-----------------------------------------------------------------------
  2. ปัจจัยความเสี่ยง

  -----------------------------------------------------------------------

ความเสี่ยงจากการดำเนินธุรกิจ

1.  ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงผลิตภัณฑ์ชนิดเดียว

ปัจจุบัน บริษัทมีรายได้จากการจำหน่ายเครื่องเล่นปาเป้าอิเล็คทรอนิคส์เป็นหลัก ซึ่งคิดเป็นร้อยละ
64.72 ของรายได้จากการขาย ดังนั้นจึงอาจพิจารณาได้ว่าบริษัทพึ่งพิงผลิตภัณฑ์เพียงชนิดเดียว
หากความนิยมของสินค้าเปลี่ยนแปลงไป อาจมีผลกระทบต่อรายได้ของบริษัทอย่างมีนัยสำคัญ

บริษัทได้ตระหนักถึงความเสี่ยงดังกล่าว จึงได้มีการพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่ๆ ภายใต้ตราสินค้า
“Medalist” เนื่องจากเป็นตราสินค้าที่ได้รับความนิยมจากลูกค้า และลูกค้าคุ้นเคยดีอยู่แล้ว
ทำให้ง่ายต่อการทำกิจกรรมทางการตลาด โดยปัจจุบัน บริษัทได้ผลิตโต๊ะพูล โต๊ะฟุตบอล
และโต๊ะไฟร์บอล ภายใต้ตราสินค้าของตนเอง มีลูกค้าภายในประเทศ
และต่างประเทศให้ความสนใจ ดังนั้นบริษัทจึงมีผลิตภัณฑ์ใหม่ๆ
ภายใต้ตราสินค้าของบริษัทเพิ่มจากเดิม
ซึ่งจะช่วยลดความเสี่ยงของบริษัทจากการพึ่งพิงผลิตภัณฑ์เพียงชนิดเดียวลงได้

2.  ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงผู้ถือหุ้นใหญ่ และอาจจะเกิดความขัดแย้งทางผลประโยชน์กับบริษัทฯ
    ในอนาคต

MMC ซึ่งเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบริษัท คิดเป็นร้อยละ 17.50 ของทุนชำระแล้ว
เป็นบริษัทที่ประกอบธุรกิจผลิต และจำหน่ายเครื่องเล่นปาเป้าอิเลคทรอนิคส์เช่นกัน
ดังนั้นการประกอบธุรกิจที่คล้ายคลึงกันดังกล่าว อาจก่อให้เกิดความขัดแย้งทางผลประโยชน์
และมีความเสี่ยงในการประกอบธุรกิจแข่งขันกับบริษัทได้
อย่างไรก็ตามบริษัทได้จัดทำสัญญาระหว่างผู้ถือหุ้น (Shareholder Agreement) กับ MMC
ซึ่งกำหนดห้ามผู้ถือหุ้นดำเนินธุรกิจที่เป็นการแข่งขันกับบริษัทในพื้นที่ที่กำหนดตลอดระยะเวลาที่สัญญามีผลบังคับใช้
และต่อเนื่องไปอีก 6 ปีหากมีการยกเลิกสัญญาระหว่างผู้ถือหุ้น

นอกจากนี้ บริษัทได้จัดทำสัญญาซื้อตราสินค้ากับ MMC
ซึ่งทำให้บริษัทได้รับสิทธิแต่เพียงผู้เดียวในการจำหน่ายเครื่องเล่นอิเลคทรอนิคส์ภายใต้ตราสินค้า
"Medalist" ในพื้นที่ที่บริษัทได้รับสิทธิ ดังนั้น MMC
จะไม่สามารถจำหน่ายเครื่องเล่นปาเป้าอิเลคทรอนิคส์โดยใช้ตราสินค้า "Medalist"
ในพื้นที่ที่บริษัทได้รับสิทธิตลอดไป
ยกเว้นเป็นการจำหน่ายผลิตภัณฑ์ในฐานะตัวแทนจำหน่ายสินค้าหรือลูกค้ารายหนึ่งของบริษัทเท่านั้น
ดังนั้นการจัดทำสัญญาดังกล่าวทั้ง 2 ฉบับ
จะช่วยลดผลกระทบจากความขัดแย้งทางผลประโยชน์ในการประกอบธุรกิจแข่งขันกันได้ในระดับหนึ่ง

3.  ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงลูกค้าน้อยราย

จากการที่บริษัทได้ทำสัญญาซื้อตราสินค้า “Medalist” จาก MMC
เพื่อรับสิทธิแต่เพียงผู้เดียวในการจำหน่ายเครื่องเล่นปาเป้าอิเล็คทรอนิคส์ให้แก่ลูกค้าได้โดยตรงในพื้นที่ทั่วโลกยกเว้นประเทศต่างๆในทวีปอเมริกา
ทำให้ในปี 2553 บริษัทมีรายได้จากการจำหน่ายสินค้าให้แก่ลูกค้าในสัดส่วนที่เกินกว่าร้อยละ 30 คือ
กลุ่ม MMC โดยมีสัดส่วนร้อยละ 49.86
ซึ่งแสดงให้เห็นว่าบริษัทมีความเสี่ยงจากการพึ่งพิงลูกค้ารายใหญ่
หากบริษัทสูญเสียลูกค้ารายดังกล่าวไป อาจมีผลกระทบต่อผลประกอบการของบริษัทอย่างมีนัยสำคัญ

อย่างไรก็ตาม บริษัทมีความเชื่อมั่นว่าด้วยความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างกันกับ MMC
บริษัทจะสามารถควบคุมความเสี่ยงดังกล่าวได้ เนื่องจาก MMC
เป็นลูกค้าที่ดีของบริษัทมาโดยตลอดตั้งแต่ปี 2545 อีกทั้ง ณ ปัจจุบัน
ยังมีสถานะเป็นผู้ถือหุ้นซึ่งมีนโยบายร่วมกันที่จะพัฒนา และร่วมบริหารให้บริษัทเติบโตอย่างมั่นคง
นอกจากนี้ บริษัทมีนโยบายส่งเสริมการทำกิจกรรมด้านการตลาดเพิ่มขึ้น เพื่อเพิ่ม
และขยายช่องทางการจำหน่ายสินค้าของบริษัท โดยปัจจุบันได้ขยายตลาดไปยังประเทศต่างๆ
ซึ่งจะส่งผลให้บริษัทมีลูกค้ารายใหม่ๆ เพิ่มขึ้น และทำให้สัดส่วนการพึ่งพิงรายได้จาก MMC ลดลง

4.  ความเสี่ยงของลักษณะตัวสินค้าที่ขึ้นอยู่กับกระแสความนิยม
    และภาวะเศรษฐกิจของประเทศผู้ซื้อสินค้า

บริษัทมีรายได้หลัก จากการการจำหน่ายเครื่องเล่นปาเป้าอิเลคทรอนิคส์ โต๊ะพูล โต๊ะฟุตบอล
และโต๊ะไฟร์บอล โดยส่วนใหญ่เป็นการจำหน่ายให้กับตลาดต่างประเทศ
ปัจจุบันบริษัทได้ทำการพัฒนาตลาดใหม่ เพื่อทำให้กระแสความนิยมกระจายไปยังประเทศต่างๆ
เพิ่มมากขึ้น ทั้งนี้สินค้าประเภทนี้จะเติบโตตามกระแสความนิยมของสังคมในขณะเวลาใดเวลาหนึ่ง
หากประชาชนในประเทศเหล่านั้นเปลี่ยนแปลงกระแสความนิยม
บริษัทก็อาจได้รับผลกระทบทางรายได้จากการลดลงของยอดขายสินค้า อย่างไรก็ตาม
กระแสความนิยมในแต่ละภูมิภาค และแต่ละประเทศจะเกิดขึ้นในเวลาที่ไม่พร้อมกัน
หากขณะเวลาใดเวลาหนึ่ง กระแสนิยมของประเทศหนึ่งลดลง กระแสความนิยมในประเทศอื่นๆ
ก็อาจกำลังอยู่ในภาวะความนิยมสูงสุด หรืออยู่ในช่วงเริ่มต้นของความนิยม
ซึ่งผู้บริหารของบริษัทเข้าใจลักษณะพฤติกรรมของผู้บริโภคดังกล่าวเป็นอย่างดี
และได้มีการวางแผนการพัฒนาด้านการตลาดไปยังประเทศต่างๆ ทั่วโลก
เพื่อรองรับการเปลี่ยนแปลงที่จะเกิดขึ้นดังกล่าว
และช่วยลดผลกระทบของความผันผวนของรายได้ของบริษัท

นอกจากนี้ อาจพิจารณาได้ว่าการบริโภคสินค้าดังกล่าวมีความสัมพันธ์กับรายได้ของประชากร
และภาวะเศรษฐกิจของประเทศในขณะนั้นๆ ด้วย
ดังจะเห็นได้ว่าส่วนใหญ่สินค้าของบริษัทจะจำหน่ายไปยังประเทศที่มีฐานะทางเศรษฐกิจดี
ประชากรมีรายได้ค่อนข้างสูงพอที่จะสามารถหาความบันเทิงหรือการพักผ่อนหย่อนใจกับเครื่องเล่นเหล่านี้ได้

5.  ความเสี่ยงจากการลดมูลค่าของเงินลงทุนในธุรกิจโรงแรม

บริษัทมีการลงทุนในหุ้นของบริษัท ภูเก็ต เพนนินซูลา จำกัด เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม 2549
โดยใช้เงินทุนหมุนเวียนจากผลการดำเนินการของบริษัท
ซึ่งการลงทุนดังกล่าวเป็นการซื้อหุ้นเพิ่มทุนของผู้ถือหุ้นเดิมของบริษัทดังกล่าว จำนวน 1,200,000
หุ้น คิดเป็นร้อยละ 20 ของทุนชำระแล้วของบริษัท ภูเก็ต เพนนินซูลา จำกัด ที่ราคาหุ้นละ 116.66
บาท (มูลค่าที่ตราไว้หุ้นละ 100 บาท) คิดเป็นเงินลงทุนทั้งสิ้น จำนวน 140 ล้านบาท
โดยหลังจากบริษัทเข้าถือหุ้นในภูเก็ต เพนนินซูลา ทำให้ บริษัท ภูเก็ต เพนนินซูลา จำกัด
มีทุนจดทะเบียนชำระแล้วเท่ากับ 600 ล้านบาท โดยมีโครงสร้างผู้ถือหุ้นดังต่อไปนี้ 1)
กลุ่มนางสุธาสินี เสตะพันธุ (กลุ่มผู้ถือหุ้นเดิม) ถือหุ้นร้อยละ 50 2) บริษัท ไมด้า แอสเซ็ท จำกัด
(มหาชน) ถือหุ้น ร้อยละ 30 (บมจ. ไมด้า แอสเซ็ท และนางสาสินี เสตะพันธุ
ยังมีการร่วมทุนในธุรกิจโรงแรม คือ บริษัท สมุย เพนนินซูลา จำกัด ร่วมกันอีกหนึ่งแห่ง) และ 3)
บริษัท ไมด้า-เมดดาลิสท์ เอ็นเธอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) ถือหุ้นร้อยละ 20

อย่างไรก็ตาม จากกรณีข้อพิพาท กรณี บริษัท สมุย เพนนินซูลา จำกัด ระหว่าง บมจ.ไมด้า
แอสเซ็ท กับ คุณสุธาสินี
เสตะพันธุ ในเรื่องเงินให้กู้ยืมระหว่างกัน ซึ่งทั้ง บมจ. ไมด้า แอสเซ็ท กับคุณสุธาสินี เสตะพันธุ
เป็นผู้ร่วมทุนในบริษัท ภูเก็ต เพนนินซูลา จำกัด ร่วมกับบริษัท โดยคู่กรณีทั้งสองฝ่ายถือหุ้น
รวมกันประมาณร้อยละ 80 ของบริษัท ภูเก็ต เพนนินซูลา จำกัด ดังนั้น
บริษัทเห็นว่าหากข้อพิพาทดังกล่าว ไม่สามารถหาข้อยุติได้โดยเร็ว
ก็อาจส่งผลกระทบต่อเงินลงทุนของบริษัทได้ บริษัทจึงจัดให้มีประชุมคณะกรรมการตรวจสอบ
และคณะกรรมการบริษัทขึ้น เพื่อพิจารณาการคงสถานภาพการถือหุ้นในบริษัท ภูเก็ต เพนนินซูลา
จำกัด และจากมติที่ประชุมคณะกรรมการบริษัทครั้งที่ 12/2550 เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน 2550
ที่ประชุมได้มติเป็นเอกฉันท์ให้ขายหุ้นที่ร่วมลงทุนใน บริษัท ภูเก็ต เพนนินซูลา จำกัด
ออกโดยจะต้องดำเนินการให้เป็นไปตามข้อกำหนดในสัญญา และไม่ทำให้บริษัทได้รับความเสียหาย
และมอบหมายให้ นายกมล เอี้ยวศิวิกูล ประธานกรรมการ เป็นผู้พิจารณา เจรจาหลักเกณฑ์
และเงื่อนไขการขายหุ้นทั้งหมด โดยต้องนำเสนอต่อคณะกรรมการตรวจสอบ และคณะกรรมการบริษัท
เพื่อพิจารณาอนุมัติ และจะทำการเปิดเผยผ่านตลาดหลักทรัพย์ฯ ก่อนการดำเนินการต่อไป
อย่างไรก็ดี
ในช่วงระหว่างรอการขายเงินลงทุนออกในระหว่างที่โรงแรมยังมิได้เปิดดำเนินการอย่างเป็นทางการนั้น
อาจส่งกระทบต่อการลดลงของมูลค่าเงินลงทุนในบริษัทภูเก็ต เพนนินซูลา จำกัด

ระหว่างปี 2552 คณะกรรมการบริษัท มีมติให้โอนเงินลงทุนบริษัท ภูเก็ต เพนนินซูลา จำกัด
ไปเป็นเงินลงทุนระยะยาวอื่น

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2553 ข้อพิพาทดังกล่าวยังไม่สามารถหาข้อยุติได้
ทำให้บริษัทยังไม่สามารถประเมินผลขาดทุนที่อาจเกิดขึ้นจากเงินลงทุนดังกล่าวได้

6. ความเสี่ยงจากการให้เงินกู้ยืมกับบุคคลอื่น

ในช่วงที่ผ่านมา บริษัทได้มีการนำเงินสภาพคล่องส่วนเกินปล่อยกู้ให้กับบุคคลอื่น
เพื่อหาผลประโยชน์ที่เหนือกว่าดอกเบี้ยเงินฝากปกติให้กับบริษัท โดยในปี 2553
บริษัทมีเงินกู้ให้กับบุคคลอื่น และดอกเบี้ยค้างรับคงเหลือเป็นจำนวนทั้งสิ้น 7.87 ล้านบาท
ซึ่งเกิดจากการปล่อยกู้ให้กับคุณอัครเทพ โกโรวารา ในอัตราดอกเบี้ยร้อยละ 15 ต่อปี
โดยมีบุคคลค้ำประกัน และมีโฉนดที่ดินเป็นหลักประกันซึ่งมีกำหนดชำระคืนในเดือน ธันวาคม 2553

จากการให้เงินกู้ยืมกับบุคคลดังกล่าว บริษัทอาจมีความเสี่ยงจากการไม่ได้รับเงินต้น หรือดอกเบี้ยคืน
หรือได้รับเงินต้น หรือดอกเบี้ยคืนล่าช้า อย่างไรก็ตาม
การปล่อยกู้ดังกล่าวทุกรายการผ่านการพิจารณาของคณะกรรมการตรวจสอบ
และคณะกรรมการบริษัทก่อนการอนุมัติให้กู้ยืมทุกครั้ง รวมทั้งมีการขอหลักทรัพย์
และ/หรือบุคคลค้ำประกันสำหรับเงินให้กู้ทุกๆ รายการ ซึ่งสามารถลดความเสี่ยงในเรื่องดังกล่าวได้
โดยปัจจุบันลูกหนี้ยินยอมโอนที่ดินหลักประกันดังกล่าวให้บริษัท
เพื่อเพิ่มความหนักแน่นในหลักประกันการชำระหนี้ และตามบันทึกข้อตกลง
บริษัทมีหน้าที่ต้องโอนคืนหลักประกันให้กับลูกหนี้
เมื่อลูกหนี้ได้ชำระคืนเงินต้นพร้อมดอกเบี้ยครบถ้วนแล้ว

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2553 บริษัทไม่มีการอนุมัติขยายเวลาชำระหนี้ดังกล่าวอีก
แต่อย่างไรก็ดีหลักประกันดังกล่าวยังคงมีมูลค่าสูงกว่ามูลหนี้ทั้งหมด

7. ความเสี่ยงจากการผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ

บริษัทจำหน่ายสินค้าเกือบทั้งหมดไปยังตัวแทนจำหน่ายสินค้าในต่างประเทศ
ทำให้มีรายได้เป็นเงินตราต่างประเทศ จึงอาจพิจารณาได้ว่า
บริษัทมีความเสี่ยงจากความผวนผันของอัตราแลกเปลี่ยน อย่างไรก็ตาม ในระยะเวลาที่ผ่านมา
ความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนอยู่ในขอบเขตที่บริษัทสามารถควบคุม และบริหารจัดการได้
ดังนั้นบริษัทจึงยังมิได้มีการนำเครื่องมือป้องกันความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนมาใช้แต่อย่างใด

อย่างไรก็ดี บริษัทมีนโยบายติดตามแนวโน้มการเปลี่ยนแปลงของอัตราแลกเปลี่ยนเป็นประจำ
โดยอาศัยจากประสบการณ์ของผู้บริหาร และข่าวสารเศรษฐกิจที่เปิดเผยโดยทั่วไป
รวมทั้งมีการวางแผนที่จะนำเครื่องมือทางการเงินมาใช้เพื่อป้องกันความเสี่ยงของการเปลี่ยนแปลงของอัตราแลกเปลี่ยน
เช่น การทำสัญญาแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ หรือการซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า
และการเปลี่ยนนโยบายราคาให้มีการขายในรูปสกุลเงินบาทมากขึ้นเป็นต้น
ทั้งนี้บริษัทจะพิจารณาตามความเหมาะสม และความจำเป็น โดยเปรียบเทียบจากระดับ
และโอกาสของการเกิดความเสี่ยงดังกล่าวกับค่าใช้จ่ายของการใช้เครื่องมือทางการเงิน