องคดีแพ่งต่อ บริษัท เอส จี สตาร์ พร็อพเพอร์ตี้ จำกัด ในข้อหาผิดสัญญา
    เรียกชำระหนี้ค่าก่อสร้าง เป็นเงินรวม49,970,846.81 บาท เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม 2542
    ศาลล้มละลายกลางมีคำสั่งให้ฟื้นฟูกิจการของลูกหนี้
    โจทก์จึงต้องยื่นคำขอรับชำระหนี้เป็นในคดีฟื้นฟูกิจการของลูกหนี้ในรายละเอียดลำดับที่ 4

4.  บริษัทได้ยื่นคำขอรับชำระหนี้ค่าจ้างก่อสร้างและคืนเงินประกันผลงานต่อ บริษัท เอส จี
    สตาร์พร็อพเพอร์ตี้ จำกัด ในฐานะเจ้าหนี้รายที่ 39
    เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ได้มีคำสั่งให้ลูกหนี้ชำระหนี้เป็นจำนวนเงินรวม 42,519,126.50 บาท
    พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี ของต้นเงิน 31,793,806.32 บาท
    นับแต่วันถัดจากวันที่ศาลมีคำสั่งให้ฟื้นฟูกิจการ จนกว่าจะชำระเสร็จสิ้น
    ขณะนี้คดีอยู่ในระหว่างการปฏิบัติตามแผนฟื้นฟูกิจการของลูกหนี้
    และอยู่ในระหว่างนัดประชุมเจ้าหนี้เพื่อพิจารณาแก้ไขแผนฟื้นฟูกิจการของลูกหนี้

5.  บริษัทได้ยื่นฟ้องคดีแพ่ง ต่อ บริษัท หมู่บ้านเสรี จำกัด ในข้อหาผิดสัญญา เป็นเงินรวม
    15,225,623.09 บาท เมื่อวันที่ 25 มิถุนายน 2542 ศาลส่งจำหน่ายคดีชั่วคราว เนื่องจาก
    จำเลยถูกศาลล้มละลายกลางมีคำสั่งให้ฟื้นฟูกิจการ และบริษัทได้ยื่นคำขอรับชำระหนี้
    ในฐานะเจ้าหนี้รายที่ 84 แล้ว
    คดีนี้อยู่ระหว่างประชุมเจ้าหนี้เพื่อพิจารณาแผนฟื้นฟูกิจการของลูกหนี้

6.  บริษัทได้ยื่นฟ้องคดีแพ่ง ต่อ บริษัท วัฒนวนา จำกัด ในข้อหาผิดสัญญา
    รับสภาพความผิดและหักกลบลบหนี้ เป็นเงินรวม 82,556,630.25 บาท เมื่อวันที่ 31
    สิงหาคม 2542 ศาลได้มีคำพิพากษาเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม 2545ให้บริษัทชนะคดี
    ขณะนี้อยู่ในระหว่างการอุทธรณ์ของจำเลย

7.  บริษัทได้ยื่นฟ้องคดีแพ่ง ต่อ บริษัท แอลพีซีบี จำกัด ในข้อหาผิดสัญญา เป็นเงินรวม
    18,703,183.91บาท เมื่อวันที่ 17 มีนาคม 2543 ศาลมีคำพิพากษาเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน
    2545 ให้บริษัทชนะคดี ขณะนี้อยู่ระหว่างการอุทธรณ์ของจำเลย

8.  บริษัทได้ยื่นฟ้องคดีแพ่ง ต่อ บริษัท แอลพีซีจี จำกัด (หรือ บริษัท เดอะเสรีเซ็นเตอร์ จำกัด)
    ในข้อหาผิดสัญญา เป็นเงินรวม 58,211,578.13 บาท ศาลมีคำพิพากษาให้บริษัทชนะคดี
    คดีถึงที่สุดเนื่องจากจำเลยมิได้ยื่นอุทธรณ์ ขณะนี้อยู่ในชั้นบังคับคดี

9.  บริษัทได้ยื่นข้อพิพาทต่อสำนักอนุญาโตตุลาการ กระทรวงยุติธรรม ลูกหนี้ราย บริษัท แอลพีซีจี
    จำกัด (หรือ บริษัท เดอะเสรีเซ็นเตอร์ จำกัด) คณะอนุญาโตตุลาการได้มีคำสั่งชี้ขาด
    เมื่อวันที่ 29 สิงหาคม 2546 ให้ผู้คัดค้านชำระเงิน จำนวน 28,517,193.75 บาท
    พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปีของเงินต้น 26,717,003.51
    บาทนับแต่วันยื่นข้อร้องเป็นต้นไปจนกว่าชำระเสร็จให้แก่ผู้เรียกร้อง
    กรณีผู้พิพาทไม่ชำระเงินตามคำชี้ขาดของคณะอนุญาโตตุลาการ
    ผู้เรียกร้องขอให้ศาลพิพากษาคำชี้ขาดของอนุญาโตตุลาการ ภายในเดือนสิงหาคม 2547

7.2 บริษัทมีข้อพิพาทกับผู้ที่เป็นโจทก์ฟ้องคดีกับบริษัท ดังนี้

1. นายองอาจ ฉันทวานิช นางจริยา ฉันทวานิช ได้เป็นโจทก์ยื่นฟ้องคดีแพ่ง ต่อ ศาลแพ่ง
ในข้อหาละเมิด ให้รื้อถอนเรียกค่าเสียหาย เป็นเงิน 25,300,272.50 บาท เมื่อวันที่ 11
กุมภาพันธ์ 2542 ศาลมีคำพิพากษายกฟ้องของโจทก์ทั้งสองเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน 2546
เนื่องจากโจทก์ทั้งสองมิได้ยื่นอุทธรณ์ ขณะนี้ คดีอยู่ในชั้นบังคับคดี

  ลูกหนี้ค้างชำระซึ่งบริษัทได้ยื่นฟ้องตามรายละเอียดข้างต้น
  ได้มีการตั้งสำรองหนี้สูญไว้เต็มจำนวนแล้ว ดังนั้น

หากบริษัทได้รับชำระหนี้ จะบันทึกเป็นเงินสดรับจากลูกหนี้และจะทำให้ลดยอดค่าเผื่อหนี้สูญลง
สำหรับคดีในส่วนที่บริษัทถูกฟ้องร้อง ฝ่ายบริหารคาดว่าจะไม่เกิดความเสียหายใดต่อบริษัท
เนื่องจากบริษัทมิได้ดำเนินการก่อสร้างรุกล้ำที่ดินของโจทก์แต่อย่างใด
โดยบริษัทก่อสร้างในแนวเขตของทางสาธารณะ ซึ่งไม่มีความผิดดังที่โจทก์กล่าวหา