1. ปัจจัยความเสี่ยง

ปัจจัยเสี่ยงอันอาจจะเกิดขึ้นได้กับบริษัทฯ สามารถจำแนกได้ 5 ประเภท ดังนี้

1.  ความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงกฎหมาย ข้อบังคับ และนโยบายของรัฐบาล

การที่บริษัทฯ ดำเนินธุรกิจภายใต้สัมปทานที่ได้รับจาก ทศท. ทำให้ต้องคำนึงถึงนโยบายของภาครัฐที่
เกี่ยวข้องกับการเปิดเสรีโทรคมนาคม ตามพันธะกรณีที่มีกับองค์การการค้าโลก (WTO)
ซึ่งตามพันธะกรณี
ดังกล่าว ประเทศไทยต้องดำเนินการเปิดเสรีอุตสาหกรรมโทรคมนาคมขั้นพื้นฐานภายในปี พ.ศ.
2549 (ค.ศ. 2006)
โดยรัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบันได้มีการกำหนดให้มีการจัดตั้งองค์กรอิสระเพื่อทำหน้าที่จัดสรรคลื่นความถี่วิทยุกระจายเสียง
วิทยุโทรทัศน์ และวิทยุโทรคมนาคม
รวมทั้งทำหน้าที่กำกับดูแลการประกอบกิจการและกำหนดกติกาการแข่งขัน นอกจากนั้น
รัฐบาลยังต้องออกพระราชบัญญัติโทรคมนาคม
ซึ่งเป็นกฎหมายที่เกี่ยวข้องให้แล้วเสร็จก่อนที่บทบัญญัติเดิมของกฎหมายจัดตั้งหน่วยงานรัฐ
ทั้งพระราชบัญญัติโทรเลข โทรศัพท์ พ.ศ. 2477 พระราช-บัญญัติองค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย
พ.ศ. 2498 พระราชบัญญัติการสื่อสารแห่งประเทศไทย พ.ศ. 2519 และกฎหมายโทรคมนาคม
กฎหมายที่เกี่ยวกับวิทยุกระจายเสียง วิทยุโทรทัศน์ และวิทยุโทรคมนาคมอื่นๆ
จะต้องสิ้นสุดลงตามบทบัญญัติรัฐธรรมนูญ

จากประเด็นข้างต้น สิ่งที่จะมีผลกระทบกับบริษัทฯ และผู้ประกอบการภายใต้สัมปทานของ ทศท.
การสื่อสารแห่งประเทศไทย (กสท.) และกรมไปรษณีย์โทรเลข คือ
ความจำเป็นในการแปรสัญญาสัมปทานสื่อสารเพื่อให้สอดคล้องกับการเปิดเสรีในอนาคต
หลักการในการแปรสัญญาสัมปทาน คือ
การแปรผลประโยชน์ตามสัญญาสัมปทานกลับมาเป็นมูลค่าผลประโยชน์ในปัจจุบันเพื่อยกเลิกค่าสัมปทานเพื่อเข้าสู่การแข่งขันเสรี
โดยใช้หลักเกณฑ์การคำนวณมูลค่าปัจจุบันสุทธิ (Net Present Value : NPV)
ของอายุสัมปทานคงเหลือ โดยใช้อัตราส่วนลด (Discount Rate)
ในอัตราที่เป็นมาตรฐานกับทุกสัญญาสัมปทาน
แต่หลักเกณฑ์ดังกล่าวยังมีข้อถกเถียงกันเองระหว่างภาครัฐ
ถึงความเหมาะสมของวิธีการโดยกระทรวงคมนาคมเห็นว่าการคำนวณคิดค่าสัมปทานที่เอกชนจะต้องจ่ายให้รัฐควรจะสิ้นสุดเพียงปี
พ.ศ. 2549 เนื่องจากเมื่อมีการเปิดเสรีกิจการสื่อสารแล้ว ก็ไม่ควรคิดค่าสัมปทานใดอีก
การให้ผู้รับสัมปทานเดิมต้องจ่ายต่อไปจะทำให้เกิดการแข่งขันที่ไม่เป็นธรรม
ในขณะที่กระทรวงการคลังซึ่งได้ว่าจ้างสถาบันวิจัยเพื่อพัฒนาประเทศไทย (Thailand
Development and Research Institute : TDRI)
ให้ศึกษาแนวทางในการแปรสัญญาสัมปทานกลับเห็นว่า แม้จะเปิดเสรีกิจการสื่อสารแล้ว
แต่บริษัทเอกชนคู่สัญญายังคงมีพันธะที่จะต้องจ่ายค่าสัมปทานให้รัฐเต็มจำนวนตามสัญญา
เนื่องจากเอกชนเหล่านี้ไม่ได้มีสัญญาสัมปทานแบบ “ผูกขาดอยู่กับรัฐ”
โดยสัญญาเดิมต่างได้รับการแก้ไข ยกเลิกการคุ้มครองไปหมดแล้ว
จึงไม่อาจนำมาเป็นข้ออ้างงดจ่ายค่าสัมปทานเมื่อเปิดเสรี

ความแตกต่างในแนวทางระหว่างกระทรวงคมนาคมและกระทรวงการคลังเป็นมูลเหตุที่ทำให้การแปรสัญญาสัมปทานต้องล่าช้าออกไป
แม้ว่าคณะกรรมการกำกับนโยบายรัฐวิสาหกิจ (กนร.)
ได้มีมติยืนยันการเห็นชอบตามข้อเสนอของกระทรวงการคลังที่ยึดผลการศึกษาของ TDRI
ให้เอกชนคู่สัญญาต้องคำนวณการจ่ายค่าสัมปทานแก่รัฐตลอดอายุสัมปทาน
โดยยอมผ่อนปรนการจ่ายชำระคืนจากกำหนดเดิมที่ต้องสะสางก่อนการเปิดเสรีมาเป็น 10-15 ปี
และยอมให้นำส่วนลดค่าบริการมาหักค่าผลประโยชน์ที่ต้องจ่ายแก่รัฐได้แล้วก็ตาม
แต่จากการเจรจาการแปรสัญญาสัมปทานที่ผ่านมา ยังไม่มีผลคืบหน้ามากนัก
ประกอบกับระยะเวลาของคณะอนุกรรมการกำกับการแปรสัญญาร่วมการงานกิจการโทรคมนาคม
(กปส.) ที่ กนร. ตั้งขึ้นเพื่อกำกับดูแลงานดังกล่าวจะสิ้นสุดลงในเดือนมีนาคม 2544
ทำให้กระบวนการแปรสัญญายังไม่มีความชัดเจนที่มองเห็นเป็นรูปธรรมว่าจะสรุปลงเช่นใด
แต่ผู้ได้รับสัมปทานทุกรายต่างยืนยันตรงกันว่า
การแปรสัญญาสัมปทานจะต้องตั้งอยู่บนพื้นฐานของการแข่งขันที่เสมอ-ภาคและเป็นธรรมในอนาคตระหว่างผู้ประกอบการรายใหม่และผู้ประกอบการรายเดิม
จากหลักการดังกล่าว บริษัทฯ เห็นว่า
การแปรสัญญาสัมปทานไม่น่าจะมีผลกระทบต่อการดำเนินงานของบริษัทฯ อย่างมีนัยสำคัญ

หากวิเคราะห์ความเสี่ยงของบริษัทฯ เกี่ยวกับนโยบายการแปรสัมปทานตามแนวทางที่ได้รับมติจาก
กนร. จะพบว่า แม้ว่าจะมีการแปรสัญญาสัมปทาน แต่หากอนุโลมให้มีการจ่ายชำระภายใน 10-15 ปี
ก็จะไม่น่าจะมีผลกระทบมากนักกับบริษัทฯ เนื่องจากอายุสัญญาสัมปทานของบริษัทฯ
ซึ่งเหลืออยู่อีกประมาณ 15 ปี ใกล้เคียงกับเงื่อนไขของ กนร. และการที่ กนร.
ยอมให้นำส่วนลดค่าบริการมาหักค่าผลประโยชน์ที่ต้องจ่ายแก่รัฐ ก็น่าจะทำให้บริษัทฯ
มีความสามารถในการแข่งขันด้านราคากับผู้ประกอบการรายใหม่ที่จะเข้ามาในตลาดเมื่อมีการเปิดเสรี
และเมื่อพิจารณาถึงหลักการของการเปิดเสรีแล้ว นโยบายต่าง ๆ
น่าจะอยู่ในกรอบการแข่งขันที่เป็นธรรม
และแม้ว่าสัญญาสัมปทานระหว่างองค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทยกับบริษัทฯ
ได้มีการแก้ไขสัญญาที่ต้องให้ความคุ้มครองแก่บริษัทฯ ไปแล้วเมื่อปี พ.ศ. 2539
เพื่อเปิดโอกาสให้สามารถเพิ่มคู่แข่งขันรายใหม่เข้ามาในตลาด
แต่ไม่ได้หมายความว่าภาครัฐจะสามารถกำหนดเงื่อนไขหรือหลักเกณฑ์ที่แตกต่างไปจากสัญญาสัมปทานเดิมได้
หากกรณีที่บริษัทฯ มีความเห็นว่าสัญญาใหม่จะมีผลเสียหายแก่บริษัทฯ มากกว่าสัญญาเดิม บริษัทฯ
ก็สามารถที่จะไม่ยินยอมที่จะให้มีการดำเนินการได้ นอกจากนี้ ในการดำเนินการต่างๆ
เพื่อแปรสัญญาสัมปทานก็ยังไม่มีความชัดเจนดังที่กล่าวมาแล้ว

นอกเหนือจากการแปรสัญญาสัมปทานแล้ว ขั้นตอนในการเปิดเสรียังเกี่ยวข้องกับหลายปัจจัย อาทิ
นโยบายการจัดสรรคลื่นความถี่ซึ่งถือเป็นทรัพยากรที่มีอยู่จำกัด
นโยบายในการอนุญาตใช้สาธารณูปโภคต่าง ๆ
เพื่อประกอบธุรกิจในกรณีที่ผู้ประกอบการมีความจำเป็นต้องติดตั้งระบบเครือข่ายหรือการวางสายเคเบิลผ่านที่สาธารณะ
เป็นต้น รวมทั้งนโยบายในการปรับปรุงค่าบริการใหม่ให้มีความสอดคล้องกับต้นทุนของผู้ประกอบการ
ซึ่งอาจมีการเปลี่ยนแปลงการจัดเก็บจากระบบปัจจุบันที่ผู้ประกอบการมีสิทธิเรียกเก็บค่าบริการ
(Air-Time) เฉพาะการโทรออก (Outgoing call)
เป็นการเรียกเก็บค่าบริการทั้งโทรออกและรับสายเข้า (Outgoing-Incoming charge)
ซึ่งปัจจัยทั้งหมดที่กล่าวมาต้องมีเงื่อนไขและหลักเกณฑ์ที่ชัดเจนก่อนที่จะมีการเปิดเสรีกิจการโทรคมนาคม

ดังนั้นอาจกล่าวโดยสรุปได้ว่า นโยบายการเปิดเสรีในอนาคตไม่น่าจะมีผลกระทบต่อธุรกิจของบริษัทฯ
ในช่วงอนาคตอันใกล้
และแม้ว่าการเปิดเสรีจะทำให้มีผู้ประกอบการรายใหม่สนใจจะเข้ามาแข่งขันเพิ่มขึ้น
แต่ผู้ประกอบการรายใหม่จะต้องเผชิญกับข้อจำกัดในการเข้าสู่ตลาด (Barrier to Entry) เช่น
การสร้างฐานลูกค้าและเงินลงทุน เวลาในการพัฒนาระบบเครือข่าย
ช่องทางการตลาดและที่สำคัญคือ ความไม่ชัดเจนของกฎหมาย ระเบียบ ข้อบังคับ
และนโยบายของรัฐบาล เป็นต้น

1.2 ความเสี่ยงที่เกี่ยวเนื่องกับการตลาดและการแข่งขัน

ในปัจจุบันมีผู้ประกอบการโทรศัพท์เคลื่อนที่รายใหญ่จำนวน 2 ราย ได้แก่ บริษัทฯ และบริษัท โทเทิ่ล
แอ็คเซ็ส คอมมูนิเคชั่นส์ จำกัด (มหาชน) (TAC) มีส่วนแบ่งตลาดรวมกัน ณ วันที่ 31 ธันวาคม
2543 ประมาณร้อยละ 92 ของส่วนแบ่งตลาดโทรศัพท์เคลื่อนที่ของประเทศไทย เนื่องจากทั้งบริษัทฯ
และ TAC ได้มีการสร้างระบบเครือข่ายที่ครอบคลุมทั้งในแง่พื้นที่การให้บริการ (Coverage)
และความสามารถในการรองรับผู้ใช้บริการ(Capacity)
โดยมีพื้นที่ให้บริการครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของกรุงเทพมหานครและพื้นที่ที่มีประชากรอยู่อาศัยหนาแน่นเกือบทั้งประเทศ
ดังนั้น แม้บริษัทฯ จะมีความเสี่ยงเกี่ยวกับการแข่งขันจากผู้ประกอบการรายใหม่
แต่การเข้าสู่ตลาดของผู้ประกอบการรายใหม่จะมีปัจจัยที่เป็นอุปสรรคซึ่งสามารถสรุปได้ดังนี้ คือ

  - เงินลงทุนในการขยายเครือข่ายให้เท่าเทียมกับบริษัทฯ และ TAC

-   ระยะเวลาที่ต้องใช้สำหรับการสร้างและพัฒนาระบบเครือข่ายให้ทัดเทียมกับบริษัทฯ

  - ข้อจำกัดในด้านคลื่นความถี่ ยังเป็นอุปสรรคในการเข้าสู่ตลาดของผู้ประกอบการรายใหม่

  - การที่บริษัทฯ มีฐานลูกค้าผู้ใช้บริการจำนวนมากอยู่ในระบบ ทำให้บริษัทฯ
  มีความได้เปรียบในเรื่องการบริหารต้นทุนการดำเนินการ (Economy of Scale)

  - การดึงฐานลูกค้าจากบริษัทฯ ไม่สามารถทำได้โดยง่าย
  เนื่องจากผู้ใช้บริการให้ความสำคัญกับค่าใช้จ่ายในการเปลี่ยนระบบ เช่น
  ค่าเครื่องลูกข่ายและค่าจดทะเบียนหมายเลขใหม่ เป็นต้น นอกจากนี้ การที่บริษัทฯ
  อยู่ในธุรกิจมาเป็นเวลานาน ทำให้ลูกค้ามีความเชื่อถือในคุณภาพการให้บริการ (Brand
  Loyalty)

อย่างไรก็ตาม ในปี 2544 บริษัทฯ
คาดว่าจะมีผู้ประกอบการที่จะขึ้นมาเป็นคู่แข่งในตลาดโทรศัพท์เคลื่อนที่ ซึ่งได้แก่ บริษัท ดิจิตอล โฟน
จำกัด บริษัท ไวร์เลส คอมมิวนิเคชั่น เซอร์วิส จำกัด (WCS) บริษัท ตะวันโมบาย เทเลคอม
จำกัด และบริษัท เอซีที โมบาย จำกัด สำหรับระบบโทรศัพท์ PCT ของบริษัท เทเลคอมเอเชีย
จำกัด (มหาชน) นั้น คาดว่าไม่น่าจะเป็นสินค้าทดแทนโทรศัพท์เคลื่อนที่ได้อย่างสมบูรณ์ เนื่องจาก

  - ข้อจำกัดในด้านสถานีรับ-ส่งสัญญาณ ซึ่งทำให้ต้องการการลงทุนอีกเป็นจำนวนมาก เพื่อสามารถ
  ครอบคลุมพื้นที่ใช้บริการ ซึ่งในปัจจุบันระบบ PCT
  มีระบบเครือข่ายครอบคลุมเฉพาะพื้นที่ในเขตกรุงเทพมหานคร เท่านั้น

  - ข้อจำกัดในด้านเทคนิคเรื่อง Slow hand-off speed
  ซึ่งทำให้ไม่สามารถสื่อสารในยานพาหนะขณะเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง

จะเห็นได้ว่า การแข่งขันจากผู้ให้บริการรายใหม่และบริการทดแทนในช่วง 1-2
ปีข้างหน้าอาจจะยังไม่มีผลกระทบต่อบริษัทฯ มากนัก
เนื่องจากผู้ให้บริการส่วนใหญ่เน้นการให้บริการในเขตกรุงเทพมหานครเป็นหลัก
และการติดตั้งสถานีฐานมีข้อจำกัดทางด้านเงินทุนและเวลา นอกจากนี้ บริษัทฯ
ยังมีแผนที่จะพัฒนาเครือข่ายโทรศัพท์เคลื่อนที่ของบริษัทฯ ให้ครอบคลุมพื้นที่มากขึ้นต่อไป

1.3 ความเสี่ยงด้านเทคโนโลยีและการปฏิบัติการ

  (1) ความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยี

แนวโน้มของโทรศัพท์เคลื่อนที่ระบบอนาลอก NMT ในระยะยาวจะถูกแทนที่โดยระบบดิจิตอล GSM
เนื่องจากผู้ผลิตในตลาดโลกส่วนใหญ่ได้เลิกทำการผลิตและมุ่งไปพัฒนาในระบบดิจิตอล GSM
ซึ่งมีประสิทธิภาพที่ดีกว่าและสามารถรองรับการพัฒนาไปสู่ยุคที่ 3 (Third Generation)
อย่างไรก็ตาม การเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยีนี้ ยังคงไม่ส่งผลกระทบต่อบริษัทฯ
ภายในระยะเวลาอันสั้นนี้ เนื่องจากผู้บริโภคส่วนใหญ่ในประเทศ
โดยเฉพาะในต่างจังหวัดยังคงต้องการโทรศัพท์เพื่อใช้งานขั้นพื้นฐานซึ่งระบบอนาลอก NMT
ก็ยังสามารถสนองความต้องการของคนเหล่านี้ได้ ทั้งนี้ในแง่ของระบบเครือข่าย บริษัทฯ
ได้มีการทำสัญญากับผู้ผลิตต่างประเทศที่จะต้องจัดหาอุปกรณ์ต่างๆ
ที่จำเป็นสำหรับการให้บริการในระบบนี้เป็นระยะเวลาอีก 10 ปี นับจากวันที่ติดตั้งระบบเครือข่าย
เพื่อป้องกันปัญหาการขาดแคลนอุปกรณ์

การเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยีอันเนื่องมาจากมีระบบอื่นมาทดแทนระบบดิจิตอล GSM นั้น
ยังคงไม่เกิดขึ้นในระยะเวลาอันใกล้นี้ อย่างไรก็ตาม
ผู้ผลิตรายใหญ่ของโลกส่วนใหญ่จะทำการพัฒนาระบบโทรศัพท์มือถือโดยใช้ระบบดิจิตอล GSM
ซึ่งเทคโนโลยีที่ใช้ในปัจจุบันเป็นเทคโนโลยียุคที่ 2.5 เป็นพื้นฐานในการพัฒนาไปสู่ยุคที่ 3 ต่อไป
ดังนั้นการที่บริษัทฯ ได้พัฒนาระบบดิจิตอล GSM
จนถึงจุดนี้จะเป็นพื้นฐานของการก้าวสู่เทคโนโลยีใหม่ๆ ในอนาคต

การพัฒนาไปสู่ยุคที่ 3 นั้น มีความจำเป็นต้องใช้เงินลงทุนเพิ่มขึ้น แต่ทั้งนี้เทคโนโลยีใหม่ ๆ ที่เกิดขึ้น
เป็นการออกแบบและผลิตโดยผู้นำตลาดในต่างประเทศ
ซึ่งเทคโนโลยีบางอย่างอาจยังไม่พร้อมสำหรับประเทศไทย
เนื่องจากผู้บริโภคที่ต้องการเทคโนโลยีใหม่นี้อาจจำกัดอยู่ในวงแคบ ดังนั้นการนำพัฒนาการใหม่ ๆ
มาใช้ในประเทศไทยอาจจะต้องพิจารณาถึงความเหมาะสม และความเป็นไปได้ในการลงทุนด้วย

  (2) ความเสี่ยงในการเรียกเก็บค่าใช้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่

ปัจจุบันบริษัทฯ
ออกใบแจ้งหนี้เรียกเก็บค่าใช้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ให้กับลูกค้าเป็นรายเดือนสำหรับการเรียกชำระเงินแบบ
Post-paid ดังนั้นบริษัทฯ จึงมีความเสี่ยงจากการที่ไม่สามารถเก็บค่าใช้บริการจากลูกค้าได้
อย่างไรก็ตาม บริษัทฯ ได้มีมาตรการในการบริหารความเสี่ยงนี้
โดยใช้ระบบคอมพิวเตอร์ในการตรวจสอบลูกค้าที่ค้างชำระ ทั้งนี้ บริษัทฯ
จะทำการระงับการใช้บริการของลูกค้าที่ค้างชำระเกินกว่ากำหนด นอกจากนี้บริษัทฯ
ยังมีมาตรการในการระงับการใช้บริการของลูกค้าในกรณีที่ลูกค้ามีปริมาณการใช้ที่ผิดปกติ โดยบริษัทฯ
ใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์ระบบ Fraud Management
ในการตรวจสอบการใช้โทรศัพท์เคลื่อนที่ของลูกค้าเพื่อป้องกันความเสี่ยงเกี่ยวกับยอดหนี้เสีย

การให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ โดยการเรียกชำระค่าบริการใช้โทรศัพท์ล่วงหน้า ภายใต้ชื่อ
One-2-Call! เป็นอีกวิธีหนึ่งที่ช่วยลดปัญหาหนี้เสียของบริษัทฯ ได้

1.  ความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับการเงินและภาวะเศรษฐกิจ

1.  ความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ

เนื่องจากลักษณะของธุรกิจของบริษัทฯ เกี่ยวข้องโดยตรงกับเทคโนโลยีจากต่างประเทศ
ทำให้ไม่สามารถหลีกเลี่ยงการลงทุนในสกุลเงินตราต่างประเทศได้
ซึ่งในกรณีที่อัตราแลกเปลี่ยนระหว่างเงินบาทกับสกุลเงินต่างประเทศอ่อนตัวลง
หมายถึงภาระการลงทุนที่เพิ่มขึ้นของบริษัทฯ อย่างไรก็ตาม บริษัทฯ ได้ป้องกัน ความเสี่ยงดังกล่าว
โดยการใช้เครื่องมือป้องกันความเสี่ยงทางการเงิน (Hedging Instrument) นอกจากนั้น
ความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนน่าจะเป็นปัจจัยซึ่งเป็นผลกระทบจากภาวะความเข้มแข็งโดยรวมของเศรษฐกิจ
จึงเป็นผลกระทบกับผู้ประกอบการทุกรายไม่เฉพาะเพียงบริษัทฯ เท่านั้น และการที่บริษัทฯ
มีนโยบายในการระดมทุนภายในประเทศแทนการกู้ยืมหนี้สินต่างประเทศ
ก็สามารถลดความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศได้ในระดับหนึ่ง

1.  ความเสี่ยงเนื่องจากภาวะเศรษฐกิจ

เนื่องจากโทรศัพท์เคลื่อนที่ถือว่าเป็นสินค้าอุปโภคอย่างหนึ่ง ดังนั้น
สภาพเศรษฐกิจของประเทศไทยจึงมีผลกระทบโดยตรงต่ออุปสงค์ของการใช้บริการของลูกค้า เช่น
หากเศรษฐกิจของประเทศชะลอตัวลง ประชา- ชนจะมีอำนาจซื้อลดลง ทั้งนี้ บริษัทฯ
ได้มีการออกสินค้าภายใต้ชื่อ “One-2-Call!” ซึ่งเป็นบริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ที่ใช้บัตรเติมเงิน
(Prepaid Card) และไม่มีค่าธรรมเนียมรายเดือน
โดยมุ่งเน้นลูกค้าที่ต้องการควบคุมค่าใช้จ่ายในการใช้โทรศัพท์เคลื่อนที่
เพื่อให้ประชาชนที่มีรายได้น้อยสามารถใช้บริการได้ นอกจากนี้ บริษัทฯ
ยังมีนโยบายที่จะนำบริการเสริมใหม่ๆ มาใช้ในระบบเพื่อเป็นฐานรายได้เสริมของบริษัทฯ เช่นกัน

1.5 ความเสี่ยงที่บริษัทแม่ไปถือหุ้นในบริษัทที่ประกอบธุรกิจเดียวกัน

ตามที่บริษัท ชิน คอร์ปอเรชั่นส์ จำกัด (มหาชน) (SHIN) ได้เข้าไปถือหุ้นในบริษัท ดิจิตอลโฟน
จำกัด (DPC) ซึ่งเป็นผู้ให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่เช่นเดียวกับบริษัทฯ แต่เป็นคนละคลื่นความถี่นั้น
ในการเข้าถือหุ้น DPC ของ SHIN นี้ จึงมีผลกระทบต่อการดำเนินงานของบริษัทฯ
เนื่องจากทั้งบริษัทฯ และ DPC ประกอบธุรกิจเดียวกัน อย่างไรก็ตาม กลุ่มลูกค้าเป้าหมายของทั้ง 2
บริษัทแตกต่างกันค่อนข้างชัดเจน โดยกลุ่มเป้าหมายหลักของ DPC
คือกลุ่มลูกค้าที่ใช้โทรศัพท์เฉพาะในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล ซึ่ง DPC
ได้ออกสินค้าใหม่ภายใต้ชื่อ “City Phone for City Life” เมื่อเดือน กรกฎาคม 2543
ด้วยค่าบริการรายเดือนเพียง 300 บาท ทั้งนี้ เนื่องจากระบบเครือข่ายของ DPC
ครอบคลุมพื้นที่ในกรุงเทพมหานคร และปริมณฑลเท่านั้น ในขณะที่บริษัทฯ
มีเครือข่ายครอบคลุมทั่วประเทศ ดังนั้น กลุ่มลูกค้าเป้าหมายของบริษัทฯ จึงได้แก่
กลุ่มลูกค้าที่ต้องการใช้โทรศัพท์ทั่วประเทศ และมุ่งเน้นกลุ่มลูกค้าที่ต้องการใช้เทคโนโลยีใหม่ๆ
เป็นหลัก

นอกจากนี้การที่บริษัทฯ และ DPC
มีผู้ถือหุ้นรายใหญ่ร่วมกันยังเป็นการเพิ่มช่องทางด้านการตลาดและเพิ่มประสิทธิภาพในการให้บริการแก่ลูกค้า
คือ ตัวแทนจำหน่ายของบริษัทฯ และ DPC สามารถจำหน่ายสินค้าของทั้ง 2 บริษัท
ซึ่งจะเป็นการเพิ่มทางเลือกให้กับลูกค้ามากขึ้น
รวมทั้งในอนาคตคาดว่าจะมีข้อตกลงในการใช้เครือข่ายร่วมกัน (Network Roaming) การให้
DPC เช่าใช้เครือข่ายของบริษัทฯ ก็อาจส่งผลดีกับทั้ง 2 บริษัท กล่าวคือ DPC
สามารถลดการลงทุนในระบบเครือข่ายซึ่งต้องใช้เงินลงทุนสูงและเวลานาน ในส่วนของบริษัทฯ
บริษัทฯ จะได้รับรายได้จากการเข้ามาใช้เครือข่ายของ DPC
ทำให้มีการใช้ประโยชน์จากเครือข่ายได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น และในกรณีที่ลูกค้าของบริษัทฯ
หรือ DPC ซึ่งใช้เครื่องโทรศัพท์เคลื่อนที่ประเภท Dual band ก็จะสามารถใช้คลื่น 1 ความถี่ได้ทั้ง
2 ระบบ ทำให้ได้รับผลประโยชน์ในการติดต่อสื่อสารได้กว้างขวางยิ่งขึ้น