1.  นโยบายและภาพรวมในการประกอบกิจการ

  บริษัท ปุ๋ยเอ็นเอฟซี จำกัด (มหาชน) (“บริษัท”) เริ่มก่อตั้งครั้งแรกใช้ชื่อว่า บริษัท ปุ๋ยแห่งชาติ
  จำกัด ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน 2525
  (ภายใต้โครงการปุ๋ยแห่งชาติของทางภาครัฐบาล)
  โดยเป็นการร่วมทุนระหว่างภาครัฐและภาคเอกชนเพื่อทำการผลิตปุ๋ยเชิงประกอบ
  เพื่อทดแทนการนำเข้าปุ๋ยเคมีจากต่างประเทศ
  มีที่ตั้งของโครงการอยู่ที่นิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุดจังหวัดระยอง
  และมีทุนจดทะเบียนเริ่มแรกจำนวน 50 ล้านบาท
  และได้รับการส่งเสริมการลงทุนจากคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน (BOI)

  ต่อมาในเดือนมกราคม 2536
  บริษัทได้เริ่มจำหน่ายปุ๋ยเข้าสู่ตลาดโดยการนำเข้าปุ๋ยเคมีสำเร็จรูปมาจำหน่ายภายใต้เครื่องหมายการค้า
  “ปุ๋ยแห่งชาติ”
  เพื่อเป็นการสร้างฐานการตลาดในระยะแรกก่อนที่บริษัทจะทำการผลิตและจำหน่ายจากโรงงานของบริษัท
  บริษัทได้ยื่นเรื่องต่อกระทรวงพาณิชย์เพื่อขอเพิ่มทุนจดทะเบียนจาก 2,250 ล้านบาท เป็น 4,000
  ล้านบาท เมื่อวันที่ 13 ตุลาคม 2538 และได้แปรสภาพเป็นบริษัทมหาชนโดยใช้ชื่อว่า บริษัท
  ปุ๋ยแห่งชาติ จำกัด (มหาชน) และตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
  ได้รับเข้าเป็นสมาชิกตั้งแต่วันที่ 26 สิงหาคม 2539

  ในปี 2540 บริษัทได้ประสบปัญหาการขาดสภาพคล่อง อันสืบเนื่องมาจากการลดค่าเงินบาท
  และต่อเนื่องกับสภาวะเศรษฐกิจตกต่ำซึ่งเป็นปัญหากับทุกประเทศทั่วโลกนับแต่ปี 2541 เป็นต้นมา
  บริษัทได้เริ่มก่อสร้างโรงงานในปี 2538 และมีกำหนดการก่อสร้างแล้วเสร็จในเดือนเมษายน
  2540 แต่ผู้รับเหมาก่อสร้างล่าช้า ไม่สามารถส่งมอบงานได้ตามกำหนดสัญญา
  จนกระทั่งรัฐบาลประกาศลดค่าเงินบาท
  ส่งผลให้บริษัทไม่สามารถเบิกถอนเงินกู้เพื่อก่อสร้างโรงงานในส่วนที่เหลือได้
  บริษัทจึงต้องจัดสรรเงินทุนหมุนเวียนอื่นที่มีอยู่มาใช้ในการก่อสร้างโรงงานจนแล้วเสร็จ
  เมื่อเริ่มการผลิตก็ประสบปัญหาไม่สามารถผลิตได้ตามกำลังการผลิตและเทคนิคที่ออกแบบไว้
  อีกทั้งเงินทุนหมุนเวียนที่เหลือมิได้เป็นไปตามแผนที่วางไว้ทำให้ไม่สามารถผลิตปุ๋ยได้ตามต้องการ
  การดำเนินงานของบริษัทในช่วงต้นไม่ได้ผลเต็มประสิทธิภาพเกิดต้นทุนการผลิตต่อหน่วยสูง
  ประกอบกับการเปิดตลาดการขายในช่วงต้น มีค่าใช้จ่ายในการส่งเสริมการขายสูง
  ก่อให้เกิดผลขาดทุนในการดำเนินการอย่างต่อเนื่อง
  จนกระทั่งต้องเข้าสู่กระบวนการฟื้นฟูกิจการของศาลล้มละลายกลาง โดย สถาบันการเงินเจ้าหนี้
  อันได้แก่ บรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทย และธนาคารไทยพาณิชย์ จำกัด (มหาชน)
  ได้ตัดสินใจสรรหากลุ่มผู้ร่วมทุนใหม่ก่อนเข้ากระบวนการฟื้นฟูกิจการ ซึ่งได้แก่กลุ่มร่วมทุน CHINA
  XIYANG GROUP AND THAIPICON GROUP บริษัทได้เห็นชอบร่วมกับสถาบันการเงินเจ้าหนี้
  และกลุ่มผู้ร่วมทุนใหม่ที่จะดำเนินการยื่นคำร้องขอต่อศาลเพื่อขอฟื้นฟูกิจการ

  ศาลล้มละลายกลางได้มีคำสั่งเมื่อวันที่ 8 กันยายน 2546 คดีหมายเลขแดงที่ 1587/2546
  ให้ฟื้นฟูกิจการของบริษัท ปุ๋ยแห่งชาติ จำกัด (มหาชน) ลูกหนี้ พร้อมทั้งแต่งตั้งบริษัท
  ซี.เจ.มอร์แกน จำกัด ซึ่งตั้งอยู่เลขที่ 193/35 อาคารเลครัชดา ออฟฟิส คอมเพล็กซ์ ชั้น 10
  ถนนรัชดาภิเษก แขวงคลองเตย เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร
  เป็นผู้ทำแผนฟื้นฟูกิจการของลูกหนี้

  ต่อมา เมื่อวันที่ 30 ธันวาคม 2546
  ศาลล้มละลายกลางได้มีคำสั่งเห็นชอบด้วยแผนฟื้นฟูกิจการของบริษัท ปุ๋ยแห่งชาติ จำกัด (มหาชน)
  บรรดาสิทธิและอำนาจหน้าที่ของผู้ทำแผนตกเป็นของผู้บริหารแผน ตามมาตรา 90/58
  แห่งพระราชบัญญัติล้มละลาย พุทธศักราช 2483 และแต่งตั้งบริษัท ซี.เจ.มอร์แกน จำกัด
  เป็นผู้บริหารแผน หลังจากนั้นบริษัทได้ดำเนินการปรับโครงสร้างทุน แปลงหนี้เป็นทุน 583.76
  ล้านบาท และเรียกชำระเงินเพิ่มทุนจากกลุ่มผู้ร่วมทุนใหม่ จำนวน 1,838 ล้านบาท
  เพื่อนำมาชำระหนี้ตามแผน 1,588 ล้านบาทและนำมาใช้เป็นเงินทุนหมุนเวียนในกิจการ 250
  ล้านบาท พร้อมทั้งเปลี่ยนชื่อจาก “บริษัท ปุ๋ยแห่งชาติ จำกัด (มหาชน)” เป็น “บริษัท
  ปุ๋ยเอ็นเอฟซี จำกัด (มหาชน)”

  วันที่ 13 กันยายน 2547 การฟื้นฟูกิจการของบริษัท ได้ดำเนินการเป็นผลสำเร็จตามแผน
  ศาลจึงมีคำสั่งให้ยกเลิกการฟื้นฟูกิจการของบริษัท
  บรรดาอำนาจในการบริหารจัดการทรัพย์สินและกิจการของบริษัทจึงตกเป็นของคณะกรรมการ
  บริษัท ปุ๋ยเอ็นเอฟซี จำกัด (มหาชน) ดังเดิม

  ในเดือนกุมภาพันธ์ 2548 บริษัทเริ่มประสบปัญหาจากสภาพชำรุดทรุดโทรมของเครื่องจักรมีแก๊สรั่ว
  จากหน่วยผลิตกรดกำมะถันซึ่งมีผลกระทบกับมวลชนและสิ่งแวดล้อมรอบโรงงาน
  หลังจากนั้นเป็นต้นมา
  บริษัทต้องหยุดเดินเครื่องเพื่อซ่อมแซมเครื่องจักรในการผลิตปุ๋ยเคมีเป็นระยะๆ
  อีกทั้งผลผลิตที่ได้จากโรงงาน มีคุณภาพไม่คงที่สม่ำเสมอ
  ฝ่ายบริหารได้ขออนุมัติงบประมาณการซ่อมแซมเครื่องจักรหรือขออนุมัติหยุดการผลิตปุ๋ยเคมี
  คณะกรรมการได้มีมติให้ฝ่ายบริหารดำเนินการ 1) ทบทวนตรวจสอบสภาพเครื่องจักร
  เพื่อประเมินความสามารถในการผลิต 2)
  ให้ดำเนินการผลิตต่อจนกว่าวัตถุดิบจะหมดหรือเท่าที่สภาพเครื่องจักรจะสามารถผลิตได้ด้วยความปลอดภัย
  3) ให้ศึกษาทางเลือกเพิ่มเติมโดยมุ่งเน้นธุรกิจระยะยาว และการ
  ใช้ประโยชน์จากช่องทางการจัดจำหน่ายที่มีอยู่ นอกจากนี้
  คณะกรรมการมีมติเห็นชอบให้เพิ่มวัตถุประสงค์ ข้อที่ 26-28
  และแก้ไขหนังสือบริคณห์สนธิให้สอดคล้องกัน เพื่อให้บริษัทประกอบธุรกิจได้เพิ่มขึ้น
  แต่ในการประชุมวิสามัญผู้ถือหุ้น ครั้งที่ 1/ 2549
  ที่ประชุมผู้ถือหุ้นมีมติไม่อนุมัติการขอเพิ่มวัตถุประสงค์ในการดำเนินธุรกิจข้อที่ 26-28
  และการแก้ไขหนังสือบริคณห์สนธิให้สอดคล้องกัน

  วันที่ 22 มีนาคม 2549 บริษัท หลักทรัพย์ ซีมิโก้ จำกัด (มหาชน)
  ได้รายงานผลการศึกษาทางเลือก
  ในการประกอบกิจการปุ๋ยเคมีของบริษัทรวมทั้งผลการวิเคราะห์ความสมเหตุสมผลทางการเงินว่าในช่วงที่ผ่านมา
  บริษัทผลิตและขายได้ไม่ถึงจุดคุ้มทุน หากยังผลิตต่อก็จะทำให้เกิดผลขาดทุนทุกตันที่ขาย
  คณะกรรมการบริษัทจึงเห็นควรระงับการผลิตไว้เป็นการชั่วคราวเพื่อรักษากระแสเงินสดของบริษัทและให้ทำการศึกษาทางด้านเทคนิคการผลิตเพิ่มเติม
  ซึ่งฝ่ายบริหารได้รายงานให้ผู้ถือหุ้นรับทราบในการประชุมสามัญผู้ถือหุ้นประจำปี 2549
  ที่ประชุมผู้ถือหุ้นมีมติที่เป็น สาระสำคัญคือ
  รับทราบผลการศึกษาทางเลือกในการประกอบกิจการปุ๋ยเคมีของบริษัทรวมทั้งผลการวิเคราะห์ความสมเหตุสมผลทางการเงินจากที่ปรึกษาทางการเงิน
  บริษัท หลักทรัพย์ ซีมิโก้ จำกัด (มหาชน) แต่ไม่อนุมัติการขอเพิ่มวัตถุประสงค์ข้อที่ 26-28
  และการแก้ไขหนังสือบริคณห์สนธิให้สอดคล้องกัน

  จากสภาพโรงงานที่ชำรุดทรุดโทรมมาก บริษัทจึงต้องจัดให้มีการประเมินทรัพย์สินใหม่เพื่อบันทึก
  ผลการด้อยค่าตามมาตรฐานการบัญชี ฉบับที่ 36
  บริษัทได้รับรายงานการประเมินทรัพย์สินจากผู้ประเมินอิสระในวันที่ 24 มกราคม 2550
  ซึ่งระบุว่าราคายุติธรรมของทรัพย์สินที่โรงงานมีมูลค่าต่ำกว่ามูลค่าทางบัญชี
  ดังนั้นบริษัทจึงต้องบันทึกผลขาดทุนจากการด้อยค่าในงบการเงิน สำหรับปีสิ้นสุดวันที่ 31 ธันวาคม
  2549

  วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2550 ที่ปรึกษาอิสระทางด้านเทคนิค รศ.จรูญ มหิทธาฟองกุล
  อาจารย์ประจำภาควิชาวิศวกรรมอุตสาหการ คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
  ได้รายงานผลการศึกษาว่าการที่บริษัทจะลงทุนปรับปรุงแก้ไขโรงงาน กล่าวคือ
  ก่อสร้างหอดูดซับก๊าซ การพ่นวัสดุกันไฟอาคาร การติดตั้งปั๊มหมุนเวียนกรด
  และซ่อมแซมเครื่องจักรอุปกรณ์ที่เสียหาย รวมเป็นเงินประมาณ 238 ล้านบาทนั้น
  ยังไม่สามารถแก้ไขเครื่องจักรให้ดำเนินการได้
  เนื่องจากยังมีความเสียหายภายในเครื่องจักรซึ่งประเมินเป็นมูลค่าซ่อมแซมเบื้องต้นอีกประมาณ
  170 ล้านบาท และแม้ดำเนินการซ่อมแซมดังกล่าวทั้งหมดแล้ว
  โรงงานก็จะสามารถผลิตปุ๋ยเชิงประกอบได้ไม่เกิน 550,000 ตันต่อปี อย่างแน่นอน ทั้งนี้
  เนื่องจากการปรับปรุงเครื่องจักรดังกล่าวเป็นเพียงการทำให้สามารถใช้งานได้
  ไม่ใช่การปรับปรุงเครื่องจักรให้ดีขึ้นหรือมีประสิทธิภาพเหมือนเครื่องจักรใหม่แต่อย่างใดนอกจากนั้นการดำเนินงานผลิตปุ๋ยเคมีเชิงประกอบต่อไปยังมีความเสี่ยงต่อความปลอดภัยและสิ่งแวดล้อมตลอดจนชุมชนรอบข้าง
  ดังนั้นบริษัทอาจจำเป็นต้องหยุดการผลิตปุ๋ยเคมีจากการใช้เครื่องจักรและอุปกรณ์ที่มีอยู่เดิมต่อไป
  ฝ่ายบริหารได้เรียนให้ผู้ถือหุ้นรับทราบในการประชุมสามัญผู้ถือหุ้น ประจำปี 2550 เมื่อวันที่ 26
  เมษายน 2550
  ซึ่งที่ประชุมผู้ถือหุ้นมีมติรับทราบผลการศึกษาของที่ปรึกษาทางการเงินและที่ปรึกษาทางเทคนิค
  โดยบริษัทจะนำข้อมูลไปศึกษาเพิ่มเติมถึงแผนงานในอนาคตแล้วนำมาเสนอผู้ถือหุ้นพิจารณาต่อไป

  ในไตรมาสที่ 3 ปี 2550 จากสภาพโรงงานชำรุดทรุดโทรมมากยิ่งขี้น
  บริษัทจึงต้องจัดให้มีการประเมินทรัพย์สินโดยประเมินทรัพย์สินส่วนที่จะใช้งานในอนาคตด้วยวิธีคิดจากต้นทุนทดแทนสุทธิ
  และประเมิน
  ส่วนที่ไม่ใช้งานในอนาคตด้วยวิธีเปรียบเทียบกับราคาตลาดและวิธีคิดจากต้นทุนประกอบกันเพื่อหามูลค่าตลาดหรือมูลค่ายุติธรรมเปรียบเทียบกับมูลค่าทางบัญชี
  ซึ่งพบว่าราคาประเมินสุทธิต่ำกว่ามูลค่าทางบัญชี บริษัท
  จึงต้องบันทึกผลขาดทุนจากการด้อยค่าของทรัพย์สินส่งผลให้บริษัทมีหนี้สินมากกว่าทรัพย์สิน
  จึงต้องเข้าสู่กระบวนการฟื้นฟูกิจการอีกครั้งหนึ่งซึ่งศาลล้มละลายกลางได้มีคำสั่งยกคำร้องขอฟื้นฟูกิจการเมื่อวันที่
  29 ตุลาคม 2550

  วันที่ 4 เมษายน 2551 บริษัท เอเชีย โพลีแซคส์ จำกัด
  ซึ่งเป็นเจ้าหนี้การค้าค่ากระสอบปุ๋ยได้ยื่นคำร้องขอให้บริษัทฟื้นฟูกิจการผ่านศาลล้มละลายกลางโดยขอให้บริษัทเป็นผู้ทำแผนเอง
  ซึ่งศาลล้มละลายกลาง ได้รับคำร้องเมื่อวันที่ 11 เมษายน 2551
  และนัดไต่สวนคำร้องขอฟื้นฟูกิจการในวันที่ 9 มิถุนายน 2551
  ต่อมาศาลล้มละลายกลางได้มีคำสั่งยกคำร้องขอฟื้นฟูกิจการเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน 2551

  วันที่ 23 พฤษภาคม 2551 การนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยหรือ กนอ.
  ได้บอกเลิกสัญญาเช่าที่ดินเพื่อการอุตสาหกรรมที่นิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุดมีพื้นที่จำนวน 650 ไร่
  ซึ่งเป็นที่ตั้งของโรงงานผลิตปุ๋ยเคมี ของบริษัท โดยอ้างเหตุผลว่า
  บริษัทมิได้ใช้ที่ดินให้เป็นไปตามวัตถุประสงค์แห่งสัญญาเช่า
  และบอกเลิกสัญญาร่วมดำเนินงานเพื่อการพัฒนาพื้นที่ก่อสร้างท่าเทียบเรือกับบริษัท
  ซึ่งบริษัทได้คัดค้านการบอกเลิกสัญญากับ กนอ.
  เนื่องจากบริษัทเห็นว่าการบอกเลิกสัญญาดังกล่าวไม่ถูกต้อง
  ไม่ชอบด้วยกฎหมายและไม่เป็นธรรมกับบริษัท

  วันที่ 28 กรกฎาคม 2551 บริษัท ปุ๋ยเอ็นเอฟซี จำกัด (มหาชน) ได้ยื่นคำร้องขอฟื้นฟูกิจการต่อ
  ศาลล้มละลายกลาง ซึ่งศาลได้รับคำร้องขอฟื้นฟูกิจการดังกล่าวในวันที่ 29 กรกฎาคม 2551
  และนัดไต่สวน คำร้องในวันที่ 1 กันยายน 2551

  วันที่ 13 สิงหาคม 2551 ได้จัดการประชุมวิสามัญผู้ถือหุ้น ครั้งที่ 1/2551 ณ ห้อง Meeting
  Room 1, 2 โซนบี ศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ โดยมีวาระสำคัญดังนี้

-   รายงานปัญหาการดำเนินงานของบริษัทฯ ให้ผู้ถือหุ้นรับทราบ
    เรื่องที่กนอ.บอกเลิกสัญญาเช่าที่ดินฯ
    ผู้ถือหุ้นรายหนึ่งเสนอให้ที่ประชุมเปลี่ยนวาระการประชุมจากวาระเพื่อทราบ
    เป็นวาระเพื่อพิจารณา เพราะถือว่าเป็นเรื่องที่สำคัญมาก ประธานที่ประชุมจึงต้องขอให้
    ที่ประชุมลงมติโดยใช้เสียงข้างมากในการขอเปลี่ยนวาระ ซึ่งที่ประชุมมีมติ
    รับทราบรายงานปัญหาการดำเนินงานของบริษัทฯ
    และลงมติขอเปลี่ยนวาระจากการรายงานปัญหา การดำเนินงานของบริษัทฯ ให้ผู้ถือหุ้นรับทราบ
    เป็นวาระเพื่อพิจารณาอนุมัติแนวทาง ให้บริษัทฯ เข้าเจรจาในเรื่องสัญญาเช่าที่ดินฯ
    และสัญญาร่วมดำเนินงานฯ ในฐานะคู่สัญญากับการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย
    ด้วยคะแนนเสียงข้างมาก ทั้งนี้ ที่ประชุมยังมีมติอนุมัติแนวทางให้บริษัทฯ
    เข้าเจรจาในเรื่องสัญญาเช่าที่ดินฯ และสัญญาร่วมดำเนินงานฯ
    ในฐานะคู่สัญญากับการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย ตามที่คณะกรรมการเห็นสมควร
    และหากไม่สามารถหาข้อยุติได้ก็ให้ใช้สิทธิตามกระบวนการยุติธรรมและทางศาลต่อไป

-   พิจารณาอนุมัติให้แก้ไขเพิ่มเติมวัตถุประสงค์ของบริษัทในหนังสือบริคณห์สนธิของบริษัทฯ
    เพื่อความชัดเจน โดยที่ประชุมมีมติ อนุมัติให้แก้ไขเพิ่มเติมวัตถุประสงค์ของบริษัทจาก 25 ข้อ
    เป็น 31 ข้อตามที่เสนอ พร้อมทั้งแก้ไขหนังสือบริคณห์สนธิของบริษัท ข้อ 3 ให้สอดคล้องกัน

  วันที่ 28 มกราคม 2552 ศาลล้มละลายกลางได้มีคำสั่งให้ฟื้นฟูกิจการของ บริษัท ปุ๋ยเอ็นเอฟซี
  จำกัด (มหาชน) และแต่งตั้งบริษัท ปุ๋ยเอ็นเอฟซี จำกัด (มหาชน) เป็นผู้ทำแผนฟื้นฟูกิจการ
  ดังนั้นนับแต่วันที่ ศาลมีคำสั่งให้ฟื้นฟูกิจการ เป็นต้นไป
  อำนาจหน้าที่ในการจัดการกิจการและทรัพย์สินของบริษัท
  และบรรดาสิทธิตามกฎหมายของผู้ถือหุ้นของบริษัท เว้นแต่สิทธิที่จะได้รับเงินปันผล
  ตกแก่ผู้ทำแผนตามมาตรา 90/25 แห่งพระราชบัญญัติล้มละลาย พุทธศักราช 2483

  วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2552 บริษัท ปุ๋ยเอ็นเอฟซี จำกัด (มหาชน) ในฐานะผู้ทำแผน
  รับมอบทรัพย์สิน ดวงตรา สมุดบัญชี เอกสารเกี่ยวกับทรัพย์สิน หนี้สิน
  และกิจการของลูกหนี้จากคณะกรรมการบริษัท

  วันที่ 21 เมษายน 2552 ประกาศเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ เรื่อง
  คำสั่งให้ฟื้นฟูกิจการและตั้งบริษัท ปุ๋ยเอ็นเอฟซี จำกัด (มหาชน) เป็นผู้ทำแผน
  ได้ถูกประกาศในราชกิจจานุเบกษา และเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์
  ได้เริ่มส่งประกาศเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ เรื่อง คำสั่งให้ฟื้นฟูกิจการและตั้งผู้ทำแผน บริษัท
  ปุ๋ยเอ็นเอฟซี จำกัด (มหาชน)
  ให้กับเจ้าหนี้ของบริษัทแล้วพร้อมทั้งแจ้งให้เจ้าหนี้มายื่นคำขอรับชำระหนี้ภายใน 1 เดือน
  นับแต่วันโฆษณาคำสั่งนี้ (ครบกำหนดยื่นคำขอรับชำระหนี้ในวันที่ 21 พฤษภาคม 2552)

  วันที่ 22 พฤษภาคม 2552 บริษัทได้ยื่นคำร้องขออนุญาตจำหน่ายสิทธิการเช่าพื้นที่บางส่วนจำนวน
  110 ไร่ โดยได้รับค่าตอบแทนต่อศาลล้มละลายกลาง เพื่อให้ บริษัท กรุงเทพ ซินธิติกส์ จำกัด
  ได้ทำสัญญา เช่าที่ดินโดยตรงกับการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย (“กนอ.”)
  และศาลล้มละลายกลางได้นัดไต่สวน คำร้องในวันที่ 30 มิถุนายน 2552

  วันที่ 30 มิถุนายน 2552 มีผู้ทำแผน ทนายของผู้ทำแผน เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์
  และเจ้าหนี้จำนวน 11 ราย มาศาล และเจ้าหนี้จำนวน 5 ราย จาก 11 รายที่มาศาล
  ได้ยื่นคำคัดค้านเรื่องการจัดการเงินค่าตอบแทน จากการจำหน่ายสิทธิการเช่าของบริษัท
  เมื่อศาลได้ตรวจสำนวนประกอบแล้วพบว่า หมายนัดและสำเนาคำร้อง ที่ต้องส่งให้เจ้าหนี้จำนวน
  33 รายนั้น ยังส่งให้เจ้าหนี้ได้ไม่ครบถ้วน
  จึงให้เลื่อนวันนัดพิจารณาไต่สวนฝ่ายผู้ร้องและเจ้าหนี้ผู้คัดค้านทั้งหมดเป็นวันที่ 14 กรกฎาคม
  2552 โดยบริษัทในฐานะผู้ร้องต้องจัดส่งเอกสารให้เจ้าหนี้รับทราบหมายนัด สำเนาคำร้อง
  และให้บริษัทนำหลักฐานการรับเอกสารของเจ้าหนี้ไปแสดงต่อศาลในวันนัดไต่สวนด้วย

  วันที่ 14 กรกฎาคม 2552 มีผู้ทำแผน ทนายของผู้ทำแผน
  เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์และเจ้าหนี้จำนวน 12 รายมาศาล และมีผู้คัดค้านจำนวน 5 ราย
  เช่นเดียวกับการพิจารณาคำร้องในวันที่ 30 มิถุนายน 2552
  ในวันนี้ทนายของผู้ทำแผนได้ยื่นคำร้องขอแก้ไขคำร้องขออนุญาตฯ
  ในส่วนของการจัดสรรเงินเพื่อให้มีข้อเท็จจริง
  ตรงกับบันทึกถ้อยคำยืนยันข้อเท็จจริงของผู้ทำแผนฉบับลงวันที่ 3 กรกฎาคม 2552
  ที่ยื่นต่อศาลล้มละลายกลาง ศาลจึงมีคำสั่งให้เลื่อนวันนัดไต่สวนคำร้องเป็นวันที่ 30 กรกฎาคม
  2552

  วันที่ 17 กรกฎาคม 2552 บริษัทในฐานะผู้ทำแผนได้ยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลาการนำส่งแผน
  ฟื้นฟูกิจการ ครั้งที่ 1 จากกำหนดเดิมคือภายในวันที่ 21 กรกฎาคม 2552 ไปอีก 1 เดือน

  วันที่ 30 กรกฎาคม 2552 มีผู้ทำแผน ทนายของผู้ทำแผน
  เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์และเจ้าหนี้จำนวน 12 รายมาศาล และมีผู้คัดค้านจำนวน 5 ราย
  เช่นเดียวกับการพิจารณาคำร้องในครั้งก่อนๆ ผู้ทำแผน ได้ขอนำสืบพยานฝ่ายผู้ร้องจำนวน 3
  รายโดยมีเจ้าหนี้รายที่ 9 , เจ้าหนี้รายที่ 13, เจ้าหนี้รายที่ 18 ถามค้านพยาน
  และศาลได้นัดฟังคำสั่งในวันที่ 25 สิงหาคม 2552

  วันที่ 17 สิงหาคม 2552
  บริษัทในฐานะผู้ทำแผนได้ยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลาส่งแผนฟื้นฟูกิจการ ครั้งที่ 2 ไปอีก 1
  เดือน พร้อมทั้งได้ยื่นคำแถลงการณ์ปิดคดี กรณีขออนุญาตตามมาตรา 90/12 (9)
  เพื่อขอจำหน่ายสิทธิการเช่าที่ดินบางส่วนโดยมีค่าตอบแทน

  วันที่ 25 สิงหาคม 2552 ศาลล้มละลายกลางได้มีคำสั่งตามคำร้องขออนุญาตตามมาตรา
  90/12(9) ให้บริษัทในฐานะลูกหนี้สละหรือจำหน่ายสิทธิการเช่าที่ดินจำนวน 110 ไร่
  ที่ลูกหนี้เช่าจาก กนอ. เพื่อให้บริษัท กรุงเทพ ซินธิติกส์ จำกัด และ/หรือ
  บริษัทในเครือเช่าที่ดินดังกล่าวกับ กนอ. ต่อจากลูกหนี้ โดยบริษัท กรุงเทพ ซินธิติกส์ จำกัด
  และ/หรือ
  บริษัทในเครือจะชำระค่าตอบแทนจากการคืนสิทธิการเช่าพื้นที่ดังกล่าวให้แก่ลูกหนี้เป็นเงิน
  4,000,000 บาทต่อไร่ รวมเป็นค่าตอบแทนทั้งสิ้น 440,000,000 บาท
  ก่อนที่ศาลจะมีคำสั่งเห็นชอบ ด้วยแผนได้
  โดยกำหนดให้ผู้ทำแผนจัดสรรเงินที่ได้จากการจำหน่ายสิทธิการเช่าจำนวน 440,000,000 บาท
  ออกเป็น 2 ส่วน

-   ส่วนแรกไม่เกิน 120,000,000 บาท ให้ฝากไว้ที่ศาลล้มละลายกลางเพื่อรอจ่ายให้กับ กนอ.
    ก่อนเจ้าหนี้รายอื่น

-   ส่วนที่ 2 ประมาณ 320,000,000 บาท
    ให้ผู้ทำแผนนำมาฝากไว้ที่ศาลล้มละลายกลางโดยหากมีความจำเป็นเพื่อความอยู่รอดหรือดำรงอยู่ของกิจการลูกหนี้
    ก็ให้ผู้ทำแผนยื่นคำร้อง ขออนุญาตศาลเบิกใช้ หรือเบิกถอนเงินเป็นคราวๆ ไป
    โดยศาลจะพิจารณาให้เบิกใช้หรือ เบิกถอนได้ตามที่ศาลเห็นสมควร
    เพื่อความอยู่รอดหรือความดำรงคงอยู่ของกิจการของลูกหนี้เท่านั้น
    และเมื่อแผนฟื้นฟูผ่านความเห็นชอบจากที่ประชุมเจ้าหนี้และศาลล้มละลายกลางแล้ว
    ก็ให้ผู้บริหารแผนมาเบิกเงินที่เหลือทั้งหมดจากศาลไปใช้จ่ายตามแผนฟื้นฟูกิจการ

  วันที่ 1 กันยายน 2552 บริษัทได้ลงนามบันทึกข้อตกลงกับ กนอ.
  เพื่อคืนพื้นที่เช่าในนิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด ที่ดินแปลงที่ I-20/1
  บางส่วนจำนวนตามที่รังวัดได้ประมาณ 108 ไร่ 2 งาน 28.94 ตารางวา
  ทำให้ที่ดินตามสัญญาเช่าเพื่อการอุตสาหกรรม เลขที่ 3-2535-นพ. ลงวันที่ 18 กันยายน 2535
  (สัญญาเช่าเดิม) คงเหลือเนื้อที่เพียง 541 ไร่ 1 งาน 76.66 ตารางวา
  โดยบริษัทได้รับเงินค่าตอบแทนการจำหน่ายสิทธิการเช่าจาก บริษัท บีเอสที เลเท็กซ์ จำกัด
  (“BSTL”) และได้นำเงินดังกล่าวฝากไว้ที่ศาลล้มละลายกลางทั้งจำนวน พร้อมกันนี้ทาง กนอ.
  ได้ลงนามสัญญาเช่าที่ดิน กับ BSTL เป็นที่เรียบร้อยแล้ว

  วันที่ 3 กันยายน 2552
  บริษัทได้ยื่นคำร้องขอเบิกเงินจากศาลล้มละลายกลางเพื่อนำมาจ่ายภาระหนี้
  ค้างชำระตามคำสั่งศาลให้กับ กนอ. จำนวนเงิน 116,807,147.04 บาท และค่าเช่าที่ดินปีที่
  18 ตามสัญญาที่จะ ถึงกำหนดชำระในวันที่ 4 กันยายน 2552 จำนวนเงิน 20,428,593.45
  บาทโดยขอเบิกเงินในวันที่ 7 กันยายน 2552 แต่ศาลล้มละลายกลางได้จ่ายเช็คให้กับทาง กนอ.
  ในวันที่ 9 กันยายน 2552 ดังนั้นบริษัทจึงต้องเสียค่าปรับให้กับ กนอ.
  เพิ่มเติมจากเงินที่เบิกจากศาล

  วันที่ 18 กันยายน 2552 ทางธนาคาร กรุงศรีอยุธยา จำกัด (มหาชน)
  ทำการปลดหลักประกันบางส่วน คือ ปลดจำนำสิทธิการเช่า จำนวน 13 โฉนด
  และปลดจำนองอาคารและสิ่งปลูกสร้างจำนวน 15 หลังที่ตั้งอยู่บนพื้นที่ 108 ไร่ 2 งาน 28.94
  ตารางวา

  วันที่ 21 กันยายน 2552
  บริษัทในฐานะผู้ทำแผนได้นำส่งแผนฟื้นฟูกิจการต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์
  และเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ได้กำหนดวันนัดประชุมเจ้าหนี้เพื่อพิจารณาแผนในวันที่ 18 พฤศจิกายน
  2552

  วันที่ 5 ตุลาคม 2552 บริษัทยื่นคำร้องขอเบิกเงินค่าภาษีมูลค่าเพิ่มจำนวนเงินประมาณ 30.40
  ล้านบาท จาก ศาลล้มละลายกลางโดยขอให้ศาลจัดทำเช็ค สั่งจ่าย “กรมสรรพากร” ภายในวันที่
  15 ตุลาคม 2552

  วันที่ 18 พฤศจิกายน 2552 ประชุมเจ้าหนี้ มีผู้ยื่นคำร้องขอแก้ไขแผน 2 ราย คือ
  บริษัทในฐานะผู้ทำแผนและการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย
  โดยที่ประชุมเจ้าหนี้มีมติไม่ให้แก้ไขแผนตามคำร้องขอแก้ไขแผน ฟื้นฟูกิจการของ กนอ.
  ในสัดส่วนร้อยละ 81.97 ของเจ้าหนี้ผู้มีสิทธิออกเสียง
  และเจ้าหนี้มีมติให้แก้ไขแผนตามคำร้องขอแก้ไขแผนฟื้นฟูกิจการของบริษัทในฐานะผู้ทำแผนในสัดส่วนร้อยละ
  83.03 ของเจ้าหนี้ผู้มีสิทธิออกเสียง

  จากนั้น เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ได้ให้ที่ประชุมเจ้าหนี้
  พิจารณาและลงมติพิเศษว่าจะยอมรับแผนฟื้นฟูกิจการฉบับวันที่ 21 กันยายน 2552
  และแผนที่มีการแก้ไขหรือไม่ โดยเจ้าหนี้จำนวน 10 กลุ่มลงมติพิเศษยอมรับแผนฟื้นฟูกิจการ
  ฉบับวันที่ 21 กันยายน 2552 และคำร้องขอแก้ไขแผนของผู้ทำแผน ฉบับลงวันที่ 13 พฤศจิกายน
  2552 ในสัดส่วนร้อยละ 83.05 ของเจ้าหนี้ผู้มีสิทธิออกเสียง
  จึงเป็นกรณีที่ที่ประชุมเจ้าหนี้มีมติพิเศษยอมรับแผนและแผนที่มีการแก้ไข ตามมาตรา 90/46(2),
  90/48 และมาตรา 6 แห่ง พรบ. ล้มละลาย พ.ศ. 2483 ทั้งนี้
  ที่ประชุมเจ้าหนี้มีมติไม่เสนอตั้งคณะกรรมการเจ้าหนี้

  วันที่ 20 พฤศจิกายน 2552 บริษัทในฐานะผู้ทำแผนได้นำส่งแผนฟื้นฟูกิจการ (ฉบับแก้ไข) ลงวันที่
  18 พฤศจิกายน 2552 เสนอต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์เพื่อนำเสนอศาลล้มละลายกลาง

  วันที่ 3 ธันวาคม 2552 ศาลล้มละลายกลางออกหมายนัดกำหนดวันพิจารณาแผนฟื้นฟูกิจการ
  ในวันที่ 18 มกราคม 2553 เวลา 09.30 น.

  วันที่ 18 มกราคม 2553 มีเจ้าหนี้ จำนวน 2 ราย คือ ธนาคารไทยพาณิชย์ จำกัด (มหาชน)
  เจ้าหนี้รายที่ 8 และ บรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทย เจ้าหนี้รายที่ 19
  ยื่นคำร้องคัดค้านแผนฟื้นฟูกิจการ
  ศาลล้มละลายกลางจึงมีคำสั่งกำหนดวันนัดไต่สวนคำร้องคัดค้านแผนฟื้นฟูกิจการ ในวันที่ 16
  กุมภาพันธ์ 2553 เวลา 09.30 น. และในวันที่ 15 มีนาคม 2553 เวลา 09.30 น.

  วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2553 ศาลล้มละลายกลาง ได้ไต่สวนผู้ทำแผน
  โดยไม่มีเจ้าหนี้รายใดประสงค์จะสืบพยานอีก
  ศาลล้มละลายกลางจึงนัดฟังคำพิพากษา/คำสั่งในวันที่ 23 มีนาคม 2553 เวลา 09.30 น.

  วันที่ 23 มีนาคม 2553 ศาลล้มละลายกลางนัดฟังคำสั่ง
  โดยในวันดังกล่าวศาลได้กำหนดประเด็นเรื่องความเป็นเจ้าหนี้มีประกันของเจ้าหนี้กลุ่มที่ 1
  (ธนาคารกรุงศรีอยุธยา จำกัด (มหาชน)) ตามแผนฟื้นฟูกิจการยังไม่มีความชัดเจน
  ศาลจึงให้ผู้มีส่วนได้เสียนำสืบพยานในเรื่องนี้เพิ่มเติมก่อน ดังนั้นจึงให้นัดสืบพยานเพิ่มเติมในวันที่
  2 เมษายน 2553 เวลา 09.30 น.

  วันที่ 2 เมษายน 2553 ศาลล้มละลายกลางมีความเห็นว่า
  หนังสือมอบสิทธิการเช่าที่ดินเป็นประกันระหว่างบริษัทกับธนาคารกรุงศรีอยุธยา จำกัด (มหาชน)
  ไม่ใช่เป็นหลักประกันตาม พรบ.ล้มละลาย พ.ศ.2483 ดังนั้น
  เงินที่ได้รับจากการจำหน่ายสิทธิการเช่าบางส่วน เจ้าหนี้ทุกรายควรได้รับชำระหนี้เท่าเทียมกัน

  วันที่ 26 และวันที่ 28 เมษายน 2553
  บริษัทในฐานะผู้ทำแผนได้ยื่นคำร้องขอแก้ไขแผนฟื้นฟูกิจการของลูกหนี้ครั้งที่ 2
  ในประเด็นเรื่องการจัดสรรเงินที่ได้จากการจำหน่ายสิทธิการเช่าที่จะจ่ายจากบัญชีเงินฝากประกันการชำระหนี้ให้กับเจ้าหนี้ทุกรายตามสัดส่วนของหนี้ค้างชำระของเจ้าหนี้แต่ละราย

  วันที่ 2 มิถุนายน 2553 ที่ประชุมเจ้าหนี้เห็นชอบด้วยแผนฟื้นฟูกิจการ บริษัท ปุ๋ยเอ็นเอฟซี จำกัด
  (มหาชน) ด้วยคะแนนเสียงร้อยละ 82.29

  วันที่ 7 มิถุนายน 2553 บริษัทในฐานะผู้ทำแผน ได้จัดส่งแผนฟื้นฟูกิจการ ฉบับลงวันที่ 2 มิถุนายน
  2553
  ซึ่งที่ประชุมเจ้าหนี้มีมติยอมรับแผนให้กับเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์และนำเสนอศาลล้มละลายกลางพิจารณาต่อไป

  วันที่ 17 มิถุนายน 2533 ศาลล้มละลายกลางนัดฟังคำสั่ง แต่ด้วยมีเจ้าหนี้จำนวน 2 ราย
  คือธนาคารไทยพาณิชย์ จำกัด (มหาชน) และบรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทย
  ได้ยื่นคำร้องคัดค้านแผนฟื้นฟูกิจการฉบับแก้ไขในประเด็นการชำระหนี้ที่ไม่ชัดเจนและแนวทางในการประกอบกิจการที่ไม่ชัดเจนและประเด็นการ
  Hair Cut หนี้ซ้ำกับแผนฟื้นฟูกิจการปี 2546
  บริษัทในฐานะผู้ทำแผนได้ยื่นบันทึกถ้อยคำข้อเท็จจริงหรือความเห็นชี้แจงประเด็นการคัดค้านแผนฟื้นฟูกิจการดังกล่าวต่อศาล
  ดังนั้นศาลจึงนัดฟังคำสั่งในวันที่ 7 กรกฎาคม 2553 เวลา 09.30 น.

  วันที่ 7 กรกฎาคม 2553
  ศาลล้มละลายกลางได้มีคำสั่งเห็นชอบด้วยแผนฟื้นฟูกิจการดังกล่าวและแต่งตั้งบริษัทเป็นผู้บริหารแผน
  ดังนั้น
  สิทธิและอำนาจหน้าที่ของผู้ทำแผนตกเป็นของผู้บริหารแผนตั้งแต่วันที่ผู้บริหารแผนได้ทราบคำสั่งศาล
  และในวันเดียวกันนี้ ศาลล้มละลายกลางได้มีคำสั่งอนุญาตตามคำร้องขอเบิกเงินส่วนที่เหลือจำนวน
  219,442,854.23 บาท ซึ่งทางเจ้าหน้าที่ศาลได้สั่งจ่ายเช็คให้กับบริษัทเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม
  2553 โดยบริษัทได้นำฝากเข้าบัญชีเงินฝากประกันการชำระหนี้ในวันดังกล่าวเรียบร้อยแล้ว
  และบริษัทจะต้องจัดสรรเงินจำนวนดังกล่าวให้กับเจ้าหนี้ตามแผนฟื้นฟูกิจการข้อ 8.2.13 จำนวน
  217,482,252.96 บาท ส่วนที่เหลือจำนวน 1,960,601.27 บาท
  บริษัทในฐานะผู้บริหารแผนเบิกถอนไว้เป็นเงินทุนหมุนเวียน

  วันที่ 6 สิงหาคม 2553 บริษัทในฐานะผู้บริหารแผน ได้ชำระหนี้ตามแผนฟื้นฟูกิจการ ข้อ 8.2.13
  การชำระหนี้จากบัญชีเงินฝากประกันการชำระหนี้ ให้กับเจ้าหนี้กลุ่มที่ 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7,
  8, 9 และ 12 จำนวนเงินทั้งสิ้น 208,108,141.78 บาท ส่วนที่เหลืออีก 9,347,111.18
  บาท เป็นของเจ้าหนี้กลุ่มที่ 6
  ซึ่งบริษัทได้ชำระหนี้ให้กับเจ้าหนี้จากเงินทุนหมุนเวียนแล้วและเจ้าหนี้กลุ่มที่ 12
  ซึ่งอยู่ระหว่างรอคำสั่งศาลล้มละลายกลางพิจารณาคำสั่ง

  วันที่ 5 กันยายน 2553
  บริษัทในฐานะผู้บริหารแผนได้เริ่มผ่อนชำระหนี้ตามแผนฟื้นฟูกิจการให้กับเจ้าหนี้กลุ่มที่ 12
  เป็นงวดแรก และนับถึงสิ้นปี 2554 ได้ผ่อนชำระหนี้แล้วรวม 6 งวด

  บริษัทต้องดำเนินการปรับโครงสร้างทุนตามแผนฟื้นฟูกิจการ ภายใน 180
  วันนับแต่วันเริ่มต้นแผนฟื้นฟูกิจการ (ภายในวันที่ 4 มกราคม 2554) สรุปได้ ดังนี้

-   วันที่ 17 สิงหาคม 2553 ยื่นคำร้องขอลดทุน/เพิ่มทุนจดทะเบียนต่อศาลล้มละลายกลาง

-   วันที่ 19 สิงหาคม 2553 ศาลมีคำสั่งอนุญาตตามคำร้องขอลดทุน/เพิ่มทุนจดทะเบียน
    (รับทราบคำสั่งวันที่ 25 สิงหาคม 2553)

-   วันที่ 6 กันยายน 2553 เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ออกประกาศเรื่อง
    แก้ไขเปลี่ยนแปลงข้อบังคับหรือข้อความในหนังสือบริคณห์สนธิ บริษัท ปุ๋ยเอ็นเอฟซี จำกัด
    (มหาชน)

1.  ลดทุนจดทะเบียนที่ยังไม่ได้เรียกชำระ
    โดยวิธีการตัดหุ้นจดทะเบียนที่จำหน่ายไม่ได้หรือยังไม่ได้จำหน่าย จำนวน 1,513,380,280
    บาท แบ่งเป็น 1,513,380,280 หุ้น มูลค่าหุ้นที่ตราไว้ 1 บาท คงเหลือทุนจดทะเบียน
    2,486,619,720 บาท แบ่งเป็น 2,486,619,720 หุ้น มูลค่าที่ตราไว้หุ้นละ 1 บาท

2.  ลดทุนจดทะเบียนชำระแล้ว โดยการลดมูลค่าหุ้นที่ตราไว้จาก 1 บาท เหลือ 0.16 บาท
    ซึ่งจะทำให้ทุนจดทะเบียนชำระแล้วลดลงคงเหลือจำนวน 397,859,155.20 บาท แบ่งเป็น
    2,486,619,720 หุ้น

-   วันที่ 17 กันยายน 2553 ดำเนินการจดทะเบียนลดทุนจดทะเบียนที่ยังไม่ได้เรียกชำระ จำนวน
    1,513,380,280 บาท แบ่งเป็น 1,513,380,280 หุ้น มูลค่าหุ้นที่ตราไว้ 1 บาท
    คงเหลือทุนจดทะเบียน 2,486,619,720 บาท แบ่งเป็น 2,486,619,720 หุ้น
    มูลค่าที่ตราไว้หุ้นละ 1 บาท กับกระทรวงพาณิชย์

-   วันที่ 22 กันยายน 2553
    ยื่นคำร้องขอเพิ่มทุนจดทะเบียนเพื่อรองรับการแปลงหนี้เป็นทุนตามแผนฟื้นฟูกิจการ จำนวน
    339,035,167.20 บาท มูลค่าหุ้นที่ตราไว้ 0.16 บาท คิดเป็นจำนวนทุนจดทะเบียนที่เพิ่มขี้น
    2,118,969,795 หุ้น

-   วันที่ 30 กันยายน 2553
    ดำเนินการจดทะเบียนลดทุนจดทะเบียนที่ชำระแล้วกับกระทรวงพาณิชย์
    โดยการลดมูลค่าหุ้นที่ตราไว้จาก 1 บาท เหลือ 0.16 บาท
    ทำให้ทุนจดทะเบียนชำระแล้วลดลงคงเหลือจำนวน 397,859,155.20 บาท แบ่งเป็น
    2,486,619,720 หุ้น

-   วันที่ 27 ตุลาคม 2553
    ศาลมีคำสั่งอนุญาตตามคำร้องขอเพิ่มทุนจดทะเบียนเพื่อรองรับการแปลงหนี้เป็นทุนตามแผนฟื้นฟูกิจการ
    (รับทราบคำสั่งวันที่ 3 พฤศจิกายน 2553)

-   วันที่ 11 พฤศจิกายน 2553
    เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ได้ออกประกาศเรื่องแก้ไขเปลี่ยนแปลงข้อบังคับหรือข้อความในหนังสือบริคณห์สนธิ

-   วันที่ 15 พฤศจิกายน 2553
    บริษัทดำเนินการจดทะเบียนเพิ่มทุนเพื่อรองรับการแปลงหนี้เป็นทุนจำนวน 339,035,167.20
    บาท มูลค่าหุ้นละ 0.16 บาท คิดเป็นจำนวนหุ้น 2,118,969,795 หุ้น
    รวมเป็นทุนจดทะเบียนใหม่ 736,894,322.40 บาท แบ่งเป็น 4,605,589,515 หุ้น

-   วันที่ 2 ธันวาคม 2553 บริษัทศูนย์รับฝากหลักทรัพย์ (ประเทศไทย) จำกัด (TSD)
    ออกใบหุ้นให้กับเจ้าหนี้ที่ได้รับการแปลงหนี้เป็นทุนตามแผนฟื้นฟูกิจการ
    และในวันเดียวกันนี้บริษัทได้ดำเนินการจดทะเบียนเรียกชำระเงินเพิ่มทุนจากการแปลงหนี้เป็นทุนจำนวน
    339,035,167.20 บาท มูลค่าหุ้นละ 0.16 บาท คิดเป็นจำนวนหุ้น 2,118,969,795 หุ้น
    รวมเป็นทุนจดทะเบียนที่เรียกชำระแล้วทั้งสิ้น 736,894,322.40 บาท แบ่งเป็น
    4,605,589,515 หุ้น

-   วันที่ 7 ธันวาคม 2553 บริษัทส่งหนังสือแจ้งการแปลงหนี้เป็นทุนตามแผนฟื้นฟูกิจการ
    พร้อมทั้งได้ส่งใบหุ้นให้กับเจ้าหนี้จำนวน 5 รายที่ได้รับการแปลงหนี้เป็นทุนตามแผนฟื้นฟูกิจการ

  วันที่ 7 มกราคม 2554 บริษัทในฐานะผู้บริหารแผนได้เริ่มผ่อนชำระหนี้ตามแผนฟื้นฟูกิจการ
  ให้กับเจ้าหนี้กลุ่มที่ 7, กลุ่มที่ 8 และกลุ่มที่ 9 เป็นงวดแรกและนับถึงสิ้นปี 2554
  ได้ผ่อนชำระหนี้แล้วรวม 12 งวด

  วันที่ 7 กรกฎาคม 2555 บริษัทในฐานะผู้บริหารแผนได้เริ่มชำระหนี้งวดที่ 1
  ให้กับเจ้าหนี้ตามแผนฟื้นฟูกิจการกลุ่มที่ 1-5 โดยผ่อนชำระเป็นรายไตรมาส

1.1 วิสัยทัศน์ วัตถุประสงค์ เป้าหมาย หรือ กลยุทธ์ในการดำเนินงานของบริษัท

  จากเดิมที่บริษัทเป็นผู้ผลิตปุ๋ยเคมีจากวัตถุดิบขั้นพื้นฐาน
  จะปรับเปลี่ยนเป็นการนำเข้าปุ๋ยเคมีมาจำหน่ายและผลิดปุ๋ยเคมีแบบคลุกเคล้า ( Bulk
  Blending Fertilizer) รวมถึงเป็นผู้นำเข้าผลิตภัณฑ์เคมี คือ แอมโมเนีย (Ammonia)
  และกรดกำมะถัน ( Sulfuric Acid) มาจำหน่ายในประเทศ

  บริษัทมีกลยุทธ์ในการดำเนินงาน คือต้องดำเนินธุรกิจตามที่กำหนดในแผนฟื้นฟูกิจการ กล่าวคือ

1.  การผลิตและจำหน่ายปุ๋ยเคมีสำเร็จรูป

2.  การให้บริการคลังสินค้า

3.  การจำหน่ายแอมโมเนียและกรดกำมะถัน รวมถึงการให้บริการถังบรรจุภัณฑ์

4.  การจำหน่ายยิปซั่ม

5.  การให้บริการด้านโลจิสติกส์และคลังสินค้าเหลว

6.  การประกอบธุรกิจซื้อและจำหน่ายไม้สับ (Woodchips) ทั้งภายในและต่างประเทศ

  โดยบริษัทสามารถจำหน่ายสินทรัพย์รอง คือ ทรัพย์สินที่ไม่ได้ใช้งานและสิทธิการเช่าที่ดินจำนวน
  200 ไร่เพื่อนำมาเป็นเงินทุนหมุนเวียนที่จะใช้ในการดำเนินงานและชำระหนี้ตามแผนของบริษัท

  ทั้งนี้ หากบริษัทต้องการประกอบธุรกิจอื่นๆเพิ่มเติมจากข้อ 1-6
  บริษัทจะต้องดำเนินการขอแก้ไขแผนฟื้นฟูกิจการต่อที่ประชุมเจ้าหนี้และศาลล้มละลายกลางต่อไป

2.  การเปลี่ยนแปลงและพัฒนาการที่สำคัญ

  ในช่วง 3 ปีที่ผ่านมา บริษัทมีการเปลี่ยนแปลงและพัฒนาการที่สำคัญเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลง
  โครงสร้างการถือหุ้น การจัดการและการประกอบธุรกิจ ดังนี้

-   วันที่ 10 มีนาคม 2554 ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ได้แจ้งประกาศชื่อ NFC
    เป็นบริษัทที่อยู่ในกลุ่มที่แก้ไขการดำเนินงานไม่ได้ภายในกำหนด ( Non-Performing Group
    : NPG) ระยะที่ 1

-   วันที่ 2 พฤศจิกายน 2554 บริษัทในฐานะผู้บริหารแผนได้ยื่นคำร้องขอแก้ไขแผนฟื้นฟูกิจการ
    เพื่อขอประกอบธุรกิจจำหน่ายไม้สับ (Woodchips)
    เนื่องจากเป็นธุรกิจที่สามารถก่อให้เกิดรายได้จากการใช้ประโยชน์ในทรัพย์สินที่มีอยู่เดิมของบริษัทให้เกิดประโยชน์สูงสุด

-   วันที่ 21 พฤศจิกายน 2554 บริษัทในฐานะผู้ถือหุ้นใหญ่ของ บริษัท ท่าเรือระยอง จำกัด
    (“บริษัทย่อย”)ได้ยื่นฟ้อง การนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย (“กนอ”)
    ฐานความผิดละเมิด เรียกค่าเสียหายในกรณีที่
    กนอ.บอกเลิกสัญญาร่วมดำเนินงานพัฒนาพื้นที่ท่าเทียบเรือ
    กับบริษัทย่อยพร้อมทั้งแจ้งให้บริษัทย่อยส่งมอบการครอบครองพื้นที่ท่าเทียบเรือ
    ซี่งมีผลทำให้บริษัทได้รับความเสียหายและอาจมีผลกระทบต่อการปฏิบัติตามแผนฟื้นฟูกิจการของบริษัท

-   วันที่ 21 ธันวาคม 2554 ที่ประชุมเจ้าหนี้มีมติยอมรับข้อเสนอขอแก้ไขแผนฟื้นฟูกิจการ
    ด้วยคะแนนเสียงร้อยละ 82.48 ของเจ้าหนี้ที่มีสิทธิออกเสียงและลงมติ
    ซึ่งเป็นจำนวนหนี้ที่ไม่น้อยกว่าร้อยละ 50 แห่งจำนวนหนี้ทั้งหมด

-   วันที่ 11 มกราคม 2555 บริษัทในฐานะผู้บริหารแผนได้ยื่นคำร้องนำส่งแผนฟื้นฟูกิจการ
    (ฉบับแก้ไขเพิ่มเติม) ต่อศาลล้มละลายกลาง
    โดยศาลกำหนดวันนัดพิจารณาคำร้องขอแก้ไขแผนในวันที่ 13 มีนาคม 2555

-   วันที่ 12 มีนาคม 2555 ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ได้แจ้งประกาศชื่อ NFC
    เป็นบริษัทที่อยู่ในกลุ่มที่แก้ไขการดำเนินงานไม่ได้ภายในกำหนด ( Non-Performing Group
    : NPG) ระยะที่ 2

-   วันที่ 13 มีนาคม 2555
    ศาลพิจารณาคำร้องและรายงานของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์แล้วไม่มีผู้ใดคัดค้าน
    เห็นว่าคดีนี้พอวินิจฉัยและมีคำสั่งได้โดยไม่ต้องสืบพยาน จึงให้งดไต่สวนและงดสืบพยาน
    หลังจากนั้นศาลได้มีคำสั่งให้แก้ไขแผนฟื้นฟูกิจการในวันที่ 28 มีนาคม 2555

-   วันที่ 16 มีนาคม 2555
    บริษัทในฐานะผู้บริหารแผนได้ยื่นคำร้องขอเพิ่มวัตถุประสงค์ของบริษัทเพื่อให้สอดคล้องกับการขอแก้ไขแผนฟื้นฟูกิจการดังกล่าวข้างต้น
    คือ “ข้อ 32 ประกอบธุรกิจซื้อและจำหน่ายไม้สับ (Woodchips) ทั้งภายในและต่างประเทศ”

-   วันที่ 24 พฤษภาคม 2555 ศาลล้มละลายกลางได้มีคำสั่งอนุญาตให้ผู้บริหารแผน
    แก้ไขเพิ่มเติมข้อความในหนังสือบริคณฑ์สนธิ

-   วันที่ 30 พฤษภาคม 2555
    สำนักฟื้นฟูกิจการได้แจ้งคำสั่งอนุญาตให้จดทะเบียนแก้ไขเพิ่มเติมข้อความในหนังสือบริคณฑ์สนธิของบริษัทไปยังนายทะเบียนหุ้นส่วนบริษัทกรุงเทพมหานคร

-   วันที่ 12 มิถุนายน 2555
    บริษัทในฐานะผู้บริหารแผนได้ดำเนินการจดทะเบียนแก้ไขเพิ่มเติมข้อความในหนังสือบริคณฑ์สนธิกับกระทรวงพาณิชย์เป็นที่เรียบร้อยแล้ว

-   วันที่ 18 มิถุนายน 2555
    บริษัทในฐานะผู้บริหารแผนได้มีหนังสือถึงการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย(“กนอ.”)
    เพื่อขออนุญาตกองเก็บไม้สับบนพื้นที่เช่าตามสัญญาเช่าที่ดินเพื่อการอุตสาหกรรมและขอส่งออกไม้สับผ่านท่าเทียบเรือของบริษัท
    ปัจจุบันยังอยู่ระหว่างการพิจารณาของกนอ.

-   วันที่ 21 - 29 มิถุนายน 2555
    บริษัทในฐานะผู้บริหารแผนได้ดำเนินการตีโอนสินทรัพย์ที่เป็นที่ดินจำนวน 5
    แปลงชำระหนี้ให้กับเจ้าหนี้กลุ่มที่ 5 ตามที่ระบุไว้ในแผนฟื้นฟูกิจการ

-   วันที่ 2 สิงหาคม 2555
    บรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทยได้โอนสิทธิเรียกร้องอันเกิดจากการค้ำประกัน จำนอง
    จำนำและสิทธิหรือภาระผูกพันอื่นใดทั้งหมดให้กับบรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทยตามสัญญาโอนสิทธิ
    ฉบับลงวันที่ 1 สิงหาคม 2555
    ดังนั้นหนี้ตามแผนฟื้นฟูกิจการและหุ้นสามัญในส่วนของบรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทยจึงถูกโอนสิทธิเรียกร้องไปยังบริษัท
    บริหารสินทรัพย์สุขุมวิท จำกัด

-   วันที่ 1 พฤศจิกายน 2555 การนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย ได้อนุญาตให้ลูกค้าของบริษัท
    ท่าเรือระยอง จำกัด มาใช้บริการท่าเทียบเรือของบริษัทเป็นการชั่วคราวระยะเวลา 1
    ปีเพื่อแก้ไขปัญหาความแออัดของเรือสินค้าที่ท่าเรืออุตสาหกรรมมาบตาพุดตามนโยบายของภาครัฐ

-   วันที่ 12 มีนาคม 2556 ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ได้แจ้งประกาศชื่อ NFC
    เป็นบริษัทที่อยู่ในกลุ่มที่แก้ไขการดำเนินงานไม่ได้ภายในกำหนด ( Non-Performing Group
    : NPG) ระยะที่ 3 ซึ่งจะครบกำหนดภายในวันที่ 12 มีนาคม 2557
    และบริษัทจะขอขยายระยะเวลาการแก้ไขเหตุแห่งการเพิกถอนไปอีก 1
    ปีตามเกณฑ์ของตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย

-   วันที่ 1 พฤศจิกายน 2556
    การนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยได้ขยายระยะเวลาให้ลูกค้าของบริษัท ท่าเรือระยอง
    จำกัด มาใช้บริการท่าเทียบเรือของบริษัทเป็นการชั่วคราวไปอีก 1
    ปีเพื่อแก้ไขปัญหาความแออัดของเรือสินค้าที่ท่าเรืออุตสาหกรรมมาบตาพุดตามนโยบายของภาครัฐ
    สิ้นสุดวันที่ 1 พฤศจิกายน 2557

  ปัจจุบัน
  บริษัทยังคงอยู่ระหว่างการปฏิบัติตามแผนฟื้นฟูกิจการและสามารถจ่ายชำระหนี้ให้กับเจ้าหนี้ทุกกลุ่มได้ภายในระยะเวลาที่กำหนดตามแผนฟื้นฟูกิจการ
  โดยมีเจ้าหนี้กลุ่มที่ 7, กลุ่มที่ 8, กลุ่มที่9, กลุ่มที่10 และกลุ่มที่ 12
  ได้รับชำระหนี้ตามแผนครบถ้วนแล้ว

2.  โครงสร้างการถือหุ้นของกลุ่มบริษัท

  บริษัทมีบริษัทย่อยคือ บริษัท ท่าเรือระยอง จำกัด
  ซึ่งประกอบกิจการท่าเทียบเรือเดินทะเลและคลังสินค้า โดยมีสัดส่วนการถือหุ้น ดังนี้

  []

3.  ความสัมพันธ์กับกลุ่มธุรกิจของผู้ถือหุ้นใหญ่

  บริษัท มีผู้ถือหุ้นใหญ่ คือ นายณัฐภพ รัตนสุวรรณทวี ผู้ถือหุ้นใหญ่ของกลุ่มบริษัท เอส ซี กับ บริษัท
  เอส ซี แคริเออร์ จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทหนึ่งในกลุ่มบริษัทเอส ซี เช่นกัน

  บริษัทได้พี่งพาและทำธุรกิจที่เกี่ยวเนื่องกันกับกลุ่มธุรกิจของผู้ถือหุ้นใหญ่ คือ

1.  บริษัท เอส ซี แคริเออร์ จำกัด - ให้เช่าและบริการพื้นที่อาคารสำนักงาน

  - เป็นเจ้าหนี้ตามแผนฟื้นฟูกิจการ

2.  บริษัท เอส ซี แมนเนจเมนท์ จำกัด - เป็นเจ้าหนี้ตามแผนฟื้นฟูกิจการ

3.  บริษัท เอส ซี ออฟชอร์ เซอร์วิส จำกัด - เป็นเจ้าหนี้ตามแผนฟื้นฟูกิจการ

4.  บริษัท เอส ซี จี โลจิสติกส์ จำกัด - เป็นลูกค้าใช้บริการท่าเทียบเรือ

5.  บริษัท เคมีคัลส์ แอนด์ อาโรเมติก (ประเทศไทย) จำกัด – เป็นลูกค้าแอมโมเนีย

6.  บริษัท เอ็น พี มารีน จำกัด - เป็นลูกค้าค่าบริการใช้พื้นที่กองเก็บสินค้า

7.  บริษัท อุตสาหกรรมเชื้อเพลิงธรรมชาติ จำกัด – เป็นลูกหนี้ค่าบริการใช้พื้นที่

  การทำธุรกิจร่วมกันดังกล่าวนี้ บางธุรกิจได้ทำร่วมกันก่อนที่นายณัฐภพ
  รัตนสุวรรณทวีจะเข้ามาเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ เช่น การจำหน่ายแอมโมเนียให้กับบริษัท เคมีคัลส์ แอนด์
  อาโรเมติก (ประเทศไทย) จำกัด ก็ยังคงเป็นโครงสร้างราคาเดิมที่อ้างอิงจากราคาตลาดโลก
  ส่วนการให้บริการและการใช้บริการของบริษัทในกลุ่ม จะเป็นราคาที่ตกลงกัน
  เพื่อสนับสนุนการค้าปกติให้กับบริษัทและบริษัทย่อย

2. ลักษณะการประกอบธุรกิจ

โครงสร้างรายได้

[]

1) ปุ๋ยเคมี

1.1 ลักษณะของผลิตภัณฑ์

บริษัทจะจัดจำหน่ายปุ๋ยเคมี 3 ประเภทหลักๆ ได้แก่ ปุ๋ยเคมีเชิงผสม (Bulk Blending
Fertilizer) ปุ๋ยเชิงประกอบ (Compounded Fertilizer) และแม่ปุ๋ย ทั้งนี้
บริษัทจะดำเนินการผลิตเฉพาะในส่วนของปุ๋ยเชิงผสมเท่านั้น
โดยในส่วนของแม่ปุ๋ยและปุ๋ยเชิงประกอบนั้น
บริษัทจะดำเนินการนำเข้ามาจากต่างประเทศเพื่อจัดจำหน่ายให้แก่ลูกค้าภายในประเทศ

บริษัทจะจัดหาปุ๋ยเคมีจำหน่ายให้ลูกค้าในสูตรที่ตลาดต้องการ เช่น 16-20-0, 16-16-8,
15-15-15 และ 18-46-0 ในเครื่องหมายทางการค้า เช่น ตราปุ๋ยแห่งชาติ, ตราสหกรณ์ เป็นต้น

ในส่วนของแม่ปุ๋ยและปุ๋ยเชิงประกอบที่บริษัทจะนำเข้ามาจากต่างประเทศเพื่อจำหน่ายนั้น
(ซื้อมาขายไป) บางส่วนจะเป็นการขายต่อไปยังลูกค้าโดยตรงโดยไม่มีการดำเนินการใดๆ
และบางส่วนบริษัทจะจัดทำบรรจุภัณฑ์ก่อนจำหน่ายให้แก่ลูกค้าต่อไป

1.2 การตลาดและการแข่งขัน

บริษัทมีแผนงานด้านการตลาดและการขาย โดยที่กลุ่มเป้าหมายของบริษัท ได้แก่ ผู้แทนจำหน่าย
สหกรณ์ด้านการเกษตรต่างๆ หน่ายงานภาครัฐด้านการเกษตรต่างๆ เกษตร โรงงานอุตสาหกรรม
และโรงงานผสมปุ๋ย

บริษัทจะเริ่มดำเนินการโดยการติดต่อกับกลุ่มผู้แทนจำหน่ายปุ๋ยและผู้ซื้อรายใหญ่ พร้อมๆ
กับดำเนินการจัดหาผู้แทนจำหน่ายรายใหม่ๆ

บริษัทจะพิจารณาราคาตลาดโลกและราคาขายของคู่แข่งเพื่อนำมาเป็นแนวทางในการกำหนดราคาขาย
โดยจะมีการหักส่วนลดเพิ่มเติมตามความเหมาะสมของสภาวะตลาดในแต่ละช่วงเวลาและแต่ละพื้นที่
เพื่อเป็นแรงจูงใจให้ลูกค้าซื้อสินค้าจากบริษัท

1.3 การจัดหาผลิตภัณฑ์

ในส่วนของแม่ปุ๋ยและปุ๋ยเชิงประกอบที่บริษัทจะนำเข้ามาจากต่างประเทศเป็นหลัก
แต่ในด้านการจัดหาวัตถุดิบของบริษัทนั้นจะจัดหามาจากทั้งในและต่างประเทศ
ขึ้นอยู่กับปริมาณวัตถุดิบและค่าใช้จ่ายในการสั่งซื้อในแต่ละครั้ง ทั้งนี้
บริษัทมีนโยบายสั่งซื้อวัตถุดิบจากผู้ผลิตหลายรายเพื่อลดความเสี่ยงในการขาดแคลนวัตถุดิบและเพื่อให้ได้วัตถุดิบที่มีคุณภาพในราคาที่เหมาะสม

2) ผลผลิตระหว่างทางและผลิตภัณฑ์เคมี

2.1 ลักษณะของผลิตภัณฑ์

การจำหน่ายยิปซั่ม

บริษัทมีผลพลอยได้จากการผลิตปุ๋ยเชิงประกอบในอดีต
ซึ่งถูกจัดเก็บอยู่บนพื้นที่โรงงานของบริษัทที่จังหวัดระยอง การใช้ยิปซั่มแบ่งได้เป็น 2 ด้าน คือ
ด้านเกษตรกรรม (เพื่อเป็นสารปรับปรุงดิน) และด้านอุตสาหกรรม
(ส่วนใหญ่ใช้ในอุตสาหกรรมวัสดุก่อสร้าง) ในอดีตแหล่งยิปซั่มที่ใช้คือยิปซั่มธรรมชาติ
แต่สำหรับยิปซั่มของบริษัท เป็นยิปซั่มที่ได้จากการผลิตกรดฟอสฟอริคนั้นมีต้นทุนต่ำกว่า
จึงมีความสามารถในการแข่งขันด้านราคาสูงกว่ายิปซั่มธรรมชาติในภาคการเกษตร
แต่เนื่องจากค่าขนส่งได้ปรับตัวสูงขึ้นตามราคาน้ำมัน
ส่งผลให้ลูกค้ากลุ่มเป้าหมายได้ชะลอการสั่งซื้อสินค้าจากบริษัท

การจำหน่ายแอมโมเนียและกรดกำมะถันและการให้บริการถังบรรจุภัณฑ์

บริษัทจะนำเข้าแอมโมเนียและกรดกำมะถันมาจำหน่ายให้กับลูกค้าในประเทศ
รวมถึงให้บริการลำเลียงขนถ่ายสินค้าทางท่อและถังเก็บบรรจุภัณฑ์ให้กับลูกค้าด้วย

2.2 การตลาดและการแข่งขัน

ยิปซั่ม

โดยที่ผ่านมาบริษัทสามารถขายยิปซั่มได้เฉลี่ยประมาณ 2,000 ตันต่อเดือน นอกจากนี้
บริษัทจะดำเนินการหาผู้ซื้อยิปซั่มรายอื่นต่อไปด้วย อย่างไรก็ตาม
อุปสรรคหลักของการขายยิปซั่มดังกล่าว คือ
ค่าขนส่งที่มีมูลค่าค่อนข้างสูงเมื่อเปรียบเทียบกับมูลค่าของยิปซั่ม
รวมถึงยิปซั่มดังกล่าวนี้อาจจะต้องมีการปรับปรุงคุณสมบัติบางประการเพื่อให้มีคุณสมบัติที่เหมาะสมที่จะนำไปใช้ประโยชน์ต่อไปได้

แอมโมเนีย

แอมโมเนียเป็นวัตถุดิบพื้นฐานที่ใช้ในอุตสาหกรรมต่างๆ เช่น อุตสาหกรรมเคมี โลหะ เยื่อกระดาษ
ทำความเย็น เป็นต้น ราคาแอมโมเนียในตลาดโลกยังคงปรับตัวสูงขึ้นตามราคาน้ำมันและ
ก๊าซธรรมชาติ ทำให้ราคาจำหน่ายในประเทศสูงขึ้น อย่างไรก็ดีจากข้อได้เปรียบของบริษัท
ที่มีถังเก็บขนาดใหญ่ มีท่าเทียบเรือเป็นของตนเองตลอดจนอุปกรณ์การนำเข้าที่มีมาตรฐาน
จึงทำให้ต้นทุนดำเนินการต่ำ อีกทั้งการขยายตัวของอุตสาหกรรมเคมี ยาง และพลาสติก
ทำให้มีความต้องการใช้แอมโมเนียเพิ่มขึ้น และบริษัทยังคงสามารถแข่งขันในอุตสาหกรรมนี้ต่อไปได้

กรดกำมะถัน

กรดกำมะถันเป็นวัตถุดิบพื้นฐานสำหรับอุตสาหกรรมพื้นฐานหลายประเภท เช่น ปุ๋ย แบตเตอรี่ สิ่งทอ
สี เยื่อกระดาษ สารส้ม ยาง เป็นต้น
ในประเทศไทยสามารถแบ่งผู้ผลิตตามกรรมวิธีการผลิตออกได้เป็น 2 ประเภท คือ
ผลิตจากการเผากำมะถัน และผลิตภัณฑ์พลอยได้ในอุตสาหกรรมถลุงแร่
การแข่งขันในตลาดขึ้นอยู่กับปริมาณการผลิตของผู้ผลิตประเภทหลังเป็นสำคัญ
โดยหากสามารถผลิตได้เต็มกำลังการผลิตแล้วจะทำให้ประเทศ เกิดภาวะสินค้าล้นตลาด
และมีความจำเป็นต้องส่งออกไปขายในต่างประเทศ

2.3 การจัดหาผลิตภัณฑ์หรือบริการ

บริษัทมีนโยบายการจัดหาสินค้าจากหลายแหล่ง เพื่อลดความเสี่ยงทางด้านราคาและการส่งมอบ
ซึ่งบริษัทจะพิจารณาจากราคาตลาดโลกเป็นส่วนประกอบในการจัดหาสินค้าด้วย
โดยแอมโมเนียจะนำเข้าจากหลายประเทศ เช่น ประเทศมาเลเซีย อินโดนีเซีย
กรดกำมะถันบริษัทมีแหล่งนำเข้าจากประเทศ เกาหลี ญี่ปุ่น ไต้หวัน ฟิลิปปินส์ เป็นต้น

3) การให้บริการคลังสินค้า

3.1 ลักษณะของผลิตภัณฑ์และบริการ

การให้บริการคลังสินค้า

บริษัทจะนำพื้นที่ในอาคารคลังสินค้าที่ยังมีพื้นที่ว่างอยู่มาให้บริการกับลูกค้าที่มีความต้องการใช้พื้นที่ดังกล่าวในการกองเก็บสินค้า
ซึ่งจะเป็นการสร้างรายได้ส่วนเพิ่มให้กับบริษัท

3.2 การตลาดและการแข่งขัน

กลุ่มลูกค้าเป้าหมายของบริษัทได้แก่ กิจการที่ดำเนินธุรกิจประเภทโลจิสติกส์
และบริษัทตัวแทนนำเข้า/ส่งออก ซึ่งมีความต้องการใช้พื้นที่คลังสินค้าเพื่อการนำเข้าและส่งออก ทั้งนี้
บริษัทคาดการณ์ว่า ยังมีลูกค้ารายอื่นๆที่ประกอบธุรกิจในลักษณะเดียวกันอีก
ที่จะให้ความสนใจกับบริการคลังสินค้าของบริษัท

บริษัทจะคิดราคาค่าบริการคลังเก็บสินค้าตามพื้นที่การใช้งานจริง
ทั้งนี้อัตราค่าบริการจะปรับเปลี่ยนตามความเหมาะสมของสภาวะตลาด ณ ขณะนั้น เป็นต้น

3. ปัจจัยความเสี่ยง

  3.1 ความเสี่ยงจากการดำเนินธุรกิจ

  3.1.1 ความเสี่ยงจากข้อจำกัดของสัญญาเช่าที่ดินระยะยาว

  บริษัท ปุ๋ยเอ็นเอฟซี จำกัด (มหาชน) ได้เช่าที่ดินในนิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด
  จากการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย (“กนอ.”)เพื่อประกอบธุรกิจผลิตและจำหน่ายปุ๋ยเคมี
  หรือธุรกิจอื่นที่ได้รับความยินยอมจาก กนอ. จึงทำให้มีข้อจำกัดเรื่องวัตถุประสงค์ของการใช้ที่ดิน
  แม้ว่าบริษัทจะขาดทุนจากการผลิตและจำหน่ายปุ๋ยเคมีมาโดยตลอดก็ตาม
  ส่งผลให้บริษัทต้องเข้าสู่กระบวนการฟื้นฟูกิจการ

  ปัจจุบันบริษัทอยู่ระหว่างการเจรจาขอเพิ่มวัตถุประสงค์การใช้ที่ดินจาก กนอ.
  เพื่อก่อให้เกิดประโยชน์ร่วมกันทุกฝ่าย ไม่ว่าจะเป็นประโยชน์โดยรวมของประเทศชาติ
  กนอ.และบริษัทเอง ซึ่งหากการเจรจาไม่เป็นผลสำเร็จ
  บริษัทก็จะไม่สามารถพัฒนาโครงการต่างๆ บนที่ดินตามสิทธิการเช่าดังกล่าวนี้ได้

  3.1.2 ความเสี่ยงจากวัตถุดิบสำคัญมีราคาผันแปรไปตามราคาซื้อขายของตลาดโลก

  บริษัทดำเนินธุรกิจนำเข้าแอมโมเนียและกรดกำมะถันเข้ามาขายให้กับลูกค้ารายใหญ่ซึ่งเป็นผู้ผลิตและผู้จัดจำหน่ายในประเทศ
  โดยราคาแอมโมเนียและราคากรดกำมะถันจะมีความผันแปรไปตามราคาซื้อขายในตลาดโลก
  หากในช่วงใดที่เกิดภาวะสินค้าขาดแคลน หรือมีความต้องการใช้มาก ก็จะเกิดการแข่งขันสูง
  ทำให้ราคาวัตถุดิบทั้งสองตัวนี้มีราคาเคลื่อนไหวสูงมาก อีกทั้งราคาได้ปรับตัวสูงขึ้นมากในปัจจุบัน
  บริษัทจึงบริหารความเสี่ยงโดยกำหนดโครงสร้างราคาขายอ้างอิงจากราคาตลาดโลก
  อีกทั้งขอเก็บเงินค่าสินค้าล่วงหน้าจากลูกค้าอีกด้วย

  3.1.3 ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงลูกค้ารายใหญ่และน้อยราย

  ในปีที่ผ่านมา บริษัทขายแอมโมเนียและกรดกำมะถันให้กับลูกค้ารายใหญ่ โดยขายแอมโมเนียให้กับ
  บริษัทหนึ่งในกลุ่มบริษัทเอส ซี ซึ่งเป็นบริษัทในเครือของนายณัฐภพ รัตนสุวรรณทวี
  ผู้ถือหุ้นใหญ่ของบริษัท มีสัดส่วนการถือหุ้น ทั้งทางตรงและทางอ้อมร้อยละ 66.63
  โดยบริษัทมีรายได้จากการให้บริการลูกค้าดังกล่าวเป็นสัดส่วนที่สูงคิดเป็นร้อยละ 58
  ของรายได้จากการขายและบริการ การขายแอมโมเนียดังกล่าวเป็นราคาตลาดและ
  เป็นการค้าปกติ ที่มีมาก่อนที่นายณัฐภพ รัตนสุวรรณทวีจะเข้ามาเป็นผู้ถือหุ้นของบริษัท

  ส่วนกรดกำมะถัน บริษัทขายให้กับลูกค้ารายใหญ่ 1-2
  รายที่มีความพร้อมด้านการเงินและมีศักยภาพในการขนส่งและกระจายสินค้า
  โดยเป็นคู่ค้าที่ดีกับบริษัทมานานมากกว่า 7 ปี

  บริษัทจึงมีความเสี่ยงหากลูกค้าไม่ซื้อสินค้าของบริษัทเพื่อนำไปเป็นวัตถุดิบในการผลิตหรือทำตลาดขายปลีก
  ดังนั้นบริษัทได้บริหารจัดการความเสี่ยงโดยทำสัญญาระยะยาวกับลูกค้าแอมโมเนียและลูกค้ากรดกำมะถันที่ต้องลงทุนในวัสดุอุปกรณ์สำหรับการขนถ่ายและกระจายสินค้าสูง
  อีกทั้งพยายามติดต่อหาลูกค้าเพิ่มถ้ามีโอกาส

  3.1.4 ความเสี่ยงจากการที่บริษัทย่อยถูกบอกเลิกสัญญาระยะยาว

  ตามที่ศาลล้มละลายกลางได้มีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์บริษัทย่อยเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม 2554 นั้น
  ทำให้การนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย (“กนอ.”)
  ได้บอกเลิกสัญญาร่วมดำเนินงานพัฒนาพื้นที่ท่าเทียบเรือ กับ
  บริษัทย่อยและขอให้ส่งมอบท่าเทียบเรือคืน กนอ.โดยอ้างถึง ข้อ 4.2
  แห่งสัญญาร่วมดำเนินงานพัฒนาพื้นที่ท่าเทียบเรือ ฉบับลงวันที่ 14 มิถุนายน 2549
  ซึ่งบริษัทย่อยและบริษัทไม่ยอมรับการบอกเลิกสัญญาดังกล่าวและบริษัทย่อยได้ชี้แจงและโต้แย้งไปยัง
  กนอ.และเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ ในขณะที่บริษัทจะโต้แย้งโดยการยื่นคำร้องตามมาตรา 90/12
  (8) ไปยังศาลล้มละลายกลาง
  เนื่องจากท่าเทียบเรือของบริษัทย่อยเป็นสินทรัพย์ที่ใช้ในการดำเนินธุรกิจตามแผนฟื้นฟูกิจการของบริษัท
  ทาง กนอ.จึงมิอาจเอาทรัพย์คืนได้
  แต่ศาลล้มลายกลางได้มีคำสั่งยกคำร้องเนื่องจากพิจารณาแล้วเห็นว่าบริษัทและบริษัทย่อยเป็นคนละนิติบุคคล
  บริษัทย่อยจึงไม่อยู่ภายใต้การฟื้นฟูกิจการของบริษัท
  ดังนั้นบริษัทจึงได้ยื่นอุทธรณ์คำสั่งของศาลชั้นต้นไปยังศาลฎีกา
  ปัจจุบันคดีดังกล่าวยังอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา

  3.2 ความเสี่ยงด้านการเงิน

  3.2.1 ความเสี่ยงทางด้านสภาพคล่อง

  บริษัทอยู่ในกระบวนการฟื้นฟูกิจการ โดยศาลล้มละลายกลางได้มีคำสั่งให้ฟื้นฟูกิจการบริษัท
  ปุ๋ยเอ็นเอฟซี จำกัด (มหาชน) และแต่งตั้งบริษัทเป็นผู้ทำแผนเมื่อวันที่ 28 มกราคม 2552
  และศาลล้มละลายกลางมีคำสั่งเห็นชอบด้วยแผนและแต่งตั้งบริษัทเป็นผู้บริหารแผน เมื่อวันที่ 7
  กรกฎาคม 2553 ปัจจุบัน
  บริษัทจึงอยู่ระหว่างการปฏิบัติตามแผนโดยต้องจัดหากระแสเงินสดจากการดำเนินงานมาชำระหนี้ตามแผน
  ทำให้บริษัทยังคงมีความเสี่ยงด้านสภาพคล่องในกรณีบริษัทไม่ได้รับการสนับสนุนเงินทุนหมุนเวียนในการดำเนินงานตามแผนธุรกิจจากสถาบันการเงิน
  หรือ กรณีที่บริษัทไม่สามารถจำหน่ายสินทรัพย์รองตามแผนฟื้นฟูกิจการได้
  ซึ่งอาจเป็นเหตุให้บริษัทไม่สามารถดำเนินธุรกิจตามแผนอย่างต่อเนื่อง
  ส่งผลให้บริษัทไม่สามารถจัดหากระแสเงินสดมาชำระหนี้ให้กับเจ้าหนี้ตามแผนได้ตามกำหนด

3.2.2 ความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ

  บริษัท มีความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ ซึ่งเกิดจากการนำเข้าสินค้าที่ผู้ขาย
  กำหนดราคาซื้อขายเป็นเงินสกุลดอลลาร์สหรัฐ เป็นส่วนใหญ่
  เมื่อมีความผันผวนจากอัตราแลกเปลี่ยนดังกล่าว
  อาจส่งผลกระทบต่อต้นทุนสินค้าที่นำเข้ามาขายไม่สอดคล้องกับรายได้จากการขายสินค้า
  บริษัทจึงมีนโยบายที่จะลดความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนโดยการแปลงค่าอัตราแลกเปลี่ยนเป็นเงินบาท
  หรือทำสัญญาซื้ออัตราแลกเปลี่ยนล่วงหน้ากับธนาคารทันทีที่มีโอกาสเพื่อลดความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนดังกล่าว
  นอกจากนี้ในสภาวะเงินบาทแข็งค่าในปัจจุบันจะส่งผลให้บริษัทมีต้นทุนนำเข้าสินค้าที่ถูกลงอีกด้วย

  3.2.3 ความเสี่ยงจากการให้สินเชื่อ

  ด้วยลักษณะการขายสินค้าและบริการของบริษัท
  ได้มีการขายสินค้าและบริการเป็นเงินเชื่อให้กับลูกค้า บริษัทเป็นบางส่วน
  จึงมีความเสี่ยงจากการให้สินเชื่อดังกล่าว
  บริษัทได้บริหารความเสี่ยงโดยเรียกเก็บเงินค่าสินค้าและบริการล่วงหน้าจากลูกค้าเกือบทั้งหมด
  จึงคาดว่าจะไม่มีความเสียหายที่เป็นสาระสำคัญอันเนื่องมาจากการเก็บหนี้ไม่ได้

4.  ความเสี่ยงจากเงินลงทุนในบริษัทย่อยอาจมีมูลค่าลดลง

  ตามที่ บรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทย (“บสท.”) ได้ร้องขอให้ศาลล้มละลายกลางพิทักษ์ทรัพย์ บริษัท
  ท่าเรือระยอง จำกัด (“บริษัทย่อย”)ในฐานะผู้ค้ำประกันหนี้หุ้นกู้ให้กับบริษัท เนื่องจากทาง
  บสท.ได้รับชำระหนี้จากแผนฟื้นฟูกิจการไม่เต็มจำนวน โดยถูกลดหนี้ร้อยละ 20
  ของหนี้ตามคำสั่งเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ บสท.จึงได้เรียกร้องให้ บริษัทย่อย
  ในฐานะผู้ค้ำประกันมาชำระหนี้แทน และขณะที่อยู่ระหว่างการเจรจาประนอมหนี้นั้น ทาง
  บสท.ได้ไปยื่นคำร้องขอต่อศาลล้มละลายกลางให้มีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์ บริษัท ท่าเรือระยอง จำกัด
  โดยให้เหตุผลว่า ไม่ให้ความร่วมมือในการประนอมหนี้ ต่อมาเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม 2554
  ศาลล้มละลายกลางได้มีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์บริษัทย่อย
  แม้ว่าบริษัทย่อยจะมีทรัพย์สินมากกว่าหนี้สินก็ตาม
  บริษัทย่อยจึงอุทธรณ์ไปยังศาลฎีกาเพื่อให้กลับคำสั่งศาลล้มละลายกลาง
  ซึ่งปัจจุบันอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา
  บริษัทจึงมีความเสี่ยงที่เงินลงทุนในบริษัทย่อยอาจจะต้องมีมูลค่าลดลง
  เนื่องจากผลของการถูกพิทักษ์ทรัพย์ดังกล่าว

3.3 ความเสี่ยงที่มีผลกระทบต่อสิทธิหรือการลงทุนของผู้ถือหลักทรัพย์

3.3.1 ความเสี่ยงจากการที่บริษัทมีขาดทุนสะสมเกินทุน จึงไม่สามารถจ่ายเงินปันผลได้

ในงวดบัญชีปี 2556 แม้ว่าบริษัทมีผลการดำเนินงานกำไรสุทธิจำนวน 27 ล้านบาท แต่
ก็ยังมีขาดทุนสะสม จำนวน 790 ล้านบาท คิดเป็นขาดทุนสะสม เกินทุน ณ สิ้นปีนี้ (53) ล้านบาท
อีกทั้งบริษัทยังอยู่ในกระบวนการฟื้นฟูกิจการ
ทำให้บริษัทไม่สามารถจ่ายเงินปันผลให้กับผู้ถือหุ้นได้ตามกฎหมายและผู้ถือหุ้นมีความเสี่ยงที่จะไม่ได้รับเงินปันผลตามนโยบายการจ่ายเงินปันผลที่กำหนดไว้

อย่างไรก็ตาม หากบริษัทฟื้นฟูกิจการได้เป็นผลสำเร็จ
และสามารถยกเลิกการฟื้นฟูกิจการได้ในอนาคต
ก็จะทำให้มีโอกาสในการดำเนินธุรกิจอย่างยั่งยืนเพื่อสร้างผลตอบแทนให้กับผู้ถือหุ้นได้ต่อไป

3.3.2 ความเสี่ยงจากการที่หลักทรัพย์ของบริษัทอยู่ในกลุ่ม NPG ระยะที่ 3

เมื่อวันที่ 12 มีนาคม 2556 ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ได้แจ้งประกาศชื่อ NFC
เป็นบริษัทที่อยู่ในกลุ่มที่แก้ไขการดำเนินงานไม่ได้ภายในกำหนด ( Non-Performing Group :
NPG) ระยะที่ 3 ซึ่งจะครบกำหนดภายในวันที่ 12 มีนาคม 2557
และหากบริษัทไม่สามารถขอขยายระยะเวลาการแก้ไขเหตุแห่งการเพิกถอนไปอีก 1
ปีตามเกณฑ์ของตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
ก็จะทำให้หลักทรัพย์ของบริษัทถูกพิจารณาเพิกถอนจากการเป็นบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากในปี 2556 บริษัทมีกำไรจากการดำเนินงาน
จึงเข้าเกณฑ์หลักทรัพย์ที่สามารถขอขยายระยะเวลาการแก้ไขเหตุแห่งการเพิกถอนไปอีก 1
ปีตามเกณฑ์ของตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย โดยจะต้องดำเนินการภายในวันที่ 31 มีนาคม
2557 นี้

3.3.3 ความเสี่ยงจากบริษัทมีผู้ถือหุ้นรายใหญ่ มากกว่าร้อยละ 50

ณ วันที่กลุ่มนายณัฐภพ รัตนสุวรรณทวี ถือหุ้นในบริษัท จำนวน 3,068,805,014 หุ้น คิดเป็นร้อยละ
66.63 ของจำนวนหุ้นที่จำหน่ายได้แล้วทั้งหมดของบริษัท
หากบริษัทยกเลิกการฟื้นฟูกิจการเนื่องจากปฏิบัติตามแผนเป็นผลสำเร็จเมื่อใด จะทำให้กลุ่มนายณัฐภพ
รัตนสุวรรณทวี สามารถควบคุมมติที่ประชุมผู้ถือหุ้นได้เกือบทั้งหมดไม่ว่าจะเป็นการแต่งตั้งกรรมการ
หรือ การขอมติในเรื่องอื่นที่ต้องใช้เสียงส่วนใหญ่ของที่ประชุมผู้ถือหุ้น
ยกเว้นเรื่องกฎหมายหรือข้อบังคับบริษัทกำหนดต้องให้ได้รับเสียง 3 ใน 4 ของที่ประชุมผู้ถือหุ้น
ดังนั้น
ผู้ถือหุ้นรายอื่นจึงอาจไม่สามารถรวบรวมคะแนนเสียงเพื่อตรวจสอบและถ่วงดุลเรื่องที่ผู้ถือหุ้นใหญ่เสนอได้

4. ทรัพย์สินที่ใช้ในการประกอบกิจการ

4.1 ที่ดิน อาคาร และเครื่องจักร

บริษัท ปุ๋ยเอ็นเอฟซี จำกัด (มหาชน) มีสินทรัพย์ที่ใช้ประกอบธุรกิจ ซึ่งมีมูลค่าตามบัญชีสุทธิ ณ วันที่
31 ธันวาคม 2556 โดยมีรายละเอียด ดังนี้

+-----------+---------+------+------------+---+---+--------+-------+
| สินทรัพย์    | ที่ตั้ง –   | ป    | วัตถุปร      | อ | จ | มูลค่า   | ภาร   |
|           | จำนวน   | ระเภ | ะสงค์ของการ | า | ำ | ตามบัญชี | ะผูกพัน |
|           |         | ทของ |            | ย | น |        |       |
|           |         | การถ | ถือครอง     | ุก | ว |        |       |
|           |         | ือสิทธิ |            | า | น |        |       |
|           |         |      |            | ร | ป |        |       |
|           |         |      |            | ใ | ีท |        |       |
|           |         |      |            | ช | ี่ใ |        |       |
|           |         |      |            | ้ง | ช |        |       |
|           |         |      |            | า | ้ม |        |       |
|           |         |      |            | น | า |        |       |
|           |         |      |            | ( | แ |        |       |
|           |         |      |            | ป | ล |        |       |
|           |         |      |            | ี) | ้ว |        |       |
+-----------+---------+------+------------+---+---+--------+-------+
| 1.        | โรงงาน  | กรร  | ใช้เป็นสถ    | ต | 1 | 9,339, |       |
| ส่วน       | จ.ระยอง | มสิทธิ์ | านที่ปฏิบัติงาน | า | 6 | 905.12 |       |
| ปรับปรุงที่ดิน |         |      |            | ม |   |        |       |
|           |         |      |            | ส |   |        |       |
|           |         |      |            | ัญ |   |        |       |
|           |         |      |            | ญ |   |        |       |
|           |         |      |            | า |   |        |       |
|           |         |      |            |   |   |        |       |
|           |         |      |            | เ |   |        |       |
|           |         |      |            | ช |   |        |       |
|           |         |      |            | ่า |   |        |       |
+-----------+---------+------+------------+---+---+--------+-------+
| 2.อาคาร   | โรงงาน  | กรร  | ใช้เป็นสถ    | 2 | 1 | 5      | เป็นห  |
|           | จ.ระยอง | มสิทธิ์ | านที่ปฏิบัติงาน | 0 | 6 | 2,733, | ลักประ |
|           |         |      |            |   |   | 931.76 | กันวงเ |
|           |         |      |            |   |   |        | งินสินเ |
|           |         |      |            |   |   |        | ชื่อกับธ |
|           |         |      |            |   |   |        | นาคาร |
+-----------+---------+------+------------+---+---+--------+-------+
| 3. ท่าเรือ  | โรงงาน  | กรร  | ใช้เป็นสถ    | 2 | 1 | 5      |       |
|           | จ.ระยอง | มสิทธิ์ | านที่ปฏิบัติงาน | 0 | 6 | 6,472, |       |
|           |         |      |            |   |   | 657.42 |       |
+-----------+---------+------+------------+---+---+--------+-------+
| 4.        | สำ      | กรร  | ใช้ในการ    | 2 | 1 | 11,    | เป็นห  |
| เค        | นักงานให | มสิทธิ์ | ปฎิบัติงานและ | 0 | 6 | 459.97 | ลักประ |
| รื่องจักรและ | ญ่โรงงาน |      |            |   |   |        | กันวงเ |
|           | จ.ระยอง |      | ใช้เป็นสถ    |   |   | 2      | งินสินเ |
| อุปกรณ์     |         |      | านที่ปฏิบัติงาน |   |   | 4,177, | ชื่อกับธ |
|           |         |      |            |   |   | 050.42 | นาคาร |
+-----------+---------+------+------------+---+---+--------+-------+
| 5.        | สำน     | กรร  | ใช้ใน       | 5 | 4 | 169,   |       |
| เครื่องตกแต | ักงานใหญ่ | มสิทธิ์ | การปฏิบัติงาน |   |   | 569.24 |       |
| ่งและเครื่อง |         |      |            | 5 | 4 |        |       |
| ใช้สำนักงาน | โรงงาน  | กรร  | ใช้ใน       |   |   | 309,   |       |
|           | จ.ระยอง | มสิทธิ์ | การปฏิบัติงาน |   |   | 983.11 |       |
+-----------+---------+------+------------+---+---+--------+-------+
| 6.        | สำน     | กรร  | ใช้ใน       | - | - | 1.00   |       |
| เครื่องมือวิจ | ักงานใหญ่ | มสิทธิ์ | การปฏิบัติงาน |   |   |        |       |
| ัยและทดลอง |         |      |            | 2 | 1 | 293,   |       |
|           | โรงงาน  | กรร  | ใช้ใน       | 0 | 6 | 337.44 |       |
|           | จ.ระยอง | มสิทธิ์ | การปฏิบัติงาน |   |   |        |       |
+-----------+---------+------+------------+---+---+--------+-------+
| 7.        | สำน     | กรร  | ใช้ใน       | 5 | 5 | 3      | เป็นห  |
| เครื่อ      | ักงานใหญ่ | มสิทธิ์ | การปฏิบัติงาน |   |   |        | ลักประ |
| งมือในการข |         |      |            | 2 | 1 | 5,095, | กันวงเ |
| นย้ายและพา | โรงงาน  | กรร  | ใช้ในกา     | 0 | 6 | 752.97 | งินสินเ |
| หนะโดยสาร | จ.ระยอง | มสิทธิ์ | รขนย้ายสินค้า |   |   |        | ชื่อกับธ |
|           |         |      |            |   |   |        | นาคาร |
+-----------+---------+------+------------+---+---+--------+-------+

4.2 นโยบายการลงทุนในบริษัทย่อยและบริษัทร่วม

บริษัทมีนโยบายมุ่งเน้นการลงทุนในธุรกิจท่าเทียบเรือ คลังสินค้า คลังเก็บสินค้าเหลว
หรือธุรกิจอื่นใดที่ส่งเสริมและสนับสนุนการดำเนินธุรกิจท่าเทียบเรือของบริษัทและบริษัทย่อย
เนื่องจากบริษัทมีพื้นที่หลังท่า ตามสิทธิการเช่าในนิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด จำนวนไม่น้อยกว่า 541
ไร่และมีพื้นที่หลังท่าเทียบเรือที่อยู่ติดกับท่าเทียบเรือของบริษัทอีก 60 ไร่
รวมเป็นที่ดินแปลงใหญ่ติดต่อกันในนิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด จำนวนไม่น้อยกว่า 601 ไร่ นอกจากนี้
บริษัทยังมีท่าเทียบเรือน้ำลึก ที่ตั้งอยู่ในเขตท่าเรืออุตสาหกรรมมาบตาพุด ความยาว 265 เมตรและ
บริษัทย่อยมีท่าเทียบเรือน้ำลึกตั้งอยู่ติดกับท่าเทียบเรือของบริษัท ความยาว 1,024 เมตร
หากสามารถบริหารจัดการท่าเทียบเรือรวมกันได้ จะเป็นท่าเทียบเรือที่มีความยาวหน้าท่าประมาณ
1,289 เมตร
เพื่อรองรับการขนส่งทางทะเลในนิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุดและนิคมอุตสาหกรรมในจังหวัดระยองได้อย่างดียิ่ง

สัดส่วนการลงทุนในบริษัทย่อย

  ------------------------ --------------------- ---------------- -------------- --
  ชื่อกิจการ                  ประเภทกิจการ           ทุนชำระแล้ว (บาท)  สัดส่วนเงินลงทุน   

  บจก. ท่าเรือระยอง (RBT)    ท่าเทียบเรือและคลังสินค้า   764,000,000      83.25%         
  ------------------------ --------------------- ---------------- -------------- --

การควบคุมดูแลบริษัทย่อย

ในช่วงที่ผ่านมา บริษัทได้แต่งตั้งบุคคลไปเป็นกรรมการและผู้บริหารในบริษัทย่อย

5. ข้อพิพาททางกฎหมาย 

5.1) เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน 2549 ศาลแพ่งได้มีหมายเรียก
ให้บริษัทเข้าเป็นจำเลยร่วมในคดีแพ่งหมายเลขดำที่ 710/2548 ระหว่าง
กองทุนสงเคราะห์การทำสวนยาง โจทก์ กับ บริษัท ธนาคารนครหลวงไทย จำกัด (มหาชน)
จำเลย ฐานผิดสัญญาประกวดราคาซื้อขายปุ๋ยบำรุง จำนวนทุนทรัพย์ 21,062,347.95 บาท

สืบเนื่องจากปี 2544 บริษัทชนะการประกวดราคาปุ๋ยบำรุงจำนวน 2,873
ตันของสำนักงานกองทุนสงเคราะห์การทำสวนยาง (สกย.) กระทรวงเกษตรและสหกรณ์
ซึ่งบริษัทได้จัดทำหลักประกันซองเป็นหนังสือค้ำประกันของ บมจ.ธนาคารนครหลวงไทย 2 ฉบับ
เป็นเงินจำนวน 15,066,420 บาท และจำนวน 1,593,580 บาท
รวมเป็นมูลค่าหลักประกันซองจำนวนทั้งสิ้น 16,660,000 บาท ต่อมา สกย.ขอเจรจาราคาใหม่
แต่ไม่สามารถเจรจาตกลงราคากันได้ คณะกรรมการบริหารของ สกย. จึงมีมติอนุมัติให้ สกย.
ยกเลิกการจัดซื้อปุ๋ยบำรุงตามที่บริษัทชนะการประกวดราคา จากนั้น
สกย.ได้นำหนังสือค้ำประกันไปเรียกร้องจาก บมจ.ธนาคารนครหลวงไทย แต่เนื่องจากบริษัทเห็นว่า
บริษัทไม่ได้เป็นผู้ก่อให้เกิดการผิดสัญญา บริษัทจึงแจ้งให้ บมจ.ธนาคารนครหลวงไทย
ระงับการจ่ายเงินให้กับ สกย.

ต่อมา สกย.จึงฟ้อง บมจ.ธนาคารนครหลวงไทย ให้ชำระเงินตามหนังสือค้ำประกันดังกล่าว
แต่เนื่องจาก บมจ.ธนาคารนครหลวงไทย ได้ยื่นขอรับชำระหนี้จากบริษัท
ในระหว่างที่บริษัทอยู่ในกระบวนการฟื้นฟูกิจการช่วงปี 2546 บมจ.ธนาคารนครหลวงไทย
จึงขอให้ศาลแพ่งหมายเรียกบริษัทเข้ามาเป็นจำเลยร่วม

เมื่อบริษัทเข้ามาในคดีแล้ว ได้แถลงต่อศาลว่า
บริษัทได้ยื่นคำร้องขอฟื้นฟูกิจการต่อศาลล้มละลายกลาง เป็นคดีหมายเลขดำที่ ฟ.35/2551
ศาลแพ่งจึงได้งดการพิจารณาคดีไว้ชั่วคราว เพื่อรอฟังคำสั่งของศาลล้มละลายกลาง ต่อมาเมื่อวันที่
28 มกราคม 2552 ศาลล้มละลายกลางได้มีคำสั่งอนุญาตให้บริษัทเข้าสู่กระบวนการฟื้นฟูกิจการ
และตั้งบริษัทเป็นผู้ทำแผน ต่อมาศาลล้มละลายกลางมีคำสั่งเห็นชอบด้วยแผนฟื้นฟูกิจการ
และตั้งบริษัทเป็นผู้บริหารแผน ขณะนี้อยู่ระหว่างขั้นตอนการชำระหนี้ตามแผนฟื้นฟูกิจการ

ต่อมาบริษัทได้แถลงให้ศาลแพ่งยกคดีหมายเลขดำที่ 710/2548 ขึ้นพิจารณาต่อ เมื่อพิจารณาคดีแล้ว
ศาลแพ่งได้มีคำพิพากษายกฟ้องโจทก์เมื่อวันที่ 17 ธันวาคม 2552 โดยศาลแพ่งให้เหตุผลว่า
บริษัทไม่ได้เป็นฝ่ายผิดสัญญาซื้อขายปุ๋ย โจทก์จึงไม่มีสิทธิฟ้องเรียกเงินจากจำเลย
ตามหนังสือค้ำประกันของจำเลย

ต่อมาโจทก์ได้อุทธรณ์คำพิพากษาของศาลชั้นต้น และเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม 2556
ศาลอุทธรณ์มีคำพิพากษากลับให้จำเลยชำระเงิน 21,062,347.95 บาท และดอกเบี้ยร้อยละ 7.5
ต่อปี ของต้นเงิน 16,660,000 บาท นับแต่วันฟ้อง (ฟ้องวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2548)
จนกว่าจะชำระเสร็จ ค่าฤชาธรรมเนียมทั้งสองศาลเป็นพับ

ต่อมาธนาคารธนชาติ ได้ยื่นคำร้องเข้าสวมสิทธิ์จำเลย และธนาคารธนชาติ ได้ยื่นฎีกาเมื่อวันที่ 30
กันยายน 2556 ส่วนฝ่ายโจทก์ยื่นแก้ฎีกาเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม 2556
ขณะนี้คดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา

5.2) เมื่อวันที่ 30 กันยายน 2554 และวันที่ 3 ตุลาคม 2554 บริษัทได้แจ้งความดำเนินคดีอาญา
นายมานจี เนเดีย เอมีเรียล ที่ 1, นายมานจี เนเชีย เอมีเรียล ที่ 2 (ผู้ต้องหา)
ต่อพนักงานสอบสวนสถานีตำรวจภูธร ตำบลมาบตาพุด อำเภอเมือง จังหวัดระยอง
ข้อหายักยอกทรัพย์ ซึ่งเป็นซากอาคารโรงงานของบริษัท รวมจำนวน 2 คดี คือ คดีอาญาที่
508/2554 และ 509/2554 โดยขณะนี้คดีอาญาที่ 508/2554
อยู่ระหว่างการสอบสวนของพนักงานสอบสวน ส่วนคดีอาญาที่ 509/2554
พนักงานอัยการได้มีคำสั่งไม่ฟ้องผู้ต้องหา

ด้วยคดีอาญาทั้งสองข้างต้น เป็นคดีแพ่งที่เกี่ยวเนื่องกับคดีอาญา
และบริษัทเห็นว่าผู้ต้องหาทั้งสองได้ดำเนินการไปทั้งในฐานะส่วนตัวและในนามของบริษัท
อุตสาหกรรมเชื้อเพลิงธรรมชาติ จำกัด ต่อมาเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม 2554
บริษัทจึงได้นำข้อเท็จจริงในคดีอาญาที่ 508/2554 ไปฟ้องบริษัท อุตสาหกรรมเชื้อเพลิงธรรมชาติ
จำกัด ที่ 1, นายมานจี เนเดีย เอมีเรียล ที่ 2, นายมานจี เนเชีย เอมีเรียล ที่ 3 (จำเลย)
เป็นคดีแพ่งหมายเลขดำที่ 1389/2554 ต่อศาลจังหวัดระยอง ในความผิดฐาน ละเมิด ขับไล่
และให้จำเลยทั้งสามร่วมกันชดใช้ค่าเสียหายทางแพ่งให้แก่บริษัท
โดยขณะนี้ศาลได้สืบพยานฝ่ายโจทก์เสร็จแล้ว แต่อยู่ระหว่างนัดสืบพยานจำเลยในวันที่ 30 เมษายน
2557

5.3) เมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน 2554 บริษัทได้ยื่นฟ้องคดีแพ่ง บริษัท
อุตสาหกรรมเชื้อเพลิงธรรมชาติ จำกัด (จำเลย) ต่อศาลจังหวัดระยอง เป็นคดีหมายเลขดำที่
1637/2554 ในความผิดฐาน ผิดสัญญา เรียกค่าบริการโกดังเก็บสินค้า
ระหว่างพิจารณาคดีคู่ความได้เจรจาไกล่เกลี่ยกันแล้ว แต่ไม่สามารถเจรจาตกลงกันได้
จึงต้องมีการนำพยานหลักฐานเข้าสืบ และต่อมาศาลมีคำพิพากษายกฟ้องโจทก์ เมื่อวันที่ 17 กันยายน
2556 ซึ่งปัจจุบันคดีดังกล่าวได้ถึงที่สุดตามผลของคำพิพากษาดังกล่าวแล้ว

5.4) ศาลล้มละลายกลาง ได้มีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาด บริษัท ท่าเรือระยอง จำกัด ตามมาตรา
58 วรรคท้ายแห่งพระราชกำหนดบรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทย พ.ศ.2544 ต่อมาเมื่อวันที่ 21
กันยายน 2554 บริษัท ท่าเรือระยอง จำกัด ได้อุทธรณ์คำสั่งศาลล้มละลายกลางต่อศาลฎีกา
โดยขณะนี้คดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา แผนกคดีล้มละลาย

ต่อมาเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ได้พิจารณาสัญญาดำเนินงานพัฒนาพื้นที่ท่าเทียบเรือ ซึ่งทำขึ้นระหว่าง
บริษัท ท่าเรือระยอง จำกัด กับ การนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย (กนอ.) โดยข้อ 4.2
ของสัญญาดังกล่าวระบุว่า “หากบริษัท ท่าเรือระยอง จำกัด
ถูกพิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาดให้ถือว่าสัญญาเป็นอันเลิกกัน” เมื่อพิจารณาแล้ว
เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ได้มีคำสั่งว่าสัญญาดังกล่าวได้สิ้นสุดลง เพราะบริษัท ท่าเรือระยอง จำกัด
ถูกพิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาด แต่บริษัท ท่าเรือระยอง จำกัด และเจ้าหนี้ของบริษัท ท่าเรือระยอง จำกัด
บางรายไม่เห็นด้วยกับคำสั่งดังกล่าว จึงได้โต้แย้งคำสั่งของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์
ไปยังศาลล้มละลายกลาง โดยขณะนี้คดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลล้มละลายกลาง

ต่อมาการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย ได้ยกเอาคำสั่งของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ข้างต้น
มาเป็นเหตุบอกเลิกสัญญาดำเนินงานพัฒนาพื้นที่ท่าเทียบเรือกับบริษัท ท่าเรือระยอง จำกัด
ส่งผลทำให้ไม่มีเรือบรรทุกสินค้าเข้าใช้บริการพื้นที่ท่าเทียบเรือระยอง

ต่อมาเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน 2554 บริษัทในฐานะเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบริษัท ท่าเรือระยอง
จำกัด ซึ่งได้รับความเสียหายจากการกระทำของการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย
และการกระทำดังกล่าวอาจส่งผลกระทบต่อการปฏิบัติตามแผนฟื้นฟูกิจการของบริษัทได้
บริษัทจึงได้ยื่นฟ้องการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย (จำเลย) ต่อศาลแพ่ง
เป็นคดีหมายเลขดำที่ 4117/2554 ในความผิดฐาน ละเมิด เรียกค่าเสียหาย
เหตุเพราะจำเลยได้บอกเลิกสัญญาร่วมดำเนินงานพัฒนาพื้นที่ท่าเทียบเรือ กับ บริษัท ท่าเรือระยอง
จำกัด และขับไล่บริษัท ท่าเรือระยอง จำกัด ให้ออกจากพื้นที่ท่าเทียบเรือ
แต่ระหว่างที่คดีอยู่ในการพิจารณาของประธานศาลฎีกา ในประเด็นเกี่ยวกับ
เรื่องคดีอยู่ในเขตอำนาจศาลแพ่งหรือศาลล้มละลายกลางนั้น
คู่ความทั้งสองฝ่ายสามารถเจรจาตกลงกันได้ และต่อมาในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2556
บริษัทจึงได้ยื่นคำร้องขอถอนฟ้องคดีดังกล่าว

6. ข้อมูลทั่วไป