1.  ปัจจัยความเสี่ยง

    1.  ความเสี่ยงในการประกอบธุรกิจจากการเปิดเสรีธุรกิจประกัน

นโยบายการเปิดเสรีการค้าขององค์การการค้าโลก (WTO)
ซึ่งมีเป้าหมายจะมีการเจรจาให้สำเร็จภายในปี 2548 โดยเน้นเสรีสินค้าเกษตร สินค้าอุตสาหกรรม
รวมไปถึงการค้าบริการให้มีสิทธิการค้าเท่าเทียมกัน
การเปิดเสรีมีปัจจัยเสี่ยงต่อธุรกิจประกันภัยกล่าว คือ

1.  ความเสี่ยงในแง่ความได้เปรียบในการแข่งขันของบริษัทยักษ์ใหญ่ข้ามชาติในด้านต่าง ๆ เช่น
    เงินทุน เทคโนโลยี และความสามารถของบุคลากร

1.  การเปลี่ยนแปลงของจำนวนบริษัทประกันภัยคือ
    กลุ่มผู้ลงทุนอาจจะมีการควบรวมระหว่างบริษัทประกันภัยที่เป็นของคนไทย
    หรือมีการรวมกับบริษัทต่างชาติ
    ซึ่งบริษัทที่รวมกันสามารถขยายงานบริการได้ภายในเครือข่ายเดียวกันได้มากขึ้น

2.  การเปลี่ยนแปลงแก้ไขกฎระเบียบต่างๆของภาครัฐบาลเพื่อให้สอดคล้องกับกฎระเบียบของการค้าโลก

แนวทางในการแก้ปัญหาหรือป้องกัน

1.  บริษัทฯ มีการวางแผนงานเพื่อปรับตัวให้รับกับสถานการณ์
    โดยส่งเสริมเรื่องการพัฒนาความรู้ความสามารถของบุคลากรในองค์กร
    โดยเน้นการสร้างวิสัยทัศน์ให้พนักงานระดับสูง และระดับกลางฝึกทักษะให้พนักงานระดับต้น
    วิเคราะห์ช่องทางการตลาดรวมทั้งการปรับระบบงานให้สอดคล้องกับสภาวะที่เปลี่ยนไป

บริษัทฯ มุ่งเน้นให้บุคลากรมีความเชี่ยวชาญในการพิจารณาการรับเสี่ยงภัย
และการบริหารการเสี่ยงภัยที่ดี เพื่อบริษัทฯ สามารถเก็บความเสี่ยงภัยไว้เอง(Retention)
เพิ่มขึ้น ควบคู่กับการสร้างพันธมิตรที่เป็นบริษัทฯ รับประกันภัยต่อเพื่อกระจายความเสี่ยง
และเป็นฐานให้บริษัทฯ สามารถขยายตลาดรับงานที่มีความหลากหลาย
และสอดคล้องกับความต้องการของกลุ่มลูกค้าแต่ละกลุ่ม

1.  ความเสี่ยงจากการรับประกันภัย

ความเสี่ยงจากภัยที่เปลี่ยนแปลงไป มีความเสียหายมีความรุนแรงมากขึ้น เช่น
ภาวะความเสี่ยงที่ไม่สามารถควบคุมได้ โดยเกิดจากการกระทำของมนุษย์
ไม่ว่าจะเกิดจากความจงใจหรือความผิดพลาด
อีกทั้งภาวะภัยธรรมชาติที่ทวีความรุนแรงขึ้นทุกปีตามมลภาวะของโลก

ภาวะเศรษฐกิจตกต่ำ ผู้เอาประกันคำนึงถึงการลดต้นทุนเป็นหลัก
ในขณะที่ผู้เอาประกันต่อสร้างข้อจำกัดและข้อยกเว้น
เพื่อสร้างอำนาจต่อรองในการปรับมาตรฐานการประกันภัยให้สูงขึ้น เช่น
การปรับอัตราเบี้ยประกันเพิ่มขึ้น การกำหนดเงื่อนไขการชำระเงินที่เข้มงวด
และการขอข้อมูลการพิจารณารับประกัน (Survey Report)

แนวทางในการแก้ปัญหาหรือป้องกัน

1.  เลือกพิจารณารับประกันภัยขนาดใหญ่อย่างระมัดระวังมากขึ้นและเพิ่มอัตราเบี้ยประกันให้สอดคล้องกับอัตราเบี้ยประกันภัยต่อที่สูงขึ้น

1.  ร่วมมือเป็นพันธมิตรกับบริษัทประกันภัยอื่น ๆ
    ในประเทศในการรับประกันภัยโดยแบ่งความเสี่ยงภัยตามมูลค่าเบี้ยประกันภัย
    เพื่อลดการพึ่งพาบริษัทประกันภัยต่อต่างประเทศ

2.  ให้ความสำคัญกับลูกค้ารายย่อยมากขึ้น เช่น ประกันภัยรถยนต์ ประกันภัยอุบัติเหตุส่วนบุคคล
    ประกันภัยสุขภาพ

3.  บริษัทฯ เน้นในเรื่องการเตรียมและพัฒนาบุคลากร
    โดยเน้นถึงบุคลากรระดับกลางให้มีมาตรฐานการพิจารณารับงาน
    สามารถสำรวจประเมินการเสี่ยงภัยและมูลค่าความเสียหายที่อาจจะเกิดขึ้น
    เพื่อเป็นแนวทางในการวางแผนทางด้านความมั่นคงของฐานะการเงินของบริษัท

4.  มีหลักการในการพิจารณารับความเสี่ยงภัย
    โดยจัดลำดับความเสี่ยงภัยตามความสามารถที่บริษัทฯ จะรับไว้เอง เพื่อควบคุมไม่ให้
    กระทบต่อฐานะการเงินของบริษัทฯ

5.  มีการประกันภัยต่อกับบริษัทรับประกันต่อต่างชาติที่มั่นคงและมีชื่อเสียงเป็นเครื่องมือในการรองรับงานที่มีทุนประกันสูง

    1.  ความเสี่ยงจากสภาวะความไม่แน่นอนของสงคราม

ทั่วโลกต้องเผชิญกับความไม่แน่นอนจากสงครามตะวันออกกลาง
ซึ่งหากเกิดสงครามการเจริญเติบโตของเศรษฐกิจโลกก็จะอยู่ในภาวะที่ผันผวน
และหากสงครามมีความรุนแรงขึ้น ยืดเยื้อ
และขยายวงกว้างก็จะทำให้เศรษฐกิจโลกเผชิญกับภาวะเงินฝืด ราคาน้ำมันไม่แน่นอนมากยิ่งขึ้น
แต่หากสงครามไม่ยืดเยื้อจะมีผลกระทบระยะสั้นต่อราคาน้ำมันในตลาดโลกชั่วคราวเท่านั้น
ซึ่งไม่ว่าสภาวะสงครามจะออกมาในรูปใดก็ตาม บริษัทคงหลีกเลี่ยงผลกระทบดังกล่าวไปไม่ได้

2.  ความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงของเทคโนโลยี

การประกอบธุรกิจในปัจจุบันต้องอาศัยเทคโนโลยี ซึ่งมีความก้าวหน้าและเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา
และอาจมีผลกระทบต่อต้นทุนการให้บริการของบริษัท
ทำให้บริษัทมีความเสี่ยงต่อการติดตามการเปลี่ยนแปลงของเทคโนโลยีและปรับตัวให้สามารถแข่งขันกับคู่แข่งขันในธุรกิจ
ด้วยเหตุนี้บริษัทจึงได้ตระหนักถึงความสำคัญของการพัฒนาเทคโนโลยี
เพื่อกำหนดทิศทางในการดำเนินธุรกิจในอนาคตให้สามารถรองรับกับการเปลี่ยนแปลงของเทคโนโลยีอยู่ตลอดเวลา
และสามารถนำเทคโนโลยีต่างๆ มาพัฒนาเพื่อก่อให้เกิดมูลค่าเพิ่มต่อลูกค้า
พร้อมทั้งบริษัทมีแผนการพัฒนาและอบรมบุคลากรให้มีความรู้ความเข้าใจในธุรกิจอย่างต่อเนื่อง

3.  ความเสี่ยงด้านข้อมูลสารสนเทศ

เป็นที่ยอมรับกันทั่วไปว่าระบบข้อมูลสารสนเทศมีประโยชน์ในการเพิ่มประสิทธิภาพและประสิทธิผลในการดำเนินงานได้เป็นอย่างมาก
และธุรกิจในปัจจุบันไม่สามารถหลีกเลี่ยงการนำเอาระบบดังกล่าว เข้ามาใช้ได้
แต่การนำเอาระบบดังกล่าวมาใช้ก็เป็นความเสี่ยงด้วยเช่นกัน เพราะอาจเกิดจาก ข้อมูลเสียหาย
หรือมีการนำข้อมูลไปใช้โดยผู้ไม่มีอำนาจ และ/หรือนำไปใช้นอกขอบเขตอำนาจและความรับผิดชอบ

แนวทางในการแก้ไขป้องกัน

บริษัทตระหนักดีว่า การนำระบบสารสนเทศมาใช้ให้เกิดผลคุ้มค่า จำเป็นต้องมีมาตรการควบคุม
ทั้งที่เป็นการป้องกัน การค้นหา และการแก้ไขข้อผิดพลาด อย่างเหมาะสมพอเพียง
เพื่อให้มั่นใจได้ว่า ข้อมูลของบริษัทจะถูกต้องเชื่อถือได้
สามารถเรียกใช้ได้เมื่อต้องการบริษัทจึงได้กำหนดให้มีผู้รับผิดชอบดูแลด้านการรักษาความปลอดภัยของข้อมูลโดยเฉพาะ
เพิ่มความสำคัญของการสำรองข้อมูล มีการจัดหาและติดตั้งเครื่องมือทั้ง Hardware และ
Software เพื่อช่วยเพิ่มความปลอดภัยของข้อมูล รวมทั้งการกำหนดนโยบาย
และระเบียบวิธีปฏิบัติที่ชัดเจนเกี่ยวกับความปลอดภัยของข้อมูล
และจัดให้มีการตรวจสอบการปฏิบัติงานดังกล่าว