2. ปัจจัยความเสี่ยง

ก่อนการตัดสินใจในการลงทุน ผู้ลงทุนควรพิจารณาปัจจัยความเสี่ยงอย่างรอบคอบ
รวมทั้งข้อมูลรายละเอียดอื่นในเอกสารฉบับนี้ ทั้งนี้
ความเสี่ยงและความไม่แน่นอนอื่นที่กรรมการมิได้กล่าวถึงจัดเป็นความเสี่ยงที่ไม่มีนัยสำคัญหรือเป็นความ

เสี่ยงที่กรรมการไม่อาจคาดหมายได้ อย่างไรก็ตาม
ปัจจัยดังกล่าวอาจส่งผลกระทบต่อการดำเนินธุรกิจ สถานะการเงินและผลประกอบการของบริษัท

1.  ความเสี่ยงที่เกิดจากการประกอบธุรกิจ

-   สินค้าคงเหลือล้าสมัยง่าย

  คอมพิวเตอร์และสินค้าประเภทไอที
  ถือเป็นผลิตภัณฑ์ที่ใช้เทคโนโลยีสูงและมีการพัฒนาการเปลี่ยนแปลง

ตลอดเวลา การเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยี อาจส่งผลกระทบต่อสินค้าคงเหลือที่ยังมิได้จำหน่าย
และอาจทำให้บริษัทประสบ

ผลขาดทุนจากการขายสินค้าล้าสมัยเหล่านั้นออกไป ดังนั้น
บริษัทจึงมีความเสี่ยงจากการบริหารสินค้าคงเหลือ
ซึ่งเกิดจากการที่บริษัทมีสินค้าคงเหลือที่เสื่อมความนิยม และสินค้าคงเหลือที่ล้าสมัย

อย่างไรก็ตาม บริษัทมีมาตรการในเรื่องการบริหารสินค้าคงเหลืออย่างรัดกุม
โดยมีหน่วยงานที่กำกับดูแลสินค้าแต่ละหมวดสินค้า
โดยหน่วยงานดังกล่าวจะวิเคราะห์และตรวจสอบคุณลักษณะของสินค้า และความต้องการของลูกค้า

กลุ่มเป้าหมายเพื่อวางแผนการสั่งซื้อสินค้าล่วงหน้า
โดยดำเนินการสั่งซื้อสินค้าให้สัมพันธ์กับการประมาณการยอดขาย นอกจากนี้ ในไตรมาสที่ 4 ปี
2548 บริษัทได้นำ Software ใหม่ชื่อ Epicor มาใช้แทนระบบเดิม โดยเป็นการใช้ระบบ Pos
(Point of Sale) ซึ่งเชื่อมโยงกับระบบบัญชีในลักษณะ Near Real Time
และมีการพัฒนาระบบวิเคราะห์ข้อมูล
รวมถึงระบบการสื่อสารภายในองค์กรทำให้ผู้บริหารของบริษัทรับทราบข้อมูลที่ทันสมัย
และสามารถนำข้อมูลดังกล่าวมาใช้ในการจัดหาสินค้าและบริหารสินค้าคงเหลือให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น
ซึ่งด้วยระบบงานดังกล่าวจะช่วยลดความเสี่ยงของสินค้าคงเหลือล้า

สมัยได้ในระดับหนึ่ง นอกจากนี้
บริษัทยังมีนโยบายการจัดรายการส่งเสริมการขายทุกเดือนเพื่อระบายสินค้าที่ล้าสมัย
หรือที่คาดว่าจะล้าสมัยออกอีกทางหนึ่งด้วย

อย่างไรก็ตามในปี 2545 บริษัทมีการปรับนโยบายในการตั้งสำรองสินค้าคงเหลือล้าสมัย
เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการบริหารสินค้าคงเหลือให้มากยิ่งขึ้น โดยในปี 2551 และปี 2552
บริษัทได้ตั้งค่าเผื่อสินค้าล้าสมัยคิดเป็น

ร้อยละ 1.12 และร้อยละ 0.89 ของสินค้าคงเหลือของงวดนั้น ๆ ดังมีรายละเอียดดังต่อไปนี้

  --------------- -------- ------------- ------------------ -------- ------------- ------------------
                           การตั้งสำรองปี                               การตั้งสำรองปี   
                           2551                                      2552          

  อายุสินค้า         %        มูลค่าสินค้า      จำนวนเงินที่ตั้งสำรอง   %        มูลค่าสินค้า      จำนวนเงินที่ตั้งสำรอง

                           (ล้านบาท)      (ล้านบาท)                    (ล้านบาท)      (ล้านบาท)

  เกิน 6 เดือน      25.00    6.88          1.72               25.00    5.28          1.32

  เกิน 9 เดือน      50.00    1.35          0.67               50.00    2.23          1.12

  เกิน 1 ปีขึ้นไป     100.00   3.45          3.45               100.00   3.88          3.88

  รวม                      11.68         5.84                        11.39         6.32
  --------------- -------- ------------- ------------------ -------- ------------- ------------------

-   ลูกหนี้การค้า

  ปัจจุบันกลุ่มลูกค้าของบริษัทแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มลูกค้ารายย่อย (ค้าปลีก)
  ซึ่งเป็นการซื้อขาย

เงินสด และกลุ่มลูกค้าขายส่งโดยการให้เครดิตในการชำระเงินซึ่ง ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2552
สัดส่วนยอดขายของกลุ่มลูกค้า

ทั้งสองเท่ากับร้อยละ 93 และร้อยละ 7 ของรายได้จากการขายทั้งหมด
ในกรณีที่ลูกหนี้การค้าของบริษัทมีลักษณะเป็นหนี้สูญหรือหนี้สงสัยจะสูญเป็นจำนวนมากอาจส่งผลต่อสภาพคล่องของบริษัท
ในการจัดหาเงินทุนหมุนเวียนในการซื้อสินค้าของบริษัท

อย่างไรก็ตาม
บริษัทมีนโยบายในการให้สินเชื่อที่รัดกุมและบริษัทมีฐานของลูกค้าขายส่งที่หลากหลายโดยลูกค้าขายส่งส่วนใหญ่เป็นลูกค้าเดิมที่มีประวัติการซื้อขายสินค้าที่ดี
ดังนั้น
ในปัจจุบันบริษัทจึงไม่คาดว่าบริษัทจะได้รับความเสียหายอย่างมีนัยสำคัญในการเก็บหนี้จากลูกหนี้การค้าของบริษัท
โดยบริษัทมีนโยบายการตั้งสำรองหนี้สูญที่เข้มงวดดังนี้ ลูกหนี้ค้างชำระที่มีอายุเกิน 3 เดือน
บริษัทจะตั้งสำรองร้อยละ 50 ของยอดหนี้ค้างชำระ และสำหรับลูกหนี้ค้างชำระที่มีอายุเกิน 6 เดือน
บริษัทจะตั้งสำรองร้อยละ 100 ของยอดหนี้ค้างชำระโดย ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2551
บริษัทมีลูกหนี้ที่มีอายุเกิน 3 เดือน เท่ากับ 0.01 ล้านบาท และลูกหนี้ค้างชำระที่มีอายุเกิน 6
เดือนเท่ากับ 13.73 ล้านบาท และมีการตั้งสำรองหนี้สงสัยจะสูญไว้แล้ว 13.73 ล้านบาท
ซึ่งคิดเป็นร้อยละ 9.42 ของลูกหนี้ทั้งหมด

ปัจจุบัน ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2552 บริษัทมีลูกหนี้ที่มีอายุเกิน 3 เดือนเท่ากับ 0.02 ล้านบาท
และลูกหนี้

ค้างชำระที่มีอายุเกิน 6 เดือนเท่ากับ 0.42 ล้านบาท โดยมีการตั้งสำรองหนี้สงสัยจะสูญไว้แล้ว
0.43 ล้านบาท ซึ่งคิดเป็นร้อยละ 0.31 ของลูกหนี้ทั้งหมด ทั้งนี้ จำนวนลูกหนี้ค้างชำระที่มีอายุเกิน
6 เดือน และสำรองหนี้สงสัยจะสูญที่มีจำนวนลดลงมาก เนื่องจากในปี 2552
บริษัทได้ตัดโอนบัญชีลูกหนี้การค้าที่ได้ตั้งสำรองหนี้สูญไว้แล้วเป็นหนี้สูญ
โดยไม่กระทบกับผลกำไรของบริษัทจำนวน 12.44 ล้านบาท อันเป็นผลจากคดีถึงที่สุดแล้ว
ขณะเดียวกันบริษัทได้รับชำระหนี้ที่ได้ตั้งสำรองหนี้สูญไว้แล้วเป็นจำนวน 0.95 ล้านบาท

1.2 ความเสี่ยงจากการแข่งขัน

ธุรกิจของบริษัทเป็นธุรกิจค้าปลีกสินค้าประเภทไอทีที่มีคู่แข่งทั้งทางตรงและทางอ้อม
โดยคู่แข่งโดยตรงของบริษัทได้แก่ ซุปเปอร์สโตร์ที่ค้าปลีก
สินค้าประเภทคอมพิวเตอร์และอุปกรณ์ต่อพ่วง โดยเฉพาะห้างสรรพสินค้าที่มีแผนก

สินค้าไอที
ร้านค้าปลีกรายย่อยและตัวแทนจำหน่ายสินค้าของบริษัทจัดจำหน่ายโดยตรงและคู่แข่งทางอ้อมของบริษัท
ได้แก่

บริษัทที่ให้บริการเป็นที่ปรึกษาและวางแผนระบบข้อมูลสารสนเทศที่ครบวงจร

  นอกจากนี้ บริษัทอาจมีความเสี่ยงจากการที่บริษัทต่างชาติที่ประกอบธุรกิจค้าปลีกสินค้าประเภทไอที

เข้ามาลงทุนเปิดสาขาในประเทศโดยอาทิเช่น Best Buy ประเทศสหรัฐอเมริกา
Courts-ประเทศอังกฤษ Harvey Norman-

ประเทศออสเตรเลีย
ซึ่งการเข้ามาของบริษัทข้ามชาติดังกล่าวจะส่งผลกระทบต่อบริษัทร้านค้ารายย่อยและผู้จัดจำหน่ายสินค้าไอที

เนื่องจากการก้าวหน้าทางเทคโนโลยีในการผลิตสินค้าประเภทไอทีอย่างต่อเนื่อง
ส่งผลให้บริษัทผู้ผลิตสามารถเพิ่มประสิทธิภาพในการบริหารต้นทุนการผลิตได้มากยิ่งขึ้น ดังนั้น
แนวโน้มต้นทุนสินค้าประเภทไอทีจะมีแนวโน้มลดลงในอนาคต อย่างไรก็ตาม
บริษัทเชื่อว่าการลดลงของต้นทุนสินค้าดังกล่าวจะส่งผลให้ราคาต่อหน่วยของสินค้าประเภทไอทีในตลาดมีแนวโน้มลดลงในทิศทางเดียวกัน
ดังนั้น จึงไม่น่าจะมีผลกระทบต่ออัตราผลตอบแทนเฉลี่ยของอุตสาหกรรมอย่างมีนัยสำคัญ

ปัจจุบันบริษัทดำเนินมาตรการรองรับการเพิ่มขึ้นของการแข่งขันในธุรกิจ
โดยบริษัทได้ดำเนินมาตรการเพิ่มจำนวนสาขาของบริษัทอย่างต่อเนื่อง
เพื่อให้ครอบคลุมพื้นที่หลักที่เป็นแหล่งชุมชนทั้งในกรุงเทพมหานครและจังหวัดใหญ่ที่สำคัญ
ซึ่งจะส่งผลให้บริษัทได้รับประโยชน์จากการประหยัดทางธุรกิจ ( Economies of Scales )
และขยายฐานลูกค้าที่สำคัญของบริษัท ดังนั้น
บริษัทจึงคาดว่าบริษัทจะได้รับผลกระทบจากความเสี่ยงดังกล่าวไม่มาก

3.  ความเสี่ยงจากการที่บริษัทมีผู้ถือหุ้นรายใหญ่ ซึ่งถือหุ้นเกินกว่าร้อยละ 25

  ณ วันที่ 26 พฤศจิกายน 2552 ( ซึ่งเป็นวันปิดสมุดทะเบียนผู้ถือหุ้นครั้งล่าสุด)
  ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบริษัทคือ

บริษัท เอสวีโอเอ จำกัด (มหาชน) ซึ่งถือหุ้นคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 33.30
ของทุนชำระแล้วของบริษัทซึ่งสัดส่วนการถือหุ้นของผู้ถือหุ้นใหญ่ดังกล่าว
ทำให้สามารถควบคุมมติที่ประชุมผู้ถือหุ้นได้ในเรื่องที่กฎหมายหรือข้อบังคับบริษัทกำหนดให้ต้องได้รับเสียงไม่น้อยกว่า
3 ใน 4 ของจำนวนเสียงของผู้ถือหุ้นที่มาประชุมและมีสิทธิออกเสียง
เนื่องจากผู้ถือหุ้นรายใหญ่สามารถใช้เสียงซึ่งเกินร้อยละ 25
สำหรับการใช้สิทธิในการคัดค้านในมติต่าง ๆ ได้
ส่งผลให้ผู้ถือหุ้นรายอื่นไม่อาจถ่วงดุลการออกเสียงของผู้ถือหุ้นรายใหญ่ได้

1.4 ความเสี่ยงจากการที่ผู้ถือหุ้นรายใหญ่อาจมีความขัดแย้งทางผลประโยชน์
เนื่องจากมีกิจการที่มีลักษณะใกล้เคียงกันกับบริษัท

ปัจจุบัน ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบริษัทคือ บริษัท เอสวีโอเอ จำกัด (มหาชน) ซึ่งกลุ่มเอสวีโอเอ
ดำเนินธุรกิจการจัด

จำหน่ายสินค้า ให้คำปรึกษาและให้บริการวางระบบคอมพิวเตอร์ให้หน่วยงานราชการ
รัฐวิสาหกิจและบริษัทเอกชน
ซึ่งในการจัดจำหน่ายสินค้าประเภทไอทีนั้นมีความคล้ายคลึงกับธุรกิจของบริษัท
หากแต่บริษัทไม่มีการให้คำปรึกษาและให้บริการวางระบบคอมพิวเตอร์ให้แก่ลูกค้าและบริษัทมีกลุ่มลูกค้าเป้าหมายที่แตกต่างกันกับกลุ่มเอสวีโอเอ
โดยบริษัทมุ่งเน้นการขายสินค้าปลีกให้แก่ลูกค้ารายย่อยที่เข้ามาซื้อสินค้าจากสาขาของบริษัท
ในขณะที่กลุ่มเอสวีโอเอเน้นการขายสินค้าให้แก่ร้านค้าและองค์กรขนาดใหญ่เป็นหลัก

ที่ผ่านมาบริษัทและกลุ่มเอสวีโอเอมีการซื้อขายสินค้าระหว่างกันโดยในปี 2551 และในปี 2552
บริษัทซื้อสินค้าจากกลุ่มเอสวีโอเอคิดเป็นร้อยละ 5.53 ของยอดซื้อ ในปี 2551 และร้อยละ 7.53
ของยอดซื้อในปี 2552 ตามลำดับ และบริษัท

ขายสินค้าให้แก่กลุ่มเอสวีโอเอ คิดเป็นร้อยละ 1.49 ของยอดขายในปี 2551 และร้อยละ 1.14
ของยอดขายในปี 2552 ตาม

ลำดับ

อย่างไรก็ตาม
บริษัทได้เล็งเห็นถึงความเป็นไปได้ที่จะเกิดความขัดแย้งทางผลประโยชน์ขึ้นระหว่างบริษัทและกลุ่มเอสวีโอเอ
ดังนั้น บริษัทจึงมีมาตรการป้องกันและขจัดความขัดแย้งดังกล่าวดังนี้ 1)
ปัจจุบันทั้งบริษัทและกลุ่มเอสวีโอเอมีการบริหารงานที่เป็นอิสระจากกัน
โดยผู้บริหารของบริษัทมีอำนาจในการบริหารงานอย่างเต็มที่
แม้ว่าบริษัทและกลุ่มเอสวีโอเอจะมีกรรมการร่วมกัน 1 ท่านคือ นายเธียรชัย ศรีวิจิตร
โดยบริษัทได้มีการกำหนดมาตรการป้องกันความขัดแย้ง โดยกำหนดอำนาจกระทำการในนามบริษัท
ไอที ซิตี้ จำกัด (มหาชน) ว่า
กรรมการจากกลุ่มเอสวีโอเอจะต้องลงนามร่วมกับกรรมการผู้มีอำนาจลงนามท่านอื่นพร้อมประทับตราบริษัท
2)
บริษัทได้แต่งตั้งคณะกรรมการตรวจสอบให้มีหน้าที่ตรวจสอบให้ความเห็นและเปิดเผยการทำรายการระหว่างกันของบริษัท
กับบุคคลที่อาจมีความขัดแย้งซึ่งรวมถึงกลุ่มเอสวีโอเอด้วย 3)

นอกจากนี้ ในข้อบังคับของบริษัทกำหนดให้กรรมการที่มีส่วนได้เสีย
งดออกเสียงในการอนุมัติการทำรายการที่มีส่วนได้เสียดังกล่าว