(3) การประกอบธุรกิจของแต่ละสายผลิตภัณฑ์

การประกอบธุรกิจถ่านหิน

ลักษณะผลิตภัณฑ์ถ่านหิน

ถ่านหินเป็นเชื้อเพลิงธรรมชาติชนิดหนึ่งที่มีส่วนประกอบของสารหลายชนิด
อันได้แก่สารที่ระเหยได้ชนิดต่างๆ ความชื้นและแร่ธาตุที่สำคัญคือ คาร์บอน (CARBON)
ซึ่งเป็นส่วนของของแข็งที่จะเผาไหม้ได้เมื่อสารระเหยและความชื้นถูกขับไล่ออกไป
จะมีขี้เถ้าจำนวนเล็กน้อยเหลืออยู่หลังจากเผาไหม้แล้ว

ถ่านหินเกิดจากการสะสมตัวของซากพืชที่ทับถมอยู่ในหนอง คลอง บึงเป็นเวลานานนับล้านปีและค่อยๆ
จมตัวลงใต้ผิวดินจนซากพืชกลายสภาพมาเป็นถ่านหิน
โดยผลของการเปลี่ยนแปลงของผิวโลกและขบวนการตามธรรมชาติในช่วงหลายล้านปีที่ผ่านมา
ดังนั้นการที่จะนำถ่านหินขึ้นมาใช้จึงต้องมีการสำรวจค้นหาโดยการศึกษา ข้อมูลทางธรณีวิทยาใต้ผิวดิน
เพื่อให้ทราบถึงความหนาของชั้นถ่าน ขอบเขตพื้นที่การกระจายตัวของแหล่ง ถ่านหินคุณภาพทางเคมี
และปริมาณสำรองในเชิงพาณิชย์ ซึ่งจะใช้เป็นข้อมูลในการตัดสินใจเพื่อพัฒนาแหล่ง
ถ่านหินดังกล่าวต่อไป

ถ่านหินสามารถจัดแบ่งตามคุณภาพโดยพิจารณาจากค่าความร้อน (CALORIFIC VALUE)
ปริมาณสารระเหย (VOLATILE MATTER) และปริมาณคาร์บอนคงที่ (FIXED CARBON)
เรียงลำดับจากคุณภาพที่ดีที่สุดได้ 4 กลุ่มคือ ANTRACITE BITUMINOUS SUB-BITUMINOUS และ
LIGNITE สำหรับถ่านหินที่สำรวจพบ และพัฒนาขึ้นมาใช้ในอุตสาหกรรมอย่างแพร่หลายเป็นกลุ่ม
SUB-BITUMINOUS แต่ในประเทศไทยมักนิยมเรียกถ่านหินประเภทนี้ว่าถ่านลิกไนต์

คุณสมบัติถ่านหินที่ใช้เป็นเกณฑ์ในการกำหนดมาตรฐานในการซื้อขายโดยปกติจะประกอบด้วยค่าความร้อน
(CALORIFIC VALUE) ปริมาณความชื้น (MOISTURE) ปริมาณสารระเหย (VOLATILE MATTER)
ปริมาณคาร์บอนคงที่ (FIXED CARBON) ปริมาณขี้เถ้า (ASH) ปริมาณกำมะถัน (SULPHUR)
และขนาดของแร่ (SIZE) ที่ผลิตออกจำหน่าย

ก่อนจะเริ่มการผลิตถ่านหินจำหน่ายให้กับผู้บริโภคได้จำเป็นต้องผ่านขั้นตอนต่าง ๆ
หลายขั้นตอนเริ่มตั้งแต่การสำรวจเพื่อหาแหล่งสะสมตัวของถ่านหิน
เมื่อสำรวจพบแหล่งสะสมตัวของถ่านหินที่สามารถจะพัฒนาในเชิงพาณิชย์ได้ก็จะต้องศึกษาข้อมูลในขั้นรายละเอียดเพื่อศึกษาต้นทุนและวิธีการผลิตที่เอื้อประโยชน์สูงสุดซึ่งรวมทั้งวิธีการในการแต่งแร่ด้วย

ก่อนจะเปิดการทำเหมืองจำเป็นต้องทำการเจาะสำรวจในขั้นรายละเอียด (DETAIL DRILLING)
เพื่อศึกษาหาข้อมูลรายละเอียดต่างๆ ของพื้นที่
ได้แก่ปริมาณสำรองและคุณภาพในแต่ระดับของการวางตัวของชั้นถ่านหินรวมทั้งชั้นดิน ทราย
ที่ปิดทับอยู่ ข้อมูลที่ได้จะถูกนำไปใช้ในการกำหนดแผนแม่บทในการทำเหมือง (MINE MASTER
PLAN)
ซึ่งจะรวมถึงการศึกษาต้นทุนและวิธีการเปิดเหมืองตลอดจนศึกษาปริมาณและบริเวณที่จะขุดขนส่งหน้าดิน
และหรือถ่านหินในแต่ละขั้นตอน และการเลือกเครื่องจักรอุปกรณ์ที่เหมาะสมกับการทำเหมืองด้วย

การสำรวจหาแหล่งถ่านหินจะต้องได้รับอาชญาบัตรและการทำเหมืองถ่านหินจะต้องได้รับประทานบัตรตามพระราชบัญญัติแร่
พ.ศ. 2510 โดยจะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์
เงื่อนไขข้อกำหนดภายใต้การควบคุมดูแลของหน่วยงานราชการที่เกี่ยวข้องตามที่กฎหมายกำหนด

บริษัท ลานนารีซอร์สเซส จำกัด (มหาชน)
ได้รับการส่งเสริมการลงทุนจากคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนในธุรกิจถ่านหินจำนวนทั้งสิ้น 3 ฉบับ
ดังต่อไปนี้ :-

+---------------+---------------+------------------+-----------------+
| รายละเอียด     | เลขที่บัตร       |                  |                 |
|               | ส่งเสริมการลงทุน |                  |                 |
+---------------+---------------+------------------+-----------------+
|               | 1052/2537     | 1227/2537        | 1823/2539       |
+---------------+---------------+------------------+-----------------+
| ไ             | 28 มกราคม     | 22 เมษายน 2537   | 11 ธันวาคม 2539  |
| ด้รับอนุมัติเมื่อวันที่ | 2537          |                  |                 |
+---------------+---------------+------------------+-----------------+
| สถานประกอบการ | เหมืองป่าคา     | เหมืองหนอหญ้าปล้อง  | เหมืองป่าคา       |
|               | อำเภอลี้        |                  | อำเภอลี้          |
|               |               | อำเภอหนองหญ้าปล้อง |                 |
|               | จังหวัดลำพูน     |                  | จังหวัดลำพูน       |
|               |               | จังหวัดเพชรบุรี      |                 |
+---------------+---------------+------------------+-----------------+
| กิจก           | ถ่านหิน 500,000 | ถ่านหิน 300,000    | ถ่านหิน 1,500,000 |
| ารที่ได้รับส่งเสริม | ตัน/ปี          | ตัน/ปี             | ตัน/ปี            |
+---------------+---------------+------------------+-----------------+
| การยกเว้นภ     | ระยะ 8 ปี      | ระยะ 8 ปี         | ระยะ 8 ปี        |
| าษีเงินได้นิติบุคคล |               |                  |                 |
| (100%)        | ตั้งแต่วันที่ 1     | ตั้งแต่วันที่ 1        | ตั้งแต่วันที่ 1       |
| และยกเว้นภา    | มกราคม 2538   | พฤศจิกายน 2539    | เมษายน 2540     |
| ษีเงินได้เงินปันผล |               |                  |                 |
|               | ถึงวันที่ 31      | ถึงวันที่ 31 ตุลาคม   | ถึงวันที่ 31 มีนาคม  |
|               | ธันวาคม 2545   | 2547             | 2548            |
+---------------+---------------+------------------+-----------------+

บริษัทฯ ได้รับสิทธิพิเศษทางด้านภาษีอากรจากการส่งเสริมการลงทุนตามพระราชบัญญัติส่งเสริมการ
ลงทุน พ.ศ. 2520 โดยการอนุมัติของคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนสำหรับโครงการผลิตถ่านหิน
(ลิกไนต์) ภายใต้เงื่อนไขต่างๆ ที่กำหนดไว้
บริษัทฯจะได้รับสิทธิประโยชน์ทางด้านภาษีอากรดังต่อไปนี้ :-

1)  ยกเว้นอากรขาเข้าสำหรับเครื่องจักรที่นำเข้าตามที่คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนพิจารณาอนุมัติ

2)  ยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลสำหรับกำไรสุทธิที่ได้รับจากการประกอบกิจการที่ได้รับการส่งเสริมเป็นระยะเวลาแปดปี
    นับแต่วันที่เริ่มมีรายได้จากการประกอบกิจการนั้น (สิทธิพิเศษนี้จะสิ้นสุดลงในปี 2548)

3)  ในกรณีที่บริษัทฯมีผลขาดทุนเกิดขึ้นในระหว่างเวลาที่ได้รับยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลบริษัทฯมีสิทธินำผลขาดทุนดังกล่าวมาหักกลบกับผลกำไรที่เกิดขึ้นภายหลังระยะเวลาที่ได้รับยกเว้นภาษี
    ทั้งนี้ภายในเวลาห้าปี นับแต่วันที่พ้นกำหนดดังกล่าว

4)  ยกเว้นไม่ต้องนำเงินปันผลจากกิจการที่ได้รับการส่งเสริม
    ซึ่งได้รับการยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลไปรวมคำนวณเสียภาษีเงินได้ตลอดระยะเวลาที่ผู้ได้รับการส่งเสริมได้รับยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลนั้น

5)  ได้รับลดหย่อนภาษีเงินได้นิติบุคคลสำหรับกำไรสุทธิที่ได้รับจากการลงทุนในอัตราร้อยละห้าสิบของอัตราปกติมีกำหนดห้าปี
    นับจากวันที่พ้นกำหนดได้รับยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคล

6)  ได้รับอนุญาตให้หักค่าขนส่ง ค่าไฟฟ้า
    และค่าประปาสองเท่าของค่าใช้จ่ายดังกล่าวเป็นระยะเวลา 10 ปี
    นับแต่วันที่เริ่มมีรายได้จากการประกอบกิจการนั้น

7)  ได้รับอนุญาตให้หักค่าเงินลงทุนในการติดตั้งหรือก่อสร้างสิ่งอำนวยความสะดวกร้อยละ 25
    ของเงิน ลงทุนนอกเหนือจากการหักค่าเสื่อมราคาตามปกติ

ภาวะอุตสาหกรรม การตลาดและการแข่งขัน

นโยบายการกำหนดราคาถ่านหิน : เนื่องจากถ่านหินเป็นเชื้อเพลิงชนิดหนึ่ง
ดังนั้นการกำหนดราคาขายถ่านหินจึงกำหนดตามหน่วยของค่าความร้อนเป็นหลักเช่นเดียวกับการกำหนดราคาขายเชื้อเพลิงชนิดอื่นทั่วไป
บริษัทฯกำหนดราคาขายถ่านหินในประเทศต่อหน่วยค่าความร้อนให้ต่ำกว่าราคาขายถ่านหินนำเข้าเพื่อเป็นการจูงใจแต่ราคาขายสำหรับลูกค้าแต่ละรายอาจจะแตกต่างกันไป
ขึ้นอยู่กับปัจจัยต่างๆ ดังต่อไปนี้ คือปริมาณที่สั่งซื้อ ข้อกำหนดด้านคุณภาพ (เช่นค่าความร้อน,
ขนาดของถ่าน ฯลฯ) ระยะเวลาชำระเงินและเงื่อนไขอื่นที่ลูกค้ากำหนดซึ่งปัจจัย
ดังกล่าวจะเป็นตัวกำหนดราคาขายถ่านหินสำหรับลูกค้าทุกรายโดยเสมอภาคกัน โดยบริษัทฯ
ไม่มีนโยบายเลือกปฏิบัติต่อลูกค้ารายใดรายหนึ่งเป็นกรณีพิเศษ

ลูกค้าของบริษัทฯ ส่วนใหญ่เป็นผู้ประกอบธุรกิจด้านการผลิตปูนซีเมนต์ ไฟฟ้า
และอุตสาหกรรมที่ใช้หม้อกำเนิดไอน้ำ ถ้าเป็นลูกค้ารายใหญ่บริษัทฯ
จะใช้วิธีทำสัญญาซื้อขายระยะยาวเพื่อลดความเสี่ยงหรือลดภาระในด้านการจัดจำหน่ายถ่านหินในอนาคต

การจำหน่ายและช่องทางการจัดจำหน่าย

การขายถ่านหินจะเป็นหน้าที่ของฝ่ายการตลาดและการขาย สำนักงานใหญ่
กรุงเทพมหานครโดยจะเป็นผู้รับคำสั่งซื้อ กำหนดราคา
กำหนดเวลาส่งมอบและกำหนดเงื่อนไขการชำระเงิน
ส่วนทางเหมืองและศูนย์จำหน่ายจะดูแลเรื่องการผลิตและการส่งมอบสินค้าให้ลูกค้าให้เป็นไปตามคำสั่งซื้อที่สำนักงานใหญ่แจ้งข้อมูลไป

การกำหนดราคาจำหน่ายถ่านหินหากเป็นถ่านหินในประเทศมักจะเป็นราคาหน้าเหมือง (EX-MINE)
ซึ่งไม่รวมค่าขนส่งโดยลูกค้าส่วนใหญ่จะรับผิดชอบการขนส่งถ่านหินที่ซื้อเอง
แต่หากเป็นกรณีถ่านหินจากแหล่งในประเทศอินโดนีเซียจะขึ้นอยู่กับข้อตกลงในสัญญาซึ่งอาจจะเป็นราคา
FOB หรือ CIF หรือราคาส่งถึงหน้าโรงงาน
ทั้งนี้ราคาจะขึ้นอยู่กับคุณภาพของถ่านหินซึ่งจะอิงกับค่าความร้อนของถ่านหินเป็นหลัก
เฉกเช่นการกำหนดราคาเชื้อเพลิงชนิดอื่นโดยทั่วไป
ราคาจำหน่ายถ่านหินแต่ละแหล่งจะแตกต่างกันไป
ถ่านหินที่มีค่าความร้อนสูงจะจำหน่ายได้ในราคาที่ดีกว่าถ่านหินที่มีค่าความร้อนต่ำ

วิธีการจัดจำหน่ายถ่านหินของบริษัทฯจะจำหน่ายให้กับผู้ใช้หรือลูกค้าโดยตรงหรือผ่านพ่อค้าคนกลาง
ลูกค้าเกือบทั้งหมดจะเป็นลูกค้าเงินเชื่อ ซึ่งบริษัทฯ
จะพิจารณาให้เครดิตเฉพาะลูกค้ารายใหญ่ที่มีการซื้อขายกันมานานหลายปี
และมีฐานะทางการเงินมั่นคงเท่านั้นส่วนลูกค้าที่เพิ่งเริ่มทำการซื้อขายกันครั้งแรก บริษัทฯ
จะป้องกันความเสี่ยงโดยการให้ลูกค้าเปิด LETTER OF CREDIT (L/C)
ที่มีธนาคารเป็นผู้ค้ำประกันการจ่ายเงินค่าถ่านหิน0 โดยตั้งแต่เปิดกิจการมาเมื่อปี 2528
จนถึงปัจจุบัน บริษัทฯ ยังไม่เคยประสบปัญหาหนี้สูญจากการจำหน่ายถ่านหินแต่อย่างใด

กลยุทธ์ในการแข่งขัน

บริษัทฯ จะเน้นการให้บริการ และการควบคุมคุณภาพของผลิตภัณฑ์
เป็นกลยุทธ์หลักในการแข่งขันแทนการใช้กลยุทธ์ด้านราคา
เนื่องจากถ่านหินเป็นเชื้อเพลิงที่มีราคาต่อหน่วยต่ำกว่าเชื้อเพลิงชนิดอื่นอยู่แล้ว
นอกจากนี้บริษัทฯยังได้พยายามพัฒนาวิธีการผลิตเพื่อให้ได้ถ่านหินที่มีคุณภาพดี
โดยการนำเทคโนโลยีที่ทันสมัยมาพัฒนาระบบการผลิตอย่างสม่ำเสมอ

การค้าถ่านหินในประเทศไทย :

-   อุตสาหกรรมการผลิตถ่านหินในประเทศนั้นมีผู้ผลิตน้อยราย (Oligopoly Market)
    เนื่องจากแหล่งถ่านหินในประเทศมีอยู่จำกัดการที่มีผู้ผลิตอยู่น้อยรายและถ่านหินมีระดับราคาต่อหน่วยค่าความร้อนที่ต่ำที่สุดเมื่อเทียบกับเชื้อเพลิงชนิดอื่น
    จึงทำให้ไม่มีการแข่งขันด้านราคากันมากนัก

-   ในปี 2546
    ที่ผ่านมารัฐบาลได้ใช้นโยบายจำกัดน้ำหนักรถบรรทุกอย่างเข็มงวดและจริงจังทำให้ต้นทุนการ

ขนส่งถ่านหินในประเทศเพิ่มสูงขึ้นมากผู้ประกอบการอุตสาหกรรมที่ใช้ถ่านหินเป็นเชื้อเพลิงจึงหันไปใช้ถ่านหินนำเข้ามากขึ้นเนื่องจากต้นทุนถ่านหินนำเข้าเมื่อคำนวณต่อหน่วยของค่าความร้อน
แล้วจะมีราคาถูกกว่าถ่านหินในประเทศโดยเฉพาะ

ในช่วง 8 เดือนแรกของปี 2546 ที่ราคาถ่านหินใน

ตลาดโลกมีราคาลดต่ำลงมาก อย่างไรก็ตามในช่วงปลายปี 2546
รัฐบาลแห่งประเทศจีนได้สั่งปิดเหมืองถ่านหินจำนวนมากเพื่อปรับปรุงมาตรการด้านความปลอดภัยรวมทั้งให้ชะลอการส่งออกถ่านหินชั่วคราว
กอปรกับเกิดพายุฝนที่รุนแรงในประเทศอินโดนีเซียส่งผลให้ราคาถ่านหินเริ่มปรับตัวสูงขึ้นในช่วงไตรมาสสุดท้ายของปี
2546 และต่อเนื่องมาต้นปี 2547 คาดว่าแนวโน้มราคาถ่านหินนำเข้าในปี 2547 น่าจะสูงกว่าปี
2546 ที่ผ่านมา กอปรกับอัตราค่าขนส่งสินค้าทางทะเลได้ปรับตัวสูงขึ้นมากตั้งแต่ปลายปี 2546
ที่ผ่านมาและยังทรงตัวในระดับสูงต่อเนื่องมาต้นปี 2547
จึงทำให้ต้นทุนถ่านหินนำเข้าปรับเพิ่มสูงขึ้นมากซึ่งจะส่งผลให้พฤติกรรมการบริโภคของผู้ใช้ถ่านหินในประเทศในปี
2547 เปลี่ยนแปลงไปใช้ถ่านหินในประเทศเพิ่มมากขึ้น

-   โดยที่บริษัทฯ มีปริมาณสำรองถ่านหินในประเทศคงเหลือประมาณ 600,000 ตัน
    ซึ่งคาดว่าจะสามารถผลิตออกจำหน่ายได้จนถึงปลายปี 2547
    จึงยังคงมีการนำเข้าถ่านหินมาจำหน่ายทั้งๆ ที่ต้นทุนถ่านหินนำเข้าปรับตัวสูงขึ้นมากก็ตาม
    ซึ่งส่วนใหญ่จะนำสต๊อกไว้ ณ ศูนย์จำหน่ายถ่านหินอยุธยาเพื่อจำหน่ายให้ลูกค้าอีกต่อหนึ่ง
    โดยบริษัทฯ จะพิจารณาจัดตั้งศูนย์จำหน่ายถ่านหินเพิ่มเติมในพื้นที่อื่นๆ ในอนาคต
    เพื่อขยายตลาดและรองรับเหมืองถ่านหินในประเทศที่จะหมดลง

-   การใช้ถ่านหินในประเทศส่วนใหญ่จะใช้ในกลุ่มอุตสาหกรรมผลิตปูนซีเมนต์คิดเป็นร้อยละประมาณ
    57 และใช้การผลิตไฟฟ้าและอุตสาหกรรมอื่นๆ คิดเป็นร้อยละประมาณ 43
    ฉะนั้นหากเศรษฐกิจของประเทศในปี 2547 สามารถขยายตัวได้อย่างต่อเนื่องจากปีก่อนหน้านั้น
    คาดว่าความต้องการใช้ปูนซีเมนต์ในประเทศจะต้องขยายตัวตามไปด้วย
    แต่ถ้าอัตราค่าขนส่งสินค้าทางทะเลยังทรงตัวอยู่ในระดับสูงต่อไปจะส่งผลให้การส่งออกปูนซีเมนต์ไม่ขยายตัวและทำให้การใช้กำลังผลิตปูนซีเมนต์เพิ่มขึ้นไม่มากนัก
    โดยคาดว่าอัตราการขยายตัวในภาคอุตสาหกรรม ปูนซีเมนต์ในปี 2547
    จะอยู่ในเกณฑ์ประมาณร้อยละ 5 และคาดว่าการใช้ถ่านหินในประเทศในปี 2547
    จะขยายตัวในอัตราประมาณร้อยละ 10

การค้าถ่านหินในตลาดโลก

-   การผลิตถ่านหินของโลกในปี 2546 รวมทั้งสิ้นประมาณ 5,350 ล้านตัน
    แบ่งเป็นถ่านหินคุณภาพสูง (Hard Coal) ประมาณ 4,350 ล้านตัน และถ่านลิกไนต์ ประมาณ
    1,000 ล้านตัน ซึ่งเพิ่มขึ้นจากปี 2545 ประมาณ 200 ล้านตัน หรือเพิ่มขึ้นประมาณร้อยละ 4
    โดยปริมาณการผลิตถ่านหินที่เพิ่มขึ้นทั้งหมดมาจากการขยายกำลังผลิตของประเทศจีนซึ่งเป็นผู้ผลิตถ่านหินรายใหญ่ที่สุดของโลก
    โดยผลิตเพิ่มขึ้นจาก 1,395 ล้านตัน ในปี 2545 เป็นประมาณ 1,595 ล้านตันในปี 2546
    หรือเพิ่มขึ้นประมาณร้อยละ 14
    ในขณะที่ผู้ผลิตถ่านหินในประเทศอื่นยังผลิตได้ในปริมาณเท่าเดิมหรือลดลง ได้แก่สหรัฐอเมริกา
    กลุ่มประเทศรัสเซียเดิม รัสเซีย อัฟริกาใต้ เยอรมันนี และโปแลนด์
    โดยมีผลผลิตรวมทั้งสิ้นประมาณ 2,230 ล้านตัน ส่วนออสเตรเลีย อินเดีย
    และอินโดนีเซียมีการผลิตถ่านหินเพิ่มขึ้นจากปี 2545 เพียงร้อยละ 5 เป็นประมาณ 845
    ล้านตัน ผู้ผลิตถ่านหินรายใหญ่ทั้ง 10 ประเทศดังกล่าวข้างต้น ผลิตถ่านหินประมาณร้อยละ 87
    ของปริมาณการผลิตถ่านหินของโลกซึ่งส่วนใหญ่จะผลิตถ่านหินพื่อใช้ภายในประเทศ
    โดยใช้ในการผลิตกระแสไฟฟ้าเป็นส่วนใหญ่ การค้าถ่านหินระหว่างประเทศมีประมาณร้อยละ
    13 ของปริมาณการผลิตถ่านหินของโลก ซึ่งเกือบร้อยละ 90
    เป็นการค้าขายโดยขนส่งทางทะเล ปริมาณการค้าถ่านหินระหว่างประเทศในปี 2546
    รวมทั้งสิ้นประมาณ 690 ล้านตัน เพิ่มขึ้นจากปี 2545 ประมาณ 40 ล้านตัน
    หรือเพิ่มขึ้นประมาณร้อยละ 6

-   กลุ่มประเทศในภูมิภาคเอเซียมีการนำเข้าถ่านหินมากกว่าร้อยละ 50
    ของปริมาณการค้าถ่านหินระหว่างประเทศ
    โดยประเทศญี่ปุ่นเป็นผู้นำเข้าถ่านหินรายใหญ่ที่สุดของโลกในปี 2546 คิดเป็นประมาณ 169
    ล้านตัน เพิ่มขึ้นจากปี 2545 ประมาณ 11 ล้านตัน หรือเพิ่มขึ้นประมาณร้อยละ 7 รองลงมาคือ
    ประเทศเกาหลีใต้มีการนำเข้าถ่านหินในปี 2546 ประมาณ 70 ล้านตัน เท่ากับปี 2545
    ประเทศไต้หวันมีการนำเข้าถ่านหินในปี 2546 ประมาณ 56 ล้านตัน เพิ่มขึ้นจากปี 2545
    ประมาณ 5 ล้านตัน หรือเพิ่มขึ้นประมาณร้อยละ 10
    ประเทศอินเดียมีการนำเข้าถ่านหินประมาณ 25 ล้านตัน ฮ่องกงมีการนำเข้าถ่านหินประมาณ
    10 ล้านตัน ประเทศจีนมีการนำเข้าถ่านหินประมาณ 10 ล้านตัน
    และนำเข้าโดยกลุ่มประเทศอาเซียนอีกประมาณ 15 ล้านตัน
    กลุ่มประเทศในยุโรปตะวันตกมีการนำเข้าถ่านหินในปี 2546 ประมาณ 183
    ล้านตันหรือประมาณร้อยละ 27 ของปริมาณการค้าถ่านหินระหว่างประเทศ ซึ่งเพิ่มขึ้นจากปี
    2545 เพียงเล็กน้อย นอกนั้นนำเข้าโดยกลุ่มประเทศในทวีปอเมริกา ยุโรปตะวันออก,
    กลุ่มประเทศรัฐเซียเดิมและกลุ่มประเทศในตะวันออกกลาง

-   ประเทศผู้ส่งออกถ่านหินรายใหญ่ของโลก 5 ประเทศสามารถส่งออกถ่านหินในปี 2546
    รวมกันมากกว่า 500 ล้านตัน หรือมากกว่าร้อยละ 70
    ของปริมาณการค้าถ่านหินระหว่างประเทศซึ่งประกอบด้วย

1)  ประเทศออสเตรเลีย
    ซึ่งเป็นผู้ผลิตถ่านหินรายใหญ่เป็นอันดับห้าของโลกและเป็นผู้ส่งออกถ่านหินเป็นรายใหญ่ที่สุดของโลกในปี
    2546 มีการผลิตถ่านหินประมาณ 350 ล้านตัน และมีการส่งออกถ่านหินมากกว่าร้อยละ 30
    ของปริมาณการค้าถ่านหินระหว่างประเทศหรือประมาณ 213 ล้านตัน เพิ่มขึ้นจากปี 2545
    ประมาณ 10 ล้านตัน หรือเพิ่มขึ้นประมาณร้อยละ 5
    โดยส่งออกไปยังกลุ่มประเทศในเอเซียเหนือเป็นหลักโดยเฉพาะญี่ปุ่น คิดเป็นประมาณร้อยละ
    50 ของปริมาณการส่งออกถ่านหินทั้งหมด

2)  ประเทศจีนถึงแม้จะเป็นผู้ผลิตถ่านหินรายใหญ่ที่สุดของโลกแต่ส่งออกถ่านหินเพียงร้อยละ 6
    ของปริมาณการผลิตถ่านหินทั้งประเทศ
    และเป็นผู้ส่งออกถ่านหินอันดับสองรองจากประเทศออสเตรเลีย
    โดยมีการส่งออกถ่านหินประมาณร้อยละ 14 หรือประมาณ 95 ล้านตันในปี 2546 เพิ่มขึ้นจากปี
    2545 ประมาณ 11 ล้านตัน หรือเพิ่มขึ้นประมาณร้อยละ 13
    โดยเน้นการส่งออกไปยังกลุ่มประเทศในเอเซียเหนือเป็นหลัก โดยเฉพาะญี่ปุ่น และเกาหลีใต้
    คิดเป็นประมาณร้อยละ 60 ของปริมาณการส่งออกถ่านหินทั้งหมด
    เนื่องจากได้เปรียบในด้านระยะทางของการขนส่งทางทะเลที่ใกล้กว่า

3)  ประเทศอินโดนีเซียซึ่งเป็นผู้ส่งออกถ่านหินเป็นอันดับสามของโลกรองจากประเทศออสเตรเลีย
    และประเทศจีน สามารถผลิตถ่านหินในปี 2546 รวมทั้งสิ้นประมาณ 115
    ล้านตันนับเป็นรายใหญ่อันดับสิบของโลก และส่งออกถ่านหินมากกว่า 85 ล้านตัน
    หรือประมาณร้อยละ 74 ของปริมาณการผลิตถ่านหินทั้งหมด เพิ่มขึ้นจากปี 2545 ถึง 12
    ล้านตัน หรือเพิ่มขึ้นประมาณร้อยละ 16 โดยเน้นการส่งออกไปยังกลุ่มประเทศในเอเซียเหนือ,
    อินเดีย และประเทศในกลุ่มอาเซียน โดยมีการส่งออกคิดเป็นร้อยละ 12
    ของปริมาณการค้าถ่านหินระหว่างประเทศ

4)  ประเทศอัฟริกาใต้ ผลิตถ่านหินได้เป็นอันดับเจ็ดของโลก โดยมีการผลิตถ่านหินในปี 2546
    ประมาณ 225 ล้านตัน และส่งออกถ่านหินทั้งสิ้น 70 ล้านตัน เป็นอันดับสี่ของโลก
    หรือประมาณร้อยละ 10 ของปริมาณการค้าถ่านหินระหว่างประเทศ
    โดยเน้นการส่งออกไปยังกลุ่มประเทศในยุโรปตะวันตก
    และบางส่วนส่งออกไปยังกลุ่มประเทศในทวีปอเมริกา
    และอินเดียแต่ประเทศอัฟริกามีการส่งออกถ่านหินในปริมาณค่อนข้างคงที่เป็นเวลาเกือบ 10 ปี
    มาแล้ว

5)  ประเทศผู้ส่งออกรายใหญ่อันดับห้าของโลกคือประเทศโคลัมเบียสามารถผลิตถ่านหินในปี 2546
    รวมทั้งสิ้นประมาณ 50 ล้านตัน และส่งออกถ่านหินได้ประมาณ 45 ล้านตัน ซึ่งมากกว่าร้อยละ
    7 ของปริมาณการค้าถ่านหินระหว่างประเทศโดยส่งออกถ่านหินเพิ่มขึ้นจากปี 2545 ประมาณ
    10 ล้านตัน หรือเพิ่มขึ้นประมาณร้อยละ 28
    โดยส่วนใหญ่ส่งออกไปยังกลุ่มประเทศในทวีปอเมริกาและยุโรปตะวันตก

-   เนื่องจากประเทศจีนและอินโดนีเซียได้ขยายกำลังผลิตและส่งออกถ่านหินอย่างต่อเนื่องในขณะที่ปริมาณการนำเข้าถ่านหินในภูมิภาคขยายตัวไม่มากนักทำให้ราคา
    FOB ของถ่านหินชนิดที่ใช้เป็นเชื้อเพลิง (Thermal Coal) ในภูมิภาคเอเซียที่มีค่าความร้อน
    6,700 KCAL/KG(GAD) ซึ่งอ้างอิงตามดัชนีราคาซื้อขายแบบพร้อมส่งมอบของออสเตรเลีย
    (BARLOW JONKER SPOT PRICE INDEX)ทรงตัวอยู่ในระดับต่ำที่ระดับ US$ 24 – US$ 25
    ต่อตัน ตลอดช่วง 8 เดือนแรกของปี 2546 ซึ่งเป็นราคาเกือบต่ำที่สุดนับตั้งแต่ปี 2525
    เป็นต้นมาและเป็นราคาในระดับเดียวกับต้นทุนการผลิตถ่านหินในประเทศออสเตรเลีย

ในช่วงปลายปี 2546
ค่าเงินออสเตรเลียเมื่อเทียบกับเงินสหรัฐอเมริกามีค่าแข็งขึ้นและปัญหาความล่าช้าของการส่งมอบถ่านหินของประเทศออสเตรเลียอันเนื่องมาจากความหนาแน่นของท่าเรือกอปรกับรัฐบาลแห่งประเทศจีนได้สั่งปิดเหมืองถ่านหินจำนวนมากเพื่อปรับปรุงมาตรการด้านความปลอดภัยในเดือนกันยายน
2546 และเหตุการณ์พายุฝนที่รุนแรงผิดปกติในประเทศอินโดนีเซียในช่วงเดือนตุลาคมถึงธันวาคม
2546 ได้ส่งผลกระทบต่อการผลิตและการส่งมอบถ่านหินอย่างมาก
ทำให้โรงไฟฟ้าขนาดใหญ่หลายแห่งทั้งในประเทศญี่ปุ่น เกาหลีใต้ และไต้หวัน
ต้องประสบกับภาวะขาดแคลนถ่านหินอย่างหนัก กอปรกับเป็นช่วงฤดูหนาวของประเทศในแถบนี้
ทำให้ประเทศจีนเองก็เกิดการขาดแคลนถ่านหินไปด้วยจนถึงขั้นที่รัฐบาลแห่งประเทศจีนต้องสั่งให้ชะลอการส่งออกถ่านหินชั่วคราวทำให้ราคาถ่านหินปรับตัวขึ้นอย่างรุนแรงในช่วงไตรมาสสุดท้ายของปี
2546 จากราคา US$ 24 – US$ 25 ต่อตัน ปรับขึ้นไปอยู่ที่ระดับ US$ 35 ต่อตัน
(โดยอ้างอิงจากราคาถ่านหิน FOB ของประเทศออสเตรเลีย) ในปลายเดือน ธันวาคม 2546
อย่างไรก็ตามคาดว่าราคาถ่านหินน่าจะปรับตัวลงในช่วงครึ่งหลังของปี 2547
เมื่อเหมืองถ่านหินที่ปิดชั่วคราวในประเทศจีนกลับเข้าสู่สภาวะปกติและเป็นช่วงฤดูแล้งของประเทศอินโดนีเซีย
นอกจากนั้นยังมีแรงกดดันจากอัตราค่าขนส่งทางทะเลที่มีแนวโน้มทรงตัวในระดับสูงเช่นปัจจุบันไปตลอดปี
2547 ซึ่งเป็นอัตราค่าขนส่งที่สูงถึง 3 เท่าของอัตราขนส่งในปี 2545 จากปัจจัยต่างๆ
ดังกล่าวคาดว่าราคาโดยเฉลี่ยของถ่านหินในปี 2547 น่าจะสูงกว่าปี 2546
แต่คาดว่าจะไม่เกินร้อยละ 20

-   PT. LANNA HARITA INDONESIA
    ซึ่งเป็นบริษัทร่วมทุนทำเหมืองถ่านหินในประเทศอินโดนีเซียมีการผลิตและจำหน่ายถ่านหินในปี
    2546 ประมาณ 1.3 ล้านตัน โดยส่งออกถ่านหินไปจำหน่ายยังตลาดในภูมิภาคเอเซีย
    เช่นประเทศญี่ปุ่น ไต้หวัน เกาหลีใต้และฮ่องกง รวมกันประมาณ 0.8 ล้านตัน
    คิดเป็นประมาณร้อยละ 61 และส่งเข้ามาจำหน่ายในประเทศไทยประมาณ 0.4 ล้านตัน
    คิดเป็นประมาณร้อยละ 31 ส่วนที่เหลือจำหน่ายในประเทศอินโดนีเซีย ประมาณ 0.1 ล้านตัน
    คิดเป็นประมาณร้อยละ 8 คาดว่า PT. LANNA HARITA INDONESIA
    จะผลิตถ่านหินออกจำหน่ายในปี 2547 ประมาณ 1.5 ล้านตัน
    โดยเน้นการส่งออกไปจำหน่ายยังตลาดในภูมิภาคเอเชียเป็นส่วนใหญ่

การจัดหาผลิตภัณฑ์

การผลิตถ่านหินในช่วง 3 ปี ที่ผ่านมาสรุปได้ดังนี้ :-

(หน่วย : พันตัน)

+----------------------------------------------+-------+-------+-------+
| รายการ                                       | 2544  | 2545  | 2546  |
+----------------------------------------------+-------+-------+-------+
| -   กำลังการผลิตถ่านหิน                          |       |       |       |
+----------------------------------------------+-------+-------+-------+
| - เหมืองป่าคา จังหวัดลำพูน                        | 1,000 | 800   | 600   |
+----------------------------------------------+-------+-------+-------+
| - เหมืองอินโดนีเซีย                              | 200   | 1,000 | 1,500 |
+----------------------------------------------+-------+-------+-------+
|                                              |       |       |       |
+----------------------------------------------+-------+-------+-------+
| -   ปริมาณการผลิตถ่านหินในแต่ละปี                  |       |       |       |
+----------------------------------------------+-------+-------+-------+
| - เหมืองป่าคา จังหวัดลำพูน                        | 883   | 600   | 538   |
+----------------------------------------------+-------+-------+-------+
| - เหมืองอินโดนีเซีย                              | 119   | 954   | 1,161 |
+----------------------------------------------+-------+-------+-------+
|                                              |       |       |       |
+----------------------------------------------+-------+-------+-------+
| -   ปริมาณถ่านหินสำรองคงเหลือ ณ วันสิ้นปี            |       |       |       |
+----------------------------------------------+-------+-------+-------+
| - เหมืองป่าคา จังหวัดลำพูน                        | 1,732 | 1,132 | 594   |
+----------------------------------------------+-------+-------+-------+
| - เหมืองอินโดนีเซีย                              | 3     | 3     | 2     |
|                                              | 1,881 | 0.927 | 9,766 |
+----------------------------------------------+-------+-------+-------+
|                                              |       |       |       |
+----------------------------------------------+-------+-------+-------+

บริษัทฯผลิตถ่านหินในประเทศลดลง เนื่องจากแหล่งถ่านหินในประเทศมีอยู่จำกัด
และต้องทำเหมืองในระดับที่ลึกลงไปในพื้นดินมากขึ้น คาดว่าแหล่งถ่านหินในประเทศจะหมดลงในปี
2547 นี้ โดยมีการผลิตถ่านหินในต่าง
ประเทศเพิ่มมากขึ้นเพื่อนำเข้ามาจำหน่ายให้กับลูกค้าในประเทศเพื่อทดแทนเหมืองถ่านหินในประเทศที่จะหมดลงและเพื่อรักษาส่วนแบ่งตลาดของบริษัทไว้

ผลกระทบที่สำคัญต่อสิ่งแวดล้อม

-   ผลกระทบที่สำคัญต่อสิ่งแวดล้อมในการทำเหมืองถ่านหิน
    ได้แก่ผลกระทบต่อคุณภาพอากาศคือฝุ่นแขวนลอยและก๊าซที่เกิดจากการลุกไหม้
    เช่นก๊าซซัลเฟอร์ไดออกไซด์ และก๊าซไนโตรเจนไดออกไซด์
    นอกจากนี้ยังมีผลกระทบด้านการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิประเทศ
    อันเนื่องจากการเปิดหน้าดินทำให้เกิดหลุมบ่อจากการทำเหมือง

-   บริษัทฯได้ดำเนินการตามมาตรการลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมดังต่อไปนี้

1)  มีการวางแผนแม่บทในการทำเหมืองให้เหมาะสม
    โดยการออกแบบและวางแผนการทำเหมืองเป็น 3 ระยะตั้งแต่ระยะก่อนการทำเหมือง
    ระยะทำเหมืองและระยะก่อนสิ้นสุดการทำเหมืองเพื่อวางตำแหน่งกิจกรรมการทำเหมืองให้เหมาะสมและสอดคล้องกัน
    รวมทั้งแผนการป้องกันและแก้ไขผลกระทบสิ่งแวดล้อม
    และการฟื้นฟูสภาพเหมืองเมื่อการทำเหมืองสิ้นสุดลงแล้ว

2)  มีการติดตามตรวจสอบคุณภาพสิ่งแวดล้อมโดยบริษัทฯกำหนดให้มีการตรวจสอบคุณภาพของน้ำและอากาศทุกๆ
    4 เดือน ทั้งพื้นที่ภายในโครงการฯ และชุมชนบริเวณใกล้เคียง
    โดยเฉพาะในบริเวณชุมชนที่อยู่ในรัศมี 3 กิโลเมตร
    รอบพื้นที่ทำเหมืองที่คาดว่าจะได้รับผลกระทบจากการทำเหมืองของบริษัทฯ
    โดยจะทำการติดตั้งเครื่องตรวจสอบฝุ่นแขวนลอย เครื่องตรวจวัดก๊าซซัลเฟอร์ไดออกไซด์
    และเครื่องตรวจวัดก๊าซไนโตรเจนไดออกไซด์ นอกจากนี้บริษัทฯ ยังว่าได้จ้างบริษัท เอส พี
    เอส คอนซัลติ้ง จำกัด เพื่อตรวจวัดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม
    และนำเสนอรายงานต่อหน่วยงานรายการที่เกี่ยวข้องคือสำนักนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติสิ่งแวดล้อม
    กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม และสำนักบริหารและฟื้นฟูสิ่งแวดล้อม
    กรมอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่ กระทรวงอุตสาหกรรม
    ซึ่งผลการตรวจวัดในช่วงหลายปีที่ผ่านมานับว่าคุณภาพอากาศที่ตรวจวัดได้อยู่ในเกณฑ์มาตรฐานที่กำหนดโดยกรมควบคุมมลพิษ
    กระทรวงทรัพยากรและสิ่งแวดล้อม

3)  บริษัทฯได้วางมาตรการฟื้นฟูสภาพเหมืองอยู่ตลอดเวลา
    โดยวางแผนการกองเก็บหน้าดินไว้ในพื้นที่ๆจัดเตรียมไว้โดยเฉพาะ
    รวมทั้งได้มีการปรับลดความลาดชันให้ปลอดภัยจากการพังทลายของหน้าดิน
    เมื่อทำเหมืองไปได้ในระยะหนึ่งก็จะทยอยนำดินดังกล่าวมาถมกลับไปในบ่อเหมืองที่ขุดถ่านหินออกไปหมดแล้ว
    พร้อมทั้งทำการปลูกพืชคลุมดินและต้นไม้ยืนต้นเพื่อฟื้นฟูสภาพเหมืองให้กลับไปสู่สภาพธรรมชาติเดิมมากที่สุด

บริษัทฯ ได้ร่วมประชุมปรึกษาหารือกับกรมพัฒนาพลังงานทดแทนและอนุรักษ์พลังงานซึ่งเป็น
เจ้าของสัมปทานเหมืองถ่านหินป่าคาเพื่อหาข้อสรุปในการฟื้นฟูพื้นที่บ่อเหมืองที่เหลืออยู่หลังการทำเหมืองสิ้นสุดลงแล้ว
โดยที่ประชุมได้ตกลงให้บริษัทฯว่าจ้างสถานศึกษาวิศวกรรมศาสตร์มหาวิทยาลัยเชียงใหม่มาทำการศึกษาความเป็นไปได้ของโครงการวางแผนการฟื้นฟูพื้นที่ภายหลังการทำเหมืองและพัฒนาบ่อเหมืองเป็นอ่างเก็บน้ำ
และได้มีรายงานสรุปผลการศึกษาแล้วเมื่อปลายเดือนสิงหาคม 2545 ที่ผ่านมา
โดยมีสาระสำคัญสรุปได้ดังนี้

1)  ไม่ดำเนินโครงการขนาดใหญ่ เนื่องจากโครงการพัฒนาอ่างเก็บน้ำเพื่อชลประทาน
    และโครงการ ฟื้นฟูที่ไม่มีความเหมาะสมทางเศรษฐศาสตร์ มีค่าลงทุนสูงเกินไป
    แต่เปลี่ยนเป็นโครงการขนาดเล็กที่สอดคล้องกับความต้องการของชุมชน
    โดยสร้างฝายขนาดเล็กที่ห้วยอีแหละสำหรับเป็นแหล่งน้ำอุปโภคของบ้านป่าคา – บ้านดงดำ
    ที่อพยพออกจากพื้นที่ทำเหมือง

2)  การฟื้นฟูพื้นที่ตามกฎหมายแร่และป่าไม้นั้น
    ให้บริษัทผู้รับช่วงการทำเหมืองดำเนินการตามที่กฎหมายกำหนดและเป็นไปตามแผนผังโครงการทำเหมืองที่ได้ยื่นไว้ต่อทรัพยากรท้องที่
    ซึ่งบริษัทฯ ก็ได้ดำเนินการโดย เคร่งครัดเสมอมา

3)  ให้จัดทำโครงการฟื้นฟูพื้นที่ภายหลังการทำเหมือง ซึ่งเป็นการเสริมการฟื้นฟูตาม ข้อ 2
    เพื่อเสริมการปลูกป่าชุมชน, ป่าเศรษฐกิจ และบำรุงดิน

4)  บ่อเหมืองถ้าต้องทิ้งร้างไว้และมีน้ำตามธรรมชาติมากักขังจนอาจจะมีการปนเปื้อนจากเศษถ่านหินก็ให้จัดทำแผนการติดตามและปรับปรุงคุณภาพน้ำโดยจัดทำเป็น
    2 แผน ดังนี้

แผนแรก ติดตามตรวจสอบคุณภาพน้ำ
ทั้งน้ำในบ่อเหมืองและน้ำใต้ดินโดยจัดทำเป็นแผนที่ใช้เวลามากกว่า 2 ปี
พร้อมทั้งกำหนดมาตรฐานเตือนภัย (เช่น ใช้มาตรฐานสิ่งแวดล้อมของน้ำตามธรรมชาติและน้ำใช้)
ถ้าคุณภาพน้ำเริ่มจะเปลี่ยนแปลงไปในทิศทางที่ด้อยลง
หรือสูงเกินค่าที่จะก่อให้เกิดผลกระทบให้ดำเนินการป้องกันและแก้ไขโดยด่วน

แผนสอง เพื่อปรับปรุงคุณภาพน้ำโดยใช้ระบบบึงประดิษฐ์ (WETLAND)
โดยจัดทำเป็นโครงการวิจัยเพื่อระบายน้ำออกจากบ่อเหมืองอย่างต่อเนื่องไม่ให้น้ำกักขังและเพื่อกำหนดแนวทางและมาตรการควบคุม
คุณภาพน้ำในระยะยาว

5)  รายงานศึกษาเพื่อฟื้นฟูพื้นที่และพัฒนาบ่อเหมืองนั้น ได้เพิ่มเติมประเด็นต่างๆ ดังนี้

    1.  การปรับปรุงเสถียรภาพของบ่อเหมือง ให้เพิ่มเติมข้อควรระมัดระวังจากคลื่นน้ำที่จะเซาะ
        ขอบบ่อ
        เนื่องจากบ่อมีขนาดใหญ่อาจทำให้มีลมพัดและก่อให้เกิดคลื่นขึ้นได้ซึ่งอาจจะต้องเสนอมาตราการ
        เสริมเสถียรภาพ เช่น ใช้หินเรียงบริเวณที่น้ำขึ้นลงบ่อย
        เพราะเป็นดินเดิมก่อนเปิดเหมือง

    2.  การตรวจวัดคุณภาพน้ำใต้ดินและน้ำในบ่อเหมือง
        เนื่องจากยังไม่มีข้อสรุปที่ชัดเจนว่าการเก็บกักน้ำในบ่อเหมืองจะมีผลกระทบต่อคุณภาพน้ำใต้ดินโดยรอบพื้นที่โครงการหรือไม่
        เพราะปัจจุบันยังไม่มีน้ำกักขังในบ่อเหมือง
        จึงต้องกำหนดเป็นแผนระยะยาวในการติดตามตรวจสอบคุณภาพน้ำภายหลังการทำเหมืองต่อไป

    3.  ด้านกฎหมายแร่ ซึ่งเป็นข้อกำหนดหลักในการฟื้นฟูนั้น
        ให้ศึกษาให้ชัดเจนว่าแผนการพัฒนาบ่อเหมืองเป็นอ่างเก็บน้ำจะมีผลต่อการเปลี่ยนแปลงแผนผังโครงการทำเหมืองที่ยื่นไว้เดิมหรือไม่
        ถ้ามีการเปลี่ยนแปลงก็ควรแจ้งต่อทรัพยากรธรณีท้องที่ต่อไป

ผลจากการศึกษาโครงการดังกล่าวข้างต้นนั้น บริษัทฯ ได้ประชุมร่วมกับกรมพัฒนาพลังงานทดแทน
และอนุรักษ์พลังงานหลายครั้งแล้วขณะนี้ยังไม่มีข้อสรุปที่ชัดเจนว่าบริษัทฯ ในฐานะผู้เช่าช่วงจะต้อง
รับผิดชอบในส่วนใดบ้างและกรมพัฒนาพลังงานทดแทนและอนุรักษ์พลังงานในฐานะผู้ให้เช่าช่วงจะต้อง
รับผิดชอบในส่วนใดบ้าง คาดว่าจะมีข้อยุติได้ในปี 2547

-   บริษัทฯ ได้ดำเนินการป้องกันและแก้ไขผลกระทบสิ่งแวดล้อมในรอบปีที่ผ่านมาดังนี้ :-

1)  ป้องกันการพังทลายของดินโดยการเปิดหน้าเหมืองและขุดแร่แบบขั้นบันได โดยรักษาความ
    ลาดเอียงของหน้าเหมืองไม่ให้เกิน 45 องศา

2)  เตรียมพื้นที่กองเก็บมูลดินทราย โดยเก็บกองเป็นชั้นๆ และแต่ละชั้นมีความสูงเฉลี่ยไม่เกิน 5
    เมตร พร้อมทั้งได้สร้างคันทำนบ
    และคูระบายน้ำรอบลานกองเก็บให้มีทิศทางการไหลของน้ำลงสู่บ่อตักตะกอน
    หากที่ตั้งกองมูลดินทรายใดไม่ได้ใช้เก็บกองแล้ว
    ได้ดำเนินการปลูกพืชคลุมดินประเภทพืชตระกูลถั่วต่างๆ หรือปลูกต้นไม้ยืนต้น
    ได้แก่กระถินเทพา, กระถินยักษ์, กระถินณรงค์, ขี้เหล็ก, ยูคาลิบตัส และมะม่วง หินมพานต์
    เป็นต้น

3)  ปฏิบัติตามแผนการลดการฟุ้งกระจายของฝุ่นละออง โดยการใช้น้ำฉีดพรมบริเวณหน้าเหมือง,
    ขุมเหมือง, เส้นทางลำเลียงและลานกองแร่ตลอดจนได้จำกัดความเร็วในการขนส่งแร่
    และกำชับให้ใช้ผ้าใบปิดคลุมรถบรรทุกแร่ทุกครั้งที่ทำการขนส่ง

4)  ป้องกันการเกิดการลุกไหม้ด้วยตัวเองของถ่านหิน
    โดยการจัดให้มีอากาศถ่ายเทได้สะดวกสำหรับบริเวณที่จัดเก็บกองแร่ถ่านหิน
    และการกองเก็บจะไม่ให้เกิน 3 วัน
    ส่วนบริเวณหน้าเหมืองเมื่อถึงชั้นที่ยังไม่ได้ทำการขุดถ่านออก
    ก็จะใช้วิธีนำดินมากลบผิวหน้าของถ่านไว้ก่อน

5)  จัดหาอุปกรณ์ป้องกันอันตรายส่วนบุคคลให้แก่พนักงานตามความเหมาะสมของสภาพการทำงาน
    เช่นเครื่องป้องกันศีรษะประเภทหมวกนิรภัย, รองเท้าบูท, เครื่องป้องกันหู, หน้ากาก,
    ผ้าปิดปาก ปิดจมูก เป็นต้น

6)  ติดตามตรวจสอบคุณภาพสิ่งแวดล้อมทางอากาศและคุณภาพน้ำทุกๆ 4 เดือน
    เพื่อให้ได้ข้อมูลที่แปรผันตามฤดูกาล
    และรายงานผลการตรวจสอบให้หน่วยงานราชการที่เกี่ยวข้องรับทราบ
    ซึ่งผลที่ตรวจวัดได้ยังอยู่ในเกณฑ์มาตรฐานที่ทางราชการกำหนด

ผลกระทบด้านสิ่งแวดล้อมที่เกิดจากการทำเหมืองของบริษัทฯ
นั้นอยู่ในเกณฑ์มาตรฐานที่ทางราชการกำหนดโดยในช่วงหลายปีที่ผ่านมา
บริษัทฯไม่เคยถูกร้องเรียนจากราษฎรที่อาศัยอยู่ในบริเวณใกล้เคียงเกี่ยวกับเรื่องความเดือดร้อนรำคาญจากการทำเหมืองของบริษัทฯหรือสาธารณสมบัติได้รับความเสียหายจากการทำเหมืองของบริษัทฯ
แต่อย่างใดทั้งสิ้น