3.  การประกอบธุรกิจของแต่ละสายผลิตภัณฑ์

    1.  ลักษณะผลิตภัณฑ์หรือการบริการ

สำหรับธุรกิจด้านประกันวินาศภัยของบริษัทฯ สามารถแบ่งประเภทกรมธรรม์ต่าง ๆ โดยสังเขปดังนี้

1.  การประกันอัคคีภัย

เป็นการประกันภัยซึ่งให้ความคุ้มครองต่อทรัพย์สินที่เอาประกันภัย เช่น อาคารสิ่งปลูกสร้าง
สต๊อคสินค้า และเฟอร์นิเจอร์ เป็นต้น ที่ต้องสูญเสียหรือเสียหาย เนื่องจากเพลิงไหม้ หรือฟ้าผ่า
หรือการระเบิดของแก๊สที่ใช้สำหรับทำแสงสว่าง
หรือประโยชน์เพื่อการอยู่อาศัยในระหว่างระยะเวลาที่ได้เอาประกันภัยไว้
และการสูญเสียหรือเสียหายอื่น ที่ผู้เอาประกันต้องการให้คุมครอง
เพื่อให้เหมาะสมกับลักษณะของทรัพย์สิน และธุรกิจของผู้เอาประกัน

1.  การประกันภัยทางทะเลและการขนส่ง

เป็นการประกันภัยที่มุ่งให้ความคุ้มครองต่อความสูญเสียหรือเสียหายซึ่งเกิดขึ้นกับทรัพย์สินที่เอาประกันภัยจากภัยทางทะเล
ในระหว่างการเดินทางหรือการขนส่งทางทะเล
ทั้งที่เกิดขึ้นกับตัวเรือหรือสินค้าที่บรรทุกอยู่ในตัวเรือและยังรวมถึงการขนส่งทางอากาศด้วย

2.  การประกันภัยรถยนต์ แบ่งออกเป็น 2 ประเภทใหญ่ๆ ดังนี้ คือ

1.  การประกันภัยรถยนต์ภาคบังคับ เป็นการประกันภัยที่พระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ
    พ.ศ. 2535

1.  การประกันภัยรถยนต์ภาคสมัครใจ
    เป็นการประกันภัยซึ่งเจ้าของรถมีความประสงค์จะมอบหมายความเสี่ยงภัยจากอุบัติเหตุจากการใช้รถให้กับผู้รับประกันภัยเป็นผู้รับเสี่ยงภัยไว้แทน

    1.  การประกันภัยเบ็ดเตล็ด

เป็นการประกันวินาศภัยทุกประเภทนอกเหนือจากการประกันอัคคีภัย
การประกันภัยทางทะเลและขนส่ง และการประกันภัยรถยนต์
ซึ่งประกอบไปด้วยความคุ้มครองหลายรูปแบบ เช่น การประกันภัยอุบัติเหตุส่วนบุคคล
การประกันสุขภาพ การประกันภัยโจรกรรม การประกันภัยเงินค่าทดแทนแรงงาน
การประกันภัยหม้อกำเนิดไอน้ำและถังอัดความดัน การประกันภัยเครื่องจักรโรงงาน
การประกันกระจก การประกันภัยเดินทาง การประกันภัยความรับผิดชอบต่อบุคคลภายนอก
การประกันภัยการขนส่งเงินสด ฯลฯ

2.  การตลาดและภาวะแข่งขันของอุตสาหกรรม

    1.  ภาวะการแข่งขันของอุตสาหกรรม

สถานการณ์การแข่งขันของธุรกิจประกันวินาศภัยในปัจจุบันมีแนวโน้มรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ
โดยแต่ละบริษัทต่างแข่งขันกันทั้งในด้านการพัฒนาผลิตภัณฑ์และการบริการ
เพื่อตอบสนองความต้องการของลูกค้ามากขึ้น
และการแข่งขันในด้านลดเบี้ยประกันภัยให้ต่ำกว่าคู่แข่งเพื่อดึงดูดลูกค้า
นอกจากนี้ยังมีบริษัทประกันภัยอีกหลายแห่งที่ได้ควบกิจการกับบริษัทประกันภัยต่างชาติ
ซึ่งมีความพร้อมทั้งในด้านเทคโนโลยี บุคลากรและเงินทุน
ยิ่งทำให้การแข่งขันเป็นไปอย่างเข้มข้นยิ่งขึ้น

สำหรับเศรษฐกิจประเทศไทยในปี 2548 ชะลอตัวจากปีที่แล้ว
โดยข้อมูลจากสำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติรวบรวมไว้ว่า
ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ (GDP) ขยายตัวร้อยละ 4.5 น้อยกว่าปีก่อนที่ขยายตัวร้อยละ 6.2
ปัจจัยสำคัญมาจากอุปสงค์ภายในประเทศ
ประกอบด้วยการบริโภคภาคเอกชนที่ชะลอตัวจากผลกระทบของราคาน้ำมันที่ปรับตัวสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง
ความวิตกเกี่ยวกับปัญหาค่าครองชีพและราคาสินค้าที่มีแนวโน้มปรับตัวสูงขึ้น
การใช้จ่ายของภาครัฐและการลงทุนชะลอลง ส่วนอุปสงค์ภายนอกประเทศสุทธิลดลง
เนื่องจากการส่งออกสินค้าและบริการขยายตัวลดลง
ภาคเกษตรขยายตัวลดลงเนื่องจากผลกระทบจากภาวะภัยแล้ง

แต่อย่างไรก็ตาม ในส่วนของอัตราการเจริญเติบโตของธุรกิจประกันภัยนั้น
ข้อมูลจากกองส่งเสริมการประกันภัยและสารสนเทศ กรมการประกันภัย ปรากฏว่า
ในช่วงเดือนมกราคม – พฤศจิกายน 2548 มีจำนวนเบี้ยประกันภัยรับโดยตรงทั้งสิ้น 79,393
ล้านบาท เพิ่มจากช่วงเดียวกันของปี 2547 ที่มีจำนวนเบี้ยประกันภัย 71,660 ล้านบาท
คิดเป็นอัตราการเจริญเติบโตร้อยละ 10.79 โดยมีค่าสินไหมทดแทน 39,922 ล้านบาท คิดเป็น
Loss Ratio ร้อยละ 52.84
จะเห็นได้ว่าภาพรวมของอุตสาหกรรมประกันวินาศภัยมีแนวโน้มขยายตัวในทางบวกอันเนื่องมาจากผู้บริโภคใส่ใจ
และให้ความสำคัญกับการทำประกันภัยมากขึ้น ซึ่งอาจเกิดจากการเกิดภัยธรรมชาติทั้งใน
และนอกประเทศ ทำให้ผู้บริโภคตระหนักถึงประโยชน์ และความจำเป็นของการประกันภัยมากขึ้น
จึงทำให้การขยายตัวของเบี้ยประกันภัยรับยังคงมีอย่างต่อเนื่อง

2.  ส่วนแบ่งตลาดภายในอุตสาหกรรม

บริษัท บางกอกสหประกันภัย จำกัด (มหาชน) มีสัดส่วนครองตลาดในธุรกิจประกันวินาศภัย ร้อยละ
0.52 อยู่ในอันดับที่ 47 โดยสามารถแยกตามประเภทการประกันภัยได้ดังนี้

1.  ประกันภัยทางทะเลและขนส่ง ครองตลาดอยู่ในอันดับที่ 16 มีส่วนแบ่งตลาดร้อยละ 1.71

1.  ประกันอัคคีภัย ครองตลาดอยู่ในอันดับที่ 23 มีส่วนแบ่งตลาดร้อยละ 1.13

2.  ประกันภัยเบ็ดเตล็ด ครองตลาดอยู่ในอันดับที่ 30 มีส่วนแบ่งตลาดร้อยละ 0.65

3.  ประกันภัยรถยนต์ ครองตลาดอยู่ในอันดับที่ 40 มีส่วนแบ่งตลาดร้อยละ 0.29

  ที่มา : ข้อมูลเบี้ยประกันภัยรับโดยตรงจากกรมการประกันภัย เดือนมกราคม – พฤศจิกายน
  2548

1.  กลยุทธ์การแข่งขันในภาพรวม

  ในปี 2548 บริษัทดำเนินกลยุทธ์ทางการตลาดดังนี้

1.  มุ่งเน้นการโฆษณาประชาสัมพันธ์บริษัท ให้เป็นที่รู้จักในกลุ่มเป้าหมายมากยิ่งขึ้น
    เพื่อให้ผู้บริโภคเกิดการรับรู้และจดจำ (Brand Awareness)

1.  ออกแบบกรมธรรม์ใหม่ ๆ เพื่อให้มีความหลากหลาย
    และตรงตามความต้องการของผู้เอาประกันมากขึ้น เช่น
    กรมธรรม์ความรับผิดต่อบุคคลภายนอกสำหรับห้างร้าน ห้างสรรพสินค้า

2.  พัฒนาช่องทางการตลาดใหม่ ๆ เพื่อให้เข้าถึงกลุ่มเป้าหมายได้อย่างรวดเร็ว
    และครอบคลุมยิ่งขึ้น

    1.  กลุ่มลูกค้าเป้าหมาย

  ลูกค้าเป้าหมายของบริษัท สามารถแบ่งออกได้เป็น 2 กลุ่มคือ

1.  ลูกค้าองค์กร ได้แก่ โรงงานอุตสาหกรรม บริษัทห้างร้าน และผู้ประกอบธุรกิจในสาขาต่าง ๆ

1.  ลูกค้ารายย่อย

    1.  การจัดหาผลิตภัณฑ์และบริการ

        1.  เนื่องจากบริษัทดำเนินการมากว่า 75 ปี ฐานลูกค้าเดิมของบริษัทมาจากตัวแทน
            นายหน้า สถาบันการเงิน และการขายตรง
            ต่อมาภาวะการแข่งขันของตลาดประกันภัยมีมากขึ้น
            ประชาชนมีความรู้เกี่ยวกับการประกันภัย
            และเห็นความสำคัญของการทำประกันภัยมากขึ้น นอกจากนั้นผู้ประกอบการ
            และเจ้าของธุรกิจไม่ว่าจะเป็นขนาดเล็ก หรือขนาดใหญ่
            ต่างก็ต้องการการประกันภัยแบบที่เหมาะสมและมีประสิทธิภาพมากที่สุด
            นายหน้าจึงมีบทบาทสำคัญอย่างมากในการเสนอแบบต่าง ๆ
            ของการประกันภัยที่สอดคล้องและเหมาะสมกับธุรกิจของลูกค้านั้น ๆ

บริษัทเล็งเห็นถึงการเปลี่ยนแปลงแหล่งของฐานธุรกิจ จึงได้ขยายงานโดยการรับงานผ่านนายหน้า
และสถาบันการเงินมากขึ้น นอกเหนือไปจากดำเนินการกับติดต่อกับลูกค้าโดยตรง ส่วนตัวแทนย่อย
ก็ยังคงเป็นแหล่งงานที่มั่นคงของบริษัทเช่นเดิม กล่าวโดยสรุปได้ว่า แหล่งงานของบริษัท
สามารถแบ่งเป็นกลุ่มได้คือ

1.  ประกันภัยเชิงอุตสาหกรรมและพาณิชย์ (Commercial Line) แหล่งงานมาจากนายหน้า
    สถาบันการเงิน

1.  ประกันภัยทรัพย์สินส่วนบุคคล (Personal Line) มาจากตัวแทน และการขายตรง

    1.  ผลิตภัณฑ์ของบริษัท เป็นกรมธรรม์ประกันภัยประเภทต่าง ๆ
        ที่ได้รับความเห็นชอบจากกรมการประกันภัย ทั้งกรมธรรม์แบบมาตรฐาน
        และกรมธรรม์ที่ถูกออกแบบให้เหมาะสมกับลูกค้าแต่ละราย
        โดยบริษัทมีการพัฒนาทั้งในด้านบุคลากร อุปกรณ์เครื่องมือเครื่องใช้
        รวมถึงระบบการดำเนินงานอย่างต่อเนื่อง
        และยึดหลักการลงทุนโดยไม่ได้มุ่งหวังให้เกิดผลตอบแทนสูงสุดแต่เพียงอย่างเดียว
        แต่มุ่งหวังให้บริษัทสามารถดำรงสภาพคล่องได้อย่างเหมาะสมด้วย

    2.  แหล่งที่มาของเงินทุนของบริษัท คือรายได้จากการรับประกันภัย
        รายได้จากการให้เช่าอาคารสำนักงาน เงินกองทุน และการก่อหนี้ของบริษัท
        ซึ่งบริษัทจะนำเงินรายได้ส่วนเกินหลังจากการจ่ายค่าใช้จ่ายต่าง ๆ
        นำไปลงทุนเพื่อให้ได้ผลตอบแทนที่เพิ่มขึ้น

    3.  การลงทุนของบริษัท เป็นไปตามประกาศของกระทรวงพาณิชย์ เรื่อง
        การลงทุนประกอบธุรกิจอื่นของบริษัทประกันวินาศภัย

    4.  ความสามารถในการดำรงเงินกองทุนของบริษัท
        บริษัทจัดสรรเงินสำรองตามประกาศกระทรวงพาณิชย์
        และมีเงินกองทุนไว้เพียงพอตามข้อกำหนดของกรมการประกันภัย
        โดยมีสภาพคล่องเพียงพอและมีความสามารถในการชำระหนี้อยู่ในเกณฑ์ดี
        เพื่อให้การบริหารเงินเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ