2. ปัจจัยความเสี่ยง

การลงทุนในหลักทรัพย์ของซีพีเอฟ และ/หรือ การมีส่วนได้เสียกับบริษัท
ผู้ลงทุนและผู้มีส่วนได้เสียควรพิจารณาปัจจัย
ความเสี่ยงอันอาจจะเกิดขึ้นได้กับบริษัท ซึ่งหากเกิดขึ้นอาจมีผลกระทบต่อผลการดำเนินงาน
และ/หรือ ฐานะการเงินของบริษัท ทำให้ไม่เป็นไปตามที่ควรจะเป็นในสถานการณ์ปกติ
และ/หรืออาจมีผลกระทบต่อความสามารถในการบรรลุวัตถุประสงค์และเป้าหมายของบริษัท

อนึ่ง นอกเหนือจากปัจจัยความเสี่ยงที่ปรากฏในเอกสารฉบับนี้ อาจมีความเสี่ยงอื่นๆ
ซึ่งบริษัทไม่อาจทราบได้ในขณะนี้ หรือเป็นความเสี่ยงที่บริษัทพิจารณาในขณะนี้ว่า
ไม่มีผลกระทบในสาระสำคัญต่อการดำเนินธุรกิจของบริษัท
โดยปัจจัยความเสี่ยงหลักที่เกี่ยวข้องกับบริษัทโดยตรงที่บริษัททราบและพิจารณาว่าหากเกิดขึ้นอาจมีผลกระทบต่อบริษัทนั้น
สามารถสรุปพอสังเขปได้ดังนี้

1.  ความเสี่ยงด้านกลยุทธ์

    1.  ภาวะเศรษฐกิจถดถอย

บริษัทมีการดำเนินงานในหลายประเทศ ตลอดจนมีการส่งออกสินค้าไปจำหน่ายยังประเทศต่างๆ
ทั่วโลก
ซึ่งรายได้ที่เกิดจากการประกอบธุรกิจในต่างประเทศและรายได้จากการส่งออกคิดเป็นร้อยละ 40
ของรายได้จากการขายรวมในปี 2553

ภาวะเศรษฐกิจถดถอยในประเทศต่างๆ ทั่วโลก
อาจส่งผลกระทบต่อกำลังซื้อของผู้บริโภคในประเทศเหล่านั้น
ซึ่งส่งผลต่อความสามารถในการสร้างรายได้ของบริษัทในประเทศต่างๆ

  การบริหารความเสี่ยง

เพื่อเตรียมพร้อมรับสภาวะเศรษฐกิจถดถอย
บริษัทได้มีนโยบายในการบริหารค่าใช้จ่ายและบริหารต้นทุนการผลิตให้มีประสิทธิภาพและประสิทธิผลมากขึ้น
อีกทั้งยังมีนโยบายในการใช้สินทรัพย์ที่มีอยู่ให้เกิดประโยชน์สูงสุด
และพิจารณาการลงทุนขยายงานอย่างระมัดระวังโดยคำนึงถึงผลตอบแทนที่จะได้รับบนพื้นฐานความเสี่ยงที่น้อยที่สุด
และการบริหารการเงินอย่างใกล้ชิดและทันต่อเหตุการณ์มากขึ้น
โดยเฉพาะการบริหารสภาพคล่องและต้นทุนทางการเงิน

อย่างไรก็ดี อาจมีเหตุการณ์ต่างๆ ที่จะเกิดขึ้นในอนาคตจากภาวะเศรษฐกิจในประเทศนั้นๆ
ที่บริษัทไม่สามารถคาดการณ์ได้
ซึ่งอาจส่งผลให้การดำเนินธุรกิจของบริษัทอาจไม่บรรลุวัตถุประสงค์และเป้าหมายที่ตั้งไว้ได้

2.  การลงทุนและการดำเนินงานในต่างประเทศ

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2553 บริษัทได้มีการลงทุนดำเนินธุรกิจในประเทศต่างๆ จำนวน 9 ประเทศ
ได้แก่ ตุรกี มาเลเซีย อินเดีย จีน อังกฤษ รัสเซีย ลาว ไต้หวัน และฟิลิปปินส์
(รายละเอียดเพิ่มเติมของเงินลงทุนในต่างประเทศของบริษัท อยู่ในหัวข้อ 9.
เงินลงทุนในบริษัทย่อย ในหมายเหตุประกอบงบการเงิน สำหรับงวดบัญชีสิ้นสุดวันที่ 31 ธันวาคม
2553) โดยในปี 2553 บริษัทมีรายได้จากกิจการต่างประเทศคิดเป็นร้อยละ 26
ของรายได้จากการขายรวม

ผลการดำเนินงานของบริษัทในประเทศเหล่านี้อาจได้รับผลกระทบจากการที่สภาวะเศรษฐกิจถดถอย
การเปลี่ยนแปลงในกฎระเบียบทางราชการในประเทศที่ลงทุน เช่น อัตราภาษี ค่าจ้างแรงงาน
มาตรการทางการค้า โควต้าการนำเข้าและส่งออก
การเปลี่ยนแปลงของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ การเปลี่ยนแปลงทางการเมือง
ซึ่งอาจส่งผลกระทบให้รายได้และกำไรจากการดำเนินธุรกิจในประเทศเหล่านี้ไม่เป็นไปตามเป้าหมายที่ตั้งไว้
นอกจากนี้ มูลค่าของสินทรัพย์สุทธิของบริษัทย่อยในต่างประเทศอาจมีจำนวนที่เปลี่ยนแปลงไป
เมื่อมีการแปลงค่าเป็นสกุลเงินบาท อันเป็นผลมาจากการเปลี่ยนแปลงของอัตราแลกเปลี่ยน
โดยบริษัทจะรับรู้ผลต่างจากการแปลงค่าดังกล่าวไว้ในงบการเงินรวม
เป็นรายการแยกต่างหากในส่วนของผู้ถือหุ้น ซึ่ง ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2553
บริษัทมีผลขาดทุนจากการแปลงค่างบการเงินเป็นจำนวน 2,642 ล้านบาท

การบริหารความเสี่ยง

เพื่อป้องกันความเสี่ยงที่อาจจะเกิดขึ้น
บริษัทได้กำหนดนโยบายในการลงทุนที่ชัดเจนและสร้างระบบการติดตามและควบคุมการดำเนินงาน
อันรวมถึงการแต่งตั้งตัวแทน
กรรมการผู้จัดการและผู้บริหารทางการเงินเข้าไปดูแลการดำเนินงานในประเทศต่างๆ เหล่านั้น
นอกจากนี้ บริษัทได้ติดตามผลการดำเนินงานของบริษัทต่างๆ
ในกลุ่มได้จากการประชุมที่จัดขึ้นที่ประเทศไทยอย่างน้อยทุก 6 เดือน
เพื่อพิจารณาถึงผลการดำเนินงานและร่วมกันวางแผนงานและเป้าหมายในการดำเนินงาน

3.  ความเชื่อมั่นของผู้บริโภคในเรื่องความปลอดภัยของอาหาร

แนวโน้มพฤติกรรมของผู้บริโภคได้ให้ความสำคัญในเรื่องความสด สะอาด
ปลอดภัยของสินค้าเนื้อสัตว์และสินค้าอาหาร
มากขึ้น ดังนั้น
การดำเนินงานของบริษัทอาจได้รับผลกระทบหากความเชื่อมั่นของผู้บริโภคในเรื่องความปลอดภัยของสินค้าของบริษัทลดลงจากความเสี่ยงที่สินค้าอาจมีสารปนเปื้อน
หรือสินค้าเน่าเสีย ทั้งที่เกิดจากวัตถุดิบอื่นๆ ที่ใช้ประกอบในการแปรรูป ระบบการจัดการการขนส่ง
หรือระบบการจัดเก็บสินค้าของผู้จัดจำหน่ายที่ไม่เป็นไปตามมาตรฐาน

การบริหารความเสี่ยง

เพื่อลดความเสี่ยงในเรื่องผลกระทบต่อความเชื่อมั่นของผู้บริโภคในเรื่องความปลอดภัยของอาหาร
บริษัทให้ความสำคัญอย่างยิ่งในเรื่องของกระบวนการผลิตที่ต้องได้มาตรฐานสากล
มีกระบวนการตรวจสอบย้อนกลับ
และควบคุมคุณภาพในการผลิตทุกขั้นตอนเพื่อให้สินค้าของบริษัทปลอดภัยต่อการบริโภค
และได้มีหน่วยงานในการประสานงานและติดตามควบคุมการขนส่ง
และจัดเก็บสินค้าในจุดจำหน่ายต่างๆ ให้เป็นไปตามมาตรฐาน นอกจากนี้
บริษัทได้ดำเนินการในการสร้างตราสินค้าให้เป็นที่รู้จักโดยทั่วไป (Branding)
โดยมีการทำการประชาสัมพันธ์ตราสินค้าควบคู่ไปกับการส่งเสริมการขายในหลายๆ รูปแบบ
เพื่อให้ผู้บริโภคและลูกค้ามีความมั่นใจในคุณภาพของสินค้าของบริษัท

4.  ภาพลักษณ์ขององค์กร

ภาพลักษณ์ขององค์กรมีผลต่อความเชื่อมั่นของผู้มีส่วนได้เสียซึ่งหมายความรวมถึงผู้ถือหุ้น ผู้ลงทุน
ผู้ขายสินค้าและบริการให้กับบริษัท ผู้ซื้อสินค้าและบริการจากบริษัท
และมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อความสำเร็จขององค์กรทั้งในระยะสั้น และระยะยาว
ถ้าองค์กรมีปัญหาจนก่อให้เกิดวิกฤติต่อชื่อเสียงองค์กรอาจส่งผลให้ผู้มีส่วนได้เสียลดความเชื่อถือและความไว้วางใจในองค์กร

การบริหารความเสี่ยง

เพื่อลดความเสี่ยงในเรื่องผลกระทบต่อภาพลักษณ์ของบริษัท
บริษัทตระหนักถึงความสำคัญของการกำกับดูแลกิจการ
การควบคุมภายในและการบริหารความเสี่ยง
ฝ่ายบริหารยังให้ความสำคัญในเรื่องนี้และจัดให้มีโครงสร้างและทรัพยากรซึ่งจำเป็นต่อการสนับสนุนแผนกลยุทธ์ขององค์กร
และสร้างความเชื่อมั่นว่ากระบวนการดำเนินการมีประสิทธิภาพ ประสิทธิผล
และเป็นไปตามความต้องการและความคาดหวังของผู้มีส่วนได้เสีย
อีกทั้งบริษัทกำหนดให้มีการเปิดเผยข้อมูลทางการเงินและในเรื่องอื่นๆ
ที่เพียงพอและโปร่งใสเชื่อถือได้

2.  ความเสี่ยงด้านการเงิน/รายงานทางการเงิน

    1.  ความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ

บริษัทมีรายการค้าที่เป็นเงินตราต่างประเทศ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นรายการค้าของกิจการประเทศไทย
ทั้งที่เป็นการส่งออกและการนำเข้า
ดังนั้นบริษัทอาจได้รับผลกระทบจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ โดยในปี
2553 ซีพีเอฟและบริษัทย่อยในประเทศไทยมีการส่งออกสินค้าไปจำหน่ายในต่างประเทศเป็นจำนวน
26,385 ล้านบาท หรือร้อยละ 14 ของรายได้จากการขายรวม
ซึ่งหากเงินบาทแข็งค่าขึ้นย่อมส่งผลต่อรายได้ที่ได้รับเมื่อแปลงเป็นสกุลเงินบาทลดลง นอกจากนี้ ในปี
2553
ซีพีเอฟและบริษัทย่อยในประเทศไทยมีการนำเข้าวัตถุดิบที่ใช้ในการผลิตอาหารสัตว์เป็นมูลค่ารวม
17,533 ล้านบาท หรือร้อยละ 11 ของต้นทุนขายรวม ซึ่งในกรณีที่เงินบาทอ่อนค่าลง
จะส่งผลต่อต้นทุนวัตถุดิบเมื่อแปลงเป็นสกุลเงินบาทสูงขึ้น ประกอบกับบริษัทยังมีการนำเข้าเครื่องจักร
วัสดุและอุปกรณ์บางส่วนจากต่างประเทศ

การบริหารความเสี่ยง

ซีพีเอฟและบริษัทย่อยในประเทศไทยบริหารความเสี่ยงโดยมีนโยบายในการทำสัญญาซื้อขายอัตราแลกเปลี่ยนล่วงหน้าแบบเต็มจำนวน
(Fully Hedge) สำหรับรายการค้าที่เป็นเงินตราต่างประเทศ
เพื่อคุ้มครองความเสี่ยงด้านความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนและยังทำให้บริษัททราบถึงต้นทุนและราคาขายในรูปของค่าเงินบาทที่แน่นอน
สินค้าบางประเภทที่อำนาจในการกำหนดราคาเป็นของบริษัท
การทราบต้นทุนที่แน่นอนจะช่วยให้การกำหนดราคาขายมีประสิทธิผลยิ่งขึ้น
และเป็นหลักประกันได้ในระดับหนึ่งว่า บริษัทจะมีกำไรตามที่ตั้งไว้ อย่างไรก็ตาม
การทำสัญญาดังกล่าวไม่ได้ประกันว่าจะสามารถจัดการกับอัตราแลกเปลี่ยนได้ในอัตราที่ดีกว่าตลาด
เนื่องจากอัตราแลกเปลี่ยนนั้นเป็นสิ่งที่ไม่สามารถคาดการณ์ได้อย่างแม่นยำในขณะที่ทำสัญญา

นอกจากนี้
บริษัทมีนโยบายในการปรับเปลี่ยนค่าเงินสกุลที่ใช้ในการซื้อวัตถุดิบและขายสินค้าของบริษัทให้เป็น
เงินสกุลอื่นนอกเหนือจากเงินเหรียญสหรัฐให้มากขึ้น
เพื่อเป็นการกระจายความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ
และเพื่อลดความเสี่ยงจากการอ้างอิงเงินตราสกุลใดสกุลหนึ่งเพียงอย่างเดียว ทั้งนี้
โดยพิจารณาจากสถานการณ์ตลาดเงินในขณะนั้นๆ

2.  ความผันผวนของอัตราดอกเบี้ย

ความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ยเกิดจากการเปลี่ยนแปลงในอนาคตของอัตราดอกเบี้ยในตลาด
ซึ่งมีผลกระทบต่อการดำเนินงานและกระแสเงินสดของบริษัท ณ สิ้นปี 2553
บริษัทมีเงินกู้ที่มีอัตราดอกเบี้ยลอยตัวจำนวนร้อยละ 37.6 ของเงินกู้รวมทั้งหมด

การบริหารความเสี่ยง

บริษัทบริหารความเสี่ยงด้วยการมีหน่วยงานที่ติดตามการเคลื่อนไหวของทิศทางของอัตราดอกเบี้ยอย่างใกล้ชิด
นอกจากนี้ บริษัทมีนโยบายป้องกันความเสี่ยงจากการผันผวนของอัตราดอกเบี้ย เช่น
การใช้อัตราดอกเบี้ยคงที่
เพื่อให้สามารถประมาณการกระแสเงินสดของค่าใช้จ่ายเงินกู้ตลอดอายุสัญญาได้อย่างถูกต้อง
และใช้เครื่องมือทางการเงินประเภทตราสารอนุพันธ์ในการบริหารความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราดอกเบี้ย
ซึ่งได้แก่ สัญญาแลกเปลี่ยนอัตราดอกเบี้ย (Interest Rate Swap)
เพื่อให้บริษัทมีต้นทุนทางการเงินที่เหมาะสมตามภาวะตลาด ณ ขณะนั้น

3.  ความเสี่ยงด้านการดำเนินงาน

    1.  ความผันผวนของราคาสินค้าโภคภัณฑ์

        1.  ความผันผวนของราคาวัตถุดิบที่ใช้ในการผลิตอาหารสัตว์

ความผันผวนของราคาวัตถุดิบที่ใช้ในการผลิตอาหารสัตว์ซึ่งเป็นต้นทุนหลักของการผลิตอาหารสัตว์ที่เป็นสินค้าโภคภัณฑ์
เช่น ข้าวโพด กากถั่วเหลือง
และปลาป่นนั้นถูกกำหนดโดยอุปสงค์และอุปทานในตลาดโลกและในประเทศไทย
โดยปัจจัยหลักที่มีผลต่ออุปสงค์ของวัตถุดิบเหล่านี้
นอกจากความต้องการใช้เพื่อการผลิตอาหารสัตว์แล้ว ยังรวมถึงความต้องการนำวัตถุดิบบางประเภท
ไปใช้ในการผลิตพลังงานทดแทน ตลอดจนการเก็งกำไรในตลาดซื้อขายสินค้าโภคภัณฑ์ล่วงหน้า
ซึ่งปัจจัยต่างๆ เหล่านี้อาจส่งผลต่อความผันผวนของราคาวัตถุดิบ

ในด้านอุปทานของวัตถุดิบเหล่านี้มีความผันแปรไปตามสภาวะอากาศที่แปรปรวน
หรือภัยธรรมชาติที่อาจทำให้ผลผลิตไม่เป็นไปตามเป้าหมาย
ซึ่งสิ่งเหล่านี้อยู่เหนือความควบคุมและคาดหมายของบริษัท
ทำให้บริษัทมีความเสี่ยงที่ราคาของวัตถุดิบอาจมีความผันผวน
ซึ่งหากราคามีการปรับตัวสูงขึ้นจากที่บริษัทประมาณการไว้
ก็ย่อมจะส่งผลกระทบทำให้บริษัทมีต้นทุนการผลิตทั้งอาหารสัตว์และเนื้อสัตว์ที่สูงขึ้น ทั้งนี้ ในปี 2553
ซีพีเอฟและบริษัทย่อยในประเทศไทยมีการซื้อวัตถุดิบที่ใช้ในการผลิตอาหารสัตว์คิดเป็น
ร้อยละ 33 ของต้นทุนขายรวม

การบริหารความเสี่ยง

บริษัทบริหารความเสี่ยงด้วยการมีหน่วยงานกลางในการจัดซื้อวัตถุดิบเหล่านี้โดยเฉพาะ
เพื่อทำการติดตามข่าวสารที่เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิด รวมทั้งจัดหาแหล่งวัตถุดิบที่มีคุณภาพ
และสรรหาวัตถุดิบให้มีปริมาณเพียงพอต่อความต้องการใช้ในการผลิต นอกจากนั้น
บริษัทได้จัดสร้างสถานที่เก็บวัตถุดิบที่ได้มาตรฐานและมีขนาดใหญ่เพียงพอในการจัดเก็บวัตถุดิบเป็นระยะเวลานาน
ในกรณีที่มีการคาดการณ์ว่าราคาวัตถุดิบมีแนวโน้มจะปรับตัวสูงขึ้นในอนาคต
ตลอดจนบริษัทอาจพิจารณาใช้เครื่องมือทางการเงินประเภทตราสารอนุพันธ์ในการบริหารความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาวัตถุดิบเหล่านั้น

2.  ความผันผวนของราคาสัตว์มีชีวิต และสินค้าเนื้อสัตว์

ธุรกิจการเลี้ยงสัตว์ของบริษัท ซึ่งมีสินค้าหลักคือ สัตว์มีชีวิต และเนื้อสัตว์
สร้างรายได้ให้แก่บริษัทร้อยละ 43 ของรายได้จากการขายรวมในปี 2553
ซึ่งราคาของสินค้าเหล่านี้ถูกกำหนดโดยอุปสงค์และอุปทานในตลาดในแต่ละช่วงเวลา
โดยปัจจัยที่ส่งผลกระทบต่ออุปสงค์ ประกอบไปด้วย กำลังซื้อของผู้บริโภค
ความเชื่อมั่นของผู้บริโภคต่อสินค้าชนิดนั้นๆ รวมถึงความต้องการตามฤดูกาล
ซึ่งหากปริมาณผลผลิตมีมากเกินกว่าอุปสงค์ของสินค้านั้น
ก็อาจทำให้ราคาปรับตัวลดลงต่ำกว่าราคาที่คาดการณ์ไว้และกระทบต่ออัตราการทำกำไรของบริษัท

การบริหารความเสี่ยง

บริษัทบริหารความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาสัตว์มีชีวิตและผลิตภัณฑ์เนื้อสัตว์
ด้วยการกระจายประเภทของผลิตภัณฑ์เป็นเนื้อสัตว์หลายประเภท
และบริษัทมีนโยบายในการเพิ่มสัดส่วนการขายสินค้าเนื้อสัตว์ที่มีมูลค่าเพิ่มและผลิตภัณฑ์อาหารให้มากขึ้น
เช่น การพัฒนาสินค้าอาหารพร้อมทาน (Ready-to-Eat Product) และเนื้อสัตว์ปรุงสุก
(Cooked Meat) เป็นต้น
ซึ่งราคาของสินค้าประเภทนี้เป็นสินค้าประเภทที่มีการกำหนดราคาขายตามต้นทุนการผลิตในแต่ละช่วงเวลา

2.  การเกิดโรคระบาดในสัตว์

เนื่องจากการดำเนินธุรกิจของบริษัทส่วนหนึ่งเป็นธุรกิจการเลี้ยงสัตว์ และผลิตผลิตภัณฑ์จากเนื้อสัตว์
ดังนั้นผลการดำเนินงานของบริษัทและอุตสาหกรรมในภาพรวมอาจได้รับผลกระทบหากเกิดโรคระบาดในสัตว์ที่แม้ว่าจะไม่ส่งผลกระทบโดยตรงต่อผลผลิตของบริษัท
แต่อาจส่งผลกระทบต่อความเชื่อมั่นของผู้บริโภคอย่างมีนัยสำคัญที่จะหลีกเลี่ยงการบริโภคเนื้อสัตว์ชนิดนั้นๆ
และหากโรคระบาดมีความรุนแรงยังอาจส่งผลกระทบต่อเนื่องถึงการค้าขายระหว่างประเทศและการส่งออกสินค้ายังถูกจำกัดอีกด้วย

การบริหารความเสี่ยง

บริษัทบริหารความเสี่ยงโดยทุ่มเทให้กับงานค้นคว้าและปรับปรุงเทคโนโลยีการเลี้ยงสัตว์
การจัดการฟาร์ม ระบบสุขาภิบาลรวมถึงควบคุมคุณภาพการผลิตอย่างเข้มงวด
การนำระบบคอมพิวเตอร์ที่มีความทันสมัยมาใช้ในการดูแลจัดการ ตัวอย่างเช่น
โรงเรือนเลี้ยงสัตว์โดยใช้ระบบปิดปรับอากาศ (Evaporative Cooling System)
หรือการเลี้ยงกุ้งโดยใช้โปรแกรมเทคโนโลยีชีวภาพ (Probiotic Farming) เป็นต้น
ในขณะที่เกษตรกรคู่สัญญาของบริษัทจะต้องจัดการฟาร์มภายใต้มาตรฐานการจัดการที่กำหนดโดยกรมปศุสัตว์
กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ นอกจากนี้
บริษัทมีทีมงานวิชาการเผยแพร่ความรู้และเทคโนโลยีดังกล่าวให้แก่เกษตรกรคู่สัญญา
และลูกค้าอาหารสัตว์และพันธุ์สัตว์ของบริษัทอย่างสม่ำเสมอ เพื่อป้องกันการเกิดโรคระบาด

อนึ่ง แม้ว่าบริษัทจะสามารถลดผลกระทบทางตรงดังกล่าวลงได้จากมาตรฐานการผลิตของบริษัท
แต่ก็ยังอาจได้รับผลกระทบทางอ้อมซึ่งเป็นผลกระทบต่ออุตสาหกรรมในภาพรวม
และส่งผลกระทบต่อเนื่องถึงความสามารถในการก่อให้เกิดรายได้ของบริษัทด้วยเช่นกัน ดังเช่น
ตั้งแต่ก่อนปี 2547
อุตสาหกรรมการเลี้ยงไก่ในประเทศไทยได้รับผลกระทบจากสถานการณ์โรคระบาดในสัตว์ปีก
อย่างไรก็ดี ในระหว่างปี 2547 ถึงปัจจุบัน
สถานการณ์ดังกล่าวได้คลี่คลายจนกลับมาสู่ภาวะเกือบเป็นปกติ
เว้นแต่เรื่องการส่งออกไก่สดแช่แข็งของประเทศไทยที่ยังไม่สามารถทำได้
เนื่องจากประเทศผู้นำเข้าหลายประเทศ เช่น ประเทศในสหภาพยุโรป และประเทศญี่ปุ่น เป็นต้น
ยังไม่อนุญาตให้นำเข้าสินค้าเนื้อสัตว์ปีกที่ยังไม่ได้แปรรูปเป็นสินค้าปรุงสุก
เนื่องจากประเทศไทยยังไม่ได้รับการรับรองจากองค์การ
โรคระบาดสัตว์ระหว่างประเทศว่าเป็นเขตปลอดโรคไข้หวัดนก
จึงทำให้บริษัทยังไม่สามารถทำการผลิตและส่งออกสินค้าประเภทนี้ได้เหมือนภาวะก่อนปี 2547
ที่ผ่านมา

3.  ความแปรปรวนของสภาพภูมิอากาศทั่วโลก

การเพิ่มขึ้นของอุณหภูมิทั่วโลกมีผลให้เกิดความแปรปรวนของสภาพภูมิอากาศและฤดูกาล
ซึ่งการเปลี่ยนแปลงดังกล่าว อาจทำให้ระบบนิเวศบางแห่งเกิดการเปลี่ยนแปลง
ไม่สามารถกลับคืนสู่สภาพเดิมได้ สิ่งที่ตามมา เช่น ระดับน้ำฝนเพิ่มขึ้น ปรากฏการณ์ภาวะแห้งแล้ง
ภัยพิบัติธรรมชาติที่เกิดบ่อยครั้งและมีความรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ อีกทั้งผลผลิตไม่เป็นไปตามฤดูกาล
ความเสียหายต่างๆ ที่เกิดขึ้น
ไม่ว่าจะเป็นการสูญเสียพื้นที่เกษตรกรรมซึ่งอาจจะครอบคลุมไปถึงพื้นที่ที่ใช้ในธุรกิจการเลี้ยงสัตว์
รวมทั้งระยะเวลาทำการเพาะปลูกที่ไม่แน่นอน
ล้วนส่งผลให้ปริมาณผลผลิตทางการเกษตรทั่วโลกอาจลดลงหรือผิดฤดูกาล
และอาจส่งผลกระทบต่อปริมาณผลผลิตของสัตว์มีชีวิต และผลิตภัณฑ์เนื้อสัตว์ของทั้งอุตสาหกรรม

การบริหารความเสี่ยง

เพื่อลดความเสี่ยงในการเกิดภัยธรรมชาติแบบฉับพลัน บริษัทมีการสำรวจพื้นที่ในการจัดตั้งโรงงาน
ฟาร์มเพาะพันธุ์สัตว์และฟาร์มเลี้ยงสัตว์ให้อยู่ในบริเวณที่เหมาะสมและมีการจัดระบบการสำรองน้ำภายในฟาร์ม
รวมทั้งบริษัทมีการกระจายความเสี่ยงด้วยการมีพื้นที่ในการเลี้ยงสัตว์กระจายอยู่ทั่วภูมิภาคในประเทศไทย
อีกทั้งฟาร์มสัตว์ปีกและฟาร์มสุกรของบริษัทมีระบบการจัดการเลี้ยงสัตว์ในรูปของระบบโรงเรือนปิดปรับอากาศ
(Evaporative Cooling System)
ซึ่งเป็นระบบการเลี้ยงที่ทันสมัยมีระบบการให้อาหารและน้ำอัตโนมัติ
มีระบบการระบายอากาศเพื่อทำให้อากาศในโรงเรือนอยู่ในสภาวะที่เหมาะสมกับการเลี้ยงตลอดเวลาเพื่อลดความเสี่ยงจากสภาพอากาศที่แปรปรวน

2.4 ความเสี่ยงด้านกฎ ระเบียบ ข้อบังคับ

2.4.1 การกีดกันทางการค้าระหว่างประเทศ

บริษัทมีการดำเนินธุรกิจส่งออกไปยังหลายประเทศทั่วโลก โดยในปี 2553
บริษัทมีรายได้จากการส่งออกสินค้าไปจำหน่ายยังต่างประเทศจำนวน 26,385 ล้านบาท
หรือคิดเป็นสัดส่วนประมาณร้อยละ 14 ของรายได้จากการขายรวม ปัจจุบันนี้
แม้การกีดกันทางการค้าระหว่างประเทศโดยใช้ระบบกำแพงภาษีศุลกากรได้ลดบทบาทลงตามนโยบายการค้าเสรีโลก
แต่ประเทศผู้นำเข้าได้มีการกีดกันทางการค้าในรูปแบบใหม่ที่ไม่ใช่ภาษีเกิดขึ้น
สิ่งเหล่านี้ย่อมมีผลกระทบต่อความสามารถในการแข่งขันของอุตสาหกรรมส่งออกโดยรวม
ซึ่งอาจส่งผลถึงผลการดำเนินงานและกำไรของกลุ่มบริษัทและ/หรืออาจมีผลกระทบทางอ้อมต่อรายได้ส่วนอื่นของบริษัท
เช่น
จากการที่ประเทศไทยเป็นหนึ่งในประเทศที่ถูกประเทศสหรัฐอเมริกาเรียกเก็บอากรจากสินค้ากุ้งที่นำเข้าไปยังประเทศสหรัฐอเมริกา
เพื่อตอบโต้การทุ่มตลาด (“Anti-dumping Duty” หรือ “อากรเอดี”)
การจำกัดโควต้าการนำเข้าเนื้อไก่ของสหภาพยุโรป (“EU”)
การจำกัดโรงงานนำเข้าเนื้อไก่ปรุงสุกของประเทศญี่ปุ่น
หรือระเบียบนำเข้าสุกรแปรรูปของสิงคโปร์และ EU ที่เข้มงวด เป็นต้น

  การบริหารความเสี่ยง

เพื่อลดความเสี่ยงในเรื่องการกีดกันทางการค้า
บริษัทให้ความสำคัญอย่างต่อเนื่องในการศึกษาค้นคว้าถึงพัฒนาการต่างๆ
ที่เกี่ยวข้องในเรื่องของกฎระเบียบการค้าระหว่างประเทศ
เพื่อให้มีข้อมูลและข่าวสารที่ทันต่อเหตุการณ์
อันจะได้นำมาศึกษาและพัฒนากลยุทธ์ในการดำเนินธุรกิจให้สอดคล้องกับกฎระเบียบต่างๆ
อย่างไรก็ตาม การกีดกันทางการค้านี้เป็นความเสี่ยงที่ไม่สามารถคาดการณ์ได้ว่าจะเกิดขึ้นเมื่อใด
ซึ่งการบริหารความเสี่ยงเพื่อไม่ให้ได้รับผลกระทบต่อการดำเนินงานอาจไม่สามารถดำเนินการได้อย่างครอบคลุม

นอกจากนั้น บริษัทได้มีการสร้างเครือข่ายการขายในหลายประเทศทั่วโลก
ซึ่งนอกจากจะเป็นการเพิ่มช่องทางในการจำหน่ายแล้วยังจะได้ใกล้ชิดกับข้อมูลและข่าวสารในประเทศนั้นๆ
พร้อมทั้งมีการขยายการลงทุนไปในประเทศอื่นๆ
ซึ่งการดำเนินการนี้จะช่วยลดผลกระทบจากความเสี่ยงดังกล่าวข้างต้นต่อผลการดำเนินงานของบริษัท