7. ข้อพิพาททางกฎหมาย

  (1) คดีแพ่ง ศาลจังหวัดภูเก็ต คดีก่อนพิจารณาเลขที่ 406/2534

  คดีหลังพิจารณาเลขที่ 1656/2540 ระหว่าง

  นายอภิชัย อุดมทรัพย์ ”โจทก์”

  บริษัท บางเทา ดิเวลลอปเมนท์ จำกัด และบุคคลอื่นอีก 22 ราย “จำเลย”

ความเป็นมา

  เมื่อปี พ.ศ. 2534 โจทก์ยื่นฟ้องโดยระบุชื่อบุคคล 22 รายเป็นจำเลย โดยขอให้เพิกถอน นส 3
  ก จำนวน 21 ไร่ และเพิกถอนการจดทะเบียน เอกสารกรรมสิทธิ์หลังออก นส 3 ก
  ในบรรดาจำเลย 22 ราย ปรากฏว่า 4 รายเป็นบริษัทย่อยของบริษัทฯ และอีก 2
  รายเป็นบริษัทที่เกี่ยวข้อง
  ในขณะนั้นบริษัทที่เกี่ยวข้องเป็นเจ้าของที่ดินที่อยู่ในระหว่างการพิพาทจำนวน 16 แปลง
  (ที่ดินอยู่ในบริเวณโครงการลากูน่า ตำบลเชิงทะเล อำเภอเชิงทะเล จังหวัดภูเก็ต)
  ซึ่งซื้อและจดทะเบียนโดยสุจริตจากเจ้าของเดิม โจทก์อ้างว่าที่ดินพิพาทเป็นมรดกของผู้ตาย
  (บิดา) และการแบ่งมรดกเป็นไปอย่างไม่สุจริต โจทก์ยังอ้างว่าผู้จัดการกองมรดก 2
  รายโกงทายาทด้วยการออก นส 3 ก และโอนการจดทะเบียนให้กับบริษัทย่อยซึ่งเป็นจำเลย
  ดังนั้นโจทก์จึงขอให้ศาลเพิกถอนการออก นส 3 ก และโอนการจดทะเบียนที่ดิน
  ทั้งหมดให้กับกองมรดกของบิดาโจทก์ บริษัทย่อยต่อสู้คดีตามกระบวนพิจารณาคดีตามกฎหมาย

คำพิพากษาของศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์

  เมื่อเดือนธันวาคม 2540 ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์
  ในคำพิพากษาศาลกล่าวว่าผู้จัดการกองมรดกแบ่งมรดกด้วยเจตนาที่สุจริต
  และโจทก์ไม่มีสิทธิดำเนินคดี โจทก์จึงยื่นอุทธรณ์กับศาลอุทธรณ์ เมื่อวันที่ 24 มกราคม 2543
  ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนและยกฟ้องอุทธรณ์

สถานการณ์ปัจจุบัน

  ขณะนี้ บริษัทฯ กำลังรอผลการตัดสินของศาลฎีกา

ความเห็นของนักกฎหมาย

  จากพยานหลักฐานเอกสารที่ยื่นต่อศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์
  ที่ปรึกษากฎหมายคิดว่าศาลฎีกาน่าจะพิพากษายืนยันคำตัดสินของศาล ชั้นต้นและศาลอุทธรณ์
  โดยยกฟ้องคำฎีกาของโจทก์

ความเห็นของผู้บริหาร

  ตามคำตัดสินของศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ การซื้อที่ดินเป็นไปโดยสุจริต
  มีการจ่ายค่าตอบแทนและจดทะเบียนกรรมสิทธิ์ตามกฎหมายอย่างถูกต้อง บริษัทฯ
  เชื่อว่าศาลฎีกาจะยกฟ้องการยื่นฎีกา

  (2) คดีแพ่ง ศาลจังหวัดภูเก็ต คดีก่อนพิจารณาเลขที่ 6590/2534

  คดีหลังพิจารณาเลขที่ 7822-26/2534 ระหว่าง

บริษัท ลากูน่า จำกัด และบุคคลอื่นอีก 6 ราย “โจทก์”

  บริษัท ทุ่งคาฮาเบอร์ จำกัด และบริษัท ซีทรานไมนิ่ง จำกัด “จำเลย”

ความเป็นมา

  เมื่อปี พ.ศ. 2534 โจทก์ร่วม 6 รายที่เป็นบริษัทย่อยของบริษัทฯ
  ฟ้องจำเลยทั้งสองในข้อหากระทำความผิด สร้างความเสียหายแก่ ทรัพย์สิน
  ทุนทรัพย์สำหรับคดีนี้ทั้งหมดคิดเป็นเงิน 229,446,000 บาท สาเหตุของคดีคือ ระหว่างปี พ.ศ.
  2532-2534 หาดอ่าวบางเทา ตำบลเชิงทะเล อำเภอถลาง จังหวัดภูเก็ต)
  ได้รับความเสียหายเนื่องจากการทรุดตัวซึ่งล้ำเข้ามาในที่ดินโจทก์ สถาบันเทคโนโลยีแห่ง เอเชีย
  (เอไอที) วิจัยเรื่องนี้และพบว่าการทรุดตัวของหาดเกิดจากการขุดแร่ดีบุกในอ่าวบางเทา
  ซึ่งอยู่ใกล้หาดเกินไป ก่อนที่จะนำเรื่องขึ้นฟ้องศาล บริษัทฯ
  ขอให้จำเลยให้ความร่วมมือแต่ไม่สำเร็จ ดังนั้นบริษัทฯ
  จึงฟ้องจำเลยเพื่อขอให้ศาลพิพากษาเงินชดเชยที่จะจ่ายให้กับโจทก์
  และป้องกันมิให้มีการทำเหมืองใกล้หาดน้อยกว่า 2 กิโลเมตร
  จำเลยใช้สิทธิต่อสู้คดีในการพิจารณาคดีนี้

คำพิพากษาของศาลชั้นต้น

  เมื่อเดือนธันวาคม 2542 ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์

สถานการณ์ปัจจุบัน

  จากผลการตัดสินของศาลชั้นต้น
  บริษัทจึงใช้สิทธิอุทธรณ์ต่อศาลอุทธรณ์ซึ่งกลับคำตัดสินของศาลชั้นต้นเมื่อวันที่ 24 เมษายน 2543

  หลังพิจารณาคดี ศาลอุทธรณ์เสนอให้คู่กรณีประนีประนอมเพื่อให้ได้ข้อตกลงร่วมกันและหาทางแก้ไข
  แต่การเจรจาไม่ประสบผลสำเร็จ และขณะนี้คดีได้กลับไปสู่ศาลอุทธรณ์เพื่อขอให้พิพากษา
  บริษัทกำลังรอคำพิพากษาจากศาลอุทธรณ์

ความเห็นของนักกฎหมาย

  หลังจากพิจารณาพยานหลักฐานเอกสารที่ยื่นต่อศาลอุทธรณ์
  มีความเป็นไปได้สูงที่ศาลอุทธรณ์จะพิพากษากลับคำตัดสินของศาลชั้นต้น และเป็นประโยชน์ต่อโจทก์
  บริษัทฯ ค่อนข้างมั่นใจว่ามีหลักฐานสนับสนุนรูปคดีอย่างเพียงพอ

ความเห็นของผู้บริหาร 

  บริษัทฯ ใช้สิทธิของตนอย่างสุจริตตามการศึกษาจากเอไอที ซึ่งระบุว่าการ
  ทำเหมืองดีบุกเป็นสาเหตุทำให้ชายหาดทรุดตัว
  บริษัทเชื่อว่าหลักฐานที่ชัดเจนนี้จะกลับคำพิพากษาของศาลชั้นต้นได
  และเห็นควรที่จะมีการยื่นอุทธรณ์ต่อศาลอุทธรณ์ตอไป

  ฝ่ายบริหารมั่นใจว่าคดีนี้ไม่มีผลกระทบต่อการดำเนินงานโดยรวมของบริษัท
  และเชื่อมั่นว่าผลของคำพิพากษาจะรวมไปถึงการหยุดการทำเหมืองดีบุกใด ๆ
  บริเวณอ่าวบางเทาในอนาคต

  (3) คดีแพ่ง ศาลภาษีกลางกรุงเทพฯ คดีก่อนพิจารณา เลขที่ 281-284/2543 ระหว่าง

  บริษัท ลากูน่า รีสอร์ท แอนด์ โฮเท็ล จำกัด และบริษัทอื่นอีก 3 ราย “โจทก์”

  องค์การบริหารส่วนตำบลเชิงทะเล “จำเลยที่ 1”

  และนายสิริ ยกทอง “จำเลยที่ 2” เป็นจำเลย

ความเป็นมา

  เมื่อปี พ.ศ. 2542 โจทก์ยื่นแบบประจำปี (ภงด 2)
  เพื่อจ่ายภาษีทรัพย์สินให้กับจำเลยเพื่อกำหนดภาษีทรัพย์สินที่จะต้องเสียในปีการเงิน 2542
  จำเลยออกใบประเมินภาษีทรัพย์สินให้กับโจทก์ ปรากฏว่าโจทก์ต้องเสียภาษีเพิ่มขึ้นกว่าร้อยละ
  100 เมื่อเปรียบเทียบกับปีก่อนหน้า
  บริษัทฯจึงยื่นอุทธรณ์ต่อจำเลยเพื่อขอให้พิจารณาผลการประเมินอีกครั้ง เมื่อเดือนตุลาคม 2543
  จำเลยออกคำสั่งเด็ดขาดยืนยันราคาที่ประเมินตามดุลยพินิจของตน
  โจทก์ไม่เห็นด้วยกับตัวเลขที่จำเลยคำนวณ แต่ยังคงจ่ายภาษีดังกล่าวตามกฎหมาย จากนั้นบริษัทฯ
  จึงใช้สิทธินำคดีนี้เสนอต่อศาลภาษีกลางกรุงเทพฯ เมื่อเดือนพฤศจิกายน 2543
  บริษัทฯยังขอให้ศาลพิพากษาให้จำเลยคืนเงินที่โจทก์ได้จ่ายเกิน

สถานการณ์ปัจจุบัน

  เมื่อต้นปีนี้ ผู้พิพากษาได้ชี้สองสถานและจะเริ่มสืบพยานโจทก์เร็ว ๆ นี้

ความเห็นของนักกฎหมาย

  ก่อนนำคดีนี้ขึ้นสู่ศาล บริษัทได้ขอให้จำเลยพิจารณาตัวเลขที่ประเมินอีกครั้ง
  บริษัทได้พิจารณาคำพิพากษาของศาลฎีกาก่อนหน้านี้ ที่เกี่ยวกับคดี และเห็นว่าบริษัทน่าจะชนะคดี

ความเห็นของผู้บริหาร 

  บริษัทฯ คัดค้านการประเมินภาษีทรัพย์สินครั้งนี้ เนื่องจากจำนวนภาษีได้เพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
  แต่ตามความเห็นของผู้เชี่ยวชาญภายนอกบริษัทฯ แล้ว
  ผลการประเมินครั้งนี้ไม่เป็นไปตามหลักเกณฑ์ของรัฐบาล และบริษัทฯ น่าจะชนะคดี

  (4) คดีอาญา ศาลจังหวัดภูเก็ต คดีก่อนพิจารณาเลขที่ 4458/2543 4459/2543 ระหว่าง

  บริษัท บางเทา ดิเวลลอปเมนท์ จำกัด “โจทก์”

  นายสำราญ แก้วสัง “จำเลย”

  นายวิเชียร ภิญโญ “จำเลย”

ความเป็นมา

  เมื่อสิงหาคม 2543 บริษัทฯ ยื่นข้อกล่าวหาคดีอาญาต่อจำเลย
  สำหรับความผิดในข้อหาบุกรุกที่ของโจทก์ ซึ่งอยู่ในโฉนดที่ดินเลขที่ 7255
  ใกล้สนามกอล์ฟซึ่งโจทก์เป็นเจ้าของ ก่อนหน้าที่บริษัทฯฟ้องจำเลยในคดีนี้ บริษัทฯ
  ได้ให้พนักงานสำรวจที่ดินจากสำนักงานที่ดินภูเก็ตมาสำรวจการแบ่งที่ดินอย่างเป็นทางการ
  ที่ปรึกษาทางกฎหมายของบริษัทยังได้ออกหนังสือบอกกล่าวให้กับจำเลยเพื่อขอให้ย้ายออกไปจากทรัพย์สินของบริษัทเพราะเส้นแบ่งที่ดินชัดเจน
  จำเลยเชื่อว่าตนไม่ได้บุกรุกที่ดินของบริษัทเพราะเห็นว่าที่ดินดังกล่าวเป็นที่สาธารณะ
  ดังนั้นบริษัทไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากยื่นฟ้องต่อศาล

สถานการณ์ปัจจุบัน

  หลังจากไต่สวนมูลฟ้อง ผู้พิพากษาสั่งให้รับคำร้อง
  ขณะนี้คดีอยู่ระหว่างการสืบพยานของศาลชั้นต้นจังหวัดภูเก็ต

ความเห็นของนักกฎหมาย

  จำเลยบุกรุกเข้ามาในที่ดินบริษัทอย่างชัดเจน
  อย่างไรก็ตามบริษัทต้องทำตามกระบวนการทางกฎหมายโดยขอความยุติธรรมจากศาล
  และบังคับให้จำเลยย้ายออกไปจากที่ดินของบริษัท

ความเห็นของผู้บริหาร 

  คดีนี้เป็นหนึ่งในหลาย ๆ คดีที่บริษัทฯ ทำเพื่อปกป้องสิทธิในที่ดินของ บริษัทฯ
  ผ่านกระบวนการของศาล
  ซึ่งถือปฏิบัติอยู่เป็นประจำและไม่มีผลกระทบต่อการดำเนินงานโดยรวมของบริษัทฯ

  (5) คดีแพ่ง ศาลจังหวัดภูเก็ต คดีก่อนพิจารณาเลขที่ 975/2539 คดีหลังพิจารณาเลขที่
  1907-8/2542 ระหว่าง

  บริษัท บางเทา ดิเวลลอปเมนท์ จำกัด “โจทก์”

  นายบุญมี มาลัยทิพย์ “จำเลยที่ 1”

  นายวิเชียร ภิญโญ “จำเลยที่ 2”

ความเป็นมา

  เมื่อปี พ.ศ. 2539
  โจทก์นำคดีขึ้นฟ้องร้องต่อศาลจังหวัดภูเก็ตเนื่องจากจำเลยสร้างบ้านและปลูกต้นไม้ในที่ดินของโจทก์
  โดยมีความประสงค์จะเข้าครอบครองที่ดิน ที่ดินนี้อยู่ในโฉนดเลขที่ 8285 ที่โจทก์เป็นเจ้าของ
  จำเลยอ้างว่าที่ดินเป็นของตน
  บริษัทขอให้ศาลขับไล่จำเลยเพื่อให้จำเลยย้ายทรัพย์สินออกไปจากที่ของโจทก์และจ่ายค่าชดเชย

คำพิพากษาของศาลชั้นต้น

  ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยย้ายออกไปจากที่ดิน รื้อสิ่งปลูกสร้างและจ่าย ค่าชดเชยให้กับโจทก์

สถานการณ์ปัจจุบัน

  จากผลการตัดสินของศาลชั้นต้นที่เป็นประโยชน์ต่อบริษัทฯ
  จำเลยจึงยื่นอุทธรณ์ต่อศาลอุทธรณ์และยื่นคำร้องขอให้ศาลบังคับให้อยู่ต่อ ศาลไม่รับ
  คำร้องและจำเลยต้องย้ายออกไปจากที่ดินขณะรอคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์

ความเห็นของนักกฎหมาย

  บริษัทฯ เชื่อว่าศาลอุทธรณ์จะยืนยันคำตัดสินของศาลชั้นต้น

ความเห็นของผู้บริหาร 

  คดีนี้เป็นหนึ่งในหลาย ๆ คดีที่บริษัทฯ ทำเพื่อปกป้องสิทธิในที่ดินของ บริษัทฯ
  ผ่านกระบวนการของศาล
  ซึ่งถือปฏิบัติอยู่เป็นประจำและไม่มีผลกระทบต่อการดำเนินงานโดยรวมของบริษัทฯ

  (6) คดีอาญา ศาลจังหวัดภูเก็ต คดีก่อนพิจารณาเลขที่ 3496/2542 ระหว่าง

  อัยการ “โจทก์”

  บริษัท ลากูน่า แกรนด์ จำกัด “โจทก์ร่วม”

  นายอัครา มูมิน “จำเลยที่ 1”

  นายสุวิทย์ ชิดเชี่ยว “จำเลยที่ 2”

  นางสมพร ปานมณี “จำเลยที่ 3”

ความเป็นมา

  บริษัทฯ เข้าแจ้งความกับสถานีตำรวจตำบลเชิงทะเลเมื่อเดือนมกราคม 2542
  เรื่องการบุกรุกในโฉนดที่ดินเลขที่ 5916 ที่โจทก์เป็น เจ้าของ ตำรวจสืบสวนพบว่า
  โจทก์บุกรุกที่ดินเพื่อทำธุรกิจของตนโดยมีความประสงค์จะครอบครองที่ดิน
  เจ้าหน้าที่สอบสวนเตรียมคำฟ้องคดีอาญาเพื่อยื่นต่อจำเลย
  จากนั้นมีการผ่านคดีนี้ไปให้พนักงานอัยการภูเก็ตเพื่อขอให้ทำคำสั่งอัยการออกคำสั่งฟ้องคดีอาญาต่อจำเลย
  เพราะเชื่อว่าจำเลยมีความผิดจริง เมื่อปลายปี พ.ศ. 2542
  บริษัทยื่นเอกสารเพื่อขอเป็นโจทก์ร่วมในคดี
  เพื่อขอให้ศาลพิพากษาให้จำเลยรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างจากที่ดินพิพาท

สถานการณ์ปัจจุบัน

  คดีอยู่ระหว่างการสืบพยานของศาลชั้นต้น

ความเห็นของนักกฎหมาย

  ก่อนที่บริษัทจะเป็นโจทก์ร่วมกับอัยการในคดีนี้ บริษัทฯ เตรียมตัวมาอย่างดีโดยมีหลักฐานที่ชัดเจน
  ถึงแม้ว่าคดีนี้คาดว่าจะใช้เวลาอย่างน้อย 2-3 ปีก่อนจะมีคำพิพากษา บริษัทฯ คิดว่าจะชนะคดีนี้

ความเห็นของผู้บริหาร 

  คดีนี้เป็นหนึ่งในหลาย ๆ คดีที่บริษัทฯ ทำเพื่อปกป้องสิทธิในที่ดินของ บริษัทฯ
  ผ่านกระบวนการของศาล
  ซึ่งถือปฏิบัติอยู่เป็นประจำและไม่มีผลกระทบต่อการดำเนินงานโดยรวมของบริษัทฯ

---------------------------------------------------