1. ปัจจัยความเสี่ยง

ปัจจัยเสี่ยงจากภายในและภายนอก ที่มีผลกระทบต่อการดำเนินธุรกิจของบริษัทสามารถสรุปได้ดังนี้

1.  ภาวะเศรษฐกิจและอัตราการขยายตัว ธุรกิจรับเหมาก่อสร้าง
    มีความสัมพันธ์โดยตรงกับภาวะเศรษฐกิจและอัตราการขยายตัวทางเศรษฐกิจของประเทศ
    ดังนั้น บริษัทจึงได้รับผลกระทบในช่วงเศรษฐกิจชะลอตัว อย่างไรก็ตาม
    การที่บริษัทมีความสามารถในการรับงานได้หลายประเภท
    ทำให้บริษัทสามารถกระจายความเสี่ยง เพื่อลดความเสียหายที่อาจเกิดขึ้นได้
    ภาวะเศรษฐกิจมีการปรับตัวดีขึ้นในช่วงระยะเวลาสั้น ๆ ช่วงหนึ่ง
    มีผลทำให้อัตราการขยายตัวของบริษัทเพิ่มขึ้นเล็กน้อย แต่ในช่วง 2
    ปีที่ผ่านมาภาวะเศรษฐกิจชะลอลงจากผลกระทบทางการเมืองทำให้งานในภาครัฐลดลงอย่างมาก
    เพื่อให้สามารถดำรงอยู่ในธุรกิจก่อสร้างได้
    บริษัทสนใจที่จะเข้าประมูลงานที่บริษัทชำนาญมากเป็นพิเศษและมีคู่แข่งน้อย มากขึ้น ได้แก่
    งานประเภทการทำท่อหรืออุโมงค์ใต้ดินขนาดใหญ่ งานระบบบำบัดน้ำเสีย เป็นต้น
    นอกจากนี้บริษัทยังได้ให้ความสนใจในการเข้าประมูลงานต่างประเทศมากขึ้น
    ทั้งในรูปของการประมูลในนามบริษัทผู้เดียวและในนามของกิจการร่วมค้า อย่างไรก็ตาม
    งานในภาคเอกชนยังคงมีความเสี่ยงในเรื่องสภาพคล่องของผู้ว่าจ้าง ซึ่งอาจจ่ายชำระล่าช้า
    บริษัทจึงต้องใช้ความระมัดระวังในการรับงานโครงการต่าง ๆ
    ทั้งงานภายในประเทศและงานต่างประเทศมากขึ้น

2.  การเปลี่ยนแปลงของราคาวัสดุ
    ต้นทุนวัสดุถือว่าเป็นต้นทุนหลักในการคำนวณเสนอราคาในการประมูล
    ซึ่งการเปลี่ยนแปลงด้านราคาของวัสดุต่าง ๆ มีผลกระทบโดยตรงต่อผลกำไรของบริษัท
    โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือการปรับขึ้นของราคาน้ำมันที่ส่งผลกระทบโดยตรงต่อต้นทุนงานก่อสร้างประเภทถนน
    และยังส่งผลกระทบต่อค่าจัดส่งวัสดุอื่นๆอีกด้วย นอกจากนี้ กรณีของวัสดุนำเข้าจากต่างประเทศ
    ต้นทุนจะปรับไปตามอัตราแลกเปลี่ยนในแต่ละช่วงเวลาอีกด้วยเช่นกัน

จากข้อมูลในอดีตที่ผ่านมาของบริษัท การเปลี่ยนแปลงของต้นทุนงานก่อสร้าง ขาย และบริการ เทียบกับรายได้งานก่อสร้าง ขาย และบริการ เป็นดังนี้

  ต้นทุนต่อรายได้ (ร้อยละ)

ปี 2545 87.91

  ปี 2546 91.87

  ปี 2547 96.95

  ปี 2548 100.61

  ปี 2549 93.37

  ปี 2550 114.71

  บริษัทมีนโยบายในการประมูลงานที่ผู้ว่าจ้างเป็นหน่วยงานของภาครัฐ
  หรือเป็นธุรกิจเอกชนที่มีความมั่นคงทางฐานะการเงิน
  โดยราคาที่ประมูลได้ต้องเกินกว่าต้นทุนก่อสร้างที่คำนวณได้ของโครงการนั้น ๆ นอกจากนี้
  หากโครงการใดต้องใช้วัสดุที่มีแนวโน้มราคาสูงขึ้น
  จะทำการสั่งซื้อหรือทำสัญญาตกลงราคาซื้อล่วงหน้าจากผู้ขาย

3.  การขาดแคลนแรงงานก่อสร้าง ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์เริ่มฟื้นตัว
    ทำให้เกิดการแย่งแรงงานกันระหว่างผู้รับเหมาก่อสร้าง แต่โดยปกติแล้ว
    บริษัทและธุรกิจรับเหมาก่อสร้างทั่วไป
    มักจะประสบปัญหาขาดแคลนแรงงานในช่วงเทศกาลสำคัญ เช่น วันปีใหม่ วันสงกรานต์ ดังนั้น
    บริษัทต้องมีการจูงใจ โดยเพิ่มอัตราค่าจ้างชดเชย
    ทำให้มีต้นทุนการดำเนินงานสูงขึ้นในบางช่วงเวลา โดยทั่วไปแล้วหากเป็นแรงงานทำงานทั่วไป
    บริษัทจะไม่ค่อยประสบปัญหา แต่หากเป็นแรงงานฝีมือ
    จะประสบปัญหาที่มีกับแรงงานฝีมือระดับผู้ชำนาญเท่านั้น
    โครงการก่อสร้างบางโครงการจะเน้นบางงานเป็นพิเศษ เช่น งานก่อสร้างบ้านราคาสูง
    ซึ่งจะประสบปัญหาเมื่อมีหลายโครงการที่ก่อสร้างพร้อมกัน
    ทำให้มีการแย่งแรงงานฝีมือระดับผู้ชำนาญกันระหว่างผู้รับเหมาก่อสร้าง ดังนั้น
    หากบริษัทได้งานลักษณะนี้ ต้องมีการวางแผนงาน
    รวมทั้งต้องมีการเจรจากันล่วงหน้ากับแรงงานฝีมือระดับผู้ชำนาญ

4.  เหตุการณ์ที่ไม่สามารถคาดการณ์ได้
    แม้ว่าบริษัทได้มีการคำนวณราคาโดยเผื่อค่าใช้จ่ายเพิ่มเติมเพื่อรองรับความเสี่ยง
    (CONTINGENCY COST) ไว้แล้วทุกครั้ง
    แต่บางครั้งมีข้อจำกัดในด้านระยะเวลาในการเตรียมตัวแก้ไขสถานการณ์
    หรือเหตุการณ์ซึ่งไม่สามารถคาดหมายได้ล่วงหน้าเกิดขึ้น ทำให้เกิดความเสียหายกับงาน
    โดยไม่สามารถเรียกร้องจากผู้ว่าจ้างได้ เช่น น้ำท่วม หรือภัยธรรมชาติต่าง ๆ เป็นต้น
    อย่างไรก็ตาม ในปี 2548 จนถึงปัจจุบัน
    บริษัทไม่ได้รับผลกระทบจากเหตุการณ์ที่ไม่สามารถคาดการณ์ได้ใด ๆ เลย

5.  การเปิดเสรีในภาคบริการ นโยบายการเปิดเสรีในภาคบริการ
    ซึ่งหมายความรวมถึงงานรับเหมาก่อสร้าง ทำให้จำนวนคู่แข่งขันจากบริษัทต่างชาติเพิ่มมากขึ้น
    ซึ่งบริษัทจะต้องเตรียมตัวพัฒนาบุคลากร อุปกรณ์ก่อสร้าง
    และเทคนิคการก่อสร้างให้ทันสมัยและสามารถแข่งขันกับบริษัทอื่น ๆ ได้ในระยะยาว

6.  ปัจจัยด้านแหล่งเงินทุนและอัตราดอกเบี้ย
    ธุรกิจรับเหมาก่อสร้างมีความจำเป็นต้องใช้เงินทุนหมุนเวียนสูง
    โดยเฉพาะในกรณีเป็นโครงการซึ่งต้องลงทุนด้านเครื่องจักรสูง
    ดังนั้นหากประสบปัญหาในการหาแหล่งสนับสนุนทางการเงิน ก็อาจทำให้โครงการมีปัญหาได้
    บริษัทเตรียมการแก้ไขปัญหาด้วยการขออนุมัติวงเงินสินเชื่อจากธนาคารพาณิชย์ต่าง ๆ มากขึ้น
    เป็นการสำรองเพื่อรองรับการขยายงานของบริษัท และเพื่อให้บริษัทมีทางเลือกมากขึ้น
    นอกจากนี้ ความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ย ที่อาจเกิดความผันผวนในอนาคต
    ก็อาจส่งผลต่อผลการดำเนินงานและกระแสเงินสดของบริษัทเช่นกัน
    บริษัทมิได้ใช้ตราสารอนุพันธ์ทางการเงินเพื่อป้องกันความเสี่ยงดังกล่าว

7.  ผลกระทบจากการใช้ระบบการแลกเปลี่ยนเงินตราแบบลอยตัว

  บริษัทยังมีความเสี่ยงจากการที่มีเงินลงทุนในบริษัทย่อย 2
  บริษัทในประเทศสหภาพพม่าเป็นเงินตราต่างประเทศ ทั้งสองบริษัทมีทุนชำระแล้วในส่วนของบริษัท
  เนาวรัตน์พัฒนาการ จำกัด (มหาชน) เท่ากับ 1.42 ล้านจ๊าด
  ซึ่งบริษัทมิได้ทำสัญญาป้องกันความเสี่ยงด้านอัตราแลกเปลี่ยนไว้เนื่องจากเป็นเงินทุนระยะยาว
  ราคาทุนที่บริษัทได้ลงทุนในสองกิจการเป็นจำนวนเงินรวม 22 ล้านบาท ซึ่งเท่ากับร้อยละ 0.55
  ของสินทรัพย์รวม ตามงบการเงินรวมของบริษัท ณ 31 ธันวาคม 2550
  แต่สำหรับค่าผลงานที่รับเป็นเงินตราต่างประเทศ
  บริษัทจะทำสัญญาขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้าไว้กับธนาคารเป็นระยะ ๆ
  ตามแนวโน้มอัตราแลกเปลี่ยนเพื่อเป็นการป้องกันความเสี่ยงด้านอัตราแลกเปลี่ยน

  8. การให้ความช่วยเหลือแก่กิจการที่เกี่ยวข้องกัน ได้แก่
  ภาระจากการค้ำประกันหนี้สินให้แก่บริษัท พรีเมียร์เอ็นเตอร์ไพรซ์ จำกัด (มหาชน)

บริษัทมีภาระจากการค้ำประกันหนี้สินจำนวนประมาณ 158 ล้านบาท ให้แก่บริษัท
พรีเมียร์เอ็นเตอร์ไพรซ์ จำกัด (มหาชน) (“พรีเมียร์”) กับบริษัทเงินทุนหลักทรัพย์ กรุงไทยธนกิจ
จำกัด (มหาชน) และบริษัทเงินทุนหลักทรัพย์ ธนสยาม จำกัด (มหาชน) ต่อมา
ทั้งสองบริษัทได้โอนสิทธิเรียกร้องในหนี้สินทั้งจำนวนให้แก่ธนาคารไทยธนาคาร จำกัด (มหาชน)
ซึ่งพรีเมียร์ได้ประสบปัญหาด้านการเงินและได้เข้าสู่กระบวนการปรับโครงสร้างหนี้ภายใต้กฎหมายล้มละลาย
ซึ่งศาลฎีกาได้มีคำพิพากษาให้ความเห็นชอบในแผนฟื้นฟูกิจการนี้แล้ว
โดยแผนฟื้นฟูกิจการของพรีเมียร์ได้ระบุชำระคืนหนี้สินให้แก่ธนาคารทั้งจำนวนเป็นหุ้นของพรีเมียร์
ซึ่งพรีเมียร์ได้นำส่งใบหุ้นให้แก่เจ้าหนี้ทุกรายครบถ้วนแล้ว บริษัทได้ติดต่อไปยังธนาคาร
เพื่อขอรับหนังสือค้ำประกันดังกล่าวคืนจากธนาคาร
รวมทั้งได้เสนอว่าหากไม่สามารถส่งคืนให้ได้เนื่องจากเอกสารสูญหายหรือประสงค์จะเก็บไว้เป็นข้อมูล
ก็สามารถออกหนังสือปลดภาระค้ำประกันให้แก่บริษัทได้เช่นกัน ปัจจุบันบริษัทยังไม่ได้รับการติดต่อใด
ๆ จากธนาคาร อย่างไรก็ตาม บริษัทเชื่อว่าจะพ้นจากความรับผิดในฐานะผู้ค้ำประกันหนี้สิน
จึงมิได้บันทึกสำรองค่าเผื่อผลเสียหายจากการค้ำประกันเงินกู้ไว้ในบัญชี ซึ่งจนถึงปัจจุบัน
บริษัทยังไม่เคยได้รับการติดต่อให้ชดใช้แทนในฐานะผู้ค้ำประกันเงินกู้ดังกล่าว

  9. โครงการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์

  ปัจจุบัน บริษัทเริ่มขยายธุรกิจไปในด้านการลงทุนพัฒนาอสังหาริมทรัพย์
  แม้จะมีความเสี่ยงในแง่ที่เป็นธุรกิจที่บริษัทยังไม่เคยทำมาก่อน
  แต่บริษัทก็ได้ให้ความสนใจศึกษามานานพอควร
  เริ่มต้นด้วยการลงทุนร่วมกับผู้อื่นที่มีประสบการณ์มานาน หากเป็นการลงทุนแต่เพียงผู้เดียว
  บริษัทจะว่าจ้างให้บริษัทที่มีความชำนาญทำการศึกษาโครงการที่บริษัทสนใจลงทุนก่อนที่จะเริ่มดำเนินโครงการต่อไป
  เช่น โครงการที่เกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นต้น

10. การจ่ายค่าตอบแทนพิเศษแก่คณะผู้บริหาร

  การจ่ายค่าตอบแทนพิเศษแก่คณะผู้บริหารเป็นไปตามแผนฟื้นฟูกิจการของบริษัท
  จำนวนเงินค่าตอบแทนพร้อมดอกเบี้ยคำนวณถึง 31 ธันวาคม 2550 เท่ากับ 115.67 ล้านบาท
  บริษัทบันทึกตั้งเป็นค่าใช้จ่ายค้างจ่ายตามมาตรฐานบัญชีที่ถูกต้องเมื่อคณะกรรมการบริษัทอนุมัติให้จ่ายชำระค่าตอบแทนนี้ได้
  ส่วนการจ่ายชำระจริงให้คณะผู้บริหารจะกระทำต่อเมื่อบริษัทมีเงินสดเหลือเพียงพอ
  และต้องไม่กระทบต่อการดำเนินงานของบริษัทแต่ประการใด

11. เงินลงทุนใน Meeyahta International Hotel Limited
    ซึ่งเป็นบริษัทย่อยในประเทศสหภาพพม่า

  บริษัทลงทุนใน Meeyahta International Hotel Limited (“MIHL”)
  ประเทศสหภาพพม่า ในอัตราส่วนร้อยละ 52.57 ของทุนจดทะเบียน 1.75 ล้านจ๊าด
  เพื่อดำเนินธุรกิจ Serviced Apartment
  โดยการเช่าที่ดินจากการรถไฟประเทศสหภาพพม่าเป็นเวลา 30 ปี เริ่มตั้งแต่ปี 2542
  และเมื่อครบสัญญา 30 ปี สามารถต่ออายุสัญญาได้อีก 10ปี

  ในระหว่างไตรมาสแรกของปี 2550 MIHL
  ได้รับหนังสือขอยกเลิกสัญญาเช่าที่ดินในโครงการจากรัฐบาลสหภาพพม่า เนื่องจาก MIHL
  ไม่ได้ปฏิบัติตามสัญญาเกี่ยวกับการปรับปรุงอาคารและค้างชำระค่าเช่าตั้งแต่ปี 2541
  จำนวนเงินรวมประมาณ 5 ล้านเหรียญสหรัฐอเมริกา ต่อมา
  เพื่อเป็นการรักษาสิทธิในฐานะเจ้าหนี้ร่วมและชะลอการยกเลิกสัญญา บริษัทได้ดำเนินการฟ้องร้อง
  MIHL เพื่อเรียกชำระคืนค่าก่อสร้างโครงการนี้
  ขณะนี้คดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลชั้นต้นของประเทศสหภาพพม่า

  นอกจากนี้ในระหว่างไตรมาสที่ 3 ของปี 2550 กลุ่ม Serge Pun ซึ่งเป็นผู้ถือหุ้นรายย่อยของ
  MIHL ได้มีหนังสือแจ้งมายังบริษัท ระบุว่าบริษัททำผิดสัญญาร่วมลงทุนและเรียกร้องให้บริษัทโอนหุ้น
  MIHL ให้กลุ่ม Serge Pun บริษัทได้ทำหนังสือชี้แจงกับกลุ่ม Serge Pun
  แล้วว่าบริษัทมิได้ผิดสัญญาร่วมลงทุนตามที่กล่าวอ้างแต่ประการใด

  จากกรณีที่ MIHL ได้รับหนังสือยกเลิกสัญญาเช่าจากรัฐบาลสหภาพพม่า MIHL
  มิได้ลงบันทึกตั้งด้อยค่าแต่อย่างใด
  เพราะบริษัทได้เคยบันทึกบัญชีทรัพย์สินด้อยค่าแล้วบางส่วนเป็นจำนวนเงิน 5,694,020
  เหรียญสหรัฐอเมริกา นอกจากนี้
  จากการที่บริษัทได้บันทึกบัญชีเทียบเท่าบริษัทรับผิดชอบเต็มตามเงินลงทุนใน MIHL
  และเงินให้กู้ยืมแก่ MIHL เต็มจำนวนแล้ว ดังนั้น เหตุการยกเลิกสัญญาเช่า และ/หรือ
  การถูกยึดอาคารสร้างในพื้นที่สัญญาเช่า จึงไม่มีผลกระทบใด ๆ ต่อบริษัท
  ส่วนลูกหนี้การค้าค่าก่อสร้าง MIHL
  บริษัทได้บันทึกสำรองค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญไว้เต็มจำนวนแล้วเช่นกัน

  ส่วนค่าเช่าค้างชำระแก่การรถไฟสหภาพพม่า เป็นภาระของ MIHL
  ไม่สามารถมาเรียกร้องจากบริษัท เนาวรัตน์พัฒนาการ จำกัด (มหาชน) ได้
  รวมทั้งเงินให้กู้ยืมแก่ MIHL โดยกลุ่ม Serge Pun นั้น บริษัท เนาวรัตน์พัฒนาการ จำกัด
  (มหาชน) ไม่ต้องรับผิดชอบชำระแทน MIHL แต่ประการใด