ปัจจัยความเสี่ยง

ความเสี่ยงจากการดำเนินธุรกิจภายใต้ Toll Manufacturing Agreement

ในปี 2552 บริษัทได้ปรับเปลี่ยนการดำเนินธุรกิจสีพ่นรถจักรยานยนต์
จากการผลิตและส่งมอบให้บริษัทย่อยเป็นผู้จัดจำหน่าย (บริษัท นอฟ (ประเทศไทย) จำกัด)
เป็นการผลิตตามคำสั่งผลิตของบริษัท บีเอเอสเอฟ (ไทย) จำกัด (“BTL”)
ซึ่งเป็นผู้ว่าจ้างและจัดจำหน่ายสินค้าไปยังกลุ่มผู้ผลิตชิ้นส่วน OEM
ในอุตสาหกรรมรถจักรยานยนต์ทั้งในประเทศและประเทศต่างๆ
ในภูมิภาคอาเซียนภายใต้สัญญาความร่วมมือ Toll Manufacturing Agreement

การดำเนินธุรกิจสีพ่นรถจักรยานยนต์ภายใต้ Toll Manufacturing Agreement
บริษัทจะได้รับผลตอบแทนในรูปของค่าจ้างผลิตซึ่งผันแปรไปตามปริมาณสินค้าที่ผลิต
จึงอาจทำให้บริษัทมีความเสี่ยงจากการที่ BTL จะว่าจ้างผู้ผลิตรายอื่นทดแทน
รวมถึงอาจมีความเสี่ยงจากการที่ BTL ซึ่งเป็นผู้ดำเนินแผนการตลาด
ไม่สามารถขยายฐานลูกค้าในภูมิภาคเพิ่มขึ้นได้

บริษัทตระหนักดีว่าธุรกิจสีพ่นรถจักรยานยนต์มีอัตราการแข่งขันที่ค่อนข้างสูง
แม้การสร้างตราสินค้าเป็นของตนเองอาจมีอัตราผลตอบแทนที่ดีกว่าการรับจ้างผลิต
แต่การสร้างตราสินค้าเป็นของตนเองก็อาจมีความเสี่ยงด้านการตลาด
เนื่องจากต้องมีการประชาสัมพันธ์และการส่งเสริมการขายซึ่งต้องอาศัยเงินลงทุน
อีกทั้งยังมีความเสี่ยงจากโอกาสในการจำหน่ายอีกด้วย
ในขณะที่การรับจ้างผลิตช่วยให้บริษัทสามารถลดต้นทุนการบริหารจัดการวัตถุดิบ
และลดความเสี่ยงด้านราคาวัตถุดิบที่มีความผันผวนตามสภาวะเศรษฐกิจอีกด้วย สำหรับการที่ BTL
จะว่าจ้างผู้ผลิตรายอื่นทดแทนนั้น
บริษัทมีความเห็นว่าสินค้าโดยทั่วไปจะมีปัจจัยด้านคุณภาพและราคาเป็นตัวแปรที่สำคัญ
และจากการที่บริษัทได้ดำเนินธุรกิจผลิตสีอุตสาหกรรม ซึ่งมีประสบการณ์
ความเชี่ยวชาญและได้รับความไว้วางใจจากลูกค้ามาอย่างยาวนาน
บริษัทได้ให้ความสำคัญในคุณภาพการผลิตสินค้าในราคาที่เหมาะสมแก่การรับจ้างผลิตเสมอมา
จึงมั่นใจได้ว่าบริษัทจะได้รับความไว้วางใจจากลูกค้าและได้รับการว่าจ้างผลิตสินค้าต่อไป

อย่างไรก็ตาม BASF
ได้มีเป้าหมายให้ประเทศไทยเป็นศูนย์กลางด้านการผลิตเพื่อรองรับการขยายตัวของธุรกิจสารเคลือบ
(Coatings) ในอุตสาหกรรมรถจักรยานยนต์และอุตสาหกรรมอื่นในภูมิภาคอาเซียน
จึงทำให้มั่นใจได้ว่า BTL
จะมุ่งมั่นดำเนินแผนการตลาดและขยายฐานลูกค้าให้บรรลุตามเป้าหมายของ BASF
ที่วางไว้ให้ได้เป็นอย่างดี

ความเสี่ยงจากการพึ่งพิง Know-How จากคู่ค้า

บริษัทเป็นผู้ผลิตสีพ่นรถจักรยานยนต์ตาม Know-How ของ BASF Coatings Japan
และตามคำสั่งซื้อของบริษัท บีเอเอสเอฟ (ไทย) จำกัด (“BTL”)
ซึ่งจะจัดจำหน่ายให้กับกลุ่มผู้ผลิตสินค้า OEM โดยในปี 2551
บริษัทยังคงจำหน่ายสินค้าผ่านผู้จัดจำหน่าย ซึ่งมีสัดส่วนการจำหน่ายร้อยละ 57.7 ของรายได้รวม
และในปี 2552 บริษัทได้ปรับเปลี่ยนการดำเนินธุรกิจ ทำให้บริษัทมีรายได้จากการดำเนินงานตาม
Toll Manufacturing Agreement คิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 63.51 ของรายได้รวม
ซึ่งจะพบว่ารายได้ของบริษัทส่วนใหญ่มาจากการผลิตสีที่ใช้ Know-How ของ BASF Coatings
Japan นอกจากนี้ในการใช้ Know-How จาก BASF Coatings Japan ในการผลิต
บริษัทจะต้องใช้วัตถุดิบเฉพาะที่เป็นความลับทางการค้า
ที่ต้องซื้อจากผู้จัดจำหน่ายที่ได้รับการยอมรับจากเจ้าของ Know-How เท่านั้น ดังนั้นหาก BASF
Coatings Japan มีความสนใจลงทุนในอุตสาหกรรมสี
อาจจะส่งผลกระทบต่อผลการดำเนินงานของบริษัทอย่างมีนัยสำคัญได้

อย่างไรก็ตาม แม้บริษัทจะใช้ Know-How
จากต่างประเทศที่มีชื่อเสียงและได้รับการยอมรับในระดับสากลในการผลิตสีเพื่อส่งมอบให้แก่ผู้จัดจำหน่ายไปยังกลุ่มผู้ใช้สีในประเทศ
แต่การใช้ Know-How
จากต่างประเทศจะต้องมีการปรับการใช้งานเพื่อให้เข้ากับสภาพแวดล้อมในประเทศไทยซึ่งแตกต่างจากสภาพแวดล้อมในประเทศของเจ้าของ
Know-How ซึ่งต้องอาศัยการวิจัย พัฒนา และความชำนาญทางธุรกิจในประเทศ
และขั้นตอนการให้บริการหลังการขายโดยบุคลากรคนไทยที่มีความชำนาญและสามารถประสานงานกับลูกค้าคนไทยได้ดีกว่าบุคลากรชาวต่างประเทศ
ซึ่งบริษัทมีทั้งความเข้าใจและความชำนาญในธุรกิจ
และสามารถตอบสนองต่อความต้องการใช้สีของลูกค้าในประเทศได้ดีกว่า เช่น
บริษัทสามารถให้คำแนะนำแก่ลูกค้าในการใช้สีในสภาพแวดล้อมในประเทศไทยที่มีความชื้นสูงกว่าประเทศญี่ปุ่น
นอกจากนี้
บริษัทยังให้ความสำคัญในการขยายฐานลูกค้าของบริษัทเองในกลุ่มสีเคลือบบรรจุภัณฑ์และหมึกพิมพ์มากขึ้น
ซึ่งจะทำให้สัดส่วนการจำหน่ายผ่านผู้จัดจำหน่ายลดลง
เนื่องจากบริษัทมีสัดส่วนการจำหน่ายผลิตภัณฑ์หลักอื่นๆ โดยตรงเพิ่มขึ้น

ความเสี่ยงด้านความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราและราคาวัตถุดิบ

บริษัทใช้เคมีภัณฑ์เป็นวัตถุดิบหลักในการผลิตสี ได้แก่ ผงสี เรซิ่น ตัวทำละลาย (Solvent) ซึ่งผงสี
และเรซิ่นที่เป็นวัตถุดิบเฉพาะ มีบางส่วนต้องนำเข้าจากต่างประเทศ และซื้อผ่านผู้จัดจำหน่ายวัตถุดิบ
จึงทำให้บริษัทมีการซื้อวัตถุดิบทั้งในรูปสกุลเงินบาท และสกุลเงินต่างประเทศ ในปี 2551 และปี
2552 บริษัทมีสัดส่วนการสั่งซื้อวัตถุดิบจากผู้จัดจำหน่ายหรือผู้นำเข้า คิดเป็น ร้อยละ 82.74
และร้อยละ 88.08 ของยอดซื้อวัตถุดิบ ตามลำดับ และบริษัทนำเข้าวัตถุดิบเองคิดเป็นร้อยละ
17.26 และร้อยละ 11.92 ของยอดซื้อวัตถุดิบ ตามลำดับ
จึงอาจทำให้บริษัทมีความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ
นอกจากนี้ราคาเคมีภัณฑ์บางส่วนจะปรับตัวตามราคาน้ำมัน
หากราคาวัตถุดิบเคมีภัณฑ์ปรับตัวเพิ่มขึ้นอย่างงรวดเร็วและมีนัยสำคัญจึงอาจจะส่งผลต่อต้นทุนขายและผลประกอบการของบริษัทได้

อย่างไรก็ตาม บริษัทมีวงเงินสำหรับทำสัญญาซื้อเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า (Forward
Contract)
กับสถาบันการเงินซึ่งเป็นวงเงินที่เพียงพอต่อมูลค่าการสั่งซื้อวัตถุดิบจากต่างประเทศในแต่ละครั้ง
นอกจากนี้ บริษัทมีการวางแผนการผลิตตามแผนการผลิตสินค้าของลูกค้าก่อนการซื้อวัตถุดิบหลักๆ
จากผู้จำหน่ายวัตถุดิบ เพื่อให้มีวัตถุดิบให้พอเพียงสำหรับการผลิตสีในแต่ละคำสั่งซื้อจากลูกค้า
โดยจะมีการสั่งซื้อวัตถุดิบล่วงหน้าประมาณ 1 - 3 เดือน และมีการสำรองวัตถุดิบนานประมาณ 3
เดือน
นอกจากนี้บริษัทยังมีนโยบายในการปรับราคาขายตามความผันผวนของต้นทุนแม้จะไม่สามารถปรับราคาได้ทันที
แต่สินค้าส่วนใหญ่ของบริษัทจะมีวงจรชีวิตค่อนข้างสั้น
ทำให้บริษัทมีโอกาสที่จะตั้งราคาสินค้าใหม่ให้สะท้อนต้นทุนที่แท้จริงเพื่อรักษาระดับอัตรากำไรส่วนเพิ่ม
และบริษัทยังติดตามความเคลื่อนไหวของราคาอุปสงค์และอุปทานของเคมีภัณฑ์ในตลาดโลกอย่างใกล้ชิด
เพื่อเป็นข้อมูลในการบริหารต้นทุนการผลิต
ลดความเสี่ยงจากผลกระทบของความผันผวนของราคาวัตถุดิบ
และทำให้บริษัทบริหารอัตรากำไรขั้นต้นได้

ความเสี่ยงจากการสั่งซื้อวัตถุดิบเฉพาะจากผู้จัดจำหน่ายน้อยราย

บริษัทมีการสั่งซื้อวัตถุดิบที่ใช้ในการผลิตสีพ่นรถจักรยานยนต์ สีเคลือบบรรจุภัณฑ์
และหมึกพิมพ์จากผู้จัดจำหน่ายวัตถุดิบหลักจำนวน 3 ราย
ซึ่งส่วนใหญ่เป็นวัตถุดิบสำคัญซึ่งมีสูตรเป็นความลับทางการค้าตาม Know-How ที่บริษัทใช้ในการผลิต
ซึ่งสูตรลิขสิทธิ์การผลิตสีนี้เป็นส่วนสำคัญในธุรกิจสีอุตสาหกรรม
จึงอาจทำให้บริษัทมีความเสี่ยงจากหากผู้จัดจำหน่ายรายใหญ่ดังกล่าวยกเลิกการจัดส่งวัตถุดิบให้แก่บริษัท
หรือไม่สามารถจัดส่งวัตถุดิบได้ตรงตามเวลาที่กำหนด

อย่างไรก็ตาม ในการสั่งซื้อวัตถุดิบที่ใช้ในการผลิตสินค้า
บริษัทได้ทำการค้ากับผู้จัดจำหน่ายวัตถุดิบในประเทศรายดังกล่าวมาเป็นเวลานาน
โดยมีการทำสัญญาระหว่างบริษัทและผู้จัดจำหน่าย
เพื่อให้ผู้จัดจำหน่ายสามารถจัดหาวัตถุดิบตามสัญญาตรงตาม Know-How ทั้งนี้
หากผู้จัดจำหน่ายวัตถุดิบตามสัญญารายดังกล่าวไม่สามารถจัดส่งวัตถุดิบให้แก่บริษัทได้
หรือไม่สามารถจัดส่งได้ตรงตามเวลาที่กำหนด บริษัทสามารถสั่งซื้อวัตถุดิบดังกล่าวจากบริษัทคู่ค้า
กลุ่มบริษัทเจ้าของ Know-How
เพื่อใช้ในการผลิตและสามารถส่งสีให้ลูกค้าตามคำสั่งซื้อในเวลาที่ตกลงได้
ซึ่งการนำเข้าวัตถุดิบจากต่างประเทศจะมีต้นทุนสูงกว่าวัตถุดิบในประเทศและอาจส่งผลให้ต้นทุนการผลิตสินค้าของบริษัทสูงขึ้น

ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงอุตสาหกรรมยานยนต์

รายได้จากการผลิตสีกลุ่มยานยนต์ในปี 2551 และปี 2552 คิดเป็นสัดส่วนประมาณร้อยละ 68.20
และร้อยละ 63.51 ของยอดขายทั้งหมดตามลำดับ
ซึ่งได้รายได้ดังกล่าวจะขึ้นลงตามอุตสาหกรรมยานยนต์
แม้สถานการณ์ภาวะเศรษฐกิจที่ตกต่ำทั่วโลกและราคาน้ำมันที่ปรับตัวสูงขึ้นอย่างต่อเนื่องในปี 2551 -
2552 จะส่งผลกระทบให้อุตสาหกรรมยานยนต์โดยรวมหดตัวลง
แต่ยอดจำหน่ายรถจักรยานยนต์ยังมีแนวโน้มเติบโตขึ้นเนื่องจากผู้บริโภคเลือกที่จะลดภาระค่าใช้จ่ายโดยการใช้รถจักรยานยนต์เป็นพาหนะในการเดินทางและการขนส่งทดแทนการใช้รถยนต์ซึ่งมีต้นทุนที่สูงกว่า

อย่างไรก็ตาม การหดตัวของอุตสาหกรรมยานยนต์ในปี 2552 ซึ่งขณะนี้ได้มีสัญญาณที่ดีขึ้นในปี 2553
พฤติกรรมการใช้สีของลูกค้ายังคงไม่เปลี่ยนยี่ห้อสีจากเดิมที่ตนเคยใช้อยู่เนื่องจากมีต้นทุนในการเปลี่ยนแปลงสูง
(Switching Cost) และต้นทุนสีเมื่อเทียบกับต้นทุนสินค้าคิดเป็นสัดส่วนที่น้อยมาก เช่น
ต้นทุนสีเทียบกับต้นทุนรถยนต์ทั้งคัน ผู้ใช้สีจึงจะเลือกใช้สีที่ตนให้การยอมรับ
และไม่เสี่ยงที่จะเปลี่ยนไปใช้สีที่ไม่เป็นที่รู้จักหรือไม่เป็นที่ยอมรับแม้สีดังกล่าวจะมีราคาขายที่ต่ำกว่า
ดังนั้นฐานลูกค้าผู้ใช้สีของ BASF Coatings Japan จะยังคงใช้สีของ BASF Coatings Japan
ต่อไป

นอกจากนี้บริษัทยังให้ความสำคัญในการผลิตและจำหน่ายสีที่เกี่ยวเนื่องกับอุตสาหกรรมอื่น
นอกเหนือจากอุตสาหกรรมยานยนต์มากขึ้น เช่น สีบรรจุภัณฑ์ และหมึกพิมพ์
รวมถึงการมุ่งเน้นพัฒนาสีที่ผลิตโดยใช้ Know-How
และตราสินค้าของบริษัทพร้อมทั้งขยายฐานลูกค้าของบริษัทเองมากขึ้น

ความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงเทคโนโลยี

เนื่องจากลูกค้าของบริษัทส่วนใหญ่เป็นผู้ผลิตสินค้าในอุตสาหกรรมต่อเนื่องบริษัทจึงต้องมีการควบคุมกระบวนการผลิตสีให้เป็นไปตามมาตรฐานของกลุ่มอุตสาหกรรมหรือตามข้อกำหนดของลูกค้าเป็นหลัก
เช่น หากลูกค้าให้ความสำคัญเรื่องการรักษาสิ่งแวดล้อม
บริษัทต้องใช้เทคโนโลยีการผลิตที่ตระหนักถึงการรักษาสิ่งแวดล้อมด้วย
เพราะสีเป็นส่วนหนึ่งของผลิตภัณฑ์ของลูกค้าด้วย
ด้วยเหตุผลดังกล่าวมานี้ทำให้บริษัทต้องพยายามพัฒนาเทคโนโลยี
และกระบวนการผลิตให้ตรงกับความต้องการของลูกค้า
หากลูกค้าผู้ใช้สีเปลี่ยนแปลงสายการผลิตหรือเทคโนโลยีขนาดใหญ่ เช่น
การเปลี่ยนแปลงวัสดุที่ใช้ในการผลิตของลูกค้าจากโลหะ มาเป็นกระดาษ
หรือการลดการใช้ทินเนอร์ในผลิตภัณฑ์ของลูกค้า ตลอดจนการเปลี่ยนสูตรการผลิตเป็นสูตรน้ำ
(Water Borne) การนำใช้หุ่นยนต์ในขั้นตอนการพ่นสี ทำให้ลดการสูญเสียของสีระหว่างการพ่น
และการใช้สารเคมีชนิดใหม่ๆ เพื่อรักษาสิ่งแวดล้อม
การเปลี่ยนแปลงขนาดใหญ่ดังกล่าวอาจทำให้บริษัทมีความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงเทคโนโลยีได้

อย่างไรก็ตาม โดยปกติแล้วลูกค้าผู้ใช้สีจะเป็นผู้ผลิตที่มีการวางแผนในสายการผลิตระยะยาว
และไม่ค่อยมีการเปลี่ยนแปลงสายการผลิตหรือเทคโนโลยีขนาดใหญ่บ่อยครั้ง
เนื่องจากในการเปลี่ยนแปลงสายการผลิต หรือเทคโนโลยีขนาดใหญ่แต่ละครั้งจะต้องใช้เงินลงทุนสูง
นอกจากนี้ บริษัทจะมีการวางแผนการผลิตให้สอดคล้องกับแผนการผลิตสินค้าของลูกค้า
โดยบริษัทยังได้มีส่วนร่วมในการวางแผนการผลิตในระยะยาวของลูกค้าด้วย
จึงทำให้บริษัทสามารถประเมินแนวโน้มการเปลี่ยนแปลงของเทคนิคการผลิต
และปรับแผนการลงทุนของบริษัทเพื่อให้เกิดความสอดคล้องในการผลิต
ซึ่งจะช่วยให้บริษัทสามารถลดความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงเทคโนโลยีได้

ความเสี่ยงจากการที่บริษัทมีผู้ถือหุ้นรายใหญ่มากกว่าร้อยละ 50

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2552 กลุ่มตระกูลเอกแสงกุลซึ่งเป็นกลุ่มผู้บริหารมีอำนาจควบคุมในบริษัท
ยังคงมีสัดส่วนการถือหุ้นสูงกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนหุ้นสามัญที่เรียกชำระแล้วทั้งหมดหรือร้อยละ 55.47
ซึ่งทำให้กลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่ดังกล่าวสามารถควบคุมมติที่ประชุมผู้ถือหุ้นได้เกือบทั้งหมด
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการแต่งตั้งกรรมการหรือการขอมติที่ต้องใช้เสียงส่วนใหญ่ของที่ประชุมผู้ถือหุ้น
ยกเว้นเรื่องที่กฎหมายหรือข้อบังคับของบริษัทที่กำหนดให้ต้องได้รับมติ 3 ใน 4 ของที่ประชุมผู้ถือหุ้น
ดังนั้นผู้ถือหุ้นรายอื่นจึงอาจไม่สามารถรวบรวมคะแนนเสียงเพื่อตรวจสอบ
และถ่วงดุลเรื่องที่ผู้ถือหุ้นใหญ่เสนอได้