1. ปัจจัยความเสี่ยง

1.1 ความเสี่ยงในการประกอบธุรกิจ

-   ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงผู้ผลิตรายใหญ่

ปัจจุบันบริษัทซื้อเหล็กแผ่นรีดร้อน (Hot Rolled Coil)
ซึ่งเป็นวัตถุดิบหลักเกือบทั้งหมดจากผู้ผลิตเหล็กแผ่นรีดร้อนรายใหญ่ของประเทศไทย 3 กลุ่ม คือ
กลุ่มบมจ. สหวิริยา สตีลอินดัสตรี กลุ่ม บมจ.จี สตีล และกลุ่ม บมจ.นครไทยสตริปมิลล์
ทำให้บริษัทมีความเสี่ยงจากการขาดแคลนวัตถุดิบในกรณีที่ผู้ผลิตทั้งสามรายไม่สามารถจัดส่งวัตถุดิบให้กับบริษัทได้ตามกำหนดและบริษัทไม่สามารถจัดหาวัตถุดิบจากแหล่งอื่นเข้ามาทดแทนได้ทันแผนการผลิตสินค้าตามที่ได้รับคำสั่งซื้อสินค้าจากลูกค้า

จากความสัมพันธ์ที่ดีของบริษัทฯ กับบริษัทผู้ผลิตเหล็กและบริษัทผู้แทนจำหน่าย
ประกอบกับบริษัทมีการวางแผนและนโยบายในการจัดเก็บสินค้าคงคลังอย่างน้อย 30 ถึง 45 วัน
เพื่อให้มีปริมาณเพียงพอต่อการผลิต ทำให้บริษัทเชื่อว่าจะไม่ได้รับผลกระทบหรือความเสียหายใด ๆ
ในการสั่งซื้อวัตถุดิบจากผู้ผลิตดังกล่าว

-   ความเสี่ยงจากการผันผวนของราคาวัตถุดิบ

เหล็กเป็นวัตถุดิบหลักของบริษัทซึ่งคิดเป็นร้อยละ 95 ของต้นทุนขาย
ซึ่งมีการเปลี่ยนแปลงของราคาตามภาวะราคาตลาดโลกตามอุปสงค์และอุปทานของผู้ผลิตและผู้ใช้เหล็กทั่วโลก
และปัจจัยอื่นๆ ที่มีผลกระทบต่อราคา เช่น อัตราแลกเปลี่ยน อัตราภาษีนำเข้า
ซึ่งรวมทั้งการกำหนดค่าธรรมเนียมพิเศษ (Surcharge) เป็นต้น
ทำให้ต้นทุนของวัตถุดิบของบริษัทมีการเปลี่ยนแปลงตลอด
ทำให้บริษัทเกิดความเสี่ยงหากบริษัทไม่สามารถปรับราคาขายสินค้าตามต้นทุนที่เพิ่มขึ้นได้

อย่างไรก็ตาม การกำหนดราคาขายสินค้าของบริษัทนั้น ใช้นโยบายต้นทุนบวกกำไร
ซึ่งทำให้บริษัทสามารถรักษาส่วนต่างของกำไรได้
อีกทั้งบริษัทยังมีการติดตามความเคลื่อนไหวของราคาวัตถุดิบอย่างใกล้ชิดเพื่อใช้เป็นแนวทางในการบริหารจัดการสั่งซื้อวัตถุดิบให้สอดคล้องกับปริมาณวัตถุดิบประกอบกับความต้องการการใช้ผลิตภัณฑ์เหล็กในประเทศที่ปรับตัวสูงขึ้นมากจากการฟื้นตัวของภาวะเศรษฐกิจของประเทศ
ในขณะที่ปริมาณการผลิตเหล็กในประเทศไม่เพียงพอต่อความต้องการทำให้การเปลี่ยนแปลงด้านราคาวัตถุดิบจึงไม่ส่งผลกระทบต่อการดำเนินงานของบริษัทอย่างมีนัยสำคัญ

-   ความเสี่ยงเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงกฎหมายด้านการแข่งขัน

จากการทุ่มตลาดเหล็กในประเทศไทยในปี 2544-2545 ทำให้ราคาเหล็กในประเทศลดต่ำลงมาก
ส่งผลกระทบต่อผู้ผลิตเหล็กภายในประเทศ
และทำให้เกิดการแข่งขันด้านราคาของผู้ผลิตเหล็กแปรรูปสูงมาก
ทำให้ภาครัฐออกมาตราการคุ้มครองผู้ผลิตในประเทศโดยการประกาศเก็บอากรชั่วคราวเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดเป็นม้วนและไม่เป็นม้วน
จาก 14 ประเทศ ลงวันที่ 8 พฤศจิกายน 2545 โดยมาตราการต่างๆ
ที่ภาครัฐออกมาเพื่อคุ้มครองผู้ผลิตในประเทศมีอายุ 5 ปี โดยจะสิ้นสุดการคุ้มครองในปี 2551
อาจจะทำให้ราคาเหล็กมีความผันผวนจาการทุ่มตลาดของผู้ผลิตต่างประเทศได้อีก
ทำให้ความสามารถในการแข่งขันของบริษัทลดลง

อย่างไรก็ตามหากมาตราการความคุ้มครองดังกล่าวหมดลง
บริษัทได้เตรียมความพร้อมโดยการที่บริษัทสามารถสั่งซื้อเหล็กจากผู้ผลิตเหล็กแผ่นรีดร้อนจากต่างประเทศที่มีราคาถูกกว่าเข้ามาจำหน่ายได้เนื่องจากบริษัทมีปริมาณการผลิตและจำหน่ายที่มากเพียงพอที่สามารถสั่งซื้อจากต่างประเทศ
รวมทั้งบริษัทยังสามารถขายส่งเหล็กแผ่นรีดร้อนให้แก่ผู้ผลิตขนาดเล็กรายอื่นๆ ได้อีก

1.2 ความเสี่ยงด้านการบริหาร การจัดการ

-   ความเสี่ยงจากการที่บริษัทมีกลุ่มผู้ถือหุ้นใหญ่ถือหุ้นรวมกันมากกว่าร้อยละ 50

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2547 กลุ่มยงวงศ์ไพบูลย์ และกลุ่มโยธินอุปไมย ถือหุ้นรวมกันในบริษัทร้อยละ
68.65 ของทุนจดทะเบียนจำนวน 200 ล้านบาท
จึงทำให้กลุ่มยงวงศ์ไพบูลย์และกลุ่มโยธินอุปไมยสามารถควบคุมมติที่ประชุมผู้ถือหุ้นได้เกือบทั้งหมดไม่ว่า00จะเป็นเรื่องการแต่งตั้งกรรมการ
หรือการขอมติในเรื่องอื่นที่ต้องใช้เสียงส่วนใหญ่ของที่ประชุมผู้ถือหุ้น
ยกเว้นเรื่องที่กฎหมายหรือข้อบังคับบริษัทกำหนดให้ต้องได้รับเสียง 3 ใน 4 ของที่ประชุมผู้ถือหุ้น
ดังนั้น
ผู้ถือหุ้นรายอื่นจึงอาจไม่สามารถรวบรวมคะแนนเสียงเพื่อตรวจสอบและถ่วงดุลเรื่องที่ผู้ถือหุ้นใหญ่เสนอได้

-   ความเสี่ยงจากการให้เครดิตลูกค้า

คือความเสี่ยงจากการที่ลูกค้าไม่สามารถชำระค่าสินค้าตามเงื่อนไขที่ตกลงไว้ได้
หรือชำระเงินล่าช้ากว่าระยะเวลาที่ตกลงไว้ ซึ่งอาจทำให้บริษัทฯ ประสบปัญหาสภาพคล่อง
หรือเกิดความสูญเสียทางการเงิน

บริษัทฯ มีข้อปฏิบัติในการพิจารณาให้เครดิตแก่ลูกค้า กล่าวคือ พิจารณาจากประวัติลูกค้า
การจ่ายชำระหนี้ และการจำกัดวงเงินการให้เครดิต โดยบริษัทฯ มิได้ให้เครดิต
และวงเงินกับลูกค้ารายใด หรือกลุ่มใดเป็นกรณีพิเศษทั้งสิ้น ทั้งนี้เพื่อเป็นการป้องกันความเสี่ยงใด
ๆที่ อาจเกิดขึ้น นอกจากนี้ยังตั้งบัญชีสำรองเผื่อหนี้สงสัยจะสูญไว้สำหรับลูกหนี้ที่ค้างชำระนาน