2. ปัจจัยความเสี่ยง

1) ความเสี่ยงจากการพึ่งพาลูกค้ารายใหญ่

บริษัทมีรายได้จากการให้บริการวงจรสื่อสารความเร็วสูงเป็นรายได้หลัก โดยในปี 2551, ปี2552,
และ ปี 2553 ลูกค้ารายหลัก 5 รายแรกในแต่ละปีมีสัดส่วนรายได้เกินกว่าร้อยละ 50
ของรายได้จากการให้บริการวงจรสื่อสารความเร็วสูง โดยมีสัดส่วนรวมร้อยละ 54.47, ร้อยละ
55.04, และ ร้อยละ 54.37 ตามลำดับ
ซึ่งหากในอนาคตลูกค้าเหล่านี้ปรับลดการใช้บริการของบริษัท หรือยกเลิกการใช้บริการของบริษัท
ก็จะส่งผลกระทบโดยตรงต่อรายได้ของบริษัทอย่างมีนัยสำคัญ
บริษัทเชื่อว่าบริษัทเป็นผู้ให้บริการรายเดียวที่มีความเป็นกลางในการดำเนินธุรกิจโดยมิได้ประกอบธุรกิจแข่งขันกับลูกค้าเหล่านี้
และบริษัทยังให้บริการ
ในราคาที่เหมาะสมทำให้บริษัทเชื่อว่าลูกค้าเหล่านี้น่าจะยังคงใช้บริการโครงข่ายของบริษัทต่อไปอย่างต่อเนื่อง
นอกจากนี้ บริษัทยังมีกลยุทธ์ในการขยายฐานลูกค้าในตลาดใหม่ๆ
เพื่อสร้างฐานรายได้ใหม่ให้แก่บริษัท เช่น กลุ่มธุรกิจบริการ Digital Broadcasting
และกลุ่มลูกค้าบริษัทข้ามชาติที่ต้องการใช้บริการเชื่อมต่อไปต่างประเทศ เป็นต้น
ซึ่งถือเป็นการลดการพึ่งพิงจากกลุ่มลูกค้ารายใหญ่ตามที่ได้กล่าวข้างต้น

2) ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงผู้ผลิต (Supplier)

บริษัทมีการจัดหาวัสดุอุปกรณ์ในการให้บริการวงจรสื่อสารความเร็วสูงจากบริษัทผู้ผลิตรายใหญ่ที่มีชื่อเสียง
โดยในส่วนของสายเคเบิ้ลใยแก้วนำแสงทั้งหมด บริษัทจะจัดซื้อจากผู้ผลิตรายเดียวได้แก่ บริษัท
เอชบีซี เทเลคอม จำกัด (เดิมชื่อ บริษัท ฮิตาชิ บางกอก เคเบิ้ล จำกัด) ดังนั้น
หากผู้ผลิตรายดังกล่าวไม่สามารถส่งมอบสายเคเบิ้ลใยแก้วนำแสงให้บริษัทได้
หรือส่งมอบล่าช้ากว่ากำหนด อาจส่งผลกระทบต่อการดำเนินงานของบริษัท
โดยอาจก่อให้เกิดความล่าช้าในการติดตั้งโครงข่ายและอาจทำให้การให้บริการแก่ลูกค้ารายใหม่มีความล่าช้าอันจะส่งผลกระทบต่อรายได้ของบริษัท
หากมีปัญหาเกี่ยวกับการส่งมอบสินค้าของ บริษัท เอชบีซี เทเลคอม จำกัด
บริษัทสามารถเปลี่ยนไปจัดซื้อสายเคเบิ้ลใยแก้วนำแสงจากผู้ผลิตรายอื่นได้
เนื่องจากมีผู้ผลิตสายเคเบิ้ลใยแก้วนำแสงทั้งในประเทศและต่างประเทศหลายรายที่สามารถผลิต
ตามมาตรฐานที่กำหนดโดยสหภาพโทรคมนาคมระหว่างประเทศ (International
Telecommunication Union: ITU) ซึ่งบริษัทอ้างอิงมาตรฐานดังกล่าวอยู่ในปัจจุบัน

3) ความเสี่ยงจากการแข่งขันในธุรกิจวงจรสื่อสารความเร็วสูง

ปัจจุบันมีการประกาศใช้
พรบ.องค์กรจัดสรรคลื่นความถี่และกำกับการประกอบกิจการวิทยุกระจายเสียง วิทยุโทรทัศน์
และกิจการโทรคมนาคม พ.ศ.2553 (มีผลใช้บังคับเมื่อ 20 ธันวาคม 2553)
กฎหมายดังกล่าวได้กำหนดให้มี คณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์
และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กสทช.)
มีอำนาจในการออกใบอนุญาตประกอบกิจการโทรคมนาคมให้แก่ผู้ประกอบการรายใหม่บนพื้นฐานแห่งหลักการการแข่งขันโดยเสรีและเป็นธรรม
บริษัทไม่สามารถคาดการณ์ได้ว่าจะมีผู้ประกอบการอื่นอีกกี่รายที่จะได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการโทรคมนาคมเพิ่มเติม
ซึ่งหากมีจำนวนผู้ประกอบการเพิ่มขึ้นก็จะส่งผลให้การแข่งขันมีความรุนแรงมากขึ้นในปัจจุบันนี้
คู่แข่งทางการค้าของบริษัทมีเพียงผู้ประกอบการจำนวนหนึ่งที่ได้รับอนุญาตประกอบกิจการตั้งแต่อดีตที่รัฐบาลยังใช้ระบบสัมปทาน
รวมทั้งผู้ประกอบการที่ได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการโทรคมนาคมประเภทที่ 2 และ 3
เพียงบางรายเท่านั้น นอกจากนี้ การประกอบธุรกิจโทรคมนาคมนั้น
จำเป็นต้องอาศัยความสามารถและประสบการณ์ของผู้บริหารและพนักงานในการดำเนินธุรกิจ
รวมทั้งเงินลงทุนจำนวนมาก
จึงทำให้ผู้ประกอบการขนาดใหญ่จะมีความได้เปรียบในด้านการแข่งขันมากกว่าผู้ประกอบการขนาดกลางและขนาดเล็ก
ดังนั้น บริษัทคาดว่าภาวะการแข่งขันในอนาคตจึงไม่น่าจะรุนแรงมากนัก ทั้งนี้
บริษัทได้วางกลยุทธ์เพื่อรองรับภาวะการแข่งขันโดยจะเน้นการประกอบธุรกิจที่บริษัทมีศักยภาพในการแข่งขันและยึดหลักความเป็นกลาง
โดยเน้นที่จะให้บริการเป็นผู้ให้บริการเฉพาะโครงข่ายเท่านั้น (Network Provider Only)
นอกจากนี้
บริษัทยังดำเนินการสร้างโครงข่ายวงจรสื่อสารความเร็วสูงที่มีคุณภาพอย่างต่อเนื่องเพื่อเพิ่มพื้นที่ในการให้บริการและรองรับความต้องการของลูกค้าที่เพิ่มขึ้นและเพื่อเพิ่มความได้เปรียบทางด้านการแข่งขันต่อไปในระยะยาว

4) ความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงเทคโนโลยี

เทคโนโลยีของโครงข่ายการสื่อสารและโทรคมนาคมอาจแบ่งได้เป็น 2 ส่วน คือ
เทคโนโลยีที่เกี่ยวกับโครงข่ายในส่วนของ Last Mile
ซึ่งเป็นโครงข่ายส่วนสุดท้ายจากผู้ให้บริการไปยัง End-Users เช่น เทคโนโลยี WiMax,
เทคโนโลยี Wi-Fi, หรือ 3G เป็นต้น และ เทคโนโลยีที่เกี่ยวกับโครงข่ายหลัก (Core
Network) ซึ่งเป็นโครงข่ายพื้นฐาน (Infrastructure) ของผู้ให้บริการ หากเทคโนโลยีทั้ง 2
ส่วนมีการเปลี่ยนแปลงและบริษัทไม่สามารถปรับตัวต่อสภาวะการเปลี่ยนแปลงได้ทันตามอุตสาหกรรมก็อาจส่งผลทำให้ลูกค้าของบริษัทเปลี่ยนไปใช้บริการของผู้ประกอบการรายอื่นที่มีการให้บริการที่มีประสิทธิภาพดีกว่า
ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อจำนวนลูกค้าและกระทบต่อรายได้ของบริษัทในท้ายที่สุด

เนื่องจากบริษัทประกอบธุรกิจในส่วนของการให้บริการโครงข่ายพื้นฐาน (Infrastructure)
ซึ่งเป็นเทคโนโลยีที่มีการเปลี่ยนแปลงน้อยมาก และโครงข่ายสายเคเบิ้ลใยแก้วนำแสง
ยังสามารถรองรับการพัฒนาความเร็วของการรับส่งสัญญาณที่เพิ่มขึ้นได้อย่างต่อเนื่องและมีอายุการใช้งานคงทนยาวนานกว่า
10 ปี ดังนั้น โดยเทคโนโลยีของอุปกรณ์โครงข่ายเพื่อรับส่งสัญญาณ ที่บริษัทใช้อยู่ในปัจจุบันดังกล่าว
สามารถรองรับผู้ให้บริการโทรคมนาคมต่างๆ ที่มีความแตกต่างและเปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่อง เช่น
โทรศัพท์มือถือทั้งระบบ GSM, 3G, หรือ LTE ผู้ให้บริการอินเตอร์เน็ตแบบทางสายและไร้สาย
สำหรับการเข้ามาของเทคโนโลยี 3G นั้น บริษัทอาจได้รับผลกระทบในแง่ความต้องการใช้วงจรเช่า
TDM ที่ลดลง จากลูกค้า End-user บางส่วนที่เป็นองค์กรขนาดเล็กและมีความอ่อนไหวกับราคาสูง
อาจใช้บริการระบบ 3G เป็นทางเลือก หากอัตราค่าบริการของระบบ 3G ต่ำ

ดังนั้นอาจสรุปได้ว่า
บริษัทในฐานะของผู้ให้บริการวงจรเชื่อมต่อโครงข่ายพื้นฐานความเร็วสูงซึ่งถือเป็นหัวใจหลักของการดำเนินธุรกิจของผู้ให้บริการโทรคมนาคมประเภทอื่นๆ
นั้นจะได้รับผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงเทคโนโลยีค่อนข้างน้อย นอกจากนี้
บริษัทยังมีทีมงานวิศวกรและผู้เชี่ยวชาญของบริษัทซึ่งจะติดตามและศึกษาเทคโนโลยีที่ทันสมัยอย่างต่อเนื่อง
เพื่อเตรียมความพร้อมและแผนระยะยาวในการนำเทคโนโลยีที่ทันสมัยมาประยุกต์ใช้ให้เหมาะสมต่อไปในอนาคต

5) ความเสี่ยงด้านกฎหมาย กฎระเบียบ และนโยบายของรัฐที่เกี่ยวข้องกับกิจการโทรคมนาคม

(ก) การเปลี่ยนแปลงขององค์กรกำกับดูแลและความไม่ชัดเจนในกฎระเบียบที่เกี่ยวข้อง

ปัจจุบันการประกอบกิจการโทรคมนาคมอยู่ภายใต้กฎหมายหลักสองฉบับ ได้แก่
พระราชบัญญัติองค์กรจัดสรรคลื่นความถี่และกำกับการประกอบกิจการวิทยุกระจายเสียง วิทยุโทรทัศน์
และกิจการโทรคมนาคม พ.ศ. 2553 (พ.ร.บ. องค์กรจัดสรรคลื่นความถี่ฯ พ.ศ. 2553) และ
พระราชบัญญัติการประกอบกิจการโทรคมนาคม พ.ศ. 2544 (ตามที่ได้มีการแก้ไข) (พ.ร.บ.
การประกอบกิจการโทรคมนาคม) โดย พ.ร.บ. องค์กรจัดสรรคลื่นความถี่ฯ พ.ศ. 2553
ซึ่งมีผลบังคับใช้เมื่อ 20 ธันวาคม 2553 นั้น เป็นกฏหมายที่กำหนดที่มา อำนาจหน้าที่ และ
บทบาทของ คณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ
(กสทช.) และคณะย่อย ได้แก่ คณะกรรมการกิจการกระจายเสียงและกิจการโทรทัศน์ (กสท.)
และ คณะกรรมการกิจการโทรคมนาคม (กทค.) โดยกทค.
จะมีอำนาจโดยตรงในการกำกับดูแลการประกอบกิจการโทรคมนาคม สำหรับ พ.ร.บ.
การประกอบกิจการโทรคมนาคม
กำหนดให้ผู้ประกอบกิจการโทรคมนาคมต้องได้รับอนุญาตและอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของ กสทช.
โดย กสทช. มีอำนาจตาม พ.ร.บ.
การประกอบกิจการโทรคมนาคมในการกำหนดนโยบายและออกกฎระเบียบต่างๆ
ตามแผนแม่บทกิจการโทรคมนาคม อันอาจส่งผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อกิจการโทรคมนาคม ทั้งนี้
กฎระเบียบดังกล่าวอาจมีการเปลี่ยนแปลงแก้ไขได้ในอนาคต
ซึ่งทำให้ธุรกิจของบริษัทอาจได้รับความเสี่ยงหากการเปลี่ยนแปลงกฎระเบียบนั้นส่งผลกระทบในทางลบต่อการประกอบธุรกิจของบริษัท
อย่างไรก็ตาม ในทางปฏิบัติเมื่อ กสทช. มีนโยบายที่จะเปลี่ยนแปลงแก้ไขกฎระเบียบเรื่องใดนั้น
กสทช.
จะทำการประชาสัมพันธ์ให้ผู้ประกอบการทราบล่วงหน้ารวมทั้งจัดให้มีการประชุมสัมมนาหรือการทำประชาพิจารณ์เพื่อชี้แจงเหตุผลในการเปลี่ยนแปลงแก้ไขและรับฟังความคิดเห็นจากผู้ประกอบการและผู้เกี่ยวข้องที่จะได้รับผลกระทบ
รวมทั้งจากประชาชนผู้ใช้บริการทุกภาคส่วน และ กสทช.
จะกำหนดให้เวลาพอสมควรแก่ผู้ประกอบการในการเตรียมความพร้อมก่อนการบังคับใช้กฎระเบียบใหม่ด้วย

(ข) การตรวจสอบสัญญาหรือข้อตกลงระหว่างบริษัทกับรัฐบาลต่างประเทศ องค์การระหว่างประเทศ
หรือบุคคลที่อยู่ในต่างประเทศ

ภายใต้บังคับของมาตรา 54 แห่ง พ.ร.บ. การประกอบกิจการโทรคมนาคม ประกอบกับประกาศ
กทช. เรื่อง
การขอความเห็นชอบสัญญาอันเกี่ยวเนื่องกับการประกอบกิจการโทรคมนาคมที่ทำกับรัฐบาลต่างประเทศ
องค์การระหว่างประเทศ หรือบุคคลที่อยู่ในต่างประเทศ พ.ศ. 2549
ระบุว่าบริษัทมีหน้าที่จัดส่งร่างสัญญาหรือร่างความตกลงใดๆ
เกี่ยวกับการประกอบกิจการและการให้บริการโทรคมนาคมที่จะเข้าทำกับรัฐบาลต่างประเทศ
องค์กรระหว่างประเทศ และบุคคลหรือนิติบุคคลที่อยู่ในต่างประเทศ
รวมถึงการแก้ไขเปลี่ยนแปลงหรือยกเลิกสัญญาหรือความตกลงดังกล่าว เพื่อขอความเห็นชอบจาก
กสทช. เว้นแต่สัญญาหรือความตกลงต่างๆ
ดังกล่าวจะเข้าข่ายเป็นการจัดซื้อจัดจ้างตามปกติตามข้อกำหนดและเงื่อนไขที่ กสทช.
ประกาศกำหนด โดย กทช. อาจร้องขอให้บริษัทแก้ไขสัญญาหรือความตกลงใดๆ ข้างต้น
ภายใต้เงื่อนไขที่ กสทช. กำหนด ซึ่งในปัจจุบัน
บริษัทได้ทำสัญญาการให้บริการให้เช่าโครงข่ายแก่ลูกค้าซึ่งเป็นบริษัทต่างประเทศจำนวนหนึ่ง
และบริษัทยังคงมีแผนที่จะขยายธุรกิจดังกล่าวเพิ่มเติมเพื่อให้ครอบคลุมถึงกลุ่มผู้ให้บริการโทรคมนาคมระหว่างประเทศ
(International Carrier) ที่ตั้งอยู่ในต่างประเทศ ดังนั้นภายใต้บังคับของมาตรา 54 แห่ง
พ.ร.บ. การประกอบกิจการโทรคมนาคม
อาจส่งผลให้บริษัทมีข้อจำกัดในการเข้าทำสัญญาดังกล่าวซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อการดำเนินการตามแผนการขยายธุรกิจของบริษัท
รวมถึงรายได้ที่บริษัทจะได้รับจากการขยายฐานลูกค้าไปยังกลุ่มผู้ให้บริการโทรคมนาคมในต่างประเทศในอนาคต

6) ความเสี่ยงเนื่องด้วยโครงข่าย อุปกรณ์ ระบบการทำงาน ระบบคอมพิวเตอร์
และทรัพย์สินอื่นที่ใช้ในการ

ดำเนินงานของบริษัท

(ก) ความเสี่ยงเนื่องด้วยโครงข่าย

ภายใต้บังคับของมาตรา 39 วรรคหนึ่ง แห่ง พ.ร.บ.
การประกอบกิจการโทรคมนาคมกำหนดให้ผู้ได้รับใบอนุญาตที่จะดำเนินการในการปักหรือตั้งเสา
หรือเดินสาย วางท่อ และติดตั้งอุปกรณ์ประกอบใดๆ
ที่จำเป็นต่อการดำเนินการให้บริการโทรคมนาคมในพื้นที่ต่างๆ จะต้องได้รับความเห็นชอบจาก
กสทช. ให้เป็นผู้มีสิทธิแห่งทาง (Right of Way) ซึ่งในปัจจุบันบริษัทได้รับความเห็นชอบจาก
กสทช.ให้เป็นผู้มีสิทธิแห่งทาง แล้วในบางพื้นที่ของเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล
ในขณะที่ผู้เป็นเจ้าของสิทธิแห่งทางบางรายยังขาดความรู้ความเข้าใจในสิทธิและหน้าที่
รวมทั้งไม่เข้าใจถึงสิทธิของผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการโทรคมนาคมตามกฎหมายในการที่บริษัทจะสามารถเข้าไปให้บริการในพื้นที่ของเจ้าของสิทธิแห่งทางเมื่อได้รับอนุญาตจาก
กสทช. ทำให้บริษัทไม่สามารถขยายพื้นที่การให้บริการไปยังที่ต่างๆได้ตามแผนที่วางไว้ ตัวอย่างเช่น
พื้นที่ในเขตนิคมอุตสาหกรรมบางแห่ง เป็นต้น

นอกจากนี้บริษัทยังมีโครงข่ายที่ติดตั้งแล้วเสร็จจำนวนหนึ่งที่ยังอยู่ในระหว่างการดำเนินการขออนุญาตจาก
กสทช.และเมื่อบริษัทได้รับอนุญาตให้เป็นผู้มีสิทธิแห่งทางในพื้นที่ต่างๆแล้ว
บริษัทต้องของอนุญาตการดำเนินการปักหรือตั้งเสา หรือเดินสาย วางท่อ
และติดตั้งอุปกรณ์ประกอบใดๆ กับหน่วยงานอื่นๆ เพิ่มเติม เช่น หน่วยงานของรัฐ
หรือผู้ให้บริการสาธารณูปโภค
ตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขที่หน่วยงานของรัฐหรือผู้ให้บริการสาธารณูปโภคนั้นๆ กำหนด ดังนั้น
บริษัทอาจมีภาระที่จะต้องชำระค่าธรรมเนียมการติดตั้ง ค่าบำรุงรักษา
ค่าใช้จ่ายในการดำเนินการที่เกิดขึ้นเพิ่มเติม อันอาจส่งผลให้บริษัทมีต้นทุนทางธุรกิจเพิ่มสูงขึ้น
และอาจกระทบต่อความสามารถในการทำกำไรของบริษัท

(ข) ความเสี่ยงเนื่องด้วยอุปกรณ์ ระบบการทำงาน ระบบคอมพิวเตอร์
และทรัพย์สินอื่นที่ใช้ในการดำเนินงานของบริษัท

เนื่องจากธุรกิจของบริษัทเป็นธุรกิจที่มีลักษณะเฉพาะซึ่งเกี่ยวข้องกับเทคโนโลยีที่ซับซ้อน
การประกอบธุรกิจของบริษัทจึงจำเป็นต้องมีระบบบริหารจัดการเครือข่ายที่ดี
ซึ่งระบบดังกล่าวจะต้องทำงานได้อย่างมีเสถียรภาพตลอดเวลา
เพื่อตอบสนองความต้องการของลูกค้า
หากระบบการทำงานทั้งหมดที่เกี่ยวข้องโดยเฉพาะกับการให้บริการวงจรสื่อสารความเร็วสูงนั้นเกิดเหตุขัดข้องขึ้นกับโครงข่ายหลักก็อาจส่งผลกระทบต่อการทำงานของวงจรอื่นๆ
ในวงกว้าง

ด้วยเหตุนี้ บริษัทจึงได้วางแผนการทำงานที่รัดกุมโดยมีการจัดตั้งศูนย์ปฏิบัติการเครือข่ายสำรอง
DROC (Disaster Recovery Operation Center)
เพื่อรองรับกรณีเหตุภัยพิบัติหรือเหตุฉุกเฉินเพื่อการให้บริการอย่างต่อเนื่องตลอดเวลา
สำหรับระบบการทำงานภายในบริษัท
บริษัทมีนโยบายป้องกันความเสี่ยงโดยมีระบบควบคุมการเข้าออกห้องปฏิบัติการของบริษัทโดยจะอนุญาตให้พนักงานที่ผ่านการอบรมและได้ใบรับรอง
คุณวุฒิตามที่บริษัทกำหนดเท่านั้นที่จะสามารถเข้าห้องควบคุมการปฏิบัติการได้เพื่อลดความผิดพลาดที่เกิดจากบุคคล

ในส่วนของการคัดสรรเครื่องมืออุปกรณ์นั้น บริษัทได้ให้ความสำคัญเป็นอย่างมาก
โดยมีการคัดสรรสายเคเบิ้ลใยแก้วนำแสงอย่างดีและอุปกรณ์ระดับมาตรฐานสากลเพื่อประสิทธิภาพในการให้บริการ
ในส่วนของอุปกรณ์หลักที่สำคัญของโครงข่ายหลัก (Core Network) เช่น ระบบ Power Supply
และ CPU บริษัทได้จัดให้มีชุดอุปกรณ์สำรอง ชุดที่ 2 ซึ่งติดตั้งพร้อมใช้งานลักษณะ Hot-standby
เพื่อให้สามารถทดแทนกับอุปกรณ์หลักกรณีที่เกิดปัญหาได้ทันที ส่วนการติดตั้งสายเคเบิ้ลใยแก้วนำแสง
บริษัทจะติดตั้งสายเคเบิ้ลใยแก้วนำแสงอย่างน้อย 2
เส้นทางให้กับโครงข่ายหลักและไม่ทับซ้อนในทางกายภาพเพื่อความปลอดภัยในกรณีที่สายเคเบิ้ลใยแก้วนำแสงเส้นใดเส้นหนึ่งเกิดการชำรุด
นอกจากนี้ ในแง่ของระบบที่เกี่ยวข้องกับผู้ใช้งานโดยตรงนั้น
บริษัทยังมีนโยบายป้องกันล่วงหน้าก่อนเกิดปัญหา (Preventive)
โดยการหาจุดบกพร่องและรีบดำเนินการแก้ไขก่อนที่ความผิดพลาดต่างๆ จะเกิดขึ้น
โดยทีมงานผู้เชี่ยวชาญทางด้านเทคนิคจะเข้าดำเนินการตรวจสอบข่ายสาย อุปกรณ์หลัก
ตลอดจนอุปกรณ์สนับสนุนต่างๆ ให้อยู่ในสภาพพร้อมใช้งานทุกเมื่อ เช่น
การตรวจสอบว่าข่ายสายอยู่ในสภาพที่เสี่ยงต่อการเกิดอันตรายหรือไม่
การเข้าบำรุงเครื่องปรับอากาศภายในชุมสาย
การทดสอบอุปกรณ์หลักและอุปกรณ์เกี่ยวเนื่องให้อยู่ในสภาพที่พร้อมใช้งานเป็นต้น

7) ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงผู้บริหาร

เนื่องจากธุรกิจของบริษัทเป็นธุรกิจที่มีลักษณะเฉพาะซึ่งเกี่ยวข้องกับเทคโนโลยีและกฏเกณฑ์ที่เกี่ยวข้องกับการประกอบธุรกิจที่ซับซ้อน
บริษัทจึงต้องอาศัยความรู้ความสามารถ ความชำนาญและประสบการณ์ของบุคลากรในสาขาต่าง ๆ
เพื่อร่วมกันพัฒนาบริษัท ในปี 2553 บริษัทว่าจ้างผู้บริหารระดับสูงเพิ่มเติม
ซึ่งเป็นผู้มีความรู้และประสบการณ์ด้านวิศวกรรมในธุรกิจโทรคมนาคมอย่างมาก
เข้ามาเสริมทีมผู้บริหารให้แข็งแกร่งขึ้น นอกจากนี้
บริษัทยังให้ความสำคัญกับการวางแผนผู้สืบทอดตำแหน่ง (Succession Plan)
และเน้นการพัฒนาบุคคลากรอย่างต่อเนื่อง
โดยจัดสรรงบประมาณในการพัฒนาและฝึกอบรมพนักงานทุกระดับ เช่น
การให้ทุนการศึกษาต่อในระดับปริญญาตรี และปริญญาโทในด้านต่างๆ เช่น บริหารธุรกิจ
เทคโนโลยีสารสนเทศ และวิศวกรรม การให้พนักงานได้รับการอบรมกับสถาบันที่มีชื่อเสียงต่างๆ
ทั้งทางด้านทักษะวิชาชีพ และในด้านการพัฒนาทักษะในการทำงานต่างๆ
ซึ่งการพัฒนาและฝึกอบรมดังกล่าวจะทำให้พนักงานมีความรู้ความสามารถเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง
เพื่อเตรียมความพร้อมของพนักงานสำหรับรองรับการขยายธุรกิจในอนาคต นอกจากนี้
การสร้างวัฒนธรรมองค์กรให้มีการทำงานแบบ Bottom Up
ทำให้พนักงานโดยเฉพาะผู้บริหารระดับกลางได้มีส่วนร่วมในการระดมความคิด
และร่วมกำหนดแนวทางในการปฏิบัติงาน
อีกทั้งผู้บริหารทุกท่านนั้นให้ความสำคัญกับการทำงานร่วมกันเป็นหมู่คณะ (Team Work)
ทั้งในสายงานเดียวกันและต่างสายงาน จึงสามารถร่วมกันแก้ไขปัญหาต่างๆ ที่เกิดขึ้นได้ดีตลอดมา

8)
ความเสี่ยงจากโครงการจัดสรรหลักทรัพย์ให้แก่พนักงานของบริษัทในราคาต่ำกว่าราคาเสนอขายแก่ประชาชน

                ตามมติที่ประชุมสามัญผู้ถือหุ้น ประจำปี พ.ศ. 2553 เมื่อวันที่ 26 เมษายน
2553 ได้มีมติให้บริษัทจัดสรรหุ้นสามัญเพิ่มทุน จำนวน ไม่เกิน 3 ล้านหุ้น ซึ่งคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 1
ของจำนวนหุ้นภายหลังการเสนอขายครั้งนี้
เพื่อเสนอขายให้แก่พนักงานของบริษัทที่เป็นรายย่อยตามนิยามของตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยทั้งหมด
โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อจูงใจให้พนักงานปฏิบัติหน้าที่เพื่อให้เกิดการสร้างมูลค่าเพิ่มให้ผู้ถือหุ้นในระยะยาว
และเพื่อให้บริษัทสามารถรักษาบุคลากรที่มีคุณภาพได้อย่างแท้จริง
บริษัทได้ดำเนินการเสนอขายหุ้นให้แก่พนักงานดังกล่าวเมื่อวันที่ 15 - 19 ตุลาคม 2553
ในราคาเท่ากับ 3.50 บาท และพนักงานใช้สิทธิในการซื้อหุ้นดังกล่าวเต็มจำนวน
ทั้งนี้หุ้นที่เสนอขายดังกล่าวมีข้อจำกัดการห้ามขายทั้งจำนวน โดยจะถูกห้ามขายเป็นระยะเวลา 1 ปี
นับแต่วันที่หุ้นของบริษัทเริ่มทำการซื้อขายในตลาดหลักทรัพย์ เมื่อครบกำหนดระยะเวลา 6 เดือน
พนักงานสามารถขายหุ้นที่ถูกห้ามขายได้จำนวนไม่เกินร้อยละ 50
และสามารถขายหุ้นได้ทั้งจำนวนเมื่อครบกำหนดระยะเวลา 1  ปี อย่างไรก็ตามราคาดังกล่าว
เป็นที่ต่ำกว่าราคาที่เสนอขายแก่ประชาชนทั่วไปซึ่งบริษัทได้ดำเนินการเสนอขายหุ้นให้แก่ประชาชนทั่วไป
เมื่อวันที่ 17 - 19 พฤศจิกายน 2553 ในราคาหุ้นละ 8.80 บาท  ดังนั้น
ผู้ลงทุนอาจได้รับผลกระทบหากราคาหุ้นลดลงจากการที่พนักงานดังกล่าวนำหุ้นออกขาย

9) ความเสี่ยงจากกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่มีอิทธิพลต่อการกำหนดนโยบายและการบริหารจัดการบริษัท

ภายหลังการเสนอขายหุ้นต่อประชาชนทั่วไปในครั้งนี้
กลุ่มผู้ถือหุ้นเดิมของบริษัทก่อนการเสนอขายหลักทรัพย์จะเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่และเป็นผู้บริหารของบริษัท
โดยจะมีสัดส่วนในการถือหุ้นรวมกันร้อยละ 75 ของทุนชำระแล้ว
ซึ่งทำให้สามารถควบคุมมติที่ประชุมผู้ถือหุ้นในเรื่องต่างๆ ได้ โดยที่ผู้ถือหุ้นรายอื่นๆ
อาจไม่สามารถรวบรวมคะแนนเสียงเพื่อตรวจสอบและถ่วงดุลกับผู้ถือหุ้นรายใหญ่ได้
ยกเว้นในเรื่องที่กฎหมายที่เกี่ยวข้องหรือข้อบังคับของบริษัทกำหนดให้ต้องได้รับคะแนนเสียงเกินกว่า
3 ใน 4 ของที่ประชุมผู้ถือหุ้นและเรื่องที่กลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่มีส่วนได้ส่วนเสีย
ซึ่งทำให้กลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่ไม่สามารถลงคะแนนเสียงในวาระดังกล่าวได้