ปัจจัยความเสี่ยง

2.1 ความเสี่ยงในการทำธุรกิจประกันภัย

การดำเนินงานของบริษัท เกี่ยวข้องกับการคุ้มครองความเสี่ยงภัยประเภทต่าง ๆ
ของผู้เอาประกันภัย

รวมถึงความเสียหายอันเกิดจากปัจจัยภายนอกที่ไม่ปกติ
โดยเฉพาะจากการเปลี่ยนแปลงของสภาพภูมิศาสตร์ เช่น ภาวะน้ำท่วม

ภัยธรรมชาติ ภัยพิบัติ อุบัติภัย ภัยก่อการร้าย
หรือโจรกรรมซี่งอาจทำให้เกิดความเสียหายอย่างรุนแรงต่อชีวิต ร่างกายและทรัพย์

สินที่บริษัทรับประกันภัยไว้ และความเสี่ยงจากความไม่สมดุลของสัดส่วนของผลิตภัณฑ์
จากการรับประกันภัยโดยเน้นการ

เจาะตลาดเฉพาะภัยบางประเภท อาจทำให้รายได้ของบริษัท ต้องผูกติดกับผลิตภัณฑ์นั้น
ซึ่งอาจมีต้นทุนหรือค่าเสียหายโดยเฉลี่ย

อยู่ในระดับสูง เช่นการประกันภัยรถยนต์ อาจส่งผลกระทบต่อรายได้และกำไรของบริษัท

บริษัทมีการบริหารความเสี่ยงด้วยการพิจารณาคัดเลือกบุคคล ทรัพย์สิน ลักษณะกิจการ ความเสี่ยง

ของภัยที่จะรับประกันและมีการพิจารณาสภาพพื้นที่
ที่อาจจะได้รับผลกระทบจากภัยธรรมชาติประเภทต่าง ๆ ด้วย บริษัทได้

มีการกระจายความเสี่ยงโดยจัดการประกันภัยต่อไว้กับบริษัทรับประกันภัยที่มั่นคงทั้งในประเทศและต่างประเทศในหลายรูปแบบ

โดยทำประกันภัยต่อแบบสัญญาล่วงหน้า (Treaty Reinsurance) การประกันภัยต่อแบบเฉพาะราย
(Facultative Reinsurance) และ ยังได้ซื้อการคุ้มครองแบบความเสียหายส่วนเกิน (Excess
of Loss Insurance) ซึ่งทำให้ความเสี่ยงจากการประกอบธุรกิจประกันภัยของบริษัทลดลง

2.2 ความเสี่ยงในด้านการบริหารการจัดเก็บเบี้ยประกันภัย

ในการประกอบธุรกิจประกันวินาศภัย บริษัทจะออกกรมธรรม์และส่งมอบให้กับผู้เอาประกันภัย

ตัวแทน หรือนายหน้าก่อน และรับชำระค่าเบี้ยประกันภัยภายหลัง
บริษัทจึงอาจมีความเสี่ยงที่จะเก็บเงินไม่ได้ เพราะบทบัญญัติ

แห่งพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2551 ได้กำหนดให้ตัวแทน นายหน้า
ต้องขึ้นทะเบียนและมีมาตรการเพื่อ

ความปลอดภัยในการเรียกเก็บเบี้ยที่ให้ถือว่า
ความคุ้มครองจะเกิดขึ้นเมื่อผู้เอาประกันภัยได้ชำระเบี้ยประกันภัยแก่ผู้รับประกัน

ภัยเรียบร้อยแล้ว หรือที่เรียกว่า Cash before Cover ซึ่งโดยวิธีนี้
จะทำให้ผู้เอาประกันภัยได้รับความคุ้มครองเมื่อได้ส่งเงิน

เบี้ยประกันภัยให้แก่ผู้รับประกันภัย หรือผ่านตัวแทน นายหน้าที่เป็นผู้แทนของบริษัทประกันภัยแล้ว
ดังนั้น ความเสี่ยงจึงตกอยู่

กับบริษัทประกันภัยในการบริหารตัวแทน นายหน้า ที่ต้องมีมาตรฐานในการให้บริการ
และมีหลักประกันเพียงพอแก่การทำ

หน้าที่เรียกเก็บเบี้ยประกันภัยแทนบริษัท เพื่อลดความเสี่ยงในด้านนี้
บริษัทจึงได้ดำเนินการจัดทำมาตรการควบคุมโดยการกำหนดหลักเกณฑ์ในการพิจารณาคัดเลือกตัวแทน
นายหน้าโดยการมองถึงความสามารถในการขาย สถานภาพทางการเงิน ประวัติการประกอบธุรกิจ
และความสามารถในการชำระเบี้ยประกันภัยโดยกำหนดให้ต้องมีหลักทรัพย์หรือบุคคลค้ำประกัน

บริษัทได้จัดตั้งหน่วยงานติดตามทวงถามค่าเบี้ยประกันภัยค้างรับ ในกรณีที่เก็บเงินค่าเบี้ยประกันภัย

ไม่ได้บริษัทจะดำเนินการยกเลิกกรมธรรม์ โดยปฏิบัติตามระเบียบข้อบังคับของสำนักงาน คปภ.
อย่างเคร่งครัด และเนื่องจาก

สำนักงาน คปภ.ได้ปรับเปลี่ยนวิธีการประเมินเบี้ยประกันภัยค้างรับของบริษัทประกันวินาศภัย
กล่าวคือ เบี้ยประกันภัยค้าง

รับจะได้รับการประเมินเข้าเป็นส่วนของเงินกองทุน เฉพาะส่วนค้างรับไม่เกิน 60 วัน
นับแต่วันเริ่มคุ้มครองจากเดิมซึ่งกำหนด

90 วัน ดังนั้นบริษัทจึงได้กำหนดมาตรการ เพื่อจะเพิ่มสัดส่วนเบี้ยค้างรับให้อยู่ในช่วง 60 วัน
โดยเพิ่มประสิทธิภาพในการ

ติดตามเร่งรัดและขอความร่วมมือกับตัวแทนมากยิ่งขึ้น

  2.3 ความเสี่ยงจากการเปิดเสรีประกันภัย

  การเปิดเสรีธุรกิจประกันภัย สร้างผลกระทบต่อผู้ประกอบธุรกิจประกันวินาศภัยในปัจจุบัน

เนื่องจากบริษัทประกันภัยต่างชาติที่เข้ามาดำเนินงานนั้นจะได้เปรียบทั้งในด้านเทคโนโลยีที่ทันสมัยและฐานะการเงิน

ที่มีความมั่นคง
ซึ่งเป็นผลให้ผู้ประกอบธุรกิจประกันภัยในประเทศจำเป็นจะต้องมีการเตรียมความพร้อมสำหรับเรื่อง

ดังกล่าว อย่างไรก็ดี
บริษัทประกันวินาศภัยในประเทศจะมีความได้เปรียบในด้านความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้เอาประกันภัย

โดยการสร้างความพึงพอใจ และความสัมพันธ์อันดีในระยะยาว
รวมถึงการพัฒนาบุคลากรและปรับปรุงเทคโนโลยีให้มี

ความสมบูรณ์เพื่อเป็นการเพิ่มศักยภาพให้การบริหาร การจัดการ และได้ปรับปรุง
พัฒนาการดำเนินงานอย่างต่อเนื่อง

เสริมรากฐานทางการเงินให้มีความพร้อมโดยการรักษาเงินกองทุนให้เพียงพอต่อการดำเนินธุรกิจ
ดำรงสภาพคล่องทาง

การเงินให้เพียงพอต่อการจ่ายค่าสินไหมทดแทนด้วยความยุติธรรมและสุจริต
รวมทั้งพัฒนาเทคโนโลยีสารสนเทศ เพื่อ

ให้มีข้อมูลที่แม่นยำที่จำเป็นต้องใช้ในการประกอบธุรกิจและสามารถบริการได้อย่างรวดเร็ว

  2.4 ความเสี่ยงจากการลงทุน

นอกเหนือจากรายได้จากการรับประกันภัยแล้ว รายได้หลักของธุรกิจประกันวินาศภัยอีกส่วนหนึ่งคือ
รายได้จากการลงทุน ซึ่งการลงทุนของบริษัทมีการกำหนดนโยบายการลงทุน
และมีการกำหนดสัดส่วนการลงทุนอย่างชัดเจนทั้งในตลาดเงิน ตลาดทุน
และต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ของประกาศสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจ

ประกันภัย เรื่องการลงทุนประกอบธุรกิจอื่นของบริษัทประกันวินาศภัย
โดยบริษัทมีคณะกรรมการลงทุนเป็นผู้กำหนดเป้าหมายและนโยบายการลงทุนที่ชัดเจน
โดยเน้นการลงทุนในหลักทรัพย์ที่มีความเสี่ยงต่ำ มีความมั่นคง
ให้ผลตอบแทนในอัตราที่เหมาะสมและแน่นอน อย่างไรก็ตาม
ความเสี่ยงจากการลงทุนก็ยังขึ้นอยู่กับปัจจัยภายนอก เช่น สภาวะเศรษฐกิจ การเมือง
นโยบายทางการเงิน รวมทั้งความเชื่อมั่นในการลงทุนของนักลงทุนทั้งในประเทศและต่างประเทศ
ซึ่งเป็นปัจจัยความเสี่ยงที่ไม่อาจควบคุมได้ แต่บริษัท

ก็ได้ติดตามและวิเคราะห์ข้อมูลข่าวสารด้านตลาดเงินและตลาดทุนอย่างใกล้ชิดเพื่อจะได้ดำเนินการปรับพอร์ตการลงทุนให้สอดคล้องกับสภาวะการที่เปลี่ยนแปลง

2.5 ความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง

ความเสี่ยงที่บริษัทประกันภัยไม่สามารถจ่ายค่าสินไหมทดแทนตามภาระผูกพันเมื่อครบกำหนดให้แก่

ผู้เอาประกันภัยได้ เนื่องจากมีเงินสดไม่เพียงพอหรือไม่สามารถเปลี่ยนสินทรัพย์ให้เป็นเงินสด
หรือไม่สามารถจัดหาแหล่งเงินทุนใหม่มาให้ได้เพียงพอต่อความต้องการภายในระยะเวลาที่กำหนด
ซึ่งอาจทำให้เกิดความเสียหายต่อบริษัทประกันภัยได้ โดยความ

เสี่ยงด้านสภาพคล่องของตัวบริษัทประกันภัยเองขึ้นอยู่กับโครงสร้างของสินทรัพย์และหนี้สิน
การสำรองสินทรัพย์สภาพคล่อง

และการจัดสรรเงินสำรองตามกฎหมายเพื่อนำมาใช้รองรับค่าใช้จ่ายต่าง ๆ ที่อาจเกิดขึ้น

บริษัทได้ปฏิบัติตามข้อกำหนดของสำนักงาน คปภ. ตามพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย พ.ศ. 2535

แก้ไขเพิ่มเติมตามบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2551
ที่เกี่ยวข้องกับความมั่นคงทางการเงินของบริษัทอย่างเคร่งครัด
ได้แก่เรื่องการลงทุนประกอบธุรกิจอื่นของบริษัทประกันวินาศภัย
เรื่องการจัดสรรเงินสำรองเบี้ยประกันภัยที่ยังไม่ถือเป็นรายได้
เรื่องการสำรองค่าสินไหมทดแทนและค่าสินไหมทดแทนค้างจ่ายและเรื่องการดำรงเงินกองทุนตลอดเวลาที่ประกอบธุรกิจประกันวินาศภัย