ปัจจัยความเสี่ยง

ปัจจัยความเสี่ยง

เศรษฐกิจในปี 2549 ค่อนข้างชะลอตัว สาเหตุหลักเกิดจากการเปลี่ยนแปลงทางการเมือง
ราคาน้ำมันที่ยังคงอยู่ในระดับสูง สถานการณ์ไม่สงบทางภาคใต้
ภัยทางธรรมชาติทั้งในและต่างประเทศ ซึ่งส่งผลกระทบต่อการดำเนินธุรกิจเพิ่มขึ้นมาก
เครือซิเมนต์ไทย (SCG) ได้ติดตามสถานการณ์ต่างๆ อย่างใกล้ชิด เพื่อกำหนด
แนวทางการดำเนินธุรกิจให้เหมาะสม โดยพิจารณาปัจจัยความเสี่ยงแยกตามกลุ่มธุรกิจ ดังนี้

ความเสี่ยงที่สำคัญจากการดำเนินธุรกิจของบริษัทใน SCG

  1.1 ธุรกิจเคมีภัณฑ์ (SCG Chemicals)

  1.1.1 ความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาวัตถุดิบและผลิตภัณฑ์ในตลาดโลก

  ราคาผลิตภัณฑ์เคมีภัณฑ์และวัตถุดิบหลัก (Naphtha) ในตลาดโลกมีความผันผวนสูง
  เนื่องมาจากการเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจ การเมือง และภัยทางธรรมชาติ
  รวมทั้งการเปลี่ยนแปลงด้านอุปสงค์และอุปทานของผลิตภัณฑ์เคมีภัณฑ์
  และวัตถุดิบหลักที่ใช้ในกระบวนการผลิตที่จะส่งผลกระทบต่อธุรกิจทั้งในเชิงบวกและเชิงลบ
  ทำให้ธุรกิจต้องติดตามประเมินสถานการณ์อย่างใกล้ชิด
  พร้อมทั้งกำหนดกลยุทธ์ในการบริหารความเสี่ยงที่เหมาะสม
  โดยธุรกิจได้ดำเนินการลดต้นทุนการผลิตและต้นทุนทางการเงินอย่างต่อเนื่อง
  ตลอดจนปรับปรุงประสิทธิภาพการผลิต นอกจากนี้
  ธุรกิจยังให้ความสำคัญต่อการดำเนินอุตสาหกรรมปิโตรเคมีขั้นปลายและอุตสาหกรรมปิโตรเคมีขั้นต่อเนื่อง
  เพื่อให้เกิดองค์ประกอบที่สมบูรณ์ (Synergy) ในสายการผลิต
  รวมทั้งการมุ่งเน้นไปที่ผลิตภัณฑ์ที่เป็นสินค้า High Value-added ที่มี Margin สูง
  และมีความผันผวนของราคาน้อยกว่า

  1.1.2 ความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยน

  ธุรกิจมีนโยบายในการลดผลกระทบจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนโดยการสร้างสมดุลระหว่างราคาผลิตภัณฑ์เคมีภัณฑ์และวัตถุดิบหลัก
  (Naphtha) ที่อิงกับสกุลเงินดอลลาร์สหรัฐฯ (Natural Hedging)
  รวมถึงการซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า และการใช้เครื่องมือทางการเงินอื่นที่เหมาะสม
  ซึ่งช่วยลดผลกระทบจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนลงได้

  1.2 ธุรกิจกระดาษ (SCG Paper)

  1.2.1 ความเสี่ยงจากการจัดหาเศษกระดาษและไม้ยูคาลิปตัส

  จากแผนการขยายกำลังผลิตกระดาษอุตสาหกรรมของผู้ผลิตภายในประเทศกว่า 700,000 ตัน
  ในช่วงปี 2549 - 2550 ทำให้ปริมาณความต้องการใช้เศษกระดาษ
  ซึ่งเป็นวัตถุดิบหลักในการผลิตกระดาษอุตสาหกรรมเพิ่มขึ้น
  ส่งผลให้ระดับราคาเศษกระดาษภายในประเทศมีแนวโน้มสูงขึ้น เนื่องจากแข่งขันกันรับซื้อ ดังนั้น
  เพื่อลดความเสี่ยงจากการขาดแคลนเศษกระดาษและการทำสงครามราคา
  ฝ่ายจัดการจึงได้มีนโยบายเพิ่มการจัดหาผ่านโรงอัดเศษกระดาษของธุรกิจ
  รวมกับเศษกระดาษจากโรงกล่องจาก 65% เป็น 70% ของปริมาณความต้องการ
  โดยมีแผนจัดตั้งโรงอัดเศษกระดาษเพิ่มอีก 3 แห่งในปี 2550 และร่วมกับธุรกิจจัดจำหน่ายของ
  SCG เพิ่มการจัดหาจากประเทศเพื่อนบ้านอีก 2 แห่ง
  สำหรับความเสี่ยงจากการจัดหาไม้ยูคาลิปตัส ซึ่งเป็นวัตถุดิบหลักในการผลิตเยื่อกระดาษเริ่มลดลง
  เนื่องจากปริมาณการส่งออกชิ้นไม้สับ (Woodchip) ลดลงจากค่าเงินบาทที่แข็งขึ้น ทั้งนี้
  ฝ่ายจัดการยังคงให้ความสำคัญกับโครงการส่งเสริมการปลูกไม้ยูคาลิปตัสอย่างต่อเนื่อง

  1.2.2 ความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยน

  จากแนวโน้มค่าเงินบาทที่แข็งค่าขึ้นอย่างต่อเนื่อง และยังคงมีความผันผวนอยู่นั้น
  ได้ส่งผลกระทบต่อทั้งต้นทุนการผลิต และรายได้จากการขาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากการส่งออก
  นอกจากนี้
  ยังส่งผลกระทบให้เกิดการแข่งขันด้านราคาขายในประเทศจากสินค้านำเข้าที่มีราคาต่ำลงด้วย
  เพื่อลดความเสี่ยงจากความผันผวนดังกล่าว ฝ่ายจัดการได้มุ่งเน้นการบริหารจัดการด้านการเงิน
  สำหรับสินค้านำเข้าและส่งออกร่วมกัน รวมทั้งเน้นการพัฒนาสินค้าและบริการใหม่ ๆ
  เพื่อสร้างความได้เปรียบเหนือคู่แข่งขัน

  1.3 ธุรกิจซิเมนต์ (SCG Cement)

  1.3.1 ความเสี่ยงจากต้นทุนพลังงาน

  การที่ถ่านหิน (Coal)
  ซึ่งเป็นเชื้อเพลิงหลักในการผลิตปูนซีเมนต์มีความผันผวนด้านราคาส่งผลให้ต้นทุนการผลิตปูนซีเมนต์สูงกว่าที่ประมาณการไว้
  ธุรกิจได้แก้ปัญหาดังกล่าวโดยการเพิ่มการใช้เชื้อเพลิงทดแทน การสำรวจแหล่งเชื้อเพลิงใหม่
  การทำสัญญาซื้อขายถ่านหินระยะยาว และการลงทุนในโครงการผลิต /
  ใช้พลังงานที่มีประสิทธิภาพ

  1.3.2 ความเสี่ยงจากความต้องการสินค้าลดลง

  ปลายปี 2549 ความต้องการสินค้าซีเมนต์ในประเทศลดลง
  เนื่องจากอุทกภัยซึ่งครอบคลุมพื้นที่หลายจังหวัด การชะลอตัวของภาคการก่อสร้าง
  และการชะลอตัวของโครงการก่อสร้างสาธารณูปโภคพื้นฐาน
  ธุรกิจได้แก้ปัญหาดังกล่าวโดยเน้นการส่งออก เพื่อรักษาระดับการผลิตให้คงที่

  1.4 ธุรกิจผลิตภัณฑ์ก่อสร้าง (SCG Building Materials)

  1.4.1 ความเสี่ยงจากการแข่งขัน

  จากภาวะเศรษฐกิจที่มีแนวโน้มการชะลอตัว จึงส่งผลให้ตลาดมีการแข่งขันที่รุนแรงเพิ่มขึ้น
  ดังนั้นเพื่อเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขัน
  ฝ่ายจัดการจึงให้ความสำคัญกับการวิจัยและพัฒนาสินค้า บริการ และกระบวนการทำงาน
  โดยได้ออกผลิตภัณฑ์ใหม่ที่มีมูลค่าสูงขึ้น(High Value-added Products)
  ที่สอดคล้องกับความต้องการและรูปแบบการใช้ชีวิต (Lifestyle) ของลูกค้า นอกจากนี้
  เพื่อลดความเสี่ยงจากการที่ต้องพึ่งพิงตลาดในประเทศเพียงแห่งเดียว
  ธุรกิจจึงได้มีการขยายฐานการส่งออกให้เพิ่มมากขึ้น

  1.5 ธุรกิจจัดจำหน่าย (SCG Distribution)

  1.5.1 ความเสี่ยงจากการแข่งขันในธุรกิจโลจิสติกส์

  การเข้ามาของคู่แข่งด้านการขนส่งรายใหม่ เนื่องจากตลาดมีปริมาณการขนส่งที่มากขึ้น
  รวมถึงต้นทุนค่าขนส่งที่เพิ่มขึ้นจากราคาน้ำมัน อาจส่งผลกระทบต่อธุรกิจนี้
  เพื่อลดความเสี่ยงดังกล่าว ฝ่ายจัดการได้ดำเนินการเพื่อเพิ่มความสามารถในการแข่งขัน เช่น
  การพัฒนารูปแบบรถขนส่งให้เป็นแบบ Multi Purpose Vehicle
  เพื่อให้บรรทุกสินค้าได้หลายประเภท การพัฒนาระบบ IT
  เพื่อช่วยบริหารงานจัดส่งอย่างมีประสิทธิภาพ การรวมเที่ยวขนส่งสินค้าให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น
  การเปลี่ยน Mode การขนส่งไปใช้ทางเรือหรือรถไฟเพื่อประหยัดต้นทุนมากยิ่งขึ้น และจัดตั้ง
  Public Truck Station
  เพื่อเพิ่มปริมาณรถขนส่งให้เพียงพอกับความต้องการของลูกค้าและสามารถแข่งขันด้านราคากับคู่แข่งขันรายอื่นได้

  1.5.2 ความเสี่ยงจากการที่ผู้ผลิตขายตรงกับลูกค้าในธุรกิจการค้าระหว่างประเทศ

  การเป็นตัวแทนซื้อมาขายไปให้ทั้งบริษัทภายในและภายนอก SCG
  หากผู้ผลิตติดต่อซื้อขายกับลูกค้าโดยไม่ผ่านตัวแทน
  อาจส่งผลให้ธุรกิจนี้สูญเสียผลประโยชน์ทั้งในด้านรายได้และส่วนแบ่งตลาด
  เพื่อลดความเสี่ยงดังกล่าว ฝ่ายจัดการเน้นการจัดหาสินค้าจากผู้ผลิตรายใหม่เพิ่มเติม
  รวมถึงการสร้างคุณค่าส่วนเพิ่มของสินค้าและบริการให้มากขึ้น
  เพื่อบรรลุเป้าหมายตามที่ได้ตกลงไว้กับลูกค้า

ความเสี่ยงทางการเงิน 

จากการพิจารณาฐานะทางการเงินและอัตราส่วนทางการเงินที่สำคัญ SCG มีความสามารถในการชำระหนี้ได้ตามปกติ อย่างไรก็ตาม SCG อาจมีความเสี่ยงในด้านอื่นๆ ดังนี้

  2.1 ความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงของอัตราดอกเบี้ย (Risk of Interest Rate)

  SCG ยังคงบริหารความเสี่ยงเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงของอัตราดอกเบี้ย
  โดยเลือกใช้เงินกู้ที่มีอัตราดอกเบี้ยคงที่ในอัตราส่วนที่มากกว่าเงินกู้ที่มีอัตราดอกเบี้ยลอยตัว
  โดยมีอัตราส่วนประมาณ 85 : 15 ตามลำดับ นอกจากนี้ SCG ยังใช้เครื่องมือทางการเงินอื่น
  เช่น สัญญาแลกเปลี่ยนอัตราดอกเบี้ย (Interest Rate SWAP)
  เพื่อปรับสัดส่วนของอัตราดอกเบี้ยคงที่และลอยตัวให้อยู่ในอัตราที่เหมาะสม

  2.2 ความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน (Risk of Foreign Exchange
  Rate)

  SCG
  พยายามลดความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนโดยใช้แหล่งเงินกู้ภายในประเทศในรูปหุ้นกู้มากขึ้น
  และใช้เครื่องมือทางการเงิน ได้แก่ SWAP และ Forward
  ในการเปลี่ยนภาระหนี้สกุลต่างประเทศมาเป็นภาระหนี้สกุลบาทแทน
  มีผลทำให้ยอดเงินกู้สกุลต่างประเทศของ SCG ณ สิ้นปี 2549 เหลือเพียง 1%
  ของยอดเงินกู้ทั้งหมด ในด้านการส่งออกและนำเข้าสินค้าเป็นเงินสกุลต่างประเทศ SCG
  ได้ใช้เครื่องมือทางการเงิน ได้แก่ Forward และ Natural Hedging
  เพื่อลดความผันผวนจากอัตราแลกเปลี่ยน
  และความเสี่ยงจากภาระหนี้และสินทรัพย์ที่เป็นเงินตราต่างประเทศ

นโยบายการประเมินการบริหารความเสี่ยง

SCG เริ่มใช้แนวทางการบริหารความเสี่ยงอย่างระบบสากลตั้งแต่ปี 2545
ซึ่งเป็นการบริหารในเชิงรุก (Proactive Management)
โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อคาดการณ์เหตุการณ์อันจะส่งผลกระทบต่อความเสี่ยงในการดำเนินธุรกิจอย่างเป็นสาระสำคัญ
และกำหนดนโยบาย / กลยุทธ์ในการดำเนินงานให้สอดคล้องกันทั้ง SCG

นโยบายการบริหารและจัดการความเสี่ยง

-   แต่ละกลุ่มธุรกิจได้จัดตั้งคณะกรรมการบริหารความเสี่ยง (Risk Management Committee)
    และกำหนดให้มีผู้รับผิดชอบ เพื่อกำหนดนโยบาย กลยุทธ์ แนวปฏิบัติ
    และการบริหารระบบการบริหารความเสี่ยงให้มีประสิทธิภาพ

-   คณะกรรมการตรวจสอบทำหน้าที่ประเมินการบริหารความเสี่ยง
    และเสนอความเห็นต่อคณะกรรมการบริษัทเป็นรายไตรมาส

-   กำหนดให้มีสัญญาณเตือนภัยความเสี่ยง (Risk Warning Signal)
    เพื่อใช้เป็นมาตรการในการเฝ้าระวังความเสี่ยงที่ใกล้จุดยอมรับได้
    และกำหนดมาตรการในการจัดการความเสี่ยงนั้นทันที

-   มีการนำแนวทางการบริหารความรู้ (Knowledge Management)
    เป็นเครื่องมือช่วยในการเพิ่มประสิทธิภาพให้พนักงานมีความรู้และมีส่วนร่วมในการบริหารความเสี่ยงอย่างเป็นระบบและทั่วถึงทั้ง
    SCG