ปัจจัยความเสี่ยง

(1.1) ด้านการแข่งขัน

จากการชะลอตัวของเศรษฐกิจตั้งแต่ปี 2540 ต่อเนื่องถึงปี 2543 ที่ส่งผลให้อุตสาหกรรมส่วนใหญ่มีอัตราการเติบโตลดลงโดยเฉพาะการลดตัวลงอย่างรุนแรงของการลงทุนในการก่อสร้างของภาคเอกชนและภาครัฐบาล รวมถึงความไม่แน่นอนของการชำระเงินค่างานของภาคเอกชน ทำให้บริษัทรับเหมาก่อสร้างส่วนใหญ่ต้องหันมาแข่งขันในการประมูลงานของภาครัฐบาลมากขึ้น ประกอบกับการแก้ไขกฎหมายพระราชบัญญัติประกอบธุรกิจต่างด้าว (ปว. 281) ที่เปิดโอกาสให้ผู้ประกอบการรับเหมาต่างประเทศเข้ามาดำเนินการในอุตสาหกรรมรับเหมาก่อสร้างได้ ก็ยิ่งเป็นการเพิ่มสภาพการแข่งขันให้รุนแรงขึ้นไปอีก และเป็นเหตุให้บริษัทรับเหมาก่อสร้างต่างๆ ต้องปรับตัวเพื่อให้สามารถดำเนินงานต่อไปได้และมีศักยภาพที่จะสู้คู่แข่งขันได้ โดยบริษัทฯ เองก็ได้รับผลกระทบจากการแข่งขันที่มีสูงขึ้นเช่นกันซึ่งส่งผลให้ตั้งแต่ปี 2542 บริษัทฯ มีการเพิ่มขึ้นของโครงการใหม่ไม่สอดคล้องกับปริมาณงานที่เสร็จสิ้นลง ทำให้มีอัตราการหดตัวลงของรายได้จากการก่อสร้าง รวมถึงภาครัฐบาลได้มีมติคณะรัฐมนตรี (มติ ครม.) ในวันที่ 12 ธันวาคม 2543 เรื่องการปรับลดราคากลางลงร้อยละ 10 ของมูลค่าโครงการก่อสร้างในปีงบประมาณประจำปี 2544 รวมถึงโครงการที่ใช้งบผูกพันของปีงบประมาณประจำปี 2544 จึงอาจมีผลกระทบต่อความสามารถในการทำกำไรของบริษัทฯ ได้ แต่บริษัทฯ ก็เชื่อมั่นว่าถึงแม้การแข่งขันในอุตสาหกรรมก่อสร้างของงานภาครัฐบาลจะสูง แต่บริษัทฯ สามารถรักษาสัดส่วนการรับงานในภาครัฐได้ในระดับหนึ่ง เนื่องจากบริษัทฯ ได้รับงานก่อสร้างภาครัฐมาเป็นเวลานาน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นโครงการสาธารณูปโภคที่มีความต่อเนื่องเป็นระยะเวลานานและเป็นที่ยอมรับในคุณภาพงานรวมถึงการส่งมอบงานที่ทันตามกำหนดเวลา อีกทั้งบริษัทฯ ได้มีการพัฒนาบุคลากร อุปกรณ์การก่อสร้าง เทคนิคการก่อสร้างและการบริหารงานมาโดยตลอดจากการที่ร่วมทุนกับบริษัทรับเหมาก่อสร้างจากต่างประเทศ และการที่บริษัทฯ มีนโยบายการขยายการลงทุนไปยังต่างประเทศอาทิเช่นประเทศภูมิภาคเอเชียเช่น เวียดนาม ลาว พม่า ดูไบและการ์ต้าร์เป็นต้น จะเป็นอีกปัจจัยหนึ่งที่ช่วยเพิ่มปริมาณงาน เพื่อรองรับการถดถอยของปริมาณงาน โดยในปัจจุบันบริษัทฯ ได้ดำเนินการส่งบุคลากรไปประจำในประเทศเวียดนาม รวมถึงประเทศต่างๆ เพื่อศึกษาและจัดส่งข้อมูลเกี่ยวกับโครงการก่อสร้างที่เปิดประมูลใหม่ รวมถึงข้อมูลทั่วไปมายังบริษัทฯ เพื่อใช้เป็นข้อมูลในการลงทุนต่อไป

(1.2) ด้านวัสดุก่อสร้าง

จากผลกระทบของปัญหาเศรษฐกิจตั้งแต่ปี 2540 เป็นต้นมา รวมถึงความผันผวนของราคาน้ำมันในตลาดโลก ส่งผลให้เกิดความผันผวนของราคารวมถึงปริมาณของวัสดุก่อสร้างที่เป็นปัจจัยหลักมีผลกระทบต่อต้นทุนและระยะเวลาที่ใช้ในการก่อสร้างของบริษัทฯ ถึงแม้ว่าบริษัทฯ ได้พยายามควบคุมและบริหารต้นทุนรวมถึงปริมาณการใช้วัสดุก่อสร้างให้เป็นไปตามประมาณการของโครงการอย่างระมัดระวังแล้วนั้น จากการที่บริษัทฯ ได้มีมาตราการในการทำสัญญาซื้อขายวัสดุก่อสร้างเป็นการล่วงหน้ากับผู้ขายแต่ละราย โดยสัญญาดังกล่าวจะจัดเตรียมในระหว่างการประมูลงานและลงนามหลังจากบริษัทฯ ประมูลโครงการได้แล้ว ซึ่งสัญญาดังกล่าวจะระบุราคาที่คงที่รวมถึงปริมาณและระยะเวลาที่ต้องการใช้วัสดุก่อสร้างนั้น ซึ่งโดยปกติสัญญาดังกล่าวจะมีอายุสัญญาไม่เกิน 3 ปี ดังนั้นบริษัทฯ จะมีความเสี่ยงในการเพิ่มขึ้นของราคาวัสดุก่อสร้างในกรณีที่โครงการที่ประมูลได้มีอายุโครงการมากกว่า 3 ปี แต่อย่างไรก็ตามบริษัทฯ เห็นว่ามาตรการดังกล่าวจะสามารถลดความเสี่ยงจากความผันผวนต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับวัสดุก่อสร้างลงได้บางส่วน และจากการที่บริษัทฯ ได้รับความเชื่อถือจากผู้ผลิตจำหน่ายวัสดุเป็นอย่างมาก จึงช่วยให้ผู้ผลิตจำหน่ายวัสดุตกลงยืนราคาวัสดุก่อสร้างตลอดจบโครงการให้เป็นส่วนใหญ่

(1.3) ด้านการเงิน

ในปี 2543 บริษัทฯ
และกิจการร่วมค้ามีภาระเงินกู้ยืมที่เป็นสกุลเงินตราต่างประเทศทั้งสิ้นเป็นจำนวนเงิน 38.93
ล้านเหรียญสหรัฐและเงินเยนจำนวนประมาณ 8,981.66 ล้านเยน สำหรับในส่วนของบริษัทฯ
นั้นมีเงินกู้สกุลเงินตราต่างประเทศโดยออกเป็นตั๋วสัญญาใช้เงินจำนวน 2 ล้านเหรียญสหรัฐ ซึ่ง
บริษัทฯ
ได้ทำประกันความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนไว้ทั้งจำนวนและเงินกู้ส่วนที่เหลือจะเป็นของกิจการร่วมค้าซึ่งยังคงไม่ได้ดำเนินนโยบายบริหารความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนอย่างเหมาะสม
โดยได้ทำการประกันความเสี่ยงไว้จำนวนประมาณ 9.45
ล้านเหรียญสหรัฐซึ่งเป็นผลให้กิจการร่วมค้านั้นเกิดขาดทุนจากอัตราแลกเปลี่ยนตามที่ปรากฏในงบการเงินของบริษัทฯ
ทั้งนี้การประกันความเสี่ยงทั้งสองกรณีบริษัทฯ
และกิจการร่วมค้าได้จัดทำโดยใช้สัญญาซื้อขายเงินล่วงหน้า (Forward Contract)
ประกอบกับเจ้าหนี้ของภาระหนี้ดังกล่าวของกิจการร่วมค้าได้ขยายระยะเวลาการชำระหนี้ให้สอดคล้องกับผลการตัดสินของอนุญาโตตุลาการเรื่องการเรียกร้องค่าเสียหายจากการที่การทางพิเศษแห่งประเทศไทยในฐานะผู้ว่าจ้างที่ไม่สามารถส่งมอบพื้นที่ก่อสร้างให้แก่กิจการร่วมค้าได้รวมถึงการเปลี่ยนแปลงแบบก่อสร้างของผู้ว่าจ้าง
ทำให้กิจการร่วมค้าดังกล่าวมีต้นทุนการก่อสร้างเพิ่มขึ้น
ซึ่งจำนวนเงินค่าเสียหายดังกล่าวเพียงพอชำระคืนได้บางส่วน แต่อย่างไรก็ตามบริษัทฯ
ยังมีความเสี่ยงด้านอัตราแลกเปลี่ยน หากระยะเวลาที่ได้รับการชำระค่าเสียหายล่าช้า
และหากค่าเสียหายดังกล่าวข้างต้นสะดุดลง ซึ่งขณะนี้ยังไม่มีเหตุที่จะทำให้บริษัทฯ
เชื่อได้ว่าค่าเสียหายดังกล่าวจะไม่ได้รับการชำระคืน

(1.4) ด้านเงินปันผล 

จากการที่บริษัทฯ มีผลขาดทุนสุทธิในปี 2543 จำนวนเงิน 443 ล้านบาท
ซึ่งเป็นการดำเนินงานขาดทุนสุทธิต่อเนื่องเป็นปีที่ 2 ของบริษัทฯ และมีผลให้บริษัทฯ
มีผลการดำเนินงานขาดทุนสะสม ณ สิ้นปี 2543 เป็นจำนวนเงิน 2,593 ล้านบาท
ทั้งนี้สาเหตุหลักของผลขาดทุนดังกล่าวเป็นผลมาจากการรับรู้ผลขาดทุนของกิจการร่วมค้า บีบีซีดี
ซึ่งมีสาเหตุมาจากภาระต้นทุนที่สูงขึ้นอย่างผิดปกติ เนื่องจากการที่ผู้ว่าจ้างคือ
การทางพิเศษแห่งประเทศไทยไม่สามารถส่งมอบพื้นที่ในการก่อสร้างให้แก่ผู้รับจ้างคือ กิจการร่วมค้า
บีบีซีดี รวมถึงการเปลี่ยนแปลงแบบก่อสร้างของผู้ว่าจ้าง
โดยกิจการร่วมค้าได้มีการเรียกร้องค่าชดเชยไปยังผู้ว่าจ้างแล้ว
และขณะนี้อยู่ระหว่างขั้นตอนการพิจารณาของคณะอนุญาโตตุลาการ การที่บริษัทฯ
มีขาดทุนสะสมจำนวนมากดังกล่าว ทำให้บริษัทฯ
ไม่สามารถจ่ายเงินปันผลให้กับผู้ถือหุ้นได้ตามกฎหมาย
อย่างไรก็ตามความเสี่ยงของผู้ถือหุ้นที่จะไม่ได้รับเงินปันผลตามนโยบายการจ่ายเงินปันผลที่กำหนดไว้จะขึ้นอยู่กับผลการพิจารณาการเรียกร้องค่าชดเชยดังกล่าว
โดยในกรณีที่ผลการพิจารณาชี้ว่าบริษัทฯ จะได้รับการชดเชยตามที่เรียกร้องไป บริษัทฯ
คาดว่าจะสามารถเริ่มมีกำไรสุทธิสำหรับผลประกอบการปี 2544
และคาดว่าจะสามารถลดการขาดทุนสะสมได้หมดภายในปี 2545 ซึ่งจะทำให้บริษัทฯ
สามารถจ่ายเงินปันผลให้แก่ผู้ถือหุ้นได้ตั้งแต่ปี 2546 เป็นต้นไป
และในกรณีที่ผลการพิจารณาการเรียกร้องค่าชดเชยชี้ว่าผู้ว่าจ้างไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยให้แก่บริษัทฯ
บริษัทฯ คาดว่าบริษัทฯ จะสามารถจ่ายเงินปันผลให้แก่ผู้ถือหุ้นล่าช้ากว่ากำหนดการข้างต้นประมาณ 5
ปี