1. ปัจจัยความเสี่ยง

ปัจจัยความเสี่ยงที่สำคัญที่อาจมีผลกระทบต่อการดำเนินงานของบริษัทและบริษัทย่อย
และแนวทางในการป้องกันความเสี่ยงดังกล่าว สามารถสรุปได้ดังนี้

1)  ความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาวัตถุดิบ

บริษัทย่อยเป็นผู้ผลิตลวดเหล็กแรงดึงสูง ลวดขอบล้อยาง และลวดเชื่อมไฟฟ้า ซึ่งต้องใช้เหล็กลวด
(Wire Rod) เป็นวัตถุดิบหลักในการผลิต คิดเป็นประมาณร้อยละ 79 ของต้นทุนการผลิตทั้งหมด
โดยต้องพึ่งพาวัตถุดิบจากตัวแทนจำหน่ายภายในประเทศและต่างประเทศ
ซึ่งราคาวัตถุดิบมีความผันผวนสูงและมีแนวโน้มปรับราคาเพิ่มสูงขึ้นตามกลไกอุปสงค์และอุปทานของตลาดโลก
ซึ่งบริษัทย่อยมีนโยบายซื้อวัตถุดิบเป็นรายไตรมาสในขณะที่ราคาขายกำหนดเป็นรายเดือน
ทำให้อาจมีผลกระทบต่อรายรับ-รายจ่าย และการบริหารต้นทุนของบริษัทย่อย

ทั้งนี้ บริษัทย่อยได้ตระหนักถึงปัจจัยเสี่ยงดังกล่าว
โดยมีการติดตามการเปลี่ยนแปลงของราคาวัตถุดิบอย่างใกล้ชิดเพื่อประเมินสถานการณ์และแนวโน้มของราคาและปริมาณความต้องการ
เพื่อนำมาพิจารณาประกอบการตัดสินใจในการสั่งซื้อและบริหารจัดการวัตถุดิบคงคลังให้มีความเหมาะสม
เพื่อให้สอดคล้องกับระยะเวลาการกำหนดราคาขายผลิตภัณฑ์ของบริษัทย่อย
และช่วยให้สามารถบริหารต้นทุนไม่ให้ผันผวนมากนัก
และยังมีวัตถุดิบเพียงพอต่อแผนการผลิตในระยะรายไตรมาส

2) ความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน

บริษัทย่อยได้จัดซื้อวัตถุดิบจากต่างประเทศคิดเป็นร้อยละ 25 ของยอดซื้อรวมทั้งหมด
ทำให้ความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนมีผลต่อต้นทุนการผลิตและการดำเนินงานของบริษัทย่อยโดยตรง
เนื่องจากบริษัทย่อยจำหน่ายสินค้าทั้งหมดให้แก่ลูกค้าในประเทศ

ผู้บริหารได้ป้องกันความเสี่ยงในด้านอัตราแลกเปลี่ยน
โดยได้ทำสัญญากับสถาบันการเงินเพื่อแปลงอัตราแลกเปลี่ยนเป็นเงินบาททันที
ณ.วันที่บริษัทย่อยยื่นทรัสต์รีซีฟ (T/R) กับธนาคาร
ทำให้ช่วยลดผลกระทบของความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนได้หากค่าเงินบาทภายหลังจากวันที่ซื้อวัตถุดิบอ่อนตัวลง

3) ความเสี่ยงจากการจัดหาวัตถุดับและพึ่งพิงผู้ผลิตวัตถุดิบ

บริษัทย่อยซื้อเหล็กลวดประมาณร้อยละ 75 จากผู้ผลิตในประเทศเพียง 2 ราย
ให้บริษัทย่อยมีความเสี่ยงจากการขาดแคลนวัตถุดิบ
หากผู้ผลิตทั้งสองรายดังกล่าวไม่สามารถส่งมอบวัตถุดิบได้ทันตามความต้องการของบริษัทย่อย
และบริษัทย่อยไม่สามารถจัดหาจากแหล่งอื่นได้ทันตามแผนการผลิตและการส่งมอบสินค้าให้แก่ลูกค้า

ถึงแม้ว่า บริษัทย่อยจะพึ่งพาคู่ค้ารายใหญ่จำนวนน้อยราย
แต่ผู้บริหารคาดว่าความเสี่ยงดังกล่าวมีไม่มากนัก
เนื่องจากคู่ค้าเหล่านั้นเป็นบริษัทในประเทศขนาดใหญ่ และอยู่ในธุรกิจนี้มายาวนาน กอปรกับที่ผ่านมา
สามารถจัดหาวัตถุดิบให้บริษัทย่อยได้ทันตามความต้องการมาโดยตลอด อย่างไรก็ตาม
บริษัทย่อยมีแผนที่จะจัดหาผู้ขายรายใหม่ๆ เพื่อให้เป็นทางเลือกในการจัดซื้อวัตถุดิบ
และลดการผูกขาดกับผู้ขายเพียงไม่กี่ราย

4) ความเสี่ยงด้านความสามารถในการดำเนินธุรกิจในอนาคต

บริษัทประกอบธุรกิจโดยการลงทุนในบริษัทอื่น ดังนั้น
การเพิ่มขึ้นของมูลค่ากิจการของบริษัทจะขึ้นอยู่ผลประกอบการของบริษัทที่เข้าไปลงทุน
และจำนวนบริษัทที่เข้าไปลงทุน อย่างไรก็ตาม
เนื่องจากบริษัทเพิ่งดำเนินการตามแผนฟื้นฟูกิจการเป็นผลสำเร็จเมื่อช่วงไตรมาสที่ 1 ปี 2547
ที่ผ่านมา
ประกอบกับบริษัทย่อยได้มีการการเจรจาปรับโครงสร้างหนี้กับเจ้าหนี้สถาบันการเงินเป็นผลสำเร็จเมื่อเดือนตุลาคม
2547 จึงอาจทำให้มีความไม่แน่นอนในความสามารถในการดำเนินธุรกิจในอนาคต
ถึงแม้ว่าปัจจัยการฟื้นตัวของเศรษฐกิจจะมีผลทำให้ปริมาณความต้องการสินค้าของบริษัทย่อยเพิ่มสูงขึ้นก็ตาม
เนื่องจากเป็นธุรกิจที่ต้องใช้เงินทุนหมุนเวียนสูงเพื่อสั่งซื้อวัตถุดิบ บริหารวัตถุดิบและสินค้าคงคลัง
รวมทั้งการให้เครดิตทางการค้าแก่ลูกค้า

อย่างไรก็ตาม
ผู้บริหารของบริษัทและบริษัทย่อยมีความเชื่อมั่นว่าบริษัทและบริษัทย่อยจะสามารถดำเนินธุรกิจไปได้อย่างมั่นคง
เนื่องจากบริษัทและบริษัทย่อยมีบุคลากรที่มีประสบการณ์และมีความสามารถบริหารงาน
รวมทั้งมีวงเงินกู้กับบริษัท แอสเซ็ท บิลเลี่ยน จำกัด
ซึ่งปัจจุบันมีสถานะเป็นบริษัทที่เกี่ยวข้องของบริษัท และมีแผนที่จะหาแหล่งเงินกู้เพิ่มเติม โดยปัจจุบัน
ได้รับอนุมัติเงินกู้จำนวนหนึ่งจากธนาคารในประเทศไทย นอกจากนี้
ด้วยสถานะภาพการเป็นบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ของบริษัท
บริษัทสามารถระดมเงินทุนเพื่อนำมาใช้ในการประกอบธุรกิจและ/หรือขยายธุรกิจได้

5) ความเสี่ยงด้านการแข่งขันของบริษัทย่อย

เนื่องจากมาตรการภาษีนำเข้าของกลุ่มประเทศสมาชิกอาฟต้า และประเทศอินเดีย
ซึ่งเสียภาษีเพียงร้อยละ 5 และร้อยละ 10 ตามลำดับ ทำให้ราคาสินค้าที่นำเข้าจากต่างประเทศ
เช่น ลวดขอบล้อยาง เป็นต้น บางช่วงเวลามีราคาต่ำกว่าสินค้าที่ผลิตได้ในประเทศ
ซึ่งทำให้บริษัทย่อยมีความเสี่ยงด้านการแข่งขันและการจัดหาตลาด

ทั้งนี้ ผู้บริหารได้ตระหนักถึงปัจจัยความเสี่ยงดังกล่าว
โดยพยายามปรับปรุงเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในหลายๆ ด้าน เช่น การปรับปรุงขบวนการผลิต
โดยการซ่อมแซมและเปลี่ยนเครื่องจักรบางส่วน การบริหารสินค้าคงคลัง
การบริหารลูกหนี้การค้าและเจ้าหนี้การค้า และการควบคุมคุณภาพอย่างสม่ำเสมอ เป็นต้น
เพื่อควบคุมและลดต้นทุนการผลิตอย่างต่อเนื่อง และเป็นการเสริมสร้างศักยภาพในการแข่งขัน