1.  

2.  ปัจจัยความเสี่ยง

ปัจจัยความเสี่ยงอันอาจจะเกิดขึ้นได้กับบริษัทสามารถจำแนกได้ 6 ประเภทหลัก ๆ ดังนี้

1.1 ความเสี่ยงในการพึ่งพาบุคลากร

ในปี 2549 บริษัทได้รับผลกระทบจากปัจจัยเสี่ยงด้านบุคลากรอยู่บ้าง
ซึ่งถือเป็นเรื่องปกติธรรมดาของภาวะอุตสาหกรรม อันเนื่องมาจากปัญหาการขาดแคลนบุคลากร
ทั้งนี้เพราะธุรกิจบริการด้านเทคโนโลยีสารสนเทศยังคงเป็นธุรกิจหนึ่งที่มีภาวะการแข่งขันสูง
จำเป็นต้องอาศัยความรู้ความสามารถและความชำนาญเฉพาะด้านของบุคลากรเป็นสำคัญในการให้คำปรึกษา
และพัฒนางานจนประสบผลสำเร็จ
การสูญเสียบุคลากรในส่วนดังกล่าวย่อมส่งผลกระทบต่อการดำเนินงานและศักยภาพการแข่งขันของบริษัทในอนาคต
อาทิ การส่งมอบงานที่ล่าช้าไม่เป็นไปตามแผน
ทำให้เกิดปัญหาการแย่งชิงบุคลากรระหว่างกันจากบริษัทคู่แข่งขันหรือผู้ประกอบการในธุรกิจที่คล้ายคลึงกัน
โดยเฉพาะบริษัทซอฟต์แวร์จากต่างชาติที่ให้ผลตอบแทนสูงกว่า
ส่งผลให้เแต่ละบริษัทประสบปัญหาอัตราการเปลี่ยนงาน (TURN OVER) ที่เพิ่มขึ้น
ซึ่งปัจจัยดังกล่าวอาจมีผลกระทบต่อบริษัทอยู่บ้างในด้านของการรับงานและพัฒนางาน
โดยเฉพาะในส่วนบริการให้คำปรึกษาและพัฒนางานด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ
หากบริษัทไม่สามารถรับบุคลากรใหม่หรือหาบุคลากรอื่นมาทดแทนได้ทัน
ทำให้อาจต้องมีการว่าจ้างบริษัทภายนอกที่มีความรู้ความสามารถ (OUTSOURCE) มารับช่วงงานแทน
ทำให้มีผลกระทบต่อต้นทุนการดำเนินงาน และปัญหาการส่งมอบงานที่ล่าช้า แต่อย่างไรก็ตาม
บริษัทยังคงดำเนิน นโยบายการปรับปรุงโครงสร้างองค์กร และการวางแผนงานที่ดี
ทั้งในด้านกระบวนการทำงาน การพัฒนางาน และการทดแทนกันที่ดี เพื่อลดความเสี่ยง

นอกจากนี้ ยังให้ความสำคัญกับนโยบายการบริหารทรัพยากรบุคคลที่ดี
โดยการเพิ่มสวัสดิการและผลตอบแทนกับพนักงานในระดับที่เหมาะสม
ซึ่งขึ้นอยู่กับความสามารถของแต่ละบุคคลเป็นสำคัญ
เพื่อเป็นการเสริมสร้างขวัญและกำลังใจที่ดีในการทำงาน
และรักษาบุคลากรให้อยู่กับบริษัทเป็นระยะเวลานาน รวมทั้งมีการวาง

แนวทางวิชาชีพ (CAREER PATH) ของบุคลากรในแต่ละระดับที่ชัดเจน
การเสริมสร้างความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างบุคลากรภายในบริษัท
การให้ทุนการศึกษาสำหรับพนักงานที่มีความสามารถและร่วมงานกับบริษัทเป็นระยะเวลานาน
การให้สิทธิในการซื้อใบสำคัญแสดงสิทธิที่จะซื้อหุ้นสามัญของบริษัท (ESOP) ตลอดจนการนำระบบ
CAPABILITY MATURITY MODEL INTEGRATION (“CMMI”)
ซึ่งเป็นแนวทางในการปรับปรุงระบบองค์กรเข้ามาประยุกต์ใช้
เพื่อช่วยพัฒนาประสิทธิภาพระบบมาตรฐานและวิธีการทำงาน
โดยบริษัทตั้งเป้าหมายที่จะผ่านการรับรองคุณสมบัติจากสถาบัน SOFTWARE ENGINEERING
INSTITUTE (SEI) ประเทศสหรัฐอเมริกาในระดับ LEVEL 3 ภายในปี 2550

ทั้งนี้ในส่วนจำนวนบุคลากรที่ผ่านการอบรมและรับรองคุณวุฒิจากผู้ผลิตเจ้าของสินค้า
นอกเหนือจากเป็นการเพิ่มศักยภาพในการสนับสนุน และการบริการลูกค้าแล้ว
ถือเป็นปัจจัยสำคัญหนึ่งที่มีผลต่อการกำหนดสถานะ
การเป็นตัวแทนจำหน่ายของเจ้าของสินค้ารายใหญ่ของบริษัท ซึ่งจะส่งผลต่อสิทธิประโยชน์หลัก ๆ
ที่บริษัทได้รับอันได้แก่ ส่วนลดราคาสินค้า และสิทธิในการขอรับเงินช่วยสนับสนุนงานด้านการตลาด
(รายละเอียดของเงื่อนไข และสิทธิประโยชน์ในการเป็นตัวแทนจำหน่ายสินค้าที่สำคัญ
ได้อธิบายไว้ในหัวข้อ 3.3 เรื่องการจัดหาผลิตภัณฑ์หรือบริการ )
โดยปัจจุบันบริษัทมีบุคลากรที่ได้รับการอบรมและรับรองคุณวุฒิดังกล่าวจำนวนมากกว่าเกณฑ์ที่กำหนด
และยังมีนโยบายที่จะส่งบุคลากรเข้ารับการอบรม และรับรองคุณวุฒิเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง

2.  ความเสี่ยงจากการพึ่งพาลูกค้ารายใหญ่

บริษัทมีนโยบายการขายสินค้าและให้บริการโดยมุ่งเน้นกลุ่มลูกค้าที่เป็นวิสาหกิจขนาดใหญ่เป็นหลัก
ทำให้อาจมีผลกระทบต่อผลประกอบการบริษัท
หากอนาคตกลุ่มลูกค้าดังกล่าวมีการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างผู้บริหาร การแต่งตั้งผู้ให้บริการรายใหม่
หรือลดงบประมาณการลงทุนโดยเฉพาะในส่วนคอมพิวเตอร์และเทคโนโลยีสารสนเทศ แต่อย่างไรก็ดี
เพื่อเป็นการลดความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นจากการพึ่งพารายได้จากอุตสาหกรรมกลุ่มหนึ่งกลุ่มใด
บริษัทจึงมีนโยบายการขยายฐานลูกค้าไปยังกลุ่มอุตสาหกรรมอื่นเพิ่มมากขึ้น
ซึ่งเป็นผู้นำในกลุ่มอุตสาหกรรมที่มีความต้องการงานบริการด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและแนวโน้มการเติบโตสูง
อาทิ กลุ่มสถาบันการเงิน ภาครัฐและการศึกษา พลังงาน อุตสาหกรรมการผลิต
และบริการทางการแพทย์ นอกเหนือจากธุรกิจสื่อสารโทรคมนาคมซึ่งเป็นกลุ่มลูกค้าหลัก
ทำให้กลุ่มลูกค้ารายใหญ่เดิมเริ่มมีสัดส่วนที่น้อยลงเป็นลำดับ โดยปีที่ผ่านมามีสัดส่วนไม่เกินร้อยละ 40
แสดงให้เห็นว่าบริษัทยังคงได้รับความไว้วางใจในการใช้บริการจากกลุ่มลูกค้าเดิมและเพิ่มสัดส่วนกลุ่มลูกค้าใหม่เรื่อยมาในการให้คำปรึกษาและพัฒนาโครงการต่าง
ๆ ด้วยมูลค่างานที่เพิ่มขึ้นตามลำดับ
ซึ่งเป็นผลจากนโยบายการรักษาความสัมพันธ์ที่ดีกับลูกค้าในลักษณะพันธมิตรทางธุรกิจ
โดยเฉพาะกลุ่มสื่อสารโทรคมนาคมและสถาบันการเงิน
ซึ่งงานให้บริการลูกค้ากลุ่มดังกล่าวถือเป็นฐานการเรียนรู้ที่ช่วยเสริมสร้างและพัฒนาความรู้ของบริษัทเกี่ยวกับธุรกิจต่าง
ๆ ซึ่งใช้เทคโนโลยีระดับสูงและต้องการ การเรียนรู้ตลอดเวลา
โดยนำผลงานที่ได้ไปใช้อ้างอิงเพื่อสร้างความเชื่อถือสำหรับการขยายงานไปในส่วนการให้คำปรึกษา
ซึ่งจะช่วยให้บริษัทสามารถขยายฐานลูกค้าไปยังกลุ่มต่าง ๆ ได้มากขึ้น
โดยเฉพาะกลุ่มสถาบันการเงิน ซึ่งเป็นตลาดที่มีแนวโน้มศักยภาพและเม็ดเงินลงทุนในด้านดังกล่าวสูง

ส่วนกรณีที่บริษัท แอดวานซ์ อินโฟร์ เซอร์วิส จำกัด (มหาชน) มีการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างผู้ถือหุ้น
ครั้งใหญ่เมื่อต้นปี 2549 จากการเข้ามาซื้อหุ้นของกลุ่มบริษัท เทมาเส็ก โฮลดิ้ง ประเทศสิงคโปร์
ทำให้อาจมีผลกระทบต่อบริษัทในเรื่องของรายได้ เนื่องจากเป็นลูกค้ารายใหญ่รายหนึ่งของบริษัท
หากบริษัทดังกล่าวมีการเปลี่ยนแปลงในเรื่องของนโยบายและโครงสร้างบริหารงานใหม่
แต่ก็ถือเป็นผลกระทบเพียงเล็กน้อย
เนื่องจากปีที่ผ่านมาบริษัทยังคงมีรายได้จากบริษัทดังกล่าวใกล้เคียงกับรายได้ในปี 2548
โดยมีสัดส่วนร้อยละ 30
ซึ่งเป็นผลมาจากบริษัทได้รับความไว้วางใจในการพัฒนาระบบงานทำให้ได้รับส่วนแบ่งการตลาดเพิ่มมากขึ้นกว่าผู้ขายรายอื่น

แม้ว่าจะมีการลดงบประมาณลงทุนในส่วนเทคโนโลยีสารสนเทศลงของบริษัทดังกล่าว
เนื่องจากปัจจุบันเริ่มมีความพร้อมทางด้านของระบบเครือข่ายอยู่แล้ว
อีกทั้งยังเชื่อว่าบริษัทดังกล่าวคงไม่มีการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างผู้บริหารงานภายในระยะเวลาอันสั้น
โดยเฉพาะในส่วนงานด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ
เนื่องจากจะมีผลต่อโครงการพัฒนางานที่ได้ดำเนินการไปแล้ว
ประกอบกับปัจจุบันบริษัทยังคงมีการทำสัญญาต่อเนื่องกับบริษัทดังกล่าวอยู่
ซึ่งคาดว่าคงจะไม่มีการเปลี่ยนแปลงมากนักภายใน 1-2 ปีนี้
จึงทำให้บริษัทไม่ได้รับผลกระทบในด้านของรายได้มากนัก
โดยยังคงได้รับความไว้วางใจในการใช้บริการเรื่อยมา
อีกทั้งยังมีสัดส่วนรายได้เพิ่มขึ้นในกลุ่มอุตสาหกรรมอื่น ๆ นอกเหนือจากธุรกิจสื่อสารโทรคมนาคม
อันเนื่องมาจากนโยบายการขยายฐานลูกค้าไปยังกลุ่มอุตสาหกรรมอื่นเพิ่มมากขึ้น
โดยเฉพาะในกลุ่มสถาบันการเงิน สถาบันการศึกษา และพลังงาน ที่มีแนวโน้มการเติบโตสูง
ทำให้บริษัทสามารถเติบโตได้อย่างต่อเนื่อง

3.  ความเสี่ยงจากการพึ่งพาผู้จัดจำหน่ายหรือผู้ผลิตสินค้าน้อยราย

ในปีที่ผ่านมาแม้ว่าบริษัทจะสั่งซื้อสินค้าส่วนใหญ่จากผู้ผลิตสินค้าต่างประเทศ 2 ราย คือ Sun
Microsystems และ Cisco Systems
โดยมีความสัมพันธ์กับผู้ผลิตทั้งสองในฐานะตัวแทนและพันธมิตรทางธุรกิจ
แต่ไม่ถือเป็นสัดส่วนที่สูงเกินไปเมื่อเทียบกับมูลค่าสั่งซื้อสินค้าโดยรวมของบริษัท
เนื่องจากปัจจุบันบริษัทสั่งซื้อสินค้าจากผู้ผลิตทั้งสองคิดเป็นมูลค่ารวมกันไม่เกินร้อยละ 45
ทำให้มีผลกระทบต่อบริษัทไม่มากนักในด้านของต้นทุนการดำเนินงาน
หากอนาคตบริษัทผู้ผลิตดังกล่าวมีการเปลี่ยนแปลงทางธุรกิจหรือนโยบายการแต่งตั้งตัวแทนจำหน่าย
รวมถึงการให้สิทธิประโยชน์ต่าง ๆ ในการเป็นตัวแทนจำหน่าย อนึ่ง เนื่องจากบริษัทมีฐานผลิตภัณฑ์
(Portfolio of Products) จากผู้ผลิตมากกว่า 20 ราย
ทำให้มีความสามารถและความยืดหยุ่นในการเลือกใช้ผลิตภัณฑ์
ซึ่งเป็นการช่วยลดความเสี่ยงที่เกิดขึ้นจากการล้าสมัยของเทคโนโลยีหรือการเปลี่ยนแปลงทางธุรกิจของผู้ผลิตได้
นอกจากนี้การที่บริษัทประกอบธุรกิจในลักษณะที่มุ่งเน้นการให้บริการ
และการขายสินค้าในรูปแบบครบวงจร (Total Solution) มากกว่าการขายตัวสินค้า
และนโยบายการเก็บสินค้าคงคลังต่ำสุดหรือเป็นศูนย์
จึงทำให้ค่อนข้างมีอิสระในการกำหนดหรือเลือกสรรผลิตภัณฑ์ที่มีความเหมาะสมตรงตามความต้องการของลูกค้า
ซึ่งจะส่งผลให้บริษัทมีอำนาจการต่อรองที่สูงกว่าตัวแทนจำหน่ายสินค้าทั่วไป
โดยบริษัทมีความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้ผลิตสินค้ารายหลักทั้งสองมาตั้งแต่เริ่มก่อตั้งบริษัทและมีการต่อสัญญาทางการค้าอย่างต่อเนื่อง
โดยล่าสุดบริษัทได้พัฒนาก้าวสู่การเป็นตัวแทนจำหน่ายระดับ Gold Certified Partner ของ
Cisco ในปีที่ผ่านมา ซึ่งถือเป็นรายที่ 4 ของประเทศ และรายที่ 2
ของตัวแทนจำหน่ายที่เป็นบริษัทไทย ซึ่งจะช่วยให้บริษัทมีโอกาสในการขยายตลาดมากขึ้น
เพื่อก้าวสู่ความเป็นผู้นำในตลาดผู้ให้บริการ
โดยอนาคตบริษัทมีนโยบายที่จะจับมือเป็นพันธมิตรทางธุรกิจกับผู้ผลิต (Vendor) ต่าง ๆ
ที่เป็นองค์กรที่มีแนวโน้มศักยภาพการดำเนินธุรกิจสูงมากขึ้น
ทั้งนี้ก็เพื่อเป็นการลดความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นจากการพึ่งพาผู้จัดจำหน่ายหรือผู้ผลิตสินค้ารายหนึ่งรายใด
ซึ่งเป็นผลมาจากแนวโน้มของสภาวะตลาดที่เปลี่ยนแปลงไป

1.4 ความเสี่ยงด้านสินค้าและบริการ

 ก. ความเสี่ยงจากความล่าช้าของโครงการ

ในปี 2549 บริษัทมีปริมาณงานจากลูกค้าเพิ่มสูงขึ้น ทำให้อาจประสบปัญหาความเสี่ยงจาก
การส่งมอบงานที่ล่าช้า
ซึ่งความล่าช้าส่วนใหญ่จะเป็นโครงการที่เกี่ยวเนื่องกับธุรกิจบริการให้คำปรึกษาและพัฒนางานด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ
(Professional Services)
เนื่องจากธุรกิจดังกล่าวจำเป็นต้องอาศัยความรู้ความสามารถและความชำนาญเฉพาะด้านของบุคลากรเป็นสำคัญ
ในการให้คำปรึกษาและพัฒนางานจนประสบผลสำเร็จ
ซึ่งการสูญเสียบุคลากรในส่วนดังกล่าวย่อมส่งผลกระทบต่อการดำเนินงานของบริษัท
โดยความเสี่ยงดังกล่าวมีสาเหตุมาจาก 2 ปัจจัยคือจากตัวลูกค้าเอง เช่น
การเปลี่ยนแปลงแบบหรือคุณสมบัติของระบบที่จะติดตั้ง
ซึ่งมีผลกระทบต่อบริษัทในด้านต้นทุนค่าใช้จ่ายที่เพิ่มขึ้นเพียงเล็กน้อย
เนื่องจากบริษัทมีการเรียกเก็บเงินค่าสินค้าและบริการใน 2 รูปแบบ คือ
ตามกำหนดการหรือความคืบหน้าของงาน (Milestone Basis)
และตามระยะเวลาหรืออุปกรณ์ที่ใช้จริงในการบริการ (Time and Material Basis)
ทำให้บริษัทสามารถเรียกเก็บเงินเพิ่มเติมจากลูกค้าได้
ส่วนสาเหตุที่สองคือความล่าช้าที่เกิดขึ้นจากการทำงานของบริษัท
ซึ่งอาจมีความเสี่ยงจากการที่ถูกลูกค้าปรับค่าเสียหายได้

โดยปีที่ผ่านมาบริษัทประสบปัญหาความเสี่ยงในการทำงานของบริษัท
เนื่องจากการสูญเสียบุคลากรในส่วนดังกล่าวอยู่บ้าง เป็นผลทำให้โครงการที่พัฒนาอยู่ล่าช้า
และไม่สามารถส่งมอบงานได้ทันตามกำหนด
สาเหตุเนื่องจากการไม่มีบุคลากรในส่วนดังกล่าวเพียงพอในการพัฒนางาน
ทำให้ต้องว่าจ้างบริษัทภายนอก (Outsource) ให้ดำเนินการแทน
แต่เนื่องด้วยเป็นบริษัทขนาดเล็กทำให้บางครั้งอาจทำงานไม่ได้มาตรฐานตามระยะเวลาที่กำหนด
ทำให้บริษัทต้องใช้ระยะเวลาส่วนหนึ่งในการแก้ไขปัญหาและพัฒนางานใหม่เกือบทั้งหมด
จึงเป็นเหตุให้บริษัทได้รับความเสียหาย แต่ถือเป็นผลกระทบเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
ทั้งนี้เนื่องจากบริษัทภายนอกที่ว่าจ้างมาได้ร่วมรับภาระความเสียหายที่เกิดขึ้นด้วย
อีกทั้งลูกค้าบริษัทส่วนใหญ่เป็นภาคเอกชน ซึ่งมีสัดส่วนประมาณร้อยละ 70
จึงทำให้ไม่มีผลกระทบมากนักในด้านของรายได้
อีกทั้งยังได้มีการเตรียมการรองรับการแก้ไขปัญหาดังกล่าวแล้วเป็นอย่างดี
ทำให้งานสำเร็จลุล่วงเป็นอย่างดี
และยังได้จัดเตรียมวางแผนเพื่อป้องกันความเสี่ยงดังกล่าวไว้อย่างดีไม่ให้เกิดขึ้นในอนาคต

สำหรับแนวทางบริหารจัดการความเสี่ยงดังกล่าว บริษัทได้มีการนำระบบ CMMI
(เป็นระบบประสานงานช่วยให้การดำเนินการสะดวกยิ่งขึ้น) และระบบ PMO
(เป็นระบบบริหารจัดการโครงการตามข้อกำหนดมาตรฐานของ PMMI) เข้ามาประยุกต์ใช้
เพื่อช่วยให้การทำงานต่าง ๆ เป็นระบบและมีประสิทธิภาพมากขึ้น
และช่วยกำหนดวิธีการและกระบวนการทำงานสำหรับให้บริการลูกค้าแต่ละรายอย่างละเอียด
โดยมีการจัดทำตารางการทำงานและปรับปรุงแผนงานให้สอดคล้องกับระยะเวลาที่กำหนดไว้
รวมถึงมีการส่งมอบงานให้กับลูกค้าเป็นระยะอย่างมีระบบและต่อเนื่อง
ซึ่งจะทำให้บริษัทสามารถแก้ไขปัญหาที่อาจเกิดขึ้นได้อย่างรวดเร็วและทันเวลาโดยไม่กระทบต่อโครงการโดยรวม
รวมทั้งลดการพึ่งพาการว่าจ้างบริษัทภายนอก (Outsource)
โดยมุ่งเน้นการใช้บุคลากรภายในในการพัฒนาโครงการต่าง ๆ มากขึ้น เพื่อลดต้นทุนการดำเนินงาน
โดยพยายามรับงานในโครงการ ที่มีขนาดไม่ใหญ่มากนัก และระยะเวลาการพัฒนาสั้นลงไม่เกิน 1 ปี
เพื่อลดปัญหาการพึ่งพาบุคลากร

 ข. ความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงของเทคโนโลยี

ธุรกิจทางด้านคอมพิวเตอร์และเทคโนโลยีสารสนเทศในช่วงปีที่ผ่านมายังคงมีสภาวะการแข่งขันที่สูงและแนวโน้มการเปลี่ยนแปลงที่รวดเร็วตลอดเวลา
ทำให้บริษัทอาจได้รับผลกระทบจากความเสี่ยงที่เกิดขึ้นจากความล้าสมัยหรือลดลงของมูลค่าราคาสินค้า
และมูลค่าเพิ่ม (Value Added) ของการบริการที่ลดลง
จากการนำเสนอผลิตภัณฑ์หรือทางออกในการตอบสนองความต้องการใช้งานของลูกค้าในส่วนธุรกิจบริการให้คำปรึกษา
ซึ่งมีผลต่อการสูญเสียศักยภาพการแข่งขันในระยะยาว อย่างไรก็ตาม
บริษัทได้มีการเตรียมพร้อมเพื่อรองรับการเปลี่ยนแปลงดังกล่าวที่เกิดขึ้นอยู่ตลอดเวลา
เพื่อควบคุมปัจจัยเสี่ยง จึงทำให้สามารถปรับตัวได้ทันตามการเปลี่ยนแปลงของกระแสเทคโนโลยี
โดยส่วนหนึ่งเป็นผลจากบทบาทของคณะกรรมการเทคโนโลยี (Technology Committee)
ซึ่งประกอบไปด้วยผู้บริหารและผู้เชี่ยวชาญซึ่งมีความรู้และประสบการณ์เกี่ยวกับเทคโนโลยีสารสนเทศในสาขาต่าง
ๆ ในการร่วมพิจารณาและกำหนดทิศทางการเลือกผลิตภัณฑ์ เทคโนโลยี และนวัตกรรมใหม่ ๆ
เพื่อนำเสนอต่อลูกค้า โดยเน้นนำเสนอเทคโนโลยีใหม่ล่าสุดของบริษัทพันธมิตร
ซึ่งถือเป็นจุดเด่นที่ทำให้บริษัทสามารถเคลื่อนที่ไปได้เร็วกว่าคู่แข่ง
รวมทั้งให้ความสำคัญกับการสร้างความสมดุลย์ในส่วนเทคโนโลยี
เพื่อลดการพึ่งพาเทคโนโลยีจากผู้ผลิตรายหนึ่งรายใด
จึงทำให้ความเสี่ยงดังกล่าวเริ่มมีแนวโน้มที่ลดลงเป็นลำดับ
รวมถึงการไม่มีนโยบายเก็บรักษาสินค้าคงคลังแต่อย่างใด
โดยคำสั่งซื้อสินค้าจากผู้ผลิตหรือผู้จัดจำหน่ายจะกระทำก็ต่อเมื่อจะต้องได้รับเอกสารคำสั่งซื้อจากลูกค้าเท่านั้น
(Built to Order) แม้ว่าในปี 2549 ยอดคงเหลือของสินค้า ณ 31 ธันวาคม 2549
เพิ่มขึ้นจากสิ้นปี 2548 จำนวน 90 ล้านบาท เนื่องจาก ณ สิ้นปี 2549
สินค้าคงเหลือทั้งหมดนี้เป็นสินค้าซึ่งรอการส่งมอบให้แก่ลูกค้าทั้งสิ้นจำนวน 110 งาน
จากจำนวนงานทั้งสิ้น 240 งาน เพิ่มขึ้นมากกว่าปีก่อน เป็นผลจากแผนงานการขยายตลาดของบริษัท
นอกจากนี้แล้ว
ยังมีการสร้างวัฒนธรรมองค์กรในการให้ความสำคัญต่อการปรับตัวเและเปิดรับเทคโนโลยีและนวัตกรรมใหม่
ๆ ตลอดเวลา โดยอายุเฉลี่ยของพนักงานบริษัทอยู่ที่ประมาณ 25-26 ปี
ซึ่งถือเป็นกลุ่มที่มีความพร้อมที่จะเรียนรู้และตอบรับเทคโนโลยีใหม่
และสามารถปรับตัวได้อย่างรวดเร็ว

1.5 ความเสี่ยงในเชิงยุคโลกาภิวัฒน์ (Globalization)

ในโลกปัจจุบันซึ่งเป็นเศรษฐกิจในยุคโลกาภิวัฒน์ (Globalization) ทำให้ธุรกิจต่าง ๆ
เริ่มมีแนวโน้มการแข่งขันกันอย่างรุนแรง
ส่งผลให้แต่ละองค์กรจำเป็นต้องดิ้นรนปรับตัวเพื่อความอยู่รอด
เพื่อให้สอดรับกับสถานการณ์ของการแข่งขัน
เช่นเดียวกับธุรกิจทางด้านเทคโนโลยีสารสนเทศที่ปัจจุบันยังคงมีแนวโน้มการแข่งขันกันอย่างรุนแรงมากขึ้นเรื่อย
ๆ ไม่แพ้ภาคธุรกิจอื่น
เนื่องจากมีผู้ประกอบการรายใหม่ทั้งในและต่างประเทศเข้ามาแข่งขันเพื่อแย่งชิงส่วนแบ่งตลาดมากขึ้น
ทั้งในส่วนธุรกิจพัฒนาและวางระบบ (System Integration) ซื้อมาขายไป (Trading)
และการบริการให้คำปรึกษาและพัฒนางานด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ (Professional
Services)
เห็นได้จากการที่มีคู่แข่งจากต่างชาติซึ่งเป็นผู้ผลิตสินค้าประเภทฮาร์ดแวร์และซอฟต์แวร์เข้ามาแข่งขันดำเนินธุรกิจแบบครบวงจรมากขึ้น
ควบคู่ไปกับการจัดจำหน่ายสินค้าของตนเอง รวมทั้งบริษัทผู้ผลิตและพัฒนาซอฟต์แวร์จากต่างชาติ เช่น
อินเดีย สิงคโปร์ และมาเลเซีย ที่ให้ความสนใจเข้ามาลงทุนตั้งฐานการผลิตในไทยมากขึ้น
จึงทำให้มีสภาวะของการแข่งขันกระพือความรุนแรงยิ่งขึ้น

แต่อย่างไรก็ดี จากผลพวงของภาวะเศรษฐกิจที่เริ่มซบเซาในช่วงปีที่ผ่านมา
จึงทำให้ธุรกิจทางด้านเทคโนโลยีสารสนเทศมีอัตราการเติบโตที่ไม่สูงมากนัก
โดยมีการเติบโตร้อยละ 12.6 ซึ่งเป็นผลการสำรวจโดยสมาคมอุตสาหกรรมคอมพิวเตอร์ไทย
(หนังสือพิมพ์ไทยรัฐ ฉบับวันที่ 16 ธ.ค. 2549)
ส่งผลให้ปริมาณงานในส่วนดังกล่าวไม่สูงขึ้นตามไปด้วย แม้จะมีคู่แข่งขันในตลาดมากขึ้นก็ตาม
ซึ่งนอกเหนือจากคุณภาพผลิตภัณฑ์และปัจจัยด้านราคาแล้ว
ปัจจุบันลูกค้ายังมีความต้องการในสิ่งที่เป็นความเชี่ยวชาญเฉพาะด้าน (Specialization) มากขึ้น
ในราคาที่ลดลง ทำให้บริษัทจำเป็นต้องเร่งปรับตัว
เนื่องจากอาจได้รับผลกระทบจากส่วนแบ่งด้านการตลาด (Market Share) และผลกำไรขั้นต้น
(Gross Profit Margin) ลดลง ทั้งในด้านของการบริหารต้นทุน (Cost)
ความสามารถในการแข่งขัน (Core Competency) การพัฒนาผลิตภัณฑ์ และบริการลูกค้า
ในราคาที่แข่งขันได้ เพื่อเพิ่มขีดความสามารถด้านการแข่งขัน
โดยเน้นพัฒนาผลิตภัณฑ์ในส่วนที่มีความรู้ความเชี่ยวชาญมากขึ้น อาทิ ระบบคลังข้อมูล (Data
Warehouse) และระบบบริหารจัดการงานเทคโนโลยีสารสนเทศ (Business Service
Management)

นอกจากนี้แล้ว
ในภาวะเศรษฐกิจยุคดังกล่าวบริษัทยังอาจได้รับผลกระทบจากภาวะปัจจัยเสี่ยงในด้านของตลาดเงินและตลาดทุน
เนื่องจากธุรกิจต่าง ๆ เริ่มมีการเคลื่อนย้ายเงินทุนกันอย่างรวดเร็ว
ทำให้อาจมีผลกระทบต่อบริษัทในด้านของลูกค้า แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นอาจไม่ได้ส่งผลกระทบต่อบริษัทโดยทันที
เนื่องจากการดำเนินธุรกิจของบริษัทเป็นการขายสินค้าและบริการตามคำสั่งซื้อ (Built to
Order) โดยมีคำสั่งซื้อล่วงหน้าประมาณ 6 เดือน – 1 ปี แต่หากกระบวนการดังกล่าวล่าช้าออกไป
ก็อาจมีผลกระทบต่อบริษัทบ้าง
โดยเฉพาะลูกค้าองค์กรขนาดเล็กที่อาจชะลอตัดสินใจลงทุนทางด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ
รวมถึงองค์กรขนาดใหญ่บางแห่ง ทำให้มีผลกระทบต่อบริษัทในเรื่องของรายได้ แต่อย่างไรก็ดี
ในช่วงปีที่ผ่านมาบริษัทไม่ได้รับผลกระทบจากภาวะปัจจัยเสี่ยงด้านดังกล่าวมากนัก
เนื่องจากมีทีมงานขายที่แข็งแกร่งที่มีความรู้ความเชี่ยวชาญและประสบการณ์สูง
รวมทั้งนโยบายในการขยายฐานลูกค้าไปยังกลุ่มต่าง ๆ เพิ่มมากขึ้น โดยเฉพาะกลุ่มสถาบันการเงิน
จึงทำให้ไม่มีผลกระทบในเรื่องของรายได้

1.6 ความเสี่ยงด้านการเงิน

ความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ

บริษัทมีความเสี่ยงด้านอัตราแลกเปลี่ยนจากการที่สินค้าส่วนใหญ่ของบริษัทต้องทำการสั่งซื้อจากผู้ผลิตในสกุลเงินเหรียญสหรัฐฯ
และได้รับรายได้จากการขายสินค้าและบริการส่วนใหญ่ในรูปเงินบาท
ส่งผลให้บริษัทมีภาระผูกพันในการชำระเงินในรูปสกุลเงินตราต่างประเทศ
โดยที่ผ่านมาบริษัทมีมาตรการลดความเสี่ยงทางด้านอัตราแลกเปลี่ยนดังกล่าวโดยทำสัญญาซื้อขายเงินตราล่วงหน้า
(Forward Contracts) ครอบคลุมภาระการชำระเงินที่เป็นเงินตราต่างประเทศทั้งจำนวน โดย
ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2549
บริษัทมิได้มีหนี้สินการค้าสุทธิที่อยู่ในรูปของเงินตราต่างประเทศซึ่งไม่ได้ทำการป้องกันความเสี่ยงด้านอัตราแลกเปลี่ยน
อย่างไรก็ตาม
ในช่วงปีที่ผ่านมาจากผลพวงของค่าเงินบาทที่แข็งค่าขึ้นเมื่อเทียบกับสกุลเงินต่างประเทศ
โดยเฉพาะสกุลเงินเหรียญสหรัฐฯ
ทำให้ส่งผลดีต่อบริษัทในด้านของต้นทุนการชำระเงินที่ลดลงจากการซื้อสินค้าจากผู้ผลิต
แต่บริษัทยังคงมีความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนในกรณีดังกล่าวอยู่บ้าง
อันเป็นผลมาจากกำหนดการที่แตกต่างกันของการชำระเงินค่าสินค้าและการเรียกเก็บเงินจากลูกค้า

1.  ความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ย

3.  ภาวะอัตราดอกเบี้ยในปี 2549
    เริ่มอยู่ในทิศทางที่ทรงตัวทำให้ไม่ส่งผลกระทบต่อบริษัทมากนักในด้านของผลประกอบการและกระแสเงินสด
    ทั้งในเรื่องของเงินเบิกเกินบัญชีของธนาคาร และเงินกู้ยืมจากสถาบันการเงิน ในประเทศ
    เนื่องจากบริษัทมีสัดส่วนภาระหนี้สินเพียงเล็กน้อยเท่านั้น เมื่อเทียบกับสัดส่วนของรายได้
    อีกทั้งรายได้ของปีที่ผ่านมาส่วนใหญ่สามารถรับชำระเงินได้ตามกำหนดเวลา
    โดยปีที่ผ่านมาถือได้ว่าบริษัทไม่มีความเสี่ยงในเรื่องของลูกหนี้มากนัก
    เนื่องจากลูกหนี้บริษัทส่วนใหญ่เป็นบริษัทชั้นนำในแต่ละกลุ่มอุตสาหกรรม
    ซึ่งจดทะเบียนอยู่ในตลาดหลักทรัพย์ฯ และมีผลประกอบการดีในลำดับต้น ๆ
    จึงทำให้ไม่มีปัญหาในลักษณะลูกหนี้ที่มีความเสี่ยง
    แต่อาจจะมีบ้างในส่วนลูกหนี้ที่เป็นลูกค้าในกลุ่มภาครัฐและการศึกษาในโครงการขนาดใหญ่
    ซึ่งปีที่แล้วมีสัดส่วนรายได้ประมาณร้อยละ 30 ทำให้มีปัญหาในเรื่องของการเบิกเงินล่าช้า
    ส่งผลให้บริษัทต้องเก็บเงินจากลูกหนี้ล่าช้าตามไปด้วย
    และมีความจำเป็นต้องกู้ยืมเงินจากสถาบันการเงินมาทดแทน เพื่อหมุนเวียนสภาพคล่อง
    แต่ไม่ถือเป็นความเสี่ยงมากนัก
    เนื่องจากเป็นตัวเลขค่าใช้จ่ายที่บริษัทได้มีการวางแผนเตรียมการไว้ก่อนล่วงหน้าแล้ว