1. ปัจจัยความเสี่ยง

บริษัทได้กล่าวถึงปัจจัยความเสี่ยงซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อฐานะการเงินและผลการดำเนินงานของบริษัทไว้ในเอกสารฉบับนี้
ซึ่งยังอาจมีความไม่แน่นอนอื่นที่ไม่สามารถระบุได้ในขณะนี้ ดังนั้น
ผู้มีส่วนได้เสียควรพิจารณาปัจจัยเสี่ยงอื่นๆนอกเหนือจากที่แสดงไว้ในเอกสารนี้ด้วย

ความเสี่ยงจากปัจจัยภายนอก

ธุรกิจโรงแรมเป็นธุรกิจที่ได้รับผลกระทบโดยตรงจากปัจจัยภายนอกที่ทำให้เกิดความผันผวนของอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว
ซึ่งอยู่นอกเหนือการควบคุมของผู้ประกอบการ
เช่นปัญหาการขาดเสถียรภาพทางการเมืองและการชุมนุมทางการเมือง ปัญหาภัยธรรมชาติ
ปัญหาเศรษฐกิจตกต่ำ และปัญหาราคาน้ำมันที่พุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง
ซึ่งล้วนส่งผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อการตัดสินใจในการเดินทางของนักเดินทางทั้งในและต่างประเทศ
อย่างไรก็ตามบริษัทเชื่อว่าการที่บริษัทและบริษัทย่อยได้กระจายทำเลที่ตั้งของโรงแรมตามภูมิภาคต่างๆ
ทั้งในและต่างประเทศ รวมถึงมุ่งเน้นขยายธุรกิจด้านการรับบริหารโรงแรมมากขึ้น
ประกอบกับความสามารถในการบริหารค่าใช้จ่าย การปรับตัวตามทิศทางการตลาด
รวมทั้งการร่วมมือกับพันธมิตรทางธุรกิจ เช่น สายการบินและบริษัทนำเที่ยว
ซึ่งสามารถช่วยลดผลกระทบจากปัจจัยลบดังกล่าวได้พอสมควร

ธุรกิจอาหารบริการด่วนนั้นอาจได้รับผลกระทบจากปัจจัยภายนอก เช่น
การแพร่ระบาดของโรคติดต่อในสัตว์ซึ่งเป็นวัตถุดิบหลักในการประกอบอาหาร เช่น โรคไข้หวัดนก
(Avian Influenza หรือ Bird Flu)
เหตการณ์ดังกล่าวได้ส่งผลกระทบต่อยอดขายของบริษัทในระยะแรกแต่เมื่อผู้บริโภคได้รับข้อมูลข่าวสารที่ถูกต้อง
ผลกระทบนี้ก็ได้ลดลง
อย่างไรก็ตามการที่ธุรกิจอาหารบริการด่วนมีประเภทอาหารที่แตกต่างกันมากกว่า 10 แบรนด์
และมีกระจายตัวของสาขาครอบคลุมไปในหลายพื้นที่จะสามารถช่วยบรรเทาผลกระทบจากปัจจัยภายนอกดังกล่าวได้

ทั้งนี้ บริษัทและบริษัทย่อยยังคงเน้นให้ความสำคัญเรื่องการวิจัยและพัฒนา ทั้งทางด้านผลิตภัณฑ์
การบริการ และช่องทางการตลาด เพื่อรองรับผลกระทบจากปัจจัยภายนอกต่างๆ
ดังกล่าวอย่างต่อเนื่อง

ความเสี่ยงในการสูญเสียรายได้บางส่วนจากการแข่งขันทางธุรกิจ

ธุรกิจโรงแรมเป็นธุรกิจที่มีการแข่งขันสูงมาโดยตลอด
ซึ่งมีสาเหตุมาจากการเพิ่มจำนวนของโรงแรมระดับบน ส่งผลให้เกิดการแข่งขันด้านราคามากขึ้น
รวมทั้งผู้ประกอบการเดิมได้มีการพัฒนาและปรับตัวเพื่อการแข่งขันมากขึ้น
ปัจจัยดังกล่าวส่งผลกระทบต่อรายได้และกำไรของบริษัทบ้าง

ในส่วนของธุรกิจอาหารบริการด่วนเป็นธุรกิจที่มีการแข่งขันค่อนข้างสูงมาโดยตลอด
เพราะมีคู่แข่งรายใหม่เข้ามาแข่งขันเสมอ
เนื่องจากธุรกิจอาหารเป็นธุรกิจที่มีการป้องกันผู้เข้าร่วมธุรกิจรายใหม่อยู่ในระดับต่ำ
อีกทั้งยังมีสินค้าชนิดใหม่ซึ่งเป็นทางเลือกใหม่ของผู้บริโภคเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง
ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อรายได้และกำไรของบริษัทได้

บริษัทและบริษัทย่อยได้ตระหนักถึงสภาวะการแข่งขันที่เกิดขึ้นมาโดยตลอด
จึงได้ให้ความสำคัญด้านการพัฒนาและการอบรมบุคลากรอย่างต่อเนื่อง
รวมถึงเน้นเรื่องคุณภาพของการให้บริการเพื่อให้แบรนด์เป็นที่ยอมรับ
โดยมีทีมผู้บริหารที่มีประสบการณ์สูงในวงการธุรกิจร่วมอยู่ในทีมบริหาร
อีกทั้งบริษัทยังให้ความสำคัญในการวางแผนการตลาดทั้งในส่วนของธุรกิจโรงแรมและธุรกิจอาหารบริการด่วน
โดยเฉพาะในส่วนของธุรกิจอาหารบริการด่วน
บริษัทได้มีการพัฒนาผลิตภัณฑ์และการออกเมนูอาหารใหม่อย่างต่อเนื่อง
และขยายตลาดให้ครอบคลุมทุกภูมิภาค
ส่งผลให้ชื่อเสียงของโรงแรมและแบรนด์อาหารบริการด่วนที่เป็นที่นิยมและได้รับการยอมรับจากผู้บริโภค
บริษัทมีความเชื่อมั่นว่า
บริษัทและบริษัทย่อยมีศักยภาพในการแข่งขันกับผู้ประกอบการรายอื่นได้เป็นอย่างดี

ความเสี่ยงในการสูญเสียรายได้บางส่วนจากการดำเนินธุรกิจภายใต้สัญญาแฟรนไชส์

บริษัทย่อยดำเนินธุรกิจอาหารบริการด่วนทั้งหมดภายใต้สัญญาแฟรนไชส์จากผู้ให้สิทธิ (Franchisor)
ในต่างประเทศ ทั้งนี้สัญญาแฟรนไชส์ต่างๆนั้น มีการระบุเงื่อนไขและอายุของสัญญาไว้
หากสัญญาดังกล่าวครบกำหนดและผู้ให้สิทธิในต่างประเทศไม่ประสงค์จะต่อสัญญาดังกล่าว
หรือตกลงต่อสัญญาดังกล่าวภายใต้ข้อกำหนดหรือเงื่อนไขที่ไม่เป็นคุณต่อบริษัทย่อย เช่น
การปรับเพิ่มค่า Initial Fee
สำหรับการเปิดสาขาใหม่ของร้านอาหารบริการด่วนหรือปรับเพิ่มอัตราส่วนแบ่งรายได้อย่างมีนัยสำคัญ
กรณีนี้อาจส่งผลให้บริษัทสูญเสียรายได้จากการดำเนินธุรกิจอาหารบริการด่วนภายใต้สัญญาแฟรนไชส์ไปทั้งหมดหรือบางส่วน

บริษัทได้ให้ความสำคัญในการรักษาความสัมพันธ์อันดีกับผู้ให้สิทธิมาโดยตลอดและเตรียมพร้อมในการเจรจาต่ออายุสัญญาแฟรนไชส์ล่วงหน้าก่อนที่สัญญาจะครบกำหนดในแต่ละคราว
จากการที่บริษัทได้ร่วมงานกันกับเจ้าของแฟรนไชส์ในต่างประเทศมาเป็นระยะเวลานานและมีประสบการณ์การบริหารงานแฟรนไชส์จนเป็นที่ยอมรับ
ทำให้บริษัทประสบความสำเร็จในการต่อสัญญาแฟรนไชส์มาโดยตลอด

ความเสี่ยงในการสูญเสียรายได้บางส่วนจากการดำเนินธุรกิจอาหารบริการด่วนอันเป็นผลจากการต่อสัญญาเช่าพื้นที่ประกอบธุรกิจ

ช่องทางการจำหน่ายสำหรับธุรกิจอาหารบริการด่วนที่ดำเนินการโดยบริษัทย่อย
ทั้งในลักษณะร้านค้าหรือการตั้งเคาน์เตอร์
ส่วนใหญ่จะเป็นการเช่าพื้นที่ในศูนย์การค้าและห้างสรรพสินค้าภายใต้สัญญาเช่าพื้นที่
ซึ่งมีการระบุเงื่อนไขและอายุของสัญญาไว้
หากสัญญาดังกล่าวครบกำหนดและบริษัทย่อยไม่ได้รับการต่อสัญญาโดยเฉพาะอย่างยิ่งในส่วนของพื้นที่เช่าที่มีศักยภาพหรือหากผู้ให้เช่าตกลงต่อสัญญาเช่าภายใต้ข้อกำหนดหรือเงื่อนไขที่ไม่เป็นคุณต่อบริษัทย่อย
เช่น
มีการปรับเพิ่มอัตราค่าเช่าขึ้นจากเดิมอย่างมีนัยสำคัญหรือบริษัทย่อยอาจต้องชำระค่าตอบแทนสิทธิการเช่าหรือค่าจดทะเบียนสิทธิการเช่าเป็นจำนวนมาก
บริษัทอาจได้รับผลกระทบจากการสูญเสียรายได้จากการดำเนินธุรกิจในพื้นที่เช่าดังกล่าวไปทั้งหมดหรือบางส่วน

อย่างไรก็ตามพื้นที่เช่าที่บริษัทย่อยมีสัญญาอยู่ในปัจจุบันมีกำหนดอายุสัญญาที่แตกต่างกันตามอายุและวันที่เริ่มทำสัญญาเช่าพื้นที่แต่ละแห่ง
ทำให้เป็นการกระจายความเสี่ยงได้บางส่วน
ในขณะเดียวกันบริษัทก็มีการเปิดขยายสาขาใหม่กระจายออกไปในทำเลที่หลากหลายอยู่ตลอด
รวมทั้งยังได้ให้ความสำคัญกับการพิจารณาต่อสัญญาในพื้นที่ที่ให้ผลตอบแทนที่น่าพอใจ
โดยเริ่มเจรจาต่ออายุสัญญาก่อนที่สัญญาดังกล่าวจะครบกำหนดในแต่ละคราว
โดยที่บริษัทย่อยมีแบรนด์อาหารบริการด่วนที่เป็นที่นิยมติดตลาดและได้รับการยอมรับจากผู้บริโภค
ซึ่งสามารถดึงดูดให้ผู้บริโภคเข้ามาซื้อสินค้าและบริการอันเป็นปัจจัยสำคัญในการบริหารธุรกิจศูนย์การค้าและห้างสรรพสินค้า
ประกอบกับการที่บริษัทย่อยมีการเช่าพื้นที่รวมกันขนาดใหญ่
เพื่อเป็นช่องทางการจำหน่ายอาหารบริการด่วนมากกว่า 10 แบรนด์
ทำให้บริษัทย่อยมักจะได้รับการพิจารณาเป็นลำดับต้นๆ
ในการต่ออายุสัญญาเช่าจากผู้บริหารพื้นที่เช่าในศูนย์การค้าและห้างสรรพสินค้า

ความเสี่ยงจากการต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขของการออกหุ้นกู้และสัญญาเงินกู้ยืมระยะยาว

ภายใต้เงื่อนไขของหุ้นกู้ของบริษัทและสัญญาเงินกู้ยืมระยะยาวของบริษัทและบริษัทย่อยแห่งหนึ่ง
กำหนดให้บริษัทดำรงอัตราส่วนหนี้สินที่มีภาระดอกเบี้ยต่อส่วนของผู้ถือหุ้น
โดยคำนวณจากงบการเงินรวมทุกรายไตรมาสของบริษัทและบริษัทย่อยไว้ในอัตราไม่เกิน 2:1 ทั้งนี้
ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2554
บริษัทและบริษัทย่อยมีระดับอัตราส่วนหนี้สินที่มีภาระดอกเบี้ยต่อส่วนของผู้ถือหุ้นที่ 1.68 เท่า

ความเสี่ยงจากโครงสร้างของเงินกู้

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2554
บริษัทและบริษัทย่อยมีภาระเงินกู้ยืมในรูปของเงินเบิกเกินบัญชีและเงินกู้ยืมระยะสั้นและเงินกู้ยืมระยะยาวเท่ากับ
3,986.8และ 6,010 ล้านบาท ตามลำดับ
โดยบริษัทมีวงเงินกู้ที่ยังไม่ได้เบิกรองรับเป็นจำนวนที่เพียงพอกับเงินกู้ระยะสั้น

ความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยน

บริษัทและบริษัทย่อยมีรายไดบางส่วนที่เปนเงินสกุลต่างประเทศ
ซึ่งไดรับจากผู้จองห้องพักโรงแรมจากต่างประเทศ
ซึ่งทางบริษัทได้มีการตั้งอัตราค่าห้องพักโดยดูจากอัตราแลกเปลี่ยนในแต่ละปี
จากการประเมินของนักวิเคราะห์ และได้ตั้งค่าเผื่อความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนไว้อีกทอดหนึ่ง
รวมทั้งมีรายจ่ายบางส่วนที่เปนเงินสกุลตางประเทศเช่น ค่า Initial Fee
สำหรับการเปิดสาขาใหม่ของร้านอาหารประเภท Franchise
รวมทั้งการสั่งซื้อวัตถุดิบบางประเภทของธุรกิจอาหารบริการด่วนจากต่างประเทศ

อย่างไรก็ดี เนื่องจากในอดีตที่ผ่านมา
ทั้งรายได้และค่าใช้จ่ายที่เป็นเงินสกุลต่างประเทศคิดเป็นสัดส่วนที่น้อยมากเมื่อเทียบกับรายได้รวมและค่าใช้จ่ายรวมของบริษัทและบริษัทย่อย
ตามลำดับ ซึ่งอยู่ในระดับที่ไม่เกิดผลกระทบจากอัตราแลกเปลี่ยนอย่างเป็นนัยสำคัญ
ดังนั้นบริษัทและบริษัทยอยจึงยังไม่จำเป็นต้องทําสัญญาซื้อขายเงินตราตางประเทศล่วงหนา
เพื่อปองกันความเสี่ยงที่อาจจะเกิดขึ้นจากอัตราแลกเปลี่ยนนี้

ความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราดอกเบี้ย

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2554
บริษัทและบริษัทย่อยมีเงินกู้ยืมระยะสั้นและระยะยาวจากสถาบันการเงินรวม 9,996.8 ล้านบาท
คิดเป็น 64% ของหนี้สินรวม อัตราดอกเบี้ยเงินกู้ส่วนใหญ่เป็นแบบลอยตัว (Float rate)
โดยหากอัตราดอกเบี้ยเพิ่มขึ้นหรือลดลงทุก 0.25%
จะส่งผลให้บริษัทและบริษัทย่อยมีค่าใช้จ่ายดอกเบี้ยเพิ่มขึ้นหรือลดลงประมาณปีละ 16 ล้านบาท