1. ปัจจัยความเสี่ยง

1.1 ความเสี่ยงจากการประกอบธุรกิจ

1.1.1
ความเสี่ยงจากการออกมาตรการควบคุมและจำกัดการใช้และการผลิตสินค้าที่มีใยหินเป็นส่วนผสม

ปัจจุบัน บางประเทศในกลุ่มประเทศที่พัฒนาแล้ว เช่น ประเทศในกลุ่มสหภาพยุโรป
มีนโยบายห้ามการขายและบริโภคผลิตภัณฑ์ที่มีใยหินเป็นส่วนผสม ทั้งนี้
เนื่องจากมีแรงกดดันทางสังคมและมีการวิตกอย่างแพร่หลายเกี่ยวกับใยหินที่อาจระเหิดออกมาจากเนื้อผลิตภัณฑ์ที่มีใยหินเป็นส่วนผสมเมื่อใช้เป็นเวลานานปี
หรือจากการฟุ้งกระจายของฝุ่นละอองใยหินระหว่างขั้นตอนการผลิต
ซึ่งอาจมีผลข้างเคียงต่อปอดและทางเดินหายใจของผู้ที่สูดดม ในขณะที่อีกหลายประเทศ
รวมถึงสหรัฐอเมริกาไม่มีนโยบายห้ามการผลิตและจำหน่ายแต่มีมาตรการควบคุมการใช้และจำหน่ายผลิตภัณฑ์ที่มีใยหินเป็นส่วนผสมให้เป็นไปตามมาตรฐานที่กำหนดไว้
เนื่องจากเชื่อมั่นว่าผลข้างเคียงต่อสุขภาพอนามัยจะอยู่ในระดับที่ไม่เป็นนัยสำคัญหากมีการควบคุมการใช้และจำหน่ายอย่างใกล้ชิด
ดังนั้น หากรัฐบาลไทยออกมาตรการควบคุมเข้มงวดขึ้น
หรือแม้กระทั่งห้ามการขายและบริโภคผลิตภัณฑ์ที่มีใยหินเป็นส่วนผสม
ก็จะส่งผลกระทบโดยตรงแก่กลุ่มผู้ผลิตและผู้บริโภคกระเบื้องหลังคาไฟเบอร์ซีเมนต์ในประเทศ
เนื่องจากกระเบื้องหลังคาไฟเบอร์ซีเมนต์เป็นกระเบื้องชนิดที่มีราคาเฉลี่ยถูกที่สุดและมีผู้บริโภคส่วนใหญ่นิยมใช้มากที่สุดในประเทศไทย
โดยในปี 2548 มีส่วนแบ่งตลาดร้อยละ 78.60 ของมูลค่าตลาดกระเบื้องหลังคา
สำหรับบริษัทเองซึ่งมีสัดส่วนรายได้จากการขายสินค้าที่มาจากผลิตภัณฑ์ที่มีส่วนผสมของใยหิน ซึ่งได้แก่
กระเบื้องไฟเบอร์ซีเมนต์ และไม้ฝา คิดเป็นประมาณร้อยละ 76.75 ของรายได้จากการขายในปี
2547 และร้อยละ 74.97 สำหรับปี 2548

อย่างไรก็ดี บริษัทเห็นว่าความเสี่ยงดังกล่าวมีโอกาสเป็นไปได้น้อยในระยะสั้น
เนื่องจากยังมีนักวิจัยและสถาบันชั้นนำในต่างประเทศ รวมทั้งองค์กรอนามัยโลก (World Health
Organization) ที่เชื่อมั่นว่าความเสี่ยงต่อสุขภาพอนามัยจากใยหินประเภท Chrysotile
ซึ่งเป็นส่วนผสมของกระเบื้องหลังคาไฟเบอร์ซีเมนต์
อยู่ในระดับที่ต่ำหากมีมาตรการควบคุมการฟุ้งกระจายของฝุ่นที่รัดกุมระหว่างกระบวนการผลิต[1]
อย่างไรก็ดี บริษัทตระหนักดีถึงข้อวิตกเกี่ยวกับสุขภาพอนามัยของผู้บริโภค
จึงมีการติดตามการศึกษาและวิจัยในประเด็นนี้อย่างใกล้ชิด เพื่อให้ทั้งภาครัฐและผู้บริโภคมีความรู้
ความเข้าใจที่ถูกต้องเกี่ยวกับใยหิน
อันจะเป็นประโยชน์ต่อการกำหนดนโยบายของภาครัฐที่เกี่ยวข้องกับสินค้าที่มีส่วนผสมใยหินต่อไป
ซึ่งที่ผ่านมา บริษัทในฐานะสมาชิกกลุ่มอุตสาหกรรมหลังคาและอุปกรณ์
ของสภาอุตสาหกรรมไทยได้นำเสนอข้อมูลและผลการศึกษาที่เป็นประโยชน์ให้หน่วยงานภาครัฐได้รับทราบ
เพื่อเป็นข้อมูลประกอบการพิจารณาใช้สิทธิออกเสียงในการประชุม Intergovernmental
Negotiating Committee ซึ่งจัดโดย United Nations Environment Programme
(UNEP) เมื่อวันที่ 18 กันยายน 2547 ที่กรุงเจนีวา ประเทศสวิสเซอร์แลนด์
โดยมติที่ประชุมเห็นด้วยกับข้อเสนอของสภาอุตสาหกรรม ที่ให้นำสาร Chrysotile Asbestos
ออกจากบัญชีรายชื่อวัตถุอันตราย (Prior Informed Consent หรือ “PIC” list)
นอกจากนี้บริษัทกำลังจะออกผลิตภัณฑ์แบบใหม่ที่ไม่ใช้ใยหินเป็นส่วนผสม (Non-Asbestos)
โดยใช้เครื่องหมายการค้าภายใต้ชื่อ “เจียระไน”
ทั้งนี้เพื่อเพิ่มความหลากหลายของผลิตภัณฑ์กระเบื้องหลังคาและไม้ฝา
เพื่อเป็นการตอบสนองการวิวัฒนาการด้านความต้องการผู้บริโภค

1.1.2 ความเสี่ยงจากการแข่งขันทางด้านราคา

บริษัทมีความเสี่ยงจากการแข่งขันทางด้านราคาจากผู้ผลิตรายใหญ่ในประเทศ
โดยเฉพาะในสินค้ากระเบื้อง
ไฟเบอร์ซีเมนต์ ซึ่งมีสัดส่วนร้อยละ 61.70 ของรายได้จากการขายสินค้าในปี 2548
เนื่องจากกระเบื้องไฟเบอร์ซีเมนต์เป็นสินค้าที่มีลักษณะและรูปแบบที่ไม่แตกต่างกันระหว่างผู้ผลิต
อีกทั้งผู้ผลิตรายใหญ่ยังคงมีกำลังการผลิตส่วนเกิน ทั้งนี้
หากราคาขายเฉลี่ยกระเบื้องไฟเบอร์ซีเมนต์ยังคงปรับลดลงอย่างต่อเนื่อง
ซึ่งในช่วงที่ผ่านมาก็ได้ปรับลดลงจากราคา 5,567 บาทต่อตันในปี 2546 เป็น 5,377
บาทต่อตันในปี 2547 และ 5,391 บาทต่อตันในปี 2548
จะทำให้ความสามารถในการทำกำไรของบริษัทลดลงตามลำดับ

บริษัทเองมีนโยบายป้องกันความเสี่ยงดังกล่าว
โดยหันไปเน้นในเรื่องคุณภาพของการให้บริการเป็นหลัก ทั้งในด้านการจัดส่งสินค้าที่ทันต่อเวลา
และบริการหลังการขาย เพื่อสร้างจุดแตกต่างของสินค้าบริษัท
นอกจากนี้บริษัทก็มีนโยบายนำเสนอผลิตภัณฑ์ใหม่ออกสู่ตลาดเป็นระยะๆ
ตลอดจนส่งเสริมการขายผลิตภัณฑ์กระเบื้องคอนกรีต และไม้ฝา ซึ่งมีอัตรากำไรขั้นต้นที่สูงกว่า ทั้งนี้
เพื่อรักษาความสามารถในการทำกำไรโดยรวมของบริษัท

1.1.3 ความเสี่ยงจากการเพิ่มขึ้นของต้นทุนค่าขนส่ง

เนื่องจากสินค้าของบริษัทเป็นสินค้าที่มีน้ำหนักและมีโอกาสการแตกเสียหายหรือบิ่นได้ง่าย
ตลอดจนบริษัทมีโรงงานที่ทำการผลิตสินค้าบนทำเลที่ตั้งเพียงแห่งเดียว
ในขณะที่ทำการจำหน่ายสินค้าไปยังทุกภูมิภาคทั่วประเทศ
ต้นทุนในการขนส่งสินค้าจึงอยู่ในระดับสูงเมื่อเทียบกับมูลค่าของสินค้า นอกจากนี้
บริษัทอาจต้องเผชิญกับความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาน้ำมันและอัตราค่าขนส่ง
ซึ่งอาจมีผลกระทบต่อค่าใช้จ่ายและกำไรของบริษัทหากบริษัทไม่มีมาตรการรองรับ
เพื่อบรรเทาผลกระทบดังกล่าว บริษัทจึงได้ปรับกระบวนการขนส่ง
โดยกำหนดให้การสั่งซื้อจะต้องเต็มจำนวนบรรทุกต่อครั้ง
หรือการจัดกระบวนการขนส่งไปยังลูกค้าในพื้นที่ใกล้กันในกรณีที่จำนวนสั่งซื้อรายเดียวไม่เต็มจำนวนบรรทุกต่อครั้งซึ่งมีผลทำให้ค่าขนส่งในปี
2548 มูลค่าประมาณ 143.38 ล้านบาท หรือเทียบเท่าร้อยละ 6.80
ของรายได้จากการขายและขนส่ง ลดลงเล็กน้อยจาก 144.20 ล้านบาท หรือร้อยละ 6.95
ของรายได้จากการขายและขนส่งในปี 2547

สำหรับในส่วนของรายได้ค่าขนส่งที่คิดกับลูกค้า
บริษัทมีมาตรการบรรเทาผลกระทบจากความผันผวนของราคาน้ำมัน
โดยการคิดอัตราค่าขนส่งกับร้านค้าตามภาวะราคาน้ำมันที่เพิ่มขึ้นและระยะทางในการขนส่งเป็นเกณฑ์ทำให้รายได้ค่าขนส่งเพิ่มขึ้นจากร้อยละ
3.28 ของรายได้จากการขายสินค้าและค่าขนส่งในปี 2547 เป็นร้อยละ 4.09 ในปี 2548
หรือเพิ่มขึ้นร้อยละ 26.23 จากปี 2547
นอกจากนี้ในสภาวะที่ราคาน้ำมันและอัตราค่าขนส่งยังคงปรับเพิ่มสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง
บริษัทยังมีนโยบายบริหารส่วนลดการค้า
ซึ่งเป็นส่วนลดจากราคาขายมาตรฐานให้อยู่ในระดับที่เหมาะสมและทัดเทียมกับคู่แข่ง

1.1.4 ความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงทางด้านรสนิยมของผู้บริโภค

ความต้องการของผู้บริโภคในกลุ่มประเทศที่พัฒนาแล้วได้มีการวิวัฒนาการจากเดิมที่ใช้กระเบื้องหลังคาไฟเบอร์ซีเมนต์เป็นหลัก
ไปเป็นการนิยมใช้กระเบื้องหลังคาคอนกรีตสำหรับบ้านพักอาศัย และหลังคาเหล็กเคลือบสี (metal
sheet) สำหรับโรงงานและคลังสินค้า โดยปัจจัยสำคัญของการวิวัฒนาการนี้
คือระดับการพัฒนาการของเศรษฐกิจ และการเพิ่มขึ้นของรายได้ครัวเรือน
ดังนั้นหากความต้องการผู้บริโภคในประเทศไทยมีการเปลี่ยนแปลงไปในทิศทางดังกล่าวแล้ว
บริษัทอาจจะถูกกระทบเนื่องจากมูลค่าการขายกระเบื้องหลังคาไฟเบอร์ซีเมนต์ของบริษัทมีสัดส่วนสูงถึงประมาณร้อยละ
61.70 ของรายได้จากการขายสินค้าในปี 2548 ลดลงจากสัดส่วนร้อยละ 67.06 ในปี 2547

เพื่อป้องกันความเสี่ยงดังกล่าว บริษัทจึงมีนโยบายเพิ่มสัดส่วนรายได้จากกระเบื้องคอนกรีต ซึ่งในปี
2548 มีสัดส่วนรายได้จากการขายกระเบื้องคอนกรีตคิดเป็นร้อยละ 22.53 ของรายได้จากการขาย
เพิ่มขึ้นจากสัดส่วนร้อยละ 22.21 ในปี 2547
และเพิ่มความหลากหลายของผลิตภัณฑ์กระเบื้องหลังคานอกเหนือจากกระเบื้องหลังคาไฟเบอร์ซีเมนต์
เช่น กระเบื้องหลังคาคอนกรีตแบบเรียบ (ตราอดามัส) ผลิตภัณฑ์ไม่มีใยหิน (ตราเจียระไน)
และไม้ฝา เป็นต้น อย่างไรก็ดี
บริษัทยังคงนโยบายรักษาการผลิตกระเบื้องหลังคาไฟเบอร์ซีเมนต์ต่อไป
และนำเสนอกระเบื้องสีใหม่ๆ
เพื่อเป็นการสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับบริษัทและเพื่อให้สอดคล้องกับความต้องการของตลาด
เนื่องจากระดับความต้องการในตลาดกระเบื้องหลังคาไฟเบอร์ซีเมนต์ยังคงเป็นองค์ประกอบสำคัญของอุปสงค์รวมของหลังคาในประเทศ
แม้ว่าอัตราการเจริญเติบโตจะน้อยกว่าเมื่อเทียบกับกระเบื้องชนิดอื่น
แต่ก็ไม่มีแนวโน้มที่ผู้บริโภคจะเปลี่ยนแปลงรสนิยมในการใช้กระเบื้องหลังคาอย่างฉับพลัน ทั้งนี้
เนื่องจากกระเบื้องหลังคาไฟเบอร์ซีเมนต์มีราคาต่ำ น้ำหนักเบา
และสามารถกันความร้อนได้ดีกว่ากระเบื้องคอนกรีต
จึงยังคงเป็นสินค้าที่นิยมใช้โดยผู้บริโภคระดับกลาง-ล่างต่อไป นอกจากนี้
บริษัทยังมีนโยบายเพิ่มสัดส่วนการส่งออก
โดยเฉพาะในกลุ่มประเทศเพื่อนบ้านที่ยังคงนิยมใช้ผลิตภัณฑ์กระเบื้องไฟเบอร์ซีเมนต์
เพื่อเป็นการขยายฐานตลาดกระเบื้องไฟเบอร์ซีเมนต์ของบริษัทให้กว้างยิ่งขึ้น

1.1.5 ความเสี่ยงจากการผันผวนของรายได้ผู้บริโภคภาคเกษตรกรรมซึ่งพึ่งพิงฤดูกาล

บริษัทมีสัดส่วนรายได้จากการขายกระเบื้องไฟเบอร์ซีเมนต์สูงเป็นอันดับหนึ่งคิดเป็นร้อยละ 61.70
ของรายได้จากการขายสินค้าในปี 2548
โดยกลุ่มผู้บริโภคหลักของผลิตภัณฑ์กระเบื้องไฟเบอร์ซีเมนต์อยู่ในภาคเกษตรกรรม ทั้งนี้
ที่มาของรายได้ในกลุ่มผู้บริโภคดังกล่าวต้องพึ่งพาผลการเก็บเกี่ยวตามฤดูกาลเป็นสำคัญ
ดังนั้นหากมีเหตุการณ์ที่มีผลกระทบในทางลบต่อรายได้ภาคเกษตรกรรม อาทิเช่น
สภาพดินฟ้าอากาศที่ไม่ดี สภาวะการขาดแคลนนํ้า และผลผลิตขายไม่ได้ราคา เป็นต้น
ผลประกอบการของบริษัทอาจได้รับผลกระทบในทางลบได้เช่นกัน
นอกจากนี้การก่อสร้างบ้านในภาคชนบทส่วนใหญ่จะสร้างนอกฤดูฝน
อุปสงค์ที่ขึ้นอยู่กับฤดูกาลจึงอาจทำให้บริษัทไม่สามารถใช้กำลังการผลิตได้เต็มที่ในช่วงนอกฤดูกาล
หรือมีกำลังการผลิตที่ไม่เพียงพอในช่วงฤดูกาล

บริษัทตระหนักดีถึงการที่ยอดขายกระเบื้องไฟเบอร์ซีเมนต์ขึ้นอยู่กับฤดูกาลเก็บเกี่ยวของภาคเกษตรกรรม
บริษัทจึงได้ริเริ่มโครงการ Diamond Warehouse Project ตั้งแต่ปี 2545
โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเพิ่มการผลิตในช่วงนอกฤดูกาลสำหรับการจำหน่ายในช่วงฤดูกาล
โดยโครงการดังกล่าวเป็นการขายสินค้าให้กับผู้แทนจำหน่ายที่เข้าร่วมโครงการ
โดยที่บริษัทสร้างแรงจูงใจให้ลูกค้าด้วยการให้ส่วนลดทางการค้า
และขยายระยะเวลาเครดิตที่ยาวขึ้น ทั้งนี้ ยอดขายผ่านโครงการ Diamond Warehouse
มีมูลค่าทั้งสิ้น 148.10 ล้านบาทในช่วง 4 เดือนของโครงการระหว่างเดือนกันยายน - ธันวาคม
2548 คิดเป็นร้อยละ 23.96 ของยอดขายในช่วงระยะเวลาดังกล่าว นอกจากนี้
บริษัทยังได้เร่งพัฒนาด้านตลาดส่งออก ซึ่งจะช่วยขยายฐานของรายได้ในช่วงนอกฤดูกาล
ประกอบกับบริษัทได้เพิ่มความหลากหลายของผลิตภัณฑ์กระเบื้องหลังคานอกเหนือจากกระเบื้องหลังคาไฟเบอร์ซีเมนต์
ตลอดจนการหันมาเน้นการตลาดในโครงการบ้านจัดสรรในเขตกรุงเทพฯ
รวมทั้งการพัฒนาตลาดกระเบื้องที่ใช้ทำฝาผนังซึ่งสามารถใช้ได้ทั้งภายในและภายนอกอาคาร
ซึ่งจะส่งผลให้การพึ่งพาการขายให้แก่ภาคเกษตรกรลดลงและยอดขายมีความสมดุลยิ่งขึ้นในแต่ละไตรมาส

1.1.6 ความเสี่ยงในการจัดหาแหล่งวัตถุดิบและการเพิ่มขึ้นของราคาวัตถุดิบ

วัตถุดิบที่มีมูลค่าซื้อสูงสุด ได้แก่ ปูนซีเมนต์ โดยคิดเป็นสัดส่วนสูงถึงร้อยละ 42.19
ของต้นทุนวัตถุดิบที่ใช้ในการผลิตทั้งหมดในปี 2548 ในอดีตที่ผ่านมาจนถึง ปี 2548
บริษัทได้จัดซื้อปูนซีเมนต์ทั้งหมดจากผู้ผลิตปูนซีเมนต์รายเดียว
ซึ่งมีโรงงานอยู่ใกล้เคียงกับโรงงานของบริษัท
บริษัทจึงมีความเสี่ยงที่อาจขาดวัตถุดิบที่เพียงพอต่อความต้องการในการผลิตได้
หากผู้ผลิตซีเมนต์รายนั้นเกิดประสบปัญหาทางด้านการผลิตหรือการขนส่ง
เพื่อให้มั่นใจได้ว่าการซื้อปูนซีเมนต์ได้เงื่อนไขการค้าที่ได้รับอยู่ในระดับเทียบเท่าหรือดีกว่าราคาตลาด
อีกทั้งบริษัทก็มิได้มีข้อผูกมัดที่ห้ามจัดซื้อปูนซีเมนต์จากผู้ผลิตรายอื่น
นอกจากนี้เพื่อลดความเสี่ยงที่อาจขาดแคลนวัตถุดิบที่ใช้ในการผลิต
บริษัทได้เริ่มซื้อปูนซีเมนต์จากผู้ผลิตอื่นอีก 1 ราย โดยเริ่มตั้งแต่เดือนมกราคม 2548

สำหรับวัตถุดิบอื่น
ส่วนใหญ่บริษัทจัดหาได้จากแหล่งในประเทศซึ่งมีแหล่งวัตถุดิบหลายแห่งและมีผู้ขายหลายรายซึ่งสามารถส่งวัตถุดิบให้บริษัทได้อย่างต่อเนื่องในระยะยาว
ส่วนใยหินซึ่งเป็นวัตถุดิบหลักที่ต้องนำเข้าจากต่างประเทศ
ที่ผ่านมาบริษัทไม่เคยประสบปัญหาในด้านการขาดแคลนวัตถุดิบ
เนื่องจากบริษัทมีการวางแผนล่วงหน้าทั้งในด้านปริมาณวัตถุดิบและแหล่งซื้อวัตถุดิบ
โดยมีหน่วยงานในการจัดซื้อวัตถุดิบ
รวมทั้งมีการวิจัยและพัฒนาเกี่ยวกับวัตถุดิบและวัตถุดิบทดแทนอย่างต่อเนื่อง
เพื่อเป็นหลักประกันสำหรับการผลิตในด้านปริมาณ คุณภาพ และต้นทุนของวัตถุดิบในระยะยาว

1.1.7 ความเสี่ยงจากการด้อยค่าของที่ดินที่ยังไม่ใช้ในการดำเนินงาน

ปัจจุบัน บริษัทมีที่ดินที่บริษัทยังไม่ได้ใช้ในการดำเนินงาน ซึ่งเป็นที่ดินที่บริษัทซื้อไว้ในแต่ละภูมิภาค
ได้แก่ จังหวัดลำปาง ชลบุรี ขอนแก่น และสุราษฎร์ธานี
โดยในอดีตบริษัทมีนโยบายขยายโรงงานไปในภูมิภาคต่างๆ
แต่เมื่อเกิดวิกฤติเศรษฐกิจขึ้นบริษัทจึงได้เลิกล้มโครงการ
ที่ดินที่ไม่ได้ใช้ในการดำเนินงานมีมูลค่าทางบัญชีทั้งสิ้น 95.06 ล้านบาท ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2548
คิดเป็นร้อยละ 5.38 ของมูลค่าสินทรัพย์รวม หรือร้อยละ 9.60 ของมูลค่าสินทรัพย์ไม่หมุนเวียน
โดยที่ดินดังกล่าวประกอบด้วยที่ดินจำนวน 29 แปลง รวม 247 ไร่ 3 งาน 92.25 ตารางวา
และได้มีการประเมินมูลค่าที่ดินครั้งล่าสุดเมื่อเดือนกรกฎาคม 2547
โดยที่ดินส่วนใหญ่มีมูลค่าประเมินสูงกว่ามูลค่าทางบัญชี
การที่บริษัทมีที่ดินที่บริษัทยังไม่ได้ใช้ในการดำเนินงานเป็นสัดส่วนที่ค่อนข้างสูงเมื่อเทียบกับสินทรัพย์รวมของบริษัททำให้อัตราผลตอบแทนต่อสินทรัพย์รวม
(Return on Total Assets) ของบริษัทอยู่ในระดับที่ค่อนข้างต่ำกว่าที่ควรจะเป็น
อีกทั้งหากมูลค่าที่ดินดังกล่าวมีราคาประเมินต่ำกว่าราคาตามบัญชี
บริษัทจะต้องตั้งสำรองเพื่อรับรู้การด้อยค่าของที่ดินดังกล่าว

ทั้งนี้ บริษัทยังไม่มีนโยบายที่จะขายที่ดินที่บริษัทยังไม่ได้ใช้ในการดำเนินงานดังกล่าว
เนื่องจากปัจจุบัน บริษัทได้ใช้พื้นที่ที่เป็นโรงงานปัจจุบันของบริษัทจนเกือบเต็มพื้นที่แล้ว
ในอนาคตบริษัทจึงอาจพิจารณานำที่ดินที่ยังไม่ได้ใช้ในการดำเนินงานดังกล่าวมาพัฒนาเพื่อรองรับการขยายกำลังการผลิต
หรือเพื่อนำไปใช้ในการประกอบธุรกิจหรือเป็นศูนย์กระจายสินค้าในแต่ละภูมิภาคได้

1.1.8 ความเสี่ยงจากกระบวนการขนส่งสินค้า

บริษัทมีความเสี่ยงจากการขนส่งสินค้าให้ทันต่อเวลา
เนื่องจากผลิตภัณฑ์ของบริษัทเป็นวัสดุก่อสร้างที่มีการซื้อขายและขนส่งตามคำสั่งลูกค้า
ซึ่งกระจายอยู่ทั่วประเทศ ดังนั้น
บริษัทจึงมีความเสี่ยงที่อาจจะไม่สามารถจัดส่งสินค้าให้แก่ลูกค้าได้ทันตามความต้องการ
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หากประสบปัญหาภัยธรรมชาติ อาทิ ฝนตกหนัก น้ำท่วม
หรือมีรถบรรทุกขนส่งไม่พอเพียง เนื่องจากบริษัทต้องว่าจ้างบริษัทขนส่งภายนอกรับช่วงอีกทอดหนึ่ง
ซึ่งอาจส่งผลให้ลูกค้าสูญเสียความมั่นใจในคุณภาพการบริการของบริษัท อย่างไรก็ดี
ที่ผ่านมาบริษัทยังไม่เคยได้รับผลกระทบจากความเสี่ยงดังกล่าว
เนื่องจากบริษัทมีระบบการบริหารการกระจายสินค้าที่มีประสิทธิภาพ

บริษัทมีแนวทางในการป้องกันปัญหาดังกล่าวโดยการหายอดสั่งซื้อจากลูกค้าเชิงรุก
ซึ่งฝ่ายบริการลูกค้าของบริษัทจะมีการโทรศัพท์ไปสอบถามความต้องการสั่งซื้อจากลูกค้าแต่ละรายในตอนเช้าของทุกวัน
(Morning Call) โดยไม่ต้องรอให้ลูกค้าโทรเข้ามาสั่งซื้อเอง
เมื่อบริษัททราบความต้องการทั้งหมดของลูกค้าตั้งแต่ช่วงเช้าของทุกวันแล้ว
บริษัทจึงสามารถจัดการเดินรถได้อย่างมีประสิทธิภาพ อีกทั้งบริษัทยังเน้นการบริหารสินค้าคงคลัง
(Inventory Management) ที่มีประสิทธิภาพ โดยฝ่ายผลิต ฝ่ายบริการลูกค้า และฝ่ายคลังสินค้า
จะมีการประชุมกันในทุกสัปดาห์เพื่อตรวจสอบแนวโน้มในการสั่งซื้อสินค้าของลูกค้าอย่างใกล้ชิด
ทำให้ฝ่ายคลังสินค้าสามารถทราบได้อย่างแน่ชัดว่ามีการเก็บสินค้าตัวใดมากหรือน้อยเกินไป
และสินค้าที่มีการเก็บไว้จะตรงและเพียงพอต่อความต้องการของลูกค้าในช่วงนั้นๆ นอกจากนั้น
เพื่อสร้างความมั่นใจให้กับลูกค้า บริษัทได้จัดวางระบบขนส่งสินค้า
อย่างมีประสิทธิภาพซึ่งสามารถทำให้บริษัทรับประกันแก่ลูกค้าได้ว่าในกรณีทั่วไปบริษัทจะจัดส่งสินค้าให้ภายใน
24 ชั่วโมง

1.1.9 ความเสี่ยงจากการแข่งขันระหว่างผู้ผลิตจากต่างประเทศ

ข้อตกลงเขตการค้าเสรีอาเซียน (ASEAN Free Trade Area: AFTA)
ได้ทำให้กำแพงภาษีที่ช่วยป้องกันการนำเข้าของสินค้าต่างประเทศลดลง
การลดภาษีนำเข้าให้อยู่ในอัตราร้อยละ 5
อาจส่งผลให้มีการนำเข้าสินค้าที่มีต้นทุนถูกกว่าเข้ามาแข่งขันในประเทศไทยได้ง่ายขึ้น ทั้งนี้ ในปี
2548 ไทยมีการนำเข้าสินค้ากระเบื้องหลังคาจากประเทศอิตาลีมากที่สุด คิดเป็นสัดส่วนร้อยละ
25.79 ของมูลค่าการนำเข้ารวม 15.12 ล้านบาท นอกจากนี้
นโยบายการค้าเสรีของรัฐบาลทำให้มีแนวโน้มสูงที่จะทยอยลดภาษีนำเข้าดังกล่าวให้แก่ประเทศอื่นๆ
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง กับประเทศคู่ค้าภายใต้นโยบายข้อตกลงเขตการค้าเสรี (Free Trade Area:
FTA)
ซึ่งจะส่งผลให้ระดับการแข่งขันทวีความรุนแรงยิ่งขึ้นทำให้ผู้ผลิตในประเทศต้องให้ความสนใจในการพัฒนาและปรับปรุงทั้งในด้านคุณภาพ
ต้นทุนการผลิต ตลอดจนกลยุทธ์ด้านการตลาดต่างๆ
อย่างสม่ำเสมอเพื่อเพิ่มศักยภาพในการแข่งขันของตนเอง

อย่างไรก็ดี เนื่องด้วยข้อจำกัดในการนำเข้ากระเบื้องหลังคา
จากการไม่สามารถขนส่งสินค้าในระยะทางไกลๆ อย่างคุ้มทุนได้
เนื่องจากมีค่าขนส่งสูงเมื่อเทียบกับมูลค่าของสินค้า และมีการแตกเสียหายได้ง่าย
จึงทำให้ความเสี่ยงที่จะเกิดการแข่งขันอย่างรุนแรงกับผู้ผลิตจากต่างประเทศมีความเป็นไปได้น้อย
ทั้งนี้ เห็นได้จากสถิติการนำเข้ากระเบื้องหลังคาของกรมศุลกากร โดยในปี 2548
มีการนำเข้ากระเบื้องหลังคาคอนกรีตมูลค่าทั้งสิ้นเพียง 15.12 ล้านบาท
และไม่มีการนำเข้ากระเบื้องหลังคาไฟเบอร์ซีเมนต์แต่อย่างใด ในทางกลับกัน
บริษัทเห็นว่าข้อตกลงเขตการค้าเสรีกับประเทศเพื่อนบ้านน่าจะเปิดโอกาสให้บริษัทสามารถส่งสินค้าออกโดยมีต้นทุนที่ต่ำลงได้
เนื่องจากผู้ผลิตในประเทศไทยได้มีการทำตลาดส่งออกมาระยะหนึ่ง โดย ในปี 2548
มูลค่าการส่งออกกระเบื้องหลังคาคอนกรีตและกระเบื้องหลังคาไฟเบอร์ซีเมนต์ของไทยอยู่ที่ 424.39
ล้านบาท โดยร้อยละ 93.26 เป็นการส่งออกไปยังตลาดประเทศเพื่อนบ้าน

1.2 ความเสี่ยงด้านการบริหารและการจัดการ

1.2.1 ความเสี่ยงด้านการบริหารและการจัดการของผู้ถือหุ้นรายใหญ่

บริษัทมีสถานะเป็นบริษัทย่อยของบริษัท มายเรียด วัสดุ จำกัด โดย ณ วันที่ 12 เมษายน 2548
บริษัท มายเรียด วัสดุ จำกัด ถือหุ้นในบริษัทร้อยละ 91.66
ของจำนวนหุ้นที่จำหน่ายได้แล้วทั้งหมดของบริษัท และภายหลังการเสนอขายหลักทรัพย์ต่อประชาชน
บริษัท มายเรียด วัสดุ จำกัด จะถือหุ้นในบริษัทร้อยละ 73.33 ส่งผลให้บริษัท มายเรียด วัสดุ
จำกัด
ยังคงมีฐานะเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุดและหากรวมกับหุ้นที่ถือโดยกรรมการที่เป็นตัวแทนของบริษัท
มายเรียด วัสดุ จำกัด แล้ว จะมีสัดส่วนการถือหุ้นเกินร้อยละ 75 ซึ่งจะทำให้ บริษัท มายเรียด
วัสดุ จำกัด สามารถควบคุมมติที่ประชุมผู้ถือหุ้นได้ทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการแต่งตั้งกรรมการ
หรือการขอมติในเรื่องที่ต้องใช้เสียงส่วนใหญ่ของที่ประชุมผู้ถือหุ้น
รวมทั้งในเรื่องที่กฎหมายหรือข้อบังคับบริษัทกำหนดให้ต้องได้รับเสียงไม่ต่ำกว่า 3 ใน 4
ของที่ประชุมผู้ถือหุ้น ดังนั้น
ผู้ถือหุ้นรายอื่นจะไม่สามารถรวบรวมคะแนนเสียงเพื่อตรวจสอบและถ่วงดุลเรื่องที่ผู้ถือหุ้นใหญ่นำเสนอได้

อย่างไรก็ตาม ปัจจุบัน บริษัทมีรายการระหว่างกันกับบุคคลที่อาจมีความขัดแย้งจำนวนเงิน 500,000
บาท เนื่องจากที่ประชุมคณะกรรมการบริษัทครั้งที่ 158 เมื่อวันที่ 26 ก.ค. 2548
มีมติให้คิดค่าใช้จ่ายในการทำ Greenshoe Option จากผู้ให้ยืมหุ้น (บจก.มายเรียดวัสดุ)
หากมีกำไรจากการซื้อคืนหุ้นในตลาดหลักทรัพย์ฯ
บริษัทก็ได้ปฏิบัติตามข้อพึงปฏิบัติที่ดีสำหรับกรรมการบริษัทจดทะเบียน (Code of Best
Practices) ตามแนวทางของตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
โดยมุ่งมั่นในการดำเนินธุรกิจตามหลักบรรษัทภิบาลที่ดี (Good Corporate Governance)
อย่างจริงจังและเป็นรูปธรรม โดยใช้หลักความมีจริยธรรมในการปฏิบัติงาน
มีการดำเนินงานและเปิดเผยข้อมูลอย่างโปร่งใส

1.2.2 ความเสี่ยงด้านการบริหารการเงิน

บริษัทมีความเสี่ยงจากการปริวรรตเงินตราต่างประเทศ
เนื่องจากบริษัทมีการซื้อวัตถุดิบและอะไหล่จากต่างประเทศอย่างสม่ำเสมอ
รวมทั้งการสั่งซื้อเครื่องจักรและอุปกรณ์ต่าง ๆ
ทำให้บริษัทอาจมีความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศได้

บริษัทไม่มีนโยบายในการกู้เงินเป็นสกุลเงินตราต่างประเทศ
ส่วนหนี้การค้าในธุรกรรมปกติที่เกิดจากการนำเข้าวัตถุดิบ เครื่องจักร
และอุปกรณ์ที่ใช้ในการผลิตกระเบื้องหลังคาก็มีมูลค่าต่ำมากเมื่อเทียบกับค่าใช้จ่ายรวม
บริษัทจึงได้รับผลกระทบจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนน้อยมาก นอกจากนั้น
การส่งออกสินค้าเป็นเงินสกุลต่างประเทศ
ก็ยังเป็นการดำเนินการที่จะช่วยลดความเสี่ยงอันอาจจะเกิดขึ้นจากความผันผวนของเงินตราต่างประเทศส่วนที่จะเกิดจากภาระหนี้การค้าที่เป็นเงินตราต่างประเทศที่บริษัทมีจำนวนเล็กน้อยได้อีกทางหนึ่งด้วย
(Natural Hedge)

[1] ในกรณีของประเทศไทย มาตรฐานความปลอดภัยของกระทรวงมหาดไทย
กำหนดห้ามมิให้นายจ้างให้ลูกจ้างทำงานในที่ๆ มีปริมาณฝุ่นแร่ใยหินในบรรยากาศของการทำงานเกิน
5 เส้นใยต่ออากาศหนึ่งลูกบาศก์เซนติเมตร ทั้งนี้ จากการตรวจวิเคราะห์เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน
2547 ปริมาณความเข้มข้นของฝุ่นแร่ใยหินในสภาพแวดล้อมการทำงานของบริษัท
ยังคงไม่เกินมาตรฐานความปลอดภัยตามประกาศกระทรวงมหาดไทย