1. ปัจจัยความเสี่ยง 

ปัจจัยความเสี่ยงสามารถจำแนกได้ดังนี้.-

1.1 ความเสี่ยงจากการลงทุนในหุ้นบริษัทต่าง ๆ

การลงทุนจะกระจายไปในหลายประเภทธุรกิจ เพื่อเป็นการกระจายความเสี่ยง
ถึงแม้โครงสร้างการถือหุ้นในกลุ่มประกอบด้วยบริษัทในกลุ่มกว่า 100 บริษัท
โดยมีบริษัทจำนวนหนึ่งถือหุ้นในลักษณะไขว้กันหรือย้อนกลับก็ตาม แต่บริษัทฯ
ก็ไม่มีอำนาจควบคุมกิจการดังกล่าว ทั้งนี้การดำเนินการของบริษัทในกลุ่มเป็นอำนาจอิสระของ

คณะกรรมการของบริษัทนั้น ๆ บริษัทฯ
มีนโยบายให้บริษัทในกลุ่มมีการบริหารแบบศูนย์กำไรสามารถที่จะบริหาร

ได้อย่างอิสระ โดยบริษัทฯ มีบทบาทเพียงการมีส่วนร่วมในการวางนโยบายอย่างกว้าง ๆ
เพื่อกำหนดแนวทางการเติบโต ให้คำปรึกษาและบริการเท่านั้น

บริษัทฯ และบริษัทในกลุ่มจะพิจารณาศักยภาพในการลงทุนและจะลงทุนร่วมกันอย่างต่อเนื่อง
ซึ่งบริษัทในกลุ่มที่ร่วมลงทุนมักจะประกอบธุรกิจที่เกี่ยวเนื่องและได้รับประโยชน์จากกิจการที่ตนลงทุนร่วมกัน
โดยในกลุ่มมีนโยบายให้บริษัทที่ร่วมลงทุนและทำธุรกิจที่เกี่ยวเนื่องกับกิจการที่ลงทุนมากที่สุด
เป็นผู้ติดตามผลการดำเนินงานของบริษัทนั้น ๆ
เพื่อให้ทราบปัญหาที่เกิดขึ้นและรายงานให้ผู้ถือหุ้นในกลุ่มทราบ
จะได้ช่วยกันเสนอแนวทางแก้ไขให้แก่บริษัทนั้น ๆ เพื่อให้นำไปแก้ไขได้อย่างทันการ
เพราะถ้าบริษัทใดที่เกิดผลขาดทุนก็จะทำให้ผู้ลงทุนไม่ได้รับเงินปันผล
และยังต้องบันทึกการด้อยค่าของเงินลงทุน ซึ่งมีผลกระทบต่อกำไรและขาดทุน
ตลอดจนมูลค่าทรัพย์สินของบริษัทผู้ถือหุ้น

1.2 ความเสี่ยงจากการค้ำประกันบริษัทในกลุ่ม

ณ สิ้นปี 2549 บริษัทฯ ค้ำประกันวงเงินสินเชื่อให้กับบริษัทในกลุ่มวงเงินรวม 467.31 ล้านบาท
มียอดใช้ไปรวม 96.35 ล้านบาท ซึ่งบริษัทในกลุ่มที่บริษัทฯ
ค้ำประกันวงเงินสินเชื่อให้นั้นเป็นบริษัทที่จัดตั้งขึ้นใหม่และบริษัทร่วมทุน
โดยวงเงินที่จะค้ำประกันให้กับบริษัทที่จัดตั้งขึ้นใหม่นั้น บริษัทฯ จะพิจารณาจากความจำเป็น
ส่วนบริษัทร่วมทุนนั้น บริษัทฯจะค้ำประกันวงเงินตามสัดส่วนการลงทุน บริษัทฯ
จึงมีความเสี่ยงหากบริษัทในกลุ่มที่บริษัทฯ

ค้ำประกันไม่สามารถชำระสินเชื่อให้แก่เจ้าหนี้ได้อาจมีผลกระทบต่อบริษัทฯ
ที่ต้องไปร่วมรับผิดชอบด้วย อย่างไรก็ดี เพื่อเป็นการลดความเสี่ยงดังกล่าว บริษัทฯ
มีนโนบายลดการค้ำประกันวงเงินสินเชื่อที่เกินความจำเป็นและให้บริษัทในกลุ่มที่เป็นผู้รับผิดชอบการติดตามสายธุรกิจนั้น
ๆ เป็นผู้ค้ำประกัน

1.3 ความเสี่ยงจากภัยธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม

จากปัญหาการขาดแคลนน้ำในพื้นที่ภาคตะวันออกในช่วงปี 2548 ที่ผ่านมานั้น สวนอุตสาหกรรมเครือ

สหพัฒน์ ศรีราชา ซึ่งอยู่ในพื้นที่ดังกล่าวก็ได้รับผลกระทบเช่นกัน แต่อย่างไรก็ตาม บริษัทฯ
ซึ่งรับผิดชอบ

สวนอุตสาหกรรม ก็ได้ดำเนินการแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าที่เกิดขึ้นจนผ่านพ้นภาวะวิกฤตดังกล่าวมาได้
โดยการ

ขอความร่วมมือจากโรงงานต่าง ๆ ภายในสวนอุตสาหกรรมลดการใช้น้ำอย่างเป็นระบบ
มีการจัดสรรน้ำและจัดเตรียมแหล่งน้ำสำรองจากแหล่งน้ำอื่น ๆ เช่น
บ่อน้ำของเอกชนโดยรอบเป็นต้น สำหรับในระยะยาว บริษัทฯ
ได้วางแผนระบบการใช้น้ำและสร้างแหล่งสำรองน้ำเพิ่มขึ้นจากเดิม
ซึ่งคาดว่าจะเพิ่มความสามารถในการสำรองน้ำเพิ่มขึ้นได้อีกไม่ต่ำกว่า 600,000 ลูกบาศก์เมตร
จากเดิมซึ่งมีอยู่เพียง 250,000 ลูกบาศก์เมตร เมื่อรวมทั้งสองส่วนแล้ว จะสามารถสำรองน้ำได้
850,000 ลูกบาศก์เมตร

บริษัทฯ ในฐานะผู้ประกอบการสวนอุตสาหกรรม หากมีปัญหาด้านสิ่งแวดล้อมเป็นพิษ เช่น มลภาวะ
และน้ำเสีย เป็นต้น
อันอาจจะส่งผลต่อชุมชนโดยรอบและนำไปสู่การฟ้องร้องทางกฎหมายทำให้เกิดความเสียหายต่อบริษัทฯ
บริษัทฯ ได้ตระหนักถึงความสำคัญของผลกระทบดังกล่าวจึงดำเนินการพัฒนา กำหนดมาตรการ
แนวทาง

และวิธีการในการดำเนินงานต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม เพื่อไม่ให้เกิดปัญหาที่เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม
และจัดทำ

รายงานผลกระทบสิ่งแวดล้อม (EIA) เสนอต่อสำนักนโยบายและแผนสิ่งแวดล้อม
กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี โดยได้มีการตรวจติดตาม
และรายงานผลการดำเนินงานตามมาตรการที่กำหนดอย่างต่อเนื่อง

[]