3.  การประกอบธุรกิจของแต่ละสายผลิตภัณฑ์

3.1 ลักษณะผลิตภัณฑ์และบริการ

  ประเภทหรือชนิดของสินค้าหรือบริการ สามารถแบ่งได้เป็น 3 ประเภทดังนี้

1.  การซ่อมเรือ

  บริษัทใช้อู่ลอยในการซ่อมเรือ ซึ่งมีลักษณะเป็นทุ่นลอยรูปตัวยู สามารถบังคับให้จมหรือลอยได้
  ปัจจุบันเรือที่ซ่อมจะเป็นเรือเหล็ก เรือส่วนใหญ่ที่บริษัทซ่อมจะมีขนาดอยู่ระหว่างประมาณ
  8,000-20,000 เดทเวทตัน ได้แก่ เรือสินค้า เรือบรรทุกน้ำมัน เรือลากจูง เป็นต้น
  ปกติในการซ่อมเรือจะใช้เวลาโดยเฉลี่ยประมาณ 7-10 วันต่อลำ

2.  การต่อเรือ

  เรือที่บริษัทดำเนินการต่อเรือคือ เรือลำเลียง เรือดันลากจูง เรือปฏิบัติการทั่วไป เรือโดยสาร
  เรือท่องเที่ยวและเรือ ราชการ เรือส่วนใหญ่ที่บริษัทต่อจะมีขนาดอยู่ระหว่างประมาณ
  500-1,000 เดทเวทตัน โดยปกติการต่อเรือจะใช้เวลาโดยเฉลี่ยประมาณ 6-12
  เดือนต่อลำขึ้นอยู่กับชนิดและขนาดของเรือ นอกจากนี้
  บริษัทได้มีการพัฒนาออกแบบเรือประเภทและขนาดต่างๆ
  เตรียมไว้สำหรับรองรับความต้องการของลูกค้าที่หลากหลายเช่น เรือCatamaran,
  เรือบรรทุกน้ำมัน Tanker, เรือบรรทุกรถขนาดใหญ่และเรือประมงเหล็ก
  โดยใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์เพื่อช่วยในการพัฒนาด้านการเขียนแบบเรือ โดยในปี 2543
  บริษัทได้รับรางวัลการออกแบบชนะเลิศด้านความปลอดภัยและการทรงตัวจากสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการพาณิชยนาวี

3.  งานวิศวกรรมอื่นๆ

  บริษัทสามารถสร้างและซ่อมสิ่งลอยน้ำ สิ่งก่อสร้างในทะเล
  และโครงสร้างเหล็กที่ใช้เป็นส่วนประกอบในการก่อสร้างสะพาน โรงงานอุตสาหกรรม
  และส่วนประกอบของเครื่องจักรในโรงงาน ผลงานที่ผ่านมา เช่น
  การสร้างทุ่นสัญญาณไฟลอยน้ำจำนวน 5 ชุดให้กับการท่าเรือแห่งประเทศไทย,
  งานสะพานพระราม 8, อาคารลอยน้ำ 3 ชั้นบนทุ่นลอยเพื่อใช้เป็นอาคารสำนักงานของบริษัท
  และงานทำท่อทุ่นเพื่อใช้กับเรือขนาด 28 นิ้วของกรมเจ้าท่า เป็นต้น

  ปัจจัยที่มีผลต่อโอกาสหรือข้อจำกัดในการประกอบธุรกิจ

  โอกาส

-   ISO 9002

  บริษัทได้รับใบรับรองระบบคุณภาพ ISO 9002 จาก Lloyd’s Register Quality
  Assurance ในการรับรองเกี่ยวกับการต่อเรือใหม่และการซ่อมเรือ
  ทำให้บริษัทเป็นที่ยอมรับของลูกค้าทั้งในและต่างประเทศมากขึ้นและสามารถแข่งขันระดับนานาชาติได้มากขึ้น

-   ลิขสิทธิ์การต่อเรือ

  บริษัทได้ลิขสิทธิ์การต่อเรือโพลล์แค็ต (Pollcat Antipollution Workboats) ขนาด 15.5
  เมตรจากบริษัท Ro-clean International ประเทศอังกฤษ แต่เพียงผู้เดียวในประเทศไทย
  (เรือกำจัดมลพิษทางน้ำ) ซึ่งลิขสิทธิ์เรือดังกล่าวสามารถต่ออายุลิขสิทธิ์ได้โดยอัตโนมัติ
  โดยบริษัทจะเสียค่าลิขสิทธิ์ต่อเมื่อมีการสั่งต่อเรือเท่านั้น
  ทั้งนี้บริษัทจะใช้ประโยชน์การได้รับลิขสิทธิ์ต่อเรือดังกล่าวเพื่อการอ้างอิงในการหาลูกค้า

-   คลังสินค้าทัณฑ์บน

  บริษัทได้รับอนุมัติให้จัดตั้งคลังสินค้าทัณฑ์บนจากกรมศุลกากร
  ซึ่งทำให้บริษัทได้รับผลประโยชน์จากภาษีนำเข้าวัตถุดิบโดยได้รับยกเว้นอากรนำเข้าวัสดุอุปกรณ์
  เพื่อใช้ในการซ่อมเรือและต่อเรือสำหรับเรือเดินทะเลที่มีขนาดเกิน 15 ตันกรอสขึ้นไป โดยในปี
  2545 บริษัทได้ทำการต่ออายุสัญญาอีก 3 ปี และสัญญาจะสิ้นสุดในวันที่ 21 พฤศจิกายน 2548
  ซึ่งในการต่อสัญญาแต่ละครั้งบริษัทไม่เสียค่าใช้จ่ายแต่อย่างใด

-   สัญญาเช่าที่ดิน

  บริษัท เอเชียน มารีน เซอร์วิสส์ จำกัด (มหาชน)
  ได้ทำสัญญาเช่าที่ดินพร้อมท่าเรือและคลังสินค้าจากบริษัท เจนเนอรัล คลังสินค้า จำกัด
  หรือบริษัทย่อย ซึ่งเช่าช่วงจากชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด ตั้งแต่วันที่ 20
  มกราคม 2531 เป็นเวลา 24 ปี ปัจจุบันคงเหลืออายุสัญญา 10 ปี ในปี 2545
  บริษัทจ่ายค่าเช่าให้บริษัทย่อยเป็นจำนวน 1,800,000 บาท

3.2 การตลาดและภาวะการแข่งขัน

  นโยบายและลักษณะการตลาดของผลิตภัณฑ์หรือบริการที่สำคัญ

1)  กลยุทธ์การแข่งขัน

  บริษัทเน้นนโยบายคุณภาพสูง การตั้งราคาที่สามารถแข่งขันได้ การส่งมอบตรงเวลา
  มีการรับประกันหลังส่งมอบ การบริหารที่มีมาตรฐานทัดเทียมกับต่างประเทศโดยมีคู่มือปฏิบัติการ
  ISO 9002
  และการนำระบบเทคโนโลยีสารสนเทศมาช่วยในการบริหารให้มีประสิทธิภาพและรวดเร็ว การทำ
  Web Page เพื่อช่วยในการตัดสินใจเบื้องต้นของลูกค้า
  รวมถึงการสร้างผลงานอ้างอิงสำหรับโครงการต่อเรือในอนาคต
  จึงเป็นที่ยอมรับของสมาคมจัดชั้นเรือ และลูกค้าทั่วไป

  ข้อได้เปรียบและข้อเสียเปรียบด้านการซ่อมและต่อเรือเทียบกับผู้ประกอบการรายอื่น

ข้อได้เปรียบ

1.  ขนาดและทำเลที่ตั้งของบริษัท มีพื้นที่อู่เรือกว่า 10 ไร่
    ซึ่งเพียงพอกับการต่อเรือขนาดใหญ่พร้อมกันหลายลำ อีกทั้งอยู่ติดปากแม่น้ำเจ้าพระยา
    ซึ่งนอกจากน้ำจะลึกมากที่สุดแล้วยังทำให้สะดวกในการนำเรือเข้าตรวจซ่อมและทดสอบเรือ

2.  บริษัทมีการพัฒนาและมุ่งเน้นคุณภาพของงานให้มีมาตรฐานสูงอย่างต่อเนื่อง เช่น
    การจัดตั้งระบบควบคุมคุณภาพ, ใช้ระบบเครื่องตัด CNC
    เพื่อตัดแผ่นโลหะได้รวดเร็วและแม่นยำ และการได้รับการรับรอง ISO 9002
    ครอบคลุมทั้งด้านการต่อเรือและการซ่อมเรือ

3.  ใช้ระบบ Computer On-line ในการเสนอราคาและควบคุมต้นทุน
    ทำให้บริการลูกค้าได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น

4.  บริษัทดำเนินธุรกิจทั้งต่อเรือและซ่อมเรือ
    จึงสามารถให้บริการหลังการขายแบบครบวงจรแก่ลูกค้าต่อเรือในการซ่อมแซมบำรุงรักษาหรือดัดแปลงเรือหลังส่งมอบด้วย

5.  บริษัทมีประสบการณ์ในการต่อเรือมายาวนานและหลากหลายประเภท โดยเฉพาะการต่อเรือรบ
    นับว่าบริษัทเป็นบริษัทแห่งแรกในประเทศไทยที่ประสบความสำเร็จในการต่อเรือรบขนาด 65
    เมตร ให้กับ กองทัพเรือ

6.  บริษัทมีบุคลากรและวิศวกรเป็นจำนวนมากที่มีความเชี่ยวชาญและประสบการณ์สูงในการซ่อมและต่อเรือ
    และเคยผ่านการฝึกอบรมจากหน่วยงานต่างๆ ทั้งในและนอกประเทศ เช่น Japan Overseas
    Development Corporation (JODC) ประเทศญี่ปุ่น

  ข้อเสียเปรียบ

1.  สามารถรองรับเรือซ่อมได้ไม่เกิน 20,000 เดทเวทตันและความยาวเรือไม่เกิน 160 เมตร
    เนื่องจากขนาดของอู่ลอยและพื้นที่อู่ที่จำกัด

นโยบายราคา

  การซ่อมเรือ

  การกำหนดราคาสำหรับการซ่อมเรือนั้นบริษัทมีการกำหนดราคามาตรฐานของรายการซ่อมแต่ละรายการเป็นราคาเบื้องต้น
  หากราคาวัตถุดิบเปลี่ยนแปลงราคาขายก็จะเปลี่ยนแปลงตาม
  ทั้งนี้บริษัทจะพิจารณาภาวะการแข่งขันในตลาดขณะนั้นควบคู่ไปด้วย

  การต่อเรือ

  บริษัทจะกำหนดราคาให้มีความเหมาะสมกับท้องตลาดและตรงตามความต้องการของลูกค้า
  โดยให้ทางลูกค้าเป็นผู้กำหนดงบประมาณเบื้องต้นและวัตถุประสงค์ของการออกแบบในกรณีที่ลูกค้าเป็นบริษัทเอกชนหรือทั่วไป
  ส่วนในกรณีของงานราชการนั้นจะดำเนินการศึกษาข้อมูลด้านเทคนิคเพื่อกำหนดต้นทุนและราคาเพื่อให้สามารถประมูลงานได้

2)  ลูกค้า

ลักษณะลูกค้าและความสัมพันธ์

  ลูกค้าซ่อมเรือของบริษัทส่วนใหญ่เป็นลูกค้าที่ทำสัญญาว่าจ้างให้ซ่อมเป็นประจำ
  หรือลูกค้าที่ได้รับการแนะนำจากลูกค้ารายอื่นของบริษัท
  ลูกค้าต่อเรือของบริษัทมีทั้งหน่วยงานราชการและภาคเอกชน ส่วนใหญ่ได้จากการประมูล
  ซึ่งการพิจารณาเข้าประมูลงานของบริษัทจะขึ้นอยู่กับข้อเสนอทางด้านราคา ณ
  ระดับที่สามารถแข่งขันได้และสร้างกำไรให้กับบริษัท
  รวมทั้งความสามารถของอู่เรือในการเสนอเรือที่มีคุณลักษณะครบถ้วน
  เป็นที่พึงพอใจของลูกค้าในราคาที่เหมาะสมเป็นหลัก

กลุ่มลูกค้าเป้าหมาย แบ่งได้เป็น 2 กลุ่มดังนี้

1.  กลุ่มเรือราชการ

2.  กลุ่มเรือเอกชนทั้งในและต่างประเทศ

  ทั้งนี้
  บริษัทไม่ได้กำหนดสัดส่วนการให้บริการแก่กลุ่มเรือราชการและกลุ่มเรือเอกชนไว้อย่างชัดเจน
  เพราะบริษัทจะพิจารณาถึงความสามารถในการสร้างผลกำไร
  และความสามารถในการชำระเงินของลูกค้าในแต่ละงานเป็นหลัก

3)  การจำหน่ายและช่องทางการจำหน่าย

-   การซ่อมเรือ

1. ติดต่อลูกค้าโดยตรง คิดเป็นสัดส่วนประมาณร้อยละ 90 ของลูกค้าซ่อมเรือทั้งหมด โดยแบ่งเขตการตลาด (Market Territory) ไว้อย่างชัดเจน เช่น เขตลูกค้าเอกชน เขต ลูกค้าราชการ เป็นต้น เจ้าหน้าที่การตลาดจะออกไปพบเจ้าของเรือหรือ เจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องโดยตรง ซึ่งจะเป็นลูกค้าในประเทศ โดยทั่วไปบริษัทจะเน้นการติดต่อลูกค้าโดยตรงเป็นหลัก 

  2. ติดต่อลูกค้าโดยผ่านตัวแทน คิดเป็นสัดส่วนประมาณร้อยละ 10
  โดยนายหน้าตัวแทนจะติดต่อกับบริษัทเพื่อขอรายละเอียดของอู่ ขีดความสามารถ ราคามาตรฐาน
  และศึกษา คุณภาพการซ่อมและคุณภาพทีมงานของบริษัท
  โดยเสนอเข้าเป็นตัวแทนในการหาลูกค้าให้กับบริษัท หลักเกณฑ์ในการแต่งตั้งตัวแทนมีดังนี้

  - ความน่าเชื่อถือในธุรกิจตัวแทน

  - ตลาดและฐานลูกค้าของตัวแทน

  - ผลการดำเนินงานและประสิทธิภาพที่ผ่านมาของตัวแทน

-   การต่อเรือ

  งานโครงการต่อเรือมักเป็นการเปิดประมูล ซึ่งพิจารณาทั้งข้อเสนอทางเทคนิค
  (คุณสมบัติของลักษณะเรือ) และข้อเสนอทางด้านราคา ดังนั้น
  บริษัทจึงต้องเสนอเรือที่มีคุณลักษณะครบถ้วน และเป็นที่พึงพอใจต่อลูกค้าในราคาที่เหมาะสม
  ซึ่งต้องอาศัยความสามารถในการประเมินราคาและการออกแบบตัวเรือ
  รวมถึงการเลือกใช้วัสดุอุปกรณ์ต่างๆ เครื่องจักร เครื่องยนต์ และส่วนประกอบต่างๆ
  อย่างมีประสิทธิภาพ

  ภาวะอุตสาหกรรมและสภาพการแข่งขัน

1)  โครงสร้างอุตสาหกรรม

  อู่เรือในประเทศไทยส่วนใหญ่เป็นอู่เรือขนาดเล็ก
  จึงจำกัดการรองรับได้เฉพาะการต่อและซ่อมเรือขนาดเล็กภายในประเทศ
  ส่วนอู่เรือขนาดใหญ่ที่สามารถซ่อมและต่อเรือขนาดใหญ่ยังมีน้อยมาก
  ในด้านการซ่อมเรืออู่เรือไทยสามารถรองรับความต้องการทั้งจากภายในและนอกประเทศ
  และสามารถแข่งขันกับอู่ต่างประเทศได้ ส่วนการต่อเรือในประเทศนั้น
  อู่เรือไทยมีข้อจำกัดทางด้านขีดความสามารถและเทคโนโลยี
  อีกทั้งต้องพึ่งพาตลาดภาคราชการเป็นสำคัญ
  เนื่องจากภาคเอกชนนิยมซื้อเรือเก่ามาดัดแปลงมากกว่าต่อเรือใหม่
  ส่วนตลาดต่างประเทศนั้นอู่เรือไทยได้พัฒนาจนสามารถต่อเรือเฉพาะกิจได้ตามความต้องการของลูกค้า
  สำหรับผู้ประกอบการที่ประสบความสำเร็จใน อุตสาหกรรมนี้จะต้องอาศัยเทคโนโลยีสมัยใหม่
  ระบบควบคุมและตรวจสอบคุณภาพที่ดี ทำเลที่มีน่านน้ำในระดับลึกพอและเป็นเส้นทางเดินเรือปกติ
  มีผลงานและประสบการณ์อันยาวนาน บุคลากรที่มีความชำนาญเฉพาะด้าน มีเงินลงทุนสูง
  ตลอดจนถึงการได้รับความช่วยเหลือจากรัฐบาลในด้านการสนับสนุนส่งเสริมให้มีการต่อเรือภายในประเทศแทนการสั่งต่อเรือที่ต่างประเทศ
  โดยเฉพาะอย่างยิ่งงานของภาครัฐ

  อุตสาหกรรมซ่อมและต่อเรือมีสภาพการแข่งขันค่อนข้างสูง
  โดยเฉพาะอย่างยิ่งการแข่งขันในตลาดต่างประเทศ คู่แข่งสำคัญที่มีศักยภาพสูงในภูมิภาคเอเชีย
  ได้แก่ จีน มาเลเซีย และ สิงคโปร์
  ซึ่งใช้กลยุทธ์ปรับลดราคาเนื่องจากต้นทุนค่าแรงต่ำและมีเทคโนโลยีอันทันสมัย
  อย่างไรก็ตามอู่เรือไทยได้มีการพัฒนาในเรื่องของเทคโนโลยีการผลิต
  การออกแบบและการสร้างเรือ
  รวมถึงการพัฒนาทักษะฝีมือแรงงานอันจะช่วยส่งเสริมการพัฒนาขีดความสามารถการแข่งขันในอุตสาหกรรมซ่อมและต่อเรือไทยได้

  ผู้ประกอบการภายในประเทศแบ่งเป็น 3 กลุ่มได้แก่

  - อู่เรือขนาดเล็ก (ขนาดไม่เกิน 500 ตันกรอส) มีประมาณ 200 อู่

  - อู่เรือขนาดกลาง (ขนาดตั้งแต่ 500 – 4,000 ตันกรอส) มี 9 อู่

  - อู่เรือขนาดใหญ่ (ขนาดตั้งแต่ 4,000 ตันกรอสขึ้นไป) มี 2 อู่ คือ บริษัท เอเชียน มารีน
  เซอร์วิสส์ จำกัด (มหาชน) และบริษัท ยูนิไทย ชิปยาร์ด แอนด์ เอ็นจิเนียริ่ง จำกัด

  บริษัท เอเชียน มารีน เซอร์วิสส์ จำกัด (มหาชน) เป็นอู่เรือขนาดใหญ่ที่ได้มาตรฐานสากล
  เป็นที่ยอมรับจากลูกค้าในระดับต่างๆ ทั้งภายในและต่างประเทศ
  สามารถรองรับการซ่อมเรือขนาดใหญ่ได้เมื่อเทียบกับอู่เรือทั่วไป
  และมีศักยภาพในการแข่งขันสูงกว่าคู่แข่งในประเทศ ยกเว้นอู่ซ่อมเรือของบริษัท ยูนิไทย ชิปยาร์ด
  จำกัด เพียงแห่งเดียวที่มีความสามารถรองรับเรือซ่อมที่มีขนาดใหญ่กว่า
  บริษัทมีส่วนแบ่งการตลาดประมาณร้อยละ 30 ของปริมาณกำลังการผลิตรวมของตลาด นอกจากนี้
  บริษัทยังมีความพร้อมในการรองรับความต้องการขยายตัวของการค้าทางทะเล
  โดยสามารถเข้าถึงตลาดเรือขนาดใหญ่และตลาดต่างประเทศได้ทั้งการซ่อมและต่อเรือเฉพาะกิจต่างๆ
  และหากธุรกิจนี้ได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาล
  บริษัทก็จะสามารถพัฒนาปรับปรุงขีดความสามารถและคุณภาพให้ดียิ่งขึ้น
  และสามารถแข่งขันด้านราคาและคุณภาพกับต่างประเทศในระดับภูมิภาคได้ง่ายขึ้น

2)  แนวโน้มภาวะอุตสาหกรรมและสภาพการแข่งขันในอนาคต

  ในปี 2544 ที่ผ่านมา เศรษฐกิจไทยได้รับผลกระทบจากเศรษฐกิจโลกที่ชะลอตัว
  โดยเฉพาะในประเทศสหรัฐอเมริกาซึ่งถือเป็นตลาดส่งออกที่ใหญ่ที่สุดของประเทศไทย
  ประกอบกับได้เกิดเหตุการณ์การก่อวินาศกรรมในสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 11 กันยายน 2544
  เป็นปัจจัยที่เพิ่มภาวะการชะลอตัวลงไปอีก
  ซึ่งปัจจัยที่เกิดขึ้นดังกล่าวส่งผลกระทบต่อธุรกิจพาณิชยนาวีและธุรกิจต่อเนื่องอื่นๆ ด้วย เช่น
  ธุรกิจซ่อมเรือ ต่อเรือ และธุรกิจขนส่ง โดยในปี 2544 นั้น
  ผู้ประกอบการส่วนใหญ่จะชะลอโครงการการต่อเรือใหม่ที่ต้องใช้เงินลงทุนสูงออกไป
  แต่หันมาให้ความสำคัญกับการซ่อมแซมเรือให้อยู่ในสภาพที่ดีและสามารถใช้งานได้แทน
  จึงส่งผลให้ปริมาณการซ่อมเรืออยู่ในภาวะที่ทรงตัว
  ในขณะที่ปริมาณการต่อเรือใหม่มีแนวโน้มที่ลดน้อยลง

  อย่างไรก็ตาม ในปี 2545 ภาวะเศรษฐกิจโลกโดยรวมเริ่มฟื้นตัวดีขึ้น
  โดยมีสาเหตุมาจากสหรัฐอเมริกาได้พยายามกระตุ้นเศรษฐกิจโดยใช้นโยบายทางการเงิน
  และมีการปรับลดอัตราดอกเบี้ยลงหลายครั้งติดต่อกัน รวมทั้งใช้นโยบายการคลังประกอบกัน
  ซึ่งจากการที่เศรษฐกิจสหรัฐอเมริกาเริ่มฟื้นตัวดีขึ้นส่งผลดีต่อเนื่องไปถึงประเทศอื่นในภูมิภาคต่างๆ
  รวมทั้งประเทศไทยด้วย
  นอกจากนี้รัฐบาลไทยยังได้ใช้นโยบายกระตุ้นเศรษฐกิจภายในประเทศอย่างต่อเนื่อง
  และมีนโยบายส่งเสริมธุรกิจพาณิชย์นาวีภายในประเทศให้สามารถแข่งขันกับต่างประเทศได้
  เป็นผลให้ปี 2545 เศรษฐกิจไทยโดยรวมมีอัตราการขยายตัวเพิ่มขึ้นจากปี 2544 ประมาณ 3-4%
  และส่งผลให้ปริมาณการขนส่งสินค้าระหว่างประเทศทางทะเลเพิ่มมากขึ้นตามไปด้วย
  อันจะส่งผลดีต่อภาวะอุตสาหกรรมซ่อมและต่อเรือโดยรวม

  ตารางแสดงปริมาณการขนส่งทางทะเลของไทย

  ----------- ----------------------------- -----------------------------
  ปี           จำนวนเที่ยวเรือ (เที่ยว)           ปริมาณตันสินค้า (ล้านตัน)

  2539        22,113                        106.4

  2540        23,248                        108.5

  2541        22,874                        101.0

  2542        25,192                        123.0

  2543        26,989                        119.4

  2544        29,346                        127.5
  ----------- ----------------------------- -----------------------------

  ที่มา : กรมเจ้าท่า

  รวบรวมโดย : สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการพาณิชยนาวี

  สำหรับอุตสาหกรรมการต่อเรือในอนาคตมีแนวโน้มที่ดีขึ้นเนื่องจากภาวะเศรษฐกิจโลกเริ่มจะฟื้นตัว
  เป็นผลให้ปริมาณการขนส่งสินค้าระหว่างประเทศทางทะเลเพิ่มมากขึ้น
  อันจะส่งผลให้ความต้องการเรือสินค้าเพิ่มมากขึ้นด้วย
  นอกจากนี้ในหลายประเทศได้เข้าเป็นภาคีอนุสัญญาโดยมีข้อตกลงระหว่างประเทศที่เกี่ยวกับความปลอดภัยและการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมทางทะเล
  จึงมีแนวโน้มกดดันให้ผู้ประกอบการเดินเรือที่ซื้อเรือเก่าหันมาสั่งต่อเรือใหม่มากขึ้น
  ประกอบกับรัฐบาลให้ความสำคัญกับพาณิชย์นาวีและได้เล็งเห็นศักยภาพของอู่เรือไทยจึงได้ปรับนโยบายและให้การส่งเสริมอู่เรือไทยในการต่อเรือราชการมากขึ้นเพื่อลดการนำเข้าเรือจากต่างประเทศ
  สำหรับธุรกิจซ่อมเรือในอนาคตก็มีแนวโน้มที่จะขยายตัวสูงขึ้นตามปริมาณการขนส่งทางทะเลและจำนวนเรือที่เพิ่มมากขึ้น
  ประกอบกับอู่เรือไทยมีความได้เปรียบด้านต้นทุนแรงงานที่ไม่สูงมากนัก และงานมีคุณภาพ
  ธุรกิจการซ่อมเรือจึงมีแนวโน้มที่จะขยายตัวต่อไปได้ด้วยดี

  อย่างไรก็ตามสภาพการแข่งขันที่ยังคงมีแนวโน้มสูงทั้งตลาดในประเทศและต่างประเทศ
  ทำให้ประเทศไทยควรพัฒนาคุณภาพอู่เรือให้ทัดเทียมและสามารถแข่งขันกับตลาดภายในประเทศและตลาดโลกได้
  ปัจจุบันมีปัญหาและอุปสรรคต่างๆ ได้แก่

  1. การส่งเสริมและสนับสนุนจากภาครัฐ
  แม้รัฐบาลจะมีนโยบายให้ความสำคัญกับกิจการพาณิชย์นาวีเพิ่มขึ้นอย่างมาก
  แต่ยังไม่มีนโยบายส่งเสริมอุตสาหกรรมด้านนี้อย่างชัดเจน

  2. การเงิน กิจการอู่เรือต้องใช้เงินลงทุนสูง
  อีกทั้งในการต่อเรือแต่ละลำต้องใช้เวลานานและใช้เงินหมุนเวียนจำนวนมาก
  ในปัจจุบันอู่เรือต้องอาศัยเงินกู้ธนาคารพาณิชย์ซึ่งมีดอกเบี้ยสูงเมื่อเทียบกับผู้ประกอบการต่างประเทศ
  ทำให้ต้นทุนในการดำเนินการสูง ไม่สามารถแข่งขันกับต่างประเทศได้

  3. ภาษี ประเทศไทยต้องเสียภาษีนำเข้าวัตถุดิบ วัสดุ อุปกรณ์ต่างๆ
  ทำให้อู่เรือไทยมีต้นทุนวัตถุดิบที่สูงกว่าประเทศใกล้เคียงอย่างสิงคโปร์
  เพราะว่ารัฐบาลสิงคโปร์ให้การสนับสนุนธุรกิจอู่เรือ
  โดยมีนโยบายยกเว้นภาษีนำเข้าวัตถุดิบและอุปกรณ์ที่นำมาใช้ในการซ่อมและต่อเรือ

  4. การตลาด

  4.1 ตลาดในประเทศ:

  ตลาดภาคราชการ แม้ว่ายังมีความต้องการใช้เรือด้านต่างๆ เป็นจำนวนมาก
  แต่รัฐบาลจัดสรรงบประมาณให้น้อยตามภาวะเศรษฐกิจ
  อย่างไรก็ดีหน่วยงานราชการได้ปรับเปลี่ยนนโยบายและส่งเสริมให้การต่อเรือของราชการต้องทำโดยอู่เรือไทยมากขึ้น

  ตลาดภาคเอกชน เจ้าของเรือไทยนิยมซื้อเรือเก่าจากต่างประเทศมาปรับปรุง
  เพราะกรมศุลกากรยกเว้นอากรนำเข้าเรือขนาดเกิน 1,000 ตันกรอสขึ้นไป

  4.2 ตลาดต่างประเทศ: อู่เรือต่างประเทศส่วนใหญ่ได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลของตน
  จึงได้เปรียบกว่าไทย

  5. อุตสาหกรรมที่เกี่ยวเนื่อง
  ประเทศไทยยังไม่มีการส่งเสริมให้ผลิตวัสดุอุปกรณ์ที่ต้องใช้กับการซ่อมหรือต่อเรือ
  ทำให้ต้องสั่งซื้อจากต่างประเทศซึ่งมีต้นทุนสูง

3.3 การจัดหาผลิตภัณฑ์หรือบริการ

  ลักษณะการจัดให้ได้มาซึ่งผลิตภัณฑ์เพื่อจำหน่าย

1)  การผลิต

  ปัจจุบันบริษัทมีอู่ลอยขนาด 20,000 เดทเวทตัน (เมื่อวันที่ 6 กันยายน 2545
  ที่ประชุมคณะกรรมการของบริษัทมีมติให้บริษัทขายอู่ลอยขนาด 8,000 เดทเวทตันให้แก่บริษัทร่วม)
  สำหรับขั้นตอนการซ่อมเรือ ต่อเรือ และกำลังการผลิตรวมของบริษัทสรุปได้ดังนี้

  งานซ่อมเรือ

-   ขั้นตอนการผลิต

1.  การนำเรือขึ้นซ่อมบนอู่ลอย

2.  การซ่อมทำตามวัตถุประสงค์ลูกค้า

  - งานเหล็กและงานเชื่อม

  - งานเตรียมพื้นผิวและพ่นสี

  - งานโซ่สมอและตัวสมอ

  - งานท่อ

  - งานไม้และงานปูน

3.  งานเครื่องกล

  - งานเครื่องจักร

  - งานเพลาใบจักรและหางเสือ

  - งานระบบไฟฟ้า

  - งานวาล์วต่างๆ

-   กำลังการผลิต

  - มีกำลังการผลิตรวม 95 ลำ/ปี

  สมมติฐาน เรือขนาดใหญ่ 8,000 – 20,000 เดทเวทตัน

  ทั้งนี้ บริษัทสามารถซ่อมเรือได้หลายขนาด และสามารถซ่อมได้หลายลำพร้อมกัน โดยในปี 2545
  บริษัทมีการให้บริการซ่อมเรือทั้งสิ้น 85 ลำ

  งานต่อเรือ

-   ขั้นตอนการผลิต

1.  การออกแบบเรือ

2.  การขยายแบบลายเส้นเรือ

3.  การประกอบตัวเรือและส่วนประกอบต่างๆ ของตัวเรือ

4.  การติดตั้งเครื่องจักรและงานระบบต่างๆ ไฟฟ้า และท่อทาง เป็นต้น

5.  การปล่อยเรือลงน้ำ

6.  การติดตั้งและเก็บงานในส่วนที่เหลือในน้ำ

7.  การตรวจสอบงานระบบต่างๆ และทดลองเรือ

-   กำลังการผลิต

  - มีกำลังการผลิตรวม 6-10 ลำ/ปี

  สมมติฐาน เรือขนาด 500-1,000 เดทเวทตัน

  ทั้งนี้ ในปี 2545 บริษัทมีการให้บริการต่อเรือทั้งสิ้น 2 ลำ

2)  วัตถุดิบ และผู้จำหน่ายวัตถุดิบ (Supplier)

  ประเภทของวัตถุดิบที่ใช้ในการซ่อมและต่อเรือมีความแตกต่างกัน
  แหล่งวัสดุที่ใช้ในการต่อเรือส่วนใหญ่สั่งซื้อจากต่างประเทศ เช่น ญี่ปุ่น สิงคโปร์ สหรัฐอเมริกา
  เป็นต้น ส่วนวัตถุดิบสำหรับการซ่อมเรือส่วนใหญ่สั่งซื้อจากในประเทศ
  โดยมีสัดส่วนการซื้อวัตถุดิบในประเทศและต่างประเทศในปี 2545 ประมาณ 90% และ 10%
  ตามลำดับ ซึ่งแตกต่างจากปี 2544 คือประมาณ 85% และ 15% ตามลำดับ
  และมีจำนวนผู้จำหน่ายวัตถุดิบมากกว่า 300 ราย
  ซึ่งมีรายละเอียดประเภทและแหล่งที่มาของวัตถุดิบที่สำคัญ ดังนี้

  วัตถุดิบสำหรับการซ่อมเรือ วัตถุดิบส่วนใหญ่สามารถสั่งซื้อจากในประเทศ เช่น เหล็ก
  ท่อประเภทต่างๆ ลม แก๊ส ลวดเชื่อม ฯลฯ

  วัตถุดิบสำหรับการต่อเรือ ประเภทของวัตถุดิบที่ซื้อจากต่างประเทศ เช่น Ship Plate
  เครื่องจักร และอุปกรณ์ที่ติดตั้งในเรือและมีการสั่งซื้อจาก Supplier หลายรายขึ้นอยู่กับ
  Specification ที่ต้องการ

  ทั้งนี้ ในช่วง 3 ปีที่ผ่านมาบริษัทไม่มีการพึ่งพิงผู้จัดจำหน่ายวัตถุดิบรายได้รายหนึ่งเกินกว่าร้อยละ
  30 ของรายได้รวม

3)  ผลของฤดูกาลที่กระทบต่อการดำเนินธุรกิจ

  ลักษณะการดำเนินงานของบริษัทในฤดูฝน อาจทำให้การซ่อมเรือและต่อเรือมีอุปสรรคบ้าง
  ซึ่งอาจมีผลทำให้โครงการล่าช้า อย่างไรก็ตาม
  บริษัทได้วางแผนและกำหนดตารางเวลาการดำเนินงานในช่วงเวลาดังกล่าว โดยคำนึงถึงปัจจัย
  ดังกล่าวแล้ว ดังนั้น ฤดูฝนจึงไม่มีผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อการดำเนินงาน

4)  ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม

  การดำเนินธุรกิจของบริษัทไม่เกิดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม
  เนื่องจากบริษัทให้ความสำคัญระมัดระวังและปฏิบัติตามกฎระเบียบ
  และขั้นตอนการปฏิบัติงานอย่างเคร่งครัด อย่างไรก็ตาม
  บริษัทมีการดำเนินการเพื่อลดผลกระทบต่อ สิ่งแวดล้อม ดังนี้

1.  บริษัทได้จัดให้มีภาชนะรองรับขยะอย่างเพียงพอในบริเวณอู่และเรือที่ทำการซ่อม
    และกำจัดขยะโดยการฝังกลบและเผาทำลายซึ่งขึ้นอยู่กับประเภทของขยะ

2.  ใช้น้ำยาขจัดคราบน้ำมัน ในกรณีที่มีน้ำมันจากที่อื่นรั่วไหลเข้ามาในบริเวณอู่

3.  การเตรียมผิวงานของแผ่นเหล็กต่างๆ เช่น ตัวเรือ หรือแผ่นเหล็กอื่นๆ
    ยังต้องอาศัยการพ่นทรายเป็นหลัก
    ซึ่งอาจก่อให้เกิดฝุ่นละอองรบกวนผู้ที่อยู่อาศัยใกล้เคียงบริเวณอู่ได้ ปัจจุบันบริษัทมีวิธีป้องกันดังนี้

  - การพ่นกรวดสำหรับแผ่นเหล็กใหม่เพื่อช่วยลดปริมาณฝุ่นละออง

  - การทำม่านน้ำสเปรย์และขึงตาข่ายกันทราย เพื่อป้องกันฝุ่นทรายออกสู่ภายนอก

  นอกจากนี้
  บริษัทมีแผนงานในอนาคตเพื่อการป้องกันการเกิดฝุ่นละอองรบกวนผู้ที่อยู่อาศัยใกล้เคียงบริเวณอู่
  คือ จัดทำโรงพ่นทรายชนิดเคลื่อนที่ได้ สำหรับงานพ่นทรายฝาระวางและแผ่นเหล็ก
  โดยมีระบบดูดฝุ่นทรายที่เกิดขึ้นเข้าถุงเก็บ เพื่อลดมลภาวะที่เกิดขึ้น

  4. บริษัทได้ว่าจ้างบริษัทภายนอกเป็นผู้ตรวจสอบและศึกษาคุณภาพน้ำทิ้งเป็นประจำทุก 3
  เดือนพร้อมทั้งจัดทำรายงานผลการศึกษาเสนอกรมเจ้าท่า
  และสำนักงานนโยบายและแผนสิ่งแวดล้อม
  จากการตรวจสอบคุณภาพน้ำทิ้งที่ผ่านมาพบว่าดัชนีคุณภาพน้ำทิ้งที่ตรวจวิเคราะห์อยู่ในเกณฑ์มาตรฐาน
  (ดังตาราง) ทั้งนี้ บริษัทไม่มีประวัติการกระทำผิดเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม

  ------------------------------- ---------------- -----------------------
  ดัชนีคุณภาพน้ำ                      มาตรฐาน *        คุณภาพน้ำทิ้งของบริษัท

  ค่าความเป็นกรดด่าง (pH)            5.0-9.0          7.8

  ปริมาณตะกอนแขวนลอย (Mg/1)        50               14.0

  BOD₅ (Mg/l)                     40               5.6

  Grease & Oil ( Mg/l)            20               2.4
  ------------------------------- ---------------- -----------------------

  หมายเหตุ : * มาตรฐานควบคุมการระบายน้ำทิ้งจากอาคาร (ประเภท ค)
  ประกาศกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม (พ.ศ. 2537)

  ที่มา : รายงานการติดตามตรวจสอบคุณภาพสิ่งแวดล้อมเดือนกันยายน 2545 โดยบริษัท เอ็นแคด
  คอนซัลแตนท์ จำกัด

  โดยในช่วงปี 2543-2545 บริษัทมีค่าใช้จ่ายที่เกิดจากการปฏิบัติหรือรักษาสิ่งแวดล้อมจำนวน
  26,635 , 31,813 และ 22,809 บาทตามลำดับ

3.4 งานที่ยังไม่ได้ส่งมอบ (ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2545)

งานซ่อมเรือ (ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2545) มูลค่า 216.4
ล้านบาท(ส่วนใหญ่เป็นงานโครงการเรือตำรวจน้ำ)