ส่วนที่ 1

ข้อมูลสรุป ( Executive Summary)

บริษัท ปุ๋ยเอ็นเอฟซี จำกัด (มหาชน) (“บริษัท”) จัดตั้งขึ้นตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 11
พฤศจิกายน 2525 เป็นบริษัท ปุ๋ยแห่งชาติ จำกัด ซึ่งมีสถานภาพเป็นบริษัทเอกชน
โดยมีวัตถุประสงค์ในการสร้างโรงงานผลิตปุ๋ยเคมีเชิงประกอบจากวัตถุดิบขั้นพื้นฐานเพื่อทดแทนการนำเข้าจากต่างประเทศ
บริษัทเริ่มทำการก่อสร้างโรงงานเมื่อปี 2538
โดยการเพิ่มทุนและแปรสภาพเป็นบริษัทมหาชนจำกัดใช้ชื่อว่า บริษัท ปุ๋ยแห่งชาติ จำกัด (มหาชน)
และเข้าเป็นบริษัทจดทะเบียนกับตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยในปีต่อมา
บริษัทประสบปัญหาทางการเงินหลายครั้ง ทำให้ต้องมีการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างผู้ถือหุ้น
และมีเจ้าหนี้สถาบันการเงินหลายแห่งเข้ามาช่วยเหลือทางการเงิน จนกระทั่งต่อมา ในปี 2540
บริษัทประสบปัญหาจากภาวะเศรษฐกิจตกต่ำ วิกฤติการณ์ลดค่าเงินบาท ทำให้หนี้สินของบริษัทมากกว่า
ทุนจดทะเบียนสัดส่วนหนี้สินต่อทุนไม่เป็นไปตามเงื่อนไขของสัญญาเงินกู้
ดังนั้นสถาบันการเงินจึงระงับการสนับสนุนทางการเงิน
บริษัทต้องใช้เงินทุนหมุนเวียนของตนเองเพื่อผลักดันให้การก่อสร้างโรงงาน แล้วเสร็จในช่วงปี
2543 บริษัทได้ทำการค้าขายปุ๋ยเคมีโดยทำการตลาดเต็มรูปแบบทำให้ตราสินค้าเป็นที่รู้จัก
แต่ก็ต้องเกิดภาวะขาดทุนอย่างมากและขาดเงินทุนหมุนเวียนในการดำเนินกิจการ
จนกระทั่งต้องเข้าสู่กระบวนการฟื้นฟูกิจการตามคำสั่งของศาลล้มละลายกลางตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน
2546 ต่อมาในปลายปี 2547 บริษัทสามารถจัดหา
ผู้ร่วมทุนใหม่และได้ดำเนินการฟื้นฟูกิจการได้เป็นผลสำเร็จ
โดยศาลล้มละลายกลางมีคำสั่งให้ยกเลิกการฟื้นฟูกิจการเมื่อวันที่ 13 กันยายน 2547 ในการนี้
จึงมีการเปลี่ยนแปลงผู้ถือหุ้นรายใหญ่ คณะกรรมการบริษัท และเปลี่ยนชื่อบริษัทจาก “บริษัท
ปุ๋ยแห่งชาติ จำกัด (มหาชน)” มาเป็น “บริษัท ปุ๋ยเอ็นเอฟซี จำกัด (มหาชน)”

เมื่อปลายปี 2547 หลังจากบริษัทออกจากแผนฟื้นฟูกิจการ
ผู้บริหารใหม่ได้เข้ารับมอบกิจการจากผู้บริหารแผน
และพยายามเดินเครื่องผลิตปุ๋ยเคมีอย่างเต็มที่ในปี 2548
แต่ได้พบอุปสรรคจากสภาพเครื่องจักรโรงงานที่ชำรุดทรุดโทรมเนื่องจากขาดเงินทุนหมุนเวียนในการบำรุงรักษามาเป็นเวลานาน
การเดินเครื่องผลิตต่อจะมีความเสี่ยง ด้านความปลอดภัยและสิ่งแวดล้อม
อีกทั้งต้องใช้เงินลงทุนในการซ่อมบำรุงสูงมาก
นอกจากนี้ภาครัฐยังมีนโยบายลดการใช้ปุ๋ยเคมีจึงเป็นอุปสรรคด้านการขายและส่งผลให้รายได้ลดลง
คณะกรรมการบริษัทจึงได้พิจารณาให้ว่าจ้างบริษัท หลักทรัพย์ ซีมิโก้  จำกัด (มหาชน)
เป็นที่ปรึกษาทางการเงินของบริษัททำการศึกษาความเหมาะสมด้านการเงินในการดำเนินธุรกิจผลิตปุ๋ยเคมี 
และพบว่าธุรกิจการผลิตปุ๋ยเคมีของบริษัท  ณ ปัจจุบัน
ผลิตได้ต่ำกว่าจุดคุ้มทุนซึ่งอยู่ที่กำลังการผลิตประมาณ 800,000 ตันต่อปี
ส่งผลให้รายได้ไม่เพียงพอต่อค่าใช้จ่ายโดยรวม
ของบริษัทและมีผลประกอบการขาดทุนมากขึ้นกว่าที่เป็นอยู่เดิม ดังนั้น
คณะกรรมการบริษัทจึงได้พิจารณาและเห็นชอบให้ระงับการผลิตปุ๋ยเคมีไว้เป็นการชั่วคราวเพื่อรักษากระแสเงินสด
และให้ทำการศึกษาทางด้านเทคนิคการผลิตเพิ่มเติม ในปี 2549
บริษัทได้ทำการว่าจ้างที่ปรึกษาอิสระทางด้านเทคนิค ได้แก่ รศ.จรูญ มหิทธาฟองกุล
อาจารย์ประจำภาควิชาวิศวกรรมอุตสาหการ คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
เพื่อทำการศึกษาทางเทคนิค การซ่อมแซมหรือการปรับปรุงเครื่องจักร
รวมถึงกำลังการผลิตที่เครื่องจักรจะสามารถผลิตต่อไปได้

จากผลศึกษาทางเทคนิค ซึ่งบริษัทได้รับรายงานผลการศึกษาเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2550 พบว่า
การที่บริษัทจะลงทุนปรับปรุงแก้ไขโรงงาน กล่าวคือ ก่อสร้างหอดูดซับก๊าซ การพ่นวัสดุกันไฟอาคาร
การติดตั้งปั๊มหมุนเวียนกรด และซ่อมแซมเครื่องจักรอุปกรณ์ที่เสียหาย รวมเป็นเงินประมาณ 238
ล้านบาทนั้น ยังไม่สามารถแก้ไขเครื่องจักรให้ดำเนินการได้
เนื่องจากยังมีความเสียหายภายในเครื่องจักรซึ่งประเมินเป็นมูลค่าซ่อมแซมอีกประมาณ 170
ล้านบาท และแม้ดำเนินการซ่อมแซมดังกล่าวทั้งหมดแล้ว
โรงงานก็จะสามารถผลิตปุ๋ยเชิงประกอบได้ไม่เกิน 550,000 ตันต่อปี อย่างแน่นอน ทั้งนี้
เนื่องจากการปรับปรุงเครื่องจักรดังกล่าวเป็นเพียงการทำให้สามารถใช้งานได้ไม่ใช่
การปรับปรุงเครื่องจักรให้ดีขึ้นหรือมีประสิทธิภาพเหมือนเครื่องจักรใหม่แต่อย่างใด
นอกจากนั้นการดำเนินงานผลิตปุ๋ยเคมี
เชิงประกอบต่อไปยังมีความเสี่ยงต่อความปลอดภัยและสิ่งแวดล้อมตลอดจนชุมชนรอบข้าง ดังนั้น
จากผลการศึกษาทั้งด้านการเงินและด้านเทคนิคจึงกล่าวได้ว่า
การผลิตปุ๋ยเคมีต่อไปจะทำให้บริษัทยิ่งขาดทุนมาก
บริษัทจึงอาจจำเป็นต้องหยุดการผลิตปุ๋ยเคมีจากการใช้เครื่องจักรและอุปกรณ์ที่มีอยู่เดิม

ในปี 2550
บริษัทจัดให้มีการประเมินราคาสินทรัพย์ใหม่และทำการบันทึกบัญชีทรัพย์สินด้วยมูลค่าตามราคาประเมินใหม่ซึ่งเป็นไปตามมาตรฐานการบัญชี
ทำให้บริษัทต้องรับรู้ผลขาดทุนจากการด้อยค่าสินทรัพย์ถาวรส่งผลให้บริษัทมีหนี้สินมากกว่าทุน ดังนั้น
เจ้าหนี้รายหนึ่งจึงได้ยื่นคำร้องขอให้บริษัทฟื้นฟูกิจการต่อศาลล้มละลายกลางในช่วงไตรมาสสุดท้ายของปี
เนื่องจากเห็นว่าบริษัทไม่มีความสามารถในการชำระหนี้ ต่อมาในเดือนมีนาคม 2551
ศาลล้มละลายกลางมีคำสั่งยกคำร้องขอฟื้นฟูกิจการดังกล่าวโดยให้เหตุผลว่าบริษัทมีหนี้สินมากกว่าสินทรัพย์เพียง
48 ล้านบาท

ผลการดำเนินงานของบริษัท สำหรับปี 2550 มีผลขาดทุนสุทธิ 744 ล้านบาท ขาดทุนน้อยลง 65 %
เมื่อเทียบกับช่วงเวลาเดียวกันของปี 2549 ที่มีผลขาดทุนสุทธิ 2,105 ล้านบาท
เนื่องจากบริษัทได้ปรับลดค่าใช้จ่ายใน
การดำเนินงานและไม่ได้จำหน่ายปุ๋ยเคมีที่มาจากการผลิตของโรงงาน
มีผลทำให้ขาดทุนจากการดำเนินงานลดลงเหลือเพียง 154 ล้านบาท
ขาดทุนจากการบันทึกผลขาดทุนจากการด้อยค่าของสินทรัพย์ถาวร 513 ล้านบาท และดอกเบี้ยจ่าย
77 ล้านบาท ทั้งนี้ จากผลการดำเนินงานบริษัทมีรายได้เพียง 403 ล้านบาท
ในขณะที่มีต้นทุนขายและค่าใช้จ่ายรวม 557 ล้านบาท ซึ่งมาจากต้นทุนขายและบริการ 293 ล้านบาท
ค่าใช้จ่ายโรงงาน 181 ล้านบาท ค่าใช้จ่ายขายและบริหาร 67 ล้านบาท
บันทึกขาดทุนจากสินค้าเสื่อมสภาพและมูลค่าลดลง 22 ล้านบาทค่าตอบแทนกรรมการ 2 ล้านบาท
แต่มีการลดสำรองการขนย้ายยิปซั่มส่วนที่ขายได้ 8 ล้านบาท
จึงมีผลจากการดำเนินงานดังกล่าวข้างต้น ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2550 บริษัทมีสินทรัพย์รวม 1,358
ล้านบาท หนี้สินรวม 1,449 ล้านบาท ในขณะที่มีส่วนของ ผู้ถือหุ้นสุทธิเกินทุน 91 ล้านบาท หรือ
เท่ากับเกินทุน 0.04 บาทต่อหุ้น