3. การประกอบธุรกิจของแต่ละสายผลิตภัณฑ์

1.  ลักษณะผลิตภัณฑ์

บริษัทฯ และบริษัทย่อย ออกแบบ ผลิต และจำหน่ายสินค้าภายใต้เครื่องหมายการค้าของบริษัทย่อย
คือ “Sabina” “Sabinie” “SBN” “Moldern Curve by Sabina” “Moldern Soft by
Sabina” “Doomm Doomm” “Viora” และยังออกแบบ ผลิต และจำหน่ายชุดชั้นในสตรีให้แก่
ลูกค้าซึ่งเป็นผู้จัดจำหน่ายสินค้าภายใต้เครื่องหมายการค้ายอดนิยมใน ยุโรป และอเมริกา

ในส่วนของผลิตภัณฑ์ภายใต้เครื่องหมายการค้า Sabina มีจุดเด่นอยู่ที่สีสันและดีไซน์ที่ทันสมัย
สามารถตอบสนองความต้องการของผู้หญิงยุคใหม่ ที่ให้ความสำคัญกับชุดชั้นในที่มีดีไซน์
ในขณะเดียวกันก็สามารถช่วยแก้ไขข้อบกพร่องทางสรีระ หรือเสริมบุคลิก
การแต่งกายให้สวยงามตามแฟชั่นได้ ผลิตภัณฑ์ของบริษัทฯ สามารถแบ่งออกเป็น 2 ประเภทดังนี้

  3.1.1 ผลิตภัณฑ์ที่ผลิตและจำหน่ายภายใต้เครื่องหมายการค้าของบริษัทย่อย

  โดยผลิตภัณฑ์ภายใต้เครื่องหมายการค้าของบริษัทย่อย สามารถแบ่งได้ออกเป็น 3 ประเภทย่อย
  ดังนี้

1.  ผลิตภัณฑ์ประเภท เสื้อชั้นใน

  ผลิตภัณฑ์เสื้อชั้นใน นอกจากจะเป็นสินค้าจำเป็นสำหรับสุภาพสตรีแล้ว
  ปัจจุบันยังกลายเป็นสินค้าที่ต้องการรูปแบบที่ทันสมัยเพื่อช่วยเสริมความมั่นใจให้แก่ผู้สวมใส่
  จากรูปแบบเสื้อชั้นในที่มีความหลากหลาย สามารถแบ่งเสื้อชั้นในออกเป็นประเภทต่างๆ
  ตามรูปทรงของเสื้อชั้นในได้แก่ เสื้อชั้นในเต้าครึ่งทรง, เสื้อชั้นในเต้าเต็มทรง,
  เสื้อชั้นในมีฐานทรง, เสื้อชั้นในไม่มีฐานทรง รวมถึงเสื้อชั้นในที่มีรูปแบบตามสมัยนิยม เช่น
  เสื้อชั้นในเกาะอก เป็นต้น โดยในปี 2550บริษัทฯ
  มีสัดส่วนรายได้จากการจำหน่ายเสื้อชั้นในก่อนหักส่วนลดจ่ายคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 77.59
  เทียบกับรายได้รวม และคิดเป็นร้อยละ66.39 ในปี 2551

  บริษัทฯ แบ่งเสื้อชั้นในตามช่วงอายุได้เป็น 5 กลุ่มใหญ่ ดังนี้

1)  ผลิตภัณฑ์ที่มุ่งเน้นตอบสนองความต้องการของตลาดวัยเด็ก หรือช่วงอายุ 7-15 ปี ได้แก่

    1.  First Bra เป็นผลิตภัณฑ์สำหรับเด็กผู้หญิงอายุประมาณ 7-9 ปี
        โดยส่วนใหญ่มีลักษณะเป็นเสื้อชั้นในแบบสวมหัว

    2.  Girl N’ Girl เป็นผลิตภัณฑ์สำหรับเด็กผู้หญิงอายุประมาณ 10-12 ปี
        เป็นเสื้อชั้นในที่มีลักษณะเหมือนชุดชั้นในทั่ว ๆ ไป แต่ไม่มีโครงเหล็กเป็นส่วนประกอบ

  โดยปกติบริษัทฯมักจะทำการตลาดและจำหน่าย First Bra และ Girl N’ Girl พร้อมกัน
  โดยบริษัทฯได้สร้างสัญลักษณ์รูปการ์ตูนเด็กผู้หญิงและใช้ชื่อเครื่องหมายการค้าว่า “Sabinie”
  ในการวางจำหน่ายผลิตภัณฑ์ทั้งสองชนิดนี้ โดยเน้นเรื่องรูปแบบที่น่ารักสมวัย

3.  Cool Teen เป็นผลิตภัณฑ์สำหรับเด็กผู้หญิงอายุประมาณ 13-15 ปี
    ผลิตภัณฑ์ยังเป็นเสื้อชั้นในที่ไม่มีโครงเข้ามาเป็นส่วนประกอบ
    แต่มีรูปทรงเป็นเสื้อชั้นในชัดเจนมากขึ้น โดยมีสายแขนต่อ และตะขอ เหมือนกับเสื้อชั้นในทั่ว ๆ
    ไป อย่างไรก็ตามผลิตภัณฑ์ในกลุ่มนี้ก็ยังเน้นการออกแบบที่ดูน่ารักเหมาะสมกับวัย

2)  ผลิตภัณฑ์ที่มุ่งเน้นตอบสนองความต้องการของตลาดวัยรุ่น หรือช่วงอายุ 16-22 ปี ได้แก่

1.  Pretty Perfect เป็นผลิตภัณฑ์สำหรับวัยรุ่นตอนต้น อายุประมาณ 16-18 ปี
    เป็นวัยที่เริ่มมีการเปลี่ยนแปลงสรีระจากวัยเด็กมาสู่วัยรุ่น
    ผลิตภัณฑ์ในกลุ่มนี้เริ่มมีโครงเป็นส่วนประกอบ เพื่อรองรับการจัดสรีระให้สวยงามและถูกต้อง
    อย่างไรก็ตาม การออกแบบสินค้ายังคงต้องเน้นที่ความน่ารักแบบวัยรุ่น

2.  Moldern Soft เป็นผลิตภัณฑ์สำหรับวัยรุ่น อายุประมาณ 19-22 ปี
    ซึ่งเป็นวัยที่สรีระเข้าสู่วัยสาว เริ่มรักสวยรักงาม มีความเป็นผู้หญิงมากกว่าความเป็นเด็ก

3.  Sbn Sport เป็นผลิตภัณฑ์สำหรับวัยรุ่น ที่มีบุคลิกกระฉับกระเฉง
    ต้องการความปราดเปรียวและคล่องตัว อย่างไรก็ตาม
    สินค้าในกลุ่มนี้ยังคงเป็นเพียงแค่การออกแบบที่ไปในทิศทางของกีฬา
    ไม่ได้เป็นผลิตภัณฑ์ที่ใช้สำหรับการออกกำลังกายโดยตรง

4.  Doomm Doomm เป็นผลิตภัณฑ์ที่มีรูปแบบพิเศษของฟองน้ำที่ช่วยเสริมทรง
    เพิ่มความมั่นใจให้ผู้สวมใส่

5.  Viora เป็นผลิตภัณฑ์ที่ใช้วัสดุคุณภาพสูง ไม่ว่าจะเป็นลูกไม้ หรือผ้าที่มีราคาแพง
    ส่วนใหญ่นำเข้าจากต่างประเทศ มีสีสันสะดุดตา มีราคาแพง
    เหมาะสำหรับวัยรุ่นที่ความมั่นใจในตนเอง

3)  ผลิตภัณฑ์ที่มุ่งเน้นตอบสนองความต้องการของตลาดวัยสาว หรือช่วงอายุ 25-35 ปี ได้แก่

1.  Difference เป็นเสื้อชั้นในที่เน้นการประดับตกแต่งด้วยลูกไม้
    โดยจะมีการใช้ลูกไม้ในราคาปานกลางจนถึงลูกไม้จากต่างประเทศที่มีราคาแพง

2.  Push Up เป็นเสื้อชั้นในที่ออกแบบมาสำหรับผู้บริโภคที่ต้องการเสริมหน้าอกเป็นหลัก
    เพื่อความมั่นใจให้ผู้สวมใส่อีกด้วย

3.  Inner Affair เป็นเสื้อชั้นในที่เน้นการใช้วัสดุที่มีคุณภาพสูง ไม่ว่าจะเป็นลูกไม้
    หรือผ้าที่มีราคาแพง ส่วนใหญ่จะนำเข้ามาจากต่างประเทศ การออกแบบจะมีรูปแบบที่หรูหรา
    และนำสมัย

4.  Moldern Curve by Sabina เป็นผลิตภัณฑ์สำหรับวัยทำงาน
    โดยมีความโค้งของเสื้อชั้นในที่รองรับเนินอกได้พอดี ช่วยให้เนินอกดูเนียนเรียบ
    ป้องกันปัญหาการกดทรง และเป็นชนิดไร้รอยตะเข็บ
    เพื่อให้ดูสวยเป็นธรรมชาติและสอดคล้องกับแฟชั่นเสื้อเข้ารูปในปัจจุบัน

4)  ผลิตภัณฑ์ที่มุ่งเน้นตอบสนองความต้องการของตลาดผู้ใหญ่ หรือช่วงอายุ 35 ปีขึ้นไป ได้แก่

1.  Outline เป็นผลิตภัณฑ์ที่ออกแบบมาเพื่อช่วยกระชับรูปทรง
    และแก้ไขข้อบกพร่องทางด้านสรีระของผู้สวมใส่

5)  ผลิตภัณฑ์ที่มุ่งเน้นตอบสนองความต้องการเฉพาะด้าน ได้แก่ ผลิตภัณฑ์สำหรับสตรีมีครรภ์
    หรือกางเกงในอนามัย เป็นต้น

    1.  ผลิตภัณฑ์ประเภท กางเกงชั้นใน

  กางเกงชั้นในเป็นอีกหนึ่งผลิตภัณฑ์ที่เป็นสินค้าจำเป็นในชีวิตประจำวัน โดยปกติ บริษัทฯ
  จะทำการออกแบบกางเกงชั้นในให้สอดคล้องไปกับเสื้อชั้นใน
  อย่างไรก็ตามพฤติกรรมการใส่กางเกงชั้นในของผู้บริโภคก็มีทั้งความต้องการที่จะใส่เสื้อชั้นในกับกางเกงชั้นในให้เข้าชุดกัน
  กับ ไม่เข้าชุดกันซึ่งรวมถึงที่ไม่ได้ถูกออกแบบมาคู่กันกับเสื้อชั้นใน เพียงแต่มีสีใกล้เคียงกัน
  เพื่อให้ผู้บริโภคทำการผสมผสานกับเสื้อชั้นในเอง เช่น กางเกงชั้นในสีพื้น
  ที่ใส่ได้กับเสื้อชั้นในที่มีเฉดสีใกล้เคียงกัน และการใส่เสื้อชั้นในกับกางเกงชั้นในที่ไม่เข้ากันเลย
  ทั้งในรูปแบบของสี และการออกแบบ โดยในปี 2550
  บริษัทฯมีสัดส่วนรายได้จากการจำหน่ายกางเกงชั้นในก่อนหักส่วนลดจ่ายคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ
  18.60เทียบกับรายได้รวมทั้งหมด และคิดเป็นร้อยละ 22.58 ในปี 2551

1.  ผลิตภัณฑ์ประเภทอื่นๆ

  ผลิตภัณฑ์อื่นๆ ได้แก่ ชั้นในกระชับรูปทรง เช่น สเตย์ สเตย์ชุด, เสื้อในตัวยาว, ชุดนอน,
  และอุปกรณ์ประกอบเสื้อชั้นใน เช่น สายแขน ชิ้นเสริมทรง อุปกรณ์ต่อลำตัว เป็นต้น
  ผลิตภัณฑ์เหล่านี้มีสัดส่วนรายได้จากการจำหน่ายก่อนหักส่วนลดจ่ายค่อนข้างน้อย
  หรือคิดเป็นสัดส่วนประมาณร้อยละ 3.15ของรายได้รวมทั้งหมดในปี 2550 และคิดเป็นร้อยละ
  8.23ในปี 2551โดยมีปริมาณการสั่งซื้อแปรผันไปตามความนิยมของผู้บริโภค บริษัทฯ
  ยังคงมีการผลิตสินค้าประเภทนี้เพื่อเพิ่มความหลากหลายให้แก่ลูกค้าได้เลือกสรร

  3.1.2
  ผลิตภัณฑ์ที่ผลิตภายใต้เครื่องหมายการค้าของลูกค้าซึ่งเป็นผู้จัดจำหน่ายสินค้าในต่างประเทศ
  (OEM)

  บริษัทฯ มีการผลิตและจำหน่ายสินค้า OEM ตามลักษณะที่ลูกค้าต้องการ
  ทั้งนี้รูปแบบของสินค้าที่ผลิตและจำหน่าย ส่วนหนึ่งมาจากต้นแบบที่บริษัทฯ
  และบริษัทย่อยเป็นผู้ออกแบบไว้ แล้วนำไปปรับปรุงแบบในบางส่วน ตามความต้องการของลูกค้า
  หรือคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 30 ของปริมาณสินค้า OEM ทั้งหมด โดยประมาณ

สิทธิและข้อจำกัดในการประกอบธุรกิจ

บริษัทฯ ได้รับบัตรส่งเสริมการลงทุนจากคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน (“BOI”)
ในการจัดตั้งโรงงานซึ่งอยู่ในเขตส่งเสริมการลงทุนเขตที่ 3 จำนวน 2 แห่ง ที่จังหวัดชัยนาท
และยโสธร มีรายละเอียดและเงื่อนไขหลักของบัตรตามฉบับที่ 1 และฉบับที่ 2 ตามลำดับดังนี้

+----------------------------------+-----------------+-----------------+
| รายละเอียด                        | ฉบับที่ 1          | ฉบับที่ 2          |
| และสิทธิประโยชน์จากบัตรส่งเสริมการลงทุน |                 |                 |
+==================================+=================+=================+
| เลขที่บัตรส่งเสริมการลงทุน             | เลขที่1837/2538   | เลขที่            |
|                                  |                 | 1653(2)/2545    |
+----------------------------------+-----------------+-----------------+
| ลักษณะโครงการ                     | ผลิตเสื้อ          | ผลิตเสื้อ          |
|                                  | ผ้าสำเร็จรูปประเภท | ผ้าสำเร็จรูปประเภท |
|                                  | 3.6             | 3.1             |
|                                  | การ             | กิจการผลิตผลิต     |
|                                  | ผลิตเสื้อผ้าสำเร็จรูป | ภัณฑ์สิ่งทอหรือชิ้นส่วน |
+----------------------------------+-----------------+-----------------+
| -                                | - กำหนด 8 ปี     | - กำหนด 8 ปี     |
| ได้รับยกเว้นภาษ                     | นับตั้งแต่          | นับตั้งแต่          |
| ีเงินได้นิติบุคคลสำหรับกำไรสุทธิจากการประ |                 |                 |
| กอบกิจการที่ได้รับการส่งเสริมมีกำหนดเวลา | วันที่ 27 กันยายน   | วันที่ 3 พฤษภาคม   |
| 8 ปี                              | 2539            | 2546            |
| นับแ                              |                 |                 |
| ต่วันที่เริ่มมีรายได้จากการประกอบกิจการนั้น |                 | -               |
| รวมรายได้จากการจำหน่ายผลพลอยได้     |                 | ได้รับยกเว้นไม่เกิน  |
| ได้แก่ เศษหรือของเสียจากขบวนการผลิต   |                 | 196,000,000 บาท |
|                                  |                 | ทั้งน             |
| รวมทั้ง                            |                 | ี้จะปรับเปลี่ยนตามเง |
| สามารถนำผลขาดทุนในระหว่างเวลานั้นไปห |                 | ินลงทุนโดยไม่รวมค่า |
| ักออกจากกำไรสุทธิที่เกิดขึ้นภายหลังระยะเว |                 | ที่ดินและทุนหมุนเวียน |
| ลาที่ได้รับยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลมีกำหนด |                 | ห               |
| 5                                |                 | รือรวมไม่เกินร้อยละ |
| ปีนับแต่พ้นกำหนดเวลานั้นโดยจะเลือกห     |                 | 100             |
| ักจากกำไรสุทธิของปีใดปีหนึ่งหรือหลายปีก็ได้ |                 | ข               |
|                                  |                 | องเงินลงทุนดังกล่าว |
+----------------------------------+-----------------+-----------------+
| สาระส                            | - กำลังผลิต       | - กำลังผลิต       |
| ำคัญของโครงการที่บริษัทฯต้องปฏิบัติตามดังนี้ | ปีละ12,000,000   | ปีละ27,000,000   |
|                                  | ตัว              | ชิ้น              |
|                                  | (แก้ไขเพิ่มเติมต    |                 |
|                                  | ามบัตรส่งเสริมเลขที่ | -               |
|                                  | 5137/2544)      | ขนาด            |
|                                  |                 | การลงทุนไม่น้อยกว่า |
|                                  | -               | 1 ล้านบาท        |
|                                  | ขนาด            | ไม่รวมค่า         |
|                                  | การลงทุนไม่น้อยกว่า | ที่ดินและทุนหมุนเวียน |
|                                  | 1 ล้านบาท        |                 |
|                                  | ไม่รวมค่า         |                 |
|                                  | ที่ดินและทุนหมุนเวียน |                 |
+----------------------------------+-----------------+-----------------+
| -                                | ได้รับยกเว้น       | ได้รับยกเว้น       |
| ได้รับยก                           |                 |                 |
| เว้นไม่ต้องนำเงินปันผลจากกิจการที่ได้รับกา |                 |                 |
| รส่งเสริมซึ่งได้รับยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคล |                 |                 |
| ไปรว                             |                 |                 |
| มคำนวณเพื่อเสียภาษีเงินได้ตลอดระยะเวลา |                 |                 |
| 8 ปีที่ได้รับยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคล      |                 |                 |
+----------------------------------+-----------------+-----------------+
|                                  |                 |                 |
+----------------------------------+-----------------+-----------------+
| -                                | กำหนด 5 ปี       | กำหนด 5 ปี       |
| ได้รับลดหย่อนภาษีเงินได้นิติบุคคลสำหรับก   | นับตั้งแต่วันท       | นับตั้งแต่วันท       |
| ำไรสุทธิที่ได้รับจากการลงทุนในอัตราร้อยละ | ี่พ้นกำหนดระยะเวลา | ี่พ้นกำหนดระยะเวลา |
| 50 ของอัตราปกติ                    | 8               | 8               |
|                                  | ปีที่ได้รับยกเว      | ปีที่ได้รับยกเว      |
|                                  | ้นภาษีเงินได้นิติบุคคล | ้นภาษีเงินได้นิติบุคคล |
|                                  | หรือตั้งแต่วันที่ วันที่  | หรือตั้งแต่วันที่ วันที่  |
|                                  | 27 กันยายน 2547  | 3 พฤษภาคม 2554  |
+----------------------------------+-----------------+-----------------+
| -                                | ร้อยละ 25        | ร้อยละ 25        |
| ได้รับอนุญาตให้หักเงินลงทุนใน           | ของเงินลงทุน      | ของเงินลงทุน      |
| การติดตั้งหรือก่อสร้างสิ่งอำนวยความสะดวก |                 |                 |
| น                                |                 |                 |
| อกเหนือไปจากการหักค่าเสื่อมราคาตามปกติ |                 |                 |
| ในการคำนวณเงินได้ที่ต้องเสียภาษี        |                 |                 |
+----------------------------------+-----------------+-----------------+
| - ได้รับอนุญาตให้หักค่าขนส่ง ค่าไฟฟ้า     | 10 ปี นับตั้งแต่     | 10 ปี นับตั้งแต่     |
| และค่าประปา 2 เท่าของค่าใช้จ่าย       |                 |                 |
| ในการคำนวณเงินได้ที่ต้องเสียภาษี        | วันที่ 27 กันยายน   | วันที่ 3 พฤษภาคม   |
|                                  | 2539            | 2546            |
+----------------------------------+-----------------+-----------------+
| -                                | นำเข้ามาภายในวันที่ | นำเข้ามาภายในวันที่ |
| ได้รับยกเว้นอากรขาเข้าสำหรับ          | 28 พฤศจิกายน     | 24 ตุลาคม 2549   |
| เครื่องจักรตามที่คณะกรรมการพิจารณาอนุมัติ | 2540            | (ภายหลังขอขยายเว |
| และจะต้องจัดส่งเอ                   |                 | ลานำเข้าเครื่องจักร |
| กสารรายการเครื่องจักรที่ขอยกเว้นอากรขา |                 | ตามหนังสือแจ้งมติ   |
| เข้าเมื่อมีการนำเข้าให้แก่สำนักงานภายใน1 |                 | เลขที่ อก         |
| ปีนับแต่วันสิ้นสุดระยะเวลาการนำเข้า      |                 | 0907/005989)    |
+----------------------------------+-----------------+-----------------+
| -                                | 1 ปี             | 5 ปี             |
| ได้รับยกเว้นอากรขาเข้าสำหร           | นับตั้ง            | นับตั้งแ           |
| ับวัตถุดิบและวัสดุจำเป็นที่ต้องนำเข้ามาจากต | แต่วันนำเข้าครั้งแรก | ต่วันที่นำเข้าครั้งแรก |
| ่างประเทศเพื่อใช้ในการผลิตเพื่อการส่งออก | ต้องไม่ก่อนวันที่ 7   | และต้อง          |
|                                  | พฤศจิกายน 2543   | ยื่นรายการเพื่อขออน |
|                                  | (แก้ไขเพิ่มเติมต    | ุมัติการนำเข้าวัตถุดิบ |
|                                  | ามบัตรส่งเสริมเลขที่ | หรือวัสดุจำเป็นก่อนก |
|                                  | 4651/2544)      | ารนำเข้าไม่น้อยกว่า |
|                                  |                 | 2 เดือน          |
+----------------------------------+-----------------+-----------------+
| -                                | 1 ปี             | 5 ปี             |
| ได้รับยกเว้นอากรขาเข้าสำหรับของที่ผู้ไ    | นับตั้ง            | นับตั้งแ           |
| ด้รับการส่งเสริมนำเข้ามาเพื่อส่งกลับออกไป | แต่วันนำเข้าครั้งแรก | ต่วันที่นำเข้าครั้งแรก |
|                                  | ต้องไม่ก่อนวันที่ 7   |                 |
|                                  | พฤศจิกายน 2543   |                 |
|                                  | (แก้ไขเพิ่มเติมต    |                 |
|                                  | ามบัตรส่งเสริมเลขที่ |                 |
|                                  | 4651/2544)      |                 |
+----------------------------------+-----------------+-----------------+
| -                                | ได้รับอนุญาตท      | ได้รับอนุญาตท      |
| ได้รับอนุญาตนำ                      | ำงานเฉพาะตำแหน่ง | ำงานเฉพาะตำแหน่ง |
| คนต่างด้าวซึ่งเป็นช่างฝีมือผู้ชำนาญการกับคู่ส | หน้าที่การทำงานที่คณ | หน้าที่การทำงานที่คณ |
| มรสและบุคคลซึ่งอยู่ในอุปการะของบุคคลทั้งส | ะกรรมการให้ความเ | ะกรรมการให้ความเ |
| องประเภทนี้เข้ามาในราชอาณาจักรได้ตามจ | ห็นชอบตลอดระยะเว | ห็นชอบตลอดระยะเว |
| ำนวนและกำหนดระยะเวลาให้อยู่ในราชอาณ | ลาเท่าที่ได้รับอนุญาต | ลาเท่าที่ได้รับอนุญาต |
| าจักรเท่าที่คณะกรรมการพิจารณาเห็นสมควร |                 |                 |
+----------------------------------+-----------------+-----------------+
| -                                | ได้รับอนุญาต       | ได้รับอนุญาต       |
| ได้รับอนุญาตให้นำหรือส่งเงินออกน        |                 |                 |
| อกราชอาณาจักรเป็นเงินตราต่างประเทศได้ |                 |                 |
+----------------------------------+-----------------+-----------------+
|                                  |                 |                 |
+----------------------------------+-----------------+-----------------+
| เงื่อนไข ที่ตั้งโรงงาน ไม่อยู่ในเขตหวงห้าม | ใ               | ใ               |
| และต้องได้รับอนุญาตจา                | นท้องที่จังหวัดชัยนาท | นท้องที่จังหวัดยโสธร |
| กกระทรวงอุตสาหกรรมหรือส่วนราชการที่เก |                 |                 |
| ี่ยวข้องและจะต้องแจ้งการย้ายภูมิลำเนาของ | ภายในระยะเวลา   | ภายในระยะเวลา   |
| ผู้ได้รับการส่งเสริมให้สำนักงานทราบทุกครั้ง | 15 ปี            | 15 ปี            |
| พร้อมด้วยหนังสือรับรองของกระทรวงพาณิชย์ | นับ              | นับ              |
|                                  | แต่วันเปิดดำเนินการ | แต่วันเปิดดำเนินการ |
|                                  | จะย้ายโรงงาน     | จะย้ายโรงงาน     |
|                                  | ไปตั้งในท้องที่อื่นมิได้ | ไปตั้งในท้องที่อื่นมิได้ |
+----------------------------------+-----------------+-----------------+
| เงื่อนไข การดำเนินการ               | นับตั้งแต่วันที่       | นับตั้งแต่วันที่       |
|                                  |                 |                 |
| -                                | 26 กันยายน 2538  | 11 กันยายน 2545  |
| เริ่มทำการก่อสร้า                    |                 |                 |
| งโรงงานและสั่งซื้อเครื่องจักรภายในกำหนด |                 | โดยขยายเวลาเ    |
| 6 เดือน                           |                 | ปิดดำเนินการครบตา |
|                                  |                 | มโครงการไปถึงวันที่ |
| -                                |                 | 24 เมษายน 2550  |
| ดำเนินการให้แล้ว                    |                 | (ตา             |
| เสร็จพร้อมที่จะเปิดดำเนินการภายในกำหนด |                 | มหนังสือแจ้งมติเลขที่ |
| 30 เดือน                          |                 | อก 0907/005989) |
+----------------------------------+-----------------+-----------------+
| เงื่อนไข โครงสร้างเงินทุน             | -               | -               |
| และสัดส่วนผู้ถือหุ้น                    | ทุน              | ทุน              |
|                                  | จดทะเบียนไม่ต่ำกว่า | จดทะเบียนไม่ต่ำกว่า |
|                                  | 10 ล้านบาท       | 25 ล้านบาท       |
|                                  |                 |                 |
|                                  | -               | -               |
|                                  | มีผู้ถือหุ้นสัญชาต     | มีผู้ถือหุ้นสัญชาต     |
|                                  | ิไทยไม่ต่ำกว่าร้อยละ | ิไทยไม่ต่ำกว่าร้อยละ |
|                                  | 51              | 51              |
|                                  | ของทุนจดทะเบียน   | ของทุนจดทะเบียน   |
+----------------------------------+-----------------+-----------------+
| เงื่อนไข                           | ไม่มี             | ISO 9000        |
| การดำเนินการ                      |                 | หรือเทียบเท่า      |
| ให้ได้รับใบรับรองระบบคุณภาพตามมาตรฐาน |                 | ภายใน 2         |
| หากไม่สามารถดำเนินการได้            |                 | ปีนับตั้งแ          |
| จะถูกเพิกถอนสิทธิป                   |                 | ต่วันที่เปิดดำเนินการ |
| ระโยชน์ยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลเป็นเวลา |                 |                 |
| 1 ปี                              |                 |                 |
+----------------------------------+-----------------+-----------------+

เงื่อนไขทั่วไป

1.  เมื่อเปิดดำเนินการแล้ว
    จะต้องรายงานผลการปฏิบัติตามโครงการและการดำเนินงานให้สำนักงานทราบดังต่อไปนี้

    -   การเปลี่ยนแปลงอัตราส่วนการถือหุ้นระหว่างผู้มีสัญชาติไทยและคนต่างด้าว
        และการเปลี่ยนแปลงการถือหุ้นของคนต่างด้าวต่างสัญชาติทุกครั้ง

    -   ฐานะการเงินและผลการดำเนินงานตามแบบที่ BOI
        กำหนดโดยจะต้องรายงานทุกรอบปีภายในวันที่ 30 มิถุนายน ของปีถัดไป สำหรับฉบับที่1
        เลขที่1837/2538 และ 31 กรกฎาคม ของปีถัดไป สำหรับฉบับที่2
        เลขที่1653(2)/2545

    -   การปฏิบัติงานของช่างฝีมือหรือผู้ชำนาญการซึ่งเป็นคนต่างด้าว
        ที่ได้รับอนุญาตให้เข้าเมืองตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมการลงทุนว่าได้ฝึกอบรมให้คนไทยได้รับความรู้ความชำนาญเพียงไร
        ตามแบบและวิธีการที่สำนักงานกำหนด

    -   เรื่องอื่นๆ เป็นครั้งคราว ตามแบบภายในระยะเวลาที่สำนักงานกำหนด

2.  จะต้องจัดทำบัญชีรายรับ-รายจ่ายสำหรับกิจการที่ได้รับการส่งเสริมแยกต่างหากจากกิจการส่วนอื่นไม่ว่าจะได้รับการส่งเสริมหรือไม่ก็ตาม
    เพื่อประโยชน์ในการคำนวณกำไรสุทธิที่ได้รับยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคล

3.  จะต้องจัดให้มีและใช้ระบบป้องกันและควบคุมมิให้เกิดผลเสียหายต่อคุณภาพสิ่งแวดล้อมหรือที่จะก่อให้เกิดอันตรายหรือความเดือดร้อนรำคาญแก่ผู้อยู่ใกล้เคียง
    โดยได้รับคามเห็นชอบจากหน่วยงานของรัฐที่เกี่ยวข้อง

4.  จะต้องปฏิบัติตามกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

5.  การหยุดดำเนินกิจการเป็นระยะเวลาเกินกว่า 2 เดือน ต้องได้รับอนุญาตจากสำนักงาน

6.  จะต้องอำนวยความสะดวกแก่พนักงานเจ้าหน้าที่ในการตรวจสอบ

7.  กรรมวิธีการผลิตหรือการบริการ จะต้องเป็นไปตามโครงการที่เสนอและได้รับการอนุมัติ

8.  คุณภาพของผลิตภัณฑ์ที่ผลิตหรือประกอบได้
    จะต้องเป็นไปตามมาตรฐานสากลและหากได้มีการประกาศกำหนดมาตรฐานตามกฎหมายว่าด้วยมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมแล้ว
    จะต้องดำเนินการให้ได้รับใบอนุญาตให้แสดงเครื่องหมายมาตรฐานจากคณะกรรมการมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมด้วย

2.  การตลาดและภาวะการแข่งขัน

    1.  กลยุทธ์การแข่งขัน

  กลยุทธ์การแข่งขันสำหรับผลิตภัณฑ์ภายใต้เครื่องหมายการค้าของบริษัทย่อย

  การพัฒนานวัตกรรมผลิตภัณฑ์ชุดชั้นในใหม่ๆ

  บริษัทฯ เน้นหนักในการวิจัย และพัฒนา (Research and Development)
  โดยการวิเคราะห์พฤติกรรมผู้บริโภคโดยเน้นในการจัดทำ Focus Group (การสัมนากลุ่มย่อย)
  เพื่อนำข้อมูลที่ได้มาใช้ในการพัฒนาผลิตภัณฑืใหม่ที่สอดคล้องกับความต้องการ
  และความเปลี่ยนแปลงของพฤติกรรมผู้บริโภคในปัจจุบัน ซึ่งต้องการสินค้าที่มีคุณภาพ
  เหมาะสมกับสรีระ และราคาสมเหตุสมผล

  การขยายฐานลูกค้าในกลุ่มลูกค้าต่างประเทศ

  บริษัทฯ มีแผนการขยายธุรกิจ
  โดยการส่งออกสินค้าภายใต้เครื่องหมายการค้าของบริษัทย่อยไปยังต่างประเทศให้มากยิ่งขึ้น
  อีกทั้ง
  บริษัทฯมีความต้องการให้ผลิตภัณฑ์ภายใต้ตราสินค้าของบริษัทย่อยเป็นที่รู้จักมากขึ้นในหมู่ผู้บริโภคต่างประเทศ
  ซึ่งในปัจจุบัน บริษัทฯได้เริ่มเจรจาข้อตกลงกับผู้จัดจำหน่ายในต่างประเทศบ้างแล้ว

  การทยอยวางจำหน่ายผลิตภัณฑ์รุ่นใหม่อย่างต่อเนื่อง

  กลยุทธ์การวางจำหน่ายผลิตภัณฑ์รุ่นใหม่ ๆ อย่างต่อเนื่องช่วยให้ผู้บริโภครับรู้ถึงความทันสมัย
  และการเคลื่อนไหวตามแฟชั่นอยู่ตลอดเวลาของสินค้าตรา “Sabina” โดยบริษัทฯ
  ทำการวางจำหน่ายผลิตภัณฑ์รุ่นใหม่ทุกๆ เดือน เพื่อรักษาความภักดีต่อตราสินค้าของบริษัทย่อย
  โดยฝ่ายการตลาดจะเลือกช่วงเวลาในการวางจำหน่ายสินค้าที่เหมาะสมกับกลุ่มผู้บริโภคในแต่ละผลิตภัณฑ์
  การวางจำหน่ายผลิตภัณฑ์รุ่นใหม่จะวางไม่ห่างกันมากนัก
  เพื่อเป็นแรงกระตุ้นให้ผู้บริโภคมีการซื้อสินค้าอย่างสม่ำเสมอ

  นโยบายการส่งเสริมการขาย

  บริษัทฯ จัดให้มีการส่งเสริมการขายผลิตภัณฑ์ในห้างสรรพสินค้าต่างๆ
  ไม่ว่าจะเป็นการแนะนำสินค้าใหม่ การจัดรายการลดราคา เพื่อเพิ่มปริมาณการขายและ
  ดึงดูดผู้บริโภคที่ไม่เคยใช้ผลิตภัณฑ์ของบริษัทฯ ให้มาทดลองใช้

  บริษัทฯ ทำการโฆษณาตามสื่อต่างๆ ทุกปีเพื่อสร้างภาพลักษณ์ให้แก่ตราสินค้า
  เนื่องจากภาพลักษณ์ของตราสินค้ามีความสำคัญต่อการแข่งขันระหว่างผู้ผลิตชั้นนำ
  และมีผลกระทบต่อยอดขายอย่างมาก บริษัทฯ
  จึงมีนโยบายการส่งเสริมการขายด้วยการโฆษณาผ่านทางสื่อต่างๆ เช่น โทรทัศน์ นิตยสาร
  แค๊ตตาล็อก และอื่นๆ ที่มุ่งเน้นการเข้าถึงผู้บริโภคเป็นหลัก

  กลยุทธ์การแข่งขันสำหรับผลิตภัณฑ์ OEM

  การรักษาระดับยอดขายของลูกค้าปัจจุบัน

  การรักษาระดับยอดขายของลูกค้าปัจจุบันเป็นเรื่องที่บริษัทฯ ให้ความสำคัญ เนื่องจากบริษัทฯ
  ตระหนักถึงความสำคัญของการรักษาความสัมพันธ์อันดีกับลูกค้าทุกราย
  ซึ่งจะช่วยให้การทำงานเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ
  โดยเน้นการผลิตสินค้าให้มีคุณภาพและมีบริการออกแบบผลิตภัณฑ์ให้เป็นไปตามความต้องการของลูกค้า
  โดยสร้างความพึงพอใจต่อลูกค้าด้วยการเพิ่มประสิทธิภาพในการผลิตสินค้า และบริการ
  เพื่อรักษายอดสั่งผลิตให้มีอยู่อย่างต่อเนื่อง

  การลดระยะเวลาในการจัดเตรียมวัตถุดิบและการผลิต (Lead Time)

  บริษัทฯ มีนโยบายในการลด Lead time ในการผลิตชุดชั้นใน เช่น ในขั้นตอนการซื้อวัตถุดิบ
  บริษัทฯ จะจัดทำ Pre purchase ก่อนจัดทำใบสั่งซื้ออย่างเป็นทางการให้กับผู้จัดจำหน่าย
  และตรวจสอบคุณภาพวัตถุดิบ ณ แหล่งวัตถุดิบ เพื่อลดระยะเวลาการส่งมอบวัตถุดิบ
  และลดปริมาณวัตถุดิบที่ไม่ตรงต่อความต้องการของลูกค้า,
  การจัดขั้นตอนการผลิตวัตถุดิบบางส่วนด้วยตนเอง
  และการซื้อวัตถุดิบสำเร็จรูปเพื่อลดขั้นตอนการผลิต เป็นต้น

  การลดต้นทุน

  การลดต้นทุนวัตถุดิบโดยไม่ลดคุณภาพของวัตถุดิบเป็นปัจจัยที่สำคัญมากต่อการแข่งขันกับทั้งคู่แข่ง
  ภายในประเทศและคู่แข่งจากต่างประเทศ เช่น ประเทศจีน และประเทศอินโดนีเซีย
  นอกจากนี้การลดต้นทุนช่วยให้บริษัทฯใช้ราคาที่สามารถแข่งขันกับคู่แข่งได้มากขึ้น
  ส่งผลให้บริษัทฯมีรายได้จากการขายมากขึ้น บริษัทฯ มีวิธีการลดต้นทุนวัตถุดิบ
  โดยการหาวัตถุดิบแหล่งใหม่ และการให้ผู้จัดจำหน่ายประกวดราคาขายวัตถุดิบ ดังนี้

  การหาวัตถุดิบแหล่งใหม่ ที่มีความหลากหลาย มีคุณภาพดี และมีราคาสมเหตุสมผล
  เป็นการลดการพึ่งพาผู้จัดจำหน่ายรายใดรายหนึ่ง
  ป้องกันปัญหากำลังการผลิตของผู้จัดจำหน่ายไม่เพียงพอต่อปริมาณที่บริษัทฯ สั่งซื้อ
  ป้องกันการผูกขาดด้านราคาของผู้จัดจำหน่าย และช่วยให้บริษัทฯ
  มีทางเลือกมากขึ้นในการกระจายปริมาณวัตถุดิบที่ต้องการซื้อไปยังผู้จัดจำหน่ายหลายราย
  นอกจากเป็นการแสดงให้เห็นถึงศักยภาพของบริษัทฯ ว่ามีการพัฒนาทางด้านการจัดหาวัตถุดิบ
  แล้วยังช่วยเพิ่มความหลากหลาย และทันสมัยให้ผลิตภัณฑ์อีกด้วย

  การควบคุมคุณภาพการผลิต

  บริษัทฯ มีมาตรการในการควบคุมการผลิตสินค้าอย่างเข้มงวด
  โดยในทุกโรงงานจะมีหน่วยงานตรวจสอบคุณภาพในทุกขั้นตอนการผลิต นอกจากนี้ บริษัทฯ
  ยังมีหน่วยงานตรวจสอบคุณภาพจากสำนักงานใหญ่ ซึ่งทำการตรวจสอบคุณภาพการผลิต
  ตั้งแต่การตรวจงานก่อนเริ่มการผลิต (Pre-production)
  ของสินค้าทุกรหัสจากทุกโรงงานในกลุ่มงานต่างๆ
  เพื่อเป็นการป้องกันไม่ให้เกิดความผิดพลาดก่อนการผลิต จนถึงการตรวจสินค้าก่อนส่งมอบ
  (Production Sample) ซึ่งเป็นการตรวจขั้นตอนสุดท้ายหลังจากการผลิตสินค้าเสร็จสิ้นทุกครั้ง
  ก่อนส่งมอบสินค้าให้กับลูกค้า เพื่อให้แน่ใจได้ว่าสินค้าที่ผลิตผ่านมาตรฐานสากล
  และเป็นไปตามคำสั่งผลิต นอกจากนี้ ยังมีการสุ่มตรวจมาตรฐานของโรงงาน (Inspection)
  ทุกไตรมาส ก่อนการตรวจประจำปีของลูกค้าแต่ละราย เพื่อคงไว้ซึ่งมาตรฐานสากล
  และความพึงพอใจของลูกค้า

2.  กลุ่มลูกค้าเป้าหมาย

  บริษัทฯได้แบ่งกลุ่มลูกค้าเป้าหมายตามวัย
  และประเภทซึ่งมีพฤติกรรมการเลือกซื้อสินค้าที่แตกต่างกันดังนี้

  กลุ่มลูกค้าวัยเด็กและวัยรุ่น

  กลุ่มลูกค้าทั้งสองวัยนี้เป็นฐานลูกค้าหลักของบริษัทฯ เนื่องจากบริษัทฯ
  ผลิตสินค้าที่ตรงกับความต้องการของลูกค้ากลุ่มนี้เป็นอย่างดี โดยเฉพาะในเรื่อง ดีไซน์ สีสัน
  และความน่ารักเหมาะสมกับวัย ทำให้เครื่องหมายการค้าของบริษัทย่อย เป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลาย
  ด้วยลักษณะของสินค้า รูปแบบแฟชั่น และมีการวางจำหน่ายผลิตภัณฑ์ใหม่อยู่เสมอ บริษัทฯ
  จึงสามารถสร้างรายได้จากลูกค้ากลุ่มนี้อย่างต่อเนื่อง

  สำหรับกลุ่มลูกค้าวัยเด็ก ตั้งแต่ประถมต้นจนถึงมัธยมต้น
  ผู้ปกครองเป็นผู้มีอิทธิพลในการตัดสินใจเลือกซื้อสินค้า บริษัทฯ
  ได้ผลิตชุดชั้นในของเด็กภายใต้เครื่องหมายการค้า “Sabinie” เพื่อรองรับสรีระในวัยเด็ก
  โดยเน้นการออกแบบที่น่ารักสมวัย

  กลุ่มลูกค้าวัยรุ่น เป็นนักเรียนชั้นมัธยมปลายถึงนักศึกษามหาวิทยาลัย
  เป็นวัยที่เพื่อนและบุคคลที่ตนเองชื่นชอบมีอิทธิพลต่อการเลือกซื้อสินค้า
  ซึ่งมักเลือกซื้อสินค้าตามแฟชั่น และตามเครื่องหมายการค้าที่ได้รับความนิยม

  กลุ่มลูกค้าวัยสาวและวัยผู้ใหญ่

  ลูกค้าในกลุ่มนี้จะมีความเป็นผู้ใหญ่มากขึ้นทำให้เริ่มคำนึงถึงประโยชน์การใช้งานมากกว่าความสวยงามเพียงอย่างเดียว
  นอกจากนั้น ยังมีอำนาจการซื้อสูงและปริมาณลูกค้าจำนวนมาก บริษัทฯ
  จึงวางแผนออกผลิตภัณฑ์สำหรับลูกค้ากลุ่มนี้มากขึ้นในอนาคต โดยบริษัทฯ
  ได้เริ่มมีการออกแบบผลิตภัณฑ์ให้มีประโยชน์ในการใช้งาน แก้ไขข้อบกพร่อง
  และตอบสนองต่อความต้องการของผู้บริโภคมากขึ้น ตัวอย่างเช่น “Moldern Curve by
  Sabina” ซึ่งช่วยทำให้ผู้ใช้มีสรีระที่สวยงาม ดูเนียนเรียบเป็นธรรมชาติมากขึ้น
  แก้ปัญหาในการแต่งตัวตามสมัยนิยม เพิ่มความมั่นใจ และความสวยงามแก่ผู้บริโภค
  ซึ่งเป็นสินค้ารูปแบบใหม่ที่บริษัทฯ ได้มีการออกแบบเพื่อเข้าถึงตลาดในกลุ่มวัยสาวและวัยผู้ใหญ่
  โดยใช้จุดเด่นในด้านฟังก์ชั่นในการใช้งานของผลิตภัณฑ์

  สำหรับกลุ่มลูกค้าวัยสาวจัดเป็นกลุ่มลูกค้าตั้งแต่นักศึกษามหาวิทยาลัยจนถึงสาววัยทำงาน
  เป็นวัยที่เพื่อน พนักงานขาย และเครื่องหมายการค้ามีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการเลือกซื้อชุดชั้นใน
  กลุ่มลูกค้าวัยสาวจะเน้นฟังก์ชั่นในการใช้งานที่สอดคล้องกับแฟชั่นเครื่องแต่งกายภายนอก

  กลุ่มลูกค้าวัยผู้ใหญ่
  มีพฤติกรรมการเลือกซื้อชุดชั้นในโดยเน้นฟังก์ชั่นในการใช้งานที่เหมาะสมกับสรีระเป็นหลัก
  โดยเพื่อน พนักงานขาย และเครื่องหมายการค้ามีอิทธิพลต่อการเลือกซื้อชุดชั้นใน

  กลุ่มลูกค้าต่างประเทศ (OEM)

  กลุ่มลูกค้าต่างประเทศผู้สั่งผลิตชุดชั้นในภายใต้เครื่องหมายการค้าของผู้สั่งผลิต
  โดยส่วนใหญ่เป็นคู่ค้ากับบริษัทฯ มานาน ลูกค้าส่วนใหญ่เป็นบริษัทจำหน่ายชุดชั้นในที่มีชื่อเสียง
  มีการประกอบกิจการมานานในทวีปยุโรป อเมริกา เช่น อังกฤษ ฝรั่งเศส สหรัฐอเมริกา สเปน
  เยอรมัน เนเธอร์แลนด์ เป็นต้น

  กลุ่มลูกค้าเหล่านี้มีทั้งผู้จำหน่ายชุดชั้นในที่เน้นฟังก์ชั่นการใช้งานจนถึงแบบแฟชั่นที่เป็นคอลเลคชั่นจำกัด
  สำหรับตลาดผู้บริโภคตั้งแต่ระดับกลางจนถึงระดับบน

3.  การจัดจำหน่ายและช่องทางการจัดจำหน่าย

  การจำหน่ายสินค้าภายใต้เครื่องหมายการค้าของบริษัทย่อย

  บริษัทฯ จำหน่ายชุดชั้นในภายใต้เครื่องหมายการค้าของบริษัทย่อยภายในประเทศ
  ผ่านหลายช่องทางการจัดจำหน่ายเพื่อให้เข้าถึงลูกค้าได้อย่างทั่วถึง
  ผ่านเคาน์เตอร์ภายในห้างสรรพสินค้าในกรุงเทพมหานครและต่างจังหวัด
  รวมถึงเคาน์เตอร์ภายในดิสเคานท์สโตร์ทั่วประเทศ รวมทั้งสิ้น 387 เคาน์เตอร์
  มีรายละเอียดดังนี้

+-------------+--------------+----------------------+----------------+
| ช่อง         | สัดส่ว         | ชื่อผู้จัดจำหน่าย          | จำนวน          |
| ทางจัดจำหน่าย | นการจัดจำหน่าย |                      | เคาน์เตอร์/ ร้าน  |
|             | (เชิงปริมาณ)   |                      |                |
|             | (ร้อยละ)      |                      |                |
+-------------+--------------+----------------------+----------------+
| ห้างสรรพสินค้า | 30           | เซ็นทรัล               | 15             |
|             |              |                      |                |
|             |              | โรบินสัน               | 19             |
|             |              |                      |                |
|             |              | เดอะมอลล์             | 8              |
+-------------+--------------+----------------------+----------------+
| ดิสเคาท์สโตร์  | 36           | บิ๊ก ซี                 | 66             |
|             |              |                      |                |
|             |              | โลตัส                 | 111            |
|             |              |                      |                |
|             |              | คาร์ฟู                 | 28             |
|             |              |                      |                |
|             |              | แม็คโคร               | 17             |
+-------------+--------------+----------------------+----------------+
| ช่องทางอื่น ๆ  | 34           | สหกรณ์, ร้านค้าปลีกทั่วไป, | 123            |
|             |              | ร้านค้าของบริษัทฯ        |                |
+-------------+--------------+----------------------+----------------+
| รวม         | 100          |                      | 387            |
+-------------+--------------+----------------------+----------------+

  บริษัทฯ จะวางขายตามจุดจำหน่ายต่างๆ โดยเป็นลักษณะการฝากขายสินค้า
  และมีการโอนย้ายสินค้าอย่างสม่ำเสมอเพื่อสร้างยอดขายอย่างต่อเนื่อง โดยในแต่ละจุดจำหน่าย
  บริษัทฯ จัดให้มีพนักงานขาย จำนวน 2-3 คน
  ซึ่งเป็นพนักงานขายที่ได้รับการฝึกอบรมให้มีความสามารถในการสื่อสินค้าให้ถึงลูกค้าเป้าหมาย
  เพื่อให้คำแนะนำแก่ผู้บริโภคเกี่ยวกับวิธีการใช้ผลิตภัณฑ์ที่ถูกต้อง และจุดเด่นต่างๆของผลิตภัณฑ์
  ในขณะเดียวกันก็สามารถเก็บรวบรวมข้อมูลความต้องการหรือข้อเสนอแนะของลูกค้า
  กลับมายังฝ่ายวิจัยพัฒนาเพื่อปรับปรุงผลิตภัณฑ์ได้ตรงต่อความต้องการของลูกค้ามากยิ่งขึ้น
  ปัจจุบันบริษัทฯ มีพนักงานขายจำนวนทั้งสิ้นมากกว่า 600 คน

  สำหรับการจำหน่ายในต่างประเทศ บริษัทฯ มีการจำหน่ายสินค้าภายใต้เครื่องหมายการค้า
  “Sabina” “Sabinie” “SBN” ผ่านตัวแทนจำหน่ายในประเทศ สิงคโปร์
  ซึ่งเป็นการขายขาดให้แก่ตัวแทนจำหน่ายเพื่อนำสินค้าของบริษัทฯ
  ไปวางขายในห้างสรรพสินค้าต่างๆ
  นอกจากนี้ยังสามารถพบเห็นสินค้าภายใต้เครื่องหมายการค้าของบริษัทย่อยในตลาดต่างประเทศ
  เช่น ดูไบ สิงคโปร์ สาธารณรัฐอาหรับเอมิเรต อินเดีย อิหร่าน
  บาร์เรนเป็นต้นเนื่องจากมีผู้นำเข้าในประเทศดังกล่าวซื้อสินค้าของบริษัทฯ
  เพื่อไปจัดจำหน่ายอีกด้วย

  การจำหน่ายสินค้า OEM

  บริษัทฯ มีการผลิตสินค้าตามรูปแบบที่ออกแบบโดยบริษัทฯ และบริษัทย่อย
  และตามรูปแบบของลูกค้าเอง โดยลูกค้า OEM ส่วนใหญ่ เป็นลูกค้ารายใหญ่ ที่มีชื่อเสียง
  ในยุโรปและสหรัฐอเมริกา โดยลูกค้าส่วนใหญ่มีความสัมพันธ์กันมายาวนาน
  มีลักษณะการจำหน่ายเป็นครั้งๆ ตามคำสั่งซื้อของลูกค้า

4.  ภาวะอุตสาหกรรม

  ผลิตภัณฑ์ชุดชั้นในจัดเป็นอุตสาหกรรมเสื้อผ้าสำเร็จรูปชนิดหนึ่ง
  ซึ่งเป็นอุตสาหกรรมสิ่งทอขั้นปลายที่ใช้แรงงานฝีมือเป็นหลัก (Skilled labor intensive)
  ซึ่งทางบริษัทฯ
  มีทั้งการผลิตสินค้าเพื่อจำหน่ายในตลาดภายในประเทศและตลาดต่างประเทศภายใต้เครื่องหมายการค้าของตนเอง
  และการผลิตชุดชั้นในภายใต้เครื่องหมายการค้าของผู้สั่งผลิต (OEM)

  ภาวะอุปสงค์ อุปทานของชุดชั้นในในประเทศไทย

  สัดส่วนประชากรในประเทศไทยในปี 2549 มีประชากรเพศหญิงมากกว่าเพศชาย กล่าวคือ
  มีประชากรเพศหญิงประมาณ 33.6 ล้านคน คิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 51.68
  ของประชากรทั้งหมดของประเทศไทย และในประชากรเพศหญิงมีจำนวน 28.6
  ล้านคนอยู่ในช่วงอายุประมาณ 10 - 79 ปี [1] ซึ่งเป็นวัยที่บริโภคผลิตภัณฑ์ชุดชั้นใน

  ปัจจัยสำคัญที่มีผลต่อการตัดสินใจของผู้บริโภคในการเลือกซื้อชุดชั้นใน คือ ประโยชน์ในการใช้งาน
  (Function) ผู้บริโภคมักเลือกซื้อชุดชั้นในที่ช่วยรักษารูปร่างและกระชับสัดส่วน แต่ในปัจจุบัน
  พฤติกรรมผู้บริโภคเปลี่ยนแปลงไป โดยนอกจากคำนึงถึงประโยชน์การใช้งานแล้ว
  ผู้บริโภคยังหันมาให้ความสำคัญในเรื่องรูปแบบ (Fashion) และ ดีไซน์ (Design)
  ของชุดชั้นในมากขึ้น กล่าวคือ ผู้บริโภคตัดสินใจเลือกซื้อชุดชั้นในที่มีการออกแบบสวยงาม ทันสมัย
  เพื่อให้สอดรับกับแฟชั่นเสื้อผ้าสำเร็จรูปที่มีการเปลี่ยนแปลงไป

  เนื่องจากชุดชั้นในเป็นสินค้าจำเป็นและมีอายุการใช้งานจำกัด
  ประกอบกับการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมการบริโภคดังกล่าว
  ส่งผลให้ความถี่ในการบริโภคชุดชั้นในเพิ่มสูงขึ้น
  ซึ่งนับเป็นปัจจัยสนับสนุนให้มีปริมาณความต้องการบริโภคชุดชั้นในอย่างต่อเนื่อง

  ด้านอุปทานชุดชั้นใน มีผู้ผลิตทั้งรายใหญ่ รายกลางและรายย่อยกระจายอยู่ทั่วประเทศกว่า 40
  ราย นอกจากกำลังการผลิตในประเทศ
  ยังมีชุดชั้นในที่มีชื่อเสียงจำหน่ายในราคาสูงจากประเทศในแถบตะวันตก
  และชุดชั้นในราคาประหยัดจากประเทศเพื่อนบ้าน เช่น สาธารณรัฐประชาชนจีน
  เป็นจำนวนมากเข้ามาจำหน่ายในประเทศ

  ลักษณะการผลิตมีทั้งที่เป็นการผลิตให้กับตราสินค้าต่างประเทศเพื่อส่งออกทั้งหมด (OEM)
  หรือซื้อลิขสิทธิ์ตราสินค้าจากต่างประเทศเพื่อผลิตและจำหน่ายในประเทศและเพื่อส่งออก
  รวมทั้งการผลิตภายใต้เครื่องหมายการค้าของตนเอง และการผลิตโดยไม่มีเครื่องหมายการค้า
  อย่างไรก็ตาม ปัจจุบันผู้ผลิตเริ่มให้ความสำคัญกับมูลค่าผลิตภัณฑ์ (Product Value) มากขึ้น
  จึงมีการพัฒนาการผลิต การสร้างโครงข่ายอุตสาหกรรม
  การจัดการวัตถุดิบเพื่อปรับปรุงและพัฒนาผลิตภัณฑ์ให้สอดคล้องกับความต้องการของผู้บริโภคได้อย่างรวดเร็ว
  รวมถึงมีการจ้างผู้เชี่ยวชาญด้านการผลิตและนักออกแบบจากต่างประเทศมาช่วยพัฒนาด้านผลิตภัณฑ์

  ภาวะการแข่งขันในประเทศ

  ตลาดชุดชั้นในภายในประเทศเป็นตลาดที่มีการแข่งขันสูงในทุกระดับราคา
  โดยมีผู้ประกอบการหลายรายในอุตสาหกรรมชุดชั้นใน เช่น บริษัท ไทยวาโก้ จำกัด (มหาชน)
  ผู้ผลิตชุดชั้นในตรา “Wacoal” บริษัท ไทรอัมพ์ อินเตอร์เนชั่นแนล (ประเทศไทย) จำกัด
  ผู้ผลิตชุดชั้นในตรา “Triumph” และบริษัทฯ ผู้ผลิตชุดชั้นในตรา “Sabina”
  และยังมีผู้ผลิตรายย่อยซึ่งผลิตชุดชั้นในโดยไม่มีเครื่องหมายการค้าจำนวนมากรองรับตลาดผู้บริโภคที่คำนึงถึงราคาเป็นประเด็นหลักในการเลือกซื้อสินค้า
  โดยหากแบ่งสัดส่วนตลาดโดยประมาณแล้ว บริษัท ไทยวาโก้ จำกัด (มหาชน)
  จะมีส่วนแบ่งตลาดมากที่สุด รองลงมาจะเป็นบริษัทฯ และบริษัท ไทรอัมพ์ อินเตอร์เนชั่นแนล
  (ประเทศไทย) จำกัด ซึ่งมีส่วนแบ่งตลาดใกล้เคียงกัน
  อย่างไรก็ตามสินค้าของแต่ละบริษัทนั้นมีกลุ่มลูกค้าเป้าหมายที่แตกต่างกันไป
  ทำให้ปัจจุบันไม่มีการแข่งขันระหว่างผู้จัดจำหน่ายชั้นนำมากนัก

  นอกจากการแข่งขันระหว่างบริษัทผู้ผลิตภายในประเทศ
  ยังมีการแข่งขันจากผู้ผลิตชุดชั้นในชั้นนำจากต่างประเทศ เช่น อังกฤษ ฝรั่งเศส สหรัฐอเมริกา
  เป็นต้น ที่เข้ามาแย่งชิงส่วนแบ่งการตลาดผู้บริโภคระดับบน
  สำหรับตลาดผู้บริโภคที่คำนึงถึงราคาเป็นประเด็นหลัก
  มีการแข่งขันจากชุดชั้นในนำเข้าราคาประหยัดจากผู้ผลิตจากประเทศใกล้เคียง เช่น
  สาธารณรัฐประชาชนจีน ซึ่งมีต้นทุนการผลิตต่ำ เป็นต้น

  การนำเข้าสินค้าประเภทชุดชั้นใน

  มูลค่าการนำเข้าชุดชั้นในสตรีของไทย ตั้งแต่ปี 2549 ถึง 2551 มีรายละเอียดดังนี้

[]

ที่มา : กระทรวงพาณิชย์

  ช่วงปี 2549-2551 ปี 2550 ประเทศไทยมีการนำเข้าชุดชั้นในเพิ่มขึ้นจากปี 2549 ถึงร้อยละ
  28.68 โดยมีมุลค่ารวมถึง 92.87 ล้านเหรียญสหรัฐฯ
  ซึ่งการนำเข้าที่เพิ่มขึ้นมากนั้นมาจากการนำเข้าจากประเทศจีน และ ฮ่องกง เป็นหลัก
  โดยคาดว่าจะเป็นชุดชั้นในราคาถูกที่มาจากประเทศจีน

  ส่วนในปี 2551 การนำเข้าชุดชั้นในโดยรวมกลับลดลงไปเล็กน้อยประมาณร้อยละ 2.41 กล่าวคือ
  จาก 92.87 ล้านเหรียญสหรัฐฯ ลดลงเหลือ 90.63 ล้านเหรียญสหรัฐฯ
  ทั้งนี้คาดว่าจากภาวะเศรษฐกิจหดตัวทั่วโลก ซึ่งส่งผลกระทบถึงประเทศไทยด้วย

มูลค่าการนำเข้าสินค้าประเทศชุดชั้นในจากประเทศคู่ค้าหลักปี 2549-2551 (ล้านบาท)

  --------- ------------------- --------------------- ---------------------
  ประเทศ    2549                2550                  2551

  จีน        1,021,289,500       1,563,675,155         1,627,234,910

  ฮ่องกง     730,516,465         826,423,850           811,572,090

  ญี่ปุ่น       184,115,960         128,572,465           54,397,315

  เวียดนาม   102,035,605         133,103,495           51,048,620

  มาเลเซีย   76,561,100          96,026,700            64,318,310
  --------- ------------------- --------------------- ---------------------

[]ที่มา : กระทรวงพาณิชย์

  ในช่วงระหว่างปี 2549-2551 ประเทศไทยมีสัดส่วนการนำเข้าชุดชั้นในจากประเทศจีนมากที่สุด
  โดยมีมีการนำเข้าเพิ่มขึ้นมาโดยตลอด จากปี 2549 มีมูลค่าการนำเข้าเพียง 1,021.29
  ล้านบาท เพิ่มขึ้นเป็น 1,563 ล้านบาทในปี 2550 และเพิ่มขึ้นเป็น 1,627.23 ล้านบาทในปี
  2551 ส่วนประเทศรองลงมานั้นจะเป็นการนำเข้าจากประเทศฮ่องกง
  ซึ่งยังคงมีอัตราการนำเข้าอยู่ในระดับที่สูง ตั้งแต่ปี 2549 มาถึงปี 2550 และลดลงเล็กน้อยในปี
  2551 ซึ่งมีมูลค่าถึง 811.57 ล้านบาท ส่วนประเทศที่เหลือจะเป็นการนำเข้าที่ลดลงมาโดยตลอด
  อันได้แก่ประเทศ ญี่ปุ่น, เวียดนาม และ มาเลเซีย โดยมีการนำเข้าในปี 2551 เป็นมูลค่า
  54.39 , 51.04 และ 64.38 ล้านเหรียญสหรัฐฯ ตามลำดับ

  ที่มา : กระทรวงพาณิชย์

  สำหรับสัดส่วนการนำเข้าชุดชั้นในในปี 2551
  นั้นจะเห็นได้ว่าสัดส่วนการนำเข้ายังเป็นการนำเข้าสินค้าราคาถูกจากประเทศจีนเป็นหลัก
  ซึ่งมีสัดส่วนเพิ่มมากขึ้นมาโดยตลอด โดยในปี 2551 มีสัดส่วนการนำเข้าถึงร้อยละ 51.30
  ในลำดับถัดมาเป็นการนำเข้าชุดชั้นในจากประเทศฮ่องกงซึ่งมีสัดส่วนร้อยละ 25.58
  ส่วนที่เหลือจะเป็นการนำเข้าจากประเทศ ไต้หวัน, มาเลเซีย และญี่ปุ่น ตามลำดับ

  แนวโน้มตลาดในประเทศ

  ตลาดในประเทศมีการแข่งขันกันมากขึ้นทั้งตลาดระดับบนและระดับล่าง
  ดังจะเห็นได้จากมูลค่าการนำเข้าชุดชั้นในจากต่างประเทศที่เติบโตอย่างต่อเนื่อง
  โดยตลาดระดับบน ผู้ผลิตต้องแข่งขันกับตราสินค้าจากต่างประเทศ อาทิ ฝรั่งเศส
  และสหราชอาณาจักร สำหรับตลาดระดับล่างนั้น
  ได้รับผลกระทบจากสินค้าที่มากประเทศจีนซึ่งมีราคาถูกและกำลังได้รับความนิยมจากวัยรุ่น
  เนื่องจากมีสีสัน และราคาไม่สูงมากเมื่อเปรียบเทียบกับชุดชั้นในภายใต้ตราสินค้าต่างๆ

  จากแนวโน้มพฤติกรรมของผู้บริโภคที่หันมาเน้นการสวมใส่ชุดชั้นในเพื่อความสวยงามและกระชับรูปร่าง
  นับเป็นปัจจัยหลักที่กระตุ้นยอดขายของอุตสาหกรรมชุดชั้นในภายในประเทศโดยรวม
  การสวมใส่ชุดชั้นในที่มีรูปแบบทันสมัยยังคงเพิ่มสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง
  โดยเฉพาะในตลาดสำหรับวัยรุ่นและวัยสาว
  สำหรับชุดชั้นในแบบฟังก์ชั่นเป็นเครื่องนุ่งห่มที่จำเป็นในชีวิตประจำวันของสุภาพสตรีซึ่งก็จะเพิ่มมากขึ้นตามอัตราการเพิ่มของจำนวนประชากรหญิง
  และการเพิ่มขึ้นของชุดชั้นในแบบใหม่ที่ช่วยรักษารูปร่างและเสริมบุคคลิกภาพ

  จากการคาดการณ์จำนวนประชากรหญิงในประเทศไทยอายุ 10 ปีขึ้นไป จากปี 2549 จนถึงปี
  2563 โดยสำนักงานสถิติแห่งชาติว่าจำนวนประชากรกลุ่มดังกล่าวเพิ่มขึ้นประมาณ 3
  ล้านคนหรือคิดเป็นอัตราการเติบโตแบบพหุคูณ (cumulative growth rate) ร้อยละ 0.7
  ต่อปี

  ภาวะการแข่งขันในตลาด OEM

  การแข่งขันในตลาด OEM มีแนวโน้มสูงขึ้น เพราะนอกจากจะมีคู่แข่งขันเป็นผู้ผลิตสินค้า OEM
  ภายในประเทศรายใหญ่และ ยังมีคู่แข่งขันจากประเทศใกล้เคียงที่มีต้นทุนการผลิตที่ต่ำกว่า
  โดยเฉพาะในเรื่องต้นทุนค่าแรง เช่น สาธารณรัฐประชาชนจีน ซึ่งเป็นแหล่ง OEM
  หลักในทวีปเอเชีย คู่แข่งจากสาธารณรัฐประชาชนจีน
  นอกจากจะได้เปรียบในด้านต้นทุนการผลิตแล้ว ยังได้รับการส่งเสริมจากรัฐบาลอีกด้วย
  ประกอบกับโดยส่วนใหญ่เป็นผู้ผลิตครบวงจรตั้งแต่การผลิตต้นน้ำจนถึงการผลิตปลายน้ำของอุตสาหกรรมสิ่งทอ
  อย่างไรก็ตาม คู่แข่งจากสาธารณรัฐประชาชนจีนเหล่านี้ จะเน้นราคาขายที่ถูกกว่า
  มากกว่าคุณภาพของผลิตภัณฑ์ จึงทำให้กลุ่มบริษัทผู้ผลิตในประเทศไทยซึ่งเน้นคุณภาพของผลิตภัณฑ์
  ยังคงมีศักยภาพและความได้เปรียบในการแข่งขันกับคู่แข่งในต่างประเทศ

  แนวโน้มตลาดในต่างประเทศ

  มูลค่าการส่งออกชุดชั้นในจากประเทศไทยตั้งแต่ปี 2549 จนถึงปี 2551 มีรายละเอียดดังนี้

  (หน่วย : ล้านเหรียญสหรัฐฯ)

  []

ที่มา: กระทรวงพาณิชย์

  การส่งออกชุดชั้นในมีมูลค่าการส่งออกที่ขยายตัวขึ้นทุกปี โดยในปี 2550 มีการขยายตัวร้อยละ
  1.52 โดยมีมูลค่าการส่งออกถึง 842.19 ล้านเหรียญสหรัฐ และมีการขยายตัวสูงถึงร้อยละ
  9.86 ในปี 2551 โดยมีมูลค่าการส่งออกถึง 925.20 ล้านเหรียญสหรัฐ
  โดยประเทศผู้นำเข้ารายใหญ่จากประเทศไทย 5 อันดับแรกได้แก่ สหรัฐอเมริกา, ญี่ปุ่น,
  สหราชอาณาจักร, ฝรั่งเศส และเยอรมัน ตามลำดับ

  []

  เมื่อพิจารณาถึงรายละเอียดของแต่ละประเทศคู่ค้าแล้วจะเห็นได้ว่าคู่ค้าหลัก
  หรือประเทศผู้นำเข้าชุดชั้นในรายใหญ่จากประเทศไทย คือ ประเทศสหรัฐอเมริกา
  ซึ่งมีการนำเข้าสูงมากเป็นอันดับหนึ่ง ซึ่งมีมูลค่าเพิ่มขึ้นทุกๆ ปี โดยในปี 2551 มีมูลค่าสูงถึง
  13,408 ล้านบาท ซึ่งสูงกว่าประเทศอื่นๆที่รองลงมาถึง 5 เท่า
  โดยประเทศที่รองลงมาซึ่งมียอดนำเข้าใกล้เคียงกันได้แก่ประเทศ สหราชอาณาจักร, ญีป่น
  และฝรั่งเศส โดยประเทศสหราชอาณาจักรมีแนวโน้มการนำเข้าลดลงในปี 2550 และเพิ่มขึ้นในปี
  2551 โดยในปี 2551 มีมูลค่าการนำเข้าจากประเทศไทยเป็นเงิน 2,459.14 ล้านบาท
  ส่วนประเทศญี่ปุ่นนั้นมีแนวโน้มลดลงในปี 2550 เช่นเดียวกัน
  แต่กลับมีอัตราการเติบโตขึ้นมาใกล้เคียงเดิมในปี 2551 โดยในปี 2551
  มีมูลค่าการนำเข้าจากประเทศไทยเป็นเงิน 2,787.40 ล้านบาท สำหรับประเทศฝรั่งเศสนั้น
  มีอัตราการเติบโตเล็กน้อยในปี 2550 และตกลงเล็กน้อยในปี 2551 โดยปี 2551
  มีมูลค่าการนำเข้าจากประเทศไทยเป็นเงิน 2,538.20 ล้านบาท
  ส่วนประเทศเยอรมันนั้นมีแนวโน้มลดลงในปี 2550 และมีอัตราการเติบโตเพิ่มขึ้นในปี 2551
  โดยในปี 2551 มีมูลค่าการนำเข้าจากประเทศไทยเป็นเงิน 1,404.60 ล้านบาท

โดยหากเปรียบเทียบสัดส่วนส่งออกของบริษัทฯ และบริษัทย่อยกับมูลค่าการส่งออกชุดชั้นในของ
ประเทศไทยทั้งหมดในปี 2551 คิดเป็นร้อยละ 2.96 โดยมีรายละเอียดดังนี้

  -------------------------------------------- ----------- ----------- -----------------
  มูลค่าการส่งออกสินค้าประเภทชุดชั้นในสู่ประเทศคู่ค้าหลักปี                           
  2549-2551 (ล้านบาท)                                                   

  ประเทศ                                       2549        2550        2551

  สหรัฐอเมริกา                                   11,034      11,980      13,408

  สหราชอาณาจักร                                 2,799       2,326       2,459

  ญี่ปุ่น                                          2,777       2,248       2,787

  ฝรั่งเศส                                       2,573       2,596       2,538

  เยอรมัน                                       1,468       1,330       1,405

  ยอดรวม                                       29,035      29,477      32,382

  ยอดส่งออกของบริษัทฯ และบริษัทย่อย                  1,346       1,163       959

  ร้อยละการส่งของของบริษัทฯ และบริษัทย่อย                                      

  เทียบกับมูลค่าการส่งออกของประเทศ (ร้อยละ)          4.63        3.95        2.96
  -------------------------------------------- ----------- ----------- -----------------

  จะเห็นได้ว่าสัดส่วนการส่งออกของบริษัทฯ และบริษัทย่อย เทียบกับมูลค่าการส่งออกของประเทศ
  มีสัดส่วนลดลงโดยตลอดตั้งแต่ปี 2550 จนถึงปี 2551 มีส่ดส่วนอยู่ที่ร้อยละ 2.96
  ทั้งนี้เนื่องจากนโยบายทางบริษัท ที่ปรับลดการส่งออกไปยังประเทศสหรัฐอเมริกาลง
  และเพิ่มสัดส่วนการส่งออกไปทางประเทศในแถบยุโรปมากขึ้น ซึ่งเป็นออเดอร์ที่ไม่ใหญ่นัก
  แต่มีกำไรที่ดีกว่า

  สัดส่วนการส่งออกชุดชั้นในไปยังประเทศต่างๆ ตามลำดับมูลค่าการส่งออกปี 2551
  ตามตารางด้านล่างมีดังนี้ คือ สหรัฐอเมริกาเป็นตลาดส่งออกที่ใหญ่ที่สุดของไทย
  โดยมีสัดส่วนการนำเข้าจากไทยประมาณร้อยละ 41.41 อันดับรองลงมา คือ ญี่ปุ่นร้อยละ 8.61
  ฝรั่งเศสร้อยละ 7.84 สหราชอาณาจักรร้อยละ 7.59 เยอรมันร้อยละ 4.34 และประเทศอื่นๆ
  รวมร้อยละ 30.22

  []

  ที่มา: กรมศุลกากร

  ภาวะอุตสาหกรรมโดยรวมมีการขยายตัวที่เพิ่มขึ้น
  เนื่องจากผลิตภัณฑ์ประเภทสิ่งทอและเครื่องนุ่งห่มของไทยยังคงเป็นที่ต้องการจากต่างประเทศ
  ถึงแม้ว่าผู้ผลิตจากสาธารณรัฐประชาชนจีน
  และเวียตนามจะสามารถผลิตสินค้าได้ด้วยต้นทุนที่ต่ำกว่า
  แต่ผู้ผลิตในประเทศไทยมีความได้เปรียบด้านคุณภาพการผลิตและฝีมือแรงงานที่มีประสิทธิภาพเป็นที่ยอมรับของตลาดโลก
  นอกจากนี้ การทำข้อตกลงเขตการค้าเสรีระหว่างประเทศไทยกับประเทศต่างๆ เช่น
  สหรัฐอเมริกา ออสเตรเลีย และญี่ปุ่น นั้น
  เป็นปัจจัยสนับสนุนให้ผลิตภัณฑ์สิ่งทอและเครื่องนุ่งห่มโดยรวมของประเทศไทยสามารถขยายตัวได้มากขึ้นในอนาคต[2]

  ศักยภาพการแข่งขันของบริษัทฯ

  ในสภาวะตลาดที่มีการแข่งขันเสรีทั้งในและต่างประเทศ
  ผู้ผลิตและจัดจำหน่ายชุดชั้นในจำเป็นต้องรักษาความสามารถในการแข่งขันของตนอยู่เสมอ ทั้งนี้
  ศักยภาพการแข่งขันของบริษัทฯเมื่อเทียบกับคู่แข่งทั้งภายในและต่างประเทศ มีรายละเอียดดังนี้

1.  คุณภาพผลิตภัณฑ์

  บริษัทฯ ผลิตชุดชั้นในที่มีคุณภาพทัดเทียมกับชุดชั้นในที่ผลิตโดยคู่แข่งในประเทศรายใหญ่
  และสำหรับชุดชั้นในที่ผลิตส่งผู้จำหน่ายชุดชั้นในชั้นนำในต่างประเทศ
  และยังสามารถผลิตชุดชั้นในที่ต้องอาศัยทักษะการตัดเย็บสูงได้
  ประกอบกับมีบริการออกแบบผลิตภัณฑ์ให้แก่ลูกค้า เพื่อให้บริการที่ครบวงจรอีกด้วย
  ซึ่งนับเป็นข้อได้เปรียบเมื่อเทียบกับผู้ผลิตสินค้า OEM
  จากประเทศใกล้เคียงเช่นผู้ประกอบการส่วนใหญ่ในประเทศจีน ที่แม้จะมีต้นทุนการผลิตที่ต่ำกว่า
  แต่ผลิตสินค้าที่ด้อยคุณภาพกว่า และไม่มีหน่วยงานออกแบบผลิตภัณฑ์ ดังนั้น
  ลูกค้าผู้จำหน่ายชุดชั้นในชั้นนำในต่างประเทศทั้งในทวีปอเมริกา ยุโรป และสแกนดิเนเวีย
  จึงให้ความไว้วางใจและทำการสั่งผลิตสินค้ากับบริษัทฯอย่างต่อเนื่องมาเป็นระยะเวลายาวนาน

2.  การออกแบบผลิตภัณฑ์

  บริษัทฯ มีการออกแบบชุดชั้นในสำหรับวัยรุ่นให้มีลวดลายน่ารัก ซึ่งแตกต่างจากชุดชั้นในชั้นนำอื่นๆ
  ซึ่งไม่เน้นการออกแบบลวดลายเพื่อเอาใจกลุ่มลูกค้าวัยรุ่นมากนัก จึงทำให้ผลิตภัณฑ์ของบริษัทฯ
  สามารถครองตลาดผู้ซื้อกลุ่มวัยรุ่นได้

3.  ช่างฝีมือที่มีทักษะในการตัดเย็บสูง

  บริษัทฯ มีช่างฝีมือที่มีทักษะในการตัดเย็บสูง สามารถตัดเย็บชุดชั้นในที่สลับซับซ้อนได้ ทั้งนี้ บริษัทฯ
  ได้เปิดศูนย์การเรียนในโรงงานซึ่งให้การศึกษาพนักงานทั้งในสายสามัญและสายอาชีพ
  จึงเป็นส่วนเสริมให้บริษัทฯสามารถคัดเลือกช่างเย็บที่มีความสามารถได้

4.  ระบบการจัดการโรงงานและจัดเตรียมความพร้อมพนักงาน

  บริษัทฯมีนโยบายพัฒนาระบบการจัดการภายในโรงงาน โดยการใช้หน่วยงานวิศวกรรมการผลิต
  (Industrial Engineering) มาช่วยในการลดขั้นตอนและปรับปรุงวิธีการผลิต
  รวมทั้งการจัดทีมพัฒนาและฝึกอบรม (Coaching Team) เพื่อให้ความรู้ให้การอบรม
  และเตรียมความพร้อมแก่พนักงานเย็บ ให้มีทักษะในการเย็บมากขึ้น
  ส่งผลให้ระบบการผลิตมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น

  5. องค์การแห่งการเรียนรู้ ( Learning Organization )

  บริษัทฯ มีนโยบายในการเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันทางธุรกิจ โดยการสนับสนุนให้เป็น
  องค์การแห่งการเรียนรู้
  เพราะในการพัฒนาปรับปรุงต่างๆต้องอาศัยความรู้และการเรียนรู้ของคนในองค์การ
  ด้วยการค้นหาแนวคิดใหม่และการใช้ประสบการณ์ตรง
  ทำให้เกิดการผลิตสินค้าหรือบริการใหม่และสามารถตอบสนองความต้องการของลูกค้าได้
  หากองค์การใดมีบุคลากรที่มีความรู้ความสามารถอยู่มากแล้ว ก็จะได้เปรียบกว่าองค์การอื่นๆ
  ดังนั้นถ้าบริษัทฯทำให้สมาชิกในองค์การมีการเรียนรู้อยู่ตลอดเวลา
  มีการแลกเปลี่ยนความรู้อันอาจเกิดจากการลองผิดลองถูกและมีการถ่ายโอนความรู้ไปยังสมาชิกอื่นในองค์การเพื่อให้เกิดผลการเรียนรู้อย่างต่อเนื่อง
  ตลอดจนสมาชิกสามารถนำประสบการณ์และความเชี่ยวชาญเฉพาะด้านมาสร้างคุณค่าให้กับสินค้าและบริการได้อย่างสร้างสรรค์
  อันจะนำไปสู่การสร้างกระบวนการและการจัดการในองค์การให้เกิดประโยชน์สูงสุดแก่ธุรกิจ

บริษัทฯ ได้พัฒนาองค์การให้ไปสู่การเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้
โดยบริหารจัดการตามลักษณะทั้งหมด 11 ประการ คือ

1.  มีโครงสร้างที่เหมาะสม (Appropriate Structure) กล่าวคือ
    จะต้องมีขั้นการบังคับบัญชาให้เหลือน้อยที่สุด
    เพื่อเอื้ออำนวยให้เกิดความคล่องตัวในการประสานงาน

2.  มีวัฒนธรรมแห่งการเรียนรู้ภายในองค์การ (Corporate Learning Culture)
    การมีวัฒนธรรมองค์การที่ชัดเจน มีการทำงานและการเรียนรู้ที่เป็นเอกลักษณ์
    สมาชิกในองค์การมีความตระหนักรู้ถึงความสำคัญของการเรียนรู้

3.  มีการเพิ่มอำนาจแก่สมาชิก (Empowerment)
    เป็นการกระจายอำนาจความรับผิดชอบและการตัดสินใจแก้ปัญหาไปสู่พนักงานระดับล่างอย่างทั่วถึง
    ทั้งนี้เพื่อให้พนักงานได้ฝึกฝนการเรียนรู้และค้นคว้าหาวิธีการแก้ปัญหาด้วยตนเองมากขึ้น

4.  มีการตรวจสอบสภาพแวดล้อม (Environment Scanning) องค์การแห่งการเรียนรู้
    นอกจากจะเป็นองค์การที่มีความยืดหยุ่นแล้วยังต้องมีลักษณะที่เคลื่อนไหวอยู่ตลอดเวลาซึ่งองค์การต้องทำการตรวจสอบ

5.  มีการสร้างสรรค์องค์ความรู้ (Knowledge Creation)
    และมีความสามารถในการถ่ายโอนความรู้ไปยังสมาชิกอื่นในองค์การเพื่อให้เกิดผลอย่างต่อเนื่อง
    โดยผ่านช่องทางการสื่อสารและเทคโนโลยีต่างๆ
    ที่มีการสร้างฐานข้อมูลที่เข้าถึงกันได้ทั้งภายในและภายนอกองค์การ

6.  มีเทคโนโลยีเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ (Learning Technology)
    เพราะเทคโนโลยีที่เหมาะสมจะช่วยในการปฏิบัติงานที่มีการเรียนรู้อย่างทั่วถึง
    ทำให้มีการกระจายข้อมูลข่าวสารได้อย่างถูกต้อง และรวดเร็วมากขึ้น

7.  ให้ความสำคัญกับคุณภาพ ( Quality )
    การที่องค์การให้ความสำคัญกับการบริหารคุณภาพทั่วทั้งองค์การ (Total Quality
    Management: TQM) ที่เน้นการปรับปรุงประสิทธิภาพอย่างต่อเนื่อง
    ซึ่งทำให้ผลการเรียนรู้ทั้งโดยตั้งใจ และไม่ตั้งใจกลายเป็นผลงานที่ดีขึ้น
    โดยถือหลักในการพัฒนาคุณภาพตามคุณค่าในสายตาของผู้รับบริการ

8.  เน้นเรื่องกลยุทธ์ ( Strategy )
    มีการยึดถือเอาการเรียนรู้ให้เป็นพื้นฐานเบื้องต้นในการดำเนินธุรกิจขององค์การหรือยึดถือเอาเป็นกลยุทธ์สำคัญขององค์การ
    เช่น เน้นย้ำถึงกลยุทธ์ของการเรียนรู้เชิงปฏิบัติการ(Action Learning)
    หรือเน้นย้ำสมาชิกถึงกลยุทธ์การเรียนรู้โดยเจตนา
    โดยให้กลยุทธ์ทั้งสองที่กล่าวมารวมเป็นจิตสำนึกของสมาชิกในองค์การควบคู่ไปกับการปฏิบัติงาน
    ซึ่งจะนำไปสู่กลยุทธ์การบริหารจัดการองค์การในด้านอื่นๆได้อย่างต่อเนื่อง

9.  มีบรรยากาศที่สนับสนุน (Supportive Atmosphere)
    เป็นบรรยากาศภายในองค์การที่มุ่งสร้างคุณภาพชีวิตที่ดีให้กับสมาชิก
    เพื่อนำไปสู่การสร้างสรรค์นวัตกรรมและพัฒนาศักยภาพอย่างเป็นอิสระและต่อเนื่องเป็นองค์การที่เอาใจใส่ต่อความเป็นมนุษย์
    เคารพศักดิ์ศรีซึ่งกันและกัน
    มีความเสมอภาคเท่าเทียมกันไร้ซึ่งการแบ่งแยกและสนับสนุนการมีส่วนร่วมในการทำงาน

10. มีการทำงานร่วมกันเป็นทีมและเครือข่าย (Teamwork And Networking)
    การทำงานในลักษณะนี้จะช่วยส่งเสริมให้เกิดความคิดสร้างสรรค์
    ทำให้กลายเป็นพลังร่วมในการสร้างองค์การแห่งการเรียนรู้
    โดยสมาชิกในองค์การจะต้องตระหนักถึงความร่วมมือกัน การแบ่งปันความรู้
    การทำงานและแก้ปัญหาร่วมกัน
    ซึ่งสามารถนำประสบการณ์และความเชี่ยวชาญเฉพาะด้านมาสร้างคุณค่าให้กับสินค้าและบริการได้

11. สมาชิกมีวิสัยทัศน์ร่วมกัน (Vision) วิสัยทัศน์เป็นสิ่งที่เป็นความมุ่งหวังขององค์การ
    ที่ทุกคนจะต้องร่วมกันทำให้เกิดความเป็นรูปธรรมขึ้น เป็นการเน้นให้เกิดการเรียนรู้
    ในเรื่องที่มีทิศทางเป็นไปตามความต้องการร่วมกันขององค์การ

    1.  นโยบายราคา

  การกำหนดนโยบายราคาสินค้าสามารถแบ่งได้เป็น 2 วิธี คือ
  การกำหนดราคาขายของสินค้าภายใต้เครื่องหมายการค้าของบริษัทย่อย
  และการกำหนดราคาสินค้าที่ผลิตภายใต้เครื่องหมายการค้าของผู้สั่งผลิต (OEM)
  โดยปัจจัยที่มีผลต่อการกำหนดราคาสินค้า 2 ประเภทนี้ คือ ลักษณะ ปริมาณ
  รวมไปถึงมูลค่าทางการตลาดของสินค้า

  ราคาสินค้าภายใต้เครื่องหมายการค้าของบริษัทย่อยจะใช้วิธีการกำหนดราคาตามความเหมาะสมต่อผู้ใช้ผลิตภัณฑ์
  โดยจะเพิ่มราคาตามมูลค่าทางการตลาดของสินค้าด้วย
  การกำหนดราคาจะให้อยู่ในระดับใกล้เคียงกับคู่แข่งในตลาดระดับเดียวกันเพื่อให้ผู้บริโภคใช้สินค้าอย่างคุ้มค่า
  และให้อยู่ในระดับที่แข่งขันได้ ปัจจุบันราคาสินค้าของบริษัทฯ
  ถือว่าอยู่ในระดับราคาปานกลางเมื่อเปรียบเทียบกับราคาสินค้าประเภทเดียวกันในตลาด บริษัทฯ
  ไม่มีนโยบายในการแข่งขันทางด้านราคากับผู้ผลิตรายอื่น
  อย่างไรก็ตามสินค้าอาจมีการลดราคาตามกลยุทธ์การตลาดของห้างสรรพสินค้า
  และจุดจำหน่ายต่างๆ ตามความเหมาะสม

  สำหรับราคาสินค้า OEM บริษัทฯ จะคัดเลือกลูกค้าที่อยู่ในระดับ กลางถึงระดับบน
  และใช้นโยบายในการตั้งราคาแบบเพิ่มอัตรากำไรจากต้นทุนการผลิต
  ซึ่งราคาขายจะครอบคลุมถึงความเสี่ยงของความผันผวนเงินตราต่างประเทศบางส่วน
  และกำไรขั้นต้นจากการผลิตสินค้าแต่ละชนิด มากน้อยตามรูปแบบของสินค้า
  รวมถึงปริมาณสินค้าที่ลูกค้าสั่งซื้อ

3.  การจัดหาผลิตภัณฑ์

1. กำลังการผลิตและนโยบายการผลิต

  ปัจจุบันบริษัทฯ มีโรงงาน 2 แห่ง ตั้งอยู่ในเขตจังหวัดชัยนาท และจังหวัดยโสธร
  มีเครื่องจักรรวมทั้งสิ้นกว่า 2,000 เครื่อง โดยแบ่งเป็นเครื่องจักรเย็บ จำนวนกว่า 1,900
  เครื่อง และเครื่องจักรอื่นๆ จำนวนกว่า 150 เครื่อง
  นอกจากเครื่องจักรหลักเหล่านี้แล้วยังมีอุปกรณ์เสริมเครื่องจักรเย็บซึ่งสามารถช่วยให้ปรับเครื่องจักรให้ทำงานได้มีประสิทธิภาพ
  และเหมาะสมกับรูปแบบของผลิตภัณฑ์มากขึ้น โดยจะมีหลายแบบแตกต่างกันไปตามรูปแบบสินค้า
  ปัจจุบันบริษัทฯ มีกำลังการผลิตทั้งสิ้น 7.28ล้านชิ้นต่อปี

  บริษัทย่อยมีโรงงาน 2 แห่ง ตั้งอยู่ในเขตจังหวัดกรุงเทพ และจังหวัดนครปฐม
  มีเครื่องจักรรวมทั้งสิ้นกว่า 1,400 เครื่อง โดยแบ่งเป็นเครื่องจักรเย็บ จำนวนกว่า 1,200
  เครื่อง และเครื่องจักรอื่นกว่า 200 เครื่อง นอกจากนี้ยังมีการบำรุงรักษาเพื่อให้มีประสิทธิภาพ
  และความปลอดภัยต่อพนักงานอีกด้วย ปัจจุบันบริษัทย่อยมีกำลังในการผลิตทั้งสิ้น 3.95 ล้านชิ้นต่อปี

  กำลังผลิตของแต่ละโรงงานเป็นดังนี้

  []

  หมายเหตุ * จำนวนชิ้น เป็นการเทียบชิ้นผลิตภัณฑ์ให้เทียบเท่าชิ้นเสื้อชั้นใน

  ** กำลังการผลิตสูงสุด ประมาณจากปริมาณสินค้าที่ผลิตได้ในอดีต
  ซึ่งคิดจากจำนวนชั่วโมงทำงานปกติคือ 8 ชั่วโมง
  ทำให้สามารถมีกำลังผลิตจริงที่สูงกว่ากำลังผลิตสูงสุดได้
  หากมีการทำงานเกินกว่าชั่วโมงทำงานปกติ

  นโยบายในการผลิตสินค้า

  ปริมาณสินค้าที่จะผลิตขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายประการ เช่น
  การคาดการณ์สภาวะการแข่งขันทางการตลาด ฤดูกาลในการวางจำหน่ายผลิตภัณฑ์ใหม่
  กำลังการผลิตของแต่ละโรงงาน และนโยบายจากฝ่ายบริหารงาน
  โดยมีปัจจัยพื้นฐานมาจากความต้องการของลูกค้าเป็นหลัก
  นอกจากนี้ยังมีปัจจัยในเรื่องรูปแบบการผลิต
  หากแบ่งสินค้าออกตามรูปแบบการผลิตก็สามารถแบ่งได้เป็น 2 รูปแบบ คือ
  สินค้าที่มีการผลิตรูปแบบซ้ำเดิม และสินค้ารูปแบบใหม่
  สินค้ารูปแบบซ้ำเดิมส่วนมากเป็นสินค้าประเภทส่งออก
  ซึ่งมีปริมาณการผลิตจำนวนมากและใช้ระยะเวลาการผลิตน้อยกว่าการผลิตรูปแบบใหม่
  อย่างไรก็ตามแม้สินค้ารูปแบบใหม่มีความยากในการผลิตมากกว่า แต่มีรายได้จากการขายที่สูงกว่า
  และอัตรากำไรขั้นต้นที่ดีกว่า

  สำหรับผลิตภัณฑ์ภายใต้เครื่องหมายการค้าของบริษัทย่อย บริษัทฯ
  จะมีการวางแผนการวางจำหน่ายสินค้าล่วงหน้าทุกปี เพื่อควบคุมการผลิตได้อย่างมีประสิทธิภาพ
  แผนการวางจำหน่ายสินค้าบ่งบอกถึงปริมาณและชนิดสินค้าที่บริษัทฯ ต้องผลิตในแต่ละเดือน
  เพื่อที่จะวางจำหน่ายได้ตรงเวลาที่วางแผน
  โดยแผนการผลิตมีความยืดหยุ่นตามปริมาณการสั่งซื้อในระหว่างปี
  ฝ่ายวางแผนการผลิตส่วนกลางเป็นผู้กระจายปริมาณการผลิตไปยังโรงงานต่างๆ
  โดยกระจายปริมาณสินค้าตามความเหมาะสมของระยะเวลา
  แบ่งชนิดสินค้าตามความเหมาะสมของเครื่องจักร และความชำนาญของพนักงานในแต่ละโรงงาน
  เพื่อให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุดในการผลิต

  ในส่วนผลิตภัณฑ์ OEM บริษัทฯ จะมีการผลิตตามการสั่งซื้อจากลูกค้าเป็นครั้งๆ ไป
  กล่าวคือไม่มีการผลิตล่วงหน้า
  ซึ่งลูกค้าจะสั่งซื้อก่อนวันที่ต้องการสินค้าเป็นระยะเวลานานตามแผนการวางจำหน่ายสินค้าของลูกค้า
  ทั้งนี้เพื่อไม่ให้เกิดความล่าช้าในการผลิต และส่งสินค้า บริษัทฯ
  จะมีการกระจายปริมาณสินค้าที่จะผลิตไปยังโรงงานต่างๆ ตามความเหมาะสมของกำลังผลิต
  ระยะเวลา และรูปแบบสินค้า
  โดยพิจารณาควบคู่ไปกับปริมาณการผลิตสินค้าภายใต้เครื่องหมายการค้าของตนเองด้วย
  หากพบว่ามีการสั่งซื้อจากลูกค้าเข้ามามากกว่ากำลังผลิตที่คงเหลือ บริษัทฯ จะไม่รับการสั่งซื้อนั้นๆ
  เพื่อป้องกันความเสียหายที่อาจเกิดขึ้นกับทั้งลูกค้าและบริษัทฯ

  นอกจากนี้บริษัทฯ ให้ความสำคัญในการพัฒนาปัจจัยอื่นๆ ที่ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการผลิต เช่น
  การพัฒนาแรงงานคน เนื่องจากแรงงานเป็นปัจจัยสำคัญในการผลิตเสื้อผ้าสำเร็จรูป
  โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อสินค้าต้องการรายละเอียดและมีดีไซน์ที่หลากหลาย
  ปัจจุบันมีการพัฒนาความสามารถของพนักงานและตรวจสอบคุณภาพของผลิตภัณฑ์อย่างต่อเนื่อง
  ในระหว่างการผลิตจะมีการตรวจสอบคุณภาพทุกขั้นตอน
  และมีการกระตุ้นพนักงานให้ผลิตสินค้าที่มีคุณภาพอยู่ตลอดเวลา
  นอกจากนี้ยังมีการฝึกอบรมพนักงานเป็นระยะ
  ขึ้นอยู่กับรูปแบบของผลิตภัณฑ์ใหม่ที่ต้องการวางจำหน่าย และความจำเป็นในการเพิ่มทักษะการผลิต

2. กรรมวิธีการผลิต

  ในการควบคุมคุณภาพของผลิตภัณฑ์
  นอกจากขั้นตอนการตรวจสอบคุณภาพระหว่างขั้นตอนการผลิตแล้วนั้น บริษัทฯ
  ยังมีมาตรการควบคุมคุณภาพสินค้าโดยการส่งเสริมให้พนักงานรักษาคุณภาพมาตรฐานและสอนทักษะอื่นที่ช่วยลดอัตราความผิดพลาดในการผลิต
  จากการสุ่มตรวจสอบที่ผ่านมา บริษัทฯ
  พบผลิตภัณฑ์ที่ไม่ได้มาตรฐานก่อนการบรรจุและจำหน่ายให้ลูกค้าเพียงร้อยละ 0.5
  ของผลิตภัณฑ์ที่ผลิตได้ทั้งหมด

3. การจัดหาวัตถุดิบ

  วัตถุดิบที่ใช้ในการผลิตสามารถแบ่งได้เป็น 3 ประเภทหลักดังนี้ วัตถุดิบหลัก อุปกรณ์ตกแต่งสินค้า
  และวัสดุบรรจุภัณฑ์ โดยวัตถุดิบหลักประกอบด้วย ผ้า ยาง และฟองน้ำ
  มีสัดส่วนการซื้อวัตถุดิบหลักคิดเป็นร้อยละ 84.72เมื่อเทียบกับมูลค่าการซื้อวัตถุดิบทั้งหมดในปี
  2550 และคิดเป็นร้อยละ 81.80ในปี 2551โดยมีผู้จัดจำหน่ายหลักน้อยราย
  เพื่อความรวดเร็วในการติดต่อ และควบคุมคุณภาพของวัตถุดิบ
  สำหรับอุปกรณ์ตกแต่งสินค้ามีความหลากหลายขึ้นอยู่กับรูปแบบของผลิตภัณฑ์
  และความต้องการของลูกค้า OEM ที่ตกลงกันไว้ล่วงหน้า ตัวอย่างเช่น ตะขอ จุดแต่ง
  ห่วงคล้องสายแขน ด้าย และเอ็น เป็นต้น ส่วนวัสดุบรรจุภัณฑ์ได้แก่ ไม้แขวน กล่อง สายรัด
  ถุงพลาสติก และอื่นๆ

  มูลค่าการซื้อวัตถุดิบจำแนกตามประเภท ของบริษัทฯ และบริษัทย่อย

  []

  บริษัทฯ และบริษัทย่อยไม่มีนโยบายในการซื้อวัตถุดิบล่วงหน้าเพื่อมาเก็บ
  เนื่องจากต้องการลดต้นทุนในการเก็บวัตถุดิบ และวัตถุดิบส่วนใหญ่จะมีอายุการใช้งานสั้น
  หากมีการเก็บไว้เป็นระยะเวลานานจะทำให้คุณภาพลดลง ดังนั้นเพื่อป้องกันปัญหาขาดแคลนวัตถุดิบ
  และช่วยป้องกันความผันผวนของราคาวัตถุดิบ บริษัทฯ
  จะมีการทำสัญญาซื้อขายในระยะยาวแทนการซื้อวัตถุดิบมาเก็บ
  กล่าวคือจะมีการทำสัญญาซื้อขายล่วงหน้า เพื่อจองกำลังการผลิตของผู้จัดจำหน่ายวัตถุดิบ
  และเพื่อส่งมอบวัตถุดิบตามกำหนดเวลาที่ตกลงไว้ สำหรับวัตถุดิบหลัก เช่น ผ้าและยาง
  เป็นสิ่งจำเป็นต่อการผลิตสินค้าทุกชนิดนั้น บริษัทฯ
  จึงใช้ผู้จำหน่ายวัตถุดิบรายประจำเพียงไม่กี่รายและมีการซื้อขายกันเป็นระยะเวลานาน
  ส่วนอุปกรณ์ตกแต่ง
  และวัสดุบรรจุภัณฑ์นั้นจะมีรายละเอียดมากทำให้ไม่มีผู้จำหน่ายวัตถุดิบรายประจำ

  วัตถุดิบหลักที่ใช้ในการผลิต

  ผ้าเป็นส่วนประกอบหลักของผลิตภัณฑ์ทุกประเภท ผ้าที่ใช้มีหลายชนิด เช่น ผ้าผืน ผ้ายืด ผ้าลูกไม้
  เนื่องจากมีปริมาณที่ใช้ในการผลิตค่อนข้างสูง
  ทำให้บริษัทฯและบริษัทย่อยต้องมีการจัดซื้อในปริมาณมาก
  เพื่อควบคุมให้ได้คุณภาพและปริมาณที่ต้องการ บริษัทฯ
  จึงสั่งซื้อจากผู้จัดจำหน่ายวัตถุดิบที่มีการสั่งซื้อเป็นประจำน้อยราย
  อย่างไรก็ตามเนื่องจากมีผู้ประกอบการหลายรายที่ผลิตวัตถุดิบประเภทนี้อีกเป็นจำนวนมาก
  จึงไม่มีปัญหาในเรื่องการจัดหา
  หากเกิดปัญหาในการตกลงกับผู้จัดจำหน่ายวัตถุดิบที่มีการซื้อขายอยู่ในปัจจุบัน สำหรับยาง
  ซึ่งเป็นส่วนประกอบของผลิตภัณฑ์ทุกประเภทเช่นเดียวกับผ้า มีหลากหลายแบบ เช่น
  ยางสำหรับสายคล้องแขน แถบยางยืด เป็นต้น ยางมีอายุการใช้งานจำกัด
  ทำให้ต้องมีการซื้อวัตถุดิบประเภทนี้อยู่เสมอ
  อย่างไรก็ตามการตรวจสอบคุณภาพทำได้ง่ายไม่เหมือนผ้าซึ่งมีรายละเอียดมาก
  จึงง่ายต่อการจัดการและการจัดหา วัตถุดิบหลักอีกชนิด คือ ฟองน้ำมี 2 ประเภทหลัก ได้แก่
  ฟองน้ำที่ยังไม่ขึ้นรูปซึ่งสามารถสั่งซื้อได้จากผู้ผลิตภายในประเทศ และฟองน้ำสำเร็จรูป
  ซึ่งวัตถุดิบประเภทนี้มีผู้ผลิตภายในประเทศน้อยราย ทำให้ต้องนำเข้าจากต่างประเทศเป็นส่วนใหญ่
  เช่น ประเทศจีน ฟองน้ำมีอายุจำกัดเช่นเดียวกับยาง
  ทำให้บริษัทฯไม่สามารถเก็บวัตถุดิบชนิดนี้ได้นาน บริษัทฯ และบริษัทย่อยจึงใช้นโยบายการซื้อแบบ
  JIT ซึ่งจะแก้ปัญหาในเรื่องคุณภาพของวัตถุดิบ และลดต้นทุนในการเก็บวัตถุดิบด้วย
  (ขณะนี้ทางบริษัทได้เริ่มศึกษาและได้มีการติดตั้งเครื่องจักรปั๊มฟองโมลต์ซึ่งคาดว่าจะ ทำให้บริษัทฯ
  และบริษัทย่อยสามารถลดต้นทุนโดยการซื้อฟองน้ำที่ยังไม่ขึ้นรูปแทนฟองน้ำสำเร็จรูป)

  การจัดหาผู้จำหน่ายวัตถุดิบ

  บริษัทฯ และบริษัทย่อยจะสั่งซื้อวัตถุดิบจากผู้จำหน่ายที่มีการซื้อขายกันมาเป็นระยะเวลานาน
  โดยส่วนใหญ่มีความสัมพันธ์เป็นระยะเวลานาน ซึ่งมีทั้งผู้จำหน่ายวัตถุดิบภายในประเทศ
  และต่างประเทศ
  ทั้งนี้การเลือกผู้จำหน่ายวัตถุดิบขึ้นอยู่กับชนิดสินค้าหรือรูปแบบผลิตภัณฑ์ซึ่งอาจมีความจำเป็นต้องสั่งซื้อวัตถุดิบซึ่งไม่มีการผลิตภายในประเทศ
  และความต้องการของลูกค้าที่จะเลือกผู้จำหน่าย
  โดยมีลูกค้าส่วนน้อยที่ต้องการเลือกผู้จำหน่ายวัตถุดิบเอง

  บริษัทฯ และบริษัทย่อยสั่งซื้อวัตถุดิบประเภทต่างๆ จากผู้จำหน่ายวัตถุดิบรวมทั้งสิ้นกว่า 200 ราย
  โดยเป็นผู้จำหน่ายวัตถุดิบรายใหญ่ 2-3 ราย มีสัดส่วนการซื้อขายกับผู้จำหน่ายวัตถุดิบรายใหญ่ 10
  รายแรก คิดเป็น ร้อยละ 60.65 และร้อยละ 49.93 ของยอดซื้อรวมโดยประมาณในปี 2550
  และปี 2551 ตามลำดับทั้งนี้ไม่มีผู้จำหน่ายวัตถุดิบรายใดที่มีสัดส่วนมากกว่าร้อยละ 15
  ของยอดซื้อวัตถุดิบรวมทั้งหมด บริษัทฯ
  และบริษัทย่อยจะสั่งซื้อวัตถุดิบหลักจากผู้จำหน่ายวัตถุดิบรายประจำ
  โดยหากวัตถุดิบหลักที่ต้องการเป็นวัตถุดิบชนิดใหม่ที่ไม่เคยมีการนำมาใช้ในการผลิต บริษัทฯ
  และบริษัทย่อยจะจัดให้มีการประกวดราคาระหว่างผู้จำหน่ายวัตถุดิบ
  โดยฝ่ายจัดซื้อจะพิจารณาตามความเร่งด่วนของงานประกอบในการจัดหาผู้จำหน่ายวัตถุดิบด้วย
  นอกจากนี้บริษัทฯ และบริษัทย่อย มีการสั่งซื้อวัตถุดิบจากต่างประเทศในสัดส่วนร้อยละ
  46.05เทียบกับมูลค่าการสั่งซื้อวัตถุดิบหลักทั้งหมดในปี 2550 และคิดเป็นร้อยละ 32.18ในปี
  2551โดยเป็นการสั่งซื้อจากประเทศฮ่องกงมากที่สุดในสัดส่วนร้อยละ 26.71ในปี 2550
  และร้อยละ 11.16 ในปี 2551โดยมีรายละเอียดดังนี้

  --------------------- -------- -------- -------- -------- --------- --------
  มูลค่าสั่งซื้อวัตถุดิบหลัก      2549              2550              ปี 2551    

   หน่วย : ล้านบาท        มูลค่า     %        มูลค่า     %        มูลค่า      %

  ภายในประเทศ           487.02   58.21    453.26   53.95    489.01    67.82

  ต่างประเทศ                                                           

  ฮ่องกง                 196.11   23.44    224.44   26.71    80.48     11.16

  เกาหลี                 25.65    3.07     38.66    4.60     52.28     7.25

  จีน                    68.08    8.14     46.51    5.54     35.62     4.94

  ไต้หวัน                 25.27    3.02     24.92    2.97     27.28     3.78

  อิตาลี                  12.75    1.52     17.69    2.11     22.07     3.06

  ออสเตรีย               0.00     0.00     0.00     0.00     3.33      0.46

  สวิสเซอร์แลนด์           0.00     0.00     0.00     0.00     2.75      0.38

  อเมริกา                3.98     0.48     5.16     0.61     1.24      0.17

  ฝรั่งเศส                3.53     0.42     3.80     0.45     0.55      0.08

  อินโดนีเซีย              6.39     0.76     0.67     0.08     0.37      0.05

  อื่น ๆ                  7.87     0.94     25.02    2.98     6.10      0.85

  รวมต่างประเทศ          349.63   41.79    386.87   46.05    232.07    32.18

  รวมมูลค่าการสั่งซื้อวัตถุดิบ   836.65   100.00   840.13   100.00   721.08    100.00
  --------------------- -------- -------- -------- -------- --------- --------

[1] ที่มา: สำนักงานสถิติแห่งชาติ

[2] ที่มา: สำนักงานเศรษฐกิจอุตสาหกรรม กระทรวงอุตสาหกรรม