1.  ภาพรวมการบริหารความเสี่ยงของธนาคาร

    1.  แนวทางการบริหารความเสี่ยงของธนาคาร

บมจ. ธนาคารกรุงไทย
ตระหนักดีว่าการบริหารความเสี่ยงเป็นกระบวนการบริหารจัดการที่จำเป็นและมีความสำคัญในการนำพาองค์กรให้สามารถบรรลุเป้าหมายที่ตั้งไว้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ
โดยเฉพาะในช่วงปี 2552 ที่สภาพแวดล้อมการดำเนินธุรกิจไม่เอื้ออำนวย
หลังจากที่เศรษฐกิจไทยได้รับผลกระทบจากวิกฤตเศรษฐกิจโลก
ธนาคารได้ดำเนินการบริหารความเสี่ยงและจัดการความเสี่ยงภายในองค์กร (Enterprise Risk
Management: ERM) ตามแนวทางของ COSO ERM Framework
ซึ่งเป็นกระบวนการบริหารความเสี่ยงตามหลักสากล โดยมีหลักการสำคัญ คือ
การเชื่อมโยงกระบวนการบริหารความเสี่ยงเข้ากับแผน
กลยุทธ์และโอกาสทางธุรกิจของธนาคาร
ซึ่งช่วยบูรณาการการบริหารและจัดการความเสี่ยงให้ครอบคลุมทั่วทั้งองค์กร
ทำให้ธนาคารสามารถบรรลุวัตถุประสงค์หลักขององค์กรได้ตามวิสัยทัศน์และพันธกิจที่กำหนดไว้
โดยมีการจัดทำแผนภูมิความเสี่ยง (Risk Map) ประจำปี 2552 ดัชนีชี้วัดความเสี่ยง (Key Risk
Indicator: KRI) ระดับความเสี่ยงที่ยอมรับได้ (Risk Appetite)
และระดับความเสี่ยงที่ทนได้ (Risk Tolerance) ซึ่งครอบคลุมความเสี่ยงหลักของธนาคาร
ทั้งด้านกลยุทธ์ ด้านการปฏิบัติงาน
ด้านการเงิน และด้านการปฏิบัติตามกฎระเบียบ

นอกจากนี้
ธนาคารยังจัดการฝึกอบรมและให้ความรู้เกี่ยวกับภาพรวมของการบริหารความเสี่ยงองค์กรแก่พนักงานทุกระดับ
เพื่อสร้างความตระหนักและมีความเข้าใจตรงกันว่า
การบริหารความเสี่ยงเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องและเป็นความรับผิดชอบของพนักงานทุกคน
การปฏิบัติงานด้วยจิตสำนึกที่รับผิดชอบต่อการบริหารความเสี่ยง
จะช่วยสนับสนุนให้ทุกหน่วยงานสามารถบรรลุเป้าหมายขององค์กรได้อย่างมีประสิทธิภาพและมีประสิทธิผลยิ่งขึ้น
และสอดคล้องกับการบริหารจัดการตามหลักบรรษัทภิบาลและการกำกับดูแลกิจการที่ดี
ที่จะช่วยให้ธนาคารเติบโตได้อย่างมั่นคงและยั่งยืนต่อไป

2.1.2 แนวทางการกำกับดูแลความเสี่ยงของบริษัทในกลุ่มธุรกิจทางการเงิน (Consolidated
Supervision)

นอกจากการให้ความสำคัญในการบริหารความเสี่ยงของธนาคารแล้ว บมจ. ธนาคารกรุงไทย
ยังให้ความสำคัญในด้านการบริหารความเสี่ยงของบริษัทในกลุ่มธุรกิจทางการเงิน ซึ่งมีทั้งหมด 11
บริษัท ซึ่งประกอบด้วยบริษัทที่ประกอบธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับสินเชื่อ ธุรกิจหลักทรัพย์ ธุรกิจประกันภัย
และธุรกิจที่สนับสนุนงานของธนาคาร โดยถือปฏิบัติตามประกาศธนาคารแห่งประเทศไทย เรื่อง
หลักเกณฑ์การกำกับแบบรวมกลุ่ม
โดยธนาคารได้กำหนดนโยบายและแนวทางการบริหารความเสี่ยงของกลุ่มธุรกิจทางการเงินที่สอดคล้องกับประกาศธนาคารแห่งประเทศไทย
ตลอดจนกำกับดูแลให้บริษัทในกลุ่มธุรกิจทางการเงินมีการบริหารความเสี่ยงที่ครอบคลุมทั้ง 5
ด้านได้แก่ ด้านกลยุทธ์ ด้านเครดิต ด้านตลาด ด้านสภาพคล่อง และด้านปฏิบัติการ
พร้อมทั้งมีการประเมินผลการบริหารความเสี่ยงในภาพรวมของกลุ่มธุรกิจทางการเงิน บมจ.
ธนาคารกรุงไทย อย่างสม่ำเสมออย่างน้อยปีละ 1 ครั้ง

ธนาคารมีการฝึกอบรมและให้ความรู้แก่บริษัทในกลุ่มธุรกิจทางการเงิน
ในเรื่องหลักเกณฑ์การกำกับแบบรวมกลุ่ม นโยบายและแนวทางการบริหารความเสี่ยง
ตลอดจนกระบวนการบริหารความเสี่ยงทั้ง 5 ด้าน เพื่อเตรียมความพร้อม
และพัฒนาความรู้ความสามารถ ให้แก่บริษัทในกลุ่มธุรกิจทางการเงิน
ในการบริหารความเสี่ยงด้านต่าง ๆ ที่สามารถนำไปใช้ในทางปฏิบัติ ทั้งนี้
เพื่อให้การบริหารความเสี่ยงโดยรวมของธนาคารและกลุ่มธุรกิจทางการเงินมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น

2.1.3 โครงสร้างการบริหารความเสี่ยงของธนาคาร

การบริหารความเสี่ยงของธนาคาร นอกจากจะมีคณะกรรมการชุดต่าง ๆ ได้แก่
คณะกรรมการธนาคาร คณะกรรมการบริหาร คณะกรรมการตรวจสอบ
และคณะกรรมการบริหารความเสี่ยง (Risk Management Committee: RMC)
ที่ดูแลนโยบายการบริหารความเสี่ยงแล้ว ธนาคารยังได้แต่งตั้งคณะกรรมการชุดอื่น ขึ้นอีกหลายชุด
ซึ่งประกอบด้วยคณะผู้บริหารระดับสูงที่รับผิดชอบในการกำหนดนโยบายและกลยุทธ์ของธนาคารและการบริหารความเสี่ยงด้านต่าง
ๆ ของธนาคาร ได้แก่ คณะกรรมการผู้บริหารสายงาน คณะกรรมการบริหารสินทรัพย์และหนี้สิน
(Asset and Liabilities Management Committee: ALCO) คณะกรรมการการลงทุน
(Investment Committee: IC) คณะกรรมการสินเชื่อ (Group Credit Committee: GCC)
และคณะกรรมการกลั่นกรองสินเชื่อ โดยรายละเอียดของคณะกรรมการชุดอื่นแต่ละชุด จะแสดงใน
ส่วนที่ 1 ข้อที่ 8 การจัดการ

สำหรับการบริหารความเสี่ยงของกลุ่มธุรกิจทางการเงิน
ธนาคารได้จัดทำนโยบายและแนวทางการบริหารความเสี่ยงของกลุ่มธุรกิจทางเงิน
เพื่อให้การบริหารความเสี่ยงให้แก่บริษัทในกลุ่มธุรกิจทางการเงินเป็นไปในแนวทางเดียวกัน
พร้อมทั้งจัดตั้งคณะกรรมการบริหารความเสี่ยงของกลุ่มธุรกิจทางการเงิน
ซึ่งประกอบด้วยตัวแทนจากคณะกรรมการธนาคารและผู้บริหารระดับสูงของธนาคาร ทำหน้าที่ควบคุม
ติดตาม ตรวจสอบ
และดูแลให้บริษัทในกลุ่มธุรกิจทางการเงินดำเนินการตามนโยบายการบริหารความเสี่ยงที่กำหนดไว้และตามหลักเกณฑ์ที่ธนาคารแห่งประเทศไทยกำหนด
ตลอดจนมีการจัดตั้งคณะกรรมการตรวจสอบของกลุ่มธุรกิจทางการเงิน
ซึ่งประกอบด้วยตัวแทนจากคณะกรรมการธนาคาร เพื่อกำกับดูแล
และติดตามการปฏิบัติตามแนวนโยบายของกลุ่มธุรกิจทางการเงิน
รวมทั้งสอบทานรายงานทางการเงินของกลุ่มธุรกิจทางการเงินให้ถูกต้องและเพียงพอ

2.2 ปัจจัยความเสี่ยงและมาตรการบริหารความเสี่ยง

2.2.1 ความเสี่ยงด้านเครดิต (Credit Risk)

ความเสี่ยงด้านเครดิต คือ ความเสี่ยงที่เกิดจากการที่คู่สัญญา (Counterparty)
ของธนาคารไม่สามารถปฏิบัติตามเงื่อนไขและข้อตกลงในสัญญาที่ได้ตกลงร่วมกันไว้
ทำให้ไม่สามารถชำระหนี้เมื่อครบกำหนดได้ ซึ่งอาจส่งผลให้เกิดความเสียหายต่อธนาคาร

-   ความเสี่ยงจากการกระจุกตัวของการให้สินเชื่อ

ธนาคารตระหนักถึงการบริหารความเสี่ยงด้านเครดิต ทั้งในระดับลูกค้า และระดับ Portfolio
ระบบการบริหารความเสี่ยงด้านเครดิตของธนาคาร ประกอบด้วยกระบวนการที่สำคัญ คือ
การระบุความเสี่ยง การประเมินความเสี่ยง การติดตามและควบคุมความเสี่ยง
และการรายงานความเสี่ยง

ในปี 2552 ธนาคารมีการปรับปรุงการบริหารความเสี่ยงด้านเครดิตให้ดีขึ้น
โดยทำการทบทวนและปรับปรุงนโยบายและคู่มือบริหารความเสี่ยงด้านเครดิต
รวมถึงกระบวนการที่เกี่ยวข้องกับการให้สินเชื่อของธนาคาร เช่น การปรับปรุงกระบวนการ
นโยบายสินเชื่อ และเครื่องมือสำหรับกลุ่มลูกค้ารายย่อย โดยการนำระบบ Loan Origination
และ Credit Scoring เข้ามาใช้ นอกจากนี้
ธนาคารมีการจัดทำรายงานการทดสอบภาวะวิกฤต(Stress test) เพื่อรองรับแผนการ
Implement ICAAP และมีการติดตาม/รายงานผลการบริหารความเสี่ยง
เพื่อควบคุมความเสี่ยงด้านสินเชื่อ ให้เป็นไปตามแผนการบริหารความเสี่ยงด้านเครดิตของธนาคาร
เพื่อให้สอดคล้องและเป็นไปตามแนวนโยบายการกำกับดูแลความเสี่ยงด้านเครดิตของธนาคารแห่งประเทศไทย
รวมถึงหลักเกณฑ์ Basel II

ธนาคารมีนโยบายดูแลความเสี่ยงจากการกระจุกตัวของการให้สินเชื่อให้ครอบคลุมการให้สินเชื่อแก่ลูกค้า
และผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง ตามหลักเกณฑ์กำกับลูกค้ารายใหญ่ที่ทางการกำหนด นอกจากนี้
ธนาคารมีการกำหนดวงเงินสินเชื่อสูงสุดสำหรับอุตสาหกรรมแต่ละประเภท (Sector Limit)
เพื่อให้มีการกระจายความเสี่ยงที่ดีและควบคุมไม่ให้เกิดการกระจุกตัวของสินเชื่ออย่างมีนัยสำคัญ
โดยมีการติดตามผลความเสี่ยงอย่างใกล้ชิด ทั้งนี้ ณ สิ้นปี 2552
ไม่พบว่าเงินให้สินเชื่อของธนาคารมีการกระจุกตัวในลูกค้ารายใดรายหนึ่ง
หรืออุตสาหกรรมใดอุตสาหกรรมหนึ่งอย่างมีนัยสำคัญ

-   ความเสี่ยงจากเงินให้สินเชื่อด้อยคุณภาพ (Non-Performing Loans: NPLs)

การเพิ่มขึ้นของ NPLs ทําใหธนาคารตองกันเงินสํารองคาเผื่อหนี้สงสัยจะสูญเพิ่มขึ้น
และมีผลกระทบ
ตอผลการดําเนินงาน สถานะทางการเงิน และความเพียงพอของเงินกองทุนของธนาคาร

อยางไรก็ตาม ธนาคารมีมาตรการแกไขและควบคุมไมให NPLs เพิ่มมากขึ้น
มีการกําหนดเปาหมายให
หนวยงานอํานวยสินเชื่อลดจํานวน NPLs ลงทุกป มีกระบวนการจัดการกับลูกหนี้ที่อาจมีปญหา
กอนที่จะกลายเปนหนี้ NPLs และปี 2552 ได้จัดให้มีโครงการเร่งลดปริมาณ NPLs
ต่อเนื่องจากปีก่อน และมีการปรับปรุงอำนาจในการอนุมัติสินเชื่อและปรับปรุงโครงสร้างหนี้
เพื่อให้กระบวนการในการพิจารณาตัดสินใจมีประสิทธิภาพและควบคุมความเสี่ยงได้ดีขึ้น นอกจากนี้
เครื่องมือประเมินความเสี่ยงลูกคาที่ธนาคารพัฒนาอย่างต่อเนื่องก็จะชวยใหกระบวนการคัดเลือกลูกคามีประสิทธิภาพมากขึ้นดวย

-   ความเสี่ยงจากการด้อยค่าของหลักประกัน

สินเชื่อของธนาคารส่วนใหญ่มีหลักประกันเปนอสังหาริมทรัพย
ซึ่งมูลคาของอสังหาริมทรัพยจะขึ้นอยูกับสภาพการณทางเศรษฐกิจ
หากเศรษฐกิจเกิดภาวะถดถอย มูลคาของหลักประกันอาจจะปรับลดลง
ธนาคารจึงอาจจะตองเพิ่มการกันเงินสํารองค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญสําหรับ NPLs
และทําใหจํานวนเงินที่ธนาคารควรไดรับจากการจําหน่ายทรัพย์สินรอการขายลดลง
อันจะสงผลกระทบตอผลการดำเนินงานและเงินกองทุนของธนาคารได
อยางไรก็ตามธนาคารไดกําหนดใหมีการทบทวนการประเมินราคาหลักประกันดังกลาวใหเปนปจจุบัน
ซึ่งความถี่ในการประเมินราคาของหลักประกันแต่ละประเภท
เป็นไปตามหลักเกณฑ์ที่ธนาคารแห่งประเทศไทยกำหนด เพื่อให้ทราบมูลคาที่แท้จริงของหลักประกัน
สามารถนําไปกําหนดกลยุทธในการดําเนินการใหสอดคลองกับความเสี่ยงดานสินเชื่อที่เปลี่ยนแปลงไป
และไดมีการกันเงินสำรองคาเผื่อการดอยคาของทรัพยสินรอการขายไวแล้วตามรายละเอียดในหมายเหตุประกอบงบการเงิน
ข้อ 3.7

การลดลงของมูลคาหลักประกันสําหรับ NPLs
อาจสงผลใหธนาคารตองเพิ่มการกันเงินสํารองค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญ
สําหรับหนี้สูญและหนี้สงสัยจะสูญ
และอาจทําใหจํานวนเงินที่ธนาคารควรจะไดรับจากการขายทอดตลาดหลักประกันลดลง
และอาจส่งผลทําใหกําไรสุทธิและเงินกองทุนของธนาคารลดลง
อีกทั้งอาจมีผลกระทบอย่างมีนัยสําคัญตอฐานะการเงินและผลการดําเนินงานของธนาคาร

-   ความเสี่ยงจากบรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทย (บสท.)

  ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2551 ธนาคารมีราคาโอนสินทรัพย์ด้อยคุณภาพให้กับ บสท.รวมสุทธิจำนวน
  18,082 ล้านบาท สำหรับปี 2552 มีการปรับราคาโอนลดลง จำนวน 276 ล้านบาท
  คงเหลือราคาโอนสุทธิ จำนวน 17,806 ล้านบาท ซึ่งเป็นการโอนสินทรัพย์ด้อยคุณภาพระหว่างปี
  2544-2549 ซึ่งในแต่ละครั้งที่มีการโอนสินทรัพย์ด้อยคุณภาพ
  บสท.จะตรวจสอบราคาสินทรัพย์ที่จะต้องชำระในเบื้องต้นให้เสร็จภายใน 180 วัน และเมื่อ
  บสท.กับธนาคารได้ยืนยันราคาสินทรัพย์ที่จะต้องชำระกันแล้ว
  บสท.จะออกตั๋วสัญญาใช้เงินซึ่งเปลี่ยนมือไม่ได้ให้แก่ธนาคาร กำหนดใช้เงินเมื่อสิ้นระยะเวลา 10
  ปีนับแต่วันออกตั๋วสัญญาใช้เงินโดยมีกองทุนเพื่อการฟื้นฟูและพัฒนาระบบสถาบันการเงินเป็นผู้อาวัล
  แต่ทั้งนี้ บสท.อาจใช้สิทธิไถ่ถอนก่อนกำหนดได้
  อัตราดอกเบี้ยคิดจากอัตราดอกเบี้ยอ้างอิงเงินฝากถัวเฉลี่ยของห้าธนาคารพาณิชย์ขนาดใหญ่ตามที่ธนาคารแห่งประเทศไทยประกาศ
  โดยให้ชำระดอกเบี้ยทุกสิ้นปี ธนาคารได้รับชำระราคาโอนแล้วบางส่วนจนถึงวันที่ 31 ธันวาคม
  2552 และ 2551 มียอดราคาโอนค้างชำระ จำนวน 10,416 ล้านบาท และ 12,030 ล้านบาท
  ตามลำดับ ซึ่งเป็นตั๋วสัญญาใช้เงิน จำนวน 29 ฉบับ โดยบันทึกรวมอยู่ในเงินลงทุนระยะยาว ณ
  วันที่ 31 ธันวาคม 2552 ธนาคารอยู่ระหว่างตรวจสอบราคาโอนที่ บสท.
  ขอปรับลดลงอีกประมาณ 171 ล้านบาท สำหรับลูกหนี้ที่จำนำเครื่องจักรเป็นประกัน จำนวน
  1,744 ล้านบาท บสท.ได้ปรับลดมูลค่าตั๋วสัญญาใช้เงินแล้ว แต่ธนาคารมีหนังสือแจ้ง
  บสท.ปฏิเสธการรับตั๋วสัญญาใช้เงินไว้ก่อนจนกว่าจะได้ข้อยุติเรื่องราคาโอน
  และธนาคารได้ตั้งดอกเบี้ยค้างรับไว้ จำนวน 77 ล้านบาท

  การประมาณการหนี้สินที่อาจจะเกิดขึ้นจากผลขาดทุนสำหรับลูกหนี้ด้อยคุณภาพที่โอนไป บสท.
  ธนาคารได้ตั้งค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญโดยประมาณการไว้อัตราร้อยละ 15 ของราคาโอน ณ วันที่
  31 ธันวาคม 2552 ได้ประมาณการหนี้สินเป็นจำนวนเงิน 2,671 ล้านบาท
  ซึ่งแสดงไว้ในประมาณการหนี้สิน (หมายเหตุ 3.14)

2.  ความเสี่ยงด้านตลาด (Market Risk)

ความเสี่ยงด้านตลาด หมายถึง ความเสี่ยงที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงมูลค่าของตราสารทางการเงิน
เนื่องจากการเปลี่ยนแปลงของปัจจัยตลาด ได้แก่ การเคลื่อนไหวของอัตราดอกเบี้ย
อัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ และราคาตราสารทุน
ที่มีผลกระทบในทางลบต่อรายได้และเงินกองทุนของธนาคาร
โดยฝ่ายบริหารความเสี่ยงด้านตลาดเป็นหน่วยงานที่ทำหน้าที่บริหารความเสี่ยงด้านตลาด
ซึ่งเป็นอิสระจากหน่วยงานที่ทำธุรกรรม (Front Office)
ทำให้การควบคุมดูแลเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพและโปร่งใส

-   ความเสี่ยงที่มีต่อฐานะในบัญชีเพื่อการค้า (Trading Book)

ธนาคารใช้เครื่องมือเชิงวิเคราะห์และสถิติที่เรียกว่า Value at Risk (VaR)
ในการประเมินความเสี่ยงด้านตลาด โดย VaR คือ
มูลค่าสูงสุดที่ธนาคารมีโอกาสที่จะได้รับความเสียหายเมื่อมีการเปลี่ยนแปลงของปัจจัยตลาด (Risk
Factors) ภายใต้ระดับความเชื่อมั่นที่ร้อยละ 99 ในช่วงระยะเวลาถือครอง1 วัน
นอกจากนี้ธนาคารยังกำหนด Sensitivity กับ Risk Factor
แต่ละประเภทเป็นเพดานความเสี่ยงเพื่อใช้ในการควบคุม เช่น การกำหนดค่า Delta, PV01
เป็นต้น โดยในปี 2552 ภาพรวมความเสี่ยงด้านตลาดของธนาคารอยู่ในระดับต่ำ
และอยู่ในกรอบเพดานความเสี่ยงที่ธนาคารยอมรับได้ ทั้งนี้
สามารถจำแนกความเสี่ยงที่มีต่อฐานะในบัญชีเพื่อการค้าได้ ดังนี้

-   ความเสี่ยงด้านอัตราดอกเบี้ย (Interest Rate Risk)

เป็นความเสี่ยงที่รายได้และเงินกองทุนได้รับผลกระทบในทางลบจากการเปลี่ยนแปลงของอัตราดอกเบี้ย
โดยธนาคารจะประเมินผลกระทบจากความอ่อนไหวและความผันผวน (Sensitivity and
Volatility) ของอัตราดอกเบี้ย โดยในปี 2552 อัตราดอกเบี้ยโดยรวมไม่ค่อยมีความผันผวน
เนื่องจากอัตราดอกเบี้ยของประเทศสำคัญไม่มีการเปลี่ยนแปลง อาทิ ธนาคารกลางสหรัฐอเมริกา
คงอัตราดอกเบี้ยนโยบายไว้ที่ร้อยละ 0 - 0.25 ตลอดทั้งปี
ขณะที่อัตราดอกเบี้ยนโยบายของไทยก็ทรงตัวในระดับร้อยละ 1.25 มาตั้งแต่เดือนเมษายน 2552
และอัตราเงินเฟ้อเป็นไปตามที่ตลาดคาดการณ์ ความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ยของธนาคารในปี 2552
จึงมีค่อนข้างต่ำ และอยู่ภายใต้ระดับความเสี่ยงที่ธนาคารยอมรับได้

-   ความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ (Foreign Exchange Rate Risk)

เป็นความเสี่ยงที่รายได้และเงินกองทุนได้รับผลกระทบในทางลบจากการเปลี่ยนแปลงของอัตราแลกเปลี่ยน
เนื่องมาจากการทำธุรกรรมในสกุลเงินตราต่างประเทศ
หรือจากการมีสินทรัพย์หรือหนี้สินในสกุลเงินตราต่างประเทศ
โดยธนาคารได้ควบคุมธุรกรรมการซื้อขายแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศประจำวันทั้งในส่วนที่เกี่ยวข้องกับรายการซื้อขายเงินทันที
(Spot) และรายการซื้อขายเงินล่วงหน้า (Forward) รวมถึงสิทธิในการซื้อและขาย (Options)
โดยในปี 2552 เงินบาทเคลื่อนไหวผันผวนน้อยกว่าปี 2551
แม้ในช่วงครึ่งปีหลังจะมีแนวโน้มแข็งค่าขึ้นจากช่วงต้นปี
ความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนของธนาคารในปี 2552
จึงมีค่อนข้างต่ำและอยู่ภายใต้ระดับความเสี่ยงที่ธนาคารยอมรับได้

-   ความเสี่ยงจากราคา (Price Risk)

เป็นความเสี่ยงที่รายได้และเงินกองทุนได้รับผลกระทบในทางลบจากการเปลี่ยนแปลงของราคาตราสารทุน
โดยในปี 2552 แม้ว่าตลาดหุ้นไทยจะค่อนข้างผันผวน และทรุดตัวลงในช่วงต้นปี
ซึ่งเป็นภาวะที่ต่อเนื่องมาจากปลายปีก่อน หลังจากได้รับผลกระทบของวิกฤตเศรษฐกิจโลก
แต่การปรับตัวดีขึ้นต่อเนื่องของ SET Index ในช่วงครึ่งหลังของปี
ทำให้ธนาคารได้รับผลในเชิงบวกมากกว่า ความเสี่ยงจากราคาตราสารทุนของธนาคารในปี 2552
จึงมีค่อนข้างต่ำ และอยู่ภายใต้ระดับความเสี่ยงที่ธนาคารยอมรับได้

  นอกจากนี้
  ธนาคารยังมีมาตรการบริหารความเสี่ยงด้านตลาดสำหรับธุรกรรมที่จัดอยู่ในบัญชีเพื่อการค้า ดังนี้

  1) การทบทวนนโยบายบริหารความเสี่ยงด้านตลาดให้สอดคล้องกับกลยุทธ์ของธนาคาร
  และแนวทางการกำกับดูแลความเสี่ยงด้านตลาดของธนาคารแห่งประเทศไทย

  2) การจัดทำระเบียบผลิตภัณฑ์ (Product Program)
  สำหรับการทำธุรกรรมอนุพันธ์ทางการเงินให้สอดคล้องกับกลยุทธ์ของธนาคาร
  และแนวทางการกำกับดูแลความเสี่ยงด้านตลาดของธนาคารแห่งประเทศไทย

  3) การกำหนดเพดานความเสี่ยงด้านตลาด โดยคณะกรรมการธนาคาร
  เป็นผู้กำหนดระดับความเสียหายสูงสุดที่ยอมรับได้ หรือ Threshold เพื่อควบคุม Risk
  Exposure ที่มีต่อความเสี่ยงด้านตลาด และกระจายอำนาจให้คณะกรรมการในแต่ละระดับ
  เป็นผู้ดูแลตามความเหมาะสม

  4)
  การจัดทำรายงานแสดงความเสี่ยงด้านตลาดเสนอผู้บริหารของหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเป็นรายวัน
  และรายงานต่อผู้บริหารสายงาน และคณะกรรมการบริหารความเสี่ยงเป็นรายเดือน

  5) การทดสอบภาวะวิกฤต (Stress Testing) คือ
  การประเมินความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นในภาวะที่ไม่ปกติหรือภาวะวิกฤต
  โดยใช้สถานการณ์จำลองตามที่ธนาคารแห่งประเทศไทยกำหนดตามโครงการ Financial
  Sector Assessment Program (FSAP)
  และสถานการณ์จำลองที่ธนาคารกำหนดขึ้นเองตามความเหมาะสมกับโครงสร้างและประเภทการทำธุรกรรมของธนาคาร
  เพื่อแสดงความสูญเสียในกรณีที่ต้องเผชิญกับภาวะวิกฤต โดยมีการจัดทำรายงาน Stress
  Testing และนำเสนอคณะกรรมการบริหารความเสี่ยงเป็นประจำทุกเดือน

  6) การประเมินมูลค่าตามราคาตลาด (Mark to Market)
  ของธุรกรรมในบัญชีเพื่อการค้าทุกสิ้นวัน เพื่อประเมิน
  ผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงของอัตราดอกเบี้ย อัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ
  และราคาหุ้น ที่จะส่งผลกระทบต่อรายได้และเงินกองทุนของธนาคาร

  7) การสื่อสารให้คณะกรรมการ ผู้บริหาร และพนักงานที่เกี่ยวข้องของธนาคาร
  มีความเข้าใจและตระหนักในเรื่องความเสี่ยงด้านตลาด
  และเห็นความสำคัญในการป้องกันความเสี่ยงตามแนวทางที่กำหนดไว้ในนโยบายบริหารความเสี่ยงด้านตลาด

  8) การพัฒนาพนักงาน
  โดยการฝึกอบรมให้มีความรู้ความสามารถเฉพาะด้านในงานบริหารความเสี่ยง และเรื่องอื่น ๆ
  ที่เกี่ยวข้อง เพื่อเพิ่มศักยภาพและประสิทธิภาพในการบริหารความเสี่ยงด้านตลาด

-   ความเสี่ยงที่มีต่อฐานะในบัญชีเพื่อการธนาคาร (Banking Book)

ความเสี่ยงด้านอัตราดอกเบี้ย เป็นความเสี่ยงหลักที่มีผลกระทบต่อฐานะในบัญชีเพื่อการธนาคาร
โดยความเสี่ยงด้านอัตราดอกเบี้ย หมายถึง ความเสียหายต่อรายได้และ/หรือมูลค่าทางเศรษฐกิจ
(Economic Value) ของธนาคาร จากการเปลี่ยนแปลงของอัตราดอกเบี้ย
ซึ่งอาจเกิดจากฐานะทั้งในและนอกงบดุลที่อยู่ในบัญชีเพื่อการธนาคาร ในปี 2552
ภาพรวมความเสี่ยงด้านอัตราดอกเบี้ยในบัญชีเพื่อการธนาคารยังอยู่ในเพดานความเสี่ยงที่ได้รับอนุมัติ
และเป็นระดับที่ธนาคารยอมรับได้

ธนาคารมีมาตรการในการบริหารความเสี่ยงด้านตลาดสำหรับธุรกรรมที่จัดอยู่ในบัญชีเพื่อการธนาคาร
ดังนี้

  1) การทบทวนนโยบายบริหารความเสี่ยงด้านอัตราดอกเบี้ยในบัญชีเพื่อการธนาคาร
  ให้สอดคล้องกับหลักเกณฑ์การกำกับดูแลความเสี่ยงด้านอัตราดอกเบี้ยในบัญชีเพื่อการธนาคารของสถาบันการเงิน
  และหลักเกณฑ์การกำกับดูแลเงินกองทุนโดยทางการ (Pillar II)
  ของธนาคารแห่งประเทศไทย

  2) การกำหนดเพดานความเสี่ยงด้านอัตราดอกเบี้ยในบัญชีเพื่อการธนาคาร
  โดยการอนุมัติของคณะกรรมการธนาคาร
  เพื่อใช้ควบคุมความเสี่ยงให้อยู่ในระดับที่ธนาคารยอมรับได้

  3) การกำหนดกระบวนการบริหารความเสี่ยง
  โดยให้มีการติดตามและประเมินความเสี่ยงด้านอัตราดอกเบี้ยในบัญชีเพื่อการธนาคารอย่างสม่ำเสมอ
  ซึ่งจะพิจารณาผลกระทบต่อรายได้ดอกเบี้ยสุทธิและมูลค่าทางเศรษฐกิจจากการเปลี่ยนแปลงของอัตราดอกเบี้ย
  พร้อมทั้งจัดทำรายงานความเสี่ยงเสนอต่อคณะกรรมการบริหารความเสี่ยงเป็นประจำทุกเดือน

  4) การทดสอบภาวะวิกฤต (Stress Testing)
  เพื่อประเมินความเสี่ยงด้านอัตราดอกเบี้ยในบัญชีเพื่อการธนาคาร
  ภายใต้ภาวะวิกฤตตามสถานการณ์จำลองที่ธนาคารแห่งประเทศไทยกำหนด (Supervisory
  Scenario) และรายงานผล Stress Testing ต่อคณะกรรมการบริหารความเสี่ยง
  เป็นประจำทุกไตรมาส

2.2.3 ความเสี่ยงด้านปฎิบัติการ (Operational Risk)

สำหรับธนาคารกรุงไทย ความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ
หมายถึงความเสี่ยงที่จะเกิดความเสียหายอันเนื่องมาจากขาดการกำกับดูแลและควบคุมที่ดี
หรือขาดธรรมาภิบาลในองค์กร โดยมีสาเหตุมาจากกระบวนการปฏิบัติงานภายในองค์กร บุคลากร
ระบบงาน หรือเหตุการณ์จากปัจจัยภายนอก ทั้งนี้รวมถึงความเสี่ยงด้านกฎหมาย
แต่ไม่รวมความเสี่ยงด้านกลยุทธ์และด้านชื่อเสียง

ธนาคารบริหารความเสี่ยงตามกระบวนการ ซึ่งประกอบด้วย การระบุ ประเมิน
ควบคุมและติดตามความเสี่ยง ทุกหน่วยงานจะต้องประเมินการควบคุมความเสี่ยงด้วยตนเองปีละครั้ง
โดยระบุความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินงานของตนเอง
ประเมินว่าความเสี่ยงเหล่านั้นอยู่ในระดับใด ทั้งในแง่ผลกระทบและโอกาสที่จะเกิด
หากเห็นว่ามีความเสี่ยงสูงจะต้องหามาตรการควบคุมมาช่วยลดหรือควบคุมความเสี่ยงดังกล่าว
นอกจากนี้ยังมีการจัดเก็บข้อมูลเหตุการณ์ความเสียหายที่เกิดจากความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ
อย่างเป็นระบบผ่านระบบ KTB OpRisk Monitor
โดยกำหนดให้ทุกหน่วยงานรายงานความเสียหายฯ ทันทีที่ตรวจพบความเสียหายนั้น ๆ ทั้งนี้
ข้อมูลความเสียหายจะถูกแยกตาม 8 สายธุรกิจ และ 7 ประเภทเหตุการณ์ความเสียหาย
โดยจะมีการรวบรวมข้อมูล วิเคราะห์ และนำเสนอผู้บริหารระดับสูง
และคณะกรรมการบริหารความเสี่ยงเป็นรายเดือนเพื่อให้ผู้บริหารได้รับรู้ถึงผลการดำเนินการและปัญหาที่เกิดขึ้น
ซึ่งข้อมูลความเสียหายที่ได้รับรายงานจะมีการสอบทานกับหน่วยงานอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง
เพื่อให้มั่นใจว่าข้อมูลเหตุการณ์ความเสียหายหลักๆ
ของธนาคารได้ถูกนำมาบริหารจัดการความเสี่ยงอย่างครบถ้วน

สำหรับปัจจัยเสี่ยงที่เกิดจากเหตุการณ์ภายนอกต่าง ๆ
ธนาคารได้มีการจัดทำแผนรองรับการดำเนินธุรกิจอย่างต่อเนื่องและแผนฉุกเฉินเพื่อให้มีความมั่นใจว่าหากเกิดเหตุการณ์ร้ายแรง
ธนาคารจะสามารถให้บริการได้อย่างต่อเนื่องภายในระยะเวลาที่เหมาะสม
ซึ่งปัจจัยภายนอกที่ธนาคารมีแผนรองรับแล้ว ได้แก่ ภัยธรรมชาติ โรคระบาด การก่อวินาศภัย
และการจลาจล นอกจากนี้ ธุรกรรมที่สำคัญก็มีการกำหนดแผนรองรับ
และมีการทดสอบแผนอย่างน้อยปีละ 2 ครั้ง ที่ผ่านมาในช่วงต้นปี 2552
ได้เกิดการระบาดของโรคไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ใหม่ (A/H1N1)
ธนาคารก็ได้มีการเตรียมการรองรับทั้งในเรื่องการจัดเตรียมอุปกรณ์ทางการแพทย์
การสื่อสารให้ความรู้กับพนักงาน
ทำให้ธนาคารสามารถรับมือกับเหตุการณ์ได้และไม่ประสบปัญหาเรื่องการขาดบุคลากรในการปฏิบัติงาน

ความเสียหายทั้งหมดที่เกิดจากความเสี่ยงด้านปฏิบัติการที่ธนาคารรวบรวมได้
ธนาคารได้นำไปใช้เป็นข้อมูลประกอบในการประเมินความเสี่ยงของตนเองเพื่อหามาตรการควบคุมไม่ให้เกิดความเสี่ยงเหล่านั้นอีก
อีกทั้งธนาคารมีการติดตามและรายงานความเสี่ยงโดยการกำหนดดัชนีชี้วัดความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ
(Operational Key Risk Indicator : KRI)
ซึ่งเป็นเครื่องมือที่สามารถส่งสัญญาณเตือนล่วงหน้าให้ทราบถึงระดับความรุนแรงของปัจจัยเสี่ยง ณ
ช่วงเวลาใดเวลาหนึ่งได้ หากอยู่ในระดับความรุนแรงสูง
หน่วยงานจะต้องเร่งหามาตรการควบคุมเพื่อป้องกันความเสี่ยงเหล่านั้นก่อนที่จะเกิดขึ้นจริง

-   Basel II

ธนาคารแห่งประเทศไทย (ธปท.)
ได้กำหนดแผนการบังคับใช้หลักเกณฑ์การกำกับดูแลเงินกองทุนตามเกณฑ์ Basel II
สำหรับสถาบันการเงินที่อยู่ภายใต้การกำกับดูแลทั้งสิ้น 3 หลักการ (Pillar I - III)
โดยให้สถาบันการเงินทุกแห่งเตรียมความพร้อมในด้านต่าง ๆ
เพื่อดำรงเงินกองทุนสำหรับรองรับความเสี่ยงในด้านต่างๆ ของสถาบันการเงิน ทั้งนี้
การบริหารจัดการเงินกองทุนของธนาคารมีวัตถุประสงค์เพื่อเสริมสร้างความมั่นคงและระดับเงินกองทุนที่เพียงพอต่อการดำเนินธุรกิจทั้งภายใต้ภาวะปกติและภาวะวิกฤต
และสอดคล้องกับระดับความเสี่ยงในการทำธุรกิจ แผนกลยุทธ์ และแผนการดำเนินธุรกิจของธนาคาร

สำหรับหลักการที่ 1 (Pillar I)
เป็นการดำรงเงินกองทุนขั้นต่ำซึ่งธนาคารได้ดำเนินการพัฒนาและติดตั้งพร้อมทั้งได้ใช้ระบบงานในการคำนวณเงินกองทุนตามวิธีมาตรฐาน
(Standardized Approach : SA) เพื่อรองรับความเสี่ยงด้านเครดิต ความเสี่ยงด้านตลาด
และความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ ตั้งแต่สิ้นเดือนธันวาคม 2551 เป็นต้นมา ซึ่งเป็นไปตามเวลาที่ ธปท.
กำหนด

ในปี 2552 ธนาคารได้ดำเนินการตามหลักการที่ 2 (Pillar II)
เพื่อให้ธนาคารพัฒนาระบบบริหารความเสี่ยง
และมีกระบวนการประเมินความเพียงพอของเงินกองทุน (Internal Capital Adequacy
Assessment Process: ICAAP) ที่ครอบคลุมความเสี่ยงที่มีนัยสำคัญทุกด้าน
โดยธนาคารได้จัดทำนโยบายกระบวนการประเมินความเพียงพอของเงินกองทุน
และนโยบายการทดสอบภาวะวิกฤต ซึ่งได้รับอนุมัติจากคณะกรรมการของธนาคาร
และได้จัดทำแผนการเตรียมความพร้อมในการปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ Pillar II หรือ Action
Plan โดยได้นำส่ง ธปท. ตามกำหนดภายในธันวาคม 2552
เพื่อเตรียมความพร้อมก่อนการปฏิบัติจริงตามกำหนดการบังคับใช้ของ ธปท. เมื่อสิ้นเดือนธันวาคม
2553 เป็นต้นไป

ส่วนการประเมินความเสี่ยงและความเพียงพอของเงินกองทุนตาม Pillar II นั้น
ธนาคารได้ประเมินความเสี่ยงที่มีนัยสำคัญทั้งหมด ทั้งความเสี่ยงที่กำหนดไว้ตาม Pillar I ได้แก่
ความเสี่ยงด้านเครดิต ความเสี่ยงด้านตลาด และความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ และความเสี่ยงอื่นๆ ที่
Pillar I ยังครอบคลุมไปไม่ถึง ได้แก่ ความเสี่ยงจากการกระจุกตัวด้านเครดิต
ความเสี่ยงด้านอัตราดอกเบี้ยในบัญชีเพื่อการธนาคาร ความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง
ความเสี่ยงด้านกลยุทธ์ และความเสี่ยงด้านชื่อเสียง พร้อมทั้งเตรียมความพร้อมในส่วนอื่นด้วย เช่น
แผนการบริหารจัดการเงินกองทุนที่ครอบคลุมการวางแผนเงินกองทุนในระยะเวลา 3 ปี
ทั้งในภาวะปกติและภาวะวิกฤต กลยุทธ์ในการบริหารจัดการเงินกองทุน แผนเสริมสร้างเงินกองทุน
เพื่อใช้ในการบริหารและรักษาระดับเงินกองทุนของธนาคาร จัดทำแนวทางการทดสอบภาวะวิกฤต
เป็นต้น โดยเป็นการดำเนินการต่อเนื่องตั้งแต่ปี 2552 จนถึงสิ้นปี 2553
เพื่อให้พร้อมสำหรับการปฏิบัติงานตามกระบวนการ ICAAP
จริงและจัดส่งรายงานประเมินความเพียงพอของเงินกองทุน (ICAAP Report)
ภายในไตรมาสแรกของทุกปี โดยจะนำส่งครั้งแรกภายในไตรมาสแรกของปี 2554

ส่วนหลักการที่ 3 (Pillar III)
ธนาคารได้จัดทำนโยบายการเปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับการดำรงเงินกองทุนตามหลักการที่ 3
ซึ่งได้รับอนุมัติจากคณะกรรมการของธนาคารในปี 2552
โดยธนาคารได้เปิดเผยข้อมูลครั้งแรกเมื่อเดือนกันยายน 2552 ตามกำหนดเวลาของ ธปท.
ผ่านช่องทาง Website ของธนาคาร
เพื่อให้ธนาคารมีความโปร่งใสในด้านข้อมูลการดำรงเงินกองทุนและข้อมูลความเสี่ยงของตนเอง
และบุคคลภายนอกผู้ใช้ข้อมูลได้รับข้อมูลอย่างครบถ้วนและถูกต้อง

2.2.4 ความเสี่ยงอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง

-   ความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง

ความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง คือ
ความเสี่ยงที่เกิดจากการที่ธนาคารไม่สามารถชำระหนี้สินหรือภาระผูกพันเมื่อถึงกำหนด
เนื่องจากไม่สามารถเปลี่ยนสินทรัพย์เป็นเงินสดได้ หรือไม่สามารถจัดหาเงินทุนได้เพียงพอ
หรือสามารถจัดหาเงินทุนได้ด้วยต้นทุนที่สูงเกินกว่าระดับที่ยอมรับได้
ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อรายได้และเงินกองทุนของธนาคารทั้งในปัจจุบันและอนาคต ในปี2552
ภาพรวมความเสี่ยงด้านสภาพคล่องอยู่ในเพดานความเสี่ยงที่ได้รับอนุมัติ
และเป็นระดับที่ธนาคารยอมรับได้ โดยสะท้อนจากตัวชี้วัด อาทิ
อัตราส่วนสินทรัพย์สภาพคล่องสุทธิต่อฐานะสภาพคล่องสุทธิ และระดับสภาพคล่องส่วนเกิน ณ
สิ้นวัน ซึ่งมีค่าเฉลี่ยไม่ต่ำกว่าที่กำหนด

  มาตรการและเครื่องมือในการบริหารความเสี่ยง

  1) ทบทวนนโยบายบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง
  ให้สอดคล้องกับแนวทางการบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่องของสถาบันการเงิน
  และหลักเกณฑ์การกำกับดูแลเงินกองทุนโดยทางการ (Pillar II)
  ของธนาคารแห่งประเทศไทย

  2)
  กำหนดเพดานความเสี่ยงด้านสภาพคล่องโดยการอนุมัติของคณะกรรมการธนาคารเพื่อใช้ควบคุมความเสี่ยงให้อยู่ในระดับที่ธนาคารยอมรับได้

  3) กำหนดกระบวนการบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง
  โดยพิจารณาแนวโน้มสภาพคล่องจากประมาณการฐานะสภาพคล่องของธนาคาร
  และประเมินความเสี่ยงจากอัตราส่วนสินทรัพย์สภาพคล่องสุทธิต่อฐานะสภาพคล่องสุทธิ
  เพื่อดูความเพียงพอของปริมาณสินทรัพย์สภาพคล่องที่ใช้รองรับความต้องการใช้เงินทุนในระยะสั้นของธนาคาร
  พร้อมทั้งรายงานความเสี่ยงต่อคณะกรรมการบริหารความเสี่ยง ผู้บริหาร
  และหน่วยงานที่เกี่ยวข้องอย่างสม่ำเสมอ

  4) ทดสอบภาวะวิกฤต (Stress Testing) เพื่อประเมินความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง
  ตามสถานการณ์จำลองที่ธนาคารแห่งประเทศไทยกำหนด
  และรายงานผลต่อคณะกรรมการบริหารความเสี่ยงเป็นประจำทุกไตรมาส

  5) ทบทวนแผนฉุกเฉินสภาพคล่อง (Contingency Funding Plan)
  โดยปรับปรุงให้สอดคล้องกับนโยบายบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่องและสถานการณ์ที่เปลี่ยนแปลงไป

-   ความเสี่ยงจากความเพียงพอของเงินกองทุนเพื่อรองรับกฎระเบียบของธนาคารแห่งประเทศไทย

เพื่อให้การกำกับดูแลเงินกองทุนครอบคลุมและสะท้อนถึงความเสี่ยงของสินทรัพย์ประเภทต่าง ๆ
ที่ได้กำหนดขึ้นใหม่และแบ่งแยกลงไปให้มีรายละเอียดมากขึ้น
ซึ่งอาจจะส่งผลกระทบให้เงินกองทุนของธนาคารลดลงโดยเฉพาะสถาบันการเงินที่ปล่อยสินเชื่อที่มีความเสี่ยงสูง
ธนาคารแห่งประเทศไทยจึงได้กำหนดที่จะใช้หลักเกณฑ์ Basel II
ในการกำกับดูแลเงินกองทุนสำหรับสถาบันการเงินในประเทศไทยตั้งแต่ สิ้นปี 2551 เป็นต้นไป
โดยสถาบันการเงินต้องรายงานการดำรงเงินกองทุนที่คำนวณได้ภายใต้หลักเกณฑ์ใหม่
ควบคู่ไปกับผลที่คำนวณได้จากหลักเกณฑ์ปัจจุบัน ในปัจจุบันธนาคารแห่งประเทศไทยได้นำหลักเกณฑ์
Basel II ให้สถาบันการเงินปฏิบัติเป็นที่เรียบร้อยแล้ว โดยประกอบด้วย 3 หลักการ คือ
หลักการที่ 1 การดำรงเงินกองทุนขั้นต่ำ หลักการที่ 2 การกำกับดูแลโดยทางการ และหลักการที่ 3
การใช้กลไกตลาดในการกำกับดูแล ซึ่งเนื้อหา 2 ส่วนหลังเป็นส่วนที่เพิ่มเติมใหม่สำหรับ Basel II
ซึ่งสะท้อนให้เห็นว่าภาระสถาบันการเงินต้องมีการจัดการความเสี่ยงที่ดีทั้งการคิดคำนวณเงินกองทุนและกระบวนการทำงานด้านบริหารความเสี่ยง

ตามกำหนดบังคับใช้หลักเกณฑ์ Basel II
ธนาคารได้ยื่นความจำนงเบื้องต้นเกี่ยวกับวิธีการคำนวณเงินกองทุนที่ธนาคารได้เลือกใช้
และแบบประเมินความพร้อมในการปฏิบัติตามเกณฑ์มาตรฐานขั้นต่ำ
โดยได้ยื่นแบบประเมินผลกระทบต่อเงินกองทุน (QIS) ตาม Basel II แล้ว ข้อมูลสิ้นปี 2550
ธนาคารได้จัดส่งรายงานเงินกองทุนตามหลักเกณฑ์เดิมคู่ขนานกับหลักเกณฑ์ใหม่ เมื่อวันที่ 29
กุมภาพันธ์ 2551 แล้ว สำหรับข้อมูลสิ้นปี 2551 ธนาคารได้คำนวณเงินกองทุนตาม Basel II
และจัดส่งให้ธนาคารแห่งประเทศไทยในวันที่ 30 มกราคม 2552

ธนาคารได้ดำเนินการตามหลักเกณฑ์การกำกับแบบรวมกลุ่มของธนาคารแห่งประเทศไทย
โดยจัดตั้งกลุ่มธุรกิจทางการเงินและจัดทำรายงานตามหลักเกณฑ์ดังกล่าว ได้แก่
รายงานการลงทุนในกลุ่มธุรกิจทางการเงิน รายงานงบการเงินรวม
รายงานเงินกองทุนตามกฎหมาย
รายงานแสดงการดำรงเงินกองทุนเป็นอัตราส่วนกับสินทรัพย์และภาระผูกพันและรายงานการให้สินเชื่อ
ลงทุน และก่อภาระผูกพัน งวดมิถุนายน 2550 ธันวาคม 2550 มิถุนายน 2551 และธันวาคม 2551
ซึ่งได้จัดส่งธนาคารแห่งประเทศไทยเรียบร้อยแล้ว โดยรายงานตามหลักเกณฑ์ดังกล่าวข้างต้น
สำหรับ งวด มิถุนายน 2552
ธนาคารได้จัดส่งให้ธนาคารแห่งประเทศไทยเรียบร้อยแล้วภายในเดือน ธันวาคม 2552
ทั้งนี้การดำรงเงินกองทุนต่อสินทรัพย์เสี่ยงตามหลักเกณฑ์การกำกับแบบรวมกลุ่มของธนาคารสูงกว่าเกณฑ์ของธนาคารแห่งประเทศไทย

ทั้งนี้ ธนาคารมีเงินกองทุนสูงกว่าเกณฑ์ของธนาคารแห่งประเทศไทย
และเพียงพอต่อการขยายธุรกิจรวมทั้งสามารถบ่งชี้ถึงความมั่นคงของธนาคาร
ธนาคารยังตระหนักถึงความเสี่ยงของหลักเกณฑ์ Basel II เกณฑ์การกำกับแบบรวมกลุ่ม
และเกณฑ์มาตรฐานบัญชีระหว่างประเทศฉบับที่ 39 (IAS)
แต่ก็ได้เตรียมความพร้อมเพื่อรองรับความเสี่ยงดังกล่าวแล้ว

-   ความเสี่ยงด้านกลยุทธ์ (Strategic Risk)

ความเสี่ยงด้านกลยุทธ์ คือ ความเสี่ยงที่เกิดจากการกำหนดแผนกลยุทธ์ แผนดำเนินงาน
และการนำไปปฏิบัติไม่เหมาะสมหรือไม่สอดคล้องกับปัจจัยภายใน และสภาพแวดล้อมภายนอก
อันส่งผลกระทบต่อรายได้ เงินกองทุน หรือการดำรงอยู่ของกิจการ

ในปี 2552 ภาวะเศรษฐกิจของไทยได้รับผลกระทบจาการชะลอตัวของเศรษฐกิจโลก ธุรกิจต่างๆ
ได้รับผลกระทบเป็นวงกว้าง อย่างไรก็ตาม ธนาคารยังคงดำเนินธุรกิจอย่างต่อเนื่อง
เพื่อเป็นส่วนช่วยกระตุ้นภาวะเศรษฐกิจของประเทศให้ดีขึ้น โดยดำเนินธุรกิจอย่างระมัดระวัง
และให้ความสำคัญกับแผนการดำเนินงาน และการบริหารความเสี่ยงมากขึ้น โดยสรุปดังนี้

1)  ธนาคารมีมาตรการบริหารความเสี่ยงกลยุทธ์ที่เป็นไปตามแนวทางการตรวจสอบของธนาคารแห่งประเทศไทย
    (ธปท.) และแนวทางการบริหารจัดการองค์กร ด้านการบริหารความเสี่ยง
    ของสำนักงานคณะกรรมการนโยบายรัฐวิสาหกิจ (สคร.)

2)  กระบวนการจัดทำแผนกลยุทธ์มีลำดับและขั้นตอนขัดเจน
    คณะกรรมการและผู้บริหารระดับสูงมีส่วนร่วมในการจัดทำแผนกลยุทธ์ธนาคาร
    มีกระบวนการนำแผนกลยุทธ์ธนาคารไปสู่การปฏิบัติ
    และสื่อสารแผนกลยุทธ์ธนาคารให้ผู้บริหารทุกหน่วยงานได้ทราบโดยทั่วกัน

3)  แผนกลยุทธ์ธนาคารมีความเหมาะสมสอดคล้องกับสภาวะแวดล้อมทั้งภายในและภายนอก
    ครอบคลุมถึง SWOT Analysis ข้อมูลเปรียบเทียบคู่แข่ง
    และนำข้อมูลจากผลการสำรวจความพึงพอใจของผู้ใช้บริการมาพิจารณากำหนดกลยุทธ์

4)  มีกระบวนการติดตามผลการดำเนินงานเปรียบเทียบเป้าหมายเป็นระยะ
    เพื่อผลักดันกลยุทธ์ต่างๆ ให้บรรลุเป้าหมาย
    และมีการปรับเปลี่ยนแผนการดำเนินงานให้เหมาะสมและสอดคล้องกับสภาวะที่เปลี่ยนแปลงไป

-   ความเสี่ยงจากทรัพย์สินรอการขาย

ทรัพย์สินรอการขายสุทธิ (งบการเงินเฉพาะธนาคาร) ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2552
ส่วนใหญ่เป็นประเภทที่ดินเปล่า นอกจากนี้ ยังมีทรัพย์ประเภทอื่นๆ อาทิ ที่อยู่อาศัย
ที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้าง โรงงาน และทรัพย์เพื่อการพาณิชย์อื่นๆ เป็นต้น โดยทรัพย์ที่ได้มาในปี 2552
เป็นผลมาจากการรับโอนทรัพย์ชำระหนี้
และการประมูลซื้อทรัพย์จากการขายทอดตลาดหลักประกันที่จำนองเป็นประกันหนี้
เพื่อบริหารจัดการแก้ไขปัญหาสินเชื่อด้อยคุณภาพของธนาคารให้เป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพและก่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดแก่ธนาคาร
ซึ่งการดำเนินการดังกล่าวทำให้ธนาคารสามารถลดปริมาณสินเชื่อด้อยคุณภาพได้เร็วขึ้น
และเปิดโอกาสในการสร้างรายได้จากการจำหน่ายทรัพย์สินรอการขาย

ความเสี่ยงหลักของทรัพย์สินรอการขาย ได้แก่ ความเสี่ยงจากการด้อยค่าของทรัพย์
หากสภาพทรัพย์หรือสิ่งแวดล้อมเปลี่ยนแปลงไปจากเดิม เช่น ตลาดอสังหาริมทรัพย์ซบเซา
ราคาอสังหาริมทรัพย์ลดต่ำลง การเสื่อมโทรมตามกาลเวลา จะมีผลกระทบต่อมูลค่าทรัพย์
อาจทำให้ธนาคารต้องกันสำรองเพิ่มมากขึ้น ทั้งนี้
ระดับความเสี่ยงขึ้นอยู่กับประเภทของทรัพย์และระยะเวลาในการถือครอง
โดยทรัพย์ที่เป็นสิ่งปลูกสร้างจะเกิดการด้อยค่ามากกว่า อย่างไรก็ดี
ธนาคารได้พยายามลดความเสี่ยงดังกล่าวโดยจัดให้มีหน่วยงานรับผิดชอบในการดูแลรักษาทรัพย์ให้อยู่ในสภาพที่ดีพร้อมขาย
จัดกลุ่มทรัพย์เพื่อความสะดวกในการบริหารจัดการ
และกำหนดนโยบายให้ทำการประเมินราคาทรัพย์สินรอการขายเป็นประจำทุกปี
เพื่อให้มูลค่าสะท้อนตามภาวะตลาดที่แท้จริงในปัจจุบัน
รวมทั้งธนาคารมีเงินสำรองการด้อยค่าของทรัพย์สินรอการขายเพียงพอตามที่ธนาคารแห่งประเทศไทยกำหนด

-   ความเสี่ยงจากภาวะเศรษฐกิจ

ภาวะเศรษฐกิจในปี 2552 มีผลกระทบต่อการดำเนินธุรกิจของธนาคารมากกว่าในปีที่ผ่านมา
เนื่องจากวิกฤติ Sub-prime ที่เกิดขึ้นในสหรัฐฯ ตั้งแต่ปลายปี 2551 ได้ขยายไปสู่ประเทศต่าง ๆ
ทั่วโลก รวมทั้งประเทศไทย เมื่อภาคส่งออกหดตัวลงอย่างรวดเร็วตามความต้องการของตลาดหลัก
ส่งผลกระทบต่อภาคการผลิตและการจ้างงานในหมวดอุตสาหกรรมสำคัญหลายหมวด อาทิ ยานยนต์
อิเล็กทรอนิกส์ เครื่องหนัง และสิ่งทอ เป็นต้น
ขณะเดียวกันยังมีปัญหาความขัดแย้งทางการเมืองในประเทศ และการระบาดของโรคไข้หวัดใหญ่
2009 เกิดขึ้น ซึ่งล้วนส่งผลให้อุปสงค์ในประเทศ ทั้งการบริโภค และการลงทุนซบเซาลง GDP
ของไทยในไตรมาสที่ 1-3 จึงหดตัวลงจากช่วงเดียวกันปีก่อนถึงร้อยละ 4.9, 7.1 และ 2.8
ตามลำดับ ก่อนที่จะกลับมาขยายตัวในไตรมาสสุดท้ายของปี เฉลี่ยทั้งปี 2552
เศรษฐกิจไทยจึงหดตัวลงประมาณร้อยละ 2.3 จากที่ขยายตัวร้อยละ 2.5 ในปี 2551

อย่างไรก็ตาม
ธนาคารกรุงไทยยังสามารถประคับประคองการดำเนินธุรกิจภายใต้ภาวะเศรษฐกิจถดถอยได้เป็นอย่างดี
สะท้อนจากผลประกอบการโดยรวมของธนาคารในปี 2552 ที่ยังอยู่ในเกณฑ์ดี
โดยเฉพาะสินเชื่อซึ่งเป็นธุรกิจหลัก ยังคงขยายตัวต่อเนื่องจากปีก่อน จากการออกผลิตภัณฑ์ใหม่ ๆ
ที่ตอบสนองและสอดคล้องกับความต้องการของธุรกิจและผู้บริโภค ขณะเดียวกัน
ธนาคารก็มีค่าใช้จ่ายหนี้สูญลดลง เนื่องจากการบริหารจัดการหนี้และการติดตามดูแลอย่างระมัดระวัง
อีกทั้งมีรายได้ที่มิใช่ดอกเบี้ยเพิ่มขึ้น
จึงช่วยชดเชยรายได้ดอกเบี้ยที่ชะลอลงตามภาวะเศรษฐกิจและอัตราดอกเบี้ยที่อยู่ในระดับต่ำได้
นอกจากนั้น ธนาคารยังระดมเงินฝากได้เพิ่มขึ้นแม้ภาวะการแข่งขันกับผลิตภัณฑ์ตลาดทุนจะรุนแรง
ซึ่งทำให้ธนาคารมีสภาพคล่องเพียงพอที่จะรองรับการปล่อยสินเชื่อในปี 2553
ที่มีแนวโน้มจะขยายตัวดีขึ้นได้

สำหรับแนวโน้มเศรษฐกิจไทยในปี 2553 คาดว่าจะกลับมาขยายตัวประมาณร้อยละ 3.0 - 3.5
เนื่องจากเศรษฐกิจโลกมีสัญญาณการฟื้นตัวที่ชัดเจนขึ้นตั้งแต่ปลายปี 2552
โดยเศรษฐกิจของกลุ่มประเทศหลัก อาทิ สหรัฐฯ สหภาพยุโรป ญี่ปุ่น และจีน รวมถึงอาเซียน
ซึ่งต่างเป็นตลาดส่งออกสำคัญของไทย ต่างมีแนวโน้มฟื้นตัวขึ้นตามลำดับ นอกจากนี้
มาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจระยะที่ 2 หรือแผนไทยเข้มแข็งของรัฐบาล
จะมีบทบาทสำคัญที่จะกระตุ้นให้การบริโภคและการลงทุนกลับมาเป็นกลไกขับเคลื่อนเศรษฐกิจได้ตามปกติ
ซึ่งจะเป็นปัจจัยสนับสนุนการดำเนินธุรกิจของธนาคารให้เติบโตต่อไป ยิ่งไปกว่านั้น
โอกาสทางธุรกิจที่เพิ่มขึ้นจากโครงการลงทุนต่าง ๆ ภายใต้แผนปฏิบัติการไทยเข้มแข็ง 2553 -
2555 ซึ่งมีวงเงินงบประมาณมากถึง1.43 ล้านล้านบาท
จะทำให้ธนาคารซึ่งมีเครือข่ายสาขาและจุดบริการกระจายและครอบคลุมไปทั่วประเทศ
สามารถให้การสนับสนุนเงินทุนแก่โครงการต่าง ๆ
ทั้งของภาครัฐและภาคเอกชนที่รับงานของรัฐได้อย่างเต็มที่ โดยเฉพาะโครงการก่อสร้าง
ซึ่งได้รับงบประมาณในสัดส่วนมากที่สุด
โดยขณะนี้ธนาคารได้กำหนดกลยุทธ์สินเชื่อไทยเข้มแข็งไว้รองรับแล้ว

สำหรับปัจจัยเสี่ยงสำคัญของเศรษฐกิจไทยในปี 2553
ที่อาจทำให้เศรษฐกิจขยายตัวได้ต่ำกว่าที่ประมาณการไว้ ได้แก่
ปัญหาการดำเนินโครงการลงทุนที่อาจมีผลกระทบต่อสุขภาพและสิ่งแวดล้อม
เช่นเดียวกับที่เกิดขึ้นในเขตนิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุดในปี 2552
ซึ่งอาจฉุดให้การลงทุนที่เริ่มฟื้นตัวแล้วนั้นกลับซบเซาลงอีก
สถานการณ์ทางการเมืองที่ยังมีความขัดแย้งสูงและยังไม่มีแนวโน้มว่าจะสร้างความสมานฉันท์ได้
รวมถึงราคาน้ำมันที่มีแนวโน้มว่าจะสูงขึ้นอีก ซึ่งจะเร่งให้เงินเฟ้อพุ่งสูงขึ้น
และเป็นอุปสรรคต่อการใช้นโยบายกระตุ้นเศรษฐกิจ นอกจากนี้ ยังมีความเสี่ยงจากภายนอก เช่น
การฟื้นตัวอย่างเปราะบางของเศรษฐกิจโลก และความเสี่ยงจากภาวะฟองสบู่ในจีน เป็นต้น