ปัจจัยความเสี่ยง

ในปี 2549 คณะกรรมการบริหารความเสี่ยง (RISK MANAGEMENT COMMITTEE)
ได้จัดให้มีการประชุมรวมทั้งสิ้น 12 ครั้ง
เพื่อพิจารณาและประเมินความเสี่ยงที่อาจจะเกิดขึ้นและกำหนดมาตรการในการป้องกันหรือลดความเสี่ยงนั้นๆ
โดยเน้นการบริหารความเสี่ยงให้มีประสิทธิภาพและเหมาะสมกับสภาพเศรษฐกิจ
สังคมและการเมืองที่อาจส่งผลกระทบต่อการดำเนินธุรกิจของบริษัทฯ ในปัจจุบัน
โดยมีประเด็นสำคัญที่คณะกรรมการบริหารความเสี่ยงได้หยิบยกขึ้นมาพิจารณาและทบทวนอย่างสม่ำเสมอดังนี้

ความเสี่ยงด้านธุรกิจถ่านหิน

ความเสี่ยงในการทำเหมืองถ่านหิน : บริษัทฯ
มีการสำรวจเพื่อประเมินปริมาณสำรองและคุณภาพแหล่งถ่านหิน
รวมทั้งมีการออกแบบและวางแผนการทำเหมือง (Mine Master Plan)
ตามหลักวิชาและตามมาตรฐานสากลก่อนการลงทุนและเปิดการทำเหมืองถ่านหิน
ฉะนั้นปัจจัยเสี่ยงจากการทำเหมืองส่วนใหญ่จึงเป็นเรื่องของภัยธรรมชาติ
โดยเฉพาะแหล่งถ่านหินในประเทศอินโดนีเซียซึ่งมักจะมีฝนตกชุกในแต่ละปี
ทำให้การผลิตและการส่งมอบถ่านหินอาจมีอุปสรรคไม่เป็นไปตามเป้าหมายที่กำหนด
ดังนั้นเพื่อเป็นการลดความเสี่ยงดังกล่าว บริษัทฯ
จึงได้กำหนดนโยบายให้ฝ่ายที่รับผิดชอบด้านการทำเหมืองจะต้องจัดให้มีสต๊อก
ถ่านหินสำเร็จรูปไว้ให้เพียงพอต่อการจำหน่ายตลอดเวลา
โดยให้มีการสต๊อคถ่านหินสำเร็จรูปในปริมาณขั้นต่ำที่จะจำหน่ายได้ไม่น้อยกว่า 1 เดือนขึ้นไป

ความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาถ่านหิน :
ราคาถ่านหินมักจะมีความผันผวนเช่นเดียวกับราคาน้ำมันหรือเชื้อเพลิงชนิดอื่นขึ้นอยู่กับอุปสงค์และอุปทานในตลาดซึ่งมักจะมีปัจจัยแวดล้อมเข้ามากระทบอยู่ตลอดเวลา
บริษัทฯ จึงได้กำหนดนโยบายให้ทำสัญญาขายถ่านหินล่วงหน้าส่วนหนึ่ง
โดยจะพยายามเสนอขายในช่วงที่เห็นว่าถ่านหินมีราคาปรับตัวสูงขึ้นโดยเปรียบเทียบกับสถิติการเคลื่อนไหวของราคาถ่านหินในอดีตที่ผ่านมา
โดยบริษัทฯ จะติดตามแนวโน้มของราคาถ่านหินอย่างใกล้ชิดตลอดเวลา
รวมทั้งพิจารณาการซื้อเครื่องมือประกันความเสี่ยงหรือใช้วิธีการอื่นๆ ควบคู่กันไปด้วย
ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับความเหมาะสมและสถานการณ์ตลาดถ่านหินที่คาดว่าจะเกิดในอนาคต

ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงการขายถ่านหินให้ลูกค้ารายใหญ่ : บริษัทฯ
ขายถ่านหินให้บริษัทปูนซีเมนต์นครหลวง จำกัด (มหาชน) (บปน.)
ซึ่งเป็นผู้ผลิตปูนซีเมนต์รายใหญ่เป็นอันดับสองของประเทศไทยคิดเป็นสัดส่วนร้อยละประมาณ 21.77
ของรายได้จากการขายถ่านหินในแต่ละปี โดย บปน. เป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุดของบริษัทฯ
ถือหุ้นคิดเป็นร้อยละ 44.99 ของทุนชำระแล้ว โดย บปน. ได้ร่วมจัดตั้งบริษัท ลานนารีซอร์สเซส
จำกัด (มหาชน) ตั้งแต่ปี 2528 เพื่อให้จัดหาแหล่งถ่านหินป้อนให้กับ บปน. เนื่องจาก บปน.
จะต้องใช้ถ่านหินเป็นเชื้อเพลิงหลักในการผลิตปูนซีเมนต์ทุกปี ซึ่งมีการติดต่อซื้อขายกันมาประมาณ 22
ปีแล้วจึงคาดว่าความเสี่ยงที่ บปน. จะไม่ซื้อถ่านหินจากบริษัทฯ มีอยู่น้อยมากและในอนาคต หาก
บปน. ไม่รับซื้อถ่านหินจากบริษัทฯ
ก็ยังสามารถจำหน่ายถ่านหินจำนวนดังกล่าวให้กับผู้ประกอบการอื่นได้
เนื่องจากถ่านหินยังมีราคาถูกกว่าน้ำมันและเชื้อเพลิงชนิดอื่นมากและมีผู้ประกอบการอุตสาหกรรมหันมาใช้ถ่านหินมากขึ้นทุกปีจึงมีอุปสงค์รองรับอยู่แล้วหากมีปัญหาดังกล่าวเกิดขึ้น
นอกจากนั้นบริษัทฯ ยังมีลูกค้าในต่างประเทศอยู่อีกมากที่สามารถรองรับปริมาณดังกล่าวได้

ความเสี่ยงเนื่องจากลูกค้าไม่ชำระหนี้ค่าถ่านหิน :
การขายถ่านหินจะขายเป็นเงินเชื่อจึงอาจจะมีความเสี่ยงเนื่องจากลูกค้าไม่ชำระหนี้เกิดขึ้นได้ดังนี้
:-

(1) ลูกค้าถ่านหินในประเทศ จะประกอบด้วย

    1.  ลูกค้าถ่านหินรายใหญ่ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นผู้ประกอบการอุตสาหกรรมปูนซีเมนต์และสินค้าอื่นที่มีประวัติการชำระเงินที่ดีและมีความมั่นคงทางการเงินสูง
        อีกทั้งยังเป็นลูกค้ากันมานานนับสิบปี ดังนั้นบริษัทฯ
        จึงมีความมั่นใจว่าจะไม่มีความเสี่ยงจากการที่ลูกค้าไม่ชำระหนี้ในอนาคต

    2.  ลูกค้าขนาดกลางและขนาดเล็ก ซึ่งมีสัดส่วนการขายถ่านหินประมาณร้อยละ 15.79
        ของรายได้จากการขายถ่านหินในแต่ละปี
        ซึ่งจะต้องระมัดระวังการให้สินเชื่อแก่ลูกค้าในกลุ่มนี้ โดยบริษัทฯ
        ได้จัดตั้งคณะกรรมการพิจารณาการให้เครดิตแก่ลูกค้าซึ่งจะเน้นการขายเชื่ออย่างระมัดระวัง
        และให้สินเชื่อเฉพาะลูกค้าที่มีคุณภาพเป็นส่วนใหญ่ โดยบริษัทฯ
        มีการตั้งสำรองเผื่อหนี้สงสัยจะสูญไว้ในบัญชีโดยพิจารณาจากอายุหนี้คงค้างเพื่อไม่ให้มีผลกระทบต่องบการเงินในอนาคตหากมีหนี้สูญเกิดขึ้น
        อย่างไรก็ตามบริษัทฯ ยังไม่เคยมีหนี้สูญจากการขายถ่านหินเป็นเงินเชื่อมาก่อน

(2) ลูกค้าถ่านหินต่างประเทศ
    จะเป็นบริษัทขนาดใหญ่ที่ประกอบธุรกิจมานานและมีความมั่นคงทางการเงินสูง
    อย่างไรก็ตามถ้าเป็นลูกค้าที่เริ่มมีการซื้อขายถ่านหินกันใหม่ ๆ ก็จะให้ลูกค้าเปิด Letter of
    Credit (L/C) เป็นหลักประกัน บริษัทฯ
    จึงมีความมั่นใจว่าจะไม่มีความเสี่ยงจากการที่ลูกค้าไม่ชำระหนี้ในอนาคต

ความเสี่ยงด้านสินค้าทดแทน :
แม้ว่าราคาถ่านหินจะปรับตัวสูงขึ้นอย่างต่อเนื่องแต่เมื่อเปรียบเทียบกับราคาต่อหน่วยของค่าความร้อนที่เท่ากันของเชื้อเพลิงทดแทนอย่างอื่นอันได้แก่
น้ำมันเตา น้ำมันดีเซล
และก๊าซธรรมชาติแล้วจะเห็นได้ว่าถ่านหินยังคงมีราคาต่อหน่วยของค่าความร้อนที่ต่ำกว่าเชื้อเพลิงอื่นมาก
จึงประเมินได้ว่าความเสี่ยงด้านสินค้าทดแทนยังอยู่ในเกณฑ์ต่ำ

ความเสี่ยงด้านธุรกิจเอทานอล

บริษัท ไทย อะโกร เอ็นเนอร์ยี่ จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทย่อยที่ประกอบกิจการโรงงานผลิตเอทานอล
เพื่อใช้เป็นเชื้อเพลิงที่อำเภอด่านช้าง จังหวัดสุพรรณบุรี ขนาดกำลังการผลิตเอทานอล 150,000
ลิตรต่อวัน โดยใช้กากน้ำตาล (MOLASSES) เป็นวัตถุดิบ
ซึ่งสามารถใช้เอทานอลผสมกับน้ำมันเบนซินในอัตราส่วนผสม 10%
เป็นน้ำมันแก๊สโซฮอล์ใช้เป็นเชื้อเพลิงสำหรับรถยนต์โดยทั่วไป ซึ่งธุรกิจนี้ยังมีปัจจัยเสี่ยงดังต่อไปนี้

1.  ความเสี่ยงเนื่องจากความไม่แน่นอนของนโยบายรัฐบาลที่ไม่มีความต่อเนื่อง
    มักจะเปลี่ยนแปลงไปเมื่อมีการผลัดเปลี่ยนรัฐบาลใหม่
    เช่นเดียวกับนโยบายส่งเสริมการใช้น้ำมันแก๊สโซฮอล์ซึ่งรัฐบาลชุดที่แล้วให้ความสำคัญอย่างมากโดยได้ออกมาตรการกระตุ้นอุปสงค์ต่าง
    ๆ
    อย่างต่อเนื่องไม่ว่าจะเป็นการโฆษณาประชาสัมพันธ์หรือการเพิ่มส่วนต่างราคาน้ำมันแก๊สโซฮอล์
    95 ให้ต่ำกว่าน้ำมันเบนซิน 95 ลิตรละ 1.50 บาท รวมทั้งจะบังคับใช้น้ำมันแก๊สโซฮอล์ 95
    แทนน้ำมันเบนซิน 95 ทั่วประเทศในวันที่ 1 มกราคม 2550 เป็นต้นไป
    ซึ่งทำให้อัตราการบริโภคน้ำมันแก๊สโซฮอล์เพิ่มสูงขึ้นอย่างรวดเร็วส่งผลให้มีผู้ผลิตเอทานอลเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมากเพื่อรองรับนโยบายดังกล่าว
    แต่เมื่อมีการผลัดเปลี่ยนรัฐบาลใหม่
    ทำให้นโยบายมีการเปลี่ยนแปลงไปจากเดิมโดยได้เลื่อนการบังคับใช้แก๊สโซฮอล์ 95
    แทนน้ำมันเบนซิน 95 ออกไปอย่างไม่มีกำหนดทำให้เกิดภาวะอุปทาน
    เอทานอลในประเทศมีเกินกว่าความต้องการเป็นอย่างมาก
    โดยผู้ประกอบการได้รวมตัวกันเพื่อผลักดันภาครัฐให้มีความชัดเจนในนโยบายโดยเฉพาะแผนการบังคับใช้น้ำมันแก๊สโซฮอล์
    95 ทั่วประเทศ
    ตลอดจนออกมาตรการเพิ่มเติมเพื่อกระตุ้นอุปสงค์เอทานอลในประเทศให้สอดคล้องกับกำลังการผลิตที่เพิ่มขึ้น
    ซึ่งจะส่งผลดีต่อประเทศในระยะยาวกล่าวคือนอกจากจะช่วยลดการนำเข้าน้ำมันเชื้อเพลิงและสารปรุงแต่งเพิ่มอ๊อกเทน
    MTBE (METHYL TERTIARY BUTYL ETHER)
    ซึ่งนอกจากจะช่วยประหยัดเงินตราต่างประเทศและลดการเสียดุลการค้าของประเทศให้น้อยลงแล้วยังช่วยลดมลพิษทางอากาศที่มีผลกระทบต่อสุขภาพและสิ่งแวดล้อมอีกด้วย

2.  ความเสี่ยงในเรื่องราคาขายเอทานอล
    เดิมราคาซื้อขายเอทานอลขึ้นอยู่กับการเจรจาต่อรองระหว่าง ผู้ซื้อกับผู้ขาย
    โดยใช้ราคาอ้างอิงจากสูตรโครงสร้างราคาเอทานอลที่เชื่อมโยงกับราคาวัตถุดิบซึ่งสามารถสะท้อนต้นทุนการผลิตเอทานอลของผู้ประกอบการได้ดี
    อย่างไรก็ตามในเดือนธันวาคม 2549 ที่ผ่านมา
    กระทรวงพลังงานได้มีนโยบายให้ปรับเปลี่ยนสูตรโครงสร้างราคาเอทานอลใหม่
    โดยหันไปอ้างอิงราคาน้ำเข้า ANHYDROUS FUEL ALCOHOL จากตลาด BRAZILIAN
    MERCANTILE & FUTURES EXCHANGE (BM&F) แห่งประเทศบราซิลแทน
    โดยไม่คำนึงถึงต้นทุนที่แท้จริงของผู้ประกอบการ ซึ่งบริษัท ไทย อะโกร เอ็นเนอร์ยี่ จำกัด
    ได้คำนึงถึงปัจจัยเสี่ยงในเรื่องนี้ไว้ล่วงหน้าแล้วตั้งแต่เริ่มเข้าไปประกอบธุรกิจนี้ในปี 2546
    โดยได้ทำสัญญาซื้อกากน้ำตาลในราคาคงที่
    (ซึ่งยังต่ำกว่าราคาตลาดของกากน้ำตาลในปี 2549) ไว้ประมาณร้อยละ 60
    ของความต้องการใช้ในแต่ละปีเป็นเวลา 5 ปี เริ่มตั้งแต่ปี 2548 ถึงปี 2552
    จึงสามารถบริหารจัดการต้นทุนวัตถุดิบซึ่งเป็นต้นทุนที่มีสัดส่วนที่สูงที่สุดในการผลิตเอทานอลได้ในระดับหนึ่ง
    แม้จะไม่ถึง 100% ก็ตาม ตลอดจนได้ศึกษาถึงวิธีการผลิตเอทานอลจากวัตถุดิบอื่น เช่น
    ข้าวฟ่างหวาน มันสำปะหลัง เป็นต้น
    เพื่อนำมาใช้เป็นวัตถุดิบเสริมหรือใช้ทดแทนกากน้ำตาลในระยะต่อไป

3.  ความเสี่ยงด้านการตลาด สืบเนื่องจากนโยบายของรัฐบาลที่เลื่อนการบังคับใช้น้ำมันแก๊สโซฮอล์
    95 ทั่วประเทศออกไปอย่างไม่มีกำหนด
    ทำให้มีความเสี่ยงที่จะเกิดภาวะอุปทานเอทานอลเกินกว่าอุปสงค์เป็นอย่างมากในปี 2550
    ซึ่งคาดว่าจะมีกำลังการผลิตเอทานอลของผู้ประกอบการทุกรายรวมกันทั้งสิ้น 1.515
    ล้านลิตรต่อวันภายในสิ้นปี 2550 ในขณะที่ความต้องการใช้เอทานอลสูงสุดไม่เกิน 6
    แสนลิตรต่อวันเท่านั้น ด้วยเหตุนี้บริษัท ไทย อะโกร เอ็นเนอร์ยี่ จำกัด
    จึงได้เตรียมการลดความเสี่ยงในเรื่องดังกล่าว
    ด้วยการเพิ่มช่องทางการตลาดโดยเตรียมปรับเปลี่ยนขบวนการผลิตเอทานอลเพื่อใช้เป็นวัตถุดิบในอุตสาหกรรมอื่นและผลิตเอทานอลในเกรดอื่นๆ
    ที่มีศักยภาพทางด้านการตลาดนอกจากการผลิตเอทานอลเพื่อใช้เป็นเชื้อเพลิงเพียงอย่างเดียวเพื่อสร้างความหลากหลายของผลิตภัณฑ์
    ตลอดจนแสวงหาลู่ทางในการส่งออกเอทานอลไปจำหน่ายยังตลาดต่างประเทศด้วย

4.  ความเสี่ยงด้านปัญหาสิ่งแวดล้อม ในรอบปี 2549 ที่ผ่านมา
    การส่งเสริมให้เกษตรกรในบริเวณโดยรอบโรงงานผลิตเอทานอลจังหวัดสุพรรณบุรีให้รับน้ำเสียที่ผ่านการบำบัดแล้วไปใช้เป็นปุ๋ยน้ำชีวภาพในไร่อ้อยยังไม่เป็นที่ยอมรับของเกษตรกร
    กอปรกับมีน้ำเสียจากขบวนการผลิตเอทานอลที่เกินกำลังการบำบัดโดยระบบ ANAEROBIC
    DIGESTION
    อยู่อีกจำนวนหนึ่งซึ่งต้องกักเก็บไว้ในบ่อพักภายในโรงงานซึ่งคลุมปากบ่อด้วยแผ่นพลาสติก HDPE
    (HIGH DENSITY POLYETHYLENE)
    เพื่อป้องกันมลภาวะจากกลิ่นน้ำเสียที่อาจจะรบกวนชุมชนที่อยู่ใกล้เคียง
    ทำให้ต้องหยุดการผลิตเอทานอลของโรงงานในบางช่วง
    และทำให้โรงงานผลิตเอทานอลไม่เต็มกำลังผลิตที่มีอยู่
    หากมีปริมาณน้ำเสียเต็มบ่อพักและยังไม่สามารถบำบัดได้ทัน ซึ่งบริษัท ไทย อะโกร เอ็นเนอร์ยี่
    จำกัดได้พยายามที่จะแก้ไขปัญหาที่อาจจะส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมดังกล่าว
    โดยศึกษาหาแนวทางที่เหมาะสมในการใช้น้ำเสียจากขบวนการผลิตเอทานอลที่ผ่านการบำบัดแล้วเป็นปุ๋ยน้ำชีวภาพในไร่อ้อยร่วมกับศูนย์วิจัยพืชไร่สุพรรณบุรี
    ทั้งนี้เพื่อสร้างความมั่นใจและความรู้ความเข้าใจที่ถูกต้องแก่เกษตรกรให้มีการยอมรับปุ๋ยน้ำชีวภาพไปใช้อย่างแพร่หลายมากขึ้น
    พร้อมทั้งเฝ้าระวังผลกระทบที่อาจจะเกิดขึ้นกับสิ่งแวดล้อมควบคู่กันไปด้วย
    อีกทั้งยังได้ทำการศึกษาทางเลือกในการใช้ประโยชน์และหรือกำจัดน้ำเสียเพิ่มเติมเป็นโครงการในระยะยาวเพื่อให้สามารถแก้ปัญหาน้ำเสียได้อย่างเบ็ดเสร็จเป็นระบบและมีความยั่งยืนในอนาคต

ความเสี่ยงทางการเงิน

ความเสี่ยงเกี่ยวกับเงินกู้ : บริษัทฯ
และบริษัทในเครืออยู่ในฐานะปลอดเงินกู้จึงไม่มีความเสี่ยงเกี่ยวกับเงินกู้และการเปลี่ยนแปลงอัตราดอกเบี้ยแต่อย่างใด
ยกเว้นบริษัท ไทย อะโกร เอ็นเนอร์ยี่ จำกัด (ทออ.) ซึ่งเป็นบริษัทย่อยที่บริษัทฯ ถือหุ้นอยู่ร้อยละ
75.75 ของทุนที่ชำระแล้วได้กู้ยืมเงินระยะยาวเป็นสกุลเงินบาทจากธนาคารพาณิชย์แห่งหนึ่งมีกำหนด
8 ปี จำนวนเงิน 480 ล้านบาท เพื่อนำมาลงทุนก่อสร้างโรงงานผลิตเอทานอลเพื่อใช้เป็นเชื้อเพลิง
(สายการผลิตที่ 1) โดย ทออ.
ได้ชำระดอกเบี้ยเงินกู้ตามระยะเวลาที่กำหนดในสัญญาและสามารถชำระคืนเงินกู้งวดที่ 1
ที่ครบกำหนดชำระในปี 2549 จำนวน 40 ล้านบาท และชำระคืนเงินกู้งวดที่ 2
ที่จะครบกำหนดชำระในปี 2550 ซึ่งเป็นการจ่ายคืนเงินกู้ล่วงหน้าอีกจำนวน 40 ล้านบาท
ทำให้มียอดเงินกู้คงค้าง ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2549 จำนวน 400
ล้านบาทซึ่งยังมีปัจจัยเสี่ยงที่จะต้องคำนึงถึงดังนี้

1.  ทออ. จะต้องชำระดอกเบี้ยสำหรับเงินกู้ดังกล่าวข้างต้นในอัตราคงที่ร้อยละ 5 ต่อปี ในช่วง 3
    ปีแรกและอัตราดอกเบี้ยลอยตัว MLR-1 ในช่วงปีที่ 3 ถึง 8
    ซึ่งอาจจะได้รับผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงอัตราดอกเบี้ยในอนาคต
    โดยจะติดตามแนวโน้มของอัตราดอกเบี้ยอย่างใกล้ชิดรวมทั้งใช้เครื่องมือทางการเงินเพื่อลดความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ยลอยตัวดังกล่าว
    เช่น
    การแปลงหนี้เป็นอัตราดอกเบี้ยคงที่ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับภาวะเศรษฐกิจและตลาดการเงินในอนาคต

2.  ทออ. จะต้องดำรงอัตราส่วน D/E (Total Debt to Equity Ratio) และ DSCR
    (Debt Service Coverage Ratio) ตามสัญญากู้ยืมเงินดังกล่าวข้างต้นดังต่อไปนี้

1.  ทออ. จะต้องดำรงอัตราส่วน D/E ไม่เกิน 2 ต่อ 1
    ตลอดระยะเวลาที่ใช้สินเชื่อนับแต่วันเบิกใช้สินเชื่อครั้งแรก ทั้งนี้ได้ผ่อนผันให้ในช่วง 1 ถึง 3
    ปีแรกของการดำเนินงานให้ดำรงอัตราส่วน D/E ไม่เกิน 3 ต่อ 1 โดย ณ วันที่ 31 ธันวาคม
    2549 ทออ.มีอัตราส่วน D/E เท่ากับ 0.84 ต่อ 1
    ซึ่งยังต่ำกว่าอัตราส่วนที่เจ้าหนี้กำหนดอยู่มากและ

2.  ทออ. จะต้องดำรงอัตราส่วน DSCR ไม่ต่ำกว่า 1.5 ต่อ 1 ในปีที่ ทออ.
    จะมีการจ่ายเงินปันผล โดย ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2549 ทออ. มีอัตราส่วน DSCR เท่ากับ
    7.33 ต่อ 1 ซึ่งยังสูงกว่าอัตราที่เจ้าหนี้กำหนดอยู่มาก

ทั้งนี้หาก ทออ. ไม่สามารถดำรงอัตราส่วน D/E และ DSCR ตามที่เจ้าหนี้กำหนดข้างต้น ทออ. จะ
ต้องดำเนินการเพิ่มทุนจดทะเบียนเพื่อสำรองจ่ายดอกเบี้ยและต้นเงินกู้ตามสัญญา
มิฉะนั้นจะทำให้ผิดสัญญากู้ยืมเงิน ซึ่งอาจจะมีผลกระทบต่อสภาพคล่องและฐานะการดำเนินงานของ
ทออ. และบริษัทฯ ได้

ความเสี่ยงเกี่ยวกับอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ : บริษัทฯ
ไม่มีเงินกู้เป็นเงินตราต่างประเทศคงค้าง
ส่วนรายได้จากการขายถ่านหินจะขายเป็นเงินบาทและเงินดอลล่าร์สหรัฐอเมริกา
ส่วนการซื้อถ่านหินมาขายจะซื้อเป็นเงินดอลล่าร์สหรัฐอเมริกาเพียงสกุลเดียว
ทำให้รายได้ของบริษัทฯ
จะผันผวนไปตามอัตราแลกเปลี่ยนระหว่างเงินบาทกับเงินดอลล่าร์สหรัฐอเมริกา
อย่างไรก็ตามบริษัทฯ ได้ลดความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนดังกล่าว
โดยทำสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า (FORWARD EXCHANGE CONTRACTS)
เมื่อมีรายการดังกล่าวเกิดขึ้นและหรือนำเงินตราต่างประเทศที่ได้รับจากการขายถ่านหินในสกุลดอลล่าร์สหรัฐอเมริกาฝากเข้าบัญชีที่บริษัทฯ
เปิดไว้กับธนาคารเพื่อใช้ชำระค่าถ่านหินและหรือเงินลงทุนที่เป็นเงินตราต่างประเทศในอนาคต
บริษัทฯ มีสินทรัพย์และหนี้สินเป็นเงินตราต่างประเทศ ณ วันสิ้นปี 2549 ดังนี้ :-

1.  บริษัทฯ มีสินทรัพย์เป็นเงินฝากธนาคารในรูปเงินตราต่างประเทศ (FOREIGN CURRENCY
    DEPOSIT) และลูกหนี้การค้าจากการขายถ่านหินเป็นเงินตราต่างประเทศคงค้าง ณ วันสิ้นปี
    2549 จำนวน 3.42 ล้านดอลล่าร์สหรัฐอเมริกา
    และมีหนี้สินเป็นเจ้าหนี้การค้าจากการซื้อถ่านหิน ณ วันสิ้นปี 2549 จำนวน 7.13
    ล้านดอลล่าร์สหรัฐอเมริกา
    โดยได้ทะยอยทำสัญญาซื้อเงินตราต่างประเทศล่วงหน้าเพื่อป้องกันความเสี่ยงไว้บางส่วนแล้วจำนวน
    1.48 ล้านดอลล่าร์สหรัฐอเมริกา
    ส่วนที่เหลือจะได้ทะยอยทำสัญญาป้องกันความเสี่ยงอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศและหรือนำเงินตราต่างประเทศที่ได้รับจากการขายถ่านหินไปชำระค่าถ่านหินที่ซื้อ
    เพื่อช่วยลดความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนที่เปลี่ยนแปลงได้

2.  บริษัทฯ มีเงินลงทุนในบริษัทย่อยและบริษัทร่วมเป็นเงินตราต่างประเทศ ณ วันสิ้นปี 2549
    ตามราคาทุนรวมทั้งสิ้น 16.45 ล้านเหรียญสิงคโปร์ และมีกำไรสะสมที่ยังไม่ได้แบ่งอีกจำนวน
    14.51 ล้านเหรียญสิงคโปร์ รวมเป็นเงินทั้งสิ้น 30.96
    ล้านเหรียญสิงคโปร์ซึ่งเป็นการลงทุนระยะยาวที่ไม่มีกำหนดเวลายกเลิกการลงทุนที่แน่นอนจึงไม่ได้ทำสัญญาป้องกันความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศไว้

ความเสี่ยงเกี่ยวกับหนี้สินที่อาจจะเกิดขึ้นในภายหน้า

-   บริษัทฯ และบริษัทในเครือไม่มีพันธะผูกพันใดๆ เกี่ยวการการออกหุ้น
    ใบสำคัญแสดงสิทธิหลักทรัพย์แปลงสภาพ
    หุ้นกู้หรือตราสารหนี้อย่างอื่นทั้งที่ออกจำหน่ายแล้วและยังไม่ได้ออกจำหน่ายคงค้างอยู่ทั้งในปัจจุบันและอนาคต

-   บริษัทฯ และบริษัทย่อยมีหนี้สินที่อาจเกิดขึ้นจากการถูกฟ้องคดีจากบุคคลภายนอก ณ วันสิ้นปี
    2549 ดังนี้

(1) บริษัทฯ ถูกฟ้องในคดีแพ่งตั้งแต่ปี 2540 โดยถูกกล่าวหาว่าลูกจ้างของบริษัทฯ ได้ทำละเมิดต่อ
    ผู้ถือหุ้นรายหนึ่ง ซึ่งได้เรียกค่าเสียหายเป็นจำนวนเงิน 40.60 ล้านบาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละ
    15 ต่อปี และในปี 2549 ศาลอุทธรณ์ได้พิพากษาให้บริษัทฯ
    และจำเลยร่วมรับผิดชำระค่าเสียหายให้แก่โจทก์เป็นเงิน 33.46 ล้านบาท
    พร้อมดอกเบี้ยร้อยละ 7.50 ต่อปี นับตั้งแต่วันที่ 2 ธันวาคม 2539
    เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระแสร็จ โดยบริษัทฯ ได้ยื่นฎีกาคดีดังกล่าวแล้ว
    อย่างไรก็ตามเพื่อความระมัดระวังรอบคอบของบริษัทฯ
    จึงได้ตั้งสำรองเผื่อความเสียหายจากคดีดังกล่าวไว้ในบัญชี ณ วันสิ้นปี 2549 เป็นเงินประมาณ
    34.57 ล้านบาท

(2) PT.LANNA HARITA INDONESIA (LHI)
    ซึ่งเป็นบริษัทย่อยในประเทศอินโดนีเซียมีภาระหนี้สินที่อาจเกิดขึ้นจากการถูกฟ้องคดี ณ วันสิ้นปี
    2549 จำนวน 1 คดี
    เป็นคดีเกี่ยวกับการเรียกร้องกรรมสิทธิ์บนที่ดินที่ใช้ทำเหมืองถ่านหินโดยได้เรียกค่าเสียหายเป็นเงิน
    17,102.15 ล้านรูเปียะห์อินโดนีเซียหรือประมาณ 68.39 ล้านบาท (ณ อัตราแลกเปลี่ยน 1
    รูเปียะห์อินโดนีเซียเท่ากับ 0.0040 บาท) นั้น ศาลอุทธรณ์ได้พิพากษาให้ LHI ชนะคดีแล้ว
    แต่โจทก์ฎีกา ขณะนี้อยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา
    อย่างไรก็ตามฝ่ายบริหารและทนายความของ LHI
    เชื่อว่าจะไม่มีผลเสียหายเกิดขึ้นจากคดีความดังกล่าว
    จึงไม่ได้ตั้งสำรองเผื่อความเสียหายจากคดีดังกล่าวไว้ในบัญชีของ LHI แต่อย่างใด

(3) PT.LANNA HARITA INDONESIA (LHI) และ PT.CITRA HARITA MINERAL (CHM)
    ซึ่งเป็นบริษัทย่อยในประเทศอินโดนีเซียมีภาระหนี้สินที่อาจเกิดขึ้นจากการถูกฟ้องคดี ณ วันสิ้นปี
    2549 จำนวน 1 คดี
    เป็นคดีเกี่ยวกับการเรียกร้องกรรมสิทธิ์บนที่ดินที่เป็นถนนที่ใช้ลำเลียงขนส่งถ่านหิน
    โดยเรียกค่าเสียหายเป็นเงิน 1,600.- ล้านรูเปียะห์อินโดนีเซียหรือประมาณ 6.40 ล้านบาท
    (ณ อัตราแลกเปลี่ยน 1 รูเปียะห์อินโดนีเซียเท่ากับ 0.0040 บาท)
    ขณะนี้อยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลชั้นต้น อย่างไรก็ตามฝ่ายบริหารและทนายความของ LHI
    และ CHM เชื่อว่าจะไม่มีผลเสียหายเกิดขึ้นจากคดีความดังกล่าว
    จึงไม่ได้ตั้งสำรองเผื่อความเสียหายจากคดีดังกล่าวไว้ในบัญชีของ LHI และ CHM แต่อย่างใด

นอกจากรายการดังกล่าวข้างต้นแล้วไม่มีเหตุการณ์ผิดปกติร้ายแรงหรือเหตุการณ์สำคัญที่จะมีผลกระทบต่อฐานะการเงินและผลการดำเนินงานของบริษัทฯ
และบริษัทย่อยในอนาคตอย่างมีนัยสำคัญ