2. ความเสี่ยง

ความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาวัตถุดิบ

ต้นทุนหลักในการผลิตของบริษัทคือวัตถุดิบ โดยคิดเป็นสัดส่วนประมาณร้อยละ 70
ของต้นทุนการผลิตรวมตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา ทั้งนี้วัตถุดิบหลักที่ใช้ในการผลิตของกลุ่มบริษัท คือ
เม็ดพลาสติกชนิดต่างๆ ตามคำสั่งซื้อของลูกค้า โดยเม็ดพลาสติกคิดเป็นสัดส่วนประมาณร้อยละ 30 -
50 ของต้นทุนการผลิตรวมและวัตถุดิบอื่นๆ คิดเป็นร้อยละ 20-40 ของต้นทุนผลิตรวม

โดยส่วนใหญ่แล้วบริษัทจะใช้เม็ดพลาสติกประเภทโพลิเอทิลีนชนิดความหนาแน่นสูง HDPE (High
Density Polyethylene), เม็ดพลาสติกโพลิเอทิลีนชนิดความหนาแน่นต่ำเชิงเส้น LLDPE
(Linear Low Density Polyethylene) และ เม็ดพลาสติกโพลิเอทิลีนชนิดความหนาแน่นต่ำ
LDPE (Low Density Polyethylene) โดยบริษัทมีมูลค่าการสั่งซื้อเม็ดพลาสติก HDPE, LLDPE
และ LDPE ในสัดส่วนประมาณร้อยละ 15, ร้อยละ 15 และร้อยละ 20
ของมูลค่าการสั่งซื้อวัตถุดิบโดยรวม
ซึ่งส่วนใหญ่เป็นการสั่งซื้อจากผู้ผลิตและผู้จัดจำหน่ายภายในประเทศ ทั้งนี้
ราคาของเม็ดพลาสติกจะมีการปรับตัวไปตามอุปสงค์และอุปทานของผู้ผลิตและผู้ใช้ทั่วโลก
รวมถึงราคาน้ำมันดิบซึ่งเป็นวัตถุดิบตั้งต้นในการผลิตเม็ดพลาสติก ดังนั้น
บริษัทจึงอาจได้รับผลกระทบต่อรายได้และอัตรากำไรขั้นต้น
หากบริษัทไม่สามารถปรับราคาขายสินค้าได้ตามต้นทุนของวัตถุดิบที่มีการปรับตัวสูงขึ้นได้ นอกจากนี้
หากราคาเม็ดพลาสติกมีความผันผวนหรือมีแนวโน้มลดลงอย่างต่อเนื่อง
ลูกค้าของบริษัทอาจจะชะลอคำสั่งซื้อในช่วงเวลาดังกล่าวเพื่อรอดูทิศทางของราคาเม็ดพลาสติกซึ่งจะส่งผลต่อการบริหารจัดการด้านการผลิตของบริษัท
โดยราคาเม็ดพลาสติกประเภท HDPE, LLDPE และ LDPE ระหว่างปี 2550 –ปี 2554
สามารถแสดงได้ดังนี้

  ราคาเม็ดพลาสติก HDPE, LLDPE และ LDPE

  []

ที่มา : สมาคมอุตสาหกรรมพลาสติกไทย

การปรับตัวเพิ่มขึ้นของราคาวัตถุดิบในช่วงตั้งแต่ไตรมาส 3 ของปี 2550 ถึง ไตรมาส 3 ของปี
2551 นั้นมีสาเหตุต่อเนื่องจากการที่ราคาน้ำมันดิบปรับตัวสูงขึ้น
เนื่องจากความไม่สงบทางการเมืองของประเทศผู้ผลิตน้ำมันและการหยุดผลิตน้ำมันชั่วคราวของประเทศเม็กซิโกเนื่องจากสภาพอากาศแปรปรวน
อย่างไรก็ตาม ในช่วงปลายไตรมาสที่ 3 จนถึงไตรมาส 4 ปี 2551
ราคาเม็ดพลาสติกเริ่มปรับตัวลดลงตามราคาน้ำมันดิบซึ่งเป็นผลสืบเนื่องมาจากปัญหาทางเศรษฐกิจของโลกโดยเฉพาะปัญหาการถดถอยของเศรษฐกิจของประเทศสหรัฐอเมริกาและปัญหาวิกฤติของสถาบันการเงินในกลุ่มประเทศยุโรป
ปัจจุบันแนวโน้มราคาวัตถุดิบมีการแกว่งตัวเพิ่มขึ้นและลดลงอยู่ในช่วงประมาณ 10 – 15
บาทต่อกิโลกรัมในแต่ละช่วงปี

ทั้งนี้ เพื่อเป็นการลดความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาเม็ดพลาสติกดังกล่าวข้างต้น
ที่อาจส่งผลต่อความสามารถในการทำกำไรของบริษัท
ผู้บริหารของบริษัทได้มีการติดตามการเปลี่ยนแปลงของราคาวัตถุดิบอย่างใกล้ชิดเพื่อประเมินสถานการณ์ของตลาด
แนวโน้มของราคาและปริมาณความต้องการใช้ เพื่อนำมาประกอบการพิจารณาสั่งซื้อวัตถุดิบ
และใช้นโยบายการกำหนดราคาขายโดยพิจารณาจากต้นทุนขายของบริษัทควบคู่ไปกับภาวะตลาด
ทั้งนี้เมื่อพิจารณาอัตราความสามารถในการทำกำไรขั้นต้นของบริษัทระหว่างปี 2550 –
ปัจจุบันของกลุ่มบริษัท จะเห็นได้ว่า
กลุ่มบริษัทสามารถรักษาความสามารถในการทำกำไรขั้นต้นได้ที่ระดับประมาณร้อยละ 20 – ร้อยละ
25 ตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา และอัตราส่วนดังกล่าวมีแนวโน้มปรับตัวเพิ่มสูงขึ้น
สะท้อนให้เห็นว่าผลกระทบที่กลุ่มบริษัทได้รับจากความผันผวนของราคาวัตถุดิบอยู่ในระดับที่ไม่สูงมากนัก

ความเสี่ยงจากการไม่ได้รับการต่อสัญญาเช่าพื้นที่อาคารและโรงงานของบริษัทและบริษัทย่อย

บริษัทและบริษัทย่อย ได้ทำสัญญาเช่าที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง
ซึ่งเป็นอาคารสำนักงานและโรงงานผลิตจากบริษัท ศุภคินทร์ จำกัด เป็นระยะเวลา 3 ปี ตั้งแต่วันที่
1 พฤษภาคม 2553 – วันที่ 30 เมษายน 2556
และสามารถต่ออายุสัญญาได้โดยการแจ้งเป็นลายลักษณ์อักษรก่อนครบกำหนดระยะเวลาการเช่าไม่น้อยกว่า
30 วัน
บริษัทและบริษัทย่อยจึงอาจมีความเสี่ยงจากการไม่ได้รับการต่อสัญญาดังกล่าวภายหลังจากการครบอายุสัญญาเช่า

ทั้งนี้ เพื่อเป็นการลดความเสี่ยงดังกล่าว
ผู้บริหารของบริษัทจึงได้ทำหนังสือแจ้งความประสงค์ขอต่ออายุสัญญาเช่าล่วงหน้ากับบริษัท ศุภคินทร์
จำกัด
และได้รับหนังสือแจ้งยืนยันให้บริษัทสามารถต่ออายุสัญญาเช่าอาคารสำนักงานและโรงงานของบริษัทได้อีก
6 ปีภายหลังจากวันที่ 1 พฤษภาคม 2553 หรือจนถึง 30 เมษายน 2559
ซึ่งปัจจุบันบริษัทได้ทำการต่ออายุสัญญาดังกล่าวแล้วจนถึง 30 เมษายน 2556
โดยผู้บริหารของบริษัทยังเชื่อมั่นว่า จากความสัมพันธ์อันดีตลอดระยะเวลาการเช่าที่ผ่านมา
บริษัทจะได้รับการต่อสัญญาเช่าอย่างต่อเนื่องตามที่ต้องการ อย่างไรก็ดี
บริษัทได้มีการพิจารณาถึงแผนการดำเนินการในระยะยาวเกี่ยวกับสถานประกอบการของบริษัท
โดยพิจารณาย้ายสถานที่เพื่อรองรับการขยายกิจการของบริษัท
โดยปัจจุบันบริษัทได้มีการซื้อที่ดินกับบริษัท สยามเคมีคอล อินดัสตรี จำกัด
เพื่อใช้ในการสร้างโรงงาน ซึ่งสามารถรองรับการขยายตัวของธุรกิจในอนาคต
และกำลังอยู่ในระหว่างการก่อสร้างโรงงานแห่งใหม่

ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงผู้จัดจำหน่ายวัตถุดิบ

ในปี 2552- ปี 2554 บริษัทมีการสั่งซื้อวัตถุดิบจากผู้จัดจำหน่ายรายใหญ่จำนวน 3 ราย
ซึ่งแต่ละรายมีมูลค่าการสั่งซื้อวัตถุดิบอยู่ระหว่างร้อยละ 10 ถึง ร้อยละ 14
ของยอดซื้อวัตถุดิบรวมของบริษัทและบริษัทย่อย
ซึ่งการสั่งซื้อวัตถุดิบจากผู้จัดจำหน่ายหลักดังกล่าวส่งผลให้บริษัทมีความเสี่ยงจากการพึ่งพิงผู้จัดจำหน่ายดังกล่าวในการจัดหาวัตถุดิบ
หากผู้จัดจำหน่ายดังกล่าวไม่สามารถจัดหาวัตถุดิบได้เพียงพอต่อความต้องการหรือไม่สามารถส่งมอบวัตถุดิบให้แก่บริษัทได้ทันตามความต้องการใช้ของบริษัทและบริษัทไม่สามารถจัดหาจากแหล่งอื่นได้ทันตามแผนการผลิตและการส่งมอบสินค้าให้แก่ลูกค้า
อย่างไรก็ดี ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา
ผู้ผลิตและผู้จัดจำหน่ายวัตถุดิบหลักรายดังกล่าวสามารถจัดหาวัตถุดิบได้ตามคุณภาพและมาตรฐานตรงตามความต้องการของบริษัท
และสามารถส่งมอบสินค้าได้รวดเร็วและทันต่อความต้องการใช้งานของบริษัท อย่างไรก็ตาม
มูลค่าการสั่งซื้อวัตถุดิบจากผู้จัดจำหน่ายแต่ละรายนั้นไม่เกินร้อยละ 30
ของยอดซื้อวัตถุดิบรวมของบริษัท

ความเสี่ยงเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงกฎหมาย

มาตรการการเปิดเสรีทางการค้าระหว่างประเทศอาเซียน ( AEC )

ปัจจุบันประเทศไทยมีข้อตกลงการเปิดเสรีทางการค้าเขตภูมิภาคอาเซียน
ในกลุ่มผลิตภัณฑ์พลาสติกซึ่งรวมถึงเม็ดพลาสติก
ซึ่งประเทศไทยได้ตกลงที่จะทยอยลดอัตราภาษีนำเข้าให้เหลือร้อยละ 0 ภายในในปี 2553
ให้กับประเทศกลุ่มประเทศอาเซียนดังกล่าว ดังนั้น ภายหลังจากการลดอัตราภาษีนำเข้าโดยสมบูรณ์
อาจส่งผลให้มีสินค้าในกลุ่มผลิตภัณฑ์พลาสติกและเม็ดพลาสติกจากกลุ่มประเทศอาเซียนจะเข้ามาขายในประเทศไทยมากขึ้น
ส่งผลให้มีการแข่งขันในอุตสาหกรรมพลาสติกในประเทศเพิ่มขึ้น อย่างไรก็ดี ที่ผ่านมานั้น
ประเทศไทยถือว่าเป็นประเทศที่มีศักยภาพในอุตสาหกรรมพลาสติกในระดับต้นๆ
ทำให้ผู้บริหารของบริษัทเชื่อมั่นว่า
เนื่องจากในผลิตภัณฑ์มาสเตอร์แบตซ์นั้นเป็นสินค้าที่มีลักษณะเฉพาะในแต่ละคำสั่งซื้อ
การวิจัยและพัฒนาสินค้าร่วมกันนับเป็นปัจจัยสำคัญที่จะทำให้สามารถผลิตสินค้าได้ตรงตามความต้องการของลูกค้า
ซึ่งโดยทั่วไปอาจใช้เวลาในการทดสอบและพัฒนาสินค้าตั้งแต่ 1 สัปดาห์ – 1
เดือนสำหรับแต่ละคำสั่งซื้อ ดังนั้น
บริษัทจึงมีความได้เปรียบคู่แข่งจากต่างประเทศเนื่องจากสามารถตอบสนองต่อข้อกำหนดของลูกค้าและให้บริการได้รวดเร็วกว่า
อีกทั้งบริษัทยังมีความได้เปรียบในเรื่องของการให้บริหารหลังการขาย
ซึ่งบริษัททีมงานผู้เชี่ยวชาญที่พร้อมให้คำปรึกษาแนะนำแก่ลูกค้าของบริษัทเมื่อประสบปัญหาในการนำสินค้าไปใช้ในการผลิตอีกด้วย
บริษัทจึงเชื่อมั่นว่าจะไม่ได้รับผลกระทบจากการเข้ามาของคู่แข่งในต่างประเทศแต่อย่างใด

มาตรการตอบโต้การทุ่มตลาด (Anti dumping)

มาตรการตอบโต้การทุ่มตลาด (Anti dumping) นั้นเป็นมาตรการทางการค้าที่ประเทศผู้นำเข้า
นำมาใช้เพื่อปกป้องอุตสาหกรรมภายในของประเทศตนเองที่ได้รับความเสียหาย
หรือมีแนวโน้มที่จะได้รับความเสียหายจากการทุ่มตลาด
อันเกิดจากการนำเข้าสินค้าจากต่างประเทศในราคาไม่เป็นธรรม
ซึ่งประเทศไทยได้ถูกมาตรการตอบโต้การทุ่มตลาดจากประเทศสหรัฐอเมริกาในปี 2547
และกลุ่มประเทศสหภาพยุโรปในปี 2548 โดยสำหรับประเทศสหรัฐอเมริกานั้น
ปัจจุบันอยู่ในระหว่างการไต่สวนครั้งที่ 5
ส่งผลให้ผู้ส่งออกจากประเทศไทยยังคงต้องถูกเรียกเก็บภาษีในอัตราร้อยละ 22.02-122.88
ตามการไต่สวนครั้งที่ 4 ต่อไปจนกว่าผลการไต่สวนใหม่จะออกมาบังคับใช้
สำหรับการส่งออกไปยังกลุ่มประเทศสหภาพยุโรป ประเทศไทยเสียอัตราภาษีร้อยละ 5.10-14.30
ซึ่งเป็นอัตรานับเป็นอัตราที่ต่ำกว่าประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีนซึ่งถูกมาตรการดังกล่าวเช่นเดียวกัน
ดังนั้น บริษัทจึงอาจได้รับผลกระทบจากการที่ลูกค้ารายใหญ่ของบริษัทถูกมาตรการดังกล่าว
อย่างไรก็ดี ลูกค้าของบริษัทได้มีการปรับย้ายฐานการผลิตไปยังประเทศอื่น ๆ
ที่ไม่ถูกบังคับใช้มาตรการการตอบโต้การทุ่มตลาด เช่น ประเทศเวียดนามและประเทศมาเลเซีย
เป็นต้น เพื่อทำการผลิตและส่งออกสินค้าตามปกติ ดังนั้น
ผลกระทบจากมาตรการดังกล่าวจึงส่งผลกระทบต่อลูกค้าของบริษัทในช่วงระยะเวลาหนึ่งเท่านั้น

กฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการใช้ถุงพลาสติก

ปัจจุบันในบางประเทศได้มีการออกกฎหมายห้ามใช้ถุงพลาสติกบางประเภท เช่น
ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีนได้มีการออกหมายห้ามการผลิตถุงพลาสติกที่บางกว่า 0.025
มิลลิเมตรและห้ามใช้ถุงดังกล่าวในซุปเปอร์มาร์เกต และร้านค้าต่างๆ นอกจากนี้
ยังกำหนดให้ผู้ค้าปลีกเรียกเก็บค่าถุงจากลูกค้าที่ต้องการใช้ถุงพลาสติก,
ประเทศสาธารณรัฐฝรั่งเศสและสาธารณรัฐอิตาลีอยู่ระหว่างการดำเนินการที่จะออกกฎหมายห้ามใช้ถุงที่ไม่สามารถย่อยสลายได้เองตามธรรมชาติตั้งแต่ปี
2553 เป็นต้นไป ดังนั้น
การออกกฎหมายดังกล่าวอาจส่งผลกระทบต่อปริมาณการใช้ถุงพลาสติกในอนาคต
ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อรายได้ของบริษัทในฐานะที่เป็นผู้จำหน่ายวัตถุดิบให้แก่กลุ่มผู้ผลิตถุงพลาสติกได้
อย่างไรก็ดี ผู้บริหารของบริษัทประเมินว่า กฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการใช้ถุงพลาสติกดังกล่าว
เป็นเพียงการลดหรือเลิกใช้ถุงพลาสติกบางประเภทซึ่งจะส่งผลให้เกิดการปรับเปลี่ยนประเภทของการใช้ถุงพลาสติกเท่านั้น
ซึ่งในฐานะที่บริษัทเป็นหนึ่งในผู้นำด้านการจัดเตรียมวัตถุดิบให้แก่ผู้ประกอบการแปรรูปผลิตภัณฑ์พลาสติก
การเพิ่มข้อกำหนดหรือกฎเกณฑ์ต่าง ๆ
ที่เกี่ยวข้องกับผลิตภัณฑ์พลาสติกจึงนับเป็นโอกาสของบริษัทในการที่จะเสนอบริการและเข้าไปมีส่วนร่วมในการพัฒนาสินค้ากับผู้ประกอบการผลิตถุงพลาสติกต่าง
ๆ เพื่อให้สามารถปฏิบัติตามข้อกำหนดของประเทศต่าง ๆ ได้มากขึ้น อาทิ
การพัฒนาวัตถุดิบซึ่งทำให้ผลิตถุงพลาสติกที่มีคุณสมบัติตามที่ต้องการ
หรือการพัฒนาวัตถุดิบเพื่อใช้ผลิตถุงพลาสติกที่สามารถย่อยสลายได้เองตามธรรมชาติ เป็นต้น
โดยในปัจจุบัน บริษัทเป็นหนึ่งในสมาชิกผู้จัดตั้งสมาคมพลาสติกชีวภาพไทย
ซึ่งมีจุดประสงค์เพื่อส่งเสริมและพัฒนาอุตสาหกรรมพลาสติกชีวภาพในประเทศ

ความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน

จากการที่บริษัทและบริษัทย่อยมีรายได้ในการจำหน่ายสินค้าส่วนหนึ่งไปยังต่างประเทศ
คิดเป็นมูลค่าประมาณ 100 – 130 ล้านบาทต่อปีในช่วงระหว่างปี 2550 - ปัจจุบัน
ดังนั้นบริษัทจึงมีความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน
โดยหากอัตราแลกเปลี่ยนเงินบาทต่อดอลล่าร์สหรัฐฯ มีการแข็งค่าขึ้น
อาจส่งผลให้รายได้ของบริษัทที่แปลงค่ากลับมาเป็นเงินสกุลบาทมีมูลค่าลดลง
ในขณะเดียวกันบริษัทมีการสั่งซื้อวัตถุดิบจากต่างประเทศคิดเป็นมูลค่าประมาณ 60 – 110
ล้านบาทต่อปีในช่วงเวลาเดียวกัน ส่งผลให้บริษัทมีความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน
โดยหากอัตราแลกเปลี่ยนเงินบาทต่อดอลล่าร์สหรัฐฯ มีการอ่อนค่าลง
อาจส่งผลให้บริษัทมีต้นทุนการนำเข้าวัตถุดิบที่เพิ่มสูงขึ้นเช่นกัน

อย่างไรก็ดี เนื่องจากบริษัทมีทั้งการนำเข้าและการส่งออกในสกุลเงินต่างประเทศ
ส่งผลให้บริษัทสามารถลดความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนได้
โดยผู้บริหารของบริษัทได้มีการติดตามการเปลี่ยนแปลงของอัตราแลกเปลี่ยนและนำไปใช้ในเป็นข้อมูลในการวางแผนการสั่งซื้อและส่งมอบแก่ต่างประเทศเพื่อช่วยลดความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนดังกล่าว
(Natural Hedge)
และมีนโยบายในการลดความเสี่ยงโดยการทำสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า (Forward
Contract) สำหรับส่วนที่มิได้ป้องกันความเสี่ยงด้วยการวางแผนการสั่งซื้อ และส่งมอบ (
Natural Hedge )