4. การประกอบธุรกิจของแต่ละสายผลิตภัณฑ์

  4.1 ลักษณะของผลิตภัณฑ์หรือบริการ

  4.1.1 การประกันอัคคีภัย เป็นการรับประกันภัยสิ่งปลูกสร้าง อาคาร ที่อยู่อาศัย อาคารพาณิชย์

โรงงานอุตสาหกรรม ทรัพย์สินในอาคาร สต๊อกสินค้า เฟอร์นิเจอร์ ตลอดจนเครื่องจักร
และวัตถุดิบในโรงงานอุตสาหกรรม

โดยมีเขตพื้นที่รับประกันภัยทั่วราชอาณาจักร ซึ่งได้รับความสูญเสียหรือเสียหายอันเนื่องมาจากไฟไหม้
ฟ้าผ่า ภัยระเบิดจาก

แก๊สที่ใช้ทำแสงสว่างหรือประโยชน์เพื่อการอยู่อาศัย
และยังสามารถขยายความคุ้มครองพิเศษเพิ่มเติมได้ เช่น ภัยลมพายุ

น้ำท่วม แผ่นดินไหว ภัยเนื่องจากไฟฟ้า

  4.1.2 การประกันภัยทางทะเลและลอจิสติกส์ เป็นการรับประกันภัยขนส่งสินค้าระหว่างประเทศ

และภายในประเทศ โดยทางเรือเดินทะเล และการขนส่งทางบก โดยรถยนต์ รถไฟ
ตลอดจนการขนส่งสินค้าทางเครื่องบิน

โดยให้ความคุ้มครองความสูญเสียหรือความเสียหายที่เกิดขึ้นกับสินค้าที่เอาประกันภัยในระหว่างการขนส่งที่นำเข้าใน

ประเทศและส่งออกต่างประเทศที่เกิดความเสียหายจากภัยทางทะเล
ความเสียหายจากภัยธรรมชาติต่าง ๆ และยังให้ความ

คุ้มครองพิเศษอื่น ๆ เพิ่มเติม เช่นการลักขโมย ภัยสงคราม การจลาจล การนัดหยุดงาน

  4.1.3 การประกันภัยเบ็ดเตล็ด

  เป็นการรับประกันภัยประเภทต่าง ๆ ได้แก่

- การประกันภัยอุบัติเหตุส่วนบุคคลและกลุ่ม - การประกันภัยอุบัติเหตุระหว่างการเดินทาง

- การประกันภัยสำหรับเงิน - การประกันภัยโจรกรรม

- การประกันภัยการติดตั้งเครื่องจักร - การประกันภัยการก่อสร้างทุกชนิด

- การประกันภัยอุปกรณ์อิเลคทรอนิกส์ - การประกันภัยความรับผิดต่อบุคคลภายนอก

- การประกันความเสี่ยงภัยทรัพย์สิน - การประกันภัยเครื่องมือเครื่องจักรของผู้รับเหมา

- การประกันภัยสิทธิการเช่า - การประกันภัยกระจก

- การประกันภัยอิสรภาพ - การประกันภัยมะเร็ง

- การประกันภัยความซื่อสัตย์ - การประกันภัยกอล์ฟ

- การประกันภัยสำหรับผู้โดยสารเรือโดยสารรับจ้าง - การประกันภัยสำหรับผู้ตรวจสอบอาคาร

- การประกันภัยความรับผิดตามกฎหมายอันเกิดจากการประกอบกิจการควบคุมประเภทที่ 3

- การประกันความรับผิดตามกฎหมายจากการขนส่งวัตถุอันตรายทางบก

- การประกันภัยคุ้มครองการว่างงาน - การประกันภัยร้านทอง

- การประกันภัยการดูแลระยะยาวสำหรับผู้สูงอายุ - การประกันภัยเงินทดแทนแรงงาน

- การประกันภัยหม้อกำเนิดไอน้ำและถังอัดความดัน - การประกันภัยเครื่องจักรหยุดชะงัก

- การประกันภัยความรับผิดตามกฎหมายต่อความเสียหายที่เกิดขึ้นจากสินค้าที่ไม่ปลอดภัย

- กรมธรรม์ประกันสรรพภัยธุรกิจขนาดย่อม - กรมธรรม์ประกันภัยทรัพย์สินคุ้มครองภัยก่อการร้าย

  4.1.4 การประกันภัยรถยนต์ เป็นการรับประกันความเสี่ยงภัยของการใช้รถยนต์ โดยให้ความ

คุ้มครองการสูญหายและความเสียหายของตัวรถ อุปกรณ์ประจำรถถูกลักขโมย
ความสูญเสียชีวิตและทรัพย์สินของผู้ขับขี่

และผู้โดยสารในรถ ความสูญเสียต่อชีวิตและทรัพย์สินของบุคคลภายนอก
รวมทั้งความคุ้มครองพิเศษอื่น ๆ เช่น

การประกันตัวคนขับในคดีอาญา โดยแบ่งการรับประกันภัยออกเป็น

-   การรับประกันภัยรถยนต์ภาคบังคับ หมายถึง การประกันภัยรถยนต์ที่ถูกบังคับโดยบัญญัติ

แห่งกฏหมาย เพื่อความคุ้มครองต่อการสูญเสียชีวิต
ความบาดเจ็บทางร่างกายของบุคคลผู้ประสบภัยจากรถ

-   การรับประกันภัยภาคสมัครใจ หมายถึง การประกันภัยที่เกิดขึ้นโดยสมัครใจของเจ้าของ

รถยนต์ โดยมิได้เกิดจากการถูกบังคับตามบทบัญญัติของกฏหมายแต่อย่างใด
สามารถแบ่งความคุ้มครองออกเป็น 5 ประเภท

ดังนี้

ประเภทที่ 1 : ให้ความคุ้มครองความเสียหายที่เกิดขึ้นต่อตัวรถยนต์หรืออุปกรณ์ติดประจำรถยนต์
การบาดเจ็บ

และการสูญเสียชีวิต ตลอดจนความรับผิดตามกฏหมายสำหรับการเสียชีวิต การบาดเจ็บ หรือ

การเสียหายต่อทรัพย์สินของบุคคลภายนอก

ประเภทที่ 2: ให้ความคุ้มครองต่อการสูญหายของรถยนต์ หรือไฟไหม้เท่านั้น
และคุ้มครองความรับผิดตาม

กฏหมายสำหรับการเสียชีวิต การบาดเจ็บ หรือการเสียหายต่อทรัพย์สินของบุคคลภายนอก

ประเภทที่ 3: ให้ความคุ้มครองเฉพาะความรับผิดตามกฏหมาย สำหรับการเสียชีวิต การบาดเจ็บ
หรือ

ความเสียหายต่อทรัพย์สินของบุคคลภายนอก

ประเภทที่ 4 : ให้ความคุ้มครองเฉพาะความรับผิดตามกฏหมาย
ต่อทรัพย์สินของบุคคลภายนอกเท่านั้น

ประเภทที่ 5 : ให้ความคุ้มครองต่อการสูญหายของรถยนต์ หรือไฟไหม้
รวมถึงความเสียหาต่อรถยนต์เนื่องจากการชน

กับยานพาหนะทางบก และคุ้มครองความรับผิดตามกฏหมายสำหรับการเสียชีวิตการบาดเจ็บ หรือการ

เสียหายต่อทรัพย์สินของบุคคลภายนอก

การประกันภัยต่อ

การดำเนินธุรกิจรับประกันภัยของบริษัท นอกจากการรับประกันภัยจากผู้เอาประกันภัยโดยตรงแล้ว

บริษัทยังมีการรับประกันภัยต่อและเอาประกันภัยต่อจากบริษัทประกันภัยในประเทศและเพื่อเป็นการกระจายความเสี่ยงภัย

ตามหลักวิชาการของการประกันภัย
ให้การดำเนินธุรกิจการประกันภัยของบริษัทมีความมั่นคงและสามารถรองรับความเสี่ยงภัย

ได้อย่างมีประสิทธิภาพ บริษัทจึงต้องมีการกระจายความเสี่ยงในรูปแบบ

  1. การเอาประกันภัยต่อเฉพาะราย (Facultative Reinsurance)

  เป็นการประกันภัยต่อแบบเป็นราย ๆ และบริษัทรับประกันภัยต่อมีอิสระในการคัดเลือกรับงาน

โดยการตอบรับหรือปฏิเสธได้เช่นกัน

2. การประกันภัยต่อแบบสัญญา (Treaty Reinsurance)

เป็นสัญญาที่บริษัทรับประกันภัยต่อให้ความไว้วางใจและให้อิสระในการจัดสรรงานแก่บริษัท

เอาประกันภัยต่อ

การตั้งสำรองค่าสินไหมทดแทน

บริษัทมีการตั้งเงินสำรองค่าสินไหมทดแทนซึ่งประกอบด้วยเงินสำรองที่จัดสรรสำหรับความ

เสียหายที่บริษัทได้รับรู้แล้ว เงินสำรองสำหรับความเสียหายที่ยังไม่ได้รับรายงาน
เงินสำรองสำหรับความเสียหายที่ไม่ได้บันทึก

พัฒนาการค่าสินไหมเพิ่มลดในอนาคต
และเงินสำรองค่าสินไหมทดแทนสำหรับความเสียหายที่ปิดไปแล้วและอาจมีการรื้อฟื้น

ขึ้นมาใหม่อีกครั้ง ด้วยวิธีการมาตรฐานสากลตามหลักการคณิตศาสตร์ประกันภัย
ภายใต้ประกาศของสำนักงานคณะกรรมการ

กำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย ในพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย (ฉบับที่ 2) พ.ศ.
2551

นโยบายการตั้งราคา

การกำหนดอัตราค่าเบี้ยประกันภัยและเงื่อนไขความคุ้มครองตามกรมธรรม์ประกันภัยแต่ละ

ประเภทแบ่งได้ดังนี้

-   กำหนดตามพิกัดอัตราเบี้ยประกันภัย ซึ่งกำหนดโดยเลขาธิการ สำนักงานคณะกรรมการกำกับ

และส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย ได้แก่การประกันอัคคีภัย การประกันภัยยานยนต์
การประกันภัยเบ็ดเตล็ดบางประเภท

-   พิจารณาจากปัจจัยต่าง ๆ เพื่อประกอบการกำหนดอัตราเบี้ยประกันภัย เช่น ลักษณะประเภท

ประวัติต่าง ๆ ของทรัพย์สินที่เอาประกันภัย ตลอดจนประวัติของผู้เอาประกันภัย
รวมทั้งเงื่อนไขความคุ้มครองของกรมธรรม์

แต่ละประเภท ได้แก่ การประกันภัยทางทะเลและขนส่ง การประกันภัยเบ็ดเตล็ดบางประเภท

สิทธิและข้อจำกัดการประกอบธุรกิจ

บริษัทประกอบธุรกิจประกันวินาศภัยภายใต้พระราชบัญญัติประกันวินาศภัย พ.ศ. 2535 โดยมี

เลขาธิการ สำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย
หรือผู้ซึ่งเลขาธิการมอบหมาย ให้เป็น

นายทะเบียนตามพระราชบัญญัตินี้ซึ่งจะมีอำนาจในการควบคุมบริษัท ทั้งในด้านการรับประกันภัย
การกำหนดอัตราค่าเบี้ย

ประกันภัย การลงทุน และการที่บริษัทประกันภัยต้องดำรงเงินกองทุนตามหลัก Risk Based
Capital ตามข้อบังคับ

ของสำนักงาน คปภ.
ทำให้บริษัทประกันภัยต้องระมัดระวังเรื่องความเสี่ยงในการรับประกันภัยและการลงทุนเพิ่มมากขึ้น

เพื่อให้เงินกองทุนเพียงพอกับระดับความเสี่ยง

2.  การตลาดและสภาวะการแข่งขัน

  ในปี 2553 มีบริษัทประกันวินาศภัยรวมกันทั้งสิ้น 69 บริษัท ในจำนวนนี้มีบริษัทที่ทำธุรกิจประกัน

วินาศภัยถึง 63 บริษัท ที่เหลือเป็นบริษัทกลางฯ ซึ่งจัดตั้งขึ้นตาม พรบ. คุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ
พ.ศ. 2535 จำนวน 1 บริษัท

และเป็นบริษัทที่ทำธุรกิจเฉพาะประกันสุขภาพอย่างเดียว 5 บริษัท
ธุรกิจประกันวินาศภัยสามารถผลิตเบี้ยประกันภัยได้ถึง

111,590 ล้านบาท (ข้อมูลเดือนมกราคม – เดือนพฤศจิกายน 2553 ที่มา : ส่วนวิจัยและสถิติ
ฝ่ายวางแผนและพัฒนาระบบการ

ตรวจสอบ สำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย)

ตารางเปรียบเทียบเบี้ยประกันภัยรับโดยตรงของธุรกิจประกันวินาศภัย

หน่วย : พันบาท

+------------------------------+--------------+-------------+----------+
| ประเภทการรับประกันภัย           | เบี้ยประ       |             |          |
|                              | กันภัยรับโดยตรง |             |          |
+------------------------------+--------------+-------------+----------+
|                              | 2553         | 2552        | เพิ่ม(ลด)% |
+------------------------------+--------------+-------------+----------+
| อัคคีภัย                        | 7,249,389    | 7,216,396   | 0.46     |
|                              |              |             |          |
| ภัยทางทะเล และขนส่ง            | 3,947,023    | 3,303,518   | 19.48    |
|                              |              |             |          |
| ตัวเรือ                        | 358,043      | 337,823     | 5.99     |
|                              |              |             |          |
| สินค้า                         | 3,588,979    | 2,965,695   | 21.02    |
|                              |              |             |          |
| ภัยรถ                         | 6,622,406    | 58,605,418  | 13.68    |
|                              |              |             |          |
| โดยข้อบังคับแห่งกฎหมาย           | 10,110,010   | 9,906,344   | 2.06     |
|                              |              |             |          |
| โดยความสมัครใจ                | 56,512,395   | 48,699,074  | 16.04    |
|                              |              |             |          |
| ภัยเบ็ดเตล็ด                    | 33,771,000   | 29,962,492  | 12.71    |
|                              |              |             |          |
| ความเสี่ยงภัยทรัพย์สิน             | 9,376,641    | 6,310,344   | 48.59    |
|                              |              |             |          |
| ความรับผิดต่อบุคคลภายนอก         | 1,015,313    | 758,129     | 33.92    |
|                              |              |             |          |
| วิศวกรรม                      | 2,322,540    | 2,498,572   | (7.05)   |
|                              |              |             |          |
| อากาศยาน                     | 780,209      | 234,789     | 232.30   |
|                              |              |             |          |
| อุบัติเหตุส่วนบุคคล                | 11,346,792   | 9,453,202   | 20.03    |
|                              |              |             |          |
| สุขภาพ                        | 3,843,759    | 3,175,194   | 21.06    |
|                              |              |             |          |
| พืชผล                         | 2,699        | 393         | 587.57   |
|                              |              |             |          |
| อื่น ๆ                         | 5,083,046    | 7,531,869   | (32.51)  |
+------------------------------+--------------+-------------+----------+
| รวม                          | 111,589,817  | 99,087,823  | 12.62    |
+------------------------------+--------------+-------------+----------+

4.2.1 กลยุทธและการแข่งขัน

บริษัทได้ตระหนักถึงความสำคัญของผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงกฎระเบียบต่าง ๆ ในธุรกิจประกัน

วินาศภัย และการแข่งขันที่ทวีความรุนแรงมากขึ้นจากการเปิดเสรีธุรกิจประกันภัย
โดยบริษัทได้มีการประเมินความเพียงพอของเงิน

กองทุนตามระดับความเสี่ยงของบริษัท โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินผลกระทบจากการเริ่มบังคับใช้
หลักการดำรงเงินกองทุน

ตามความเสี่ยง (Risk Based Capital) ในปี 2554 และ
นำมาวางแผนกลกุทธ์การดำเนินธุรกิจ และการบริหารเงินกองทุนของบริษัท

ในระยะ 3-5 ปี ให้ก่อประโยชน์สูงสุดต่อผู้มีส่วนได้เสียของบริษัท
เป้าหมายการขยายงานของบริษัทจะไม่คำนึงถึงเฉพาะผลตอบแทนที่

บริษัทได้รับเพียงอย่างเดียว แต่จะประเมินความคุ้มค่าของผลตอบแทนกับความเสี่ยงในแต่ละด้าน
และผลกระทบต่อเงินกองทุนและผลประโยชน์ต่อผู้มีส่วนได้เสียของบริษัทในระยะยาว

  บริษัทเน้นที่จะหลีกเลี่ยงการแข่งขันทางด้านราคา
  โดยดำเนินกิจกรรมทางการตลาดที่สร้างผลกำไรอย่าง

แท้จริงให้กับบริษัท บริหารการตลาดให้มีมาตรฐานและมุ่งที่จะเป็นไปตามหลักการบรรษัทภิบาล
ให้ความสำคัญกับภาพลักษณ์ที่ดีของ

องค์กรในฐานะที่เป็นสมาชิกหน่วยหนึ่งในสังคม ปรับปรุง
และลดขั้นตอนการทำงานให้มีประสิทธิภาพอย่างต่อเนื่องและสม่ำเสมอ

มุ่งขยายช่องทางการขาย การบริการให้เหมาะสมกับสภาพการณ์และเสริมสร้างคุณภาพบุคลากร
โดยการพัฒนาทุกรูปแบบเพื่อเพิ่ม

ศักยภาพในการให้บริการ พัฒนาระบบงานด้านคอมพิวเตอร์ให้มีประสิทธิภาพสูงขึ้น
เพื่อรองรับงานด้านการรับประกันภัยที่ขยายตัว

เพิ่มขึ้นเพื่อให้การบริการมีคุณภาพและรวดเร็ว
สามารถส่งมอบบริการสนองความต้องการของลูกค้าได้ตามกำหนดเวลา

4.2.2 ลักษณะลูกค้า

ลูกค้ารายบุคคล ส่วนใหญ่จะใช้บริการการประกันอัคคีภัยสำหรับที่อยู่อาศัย ประกันภัย

รถยนต์ส่วนบุคคล ประกันภัยอุบัติเหตุส่วนบุคคล เป็นต้น

ลูกค้าองค์การ ประกอบด้วยธุรกิจตั้งแต่ขนาดย่อมจนถึงธรุกิจขนาดใหญ่ โดยบริษัทสามารถให้บริการ

ด้านการประกันวินาศภัยได้ทุกประเภท เช่น การประกันอัคคีภัย หรือการประกันการเสี่ยงภัยทุกชนิด
สำหรับกลุ่มสำนักงาน ที่พัก อาศัย คอนโดมิเนียม ศูนย์การค้าและโรงงานอุตสาหกรรมต่าง ๆ
การประกันภัยรถยนต์ การประกันภัยขนส่งสินค้าระหว่างประเทศ

หรือภายในประเทศ รวมทั้งการรับประกันภัยการก่อสร้าง
โดยเฉพาะลูกค้าบางประเภทที่มีการดำเนินงานเป็นโครงการก่อสร้างขนาดใหญ่

4.2.3 กลุ่มลูกค้าเป้าหมาย

บริษัทมีนโยบายเน้นรับลูกค้าขนาดกลางถึงขนาดเล็ก เช่นบ้านพักอาศัยส่วนบุคคล สำหรับการประกัน

อัคคีภัยจะเป็นการกระจายความเสี่ยงของบริษัทและจำกัดความเสียหายของการเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนในวงเงินที่ไม่กระทบต่อ

ความมั่นคงของบริษัท ลูกค้าส่วนใหญ่จะเป็นลูกค้ารายย่อย
ซึ่งทำประกันภัยกับบริษัทอย่างต่อเนื่องมาเป็นเวลานาน โดยเป็นลูกค้าสินเชื่อ

ของธนาคาร ส่วนมากจะเป็นการประกันอัคคีภัยและบางส่วนเป็นการประกันการเสี่ยงภัยทุกชนิด
และลูกค้ารายย่อยจากการขายตรง

ซึ่งเป็นการประกันภัยอุบัติเหตุส่วนบุคคล
โดยลูกค้ารายย่อยดังกล่าวเป็นลูกค้าธุรกิจเอกชนและประชาชนทั่วไป

4.2.4 การจำหน่ายและช่องทางการจำหน่าย

ในปี 2553 บริษัทยังคงขยายงานในช่องทางการจำหน่ายเดิม โดยสานต่อโครงการขยายงานต่าง ๆ

ที่มีอยู่ รวมทั้งดำเนินการปรับระบบงาน / วิธีการทำงาน
เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการบริหารช่องทางการจำหน่ายตามวัตถุประสงค์

ของบริษัท

  สำหรับช่องทางการจำหน่ายของบริษัทแบ่งออกเป็น 4 ทางคือ

  1. การขายผ่านตัวแทน นายหน้า บุคคลธรรมดา บริษัทมีตัวแทนและนายหน้าบุคคล

ธรรมดา ซึ่งเป็นผู้ให้คำแนะนำต่อผู้เอาประกันภัย
ดังนั้นบริษัทจึงให้ความสำคัญอย่างยิ่งในการคัดเลือกตัวแทนและนายหน้า

บุคคลธรรมดา โดยกำหนดเกณฑ์การคัดเลือกและประเมินผลงานอย่างมีประสิทธิภาพ
โดยผู้สมัครเป็นตัวแทนของบริษัทจะต้อง

เป็นผู้มีใบอนุญาตตัวแทนประกันวินาศภัย และมีคุณสมบัติตามที่กฏหมายกำหนด

  2. การขายผ่านนายหน้านิติบุคคล บริษัทมีนายหน้านิติบุคคล โดยนิติบุคคลจะให้

บริการโดยตรงแก่ผู้เอาประกันภัย ตั้งแต่การเลือกประเภทการประกันภัย
การเรียกร้องค่าสินไหมทดแทน และการจัดเก็บ

เบี้ยประกันภัย

3. การขายผ่านสถาบันการเงิน บริษัทมีการขายผ่านสถาบันการเงินต่าง ๆ

ซึ่งเป็นลูกค้าสินเชื่อของสถาบันการเงิน

  4. ลูกค้าโดยตรง ประกอบด้วยลูกค้าที่ติดต่อกับบริษัทโดยตรง และลูกค้าที่ฝ่าย

พัฒนาธุรกิจของบริษัทให้บริการและดูแลโดยตรง

4.3 แหล่งที่มาของเงินทุน การบริหารเงิน และสภาพคล่อง

แหล่งที่มาของเงินทุน

แหล่งที่มาของเงินทุนหลัก ๆ คือ

1. เงินกองทุน ซึ่งเป็นเงินทุนจดทะเบียนและเรียกชำระแล้วจากผู้ถือหุ้นรวมถึงส่วนเกิน

มูลค่าหุ้น ทุนสำรองตามกฏหมาย และเงินสำรองที่จัดสรรจากกำไรสุทธิ
โดยมีนโยบายในการนำเงินกองทุนนี้ไปบริหารเพื่อ

เกิดผลตอบแทนที่เพิ่มขึ้น

2. เงินสดรับจากการดำเนินงาน ประกอบด้วยเบี้ยประกันภัยที่เรียกเก็บจากลูกค้า ตัวแทน

บริษัทนายหน้า ตลอดจนบริษัทประกันภัยต่อต่าง ๆ ที่เป็นคู่ค้าของบริษัท
ซึ่งเป็นกระแสเงินสดรับเข้าทุกวัน และเป็นแหล่งเงินทุน

หลักที่สำคัญ

3. เงินสดรับจากการลงทุน บริษัทนำเงินสดคงเหลือจากการดำเนินงานไปลงทุนเพื่อก่อ

ให้เกิดประโยชน์สูงสุด ในระดับความเสี่ยงที่บริษัทยอมรับได้ โดยต้องคำนึงถึงข้อกำหนดของกฏหมาย
เงินสดรับจากการลงทุน

ประกอบด้วย ดอกเบี้ยรับ เงินปันผล รายได้จากการลงทุนในตลาดทุน เป็นต้น

3. เงินสดรับอื่น ๆ ได้จากการให้เช่าพื้นที่สำนักงานในอาคารสำนักงานใหญ่ของบริษัท

สภาพคล่อง

นโยบายการบริหารสภาพคล่อง : บริษัทมีการบริหารกระแสเงินสดในการดำเนินงาน

ในแต่ละวัน โดยจะคงเงินสดและเงินฝากธนาคารระยะสั้นไว้ในจำนวนที่เพียงพอกับค่าสินไหมทดแทน
ค่าใช้จ่ายดำเนินงาน

เพื่อป้องกันความเสียหายที่อาจเกิดขึ้นและส่งผลกระทบต่อชื่อเสียง ความเชื่อมันของลูกค้าที่มีต่อบริษัท
และเป็นการจัดเตรียม/

จัดหาแหล่งเงินทุนเพื่อรองรับการเติบโตและการแข่งขันของธุรกิจในอนาคตได้ทันต่อความต้องการ
และสอดคล้องกับเกณฑ์

มาตรฐานที่สำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย (คปภ.) กำหนด