1. ปัจจัยความเสี่ยง

1.1 ความเสี่ยงในการประกอบธุรกิจ

(1) ความต้องการเงินทุนหมุนเวียนเป็นจำนวนมาก

จากลักษณะธุรกิจของบริษัททำให้บริษัทจำเป็นต้องใช้เงินทุนหมุนเวียนเป็นจำนวนมาก
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเงินทุนหมุนเวียนที่มีในลูกหนี้การค้าและสินค้าคงเหลือ
จึงทำให้บริษัทมีต้นทุนการใช้เงินทุนหมุนเวียนสูงตามไปด้วย
แต่เนื่องจากการบริหารงานภายใต้แผนฟื้นฟูกิจการ
จึงทำให้บริษัทได้รับการสนับสนุนเงินทุนหมุนเวียนเพียงจำกัด
ส่งผลให้บริษัทสามารถสั่งซื้อวัตถุดิบได้ค่อนข้างจำกัด
ซึ่งเป็นอุปสรรคที่สำคัญต่อการขยายยอดขายเป็นอย่างมาก

(2) ลักษณะของการลงทุน

การลงทุนของบริษัทเป็นลักษณะของการใช้เงินลงทุนเป็นจำนวนมาก เกี่ยวกับเครื่องจักรที่มีราคาสูง
นอกจากนี้ยังจำเป็นจะต้องใช้พื้นที่เป็นจำนวนมาก
เพื่อเก็บรักษาสินค้าคงเหลือทุกประเภทส่งผลให้บริษัทต้องลงทุนในสินทรัพย์ถาวรเป็นจำนวนสูง
ซึ่งส่งผลให้ต้องจัดหาเงินทุนหมุนเวียนมาใช้ในการซ่อมแซมและบำรุงรักษาเครื่องจักรต่าง ๆ
ให้อยู่ในสภาพที่ดี

2.  ความเสี่ยงด้านการเงิน

(1) การบริหารงานภายใต้แผนฟื้นฟูกิจการ

  แผนฟื้นฟูกิจการที่จัดทำโดยผู้ทำแผนร่วม ได้รับการอนุมัติจากเสียงส่วนใหญ่ของเจ้าหนี้

ต่าง ๆ เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม 2543
และได้รับคำเห็นชอบต่อแผนฟื้นฟูกิจการจากศาลล้มละลายเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม 2543 ในปี 2547
บริษัทได้มีการแก้ไขแผนฟื้นฟูกิจการครั้งที่ 3
โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อให้ส่วนของผู้ถือหุ้นของบริษัทมีค่าเป็นบวก
โดยมีสาระสำคัญของการฟื้นฟูกิจการได้แก่การแปลงหนี้เป็นทุนและลดหนี้ลงบางส่วนและการแก้ไขแผนครั้งที่
3 ดังกล่าว ได้รับอนุมัติจากเสียงส่วนใหญ่ของเจ้าหนี้ส่วนใหญ่เมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม 2547
และได้รับความเห็นชอบต่อการแก้ไขแผนฟื้นฟูกิจการครั้งที่ 3 จากศาลล้มละลายกลายเมื่อวันที่ 23
กรกฎาคม 2547 ทำให้บริษัทต้องบริหารงานภายใต้ข้อกำหนดของแผนฟื้นฟูกิจการดังกล่าว
ตัวอย่างเช่น โครงสร้างของการบริหารงาน นโยบายการจ่ายเงินปันผล
การชำระดอกเบี้ยตลอดจนการชำระเงินต้นตามระยะเวลาที่ระบุไว้ในแผนฟื้นฟูกิจการ เป็นต้น

(2) อัตราการแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ

วัตถุดิบของบริษัททั้งหมดจะมีลักษณะของการนำเข้าทั้งทางตรงและทางอ้อม
กล่าวคือไม่มีผู้ผลิตวัตถุดิบสแตนเลสรีดร้อนในประเทศไทยและวัตถุดิบสแตนเลสประเภทรีดร้อนก็ยังเป็นวัตถุดิบของผู้ผลิตสแตนเลสประเภทรีดเย็นอีกด้วย
ดังนั้นดูเสมือนหนึ่งว่าวัตถุดิบทั้งสองประเภทจะต้องนำเข้าจากต่างประเทศทั้งหมด
จึงทำให้ราคาวัตถุดิบเมื่อแปลงค่าเป็นเงินบาทแล้วจะมีการเปลี่ยนแปลงเคลื่อนไหวตามเสถียรภาพของค่าของเงินบาท
ทำให้ต้นทุนการผลิตของบริษัทมีการเปลี่ยนแปลงตามไปด้วย
ขึ้นอยู่กับความมีเสถียรภาพของค่าเงินบาท
ถึงแม้ว่าบริษัทจะพยายามป้องกันความเสี่ยงด้วยการซื้ออัตราแลกเปลี่ยนล่วงหน้าบางรายการก็ตาม

(3) ความเสี่ยงของอัตราดอกเบี้ย

  ความเสี่ยงของอัตราดอกเบี้ย เกิดขึ้นจากความผันผวนของอัตราดอกเบี้ยในตลาดใน

อนาคต ซึ่งจะส่งผลกระทบต่อผลการดำเนินงานและกระแสเงินสดของบริษัท

บริษัทมีความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ยเนื่องจากมีเงินฝากธนาคาร
เงินเบิกเกินบัญชีและเงินกู้ยืมจากสถาบันการเงินและหนี้สินตามแผนการปรับโครงสร้างหนี้บางส่วน

2.  ความเสี่ยงเกี่ยวกับการผลิต

(1) ราคาวัตถุดิบ

เนื่องจากราคาวัตถุดิบทั้งสแตนเลสประเภทรีดร้อนและรีดเย็นนั้น จะเปลี่ยนแปลงตามราคาตลาดโลก
ซึ่งโดยทั่วไปแล้ว วัฏจักรของราคาวัตถุดิบจะมีการเปลี่ยนแปลงภายในระยะเวลา 5 ปี
ซึ่งทำให้การใช้นโยบายการตั้งราคาขายที่มีกำไรในอัตราร้อยละที่แน่นอน กระทำได้ยาก
ส่งผลให้อัตรากำไรขั้นต้นจะผันแปรไปตามการเปลี่ยนแปลงของราคาวัตถุดิบ

(2) ความเสี่ยงกับค่าใช้จ่ายการบำรุงรักษาเครื่องจักร

เนื่องจากลักษณะการประกอบธุรกิจของบริษัท
จำเป็นจะต้องพึ่งพาเครื่องจักรที่มีมูลค่าสูงและบางเครื่องต้องใช้เทคโนโยลีการผลิตที่สูง
และถ้าบริษัทไม่บำรุงรักษาเครื่องจักรอย่างสม่ำเสมอจะส่งผลให้กำลังการผลิตของบริษัทลดลงเป็นสาระสำคัญ
นอกจากปริมาณผลผลิตที่ลดลงแล้ว
คุณภาพของสินค้าสำเร็จรูปที่ได้มาอาจจะไม่ได้ตรงตามมาตรฐานของสากลโลก
ดังนั้นบริษัทจึงต้องมีค่าใช้จ่ายในการบำรุงรักษาเครื่องจักรค่อนข้างสูงซึ่งเห็นได้ว่าในปี 2547
บริษัทมีค่าใช้จ่ายในการบำรุงรักษาเครื่องจักรประมาณ 17 ล้านบาท

(3) การพึ่งพิงวัตถุดิบจากผู้ผลิตรายใหญ่

บริษัทเป็นผู้ผลิตและจำหน่ายผลิตภัณฑ์สแตนเลส ซึ่งต้องใช้วัตถุดิบสแตนเลสประเภทรีดร้อนและรีดเย็น
วัตถุดิบสแตนเลสประเภทรีดร้อนส่วนใหญ่จะนำเข้าจากต่างประเทศ
ซึ่งจะมีผู้ผลิตจำนวนมากกระจายไปทั่วโลก ทั้งในยุโรป ญี่ปุ่น เกาหลี เป็นต้น
แต่วัตถุดิบสแตนเลสรีดเย็นส่วนใหญ่แล้ว บริษัทจะซื้อจากผู้ผลิตภายในประเทศซึ่งมีอยู่เพียงรายเดียว
นอกจากนี้บริษัทยังได้ซื้อทั้งวัตถุดิบสแตนเลสประเภทรีดร้อนและรีดเย็นจากผู้แทนจำหน่ายในประเทศอีกประมาณ
7 - 8 ราย โดยในปี 2547 ที่ผ่านมา
บริษัทซื้อวัตถุดิบสแตนเลสรีดเย็นจากผู้ผลิตรายเดียวในประเทศไทยประมาณร้อยละ 43
ของยอดซื้อวัตถุดิบทั้งหมด ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา
บริษัทไม่ได้จัดทำสัญญาซื้อขายกับผู้ผลิตแต่อย่างใด
การสั่งซื้อในแต่ละคราวจะเป็นการสั่งซื้อล่วงหน้าประมาณ 1 เดือนเป็นอย่างน้อย
ซึ่งบริษัทและผู้ผลิตต่างก็มีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน

3.  ความเสี่ยงด้านการบริหารการจัดการ

  เนื่องจากปัจจุบันนี้บริษัทบริหารงานโดยผู้บริหารแผน ซึ่งได้แก่ บริษัท พี แอล วี แอนด์

แอสโซซิเอทส์ จำกัด ซึ่งเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่เดิมของบริษัทและมีประสบการณ์การดำเนินธุรกิจสแตนเลส
มากกว่า 31 ปี ภายใต้สัญญาว่าจ้างที่กำหนดโดยแผนฟื้นฟูกิจการของบริษัท
การเปลี่ยนแปลงผู้บริหารแผนอยู่ภายใต้ข้อเสนอของคณะกรรมการเจ้าหนี้ตามเงื่อนไขการบริหารที่กำหนดในแผนฟื้นฟูกิจการ
แต่จะต้องได้รับคำสั่งเห็นชอบจากศาลล้มละลายกลางด้วย
ในกรณีถ้ามีการเปลี่ยนแปลงผู้บริหารแผนโดยบุคคลใหม่ที่ไม่มีความชำนาญด้านการผลิตการตลาดของธุรกิจสแตนเลสโดยเฉพาะการตลาดภายในประเทศ
อาจจะมีความเสี่ยงกับความอยู่รอดของบริษัทได้
หรืออาจทำให้บริษัทหยุดชะงักงันในการพัฒนาและเติบโตให้เป็นไปตามแผนฟื้นฟูกิจการที่กำหนดไว้