1. ปัจจัยความเสี่ยง

1.1 ความเสี่ยงในการทำธุรกิจประกันภัย

การดำเนินงานของบริษัท เกี่ยวข้องกับการคุ้มครองความเสี่ยงภัยประเภทต่าง ๆ
ของผู้เอาประกันภัย

รวมถึงความเสียหายอันเกิดจากปัจจัยภายนอกที่ไม่ปกติ
โดยเฉพาะจากการเปลี่ยนแปลงของสภาพภูมิศาสตร์ เช่น ภาวะน้ำท่วม

ภัยธรรมชาติ ภัยพิบัติ อุบัติภัย ภัยก่อการร้าย
หรือโจรกรรมซี่งอาจทำให้เกิดความเสียหายอย่างรุนแรงต่อชีวิต ร่างกายและทรัพย์

สินที่บริษัทรับประกันภัยไว้ และความเสี่ยงจากความไม่สมดุลของสัดส่วนของผลิตภัณฑ์
จากการรับประกันภัยโดยเน้นการ

เจาะตลาดเฉพาะภัยบางประเภท อาจทำให้รายได้ของบริษัท ต้องผูกติดกับผลิตภัณฑ์นั้น
ซึ่งอาจมีต้นทุนหรือค่าเสียหายโดยเฉลี่ย

อยู่ในระดับสูง เช่นการประกันภัยรถยนต์ อาจส่งผลกระทบต่อรายได้และกำไรของบริษัท

บริษัทมีการบริหารความเสี่ยงด้วยการพิจารณาคัดเลือกบุคคล ทรัพย์สิน ลักษณะกิจการ ความเสี่ยง

ของภัยที่จะรับประกันและมีการพิจารณาสภาพพื้นที่
ที่อาจจะได้รับผลกระทบจากภัยธรรมชาติประเภทต่าง ๆ ด้วย บริษัทได้

มีการกระจายความเสี่ยงโดยจัดการประกันภัยต่อไว้กับบริษัทรับประกันภัยที่มั่นคงทั้งในประเทศและต่างประเทศในหลายรูปแบบ

โดยทำประกันภัยต่อแบบสัญญาล่วงหน้า (Treaty Reinsurance) การประกันภัยต่อแบบเฉพาะราย
(Facultative Reinsurance) และ ยังได้ซื้อการคุ้มครองแบบความเสียหายส่วนเกิน (Excess
of Loss Insurance) ซึ่งทำให้ความเสี่ยงจากการประกอบธุรกิจประกันภัยของบริษัทลดลง

1.2 ความเสี่ยงในด้านการบริหารการจัดเก็บเบี้ยประกันภัย

โดยปกติในการประกอบธุรกิจประกันวินาศภัย บริษัทจะออกกรมธรรม์และส่งมอบให้กับผู้เอาประกัน

ภัย ตัวแทน หรือนายหน้าก่อน และรับชำระค่าเบี้ยประกันภัยภายหลัง
บริษัทจึงอาจมีความเสี่ยงที่จะเก็บเงินไม่ได้ เพื่อลดความเสี่ยง

ในด้านนี้
บริษัทจึงได้ดำเนินการจัดทำมาตรการควบคุมโดยการกำหนดหลักเกณฑ์ในการพิจารณาคัดเลือกตัวแทน
นายหน้าโดยการ

มองถึงความสามารถในการขาย สถานภาพทางการเงิน ประวัติการประกอบธุรกิจ
และความสามารถในการชำระเบี้ยประกันภัย

โดยกำหนดให้ต้องมีหลักทรัพย์หรือบุคคลค้ำประกัน

บริษัทได้จัดตั้งหน่วยงานติดตามทวงถามค่าเบี้ยประกันภัยค้างรับ ในกรณีที่เก็บเงินค่าเบี้ยประกันภัย

ไม่ได้บริษัทจะดำเนินการยกเลิกกรมธรรม์
โดยปฏิบัติตามระเบียบข้อบังคับของกรมการประกันภัยอย่างเคร่งครัด และเนื่องจาก

กรมการประกันภัยได้ปรับเปลี่ยนวิธีการประเมินเบี้ยประกันภัยค้างรับของบริษัทประกันวินาศภัย
กล่าวคือ เบี้ยประกันภัยค้าง

รับจะได้รับการประเมินเข้าเป็นส่วนของเงินกองทุน เฉพาะส่วนค้างรับไม่เกิน 60 วัน
นับแต่วันเริ่มคุ้มครองจากเดิมซึ่งกำหนด

90 วัน ดังนั้นบริษัทจึงได้กำหนดมาตรการ เพื่อจะเพิ่มสัดส่วนเบี้ยค้างรับให้อยู่ในช่วง 60 วัน
โดยเพิ่มประสิทธิภาพในการ

ติดตามเร่งรัดและขอความร่วมมือกับตัวแทนมากยิ่งขึ้น

1.3 ความเสี่ยงด้านการให้สินเชื่อ

ความเสี่ยงเกี่ยวกับการกระจุกตัวของสินเชื่อ ซึ่งเกิดจากเบี้ยประกันภัยค้างรับไม่มีสาระสำคัญ

เนื่องจากผู้เอาประกันภัยของบริษัทกระจายอยู่ในอุตสาหกรรมที่แตกต่างกันและภูมิภาคต่าง ๆ
ในประเทศ และมูลค่าสูงสุด

ของความเสี่ยงคือมูลค่าตามบัญชีของสินทรัพย์ดังกล่าวที่แสดงไว้ในงบดุล

1.4 ความเสี่ยงด้านอัตราดอกเบี้ย

ความเสี่ยงด้านอัตราดอกเบี้ยคือ ความเสี่ยงที่มูลค่าของเครื่องมือทางการเงินและกระแสเงินสด

ของบริษัทจะเปลี่ยนแปลงไปเนื่องจากการเปลี่ยนแปลงอัตราดอกเบี้ยในตลาด

  1.5 ความเสี่ยงจากการเปิดเสรีประกันภัย

  การเปิดเสรีธุรกิจประกันภัย
  ส่งผลทำให้การดำเนินธุรกิจประกันภัยในประเทศมีการแข่งขันที่รุนแรง

มากขึ้น บริษัทได้ปรับปรุงและพัฒนาการดำเนินงานอย่างต่อเนื่อง
เสริมรากฐานทางการเงินให้มีความพร้อมโดยการรักษาเงิน

กองทุนให้เพียงพอต่อการดำเนินธุรกิจ
ดำรงสภาพคล่องทางการเงินให้เพียงพอต่อการจ่ายค่าสินไหมทดแทนด้วยความยุติธรรม

และสุจริต รวมทั้งพัฒนาเทคโนโลยีสารสนเทศ
เพื่อให้มีข้อมูลที่แม่นยำที่จำเป็นต้องใช้ในการประกอบธุรกิจและสามารถบริการ

ได้อย่างรวดเร็ว

  1.6 ความเสี่ยงจากการลงทุน

นอกเหนือจากรายได้จากการรับประกันภัยแล้ว รายได้หลักของธุรกิจประกันวินาศภัยอีกส่วนหนึ่งคือ
รายได้จากการลงทุน ซึ่งการลงทุนของบริษัทมีการกำหนดนโยบายการลงทุน
และมีการกำหนดสัดส่วนการลงทุนอย่างชัดเจนทั้งในตลาดเงิน ตลาดทุน
และต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ของประกาศสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจ

ประกันภัย เรื่องการลงทุนประกอบธุรกิจอื่นของบริษัทประกันวินาศภัย
โดยบริษัทมีคณะกรรมการลงทุนเป็นผู้กำหนดเป้าหมายและนโยบายการลงทุนที่ชัดเจน
โดยเน้นการลงทุนในหลักทรัพย์ที่มีความเสี่ยงต่ำ มีความมั่นคง
ให้ผลตอบแทนในอัตราที่เหมาะสมและแน่นอน อย่างไรก็ตาม
ความเสี่ยงจากการลงทุนก็ยังขึ้นอยู่กับปัจจัยภายนอก เช่น สภาวะเศรษฐกิจ การเมือง
นโยบายทางการเงิน รวมทั้งความเชื่อมั่นในการลงทุนของนักลงทุนทั้งในประเทศและต่างประเทศ
ซึ่งเป็นปัจจัยความเสี่ยงที่ไม่อาจควบคุมได้ แต่บริษัท

ก็ได้ติดตามและวิเคราะห์ข้อมูลข่าวสารด้านตลาดเงินและตลาดทุนอย่างใกล้ชิดเพื่อจะได้ดำเนินการปรับพอร์ตการลงทุนให้สอดคล้องกับสภาวะการณ์ที่เปลี่ยนแปลงไป