ปัจจัยความเสี่ยง

ในปี 2554 มีเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นและเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว  บริษัทจึงมีความจำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องมีระบบการบริหารความเสี่ยง และการบริหารงานเพื่อสร้างความแข็งแกร่งและเตรียมการรับมือกับเหตุการณ์ต่างๆ ไว้รอบด้านเป็นการล่วงหน้าเพื่อให้บริษัทสามารถดำรงอยู่ได้ตลอดไป

บริษัทได้มุ่งให้ความสำคัญกับการบริหารความเสี่ยงขององค์กร โดยมีคณะกรรมการบริหารความเสี่ยง ซึ่งมีประธานกรรมการบริหาร เป็นประธานคณะกรรมการบริหารความเสี่ยง ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร และผู้บริหารระดับสูงเป็นกรรมการ รวม 11 ท่าน ซึ่งในปี 2554 คณะกรรมการได้มีการประชุมทั้งหมด 3 ครั้ง โดยพิจารณาแจกแจงความเสี่ยงครอบคลุมทั้งองค์กร จัดอันดับความเสี่ยง กำหนดแนวทางการบริหารความเสี่ยง มอบหมายผู้รับผิดชอบจัดให้มีมาตรการควบคุม และบริหารจัดการความเสี่ยงให้อยู่ในระดับที่ยอมรับได้ เพื่อให้บริษัทสามารถบรรลุเป้าหมายและกลยุทธ์ที่กำหนดไว้ และสร้างความเชื่อมั่นให้กับผู้ถือหุ้นและผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย รวมทั้งได้มีการพิจารณาทบทวนความเสี่ยงของบริษัทอย่างสม่ำเสมอว่า มีความเสี่ยงด้านใดบ้างที่เปลี่ยนแปลงไป รวมทั้ง ความเปลี่ยนแปลงในสภาพเศรษฐกิจที่อาจส่งผลกระทบต่อบริษัท

ในแต่ละไตรมาส คณะกรรมการบริหารความเสี่ยงได้นำเสนอผลการบริหารความเสี่ยงให้คณะกรรมการบริหาร คณะกรรมการตรวจสอบ และคณะกรรมการบริษัท รับทราบ เพื่อให้มีการจัดการความเสี่ยง และติดตามอย่างใกล้ชิด และมั่นใจได้ว่าความเสี่ยงอยู่ในระดับที่ยอมรับได้ รวมทั้งบริษัทสามารถบรรลุเป้าหมายที่กำหนดไว้ ซึ่งสรุปปัจจัยความเสี่ยงที่อาจส่งผลกระทบต่อผลการดำเนินงานของบริษัท ดังต่อไปนี้ 

1.ความเสี่ยงทางด้านกฎหมาย ข้อบังคับ และนโยบาย

  1.1 การจัดสรรคลื่นความถี่สำหรับการประกอบกิจการโทรศัพท์เคลื่อนที่ IMT ย่านความถี่ 2.1
  กิกะเฮิรตซ์ หรือ 3G

ภายหลังจากที่ศาลปกครองสูงสุดได้มีคำสั่งยืนตามคำสั่งกำหนดมาตรการหรือวิธีการคุ้มครองเพื่อบรรเทาทุกข์ชั่วคราวก่อนการพิพากษาของศาลปกครองกลางที่ให้ระงับการอนุญาตให้ใช้คลื่นความถี่เพื่อการประกอบกิจการโทรศัพท์เคลื่อนที่
IMT ย่านความถี่ 2.1 กิกะเฮิรตซ์
และการดำเนินการต่อไปตามประกาศคณะกรรมการกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ เรื่อง
หลักเกณฑ์และวิธีการอนุญาตให้ใช้คลื่นความถี่เพื่อการประกอบกิจการโทรศัพท์เคลื่อนที่ IMT
ย่านความถี่ 2.1 กิกะเฮิรตซ์ ไว้เป็นการชั่วคราวเมื่อวันที่ 23 กันยายน 2553
ส่งผลทำให้การจัดสรรคลื่นความถี่สำหรับการประกอบกิจการโทรศัพท์เคลื่อนที่ IMT ย่านความถี่ 2.1
กิกะเฮิรตซ์ ซึ่งดำเนินการโดยคณะกรรมการกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กทช.) ต้องหยุดชะงักลง
จึงไม่มีการจัดสรรคลื่นความถี่ให้แก่ผู้ประกอบการรายใด นอกเหนือจากบริษัท ทีโอที จำกัด
(มหาชน) (ทีโอที) ที่ได้รับการจัดสรรคลื่นความถี่ไปก่อนหน้าแล้ว นั้น

เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม 2554 ได้มีการแต่งตั้งคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์
และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กสทช.) จำนวน 11 คน
ตามที่กำหนดไว้ในพระราชบัญญัติองค์กรจัดสรรคลื่นความถี่และกํากับการประกอบกิจการวิทยุกระจายเสียง
วิทยุโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคม พ.ศ. 2553 โดยขณะนี้ กสทช.
ได้เตรียมจัดทำแผนแม่บทกิจการโทรคมนาคม
และแผนแม่บทบริหารคลื่นความถี่และตารางกำหนดคลื่นความถี่แห่งชาติ พร้อมทั้ง
ศึกษาแนวทางการอนุญาตให้ใช้คลื่นความถี่เพื่อประกอบกิจการโทรศัพท์เคลื่อนที่ IMT ย่านความถี่
2.1 กิกะเฮิรตซ์ หรือ 3G ซึ่งโฆษก กสทช.ได้ให้สัมภาษณ์ลงหนังสือพิมพ์ไทยรัฐออนไลน์ วันที่ 28
ธันวาคม 2554 เปิดเผยว่า
คณะกรรมการกสทช.เห็นชอบตั้งคณะกรรมการเตรียมความพร้อมการประมูลใบอนุญาต 3G
เพื่อทำงานควบคู่กับการประชาพิจารณ์ เพื่อความรวดเร็วในการดำเนินการ และเปิดประมูล 3G
ได้ในปี 2555

  1.2 องค์กรที่ทำหน้าที่กำกับดูแลกิจการด้านโทรคมนาคมและกิจการวิทยุกระจายเสียง
  วิทยุโทรทัศน์

ตามพระราชบัญญัติองค์กรจัดสรรคลื่นความถี่และกํากับการประกอบกิจการวิทยุกระจายเสียง
วิทยุโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคม พ.ศ. 2553 ที่ประกาศใช้ในวันที่ 19 ธันวาคม 2553
แทนที่กฎหมายฉบับเดิม เพื่อให้เป็นไปตามมาตรา 47 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ.
2550 กำหนดให้มีองค์กรของรัฐที่เป็นอิสระองค์กรหนึ่งเพียงองค์กรเดียว ซึ่งก็คือ
คณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กสทช.)
เพื่อทำหน้าที่จัดสรรคลื่นความถี่ กำกับการประกอบกิจการวิทยุกระจายเสียง วิทยุโทรทัศน์
และกิจการโทรคมนาคม นั้น

ในวันที่ 7 ตุลาคม 2554 ได้มีการแต่งตั้งคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์
และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กสทช.) ครบจำนวนทั้ง 11 คนแล้ว

บริษัท ไม่สามารถคาดการณ์ได้ว่า การใช้อำนาจกำกับดูแลโดยการกำหนดนโยบาย
และการออกกฎหรือระเบียบต่างๆ ของ กสทช. ที่จะเกิดขึ้นในอนาคต
จะส่งผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่ออุตสาหกรรมและต่อบริษัท
ที่ประกอบกิจการโทรคมนาคมในขอบเขตที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน รวมทั้งฐานะการเงิน การดำเนินงาน
และโอกาสทางธุรกิจของบริษัทหรือไม่

  1.3
  สัญญาร่วมการงานระหว่างรัฐกับเอกชนที่กำหนดในพระราชบัญญัติว่าด้วยการให้เอกชนเข้าร่วมงานหรือดำเนินการในกิจการของรัฐ
  พ.ศ.2535

  1.3.1 การแก้ไขเพิ่มเติมสัญญาร่วมการงาน ระหว่าง บริษัท กับ บริษัท ทีโอที จำกัด (มหาชน)
  (ทีโอที)

ตามที่กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารได้มีหนังสือถึงสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
ขอความ เห็นเกี่ยวกับการแก้ไขเพิ่มเติมสัญญาอนุญาตให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ระหว่าง ทีโอที
ซึ่งในขณะนั้นมีสถานะเป็นองค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย กับ บริษัท
ภายหลังจากวันที่พระราชบัญญัติว่าด้วยการให้เอกชนเข้าร่วมงานหรือดำเนินการในกิจการของรัฐ
พ.ศ. 2535 ใช้บังคับแล้วว่าได้ดำเนินการถูกต้องตามพระราชบัญญัติดังกล่าวหรือไม่
และหากการแก้ไขเพิ่มเติมสัญญาอนุญาตฯ ดำเนินการไม่ถูกต้องตามพระราชบัญญัติดังกล่าว
จะมีแนวทางการปฏิบัติต่อไปอย่างไร

สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาได้มีบันทึกสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาเรื่องการบังคับใช้พระราชบัญญัติว่าด้วยการให้เอกชนเข้าร่วมงานหรือดำเนินการในกิจการของรัฐ
พ.ศ. 2535 (กรณีสัญญาอนุญาตให้บริการโทรศัพท์เคลื่อน ที่ระหว่างทีโอทีกับบริษัท) เรื่องเสร็จที่
291/2550 ให้ความเห็นดังนี้

“…ทีโอทีเข้าเป็นคู่สัญญาในเรื่องนี้เป็นการกระทำแทนรัฐโดยอาศัยอำนาจหน้าที่ตามกฎหมายว่าด้วยองค์การ
โทรศัพท์แห่งประเทศไทย สัญญาอนุญาตฯ
ที่เกิดขึ้นจึงเป็นสัญญาระหว่างรัฐกับเอกชนเพื่อมอบหมายให้เอกชนดำเนินการให้บริการสาธารณะแทนรัฐ
รัฐจึงมีหน้าที่ปฏิบัติตามข้อกำหนดในสัญญาดังกล่าว

แต่เมื่อการแก้ไขเพิ่มเติมสัญญาอนุญาตฯ
ตามกรณีข้อหารือดำเนินการไม่ถูกต้องตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการให้เอกชนเข้าร่วมงานฯ
ซึ่งมีผลใช้บังคับในขณะที่มีการแก้ไขเพิ่มเติมสัญญาอนุญาตฯ
เนื่องจากมิได้เสนอเรื่องการแก้ไขเพิ่มเติมให้คณะกรรมการประสานงานตามมาตรา 22 พิจารณา
และเสนอให้คณะรัฐมนตรีซึ่งเป็นองค์กรที่มีอำนาจพิจารณาเห็นชอบกับการแก้ไขเพิ่มเติมสัญญาอนุญาตฯ
ตามนัยแห่งพระราชบัญญัติดังกล่าวดังที่ได้วินิจฉัยข้างต้น การแก้ไขเพิ่มเติมสัญญาอนุญาตฯ โดย ทีโอที
เป็นคู่สัญญา จึงกระทำไปโดยไม่มีอำนาจตามกฎหมาย

อย่างไรก็ดี กระบวนการแก้ไขเพิ่มเติมสัญญาอันเป็นนิติกรรมทางปกครอง
สามารถแยกออกจากข้อตกลงต่อท้ายสัญญาอนุญาตฯ ที่ทำขึ้นได้ และข้อตกลงต่อท้ายสัญญาอนุญาตฯ
ที่ทำขึ้นนั้นยังคงมีผลอยู่ตราบเท่าที่ยังไม่มีการเพิกถอนหรือสิ้นผลโดยเงื่อนเวลาหรือเหตุอื่น
หากคณะรัฐมนตรีซึ่งเป็นผู้มีอำนาจตามกฎหมายได้พิจารณาถึงเหตุแห่งการเพิกถอน ผลกระทบ
และความเหมาะสม โดยคำนึงถึงประโยชน์ของรัฐและประโยชน์สาธารณะแล้วว่า
การดำเนินการที่ไม่ถูกต้องนั้นมีความเสียหายอันสมควรจะต้องเพิกถอนข้อตกลงต่อท้ายสัญญาอนุญาตฯ
ที่ทำขึ้น คณะรัฐมนตรีก็ชอบที่จะเพิกถอนข้อตกลงต่อท้ายสัญญาอนุญาตฯ
แต่ถ้าคณะรัฐมนตรีพิจารณาแล้วมีเหตุผลความจำเป็นเพื่อประโยชน์ของรัฐหรือประโยชน์สาธารณะและเพื่อความต่อเนื่องของการให้บริการสาธารณะ
คณะรัฐมนตรีก็อาจใช้ดุลพินิจพิจารณาให้ความเห็นชอบให้มีการดำเนินการแก้ไขเพิ่มเติมสัญญาอนุญาตฯ
ดังกล่าวได้ตามความเหมาะสม
โดยหน่วยงานเจ้าของโครงการและคณะกรรมการประสานงานตามมาตรา 22
เป็นผู้ดำเนินการเสนอข้อเท็จจริง เหตุผล และความเห็นเพื่อประกอบการพิจารณาของคณะรัฐมนตรี”

ทั้งนี้ คณะกรรมการประสานงานตามมาตรา 22
ได้เสนอความเห็นกรณีการแก้ไขเพิ่มเติมสัญญาอนุญาตฯ ของบริษัท
ต่อรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารแล้ว

บริษัท มีความเชื่อมั่นในหลักการและเหตุผลของการแก้ไขเพิ่มเติมสัญญา
บริษัทได้ปฏิบัติตามสัญญาร่วมการงานและข้อกฎหมายที่เกี่ยวข้องทุกประการตลอดจนตั้งอยู่ในหลักธรรมาภิบาล
จึงเชื่อว่าไม่น่าจะมีการเปลี่ยนแปลงที่มีผลกระทบต่อบริษัท อย่างมีนัยสำคัญ อย่างไรก็ตาม
บริษัทมิอาจคาดการณ์ถึงผลการพิจารณา กรณีดังกล่าวของทางภาครัฐและคณะรัฐมนตรีได้
หากการแก้ไขสัญญาร่วมการงานของบริษัท ถูกเพิกถอนอาจมีผลให้อายุสัญญาร่วมการงาน
สั้นลงและ/หรืออาจมีต้นทุนในส่วนแบ่งรายได้ของบริการโทรศัพท์เคลื่อนที่แบบเติมเงินที่สูงขึ้น เป็นต้น

  1.3.2 สัญญาร่วมการงาน ระหว่าง บริษัท ดิจิตอล โฟน จำกัด (ดีพีซี)
  ซึ่งเป็นบริษัทย่อยของบริษัท กับ บริษัท กสท โทรคมนาคม จำกัด (มหาชน) (กสท.)

ตามที่กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารได้มีหนังสือถึงสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
ขอความ เห็นเกี่ยวกับการแก้ไขเพิ่มเติมสัญญาอนุญาตให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ระหว่าง กสท.
กับดีพีซี
ภายหลังจากวันที่พระราชบัญญัติว่าด้วยการให้เอกชนเข้าร่วมงานหรือดำเนินการในกิจการของรัฐ
พ.ศ. 2535 ใช้บังคับแล้วว่าได้ดำเนินการถูกต้องตามพระราชบัญญัติดังกล่าวหรือไม่
และหากการแก้ไขเพิ่มเติมสัญญาอนุญาตฯ ดำเนินการไม่ถูกต้องตามพระราชบัญญัติดังกล่าว
จะมีแนวทางการปฏิบัติต่อไปอย่างไร

สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกามีความเห็นเรื่องการบังคับใช้พระราชบัญญัติว่าด้วยการให้เอกชนเข้าร่วมงานหรือดำเนินการในกิจการของรัฐ
พ.ศ. 2535 กรณีสัญญาอนุญาตให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ กสท. กับดีพีซี
โดยจากบันทึกสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา เรื่องเสร็จที่ 294/2550 ให้ความเห็นโดยสรุปว่า

“...การที่ บมจ.โทเทิ่ล แอ็คเซส คอมมูนิเคชั่น (ดีแทค)
โอนสิทธิและหน้าที่ตามสัญญาให้ดำเนินการให้บริการวิทยุคมนาคมระบบเซลลูล่าร์ ให้แก่ ดีพีซี และ
ดีพีซี กับ กสท. ได้มีการทำสัญญาระหว่างกันในวันที่ 19 พฤศจิกายน 2539 ว่า กสท.
ได้อนุญาตให้สิทธิเอกชนรายใหม่ในการให้บริการวิทยุคมนาคมระบบเซลลูล่าร์ โดย กสท.
และดีพีซีเป็นคู่สัญญาและไม่ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของโครงการดำเนินการใช้บริการวิทยุคมนาคมฯ ที่
กสท. อนุญาตให้แก่ ดีแทค แต่อย่างใด ดีพีซี จึงเป็นคู่สัญญาที่อยู่ภายใต้การดูแลกำกับของ กสท.
และจ่ายค่าตอบแทนให้แก่ กสท. ดีพีซีในฐานะที่เป็นเอกชนผู้เข้าร่วมงาน
หรือดำเนินงานในกิจการของรัฐจึงต้องปฏิบัติตามพระราชบัญญัติให้เอกชนเข้าร่วมงานฯ
เนื่องจากกสท.
ได้มีการกำหนดขอบเขตของโครงการและเอกชนผู้ดำเนินการให้บริการเป็นการเฉพาะเจาะจง
รวมทั้งได้มีการให้บริการโครงการไปแล้ว จึงไม่มีกรณีที่จะต้องประกาศเชิญชวนเอกชนเข้าร่วมงาน
หรือดำเนินการในกิจการของรัฐและการคัดเลือกเอกชนด้วยวิธีประมูลตามที่บัญญัติไว้ในหมวด 3
การดำเนินโครงการ แต่เป็นการที่ต้องนำบทบัญญัติในหมวด 3
นี้มาใช้บังคับโดยอนุโลมเท่าที่ไม่ขัดต่อสภาพแห่งข้อเท็จจริง โดย กสท.
ต้องดำเนินการแต่งตั้งคณะกรรมการตาม พ.ร.บ. มาตรา 13 เพื่อดำเนินการตามมาตรา 21
คือให้คณะกรรมการนำผลการคัดเลือกพร้อมเหตุผล ประเด็นที่เจรจาต่อรองเรื่องผลประโยชน์ของรัฐ
ร่างสัญญาและเอกสารทั้งหมดเสนอต่อรัฐมนตรีกระทรวงเจ้าสังกัดเพื่อนำเสนอคณะรัฐมนตรีพิจารณาภายในเก้าสิบวันนับจากวันที่คณะกรรมการตัดสินโดยอนุโลมต่อไป

ดังนั้น การดำเนินการจึงอยู่ในอำนาจและหน้าที่ของคณะกรรมการตามมาตรา 13
ที่จะพิจารณาตามที่เห็นสมควรได้ และ ดีพีซี ผู้ได้รับโอนสิทธิและหน้าที่จากดีแทค
ตามสัญญาให้ดำเนินการให้บริการวิทยุคมนาคมระบบเซลลูล่าร์ ระหว่าง กสท. กับ ดีแทค แล้ว ดีพีซี
ย่อมเป็นผู้มีสิทธิดำเนินการให้บริการวิทยุคมนาคมฯ ได้ตามสิทธิและหน้าที่ที่ได้รับโอน
แม้ว่าสัญญาให้ดำเนินการระหว่าง กสท. กับ ดีพีซี
ที่ทำขึ้นใหม่มิได้ดำเนินการหรือปฏิบัติตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการให้เอกชนเข้าร่วมงานฯ
แต่อย่างไรก็ตาม
สัญญาที่ทำขึ้นนั้นยังคงมีผลอยู่ตราบเท่าที่ยังไม่มีการเพิกถอนหรือสิ้นผลโดยเงื่อนเวลา หรือเหตุอื่น
ดังนั้น กสท. และ ดีพีซี จึงยังต้องมีภาระหน้าที่ในการปฏิบัติตามสัญญาที่ได้กระทำไว้แล้ว”

ทั้งนี้ คณะกรรมการประสานงานตามมาตรา 13
ได้เสนอความเห็นกรณีการแก้ไขเพิ่มเติมสัญญาอนุญาตฯ ของ ดีพีซี
ต่อรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารแล้ว

บริษัท มีความเชื่อมั่นในหลักการและเหตุผลของการแก้ไขเพิ่มเติมสัญญา
ดีพีซีได้ปฏิบัติตามสัญญาร่วมการงานและข้อกฎหมายที่เกี่ยวข้องทุกประการตลอดจนตั้งอยู่ในหลักธรรมาภิบาล
จึงเชื่อว่าไม่น่าจะมีการเปลี่ยนแปลงที่มีผลกระทบต่อบริษัท อย่างมีนัยสำคัญ อย่างไรก็ตาม
บริษัทมิอาจคาดการณ์ถึงผลการพิจารณา กรณีดังกล่าวของทางภาครัฐและคณะรัฐมนตรีได้
หากการแก้ไขสัญญาร่วมการงานของ ดีพีซี ถูกเพิกถอนอาจมีผลให้อายุสัญญาร่วมการงานสั้นลง
และส่วนแบ่งรายได้ที่ต้องชำระเพิ่มเติม

  1.4 กฎหมายว่าด้วยการใช้และการเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคม (Interconnection
  Charge)

ตามพระราชบัญญัติการประกอบการกิจการโทรคมนาคม พ.ศ. 2544
และประกาศคณะกรรมการกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติว่าด้วยการใช้และเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคม
พ.ศ. 2549 บริษัท ได้ทำสัญญาการเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคมกับบริษัท โทเทิ่ล แอ็คเซ็ส
คอมมูนิเคชั่น จำกัด (มหาชน) บริษัท ทรู มูฟ จำกัด บริษัท กสท โทรคมนาคม จำกัด (มหาชน)
และบริษัท ดิจิตอล โฟน จำกัด
ซึ่งสัญญาดังกล่าวได้ผ่านการเห็นชอบจากคณะกรรมการกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติแล้ว บริษัท
ได้ให้บริการตามสัญญาเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคมดังกล่าว โดย ณ ขณะนั้นบริษัท
ยังมิได้เรียกเก็บค่าเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคมจากคู่สัญญาทั้งสอง
และมิได้บันทึกรายการที่เกี่ยวข้องกับค่าเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคมในงบการเงินระหว่างกาล
เนื่องจากทีโอทีซึ่งเป็นผู้ให้อนุญาตได้มีหนังสือแจ้งให้บริษัททราบว่า บริษัท
มิใช่ผู้รับใบอนุญาตที่มีโครงข่ายโทรคมนาคมตามกฎหมาย
จึงไม่มีสิทธิเข้าทำสัญญาเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคมตามประกาศคณะกรรมการกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติว่าด้วยการใช้และเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคม
พ.ศ. 2549

วันที่ 31 สิงหาคม 2550 ทีโอทีได้ยื่นฟ้องกทช. ต่อศาลปกครองกลาง เพื่อขอเพิกถอนประกาศฯ
ดังกล่าว (ซึ่งต่อมา ในวันที่ 15 กันยายน 2553 ศาลปกครองกลางได้มีคำพิพากษายกฟ้องกรณีที่
ทีโอที ยื่นฟ้องขอเพิกถอนประกาศ กทช. ว่าด้วยการใช้และเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคม พ.ศ.
2549 และ ทีโอที ได้ยื่นอุทธรณ์ต่อศาลปกครองสูงสุดแล้ว) และเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2551 ทีโอที
ได้มีหนังสือแจ้งให้บริษัท ทราบว่า บริษัท
ควรรอให้ศาลมีคำพิพากษาเพื่อยึดถือเป็นแนวทางในการปฏิบัติต่อไป และหากบริษัท
ดำเนินการตามประกาศคณะกรรมการกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติก่อนศาลมีคำพิพากษาถึงที่สุด
ทีโอทีจะไม่รับรู้ และบริษัทจะต้องเป็นผู้รับผิดชอบในการดำเนินการดังกล่าว

อย่างไรก็ตาม
บริษัทได้พิจารณาหนังสือของทีโอทีดังกล่าวและกฎหมายที่เกี่ยวข้องประกอบกับความเห็นของที่ปรึกษากฎหมาย
ผู้บริหารของบริษัทเห็นว่าการไม่ปฏิบัติตามสัญญาการเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคมข้างต้น
อาจถือได้ว่าเป็นการขัดต่อประกาศกทช. ว่าด้วยการใช้และเชื่อมต่อโครงข่ายฯ บริษัท
จึงได้ตัดสินใจปฏิบัติตามสัญญาการเชื่อมต่อโครงข่าย
ซึ่งเป็นไปตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายที่มีผลใช้บังคับอยู่ในปัจจุบัน
โดยออกใบแจ้งหนี้เพื่อเรียกเก็บค่าเชื่อมต่อโครงข่ายจากคู่สัญญา

ในวันที่ 30 ธันวาคม 2551
บริษัทได้นำส่งเงินผลประโยชน์ตอบแทนจากการเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคมตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์
2550 ถึงเดือนมิถุนายน 2551 จำนวนเงิน 761 ล้านบาท
ซึ่งคำนวณจากรายได้สุทธิตามอัตราและวิธีคิดคำนวณของบริษัทให้แก่ทีโอที
ซึ่งต่อมาได้มีการจัดตั้งคณะทำงานเจรจาเกี่ยวกับอัตราผลประโยชน์ตอบแทนจากค่าเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคมระหว่างบริษัทกับทีโอที
แต่ก็ไม่สามารถมีข้อยุติร่วมกันได้ เนื่องจากทีโอทีต้องการให้บริษัท
ชำระเงินส่วนแบ่งรายได้จากค่าเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคมที่บริษัทได้รับทั้งจำนวนตามอัตราร้อยละที่กำหนดไว้ในสัญญาอนุญาตฯ
โดยมิให้บริษัทนำค่าเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคมที่บริษัทถูกผู้ประกอบการรายอื่นเรียกเก็บมาหักออกก่อน
ในวันที่ 26 มกราคม 2554
ทีโอทีจึงได้มีหนังสือแจ้งให้บริษัทชำระเงินผลประโยชน์จากรายได้ค่าเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคมของปีดำเนินการที่
17 – 20 เป็นเงินรวม 17,803 ล้านบาท พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 1.25 ต่อเดือน แต่บริษัท
ไม่เห็นด้วยโดยได้มีหนังสือโต้แย้งคัดค้านไปยังทีโอที
และบริษัทได้เสนอข้อพิพาทต่อสำนักระงับข้อพิพาท สถาบันอนุญาโตตุลาการเป็นข้อพิพาทหมายเลขดำที่
19/2554แล้ว เมื่อวันที่ 9 มีนาคม 2554 เพื่อให้คณะอนุญาโตตุลาการมี คำชี้ขาดว่า
ทีโอทีไม่มีสิทธิเรียกร้องเงินผลประโยชน์ตอบแทนดังกล่าว

1.5 ข้อพิพาทอันเนื่องจากภาษีสรรพสามิต (Excise Tax)

  1.5.1 บริษัท แอดวานซ์ อินโฟร์ เซอร์วิส จำกัด (มหาชน) กับ บริษัท ทีโอที จำกัด (มหาชน)
  (ทีโอที)

เมื่อวันที่ 22 มกราคม 2551 บริษัท ทีโอที จำกัด (มหาชน) ได้ยื่นคำเสนอข้อพิพาทหมายเลขดำที่
9/2551 ต่อสถาบันอนุญาโตตุลาการ สำนักระงับข้อพิพาท สำนักงานศาลยุติธรรม
เรียกร้องให้บริษัทชำระเงินส่วนแบ่งรายได้เพิ่มเติมอีกจำนวน 31,463 ล้านบาท
ตามสัญญาอนุญาตให้ดำเนินกิจการบริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 1.25
ต่อเดือน ของเงินดังกล่าว นับตั้งแต่วันที่ 10 มกราคม 2550
อันเป็นวันผิดนัดจนกว่าจะชำระเสร็จสิ้น

เมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม 2554
คณะอนุญาโตตุลาการได้มีมติเป็นเอกฉันท์ชี้ขาดให้ยกคำเสนอข้อพิพาททั้งหมด โดยให้เหตุผลสรุปได้ว่า
บริษัทได้ชำระหนี้โดยชอบด้วยกฎหมายแล้วจึงไม่เป็นฝ่ายผิดสัญญา
ไม่ต้องชำระเงินค่าผลประโยชน์ตอบแทนเพิ่มเติมใดๆ ให้แก่ทีโอที

ทีโอทีได้ยื่นคำร้องขอเพิกถอนคำชี้ขาดดังกล่าวต่อศาลปกครองกลางแล้ว
ขณะนี้คดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลปกครองกลาง

  1.5.2 บริษัท ดิจิตอล โฟน จำกัด (ดีพีซี) ซึ่งเป็นบริษัทย่อยของบริษัท แอดวานซ์ อินโฟร์
  เซอร์วิส จำกัด (มหาชน) กับ บริษัท กสท โทรคมนาคม จำกัด (มหาชน) (กสท.)

เมื่อวันที่ 9 มกราคม 2551 กสท. ได้ยื่นคำเสนอข้อพิพาทหมายเลขดำที่ 3/2551
ต่อสถาบันอนุญาโตตุลาการ สำนักระงับข้อพิพาท สำนักงานศาลยุติธรรม เพื่อเรียกร้องให้ ดีพีซี
ซึ่งเป็นบริษัทย่อยของบริษัท ชำระเงินส่วนแบ่งรายได้เพิ่มเติมอีกจำนวน 2,449 ล้านบาท
ตามสัญญาให้ดำเนินการให้บริการวิทยุคมนาคมระบบเซลลูล่าร์ พร้อมเรียกเบี้ยปรับในอัตราร้อยละ
1.25 ต่อเดือนของจำนวนเงินที่ค้างชำระในแต่ละปี นับตั้งแต่วันผิดนัดจนกว่าจะชำระเสร็จสิ้น
รวมเป็นเงินทั้งหมดจำนวน 3,410 ล้านบาท
ซึ่งจำนวนเงินส่วนแบ่งรายได้ดังกล่าวเป็นจำนวนเดียวกันกับภาษีสรรพสามิตที่ดีพีซีได้นำส่งตั้งแต่วันที่
16 กันยายน 2546 ถึงวันที่ 15 กันยายน 2550 และได้นำมาหักออกจากส่วนแบ่งรายได้
อันเป็นการปฏิบัติตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2546 ถูกต้องครบถ้วนแล้ว
และมีการปฏิบัติเช่นเดียวกันทั้งอุตสาหกรรมโทรศัพท์เคลื่อนที่

ในวันที่ 1 มีนาคม 2554 คณะอนุญาโตตุลาการได้มีคำชี้ขาดให้ยกคำเสนอข้อพิพาททั้งหมดของ กสท.
โดยให้เหตุผลสรุปได้ว่า การชำระหนี้เดิมเสร็จสิ้นและระงับไปแล้ว
กสท.ไม่อาจกลับมาเรียกร้องส่วนที่อ้างว่าขาดไปได้อีก ดีพีซี จึงไม่เป็นผู้ผิดสัญญา
กสท.ไม่มีสิทธิเรียกร้องให้ ดีพีซี ชำระหนี้ซ้ำอีก
อีกทั้งไม่มีสิทธิเรียกเบี้ยปรับรวมทั้งภาษีมูลค่าเพิ่มตามที่เรียกร้องมา

กสท.ได้ยื่นคำร้องขอเพิกถอนคำชี้ขาดดังกล่าวต่อศาลปกครองกลางแล้ว
ขณะนี้คดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลปกครองกลาง

  1.6 ข้อพิพาทระหว่างบริษัท ดิจิตอล โฟน จำกัด (ดีพีซี) ซึ่งเป็นบริษัทย่อยของบริษัท แอดวานซ์
  อินโฟร์ เซอร์วิส จำกัด (มหาชน) กับ บริษัท กสท โทรคมนาคม จำกัด (มหาชน) (กสท.)

เมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2552 กสท.ได้เสนอข้อพิพาทต่อสำนักระงับข้อพิพาท
สถาบันอนุญาโตตุลาการเป็นข้อพิพาทหมายเลขดำที่ 8/2552 เรียกร้องให้ดีพีซีส่งมอบ
และโอนกรรมสิทธิ์ เสาอากาศ/เสาสูง (Tower) จำนวน 3,343 ต้น
พร้อมอุปกรณ์แหล่งจ่ายกำลังงาน (Power Supply) จำนวน 2,653 เครื่อง
ตามสัญญาให้ดำเนินการให้บริการวิทยุคมนาคมระบบเซลลูล่าร์
หากไม่สามารถส่งมอบได้ให้ชดใช้เงินจำนวน 2,230 ล้านบาท ซึ่งดีพีซีเห็นว่า เสาอากาศ/เสาสูง
(Tower) พร้อมอุปกรณ์แหล่งจ่ายกำลังงาน (Power Supply)
มิใช่เครื่องหรืออุปกรณ์ตามที่กำหนดไว้ในสัญญาข้อ 2.1 ที่ดีพีซีจะมีหน้าที่จัดหาและส่งมอบตามสัญญา

ดีพีซี ได้ยื่นคำคัดค้านคำเสนอข้อพิพาทดังกล่าว และได้มีการแต่งตั้งคณะอนุญาโตตุลาการจำนวน 5
ท่านดำเนินกระบวนการพิจารณาข้อพิพาทดังกล่าวเรื่อยมา
ขณะนี้อยู่ในระหว่างการพิจารณาทำคำชี้ขาดของคณะอนุญาโต ตุลาการ

  1.7 ข้อพิพาทระหว่างบริษัท ดิจิตอล โฟน จำกัด (ดีพีซี) ซึ่งเป็นบริษัทย่อยของบริษัท แอดวานซ์
  อินโฟร์ เซอร์วิส จำกัด (มหาชน) กับ บริษัท กสท โทรคมนาคม จำกัด (มหาชน) (กสท.)

เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม 2553 กสท.ได้เสนอข้อพิพาทต่อสำนักระงับข้อพิพาท
สถาบันอนุญาโตตุลาการ เป็นข้อพิพาทหมายเลขดำที่ 62/2553 เรียกร้องให้ดีพีซี
ชำระผลประโยชน์ตอบแทนส่วนเพิ่มปีดำเนินการที่ 10 - 12 ที่เกิดจากการที่ดีพีซี ปรับลดอัตราค่า
Roaming ระหว่าง ดีพีซี - เอไอเอส จาก 2.10 บาท ลงเหลือ 1.10 บาท
โดยมิได้รับอนุมัติจาก กสท.ก่อน ในช่วงระหว่างวันที่ 1 เมษายน 2550 – วันที่ 31 ธันวาคม
2551 เป็นจำนวนเงินรวม 1,640 ล้านบาท พร้อมเบี้ยปรับที่คำนวณถึงเดือนมีนาคม 2553
เป็นจำนวนเงิน 365 ล้านบาท รวมเป็นจำนวนเงินประมาณ 2,000 ล้านบาท
และเรียกเบี้ยปรับในอัตราร้อยละ 1.25 บาทต่อเดือนนับแต่เดือนเมษายน 2553 เป็นต้นไป

เมื่อวันที่ 12 กันยายน 2554 กสท.ได้เสนอข้อพิพาทเพิ่มเติมในส่วนของปีดำเนินการที่ 12 (วันที่ 1
เมษายน 2552 – วันที่ 15 มิถุนายน 2552) ต่อสำนักระงับข้อพิพาท สถาบันอนุญาโตตุลาการ
เป็นข้อพิพาทหมายเลขดำที่ 89/2554 เป็นจำนวนเงิน 113 ล้านบาท

ขณะนี้ ข้อพิพาทอยู่ในระหว่างกระบวนการทางอนุญาโตตุลาการ
ซึ่งอาจใช้เวลาการพิจารณาเป็นระยะเวลาหลายปี แต่อย่างไรก็ตามผู้บริหารของบริษัท
เชื่อว่าคำวินิจฉัยชี้ขาดของคณะอนุญาโตตุลาการน่าจะคลี่คลายไปในทางที่ดี
เนื่องจากดีพีซีได้มีหนังสือแจ้งการใช้อัตราค่า Roaming ในอัตรานาทีละ 1.10 บาท ต่อ กสท.
เรื่อยมานับตั้งแต่เดือนกรกฎาคม 2549 เป็นต้นมา ซึ่ง
กสท.ได้มีหนังสือตอบอนุมัตินับตั้งแต่เวลาดังกล่าวเรื่อยมาจนถึงเดือนมีนาคม 2550
และยังได้มีหนังสืออนุมัติในช่วงเดือนมกราคมถึงเดือนมีนาคม 2552 ให้อีก
ส่วนในช่วงระยะเวลาที่เป็นข้อพิพาทนั้น กสท.
ก็มิได้มีหนังสือตอบปฏิเสธหรือคัดค้านมายังดีพีซีแต่อย่างใด อีกทั้งค่า Roaming ในอัตรานาทีละ
1.10 บาท นี้
เป็นไปตามสภาวะของตลาดที่อัตราค่าใช้บริการได้ลดต่ำลงกว่าอัตราค่าใช้เครือข่ายร่วมเดิม
นอกจากนี้ ดีพีซียังได้ทำสัญญาการให้ใช้โครงข่ายโทรคมนาคม (Roaming) กับบริษัท โดยใช้อัตรา
1.10 บาทต่อนาที ซึ่งก็ได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติแล้ว

  1.8 ข้อพิพาทระหว่างบริษัท ดิจิตอล โฟน จำกัด (ดีพีซี) ซึ่งเป็นบริษัทย่อยของบริษัท แอดวานซ์
  อินโฟร์ เซอร์วิส จำกัด (มหาชน) กับบริษัท ทีโอที จำกัด (มหาชน) (ทีโอที)

เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม 2554 ทีโอที ได้ได้ยื่นฟ้อง กสท. เป็นผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1
และดีพีซีเป็นผู้ถูกฟ้องคดีที่ 2 เป็นคดีหมายเลขดำที่1099/2554 เพื่อเรียกร้องให้ร่วมกันชำระค่า
Access Charge ตามข้อตกลงเรื่องการเชื่อมโยงโครงข่ายโทรศัพท์เคลื่อนที่ของดีพีซี ลงวันที่ 8
กันยายน 2540 ซึ่งประกอบด้วย

  1) ค่า Access Charge
  ซึ่งดีพีซีต้องชำระให้แก่ทีโอทีโดยคำนวณจากจำนวนเลขหมายที่ดีพีซีมีการให้บริการในแต่ละเดือนในอัตรา
  200 บาทต่อเลขหมาย เป็นเงินรวม 432,218,677.35 บาท

  2) ค่า Access Charge ซึ่ง กสท.
  ต้องชำระให้แก่ทีโอทีโดยคำนวณจากครึ่งหนึ่งของจำนวนเงินส่วนแบ่งรายได้ที่ กสท.
  ได้รับจากดีพีซีเป็นเงินรวม 2,330,813,273.92 บาท

  3) ค่า Access Charge ซึ่ง กสท. ชำระให้แก่ทีโอทีไม่ครบถ้วนเนื่องจาก กสท.
  และดีพีซีนำส่วนลดค่า Access Charge ในอัตรา 22 บาทต่อเลขหมายต่อเดือนมาหักออกก่อน
  เป็นเงินรวม 191,019,147.89 บาท

รวมเป็นเงินทั้งสิ้น 2,954,051,099.16 บาท พร้อมดอกเบี้ย ขณะนี้
คดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลปกครองกลาง

ทั้งนี้กระบวนพิจารณาของศาลปกครองกลางอาจใช้ระยะเวลาหลายปี และผู้บริหารของบริษัทเชื่อว่า
ดีพีซีไม่มีหน้าที่ต้องชำระค่า Access Charge ตามที่ทีโอทีเรียกร้อง
เนื่องจากดีพีซีได้บอกเลิกข้อตกลงดังกล่าวต่อทีโอทีแล้ว
โดยเห็นว่าข้อตกลงดังกล่าวขัดหรือแย้งกับกฎหมายในปัจจุบัน
จึงเชื่อว่าไม่น่าจะมีผลกระทบต่อบริษัทอย่างมีนัยสำคัญ

  1.9 ความเสี่ยงหากบริษัทถูกตีความว่าเป็น“คนต่างด้าว”

ตามที่พระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ.
2542 ได้กำหนดคุณสมบัติของบริษัทไทยและสัดส่วนการถือหุ้นของคนต่างด้าวในบริษัทไทยและได้มีการนำคำนิยามของ
“คนต่างด้าว” ในพระราชบัญญัติดังกล่าวไปใช้ในพระราชบัญญัติการประกอบกิจการโทรคมนาคม
พ.ศ. 2544 ในส่วนคุณสมบัติของผู้ที่ยื่นขอใบอนุญาตประกอบกิจการโทรคมนาคมแบบที่ 2 และแบบที่
3 นั้น

ในปี 2549
กระทรวงพาณิชย์ได้ทำการตรวจสอบการถือหุ้นแทนคนต่างด้าวของบริษัทต่างๆ ซึ่งรวมถึงการตรวจสอบการถือหุ้นของผู้ถือหุ้นรายใหญ่ใน
บจ. กุหลาบแก้ว  ซึ่งเป็นบริษัทสัญชาติไทยที่ถือหุ้นในบริษัท ซีดาร์ โฮลดิ้งส์ จำกัด (ซีดาร์)
ในประเด็นว่าผู้ถือหุ้นสัญชาติไทยรายใหญ่ของบจ. กุหลาบแก้ว  อาจเข้าข่ายถือหุ้นแทนคนต่างด้าว

ดังนั้น หาก บจ. กุหลาบแก้ว ถูกศาลพิพากษาถึงที่สุดตัดสินว่าเป็นคนต่างด้าวแล้ว 
อาจส่งผลให้ซีดาร์กลายเป็นคนต่างด้าวได้และอาจส่งผลให้ บมจ. ชิน คอร์ปอเรชั่น บริษัทและดีพีซี
อาจถูกตั้งข้อสงสัยว่าจะสามารถดำเนินการให้บริการต่างๆ ในประเทศไทยได้หรือไม่ 
โดยในกรณีนี้บริษัทเข้าใจว่าบริษัทไม่ได้เป็นผู้กระทำผิดกฎหมาย 
ทั้งนี้การให้บริการของบริษัทในกลุ่มที่อยู่ภายใต้สัญญาอนุญาตให้ดำเนินการในปัจจุบันนั้นไม่ได้มีข้อกำหนดเรื่องสัดส่วนการถือหุ้นของคนต่างด้าวไว้

อย่างไรก็ตาม ข้อมูลที่ปรากฏในบัญชีรายชื่อผู้ถือหุ้นของ บจ.กุหลาบแก้ว ณ วันที่ 16 กุมภาพันธ์
2555 แสดงว่าถือหุ้นโดยผู้ถือหุ้นสัญชาติไทยทั้งหมด 7 รายโดยไม่มีคนต่างด้าว
และยังไม่มีคำตัดสินของศาลออกมาในเรื่องดังกล่าว
แต่บริษัทก็ไม่อาจคาดได้ว่าจะมีผลของคำพิพากษา กฎหมาย ประกาศ
ระเบียบใดๆออกมากระทบต่อสัญญาอนุญาตให้ดำเนินการและใบอนุญาตต่างๆ หรือ
เปลี่ยนแปลงหลักกฎหมายที่มีอยู่เดิมในเรื่องคำนิยามของ “คนต่างด้าว” หรือ
การกำหนดข้อห้ามการกระทำใดที่มีลักษณะเป็นการครอบงำกิจการโดยคนต่างด้าวหรือไม่

1.10 กฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการแข่งขันทางการค้า

ตามที่มีการประกาศใช้กฎหมายที่เกี่ยวกับการแข่งขันทางการค้า อันได้แก่
พระราชบัญญัติการแข่งขันทางการค้า พ.ศ. 2542 พระราชบัญญัติการประกอบกิจการโทรคมนาคม
พ.ศ. 2544 ประกาศคณะกรรมการกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ เรื่อง
มาตรการเพื่อป้องกันมิให้มีการกระทำอันเป็นการผูกขาดหรือก่อให้เกิดความไม่เป็นธรรมในการแข่งขันในกิจการโทรคมนาคม
พ.ศ.2549 ประกาศคณะกรรมการกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ เรื่อง นิยามของตลาด
และขอบเขตตลาดโทรคมนาคมที่เกี่ยวข้อง พ.ศ.2551
และประกาศคณะกรรมการกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ เรื่อง
หลักเกณฑ์และวิธีการพิจารณากำหนดผู้มีอำนาจเหนือตลาดในกิจการโทรคมนาคม พ.ศ.2552
ซึ่งทำให้บริษัท ถูกพิจารณาว่าเป็นผู้มีอำนาจเหนือตลาดในกิจการบริการโทรศัพท์เคลื่อนที่นั้น

บริษัท ไม่อาจคาดการณ์ได้ว่าหน่วยงานที่มีอำนาจกำกับดูแลจะมีนโยบายหรือกำหนดมาตรการใดๆ
ที่จะใช้บังคับในอนาคตกับบริษัท ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อการดำเนินกิจกรรมด้านการตลาดของบริษัท
อย่างมีนัยสำคัญ

  1.11 กรณีที่บริษัท ทีโอที จำกัด (มหาชน) (ทีโอที) เรียกร้องให้ บริษัท
  ชำระเงินส่วนแบ่งรายได้เพิ่มเติมกรณีบริการบัตรเติมเงิน (Prepaid Card)
  การใช้เครือข่ายร่วม (Roaming)

ทีโอที ได้มีหนังสือ เลขที่ ทีโอที ชม./41 ลงวันที่ 31 มกราคม 2554
แจ้งให้บริษัทชำระเงินส่วนแบ่งรายได้เพิ่มเติมในกรณีการปรับลดส่วนแบ่งรายได้บริการบัตรเติมเงิน
(Prepaid Card) จำนวน 29,534 ล้านบาท การหักค่าใช้จ่ายการใช้เครือข่ายร่วม (Roaming)
จำนวน 7,462 ล้านบาท มิฉะนั้น ทีโอทีจะดำเนินการตามกฎหมายต่อไปนั้น
เป็นเหตุให้กรณีการปรับลดส่วนแบ่งรายได้บริการบัตรเติมเงิน (Prepaid Card)
และการหักค่าใช้จ่ายการใช้เครือข่ายร่วม (Roaming)
บริษัทได้ยื่นคำเสนอข้อพิพาทต่อสถาบันอนุญาโตตุลาการ สำนักระงับข้อพิพาท สำนักงานศาลยุติธรรม
เป็นข้อพิพาทหมายเลขดำที่ 8/2554 เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2554 ต่อมาเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม
2554 ทีโอที มีหนังสือเลขที่ ทีโอที/ชม.150 เพื่อขอยกเลิกหนังสือเลขที่ ทีโอที ชม./41 ลงวันที่
31 มกราคม 2554 ที่เรียกร้องให้บริษัทชำระเงินข้างต้น
โดยแจ้งว่าเนื่องจากมีข้อเท็จจริงที่คลาดเคลื่อน และทีโอทีก็ยังไม่ได้ดำเนินการใดๆ
ตามหนังสือดังกล่าว อีกทั้งข้อตกลงต่อท้ายสัญญาครั้งที่ 6 และครั้งที่ 7 ก็ยังมีผลบังคับอยู่

จากการที่ ทีโอที ยกเลิกหนังสืออันเป็นมูลเหตุในการเสนอข้อพิพาท จึงไม่มีข้อพิพาทที่ทำให้ บริษัท
จำต้องดำเนินการในชั้นอนุญาโตตุลาการต่อทีโอทีตามที่เรียกร้องอีกต่อไป ดังนั้น ในวันที่ 3 ตุลาคม
2554 บริษัท จึงได้ยื่นคำร้องขอถอนคำเสนอข้อพิพาทหมายเลขดำที่ 8/2554
และสถาบันอนุญาโตตุลาการได้มีหนังสือ ลงวันที่ 6 ตุลาคม 2554
แจ้งคำสั่งอนุญาตให้ถอนคำเสนอข้อพิพาทดังกล่าว

2. ความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับสถานการณ์การตลาด และการแข่งขัน

  การปลี่ยนแปลงพฤติกรรมของลูกค้า

การเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมการใช้งานของลูกค้าที่อาจจะลดลงในช่วงต้นปี 2555
เนื่องจากปัญหามหาอุทกภัยที่เกิดขึ้นได้ส่งผลโดยตรงต่อภาคอุตสาหรรมการผลิตและแนวโน้มอัตราการว่างงานที่เพิ่มสูงขึ้น
แต่อย่างไรก็ตามมาตรการช่วยเหลือฟื้นฟูหลังน้ำลดและการเบิกจ่ายเงินภายใต้การจัดทำกรอบงบประมาณใหม่ประจำปี
2555 ที่เพิ่มขาดดุลงบประมาณอีก 5 หมื่นล้านบาทเป็น 4 แสนล้านบาท
รวมถึงนโยบายกระตุ้นการใช้จ่ายจากภาครัฐอื่นๆ
และมาตรการช่วยเหลือผู้ประสบภัยจากสถาบันการเงินต่างๆ
จะสนับสนุนให้การบริโภคของภาคเอกชนฟื้นตัว โดยเฉพาะการบริโภคเพื่อการซ่อมแซมที่อยู่อาศัย
โรงงาน
และยังกระตุ้นความเชื่อมั่นกับนักลงทุนในการฟื้นฟูกำลังการผลิตซึ่งจะส่งผลบวกต่อการจ้างงานในที่สุด

บริษัทได้เตรียมพร้อมรับสถานการณ์ดังกล่าวด้วยการปรับกลยุทธ์ทางการตลาดโดยนำเสนอสินค้าบริการให้สอดคล้องกับพฤติกรรมและสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนแปลงไป
พร้อมทั้งจะเฝ้าติดตามสภาวการณ์
ที่เกิดขึ้นอย่างใกล้ชิดเพื่อประเมินสถานการณ์ได้อย่างแม่นยำและสามารถปรับเปลี่ยนกลยุทธ์ให้เหมาะสมเพื่อเป้าหมายสูงสุดคือการเสริมสร้างมูลค่าให้แก่ผู้ถือหุ้น
ลูกค้าและพนักงาน ซึ่งเป็นองค์ประกอบหลักที่สำคัญของบริษัท

3. ความเสี่ยงทางด้านระบบปฏิบัติการ (Operation Risk)

จากเหตุการณ์การเกิดมหาอุทกภัยในปี 2554
ซึ่งเป็นภัยธรรมชาติที่ร้ายแรงที่สุดครั้งหนึ่งในประเทศไทย
โดยก่อให้เกิดความเสียหายอย่างมากมายและกว้างขวางต่อชีวิต และทรัพย์สินของประชาชน
ทั้งในภาคเหนือ ภาคกลาง กรุงเทพมหานครและปริมณฑล
รวมทั้งบริษัทเองก็ได้รับผลกระทบจากเหตุการณ์ดังกล่าว
แม้ว่าบริษัทจะมีการเตรียมแผนงานเพื่อป้องกันและลดผลกระทบในระดับหนึ่ง
จากสถานการณ์ดังกล่าวจะเห็นได้ว่าอุทกภัยนั้นมีแนวโน้มที่จะเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง
และทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ โดยเฉพาะสองสามปีที่ผ่านมานี้ได้เกิดภัยพิบัติขึ้นต่อเนื่องทุกปี

ด้วยเหตุนี้ บริษัทจึงได้ให้ความสำคัญในการป้องกันความเสี่ยงจากอุทกภัย
และเตรียมแผนงานเพื่อป้องกัน และบรรเทาผลกระทบจากความเสี่ยงดังกล่าว
ซึ่งในปีที่ผ่านมาบริษัทได้เตรียมการแบ่งเป็นสามด้านคือ
การเตรียมแผนป้องกันความเสียหายจากอุทกภัย ได้แก่ การยกระดับความสูงของสถานีฐาน
เครื่องปั่นไฟฟ้า ตู้คอนเทนเนอร์ การวางกระสอบทราย
การเตรียมแผนและดำเนินการงานป้องกันธุรกิจหยุดชะงัก (Business Continuity Plan:
BCP) และการเตรียมแผนฟื้นฟูหลังเกิดอุทกภัย ได้แก่ การฟื้นฟูสถานีฐาน และการฟื้นฟูบริการด้าน
Enterprise Data Service ในนิคมอุตสาหกรรมต่างๆ
เพื่อสามารถให้บริการเครือข่ายได้อย่างรวดเร็วที่สุดหลังสถานการณ์น้ำคลี่คลายลง เป็นต้น

จากการเกิดอุทกภัยที่ผ่านมา รวมถึงแนวโน้มที่อาจจะเกิดภัยธรรมชาติอื่นๆ ในอนาคต เช่น
แผ่นดินไหว สึนามิ หรือดินถล่ม
ทำให้บริษัทได้ตระหนักและจำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องรวบรวมองค์ความรู้และประสบการณ์
รวมทั้งผลสำเร็จที่ได้รับในครั้งนี้มาประยุกต์ใช้และปรับปรุงแผนงานให้สามารถดำเนินการได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น
เพื่อทำให้เครือข่ายของบริษัทเป็นเครือข่ายที่มีคุณภาพและมีมาตรฐานเป็นที่ยอมรับในระดับสากล
พร้อมที่จะรับมือกับภาวะอุทกภัยและภัยธรรมชาติอื่นๆ ที่จะเกิดขึ้นในอนาคต