1. ปัจจัยความเสี่ยง

ปัจจัยความเสี่ยงที่อาจมีผลกระทบต่อการดำเนินธุรกิจของบริษัท และบริษัทย่อยมีดังนี้

1. ความเสี่ยงในการประกอบธุรกิจ

1.  ความเสี่ยงจากการแข่งขันทางธุรกิจ

การจำหน่ายโทรศัพท์เคลื่อนที่มีการแข่งขันอย่างเสรีตั้งแต่ปี 2545
โดยปัจจุบันมีจำนวนผู้ใช้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่คิดเป็นร้อยละ 80 ของประชากรทั้งประเทศ
การพัฒนาคุณสมบัติของโทรศัพท์เคลื่อนที่ให้ตรงกับความต้องการของ ผู้บริโภคแต่ละกลุ่ม
ทำให้ตลาดการซื้อโทรศัพท์เคลื่อนที่เพื่อทดแทนเครื่องเดิมนั้นมีการเติบโตของตลาดอย่างต่อเนื่อง
เพื่อเป็นการสร้างความแตกต่างจากบริษัทคู่แข่ง
บริษัทจึงได้ริเริ่มออกแบบและสั่งผลิตโทรศัพท์เคลื่อนที่ภายใต้ยี่ห้อ “i-mobile” ตั้งแต่ปี 2547
โดยการนำเอาบริการ Content
ที่หลากหลายของบริษัทผนวกเข้ากับโทรศัพท์เคลื่อนที่เพื่อนำเสนอให้กับกลุ่ม
ผู้บริโภคที่มีความต้องการที่แตกต่างกัน
มีการพัฒนาคุณภาพของผลิตภัณฑ์และบริการหลังการขายอย่างต่อเนื่อง
ส่งผลให้ประสบความสำเร็จในการครองตลาดเป็นอันดับ 2 ในประเทศไทย
นอกจากนี้บริษัทได้ทำการจัดจำหน่ายโทรศัพท์เคลื่อนที่ชั้นนำอีกหลายยี่ห้อ
เพื่อเป็นการเสริมภาพลักษณ์ของการวางสินค้าในตลาด
สงครามราคาและอายุเฉลี่ยในการจัดจำหน่ายสินค้าที่ลดลง
เป็นปัจจัยเสี่ยงหลักและเป็นที่คาดการณ์ว่าจะเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องในอนาคต
บริษัทจึงได้กำหนดนโยบายด้านราคาและการจัดซื้อให้สอดคล้องกับภาวะการแข่งขันของตลาด
นอกจากนี้บริษัทประสบความสำเร็จในการวางตำแหน่งสินค้าสู่ตลาดโดยให้ผู้บริโภครู้สึกว่าการใช้โทรศัพท์เคลื่อนที่
i-mobile เป็นการใช้เงินอย่างคุ้มค่า ในส่วนของช่องทางการจัดจำหน่ายนั้น
บริษัทมีการขยายเครือข่ายแฟรนไชส์ในรูปแบบของร้าน i-mobile shop
โดยนอกจากจะดำเนินการกระจายสินค้าเพื่อให้เข้าถึงกลุ่มผู้บริโภคทั่วประเทศแล้ว
ยังเป็นจุดให้บริการหลังการขายอีกทางหนึ่งด้วย นอกจากนั้นในเรื่องของการควบคุมความเสี่ยง
บริษัทจะคอยควบคุมดูแลปัจจัยต่างๆ อย่างใกล้ชิด เช่น การบริหารจัดการสินค้าคงคลัง
การสั่งซื้อสินค้า เป็นต้น
และอีกหนึ่งปัจจัยความเสี่ยงจากสถานการณ์ความเชื่อมั่นของผู้บริโภคในประเทศที่ลดลง
บริษัทจึงได้ทำการขยายธุรกิจในตลาดต่างประเทศ อาทิ มาเลเซีย บังคลาเทศ อินโดนีเซีย
เวียดนาม อินเดีย ลาว และกัมพูชา
รวมถึงการขยายต่อเนื่องไปยังกลุ่มประเทศแถบตะวันออกกลางและเอเชียกลาง

2.  ความเสี่ยงทางด้านเทคโนโลยี

การเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วในด้านรูปแบบการใช้งานของโทรศัพท์เคลื่อนที่และรสนิยมของผู้บริโภค
ส่งผลให้เกิดการเติบโตของตลาดทดแทน (Replacement Market) อย่างต่อเนื่อง
ซึ่งสะท้อนผ่านปริมาณโทรศัพท์เคลื่อนที่รุ่นใหม่ที่มีการวางจำหน่ายในตลาด
เพื่อเป็นการลดความเสี่ยงเรื่องสินค้าตกรุ่น
บริษัทได้มีการทำวิจัยเพื่อพัฒนาสินค้าให้ตรงกับความต้องการของผู้บริโภค
และได้มีการว่าจ้างบริษัทออกแบบชั้นนำ เพื่อพัฒนารูปลักษณ์ของสินค้าให้มีเอกลักษณ์เป็นของตนเอง
รวมถึงมีการสั่งซื้อในปริมาณที่เหมาะสมกับความต้องการในระดับภูมิภาคเพื่อให้ได้ต้นทุนที่ต่ำลง

อย่างไรก็ตามในตลาด content มีความเสี่ยงเรื่องการเข้ากันได้ (compatibility risk)
ของ content กับโทรศัพท์เคลื่อนที่ทุกรุ่นทุกระบบ บริษัทได้พยายามพัฒนาให้ Content
ของบริษัทใช้ได้กับโทรศัพท์ทุกรุ่นโดยเฉพาะอย่างยิ่งรุ่นที่มีราคาแพง
เพื่อให้โทรศัพท์เหล่านั้นสามารถใช้บริการที่หลากหลายสำหรับข้อมูล ข่าวสาร และสาระบันเทิง
ซึ่งต้องอาศัยทักษะในการพัฒนา
การผนวกโปรแกรมประยุกต์เข้ากับโทรศัพท์เคลื่อนที่สามารถรับประกันรายได้ให้กับผู้ให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่และผู้ให้บริการ
content ผ่านการใช้บริการ Content ของผู้ใช้โทรศัพท์ ความเข้ากันได้ (compatibility)
นั้นเป็นความท้าทายหลัก เช่นเดียวกับตลาดคอมพิวเตอร์ โทรศัพท์เคลื่อนที่ก็มีระบบปฏิบัติการ
(operating system) ที่หลากหลาย ซึ่งมีวิวัฒนาการมาตลอดในช่วง 2-3 ปีที่ผ่านมา
บริษัทมีแนวทางปฏิบัติในการทำงานร่วมกับระบบปฏิบัติการหลักในประเทศไทย 2-3 ระบบพร้อมๆ
กันเพื่อให้สามารถใช้งานได้ ในส่วนของตลาดการให้บริการเสียง (voice)
และการให้บริการข้อความ ภาพ และเสียง (non-voice) นั้น มีอายุการใช้งานเฉลี่ยที่สั้นลง
อันเป็นผลมาจากการเปลี่ยนแปลงในรสนิยมของผู้บริโภคและบริการทดแทนที่หาได้ บริษัทได้นำเสนอ
content ที่ตรงกับความต้องการของผู้บริโภคในทุกกลุ่มเป้าหมาย เพื่อรองรับแรงกดดันทางตลาด
โดยบริษัทได้ลงทุนจัดอบรมหลักสูตรต่างๆ ให้กับบุคลากร ผู้พัฒนา content
ในขณะเดียวกันบริษัทยังได้ขยายการให้บริการ content
และมีการป้องกันโปรแกรมโดยเซ็นสัญญาผูกขาดกับผู้ผลิต content หลายราย
นอกจากการว่าจ้างเพื่อผลิต content แล้วบริษัทยังได้พัฒนา content ขึ้นเอง
ซึ่งคิดเป็นสัดส่วนประมาณร้อยละ 50 ของรายได้ต่อปีของการให้บริการ content
นอกจากนี้การลงทุนในระบบการจัดส่งข้อมูลและการบริหารจัดการลิขสิทธิ์ดิจิตอล
จะเป็นปัจจัยสำคัญที่จะเพิ่มประสิทธิภาพในการส่งข้อมูลต่างๆ
และลดความผิดพลาดของการระบบจัดเก็บเงิน
รวมทั้งยังเป็นการป้องกันการนำข้อมูลไปใช้อย่างผิดกฎหมายอีกด้วย

3.  ความเสี่ยงจากการประกอบธุรกิจในต่างประเทศ

ในปี 2550 ที่ผ่านมา บริษัท ไอ-โมบาย อินเตอร์ เนชั่นแนล จำกัด จัดจำหน่ายสินค้าใน 7
ประเทศ ได้แก่ มาเลเซีย อินโดนีเซีย เวียดนาม ลาว กัมพูชา บังคลาเทศ และอินเดีย
โดยที่ในประเทศมาเลเซียนั้น บริษัทได้ร่วมมือกับบริษัท Celcom
ดำเนินธุรกิจในรูปแบบธุรกิจค้าปลีกในนามของ “Blue Cube”
ซึ่งบริษัทอาจต้องเผชิญกับความเสี่ยงจากสถานการณ์ทางการเมือง และนโยบายเศรษฐกิจ
รวมถึงการแข่งขันโดยรวมในประเทศต่างๆ

2. ความเสี่ยงทางการเงิน

2.1 ความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ

บริษัทและบริษัทย่อยมีหนี้สินที่เป็นเงินตราต่างประเทศอันเกิดจากการสั่งซื้อสินค้าจากต่างประเทศ
ซึ่งอาจทำให้บริษัทมีความเสี่ยงอันเกิดจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนในการสั่งซื้อสินค้า
ทั้งนี้บริษัทมีการติดตามดูแลความเคลื่อนไหวของอัตราแลกเปลี่ยนอย่างใกล้ชิด
โดยยึดแนวทางการบริหารการเงินอย่างรัดกุมและเข้มงวดเพื่อลดความเสี่ยงจากการผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน
มีการทำสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้าเพื่อปิดความเสี่ยงดังกล่าว
นอกจากนี้บริษัทได้พิจารณาใช้เครื่องมือทางการเงินต่างๆ ที่เหมาะสม
และมีการพิจารณาปัจจัยอื่นๆเช่น ฐานะสุทธิของรายการที่เป็นเงินตราต่างประเทศ
โครงสร้างรายได้ รวมทั้งกระแสเงินสด เพื่อลดความเสี่ยงจากการผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน
นอกจากนี้บริษัทยังได้จัดตั้งบริษัทย่อยเพื่อเป็นผู้จัดจำหน่ายผลิตภัณฑ์ของบริษัทในต่างประเทศ
ทำให้มีรายได้ที่เป็นเงินตราต่างประเทศ ซึ่งสามารถลดความเสี่ยงได้อีกทางหนึ่ง

2.2 ความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ย

ความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ยเกิดขึ้นจากความผันผวนของอัตราดอกเบี้ยในตลาด
ซึ่งส่งผลกระทบต่อกระแสเงินสดของบริษัท
โดยความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ยนี้เกิดเนื่องจากภาระหนี้ที่บริษัทมีต่อสถาบันการเงิน อย่างไรก็ดี
โครงสร้างของอัตราดอกเบี้ยที่บริษัทได้รับเป็นอัตราลอยตัวตามภาวะตลาด
โดยบริษัทได้รับอัตราดอกเบี้ยสำหรับเงินกู้ยืมระยะสั้นสกุลเงินบาทในอัตราเท่ากับ MMR
ลบร้อยละที่กำหนด ขณะที่อัตราดอกเบี้ยสำหรับเงินกู้ยืมสกุลดอลล่าร์สหรัฐได้รับในอัตราเท่ากับ
LIBOR บวกร้อยละที่กำหนด ความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ยของบริษัทจึงอยู่ในระดับต่ำ
อย่างไรก็ดีบริษัทตระหนักถึงสถานการณ์ของอัตราดอกเบี้ยระยะสั้น
ดังนั้นหากเกิดสัญญาณเตือนของความผันผวนอื่น
บริษัทอาจใช้เครื่องมือป้องกันความเสี่ยงทางการเงินต่างๆ เพื่อจัดการความเสี่ยงดังกล่าว

2.3 ความเสี่ยงจากหนี้สงสัยจะสูญ

บริษัทมีความเสี่ยงจากความสามารถในการชำระหนี้จากลูกหนี้การค้า ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2550
บริษัทมีลูกหนี้การค้าสุทธิจำนวน 2,940 ล้านบาท ในจำนวนนี้มีลูกหนี้การค้าที่ค้างชำระเกินกว่า 12
เดือนจำนวน 863 ล้านบาท ซึ่งรวมหนี้ที่ค้างชำระเกินกว่า 12 เดือน
ของกิจการร่วมค้าไทย-โมบาย จำนวน 838 ล้านบาท เมื่อวันที่ 21 ธันวาคม 2550
บริษัทได้ยื่นฟ้องต่อศาลแพ่งเพื่อเรียกร้องผู้ร่วมทุนของกิจการร่วมค้า ไทย-โมบาย
ให้ชำระหนี้ค้างชำระดังกล่าว จำนวน 1,116 ล้านบาท
และเรียกค่าเสียหายพร้อมดอกเบี้ยจากการผิดสัญญาอีกจำนวน 1,533 ล้านบาท
ที่ปรึกษากฎหมายของบริษัทมีความเห็นว่าการฟ้องร้องดำเนินคดีเพื่อบังคับชำระหนี้ดังกล่าวบริษัทมีโอกาสชนะคดีสูง
ฝ่ายบริหารของบริษัทพิจารณาแล้วเห็นว่าค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญสำหรับลูกหนี้รายนี้ที่บันทึกอยู่ในบัญชีเพียงพอแล้ว

บริษัทจึงได้พิจารณาตั้งค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญจำนวน 60 ล้านบาท
ทั้งนี้บริษัทมีการควบคุมความเสี่ยงดังกล่าวโดยการจัดระบบการให้สินเชื่อของลูกหนี้ประเภทต่างๆ
ตามชั้นความเสี่ยงและมีการติดตามอย่างใกล้ชิด
ทำให้เชื่อมั่นได้ว่าความเสี่ยงดังกล่าวจะได้รับการบริหารจัดการเป็นอย่างดี