-----------------------------------------------------------------------
  3. การประกอบธุรกิจของแต่ละสายผลิตภัณฑ์

  -----------------------------------------------------------------------

3.1 ลักษณะผลิตภัณฑ์หรือการบริการ

บริษัทประกอบธุรกิจด้านประกันวินาศภัย ซึ่งให้บริการด้านรับการเสี่ยงภัยจากผู้เอาประกันภัย
โดยได้รับเบี้ยประกันภัยเป็นค่าตอบแทน ผลิตภัณฑ์ของบริษัทฯ ที่ขายให้แก่ผู้ให้บริการ คือ
กรมธรรม์ประเภทต่าง ๆ เช่น กรมธรรม์ประกันอัคคีภัย กรมธรรม์ประกันภัยทางทะเลและขนส่ง
กรมธรรม์ประกันภัยรถยนต์ และกรมธรรม์ประกันภัยเบ็ดเตล็ด ซึ่งประกอบด้วย
กรมธรรม์ประกันสุขภาพ BUI Care กรมธรรม์อุบัติเหตุส่วนบุคคล เป็นต้น ทั้งนี้
กรมธรรม์ในกลุ่มประกันภัยเบ็ดเตล็ดจะให้ความคุ้มครองการเสี่ยงภัยแก่ทรัพย์สินต่างๆ
ตลอดจนชีวิตและร่างกายที่ผู้เอาประกันภัย (ลูกค้า)
สามารถเลือกซื้อได้ตามความต้องการเพื่อให้เหมาะสมกับทรัพย์สินแต่ละประเภท
ซึ่งสามารถแบ่งประเภทกรมธรรม์ต่างๆ โดยสังเขปดังนี้

1.  การประกันอัคคีภัย

เป็นการประกันภัยซึ่งให้ความคุ้มครองต่อทรัพย์สินที่เอาประกันภัย เช่น อาคารสิ่งปลูกสร้าง
สต๊อคสินค้า และเฟอร์นิเจอร์ เป็นต้น ที่ต้องสูญเสียหรือเสียหาย เนื่องจากเพลิงไหม้ หรือฟ้าผ่า
หรือการระเบิดของแก๊สที่ใช้สำหรับทำแสงสว่าง
หรือประโยชน์เพื่อการอยู่อาศัยในระหว่างระยะเวลาที่ได้เอาประกันภัยไว้ โดยบริษัทฯ
จะจ่ายค่าสินไหมทดแทนให้แก่ผู้เอาประกันภัย
ตามราคาเสียหายที่แท้จริงของทรัพย์สินที่เอาประกันภัยไว้
ในขณะเกิดการสูญเสียหรือเสียหายแต่ไม่เกินกว่าจำนวนเงินที่เอาประกันไว้
นอกจากการให้ความคุ้มครองจากภัยดังกล่าวข้างต้นแล้ว
ผู้เอาประกันภัยยังสามารถซื้อความคุ้มครองเพิ่มเติมจากภัยดังต่อไปนี้ได้ด้วย เช่น ภัยแผ่นดินไหว
ภัยน้ำท่วม และภัยพายุ เป็นต้น

2.  การประกันภัยทางทะเลและการขนส่ง

เป็นการประกันภัยที่มุ่งให้ความคุ้มครองต่อความสูญเสียหรือเสียหายซึ่งเกิดขึ้นกับทรัพย์สินที่เอาประกันภัยจากภัยทางทะเล
ในระหว่างการเดินทางหรือการขนส่งทางทะเล ทั้งที่เกิดขึ้นกับตัวเรือหรือสินค้าที่บรรทุกอยู่ในตัวเรือ
ซึ่งการประกันภัยประเภทนี้สามารถแบ่งออกได้เป็น 2 ประเภทใหญ่ๆ ดังนี้ คือ

(2.1) การประกันภัยสินค้า
จะให้ความคุ้มครองต่อสินค้าที่เอาประกันภัยซึ่งอยู่ในระหว่างการขนส่งทางทะเล
ทางบกหรือทางอากาศ อันเนื่องมาจากภัยลักทรัพย์ ไฟไหม้ พายุ
หรือยานพาหนะที่ขนส่งสินค้าประสบอุบัติเหตุ เป็นต้น

(2.2) การประกันภัยตัวเรือ จะให้ความคุ้มครองต่อความสูญเสีย
หรือเสียหายซึ่งเกิดขึ้นกับตัวเรือที่เอาประกันภัยไว้ อันเนื่องมาจากภัยลมพายุ หรือเกยตื้น เรือชนกัน
เรือชนหินโสโครก เป็นต้น

3.  การประกันภัยรถยนต์

เป็นการประกันภัยที่สามารถแบ่งออกเป็น 2 ประเภทใหญ่ๆ ดังนี้ คือ

1.  การประกันภัยรถยนต์ภาคบังคับ เป็นการประกันภัยที่พระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ
    พ.ศ. 2535 ได้กำหนดบังคับให้เจ้าของรถต้องจัดให้มีการทำประกันภัยเอาไว้เป็นขั้นพื้นฐาน
    เพื่อให้ความคุ้มครองแก่ผู้ประสบภัยจากรถ ซึ่งความคุ้มครองของการประกันภัยนี้คือ
    ผู้ประสบภัยจะได้รับการชดใช้ค่าสินไหมทดแทนต่อความเสียหายที่เกิดขึ้นแก่ชีวิต
    ร่างกายและอนามัย แต่ไม่รวมถึงความเสียหายที่เกิดขึ้นต่อทรัพย์สิน เช่น ค่าซ่อมรถ
    แต่อย่างใด

2.  การประกันภัยรถยนต์ภาคสมัครใจ
    เป็นการประกันภัยซึ่งเจ้าของรถมีความประสงค์จะมอบหมายความเสี่ยงภัยจากอุบัติเหตุจากการใช้รถให้กับผู้รับประกันภัย
    เป็นผู้รับเสี่ยงภัยไว้แทน
    ซึ่งความคุ้มครองที่จะได้รับก็ขึ้นกับความสมัครใจของเจ้าของรถผู้เอาประกันภัยว่าจะเลือกซื้อความคุ้มครองมากน้อยเพียงใด
    คือ

-   แบบคุ้มครองรวม (Comprehensive) ซึ่งโดยทั่วไปนิยมเรียกกันว่า การประกันภัยประเภท 1
    โดยจะให้ความคุ้มครองความรับผิดต่อบุคคลภายนอกซึ่งได้รับบาดเจ็บต่อชีวิต ร่างกาย
    รวมถึงความเสียหายต่อทรัพย์สินของบุคคลภายนอกซึ่งเกิดขึ้นจากรถประกัน
    และในส่วนตัวรถประกันก็จะได้รับความคุ้มครองต่อความสูญหายรวมถึงความเสียหายต่อรถประกัน
    อันเนื่องมาจากการชน การคว่ำ ไฟไหม้ เป็นต้น

-   แบบคุ้มครองความรับผิดต่อบุคคลภายนอกและความเสียหายต่อรถประกัน เนื่องจากไฟไหม้
    และรถหาย (Third Party Liability + Fire + Theft)
    หรือที่นิยมเรียกกันว่าการประกันภัยประเภท2
    โดยจะให้ความคุ้มครองความรับผิดต่อบุคคลภายนอกเหมือนแบบคุ้มครองรวม
    แต่ในส่วนรถประกันจะได้รับคุ้มครองเฉพาะความเสียหายจากไฟไหม้ การถูกลักทรัพย์ทั้งคัน
    เท่านั้น ไม่รวมถึงการชนหรือการคว่ำ

-   แบบคุ้มครองความรับผิดต่อบุคคลภายนอกอย่างเดียว (Third Party Liability Only)
    หรือที่นิยมเรียกกันว่า การประกันภัยประเภท 3
    จะให้ความคุ้มครองเฉพาะความเสียหายที่เกิดขึ้นกับทรัพย์สิน
    หรือชีวิตร่างกายของบุคคลภายนอก อันเนื่องมาจากการใช้รถประกันเท่านั้น
    ส่วนตัวรถประกันเจ้าของรถผู้เอาประกันภัยต้องรับผิดชอบเอง

    1.  การประกันภัยเบ็ดเตล็ด

เป็นการประกันวินาศภัยทุกประเภทนอกเหนือจากการประกันภัยต่าง ๆ ที่กล่าวมาแล้วข้างต้น ดังนั้น
การประกันภัยเบ็ดเตล็ดจึงประกอบไปด้วยความคุ้มครองหลายรูปแบบ เช่น

-   การประกันภัยอุบัติเหตุส่วนบุคคล

-   การประกันสุขภาพ

-   การประกันภัยโจรกรรม

-   การประกันภัยเงินค่าทดแทนแรงงาน

-   การประกันภัยหม้อกำเนิดไอน้ำ และถังอัดความดัน

-   การประกันภัยเครื่องจักรโรงงาน

-   การประกันกระจก

-   การประกันภัยเดินทาง

-   การประกันภัยความรับผิดชอบต่อบุคคลภายนอก

-   การประกันภัยการขนส่งเงินสด

-   การประกันภัยกอล์ฟ

-   การประกันภัยระหว่างการก่อสร้าง และติดตั้งเครื่องจักร

-   การประกันภัยความซื่อสัตย์

-   การประกันภัยวิชาชีพ

3.2 การตลาดและภาวะแข่งขันของอุตสาหกรรม

  3.2.1 ภาวะการแข่งขันของอุตสาหกรรม

สถานการณ์การแข่งขันของธุรกิจประกันวินาศภัยในปัจจุบันมีแนวโน้มรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ
โดยแต่ละบริษัทต่างแข่งขันกันทั้งในด้านการพัฒนาผลิตภัณฑ์และการบริการที่ตอบสนองความต้องการของลูกค้ามากขึ้น
และการแข่งขันในด้านลดเบี้ยประกันภัยให้ต่ำกว่าคู่แข่งเพื่อดึงดูดลูกค้า
นอกจากนี้ยังมีบริษัทประกันภัยอีกหลายแห่งที่ได้ควบกิจการกับบริษัทประกันภัยต่างชาติ
ซึ่งมีความพร้อมทั้งในด้านเทคโนโลยี บุคลากรและเงินทุน
ยิ่งทำให้การแข่งขันเป็นไปอย่างเข้มข้นยิ่งขึ้น

ในส่วนของอัตราการเจริญเติบโตของตลาดนั้น ข้อมูลจากกองส่งเสริมการประกันภัยและสารสนเทศ
กรมการประกันภัย ปรากฏว่า ในช่วงเดือนมกราคม – พฤศจิกายน 2546
มีจำนวนเบี้ยประกันภัยรับโดยตรงทั้งสิ้น 64,257 ล้านบาท เพิ่มจากช่วงเดียวกันในปี 2545
ที่มีจำนวนเบี้ยประกันภัย 56,791 ล้านบาท คิดเป็นอัตราการเจริญเติบโตร้อยละ 13.15
โดยมีค่าสินไหมทดแทน 28,537 ล้านบาท คิดเป็น Loss Ratio ร้อยละ 47.08
จะเห็นได้ว่าภาพรวมของอุตสาหกรรมประกันวินาศภัยมีแนวโน้มขยายตัวในทางบวก

สำหรับในปี 2547 นั้น แนวโน้มการขยายตัวของเบี้ยประกันภัยรับยังคงมีอย่างต่อเนื่อง
เนื่องจากเศรษฐกิจของประเทศไทยมีอัตราการเจริญเติบโตสูงขึ้นเรื่อย ๆ โดยฝ่ายวิจัยและสถิติ
บริษัท ไทยรับประกันภัยต่อ จำกัด (มหาชน) ซึ่งประมวลสารสนเทศจากรายงานทางเศรษฐกิจ
และสถิติต่าง ๆ ของสำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ (สศช.)
คาดการณ์เศรษฐกิจในปี 2547 จะขยายตัวร้อยละ 6.5 – 8.5 และธุรกิจประกันภัยนั้น
ฝ่ายวิจัยและสถิติ บริษัท ไทยรับประกันภัยต่อ จำกัด(มหาชน)
คาดว่าจะมีอัตราการเติบโตของเบี้ยประกันภัยรับโดยตรงร้อยละ 13.0 – 17.2
อันเนื่องมาจากพฤติกรรมของผู้บริโภค กำลังซื้อที่เพิ่มมากขึ้น รวมไปถึงโครงการต่าง ๆ ของภาครัฐ
เช่น โครงการบ้านเอื้ออาทร การประกันอุบัติเหตุเอื้ออาทร
กรมธรรม์ประกันตัวผู้ต้องหาหรือจำเลยในคดีอาญา เป็นต้น
ซึ่งเหล่านี้ส่งผลให้เกิดการขยายตัวของการประกันภัยมากขึ้น

นอกจากนี้ การขยายตัวของภาคอสังหาริมทรัพย์อย่างต่อเนื่อง
รวมถึงปริมาณการผลิตและการจำหน่ายรถยนต์ที่ยังคงเพิ่มสูงขึ้นมากอย่างต่อเนื่องเช่นกัน
ส่งผลให้มีการประกันอัคคีภัยและการประกันภัยรถยนต์ทั้งภาคสมัครใจและบังคับเพิ่มขึ้นมากตามไปด้วย
ประกอบกับการแข่งขันระหว่างบริษัทในธุรกิจประกันวินาศภัยทั้งในด้านการโฆษณาประชาสัมพันธ์
การเพิ่มตัวผลิตภัณฑ์ให้หลากหลาย และการพัฒนาช่องทางการจำหน่ายใหม่ ๆ
ยังเป็นการกระตุ้นตลาด ทำให้ผู้ที่ไม่เคยทำประกันภัยหันมาทำประกันภัยมากขึ้น
ส่งผลให้ธุรกิจประกันวินาศภัยยังโตได้อย่างต่อเนื่อง

  3.2.2 ส่วนแบ่งตลาดภายในอุตสาหกรรม

บริษัท บางกอกสหประกันภัย จำกัด (มหาชน) มีสัดส่วนครองตลาดในธุรกิจประกันวินาศภัย ร้อยละ
1.40 โดยสามารถครองตลาดอยู่ในอันดับที่ 20 โดยสามารถแยกตามประเภทการประกันภัยได้ดังนี้

(1) ประกันภัยเบ็ดเตล็ด

  สามารถครองตลาดอยู่ในอันดับที่ 9 มีส่วนแบ่งตลาดร้อยละ 3.08

(2) ประกันภัยทางทะเลและขนส่ง

  สามารถครองตลาดอยู่ในอันดับที่ 11 มีส่วนแบ่งตลาดร้อยละ 2.84

(3) ประกันอัคคีภัย

  ครองตลาดอยู่ในอันดับที่ 22 มีส่วนแบ่งตลาดร้อยละ 1.22

(4) ประกันภัยรถยนต์

  มีส่วนแบ่งตลาดร้อยละ 0.52

ข้อมูลเบี้ยประกันภัยรับโดยตรงจากกรมการประกันภัย เดือนมกราคม – พฤศจิกายน 2546

  3.2.3 กลยุทธ์การแข่งขันในภาพรวม

ในปี 2547 บริษัทฯ จะดำเนินกลยุทธ์ทางการตลาดดังนี้

(1) มุ่งเน้นการโฆษณาประชาสัมพันธ์บริษัทฯ ให้เป็นที่รู้จักในกลุ่มเป้าหมายมากยิ่งขึ้น
    เพื่อให้ผู้บริโภคเกิด การรับรู้และจดจำ (Brand Awareness) ในตัวบริษัทฯ

(2) ออกแบบกรมธรรม์ใหม่ ๆ ให้มีความหลากหลายมากยิ่งขึ้น

(3) พัฒนาช่องทางการตลาดใหม่ ๆ เพื่อให้เข้าถึงกลุ่มเป้าหมายได้อย่างครอบคลุมยิ่งขึ้น

  3.2.4 กลุ่มลูกค้าเป้าหมาย

ลูกค้าเป้าหมายของบริษัทบางกอกสหประกันภัย จำกัด (มหาชน) สามารถแบ่งออกได้เป็น 2 กลุ่ม
คือ

(1) ลูกค้าองค์กร ได้แก่ โรงงานอุตสาหกรรม บริษัทห้างร้านต่าง ๆ

(2) ลูกค้ารายย่อย

3.3 การจัดหาผลิตภัณฑ์และบริการ

3.3.1 เนื่องจากบริษัทฯ ดำเนินกิจการมากว่า 70 ปี ฐานลูกค้าเดิมของบริษัทมาจากนายหน้า
ตัวแทน สถาบันการเงินและการขายตรง ต่อมาภาวะการแข่งขันของตลาดประกันภัยมีมากขึ้น
ผู้เอาประกันภัยเห็นความสำคัญของการทำประกันภัย ประกอบกับผู้เอาประกันภัยที่เป็นผู้ประกอบการ
และเจ้าของธุรกิจขนาดใหญ่ต้องการทำประกันภัยแบบมีประสิทธิภาพมากที่สุด ดังนั้น
นายหน้าจึงมีบทบาทอย่างมากในการเสนอแบบต่าง ๆ
ของการประกันภัยที่เหมาะสมและสอดคล้องกับธุรกิจของลูกค้านั้นๆ

บริษัทฯ เล็งเห็นถึงการเปลี่ยนแปลงแหล่งของฐานธุรกิจ
จึงได้ขยายงานโดยรับงานผ่านนายหน้าและสถาบันการเงินมากขึ้น ส่วนตัวแทนย่อย
ก็ยังคงเป็นแหล่งงานที่มั่งคงของบริษัทฯ เช่นเดิม
กล่าวโดยสรุปว่าแหล่งงานของบริษัทสามารถแบ่งเป็นกลุ่มดังนี้

  ก. Commercial Line แหล่งงานมาจาก Brokers สถาบันการเงิน

  ข. Personal Line มาจากตัวแทนและการขายตรง

3.3.2 ผลิตภัณฑ์ของบริษัทฯ เป็นกรมธรรม์ประกันภัยประเภทต่าง ๆ
ที่ได้รับความเห็นชอบจากกรมการประกันภัย
ทั้งกรมธรรม์แบบมาตรฐานและกรมธรรม์ที่ถูกออกแบบให้เหมาะสมกับลูกค้าแต่ละรายโดยบริษัทฯ
มีการพัฒนาทั้งในด้านบุคลากร อุปกรณ์เครื่องมือเครื่องใช้ รวมถึงระบบการดำเนินงานอย่างต่อเนื่อง
และยึดหลักการลงทุนโดยไม่ได้มุ่งหวังให้เกิดผลตอบแทนสูงสุด แต่มุ่งให้บริษัทฯ
สามารถดำรงสภาพคล่องได้อย่างเหมาะสม

3.3.3 แหล่งที่มาของเงินทุนของบริษัท คือรายได้จากการรับประกันภัย เงินกองทุน
และการก่อหนี้ของบริษัท ซึ่งบริษัทจะนำเงินรายได้ดังกล่าวไปลงทุนเพื่อให้ได้ผลตอบแทนเพิ่มขึ้น

3.3.4 การลงทุนของบริษัทเป็นไปตามประกาศของกระทรวงพาณิชย์
เรื่องการลงทุนประกอบธุรกิจอื่นของบริษัทประกันวินาศภัย

3.3.5 ความสามารถในการดำรงเงินกองทุน บริษัทจัดสรรเงินสำรองตามประกาศกระทรวงพาณิชย์
และมีเงินกองทุนไว้เพียงพอตามข้อกำหนดของกรมการประกันภัย
โดยมีสภาพคล่องเพียงพอและมีความสามารถในการชำระหนี้อยู่ในเกณฑ์ที่ดี
เพื่อให้การบริหารเงินเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ