2. ปัจจัยความเสี่ยง

2.1 ความเสี่ยงจากการประกอบธุรกิจ

2.1.1 ความเสี่ยงเกี่ยวกับความผันผวนของราคาวัตถุดิบ

  เนื่องจากราคาวัตถุดิบทั้งสแตนเลสประเภทรีดร้อนและรีดเย็นนั้น เป็นสินค้าประเภท Commodity

ซึ่งจะมีราคาเปลี่ยนแปลงตามราคาตลาดโลก
โดยจะมีราคาเปลี่ยนแปลงไปในทิศทางเดียวกับราคานิเกิ้ล ซึ่งเป็นสินค้าประเภท Commodity
และเป็นส่วนผสมหลักของสแตนเลสรีดร้อนและรีดเย็น ทั้งนี้ เมื่อพิจารณาราคานิกเกิล
จะพบว่ามีความผันผวนค่อนข้างมาก โดยที่ผ่านมามีการเปลี่ยนแปลงทั้งขึ้นและลง
อย่างไรก็ตามตั้งแต่ปี 2544 เป็นต้นมา
ราคาเฉลี่ยรายปีของนิกเกิ้ลมีการเปลี่ยนแปลงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในปี
2549 - 2550 ราคาของนิเกิ้ลเพิ่มขึ้นสูงมากเมื่อเทียบกับอัตราการเพิ่มขึ้นของราคานิเกิ้ลในอดีต
แต่ในปี 2551 ปรากฎว่าราคาเฉลี่ยของนิเกิ้ลลดลงถึงร้อยละ 43.45 เมื่อเทียบกับปี 2550
จากความผันผวนของราคาวัตถุดิบจะส่งผลกระทบต่อการตั้งราคาขายและอัตรากำไรของบริษัท
โดยบริษัทอาจจะไม่สามารถเพิ่มราคาขายได้ทันทีที่มีการปรับตัวสูงขึ้นของราคาวัตถุดิบ
ทำให้การใช้นโยบายการตั้งราคาขายที่มีกำไรในอัตราร้อยละที่แน่นอนเป็นไปได้ค่อนข้างยาก
ส่งผลให้อัตรากำไรขั้นต้นจะผันแปรไปตามการเปลี่ยนแปลงของราคาวัตถุดิบ ทั้งนี้
ต้นทุนวัตถุดิบสแตนเลสประเภทรีดร้อนรีดเย็นและเพลาสแตนเลสคิดเป็นร้อยละ 57 ร้อยละ 37
และร้อยละ 6 ของต้นทุนการผลิตรวม ในปี 2551

[]

กราฟแสดงราคานิเกิลเฉลี่ยรายปี ระหว่างปี 2534 – 2551

ที่มา : www.metalprices.com

  ทั้งนี้ บริษัทได้ลดความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาวัตถุดิบ โดยบริษัทจะพิจารณาติดตาม

การเคลื่อนไหวของราคาวัตถุดิบอย่างใกล้ชิดเพื่อที่จะทราบแนวโน้มของราคาวัตถุดิบและนำมาใช้ในการคำนวณต้นทุนการผลิตและกำหนดราคาขาย
ซึ่งในปัจจุบันบริษัทมีการพิจารณาสั่งซื้อวัตถุดิบเป็นรายสัปดาห์ ทั้งนี้ช่วงที่ราคาวัตถุดิบอยู่ในช่วงขาขึ้น
บริษัทจะทำสัญญาซื้อวัตถุดิบล่วงหน้าเป็นระยะเวลาประมาณ 2-3 เดือน สำหรับใน

ช่วงที่ราคาวัตถุดิบอยู่ในช่วงขาลง
บริษัทจะชะลอการสั่งซื้อวัตถุดิบลงหรือสั่งซื้อให้สอดคล้องกับปริมาณการผลิต

ที่มีอยู่ในขณะนั้นโดยไม่พยายามสั่งซื้อเพื่อเก็บวัตถุดิบไว้ในคลังสินค้า

  2.1.2 ความเสี่ยงความไม่เพียงพอของเงินทุนหมุนเวียน

  จากลักษณะธุรกิจของบริษัทที่ต้องมีการซื้อวัตถุดิบส่วนใหญ่เป็นเงินสด ในขณะที่ต้องมีการขาย

สินค้าให้กับลูกค้าเป็นเงินเชื่อ
ทำให้บริษัทมีความจำเป็นต้องใช้เงินทุนหมุนเวียนเป็นจำนวนที่สูงซึ่งส่งผลให้บริษัท

มีต้นทุนการใช้เงินทุนหมุนเวียนสูงตามไปด้วย โดย ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2551
บริษัทมีลูกหนี้การค้าและสินค้าคงเหลือเป็นจำนวน 111.10 ล้านบาท และ 632.74 ล้านบาท
ตามลำดับ คิดเป็นร้อยละ 6 และ 36 ของสินทรัพย์

รวม ตามลำดับ
ในขณะที่มีเจ้าหนี้การค้าและเงินกู้ยืมจากสถาบันการเงินเพื่อซื้อวัตถุดิบเป็นจำนวนรวม 473.44

ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ 29 ของหนี้สินรวม
ในขณะที่ปัจจุบันบริษัทได้รับการสนับสนุนด้านเงินทุนหมุนเวียนที่จำกัด
เนื่องจากสินทรัพย์ถาวรส่วนใหญ่ของบริษัทมีข้อผูกพันเป็นหลักประกันหนี้ต่อสถาบันการเงินต่างๆ
อยู่แล้ว และไม่สามารถนำไปเป็นหลักประกันเพื่อขออนุมัติสินเชื่อเพิ่มเติมได้
ซึ่งภายใต้สถานการณ์ที่มีการเปลี่ยนแปลง

หรือราคาวัตถุดิบมีความผันผวนหรือมีแนวโน้มปรับตัวสูงขึ้น
จะเป็นอุปสรรคที่สำคัญต่อการเพิ่มยอดขายให้เป็นไปตามนโยบายหรือแผนงานที่บริษัทกำหนดไว้ได้

  2.1.3 ความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราดอกเบี้ย

  ความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราดอกเบี้ยในตลาดในอนาคต อาจส่งผลกระทบต่อผลการ

ดำเนินงานและกระแสเงินสดของบริษัทได้
เนื่องจากเงินกู้ยืมของบริษัททั้งหมดมีอัตราดอกเบี้ยเงินกู้แบบลอยตัว

(Float Rate) โดย ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2551
บริษัทมีเงินกู้ยืมที่มีอัตราดอกเบี้ยเงินกู้แบบลอยตัวเป็นจำนวน 825.15 ล้านบาท
คิดเป็นสัดส่วนประมาณร้อยละ 51 ของหนี้สินรวม ทั้งนี้ หากคำนวณผลกระทบจากการเปลี่ยน
แปลงอัตราดอกเบี้ยต่อผลการดำเนินงานของบริษัท
จะได้ว่าเมื่ออัตราดอกเบี้ยเปลี่ยนแปลงเพิ่มขึ้นหรือลดลงร้อยละ 0.25
จากระดับอัตราดอกเบี้ยเฉลี่ยที่ร้อยละ 7.24 ต่อปี
จะส่งผลให้บริษัทมีค่าใช้จ่ายดอกเบี้ยเพิ่มขึ้นหรือลด ลงจากเดิมประมาณร้อยละ 9.7

  2.1.4 ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงวัตถุดิบจากผู้ผลิตรายใหญ่

  บริษัทเป็นผู้ผลิตและจำหน่ายผลิตภัณฑ์สแตนเลส ซึ่งต้องใช้วัตถุดิบสแตนเลสประเภทรีดร้อน

และรีดเย็น วัตถุดิบสแตนเลสประเภทรีดร้อนส่วนใหญ่จะนำเข้าจากต่างประเทศ
ซึ่งจะมีผู้ผลิตจำนวนมากกระจาย

ไปทั่วโลกทั้งในยุโรป ญี่ปุ่น เกาหลี เป็นต้น
สำหรับวัตถุดิบสแตนเลสรีดเย็นส่วนใหญ่แล้วที่ผ่านมาบริษัทจะซื้อจากผู้ผลิตภายในประเทศรายหนึ่งซึ่งมีอยู่เพียงรายเดียว
อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่ปี 2548 เป็นต้นมา บริษัทเริ่มลดสัดส่วน

การสั่งซื้อวัตถุดิบสแตนเลสรีดเย็นจากผู้ผลิตภายในประเทศรายดังกล่าวลง
โดยได้สั่งซื้อจากผู้จำหน่ายภายใน

ประเทศมากขึ้นเนื่องจากได้รับเครดิตทางการค้า โดยตั้งแต่ปี 2550 เป็นต้นมา
บริษัทไม่มียอดซื้อวัตถุดิบสแตนเลส

รีดเย็นจากผู้ผลิตรายดังกล่าว เมื่อเทียบกับปี 2549 ที่มียอดซื้อคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 10
ของยอดซื้อวัตถุดิบทั้งหมด นอกจากนี้ในปี 2551
บริษัทได้มีการสั่งซื้อวัตถุดิบสแตนเลสรีดร้อนและรีดเย็นจากผู้ผลิตในประเทศรายหนึ่งประมาณ

ร้อยละ 16 ของยอดซื้อวัตถุดิบทั้งหมด เพิ่มขึ้นจากปี 2550 ที่มีสัดส่วนร้อยละ 14
ของยอดซื้อวัตถุดิบทั้งหมด โดย

ส่วนใหญ่เป็นการสั่งซื้อวัตถุดิบสแตนเลสรีดร้อนเนื่องจากยอดขายส่วนใหญ่ของบริษัทเป็นสินค้าที่ใช้วัตถุดิบรีดร้อนเป็นหลัก
ทั้งนี้ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา บริษัทไม่ได้จัดทำสัญญาซื้อขายกับผู้จำหน่ายดังกล่าวแต่อย่างใด
การสั่งซื้อ

ในแต่ละคราวจะเป็นการสั่งซื้อล่วงหน้าประมาณ 1-3 เดือน
ขึ้นอยู่กับแนวโน้มราคาวัตถุดิบและการคาดการณ์ของผู้บริหาร โดยหากราคาวัตถุดิบอยู่ในช่วงขาขึ้น
บริษัทจะซื้อล่วงหน้าในระยะเวลาที่ยาวนานกว่าในช่วงราคาวัตถุดิบ

ขาลง ซึ่งบริษัทและผู้จำหน่ายต่างก็มีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันและติดต่อกันมาเป็นระยะเวลายาวนาน
จึงไม่มีปัญหา

ในการสั่งซื้อวัตถุดิบแต่อย่างใด นอกจากนี้
บริษัทยังได้ซื้อทั้งวัตถุดิบสแตนเลสประเภทรีดร้อนและรีดเย็นจากผู้แทนจำหน่ายในประเทศอีกประมาณ
19 ราย ซึ่งมีความสัมพันธ์ที่ดีกับบริษัทมาเป็นระยะเวลานาน
และไม่เคยมีปัญหาในการสั่งซื้อวัตถุดิบเช่นกัน

  2.1.5 ความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ

  วัตถุดิบของบริษัททั้งหมดจะมีลักษณะของการนำเข้าทั้งทางตรงและทางอ้อม กล่าวคือ ไม่มีผู้ผลิต

วัตถุดิบสแตนเลสรีดร้อนในประเทศไทย
และวัตถุดิบสแตนเลสประเภทรีดร้อนก็ยังเป็นวัตถุดิบของผู้ผลิตสแตนเลส

ประเภทรีดเย็น
ดังนั้นดูเสมือนหนึ่งว่าวัตถุดิบทั้งสองประเภทจะต้องนำเข้าจากต่างประเทศเกือบทั้งหมด
ในขณะที่บริษัทมีสัดส่วนการจำหน่ายไปยังต่างประเทศในปี 2551 คิดเป็นร้อยละ 40
ของรายได้จากการขายรวม ในขณะที่มี

อัตราการซื้อวัตถุดิบจากต่างประเทศประมาณร้อยละ 53
จึงสามารถที่จะชดเชยความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนได้ในระดับหนึ่ง ดังนั้น
บริษัทจึงมีความเสี่ยงด้านอัตราแลกเปลี่ยนที่มีผลให้ต้นทุนวัตถุดิบมีความผันผวนได้
เนื่องจากราคาวัตถุดิบเมื่อแปลงค่าเป็นเงินบาทแล้ว
จะมีการเปลี่ยนแปลงเคลื่อนไหวตามเสถียรภาพของค่าเงินบาท
ทำให้ต้นทุนการผลิตของบริษัทมีการเปลี่ยนแปลงตามไปด้วย
ขึ้นอยู่กับความมีเสถียรภาพของค่าเงินบาท
ถึงแม้ว่าบริษัทจะพยายามป้องกันความเสี่ยงด้วยการซื้ออัตราแลกเปลี่ยนล่วงหน้าบางรายการแล้วก็ตาม

นอกจากนี้ บริษัทยังมีความเสี่ยงด้านอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ
จากการที่มีรายการค้ากับลูกหนี้การค้าและเจ้าหนี้การค้าที่เป็นสกุลเงินตราต่างประเทศ
อย่างไรก็ตามบริษัทได้ทำสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้าบางรายการเพื่อลดความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยน
โดย ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2551
บริษัทมียอดลูกหนี้การค้าและเจ้าหนี้การค้าที่เป็นเงินตราต่างประเทศที่ไม่ได้ทำสัญญาป้องกันความเสี่ยง
และมีกำหนดชำระคืนภายในระยะเวลาหนึ่งปีดังนี้

  ------------------ ----------- ------------- -------------- ------------ ------------- --------------
                     ลูกหนี้การค้า                                เจ้าหนี้การค้า                 

  สกุลเงิน             สกุลเงิน      มูลค่าเทียบเท่า   อัตราแลกเปลี่ยน   สกุลเงิน       มูลค่าเทียบเท่า   อัตราแลกเปลี่ยน

                     ต่างประเทศ   เงินบาท        31 ธ.ค.2551    ต่างประเทศ    เงินบาท        31 ธ.ค.2551

  ดอลล่าร์สหรัฐอเมริกา   292,864     10,218,786    34.8926        6,803,041    239,201,725   35.1610
  ------------------ ----------- ------------- -------------- ------------ ------------- --------------

  จากตารางข้างต้น จะพบว่า ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2551 ลูกหนี้การค้าและเจ้าหนี้การค้าที่เป็น

เงินตราต่างประเทศที่ไม่ได้ทำสัญญาป้องกันความเสี่ยงและมีกำหนดชำระคืนภายในระยะเวลาหนึ่งปี
เมื่อแปลงค่า

เป็นเงินบาท โดยคำนวณจากอัตราแลกเปลี่ยนข้างต้นมีจำนวน 10.22 ล้านบาท และ 239.20
ล้านบาทตามลำดับ หรือคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 9 ของลูกหนี้การค้ารวม และร้อยละ 50
ของเงินกู้ยืมระยะสั้น และเจ้าหนี้การค้าตาม

ลำดับ และในปี 2551 บริษัทมีกำไรจากอัตราแลกเปลี่ยนเป็นจำนวน 4.94 ล้านบาท

2.2 ความเสี่ยงจากภาระหน้าที่ที่ต้องปฏิบัติภายหลังการออกจากแผนฟื้นฟูกิจการ

ในปัจจุบัน บริษัทได้ออกจากแผนฟื้นฟูกิจการแล้ว โดยเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน 2549 ศาลล้ม

ละลายกลางได้มีคำสั่งให้ยกเลิกการฟื้นฟูกิจการ
เนื่องจากเห็นว่าการฟื้นฟูกิจการของบริษัทได้ดำเนินการเป็นผลสำเร็จตามแผนแล้ว
ซึ่งภายหลังการออกจากแผนฟื้นฟูกิจการบริษัทยังคงมีภาระหน้าที่ที่ต้องปฏิบัติตามแผน

ในการชำระหนี้
รวมถึงข้อจำกัดในการก่อหนี้และระดมทุนและตามเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในแผนฟื้นฟูกิจการต่อไปจนกว่าบริษัทจะชำระหนี้เสร็จสิ้นตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่ระบุในแผนแล้ว
หากบริษัทผิดนัดชำระหนี้ตามที่กำหนดในแผน ให้ถือว่าบริษัทเป็นผู้ทำผิดข้อตกลงในแผน
และให้ถือว่าหนี้ค้างชำระทั้งหมดที่ยังเหลืออยู่ตามข้อตกลงในแผนถึงกำหนดชำระทันที
และเจ้าหนี้แต่ละรายสามารถดำเนินการฟ้องบังคับชำระหนี้ที่ถึงกำหนดดังกล่าวต่อบริษัทได้
โดยที่บริษัทมีสิ่งที่ต้องดำเนินการตามแผนฟื้นฟูกิจการที่ได้แก้ไขเพิ่มเติมครั้งที่ 3 ในส่วน

ของการชำระหนี้ตามแผนฟื้นฟูกิจการที่ยังคงเหลืออยู่
การใช้สิทธิขายหุ้นกู้แปลงสภาพที่ได้ออกให้แก่ผู้บริหาร

แผน

2.3 ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงผู้บริหาร

เนื่องจากปัจจุบันบริษัทออกจากแผนฟื้นฟูกิจการแล้วและบริหารงานโดยคณะกรรมการและผู้บริหาร

ของบริษัทซึ่งกรรมการและผู้บริหารของบริษัทรายหนึ่ง คือ นายรชต ลีลาประชากุล
เป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ของบริษัทและมีประสบการณ์การดำเนินธุรกิจสแตนเลสมากว่า 35 ปี
หากมีการเปลี่ยนแปลงกรรมการและผู้บริหารรายดัง

กล่าวเป็นบุคคลใหม่ที่ไม่มีความชำนาญด้านการผลิตและการตลาดของธุรกิจสแตนเลส
โดยเฉพาะการตลาดภายใน ประเทศ อาจทำให้บริษัทมีความเสี่ยงเกี่ยวกับความอยู่รอดของบริษัทได้
อย่างไรก็ตาม กรรมการและผู้บริหารของบริษัทรายดังกล่าวมีความผูกพันกับบริษัท
โดยทำงานอยู่กับบริษัทมาเป็นระยะเวลายาวนานประกอบกับกรรมการและผู้บริหารรายดังกล่าวรวมทั้งกลุ่มของกรรมการ
และผู้บริหารรายดังกล่าวเป็นผู้ถือหุ้นของบริษัทรวมเป็นสัดส่วนร้อยละ 21.28
ของทุนที่ออกและเรียกชำระแล้วของบริษัท จึงเชื่อว่าจะยังคงทำงานอยู่กับบริษัทต่อไป

2.4 ความเสี่ยงด้านการด้อยค่าของสินทรัพย์รอการจำหน่าย

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2551 บริษัทมีสินทรัพย์ถาวรที่ไม่ได้ใช้งานแล้วรอการขายจำนวน 144.17

ล้านบาท โดยสินทรัพย์ดังกล่าวจำนวน 86.55 ล้านบาท เป็นหลักประกันหนี้ประเภท ก
ซึ่งตามแผนฟื้นฟูกิจการได้กำหนดให้ต้องโอนหรือจำหน่ายสินทรัพย์ให้แก่เจ้าหนี้ภายในระยะเวลา 10
ปี นับจากวันที่ศาลล้ม ละลายกลางมีคำสั่งเห็นชอบด้วยแผนฟื้นฟูกิจการ ซึ่งจะครบกำหนดในวันที่ 17
พฤษภาคม 2553 ดังนั้น ในปี 2551
บริษัทยังคงบันทึกบัญชีสินทรัพย์รอการขายอยู่ในส่วนของสินทรัพย์ซึ่งปรากฏอยู่ในงบดุลของบริษัทซึ่ง
ตามนโยบายการบัญชีบริษัทจะมีการบันทึกด้อยค่าของสินทรัพย์
เมื่อมีข้อบ่งชี้ว่าราคาตามบัญชีของสินทรัพย์มีมูลค่าสูงกว่าที่คาดว่าจะได้รับคืน
(มูลค่าที่คาดว่าจะได้รับคืนคือราคาขายสุทธิหรือมูลค่าจากการใช้ของสินทรัพย์นั้นแล้วแต่จำนวนจะสูงกว่า)

ทั้งนี้ เมื่อมีการประเมินราคาสินทรัพย์ถาวรที่ไม่ใช้งานและรอการขายโดยผู้ประเมินราคาอิสระ

สินทรัพย์ดังกล่าวมักจะมีการด้อยค่า ดังนั้น
บริษัทจึงมีความเสี่ยงจากการที่สินทรัพย์รอการขายจะมีการด้อยค่าต่อไปในอนาคตและจะบันทึกผลขาดทุนจากการด้อยค่านับเป็นค่าใช้จ่ายในงบกำไรขาดทุนซึ่งส่งผลให้กำไรลดลง
อย่างไรก็ตาม
บริษัทมีแนวทางที่จะลดความเสี่ยงจากการด้อยค่าโดยพยายามที่จะจำหน่ายสินทรัพย์รอการขายให้ได้ก่อนหรือภายในระยะเวลาที่กำหนดตามแผนฟื้นฟูกิจการ
เพื่อนำมาชำระหนี้สินประเภท ก ทั้งจำนวน