1. ปัจจัยความเสี่ยง

1.1 ความเสี่ยงในการประกอบธุรกิจ

-   ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงผู้ผลิตรายใหญ่

ปัจจุบันบริษัทซื้อเหล็กแผ่นรีดร้อน (Hot Rolled Coil)
ซึ่งเป็นวัตถุดิบหลักเกือบทั้งหมดจากผู้ผลิตเหล็กแผ่นรีดร้อนรายใหญ่ของประเทศไทย 3 กลุ่ม คือ กลุ่ม
บมจ. สหวิริยา สตีลอินดัสตรี กลุ่ม บมจ.จี สตีล และกลุ่ม บมจ.นครไทยสตริปมิลล์
ทำให้บริษัทมีความเสี่ยงจากการขาดแคลนวัตถุดิบในกรณีที่ผู้ผลิตทั้งสามรายไม่สามารถจัดส่งวัตถุดิบให้กับบริษัทได้ตามกำหนดและบริษัทไม่สามารถจัดหาวัตถุดิบจากแหล่งอื่นเข้ามาทดแทนได้ทันแผนการผลิตสินค้าตามที่ได้รับคำสั่งซื้อสินค้าจากลูกค้า

จากความสัมพันธ์ที่ดีของบริษัทฯ กับบริษัทผู้ผลิตเหล็กและบริษัทผู้แทนจำหน่าย
ประกอบกับบริษัทมีการวางแผนและนโยบายในการจัดเก็บสินค้าคงคลังให้เหมาะสมกับภาวะเศรษฐกิจและมีการจัดเก็บอย่างน้อย
30 ถึง 45 วัน เพื่อให้มีปริมาณเพียงพอต่อการผลิต
ทำให้บริษัทเชื่อว่าจะไม่ได้รับผลกระทบหรือความเสียหายใด ๆ
ในการสั่งซื้อวัตถุดิบจากผู้ผลิตดังกล่าว

-   ความเสี่ยงจากการผันผวนของราคาวัตถุดิบ

เหล็กแผ่นรีดร้อนเป็นวัตถุดิบหลักของบริษัทซึ่งคิดเป็นร้อยละ 95 ของต้นทุนขาย
ซึ่งมีการเปลี่ยนแปลงของราคาตามภาวะราคาตลาดโลกตามอุปสงค์และอุปทานของผู้ผลิตและผู้ใช้เหล็กทั่วโลก
และปัจจัยอื่นๆ ที่มีผลกระทบต่อราคา เช่น อัตราแลกเปลี่ยน อัตราภาษีนำเข้า
ซึ่งรวมทั้งการกำหนดค่าธรรมเนียมพิเศษ (Surcharge) เป็นต้น
ทำให้ต้นทุนของวัตถุดิบของบริษัทมีการเปลี่ยนแปลงตลอด
ซึ่งบริษัทอาจเกิดความเสี่ยงหากบริษัทไม่สามารถปรับราคาขายสินค้าตามต้นทุนที่เปลี่ยนแปลงได้

อย่างไรก็ตาม บริษัทมีการติดตามความเคลื่อนไหวของราคาวัตถุดิบอย่างใกล้ชิด
เพื่อใช้เป็นแนวทางในการบริหารจัดการสั่งซื้อวัตถุดิบให้สอดคล้องกับปริมาณความต้องการของสินค้าจากลูกค้าของบริษัท
รวมถึงการกำหนดราคาขายสินค้าของบริษัทนั้น บริษัทจะพิจารณาต้นทุนขายควบคู่กับราคาตลาด ณ
ขณะนั้น โดยหากราคาวัตถุดิบมีแนวโน้มปรับขึ้น บริษัทจะเพิ่มปริมาณการสั่งซื้อวัตถุดิบ
และบริษัทจะใช้นโยบายต้นทุนบวกกำไร คือ การนำต้นทุนวัตถุดิบ รวมค่าใช้จ่ายต่าง ๆ
ที่เกิดขึ้นรวมกับกำไร มากำหนดราคาขาย ทำให้บริษัทสามารถรักษาส่วนต่างของกำไรได้
เนื่องจากบริษัทจะทำการปรับราคาขายสินค้าเป็นระยะ ๆ ตามราคาวัตถุดิบที่มีการปรับราคา
และหากราคาวัตถุดิบมีแนวโน้มปรับลง บริษัทลดปริมาณการสั่งซื้อวัตถุดิบ
และจะเร่งการจำหน่ายวัตถุดิบและสินค้าสำเร็จรูปให้เร็วขึ้น
เพื่อเป็นการระบายสินค้าคงเหลือให้เร็วที่สุด
ซึ่งจากการติดตามความเคลื่อนไหวของราคาวัตถุดิบและนโยบายการกำหนดราคาขายดังกล่าว
ทำให้การเปลี่ยนแปลงด้านราคาวัตถุดิบจึงไม่ส่งผลกระทบต่อการดำเนินงานของบริษัทอย่างมีนัยสำคัญ

-   ความเสี่ยงเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงกฎหมายด้านการแข่งขัน

จากการทุ่มตลาดเหล็กในประเทศไทยในปี 2544-2545 ทำให้ราคาเหล็กในประเทศลดต่ำลงมาก
ส่งผลกระทบต่อผู้ผลิตเหล็กภายในประเทศ
และทำให้เกิดการแข่งขันด้านราคาของผู้ผลิตเหล็กแปรรูปสูงมาก
ทำให้ภาครัฐออกมาตรการคุ้มครองผู้ผลิตในประเทศโดยการประกาศเก็บอากรชั่วคราวเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดเป็นม้วนและไม่เป็นม้วน
จาก 14 ประเทศ ลงวันที่ 8 พฤศจิกายน 2545 โดยมาตรการต่างๆ
ที่ภาครัฐออกมาเพื่อคุ้มครองผู้ผลิตในประเทศมีอายุ 5 ปี โดยจะสิ้นสุดการคุ้มครองในปี 2551
อาจจะทำให้ราคาเหล็กมีความผันผวนจาการทุ่มตลาดของผู้ผลิตต่างประเทศได้อีก
ทำให้ความสามารถในการแข่งขันของบริษัทลดลง

อย่างไรก็ตามหากมาตรการความคุ้มครองดังกล่าวหมดลง
บริษัทได้เตรียมความพร้อมโดยการที่บริษัทสามารถสั่งซื้อเหล็กจากผู้ผลิตเหล็กแผ่นรีดร้อนจากต่างประเทศที่มีราคาถูกกว่าเข้ามาจำหน่ายได้เนื่องจากบริษัทมีปริมาณการผลิตและจำหน่ายที่มากเพียงพอที่สามารถสั่งซื้อจากต่างประเทศ
รวมทั้งบริษัทยังสามารถขายส่งเหล็กแผ่นรีดร้อนให้แก่ผู้ผลิตขนาดเล็กรายอื่นๆ ได้อีก

1.2 ความเสี่ยงด้านการบริหาร การจัดการ

-   ความเสี่ยงจากการให้เครดิตลูกค้า

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2550 บริษัทมีลูกหนี้คงค้าง 643.29 ล้านบาท คิดเป็นอัตราร้อยละ 13.24
ของรายได้รวมของบริษัทในปี 2550 มีระยะเวลาในการเก็บหนี้เฉลี่ยที่ 50 วัน
ลูกหนี้ที่มียอดค้างชำระไม่เกิน 90 วันเท่ากับ 562.41 ล้านบาทคิดเป็นอัตราร้อยละ 87.43
ของยอดลูกหนี้ทั้งสิ้น
บริษัทอาจเกิดความเสี่ยงจากการที่ลูกค้าไม่สามารถชำระค่าสินค้าตามเงื่อนไขที่ตกลงไว้ได้
หรือชำระเงินล่าช้ากว่าระยะเวลาที่ตกลงไว้ ซึ่งอาจทำให้บริษัทฯ ประสบปัญหาสภาพคล่อง
หรือเกิดความสูญเสียทางการเงิน

อย่างไรก็ตามบริษัทฯ มีข้อปฏิบัติในการพิจารณาให้เครดิตแก่ลูกค้า กล่าวคือ
พิจารณาจากประวัติลูกค้า การจ่ายชำระหนี้ และการจำกัดวงเงินการให้เครดิต โดยบริษัทฯ
มิได้ให้เครดิต และวงเงินกับลูกค้ารายใด หรือกลุ่มใดเป็นกรณีพิเศษทั้งสิ้น
ทั้งนี้เพื่อเป็นการป้องกันความเสี่ยงใด ๆ ที่ อาจเกิดขึ้น
นอกจากนี้ยังตั้งบัญชีสำรองเผื่อหนี้สงสัยจะสูญไว้สำหรับลูกหนี้ที่ค้างชำระนานและในปีที่ผ่านมา
บริษัทได้มีการตั้งค่าเผื่อหนี้สูญจำนวน 52.47 ล้านบาท
เนื่องจากลูกหนี้การค้ารายหนึ่งผิดนัดชำระหนี้และบริษัทอยู่ในระหว่างการดำเนินการทางกฎหมายต่อไป

-   ความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ย

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2550 บริษัทมีหนี้สินระยะสั้นค้างชำระทั้งสิ้น 1,540.48 ล้านบาท
และเป็นหนี้ที่เกิดจากการกู้ยืมจากสถาบันการเงินเป็นจำนวน 1,056.66 ล้านบาท
ซึ่งส่วนใหญ่เป็นเงินกู้ระยะสั้นในรูปแบบของตั๋วสัญญาใช้เงิน มีอัตราดอกเบี้ยตั้งแต่ร้อยละ 3.60
ถึงร้อยละ 6.25 ต่อปี และมีกำหนดชำระระหว่าง 1 – 3 เดือน
เพื่อใช้เป็นเงินทุนหมุนเวียนสำหรับการสั่งซื้อสินค้าจากโรงงานผู้ผลิตเหล็ก
หากอัตราดอกเบี้ยในประเทศมีปรับเพิ่มขึ้น จะทำให้ต้นทุนค่าใช้จ่ายด้านดอกเบี้ยของบริษัทสูงขึ้น
และจะส่งผลกระทบต่อผลการดำเนินงานของบริษัทได้

อย่างไรก็ตาม จากการที่บริษัทมีสินค้าที่สามารถตอบสนองตามความต้องการของลูกค้าได้อย่างทันที
ทำให้บริษัทมียอดขายเพิ่มขึ้น ทำให้บริษัทมีสามารถในการชำระดอกเบี้ยจ่ายได้ โดยในปี 2550
บริษัทมีต้นทุนดอกเบี้ยอยู่ที่ 50.78 ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ 1.04
ของรายได้จากการขายและบริการ

-   ความเสี่ยงด้านกระแสเงินสด

กลุ่มบริษัทได้ใช้ตราสารอนุพันธ์เพื่อลดความไม่แน่นอนของกระแสเงินสดในอนาคตที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงของอัตราดอกเบี้ย
โดยใช้กลยุทธ์ในการป้องกันความเสี่ยงคือ การทำสัญญาแลกเปลี่ยนอัตราดอกเบี้ยกับธนาคารที่ให้กู้ยืม
โดย ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2550 ได้มีการทำสัญญาแลกเปลี่ยนอัตราดอกเบี้ยล่วงหน้าสองสัญญาดังนี้

1.สัญญาที่หนึ่งมีระยะเวลา 3 ปี เป็นการจ่ายดอกเบี้ยตามอัตราคงที่ร้อยละ 3.60
ต่อปีของจำนวนเงินกู้ 200 ล้านบาทจากวันที่ 12 กรกฎาคม 2550 จนถึงวันที่ 12 กรกฎาคม 2551
หลังจากนั้นจ่ายดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 8.75 ลบอัตราร้อยละ 3m THBFIX จนถึงวันที่ 12
กรกฎาคม 2553 และได้รับดอกเบี้ยอัตราลอยตัวในอัตราร้อยละ 3m THBFIX จนถึงวันที่ 12
กรกฎาคม 2553

2.สัญญาที่สอง มีระยะเวลา 3 ปีเช่นกัน โดยจ่ายดอกเบี้ยตามอัตราคงที่ร้อยละ 3.90
ต่อปีของจำนวนเงินกู้ 100 ล้านบาทจากวันที่ 12 กรกฎาคม 2550 จนถึงวันที่ 12 กรกฎาคม 2551
หลังจากนั้นจ่ายดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 8.93 ลบอัตราร้อยละ 3m THBFIX จนถึงวันที่ 12
กรกฎาคม 2553 และได้รับดอกเบี้ยอัตราลอยตัวในอัตราร้อยละ 3m THBFIX จนถึงวันที่ 12
กรกฎาคม 2553โดยคู่สัญญามีสิทธิ์บอกเลิกสัญญาดังกล่าวได้ตั้งแต่วันที่ 12 กรกฎาคม 2551