1.  ปัจจัยความเสี่ยง

 ความเสี่ยงด้านการตลาดและราคา

บริษัทและบริษัทย่อยดำเนินธุรกิจผลิตและจำหน่ายแผ่นไม้ทดแทนไม้ธรรมชาติเช่นเดียวกันคือ
แผ่นเอ็มดีเอฟ แผ่นปาร์ติเกิ้ล แผ่นผิวประตู แผ่นเอ็มดีเอฟปิดผิว แผ่นปาร์ติเกิ้ลปิดผิว
และแผ่นไม้พื้นสำเร็จรูป โดยจำหน่ายให้กับผู้ผลิตและผู้แทนจำหน่ายในอุตสาหกรรมก่อสร้างตกแต่ง,
อุตสาหกรรมผลิตเฟอร์นิเจอร์, อุตสาหกรรมอีเลคโทรนิกซ์ เช่น ตู้ลำโพง
ทั้งตลาดในและต่างประเทศ

บริษัทและบริษัทย่อย มีกำลังการผลิต แผ่นเอ็มดีเอฟ 870,000 ลบ.ม. ต่อปี และแผ่นปาร์ติเกิ้ล
900,000 ลบ.ม. ต่อปี คิดเป็นร้อยละ 45.55 และร้อยละ 29.85
ของกำลังการผลิตรวมของทั้งประเทศ ซึ่งถือเป็นผู้ผลิตรายใหญ่ของประเทศ

ในปี 2554 ตลาดต่างประเทศมีภาวการณ์แข่งขันค่อนข้างสูง
อย่างไรก็ตามบริษัทและบริษัทย่อยมีปริมาณขายแผ่นเอ็มดีเอฟเพิ่มสูงขึ้นจากปี 2553
เนื่องจากการขายต่างประเทศเป็นไปตามเป้าหมาย แต่ปริมาณขายแผ่นปาร์ติเกิ้ลลดลงจากปี 2553
เนื่องจากภาวการณ์แข่งขันในตลาดและเหตุอุทกภัยในประเทศไทยในช่วงปลายปี 2554
ลูกค้าของบริษัทหลายราย ได้รับผลกระทบจากเหตุอุทกภัย
ทำให้มีการชะลอการสั่งซื้อผลิตภัณฑ์ของบริษัทในช่วงเวลาดังกล่าว
ทำให้ปริมาณขายแผ่นปาร์ติเกิ้ลในประเทศลดลงเมื่อเทียบกับไตรมาส 4 ปี 2553 ในขณะที่ในปี
2554 ราคาขายผลิตภัณฑ์ของบริษัทมีการปรับตัวสูงขึ้นทั้งแผ่นเอ็มดีเอฟ และแผ่นปาร์ติเกิ้ล
เป็นการช่วยชดเชยราคาต้นทุนวัตถุดิบที่เพิ่มสูงขึ้นได้บ้าง ซึ่งทำให้รายได้จากการขายในปี 2554
เพิ่มสูงขึ้น

ความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยน

บริษัทและบริษัทย่อยมีการขายสินค้าไปต่างประเทศ
โดยใช้ราคาขายเป็นสกุลเงินเหรียญสหรัฐอเมริกาทั้งหมด
ในขณะเดียวกันบริษัทย่อยของบริษัทก็มีการนำเข้าวัตถุดิบเพื่อทำการผลิตกาว เช่น Methanol และ
Urea บริษัทและบริษัทย่อยมีการซื้ออะหลั่ยและอุปกรณ์เครื่องจักรบางชนิดเพื่อใช้ในการซ่อมบำรุง
การซื้อเครื่องจักรเพื่อขยายกำลังการผลิตแผ่นไม้พื้นสำเร็จรูป และแผ่นปาร์ติเกิ้ล
ที่โรงงานสระบุรีของบริษัท ในรูปของสกุลเงินเหรียญสหรัฐอเมริกา และสกุลเงินยูโร
ซึ่งบริษัทไม่ได้มีการทำสัญญาป้องกันความเสี่ยงด้านอัตราแลกเปลี่ยน
แต่บริษัทติดตามสถานการณ์ในเรื่องอัตราแลกเปลี่ยนอย่างใกล้ชิด และพิจารณาใช้เครื่องมือต่างๆ
ด้านการเงิน ในสถานการณ์ที่มีผลกระทบกับบริษัทในขณะนั้นให้มีประสิทธิภาพมากที่สุด
เพื่อลดความเสี่ยงจากการผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน

ความเสี่ยงด้านหนี้สูญ

บริษัทฯ มีความเสี่ยงด้านการให้สินเชื่อที่เกี่ยวเนื่องกับลูกหนี้การค้าค่อนข้างน้อย เนื่องจากบริษัทฯ
และบริษัทย่อย มีการขายสินค้าไปต่างประเทศ ในปี 2554 โดยคิดสัดส่วนเป็นร้อยละ 63
ของยอดขายทั้งหมด ซึ่งเป็นการขายโดยการเปิด L/C หรือให้ลูกค้าจ่ายเงินล่วงหน้าค่าสินค้า
ส่วนการขายในประเทศอีกจำนวนร้อยละ 37 ของยอดขายทั้งหมด
เป็นการขายให้กับบริษัทที่เกี่ยวข้องกัน และบริษัทอื่นที่มีความมั่นคงทางการเงินสูง
มีประวัติการชำระหนี้ที่ดี เนื่องจากได้ติดต่อค้าขายกับลูกค้าเหล่านี้มานาน
รวมทั้งมีการพิจารณาค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญอย่างเหมาะสม
มีการติดตามเร่งรัดหนี้สินที่เกินกำหนดระยะเวลาเป็นเวลานาน
นอกจากนี้บริษัทได้ให้ความสำคัญในการพิจารณาให้เครดิตทางการค้ากับลูกหนี้ที่มีความสัมพันธ์ทางการค้ามาเป็นระยะเวลานาน
หรือให้ลูกค้าที่มียอดการสั่งซื้อเป็นจำนวนเงินที่สูง จัดทำหนังสือสัญญาค้ำประกันจากทางธนาคาร
เพื่อเป็นการป้องกันความเสี่ยงได้ระดับหนึ่ง ดังนั้นบริษัทฯ
จึงมีความเสี่ยงจากการที่ลูกหนี้จะไม่ชำระหนี้อยู่ในระดับต่ำ

ความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ย

บริษัทและบริษัทย่อยมีหนี้สินประเภทเงินเบิกเกินบัญชีและเงินกู้ยืมระยะสั้นจากสถาบันการเงิน
เพื่อเป็นเงินทุนหมุนเวียนในกิจการ บริษัทฯ และบริษัทย่อยจะพิจารณาข้อมูลจากสถาบันการเงินต่าง
ๆ ที่จะทำให้บริษัทมีต้นทุนทางการเงินที่ต่ำ
อัตราดอกเบี้ยจะถูกกำหนดตามอัตราดอกเบี้ยของสถาบันการเงินผู้ให้กู้
ทั้งนี้การเปลี่ยนแปลงหรือความผันผวนของอัตราดอกเบี้ยในตลาดที่อาจจะสูงขึ้น
จะทำให้ค่าใช้จ่ายเกี่ยวกับดอกเบี้ยสูงขึ้น ซึ่งมีผลกระทบกับผลกำไรและกระแสเงินสดของบริษัท

ความเสี่ยงด้านจากการที่มีผู้ถือหุ้นรายใหญ่ถือหุ้นเกินกว่าร้อยละ 50

ณ วันที่ 20 มีนาคม 2555 กลุ่มครอบครัวสหวัฒน์ , เจริญนวรัตน์ , บุญเกตุ และ ชัยพัฒนวณิช
ถือหุ้นในบริษัทรวมกันประมาณร้อยละ 69.99 ของจำนวนหุ้นที่จำหน่ายได้แล้วทั้งหมด
จึงทำให้สามารถควบคุมมติที่ประชุมผู้ถือหุ้นได้เกือบทั้งหมดไม่ว่าจะเป็นเรื่องการแต่งตั้งกรรมการ
หรือการขอมติในเรื่องอื่นที่ต้องใช้เสียงส่วนใหญ่ของที่ประชุมผู้ถือหุ้น
ยกเว้นเรื่องที่กฎหมายหรือข้อบังคับบริษัทกำหนดให้ต้องได้รับเสียง 3 ใน 4 ของที่ประชุมผู้ถือหุ้น
ดังนั้น
ผู้ถือหุ้นรายอื่นจึงอาจไม่สามารถรวบรวมคะแนนเสียงเพื่อตรวจสอบและถ่วงดุลเรื่องที่ผู้ถือหุ้นรายใหญ่เสนอได้